sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவன் உயர்ந்த பூண்களை யணிந்து மகளிர் பால் மென்மையுடையனாய் இனி திருப்பதும் அவன் மெய்வன்மையால் வீரராகிய ஆடவர் அவனைப் பணிந் தொழுகுவதும் சோழ நாட்டு மன்பதைகட்குத் தான் உயிரெனக் கருதிப் பேணுவதும் அவனுடைய மறம் நீங்கா வீரர் போர்த்தினவு கொண்டு செம்மாப்பதும் நேரிற் கண்டு வியந்தார்.
உரை உடும்பு உரித்தன்ன என்பெழு மருங்கிற் கடும்பின் உடும்புரித்தாற்போன்ற எலும்பெழுந்த விலாப்புடையை யுடைய சுற்றத்து கடும் பசி களையுநர்க் காணாது மிக்க பசியைத் தீரப்பாரைக் காணாதே சில் செவித்தாகிய கேள்வி நொந்து நொந்து கேட்டார் பலரும் அறிதற் கரிதாய் அறிவார் சிலராதலின் சில் செவிக்கண்ணதாகிய யாழை இப்பாண் சாதியது உணவிற்கு முதலாகப்பெற்ற பரிசு என்னென்று வெறுத்து ஈண்டு எவன் செய்தியோ பாண இங்கே என் செய்கின்றாயோ பாண பூண் சுமந்து பூணைத் தாங்கி அம் பகட்டு எழிலிய செம்பொறி ஆகத்து அழகிய பெருமையையுடைய எழில் பெற்ற செம்பொறி பொருந்திய மார்பினையுடைய மென்மையின் மகளிர்க்கு வணங்கி மென்மையான மகளிர்க்குத் தாழ்ந்து வன்மையின் ஆடவர்ப் பிணிக்கும் வன்மையான் வீரரை யகப்படுக்கும் பீடு கெழு நெடுந்தகை பெருமை பொருந்திய நெடுந்தகை புனிறு தீர் குழவிக் கிலிற்று முலை போல ஈன்றணிமை பொருந்தி அது தீர்ந்த குழவிக்குச் சுரக்கும் முலைபோல சுரந்த காவிரி மரங்கொல் மலிநீர் நீர் மிக்க காவிரியினது கரை மரத்தைச் சாய்க்கும் மிக்க வெள்ளம் மன்பதை புரக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன் உலகத்து உயிர்ப்பன்மையைப் பாதுகாக்கும் நல்ல சோழநாட்டையுடைய வேந்தன் உட்பகை ஒரு திறம் பட்டென உட்பகை யொரு கூற்றிலே பட்டதென்னும்படி புட்பகைக்கு ஏவானாகலின் எம்மைப் புட்செய்யும் பகையிடத்து ஏவானாகலான் சாவேம் யாமென யாம் எம்மிற் பொருது மடியக்கடவேமென்று நீங்கா மறவர் வீங்கு தோள் புடைப்ப நீங்காத மறத்தையுடையோர் தம்முடைய பூரித்த தோள்களைத் தட்ட தனி பறையறையும் அணி கொள் தேர் வழி அவருடைய மேற்கொள் தணிதற்குக் காரணமாகிய பறை யறையும் அழகு பொருந்திய தேர் வழிக்கண் கடுங் கள் பருகுநர் நடுங்கு கை உகுத்த வெய்ய கள்ளைப் பருகுவார் தம் நடுங்கு கையான் உகுக்கப்பட்ட நறுஞ் சேறாடிய வறுந்தலை யானை நறிய அச்சேற்றின்கண் ஆடிய பாக ரேறாத யானை நெடு நகர் வரைப்பிற் படுமுழா ஓர்க்கும் நெடிய நகரிடத் தொலிக்கும் பறையினது ஓசையைச் செவி தாழ்த்துக் கேட்கும் உறந்தையோன் உறையூரிடத்தான் குருசில் அவ்விறைவன் பிறன் கடை மறப்ப நல்குவன் செலின் நீ பிறன் வாயிலை நினையாமை நினக்கு அளிப்பன் அவன்பாற் செல்வையாயின் எறு.
உட்பகை யொருதிறம் பட்டென என்பதற்கு உள்ள பகை சந்தாகிய ஒரு கூற்றிலே பட்டதாக என்றுரைப்பினு மமையும் பகட்டினுடைய தோற்றம் பொலிவு பெற வென்பாரு முளர்.
புட்பகை யேவானாகலின் என்றோதி உள்ள பகை தம்மிற் கூடிற்றாக புள் நிமித்தத்திற்குப் பகைவன் ஏவானாகலின் சாவேம் யாமென மறவர் தோள் புடைப்ப வென்றுரைப்பாரு முளர்.
விளக்கம் சில் செவித்தாகிய கேள்வி யென்ற விடத்துக் கேள்வி யாழ் என்றும் அவ் யாழிசையின் நலத்தைக் கேட்டறிவோர் சிலராதலின் சில் செவித்தாகிய கேள்வி யென்றும் கூறினார்.
வறுமை மிகுதியாற் பிறந்த வருத்த மிகுதி தோற்றுவித்து நிற்றலின் அதனை இப் பாண் சாதியது உணவிற்கு முதலாகப் பெற்ற பரிசு என்னென்று வெறுத்து என விளக்கினார்.
படை கொண்டு செல்லும் தலைவன் தன் படையில் ஒரு பகுதிக்கண் உட்பகை தோன்றிற்றெனின் அதுகுறித்துச் செய்வன செய்தற்கு மேற்செலவை நிறுத்திவிடுவேன் அது போல வேந்தன் புட்பகைக் கேவானாதல் கண்டு புட்பகை யொருதிறம் பட்டென என்றார்.
அப்போது அவர் இவனது தானைச் சிறப்பையும் போர்க்குச் சென்று பாடி வீட்டில் தங்கும் இருப்பையும் வேற்படையில் மாண்பையும் நேரிற் கண்டு மகிழ்ந்தார்.
உரை கையது நின் கையகத்து கடன் நிறை யாழ் இலக்கண முறைமை நிரம்பிய யாழ் மெய்யது உடம்பின்கண்ணது புரவலரின்மையின் பசி ஈத்தளிப்போ ரில்லாமையால் பசி அரையது வேற்றிழை நுழைந்த வேர் நனை சிதா அர் அரையதாகிய வேற்றிழை யூடுபோன வேர்ப்பால் நனைந்த சீரையை ஓம்பி உடுத்த உயவற் பாண அற்ற மறைத்துடுத்த வருத்தத்தையுடைய பாண பூட்கை யில்லோன் யாக்கை போல மடியால் மேற்கோ ளில்லாதவன் உடம்பை யொப்ப பெரும் புல்லென்ற இரும் பேர் ஒக்கலை பெரிதாகப் புற்கென்ற மிகப் பெரிய சுற்றத்தை யுடையையாய் வையக முழுதும் வளைஇ உலக மெல்லாவற்றையும் சூழ்வந்து என்னைப் பையென வினவுதியாயின் பின்னை என்னை மெல்ல வறுமை தீர்ப்பார் யார் எனக் கேட்கின்றாயாயின் கேளாய் மன்னர் அடு களிறு உயவும் வேந்தரது கொல் யானை புண்பட்டு வருந்தும் கொடி கொள் பாசறை கொடி யெடுக்கப்பட்ட பாடிவீட்டின் கண் குருதிப் பரப்பில் கோட்டு மா தொலைச்சி குருதிப் பரப்பின்கண்ணே யானையைக் கொன்று புலால் களஞ் செய்த கலாஅத் தானையன் புலாலையுடைய போர்க்களத்தை யுண்டாக்கிய போர் செய்யும் படையை யுடையவன் பிறங்கு நிலை மாடத்து உறந்தையோன் உயர்ந்த நிலையை யுடைத்தாகிய மாடத்தையுடைய உறையூரிடத்திருந்தான் பொருநர்க் கோக்கிய வேலன் அவன் பொருவோர் பொருட் டெடுக்கப்பட்ட வேலை யுடையவனாய் ஒரு நிலைப் பகைப்புலம் படர்தலும் உரியன் ஒரு பெற்றியே பகைவர் நாட்டின்கண் போதலு முரியன் தகைத்தார் சுற்றப்பட்ட மாலையையும் ஒள்ளெரி புரையும் உருகெழு பசும்பூண் ஒள்ளிய எரியை யொக்கும் நிறம் பொருந்திய பசும்பொன்னாற் செய்யப்பட்ட பூணினையுமுடைய கிள்ளி வளவற் படர்குவையாயின் கிள்ளி வளவனிடத்தே செல்குவையாயின் நெடுங் கடை நிற்றலும் இலை அவனது நெடிய வாயிலின்கண் காலம் பார்த்து நிற்றலும் உடையை யல்லை கடும் பகல் விளங்கிய பகற்பொழுதின்கண் தேர் வீசு இருக்கை ஆர நோக்கி அவன் பரிசிலர்க்குத் தேர் வழங்கியிருக்கும் இருப்பை நின் கண்ணாரப் பார்த்து நீ அவற் கண்ட பின்றை நீ அவனைக் கண்ட பின்பு பூவி னாடும் வண்டு இமிராத் தாமரை சூடா யாதல் பூவின்கணாடும் வண்டு ஊதாத பொற்றாமரைப் பூவைச் சூடாயாதல் அதனினும் இலை அந் நெடுங்கடை நிற்றலினும் ஊடையை யல்லை அதனால் ஆண்டுச் செல்வாயாக எறு.
பாண ஒக்கலையாய் வளைஇ வினவுதியாயின் தானையை யுடையவன் உறந்தை யோன் அவன்பாற் படர்குவையாயின் நின் கைவது யாழாதலானும் மெய்யது பசியாதலானும் நெடுங்கடை நிற்றலுமில்லை நீ அவற்கண்ட பின்றைத் தாமரை சூடாயாதல் அதனினு மிலையென மாறிக் கூட்டுக.
ஒரு நாளுள் முதலன பத்து நாழிகையும் அறத்தின்வழி யொழுகிப் பின் பத்து நாழிகையும் இறையின் முறைமை கேட்டுச் செய்த பொருளைப் பரிசிலர்க்குக் கொடுத்து மகிழ்ந்திருத்தலால் கடும் பகல் தேர் வீசிருக்கை யென்றார்.
நெடுங் கடை நிற்றல் காவலர்களால் தடைப்பட்டு நிற்பதன்றி வளவனைக் காண்பதற்கு வேண்டும் காலம் நோக்கி நிற்றலாதலால் அதனைப் பெய்துரைத்தார்.
பூவின் ஆடும் வண் டிமிராத்தாமரை யென்பது பூவின் தாமரை யென இயைந்து பூவாகிய தாமரை யெனப் பொருள்படின் இன் அல்வழிப் புணர்ச்சிக்கண் வந்த சாரியையாம்.
முன்பு சென்று கண்டபின் காவிரியின் வடகரையில் உள்ள சிறுகுடி யென்னும் ஊரை யுடையவனும் தனக்கென வாழாப் பிறர்க் குரியாளனெனச் சான்றோராற் சிறப்பிக்கப்பட்டவனுமாகிய பண்ணன் என்பானைக் கண்டு பெருஞ்சிறப்புத் தரப்பெற்றாராயினும் கிள்ளி வளவனுடைய அன்பு நலத்தால் மீளவும் சென்றார்.
அப்போது நாட்டில் சோறும் நீரும் குறைவின்றி யிருப்பதும் அவனுடைய நல்லிசை விளக்கமிக்கிருப்பதும் அவன் இரவலர்க்குப் பெருவண்மை புரிவதும் அவர் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தன.
உரை தேஎந் தீந்தொடைச் சீறி யாழ்ப் பாண தேன் போல இனிய நரப்புத்தொடை பொருந்திய சிறிய யாழையுடைய பாண கயத்து வாழ் யாமை காழ் கோத் தன்ன கயத்தின்கண் வாழும் யாமையை நாராசத்தின்கண்ணே கோத்தாற் போன்ற நுண் கோல் தகைத்த தெண் கண் மாக் கிணை நுண்ணிய கோலாற் பிணிக்கப்பட்ட தெளிந்த கண்ணையுடைய பெரிய உடுக்கை யோசை இனிய காண்க இவண் தணிக எனக் கூறி வினவல் ஆனா இனிய காண்க இவ்விடத்தே சிறிது ஆறிப் போவீராக என்று சொல்லிப் பலவும் என்னை வினவுத லமையாத முது வாய் இரவல முதிய வாய்மையுடைய இரவலனே யான் சொல்லுவதனைக் கேட்பாயாக தைஇத் திங்கள் தண் கயம் போல தைமாதத்தின்கட் குளிர்ந்த பொய்கையைப் போல கொளக் கொளக் குறைபடாக் கூழுடை வியனகர் கொள்ளக் கொள்ளத் தொலையாத சோற்றையுடைய அகன்ற நகரிடத்து அடு தீ யல்லது சுடு தீ யறியாது அடு நெருப்பல்லது சுடு நெருப்பறியாது இரு மருந்து விளைக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன் சோற்றையும் தண்ணீரையும் விளைக்கும் நல்ல நாட்டுக்கு வேந்தன் கிள்ளி வளவன் நல்லிசை உள்ளி கிள்ளி வளவனது நல்ல புகழை நினைத்து நாற்ற நாட்டத் தறுகாற் பறவை மணத்தை யாராயும் ஆராய்ச்சியையுடைய வண்டு சிறு வெள்ளாம்பல் ஞாங்கர் ஊதும் சிறிய வெளிய ஆம்பலின்மீதே யூதும் கை வள் ஈகைப் பண்ணன் சிறு குடி கையான் வள்ளிய தொடையையுடைய பாணனது சிறுகுடிக்கண் பாதிரி கமழும் ஓதி பாதிரி நாறும் மயிரினையும் ஒண்ணுதல் இன்னகை விறலியொடு ஒள்ளிய நுதலினையும் இனிய முறுவலையுமுடைய விறலியுடனே மென் மெல இயலிச் செல்வை யாயின் மெல்ல மெல்ல நடந்து செல்வையாயின் செல்வை யாகுவை செல்வத்தையுடைய யாவை விறகு ஒய் மாக்கள் பொன் பெற்றன்னதோர் விறகைக் காட்டினின்றும் ஊரகத்துச் செலுத்தும் மாந்தர் அக் காட்டகத்து விழுப் பொருள் எடுத்துக்கொண்டாற் போல்வதொரு தலைப்பாடு அன்று நேர்பா டன்று அவன் ஈகை அவனது வண்மை நினைக்க வேண்டா அது பெறுவேன்கொல் என்று கருதவேண்டாஅவன் தாள் வாழ்க அவனது தாள் வாழ்க எறு.
விறகொய் மாக்கள் பொன்பெற் றன்னதோர் தலைப்பாடன் றென்பதற்கு விறகிற்குச் சென்றோர் பொன் பெற்றாற்போல்வதொரு தலைப்பாடதென்று பொருளுரைப்பாரு முளர் அது பொருந்துமே லறிந்து கொள்க.
வறுமை யுற்றிருக்கும் இரவலன் வளவன்பால் பொருள்பெற்று வரும் பாணனை நோக்கி பாண மாக்கிணை இனிய காண்க இவண் தணிக எனச் சொல்லித் தன் வறுமை நீக்குதற்குரியவர் யாவரென வினவுகின்றான்.
மழைக் காலத்து நீர்ப் பெருக்கால் கலக்கமுற்றிருக்கும் நீர் தைத் திங்களில் தெளிந்து தண்ணிதாயிருத்தலால் தைத் திங்கள் தண்கயம் என்றார்.
விறகு விற்போர் ஊருக்குக் கொண்டுசென்று ஆங்கே விற்றுப் பெறும் பொருளை அக் காட்டிடத்தே பெற்றுக்கொள்ள நேரும் வாய்ப்பு அது போல்வதன்று போல்வதாயின் அஃது ஐயத்துக் கிடமாம் என்பார் தலைப்பா டன்று என்றார்.
பூதப்பாண்டியன் பாண்டியர்க்குரிய ஒல்லையூரைப் பகைவரிடமிருந்து வென்று கொண்ட சிறப்பால் ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன் எனச் சிறப்பிக்கப்பட்டான்.
அதனை அறிந்ததும் மிக்க சினமுற்று இவன் கூறிய வஞ்சினமே இப் பாட்டாகும்.வேந்தர் உடங்கியைந்து என்னொடு பொருதும் என்ப எனத் தான் கேள்வியுற்று கூறிஅவரை அமரின்கண் அலறத் தாக்கிப் புறங்காணேனாயின் இதோ என்னருகிருக்கும் சிறந்த பேரமருண்கண் இவளினும் பிரிக என்றும் மறுபிறப்பில் தென்புலங் காக்கும் சிறப்பிழந்து பிறர் வன்புலம் காக்கும் காவலர் குடியில் பிறப்பேனாக என்றும் இவன் கூறும் வஞ்சினம் மிக்க நயமுடையதாகும்.
உரை மடங்கலிற் சினைஇ சிங்கம் போலச் சினந்து மடங்கா உள்ளத்து அடங்காத் தானை வேந்தர் மீளாத மேற்கோள் பொருந்திய உள்ளத்தினையும் மிகைத்துச் செல்லும் படையையுமுடைய வேந்தர் உடங்கு இயைந்து தம்மில் ஒப்பக் கூடி என்னொடு பொருதும் என்ப என்னொடு பொருவேமென்று சொல்லுவர் அவரை ஆர் அமர் அலறத் தாக்கி அவ்வேந்தரைப் பொறுத்தற்கரிய போரின்கண்ணே அலறப் பொருது தேரொடு அவர்ப்புறம் காணேனாயின் தேவருடனே அவருடைந் தோடும் புறக்கொடையைக் கண்டிலேனாயின் சிறந்த பேரமர் உண்கண் இவனினும் பிரிக எனக்குச் சிறந்த பெரியவாய் முகத்தோடு பொருந்தின மையுண்ட கண்ணியையுடைய இவளினும் நீங்குவேனாக அறன் நிலை திரியா அன்பின் அறமானது நிலை கலங்காத அன்பினையுடைய அவையத்து அவைக்களத்து திறனில் ஒருவனை நாட்டி அறத்தின் திறப்பாடில்லாத ஒருவனை வைத்து முறை திரிந்து மெலிகோல் செய்தே னாகுக முறை கலங்கிக் கொடுங்கோல் செய்தே னாகுக மலி புகழ் வையை சூழ்ந்த வளங்கெழு வைப்பின் மிக்க புகழையுடைய வையையாற் சூழப்பட்ட செல்வம் பொருந்திய ஊர்களில் பொய்யா யாணர் மையல் கோமான் மாவனும் பொய்யாத புது வருவாயையுடைய மைய லென்னும் ஊர்க்குத் தலைவனான மாவனும் மன் னெயில் ஆந்தையும் நிலைபெற்ற எயிலென்னு மூரையுடைய ஆந்தையும் உரைசால் அந்துவஞ் சாத்தனும் ஆதனழிசியும் புகழமைந்த அந்துவஞ் சாத்தனும் ஆதனழிசியும் வெஞ்சின இயக்கனும் வெய்ய சினத்தையுடைய இயக்கனு மென உளப்படப் பிறரும் இவருட்படப் பிறரும் கண் போல் நண்பிற் கேளிரொடு கலந்த எனது காண்போலும் நண்பினையுடைய நட்டாரோடு கூடிய இன் களி மகிழ் நகை இழுக்கியான் இனிய செருக்கையுடைய மகிழ்நகையைத் தப்பியவனாகி மன்பதை காக்கும் நீள் குடிச் சிறந்த பல வுயிரையும் சிறந்த தென்புலம் காக்கும் காவலின் ஒரீஇ பாண்டி நாடு காக்கும் காவலின் நீங்கி பிறர் வன் புலங் காவலின் மாறி பிறருடைய வன்புலங்களைக் காக்கும் காவற்கண்ணே இக் குடிப்பிறப்பின் நீங்கி யான் பிறக்கு யான் பிறப்போனாக எறு.
விளக்கம் மடங்கா வுள்ளத் தடங்காத் தானை தொடங்கின் இடையில் மடங்குதல் ஊக்கமுடைய தானை வீரர்க்கு ஆகாமையாலும் தொகை மிகுதியால் அடங்கி நிற்றல் அமையாமையாலும் இவ்வாறு கூறினார்.
கண்ணன் நண்பரொடு கூடிக் களித்தலை விட்டு வேறுபடும் குறிப்பு கெடுவது காட்டும் குறியாதலால் கேளிரொடு கலந்த இன்களி மகிழ் நகை இழுக்கியான் என்று எடுத்தோதினான்.
வேந்தர் தாமும் இவன் இளையன்தான் என இகழ்ந்து நால்வகைப் படையும் நிரம்ப வுடையேமெனத் தருக்கினர் அதனால் அவர்கள் இவனை இகழ்ந்து கூறுயதும் உண்டு அச்சொற்களைக் கேட்ட நெடுஞ்செழியற்குச் சினத் தீக்கிளர்ந்தெழுந்தது.
இக்கண் குடிபழி தூற்றும் கொடுங்கோன்மையும் புலவர் பாடும் புகழ் பெறாமையும் இரவலர்க் கீயாமையும் ஒரு வேந்தனைக் கீழ்மைப் படுத்துவன என்னும் உணர்வு இவன் உள்ளத்தே யூறி நிற்பது காண்மின்.
உரை நகு தக்கனர் நாடு மீக் கூறுநர் என நம்மாற் சிரிக்கத்தக்கார் இவன் ஆளும் நாட்டை மிகுத்துச் சொல்லுவர் எனவும் இளையன் இவன் என இவன்தான் இளையன் எனவும் உளையக் கூறி யான் வெறுப்பச் சொல்லி படு மணி இரட்டும் பாவடிப் பணைத்தாள் நெடு நல் யானையும் தேரும் மாவும் ஒலிக்கும் மணி இரு மருங்கும் ஒன்றோ டொன்று மாறி யிசைக்கும் பரந்த அடியினையும் பெரிய காலினையு முடைய உயர்ந்த நல்ல யானையினையும் தேரையும் குதிரையையும் படை யமை மறவரும் உடையம் யாம் என்று படைக்கலத் தொழில் அமைந்த வீரரையும் உடையேம் யாம் என்று உறு துப்பு அஞ்சாது எனது மிக்க வலிக்கு அஞ்சாதே உடல் சினம் செருக்கி மாறுபடுஞ் சினம் பெருகி சிறுசொல் சொல்லிய சினங்கெழு வேந்தரை புல்லிய வார்த்தைகளைக் கூறிய சினம் பொருந்திய அரசரை அருஞ் சமம் சிதையத் தாக்கி பொறுத்தற்கரிய போரின் கண்ணே சிதறப் பொருது முரச மொடு ஒருங்கு அகப்படேஎனாயின் முரசத்தோடுகூட அவரைக் கைக்கொண்டிலேனாயின் பொருந்திய என் நிழல் வாழ்நர் பொருந்திய எனது குடைநிழற் கண் வாழ்வார் செல் நிழல் காணாது தாங்கள் சென்றடையும் நிழற் காணாதே கொடியன் எம் இறை யென கொடியன் எம்முடைய வேந்தனென்று கருதி கண்ணீர் பரப்பி கண்ணீரைப் பரப்பி குடி பழி தூற்றும் கோலே னாகுக குடிமக்கள் பழி தூற்றும் கொடுங்கோலை யுடையே னாகுக ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி மாங்குடி மருதன் தலைவனாக உயர்ந்த தலைமையுடனே மேம்பட்ட கேள்வியையுடைய மாங்குடிமருதன் முதல்வனாக உலக மொடு நிலைஇய உலகத்தோடு நிலைபெற்ற பலர் புகழ் சிறப்பின் புலவர் பலரும் புகழும் தலைமையையுடைய புலவர் பாடாது வரைக என் நில வரை பாடாது நீங்குக எனது நில வெல்லையை புரப்போர் புன்கண் கூர என்னாற் புரக்கப்படுங் கேளிர் துயரம் மிக இரப்போர்க்கு ஈயா இன்மை யான் உற இரக்குமவர்கட்குக் கொடாத வறுமையை யான் உற எறு.
நகுதக் கனரே நாடுமீக் கூறுநர் என்பதனை நாட்டாரால் மீக்கூறப்பட்ட மந்திரிச் சுற்ற முதலாயினார் நகுதக்கன ரெனப் பிரித்துரைப்பினு மமையும் நிலவரைப் புரப்போர் எனவும் பாடம்.
விளக்கம் நெடுஞ்செழியன் நாட்டை மீக்கூறுவோர் அவன் பகைவராகிய நம்மால் எள்ளி நகைக்கத்தக்கவராவர் இவன் மிக இளையன் எனப் பகைவர் தம்மிடத்திருந்தே கூறிக் கொள்கின்றனர்.
அவர்கள் செயற்குரியது என் உறுதுப்புக்கு அஞ்சுவதாகும் அது செய்யாது சினஞ் செருக்கி அது காரணமாகச் சிறுசொல் சொல்லுகின்றா ரென்பதாம்.
சிறப்பு தலைமை இரப்போர்க்குக் கொடாத இன்மையால் இம்மைப் புகழும் புலவர் பாடாது வரைதலால் மறுமையின்ப வாழ்வும் பெறா தொழிவேனாக என்று வஞ்சினம் கூறுகின்றான்.
அக்காலத்தே சினங் கெழுமிய அவன் தன் உள்ளத்தே நெடுங்கிள்ளி போர் தொடுத்தற்குக் காரணம் யாதாகலாமென வெண்ணி அரசு கட்டிலைக் கவர்தல் இந் நெடுங்கிள்ளிக்குக் கருத்தாயின் என் நல்லடி பொருந்தி ஈயென விரந்தால் அரசினையேயன்றி என் உயிரையுந் தருகுவேன் அவ்வாறின்றி துஞ்சு புலி இடறிய சிதடன் போலப் போர் தொடுத்து வறிதே மடிகின்றான் இனி இவன் உய்ந்துபோதல் கூடாது என நினைந்து வஞ்சினங் கூறுவானாய் இவனை இப் போரில் வருந்தப் பொரேனாயின் என் மார்பின் தார் பொதுப்பெண்டிரின் பொருந்தா முயக்கத்தால் குழைவதாக என்று கூறுகின்றான்.
உரை மெல்ல வந்து என் நல்லடி பொருந்தி மெல்ல வந்து எனது நல்ல அடியை யடைந்து ஈ என இரக்குவ ராயின் எமக்கு ஈய வேண்டுமென்று தாழ்ந் திரப்பாராயின் சீருடை முரசு கெழு தாயத்து அரசோ தஞ்சம் அவர்க்குச் சீர்மையையுடைய முரசு பொருந்திய பழையதாய் வருகின்ற உரிமையை யுடைய எனது அரசாட்சி கொடுத்தலோ எளியது இன் உயிராயினும் கொடுக்குவென் இந் நிலத்து இனிய உயிரேயாயினும் கொடுப்பேன் இந் நிலத்தின்கண் ஆற்றல் உடையோர் ஆற்றல் போற்றாது அமைச்சர் படைத்தலைவர் முதலாகிய வலியை யுடையோரது வலியைப் பாதுகாவாது என் உள்ளம் எள்ளிய மடவோன் என் உள்ளத்தையிகழ்ந்த அறிவில்லாதோன் தெள்ளிதின் துஞ்சு புலி இடறிய சிதடன் போல யாவர்க்கும் விளங்கத் துயில்கின்ற புலியை இடறிய குருடன் போல உய்ந்தனன் பெயர்தலோ அரிது பிழைத்துப் போதலோ அரிது கழைதின் மைந்துடை யானை கால் அகப்பட்ட வன்திணி நீள் முளைபோல மூங்கிலைத் தின்னும் வலியையுடைய யானையினது காலின்கண் அகப்பட்ட வலிய திணிய மூங்கிலது நீண்ட முளையை யொப்ப சென்று மேற்சென்று அவண் வருந்தப் பொரேஎ னாயின் அவ்விடத்து வருந்தும்படி பொருதிலேனாயின் பொருந்திய தீதில் நெஞ்சத்து கூடிய தீதில்லாத நெஞ்சத்தால் காதல் கொள்ளாப் பல்லிருங் கூந்தல் மகளிரின் காதல் கொள்ளாத பலவகைப்பட்ட கரிய கூந்தலையுடைய பொதுப்பெண்டிரது ஒல்லா முயக்கிடை என் தார் குழைக பொருந்தாத புணர்ச்சியிடை என் மாலை துவள்வதாக எறு.
புலிதான் பிறர் கண்ணிற் படாது தன் முழைக்கண்ணே துஞ்சும் இயல்பிற்று அது மக்களும் விலங்கும் இனிது காணத் துஞ்சுவது போலத் தான் இனிதிருப்பது அறிந்து வைத்தும் அப் புலியை இடறும் குருடன் அப் புலியாற் கொல்லப்படுவது போல இப்பகைவேந்தனும் இறத்தல் ஒருதலை யென்பான் உய்ந்தனன் போதலோ அரிது என்கின்றான்.
இவன் தன்னொடு பகைத்துப் போருடற்றிய மூவன் என்பவனைக் கொன்று அவன் வாயிற் பல்லைப் பிடுங்கிக் கோட்டை வாயிற் கதவில் வைத்து இழைத்திருந்தா னெனப் பொய்கையார் கூறியுள்ளார்.
சோழநாட்டை யாண்டு வந்த செங்கணானுக்கும் இக் கணைக்காலிரும் பொறைக்கும் யாது காரணத்தாலோ பெரும் பகையுண்டாக இருவரும் பெரும்படையுடன் கழுமலம் என்னுமிடத்தே பொரத் தொடங்கினர்.
போர் நிகழ்ந்தவிடம் குணவாயிற் கோட்டமெனத் தமிழ் நாவலர் சரிதையும் வெண்ணிப் பறந்தலை யென நற்றிணை முன்னுரையும் திருப் போர்ப் புறமென இப்புறநானூற்றுக் குறிப்பும் கூறுகின்றன.
அந்த மானத்தைப் பொறாத சேரமான் அரசராயினார் குழவி யிறப்பினும் ஊன்தடி பிறப்பினும் இவை வாள் வாய்ப்பட்டு இறந்தாலன்றி நலமின் றெனக் கருதி அவற்றையும் வாளாற் போழ்ந்து அடக்கம் செய்வர் அக் குடி யிற் பிறந்த யான் சிறைப்பட்டுக் கிடந்து உயிர் நீத்தல் தீது இத்தகைய மறக் குடியினரான எம் பெற்றோர் பகைவர்பால் உணவிரந்துண்டு உயிர் வாழு மாறு மக்களைப் பெறார் காண் என்று நினைந்து இதனை ஒரு பாட்டாக எழுதி வைத்து உயிர் நீத்தான்.
சேரமான் கணைக்காலிரும் பொறை சோழன் செங்கணானோடு திருப்போர்ப் புறத்துப் பொருது பற்றுக்கோட்பட்டுக் குடவாயிற் கோட்டத்துச் சிறையிற் கிடந்து தண்ணீர் தாவென்று பெறாது பெயர்த்துப் பெற்றுக் கைக்கொண்டிருந்து உண்ணான் சொல்லித் துஞ்சிய பாட்டு.
உரை குழவி இறப்பினும் பிள்ளை யிறந்து பிறப்பினும் ஊன் தடி பிறப்பினும் தசைத் தடியாகிய மணை பிறப்பினும் ஆள் அன்றென்று வாளின் தப்பார் அவற்றையும் ஆளல்ல வென்று கருதாது வாளோக்குதலில் தவறார் அரசராயிருக்க தொடர்ப்படு ஞமலியின் இடர்ப்படுத்து இரீஇய பகைவர் வாளாற் படாது சங்கிலியால் பிணிக்கப்பட்ட நாய் போலப் பிணித்துத் துன்பத்தைச் செய்து இருத்திய கேளல் கேளிர் வேளாண் சிறு பதம் கேளல்லாத கேளிருடைய உபகாரத்தான் வந்த தண்ணீரை மதுகை யின்றி இரந்துண்ணக் கடவேமல்லே மென்னும் மனவலி யின்றி வயிற்றுத் தீத் தணிய வயிற்றின்கண் தீயை யாற்றவேண்டி தாம் இரந்துண்ணும் அளவை தாமே இரந்துண்ணும் அளவினை உடையாரை ஈன்மரோ இவ் வுலகத் தான் அவ்வரசர் பெறுவார்களோ இவ்வுலகத்தின்கண் எறு.
அன்றி இவன் ஆண்மையுடையனல்ல னென்று வாளாற் கொல்லாராய்த் தொடர்ப்படு ஞமலி போல இடர்ப்படுத் திருத்திய கேளல் கேளிர் வேளாண் சிறுபதத்தை மதுகையின்றி வயிற்றுத் தீத்தணிக்க வேண்டித் தாம் இரந்துண்ணு மளவாகக் குழவிசெத்துப் பிறப்பினும் ஊன் தடி பிறப்பினும் இவ்வுலகத்து மகப்பெறுவாருளரோ வென வுரைப்பினு மமையும்.
சோழன் நலங்கிள்ளி காரியாற்றுத் துஞ்சிய நெடுங் கிள்ளியிடமிருந்து உறையூரைத் தான் பெற்றுத் தான் அங்கே இருந்து அரசு புரிந்து வந்தான்.
மலர்தலை யுலகம் மன்னனை உயிராகக் கொண்டிருத்தலை யுணர்ந்து அதற் கூறுண்டாகா வண்ணம் காத்தற்கண் வரும் இடுக்கண் பலவற்றையும் நோக்க அரசு முறை யென்பது எளிதன்று என்பவர் பலராயினர்.
அதனை யெய்தினோன் இவ்வுலகிற் பெருஞ் சிறப்பெய்தி விட்டதாகக் கருதி அளவிறந்த இறையினை விதித்துக் குடிகளை யிரந்து பொருளீட்டக் கருதினானாயின் அவற்கு அரசுமுறை பொறுத்தற் கரிய சுமையாய்ச் சிறப்புடைத்தன்றாம் வலியுடைய விழுமியோன் பெறுகுவனாயின் அவற்கு உலர்ந்த நெட்டித் தக்கை போல நொய்தாம் என்றான்.
உரை மூத்தோர் மூத்தோர் கூற்றம் உய்த்தென தம் குடியில் முதியோரைக் கூற்றம் கொண்டு போயிற்றாக பால் தர வந்த பழ விறல் தாயம் விதி தரப்பட்டுத் தம்பால் வந்த பழைய வெற்றியாலுண்டாகிய அரசுரிமையை எய்தின மாயின் பெற்றே மானால் சிறப்பு எய்தின மென இத் தலைமையைப் பெற்றே மெனக் கொண்டு குடி புரவு இரக்கும் தம் குடி மக்களை இறைவேண்டி யிரக்கும் கூரில் ஆண்மைச் சிறியோன் பெறின் மிகுதியில்லாத ஆண்மையையுடைய உள்ளஞ்சிறியோன் பெறின் அது சிறந்தன்று மன் அத்தாயம் அவனுக்குப் பரிக்க வொண்ணாதாம் படி கனத்தது மிகவும் மண்டமர் பரிக்கும் மதனுடை நோன்றாள் அடுத்துப் பொரும் போரைப் பொறுக்கும் மனவெழுச்சியை யுடைத்தாகிய வலிய முயற்சியையுடைய விழுமியோன் பெறுகுவ னாயின் சீரியோன் பெறுவனாயின் ஆழ் நீர் அறு கய மருங்கில் தாழ்ந்த நீரையுடைய வற்றிய கயத்திடத்து சிறு கோல் வெண் கிடை சிறிய தண்டாகிய வெளி கிடேச்சினது என்றூழ் வாடு வறல் போல நன்றும் நொய்து கோடைக் கண் உலர்ந்த சுள்ளியைப் போலப் பெரிதும் நொய்து மையற்று குற்றமற்று விசும்புற ஓங்கிய வெண் குடை விண்ணின் கண்ணே பொருந்த வுயர்ந்த வெண் குடையினையும் முரசு கெழு வேந்தர் அரசு கெழு திரு முரசினையுடைய அரசரது அரசாட்சியைப் பொருந்திய செல்வம் எறு.
தாயம் சிறியோன் பெறின் அது மிகவும் சிறந்ததன்று வேந்தர் அரசு கெழு திரு விழுமியோன் பெறுகுவனாயின் நன்றும் நொய்தா லெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
விளக்கம் தந்தை மூத்துக் கழிந்தவழி அவன்வழித் தோன்றும் அரசு முறையெனும் தாய முறையை ஈண்டுப் பழவிறல் தாயம் என்றும் மூத்தோர் இறந்த பின்னே வரும் உரிமையுடைத் தென்றற்கு மூத்தோர் மூத்தோர் கூற்றம் உய்த்தென என்றும் கூறினான்.
பாண்டியன் நடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவில் தன்னை யெதிர்த்த முடி வேந்தர் இருவரும் குறுநில மன்னர் ஐவருமாகிய எழுவரும் தோற்றோடுமாறு தான் ஒருவனே வென்ற சிறப்பை மதுரை நக்கீரர் ஆலம்பேரி சாத்தனார் கல்லாடனார் முதலிய சான்றோர் பலர் புகழ்ந்திருக்கின்றனர்.
அவர் இச் செழியன் ஒருவனாய் இருந்து பொருது வென்றதை ஒருவரை யொருவர் அடுதலும் ஒருவர்க் கொருவர் தொலைதலும் இவ்வுலகத்தே தொன்றுதொட்டு வருவன அவ்வாறு அடுதலும் தொலைதலும் நிகழுமிடத்து வெற்றி பெற்றோர் பலரும் பலருடைய துணைபெற்று அதனைப் பெற்றது கேள்வி யுற்றுள்ளோமேயல்லது ஒருவனே தனித்து நின்று பலராய்க் கூடி யெதிர்ப்போரை வென்றது கேட்டிலம் பாண்டியன் ஒருவனாய் நின்று தம் பீடும் செம்மலும் அறியாமல் எதிர்த்த எழுவர்.
இவர் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் ஒருவனால் எழுவரை வென்ற செய்தியை வியந்தும் போர் செய்த திறத்தைப் புகழ்ந்தும் பகைவர் கருத்தழிந்த வகையைக் கட்டுரைத்தும் அவன் போர்க்குச் சென்ற நலத்தைப் பாராட்டியும் பாடியுள்ளார்.
உரை ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும் புதுவதன்று ஒருவனை யொருவன் கொல்லுதலும் ஒருவற்கொருவன் தோற்றலும் புதிதன்று இவ்வுலகத்து இயற்கை இந்த உலகத்தின்கண் முன்னே தொட்டு இயல்பு இன்றின் ஊங்கு கேளலம் இன்றையின் முன் கேட்டறியோம் திரள் அரை மன்ற வேம்பின் திரண்ட தாளையுடைய மன்றத்திடத்து வேம்பினது மாச்சினை ஒண் தளிர் பெரிய கொம்பின்கண் உண்டாகிய ஒள்ளிய தளிரை நெடுங் கொடி உழிஞைப் பவரொடு மிடைந்து நீண்ட கொடியாகிய உழிஞைக் கொடியுடனே விரவி செறியத் தொடுத்த தேம்பாய் கண்ணி செறியத் தொடுக்கப்பட்ட தேன் மிக்க மாலையை ஒலியல் மாலையொடு பொலியச் சூடி வளைய மாலையுடனே சிறப்பச் சூடி பாடின் தெண் கிணை கறங்க ஓசையினிய தெளிந்த போர்ப்பறை யொலிப்ப காண்தக காட்சிதக நாடு கெழு திருவின் பசும் பூண் செழியன் நாடு பொருந்திய செல்வத்தினையுடைய பசும் பொன்னாற் செய்த பூணையணிந்த நெடுஞ் செழியனது பீடும் செம்மலும் அறியார் பெருமையையும் உயர்ந்த தலைமையையும் அறியாராய் கூடிப் பொருதும் என்று தன் தலை வந்த தம்மிற்கூடிப் பொருவேமென்று தன்னிடத்து வந்த புனை கழல் எழுவர் நல் வலம் அடங்க புனைந்த வீரக் கழலினையுடைய இரு பெரு வேந்தரும் ஐம் பெரு வேளிருமாகிய ஏழரசருடைய நல்ல வென்றி யடங்க ஒரு தானாகிப் பொருது களத்து அடல் தான் ஒருவனாய் நின்று பொருது களத்தின்கட் கொல்லுதல் எறு.
ஒருவனை யொருவன் அடுதலும் தொலைதலும் புதுவ தன்று இவ்வுலகத் தியற்கை செழியன் பொருது மென்று வந்த எழுவர் நல்வல மடங்க ஒருவனாகித் தெரியலை மாலையொடு காண்டகச் சூடிக் கிணை கறங்கப் பொருது களத்து அடல் இன்றின் ஊங்கோ கேளலம் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவில் தேரூர்ந்து வந்து நின்ற காட்சியையும் அவன் பின்னர்ப் பகைவரொடு பொருது அவரைக் கொன்றவிடத் தமைந்த தோற்றத்தையும் கண்ட இடைக்குன்றூர் கிழார் நெடுஞ்செழியன் தேர்க் கொடிஞ்சிக்கண் நிற்கின்றானாயினும் யார்கொல் அவன் அவன் கண்ணி வாழ்க என வியந்து வாழ்த்தி அவன் இளமைச் செவ்வி அண்மையிற்றான் கழிந்தான் இதுகாறும் அணிந்திருந்த கிண்கிணியை நீக்கி இப்போதுதான் கழல் அணிந்தான் சென்னியில் வேம்பின் தளிரும் உழிஞைக் கொடியும் விரவித் தொடுத்த கண்ணியுடையனானான் இதுவரை யணிந்திருந்த தொடியை நீக்கிக் கையில் வில்லைப் பற்றிக்கொண்டு தேர் மொட்டில் நிற்கின்றான் மார்பில் தாரணிந்துள்ளானாயினும் ஐம்படைத்தாலியை இன்னமும் கழித்திலன் பாலருந்துவதை விட்டு இப்போதே உணவினையும் உண்ணத் தலைப்பட்டான் இத்துணை இளையோன் புதியராய் மேன்மேல் வெகுண்டு வரும் வீரரைக் கண்டு வியப்பதும் செய்கின்றிலன் இகழ்வதும் இலன் அவர்மீது பாய்ந்து பற்றிக் கீழே கவிழ்த்து அவர் தம் உடல் நிலத்தில் வீழக் கொன்றபோதும் அவன் முகத்தில் மகிழ்ச்சியோ இவ்வாறு செய்தே மென்ற தருக்கோ ஒன்றும் தோன்றுகின்றிலது இவன் வீரம் இருந்தவாறு என்னே என இப் பாட்டின் கண் வியந்தோதுகின்றார்.
உரை கிண்கிணி களைந்த கால் ஒண் கழல் தொட்டு சதங்கை வாங்கப்பட்ட காலிலே ஒள்ளிய வீரக் கழலினைச் செறித்து குடுமி களைந்த நுதல் குடுமி யொழிக்கப்பட்ட சென்னிக்கண்ணே வேம்பின் ஒண் தளிர் நெடுங்கொடி யுழிஞைப் பவரொடு மிலைந்து வேம்பினது ஒள்ளிய தளிரை நெடிய கொடியாகிய உழிஞைக் கொடியோடு சூடி குறுந் தொடி கழித்த கை சாபம் பற்றி குறிய வளைகளை யொழிக்கப்பட்ட கையின்கண்ணே வில்லைப் பிடித்து நெடுந் தேர்க் கொடுஞ்சி பொலிய நின்றோன் நெடிய தேரினது மொட்டுப் பொலிவுபெற நின்றவன் யார் கொல் யாரோதான் அவன் கண்ணி வாழ்க யாரே யாயினும் அவன் கண்ணி வாழ்வதாக தார் பூண்டு தாலி களைந் தன்றும் இலன் தாரை யணிந்து ஐம்படைத்தாலி கழித்தலும் இலன் பால்விட்டு அயினியும் இன்று அயின்றனன் பாலை யொழித்து உணவும் இன்றுண்டான் வயின் வயின் முறை முறையாக உடன்று மேல் வந்த வம்ப மள்ளரை வெகுண்டு மேல் வந்த புதிய வீரரை வியந்தன்றும் இழிந்தன்றும் இலன் மதித்தலும் அவமதித்தலும் இலன் அவரை அழுந்தப் பற்றி அவரை இறுகப் பிடித்து அகல் விசும்பு ஆர்ப்பு எழ பரந்த ஆகாயத்தின் கண்ணே ஒலி யெழ கவிழ்ந்து நிலஞ் சேர அட்டதை கவிழ்ந்து உடலம் நிலத்தின்கண்ணே பொருந்தக் கொன்றதற்கு மகிழ்ந்தன்றும் மலிந்தன்றும் அதனினும் இலன் மகிழ்ந்ததுவும் இவ்வாறு செய்தேமென்று தன்னை மிகுத்ததுவும் அதனினும் இலன் எறு.
விளக்கம் இளஞ் சிறார்க்குக் காலிற் கிண்கிணியும் தலையிற் குடுமியும்கையில் குறிய வளையும் மார்பில் ஐம்படைத் தாலியும் அணிவதும் பாலுணவளிப்பதும் பண்டைத் தமிழ்ச் செல்வர் மரபு.
தன்னொடு பொர வருவாருள் தக்கோரை மதிப்பதும் தகவிலாரை அவமதிப்பதும் செய்தல் மறவர்க்கும் இயல்பு அவ்வியல்பும் இவன்பால் காணப்படவில்லை மேல்வரும் வீரரைக் கொன்று வீழ்த்துமிடத்து எய்தும் வெற்றியால் மகிழ்தலும் இயல்பு அது தானும் இவனிடம் இல்லை.
தலையாலங்கானத்துச் செருவில் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் போரெதிர்ந்த பகைவேந்தர் எழுவர் மேற்கொண்டு போந்த கொள்கை சீரிதன்மையால் அவர் கெட்டனர் என்பார் போல இப் பாட்டின்கண் இடைக்குன்றூர் கிழார் எம் இறைவனான நெடுஞ்செழியனது மலைத்தற்கரிய மார்பினை மதியாது யாமே விழுமியம் பெரியம் நம்மொடு பொரும் இவனும் இளையன் கொள்ளத்தக்க கொள்ளையும் பெரிது என இகழ்ந்த கருத்துடன் வந்தனர் அவர் புறங்கொடுத் தோடுமாறு வென்றதனோடமையாத எங்கள் இறைவனான செழியன் அவர்தம் மகளிர் நாணமுற்று உயிர் விடுமாறு அவர்கட்குத் தொன்றுதொட்டுரியவாகிய ஊர்கட்கும் சென்று ஆங்கே அவ் வேந்தர்களைக் கொன்றழித்தான் என்று பாடிக் காட்டுகின்றார்.