sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்த தலையங்கம் இலங்கை தமிழர்களும் வல்லமைமிக்க அமெரிக்கா இந்தியா போன்ற நாடுகளைச் சிக்கனப் பிடித்து எங்களுக்கு உரிமை கிடைத்தால் உங்களுக்கு என்ன நன்மை என்பதை எடுத்துரைத்து சீனாவின் பிரசன்னத்தைக் காட்டி முன்னைய ஆட்சி மீண்டும் வந்தால் நிலைமை என்னவாகும் என்பதை இடித்துரைத்து தமிழ் மக்களைக் காப்பாற்றுங்கள் என்று சதா கேட்டால் அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் ஏதோவொரு வகையில் அதற்கு இசையும்.
ஆனால் கோணிப்பைகளுடன் அரசியல் வந்து குடும்பமாக குபேரராகிய தமிழ்நாட்டு அரசியல் முதலைகளிடம் இலங்கை தமிழர் மீதான அக்கறையை எதிர்பார்ப்பது மடமை.
தனது இராணுவம் போல் புலியை வளர்க்க போட்டிக்கு கருணாநிதி ஏனைய இலங்கை இயக்கங்களை வளர்க்க நாமும் தமிழ்நாட்டு சாக்கடை அரசியலில் மூழ்கியது மறந்தீரோ?
ஐயா ஆசிரியரே யாழ்பாணத்து பத்திரிகைகள் வை நாச வேலை செய்பவர் என்றும் யை ஏகாதிபத்தியத்தின் கூலிப்படை என்றும் வசை பாடியதை மறந்தீரோ?
பாலிவுட்டின் முன்னணி இயக்குனர் தயாரிப்பாளர் திரைக்கதையாசிரியர் பாடகர் இசையமைப்பாளர் நடிகர் என பன்முகத்திறமைக் கொண்டவர் பர்ஹான் அக்தர்.
இவரை பாடவைத்து அனுபவம் குறித்து இசையமைப்பாளர் தேவி ஸ்ரீபிரசாத்திடம் கேட்டபோது பர்ஹான் அக்தரை மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒரு விருது வழங்கும் விழாவில் சந்தித்தேன்.
அதனையடுத்து தற்போது மகேஷ் பாபு நடிப்பில் பாரத் அனே நேனு என்ற படத்தில் இடம்பெற்ற எனத் தொடங்கும் பாடலை பர்ஹான் பாடினால் நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணி அவரைத் தொடர்பு கொண்டேன்.
இதனிடையே பிரபலமான பாலிவுட் பாடகர்களான மில்கா சிங் அப்பச்சே இந்தியன் அட்னன் ஷமி பாபா செகல் உள்ளிட்ட பல இசை கலைஞர்களை தென்னிந்திய மொழிகளில் பாட வைத்து இங்கு அறிமுகப்படுத்திய பெருமையை தேவி ஸ்ரீபிரசாத்தையே சேரும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
தேமுதிக நிறுவனர் விஜயகாந்த் நலமாக உள்ளதாகவும் விரைவில் நடக்க உள்ள தேமுதிக மாநாட்டில் அவர் உரையாற்றுவார் எனவும் அவரது மைத்துனரும் கட்சியின் இளைஞரணி செயலாளருமான எல்.கே சுதீஷ் கூறியுள்ளார்.
இதனையடுத்து அவரது உடல்நிலை குறித்து பல்வேறு வதந்திகள் பரவி வந்ததையடுத்து தேமுதிக சார்பிலும் அவரது குடும்பத்தினர் சார்பிலும் விளக்கம் அளிக்கப்பட்டது.
தாட்சாயினி என்ற சகோதரி இஸ்லாத்தை தன் வாழ்கை நெறியாகஏற்றுக் கொண்டார் தமிழ்நாடு தவ்ஹீத் ஜமாஅத் திருவாரூர் மாவட்டம் எல்லா புகழும் இறைவன் ஒருவனுக்கே.... திருவாரூரில் சகோதரி தாட்சாயினி இஸ்லாத்தை தழுவினார்.... இறைவனின் மாபெரும் கிருபையினால் திருவார... இறைவனின் மாபெரும் கிருபையினால் திருவாரூர் வடக்கு மாவட்டம் திருவாரூரில் தாட்சாயினி என்ற சகோதரி உலகம் போற்றும் ஒரே சமத்துவ மார்க்கமான தூய இஸ்லாத்தை தன்னுடைய வாழ்க்கை நெறியாக ஏற்றுக் கொண்டார்.
சத்தியத்தை தன்னுடைய வாழ்க்கை நெறியாக ஏற்றுக்கொண்ட இந்த சகோதரிக்கு இறைவன் மறுமையிலும் இம்மையிலும் நல் வாழ்வை ஏற்படுத்துவானாக.. .
பேட்டி புதுடெல்லி அடுத்த மக்களவைத் தேர்தலில் பா.ஜ.கவைத் தோற்கடிக்க புதிய கூட்டணியை அமைக்க சோனியா காந்தி அழைப்பு விடுத்துள்ளார்.
இது அதிகபட்ச விளம்பரம் குறைந்தபட்ச ஆட்சி நிர்வாகம் என்ற விளையாட்டாகவே தோன்றுகிறது.மோடி அரசுக்கு எதிரான மக்களின் அதிருப்தியை நமது கட்சிக்கான ஆதரவாக மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டும்.
இது மக்களவையில் பிரதமர் ஆற்றிய உரையில் இருந்து நிரூபணமாகியுள்ளது.குறுகிய அரசியல் ஆதாயங்களைப் பெறுவதற்காக சமூகத்தைப் பிளவுபடுத்தும் நோக்கில் சிறுபான்மையினருக்கு எதிராக மத்திய அரசு திட்டமிட்டு வன்முறைகளைத் தூண்டி விடுகிறது.
நாடாளுமன்ற கட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் நான் காங்கிரஸ் தலைவர் மற்றும் மற்ற சகாக்களுடன் இணைந்து அடுத்த தேர்தலில் பா.ஜ.க தோல்வியடைவதையும் இந்தியா ஜனநாயக ரீதியிலான அனைவரையும் உள்ளடக்கிய மதச்சார்பற்ற பொருளாதார முன்னேற்றப் பாதையில் செல்வதையும் உறுதிப்படுத்த நான் ஒத்த கருத்துடைய கட்சிகளுடன் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்துவேன் என்றார் சோனியா.
சீவகன் பலவிடங்கட்கும் சென்று சித்திரக்கூடம் அணைந்து தாபதர் சிலரைக் கண்டு அவர்கட்கு நன்னெறி காட்டித் திருத்தியதும் தக்கநாடு சென்றதும் கேமமாபுரத்துச் சுபத்திரனென்னும் வணிகன் மகள் கேமசரியென்பவள் நலம் கனிந்திருந்ததும் அவ் வணிகன் தன் மகட்குரிய கணவனைப் பெறும்பொருட்டு நாளும் விருந்தாற்றிவந்ததும் சீவகன் அவளைக் கண்டு வேட்கைகொண்டதும் அவளை மணந்து இரு திங்கள் தங்கியிருந்து வேறிடம் செல்லக் கருதி அவள்பால் சொல்லாது பிரிந்ததும் எதிரே போந்த ஒருவனுக்குச் சீவகன் அறவுரை கூறித்தான் அணிந்திருந்த கலன்களை ஈந்து அப்பாற் சென்றதும் பிறவும் கூறப்படுகின்றன.
அவற்றைக் கண்டு செல்பவன் எதிரில் நின்ற குன்றில் சுனை நீராடி இனிய பூக்களைக் கொண்டு அங்கேயிருந்து அருகன் கோயிலை யடைந்து வழிபட்டு அதற்கு முன்னே இருந்த சித்திர கூடத்தை யடைந்தான்.
தனக்குக் கணவராகும் பான்மையில்லாதார் அவளுக்கு ஆடவராய்த் தோன்றார் அதனால் அவள் பலரையும் காண்பள் அக் காட்சியால் கபற்றமிலள் என்றற்கு மாசிலாள் காசிலாள் என்று கூறினார்.
அவனது வடிவழகு கண்டு முதற்கண் திருமாலோ என ஐயுற்று அருகே சென்று மகனெனத் தெளிந்து இன் சொற்கள் பல சொல்லி அவனைத் தன் தேர்மீதுகொண்டு தன் பெருமனை நோக்கி வரலானான்.
இப்பாட்டிசை கேட்டுப் பரிவுமிக்க நிப்புதி இத் துணைக் கடவுட்பற்றும் இயல்நலமும் உடைய இவட்கு ஏற்ற கணவன் வந்திலனே என ஏங்கி அத்தகையோன் ஒருவன் விரைய வருதல் வேண்டுமெனத் தானும் கடவுளைப் பரவினாள் .
இவனை வணங்காதார்க்கு நுகரப் பெறாமையால் உளதாம் பற்று ஒழிவின்றாய் வருவதன்றி நுகர்ச்சி யெய்திப் பற்றற்று வீடுபெறுதல் கூடாதாயிருந்தது என்பது கருத்து.
சுரும்பு சீவகன் இக்காட்சியைக் கண்டு மகிழ்ச்சி மிகுந்து செல்ல அவனெதிரே வானுலகிற்குச் செல்லும் வழி காட்டுவதுபோல வனகிரி யென்னுமொரு மலை தோன்றிற்று.
சீவகன் அவள் செயலைக்கண்டு மனத்தே அருவருப்புற்றுப் பெண்பிறப்பின் இயல்பையே வெறுத்தவனாய் மகளிர் மனம் வேறுபடுந் திறத்தைத் தனக்குள்ளே எண்ணியிருந்தான்.
அவன் கருத்தை யுணரமாட்டாத அவள் அவன் தன் வரலாற்றை யறியும் கருத்தால் வெளிப்பட வினவ மாட்டாது தடுமாறுகின்றான் எனப் பிறழ நினைந்து அதனைக் கூறலுற்றான்.
இப் பவதத்தன் யான் மத்திமதேயத்துப் பதுமபுரத்தில் கீர்த்திதத்தன் என்பானுக்கும் சினதத்தையென்பாளுக்கும் மகனாவேன் என் மாமன் சீமானுக்கும் மாமி சித்திரை மாலைக்கும் பிறந்த மகள் என் மனைவி.
இவ்வாறு பாடிப் பரவிய சீவகன் மேலும் செல்லத் தொடங்கி எதிரே தோன்றிய நெடுஞ்சுரமொன்றைக்கண்டு அதனையும் விரைவில் கடந்து மருதவனம் நிறைந்த மத்திமநாட்டு ஏமமாபுரம் என்னும் நகரத்தை முரசறையும் நல்லோரையில் சென்று சேர்ந்து ஒரு பொழிலகத்தையடைந்தான்.
கண்ணகத்து அஞ்சனம் போலும் கண்ணிடத்தே கிடந்த அஞ்சனம் அதற்குப் பயன்கொடாதது போல கல்வி நெஞ்சிற் கிடந்தும் பயன் தந்ததில்லை.
அப்போழ்து அந்நாட்டரசனான தடமித்தனுக்கும் அவன் மனையாட்டி நளினைக்கும் தலைமை நலம் கனியப் பிறந்த விசயனென்பான்அரண்மனைச் சோலைக்குச் சென்றான்.
பொய்ந் நாட்டேனும் சொல்லால் பொய்யாக நாட்டிக் கொள்ளப் பட்டதாயினும் பொய்யலவாற்றால் பெயரல்லாப் பெயர் சொன்னான் பொருளால் பொய்யல்லாததொரு வழியாலே ஏமாங்கத மென்னும் நாட்டில் இராசமாபுரத்தில் சீவகனென்னும் பெயரையன்றிப் பொருளால் அப்பெயரேயாகக் கூறினான்.
பின்பு விசயன் அருகிலிருந்த மாமரத்தில் பழுத்திருந்த கனியொன்றை வீழ்த்த எண்ணி அம்பு எய்தானாக அது தவறிவிட்டது சீவகன் அதனை வாங்கி தான் இருந்த விடம் பெயராதே எய்தான்.
அரசனும் சீவகனது உருவவிலக் கணங்களை உற்று ஆராய்ந்து இவன் ஏவினுக்கு அரசன் வில்வன்மையில் துரோணனுக்கு நிகராவார் விஞ்சையருலகத்தும் மண்ணுலகத்தும் ஒருவரும் இலர் என்பார் வாய்மடங்கஇவன் வந்துளான் என்று துணிந்து பெரு மகிழ்வு கொண்டான்.
சீவகன் அரச குமரற்கு வில்லாசிரியனாக இருந்து விற்பயிற்சியும் யானை குதிரை தேர் முதலிய ஏறும் பயிற்சியும் பிற படைக்கலப் பயிற்சியும் நல்கி வந்தான்.
அதன்கண் மனக்கினிய மகளிரொடு கூடி இன்புற்று வாழாத வாழ்வு ஆடவர்க்கு வேடர் வாழ்வுபோல்வதாகும் இவ்வாழ்வைப் பெறாதார் அது பெறுவது குறித்துத் தவம் செய்வதே அவரது ஆண்மைக்கு அழகாம் என்ற கருத்தமைந்த பாசுரம் அமைந்திருந்தது.
நடுவதாயினேன் நகப்படும் பொல்லாங்கின் வடிவேயாயினேன் அவள் கையால் புனைதலின் அது கொண்டு நீந்தலாமோ என நினைத்து அதனை மறுத்தான் இவ்வாறு வருந்தியவள் தன் கிளி தேற்றத் தேறித் தானும் ஒரு மாலை தொடுத்து மறுநாளே தன் தோழியாகிய அனங்கவிலாசினி யென்பாளிடம் கொடுத்தனுப்பினாள்.
ஒருநாள் அவரது பயிற்சிச் சிறப்பை அறிய விரும்ப அவ்வண்ணமே அவர்களும் தங்கள் விற்றிற முதலாய படைப்பயிற்சித் திறத்தை யாவரும் வியப்பக் காட்டினர்.
இது கண்டு பெருமகிழ்வு கொண்ட வேந்தன் இவ்வாசிரியன் ஒன்று அரசனாதல் வேண்டும் இன்றேல் அந்தணனாதல் வேண்டும் ஏனையோர்க்கு இவ்வுண்மை யுண்டாகாது ஆதலால் இவனை நீங்காச் சிறையிடல் வேண்டும் இவனைக் கொணர்மின் என ஏவினான்.
கண் பெற்றேன் நல்வினை செய்தவருடைய உடம்பிலுள்ள கண்போலக் கண் முழுதும் பெற்றேன் அஃதாவது இவர் போர்த் தொழில் காண்பதால் ஊனக்கண்ணும்இவரை நன்னெறியில் சேர்வித்தலின் ஞானக்கண்ணும் பெற்றேன் என்பது.
இஃது இவ்வாறாக இராசமாபுரத்தே சீவகனைப் பிரிந்த நந்தட்டன் முதலிய தம்பிமார்கள் அவனைக் காணாமையால் மிகவும் வருந்திக் குணமாலையின் மனையை அடைந்து அவளை வினவினர்.
இவ்வாறு பாடியிருந்தவள் சீவகன் பிரிவுநோய் தன்னை மிக வருத்த ஆற்றாளாய் இனித் தான் அவனைக் கூடும் நாள் என்றோ என ஏங்கி வாடியிருந்தாள்.
அவள் மனைக்குப் போந்த நந்தட்டன் மிக்க அன்பும் நன்மதிப்பும் உடையனாய் மூன்றுவில் தொலைவில் நின்று வாய்புதைத்துக் கைகட்டிப் பணிவாய் நம் அடிகளாகிய சீவகனார் எங்குள்ளார்?
மதிமுகம் அறியும் நாமே மதிமுகம் என்னும் மந்திரத்தை யறிந்திருக்கின்ற நாமே வாடுவது அவனுக்குத் தீங்குண்டா தத்தை ஒரு விஞ்சையை யோதித் தன் முகத்தைத் தன் கையால் தடவிக்கொண்டு நந்தட்டன் சீவகனைக் காணுமாறு செய்தாள்.
அவன் வடிவும் சீவகன் வடிவு போல் தோன்றக் கண்ட வசுந்தரியென்னும் தோழி விசயற்குத் தெரிவிப்ப அவன் போந்து நந்தட்டனை நோக்கி நீ யார் என்று வினவ அவன் ஒரு விடையும் கூறானாயினன்.
இவ்வாறு சீவகன் வருந்திகக் கூறக் கேட்டதும் நந்தட்டன் ஆற்றாது புலம்ப அவனைத் தேற்றிக் கனகமாலையிடம் கொண்டு சென்று அவனை அவற்குச் சீவகன் காட்டினன்.
என்று வினவ சீவகன் இவன் நினக்கு முத்துனன் அனையன் என்னலும் அவள் இருவர்க்கும் விருந்து செய்தாள் விருந்துண்டபின் இருவரும் தனித்ததோர் இடத்திலிருந்து சீவகன் சுதஞ்சணனால் கொண்டு போகப்பட்டபின் இராசமாபுரத்து நிகழ்ந்தவற்றைப்பற்றிப் பேசலாயினர்.
பதுமுகன் புத்திசேனன் முதலானோருடன் யாங்ள் அனைவரும் நகர்ப்புறத்தே கூடினோம் அக்காலை பதுமுகன் உளங்கொதித்து இனிச் செய்வது கூறுமின் என்னப் புத்திசேனன் யாம் சீவகனைக் காணோமாயின் கட்டியங்காரனைக் கொன்று நகரத்தையும் அழித்துவிட்டுச் சீவகனையடைதல் வேண்டும் என்றான்.
தேவதத்தன் எழுந்து இக் கூறியது செய்தல் எளிது சீவகன் உயிரோடிருப்பதும் இல்லாமையும் முதற்கண் அறிதல் வேண்டும் என்றானாக சீதத்தன் புத்திசேனன் சொல்லியவாறே செய்க என்றான்.
அக்காலை பருவமன்றின்று தலைவியை யாற்றுவித்துத் தூது செல்கின்ற பாணன் கூற்றாக அமைந்த பாட்டொன்றையொருவன் பாடயாங்கள் அனைவரும் நன்னிமித்தமாகக் கேட்டோம்.
பின்பு சீவகன் தான் சுதஞ்சணனை நினைத்ததும் அவனோடு சென்றதும் முதலாகக் கனகமாலையை மணந்திருப்பதுவரை நிகழ்ந்தவையனைத்தையும் ஒன்றுவிடாது நிரல்பட உரைத்தான்.
இராசமாபுரத்தே சீவகனது தோழர் பெரிதும் உளம் வருந்தி காந்தருவதத்தை வருத்தமுறாது இருத்தலையறிந்து அவள் பாலடைந்து சீவகன் வேற்றுருக்கொண்டு கனகமாலையுடன் இருத்தலை அறிந்துகொண்டனர்.
அவளுக்குத் தேவதத்தன் தம் வரலாறு கூறத் தொடங்கித் தாம் ஏமாங்கத நாட்டு இராசமாபுரத்தவர் என்று மொழிந்து பின்பு இவன் சீதத்தன் சாகரன் என்னும் அமைச்சன் மகன் சச்சந்த வேந்தனது அந்தணனாகிய அசலன் மகன் இப் புத்திசேனன் இவன் அரசனுக்குரிய செட்டியாகிய தனபாலன் மகனான பதுமுகன் சச்சந்தனால் சிறப்புப் பட்டம் பெற்று அவற்கு ஒரு கவசமாக இருந்த விசயதத்தன் மகனான தேவதத்தன் யான் என்று சொல்லி முடித்தான்.
எங்கு எழில் என் ஞாயிறு என ஒரு குறையும் கவலையுமின்றி இவ்வாறு கூறியவர் கந்துக்கடன் மக்களான நந்தட்டன் நபுலவிபுலர்களையும் கூறி உடன்வந்து கல்வியும் படைக்கலமும் பயின்று தேர்ந்தமை தெரியச் சொல்லி முடிவில் சீவகற்கு நேர்ந்ததும் தாங்கள் வந்த வரலாறும் சொல்லத் தொடங்கினர்.
சொல்லுகையில் சீவகனை ஒரு நாள் கட்டியங்காரன் கொல்லற்கெனத் தன் வீரரை யேவி அவனைப் பற்றிக் கொண்டு செல்ல என்று கூறி முடிப்பதற்குள் விசயை ஆ எனக் கதறி வீழ்ந்து அறிவு சோர்ந்தாள்.
இவள் அழுகையால் தாம் சீவகன் வரலாறு அறிந்து கொண்டதேயன்றி அவள் தாயையும் காணப்பெற்ற பேறு குறித்து அவர்கள் பெருமகிழ்ச்சியும் பெருமிதமும் கொண்டு அவளையும் இனிது தேற்றி சீவகன் தேவனால் காக்கப்பட்டதை விளங்கக் கூறி மகிழ்வித்தனர்.
பின்பு அவர்கள் விசயை இட்ட விருந்துண்டு குன்றும் காடும் மிடைந்த நாடுகளைக் கடந்து சீவகன் இருந்த மத்திம தேசத்துக் கேமமாபுரத்துப் புறத்தேயிருந்த இனியதொரு பொழிலில் தங்கிச் சீவகன் உண்மையை அறிவதற்குரிய நெறியை நாடலாயினர்.
ஒற்றர் சென்றபின்பதுமுகன் எழுந்து முதற்கண் இந் நகரத்துக் கோவலருடைய ஆனிரையை நாம் கவர்வோம் போர் தொடரும் அதன்கண் சீவகனைக் காண்டல் கூடும் என்றான்.
அது கேட்ட புத்திசேனன் சீவகன் இல்லையேல் இச் செயல் குற்றமில்லாத பலர் உயிர்க்குக் கேடாய் முடியும் இதனை ஆராய்ந்து செய்ம்மின் என்று உரைத்தான்.
முற்றும் தழுவாராமுற்றவும் தழுவொண்ணாத தாமம் மாலை தாழ்ந்ததொங்கவிடப்பட்ட முழு முற்றும்முழுதும் முற்றும் ஒருபொருட் பன்மொழி.
இனி முழுதும் தானே விளக்காய் முற்றுமணிக்கொம்புபோல என இயைப்பினுமாம் எழுமுற்றும்தூண்போலும் கனகமாலை நோக்க இன்னரென்று சீவகன் குறிக்க காதல் கழுமிற்று என்க.
பட்ட பழி கட்டியங்காரன் சிறை செய்தான் என்று பிறந்த பழி பரத்தல் வெள்ளிமலையில் பரவுவதற்கு தொட்டுவிடுத்தேன் எவர் பாலும் சொல்லாதபடி சூளுறவு பெற்றுக்கொண்டு விட்டேன்.
இவ் வோலையைப் படித்து மகிழ்ச்சி மிக்கவனாய்ச் சீவகன் போந்து தோழரோடு கூடினவளவில் அவன் தோழர்களை நோக்கி என் திறத்தை எங்கே கேள்வியுற்றீர்?
அருளுமாறு இஃதா இருந்தவாறு நல்வினையாகிய தெய்வம் நமக்கு அருளும் நெறி இருந்தவாறு இத் தன்மைத்து என எய்தா இடர் உளவே அடையாத துன்பம் வேறே இல்லை.
கனகமாலையை நீங்கித் தண்டாரணியத்தை நோக்கிப் புறப்பட்ட சீவகன் சீரியதொரு குதிரையேறிச் செல்ல அவன் தம்பியாகிய நந்தட்டனும் பதுமுகன் முதலிய தோழர்களும் தாம்தாம் ஒவ்வோர் ஊர்தியில் சென்றனர்.
மணிமாசு மூழ்கி உலகம் விற்பக் கிடந்தது கழுவினீர் உலகை விலையாகப் பெறுவதொரு பெருமணி மாசுபடிந்து கிடந்தது அதைக் கழுவி வெளியாக்கினீர்.
இவ்வாறு நந்தட்டனைச் சிறப்பித்துரைத்துப் பின் சீவகன் தோழர்கள் அறியுமாறு வீரமொன்றையே பொருளாகக் கொள்ளாது வினை செய்தற்கு வேண்டும் வலி இடம் காலம் முதலியவற்றை நன்கு அறிந்து செய்தல்வேண்டுமென உரைத்தனன்.
விசயை அதற்குடன்படலும் சீவகன் அவட்குக் காவலாக ஒரு படையை விடுப்ப அவளும் தனக்கு மெய் காவலாகத் தன்னோடொப்ப நோற்கும் தவ மகளிர் நூற்றுவரோடு சென்றாள்.
களி வண்டு மாலையை மொய்த்து தீந்தேனை யுண்டு மகிழ்ந்து காந்தாரம் செய்து முரன்று பாட பந்திலே ஆர்வம் செய்து திருவின் உருவெய்தி நின்ற விமலை சீவகனைக் காண்டலால்.
இவ்வாறு சொல்லி இதுவே முறையாகத் தான் விமலையை மணந்ததாகச் சீவகன் கூறக்கேட்ட புத்திசேனன் முதலியோர் நீ செல்லும் ஊர்தொறும் புதுமணம் செய்து வருகின்றனை ஆயினும் இவ்வூரிடத்தே சுரமஞ்சரி என்றொரு நங்கை யுள்ளாள் என்று சொல்லினர்.
புத்திசேனன் சீவகனை நோக்கி மேலும் சொல்லத் தொடங்கி நீ இச் சுரமஞ்சரியை மணப்பின் நின்னை யாங்கள் அநங்கதிலகன் என்று உரைப்பேம்.
அதுகேட்ட சீவகன் யான் அவ்வண்ணமே செய்வேன் அது தப்பின் சிறிதும் அன்பில்லாத ஒருத்தியைக் கூடிய குற்ற முடையேனாவேன் என்று சூள் செய்து மேலும் சொல்லலுற்றான்.
அவள் புதிதாகக்கொண்ட இக் கோட்பாட்டை நீக்கி ஆண்பேர் ஊட்டுவல் ஆடவர் பெயரை ஏற்கச் செய்வேன் காமன் கண்ட பொற்படிவம் காமன் வடிவாகச் செய்த பொற்சிலை.
என என்று சுரமஞ்சரி கேட்ப திருநீர்க் குமரியாட அழகிய தன்மையையுடைய நின்னைக்கூட அழகிய நீரையுடைய குமரியாற்றில் நீராட இரு பொருள் அந்தில் அசைநிலை.
அடிசில் கொணர்ந்ததும் அவனுக்குப் பொற்கலத்தையும் பக்கத் தட்டும் பரப்பி அறுசுவையுண்டி வட்டிக்க அவன் இத்தகைய சுவைமிக்க உணவு எங்கும் இல்லை என்று சொல்லி அயின்று வாய்பூசி யமர்ந்து அவர் தந்த வெற்றிலைச் சுருளை மென்று வாயில் ஒரு பக்கத்தே அடக்கிக் கொண்டான்.
கேட்ட மகளிர் அவனது இசைச் சிறப்பை நினைந்து வியப்பெய்தி இது சீவகன் இசைபோலுளது என எண்ணி மகிழ சீவகன் மேலும் ஒரு பாட்டை இனிது பாடினன்.
முன்பட்டது ஆடவரைக் காணேன் என்று கொண்டிருந்த கொள்கை.முகவியர் முகங்கொடுத்துப்பேசி முனிவு ஆடவர்பால் இருந்த வெறுப்பு பொன் தொட்டேன் தலைவிபேரால் ஆணையிட்டேம்.
சீவகன் யாம் பாவை பொற்பையே பாடுவேம் அவளை நமக்கு நல்குவதாக ஒட்டுமின் என்னும் கருத்தை யுள்ளுறுத்துக் கவர்பொரு ளெய்தப் பேசினன்.
வெய்ய...தேற்றான் வெய்ய தேனை வாயிடத்தில் கொண்டால் நஞ்சென்று விழுங்காமலும் இனிமையால் உமிழாமலும் இருப்பதுபோல இவன் விரதத்தால் உடம்படாமலும் சீவகனாதலின் மறுமலும் இருந்தான்.
இஃது இங்ஙனமிருக்கச் சுரமஞ்சரி தான் சீவகனை மணக்க விரும்பிய விருப்பத்தைத் தன் தோழிக்குரைத்தாள் அவள் அதனைத் தன் அன்னைக்குச் சொன்னாள்.
அவ்வன்னையாகிய செவிலித்தாய் சுரமஞ்சரியின் நற்றாயாகிய சுமதிக்கு உரைத்தாள் அவள் குபேரதத்தனுக்குக் கூற அவனும் உளம் மகிழ்ந்து சீவகற்கு மகட்கொடை நேர்ந்தான்.
சீவகன் பிரிவாலுண்டாய துன்பத்தை நினைந்து சுற்றத்தார் பலரும் புலம்பித் தேறினர் இந்த ஆராவாரத்தால் சீவகன் வரவு அரசனுக்குப் புலனாகிவிடும் என்று அஞ்சிய கந்துக்கடன் இன்று என் தந்தை இவ்வுலகு நீத்த நாள் என்று வெளியார்க்குத் தெரிவித்தான்.
மண்மகள் இலம்பகம் ஏமாங்கத நாட்டை விட்டுக் குதிரை வாணிகன் உருக்கொண்டு விதைய நாடு அடைந்து தன் மாமன் கோவிந்தராசனைக் கண்டு வணங்கி நிகழ்ந்தது கூறி இனிதிருந்தான்.
கோவிந்தராசன் தன் மகன் சீதத்தனுக்கு அரசளித்து தான் எல்லோரோடுமிருந்து கட்டியங்காரனது சூழ்ச்சி யறிந்து அவனை வஞ்சனையால் விதைய நாட்டிற்கு வருவிக்க எண்ணி தன்பாலுள்ள திரிபன்றி எந்திரத்தை எய்து வீழ்ப்பவனுக்குத் தன் மகள் இலக்கணையை மணம் செய்து தருவதாக ஓலை போக்கினன்.
அவன் இன்னானென்று கோவிந்தராசன் ஆங்கிருந்த அரசர்க்கு அறிவிப்ப வானில் இயக்கனொருவன் தோன்றி கட்டியங்காரனாகிய கரியைச் சீவகனென்னும் கரிமா கொல்லும் என்றுரைத்துப் போயினன்.
இராசமாபுரத்தை விட்டு நீங்கிய சீவகனும் அவன் தோழரும் பலவகை நிலங்களையும் கடந்து ஆங்காங்கே தோன்றும் இயற்கைக் காட்சிகளைக்கண்டு மகிழ்வுற்று விதைய நாட்டை யடைந்து யாற்றங் கரையில் தங்கி இளைப் பாறலாயினர்.
அலவன் நெண்டுக்குச் சுனை முதலியவற்றை உற்று நோய் தணிப்பான் வழிபடக் குறைக்கும் படப்பையையுடைய விதையம் சீவகனது வரவறிந்த கோவிந்தராசன் நகரத்தை அணி செய்து சீவகனைச் சிறப்பாக வரவேற்குமாறு நகரமக்கட்குப் பணித்தான்.
நீ கொன்ற சீவகன் தோழர்க்குக் கோவிந்தன் சிறப்புச் செய்தானென்று ஒற்றர் கட்டியங் காரனுக்குக் கூறினால் மேல் கூறவாகி யாம் கொலை சூழ்கின்றது தவறு மென்று கருதி மறையக் கொடுத்தான்.
இவ்வாறு முன்னுரை மொழிந்துகொண்ட கட்டியங் காரன் சச்சந்தனைத் தான் கொன்றதை மறைத்து அசனி வேகமெனும் அரசுவா மதம்பட்டுப் பாகர் நூற்றுவரைக் கொன்று திரிய அரசன் சச்சந்தன் அதனை யடக்கிக் கந்திற் பிணிக்குங்கால் அவனை அது வீழ்த்துக் கொன்றது இனெ நீயே போந்து இவ் வரசுரிமையை ஏற்று என்மீது படரும் பழியைப் போக்குதல்வேண்டும்.
போர்க் குறிப்பின்றி நட்பு முறையில் பெரும்படை திரள்க என்று அரசன் பணித்தவாறே பதினாயிரத் தறுநூறு யானைப்படையும் அறுபதினாயிரம் குதிரைப் படையும் இருபதினாயிரத் தறுநூறு தேர்ப்படையும் நான்கு நூறாயிரம் காலாட்களுமாகிய பெரும்படை திரண்டது.
சொரிந்து சொரிய இதனை யறியாத கட்டியங்காரன் கோவிந்தன் வரவு கேட்டு இவனையும் கொன்றுவிட்டதாகவே மகிழ்ந்து நட்புக் குறியாக இருநூறு யானைகளும் ஆயிரம் குதிரைகளும் நூறு தேரும் விடுப்ப கோவிந்தனும் வாரி மணாளனென்னும் யானையும் விசயமென்னும் தேரும் பவன வேகமென்னும் குதிரையும் கட்டியங்காரனுக்கு விடுத்தான்.
நிழல் துழாய்க் குனிந்து குத்தும் அழல் திகழ் கதத்த யானை தன் நிழலைப் பகை யென்று மருண்டு கையால் துழாவிக் குனிந்து கோட்டால் குத்திச் சினம் சிறக்கும் யானை.
திங்கள் அரா விழுங்க உயரப்போய்ப் பின்பு முந்நீர்த்திரையுள் குளித்ததுபோல் மதனன் யானை நெற்றிமேல் தத்தி விசயன் வாளின் வாய்ப் பட்டான் என்க.
குருதியாறு முடி முதலியவற்றை வரன்றி முரசு முதலியவற்றைச் சுமந்து மாவும் தேரும் ஈர்த்து வேழம் கொண்டு ஒழுகிச் செல்லும்படி வில் வளைந்தது.
பூமகள் இலம்பகம் வென்றி யெய்திய சீவகன் தனக்குரிய இராசமாபுரத்தை யடைந்து கட்டியங்காரன் உரிமை மகளிர்க்கு வேண்டுவன நல்கினான் அவனுக்குரியார்க்கு அடைக்கலம் உதவிப் பிற உதவிகளும் புரிந்தான்.
பின்பு வேத்தவை யடைந்து நல்லோரையில் சீவகன் அரசு கட்டில் ஏறினான் கட்டியங்காரனால் துன்புற்றவர்களை இன்புறுவித்து அரசியலை இனிது நடத்தி வருவானாயினன்.
இச் செய்தியைக் கேவிள்வியுற்றதும் சீவகன் கட்டியங்காரன் உயிர் போகியதும் என் வெகுளியும் போய்விட்டது இனி நீவிர் அஞ்சவேண்டா என்று அம்மகளிரைத் தேற்றினான்.
புறம் போகியும் புறத்தே வேறிடம் சென்றேனும் வில் நுங்க வீங்கி விழுக் கந்து எனத் திரண்ட தோள் வில்லை வலிக்க வீங்கிச் சிறந்த தூண் போலத் திரண்டு நீண்ட தோள்.
இமைத்தார் நிலத்திற் காண்கலா தான்வல் புரவி நிலத்திருப்பக் கண்டு கண்ணிமைத்தவர் பின்பு காணமாட்டாத நெடுந் தொலைவு சென்று மறையும் தாள் வன்மையுடைய புரவி.
இலக்கணையார் இலம்பகம் அரசுகலட்டிலேறி ஆட்சி புரியலுற்ற சீவகன் பதுமை முதலிய தன் மனைவியரை வருவித்து அவர்கட்குத் தலையளி செய்தான்.
மணம் முடிந்ததும் சீவகன் ஊருலாப் போந்து ஸ்ரீ கோயிலையடைந்து அருகனை வணங்கி அக்கடவுட்கு நூறு ஊர்களை இறையிலியாகத் தந்து தன் மாளிகை யடைந்து தன்னை வளர்த்த கந்துக்கடன் தாயான சுநந்தை முதலியோர்க்கு அரசுரிமை வழங்கிச் சிறப்பித்தான்.
நந்தட்டனை இளவரசனாக்கி இவ்வண்ணமே ஏனைத் தோழன் மார்க்கும் தம்பியர்க்கும் அவரவற்கேற்ற வரிசையும் சிறப்பும் நன்கு வழங்கினன்.
அவன் இளமைப்போதில் விளையாடற்கு நிழல் பயந்த ஆலமரத்திற்கும் மேடையும் ஏனைய சிறப்பும் செய்தான் எனின் வேறு கூறுவது மிகையாம் அரசு கட்டிலேறி இனிதிருந்த சீவகன் தம்பியரையும் தோழரையும் நோக்கி நீவிர் விரைந்து சென்று என் ஏனை மனைவியரைக் கொண்டு வருக எனப் பணித்தனன்.
இவ்வாறு சின்னாட்கள் கழிந்ததும் சீவகற்கும் இலக்கணைக்கும் திருமணம் நிகழ்த்தல் வேண்டி பெருங்கணி போந்து இற்றை ஏழாம்நாள் மணவினை யாற்றுதல் வேண்டுமெனக் கணித்துரைத்தான்.
இவ்வாறு நகரத்து மகளிரும் ஆடவரும் நெருங்கித் தெருவில் உலாவரும் சீவகனைப் பாராட்டியும் வாழ்த்தியும் மகிழ்ச்சி மீக்கூர்ந்தனர்.
பின்பு அவன் அருகனுக்கு விளக்குப் புறமாக நூறூரையும் பூசனைக்கு நான்குகோடி பொன்னும் கொடுத்துச் சேவித்தற் சிறப்பாக நூறுகளிறும் நூறு தேரும் சேர்த்தினான்.
நித்தியமான இங்ஙனம் திருவோலக்க மிருந்த சீவகன் தன்னைப் புறந் தந்து ஓம்பிய கந்துக்கடனுக்கு அரசுரிமை தந்து நாடும் தந்து சிறப்பித்தான்.
இம்முறையே தன் மைத்துனன்மார்க்கும் தக்காங்குப் பெருஞ் சிறப்புச் செய்த சீவகன் தன் மாமன் கோவிந்தனுக்குக் கட்டியங்காரனுடைய செல்வ முழுதும் தந்தான்.
பதுமையார் இலம்பகத்தில் சீவகன் தேசிகப்பாவை யென்பாள் கூத்தாடியபோது ஆடரங்கிற்குச் செல்ல அவள் அவனைக்கண்டு வேட்கைமிக்குக் கருத்திழந்தாள் எனக் கண்டோமன்றோ அவள் சீவகன் தன்னை மறந்தானெனக் கருதி ஈண்டுத் தானே வந்தாள்.
வந்தவள் கட்டியங்காரனால் வலிதில் நலந்துய்க்கப் பெற்றும் சீவகன்பால் வேட்கை குன்றாது அவனையே நினைந்து சாம்பியிருந்த அநங்கமாலை யென்பாளைக் கண்டு அவட்குத் தோழியாகி யிருந்தாள்.
அவள் சீவகனைக் காண வரும் செய்தி இனிக் கூறப்படுகிறது தேசிகப்பாவை சீவகனைக் காணக் கோயில் வாயிலில் வந்து நின்று காவலர் வழியாக அவனுக்குத் தெரிவிக்க அவனும் அவளை உடனே வரவிடுக என்றான்.
அவ்வோலையில் அநங்கமாலை தன்னைக் கட்டியங்காரன் வலிதிற் கொண்டு சென்று வைத்திருப்பவும் தான் சீவகனையே நினைந்து புலம்பி வாய்வெருவக் கண்டு அவன் விடுத்தவாறும் தான் சீவகன் திருவுரு வெழுதி வழிபட்டு வந்தவாறும் தான் இப்போது கண் துயிலின்றிக் கலுழ்தலும் வளையிழத்தலும் மேனி பசத்தலு மெய்தி வருந்து மாறும் ஓலை கொணரும் தன் தோழி வரமலேகை இது தேசிகப்பாவை தானே வைத்துக்கொண்ட பெயர் வருந்தாமல் இனிது கூறி விடுமாறும் எழுதியிருந்தாள்.
ஓலையுடன் அது கொணர்ந்த தோழியையும் உணர்ந்துகொண்ட சீவகன் உவகை மிகுந்து தேசிகப்பாவையைத் தன் தோளாற் புல்லிச் சிறப்புச் செய்தான்.
முத்தியிலம்பகம் சீவகனது ஆட்சிக்காலத்தில் அவன் தாயான விசயை தண்டாரணியத்துத் தவப்பள்ளியிலிருந்து துணை செய்து போந்த தாபத மகளிர்க்குத் தான் அருகன் கோயிலொன்று எடுப்பித்து நல்ல பூசனை செய்து அதன் பயனை நல்கினள் சுடுகாட்டில் தனக்குத் தோழியாய் வந்து துணைபுரிந்த தெய்வத்துக்கும் ஒரு கோயில் சமைப்பித்தாள்.
சின்னாள் கழிந்ததும் சீவகன் தன் மனைவியருடன் துறவியாகிய விசயையைக் கண்டு பணிந்து தன் நகரம் போந்து சோலை நுகர்வு நீர் விளையாட்டு முதலிய பல இன்பத் துறைகளில் எனியனாய் இனிதிருந்து வந்தான்.
அவன் மனைவியரும் முறையே சச்சந்தன் சுதஞ்சணன் தரணி கந்துக்கடன் விசயன் தத்தன் பரதன் கோவிந்தன் என்ற மக்களைப் பெற்று மகிழ்ச்சி மிகுந்தனர்.
ஆன்பால் அளந்து தோழர் ஐஞ்ஞூற்று நால்வர் சீவகன் ஆக ஐஞ்ஞூற்றைவர் பொருட்டு நாளும் ஐஞ்ஞூற்றைவர்க்கு அடிசில் அமைதியாம்.
கோவிந்தன் நந்தகோன் பின்பு தன்பால் வந்து அடிபணிந்த சுநந்தையை நோக்கி சீவகனைப் பயந்த செல்வியே வருக என இனியன கூறிச் சிறப்பித்த விசயை காந்தருவதத்தை முதலிய எண்மரும் வந்து பணிந்து நிற்க அவர்களையும் புல்லியரு கிருத்தி உலகாளும் சிறுவரைப் பயந்து தெளிவீர்களாக என்று சிறப்பித்து முடிவில் சீவகனைத் தன்பால் வருமாறு பணித்தாள்.
விசயை சீவகனுக்குச் சச்சந்தன் மாண்ட செய்தியைத் தானே தன் வாயாற் கூறலுற்று அவன் பெண்ணின்பமே பெரிதெனக் கருதி அமைச்சர் சொல்லைக் கேளாதொழிந்ததும் கட்டியங்காரனால் கொடுமை செய்யப் பெற்றதும் மயிற் பொறியில் தன்னை விண்ணிற் போக்கியதும் பிறவும் கூறி முடித்தாள்.
இவற்றைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த சுநந்தையும் உள்ளத்தே துறவுணர்வு போதர இவையனைத்தும் தனக்குக் கூறிய உறுதியாகத் தேர்ந்து துறவுபூணத் துணிந்தாள்.இதனைச் சீவகற்கும் அவள் சொல்லிவிட்டாள்.
இது கேட்ட விசயை மீண்டும் வணங்கி யாம் அறவுரை பின்னர்க் கேட்போம் இப்போது எமக்குத் துறவு தந்தருள்க என வேண்டினள் அவளும் அதனை யிசையத் தவமகளிர் துறவுக் குரியன செய்யலுற்று முதற்கண் விசயை சுநந்தையாகிய இருவருடையையும் மாற்றி பாலால் அடி கழுவி நூலானாகிய வெண்கோடி யுடுப்பித்தனர்.
இவ்வண்ணம் இவர்கள் தவத்தால் மேம்படவே இவர்களைக் காண்டல் வேண்டிச் சீவகன் தன் மனைவியர் உடன்வரப் போந்து இவர்கள் அடிவீழ்ந்து வணங்கினன்.
சென்றதோ செல்க தன் கணவனை யிழந்து புதல்வன் அரசை உவந்திருந்தானென்று இதற்கு முன்னர் உலகத்து நிகழ்ந்த பழி நிகழ்ந்ததே போக இவள் விசயை.
பின்பு நந்தட்டன் அடிபணிந்து வணங்க அவனை நோக்கி நும்மை யாம் துறந்திலம் அதனாலே நீ மனம் நொந்து வெறுக்க வேண்டா என்று மொழிய அவனும் மனம் தேறிச் சென்றான்.
இந் நிகழ்ச்சிகளைக் கண்டிருந்த அமைச்சர் சீவகனும் துறவு மேற்கொள்வானோ என்ற அச்சத்தால் அவன் மனத்தை அரச போகத்திலே அமிழ்த்தற் கெண்ணி நீர் விளையாடற் கேற்ப அரசுரிமையும் அரசனும் படிந்தாடற்குரிய இனிய நீர் வாவிகளைப் பண்ணி அவற்றைக் கண்டருளுமாறு அரசனை வேண்டினர்.
வேனிலானுக்கு விருந்தேந்தி இணரீன்று அலர்ந்தன காமனுக்கு விருந்திடுதலை ஏறட்டுக்கொண்டு பூங்கொத்துக்களையீன்று அலர்ந்து விருந்திட்டன.
இப் பூவடுப்படுத்தி மோந்தும் இனிய நாற்றத்தவே யாயினாற்போல எம்மையும் உகிர் முதலியவற்றால் சிறிது வடுப்படுத்தி நுகர்தல் எமக்கு வருத்தமென்று அஞ்சினையாயினும் அஃது எமக்கு மிக்க இன்பமே யாதலின் உனக்கும் இன்பம் செய்யுமென்பது உணர்த்துதற்குக் கிழித்து மோந்தார் என்க இளமைச் செவ்வி மிக்க வழி மகளிர்க்கு இங்ஙனம் வடுப்படுத்தி நுகர்தல் இன்பம் செய்யுமென்று காம நூலிற் கூறுதலின் அதனையீண்டுக் கூறினார்.
இவ்வாறு போகநுகர்ச்சிக்கண் சென்ற தன் உள்ளத்தைச் சீவகன் துறவு நெறியிலே செலுத்தி வினையின் விளைவும் வேட்கையின் தன்மையும் நினைந்து தனக்கெனச் சமைக்கப் பட்டிருந்த கட்டிலை யடைந்தான்.
அவர் அது கூறலுற்று நீ முற்பிறப்பில் தாதகி யென்னும் நாட்டின் பூமி திலகமென்ற நகரத்திருந்து ஆட்சிபுரிந்த பவண தேவனென்பானுக்கும் சயமதி யென்பாட்கும் பிறந்த அசோதரன் என்னும் மகனாவாய்.
ஒரு நாள் அவருடன் நீர் விளையாடச் சென்றபோது பொய்கைக் கண்ணிருந்த அன்னக் கூட்டம் விண்ணிலே பறக்க அவற்றுட் சில மேலும் பறக்க மாட்டாவாய் அப் பொய்கைத் தாமரையில் தங்கின.
இனி தம் கணவன் துறவு பூணலுற்றான் என்று காந்தருவதத்தை முதலியோர் மனம் கலங்கி முகம் பசந்து கண்கலுழ்ந்து பின்வரச் சீவகன் தன் கோயிலை யடைந்தான்.
பின்பு சச்சந்தனுக்குப் பின் அரசுரிமை கோவிந்தனுக் காதல் வேண்டுமெனப் பணித்து ஒழிந்த குமரர்க்கு ஏற்றவாறு தேரும் யானையும் நிதியும் நாடும் பெருக நல்கினான்.
சீவகன் கோயிற்குட் சென்று மனைவியரைத் தருவித்து அவர்கட்குப் பல்வேறு நிலையாமையும் அறநெறியின் உயர்வும் தவத்தின் சிறப்பும் பிறவும் எடுத்தியம்பினான்.
சீவகன் அவர்களை விசயைபால் அடைக்கலந் தந்து துறவு நெறி யொழுகச் செய்ய அவர்களும் தம் அணியும் பட்டுடையும் துறந்து துறவு கோலம் பூண்டு அவ்வற நெறியே யொழுகுவா ராயினர்.
சச்சந்தன் பட்டபின் தன்னுறுப்புக்கள் பொலிந்திருத்தல் ஆகாதென்று உட்கொண்டு அவற்றின் பொலிவினைக் கடிந்தமை தோன்ற நிறையாலழித்த என்றார்.