sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இறை மன்னன் தங்கட்கு இறைவனாகிய வேந்தன் நிலத்து நெடிது வாழ்க என உரைமின் நிலத்தின்மேல் நீண்டகாலம் வாழ்வானாக என்று சொல்லுமின் என்றார் என்று அருகே நின்ற தளபதி முதலாயினார் கூறினாராக மலக்கிலா மனத்தர் குற்றமில்லாத மனத்தினையுடையராகிய இளையரிருவரும் தம் வாய்தமதுவாயிடத்தே வறியதோர் முறுவல் செய்தார் சிறியதொரு புன்னகை புரிந்தார்கள் எறு.
எத்துணைத் திட்பமுடைய மனத்தாராயினும் உயிர்க்கொலை புரியும் இடத்தைக் காணில் அவர் உள்ளத்தே சிறிது அசைவுதோன்றி மெய்ப்பட்டுக் காட்டுமாயினும் இவர்பால் அதுதானும் இல்லையென்றற்கு கொலைக்களங் குறுகிநின்றும் குலுங்கலர் என்றார்.
ஒருவரொருவர்க்குளதாகும் தீங்கு குறித்து தானாடாவிடினும் தன் தசையாடும் என்பதுபற்றி நோக்கினும் சிறிதும் வேறுபடாராயின ரென்றற்கு இலக்கணமமைந்த மெய்யர் என்றார்.
உயிர்ப்பலியாவார் தேவியால் நயக்கப்படுதலின் அவர் உரை பொய்யாவண்ணம் தேவியருள்புரிவள் என்ற கருத்தால் அருகுநின்றவர் மன்னன் வாழ்க நெடிதெனவரைமின் என்றார்கள்.
அரசன் செயல் அறமன்மையின் உவவாராயினும் அருகிருந்தவர் கூறும் மடமைமொழி நினைந்து முறுவலித்தனராதலின் தம் வாயில் வறியதோர் முறுவல் செய்தார் என்றார்.
உரை வையத்து மறவியின் மயங்கி தான் உலகுயிர்கட்கு உயிராவதை மயக்கத்தால் மறந்து உயிர்களை வருத்தம் செய்யாது அவ்வுயிர்களை வருத்தாமல் அறவியல் மனத்தையாகி அருளறம் நிறைந்த மனமுடையனாய் உயிர்க்கு எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆர்அருள்பரப்பி நிறைந்த அருளைச் செய்து சிறையன பிறவி போக்கும் உயிர்க்குச் சிறைக் கோட்டம் போல்வதாகிய பிறப்பினைக் கெடுக்கும் திருவறம் மருவி சினேந்திரன் கூறிய அறத்தைக் கடைப்பிடித்து சென்று ஒழுகி புகழ்நிறை உலகம் காத்து அழியாப் புகழை நிறுவி உலகத்தை இனிது காத்தளித்து நீடுவாழ்க என்றுநெடிது வாழ்வாயாக என்றுசொல்லி நின்றனர் பலிபீடத்தில் உயிர்கொடுப்பான் நின்றனர் எறு.
அரசன்பால் அறமும் அருளும் இல்லை யென்பது அவன் செய்யும் கொலைத்தொழிலால் விளங்குதலின் அவை யுண்டாதல் வேண்டுமென்னும் கருத்தால் அற வியல் மனத்தையாகி யென்றும் ஆருயிர்க் கருள் பரப்பி என்றும் கூறினார்.
இவ்வாறு தாம் கூறிய சொற்கள் அரசன் செவிக்குட் சென்று அவனது மனமயக்கத்தை மாற்றாநிற்க இவர்கள் கொலைக்குடன் பட்டு நின்றமை தோன்ற நின்றார் என்றார்.
உரை நின்றவர் தம்மை நோக்கிஅவ்வாறு நின்ற இருவரையும் கண்ணாரக்கண்டு நிலைதளர்நரபலியிடுவது குறித்த மனநிலை தளர்ந்த நீதி மன்னன்நீதியைச் செய்யும் வேந்தனாகிய மாரிதத்தன் மின்திகழ் மேனியார்ஒளிவிளங்கும் மேனியையுடைய இவர்கள் விஞ்சையர்கொல்வித்தி யாதரரோ விண்ணுளார்கொல்தேவருலகத்துத் தேவர்களோ அன்றிவிஞ்சையரும் விண்ணவருமல்லர் மக்களே என்பதாயின் மண்மேல் அவர்களுக்குமண்ணின்மேல் வாழும் மக்களுக்கு இவ்வுருவம்இவ்வழகிய உருவம் அரியதுஎய்துவது இல்லையாம் என்னாஎன்றிவ்வாறு நினைந்து நின்றுஅசைவற நின்று இவர் நிலைமைதானும் இவரது தன்மையும் நினைவினுக்கு அரியதுநினைத்தற்கு அருமையாகவுளது என்றான்எனறு தனக்குள்ளே சொல்லிக் கொண்டான் எறு.
அபயருசியும் அபயமதியும் கொலைக்குடன்பட்டு நின்றநிலை அரசற்குச் சூழ்ச்சி பயப்பித்தமை தோன்ற நின்றவர் என்று மீட்டும் எடுத்தோதுவாராயினர்.
இக்கணம்முதல் அவ்வேந்தன் நீதிமானாகும் செந்நெறித் தலைப்படலை ஊழ்கூட்டுதலின் அவ்வியைபு பற்றி நீதிமன்னன் என்று சிறப்பித்தார்.
விஞ்சையரும் விண்ணவருமல்லரெனவும் மக்களாம் எனவும் துணிந்தவழியும் மனநிலை தளர்ந்தொழிந்தானாதலின் மாரிதத்தன் இவ்வுருவம் மண்மேலவர்களுக்கரியது என்றும் மேலும் நினைவு செல்லாமையின் நினைவினுக்கரியது என்றும் தன்னுட் கூறிக்கொள்வானாயினன்.
உரைஇடுக்கண் வந்துறவும் உங்கள் உயிர்க்கே இறுதி வந்திருப்பவும் எண்ணாது அதனை நினையாதது என் கொல் என்ன காரணம் எரிசுடர் விளக்கின் சுடர் விட்டெரியும் விளக்குப்போல நடுக்கம் ஒன்றும் இன்றி நெஞ்சில் சிறிதும் துணுக்கமின்றி நம்பால் நகுபொருள்நம்மைப் பார்த்து நீவிர் நகுதற்குரிய காரணம் கூறுகயாதோ அதனைக் கூறுக என்ன என்று மாரிதத்தன் கேட்க அடுக்குவதுஎம்மை வந்தடைய வேண்டுவது அடுக்குமாயின் வந்தடையுமானால் அஞ்சுதல் பயன் இன்று அஞ்சுவதால் பயன் யாதும் இல்லை என்றே என்று நினைத்தே நடுக்கமது இன்றி மனத்தும் மெய்யிடத்தும் அசைவின்றி நின்றாம் நிற்பேமாயினேம் நல்லறத் தெளிவு சென்றாம் சினேந்திரனுரைத்த நல்லறத்தைத் தெளிய அறிந்திருக்கின்றோ மாகலான் எறு.
கொலைவினைக்கு வினைமுதலாகிய தானும் கருவியும் இடமும் காலமும் ஒருங்குதொக்கமையின் இடக்கண் வந்துறவும் என்றும் அதனை எண்ணியவழி எத்திறத்தார்க்கும் உடலில் நடுக்கந் தொன்றுமாதலின் எண்ணாது என்றும் இருவரது இளமைக்கும் செயற்கும் ஒவ்வாமையின் என்கொல் என்றும் கூறினான்.
காணும் போதே அவர்தம் மேனியின் ஒளிகண்டு மின்திகழ் மேனியர் என்றவன் அஃது இப்போதும் ஒளி குன்றாது திகழ்தலின் எரி சுடர் விளக்கின் என்றான்.
அவரோடு சொல்லாடுங் கருத்தினனாதலின் அவர் தோற்றுவித்த வறிது நகைக்கு வெகுண்டான்போல் நடுக்க மொன்றின்றி நம்பால் நகுபொருள் கூறுக என்றான்.
அதனைப் பொருள் செய்யாமை தோன்ற நடுக்கமின்மைக்குக் காரணங் கூறலுற்று அடுக்குவதடுக்குமாயின் அஞ்சுதற் பயனின்றென்றே நடுக்கமதின்றி நின்றாம் என்றும் நல்லறத் தெளிவு சென்றாம் என்றும் கூறினர்.
இச்செய்யுளால் மாரிதத்தன் மிக்கெடுத்தோதிய இடுக்கண் நடுக்கம் என்ற இரண்டினையும் தாம் இருவரும் மதியாமையும் அதற்கேதுவாகிய நல்லறத்தின் பெருமையும் அபயருசி எடுத்துரைத்தானாயிற்று.
உரை முன்முன்னைப் பிறப்புக்களிலே உயிர் உருவிற்குஉருவில்லாத உயிர்க்கு உருவுபோல் நிலவும் உடம்புகட்கு ஏதம் முயன்றுதீங்கு நினைந்து செய் பாவம் தன்னால்செய்த கொலை முதலிய பாவத்தால் இன்ன பல் பிறவிதோறும்இத்தன்மையாகப் பெற்ற பல பிறப்புக்களிலும் இடும்பைகள் தொடர்ந்ததுன்பங்கள் எம்மைத் தொடர்ந்து வந்தன வந்தோம்அதனால் இப்பிறப்பெடுத்து வருவோமாயினோம் மன்உயிர்க் கொலையினால்மிக்க பல உயிர்க்கொலை புரியும் செயல் காரணமாக இம் மன்னன் வாழ்கஇந்த மாரிதத்தனாகிய வேந்தன் நெடிது வாழ்க என்னும் மாற்றம்என்று சொல்லும் அறத்திற்கு மாறான சொல் என்னதாய் விளையும்எத்தன்மைத்தான பாவத்தை விளைவிக்குமோ என்றேஎன்று நினைத்தே எம்முள் நக்கனம் எங்களுக்குள் யாங்களே நகுவேமாயினேம் என்றான் என்று அபயருசி விடையிறுத்தான் எறு.
உயிர் அருவப்பொருள் என்றும் அஃது எடுத்த உடம்புதோறும் அவ்வுடம்பளவிற் பரந்து நிறைந்து நிலவுமென்றும் அதன் உண்மைகாண்டற்கு உருவமாகிய உடல் கருவியென்றும் கூறுப.
அருவப்பொருளாய உயிர்க்கு ஒருவரும் ஒரு தீங்கும் செய்தலாகாமையின் உயிர்க்குத் தீங்கு செய்தா னென்றவழி உயிர் ஆகு பெயராய்த் தனக்கு இடமாயும் உருவமாயும் இருக்கும் உடம்பையே குறித்து நிற்பது குறித்து உயிர் உருவிற் கேதமுயன்று என்றான்.
முன் உயிருருவில் கேதம் முயன்று என்று பிரித்து முன்னைப் பிறவிகளில் எடுத்த உடம்பிலிருந்துகொண்டு பிற வுயிர்கட்குத் தீங்கு செய்ய முயன்று என்று உரைத்தலுமொன்று.
முன்னைப் பிறவியிற் செய்த பாவப்பயனே பின்னே பல துன்பமிக்க பிறவிகளை யெடுத்தற்குக் காரணமாயிற்று என்பான் பல் பிறவி தோறும் இடும்பைகள் தொடர்ந்த என்றும் வந்தோ மின்றும் காரிய வாய்பாட்டாற் கூறினான்.
முன்னைப்பிறவியிற் செய்த பாவம் காரணமாகப் பின்னே மிகப்பல பிறவி பிறந்து பெருந்துன்பமுற்று இப்பிறப்பில் இவ்வாறு வந்தோம் இனி இப்பாவம் மேலே எத்துணைப்பிறவி பயந்து துன்புறுத்துமோ என்று நினைந்து நகைத்தேம் என்றானாயிற்று.
உரை கண்ணினுக்கு இனியகாண்பதற்கு இனிமையா யிருக்கின்ற காளைதன்காளையாகிய அபயருசியினுடைய கமலவாயின்தாமரைப் பூவைப்போலும் வாயிலிருந்து வந்த பண்ணினுக்கு இனிய சொல்லைபண்ணிசையை யொத்த இனிமை வாய்ந்த சொற்களை படியவர்பலி பீடத்தின் கீழே நின்ற மக்களனைவரும் முடியக்கேட்டு முற்றவும் கேட்டிருந்து அண்ணலுக்குஅண்ணலாகிய அபயருசிக்கு ஆண்மை அழகிதுஇத்திண்மை அழகியதேயாகும் அழகினுக்கு அமைந்ததேனும்இவன் பெற்றுள்ள அழகுக்கும் இவ்வாண்மை நன்கு அமைந்திருக்கின்ற தென்றாலும் பெண்ணினுக்குஅரசிமங்கையர்க்கு அரசி போல விளங்குகின்ற அபயமதியின் ஆண்மைமனத்திட்பம் பேசுதற்கு அரியதுசொல்லும் தரத்தன்று என்றார் என்று தம்முள் பேசிக்கொள்வாராயினர் எறு.
பலிபீடத்தின் மேலேயிருந்து அபயருசிகூற கீழே தரை மீது நின்றவர் அவன்கூறின முற்றும் செவியாரக் கேட்டமை தோன்ற படியவர் முடியக் கேட்டே என்றார்.
சிறப்புடைய ஆண்மகனாதலின் அபயருசிபால் அழகும் ஆண்மையும் விளங்கித் தோன்றுவதில் வியப்பில்லை மண்ணுலகத்து மகளிரனைவர்க்கும் கற்புப் பொற்பு முதலிய நற்பண்புகளெல்லாவற்றாலும் மேம்பட்டு நிற்கும் அபயமதியின் மென்மைத்தன்மையை நோக்கினார்க்கு அவளது மனத்திண்மை பெருவியப்பைப் பயந்தமையின் பெண்ணினுக் கரசி யாண்மை பேசுதற்கரிய தென்றார்.
உரை மன்னனும் மாரிதத்தனாகிய வேந்தனும் அதனைக்கேட்டுஅபயருசி கூறியதைக்கேட்டு மனம் மகிழ்ந்துமனத்தில் களிப்புற்று இனியனாகிஅன்புடையனாய் நும்உங்களுடைய முன்னர் பிறவி இறந்தன என்னை முற்பிறப்புக்களுள் கழிந்தனயாவை பிறந்து நின்ற நீவிர் பிறந்திருக்கும் மன்னிய குலனும் என்னைநிலைபெற்ற குலம் யாது வளர் இளம்பருவம் தன்னில்மேலும் வளர்தற்குரிய இளமைப்பருவத்தே நீர் இனையராகி வந்ததும் என்னைநீவிர் இத்தன்மையையுடையராய் வந்தது எதற்காக இயம்புகஎனக்குச் சொல்வீராக என்றான்என்று அவ்விருவரையும் கேட்டான் எறு.
தான் குறித்த பொருளை நன்கு வகுத்து ஒன்றும் விடாது விடையிறுத்த அபயருசியின் சொற்றிறங்கண்டு தன் கருத்து மாறி அன்பு செய்யத் தொடங்கினானாதலின் கேட்டு மனமகிழ்ந்தினியனாகி என்றார்.
முன்னைப் பிறப்பும் இம்மையில் பிறந்த குலமும் இளமைக்கண் துறவுபூண்ட காரணமும் அறியும் வேட்கையனாதலின் இவற்றை ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடுத்து வினவலுற்றான்.
இருவரது இளமைச் செவ்வியைக் காணுந்தோறும் அவன் கருத்து அன்பால் நெகிழ்தலினாலும் துறவுநிலை வியப்பை மிகுவித்து உண்மையறியக் கடவுதலினாலும் வளரினம் பருவந் தன்னில் என்னை நீர் இனையராகி வந்தது என்றான்.
உரை புரவலஅரசே அருளுடைமனத்தராகிஅருள் பொருந்திய மனமுடையவராய் அறம் புரிந்தவர்கட்கு அல்லால்நல்லறத்தைச் செய்பவர்க்கன்றி மருள் உடை மறவருக்குமயக்கம் பொருந்திய நெஞ்சினையுடையராய் உயிர்க்கொலை முதலிய பாவத்தைச் செய்பவர்க்கு எம் வாய் மொழியாம் உரைக்கும் மெய்ம்மொழிகள் மனத்திற் சென்றுமனதிற்படிந்து பொருள் இயல்பாகி நில்லா அவர் விரும்பும் பொருளாய் நிலைபெறாவாதலால் கருதிற் றுண்டேல் இவ்வறவுரையை நீ கேட்கக் கருதினையாயின் அருள் இயல் செய்து நெஞ்சில் அருள் நிலவப்பண்ணிக் கொண்டு செல்க கேட்டு அறநெறியே ஒழுகுவாயாக ஆகுவதாக வரக்கடவது வருக எனக் குறித்து நீ கவலல் வேண்டா என்றான் என்று அபயருசி கூறினான் எறு.
அருளறம் பூண்டவர்க்கன்றி நின்போல் கொலை மேற்கொண்டொழுகுவோர்க்கு எம்முரை பொருளாகத்தோன்றா என்றதற்கு எம்வாய் மொழி மனத்திற்சென்று பொருளியல்பாகி நில்லா என்றான்.
மாரிதத்தன் தான் கூறலுறும் அறத்தைக் கேட்டற்கு வேட்கை யுடையனாதலை அவனுடைய குறிப்புக்களால் அறிந்தானாயினும் மருளுடைமறவ னாதல்பற்றி கருதிற்றுண்டேல் என்றான்.
தான் கூறுதற்குமுன் பலியீடு குறித்து ஆங்கு நிறுத்தப் பெற்றிருக்கும் உயிர்களைக் கொல்வது தவிர்த்தல் வேண்டியும் தான் கூறவிருக்கும் அறத்தைக் கேட்டற்கு அவன் மனம் செம்மை யுடைத்தாதல் வேண்டியும் அருளியல்செய்து செல்க என்றும் பலியீடுநிற்பின் சண்டமாரியால் தீங்கு நிகழும் என்பது நினைந்து ஒருகால் அரசன் மயங்குவன் என்பதையுட்கொண்டு வரக்கடவது வந்தேதீரும் அதனைத்தவிர்த்தல் தேவர்க்கும் ஆகாதென்பான் ஆகுவதாக என்றும் கூறினான்.
உரை அன்னணம் அண்ணல் கூற அவ்வாறு அண்ணலாகிய அபயருசி கூறலும் மன்னவன் அரசனாகிய மாரிதத்தன் தன் கைவாள் மாற்றி தன்னுடைய கைவாளை உறையில் செருகிக்கொண்டு மனத்திடை மனத்தின் கண் நிலவி மறனும் மாற்றி பாவக்கருத்தையும் மாற்றி அருளுடைய மனத்தனாகிஅருள் நிலவும் மனமுடையனாய் இன்னினிஇப்பொழுது எனக்கு இறைவன் நீயே எனக்கு அறமுரைக்கும் ஆசிரியன் நீயே யாவாய் என என்றுரைத்து இறைஞ்சி நின்றுஅவனை வணங்கி நின்று குமரகுமரனே நுங்கள் பவத்தொடு பரிவும் பன்னுக உங்களுடைய முன்னைப்பிறவி வரலாறும் அப்போது நீவிர் உற்ற துன்பமும் உரைப்பாயாக என்றான்என்று வேண்டினான் எறு.
கைவாளை உறையில் மாற்றியது மனத்திடை மறத்தை மாற்றியதைத் தோற்றுவித்த தாயினும் அம்மறம் மீட்டும் தோன்றா வகை யவித்தற்கு அருளுடை மனத்த னானானென்றார்.
இவ்வண்ணம் அருள்மேற் கொண்டவன் அறங்கேட்டற்கு உள்ளம் சேறலின் இன்னினி இறைவன் நீயே எனக்கு என்றான் இறைவன் நீயே என வாயாற் சொல்லியதைச் செயலிலும் மெய்ப் பிப்பான் இறைஞ்சி நின்றான் என்க.
உரை மேகம்மேகமானது மின்னொடுமின்னொடு தொடர்ந்து மின்னலுடன் கூடி மேதினிக்கு ஏதம் நீங்கநிலத்திலுள்ள உயிர்களின் துன்பம் நீங்குமாறு பொன்வரை முன்னர் நின்றுபொன்மலையின் முன்பு நின்று புயல் பொழிந்திடுவதுபோல்மழையைப் பெய்வதுபோல் அன்னமெல் நடையனாளின்அன்னம்போல மெத்தென்ற நடையினையுடைய அபயமதியின் அருகு அணைந்துஅருகிற்சென்று உருகும் வண்ணம்கேட்போர் நெஞ்ச நீராய் உருகுமாறு மன்னவகுமரன்அரசகுமரனாகிய அபயருசி மன்னற்கு மாரிதத்தனுக்கு அறமழைஅறவுரையாகிய சொற்பொழிவை பொழியலுற்றான்நிகழ்த்தத்தொடங்கினான் எறு.
உரை அரைசஅரசே நின் அகத்து மாட்சியது நின் மனத்தின் மாண்பானது பெரிது அழகிதாயிற்று மிகவும் அழகாகவுளது உரைசெய்தால்யாம் எம் முன்னைப் பிறவி வரலாற்றைச் சொல்லலுற்றால் உறுதியாயது நினக்கு உறுதியாகும் பொருளினை உணர்ந்துதேர்ந்தறிந்து கொண்டுஅதனையே மேற்கொண்டு உய்திபோலும் உய்திபெறுவாயாக விரை செய்தார்மணம்கமழும் மாலை யணிந்த வரை செய் மார்ப மலைபோலும் மார்பையுடையோய் வினவிய பொருள் இது எல்லாம் நீ கேட்ட இப்பொருள் அனைத்தையும் யான் நிரைசெய்து புகல்வன் யான் வரிசைப்படுத்தி முறையாகவுரைப்பேன் நினைவொடு ஒரு முகமான கருத்துடன் இதுகேள் இதனைக் கேட்பாயாக என்றான் என்று அபயருசி கூறினான் எ று.
நிரை செய்துரையாவழி இடையிடையே விரவப்படும் உறுதிப்பொருள்கள் இனிது தேர்ந்து கொள்ளப்படாவாதலின் நிரை செய்தே புகல்வன் என்றான் ஏகாரம் தேற்றம்.
உரை வேந்தே அரசே இதனை எவ்வளவு கேட்பார் யாம் கூறும் இவ்வழரவுரையை ஒருவர் எவ்வளவு கேட்கின்றாரோ இருவினைக் கழுவும் நீரார் அவர் இருவகை வினைகளாகிய அழுக்கினைக் கழுவிக்கொள்ளும் தன்மை யுடையராவர் அவ்வளவுஅவ்வளவும் அவருக்கு ஊற்று செறித்துஅவருக்கு உறுகின்றனவாகிய ஊற்றுகளையும் அடைத்து உதிர்ப்பை உடன் ஆக்கும்நன் ஞானத்தைப் பெறுவிக்கும் மெய்வகை தெரிந்துஉயிர் முதலிய தத்துவக் கூறுகளை யாராய்ந்து மாற்றை வெருவினர் வீட்டைஉலக வாழ்க்கையை யஞ்சித் துறவுபூண்டோ ரெய்தும் வீடு பேற்றினை எய்தும்எய்தக்கூடிய செவ்வியராகச் செய்து தகுதியுடையராக்கி சிறப்பினை நிறுத்தும்முத்திச்சீவனாகிய சிறப்பை நிலை பெறுவிக்கும் எறு.
இவற்றுள் அடக்கம் தாபனம் பரிசைவெற்றி என்ற மூன்றும் நன்னினைவு நல்லுணர்வு இரண்டும்கூடி முத்தி நிலையை யுண்டுபண்ணும் என்பவாகலின் ஊற்றுச் செறித்துடன் உதிர்ப்பை யாக்கும் என்றான்.
உலக வாழ்வின் பொய்ம்மையும் முத்தி வாழ்வின் மெய்ம்மையும் வேறுபடுத்து நோக்குமிடத்து உடலோடு கூடிச் செய்யும் உலக வாழ்வு துன்ப ஏதுவாவது தோன்றுதலின் அறிவுடையோர் முத்தி வாழ்வைத் தெரிந்துணர்ந்து உலக வாழ்விற்கு அஞ்சித் துறவு பூண்டு வீட்டு வாழ்வை உரிமை செய்து கொள்வர் என்றற்கு மெய்வகை தெரிந்து மாற்றை வெருவினர் வீட்டை யென்றான்.
கேட்பதனால் உளதாம் பயன் தெரியாவழிக் கேட்போர்க்குக் கேள்விக்கண் மனம் செல்லாது என்னும் கருத்துப்பற்றி இவ்வளவும் அபயருசி தொகுத்துக் கூறினா னென வுணர்க.
உரைமலம் மலி குரம்பையின்கண்மேலேகூறிய கேள்விமலம் நிறைந்த உடம்பின்கண்ணதாகிய மனத்து எழு விகற்பை மாற்றும்மனத்தில் எழுகின்ற திரிபுணர்ச்சிகளைப் போக்கி உண்மையுணர்வுகளாக்கும் புலம் மலி போகத்தின்கண்ஐம்புலன்களாலும் நுகரப்படும் நுகர்ச்சிக்கண் உண்டாகும் ஆசையைப் பொன்றுவிக்கும் ஆசையைக் கெடுத்து வீட்டின்பத்தில் வேட்கை நிகழப் பண்ணும் கொலை மலி கொடுமைதன்னைக் குறைத்திடும் கொலை முதலிய தீவினைக் கேதுவாகிய தீயவுணர்ச்சிகளைத் தழையாவாறு வெட்டி வீழ்த்தும் கோலச் சிலைமலிநுதலினார் தம் காதலின்அழகிய வில்போலும் புருவத்தினையடைய மகளிர்பால் உண்டாகும் காமவிச்சைக்கு மனத்தில் தீமை செய்யும்மனத்திடத்தே கொடிய வெறுப்பினை யுண்டு பண்ணும் எறு.
இவ்வுடம்பை இடமாகக் கொண்ட மனம் பொருள் இடம் காலம் பாவம் பவம் உருவம் பெயர் என்ற இவற்றால் திரிபுணர்ச்சி கொள்வதாதலின் அவ்வுணர்ச்சி இவ்வற வுணர்வால் செம்மை யெய்தும் என்றற்கு மனத்தெழு விகற்பை மாற்றும் என்றான்.
விகற்ப வுணர்வும் போகத்தின்கண் ஆசையும் கொலை முதலிய பெருந் தீவினையாகிய மரத்தை வளர்த்து மேலும் பல வினைகளாகிய கனி வகைகளை விளைவித்தல் பற்றி குறைத்திடும் என்றான்.
உரை பிறந்தவர்மண்ணில் உடம்பொடு பிறந்தவர்கள் பெறுபயன்பெறுதற்குரிய நலங்களை முயற்சியால் தத்தம் முயற்சியினால் அடைவர் என்றுபெறுவார்கள் என்றும் அல்லால்அல்லாமலும் இறந்தனர் பிறந்ததில்லை என்றுஇறந்தவர்கள் பிறந்தது கிடையாதென்றும் இருவினைதானும் இல் என்றுஇருவினை என்பவைகளும் இல்லையென்றும் அறைந்தனர்சொல்பவர்கள் அறிவில்லாமை அது விடுத்துஅவ்வாறு தாம் சொல்வதற் கேதுவாகிய அறியாமையைப் போக்கி அறநெறிக்கண் அறநெறியின் கண்ணே செலுத்தி சிறந்தனவீடுபேற்றுக் குரியவற்றைக் குறித்து செப்பும் இப்பொருண்மையாம் இப்போது சொல்லுகின்றதாகிய இவ்வறப்பொருள் முயலப்பண்ணும்முயற்சி செய்விக்கும் எறு.
உரை அறப்பொருள் விளைக்கும் காட்சியான் கூறும் அறமாகிய பொருள் விளைவிக்கும் பயனை அருந்தவர் அருளிற்றன்றிஅரிய தவத்தையுடைய முனிவரர்கள் உரைத்தருளியதனாலு மன்றி பிறப்புணர்ந்ததனின்பழம் பிறப்பு வரலாறுகளை யறியு மறிவுடைமையால் யாமே எம்மால் பெயர்த்தும் உணர்ந்திடப்பட்டதுமறுபடியும் உணரப்பட்டதாகும் அதன்கண்அதனால் அவ்வறப் பொருளின்கண் தேற்றம் கருத்தைஇறப்பவும் மிகவும் தெளிவாக இனிது வைத்திடுமின் இனிது வைத்துக் கேட்பீராக என்றான் என்று அபயருசி கூறினானாக எவரும் ஆங்கிருந்த யாவரும் உறப்பணிந்து மிகவும் பணிந்து உவந்தனர் கேட்கலுற்றார் விருப்பத்துடன் கேட்பாராயினர் எறு.
கோழியாயிருந்த காலத்து அகம்பன முனிகளும் இரட்டையராய்ப் பிறந்தபின் சுதத்த முனிகளும் பழம்பிறப்பினை யுணர்த்தினமையின் அருந்தவர் என்றான்.
இவ்வாறு உபதேச முகத்தாலும் காட்சி வகையாலும் உணர்ந்தது எனவே யாவர்க்கும் அப்பொருளைக் கேட்டற்கு நாட்ட முண்டாயிற்றென்பார் உறப்பணிந்து எவரும் உள்ளத் துவந்தனர் கேட்கலுற்றார் என்றார்.
இப்பகுதிக்கண் அவந்திநாட்டு உஞ்சயினி நகரத்தே அசோகன் என்னும் வேந்தன் சந்திரமதியென்பாளை மணந்து யசோதரனென்னும் மகனைப்பெற்று இனிதிருப்பதும் அவன் ஒருகால் தனக்கு நரையுண்டானது கண்டு வருந்தி யசோதரனை அரசனாக்கிவி்டுத் தவமேற்கொள்வான் குணதரனென்னும் முனிவன்பால் அறங்கேட்டுத் தவம்புரிந்திருப்பதும் யசோதரன் அறத்தை நெகிழ்த்துப் பொருளின்பங்களில் தோய்ந்து கிடப்பதும் அவற்கும் அவன் மனைவி அமிர்தமதியென்பாட்கும் யசோமதியென்னும் மகன் பிறந்திருப்பதும் சில யாண்டுகட்குப்பின் ஒருநாள் அமிர்தமதி கணவனோடு பள்ளியில் கண்ணுறங்குபவள் அட்ட பங்கனென்னும் யானைப்பாகனொருவன் மாளவபஞ்சமம் என்னும் பண்ணைப் பாடக்கேட்டு மனமுருகி அவன்பாற் கள்ளக் காமங் கொள்வதும் குணவதி என்னும் தோழி பலவாறு எடுத்தோதி அவள் செயலை விலக்கவும் அமிர்தமதி ஏலாது அட்டபங்கனைக் கூட்டுவிக்கவேண்டுமென அக் குணவதியை வற்புறுத்துவதும் அவள் இசைந்துசென்று அட்டபங்கனை மதியுடம்படுப்பதும் அமிர்தமதியும் அட்டபங்கனும் கள்ளக்காம நுகர்ச்சி பெற்றுவருவதும் அவட்கு யசோதரன்பால் முனிவு முறுகுவதும் அரசன் ஐயுற்று அவளது கள்ளவொழுக்கத்தை யறிந்து முதற்கண் கொலை புரிய நினைந்து பின் மாறுவதும் அரசவைக்கண் அமிர்தமதியுடன் அசதியாடிக்குறிப்புரையால் இகழ்வதும் தனக்குள்ளே மகளிர்போகமும் அரசியற்போகமும் வெறுத்து அமிர்தமதியின் கள்ளவொழுக்கத்தை ஒரு கனவின்மேல் வைத்துத் தாயாகிய சந்திரமதிக்கு உரைப்பதும் அவள் சண்டமாரிக்கு உயிர்ப்பலி தந்து வழிபட்டுக் கனவுகாட்டிய தீங்கு ஒழிக என்பதும் அவன் உடன்படாதொழிவதும் அவள் சினந்து மாவால் கோழியொன்று செய்து பலியிட்டுவழிபடுக வென்பதும் அவன் அவ்வாறே செய்தபோது மரக்கோழி உயிருடையதுபோல் கூவி விழுதலும் அவன் வருந்தித் துறவு பூண்பதும் அமிர்தமதி அவனுக்கும் சந்திரமதிக்கும் நஞ்சுணவுதந்து கொல்வதும் இருவரும் விலங்குகளாய்ப் பிறப்பதும் யசோமதி அரசனாதலும் பிறவும் கூறப்படுகின்றன.
உரை வளவயல் வாரியின் வளவிய வயல்களாகிய வருவாயால் மலிந்த செல்வம்நிறைந்த பல்பதி பலநகரங்கட்கு இடமாகிய அளவறு சன பதம் அளவில்லாத மக்களையுடைய நாடு அவந்தியாம் அவந்திநாடாகும் அதின் விளைபயன் அதன்கண் வாழ்வார்க் கெய்தும் போகம் அமரரும் விரும்பும் நீர்மையது தேவரும் விரும்பத்தக்க தன்மைத்தாகும் ஒருநகர் உளது அந்நாட்டிற்குத் தலையாய நகர் ஒன்று உண்டு அது உஞ்சயினி என்ப அதனை உஞ்சயினி என்று பெரியோர் கூறுவார்கள்.
அரசனாவான் இந்திரன் எனும் திறல் துறக்கவேந்தனான இந்திரனேயென்று சொல்லத்தக்க திறல்படைத்த அசோகன் என்று உளன் அசோகன் என்று பெயர் கூறப்படுவான் உளன் சந்திரமதி எனும் மடந்தை தன்னுடன் சந்திரமதியென்னும் மங்கைநல்லாளுடன்கூடி அந்தம் இல் உவகையில்முடிவில்லாத இன்பத்தையுடையனாய் அமர்ந்து வைகும்நாள் அதனை விரும்பிவாழும் நாட்களில் எறு.
உரைஇந்து மழுமதியானது ஓர் இளம்பிறை பயந்த தென்ன ஓர் பிறைச்சந்திரனைப் பெற்றாற்போல சந்திரமதி சந்திரமதியாகிய அரசி ஒரு தனயன் தந்தனள் ஒரு மகனைப் பெற்றாள் எம் துயர் களைபவன் எங்கள் துன்பத்தைத் துடைப்பவனான அசோகமன்னன் நந்திய புகழ் அவன் மிக்கபுகழையுடைய அந்த மகனுக்கு இசோதரன் என யசதோரன்னென்று நாமம் ஓதினான் பெயர் வழங்கினான் எறு.
சந்திரமதி யசோதரனைப்பெற்றது முழுமதி இளம்பிறையை ஈன்றதுபோல என்றார் சந்திரமதியின் அறிவே யசோதரன் மதியைத் தன்வழி யொழுகுவித்த தாதலின்.
ஏதம் இன்றி நலிவு சிறிதும் இன்றி வளம்கெழு குமரனும் வலிபொருந்திய யசோதரனும் வளர்ந்து வளர்ச்சிபெற்று மன்னனாய் இளவரசனாகி விளங்குஇழை அமிழ்தமுன்மதியை விளங்குகின்ற அணிகலன்களையுடைய அமிர்தமதியென்பவளை வேள்வியான் திருமணத்தால் உளங்கொள மனம் இன்பம்நிறைய புணர்ந்து கூடி உடன் உவகை எய்தினான் உடனெய்தும் இன்பத்தை நுகர்ந்து வரலானான் எறு.
புணர்ச்சியின்பமே நெஞ்சில் எஞ்ஞான்றும் நிலவப் புணர்ந்தனரென்றற்கு உளங்கொளப் புணர்ந்து எனச் சிறப்பித்தார் இதனாற்பயன் நல்லறிவுகாட்டும் நன்னெறியைக் கடைபோகச் செல்லும் கடைப்பிடி அவன்பால் இன்மையுணர்த்துவது.
உரை இசோதரன் யசோதரனாகிய இளவரசன் இளையவள் இளமையுடையவளான அமிழ்தமதியின் எழில் அழகையும் நலம் குணஞ்செய்கைகளின் நலத்தையும் ஏந்து கொங்கையின் விளைபயன் உயர்ந்த முலையிடத்தே பெறும் இன்பத்தையும் விழைந்து விரும்பி செல்லும் நாள் இனிதிருக்குங்காலத்தில் கிளையவர் சுற்றத்தார் உவகையின் கெழும மகிழ்ச்சியால் ஆரவாரிக்க வளையவள் வளையணிந்த அவ்வமிர்தமதி இசோமதிமைந்தன் தன்னை யசோமதியென்னும் மகனை ஈன்றனள் பெற்றாள் எ று.
யசோதரன் அமிழ்தமதியின் இளமை எழில் ஏந்து கொங்கை என்ற இவற்றின் நலத்தை விழைந்து இன்புற்றொழுகியதும் அவ்வொழுக்கத்தின் பயனாக யசோமதியைப் பெற்றதும் இதன்கட் கூறினார்.
காமவின்பத்துக்குச் சிறப்புத்தருவது இளமையாதலின் இளையவள் என்றெடுத்து அமிழ்தமதியின் பிற எழில் நலங்களையும் கொங்கைப்பயனையும் விதந்தோதினார்.
இவ்வாறு மனைக்கு விளக்காகிய அமிழ்தமதி தனக்கு விளக்கந் தரும் மகனைப் பெற்றாளென்றற்கு வளையவள் இசோமதிமைந்தன்தன்னை யீன்றனள் என அவள்மேலேற்றினார்.
அவளுடைய எழில்நலச் சிறப்பை யசோதரன்மேலும் மகற்பேற்றினை அவள்மேலும் கூறியது பின்னர் அவள் தன் நலத்தைப் பொருந்தா வொழுக்கத்தில் ஈடுபடுத்திக் கெடுவதும் யசோமதி சிறப்புற்று மேம்படுவதும் குறிக்கொண்டு போலும்.
உரை ஒருநாள் இவ்வாறு செல்லுங்காலத்து ஒரு நாள் மன்னவன் வேந்தனாகிய அசோகன் கண்ணடி பற்றுவான் கண்ணாடி யேந்திக்காட்டுவோன் அடிதொழ அடிபணிந்து அதனைக் காட்ட படிவம் மகிழ்ந்து நோக்குவான் தன் வடிவத்தைக் காணவிரும்பி அதிற் காண்பவன் வார்குழல் ஒற்றைமயிர் நீண்ட கடைகுழன்ற மயிரொன்று உச்சி நுனியில் வெண்மையை உற்று வெள்ளை நிறத்தைப் பொருந்தி உறாவகையதை புறத்தே நன்கு தோன்றாவகை மறைந்திருப்பதை உளைந்துகண்டனன் மனம் வருந்திப் பார்த்தான் எறு.
பண்டையரசர்பால் அடைப்பை தாங்குவோர் அடியீடேந்துவோர்கண்ணடியேந்துவோர் எனக் குற்றவேல் செய்வார் பலர் இருந்தைமையின் ஈண்டுக் கண்ணடியேந்துவோனைக் குறிப்பித்தார்.
தன்னை நன்கு ஒப்பனை செய்துகொள்ளக் கருதிக் கண்ணாடி நோக்குங்கால் மகிழ்ச்சி பிறத்தல் இயல்பாதல்பற்றி மகிழ்ந்து நோக்குவான் என்றார்.
உரை வண்தளிர்புரை வளவிய மாந்தளிர்போலும் திருமேனி மாதரார் அழகியமேனியுடையமகளிர் கண்டு பார்த்தவுடன் அகலுற அருவருத்து நீங்கும்படியாக வரு வருகின்ற கழிய மூப்பு ஆண்டு மிகுதியையுடைய முதுமைப்பருவமானது உண்டுஎனில் உளதாயின் அது வரையிற்றான் உளைந்து மனம் திரிந்து இகல் மாறு பாட்டினையுடைய உருவ வில்லிதன் அழகிய வில்லினையுடைய மன்மதனது வண்டுஉள கணை வண்டு மொய்க்கும் பூவாகிய அம்பு மனிதர்க்குப் பயன் மக்கட்குக் காம வேட்கையாகிய பயனை விளைவிக்கும் என்றனன் என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டான்.
மிக்க காதலராயினும் மூப்பெய்தியவழி அக்காதலாற் பெறும் காமவின்பம்குன்றுதலின் அவர் காமக் காதலும் நீங்கும் என்பார் கண்டு அகலுற என்றும் யாண்டு மிகமிக மூப்புமிகுதலின் கழிய மூப்பு என்றும் கூறினார்.
காமன் உருவிலியாயினும் அவன் வில் உருவுடைத்தாய் சான்றோர்க்கு அச்சம் தருவதாதலின் உருவவில்லி என்றார்.வண்டுள கணை வண்டு தங்கியிருக்கும் பூங்கணை.
இவ்வளமையில் இளமையை இவ்வளப்பமில்லாத இளமைப் பருவத்தை மனத்துவைப்பது என் மக்கள் தம் மனத்தே பொருளாக மதித்துக்கொள்வது எற்றுக்கு கிளைமையும் அன்னதே ஏனையோர் உறவுமுறைமையும் அத்தன்மைத்தேயாகும் இனி இனிமேல் நம் உளம் கெழுமும் தளைமையை நம்மனத்தே எழும் அன்பினை விடுவது தகுவதாம் பற்றற விட்டொழிப்பதே சால்பாகும் எறு.
இளமைகுன்றாது இன்பத்திற் செம்மாந் திருக்கின்றேமெனத் தருக்கிய வுணர்வால் மகிழ்ச்சியுற்றுக் கண்ணாடி நோக்கிய வேந்தற்கு மயிரின் நரை தோன்றி அவ்விளமையின் கழிவினைக் காட்டக்கண்டு அதன் நிலையாமையினையும் தேர்ந்து கூறுகின்றாதலின் இளமை யினியல்பிதுவாகும் என்னின் என்றான்.
மனைவி மக்கள் அடியாகப் பிறக்கும் கிளைஞர் உறவும் அரசு செல்வம் முதலிய பற்றுக்கோடாக உறின் நட்டு அறின் ஒருவும் இயல்பிற்றாதலை யுணர்ந்து நிற்றலின் கிளைமையும் அணையதே என்றான்.
அன்பின்பயன் அதனைச்செய்வோரும் செய்யப்படுவோரும் பிணிப்புண்டுநிற்றலாதலின் அதனைத் தளைமை யென்றும் அதுகாரணமாக வேண்டுதல் வேண்டாமை தோன்றித் துன்பம் விளைத்தலின் விடுவது தகுவதாம் என்றும் கூறினான்.
உரை முந்து செய் நல்வினை முன்னைப் பிறவியிற் செய்த நல்வினையானது இத் தலை முளைப்ப இப்பிறவியில் தன் பயனைத் தோற்றுவிக்க சிந்தைசெய் பொருளொடு உயர்ந்தோர் மதிக்கத்தக்க நல்லறிவுடன்செல்வம் எய்தினாம் அரச போகத்தையும் அடைந்தள்ளோம் முந்தையின் முன்னையினும் மும்மடி புண்ணியம் முயலின் மூன்று மடங்கு மிகுதியாக நல்வினையைச் செய்யின் இந்திர வுலகமும் எய்தலாம்தேவருலகத்துப் பெறும் போகத்தையும் பெறலாம் எனாஎன்று எறு.
ஒருவன் செய்யும் வினை அவன் உயிரின்கட்கிடந்து அவன் புக்குழிப்பகும் இயல்பிற்றென்பவாதலின் முந்துசெய்நல்வினை முளைப்ப வித்தலை என்றார்.
ஒருவன் சிந்தைசெய்வன இம்மைக்கண் புகழும் மறுமைக் கண் பண்ணியமும் வீடுபேறுமாதலின் அவற்றிற்கேதுவாய புகழும் உறுதிப்பொருளறிவும் கூறுவார் சிந்தை செய் பொருளொடு செல்வம் எய்தினாம் என்றார்.செல்வத்தினும் பொருள்சிறந்து நிற்றலின் பொருளொடு என்றார்.பிறந்த பிறப்பால் இறந்த பிறவியிற் செய்த வினையினைத் தெரிந்து கொண்டானாதலின் சிந்தைசெய் பொருளொடு செல்வமெய்தினா மென்றும் முந்து செய்நல்வினை யென்றும் கூறினானெனவுணர்க.
மீட்டும் முன் செய்த அளவாதல் இருமடியாதல் நல்வினை செய்யின் மறுமையில் மண்ணுலகத்தே அரசர்போகமும் அவர் எல்லாருள்ளும் தலையாய போகமுமே எய்துமெனத் தெளிதலின் மும்மடி புண்ணியம் முயலின் என்றும் அதனாற்பயன் விண்ணுலத்துப்பெறும் இந்திரபோகம் எய்துமென்றுகண்டு இந்திரவுலகமும் எய்தலாம் என்றும் தனக்குள் தெரிந்துரைப்பானாயினன்.
உரை காவலன்வேந்தனான அசோகன் இனையன நினிவுறீஇஇத்தன்மையானவற்றை நினைந்து யசோதரன் எனும் தனயனையசோதரன் எனப்படும் தன் மகனை நில மகள் தலைவன் ஆகநிலத்துக்கரசனாகுக எனஎன்று சொல்லி கனமணி வனைமுடி கவித்துபெரிய மணிகளைக் கொண்டு செய்யப்பட்ட முடியைச் சூடி புனைவளை மதிமதி புலம்பவளையணிந்த சந்திரமதியாகிய தன்தேவி தனித்து வருந்த போயினான்அரசியல் தொடர்பு துறந்து சென்றான் எறு.
பின்பு அசோகன் அரசியற்றொடர்பு நீங்கி மனைவியாகிய சந்திரமதியையும் துறக்க வெண்ணியபோது அவள் பிரிவாற்றாமை கூறி வருந்தவும் அவட்கு இணங்காது துறவேபூண்டு சென்றான் என்பார் புனைவளைமதிமதி புலம்பப் போயினான் என்றார்.
வளை புனைமதிமதியென்பது எதுகைநோக்கி புனைவளைமதிமதி யென வந்தது புனைவளை என வளையை விதந்தோதியது அசோகனது துறவுமொழி செவியிற் பட்டமாத்திரையே அவள் முன்கையின் நில்லாது கழன்றோடி அவளது பிரிவாற்றாமையை மெய்ப்படுத்திக் காட்டிற்றாதலின்.
உரை குரைகழல் அசோகன்ஒலிக்கின்ற வீரகண்டை யணிந்த வேந்தனான அசோகன் மெய்க்குணதரன் பணிந்து மெய்யறிவினையுடைய குணதர முனிகளை வணங்கி அவர் உரைத்த அறங்களைக் கேட்டு அரைசர்கள் ஐம்பதிற்றிருவர் தம்முடன் துணையாய் வந்த அரசர் நூற்றுவருடன் உரை செய அருந்தவத்துசொல்லுதற்கரிய தவக்கோலம் பூண்டு வரையுடை வனமதுமலையையுடைய காடொன்றை போய் மருவினான்போய்ச் சேர்ந்தான் எறு.
இவர்பால் அசோகன் சைன தருமமும் சைனதீக்கையும் பெற்றான் என்றற்குப் பணிந்து என்றார் தீக்கையும் அறமும் பெறுமுன்பும் பின்பும் பணிதல்வினை நிகழ்தலின் பணிந்து என உரைக்கப்பட்டன இத்தருமமும் தீக்கையும் ஆசாராங்கமென்னும் நூலுட்கூறப்படுகின்றன அவை பஞ்சபரமேட்டிகளின் பதமுபதேசித்தல் மயிர்பறித்தல் முதலாயின.