sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மகேந்திர பல்லவன் குறைந்தது இன்னும் ஒரு வருஷத்துக்குக் கோட்டைக்குள்ளேயே கஷ்டமில்லாமல் இருக்க முடியும் அவ்வளவு உணவுப் பொருள் சேகரித்து வைத்திருக்கிறான்.
இந்த நிலைமையில் காஞ்சி முற்றுகை மேலும் நீடித்துக் கொண்டிருப்பது உசிதமா அல்லது மீண்டும் ஒரு தடவை கோட்டையைக் கைப்பற்ற முயல்வது நல்லதா என்று யோசித்துத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
நாலாவது எல்லாவற்றிலும் முக்கியமாகப் புத்த பிக்ஷு சொல்லியனுப்பிய விஷயம் இது உத்தராபதத்துச் சக்கரவர்த்தி ஹர்ஷவர்த்தனர் சிற்பங்கள் சித்திரங்கள் முதலிய கலைகளில் அதிகப்பற்றுள்ளவர்.
இந்தச் சிற்ப வேலைகளுக்கு ஏதாவது சளுக்க வீரர்களால் கெடுதல் நேர்ந்ததாகத் தெரிந்தால் அதை மகேந்திர பல்லவன் தனக்குச் சாதகமாக உபயோகப்படுத்திக் கொள்வான்.
ஆகையால் பல்லவ நாட்டுச் சிற்பங்களுக்கோ சிற்பிகளுக்கோ சளுக்க வீரர்களால் எவ்விதக் கெடுதலும் நேராதபடி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
மேற்கூறிய நாலு செய்திகளையும் தட்டுத் தடுமாறிச் சொல்லி விட்டு என் குருநாதருக்கு நான் கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்றி விட்டேன் இனிமேல் என் உயிரைப் பற்றிக் கொஞ்சமும் கவலை இல்லை என்று கூறி குண்டோதரன் விம்மி அழத் தொடங்கினான்.
என்று புலிகேசி கேட்ட போது குண்டோதரன் ஐயா சளுக்கர் சைனியம் என்றைக்குக் காஞ்சிக் கோட்டை மதிலைத் தாண்டி உள்ளே பிரவேசிக்கிறதோ அன்றைக்கே சிறைப்பட்டிருக்கும் புத்த பிக்ஷுக்கள் எல்லோரையும் கழுவில் ஏற்றி விடுவதாக மகேந்திர பல்லவன் சொல்லி இருக்கிறானாம்.
என் குருநாதர் நான் பிறந்து வளர்ந்த காஞ்சி நகரின் நாற்சந்தியில் கழுவில் ஏற்றப்பட்டு காக்கை கழுகுகளால் கொத்தப்படுவார் என்பதை நினைக்கும் போது எனக்குத் தாங்க முடியாமல் அழுகை வருகிறது என்றான்.
பிக்ஷுவின் யோசனைப்படி தான் பல்லவ ஒற்றர் படையில் சேர்ந்திருப்பதாகவும் அதனால் காஞ்சிக் காராக்கிரகத்தில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்த பிக்ஷுக்களுடன் பேசித் துப்பு அறிவதற்காகத் தன்னை நியமித்திருந்ததாகவும் அதிர்ஷடவசமாகப் பாண்டியனுக்கு ஓலை கொண்டு வரும் வேலை தனக்குக் கிடைத்ததென்றும் கோட்டைக்கு வௌியே வருவதற்கு இரகசியச் சுரங்க வழி இருக்கிறதென்றும் அந்த வழியாகத் தான் வந்ததாகவும் பாண்டியனிடம் ஓலையைச் சேர்ப்பிக்கும் எண்ணமே தனக்குக் கிடையாதென்றும் கூறினான்.
எது நேர்ந்தாலும் என்ன கேள்விப்பட்டாலும் அவர் கொஞ்சமும் கலங்க வேண்டாமென்றும் எல்லா விவரங்களையும் நேரில் சொல்லுவதாகவும் கூற வேண்டும் உன்னால் முடியுமா?
மேற்கூறிய சம்பாஷணை நடந்து ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு காஞ்சிமா நகரின் தெற்குக் கோட்டை வாசலையும் மதிலையும் காவல் புரிந்த வீரர்கள் எல்லாம் குண்டோதரனைப் போலவே ஆச்சரியக் கடலில் மூழ்கினார்கள்.
ஏனெனில் அந்தக் கோட்டை வாசலுக்கு எதிரே அகழிக்கு அக்கரையில் வராகக் கொடி பிடித்த தூதர்கள் இருவர் குதிரை மேல் நிராயுதபாணிகளாக வந்து நின்று தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த கொம்பை வாயிலே வைத்து பூம் பூம் பூம் என்று ஊதினார்கள்.
அவர்களுடைய தோற்றமும் அந்தக் கொம்பின் முழக்கமும் அவர்கள் சமாதானத்தை நாடி வந்திருக்கும் புலிகேசியின் தூதர்கள் என்பதை எடுத்துக் காட்டின.
சக்கரவர்த்தியும் குமார சக்கரவர்த்தியும் சிம்மாசனங்களில் நடுநாயகமாக வீற்றிருக்க அருகே ஒரு தனிப் பீடத்தில் சேனாதிபதி கலிப்பகையும் அமர்ந்திருந்தார்.
குறைந்தது பதினைந்து மாதத்துக்கு வேண்டிய தானியங்களை நம் பண்டகசாலைகளில் பத்திரப்படுத்தியிருப்பதாக முற்றுகை ஆரம்பித்து ஏழு மாதந்தானே ஆகிறது?
பராந்தக உடையார் குரலில் கலக்கத்துடனும் சொல்லில் தடுமாற்றத்துடனும் கூறினார் பல்லவேந்திரா நான் எதிர்பார்த்தபடி சில காரியங்கள் நடக்கவில்லை.
தொண்டை மண்டலத்திலுள்ள சிற்பிகள் அனைவரையும் தலைநகருக்குள்ளே கொண்டு வந்து சேர்க்க வேண்டுமென்று தங்களுடைய ஆக்ஞை பிறந்தது.
நமது கடிகைகள்கல்லூரிகள் எல்லாவற்றையும் மூடி ஆசிரியர்களையும் மாணாக்கர்களையும் வௌியே அனுப்பி விடலாமென்று முதலில் யோசனை செய்திருந்தோம்.
நகரில் உள்ள புருஷர்கள் ஸ்திரீகள் குழந்தைகளை மட்டும் கணக்கெடுத்துக் கொண்டு பதினைந்து மாதத்துக்கு உணவு இருப்பதாகச் சொன்னேன்.
மாடுகளுக்கும் குதிரைகளுக்கும் வைக்கோலும் புல்லும் கிடைக்காதபடியால் தானியத்தையே தீனியாகக் கொடுக்க வேண்டியதாகி விட்டது என்றார் அமைச்சர்.
நல்லது பராந்தகரே தொண்டைமான் இளந்திரையன் வம்சத்தில் பிறந்த காஞ்சி மகேந்திர பல்லவன் வாதாபிப் புலிகேசியிடம் சரணாகதியடைய நேர்ந்தால் அந்தப் பழியைக் கோவில் மாடுகள் மீதும் தேர்க் குதிரைகள் மேலும் போட்டு விடலாமல்லவா?
ஒரு இலட்சம் பல்லவ வீரர்கள் ஏழு மாதமாக மூன்று வேளை உண்டும் உறங்கியும் இந்தக் கோட்டைக்குள்ளே எதற்காக அடைபட்டுக் கிடக்கிறார்கள்?
அப்பா இப்போதாவது வாதாபிப் படைகளைத் தாக்கி நிர்மூலம் செய்யும்படி அடியேனுக்குக் கட்டளையிடுங்கள் என்று ஆத்திரமும் அழுகையுமாய்க் கூறி விட்டு மகேந்திர பல்லவரின் முன்னால் தரையில் விழுந்து அவருடைய பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டார்.
ஒரு நொடி நேரத்தில் சக்கரவர்த்தி மீண்டும் சபையின் பக்கம் திரும்பியபோது அவர் முகத்தில் பழையபடி கடுமையும் ஏளனப் புன்னகையும் குடிகொண்டிருந்தன.
தம் பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டு தரையில் கிடந்த மாமல்லரை அவர் தூக்கி நிறுத்தி மாமல்லா உன்னை வெகு காலம் நான் அந்தப்புரத்திலேயே விட்டு வைத்திருந்தது பிசகாய்ப் போயிற்று.
இவ்விதம் மாமல்லனைப் பார்த்துக் கூறிய பிறகு பண்டகசாலை அமைச்சரைப் பார்த்து மகேந்திர பல்லவர் பராந்தகரே இன்று முதல் காஞ்சி நகரில் உள்ளவர் அனைவரும் மாடுகளும் குதிரைகளும் உட்பட சமண நெறியை மேற்கொள்வோமாக என்றதும் சபையில் இருந்த அனைவருக்குமே தூக்கிவாரிப் போட்டது.
ஒரே ஒரு காரியத்தில் மட்டும்தான் சொல்கிறேன் அதாவது இரவில் உணவு உட்கொள்வதில்லையென்ற சமண முனிவர்களின் விரதத்தை எல்லாரும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
என்று சக்கரவர்த்தி கேட்கவும் முதன்மந்திரி சாரங்கதேவர் பிரபு கோட்டை முற்றுகை நாலரை மாதத்துக்கு மேல் நீடிக்காதென்று தாங்கள் அபிப்பிராயப்படுவதாகத் தெரிகிறது என்றார்.
புலிகேசி இன்னும் ஒரு வாரத்தில் கோட்டையைத் தாக்கத் தொடங்குவான் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்... பிரபு அப்படித் தாங்கள் எதிர்பார்ப்பதற்குத் தக்க காரணங்கள் இருக்கத்தான் வேண்டும் என்றார் சாரங்க தேவர்.
ஆம் அவற்றை உங்களுக்கும் சொல்ல விரும்புகிறேன் சபையோர்களே உணவு நெருக்கடியைப் பொறுத்தவரையில் நம்மைக் காட்டிலும் புலிகேசியின் நிலைமை ஆபத்தானது.
தொண்டை மண்டலத்துக் கிராமங்களில் உள்ள ஜனங்கள் எதிரிகளுக்கு ஓர் ஆழாக்கு அரிசியோ ஒரு பிடி கம்போ கொடுக்கவும் மறுத்திருக்கிறார்கள்.
சேனாபதி கலிப்பகை எழுந்து சபையோர்களே தொண்டை மண்டலத்து ஏரிகள் நமது கட்சியில் சேர்ந்து உடைத்துக் கொண்டு பகைவர்களைப் பட்டினிக்குள்ளாக்கியது உண்மைதான்.
ஆனால் அவை தாமாக உடைத்துக் கொள்ளவில்லை விசித்திர சித்தரான நமது மன்னரின் மகேந்திர ஜால வித்தையிலேதான் ஏரிகள் எல்லாம் உடைத்துக் கொண்டன என்றார்.
சபையோர்களே தொண்டை மண்டலத்துப் பிரஜைகள் இந்த யுத்தத்தில் செய்திருக்கும் உதவிக்கு நூறு ஜன்மம் எடுத்து நான் அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்தாலும் ஈடாகாது என்று சக்கரவர்த்தி கூறிய போது அவருடைய குரல் உணர்ச்சியினால் தழுதழுத்தது.
பிறகு முதல் மந்திரி சாரங்கதேவர் பல்லவேந்திரா புலிகேசி பாண்டியனைச் சந்திக்கக் கொள்ளிடக் கரைக்குச் சென்றிருப்பதாகத் தெரிகிறதே பாண்டியன் ஒருவேளை வாதாபிப் படைக்கு வேண்டிய உணவுப் பொருள் கொடுக்கலாம் அல்லவா?
சபையோர்களே ஒவ்வொரு நிமிஷமும் தெற்கேயிருந்து முக்கியமான செய்தியை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டே மகேந்திர பல்லவர் மண்டபத்தின் வாசற் பக்கம் பார்த்தார்.
சாதாரணமாக எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் ஆச்சரியமான அறிகுறியைக் காட்டாத மகேந்திர பல்லவரின் முகம் மேற்படி காவலன் கூறியதைக் கேட்டதும் எல்லையற்ற வியப்பைக் காட்டியது.
மாமல்லா நீயும் அரண்மனைக்குப் போய் உன் தாய்மாரைப் பார்த்து விட்டு வா என்று கூறிக் கொண்டே மகேந்திர பல்லவர் எழுந்து சபா மண்டபத்தின் வாசலை அடைந்து அங்கு ஆயத்தமாய் நின்ற குதிரையின் மீது தாவி ஏறினார்.
நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு நாம் மறுபடியும் கண்ணபிரானுடைய வீட்டுக்குள் பிரவேசிக்கும் போது அங்கே குவா குவா என்ற சப்தத்தைக் கேட்டுத் திடுக்கிடுகிறோம்.
வாசற்படியில் சிறிது தயங்கி நின்று விட்டு உள்ளே சென்றோமானால் அஸ்தமன வேளையின் மங்கிய வௌிச்சத்தில் அங்கே ஓர் அபூர்வமான காட்சியைக் காண்கிறோம்.
அவருடைய நீட்டிய இரு கரங்களிலும் ஒரு பச்சைக் குழந்தை ஆறு மாதத்துக் குழந்தை காணப்படுகிறது மூக்கும் முழியுமாக வெண்ணெய் தின்ற கண்ணனைப் போல் கிண்ணென்றிருந்த அந்தக் குழந்தைதான் குவா குவா என்று அழுகிறது.
கோட்டைக் கதவு திறந்ததும் இந்தப் பொல்லாத பிள்ளையையும் அழைத்துக் கொண்டு போய் விடுகிறேன் இந்த அரண்மனைச் சிறையில் யார் இருப்பார்கள்?
ஆனால் உங்கள் வீட்டு யுத்தம் மட்டும் நிற்கவே நிற்காது போலிருக்கிறதே என்று சக்கரவர்த்தி கூறியதும் தம்பதிகள் இருவரும் பெரிதும் வெட்கமடைந்து மறுமொழி சொல்ல முடியாமல் நின்றார்கள்.
என்று கேட்டுக் கொண்டே அருகில் வந்து குழந்தையின் முகத்தைப் பார்த்து விட்டு கண்ணனை அப்படியே உரித்து வைத்திருக்கிறது சின்னக் கண்ணன் என்றே பெயர் வைத்து விடலாம்.
அரண்மனையில் குழந்தை அழுகைச் சப்தம் கேட்டு வெகுகாலம் ஆயிற்று என்று தமக்குத் தாமே பேசிக் கொள்கிறவர் போல் சொல்லி விட்டு கண்ணா உன் தகப்பனார் எங்கே?
நான் யோகியைப் பார்த்து விட்டுப் போகிறேன் என்று சொல்லிக் கொல்லைப்பக்கம் நோக்கிச் சென்றவர் வாசற்படியண்டை சற்று நின்று கமலி உன் சிநேகிதி சிவகாமியைக் கூடிய சீக்கிரத்தில் நீ பார்க்கலாம் என்று கூறி விட்டு மேலே நடந்தார்.
சக்கரவர்த்தி மறைந்ததும் கமலி கண்ணா இதென்ன சக்கரவர்த்தி திடீரென்று வந்து நம் மானத்தை வாங்கி விட்டார் சிவகாமி கூடிய சீக்கிரம் வருவாள் என்று அவர் சொன்னதைக் கேட்டாயா கண்ணா?
அந்தக் கேள்விகளையெல்லாம் காதில் வாங்கிக் கொள்ளாதவனாய்க் கண்ணபிரான் ஏதோ யோசித்துக் கொண்டிருந்தவன் சட்டென்று யோசனையை நிறுத்தி கமலி கொஞ்ச நாளாகவே எனக்கு ஒரு மாதிரி சந்தேகம் இருந்தது.
அவர் ஏதோ யோகம் தியானம் நாதப்பிரம்ம உபாசனை என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டு நந்தவன மண்டபத்துக்குப் போய் இரவு பகலாய் உட்கார்ந்திருக்கிறாரே அதில் ஏதோ அந்தரங்கம் இருக்க வேண்டுமென்று சந்தேகித்தேன்.
இந்தப் பயல் நான் சொல்வதை எப்படி ஒற்றுக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்... என்று கண்ணபிரான் சொல்லிக் குழந்தையின் கன்னத்தை இலேசாகக் கிள்ள குழந்தை வீர் என்று கத்த ஆரம்பிக்க கமலி கண்ணபிரானைச் சண்டை பிடிக்க கண்ணபிரான் அவனும் என் கன்னத்தை வேணுமானால் கிள்ளட்டும் என்று கூற கமலி குழந்தையைப் பார்த்து என் கண்ணே என்று அதற்கு முத்தம் கொடுக்கப் போக குறுக்கே கண்ணபிரான் கன்னத்தை நீட்ட கமலி அவனைச் சண்டை பிடிக்க இப்படி ஏகப் பூசலாகி விட்டது.
காலடிச் சப்தத்தைக் கேட்டதும் சிவனடியாராக விளங்கிய அசுவபாலர் வௌியில் தலையை நீட்டி பிரபு தாங்கள்தானே நல்ல சமயத்தில் வந்தீர்கள் இப்போதுதான் மணி அடித்தது என்று கூறி மண்டபத்தின் நடுமத்தியில் இருந்த சிவலிங்கத்தை அப்பால் நகர்த்தவும் சிவலிங்கம் இருந்த இடத்தில் ஒரு பள்ளமும் அதற்குள் மங்கிய இலேசான வௌிச்சமும் தெரிந்தன.
கேள் சத்ருக்னா புலிகேசி சமாதானத் தூது அனுப்பியிருக்கிறான் இந்த நேரம் அவனுடைய தூதர்கள் என் மறு மொழிக்காகத் தெற்குக் கோட்டை வாசலில் காத்திருக்கிறார்கள்.
அவநம்பிக்கை கொள்வதற்கு இடமே இல்லை சத்ருக்னா ஆனாலும் குண்டோதரன் திரும்பி வந்தால் அவனைச் சில விஷயம் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன்.
இவ்விதம் மகேந்திரர் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோதே சத்ருக்னன் எந்தப் பள்ளத்திலேயிருந்து வௌிவந்தானோ அந்தப் பள்ளத்திற்குள் இருமல் சப்தம் கேட்டது.
என்று சக்கரவர்த்தி கேட்க பிரபு தாங்கள் அடிக்கடி சத்ருக்னரைப் பின்பற்றி நட சத்ருக்னரைப் பின்பற்றி நட என்று சொல்லுவீர்களே அது மிகக் கடினமான காரியம்.
உன் வேடிக்கையெல்லாம் அப்புறம் ஆகட்டும் நீ போன இடத்தில் என்ன நடந்ததென்று விவரமாகச் சொல்லு என்று மகேந்திர சக்கரவர்த்தி கேட்க குண்டோதரனும் நாம் முன்னமே அறிந்த அவன் வரலாற்றை விவரமாக கூறி முடித்தான்.
அன்றிரவு இரண்டாம் ஜாமத்தில் மந்திராலோசனை சபை மறுபடியும் கூடிய போது சபையில் கூடியிருந்த எல்லோருடைய முகத்திலும் பரபரப்புக் காணப்பட்டது.
வாதாபி வீரர்கள் இருவரும் வெள்ளைக் கொடி பிடித்துக்கொண்டு தெற்குக் கோட்டை வாசலில் வந்து நின்றதாகவும் அவர்கள் கொண்டு வந்த ஓலை மகேந்திரச் சக்கரவர்த்தியிடம் சேர்க்கப்பட்டதாகவும் நகரம் முழுவதும் வதந்தி பரவிவிட்டது.
ஓலையில் என்ன எழுதியிருந்தது மகேந்திர பல்லவர் என்ன மறு ஓலை அனுப்பப் போகிறார் என்று அறிந்து கொள்ள அவ்வளவு பேரும் ஆவலாக இருந்தார்கள்.
சமாதானத்தையும் சிநேகத்தையும் வேண்டி ஓலை அனுப்பியிருக்கிறார் என்று சொல்லி மகேந்திர பல்லவர் தம் கையிலிருந்த ஓலையைத் தூக்கிக் காட்டியதும் சபையில் ஏற்பட்ட ஹா ஹா காரத்தையும் மற்றும் பலவியப்பொலிகளையும் குதூகல சப்தங்களையும் வர்ணிக்க முடியாது.
அல்லது பல்லவ குலத்தின் பரம்பரைத் தர்மத்தை அனுசரித்து சிநேகத்தைக் கோருகிற வாதாபிச் சக்கரவர்த்தியிடம் நாமும் சிநேகத்தைக் கைக்கொள்ளலாமா?
பதினையாயிரம் யானைப்படையையும் ஐந்து இலட்சம் காலாட் படையையும் உடைய வாதாபிப் புலிகேசி மன்னர் யுத்தத்தை நிறுத்திவிட்டு நமது விருந்தினராகக் காஞ்சி நகருக்குள் பிரவேசிக்க விரும்புகிறார்.
எந்தக் காரியத்தை எந்தக் காலத்தில் எப்படிச் செய்ய வேண்டுமோ அப்படித் தாங்கள் செய்து முடிப்பீர்கள் என்று எல்லாரும் உறுதி கொண்டிருக்கிறோம்.
ஆனால் கோட்டைக்கு வௌியே கிராமங்களிலும் பட்டணங்களிலும் உள்ள பல்லவ நாட்டுப் பிரஜைகள் பெருங்கஷ்டங்களுக்கு ஆளாகியிருக்கிறார்கள்.
மேலும் உத்தராபத ஹர்ஷவர்த்தன சக்கரவர்த்தியைப் போர்க்களத்தில் புறங்காட்டச் செய்த வீராதி வீரரான புலிகேசி மன்னர் யுத்தத்தைத் தாமே நிறுத்தி விட்டு வலிய வந்து சமாதானத்தைக் கோரும் போது நாம் அதை எதற்காக நிராகரிக்க வேண்டும்?
இவ்விதம் சக்கரவர்த்தி கூறி நிறுத்தியதும் சாரங்கதேவ பட்டர் பல்லவேந்திரா தாங்கள் இப்பொழுது கூறிய விஷயங்கள் எல்லாம் மந்திரி மண்டலத்தைச் சேர்ந்த அனைவருக்கும் உடன்பாடுதான்.
வாதாபிச் சக்கரவர்த்தியைக் காஞ்சி நகருக்குள் விருந்தினராக வரவேற்பது பற்றித் தாங்கள் சொன்னீர்கள் அது உசிதமான காரியமா என்றுதான் சந்தேகப்படுகிறோம்.
மகேந்திர பல்லவர் புன்னகையுடன் கூறினார் சாரங்க தேவரே முன் ஜாக்கிரதையுள்ள மதி மந்திரிகள் சொல்ல வேண்டியதைத்தான் நீங்கள் சொன்னீர்கள்.
அவருடைய முக்கிய மந்திரிப் பிரதானிகள் பத்துப் பதினைந்து பேருடன் நிராயுதபாணியாகக் காஞ்சிக்குள் பிரவேசிக்கச் சித்தமாயிருக்கிறார்.
ஆகவே யுத்தமா சமாதானமா என்பதைப் பற்றித்தான் உங்களுடைய அபிப்பிராயம் வேண்டும் மறுபடியும் மந்திரிமார்களும் அமைச்சர்களும் ஒருவரோடொருவர் கலந்து ஆலோசித்தார்கள்.
வாதாபிச் சக்கரவர்த்தியைக் காஞ்சிக்குள் வரவேற்கும் விஷயத்தில் தங்களுடைய கருத்து எதுவோ அதன்படி செய்யலாமென்று அபிப்பிராயப்படுகிறார்கள் என்றார்.
மந்திரி மண்டலத்தாரின் ஒருமுகமான அபிப்பிராயத்தை முதன் மந்திரி சாரங்கதேவ பட்டர் கூறி முடித்ததும் மகேந்திர சக்கரவர்த்தி சபையோரை ஒரு தடவை சுற்றி வளைத்துப் பார்த்தார்.
மாமல்லரும் பரஞ்சோதியும் இருந்த இடத்தை மட்டும் நோக்காமல் அவருடைய கண்ணோட்டத்தை முடித்து விட்டு சபையோர்களே உங்களுடைய அபிப்பிராயத்தை முன்கூட்டியே எதிர்பார்த்து... என்று ஆரம்பித்தார்.
சிங்காசனத்தில் நிலைத்து உட்கார முடியாமல் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த மாமல்லர் அப்போது துள்ளி எழுந்து பல்லவேந்திரா சாதுக்களும் சமாதானப் பிரியர்களும் இராஜ தந்திரிகளும் தீர்க்கதரிசிகளும் வீற்றிருக்கும் இந்த மகா சபையில் அடியேனும் ஒரு வார்த்தை சொல்லலாமா?
அவருடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் சீறலுடன் நெருப்பைக் கக்கிக் கொண்டு வரும் அக்னியாஸ்திரத்தைப் போல் அந்தச் சபையில் இருந்தவர்களின் செவியில் பாய்ந்தது.
உன் மனத்தில் தோன்றுகிறது என்னவோ அதைத் தாராளமாகச் சொல் ஆனால் நான் உன்னுடைய தந்தையாகையாலும் இச்சபையில் உள்ளவர்களெல்லாம் வயதிலும் அனுபவத்திலும் முதிர்ந்த பெரியவர்களாதலாலும் எங்களையெல்லாம் அவமதித்துப் பேசும் உரிமையை நீ கோர மாட்டாயென்று கருதுகிறேன்... அப்போது சபையில் ஏற்பட்ட குறுநகைப்பின் ஒலி மாமல்லர் காதில் விழவும் அவர் தம் கண்களில் தீ எழுமாறு சபையைச் சுற்றிப் பார்த்து விட்டுத் தந்தையை இடைமறித்துக் கூறினார்.
வாழையடி வாழையாக தொண்டைமான் இளந்திரையன் காலத்திலிருந்து வந்த வீர பல்லவ குலத்தின் பெருமையைக் குறித்துத் தாங்கள் அடிக்கடி சொல்லியிருக்கிறீர்கள்.
வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி படையெடுத்து வந்த போது பல்லவ சக்கரவர்த்தி பயந்து கோட்டைக்குள் புகுந்து கொண்டார் கடைசியில் சரணாகதி அடைந்து சமாதானம் செய்து கொண்டார் என்றுதானே உலகத்தார் சொல்லுவார்கள்.
இப்படி மாமல்லர் கேட்போரின் மான உணர்ச்சியைத் தூண்டும் வீரமுள்ள வார்த்தைகளைப் பேசிக் கொண்டு வந்த போது சபையிலே கலகலப்பு ஏற்பட்டது.
இந்த நிலைமையைத் தமது கூரிய கழுகுக் கண்களின் ஓரப் பார்வையினால் தெரிந்து கொண்ட மகேந்திர சக்கரவர்த்தி மாமல்லருடைய பேச்சில் நடுவே குறுக்கிட்டார்.
மாமல்லா இந்தப் பல்லவ சிம்மாசனத்தில் நான் ஏறியபொழுது இந்த மணிமகுடம் என் தலையில் சூட்டப்பட்ட அன்று இச்செங்கோலை முதன் முதலாக என்னுடைய கரத்தில் ஏந்திய உடனே இந்த நாட்டு மக்களின் உயிரையும் உடைமையையும் பாதுகாப்பேன் அவர்களுக்குக் கஷ்டம் எதுவும் வராமல் தடுப்பேன் என்று நாடறியச் சபதம் செய்தேன்.
வெறும் வீம்புக்காகவோ உலகத்தில் மூடர்கள் ஏதேனும் சொல்லுவார்களே என்பதற்காகவோ அந்தச் சபதத்தை நான் கைவிட முடியாது என்று கம்பீரமான குரலில் தலை நிமிர்ந்து கூறினார்.
தந்தையே இந்தப் பல்லவ நாட்டுப் பிரஜைகளைப் பற்றித்தான் தாங்கள் கவலைப்படுகிறீர்கள் என்றால் அந்தக் கவலை தங்களுக்கு வேண்டாம்.
இந்தப் பல்லவ இராஜ்யத்தின் பிரஜைகள் சுத்த வீரர்கள் என்றும் மானத்துக்காக உயிரையும் உடைமைகளையும் திருணமாக மதிக்கிறவர்கள் என்றும் அறிந்தேன்.
புள்ளலூர்ச் சண்டையைப் பற்றியும் அதில் நாம் அடைந்த வெற்றியைக் குறித்தும் பல்லவ நாட்டு மக்கள் எப்பேர்ப்பட்ட குதூகலம் அடைந்தார்கள் தெரியுமா?
பல்லவேந்திரா என் காதினால் கேட்ட வார்த்தையைச் சொல்லுகிறேன் மண்டபப்பட்டுக் கிராமத்து ஜனங்கள் என்ன பேசிக் கொண்டார்கள் தெரியுமா?
மாமல்லனைப் போன்ற புத்திரனையும் பரஞ்சோதியைப் போன்ற தளபதியையும் படைத்த மகேந்திர சக்கரவர்த்தி புலிகேசிக்குப் பயந்து எதற்காகக் கோட்டைக்குள் ஒளிந்து கொள்ளப் போகிறார்?
புலிகேசி காஞ்சிக் கோட்டைக்கருகில் வந்ததும் பல்லவ சைனியம் வாதாபிச் சைனியத்துடன் வீரப் போர் புரியுமென்று நம் பிரஜைகள் எதிர்பார்த்தார்கள்.
இந்த நகரின் மாபெரும் கொல்லர்கள் ஒன்றரை வருஷமாகச் செய்து குவித்திருக்கும் வாட்களும் வேல்களும் தாகம் தாகம் என்று தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.
வாதாபி சைனியத்தை நிர்மூலம் செய்ய இந்த க்ஷணமே ஆக்ஞை இடுங்கள் மகேந்திர பல்லவர் உணர்ச்சி மிகுதியினால் பேச முடியாமல் தத்தளித்தார்.
எனினும் மறுகணமே அவர் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு முகத்தையும் கடுமையாக வைத்துக்கொண்டு சொன்னார் குழந்தாய் சுத்த வீரன் சொல்லக்கூடிய வார்த்தைகளை நீ பேசினாய் அதைக் குறித்து எனக்குச் சந்தோஷந்தான்.
முன் யோசனையின்றி உணர்ச்சி வேகத்தினால் பிரஜைகள் சொல்லும் பேச்சைக் கேட்டு அது காரணமாக இந்த நாட்டு மக்களுக்கும் அவர்களுடைய வருங்காலச் சந்ததிகளுக்கும் எல்லையற்ற கஷ்ட நஷ்டங்களை நான் உண்டாக்கப் போவதில்லை இவ்விதம் மாமல்லரைப் பார்த்துச் சொன்னவர் சபையோரின் பக்கம் திரும்பி சபையோர்களே உங்களுடைய சம்மதத்தை எதிர்பார்த்து நான் வாதாபிச் சக்கரவர்த்திக்கு முன்னமேயே மறுமொழி அனுப்பிவிட்டேன்.
அவருடைய சமாதானத் தூதை ஏற்றுக் கொள்வதாகவும் அவரைக் காஞ்சிமாநகருக்குள் நமது விருந்தினராக வரவேற்க மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக் கொள்வதாகவும் ஓலை எழுதி அனுப்பிவிட்டேன்.
முடியாது மாமல்லா பல்லவ குலத்தினர் ஒரு தடவை கொடுத்த வாக்கை மீறுவது வழக்கமில்லை புலிகேசியை நான் வரவேற்றேயாக வேண்டும் என்றார் மகேந்திரர்.
சக்கரவர்த்தியின் அருகில் வந்து கைகூப்பிக் கொண்டு தந்தையே வாதாபிச் சக்கரவர்த்தியைத் தாங்கள் வரவேற்றேயாக வேண்டுமானால் எனக்கு ஒரு வரம் கொடுங்கள்.
இச்சமயத்தில் தளபதி பரஞ்சோதி ஓர் அடி முன்னால் வந்து பிரபு எனக்கும் குமாரச் சக்கரவர்த்தியுடன் வௌியேற அனுமதி தரவேண்டும் என்று கேட்க மகேந்திரர் கூறினார் ஆஹா அப்படியே இராமன் போகும் இடத்துக்கு லக்ஷ்மணனும் தொடர்ந்து போக வேண்டியது நியாயந்தானே நீங்கள் இருவரும் நம் சைனியத்திலே சிறந்த முப்பதினாயிரம் வீரர்களைப் பொறுக்கிக் கொண்டு ஆயத்தமாகுங்கள்.
வடநாட்டுச் சளுக்க சைனியம் படையெடுத்த சமயம் பார்த்துக் கோழைத்தனமாகவும் திருட்டுத்தனமாகவும் பல்லவ இராஜ்யத்துக்குள் பிரவேசித்த தென்பாண்டிய நாட்டானுக்கு அவசியம் ஒரு பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் சீக்கிரமாகவே புறப்பட ஆயத்தமாகுங்கள் சக்கரவர்த்தியின் கடைசி மொழிகள் மாமல்லருடைய கோபத்தைத் தணித்து ஓரளவு உற்சாகத்தை அளித்ததோடு மந்திர மண்டலத்தாரை ஒரே ஆச்சரியக் கடலில் ஆழ்த்தி விட்டன.
அன்றிரவு வெகு நேரத்துக்குப் பிறகு அந்தப்புரத்தில் மகேந்திர பல்லவர் தம் பட்டமகிஷியைச் சந்தித்த போது புவனமகாதேவி தனது மனக் கவலையைத் தெரிவித்தாள்.
பிரபு இன்றைக்கு மந்திராலோசனை சபையில் தங்களுக்கும் மாமல்லனுக்கும் பெரிய வாக்குவாதம் நடந்ததாமே நாலு பேருக்கு முன்னால் தந்தையும் புதல்வரும் சண்டை போட்டுக் கொள்ளலாமா?
நர்மதைக்கு வடக்கே ஹர்ஷவர்த்தனர் நர்மதைக்கும் துங்கபத்ராவுக்கும் மத்தியில் புலிகேசி துங்கபத்ரைக்குத் தெற்கே மகேந்திர பல்லவன்.
அப்படியில்லாமல் இந்த மூன்று பேரும் சிநேக தர்மத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாயிருந்தால் இந்தப் பாரத பூமியே சொர்க்க பூமியாகிவிடும்.
அப்புறம் வடக்கே கன்யாகுப்ஜத்துக்குச் சென்று ஹர்ஷவர்த்தனர் மூன்று வருஷத்துக்கு ஒரு தடவை நடத்தும் ஆனந்தக் கலைவிழாவைப் பார்த்து மகிழ்வதாகக் கனவு கண்டேன்.
மாமல்லபுரத்தை ஒரு சொப்பனச் சிற்ப உலகமாகச் சிருஷ்டித்து அதைப் பார்ப்பதற்காக ஹர்ஷரையும் புலிகேசியையும் அழைப்பதாகக் கனவு கண்டேன்.
பிரபு அன்பு மதத்தையும் சிநேக தர்மத்தையும் பற்றிப் பேசும் தாங்கள் பாண்டியனைத் தண்டிப்பதற்கு மாமல்லனை எதற்காக ஏவுகிறீர்கள்?
அறிவற்ற மூடர்களையும் அதிகப்பிரசங்கிகளையும் தண்டோபாயத்தைக் கைக்கொண்டே சீர் திருத்தியாக வேண்டும் என்று கூறினார் மகேந்திர பல்லவர்.
அதைக் காட்டிலும் சளுக்கச் சக்கரவர்த்தி காஞ்சிக்கு விஜயம் செய்யப் போவதை நினைத்து நகரவாசிகள் அபரிமிதமான களிப்படைந்தவர்களாகத் தோன்றினார்கள்.
புலிகேசியின் சமாதானத்தூதன் வந்த ஐந்தாவது நாள் பிற்பகலில் காஞ்சி நகரின் வடக்குக் கோட்டை வாசல் எட்டு மாதத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் திறந்தது.
பேரிகைகளும் நகராக்களும் சமுத்திர கோஷம் கடுமுகம் என்னும் வாத்தியங்களும் நெடுந்தூரத்திற்கு நெடுந்தூரம் உள்ளவர்களின் காது செவிடுபடும்படி முழங்கின.
வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி தாம் இளம் பிராயத்திலிருந்து பார்க்க ஆசைப்பட்டுக் கொண்டிருந்த கல்வியிற் பெரிய காஞ்சி மாநகரத்திற்குள் பிரவேசம் செய்தார்.
வௌிவாசலைத் தாண்டி உள்ளே பிரவேசித்ததும் அங்கே தம்மை வரவேற்பதற்கு ஆயத்தமாகக் காத்துக் கொண்டிருந்த மகேந்திர பல்லவச் சக்கரவர்த்தியைப் புலிகேசி பார்த்தார்.
இந்த எண்ணங்களோடு ஆகா கள்ளங் கபடு அறியாதது போலப் பாவனை செய்யும் இந்தக் கம்பீரமான முகத்தை இதற்கு முன் எங்கேயோ பார்த்தாற் போல் இருக்கிறதே என்ற நினைவும் புலிகேசியின் மனத்தில் தோன்றியது.
இரு சக்கரவர்த்திகளின் விருதுகளும் முறையே கூறப்பட்ட பிறகு இருவரும் அவரவருடைய குதிரையிலிருந்து கீழே இறங்கி ஒருவரையொருவர் ஆலிங்கனம் செய்து கொண்டார்கள்.
மகேந்திர பல்லவர் அப்போது இலேசாகச் சிரித்துவிட்டு இல்லை சத்தியாச்ரயா மாமல்லன் இங்கே இல்லை அவன் வேறு முக்கிய காரியமாக வௌியூருக்குச் சென்றிருக்கிறான் என்றார்.
காஞ்சி மாநகரின் வடக்குக் கோட்டை வாசல் வழியாக வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி அந்நகருக்குள் பிரவேசித்துக் கொண்டிருந்த போது தெற்குக் கோட்டை வாசல் வழியாகக் குமார சக்கரவர்த்தி வௌியேறிக் கொண்டிருந்தார்.
அவருக்கு முன்னால் முப்பதினாயிரம் பல்லவ வீரர்கள் அடங்கிய காலாட்படையும் ஐயாயிரம் போர்க் குதிரைகளும் நூறு போர் யானைகளும் மற்றும் சேனைப் பரிவாரங்களும் நகரிலிருந்து வௌியேறி கோட்டைக்குச் சற்று தூரத்தில் அணிவகுத்துப் பிரயாணத்துக்கு ஆயத்தமாக நின்றன.
இடிந்து தகர்ந்து பாதி தூர்ந்து போயிருந்த அகழியின் மேல் அவசரமாக அமைத்த பாலத்தின் மீது கண்ணபிரான் ஓட்டிய ரதம் விரைந்து சென்றபோது அதன் சக்கரங்கள் கடகட சடசடவென்று சப்தம் செய்தன.
அக்கதவுகளின் தாழ்களைப் போடும் லொடக் லொடக் என்ற சப்தமும் பூட்டுக்கள் பூட்டப்படும் டடக் டடக் என்ற சப்தமும் ரதச் சக்கரங்களின் கடகட சடசட என்ற சப்தத்துடன் கலந்து கொண்டன.
துர்விநீதனைத் தண்டிப்பதற்காகப் புள்ளலூர்ப் போர்க்களத்துக்கு மாமல்லர் புறப்பட்டபோது புவனமகாதேவி இத்தகைய மனக் கலக்கத்தைக் காட்டவில்லை.
பல்லவ குலத்தின் தீரா விரோதியுடன் உன் தந்தை சிநேகம் கொண்டாடுவது எனக்குப் பிடிக்கவில்லை இந்தச் சமயத்தில் நீ காஞ்சியைவிட்டுப் போவதும் எனக்குச் சம்மதமாயில்லை.
மீண்டும் அவர் மாமல்லனை நீ போர்க்களத்தில் வேல்கள் அம்புகளிடமிருந்து மட்டும் காப்பாற்றினால் போதாது என்று கூறி விட்டு மர்மமான புன்னகையுடன் மண்டபப்பட்டுக் கிராமத்தில் இருக்கிறாளே சிற்பியின் மகள் சிவகாமி அவளுடைய கண்ணாகிய கூரிய அம்பிலிருந்தும் காப்பாற்ற வேண்டும் தெரிகிறதா?
பரஞ்சோதி விடைபெற்றுக் கொண்டு புறப்பட யத்தனித்த போது கடைசியாகச் சக்கரவர்த்தி அவரை மறுபடியும் அருகில் அழைத்து தளபதி நான் மண்டபப்பட்டுக் கிராமத்தைப் பற்றிச் சொன்னது திருவெண்காட்டுக்குப் பொருந்தாது.
பாண்டியனைத் துரத்தியடித்த பிறகு உனக்கு விருப்பமாயிருந்தால் திருவெண்காட்டுக்குச் சென்று உன் தாயாரையும் மாமனையும் பார்த்து விட்டு வா என்று அருமையுடன் கூறினார்.
ஆகா மகேந்திர பல்லவர் எப்பேர்ப்பட்ட அபூர்வமான மனிதர் அவருடைய அன்பையும் நம்பிக்கையையும் இவ்வளவு தூரம் பெறுவதற்குத் தான் என்ன பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும் ஆனால் அவ்வளவு அன்புக்கும் நம்பிக்கைக்கும் தான் பாத்திரமாக வேண்டுமே மாமல்லரைப் பத்திரமாய்க் காஞ்சிக்குக் கொண்டு வந்து சேர்க்கவேண்டுமே?
விடைபெற்றுக் கொள்ளவேண்டிய சமயம் வந்த போது கண்ணபிரான் தன் எட்டு மாதக் குழந்தையின் முகத்தோடு முகம் வைத்து போய் வரட்டுமா கண்ணே என்று கொஞ்சினான்.
அந்தக் குழந்தை அர்த்தம் ஒன்றுமில்லாமலும் அகாரணமாகவும் புன்னகை புரிந்ததுடன் தன் இரண்டு இனந்தளிர்க் கரங்களையும் நீட்டிக் கண்ணபிரானுடைய நீண்ட இரு காதுகளையும் பிடித்துக் கொண்டது.
என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தவள் கண்ணபிரான் உண்மையாகப் புறப்படும் சமயம் வந்த போது கண்ணா மகேந்திர பல்லவருக்கு இப்படி ஏன் புத்தி கெட்டுப் போய் விட்டது?
இவ்விதமாக அந்த ரதத்தில் இருந்த மூன்று பேருடைய உள்ளங்களும் வெவ்வேறு சிந்தனைகளில் ஆழ்ந்தபோதிலும் பதைபதைப்பிலும் பரபரப்பிலும் வருங்காலத்தில் என்ன நேருமோ என்ற கவலையிலும் ஒன்றுபட்டிருந்தன.
இந்தச் சிநேகத்தின் பயனாக வருங்காலத்தில் இரண்டு சாம்ராஜ்யங்களும் பெரு நன்மையடையப் போகின்றன என்று மகேந்திர பல்லவர் எதிர்பார்த்ததுடன் அதைப் புலிகேசியிடமும் தெரியப்படுத்தினார்.
தமக்குச் சமண மதத்தினிடமோ புத்த சமயத்தினிடமோ எள்ளளவும் துவேஷம் கிடையாதென்றும் சைவ சமயமானது மற்ற எல்லாச் சமயங்களையும் சமநோக்குடன் பார்க்க இடம் தருகிறதென்றும் அதனால்தான் தாம் சைவ சமயத்தைச் சார்ந்ததாகவும் சமணர்களும் பௌத்தர்களும் அநாவசியமான விரோத பாவம் தம் பேரில் கொண்டிருப்பதாகவும் மகேந்திர பல்லவர் கூறினார்.
புலிகேசி தமக்கும் தீவிர மதப் பற்றோ மதத் துவேஷமோ கிடையாதென்றும் இராஜீய காரணங்களை முன்னிட்டே சமண முனிவர்களுக்கு அதிகமாக இடம் கொடுத்து வந்ததாகவும் தெரிவித்தார்.
சமய போதனையில் ஈடுபட்ட குருமார்கள் இராஜீய விஷயங்களில் தலையிடவே கூடாதென்றும் தலையிடுவதால் அவர்களுக்கும் சமயத்துக்கும் நாட்டுக்குமே தீமைதான் என்றும் மகேந்திரர் கூறினார்.
அந்த மகானைத் தாம் பார்க்க முடியுமா என்று புலிகேசி கேட்டதற்கு யுத்தக் குழப்பங்களின் போது அந்தப் பெரியார் இங்கே இருக்க வேண்டாம் என்று நானே அவரைத் தீர்த்த யாத்திரைக்கு அனுப்பி விட்டேன்.
அப்புறம் விசாரித்தேன் அந்த வீட்டில் ஆயனர் என்னும் மகா சிற்பியும் நாட்டியக் கலையில் வல்ல அவருடைய மகளும் வசித்ததாகவும் கோட்டை முற்றுகை காரணமாக அவர்கள் எங்கேயோ போய் விட்டதாகவும் தெரிந்தது.
வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி காஞ்சி நகருக்குள் பிரவேசித்த எட்டாம் நாள் அவருக்கு பிரிவுபசாரம் நடத்துவதற்காகக் காஞ்சியின் பிரதான சபா மண்டபத்தில் பெரிய சபை கூடியது.
அந்த மகா சபையில் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தின் மந்திரிகள் அமைச்சர்கள் தளபதிகள் மண்டலத் தலைவர்கள் கோட்டத் தலைவர்கள் நகரத் தலைவர்கள் வர்த்தகச் செல்வர்கள் முதலியோர் வீற்றிருந்தனர்.
இன்னும் சைவ வைஷ்ணவ சமய குருமார்கள் வடமொழி வித்வான்கள் தமிழ் மொழிப் புலவர்கள் இரு பாஷைகளிலும் கவி பாடத் தெரிந்தவர்கள் சங்கீத வித்வான்கள் சிற்பிகள் சித்திரக்காரர்கள் முதலியோரும் வரிசைக் கிரமமாக வீற்றிருந்தார்கள்.
வடமொழி தென்மொழி ஆகிய இரு மொழிகளிலும் வல்ல புலவர்கள் அந்த மகத்தான சந்தர்ப்பத்துக்கேற்ற கவிதைகளைப் புனைந்து பாடினார்கள்.
இரண்டு சக்கரவர்த்திகளில் எவரையும் தாழ்த்தாமலும் ஒருவரையும் அதிகமாக உயர்த்தாமலும் சமமான புகழுரைகளை நிறைத்துப் புலவர்கள் பாடிய கவிகள் அவர்களுடைய கவித் திறத்தைக் காட்டிலும் அவர்களுடைய லௌகிக ஞானத்துக்கே சிறந்த உதாரணங்களாயிருந்தன.
மகேந்திர பல்லவரால் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட ஏழு நரம்புகள் உடைய பரிவாதினி என்னும் வீணையைப் புலிகேசி பரிசீலனை செய்து மிகவும் மகிழ்ந்தார்.
ஆனாலும் மகேந்திர பல்லவர் வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி இருவருமே கொஞ்சம் மன அமைதியின்றிப் பரபரப்பு உள்ளவர்களாகக் காணப்பட்டார்கள்.