sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தண்ணீருக்குள் இருக்கும் ஆண் வேலம்பாசிச் செடியிலிருந்து பருவம் முற்றிய ஆண் பூக்கள் பிரிந்து நீரின் மேல்மட்டத்திற்கு வந்து காதலியைத் தேடி மிதந்து திரிந்துகொண்டிருக்குமாம்.
அதேபோல நீருக்குள் இருக்கும் பெண் வேலம்பாசிச் செடியிலுள்ள பருவம் முதிர்ந்த பெண் பூக்கள் காதலர்களைத் தேடித் தாம்மட்டும் நீர் மட்டத்திற்கு மேலே வந்து தலையை நீட்டிக் கொண்டிருக்குமாம்.
என்னே இயற்கையின் விந்தை இக் காட்சியை அடுத்து வரும் ஒவியத்தில் கண்டு தெளியலாம் இந்த ஒவியத்தில் வலக்கைப் பக்கம் இருப்பது ஆண் செடி இடக்கைப் பக்கம் இருப்பது பெண் செடி ஆண் செடியிலிருந்து பூக்கள் பிரிந்து மேல் நோக்கிச் சென்று மிதந்து கொண்டிருப்பதையும் பெண் செடி தனது பூவை மட்டும் தண்ணீரின் மேல்மட்டத்திற்கு நீட்டி ஆண்பூவோடு தொடர்பு கொள்வதையும் காணலாம்.
எனவே மக்கள் மட்டுமே மனையறம் ஓம்பிப் பிறர்க்கும் பயன்படுகிறார்கள் என்று எண்ணுவதற்கில்லை அஃறிணையாகிய மரஞ் செடி கொடிகளின் மலர்களுங்கூட மனையறம் நடத்திப் பல்வகை உயிர்கட்கும் பயன் தருகின்றன என்பது புலனாகும்.
ஒரு சிறு புல்லானது தன் சிறு பூக்குலையை மேலே உயர்த்தி தேன் துளியினையும் தாங்கி ஈக்களை அழைத்துத் தேன் அருத்தி மகரந்தச் சேர்க்கை உண்டாகச் செய்து கருவுற்றுக் காய் கனிகளை ஆக்கிப் பலர்க்கும் பயனளிக்கிறது.
இக்கருத்தை அவர் பாடியுள்ள ஆகவே அஃறிணைப் பொருளாகிய மலர்களே இவ்வாறு மனையறங் காத்து மாநிலத்திற்குப் பயன் பட்டுக்கொண்டிருக்க அதே நேரத்தில் உயர்திணையாகிய மக்களுள் சிலர் நன்முறையில் மனைவாழ்க்கை நடத்தாமலும் பிறர்க்குப் பயன்படாமலும் வறிது கழிவதை எண்ணுங்கால் அம்மக்களினத்தைச் சேர்ந்த அனைவரும் வெட்கப்பட வேண்டுமன்றோ?
இராமன் சீதை இலக்குவன் ஆகிய மூவரும் காட்டில் தம்மை வரவேற்ற சுதீக்கணன் என்பவரிடமிருந்து விடை பெற்றுக் கொண்டபின் அகத்தியனது இருப்பிடம் நோக்கிச் சென்று நெருங்கினர்.
என்றும் உள தென்தமிழ் இயம்பி இசை கொண்டவனும் நீண்ட தமிழால் உலகை அளந்தவனுமாகிய அகத்தியனின் திருவடிகளை இராமன் வணங்க அவன் வரவேற்றான்.
நீண்ட தமிழ் என்பது தமிழில் பல்வேறு கலைநூல்கள் நிரம்ப இருந்தமையையும் அது நீண்ட தொலைவில் உள்ள இடங்களில் எல்லாம் பரவியிருந்தது என்பதையும் அறிவிக்கும்.
என்னும் இலங்கைப் பேரறிஞர் சொற்பிறப்பு ஒப்பியல் தமிழ் அகராதி என்னும் தமது அகராதியின் முன்னுரையில் பின்வரும் கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளார்.
எனவே கூர்ந்து ஆராயின் தமிழ்ச் சொற்களின் வேரிலிருந்தே உலகமொழிகளின் சொற்கள் தோன்றிப் பல்வேறு வடிவம் கொண்டன என்பது புலப்படும்.
அகத்தியன் கடலை உண்டவன் வாதவியை வயிற்றில் அடக்கிச் செரிக்கச் செய்தவன் விந்த மலையைக் கீழே ஆழ்த்தியவன் என்றெல்லாம் அறிவித்த பெருமை போதாது என்று மீண்டும் தமிழ் வாயிலாக அகத்தியனுக்கு ஒரு சிறப்புக் கூறுகிறார் கம்பர்.
அதை நோக்க தமிழ் இன்தமிழ்மென்தமிழ் செந்தமிழ் பைந்தமிழ் தேன் தமிழ் அமிழ்தத் தமிழ் வண் தமிழ் ஒண் தமிழ் முதலிய அடைமொழிகளைப் பெற்றிருப்பது பொருத்தமே போலும் ஆண் தகையர் என்று தொடங்கும் பாடலால் தமிழின் பரப்பைக் கூறிய கம்பர் இந்தப் பாடலால் தமிழின் உயர்வைச் சொல்கிறார் உழக்கு மறை நாலினும் உயர்ந்தது தமிழ் என்று கூறியுள்ளார்.
அகத்தியன் மகிழ்ச்சிக் கண்ணீர் உணர்ச்சிக் கண்ணீர் பெருக இராமனைத் தழுவிக் கொண்டு நும்வரவு நல்வரவாகுக என்று பல நயமொழி புகன்றானாம்.
மற்ற பாடத்து ஆசிரியர்களின் பெயர்கட்குக் கடைசியில் தமிழாசிரியர்களின் பெயர்கள் எழுதப்பட்டனவே அதாவது தமிழாசிரியர்கட்கு இறுதி மரியாதை செய்யப் பட்டதே.
புதுவை மாநிலத்தில் தமிழாசிரியர்கள் போராடி உயர் நிலைப் பள்ளிகட்கு அன்று நடுநிலைப் பள்ளிகட்குத் தலைமையாசிரியர் பதவி அளிக்கச் செய்தனர்.
மற்றும் கம்பராமாயணம் சுந்தர காண்டத்தில் இதுகாறும் மேலே கூறப்பட்டுள்ள தமிழ் பற்றிய செய்திகள் கம்பராமாயணம் ஆரணியகாண்டம் அகத்தியப் படலத்தில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இப்போது திருப்பாதிரிப்புலியூருக்கு வடக்கே ஒடும் கெடிலம் ஆறு முன்பு திருப்பாதிரிப்புலியூருக்குத் தெற்கே கரையேற விட்ட குப்பம் என்னும் வண்டிப் பாளையத்தை யொட்டி ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
தொல்காப்பியத் தேவர் இயற்றிய திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் என்னும் நூலில் இதற்குத் தக்க அகச்சான்று கிடைத்துள்ளது வருமாறு என்பன அந்நூற் பாடல்கள்.
இப்பாடல்களிலுள்ள கெடில மாநதியதன் வடபால் கெடிலத்து வடபால் என்னும் பகுதிகள் கெடிலத்தின் வடபுறத்தே திருக்கடை ஞாழல் என்னும் மாற்றுப் பெயருடைய திருப்பாதிரிப் புலியூர் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கின்றன.
எனவே கெடிலம் திருப்பாதிரிப் புலியூருக்குத் தெற்கே வண்டிப்பாளையத்தினருகில் ஓடிக் கொண்டிருந்தபோது திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் என்னும் நூல் தொல்காப்பியத் தேவரால் இயற்றப்பட்டது என்பது தெளிவு.
அது வருமாறு மாணிக்கவாசகர் தென் திசையிலிருந்து வடதிசை நோக்கி வழியிலுள்ள திருப்பதிகள் தோறும் சென்று இறைவழிபாடு செய்துகொண்டு வந்தார்.
தில்லையில் சிதம்பரத்தில் கூத்தப் பெருமானை வணங்கியதும் திருப்பாதிரிப்புலியூர் இறைவனை வணங்குதற்காக வடக்கு நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார்.
திருப்பாதிரிப்புலியூர் இன்னும் சிறிது தொலைவில் இருந்த நிலையில் இடையிலேயிருந்த கெடிலத்தில் வெள்ளம் சீறிப் பெருக்கெடுத்தோடிய தாம்.
அப்போது இறைவன் மாணிக்கவாசகர் மேல் இரக்கங்கொண்டு ஒரு சித்தராய்த் திருவுருவந் தாங்கி அவ்விடத்தில் தோன்றி உமக்கு என்ன வேண்டும்?
நான் ஆற்றைக் கடந்து அப்பால் சென்று திருப்பாதிரிப்புலியூர்த் தேவனை வழிபடவேண்டும் அதற்கு ஏற்பாடு செய்தருளுக என்று வேண்டிக் கொண்டாராம்.
உடனே சித்தர் ஆற்றை நோக்கி ஏ கெடிலமே நீ வளைந்து திசைமாறித் திருப்பாதிரிப் புலியூருக்கு அப்புறமாகச் சென்று மாணிக்கவாசகருக்கு வழி விடுக என்று கைப் பிரம்பைக் காட்டி ஏவினாராம்.
பின்னர் மாணிக்கவாசகர் இடையூறின்றித் திருப்பாதிரிப்புலியூர் போந்து சிவனை வழிபட்டாராம் இச்செய்தியினை திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணம்பாடலேசர் சித்தராய் விளையாடிய சருக்கத்திலுள்ளபின்வரும் பாடல்களால் அறியலாம்.
இதைத் தெளியவைக்கு முகத்தான் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணமானது கெடிலத்தின் இருவேறு திசைப்போக்குகளையும் சுட்டிக்காட்டி போக்கு திசை மாறினதற்குக் காரணமாக மாணிக்க வாசகர் வரலாற்றைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியுள்ளது.
மாணிக்க வாசகருக்காகக் கெடிலம் திசை மாறிய வரலாறு திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணத்திற்கு ஒரு நூற்றாண்டிற்குப்பின் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இயற்றப் பெற்ற கரையேற விட்ட நகர்ப் புராணம் என்னும் நூலிலும் சித்தர் திருவிளையாடற் படலம் என்னும் தலைப்பில் மிக விரிவாகவும் தெளிவாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது.
புராண நம்பிக்கையில்லாத சீர்திருத்தக் கொள்கையினர் கெடிலம் பெருவெள்ளத்தினால் இயற்கையாகத் திசை மாறியது ஆனால் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராண ஆசிரியர் மாணிக்கவாசகருக்காக மாறியதாகச் செயற்கையாக ஒரு காரணம் கற்பித்து நிலைமையைச் சரிக்கட்ட முயன்றுள்ளார் இதுபோலப் புனைந்துரைப்பது புராணங்களின் வாடிக்கை என்று கூறி இக்காரணத்தைத் தட்டிக் கழிப்பர்.
இவ்விரு திறத்தாரின் கொள்கை முரண்பாடு எவ்வாறிருப்பினும் இவண் நமக்கு விளங்கும் உண்மை யாவது திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் எழுதிய தொல் காப்பியத்தேவரின் காலத்தில் நகருக்குத் தெற்கே ஓடிய கெடிலம் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணம் எழுதிய இலக்கணம் சிதம்பரநாத முனிவரின் காலத்தில் நகருக்கு வடக்கே ஒடியிருக்கிறது என்பதாம்.
இரட்டையர்கள் திருப்பாதிரிப் புலியூர் சென்றிருந்தபோது அவ்வூர்ச் சிவன்மேல் ஒரு கலம்பகம் பாடித் தருமாறு அவ்வூரார் வேண்டினர்.
இந்நிலையில் தொல்காப்பியத் தேவர் இயற்றிய திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் புகழ்பெற்ற பெரும் புலவர்களாகிய இரட்டையர்களாலேயே பாராட்டப் பெற்றிருக்கிறதென்றால் அக் கலம்பகம் அவர்கள் காலத்துக்கு முன்பே தோன்றித் தமிழ் நாட்டில் பரவிப் பாராட்டப் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணம் இயற்றியவரும் சிவஞான முனிவரின் மாணாக்கருமாகிய இலக்கணம் சிதம்பரநாத முனிவர் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர் என்றாலும் அவர் அப் புராணத்தில் கூறியுள்ளபடி கெடிலத்தின் திசை மாற்றத்திற்குக் காரணமாக இருந்த மாணிக்கவாசகர் பழங் காலத்தவர்.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டினராகக் கூறப்படும் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் என்னும் சுந்தரர் சைவ நாயன்மார்களின் பெயர்களைத் தொகுத்து எழுதியுள்ள திருத்தொண்டத் தொகை என்னும் நூலில் மாணிக்கவாசகரின் பெயரைச் சேர்க்க வில்லையாதலின் சுந்தரர்க்குப் பிற்பட்டவர் மாணிக்கவாசகர் என்பது புலனாகும்.
ஆனால் சிலர் மாணிக்கவாசகர் சுந்தரர்க்கு மிகவும் முற்பட்டவர் இவர் அறிவால் சிவனே யாயினார் ஆதலின் மற்ற நாயன்மார்களினும் சிறப்பில் மிக்கவர் அதனாலேயே சுந்தரர் இவரை மற்ற நாயன்மார்களோடு இணைத்துத் தம் நூலில் பாடாது விட்டார் என்று கூறுகின்றனர்.
மாணிக்க வாசகர் இயற்றிய திருவாசகம் திருக்கோவையார் ஆகிய நூல்களின் மொழி நடையைக் காணுங்கால் மானிக்கவாசகர் தேவார ஆசிரியர்களாகிய திருஞான சம்பந்தர் திருநாவுக்கரசர் சுந்தரர் ஆகிய மூவருக்கும் முற்பட்டவராயிருக்க முடியாது பிற்பட்டவரே என்பது புலப்படாமற் போகாது.
சில ஆண்டுகளாயினும் மாணிக்க வாசகர் சுந்தரர்க்குப் பிற்பட்டவராயிருந்ததனால்தான் சைவ நாயன்மார்களைப் பற்றிச் சுந்தரரால் பாடப்பெற்ற நூலில் மாணிக்கவாசகர் இடம் பெறவில்லை.
முதல் நூற்றாண்டிலிருந்து பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு வரைக்கும் ஆராய்ச்சியாளர் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாக மாணிக்கவாசகரின் காலத்தை அங்குமிங்குமாகத் தூக்கிப்போட்டுப் பந்தாடினாலும் சுந்தரர் நூலில் மாணிக்கவாசகர் இடம் பெறாததைக் கொண்டும் திருவாசகப் பத்துக்களின் தலைப்புகளைக் கொண்டும் மொழி நடையைக் கொண்டும் சுந்தரர்க்குப் பிற்பட்டவரே மாணிக்கவாசகர் எனத் துணிந்து முடிவு செய்யலாம்.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டிற்குப் பிற்பட்டவர் என்றால் பல நூற்றாண்டுகள் பின் தள்ளியிருக்க முடியாது ஒரிரு நூற்றாண்டுதான் பிற்பட்டிருக்க முடியும்.
பல நூற் றாண்டுகள் பிற்பட்டவராயிருந்திருந்தால் தமக்குள் அண்மை நூற்றாண்டினராகிய மூவருக்கும் பின்னால் நாலாமவராக மாணிக்கவாசகர் வைத்து எண்ணப்பட்டிருக்க மாட்டார் பிற்காலத்துத் தோன்றிய சைவப் பெரியார்கள் சிலரைப் போல மாணிக்கவாசகர் தனித்துவிட அந்த மூவரும் மூவராகவே நின்றுவிட்டிருப்பர்.
அங்ஙனமின்றி இந்நால்வரும் அடுத்தடுத்த நூற்றாண்டுகளில் மிகப் பெரிய சைவத் தலைவர்களாக விளங்கினமையால்தான் நால்வர்என இணைத்துச் சிறப்பிக்கப் பெற்றனர்.
இதிலுள்ள நரியைக் குதிரை செய்வானும் என்னும் பகுதியைக்கொண்டு நரி பரியாக்கிய கதைக்கு உரிய மாணிக்க வாசகர் அப்பருக்கு முற்பட்டவராவார் என்று சிலரால் கூறப்படுகிறது.
அஃதாவது இறைவன் நரியைக் குதிரையாக்க வல்லவன் நரகரைத் தேவராக்க வல்லவன் தாமாகவே விரதம் எடுத்துக் கொண்டு ஆடவல்லவன் விதை போடாமலேயே செடி கொடிகளை முளைக்கச் செய்பவன் என்பதாக இறைவனின் சிறப்புமிக்க சித்து விளையாடல்கள் கூறப்பட்டிருப்பதை இங்கே காணலாம்.
சீநிவாச ஐயங்கார் தமிழாராய்ச்சி என்னும் தமது நூலில் நரி பரியாக்கிய கதை தமிழகத்தில் பண்டு தொட்டு வழங்கி வருவது அதற்கும் பாணிக்க வாசகருக்கும் தொடர்பில்லை என்பதாகக் கூறியிருப்பது ஈண்டு ஒப்பு நோக்கற்பாலது.
நம்பியாண்டார் நம்பி என்னும் சைவப்பெரியார் தமது கோயில் திருப்பண்ணியர் விருத்தம் என்னும் நூலில் திருவாதவூரர் என்னும் இயற்பெயருடைய மாணிக்கவாசகரையும் அவர் அருளிய திருச்சிற்றம்பலக் கோவையையும் பற்றி என்னும் பாடலில் சிறப்பித்துக் கூறியுள்ளார்.
ஆகவே நம்பியாண்டார் நம்பி பதினோராம் நூற்றாண்டினரென்றால் பட்டினத்தாரின் காலம் பதினோராம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி என்றும் மாணிக்கவாசகரின் காலம் பத்தாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி என்றும் கொள்ளலாம்.
பத்து பதினோராம் நூற்றாண்டுகளாகிய இருநூறு ஆண்டு காலத்தில் மூன்று தலைமுறையினர் மாணிக்கவாசகர் பட்டினத்தார் நம்பியாண்டார் நம்பி இருந்திருப்பதில் வியப்பேதுமில்லை அது நடக்கக் கூடியதே.
சாமிநாத ஐயர் அவர்களுங்கூட கெடிலத்தின் திசைமாற்றத்திற்குக் காரணமாக மாணிக்க வாசகர் பற்றித் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ள செய்தியினைப் பொய்யான கற்பனையென மறுத்துள்ளனர்.
அதற்கு அவர்கள் கூறுங்காரணமாவது நகரின் தெற்கே கெடிலம் ஒடுவதாகக் கலம்பக நூலில் எழுதியுள்ள தொல்காப்பியத் தேவருக்கும் முற்பட்டவர் மாணிக்கவாசகர் எனவே மாணிக்கவாசகர் காலத்தில் கெடிலம் திசைமாறி நகருக்கு வடக்கே ஒடியிருக்க முடியாது என்பதாம்.
இவ்வாறு சிலர் புராணச் செய்தியை மறுப்பதற்குக் காரணங்கள் இரண்டு மாணிக்கவாசருக்காக இப்படி நடந்திருக்க முடியாது என்று எண்ணுவது ஒன்று மாணிக்கவாசகர் காலத்தை மிக முற்பட்டதாகவும் தொல்காப்பியத்தேவர் காலத்தை மிகப் பிற்பட்டதாகவும் கணிப்பது மற்றொன்று.
ஆனால் அவர் காலத்தில் இயற்கையாக ஆறு திசைமாறியிருக்கலாம் என்பதையாவது நம்பலாமே புராணங்கள் புளுகு மூட்டை என்பதாகச் சொல்லினும் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் புராணம் இயற்றிய சிதம்பரநாத முனிவர் எத்தனையோ பெரியார்கள் இருக்க அவர்கள் எல்லாரையும் விட்டுவிட்டுக் கெடிலத்தின் திசை மாற்றத்தோடு மாணிக்கவாசகர் பெயரை முடிச்சுப் போட்டிருப்பதில் ஏதேனும் பொருத்தம் இருக்கத்தான் வேண்டும் மாணிக்கவாசகர் காலத்தில் ஆறு திசைமாறியதாகச் செவிவழிச் செய்தி கர்ண பரம்பரைச் செய்தி யொன்று சிதம்பரநாத முனிவர்க்குக் கிடைத்திருக்கலாம் திருப்பாதிரிப்புலியூர்ப் பகுதி மக்கள் அவ்வாறு அவரிடம் தெரிவித்திருக்கலாம்.
அந்தச் செய்தியை அடிப்படையாக வைத்துக் கொண்டு மாணிக்கவாசகர் சித்தரை வேண்டிக் கொள்ள சித்தர் திசை மாற்றினார் என்பதாக ஆசிரியர் புராணத்தில் புனைந்துரைத்திருக்கலாம்.
பல்லாயிரம் ஆண்டுகட்கு முந்தியல்ல ஐரோப்பியரால் ஆளப்பட்ட பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் தேவலோகத்தையோ நரக லோகத்தையோ அதள சுதள பாதாள லோகத்தையோ பற்றியல்ல.
ஐரோப்பியர் ஆளத் தொடங்கிய திருப்பாதிரிப் புலியூரைப் பற்றிப் புராணம் பாடிய சிதம்பரநாத முனிவர் ஒரு பற்றுக்கோடும் இல்லாமல் வீணே வெறும் பொய் புளுகியிருக்க முடியாதல்லவா?
மாணிக்கவாசகர் தில்லையிலிருந்து வடக்கு நோக்கி வந்து திருப்பாதிரிப்புலியூரை நெருங்கினபோது வழியிலே கெடிலத்தில் வெள்ளம் ஒடியிருக்கலாம்.
வந்துகொண்டிருந்த வெள்ளத்தின் பெரும் பகுதி மேற்கே திசைமாறி எதிர்ப்பக்கம் திரும்பியதால் மணிவாசகர் காத்துக் கொண்டிருந்த இடத்தில் தண்ணீர் குறைந்திருக்கலாம்.
சிலர் ஆற்று வெள்ளம் தங்கள் ஊரை அழிக்காமல் இருப்பதற்காக எதிர்க்கரையில் சென்று அக்கரையை வெட்டிவிட்டு வெள்ளத்தை அக்கரைப் பக்கம் திருட்டுத்தனமாகத் திருப்பி விடுவதும் இக் காலத்தில் நடப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
தண்ணீர் குறைந்து வழக்கமாகக் கடக்கக் கூடிய அளவுக்கு வரவே மாணிக்க வாசகர் எளிதாக ஆற்றைக் கடந்து அக்கரை யடைந்திருக்கலாம்.
ஏன் இருவரையும் ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்தவராகக் கூடக் கூறலாமே தொல்காப்பியத் தேவர் வயதில் மூத்தவராயிருந்து முன்னால் காலமாகி யிருக்கலாம் மாணிக்கவாசகர் வயதில் இளையவராயிருந்து பின்னால் காலமாகி யிருக்கலாம்.
திருப்பாதிரிப்புலியூர்க்குத் தெற்கே கெடிலம் ஓடியதாக எழுதிய தொல்காப்பியத் தேவர் காலமான சில ஆண்டுகளில் கெடிலம் திசை மாறியிருக்கலாமே எனவே தொல் காப்பியத் தேவர் நூற்றாண்டுக் கணக்கில் மாணிக்க வாசகர்க்கு முட்பட்டவர் என்று கூறமுடியாவிடினும் சில ஆண்டுகளாயினும் முற்பட்டவர் என்று கூறலாமே சிலர் வேறொரு காரணங் காட்டியும் தொல்காப்பியத் தேவரின் காலத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ள முயலலாம்.
கலம்பகம் போன்ற சிற்றிலக்கியங்கள் சங்க இலக்கியங்கட்குப் பிற்பட்டனவேயெனினும் ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்தே இத்தகு சிற்றிலக்கியங்கள் தோன்றத் தொடங்கி விட்டன.
கலம்பக நூல்கள் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டிலேயே தோன்றத் தொடங்கிவிட்டன என்பதும் திருப்பாதிரிப் புலியூர்க் கலம்பகம் நந்திக்கலம்பகம் ஆளுடைய பிள்ளையார் திருக்கலம்பகம் முதலிய கலம்பகங்கள் கலம்பக நூல்களுக்குள் மிகவும் பழமையானவை என்பதும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சி வல்லுநர்கள் நன்கறிந்த செய்திகளாம்.
எனவே திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் இயற்றிய தொல்காப்பியத் தேவரின் காலம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியாய் இருக்கலாம்.
சீவக சிந்தாமணி ஆசிரியராகிய திருத்தக்க தேவர் சூளாமணி யாசிரியராகிய தோலா மொழித் தேவர் ஆகிய சமணப் பெரியோர்களின் பெயர்களை ஈண்டு ஒப்பு நோக்குக.
ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பத்தாம் நூற்றாண்டு வரை அதாவது அப்பரடிகள் காலத்திலிருந்து மணிவாசகர் காலம் வரை சைவ சமணப் புத்த மதப் போராட்டங்கள் கடுமையாக நடந்ததும் சமண.
எனவே தொல்காப்பியத் தேவர் என்னும் பெயர் அமைப்பையும் அவர் சமணத்தி லிருந்து சைவத்திற்கு மாறினதையும் எண்ணிப் பார்க்குங்கால் தொல்காப்பியத் தேவரின் காலம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியாய் இருக்கலாம் எனச் சூழ்நிலையையொட்டித் தெரிய வருகிலது.
பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இரட்டையர்கள் தொல்காப்பியத் தேவர் திருப்பாதிரிப்புலியூர் இறைவன் மேல் கலம்பகம் பாடியபின் நாங்கள் பாடுவது எடுபடாது என்று கூறியிருப்பதைக்கொண்டு தேவர் இரட்டையர்க்குச் சிறிது காலந்தான் முற்பட்டவர் என்று கொள்ளக்கூடாது.
எனவே கலம்பக வல்லுநர்களாகிய அவர்கள் திருப்பாதிரிப் புலியூருக்கு வந்தபோது தங்கள் ஊர்க்கும் ஒரு கலம்பகம் பாடும்படி அவ்வூரார் கேட்டனர்.
இந்நிலையில் திருப்பாதிரிப்புலியூர் இறைவன் மேல் தாங்களும் ஒரு கலம்பகம் பாடத் தேவையில்லை என இரட்டையர்கள் உணர்ந்து தேவரின் கலம்பகமே போதும் எனக் கூறிவிட்டனர்.
எனவே கலம்பகச் சேம்பியன்கள் ஆன இரட்டையர்களாலேயே பாராட்டப் பெற்ற திருப்பாதிரிப்புலியூர்க் கலம்பகம் இரட்டையர்கட்கு முன்பே பல நூற்றாண்டுகளாக மக்களால் பாராட்டப் பெற்று வந்திருக்க வேண்டும் என உணரலாம்.
ஆகவே தொல்காப்பியத்தேவர் முப்பத்திரண்டு ஆண்டுகளே வாழ்ந்த மாணிக்கவாசகரினும் முற்பட்டவராய் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி அல்லது பத்தாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்தார் எனத் துணியலாம்.
மேலே இதுவரையும் செய்த ஆராய்ச்சியில் தொல்காப்பியத் தேவரும் மாணிக்கவாசகரும் பத்தாம் நூற்றாண்டளவில் முறையே அடுத்தடுத்து வாழ்ந்தவராய் நிறுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
இந்த அடிப்படையில் நோக்குங்கால் தொல்காப்பியத் தேவரின் காலத்தையடுத்து மாணிக்கவாசகர் காலத்தில் கெடிலம் திசை மாறியிருக்கலாம் என்பதும் அந்தக் காலம் பத்தாம் நூற்றாண்டு என்பதும் புலப்படும்.
வெள்ளக் காலத்தில் மட்டும் பேருந்து வண்டிகள் இவ்வழியே செல்லாமல் மஞ்சக்குப்பம் வழியாகச் செல்லும் கடலூருக்கும் திருவயிந்திரபுரத்திற்குமாக உள் நகர்ப் பேருந்து வண்டி டவுன் பஸ் போக்கு வரவு உண்டு.
திருப்பாதிரிப் புலியூர்ப் புகைவண்டி நிலையத்தை விட அதனையடுத்து மேற்கேயுள்ள வரகால்பட்டுப் புகைவண்டி நிலையம் திருவயிந்திரபுரத்திற்கு மிகவும் அணித்தாகும்.
திருமாணிகுழிப் பக்கத்திலிருந்து கேப்பர் மலைத் தொடர்ச்சியின் அடிவாரத்தையொட்டிக் கிழக்கு நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கும் கெடிலம் ஆறு திருவயிந்திரபுரம் வந்ததும் செங்கோணத்தில் நேர் வடக்காக வளைந்து திரும்புகிறது.
இந்த இடத்தில் மேற்கும் கிழக்குமாக நீண்டு கிடக்கும் கேப்பர் மலையிலிருந்து ஒரு குன்று வடக்கு நோக்கிப் பிதுங்கிக் கைகாட்டிபோல் நீட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.
இவ்வாறு கேப்பர் மலையில் வடக்கு நோக்கி ஒரு பிதுக்கம் வளைந்து நீட்டிக்கொண்டி டிருப்பதாலேயே அம்மலையின் அடிவாரத்தைத் தொடர்ந்து ஒடி வந்து கொண்டிருக்கும் கெடிலம் ஆறும் இவ்விடத்தில் வடக்கு நோக்கி வளைந்து செல்கிறது.
வடக்கு நோக்கியோடும் ஆற்றிற்கும் வடக்கு நோக்கியுள்ள மலைப் பிதுக்கத்திற்கும் நடுவே திருவயிந்திரபுரம் பெருமாள் கோயில் உள்ளது.
கோயிலின் கிழக்குவாயிலிலிருந்து மலைக்குப் படிக்கட்டு மேல்நோக்கிச் செல்கிறது கோயிலின் மேற்கு வாயிலிலிருந்து ஆற்றிற்குப் படிக்கட்டு கீழ் நோக்கிச் செல்கிறது.
திருவயிந்திரபுரத்தில் வடக்கு நோக்கிப் பிதுங்கியுள்ள குன்றின் படத்தையும் வடக்கு நோக்கித் திரும்பி ஓடும் ஆற்றின் படத்தையும் தண்ணீரில் கோயிலின் தோற்றம் தெரியும் படத்தையும்.
மற்றும் கோயிலின் மிக அண்மையில் வடபுறம் இருக்கும் அணை பற்றியும் அந்த இடத்தின் இயற்கைக் காட்சிச் சிறப்புப் பற்றியுங்கூட அந்த நூலில் விரிவாகக் காணலாம்.
அயிந்திரன்அகீந்திரன் என்றால் ஆதிசேடன் என்று பொருளாம் ஆதிசேடன் வழிபட்ட ஊராதலின் அயிந்திரபுரம் அகீந்திரபுரம் என அழைக்கப்பட்டதாம்.
தமிழ் நாட்டில் ஆறுகள் மேற்கு கிழக்காக ஒடுகின்றன இவ்வாறே மேற்கு கிழக்காக ஓடி வரும் கெடிலம் திருவயிந்திரபுரத்தில் வடக்கு நோக்கித் திரும்பித் தெற்கு வடக்காக ஓடுகிறது.
வடக்கு நோக்கி ஒடும் உத்தர வாகினியாகிய கெடிலத்தின் கிழக்குக் கரையில் திருவயிந்திரபுரம் அமைந்திருப்பதால் இவ்வூர் மிகவும் பெருமைக்கு உரியதெனப் பெருமக்களால் போற்றப் படுகிறது.
கெடிலத்தின் கிழக்குக் கரையில் இருக்கும் ஊர் ஆதவின் அயிந்திரபுரம் என்னும் பெயர் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்பது அடியேன் கற்பித்துக் கூறும் காரணம்.
தமிழகத்தில் மற்ற ஆறுகள் மேற்குகிழக்காக ஓடுவதால் ஆற்றங்கரைத் திருப்பதிகள் ஆற்றின் வடகரையிலோ அல்லது தென்கரையிலோதான் இருக்கும்.
இந்த நிலையில் திருவயிந்திரபுரம் கெடிலத்தின் கிழக்குக் கரையில் அமைந்திருப்பது ஒரு புதுமைஅற்புதம் எனவே அயித்திரக் கிழக்குக் கரையில் அமைந்திருக்கும் இவ்வூரை அயிந்திரபுரம் என அக்காலத்தில் பெரியவர்கள் அழைத்திருக்கலாம் என்பது அடியேனது புதிய கற்பனை.
ஆறு வடக்கு நோக்கி ஒடுவது அற்புதம் என்றால் ஆற்றின் கிழக்குக் கரையில் தெய்வத் திருப்பதி அமைந்திருப்பதும் அற்புதம் என்பது சொல்லாமலே விளங்குமே இந்தக் கருத்தை அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்வர் .
ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற முறையில் முடிந்த முடியாக இங்கே அடியேன் கூறவில்லை கூறவும் முடியாது சிந்தனையைக் கிளறித் தூண்டும் முறையிலேயே ஆராய்ச்சியாளர் முன் இந்தக் கருத்தை அடியேன் வைத்துள்ளேன்.
சிறப்பு கருதித் திசையின் பெயரால் கெடிலம் உத்தர வாகினி என அழைக்கப் படுவதைப் போல ஊரும் சிறப்பு கருதித் திசையின் பெயரால் அயிந்திரபுரம் என அழைக்கப் படலா மல்லவா?
மேற்கு வாயிலின்மேல் கோபுரம் இருக்கிறது ஆற்றுப் பக்கமாக இருக்கும் மேற்குக் கோபுரவாயில் தான் கோயிலின் சிறப்பு முக்கிய வாயிலாகக் கருதப்படுகிறது.
கோயிலின் கிழக்கு வாயிலுக்கு எதிரே மலையிருக்கிறது இம்மலையின் மேலும் கோயில் உண்டு இந்த மலைக் கோயிலும் கிழக்குநோக்கியே அமைந்துள்ளது.
அயம் ஹயம் என்றால் குதிரை கிரீவம் என்றால் கழுத்து அயக்கிரீவன் என்றால் குதிரைக் கழுத்து உடையவன் என்பது பொருளாம் திருமாலின் அயக்கிரீவத் தோற்றத்தில் ஒரு புராணக் கதை அடங்கியுள்ளது.
இந்த மலையில் மருத்துவ மூலிகைகள் பல உள்ளன இந்த மலைக் காற்றும் மலையடிவாரத் தண்ணிரும் நோய் தீர்க்கும் மருந்துகளாம் அதனால் இம்மலை மருத்துவமலை என அழைக்கப்படுகிறது.
கருடன் தன் அலகால் தரையைக் கிழித்து நீர் ஆறாகப் பெருகச் செய்து அதிலிருந்து நீர் கொணர்ந்தார் அந்த ஆற்றிற்குக் கருட தீர்த்தம் அல்லது கருட நதி என்பது பெயர் அதுதான் கெடிலம் ஆறுஇது புராணங்களை ஒட்டிய கதை.
ஆதிசேடன் வாலால் அடித்துத் தோன்றியதாகச் சொல்லப்படும் சேஷதீர்த்தம் என்னும் கிணறு திருவயிந்திரபுரம் கீழ்க்கோயிலில் உள்ளது.
காரணம் வேண்டி நேர்ந்து கொண்ட பிரார்த்தித்துக் கொண்ட அன்பர்கள் பால் மிளகு வெல்லம் சூடம் முதலியவற்றை அக்கிணற்றில் கொட்டுகின்றனர் காணிக்கையாகக் காசும் போடுகின்றனர் இதனால் தண்ணீரின் தன்மை மாறுதலாயுள்ளது.
ஆனால் இந்தக் கிணற்றுத் தண்ணீரைக் கொண்டுதான் கோயிலில் உணவுப் பொருட்கள் ஆக்கப்படுகின்றன இந்தத் தண்ணீரில் ஆக்கப்படுவதால் உணவுப் பொருட்கள் மிகவும் சுவை உடையனவாகவும் நெடுநேரம் கெடாதனவாகவும் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
வைணவர்களால் நடுநாட்டுத் திருப்பதி எனச் சிறப்பித்துத் கூறப்படும் திருவயிந்திரபுரம் திருக்கோயில் திருமங்கையாழ்வாரின் மங்களாசாசனப் பாடல் பெற்று உள்ளது இவ்வூரில் பல்லாண்டுகள் வாழ்ந்த மிகச் சிறந்த வைணவ ஆசாரியரான வேதாந்த தேசிகர் இவ்வூர் இறைவன் மேல் தமிழிலும் வடமொழியிலும் பல பாடல்கள் பாடியுள்ளார்.
இவ்வூரைப் பற்றி வடமொழியில் பிரம்மாண்ட புராணம் கந்தபுராணம் சைவக் கந்தபுராணம் வேறு பிருகந் நாரதிய புராணம் முதலிய நூல்கள் உள்ளன.
கருட நதியாகிய கெடிலம் கங்கைக்கு ஒப்பானது எனத் திருமாலால் பாராட்டிப் புகழப்பட்டிருப்பதாகக் கந்த புராணம் வைணவ புராணம் முதல் பகுதியில் தெரிவிக்கப் பட்டுள்ளது.
வெற்புடன் ஒன்றி அயிந்தையில் வெவ்வினை தீர் மருந்தொன்று அற்புதமாக அமர்ந்தமை என மும்மணிக் கோவையில் அயிந்தை அயிந்திரபுரம் பாராட்டப் பெற்றுள்ளது.
திருவயிந்திர புரத்தில் சித்திரைத் திங்களில் பத்துநாள் பெருவிழா நடைபெறும் ஒன்பதாம் திருவிழா நாளான சித்திரைப் பருவத்தன்று தேர்த்திருவிழா நடைபெறும்.
எட்டாம் திருவிழா அன்று இரவே ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வந்து கூடி ஆற்று மணலில் படுத்து உறங்கியும் உரையாடியும் இரவுப் பொழுதை மகிழ்ச்சியுடன் கழிப்பர்.
இவ்வூரில் பல்லாண்டுகள் வாழ்ந்து நூற்றுக்கு மேற்பட்ட நூல்களை இயற்றிய வேதாந்த தேசிகரின் நினைவாக ஒரு மண்டபம் உள்ளது.
மாசிமகத்தன்று தேவநாத்ப்பெருமாள் கடலூர்க் கடற்கரைக்கு எழுந்தருளி நீராடுவார் அன்றிரவு வண்டிப்பாளையத்திலுள்ள மண்டபத்தில் தங்கி விழா வயர்ந்து செல்வார்.
குடும்பப் பழக்கமாகக் குழந்தைகட்கு முடியெடுப்பதல்லாமல் நேர்ந்து வேண்டிக்கொண்ட பெரியவர்களும் வந்து முடியெடுத்துக் கொள்வதுண்டு.
திருவயிந்திரபுரம் தெற்குத் திருப்பதி எனப் புராணங்களாலும் மக்களாலும் போற்றப்படும் பெருமையுடைய தாதலால் திருப்பதிக்குப் போகமுடியாதவர்கள் அங்கே செலுத்துவதாய் நேர்ந்துகொண்ட கடனை இங்கே வந்து செலுத்துவதும் உண்டு.
திருப்பதி வேங்கடத்தான் கோயில் முன் காலத்தில் முருகன் கோயிலா யிருந்தது என்று சிலர் சொல்வதுபோல் திருவயிந்திரபுரம் கோயிலும் முன் காலத்தில் சைவக் கோயிலாயிருந்தது எனச்சிலர் சொல்வதுண்டு அவர்கள் தம் கூற்றுக்குச் சான்றாக இக்கோயிலுக்குள் விநாயகர் உருவமும் சிவனது தட்சணாமூர்த்தி உருவமும் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர்.
பாண்டியர்க்குத் தோற்றோடிய அச்சோழனைக் கோப்பெருஞ்சிங்கன் சேந்தமங்கலத்தில் சிறை வைத்த செய்தியும் சோழனுக்கு நண்பனான போசள மைசூர் மன்னன் வீரநரசிம்ம தேவன் கோப்பெருஞ்சிங்கனை முறியடித்துச் சோழனைச் சிறைமீட்ட செய்தியும் வரலாற்றில் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.
இந்நிகழ்ச்சியை விவரிக்கும் மூன்றாம் இராசராசனது கல்வெட்டு திருவயிந்திரபுரம் தேவநாயகப் பெருமாள் கோயிலில் உள்ளது அது வருமாறு ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீதிரிபுவனச் சக்கரவத்திகள் ஸ்ரீராஜ ராஜ தேவர்க்கு யாண்டு பதினைந்தாவதில் எதிராமாண்டு ப்ரதாபச் சக்கரவர்த்தி ஹொய்சன ஸ்ரீவீர நரசிம்ம தேவன் சோழ சக்கரவர்த்தியைக் கோப்பெருஞ்சிங்கன் சேந்த மங்கலத்தே பிடித்து கொடு வந்து தன் படையை இட்டு ராஜ்யத்தை அழித்து தேவாலையங்களும் விஷ்ணஸ்தானங்களும் அழிகையாலே இப்படி தேவன் கேட்டருளி சோழ மண்டல ப்ரதிஷ்டாசாரியன் என்னும் கீர்த்தி நிலைநிறுத்தி அல்லது இக்காளம் ஊதுவதில்லை என்று தோர சமுத்திரத்தினின்றும் எடுத்து வந்து மகத ராஜ்ய நிர்ம்மூலமாடி இவனையும் இவன்பெண்டு பண்டாரமும் கைக்கொடு பாச்சூரிலே விட்டு கோப்பெருஞ் சிங்கன் தேசமும் அழித்து சோழ சக்கரவர்த்தியையும் எழுந்தருளிவித்துக் கொடு என்று தேவன் திருவுள்ளமாய் ஏவ விடை கொண்டு எழுந்த ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீமனு மஹாப்ரதானி பரம விச்வாஸி தண்டிந கோபன் ஜகதொப்ப கண்டன் அப்பண தண்ணாக்கனும் சமுத்திர கோப்பய தண்ணாக்கனும் கோப்பெருஞ் சிங்கன் இருந்த எள்ளேரியும் கல்லியூர் மூலையும் சோழர்கோன் இருந்த தொழுதகையூரும் அழித்து வேந்தன் முதலிகளில் வீரகங்க நாடாழ்வான் சீனத் தரையன் ஈழத்து ராஜா பராக்கிரம பாஹா உள்ளிட்ட முதலி நான்கு பேரையும்...... கொன்று இவர்கள் குதிரையும் கைகொண்டு கொள்ளிச் சோழ கோன் குதிரைகளையும் கைக்கொண்டு பொன்னம்பல தேவனையும் கும்பிட்டு எடுத்து வந்து தொண்டை மானல்லூர் உள்ளிட தமுக்குர்களும் அழித்து அழி...... க்காடும் வெட்டிவித்து திருப்பாதிரிப்புலியூரிலே விட்டு இருந்து திருவதிகைத் திருவெக்கரை உள்ளிட்ட ஊர்களும் அழித்து வாரண வாசி ஆற்றுக்குத் தெற்கு சேந்த மங்கலத்துக்கும் கிழக்கு கடலிலே அழி ஊர்களும் குடிக்கால்களும் சுட்டும் அழித்தும் பெண்டுகளை பிடித்தும் கொள்ளை கொண்டும் சேந்த மங்கலத்திலே எடுத்துவிடப் போகிற அளவிலே கோப்பெருஞ் சிங்கன் குலைந்து சோழச் சக்கரவர்த்தியை எழுத்தருளிவிக்கக் கடவதாக தேவனுக்கு விண்ணப்பம் செய இவர் விட்டு நமக்கும் ஆள் வரக் காட்டு கையாலே சோழச் சக்கரவர்த்தியை எழுந்தருளிவித்துக் கொடு போந்து ராஜ்யத்தே புக விட்டது.
இந்தக் கல்வெட்டு வாயிலாக போசள மன்னன் வீர நரசிம்மன் சோழனுக்குப் பரிந்து கொண்டு கோப்பெருஞ் சிங்கனது ஆட்சியின்கீழ் இருந்த பல பகுதிகளைக் கண்டபடி தாக்கித் தீயிட்டு அழித்திருக்கிறான் என அறியலாம்.
இந்தக் கல்வெட்டின் இடையே மகத ராஜ்ய நிர்ம்மூலமாடி என்றிருக்கும் பகுதியைக் கொண்டு திருமுனைப்பாடி நாட்டின் ஒரு பகுதிக்கு மகத நாடு என்னும் பெயர் அன்றிருந்தமை புலனாகும்.
தொண்டையர் கோமான் அடையவளைந்தான் என்னும் குறுநில மன்னனுடைய படை மறவரின் பெருமையை அறிவிக்கும் கல்வெட்டுச் செய்யுள் ஒன்று தேவநாயகப் பெருமாள் கோவில் மேலைக் கோபுர வாயிலின் இடப்புறச் சுவரில் உள்ளது.
இந்தச் செய்திகளையெல்லாம் அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்க்குங்கால் அந்தக் காலத்தில் திருவயிந்திரபுரம் அரசியல் அரங்கில் பெற்றிருந்த சிறப்பிடம் புலப்படும்.
கோப்பெருஞ்சிங்கன் மூன்றாம் இராசராசச் சோழனைச் சேந்தமங்கலத்தில் சிறை வைத்திருந்ததன்றித் திருவயிந்திரபுரத்திலும் சில நாள் சிறை வைத்திருந்ததாகச் சிலர் கூறுவதும் ஈண்டு கருதத் தக்கது.
வேதாந்த தேசிகர் தம் பாடல்களில் எனத் திருவயிந்திரபுரத்தை நகர் மாநகர் எனச் சிறப்பித்துக் கூறியிருப்பதும் ஈண்டு குறிப்பிடத்தக்கது.