sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஓ பீஷ்மா பெரும் பலம் வாய்ந்த வீரர்களான தந்தையும் மகனுமான துரோணரும் அஸ்வத்தாமனும் புகழுக்குத் தகுந்தவர்கள் அந்தணர்களில் சிறந்தவர்கள் அவர்கள் இருவரில் எவர் ஒருவரும் ஓ பீஷ்மா கோபம் கொண்டால் அசைவன மற்றும் அசையாதன கொண்ட மொத்த பூமியையும் அழித்து விடுவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.
பலம்வாய்ந்த கரம் கொண்ட மன்னர்களுக்கு மன்னன் கடல் சூழ்ந்த மொத்த உலகிலும் நிகரற்றவனாக இருக்கும் துரியோதனனையும் தாண்டி பெரும் வீரமும் அனைத்து ஆயுதங்களும் கொண்ட ஜெயத்ரதனையும் தாண்டி வீரத்துக்காக உலகத்தாரால் கொண்டாடப்படும் கிம்புருஷர்களின் குரு துருமன் சரத்வத்தின் மகனும் பாரத இளவரசர்களின் குருவும் பெரும் சக்தி படைத்த முதிய கிருபர் ஆகியோரையும் தாண்டி கேசவனை கிருஷ்ணனை நீ ஏன் புகழ்கிறாய்?
மிதமிஞ்சிய சக்தி கொண்ட பீஷ்மகன் மன்னன் தண்டவக்ரன் எண்ணற்ற வேள்விக்குச்சிகளுக்காக அறியப்படும் பகதத்தன் மகத மன்னன் ஜெயத்சேனன் விராடன் துருபதன் சகுனி பிருஹத்வலன் அவந்த பாண்டியாவின் விந்தனும் அனுவிந்தனும் பெரும் வளமை கொண்ட ஸ்வேத உத்தம சாங்கியா கர்வம் கொண்ட ரிஷசேனன் பெரும் பலம் கொண்ட ஏகலவ்யன் அபரிமிதமான சக்தி கொண்ட கலிங்க நாட்டு பெரும் சாரதி ஆகியோரையெல்லாம் விட்டு கேசவனை கிருஷ்ணனை நீ ஏன் புகழ்கிறாய்?
ஓ பீஷ்மா உனது மனம் எப்போதும் அடுத்தவர்களைத் துதி பாடுவதில் நிலைத்திருந்தால் நீ ஏன் சல்லியனையும் பூமியின் மற்ற ஆட்சியாளர்களையும் புகழவில்லை?
ஒ பீஷ்மா அறியாமையால் விடாமல் தகுதியில்லாத கேசவனைப் கிருஷ்ணனைப் புகழும் இந்த உனது நடத்தையை யாரும் அங்கீகரிக்க மாட்டார்கள்.
உனது விருப்பத்தால் மட்டுமே முழு அண்டத்தையும் இந்த போஜனின் கம்சனின் வேலைக்காரனும் மாட்டு இடையனுமானவனிடம் நிறுவ உன்னால் எப்படி முடிகிறது?
குறைவான அறிவு கொண்ட அந்தப் பறவை சிங்கத்தின் உணவு உண்ட போது அதன் வாயில் அதன் பற்களுக்கிடையே சிக்கியிருக்கும் இறைச்சித் துண்டுகளை உண்டது.
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார் சேதி ஆட்சியாளனின் இந்தக் கடுஞ்சொற்களைக் கேட்ட பீஷ்மர் ஓ மன்னா ஜனமேஜயா அந்தச் சேதி மன்னனிடம் உண்மையில் இந்தப் பூமியின் ஆட்சியாளர்கள் சம்மதித்திருப்பதால்தான் நான் உயிருடன் இருக்கிறேனா?
பீஷ்மரின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட பெரும் விற்களைக் கொண்ட அந்த மன்னர்களில் சிலர் இந்த பாவி பீஷ்மன் கிழவனாயிருந்தும் கர்வியாக இருக்கிறான்.
அந்த ஏகாதிபதிகளின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குருக்களின் பெருந்தகப்பன் பீஷ்மர் பெரும் புத்திகூர்மையோடு அந்தப் பூமியின் தலைவர்களுக்குப் பதிலளித்தார்.
விரைவாக மரணத்தைவிரும்பும் இவன் சிசுபாலன் சக்கரமும் கதாயுதமும் உடைய கருப்பு நிறம் கொண்ட மாதவனை கிருஷ்ணனை போருக்கு அழைக்கட்டும் அவன் சிசுபாலன் வீழ்த்தப்பட்டு இந்தத் தெய்வத்தின் கிருஷ்ணன் உடலில் கலக்கட்டும் என்றார் பீஷ்மர்.
பீஷ்மர் சிசபாலன் பிறந்த போது மூன்று கண்கள் மற்றும் நான்கு கரங்களுடன் பிறந்ததாகக் கூறுவது யாருடைய மடியில் வைக்கும்போது அவனது தேவைக்கு அதிகமான உறுப்புகள் விழுகின்றனவோ அவனே சிசுபாலனின் கொலையாளி என்று ஒரு அரூபக் குரல் சொல்வது கிருஷ்ணன் மடியில் வைக்கும் போது அவ்வுறுப்புகள் விழுவது சிசுபாலனின் தாய் கிருஷ்ணனிடம் வரம் கேட்பது சிசுபாலனின் நூறு பிழைகளைப் பொறுப்பதாக கிருஷ்ணன் உறுதி கூறுவது பீஷ்மர் சொன்னார் சேதி சேதி நாட்டின் மன்னனின் குலத்தில் சிசுபாலன் மூன்று கண்களுடனும் நான்கு கரங்களுடனும் பிறந்தான்.
ஆனால் ஒரு அரூபமான குரல் அந்த நேரத்தில் ஒலித்து துயரத்தில் மூழ்கியிருந்த மன்னனிடம் அவனது மனைவி அமைச்சர்கள் புரோகிதர் ஆகியோர் முன்னிலையில் ஓ மன்னா இந்த உனது மகன் நற்பேறு பெற்றவனாகவும் பலத்தில் மேன்மையானவனுமாக இருப்பான்.
இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்தக் குழந்தையின் தாய் துயர மிகுதியால் அந்த அரூபக் குரலிடம் எனது பிள்ளையை மதித்து இந்த வார்த்தைகளை உதிர்த்தவன் முன்னிலையில் நான் குவிந்த கரங்களுடன் வணங்குகிறேன்.
அவன் சிசுபாலனைக் கொல்லப் போகிறவன் தெய்வீகமானவனா அல்லது வேறு ஏதாவது உயிர்வகையைச் சேர்ந்தவனா என்று அவனே அரூபக் குரலே சொல்லட்டும்.
அதற்கு அந்த அரூபக் குரல் யார் மடியில் இக்குழந்தையை வைக்கும்போது இவனது சிசுபாலனது மிகுதியான கரங்களும் ஐந்து தலை நாகத்தைப் போல தலை விழுமோ யாருடைய பார்வை பட்டதும் இவனது மூன்றாவது கண் மறைகிறதோ அவனே இக்குழந்தையைக் கொல்லப் போகிறவன் என்றது.
குழந்தையின் மூன்று கண்களையும் நான்கு கரங்களையும் அரூபக் குரலின் வார்த்தைகளையும் கேள்விப்பட்ட உலகத்தின் மன்னர்கள் அனைவரும் சேதிக்கு அவனைக் காணச் சென்றனர்.
சேதியின் மன்னன் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அவர்கள் தகுதிக்கேற்ப வழிபட்டு அவர்கள் பிற மன்னர்கள் மடியில் ஒருவர் பின் ஒருவராக வைத்துப் பார்த்தான்.
துவாராவதியில் துவாரகையில் இவையனைத்தையும் கேள்விப்பட்ட பெரும் பலம் வாய்ந்த யாதவ வீரர்களான சங்கர்ஷனனுன் பலராமனும் ஜனார்த்தனனும் கிருஷ்ணனும் சேதியின் தலைநகருக்கு யாதவர்களின் மகளான சேதியின் ராணியான தங்கள் தந்தையின் தங்கையை அத்தையைக் காணச் சென்றனர்.
அங்கே அவரவர் தகுதிக்கேற்ப அனைவரையும் வணங்கி மன்னனையும் ராணியையும் வணங்கி அனைவரின் உடல்நலனையும் விசாரித்த ராமனும் பலராமனும் கேசவனும் கிருஷ்ணனும் தங்கள் இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர்.
பதிலுக்கு அந்த வீரர்கள் வணங்கப்பட்டதும் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த ராணி சேதி நாட்டின் ராணி தானே தனது குழந்தையை சிசுபாலனை தாமோதரனின் கிருஷ்ணனின் மடியில் வைத்தாள்.
இப்படி கிருஷ்ணன் சொன்னதும் சேதி நாட்டின் ராணி ஓ பெரும் பலம் கொண்டவனே கிருஷ்ணா சிசுபாலன் செய்யும் குற்றங்களை நீ எனக்காக மன்னிக்க வேண்டும்.
பீஷ்மர் தொடர்ந்தார் ஓ பீமா இப்படி இந்தப் பாவி மன்னனான தீய இதயம் கொண்ட சிசுபாலன் கோவிந்தன் கிருஷ்ணன் கொடுத்த வரத்தால் கர்வம் கொண்டு உன்னைப் போருக்கு அழைக்கிறான்.
சிசபாலன் ஜராசந்தனின் மரணத்தைச் சுட்டிக் காட்டி கிருஷ்ணன் பீமன் அர்ஜுனன் ஆகியோரை இகழ்வது பீஷ்மரைப் பெண்தன்மை உள்ளவர் என்று வசைபாடுவது இதையெல்லாம் கேட்ட பீமன் கோபத்தால் மூர்க்கத்தனமாகக் குதிக்க எத்தனிப்பது பீஷ்மர் அதைத் தடுப்பது சிசுபாலன் அசட்டையாக அதைப் பார்ப்பது பீஷ்மர் பீமனுக்கு ஆலோசனைகள் கூறுவது சிசுபாலன் சொன்னான் இவன் ஒரு அடிமை என்று சொல்லி கிருஷ்ணனுடன் போரிட விரும்பாத பெரும்பலம் வாய்ந்த மன்னன் ஜராசந்தன் எனது உயர்ந்து மதிப்புக்குத் தகுதி வாய்ந்தவராக இருந்தார்.
ஜராசந்தனின் மரணத்தைப் பொறுத்தவரை கேசவன் கிருஷ்ணன் செய்த காரியத்தையும் பீமனும் அர்ஜுனனும் செய்த காரியங்களையும் யார்தான் சரி என்று புகழ்வார்கள்?
அந்த ஏகாதிபதி ஜராசந்தன் பாதங்களைக் கழுவ நீர் கொடுத்தபோது அதன் பிறகே தனது அந்தண வேடத்தை அறம்சார்ந்து வெளிப்படுத்தினான்.
ஓ குரு குலத்தானே பீஷ்மா கிருஷ்ணன் பீமன் அர்ஜுனன் ஆகியோரை ஜராசந்தன் உண்ணும்படி கேட்டுக் கொண்ட போது இந்த கிருஷ்ணன் தான் அந்த ஏகாதிபதியின் ஜராசந்தனின் கோரிக்கையை நிராகரித்தான்.
இந்த முட்டாள் கிருஷ்ணன் காட்டிக் கொள்வது போல இவன் தான் கிருஷ்ணன்தான் அண்டத்தின் தலைவன் என்றால் இவன் ஏன் தன்னை அந்தணனாக கருதவில்லை?
ஓ பாரதா பீஷ்மா பெண் தன்மையுள்ளவனும் கிழவனுமான உன்னை எல்லா காரியங்களுக்கும் வழிகாட்டியாகப் பெற்றவர்கள் இதை ஆச்சரியமாக நினைக்காமல் இருக்கலாம்.
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார் சிசுபாலனின் இந்தக் கடும் வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த பெரும் பலம் வாய்ந்த மனிதர்களில் முதன்மையான பெரும் சக்தி கொண்ட பீமசேனன் பெரும் கோபம் கொண்டான்.
அங்கே கூடியிருந்த ஏகாதிபதிகள் அவனுடைய பீமனுடைய நெற்றியில் மும்மடங்கு உயரமான மலைகளுக்கு மத்தியில் ஓடும் கங்கையின் நீரூற்றைப் போன்ற மூன்று சுருக்கங்களைக் கண்டனர்.
பீமசேனன் தனது பற்களை நரநரவென்று கோபத்தால் கடித்த போது அந்த ஏகாதிபதிகள் அவனது பீமனது முகத்தில் யுக முடிவில் அனைத்து உயிரையும் விழுங்கக் காத்திருக்கும் மரணத்தின் பிரதிபலிப்பைக் கண்டனர்.
பெரும் மனோ சக்தி கொண்ட அந்த வீரன் பீமன் மூர்க்கமாகக் குதிக்கத் தயாரான போது அந்த பலம் வாய்ந்த கரங்கள் கொண்ட பீஷ்மர் மகாசேனனை தேவர்கள் தளபதி முருகனைப் பிடித்துக் கொண்ட மகாதேவன் சிவன் போல அவனைப் பீமனைப் பிடித்துக் கொண்டார்.
பீமன் அடிக்கடி மூர்க்கமாகக் குதிக்கத் தயாரானாலும் சிறு விலங்கின் கோபத்தை அசட்டை செய்யும் சிங்கம் போல சிசுபாலன் ஒரு நினைவைக் கூட அவனை பீமனைக் குறித்து நினைக்கவில்லை.
அந்த பலம் வாய்ந்த சேதி மன்னன் பயங்கர வீரம் கொண்ட பீமன் கோபத்துடன் இருப்பதைக் கண்டு சிரித்துக் கொண்டே அவனை பீமனை விடு ஓ பீஷ்மா இந்த ஏகாதிபதிகள் அனைவரும் அவன் பீமன் எனது வீரத்தால் நெருப்பில் விழுந்த பூச்சிபோல பொசுங்கிப் போவதைக் காணட்டும் என்றான்.
சேதி நாட்டு ஆட்சியாளனின் சிசுபாலனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட குருக்களில் முதன்மையான புத்திசாலி மனிதர்களின் தலைவரான பீஷ்மர் பீமனிடம் இந்த வார்த்தைகளில் பேசினார்.
வைசம்பாயனர் சொன்னார் பீஷ்மரை சிசுபாலன் திட்டுவது உனது குருகுலத்தின் புகழற்ற கிழப் பாவியே பீஷ்மரே எண்ணற்ற போலிப் பயங்கரங்களையும் காட்டி இந்த ஏகாதிபதிகளை மிரட்ட உனக்கு வெட்கமாக இல்லை குருக்களின் முதன்மையான நீ வாழ்வின் மூன்றாம் நிலையில் பிரம்மச்சரியம் வாழ்ந்து கொண்டு அறம் குறித்து விரிந்த ஆலோசனையை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்.
ஒரு படகு மற்றொரு படகுடன் கட்டப்பட்டது போல ஒரு குருடன் இன்னொரு குருடனைத் தொடர்வதைப் போல குருக்கள் குரு குலத்தவர்கள் உன்னைத் தங்கள் வழிகாட்டியாகக் கொண்டுள்ளனர்.
புதனனைக் கொன்றான் என்றும் இன்ன பிறச் செயல்களைச் செய்தான் என்றும் இவனை கிருஷ்ணனைப் பற்றிச் சொல்லி மேலும் ஒரு முறை எங்கள் இதயங்களைக் காயப்படுத்தியிருக்கிறாய்.
கேசவனைப் கிருஷ்ணனை புகழ விரும்பி இப்படி முரட்டுத்தனமாகவும் முட்டாள்த்தனமாகவும் பேசும் உனது நாக்கு நூறு துண்டுகளாகப் பிளக்காதது ஏன்?
குழந்தையாக இருந்த கிருஷ்ணன் ஒரு பிணந்தின்னிக்கழுகைக் கொன்றதிலும் அல்லது போர்க்கலையில் நிபுணத்துவம் இல்லாத அஸ்வனையும் ரிஷபனையும் அவன் கிருஷ்ணன் கொன்றதிலும் என்ன குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் இருக்கிறது?
ஓ பீஷ்மா எறும்புப் புற்று போல இருக்கும் கோவர்தன மலையை இவன் ஒரு வாரம் தாங்கியதில் என்ன குறிப்பிடத்தகுந்த அம்சம் இருக்கிறது?
ஆனால் அறவிதிகளை அறிந்த நீ கம்சனின் உணவை உண்டு அவனையே கம்சனையே கொன்ற இவனது கிருஷ்ணனது தீய செயலை பெரும் சாதனையாக நினைக்கிறாய்.
அறம்சார்ந்த ஞானமுள்ளோர் நேர்மையானவர்களிடம் யாரிடம் நாம் உணவைப் பெறுகிறோமா யாரின் நிழலில் இருக்கிறோமோ அந்தப் பெண்களிடமும் பசுக்களிடமும் அந்தணர்களிடமும் உனது ஆயுதத்தைத் தூக்காதே என்று சொல்வார்கள்.
ஓ குரு குலத்தின் புகழற்றவனே பீஷ்மா கேசவனைப் கிருஷ்ணனைப் புகழ விரும்பி எனது முன்னிலையில் ஏதோ நான் எதையும் அறியாதவனைப் போல அவன் கிருஷ்ணன் மேன்மையானவன் என்றும் பெருமை வாய்ந்தவன் என்றும் பிதற்றுகிறாய்.
உனது வார்த்தையால் ஓ பீஷ்மா பெண்ணையும் வழிபடத்தகுந்த பசுவையும் கொன்றவனை கிருஷ்ணனைப் புகழ்வதில் என்ன பெரிய பாடத்தை அறிய முடியும்?
இவனே கிருஷ்ணனே ஞானமுள்ளோரில் முதன்மையானவன் இவனே அண்டத்தின் தலைவன் என்ற உனது வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஜனார்த்தனன் கிருஷ்ணன் இதையெல்லாம் உண்மை என்று நம்பிவிடப்போகிறான்.
ஒவ்வொரு உயிரினமும் பூலிங்கப் பறவைப் சிங்கத்தின் பற்களுக்கிடையே இருக்கும் இறைச்சியை உண்பது போல தனது மனப்போக்கின் படி நடக்கின்றன.
உன்னை வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொண்டு கிருஷ்ணனை வழிபாட்டுக்குத் தகுந்தவன் என்று கருதும் பாண்டுவின் மகன்கள் பாவகர மனப்போக்கையே கொண்டுள்ளனர்.
ஓ பீஷ்மா தன்னை அறம்சார்ந்தவனாகவும் ஞானத்தில் மேன்மையானவனாகவும் கருதும் ஒருவன் அறநோக்கங்களில் இருந்து இப்படி விலகிச் செல்வானா?
ஓ பீஷ்மா ஞானத்திலும் அறத்திலும் கர்வம் கொண்டிருக்கும் உன்னால் ஏன் வேறு ஒருவனிடம் இதயத்தை வைத்திருந்த அறம்சார்ந்த பெண்ணான அம்பா கடத்திச் செல்லப்பட்டாள்?
உன்னால் கொண்டு வரப்பட்டும் அந்தப் பெண்ணின் அம்பாவின் நிலையை அறிந்த நேர்மையான அறவழிகளுக்குக் கட்டுப்பட்ட உனது தம்பி விசித்திரவீரியன் அவளை அம்பாவை திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை.
அறம் குறித்து சுயபுராணம் பாடும் உனது கண்களுக்கு எதிரிலேயே உனது தம்பியின் விதவை மனைவிகள் அம்பிகா அம்பாலிகா அடுத்தவரிடம் வியாசரிடம் பிள்ளைகள் பெற்றனரே அது நேர்மையா வழிதானா?
வழிபாடு பரிசு கல்வி வேள்விகள் ஆகிய அனைத்தும் தகுதியால் ஒரு பங்கு அல்ல ஒரு மகனைப் பெறுவதில் பதினாறில் ஒரு பங்குகூட இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஈடாகாது.
ஓ பீஷ்மா கணக்கற்ற நோன்புகளால் கிடைக்கும் தகுதியும் நோன்புகள்களால் கிடைக்கும் தகுதியும் ஒருவன் பிள்ளையற்று இருந்தால் கனியற்றதாகிவிடுகிறது.
அந்த முட்டையிடும் இனம்சார்ந்த பறவைகள் கடலில் உலவிக் கொண்டு ஓ பீஷ்மா அந்தக் கிழட்டுப் பறவைக்காக உணவு கொண்டு வந்தன என்று நாம் கேள்விப் படுகிறோம்.
ஓ பீஷ்மா அந்தப் பறவைகள் அனைத்தும் தங்கள் முட்டைகளை அந்த முதிய பறைவையின் காவலில் வைத்துவிட்டு கடலின் நீருக்குள் குதித்து உணவு தேடின.
அந்த பாவியான கிழட்டு அன்னப்பறவை தனது நலனில் மட்டும் அக்கறை கொண்டு முட்டாள்த்தனமாகத் தன்னை நம்பிக் கொண்டிருக்கும் மற்ற பறவைகளின் முட்டைகளைத் தின்றது.
பிறகு ஓ குருக்களில் சிறந்தவனே அந்தப் பறவைகள் அனைத்தும் அந்தக் கிழட்டுப் பறவையின் தீய செயலைக் கண்டு அந்தப் போலி நடத்தையுள்ள பாவியை அணுகி அதைக் கொன்றன.
அந்த அன்னப்பறவைகள் கிழட்டு அன்னப்பறவையைக் கொன்றது போல கோபத்தில் இருக்கும் இந்தப் பூமியின் அதிபதிகள் உன்னைக் கொன்று விடுவார்கள்.
இருப்பினும் நீ அறத்தை போதிக்கிறாய் ஆனால் முட்டைகளை உண்ணும் இந்தப் பாவகர காரியம் உனது பேச்சை மீறிய செயலாக இருக்கிறது என்றான் சிசுபாலன்.
மன்னர்கள் சினமாவதைக் கண்ட யுதிஷ்டிரன் பீஷ்மரிடம் ஆலோசனை கேட்பது பீஷ்மர் யுதிஷ்டிரனுக்கு சமாதானம் கூறி சிசுபாலனையும் மற்ற மன்னர்களையும் விமர்சிப்பது வைசம்பாயனர் சொன்னார் அந்தப் பெரும் கூட்டமான மன்னர்கள் அண்ட அழிவின் போது காற்றால் கொந்தளிக்கப்படும் கடலென கோபத்தில் கொந்தளிப்பதைக் கண்ட யுதிஷ்டிரன் அந்தக் குருகுல பெரும்பாட்டனிடம் பீஷ்மரிடம் எதிரிகளைக் கொல்லும் புருஹிதன் இந்திரன் பெரும் சக்தி படைத்த பிருஹஸ்பதியிடம் சொல்வது போல அந்தப் புத்திசாலி மனிதர்களின் தலைவரான முதிர்ந்த பீஷ்மரிடம் இந்தக் கடல்போன்ற மன்னர்க்கூட்டம் கோபத்தால் கொந்தளிக்கிறது.
அறவிதிகளை அறிந்த நீதிமானான மன்னன் யுதிஷ்டிரன் இதைச் சொன்னதும் குருக்களின் பாட்டன் பீஷ்மர் அஞ்சாதே ஓ குருக்களின் புலியே யுதிஷ்டிரனே நாயால் சிங்கத்தைக் கொல்ல முடியுமா?
உண்மையாகவே ஓ குழந்தாய் யுதிஷ்டிரா சிங்கத்தின் முன் நிற்கும் நாய்கள் போலவே இவர்கள் இந்த ஏகாதிபதிகள் கோபத்தில் தூங்கும் விருஷ்ணி யாதவ குலத்தின் சிங்கத்தின் கிருஷ்ணனின் முன்பு நின்று கொண்டு குறைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
அவன் விழிக்கும் வரை இந்தச் சேதியின் தலைவன் சிசுபாலன் இந்த மனிதர்களில் சிங்கம் சிசுபாலன் இந்த ஏகாதிபதிகளைச் சிங்கங்கள் போல காட்சி அளிக்க வைக்கிறான்.
ஓ குழந்தாய் யுதிஷ்டிரா ஓ ஏகாதிபதிகளில் முதன்மையானவனே யுதிஷ்டிரனே குறைந்த புத்தியுடைய இந்த சிசுபாலன் அண்டத்தின் ஆன்மாவுடன் முரண்பட்டு தன்னுடன் சேர்த்து இந்த மன்னர்களையும் யமனின் உலகத்திற்கு அழைத்துப் போக விரும்புகிறான்.
ஓ புத்திசாலி மனிதர்களின் தலைவனே யுதிஷ்டிரா ஓ குந்தியின் மகனே யுதிஷ்டிரனே சேதி மக்களின் மன்னனான இந்தத் தீய மனம் படைத்தவனும் மற்ற ஏகாதிபதிகளும் வேண்டுமென்றே தவறான வழியில் செல்ல நினைக்கின்றனர்.
உண்மையில் இந்த மனிதர்களில் புலி சிசுபாலன் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல நினைக்கும் இவர்களும் இந்தச் சேதியின் மன்னனைப் போலவே வேண்டுமென்றே தவறான வழியில் செல்ல நினைக்கின்றனர்.
ஓ யுதிஷ்டிரா மாதவனே கிருஷ்ணனே படைப்பாளி அதே போல அவனே மூன்று உலகில் இருக்கக்கூடிய நான்கு வகையான அனைத்து உயிர்களையும் அழிப்பவனுமாவான் என்றார் பீஷ்மர்.
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார் பிறகு அந்தச் சேதியின் ஆட்சியாளன் சிசுபாலன் பீஷ்மரின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவரிடம் ஓ பாரதா ஜனமேஜயா கடினமான வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
சகாதேவன் சினம் தீரப் பேசுவது பூமாரி பொழிவது அனைத்து மன்னர்களையும் பாண்டவர்களுக்கும் யாதவர்களுக்கும் எதிராக சிசுபாலன் தூண்டுவது வைசம்பாயனர் சொன்னார் பெரும் பலம்வாய்ந்த பீஷ்மர் இதைச் சொல்லி முடித்தார்.
பிறகு சகாதேவன் சிசுபாலனைப் பார்த்து கேசியைக் கொன்ற பெரும் சக்தி கொண்ட கருப்பு நிற கிருஷ்ணனை நான் வணங்குவதைக் காணச் சகியாத மன்னர்கள் யாரேனும் இங்கே இருப்பின் பெரும் பலவான்களான சிசுபாலனைப் போன்ற அவர்களின் தலைகளில் இந்த எனது பாதம் பதிந்ததாக ஆகட்டும்.
புத்திகூர்மையுள்ள மன்னர்கள் வழிகாட்டியாக தந்தையாக குருவாக இருக்கும் கிருஷ்ணனுக்குச் செய்யப்பட்ட வழிபாட்டையும் கொடுக்கபட்ட அர்க்கியாவையும் தீர்த்தத்தையும் ஏற்கட்டும்.
இப்படி சகாதேவன் தனது பாதத்தைக் காட்டிய போது அங்கே இருந்த புத்திசாலித்தனமும் ஞானமும் பெருமையும் கொண்ட பலசாலி ஏகாதிபதிகளில் யாரும் எதையும் சொல்லவில்லை.
பிறகு கருப்பு மானின் தோலை அணிந்த கடந்த காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் சொல்லும் நாரதர் அனைத்து சந்தேகங்களையும் அகற்றுபவர் அனைத்து உலகங்களையும் அறிந்தவர் கணக்கிலடங்கா உயிர்களுக்கு மத்தியில் தெளிவான தொனியில் தாமரைக் கண் கிருஷ்ணனை வணங்காத மனிதர்கள் அசைவுள்ளவர்களானாலும் இறந்தவர்களாகவே கருதப்பட வேண்டும் அவர்களிடம் எப்போதும் எந்தச் சந்தர்பத்திலும் பேசுதல் கூடாது என்றார் நாரதர்.
வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார் மனிதர்களில் தெய்வமான சகாதேவன் அந்தணர்களுக்கும் க்ஷத்திரியர்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை அறிந்தவன் வழிபடத் தகுந்தவர்களை வழிபட்டு விழாவினை முடித்து வைத்தான்.
ஆனால் முதல் மரியாதையை கிருஷ்ணன் ஏற்றதை விரும்பாத சுனிதன் சிசுபாலன் அந்த எதிரிகளை அறுப்பவன் கோபத்தால் தாமிரம் போலக் கண்கள் சிவக்க அந்த மனித ஆட்சியாளர்களிடம் மற்ற மன்னர்களிடம் உங்களுக்குத் தலைமையேற்க நான் இருக்கும்போது நீங்கள் இப்போது என்ன நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?
பிறகு அந்த சேதிகளில் சேதி நாட்டவரில் காளை சிசுபாலன் மன்னர்களைத் தூண்டிவிட்டு வேள்வி நிறைவடையாமல் தடுப்பது எப்படி என்று அவர்களுடன் ஆலோசனை செய்ய ஆரம்பித்தான்.
அந்த வேள்விக்கு அழைக்கப்பட்டு அங்கு வந்திருந்த ஏகாதிபதிகள் அனைவரும் சுனிதனைத் சிசுபாலனைத் தங்கள் தலைவனாகக் கொண்டு மிகுந்த கோபத்துடன் முகம் மங்கி இருந்தனர்.
அவர்கள் அனைவரும் யுதிஷ்டிரனால் செய்யப்பட்ட வேள்வியின் கடைசி சடங்கையும் கிருஷ்ணனுக்கு செய்த மரியாதையையும் மறுப்பின்றி நம்மால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதாக கருதப்படாது என்று கூறினர்.
தன்னம்பிக்கையால் அசைக்கப்பட்டு தங்களுக்கு நேர்ந்த அவமானத்தைக் கருதி அந்த ஏகாதிபதிகள் திரும்பத் திரும்ப அதையே சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர்.
அவர்களது நண்பர்கள் அவர்களைச் சமாதானப் படுத்த முயற்சித்தாலும் அவர்களது முகங்கள் கோபத்தால் கர்ஜனை செய்யும் சிங்கம் தனது இரையை விரட்டிவிடுவது போல விரட்டப்பட்டனர்.
பெருங்கடலென இருந்த மன்னர்கள் கணக்கிலடங்கா அலைகளான தங்கள் துருப்புகளுடன் பயங்கரமான மோதலுக்குத் தயாராகிறார்கள் என்பதைக் கிருஷ்ணன் புரிந்து கொண்டான்.
சிசுபாலன் ஒ குரு குலத்தவனே யுதிஷ்டிரா இந்த விருஷ்ணி யாதவ குலத்தவன் கிருஷ்ணன் சிறப்பு மிகுந்த ஏகாதிபதிகளுக்கு மத்தியில் தான் ஏதோ மன்னனைப் போல கருதிக்கொள்ளும் அவன் கிருஷ்ணன் அரசமரியாதைக்குத் தகுதியற்றவன்.
ஓ பீஷ்மா உம்மைப்போல அறம் மற்றும் ஒழுக்கத்தை அறிந்தும் விருப்பப்படி இஷ்டப்படி நடப்பவன் நேர்மையானவர்கள் மற்றும் ஞானவான்களுக்கு மத்தியில் இருந்து விலக்கப்பட வேண்டியவன்.
ஓ குரு குலத்தின் காளையே யுதிஷ்டிரனே கிருஷ்ணன் வயதில் மூத்தவன் என்று நீர் மதிப்பிட்டிருந்தால் இதோ வசுதேவர் கிருஷ்ணனின் தந்தை இருக்கிறார் எப்படி அவர் வசுதேவர் முன்னிலையில் அவரது மகனை கிருஷ்ணனை வழிபடலாம்?
வாசுதேவனை கிருஷ்ணனை உமது நலம் விரும்பியாகவோ அல்லது ஆதரவாளனாகவோ மதிப்பிட்டிருந்தால் இதோ துருபதன் இருக்கிறான் எப்படி மாதவன் கிருஷ்ணன் முதல் மரியாதையான வழிபாட்டுக்குத் தகுந்தவனாவான்?
சந்தனுவின் மகனான கிழவன் பீஷ்மன் விரும்பிய போது சாகும் வரம் பெற்றவன் பீஷ்மன் இங்கிருக்கும்போது ஓ மன்னா யுதிஷ்டிரா கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்?
ஞானத்தின் அனைத்துக் கிளைகளையும் அறிந்த வீரன் அஸ்வத்தாமன் இருக்கும்போது ஓ மன்னா யுதிஷ்டிரா கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்?
மனிதர்களில் முதன்மையான மன்னர்களின் மன்னன் துரியோதனனும் பாரத இளவரசர்களின் குருவான கிருபரும் இங்கிருக்கும்போது கிருஷ்ணன் உன்னால் ஏன் வழிபடப்பட்டான்?
ஒப்பற்ற பீஷ்மகனும் அனைத்து நற்குறிகளும் கொண்ட மன்னன் பாண்டியனும் மன்னர்களில் முதன்மையான ருக்மியும் ஏகலவ்யனும் மத்ர மன்னன் சல்யனும் இங்கிருக்கும்போது ஓ பாண்டுவின் மகனே யுதிஷ்டிரா நீ ஏன் கிருஷ்ணனுக்கு முதல் வழிபாட்டைச் செலுத்தினாய்?
இவற்றை எல்லாம் அறிந்தும் ஓ குருக்களின் தலைவனே யுதிஷ்டிரனே நீ இதைச் செய்திருக்கிறாய் என்றால் லாப நோக்கம்தான் அதற்குக் காரணம்.
ஓ பாரதா யுதிஷ்டிரா மதுவைக் கொன்றவனுக்கு கிருஷ்ணனுக்கு முதல் மரியாதை செய்வதுதான் உனது விருப்பமென்றால் ஏன் இத்தனை மன்னர்களை இங்கே அழைத்து அவர்களை அவமதித்தாய்?
குந்தியின் சிறந்த மகனுக்கு யுதிஷ்டிரனுக்கு அச்சத்தாலோ அல்லது லாப விருப்பத்தாலோ சமாதானத்தால் வெல்லப்பட்டோ நாங்கள் கப்பம் கட்டவில்லை.
அரச லட்சணம் இல்லாத கிருஷ்ணனுக்கு கூடியிருக்கும் மன்னர்களுக்கு மத்தியில் முதல் மரியாதை வழங்கபட்டதைவிட வேறு என்ன அவமானம் வேண்டும்?
ஓ மாதவா கிருஷ்ணா உனக்கு முதல் மரியாதை செய்யும் போது அதற்கு நீ தகுதியில்லாதவன் என்று அவர்களுக்கு நீயாவது சொல்லியிருக்க வேண்டாமா?
ஓ ஜனார்த்தனா கிருஷ்ணா அற்பமான இளவரசர்களால் பாண்டவர்களால் கொடுக்கப்படும்போதும் உனக்குத் தகுதியில்லாத மரியாதையை ஏன் நீ ஏற்றாய்?
கிடைத்த சுத்திகரிக்கப்பட்ட நெய்யை தனிமையில் உண்ணும் நாய் போல உனக்குத் தகுதியில்லாததை ஏற்றுக் கொண்டு பெரும் மரியாதை கிடைத்துவிட்டதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்.
ஓ ஜனார்த்தனா கிருஷ்ணா இது இந்த ஏகாதிபதிகளுக்கு அவமானமில்லை மறுபுறம் நீயே குருக்களை கௌரவர்களை அவமதித்து இருக்கிறாய்.
நிச்சயமாக ஓ மதுவைக் கொன்றவனே கிருஷ்ணா ஆண்மை சக்தி இல்லாதவனுக்கு மனைவி எப்படியோ கண்ணில்லாதவனுக்கு அற்புதமான காட்சி எப்படியோ அதே போலத்தான் மன்னனல்லாத உனக்கு செய்யப்பட்ட அரச வழிபாடும்.
இந்த வார்த்தைகளைப் பேசிய சிசுபாலன் தனது அற்புதமான இருக்கையில் இருந்து எழுந்து மன்னர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு சபை விட்டு வெளியேறினான்.
யுதிஷ்டிரனிடம் அனுமதி பெற்று பீமன் கிழக்கு நோக்கி படையெடுப்பது பாஞ்சாலம் செல்வது சேதியில் தங்குவது வைசம்பாயனர் சொன்னார் அதேவேளையில் அர்ஜுனன் வடக்கு நோக்கி படை நடத்தி சென்ற வேளையில் பெரும் சக்தி கொண்ட பீமசேனன் யுதிஷ்டிரனின் சம்மதத்தைப் பெற்று கிழக்கு நோக்கி படை நடத்திச் சென்றான்.
பராக்கிரமம் கொண்ட அந்த பாரதர்களில் புலி பீமன் யானைகளும் குதிரைகளும் ரதங்களும் நிறைந்த படையுடன் இருந்த அந்த எதிரிகளின் துயரை அதிகரிப்பவன் நன்கு ஆயுதங்கள் நிரம்பியவனாகவும் எதிரி நாடுகளை நசுக்கும் தகுதி உள்ளவனாகவும் இருந்தான்.
மனிதர்களில் புலியான பாண்டுவின் மைந்தன் பீமன் பெரும் நாடான பாஞ்சாலத்திற்குச் சென்று அந்தப் பழங்குடிகளைச் சமாதானப்படுத்த பல்வேறு வழிகளைக் கையாண்டான்.
அந்த ஒப்பற்ற மன்னனின் சாதனையைக் கண்ட பீமன் அந்த பெரும் பலம் வாய்ந்த சுதர்மனைத் தனது தளபதிகளில் முதன்மையானவனாக நியமித்தான்.
பிறகு அந்த குந்தியின் மைந்தன் அந்த ஏகாதிபதியைத் தனது கடும் சாதனையால் வீழ்த்தி கிழக்குப் பகுதியைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.
பிறகு பெரும் பலம் கொண்ட அந்த குரு குல இளவரசன் பீமன்தெற்கில் உள்ள புலிந்த நாட்டிற்கு சென்று சுகுமாறனையும் மன்னன் சுமித்திரனையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான்.
பிறகு ஓ ஜனமேஜயா அந்த பாரத குலத்தின் காளை பீமன் யுதிஷ்டிரனின் கட்டளையின் பேரில் பெரும் சக்தி மிக்க சிசுபாலனை எதிர்த்து படை நடத்தினான்.
பிறகு ஓ மன்னா ஜனமேஜயா அந்தச் சேதி நாட்டு மற்றும் குருகுலக் காளைகள் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்து ஒருவர் நலனை மற்றவர் விசாரித்தனர்.
பிறகு ஓ ஏகாதிபதி சேதி நாட்டு மன்னன் சிசுபாலன் புன்னகையுடன் தனது நாட்டை சேதி நாட்டை பீமனுக்கு அளித்து ஓ பாவமற்றவனே பீமனே நீ எவ்வகை உறுதியுடன் இருக்கிறாய்?
பாண்டவர்கள் அந்தணர்களுக்கு மத்தியில் இருப்பதை அறிந்த கிருஷ்ணன் பலராமருக்கு அதைச் சுட்டிக் காட்டியதும் வில்லைப் பார்த்து சில அரசர்களின் ஆசை ஒழிந்ததும் பல அரசர்கள் வில்லில் நாணேற்ற முடியாமல் பங்கமடைந்ததும் அர்ஜுனன் வில்லில் நாணேற்ற எழுந்ததும்..... வைசம்பாயனர் சொன்னார் பிறகு காதுகளில் வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த இளமையான இளவரசர்கள் ஒருவருக்கொருவர் மேலோங்கும் வகையில் தங்களை ஆயுத சாதனை செய்தவர்களாகவும் பெரும் பலத்தைக் கொடையாகக் கொண்டிருப்பதாகவும் நினைத்துக் கொண்டு தங்கள் ஆயுதங்களைச் சுழற்றிக் கொண்டு எழுந்தனர்.
அவர்கள் தங்கள் அழகிலும் வீரத்திலும் குலவழியிலும் அறிவிலும் செல்வத்திலும் இளமையிலும் கர்வம் கொண்டு இமயத்தின் மதம் பிடித்த யானைகளைப் போல இருந்தனர்.
ஒருவரை ஒருவர் பொறாமையுடன் பார்த்து காமதேவனின் வசப்பட்டு கிருஷ்ணை திரௌபதி எனதே என்று சொல்லிக்கொண்டு தங்கள் அரச ஆசனங்களில் இருந்து திடீரென எழுந்தனர்.
க்ஷத்திரியர்கள் ஒவ்வொருவரும் துருபதனின் மகளை திரௌபதியை வெல்லும் விருப்பத்தோடு மலைகளின் அரசன் மகள் உமாவைச் சூழ்ந்து நிற்கும் தேவர்கள் போல அந்த அரங்கத்தில் கூடியிருந்தனர்.
மலர்களால் ஆன வில்லைக் கொண்டிருக்கும் தேவனின் மன்மதனின் கணைகளால் தாக்கப்பட்டு கிருஷ்ணையின் நினைவால் இதயத்தைத் தொலைத்த அந்த அரங்கத்திலிருந்த இளவரசர்கள் அந்தப் பாஞ்சால மங்கையை திரௌபதியை வெல்வதற்காகத் தங்கள் சிறந்த நண்பர்களைக் கூட பொறாமையுடன் கண்டனர்.
ருத்ரர்கள் ஆதித்யர்கள் வசுக்கள் அசுவினி இரட்டையர்கள் ஸ்வதர்கள் மருதர்கள் கூடி வர குபேரனும் யமனும் முன்னணியில் நடக்க தேவர்கள் தங்கள் ரதங்களில் அந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
அங்கே தைத்தியர்கள் சுபர்ணர்கள் நாகர்கள் தெய்வீக முனிவர்கள் குஹ்யர்கள் சாரணர்கள் விஸ்வவசுக்கள் நாரதர் பர்வதர் அப்சரஸ்களுடன் கூடிய முக்கிய கந்தர்வர்களும் அங்கே வந்தனர்.
ஹலாயுதன் பலதேவன் பலராமன் ஜனார்த்தனன் கிருஷ்ணன் மற்றும் மற்ற விருஷ்ணி குல யாதவ குல தலைவர்கள் அந்தகர்கள் மற்றும் கிருஷ்ணனின் தலைமையை ஏற்ற மற்ற யாதவ குடிகளும் அந்தக் காட்சியைக் கண்டு அங்கே இருந்தனர்.
தாமரைகளால் நிறைந்த தடாகம் போலவும் சாம்பலால் மூடப்பட்ட நெருப்பு போலவும் இருந்த அந்தப் பாண்டவர்களைக் கண்ட யது குல வீரர்களில் முதன்மையான கிருஷ்ணன் சிறிது நேரம் சிந்தித்தான்.
பிறகு ராமனிடம் பலதேவனிடம் பலராமன் அது யுதிஷ்டிரன் அது பீமன் அது ஜிஷ்ணு அர்ஜுனன் அது அந்த இரட்டையர்கள் என்று கிருஷ்ணன் சொன்னான்.
மற்ற மன்னர்களின் மகன்களும் பேரன்களும் கோபத்தில் தங்கள் உதடுகளைக் கடித்துக் கொண்டு கண்களும் இதயங்களும் நினைவுகளும் கிருஷ்ணையின் திரௌபதியின் மேல் நிலைத்திருக்க அங்கிருந்த பாண்டவர்களைக் கவனியாமல் தங்கள் கண்களை அகல விரித்து திரௌபதியை மட்டும் கண்டனர்.
பலம் பொருந்திய கரங்களுடைய பிருதையின் மகன்களும் யுதிஷ்டிரன் பீமன் அர்ஜுனன் அந்த சிறப்பு மிகுந்த இரட்டை வீரர்களும் நகுலன் சகாதேவன் திரௌபதியைக் கண்டு காமனின் கணையால் அடிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
தெய்வீக முனிவர்கள் கந்தர்வர்கள் சுபர்ணர்கள் நாகர்கள் அசுரர்கள் சித்தர்கள் கூடியிருக்க தெய்வீக மலர்கள் தூவி தெய்வீக நறுமணம் வீச மேளத்தின் ஓசையும் கணக்கற்ற மனிதக் குலர்களும் ஒலிக்க புல்லாங்குழலின் அமைதியான இசை எதிரொலிக்க வீணை மற்றும் சிறு முரசின் இசை அந்த சுற்றுவட்டாரத்தையே நிரப்ப தேவர்களின் ரதம் உள்ளே நுழைவதற்கு இடமில்லாமல் இருந்தது.
பிறகு கர்ணன் துரியோதனன் சால்வன் சல்யன் அஸ்வத்தாமன் கிரதன் சுனிதன் வக்ரன் கலிங்க மன்னன் பங்கன் பாண்டியன் பாண்டிய மன்னன் பௌந்தரன் விதேக மன்னன் யவனர்கள் தலைவன் மற்றும் மற்ற மன்னர்களின் மகன்களும் பேரன்களுமான தாமரைக் கண் கொண்ட அந்த அரசுரிமை பெற்ற இளவரசர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக அந்த ஒப்பற்ற அழகுடைய மங்கையை அடைய தங்கள் வீரத்தைக் காண்பிக்கத் துவங்கினர்.
கிரீடங்களாலும் மாலைகளாலும் கை வளையங்களாலும் மற்ற ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு பெரும் பலத்துடனும் பெரும் வீரத்துடனும் இருந்த அந்த இளவரசர்கள் தங்கள் பலமும் சக்தியும் வெடித்துச் சிதற முயற்சித்தாலும் கற்பனையில் கூட அந்த இயல்புக்கு மிக்க உறுதியுடைய வில்லுக்கு நாணேற்ற முடியவில்லை.
அந்த மன்னர்களில் சிலர் தங்கள் பலம் கல்வி நிபுணத்துவம் சக்தி ஆகியவற்றை உபயோகப்படுத்தி தங்கள் உதடுகள் வீங்க அந்த வில்லுக்கு நாணேற்ற முயன்றனர்.
தங்கள் சக்தி விரையமாகியதால் தங்கள் கிரீடங்களும் மாலைகளும் நழுவ பெரு மூச்சு வாங்கி இனி தங்களால் அந்த அழகான மங்கையை வெல்ல முடியாது என்று சாந்தமடைந்தனர்.
சூரியனின் மகனும் சூத குலத்தைச் சேர்ந்தவனுமான கர்ணன் நெருப்பைப் போல அல்லது சோமனைப் போல அல்லது சூரியனே வந்தது போல அந்தக் குறியை அடிக்கத் தீர்மானித்ததைக் கண்ட வில்லாளிகளில் முதன்மையானவர்களான பாண்டுவின் மகன்கள் அந்தக் குறி அடிக்கப்பட்டு தரையில் விழுந்ததாகவே நினைத்தனர்.
இதைக்கேட்ட கர்ணன் எரிச்சலுடன் சிரித்து மேல்நோக்கிச் சூரியனைப் பார்த்து வட்டமாக வளைக்கப்பட்ட வில்லை ஒருபுறமாகத் தூக்கி ஏறிந்தான்.
பிறகு பல க்ஷத்திரியர்களும் அந்த சாதனையைக் கைவிட்ட பிறகு தமகோசனின் மகனான யமனுக்கு ஒப்பான அந்த சிறப்பு மிகுந்த சேதி நாட்டு மன்னன் சிசுபாலன் வீரத்துடன் உறுதி பூண்டு அந்த வில்லுக்கு நாணேற்றும் பெருமுயற்சியில் முழங்கால் மடிந்து பூமியில் விழுந்தான்.
பிறகு மத்ர மன்னனான பெரும் வீரன் சல்யன் பெரும் பலத்தைக் கொண்டு அந்த வில்லின் நாணையேற்ற பெரும் முயற்சி செய்து முழங்கால் மடிந்து தரையில் விழுந்தான்.