sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாயன்மார் திருமேனிகளும் அவர்தம் வரலாற்றுச் சிற்பங்களும் பொதுமக்கள் பார்வையிற் பட்டு அவர்களைச் சிவநெறிச் செல்வர்களாக்க வேண்டும் என்பதே சோழ மன்னர்களின் விருப்பமாகும் செங்காட்டங்குடியில் சிறுதொண்ட நம்பி விழாவும் சீகாழியில் ஞானசம்பந்தர் விழாவும் திருவாரூரில் சுந்தரர் விழாவும் திருவதிகையில் திருநாவுக்கரசர் விழாவும் சிறப்பாக நடைபெற்றன.
சோழர் காலச் சைவ மக்கள் நாயன்மார்மீது அளவுகடந்த பற்றுக்கொண்டிருந்தனர் என்பதை அறிவிக்க அவர்தம் பெயர்களைத் தம் பிள்ளைகட்கு வழங்கியதிலிருந்து அறியலாம்.
சிறுத்தொண்ட நம்பி வெண்காட்டு நங்கை பரவை நங்கையார் திருவெண்காட்டு நங்கை கண்ணப்ப தேவர் ஐயாற்றடிகள் புகழ்த்துணையடிகள் காரிவேளார் கோட்புலி சிங்கன் கலியன் காமன் தாயன் ஆரூரன் கம்பன் நம்பிவிடங்கன் அணுக்க வன்றொண்டன் உடைய நம்பி கலையன் குமரன் ஆலால சுந்தரப் பல்லவரையன் தண்டியடிகள் கம்பன் மதுராந்தகன் திருநீலகண்டன் இளையான்குடி கிழவன் கலியன் மன்றாடி பரசமயகோளரி மானி கலையன் மாணிக்கம் போன்ற எண்ணிறந்த பெயர்கள் கல்வெட்டுக்களில் காணப்படுகின்றன.
அக்கால சைவ மக்கள் நாயன்மார் பெயர்களைத் தம் பிள்ளைகட்கு வழங்கியதோடு மட்டும் நில்லாது இடங்களுக்கும் அப்பெருமான்களின் பெயர்களை இட்டு வழங்கினர் என்பது கல்வெட்டுக்கள் உணர்த்தும் செய்தியாகும்.
கண்ணப்ப தேவர் கமுகந்தோப்பு திருஞான சம்பந்த நல்லூர் திருஞானசம்பந்த மங்கலம் என்னும் இடப்பெயர்கள் இங்குக் குறிக்கத்தக்கவை.
பரஞ்சோதி மடம் திருவரகீசன் மடம் தில்லைவாழ் அந்தணர் மடம் நம்பி திருமுருகன் திருமடம் நமிநந்தியடிகள் மடம் பரசமயகோளரி மடம் திருத்தொண்டத் தொகையான் திருமடம் திருமூலதேவர் மடம் சிறுத்தொண்டர் திருமடம் என்பன குறிக்கத்தக்கவை.
தேவாரம் அழகியான் ஆண்டார் திருத்தொண்டத் தொகையான் திருமுறைத் தேவாரச் செல்வன் திருத்தொண்டைத் தொகை நல்லூர் திருத்தொண்டத்தொகை மங்கலம் என்பன போன்ற பெயர்களைக் காண்க.
திருமுறைகளை நன்கு படித்த பழக்கத்தால் அக்காலச் சைவ நன்மக்கள் நாயன்மார் பயன்படுத்திய சொற்றொடர்களை மக்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் பிறவற்றிற்கும் பெயர்களாக வழங்கிப் பாராட்டி மகிழ்ந்தனர் என்பதும் பல கல்வெட்டுக்களால் அறியக்கிடக்கின்றது.
கோவில்களில் சமயத் தொடர்பான ஆடல்களையும் பாடல்களையும் நிகழ்த்த ஆடல் பாடல்களில் வல்ல மகளிர் அமர்த்தப்பட்டிருந்தனர் என்பதை எண்ணிறந்த கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இவருள் பதியிலார் ஒருவகையினர் ரிஷபத் தளியிலார் சிவன் கோவிற் பெண்டுகள் மற்றொரு வகையினர் திருவொற்றியூர்க்கோவிலில் சொக்கம் சந்திக்குணிப்பம் என்னும் நடன வகைகளைப் பதியிலார் ஆடும்போது ரிஷபத்தளியிலார் மிழற்றுப் பாடலை வழங்கினர்.
பதியிலார் திருப்பதிகக் கருத்துகட்கும் திருவெம்பாவைக் கருத்துகட்கும் ஏற்றவாறு நடித்தனர் என்பது திருவொற்றியூர்க் கல்வெட்டால் தெரிகின்றது.
இவர்கள் கோவிலில் திருவலகிடல் திருமெழுக்கிடல் திருவமுதுக்குரிய அரிசியைத் தூய்மை செய்தல் திருப்பதிகம் பாடல் முதலிய பணிகளைச் செய்து வந்தனர் திருநீற்றுக் காப்புத்தட்டும் மலர்த்தட்டும் விழாக்களில் ஏந்தி வந்தனர் விழாக் காலங்களில் அம்மனுக்குக் கவரிவீசினர் அச்செயலால் கவரிப்பிணா என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.
இங்ஙனம் தேவரடியார் நிலையை அடைந்த பெண்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியரல்லர் எல்லா இனத்து மகளிரும் இச் சைவப்பிணியை மேற்கொண்டு சூல முத்திரை பொறிக்கப் பெற்றுத் தேவரடியார் என்னும் தகுதியைப் பெற்றுவந்தனர்.
அழகிய பாண்டிய பல்லவரையன் என்ற படைத்தலைவனொருவன் தன் குடும்பப் பெண்களைத் தேவரடியார் ஆக்கினான் என்று திருவல்லம் கோவிற் கல்வெட்டுத் தெரிவித்தலை நோக்க இவ்வுண்மை இனிது புலனாகின்றது.
பௌத்த மதத்திற்கும் சமண மதத்திற்கும் அச்சமயக் கோவில்களை அடுத்து மடங்கள் இருந்ததுபோலவே சைவ சமய வளர்ச்சிக்குக் கோவில் களை அடுத்தும் தனித்தும் தமிழகத்தில் பல மடங் கள் இருந்தன.
அப்பர் சம்பந்தர் கால முதலே மடங்கள் சிவப்பணியைச் செய்துவந்தனவாயினும் சோழர் காலத்தில் மிகப் பல மடங்கள் தோன்றிச் சமயத் தொண்டினை நன்கு ஆற்றலாயின.
திருவா வடுதுறையில் மட்டும் திருநீல விடங்கன் மடம் சிவலோக நாயகன் மடம் சர்வதேவன் மடம் பஞ்சநதிவாணன் மடம் சங்கரதேவன் அறச்சாலை பிரமாண வாசகன் மடம் நாற்பத்தெண்ணாயிரவன் மடம் முந்நூற்றிருபத்து நால்வன் மடம் பெருந் திருவாட்டி அறச்சாலை என்பன இருந்தன.
இவற்றுள் காலாமுகச் சைவர்களின் மடங்கள் சில காபாலிகச் சைவர் மடங்கள் சில வீர சைவ மடங்கள் மிகச்சில வடநாட்டுக் கோளகி மடத்தைச் சேர்ந்த கிளை மடங்கள் சில வாரணாசிக் கொல்லா மடத்துக் கிளைகள் சில தமிழகத்து இருந்தன வாரணாசி பிக்ஷா மடத்துக் கிளை மடங்கள் சிலவும் இருந்தன.
மாளிகை மடத்து முதலியார் சந்தானத்தைச் சேர்ந்த மடங்கள் சில சண்பைக்குடி முதலியார் சந்தான மடங்கள் சில மருதப் பெருமாள் சந்தான மடங்கள் சில இச் சைவ மடத்துத் தலைவர்கள் சைவ சித்தாந்த சாத்திரங்களிலும் சைவத் திரு முறைகளிலும் சிறந்து விளங்கினர் மக்களை நல் வழிப்படுத்தினர்.
தமிழகத்துச் சைவம் சாதிபேதமற்றது அன்பே சிவம் என்ற கொள்கையால் அனைவரையும் ஒரு தாய் ஈன்ற மக்களாகக் கருதும் விரிந்த மனப் பான்மையுடையது.
இவ்வறிவுரைக்கு மாறாகச் சைவ சமயம் காணப்பட்டது சாதி வேறுபாட்டைக் கருதாது எல்லா மக்களையும் பக்தி ஒன்றையே அடிப்படையாகக்கொண்டு தன்பால் அணைத்துக் கொண்டது.
இத்தகைய குகைகளாலும் முன்சொல்லப்பட்ட மடங்களாலும் சைவசமயம் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டு வந்தது என்பது கல்வெட்டுக்களால் அறியப்படும் உண்மையாகும்.
அவற்றுள் மருத்துவரும் சல்லியக்கிரியை பண்ணுவாரும் தாதிமாரும் மருந்துப் பொருள்களைக் கொண்டு வருபவரும் மருந்துகளைச் செய்வோரும் இருந்தனர்.
நோயாளிகளுக்குப் படுக்கைகள் இருந்தன.. ஊரில் பெரும் பஞ்சம் ஏற்பட்டுக் குடிமக்கள் தவிக்கும்போது அவ்வூர்க் கோவிலில் உள்ள வெள்ளி பொன் நகைகளையும் பாத்திரங்களையும் உருக்கி ஊரார்க்குக் கடனாக உதவுவதும் பஞ்சம் நீங்கிய பிறகு உதவிய கடனை மீட்டுப் பெறுவதும் வழக்கமாக இருந்தது என்பது ஆலங்குடிக் கல்வெட்டால் தெரிகின்றது.
இங்ஙனம் கோவில்கள் பொருளாதாரத் துறையிலும் உடல்நலத் துறையிலும் அறிவுத் துறையிலும் சமயத் துறையிலும் பொது மக்களுக்குத் தொண்டு செய்துவந்தமையாற்றான் தமிழகத்தில் சைவ சமயம் மக்களுக்குப் பயன்படத்தக்க சமயமாக விளங்கியது.
திருவொற்றியூர்க் கல்வெட்டில் கண்டபடி திருப்பதிகங்கள் திருவாசகம் இவற்றின் கருத்துக்களைப் புலப்படுத்தும் நடன வகைகளும் வளர்ச்சி பெறுதல் வேண்டும்.
இம் முறையைப் பின்பற்றாமல் தமிழ் மக்களுக்கே புரியாத மொழியில் தமிழகத்துக் கோவில்களில் வழிபாடு நடைபெறுவதால் மன வொருமைப்பாட்டுக்குரிய திருக்கோவில்கள் அப்பணியைச் செய்யத் தவறியவை ஆகின்றன.
ஆதலால் நாட்டிலுள்ள சைவ நன்மக்களும் மக்கள் நலனுக்காக விளங்கும் அரசாங்கமும் இத்துறையில் கவனஞ் செலுத்தி தமிழகத்துத் திருக்கோவில்களில் தமிழ் வழிபாட்டினை நடைமுறையில் கொணர்தல் வேண்டும்.
திருஞான சம்பந்தர் பாடிய திருமுறைகள் மூன்று திருநாவுக்கரசர் பாடிய திருமுறைகள் மூன்று சுந்தரர் பாடிய திருமுறை ஒன்று மணிவாசகர் பாடிய திருவாசகமும் திருக்கோவையாரும் எட்டாம் திருமுறை திருமாளிகைத் தேவர் சேந்தனார் கருவூர்த்தேவர் பூந்துருத்தி நம்பிகாட நம்பி கண்டராதித்தர் வேணாட்டு அடிகள் திருவாலி அமுதனார் புருஷோத்தம நம்பி சேதிராயர் என்ற ஒன்பது அடிகளார்கள் பாடிய பாடல்கள் ஒன்பதாம் திருமுறையில் இடம்பெற்றுள்ளன.
சுந்தரர் பாடிய திருத்தொண்டத் தொகையைப் பின்பற்றியும் நம்பியாண்டார் நம்பி பாடிய திருத்தொண்டர் திருவந்தாதியைப் பின்பற்றியும் சேக்கிழால் பாடிய பெரிய புராணம் பன்னிரண்டாம் திருமுறையாகும்.
இதனைச் செய்த திருமூலர் கேதாரம் நேபாளம் காசி விந்தம் ஸ்ரீசைலம் இவற்றைத் தரிசித்துக்கொண்டு தென்னாடுவந்தவர் வடமொழி ஆகமங்களின் சத்துப்பொருளைத் தமிழில் பாடவேண்டும் என்ற கருத்தினால் மூவாயிரம் செய்யுட்களைக் கொண்ட திருமந்திரம் என்னும் நூலைச் செய்தனரென்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.
படைத்தால் காத்தல் அழித்தல் மறைத்தல் அருளல் என்னும் சிவனுடைய ஐந்தொழில்களும் சிவன் சக்தி விளையாட்டால் உண்டான உயிர்களைப் பற்றிய விவரங்களும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.
சிவ நிந்தை அடியார் நிந்தை கூடாதென்பதும் கோவில்களை அழிப்பது தீதென்பதும் பொறையுடைமை பெரியாரைத் துணைக்கோடல் முதலியனவும் பேசப்பட்டுள்ளன.
இயமம் நியமம் ஆசனம் பிராணாயாமம் பிரத்தியாஹாரம் தாரணம் தியானம் சமாதி என்னும் எண்வகை யோகமுறைகளும் அவற்றால் அடையும் பயன்களும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.
திருஅம்பல சக்கரம் திரிபுர சக்கரம் ஏரொளிச் சக்கரம் பைரவச் சக்கரம் சாம்பவி மண்டலச் சக்கரம் புவனாதிபதி சக்கரம் நவாக்ஷரி சக்கரம் என்பவை பற்றிய விவரங்கள் தரப்பட்டுள்ளன.
பின்பு சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் என்பன குறிக்கப்பட்டுள்ளன பின்னர்ச் சன்மார்க்கமும் அதன் பிரிவுகளான சகமார்க்கம் கடவுளை நண்பனாகக் கருதி நடத்தல் சத்புத்ர மார்க்கம் கடவுளுக்கு மகனாக நடத்தல் தாசமார்க்கம் கடவுளை ஆண்டானாகக் கருதி நடத்தல் என்பனவும் விளக்கப்பட்டுள்ளன.
அடுத்து சாலோகம் இறை உலகில் வசித்தல் சாமீப்யம் கடவுளுக்கு அண்மையில் வசித்தல் சாரூப்யம் இறையோடு சமநிலை அடைதல் சாயுச்யம் இறையோடு கலத்தல் என்பன குறிக்கப்பட்டுள.
திருமூலர் நியாயம் வைசேஷிகம் சாங்கியம் யோகம் மீமாம்சை வேதாந்தம் என வேதங்களிலிருந்து கிளைத்த ஆறு உட்பிரிவுகளைக் கூறுகின்றார்.
பாசுபதன் தன் உடம் பில் சாம்பலையும் களிமண்ணையும் பூசுவன் கறுப்பு உடைகளை அணிவன் தலையை முடியிட்டுக் கொள் வன் முடியிடாமலும் விடுவன்.
பாசுபதர் இதிகாச காலமுதலே நாட்டில் இருப்பவர் பசுபதி வழிபாட் டினர் லிங்க வழிபாட்டினர் சிவனுடன் கணங்களை யும் பேய்களையும் இணைத்து வழிபடுவர் சாதி வேறு பாடற்றவர் செபம் தவம் இவற்றில் ஈடுபட்டவர் முகம் கைகள் மார்பு கொப்பூழ் இவற்றில் லிங்க முத்திரை பதிப்பவர்.
இவர்கள் நெற்றியில் மூன்று கீற்றுக்களாகா விபூதி அணிவர் உடல் முழுவது நீறு பூசுவர் தலைமயிரின் உச்சியில் எலும்பு மணிகள் கட்டியிருப்பர் காதில் எலும்பு மணிகளைக் குண்டலங்களாக அணிவர் கழுத்தில் எலும்பு மணித் தாழ்வடம் அணிவர் முன்கையில் எலும்பு மணி கோத்த கயிறு கட்டுவர் தோளில் யோகப் பட்டிகையும் கறுப்பு மயிர்க் கற்றையாலான பூணூலும் அணிவர் கோவணம் தரிப்பர் அதன்மேல் அசைந்தாடும் சிறிய உடையைத் தரிப்பர் மண்டை ஓட்டில் உணவு கொள்வர்.
சாத்திர முறைப்படி தீட்சை பெற்றுப் பச்சைக்கொடி ஒன்றைக் கையில் ஏந்தி நாள்தோறும் மனிதர் தலையோட்டில் ஐயம் ஏற்று உண்பவர் முத்தராய்ச் சிவன் ஆவேசித்தலால் எல்லாக் குணங்களும் பெற்றுச் சிவசமயமாவர் என்பது காபாலிகர் கொள்கை.
காபாலிகர் சிவனைக் கொடிய பைரவ வடிவில் வணங்குவர் உடம்பில் பிணச்சாம்பல் பூசுவர் தலையில் சடை உடையவர் தலை மாலை அணிபவர் புலித் தோலாலான கோவணத்தை உடுப்பர் இடக்கையில் கபாலம் ஏந்தியிருப்பர்.
சிறுத் தொண்டர் இப்பிரிவைச் சேர்ந்தவர் ஆதலால் பைரவ வேடத்தில் வந்த அடியவருக்குத் தம் மைந்தனை அறுத்துக் கறி சமைத்துப் படைத்தார் என்பது இங்கு அறியத்தக்கது.
பைரவம் பெரும்பாலும் வாம மதத்தோடு ஒத்துச் சிறுபான்மை ஆசாரங்களில் வேறுபட்டுப் பைரவனே பரம்பொருள் என்று நம்பி பைரவ மதத்தில் சேருவதே முக்தி அளிக்கும் என்பது இச் சமயத்தினர் கோட்பாடு.
பக்தி நெறி யைப் பின்பற்றி ஒழுக்கத்தோடு வாழ்க்கை நடத்தி லிங்கத்தை வழிபடுவோர் துறக்கம் அடைவர் என் பது வீரசைவர் நம்பிக்கை.
இவர்கள் வடமொழி வேதங்களை ஒப்புக்கொள்ளாதவர் சாதி வேறுபாடு இல்லாதவர் குழந்தை மணம் செய்யாதவர் கைம் பெண் மறுமணம் செய்பவர் புலாலையும் குடியையும் ஒழித்தவர் இறந்தாரைப் புதைப்பவர் லிங்கத்தைப் போலக் குல்லாய் தைத்துத் தலையில் அணிப வரும் இவருட் சிலராவர்.
சுத்த சைவர் பதி பசு பாசம் என்பவற் றின் வேறுபாடுகளை உணர்ந்தவர் சித் என்னும் அறிவை அசித் என்னும் அவித்தையால் கெடாமற் பார்ப்பவர் தூய மாயையுடன் அசுத்த மாயையைக் கலக்க விடாதவர்.
அசுத்த சைவர் காதில் குண்டலங்களை அணிவர் உடம்பில் நீறு பூசுவர் ருத்திராட்ச மாலையை அணிவர் சரியை கிரியை வழி நிற்பர் உபதேசம் பெற்று மந்திரங்களைச் செபித்துக் கொண்டிருப்பர்.
மார்க்க சைவர் காதில் குண்டலங்களை அணிவர் உடம்பில் நீறு பூசுவர் புறவேடத்திற்கு மிகுந்த மதிப்புத்தாரார் ஞானத்தையே சிறப்பாகக் கருதுவர் வேதாந்தத்துடன் கூடிய சித்தாந்தப் பாதையிற் சென்று ஜீவன் முக்தராவர்.
கடுஞ்சுத்த சைவர் என்பவர் சைவர்க்குரிய வெளி வேடங்களில் கவனம் செலுத்தார் நேரே சிவனிடம் சென்று தங்கள் பாசத்தையும் பசுத்வத்தையும் ஒழித்துச் சிவஞானத்தை அடைவர்.
அவர்கள் சுத்த சைவர்க்குரிய சமயப்படிகளிற் செல்லார் அவர்கள் நான் அவன் என்ற வேறுபாடு அற்றவர்கள் சொல்லரிய தத்துவத்தை அடைந்து இந்திரியங்களை அடக்கியவர்கள்.
கடுஞ்சுத்த சைவருடைய இலக்கணங்களைத் திருமூலர் கூறியிராவிடில் நாயன்மார் பலருடைய செயல்கள் பித்தர் செயல்களாகக் காணப்பட்டிருக்கும் விளக்கமும் மதிப்பும் பெற்றிரா நாம் வேறு எந்த நூலைக் கொண்டும் உண்மை அறிந்திருக்க முடியாது.
எனவே சுத்தசைவரும் மார்க்க சைவருமே வேதாந்தத்துடன் கூடிய சித்தாந்தத்தை அறிந்தவர் என்பதும் வேதாந்தத்துடன் கூடிய சைவ சித்தாந்தமே சுத்த சைவம் என்பது திருமூலர் கருத்தாதல் காண்க.
தாசமார்க்கம் என்பது சிவனைத் தலைவனாகவும் தன்னை அடிமையாகவும் கொண்டு வழிபட்டு முக்தியடைதல் விளக்கேற்றல் மலர் கொய்தல் அலகிடல் மெழுகுதல் மணியடித்தல் அபிடேக நீரைக் கொணர்தல் முதலிய கோவில் தொழில்கள் இத்துறைக்கு உரியன.
சிவனுக்கு நிகராகும் தெய்வம் வேறில்லை அவன் பிறப்பு அற்றவன் பேரருளாளன் யாவர்க்கும் இன்பம் அருள்வான் அவனைத் தொழுங்கள் ஞானம் பெறலாம் அவனை எந்த வகையிலும் ஏத்தலாம்.
அவன் அருள் புரிவான் காரைக்கால் அம்மையாரும் பரண தேவரும் கையாண்ட முறைப்படியே திரு மூலரும் தம் பெயரையும் நூல் படிப்பதால் அடையும் பயனையும் குறித்துள்ளார்.
குப்தர்கள் காலத்தில் கோதாவரியாற்றங்கரையில் மந்த்ர காளேசுவர் என்ற இடத்தில் மந்த்ரகாளேவசுவர் கோவிலைச்சுற்றி நான்கு சைவ மடங்கள் இருந்தன.
திருமூலருக்கு முன் தமிழ்நாட்டில் தமிழ் மொழியில் சைவ சித்தாந்த நூல் இல்லை அவர் செய்த திருமந்திரமே சைவ சித்தாந்த முதல் நூல் என்பது தெளிவு.
ஆதலின் இந்நூல் பின் வந்த அப்பர் சம்பந்தர் சுந்தரர் முதலிய சமயாசாரியர்கட்கும் அவர்களால் பரப்பப்பட்ட சைவ சமயத்திற்கும் ஆதார நூலாயிற்று.
ஒவ்வொரு பதிகத்திலும் அப்பதிகம் பாடப்பெற்ற ஊரின் இயற்கையமைப்பு அவ்வூர்க் கோவிலில் உள்ள சிவபெருமானின் சிறப்பு அவனை அடைவதால் பெறத்தகும் பயன் இராவணன் கயிலையைப் பெயர்த்துப் துன்பப்பட்டமை சமணர்பௌத்தர் வசவு என்பன பெரும்பாலும் இடம் பெற்றிருத்தல் காணலாம்.
சம்பந்தர் பாடல்களில் தலங்களின் இயற்கை யழகு பல வரலாற்றுச் செய்திகள் இசை நடனம் சமணர் பௌத்தர் பற்றிய செய்திகள் தமக்கு முன்னிருந்தவரும் தம் காலத்தவருமான நாயன்மார் பற்றிய குறிப்புக்கள் பலவகைச் சிவனடியாரைப்பற்றிய குறிப்புக்கள் தம்முடைய வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகள் கோவில்களில் நடைபெற்ற விழாக்கள் வழிபாட்டு முறைகள் புராணக்கதைக் குறிப்புக்கள் சைவசமயக் குறிப்புக்கள் முதலியவற்றைக் காணலாம்.
தலத்தின் இயற்கையழகை விளக்கும் பாடல்களில் செடிகள் கொடிகள் மரங்கள் மலர்கள் யாவும் குறிக்கப்பட்டுள்ளமை சம்பந்தரது கவனிக்கும் ஆற்றலையும் இயற்கை அழகை அநு பவிக்கும் மனப்பண்பையும் நன்கு விளக்கும்.
சம்பந்தர் காலத்தில் சீகாழி கடலருகில் இருந்தது நாகை சிறந்த துறைமுகப் பட்டினமாக இருந்தது என்பன போன்ற வரலாற்றுக் குறிப்புக்கள் பல அவர் திருப்பதிகங்களில் காணப்படுகின்றன.
அவர் காலத்தில் மறையவர்கள் மிகுதியாக வாழ்ந்த தலங்கள் எவை என்பதையும் வேறுபல பொதுக் கருத்துக்களையும் அவர் பாக்கள் தெரிவிக்கின்றன.
செங்காட்டங் குடியில் கணபதீச்சரம் என்ற கோவிலும் ஆவூரில் பசுபதீச்சரம் என்னும் கோவிலும் நரையூரில் சித்தீச்சரம் என்ற கோவிலும் மயிலாப்பூரில் கபாலீச்சரம் என்ற கோவிலும் இவ்வாறே பல ஊர்களுல் வேறுவேறு பெயர்கொண்ட கோவில்களும் இருந்தன.
பல்லவ மகேந்திரவர்மன் இசை நடனம் நாடகம் இம் மூன்றையும் வளர்த்தவனாதலால் அவன் காலத்தில் வாழ்ந்த அப்பருடைய பாடல்களில் இசை நடனம் பற்றிய குறிப்புக்கள் மிகுதியாகக் காணப்படுகின்றன.
பள்ளி என்று முடியும் சிவத்தலங்களும் வீரட்டம் குடி ஊர் காடு வாயில் மலை ஆறு குளம் களம் என முடியும் தலங்களும் இவரால் தொகைப்படுத்திக் குறிக்கப்படுகின்றன.
இப் பெரியார் சூலை நோயால் வருந்தியது முதலிய தம் வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகள் பலவற்றைத் தம் பதிகங்களிற் பாடியுள்ளார் தாம்கண்ட விழாக்களைப் பற்றிய விவரங்களைப் பல பதிகங்களில் கூறியுள்ளார்.
அடியார் மலரும் நீரும் கொண்டு கோவில் செல்லுதல் வாழிபோற்றி என்று இறைவனை ஏத்துதல் அகநெகிழ்ச்சியோடு கோவிலுக்குச் செல்லுதல் சிலர் பாடிக்கொண்டே கோவிலுக்கு வருதல் ஆடவரும் பெண்டிரும் கோவிலை வலம் வருதல் பாடுதல் பணிதல் மூன்று சந்தி வணக்கம் முதலிய வழிபாட்டு முறைகள் இவரால் நன்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன.
அப்பர் சம்பந்தர் சென்ற நெறியைப் பின்பற்றியே சென்றவராதலால் சுந்தரர் பாக்களிலும் பல இடங்களைப்பற்றிய வரலாற்றுக் குறிப்புக்கள் முதலியன காணப்படுகின்றன.
ஆயின் தம் கால வரலாற்றுக் குறிப்புக்களை மிகுதியாகத் தரும் சிறப்பு இவர்பால் மருகல் நாட்டு மருகல் கொண்டல் நாட்டுக் கொண்டல் மிழலை நாட்டு மிழலை வெண்ணி நாட்டு மிழலை என்றாற் போன்ற தொடர்கள் இவர் காலத்திருந்த நாட்டுப் பிரிவினையை நன்குணர்த்துதலோடு இவரது நாட்டு அறிவையும் நன்கு விளக்குவனவாகும்.
இவர் தம் காலத்துச் சேர சோழ பாண்டிய பல்லவ வேந்தர் நால்வர்க்கும் நண்பராக இருந்தார் தமிழகம் முழுமையும் சுற்றிப் பார்க்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார்.
தண்டன் தோட்டம் தென்னூர் தஞ்சாக்கை தெள்ளாறு முதலியன அப்பர் சம்பந்தர்க்குப்பின்னும் இவர்க்கு முன்னும் ஏற்பட்டனவாதல் வேண்டும்.
சமணபௌத்த நூல்கள் பொய்ந்நூல்கள் அவற்றை நம்பாமல் சிவனை வழிபடுங்கள் தீவினை அற்று நன்மை அடைவீர்கள் திருப்பதிகங்களைப் பாடிப் பயன் பெறுங்கள் எவரும் ஐந்தெழுத்தோதி மேன்மை பெறலாம் ஐந்தெழுத்தே நல்ல துணை ஐம்பொறிகளையும் அடக்குங்கள் மனத்தை ஒருவழிப்படுத்தி இறைவனை நினையுங்கள் சிவனைக் காண்பீர்கள் புலனடக்கம் கொண்டு மனத்தை ஒருவழிப்படுத்த வல்லவர் சிவப்பேறு பெறுவர் என்பன இவர்தம் அறிவுரைகளாகும்.
சம்பந்தரது திருக்கோடிகா திருப்பதியமும் நெஞ்சுக்கு அறிவுறுத்தும் முறையில் பாடப்பட்ட அப்பரது ஆரூர்த்திருத்தாண்டகமும் மக்களுக்கு ஏற்ற சமய அறிவுரைகளாகக் கொளளற்பாலன.
பல பதிகங்களில் கோவில் வழிபாடு கோவில் தொண்டு செய்தல் தல யாத்திரை அடியார் கூட்டுறவு அடியார்க்கு உணவளித்தல் என்பனவும் வற்புறுத்தப்பட்டுள்ளன.
மணிவாசகர் காலத்தில் சங்கரரது அத்வைதக் கொள்கை நாட்டில் மிகுதியாகப் பிரசாரம் செய்யப்பட்டது போலும் இவர் அதனை மிண்டிய மாயாவாதம் என்னும் சண்டமாறுதம் சுழித்தடித்து ஆர்க்கிறது.
ஆயின் திருவாசகப் பாடல்களுள் பெரும்பாலன அத்தகையவை அல்ல முன்னவற்றுள் சமயப் பிரசாரம் காணப்படும் திருவாசகத்தில் அது காணப்பெறாது மாணிக்கவாசகர் எங்ஙனம் உழன்று உழன்று இறைவனது அருளைப் பெற்றார் என்பதே இந்நூலிற் காணப்படுவது.
இங்ஙனம் தம் குறைகளை உள்ளவாறு உணர்ந்து வருந்திக் கடவுள் முன் அழுதல் என்பது எல்லோர்க்கும் எளிதில் இயல்வது அன்று கடவுளிடம் என்றும் இறவாத காதல் பெற விரும்பும் பக்தன் அன்பை அடிப் படையாகக் கொண்ட மெய்யடியாருடன் தொடர்ந்து பழகவேண்டும் என்பது சைவ சித்தாந்தக் கொள்கைகளுள் ஒன்று.
ஆன்மாவாகிய தலைவன் கடவுளாகிய தலைவியைப் பல சோதனைப் படிகளைக் கடந்து கூடுதலே திருக்கோவையார் என்னும் நூலிற் குறிக்கப்படும் பொருளாகும்.
சேந்தனார் திருவீழிமிழலை திருவாவடுதுறை திருவிடைக்கழி ஆகியவற்றின்மீது மூன்று திருவிசைப் பாக்களும் தில்லைமீது திருப்பல்லாண்டும் பாடியுள்ளார்.
இப்பெரியார் தில்லை திருக்களந்தை ஆதித்தேச்வரம் கீழ்க்கோட்டூர்மணியம்பலம் திரு முகத்தலை திரைலோக்கிய சுந்தரம் கங்கை கொண்ட சோழேச்சரம் திருப்பூவணம் திருச்சாட்டியக்குடி தஞ்சைஇராசராசேச்சரம் திருவிடை மருதூர் ஆகிய பத்துத் தலங்கள்மீது பத்துத் திரு விசைப்பாக்கள் பாடியுள்ளார்.
பூந்துருத்தி நம்பி காட நம்பி என்பவர் திருப்பூந் துருத்தியைச் சேர்ந்தவர் இவர் திருவாரூர் தில்லை என்னும் இருபகுதிகள்மீது இரண்டு திருவிசைப் பாக்கள் பாடியுள்ளார்.
இப்பெரியார் கணம்புல்லர் கண்ணப்பர் திருநாவுக்கரசர் சம்பந்தர் சுந்தரர் சேரமான் பெருமாள் ஆகிய நாயன்மாரைத் தம் பாக்களில் பாராட்டியுள்ளார்.
ஐந்தொழில் இயற்றுதற்கு ஏதுவாகிய திருநடனம் செய்யப்படும் ஒளி நிலையமாகத் தில்லை விளங்குவதால் அதனை எல்லாத் தலங்களினும் உயர்ந்ததாகச் சைவ நூல்கள் கூறும்.
அத்துடன் முதற்பராந்தகன் காலமுதல் சோழவேந்தர் தில்லையைப் பல்லற்றானும் சிறப்பித்து வந்ததும் தில்லைப் பெருமானைத் தம் குலநாயகன் என்று கூறிவந்ததும் தில்லையைச் சோழர் காலத்தில் உயர்த்திவிட்டன.
இது திருமுறைகளையும் கன்னபரம்பரைச் செய்திகளையும் நாயன்மார் வரலாறுகளை அங்கங்கே குறிக்கும் தில்லை உலாப் போன்ற பிறநூல்களையும் சமணபௌத்த சமய நூல்களையும் நாயன்மார் பற்றிய கல்வெட்டு சிற்பஓவியச் சான்றுகளையும் உறுகருவிகளாகக் கொண்டு செய்யப்பெற்றது.
அப்பெருமக்களுடைய பிறப்பிடம் சாதி செய்த சமயத்தொண்டு முதலிய செய்திகளைத் திருமுறைகளை மட்டும் நம்பி எடுக்காமல் தாமும் நன்கு விசாரித்து பல இடங்கட்கும் நேரில் சென்று ஆராய்ந்து யாவற்றையும் திரட்டிக்கொண்ட பிறகே நூல் பாடினார் எனக் கருத அவர் நூலிற் பல சான்றுகள் உள.
அப்பர் புராணத்தில் குணபர ஈசுவரத்தையும் சிறுத்தொண்டர் புராணத்தில் வாதாபிப் படையெடுப்பையும் அவர் கூறியிராவிடில் இன்று அப்பர்சம்பந்தர் காலத்தை அறிய வேறு வழி இல்லை.
சேக்கிழார் சிறந்த சைவர் பெரும்புலவர் இவற்றுடன் சோழப் பெருநாட்டின் முதலமைச்சர் ஆதலின் அவரது காவியத்தில் இலக்கிய நயம் வரலாற்று உண்மைகள்சைவ சித்தாந்த கருத்துக்கள் என்பன அங்கங்கே மிளிர்கின்றன.
சங்க காலத்திற்குப் பிறகு தமிழராய சோழராட்சியில் தமிழ்நாட்டு நாயன்மாரைப் பற்றித் தமிழர் பாடிய தமிழ்க் காவியம் இஃது ஒன்றே என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
இதன்கண் பிராமணர் முதல் பறையர் ஈறாக உள்ள பலசாதி மக்களின் பழக்க வழக்கங்கள் பேச்சு முறைகள் நாட்டின் பெரும் பிரிவுகள்உட்பிரிவுகள் நாட்டு ஆட்சிமுறை சமணபௌத்தசைவ சமயக் கருத்துக்கள் இன்ன பிறவும் விளக்கமாகத் தரப்பட்டுள்ளன.
ஒரு பக்கம் பல்லவர் கால வரலாற்றையும் மற்றொரு பக்கம் சோழர்கால நாட்டு நிலையையும் மொழி நிலையையும் சைவ சமய நிலையையும் உள்ளடக்கிக் கொண்டுள்ள இந்நூல் தமிழர் நற்பேற்றின் பயனாய்த் தோன்றியது என்னல் மிகையாகாது.
இந் நூலிலிருந்து சேக்கிழாரது இலக்கியப் புலமை இலக்கணப்புலமை திருமுறைப் புலமை இசை நடனம்மருத்துவம்வானநூல் முதலிய பல்கலைப் புலமை சைவ சித்தாந்த அறிவு முதலியவற்றை நன்கறியலாம்.
பெரியபுராணம் ஏற்பட்ட பின்னரே அறுபத்துமூன்று நாயன்மார்கட்கும் சிற்பங்கள் ஏற்பட்டன விழாக்கள் பெருகின என்னும் விவரங்களைச் சோழர்காலக் கோவில்களிலிருந்தும் கல்வெட்டுக்களிலிருந்தும் நன்கறியலாம்.
ஆயின் இவ்வநுபவப் பாடல்கள் சமயசாத்திரங்கள் போலவே கடவுள்உயிர்உலகம் என்னும் மூன்று பொருள்களின் இலக்கணத்தையும் பயன்களையும் பயன் அடையும் நெறிகளையும் விளக்குவனவாகும்.
பரம்பொருள் சொல்லையும் மனத்தையும் கடந்து நிற்பது இயற்கையாகவே மலம் அற்றது அறிதற்கு அறியது ஆயினும் உயிர்கள் உய்யுமாறு கருணையாக விளங்குவது அவ்வருள் காரணமாக அருவத்திலிருந்து உருவமாக வெளிப்படுவது அது தானாகவே அவ்வுருவைக்கொள்ளும்.
மெஞ்ஞான நிஷ்டை கூடிய மக்கள் பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்தினவராவர் அவர்கள் ஞானக்கண்ணால் நோக்கும் இயல்பினர் கசிந்த உள்ளம் உடையவர் ஆதலின் கடவுளை உணரும் சக்தி பெற்றவராவர்.
சார்புணர்ந்து சார்பு கெடவொழுகி னென்றமையாற் சார்புணர்தல் தானே தியானமுமாம்சார்பு கெடவொழுகி னல்ல சாமதியுமாங் கேதப் படவருவ தில்லைவினைப் பற்று.
மலம் எல்லாம் நாற்றம் உடையனவாயினும் தூய்மை பொருந்திய பசுவின் சாணம் பிறமலங்களை எல்லாம் நீக்குதல்போல ஆசிரியன் மக்களுள் ஒருவனே எனினும் சிவன் அவனை நிலைக்களமாகக் கோடலால் அவன் பிறவியை ஒழிக்க வல்லவனாவன்.
சாதனஇயல் என்பது சாதனம் அடைதற்குரியவர் உயிர்கள் என்பதையும் இறைவன் திருமேனி கொண்டு ஞானம் உணர்த்தலையும் அங்ஙனம் ஞானம் கைவரப் பெற்ற உயிர் ஐந்தெழுத்து ஓதிப் பயன்பெறலும் முறையே மூன்று சூத்திரங்களில் விளக்கும்.
முதற் சூத்திரத்தில் கடவுள் உண்மையும் அவர் எல்லாவற்றையும் ஒடுக்கி மீளத் தோற்றுவிக்கும் முதற் பெருமானாகிய சிவன் என்பதும் கூறப்பட்டுள்ளன.
மூன்றாம் சூத்திரம் உயிர் சூன்யத்தை அறிவது பருவுடல் அறிகருவிகள் நுண்ணுடல் பிராணவாயு முதலியவற்றிற்கு வேறானது தானே அறிவதன்றி உணர்த்த உணர்வது உடற் கரணங்கள் கூடியிருப்பினும் அவற்றிற்கு வேறாய் நின்று அறிவது என்பன குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
கருவிகள் அறிவற்றன ஆதலின் தம்மையும் அறியா தம்மைச் செலுத்தும் உயிரினையும் அறியா அவைபோல உயிர்களும் தம்மை அறியா தம்மைச் செலுத்தும் இறைவனையும் அறியா என்பது ஐந்தாம் சூத்திரத்துப் பொருளாகும்.
எனவே இறை ஒன்றே அவ்விலக்கணத்திற்கு இலக்கியமாகும் ஆயினும் சைவ சித்தாந்தத்தில் முப்பொருள்களாகிய இறை உயிர் உலகம் என்பன என்றும் உள்ள பொருள்களாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டவை.
அஃது அசத்தாகிய உலகத்தையும் சத்தாகிய பரம் பொருளையும் அறியவல்லது அசத்தை விட்டுச் சத்தைப் பற்றக்கூடியது என்பது ஏழாம் சூத்திரத்தில் விளக்கப்படுகிறது.
உயிர்களின் தவத்தால் இறைவன் குருபரன் வடிவங் கொண்டுவந்து பக்குவம் உடையார்க்கு ஞானத்தை உணர்த்தித் தன்பால் அவர்களைச் சேர்ப்பன் என்பதை எட்டாம் சூத்திரம் விளக்குவதாகும் ஞானம் பெற்றவர் ஐந்தெழுத்து ஓதி ஞான நிலையைக் காக்க வேண்டும் என்பது ஒன்பதாம் சூத்திரத்திற் கூறப்படுகிறது.
இவ்வாறு ஞானத்தைப் பேணும் உயிர்கள் இறைவன் தம்முடன் ஒற்றித்து நிற்றலால் பாச நீக்கம் பெறும் என்பது பத்தாம் சூத்திரத்துள் விளக்கப்படுகிறது.
இறைவன் உயிர்கட்குத் துணையாக நின்று சிவப்பேறு அல்லது முத்தி நிலையைக் காட்டுவான் அவை காணுமாறு உதவியும் செய்வான் என்பது பதினோராம் சூத்திரத்தில் கூறப்படுகிறது.
புறப்புறச் சமயிகளுள் உலகாயதர் சௌத்ராந்திகர் யோகசாரர் மாத்யமிகர் வைபாடிகர் ஆகிய நால்வகைப் பௌத்தர் நிகண்டவாதிகள் ஆசீவகர் என்னும் இருவகைச் சமணர் அடங்குவர்.
பட்டாசாரியன் மதம் பிரபாகர மதம் என்னும் இருவகை மீமாம்சக மதமும் சத்தப் பிரமவாதம்மாயாவாதம் பாற்கரிய வாதம்கிரீடப் பிரம வாதம் என்னும் நால்வகை ஏகான்ம வாதமும் பாஞ்சராத்ரிகம் என்னும் வைணவ மதமும் புறச்சமயத்துள் அடங்கும்.
இவர் அனைவருடைய சமயக் கொள்கைகளைக்கூறி சித்தாந்தத்துடன் முரண்வனவற்றை மறுத்துச் சித்தாந்தத்தை நிலை நிறுத்துவதே பர பக்கம் என்பது.
சித்தியாரின் பெருமையை சிவனுக்கு மேல் தெய்வமில்லை சித்திக்கு விஞ்சிய நூலில்லை என்னும் பழமொழியாலும் தாயுமானவர் பாராட்டுரையாலும் நன்குணரலாம்.
இதன் பாயிரத்துள் திருக்கயிலாய பரம்பரை ஆசிரியர்கள் இன்னார் என்பதும் சைவ நூல்களின் இயல்பும் தீட்சை வகைகளும் சுருக்கமாகவும் விளக்கமாகவும் ஓதப்பட்டுள்ளன.
இதில் சைவ சித்தாந்த அத்வைத நிலைஉடலும் உயிரும் கண்ணொளியும் கதிரொளியும் உயிரறிவும் கண்ணொளியும் போல இரண்டறக் கலத்தல் என்று விளக்கம் கூறப்பட்டுள்ளது.
பல சமயத்தாரின் முத்தி பேதங்கள் வகுத்துக்கூறி அவற்றிற்கு மேலதாய்ச் சித்தாந்த முத்தி விளங்கும் முறைமை உணர்த்தப்பட்டுள்ளது.
அவை உயிரவை நிலை இருள்மல நிலை அருளது நிலை அருளுறு நிலை அறியுநெறி உயிர் விளக்கம் இன்புறு நிலை ஐந்தெழுத்தருள்நிலை அணைந்தோர் தன்மை என்பன.
இருளும் ஒளியும் ஓரிடத்தில் கூடல் அரிது என விதந்து தன்பால் இறைவன் நின்ற வியப்பை அறிவிக்கும் பாடலும் காண்பான்காட்சிகாட்டப்படும்பொருள் என்னும் மூவகை உணர்ச்சியை நீத்தவர் முத்தி நிலையை அடைவர் எனக் குறிக்கும் திருப்பாட்டும் நுட்பம் செறிந்தவை.
இது உயிர் தொழிற்படும் முறைமை உணர்த்தும் வாயிலாகத் தமக்குச் சிவஞானம் நல்கிச் சிவானுபவம் ஈந்த குருவைப் பஃறொடை வெண்பாவால் வாழ்த்திய நூலாகும்.
இறைவனது பரநிலையும் அவனது பொதுநிலையாகும் ஐந்தொழில் நடத்தும் திறமும் உயிர்களை மறைத்துநிற்கும் ஆணவத்தின் இயல்பும் அதனை ஒழிக்கவேண்டி இறைவன் சேர்க்கும் மாயை காரியமாகும் உடற்கருவிகள் போகங்கள் உலகங்கள் இவற்றின் பேருதவியும் உயிர்கள் கர்ப்பவாசத்திலும் துன்புறும் துன்பநிலைகளும் பிறகு வினைக்கு ஈடாக நேரும் மறுமைப் பயன்களும் பின்னைப் பிறவிகளில் கூடிய இருவினை யொப்பு முதலிய பக்குவ நிலைகளும் இறைவன் மூவகை உயிர்கட்கு அருளும் திறமும் உயிர்கள் சிவஞானம் பெற்றுச் சரியை முதலிய நெறிகளில் ஒழுகி அடைந்த சிவப்பேற்றின் நிலையும் நாமே பிரமம் என்பதன் இழிவும் சைவசித்தாந்த முத்திப் பெருநிலையும் முறையாக நன்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன.
இது தத்துவரூபம் தத்துவக் காட்சி தத்துவ சத்தி ஆன்ம வடிவம் ஆன்ம தரிசனம் ஆன்ம சுத்தி சிவரூபம் சிவதரிசனம் சிவயோகம் சிவ போகம் என்னும் பத்துக் காரியங்களை இனிது விளக்கும் நூல்.
நிமித்த காரண பரிணாம வாதி சங்கற்பத்தில் அப்பர் சம்பந்தர்தம் திருப்பதிகங்கள் திருவாசகம் திருவிசைப்பா காரைக்கால் அம்மையார் அற்புதத் திருவந்தாதி என்பன எடுத்தாளப்பட்டன.
இந்தியாவிலும் எகிப்திலும் மால்ட்டா முதலிய தீவுகளிலும் சிறியனவும் பெரியனவுமான சிவலிங்கங்கள் பல புதை பொருள் ஆராய்ச்சியில் கிடைத்துள்ளன.
இந்தியாவில் மிகப்பழைய நாகரிக நகரங்கள் என்று ஆராய்ச்சியாளர்களால் கூறப்படும் மொஹெஞ்சொதரோ ஹரப்பா முதலிய இடங்களில் பல லிங்கங்கள் கிடைத்துள்ளன.
சிந்து வெளியில் கிடைத்த ஒரு முத்திரையில் மூன்று முகங்களைக்கொண்ட மனித உருவம் ஒன்று யோகத்தில் அமர்ந்திருப்பது போன்று காணப் படுகின்றது.
சிவபிரான் யானைத் தோலைப் போர்த்தவர் புலித்தோலை அரையில் கட்டியவர் எருதினை ஊர்தியாகக் கொண்டவர் மானை ஏந்தியவர் என்ற நூற்கருத்துக்களை நோக்க யோகியின் உருவம் சிவனைக் குறிப்பதாகலாம் என்று கூறுதல் பொருத்தமாகும்.
இவை அனைத்தையும் ஒன்றுபடுத்திப் பார்த்த சர் ஜான் மார்ஷல் என்ற அறிஞர் சிந்து வெளியிற் கிடைத்த புதுமைகளுள் முதலிடம் பெறத்தக்கது சைவத்தின் பழமையேயாகும்.