sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாம் எப்படி வேலை தேடி உறவிர்களிடமோ நண்பர்களிடோ செல்கிறோமோ... அதுபோல நாஜ்நாட் சமுக பெண்கள் மும்பையில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடும் தங்கள் உறவினர்ளிடம் உதவியை நாடுவார்கள்.
படத்தில் இடம் பெற்றிருந்த ஜி.எஸ்.டி டிஜிட்டல் இந்தியா போன்ற வசனங்களால் பா.ஜ.க வட்டாரத்தில் பெரும் பரபரப்பை கிளப்பியது.
இந்நிலையில் தற்போது இது குறித்து உதயநிதி ஸ்டாலின் மெர்சலுக்கு ப்ரோமோஷன் செய்த மாதிரி என்னுடைய படத்திற்கும் உதவுங்க என ட்விட்டரில் அந்த கட்சியை கலாய்த்துள்ளார்.இதற்கு எச்.ராஜாவும் நாங்க உதவினாலும் படம் ஓடாதாம் என பதிலளித்துள்ளார்.
இந்த மாதிரி ஒரு வித்தியாசமான படத்தை கமர்ஷியல் வெற்றியைப் பற்றிய பயம் இல்லாமல் திரைக்கு கொண்டு வந்த தயாரிப்பாளர் பிரகாஷ்ராஜ் அவர்களின் தைரியத்திற்கு சத்தமான கைத்தட்டலை நாம் கொடுக்க வேண்டும்.
அனாதையான ஜோதிகா வாழ்க்கையில் கஷ்டப்பட்டு முன்னிற்கு வந்த ஒரு பெண் தைரியசாலி அதனால் யாரும் தன் மேல் அனுதாபப்படுவது அவருக்கு பிடிக்காது.
இந்த அமைப்பின் மூலம் தொழிலாளர்கள் அடிப்படை மருத்துவம் மற்றும் வேலையின்போது ஏற்படும் விபத்துக்கான மருத்துவம் உள்ளிட்ட இதர பலன்களைப் பெறமுடியும்.
ஆன்லைனில் விண்ணப்பிப் தேர்வு செய்யப்படும் முறை ஆன்லைன் எழுத்துத் தேர்வு மற்றும் நேர்முகத் தேர்வு மூலம் தகுதியானவர்கள் தேர்வு செய்யப்படுவார்கள்.
தனியார் கல்வி நிறுவனங்களின் தரத்தை தீர்மானிப்பதற்காக தர நிர்ணய அதிகார சபையொன்று நிறுவப்படவிருப்பதாக மின்சக்தி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க சக்தி பிரதி அமைச்சர் அஜித்.பி.பெரேரா தெரிவித்துள்ளார்.
தர நிர்ணய அதிகார சபை சுயமாக இயங்கும் என்றும் தனியார் நிறுவனங்களின் தரத்தை ஆராய்வதற்கும் முறைப்படி இயங்காத நிறுவனங்கள் தொடர்பில் நடவடிக்கை மேற்கொள்வதற்கும் சபைக்கு அதிகாரம் வழங்கப்படும் என்றும் அவர் கூறியுள்ளார்.
தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகள் தொடர்பில் அரசாங்கத்தின் நிலைபாடு குறித்து விளக்கமளிக்கும் ஊடகவியலாளர் மாநாட்டில் நேற்று திங்கட்கிழமை கலந்து கொண்டு பேசும் போதே பிரதி அமைச்சர் அஜித்.பி.பெரேரா மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளதாவது மாலபே தனியார் மருத்துவக் கல்லூரியின் தரம் மற்றும் தனியார் மருத்துவ துறை தொடர்பில் எழுந்துள்ள சர்ச்சையையடுத்து அரசாங்கம் தனியார் உயர் கல்வி தொடர்பிலான தனது கொள்கையை மேலும் உறுதி செய்துள்ளது.
கொள்கை மட்டத்தில் எவ்வாறான தீர்மானத்தை முன்னெடுப்பது என்பது தொடர்பில் பொதுமக்கள் அறிந்து கொள்ளும் வகையில் அனைத்து பத்திரிகைகளிலும் இது தொடர்பாக அறிக்கை வெளியிடப்பட்டது.
பொதுவாக தாங்கள் இருக்கும் இடம் எது என்று கேட்தற்கு மகாலட்சுமி கூறியவை.. மகாலட்சுமியை வணங்கிய பக்தர்கள் அன்னையே தங்களை சிரமமின்றி தரிசித்து தங்கள் அருளைப்பெற வழி என்ன?
மக்கட்குத் தாய்மொழியே இயல்பான கருவியாதலால் இவ்விருவகைக் கல்விக்கும் எளிதாக அது பயன்படும் மேலும் எண்ணும் ஆற்றலைப் பெருக்குதற்குத் தாய்மொழிக் கல்வியே சிறப்பின் உரித்தாகின்றது.
இதனைப் பன்முறை கற்று ஆழ்ந்து பயில்வோர் எண்ணும் ஆற்றலும் பல்வேறு கருத்துக்களை அறிந்துகொள்ளுதலுமன்றி மெய்யுணர்வுப்பேறும் எளிதின் எய்திச் சான்றோராவர்.
அவர் பலர் எழுதிய உரையுள்ளும் எழுத்ததிகாரத்திற்கு நச்சினார்க்கினியருரையும் சொல்லதிகாரத்திற்குச் சேனாவரையருரையும் பொருளதிகாரத்தின் இறுதி நான்கியல்களுக்குப் பேராசிரியருரையும் பெருவழக்காகப் பயிலப்பட்டு வருகின்றன.
இவ்வருமை கருதிக் கழகத்தில் இதற்கு முன் தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரம் நச்சினார்க்கினியருரையுடன் இருமுறை பதிக்கப்பெற்று வெளிவந்திருக்கின்றது.
தொல்காப்பிய நூற்பாக்களிலும் அவற்றிற்கு நச்சினார்க்கினியர் எழுதிய உரைகளிலும் மாணாக்கர் நன்றாக விளக்கம் பெற வேண்டிய பகுதிகளின்மேல் தக்க ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகளும் விளக்கங்களும் மேற்கோளிடங்களுடன் அவ்வப்பக்கத்தின் அடிக்குறிப்பாகத் தெளிவாய்த் தரப்பட்டிருக்கின்றன.
அன்றியும் நச்சினார்க்கினியர் தமக்கு முன் தொல்காப்பியம் முழுவதற்கும் உரையெழுதி உரையாசிரியர் என்னுஞ் சிறப்புப் பெயரால் வழங்கப்பெற்று வரும் இளம்பூரண அடிகளோடு கருத்து மாறுகொள்ளும் இடங்கள் முழுவதும் நூற்பாக்களோடும் அவரவருரைகளோடும் தொகுத்துச் சேர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன.
தமிழ் நூல்கள் யாவற்றினும் தொன்மையாலுஞ் சிறப்பாலும் முதன்மைபெற்ற இந்நூல் இலக்கண நூலாக அமைந்தது யாவரும் உற்றுநோக்கத் தக்கதே.
இந்நூற் சிறப்புப் பாயிரத்தில் தமிழ் நிலத்துச் செய்யுள் வழக்கும் உலக வழக்கும் ஆய்ந்து இந்நூல் செய்யப்பட்டதென்று கூறப்படுதலால் செய்யுள் வழக்கை அறிதற்குரிய நூல்கள் பல இருந்தன வென்பது தெளிவே.
இசையொடு சிவணிய நரம்பின் மறைய என்மனார் புலவர் என்றதனாலே இசை நூல்கள் தமது நூலுள் ஒவ்வொரு பகுதியினும் தமிழ் வழக்கினை விதந்தோது மிடங்களில் என்மனார் புலவர் என்று சுட்டுதலால் புலவர்கள் பலர் தமக்குமுன் இயல்நூல் இயற்றியுள்ளார் என்பதையும் அவர் விளக்கக் கருதினார் என்பது வெளிப்படை.
முந்துநூல் என்றது அகத்தியத்தை என்பதற்கு சிற்றகத்தியம் பேரகத்தியமென்ற இரு நூலும் இப்போது வெளிவராமையால் இந்நூலை முதனூலோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதற்கு இடமில்லை.
அகத்திய நூலுணர்ச்சியும் தமிழ் நிலத்து இருவழக்கு உணர்ச்சியும் இந்நூல் செய்தற்குப் பயன்பட்டிருக்குமென்பது யாவர்க்கும் தெளிவு.
ஒரு மொழிக்கு இயல் நூல் செய்வார் பிறிதொரு மொழி இயல்நூலையும் ஆராய்தல் நூலமைப்பிற்குப் பயன்படுதலேயன்றி நூலுட் கூறப்படும் பொருளாராய்ச்சிக்கு அத்துணைப் பயன் றருதல் அரிது.
ஐந்திர வியாகரணமென்பது வடமொழியில் முதன்முதற்றோன்றிய ஓர் இலக்கண நூலாதலேயன்றி இந்திரனாற் செய்த இலக்கணம் என்பதொன்று கிடையாதென்று தமிழ் வரலாறு எழுதிய தஞ்சை திருவாளர் ராவ் பஹதூர்.
ஐந்திரமென்பது வடமொழியென்றே கருதுமிடத்து அந்நூலுள் வேற்றுமை எட்டு என்று கொண்டவாறே இந்நூலாசிரியரும் கொள்ளுதலின் அவ்வடமொழி இயல் நூலாரோடு ஒத்த கருத்துடையார் இவ்வாசிரியர் என்பதனை விளக்கக் கருதி ஐந்திர நிறைந்த தொல்காப்பியனெனச் சிறப்புப் பாயிரமுடையார் கூறினாரென்பர்.
அங்ஙனம் சிற்சில கொள்கைகளில் வடமொழி ஐந்திர நூற்கருத்தும் இவ்வாசிரியர் கருத்தும் ஒருவாறு ஒத்திருத்தல் கூடுமென்பதே யூகிக்கற்பாலது.
ஆசிரியர் நூல் செய்கின்ற காலத்து வழங்கிய வடமொழி இலக்கணம் ஐந்திரமெனப்படுதலாலும் பாணினீயம் கேட்கப் படாமையாலும் வடமொழிக்கு முதலிலக்கணம் ஐந்திரமெனவும் அதற்குப் பின்னேயே பாணினீயம் தோன்றிய தெனவும் வடமொழியாளர் கொள்ளுதலாலும் தொல்காப்பிய நூலானது வடமொழிப் பாணினீயத்திற்கு முற்பட்ட தென்பது தானே போதரும்.
வடசொற்கள் தமிழுட் பயிலுதற்கு இந்நூலுள் விதி வகுத்திருப்பதால் ஆரியரொடு தமிழர்க்குத் தொடர்பு இவ்வாசிரியர் காலத்தே ஏற்பட்டிருத்தல் கூடுமென்பது யூகிக்கப்படும்.
குமரி மலை கடல்கொண்ட நாட்டில் எவ்வாறு அமைந்திருந்தது என்று ஆயுமிடத்து அந்நாட்டின் எல்லைகளை நன்கறிந்து எழுதியுள்ள மறைந்த குமரிக்கண்டம் என்னும் ஆங்கில நூலுட் போந்த படத்தினாலே ஒரு பெருமலையானது மேலைக்கடலில் தொடங்கி வடக்குந் தெற்குமாகக் குமரிக்குத் தென்பகுதியிலுள்ள நிலப்பகுதியிலே நெடுந்தூரஞ் சென்று பின் தென்மேற்காகத் திரும்பி மடகாஸ்கர் என்ற ஆப்பிரிக்கத் தீவு வரை சென்றதாகத் தெரிகின்றது.
இந்த மலையானது தென்கிழக்கு முதல் வடமேற்கு வரை செல்லுகின்ற இமயமலையைப் போல வடமேற்குத் தொடங்கித் தென்கிழக்கிற் செல்லுகின்ற ஒரு பெருமலைத் தொடராக இருந்திருப்பதாகத் தெரிகின்றது.
சிவதருமோத்தரம் என்னுஞ் சைவவுபாகமத்தில் பொதியிற்குத் தென்பால் மகேந்திர முண்டென்றும் அந்நூலுரையுள் தெற்கு முதல் வடக்கு ஈறாக அஃது இருந்ததென்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
அதனடிவாரத்துள்ள தேசம் பொன்மயமான இலங்கையென்றும் குறிக்கப்படுகின்றது பஃறுளியாறு என்பது ஓர் பெரிய யாறாகவும் அது நெடியோனென்னும் பாண்டியனுடைய தென்றும் புறநானூற்றுள்ளே குறிக்கப்பட்டுள்ளது என்ற சிலப்பதிகார அடிகளினாலே குமரிமலையும் பஃறுளியாறும் இமயமுங் கங்கையும் போன்றிருந்தன வென்பது கருதப்படும்.
நெடியோனுக்குரிய மொழி தமிழ் மொழியாதலாலும் தமிழ் வழங்கும் நாட்டிலுள்ள யாற்றினையை நெடியோனைப் புகழும் புலவனுங் குறித்தல் இயைபுடைமையானும் கடல்கொண்ட நாட்டின் ஒரு பகுதியாதல் தமிழ் நாடென்றே கருதற்பாலது.
சரித்திர ஆராய்ச்சி மிக்கில்லாத அக்காலத்தில் கால முறையைக் கருதாமல் முன் நடந்ததைப் பின்னாகவும் பின் நடந்ததை முன்னாகவும் அவர்கள் தொகுத்துக் கூறியிருத்தல் கூடுமேயன்றிப் புதுவதாகப் புனைதல் கிடையாது.
மேற்கூறிய புறநானூற்றுட் போந்த நெடியோன் என்னும் பாண்டியனே தொல்காப்பியப் பாயிரத்துட் சுட்டிய நிலந்தருதிருவிற் பாண்டியன் என்று சிலர் யூகிக்கின்றனர்.
நிலந்தருதிருவிற் பாண்டியன் என்னுஞ் சொற்றொடரின் பொருள் தன்னாட்டைக் கடல் கொள்ள பிற அரசர் நாட்டைத் தன் குடிகட்கு வென்று தந்த சிறப்புடைய பாண்டியன் காலத்தே தொல்காப்பியம் அரங்கேற்றிய தாக அறிகின்றோம்.
இப்பாண்டியனை தென்னவன் என்று கலித்தொகை ஆசிரியர் கூறியவாறே இளங்கோவடிகளும் கடல் கொண்ட செய்தி கூறுமிடத்து தென்னவன் என்று விளிக்கின்றார்.
இத்தென்னவனும் பஃறுளியாற்றையுடைய நெடியோனும் ஒரே அரசன் என்று கொள்ளின் மன்னன் ஒருவனே கடல்கோட்கு முன்னும் பின்னும் நெடுங்காலமாக அரசாண்டான் என்பது முடியும்.
நிலந்தருதிருவிற் பாண்டியனெனப் பாயிரத்துள் விதந்தோதுதலின் அங்ஙனம் நிலந்தந்த பேருதவிக்குப் பின்னேயே தொல்காப்பியம் அரங்கேற்றப்பட்டதென்று கொள்ளுதல் இயைபுடையதே அதற்கு முன்னெனக் கொள்வாருமுளர்.
கடல் கோள் முடிந்து பிற நாடுகள் கைக்கொள்ளப்பட்டு பாண்டியன் அரசு நிலைத்த பிறகே நிலந்தருதிருவிற்பாண்டிய னென்ற பெயர் ஏற்பட்டிருத்தல் வேண்டும்.
கடல்கோட்கு முன் இருந்த நூல்கள் யாவும் இலவாகி யொழிய அதற்குப் பின் செய்யப்பட்ட முதல் நூலாகிய தொல்காப்பியம் இன்றும் நின்று நிலவுகின்றது.
கடல் கொள்ளப்படுமுன் பாண்டியர்க்குத் தலைநகர் தென் மதுரை யென்று தெரிதலால் தென்மதுரையினின்றும் அலைவாய்க்குத் தலை நகரைப் பாண்டியர் மாற்றிக் கொண்டது அதனைக் கடல் கொண்ட பின்பு என்பது ஊகிக்கப்படும்.
கபாடபுரமென்ற உரையே இயைபுடைத்து அப்பெயரால் இறையனாரகப் பொருளுரையில் இடைச் சங்கமிருந்த நகர் சுட்டப்படுதலின் இடைச் சங்கத்திற்கு நூல் தொல்காப்பியமென்றும் களவியலுட் கூறப்பட்டது.
குமரியாறு தொடங்கும் சிவதருமோத்திர உரையுள்ளும் மகேந்திர மலையின் அடிவாரத்துள்ள கனகமயமான இலங்கையின் பகுதி கடலுள் மறைந்ததென்று கூறப்பட்டுள்ளது.
இக்காரணங்களால் முதற்கடற்கோளுக்குப்பின் மகேந்திர மென்ற குமரிமலையின் ஒருபகுதியும் குமரியாறும் இவற்றிற்கும் இலங்கைக்கும் நடுவே கடலும் குமரியாற்றிற்கும் பொருநையாற்றிற்கும் இடையே நாடும் இருந்ததாகக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.
அந் நூலுள் சோழநாட்டிற்கு வடபால் ஆந்திரம் புண்டரம் முதலிய தேசங்கள் சொல்லப்பட்டமையால் அக்காலத்துத் தமிழ்நாட்டு வடவெல்லை வேங்கடம் என்பது யூகிக்கக்கடவது.
பாண்டவர் சேனைக்குச் சோறளித்த சேரமான் பெருஞ்சோற்றுதியன் சேரலாதனை முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர் என்னும் புலவர் பாடியிருப்பதாகச் தெரிகின்றது.
கபாடபுரமுங் கடல் கொள்ளப்பட்டதாக அறிகிறபடியால் அக்கடல்கோட்குப் பின்னர் பாண்டியர் மணவூரிற் றங்கியதாகக் கருதுதற்கு இடமுண்டு.
அகத்தியர் தொல்காப்பியர் என்னும் இரு பேராசிரியர் காலத்தைப்பற்றிய முடிபுகட்கு அவ்விருவரும் யாவர் எவ்வகையார் என்பதைப்பற்றி ஒருசிறிது ஆராயத்தக்கது.
அகத்தியர் என்ற பெயர் தமிழ்ச்சொல் என்று சிலரும் அகஸ்தியர் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் மொழிபெயர்ப்பென்று வேறு சிலருங் கருதுகின்றார்கள்.
கந்தபுராண அகத்தியப் படலத்தில் வண்டமிழ் மாமுனி மூதுரைத்தமிழ் முற்றுணர் மாமுனி சந்தநூற் றமிழ்த் தாபதன் என்றும் திருக்கல்யாணப் படலத்தில் மறையொன்று தீஞ்சொற்றமிழ் மாமுனி என்றும் அவரை ஆசிரியர் கச்சியப்ப சிவாசாரியர் விதந்தோதினார்.
இந்திரன் குறை நேர்ந்தது பொதியின் மலையில் என்பது சந்த வெற்படைந்தான் வானோர் தலைவனை என்ற திருவிளையாடல் இந்திரன் பழிதீர்ந்த படலச் செய்யுளடியால் விளங்கும்.
மீண்ட கதையைச் சொல்லுமிடத்துக் கந்தபுராணத்துள் அகத்தியர் இறைவனைத் தமிழறிவு ஈதல் வேண்டு மென்று கேட்டதாகக் குறிக்கப்படவில்லை.
கேட்ட ஐவருள் ஒருவர் அகத்தியராகவும் ஏனை நால்வருள் ஒவ்வொருவரும் ஐந்து ஆகமங்கள் கேட்டதாகவும் அகத்தியர் மாத்திரம் எட்டு ஆகமங்கள் கேட்டதாகவும் சிவாகமம் கூறுகின்றது.
அருந்தவமுனிவராதலால் நீண்ட ஆயுளுடையராய் வாழ்ந்திருந்து கடல்கோட்குப் பின்னும் இராமாயண காலத்தில் இராமருக்குக் காட்சி கொடுத்திருக்கலாம்.
அகத்தியர் அனுமதியின்றி பொருநையாற்றைக் கடத்தல் அரிதென்னும் குறிப்பு வான்மீகத்தில் காணப்படுகின்றது சில பிரதிகளில் காணப்பட்டதாகக் கூறுந் தண்ட கந்திருத்திய அகத்திய ரென்பவர் தமிழ் முனியின் வேறாய் ஆரியர் தலைவராய் குறுமுனிவர் பெயரைக் கொண்டவராகிய மற்றொருவரென்று யூகிக்கவேண்டியதா யிருக்கிறது.
ஜமதக்கினியின் புதல்வராகத் தொல்காப்பியரைக் கருதினால் அவர்காலம் இடைச்சங்கமிருந்தகாலம் என்றெண்ண இடமுண்டு ஆனால் பரசுராமரைப்பற்றிக் கூறும் நூல்களுள் தொல்காப்பியரை அவரது உடன்பிறப்பாகக் கூறக்கண்டிலம்.
சில தமிழ்ப் புலவர்கள் கூறுவதாவது பலராமனும் விரும்பப்படும் மேம்பாட்டினையுடைய பண்டைக்காலத்துத் தமிழ்ப் பழங்குடிகளாகிய குறுக்கையர் ஏயர்கோ காப்பியன் சேக்கிழான் எனப் பெயரியவைகளுள் அவர் பழமைமிக்க காப்பியக் குடியிற் பிறந்தவர் என்பது.
பரசுராமர் காலத்திலேயே வடநாட்டில் பிராமணருக்கும் ஏனையோர்க்கும் கலகம் விளைந்ததாகத் தெரிதலால் அக்காலத்திலேயே வெவ்வேறு கரணங்கள் யாக்கப்பட்டிருத்தல் கூடும்.
இன்னொரு முறையாகக் கருதுமிடத்து மனுஸ்மிருதிகள் முதலியவை எழுந்தபின் ஜாதியையும் கரணத்தையும் பற்றிய சூத்திரங்கள் தொல்காப்பியத்திற் சேர்க்கப்பட்டிருத்தல் கூடுமென்று தெரிகிறது.
ஒரு சாரார் சூத்திரமென்ற செய்யுள்வகை வடநாட்டிலே அமைந்த பின்னர் தொல்காப்பியர் தமது இலக்கண் நூலை சூத்திரயாப்பால் இயற்றினர் என்று கூறுகின்றார்கள்.
வடமொழிச் சூத்திரயாப்பால் தமிழ் நூல் செய்யப்பட்டதென்று கொள்வதினும் தமிழிலேயே எழுவகைச் செய்யுளுள் ஒன்றாகிய நூலைக்கூறும் பாவினம் அமைந்திருத்தல் கூடுமென்று கொள்ளுதலே இயைபுடைமை காண்க.
எழுவகைச் செய்யுளைத் தம்மகத்துக் கொண்ட தமிழானது அவற்றை இயற்றுதற்குரிய யாப்பு வகைகளை உடைத்தா யிருந்ததில்லை யென்று கூறுவது பொருத்த மில்லாததொன்றே.
தொல்காப்பியத்துள் சில இடங்கிளில் சூத்திரமென்ற சொல் வழங்குவதை வைத்து வடமொழிச்சூத்திரம் ஏற்பட்டதன் பின்னரே இந்நூல் இயற்றப்பட்டதென்று கொள்ளுதற்கு இடமில்லை.
திருவள்ளுவர்க்கு யாது சமயமோ அஃதே தொல்காப்பியர்க்கும் என்று கொள்வதற்கு இரு பேராசிரியரது பெருநூற் பொருளொருமையே சிறந்த காரணமாதல் காண்க.
தொல்காப்பியர் திருவள்ளுவர் முதலியோரது சமயத்தொடர்பான சொற்களை சமணர் புத்தர் தம்நூலுட்கொண்டு வழங்கினமையால் பலர் இருபேராசிரியரும் சமணரா யிருக்கலாமென்று எண்ணுகின்றார்கள்.
அக்காலத்தே அவ்வழுதியினது குடை முக்கட் செல்வரது கோயிலை வலம் வருவதற்குமாத்திரமே தாழும் என்பது கூறப்பட்டது இதனாற் போந்தது யாதெனின் இராமாயண காலத்திலேயே தென்னாட்டில் முக்கட்செல்வர் வழிபாடு சிறந்தோங்கியதென்பது புலனாம்.
அவர் காலமாகிய இராமயண காலத்திற்கு முன்னேயே முத்தமிழ் நூல்களும் மூவேந்தரும் முத்தமிழ்ப் புலவரும் உயர்ந்த கடவுட்கொள்கையும் செவ்விய அறநெறியும் உடையராய்த் தமிழ்நாட்டிற் றிகழ்ந் தோங்கின ரென்பதை யாவரும் மறுக்க வொண்ணாது.
தொல்காப்பியரையும் அகத்தியரையும் புத்தர் அல்லது சமணரென்று சொல்வது உண்மைச் சரித்திரத்திற்கு முற்றும் மாறாகவுள்ள ஒரு தப்புமொழியாகும்.
ஆசிரியர் நூல் செய்கின்ற காலத்திலே இன்றைக்கும் மேனாட்டினரும் அறியாத பல நுண்ணூல்கள் தமிழ்நாட்டிலே தழைத் தோங்கின வென்று யூகிப்பதற்கு இந்நூல் இடங்கொடுக்கின்றது.
முத்தமிழ் நூல்களும் யோக நூலகளும் மந்திர நூல்களும் தத்துவ நூல்களும் மருத்துவ நூல்களும் மிகுதியாக இருந்தன வென்பது தொல்காப்பியத்தினானே புலனாவதை மேலே காட்டினாம்.
எழுத்ததிகார நூல்மரபாலும் பிறப்பியலாலும் எழுத்தொலி மூல நூலுணர்ச்சி தமிழ்நாட்டிற் சிறப்புற்றோங்கியிருந்த தென்பது தெரியவருகிறது.
உலகத்திலே எல்லாவகை மொழிகளிலும் பயில்கின்ற எழுத்தொலிகளை வகைப்படுத்தி அவற்றுள் தனி எழுத்தொலிகள் இன்னவெனவும் கலப்பொலிகள் எழுவதற்குக் காரணமாக அத்தனியொலிகளோடு ஒன்றாதல் பலவாதல் முன்னாதல் பின்னாதல் உடனாதல் இயைகின்ற சார்பொலிகள் இன்ன வென்றும் பண்டைத் தமிழரிஞர் அறிந்திருந்தார்கள்.
எவ்கையான பேச்சொலியும் தனியொலி சார்பொலி அவற்றின் கலப்பொலி என்பவற்றுள் அடங்குதலால் அவற்றைத் தமிழெழுத்துகளால் எழுதும் வன்மையும் நமது முன்னோர் பெற்றுத் திகழ்ந்தனர்.
இந்நூலுணர்ச்சி உலகிற் பரவுமாயின் தமிழ் எழுத்து முறையே உலகெங்கும் பரவி பிற இலிபிகளின் இடர்ப்பாடும் பெருக்கமும் ஓய்ந்து ஒழியும்.
அவர்கட்கு தமிழ் நாடும் பிறநாடும் செயக்கடவதாகிய கைம்மாறு ஒன்று மிலதாயினும் அவ்வரிய நூலைப் போற்றுதலும் பரவச் செய்தலுமே நம்மவர்களின் ஒருதலையாய கடமையாகும்.
இவ்வாறு கொள்ளாது ஒலி ஒவ்வொன்றிற்கும் குறி ஒவ்வொன்று அமைத்தால் ஒலிகளும் பலவாய்க் குறிகளும் பலவாய் வரம்பிழந்து ஓடும்.
இவ்வாறு கொள்ளாது ஆய்தத்தின் ஒலி வடிவம் அது ககரத்தின் முன் சேர்ந்தபொழுது எழுகின்ற ஒலியேயாம் என்று பிற்காலத்தார் மயங்கக் கொண்டனர்.
இனியேனும் தமிழர் பிறமொழிகளிலிருந்து எழுத்தொலிகளையும் அவற்றின் வரிவடிவத்தையும் தமிழுட் கடன் வாங்காது தமிழ் எழுத்துக்களின் துணை கொண்டே பிறமொழி ஒலிகளை நுண்ணூற்கு இயைய எழுதிக்கொள்ளும் ஆற்றல்பெற் றுய்வார்களாக.
வாக்குறுப்புகளின் கூட்டல் குறைத்தல் ஏலாத குறிப்பான முயற்சிகளால் ஒலிக்கக் கூடிய எல்லா வெழுத்துக்களும் தமிழ் மொழியில் உயிர்கள் என வழங்கும் பன்னிரண்டும் உடல்கள் என வழங்கும் பதினெட்டுமே.
தமிழ் நெடுங்கணக்கின் வரி வடிவம் முத்தமிழ் என்ற குமூஉக்குறியால் விளங்கும் பிரணவத்தின் வடிவத்தினின்றே எழுந்தன வென்பதையும் இயற்கை நிலைமைகளை இனிது விளக்கும் தமிழ் எழுத்தொலிகளின் சிறந்த ஆற்றலையும் அவற்றின் மந்திரப் பொருளையும் திருவாளர் நாயக்க ரவர்கள் தமது தமிழ் மறை விளக்கம் என்ற நூலில் இனிது விளக்கியிருக்கின்றனர்.
சிவஞானமுனிவர் வழக்கினையுஞ் செய்யுளினையும் ஆராய்ந்த பெரிய காரணத்தானே என உரைகூறி நச்சினார்க்கினியார் முதலென்பதனைப் பெயரடியாற்பிறந்த முதனிலைவினைப் பெயராகக்கொண்டு முதலுதவினாலென உரைப்பர் இருமுதலென்னும் தொகைச்சொல் அங்ஙனம் பக்கிசைத்தல் பொருந்தாமை அறிக எனத் தொல்காப்பியச் சூத்திரவிருத்தியுட் கூறியது காண்க.
உத்தியொடு புணர்ந்த இந்நூலுள்ளே மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை காட்டிப் புலந்தொகுத்தோனே அம்மூவகையிலக்கணமும் மயங்கா முறைமையாற் செய்கின்றமையின் எழுத்திலக்கணத்தை முன்னர்க் காட்டிப் பின்னர் ஏனை யிலக்கணங்களையுந் தொகுத்துக் கூறினான் நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையத்து மாற்றாரது நிலத்தைக் கொள்ளும் போர்த் திருவினையுடைய பாண்டியன் மாகீர்த்தி அவையின் கண்ணே அறங்கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டாசாற்கு அரில் தபத் தெரிந்து அறமேகூறும் நாவினையுடைய நான்கு வேதத்தினையும் முற்ற அறிந்த அதங்கோடென்கிற ஊரின் ஆசிரியனுக்குக் குற்றமற ஆராய்ந்து கூறி மல்குநீர்வரைப்பின் ஐந்திரம்நிறைந்த தொல்காப்பியனெனத் தன்பெயர் தோற்றி கடல் சூழ்ந்த உலகின்கண்ணே ஐந்திரவியாகரணத்தை நிறைய அறிந்த பழைய காப்பியக் குடியினுள்ளோனெனத் தன்பெயரை மாயாமல் நிறுத்தி பல்புகழ் நிறுத்த படிமை யோனே பல புகழ்களையும் இவ்வுலகின் கண்ணே மாயாமல் நிறுத்திய தவவேடத்தையுடையோன் என்றவாறு.
இருந்து தமிழைச் சொல்லும் என்க கொள்ளுகையினாலே பொருந்திய நாடு என்க கண்டு எண்ணி ஆராய்ந்து தன்னூலுள்ளே தொகுத்தான் அவன் யாரெனின் அவையின்கண்ணே கூறி உலகின் கண்ணே தன் பெயரை நிறுத்திப் புகழை நிறுத்திய படிமையோன் என்க.
இனி மங்கலமரபிற் காரியஞ்செய்வார் வடக்குங் கிழக்கும் நோக்கியுஞ் சிந்தித்தும் நற்கருமங்கள் செய்வாராதலின் மங்கலமாகிய வடதிசையை முற்கூறினார் இந்நூல் நின்று நிலவுதல் வேண்டி.
நிலங்கிடந்த நெடுமுடியண்ணலை நோக்கி உலகந் தவஞ்செய்து வீடு பெற்ற மலையாதலானும் எல்லாரானும் அறியப்படுதலானும் வேங்கடத்தை எல்லையாகக் கூறினார்.
வழக்காவது சிலசொற் பிறந்த அக்காலத்து இஃது அறத்தை உணர்த்திற்று இது பொருளை உணர்த்திற்று இஃது இன்பத்தை உணர்த்திற்று இது வீட்டை உணர்த்திற்று என்று உணர்விப்பது.
கடலொலி சங்கொலி முதலிய ஓசைகள் பொருளுணர்த்தாமையானும் முற்கு வீளை இலதை முதலியன பொருளுணர்த்தினவேனும் எழுத்தாகாமையானும் அவை ஈண்டுக் கொள்ளா ராயினார்.
அது வட்டஞ் சதுரம் முதலிய முப்பத்திரண்டனுள் ஒன்றை உணர்த்தும் மனத்தான் உணரும் நுண்ணுணர்வில்லோரும் உணர்தற்கு எழுத்துக்கட்கு வேறுவேறு வடிவங் காட்டி எழுதப்பட்டு நடத்தலிற் கட்புலனாகிய வரிவடிவம் உடையவாயின.
இனிப் பொருளென்றது யாதனை யெனின் சொற்றொடர் கருவியாக உணரப்படும் அறம்பொருளின்பமும் அவற்றது நிலையும் நிலையாமையுமாகிய அறுவகைப்பொருளுமாம்.
வீடு கூறாரோ எனின் அகத்தியனாருந் தொல்காப்பியனாரும் வீடுபேற்றிற்கு நிமித்தங் கூறுதலன்றி வீட்டின் தன்மை இலக்கணத்தாற் கூறாரென்றுணர்க.
அவற்றுட்கூறிய இலக்கணங்களாவன எழுத்துச் சொற்பொருள் யாப்பும் சந்தமும் வழக்கியலும் அரசியலும் அமைச்சியலும் பார்ப்பன இயலுஞ் சோதிடமுங் காந்தருவமுங் கூத்தும் பிறவுமாம்.
பாண்டியன் மாகீர்த்தி இருபத்துநாலாயிரம் யாண்டு வீற்றிருந்தானாதலின் அவனும் அவன் அவையிலுள்ளோரும் அறிவுமிக்கிருத்தலின் அவர்கள் கேட்டிருப்ப அதங்கோட்டாசிரியர் கூறிய கடாவிற் கெல்லாங் குற்றந்தீர விடைகூறுதலின் அரில்தப என்றார்.
அகத்தியனார் அதங்கோட்டாசிரியரை நோக்கி நீ தொல்காப்பியன் செய்த நூலைக் கேளற்க என்று கூறுதலானும் தொல்காப்பியனாரும் பல்காலுஞ் சென்று யான் செய்த நூலை நீர் கேட்டல்வேண்டும் என்று கூறுதலானும் இவ்விருவரும் வெகுளாமல் இந்நூற்குக் குற்றங் கூறிவிடுவ லெனக் கருதி அவர் கூறிய கடாவிற் கெல்லாம் விடை கூறுதலின் அரில்தபத் தெரிந்து என்றார்.
அவர் கேளன்மினென்றதற்குக் காரண மென்னை யெனின் தேவரெல்லாருங் கூடி யாஞ் சேரவிருத்தலின் மேருந் தாழ்ந்து தென்றிசை உயர்ந்தது இதற்கு அகத்தியனாரே ஆண்டிருத்தற் குரிய ரென்று அவரை வேண்டிக் கொள்ள அவருந் தென்றிசைக்கட் போதுகின்றவர் கங்கையாருழைச் சென்று காவிரியாரை வாங்கிக்கொண்டு பின்னர் யமதக்கினியாருழைச் சென்று அவர் மகனார் திரணதூமாக்கினியாரை வாங்கிக்கொண்டு புலத்தியனாருழைச் சென்று அவருடன் பிறந்த குமரியார் உலோபாமுத்திரையாரை அவர் கொடுப்ப நீரேற்று இரீஇப் பெயர்ந்து துவராபதிப் போந்து நிலங்கடந்த நெடுமுடியண்ணல் வழிக்கண் அரசர் பதினெண்மரையும் பதினெண்கோடி வேளிருள்ளிட்டாரையும் அருவாளரையுங் கொண்டு போந்து காடுகெடுத்து நாடாக்கிப் பொதியின்கணிருந்து இராவணனைக் கந்தருவத்தாற் பிணித்து இராக்கதரை ஆண்டு இயங்காமை விலக்கித் திரணதூமாக்கினியாராகிய தொல்காப்பியனாரை நோக்கி நீ சென்று குமரியாரைக் கொண்டுவருக எனக் கூற அவரும் எம்பெருமாட்டியை எங்ஙனம் கொண்டு வருவலென்றார்க்கு முன்னாகப் பின்னாக நாற்கோல் நீளம் அகல நின்று கொண்டுவருக வென அவரும் அங்ஙனங் கொண்டு வருவழி வையை நீர் கடுகிக் குமரியாரை ஈர்த்துக் கொண்டு போகத் தொல் காப்பியனார் கட்டளை யிறந்து சென்று ஒர் வெதிர்ங்கோலை முறித்து நீட்ட அது குற்ற மென்று அகத்தியனார் குமரியாரையுந் தொல்காப்பியனாரையுஞ் சுவர்க்கம் புகாப்பிர் எனச் சபித்தார் யாங் கள் ஒரு குற்றமுஞ் செய்யாதிருக்க எங்களைச் சபித்தமையான் எம்பெரு மானும் சுவர்க்கம் புகாப்பிர் என அவர் அகத்தியனாரைச் சபித்தார்.
அது பொருந்தாது இவர் இந்நூல் செய்த பின்னர் வேதவியாசர் சின் னாட் பல்பிணிச் சிற்றறிவினோர் உணர்தற்கு நான்கு கூறாக இவற்றைச் முற்கூறிய நூல்கள் போல எழுத்திலக்கணமுஞ் சொல்லிணக்கணமும் மயங்கக் கூறாது வேறோர் அதிகாரமாகக் கூறினார் என்றற்கு எழுத்து முறைகாட்டி என்றார்.
பல்புகழாவன ஐந்திரநிறைதலும் அகத்தியத்தின்பின் இந்நூல் வழங்கச் செய்தலும் அகத்தியனாரைச் சபித்த பெருந்தன்மையும் ஐந்தீ நாப்பண் நிற்றலும் நீர்நிலை நிற்றலும் பிறவுமாகிய தவத்தான் மிகுதலும் பிறவுமாம்.
இனி இவ்வாறன்றிப் பிறவாறு கண்ணழிவு கூறுவாரும் உளராலெனின் வேங்கடமுங் குமரியும் எல்லையாகவுடைய நிலத்திடத்து வழங்குந் தமிழ்மொழியினைக் கூறும் நன்மக்கள் வழக்குஞ் செய்யுளும் என்றாற் செந்தமிழ் நாட்டைச் சூழ்ந்த கொடுந்தமிழ் நாடு பன்னிரண்டினும் வழங்குந் தமிழ்மொழி யினைக் கூறுவாரை நன்மக்களென்றார் என்று பொருள் தருதலானும் அவர் கூறும் வழக்குஞ் செய்யுளுங் கொண்டு எழுத்துஞ் சொல்லும் பொருளும் ஆராய்தல் பொருந்தாமையானும் அவர் கூறும் வழக்குஞ் செய்யுளுமாகிய இருகாரணத்தானும் எழுத்துஞ் சொல்லும் பொருளும் ஆராய்ந்தாரெனின் அகத்தியற்கு மாறாகத் தாமும் முதனூல் செய்தாரென்னும் பொருள் தருதலானும் அங்ஙனங் கொடுந்தமிழ் கொண்டு இலக்கணஞ் செய்யக் கருதிய ஆசிரியர் குறைபாடுடைய வற்றிற்குச் செந்தமிழ் வழக்கையும் முந்துநூலையும் ஆராய்ந்து முறைப்பட எண் ணினாரெனப் பொருள் தருதலானும் அது பொருளன்மை உணர்க.
இன்னும் முந்துநூல் கண்டுமுறைப்பட எண்ணி யென்றதனானே முதல்வன் வழிநூல் செய்யு மாற்றிற்கு இலக்கணங் கூறிற்றிலனேனும் அவன் நூல் செய்த முறைமை தானே பின்பு வழிநூல் செய்வார்க்கு இலக்கணம் என்பது கருதி இவ்வாசிரியர் செய்யுளியலிலும் மரபியலிலும் அந்நூல் செய்யும் இலக்கணமும் அதற்கு உரையுங் காண்டிகையுங் கூறும் இலக்கணமுங் கூறிய அதனையே ஈண்டுங் கூறினாரென்று உணர்க.
திரிந்ததன் திரிபு அது என்றல் லகரம் றகரமாகும் என முதலிற் கூறிப் பின்பு அவலகரமே ஆய்தமாகும் என்றாற்போல ஓரெழுத்தை மற்றோரெழுத்தாகு மெனக் கூறிப் பின்பு அதே மற்றுமோர் எழுத்தாகும் எனக் கூறல்.
திரிந்ததன் திரிபு அதுவும் பிரிதும் என்றல் தாம் என்பது தம தமஅ என்று நின்றாற்போல ஓர் ஈறு இயல்பீறும் விதியீறும் ஒருங்கே பெற்றுப் புணரும் என்றல்.
இவ்வுருவாகிய ஓசைக்கு ஆசிரியர் வடிவு கூறாமை உணர்க இனி வரிவடிவு கூறுங்கால் மெய்க்கே பெரும் பான்மையும் வடிவு கூறுமாறு உணர்க.
நிலைமொழியீறு புணரும் முறை அகச்செய்கை நிலை மொழியீறு சாரியையைப் பெறுவது அகப்புறச் செய்கை வருமொழி முதல் அடையும் நிலைமை புறச்செய்கை நிலைமொழியீறும் வருமொழிமுதலும் திரியாதும் கெடாதும் நின்று உடம்படு மெய்யை இடையிற் பெறுவது புறப்புறச் செய்கை.
இவ்வோத்து என்ன பெயர்த்தோ எனின் இத் தொல்காப்பியமென்னும் நூற்கு மரபாந் துணைக்கு வேண்டுவனவற்றைத் தொகுத்து உணர்த்தினமையின் நூன்மரபு என்னும் பெயர்த்தாயிற்று.
இவ் வோத்து மூன்றதிகாரத்திற்கும் இலக்கண மாயவா றென்னை யெனின் எழுத் துக்களது பெயரும் முறையும் இவ்வதிகாரத்திற்கும் செய்யுளிற்கும் ஒப்பக் கூறியது.
இதன்பொருள்எழுத்தெனப் படுபஎழுத்தென்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படுவன அகரமுதல் னகர இறுவாய் முப்பஃதென்பஅகரம் முதல் னகரம் ஈறாகக் கிடந்த முப்பதென்று சொல்லுவர் ஆசிரியர் சார்ந்துவரல் மரபின் மூன்றலங்கடையே சார்ந்து வருதலைத் தமக்கு இலக்கணமாகவுடைய மூன்றும் அல்லாத இடத்து என்றவாறு.
எனப்படுவ என்று சிறப்பித்துணர்த்துதலான் அளபெடையும் உயிர்மெய்யும் இத்துணைச் சிறப்பில ஓசையுணர்வார்க்குக் கருவியாகிய வரிவடிவுஞ் சிறப்பிலா எழுத்தாகக் கொள்ளப்படும்.
குற்றெழுத்துக்களை முன்னாகக் கூறி அவற்றிற்கு இனமொத்த நெட்டெழுத்துக்களை அவற்றின் பின்னாகக் கூறினார் ஒரு மாத்திரை கூறியே இரண்டு மாத்திரை கூறவேண்டுதலின்.
அன்றி இரண்டை முற்கூறினாலோ வெனின் ஆகாது ஒன்று நின்று அதனோடு பின்னரும் ஒன்று கூடியே இரண்டாவதன்றி இரண்டென்ப தொன்று இன்றாதலின்.
எகரம் அதன்பின் வைத்தார் அகர இகரங்களோடு பிறப்பு ஒப்புமைபற்றி ஐகார ஔகாரங்கட்கு இனமாகிய குற்றெழுத்து இன்றேனும் பிறப்பு ஒப்புமைபற்றி ஏகார ஓகாரங்களின் பின்னர் ஐகார ஔகாரம் வைத்தார்.
அஇஉஎ என்னும் நான்கும் அக்கொற்றன் இக்கொற்றன் உக்கொற்றன் எக்கொற்றன் என மெய்யோடு கூடாமல் தாம் இடைச்சொல்லாய் நின்றாயினும் மேல் வரும் பெயர்களொடு கூடிச் சுட்டுப்பொருளும் வினாப்பொருளும் உணர்த்தும்.
இனிக் ககார ஙகாரமும் சகார ஞகாரமும் டகார ணகாரமும் தகார நகாரமும் பகார மகாரமும் தமக்குப் பிறப்புஞ் செய்கையும் ஒத்தலின் வல்லொற்றிடைய மெல்லொற்றுக் கலந்து வைத்தார்.
முதல்நாவும் முதலண்ணமும் இடைநாவும் இடையண்ணமும் நுனிநாவும் நுனியண்ணமும் இதழியைதலுமாகிப் பிறக்கின்ற இடத்தின் முறைமை நோக்கி அவ்வெழுத்துக்களைக் கசடதபஙஞணநமன என இம்முறையே வைத்தார்.
லகாரமும் வகாரமும் தம்மிற் பிறப்பும் செய்கையும் ஒவ்வாவேனும் கல் வலிது சொல் வலிது என்றாற்போலத் தம்மிற் சேர்ந்துவருஞ் சொற்கள் பெரும்பான்மை யென்பது பற்றி லகாரமும் வகாரமும் சேர வைத்தார்.
அது செறிப்பச் சேறலானும் செறிப்ப வருதலானும் இடையெறியப் படுதலானும் செவிக்கட் சென்று உறுதலானும் இன்ப துன்பத்தை ஆக்குதலானும் உருவும் உருவுங் கூடிப் பிறத்தலானும் தலையும் மிடறும் நெஞ்சும் என்னும் மூன்றிடத்தும் நிலைபெற்றுப் பல்லும் இதழும் நாவும் மூக்கும் அண்ணமும் உறப் பிறக்கும் என்றமையானும் உருவேயாம்.
எழுத்துக்கட்குப் பிறப்பிடமும் இயக்கமும் வன்மை மென்மையுங் கூறியவதனாலேயே அவற்றிற்கு உருவுண்டு என்பதைப் பெறவைத்தமை உடம்பொடு புணர்த்தலாம்.
இவ்வெழுத்துக்களின் உருவிற்கு வடிவு கூறாராயினார் அது முப்பத்திரண்டு வடிவினுள் இன்ன எழுத்திற்கு இன்ன வடிவெனப் பிறர்க்கு உணர்த்துதற்கு அரிதென்பது கருதி.
ஒரு நீர்நிலையிற் கல்லையிடின வட்டமாய் அலைகள் தோன்றினாற்போல வெள்ளிடையிற் கூறப்பட்ட ஒலியால் வட்டமான ஒலியலைகள் தோன்று மென்பதை நீர்த்தரங்கம்போல என்னும் உவமை உணர்த்திற்று.
மனத்தான் உணரும் நுண்ணுணர்வு இல்லோரும் உணர்தற்கு எழுத்துக்கட்கு வேறு வேறு வடிவங் காட்டி எழுதப்பட்டு நடத்தலிற் கட்புலனாகிய வரிவடிவும் உடையவாயின.
இகர உகரங் குறுகி நின்றன விகாரவகையாற் புணர்ச்சி வேறுபடுதலின் இவற்றை இங்ஙனங் குறியிட்டாளுதல் எல்லார்க்கும் ஒப்ப முடிந்தது.
இனி இந்நூற்பாவுக்கு இவ்வாறு பொருள் கொள்ளாது குற்றியலிகரமும் குற்றிய லுகரமும் ஆய்தமும் என்ற முப்பாற் புள்ளி பெற்ற எழுத்துக்களும் என்று பொருள் கூறுவர் பேராசிரியர்.