sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வீடெல்லாம் பார்த்து முடிக்காமெ அவளையும் புள்ளை களையும் அங்கே கூட்டீட்டுப்போக முடியாதுன்னு தாயியையும் புள்ளைகளையும் அங்கே தக்கலையிலிருக்கும் அவருக்கு அப்பா அம்மாகிட்டே கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டு மதுரைக்கு அவரு மட்டும் ஒத்தேலே போகப் போறதா அறிஞ்சம் பொறவு நா அங்கே நிக்க முடியுமா?
இவ ராசாத்தி மாதிரி வந்து ஒரு சோலி யும் செய்யாமெ திண்ணிட்டா ன்னு என்னைத் திட்டின திட்டு அப்பப்பா அதுக்கம் பொறவு அந்த வீட்டிலே இருந்து பச்சைத் தண்ணி வாங்கி நா குடிக்கல்லே என்று அழுகையோடு முடித்தாள் மாரியம்மை.
தங்கசாமியை இங்கே கூப்பிட்டு இத்தனை பேர்களுக்கிடையில் வைத்து விசாரணை செய்து குடும்ப மதிப்பை இன்னும் குறைத்துக் கொள்ள அவன் விரும்ப வில்லை போல் தோன்றியது.
மேலே அண்ணனுக்கும் தம்பிக்கும் இடையில் ஒரு பெரியச் சண்டையை எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போய் தத்தம் வீடுகளுக்குச் சொர்ணம்மா வும் ஏனைய அண்டை வீட்டுப் பெண்களும் போய்விட்டார்கள் போலிருக்கிறது.
புதிய மல் ஜிப்பா வேஷ்டி அணிந்துகொண்டு நெற்றியில் மூன்று விரல் திருநீற்றுப் பட்டை யுடன் நீட்டி நிமிர்ந்து அந்திமத் துயில் கொள்கிறார்.
தலைமாட்டில் குத்து விளக்கும் நுனி வாழையிலையில் நிறைநாழி பழமும் ஊதுவத்தியும் சிவப்பு அரளிப்பூ மாலையுமாக ஜோடித்திருக்கிறார்கள்.
தென்னந்தோப்புக்கு அப்பால் வாழைப் பண்ணையைத் தாண்டி பாறைகள் நிறைந்த ஆற்றின் புதுவெள்ளத்தின் குளிரைக் காற்று சுமந்து வருகிறது.
தாழைப்புதர் வேலி களின் நடுவில் வாய்க்கால் கரையிலிருந்து முற்றிய கமுகு மரத்தை வெட்டிச் சுமந்துகொண்டு வந்து முற்றத்தில் பாடை ஏணி தயாரிக் கிறார்கள்.
வாசலில் இளவுக் கூட்டத்தினரிடையே செத்தவரின் தடியன் களான ஆண்பிள்ளைகள் இரண்டும் அழுக்குத் துண்டை அணிந்து கொண்டு கறுகறுவென்று எண்ணெய்ச் சிலைகள்போலத் தலை குனிந்து அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
விளக்கு வந்துவிட்ட வசதியில் முற்றத்துச் சந்தடி அங்கிங்காக விலகி நின்று கொண்டு இருட்டில் தெரியாத வயல் வரப்பைப் பார்த்துக்கொண் டிருக்கிறது.
சிண்னண்ணனும்வடிவேலுவும் தட்ராம்பட்டிக்குச் சைக்கிள்லே போயிருக்கிறாங்க.மேலாத்தூரிலே யாரும் நாயனக்காரங்க ஆம் புடலியாம்.சேதி சொல்லச் சொன்னாங்க.வந்தவன் பந்தலையும் கியாஸ் விளக்கையும்முசுமுசுத்த கும்பலையும்உள்ளே பெண்களின் அர்த்தமற்ற அலமலங்களையும்மாறி மாறிப் பார்த்து விட்டுப் பீடிக்கு நெருப்புத் தேடி ஒதுங்கினான்.எப்பிடியும் தட்றாம் பட்டி போய் ஆளை இட்டுக்கொண்டு வர இன்னும் ஒரு மணியோ ஒன்றரை மணியோ நேரமாகலாம்.கும்பலின் முகம் சுணங்கியது.
இந்தக் காலத்திலே யாருப்பா நாயனமும் பல்லக்கும் வச்சுக் கிறாங்க?ஏதோ அக்கம் அசலுக்கு ஒரு தொந்தரவு இல்லாமெ காரியத்தை முடிக்கிறதெ விட்டுவிட்டு?இப்போ பாருஎத்தினி பேரு இதுக்கோ சரம் காத்துக் கெடக்கிறாங்க?
இல்லேமூத்த பிள்ளைதான் சொல்லிச்சிது.செத்தவரு முன் னாடியே சொல்லிவச்ச சங்கதியாம்.தமக்குசுடுகாடு யாத்திரை தவுல் நாயனக் கச்சேரியோட நடத்தணுமினு.அதாம் அந்தப் பொண்ணும் அழுகையா அழுதிச்சி.செத்தவங்க ஆத்துமா நிம்மதி யாப் போகட்டுமேன்னுதான்இப்போமேலத்தூர் போய் அங்கியும் ஆம்புடாமே தட்றாம்பட்டி போயிருக்கிறாங்களாம்.
மழை வந்தேவிட்டது.ஹோவென்று கூரை மேலும் பச்சைப் பந்தல் மேலும் இரைச்சலிட்டது.சுற்றிலும் கமுகுதென்னை தாழைப்புதர் மேல் எல்லாம் கொட்டியதால் இரைச்சல் பலமாகக் கேட்டது.கியாஸ் லைட்டைத் திண்ணைமேல் தூக்கி வைத்தார்கள்.
தாய்க்காரி பூச்சாண்டியைக் கூப்பிடுகிறாள்.பிய்த்து எறிவேன் என்கிறாள்.சனியனேஉயிரை வாங்காதேஎன்கிறாள்.குழந்தை நிறுத்தாமல் அழுகிறது.
எல்லோர் முகத்திலும் சலிப்பும் விசாரமும்பொறுமை இழந்த வெறுப்பும் நிறைந்திருக்கின்றன.தலை நரைத்த முக்கியஸ்தர்களுக்கு யாரைஎன்ன பேசிநிலைமையை ஒக்கிட்டு வைப்பது என்று தெரிய வில்லை.எல்லாரும் இருட்டாக நிறைந்து கிடக்கும் வயலின் வரப்புப் பாதையையே பார்த்துக்கொண் டிருக்கிறார்கள்.மழை சட்டென்று ஒய்கிறது.
நீர் மாலைக்குப் போன புத்திரர்கள் இரண்டு பேரும் மழையில் குளித்துத் தலைமேல் வெண்கல ஏனத்தைச் சுமந்து கொண்டு பிணத்தின் தலைமாட்டில் வந்து முக்காடிட்ட முண்டச்சிபோல நின்றார்கள்.
சில ஆண்பிள்ளைகள் உள்ளே பெண்களிடம் போய் விடைபெற்று வந்தனர்.உள்ளே விட்டிருந்த அழுகை யங்கப்போஎன்று பின்னும் ஈனமாக எழுந்தது.
படு ஓட்டமா ஓடினோம்.வீரண்ணன் சேரியிலேஒரு நல்ல வித்வான்.மாரியம்மன் கொடையப்போ கூட நம்மூருக்கு வந்து வாசிச்சான்.முனிரத்தினம்னு பேரு.எப்படியும் அவரெ இட்டாந் திரலாம்னு போனாமனுசன்சீக்கா படுத்த படுக்கையா கெடக் கிறான்.விட்டா முடியாதுன்னு சைக்கிளைப் புடிச்சோம்.தட்றாம் பட்டுலேதோ.... இவங்களெத் தான் புடிச்சுக் கொண்ணாந்தோம்.
காய்ந்து போன மூங்கில் குழாய் போலசாம்பல் பூத்த நாய னத்தை வைத்துக்கொண்டு.மாறு கண்ணும்குட்டைக் கிராப்பும் காவி மேலாப்புமாகஒரு குட்டை ஆசாமி.இவனாஎன்று கருவுவதற்குள்இவனாவது அந்த நேரத்தில் வந்து தொலைஞ்சானே என்ற சமாதானம்எல்லாருக்கும் வெறுப்பை மிஞ்சி எட்டிப் பார்த்தது.தவுல்காரன் அடுப்படி தவசிப்பிள்ளை மாதிரி வேர்க்க விறுவிறுக்கஐயோஎன்ற பார்வையில்முன்னால் வரமாட்டேன் என்று பின்னால் நின்றான்.
தாறுடுத்திக் கொண்டு பாடைப் பக்கம் நாலு பேர் தயாரானா ர்கள்.கருமாதிக்கான பிள்ளைகள் இரண்டும்பெரியவன் தீச்சட்டியை வெட்டியான் கையிலிருந்து வாங்கிக் கொண்டான்.சின்னவன் ஈர உடையில்வெட வெடவென்று நடுங்கிக்கொண்டுபெரியவன் பின்னால் செய்வதறியாமல் நின்றான்.
பொறப்படுங்கப்பா.தூக்குஎன்ற கட்டளை பிறந்ததும் தாறுடுத்தநால்வரும்பாடையின் பக்கம்வந்தார்கள்.உள்ளேயிருந்து பெண்கள் முட்டிக் கொண்டு தலைவிரிகோலமாக ஓடி வந்தார்கள்.
யெங்களெ உட்டுட்டுப் போறீங்களே?என்று கதறல்சகதியும் அதுவுமாகக் கிடந்ததினால் விழுந்து அழுவதற்கு எல்லாரும் தயங் கினார்கள்.பெண் மட்டும்ங்கப்போ எனக்கினி யாருருக்கா?
கோவிந்தாகோவிந்தாஎன்ற கோஷத்துடன் பாடை தோளில் ஏறிற்று.யாருப்பா அது நாயனம்.உம்...சும்மா உங்களைப் பார்க்கவா கூட்டியாந்தோம்.முன்னாடி போங்க.வெளக்குத் தூக்கிறவன் கூடவே போங்க.
விவஸ்தை கெட்ட மழை வருத்தி வைத்த அலமலங்கலும் கீழே வழுக்கும் வரப்புப் பாதையும் தாழைப் புதரும் கமுகின் தோப்பின் உச்சியில் தங்கி நின்ற குளிர்ந்த இருட்டும் மரணமும் பசியும் அசதியும் வெறுப்பும் துக்கமும் எரிச்சலும் கோபமும் எல்லா ருடைய உள்ளங்களிலும் நாயனத்தின் கர்ண கடூரமான அபஸ் வரமாக வந்து விழுந்து வயிறெரியச் செய்தது.
நாயனக்காரன் பக்கமாகத் தலை முண்டாசோடு வந்துகொண் டிருந்த தலையாரி முத்தன் அவனையும் அந்த நாயனத்தையும் ஒரு முறை வெறித்துப் பார்த்தார்.
கியாஸ் லைட்டின் மஞ்சள் வெளிச்சத் தில் உப்பென்று மூச்சு நிறைந்த கன்னங்களுடன் நாயனக்காரனின் அந்தப் பொட்டைக் கண் முகம் எரிச்சலை இன்னும் வளர்த்தது.
நாய னத்தை அப்படியே இழுத்துப் பறித்து கால்முட்டின் மேல் வைத்து இரண்டு கைகளாலும் சடக் இரண்டு துண்டு புது வெள்ளமாகச் சலசலத்து ஓடி கொண்டிருந்த ஆற்றின் இருட்டில் நாயனத் துண்டுகள் போய் விழுந்தன.
எல்லார் முகத்திலும் முத்தண்ணே நீ செஞ்ச காரியத்துக்கு உனக்குத் தங்கக் காப்பு அடிச்சுப் போட்டாலும் தகும் என்ற திருப்தி பளிச்சிட்டது.
ஆற்றின் இடப்பக்கச் சந்தின் இருட்டில் இறங்கித் தெற்குப் பார்த்த பாதை வழியாக இரண்டு பேரும் செத்தோம் பிழைச்சோம் என்று விழுந்து எழுந்து ஓடிக் கொண்டிருந்தனர் விடாப்பிடியாகக் கழுத்தை அழுத்திய சனியன் விட்டுத் தொலைந்த நிம்மதியில் ஊர்வலம் சுடுகாட்டை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது.
பிரபல பத்திரிகைகள் அனைத்தாலும் மிகவும் விரும்பப்படும் எழுத் தாளராக விளங்கும் இவருடைய படைப்புகளில் இருபத் தைந்துக்கு மேல் நூல் வடிவில் வெளிவந்துள்ளன.
பண்டைய தேசப் படங்களில் மட்ரா என்று காணப்படுவதும் ஆங்கிலத்தில் மதுரா என்று சொல்லப்படுவதும் கிரேக்கர்களால் மெதோரா என்று குறிக்கப்படுவதும் இத்தமிழ் மதுரையேயாம்.
விரைப்பான கால்சராய் சட்டை அணிந்த ப்ரோடீன் போதா போலீஸ்காரர்கள் இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் செல்லும் வாகன மானிடப் போக்குவரத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண் டிருந்தார்கள்.
கதர்ச் சட்டை அணிந்த மெல்லிய அதிகம் நீளமில்லாத ஊர்வலம் ஒன்று சாலையின் இடப்புறத்தில் அரசாங்கத்தை விலை வாசி உயர்வுக்காகத் திட்டிக்கொண்டே ஊர்ந்தது.
செருப்பில்லாத டப்பாக் கட்டு ஜனங்கள் மீனாட்சிக் கோயிலின் ஸ்தம்பித்த கோபுரங்கள் வற்றிய வைகைப் பாலம்.....மதுரை நம் கதை இந்த நகரத்துக்கு இன்று வந்திருக்கும் ஒரு பெண்ணைப் பற்றியது.
சுற்றிலும் இருந்தவர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து ஆஃப்தல்மாஸ்கோப் மூலம் அந்தப் பெண்ணின் கண்ணுக்குள்ளே பார்த்தார்கள்.
பாப்பாத்தி அப்பாடா இந்தா இந்தச் சீட்டை எடுத்துக் கிட்டுப் போயி அப்படியே நேராப் போனின்னா அங்கே மாடிப்படி கிட்டே நாற்காலி போட்டுக்கிட்டு ஒருத்தர் உட்கார்ந்திருப்பார்.
ஒரு சிட்டிகைப் பொடியை மூக்கில் மூன்று தடவை தொட்டுக்கொண்டு கர்ச்சீப்பைக் கயிறாகச் சுருட்டித் தேய்த்துக்கொண்டு சுறுசுறுப்பானார்.
ஒரே ஸ்ட்ரெச்சரில் இரண்டு நோயாளிகள் உட்கார்ந்துகொண்டு பாதி படுத்துக்கொண்டு மூக்கில் குழாய் சொருகி இருக்க அவளைக் கடந்தார்கள்.மற்றொரு வண்டியில் ஒரு பெரிய வாயகன்ற பாத்திரத்தில் சாம்பார் சாதம் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது.
ஏதோ ஒரு அறையின் முன் கும்பலாக நின்றுகொண் டிருந் தார்கள்.அங்கே ஒரு ஆள் அவள் சீட்டுப் போலப் பல பழுப்பு நிறச் சீட்டுக்களை சேகரித்துக் கொண்டிருந்தான்.அவன் கையில் தன் சீட்டைக் கொடுத்தாள்.அவன் அதைக் கவனமில் லாமல் வாங்கிக் கொண்டான்.வெளியே பெஞ்சில் எல்லாரும் காத்திருந்தார்கள்.வள்ளியம்மாளுக்குப் பாப்பாத்தியின் கவலை வந்தது.அந்தப் பெண் அங்கே தனியாக இருக்கிறாள்.சீட்டுக்களைச் சேகரித்தவன் ஒவ்வொரு பெயராகக் கூப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
கூப்பிட்டு வரிசையாக அவர்களை உட்கார வைத்தான்.பாப்பாத்தி யின் பெயர் வந்ததும் அந்தச் சீட்டைப் பார்த்து இங்கே கொண்டு வந்தியாஇந்தா சீட்டைத் திருப்பிக் கொடுத்துநேராகப் போ என்றான்.வள்ளியம்மாள் அய்யாஇடம் தெரியலிங்களேஎன் றாள்.அவன் சற்று யோசித்து எதிரே சென்ற ஒருவனிடம்அமல் ராஜ்இந்த அம்மாளுக்கு நாப்பத்தி எட்டாம் நம்பரைக் காட்டுய்யா இந்த ஆள் பின்னாடியே போ.அவர் அங்கேதான் போறார் என்றான் அங்கே மற்றொரு பெஞ்சில் மற்றொரு கூட்டம் கூடியிருந்தது.
வள்ளியம்மாளுக்கு அந்த அறையை விட்டு வெளியே வந்ததும் அவளுக்கு ஏறக்குறைய ஒன்றரைமணி நேரம் தனியாக விட்டு வந்துவிட்ட தன் மகள் பாப்பாத்தியின் கவலை மிகப் பெரியதா யிற்று.
தன் மகள் பாப்பாத்தியை அள்ளி அணைத்துக்கொண்டு மார்பின் மேல் சார்த்திக்கொண்டு தலை தோளில் சாயக் கைகால்கள் தொங்க ஆஸ்பத்திரியை விட்டு வெளியே வந்தாள்.
பயந்த டாக்டர் தனசேகரன் பால் மிராண்டா என்கிற தலைமை நர்ஸ் எல்லாரும் வள்ளியம்மாளைத் தேடி ஓ.பி.டிபார்ட்மெண்டுக்கு ஓடினார்கள்.
வள்ளியம்மா பாப்பாத்திக்குச் சரியாய்ப் போனால் வைத்தீஸ்வரன்கோயிலுக்கு இரண்டு கை நிறையக் காசு காணிக்கையாக அளிக்கிறேன் என்று வேண்டிக் கொண்டாள்.
இவையெல்லாம் இவருடைய குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகள் மாமிசப் படைப்பு நாவல் தெய்வங்கள் ஓநாய்கள் ஆடுகள் சிறுகதைத் தொகுப்பு சமீபத்திய நூல்கள் தீபம் இலக்கிய மாத இதழின் ஆசிரியர் குழுவில் பங்கேற்றிருக்கிறார்.
அவன் பெயரைக் கண்டுபிடிக்கும் சிரமம் மேற்கொள்ளாமல் செத்துப் போன கொம்பையாத் தேவர் சார்பிலோ அல்லது நாடு விட்டுப் போன நல்லதம்பிக் கோனார் சார்பிலோதான் அவன் ஓட்டுப் போட்டிருக்கிறான்.
தேர்தல் சந்தடிகளில் ஊரே அல்லோல கல்லோலப் படும் வேளையில் தான் ஒரு புற வெட்டாகிப் போனதில் வைத்தியனுக்கு மிகுந்த மனவருத்தம் உண்டு.
அவன் பெயரைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்கிற விளையாட்டுத்தனமான் ஆர்வத்தோடு அவனிடமே கேட்கலா மென்றாலும் அதெல்லாம் இப்ப என்னத்துக்குப் போத்தி?
தன்னுடைய பெயரே அவனுக்கு மறந்துவிட்ட நிலையில் அந்த உண்மைப் பெயரால் வாக்காளர் பட்டியலில் ஓட்டு இருக்க வேண்டுமே என்பது அவனுக்குத் தோன்றாமல் போயிற்று.
கோச்ச நல்லூர் என்று வழக்கமாகவும் கோச்சடைய நல்லூர் என்று இலக்கணச் சுத்தமாகவும் அழைக்கப்படும் அந்த ஊரில் உத்தேசமாக நூறு வீடுகள் இருக்கும்.
நூறு வீடுகளில் மக்கள் வழி மருமக்கள் வழி சைவர்கள் இந்த வைப்பு முறை மக்கள் தொகை விகிதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதே அல்லாமல் உயர்வு தாழ்வு என்ற நிலையை உள்ளடக்கியதல்ல என்று தண்டனிட்டுச் சொல்லிக்கொள்கிறேன்.
செங்குந்தர் காணி யாளர் கார்காத்தார் வீரசைவர் துளு வேளாளார்கள் ஆகியோரின் பிரதிநிதித்துவம் எப்படி இங்கே இல்லாமல் போகலாம் என்பதில் இந்தக் கதாசிரியனுக்கு மிகுந்த மனத்தாங்கல்.
பூணூல் போட்டவர்கள் எல்லாரும் ஐயர்கள் என்ற நினைப்பே வேளாளர் களிடம் ஏகபோகமாக இருப்பதால் அங்கும் என்ன வாழுகிறது என்று தெரியாமல் அவர்களின் ஒற்றுமையின் மேல் ஏகப் பொறாமை.
இது தவிர இந்து சமய ஒற்றுமைக்கு எடுத்துக்காட்டுப் போல நாடார் தேவர் வண்ணார் நாவிதர் என்று பல பகுப்புக்கும் ஆட்பட்ட இந்துக்களும் அங்கே உண்டு.
இவை நீங்கலாக தான் இந்துவா கிறிஸ்துவனா இல்லை இரண்டுமா அல்லது இரண்டும் இல்லையா என்று நிச்சயமாக அறிந்து கொள்ளாத மக்களும் அங்கே உண்டு.
கும்பிடுகிற சாமியை வைத்துக் கணக்கிடலாமென்றால் சுடலைமாடன் ஈனாப்பேச்சி இசக்கி அம்மன் தேரடிமாடன் புலைமாடன் முத்துப்பட்டன் கழுமாடன் வண்டி மறிச்சான் முண்டன் முத்தாரம்மன் சூலைப்பிடாரி சந்தன மாரி முப்பிடாரி என்ற பட்டியல் நீண்டு போகும்.
மேற்சொன்னவர் அனைவரும் இந்துக் கடவுள்களும் கடவுளச்சி களுந்தான் என்று பல அவதார மகிமைகளை எடுத்துக் காட்டி நீங்கள் நிற்வுவீர்களேயானால் அந்த மக்களும் இந்துக்கள் தான்.
எனவே ஏ சி என்ற கணித விதியை இங்கே கையாண்டால் இவர்கள் இன்னின்ன கடவுள் அல்லது கடவுளச்சியை வழிபடுகிறார்கள் அந்தக் கடவுள்களும் கடவுளச்சிகளும் இந்துங்கள் எனவே இவர் களும் இந்துக்கள் என்று வல்லந்தமாக நிரூபித்துவிடலாம்.
இந்தச் சள்ளையெல்லாம் எதற்கு என்றுதான் பல சாதிகளும் பல தெய்வங் களும் பலதரப்பட்ட மொழி பண்பாடு ஆகியவையும் உடைய இந்தக் கூட்டத்தை இந்தியா என்றும் இந்து என்றும் ஆங்கிலேயன் பெயர் வைத்திருக்க வேண்டும் இந்த நாட்டில் இத்தனை சதவிகிதம் இந்துக்கள் என்று பண்டார சந்நிதிகளும் ஜகத்குருக்களும் புள்ளி விபரம் தந்து பீற்றிக்கொள்வதெல்லாம் இந்தக் கணிசமான மக்களை யும் உள்ளடக்கித்தான்.
இதில் ஆசுவாசப்படுத்தும் சங்கதி என்னவென்றால் போட்டியிடும் இருவரும் வேளாளர்கள் அதிலும் குறிப்பாக ஒரே வகுப்பைச் சேர்ந்த வேளாளர்கள்.
இந்த நூறு வீடு களைத் தவிரவும் பச்சைப் பாசி படர்ந்த ஒரு தெப்பக்குளமும் அதன் கரையில் ஒரு செயலிழந்த காத்தாங்கோயிலு சில சில்லறைப் பீடங்களும் ஒரு பாழடைந்த மண்டபமும் இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் அதனுள் இயங்கும் சட்ட விரோதமான தண்ணீர்ப் பந்த லும் ஒரு சுக்குக்காபிக் கடையும் வெற்றிலை பாக்கு முதல் டாம் டாம் டானிக் ஈறாக விற்கும் ஒரு பலசரக்குக் கடையும் ஏழெட்டுத் தென்னந்தோப்புகளும் இருபது களங்களும் சுற்றிலும் நஞ்சை நிலங்களும் அங்கே உண்டு.
இல்லையென்றால் இந்த இரண்டு பேரை அண்டிப் பிழைக்கும் மனிதர்களுக்கு ஏற்பட்ட தர்மசங்கடங்கள் அவற்றுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும்.
பூசணிக்காய் வேட்பாளரின் தங்கைக்கு இந்த ஊரில் ஓட்டு இருப் பதால் ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாலேயே நாங்குநேரியில் இருந்து அவள் வந்தாயிற்று.
அதைவிட இரண்டு பேரும் வராமலேயே இருந்துவிடலாமே கூட்டிக் கழித்து வகுத்துப் பெருக்கிப் பார்க்கையில் யார் வென்றாலும் பத்து வாக்குகள் வித்தியாசத்தில்தான் வெல்லமுடியும் என்று நோக்கர்கள் கணித்தனர்.
தேர்தல் நாள் நெருங்க நெருங்க வெற்றிலை பீடி சுக்குக்காபி வடை சீட்டுக்கட்டுகள் செலவு எல்லாம் ஜியாமெட்ரிக் புராகிரஷனில் வளர்ந்தது.
இப்போதே வெற்றி கிடைத்துவிட்டதைப் போன்ற ஒளி முகத்தில் துலங்க தான் கண்டுபிடித்த அணஞ்ச பெருமாள் வைத்தியனே தான் என்ற வரலாற்றுப் பேருண்மையை யாருக்கும் தெரியாமல் ஐயம் திரிபு நீங்க நிரூபித்து விடவேண்டும் என்ற துடிப்பு.
அதுவும் உருளை ஒற்றர்கள் கண்ணில் பட்டுவிட்டால் துப்புத் துலக்கவோ பின் தொடரவோ ஆரம்பித்தால் மோசமாகி விடுமே தன் மூளையைக் கசக்கி இந்தப் பாடுபட்டுக் கண்டுபிடித்த வாக்காளரை மாற்றுக் கட்சிக்காரனும் கரைக்க ஆரம்பித்தால்...?
பள்ளிக்கூடம் வழியாகத் தென்னங்குழி மடை வந்து பத்தினுள் இறங்கி வரப்பில் நடந்து வழி நடைத் தொண்டில் ஏறி கோயிலின் பின்பக்கம் வந்தான்.
கண் மங்கி கை நடுங்க ஆரம்பித்து காதுகளில் ஓரத்தில் தன்னையறியாமல் கத்திக் கீறல்கள் விழ ஆரம்பித்ததும் தொழில் கைவிட்டுப் போனபிறகு அந்த மூலை வைத்தியனின் நிரந்தரமான இடமாகிவிட் டிருந்தது.
ஆமா தானும் ஒரு சமயச் சார்பற்ற ஜனநாயக சோஷலிஸக் குடியரசின் முடிசூடா மன்னர்களில் ஒருவன் என்ற எண்ணம் தனக்கும் ஓட்டுரிமை இருக்கிறது என்ற நினைப்பு வைத்தியனுக்குப் புதிய தெம்பைத் தந்தது.
சரி ஆனா எவனும் சொன்னாண்ணு இந்தத் தடவை அங்கே வந்தே பொறவு தெரியும் சேதி.... நேரே போலீசிலே புடிச்சுக் குடுத்திடுவோம் அப்படின்னுல்லா சொன்னா.
ஒரு இந்நாட்டு மன்னர் வைத்தியன் தந்த உறுதியில் மனம் மகிழ்ந்து தன் சாதனையை நினைத்து மாரஇ்பு விம்ம பூசணிக்காய் வீட்டை நோக்கி நடந்தான் மாணிக்கம்.
அந்த நூறு வீட்டு ஊரின் இரதவீதிகளைக் சுற்றிச் சுற்றிக் கோஷம் போட்டுத் தொண்டை கட்டியவர்கள் நெரிந்த குரலில் பேசிக்கொண் டிருந்தார்கள்.
பூசணிக்காய் தோற்றுப்போகும் என்று கருதி தோற்றப் பிறகு தெருவில் போட்டு உடைப்பதற்காக உருளையும் இரண்டு மூட்டை கள் வாங்கிப் பத்திரப்படுத்தியிருப்பதாகக் கேள்வி.
அடுத்தமுறை ஊராட்சித் தேர்தலைக் கணக்காக்கி அதற்குத் தோதாக மேலாய்ச்சிக் கோணம் முழுவதும் பூசணிக்கொடி போடப் போவதாக அவ்வூர் பண்ணையார் ஒருவர் தீர்மானித்திருப்பதாகத் தகவல்.
அதில் ஒரு புத்திசாலி உருளை என்றால் உருளைக்கிழங்கையும் குறிக்கும் என்பதால் அதையே சாம்பார் வைக்கலாம் என்று சொன்னதன் பேரில் அவ்வாறே தீர்மானமாயிற்று.
ஊராட்சித் தேர்தல் மாதம் ஒரு முறை வந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று அவன் எண்ணினான்.. பத்துமணிக்கு மேல் வாக்கெடுப்பு துரிதகதியில் நடைபெற லாயிற்று.
வைத்தியன் என்ற அணஞ்ச பெருமாளை மாணிக்கம் வாக்குச் சாவடி முன் காரில் கொண்டு வந்து இறக்கியபோது எல்லோர் கண்களும் நெற்றிமேல் ஏறின.
என் எதிரிலேயே எனக்கு விரோதமாக் கள்ள ஓட்டுப் போட வந்திருக்கானாக்கும் என்ற பாவனையில் மீசைமீது கைபோட்டு இளக்காரத்துடன் பூசணிக் காயைப் பார்த்தார் உருளை.
வைத்தியனை அங்கே காத்திருக்கச் சொன்னால் ஆபத்து என்ழறு கருதி மீண்டும் காரிலேற்றி வீட்டுக்குக் கொண்டு போய்க் சாப்பாடு போட்டு முதல் ஆளாக்கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்கள்.
இடைவேளைக்குமப்பிறகு வாக்கெடுப்பு துவங்கியதும் கையில் வைத்திருந்த அணஞ்வ பெருமாள் சீட்டுடன் வாக்குச் சாவடியினுள் நுழைந்தான் வைத்தியன்.
தகரம் படபடவென அதிர ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை முதல்முறையாக வெள்ளோட்டம் சென்றது இந்தப் புதிய மில் காலனியின் அதிகாரிகள் உள்ளே சிரித்துக்கொண் டிருந்தனர்.
பஸ் கக்கிவிட்டுப் போன புகைகலைந்து பாதையை விழுங்கும்போது உடை மரங்களுக்கும் தேரிமணலுக்கும் மத்தியில் மடமடவென உருவாகிவிட்ட இந்தக் காலனியிடம் தன் சம்பந் தத்தை அவன் இழந்து போனதாகவே தோன்றியது.
முன்பு போல் இவளுடைய காலேஜ் வாசலோடு நின்று போகிற டவுன் பஸ்ஸுக்காக அவளுடைய குறையின் தாழ்வுடன் எல்லாருடனும் காத்திருக்க வேண்டாம்.
நத்தைக் கூடுகள் நெல்லிக்காய் நெல்லிக்காயாக அப்பியிருக்கிற முள்ளை வெட்டி இழுத்துக்கொண்டு போகிறவளின் உடம்பும் பாடத்தை விட்டு விலக்கும்.
பலதடவை பேச்சுக் கொடுத்த பிறகு சிரிக்கிறதற்கு மட்டும் தழைத்திருந்த ஒருத்தியின் கறுத்தக் கொலுசுக் கால்கள் மண்ணை அரக்கி அரக்கி நடக்கும்.
நடக்க முடியாமல் நடக்கிற தனுவுக்கு ஆர்பனேஜின் வழியாகக் குறுக்காகச் சென்றால் பஸ் நிற்கிற காலேஜ் வாசலுக்குப் போய் விடலாம் என்பது தாமதமாகத்தான் தெரிந்திருக்கும்.
சின்ன வேப்பங்கன்றுக்குக் கீழே டயர் போட்ட மொட்டை வண்டியின் நோக்காலில் உட்கார்ந்து பள்ளிக்கூடக் கட்டிடத்துக்கு முன்னாள் உள்ள கொடிக்கம்பத்தைப் பார்ப்பது போல் பார்வை.
ஊர் ஞாபகம் இரவில் இறங்குகையில் நிலா வெளிச்சத் தில் கோடாக மினுங்குகிற குளிர்ந்த தண்டவாளம் லாந்தல் சத்திரம் மினுகட்டாம் பூச்சிகள் எல்லாம் ஒவ்வொரு பூவிலும் தெரிந்து கொண்டிருந்த போதுதான் தனு இந்த வழியாப் போயிரலாமாடி?
தொழுவஙகளில் மூங்கில் தடியினால் தண்டயம் போட்டிருப்பது போல வண்டி போகவர மட்டுமே புழங்குகிற அந்த தடுப்புக்கு அப்புறம் தனுவும் அவள் தம்பியும் நின்றுகொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஒரு சிறுமியைப் போல மெலிந்திருந்த தனு தூரப் போகப் போக நேர் கோடாக ஆரம்பிக்கும் ஆர்பனேஜின் முன்பக்கத்து இரண்டு ஓரச்செடிகளின் கினியா மலர்களின் சோகைச் சிவப்பும் கெந்தியின் மஞ்சளுக்கும் முதல் முதலாக உயிர்வந்தன அழகாகப் பட்டன.
கல்யாணம் ஆகாததால் மீறி நிற்கிற உடம்பு ஒரு கறுப்புக் குதிரை மாதிரி நுணுக்கமான வீச்சுடன் அவள் பார்த்து விட்டுச் செல்லும்போது ஞானப்பனுக்கு உடம்பு அதிரும்.
ஞானப்பனுக்குத் தனுவின் நினைவு மாத்திரம் ஒரு நீர்ப்பூவைப் போல அலம்பி அலம்பி அவள் முகம் நிற்க மற்றவையெல்லாம் நீரோட்டத்தோடு விரைந்து ஒதுங்கின.
டெய்ஸி வாத்திச்சி நதியில் மிகுந்த செம்பருத்திப் பூவாய் அள்ளுகிற குடத்தில் புகுந்துவிட விரவ முட்டி முட்டி விலகிக்கொண்டிருக்கிறாள்.
இந்த நல் உணவைத் தந்த இறைவனை வணங்குவோம் என்று காலையில் அலுமினியத் தட்டும் தம்ளருமாக உட்கார்ந்துகொண்டு கோதுமை உப்புமாவுக்கும் மக்காச் சோளக் கஞ்சிக்கும் எதிர்பார்த்துப் பாடுகிற ஒரு தாங்க முடியாத காட்சி தெரிந்தது.
அநாதைகளை மேலும் மேலும் அநாதைப் படுத்துகிற அந்தப் பாடலை இவன் வாசிப்பில் உணர்ந்த பையனின் உயிரையும் ஜீவனுமற்ற முகத்தையும் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.
அந்த ஆர்பனேஜின் அத்தனை வேப்பம்பூக்களும் பாடுவது போல வரிசையாக டவுனுக்குள்ளிருக்கிற சர்ச்சுக்குப் போய் வருகிறவர்களின் புழுதிக் கால்களின் பின்னணி போல பால் மாவு டப்பாக்களில் தண்ணீர் மொண்டு வரிசையாகத் தோட்ட வேலை செய்கிறவர்கள் பாடுவது போல வாரத்துக்கு ஒரு நாள் வருகிற கிழட்டு நாவிதனுக்குத் தன் பிடரியைக் குனிந்து முகம்தெரியாத அம்மாவின் முகத்தை நினைத்து அழுதுகொண்டிருக்கிற பையனின் சோகம் போல எந்தச் சத்துக் குறைவாலோ ஒட்டுவாரொட்டியாக எல்லாப் பையன்கள் கைகளிலும் வருகிற அழுகணிச் சிரங்கிற்கான பிரார்த்தனை போல கிணற்றடியில் உப்பு நீரை இறைத்து இறைத்து ட்ரவுசரைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு அம்மணமாகக் குளிக்கிற முகங்களில் எழுதப் பட்டிருக்கிற அழுத்தமான நிராதரவின் குரல் போல இரண்டு பைசா ஒன்று பள்ளிக்கூடத்துக் கிணற்றில் விழுந்துவிட அசுரத்தனமாகத் தண்ணீரை இறைத்து இறைத்து ஏமாந்து கொண்டிருந்த சிறுவர்களின் பம்பரக்கனவுகள் போல ஞானப்பன் மேலே வாசிக்க ஓடாமல் நிமிர்ந்தபோது டெய்ஸி வாத்திச்சி வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
டெய்ஸி வாத்திச்சியின் பார்வையைப் போலவே சைக்கிளில் போகிற ஒரு இங்கிலீஷ்காரப் பெண்ணையும் ஞானப்பன் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
முதல் ஷிப்டு வேலைக்காகக் கையில் தூக்குச் சட்டியைக் கோத்துக்கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாய்ப் போகிற ஜனங்கள் பதநீர் குடிக்கிறவர்கள் முதல் சங்கு ஊதின பிறகு அவசரம் அவசரமாக வடையை ஊறுகாய்த் தடையை வாங்கிக்கொண்டு போகிறவர்கள்.
இராத்திரி ஷிப்ட் முடிந்து பஞ்சும் தலையுமாக டீக்கடையில் பேப்பர் படிப்பவர்கள் அவர்களின் சைக்கிளில் தொங்குகிற தூக்குச் சட்டிகள்.
ஒரு பள்ளிக்கூடப் பெண்ணின் அமைப்புகளை மீறின அவளுடைய பாரமான உடம்பும் பெருந் தொடையும் பிதுங்க அவள் செல்லும்போதெல்லாம் அவன் அநாவசியமான ஒரு அருவருப்பை அடைய நேர்ந்திருக்கிறது.
இதற்கு மத்தியில் எதைப் படிக்க ஒரு தகர டின்னில் வரிசையாக நிற்கிற வேப்ப மரங்களின் பழம் உதிர உதிரப் பொறுக்குகிற பையன்களைக் கூப்பிட்டால் பேசப் போவதில்லை.
அவர்களுக்கு ஃபுட்பால் கோல் போஸ்டின் அடையாளமாக நிறுத்தியிருக்கிற பனங்கட்டையில் இருந்து கொண்டு காகங்கள் இரண்டு மூன்றான கொத்தாக இட்ட வேப்பங் கொட்டை எச்சத்தை சேகரிக்கிற சந்தோஷம் இவனுடன் பேசுவதில் இருக்காது.
பக்கத்தில் ஊடு சுவருக்கு அந்தப்புரம் கொட்டகைகளில் எரிகிற பிணங்களுக்கும் மண்டுகிற புகைக்கும் சலனமடையாமல் உப்புப் பொரிந்து கிலமாகிக் கிடக்கிற மையவாடிக்கு மத்தியில் காடாக வளர்ந்த எருக்கஞ் செடிகளில் போய் வண்ணத்துப் பூச்சியின் முட்டையும் புழுவும் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிற இவர் களிடையில் தனுவும் விலகினபின் எந்த அமைதியில் படிக்க?
வயலும் வரப்புமாக விழுந்து கிடக்கிற அப்பாவின் வம்ச வாடையை உடம்பில் ஏந்தியிருக்கிற தன்னிடம் நெற்றியில் எலுமிச்சங்காய் அளவு புடைத்திருக்கிற கழலை அசையச் சில சமயம் சந்தோஷமாகப் படிப்புப் பற்றி விசாரிப்பதும் படிச்சு பாட்டத் தொலச்ச என்று அலுத்துக்கொள்வதும் முகம் முகமாகத் தெரிந்தது.
எல்லா முகத்திலும் மிஞ்சித் தனி முகமாகி தனு முகமாகி ... உருண்டு வந்து கால் பக்கம் விழுந்த பந்தை எடுப்பதற்கு வந்த பையனைத் தடுத்து பந்தோடு மைதான விளிம்புக்கு வந்து உதைத்த போது அது தூரமில்லாமல் உயரமாக எவ்வி நீலத்தை அண்ணாந்து பார்க்க வைத்துக் கீழிறங்கியது.
அல்லது வெளிறல் மழுங்கி நீலம் கறுத்த பூவொன்று வழியில் கிடக்க ஞானப்பன் எந்தவிதத் தடயமும் இன்றி அது அவள் உதிர்த்த பூ என மனத்தில் உறுதி செய்து வைத்திருக்கிறான்.
அவனுக்கே தெரியும் அந்தப் பூ ஆர்பனேஜ் எல்லைக்குள் ஒதுக்கமாய் முன்பு இருந்தது இப்போது இடிந்து தகர்ந்துபோன சர்ச்சின் பின்னால் வளர்ந்திருக்கிற கொடியின் பூ.
இந்த ஆர்பனேஜ் ஆண்களுக்கு மட்டுமானது என்பதன் அடிப் படையில் எழுதப்பட்ட கொச்சைகள் பெயர் கெட்ட வார்த்தைகள் எல்லாம் கறுப்பாகச் சுவரில் சிந்தியிருக்கும்.
டெய்ஸி வாத்திச்சி கூட அப்படியொரு வரிகளில் ஒன்றாக வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட எழுத்துப் பிழைகளுடன் சுவரில் அறையப்பட்டிருக்கிறாள்.
கிணற்றடியில் முகத்தை அலம்பி பள்ளிக்கூடத்துப் பின்பக்க வராந்தாச் சுவரில் சாய்ந்துக்கொண்டு வாய்விட்டுப் படிக்க ஆரம்பித்தான்.
காலனியில் இருந்து இரண்டு மூன்று அம்மாக்கள் அலுமினியப் பெட்டி சுமந்து இறங்குகிற குழந்தைகளைப் கூட்டிப் போகக் குடையுடன் நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.
உள்ளே இருக்கிற குழந்தைகள் கையை அசைக்க ஞானப்பன் சிரித்துப் பதிலுக்கு அசைத்து காலேஜின் இரண்டாவது வாசலுக்குப் பக்கம் உள்ள ஒற்றையடித் தடத்தில் வேகமாக நடந்தான்.
ஒரே வரியில் வழக்குமரம் ஏறின வெறும் வாசிப்பை மறுபடியும் ஆரம்பித்தபொழுது வராந்தாவில் ஏறி டெய்ஸி வாத்திச்சி உள்ளே வந்தாள்.
பூட்டைத் திறந்து வாசலுக்கு இடப் புறம் இருக்கிற ஜன்னலில் கைக்குட்டைக்குப் பாரம் வைத்தது போல் பூட்டும் சாவியும் இருக்க உட்சென்றாள்.
தனலெட்சுமிதான் வேணுமாக்கும் ஒரு அடி முன்னாள் வந்து சடக்கென்று இழுத்துச் சாத்தியதுபோல் ஞானப்பனை அணைத்து இறுக்கிவிட்டு இறங்கி நடந்தாள்.
இருட்டும் வெளிச்சமுமாகக் கிடந்த ஆர்பனேஜ் வெளியே ஞானப்பன் எட்டிப் பார்க்கையில் தடதடவென்று அந்தப் பஸ் இரைந்துகொண்டே போயிற்று.
இந்த முக்காலியில் ஒரு சனியன் என்னவென்றல் அதன் கால்களுக்கு நேராக இல்லாமல் பக்கத்தில் பாரம் அமுங்கினால் தட்டிவிடும் நாங்கள் எத்தனையோ தரம் உறியில் வைத்திருக்கும் நெய்யைத் திருட்டுத்தனமாக எடுத்துத் தின்பதற்கு முக்காலி போட்டு ஏறும் போது அஜாக்கிரதையினால் பலதரம் கீழே விழுந்திருக்கிறோம்.
பாவம் இந்த சப்ஜட்ஜும் இப்பொழுது கீழே விழப்போகிறாரே என்று நினைத்து அவரை எச்சரிக்கை செய்ய நாங்கள் வாயைத் திறப்பதற்கும் அவர் தொபுகடீர் என்று கீழே விழுந்து உருளுவதற்கும் சரியாக இருந்தது.
எங்கள் சிரிப்புக்கெல்லாம் முக்கிய காரணம் அவர் கீழே விழும் போது பார்த்தும் எங்கள் பெற்றோர்கள் தாங்கள் விருந்தாளிக்கு முன்னாள் சிரித்துவிடக்கூடாதே என்று வந்த சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டதை நினைத்துத்தான் ஆக நாங்கள் எல்லாருக்கும் சேர்த்துச் சிரித்துவிட்டு வீட்டுக்குள் பூனைபோல் அடி எடுத்து வைத்து நுழைந்து பார்த்தபோது அந்தப் பாரியான உடம்புள்ள விருந்தாளியை காணவில்லை.
இந்த நாற்காலி செய்வதில் ஒரு நடைமுறைக் கஷ்டம் என்ன என்றால் முதலில் பார்வைக்கு எங்கள் ஊரில் ஒரு நாற்காலி கூடக் கிடையாது அதோடு நாற்காலி செய்யத் தெரிந்த தச்சனும் இல்லை.
பக்கத்தில் ஒரு ஊரில் கெட்டிக்காரத் தச்சன் ஒருவன் இருப்பதாகவும் அவன் செய்யாத நாற்காலிகளே கிடையாது என்றும் கவர்னரே வந்து அவன் செய்த நாற்காலிகளைப் பார்த்து மெச்சி இருக்கிறார் என்றும் எங்கள் அத்தை சொன்னாள்.
அத்தை சொன்னதிலுள்ள இரண்டாவது வாக்கியத்தைக் கேட்டதும் அம்மா அவளை ஆமா இவ ரொம்பக் கண்டா என்கிற மாதிரிப் பார்த்துவிட்டு முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள்.
அதுதான் தூக்க வைக்க லேசாகவும் அதே சமயத்தில் உறுதியாகவும் இருக்கும் என்றாள் பாட்டி தன்னுடைய நீட்டிய கால்களைத் தடவி விட்டுக் கொண்டே.
உட்கார்ந்ததும் முதல் காரியமாகத் தம் குடுமியை அவிழ்த்து ஒருதரம் தட்டித் தலையைச் சொறிந்து கொடுத்துத் திரும்பவும் குடுமியை இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு விடுவார்.
அவர் எங்கள் வீட்டுக்கு வரும்போதெல்லாம் இப்படிக் காகித பாணங்களினால் துளைத்தெடுக்கப்படுவார் சம்பந்திக்காரர்கள் நீங்கள் பார்த்து என்னைக் கேலி செய்யாவிட்டால் வேறு யார் செய்வார்கள் என்கிற மாதிரி திறக்காமல் கல்லுப்பிள்ளையார் மாதிரி அவர் பாட்டுக்கு உட்கார்ந்து புன்னகையோடு இருப்பார்.
கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் ஆளோடி வழியாக அம்மா கையில் வெள்ளித் தம்ளரில் காயமிட்ட மோரை எடுத்துக்கொண்டு நடந்து வர அம்மாவுக்குப் பின்னால் அப்பா அவளுக்குத் தெரியாமல் எங்களுக்கு மட்டும் தெரியும்படி வலிப்புக் காட்டிக்கொண்டே அவள் நடந்துவருகிற மாதிரியே வெறுங்கையைத் தம்ளர் ஏந்துகிற மாதிரி பிடித்துக்கொண்டு நடந்து வந்தார் அவர் அப்படி நடந்து வந்தது அவா அண்ணா வந்திருக்கானாம் ரொம்ப அக்கறையா மோர் கொண்டுபோய்க் கொடுக்கிறதைப் பாரு என்று சொல்லு கிறது மாதிரி இருந்தது.
வீட்டைவிட்டுப் போகும்போதும் வீட்டுக்குள் வரும்போதும் மாமனார் பசுவை ஒரு சுற்றிச் சுற்றி வந்து அதைத் தடவிக்கொடுத்து தன் கண்ணே எங்கே பட்டு விடுமோ என்ற பயம் இரண்டு வார்த்தை சிக்கனமாகப் புகழ்ந்து விட்டுத்தான் போவார்.