sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
என்றைக்காவது உடம்புல உழைப்போ உள்ளத்துல பாரமோ கூடிப்போயிட்டா அன்றைக்கு நீங்க படுக்க மாட்டிகளாண்ணு காத்திண்டிருந்து தளிர் இலைன்னு நாடகம் நடத்திட்டு ஒருபாட்டம் ஆடி முடிச்சிடும்.
கனவு காண்பவன் ஒரு பார்வையாளனா தேமேண்ணு முடிஞ்சசப்போல்லாம் அழவோ அல்லது சிரிக்கவோ செய்யணும் பழைய ஏற்பாட்டுல சில சம்பங்கள் கனவுகள்மூலமாலவே நமக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகின்றன என்று பைபிள் சொல்லலியா ?
அது நினைவுக்கும் மறதிக்கும் ஆத்மாவுக்கும் உடலுக்கும் நிறைவேற்றமுடிந்த அல்லது முடியாத விருப்பங்களுக்குமிடையிலும் ஓரிணைப்பாசெயல்படுது.
திரும்பவும் கனவுகள் வந்துதுண்ணா என்னை மறுபடியும் வந்து பாருங்க கோவிந்தராஜன் கேட்ட ஐம்பது ரூபாயைக் கொடுத்துவிட்டு விடைபெற்றபோது.
பிறகு சைக்கிள்களை நிறுத்திவிட்டு கிழக்கு திசையில் கற் சுவரில் இரு சுண்டற் பொட்டலங்களை வாங்கி பிரித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்தார்கள்.
தனியாகப் பயணம் செய்வதில் எனக்கு பயம் இல்லை என்றும் முதல் வகுப்பில் போகிறேன் என்றும் நான் சொன்னதை அப்பா காதில் வாங்கிக் கொள்ளவில்லை.
கண்ணயர்ந்தால் சூட்கேஸ் களவு போய் விடுமோ என்ற பயம் ஒரு பக்கம் மெலட்டுர் பற்றிய எண்ணங்கள் மற்றொரு பக்கம் என்னை அலைக்கழித்தன.
மது தோட்டத்திற்குப் போய் அண்ணி வந்திருக்கிறாள் என்று சொன்னதும் கிருஷ்ணன் நம்ப முடியாதவன் போல் கை வேலையை விட்டுவிட்டு வேகமாக வீட்டுக்கு வந்து விடுவான்.
கிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்து அந்த பிளாட்பாரத்தில் ஜன சந்தடியில் வேகவேகமாக நடப்பது எனக்கு சந்தோஷமாக இனிய அனுபவமாக இருந்தது.
ராமார்ப்பணம் நடந்து போய்க் கொண்டே திடீரென்று நின்று விட்ட இருவரையும் சுற்றிலும் இருந்தவர்கள் ஆர்வத்துடன் வேடிக்கை பார்க்கத் தொடங்கினார்கள்.
பலே ஆளுப்பா நீ நான் ஏதோ கொஞ்சம் ஊரை சுற்றிப் பார்ப்போம் என்று வந்தால் உன் லக்கேஜ் எல்லாம் என்னைக் கொண்டு சுமக்க வைத்தாய்.
யாரோ உன்னை திட்டிக் கொண்டு இருக்கிறார்களாய் இருக்கும் நீ இப்படி என்னுடன் ஜாலியாக பேசிக் கொண்டு இருக்கிறாய் என்று அவர்களுக்குத் தெரிந்து விட்டதோ என்னவோ என்றேன்.
முதல்நாள் அமர்வில் சாகித்திய அகாடெமி செயலாளர் ஏ.கிருஷ்ணமூர்த்தி வரவேற்றிட மலையாள இலக்கிய சிந்தனையாளர் எம்.தோமஸ் மேத்யூ அறிமுகவுரை ஆற்றிட வடகிழக்கு எழுத்தாளர் தெமுசுல அஒ தலைமையுரை நிகழ்த்த மலையாள கவிதைப்படைப்பாளி ஒ.என்.வி.குரூப் நிகழ்வை துவக்கிவைத்தார்.
முதல் அமர்வு கவிதை வாசிப்பில் அசாமிய கவிஞர் தனந்தா தேவிகன்னடக் கவிஞர் பிரதிபா நந்தகுமார் மலையாளக் கவிஞர் ஜெயகுமார் மணிப்புரி கவிஞர் ஜோஸ்வார் வைகவ மிசோரம் கவிஞர் தன்மவி தமிழ்கவிஞர் ரவிசுப்ரமணியன் தெலுங்கு கவிஞர் ஷிவரெட்டி ஆகியோர் பங்கேற்று கவிதை வாசித்தனர்.சாகித்திய அகாதெமி துணைச் செயலாளர் கே.எஸ் ராவ் நன்றி கூறினார்.
அசாமிய எழுத்தாளர் லட்சுமி நந்தன் போரோ தலை ஏற்றிட போடோ மொழி கதையாளர் ஜனில் குமார் பிரம்மாமலையாளம் கதையாலர் பிரகாஷ்தமிழ் கதையாளர் பொன்னீலன்தெலுங்கு கதையாளர் குடிபதி கலந்து கொண்டு தங்களின் கதை வாசிப்பை நிகழ்த்திக் காட்டினர்.
மாலைநேர மூன்றாம் அமர்வில் கவிதைவாசிப்பு மலையாளக் கவி சுகதகுமாரி தலைமையில் நடைபெற்றது.போடா மொழிக் கவிஞர் பிரேமானந்தா முச்சாரரிசெக்மா கவிதைப் படைப்பாளி பிரகதி சக்மாகன்னட கவிஞர் சிந்தாமணி கொடலீகரமலையாளம் அனிதாதம்பிதமிழ்கவி இளம்பிறை தெலுங்கு கவி சங்கவேணி ரவீந்திரா ஆகியோர் பங்கேற்று கவிதைகளை வாசித்தனர்.
தொடர்ந்து லோகா த மெனி வாய்ஸஸ் என்ற முத்திரையோடு அசாமிய மக்களின் பிகு பாடல்கள் நடனங்கள் சிறப்பு கலை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.
இரண்டாம்நாள் காலை அமர்வுக்கு தெலுங்கு எழுத்தாளர் கேது விஸ்வநாத ரெட்டி தலைமை ஏற்றிட எனது உலகம் எனது எழுத்து என்ற பொருளில் உரையரங்கு நடை பெற்றது.அசாமிய எழுத்தாளர் சிபானந்தா கக்கோட்டி ஆங்கில எழுத்தாளர் முகுந்த் ராவ் மலையாளம் எழுத்தாளர் சேதுமாதவன் மணிப்புரி எழுத்தாளர் நபகுமார் நான்ங்மெய்கபம் உள்ளிட்டோர் கலந்து கொண்டனர்.
நாயர் வடகிழக்கு மாநில எழுத்தாளர் ரஞ்சித் தேவ் கோஸ்வமி தெலுங்கு எழுத்தாளர் நாகமாலேஸ்வரா ராவ் ஆகியோர் பங்கேற்றனர்.
அசாமிய கவி பிரஞ்சித் போரா பொங்சர் மொழிக் கவிஞர் கமல் பொங்சர்கன்னடக் கவிஞர் ஆரிப் ராசாகோக்பொரோக் கவி பிரதிப் முர சிங் மலையாளம் கவிஞர் அன்வர் வினயச்சந்திரன் நேபாளி கவிஞர் தக்கால் தமிழ் கவிஞர் ஹெச்.ஜி.ரசூல்தெலுங்கு கவிஞர் ரமணா ஆகியோர் கவிதைகளை வாசித்தனர்.
பொதுவாக வடகிழக்கு மாநிலங்களின் கலைஞர்கள் படைப்பாளர்களின்படைப்பு வாசிப்புகளும் பழங்குடி மொழிசார்ந்த படைப்புலகமும் பாரம்பர்ய நடனங்களும் கலைகளின் பன்மைத்தன்மையை அங்கீகரிக்கவும் கலாச்சார பரிவர்த்தனை செய்வதற்குமான மிகப் பெரிய களமாகவும் அமைந்திருந்தன்.
இந்தியக்கலாச்சாரத்தை ஒற்றைப்படுத்தி மேலாதிக்கப் பண்பாட்டை நிலைநிறுத்தும் அதிகாரங்களுக்கு மாற்றுதிசையில் பன்முக கலாச்சாரவெளியை இந் நிகழ்வு உருவாக்கிக் காட்டியது.
கீர்த்தி சுரேஷுக்கு வாழ்நாள் சாதனைப் படம் இது என்றால் மிகை ஆகாது நடிகையர் திலகம் சாவித்திரியின் வாழ்க்கை திரைப்படமாகப் போகிறது என்றும் கீர்த்தி சுரேஷ் அவரின் பாத்திரத்தை ஏற்று நடிக்க நடிக்கப் போகிறார் என்றும் அறிவிப்பு வந்த போது பலரைப் போல நானும் என்ன சாவித்திரி பாத்திரத்துக்கு கீர்த்தி சுரேஷா என்று குறைவாக எடைப் போட்டேன்.
ஒவ்வொரு அசைவிலும் சாவித்திரியை நினைவுக்குக் கொண்டு வருகிறார் ஏன் படம் பார்க்கும்போது நாம் சாவித்திரியை தான் பார்க்கிறோம் கீர்த்தி அங்கே இல்லை.
அதுவே அவருக்கு மிகப் பெரிய பாராட்டு இப்படத்தின் சிறப்பம்சமே வெறும் சாவித்திரியின் கதையாக காட்டாமல் சமந்தா விஜய் தேவரகொண்டா என்கிற இரண்டு பத்திரிக்கையாளர்கள் சாவித்திரியைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள எடுத்துக் கொள்ளும் முயற்சிப் பார்வையில் படத்தைக் காட்டியிருப்பது தான்.
இரண்டாவது கீர்த்திப் பாத்திரத்தை சாவித்திரி போல காட்ட மெனக்கெட்ட நூற்றில் ஒரு பங்கு கூட துல்கரை ஜெமினி போல காட்ட இயக்குநர் முனையாதது.
நடுவில் உடல் பெருத்து பின் மிகவும் இளைத்து கடைசியில் மிகவும் காண சகிக்க முடியாத நிலையில் படுத்தப் படுக்கையாக இருந்த சாவித்திரியை அவ்வாறு நல்லவேளை திரையில் காட்டவில்லை.
கடைசியில் அவர் இருந்த நிலை நம் யூகத்துக்கே விடப்பட்டு திரைச்சீலைக்குப் பின் காட்சிகளாலும் லாங் ஷாட் காட்சிகளாலும் காட்டியிருப்பது இயக்குநரின் திறமையை பறை சாற்றுகிறது.
அறுபதுகளில் உள்ள விஜயா வாகினி பரணி ஸ்டுடியோக்கள் ஸ்டூடியோக்களில் உள்ள செட்கள் அக்கால சென்னை வீதிகள் ஆகியவை இயல்பாக இருந்தாலும் இன்னும் நேர்த்தியாக செட் வடிவமைப்பு செய்திருக்கலாம்.
ஜெமினியை நிறை குறைகளுடனும் அவர் முதல் மனைவி குழந்தைகளையும் படத்தில் சேர்த்து முதல் மனைவிக்கும் சாவித்திரிக்கும் உள்ள உறவினையும் அவர்களின் குழந்தைகளையும் காட்டியிருப்பது கதைக்கு வலு சேர்க்கிறது.
மேலும் குடிப்பழக்கத்தின் தன்மையை அதிலிருந்து மீள்வதில் உள்ள சிரமம் அதற்குத் தேவையான புனர்வாழ்வு மையங்கள் எல்லாவற்றையும் இப்படம் தொட்டுவிட்டு செல்கிறது.
சாவித்திரியின் மகள் விஜயசாமுண்டேஸ்வரியாகவும் மகன் சதீஷாக வரும் பாத்திரங்களைஅவர்களின் தோற்றத்தை ஒத்துத் தேர்வு செய்திருப்பது அருமை விஜி சிறுமியாக இருக்கும்போது நெற்றியில் சாதனா ஃப்ரிஞ்ச் கட் வைத்திருப்பார்.
இப்படத்திலும் அப்பாத்திரத்தில் வரும் பெண் அதே போல வைத்திருப்பது எவ்வளவு நுணுக்கமாக இயக்குநர் ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறார் என்பதை காட்டுகிறது.
மேலும் நம்மை சினிமா பார்க்கிறோம் என்று நினைக்கத் தோன்றாமல் படத்துடன் லயிக்க வைக்கிறது அவரின் கேமரா லென்ஸ் இவ்வளவு நல்ல படத்துக்குத் திருஷ்டி பரிகாரம் இருக்கவேண்டாமா?
அந்தப் பாத்திரம் ஒரு கிறிஸ்டியனை காதலித்துக் கல்யாணம் செய்வது போல காட்டியிருப்பதால் ஒரு வேளை வேறு சமுகத்தைச் சேர்ந்தவராக அப்பாத்திரத்தைப் படைத்திருந்தால் வெட்டுக் குத்து இல்லாமல் எளிதாகத் திருமணத்துக்கு சம்மதம் கிடைக்காது என்று இயக்குநர் யோசித்திருப்பாரோ என்னவோ சாவித்திரியின் வாழ்க்கையே ஒரு திரைக்கதைக்குத் தேவையான அனைத்து அம்சங்களும் நிறைந்ததாக இருந்ததால் திரைக்கதையை சரியாக அமைத்தாலே படம் அனைவரையும் ஈர்க்கும் என்று அறிந்து நன்றாக ஹோம்வர்க் செய்து படத்தை இயக்கி அமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் நாக் அஷ்வின்.
ஒன்றுமேயில்லாத இன்னொருவர் ஆதரவில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு சிறுமி எப்படி பெரிய ஆண் நடிகர்களும் இயக்குநர்களும் அவர் தேதிகளுக்காக காத்து நிற்கும் உயரத்துக்கு பெரும் நடிகையாகி கொடி கட்டிப் பறந்து பின் அனைத்தும் இழந்து அப்பொழுதும் தன் தயாள குணத்தை இழக்காத பெருந்தகையாக வாழ்ந்து முடித்தார் என்பதிலேயே ஒரு ஜனரஞ்சக திரைக்கதைக்கான அனைத்தும் உள்ளது எவ்வடே சுப்பிரமணியத்துக்குப் பிறகு இந்தப் படம்.
துள்ளியமான விமர்சனம் நீளமாக இருந்தாலும் போர் அடிக்கவில்லை ஜெமினியின் நான்சென்ஸ் சரியான கணிப்பு மொத்தத்தில் விமர்சனத்தில் பல உண்மைகள் இருந்தது.. ரொம்ப நாள் கழிச்சு ஒரு திரைப்பட விமர்சனம்.
என்னால் உங்கள் கருத்துக்கு மறுப்பு ஏதும் சொல்ல ஒன்றுமில்லை.. அந்த பிராப்தம் படம் தோல்வியடைந்து ரொம்ப நஷ்டப்பட்ட சாவித்திரிக்கு சிவாஜி கணேஷன் ஏதாவது ஒரு வகையில் உதவிக்கரம் நீட்டியிருக்கலாமே என்ற எண்ணம் என் மனதில் உதிக்காமல் இல்லை.
கருப்பு கடல் பகுதியில் மங்கோலிய சரக்கு கப்பல் ஒன்று நடுக்கடலில் இரண்டாக பிளந்த சம்பவம் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
நான் நாஞ்சில் நாடனுடன்தான் பேசிக் கொண்டிருந்ததாக நினைத்தேன்... சுந்தரராமசாமி இப்பொழுதெல்லாம் வருவதே இல்லை... பார்த்து நாளாயிற்று... இப்படியாக கவிதா சண்முக சுப்பையா நீல.பத்மநாபன் இருவரும் இங்கே அவருக்கு நெருக்கமான நட்பு வட்டாரத்திலுள்ளவர்கள்.
மரணம் பற்றி திருமணம் பற்றி இல்லறம் பற்றி தாயன்பு பற்றி சகோதர பந்தங்கள் பற்றியெல்லாம் அதீதமான அழுத்தமான அற்புதமான தத்துவ தீர்மானங்களை வகுத்திருந்தார் இந்த பிரம்மசாரி தமிழில் கவிதைகள் எழுதினார்.
நான் எனது கிருஷ்ணப்பருந்து நாவலை முன்னுரைக்காக அவர் முன் வைத்தபோது எழுதிய நானே அறியாத ஒருவித நீரோட்ட உணர்வைச் சுட்டிக் காட்டி எனது பலத்தையும் பலவீனத்தையும் பகுத்துக் காட்டி... அஹ்ஹா... என்று அவருக்கே உரித்தான அந்த மாஸ்டர் பீஸ் சிரிப்பைக் காணிக்கை ஆக்கினார்.
இருந்தாலும் கல்யாணம் நடைபெறுவதும் குழந்தை பெறுவதும் சர்வசாதாரண நிகழ்ச்சிகள் என்பதும் எனக்குத் தெரியாததில்லை... நான் கடந்த ஐந்து வருஷமாக ஒரு நாய் வளர்த்து வந்தேன்.
சில நாட்கள் நான் அதனுடன் பேசுவேன்... ...நகுலனின் ஒட்டுமொத்தமான அவரே குறிப்பிடுவது போல பத்துப் பதினைந்து படைப்புகளின் உள்படிமான உணர்த்தல்களுக்கு எடுத்துக் காட்டு .... இவை.
வருங்கால அறிவு உலகம் நகுலனின் உத்வேக உணர்வுகளை மனதிலேற்றிக் கொண்டால் தமிழ் இலக்கிய உலகம் விழிப்பில் பார்வைத் தெளிவு கொள்ளும் என்பது உண்மை றீ சீரிய இலக்கியச் சூழலில் எழுத்தாளர்களின் எழுத்தாளர் என்று சிறப்பிக்கப்பட்டவர் நகுலன்.இந்த அடைமொழி ஒரு தேய்ந்த சொற்சேர்க்கை க்ளீஷே.
எண்பதுகளுக்குப் பின் வந்த இளம் இலக்கியவாதிகளிடையே அவர்தான் அதிக செல்வாக்குச் செலுத்தியுள்ள எழுத்தாளர்.நகுலனின் படைப்புகளால் தூண்டப்பெற்றவர்களை விட இலக்கிய உலகில் உருவாகியிருந்த படிமத்தைச் சார்ந்து அவர்பால் ஈர்க்கப்பட்டவர்கள் அதிகம் என்று தோன்றுகிறது.படைப்பு வாழ்க்கை இரண்டுக்கும் அதிக வேற்றுமையில்லாத எழுத்தாளர் என்ற உண்மையும் நகுலனை ஓர் ஆராதனைப் பாத்திரமாக்கியிருக்கிறது.தீவிர இலக்கிய வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள விரும்பும் ஓர் ஆர்வலனுக்கு அவர் முன்னுதாரணமாகத் தென்பட்டது இயல்பானது.
நகுலன் கல்லூரி ஆசிரியராக ஏறத்தாழ நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றியிருக்கிறார்.அதை விடவும் கூடுதலான ஆண்டுகளாக எழுத்துப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்திருக்கிறார்.
மொழியையும் இலக்கியங்களையும் பயிற்றுவிக்கும் ஆசிரியர் என்ற நிலையில் அவரது வாழ்வனுபவங்கள் அனைத்தும் இலக்கியம் சார்ந்தவையாகவே இருந்திருக்கின்றன.
என்று கேட்கப்பட்டிருந்தது.அதற்கான வயதில் பெண் பார்க்கப் போனதையும் கல்லூரி விரிவுரையாளர் பணியிலிருப்பவருக்கு சம்பந்தம் பேச விருப்பமில்லை என்று பெண்வீட்டார் மறுத்ததையும் குறிப்பிடுகிறார்.
அவையும் சக மனிதர்களால் தொடர்ந்து ஏமாற்றப்படும் ஒருவனின் கழிவிரக்கமாகவும் ஏமாற்றப்பட்டாலும் நன்மையையட்டி இருக்க வேண்டும் என்ற தார்மீக இச்சை கொள்வதாகவும் இருக்கிறது.
எல்லாரும் ஏதாவது ஒரு வகையில் தொடர்ந்து ஏமாற்றப்படுபவர்களாகவே பலரும் உணரும் வாழ்நிலையில் நகுலன் வாசகனுக்கு நெருக்கமானவராகிறார்.
தனக்கு நேர்ந்த ஏமாற்றங்கள்தோல்விகள்என்றும் அவரைத் தொடர்ந்திருந்த மனிதர்கள் பற்றிய பயம் இவற்றின் மொத்தம் அவரது தனி வாழ்க்கை.
பிற எழுத்தாளர்கள் தமது படைப்பால் இந்தக் கருத்து நிலையை எட்ட முயலும்போது நகுலன் தனது வாழ்க்கையால் இதை அடைந்திருக்கிறார் என்று கருதலாம்.
அதில் கவித்துவமானது என்று மேற்கோள் காட்டக் கூடிய வரிகள் பெரும்பாலும் இல்லை.ஆனால் மொத்த வரிகளும் இணைந்து ஒரு உணர்வுநிலையை முன்வைக்கும்.
நகுலனின் எழுத்துக்கு தன்னிச்சையான இருப்பு இல்லை என்ற குறையாக அல்லது எழுத்தாளனும் வாசகனும் நெருங்கும் ஒருமை என்ற மேனமையாக.இவை இரண்டுக்கும் நகுலனின் படைப்பில் வாய்ப்பிருக்கிறது.
இத்தனை பாதிப்புகளையும் செரித்துகொண்டு அவரது படைப்புகள் தொடர்ந்து சுதந்திரமானவையாக இருக்க முயல்கின்றன என்பதை நகுலனின் படைப்பாக்க வெற்றியாகச் சொல்லலாம்.
றீ ஒரு கட்டு வெற்றிலை பாக்கு சுண்ணாம்பு புகையிலை வாய் கழுவ நீர் ஃப்ளாஸ்க் நிறைய ஐஸ் ஒரு புட்டி பிராந்தி வத்திப்பெட்டி சிகரெட் சாம்பல்தட்டு பேசுவதற்கு நீ நண்பா இந்தச் சாவிலும் ஒரு சுகம் உண்டு.
சற்று நேரத்தில் எழுந்து உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தாலும் அவர் முகத்திலும் பேச்சிலும் சோர்வும் களைப்பும் முன்பைவிட அதிகமாக இருந்ததைக் கவனித்தேன்.
தலை சற்று உயரமாக வைப்பதற்கான பலகையுடன் வந்த ஆஸ்பத்திரி சிப்பந்தி இருவர் ஒரு நர்ஸ் இன்னொரு இளைஞர் அதைச் செய்யும் போது உதவிக்காக நாங்கள் அவரைப் பிடித்து சற்று மேலே நீக்குவதற்கிடையில் ஓவென்று கத்தினார்.
மேலும் அங்கே இருக்க இயலாமல் விடை பெற்றுக் கொண்டு பஸ்ஸில் வீடு திரும்புகையிலும் முணுக் முணுக்கென்று அந்த பயம் ஒரு வேளை இதனால்தானோ என்னவோ குருவாயூரிலிருந்து வீடு திரும்பியதும் போக வர இருநாட்கள் இரவு ரயில் பயணக் களைப்பு உடல் உபாதைகளை மீறி போ போய் பார்த்து விடு என்று உள்ளிருந்து ஒரு குரல் என்னை விரட்டியடித்து.
டில்லியிலிருக்கும் எங்க சிஸ்டர் கிட்டேயும் ஸ்டேட்ஸிலிருக்கும் என் மகன் பிரசாத்திடமும் தெரிவித்து விட்டோம் என்று சொன்னார்.
உள்ளூரிலேயே இருந்த அவருக்கு நெருக்கமான ஓரிருவரைத் தவிர வேறு யாரிடமும் போன் பண்ணிச் சொல்லும் வலு கூட என்னிடம் அப்போது இருக்கவில்லை.
மொழிபெயர்ப்பிலும் அவருடைய பங்களிப்பு அலாதியானது குறிப்பாக ஆங்கில மலையாள இலக்கியப் படைப்புக்களை தமிழில் கொணர்ந்து பரஸ்பர பரிவர்த்தனைக்கும் புரிந்து கொள்ளலுக்கும் அவர் அளித்த பங்கும் கணிசமானது.
பிரபல மலையாளக் கவிஞர் ஐயப்பப் பணிக்கரின் நெடுங்கவிதை குருக்ஷத்திரம் மூலமொழி மலையாளத்தில் வெளிவந்த அறுபதுகளிலேயே தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்ததுடன் நின்று விடுவதல்ல இது.
நகுலனின் படைப்புக்களில் குன்றாத உயிர்ப்புடன் உலவும் எஸ்.நாயர் சுசீலா போன்ற கதை மாந்தர்களாலும் செழுமை பெறுகிறது இந்த பரிவர்த்தனையும் பரஸ்பர புரிந்துகொள்ளலும்.
நகுலனின் எழுத்தாற்றலைப் பற்றி எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய ஒரு தனி அம்சம் அவர் படைப்புக்களின் ஆழம் அவற்றின் வாசிக்கும் தன்மைக்கு ் குந்தகம் விளைவிப்பதில்லை என்பதுதான்.
ஆனால் முதல் வாசிப்பில் புலனாகாத உட்பொருட்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நம்மை வாசிக்கத் தூண்டுவதும் அவற்றின் சிறப்பம்சம் என்றே தோன்றுகிறது.
ஆனால் அதற்கெல்லாம் மேலே புதியவர்களை புதிய எழுத்துக்களை அவர் திறந்த மனதுடன் ஆதரித்து அங்கீகரித்து வாய்ப்புக் கிடைக்கும் இடங்களில் எல்லாம் தெரிவித்துக் கொண்டிருந்ததை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும்.
அறுபதுகள் எழுபதுகளில் நகுலனும் ஷண்முக சுப்பய்யாவும் அவரவர் சைக்கிள்களை உருட்டிக்கொண்டு வர அவர்கள் கூட நான் நடந்தவாறு தீராத இலக்கிய விவாதங்களில் ஈடுபட்டு திருவனந்தபுரம் நகர வீதிகளில் சந்து பொந்துகளில் உலா வந்திருக்கிறோம்.
சூரநாடு குஞ்ஞன் பிள்ளை என்ற பிரபல மலையாள அறிஞர் தலைமை வகித்த லெக்ஸிக்கன் ஆபீஸில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
அவர் அப்போதைக்கப்போது எழுதிக்கொண்டு வந்து காட்டும் சிறு கவிதைகளை வாசித்து அதன் கலைநயத்தில் எந்தத் தணிக்கையுமின்றி வியந்து போற்றுவார் நகுலன்.
இது சுப்பய்யா விஷயத்தில் மட்டுமல்ல.. என் தலைமுறைகள் நாவலில் இருந்து கூண்டிவள் பட்சிகள் நாவல் வரை அவருடைய இந்தப் படிப்பும் பாராட்டும் சலிப்பின்றித் தொடர்ந்திருக்கின்றன.
இங்கே திருவனந்தபுரத்திலேயே இருக்கும் நண்பர் ஆ.மாதவன் இருந்த காசியபன் தவிர தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் எத்தனையெத்தனையோ எழுத்தாளர்கள் நேரடியாக அனுபவித்து அறிந்த உண்மை இது.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நகுலனைப் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பை என்னிடமிருந்து கேட்டு வாங்கி அவர் புகைப்படத்துடன் குமுதம் வெளியிட்டிருந்தது.
கல்யாணம் குடும்பம் இவைபற்றி அவரிடம் பேச்சு எடுக்கும் போது எனக்கு எப்போதும் வாசித்துக் கொண்டிருக்க வேணும் எழுதிக் கொண்டிருக்க வேணும்.
அதுக்கு பெண்டாட்டி குடும்பம் எல்லாம் தடைதானே... அவர் சொல்வது ஒரு கோணத்தில் எழுத்தின் மீதுள்ள அவருடைய அபாரமான நெருக்கத்தைப் புலப்படுத்தும்.
அடிக்கடி அவரைச் சந்திக்கும் போதெல்லாம் நீங்கள் எழுதவேண்டாம் சொல்லுங்கள் நான் எழுதுகிறேன்.. என கட்டாயப்படுத்தி அவரை மீண்டும் ஈடுபடுத்த முயன்றும் அதையும் தொடர அவரால் இயலவில்லை.
வயது ஏற ஏற ஷண்முக சுப்பய்யாவுடன் இருக்கையில் யார் முந்தியோ என்று சுப்பய்யாவோ நானோ சொன்னால் கூட அவர் பேச்சை திருப்பி விடுவார்.
சாவிலும் சுகமுண்டு என்ற ரீதியில் கவிதை கதை நாவல்களில் கையாண்டிருந்தாலும் அதை எதிர்கொள்ளும் தீரம் ஒன்றும் அவர் வெளிக்காட்டியதில்லை.
ஷண்முக சுப்பய்யா காலமானபின் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அவர் போயிட்டார் என்று குறிப்பிடுவதோடு சரி சில நேரங்களில் அவர் கவிதைகளில் சில அப்படியே சொல்லும் நினைவு சக்தியும் அவரிடம் இருந்தது.
கடந்த சில ஆண்டுகளாக மறதி வியாதி அவரை அலட்டியதேயானாலும் முன்பு நடந்த பல நிகழ்ச்சிகள் மனிதர்கள் அவர் நினைவுப் பாதையில் அழியாமல் வந்து போய்க் கொண்டிருப்பதை அவரிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது தெரிய வரும்.
ஆனால் அவர் ஒரு குழந்தையைப் போல் அடியோடு மறந்துவிடுவார் என்று சொல்ல முடியாது அடிக்கடி சீண்டி வேடிக்கை பார்ப்பார்... ஆனால் குடும்பத்தில் நெருக்கமான ஒருவராக உரிமையுடன் அவர் காட்டும் பாசமும் நலம் நாட்டமும் அவரை வெறுக்க நம்மை அனுமதிக்காது.
பெயர்கள் முகங்கள் மறந்து போகும் வியாதிக்கு ஆட்பட்டு வீட்டுக்குள் ஒரு கனவுலகில் சில ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்த நகுலன் ஆர்.ஆர்.
மீண்டும் மீண்டும் கவிதையையும் என்னையும் பார்க்கிறார்.. இதை இங்கே நான் எடுத்துச் சொல்லக் காரணம் குழந்தைகளின் கவிஞர் குழந்தைகளுக்குப் பிடிக்கும் என்று கவிதையிலிருக்கும் எளிமை காரணமாய் கேலிக்குள்ளான ஷண்முக சுப்பய்யாவின் எளிமையான ஆனால் ஆழமும் அர்த்த புஷ்டியுமுள்ள ஒரு கவிதை யாப்பு சரிவரத் தெரிந்தும் அதை பேதமுடன் உடைத்து சாதனை படைத்த நகுலன் கவிதைககளின் கூட வைத்தபோது உண்மை தெரியாதவர்களால் எளிதில் கண்டுபிடிக்க இயலாத ஒருவித தர ஒற்றுமை இனிமையாய் எளிமையாய் அதில் ஒளிர்கிறது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டத்தான்.
பாரதி கூறிய மாதிரி சிறுமை கண்டு சீறு ரௌத்திரம் பழகு ரஸனையில் தேர்ச்சி கொள் நூலினை பகுத்துணர் என்பவை இலக்கிய சிருஷ்டியிலும் தாரக மந்திரங்களாகக் கருதப்படலாம்.
நகுலன் என்பவர் எனக்கு பரிட்சயமில்லாத பொழுதில் நண்பர் சீனிவாசன் கொடுத்த புத்தகத்தில் நான் கண்ட நகுலன் என்ற ஆளுமை கவிதைகளில் நாட்டமில்லாத என்னை நிறையவே பாதித்தது.
ஹைவேயில் நடைபெற்ற கோர விபத்து என்று விடியோ காட்சிகள் செய்திகளில் காண்பிக்கப்பட்டபோது வசீ இந்தளவோடு தப்பித்தது இறைவன் செயல் என்றே தோன்றியது.
வேக எல்லை நூறைத்தாண்டிய நிலையில் கட்டுப்பாடிழந்த லாரி ஒன்று வண்டியை மொத ஹைவேயில் இருந்து பிரிந்து சாதாரண வீதி இறங்கும் இடத்துக்கு மேலிருந்து விழுந்திருக்கிறது வண்டி நினைத்துப்பார்க்கவே உடல் சிலிரித்தது மீராவுக்கு.
மனோவை எழுப்பவும் ஒருமாதிரியாக இருந்ததுபாதி இரவுக்கு மேல் வரை தூங்காததினாலோ என்னவோ அயர்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த நித்யாவை எழுப்பாமல் அவள் வெளியே வர காபி அருந்தியபடி டைனிங் ஹாலில் அவளுக்காய் காத்திருந்த மனோவை கண்டதும் நன்றி சுரந்தது அவளுக்கு.
நான் போய்ட்டா ஆண்ட்டியை வீட்டுக்கு அனுப்பிடலாம்.. தயங்கிச்சொன்னவளை பார்த்த விழி விலக்காமல் போகலாம் என்றபடி இன்னொரு காபிக்கப்பை எடுத்து அவள் கையில் திணித்தான்.
ஹ்ம்ம்..மறுபேச்சின்றி அவள் குடித்து முடிக்க போட்டிருந்த ஆர்ம் கட் பனியனை மட்டும் மாற்றிக்கொண்டு கார்ச்சாவியோடு வெளியே வந்தான் மனோ.
இப்படியொரு உதவி இல்லாவிட்டால் அவள் என்ன தான் செய்திருப்பாள் நினைக்கவே மனம் கலங்கியது காலங்கார்த்தால திட்டக்கூடாதுன்னு பார்க்கிறேன் அவன் கடைக்கண்ணால் அவளை முறைக்க லேசான சிரிப்பு அவள் இதழ்களில் பூத்தது.
அது அவனையும் தொற்றிக்கொள்ள உதட்டில் உறைந்த சிரிப்புடனேயே வண்டியோட்டினான் அவன் அவனுக்கு உடம்பு முழுக்க பயங்கர பெயின் இருக்கும்.
அந்த நடைபாதையில் போவபர் வருவபர் எந்த பிரக்ஞையும் இல்லாதவளாய் அவளையும் வசீயையும் பற்றிய நினைவுகளோடு தலையை கையில் தாங்கி மீரா அங்கே அமர்ந்திருந்தாள்.
பெற்றோரை பறிகொடுத்த தினம் தன் துக்கத்தை அடக்கிக்கொண்டு சிரித்து சிரித்து அவன் அவளைத்தேற்றியது இருவருமாய் வாழ்க்கையில் போராடிய கணங்கள் எல்லாமே ஞாபகம் வந்தது அவளுக்கு.
நித்யா என் வீட்டுக்கு வர சம்மதிப்பாளா என்ற டென்ஷனோடு சுத்தியவனை தானும் சேர்ந்து ஆறுதல் படுத்தியது இறுதியில் நித்யா அவர்களையும் தாண்டி பெற்றோரிடம் சம்மதமே வாங்கிவிட்டாள் என்று தெரிந்ததும் இருவருமாய் கொண்டாடியது என்று கடந்த வாரம் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியின் உச்சக்கட்டம் தான் அதுதான் ஆண்டவனுக்கு பொறுக்கவில்லையோ?
அவளது சிந்தனைகள் இந்த ரீதியிலேயே ஓடிக்கொண்டிருக்க நல்ல வேளை அவளும் சுபாப்பாட்டியும் மட்டுமாய் இருந்தால் இந்நேரம் உள்ளே விடவே ஆயிரம் விதிமுறை சொல்வார்களே ஏழரை மணிக்கெல்லாம் கையில் உணவோடு நித்யாவும் மனோவும் வந்துவிட்டார்கள்.
அவன் தொடர்ச்சியாக முனகுவதாகவும் கண்திறக்க முயற்சிப்பதாகவும் யாராவது ஒருவரை உள்ளே போய் அமைதியாக அதிகம் பேச்சுக்கொடுக்காமல் அவனை சுயநினைவுக்கு கொண்டுவர முயற்சி செய்யுமாறு சொன்னார்.
மீராண்ணா..இங்கே பார்..என்று பொங்கிவந்த அழுகையை அடக்கியபடி அவள் தீனமாய் அழைக்க இம்முறை அவன் கண்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விரியத்திறந்தன.
அவளைக்கண்டதும் ரத்தம் கட்டிக்கிடந்த உதட்டோரங்கள் சின்னப்புன்னகை செய்ய முயன்று தோற்றன.. சிரமப்பட்டு உதடு பிரித்து வார்த்தைகளை கோர்த்தான் அவன் அவ்வளவுதான் அவன் இமைகள் மறுபடியும் மூடிக்கொண்டுவிட்டன.
ஏதோ அதை அவளிடம் சொல்வதற்காகவே கண்விழித்தது போல அழுகை பொங்கினாலும் அவன் பேசிவிட்டதே ஆனந்தம் தர வெளியே ஓடி காத்து நின்ற நித்யா மனோவுக்கு தகவல் சொன்னாள் அவள்.
அதுவும் கடைசியில் நித்யாவிடம் பேசும்போது என்று சிரிக்க முயன்றதாக சொல்லி அவள் கொஞ்ச நேரம் தன்பங்குக்கு அழுது கொண்டிருந்தாள் தலையில் மூன்று தையல் போட்டிருந்தார்கள்.
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விண் விண்ணென்று தெறிக்கும் உடல் வேதனைகள் வற்றினாலும் அடுத்த இரண்டு நாட்கள் தூங்கிக்கொண்டே இருந்தவன் நாலாவது நாள் கொஞ்சம் பேச ஆரம்பித்தான்.
வழக்கம் போல கலகலப்பாய் பேச ஆரம்பித்தாலும் அவன் முயற்சி தான் செய்கிறான் என்பதை இரண்டு நாட்களாகவே மீரா பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.
தனியாக சிக்கும் போது அவனிடம் பேச வேண்டும் என்று நினைத்தாலும் அவன் எங்கே தனியாக சிக்குகிறான் ஆபீஸ் நண்பர்கள் தனிப்பட்ட நண்பர்கள் இல்லாமல் போன உறவினர்கள் என்று கும்பலுக்கு குறைவே இருக்க வில்லை அவனுக்கென டின் டின்னாக எல்லோரும் ஹார்லிக்ஸ் நெஸ்டமோல்ட் மைலோ ப்ரோடினேக்ஸ் என்று கொண்டு வந்து கணக்கில்லாமல் குவிக்க நித்யாவும் மனோவும் அதை உடைத்து அங்கேயே தின்று தீர்ப்பதும் அன்றாட வாடிக்கையாகிப்போனது அப்படியே நாட்கள் நகர தலையில் போடப்பட்டிருந்த தையல் பிரிக்கப்பட்டு நெஞ்சிலும் கை கால்.
எலும்பு முறிவையும் தவற வேறேதும் பாதிப்புக்கள் இல்லைஎன்று அனைவரையும் நிம்மதிப்பெருமூச்சு விடவைத்த அறிக்கையுடன் அவன் நாளை வீட்டுக்கு போய் அங்கிருந்து குணமாகலாம்.
அதற்குள் இரண்டு வருடங்கள் கடந்தன போல மீரா மலைத்துப்போயிருந்தாள் மறுநாள் பிசியோ தெரபிஸ்ட் ஒருவர் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு அவர் மூலமாக அவன் ஒவ்வொரு நாளும் சிறு சிறு பயிட்சிகள் செய்ய வேண்டும் என்றும் முடிவு செய்யப்பட்டு ஒருவழியாக வசீ வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டான் ராஜவேல் வீட்டு வானின் பின் சீட்களை அகற்றி அவனை படுத்த வாக்கிலேயே ஏற்றி வசீயின் வீட்டுக்கு கொண்டு வந்து கீழ்த்தளத்தில் அட்டாச் பாத்ரூமோடு இருந்த விசாலமான விருந்தினர் அறையில் அவனை படுக்க வைத்தனர்.
இரவு உணவை இங்கேயே சமைத்துக்கொள்கிறோம் என்று மீரா சொன்னதில் மனோ வீட்டினர் கிளம்பிச்சென்று விட வசீயும் தூக்கம் வருகிறதென்று படுத்து விட்டான்.
இரண்டு வாரமாய் தலைகீழாய்க்கிடந்த வீட்டை ஒழுங்கு படுத்துவதில் சுபாவும் மீராவும் ஈடுபட்டு மாலை நான்கரை மணிக்குள் ஒருவழியாக எல்லாம் செய்து முடித்திருந்தனர்.
சித்ரா ஆண்ட்டி எடுத்து வந்த குக்கீசும் காபியும் பரிமாறி இவளும் பேச்சில் கலந்துகொள்ள சிரிப்பும் கலகலப்புமாய் பேசிக்கொண்டே இருந்தவர்கள் திடீரென்று வசீ சொன்ன விஷயத்தை கேட்டு நிசப்தமாகிப்போயினர்.
தினேஷ் ஜோடியாக களவாணி மாப்பிள்ளை படத்தில் காதல் காட்சிகளைவிட காமெடி காட்சிகளில் தான் ரசித்து நடித்து வருவதாக அதிதி மேனன் தெரிவித்துள்ளார்.
தன் குடும்பம் பக்கத்தில் இல்லையே என ஏங்கும் நைஜீரியா கால்பந்து வீரர் தன் குடும்பம் பக்கத்தில் இருந்தும் கண்டுகொள்ளாத கேரளா கால்பந்து டீம் மேனேஜர்.
சாமுவேல் அபியோலா ராபின்ஸன் என்பவர் கால்பந்து விளையாட்டின் மேல் இருக்கும் ஆர்வத்தில் நைஜீரியாவில் இருந்து கிளம்பி பணத் தேவைக்காக கேரளாவில் மஜீத் சௌபின் ஷாகிர் என்பவர் நடத்தி வரும் கால்பந்து அணியில் இணைகிறார்.
தனது தங்கைகள் இருவர் பாட்டி என நான்கு பேரும் வறுமையின் பிடியில் வாடி வதங்குவதால் நைஜீரியாவில் இருந்து கிளம்பி இந்தியா வந்துவிடுகிறார் சாமுவேல்.
அப்பாவின் இறப்புக்குப் பிறகு இரண்டாவது திருமணம் செய்துகொண்ட அம்மா ஜமீலா சாவித்ரி ஶ்ரீதரன் அவரது வளர்ப்புத் தந்தையான அப்துல்லாவுடனும் ஒரே வீட்டில் இருந்தும் பேசாமல் இருக்கிறார் மஜீத்.
இவரை நைஜீரியா அனுப்பி வைக்க மஜீத்துக்குப் பணம் வேண்டும் இந்தச் சிக்கலுக்கு நடுவில் சாமுவேலின் பாஸ்போர்ட் காணாமல் போய்விடுகிறது.
இப்படிப் பல பிரச்னைகள் இவர்களைச் சூழ இறுதியில் சாமுவேலின் பாஸ்போர்ட் கிடைத்ததா தன் குடும்பத்தைப் பார்க்க நைஜீரியா சென்றாரா... சாமுவேல் அவர் குடும்பத்தின்மேல் காட்டும் அக்கறையைப் பார்த்து மஜீத் அவரது குடும்பத்துடன் பேசினாரா?
அதேபோல் கால்பந்து விளையாட்டை மேலோட்டமாகக் காட்டியிருந்ததால் அதன்மேல் உள்ள காதலை குட்டிக் குட்டி விஷயங்களில் அவ்வளவு அழகாகக் கடத்தியிருக்கிறார்கள்.
பக்கத்து வீட்டு பீயுமா சாரசா பல்லுசேரி அவ்வப்போது வந்தாலும் அவர் கொடுக்கும் கவுன்டர் காமெடிகள் சௌபின் ஷாகிரின் நண்பர்களாக நடித்த லுக்மன் லுக்கு ராஜேஷ் குஞ்சிப்பா அபிராம் பொதுவால் நசேர்கா சித்திக் கொடியத்தூர் எனப் படத்தில் நிறைய கதாபாத்திரங்கள்.
ஆனால் அது எந்த இடத்திலும் துறுத்திக்கொண்டு தெரியாதபடி அனைவரையும் அளவாக அழகாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் ஸக்ரியா முகமது.
குறிப்பாக சாமுவேலுக்கு அடிபட்ட பின் பார்த்துக்கொள்ள ஆள் இன்றி சௌபின் ஷாகிரின் வீட்டில்தான் குணமடையும் வரை தங்கியிருப்பார்.
அம்மாவிடம் ஆரம்பத்தில் காட்டும் கோபம் க்ளைமாக்ஸில் காட்டும் பாசம் காமெடி மொழி தெரியாமல் சாமுவேலிடம் செய்யும் ரகளை... என அனைத்திலும் அதகளம் பண்ணியிருக்கிறார்.
கருப்பின நடிகர் என்பதால் இப்படத்தில் எனக்குப் பேசிய சம்பளத்தைவிட குறைவாக் கொடுத்தார்கள் என்ற ராபின்சனின் குற்றச்சாட்டால் சில பிரச்னைகள் எழுந்தன.
ஐ.பி.எல் போட்டிகளில் சென்னை பெங்களூர் மும்பை... என ஏரியா பிரித்துக்கொண்டு கிரிக்கெட்டில் ரசிகர்கள் சண்டை எப்படி வருகிறதோ... அதேபோல கால்பந்துப் போட்டிகளிலும் தீராத சண்டையாகத் திகழ்வது ரியல் மாட்ரிட் பார்ஸிலோனா அணிகளுக்கு இடையேயான ரசிகர்கள் சண்டை.
கிளம்பும்போது மக்களோடு மக்களாகப் பிரச்னை இல்லாமல் இந்தியா வந்து சேர்ந்தாலும் இங்கிருந்து நைஜீரியா கிளம்பும்போது பல சிக்கல்கள் சாமுவேலுக்கு ஏற்படுகிறது.
கால்பந்துப் போட்டியின் விறுவிறுப்பை சுவாரஸ்யங்களை துளியும் எதிர்பார்க்காமல் அதைச் சுற்றி நடக்கும் ரகளைகளையும் குடும்பத்திற்கிடையேயான பாச நேசங்களையும் அனுபவிக்க விரும்பினால் சுடானி ஃப்ரம் நைஜீரியாவை க்ளைமாக்ஸில் மஜீத்தோடு சேர்ந்து நீங்களும் ஜாலியாக சாமுவேலை வழி அனுப்பி வைக்கலாம்.
பயன்படுத்தி மற்றும் விளைவுகள் பிறகு அவர்கள் இயக்கம் ஒரு பிட் கலவையாக ஒரு நேரத்தில் பகுதியாக உறைந்த ஒரு கணம் தெரிகிறது சில சிறப்பம்சமாக விவரம் .
கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் பேஸ்புக் தங்கள் சமூக வலைப்பின்னலில் தங்கள் பயன்பாடு ஊக்குவிக்கும் வீடியோ ஒரு கண் கவரும் மாற்றாக .
ஃபேஸ்புக் விளம்பர மேலாளருக்கு அதன் மொபைல் சினிமாஉருவாக்கும் பயன்பாட்டை ஒருங்கிணைத்துள்ளது எனவே நகரும் புகைப்படங்கள் ஃபேஸ்புக்கில் உருவாக்கப்படலாம்.