sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஏதோ கடமைக்கு அறிவியலை மூளையில் ஜெராக்ஸ் எடுத்து அதை பரிட்சை பேப்பரில் வாந்தி எடுத்து அதோடு மறந்துவிட்டு சில பல முறை மனப்பாடம் செய்த என்னும் இன்டர்வியூ கேள்விக்கான பதிலை மூன்றாம் ஆண்டு இறுதி முதல் நான்காம் ஆண்டு முடிக்கும் வரை ஒவ்வொரு மத்திய வயது வெள்ளைத்தோல் பெண்ணிடமும் கூறி தன்னை அதிகமாக பேரம் பேசும் கம்பெனியில் வேலைக்கு போய் கோட் எழுதி உடன் வேலை செய்யும் வேறு சாதி பொண்ணை காதலித்து பெற்றோர்களின் வயிற்றெரிச்சலில் ஹோமம் வளர்த்து மணமுடித்து வருசா வருசம் அப்ரைசல் வரும் போது புலம்பி அப்ரைசல் முடிந்ததும் வேறு கம்பெனிக்கு ஓடி சம்பள எண்களின் உயர்வை வைத்து வாழ்வின் சந்தோஷத்தை அளவிடும் அவர்களுக்கும் அதிகான வைக்கோலை சுற்றி சுற்றி வரும் எருமைக்கும் எனக்கு சத்தியமாக வித்தியாசம் தெரிவதில்லை.
இன்னும் சிலர் இருக்கிறார்கள் வேலைக்கு போனவுடன் நண்பர்கள் மூலம் தன் குடும்பத்துக்கு தனது கல்யாண ஆசைகளை மறைமுகமாக சொல்ல வைப்பார்கள்.
தெருத்தெருவா போய் பழைய பாத்திரத்துக்கு துணி விக்குறவன் மாதிரி சிம் கார்டு சிமிண்ட்டு இன்சூரன்ஸுனு விக்குறாய்ங்க.. இல்லேனா பேங்க்ல உக்காந்து சொத் சொத்னு சீல் குத்துறாய்ங்க.
அதுவும் இல்லனா அவங்க அப்பா சம்பாதிச்சி வச்சிருக்குற கடையில ஒக்காந்து ரோட்டுல போற வர வண்டிய எண்ணிக்கிட்டு இருக்குற கேப்புல வியாபாரம் பண்ணுவாய்ங்க.. அதுவும் இல்லேனா இருக்கவே இருக்கு ஊருக்கு ரெண்டு சாஃப்ட்வேர் கம்பெனி.
ஆனா இப்ப எதாவது ஸ்கூல்லயோ காலேஜ்லயோ பாடம் நடத்திக்கிட்டு அவைங்கள மாதிரியே ஒன்னத்துக்கும் உருப்படாத துணி விப்பவன் பேங்க்ல சீல் குத்துறவன் கம்ப்யூட்டர் முன்னாடி தவம் இருப்பவன்னு உருவாக்கி தருவாய்ங்க.
சின்ன வயதில் வரலாற்று புத்தகங்களை படித்த போது வரலாற்றின் மீது காதலும் பத்தாம் வகுப்பு படித்த போது ரோசி டீச்சர் அழகாக இருந்ததால் சயின்ஸ் மீது காதலும் வந்தன.
அந்த இரண்டும் சேர்ந்து இதோ என்னை இந்த உலகின் முக்கிய கண்டுபிடிப்பான டைம் மிஷினை கண்டுபிடிப்பதை நோக்கி கொண்டுவந்திருக்கின்றன.
இப்படித்தான் ஒரு முறை என் அப்பாவிற்கு கம்பெனியில் கொடுத்த காரில் அவர் அசந்து தூங்கும் ஒரு உச்சி வெயில் ஞாயிற்றுக்கிழமையில் அதை முயற்சி செய்தேன்.
கொஞ்சம் ரொம்பவே பயமாக இருந்ததால் இடது பேண்ட் பாக்கெட்டில் பிள்ளையார் போட்டோவும் வலது பேண்ட் பாக்கெட்டில் ஏசுநாதர் படமும் ரோசி மிஸ் மீது கொண்ட பாசத்தால் வைத்துக்கொண்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்தேன்.
பார்ரா நம்ம தெரு நாய் மணி மாதிரியே அந்தக்காலத்துல கூட ஒரு நாய் இருந்திருக்கே என வியந்து கொண்டே என் மீது இருக்கும் குப்பையை எல்லாம் எடுத்து விட்டு பார்த்தால் அட எங்க தெருவை கூட நான் தாண்டவில்லை.
பேசாமல் எல்லாத்தையும் தூக்கி போட்டுவிட்டு ஒரு ஃபேஸ்புக் அக்கவுண்ட்டோடு சென்னைக்கு பஸ் ஏறிவிடலாமா என்று யோசிப்பேன்.
கொஞ்சம் உன் மிஷின்ல போயி கரெக்ட்டா லெட்டர குடுத்துட்டு வந்துரலாம்டானு.. அப்ப இருக்கு இவைங்களுக்கெல்லாம் வேடிக்கை.. இப்படியே போய்க்கொண்டிருந்த என் ஆராய்ச்சி வாழ்க்கையில் இன்னும் பல சின்ன சின்ன ட்ரெயல் எரர்களை முடித்து இன்று நான் இருபத்தி மூன்றாவது முறையாக முயலப்போகிறேன்.
எல்லாருக்கும் இருக்குடீ வேட்டு என்று நினைத்துக்கொண்டு பிள்ளையாரும் ஜீஸசும் ராசி இல்லாததால் இந்த முறை மேரி மாதாவும் முருகப்பெருமானும் என் பேண்ட் பையில் அமர்ந்து கொண்டார்கள்.
எதுவும் பிரச்சனை வந்தாலும் குதித்து தப்பிக்க என் போர்வையையும் அம்மா வடகம் காயப்போடும் பெரிய பாலீதீன் கவரையும் ஒரு பாராசூட் போல செய்துகொண்டேன்.வீட்டின் ஜன்னல் வழியாக பறப்பத்தற்கு எல்லாம் தயாராகி விட்டது.
எழுத்துக்களால் ரத்தத்தில் அக்னியை பாய்ச்சி யாரையும் கிளர்ந்தெழ செய்ய முடியும் என்று உணர்த்திய புரட்சிமிகு கவிஞனின் இறுதி ஊர்வலத்தில் பதினைந்தாவது ஆளாக பங்கெடுத்துக்கொள்ள ஆசை எனக்கு அதனால் தான் அந்த தேதி.
எனக்கு சிவாஜி ஷாயாஜி ஷிண்டே தேவையில்லாமல் விஜய் என்று பாரதியார் வேடத்தில் நடித்த நடிகர்கள் முகம் எல்லாம் ஞாபகம் வந்து போனது.
இந்த முறை தன் படம் கொண்டு போகாத ஆத்திரத்தில் பிள்ளையார் தான் இந்த சதியை செய்திருக்க வேண்டும் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாமல் தெளிவாக தெரிந்தது.
அதுவுமில்லாமல் நான் சாப்பிடும் சாப்பாட்டிற்கு என்னிடம் காசு கேட்காமல் என் அப்பா வேலையில் இருந்து வரும் போது நேரடியாக அவரிடமே கேட்டு வாங்கி எனக்கு பிரச்சனை கொடுக்காத நல்ல கடை.
எனக்கு அவன் அக்கறையோடு வந்திருக்கிறானா அல்லது என்னை நக்கல் செய்ய வருங்காலத்தில் இருந்து இப்படி புறப்பட்டு வந்திருக்கிறானா என்று தெரியவில்லை.
நானே நினைத்திருக்கிறேன் இதை கண்டுபிடித்ததும் நான் தோல்வியுற்ற ஒவ்வொரு நாளிலும் சென்று அந்த தோற்றுப்போன சுரேஷ்களை பார்த்து சிரிக்க வேண்டும் என்று.
அதுவும் இப்படி அசிங்கமாக சாப்பிட்டுக்கொண்டு அறுபது வயதில் தான் மேட்ரிமோனிக்கு அப்ளை பண்ணுவோம் என்று நினைக்கும் போதே எனக்கு திக்கென்று இருந்தது.
சென்னை வந்தால் சீக்கிரம் லவ் செட் ஆகிவிடும் என்று நண்பர்கள் சொல்லி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன் இந்த மூன்று மாதத்திலேயே அதை உணர்ந்து கொண்டேன்.
எங்க வீட்ல எனக்கு மாப்ள பாத்துட்டாங்க அவங்கள மீறி எதுவும் பண்ண முடியல நம ஃப்ரெண்ட்ஸாவே இருப்போம் என்று சொல்லி என் பதிலுக்கு கூட எதிர்பாராமல் ஃபோனை வைத்துவிட்டாள்.. பொண்ணுங்க தான் வீட்டிற்கு அடங்கிய எவ்வளவு பொறுப்பானவர்கள் என்று வியந்து கொண்டே என் ஃபோனை கடாசினேன்.
பெங்களூரு பேரு தான் பெத்த பேரு படம் ஒன்னும் தேராது என்று மூன்று நாள் கம்முனு கம்பெனி கொடுத்த ஃபைவ் ஸ்டார் ஓட்டலில் இருந்துவிட்டு ஆந்திரம் புறப்பட்டோம் அங்கிருக்கும் எங்கள் கம்பெனியின் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சிமெண்ட் ஃபேக்டரியை காண.. எங்களது ஃபேக்டரி இருப்பது ஆந்திராவின் நக்ஸல்கள் அதிகம் காணப்படும் அனந்தபூர் மாவட்டத்தில்.
அனந்தபூர் கர்னூல் மாவட்ட எல்லையில் ஒரு சிறிய மலையின் மீது இருக்கிறது அந்த பெரிய ஃபேக்டரி.. மதியமே ஃபேக்டரியை பார்த்து முடித்துவிட்டோம்.
எல்லோரும் என்ன செய்யலாம் என்று விவாதித்த போது பேசாம எதாவது தெலுங்கு படத்துக்கு போலாம்யா பொழுதாவது போகும்.. கலர் கலரா இருக்கும்னு நான் தான் பிட்ட போட்டேன்.. ஒடனே எல்லாரும் ஓக்கே சொல்லி கிளம்பிட்டாய்ங்க.
நீண்ட சிமிண்ட் சாலைகள் அதன் இருபக்கமும் சின்ன சின்ன கடைகள் கொஞ்சம் வீடுகள் சம்பந்தமே இல்லாமல் சாலை நடுவே ரவுண்டானாகள் ஒன்றிரண்டு ராஜசேகர ரெட்டி சிலைகள் கடப்பா கல்லில் தான் பாதி கடைகள் கட்டப்பட்டிருந்தன.. சிமிண்ட்டோ செங்கலோ எதுவும் இல்லை.
ஆந்திராவில் மக்களுக்கு சினிமா மேல் இருக்கும் மோகம் தான் தியேட்டர்களை இன்னும் மண்டபமாகவோ அரிசி மில்களாகவோ மாற்றாமல் இருக்கிறது.
காரணம் அனுஷ்கா.. என் கூட வந்த பயலுகளும் அனுஷ்கா என்றவுடன் நயந்தாரா படத்தை நட்டாற்றில் விட்டுவிட்டு அந்த நாகர்ஜுனா படம் ஓடும் தியேட்டரை நோக்கி அடி எடுத்து வைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.
ஒலகம் அழியப்போகும் போது இப்படியெல்லாம் கஷ்டப்பட்டு பாஷை தெரியாத ஊர்ல படம் பாக்கணுமா என்ற சிறிய சிந்தனை வந்தாலும் போஸ்டரில் இருந்த அனுஷ்கா அதையெல்லாம் மறக்கடித்து விட்டாள்.
நான் இதையே உத்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் என்னங்கடா இது மாடு கார் கூட சண்ட போடுதுனு.. படத்தை மூனாவது முறை பார்க்க வந்திருக்கும் பானிபூரி கடை நண்பர் பின்னால் வந்து மெதுவாக சொன்னார் சூப்பர் கிராபிக்ஸு சூப்பர் பைட்டூ என்று.
அவன் ரெட்டி என்கிற ஒரே காரணத்துக்காக அவன் தெலுங்கு பற்றி சொன்னதை பதில் கேள்வி கேட்க முடியாமல் நம்பும் நிலையில் இருந்தோம் நானும் இன்னொரு நண்பரும்.
அரக்கர் குலத்தில் தப்பி பிழைத்த ஒரே ஒரு அரக்கன் மட்டும் இந்த உலகத்தையே அடக்கி ஆள சக்தி கேட்டு சிவபெருமானை நோக்கி தவம் இருப்பது போல காட்டினார்கள்.
அந்த சிறுவன் காசியில் பூஜை முடிந்து வரும் போது அவனால் தான் தன் உயிருக்கு ஆபத்து என்று அறிந்த அந்த அரக்கன் ஹீரோவை குடும்பத்தோடு சிறுத்தை வேடமிட்டு கொல்ல வருகிறான்.
சிவபெருமானே அனுஷ்கா வந்து கைய வச்சா தான் மூவ் ஆகுறாருன்னு டைரக்டர் இந்த சீன் மூலமா சொல்லிறாரு.. சிவபெருமானே அப்படின்னா நாமெல்லாம் எம்மாத்திரம்?
நாமெல்லாம் நினைப்போம் அந்த திருட்டுப்பயலுகள பிடிச்சி அடிச்சி தொவைச்சி போலீஸ் கிட்ட ஒப்படைக்க நம்ம ஹீரோ வருவாருன்னு.
அங்கு ஒரு லேடி டாக்டர் ஹீரோ தங்க்ச்சி மேல ரொம்ப பாசமா இருக்காங்க.. ஆங் கரெக்ட்டா சொல்லிட்டீங்களே அவங்க தான் நம்ம அனுஷ்கா.
எப்படியோ ஹீரோ சிவ பெருமானை காப்பாற்றி பழையபடி ஆத்திகனா மாறி அனுஷ்காவையும் காப்பாற்றி வில்லனையும் வீடியோ கேம்ல வர மாதிரி விளையாண்டு போட்டு தள்ளிறாரு.
ஏதோ சின்ன பிள்ளை மாறுவேட போட்டியில் மேடையில் போவது போல் சொர்க்க லோகத்தில் இருந்து ரயில்வே தண்டவாளத்திற்கு நடந்துவருகிறார் உயிருக்கு போராடும் ஹீரோவை காப்பாற்ற.
தன்னிடம் இவ்வளாவு சக்தி இருந்து கடைசியில் ஹீரொயினை வசியம் செய்யும் வில்லன் எதற்கு முதலில் அவளின் முறைப்பையன் ரூபத்தில் வர வேண்டும்?
உடன் வந்த ரெட்டி சொன்னான் பரவாயில்ல நான் கூட கடைசில ஹீரோ செத்துருவானோனு நெனச்சேன் ஆனா கரெக்ட்டா வில்லன கொன்னுட்டான்ல?
அல்லது நம்ம ஆட்கள் இப்படி தான்யா படம் எடுப்பாய்ங்க எழவ பாத்து தொலைப்போம் என்று மக்கள் அவர்கள் எடுக்கும் மொக்கை படங்களை ரசிக்க பழகிக்கொண்டார்களா?
இரவில் நான் சாப்பிட்ட காரமான கூட செமித்து விட்டது ஆனால் இந்த படம் பார்த்த அனுபவம் இன்னும் நெஞ்சுக்குள்ளேயே எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.. கடவுள் திடீர்னு என் முன்னாடி வந்து நின்னு உனக்கு என்ன வேணும் மகளே?னு கேட்டார்னா செவுட்டுல ரெண்டு விட்டுட்டு கெட்ட வார்த்தைல நல்லா நாக்க புடுங்குற மாதிரி வஞ்சிட்டு என் புள்ளையவாச்சும் வெள்ளையா படைச்சித்தொல என்று கேட்பேன்.. என் குடும்பத்தில் நான் ஃபோட்டோவில் பார்த்தா என் தாத்தாவின் தாத்தா தொடங்கி என் தாத்தா பாட்டி அம்மா அப்பா தம்பி அக்கா நான் என எல்லாருமே அப்படி ஒரு கலரு.. படிக்கும் போது பிள்ளைகளுக்கு பொட்டு அழிந்துவிட்டால் என்னை தான் லேசாக விரலால் தொட்டு பொட்டு வைத்து கிண்டல் செய்வார்கள்.
ஆம்பள பயலுக கருப்பா இருந்து யாராவது அவன டே கருவாப்பயலேனு கூப்பிட்டா அவனும் பதிலுக்கு ஏதாவது சொல்லி அவர்களை கிண்டலடித்து சிரித்துக்கொண்டே சென்று விடுவான்.
புது வகுப்பிற்கு செல்லும் போது டீச்சர் ஒவ்வொருத்தரையா எந்திரிச்சி நின்னு அவங்க பேர சொல்ல சொல்லும் போது நான் எந்திரிச்ச ஒடனே மொத்த வகுப்பும் என் பேர கருப்பி என்று உச்சரிக்கும்.
ஏனென்றால் என் வீட்டில் ஒவ்வொருவரும் மற்றவரை மிஞ்சும் கருப்பு.. யார் அதிக கருப்பு என்று எங்களுக்குள்ளேயே விளையாட்டாக போட்டி வைத்துக்கொள்வோம்.
சரியான உயரம் சீரான தேவையான வளமான வளைவுகள் இடுப்பை தாண்டியும் நீண்டிருக்கும் முடி உருண்டையான கண்கள் ஆந்திர மூக்கு வரிசையாக அமைந்திருக்கும் பற்கள் கொஞ்சமே பூசியது போன்ற உடல்வாகு என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே பின்னிருந்து அம்மாவின் குரல் ஒலிக்கும் நீ அழகாத்தான்டீ இருக்க ஆனா கருப்பாவும் இருக்கியே?
கருப்பி கருவாச்சி என்கிற காரணப்பெயரோடே பள்ளி படிப்பை தாண்டி இப்போது மூன்று ஆண்டுகளாக இதோ இந்த தீப்பெட்டி ஆபிஸீல் தான் வேலை பார்க்கிறேன்.
யாராவது என் வேலை சம்பந்தமாக ஆபிஸிற்கு வந்து என்னை விசாரித்தால் உடன் பணிபுரிவோர் என்னை அடையாளம் சொல்வது அந்தா கருப்பா ஒரு பொண்ணு ஃபேனுக்கு கீழ ஒக்காந்திருக்குல அது தான் என்று என் அடையாளமாகவே ஆகிப்போனது கருப்பு கலர்.
ஒரு ஆணிடம் இருந்து இந்த அளவு வெளிப்படையாக அசிங்கப்பட விரும்பாததால் என் வாழ்வில் வந்த பிற காதல்கள் அனைத்தும் நான் விழித்துக்கொண்டே காணும் கலைந்து போன கனவுகளாக என்னுள்ளேயே தோன்றி என்னுள்ளேயே புதைந்து போயின.. புள்ளைக்கு இருவது வயசு ஆகிருச்சி எப்ப கல்யாணம் பண்ணுறது?
என்று சொந்தக்காரர்கள் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் என் வீட்டில் இருப்பவர்கள் என்று பலரும் பேசி ஒரு வழியாக எனக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள்.
ஆனால் அந்த குறுகுறுப்பு கொஞ்ச கொஞ்சமாய் சந்தோசத்தை குறைத்து முழு பயமாய் ஒரு பெரிய பய பாறாங்கல்லாய என் மனதில் உருண்டு கொண்டே இருந்தது வந்த மாப்பிள்ளைமார்கள் எல்லாம் என்னை நிராகரித்ததால்.
கருப்பாக இருக்கும் என் அம்மாவுக்கு என் அப்பா கிடைத்திருப்பது போல் எனக்கு யாராவது கிடைப்பார்கள் என்று காத்திருக்கவெல்லாம் எனக்கு பொறுமையோ நம்பிக்கையோ இல்லை.
ஒரு காலத்தில் நாம் அழகாய்த்தானே இருக்கிறோம் என்று கண்ணாடியை பார்த்து நினைத்த நான் இப்போதெல்லாம் நான் ஏன் இவ்வளவு கருப்பாக அசிங்கமாக இருக்கிறேன்?
இனிமேல் கருப்பு என்பதை பற்றி கவலைப்பட தேவையில்லை என்று நினைத்து பல நாட்கள் கழித்து அன்று தான் நிம்மதியாக தூங்க போனேன் இன்னும் சில நாட்களில் என் நிம்மதி மொத்தமாக படுகுழியில் விழப்போகிறது என்பதை அறியாமல்.
ஒரு வழியாக காசை தேற்றி அம்மாவிடம் தப்பித்தவறி இன்னமும் ஒட்டியிருக்கும் கம்மல் மூக்குத்தியை அழித்து செய்து எனக்கு ஐந்து பவுன் போட்டு ரெண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு சத்திரம் பிடித்து என் முதலாளியின் விசிடிங் கார்டு அளவுக்கு பத்திரிக்கை அடித்து மொய் வைக்க கூட வக்கில்லாத சொந்தக்காரர்களை மறக்காமல் அழைத்து பந்திக்கு வெளியில் காத்திருக்கும் நாய்கள் மட்டுமல்லாமல் சில சொந்தக்காரர்கள் கூட உணவு இல்லாமல் வாயில் வாழ்த்தி வாய்க்குள் சபித்துவிட்டு சென்றிருந்தார்கள்.
அதற்கு அடுத்த நாட்களில் எல்லாம் கத்துவது பாத்திரங்கள் பறப்பது அடி உதை என்று படிப்படியாக ஒரு புருஷனாக தன்னை நிலை நிறுத்திக்கொள்ள ஆரம்பித்தார் அவர்.
இப்படி ஒரு கருத்த முண்டைய கல்யாணம் பண்ணி வச்சி என் வாழ்க்கைய பாழாக்கிட்டாய்ங்க ஒரு நாளில் இதே அர்த்தம் தொனிக்கும் வார்த்தைகள் வேறு வேறு மாதிரி வருவதுண்டு அவரிடம்.
அதனால் என்னை பிடிக்காது என் சமையல் பிடிக்காது நான் உள்ளாடை அணிந்திருந்தால் பிடிக்காது நன்றாக ஆடை உடுத்தியிருந்தாலும் பிடிக்கவே பிடிக்காது என் வீட்டிலிருந்து யாராவது வந்திருந்தால் அவர்கள் முன்பே என் கண்ணத்தில் அவர் விரல் தடம் பதியும்.
ஒரு பெண்ணாக அதுவும் கருப்பாக பிறந்து கல்யாணம் வரை ஊரே கேலி கிண்டல் பேசும் போது பெரிதாக வருத்தப்படுவது எல்லாம் பெரிய விசயமே இல்லை.
கல்யாணத்திற்கு பின் புருஷன் என்னும் அந்த ஒருவன் நம்மை ஒரு உயிர் உள்ள பொருளாக கூட மதிக்காமல் இருப்பது தான் வெளியே சொல்ல முடியாத பெரிய கொடுமை.
சைக்கிளை தினமும் அக்கறையாக சுத்தமாக துடைக்கும் அவருக்கு என் மேல் அதில் துளி பங்கு கூட அக்கறை கிடையாது என்று நினைக்கும் போது அழுகை முட்டிக்கொண்டு வரும்.
அவர் வேலைக்கு போயிருந்த ஒரு நாளில் என்னை பார்க்க வந்திருந்த அம்மாவிடம் சொன்னேன் கொஞ்ச நாளா தல சுத்தி மயக்கம் வர மாதிரியே இருக்குமா அவர் வருவதற்குள் அவசர அவசரமாக ஒரு டாக்டரிடம் அழைத்து போய் உறுதிபடுத்திக்கொண்டார்.
என் புருஷன் எட்டாவது மாதத்தில் கூட என்னை விட்டிருக்க மாட்டார் மிருகத்தனத்துக்கு நடுவில் சில இடைஞ்சல்கள் ஏற்பட்டதால் அந்த இடைஞ்சலை இரண்டு மாதங்களில் இறக்கி வைத்துவிட்டு வர தான் என்னை அனுப்பியிருந்தார்.
எல்லோரையும் விட அழகான கண் கண்ணம் கூந்தல் மூக்கு உதடு மனசு பெற்றிருந்தாலும் நீங்கள் நிறத்தில் மற்றவரை விட கம்மியாக இருந்தால் உங்கள் நல்ல விசயங்கள் அழகு என எல்லாவற்றையுமே அசிங்கமாக பார்க்கும் இந்த உலகில் என் பிள்ளை சிகப்பாக பிறக்க வேண்டும் என நினைப்பதில் என்ன தவறு?
ஒரு மாசம் நல்ல சாப்பாடு நிம்மதியான உறக்கம் சில நேரங்களில் திடுக் என்ற முழிப்பு ஒரு சில கெட்ட கனவுகள் பக்கத்து வீட்டு கதைகளை ஒருவர் அறியாமல் இன்னொருவரிடம் குசுகுசுவென்று பேசுவது என்று கழிந்தது ஒரு மாசம்.
அப்பா வேகவேகமாக ஓடி ஒரு ஆட்டோவை பிடித்து அருகில் இருக்கும் ஆஸ்பத்திரிக்கு அம்மாவுடன் அனுப்பி வைத்தார்.வலி என்னை அரை மயக்கத்தில் தள்ளியது.
டாக்டர் என் காலை விரித்த நிலையில் நீட்டி உட்கார வைத்து என் பிடரியை பிடித்து தரையை நோக்கி அழுத்தி குனிய வைத்து என் முதுகில் தன் விரல்களால் எதையோ தேடினார்.
என் கற்பனைகள் ஆசைகள் கனவுகள் எல்லாமே இதோ என் கட்டிலில் தலை சாய்த்து அழுதுகொண்டிருக்கும் இந்த ஆளால் தான் இப்படி மண்ணாகிவிட்டது என எண்ணி எனக்கும் அழுகை வந்தது.
இந்த பாவ உலகு உனக்கு ஏற்றதல்ல என்று கடைசி நேரத்தில் தன் முடிவை மாற்றிக்கொண்டு கடவுள் தன்னிடமே மீண்டும் எடுத்துக்கொண்ட அந்த பெண் சிசு இதோ என் முன் பிண்டமாய் கருப்பு நிறத்தில் என் அழுகை நின்று விட்டது.
இன்று கருப்பா சிவப்பா என்று பார்க்காமல் உன் பிள்ளைக்காக அழுகிறாயே அன்று என் மேல் சிறு அக்கறை எடுத்திருந்தால் இன்று நீ இந்த பிள்ளையை சந்தோசமாக கொஞ்சியிருப்பாயே?
எனக்கு கண்களில் கண்ணீர் என்றாலும் உதட்டில் சிறு புன்னகை.. ஏச்சையும் பேச்சையும் கேட்டுக்கொண்டு வாழ்வது வரை ஒரு வித கூச்ச உணர்வுடன் தாழ்வு மனப்பாண்மையுடன் வாழ்ந்து இதை விட சாகுவதே சிறந்தது என்கிற எண்ணம் ஏற்பட்டு தினம் தினம் செத்து பிழைப்பதற்கு பதில் என் மகள் பிறக்கும் போதே செத்திருப்பது அவளுக்கும் எனக்கும் கடவுள் கொடுத்திருக்கும் வரம் தான்.. என் கணவர் என்னை கட்டிக்கொண்டு அழுகிறார்.
விருப்பப்பட்டு அவரை முதல் முறையாக நானும் கட்டி அணைக்கிறேன் பேரானந்தத்தோடு.. மெலிந்த தேகம் உப்பிய கண்ணம் ரொம்ப ரொம்ப சின்ன கண்கள் சரியாக வாரப்படாத பரட்டை தலை வேற என்னய்யா இருக்கு இந்த மனுஷன் கிட்ட?
இந்த ஆள் திரையில் தோன்றினால்பிறந்த குழந்தை முதல் பல் போன பெருசுகள் வரை இடம் பொருள் ஏவல் அச்சம் மடம் நாணம் பயிர்ப்பு என எல்லாவற்றையும் மறந்து ஏதோ தவ நிலையில் இருப்பது போல் திரையையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அவர் பெயரை சொல்லாமலே உங்களுக்கு இந்நேரம் நான் யாரைப்பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன் என தெரிந்திருக்கும் என்றாலும் கட்டுரைக்கென்று இருக்கும் சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களை மதித்து அவர் பெயரை சொல்வது தான் சரி.. அவர் தான் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி.. ஒவ்வொரு நடிகரும் இன்று தன் இடத்தை தக்க வைத்துக்கொள்ள உடலை குறைப்பது பருமனாக்குவது மாறுவேசம் போடுவது வேசம் போட்டதை எண்ட் க்ரிடிட்ஸ் ஓடும் போது காட்டுவது என்று என்னென்னமோ செய்து நம்மை கவர நினைக்கிறார்கள்.. ஆனால் தான் நடிக்கும் காட்சியில் இவர் இழுவையாக ஐய் என்று சொன்னால் குழந்தைகள் குதூகலிக்கும் லேசாக கண் கலங்கினால் நமக்கு பொலபொலவென்று கண்ணீர் திறந்துவிடப்பட்ட கர்நாடகா அணை போல் கிளம்பிவிடும்.
ஏனென்றால் இந்திய சுதந்திர வரலாறு தெரிந்தவர்களை விட ரஜினி கண்டக்டராக இருந்து சூப்பர் ஸ்டார் லெவல் வரை வந்ததை தெரிந்தவர்கள் தெரிந்து கொண்டிருப்பவர்கள் அதிகம்.
வேண்டுமானால் என்னுடன் தொடர்ந்து வாருங்கள் நீங்களும் உங்கள் பால்ய காலத்தில் ரஜினியை ரசித்தது விமர்சித்தது தியேட்டரில் ஆட்டம் போட்டது போன்ற நல்ல தருணங்களை நினைத்துப்பார்க்கலாம்.
மிகவும் சாதாரண மனிதனாக இருப்பார் விவரம் தெரியாதவராக ஜனகராஜோடோ செந்திலோடோ சேர்ந்து காமெடி செய்துகொண்டிருப்பார் ஆனால் எவனாவது தப்பு செய்தால் அவ்வளவு தான் பந்தாடிவிடுவார்.
அவர் செய்யும் சின்ன சின்ன குறும்புகளும் சேட்டைகளும் ஆக்ரோஷமான சண்டைகளும் அவர் மீது ஒரு வித பாசத்தை உண்டு பண்ணிவிடும் நமக்கு.
எங்கள் வீட்டில் இப்போதும் ரஜினி மாமா என்று தான் நானும் என் தம்பியும் குறிப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம் அவரை.. கொஞ்சம் சிறுபிள்ளைத்தனமாக இருந்தாலும் அப்படி சொல்லும் போது ஒரு சந்தோஷம் கிடைக்கும் பாருங்கள் அது சொல்ல முடியாதது.. எவனொருவனும் குழந்தையாக இருக்கும் போது ரஜினி படம் பார்த்திருந்தால் அவன் கண்டிப்பாக ரஜினி ரசினாக மாறிவிடுவான்.
பள்ளி போட்டிகளில் ரஜினி பாடல் மழையில் நனையும் போது ரஜினி பாடல் அப்பாவோடு வண்டியில் வேகமாக போகும் போதும் ரஜினி பாடல் ஃப்ரெண்ட்ஸோடு சண்டை போடும் போது அந்த சின்ன வயசிலேயே ரஜினியின் பன்ச் டயலாக்கில் சவால் விடுவது என அவன் வாழ்வில் அப்போதைய முக்கிய தருணங்கள் பலவற்றிலும் ரஜினி இருப்பார்.
இதில் இருக்கும் பெரிய ரிஸ்க் ஒவ்வொரு படத்திலும் அவர் அந்த பிம்பத்தை உடையாமல் அதே நேரத்தில் அதை விட சிறப்பாக செதுக்க வேண்டும்.. ஒவ்வொரு படம் வரும் போதும் அவரின் அடுத்த படம் மேல் அது மேலும் சுமையை ஏற்றி விடும்.
என்று கேட்பார்.. நாம் ஸ்க்ரீனை பார்த்து சூப்பர் என்று விசில் அடிப்போம்.. எல்லா மனிதனுக்கும் திமிர் பிடித்த காலம் என்று ஒன்று வரும்.
ஒரு உண்மையை மறந்துவிடுவோம் சினிமாவில் மற்றவர்கள் தாக்குப்பிடிக்க வேண்டுமானால் தன் மேனரிஸங்களை மாற்றி உடலை வருத்தி ஒவ்வொரு படத்திற்கும் வித்தியாசம் காட்டினால் தான் முடியும்.
சில நடிகர்களுக்கு இரண்டு மூன்று படங்கள் அது போல் ஒரு இமேஜை கொடுத்தாலும் அடுத்தடுத்த படங்களில் மக்களும் என்னய்யா இவன் ஒரே மாதிரி நடிக்குறான்?
ஆனால் ரஜினி நல்லவனுக்கு நல்லவன் அண்ணாமலை படையப்பா என்று நடித்தாலும் வேலைக்காரன் முத்து என நடித்தாலும் படங்கள் சில்வர் ஜூப்ளி தான்.
ஏனென்றால் அங்கு எங்களுக்கு கதை முக்கியமில்லை.. ரஜினி என்னும் அந்த மனிதரின் நடை அழகு வசன உச்சரிப்பு பன்ச் டயலாக் அந்த ஸ்டைல் வேகம் இது இருந்தால் போது.. கதையெல்லாம் தங்களை அறிவாளியாக காட்டிக்கொள்ள நினைப்பவர்கள் தேடுவது.. இன்னும் சில மேதாவிகள் இருக்கிறார்கள்.. ரஜினி இந்த மக்களுக்கு ஏதாவது செய்திருக்கிறாரா?
மக்களுக்கு ஏதாவது செய்ய அவர் என்ன பொது சேவகரா இல்லை அரசியல்வாதியா அல்லது உங்களுக்கு சேவை செய்ய தேர்வெழுதி பாஸாகி வந்த அரசு ஊழியனா?
ஓட்டு போட்ட மக்களுக்கு சேவை செய்வதை மட்டுமே முழு வேலையா இருக்கும் அரசியல்வாதிகளை கேள்விகேட்காத நாம் ஒரு நடிகரை ஏன் கேள்வி கேட்கிறோம்?
நமக்கு உதவ வேண்டும் என்று அவருக்கு கட்டாயம் கிடையாது.. நம்மால் அவரை கட்டாயப்படுத்தவும் முடியாது.. மக்களுக்கு அவர் உதவவில்லை என நாம் குற்றம் சொல்லவும் முடியாது.. இங்கிருந்து வெளிநாட்டில் போய் சம்பாதிக்கும் நம் நாட்டுக்காரர்களை அங்கிருப்பவரிகள் எல்லாம் எப்பா இங்காரு நீ எங்கூருல தான் லட்ச லட்சமா சம்பாதிச்சிருக்க ஒழுங்கா இங்கேயே எல்லாத்தையும் குடுத்துட்டு போயிருனு சொன்னா எவ்வளவு அசிங்கமாக இருக்குமோ அப்படி இருக்கிறது உங்கள் கேள்வி.
ஒருவன் கஷ்டப்பட்டு உழைத்ததை எப்படி உங்களால் வாய் கூசாமல் திருட முற்பட்டு அதற்கு புரட்சி என்னும் பெயரில் ஞாயம் கற்பிக்க முடிகிறது?
நான் உங்களுக்கு லட்ச ரூபாய் கொடுக்கிறேன்.. உங்களால் என்னை என் எல்லா கவலைகளையும் மறக்கடித்து குற்ற உணர்ச்சி என்னை ஆட்கொள்ளாமல் சந்தோசப்படுத்த முடியுமா?
ஆனால் ஒரு நடிகன் கடந்து இருபத்தைந்து வருடங்களாக வெறும் சொற்ப ரூபாயை வாங்கிக்கொண்டு என் கவலைகள் வேலைப்பளு என எல்லாவற்றையும் ரெண்டரை மணி நேரம் மறக்க செய்து ஒரு வித மகிழ்ச்சியையும் புத்துணர்வையும் கொடுக்கிறான் என்றால் அந்த மனிதனிடம் அதற்கு மேல் என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்?
எனக்கு ரஜினியை ரசிக்கும் அந்த நேர சந்தோசம் போதும்.. ரஜினியையும் அரசியலையும் அடிக்கடி இணைத்து அவரின் நிம்மதியையும் என்னைப்போன்ற ரசிகர்களின் நிம்மதியையும் கெடுப்பவர்கள் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
லஞ்சம் கொடுத்து உங்களுக்கு முன் முறையாக காத்திருப்பவனை பின்னுக்கு தள்ளி உங்கள் வேலையை மட்டும் வேகமாக முடிக்காமல் இருந்துவிடுவீர்களா?
எந்த விதத்திலும் ஒரு நல்ல குடிமகனாக இல்லாத உங்களுக்கு ரஜினி போல் ஒரு நல்லவர் ஆள வேண்டும் என்கிற எண்ணம் மட்டும் ஏன் இருக்கிறது?
ஒரு வேளை அவர் அரசியலுக்கு வந்தே ஆக வேண்டும் என நினைத்தீர்களானால் அவர் ஆளும் அளவுக்கு உங்கள் தகுதிகளை வளப்படுத்திக்கொண்டு வாருங்கள்.
மற்றவர் போல் நாம் தலைவரை இங்கேயே தொழில் தொடங்கவோ அரசியல் ஆரம்பிக்கவோ சொல்லவில்லை.. வருடத்திற்கு ஒரு படம் அல்லது ரெண்டு வருடத்திற்காவது ஒரு படம் நடிக்க வேண்டும்.. அவ்வளவு தான்.. அந்த சிறிய விசீகரமான உலகின் மிக சக்திமிகுந்த கண்களை நாங்கள் அடிக்கடி பெரிய திரையில் பார்த்து தொண்டை கட்டும் அளவுக்கு விசில் அடிக்க வேண்டும்.
இதையெல்லாம் நாங்கள் இன்னும் பல ஆண்டுகள் அனுபவிக்க தலைவரின் இந்த பிறந்த நாளில் இறைவனிடம் அவருக்கு நீண்ட ஆரோக்கியமான ஆயுளையும் நல்ல டைரக்டர்களையும் கொடுக்க இறைவனை வேண்டுகிறேன்.
அவரின் தனி மனித சுதந்திரத்திற்குள் மூக்கை நுழைக்க உங்களுக்கோ எனக்கோ தகுதியோ உரிமையோ கிடையாது.. இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் மாம்ஸ்.. புது லோன் ஆபிஸர எப்படியாவது கவர் பண்ணிரணும்னு கடலை வாழைப்பூ முந்திரியோடு வந்தவர்கள் ஒரு கணம் கொஞ்சம் அதிர்ந்துவிட்டார்கள் அந்த பெண்ணை பார்த்ததும்.
நாந்தான் முத்துச்செல்வி இந்த பேங்குக்கு புதுசா வந்திருக்குற லோன் செக்ஷன் ஸ்டாஃப் என்று இரு கை கூப்பி புன்னகையுடன் அவள் சொன்னதை பார்த்ததும் லேசாக ஆடித்தான் போய்விட்டார்கள்.
அப்படியும் யாரென்று புரிந்துகொள்ளமுடியாத சில பெருசுகளுக்கு இள மத்திய வயதுடைய ஆட்கள் இது கூட தெரியாம இந்த ஊர்ல என்ன புடுங்குன?
சில நேரம் தங்களுக்குள் குசுகுசுவென்று பேசிக்கொண்டிருந்த கடலை வாழை முந்திரி தலைகள் எல்லாம் மெதுவாக வங்கியை காலிசெய்ய ஆரம்பித்தன.
எப்படியோ தன்னுடன் வேலை செய்யும் மற்றொரு பெண் குடியிருக்கும் வீட்டில் வீட்டு ஓனரின் முறைப்புக்கும் முனுமுனுப்புக்கும் இடையில் தங்கியிருக்கிறாள்.
வறுக்கும் சொற்ப முந்திரி கொடுக்கும் வருமானம் போக மீதத்துக்கும் கடன் வாங்கி லாட்டரியை வெறி கொண்டு பேராசையுடன் சுரண்டுவது தான் அவன் முழு நேர தொழில்.
இருள் சூழ்ந்திருக்கும் அழுக்கான இரவில் லேசான அழுகையுடன் பொங்கும் கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டு மெதுவாக அடிக்கடி முத்துச்செல்வி அம்மாவிடம் கேட்பது உண்டு ஏம்மா இப்படி?
அவனால் அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லத்தெரியவில்லை என்றாலும் அவளுடைய தலையை மெதுவாக வருடிவிட்டுக்கொண்டு அவள் அழுது முடிக்கும் வரை காத்திருப்பான்.
நான் பேசுனாலும் தேவுடியா மவனேனு சொல்லி அடிக்குறாய்ங்கக்கா சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே தேம்பி தேம்பி அழ ஆரம்பித்தான் தங்கராசு.
எப்படியாவது நீங்க ரெண்டு பேரும் நல்லா படிச்சிரணும்.. தரையில் தன்னை அந்த பெரிய மனிதர்கள் உருட்டும் போதும் அவள் வாயில் முனுமுனுப்பது அதை தான்.சிறிய பெண் என்பதால் அவள் வயதொத்த ஆண்களில் இருந்து எல்லோரும் அவளை பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.
எப்படியாவது நாம் படிச்சிரணும்... அவள் வீட்டிற்கு வரும் ஒவ்வொரு பெரிய மனிதனும் அவள் கண்களுக்கு அறிவியல் புத்தகமாகவும் கணக்கு புத்தகமாகவும் தான் தெரிந்தார்கள்.
படிச்சி நல்ல வேலைக்கு போகணும் இல்ல அந்தோணி என் தம்பி படிப்பு முடியுற வரைக்கும் பொறுத்துக்கோ.. அதுக்கு பிறகு நீ எங்க கூப்டாலும் வாரேன் அவன் முகத்தை ஒரு வித ஏக்கத்தோடு கருணையை எதிர்பார்த்து பார்த்தாள்.
கல்லூரி முடிக்கும் நேரத்தில் ஒரு நாள் அவனே அவளிடம் வந்து ஒனக்காக நான் எவ்வளவு காலம்னாலும் காத்துக்கிட்டு இருப்பேன் முத்து என்றான்.
இதோ இன்று ஊர் பெருசுகள் அவளை ஔசாரி என்றும் தேவடியா என்றும் இவா கிட்ட லோன் வாங்குனா வெள்ளாம உருப்பட்டாப்ல தான்என்று வசைமாறி பொழிந்து கொண்டிருந்தனர்.
ரொம்ப நன்றி என்று கும்பிடு போட்டுவிட்டு திரும்பிய அந்த பெருசு முனுமுனுத்தது ஔசாரி இவ அப்பன் வீட்டு காச எடுத்து குடுக்குற மாரில பேசுறா?..
அவளிடம் லோன் கேட்டு வரும் பலரும் லோன் கிடைக்கும் வரை அவள் முன்பு கூழைக்கும்பிடு போட்டுவிட்டு முதுகுப்பக்கம் ஔசாரி தேவுடியா என்று தான் விளிக்கிறார்கள்.
இன்று தன்னை திட்டுபவர்கள் அனைவரும் ஒரு காலத்தில் தன் மேல் பைத்தியமாக இருந்தவர்கள் தான் என்று நினைக்கும் போது அவளுக்கு அவர்களை நினைத்து சிரிப்பாக வந்தது.
என் தம்பியும் இப்ப பேங்க்ல தான் இருக்கான் லோன் சம்பந்தமாக கேட்டால் மட்டுமே அந்தோணி பதில் அளிப்பதை கண்டு அவளும் அவனிடம் எதுவும் பெர்சனலாக கேட்கவில்லை.
மேனேஜர் அறைக்கு போனாள் ட்ரான்ஸ்ஃபர் கேட்க.. ஸ்ட்ரெயிட்டா கட்டுரைக்குள்ள போவதற்கு முன் ஒரு சில வை பார்த்துவிடுவோம்.. நம் இந்தியா தான் உலகின் களின... முதலிரவு அன்று அழுப்பாக இருந்தால் தூங்கு என்று என் முகம் பார்த்தே அகம் கண்ட என் கணவரை அன்று முதல் பிடித்துப்போனது எனக்கு.. க... பதிவுலகிலும் ஃபேஸ்புக்கிலும் தலித்திய ஆதரவு நிலைப்பாடில் இருக்கும் பலரும் சொல்லும் விசயம் அடங்க மறு அத்து மீறு திரு... இந்தக் கட்டுரையை எப்படி பாலீஷாக ஆரம்பிப்பது என்கிற யோசனையிலேயே நான்கைந்து நாட்களை வீணாக்கிவிட்டதாலும் இனியும் வீணாக்கினால் ஆறிய கஞ்சி பழை... தலைப்பை பார்த்தவுடன் ஆஹா வந்துட்டான்யா பிற்போக்குவாதி என ஒரு முடிவோடு வந்திருக்கும் முற்போக்குவாதிகளுக்கும் என்னய்யா இது இந்தக்காலத்த... கல்யாண முகூர்த்த சீசன் களைகட்டி விட்டது.
ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் புதிய பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்கும் நிகழ்வு இன்று மாலை மருதானையில் நடைபெற்றது .இந்நிகழ்வில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றுகையிலேயே பிரதமர் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார்.
மேலும் வற் வரி குறைப்புகள் அரசாங்கத்தினால் அறிவிக்கப்பட்டதன் பின்னர் மக்களுக்கு உரிய சலுகைகளை வழங்காத வர்த்தக நிலையங்களுக்கு எதிராக வழக்கு தொடரவுள்ளோம் என்றார்.
மக்களின் ஆணைக்கும் பெரும்பான்மை எம்.பிக்களின் விருப்பத்துக்கும் ஜனாதிபதி செவிசாய்க்க வேண்டும் ரிஷாட் கோரிக்கை கூட்டு எதிரணியின் உத்தேச பாதயாத்திரை ஒரு இனவாத யாத்திரை.
இதனை நிராகரிப்பதன் மூலம் தமிழ் மக்களுக்கு நல்ல செய்தியை சிங்கள மக்கள் தர வேண்டும் என தேசிய சகவாழ்வு கலந்துரையாடல் மற்றும் அரசகரும மொழிகள் அமைச்சருமான மனோ கணேசன் தெரிவித்துள்ளார்.
பதுளை ஹாலிஎலவில் இராஜாங்க அமைச்சர் டிலான் பெரேராவினால் நேற்று நடத்தப்பட்ட சகோதரத்தவ விளையாட்டு விழாவில் அதிதியாக கலந்துக்கொண்டு உரையாற்றியபோதே அமைச்சர் மனோ கணேசன் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்தார்.
இந்த இனவாத பாதயாத்திரையின் போது புதிய அரசியலமைப்பு முயற்சிகள் போர்குற்றங்கள் ஆகியவை தொடர்பில் கோஷங்கள் எழுப்பிக்கொண்டு கொழும்பை நோக்கி இவர்கள் வர முயல்கிறார்கள்.