sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அதனால உங்கம்மாவை... பக்கத்து டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கு இப்பவே எடுத்துட்டுப் போய் அங்கே டிரிப் ஏற்றி.... மூளைக்கு போசாக்குக் கொடுத்தபடியே இருதயத்த இயக்கிப் பார்க்கலாம்... ஒரு வேளை பாட்டி பிழைச்சுக்கலாம்... அப்படி பிழைக்க வைக்கிறது சிரமம்தான்.
பஞ்சிலிருந்து இரும்பாவது வரைக்கும் அவள் கழுத்தைச் சுற்றி முத்தமிட்ட கைதான்... அதே கை தனது விழிகளை இமைகளை இழுத்து நடைசாத்துவது போல் தோன்றியது.
வளையல் குலுங்கும் கிண்கிணி சத்தத்தோடு எத்தே... எத்தே என்று புலம்பியபடியே வெள்ளையும் சொள்ளையுமாய் தெரிந்த பாட்டியின் வாயை மூடுகிறாள்.
மரணக் கோரத்தை அழகாக்கிப் பார்க்க நினைத்தார்களோ... அல்லது சின்னஞ்சிறு பிள்ளைகள் பாட்டியை பெண் பூச்சாண்டியாய் பார்த்தும் பயந்தும் படுக்கையில் விழக்கூடாது என்கிற முன்னெச் சரிக்கையோ... கனகம்மாவிற்கு புரிந்து விட்டது... அவளுக்கு மயக்கலோகம் கலைந்து மரணலோகம் எதிரில் தோன்றியது.
நான் பெத்த மக்கா அம்பது வருசமா ஒங்கள முதல்ல இடுப்புலயும் அப்புறம் மனசுலேயும் தூக்கிச் சுமக்கிற என்னை ஆஸ்பத்திரிக்குக் கூட கொண்டு போக வேண்டாம்.
இந்த பாவி மூளை நான் பாத்தறியாத வெள்ளக் கட்டி வேல வெட்டிய நிறுத்தற வரைக்கும் ஒரு அரை நாழிகை பொறுக்கப்படாதா... ஒப்பாரியோட ஒப்பாரியா பிணத்த தூக்கிக் குளிப்பாட்டுங்கன்னு கூசாம சொல்லுறியளே.
கொஞ்ச பொறுங்க மக்கா... நான் போயிடுவேன்... உலகத்துலே இருக்கிறவங்க போனாத்தான் இல்லாதவங்க இருக்க முடியுமுன்னு எனக்கும் தெரியும் மக்கா.
பயத்தின் பயங்கர உணர்வான பீதியா... திகிலா... வெறுமையா... பிரம்மையா... அல்லது இவை அனைத்தும் ஒன்றான பெரும்பேர் உணர்வா... ஒரு பிசாசின் புலம்பலா... அவளுக்கே இப்போது புரியவில்லை.
அம்பது அம்பதைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் முகமறியாத மனிதனுக்கு கழுத்தை நீட்டி இடமறியாத ஊருக்குப் பெற்றோரைப் பிரிந்து வில் வண்டியில் ஏறும் போது எப்படி பேதலித்தாளோ அப்படிப் பட்ட பேதலிப்பு.
இது எப்படி இருக்குமோ... யாரெல்லாம் இருப்பார்களோ... தனியா போகணுமோ... தவியா தவிக்கணுமோ... பூலோகத்த பிரிஞ்ச வெறுமையில் குதியா குதிக்கணுமோ... அம்மாவ பார்க்கலாமா... செத்து மடிஞ்சி சிவலோகம் போன மகள பாக்கலாமா... அவளோட மவராசன் கிடைப்பாரா... இல்லேன்னா கடவுள்கிட்டத் தான் போவோமா... அவர் எப்படி இருப்பார்... முருகனா... அம்மனா... அல்லாவா... ஏசுவா... இல்ல சூன்யமா... சொர்க்கமா... அய்யயோ நரகமா... பாக்கலாம்... கொஞ்ச நேரத்துல முடிச்சு அவிழும்.
மூளைக்குள்ளே முடிச்சை அவிழ்க்கப் போன பாட்டிக்கு அவள் மகன் ராமய்யா போட்ட கூப்பாடு கிணத்துச் சத்தமாய் கேட்டாலும் அவளும் அதில் குடியிருக்கும் தவளையானாள்.
அழாதேடா... என் ராசா... நீ அநாதை இல்லடா... என்ஜினியர் மகனும் டாக்டர் மருமகனும்... சின்னச்சிறு பேரக் குட்டிகளுமாய்... சொத்தோடும் பத்தோடும் இருக்கிற நீ அநாதை இல்லைடா... அப்படிப் பார்த்தா இந்த அம்மாதாண்ட் நாதியத்த மூளி... ஆனா ஒண்ணுடா... டாக்டர் காந்தராசு சொன்னது மாதிரி... ஆஸ்பத்திரிக்கு என்னை எடுத்துட்டுப் போயிருக்கலாம்... சாவுக்குப் பயந்து இப்படி பேசலப்பா... நான் பெத்த மவன் காசு பணத்த பத்தி கவலப்படாம இந்த அம்மாவ.... கடைசி வரைக்கும் பிழைக்க வைக்கப் பார்த்தான்னு திருப்தியோட செத்துருப்பேன்.
மருமகள் உமாவின் அழுகை உரைநடையோடு கூடிய ஒப்பாரி அழுகை.... வந்துட்டிங்களா அப்பா இதோ பாருங்க அப்பா நான் மாமியாருன்னு மருந்துக்கும் நினைக்காமல்... தாய்க்கும் தாயா நினைச்ச என் தெய்வம்.
வாய் மட்டும் செயல்பட்டு இருந்தால் பாட்டி வெளிப்படையாகவே சிரித்திருப்பாள் அப்பன்கரான் வந்துருக்கணும்... அவனோட சாதி சனமும் வந்துருக்கும்... அவங்க மெச்சறதுக்காக இப்படி அழுகிறாள்.... அடிக்கிறாள்... எம்மா எம்மருமவளே... இப்படி மாரடைச்சி அழதம்மா.
அப்புறம் அந்தக் கிழட்டு முண்டைக்கு அடிச்சழுது தொண்டக் கட்டிட்டு... தலை வலிக்குன்னு திட்டப்போற... நீ மருந்துக்கும் என்ன மாமியாரா நினைக்கலேங்கறது நிசந்தாம்மா... இல்லாட்டா... மருந்து கொடுக்க வந்த எம்பேத்தி ஆடலரசிய மாட்டுத் தொழுவத்துக்குத் தொரத்தி இருக்கமாட்டே... ஆமா.. எம்பேத்தி ஆடலரசியோட சத்தத்தைத் காணுமே... ஒரு வேளை நாவிதற்குப் பதிலா அவளையே துட்டி சொல்ல அனுப்பி இருப்பாகளோ.. மருமகக்காரி அப்படிப் பட்டவதானே... எம்மா... எம்மருமகளே உனக்கும் ஒரு மருமகள் வரத்தான் செய்வாள்... அய்யோ... கடவுளே... என்னை சாபம் போட வைக்காதே... அவளும் நல்லா இருக்கட்டும்... ஆனாலும் எம்மகன் என்ன மாதிரி முந்திக்கிட்டா... அவள் என்னை பாடாபடுத்தின மாதிரி அவனையும் படுத்தப்படாது... கடவுளே... கடவுளே... இந்த வரத்தை கொடு தெய்வமே... நான் உங்கிட்ட சீக்கிரமா வரணும்... திடீரென்று ஒருமித்த ஒப்பாரி அந்த அறையை பூகம்பமாகியது.
துட்டிஷ கேக்க ஊர் சனம் வந்துருக்கு... தாழ்வாரம் வரைக்கும் கிண்டலும் கேலியுமாய் சிரிச்சிப் பேசிக்கிட்டு வந்த ஊர்க்காளிக உள்ளே வந்ததும் மாரடிச்சி அழுகிறாளுக... அதுவும் ஒருத்திய ஒருத்தி கண்ணடிச்சிக்கிட்டும்.
நகை நட்ட பார்த்துக்கிட்டும் அழுவாளுங்க... எத்தனை எழவு வீட்ட பாத்துருக்கேன்.. ஆனாலும் இங்க எழவு விழாமலே எழவு நடக்குது.. ஒருவேளை நான் செத்துப் போயிருப்பேனோ... கனகம்மா பாட்டி குழம்பிப் போன போது ஒரு பெரிய அதட்டல் அந்த ஒப்பாளிக் கூத்தும் உடனடியாக அடங்கியது.
அம்மா அவள் நினைவா கிடக்கிறதை ஒரு ஆள் மூலம் சொல்லி அனுப்பினேன்... அப்படியும் வரல... உரையாடலில் ஒரு இடைவேளை... ஒப்பாரியை விட்டுவிட்டு உற்றுக் கேட்டவர்களின் கசாமுசா சத்தங்கள்... சத்திரஞ்சாவடி முணுமுணுப்பு... கனகம்மா பாட்டியும் மகளை மானசீகமாக மூளைத்திரையில் ஏற்றி நியாயம் கேட்டாள்.
நான் பெத்தமகளே... என்னை விட்டு நீபிரியப்படாதுன்னு உள்ளுர்லேயே உன்னைப் பெத்த இந்த அம்மாவோட எடை பத்து பவுன் எடைய விட கொறைஞ்சு போயிடுச்சே... இதுக்கு மேலயும் நான் அரைகுறையாய் இருக்கணுமா?..
இன்னும் இந்தப் பேய்ப்பய மூளை என்னை விட மாட்பேங்குதே.. ஒப்பாரி பாடல்கள் கிண்டலும் கேலியுமான வசனங்களுடன் உச்சத்திற்கு போன போது மீண்டும் ஒரு அதட்டல் ஒப்பாரிக்காரிகள் மீண்டும் கதை கேட்க வாய்களை மூடி கண்களைச் சிமிட்டி காதுகளில் கவனத்தை ஒன்றித்தபோது மெட்ராஸ்காரன் நாளைக்குத்தான் வர முடியுமாம்.. பிரேதத்த பாதுகாக்க முடியாட்டால் அடக்கம் செய்யச் சொல்லிட்டான்.
அமெரிக்க சித்தாப்பாவுக்கு பாட்டி இறந்த செய்தியச் சொல்லி கல்லறை கோயில் கட்ட குறைஞ்சது மூவாயிரம் டாலர் ஆகுமுன்னு டெலிபோன் போடு... கனகம்மா.
தேடிப் பிடிச்சி ரெண்டாக் கீறி அதுல கல்லறை கட்டுங்கடா... அவசர ஆபத்துக்கு சொந்தப் பந்தத்தை வரவழைக்கத்தான் டெலிபோன் இருக்கிறதா நெனச்சேன்... இப்பத்தான் புரியது மக்கா.
சலனத்தைக குறைத்துக் குறைத்து சன்னஞ் சன்னமாய் அடக்கமாகிக் கொண்டிருந்த கனகம்மாவின் மூளையில் பழைய நிகழ்வுகளின் பதிவுகள் முட்டின மோதின... மனிதக் காட்சிகளாய் படமெடுத்தன.
பாட்டியின் தலைமகள் முதலிரவு போல் மறக்க முடியாத முதல்மகள் சொர்ணத்தை வெளியூரில் ஒரு ரெவின்யூ இன்ஸ்பெக்டருக்கு சீரோடும் சிறப்போடும் கட்டிக் கொடுத்தாள்.
ஏறும் போதும் வேனு.. இறங்கும் போதும் வேனு.. குவியாமலும் கவியாமலும் நீளாமலும் சுருங்காமலும் உள்ள அவள் முகத்தில் கண்ணை மட்டும் பார்த்து முடிக்க கால்யுகமாகும் மூக்கைப் பார்த்து முடிக்க முழு யுகமாகும்.
ஆனாலும் இவளை மாட்டுத் தொழுவத்துலேயே மாடாய் போட்டுட்டாக தினம் ஒரு குட்டு... மாதம் ஒரு சூடு... இவளும் பாட்டியும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் முட்டுக் கொடுத்தார்கள்.
முதல் தடவையாக தாய் மாமனின் கட்டளையை மீறி மாட்டுத் தொழுவத்திற்குப் போகாமல் நின்ற இடத்திலேயே நின்றபடி பீறிட்ட ஆடலரசியின் புலம்பல் பாட்டியின் மூளையில் ஒரு புதிய பதிவை ஏற்படுத்தியது.
இந்த இரண்டும் ஒன்றை ஒன்று கூட்டிக் கொண்டும் குறைத்துக் கொண்டும் இருந்த போது சீக்கிரமா குளிப்பாட்டுங்க என்ற ஆணைகள்... மீண்டும் ஆடலரசியின் ஒலம்.
பாட்டிம்மா என்னை கூட்டிப் போ பாட்டிம்மா.. இல்லாட்டா திரும்ப வந்துடு பாட்டிம்மா... கனகம்மா பாட்டியின் மூளை உக்கிரமானது உஷ்ணமானது.
உடனே தலைசிம்மாசினத்தில் உள்ள முன் பின் பக்கவாட்டு மூளைப்பகுதிகள் அத்தனையும் ஒன்று சேர்ந்து தங்கள் அதிகாரத்தை உடல்தேசத்தின் மீது நிலைநாட்டிக் கொண்டிருந்தபோது கனகம்மா பாட்டியின் கண்கள்.
அந்த மாவட்டத் தலைநகரில் சந்து பொந்துகளையும் சாக்கடை மூடிகளையும் கூட விட்டு வைக்காமல் ஒட்டப்பட்ட கட்டப்பட்ட போஸ்டர்களில் காணப்பட்ட என்பன போன்ற தெருவாசகங்கள் இப்போது சொல்லிழந்து பொருளிழந்து அத்தனைபேர் வாயிலும் கூச்சல்களாய் வெளிப்பட்டன.
நடிப்புச் சக்கரவர்த்தி அக்னிநாத்தை வரவேற்பதற்காக கூட்ட முகப்பில் நின்ற மாநில அக்னிநாத் நற்பணி மன்ற தலைவர் அக்னிதாசன் எம்.ஏ.
இவன் நீலகிரி மாவட்டத்தில் கன்னட நடிகர் ராஜ்குமாருக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கவில்லை என்ற காரணத்தில் ஒரு போலீஸ் டி.எஸ்.பி.யை புரட்சித் தலைவர் சஸ்பெண்ட் செய்ததை ஏகன் அவர்களுக்கு நினைவுப்படுத்தினான்.
ரசிகப் பெருமக்களை லத்திக் கம்புகளால் நெம்பிநெம்பி அக்னிநாத்தை வெளிப்படுத்தி அவனைச் சுற்றி பாதுகாப்பு வளையமாய் நின்றுகொண்டார்கள்.
தொப்புள் வரை பட்டன்போடாத சட்டை.. நிர்வாண மார்பு... அதற்கு கோவணம்போலான டாலர் செயின்.... காதுகளில் இருந்து தொங்கிய தங்கச் செயினின் இரு முனைகளையும் இணைத்து மார்பில் கவிழ்ந்த மூக்குக் கண்ணாடி போர்வீரர்கள் அணியும் இழைதழை பேண்ட்.
அவன் உருவங்களையே பல்வேறு கோணங்களில் டிசைன் செய்த பொம்மைச் சொக்கா... அக்னிநாத் போலீஸ் பாதுகாப்போடு ரசிகக் கூச்சலோடு நடந்தான்.
பொல்லாதப் பயலுக... இவனுகள நெருங்க விடாதிங்க... என்று இன்ஸ்பெக்டரிடம் கீழே குனிந்து அவர் காதுகளில் கிசுகிசுத்துவிட்டு மீண்டும் தலையை நிமிர்த்தி ரசிகர்களைப் பார்த்து தன்பக்கம் வரும்படி கையை ஆட்டினான்.
கராத்தே அக்னிநாத்... சிலம்பன் அக்னிநாத்... படுக்கையறைக் கில்லாடி அக்னிநாத்... துப்பாக்கி இன்ஸ்பெக்டர் அக்னிநாத்... முரட்டுக் கொள்ளைக்காரன் அக்னிநாத்... இந்த நிலையத்திற்கு அப்பால் இருபதடி உயரத்திற்குமேல் ஒரு கழுதையின் உயரத்திற்கும் ஒரு பன்றியின் அகலத்திற்குமான கட்அவுட்டை ரசித்துப் பார்த்தபடியே நடந்தான்.
எதிர்கால ஆளுநரே... எங்கள் அக்னிநாத்தே என்ற வாசகத்தோடு தலையில் கிரீடமும் கையில் செங்கோலுமாய் தோன்றிய தனது உருவத்தைப் பார்த்து அவன் மூட்அவுட்ஆகி அப்படியே நின்றான்.
அந்தச் சமயம் பார்த்து ஒரு துடுக்கான இளைஞர் சில மினுக்கமான மனிதர்களோடு வந்து லத்திக் கம்பு வளையத்தின் ஒரு பக்கத்தை அலட்சியமாகத் தள்ளியபடியே உள்ளே போனார்.
அவன் பார்வைகளை அர்த்தப் படுத்துவதற்காகவே பிறவி எடுத்ததுபோல் அவன் முகத்தையேப் பார்த்த இயக்குநர் பிரமிப்பு ஆட்சித் தலைவருக்கு விட்டான் ஒரு விடு..... எங்க அண்ணன்தான் உங்க அமைச்சருக்குத் தேவை.
உங்க அமைச்சர் எங்க அண்ணனுக்குத் தேவையில்லை... இன்னும் ஐந்து நிமிடம் டைம் கொடுக்கேன்... வேணுமின்னா ஓங்க அமைச்சர இங்க வந்து அண்ணனப் பார்க்கச் சொல்லுங்க... என்னய்யா இது... நாட்டுல தராதரமே இல்லாமப் போயிட்டு... அக்னிநாத் ஆமோதிப்பாய் தலையாட்டியபோது புலியாய் வந்த மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் இப்போது சூடுபட்ட பூனையாய் திரும்பிப் பாராமலே நடந்தார்.
அந்தச் சமயம் பார்த்து ரயில் நிலையத்தில் ஒரு பூவரசு மரத்துக்கு அடியில் அக்னிநாத்தை எதிர்பார்த்து கும்பலாய் கூடி நின்ற கல்லூரி மாணவிகள் அவன் நின்றதைப் பார்த்ததும் தலைவிரி கோலமாக ஓடிவந்து கூட்டத்துள் கலந்தார்கள்.
சார் சார்... அக்னிசார்.... ஆட்டோகிராப் போடுங்கசார்... ப்ளீஸ் அக்னி.... போட்டுத்தான் போகணும் அக்னி... இல்லாட்டா நடிகை கம்பா உங்கள காதலோ காதல் படத்தில வழிமறிப்பு செய்ததுபோல வழிமறிப்புமாக்கும்... எதிர்கால அமைச்சருக்குரிய அத்தனைத் தகுதிகளையும் கொண்ட ஒருத்தி உரக்கச் சொன்னதும் ஒரே சிரிப்பு.... ஒரே முட்டல்மோதல்... ஒவ்வொருத்தியின் கையிலும் ஒரு நோட்டுப் புத்தகம் தலைக்கு மேல் போய் பறவையாய் சிறகடித்தது.... விசிறியாய் விரிந்தது... அக்னிநாத்தும் சிரித்தபடியே கையெழுத்துப் போடப் போனான்... அந்தச் சமயத்தில் கெடுமுடிவதற்கு ஒரு நிமிடத்திற்கு முன்பாகவே ஒரு தடித்த மனிதர் தனது கைத்தடி மனிதர்களோடு ஓடிவந்தார்.
கரைவேட்டி.... கரைத்துண்டு... ஆங்காங்கே கரைகளும் கொண்ட முகம்.... கூட வர மறுத்த மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரை சென்னையில் அரசுத் தலைமைச் செயலகத்தில் ஒரு துருப் பிடித்த நாற்காலியில் துணைச் செயலாளராக அமர்த்திவிடுவது என்ற ஆவேசத்தோடு நெருப்பாய் வந்தவர் நீராய்ச் கொட்டினார்... அக்னிநாத்தை ஆரத் தழுவியபடியே ஆனந்தக் கூச்சலிட்டார்.
என் பெயர் அற்புதன்.... அமைச்சராய் இருக்கேன்... ஒங்க எல்லாப் படங்களுமே எனக்கு அத்துபடி என் மனைவிக்கும் ஒங்கள ரொம்பப் பிடிக்கும்... இந்தாப்பா கேமரா... எங்க ரெண்டு பேரையும் சேர்த்து ஒரு படம் எடு... பி.ஆர்.ஓ நானும் தானைத்தளபதி அக்னிநாத்தும் இருக்கிற படங்களை பத்திரிகைகளுக்கு அனுப்பிடு.
ஒங்களப் பார்த்ததே என் கண்கள் செய்த பாக்கியம் அமைச்சரின் பேட்டிக்காக வந்திருந்த அத்தனை செய்தியாளர்களும் தொலைக்காட்சி நிபுணர்களும் நிபுணிக்ளும் அமைச்சரை விட்டுவிட்டு அக்னிநாத்தை மொய்த்தார்கள்.
அவனோ தன் காலடியில் கண்களைக் குவித்த அமைச்சர் அற்புதனை கட்டியணைத்து பிறகு நெஞ்சுக்கு நேராய் நிமிர்த்தி ஒரு கையை மட்டும் தூக்கி ஆட்டிக்காட்டி அவரை ஆசீர்வதித்தான்.
அதுவரைக்கும் காத்திருந்த செய்தியாளர்கள் அடுக்கடுக்காகக் கேட்டார்கள்... அக்னிநாத்... ஒங்க மாநில அக்னிநாத் நற்பணி மன்ற மகாநாட்டில் மன்றத்தை ஒரு அரசியல் கட்சியாய் அறிவிக்கப் போறீங்களாம்... இது உண்மையா?
பொக்காரான் அணுகுண்டு வெடிப்பு அறிவிப்பு பேட்டியில்கூட அப்படி முண்டியடித்திருக்க மாட்டார்கள்... கேமராக்கள் பளிச்சிட்டன... தொலைக்காட்சி வீடியோக்கள் ஒளியிட்டன... மிக முக்கியமான நிகழ்ச்சி.... அதுவும் தலைப்புச் செய்தி... ஏனோதானோன்னு இருக்க முடியாது... நோ... நோ... எங்க மாமா பொண்ண பத்து வயசுச் சிறுமியா பார்த்தது... அதுக்குப் பிறகு பத்து வருடமா பார்க்கவே இல்ல... என்னோட கிராமத்து வேர்கள் விட்டுடப் படாதுன்னும் என்னை சின்ன வயதில் ஆதரித்த தாய்மாமாவுக்கு நன்றிக்கடனாயும் கயல்விழியக் கட்டிக்கப்போறேன்.
ஒங்களுக்கும் நடிகை கம்பாவுக்கும் நெருக்கமுன்னும் நீங்க அவங்கள கட்டிக்கப் போறதாயும் ஒரு கிசுகிசு அடிபட்டதே... அந்தக் கிசுகிசுவக் கிளப்பிவிட்டதே பிரஸ்தான்.
சார்... நாங்க அமாவாசை தொலைக்காட்சியோட டீம்... ஒங்க மேடத்த... அதான் கயல்விழிய நேர்காணல் செய்யணும்... நீங்கதான் ஏற்பாடு செய்யணும் சார்... அக்னிநாத் சிரித்தபடியே நடந்தான்.
அவன் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்கமுடியாமல் இயக்குநர் பிரமிப்பு ஏகனும் மன்ற நிர்வாகிகளும் நாலுகால் பாய்ச்சலில் ஓட வேண்டியதாயிற்று.
விரட்டிவந்த கூட்டத்தை கையமர்த்தியபடியே அக்னிநாத் தயாராக நிறுத்திவைக்கப்பட்ட ஒரு சொகுசுக் காரின் பின்னிருக்கையில் ஏறிக்கொள்ள இயக்குநர் பிரமிப்பு முன்னிருக்கையில் ஏறிக்கொண்டான்.
மன்றத் தலைவன மாற்றணுன்டா... வாங்குற காசுக்கு மோசம் பண்ணிட்டாண்டா... எச்சிக்கலப் பய.... யதார்த்தமா பேசுங்கண்ணே... சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த்தான் முதலமைச்சர்னு முடிவாயிட்டு...அதனாலதான்ஒங்களஆளுநராநியமிச்சிருக்காங்ககவலப்படாதிங்கண்ணே.முதலமைச்சரையே பதவி நீக்கம் செய்யிற பதவிண்ணே... முதலமைச்சர் ரஜினிகாந்த்தான் ஒங்கள அனுசரிச்சுப் போகணும்... குட்டாம்பட்டியில் தாய்மாமா வீடு ஊர் முனையிலேயே இருந்தது நல்லதாய்ப் போயிற்று.
ஊர் முனையில் அதன் அத்தனை ஜனத்தொகையும் திரண்டு நிற்பதைப் பார்த்துவிட்டு அக்னிநாத் குழப்பத்தோடு இறங்கினான்... தாய்மாமா முத்துலிங்கம் அவன் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு விம்மினார்... வயிறு எக்கிய மனிதர்.
எப்பவும் சொல்லுக்குச் சொல்லு எங்க அக்கா மகன் முனுசாமி படியேறி வந்து நம்ம கயல்விழியப் பெண் கேப்பான்னு ஒவ்வொரு நாளும் பேசுற மனுசன்.. நீ இப்படி ஆனதுல இந்த அத்தைக்கு எவ்வளவு சந்தோஷம் தெரியுமா முனுசாமி அக்னிநாத்திற்குள் பதுங்கியிருந்த முனுசாமி திடுக்கிட்டான்.
ஒங்களுக்கு நேரில் இந்தச் செய்திய சந்தோஷ அதிர்ச்சியாத் தரணுமுன்னு நினைச்சேன்... அக்னிநாத் திடுக்கிடவில்லையானாலும் அவனோடு வந்த அமாவாசைத் தொலைக்காட்சிக்காரன் திடுக்கிட்டான்.
ஆனாலும் அக்னிநாத்தோட திருமண ஏற்பாடுகளையே ஒரு அரைமணி நேர புரோகிராமா ஆக்கிக்காட்டி அந்தப் பெளர்ணமி தொலைக்காட்சிப் பயல தேய்பிறை ஆக்கணும்.
சாதிக்கலவரத்த படம்பிடிக்க வந்தது நல்லதாப் போயிற்று... அக்னிநாத் தாய்மாமா வீட்டிற்குள் பரிசக்காரனாய் நுழைவதால் வலது காலை தூக்கி படிதாண்டினான்.
அவரைக்கொடியும் பாகற்காய் கொடியும் பந்தலிட்ட முற்றத்தில் ஏற்பாடாய்ப் போடப்பட்ட நாற்காலிகளில் எல்லோரும் உட்கார்ந்தார்கள்.
இந்தப் பெரிய பார்சலுல முப்பதாயிரம் ரூபாய்க்கு வாங்கின பரிசப் புடவை இருக்குது... சின்ன பார்சலுல பத்து லட்சத்துக்குரிய நகைகள் இருக்குது... எடுத்திட்டுப் போய் எல்லாத்தையும் போட்டுக்கிட்டு கயல்விழிய சீக்கிரமா வரச்சொல்லுங்க அத்தே... எனக்கு மாநாட்டுக்கு நேரமாகுது.
அக்னிநாத்தும் தான் தாய்மாமா மகளை கட்டிக்கொள்ளப் போவதற்கான காரண காரியங்களை ஏற்ற இறக்கமான குரலோடு ஒரே டேக்கில் பேசிவிட்டான்.
கூடவே எழுந்த இயக்குநர் பிரமிப்பை ஒரு குட்டு குட்டி உட்காரவைத்துவிட்டு அக்னிநாத் தாய்மாமாவை நெருங்கி அத்தையை நெருக்கினான்.
ஐந்தேமுக்கால் அடி உடம்புக்கு மேல் ஊடுருவி ஆகாய முட்டியும் பாதங்களுக்குக் கீழே அகலபாதாளம் தட்டியும் விஸ்வரூபமாய் எழுந்துநின்ற அவன் பெருமிதம் அரையங்குலமாய் சுருங்கியது.
முக்காலியில் உட்கார்ந்தபடியே வட்டக் கண்ணாடியில் முகம் பார்த்து தலை வாரி முடித்த கயல்விழி அவனைப் பார்த்து வாங்கத்தான் என்று சொல்லியபடியே எழுந்து கொடியில் தொங்கிய கருநீல துப்பட்டாவை நீலநிற சுடிதாருக்குமேல் போட்டுக் கொண்டாள்.
எப்பா... எப்படி வளந்துட்டே... எப்படி ஜொலிக்கிறே... உன்ன அப்படியேக் கடிச்சுத் தின்னுடலாம் போல இருக்கு... அக்னிநாத் திக்குமுக்காடினான்... அவளை நேருக்கு நேர் பார்க்கமுடியாமல் அல்லாடினான்.
பல திரைப்படங்களில் வசனகர்த்தாக்கள் இவனுக்கு எழுதிக்கொடுத்த சவுக்கடி உரையாடல்களை முதல் தடவையாக வாங்கிக் கட்டுவதுபோல் நெளிந்தான்.
ஒங்களத்தான் தினமும் பார்க்கேனே... தொலைக்காட்சியில நீங்க நடித்து நூறு நூறு விழாக்களைக் கண்ட அவனோட ராத்திரிகள்.... பெண் பெண்தான் ஆண் ஆண்தான்.... கொலையும் செய்வாள் பத்தினி.... நேற்று ராத்திரி எம்மா... இப்படி எத்தன படங்கள்... நானா பார்க்கிறது இல்ல... அப்பாம்மா... ஒங்கள ரசிச்சுப் பார்க்கும்போது என்னால அத ஆபாசமுன்னு சொல்ல முடியல... என்வரைக்கும் ஒதுங்கிக்குவேன்... ஒங்களோட சமூகக் கருத்துக்களும் ஒங்களைப் பற்றிய கிசுகிசுக்களும் அடிக்கடி காதுலயும் கண்ணுலயும் அடிபட்டதுண்டு.
அழுத்தமாகப் பார்க்கிறாள்... அதுவும் நேருக்கு நேராய் கண்ணில் கண்விட்டு பேசுகிறாள்... இவள் எந்த வகையில் சேர்த்தி... அக்னிநாத் விவகாரத்திற்கு வந்தான்.
ஆமா... நீ என்னை கட்டிக்க மாட்டேன்னு சொன்னியாம்... என்னை இங்க வரவழைச்சு என் வாயால அந்த நல்ல வார்த்தைய கேக்கத்தானே இப்படி தந்திரமாப் பேசியிருக்கே... இந்தமாதிரி சினிமாத்தனங்கள் எல்லாம் எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தாலும் வராது அத்தான் ஒங்களக் கட்டிக்க விருப்பம் இல்ல... அவ்வளவுதான்.
கடைசில ஒன்னால நான் தலைகுனிஞ்சு... கோபப்படாதே கயல்விழி... இந்தக் கல்யாணம் நடக்காட்டால் நான் திரையுலகத்தில தலை நிமிர்ந்து நடக்க முடியாது... எப்படிச் சமாளிக்கிறதுன்னு எனக்கே தெரியல... ஒங்களுக்குத் தெரியாத சினிமா வழியா?...
என் மாமா மகள் சின்ன வயசிலிருந்தே என்னை சகோதரனா நெனச்சு பழகிட்டாளாமுன்னு சொல்லிடுங்க... ஒங்களுக்கும் நல்லது... எனக்கும் நல்லது... அக்னிநாத்துக்கு புரிந்ததோ புரியவில்லையோ.
சரியத்தான்... எனக்கு நேரமாகுது... இந்தப் பகுதியில ஒரே சாதிக்கலவரம்... அண்ணன் தம்பியாப் பழகுனவங்க... கவுரவர்களாயும் பாண்டவர்களாயும் ஆயிட்டாங்க... அதனால மத நல்லிணக்கத்தையும் வகுப்பு ஒற்றுமையையும் வலியுறுத்தி இன்னைக்கு வெட்டாம்பட்டியில வீதி நாடகம் போடப்போறோம்.
நாயகர் நாயகி இல்லாத நாடகம்... ஒருத்தன வீரனாக்குறதுக்காக முப்பது பேரை பேடியாக்காத நாடகம் என்னோட வாழ்க்கைக்கு அர்த்தத்தை கொடுக்கிற கலை வாழ்வு.
இப்போ போனால்தான் சரியான நேரத்திற்குப் போக முடியும்... வாரேன் அத்தான்... இந்தாங்கத்தான் உங்க நகைகளும் புடவையும்... அக்னிநாத் கூனிக் குறுகி அந்த அறைக்குள்ளேயே நாட்டப்பட்ட கம்பமாய் நின்றபோது கயல்விழி அந்த அறையின் பின்வாசல் வழியாக வெளியேறி வீட்டின் முன்பக்க வழியாய் வந்தாள்.
ரகசியம் என்று தடித்த எழுத்துக்களால் பொறிக்கப் பட்ட வெள்ளைக் காகித அட்டை ஒட்டிய சிவப்புக் கோப்பு... அந்தச் சித்திரக் குப்தக் குழந்தையை மார்போடு சாத்தி வலது கையால் அணை கொடுத்திருந்தாள்.
அதுதான் சகலகலாவல்ல ஐஏஎஸ் தேறி தமிழக அரசிற்கு மாநில ஒதுக்கீடாகி ஒரு மாவட்டத்திற்கு களப்பணிப் பயிற்சிக்காக இந்த பர்வின் அனுப்பப்பட்டபோது இந்த மாணிக்கத் தைத்தவிர அத்தனை மாவட்ட அதிகாரிகளும் தங்களது எதிர்கால ஆட்சித் தலைவர் இப்போதே தங்களை ஆட்டிப் படைக்கலாம் என்பதுபோல் தலைகளை கவிழ்த்து பாதி வாயை உள்ளங்கையால் மறைத்து பயிற்சி கொடுத்த போது இந்த மாணிக்கம்தான் இவளிடம் கெஞ்சாமலும் மிஞ்சாமலும் பல்வேறு அரசு செயல்பாடுகளில் பயிற்றுவித்தவர்.
ஒரு செயல்பாடு சாதனையானால் மேலதிகாரிக்கு எழுதும் கடிதங்களில் உதவிய ஊழியர்களை மற்றும் பலர் ஆக்காமல் அவர்களது பெயர்களையும் தெரிவிப்பவர்.
கண் கலங்காதீங்க... விசாரணை அதிகாரி உங்கள் மீது சாட்டப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆதாரம் இல்லன்னு தெளிவாகவே எழுதி இருக்கார்.
அதோ அங்கே இருக்கிற பார்வையாளர் அறையில் உட்காருங்க கால் மணிநேரத்துல திரும்பி வந்து அரைமணி நேரத்துல என் கையாலேயே உங்களுக்கு மறுநியமன ஆர்டரை கொடுத்துடுறேன்.
அந்த அடுக்கு மாடி அரசு கட்டிடத்தின் இந்த ஐந்தாவது நீண்ட நெடிய விதானம் அவருக்கு ஆலயப் பிரகாரமாகவும் அவள் கற்சிலையிலிருந்து பர்வினாய் வெளிப்பட்ட துர்க்காகவும் தோன்றியது.
செயலாளர் என்ற பொன் முகாமில் பொறிக்கப்பட்ட பெயர்ப் பலகையை பார்த்தபடியே தள்ளுகதவைத் தள்ளிய பர்வின் பின்னோக்கி நடந்து மாணிக்கத்திடம் கிசுகிசுப்பாய் பேசினாள்.
நாற்காலியும் பளபளக்கும் அரைவட்ட மேஜையும் மறுமுனையில் சோபா இருக்கைகளுமான அந்த விசாலமான அறைக்குள் செயலாளருக்கு தலை தாழ்த்தி வணக்கம் தெரிவித்தபடியே எதிர் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தாள்.
இன்டர்காம் அலறல்கள் கணிப்பொறி மாய்மாலங்கள் பேக்ஸ் கருவிக்குள் இருந்து விடுபடத்துடிக்கும் காகிதம் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் கிரிக்கெட் லுட்டிகள் என்று பல்வேறு அவதானங்களை ஒரேசமயத்தில் கவனித்த செயலாளரின் புருவச்சுழிப்பு இவள் புன்னகையால் போய்விட்டது.
முதலாவது குற்றச்சாட்டு சார்... மாணிக்கம் என்கிற அரசு அதிகாரி அலுவலக ஜீப்பை நூறு கிலோமீட்டர் வரை தவறாக சொந்தக் காரியத்திற்குப் பயன்படுத்தினார் என்பது.
இரண்டாவது குற்றச்சாட்டு சார் ஆதிதிராவிட ஊழியர் ஒருவரை இந்த மாணிக்கம் சாதிப் பெயரைச் சொல்லி திட்டினார் என்பது ஒருநாள் அந்த ஊழியரைப் பார்த்து உன் புத்தியைக் காட்டுறியே... உட்கார் என்று சிரித்தபடியே மாணிக்கம் கேட்டிருக்கிறார்.
அதாவது அலுவலகத்துக்கு வழக்கம்போல் தாமதமாக வரும் புத்தியை எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் அந்த ஊழியர் புறக்கணிப்பதற்காக அப்படிக் கடிந்திருக்கிறார்.
தன் சாதிப் புத்தியை காட்டுவதாக மாணிக்கம் குறிப்பிட்டதாய் தர்க்கமாகவோ குதர்க்கமாகவோ எடுத்துக்கொண்டு புகார்செய்துவிட்டார்.
மாணிக்கம் தான் அப்படிப்பட்டவர் இல்லையென்றும் இடஒதுக்கீடுகளை ஒழுங்காக அமுல்படுத்துகிறவர் என்றும் பல்வேறு ஆதிதிராவிட ஊழியர் கூட்டங்களில் சேரிக்குடிசையும் சாதிக்குடிசையும் ஒன்றாக வேண்டுமென்று பேசியிருப்பதையும் சாட்சியங்களாக வைத்தார்.
அப்படியும் சொல்ல முடியாது சார்... இடைக் கால பதவி நீக்கத்தில் இருக்கிற ஒரு அதிகாரியை அவர் கெட்டவராக இருந்தால் ஒழித்துக் கட்டுறதுக்கு இதுதானே சந்தர்ப்பம்?
ஒரு இசைக் குழுவை இவர்களது துறைக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கு இந்த மாணிக்கம் கலை நிகழ்ச்சியை பார்வையிட சம்பந்தப்பட்ட கிராமத்திற்கு போயிருக்கார்.
ஆனால் அவர் போய்ச் சேர்வதற்கு முன்பே அந்த இசைக்குழு ஒரு கல்யாண வீட்டில் இசைத்துவிட்டு அதற்காகப் பணத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு போய்விட்டது.
ஏற்கனவே இந்த மாணிக்கத்தை எப்படி ஒழித்துக் கட்டலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த அந்த மேலதிகாரி கலைக்குழுவின் பாடகி மேற்பார்வை என்ற சாக்கில் இந்த மாணிக்கம் தன்னிடம் முறைதவறி நடந்ததாக புகார் தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும் இல்லையென்றால் அந்தக் கலைக்குழு அரசுப் பட்டியலில் இருந்து நீக்கப்படும் என்றும் மிரட்டியிருக்கிறார்.
எட்டாண்டுகளுக்கு முன்பு குடும்ப நலத்துறை இயக்குநர் விசாரித்து நிராகரித்த இந்தப் புகாரை இப்போது பிணத்தைத் தோண்டி எடுத்து ஒப்பாரி போடுவதுபோல் போடுகிறார்கள்.
இல்லாட்டால் பதவி இறக்கந்தான் தண்டணை ஆனால் இந்த நாலாவது குற்றச்சாட்டு இருக்கே அதுக்கு பதவி நீக்கம் தான் தண்டணை சார்... மூன்று குற்றச்சாட்டுக்களால் எழுந்ததுதான் நாலாவது குற்றச்சாட்டு.
சாதியில் இருந்து தள்ளிவைத்துவிட்டு ஒரு துணைச்செயலாளரிடம் செயலாளர் எப்படி பேசவேண்டும் என்று நினைத்தாரோ அந்த நினைப்பைப் பேச்சாக்கினார்.
மன்னிக்கணும் சார் கொச்சையான உதாரணத்தைச்சொன்னது தப்புத்தான் சார் ஆனாலும் நான்காவது குற்றச்சாட்டு என்பது... பேசல சார்..... ஆனாலும் நான் நான்காவது குற்றச்சாட்டைப்பற்றி சட்டத்துறையோட கருத்தைக் கேட்கலாம் சார்.
அரைநாள் விடுமுறை போட்டுவிட்டு மாணிக்கம் இருக்கும் பார்வையாளர் அறைப் பக்கம் தலைகாட்டாமல் வீட்டுக்கு எப்படித் தலை மறைவாய்ப் போவதென்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
அறைக்குள்ளே அகமும் புறமுமாய் இயங்கிய வர்த்தினி அந்த அறையின் எல்லைக் கதவை இழுத்துச் சாத்திவிட்டு ஒரு கையில் சின்ன சூட்கேஸோடு வராந்தாவிற்கு வந்தாள்.
சுவருக்கு மதில் போல சுவரோவிய வண்ணக் காகித நிறத்தில் தோற்றம் காட்டிய சோபா செட்டில் உட்காராமல் ஒரு மூலையில் கிடந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்து விரித்துப் பிடித்த செய்திப் பத்திரிகை ஒன்றிற்குபடி தலைமறைவானவனைப் பார்த்து வர்த்தினி சிறிது பரபரப்போடு பேசினாள்.
இளம் டிரைவரான ராமசாமி அலறியடித்து எழாமல் நிதானமாக எழுந்து செய்தி பத்திரிகையை மடித்து வைத்துவிட்டு வர்த்தினியிடமிருந்து சூட்கேஸை வாங்கிக் கொண்டு வெளியேறப் போனவன் ஏழு கோணங்களில் எட்டு கோணல்களாய் நெளிந்தான்.
சட்டைக் காலர் தற்செயலாகக் கூட நிமிர்ந்திருக்கக் கூடாது என்பதுபோல் இடது கையை வளைத்து பிடரியைத் தடவி விட்டபடியே சூட்கேஸை கவ்விய வலது கையைத் துக்கி நெற்றி மட்டத்திற்கு கொண்டு வந்து சல்யூட் அடித்தான்.
இப்படி அவனைக் காரியப் படுத்திய காரணகர்த்தாவான நிர்வாக அதிகாரி தனசிங் ஏய்யா.. யூனிபாரம் போடுறதில்லியா... அரசாங்கம் பணம் கொடுத்து துணி வாங்கிக் கொடுக்குது.
மேற்குப் பக்கமாக உள்ள அறையிலிருந்து சூட்டு கோட்டோடு வெளிப்பட்டு அக்காவின் அருகே போய் நின்றபடியே தனது வெறுங்கை தந்தையை விமர்சித்த கணவனுடன் சொல்லாட சமையல் கட்டிலிருந்து கீதா வெளியே வந்தாள்.
நிர்வாக அதிகாரியான தனசிங் இன்கிரிமென்ட் கட்டானதுபோல் பதறியபோது அவனுக்குப் பதிலாக வர்த்தினியின் தம்பி ரவிக்குமார் பதிலளித்தான்.
அப்பேர்ப்பட்ட இவரப் பார்த்துட்டு குலை நடுங்கிப் போகிற டிரைவர் ராமசாமி உங்களப் பற்றிக் கவலை படாமல் கால்மேல் கால்போட்டு அலட்சியமாய் உட்காருறான்... அவன் மட்டும் டிரைவர் சீட்ல இருக்காட்டால் இந்த தெருக்காரங்களுக்கு நீ ஆபீசரா.
அவன் ஆபீசரான்னு சந்தேகம் வந்துடும்... என்னடா ரவி... சின்ன வயசுல எங்கிட்ட வம்புக்கு வந்தது மாதிரியே இப்பவும் வாரியே... நாம எல்லாரும் அடிப்படையில் மனுசங்கடா... டில்லியில் இந்த மாதிரியெல்லாம் அந்தஸ்து பேதம் கிடையாது.
இப்பவே அவரு தம்பி வீடு வசதியா இருக்குதுன்னு அங்கயே இருக்க திட்டமிட்டிட்டியான்னு டெலிபோன்ல கிண்டலடிக்கார்... இன்னும் மூணு மாதத்தில டெல்லிக்குப் போகப் போறேன் ஒரு நாளே இருக்கட்டும் அக்கா.
இந்தத் தம்பி அக்கா பெரிய அதிகாரியா இருக்கிறதுல பெருமிதப்படுறதா நினைத்தது தப்பாப் போச்சே இந்த தனசிங்கிட்ட கைகட்டி நிற்கிற ஊழியருங்க என்னை சிரிப்பும் கும்மாளமுமாத்தானே பார்க்கிறாங்க?
இப்ப அவங்க திருந்தினது மாதிரி தெரியுதே... திருந்துனாங்களோ திருந்தலேயோ... நான் என்னோட அந்தஸ்த கட்டிக்காத்தாகணும்.... வர்த்தினி மடமடவென்று படியிறங்கித் தரையிறங்கினாள்.
வழக்கம் போல் பின்பக்கம் சாயாமல் தலையை நிமிர்த்தி கண்களுக்கு மானசீகமாக லகான் போட்டு குதிரை மாதிரி எதையும் பார்க்காமல் சூனியத்தை மட்டுமே முன்னிறுத்திக் கொண்டாள்.
அந்தக் காரை முதலில் நகர்த்தி பிறகு நடத்தி தெரு முனையில் நிறுத்தி பின்னர் பிரதானச் சாலையில் திருப்பி வண்டியை சீராக ஒட்டியபடியே ராமசாமி சாவகாசமாகக் கேட்டான்.
ஒருவேளை குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து இருப்பதால் அம்மா மென்டலாகி இருப்பாங்களோ அம்மாக்கிட்டேயே பேச்சுக் கொடுத்துப் பார்க்கலாம் பெண் கான்ஸ்டபிள் மாதிரி பேசிய வர்த்தினியைப் பார்த்து ராமசாமி பயந்து விட்டான்.
சாஸ்திரி பவனின் பின் தளத்தில் உள்ள அலுவலக வளாகத்திற்குள் வந்த வர்த்தினி வழக்கம் போல் பராக்குப் பார்க்காமல் வணக்கம் போட்ட ஊழியர்களுக்கு ஒரு விரலைக் கூட அசைக்காமல் தனக்காக ஒதுக்கப்பட்ட அறைக்குள் கம்பீரமாய் ஊடுறுவி அழுத்தம் திருத்தமாய் நடந்து தலைக்கு மேல் பாம்பாய் சுருண்ட சுழல் மெத்தை நாற்காலியில் சாய்வாய் உட்காராமல் அதை சாய்த்து உட்கார்ந்தாள்.
அட்வான்ஸ் டிரான்ஸ்போர்ட் அட்வான்ஸ் பேங்க் கடன் கூட்டுறவு சங்கக் கடன் வீடு கட்டும் கடன் இதுங்களுல கையெழுத்துப் போடுறதுக்கு மட்டும்தான் இருக்கேன்னு நினைக்கிங்களா?
கேசவன் தலையற்ற முண்டம்போல் நடந்து உள்ளே வந்த நந்தினியின் மேல் முட்டியபோது அவள் ஒங்களுக்கு என்னாச்சு நாயினா செல்லமாக கேட்டபடியே வர்த்தினியின் முன்னால் வந்து நின்றாள்.