sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இதற்காகத் தான் அலங்கரித்துக் கொண்டானா அல்லது பழுவூர் இளையராணியை அன்று மீண்டும் பார்க்கப் போகிறோம் என்கிற எண்ணமும் அவன் மனத்திற்குள இருந்ததா என்று நாம் சொல்ல முடியாது.
காலை உணவுக்குப் பிறகு சேந்தன் அமுதன் உச்சிவேளை பூஜைக் கைங்கரியத்துக்காகப் பூக்குடலையுடன் கிளம்ப வந்தியத்தேவன் சக்கரவர்த்தியின் தரிசனத்துக்காகப் புறப்பட்டான் இருவரும் நடந்தே சென்றார்கள்.
அத்துடன் இரவு நேரங்களில் கலங்கரை விளக்கத்தில் தீபமேற்றிப் பாதுகாக்கும் பணியும் செய்து வருகிறார்... அவருக்கு ஒரு புதல்வனும் புதல்வியும் உண்டு புதல்வி... என்று நிறுத்தினான்.
சிலர் ஊமையாகப் பிறப்பார்கள் மற்றவர்கள் இனிய குரல் படைத்திருப்பார்கள் நன்றாய்ப் பாடுவார்கள்... அழகாயிருக்கிறது உங்கள் கேள்வி குயில் காக்கையை விட நன்றாய்ப் பா டுமா?
பூங்குழலி பாடினால் சமுத்திர ராஜா அலை எறிந்து ஓசை செய்வதை நிறுத்தி விட்டு அமைதியாகக் கேட்பார்.ஆடு மாடுகளும் காட்டு மிருகங்களும் மெய் மறந்து நிற்கும்... மானும் மயிலும் அவளிடம் அழகுக்குப் பிச்சை கேட்க வேண்டும்.
நான் அவளுக்கு எவ்விதத்திலும் தகுதியில்லாதவன்.பழைய நாட்களிலே போலப் பூங்குழலிக்குச் சுயம்வரம் வைத்தால் ஐம்பத்தாறு தேசத்து ராஜாக்களும் வந்து போட்டி போடுவார்கள் தமயந்தியை மணந்து கொள்வதற்கு வானுலகத்திலிருந்து தேவர்கள் வந்தது போல் வந்தாலும் வருவார்கள்.
ஆனால் இந்தக் கலியுகத்தில் அவ்விதமெல்லாம் ஒருவேளை நடவாது... நன்றாயிருக்கிறது இறைவன் என் முன்னால் தோன்றி நீ சுந்தரமூர்த்தியைப் போல் இந்த உடம்போடு கைலாசத்துக்கு வருகிறாயா?
உதாரணத்துக்கு பெரிய பழுவேட்டரையர் அறுபத்தைந்து வயதுக்கு மேல் கலியாணம் செய்து கொண்டிருக்கிறாரே அந்த ராணியின் சம்மதத்தின் பேரிலா திருமணம் நடந்திருக்கும்... அண்ணா அது பெரிய இடத்துச் சமாசாரம் நாம் ஏன் அதைப் பற்றிப் பேச வேண்டும்?
நீங்கள் கோட்டைக்குள் போகிறீர்கள் கோட்டைக்குள் பழுவேட்டரையர்களைப் பற்றி எதுவும் பேச வேண்டாம் பேசினால் ஆபத்து வரும்... உண்மையைத்தான் சொல்கிறேன் மெய்யாக இரண்டு பழுவேட்டரையர்களுந்தான் இப்போது சோழ சாம்ராஜ்யத்தையே ஆளுகிறார்கள்.
இங்கே கோட்டையும் வலிவுள்ளது கட்டுக் காவலும் அதிகம்.அதோடு சக்கரவர்த்தியின் உடம்பு நலத்துக்கும் பழையாறையைக் காட்டிலும் தஞ்சாவூர் நல்லது என்று வைத்தியர்கள் சொன்னார்கள்.
பழுவேட்டரையர் பழுவேட்டரையர் எங்கே யாரிடம் பேசினாலும் பழுவேட்டரையர்களைப் பற்றியே பே ்சு அவர்கள் எவ்வளவு பராக்கிரமசாலிகளாய் இருந்தால்தான் என்ன?
தன பொக்கிஷம் தானியக் களஞ்சியம் தஞ்சை நகர்க் காவல் ஒற்றர்படை எல்லாம் அவர்களுடைய வசத்தில் இருக்கும்படி சக்கரவர்த்தி விட்டிருக்கக் கூடாது.
சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் சக்கரவர்த்திக்கும் எச்சரிக்கை செய்து வைக்க வேண்டும்... இதற்குள் கோட்டை வாசல் வந்து விட்டது.சேந்தன் அமுதன் தனது புதிய நண்பனைப் பிரிந்து தளிக்குளத்தார் ஆலயத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
காலை நேரத்தில் பால் தயிர் விற்பவர்கள் பூக்கூடைக்காரர்கள் கறிகாய் விற்பவர்கள் பழக் கடைக்காரர்கள் மற்றும் பல தொழில்களையும் செய்வோர் கணக்கர்கள் உத்தியோகஸ்தர்கள் முதலியோர் ஏகக் கூட்டமாகக் கோட்டைக்குள் பிரவேசிக்க முயன்று கொண்டிருந்தார்கள்.
கோட்டைக் கதவின் திட்டிவாசலைத் திறந்து அவர்களை ஒவ்வொருவராக உள்ளே விடுவதிலே கோட்டை வாசற் காவலர்கள் தங்கள் படாடோப அதிகாரத்தைக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஆனால் நம் இளம் வீரன் பனை இலச்சினை பொறித்த மோதிரத்தைக் காட்டியதுதான் தாமதம் காவலர்கள் மிக்க மரியாதை காட்டி கோட்டைக் கதவுகளில் ஒன்றைத் திறந்து விட்டார்கள் வந்தியத்தேவனும் கோட்டைக்குள் பிரவேசித தான்.
ஆகா தஞ்சைபுரிக் கோட்டைக்குள் அவன் கால் வைத்த வேளை என்ன வேளையோ தெரியாது அதிலிருந்து எத்தனை எத்தனை முக்கிய நிகழ்ச்சிகள் தொடர்ந்து வந்தன சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் சரித்திரத்திலேயே அது ஒரு முக்கிய சம்பவமாகவல்லவா ஏற்பட்டது கோட்டைக்குள் பிரவேசித்துச் சிறிது நேரம் வரை வந்தியத்தேவன் ஒரே பிரமிப்பில் ஆழ்ந்திருந்தான்.
பல தடவை பகைவர்களின் தாக்குதல்களுக்கு உட்பட்டது.அங்கிருந்த மாளிகைகளும் மண்டபங்களும் மற்ற கட்டடங்களும் பழைமையடைந்து சிதிலமாகிப் பூஞ்சக் காளான் பூத்திருந்தன.
ஆதித்த கரிகாலர் வந்த பிறகு புதுப்பித்துக் கட்டிய சில மாளிகைகள் மட்டும் பட்ட மரத்தில் ஒவ்வோரிடத்தில் தளிர்த்திருக்கும் மலர்களைப் போல் விளங்கி நகரத்தின் பாழடைந்த தோற்றத்தை மிகைப்படுத்திக் காட்டின.
வெண் சுண்ண மாளிகைகளுக்கு மத்தியில் செம்மண்ணில் சுட்ட செங்கற்களினால் கட்டிய சிற்சில கட்டடங்கள் வைரங்களுக்கும் முத்துக்களுக்கும் இடையிலே இரத்தினங்களைப் பதித்தது போல் ஒளி வீசித் திகழ்ந்தன.
ஆங்காங்கு அரண்மனைத் தோட்டங்களில் வளர்ந்திருந்த விருட்சங்கள் செம்மண் பூமியின் சத்தை உண்டு கொழு கொழுவென்று செழித்து ஓங்கியிருந்தன.
புன்னை தென்னை அசோகம் அரசு ஆல் பலா வேம்பு முதலிய மரங்களில் அடர்ந்து தழைத்திருந்த இலைகள் மரகதப் பச்சையின் பல சாயல்களுடன் கண்ணுக்கு இனிமையையும் மனத்துக்கு உற்சாகத்தையும் அளித்தன.
இந்தப் ுதிய நகருக்குள் பிரவேசிக்கும் போதே ஒரு புதிய உற்சாகம் பிறந்தது உள்ளம் பூரித்துப் பொங்கியது காரணம் தெரியாத கர்வம் நிறைந்தது.
கோட்டையின் கட்டுக்காவலையும் கோட்டைக்குள் பிரவேசிப்பதில் உள்ள நிர்ப்பந்தங்களையும் கவனித்திருந்த வந்தியத்தேவன் உள்ளே அதிக ஜனநடமாட்டமே இல்லாமல் வெறிச்சென்று இருக்கும் என்று எண்ணியிருந்தான்.
கரிய குன்றுகள் அசைந்து வருவது போல் நிதானமாகவும் கம்பீரமாகவும் நடந்து வந்த யானைகளின் மணி ஓசை நாலாபுறங்களிலும் கேட்டது பூ கறிகாய் பழம் பால் தயிர் விற்போரின் கூச்சல்கள் செவிகளைத் தொளைத்தன.
அவ்வப்போது காலத்தை அறிவிக்கும் ஆலாட்சி மணிகளின் ஓசையுடன் பேரிகையின் முழக்கமும் கலந்தது.இசைக்கருவிகள் எழுப்பிய இன்னிசைகளுடன் மங்கையர் பாடிய மதுர கீதங்கள் கலந்தன.
நகரம் என்றால் இதுவல்லவா நகரம் நாளுக்கு நாள் விரிந்து பரந்து வரும் ஒரு சாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகரம் இப்படித்தான் இருக்கும் போலும் தான் இத்தகைய நகரத்துக்கு முற்றிலும் புதியவன் என்று காட்டிக் கொள்ள வந்தியத்தேவன் விரும்பவில்லை.
ஆகையால் யாரையும் வழி கேட்காமலேயே சக்கரவர்த்தியின் அரண்மனையைக் கண்டுபிடித்துப் போய்விட வேண்டும் அது அப்படியொன்றும் முடியாத காரியமாயிராது... எந்தப் பக்கம் நோக்கினாலும் மாடமாளிகை ளின் மீது மகர தோரணங்களும் கொடிகளும் தோன்றின.
மற்ற எல்லாக் கொடிகளையும் தாழ்த்திக் கொண்டு மேக மண்டலத்தை அளாவிக் கம்பீரமாக ஒரு பெரிய புலிக்கொடி பறந்தது.அதுவே சக்கரவர்த்தி தங்கும் அரண்மனையாக இருக்க வேண்டும் என்று வல்லவரையன் ஊகித்துக் கொண்டு அக்கொடி பறந்த திக்கை நோக்கித் தான் மேலே செய்ய வேண்டிய காரியத்தைப் பற்றிச் சிந்தித்துக் கொண்டு நடந்தான்.
சக்கரவர்த்தியைப் பார்ப்பதற்கு நாமேதான் யுக்தி கண்டுபிடித்தாக வேண்டும் அது என்ன யுக்தி வாணர் குலத்தில் வழிவழியாக வந்த மூளையே கொஞ்சம் வேலை செய் பார்க்கலாம் சிறிது உன் கற்பனா சக்தியைத் தட்டி விடு காவியம் கவிதை எழுதுவோருக்கு மட்டும் கற்பனா சக்தி தேவை என்பதில்லை.
உன்னைப் போல் இராஜாங்க காரியங்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கும் கற்பனா சக்தி வேண்டும் எங்கே உன் கைவரிசையைக் காட்டு பார்க்கலாம்... பெரிய பழுவேட்டரையர் இன்னும் கோட்டைக்கு வந்து சேரவில்லை என்பதை வந்தியத்தேவன் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டான்.
கோட்டை வாசலைத் தாண்டி உள்ளே வந்ததும் அங்கே உட்புறத்தில் நின்ற காவலன் ஒருவனிடம் ஏன் அப்பா பழுவேட்டரையர் திரும்பி ந்து விட்டாரா?
இது நல்ல செய்திதான் பெரிய பழுவேட்டரையர் திரும்பி வருவதற்குள்ளே எப்படியும் சக்கரவர்த்தியைப் பார்த்து ஓலையைக் கொடுத்தாக வேண்டும் அதற்கு என்ன வழி?...
ஆகா இது எத்தகைய அரண்மனை தேவலோகத்தில் தேவேந்திரனுடைய அரண்மனையையும் உஜ்ஜயினி நகரத்து விக்ரமாதித்யனுடைய அரண்மனையையும் போல அல்லவா இருக்கிறது?
அந்த முன்வாசல் மண்டபத்துத் தூண்களில் செய்திருக்கும் சிற்ப வேலைகளின் அற்புதந்தான் என்ன ஒவ்வொரு தூணிலும் செதுக்கியிருக்கும் குதிரை முன்கால்களைத் தூக்கிக் கொண்டு அப்படியே பாய்வது போல இருக்கிறதே அரண்மனையை அடைவதற்குப் பல பாதைகள் நாலா திசைகளிலிருந்தும் வந்தன.
ஒருச லர் அவர்கள் கிட்டே வந்து சற்றே நின்று அரண்மனை முகப்பை எட்டிப் பார்த்துவிட்டும் புலிக் கொடியை அண்ணாந்து பார்த்துவிட்டும் போனார்கள்.
சின்னப் பழுவேட்டரையரின் அனுமதியின்றிச் சக்கரவர்த்தியைப் பார்க்க முடியாது இந்தப் பெரிய விஸ்தாரமான அரண்மனையில் நோயாளியான சக்கரவர்த்தி எந்த இடத்தில் இருக்கிறாரோ?
முத்து மாலைகள் மகர கண்டிகள் காதில் குண்டலங்கள் அணிந்திருந்தார்கள்.சிலர் நெற்றியில் திருநீறும் மற்றவர்கள் சந்தனம் குங்குமம் சவ்வாதுப் பொட்டும் இட்டிருந்தார்கள் ஆ இவர்களைப் பார்த்தால் புலவர்களைப் போல அல்லவா இருக்கிறது.. ஆம் புலவர்களின் கூட்டந்தான் என்று மறுகணமே தெரிந்து விட்டது.
காவலர்களில் ஒருவன் அவர்களுடைய தலைவனாயிருக்க வேண்டும் கவிராயர்கள் வந்திருக்கிறார்கள் வழி விடுங்கள் என்று சொன்னதுடன் ஒரு வீரனைப் பார்த்து சின்னப் பழுவேட்டரையர் ஆஸ்தான மண்டபத்தில் இருக்கிறார் அவரிடம் கொண்டு போய்விடு என்றான்.
புலவர்களே ஏதாவது பரிசு கிடைத்தால் போகும்போது இந்த வழியாகவே திரும்பிச் செல்லுங்கள் பரிசு கிடைக்காவிட்டால் வேறு வழியாகப் போய்விடுங்கள் என்று மேலும் அவன் சொன்னதைக் கேட்டு மற்றவர்கள் சிரித்தார்கள் சற்று நின்று இந்தச் சம்பாஷணையைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த வந்தியத்தேவன் பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்தது என்று எண்ணிக் கொண்டான்.
மிடுக்கிலும் பெருமிதத்திலும் யாருக்கும் பின்வாங்காதவனான வந்தியத்தேவன் கூடச் சிறிது அடக்க ஒடுக்கத்துடனேதான் சின்னப் பழுவேட்டரையரிடம் அணுகினான்.
தளபதி நான் காஞ்சீபுரத்திலிருந்து வந்தேன் இளவரசர் ஓலை கொடுத்து அனுப்பினார் என்று பணிவான குரலில் வந்தியத்தேவன் மறுமொழி சொன்னான்.
வளவளவென்று பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள்... இந்தப் பிள்ளையைச் சக்கரவர்த்தியிடம் அழைத்துப் போ என்று அருகில் நின்ற வீரன் ஒருவனுக்குச் சின்னப் பழுவேட்டரையர் கட்டளையிட்டார்.
மூன்று பக்கங்களில் அலைகடல் முழக்கம் கேட்கும்படியாக ் பரந்திருந்த சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் சிங்காசனம் சில காலமாக நோய்ப் படுக்கையாக மாறியிருந்தது.
இராஜ்யாதிகாரங்களையெல்லாம் மற்றவர்களிடம் ஒப்படைத்து விட்டு மருத்துவ சிகிச்சை செய்து கொண்டிருந்தாராயினும் சிற்சில முக்கியமான சந்தர்ப்பங்களில் முக்கியமான மனிதர்களுக்கு அவர் தரிசனம் அளித்தே தீரவேண்டியிருந்தது.
அமைச்சர்களும் தளபதிகளும் வேளக்காரப் படை வீரர்களும் அவரைத் தினந்தோறும் வந்து தரிசித்து விட்டுப் போவது இராஜ்யத்தின் நன்மைக்கு அவசியமாயிருந்தது.
எத்தனையோ போர் முனைகளில் செயற்கரும் வீரச் செயல்கள் புரிந்து அசகாய சூரர் என்று பெயர் பெற்றவரும் நாடு நகரமெல்லாம் சுந்தர சோழர் என்று அழைக்கப்பட்டவரும் அழகில் மன்மதனுக்கு ஒப்பானவர் என்று புகழ் பெற்றவருமான சக்கரவர்த்தியின் நோய்ப்பட்டு மெலிந்த தோற்றத்தைக் கண்டதும் வந்தியத்தேவனால் பேசவே முடியாமற் போய் விட்டது.
என் பாட்டனார் உலகமெல்லாம் புகழ்பெற்ற பராந்தக சக்கரவர்த்தி அரண்மனையில் சேர்ந்திருந்த தங்கத்தையெல்லாம் அளித்துத் தில்லை அம்பலத்துக்குப் பொன் கூரை வேய்ந்து பொன்னம்பலம் ஆக்கினார்.
மகனிடமிருந்து ஓலை வந்தது என்பதை கேட்டுச் சிறிது மலர்ச்சியடைந்த தேவியின் முகம் மறுபடி முன்னைக் காட்டிலும் அதிகமாக வாடியது மறுமொழி ஒன்றும் அவளால் சொல்ல முடியவில்லை.
பிறகு வந்தியத்தேவனைப் பார்த்து தம்பி பொன் மாளிகை கட்டியது உசிதமானாலும் உசிதமில்லாவிட்டாலும் நான் காஞ்சிக்கு வருவது சாத்தியமில்லை.
அப்புறம் தான் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்ல முடியாமலே போய் விடலாம் நாலு வார்த்தையில் சுருக்கமாக இப்போதே சொல்லிவிட வேண்டியதுதான் இவ்விதம் சில விநாடிப் பொழுதில் சிந்தித்து முடிவு செய்து சக்கரவர்த்தி தயவு செய்யுங்கள் கருணைகூர்ந்து என் விண்ணப்பத்தைக் கேளுங்கள்.
அவருடைய முகத்தில் கோபக் கனல் ஜ்வாலை விட்டது பராக் பராக் இதோ வருகிறார்கள் புலவர் பெருமக்கள் கவிஞர் சிகாமணிகள் தமிழ்ப் பெருங்கடலின் கரை கண்டவர்கள் அகத்தியனாரின் வழி வந்தவர்கள் தொல்காப்பியம் முதலிய சங்க நூல்களைக் கரைத்துக் குடித்தவர்கள் சிலப்பதிகாரம் முதலிய ஐம்பெருங் காவியங்களைத் தலைகீழாகப் படித்தவர்கள் தெய்வத் தமிழ் மறையான திருக்குறளையும் ஒரு கை பார்த்தவர்கள் இலக்கியம் கண்டதற்கு இலக்கணம் அறிந்தவர்கள் இலக்கணம் கூறியதற்கு இலக்கியம் தெரிந்தவர்கள் தாங்களே சுயமாகவும் கவி பாட வல்லவர்கள்.
அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் எழுதிய கவிகள் அடங்கிய ஏட்டுச் சுவடிகள் கோடானு கோடி கரையான்களுக்குப் பல்லாண்டு உயிர் வாழ்வதற்கு உணவாகும் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் புலவர் பெருமக்கள் அவ்வளவு பேரும் கும்பலாகச் சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தியின் சந்நிதானத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.
வாழ்க வாழ்க ஏழுலகமும் ஒரு குடையின் கீழ் ஆளும் சுந்தர சோழ மகா சக்கரவர்த்தி வாழ்க பாண்டியனைச் சுரம் இறக்கின பெருமான் வாழ்க புலவர்களைப் புரக்கும் பெருமான் வாழ்க கவிஞர்களின் கதியான கருணை வள்ளல் வாழ்க பண்டித வத்ஸலராகிய பராந்தக சக்கரவர்த்தியின் திருப் பேரர் நீடூழி வாழ்க என்று வாழ்த்தினார்கள்.
உடனே சின்னப் பழுவேட்டரையர் முன் வந்து பிரபு புலவர்கள் தங்களைத் தரிசித்து மரியாதை செலுத்திவிட்டுப் போக வந்திருக்கிறார்களேயன்றித் தங்களுக்குச் சிரமம் கொடுக்க வரவில்லை.
ஆம் ஆம் அரசர்க்கரசே சக்கரவர்த்திப் பெருமானே தங்களுக்குச் சிறிதும் சிரமம் கொடுக்க நாங்கள் வந்தோமில்லை என்றார் புலவர்களின் தலைவராகிய நல்லன் சாத்தனார்.
இந்தப் புலவர்கள் சென்ற பிறகு அவனை வௌியே அழைத்துச் சென்று அவன் மகாராஜாவிடத்தில் சொன்ன செய்தி என்னவென்பதை நன்கு தெரிந்து கொள்ள விரும்பினார்.
உடனே ஒரு புலவர் சிகாமணி எழுந்து நின்று பிரபு உலகபுரத்தில் தங்கள் திருப்பெயரால் விளங்கும் சுந்தர சோழப் பெரும்பள்ளியிலிருந்து அடியேன் வந்தேன்.
சிவநேசச் செல்வராகிய தாங்கள் பௌத்த மடாலயத்துக்கு நிவந்தம் அளித்து உதவியதை இந்தத் தமிழகமெங்கும் உள்ள பௌத்தர்கள் பாராட்டிப் போற்றுகிறார்கள் தாங்கள் உடல் நோயுற்றிருப்பது அறிந்தது முதல் பிக்ஷுக்கள் மிக்க கவலை கொண்டு தங்கள் உடல்நலத்துக்காகப் பிரார்த்தனை நடத்தி வருகிறார்கள்.
ஆகையினாலேயே இந்தப் பழம் பாடலில் நந்திபுரி மன்னர் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது பாடலைக் கேட்டதும் புலவர்கள் அத்தனை பேரும் நன்று நன்று என்று கூறித் தங்கள் பாராட்டுதலைத் தெரிவித்தார்கள்.
பாடலைப் புலவர் படித்து முடித்ததும் சபையிலிருந்த மற்றப் புலவர்கள் எல்லாரும் சிரக்கம்ப கரக்கம்பம் செய்தும் ஆஹாகாரம் செய்தும் நன்றுநன்று என்று கூறியும் தங்கள் குதூகலத்தை வௌியிட்டார்கள்.
ஒரே சமயத்தில் பலர் எழுந்து நின்றார்கள்.பிறகு நல்லன் சாத்தனாரைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் உட்கார்ந்தார்கள் நல்லன் சாத்தனார் பாடலுக்குப் பொருள் கூறினார் ஒரு சமயம் தேவேந்திரனுக்கும் விருத்திராசுரனுக்கும் போர் நடந்தது.
கடைசியில் பழையாறை நகரில் வாழ்ந்த சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தியிடம் அவன் வந்து ஐராவதத்துக்கு நிகரான ஒரு யானை வேண்டும் என்று யாசித்தான்.
நம் வஜ்ராயுதத்தினால் கூட முடியாதே என்ற பீதி இந்திரனுக்கு உண்டாகி விட்டதைக் கவனித்து வஜ்ராயுதத்தை விட வலிமை வாய்ந்த ஓர் அங்குசத்தையும் அளித்தார்... பின்னர் ஒரு காலத்தில் செங்கதிர் பரப்பி உலகுக்கெல்லாம் ஒளி தரும் சூரிய பகவானுக்கும் ராகு என்னும் அரக்கனுக்கும் பெரும் போர் மூண்டது.
சூரியன் தன் பிரயாணத்தை எப்படித் தொடங்குவது என்று திகைத்து நிற்கையில் அவனுடைய திக்கற்ற நிலையைக் கண்ட சுந்தர சோழர் ஏழு புதிய குதிரைகளுடன் சூரிய பகவானை அணுகி ரதத்தில் இந்த குதிரைகளைப் பூட்டிக் கொண்டு சென்று உலகத்தை உய்விக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.
அப்படிப்பட்ட சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்திக்கு உவமை சொல்லக்கூடியவர்கள் இந்த விரிந்து பரந்த அலைகடல் சூழ்ந்த பெரிய உலகத்தில் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?...
நோயின் வேதனையினால் நெடுநாள் சிரித்தறியாத சக்கரவர்த்தியின் சிரிப்பு அவருடைய இணைபிரியாப் பத்தினியான மலையமான் மகள் வானவன்மாதேவிக்கும் தாதியர்களுக்கும் அரண்மனை வைத்தியருக்கும் கூடச் சிறிது உற்சாகத்தை அளித்தது.
கோட்டைத் தளபதி சின்னப் பழுவேட்டரையர் இத்தனை நேரமும் நின்று கொண்டேயிருந்தவர் சக்கரவர்த்தியைக் கைகூப்பி வணங்கி பிரபு நான் பெரிய தவறு செய்து விட்டேன் பிழை பொறுத்து மன்னிக்க வேண்டும் என்றார்.
அந்தக் குதூகலச் சிரிப்பின் ஒலியைக் கேட்டு உடைய பிராட்டியின் பட்டத்து அரசியை உடைய பிராட்டி என்று குறிப்பிடுவது அக்காலத்து மரபு முகமும் தாதியரின் முகங்களும் மலர்ந்தன நானும் மகிழ்ந்தேன்.
இவ்வளவு குதூகலம் தங்களுக்கு அளிக்ககூடியவர்களை இத்தனை நாள் தங்கள் சந்நிதானத்துக்கு வரவொட்டாமல் தடுத்தது என்னுடைய பெரும் பிழைதானே?...
வைத்தியர் சொல்லுவதைக் கேட்க வேண்டாம் புலவர்கள் வருவதைத் தடுக்க வேண்டாம் என்று உமக்கு நான் அடிக்கடி சொன்னதின் காரணம் தெரிகிறது அல்லவா?
கண்டுபிடித்து அந்த மாபெரும் புலவருக்குக் கவிச் சக்கரவர்த்தி என்று பட் ம் சூட்டவும் சிவிகையில் ஏற்றி அவரை நாங்கள் சுமந்து செல்லவும் சித்தமாயிருக்கிறோம்.
அதில் வியப்பு ஒன்றுமில்லை நாலுவரி கொண்ட பாடலில் இவ்வளவு பெரும் பொய்களை அடக்கக்கூடிய மகா கவிஞர் தமது பெயரை வௌிப்படுத்திக் கொண்டு முன்வர விரும்ப மாட்டார்தானே?
என்று மகாராஜா கூறியதும் புலவர்களின் திருமுகங்களைப் பார்க்க வேண்டுமே ஒருவர் முகத்திலாவது ஈ ஆடவில்லை என்ன மறுமொழி சொல்லுவது என்றும் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.
இல்லாத விஷயத்தைச் சாதாரண பாமர மக்கள் சொன்னால் அது பொய் இராஜாங்க நிர்வாகத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் அவ்விதம் சொன்னால் அது இராஜதந்திர சாணக்கியம் கவிகள் அவ்வாறு கூறினால் அது கற்பனை அணி அலங்காரம் இல்பொருள் உவமை.. என்றான்.
பிறகு சபையைப் பார்த்து புலவர்களே பாடல் மிக அருமையான பாடலாக இருந்தாலும் அதைப் பாடியவரைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய சிரமமும் அவருக்குக் கவிச்சக்கரவர்த்தி என்னும் பட்டம் சூட்டவேண்டிய அவசியமும் இல்லை.
ஏற்கெனவே அவருடைய சிரஸின் பேரில் தூக்க முடியாத கனமுடைய சோழ சாம்ராஜ்ய மணிமகுடம் உட்கார்ந்து அழுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
புவிச் சக்கரவர்த்தி திரிபுவனச் சக்கரவர்த்தி ஏழுலகச் சக்கரவர்த்தி என்னு ் பட்டங்களையும் அந்தக் கவிராயர் சுமக்க முடியாமல் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார் என்றார் சுந்தர சோழர்.
இதைக் கேட்ட புலவர்கள் அத்தனை பேரும் ஆச்சரியக் கடலில் முழுகித் தத்தளித்தார்கள் என்று கூறினால் அதை வாசகர்கள் பொய் என்று தள்ளி விடக் கூடாதுஆசிரியரின் கற்பனை அணி அலங்காரம் இல்பொருள் உவமை என்று இவ்விதம் ஏதாவது ஒருவகை இலக்கணம் கூறி ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும் திடீரென்று பொங்கிய புது வெள்ளம் போன்ற ஆச்சரியத்தின் வேகம் சிறிது குறைந்ததும் புலவர் தலைவரான நல்லன் சாத்தனார் பிரபு அப்படியானால் இந்தப் பாடலை இயற்றிய கவி... என்று தயங்கினார்.
இன்னும் சிலர் தங்களுடைய மனோநிலை இன்னதென்று தங்களுக்கே தெரியாமல் கல்லாய்ச் சமைந்திருந்தார்கள் சுந்தர சோழர் கூறினார் புலவர் பெருமக்களே ஒரு சமயம் பழையாறையில் புலவர்களும் கவிஞர்களும் என்னைப் பார்க்க வந்தார்கள்.
புலவர்கள் பரிசில்கள் ப ற்றுச் சென்ற பிறகு அவர்கள் பாடிய பாடல்களை அரசிளங்குமரி புகழ்ந்து பாராட்டினாள்.குந்தவையிடம் நான் புலவர்களையெல்லாம் விட என்னால் நன்றாகப் பாட முடியும் என்று சபதம் கூறினேன்.பிறகு தான் வேடிக்கையாக இந்தப் பாடலைப் பாடினேன்.
குழந்தை என் முதுகின் மேல் ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு இந்தாருங்கள் பரிசு என்று கன்னத்துக்கு இரண்டு அறை கொடுத்தாள் அது நேற்று நடந்தது போல் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது ஆனால் ஆண்டு எட்டுக்கு மேல் ஆகிறது... என்றார்.
சோழ குலத்தில் பிறந்த அந்த இணையில்லாப் பெண்ணரசியின் எழிலையும் புலமையையும் அறிவுத்திறனையும் பற்றி அவன் எவ்வளவோ கேள்விப்பட்டதுண்டு.
இந்திரனுக்கு யானையும் சூரியனுக்குக் குதிரையும் சிவனாருக்குப் பல்லக்கும் கொடுத்ததோடு நிறுத்தியிருக்க மாட்டேன்.மார்க்கண்டனுக்காக மறலியைச் சிவபெருமான் உதைத்தார் அல்லவா?
வாகனமில்லாமல் யமன் திண்டாடிக் கொண்டிருந்ததையறிந்து பழையாறைச் சுந்தர சோழர் யமனுக்கு எருமைக்கடா வாகனம் ஒன்றை அனுப்பினார்...இப்படி ஒரு க ்பனையும் சேர்த்திருப்பேன்.
நமது தஞ்சைக் கோட்டைத் தளபதி சின்னப் பழுவேட்டரையரால் கூட யமதர்ம ராஜனையும் அவனுடைய எருமைக்கடா வாகனத்தையும் தடுத்து நிறுத்திவிட முடியாது அல்லவா?
சக்கரவர்த்தி இந்த இடத்தில் குறுக்கிட்டு ஆகா இறைவனைப் பிரத்யட்சமாகத் தரிசித்த மகானைத் தவிர வேறு யாரால் இவ்வளவு துணிச்சலாகப் பாட முடியும்?
புலவர்களே என்னைப் பற்றியும் என் கொடைகளைப் பற்றியும் பாடுவதை நிறுத்திவிட்டு இனி இத்தகைய அருள் வாக்கைப் பாடுங்கள் அப்பரும் சம்பந்தரும் சுந்தரமூர்த்தியும் இதுபோல் ஆயிரக்கணக்கான பக்திமயம ான தீந்தமிழ்ப் பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார்கள்.
இல்லை என்னுடைய காலத்தில் நடக்கக்கூடிய திருப்பணி அல்ல அது.எனக்குப் பின்னால்... இவ்விதம் கூறித் தயங்கி நின்ற சுந்தர சோழர் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார்.
வேறொரு உலகத்திலிருந்து மரணத்தின் வாசலிலிருந்து யமனுலகக் காட்சியிலிருந்து திடீரென்று திரும்பி வந்தவரைப் போல் சக்கரவர்த்தி தோன்றினார்.
இமயமலையில் புலிக் கொடியைப் பொறித்த மாவீரர்.அவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் பூம்புகார் காவேரிப்பட்டினம் சோழ மகாராஜ்யத்தின் தலைநகரமாயிருந்தது.
பூம்புகாரின் செல்வப் பெ ருக்கையும் வளத்தையும் வர்ணிக்கும் சங்கப் புலவர் ஒருவர் இன்னின்ன நாட்டிலிருந்து இன்னின்ன பொருள்கள் வந்தன என்பதைத் தௌிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.
குந்தவை தேவிக்குக் கொண்டு வந்த ஓலையைக் காணாததால் மனக்கலக்கம் அடைந்திருந்த வல்லவரையன் அப்புலவர்களுடனே தானும் நழுவி விடலாம் என்று எண்ணி எழுந்து கூட்டத்தின் நடுவில் நடந்து சென்றான்.
வல்லவரையன் நல்ல பலசாலிதான் ஆயினும் அந்த வஜ்ரப் பிடியின் வேகம் அவன் உச்சந்தலை முதலாவது உள்ளங்கால் வரையில் ஒரு குலுக்குக் குலுக்கி அவனைச் செயலிழந்து நிற்கும்படி செய்துவிட்டது.
பலன் தெரிகிறதாக மருத்துவர் சொல்லுகிறார் தேவியும் சொல்கிறார் ஆனால் எனக்கென்னவோ நம்பிக்கை உண்டாகவில்லை.உண்மையைச் சொன்னால் தளபதி இதெல்லாம் வீண் முயற்சி என்றே தோன்றுகிறது.
யமன் என்னைத் தேடிக் கொண்டு பழையாறைக்குப் போயிருக்கிறான் என்றே நினைக்கிறேன்.அங்கே நான் இல்லையென்று அறிந்ததும் இவ்விடம் என்னைத் தேடிக் கொண்டு வந்து சேருவான்... பிரபு தாங்கள் இப்படி மனமுடைந்து பேசக் கூடாது.
தங்கள் குல முன்னோர்கள்... ஆ என் குல முன்னோர்கள் யமனைக் கண்டு அஞ்சியதில்லையென்று சொல்லுகிறீர் எனக்கும் என் குல முன்னோர்கள் பலரைப் போல் போர்க்களத்தில் முன்னணியில் நின்று போர் செய்து உயிர் விடும் பாக்கியம் கிடைக்குமானால் அத்தகைய மரணத்துக்குச் சிறிதும் அஞ்ச மாட்டேன் சோர்வும் கொள்ள மாட்டேன்.
அதிக காலம் நான் இந்தப் பூவுலகில் இருக்க மாட்டேன் என்று... சக்கரவர்த்தி அரண்மனை வைத்தியர் தங்களுக்கு அபாயம் ஏதும் இல்லை என்று கூறுகிறார்.
ஆனால் இந்தச் சிறு பிள்ளை தங்களிடம் ஏதோ அபாயத்தைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.... ஆ இவன் காஞ்சி நகரிலிருந்து வந்த பிள்ளைதானே?
இந்தப் பிள்ளை பிறந்தவுடனே சரஸ்வதி தேவி இவனுடைய நாவில் எழுதி விட்டாள் போலும் இவனுடைய வாக்குவன்மை அதிசயமாயிருக்கிறது என்றாள் தேவி.
பக்தனுக்குப் பரிந்து பார்வதி தேவி பரமசிவனாரிடமும் லக்ஷ்மிதேவி மகாவிஷ்ணுவிடமும் பேசுவது போல் தாங்கள் எனக்காகப் பேச வேண்டும்.
இரண்டு பேருக்கும் நடுவில் என் கோரிக்கை... பிள்ளாய் நீ கவலைப்படாதே இரண்டு பேரையும் சேர்த்து வைத்துக் கொண்டே கேட்டு விடலாம் என்றார் சக்கரவர்த்தி.
பழையபடி காஞ்சிக்கு நான் வரவேண்டும் என்றுதான் ஆதித்தன் ஓலையில் எழுதியிருக்கிறான்.அங்கே புதிதாய்ப் பொன் மாளிகை கட்டியிருக்கிறானாம்.
அரண்மனைப் பெண்டுகளைப் போல் பல்லக்கில் ஏறித் திரைபோட்டுக் கொண்டு யாத்திரை செய்வதென்பதை நினைத்தாலே எனக்கு அருவருப்பாயிருக்கிறது.
ஆதித்த கரிகாலனை இங்கே வந்து விட்டுப் போகும்படிதான் மறு ஓலை எழுதிக் கொடுக்க வேண்டும்... இளவரசர் இச்சமயம் காஞ்சியை விட்டு இங்கு வரலாமா?
அருள்மொழி இங்கு வரும்போது ஈழப் படைக்கு உணவு அனுப்புவது பற்றி உங்கள் ஆட்சேபத்தையும் அவனிடம் தெரிவிக்கலாம்... சக்கரவர்த்தி மன்னிக்க வேண்டும்.
நம்முடைய மக்களுக்கே போதாமலிருக்கும்போது இலங்கைக்குக் கப்பல் கப்பலாக அரிசி அனுப்புவதை மக்கள் ஆட்சேபிக்கிறார்கள் தற்போது வாய்க்குள் முணுமுணுக்கிறார்கள்.
தங்கள் உடல்நிலையைப் பாதிக்கும்படி இந்த அரண்மனைக்குள்ளேயும் அவர்களுடைய கூச்சல் வந்து கேட்கும்... குடிமக்கள் ஆட்சேபிக்கிற காரியத்தைச் செய்ய அருள்மொழி ஒரு நாளும் விரும்ப மாட்டான்.
ஆனாலும் தாம் திடீரென்று தரிசன மண்டபத்துக்குள் சென்ற பொழுது அவ்வாலிபன் தயங்கி நின் ு பயந்தவன் போல் விழித்தது அவர் கண் முன்னால் தோன்றியது.
ஒருவேளை இவன் உறுதியான விரோதி என்று ஏற்பட்டு விட்டால் அதற்குத் தக்க ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் எதற்கும் தமையனார் வந்து சேரட்டும் பார்க்கலாம்.
அதை மட்டும் கண்டுபிடிக்க முடியாவிட்டால் தன்னைப் போன்ற மூடன் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது உலகமே புகழும் சோழ குலத்து அரசிளங்குமரியைத் தான் பார்க்க முடியாமலே போய்விடும்.
சின்னப் பழுவேட்டரையர் அங்கிருந்த ஏவலாளர்களில் ஒருவனைப் பார்த்து இந்தப் பிள்ளையை நமது அரண்மனைக்கு அழைத்துக் கொண்டு ோ விருந்தாளி விடுதியில் வைத்து வேண்டிய வசதிகள் செய்து கொடுத்துப் பார்த்துக்கொள் நான் வரும் வரையில் அங்கேயே இரு என்றார்.
இவனைப் பூரணமாக நம்பி எந்த முக்கியமான காரியத்தையும் ஒப்புவிக்கலாம் என்று இளவரசர் தம் கைப்பட எழுதியிருக்கிறார்.ஆ இதில் ஏதோ மர்மம் இருக்கிறது.
இவ்விதம் சொல்லிவிட்டு காவலர்கள் மூன்று பேர் மண்டபத்தின் வௌியில் உட்கார்ந்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டே சொக்கட்டான் ஆடத் தொடங்கினார்கள்.
சோழ வம்சத்தின் பூர்வீக அரசர்களையும் அவர்களுடைய வாழ்க்கைச் சம்பவங்களையும் சித்தரிக்கும் காட்சிகள் அவனுடைய கவனத்தைக் கவர்ந்து பரவசமடையச் செய்தன.
இந்தக் கட்டத்தில் சென்ற நூறு வருஷமாகப் பழையாறையிலும் தஞ்சையிலும் இ ுந்து அரசு புரிந்த சோழ மன்னர்களின் வம்ச பரம்பரையை வாசகர்களுக்குச் சுருக்கமாக ஞாபகப்படுத்த விரும்புகிறோம்.
சோழ மன்னர்கள் பரகேசரி இராஜகேசரி என்னும் பட்டங்களை மாறி மாறிப் புனைந்து கொள்வது வழக்கம்.பரகேசரி விஜயாலயனுக்குப் பிறகு அவனுடைய புதல்வன் ராஜகேசரி ஆதித்த சோழன் பட்டத்துக்கு வந்தான்.
யானை மீது அம்பாரியில் இருந்து போர் புரிந்த அபராஜிதவர்மன் மீது ஆதித்த சோழன் தாவிப் பாய்ந்து அவனைக் கொன்று தொண்டை மண்டலத்தை வசப்படுத்தினான்.
காவிரி ஆறு உற்பத்தியாகும் ஸஹ்ய மலையிலிருந்து அப்புண்ணிய நதி கடலில் கலக்கும் இடம் வரையில் ஆதித்த சோழன் பல சிவாலயங்களை எடுப்பித்தான்.
அரக்கோணத்துக்கு அருகில் தக்கோலம் என்னுமிடத்தில் சோழ சைன்யத்துக்கும் இராஷ்டிரகூடப் படைகளுக்கும் பயங்கரமான பெரும் போர் நடந்தது.
இந்தப் போரில் எதிரிப் படைகளை அதாஹதம் செய்து தன் வீரப் புகழை நிலைநாட்டிய பிறகு இராஜாதித்யன் போர்க்களத்தில் உயிர் துறந்து வீர சொர்க்கம் அடைந்தான்.
இவனும் பல்லவ அபராஜிதவர்மனைப் போல் யானை மீதிருந்து போர் புரிந்து யானை மேலிருந்தபடியே இறந்தபடியால் இவனை ஆனைமேல் துஞ்சிய தேவன் என்று கல்வெட்டுச் சாஸனங்கள் போற்றிப் புகழ்கின்றன.
ஆனால் இளவரசன் இராஜாதித்யன் பட்டத்துக்கு வராமலும் ந்ததியில்லாமலும் இறந்துவிடவே இவனுடைய இளைய சகோதரர் கண்டராதித்த தேவர் தந்தையின் விருப்பத்தின்படி இராஜகேசரி பட்டத்துடன் சிங்காதனம் ஏறினார்.
விஜயாலயனுக்குப் பிற்பட்ட சோழ மன்னர்கள் பழையாறையிலும் தஞ்சையிலும் வசித்தபோதிலும் பூர்வீகச் சோழத் தலைநகர் உறையூர் என்னும் பாத்தியதையை விட்டுவிடவில்லை.
கண்டராதித்த தேவர் சிம்மாசனத்திலிருந்து பெயரளவில் அரசு புரிந்தபோதிலும் உண்மையில் அவருடைய இளைய சகோதரனாகிய அரிஞ்சயன் தான் இராஜ்ய விவகாரங்களைக் கவனித்து வந்தான்.
எனவே இராஜகேசரி கண்டராதித்த சோழர் தம் தம்பி அரிஞ்சயனுக்கு யுவராஜ பட்டம் சூட்டி அவனே தமக்குப் பின் சோழ சிங்காதனத்துக்கு உரியவன் என்றும் நாடறியத் தெரிவித்து விட்டார்.
எனவே தமக்குப் பிறகு தமது சகோதரன் அரிஞ்சயனும் அரிஞ்சயனுக்குப் பிறகு அவனுடைய புதல்வன் சுந்தர சோழனும் பட்டத்துக்கு வரவேண்டும் என்று கண்டராதித்தர் திருவுளங்கொண்டார்.
இந்த ஏற்பாட்டிற்குச் சாமந்த கணத்தினர் தண்டநாயகர்கள் பொது ஜனப் பிரதிநிதிகள் எல்லாருடைய சம்மதத்தையும் ஒருமனதாகப் பெற்றுப் பகிரங்கமாக உலகறியத் தெரிவித்தும் விட்டார்.
இந்த ஏற்பாடுகள் எல்லாம் நடந்து முடிந்த பிறகு கண்டராதித்தரின் வாழ்க்கையில் ஓர் அதிசய சம்பவம் நிகழ்ந்தது.மழவரையன் என்னும் சிற்றரசன் திருமகளை அவர் சந்திக்கும்படி நேர்ந்தது.
தம்பதிகள் இருவரும் சிவபக்தியிலும் விரக்தி மார்க்கத்திலும் ஈடுபட்டவர்களாதலால் தங்கள் அருமைப் புதல்வனையும் அந்த மார்க்கத்திலேயே வளர்க்க விரும்பினார்கள்.
கேவலம் இந்த உலக சாம்ராஜ்யத்தைக் காட்டிலும் சிவலோக சாம்ராஜ்யம் எவ்வளவோ மேலானது என்று நம்பியவர்களாதலால் அந்தச் சிவலோக சாம்ராஜ்யத்துக்கு உரியவனாக மதுராந்தகனை வளர்க்க ஆசைப்பட்டார்கள்.
ஆகையால் கண்டராதித்தர் தமக்குப் பிறகு தம் சகோதரன் அரிஞ்சயனும் அவனுடைய சந்ததிகளுமே சோழ சாம்ராஜ்யத்துக்கு உரியவர்கள் என்ற தமது விருப்பத்தைப் பகிரங்கப்படுத்தி நிலைநாட்டினார்.
எனவே இராஜாதித்தன் கண்டராதித்தர் என்னும் இரு உரிமையாளர் வம்சத்தைத் தாண்டி அரிஞ்சயன் வம்சத்தாருக்குச் சோழ சிங்காதனம் உரிமையாயிற்று.
பின்னர் இளவரசர் சுந்தர சோழருக்கு நாட்டாரும் சிற்றரசர்களும் பிற அரசாங்க அதிகாரிகளும் சேர்ந்து முடிசூட்டி மகிழ்ந்தார்கள்.
சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தியின் புதல்வர்களான ஆதித்த கரிகாலரும் அருள்மொழிவர்மரும் தந்தையை மிஞ்சக்கூடிய இணையற்ற வீரர்களாயிருந்தார்கள்.