sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாடு உரிமை பெற்று இத்துணை ஆண்டுகளாகியும் நாட்டு மொழிக் கல்லூரிகள் உருப் பெறவில்லை என்னும் உண்மையை அரசாங்கம் உணர்தல் வேண்டும் தமிழ் ஆட்சிமொழியாக வரவிருக்கும் இந்த நேரத்தில் நான் இனித் தமிழில்தான் பேசுவேன் என்று கல்வியமைச்சர் கூறிவரும் இந்நாளில் தமிழ்க் கல்லூரிகள் இரங்கத் தக்க நிலையில் இருக்கின்றன என்னும் உண்மையை எடுத்துக் கூறுவது நம்முடைய கடமையாகும்.
நன்முறையிலமைந்த கட்டிடங்கள் அறிவு வளர்ச்சிக்கேற்ற நூல் நிலையங்கள் சமுதாய அறிவையும் உலக அறிவையும் ஊட்டும் பலதிறப்பட்ட செய்தித் தாள்கள் விளையாட்டு வெளிகள் முதலியவை புலவர் வகுப்பு மாணவர்க்கு இன்றியமையாதவை.
பெண் கல்வி வளர்ந்துவரும் இக்காலத்தில் பெண்களுக்கு உயர் நிலைப் பள்ளிகள் பெருகிவரும் இக்காலத்தில் பெண் புலவர்களைத் தயாரிக்கும் கல்லூரி ஒன்று இல்லையென்பது வருந்தத் தக்கதொன்று.
நமது நாட்டு அரசாங்கம் அடுத்த ஆண்டிலேனும் பெண்களுக்கென்று புலவர் கல்லூரிகளைச் சென்னையிலும் திருச்சிராப்பள்ளியிலும் மதுரையிலும் கோவையிலும் திருநெல்வேலியிலும் வைத்தல் நலமாகும்.
அழிந்து போன கொற்கை காவிரிப்பூம்பட்டினம் உறையூர் பழையாறை முதலிய இடங்களை அகழ்ந்து ஆய்வுகள் நடத்திச் சங்ககால வரலாற்றைச் செப்பனிடுதல் வேண்டும்.
நடுநிலை ஆராய்ச்சியிவிருந்து பிறழ்ந்து எழுதப்பட்டுள்ள வரலாற்று நூல்களை ஒழித்துத் தென்னாட்டு வரலாற்றைச் சாத்திரீய முறையில் எழுதி வெளிப் படுத்துதல் வேண்டும்.
தமிழில் அவ்வப்போது வளர்ச்சிக்குள்ள வகையில் அரசாங்கத்திற்கு யோசினைகள் கூற உண்மைத் தமிழ்ப் பற்றுடைய புலவர் பெருமக்களையே அரசாங்கம் அமர்த்திக்கொள்ளல் வேண்டும்.
நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாகக் கற்பிக்கப்பட்டு வரும் அறிவுக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் பொருந்தாத கட்டுக் கதைகளைக்கொண்ட மூடநம்பிக்கைகளை ஊட்டி வளர்க்கும் பாடங்களைக் கொண்ட பாடத் திட்டங்கள் மாய்ந்தொழிதல் வேண்டும்.
கல்வி கற்கும் சிறுவர்களுக்குத் தங்கள் நாடு தங்கள் சமுதாய அறிவு தங்கள் நாட்டிலேயே தாங்கள் முன்னேறுதற்குரிய வழி வகைகள் பிறநாட்டு இளைஞர்கள் கல்வித்துறையிலும் பிற துறையிலும் முன்னேறும் விவரங்கள் பயிர்த்தொழில் கைத்தொழில் வாணிகம் பற்றிய விளக்கங்கள் அறிவுத் துறை கலைத்துறை சமயத்துறை பற்றிய செய்திகள் இவை பற்றிய பாடங்களைக் கொண்ட பாடத் திட்டம் விஞ்ஞான அடிப்படையில் அமைத்தல் வேண்டும்.
அப்பொழுதுதான் எல்லா இன மக்களும் அரசாங்க அலுவல்களிலும் பிற துறைகளிலும் தத்தமக்குரிய இடத்தைப் பெற்றுப் பொருளாதாரத் துறையில் கவலையின்றி வாழ முடியும்.
இதுகாறும் கூறப் பெற்றவை உருப்பெறுமாயின் புதிய தமிழகம் மெய்யாகவே நாட்டு மக்களுக்கு நலம் விளைப்பதாக விளங்கு மென்பதில் ஐயமில்லை.
கூத்த நூல் செயிற்றியம் பரதம் முறுவல் அகத்தியம் சயந்தம் குணநூல் மதிவாணர் நாடகத் தமிழ் நூல் என்பன சங்ககால நாடக நூல்கள் என்று உரைகளால் அறிகின்றோம்.
வெளி நாடுகளுடன் பன்னெடுங்காலமாக வாணிகம் செய்து வந்த தமிழர் இயல் இசைக்கலைகளில் வல்லரா யிருந்த தமிழர்நாடகக் கலையிலும் நல்ல தேர்ச்சி பெற்றிருந்தனர் என்று கொள்வது தவறாகாது.
நாடகம் நன் முறையில் வளர்ந்து வந்தபொழுது இந் நாட்டில் வந்து தங்கி செல்வாக்குப் பெற்ற ஆரியரும் சமணரும் நாடகம் காமத்தை மிகுதிப் படுத்துவதென்று தவறாக எண்ணினர் அதனால் தாம் செய்த நூல்களில் நாடகத்தின் மதிப்பைக் குறைத்தனர்.
பிற்காலச் சோழர் காலத்தில் ஆண்டுதோறும் வைகாசி விழாவில் தஞ்சை இராசராசேசுவரத்தில் இராசராசேசுவர நாடகம் நடித்துக் காட்டப்பட்டது.
இராசராசன் தஞ்சையில் பெரிய கோவில் கட்டிய முறை அவனது வரலாறு அவன் மனைவியர் அக்கோயிலுக்கு அளித்த நிவந்தங்கள் அக்கோவிலைப் பற்றிக் கருவூர்த்தேவர் பாடியது போன்ற பல செய்திகள் இந் நாடகத்தில் பல காட்சிகளாக அழைந்திருக்கலாம்.
விக்கிரமாதித்த ஆசாரியன் என்று இராசராச நாடகப் பெரியன் என்பவன் பந்தனை நல்லூரில் நட்டுவப் பங்கு மெய்மட்டிப் பங்கு நாடகக் காணி இவற்றைப் பெற்றவனாய் இருந்தான் என்று அவ்வூர்க் கல்வெட்டுக் கூறுவதால் இராசராச நாடகம் முதலாம் இராசராசனைப் பற்றியது என ஒன்று இருந்தது.
இந் நூலில் இராசராசனது இளமைப் பருவம் அவன் அரசன் ஆனமை போர்ச் செயல்கள் ஆட்சி முறை இராசராசேசுவரம் எடுப்பித்தமை திருமுறைகளைத் தொகுத்தமை முதலிய செய்திகள் பல காட்சிகளாக இடம் பெற்றிருக்கலாம்.
அம்மன் கன்னிகையாக இருந்து சிவனை வழிபட்டமை அப்பர் சமணராயிருந்தமை பின் சைவரானமை சமணருடைய கொடுமைகட்கு ஆளானமை பிறகு கடலில் மிதந்து கரைசேர்ந்து அவ்வூர்க் கோவிலில் பதிகம் பாடினமை மகேந்திரன் அங்கிருந்த சமணப் பள்ளியை இடித்துக் குணபர ஈசுவரம் கட்டினமை போன்றவற்றைக் காட்சிகளாகக் கொண்ட நூலாக இருக்கலாம்.
சீகாழி அருணாசலக் கவிராயர் செய்த இராம நாடகமும் குமரகுருபர சுவாமிகள் செய்த மீனாட்சியம்மை குறமும் திரிகடராசப்பக கவிராயர் செய்த குற்றாலக் குறவஞ்சியும் இக் கூத்து நூலின் பாற் படுவனவாம்.
அவற்றுள் அபிமன்யு சுந்தரி பார்வதி கல்யாணம் பிரபுலிங்க லீலை வள்ளி திருமணம் பாதுகா பட்டாபிஷேகம் இலங்கா தகனம் அல்லி அர்ச்சுனா சிறுத்தொண்டர் சதிஅனுகுயா பவளக்கொடி சதி சுலோசனா மணிமேகலை மிருச்சகடி சீமந்தனி சாவித்திரி கோவலன் பிரகலாதன் ரோமியோவும் ஜூலியத்தும் என்பன குறிப்பிடத்தக்கவை.
கண்ணைய நாயுடு நாடகக் குழுவினர் நடித்து வந்த கிருஷ்ண லீலை தசாவதாரம் முதலிய நாடகங்கள் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நாட்டில் சிறந்து விளங்கின.
தழிழ் வளர்த்த மதுரையில் இவருடைய மாணவர்கள் சங்கங்களை அமைத்து நாடகப் பயிற்சி அளிக்கின்றனர் மதுரை இராமநாதபுரம் திருச்சி மாவட்ட ஊர்களில் நாடகங்களை நடித்து வருகின்றனர்.
சோழர் வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு வரையப் பெற்றுள்ள இந்நாடகம் மக்களுக்கு வரலாற்று உணர்ச்சியையும் பக்தியையும் ஒருங்கே ஊட்டவல்லது.
தமிழகத்தில் பல்லாயிரம இளைஞர்களை நல்ல தமிழில் பேசப் பழக்கிவரும் அறிஞர் அண்ணாதுரை சந்திர மோகன் நீதிதேவன் மயக்கம் ஓர் இரவு வேலைக்காரி சுவர்க்கவாசல் இரங்கோன் இராதா என்ற நாடகங்களை வரைந்துள்ளார்.
தெள்ளாறு எறிந்த நந்திவர்மன் வரலாற்றுப் புகழ் பெற்றவன் சிறந்த போர் வீரன் மிகச் சிறந்த சிவபக்தன் நந்திக் கலம்பகம் பாடப்பெற்றவன்.
தமிழ் நடிகர் தமிழகத்து வரலாற்றையும் இலக்கியத்தையும் நன்கு பயிலுதல் நல்லது தூய எளிய தமிழ் நடையில் உரையாடல்களை அமைத்து நடித்தல் வரவேற்கத் தக்கது பாடல்கள் சிலவாகவும் உரையாடல்கள் பலவாகவும் அமைந்துள்ள நாடகங்களையே நடித்தல் ஏற்புடையது.
நன்முறையில் அமையும் நாடகங்களைத் தமிழ்மக்கள் எப்பொழுதும் வரவேற்பர் என்பது திண்ணம் மிகப் பழைய காலத்தில் தமிழகம் இன்றுள்ள இலங்கைத் தீவை தன்னகத்தே பெற்றிருந்த பெரு நிலப் பரப்பை குமரி முனைக்கு தென் பால் பெற்றிருந்தது என்றும் அப்பகுதி ஏழ்தெங்க நாடு ஏழ்பனை நாடு முதலிய நாற்பத்தொன்பது நாடுகளை உடையதாக இருந்தது என்றும் அந் நிலப் பரப்பில் குமரிமலைத் தொடர் இருந்தது என்றும் அம்மலையிலிருந்து குடிரியாறு அப்பெரு நிலப் பரப்பில் பாய்ந்தது என்றும் ஒரு பெருங் கடல் கோளால் அந் நாடுகளும் குமரி மலையும் கடலுள் ஆழ்ந்தன என்றும் பழைய தமிழ் நூல்கள் சொல்லுகின்றன.
இதனால் பன்னெடுங்கால முதலே தொல்காப்பியர் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே வேங்கடம் தமிழகத்தின் வட எல்லையாகவும் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் கடல் எல்லையாகவும் தெற்கே முதலில் நாடு இருந்தது பின்பு கடல் எல்லையாக மாறியது என்னும் உண்மைகள் மேலே கூறப்பட்ட செய்திகளைக் கொண்டு தெளியலாம்.
அங்குக் குடியேறிய ஆரியர்கள் ஆதிக்கத்தால் பழந்தமிழ் தன் செல்வாக்கை இழந்தது படிப்படியாக வடமொழிக்கு அடிமையாகி கொடுந்தமிழ் என்று பிற தமிழ் நாட்டு மக்களால் பெயர் வழங்கப் பட்டது.
விசய நகர ஆட்சிக் காலத்தில் கன்னடரும் தெலுங்கரும் முசுலிம்களின் படையெடுப்பால் தாக்குண்டு தெற்கு நோக்கி ஓடிவந்தனர் திருப்பதி முதலிய தமிழகத்து வட பகுதிகளில் மிகுதியாகக் குடியேறினர்.
அதன் விளைவால் திருப்பதியைத் தன்னகத்தே கொண்ட சித்தூர் மாவட்டம் நெல்லூர் மாவட்டத்தின் தென்பகுதி செங்கற்பட்டு மாவட்டத்தின் வட பகுதி வட ஆற்காடு மாவட்டத்தின் வடபகுதி என்பவை தெலுங்கும் கன்ன டமும் பேசப்படும் மக்களை மிகுதியாகக் கொண்டுள்ள பகுதிகளாக மாறிவிட்டன.
அண்மையில் மொழிவாரி மகாணம் பிரிக்கவேண்டிய நிலைவந்தபொழுது பிற மொழி மக்களை மிகுதியாகப் பெற்ற இத் தமிழகப் பகுதிகள் தெலுங்கு நாட்டுடனும் கன்னட நாட்டுடனும் சேர்க்க வேண்டிய துன்பத்தைப் பெற்றன.
புறநானூற்றுப் பாடல் களால் பண்டைத் தமிழ் வேந்தர் செங்கோற் சிறப்பும் போர் முறையும் அவர்கள் புலவர்களைப் போற்றிய திறனும் தமிழ் மக்களுடைய பழக்க வழக்கங்களும் நாகரிகமும் நாகரிகத்தின் தலைமணியான பண்பாடும் நன்கறியலாம்.
அவ் வேந்தர் பெருமான் தனது அவைக் களத்தில் இருந்தோரைப் பார்த்து பகை வேந்தர் ஒன்று சேர்ந்து என்னேடு போர் புரிவதாகச் சொல்லுகின்றனர்.
மாவன் ஆந்தை அந்துவன் சாத்தன் ஆதன் அழிசி இயக்கன் என்பவரும் பிறருமாகிய என் உயிர் நண்பரைவிட்டும் பல உயிர்களையும் பாதுகாக்கும் அரசர் குலத்தில் பிறவாதும் மாறிப்பிறப்பேனாகுக என்று சூள் உரைத்தான்.
அறங்கூறவையத்தில் அறநெறி தெரிந்த சான்றோரே இருந்து வழக்குகளை விசாரித்து முறை வழங்குதல் வேண்டும் இதற்கு மாறாக அறநெறி தெரியாத ஒருவனை நீதிபதியாகவைத்து நீதி வழங்கச்செய்தல் குடிமக்கட்குத் துரோகம் செய்வதாகும்.
உயிரொத்த சிறந்த நண்பர்களை விட்டுப் பிரிதலும் உயிர்களைப் பாதுகாக்கும் அரச பரம்பரையிலிருந்து ஒருவன் மாறிப் பிறத்தலும் கொடிய நிகழ்ச்சிகள் என்பது பாண்டியன் கருத்தாதல் அறியலாம்.
இல்லை என்று இரப்பவர்க்கு இல்லை என்று சொல்லாத செல்வ நிலையும் மன்நிலையும் அரசனுக்கு இருத்தல் வேண்டும்என்னும் மூன்று உண்மைகளும் இச் சூளுரையிலிருந்து தெளிவாகத் தெரிகின்றன.
இன்றைய தஞ்சை திருச்சி மாவட்டங்களும் தென்னாற்காடு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த சிதம்பரம் தாலுகாவும் சங்க காலத்தில் சோழ நாடாக இருந்தன.
அதுகேட்டுச் சினந்த அப்பெரு மகன் இப் பகைவர் என்னே வணங்கி எமக்கு நினது நாட்டைத் தர வேண்டும் என்று வேண்டுவாராயின் மனமகிழ்ச்சியோடு கொடுத்து விடுவேன்.
ஆனல் ஏறத்தாழ இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மொழியை இங்ஙனம் மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரித்து வளர்த்த பெருமை தமிழ் ஒன்றுக்கே உரியது என்பது தவறாகாது.
இயற்றமிழில் வல்லவர் புலவர் என்றும் இசைத் தமிழில் வல்லவர் பாணர் பாடினியர் என்றும் நாடகத் தமிழில் புலமை பெற்றவர் கூத்தர் கூத்தியர் என்றும் பெயர் பெற்றிருந்தனர்.
ஆயினும் நாட்டின் மொழியாகிய தமிழை நலமுறக் கற்பிக்க எண்ணிறந்த திண்ணைப் பள்ளிகளோ உயர்நிலைப் பள்ளிகளோ இருந்திருத்தல் வேண்டும் என்பதில் எள்ளவும் ஐயமில்லை.
இவை இருந்திராவிடில் நானூற்றுக்கு மேற்பட்ட இயற்றமிழ்ப் புலவர் களையும் எண்ணிறந்த இசைவாணர்களையும் மிகப் பல ராகிய கூத்தரையும் சங்ககாலம் பெற்றிருக்க வழி இல்லை.
இசைத் தமிழ்ப் புலவராகிய பாணர்களும் பாடினியர்களும் குரல் துத்தம் கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என்னும் ஏழு இசைகளிலும் வல்லவராய் அக்காலத்தில் விளங்கிய சீறியாழ் பேரியாழ் செங்கோட்டு யாழ் முதலிய பல வகை யாழ்களையும் வாசிக்கும் திறன் வாய்ந்தவராய் விளங்கினர்.
இன்றுள்ள சிலப்பதிகாரம் முதலிய நூல் உரைகளில் இவை பற்றிய செய்திகள் இருத்தலை நோக்க மிகப் பல இசை நூல்கள் அக்காலத்தில் இருந்திருத்தல் வேண்டு மென்பது ஐயமற விளங்குகின்றது.
பின்னும் பலர் ஊர்தோறும் சென்று பேரிகை கொட்டி வாணிகம் நடாத்திய பேரிசெட்டிமார் போலவும் பழமரம் நாடிச் செல்லும் பறவைகளை போலவும் தமிழைப் பேணி வளர்த்த தகை சான்ற மன்னர்களை நாடிச் சென்று தம் புலமையை வெளிப்படுத்தி அவர் தந்த பரிசினைப் பெற்றுவாழ்ந்து வந்தனர்.
சேரன் சோழன் என்னும் முடியுடை அரசர் இருவரையும் அவரோடு இணைந்து வந்த பெருவேளிர் ஐவரையும் தலையாலங்கானத்தில் முறியடித்த பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைக் கல்லாடனர் மாங்குடிகிழார் இடைக்குன்றூர் கிழார் என்ற புலவர் பெருமக்கள் உளமாரப் புகழ்ந்து பாராட்டியுள்ள பாடல்களைப் புறநானூற்றில் காணலாம்.
ஆட்சி முறையிலும் தனிப் பட்ட வாழ்க்கை முறையிலும் அரசர்க்கு அறிவுரை கூறிய அருந்தமிழ்ப் புலவர்களும் அக்காலத்தில் வாழ்ந்தனர்.
மருத்துவர் கொல்லர் கூல வாணிகர் பேரிகை அடித்து வாணிகம் செய்தவர் வள மனையைப் பாதுகாத்த காவற்பெண்டிர் குயத்தியர் குறத்தியர் முதலிய பலரும் தத்தம் தொழில்களைச் செய்து கொண்டே பெரும் புலவர்களாகத் திகழ்ந்தனர்.
தமக்குப் பரிசில் தந்த மன்னனுடைய சிறப்பியல்புகள் அவனது அரண்மனைச் சிறப்பு நாட்டுச் சிறப்பு நகரச் சிறப்பு அந்நகரத்திற்குச் செல்லும் வழி பற்றிய விவரங்கள் இன்ன பிறவற்றைப் பரிசில் பெற்று மீளும் புலவர் வழியில் காணப்பட்ட புலவர்க்கு விரித்துரைத்து அவரை அவ்வள்ளல்பால் ஆற்றுப் படுத்தல் ஒரு நீண்ட பாவாக அமையும்.
பொருநையாறு இன்று கடலொடு கலக்கும் இடத்திற்கு நான்கு கல் உள் தள்ளி அவ்வாற்றின் வடகரையில் கொற்கை என்னும் பெயருடன் ஒரு சிற்றூர் இருக்கின்றது.
பொரு நையாற்று மண்ணும் மணலும் பல நூற்றாண்டுகளாக வந்து படிப்படியாக மேடிட்டுக் கடலைப் பின்னோக்கிச் செல்லும் படி செய்து விட்டதால் கொற்கை துறை முகத்திற்குரிய வசதியை இழந்து விட்டது.
இன்றுள்ள கொற்கையிலும் சுற்றுப் புறங்களிலும் கிளிஞ்சல்களும் முத்துச் சிப்பிகளும் தரைக்கடியில் சிறிது ஆழத்தில் கிடைத்தலை கடல் இந் நிலப்பகுதியை அடுத்து இருந்தமைக்கு ஏற்ற சான்றாகும்.
முதல் நூற்றண்டில் தென் இந்தியக் கரையோரமாக வந்த பெரிப்ளுஸ் என்ற பிரயாண நூலின் ஆசிரியரும் அடுத்த நூற்றண்டில் வந்த தலாமியும் இப்பண்டை நகரத்தைச் சிறந்த துறைமுக நகரம் என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர் குமரிமுனையைச் சுற்றிவந்த கிரேக்க வணிகர் முதலில் இத்துறைமுகத்துக்குத்தான் வந்தனர் என்று குறித்துள்ளனர்.
மேலும் அவர்கள் மன்னர் வளைகுடாவைக் கொற்கை வளைகுடா என்றே குறித்துள்ளமை அவர்கள் காலத்தில் கொற்கை பெற்றிருந்த பெருஞ் சிறப்பினை நன்கு விளக்குவதாகும்.
சங்க நூல்களிற் பாராட்டிப் பேசப் பெற்ற கொற்கைத் துறைமுகம் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பே புகழ் பெற்றிருந்தது என்று கருதுதல் தவறாகாது.
பாரசீகர் அரேபியர் பொனீஷியர் எத்யோப்பி யர் கிரேக்கர் உரோமர் போன்ற மேலே நாட்டவரும் பர்மியர் சீனர் முதலிய கீழை நாட்டவரும் வாணிகத் துறையில் கொற்கைத் துறைமுகத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர் என்று ஆராய்ச்சியாளர் அறைகின்றனர்.
மேலும் தமிழ் நாட்டிற் கிடைத்து வந்த தங்கம் யானைத்தந்தம் கருங்காலி சந்தனம் முதலிய விலையுயர்ந்த மரங்கள் மணப் பொருள்கள் பட்டாலும் பருத்தியாலும் இயன்ற ஆடைகள் அரிசி முதலியன அயல்நாடுகட்கு அனுப்பப்பட்டன.
கருங்கடலின் கரையிற் கட்டப்பட்ட வாணிக நகரங்களும் பாண்டியனது துறைமுகப்பட்டினத்தின் பெயரால் கொல்கீஸ் கொற்கை என வழங்கப் பெற்று வந்தன.
பின் நூற்றாண்டுகளில் உரோமப் பேரரசர்களான அகஸ்டஸ் கிளாடியஸ் முதலியோர் பாண்டி வேந்தருடன் நெருங்கிய வாணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர் பாண்டியர் அவைக்குத் தூதர்கள் மூலம் பரிசுப் பொருள்களை அனுப்பித் தங்கள் அன்பையும் நட்பையும் அறிவித்துக் கொண்டனர்.
தமிழ்ச் சொற்களாகிய தோகை அரிசி இஞ்சி முதலியன ஹிப்ரு முதலிய மொழி நூல்களில் காணப்படுகின்றமை இப்பண்டைக் கடல் வாணிக உண்மையை வலியுறுத்துவ தாகும் என்று ஆராய்ச்சி அறிஞர் கூறுகின்றனர்.
அக்காலத்தில் பாண்டிய நாடு இராசராசப் பாண்டிய நாடு எனவும் கொற்கை சோழெந்திர சிம்ம சதுர்வேதிமங்கலம் எனவும் பெயர்களைப் பெற்றிருந்தன.
திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் கீழ்க்கரையில் ஏறத்தாழ நாற்பதாண்டுகள் தங்கிக் கிறிஸ்தவ சமயத் தொண்டு செய்தவரும் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பி லக்கணம் என்ற இணையற்ற நூலை எழுதி அழியாப் புகழ்பெற்றவருமான கால்டுவெல் ஐயர் சென்ற நூற்றாண்டில் இக் கொற்கையைப் பார்வையிட்டார் ஆங்காங்குச் சில இடங்களைத் தோண்டி ஆராய்ச்சி நிகழ்த்தினர் கொற்கையில் சங்குத் தொழிற்சாலை ஒன்று இருந்தமைக்குரிய அறிகுறிகளைக் கண்டார் அங்குப் பல வகை நாணயங்கள் அவருக்குக் கிடைத்தன.
அப்பெரியார் வேலைப் பாடமைந்த பெரிய தாழிகள் பலவற்றைக் கண்டார் அங்குள்ள அக்கசாலை என்னும் சிற்றூரைப் பார்வையிட்டு அவ்விடத்தில் பண்டைப் பாண்டி யர் நாணயங்களைச் செய்துவந்தனர் என்ற கருத்தை வெளியிட்டார்.
சிறந்த முறையில் பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்து கடல் வாணிகம் நடைபெற நிலைக்களமாக இருந்த கொற்கை சோழரது கடற்றுறைப் பட்டினமாகிய காவிரிப்பூம்பட்டினம் போன்று அயல்நாட்டு வணிகர் தங்கி யிருக்கத் தக்க மாட மாளிகைகளைக் கொண்ட தெருக்களையும் நம் நாட்டு வணிகர் வாழ்த் தக்க வளம் மிகுந்த தெருக்களையும் பல துறைத் தொழிலாளர்கள் வாழத்தக்க தெருக்களையும் பல தொழிற்சாலைகளையும் வணிக இடங்களையும் கப்பல்களில் ஏற்றத் தகும் பொருள்களை வைக்கத் தக்க பண்ட சாலைகளையும் இறக்குமதியாகும் பொருள்களை வைக்கத் தக்க பண்ட சாலைகளையும் பெரிய கடைத் தெருக்களையும் கோவில்களையும் பிறவற்றையும் தன்னகத்தே பெற்றிருந்தது என்பது கூறாதே அமையு மன்றே?
அஃது அரசன் வாழ்ந்த இடமாகவும் இலங்கியது என்று சிலப்பதிகாரம் முதலிய தொன்னூல்கள் செப்புவதால் அரண்மனையையும் பெற்றுப் பெரும் பொலிவுடன் விளக்கமுற்றிருந்தது என்று கருதுதல் பொருத்தமே யன்றோ?
சுருங்கக் கூறின் அமேரியர் நாகரிகத்தின் உயிர்நாடியாக விளங்கிய பாபிலோன் நகரம் போலப் பாண்டியரது நாகரிக வளத்திற்கு உயிர் நாடியாகக் கொற்கைப் பெருநகரம் விளங்கியது என்று சொல்வது ஏற்புடையது.
கொற்கை தனது பெருந்துறை முத்துக்களாலும் கடல் வாணிகத்தாலும் பாண்டியர்க்குப் பெருஞ் செல்வம் அளித்து வந்த காரணத்தாற்றன் பாண்டியனை கொற்கைக் கோமான் என்றும் கொற்கை யாளி என்றும் புலவர்களும் குடிமக்களும் உளமகிழ்ந்து பெருமிதத்தோடு பாராட்டலாயினர்.
அங்குப் பழைய காலத்தில் கண்ணகியின் உருவச் சிலை இருந்ததாகவும் அஃது எவ்வாறோ மறைந்து போனதாகவும் அவ்விடத்தில் இப்போது துர்க்கையின் சிலை வைக்கப் பட்டிருப்பதாகவும் எங்களுக்குப் பல இடங்களைக் காட்டி வந்த பெரியார் ஒருவர் கூறினர்.
அப்பத்தினித் தெய்வத்தின் உள்ளத்தைக் குளிர்விக்க அப்பொழுது கொற்கையை ஆண்ட வெற்றிவேற் செழியன் ஆயிரம் பொற்கொல்லரைப் பலியிட்டான் என்று சிலப்பதிகாரம் செப்புகிறது.
இவையும் உறை கிணறுகளும் கோவிலும் அங்கு இருத்தலை நோக்க அப்பரந்த இடம் முழுமையும் பண்டைக் காலத்தில் கொற்கை நகரின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருத்தல் வேண்டும் என்று கருத இடந்தருகிறது.
பண்டை காலத்தில் அக்கசாலை என்பது அச்சிவன் கோவில் உள்ள பகுதியையும் உள்ளடக்கியதாக இருந்ததென்று கருத இக் கோவிற் கல்வெட்டு இடந்தருகிறது.
அக்க சாலையில் இன்றும் நிலத்தைத் தோண்டும் பொழுது பல நாணயங்கள் கிடைக்கின்றன என்றும் அங்குப் பல காலமாக வாழ்ந்து வந்தவருட் பெரும்பாலர் பொற் கொல்லரே என்றும் அவர்கள் இப்பொழுது பிழைப்பைக் கருதிப் பல ஊர்கட்கும் சென்றுவிட்டனர் என்றும் ஊரார் உரைக்கின்றனர்.
பாண்டிய நாட்டின் தலைநகரமான மதுரையின் சிறப்புக்குச் செல்வம் கொழித்த கொற்கை பெருங் காரணமாக இருந்தமை கருதியே கொற்கைக்கு மதுரோதய நல்லூர் எனப்பிற்கால மன்னர்கள் பெயரிட்டனர் போலும் கொற்கைச் சிற்றூரிலும் அதன் சுற்றுப் புறங்களிம் ஒன்றேகால் அடிச்சதுரச் செங்கற்கள் கிடைக்கின்றன.
நிலத்தை ஐந்தடி ஆழத்தில் தோண்டும் பொழுது களிமண்ணும் பத்தடி ஆழத்தில் சங்குகளும் நிரம்பக் கிடைக்கின்றன பதினைந்தடி ஆழத்தில் தோண்டும் பொழுது ஒருவகைச் சேறு கிடைக்கின்றது.
அது நேரே நிமிர்ந்து இராமல் தரையை ஒட்டியபடியே பத்தடி சென்று மேலே நிமிர்ந்துள்ளது அதன் அடிப்பாகத்தில் பெரிய பொந்து அமைந்திருக்கிறது அதற்கு எதிரில் சாலை நடுவே சமணதீர்த்தங்கரர் சிலை யொன்று மண்ணுள் பாதியளவு புதையுண்டு இருக்கின்றது.
கொற்கையைப்பற்றிப் பல குறிப்புக்களைச் சேர்த்து வைத்துள்ளவரும் கொற்கைக்கு வரும் ஆராய்ச்சியாளர்க்கு உறுதுணையாக இருப்பவருமாகிய சிவராம பிள்ளை என்னும் முதியோரிடம் ஒரு செப்பேட்டு நகல் இருக்கின்றது.
இவற்றை நோக்க அக்காலத்தில் பழங்காசு என்றொரு பழைய நாணயம் வழக்கில் இருந்தது பொன் என்பது ஒரு நாணயத்தின் பெயர் கடல் வாணிகத்துக்காகப் பல மாக்கலங்களை வைத்திருந்தவர் மரக்கல ராயர் எனப்பெயர் பெற்றார் உப்பு உண்டாக்கும் தொழிலும் உப்புவாணிகமும் கொற்தைக்கருகில் நடைபெற்றிருக்கலாம் பொன் என்னும் பெயர் நிறுத்தல் அளவைப் பெயராகவும் இருந்தது ஆணிமுத்து என்பது முத்துக்களில் சிறந்தது சங்குகளில் வலம் புரிச்சங்கு உயர்ந்தது இவை இரண்டும் அக் காலத்தில் கொற்கைப் பெருந்துறையில் கிடைத்து வந்தன என்னும் விவரங்களைத் தெளிவாக அறியலாம் கொற்கையில் இன்று வாழும் முதியவர்கள் கொற்கை வளநாடு பற்றிக் கீழ்க்காணப் பெறும் பழம் பாடல் ஒன்றினைப் பாடுகின்றனர்.
கொற்கை ஈசுவரமூர்த்தியா பிள்ளை என்ற முதியவர் எங்கள் முன்னிலையில் இப் பாடலைப் பாடிக்காட்ட தென்காசி வித்துவான் குற்றாலம் என்பவர் இதனை எழுதினார்.
சிலப்பதிகாரத்திற் கூறப்பெற்றுள்ள பொற்கைப் பாண்டியன் இங்கு ஆண்டான் என்றும் அதனால் பொற்கை என்பது இவ்வூரின் பெயராயிற்று என்றும் ஊரார் உரைக்கின்றனர்.
சங்ககாலத்தில் இன்று நமது சமுதாயத்திலுள்ள முதலியார் பிள்ளை செட்டியார் ஐயர் ஐயங்கார் என்ற சாதிப் பெயர்களோ சாதிகளோ இருந்தமைக்குச் சான்று இல்லை.
அவன் இன்ன ஊரினன் என்பதைக் குறிக்க ஊர்ப்பெயர் பெயருக்குமுன் குறிக்கப் படும் சித்தலைச் சாத்தனார் உறையூர் மோசியார் என்றற்போல வரும்.
ஒரே ஊரில் ஒரே பெயர் கொண்ட புலவர் பலர் இருப்பின் அவர் செய்து வந்த தொழிலால் வேறுபாடு குறிக்கப்படும் கூலவாணிகன் சீத்தலைச் சாத்தனுர் என்றாற்போல வரும்.
பிறந்த ஊர் வேறாகவும் தங்கித் தொழில் நடத்தும் ஊர் வேறாகவும் இருந்தால் இவ்விரண்டு ஊர்களையும் அவன் செய்யும் தொழிலையும் அவனது இயற்பெயரையும் சேர்த்து வழங்குதல் பண்டை மரபு சீத்தலை என்னும் ஊரிலே பிறந்த சாத்தனர் மதுரையில் கூலவாணிகராக இருந்தார் என்பதை உணர்த்த மதுரைக் கூலவாணிகன் சீத்தலைச் சாத்தனார் என்று குறிக்கப்பட்டார்.
இன்றைய இராம நாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள மகிபாலன் பட்டியே சங்ககாலத்தில் பூங்குன்றம் எனப் பெயர் பெற்றிரு ந்தது என்பது கல்வெட்டால் தெரிகின்ற உண்மை யாகும்.
சங்ககாலப் பெரும் புலவர்களான நக்கீரர் கபிலர் பரணர் இவர்தம் வரிசையில் வைத்து எண்ணத் தக்க பெரும் புலவனாக அப்பெருமகன் விளக்கமுற்றிருந்தான்.
பண்டைக்காலத் தமிழர் பல நாடுகளுக்கும் சென்று வாணிகம் செய்தவர் உள்நாட்டு வாணிகத்திலும் வெளிநாட்டு வாணிகத்திலும் சிறந்த பழக்கம் உடையவர்.
அயல் நாடு செல்வோர் அந்நாட்டு மக்களோடு அகங்கலந்து பழகினற்றான் வாணிகம் சிறந்த முறையில் நடைபெறும் அந்நாட்டு மொழியையும் ஓரளவு அறிந்து அம்மக்களோடு பேசி அம்மக்கள் உள்ளத்தைத் தம் பால் ஈர்க்க வேண்டும்.
இத்துறைகளில் எல்லாம் பண் பட்ட தமிழ் வணிகர் தம் நாட்டைப் போலவே தாம் தங்கி வாணிகம் நடாத்திய பிற நாடுகளையும் மதித்தனர் அம்மதிப்பு மிகுதியாற்றான் பல நூற்றண்டுகள் பல நாடுகளோடு வாணிகத் தொடர்பு வலுப்பெற்று வந்தது.
இந்த உண்மையைத் தமிழ் மக்கள் நன்கு அறிந்திருந்தனர் அயல் நாட்டு வணிகரைத் தம் நாட்டில் வாழ்வித்தனர் வசதிகள் அளித்தனர் நன்கு கலந்து பழகினர்.
சீனர் அராபியர் யவனர் முதலிய பல நாட்டாரும் சங்ககாலத் தமிழகத்தில் தங்கி வளமுற வாழ்ந்தனர் என்பதைச் சங்க நூல்களால் அறிகின்றோம்.
ஆனல் வந்தவர்க்கெல்லாம் வாழ்வளித்த தமிழ் நாடு இந்த விரிந்த மனப்பான்மையால் இன்றும் வட நாட்டவர்க்கும் அயல் நாட்டவர்க்கும் வாழ்வளித்து வருகின்றது.
இவ்வுயரிய பண்பாடு தமிழனை வாழ வைப்பதாக இல்லை அஃதாவது பண்பாட்டு அளவில் வாழ வைக்கின்றது பொருளாதார அளவில் வாழ்விக்கவில்லை.
மனிதன் தன் சொல்லாலும் செயலாலும் பொதுமக்கள் உள்ளங்களைக் கவர்கிறான் அவ்வாறே தன் தீய சொல்லாலும் செயலாலும் பொதுமக்கள் வெறுப்புக்கு ஆளாகிறான் கோள் சொல்லுவது பிறர் வெறுக்கும் செயல்களைச் செய்தல் முதலிய இழிசெயல்களால் பலராலும் வெறுக்கப் படுகிறான்.
நான் அவனால் கெட்டுவிட்டேன் இவரால் இக்கேடு நேர்ந்தது என்று தன் கேட்டிற்குப் பிறரைக் குறைகூறும் மக்கள் இந்த உண்மையை உணர்வதில்லை.
அறிவுடைய செல்வர் ஊர் நடுவில் உள்ள பழுத்த மரம் போல மக்கட்குப் பயன்படுவர் வாழ்வைப் பெரிதாக எண்ணி வறுமையால் வாடும் எளியவர்பால் இரக்கம் கொள்ளாதிரார்.
இவ்வுயரிய பண்புகள் மனிதனிடம் கருக் கொள்ளுமாயின் மனித வாழ்வு மாண்புடைய வாழ்வாகும்.கணியன் பூங்குன்றனாரின் அரிய பாடலைக் கீழே காண்க உலகில் மனிதன் வாழ்வாங்கு வாழ்தல் வேண்டும்.
மனிதன் வாழ மனையும் மனையாளும் மக்களும் பொருளும் தேவை மனிதன் வாழ்வது நாடாதலின் அந்நாட்டுக்கொரு மன்னனும் அறந்திறம்பா ஆட்சியும் தேவை மனிதன் வாழும் மனையில் இன்பம் நிலைக்க மனையிலுள்ள அனைவரும் ஒன்றுபட்ட உள்ளத்தினராய் இருத்தல் வேண் டும்.
அதனைப் பாதுகாத்தல் வேண்டும் உற்றார் உறவினருக்கு உதவுதல் வேண்டும் இல்லற இன்பத்தை நன்கு நுகர்தல் வேண்டும் படிப் படியாக உள்ளத்துறவு கொண்டு அருளாளனாக வாழ்தல் வேண்டும் உலகத்தைப் படைத்துக் காத்து அழிக்கும் இறைவனைப் பற்றிய உணர்ச்சி உடையவனாக வாழ்தல் வேண்டும்.
மனிதன் இவ்விரண்டாலும் உலகத்தினை ஆராய்ந்து தன் வாழ்க்கைக்கு ஏற்றவற்றைக் கொண்டு ஏலாதவற்றை விடுத்து வாழ்க்கை இன்பத்தை நுகர்தல் வேண்டும்.
கடவுள் முற்றறிவுடையவர் விருப்பு வெறுப்பு அற்றவர் இறை செம்பொருள் என்ற பெயர்களால் வழங்கப் படுபவர் நினைப்பவர் உள்ளமே அவருக்கு உறையுள் விருப்பு வெறுப்பு அற்ற கடவுளை விரும்புவோர்க்கு விருப்பும் வெறுப்பும் இல்லை யாகும் செம்பொருளைக் காண்பதாகிய உண்மை அறிவு தோன்றும்.
யாகப் பசுவைக் கொன்று தேவர்க்குத் தானம் பண்ணி விருப்பத்தைத் தேடுவதைவிட ஒர் உயிரையும் கொல்லாது விருந்தோம் பலே உண்மை வேள்வியாகும் என்பது இவரது முடிவு.
அந்தணர் முனிவர் நீத்தார் துறந்தார் எனும் பெயர்கள் முற்றத் துறந்த முனிவர்களையே குறிக்கும் என்னும் முறையில் திருவள்ளுவர் திருக்குறள்கள் விளக்குகின்றன.
மனிதன் கிழிந்த ஆடைகளை நீக்கிவிட்டுப் புதிய ஆடைகளை உடுத்துக் கொள்வது போல உயிர் பழுதடைந்த இந்த உடலை விட்டு வேறோர் உடலுள் புகுகின்றது என்பது பகவத்கீதையில் கண்ணன் வாக்கு மனிதன் கிழிந்த ஆடையை நீக்கிவிட்டுப் பின் சிறிது நேரம் பொறுத்துப் புதிய ஆடையை உடுத்துக் கொள்வதில்லை புதிய ஆடையை மேலாகச் சுற்றிக் கொண்டே தான் உடுத்தியுள்ள கிழிந்த ஆடையை நீக்குதல் வழக்கம்.
அதுபோலவே பழுதடைந்த உடலை விட்டு உயிர் திடீரென்று நீங்கிவிடுவதில்லை புதிய உடலைத் தயாராக வைத்துக் கொண்டே பழைய உடலை விட்டு நீங்கி அதற்குள் நுழைகிறது.
ஒரு குடும்பத்தில் இறந்த முன்னேர்களை அவர் பின்னோர் நினைந்து வழிபட்டு அவர் மரபினர் என்னும் பெயரை உலகில் நிலைநிறுத்தி வாழ்தலையே வள்ளுவர் குறித்தனர் என்று கூறல் பொருத்தமாகும்.
அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம் என்ற பொன் மொழிப்படி இறந்த தாய் தந்தையரைத் தெய்வமாக வழிபட்டு அவர் நினைவைப் பாதுகாத்தல் அவர்தம் மக்களுக்கு அமைந்த நற்பண்பு தானே இவ்வாறு இறந்தார் வழிபாடும் இறைவழிபாடும் விருந்தினரைப் போற்றுதலும் சுற்றத்தினரைப் பாதுகாத்தலும் தன் குடும்பத்தைப் பாதுகாத்தலும் என்னும் ஐம்பெருங் கடமைகளும் இல்வாழ்வான் மேற் கொள்ளத் தக்கன என்பதே இங்கிலாந்தில் சிறந்த அயல் நாட்டு வணிகரொருவர் இருந்தார்.
இவ்வாறு நம்மால் விரும்பி வளர்க்கப்படும் தலைமயிரில் ஒன்று தலையிலிருந்து விழுந்து விடுமாயின் நாம் அதற்காகத் துக்கம் கொண்டாடுவதில்லை.
அது போலவே ஒழுக்க நெறியில் இருந்த வரையில் பெரியவர் மதிப்புப் பெற்றார் ஒழுக்க நெறியிலிருந்து தவறியவுடன் தமக்குரிய மதிப்பை இழந்தார்.
வாழ்க்கைக்கு இன்றியயைாத இத்தகைய உயரிய கருத்துக்களைப் பின்பற்றி நடத்தல் அறிவுபடைத்த மக்கள் கடமையாகும் என்பதில் ஐயமுண்டோ?
மெய் வாய் கண் மூக்கு செவி என்னும் ஐம்புலன்களால் நுகரப்படும் ஊறு சுவை ஒளி ஓசை நாற்றம் என்னும் ஐந்து புலன்களையும் வென்றவன் ஐந்து அவித்தான் என்று சொல்லப்படுவான்.
ஆயினும் திருக்குறளுக்கு உரை வகுத்த பரிமேலழகர் கெளதமனை ஐந்தவித்தான் என்று கூறி அகலிகைஇந்திரன் கதையை இக்குறளுக்குத் தொடர்பு படுத்துகிறர் அகலிகையோடு வாழ்ந்த கெளதமன் ஐந்தவித்தானாதல் எப்படி?
திருக்குறள் கருத்துக்கள் எல்லா சமயங்கட்கும் பொதுவானவை எனினும் பெளத்தசமண சமயக் கருத்துக்களும் இடம் பெற்றுள்ளன என்பதை உரை காண்பவர் மறந்து விடலாகாது.
பரிமேலழகர் தம் சமயக் கருத்துக்களையும் வடமொழி நூல்களையும் தம் காலத்து இருந்த சாதிக் கட்டுப்பாடுகளையும் நினைவிற் கொண்டே பல இடங்களில் தவறு செய்கின்றார் என்பதை அறிஞர் அறிவர்.
களவு மணம் குறிஞ்சித் திணை என்றும் கணவன் மனைவியை வீட்டில் விட்டு ஒரு காரணமாகப் பிரிதல் பாலத்திணை என்றும் அப்பிரிவில் மனைவி ஆறுதல் பெற்றிருத்தல் முல்லை என்றும் மனைவி கணவனோடு கற்பு மணத்தில் வாழ்தல் மருதம் என்றும் கணவன் ஒரு காரணமாகப் பிரிந்து சென்ற பொழுது மனைவி இரங்குதல் நெய்தல் என்றும் பெயர் பெறும்.
அகநானூறு கணவன் தன் இல்லற வாழ்க்கையில் கற்பதற் காகவும் வாணிகத்திற் காகவும் வேறு அலுவல் காரணமாகவும் மனைவியை விட்டுப் பிரிதல் உண்டு.
அங்ஙனம் அவன் பிரிந்து சென்று மீண்டதும் தான் சென்ற ஊர்களில் அல்லது நாடுகளில் தான் கண்ட சிறந்த காட்சிகளையும் நிகழ்ச்சிகளையும் தான் கேட்ட சிறந்த நிகழ்ச்சிகளையும் தன் இல்லத்தாரிடம் கூறுவது வழக்கம்.
இங்ஙனம் கூறப்பெற்ற செய்திகளில் பல நாட்டு வரலாற்றுச் செய்திகள் அடங்கும் பல ஊர்களின் இயற்கைச் சிறப்பும் பொருளாதாரப் பொலிவும் பிறவும் அடங்கியிருக்கும்.
இந்த உண்மையை நந்தரது செல்வம் பெறுதற்கு வாய்ப்பு இருந்தாலும் என் தலைவர் அதற்காக அங்குத் தங்காமல் குறித்த காலத்தில் இங்கு வந்து விடுவார் என்று ஒரு தமிழ்ப் பெண்மணி தன் தோழியிடம் கூறுகிறாள் நந்தர்கள் பாடலியை ஆண்டபொழுது அலெக் சாந்தர் என்ற கிரேக்க மன்னன் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்தான் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் புருசோத்தமனுடன் போரிட்டு வென்றான்.
அலெக்சாந்தர் மகத நாட்டின் மீது படையெடுப்பின் தமது செல்வம் அவனிடம் அகப்படாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர் அதனை எவ்வாறு மறைத்து வைக்கக் கூடும் என்று ஆலோசித்தனர் நீண்ட யோசனைக்குப் பின்பு ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர்.
இரண்டு பிரிவுகளுக்கு இடையே இருந்த மணற்பரப்பின் கீழ் உறுதியான நிலவறையைக் கட்டினர் கற்சுவர்களில் ஈய்த்தை உருக்கி வார்த்தனர்.