sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
எதிர்பட்ட சாந்தியை வாம்மா சாந்தி உக்காரு என்றவரிடம்பரவாயில்லண்ணே சந்தோசம்மாவ பாத்துட்டு போகலாம்னு வந்தேன்கடைக்கு போயிருக்காங்க போலயிருக்குநான் அப்றமா வறேனென்றவள் மருமக நல்லா வேளையிலாம் பாக்கிறா போலருக்கேஎன்ன சந்தோசு இப்பவே ஆர்த்திக்கு ட்ரெய்னிங்கா என்று சாந்தி அக்கா கேட்டதும் சந்தோஷ் சின்ன புன்னகையுடன் ஆர்த்தியை ஒரு வினாடி பார்த்துவிட்டு மீண்டும் கிரிக்கெட்டைப் பார்த்தான்.இத்தனை நாள் சந்தோஷை பார்த்த போது தோணாத எதோ ஒரு உணர்வு சந்தோஷின் அந்த ஒரு வினாடி பார்வையாலும்புன்னகையாலும் பிறந்தது.பல பேர் பல முறை கேலி செய்த போதெல்லாம் தோண்றாத இந்த உணர்வு இன்று சாந்தி அக்கா மூலம் பிறந்தாகிவிட்டது.
வந்த வழியே திரும்பிச் சென்ற சாந்தி அக்காவுடன் தோட்டம் வரை சென்றவளுக்கு போயிட்டு வறேம்மானு சாந்தி சொல்லிட்டு போவதுகூட காதில் விழவில்லை.
சந்தோஷின் அந்த புன்னகையும்பார்வையும் ஸ்லைட் ஷோவாக ஆர்த்தியின் மனதில் போய்க்கொண்டிருந்தது.சந்தோஷ் மாமவின் அந்த புன்னகைக்கு காரண்மென்ன ?
சந்தோஷ் மாமா தன்னை விரும்புகிறாரோஇவர்களெல்லாம் சொல்வது போல மாமா என்னை கட்டிக்க விரும்புகிறாரோ என்று யூகித்தவளுக்கு இனம் புரியாத உணர்வு பிறந்தது.புதிதாக இந்த உலகத்தில் இதுவரை சாதரணமாக தன் மாமனை பார்த்தவள்புதிதாய் பிறந்த நிமிடத்திற்கு பிறகு சந்தோஷைப் பார்த்தாலே பரவசம் ஆகத்தொடங்கினாள்தான் ஏன் இப்படி உணருகிறோம்னு தனக்குத் தானே கேட்டாலும் அவளுக்கு பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை.
வராத வெக்கமெல்லாம் வருவதாக உணர்ந்தாள்.சந்தோஷ் என்ற பெயரை சொல்லிசந்தோஷ் மாமா என்று மனதிற்குள் கூப்பிட்டும் பூரித்துக்கொண்டாள்.எப்படா ஊருக்கு போவோம்னு நினைத்தவளுக்கு இப்போது சந்தோஷ் வீட்டிலிருந்து புறப்பட மனம் வரவில்லை.தான் என்ன உணருகிறாள்இதை யாரிடம் எப்படி சொல்வதுசரிதானா?இப்படி பல குழப்பங்களுடன் சற்று பித்துப் பிடித்தவள் போலாகிவிட்டாள்.
மறுநாள் காலை ஊருக்கு போவதற்கு ஆர்த்தியின் அம்மா பேகிங் செய்துகொண்டிருந்தாள்.ஆர்த்தி.... தோட்டத்தில் கொடியில் எதாவது துணிகள் விட்டுடோமானு பாத்திட்டு வாமா என்றாள் ஆர்த்தியின் அம்மா.போங்கம்மா நீங்களே போய் பாருங்க என்ற ஆர்த்தி சந்தோஷ் தோட்டத்தை நோக்கிப் போவதைப் பார்த்தவுடன்சரிம்மா இதோ போய் பார்த்திட்டு வறேனு கிளம்பினாள்.தோட்டத்திற்கு போனவள் கொடியில் எந்த துணிகளும் இல்லைவந்த சந்தோஷ் மாமாவையும் காணுமே என்று கண்களை சுழல விட்டவள் யாரோ இடதுபுற சுவற்றில் சாய்ந்து நிற்பதைக் கண்டு பக்கென பயந்த மாத்திரத்தில் அது சந்தோஷ் மாமாதான் என்பதை உணர்ந்தவுடன் இனம் புரியாத சந்தோஷத்தில் அவள் இதயம் துடிப்பது அவள் காதுக்கே கேட்டது.அசால்ட்டாக சுவற்றில் சாய்ந்து கொண்டு இந்நேரத்தில் இங்கு என்ன செய்கிறார் என்று ஆர்த்தி யோசித்து முடிப்பதற்குள் என்ன ஆர்த்தி ஊருக்கு கிளம்பிட்டியா என்று தொய்வான குரலில் கேட்டான் சந்தோஷ்இதைக் கேட்ட ஆர்த்திக்கு தான் நிற்கும் பூமி சுழல்கிறதாதான் சுற்றுகிறோமா என்று தெரியாதளவுக்கு சின்ன மயக்கமே வந்தது போல இருந்தது.பதில் சொல்ல வார்த்தைகள் வரவில்லைதனது மிரட்சியான கண்களை இமைத்து அடைத்துவிட்ட தொண்டைக்குழியிலிருந்து ம்....என்று பதில் சொன்னாள்.தன்னைப் போலவே சந்தோஷ் மாமாவும் உணர்ந்ததால்தான் இப்படியொரு கேள்வி கேக்கிறார் என்று மனதில் அசைபோட்டு முடிப்பதற்குள்சரி பன்னிரெண்டாவது படிப்பு ரொம்ப முக்கியம்நல்லபடியா படி என்றான்.
அதற்கும் ம்..என்றாள் ஆர்த்தி.தனது பட்டாசு பேச்சுமத்தாப்பு சிரிப்பெல்லாம் ஓடி ஒளிந்துகொண்டதையும்தினமும் பார்த்த சந்தோஷ் மாமா இப்போ ஏன் புது ரூபமாகத் தெரிகிறார் என்பதற்கும் ஆர்த்திக்கு விடை தெரியவில்லை.அதற்குள் இன்னும் அங்க என்ன பன்ற...என அம்மா குரல் கேட்டவுடன் மிக வேகமாக அம்மாவிடம் போனவள் எந்த பதிலும் சொல்லாமல் எதோ சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தவளை என்னம்மா அங்க எதும் துணிங்ல்லாம் இல்லேல என்ற அம்மாவிற்கும் பதில் சொல்லாமல் நின்றவளை ஆர்த்திஆர்த்தி என்னாச்சு உனக்கு என்று அம்மா குரல் கொடுத்தவுடன்தான் இல்லம்மா.அங்கெல்லாம் ஒன்னுமில்ல என்றாள் ஆர்த்தி.
சரி நான் எல்லாம் எடுத்து வச்சுடேன் நீ படுத்து தூங்குநான் சித்த நேரம் அத்த மாமாட்ட பேசிட்டு வறேன்காலையில ஆறு மணி பஸ்சுக்கு போனாதான் சாய்ங்காலத்திற்குள் வீட்டுக்கு போய் சேரலாம்னு சொல்லிட்டு நகர்ந்தாள் ஆர்த்தியின் அம்மா.ஆர்த்திக்கோ தலை வெடிக்காத குறைதான்நாம ஏன் இப்படி ஃபீல் பன்றோம்சந்தோஷ் மாமா ஏன் அங்க போய் நின்னுட்டுருந்தாருஅவர் கேட்ட கேள்விகளை வீட்டிலே கேட்டிருக்க வேண்டியதுதானநம்மள தனியா பாத்து பேசதான் அங்க போய் நின்னுட்டுருந்தாரோஇன்னும் சித்த நேரம் நின்னுருந்தால் வேறன்ன கேள்வி கேட்டிருப்பார்வேறென்ன பேசிருப்பார்னு பல கேள்விகள்இதே மன ஓட்டத்தில் அவளுக்கு தூக்கமே வரவில்லைபடுப்பதும்எந்திரிப்பதுமாக இருந்தாள்.
சில நிமிடங்களில் நான் சந்தோஷ் மாமாவை விரும்புகிறேன்சந்தோஷ் மாமாவும் தன்னை விரும்புகிறாரா அல்லது எதார்த்தமாகதான் நடந்து கொள்கிறாரா?
என்று தன் மனக்கோட்டை கதவை அடைத்து கண்ணசர போகும் நொடியில் யே சந்தோசு..அங்க என்ன செய்ற காலையில ஊருக்கு கிளம்புறாங்கநீ ஏழரை மணிவர தூங்குவஎழுப்பினா கோபம் வரும் இங்க வாப்பா அத்த மாமாட்ட ரெண்டு வார்த்தை பேசிட்டு போய் படுத்து தூங்குப்பாஎன்று சந்தோஷின் அம்மா குரல் கேட்டவுடன் தன்னறியாமல் வந்த தூக்கமும் பரிபோனதுஇன்னமும் சந்தோஷ் தோட்டத்தில்தான் இருகிறான் என்றும் புரிந்து கொண்டாள் ஆர்த்தி.ஆனால் அந்த இடத்தை விட்டு நகரவோசந்தோஷ் மாமா எந்த வழியில் போகிறான்அங்கு யார் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று தெரிந்துகொள்ளவோ ஆர்த்திக்கு தைரியமில்லை.சற்று நேரத்தில் என்ன ஆர்த்தி இப்டி செவுத்துல சான்ஜு தூங்கிட்ருக்கனு ஆர்த்தியின் தோல்பட்டையை உலுக்கிய அம்மாவை மிரளமிரள பாத்து படுத்து தூங்கினாள் ஆர்த்தி.
பொழுது விடிந்ததுபரபரப்பாக புறப்பட்டார்கள்பதட்டத்துடன் இருந்த ஆர்த்திக்கு சந்தோஷ் மாமா கண்ணில் படவேயில்லைபன்னண்டாவது போற நல்லா படிச்சு நிறைய மார்க் வாங்கி அப்பா அம்மாவுக்கு பெருமை சேக்கனும்னு அறிவுரையும்ஆசிர்வாதமும் கொடுத்தார்கள் சந்தோஷின் பெற்றோர்.அதெல்லாம் என் பொண்ணு நல்ல மார்க் வாங்கிடுவா மச்சான் என்றார் ஆர்த்தியின் அப்பா.
வீடு தோட்டமெல்லாம் போய் பார்த்தாள் ஆர்த்திசந்தோஷைக் காணவில்லைசந்தோஷ் மாமா எங்கனு கேட்டு தெரிந்து கொள்ளவும் தைரியமில்ல.இப்போ ஊருக்கு போனால் இனி அடுத்த விடுமுறைக்குதான் வரமுடியும்.கடைசியாக சந்தோஷ் மாமவை பார்க்காமல் போறோமேனு மனதை இங்கே விட்டு உடல்கூடாக படி இறங்கி பேருந்து நிலையத்திற்கு புறப்பட்டாள் ஆர்த்தி பெற்றோருடன்.பஸ்சேத்திவிட கூடவே சந்தோஷின் அப்பாவும் வந்தார்.காலங்காத்தால எழுந்திரிக்கவே மாட்டான் இந்த சந்தோஷு இன்னைக்கு என்னமோ ஃபிரண்டு வீட்டுக்குப் போய் எதோ புக்கு தரனும்னு அவசரமா எழுந்து கிளம்பி போய்ட்டான் என்று பேருந்து நிலையத்திற்கு செல்லும் வழியில் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார் சந்தோஷின் அப்பா.
இதைக் கேட்ட ஆர்த்தி மனதளவில் தளர்ந்தே போனாள்நாம ஊருக்கு போறோம்னு கொஞ்சம் கூட வருத்தமில்லாமஇனி எப்ப பாக்க போறோன்ற நினைப்பில்லாம சந்தோஷ் மாமா இப்படி எங்கயோ போய்விட்டாரே ப்ஸ் ..நாந்தான் தவறா மனதில் ஆசைய வளத்துகிட்டேன் போலஇல்ல எனக்கு ஒரே குழப்பமா இருக்குஇல்ல என் மனசுக்குள்ள வந்த சந்தோஷ் மாமா வந்தவர்தான்அவர் என்னோட சந்தோஷ் மாமாஎனக்கு மட்டும்தான் சொந்தம்னு பெற்றோரின் பின்னாலேயே போய்க்கொண்டிருந்தாள் ஆர்த்தி.பஸ்டாண்டு வந்துட்டு மணி ஐந்து அம்பத்தியைந்து ஆகிட்டு ஐந்து நிமிடத்தில் பஸ் வந்திடும்.ஆர்த்திக்கு மனது மட்டுமல்ல தன் உடலே பாரமாகிப்போனது.பஸ் வந்தால் கூட தன்னை யாராவது தூக்கித்தான் உக்கார வைக்கனும்போல உணர்ந்தாள்.குனிந்த தலை நிமிராமல் நின்ற ஆர்த்தி ஆர்த்தி ....என்று யாராவது இணக்கமாக அழைத்தால் ஓ வென்று அழுதுவிடும் மன நிலையில் நிற்கிறாள்.தன்னுடன் நிற்பவற்கள் தனக்குரிய பஸ்சை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கஆர்த்தியின் அப்பா அங்க பாருங்க மச்சான்சந்தோஷ் அங்க நின்னு யார்கிட்ட பேசிட்டுருக்கான் என்றதும்உயிர் உதித்து எழுந்தவளாய் ஆர்த்தி அங்குமிங்கும் கண்களை சுழற்றி சந்தோஷைத் தேட தனக்கு எதிர் பஸ் நிருத்தத்தில்தான் சக வயதுள்ளவனுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான் சந்தோஷ்பூரிப்பில் ஆர்த்தி முழுமையாக சந்தோஷத்தை உணர்வதற்குள்பார்ப்பதற்குள் ஆர்த்தி செல்ல வேண்டிய பஸ் வந்தாகிவிட்டதுஆர்த்தியை முன் தள்ளி பேகெல்லாம் எடுத்துகிட்டியா ஏறுஏறுனு பார்வையை திசை திருப்பி ஏறவைத்தாள் அம்மா.
பஸ்சுக்குள் நுழைந்த ஆர்த்தி அவசரமாக எதிர் பக்க ஜன்னல் பகுதிக்கு போய் சந்தோஷைத் தேடி உற்றுப் பார்த்தவளை நின்ற இடத்திலேயே சந்தோஷ் சரியாகக் கண்டுபிடித்து நேசமுடன் போய்ட்டுவா ஆர்த்தி என்று சொல்லும் வண்ணம் புன்னகையுடன் தலை அசைத்துபாத்துக்கலாம் போய்ட்டுவா என்றவண்ணம் கண்ஜாடை காட்ட பஸ்சும் நகர்ந்தது.
வரிசையான ஆயிரம் மலர்கள் ஒரே நொடியில் மலருவதைக் காணும் பாக்கியம் கிடைத்தால் நம் முகத்தில் எத்தனை மலர்ச்சி ஏற்படுமோ அத்தனை மலர்ச்சி ஆர்த்தியின் முகத்தில்.நான் உன்னை விரும்புகிறேன்னு சந்தோஷ் மாமா ஆயிரம் முறை சொல்லிவிட்டதாக பூரிப்படைந்தாள் ஆர்த்தி.ஆனந்தத்தில் வரும் கண்ணீரை பெற்றோருக்குத் தெரியாமல் துடைக்கும் முற்சியில் இருந்தவளைஆர்த்தி அங்கையே எவ்ளோ நேரம் நிப்பஇங்க வாஅப்பா பக்கத்தில வந்து உக்காருன்னு ஆர்த்தியின் அம்மா கூப்பிடதும்தான் சுயநினைவுக்கு வந்தவளாய்வறேம்மானு பெற்றோர் பகத்தில் அமர்ந்தாள்.இப்போதும் அவளின் குழப்பம் அதிகமானதுசந்தோஷ் மாமா நம்மள வழியனுப்பதான் ஃபிரண்டுகிட்ட புக்குத்தரனும்னு பொய் சொல்லிட்டு பஸ்டாண்டுக்கு வந்தாரோஏன் வீட்லையே நம்மளை வழியனுப்பியிருக்கலாமேஒருவேள ஊரைவிட்டு போற கடைசி நிமிடத்துலேயும் நம்ள பாக்கனும்னு நினைச்சாரோபோய்ட்டு வாபாத்துக்கலாம் போனு புன்னகைத்துதலையாட்டிகண்ஜாடை காட்டினாரே அதெல்லாம் எதார்த்தமானதாஅல்லது நிஜமாகவே நம்மை விரும்புவதனாலா?சந்தோஷ் மாமா நின்ற தோரணையை பார்த்தால்நமக்கு முன்னே வந்து காத்துக் கொண்டிருந்தது போலவே இருந்ததே அப்படியெனில் ஏன் நம் அருகே வராமல் எதிர்பக்கமே நின்று கொண்டிருந்தார்இப்படி பல கேள்விகள் அவளுக்கு சில நிமிடத்திற்கு முன் பெற்ற மெல்லிய காதல் உணர்வைபூரிப்பு மிக்க சந்தோசத்தை அனுபவிக்க முடியாமல் துளைத்தன.அப்படியே தன் அப்பா மடியில் படுத்து வெதும்பினாள்.தன் மகளின் மனம் படும்பாட்டை அறியாத அப்பா ஆர்த்தியின் தலயை வருட ஆர்த்திக்கு கண்ணீர் அமைதியான நீரோடையாய் வந்து கொண்டிருந்தது.
தனது பதினொராம் வகுப்பு விடுமுறையில் கடைசி ஒரு வாரத்தை தனது அம்மாவின் அண்ணன் சந்தோஷின் அப்பாவீட்டில் கழிக்க பெற்றோருடன் வந்த ஆர்த்தி சந்தோஷின் மீதான காதலையும் சுமந்து சந்தோஷ் தன்னை விரும்புகிறானா என்பதை எப்படிஎப்போது உறுதி செய்துகொள்ளப் போகிறேனென்ற கேள்வியுடன் சொந்த ஊருக்கு சென்றாள் .
மறுநாள் பன்னிரெண்டாவது வகுப்பு துவங்க உள்ளதுஆர்த்தி தன்க்குத் தானே உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டாள்என்னவெனில் மென்பொருள் இன்ஜினேயர் ஆவதுதான்தனது எதிர்கால குறிக்கோள்மார்கைப் பொறுத்து கிடைக்கும் எந்தத் துறையானாலும் இன்ஜினேயரிங் படிப்பதுதான் தனது மற்றும் பெற்றோரின் விருப்பமும்.எப்போதும் முதல் மதிப்பெண் பெறும் ஆர்த்தி சந்தோஷ் மாமா நினைவில் அவ்வப்போது நிலைகுலைந்தாலும் படிப்பில் கவனத்தை சிதறவிடாமல் முதல் மதிப்பெண்களே பெற்று வந்தாள்.
பொதுத்தேர்வு நெருங்கிவிட்ட இந்த தருணத்தில் ஆர்த்தியின் மனதில் பல குழப்பங்கள்.இந்த ஒரு வருட காலத்தில் சந்தோஷும் ஆர்த்தியும் சந்திக்க எந்த சந்தர்ப்பமும் அமையவில்லைஅதற்கான முயற்சிகளும் இருவரும் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.இடையில் தூது செல்லக் கூட ஒன்றும் அம்புடவில்லை.இந்த விடுமுறையில் மேல்படிப்பிற்கான தேடல்நுழைவுத் தேர்வு என்று ஏகப்பட்டது இருப்பதால் அப்பா நிச்சயம் சந்தோஷ் மாமா வீட்டுக்கெல்லாம் கூப்பிட்டு போக மாட்டார்சந்தோஷ் மாமாதான் தன் வாழ்க்கைத் துணைவன் என்ற ஆசைநம்பிக்கயைத் தவிரசந்தோஷ் தன்னை விரும்புகிறான்காதலிக்கிறான் என்பதற்கு எந்த உத்திரவாதமும் இல்லை.ஆனால் சந்தோஷ் மாமா வீட்டில் ஒரு வாரம் கழித்த விடுமுறை நாட்களைகடைசி அந்த இரண்டு நாளில் நடைபெற்ற சந்தோஷ்க்கும் தனக்கும் உண்டான புரிதல் நிமிடங்களை இந்த ஒருவருடத்தில் கோடி முறை நினைத்து நினைத்துப் பார்த்து சந்தோசப்பட்டிருப்பாள்.எதோ ஒரு ஏக்கத்திலும் அவ்வப்போது கண்கலங்குவாள்.
இந்த ஒரு வருடத்தில் எந்த கோவிலுக்கு போனாலும்இனி எப்ப சந்தோஷ் மாமாவை சந்தித்தாலும் கோவில் பிரசாதம் கொடுக்கனும்னுஅங்கிருந்து தனியாக திருநீருகுங்குமம் எடுத்து வைத்துக்கொள்வாள்எதாவது நினைக்கும்போது கோவில் மணி அடித்தால் நல்ல சகுணம்நினைத்தது நடக்கும்னு கேள்விப்பட்டவள் தன் வீட்டின் அருகேயுள்ள கோவிலில் மணி அடிக்கும் நேரத்தை தெர்ந்து வைத்துக் கொண்டு கோவில் மணி ஓசை கேக்கும்போது சந்தோஷ் மாமா என்னை விரும்ப வேண்டும்அவர்தான் என் கணவனாகக் கிடைக்க வேண்டுமென்று சொல்லிக் கொள்வாள்.
தான் பள்ளி கிளம்பும் போது தனது சந்தோஷ் மாமாவும் இப்போ கல்லூரிக்கு கிளம்பிக் கொண்டிருப்பார்இப்போது சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பார்இப்போ டீவீ பார்த்திட்டுருப்பார்இப்ப ஃபிரண்ட்ஸுடன் பேசிக்கொண்டிருப்பார்இந்நேரம் தூங்கியிருப்பார் என்று சந்தோஷ் மாமாவை கனவில் வாழ வைத்துக்கொண்டிருந்தாள்.தன் பெற்றோர் அல்லது வீட்டிற்கு வரும் உறவினர்களோ சந்தோஷ் மாமா குடும்பம் சம்மந்தமாக எதாவது பேசுகிறார்களா என்று கூர்ந்து கவனிப்பாள்அப்படி எதாவது அவர்களைப் பற்றி பேச்சு நடந்தாள் குஷியாகிவிடுவாளேத் தவிர யாரிடமும் அத்த மாமா எப்படி இருக்காங்கதன் சந்தோஷ் மாமா எப்படி இருக்கார்னு மறந்து போய் கூட விசாரிக்க மாட்டாள் ஆர்த்தி.தன் பாசமிகு பெற்றோரைகடவுளை நினைக்கிறாளோ இல்லையோ காலை விழித்ததிலிருந்துஇரவு தூங்கும் வரை சந்தோஷுடன் தனது மறுபக்க உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாள் ஆர்த்தி.
ரொம்பவும் அனுபவித்து விலாவரியாக ஒரு பெண்ணின் மனதின் ஆழத்தை காதல் நெஞ்சத்தை ஒவ்வொரு வரியிலும் படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளீர்கள்.
தங்கள் கருத்திற்கு நன்றிமன்னிகவும்இந்த கதையில் எங்கும் தொலைபேசி கூட வரவில்லை பாருங்கள்இது பத்துபதினைந்து வருடத்திற்கு முன்பான கதையாகக் கொண்டு வந்துள்ளேன்.
பொதுவாகவே உலக அதிகாரத்தை எதிர்த்து வசைபாடுபவர்களைக்காட்டிலும் உள்ளூர் அதிகாரத்தை நடுநிலையில் நாகரீகமான மொழியில் சொல்லவேண்டியதை தயங்காமல் சொல்பவர்களை நேசிக்கிறேன்.
அரிணைகளென்றால்கூட பெயர்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தது கவனத்திற்குறியது தவிர்க்கமுடியாதது மறக்கக்கூடாதது இரண்டொரு சொற்களில் அதனை விவரித்திடமுடியாதது என்கிறபோது பெயருக்கான அவசியம் நேர்கிறது.
அந்தப்பெயர் தோராயமாக ஒன்றைத் தெரிவிக்கிறது குறிப்பால் நமக்கு உணர்த்துகிறது அக்குறிப்பு தெரிவிக்கும் சமிக்கைகள் உண்மையில் அப்பெயர் தாங்கிய சரீரத்தோடு பொருந்துகிறதா என்பது பார்த்தும் பழகியும் அறிவது.
என்ற இடத்தில் நமக்குக் குடும்பப்பெயர் இல்லையென்றாலும் தந்தை பெயரை மட்டுமாவது போடவேண்டும் மாறாக அதிலேயே தந்தை பெயரின் முதல் எழுத்தையும் போட்டு நம்முடைய பெயரையும் அதில் சேர்த்து எழுதப்பழகி என்றால் சொந்தப்பெயர் என்று புரிந்து கொண்டிருக்கிறோம்.
சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிக்கு வியப்பாக இருக்கும் பெயரில்லாமல் கூட இருக்க முடியுமா என நினைப்பான் பக்கத்தில் உள்ளவனிடம் சொல்வான் தனது அதிகாரியிடம் ஓர் ஐந்து நிமிடங்கள் ஆலோசனை செய்வான் கடைசியில் புன்னகைத்துக்கொண்டே திரும்புவான்.
இவர்கள் புதுச்சேரியிலிருந்து புதிதாகப் பிராசுக்குள் வந்தவர்களில்லையா அநேகருக்கு அவன் பேசிய பிரெஞ்சு புரிந்திருக்காது தாத்தா தலையாட்டியிருக்கார் அப்பா தலையாட்டியிருக்கார் நாமும் தலையாட்டினாத்தான் பிழைக்கமுடியுமென்று தமிழனுக்குத் தெரியாதா என்ன?
புதுச்சேரி தமிழர்களும் பிரெஞ்சுப் பெயர்களைச் சூட்டிக்கொண்டால் பிரெஞ்சுக்காரர்களாக ஆகிவிடலாமென நினைத்தவர்கள் அநேகம்.
இந்திய பாகிஸ்தான் பாங்களா தேஷ் பிலிப்பைன் ஆப்ரிக்க நாடுகளின் முஸ்லீம்மக்களுக்கு அரபு நாடுகள் என்ன மரியாதை கொடுக்கிறதோ அதைத்தான் மூன்றாவது உலக நாடுகள் விடயத்தில் கிறிஸ்துவர்களேயென்றா மேற்கத்திய நாடுகள் கடைபிடிக்கின்றன.
மாறாக புத்தகக்கடைக்குச்சென்றாலும் நூலகத்திற்குச் சென்றாலும் ஏற்கனவே தீர்மானித்திருந்த புத்தகத்தைத் தவிர்த்து புதிதாக தேர்வு செய்யவேண்டுமெனில் கொஞ்சம் கூடுதலாக நேரம்வேண்டும்.
ஏற்கனவே தெரிந்த புத்தகத்தை எடுத்து வர நூலகத்திற்கு சென்றாலோ அல்லது புத்கக் கடைக்குச் சென்றாலோ பிரச்சினைகளில்லை அதிட்டமிருந்து தேடிப்போன புத்தகம் கிடைத்தால் உடனே வந்து விடுவேன் மாறாக வந்ததற்கு ஏதேனும் ஒரு புத்தகம் எடுதே ஆகவேண்டுமென நினைத்தால் பின் அட்டையில் குறிப்புகளை வாசிப்பேன் இல்லையெனில் குத்துமதிப்பாக ஒரு பக்கத்தை புரட்டியோ அல்லது புத்தகத்தின் கடைசிப்பக்கத்தை கடைசிவரிகள் எனக்கு முக்கியம் வாசிப்பேன்.
வழக்கமாக புதியவர்களின் நூல்களைத் தேர்வுசெய்ய கையாளும் உத்தியுடனேயே தேர்வு செய்திருந்தாலும் அப்புத்தகத்தை வாங்க நேர்ந்ததற்கு நாஞ்சில் நாடன் கூறுவதுபோல நூலாசிரியர் தேர்வு செய்திருந்த பெயரும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
நூலின் பெயரை என பிரெஞ்சில் கூறினாலும் இங்கே என்ற சொல்லை ஒரு பன்மை பெயர்சொல்லாக எண்ணி பொருள்கொள்ள கூடாது ஒரு வினையுரிசொல்லாக பொருள்கொள்ளவேண்டும்.
ஆனாலும் எதிர்காலத்திய விபரீதங்களை குறிப்பாக காலனிய எதிர்பார்ப்புகள் மனித வரலாற்றில் நாகரீகம் பண்பாடு இவற்றுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகள் கொடூரங்கள் ஆகியவற்றை நாவல் விவரிக்கிறது.
இருக்கிறது இல்லை என்று இரண்டையும் சொல்லலாம் நிறைய யோசிக்க வேண்டியுள்ளது நாவலாசிரியர் தத்துவவாதி என்பதால் இல்லை திட்டவட்டமாக சொல்ல முடிவதில்லை.
வெளிநாட்டில் வாழும் தமிழாசிரியர் மகன் தனக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கும் நினைவில்லாமல் புத்தகம் அனுப்பியே கழுத்தறுக்கும் தன் தகப்பனாருக்கு எழுதியது.
ஒரு கிருஷ்ணாங் கொளத்துத் தெருப் பெண்ணை கொண்டித் தோப்புக்காரன் இப்படி தள்ளிகினு பூட்டானே.. என்று பயல்களுக்கெல்லாம் ஒரே ஆத்திரம்.
இது நடந்து ஒரு நான்கைந்து வருடங்கள் கழித்து அம்மன் கோவில் தெருவும் வால்டாக்ஸ் ரோடும் சந்திக்கும் இடத்தில் ஒரு இருட்டான மாலை வேளையில் அவளைச் சந்தித்தேன்.
ஆரம்பத்தில் எங்களுக்கெல்லாம் அதிர்ச்சியாய் இருந்தாலும் இரண்டு பேரின் தீவிரத்தைப் பார்த்து ஒழிஞ்சு போ என்று விட்டு விட்டோம்.
எதாகிலும் சட்ட ரீதியான சிக்கல் இருக்கிறதா என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக பிராட்வே பக்கமிருந்த ஒரு லாயர் ஆபிசிற்கு எங்களையும் அழைத்துப் போனான்.
இப்படி வேல வெட்டி இல்லாம வீட்ல உட்காந்திருக்கீங்களே ஏண்டா தம்பிஜாதி விட்டு ஜாதி கல்யாணம் பண்ணிருக்கேஅதுவும் பத்து பைசா வரதட்சிணை இல்லாமநான் சொன்ன பொண்ண கட்டியிருந்தா இருபத்தஞ்சு பவுன் நகையும் ஐம்பதினாயிரம் ரொக்கமும் கெடச்சிருக்குமேஇப்பிடி தலயில மண்ண அள்ளி போட்டுக்கிட்டியே எல்லாக் காதல் திருமணங்களும் இப்படியே இருக்கும் என்று நான் சொல்ல வரவில்லை.
இப்போதைய வெற்றிக் காதல் திருமணங்களும் தங்கள் குழந்தைகள் காலத்தில் சாதி மத ரீதியான பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளக் கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் மிக அதிகம்.
அவர்கள் எங்குபோய் ஒளிந்தாலும் ஸ்கட் மிஸ்சைல் மாதிரி விரட்டிக் கொண்டு வந்து தாக்கும் வலிமை தமிழர்களின் தனிச் சிறப்பான நாக்கிற்கு உண்டு.
காதல் திருமணம் செய்தவர்களிடையே பிரச்சினைகள் தோன்றினால் அதைத் தீர்த்து வைக்கும் எண்ணமுடையோர் மிகக்குறைவு என் பேச்சக் கேட்காம கல்யாணம் பண்ணிகிட்ட இல்ல.
காதல் திருமணங்களினால் சாதிக் கொடுமை வரதட்சிணைக் கொடுமைகள் ஒழியும் சாத்தியம் இருப்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும்.. அதை விடக் கொடுமையான சொந்தங்களுக்கு உள்ளேயே பெண்ணெடுக்கும் சுழற்சிமுறை த் திருமணங்கள் ஒழியும்.
அக்காள் மகள் மாமன் மகள் போன்ற நெருங்கிய சொந்தங்களில் கல்யாணம் செய்து கொள்வதால் பிறக்கும் குழந்தைகள் அங்கஹீனர்களாகவோ மனநிலை பாதிக்கப்பட்டோ உடல் வளர்ச்சி குறைவாகவோ பிறக்கிறார்கள்.
தொடுதிரை ஸ்மார்ட்போன்கள் அறிமுகத்துக்கு பிறகு சந்தையில் முன்னணி இடத்தை இழந்த நோக்கியா அண்மையில் புதிய பொலிவுடன் ஆண்ட்ராய்டு ஸ்மார்போன்களை அறிமுகப்படுத்தியது.
இரவு முழுதும் செய்த வேலையின் அலுப்பு உடலெங்கும் பரவியிருந்தாலும் அந்தக் காலை நேரத்தின் குளிர்ந்த காற்று அக்கணத்தை இரம்மியமானதாக ஆக்கிகொண்டிருந்தது.
ஆலையின் ஒவ்வொரு புகைபோக்கியாய்க் கடந்து நகர எல்லைக்குள் நுழையும்போது சாலையின் இரு புறங்களிலும் கருப்புத்தோல் பெண்கள் கலையத்திலும் எவர்சில்வர் தூக்குச் சட்டியிலும் பதனீர் வைத்து விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.
தூக்கம் சாப்பாடு ஷிட் என்பன தரும் அலுப்பில் ஒரு வித சந்தோஷம் கண்டுகொள்ளப் பழகினால் வாழ்க்கை இனிமையாயிருப்பதாய்க் கற்பிதம் கொள்ள வசதியாய் இருக்கும்.
டவுண்ஷிப் தாண்டி ரவுண்டானா கடந்து பிள்ளையார் கோவில் பக்கத்து சந்தில் திரும்பி அக்ரஹாரத்தில் நுழைந்தபோது பெருமாள் கோவிலிருந்து புல்லாங்குழல் இசை காற்றில் மிதந்து வந்தது.
வண்டியை கோவிலுக்கு பக்கவாட்டிலுள்ள என் வீட்டிற்கு முன் நிறுத்திவிட்டு டீக்கடைக்காரனுக்கு ஒரு புன்னகை புரிந்துவிட்டு வாசல்படியில் இருந்த தினந்ததியைக் கையிலெடுத்த போது பக்கத்துவீட்டு மாடியிலிருந்து ரேணுகா மாமி என்னவோ கேட்டாள்.
குறைந்த பட்சம் ராஜி இருந்திருந்தாலாவது.. இந்த எண்ணம் எழுந்ததும் வயிற்றுக்குள் என்னவென்று தெரியாத ஒரு உருண்டை புரண்டு அடங்கியது.
முதல்முறை கண்டபோதே வந்த ஈர்ப்பும் பழகப் பழக விரிந்த நட்பும் என் வழக்கமான வாழ்க்கைக்கு ஒரு ஆறுதலைத் தந்துகொண்டிருந்ததை எப்போதும் நினைப்பேன்.
என்றோ நிச்சயிக்கப் பட்டுவிட்ட அவளின் அவனை கொஞ்சம் உரிமை எடுத்து நான் கிண்டல் செய்யும்போதெல்லாம் அவள் சந்தோஷமும் பொய்க்கோபமும் கலந்து அண்ணா என்று கூப்பிடும் அந்த ஒலி இன்னும் காதில் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.
அதற்குப் பிறகு ராவுஜியை பார்க்கும் தைரியமோ அவரைத் தேற்றும் பக்குவமோ அழுது அழுது வீங்கிப்போன மாமியின் முகத்தைப் பார்க்கும் சக்தியோ எனக்கில்லை.
ராவுஜியையும் மாமியையும் எல்லாரும் தேற்றிக்கொண்டிருந்த போது ஒரு காரில் இருந்து ராஜிக்கு பேசி வைக்கப்பட்டிருந்த பையனும் வேறு சிலரும் இறங்கினார்கள்.
அவன் கடைசியா அவ மொகத்தைப் பார்த்திருந்தான்னா கூட ஒரு ஆறுதலா இருந்திருக்கும்.. சும்மா சொல்லாத.. திடீர்னு வந்து என் பொண்ணுக்கு ஒன் பையனக்கொடுன்னு சொன்னப்பவே யோசிச்சேன்.
உடனே மறந்துபோகும்படியான ஒரு பதிலைச் சொல்லிவிட்டு பரஸ்பரம் சிரித்துவிட்டு நானும் ராவுஜியும் கிளம்ப ஆயத்தமானபோது ராவுஜி இன்ஸ்பெக்டரிடம் என்னவோ ஏதோன்னா.. ஓ.. நீங்க இன்னும் அதையே நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கிறீங்களா?
என்ன சார் நீங்க.. லெட்டர் இருந்திருந்தா உங்க கிட்ட கொடுத்திருக்க மாட்டேனா.. நீங்க எவ்வளவு ஹெல்ப் பண்றீங்க.. ராவுஜி இதைத் தவிர எதுவும் சொல்லமாட்டாரென எனக்குத் தெரியும்.
என் சிந்தனைகளைக் கலைக்கும் விதமாகவும் அவரை அவரே சாந்தப் படுத்திக்கொள்ளும் விதமாகவும் எங்களிடையே நிலவியிருந்த மௌனத்தை அவரே கலைத்தார்.
நேத்து சொல்றா.. ராஜிய நெனச்சுப் பார்த்தாஅவ சிரிச்ச முகமே ஞாபகம் வரமாட்டேங்குதுங்க.. தொறந்த கண்ணும் வீங்குன முகமும் வெளிதள்ளின நாக்கும் ஞாபகம் வந்து பயமா இருக்குதுங்கன்றா.
ஆனாலும் நீ புரிஞ்சுக்குவன்னு நெனைக்கிறேன்என்ற பலமான பீடிககக்குப் பின் ராஜி சாகுறதுக்கு முன்னாடி ஒரு லெட்டர் எழுதி வெச்சிருந்தாஎன்றார்.
எப்படியோ இத்தனை நாள் என்னைக் குடைந்துகொண்டிருந்த என் கேள்விக்கு விடை கிடைத்தால் சரி என்ற எண்ணத்தால் உண்டான பரப்ரப்பை அடக்கிக்கொண்டு கேட்டேன்.
அவ எதாவது எழுதி அதைப் படிச்சுட்டு நம்ம பொண்ணா இப்படின்னு நினைக்கிறதை விட ஏன் செத்தான்னு எல்லாரையும் மாதிரி காரணம் தெரியாம இருந்தா போதும்னு நினைச்சிதான் அதைக் கிழிச்சிப் போட்டுட்டேன்என்றார்.
ஹிஸ்புல்லாஹ் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டமைப்பின் தேசிய பட்டியல் மூலம் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.
இதனால் சிறிது நேரம் போக்குவரத்து ஸ்தம்பிதம் அடைந்துடன் பொலிசாரும் பாதுகாப்பு கடமையில் ஈடுபட்டிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.
கண்விழித்தபோது பகலுக்கு முதுமை தட்டியிருந்தது வெகுதூரத்தில் யாரோ இருவர் உரையாடுவதைபோலக் கேட்ட குரல்கள் இப்போது அண்மையில் கேட்டன.
வெதுவெதுப்பான நீராக சுரந்து தயங்கி பின்னர் ஒரு பாய்ச்சலுடன் சிறு சிறு துமிகளாக புருவ மையில் கலந்து கன்ன கதுப்புகளில் கண்ணீர் வடிந்தன.
தனக்குக் கருத்து தெரியும்வரை இவளுடனிருந்த வேறொரு பெண்மணியைத் தாயாகப் பாவித்து வந்தாள் அப்பெண்மணிக்கும் தனக்கும் வயிற்றுக்குச் சோறும் தங்க இடமும் கொடுக்கும் பரோபகாரியாக மீனாம்பாளை சித்ராங்கி நினைத்தாள்.
அப்பெண்மணி ஒருநாள் உன்னைப் பெற்றவங்க இவங்களென்று மீனாம்பாளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு புறப்பட்டபோது தாம் அநாதையாக்கப்படதுபோல கிணற்றடியிலும் படித்துறையிலும் தன்னந்தனியாக பொருமியிருக்கிறாள்.
இவள் பிராயத்து பிள்ளைகளோடு அம்மானை கிளித்தட்டு விளையாடுகிறபொழுது தோற்றுபோகும் சந்தர்ப்பம் வரும் அந்நேரங்களில் சிநேகிதிகளிடத்தில் வெப்பமான சொற்களை பிரயோகித்துவிட்டு சோர்ந்திருக்கிறாளேயன்றி கண்ணீர் சிந்தியவளல்ல.
ஒருமுறை தாயிடம் உனக்குப்பிடித்தது கும்பகோணம் கொழுந்து வெற்றிலையெனில் எஎனக்குப் பிடித்தது தேம்பி அழுவது எனசொல்லி எரிச்சலுண்டுபண்ணியிருக்கிறாள்.
மன்னர் ஏமாறலாம் தளவாய் இராஜகுரு சேனாதிபதி வெள்ளந்தியான குடிகள் இவர்களில் யாரைவேண்டுமானாலும் ஏமாற்றலாம் என்னை ஏமாற்ற முடியாது.
வறுமை வந்தால் பேச்சும் வரும் என்றவள் செண்பகம் வார்த்தை கொடுத்த தெம்பை நிரூபணம்செய்ய விழைந்தவள்போல சித்ராங்கி எழுந்து உட்கார்ந்தாள்.
முதலில் அம்மா எப்படி இருக்கிறார்கள் அதைச்சொல்லுங்கள் அம்மாவுடைய நிலமைதான் நாளுக்குநாள் வியாகூலபடுத்துகிறது அவர்களுக்கு என்னை பற்றிய கவலை.
மகளைப்பிடித்து எவனாவது ஒரு கிழவனிடம் நிரந்தர ஆசைநாயகியாக ஆக்கிப்போட்டால் மனதிலுள்ள பாரம் குறைந்துவிடும் நாமும் கண்ணைமூடிவிடலாமென நினைக்கிறாள்.
இராயசத்துக்கு ஓலை எழுதி உத்தரவுக்கு ஏற்பாடு செய்கிறேன்.சம்மதமென்றால் சொல்லுங்கள் வேணாம் செண்பகம் இங்கேவந்து தங்குவதெல்லாம் அதிகபட்சம்.
தமது பந்துக்கள் அனைவரையும் பறிகொடுத்தது இவர் மனதை ரொம்பவும் பாதித்திருக்கிறது ஓரிரு கிழமைகள் சிதம்பரத்து தெருக்களில் மண்டல நாயக்கரை சபித்தபடி அலைந்திருக்கிறார்.
சபேச தீட்சதர் குடும்பம் எவருமின்றி நீர்த்துபோனபிறகு அவர்களுக்கு வேண்டியவர்களும் பந்துக்களும் தில்லையில் வாழப்பிடிக்காமல் மூட்டை முடிச்சுகளை கட்டிக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள்.
கடந்த மாதத்தில் ஒருநாள் தமது குறையை எம்பெருமானிடம் முறையிடப்போகிறேனென்று சிங்கபுரம் சென்ற அம்மா திரும்பியபொழுது வண்டியின் பின்னால் பைத்தியக்காரனொருவர் தொடர்ந்து வரக் கண்டிருக்கிறாள்.
லூத்தரின் தாயும் தந்தையும் கடினமாக வேலைசெய்து உழைத்துச் சம்பாதித்துக் குடும்பத்துக்கு உணவளித்ததுடன் முறையான கல்வியைப் பிள்ளைகளுக்குக் கொடுக்கவும் செய்தார்கள்.
ஒருநாள் இவர் பாடியதைக் கேட்ட இசைப்பிரியையான ஊர்சுளா கோட்டா என்ற பணக்கார வயோதிப அம்மையார் மார்ட்டின் லூத்தரைத் தன்னுடன் தனது வீட்டில் வந்து தங்கிக்கொண்டு படிக்குமாறு அழைத்தார்.
எனவே இவர் இருந்த இடமெல்லாம் புகழ்பெற்று எல்லாராலும் நேசிக்கப்பட்டு மாணவர்கள் மத்தியில் எல்லாராலும் நேசிக்கப்பட்ட ஒருவராய் இருந்தார்.
லூத்தரின் கல்லூரி வாழ்க்கையில் நடந்த மறக்கமுடியாத சம்பவம் கல்லூரியின் நூலகத்தில் இவர் ஒரு பரிசுத்த வேதாகமத்தைக் கண்டதுதான்.
எனவே அவர்கள் பரலோகத்திலிருக்கிற பரிசுத்தவான்களையோ இயேசுவின் தாயாகிய மரியாளையோ தங்கள்மீது இரக்கமாயிருக்கும்படி இயேசுவிடம் பரிந்துபேசும்படி வேண்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டனர்.
இப்படி ஒரு பொருத்தனை செய்தபடியால் அதை நிறைவேற்றவேண்டும் என்று கருதி எர்ஃபர்ட்டில் உள்ள ஒரு மடத்தில் போய்ச் சேர்ந்தார்.
அந்த வேதாகமத்தில் இயேசுகிறிஸ்து வாய் திறந்து சொன்ன வார்த்தைகள் யாவும் சிவப்பு எழுத்துக்களிலும் மற்ற எல்லா வரிகளும் கறுப்பு எழுத்துக்களாகவும் இருக்கும்.
அப்பொழுது தன்னுடைய நண்பரான மடத்தலைவர் கூறிய கருத்துக்களும் வேதாகமத்தில் இருக்கும் சத்தியங்களும் ஒன்றாக இருப்பது கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார்.
தேவன் லூத்தரைத் தம் பணிக்காகப் பலவிதப் பயிற்சிகளையும் அனுபவங்களையும் மொழி அறிவுகளையும் கொடுத்து ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்.
அவர் ஒரு அபிஷேகம் பெற்ற போதகராய் இருந்த போதிலும்கூடத் தினமும் வேதாகமத்திலிருந்து புதிய புதிய காரியங்களைக் கற்றுக்கொண்டிருந்தார்.
இவ்வாறு லுத்தர் வேதாகமத்தை ஆராய்ந்து புதிய புதிய காரியங்களைக் கற்றுக்கொண்டிருந்தபோது அவற்றின் அடிப்படையில் சபையில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்படவேண்டும் என்பதை உணர்ந்தார்.
ஒரு தடவை மார்ட்டின் லூத்தர் இன்னொரு துறவியுடன் மடவிஷயமாகத் தங்களுக்குத் தலைமையிடமாகவும் நித்திய நகரம் என்றும் அழைக்கப்பட்ட ரோமாபுரிக்குச் சென்றனர்.
ஆறுவாரங்கள் கால்நடையாக நடந்துவந்து ரோம் நகரத்துக்குள் பிரவேசித்ததும் அவர் தரையில் விழுந்து மண்ணை முத்தமிட்டு பரிசுத்த ரோம் நகரமே நீ வாழ்க என்று கூறி வாழ்த்தினார்.
ஆனால் அவர் ரோம் நகரத்துக்குள் பிரவேசித்தது முதல் அவர் கண்ட நிகழ்ச்சிகளும் கேட்ட காரியங்களும் மிகவும் மனவேதனை அளிக்கக்கூடியவையாக இருந்தன.
பரிசுத்த மாடிப்படிகள் என்று கூறப்பட்ட பிலாத்துவின் மாடிப்படிகளில் முழங்கால் ஊன்றி ஏறினால் பாவம் நீங்கிப் புண்ணியம் கிடைக்கும் என்று நம்பி மக்கள் அதில் முழங்கால் ஊன்றி தவழ்ந்து ஏறுவார்கள்.
ஆம் மாபெரும் சமயப்புரட்சிக்கும் சமயச் சீர் திருத்தலுக்கும் புரோட்டஸ்டாந்து சபை ஆரம்பத்துக்கும் இதுவே ஆதி காரணமாயிற்று.
பின்னால் ரோமாபுரியைப்பற்றியும் அங்குள்ள அட்டூழியத்தையும் மக்கள் பின்பற்றிவந்த மூடப்பழக்கவழக்கங்களையும் நன்கு புரிந்துகொண்டபின் மார்ட்டின் லூத்தர் ரோமாபுரியைக் குறித்து இப்படிக் கூறினார்.