sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவனது அவ்வொழுகலாறு மிக்க மகிழ்ச்சி தந்தமையின் அதனை யவர் இப்பாட்டின்கண் பெரும நீ எமக்கு இனியையாய் ஒன்னாதார்க்கு இன்னா செய்பவனாய் உள்ளாய் என்று சிறப்பித்துள்ளார்.
உரை ஊர்க்குறு மாக்கள் ஊரின்கட் சிறுபிள்ளைகள் வெண் கோடு கழாஅலின் நீர்த் துறை படியும் தனது வெள்ளிய கோட்டைக் கழுவுதல் காரணமாக நீரையுடைய துறைக்கட் படியும் பெருங் களிறு போல பெரிய களிறு அவர்க்கு எவ்வாறு எளிதாய் இனிதாம் அவ்வாறே எமக்கு பெரும இனியை எங்களுக்குப் பெருமநீ இனியை மற்று அதன் துன்னரும் கடாஅம் போல மற்றதனுடையஅணைதற்கரிய மதம்பட்ட நிலைமை எவ்வாறு இன்னாதாம் அதுபோல பெரும நின் ஒன்னாதோர்க்கு இன்னாய் பெரும நின் பகைவர்க்கு இன்னாய் எறு.
அவனது அறியாமையை யறிந்த அதியமான் போரின் கொடுமையையும் அதன்கண் அவன் வலியிழந்து கெடுவதன் உறுதியையும் அதனால் நாட்டுக்கும் நாட்டு மக்கட்கும் நேரும் கேட்டையும் தெளிந்து கொள்ளுமாறு அறிவித்தற்கு ஒளவையாரை அவன்பால் தூதுவிட்டான்.
தொண்டைமான் தன் படைப்பெருமையை அவருக்குக் காட்ட வெண்ணி அவரைத் தன் படைக்கலக் கொட்டிலுக்கு அழைத்துச் சென்று பலவேறு படைக்கலங்களைக்காட்டினான்.
அவன் கருத்தறிந்த ஒளவையார் அதியமான் படைக்கலங்களைப் பழிப்பது போலப் புகழ்ந்தும் தொண்டைமான் படைக்கலங்களைப் புகழ்வது போலப் பழித்தும்இப் பாட்டின்கட் கூறியுள்ளார்.
உரை இவ்வே இவைதாம் பீலியணிந்து பீலி யணியப்பட்டு மாலை சூட்டி மாலை சூட்டப்பட்டு கண் திரள் நோன் காழ் திருத்தி உடலிடம் திரண்ட வலிய காம்பை அழகுபடச் செய்யப்பட்டு நெய் அணிந்து நெய்யிடப்பட்டு கடி யுடைவியன் நகர காவலையுடைய அகன்ற கோயிலிடத்தன அவ்வே அவைதாம் பகைவர்க் குத்திக் கோடு நுதி சிதைந்து பகைவரைக் குத்துதலாற் கங்கும் நுனியும் முரிந்து கொல் துறைக்குற்றில என்றும் கொல்லனது பணிக்களரியாகிய குறிய கொட்டி லிடத்தனவாயின எந்நாளும் உண்டாயின் பதம் கொடுத்து செல்வ முண்டாயின் உணவு கொடுத்து இல்லாயின் உடன் உண்ணும் இல்லையாயின் உள்ளதனைப் பலரோடுகூட உண்ணும் இல்லோர் ஒக்கல் தைலவன் வறியோருடய சுற்றத்திற்குத் தைலவனாகிய அண்ணல் எம்கோமான் வ நுதி வேல் தைலமையயுடய எம் வேந்தனுடய கூரிய நுனிையயுைடய வேல் எறு.
பீலி யணிந் தென்ப முதலாகிய விைனயெச்சம் நான்கும் வியனகர வென்னும் குறிப்பு விைனயொடு முடிந்தன இவற்றச் செயவெனெச்சமாகத் திரிப்பினு மைமயும்.
நகர குற்றில வென்பன குறிப்பு விைனமுற்று.பொருள் உளதாய விடத்ப் பிறர யுண்பித்த பின்பே யுண்ணுமாறு தோன்ற உண்டாயின் பதங்கொடுத் என்றார்.
இல்லோர் ஒக்கல் தலவன் வறியோருடய சுற்றத்க்குத் தலவன் என்றும் அவ்வறியோர் வறும தீர்க்கும் தலமப்பணி புரிதலால் இல்லோர் ஒக்கல் தலவன் என்றார்.
இவ வரம்பு கடந்த வழித்தீங்கு பயக்கும் என்பதனால் இவ்விரண்ைடயும் விதந் இப் பாட்டின்கண் ஒளவயார் அவைனப் பாராட்டிக் கூறியுள்ளார்.
உரை அலர் பூந் தும்பை அம் பகட்டு மார்பின் மலர்ந்த பூவையுடைய தும்பைக் கண்ணியை யணிந்த அழகிய வலிய மார்பினையும் திரண்டு நீடு தடக்கை என்னை இளையோற்கு திரண்டு நீண்ட பெரிய கையினையுமுடைய என் இறைவன் மகன் இளையோனுக்கு பகை இரண்டெழுந்தன பகை இரண்டு தோன்றின பூப்போல் உண்கண் பசந்து அவற்றுள் பூப் போலும் வடிவினையுடைய மையுண்ட கண்கள் பசப்ப தோள் நுணுகி தோள் மெலிய நோக்கிய மகளிர் பிணித் தன்று தன்னைப் பார்த்த மகளிரை நெஞ்சு பிணித்ததனால் அவர் துனி கூருதலின் உள்ளதாயது ஒன்று ஒரு பகை அவன் செல்லும் ஊர் அவன் எடுத்துவிட்டுச் சென்றிருக்கும் ஊர் விழவின் றாயினும் விழா இல்லையாயினும் படுபதம் பிழையாது உண்டாக்கப்படும் உணவு யாவர்க்கும் தப்பாமல் மையூன் மொசித்த ஒக்கலொடு செம்மறி யாட்டுத் தசையைத் தின்ற சுற்றத்துடனே துறைநீர் யாறுங் குளனு முதலாகியவற்றின் துறை நீரை கை மான் கொள்ளும் என அவன் யானை முகந் துண்ணு மெனக் கருதி உறையுள் முனியும் அவ்விடத்து உறைதலை வெறுக்கும் ஒன்று அவ்வெறுத்ததனா லுளதாயது ஒரு பகை ஆகப் பகை இரண்டு எறு.
விளக்கம் அகன்ற மார்பும் திரண்ட தோளும் நீண்ட கையும் ஆண்மக்கட்குச் சிறந்தனவாதலால் அம்பகட்டு மார்பின் திரண்டு நீடு தடக்கை யென்றார்.
இளமைச் செவ்வியும் மெய் வன்மையும் உடையனாதலின் இவற்றால் இன்பச் சிறப்பையும் வென்றிச் சிறப்பையும் பகையாகக் கூறியது இன்ப மிகுதி கழிகாமமாய்ப் பகைவர்க் கெளிமையும் மற்றதன் மிகுதி குடியஞ்சும் கோலுடைமையுமாய்த் தீது பயக்குமென்றற்கு.
இதன்கண் நெடுமான் அஞ்சி யேந்திய வாள் போரில் உழந்து உருவிழந்துள்ளது வேல் மடை கலங்கி நிலை திரிந்துளது களிறுகள் பகைவர் களிற்றுத் திரளொடு பொருது தொடி கழிந்துள்ளன குதிரைகள் போர்க்களக் குருதியிற் றோய்ந்து குளம்புகள் மறுப்பட்டுள்ளன அவன் பகைவர் எறிந்த அம்புகளால் துளையுண்ட கேடயத்தை யேந்தியுள்ளான்இவற்றால் இவனைப் பகைத்துப் பொரக் கருதியவர் உய்ந்து போதல் இல்லை ஆதலால் உங்கள் மூதூர் உங்கட்கு உரித்தாகல் வேண்டின் அவனுக்குரிய திறையைச் செலுத்தி யுய்மின் மறுப்பீராயின் அவன் ஒருகாலும் பொறான் யான் சொல்லு மிதனைக் கேளீராயின் உங்களுடைய உரிமை மகளிர் தோளைப் பிரிந்து மடிதல் திண்ணம் இதனை யறிந்து போர்செய்தற்கு நினைமின் என்று பாடியுள்ளார்.
உரை போர்க்கு உரைஇப் புகன்று கழித்த வாள் போரைச் செய்தற்குப் புடை பெயர்ந்து உலாவி விரும்பி உறை கழித்த வாள்கள்தாம் உடன்றவர் காப்புடை மதில் அழித்தலின் பகைத்தவரது காவலையுடைய அரணை யழித்தலால் ஊன் உற மூழ்கிஉரு இழந்தன அவர் தசையின்கண்ணே உறக்குளித்துக் கதுவாய் போய் வடி விழந்தன வேல் அவன் வேல்கள்தாம் குறும்பு அடைந்த அரண் கடந்து குறும்பர் சேர்ந்த அரண்களை வென்று அவர் நறுங் கள்ளின் நாடு நைத்தலின் அப்பகைவரது நறிய மதுவையுடைய நாட்டை யழித்தலால் சுரை தழீஇய இருங் காழொடு சுரையோடு பொருந்திய கரிய காம்புடனே மடை கலங்கி நிலை திரிந்தன ஆணி கலங்கி நிலைகெட்டன களிறு அவன் களிறுதாம் எழூஉத் தாங்கிய கதவு மலைத்து கணைய மரத்தால் தடுக்கப்பட்ட கதவைப் பொருது அவர் குழூஉக் களிற்றுக் குறும்பு உடைத்தலின் அப்பகைவரது திரண்ட களிற்றையுடைய அரணை யழித்தலால் பரூஉப் பிணிய தொடி கழிந்தன பரிய பிணித்தலை யுடையவாகிய கிம்புரிகள் கழன்றன மா அவன் குதிரைதாம் பரந்து பரந்து வந்து ஒருங்கு மலைந்தவர் ஒக்கப் பொருத வீரரது பொலம் பைந்தார் கெட பொன்னாற் செய்யப்பட்ட பசிய மாலையையுடைய மார்பு உருவழிய பரிதலின் ஓடுதலால் களன் உழந்து அசைஇய மறுக் குறும்பின போர்க்களத்தின்கட் பொருது வருந்திய குருதியான் மறுப்பட்ட குளம்பை யுடையவாயின அவன் தானும் நிலம் திரைக்கும் கடல் தானை நிலவகலத்தைத் தன்னுள்ளே யடக்கும் கடல்போன்ற படையுடனே பொலந் தும்பை பொன்னானியன்ற தும்பைக் கண்ணியையுடைய கழல் பாண்டில் கணை பொருத துளைத் தோலன் கழல் வடிவாகவும் கிண்ணி வடிவாகவும் செய்து செறிக்கப்பட்டு அம்பு படுதலால் துளைபட்ட பரிசையை யுடையன் ஆயிடை அவ்விடத்து உடன்றோர் உய்தல் யாவது அவனால் வெகுளப்பட்டோர் பிழைத்தல் எங்கே யுளது தடந்தாள் பிணிக் கதிர் நெல்லின் செம்மல் மூதூர் பெரிய தாளினையும் ஒன்றோடொன்று தெற்றிக் கிடக்கின்ற கதிரினையு முடைத்தாகிய நெல்லினையுடைய தலைமை பொருந்திய பழைய வூர் நுமக்கு உரித்தாகல் வேண்டின் நுங்கட்கு உரித்தாக வேண்டுவிராயின் சென்று அவற்குத் திறை இறுக்கல் வேண்டும் போய் அவனுக்குத் திறை கொடுத்தல் வேண்டும் மறுப்பின் கொடீராயின் ஒல்வான் அல்லன் வெல் போரான் என அதற்குடம்படுவா னல்லன் வெல்லும் பூசலையுடையான் என்று சொல்லவும் தேறீராயின் யான் சொல்லவும் தெளியீராயின் மெல்லியல் கழல் கனி வகுத்த நுமக்கு மெல்லிய தன்மையையும் கழல் மணியினது கனியால் கூறுபடுத்துச் சுருட்டப்பட்ட துணைச் சில் ஓதி இனமாகிய சிலவாகிய பனிச்சையையும் குறுந்தொடி மகளிர் குறிய வளையையுமுடைய உரிமை மகளிரது தோள் விடல் இறும்பூ தன்று தோளைப் பிரிந்துறைதல் வியப்பன்று அஃது அறிந்து ஆடுமின் அதனை யறிந்து போர் செய்ம்மின் அறிந்தாடுமின் என்ற கருத்து அறியிற்போர் செய்தல் அரிதென்பதாம்.குறும்பு சிற்றரண்.
தகடூரிலிருந்து ஆட்சிபுரிந்து வந்த அதியமானுக்கும் கோவலூரிலிருந்து ஆட்சிபுரிந்து வந்த மலாடர் வேந்தனுக்கும் பகைமையுண்டாயிற்று.
என்று நினைந்து இப்பாட்டின் கண் வேந்தே நின் யானைப்படை செல்லக் கண்ட வேந்தர் தத்தம் மதில் வாயில்கட்குப் பழைய கதவுகளை மாற்றிப் புதுக் கதவுகளை நிறுத்திப் புதிய கணைய மரங்களை யமைக்கின்றனர் குதிரைப் படையைக் கண்டவர் காவற்காட்டின் வாயில்களைக் கவைத்த வேல் முட்களைப் பெய்து அடைக்கின்றனர் வேற்படை கண்டவர் தம் கேடகங்கட்குப் புதிய காம்பும் கைந்நீட்டும் செறிக்கின்றனர் மறவரது பெரும் படை கண்டவர் தம்தம் தூணிகளில் அம்பை யடக்கிக் கொள்கின்றனர் நீயோ கூற்றத்தனையை இனி நின் பகைவரது வயல் வளம் சிறந்த நாடு அவர் மனம் வருந்தி யிரங்குமாறு கெடுவது திண்ணம் என இவன் படைச் சிறப்பும் பகைவர் நாட்டழிவு குறித்த இரக்கமும் தோன்றப் பாடியுள்ளார்.
உரை முனைத் தெவ்வர் முரண் அவிய போர் முனைக் கண் பகைவரது மாறுபாடு அடங்க பொரக்குறுகிய நுதி மருப்பின் நின் இனக் களிறு பொருதலால் தேய்ந்து குறைந்த நுனையுடைத்தாகிய கோட்டையுடைய நினது இனமாகிய யானை செலக் கண்டவர் போகக் கண்ட பகைவர் மதிற் கதவம் எழுச் செல்லவும் தமது மதில்வாயிற் கதவங்களும் கணய மரங்களும் புதியனவாக இடுதற்குப் பழயன போக்கவும் பிணன் அழுங்கக் களன் உழக்கி பட்டோர பிணம் உருவழியப் போர்க்களத்த யுழக்கி செலவு அசஇய மறுக் குளம்பின் நின் இனமா செலக் கண்டவர் செல்லுதலால் வருந்திய குருதிக்கற பொருந்திய குளம்பயுடய நின இனமாகிய நல்ல குதிர போகக்கண்ட அப் பகவர் தாம் கவ முள்ளின் புழ அடப்பவும் கவத்த வேல முள்ளால் காட்டு வாயில்கள யடப்பவும் மார்புறச் சேர்ந் ஒல்கா நின் பகவர மார்பின்கண் எறிந்த வழி ஆண்டுத் தத் நில்லா உருவிப் போன தோல் செறிப்பு இல் நின் வேல் கண்டவர் உறயின்கட் செறித்தல் இல்லாத நின் வேலக் கண்ட பகவர் தோல் கழியொடு பிடி செறிப்பவும் தம கிடுகக் காம்புடனே கந்நீட்டுச் செறிக்கவும் வாள் வாய்த்த வடுப் பரந்த நின் மற மந்தர் வாள் வாய்க்கத் தத்த வடுப்பரந்த நின்னுடய மறத்தயுடய வீரர மந் கண்டவர் வலியக் கண்ட அப் பகவர் புண் படு குருதி யம்பொடுக்கவும் புண் பட்ட குருதியயுடய அம்பத் தூணியகத் தடக்கிக்கொள்ளவும் நீயே நீதான் ஐயவி புகப்பவும் தாங்கா வெண் சிறு கடுகக் காவலாகப் புகப்பவும் தரியா ஒய்யென உறுமுற மரபின் விரய வந் பொருந்தல் முறமய யுடய இயல்பின் புற நின்று உய்க்கும் புறத்தே நின்று உயிரக் கொடுபோம் கூற்றத் அனய கூற்றத்த யொப்ப ஆகலின் ஆதலால் போற்றார் இரங்க விளிவ கொல்லோ பகவர் இரங்கக் கெடுவ கொல்லோ வரம்பு அணந் இரங்கு கதிர் அலம் வரு கழனி வரம்பச் சேர்ந் வளயும் நெற்கதிர் சுழலும் கழனியொடு பெரும் புனல் படப்ப மிக்க நீர்ப்பக்கத்தயுடய அவர் அகன்றல நாடு அவர அகன்ற இடத்தயுடய நாடு எறு.
அதியமான் அரசு கட்டி லேறியதும் தனக்கு முன்னோருடைய சிறப்பெல்லாம் தான் எய்தினான் எழு பொறி யமைந்த இலாஞ்சனை பெற்றான் தன்னோடு பொர வந்த அரசர் எழுவரை வென்றான்.
உரை அமரர்ப் பேணியும் ஆவுதி யருத்தியும் தேவர்களைப் போற்றி வழிபட்டும் அவர்களுக்கு வேள்விக்கண் ஆவுதியை யருந்துவித்தும் அரும் பெறல் மரபின் கரும்பு இவண் தந்தும் பெறுதற்கரிய முறைமையையுடைய கரும்பை விண்ணுலகத்தினின்று இவ்வுலகத்தின்கட் கொடுவந்து தந்தும் நீரக விருக்கை கடலுக்குட்பட்ட நிலத்தின்கண்ணே ஆழி சூட்டிய சக்கரத்தை நடாத்திய தொன்னிலை மரபின் நின் முன்னோர் போல பழைய நிலைமை பொருந்திய முறைமையையுடைய நின் குடியிற் பழையோரை யொப்ப ஈகையங் கழற்கால் பொன்னாற் செய்யப்பட்ட வீரக் கழல் புனைந்த காலினையும் இரும் பனம் புடையல் பெரிய பனந் தோடாகிய தாரினையும் பூவார் காவின் பூ நிறைந்த காவினையும் புனிற்றுப் புலால் நெடு வேல் நாடோறும் புதிய ஈரம் புலராத புலாலையுடைய நெடிய வேலினையுமுடைய எழு பொறி ஏழிலாஞ்சனையும் நாட்டத்து எழாஅத் தாயம் நாடுதலையுடைய ஒருநாளும் நீங்காத அரசவுரிமையை வழுவின்று எய்தியும் அமையாய் தப்பின்றாகப் பெற்றும் அமையாய் செரு வேட்டு இமிழ் குரல் முரசின் எழுவரொடு முரணி போரை விரும்பி யொலிக்கும் ஓசை பொருந்திய முரசினையுடைய ஏழரசரோடு பகைத்து சென்று மேற்சென்று அமர் கடந்து நின் ஆற்றல் தோற்றிய அன்றும் போரின்கண் வென்று நின் வலியைத் தோற்றுவித்த அற்றை நாளும் பாடுநர்க்கு அரியை பாடுவர்க்குப் பாட அரியை இன்றும் பரணன் பாடினன் இற்றை நாளும் பரணன் பாடினன் நீ முரண் மிகு கோவலூர் நூறி நீ மாறுபாடு மிக்க கோவலூரை யழித்து வென்று அரண் அடு திகிரி ஏந்திய தோள் பிறவும் அரண்களை யழிக்கின்ற ஆழியைத் தாங்கிய தோளை எறு.
இவனுக்குப் பனந்தார் கூறியது சேரமாற்கு உறவாதலின்.எழுபொறி நாட்டமென்பதற்கு ஏழரசர் நாடுங் கூடி ஒரு நாடாய் அவ்வேழரசர் பொறியும் கூடிய பொறியோடு கூடிநின்று நன்மையும் தீமையு மாராய்தலெனினு மமையும்.
குடிக்குரிய முதன்மகன் பிறந்த காலத்தில் பிறந்த சின்னாட் கழித்துத் தந்தை போர்க்குரிய உடை உடுத்துச் சான்றோர் சூழச் சென்று அம்மகனைக் காண்டல் பண்டைத் தமிழர் மரபு உலகிற்பிறந்த மகன் முதன்முதல் தன் தந்தையைக் காணுமிடத்து அவன் நெஞ்சில் போர்க்கோலமும் போர்மறமும் நன்கு பதிய வெண்டுமென்பது கருத்து அக் காலநிலை போர்மறவரையே பெரிதும் வேண்டியிருந்தது.
உரை கையது வேலே கையின் கண்ணது வேலே காலன புனை கழல் காலின் கண்ண அணிந்த வீரக் கழல் மெய்யது வியர் உடம்பின் கண்ணது வேர்ப்பு மிடற்றது பசும்புண் மிடற்றின் கண்ணது ஈரம் புலராத பசிய புண் வட்கர் போகிய வளர் இளம் போந்தை பகைவர் தொலைதற் கேதுவாகிய வளரும் இளைய பனையினது உச்சிக் கொண்ட உச்சிக் கண்ணே வாங்கிக் கொள்ளப்பட்ட ஊசி வெண் தோட்டு ஊசித்தன்மையைப் பொருந்திய வெளிய தோட்டையும் வெட்சி மாமலர் வேங்கையொடு விரைஇ வெட்சியினது பெரிய மலரையும் வேங்கைப் பூவுடனே விரவி சுரி இரும் பித்தை பொலியச் சூடி சுருண்ட கரிய மயிர் பொலிவுபெறச் சூடி வரிவயம் பொருத வயக் களிறு போல புலியொடு பொருத வலிய யானையை யொப்ப இன்னும் மாறாது சினன் இன்னமும் நீங்காது சினம் ஆதலால் அன்னோ ஐயோ உய்ந்தனர் அல்லர் பிழைத்தாரல்லர் இவன் உடற்றியோர் இவனைச் சினப்பித்தவர்கள் செறுவர் நோக்கிய கண் பகைவரை வெகுண்டு பார்த்த கண் தன் சிறுவனை நோக்கியும் சிவப்பு ஆனா தன்னுடைய புல்வனைப் பார்த்தும் சிவப்பமையா வாயின எறு.
தோட்டையும் மலரையும் வேங்கையொடு விரைஇச் சூடிச் செறுவர் நோக்கிய கண் சிறுவனை நோக்கியும் சிவப்பானா ஆதலால் அன்னோ இவனுடற்றியோர் உய்ந்தன ரல்லரெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
அவர் அவனது மனப்பண்பை நன்கறிந்திருத்தலின் நெஞ்சிற்குக் கூறுவாராய் நெஞ்சே வருந்த வேண்டா அதியமானது பரிசிலைப் பெறும் காலம் நீட்டினும் நீட்டியாதாயினும் யானை தன் கோட்டிடை வைத்த கவளம் போல நம் கையகத்ததென்றே கொள் இது பொய்யாகாதுஎனத் தெருட்டும் கருத்தால் இப்பாட்டைப் பாடியிருக்கிறார்.
உரை ஒருநாள் செல்லலம் யாம் ஒருநாட் செல்லேம் இரு நாள் செல்லலம் இரண்டுநாட் செல்லேம் பல நாள் பயின்று பலரொடு செல்லினும் பலநாளும் பயின்று பலரோடு கூடச்செல்லினும் தலை நாள் போன்ற விருப்பினன் முதற் சென்ற நாள் போன்ற விருப்பத்தை யுடையன் அணி பூண் அணிந்த யானை அணிகல மணிந்த யானையையும் இயல்தேர் அதியமான் இயன்ற தேரையுமுடைய அதியமான் பரிசில் பெறூஉங் காலம் பரிசில் பெறுங் காலை நீட்டினும் நீட்டா தாயினும் நீட்டிப்பினும் நீட்டியா தொழியினும் யானை தன் கோட்டிடை வைத்த கவளம் போல யானை தனது கொம்பினதிடையே வைக்கப்பட்ட கவளம் போல கையகத்தது நமது கையகத்தது அப் பரிசில் அது பொய்யாகாது அது தப்பாது அருந்த ஏமாந்த நெஞ்சம் உண்ணஆசைப்பட்ட நெஞ்சே வருந்த வேண்டா நீ பரிசிற்கு வருந்த வேண்டா அவன் தாள் வாழ்க அவன் தாள் வாழ்வதாக எறு.
கோட்டிடை வைத்த கவளம் போல என்றதற்கு யானை வாயிற்கொண்டு நுகரு மளவும் கோட்டிடை வைத்த கவளம் போலப் பரிசில் கையகத்தது என்க அன்றிக் களிறு கோட்டிடை வைத்த கவளத்தைச் சிறிது தாழ்த்ததாயினும் அஃது அதற்குத் தப்பாதவாறு போலப் பரிசில் சிறிது தாழ்ப்பினும் நமக்குத் தருதல் தப்பாது என்பதாக்கி யுரைப்பினு மமையும்.
விளக்கம் ஒரு நாள் இருநாள் அல்ல பன்னெடு நாட்கள் தனித்துச் செல்வதின்றிப் பலரோடு கூடிப் பன்முறையும் சென்றபோதும் தலைநாளில் வரவேற்று வேண்டுவன அளித்ததுபோலவே நல்குவன் என அதியமானது கொடை நலத்தைப் பாராட்டியது இப்பாட்டு.
கொடை யெதிர்வார் கொடைப் பொருளைப் பெறுதற்குத் தாழ்த்தால் தாழ்க்கலாமே யன்றி அதியமான் கொடுத்தலில் தாழ்ப்பதிலன் என்பது தோன்ற பரிசில் தரூஉங் காலமென்னாது பெறூஉங் காலமென்றார்.
யானை கோட்டிடை வைத்த கவளம் அதன் வாய்ப்படுதலில் தவறாது அது போல அவனது கொடையினைப் பெறுதல் தவறாது என்றதற்கு யானை தன ் கோட்டிடை வைத்த கவளம் போலக் கையகத் ததுவது பொய்யா காதே யென்றார்.
அருள்புரியுந் தக்கோரை அவர் அருள் பெற்றோரும் பெற விழைவோரும் வாழ்த்துங்கால் அவர் திருவடியை வாழ்த்துங்கால் அவர் திருவடியை வாழ்த்தும் மரபு கருதி வாழ்கவன் தாளேஎன்றார்.
இவன் தன் குடிகட்கு உற்றுழி யுதவும் பேருள்ளமுமு் நிறைந்த கல்வியறிவு முடையவனாய் விளங்குவது கண்டு அவர் மிக்க மகிழ்ச்சியும் வியப்பும் கொண்டு இப் பாட்டின்கண் நெடியோய் நாணிறை மதிபோல் நீ விளங்குதலால் நின் நிழற்கண் வாழ்வார்க்குத் துன்ப மென்பதில்லையாம் என்று பாராட்டியுள்ளார்.
உரை எருது இளைய எருதுகள் இளைய தாம் நுகம் உணரா நுகம் பூண்டலை யறியா சகடம் பண்டம் பெரிது பெய்தன்று சகடந்தான் பண்டம் பெரியதாக இடப்பட்டது அவல் இழியினும் மிசை ஏறினும் ஆதலால் அது பள்ளத்தே யிழியினும் மேட்டிலே யேறினும் அவணது அறியுநர் யார் என அவ்விடத்து வரும் இடையூறறிவார் யார்தான் என்று நினைந்து உமணர் உப்பு வாணிகர் கீழ் மரத்து யாத்த சேம அச்சன்ன அச்சுமரத்தின் கண்ணே யடுத்துக் கட்டப்பட்ட சேம வச்சுப் போன்ற இசை விளங்குகவிகை நெடியோய் புகழ் விளங்கிய இடக் கவிழ்ந்த கையையுடையஉயர்ந்தோய் திங்கள் நாள் நிறை மதியத் தனையை நீ திங்களாகிய நாள் நிறைந்த மதியத்தை யொப்பை நின் நிழல் வாழ்வோர்க்கு இருள் யாவணது ஆதலின் நின் நிழற்கண் வாழுமவர்கட்குத் துன்பமாகிய இருள் எவ்விடத்துள்ளது?
சேம வச்சன்ன வென்றது ஏற்றிழிவுடையவழி அச்சு முறிந்துழிச் சேமவச்சு உதவினாற்போல நீ காக்கின்ற நாட்டிற்கு ஓரிடையூறுற்றால் அது நீக்கிக் காத்தற்குரியை யென்பதாம்.
எருதே இளைய நுகமுண ராவே சகடம் பண்டம் பெரிதுபெய் தன்றே யென்பது உவமங் கருதாது சகடத்திற்கு வரும் ஏதம் குறித்து உமணர் சேமவச்சு யாத்தற்குக் காரணமாய் நின்றது.
விளக்கம் எருது இளையவாகலின் நுக முணரா பண்டம் மிகப் பெய்யப் பெற்றுளது அவண் நிகழ்வதனை யாவர் அறிகுவரென்பது உமணர் தம்முட் கருதிக் கூறும் கூற்று.
கீழ்மரத் தச் சிருப்பவும் சேமவச்சுக் கொண்டது கூறியதனால் அதியமானஞ்சி யிருப்பவும் பொகுட்டெழினி அவற்குத் துணையாய் இருந்தானென்பது தெள்ளிதாம்.
அதியமான்பால் பரிசில் பெற்றுச் சென்ற ஒளவையார் வழியில் ஒரு சுரத்தில் தன் சுற்றத்தோடு போந்து தங்கியிருந்த விறலி யொருத்தியைக் கண்டார்.
என ஏங்கியிருப்பது கண்டு சில்வளை விறலி சேய்மைக்கண்ணன்றி அண்மையிலேயே நெடுமானஞ்சி யுள்ளான் அவன்பாற் செல்வையாயின் அவன் பகைப்புலத்துத் திறையாகக் கொண்ட பொருள் நிரம்ப வுடையன் அலத்தற்காலையாயினும் புரத்தல் வல்லன் அவன் பாற் செல்கஎன இதனால் ஆற்றுப்படுத்துள்ளார்.
உரை ஒரு தலை பதலை தூங்க காவினது ஒருதலைக் கண்ணே பதலை தூங்க ஒரு தலை ஒரு தலைக்கண்ணே தூம்பகச் சிறு முழாத் தூங்கத் தூங்கி துளையை யகத்தேயுடைய சிறிய முழாவைத் தூங்கும் பரிசு தூக்கி கவிழ்ந்த மண்டை மலர்க்குநர் யார் என இடுவோ ரின்மையின் ஏலாது கவிழ்ந்த என் மண்டையை இட்டு மலர்த்த வல்லார் யார் எனச் சொல்லி சுரன் முதல் இருந்த சில் வளை விறலி சுரத்திடத்தே யிருந்த சிலவாகிய வளையையுடைய விறலி செல்வை யாயின் நீ அவன்பாற் போவையாயின் சேணோன் அல்லன் அவன் சேய்மைக்கண்ணானல்லன் முனை சுட எழுந்த மங்குல் மாப் புகை முனைப் புலத்தைச் சுடுதலா னெழுந்த இருட்சியையுடைய கரிய புகை மலை சூழ் மஞ்சின் மழ களிறு அணியும் மலையைச் சூழும் முகில் போல இளங்களிற்றைச் சூழும் பகைப்புலத்தோன் பகைவர் தேயத் திருந்தான் பல்வேல் அஞ்சி பல வேற்படையையுடைய அதியமான் பொழுது இடைப் படாஅ ஒருபொழுதும் ஓயாமல் புலரா மண்டை உண்ணவும் தின்னவும் படுதலான் ஈரம் புலராத மண்டை மெழுகு மெல்லடையின் கொழு நிணம் பெருப்ப மெழுகான் இயன்ற மெல்லிய அடை போலக் கொழுத்த நிணம் மிக அலத்தற் காலை யாயினும் உலகம் வறுமையுறுதலையுடைய காலமாயினும் புரத்தல் வல்லன் பாதுகாத்தலை வல்லன் அவன் தாள் வாழ்க அவன் தாள் வாழ்க எறு.
விளக்கம் காவடியின் ஒருபுறம் பதலையும் ஒருபுறம் சிறுமுழாவும் சம எடைபடத் தொங்கவிட்டாலன்றிக் காவிச் செல்ல முடியாதாகலின் தூங்கத் தூக்கியென்றார்.
அடிசிறுத்து முகம் அகன்றிருப்பது பற்றி நாட்டுப்புறங்களில் வாழும் மகளிர் ஒருவரோ டொருவர் உறுப்பு நலம் பழித்து வைதுரைக்குமிடத்துப் பதலை மூஞ்சி யென்று கூறுவர்.
பகைப்புலத்தோன்பால் ஆற்றுப்படுத்துவது அப்பகைப் புலத்தே திறையாகப் பெறப்படும் அனைத்தையும் நல்குவன் என்பது குறித்து நிற்றலின் பகைப் புலத்தோன்......என்பதாம்என்றார்.
நீட்டித்தலை எவ்வழியும் அறியாதானைப் பரிசில் நீட்டிப்பானல்லன்என்பது சிறப்பன்மையான் நீட்டிப்பானல்ல னென்றுரைப்பினு மமையுமென்றொழிந்தார்.
ஒருகால் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சியைப் பொருது வெல்வது குறித்து அவனிருந்த தகடூரைப் பகைவேந்தர் தம் படையொடு போந்து முற்றுகையிடக் கருதினர்.
அவனது திருவோலக்கத்திருந்த ஒளவையார் பகைவர் முயற்சியும் அதியமான் மனவுரமும் அறிந்து பகைவர்க்கு அதியமானது வலியைத் தெரிவித்தற்குச் செவ்வி நோக்கியிருந்தார்.
தோற்ற வேந்தர்க்கு அறிவுறுக்கு மாற்றால் ஒளவையார் அதியமானது வாகைநிலையைப் பாராட்டி நீவிர் போருடற்றக் கருதியது அதியமான் இளையன் என்பது பற்றியாகும்.
அதனால் அவனை அவனிருந்த ஊரிடத்தே வெல்லுதலை விரும்பினீர்கள் முழங்காலளவிற்றாய நீரிற் கிடப்பினும் முதலை பெருங்களிற்றையும் கொல்லும் வலியுடைத்தாம் அம் முதலை போல்வன் அதியமான் இன்று அறிவிக்கின்றேன் இனியேனும் இவனை இளையன் என்று இகழ்வதை விடுத்து நும்மைப் பாதுகாத்து வாழ்மின்என இப்பாட்டின்கண் உரைத்துள்ளார்.
உரை போற்றுமின் நீங்கள் பாதுகாமின் மறவீர் நும்மைச் சாற்றுதும் நுமக்கு நாங்கள் அறிவிப்பேம் ஊர்க்குறு மாக்கள் ஆட ஊரின்கண் இளம்புதல்வர் ஆட கலங்கும் தாள் படு சின்னீர் கலங்குகின்ற காலளவான அளவிற்பட்ட நீருள்ளே களிறு அட்டு வீழ்க்கும் யானையைக் கொன்று வீழ்க்கும் ஈர்ப்பு உரைக் கராஅத்தன்ன இழுத்தலையுடைய முதலையை யொக்கும் என்னை என் இறைவனது நுண்பல் கருமம் நினையாது நுண்ணிய பல கருமத்தையும் நினையாதே இளையன் என்று இகழின் இளையனென்று மதியா திருப்பின் ஆடு பெறல் அரிது நுங்களுக்கு வென்றி பெறுதல் அரிது எறு.
இடத்தால் வலி மிகுதலோடு இயல்பாகவே பெருங்களிற்றினையும் பற்றி யீர்த்துக் கொல்லும் வலியுடைத்தாதல் தோன்ற ஈர்ப்புடைக் கராஅம்என்றார்.
வேள் பாரி பாண்டிநாட்டுப் பறம்பு மலையைச் சூழ்ந்த நாட்டை யுடையன் இப் பறம்பு நாடு முந்நூறு ஊர்களை யுடையது பறம்புமலை இப்போது பிரான்மலை யென வழங்குகிறது புதுக்கோட்டை நாட்டைச் சார்ந்திருக்கிறது.
பறம்பு நாட்டைச் சார இருந்த பாண்டி நாட்டுத் திருவாதவூரிற் பிறந்து சிறந்து விளங்கிய கபில ரென்னும் நல்லிசைப் புலவர்க்கு இவன் இனிய நண்பன் ஒளவையாராலும் சிறப்பித்துப் பாடப்பெற்றவன் வரையாது வழங்கும் வள்ளல் காற்றில் அலைந்த முல்லைக்கொடியின்பால் அருள்கொண்டு அது கொழுகொம்பாகப் பற்றிப் படரும் பொருட்டுத் தான் ஊர்ந்து சென்ற தேரைத் தந்தவன்.
இவன் காலததுக்குப் பின்வந்த சான்றோர்கள் பலரும் ஆளுடைய நம்பி முதலிய அருட்குரவன்மார்களும் இவனையே கொடைக்கு எல்லையாகக் கொண்டு கூறினரெனின் மேலும் கூறல் மிகையாம்.
கபிலர் ஒருகால் வறுமையால் வாடி வதங்கும் விறலி யொருத்தியைக் கண்டு அவளை வேள்பாரியிடம் சென்று அவனைப் பாடித் தனக்கு வேண்டுவன பெற்றுக்கொள்க வென இப்பாட்டின்கண் அவளை ஆற்றுப் படுத்தியுள்ளார்.
உரை வாணுதல் விறலி ஒளி தங்கிய நுதலினையுடைய விறலிதடவு வாய்க் கலித்த மா இதழ்க் குவளை பெரிய இடத்தையுடைய சுனையின்கண் தழைத்த கரிய இதழையுடைய நீலத்தினது வண்டு படு புது மலர் வண்டு மொய்க்கும் புதிய மலரின் கண் தண் சிதர் கலாவ குளிர்ந்த துளி கலக்க பெய்யினும் பெய்யா தாயினும் மழை பெய்யினும் பெய்யா தொழியினும் அருவி அருவி கொள் ளுழு வியன்புலத் துழை காலாக கொள்ளிற் குழுத பரந்த நிலத்திடை நீரோடு காலாக ஓட மால் புடை நெடு வரைக் கோடு தோறு இழிதரும் கண்ணேணியையுடைய நெடிய மலையினது சிகரந்தோறும் இழிதரும் நீரினும் இனிய சாயல் நீரினும் மிக இனி மையையுடைய வேள் பாரிபால் பாடினை செலின் வேள் பாரி பக்கலே நீ பாடிச் செல்லின் சேயிழை பெறுகுவை சிவந்த அணியைப் பெறுகுவை விறலி பாரி வேள்பாற் பாடினை செலின் சேயிழை பெறுகுவை யெனக்கூட்டுக.
மாரியிற் பெய்த மழையைக் கோடையின் கண் உமிழும் வாய்ப்புடைய மலையாதலின் அருவி கொள்ளுக் குழுத வியன்புலத்தில் நீரோடு காலாகக் கோடுதோறும் இழிதரும்என்றார்.
மழை பொய்யாவிடத்து அருவி கோடுதோ றிழிதரும் என்றது வருவாய் குன்றினும் பாரி தன் கொடை நலம் குன்றுவதிலன் என்பது முதலிய குணநலம் தோற்றுவித்தலின் உரைகாரர் எனவே.........நின்றன நல்லிசைச் சான்றோராகிய கபிலர் இப்பாட்டின்கண் வேள் பாரி தன்னை நாடி வருவோர் அறிவாலும் குணஞ் செயல்களாலும் மிகத் தாழ்ந்தோராயினும் அவர்பாலும் அருள் புரிந்து அவர் வேண்டுவன நல்கிப் புரக்கும் கைவண்மையுடையவன் என அவனது கொடை நலத்தைச் உரை நல்லவும் தீயவும் அல்ல நல்லனவென்றும் தீயனவென்றும் சொல்லப்படுவன சூடும் பூ ஆதலால் அவை இரண்டினும் வைத்து எண்ணப்படாத குவி இணர்ப் புல் லிலை எருக்க மாயினும் குவிந்த பூங்கொத்தினையும் புல்லிய இலையையுமுடைய எருக்கம் பூவாயினும் உடையவை ஒருவன் உடையனவற்றை கடவுள் பேணேம் என்னா தெய்வங்கள் விரும்பேம் என்னா ஆங்கு அதுபோல மடவர் மெல்லியர் செல்லினும் யாதும் அறிவில்லாதாரும் புல்லிய குணங்களையுடையாரும் செல்லினும் பாரி கைவண்ணம் கடவன் பாரி கைவண்மை செய்தலைக் கடப் பாடாக வுடையன் குவியிணர்ப் புல்லிலை யெருக்கம் என்றது முதற்கேற்ற அடையடுத்த ஆகுபெயர்.
நறுமண மின்மையின் நற்பூ வகையிலும் இறைவன் சூடுதலின் தீய பூவகையிலும் சேராமையின் எருக்கம் பூவை நல்லவும் தீயவு மல்ல குவியிணர்ப் புல்லிலை யெருக்க மாயினும்என்றார்.
மெல்லிய ரென்றற்குப் புல்லிய குணமுடையோ ரெனப் பொருள் கூறினமையின் வறுமையுற்றாரென்று இப் பாட்டின்கண் ஆசிரியர் கபிலர் நாட்டிற் புலவர் பலரும் பாரி பாரி யெனப் பாரி யொருவனையே புகழ்கின்றனர் இவ்வுல குயிர்களைப் புரத்தற்கண் பாரி யொருவனேயன்றி மாரியும் உண்டே இஃதென்ன வியப்பு என வியந்து கூறியுள்ளார்.
உரை பாரி பாரி என்று பாரி பாரி யென்று சொல்லி பல ஏத்தி அவன் பல புகழையும் வாழ்த்தி ஒருவற் புகழ்வர் செந்நாப் புலவர் அவ்வொருவனையே புகழ்வர் செவ்விய நாவையுடைய அறிவுடையோர் பாரி ஒருவனும் அல்லன் பாரியாகிய ஒருவனுமே யல்லன் மாரியும் உண்டு ஈண்டு உலகு புரப்பது இவ்விடத்து உலகத்தைப் பாதுகாத்தற்கு எறு.
விளக்கம் ஒருவர் புகழ்வர் என்றவிடத்துப் பிரிநிலை யேகாரம் தொக்கது செந்நாப் புலவர் என்றார் பிறர் புகழின் அது பொருளாகக் கொள்ளப்படா தென்றற்கு.
இப்பாட்டின்கண் வேள் பாரியின் கொடையறத்தைச் சிறப்பிக்கத் தொடங்கிய கபிலர் பாரிக்குரிய பறம்பு அவனைப் பாடி வருவார்க்குக் கூறுகூறாகப் பகுத்துக் கொடுக்கப்பட்டமையின் அவர்களுடையதாயிற்று இனி வருவோர் பறம்பில்லையாயின் நீயே வேண்டுமென்பராயின் தான் விரும்பும் கொடையறத்தை மேற்கொண்டு அவர்வழி நிற்கலுறுவன் அவர் ஏவல்வழி நிற்றலை வெறுத்து வாரேன் என்று நினைத்தலும் சொல்லுதலும் செய்யான்என்று வற்புறுத்தியுள்ளார்.
உரை குறத்தி மாட்டிய வறற் கடைக் கொள்ளி குறத்தி மடுத்து எரிக்கப்பட்ட வற்றிய கடைக்கொள்ளி ஆரம் ஆதலின் சந்தனமாதலால் அம் புகை அதன் அழகியதாகிய புகை அயலது அதற்கு அருகாகிய சாரல் வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும் பறம்பு சாரற்கண் வேங்கையின் பூங்கொம்பின்கட் பரக்கும் பறம்பு பாடினரது பாடுவோர்க்குக் கூறிட்டுக் கொடுத்தலின் அவருடையதாயிற்று அறம் பூண்டு தன்மத்தைப் பரித்து பாரியும் பரிசிலர் இரப்பின் பாரியும் பரிசிலர் வேண்டுவராயின் வாரேன் என்னான் அவ்வழி வாரேன் என்னானாய் அவர் வரையன் அவர் எல்லையின் கண்ணே நிற்பன் எறு.
விளக்கம் வேள் பாரியைப் போருடற்றி வேறல் அரிதென வுணர்ந்த தமிழ் வேந்தர் இரவலர் வடிவிற் போந்து அவனையே இரந்து நிற்ப அவன் இரவலர் இன்மை தீர்க்கும் நல்லறத்தைக் கைக்கொண்டு அவர்வழிச் சென்று அவரால் கொலையுண்டானாதலின் அக்குறிப்புத்தோன்ற அறம் பூண்டு வாரேன் என்னான் அவர் வரையன்னேஎன்றார்.
குறத்தி எரித்தலாலுண்டாகிய சந்தனப் புகை வேங்கைப் பூஞ்சினைத் தவழும்என்றது வேள் பாரி இரவலர்க்குக் கொடுத்தலா லுண்டாகிய நல்லிசை முடிவேந்தர் மூவர் தலைமையை அகப்படுத் தோங்கிற்றென அவர் பகைமைகோடற்குரிய காரணம் காட்டி நிற்பது காண்க.
அதுகண்ட கபிலர் தமிழ் வேந்தர்களே ஒருவரேயன்றி மூன்று பேரும் ஒருங்கு கூடி நின்று இப் பறம்பினை முற்றுகையிட்டுக் கொள்ளினும் வேள் பாரியை வெல்லுதலும் அரிது பாரியது இப் பறம்பினைக் கைப் பற்றலும் அரிது பறம்பு நாட்டவர்க்கு வேண்டும் உணவு வகையில் உழவரது உழவினை வேண்டாதே இப் பறம்புமலை நால்வகை யுணவுப் பொருளை நல்கும் அகலநீள வுயர வகையில் பறம்பு வானத்தை யொக்கும் அதிலுள்ள சுனைகளோ வானத்துள்ள விண்மீன்களை யொக்கும் ஆகவே நீவிர் மரந்தோறும் களிறுகளைப் பிணித்து நிறுத்தி இடந்தோறும் தேர்களை நிறுத்தி உங்கள்மெய்ம்முயற்சியாலும் வாட்படையாலும் பறம்பினைப் பெறக் கருதுவது முடியாத செயல் எனத் தெளி மின் அவ்வாறு கொள்ளக் கருதுவதும் அறியாமை.
நீவிர் நும் வேந்தர் வடிவினை மாற்றிக் கூத்தர் வேடமும் நும்முடைய மகளிர் விறலியர் வேடமும் கொண்டு வேள்பாரியின் திருமுன் சென்று ஆடலும் பாடலும் செய்வீராயின் அவன் அவற்றிற்கு வியந்து தன்னாட்டையும் மலையையும் ஒருங்கே யளிப்பன்என இப்பாட்டின்கண் கூறியுள்ளார்.