sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இனி பழையவுரைகாரர் கேள்வி கேட்டல்யாகம் பண்ணுதற் குடலான விதி கேட்டல் படிவம்யாகம் பண்ணுதற்கு உடலாக முன்பு செலுத்தும் விரதங்கள்.
ஒடியாதென்பதை ஒடியாமல் எனத் திரிக்க என்றும் வேட்டனை என்றதனை வினையெச்சமுற்றாக்கி அவ்வினையெச் சத்தினை அருங்கடன் இறுத்த என்னும் வினையொடு கூட்டுக என்றும்உயர்ந்தோர் தேவ ரென்றும் கூறுவர்.
உரை அருங்கடன் இறுத்தஇந் நிலவுலகத்து வாழ்வார்க்கு அரசராயினார் செய்தற்குரிய அரிய கடன்களைச் செய்து முடித்த செருப்புகல் முன்ப போரை விரும்பும் வலியினை யுடையோய் நின்வயின் அன்னவை மருண்டனென் அல்லேன்நின்பால் கேள்வியும் வேள்வியும் புதல்வற்பேறுமாகிய அவையிற்றைக் கண்டு வியப்புற்றே னல்லேன்முழுதுணர்ந் தொழுக்கும் நரை மூதாளனைஉணரத் தகுவனவற்றை முழுதும் உணர்ந்து பிறர்க்கும் உணர்த்தி நன்னெறி யொழுகப்பண்ணும் நரையும் முதுமையுமுடைய புரோகிதனை நின் படிமையான்நீ மேற்கொண்டிருக்கும் தவ வொழுக்கத்தால் வண்மையும் மாண்பும் வளனும் எச்சமும் தெய்வமும் யாவதும் தவம் உடையோர்க்கு எனகொடையும் குணவமைதியும் செல்வமும் மகப்பேறும் தெய்வவுணர்வும் பிறவும் முன்னைத் தவமுடையார்க்கே யுளவாவன என அறிவுறுத்தி வேறுபடு தனந்தலை பெயரக் கூறினைநாட்டின் வேறுபட்ட அகன்ற இடமாகிய காட்டிற்குத் தவங் குறித்துச் செல்லப் பணித்தனை.
மகப்பேற்றால் இவணரையும் வேள்வி வேட்டலால் உயர்தோரையும் ஓம்புதல்பற்றிஅருங்கடன் இறுத்த என்றும் செருமேம்பட்டார்க் கன்றி இவ்வருங்கடன் எளிதில் இறுக்கலாகாமை தோன்ற செருப்புகல் முன்ப என்றும் கூறினார்.
உயர் பொருளை யோதி யுணர்ந்தும் பிறர்க் குரைத்தும் தானொழுக வல்லவன் என்றற்குப் புரோகிதனைமுழுதுணர்ந் தொழுக்கும் நரைமூதாளனை என்றார்.
நரைப்பும் முதுமையுமன்றி வண்மையும் மாண்பு முதலாயின அவன்பால் பெருக உளவாதல் வேண்டிச் சேரமான் இரக்கங்கொண்டு அவற்றைப் பெறுமாறு அறிவுக்கொடை வழங்கினான் என்பார் வண்மையும் மாண்பும் வளனும் எச்சமும் தெய்வமும் யாவதும் தவமுடையோர்க்கு என அறிவுறுத்தினான் என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் நரைமூதாளனை யென்றது புரோகிதனை யென்றும்நரைமூதாளனைக் கூறினை யெனக் கூட்டி அவனைச் சொல்வி யேவினையென ஒரு சொல் வருவித்து முடிக்க என்றும் மாண்பென்றது மாட்சிமையுடைய குணங்களை யென்றும் எச்சமென்றது பிள்ளப்பேற்றினை யென்றும் தெய்வமென்றது தம்மால் வழிபடும் தெய்வத்தினை யென்றும் தவமுடையோர்க்கெனச் சொல்லி யென்க என்றும்கூறினை யென் பது வினையெச்சமுற் றென்றும்வேறுபடு நனந்தலை யென்றது துறந்து போயிருக்கும் காட்டினை யென்றும்.பெயர வென்றது அந்நரை மூதாளனைக் காட்டிலே பெயர வேண்டி யென்றும் கூறுவர்.
புரோகிதன் சென்ற காட்டினைவேறுபடு நனந்தலை யென்றார் மூம்பொறிகளானும் ஆர நுகரும் நுகர்ச்சிக்கிடனாகும் நாட்டினும் அவற்றை யடக்குதற்குத் துணையாகும் சிறப்புப்பற்றி வேறுபடுதலின் சேரமான் இவ்வாறு தன் படிமையான் புரோகிதனைத் துறவு மேற்கொள்ளப் பணித்தமை நோக்கின் அப் புரோகிதன் ஆன்றவிந்தடங்கும் சால்பிற்குறை பட்டமையும் அதனை நிறைத்துக்கோடற்கு வேந்தன் கண்ணோடி வேறுபடு நனந்தலைப் பெயர்த்தமையும் பெற்றாம்.
இதுகாறும் கூறியது செருப்புகல் முன்ப பெரும தாழிருங் கூந் தலையும் நற்றோளையும் ஓதியையும் நுதலையும் திருவினையு முடைய நின் தேவியின் கருவிலே இயல் முற்றி அறிவு புரிந்து அரசு துறை போகிய புதல்வற் பெற்றனை இவணர் பொருட்டு உயர்ந்தோருவப்ப வேள்வி வேட்டனை அன்னவை கண்டு மருண்டனெனல்லேன் நரை மூதாளனை நின்படிமையான் வேறுபடு நனந்லைப் பெயரக் கூறினை இதுகண்டன்றே மருட்கை யெய்துவேனாயினேன் என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரை வேட்டனை யென்றும் பெற்றனை யென்றும் நீ செய்த யாகங்களாகிய அன்னவையிற்றிற்கு யான் மருண்டேனல்லேன் நின்னை நல்வழி யொழுகுவித்து நின்ற நரை மூதாளனை நின்படிமையானே இல்லற வொழுக்கினை யொழி்த்துத் துறவற வொழுக்கிலே செல்ல ஒழுகுவித்தனை அவ்வாறு செய்வித்த நின் பேரொழுக்கத்தையும் பேரறிவினையும் தெரிந்து யான் மருண்டேனென வினை முடிவு செய்க என்று கூறும்.
உரை பல் வேல் பொலந்தார் யானை இயல் தேர்ப் பொறையபலவாகிய வேற்படையும் பொன்னரிமாலை யணிந்த யானையும் இயலுகின்ற தேரு முடைய பெருஞ் சேரலிரும் பொறையே இரும்புலி கொன்றுபெரிய புலியைக் கொன்று பெருங் களிறு அடுஉம்அதனாலும் சோர்வடையாது உடன் சென்று பெரிய யானையைக் கொல்லுகின்ற அரும் பொறி வயமான் அனையை அரிய வரிகளையும் வலியையுமுடைய அரிமாவினை ஒப்பாய் பெருங் களிற்றினும் இரும்புலி வலி மிகவுடைத்தாதலின் அதனைக் கொன்றும் சோர்வடையாதே இடையறவின்றிப் பெருங் களிற்றினையும் கொல்லும் பெருவலியுடைமை தோன்ற இரும்புலி கொன்று பெருங் களிறு அடூஉம் என்றார்.
உரை வேந்தரும் வேளிரும் பிறரும் கீழ்ப்பணிந்து நின் வழிப் படாஅ ராயின்முடிவேந்தரும் குறுநில மன்னரும் பிறரும் நின்னைக் கீழ்ப்பணிந்து நின் விருப்பின்வழி ஒழுகாராயின் நெல் மிக்குநெல் மிக்கு விளைய அறையுறு கரும்பின் தீஞ்சேற்று யாணர்அதற் கிடையூறாக வளர்ந்து முற்றியிருத்தல்பற்றி வெட்டப்பட்ட கரும்பினது தீவிய சாறாகிய புது வருவாயினை வருநர் வரையர வளம் வீங்கு இருக்கைஅவ்விடத்தே வருவோர்க்கு வரையாது வழங்கும் செல்வம் மிகுந்த இருக்கைகள் ஊர்கள் என்க.
அறையுறு கரும்பு அறுத்தலைப் பொருந்திய கரும்பு இறுத்தல் இறையென வருதல்போல அறுத்தல் அறையென வந்தது நெல்லுக்கு வேலியாக நட்ட கரும்பு மிக வளர்ந்து நெல்லின் வளர்ச்சியைக் கெடுத்தலால் அறுக்கப்பட்ட கரும்பு என்றற்குஅறையுறு கரும்பு என்றாரென்க.
பழையவுரைகாரரும் நெல்மிக்கு அறையுறு கரும் பென்றது நெல்லின்கண்ணே அந்நெல்லை நெருக்கி மிக எழுந்தமையானே அறுக்கலுற்ற கரும்பென்றவாறு என்றும் இனி அந்நெற்றான் கரும்பின் மிக எழுந்து அதனை நெருக்கினமையால் அந் நெல்லிற்கு இடமுண்டாக அறுத்த கரும்பு எனினுமாம்.
தீஞ்சேறு இனிய பாகு என்றும் யாணரென்றது அத்தீஞ்சேற்றது இடையற லின்மையை என்றும் இச் சிறப்பானே இதற்குத் தீஞ்சேற்றியாணர் என்று பெயராயிற் றென்றும் பழையவுரைகாரர் கூறுவர் நெல்லுக்கு வேலியாக நட்ட கரும்பு மிக வளர்ந்து அதன் வளர்ச்சிக்கு இடையூறாவது கண்டு அதனைத் தடிந்துபெற்ற தீஞ்சேற்றியாணரை வருநர்க்கு வரையாது வழங்குவரென்றது குடி புறந்தாராது அவர்க்கு இடையூறு விளைக்கும் கொடுங்கோலரசை வென்று அவர்பாற் பெற்ற பொருளை வருநர்க்கு வரையாது வழங்கும் சேரமானது நற்செயல் உள்ளுறுத் துரைத்தவாறு.
உரை வன்புலம் தழீஇய மென்பால் தோறும்வன்னிலங்களைச் சாரவுள்ள மருத நிலங்கள் தோறும் மருபுல வினைஞர் வித்தியது முளையாத களர் நிலத்தே தொழிலினைச் செய்யும் மறவர் புலவிகல் படுத்துஅம் மருத வயல்களைக் கோடல் குறித்து நிகழ்த்தும் மாறுபாட்டைக் கெடுத்தழித்து கள்ளுடை நியமத்து ஒள்விலை கொடுக்கும்அவர்பாற் பெற்றுக் கள் விற்கும் கடைகளில் கள்ளிற்கு விலையாகக் கொடுக்கும் வெள்வரகு உழுத கொள்ளுடைக் கரம்பைஉழுதுவித்திய வெள்ளை வரகும் கொள்ளும் விளையும் கரம்பையாய் விடுதலால் செந்நெல் வல்சி அறியார்அவ்வரகும் கொள்ளு மல்லது செந்நெற்சோறு பெறாது வருந்துப வாகலின் அவர்க்குஅவ் வேந்தர் முதலாயினார்க்கு தத்தம் பாடல் சான்ற வைப்பின் நாடுதத்தம்முடைய புலவர் பாடும் புகழ் அமைந்த ஊர்களையுடைய நாட்டை உடன் ஆடல் யாவணது ஒருங்கு ஆளுவது எங்ஙனம் கூடும்.
மென்பாலில் நலல விளைவு உண்டாதலின் அதனைக் கோடற்கு ஏனை வன்புலத்து வாழும் மருநிலத்தார் விரும்பி முயல்ப வாதலாலும் அக்காலை மென்புலத்து வாழ்நர் அவரொடு பொருப வாதலாலும் அப்போரில் தோற்கும் மருபுல வினைஞர் தம்பால் உள்ள வரகும் கொள்ளும் தண்டமாகத் தருபவாதலாலும்மருபுல வினைஞர் புலவிகல் படுத்து என்றும் அத் தண்டப் பொருளும் கள்விலைக்கே பயன்படுகிறதென்பார் கள்ளுடை நியமத்து ஒள்விலை கொடுக்கும் வெள்வர குழுத கொள் என்றும் கூறினார்.
மென்புல வினைஞரால் புல்லியவாகக் கருதப்படும் வரகும் கொள்ளும் வன்புலத்தார்க்கு ஒண்பொருளாதலால் கள்ளிற்கு அவற்றை உயரிய பொருளாகக் கொடுப்ப ரென்பா் ஒள்விலை கொடுக்கும் என்றார்.
இவ்வாறு தாம் இருக்கும் இருக்கைகள் கரம்பையாய் விடுதலால் வேந்தர் முதலாயினார் செந்நெல் லுணவின்றி வறுமையுற்று வலிகுன்றின ரென்பார்செந்நெல் வல்சி யறியார் என்றும் எனவே அவர்தம் நாட்டை இனிதாளுதல் இல்லை யென்றற்குநாடுடனாடல் யாவணதவர்க்கே யென்றும் கூறினார்.பாடல் சான்ற வைப்பின் நாடு என்றது நாட்டின் நன்மை கூறி யிரங்கியது.
இதுகாறுங் கூறியது பொறைய நீ அரும்பொறி வயமான் அனையை வேந்தரும் வேளிரும் பிறரும் கீழ்ப்பணிந்து நின் வழிப்படாராயின் அவருடைய வளம் வீங்கிருக்கை கரம்பை யாதலின் செந்நெல் வல்சி யறியாராய்த் தத்தம் நாடுடனாடல் அவர்க்கு யாவணதாம் என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் வன்புலந்தழீஇ யென்று பாடங்கொண்டு அதனைக் கரம்பையொடு கூட்டி இருந்து என ஒரு சொல் வருவித்து வன்புலம் தழீஇ யிருந்து என்றும் மென்பால்தோறும் இருந்து என்றும் இயைத்து பொறைய நீ புலி கொன்று களிறடூஉம் வயமான் அனையை அதனால் வேந்தரும் வேளிரும் பிறரும் நின்னடிக்கீழ்ப் பணிந்து தமக்குரிய மென் பால்கடோறும் இருந்து முன் பணிந்தவாற்றிற் கேற்ப நின்வழி யொழுகாராயின் அவர்கள் வெள்வரகுழுத கொள்ளுடைக் கரம்பையாகிய வன்பாலிலே கெட்டுப்போ யிருந்து ஆண்டு விளைந்த வெள்வரகு உண்பதன்றித் தாம் பண்டுண்ணும் செந்நெல் வல்சி உண்ணக் கிடையாதபடி மிடிபடுகின்றார் தத்தம் நாட்டினை ஒருங்கு ஆளுதல் அவர்க்கு யாவணது என வினை முடிவு செய்க என்பர்.
உரை கருவி வானம் கால் கொண்டு தண்தளி சொரிந்தெனதொகுதி கொண்ட மழை மேகம் நாற்றிசையும் காலிறங்கித் தண்ணிய மழையைப் பெய்ததாக பல் விதை உழவின் சில் ஏராளர்மிகுதியாக விதைத்தற் கேற்பப் பரந்த உழு நிலங்களையுடைய சிலவாகிய ஏர்களையுடைய உழவர் பனித்துறைப் பகன்றைப் பாங்குடைத் தெரியல்குளிர்ந்த நீர்த் துறையிடத்தே மலர்ந்துள்ள பகன்றைப் பூவாற் றொடுத்த அழகுடைய மாலையை கழுவுறு கலிங்கம் கடுப்பச் சூடிவெளுக்கப்பட்ட வெள்ளாடை போலத் தலையிற் சூடிக்கொண்டு இலங்கு கதிர்த் திருமணி பெறூஉம்உழும் படைச்சாலிடத்தே விளங்குகின்ற கதிர்களையுடைய அழகிய மணிகளைப் பெறுகின்ற அகன்கண் வைப்பின் நாடு கிழவோய்அகன்ற இடமுடைய ஊர்கள் பொருந்திய நாட்டுக்கு உரியோனே எறு.
விதையின் பெருமையை நோக்க உழுதற்குரிய ஏர்கள் சிறியவாதல்பற்றி பல்விதை யுழவிற் சில்லேராளர் என்றார்.அகல வுழுவதினும் ஆழ வுழுதல் வேண்டுமாதலால் அதற்கேற்ற பெருமையுடைய வாகாது சிறுமையுடைமைபற்றியே சில்லேராளர் என்று கூறல் வேண்டிற்று.
சில்லேராளர் உழுத படைச்சால் மிக ஆழமுடைத்தன் றாயினும் அதன்கண்ணும் அவர்கள் மிக்க விளைபயனே யன்றி உயரிய மணிகளைப் பெறுகின்றார்க ளென்பர் சில்லேராளர் இலங்குகதிர்த் திருமணி பெறூஉம் நாடு என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் தண்டளி சொரிந்தென ஏராளர் கதிர்த் திருமணி பெறூஉம் நாடு எனக் கூட்டி மழை பெய்தலானே ஏராளர் உழுது விளைத்துக்கோடலே யன்றி உழுத இடங்கள்தோறும் ஒளியையுடைய திருமணிகளை யெடுத்துக் கொள்ளும் நாடென வுரைக்க என்றும்பல்விதை யுழவின் சில்லேராள ரென்றது பல விதை யுழவாற் பெரியாராயினும் தம் குலத்தானும் ஒழுக்கத்தானும் சிறிய ஏராள ரென்றவாறென்றும் பகன்றைத் தெரியல் கழுவுறு கலிங்கம் கடுப்பச் சூடித் திரு மணி பெறூஉம் எனக் கூட்டி பகன்றைமாலையைக் கழுவுறு கலிங்கம் ஒப்பச் சூடிக்கொண்டு நின்று திருமணிகளை யெடுக்குமென வுரைக்க என்றும் கூறுவர்.
உரை களிறு உடைப் பெருஞ்சமம் ததையகளிறுகளைக் கொண்டு செய்யும் பெரிய போர் கெடுமாறு எஃகு உயர்த்து வேலும் வாளும் ஏந்திச் சென்று ஒளிறு வாள் மன்னர் துதை நிலை கொன்றுவிளங்குகின்ற வாளையுடைய பகை மன்னர் தம்மிற் கூடிநின்று பொரும் போர் நிலையைக் கொன்றழித்து முரசு கடிப்பு அடையவெற்றி முரசை அதன் கடிப்பு அறைந்து முழக்க அருந்துறை போகிசெய்தற்கரிய போர்ச் செயற்குரிய துறை முற்றவும் தடை போகச் சென்று பெருங்கடல் நீந்திய மரம் வலியுறுக்கும் பண்ணிய விலைஞர்போலபெருங் கடலைக் கடந்து சென்று மீளுதலால் பழுதுற்ற மரக்கலத்தின் பழுது போக்கி்ப் பண்டுபோல வலியுடைத்தாக்கும் கடல் வாணிகர்போல பெருங்கைத் தொழுதியின் புண்ணொஇ வன்துயர் கழிப்பிபெரிய கையையுடைய யானைக்கூட்டம் உற்ற போர்ப்புண்களை ஆற்றி அவற்றால் அவை துன்புற்ற வலிய துயரத்தையும் போக்கி இரந்தோர் வாழ நல்கிமுற்போதில் வந்து இரந்தவர் வறுமை நீங்கி வாழுமாறு கொடுத்து இரப்போர்க்குபிற்போதில்வந்து இரப் போருக்கும் ஈதல் தண்டாதஈதலின் குன்றாத மா சிதறு இருக்கைகுதிரைகளை வரையாது வழங்கும் நின் பாசறை இருப்பினை கண்டனென் செல்கு வந்தனென்கண்டுபோவான் வந்தேன் எறு.
துதை நிலை கூடியிருக்கும் அணிவகுப்பு அணி நிலையை யழித்த வழி வீரர் படையும் பிற படைகளும் ஒழுங்கின்றித் தாறுமாறாய்ச் சிதறி எளிதில் அழிவ ராதலின் துதை நிலை கொன்று என்றார்.
பெருங் காற்றும் பேரலையும் மோதுதலால் கட்டுத்தளர்ந்த கலத்தை கரைசேர்ந்ததும் கட்டுடைத் தாக்கி வலியுறுத்தல் கலஞ் செலுத்துவோர்க்கு இன்றியமையாச் செய்தியாகும்.
பல்வேறு பண்டங்களையும் கலத்திற் கொண்டு வேறு நாடு சென்று விற்றுப் பொருளீட்டுதல்பற்றிக் கலத்திற் செல்லும் கடல் வாணிகரைப்பண்ணிய விலை ஞர் என்றார்.
யானைகட்குப் போரிலுண்டாகிய புண்ணால் மிக்க துயருண்டாவதை யறிந்து புண்ணை யாறறு முகத்தால் துயர் போக்குதலால் புண்ணொரீஇ வன்றுயர் கழிப்பி யென்றார்.
முற்பொழுது வந்திரந்தோர் களிறு பெற்றுச் சென்றமையின் பிற்பொழுது வருவோர்க்குத் குதிரைகளை வழங்கலானா னென யுணர்க எண்ணிறந்தன வாதலின் குதிரைகளைச் சிதறினான் என்றார் இவை பகைவரிடத்தே பெற்றனவாம்.
இனி பழையவுரைகாரரும் மா சிதறிருக்கை யென்றது பகைவரிடத்துக் கொள்ளப்பட்ட மாக்களை வரையாது அளவிறக்கக் கொடுக்கும் பாசறை யிருக்கை யென்றவாறு என்றும்இச் சிறப்பானே இதற்கு மாசித றிருக்கை யென்று பெயராயிற் றென்றும் கூறுவர்.
இதுகாறும் கூறியது வானம் தளி சொரிந்தெனச் சில்லே ராளர் பகன்றைத் தெரியல் கலிங்கம் கடுப்பச் சூடித் திருமணி பெறூஉம் அகன்கண் வைப்பின் நாடு கிழவோய் பெருஞ் சமம் ததைய எஃகுயர்த்து மன்னர் துதைநிலை கொன்று அருந்துறை போகி பண்ணிய விலைஞர்போலப் பெருங்கைத் தொழுதியின் புண்ணொரீஇ வன்றுயர் கழிப்பி இரந்தோர் நல்கி இரப்போர்க்கு ஈதல் தண்டா மாசித றிருக்கை கண்டனென் செல்கு வந்தனென் என்பதாம்.
பழையவுரைகாரர் நாடு கிழவோய் மன்னர் பெருஞ் சமம் ததைய எஃகுயர்த்து அம் மன்னர் பலர் கூடிச் செறிந்த நிலைமையைக் கொன்று அருந்துறை போகிக் கடலை நீந்தின மரக்கலத்தினை அழிவு சேராது வலியுறுக்கும் பண்டவாணிகரைப் போலக் கைத்தொழுதியின் புண்ணை ஒருவுவித்து வலிய துயரைக் கழித்துப் போரிடத்து வினையிலிருத்தலே விநோதமாகக் கொண்டு இரந்தோர்வாழ நல்கிப் பின்னும் இரப்போர்க்கு ஈதலின் மாறாத மா சிதறிருக்கையைக் கண்டு போவேன் வந்தேன் எனக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க என்பர்.
உரை ஆறு செல் வம்பலிர்இவ்வழியே செல்லும் புதுவோர்களே சினப் போர்ப் பொறைன்சினத்துடன் போரை வெற்றியுண்டாகச் செய்யும் பெருஞ் சேரலிரும் பொறை எனைப்பெரும் படையனோ என்றனிராயின்எத்துணைப்பெரிய படையையுடையவனோ என்று கேட்கின்றீராயின் கூறுவல் கேண்மின் எறு.
இரந்தோர்க்கு எண்ணிறந்த களிறுகளையும் இரப்போர்க்கு அளவிறந்த மாக்களையும் சிதறுதலைக் காண் போர்க்கும் செல்லுமிடந்தோறும் வெற்றியே பெறக் காண்போர்க்கும் பொறையனது படைப் பெருமை யிதற்கு வேட்கை நிகழு மாதலின் எனைப் பெரும் படையனோ என்றனிராயின் என்றார்.
உரை மன்பதை பெயரபகைப்படையிலுள்ள வீரர் அழிந்தோடவும் அரசு களத் தொழியபகையரசர் போர்க்களத்தே பட்டு விழவும் கொன்றுஅப்பகைவரைக் கொன்று தோளோச்சிய வென்றாடு துணங்கைதோளை யுயர்த்திக் கைவீசியாடிய வென்றாடு துணங்கையினை யுடையராய்ப் பட்டு வீழ்ந்த மீபிணத்துஅவர் பிணத்தின்மீது உருண்ட தேயா ஆழியின் உருண்டோடிய வாய் தேயாத சக்கரத்தையுடைய பண்ணமை தேரும்கடுகிச் செல்லுதற் கேற்பப் பண்ணுதலமைந்த தேர்களும் மாவும் மாக்களும்குதிரைகளும் காலாட்களும் எண்ணற் கருமையின்எண்ண முடியாத அளவிலமைந்திருத்தலால் எண்ணின்றோ விலன்எண்ணிற்றிலேன் எறு பகைவர் படைவீரரை மன்பதை யென்றார் வீரர் எனப்படற்குரிய அழியாமை அவர்பால் இன்மையின்.
வீரர் போரில் பகைவரை வென்று அப்போர்க்களத்தே கையை வீசித் துணங்கையாடித் தம்வென்றி மகிழ்ச்சியால் இன்புறுப வாதலின் அக் கூத்தினைவென்றாடு துணங்கை யென்றார்.
பழையவுரைகாரர் வென்றாடு துணங்கைப் பிணம் என்றது ஊர்களிலே யாடும் துணங்கை யன்றிக் களங்களிலே வென்றாடின துணங்கையையுடைய பிணம் என்றவா றென்றும் இச் சிறப்பானே இதற்கு வென்றாடு துணங்கை யென்று பெயராயிற்றென்றும் கூறுவர்.
அரசு களத்தொழிய வென்றதற்குப் பழையவுரைகாரர்அரசைக் களத்திலே உடலொழிந்து கிடக்கக் கொன்றவா றென்றும் கொன்று தோளோச்சிய பிணம் எனக் கூட்டி முன்பு தம்முடன் பகைத்த வரைக் கொன்று தோளோச்சி யாடி இப்பொழுது இவன் களத்திற் பட்டுக் கிடக்கின்ற வீரர் பிணமென அவ் வீரர் செய்தியை அப் பிணத்தின் மேலேற்றிச் சொல்லியவாறாக வுரைக்க என்றும் மீ பிணத்தைப் பிணமீயெனக் கொள்க என்றும் கூறுவர்.
உரை கந்து கோளீயாதுகட்டுத் தறியோடு பிணிப்புண்டற்கு இடந்தராது காழ்பல முருக்கிகுத்துக்கோல பலவற் றையும் சிதைத்து உகக்கும் பருந்தின் நிலத்து நிழல் சாடி உயர்ந்து பறக்கும் பருந்தினது நிலத்திடத்தே வீழும் நிழலைச் சினந்து பாயும்சேண்பரல் முரம்பின்சேணிடமெங்கும் பரந்த பருக்கைக் கற்களையுடைய முரம்பு நில்திலே ஈர்ம்படைக் கொங்கர் ஆ பரந்தன்னஈரிய படையினையுடைய கொங்கருடைய ஆனிரைகள் பரந்து செல்வதுபோன்ற செலவின் பல்யானைசெல வினையுடைய பலவாகிய யானைகளை அவன் தானையான்அவனுடைய தானையிலே காண்பல்காண்கின்றேனேயன்றி அவை இத்துணை யென்று அறிந்திலேன் எறு கந்தினிடத்தே பிணித்தற்கு அடங்காது அக் கந்தினை முறித் தழித்தல் பற்றி கந்து கோளீயாது என்றும் குத்தப்படும் குத்துக்கோல் அவ் யானைகளின் உடலிற் பட்டு ஊடுறுவும் வலியின்மையின் சிதைந்து போவது தோன்ற காழ்பல முருக்கி யென்றும் பொருளல்லாத நிழலையும் பகைப் பொருளாகக் கருதிச் சினவுதற் கேற்ற மதக் களிப்புடைமைபற்றிஉகக்கும் பருந்தின் நிலத்து நிழல் சாடி யென்றும் கூறினார்.
பிணிப் புண்ணா தென்னும் பொருட்டாயகோளீயாது என்னும் எதிர்மறை வினையெச் சத்திரிசொல் முருக்கி சாடி யென்னும் எச்ச வினைகளுடன் அடுக்கி நின்றுசெலவின் என்பதைக் கொண்டு முடிந்தன.
கண்ணுக் கெட்டிய வளவும் பால் நிறைந்த முரம்பு நிலமே காணப் படுதல் பற்றி சேண் பரல் முரம்பு என்றும் நீர் வேண்டிக் கூவல் முதலியன தோண்டுதற்குரிய குந்தாலி முதலிய படைகளைஈர்ம்படை யென்றும் கூறினார்.
இதுகாறும் கூறியது ஆறு செல் வம்பலிர் சினப் போர்ப் பொறையன் ஏனைப் பெரும் படையனோ என்றனிராயின் அவனுடைய தேரும் மாக்களும் எண்ணற் கருமையின் எண்ணின்றோ விலன் அவன் தானையிலே கொங்கர் ஆபரநன்ன செலவின் பல் யானை காண்பல் அவற்றையும் இத்துணைய வென்று எண்ணிற்றிலேன் என்பதாம்.
இனி பழையவுரைகாரர் வம்பலிர் பொறையன் எனைப் பெரும் படையன் எ்னறனிராயின் அவன் தானையிடத்துத் தேரும் மாவும் மாக்களும் எண்ணற் கருமையின் எண்ணிற்றிலன் ஆயின் அவன் தானையின் யானை தான் எண்ணினையோ வெனின் அதுவும் எண்ணினேனல்லேன் கட்புலனுக்கு வரையறைப்பட்டதுபோல ஆபரந்தாலொத்த செலவிற் பல யானையை அவன் தானையானே காண்பல் எனக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க என்பர் இப்பாட்டிற் பொதுப்படப் படையெழுச்சி கூறியதனை உழிஞையரவ மென்றது ஆண்டு அப்படை யெழுங் காலத்து நொச்சி மீதிற் போர் குறித்தெழுந்ததை ஒரு காரணத்தால் அறிந்துபோலும் என்று பழையவுரை கூறியது ஆராயத்தக்கது.
விறல்படப் பாடியாடு மகளாதலின் ஆடுமிடத்து வளைபலவாய வழி ஒன்றினொன்று தாக்கியுடையுமாதலால் சிலவேயணிதல் அவட்கு இயல்பு என அறிக இனி பல்வளையிடும் பருவத்தாளல்லளென்பது தோன்ற இவ்வாறு கூறினாரென்றுமாம்.
உரை மெல்லியல் மகளிர் ஒல்குவனர் இயலிமெல்லிய இயல்பினையுடைய மகளிர் அசைந்து நடந்து மருத வயற்குச் சென்று வள்இதழ்த் தாமரை நெய்தலொடு அரிந்துவளவிய இதழ்களையுடைய தாமரைப் பூவையும் நெய்தற் பூவையும் கொய்து கொண்டு புறவுதொறும் கிளி கடி மேவலர் நுவலமுல்லைப் புலத்துக்குச் சென்று ஆண்டுள்ள புனந்தோறும் வந்து படியும் கிளிகளை யோப்பும் விருப்புடையராய்க் கிளி கடி பாட்டைப்பாட பல்பயன் நிலைஇய கடறுடை வைப்பின்பல்வகைப் பயன்களும் நிலைபெற்ற காட்டிடத்து ஊர்களையும் வெல்போர் ஆடவர் மறம் புரிந்து காக்கும் வில் பயில் இறும்பின்வெல்லுகின்ற போரையுடைய வீரர் மறமே விரும்பிக் காத்தற் றொழிலைச் செய்யும் விற்படை நிரம்பிய காவற் காட்டையுமுடைய தகடூர் நூறி தகடூரை யழித்து பேஎம் அமன்ற பிறழ நோக்கு இயவர்கண்டார்க்கு அச்சத்தை யுண்டுபண்ணும் பகைவரைப் பிறழ்ந்து நோக்கும் பார்வையினையும் பல இயங்களையுமுடைய பகை வீரருடைய ஓடுறு கடுமுரண் துமியச்சென்றுதம்மோடு எதிர்த்தார் தோற்றோடுதற்குக் காரணமான வலி கெடுமாறு மேற்சென்று வெம்முனை தபுத்த காலைஅவரது கொடிய போர் முனையைப் பொருதழித்த காலத்து தம்நாட்டு யாடு பரந்தன்னமாவின்அப் பகைவர் நாட்டிலே ஆடுகள் பரந்தாற்போலப் பரந்து தோன்றும் குதிரைகளையும் ஆ பரந்தன்ன யானையோன் குன்றுஆக்கள் பரந்தாற் போலப் பரந்து தோன்றும் யானைகளையு முடையனாகிய சேரமானது குன்று இயல்பாகவே மென்மைத்தன்மையும் அதனால் அசைந்த நடையு முடையவராதலின் மகளிரை மெல்லியல் மகளிர் ஒல்குவன ரியலி யென்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் மகளிர் இயலி நெய்தலொடு தாமரை யரிந்து கிளிகடி மேவலர் புறவுதொறும் நுவலப் பல்பயன் நிலைஇய கடறு எனக் கூட்டிக் கிளிகடி மகளி்ர் நிலவணுமை யானே மருதநிலத்திலே சென்று நெய்தலொடு தாமரை யரிந்து பின் கிளிகடி தொழிலை மேவுதலையுடையராய்ப் புறவின் புனங்கடோறும் கிளிகடி பாடலை நுவலப் பல்பயங்களும் நிலைபெற்ற முல்லை நிலமென வுரைக்க என்றார்.
வைப்பினையும் இறும்பினையுமுடைய தகடூரென இயையும்.வைப்பின் தகடூர் எனக் கூட்டுக என்றும் ஆடவர் காக்கும் இறுப்பெனக் கூட்டுக வென்றும் பழையவுரைகாரர் கூறுவர்.
பகைவரை நேரே நோக்காது எடுத்தும் படுத்தும் கோட்டியும் பார்க்கும் இயல்புபற்றி பிறழ நோக்கியவரென்றார் பழையவுரைகாரரும்பிறழ நோக்கியவ ரென்றது தம் சினமிகுதியானே மாற்றார் படைத் தோற்றத்தினை நெறியால் நோக்காது எடுத்தும் படுத்தும் கோட்டியும் பலபடப் பிறழ நோக்கும் பகைவராகிய பல்லிய முடையாரென்றவா றென்றும் இச் சிறப்பானே இதற்குப் பிறழ நோக்கியவரென்று பெயராயிற்றென்றும் கூறுவர்.
நெறியால் நோக்கிய வழி படையிலுள்ளாரிற் பலர் இனியரும் நெருங்கிய முறையினருமாய்க் காணப்படுவரென்றும் அக்காலை யவர்பால் கண்ணோடுமாயின் மறம் வாடுமென்றும் கருதிப் பிறழ நோக்குது வீரர்க்கு இயல்பாகலினாலும் அப்பிறழ்ச்சி நோக்கிற்கு ஆண்டு இயம்பும் இயங்கள் துணையாகலினாலும் படைவீரரைப்பிறழ நோக்கியவர் என்றார்.
அப் பகைவர் கொங்கராதலால் அவர்பால் உள்ள யாடுகளின் பன்மையும் ஆக்களின் பன்மையும் உணர்த்துவார் தந்நாட்டு யாடு பரந்தன்ன மாவின் என்றும் ஆபரந்தன்ன யானையென்றும் கூறினார்.
உரை உவ்வரை உவ்வெல்லையில் உள்ள வலம்படு முரசின் வெற்றியிடத்து முழங்கும் முரசுபோல இலங்குவன விழூஉம் அவ் வெள்ளருவி அது முழக்கமும் விளக்கமு முடையவாய் வீழ்கின்ற அழகிய வெள்ளிய அருவிகளையுடைய அதுவாகும் எறு வரை எல்லை.
தோன்றுகின்ற குன்றுகளில் உயர்ந்து அருவிகளை யுடைத்தாய்த் தோன்றும் குன்றினைஅது எனச் சுட்டிக் காட்டுகின்றா ராதலின் உவ்வரை அவ் வெள்ளருவி யதுவே என்றார்.
விளக்கம் கூறவே முழக்க முண்மை பெறப்பட்டது இதுகாறும் கூறியவாற்றால் சில்வளை விறலி செல்குவையாயின் யானையோன் குன்று உவ்வெல்லையில் வெள்ளருவியையுடைய அது என மாறி்க் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க உரை வயங்கு செந் நாவின் மெய்ம்மை மொழியால் விளக்கம் பொருந்திய செவ்விய நாவினையும் படியோர் தேய்த்த ஆண்மை வணங்காதாரை வலியழித்த ஆண்மையினையும் தொடி யோர் தோளிடைக் குழைத்த கோதை மார்ப தொடியணிந்த மகளிர் தோளைக் கூடுதலால் குழைந்த மாலை யணிந்த மார்பையுமுடைய வேந்தே செருவத்தான் உயிர் போற்றலை போரிலே நீ உயிரைப் பொருளாகக் கருதிற்றிலை இரவலர் நடுவண் கொடை போற்றலை பரிசில் வேண்டிவரும் இரப்போர் கூட்டத்திலே கொடுக்குஞ் செயலில் எதனையும் என்றும் வரைதலை யறியாய் பெரியோர்ப் பேணிச் சிறியோரை அளித்தி பெரியோர்களைத் தமராகப் பேணிக்கொண்டு ஆற்றலாற் சிறியராயினாரையும் புறக் கணியாது அருள் செய்கின்றாய் பிரிந்த நின் வயின் நல்லிசை எல்லாத் திசையினும் சென்று பரவியிருக்கும் நின் நல்ல புகழ்கள் கனவினும் பிறர் நசை யறியா கனவிலும் தம்மை விரும்பும் பிறரை விரும்பிச் செல்லாவாயின அனைய அளப்பருங் குரையை அத் தன்மையவாகிய அளத்தற்குரிய குணஞ் செயல்களை யுடையையா யிருக்கின்றாய்.
நாவிற்கு விளக்கம் தான் வழங்கும் மெய்ம்மை மொழியாலும் செம்மை யாதொன்றும் தீமையிலாத சொல்லுதலாலுமாதலின்வயங்கு செந்நாவின் என்றார்.
ஈத்துவக்கும் இன்பத்தாலும் ஈகைக்கண் இசை நிற்பதாலும் வரையாது வழங்கும் வண்மையுடையனாதல் கண்டுகொடை போற்றலையே இரவலர் நடுவண் என்றார்.
ஒருவன் புகழ்க்கு அவன் காரணமாயினும் அவனைத் தனக்கு ஆதாரமாகக்கொள்ளாது அவனிற் பிரிந்துசென்று உலகத்தை ஆதாரமாகக்கொண்டு அவன் மடியினும் தான் மடியாது நின்று நிலவுவது புகழ்க் கியல்பாதலின் நின்வயிற் பிரிந்த நல்லிசை யென்றார்.
புகழ் தன்னைச் செய்தோனிற் பிரியாது அவனோடே கிடக்குமாயின் அவன் பொன்றுங்காற் றானும் பொன்று மென்பதுபட்டுக் குற்றமாய் முடிதலின் பிரிந்த நல்லிசை எனச் சிறப்பித்தார்.
இக் கருத்தேபற்றிப் பழையவுரைகாரரும்பிரிந்த நின் வயின் நல்லிசை யெனக் கூட்டுக என்றும்பிரிதல் தன்னைவிட்டுத் திக்கு விதிக்குகளிலே போதல் என்றும் கூறுதல் காண்க.நின் வயிற் பிரிந்த நல்லிசையெனக் கிடந்தபடியே கொண்டு நின்பானின்றும் பிரிந்து சென்ற நினது நல்லிசைகள் என்பாரு முளர் நின்பானின்றும் பிரிந்து சென்ற என்ற வழி நின்னின் நீங்கிய புகழென்றாகிப் பொருள் சிறவா தொழிதலின் அது பொருளன்மை யறிக.
நீ பெற்றுள்ள புகழ்களைப் பிறர் கனவினும் பெற்றறியார் என்பார் புகழ் மேலேற்றி நின் நல்லிசைகனவினும் பிறர் நசை யறியா என்றார்.நசை யறியா யென்றதனால் நின்பகைமைக்கஞ்சிப் பிறர் கனவினும் நீ பெற்ற புகழ்களைப் பெறுதற்கு விரும்புவதிலர் என்பது கூறியவாறாயிற்று.
கொடை போற்றாமையால் வண்மையும் பெரியோர்ப் பேணிச் சிறியோரை யளித்தலால் செங்கோன்மையும் பிறவும் அளத்தற்கரியவா யிருத்தலால் ஏனைய பிறவும் அத்தன்மையவே யென்பார் அனைய வளப்பருங் குரையை யென்றார்.
உரை அதனால்ஆதலால் நின்னொடு வாரார்நின் விருப்பப்படி யொழுகுதற் கிசையாமல் தம் நிலத்து ஒழிந்து நினக்கு மாறுபட்டுத் தங்கள் நாட்டிலேயே யிருந்து கொல்களிற்று யானை எருத்தம் புல்லென வில்குலை யறுத்துநின்னை யெதிர்த்த பிற வேந்தர் தாம் ஏறிவந்த கொல்லுகின்ற களிற்றி யானையின் பிடரி புல்லென்னுமாறு அவர் ஏற்றுப் பொருத வில்லின் நாணை யறுத்து அவரைக் கொன்று நீ வெற்றி மேம்படக் கண்டும் கோலின் வாரா வெல் போர் வேந்தர்நின் செங்கோற் கீழ்ப் பணிந்து வருதலைச் செய்யாது வெல்கின்ற போர் செய்தலையுடைய வேந்தரது முரசுகண் போழ்ந்துமுழக்கும் முரசின் கண்ணைக் கிழித்து அவர் அரசுவா அழைப்பஅவர்களுடைய பட்டத்தி யானை கதறக் கதற கோடுஅறுத்து இயற்றிய அணங்குடைமரபின் கட்டின்மேல் இருந்துஅதன் கோட்டினை யறுத்துச் செய்த தெய்வத்தன்மை பொருந்திய முறைமையினையுடைய கட்டிலின் மேலிருந்து தும்பை சான்ற மெய் தயங்கு உயக்கத்துதும்பை சூடிப் பொருதலில் அமைந்த மெய்யிடத்தே யுண்டாகிய அசைவுபற்றிப் பிற்ந்த ஓய்ச்சலுடன் நிறம்படு குருதி புறம் படின் அல்லதுமார்பிற் பட்ட புண்ணிடத் தொழுகும் குருதியாற் புறத்தே தெளிக்கப் பட்டாலன்றி மடை எதிர்கொள்ளா கொடுக்கப்படும் படைச்சலை பலியை யேற்றுக் கொள்ளாத அஞ்சு வருமரபின்அச்சம்பொருந்திய முறைமையினையுடைய கடவுள் அயிரையின்கொற்றவை வீற்றிருக்கின்ற அயிரை மலைபோல பெருமபெருமானே நின் புகழ்நிலைஇக் கேடிலவாகநின் புகழ்களும் நிலைபெற்றுக் கெடாது விளங்குவனவாக எறு.
இனிப் பழையவுரைகாரர்நின்னொடு வாரார் தந்நிலத் தொழிந்தென்றது நின்னை வழிபட்டு நின்னோடு ஒழுகா திருத்தலே யன்றித் தம் நிலத்திலே வேறுபட்டு நின்றென்றவா றென்பர்.
நின் விருப்புவழி யொழுகுதற்கு இசைவின்றித் தம் நிலத்தே வறி திருத்தலும் மானமாதலின் போர்க்கு வரலானார் அது செய்யாது பணிந்து நின் கோற்கீழ் வரற்பாலர் என்பார் கோலின் வாரா என்றார்.
கோலின் வருதலே செயற்பாற் றென்பதற்கு ஏது கூறுவார் இடையிலே நிகழ்ந்த நிகழ்ச்சியை யெடுத்தோதலுற்று கொல்களிற்று யானை யெருத் தம் புல்லென வில்குலை யறுத்து என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர்யானை யெருத்தம் புல்லென வில்குலை யறுத்துக் கோலின் வாரா வேந்த ரென்றது முன்பு நின் வழி யொழுகாது ஒழிந்திருந்த வழிப் பினபு தாம் களத்து நின்போர் வலிகண்டு இனி நின் வழி யொழுகுதுமெனச் சொல்லித் தாம் ஏறிய யானை யெருத்தம் புல்லென வில்லின் நாணியை யறுத்து நின் செங்கோல்வழி யொழுகாத வேந்தரென்றவா றென்பர் பகை வேந்தரைவெல் போர் வேந்தர் என்றார்.
இதற்கு முன்பெல்லாம் அவர் செய்த போரனைத்தினும் வென்றியே யெய்தி வந்தமையும் அச்செருக்கே பற்றுக்கோடாக இப்போதும் வந்தாரென்பதும் உணர்த்துதற்கு.
போரிற்பட்டு வீழ்ந்தமையின் அவரது அவ்யானையைப்பற்றி அஃது ஆற்றாது கதறிப் புலம்பிப் பிளிற அதன் கோட்டினை யறுத்து அதனால பலிக்கட்டில் செய்துகொண்ட செய்தியை அரசுவா வழைப்பக் கோடறுத் தியற்றிய கட்டில் என்றும் கொற்ற வைக்குப் பலி யிடுவது குறித்து விழுப்புண்பட்ட வீரர் அதன்மீதிருந்து தம் மார்பிற் புண்னொலொழுகும் குருதி தெளித்து மடை கொடுப்ப தெய்வமும் அதனை விரும்பி யேற்பது குறித்து அக் கட்டிலைஅணங்குடை மரபிற் கட்டில் என்றும் அதன்மீதிருந்து குருதி விரவிய மடை கொடுப்பினன்றி யேலாத தெய்வம் அஞ்சத்தகும் முறைமை யுடைத்தாதல் பற்றி அஞ்சுவரு மரபிற் கடவுள் என்றும் கூறினார்.
தும்பை சூடிப் பொரும்வீரர் பகைவரை யெறிகையில் தாமும் முகத்தினும் மார்பினும் புண்பட்டு மெய்தளர ஓய்ச்ச லெய்தியபோதும் தம் மார்பிற் புண்ணின் குருதியைச் சிறிதும் தயங்காது அள்ளி மடையின் புறத்தே தெறிப்பவாதலின் தும்பை சான்ற மெய் தயங்குயக்கத்து நிறம்படு குருதி யென்றார்.