sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அழகிய மலைகளுள் மேலான ஒளிவீசும் மேருமலை யென்னவும் மாணிக்கத்தையுடைய பாம்புகளுள் வாசுகிப் பாம்பென்னவும் தெளிந்த புனலையுடைய நதிகளில் பாவத்தை விரட்டும் தேவ கங்கை யென்னவும் சுவையுடைப் பொருள்களில் தேவலோகத்திற் கிட்டும் அமிழ்தம் என்னவும் இருளை அகற்றும் ஒளிகள் தம்முள் செஞ்சூரியன் என்னவும் மணமிக்க கூந்தலையுடைய பெண்டிருள் மலையரையன் மகளாகிய பார்வதி எனவும் அருளுடைய சிவனடியார் தம்முள் அச்சுதப் பெயரினராகிய திருமால் எனவும் மக்கட் பிறப்பினருள் விளங்கும் மறையோர் என்னவும் விடுதல் முடியாத தவங்கள் தம்முள் ஆயாமம் பிராணாயாமம் மூச்சடக்குதல் என்னவும் நெருங்கிய புகழுடைய அறங்கள் தம்முள் கொல்லாமை யெனவும் பாவந்தீர் கல்விகள் தம்முள் ஞானநூற்கல்வி யென்னவும் தீயோம்பிச் செய்யும் வேள்விகள் தம்முள் அசுவமேதம் என்னவும் அடைய விரும்பியவற்றுள் குற்றமற்ற செல்வம் என்னவும் துயரந் தீர்க்கும் தானங்கள் தம்முள் அபயம் அளித்தலாகிய நல்ல தானமே யெனவும் திருந்திய மந்திரங்களுள் காயத்திரி மந்திரமே யென்னவும் வரமளிக்கும் விரதங்களில் சிவராத்திரியே யென்னவும் அடைந்த மிருகங்களுள் தூயதாகிய தேவலோகத்துக் காமதேனுவே யென்னவும் நிலைத்த மாதங்களில் மார்கழித் திங்கள் எனவும் தூய நெஞ்சுவந்து அளிக்கும் தானங்களை ஏற்பவருள் தொங்கும் பொற்சடையனாகிய சிவனுக்கு அன்புபூண்ட பெருமையுடைய அடியாரென்னவும் அலைகடலால் சூழப்பட்ட நிலவுலகில் முக்கணுடைய சிவபிரான் மகிழ்ந்து தங்கும் குற்றம் அற்ற நகர்களுக்கெல்லாம் மேம்படும் பொலிவுடையதாகும் தரைமேல் சோலைகள் ஊற்றுக்கள் நிறைந்து குளிர்ந்த விரைந்து ஓடும் நதிகளென்ன தெருக்கள் விரவியுள்ள காஞ்சி மூதூர்.. சாலைகள் நீண்டு அகலமாய்க் குளிர்ச்சிதரும் சோலைகளும் நீர்நிலைகளும் அமைந்து இருப்பதால் நதிகள் உவமையாயின மழுவையும் மானையும் ஏந்தும் கடவுளாகிய பரமசிவனாருக்கு ஐந்தொழிற் கூத்தியற்றும் அரங்கமாகி பேருலகம் போற்ற விளங்கும் அக்கச்சி மூதூருக்கு ஊழிகள்தோறும் வழங்கிய ஆயிரம் பெயர்களுண்டு.
கன்னிகாப்பு என்னும் பன்னிரு நாமமும் அந்நகரின் பெயர்களாகும் வேதம் ஆகம நூல் வடிவமாகி வேர் முதல் முழுவதும் பொன்னாகி செழுமையான கனிமற்றும் பூந்தளிர்கள் அனைத்தும் நவமணிகளாகித் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு அறம் முதலாகிய நால் வகைப் பயன்களையும் அளிப்பதாகி சூரிய மண்டலத்தின் வரை ஓங்க வளர்ந்து நிழல் ஒளி என்றும் பிரியாத வலிமையுடைய திருக்காஞ்சி மரம் நிலைபேறெய்தும் சிறப்பினால் இந்நகரம் காஞ்சி எனும் பெயருடையது ஆயிற்று பண்ணை நீங்காத மெல்லிசையைப் பயிற்றுறும் அழகிய வண்டுக் கூட்டம் வந்து சூழ குளிர்ந்த தேனைச் சொட்டும் பொன்னிற செழுமையான அகன்ற தாமரைப் பூவில் வாழ்க்கையை உடையவன்.
பிரமன் பண்டொரு நாளில் அகிலலோகத்தையும் குற்றமற படைக்கும் ஆற்றலைப் பெற மாதொருபாகனாராகிய சிவனின் திருவடித் தாமரையை மனத்திலிருத்தி மிகவும் தவம் செய்தனன்.
பிறதலங்களில் தங்கிப் பலகால் வருந்திப் பலநாள்கள் தவம் செய்து பெற்றிடும் பேறுகளையெல்லாம் அந்தருவேதியில் சிறிது காலந் தங்கி ஒருதருமம் செய்தால் முழுதும் முற்றுறும்.
அத்தகைய பெருமை உடைய இடத்தில் அன்பர்கள் போற்றிட நிலைபெற்றிடும் நம்மை வழுவாது பூசை செய்து இன்னல் அற்ற படைக்கும் ஆற்றலை நீஎய்துக என்றார் மாதொருபாகர்.
வாளைமீன்கள் அஞ்சி மேலெழுந்து விண் உருவ வெண்மையான அலைகள் உந்தித் தோய்தரும் நீர்த்தடங்கள் விளங்கும் அங்கு அணைந்து சிவன் அருளிய ஆகமவழிச் சிவபூசை யாற்றினான்.
கருணை மிக வுடைய ஏகம்பநாயகர் அருளினைப் பெற்று உலகனைத்தும் படைக்கும் பேராற்றல் பெற்று நீங்கினான் தாமரை மலரில் வாழ்க்கையுடைய பிரமதேவன்.
பிற் காரணங்களும் உள கற்ப காலத்தின் முடிவில் மூவுலகங்களின் சாரம் முழுதும் கசிந்து உருகி அன்புமுதிர்வுற்றுத் தொழுது எழுவாருக்கு ஆனந்தப் பெருவாழ்வு பொலிய உதவும் பெருமாட்டி காமாட்சி மகிழ்ந்திருக்கும் பீடத்தினெதிர் வித்தாக அடங்கிச் செறிந்திருந்தது.
மற்றொரு கற்பத்தில் அவ்வித்தினின்றும் ஒருசிறிது வாங்கி தாமரைப் பூஞ் சேக்கையினனான பிரமன் புவனம் படைத்த காரணத்தால் முடிவில்லாத பெருமையுடைய முப்புவன சாரம் என்னும் பெயரை அடைந்தது.
முறுகியெழும் பசி எனும் நெருப்பை மூட்டி நன்னெறியிலிருந்து பிறழ்விக்கும் வறுமையென்னும் கொடிய கொலையைச் செய்யும் சுறாவினால் பீடிக்கப்பட்டான்.
வன்மீன் சுறா அவன் மேகம் தவழ்ந்தேறும் மணிமாட அரங்குகள்தோறும் தாமரைக் கண் மங்கையர் நடமாடும் சிலம்போசை முகிலினொலிக்கு மாறு ஒலிக்கும் கங்கைநதி புறஞ்சூழ்ந்த காசிநகரை அடைந்தான்.
மணம்விரியும் மலர்த்திரளும் ஒளிவீசும் மணித்திரளும் பெருகிய வெண்சங்கின் திரளும் விளங்கும் அன்னக் கூட்டமும் பலதேசத்தவராகிய மக்கட் கூட்டமும் திரண்டிருத்தல் நீங்காத கங்கைநதியின் தெளிந்த நீரில் படிந்து ஆடி அங்கிருந்து நெடுந்தவம் புரிந்தான்.
உணவு கொள்ளாமல் பட்டினியிருந்து பலநாளும் தவம் செய்யச் சிவபெருமானார் வீற்றிருக்கும் காசிநகர்த் தெய்வம் அவன் முன் தோன்றிச் செப்பும்.
இங்கு அடைந்து உடலை நீத்தவர்கள் முத்தி அடைவரே யன்றி மிக்க அறம் முதலிய நாற்பயன்களை அடைவதில்லை என்று அருளிச் செய்ய மிக்க புகழுடைய நாற்பயன்களையும் ஒருசேர அளித்து என் வறுமை மெலிவினை அகற்றும் பண்புடைய தலத்தை அடைவேன் என்று கூறிக் காசி நகரை விட்டு அகன்றான்.
பற்றிய பேரன்பினொடும் மகிழ்ச்சி நிலவும் பொலிவு நிறைந்த திருவீதிகளையுடைய மதுரை முதலிய ஐந்து தலங்களில் இருந்து அருந்தவம் முயன்றான்.
அந்தந்த மாநகர்த் தெய்வம் எதிர் தோன்றிக் காசிநகர்த் தெய்வம் கூறியவாறே உரைக்கவே நாற்பயனும் ஒருங்கே அளிக்கும் புண்ணியத் தலம் கடல் சூழ் உலகில் இல்லைபோலும் எனக் கவலை கொண்டான் செய்யும் தவமுயற்சியை ஒழித்து உள்ளத்தை உருக்கி எரிக்கும் துயருடன் வழிச் செல்லும்போது எதிரே தேனொழுக இளந்தளிர்கள் நெருங்கிய செண்பகச் சோலை ஒன்றைக் கண்டு அடைந்தான் கயல்மீன் போன்ற விழியை உடைய மகளிரிரைப் போலக் குயிலினங்களால் இனிய மொழி இசைத்து குளிர்ந்த காற்றால் உடலின் வியர்வையை ஆற்றிக் களைப்பை ஒழித்து மயிலினங்களால் நடமாடி மலர் நிழலான் உடலை வருடி நறுமணங்கமழும் சோலையும் பணிசெய்ய அங்கு ஒருபக்கத்தில் இருந்து களைப்பு நீங்கினான் வழி நடந்த களைப்பெல்லாம் மலர்ச்சோலையின் குளிர் நிழலினால் ஒழித்து அங்குத் தங்கியிருந்த சமயத்தில் அவன் முன் இயற்றைய தவத்தின் பயனால் ஆகாயத்தில் நீ குற்ற மற்ற பலவளங்களும் நிறைந்த காஞ்சி மாநகரை அடைவாயாக என்றொரு அசரீரி எழச் செவிமடுத்தான் பேரன்பு அகத்தில் அரும்ப விழியிலிருந்து கண்ணீர் முகத்தில் வழிய கரங்கள் சென்னியின் மீது குவிந்து ஏற காஞ்சி மாநகர் இருக்கும் திசை நோக்கிப் பணிந்து நீங்காத பெரிய உவகை உள்ளத்தைப் பிணிக்கச் சென்று அத்தலத்தை அடைந்தான்.
பெருந்தவத்தைச் செய்த மறையவன் திருப்புவன சாரத்தை அடைந்து உமையம்மையை ஒருபாகத்தில் விரும்பிய சிவபெருமானின் பலதளிகள்தோறும் சென்று வணங்கினான் கலுழும் உமிழும்.
உமையம்மையின் முலைச்சுவடும் வளைத் தழும்பும் அணிந்தருளுகின்றவரும் திருவருளில் அடங்காத அசுரரின் திரிபுரத்தை எரித்தவருமாகிய சிவபிரானின் திருவருளைப் போலப் பலமலரும் ஒருங்கே மலரும் கம்பை நதியின் ஒளிமிக்க நீரில் புனித நீராடினான்.
தேன்சொட்டும் மலர் செறிந்து நறுங்கனி நிறைந்த மாமரத்தின் அடியில் முளைத்த ஏகாம்பரேசர் திருப்பதமும் காமக்கண்ணியின் இருசேவடிமலர்களையும் நாள்தொறும் முப்போதும் வணங்கி அங்கு வைகினான்.
சிலநாள்கள் கழிந்த பின்னர்திருக் காஞ்சிநகர்த் தெய்வம் அவன் முன் தோன்றி நாற்பயனும் ஒருசேர அளிக்கவே உள்ளத்தை வருத்தும் துயரம் அனைத்தும் நீங்கி விலக வானுலகத்தவரும் பொறாமையால் முணுமுணுக்குமாறு நாற்பயனும் போகமும் நுகர்ந்து இன்புற்றான்.
இவ்வாறு விரும்பிய நாற்பயனும் ஒருங்கு ஈந்த அந்த உண்மையினால் இந்நகர் காமபீடம் என விளங்கியதால் காசிமுதலாகிய பழமையான நகரங்கள் ஐந்தும் ஒவ்வாத மேன்மையான புகழ் ஓங்கி விளங்கியது.
எண்ணற்ற வண்டுகள் உழக்கிச் சூழ்ந்து குளிர்ந்த தாதுடன் தேன் துளிர்ப்ப உண்டு தாழ்ந்த இசையில் பண்பாடக் கட்டு விரிந்த தாமரையாகிய வட்டமான அணையில் இருக்கும் தலைவன் பிரமன்.
பாதிமதி அணிந்த சடையுடையவர் அழகுடன் வீற்றிருக்கும் வண்டுகள் பண்போல் முரல வளரும்திருக்கோயிலுக்குக் கீழ்த்திசையில் தேவர்கள் பத்தி கிளர்க்க ஊழ்வினையின் தீங்கினை ஒழிக்கும் உயர்ந்த பூசனை புரிந்த நகரினிடத்தே வானோரும் மாதவரும் ஏனோரும் கூடியிருக்க சிவபிரானுடைய கழல் நினைந்து நெக்குருகி ஈடில்லாத அசுவமேதயாகம் இயற்றத் தொடங்கினான்.
ஓருயிர் இரண்டு உடல்களில் பொருந்தி இருப்பதைப் போன்ற சிறப்பினை உடைய இணக்கத்தை விட்டு நீங்கி தனித்து தவமும் அசுவமேத யாகமும் இயற்றுகின்ற திறம் நோக்கி பிரமனின் மனைவி கலைவாணி சினம் கொண்டாள்.
அழகும் செல்வமும் முத்தியும் தன்னை இறைஞ்சி வழிபட்டு நிற்போருக்கு நாளும் வழங்கியருளும் அம்பிகையின் சேவடிய அன்பினால் தொழுது அவள் அருளைக் கொண்டுபோக விரைந்து.
துனை விரைவு விண்ணுலகத்து தேவர்கள் கலக்கம் அடைய மண்ணுலகத்து மானுடர்கள் அச்சமுற அழகிய மலர்க்கொத்துக்கள் பரந்துகிடக்க நினைத்தற்கு அரிய வெள்ள வடிவங்கொண்டு எழுந்தாள்.
சிகரங்களை உடைய குன்றுகளைப் பெயர்த்து வீசி பெரிய நிலத்தை அகழ்ந்து மோதி எட்டுத் திசைகளிலும் இருக்கும் களிறுகளும் அஞ்சப் பேரொலி செய்து பொன்னும் தேன்மலரும் சந்தனமும் கலந்து மிக விரைந்து சரசுவதி நதி அடையவே குரு நிறம்.
காஞ்சிமாநகரில் வாழ்பவர்களும் அசுவமேத யாகம் செய்யும் வேள்விச்சாலையில் உறைந்தவர்களோடு சரசுவதி நதியின் வெள்ளத்தை நோக்கி அச்சம் கொண்டு மனக்கலக்கம் கொள்வாரானார்.
கன்றுகளுடன் பசுக்களின் தாம்புகளை அறுத்துக் கொண்டு பொன்மணிகளைக் கவர்ந்து கொண்டு விரைந்து ஓட தொன்றுதொட்டு நீண்ட காலம் வழ்ந்துகொண்டிருக்கும் இந்த வளமான மனையும் செல்வ வளங்களும் இந்த வெள்ளத்தால் முற்றும் அழியுமே என்று பெருங்கவலை கொள்வர் சிலர்.
மலைகளைப் போல அலை வீசி மூவுலகும் அஞ்சப் பெருகி வரும் வெள்ளத்தைக் கண்ணால் காணும்தோறும் கருடனைக் கண்ட பாம்பு போல அஞ்சும் நெஞ்சினராகி வாடுவர் சிலர்.
சுவைமிக்க உணவுண்பதை இடையில் நீத்தும் முற்றிய ஆசை பொங்கக் கலவியில் ஈடுபட்டோர் இன்பத்துடன் கூடுதலை இடையில் நீத்துத் திகைத்து உடல் பதைத்து வாடி உயிர் இறுவதைப் போன்றதுமான துயருறுவர் சிலர்.
உலகங்கள் எல்லாவற்றையும் படைக்க வல்லவனாகிய பிரமன் இங்கு தகவுற வேள்வி செய்வதினால் அழிக்க எழுந்த வெள்ளம் இந்த உயரிய நகருக்குள் புகுதாவண்ணம் அதனை ஒதுக்கும் என்பர் ஒரு சாரார்.
தாமரைக் கடவுளாகிய பிரமதேவன் மீது நெருங்கிய சீற்றங் கொண்டு கலைமகள் நல்லநதி வடிவங்கொண்டு வந்து அடைந்தாள் இந்தச்செய்தியை நீயிர் கேட்டிலீரோ?
இல்லக்கிழத்தியாம் கலைமகளே தன் கணவனாகிய பிரமன் மீது சினங்கொண்டு அழிக்க வந்தது நல்ல அழகாக இருக்கிறது என்று கை விரித்துத் திகைப்பர் மற்றொரு சாரார்.
மகிழ்வளிக்கும் ம்னைவியை நீத்து வேறொரு பெண்ணுடன் கூடித் தங்கித் துன்பொழிக்கும் வேள்வியைச் செய்யும் பிரமனே தவறுடையன் அது அல்லாமல் கலைமகளைத் தவறுடையவள் என்று கூறுதற்கு இடமில்லை என கலக்கமடைந்த மனத்துடன் வெம்பி உரைப்பர்ஒருசாரார்.
ஒளிவீசும் மகுடம் அணிந்த பிரமன் ஒரு கயவனைப் போல வேள்வி ஒன்றினை இயற்ற முனைந்து பெருமையுடைய காஞ்சிநகரமெல்லாம் ஊக்கத்தினை இழந்து நைந்து தளர்ந்து அழியுமாறு பெருமையில்லாத கேடு மூளும் வினையைச் செய்தான் என்று ஒருசாரார் மொழிவர்.
செய்யும் வேலை அந்த வேலையினால் வந்தடையும் கேடு மற்றும் இவை போன்றவற்றை முன்பு தீர ஆராயாமல் இலேசாக இந்த வேள்வியைச் செய்ய பிரமன் நினைந்தான் என்று மலர்ப்பூஞ் சேக்கையானை வெறுப்பர் சிலர்.
இவ்வாறு காஞ்சிநகரில் வாழ் மக்கள் துன்புறும் சமயத்தில் தாமரையில் வாழும் பிரமன் இனிச் செய்வதென்னே என்று உள்ளம் மிகவும் இரங்கி ஆராய்ந்து பின்னர் துளசி மாலையினனாகிய திருமாலை அடைந்து வணங்கிச் சொல்லுவான் கடல்சூழ் உலகம் முழுவதையும் காக்கும் நீயே இந்தப் புனல் வெள்ளத்திலிருந்து யான் செய்யும் வேள்வியைக் காத்து யாகத்தின் பயனை யான் பெற அருள் செய்ய வேண்டும் எனத்துயரால் சாம்பிய முகத்தினனாகப் பலமுறையும் வணங்கிக் கூறினான் செந்தாமரை வாழ்க்கையை உடைய அணங்கு வீற்றிருக்கும் திருமார்பனாகிய திருமால் பகைவர்களுக்கு அச்சம் விளைக்கும் முறுவல் சிறிதே பூத்து வேறொன்றும் நினைத்து வருந்தாதே வெள்ளத்தை யானே ஒழிப்பன் என்று பிரமனின் வேண்டுதலுக்கு உடன்பட்டான்.
துளை உள்ள பற்கள் தோறும் விஷத்தினைக் கக்கும் நீண்ட பாம்பாகிய அணையினுடன் ஒய்யென விரைவாகப் போந்து கமலச் செல்வியாகிய திருமகளின் அழகிய முலையாகிய களிற்றின்மேல் வெள்ளநீர் பாயத் துளவத் தண்டார் பசிய முகில் படுத்தது.
வெள்ளிமலைமீது ஓர் நீலக் குன்றம் பரப்பிடை அடைத்துக் கிடந்ததுபோல அழகிய ஆதிசேடனின் மேல் திருமால் பள்ளி கொண்டிருக்கும் தன்மையை படரும் நதியாகிய வாணி கண்டாள்.
சரசுவதி நதி கண்களில் சினத்தினால் நெருப்பினைக் கக்க அண்டமெல்லாம் விண்டு தெரிக்கும்படியான முழக்கத்தோடு திருமாலை விட்டு விலகி மேற்செல்ல திருமால் மீட்டும் மீட்டும் செருக்கோடு தடுத்தான்.
அழிக்கும் கருத்துடன் வரும் வெள்ளத்தைத் திருமால் தடுத்து அகற்றும் என நினைத்து நினைத்து மிக்க மகிழ்ச்சி பூத்த உள்ளக் கருத்தெல்லாம் ஒழிந்து வறுமையுடையனாகி விழிகள் கண்ணீர் உகுக்க வெம்பி மிக அழுங்கித் துன்பக் கடலுள் மூழ்கிப் பிரமன் தொலைக்க முடியாத அச்சம் கொண்டான்.
பாற்கடலைக் கடைந்த அன்று நிறைந்த பல உயிர்களும் அஞ்சக் கொதித்து எழுந்த ஆலகால விடத்தைத் தன் அங்கையால் ஏந்தி உலகெலாம் உய்ய உண்ட உயர்ந்த கருணையாளன் திருவேகம்பத்தில் இருந்தருளும் நிமலன் மலமில்லாதவன் உண்டேதுணை எனத் துணிந்தான்.
இடையிற் கட்டிய ஆடை நெகிழ மார்பில் உத்தராங்கமாகத் தரித்த ஆடை நழுவ மார்பில் பூணூல் அசைந்தசைந்து பின்னிக் கொள்ள சிகை மயிர் அவிழ்ந்து முகத்தை மூட ஓடிச் சென்று கொடி மேகத்தைத் தடவும் மாடங்களை உடைய திருக்கோயிலை அடைந்தான் அடியவர்களுக்குத் தளர்ந்த இடத்து உதவும் பாதுகாப்பு நிதியாகக் காஞ்சியில் அமர்ந்தருளும் மலமற்றவனை இடருற்ற பொழுது எதிரே தோன்றி நீக்கும் கருணையாளனை இதழவிழ்ந்த கொன்றைமாலையை அணிந்துள்ள மாவடிக் குழகனைத் தன்மேல் படர்ந்து வரும் துன்பம் நீங்கும் பொருட்டு நேரே கண்டான்.
தனக்குற்ற துயரத்தை மறந்தவனாய் நீர் பொங்கி வழியும் கண்ணனாய் வேதம் ஒலிக்கும் சிறந்த நாவனாகிய பிரமன் உச்சி மேற் குவித்த செங்கையுடன் மார்பு தரையில் பொருந்த வீழ்ந்து வணங்கி உள்ளம் அன்பினில் திளைத்து சடைக்கற்றை இறைவனாகிய ஏகம்பரிடம் இரக்கலுற்றான்.
இமையவர்களோடு மண்ணுலக மக்களும் அஞ்ச வந்த பிரளயத்தை நீக்கி வருத்தத்தைத் தீர்த்துக் காஞ்சி அணிநகரை அன்று புரந்தாய் அன்று போல் இன்றும் மனமிரங்கி அடியனேன் ஆற்றும் வேள்வியை அழிக்க ஆர்த்தெழுந்து பொங்கி மோதும் அலைகளை எத்திசையிலும் போக்கி எவ்வுயிரும் அஞ்சிக் கலங்குமாறு சினந்து சூழும் வாணிநதியைத் தடுத்தருள வேண்டும் என்றான் இரந்தவர்கள் வெறுங் கையினராகாமல் விரும்பியது நிறைவேற அருள் செய்யும் கருணை வள்ளல் பிறையணிந்த பெருமான் புன்முறுவல் காட்டிக் கஞ்சத் தோன்றலாகிய பிரமனுக்கு அருளிச்செய்வான் .
வாடிய உள்ளம் பொங்கும் மகிழ்ச்சியில் தழைக்கும்படியாக பகைவர்க்கு வருத்தத்தை அருளும் சூலத்தை அங்கையில் ஏந்தும் எம்பெருமானின் திருப்பாதத்தை வணங்கினான்.
அவரிடம் விடைகொண்டு வேதமுடிவுகளும் விண்ணுலகத்தவரும் காணவியலாத குணங்களைக் கடந்த ஞானக்குமரியாகிய காமாட்சியின் சரணத்தை அடைந்து.
கம்பையாற்றின் கரையில் நெருப்பு சுடர்விட்டு எரிவது போன்ற தளிர்களை உடைய ஒப்பற்ற மாவடியிலும் பிறவி நோயெல்லாம் விடைகொண்டு நீங்கும் பஞ்சதீர்த்தத்தின் கரையின்கண்ணும் வெப்பத்தைச் செய்யும் காமமாகிய காட்டை வேரறபறித்து முத்தியையே விரும்பிய சனகன் முதலிய நல்ல தவம் செய்யும் முனிவர்களுடனும் அம்பிகையின் திருப்பாதத்தினை நெஞ்சத்தில் அழுத்தி உண்மையான அன்பு கொண்டு நடுக்கம் அற்று இருந்து குற்றமறத் தவம் செய்தான்.
எழுதிய ஓவியம் என்ன அசைவற இருந்து செய்த தவத்தின் திறத்தை நோக்கித் திருவுளம் மகிழ்ந்து கண்ணிலிருந்து ஒழுகிப் பெருகும் கருணை நதியாய்ப் பாய முகத்தில் புன்னகை பூத்து உலகம் முழுவதையும் பெற்ற அம்மை முன் எழுந்தருளலும்.
தரையில் வீழ்ந்து வணங்கி எழுந்தனன் கைகளை உச்சியின்மேற் குவித்தனன் மீண்டும் தரையில் வீழ்ந்தனன் கவலையை முற்றும் விட்டொழித்தனன் இன்ப வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்தனன் ஆடிப்பாடி மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்தனன் கண்களில் நீர் பெருக்கினன் உடல் முழுதும் புளகாங்கிதம் அடைந்தனன்.
மாலை சூடிய குழலும் அன்பர்களுக்கு அருள்பொழியும் விழியும் ஒளிவிட்டு விளங்கிய திருமுகமும் ஏற்பவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை ஈந்தருளும் திருக்காமும் ஆணவம் கன்மம் மாயை எனும் மும்மலங்களையும் கெடுத்தருளும் திருத்தாளும் ஆகிய அம்மையின் வடிவெலாம் கண்டு ஐம்புலன்களும் ஆரப் பல்காலும் போற்றி நின்று இரந்துகேட்கலுற்றான்.
வாட்கண்னையும் மாலையும் உடைய கருணைக்கடலே கலைமான் கலைமகள் இங்குக் சினங்கொண்ட நதியாகப் படர்ந்து வருதலைத் தவிர்த்தல் வேண்டும் ஒருகணமேனும் காலந் தாழ்த்தினால் பாற்கடலில் தோன்றிய நஞ்சினை அமுதமாக வுண்ட நீலகண்டர் கழலிணையை வேண்டிச் செய்யும் செல்வமலி வேள்வியுடன் வலிய மதில்சூழ்ந்த காஞ்சிப் பெருநகரையும் அந்நதி அழிக்கும்.
என்றாள் அம்பிகையின் அருளைத் தலைமேற்கொண்டு அங்கிருந்தகன்று மயக்கம் கொண்டு சென்ற வாணியை அடைந்து நற்பொருளுடய சொற்களான் மகிழ்வித்து தான் தலைக் கொண்ட்வேள்வியைச் சிறப்புடன் முடிவித்தான்.
வாணியின் வெள்ளப்பெருக்கினைத் தவிர்க்கச் செய்யும் பிரமன் தவத்தின் வலிமையால் சிறிதுபொழுதில் இடும்பையை ஓட்டும் தபோமயம் எனும் பெயரைக் காஞ்சி அணிநகர் அணிந்தது அல் இரவு.
பிரமன் நேரே தோன்றலும் சிறந்த தவமியற்றும் அனைவரும் விருப்பத்துடன் குற்றமிலாத நெஞ்சகம் மகிழ்ச்சி மிக வேதமந்திரங்களை ஓதி முன் நின்று தொழுதனர்.
அத்தகைய பெரிய பயனை யாங்கள் முழுதும் பெறும் வகை யாது அருளுக எனக் கேட்க அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு பிரமன் பாம்பணைப் பள்ளியனாகிய திருமாலிடம் சேர்ந்தனன்.
கொடியன்ன இடையும் பெருத்தமுலையும் அழகிய கோலமும் கொண்ட திருமகள் திருப்பாதங்களை வருட பெரும்பாம்பின் மீது தாமரைக்கண் வளரும் நெடியவனாகிய அரியின் பதமலர்களை நிலத்தில் வீழ்ந்து வணங்கினன்.
நெடிய பாம்பணையினின்றும் எழுந்து நெஞ்சகம் நிறைந்த விருப்பத்துடன் பெரிதும் உவந்து நீ வானவர்களுடன் செப்பமாக இங்கு வந்து அடைந்தது எது விரும்பி என துளவமாலையினனாகிய திருமால் மகிழப் பிரமன் சொல்லுவான்.
என்னையும் நின்னையும் மற்றும் விடைக்கொடி உயர்த்திய நம் மன்னவனையும் ஒருசேர ஓரிடத்தில் காணும் விருப்பமுடைய இவர்கள் என்னை அடைந்தனர்.
மார்பில் அசைகின்ற பிரகாசமான துளசிமாலையினனாகிய அரி அதுகேட்டு உவகையாக கருட ஊர்தியைலேறி பிரமன் முதலியவர்களுடன் ஒளிமிக்க கயிலை வெற்பிற்குச் சென்றனன்.
தேன் துளி ததும்பிய தெய்வீகக் கொன்றையும் ஆத்தியும் கங்கையும் கலந்த தூய திரண்ட சடையராகிய சிவனைத் தொழுவதற்கு அங்கிருந்து ஏத்துதற்கு அருமையான திருக்கோயில் வாயில் எய்தினான்.
பெண்மான் போல் மருண்ட விழியளாகிய அம்மை இடப்பாகத்தைக் கவர்ந்துகொண்ட பழமையானவர்தம் மாளிகை வாயில் காத்திடும் பணி செய்யும் வஞ்சகமற்ற நெஞ்சங்கொண்ட நந்தி தேவர் இப்பொழுது இறைவரைக் காணுதற்குச் செவ்வியில்லை இடத்தை விட்டு நீங்குக எனக் கூறவே மீண்டனன்.
பிறைநிலவு களைப்படையும்படி அலைமோதும் கங்கையினை அணிந்த சடைப்பெருமானின் தாமரைத் திருவடி காண்பதன் பொருட்டுத் தம்மிடத்திற்குப் பெயருதலைத் தவிர்ந்து அங்கேயே பெருந்தவம் ஆற்றலுற்றனன்.
முரலும் வண்டுக்கூட்டம் திரண்டு கூட்டமாகத் தேனுணும் அழகிய தாமரையில் வதியும் பிரமதேவனும் ஏனை அனைவரும் அரியைப் போல அங்கிருந்து தவம் மிக ஆற்றினர்.
மாதொரு பாகரைக் குறித்து நெஞ்சு ஐம்புலன்வழி ஓடாதடக்கித் தவம் செய்தபோது மதசலம் புதிதாக ஊற்றெடுக்கும் யானைமுகக்கடவுள் அவன் முன்னர்த் தோன்றினர்.
ஆயிரம் சூரியர்கள் ஒன்றாகித் திரண்ட பேரொளி உருவில் வந்த விநாயகப் பெருமானை மிக்கபெருங் களிப்புடன் நோக்கி அவருடைய தூயதிருவடிகளைத் தொழுது போற்றினர்.
தூய தவம் உடையவரை மெய்யருட் கடலில் அழுத்திடும் ஒற்றைக்கொம்புடை அண்ணல் யானையாகிய விநாயகப் பெருமான் திருமால் வழுத்திய துதிமொழிகளுக்கு மகிழ்ந்து நிகரிலா முழுமையான பேரருளினால் கூறும்.
அகிலநாயக ராகிய இறைவனும் கருந்தடங்கண்ணியாகிய அம்மையும் காஞ்சிமாநகரில் கம்பையாற்றங்கரையில் வண்டுகள் கூட்டமாகத் தேனுணும் மாவடியில் தங்கினர்.
அத்தகைய தபோமயநகரை அடைந்து மெய்த்தவம் ஆற்றிடின் நீர் விழைந்த யாவையும் அகங்கையில் நெல்லிக்கனிபோலக் கூடும் காண்மின் என விநாயகப் பெருமான் அருளிச் செய்து மறைந்தார்.
விநாயகப்பெருமான் வழங்கிய அருளைத் தலைமேற்கொண்டு அவருடைய கழல் விளங்கும் திருவடியைத் தாழ்ந்து வணங்கி எழுந்துபோய்ப் பழங்கனிந்து உகும் சோலைகள் சூழ்ந்த வண்டினம் முழங்கும் காஞ்சிமாநகரை அடைந்தனர்.
மேகங்கள் தன்மேல் தவழ்தொறும் செறிகின்ற இருளை விலக்கும் மணிகள் ஒளிவிடும் மாடங்களை உடைய காஞ்சிநகரில் பலதளிகளுக்கும் சென்று இறைவரது ஒளிதவழும் சிலம்பணிந்த திருவடிகளைப் போற்றி வணங்கினர்.
ஆரவாரித்து முத்துக்களை எடுத்துவீசி வலிமையான கரையை அழித்து அலையெழுந்து கரைமீது மோதி உடைந்து உலாவும் அறப்பயன்களை எல்லாம் அருளும் கம்பையாற்றின் நீரில் பக்தி மிகும் உள்ளத்தினோடு மூழ்கினர்.
உழை மான்.மேகத்தின் வயிற்றினைக் கீறி உயர்ந்துபோய் தளிர்த்த கிளைகளெல்லாம் வளையுமாறு காய்களைக் கொண்டு தழைத்த ஒரு மாமரத்தின் அடியில் தோன்றிய மானைக் கையில் கொண்ட இறைவனின் திருமுன் அடைந்தனர்.
கண்ட மலர்க்கண்கள் பெரிதும் கண்ணீர் சொரிய மென்மலர்க்கரங்கள் உச்சிமேற் கூம்ப தேக்கிய இன்பத்தில் உள்ளம் திளைப்ப அனைவரும் இறைவனின் இருதிருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கினர்.
ஏலவார் குழலி பாகரை அழகிய நீண்ட சடைமுடியினரைக் கும்பிட்டுச் சுரும்புகள் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரிக்கத் தேனை உமிழ்கின்ற தாமரையவனாகிய பிரமன் மறைமொழிகளால் இறைவனின் திருவடிகளைப் போற்றினான்.
பெருமையுடைய வேதமொழித் துதிகளுக்கு மனம் இரங்கித் தேனீக்கள் கூட்டம் வண்டுக்கூட்டம் முழக்கம் நீங்காத அழகிய மாவின் அடிப் பூரணராகிய ஏகாம்பரர் தாமரைப் பொகுட்டின் மேவிய வேதன் காண வந்து தோன்றி அருளினார்.
வண்டுகள் மலர்களின் தாதினை அளைந்து முரலும் இனிமையை எதிரொலித்து நல்லிசை முறைமுறை இடைவிடாது இசைக்கின்ற தாமரையினோய் நீ விரும்பும் வரத்தினை நிறைவாகக் கொள்வாயாக என்றார்.
கிளர்ந்தெழும் மகிழ்ச்சியுடன் கூடி மேலும் மேலும் வளர்ந்திடும் பக்தியும் மனங்கொளாதபடி எழத் தழுதழுத்த மொழியினனாகித் தாழ்ந்து வணங்கி வண்டுக்கூட்டம் மொய்த்து உணும் தேன்மலர்த் தாமரைத் தலைவன் பிரமன் கூறுவான் பிள்ளை வெண்மதி பிறை.
மிலைந்த அணிந்த.பிறையும் கொன்றையும் கூரிய எயிறு உடைய அரவமும் மிலைந்த நீண்டசடையும் சூலப்படையும் உடைய அமலநாயகனே உம்முடைய அருள் கிடைப்பதற்கு இவ்விடத்தில் திரண்டவானவருடன் விரும்பி நின் திருமுன்னர் அசுவமேத யாகம் செய்வன்.
கீற்றுப் போல விளங்கும் பிறை ஒளிரும் நிறமுடை செஞ்சடையும் திருநீற்று அழகும் திகழும் திருமேனி நிமலர் மாறுபட்டு நின்ற எமனுடைய உயிரைக் குடித்த திருத்தாளினைக் குறித்து மறைநூல்வழி அசுவமேத யாகம் பிரமன் செய்து முடித்தனன்.
தாள் திருவருள் வலிமை யுற்ற மணமுடைய புகைப்படலம் மேலெழுந்து தேவலோகத்தை மொய்த்து கற்பகமரத்தின் தளிர்களை வாடச்செய்யும் வேத நெறிப்படி ஆற்றிய வேள்வியின் விளங்கும் பிறையணி கூத்தனாராகிய இறைவன் விளங்கித் தோன்றினார்.
அச்சமும் அதிசயமும் மேற்கொள விழிகள் கண்ணீர் உகுக்க வீழ்ந்து வணங்கி எழுந்தனர் பிரமனும் திருமாலும் ஏனைய தேவர்களும் குற்றமற்ற தவம் முற்றும் மாதவர்களும் ஒருங்கு அயன் அரி அரன் மூவர்தம் திருவடித் தாமரைமலர்களைத் தாழ்ந்து வணங்கித் தாம் விரும்பியதை அங்கு எய்தினர்.
ஒழித்தற்கு அரிய பிறவித் தொடர்ச்சியை ஒழிக்க சஞ்சித வினையை அழித்திடும் இறைவரின் பதமலரைப் போற்றி அன்பினால் செய்தற்கு அரிய வேள்வியைச் செய்து அயன் இருந்தனன்.
அயன் அரி இருவரும் தம்மால் காணமுடியாத இறைவருடன் இவ்வாறு தங்கியிருத்தலால் மணமலி காஞ்சி மும்மூர்த்தி வாசம் என்றொரு பெயரும் உலகு போற்றப் படைத்தது.
துள்ளி வீழும் இயல்புடைய வெண்மையான அருவி துளை செய்த பாறையின் பெருங்குழியில் புள்ளினம் நீங்காத கிளைகளையுடைய மரப்பொழில் உகுத்த மலர்கள் மேல் மிகுந்த காரணத்தால் பள்ளம் ஈது என்று அறிந்திடாது அங்கு நடமாடும் பனைமரம்போன்ற கையை உடைய வேழம் வீழ்ந்து பிளிறி முன்பு அரக்கன் இராவணன் புத்தியின்றி எடுத்துப் பின் இசை எழுப்பும் செயலை அக்கயிலை மால்வரை காட்டும்.
தேய்ந்துபோன பிறைக் குழவி தான் வளர்ந்து செழிக்க நினைந்து கங்கைநதியின் தூய நீரில் மூழ்கி நெருங்கிய செஞ்சடையாகிய காட்டில் பாம்பினம் சினந்து வலியபடம் விரிக்கும் கொடுநிழலில் பொருந்தி நாளும் அருந்தவம் முயலும் மெல்லிய இதழ்கள் தொடரும் கொன்றை மாலை சூழ்ந்த எழில் ஒழுகும் திருமுடியுடையவர்இறைவர் இறைவர் பெருமையுடைய இன்னிசை ஒலிக்கும் வண்டினங்கள் முரன்று மணமிக்க செந்தேன் வார்ந்தொழுக நெருங்கிய மலர்த்தொடை செருகிய இருள் போன்ற கருங்கூந்தல் இறைவியுடன் கண்கவர் ஒளியுடை குடை நிழலைத் தர சாமரை இரட்ட உயிர்கள்மேல் கொண்ட அன்புடன் பொற்றவிசின் மீது பொலிவுடன் முன்பொருநாள் வீற்றிருந்தார்.
அண்டங்கள் யாவற்றையும் படைத்துக் காத்து அழிக்கும் ஆற்றல் வல்ல பெருமையுடைய கயிலை மலை போன்ற தோற்றமுள்ள நந்தி பெரியதவம் செய்யும் பிருங்கி துண்டீரன் மற்றும் பெருகிய கணநாதர்கள் கார் மேகமும் வெள்ளை எனும்படியாகப் பாற்கடலில் கறுத்துப் பொங்கிக் கொதித்து எழுந்த கொடிய விடத்தை நுகர்ந்ததனால் இருண்ட கண்டத்தை உடைய பெருமானின் சேவடியாகிய செந்தாமரைப் போதினை உளங்கசிந்து போற்றிப் பத்தியில் திளைத்திருந்தனர்.
செவ்வரி பரந்து கருவிழி இருண்டு அகன்று நெடிய இலையுடைய வேல் அம்பு ஆகியவற்றைத் தோற்கடித்து அழகிய செவியில் உள்ள குழை சரிய மோதும் விழிச்சியராகிய சத்திமாதர்கள் எண்ணிலார் திரண்டு நீலகண்டரின் பக்கத்தில் வீற்றிருக்கும் அழகிய ஒளியுடைமுகப் பசிய கொடியாகிய இறைவியின் பரிபுரம் அணிந்த சீறடிக் கமலத்தைப் பணிந்துபோற்றி நின்று இன்பத்தினில் திளைத்தனர்.
அனைவரும் இவ்வாறு இறைவனையும் இறைவியையும் போற்றி வழிபட்டு நிற்கும் வேளையில் தவமுடைய துண்டீரன் முன் செய்த தீவினைப் பயன் தொடரவே அறிவு வேறுபட்டு மாலதி எனும் மலரின் பெயர் கொண்ட ஒரு பெண்ணின் மீது தன்மனம் செல்ல விடுத்தான் இளைத்த நுண்ணிய இடையை மேலும் வருத்தி எழுந்த மதர்த்த பூண்முலை மாலதி என்னும் பெயர் கொண்ட பெண்ணும் அங்கு அம்முனிவனின் காதலை எதிர்கொண்டாள் காதல் பார்வைக் கடைக்கண்ணை அவன் மீது விடுத்தாள் இடையில் மன்மதன் நின்றான்.
இதுவரைக்கும் நான் ஈட்டிய மேன்மையும் தவங்களும் அழிய எம்பிராடியுடன் இருக்கும்அண்ணலார் திருமுன்னர் இத்தகைய பெரிய தீவினையைச் செய்து பாவம் ஈட்டிய வஞ்சகக் கொடியவனாகிய எனக்கு உய்வகை யாது என்று நினைத்து நினைத்து நெக்குருகி பெருமூச்செறிந்து உள்ளமெலாம் பதைபதைத்து மிகவும் வருந்துவான்.
தன்னுடன் நின்று உம்பர்நாயகனின் திருவடியைப் பரவுகின்ற அறியாமையை வென்ற மெய்யடியரை நோக்கித் தன்னுள்ளே தானே நாணுவான் தன்னையே பழித்துக் கொள்வான்தீவிடம் வந்து தாக்கியதென வந்த தீவினையை அஞ்சுவான் ஒழியாத வருத்தத்துடன் நொந்துகொள்வான் அரவணிந்த பெருமானை வழிபட்டு உய்வோம் என உள்ளத்தில் துணிந்து எழுந்தான்.
பெற்ற தாய்க்கு நிகரான குருபத்தினியைத் தோய்ந்து களித்த சந்திரனுக்கும் மனம் இரங்கும் வித்தகனே கடலில் எழுந்து நெருங்கிய தீய விடத்தை திருமிடற்றில் அடக்கி நெறி திறம்பிய தேவர்களுக்கெல்லாம் இனிய வான்பதம் அளித்தருளும் கருணை நாதனே என்னையும் காப்பதுன் கடனே.
பேரறிவாளன் என்று இவ்வாறு பலவகையாகத் துதித்து இறைஞ்சினான் இருகரங்களும் குவிய நெருங்கிய எலும்பெலாம் நெக்கு நெக்கு உடைந்து உருக இருகண்களிலும் கண் நீர் மழைத் தாரையெனப் பொழியக் கனிந்த உள்ளத்தில் கரைபுரண்டெழுந்த பத்தி வெள்ளமாகிய மெய்யருளில் திளைத்தான் மலைவில்லியாராகிய சிவன் திருவுளம் இரங்கி இன்முகத்தராய் அருள்வார்.
பகையரசர்களெல்லாம் வந்து வணங்கும் துண்டீரன் என்னும் மன்னனாகி இவளை மணந்து போகந்துய்த்து காஞ்சிமாநகரில் வதிந்து அரசியற்றிப் பின்னர் நம்முடைய அருளால் இங்கு வந்தெய்தப் பெறுவாய் எனத் திருவருள் புரிந்தார்.
இறைவன் அருளிய வாய்மொழியைக் கேட்டலும் நடுங்கி அண்ணலார் அருகிலிருந்து அவர் அருளிய பணியைச் செய்யும் பேற்றின் உயர்வையும் வந்து அடுத்த மானுடப் பிறவியின் இழிவையும் நோக்கி தெளிவைடையாது மனங்கலங்கினான் இனிமேற் செய்வது யாது என்று கவலையுற்றான் எப்படியும் இறைவனாரின் கருணையே காத்தருளும் என்று எண்ணிக் கசிந்து வணங்கினா விடைகொண்டு புறப்பட்டான்.
இருளைத் திரட்டி அழுத்தியது என இருண்டு நீண்டு இருக்கும் கூந்தலையும் மென்மையான தாமரைமலர் போன்ற முகமும் நெடுங்கண்களையும் கொண்டவள் கல் அழுத்திய காதணி தொங்கிக் கழுத்தில் சுடர் விடும் சிவந்த செவியினையும் கொண்ட வளாகிய மாலதியுடன் புகழுடைய அறம்பொருள் இன்பம் வீடு எனும் நான்கு உறுதிப் பொருள்களையும் எவர்க்கும் சுரந்து அளிக்கும் காஞ்சி என்னும் பெருமையுடைய தலத்தில் மற்போரில் வலிய தடந்தோள் மதுகையுடைய மன்னர்குலத்தில் வந்து பிறந்தான்.
மதுகை வலிமை இளம்பிறை போலும் என வளர்ந்து குற்றமற பலகலைகளும் கற்று மழலைமென்மொழி பேசும் மாலதி மாதை மணந்து காஞ்சியைக் காவல் பூண்டு மாறுபட்டுப் போருக்கு வரும் மன்னர்கள் அனைவரும் அஞ்சி நடுங்கப் பெரும்படை செலுத்திப் பகைக் குறும்படக்கி வெண்கொற்றக் குடை நிழல் கவிப்ப நீதியால் அரசு செலுத்தி வாழ்ந்தான்.
திருமால் வேதன் மற்றும் உள வானவர்கள் யாவரும் பெருமையில்லாத வினைவந்து தங்களை பற்றியதாகப் பதறுவார்கள் ஆரவாரமாக எழுந்து பேரொலியுடன் வரும் கரிய வெள்ளத்தைக் கண்டு ஆலகால விஷமோ என ஐயுற்றனர்.
என சிந்தையில் கலக்கம் உற்றனர் எல்லத்திசைகளைபும் விரவி ஆரவாரித்து எழும் கடல் வெள்ளத்தில்மூழ்கும் முன்னம் குறைவிலாத அபயக் கடலை அடைந்தனர்.நந்தாத குறைவில்லாத.