sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உதாரணமாக கிரேக்க இலக்கியத்தில் சுதந்தரர் தலைமக்களாயமைந்தனர் பரதந்தரர் அதாவது பிறரைச் சார்ந்து வாழ்வோர் இலக்கியத்தின் எல்லைக்கோட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவராயினர்.
அதாவது பண்டைய கிரேக்க இலக்கிய வழக்குப்படி சான்றோர் வழக்குப்படி அழகு குடிப்பிறப்புக்குரிய தொன்றாகவும் அவலட்சணம் நாணுக் குறைபாடுடையாரைச் சேர்ந்ததாகவும் கொள்ளப்பட்டன.
பண்டைக் கிரேக்கத்தில் காதல் என்னும் நூலில் ஃபிளேசிலியர் கூறுவதுபோல அழகு முதலிய பண்புகள் தெய்வத்தால் வழங்கப்பட்டவை எனக் கிரேக்கர்கள் நம்பினர்.
ஃபின்லி கூறுவது சுருக்கமாகவும் விளக்கமாகவும் உள்ளது ஹோமரது காவியங்கள் காட்டும் உலகை ஆழமான கிடைக்கோடு ஒன்று ஒரு கூறாகப் பிரிக்கிறது.
கோட்டுக்கு மேலே அரிஸ்டொய் அதாவது சிறந்த மக்கள் இருக்கின்றனர் பரம்பரையாக உயர்குடிப் பிறப்பாளரான இவர்கள் யுத்த காலத்திலும் சமாதான காலத்திலும் சமூகத்தின் பெரும்பகுதி அதிகாரத்தையும் செல்வத்தையும் உடையாராயிருந்தனர் கோட்டுக்குக் கீழே மற்றையோர் யாவரும் அடங்குவர்.
இவர்கள் யாவரையும் அதாவது பொதுமக்கட் கூட்டத்தைக் குறிக்கும் சிறப்புப் பெயர் ஒன்றும் இல்லை.... இவர்களது விவகாரங்களும் துன்ப துயரங்களும் வீரப்பாடல்களின் உரிப்பொருளாகா... இவ்வெல்லைக் கோட்டை போர் திடீர்த் தாக்குதல் முதலிய தவிர்க்கமுடியாத சந்தர்ப்பங்களிலேயே தாண்டினர்.
சமுதாய அமைப்பில் ஒற்றுமை இருப்பதனாலேயே இலக்கிய நோக்கிலும் வௌிப்பாட்டிலும் ஒற்றுமைகள் தவிர்க்க முடியாதனவாயிருக்கின்றன.
அவைதிக சமயங்களின் பெண் வெறுப்பு புலனடக்கம் துறவு முதலாய கட்டு பபாட்டுக் கருத்துக்களினாலே அமுக்குண்டு பதுங்கி ஒதுங்கியிருந்த காதற் பொருள் மானடக் காதலாகவும் தெய்வீகக் காதலாகவும் நேர்வாழ்வு பெற்றது.
இலக்கிய வரலாற்றினை நாம் உற்று நோக்கும்பொழுது பல்வேறு காலங்களின் சமுதாயத் தேவைகளையும் உந்துதல்களையும் ஒட்டிப் புதிய வடிவங்களிலும் அமைந்துவிடுவதைக் காண்கின்றோம்.
ஞானவுலாவைப் பாடியவர் சிறந்தடியார்களில் ஒருவர் இல்லறத்திலிருந்து சிவலிங்கத்தால் முக்தி பெற்றவர் சேக்கிழார் சுவாமிகளாற் பாராட்டப் பெற்றவர் தம்பிரான் தோழரின் அரிய தோழர் பாணப்பத்திரர் போன்ற தமிழ்க் கலைஞரைப் போற்றிய புரவலர் சேர நாட்டுச் செங்கோலைச் செலுத்தியவர் செழுமிய சிவபக்திக் கிணையான செந்தமிழ் வித்தகம் வாய்க்கப் பெற்றவர்.
இத்துணைச் சிறப்புப் பொருந்திய சேரமான் பெருமாள் நாயனார் இயற்றிய உலாவும் பிற பனுவல்களும் திருமுறைகள் வரிசையில் வைத்து மதிக்கப்படுவதில் வியப்பில்லையன்றோ.
இவ்விலக்கியத்திற்கு இலக்கணங் கண்டவர்கள் பிற்காலத்துப் பாட்டியல் நூலோர் தனது எதிராகக் காக்கும் கூர்த்த மதிநலத்தினால் காலப்போக்கிற் றோன்றக்கூடிய இலக்கிய வடிவங்களுக்கும் வகைகளுக்கும் தொல்காப்பியர் விதி வகுத்துள்ளார் என்று நாமொரு பொதுவிதியை ஏற்படுத்திக்கொண்டு அதனடிப்படையிலே உலாவிலிருந்து சிறுகதைவரை சகலஇலக்கிய முயற்சிகளையும் தொல்காப்பியச் சூத்திரங்களைத் துணைக்கொண்டு விளக்க முற்படுவது இன்றும் காணப்படுகிறது.
தெருவிலே ஏழு பருவத்துப் பெண்களிடையே பவனி வந்த சிறந்த நாயகன் ஒருவனைக் கண்டு அவனை அப்பெண்கள் ஏத்துவதாகக் கலிவெண்பாவினால் இயற்றுவது உரை என்பது பொதுவிலக்கணம்.
ஒரு வகையிற் பார்க்கும்பொழுது இவ்வுலாப் பிரபந்தமானது பல்லவர் காலத்தின் பிற்பகுதியிலே தவிர்க்கமுடியாதபடி அமைந்த இலக்கிய வடிவம் என்றே கூறத் தோன்றுகின்றது.
அதாவது உலாப்போன்ற ஓர் இலக்கியம் தோன்றுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் சான்றோர் இலக்கியங்களைத் தொடர்ந்து மெல்ல மெல்ல உருவாகி வந்தன அவை பரிணமித்த வடிவமே உலா.
உதாரணமாக போர்வைக் கோப்பெருநற்கிள்ளிபால் தனக்குள்ள காதலை எடுத்துக் கூறும் செய்யுட்கள் சிலவற்றை நக்கண்ணையார் என்னும் பெண்பாற் புலவர் யாத்துள்ளார்.
காதற் கிழவனும் கிழத்தியும் பல வகைகளிலும் ஒத்துள்ளவராயிருத்தல் வேண்டும் என்னும் கோட்பாட்டிற்கு அடிப்படையிலே சமுதாய உணர்வு இருந்தது அதாவது சமுதாயத்திலே தலைமக்களாயுள்ளோரே தமக்குள் தூய முறையில் காமக் காதலில் ஈடுபட முடியும் என்பது தொல்காப்பியரின் கருத்தாகத் தெரிகிறது.
அறம் பொருள் இன்பம் ஆகியவற்றின் பெயரில் தூய தாகக் கொள்ளப்பட்டுவந்த அகனைந்திணை விதிகளைத் தகர்த்தெரிந்து கொண்டு காதலை வாய்விட்டுப்பாடி மகிழும் நிலைமை பக்தியியக்கத்தின் காரணமாகவும் காரியமாகவும் அமைந்தது.
பக்தியியக்கமானது சமுதாயத்திலே சாதி குலம் பிறப்பு முதலிய வரம்புகளை உடைத்துக் கொண்டு ஆவுரித்துத் தின்றுழலும் புலையரேனும் அவர்சிவபக்தரெனிற் சிறந்தவரே என்று கூறும் சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துவதுபோல இலக்கியத்திலே ஏற்பட்டு வந்த பல விதிகளை மீறிப் புதிய சிந்தனைப் படைப்புகளுக்கு வழி வகுத்தது எனலாம்.
பல்லவர் காலத்திலே தோன்றிய உலகியற் சார்புடைய நூல்களான நந்திக்கலம்பகம் முத்தொள்ளாயிரம் ஆகியவற்றிலும் அகனைந்திணைக்குப் பொருந்தாத கைக்கிளை சிறப்பாக எடுத்தாளப்பட்டுள்ளது.
இந்நூல்களில் மன்னரைக் கண்டு மகளிர் மையலுற்றுப் பேசுவது போலவே அரனடியார் பாடல்களிலே சிவனைக் கண்டு பெண்கள் செயலிழந்து கூறும் வார்த்தைகளும் அவர்தம் நிலையும் காணப்படுகின்றன.
வீதியிலே பலி கேட்டு வாசல் ஏறும் பிச்சாடன மூர்த்தியைக் கண்டோ அல்லது தில்லையில் நடமிடும் அம்பலக் கூத்தனது கோலங் கண்டோ நெஞ்சைப் பறி கொடுத்த பெண்கள் பாடும் அகப் பாடல்களின் தருக்க ரீதியான வளர்ச்சி நிலையே உலா எனக் கருதலாம்.
நீண்ட தெருவில் நடந்த சிவனார் தன் நெஞ்சைக் கவர்ந்த செய்தியைப் பெண்ணொருத்தி அப்பர் தேவாரத்திற் பின்வருமாறு கூறுகின்றாள் என்று சம்பந்தரும் பலிகேட்டு வந்த பெருமான் பெண்கள் உள்ளம் கொள்ளை கொண்டதாகக் கூறுவர்.
திருப்பைஞ்ஞீலி என்னும் தலம் சென்ற சுந்தரர் பலிக்கு எழுந்தருளும் பெருமான் திருவடிவைக் கண்ட மகளிர் மையல்கொண்டு வினவிய கூற்றாகப் பின்வரும் பாடலைப் பாடியுள்ளார்.
நாங்கள் கொண்டுவந்த பிச்சையை இடமாட்டாதவராயும் போகமாட்டாதவராயும் இருக்கின்றோம் என்று பெண்கள் வாய்விட்டுக் கூறுவதாக அமைந்தது பாடல் கைக்கிளை என்பது ஒரு மருங்கு உளதாய கேண்மை என்று கூறப்படும்.
இவ்வாறு அமைந்த கைக்கிளைத் துறைப் பொருளை எடுத்துக் கொண்டு அதனை நீட்டி வளர்த்துத் தனி யிலக்கிய வடிவாக்கிய பெருமையும் திறமையும் சேரமானுக்கு உரியது.
அகத்துறைகள் நானூற்றை எடுத்துத் தொகுத்துத் தெய்வீக நூலாம் திருச் சிற்றம்பலக் கோவையைத் திருவாதவூரடிகள் செய்தது போலவும் பெருந் திணைக்குள் அடங்கும் மடலூரும் நிகழ்ச்சியை எடுத்துச் சிறிது மாற்றிப் பெரிய திருமடல் சிறிய திருமடல் ஆகியவற்றைப் படைத்த திருமங்கை மன்னன் போலவும் நாயகன் வீதியில் உலாப் போவதைக் கண்ணுற்ற மகளிர் மால் கொள்ளும் பெண்பாற் கைக்கிளைப் பொருளைப் பக்தியும் ஞானமும் கலந்த பனுவலாக்கியுள்ளார் சேரமான் பெருமாள்.
பெருங் கவிஞர் பலரது கவிதைகளை குறிப்பாக நெடும் பாடல்களை நோக்கும் பொழுது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வோர் உளக்காட்சியோ பேரனுபவமோ உருவகமாக அமைந்தது.
பொதுவாகக் கவிஞர் அத்தகைய உருவகம் ஒன்றனையே அணிகளைக் கையாள்பவரேனும் சமயக் கவிஞர்களுக்கு உருவகமே ஆழ்ந்த அனுபவப் பொருளாகவும் அமைந்து விடுகின்றது.
உதாரணமாக திருப்பெருந்துறையிலே தனக்குக் காட்சி தந்த வள்ளல் சிவபுரத்தில் மன்னரைப் போல வீற்றிருப்பதாகவும் அவரைச் சுற்றித் தேவரும் கணங்களும் ஓயாது வேதகோஷமிட்டுக் கொண்டிருப்பதாகவும் அந்தப் பேரவைக்குள்ளே தாமும் சென்ற சேவித்து அவன் தாள் வணங்கிச் சிந்தை மகிழ வேண்டும் என்று உண்மையில் நம்பிய மணிவாசகர் தமது நூலை ஆத்மாவின் பெரு யாத்திரையாகக் காணும்படி பாடினார்.
மேவிய மணிச் சிவிகையில் ஊர்ந்து வந்த அமாத்தியரான வாதவூர் திருக்கைலாயத்திலே குடிகொண்டிருக்கும் சிவபுரத்தரசர் அங்கு தமக்குக் காட்சி அருளும்படி பணிந்த பக்தர்களுக்கு இரங்கிப் பவனி வருவதைப் பெரியதொரு மானதக் காட்சி அனுபவித்துப் பாடியுள்ளார் சேரமான்.
கதையொன்றினை எடுத்துத் திரைப்படத்திற்கு வேண்டிய திரைக்கதையைக் காட்சிகளாகத் தீட்டும் ஆசீரியர் போலச் சிவபுரத்திலே பவனி வரும் பெருமானின் திருக்கோலம் முழுவதையும் நன்கு காணும் வகையில் உலாக் காட்சியாக அமைந்துள்ளார் நாயனார்.
சிவபுரம் ஒரு நகரம் அந்நகரில் ஒரு திருக்கோயில் அக்கோயிலில் வீற்றிருக்கும் சிவபிரான் வீதியுலம் வருவதானது உலகியற் காட்சியைத் தழுவியுள்ளது.
காதன் மடப்பிடியோடும் களிறு வருவதைக் கண்ட நாயனார் மாதர்ப் பிறைக் கண்ணியானை மலையான் மகளொடும் மாதைக் காட்சியாகக் கண்டுருகுவது போலச் சிவபுரத்துத் தெருக்களம் மாளிகைகளும் சிவனையே உணர்த்துகின்றன.
இறைவனே விரும்பிக் கேட்டதாகச் சேக்கிழார் சுவாமிகள் கூறும் உலாவைப் பாடிய நாயனாரும் நிரம்பிய தமிழ்ப் பற்று உடையராய்க் காணப்படுகின்றார்.
தமிழ் தழீஇய சாயலவர் என்று பாடும் பொழுது சேரமானின் செந்தமிழ்த் திறத்தை நினைவு கூறாமற் போக முடியாது தமிழ் வேந்தர் என்று நம்பி ஆரூரைப் பாராட்டுகின்றார் சேக்கிழார்.
இவை யாவற்றையும் நோக்கும் போது பொதுவாக அகப்பொருளையும் சிறப்பாக அதனைச் சார்ந்ததும் சாராததுமான கைக்கிளைத் திணையையும் அடிநிலையாகக் கொண்டு பேரின்ப நெறியில் செந்தமிழ்க்குச் சிறப்புத் தரும் பாக்களைப் பாடியுள்ளார் என்று துணிந்து கூறலாம்.
இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு மேலாகத் தொடர்ச்சியான நாகரிக வளர்ச்சி கண்ட தமிழ் மக்கள் விஞ்ஞானத்தைப் போற்றியே வந்துள்ளனர்.
எனினும் ஆன்மீகத் துறைக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதன்மையின் விளைவாகப் பொருளைப் பற்றிய ஆய்வு மெல்ல மெல்லப் புறக்கணிக்கப்படலாயிற்று.
விஞ்ஞான நோக்கும் அறிவும் மனிதனுடைய கற்பனையின் விளைவல்ல வாழ்க்கைத் தேவைகள் அவசியப் பொருட்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தோன்றுவன அவை.
கிறித்து அப்தத்திற்கு ஏழு நூறு வருடங்களுக்கு முன்னரளவில் தென்னிந்தியாவில் வாழ்ந்த மக்கள் இரும்பின் பண்பையும் பயனையும் அறியத் தொடங்கினர்.
நிலத்தை அகழ்ந்த சவத்தை வைத்துச் சுற்றிவரச் சவப்பொட்டிபோலப் பெருங்கற்களை அடுக்கி வைப்பதே இவ்வடக்கமுறையின் பிரதான அம்சமாகும்.
மண்ணைப் பல்வேறு வெப்ப நிலைகளிற் சுடும்போது அது கறுப்பாகவும் சிவப்பாகவும் நிற வேறுபாடடைகிறது என்பர் மண்ணுடன் அப்பிரக்ம் முதலிய வேறு பொருட்களையும் கலத்தல் வேண்டும்.
நாகரிக வளர்ச்சியின் முதற்படியினைத் தமிழ் மக்களும் உலகத்தின் பிற பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்களைப் போல விஞ்ஞான அறிவின் துணைகொண்டே கடந்தனர்.
அந்த வரலாற்று நிலைக்குப் பின்னர் தமிழ்ச் சமுதாயத்தில் எத்தனையோ மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன தத்துவம் வளர்ந்தது சமயங்கள் நிறுவனங்களாக உருப்பெற்றன.
அவ்வுண்மைகளைக் கோட்பாடுகளாகக் கொண்டு மேலும் புதிய பரிசீலனைகளைச் செய்யவும் அவற்றினை நிரூபிக்கவும் வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது.
பொருட்களும் பிரபஞ்சமும் அநித்தியமானவை என்றும் இறைவன் அல்லது பிரமமே முழுமுதற் பொருள் என்றும் அது சடப்பொருள்களுக்கு அப்பாற்பட்டது என்றும் அத்தத்துவங்கள் கூறும்.
சுருங்கக் கூறின் உலகிலே கருத்து முதல் வாதத்திற்கும் பொருள் முதல் வாதத்திற்குமிடையே நிலவிவரும் முரண்பாட்டினை இங்குத் தௌிவாகக் காணலாம்.
காண்பனவற்றைக் கணக்கெடுத்துப் பஞ்சபூதங்களின் நுட்பத்தை நுணுகி அறியவைப்பது விஞ்ஞானம் எனில் காண்பனவெல்லாம் பொய் காணாதது ஒன்று உண்டு அதனை மனத்தின் துணைகொண்டு தேடு எனக் கூறுவது இலட்சியவாதத் தத்துவம்.
சாங்கியம் சமணம் பௌத்தம் யோகம் முதலிய தத்துவ சமயக் கருத்துக்கள் தமிழ்நாட்டில் பரவிய காலத்தில் விஞ்ஞானச் சாயல் பொருந்திய பல சிந்தனைகள் இலக்கிய நூல்களிலும் தத்துவங்களிலும் எதிரொலிக்கலாயின.
தமிழ் நாட்டிலே சித்தர்கள் இயற்றினவாக இரசவாதம் வைத்தியம் மாந்திரிகம் சாமுத்திரிகாலட்சணம் இரேகை சாத்திரம் வான சாத்திரம் முதலிய துறைகளைச் சார்ந்த நூல்கள் காணப்படுகின்றன.
வீரராகவ ஐயர் இவ்வாறு கூறியுள்ளார் பெரும்பாலான சித்தர்கள் சங்கரரின் ஒருமைவாதத் தத்துவத்தையும் இந்துக்களின் விக்கிரக வழிபாட்டையும் எதிர்த்து மறுத்தவராகவே காணப்படுகின்றனர்.
இதுகாறும் சைவ சாத்திர வரிசையிலே நுழைவதற்கு இடம் பெறாத பஞ்சம நிலையிலே நிற்கும் சித்தர் நூல் அவ்வியாசத்தில் அக்கிரஸ்தானம் பெற்றுவிட்டது.
சைவ சமயத்தைத் தாபித்து உபகரித்த சைவ சமய குரவர்கள் கற்பித்த வழியைக் கைப்பிடித்து ஒழுகும் சைவ மக்களும் சித்தர் நூலை நோக்கவும் இசைவாரா?
தமிழரிடையே நிலவிய சாதியமைப்பின்படி பஞ்சமர் நால் வருணத்துக்குப் புறம்பான வருணத்தார் சித்தர்களைப் பஞ்சம நிலையில் உள்ளோர் என்று கூறுவது உற்று நோக்கத்தக்கது.
சிற்சில பரிபாஷைகளில் தவிர சித்தர்களின் மொழி நடை பழகு தமிழில் அமைந்திருப்பதனால் பாடல்கள் விளக்கம் வேண்டா எளிமையுடையனவாய் இருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கதே.
தேங்கித் தம்பித்து நின்ற சமுதாயத்தில் வலிமையுடன் விளங்கிய பௌதிக வதீத வாதத்தையும் கருத்து முதல் வாதத்தையும் போராடும் மார்க்கம் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.
இரசாவாதத்தினால் கீழான உலோகங்களைப் பொன்னாக மாற்றலாம் என்று பண்டைக் காலத்திற் பலர் நம்பியது போலவே இரசவாதத்தினால் மனித உடலையும் அழியாமல் நிலைக்கச் செய்யலாம் என அவர்கள் நம்பினர்.
அதன்றி உடலை விட்டபின் உயிர் பேரின்பம் அடையுமென்ற கூற்றிற்கு ஆதாரம் கோரி ஆணித்திரமாகக் கேட்டவர்கள் இராசேசுவரவாதிகள் சைவ சமயத்தின் ஒரு பிரிவினராகவே இவர்கள் விளங்கினரெனினும் பொருள்களைப் பற்றிய மெய்ம்மை வாதத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளித்தனர்.
அவ்விரண்டையும் உடலிற் பூசியும் பிற மூலிகைகளையும் திராவகங்களையும் உட்கொண்டும் பல்வேறு சித்திகளைப் பெறலாம் என்று சித்தர்கள் எண்ணினர்.
மற்றோர் இரசவாத நூலாசிரியர் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார் சிதைவற்ற நிலைபேறுடைய உடலினைவிடப் பேரின்ப மயமானது வேறென்ன இருத்தல் கூடும்?
விஞ்ஞானம் சிறப்பு செல்வம் இன்பம் விடுதலை ஆகியவற்றின் களஞ்சியம் அதுவன்றோ என்னுடைய சொந்தப் பரிசோதனைகளின் விளைவாகக் கண்டவற்றையே நான் விளம்புவேன் நான் பரிசோதித்தறிந்த பாதரச ஆய்வுகளே எனது நூலிற் கூறப்பட்டுள்ளன.
சுருதிகளையும் சிமிருதிகளையும் ஆகமங்களையும் பிரமாணமாகக் கொண்ட மாயாவதிகளின் குரலுக்கும் மேற்கூறியவற்றிற்கும் எத்துணை வேறுபாடுண்டு என்பது ஆழ்ந்து கவனிக்கத்தக்கது.
உடல்உலகம் உண்மை என்னும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையிலிருந்தே அவரது விஞ்ஞான நோக்கும் அதாவது பரிசோதனை வேட்கையும் தேவையும் வளர்ந்தன.
உலோக வகைகளை மருந்தாக மாற்றுவதற்கு இரசாயனமும் மாற்றியதன் விளைவு வைத்தியப் பொருளாகவும் கண்ட தமிழ்ச் சித்தர்கள் மக்கள் சாகாமல் வாழலாம் என்னும் உடல் உண்மையை யொட்டியே தமது பரிசீலனைகளைச் செய்தனர்.
உலோகங்களையும் தாதுப் பொருட்களையும் மூலிகைகளையும் தக்க சமயத்திலே பெற்று உரிய தட்பவெப்ப நிலைகளில் வைத்து உகந்த முறையிலே பயன்படுத்துவதற்குப் பருவங்களைப் பற்றிய அறிவு தேவையாக இருந்தது.
விஞ்ஞான முறைப்படி சாமுத்திரிகா லட்சணமும் ஒரு சாத்திரமேயாகும் என்பதை நிரூபித்து லாவதர் சார்லஸ் டார்வின் ஆகியோர் எழுதியிருக்கிறார்கள்.
இவ்வாறு இரசாயனம் தாவர சாத்திரம் வைத்தியம் வானசாத்திரம் உடற்கூறு சாத்திரம் சோதிடம் முதலிய பல அறிவியற் துறைகளிலெல்லாம் சித்தர் வாக்குகளே நமது மரபு முறை விஞ்ஞானத்திற் சிறந்து விளங்குகின்றன.
மக்கள் யாவருக்கும் பொதுவான அறிவியல் துறைகளில் ஈடுபட்ட சித்தர்கள் தமது காலத்துக்குப் போலிச் சாத்திரங்கள் சாதிப் பாகுபாடுகள் குருட்டு நம்பிக்கை வைதிகப் பற்று மதவெறி தூய்மை வாதம் வேத வழக்கு ஆகியவற்றைப் பல வழிகளில் எதிர்த்ததில் வியப்பெதுவுமில்லை.
ஆனால் அதன் காரணமாகவே மெய்ம்மை வாதிகளான அவர்கள் கேவலம் காய சித்திகள் சுயநலமிகள் மாந்திரீகர்கள் சித்த சுவாதீனமற்றவர்கள் என்றெல்லாம் நிந்திக்கப்பட்டனர்.
உன்னதமான அவர்களுடைய விஞ்ஞானப் பரிசோதனைகள் கீழ்த்தரமான மந்திர ஜால வித்தைகளாகவும் கண்கட்டு வித்தைகளாகவும் அலட்சியம் செய்யப்பட்டன.
உலகமளாவிய கண்ணோட்டத்தைப் பெற்றிருந்த மகாகவி பாரதியார் தமது சுயசரிதையில் நாமமுயர் சீனத்துத் தாவு மார்க்கம் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சித்தர்கள் சித்தவைத்தியம் இரசவாதம் முதலியவற்றை வளர்த்தது போலவே சீனத்தாவோயிகளும் தேகவாதம் வைத்தியம் இரசவாதம் முதலியவற்றை உருவாக்கினர்... சீனாவிலே இரசவாதம் தாவோயியத்தின் அடிப்படையிலேயே சுயமாகத் தோன்றியது.
சென்னைப் பல்கலைக் கழக வௌியீடான லெக்சிகன் அகராதியை ஒருவர் புரட்டிப் பார்த்தால் சுமார் முப்பத்தைந்து சொற்கள் பொருட்பெயர்கள் சீனம் என்ற அடைபெற் றனவாகக் காணலாம்.
இதுபற்றிச் சாமி சிதம்பரனார் கூறுகிறார் நமது நாட்டுச் சித்தர்களும் சீன நாட்டுச் மருத்துவர்களுக்கும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகட்டு முன்பே தொடர்பு உண்டு என்று தெரிகிறது... சீன நாட்டு வைத்தியம் நமது நாட்டுச் சித்த வைத்தியம் போலவே சிறந்து விளங்ககின்றது... போகர் என்பவர் தமிழ் நாட்டுச் சித்தர்களிலே ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
இவ்வாறு தமிழ் நாட்டுச் சித்தருக்கும் சீனத் தாவோயிகளுக்கும் வரலாற்றுத் தொடர்புகள் இருந்து வந்தாலும் இரு சாராரில் ஒரு பகுதியினடமிருந்து மறுசாரார் இத் தத்துவங்களைப் பெற்றுக் கொண்டனர் என்று கொள்ள வேண்டியதில்லை.
அவ்வாறு கொள்வது அநாவசியமான பிரச்சினைகளில் எம்மை இழுத்து வீழ்த்துவது மட்டுமின்றிச் சமூகவியற் கருத்துக்களுக்கு முரணாகவும் இருக்கும்.
சமய சம்பந்தமான சிந்தனைகள் புடைபெயர்வது பற்றி உன்னிக்க வேண்டிய கருத்தொன்றைப் பேராசிரியர் தொம்சன் ஈஸ்கிலசும் அதென்சும் என்னும் நூலிற் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
புராதன எகிப்துக்கும் கிரேக்கத்துக்கும் உள்ள தொடர்பைத் தௌிவுறுத்தும் போது பின்வருமாறு எழுதுகிறார் சமயக் கருத்துக்கள் வணிகக் காற்றில் வெகு தூரங்களுக்கும் மிதந்து செல்கின்றன என்பதுண்மையே.
இரு அமைப்புகளுக்கும் பொதுவாக உள்ள அம்சங்களின் முக்கியத்துவத்தை மதிப்பிடுவதற்கு இரு நாட்டுக் கமத்தொழிலின் பொதுவான வரலாற்றுப் பின்னணியில் இரண்டையும் வைத்து நோக்கி இரு அமைப்புகளிலும் காணும் வேறுபாடுகளை அவ்வப் பிரதேசத்தின் சிறப்பான வரலாற்றுப் பண்புகளினடிப்படையில் விளக்க வேண்டும்.
அருமந்த இவ்வெச்சரிக்கையை மனத்திருத்தி சித்தருக்கும் தாவோயிகளுக்குமுள்ள ஒற்றுமை வேற்றுமைகளைச் சுருக்கமாக ஆராய்வோம்.
தாவோ மார்க்கத்தைப் பொறுத்தவரையில் அதன் கூறுகள் பல சீனாவின் புராதன வரலாற்றுக் காலத்திலிருந்து வழிவழி வருகிறதெனச் சில அறிஞர் சுட்டிக்காட்டுவர்.
இந்தியாவிலே தோன்றிய தரிசனங்களுள் சாங்கியம் தொன்றுதொட்டே நிலவி வருவதுபோல தாவோ கருத்துக்களும் மிகப் பழங்காலந் தொட்டே சீனாவில் இருந்து வந்தவை.
பௌத்தம் கொன்பூசியஸ்மதம் முதலியன நிறுவன வடிவமும் அரசாங்க ஆதரவும் பெற்றுத் திகழ்ந்தமையால் அவற்றைப் பின்பற்றுவது எளிதாகவும் பயனுள்ளதாகவும் இருந்தது.
உதாரணமாக கொன்பூசியஸ் மோட்சம் என ஒன்றிருப்பதாக ஏற்றுக்கொண்டு மனிதன் நல்லமுறையில் வாழ்ந்து இறுதியில் அதனை அடைதல் வேண்டும் என்று போதித்தார்.
தமது காலத்துத் தந்தைவழிச் சமுதாயத்தை முழு நிறைவானதாகக் கொண்ட கொன்பூசியஸ் மனிதன் குரவரைப்போற்றி வாழவேண்டுமெனப் போதித்தார் கடமைகளையும் சடங்குகளையும் மனிதர் வழுவாது செய்யவேண்டுமென வற்புறுத்தினார்.
கொள்கையளவில் இவ்வுபதேசங்கள் உயர்ந்தவையாயிருப்பினும் குடும்பம் அரசாங்கம் முதலிய நிறுவனங்கள் மனிதரைக் கட்டுப்படுத்துவனவாயமைந்தன.
கொன்பூசியஸ் அன்பையும் நடுவுநிலைமையையும் எடுத்துரைத்தபோதும் நடைமுறையில் அடக்குமுறைக்கு எதிராக மக்கள் எழாமற் பார்த்துக் கொள்ளும் தத்தவமாகவே அவரது போதனை செயற்பட்டது.
உலகைக் காக்கும் நோக்கங் கொண்டிருந்த கொன்பூசியஸ் தம்மால் அது ஆகாது எனத் தெரிந்தும் அதனைச் செய்ய முனைகிறார் என்று அத்தாவோயிகள் கூறினராம்.
தாவோயிகள் சிலரது கூற்றாகக் கூறப்படும் முற்கூறிய வாக்கியங்கள் அவர்களின் பொதுவான வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைத் திரட்டிக் கூறுகின்றன எனலாம்.
குழப்பமும் கலக்கமும் நிறைந்த உலக வாழ்கையை வெறுத்தொதுக்கிய தாவோயிகள் உலகிலே மாற்றமற்ற நிலையான பொருள் ஒன்று உண்டென்பதை ஏற்க வேண்டியவராயினர்.
இவ்வாறு கொள்ளவும் உடம்பைப் பேணுவதற்கு உகந்த மூலிகைகள் ஔடதங்கள் மந்திரதந்திரங்கள் முதலியவற்றைத் தேடுவது இயல்பாயிற்று.
பிற்காலத்தில் சில தாவோயிகள் கருத்து முதல் வாதத்தின் அதீத செல்வாக்குக் காரணமாகக் காயத்தை பொய்யென்றும் அதிலிருந்து விடுதலை பெறுவதே வாழ்க்கையின் இலட்சியம் என்றும் போதித்தனர்.
சக்தி ஆற்றல் இயற்கை விதி முதலியவற்றை ஓரளவு நுணுக்கமாக ஆராய்ந்த தாவோயிகள் பரம்பொருள் ஒன்றனை ஏற்றுக்கொண்டபோதும் பிரபஞ்சத்தைச் சடவாத அடிப்படையிலேயே விளக்கினர்.
அப்பரிசீலனைகள் வௌித் தோற்றத்திற்கு மாயவித்தைகள்போலக் காணப்பட்டபொழுதிலும் உண்மையில் விஞ்ஞான விருத்திக்கும் பொருள்வாதத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்புடையன.
இயற்கையை அழுத்திக் கூறிய தாவோயிகள் காலக்கிரமத்திலே தவிர்க்கமுடியாதபடி தனியே அவதானிக்கும் படியிலிருந்து பரிசீலனை முறைக்குச் சென்றனர்.
தாவோயிகள் வெறும் அவதானிப்பிலிருந்து பரிசீலனைக்கு முக்கியமளித்ததன் பயனாக அன்றைய கல்வி முறையில் மகத்தானவொரு மாற்றத்தை உண்டாக்கினர்.
நிலமானிய முறையில் வாழ்ந்த உயர்குடிப் பிறப்பாளர் மத்தியிலே உலாவிய சிறு கூட்டத்தினராகிய தத்துவவாதிகள் கையிலிருந்தும் அரசவை சார்ந்த கலை இலக்கிய காரரிடமிருந்தும் விலகி உடலுழைப்பாலும் கைவினைகளாலும் உண்மைகளைக் கண்டறியும் மார்க்கத்தைப் புகுத்தியது.
மரணமற்ற வாழ்க்கையை அளிக்கவல்ல குளிகையைச் செய்யும் பொருட்டு உலைக்களத்தில் தீப்பேணிக் கொண்டிருக்கும் இரசவாதியும் ஐம்பெரும் பூதங்களையும் ஆண் பெண் தத்துவத்தையும் எண்ணி அவைபற்றிய விளக்கத்தால் மன அமைதிபெறும் ஞானியும் பேய்பிசாசுகளை ஒட்டுவதற்காக யந்திரத்தகடுகள் வார்த்து மந்திர உச்சாடனஞ் செய்து மறைவினைகள் புரியும் தாவோயிய மாயவித்தைக்காரனும் அடிப்படையில் ஒரு நிகரானவரே.
பகுத்தறிவு வாதம் மூட நம்பிக்கைகளையும் அறிவுக்குப் பொருந்தாதனவற்றையும் எதிர்த்துப் போராடும் முற்போக்குச் சக்தியென்றும் அறியாமை காரணமாகச் சமுதாயத்திலே சிலர் பெற்றுவரும் தனிச் சலுகைகளை எதிர்க்கும் ஆயுதம் என்றும் பொதுவாக நாம் கருதுவதுண்டு.
ஆனால் பகுத்தறிவின் அடிப்படையிலே எழுந்த சில சிந்தனைகள் வழக்காறற்ற பழமைப்பட்டவன் கடுமைச் சமுதாய அமைப்புடன் இணைந்து மக்களைக் கட்டுப்படுத்தி அமுக்கும் நிலையை அடையும்போது அநுபூதி நெறி புரட்சிகரமானதாக அமைதல் கூடும்.
பகுத்தறிவு வாதமான கொன்பூசியஸ் மதம் புரையோடிப்போன சீனச்சமுதாயத்தின் அடக்குமுறைகள் அத்தனையையும் ஆமோதிக்கும் அரச மதமாக மாறியபோது மறைமுகமாகவும் அநுபூதி நெறியிலும் கூறப்பட்ட தாவோயிய போதனைகள் சமுதாயச் செய்திகளை வேறுவடிவத்திற் கூறின.
தாவோயிகளின் தத்துவார்த்தப் பாடல்கள் ஒருபுறமிருக்க அவர்கள் அக்காலச் சமுதாய அமைப்பை எதிர்த்தவர்கள் என்பது பொதுவாக வற்புறுத்தப்படாத செய்தியாகும்.
கீழைத் தேய ஞானத்தை எடுத்துக் கூறும் அப்பாவித் துறவிகள் என்ற தோரணையில் அவர்களை வருணிப்பவர்கள் தாவோயிகள் கையாண்ட வன்சொற்களை ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பார்த்தல் தகும்.
ஆனால் தாவோயிகளிடத்தும் சித்தர்களிடத்துங் காணப்பட்ட இப்பலவீனத்தையும் குறைபாட்டையும் நாம் அளவுக்கு மீறிப் பெரிது படுத்தலாகாது.
திரு ஹுவைலூ சீன மெய்யியற் சுருக்கம் என்னும் நூலில் குறிப்பிடுவது போல அவர்கள் புராதன சமுதாய வாழ்கையை மீட்டும் அமைக்க விழைந்தனர்.
நமக்குப் பிடிக்காத சபையிலிருந்து நாம் எழுந்து போய்விடுவது போல தமக்குப் பிடிக்காத நிலமானியச் சமூகத்திலிருந்து ஒதுங்கித் தனிவாழ்வு நடத்தினர் தாவோயிகள்.
நீதாம் கூறுவது போல சமுதாயத்திலே பாரதூரமான எழுச்சியையோ மாற்றத்தையோ உண்டுபண்ணாவிட்டாலும் தாவோயிகளின் போதனைகள் தமிழ் நாட்டிலே சித்தர் பாடல்களைப் போல பாமர மக்களிடையே குறிப்பிடத்தக்களவு வழங்கி வந்துள்ளன.
சீன வரலாற்றைப் படிக்கும் பொழுது தாவோ மார்க்கத்தைப் பேணிய மக்கள் தாழ்ந்த நிலையிலிருந்த உழைக்கும் மக்களாகவும் இருந்து வந்தமை புலப்படும்.
இரசவாதம் மாந்திரீகம் மருத்துவம் மருந்தாக்கம் முதலிய செயன்முறைகளை அடிப்படையாக கொண்டியங்கியமையால் ஓரளவிற்கேனும் இகலோக சிந்தையுடையது சித்தர் தத்துவம்.
வளராதது மாத்திரமன்றி வெகு விரைவிலேயே சுற்று முற்றும் செல்வாக்குடன் விளங்கிய மாயாவாதத்திற்கும் கருத்து முதல் வாதத்துக்கும் எதிர் நிற்க மாட்டாது அவற்றுட் கலக்கலாயிற்று.
தமிழ் நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் சித்தர் தத்துவத்திற் பொதிந்துள்ள விஞ்ஞான நோக்கிலும் சமுதாய உணர்வே உயிராற்றலுடன் விளங்கிவந்திருக்கிறது எனலாம்.
சமயத்துறையிலே உயர் வைதிக நெறிகள் சித்தர் தத்துவத்தைப் பஞ்சம நிலையில் வைத்தபோதும் வீறும் தன்னம்பிக்கையும் கருத்துறுதியும் பொருந்திய சித்தர் வாக்குகள் உணர்ச்சி பூர்வமாகச் சமுதாயச் சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ள விரும்புபவர்க்கு உறுதுணையாக இருந்துள்ளன.
அவருக்கும் அவர் காலத்தில் வாழ்ந்த சில சைவ சித்தாந்திகளுக்கும் மூண்ட பகைமைக்கு ஒரு காரணம் அவர் தம்மையொரு சித்தர் எனக் கூறிக்கொண்டமையுமாகும்.
என்று சித்தர் வல்லபம் பாடிய பாம்பாட்டிச் சித்தர் முதலியோர் பாஷையிலேயே இராமலிங்கரும் தமது சித்திகளைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கிறார் தமது மரணமிலாப் பெருவாழ்வுபற்றிச் சொல்லியிருக்கிறார்.
இதனை அவரது எதிரிகள் எவ்வாறு நோக்கினர் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாக நாவலர் அவர்களின் சீடராகிய கனகரத்தின உபாத்தியாயர் அவர் எழுதியுள்ளார் கருங்குழி இராமலிங்கபிள்ளை யென்னுமொருவர் தாஞ்சிவானுபூதி பெற்றவரென்றும் ஓதாதுணர்ந்தவரெண்டும்... அம்மட்டில் நில்லாது செத்தவர்களை உயிர்ப்பிப்போமென்றும் புத்திரரில்லாதவர் களுக்குப் புத்திர பாக்கியங் கொடுப்போமென்றும் குருடர் செவிடர் முதலானவர்களுடைய குறைபாடுகளை நீக்குவோமென்றும் பசித்தவர் களெல்லாருக்கும் அன்னங் கொடுப்போமென்றும் தண்ணீரால் விளக்கெரித்தோமென்றும் அம்மட்டில் நில்லாது மாணிக்கவாசக சுவாமிகள் சிதம்பரத்திலே சபாநாயகருடன் கலந்ததுபோலத் தாமுங் கலப்போமென்றும் இன்னும் இவைபோலப் பல பிரயோசனமற்ற வார்த்தைகளைச் சொல்லிக் கொண்டு திரிவாராயினர்.
இருபதாம் நூற்றாண்டுத் தமிழ்க் கவிதையுலகின் தலைமகன் பாரதி புதுமைக் கவி புரட்சிக்கவி தேசிய கவி மறுமலர்ச்சிக் கவி மக்கள் கவி என்றெல்லாம் பாராட்டப்பெறும் அவன் நவயுகத்தை நாவாரக் கூவியழைத்தான்.
எனினும் பாரதியின் புதுமையைப் பலவாறும் எடுத்துக்காட்டும் இரசிகரும் இலக்கிய வரலாற்றாசிரியரும் அவனுக்கு முன்னோடிகளாக இருந்து கவிவளமூட்டிய இலக்கிய கர்த்தாக்களை எடுத்துக்காட்டுவது குறைவு.
பழமையைப் பழமையாகவும் புதுமையைப் புதுமையாகவும் காணும் எமது இலக்கிய வரலாற்றாசிரியர் ஏற்படுத்தியுள்ள வரலாற்றுக் குருட்டுணர்வின் பிரதிபலிப்பு இதுவெனலாம்.
பாரதியின் புதுமைப்பண்பின் ஆழத்தையும் இயல்பையும் அறிந்துகொள்ளுவதற்கு அவனது சகபாடிகளையும் முன்னோடிகளையும் சேர்த்துத் தெரிந்து கொள்ளல் அத்தியாவசியம்.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து ஆங்கிலேயே அரசாங்கமே திட்டமிட்டு ஆங்கிலக் கல்வியையும் கல்விமுறையும் பரப்பத் தொடங்கியது.
பன்னெடுங் காலமாகத் தேங்கிக் கிடந்த ஹிந்து சமுதாயம்முகலாயப் படையெடுப்பு பிற ஆக்கிரமிப்புகள் முதலியவற்றால் அதிகம் பாதிக்கப்படாதிருந்த ஹிந்து சமுதாயம்ஆங்கிலேயராட்சியில் முற்று முழுதான மாற்றம் பெறத் தொடங்கியிருந்தது.
ஒன்று ஆங்கிலக் கல்வியின் பயனாய் உடலுழைப்பற்ற மதிப்பான துரைத்தன உத்தியோகம் பெற்று வசதியுடன் வாழும் வழி சில இந்தியருக்குக் கிட்டியது இரண்டாவது ஆங்கிலேயரது பொருளாதாரச் சுரண்டல் முறையைப் பின்பற்றிச் சில இந்தியர்கள் முற்றிலும் புதிய வகையான உழைப்புக்குத் தம்மைத் தகுதியாக்கியும் தேவையான பொறியியல் அறிவைப் பெற்றும் கைத் தொழில் முறையில் முன்னேறும் வாய்ப்பைக் கண்டனர்.
பாரதி இந்நிகழ்ச்சியைத் தனக்கேயுரிய முறையில் சுயசரிதையிற் குறிப்பிடுகின்றான் இப்பாட்டில் ஊணர் என்பது விதேசிய ஆங்கிலேயரை.
சிதம்பரம் பிள்ளை கப்பலோட்ட முயன்ற காலை பல்வேறு சூழ்ச்சிகளினால் அச் சுதேசிய முயற்சியை வெள்ளைக்காரக் கம்பெனிகள் முறியடித்ததுபோலவே பாரதியாரின் தந்தையும் முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பின் இயக்கவிதியான மத்ஸ நியாயத்துக்கு சின்ன மீனைப்பெரிய மீன் விழுங்குதல் பலியாகிறார் என்பது தௌிவு.
பாரதி காலத்துப் புகழ்பூத்த எழுத்தாளரும் இலக்கிய ஆசிரியர்களும் முற்கூறிய துரைத்தன மனோபாவமும் ஆங்கிலேயரைப் பின்பற்றி முன்னேற வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையும் உடையராயிருந்தனர்.
ஆங்கிலக் கல்வி இத்தகைய மனப்போக்கு உடையவர்களைச் சிருட்டிக்கும் என்று மக்காலே எல்பின்ஸ்டன் முதலிய பிரபல ஆட்சியாளர் எதிர்பார்த்திருந்தனர்.
இந்திய தேசிய மறுமலர்ச்சியின் உடனிகழ்ச்சியாகத் தோன்றிய புதிய இலக்கியங்களைப் படைத்தோரிற் பெரும்பாலானவர்கள் ஆங்கிலக் கல்வி கற்ற மத்தியதர வர்க்கத்தினரே.
தமது வர்க்க இயல்பு காரணமாக இவர்கள் பலவிதமான போலிச் சடங்குகள் ஆசாரங்களில் அதிகம் பக்தி சிரத்தையற்றவராய் பிரச்சனைகளை வாழ்க்கையின் தேவை கருதி நோக்கினர்.
தாம் கற்ற ஆங்கிலமொழிஇலக்கியத்தில் மட்டுமன்றி உலகமெங்கணும் நவீன வாழ்கை உரை நடையையே சிறப்பிக்கிறது என இவர்கள் கண்டனர்.
தமது வாழ்க்கை நிலையோடொட்டிய அதற்கு இன்றியமையாத புதிய எண்ணங்களும் இலட்சியங்களும் கருத்துப் படிவங்களும் எளிய தௌிவான உரைநடை மூலமாகவே நடமாடுகின்றன என்றறிந்தனர்.
சென்ற நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலே சமயத்துறையிலும் சமூகத்துறையிலும் இலட்சிய வேகத்துடன் முன்னின்றுழைத்த ஆறுமுக நாவலர் போன்றவர்கள் உரைநடையின் முக்கியத்துவத்தை நன்றாக உணர்ந்திருந்தனர்.
ஈழநாட்டுப் புலவர் சோமசுந்தரனார் பாடியுள்ளதுபோல செய்யுள் நடையிலேயே பயின்று வந்த தமிழணங்கிற்கு நல்லை நகர் நாவலர் அக்காரணத்தினாலேயே வசன நடை கைவந்த வல்லாளர் ஆனார்.
வழங்கும் வசன நடைக்கு ஆதர்ஷ மாக விளங்கும் நாவலர் செய்யுள் இயற்ற முனைந்தபோது சம்பிரதாய முறைப்படி சீர்பூத்த கருவி நூல்... என்று தொடங்குவது போன்ற பழைய நடையில் அமைந்தவற்றையே பாடினார்.
கதிரை முருகன்மேல் சில கீர்த்தனங்கள் பாடியுள்ளாரெனினும் பொதுவாக அவர் செய்யுட்கள் அக்காலத்தில் வாழ்ந்து கவி பாடிய மகாவித்துவான் மீனாட்சி சுந்தரம்பிள்ளை வித்துவான் தியாகராசச் செட்டியார் முதலியோர் செய்யுட்களைப்போலச் செய்யப்பட்டவையே.
பாரதி காலத்தில் வாழ்ந்த மிகப் பெரும் வித்துவான்கள் மாத்திரமன்றி முற்கூறிய ஆங்கிலக் கல்வி பயின்ற நவீனர்களும் பழைய பந்தாக் கவிகளையே பாடுபவராயிருந்தனர்.