sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தேவர் பெறும் இன்பத்தை உரை முடைப்படு நாற்றம் மேனிமுடைநாற்றம் நாறுகின்ற வுடம்பு முழுதுமுழுதும் அழுக்காடை போர்த்துஅழுக்கேறிய ஆடையால் போர்த்துக்கொண்டு கடைப்படுதுகளும்தூய்மையற்றதாகக் கருதப்படும் கூளமும் மண்ணும்மண்பொடியும் கஞலிய கூடத்து நிறைந்த யானைக் கூடத்தில் ஓர் புடைஒரு புறத்தே கிடந்து உறங்குவானைபடுத்துறங்கிய அட்டபங்கனை புழுங்கிய மனத்தோடு அண்மிஅருவருத்த மனத்துடன் அருகே சென்று விடைப்பு அருந் தானை வேந்தன் தேவியின் விழைவுவேறுபடுத்தற்கரிய தானையினையுடைய வேந்தனான யசோதரனுக்கு மனைவியாகிய அமுதமதியின் விருப்பத்தை சொன்னாள்சிலவாய சொற்களால் குணவதி மெல்லச் சொன்னாள் எறு.
முடைப்படு நாற்றம் முடையுண்டாகும் நாற்றம் சீவடிதலின் ஈ முதலியன மொய்க்காவண்ணம் போர்த்துக் கிடந்தான் என்பார் மேனி முழுதும் அழுக்காடை போர்த்து என்றார்.
காண்டற்குத் துணிந்து போந்தாளாயினும் அவனது மேனியும் ஆடைப் போர்வையும் இடத்தின் இழிவும் காணக்காண அவட்கு அருவருப்பு நெஞ்சி லெழுந்தமையின் புழுங்கிய மனத்தோடு அணுகினாள்.
வேறுபடுத்தற்கரிய தானை கொண்டு நாட்டுக்கு வேண்டும் காவலை நன்கு செய்யும் வேந்தனாயினும் அவன் தேவிக்கு அக்காவல் பயன்படாதாயிற்றென்பார் விடைப்பருந்தானை வேந்தன் தேவி என்றார்.
உரை கேட்டலும்குணவதி சொல்லியது கேட்டமாத்திரையே அஞ்சும் நெஞ்சன்அஞ்சுகின்ற மனமுடையவனான அட்டபங்கன் எனக்குக் கேடு எய்திற்று என்று எனக்கு நாசகாலம் வந்தது என்று நினைத்து வாட்டமும் நடுக்கும் உற்று மனவாட்டமும் நடுக்கமுமடைந்து மாண்பு இல மொழிந்தாய்தேவியின் பெருமைக்குத் தகாதவற்றைச் சொல்கின்றாய் மன்னன் வீட்டிடும்இதனை யறிந்தால் வேந்தன் கொன்றுவிடுவான் செல்கநீ இப்போதே இவ்விடத்தினின்றும் போய்விடுக என்று ஏவஎன்று சினந்த கூற வேய்புரை தோளி தோழிமூங்கில்போலும் தோள்களையுடைய அமுதமதியின் தோழியாகிய குணவதி காட்டுவ காட்டிஅவன் ஐயுறாது ஏற்கத்தக்க சான்றுகளை எடுத்துக் கூறிக்காட்டி அன்னான் கருத்தையும் கலைத்திட்டாள்அவனுடைய மனக்கருத்தைக் கலைத்துத் தேவியின் விருப்பத்துக்கு இசைவித்துக்கொண்டாள் எறு.
அரசன் கோயிலிற் பணிபுரிவோர் அடங்கிய மனமிலராயின் கேடெய்தல் ஒரு தலையாதலின் கேடெனக் கெய்துமென்று வாட்டமம் நடுக்கமும் கொண்டான்.
தேவிக்குத் தோழியாவாள் அவள் மாண்பிற்கு இழுக்குத் தருவதனைச் சொல்வது தீதாதலின் மாண் பில மொழிந்தாய் என்றும் அவளை அச்சுறுத்திப் போக்கும் கருத்தால் மன்னன் வீட்டிடும் செல்க என்றும் என்றதனோடமையாது அவன் சொல்லக்கேட்டும் குணவதி புடைபெயராமையின் அவனே அவளைப் போக்கக் கருதினானென்பார் ஏவ என்றும் கூறினார்.
இவ்வாறு அவன் மனந்திறம்பானாதலைக் கண்ட குணவதி அவன் ஏற்கத்தக்க சொற்களையும் அவற்றிற்குச் சான்றாகக் காட்டத் தகுவனவும் வழங்கி அவனை மதியுடம்படுத்தாள் என்பார் காட்டுவ காட்டி யன்னான் கருத்தையும் கலைத்திட்டாளே என்றார்.
உரை பண் பெற்ற மொழியாய்பண்ணிசைபோலும் சொற்களையுடையவளே பண்பெற்ற பயன்பண்பாடும் அறிவு பெற்றதனாலடையும் பயனை யானும்பெறற்காகாத யானும் பெற்றேன்இன்று பெற்றேன் எவ்வாறெனில் புண்பெற்ற மெய்யன் புண்கள் நிறைந்த உடம்பினையுடையேன் பொல்லாப் புழுதியில்நல்லதல்லாத புழுதியிலே துளையும்கையன் புரண்டுகிடக்கும் சிறுமையுமுடையேன் மண்பெற்ற இறைவன் தேவிமண்ணுலகத்தையாளும் அரசனுக்கு மனைவியினுடைய மனம் பெற்று மகிழ்வேன்காதலன்பு பெற்று மகிழ்கின்றேனாதலால் எண்பெற்ற தவம்யாவரும் எண்ணி விரும்பத்தக்க தவப் பயனை என்னின்என்னைப்போல யார் பெற்றார்யாவர் பெற்றார்.
புண்பெற்ற மெய்யன் புழுதியிற்றுளையுங் கையன் எனத் தன் நிலைமையை யுணர்ந்திருத்தலின் யானும் பேற்றேன் என்றும் தொடக்கத்தே பண்பிலவாய்த் தோன்றிய மொழிகள் இறுதியில் இன்பப் பயன் தந்தமையின் பண்பெற்ற மொழியாய் என்றும் கூறினான்.
தன் நிலைமையை நோக்க அரசமாதேவியின் இன்பப்பேறு தனக்கு வாய்த்ததற்குத் தன் தவமேயன்றிப் பிறிதொரு காரணமும் காணமாட்டாமையின் என்னின் எண் பெற்ற தவமியார் பெற்றார் என்றான்.
உரை இவ்வகை மொழிவோன் தன்னை இவ்வாறு சொல்லி மகிழும் அட்டபங்கற்கு இறையவன் தேவி அரசன் மனைவியாகிய அமுதமதி மேவும் செவ்வியும் குறியும் செப்பிவரக்கூடிய காலமும் இடமும் உரைத்துவிட்டு சென்றவள்தேவிபாற் சென்ற குணவதி எய்தலோடும் அமுதமதியை நோக்கி யணுகவருதலும் கவ்விய காமத் தீயால்பற்றி வருத்தும் காமத்தீயினால்.கயங்கிய மாலை ஒப்பாள்சாம்பிய பூமாலையை யொப்பவளான அமிர்தமதி நவ்விநேர் விழியாய்மான்போலும் கண்களையுடையாய் நின் கருமம்நீ மேற்கொண்டு சென்ற காரியம் நன்றோநலந் தந்ததோ நவில்கசொல்லுக என்றாள்என்று கேட்டாள் எறு.
யானைக் கூடத்தின் நீங்கி அமிர்தமதி யிருந்த அந்தப்புரத்தை யடைந்தாளென்றற்கு சென்றவள் எய்தலோடும் என்றும் குணவதி மேற்கொண்டு சென்ற காரியம் முடியுமோ முடியாதோ என்ற ஐயம் ஒரு புடை யலைப்ப அவன்பாற் சென்ற காமவேட்கை ஒருபுடை யலைப்ப உணர்வும் உடம்பும் வாடியிருத்தலின் கவ்விய காமத் தீயால் கயங்கிய மாலை யொப்பாள் என்றார்.
உரை நலம்பட்டது என்பாள்நலமாகவே முடிந்தது என்று சொல்லித் தொடங்கிய தோழி பாகனைக் கண்டவாறும்தான் சென்று அவ்யானைப்பாகனைக் கண்டதும் அட்டபங்கன் சீறி அழன்றிட்டவாறும்அட்டபங்கனென்னும் பெயரினனாகிய அவன் சீறிச் சினந்ததும் தேவி இட்டத்திற்குஅரசமாதேவியாகிய அமிர்தமதியின் விருப்பத்துக்கு அவனை இயைவித்தவாறும்அவனை யுடன்படுவித்ததும் கூடற்கு ஒட்டிய குறியும்அவனைச் சென்று கூடுதற்கு நியமித்த காலமும் இடமும் சொன்னாள்குணவதி கூறினாள் ஒள்ளிழைஒள்ளிய இழையணிந்த அமுதமதி உவப்புற்றாள்மகிழ்ச்சி மிகுந்தாள்.
உரை கனிபுரை கிளவிகனிபோலும் சொற்களையுடைய அமுதமதி இகுளைதோழியாகிய குணவதிபால் தரப்படு யானைச்சாரனோடுகூட்டப்பட்ட யானைப்பாகனாகிய அட்டபங்கனுடன் தனிவயின்தனியான ஓரிடத்தே காமங்கனிந்துகாமவேட்கை சிறந்து கலந்தனள் சென்றாள்புணர்ந்துடனொழுகிவருபவள் மன்னன்தன்மேல் மன்னனாகிய யசோதரன்பால் முனிவினை முறுகினள் ஒழுகும்வெறுப்புமிகக் கொண்டொழுகலுற்றாளாக முன் போல் இனியவள் அல்லள் என்கொல் எனமுன்போல் இவள் நம்பால் இன்புறுகின்றாளில்லை இதற்குக் காரணம் யாதாகும் என்று மனத்து எண்ணினான்யசோதரன் தன் மனத்துக்குள்ளே சிந்திக்கலானான் எறு.
அம்மிகுதி அரசனுளத்தே ஐயத்தை யெழுப்பினமையின் முன்போலன்பில ளென்கொல் என்றான் இதனைப் பிறர்பால் கூறி யாராயாது தன்மனத்தகத்தே யெண்ணி ஆராயத் தொடங்கினா னென்பார் மனத்தெண்ணினான் என்றார்.
உரை அவை அரசு விடுத்து அரசவைக்கண் வந்திருந்த அரசர்களைத் தத்தம் இருக்கைக்குச் செல்லவிடுத்து மெய்யால் அறுசினன் ஒப்பபுறத்தே மனத்துட் சிறிதும் சினம் இல்லான்போலக் காட்டி உரையலன்யாவரோடும் ஏதும் சொல்லாடலின்றி அமளிதன்மேல்தன்னுடைய படுக்கையின்மேல் கிடந்து மன்னன் உறங்குதல் புரிந்த போழ்து மன்னனாகிய யசோதரன் பொய்யுறக்கங் கொண்டிருக்கையில் விரைகமழ் குழலிமனம் கமழும் கூந்தலையுடைய அமிர்தமதி மேவிஅவனருகேபோந்து மெய்த்துயில் என்றுமெய்யாகவே உறங்குகின்றான் என்று கருதிக் கொண்டு காமத்துறையினள்காமவின்பந்துய்க்கும் களவு நெறியினளாய் பெயர்ந்துபள்ளியறையினின்றும் நீங்கி தோழி குறிஇடம் துன்னினாள்தோழிகுறித்த குறியிடத்தை யடைந்தாள் எறு.
அமிர்தமதியின் ஒழுகலாற்றிற் பிறந்த ஐயம் நாளுக்குநாள் மிகுந்து யசோதரன் நெஞ்சை யலைத்தமையின் அரசவைக்கண் இருந்து செய்யும் முறைமைக்கண் கருத்துச் செல்லாமையின் அரசவை விடுத்து என்றும் விட்டானாயினும் பிறர் அயிராமைப் பொருட்டு வெகுளியைப் புறத்தே காட்டாதொழுகின னென்றற்கு மெய்யாலறு சினனொப்ப என்றும் கூறினார்.
உறங்கினானென்னாது உறங்குதல் புரிந்த போழ்து என்றார் புரிந்த என்றதனால் காண்பவர் மெய்யாகவே உறங்கு கின்றானென உணரத் தோற்றினா னென்பது பெற்றாம்.
மணங் கமழும் குழலியாதலின் அமிர்தமதி வந்து தான் உறங்குதலைக் கண்டேகுவதைக் கண்ணாலன்றி மனத்தா லறிந்துகொண்டமை தோன்ற விரைகமழ் குழலி யென்றார்.
களவுக் காமத்துறையில் ஒழுகுகின்றாளாதலின் உடனே அவ்விடத்தினின்றும் நீங்குவது தோன்ற பெயர்ந்து என்றும் குறியிடம் துன்னினாளென்றும் கூறினார்.
உரை மன்னன்அமிர்தமதி செல்லக்கண்ட யசோதரன் துயிலினை யொருவிதான்கொண்டிருந்த பொய்யுறக்கத்தை விடுத்து சுடர்க்கதிர்வாள்சுடருகின்ற ஒளிக்கதிர்களை வீசும் வாட்படையை கையேந்திகையில் ஏந்திக் கொண்டு மயல் உழைவழிமயங்கியோடுகின்ற மானொன்றைப் பின்பற்றி செல்கின்ற வாள் அரிஏறு போலசெல்லுமொரு சிங்கவேறு போல கயல்விழியவள்தன் பின்னே கயல்மீன் போலும் கண்களையுடைய அமிர்தமதியின் பின்னேகரந்தனன் ஒதுங்கிமறைந்து சென்று.ஆங்கண் அக்குறியிடத்தே செயலினையறிதும் என்றுநிகழும் நிகழ்ச்சியைக்காண்பாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு செறிந்தனன் மறைந்து நின்றான்யாரும் அறியாவகையில் ஒடுங்கி மறைந்து நின்று நோக்கினான் எறு.
பிறர் காண்பரென்ற அச்சத்தால் அடிக்கடி சுற்றுமுற்றும் பரக்க விழித்துப் பார்த்துக்கொண்டே சென்றாளென்றற்கு அமிர்தமதியைக் கயல் விழியவள் என்றார்.
தன்னிருப்புப் பிறர்க்குத் தெரியாமல் பிறர் மெல்லப் பேசுவதும் தான் நன்கு கேட்கக்கூடியதாயுள்ள இடத்தையடைந்து மறைந்திருந்தானாகலின் செறிந்தனன் என்றார்.
உரை கடையன் கீழ்மகனாகிய அட்டபங்கன் எதிர் நோக்கிவந்து அக்கமலப்பாவை திருமகளைப்போல்வாளாகிய அவ்வமிர்தமதியின் கருங்குழல் கையால் பற்றி கரிய கூந்தலைத் தன்கையால் பற்றி இடைநிலம் செல்ல ஈர்த்திட்டு அவ்விடத்திற்கும் குறியிடத்திற்கும் இடைக்கிடந்த நிலத்தில் அவளை இழுத்துக்கொண்டு சென்று துடியிடை துவள நிலத்திடை வீழ்த்து உடுக்கைபோலும் இடையினையுடைய அவளை நிலத்தில் தள்ளிக்கிடத்தி இருகையினாலும் ஓச்சி இருகைகளாலும் ஓங்கி புடை வலமிடமாகிய இருகன்னத்திலும் பல புடைத்து பலமுறையும் அடித்து தாழ்த்த பொருளிது புகல்க காலந்தாழ்ந்துவந்த காரணத்தைச் சொல்லுக என்னா என்று துகைத்திட்டான் உதைத்து வருத்தினான் எறு.
கமலப்பாவை யைக் காண்பவன் அன்புடன் வழிபட்டு அவளருளைப்பெறாது அவளருமையு முணராது வருத்துதல் பற்றி அட்டபங்கனைக் கடையன் என்றும் கமலப்பாவையாயினும் கடையனைச் சார்வாளேல் இத்துன்பத்தையே யடையற்பாலள் என்றற்கு கமலப்பாவை என்றும் கூறினார்.
குறித்த காலத்து வாராது தாழ்த்தமையின் குறியிடத்தினீங்கி வெளியே போந்து அவளது வருகை நோக்கிச் சினந்திருந்தவன் கண்டமாத்திரத்தே சீறிப்பாய்ந்து அவள் கூந்தலைப்பற்றி ஈர்த்துக்கொண்டு அக்குறியிடத்துக்குச் சென்று நிலத்திற் றள்ளிப் புடைத்து உதைத்து வருத்தினானென்பதாம்.
இதுபோலும் வருத்தம் எவராலும் எப்போதும் அவ்வமிர்தமதிக்கு நிகழ்ந்த தின்மையின் துவளத் துகைத்திட்டானே என ஆசிரியர் வருந்திக் கூறுகின்றார்.
உரை இருளினால் அடர்க்கப்பட்டஇருட்கூட்டத்தால் நெருக்கப்பட்ட எழில்மதிக் கடவுள்போலஅழகிய முழுமதியம் போல தேவிஅரசமாதேவியாகிய அமிர்தமதி வெருளியால் மிதிப்புண்டுஅட்டபங்கன்பாற்சென்ற கழி காதலால் நெஞ்சடைப்புண்டு ஐது விம்மிய மிடற்றளாகி மெல்லிதாக வீங்கிய கழுத்தினையுடையளாய் தெருள்கலாள்தன் தீயொழுக்கத்தின் தீமையை யுணராளாய் உரையுமாடாள்ஒருசொல்லும் சொல்லாது சிறிது போது அசையசிறிது நேரம் அயர்ந் திருந்தாளாக கண்ட பார்த்த மருளியான் மனமருட்கையுடையனான அட்டபங்கன் மயங்கிதான் ஆராயாது வருத்தியதற்கு மனம் வருந்தி மாதர் மலரடிஅமிர்தமதியின் தாமரைப்பூப் போன்ற பாதத்தை சென்னிவைத்தான் தலையில் வைத்து வணங்கினான் எறு.
மனத்தே அவன்கட் சென்ற கழிகாமத்தால் வேறுபடாளாயினும் அவன்தன் குழல்பற்றி யீர்த்துப் புடைத்து வீழ்த்தித் துன்புறுத்திய தாற்பிறந்த ஆற்றாமையால் மிடறுவிம்மி அசைவு கொண்டாள் என்க.
ஆற்றாது பெருவருத்தமும் நோயுமெய்தற்பாலாள் வெருளி மீதூர்ந்தமையின் சிறிதே விம்மினாள் என்பார்ஐதே விம்மிய மிடற்றளாகி என்றும் இத்துணைத்துன்பமெய்தியும் தன் தவற்றினை யவள் உணர்ந்தில ளென்பார் தெருள்கலாள் என்றும் தன் வருத்தத்தைப் புலப்படுத்தியோ அவனோடு காதலன்பால் புலந்தோ ஏதேனு மொன்றுகூறின் அவன் வேறுபட்டு நீங்குவனென்ற அச்சத்தால் வாளாவிருந்தா ளென்றற்கு உரையுமாடாள் என்றும் அவனை வணக்கும் வாயிலாதலின் சிறிது போதசைய என்றும் கூறினார்.
தான் செய்த துன்பத்தையும் அதனால் அமிர்தமதி ஆற்றாது அசை வுற்றதும் நினைந்து கண்டு மனம் மருண்டு தெளிந்த அறிவின்மையின் அவள் காலில் வீழ்ந்து வணங்கினான் என்றுணர்க.
உரை தையலாள்புணர்ச்சி வேட்கையளாகிய அமிர்தமதி தேறிஅசைவுநீங்கி மகிழ்ந்துஅட்டபங்கன் செயல் கண்டு மனம் மகிழ்ந்து மெல்லநோக்கிதன் கண்களை மெல்லத் திறந்து பார்த்து ஐயஐயனே வெய்ய நீ என்னால் விரும்பப்பட்ட நீ முனிவு செல்லல்யான் காலம் தாழ்த்து வந்தது குறித்து வெறாதேகொள் மேதினிக்கு இறைவன் தன்னோடுமண்ணரசனான யசோதரனுடன் அரசவைஅரசர் வந்திருக்கும் அவைக்கண் ஆசனத்தின் உம்பர்அரசுகட்டிலின் மேல் இருந்து திருவோலக்கமிருந்து வெய்ய பாவங்கள் செய்தேன்நீ வெம்மை கொள்ளத்தக்க குற்றங்களைச் செய்துவிட்டேன் விளைந்ததுநிகழ்ந்தது இதுவே விளம்பலன்இதனை முன்னரே தோழிவாயிலாகத் தெரிவியா தொழிந்தேன் என்னைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டுகிறேன் என்றாள்என்று சொன்னாள் எறு.
அட்டபங்கனால் அமிர்தமதியுற்ற வருத்தம் திருட வந்தோனைத் தேள்கொட்டியது போல்வதாகலின் மெய்யே யசைவுற்றாள் என்று கோடல் அவட்குப் பொருந்தாமை காண்க.
தான் இழைத்த துன்பத்தால் தன்பால் முனிவுற்றுத் தன்னை வெறுத்து ஒறுப்பாளோ என அஞ்சி யலமந்து நோக்கும் அட்டபங்கற்கு அவ்வச்சத்தைப் போக்குங் கருத்தினளாதலின் மகிழ்ந்து நோக்கினா ளென்றார்.
அட்ட பங்கன் அரசவைக்கண் அரசரிருக்கும் திருவோலக்கக் காட்சியினைக் கண்டறியாதவனாதலின் அவற்கு அது விளங்க ஆசனத்தின் உம்பர் அரசவை யிருந்து என்றாள்.
அவன் தன்னைத் துன்புறுத்தியது நினைந்து வருந்தாமைப்பொருட்டு யான் செய்தன பெருங் குற்றங்கள் அவற்றிற்குத் தகவே நீ ஒறுத் தனை யென்பாள் வெய்ய பாவங்கள் செய்தேன் என்றாள் அட்டபங்கனுடன் கூடி அவனிருக்குமிடத்தில் இருக்கும் இருப்புத் தனக்குப் புண்ணியப் பயனாகக் கருதுவது தோன்ற இது கூறினா ளென்றுமாம்.
விளைந்தது இதுவாயினும் இதனை முன்னறிந்து தோழிவாயிலாகத் தெரிவிக்கவேண்டுவது நெறியாகவும் அது செய்யாது குற்றப்பட்டேனென்பாள் விளம்பலன் என்று கூறினாள்.
உரை பொற்பகம் கழுமிதேவர்வாழும் அழகுமிக்க பொன்னுலகத்தே பொருந்தியிருந்துயாவும் புரந்துபல் வகையுயிர்களையும் காத்து அரந்தை இனிது தீர்க்கும் கற்பகம்அவற்றிற்குண்டாகும் துன்பத்தைத் தீர்த்து இன்பம் நிறைவிக்கும் கற்பகமரத்தை கரந்து கண்டார்மறைந்து சென்று கண்ணிற்கண்டு கையுறப்பெற்றவர் கையகன்றிடுதலுண்டோஅதனைக் கைவிட்டு விடுவரோ?
எற்பகம் காதல்கொண்ட எனக்குஉடல் முழுதும் நின்பாலெழுந்த காதலே நிரம்பியுள்ள எனக்கு காளைகாளை போல்வாய் இனிஇப்பொழுது இவ்வணம்இவ்வுலகத்தே நின்னின்கற்பகம் போல் கிடைத்துள்ள நின்னைக்காட்டிலும் வேறு ஓர் துணைவரும் உண்டோவேறே சிறந்த காதலர்தாமும் உண்டோ.
பெறற்கரிதாதல் பற்றி கரந்து கண்டார் என்றும் அதனைக் கைப்பற்றித் தமக்கே உரிமை செய்துகொள்வதன்றி இழந்துவிடுதற்கு எவரும் விரும்பாரென்றற்கு கையகன்றிடுதலுண்டோ என்றும் கூறினாள்.
எனவே தானும் அவனைக் கைவிடாமையினை அமிர்தமதி வற்புறுத்தியவாறும் அதற்கு ஏதுவாக அட்டபங்கன் தான் துன்புறுத்தியதுகொண்டு அவள் தன்னைக் கையகன்றிடுவாளென அஞ்சியவாறும் அதனை இவ்வமுதமதி யுணர்ந்து கொண்டவாறும் பெற்றாம்.
கண்ட வேந்தன் உள்ளத்தே இருவரையும் கோறற்கு உணர்வெழுந்து அடங்குதல் உரை என்றலும்என்று அமிர்தமதி அட்டபங்கற்கு உரைத்ததும் மேயமன்னன்ஆங்குப் போந்துநின்று கேட்ட மன்னன் சீறிவெகுண்டு எரிஎழ விழித்துகண்ணில் தீப்பொறி பறக்க நோக்கி இவர்தம்மைஇவ்விருவரையும் வாள்வாய் கொன்றுவாட்படையால் கொலைசெய்து கூற்றுண இடுவல்யமனுக்கு இவர் உயிரை உணவாக்குவேன் என்று ஒன்றினன்என்று கொல்லற்கும் ஒருப்பட்டானாக கரத்துவாாளும்கையிற்பற்றியிருந்த வாட்படையும் உள்ளத்து உணர்ந்ததுஅவன் உள்ளக் கருத்தை உணர்ந்ததுஉணர்ந்து கொல்லுதற்கு மேலெழுந்தது இடைசென்று விலக்கிஇடைப்புகுந்து அதனை மறித்து நின்றுகீழே விழாது நிற்குமாறு ஓர் தெளிந்துணர்வுஒருதெளிந்த வுணர்வு எழுந்ததுபிறந்து அக்கொலைவினையைத் தவிர்த்தது எறு.
உரை மாதரார் எனையரேனும்மகளிர் எத்துணைக் கொடிய குற்றம் புரிந்தாராயினும் வதையினுக்கு உரியர் அல்லர் கொல்லுதற்கு உரியவராகார் பேதை இவனும் பேதையாகிய இவ்யானைப்பாகனும் பெண்ணின் அனையன் ஆண்மகனாயினும் பெண்மகளையே யொப்பன் பிறிதும் ஒன்று உண்டு வேறொன்றும் உண்டு ஏதிலார் மன்னர் பகைவராய்வந்த வேந்தருடைய சென்னி இடுதலுக்கு உரியவாளின் முடியைத் துணித்தற்குரிய வாளினால் தீதுசெய் சிறுபுன்சாதி குற்றமே செய்கின்ற அறிவின்மையையுடைய அற்பவினத்தாரை சிதைத்தலும் திறமன்று கொல்வது மறவேந்தர்க்குத் தகுதியன்று என்றான் என்று நினைத்தான் எறு.
பிறர்க்குப் பொருளாயினாளைக் காதலித் தொழுகுதலின் அட்டபங்கனைப் பேதைதான் இவனும் என்றும் பிறன்மனை நயவாமை ஆண்மையாதலின் நயக்கு மிவன்பால் ஆண்மையில்லை யென்றதற்கு பெண்ணின் அனையனே என்றும் தனக்குள் கூறிக்கொண்டான்.
பகைவேந்தர் ஏதிலாராயினரேயன்றி ஆண்மையிலும் மறத்திலும் குறைந்திலராலின் அவரைத் தீண்டற்குரிய இவ்வாள் சிறுமையும் புன்மையும் சேரக்கொண்டுள்ள இவரைத் தீண்டிக் கொல்லுதல் அதற்குத் தீதாம் என்பான் சிதைத்தலும் திறமன்று என்றான்.
புன்மை ஈண்டுக் கீழ்மை மேற்று.. உரைகனவரை யனைய மார்பன் பெரிய மலைபோன்ற மார்பையுடைய வேந்தனான யசோதரன் இனையனபலவும் சிந்தித்து இவை போல்வன பலவும் எண்ணி இழிப்பொடு பழித்தும் இருவரையும் இகழ்ந்தும் பழித்தும் அமையாது வளைபுனையவர்கள் போகம் வளையணியும் மகளிரது இன்பத்தை நெஞ்சில் புறக்கணித்து மனத்தால் அருவருத்து வெறுத்து மீண்டு திரும்பத் தன் பள்ளியறைக்குப் போந்து கடிகமழ் அமளி ஏறி மணங்கமழும் அணைமீது கிடந்து தனி முனி களிறு போல தனித்துச் சினங்கொண்டிருக்கும் யானைபோல தான் நினைவெய்துகின்றான் தானே தனக்குள் எண்ணமிடலானான்.
அந்நினைவுகட்கிடையே அமிர்தமதியின் செய்கையை இழித்தும் அவளது மனப்புன்மை காணாது அன்புற்றொழுகிய தன்னைப் பழித்தும் தனக்குள்ளே நொந்துகொண்டானென்பார் இழிப்பொடு பழித்தும் என்றும் அதுவே யேதுவாக ஏனையெல்லா மகளிரது இன்பத்தையும் நெஞ்சில் வெறுத்தான் என்பார் புனைவளையவர்கள் போகம் நெஞ்சிற் புறக்ககணித்திட்டு என்றும் கூறினார்.
புனைவளையவர்கள் என ஏனையெல்லா மகளிரையும் புறக்கணித்து அமிர்தமதியை விலக்கி வேறு மகளிரை மணத்தற்கென ஓர் எண்ணம் எழுந்தமை தோன்ற நின்றது.
உரைஇக்கடைப்படுகாமம் இந்த இழிவான காம வேட்கையானது எண்ணமது அலாமை பண்ணும் நெஞ்சில் நிகழும் எண்ணங்களை நல்லவையாகாவாறு செய்யும் இற்பிறப்பு இடிய நூறும் குடிப்பிறப்பென்னும் குன்றம் இடிந்து துகளாமாறு செய்யும் மண்ணியல் புகழை மாய்த்து மண்ணுலகத்தே நிற்கும் புகழைக் கெடுத்து வருபழி வளர்க்கும் அது நின்றவிடத்தே வந்தடையும் பழியை மிகுவிக்கும் மானத்திண்மையையுடைக்கும் மானமாகிய திண்மை நிலையைத் தகர்த்தெறியும் ஆண்மை திருவொடு சிதைக்கும் ஆண்மையினையும் செல்வத்தினையும் அழித்து விடும் சிந்தை கண்ணொடு கலக்கும் மனத்தையும் கண் முதலிய பொறிகளையும் நிலைகலங்கச் செய்யும் என்றான்.
ஒருவர் செய்யும் புகழுக்கு அவரன்றி அவர் வாழிடமாகிய மண்ணுலகு ஆதாரமாதலின் மண்ணியல் புகழ் என்றும் பழி பாவம் வந்தாலன்றி அப்புகழ் மாயாதாகலின் அப்புகழ் நின்ற விடத்தே வந்து நிற்கும் பழி யென்றார்.
காமம் கதுவிய மனத்தார்க்கு அதனால் நுகரப்படும் இன்ப நினைவும் அதற்கு அரணும் ஆக்கமாவனவுமன்றிப் பிற நலந் தீங்கு காணும் நல்லாரய்ச்சி நிகழாமையின் சிந்தை கலக்கு மென்றும் பொருள்களின் உண்மை நிலையைக் காணும் கண்ணறிவும் சொல்வார் சொல்லின் தூய்மையும் நலமும் கேட்கும் செவியறிவும் பிறவும் நிகழாமையின் கண்ணொடு கலக்கும் என்றும் கூறினான்.
உரை உருவினொடு அழகுதானும் நிறமும் அழகும் ஒளியமை குலனும் புகழ்பொருந்திய குடிப்பிறப்பும் பேசின் ஆராயுமிடத்து திருமகளனைய மாதர் இவளையும் திருமகளையொப்பவளாகிய இவளையும் சிதைய தன்மனம் கெடும்படிச்செய்து சீர் இல் கருமலி கிருமியன்ன சிறப்பில்லாத பலபிறப்புக்கட்குரித்தாகிய புழுவையொத்த கடை மகற்கு அடிமைசெய்யும் கீழ்மகனொருவனுக்கு அடிமைப்பணி செய்யப்பண்னும் துருமதி மதனன் செய்கை தீய புத்தியையுடைய காமன் சேட்டையை துறப்பதே துறந்து நீங்குவதே சிறப்பது மேன்மை என்றான் என்று நினைத்தான் எறு.
பல்வகைப் பாவங்களை யுடைமைக்கு அட்டபங்கனுற்ற குட்டநோய் அறிகுறியாதலின் அவன் பல பிறப்புக்கட்குரியனாதல் பெறப்படுதலின் சீரில் கருமலி கிருமியன்ன கடைமகன் என்றான்.
பெண் மக்களில் மிகச் சிறந்தாளொருத்தியை ஆண்மக்களுள் இறப்பவும் கடைப்பட்டானொருவனை விரும்பி யவற்கு அடிமையாக்கலின் காமனை துருமதி மதனன் என்று இகழ்ந்தான்.
மருவினர்க்கு உரியளல்லள் தன்னைச்சேர்ந்தவர்க்கே உரியவளல்லள் புண்ணியமுடைய நீரார் புணர்ந்திட புண்ணியமுடையோர் போந்தவழி புணர்ந்து அவரையடைந்திருந்து நீங்கும் பின்பு அவர் மாட்டும் தங்காது நீங்குவாள் பெண் இயல் பெண்களின் இயற்கையும் அனையதன்றோ அத்தன்மைத்தேயாகும்.
இவர்கள் பெயர்கள் மற்று இவர்கட்குப் பெயர்வகைதான் வேறு கண்ணிய இவர்கள் தம்மை இயல்பால் ஒருதன்மையராகக்கருதப்படும் இவர்களை யாமும் கடப்பதே நாமும் துறந்து போவதே கருமம் செயற்பாலது என்றான் என்று தனக்குள்ளே முடிவுகொண்டான்.
பள்ளமுதுநீர்ப் பழகினும் மீனினம் வெள்ளம் புதியது காணின் விருப்புறூஉம் கள்ளவிழ் கோதையர் காமனோடாயினும் உள்ளம் பிறிதா யுருகலுங் கொண்ணீ என்றார் வளையாபதியுடையாரும் என வறிக.
உரை மற்றைநாள் மறுநாள் மறைபுலப்படாமை முன்னாளிரவிற்போந்து மறைந்திருந்து கண்டதும் பின்பு மனத்தே துறவு கொள்ளக்கருதியதும் பிறரறியாவகை மறைத்துக்கொண்டு முன்போல் வழக்கம்போல இன்பச் சுற்றமாயவர்கள்சூழ இன்பந்தரும் உரிமை மகளிரும் ஏனை மகளிரும் சூழ்ந்துவர வந்து துணிவிடன் அரசவையின்கண் இருந்த எல்லை அரசுகட்டிலில் வீற்றிருந்தபோது மா மன்னன்தேவி பேரரசனாகிய அவனுடைய தேவியான கற்றைவார் குழலி கற்றையாய்த் திரண்டு நீண்ட கூந்தலையுடைய அமிர்தமதி வருமுறை மரபின் ஓர் அரசியாவாள் வருதற்குரிய முறைப்படியே மெல்ல வந்து மெத்தென வந்து காவலன்பால் இருந்தாள் அரசன் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தாள் எ று.
முன்போலென வேண்டாது கூறியதன்பயன் அகத்தின்கண் நிகழும் உவப்புக் காய்ப்புக்களை முன்னறிந்து காட்டிவிடும் முதுக் குறைவுடைய முகமும் அது செய்யாதிருந்த செம்மையினை வற்புறுத்தலாம்.
இயல்பாகவே இன்பத்துறையில் எளியனா யொழுகினானாதலின்அவ்வின்பச் சுற்றத்தை இப்போது விலக்குவதால் மறை புலப்படுதற் கேதுவாமென்று கருதி இன்பச் சுற்றமாயவர்கள் சூழ வந்தானென்றார்.
உரை நரபதிமக்கட்கு அரசனாகிய யசோதரன் நகை விளையாடல் மேவி இன்ப விளையாட்டை விரும்பி விரலினின்று மிகை விளைகின்ற கைவிரலினின்று மேலெழுந்து துவண்டு வீழ்கின்ற நீலமலரினின் நீலமலரால் வீசலோடும் அமிர்தமதியின்மேல் மெல்ல எறிந்ததும் புகைகமழ் குழலி நறும்புகையூட்டப்பட்ட கூந்தலையுடைய அவ்வமிர்தமதி சோர்ந்து ஆற்றாது அறிவு சோர்ந்தாள் போல பொய்யினால் பொய்யாக மெய்யை வீழ்த்தாள் இருக்கையிலே சாய்ந்தாளாக திகைகமழ் நீரின் நாற்றிசையும் மணம் கமழும் பனிநீர் கொண்டு தேற்ற உழையிருந்தார் தெளிவிக்க மெல்லியல் மெல்லிய இயல்பினளாகிய அவள் தேறினாள் அறிவு தெளிந்தாள்.
அரசவைக்கண்ணிருக்கும் வேந்தர் தம் கையில் தாமரை குவளை முதலிய பூக்கள் வைத்திருத்தல் மரபாதல்பற்றி யசோதரன் கையில் நீலப்பூ விருந்தமை கூறினார்.
துவண்ட பூவினிடத்து மென்மைமிக்கு எறிந்தவழிப் புதுப்பூவின் வன்மையுமின்றி மெத்தென்றிருக்குமாதலின் அதனா லொருவர் எத்துணை மெல்லியராயினும் வருத்தமுறுவரால்லராதலின் சோர்ந்து என்றும் பொய்யினால் மெய்யை வீழ்த்தாள் என்றும் கூறினார்.
உரை புரைபுரை தோறும் வேர் முதல் நுனிவரையெங்கனும் நீர் சோர்பொள்ளல் நீர் சுவர்கின்ற துவாரங்களோடு கூடிய இவ்வுருவிற்றாய இந்தப் புல்லிய வுருவத்தையுடைத்தான இருநிறமலரினால் கரிய நிறமுடைய நீலப்பூவினால் இவள் உயிர் இன்று ஏகலுற்றது.
இவ்வமிர்தமதியின் உயிர் இப்போது நீங்கும் நிலையையடைந்தது அரிதினில் வந்தது மிகவரிதாக மீண்டுவந்தது என்று என்று என்று பலமுறையுஞ்சொல்லி அவளுடன் அசதியாடி அமிர்தமதியுடன் விளையாட்டாகப் பேசியிருந்து விரகினில் தந்திரமாக விடுத்து அரசவையினைக் கலைத்துவிட்டு மன்னன் வேந்தனாகிய யசோதரன் வெய்துயிர்த்தனன் இருந்தான் தனித்ததோரிடத்தே பெருமூச்செறிந் திருந்தான் எறு.
நீலமலர் நீர்ப்பூவாதலின் அதன் வேர் தண்டு இலை காம்பு முதலிய உறுப்பெல்லாம் உள்ளிற் புழையுடைமைகண்டு புரை புரைதோறும் நீர் சோர்பொள்ளல் இவ்வுருவிற்றாகிய இருநிறமலர் என்று விதந்து கூறினான் இதனால் நீர்வற்றியவழி இதன்பால் வன்மை சிறிது மின்றாகவும் இதனைத் தன்மேல் வீசியது இவட்கு உயிரைப் போக்குவதாயிற்று இவ்வாறு இவள் உயிர் நீங்கும் நிலை யெய்தியது மெய்யன்று பொய்ந்நடிப்பு என்று குறித்தானாதலின் இன்று இவளுயிர் ஏகலுற்றது அரிதினில் வந்தது என்று அசதி யாடுவானாயினான்.
அரசவைக்கண் அசதியாடி யின்புறும் வேந்தன் விரைவில் அதனின் நீங்குவது கூடாமையின் விரகினில் விடுத்து என்றும் அவன் செய்கையால் அவட்குத் தன்பால் அன்பின்மையினை விளங்கக் காட்டினமையின் வேந்தன் தனித்தோரிடத்தே வெய்துயிர்த்தன னிருந்தா னென்றும் கூறினார்.
இருந்தானென்பதற்கு அரசியையும் ஏனை அமைச்சர் முதலியோரையும் போக்கிவிட்டு அரசன் மட்டில் தனித்திருந்து எண்ணமிடலானான் என்றுரைத்தலு மொன்று.
உரை ஆயிடைஅவ்வாறு தனித்து வெய்துயிர்த் திருந்தபோது அரசன்வேந்தனான யசோதரன் அரசினை விடுப்ப உள்ளத்து எண்ணிஅரசியலைத் துறந்து செல்ல மனத்தேயெண்ணி தாய் அமர்கோயில் எய்திதன் தாயாகிய சந்திரமதி யிருந்த அரண்மனையை யடைந்து சந்திரமதி தன் முன்னர்அவள் முன் சென்று சேயிடை இறைஞ்ச சேய்மைக் கண்ணே வணங்கி நிற்க இத்திரை செய்நீர் உலகமெல்லாம்இந்த அலைபுரளும் கடல் சூழ்ந்த உலகமுழுதும் உயர்குடையின்வைகிநீயுயர்த்திய வெண்கொற்றக் குடை நிழலில் தங்கச்செய்து உடன்அவற்றோடு நீ நெடிது வாழ்கநீ நீண்டநாள் வாழ்வாயாக என்றாள்என்று அச் சந்திரமதி வாழ்த்தினாள் எறு.
உரை அணிமுடி யரசர் ஏறேஅழகிய முடியணிந்த வேந்தர்கட்குச் சிங்கம் போல்பவனே மணிமருளுருவம் வாடிமாணிக்கமணிபோற் சிவந்த நின் நிறம் வாட்ட மடைந்து பங்கயவதனமும் மாறாதாமரைபோோலும் முகமும் வேறுபட்டு அழகு அழிந்து உளதுஅழகு மழுங்கியிருக்கின்றது.
ஐயா ஐயனே பிணி எனைநினக்கு உண்டாகிய நோய் யாது பெருநவை உறுக்கும்இஃது எனக்கு மிக்க வருத்தத்தை யுண்டாக்குகிறது துணியலென்யானும் இன்னதென அறியகில்லேன் தோன்றல்குலத்தின்வழி எஞ்சாதபடி பிறந்தோய் உணர நீ சொல்லாய்யான் தெளிய வுணருமாறு சொல்வாயாக எறு.
உரை இறைவிஅரசமாதேவி விண்ணிடை விளங்குங் காந்தி மிகுகதிர்வானத்தில் விளங்குகின்ற ஒளிமிக்க ஞாயிற்றினை மதியம் தீர்ந்துகூடியிருந்த முழுமதியமானது அதனின் நீங்கி மழுங்கதன்னொளியும் அந்த ஞாயிற்றினொளியும் கெட மண்ணிடைச் சென்றுமண்ணுலகை யடைந்து ஓர் மறையிருள்பருதி சேரஒருமறை விடத்தே கிடந்த இருள்வட்டமொன்றைக்கூடகங்குல் கனவினில் இரவிற்கண்ட கனவிலே கண்ணிடைக்கண்டதுண்டுகண்ணால் பார்த்தேன் எண்ணுடை உள்ளம் தன்னுள்பலஎண்ணங்கட்கு இடமாகிய மனத்திலேயிருந்து அஃதுஅக்கனவானது ஈர்ந்திடுகின்றதுஎன் நெஞ்சினை யறுக்கின்றது இதற்கு யான் என்செய்வேன் என்றான்என்று யசோதரன் உரைத்தான் எறு.
செய்வகை துணியமாட்டாது தடுமாறி நிற்றல் தோன்ற எண்ணுடையுள்ளம் என்றும் மானத்தால் வருத்தமிகுதலின் ஈர்ந் திடுகின்ற தென்றும் கூறினான்.
உரை நிற்கு இறைவி தேவிநினக்குக் குலதெய்வமாகிய சண்டமாரிதேவி கரவினில்மறைமுகமாக தீமை கட்டுரைத்திட்டதுஎதிர்வில் வரவிருக்குந் தீங்கொன்றினைத் தெரிவித்திருக்கின்றாள் என்னாஎன்றுசொல்லி மேலுஞ் சொல்லுவாளாய்.
இரவினிற் கனவுநீ இரவில் கண்ட கனவானது தீமைக்கு ஏதுதீங்குவரவுக்குக் காரணமாம் என்றுஎன்று நினைத்து மைந்தமகனே அஞ்சல்நீ அஞ்சாதொழிக தேவிஅத்தேவியை பரவிப்பணிந்தனை சிறப்புச்செய்தால்பரவிப்பணிந்து விழாக் கொண்டாடினால் அத்தீமையெல்லாம்அத்தீங்ககு முழுதும் விரவிமிக் கிடுதலின்றிபலவாய்க் கலந்து மிகாமல் விளியும்முற்றவும் கெடுங்காண் எறு.
உரை ஐப்பசி மதியமுன்னர்ஐப்பசி மாதத்துப் பூர்ணிமைக்கு முன்னதாகிய பக்கம் அட்டமி பின்னர்பக்கத்தில் எட்டாநாட்குப் பின்வரும் நாட்களுள் மைப்படல் இன்றி நின்றகுற்றமில்லாது நிலவும் மங்கலக்கிழமை தன்னில்செவ்வாய்க்கிழமையில் கைப்பலிகொடுத்து சிறியதோர் உயிர்ப்பலியிட்டு தேவி கழலடி பணியின் தேவியின் வீரகண்டையணிந்த திருவடியில் வீழ்ந்து வணங் குவாயாயின் காளாய்காளைபோல்பவனே மெய்ப்பலி கொண்டுதனக்குப்பொருளாகிய அப்பலியினை அவள் ஏற்றுக்கொண்டு நெஞ்சின் விரும்பினள்மனத்தே நின்பால் விருப்பமுற்று உவக்கும்தீங்குவாராமைக் காத்து மகிழ்விப்பள் எறு.
ஐப்பசி மாதத்துச் சுக்லபட்சத்தட்டமிக்குப் பின்வரும் மங்கல வாரத்தில் தேவிக்குப் பலியிட்டுப் பூசை செய்தனர் என்ற கருத்தமைந்த வடமொழிச் சுலோகமொன்று கூறப்படுவது இக்கருத்தை வற்புறுத்துகின்றது.
பலியாக இடுவது எத்துணைச் சிறிதாயினும் பெரிதாகவே கருதி மகிழ்ந்து வேண்டுமருளைச் செய்யும் மிக்க அருளுடையவள் தேவி யென்பாள் மெய்ப்பலி கொண்டு என்றும் நெஞ்சின் விரும்பினளுவக்கு மென்றும் கூறினாள்.
உரை மண்டு அமர்தொலைத்த வேலோய்வீரர் நெருங்கிச்செய்கின்ற போரைவென்றொழித்த வேலையுடையோனே இது மனத்து மதித்துக்கொண்டுயான் கூறுமிதனை நின் மனதில் பதித்துக்கொண்டு சென்று குறுமறி ஒன்றுசிறிய தொருமறியாட்டினை நின் கொற்றவாளில் நீயே கொன்று நினது வெற்றியினையுடைய வாளால் பிறரையேவாது நீயே கொன்று சண்டிகை மனம் தளிர்ப்பசண்டமாரியின் மனம் மகிழுமாறு தகுபலி கொடுப்பஅவட்குத் தக்க உயிர்ப்பலியைக் கொடுத்தால் அத்தையல்அச் சண்டமாரிதேவி கண்டநீ கண்டு வருந்துகின்ற நின்கனவின் திட்பம் உனது கனவுகாட்டிய தீமையின் வலியினை தடுத்தனள் காக்கும் தடுத்து உன்னையும் காப்பள் என்றாள்என்று அச் சந்திரமதி சொன்னாள்.
பல்வகைத் தானையும் வீரரும் வேந்தரும் நெருங்கிச் செய்தலின் மண்டமர் என்றும் பகைத்து எதிர்ப்போரை அறக்கெடுத்து வென்றவழிப் போர் இல்லையாதலின் தொலைத்த வென்றும் வேல் வேறற்குத் கருவியாய்ச் சிறத்தலின் வேலோய் என்றும் மகனது வீரத்தை வியந்தோதினாள்.