sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அதில் பங்கஜம் தான் எழுதிய பல கடிதங்களுக்குச் செந்திருவிடமிருந்து கடிதம் வரவில்லையென்றும் அதனால் கடிதம் எழுதுவதையே நிறுத்திவிட்டதாகவும் இப்போது அவளுடைய தகப்பனார் உத்தியோகத்திலிருந்து ரிடயர் ஆகிவிட்டபடியால் குடும்பத்துடன் கோயமுத்தூரில் வந்து குடியேறியிருப்பதாகவும் செந்திருவின் ஊருக்கு ஒரு நாள் வந்து அவளைப் பார்க்க விரும்புவதாகவும் எழுதியிருந்தாள்.
செந்திரு அதை மறுத்து ஒரு நிமிஷங்கூடத் தன்னால் அந்த வீட்டில் இருக்க முடியாதென்றும் இரண்டு பேரும் கோயமுத்தூருக்குக் கிளம்பிவிடலாமென்றும் பிடிவாதம் பிடித்தாள்.
அது பூட்டிக் கிடக்கிறதென்றும் தங்கசாமிக் கவுண்டர் எப்போதாவது குடும்பத்துடன் கோயமுத்தூருக்கு வந்தால் அதில் தங்குவது வழக்கமென்றும் அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்.
அதை எடுத்துக் கொண்டு அன்றைய தினம் அதிகாலையில் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் இரண்டு பேரும் கிளம்பிச் சிங்கமேட்டுக்கு இரண்டு மைல் தூரத்திலிருந்த ஸ்டேஷனில் ரயில் ஏறிக் கோயமுத்தூர் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
ஸப் ஜட்ஜ் அய்யாசாமி முதலியாரின் பங்களா எங்கே இருக்கிறதென்று கண்டு பிடிப்பதற்காக முதலில் பெரியண்ணன் செந்திருவின் கடிதத்துடன் போனான்.
எல்லாம் கேட்ட பிறகு மகுடபதி பாட்டா இவ்வளவு சொன்ன நீ ஒரு விஷயம் மட்டும் சொல்லவில்லையே சிங்கமேட்டுக் கவுண்டர் வீட்டுக்கு நீ எப்படி வந்து சேர்ந்தாய்?
மகுடபதியைக் குத்திய வழக்கில் விடுதலையான பிறகு பெரியண்ணன் கொஞ்ச நாள் ஊர் ஊராகச் சென்று மதுவிலக்குப் பிரசாரம் செய்து வந்தான்.
கள்ளுக்கடைக் கண்டிராக்டில் நஷ்டம் வந்ததற்காக ஏற்கெனவே என்னை வெட்டிப் போடலாமென்று எண்ணியிருக்கிறார் கள்ளிப்பட்டிக் கவுண்டர்.
பெரியண்ணன் கையும் காலும் நடுங்க மச்சுப் படிகளில் இறங்கிக் கீழே வந்து கையில் அரிக்கன் விளக்கை எடுத்துக் கொண்டு வாசற் கதவைத் திறந்தான்.
பெரியண்ணனைப் பார்த்ததில் இரண்டு கவுண்டர்களுக்குங்கூட ரொம்ப ஆச்சரியம் உண்டாயிற்று என்பது அவர்களுடைய முகபாவத்திலிருந்து நன்றாய்த் தெரிந்தது.
கார்க்கோடக் கவுண்டரும் இறங்கி வந்து ஒருவேளை மகாத்மா காந்தி பக்தி முற்றிப்போய் சத்தியாக்கிரகம் பண்ணவே வந்துவிட்டான் போலிருக்கு என்றார்.
ஒருவர் பின் ஒருவராக இரண்டு கவுண்டர்களும் வருவதைப் பார்த்ததும் செந்திரு கதிகலங்கியவளாய்ச் சமுக்காளத்திலிருந்து எழுந்து நின்றாள்.
பக்கத்து அறையில் மகுடபதி இருக்கிறான் என்பதை நினைத்ததும் அவளுடைய வயிற்றையும் நெஞ்சையும் என்னவோ செய்தது மயிலாப்பூரில் அவளுடைய வீட்டுக் கூடத்தில் பழநியாண்டவர் படம் ஒன்று மாட்டியிருக்கும்.
குழந்தை செந்திரு அப்படத்தின் முன்னால் நமஸ்காரம் செய்து ஸ்வாமி பழனி ஆண்டவனே பரீட்சையில் எனக்கு நல்ல மார்க் வரவேணும் முதலாவதாக நான் தேறவேண்டும் என்று வேண்டிக் கொள்வாள்.
இப்போது திடீரென்று அந்தப் படத்தின் ஞாபகம் வந்தது ஸ்வாமி ஆண்டவனே இந்த ஆபத்திலிருந்து நீதான் என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று மனதிற்குள் வேண்டிக் கொண்டாள்.
ஆஹா அண்ணன் மட்டும் இப்போது உயிரோடிருந்தால்... தகப்பனாரின் பெயரைக் கேட்டதும் செந்திருவுக்கு திடீரென்று மனோதைரியம் உண்டாயிற்று.
திடீரென்று ஆவேசம் வந்தவள் போல் அவள் அப்பா பேச்சை ஏன் எடுக்கிறீர்கள் சித்தப்பா அப்பா உயிரோடு இருந்தால் என் கதி இப்படியாயிருக்குமா?
கிழவன் அவளைக் கொஞ்சம் கோபமாய்ப் பார்த்து செந்திரு நீ அறியாக் குழந்தை உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது சற்றே நீ பேசாமலிரு என்றான்.
கார்க்கோடக் கவுண்டர் பொய் என்று சொல்லிக் கொண்டு நாற்காலியிலிருந்த பிரம்பை எடுத்து மேஜையின் மேல் சிங்கமேட்டுக் கவுண்டர் பக்கத்தில் வைத்தார்.
பாவிகளா சண்டாளர்களா அனாதைப் பெண்ணை அடிக்காதீர்கள் என்னை அடித்துக் கொன்று விடுங்கள் என்று கத்திக் கொண்டு மகுடபதி திறந்த அறையிலிருந்து ஓடி வந்தான்.
அதற்கெல்லாம் இப்போது பரிகாரம் செய்து விட வேண்டுமென்றும் இந்த இரக்கமற்ற அரக்கர்களிடமிருந்து அவளை எப்படியாவது காப்பாற்ற வேண்டுமென்றும் உறுதி கொண்டான்.
இப்படியெல்லாம் பலவித எண்ணங்கள் அவனுடைய உள்ளத்தைக் குழப்பினவே தவிர செந்திருவை எப்படி இவர்கள் கையிலிருந்து தப்புவிப்பது என்பதற்கு மட்டும் ஒரு யோசனையும் புலப்படவில்லை.
அறைக்குள்ளிருந்து ஓடிவந்த மகுடபதியைப் பார்த்ததும் தங்கசாமிக் கவுண்டருக்கு ஏற்பட்ட பிரமிப்பையும் கோபத்தையும் சொல்லத் தரமல்ல.
கார்க்கோடக் கவுண்டரின் கர்ண கடூரமான குரல் தங்கசாமி அந்தப் பையனை சோபா காலோடு சேர்த்துக் கட்டு என்று சொல்லியது அவன் காதில் விழுந்தது.
திகைத்துப் போய் உட்கார்ந்திருந்த மகுடபதியைக் கார்க்கோடக் கவுண்டரும் தங்கசாமிக் கவுண்டரும் பிடித்துக் கரகரவென்று இழுத்துக் கொண்டுவந்து சோபாவின் காலோடு சேர்த்து கட்டினார்கள்.
ஆஹா இந்தப் பாரத தேசத்தில் மகாத்மா காந்தியைப் போன்ற உத்தமரும் பிறந்தார் உங்களைப் போன்ற பாதகர்களும் பிறந்திருக்கிறார்களே... என்றான் மகுடபதி.
அதனால் தான் மைனர்ப் பெண்ணைத் திருட்டுத்தனமாய் அழைத்துக் கொண்டு ஓடப்பார்த்தாயாக்கும்... ஆஹா நல்ல காந்தி சிஷ்யன் அப்பா தங்கசாமி எங்கே பிரம்பை எடு இன்றைக்கு இவன் சிநேகிதர்கள் கடைத் தெருவில் சத்தியாக்கிரகம் செய்து அடிவாங்கினார்கள்.
அவர்கள் போனதும் கார்க்கோடக் கவுண்டர் மறுபடியும் டார்ச் லைட்டைக் கட்டுண்ட மகுடபதியின் மேலும் குத்துப்பட்டுத் தரையில் கிடந்த பெரியண்ணன் உடல் மீதும் செலுத்தினார்.
இப்போது ஜெயிலுக்குப் போகலாம் அங்கிருந்து தூக்கு மேடைக்கும் போகலாம் என்று அவர் சொன்னது கனவில் கேட்பது போல் மகுடபதியின் காதில் விழுந்தது.
இன்று காலையில் அவன் கிராமத்திலிருந்து கிளம்பிய போது அன்று இரவுக்குள் தனக்கு இத்தகைய சம்பவங்கள் நேருமென்று யாராவது சொல்லியிருந்தால் இடிஇடியென்று சிரித்திருப்பான்.
அவனுடைய மனோ நிலைமையில் இப்போது பயங்கரம் அதிகமாயிருந்ததா அதிசயம் அதிகமாயிருந்ததா அல்லது கவலைதான் அதிகமா என்று சொல்வதற்கியலாமலிருந்தது.
அடடா பாவிகள் தன்னை இப்படிக் கட்டிப் போட்டுவிட்டுப் போய் விட்டார்களே... மகுடபதி கட்டை அவிழ்த்துக் கொள்ளும் பொருட்டு இப்படியும் அப்படியுமாகத் திமிறினான்.
அஹிம்சையாவது மண்ணாங் கட்டியாவது இப்பேர்ப்பட்ட பாதகர்களை இப்பூவுலகில் இல்லாதபடி செய்வதே பெரிய புண்ணியம் என்று எண்ணினான்.
ஜெயிலுக்கும் போகலாம் அங்கிருந்து தூக்கு மேடைக்கும் போகலாம் இந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம் பளிச்சென்று இப்போது அவனுக்குப் புலனாயிற்று.
பெரியண்ணனைக் கொலை செய்ததாகத் தன் பேரில் கேஸ் நடக்கும் கவுண்டர்களே சாட்சி சொல்வார்கள் குற்றம் ருசுவாகிவிடும் தன்னைத் தூக்கு மேடையில் ஏற்றுவார்கள் தன்னுடைய பேச்சை யாரும் நம்ப மாட்டார்கள்.
அவர்கள் பேச்சுத்தான் எடுபடும்... பெரியண்ணனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றினாலொழிய தான் தூக்குமேடை ஏற வேண்டியதுதான் அப்போது செந்திருவின் கதி என்ன ஆகும்?...
லாந்தரை உட்புறம் வைத்துவிட்டுக் கதவைச் சாத்தி வெளிப்புறம் நாதாங்கி போட்டுக் கொண்டு தனக்குத் தெரிந்தவரான டாக்டர் புஜங்கராவின் வீட்டை நோக்கி ஓட்டமும் நடையுமாய்ச் சென்றான்.
அன்று சாயங்காலம் போலீஸ் தடியடியினால் காயமடைந்த தொண்டர்களுக்கெல்லாம் சிகிச்சை செய்துவிட்டு அரைமணி நேரத்துக்கு முன்பு தான் அவர் வீட்டுக்கு வந்து படுத்தார்.
அதற்குள் யாரோ வந்து கதவை இடிக்கவே தொண்டர் யாருக்காவதுதான் அபாயநிலை ஏற்பட்டிருக்கிறதோ என்று எண்ணிக் கொண்டு அவர் வந்து கதவைத் திறந்தார்.
அவனுடைய பதட்டத்தையும் முகத்தில் தோன்றிய பீதியையும் பார்த்து குழறிய வார்த்தைகளையும் கேட்ட டாக்டருக்கு அவனுடைய மண்டையில் போலீஸ் அடி பட்டதினால் மூளை குழம்பி விட்டதோ என்ற சந்தேகம் உண்டாயிற்று.
எல்லாவற்றையும் கேட்டு விஷயத்தை ஒருவாறு தெரிந்துகொண்ட புஜங்கராவ் அப்பா மகுடபதி இது டாக்டர் கேஸ் மட்டுமல்ல இது போலீஸ் கேஸ்.
டாக்டர் புஜங்கராவ் மோட்டார் டிரைவர் போய் விட்டபடியால் காரைத் தாமே எடுத்து மகுடபதியையும் ஏற்றிக் கொண்டு போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குச் சென்றார்.
டாக்டரும் கூடப் போயிருந்த படியால் ஒரு போலீஸ் ஸப்இன்ஸ்பெக்டரும் இரண்டு போலீஸ் கான்ஸ்டேபிள்களும் டாக்டரின் வண்டியிலேயே கிளம்பினார்கள்.
மற்றவர்கள் வருவதற்குள் வெளி நாதாங்கியைக் கழற்றிக் கதவைத் திறந்து உள்ளே போய் அவன் வைத்த இடத்திலேயே இருந்த அரிக்கன் லாந்தரைத் தூண்டிவிட்டு எடுத்துக் கொண்டான்.
மகுடபதி பெரியண்ணனுக்கு உயிர் இருக்கிறதோ இல்லையோ என்ற அசாத்திய கவலையுடன் மச்சு ஏறியதும் லாந்தரைத் தூக்கிப் பிடித்தான்.
ஏனெனில் சோபாவுக்குப் பக்கத்தில் அவன் எதிர்பார்த்த இடத்தில் பெரியண்ணனுடைய உடலைக் காணவில்லை ஹாலில் சுற்று முற்றும் பார்த்தான்.
ஸப்இன்ஸ்பெக்டர் சங்கட ஹரிராவ் நாயுடுவின் முகத்தில் அவர் போலீஸ் ஸ்டேஷனிலிருந்து கிளம்பிய போதிருந்தே ஒருவிதக் கேலிப் புன்னகை குடிகொண்டிருந்தது.
அதன் காரணத்தை நாம் அறிய வேண்டுமானால் மகுடபதி டாக்டர் புஜங்கராவ் வீட்டை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருந்த சமயத்தில் மேற்படி ஸப்இன்ஸ்பெட்கரின் வீட்டுக்கு நாம் போக வேண்டும்.
அன்று மாலை நடந்த போலீஸ் தடியடி வைபவத்தில் சங்கட ஹரிராவ் நாயுடுவும் கலந்து கொண்டு தம்முடைய பங்கை நிறைவேற்றி வைத்துவிட்டு இரவு பத்து மணிக்குத் தான் வீட்டுக்கு வந்தார்.
அந்த லெட்டர் டெலிவரி ஆச்சா இல்லையா என்று மட்டும் நிச்சயமாய்த் தெரிந்து போய்விட்டால் தேவலை என்று சொல்லிக் கொண்டே சங்கடஹரிராவ் நாயுடு எழுந்திருந்தார்.
உடனே கிழவனை அப்புறப்படுத்திவிட வேண்டும்... கவுண்டரின் முகத்தில் தோன்றிய கேள்விக் குறியைப் பார்த்துவிட்டு ஆமாம் யோசிப்பதில் பிரயோசனம் இல்லை.
இந்தப் பேச்சு நடந்து பதினைந்து நிமிஷத்துக்குப் பிறகு ஸப்இன்ஸ்பெக்டர் சங்கடஹரிராவ் நாயுடு போலீஸ் ஸ்டேஷனை அடைந்தார் அங்கே இருந்த ஸ்டேஷன் ஆபீசர் கான்ஸ்டேபிள்கள் முதலியவர்களிடம் இன்று கலாட்டா நடந்திருக்கிறபடியால் ஏதாவது ஒரு வேளை அர்ஜெண்ட் கால் வரலாம் என்று ஸ்டேஷனுக்கு வந்ததாகச் சொன்னார்.
ஆகவே ஸப்இன்ஸ்பெக்டர் தாம் ஆலோசித்து வைத்திருந்த இரண்டாவது முறையைக் கையாண்டு அவர்களுடன் அனுமந்தராயன் தெருவுக்குச் சென்றார்.
எப்படியிருந்தாலும் ஸ்டேஷனுக்கு வந்து ஸ்டேட்மெண்ட் எழுதி வைத்து விட்டுப் போ என்று சொல்லிவிட்டு புஜங்கராவைப் பார்த்து வாருங்கள் டாக்டர் போகலாம்.
சங்கடஹரிராவ் நாயுடுவுக்கு உற்சாகம் வந்தால் ஒரே மணிப்பிரவாள நடையில் இங்கிலீஷும் தமிழும் கலந்து பேசுவார் என்பது பிரசித்தமான விஷயம்.
ஸப்இன்ஸ்பெக்டர் ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்ததும் அடே முந்நூற்றறுபத்தைந்து பையனை உள்ளே தள்ளு கையிலே காப்பை மாட்டு என்றார்.
எத்தனையோ இருக்கிறது போலீஸாரிடம் பொய் ஸ்டேட்மெண்ட் கொடுத்த கேஸ் பூட்டியிருந்த வீட்டுக்குள் பின்புறமாக நுழைந்த கேஸ் கள்ளுக்கடைக்குத் தீ வைத்த கேஸ் சட்டத்தை மீறி மறியல் செய்வதற்கு வந்த கேஸ் இவ்வளவுந்தான் என்றார் ஸப்இன்ஸ்பெக்டர்.
கிட்டத்தட்ட அதே சமயத்தில் கோயமுத்தூர் நகரின் எல்லையைத் தாண்டி மேட்டுப்பாளையம் போகும் ரஸ்தாவில் ஒரு மோட்டார் வண்டி போய்க் கொண்டிருந்தது.
மகுடபதி சோபாவின் காலில் கட்டுண்டு கிடப்பதும் கார்க்கோடக் கவுண்டர் கத்தியை ஓங்குவதும் பெரியண்ணன் குறுக்கே பாய்வதும் கத்தி அவன் மார்பில் பதிவதும் பெரியண்ணன் கீழே விழுவதுமான காட்சிகள் திரும்பத் திரும்ப அவள் மனக்கண் முன் வந்து கொண்டிருந்தன.
பையனை ஒரு மாதத்திற்குள் தூக்கு மேடைக்கு அனுப்பாமற் போனால் நான் கள்ளிப்பட்டி சென்னிமுத்துக் கவுண்டன் மகன் அல்ல... சீ பைத்தியமே?
அனுமந்தராயன் தெரு வீட்டிலிருந்து தன்னை வேறொரு வீட்டில் கொண்டு போய்ப் போட்டதும் அங்கே ஒரு கட்டிலில் தான் கொஞ்ச நேரம் கிடந்ததும் பூர்வ ஜன்மத்து ஞாபகம் போல் நினைவுக்கு வந்தன.
அந்த வீட்டில் தான் கட்டிலில் படுத்துக் கிடந்த போதுதான் தனக்கு உணர்வு வந்துவிட்டது என்பதை அறியாமல் அவர்கள் அவ்விதம் பேசிக் கொண்டிருந்திருக்க வேண்டும்.
பெரியண்ணனைக் கொன்றதாக அந்தக் காந்திக் குல்லாக்காரர்மேல் கொலைக் குற்றம் சாட்டப் போகிறார்கள் அந்தக் குற்றத்துக்காக அவரைத் தூக்கில் போடப் போகிறார்கள் ஆகா எப்பேர்ப்பட்ட பாதகம் என்ன பயங்கரமான அக்கிரமம் இதை நினைக்க நினைக்க செந்திருவின் அறிவு விரைவாகத் தெளிந்து வந்தது.
அந்தப் பாவி கொலைகாரன் இன்னும் இந்த உலகத்தில் இருந்தால் என்னென்ன துர்க்கிருத்தியங்கள் செய்வானோ அந்த அழகிய வாலிபரையல்லவா இவன் தூக்குமேடையில் பார்ப்பதாகச் சொன்னான்?
கார்க்கோடக் கவுண்டரைக் கல்யாணம் செய்து கொள்ளும்படி கடைசியில் நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டால் தன் காதில் இருந்த வைரத் தோட்டை உடைத்துப் பொடி பண்ணிச் சாப்பிட்டு உயிரை விட்டுவிடுவதென்று ஏற்கெனவே செந்திரு தீர்மானித்திருந்தாள்.
தன் உயிரை எப்படியாவது கெட்டியாகக் காப்பாற்றிக் கொள்வது அவசியம் அப்போதுதான் பெரியண்ணனுடைய அநியாயக் கொலைக்குப் பழி வாங்க முடியும் அந்த வாலிபரின் உயிரையும் காப்பாற்ற முடியும்.
யோசனை செய்கிற விஷயத்தையெல்லாம் என்னிடம் விட்டுவிடு என்ற கார்க்கோடக் கவுண்டரின் குரலைக் கேட்டதும் செந்திரு தேள் கொட்டியவளைப் போல் துடித்தாள்.
பங்கஜத்துக்கும் அவளுடைய தகப்பனாருக்கும் எம்மாதிரி கடிதம் எழுதுவது வேலைக்காரனைச் சரிப்படுத்தி எப்படித் தபாலாபீஸில் போடச் சொல்லுவது என்றெல்லாம் யோசனை செய்யத் தொடங்கினாள்.
தூக்கத்தில் என்னவெல்லாமோ பயங்கரமான கனவுகள் கண்டு பதறிச் செந்திரு கண் விழித்த போது பலபலவென்று பொழுது விடிந்திருப்பதையும் வண்டி மலையின் மேலே ஒரு மேட்டு பங்களாவின் வாசலில் நிற்பதையும் கண்டாள்.
சிங்கமேட்டுக்கு என்னை அழைத்துக் கொண்டு போ இல்லாவிட்டால்... தங்கசாமி அந்தத் தறிதலையைப் பேசவிட்டுவிட்டுப் பேசாமல் நிற்கிறாயே?
கரகரவென்று இழுத்துக் கொண்டு போய் பங்களாவுக்குள் புகுந்து ஒரு அறையில் அவளைத் தள்ளி வெளியே கதவை இழுத்துச் சாத்திக் கதவில் நாதாங்கியை மாட்டினார்.
மாஜி ஸப்ஜட்ஜ் அய்யாசாமி முதலியார் ஐம்பத்தைந்து பிராயம் வரையில் பொருட்செல்வம் தேடிய பிறகு இப்போது அருட்செல்வம் ஈட்டுவதில் முனைந்திருந்தார்.
பேரூரில் நடந்த சைவத்தொண்டர் மகாநாட்டுக்கு அவர் தமது குடும்பத்துடன் சென்று ஞானியார் சுவாமிகளின் அமுதமொழிகளையும் இன்னும் பல சைவத்திருவாளர்களின் அரிய சொற்பொழிவுகளையும் செவிகளால் பருகிவிட்டுக் கோயமுத்தூருக்குத் திரும்பி வந்துசேர்ந்தார்.
தென்னிந்தியாவில் பல இடங்களிலும் உத்தியோகம் பார்த்த அய்யாசாமி முதலியார் மயிலாப்பூரில் அவருக்குச் சொந்த வீடு இருந்தும் கோயமுத்தூரின் சீதோஷ்ண ஸ்திதியை முன்னிட்டு அந்நகரைத் தமது வாசத்துக்குத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஒரு பக்கத்தில் முதலியார் பங்கஜத்துக்குச் சைவ சமய அறிவையும் தமிழ் இலக்கியத்தின் சுவையையும் ஊட்டிக் கொண்டிருக்கையில் மற்றொரு பக்கம் அச்செல்வி சர்க்குலேடிங் லைப்ரெரியிலிருந்து நாவல்கள் வாசித்துத் தள்ளிக் கொண்டிருந்தாள்.
அதில் முக்கால் பங்கு எழுதி கதாநாயகனையும் கதாநாயகியையும் மிகவும் ரசமான ஒரு கட்டத்தில் கொண்டு விட்டிருந்தாளாதலால் பேரூரில் அவள் செவிகள் ஒரு பக்கம் சைவச் சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கையில் இன்னொரு பக்கம் அவளுடைய மனம் வீட்டில் விட்டு வந்த நாவல் கையெழுத்துப் பிரதிக்குத் திரும்பத் திரும்பப் போய்க் கொண்டிருந்தது ரசமான விஷயமாகும்.
எனவே அன்று காலையில் பேரூரிலிருந்து திரும்பி பங்களாவுக்கு வந்து சேர்ந்ததும் பங்கஜம் அவசர அவசரமாகத் தன்னுடைய அறையைத் திறப்பதற்குப் போனாள்.
என்று கேட்டுக் கொண்டே பங்கஜத்தின் பின்னோடு அறைக்குள் நுழைந்து மேஜை நாற்காலிகளையும் புத்தகங்களையும் மளமளவென்று தட்டத் தொடங்கினான்.
பங்கஜம் அவன் சொன்னதையும் கவனிக்காமல் தூசையும் பொருட்படுத்தாமல் தன்னுடைய நாவல் கையெழுத்துப் பிரதியை ஆவலாகப் புரட்டிப் பார்க்கத் தொடங்கினாள்.
பங்கஜம் கடிதத்தை முதலியாரின் மேஜை மேலிருந்த பெரிய புராணத்துக்குள் வெளியில் கொஞ்சம் தெரியும்படி நீட்டி வைத்துவிட்டு சமையலறைக்குச் சென்றாள்.
இது என்ன அதிசயமா யிருக்கே என்று சொல்லிக் கொண்டே பங்கஜம் மேஜை மேலிருந்த திருமந்திரம் திருவாசகம் திருக்குறள் கலித்தொகை கம்பராமாயணம் முதலிய புத்தகங்களையும் புரட்டத் தொடங்கினாள்.
அதில் எழுதியிருந்தபடியே உங்களுக்கு எழுதிக் காட்டி விடுகிறேன் என்று கூறி மளமளவென்று காகிதமும் பேனாமும் எடுத்துப் பின்வருமாறு எழுதினாள் என் உயிரினுமினிய அருமைத் தோழி பங்கஜத்துக்குச் செந்திரு அன்புடன் எழுதிக் கொண்டது.
முதலியார் அதைப் படித்துவிட்டு இது என்ன வேடிக்கை குழந்தை நீ எழுதும் நாவலில் யாராவது கதாநாயகி இப்படிக் கடிதம் எழுதுகிறாளா என்று கேட்டார்.
அப்போது மருதன் அந்தப் பங்களா இருந்த சாலை முனைக்கு அப்பால் ஒதுங்கி நின்ற மோட்டார் வண்டியின் டிரைவரிடம் ஒரு கடிதத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.
மார்க்கெட்டுக்குப் போய்விட்டு வந்ததாகச் சொன்ன மருதக் கவுண்டனைக் கடிதத்தைப் பற்றிக் கேட்டதற்கு அவன் நான் கண்டதே இல்லை என்று சத்தியம் செய்துவிட்டான்.
அய்யாசாமி முதலியார் அத்துடன் அந்தச் சனியனை மறந்து விட்டு சைவ சித்தாந்தப் பத்திரிகைக்குத் தாம் எழுதி வந்த பதினோராந் திருமுறை ஆராய்ச்சியில் இறங்கியிருப்பார்.
கேளுங்கள் அப்பா நாங்கள் ஸெகண்ட் பாரத்திலே வாசித்துக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு நாள் என்னைக் காட்டிலும் செந்திரு அதிகமாக ஐந்து மார்க் வாங்கி விட்டாள்.
இப்படியெல்லாம் பிராண சிநேகிதியாய் இருந்தவளுக்கு இப்போது ஒரு கஷ்டம் வந்திருக்கும்போது அதைத் தெரிந்து கொண்டு ஏதாவது பரிகாரம் செய்யாமல் நான் எதற்காக உயிரோடிருப்பது?
செல்லப் பெண்ணாகிய பங்கஜத்தின் மனம் உண்மையாகவே கவலையில் ஆழ்ந்திருக்கிறது என்பதை முதலியார் கண்டபோது ஏதாவது செய்துதானாக வேண்டுமென்று தீர்மானித்தார்.
எனவே அவருடைய நண்பரான போலீஸ் டிபுடி சூபரிண்டெண்டெண்ட் ராவ்பகதூர் சங்கநாதம் பிள்ளையிடம் யோசனை கேட்பதென்று தீர்மானித்தார்.
அவருக்கு ராவ்பகதூர் பட்டம் எப்படி வந்ததென்றால் கொல்லிமலைப் பக்கத்தில் ஒரு பிரசித்திபெற்ற கொள்ளைக்காரனைப் பிடிக்கப்போய் உயிருடன் திரும்பி வந்த வீரத்துக்காகத்தான்.
அதாவது அவருடன் போன போலீஸ் ஹெட்கான்ஸ்டபிள் ஒருவன் கொள்ளைக்காரனுடன் நேருக்கு நேர் நின்று துப்பாக்கியால் சுட்டபோது கொள்ளைக்காரன் காயம்பட்டுவிழ ஹெட்காஸ்டபிள் சுடப்பட்டு இறந்தான்.
சங்கநாதம்பிளை சற்று தூரத்தில் மரத்தின் மறைவில் நின்று தப்பித்துக் கொண்டு திரும்பியபடியால் கொள்ளைக்காரனைப் பிடித்ததற்காக பிரமோஷனும் ராவ் பகதூர் பட்டமும் கிடைத்தன அவருக்குத் திரிசங்குப்பிள்ளை என்று ஏன் பெயர் வந்ததென்றால் இவர் ஏககாலத்தில் இகத்தையும் பரத்தையும் தேடிக்கொள்ள முயன்றதனால்தான்.
சங்கநாதம்பிள்ளை சைவத்தொண்டர் மகாநாடுகளில் சொற்பொழிவு நிகழ்ந்த ஆரம்பித்தாரானால் சபையில் சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் சாதாரணமாக சபைத்தலைவரையும் மகாநாட்டுக் காரியதரிசியையுந் தவிர யாரும் இருக்கமாட்டார்கள்.
வேடிக்கையாகச் சொல்வதுண்டு காங்கிரஸ் கூட்டங்களைக் கலைப்பதற்குச் சங்கநாதம் பிள்ளையை அனுப்பினால் போதும் குண்டாந்தடிக்குப் பயப்படாத ஜனங்கள் கூட அவருடைய சொற்பொழிவுக்குப் பயந்து ஓடிப்போவார்கள் என்று.
அப்படிப்பட்ட சங்கநாதம்பிள்ளையின் பிரசங்கத்தைக் கடைசி வரையில் இருந்து ஆர்வத்துடன் கேட்டுப் பாராட்டுகிறவர் நமது அய்யாசாமி முதலியார்.
அவர் போகிறவரையில் பங்கஜமும் சபையிலிருந்து எழுந்து போக முடியாதாகையால் ஸ்திரீகள் பகுதியில் அவளும் சிவனே யென்று தன்னுடைய நாவலின் அடுத்த அத்தியாயத்தைப் பற்றிச் சிந்தனை செய்துகொண்டு உட்கார்ந்திருப்பாள்.
இப்படியாக அப்பா பெண் இருவருக்கும் நன்றிக் கடன் பட்டவரான ராவ்பகதூர் சங்கநாதம் பிள்ளை அவர்களுடைய வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தார்.
முதலில் அவர்கள் செந்திருவைப் பற்றியும் மர்மமாக மறைந்த கடிதத்தைப் பற்றியும் சொன்னதையெல்லாம் அவர் காதில் சரியாக வாங்கிக் கொள்ளவில்லை.
பாருங்கள் மாமா நான் எழுதுகிற நாவலிலே போலீஸ் இலாகாவே கொஞ்சமும் உபயோகமில்லை என்று எழுதி வெளுத்து வாங்கி விடுகிறேன் என்று பங்கஜம் சொன்னதனால்கூடப் பலன் ஏற்படவில்லை.
கடைசியில் பங்கஜம் மாமா நீங்கள் மட்டும் செந்திருவை எனக்குக் கண்டுபிடித்துக் கொடுக்காமல் போனீர்களோ இனிமேல் உங்களுடைய பிரசங்கத்தைக் கேட்கவே வரவேட்டேன் என்று சொன்னதுந்தான் ராவ்பகதூருக்கு ஓகோ?
பிறகு பங்கஜத்தை எல்லா விவரமும் சொல்லச் செய்து கவனமாகக் கேட்ட பிறகு சிங்கமேட்டுக் கவுண்டர் காரியங்கள் அவ்வளவு சரியாயில்லை யென்று எனக்குக் கூடக் கேள்வி விசாரிக்க வேண்டிய விஷயந்தான் என்று ஒப்புக்கொண்டார்.
இப்படி அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே மருதக் கவுண்டர் உள்ளே வந்து டாக்டர் புஜங்கராவ் என்று அச்சடித்த சீட்டைக் கொடுத்தான்.
மண்டை உடைந்தவனும் முழங்கால் சில்லுப் பேர்ந்தவனும் எலும்பு ஒடிந்தவனுமாகப் பதினைந்து பேருக்குச் சிகிச்சை செய்து வருகிறேன் என்றார் டாக்டர்.
டாக்டர் புஜங்கராவ் பின்னர் அய்யாசாமி முதலியாரிடம் தனியாகக் கொஞ்சம் பேசவேண்டுமென்று தெரிவிக்க இருவரும் எழுந்து அடுத்த அறைக்குப் போனார்கள்.
அவர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது நடுவில் சங்கநாதம் பிள்ளை விரலால் சமிக்ஞை செய்துவிட்டு எழுந்து வெளியில் போய் எச்சில் துப்பிவிட்டுத் திரும்பி வந்தார்.
கதவுக்குப் பக்கத்தில் மருதக் கவுண்டன் நின்று உற்றுக் கேட்டுக் கொண்டிருந்ததைக் கடைக்கண்ணால் கவனித்துவிட்டுத்தான் திரும்பினார்.
உள்ளே வந்ததும் ஒரு சீட்டில் இங்கிலீஷில் இந்தக் கடிதம் கொண்டு வருகிறவனைப் பிடித்து நான் வரும் வரையில் லாக்அப்பில் வைத்திருக்கவும் என்று எழுதி கவரில் போட்டு மூடினார்.
அன்றிரவு சம்பவங்களைத் தாம் மறந்து விட்டுத் தம் காரியத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததாகவும் ஆனால் ஸப்ஜெயிலிலிருந்து தன்னை வந்து பார்க்க வேணுமென்று அடிக்கடி மகுடபதி சொல்லி அனுப்பியதாகவும் அதன்மேல் போய்ப் பார்த்ததாகவும் அப்போது மகுடபதி டாக்டர் அன்று இரவு நான் சொன்னதில் உங்களுக்கு நம்பிக்கை பிறக்காவிட்டால் தயவுசெய்து மாஜி ஸப்ஜட்ஜ் அய்யாசாமி முதலியார் வீட்டுக்குப் போய்ச் செந்திருவின் கடிதம் வந்ததா என்று விசாரியுங்கள் என்று வற்புறுத்திச் சொன்னதாகவும் அதன்மேல் முதலியாரைத் தேடி வந்ததாகவும் கூறினார்.
என்ன பிரதர் பெரிய எழவாப் போச்சு இந்த மாதிரி டிபார்ட்மெண்டிலே வேலை பார்க்கிறதை விட நானும் உங்களைப்போல ஏன் மெடிகல் காலேஜிலே சேரவில்லை என்று ரிபெண்ட் பண்ணவேண்டியதாயிருக்கு என்றார்.
நான் என்ன செய்யட்டும் பிரதர் இப்படியெல்லாம் அல்லாடுகிறதைவிடப் போலீஸ் உத்தியோகத்தை விட்டுவிடலாமென்று தோன்றுகிறது பிரதர் உங்களுடைய ஒபீனியன் என்ன?
அந்த நிமிஷத்தில் பங்கஜம் செந்திருவைப் பார்த்திருந்தால் அவளுடைய கஷ்டங்களைப் பற்றியெல்லாம் ஒரு வார்த்தைகூடக் கேட்டிருக்கமாட்டாள்.
தன்னுடைய சிநேகிதி இணைபிரியாத பள்ளிக்கூடத் தோழி கதை காதல் என்று பேசினால் பிடிக்காமல் முகத்தைச் சிணுக்கியவள் அவள் அல்லவா இப்போது பெரிய கதாநாயகி ஆகிவிட்டாள்?
அய்யாசாமி முதலியார் பங்களா வாசலுக்கு வந்ததும் பங்கஜம் அவர் கையைக் கெட்டியாய்ப் பிடித்துக் கொண்டு என்ன சேதி அப்பா செந்திருவைப் பார்த்தீர்களா?
நாம் கவலைப்பட்டு அவளுக்கு ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை அம்மா எல்லாம் தலையில் எழுதின எழுத்துப்படிதானே நடக்கும் பாவம் மருதாசலக் கவுண்டர் எவ்வளவோ உத்தமமான மனுஷர் அவர் குடும்பம் ஏன் இப்படி துரதிஷ்டமாகப் போக வேண்டும் ஆமாம் இன்று காலையில் நாங்கள் இங்கிருந்து கிளம்பியதிலிருந்து நடந்ததை எல்லாம் சொல்லி விடுகிறேன் கேள்.
செந்திருவின் விஷயத்தை எப்படிக் கேட்பது என்று நாங்கள் தயங்கிக் கொண்டிருக்கையில் கள்ளிப்பட்டிக் கவுண்டரே அந்தப் பேச்சை எடுத்து விட்டார்.
அதனால் ஏதாவது விபரீதம் உயிர்ச்சேதம் நேர்ந்தால் மட்டும் எங்களைப் பொறுப்பாக்காதீர்கள் அந்தப் பெண்ணை விடுதலை செய்துகொண்டு போக நீங்கள் இரண்டு பேர் போதாது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.
மருதாசலக் கவுண்டருக்கும் எனக்கும் இருந்த சிநேகிதத்தைச் சொல்லி அந்தப் பெண்ணை கண்ணாலேயாவது பார்த்துவிட்டு வரலாம் என்றேன்.
அந்தச் சமயம் மட்டும் நாம் ஊரில் இருந்திருந்தால் இவ்வளவு தடபுடல் ஏற்பட்டிராது... ஆமாம் குழந்தை ஆமாம் அந்தச் சமயம் அவ்வளவு அதிகம் இல்லையாம்.
பெரியண்ணன் என்கிற அவர்களுடைய வீட்டு வேலைக்காரன் அவளைத் தேடிக் கொண்டு கிளம்பி வந்து ரயில்வே ஸ்டேஷனில் அவள் ரயில் ஏறுகிற சமயத்தில் கண்டுபிடித்தானாம்.
வீட்டின் கதவைத் தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு அந்த வீட்டிலேயே அவள் இராத்திரி இருக்க வேண்டுமென்று சொன்னதுந்தான் கத்தியை எடுத்து அவனைக் குத்திவிட்டாளாம்... செந்திரு பெரியண்ணனைக் குத்தினாள் என்று அய்யாசாமி முதலியார் சொன்னதும் பங்கஜம் நெருப்பை மிதித்தவள் போல் துள்ளி எழுந்து ஐயையோ என்ன அப்பா சொல்லுகிறீர்கள்?
என்னதான் சித்தப் பிரமை என்றாலும் கத்தியால் குத்தத் தோன்றுமா அப்பா அதிலும் செந்திரு பாவம் ஒரு எறும்பு ஈயைக்கூட ஒன்றும் செய்யமாட்டாளே?
ஒரு வேளை அவள் அப்பா உயிரோடிருந்து மயிலாப்பூரில் பள்ளிக்கூடத்தில் படித்துக்கொண்டு சந்தோஷமாக யிருந்திருந்தால் இப்படியெல்லாம் வந்திராது.
அப்பா என்ன பயங்கரமான கூச்சல் குத்து வெட்டு கொலை இரத்தம் பலி என்றெல்லாம் அவள் போட்ட பயங்கரமான கூச்சலைக் கேட்டிருந்தால் நீ நடுங்கிப் போயிருப்பாய் என்றார் முதலியார்.
குளிர்ச்சியான இடத்தில் இருந்தால் சித்தப்பிரமைக்கு அனுகூலம் என்று டாக்டர் சொன்னதின் மேல் அங்கே அழைத்துப் போய் வைத்திருக்கிறார்களாம்.
ஆகவே எல்லாருமாகக் கள்ளிப்பட்டிக் கவுண்டர் காரிலேயே கிளம்பினோம் ஹட்ஸன் கார் மலையிலே என்ன ஜோராக ஏறிற்று தெரியுமா?...
ஜன்னலண்டையில் கவுண்டர் எங்களை அழைத்துப் போனபோது அங்கிருந்த சமையற்காரி வந்து குறுக்கிட்டு அந்தப் பெண் துணையை எல்லாம் கிழித்துப் போட்டுவிட்டு உட்கார்ந்திருக்கிறது என்றாள்.
இந்த ஊரில் அனுமந்தராயன் தெரு வீட்டு மச்சில் செந்திருவும் பெரியண்ணனும் தனியாயிருந்தபோது இவள் கடிதம் எழுதி வைத்துக் கொண்டு ஜன்னல் வழியாய்த் தெருவீதியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்திருக்கிறாள்.
கடிதத்தை அவன் நம் வீட்டில் கொண்டு வந்து கொடுத்து விட்டு போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குப் போய்க் கன்னாபின்னாவென்று ஏதோ சொல்லி வைத்தானாம்.
ஜில்லாபோர்ட் பிரஸிடெண்ட் அன்று பேரூருக்கு வந்த போது தடபுடல் பட்டதே அந்த பிரஸிடெண்ட்டுக்கு கள்ளிப்பட்டிக் கவுண்டர் என்ற பெயரைக் கேட்டால் தொடை வெடவெட வென்று நடுங்குமாம் அப்படிப்பட்டவர் கிட்டப்போய் இந்த மகுடபதி என்கிற வெறும் பையன் விரோதித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
சித்த ஸ்வாதீனமில்லாத சமயத்தில் அவள் என்ன எழுதியிருக்கிறாளோ என்னமோ இந்த வெட்கக்கேடு வெளியில் நாலு பேருக்குத் தெரிவானேன் என்று அவர்களுக்கு எண்ணம்.
ஏனெனில் விளக்கை அணைப்பதற்காக அவள் எழுந்து போனபோது ஜன்னலுக்கு எதிர்ப் பக்கத்துச் சுவரில் ஒரு மனிதனுடைய நிழலை அவள் பார்த்தாள்.
அந்த மங்கிய நிலவில் ஒரு உருவம் பங்கஜத்தின் அறைப்பக்கத்திலிருந்து எதிர்ப்புறமாகப் போய்க் கொண்டிருந்ததை அவள் பார்த்தாள்.
அந்த முகப்புக்கு வாசல் காம்பவுண்ட் சுவருக்கு மத்தியில் மரமல்லிகை மரங்களும் குரோட்டன்ஸ் செடிகளும் அடர்த்தியாகப் படர்ந்த ஒரு கொடி வீடும் இருந்தன.
அவளுடைய அறையின் ஜன்னலோரத்திலிருந்து கிளம்பிச் சென்று கொடி வீட்டுக்குள் நுழைந்த உருவம் பார்ப்பதற்கு ஒரு இளைஞனுடைய உருவமாயிருந்தது.
கார்க்கோடக் கவுண்டர் தான் அப்பா திரும்பி வந்து என்ன சொல்கிறார் என்று தெரிந்து கொள்வதற்கு ஆளை அனுப்பியிருக்க வேண்டும்... ஒரு வேளை சாதாரணத் திருடனோ என்னமோ?
அவள் படித்திருந்த நூற்றுக்கணக்கான நாவல்களில் வரும் கதாநாயகிகளின் தைரியம் துணிச்சல் எல்லாம் அவளிடம் அந்த நிமிஷத்தில் வந்து குடிகொண்டன.
அவற்றுள் ஒன்று டார்ச் லைட் இன்னொன்று கைத்துப்பாக்கி கைத்துப்பாக்கி அவளுடைய தகப்பனார் கடப்பா ஜில்லாவில் உத்தியோகம் பார்த்த காலத்தில் அபாயத்துக்காக வைத்துக் கொண்டிருந்தது.
சில சமயம் அவளுடைய தோழிகள் தம்பிமார்கள் வேலைக்காரர்கள் முதலியோரை விளையாட்டுக்காகச் சுட்டு விடுவேன் என்று அவள் இந்தத் துப்பாக்கியைக் காட்டிப் பயமுறுத்துவதுண்டு.
சற்றுத் திகைத்து நின்ற பிறகு பங்கஜம் கொடி வீட்டின் அருகில் நெருங்கிச் சென்று ஒரு கையில் கைத்துப்பாக்கியை நீட்டியபடி இன்னொரு கையில் டார்ச் லைட்டை அமுக்கினாள்.
எதிரே கைத்துப்பாக்கியுடனும் டார்ச் லைட்டுடனும் நின்று கொண்டிருந்த பங்கஜத்தைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு ஒரே திகைப்பாய்ப் போயிருக்க வேண்டும்.
இந்த வாலிபன் அன்று அவர்கள் வீட்டுக்குப் புதிதாக வந்த தவிசுப் பிள்ளைதான் அன்று சாயங்காலம் பங்கஜம் தன் அறைக்குள் உட்கார்ந்து படித்துக் கொண்டிருந்த போது வாசலில் யாரோ வந்து ஸார் என்று கூப்பிடும் சப்தம் கேட்டது.
யாரோ ஒருவன் எதற்காகவோ அப்பாவிடம் வந்திருக்கிறான் அவனைப் பிடித்து அம்மா தவிசுப்பிள்ளையா என்று கேட்டாள் என்பதாக எண்ணிப் பங்கஜம் தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள்.
ஆனால் சாயங்காலம் பங்கஜம் சமையல் அறைக்குள் போனபோது ஒரு வாலிபன் நாகரிகமும் அழகும் வாய்ந்த தோற்றம் உள்ளவன் சமையல் வேலையில் அம்மாவுக்கு உதவி செய்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து வியப்படைந்தாள்.
ஆனால் அந்தத் தவிசுப்பிள்ளை தன்னைக் கடைக்கண்ணால் அடிக்கடி பார்ப்பதைக் கவனித்தபோது பங்கஜத்துக்கு அசாத்தியக் கோபம் வந்தது.
அம்மாவிடம் சொல்லிப் பிரயோசனமில்லை அப்பா வந்ததும் இந்தத் தவிசுப்பிள்ளை வேண்டாம் என்று போகச் சொல்லிவிட வேண்டும் என்று எண்ணிக் கொண்டாள்.
ஆனால் அப்பா இராத்திரி பத்து மணிக்கு வந்த பிறகு அவர் கூறிய ஆச்சரியமான விவரங்களையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்ததில் புதிய தவிசுப் பிள்ளையைப் பற்றி அவள் அடியோடு மறந்துவிட்டாள்.
இப்போது கொடி வீட்டுக்குள் உட்கார்ந்து விம்மிக் கொண்டிருந்தவனை டார்ச்லைட்டின் வெளிச்சத்தில் பார்த்ததும் புதிய தவிசுப் பிள்ளைதான் என்று உடனே தெரிந்து போய்விட்டது.
ஐந்து நிமிஷ நேரம் இவ்விதம் சிந்தனையில் ஆழ்ந்து நின்ற பிறகு பங்கஜத்துக்கு ஏதாவது பேசினாலொழிய நெஞ்சு வெடித்துவிடும் என்ற நிலைமை ஏற்பட்டு விட்டது.
மகுடபதிக்கும் பங்கஜத்துக்கும் மேலே நடந்த சம்பாஷணையைச் சொல்வதற்கு முன்னால் காலப்போக்கில் கொஞ்சம் பின்னோக்கிச் சென்று மகுடபதியை லாக்அப்பில் அடைத்ததிலிருந்து அவனுக்கு நேர்ந்தவைகளைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.