sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இல்லாவிட்டால் ஆங்காங்கே நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் கடையின் பலகைகள் இப்படி எதிலாவது இடித்துக்கொள்ளாமல் தம்மால் நடக்க முடியவில்லை.
இடையிடையே பயமுறுத்தும் மோட்டார் சைக்கிள்கள் வேறு இப்படி இடித்துக்கொள்வது ஒன்றும் பெரிய விஷயம் இல்லை என்ற ரீதியில் நடக்கும் மக்கள்.
ஒவ்வொரு சந்தின் முடிவிலும் கோணல் மாணலாக எழுதப்பட்டிருக்கும் எழுத்துக்களையும் அம்புக்குறிகளையும் கடந்து சற்றே பெரிதாக இருக்கும் அந்தக் குறுகிய தெருவில் ஒரு நுழைவுவாயில்.
பிரம்மாண்டம் ஆடம்பரம் எதுவும் இல்லாத அந்த நுழைவாயிலின் அருகிலிருக்கும் போலீஸ் சோதனைச் சாவடிகள் கெடுபிடிகள் எல்லாம் அதுதான் கோயில் என்பதைத் தெரிவிக்கின்றன.
சுற்றி நான்கு புறமும் பூஜை செய்யும் அர்ச்சகர்கள் அவர்கள் தங்கள் உடலாலும் பூஜைப் பொருட்களாலும் நுழைவு வாயிலை மறைத்துக்கொண்டிருப்பதாலும் அதற்கு வெளியே மக்கள் நெருக்கியடித்துக்கொண்டு நிற்பதாலும் நமக்கு சன்னதி ஸ்வாமி எதுவும் தெரியவில்லை.
தரிசனத்துக்குப் பின்னர் வெளியே வந்த நாம் இப்போது மற்றொரு சந்தின் தொடக்கத்திலிருக்கிறோமென்பதைப் புரிந்து கொள்ள சில நிமிடங்களாகின்றன.
நீங்கள் கட்டாயம் குளியுங்கள் புண்ணியம் என்று சொன்ன அந்த ரிக்ஷாக்காரரை அனுப்பிவிட்டு குறுகிய பாதையின் முடிவிலிறங்கும் படிக்கட்டுகளைக் கடந்து கங்கையைப் பார்க்கும் நமக்கு ஏமாற்றம் கலங்கிய கறுப்பு வண்ணத்தில் மிக மோசமாக குப்பைகளுடன் வரும் கங்கை நகரின் கழிவுநீரை நதியுடன் இணைக்கும் ராட்சத சைஸ் குழாய்கள் நிர்வாகம் எப்படி இந்தப் படித்துறையில் குளிக்க அனுமதிக்கிறது?
என்பதை விட புண்ணியம் தேடும் வெறியில் புத்திசாலித்தனத்தையே இந்த மனிதர்கள் இழந்து விட்டிருக்கிறார்களே என்பதுதான் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
விலை உயர்ந்த சபாரி சூட் கையில் தங்கப்பட்டையில் கடிகாரம் சட்டைப் பையில் தங்கப் பேனா கையில் தொடர்ந்து ஒலிக்கும் செல்ஃபோன் என ஒரு பிஸினஸ் மேன் போலக் காட்சியளிக்கும் அந்த மனிதர்தான் இந்த இடத்தின் ராஜா.
மெலிந்த உயர்ந்த உருவம் தீர்க்கமான முகம் பளிச்சென்ற கண்களுடனிருக்கும் அந்தச் சிறுவன் படகில் சென்று சுத்தமான கங்கையில் நிம்மதியாகக் குளிக்க விரும்புகிறீர்களா?
இறங்கிக் குளிக்க வசதியாக பாடகிலிருந்து கயிறு கட்டிக் தருகிறார்கள் எப்படி பாதுகாப்பாகக் குளிக்க வேண்டும் என சொல்லித் தருமிந்த படகோட்டிகள் கங்கையிலேயே பிறந்து வளர்ந்து மடிபவர்கள்.
படிகளிடையே பலகையினால் நிறுவப்பட்ட சிறிய மேடையின் தங்கமாய் மின்னும் ஒரு குட்டி மண்டபம் உள்ளே முகம் மட்டும் தெரியும் கங்காமாதா அருகில் பூஜை சாதனங்கள்.
மின்விளக்கு வெளிச்சத்தில் தகதகவெனப் பளபளக்கும் ஆரஞ்சு நிறப் பட்டாடையில் பூஜை மேடை அருகே கம்பீரமாக நிற்கும் இளைஞர்கள்.
ஒவ்வொரு முறையும் ஐந்து பேரும் இசையுடன் இணைந்து துல்லியமான அசைவுகளைக்கூட ஒரு பிசிறில்லாமல் தேர்ந்த நடனக் கலைஞர்களைப் போல நேர்த்தியாக செய்யும் அந்தக் காட்சி நம்மைப் பிரமிக்கவைக்கிறது.
கனமான அந்த கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் தீபங்களை ஒருகையில் தூக்கிச் சுழற்றிக் கொண்டே மறுகையில் கனமான மணியை அடித்துக்கொண்டே ஒரு காலில் மண்டியிட்டு நான்கு பேரும் ஒரே நேரத்தில் வினாடி பிசகாமல் திரும்புகிறார்கள்.
பக்திப் பரவசத்தில் மக்களின் கங்காமாதாகீ ஜே என்று ஓங்கி ஒலிக்கும் குரல்களின் பின்னணியில் மூன்று முறை சுழற்றப்படும் அந்தப் பெரிய தீபம் மக்களை நோக்கிக் காட்டப்பட்டு பிறகு அணைக்கப்படுகிறது.
சில நிமிடங்களில் நூற்றுக்கணக்கில் நம் படகைக் கடந்து செல்லும் மிதக்கும் அந்த மின்னும் நட்சத்திரங்களை ரசித்த வண்ணம் கவனமாக அருகில் நிற்கும் படகுகளில் மாறிமாறி நடந்து கரையிலிருக்கும் அந்த ஆரத்தி இசைக் கலைஞர்களை நெருங்குகிறோம்.
ஆர்மோனியம் வாசித்துக்கொண்டே பாடியவரையும் தபேலா வாசித்த கலைஞரையும் பாராட்டக் கை நீட்டும் நாம் அவர்கள் முகத்தைப் பார்த்ததும் சற்று அதிர்ந்து போகிறோம்.
தினசரி பல ஆயிரம் கண்கள் பார்க்கும் அந்த அற்புதமான ஒளி வழிபாட்டுக்கு உயிர் தரும் இசையை வழங்கும் அந்தச் சகோதரர்களால் அதைப் பார்க்க முடியாது.
சற்றே சரிவாக வழுக்கும் ஈரக்களிமண்ணாகயிருக்கும் அந்த பாதையில் மிக கவனமாக நம்மை நடத்தி நதியின் கரையிலிருக்கும் படகுக்கு அழத்து செல்லுகிறார் அந்த முதியவர்.
இங்குதான் யமுனை கங்கா மாதாவுடன் சேருகிறார் கண்ணுக்கு தெரியாமல் சரஸ்வதி நதி இணையும் சங்கமத்திற்கு இன்னும் போகவேண்டும் என்கிறார் படகுகாரார்.
வெளிர்நீல நீர் பரப்பில் அருகே செல்லும் சற்றே பெரிய படகுகளும் அதைத்தொட்டு சிறகடித்துபறக்கும் வெள்ளைப்பறவைகளும் அந்த காலைப்பொழுதை ரம்மியமாக்கின்றன.
அருகில் போனபின் தான் அந்த இடம்தான் திரிவேணி சங்கமம் என அறிந்துகொள்ளுகிறோம் .கங்கையும் யமுனையும் கண்ணுக்தெரியாத சரஸ்வதியும் ஒன்றாக இணைந்து சங்கமிக்கும் உன்னதமான இடம்.
இந்த இடத்தில் நீராடுவதும் வழிபடுவதும் மிகபுண்ணியம் என இந்தியாவின் எல்லா பகுதிகளிருக்கும் இந்துக்களாலும் போற்றப்படும் புனிதமான இடம்.. மாறுபட்ட திசைகளிலிருந்து வேகத்தோடு நதிகள் இணையும் அறுபது அடி ஆழமிருக்கும்அந்த நடு ஆற்றில் எப்படி நீராடமுடியும்.
நதியின் உள்ளேமுழ்கியிருக்கும் இதை இணைக்கும் நீண்ட நைலான் கயிறுகளை படகிலிருக்கும் உதவியாளார்கள் இயக்க நதியில் மிதக்கும் அந்த குளிக்கும் மேடையில் இறங்கி நாம் நீருக்குள் முழுகுகிறோம்.
வெளியே ஒரு படகில் பளபளக்கும் பித்தளை தட்டில் சாமந்தி பூக்களுடனும் பூஜை சாமான்களுடனும் காத்திருக்கும் பண்டா ஈர உடைகளுடனேயே பிராத்தனை செய்ய அழைக்கிறார்.
பக்கத்து படகுகளில் அணிந்திருக்கும் சபாரி உடையின் மீதே பூணுலும் மாலையை அணிந்தமஹராஷ்ட்டியர் கைநிறைய வளையல்கள் அணிந்த ராஜஸ்தான் பெண்கள் பஞ்சகச்ச வேஷ்டியில் கையில் ஸ்படிக மாலையுடன் தெனிந்தியர் என பலபேர்.
அந்த படகின் நடுவில் குஷன்கள் இடப்பட்ட பெஞ்ச் நாற்காலியில் தலைப்பாகை அணிந்து கம்பீரமாக உட்கார்ந்திருக்கிறார் படகின் சொந்தக்காரர்.
வருபவர்களுக்கு நல்ல வசதிகள் செய்துதரும் இந்த படகுக்காரர்கள் ஒடும் நதியில் பகுதிகளை பிரித்து பங்கிட்டு உரிமை கொண்டாடி சம்பாதிக்கும் சாமர்த்தியசாலிகள்.
நீராடித்திரும்பும் போது பின் காலைப்பொழுதாகவிட்டதால்யமுனைநதி நீரின் உயரமும் வேகமும் அதிகரித்திருப்பதால் படகு சீக்கிரமாக கரையைத்தொடுகிறது.
பெரிய பல்கலைகழகம்மாநில தலைநருக்கு வெளியே துவக்கப்பட்ட ஹைகோர்ட் என பல கெளவரவங்களை பெற்றிருந்தாலும் நகரம் என்னவோ களையிழந்துதான் காணப்படுகிறது.
பளபளக்கும் வண்ணத்துணியில் பூ வேலைகளுடன் வட்ட கண்ணாடிகள் பதிக்கப்பட்ட ஆடம்பரமான மேல்கூரையும் பின்திரையுமிட்ட சைக்கிள் ரிக் ஷாக்கள்களை ஒட்டும் சட்டையணியாத ரிக் ஷாகாரர்கள் மேற்கூரையில் பயணிகளுடன் மினிபஸ் போன்ற வினோதங்களை ரசித்தவண்ணம் விசாரித்து வழியறிந்து நாம் செல்லுமிடம் ஆனந்த பவன்.
பரந்த பசும்புல்வெளியின் மறுகோடியில் வெளிர்மஞ்சள் நிறத்தில் நிற்கும் கம்பீரமான இந்த இரண்டு அடுக்கு மாளிகையில் தான் மூன்று தலைமுறையாக நேரு குடும்பத்தினர் வாழ்ந்திருக்கின்றனர்.
அண்ணல் காந்தியடிகள் பலமுறை வந்து தங்கியிருக்கும் இந்த மாளிகையின் அறைகளை அந்த காலகட்டதிலிருந்தது போல் பயன் படுத்திய பொருட்களுடன் நிர்மாணிக்கபட்டிருக்கும் அறைகளைப் பார்க்கிறோம்.
இந்திராவின் எளிமையான அறை அண்ணல் காந்தியடிகள் காங்கிரஸ் காரிய கமிட்டியின் கூட்டத்தை நடத்திய இடம் எல்லாவற்றையும் பார்த்தபின் கிழே வரும் நம்மை கவர்வது கிழ்தளத்தின் வராண்டாவில் இந்திராவின் திருமணம் நடைபெற்ற இடம் என்ற அறிவிப்புடனிருக்கும் ஒரு சின்ன மேடை.
அல்லிதாடகம் அழகான பூச்செடிகள்அருமையாக பராமரிக்கப்படும் புல்வெளி என்ற அந்த சூழலை ரசித்தவண்ணம் வெளியே வரும் நம் கண்ணில் படுவது முகப்பில் காவிவண்ணத்தில் நிற்கும் ஒரு பெரியபாறையும் அதில் நேர்த்தியாக பொருத்தபட்டிருக்கும் பட்டயமும் தான்.
சற்றே கலங்கி மண்ணின் வண்ணத்தை காட்டியபடி சீறிப்பாய்ந்து வரும் கங்கையை ஹரித்துவாரின் அந்த பாலத்துலிருந்து பார்க்கும்போது அதன் கம்பீரம் நம்மை கவர்கிறது.
நகரும் கூட்டத்தோடு பாலத்தைக்கடந்து படிகளிலிறங்கி கறுப்பு வெள்ளை பளிங்கு சதுரங்களாக விரிந்திருக்கும் நதிக்கரையின் தளத்தையும் அதைத்தொட்டடுத்திருக்கும் படித்துறைக்கும் போக முயற்சித்து கொண்டிருக்கிறோம்.
கொடுத்த மிதியடிகளுக்கு டோக்கன் வாங்க முண்டியடித்துக்கொண்டிருக்கும் கூட்டதையும்குவிந்திருக்கும் செருப்புமலைகளையும் கடந்து ஒரு வழியாக ஒடும் கங்கயையை உட்கார்ந்து பார்க்க படிகளில் ஒரிடம் பிடிக்கிறோம்.
நிறுவப்பட்டிருக்கும் கண்காணிப்பு கோபுரத்தில் பைனாகுலர்களுடனும் நதியில் போலீஸ் என்று எழுதப்பட்டிருக்கும் லைப் ஜாக்கட்களுடன் காவலர்கள்.
அந்த படிக்கட்டுகளில் பரவிக்கிடக்கும் அத்துனைப்பேரும் எதோ ஒருவகையில் தங்கள் மனதை ஒருமுகப்படுத்த முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தாலும் அந்த இடம் மிகுந்த இரைச்சலுடன் தானிருக்கிறது.
கிரகண காலம்முடிந்த பின் குளிக்க அனுமதிக்கப்படும் அதுவரை குளிக்க முயற்சிக்கவேண்டாம் போன்ற அறிவிப்புகள் அந்த சத்தத்தில் கரைந்துகொண்டிருக்கிறது.எதிர்கரையின் நடுவே நிற்கும் உயர்ந்த காவி வண்ண மணிக்கூண்டின் கடிகாரத்தின் மீது பல கண்கள்.
அந்த அளவு கடந்த கூட்டத்திலும் சில்லென்று நம்மை வேகமாகத் தொட்டுச்செல்லும் கங்கையினால் சிலிர்த்து நிற்கிறோம்.ஒரு மிகப்பெரிய சரித்திர நிகழ்வின் போது இப்பபடியொரு இடத்தில் இருக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றதற்கு ஆண்டவனுக்கு நன்றி தெரிவித்து பிரார்த்திக்கிறோம்.
வெளியே வர மனமில்லாமல் குளித்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் அவர்களைத் தள்ளிக் கொண்டு பூஜைக்கு செல்ல அவசரப்படுவர்கள் என கூட்டம் கலகலத்துக்கொண்டிருக்கிறது.
அந்த நேரத்தில் கடைப்பிடிக்கும் சம்பிராதாயங்களுக்கு விஞ்ஞானபூர்வமான விளக்கம் எதுவும் இல்லை என்பது இந்த கூட்டதிலிருக்கும் பலருக்கும் தெரிந்திருக்கலாம்.
ஆனால் இந்த மக்கள் வெள்ளம் இந்துமதம் என்பது ஒரு வாழ்க்கை முறை அந்த பாரம்பரியம் பல காலம்காலமாக தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இந்த கங்கையைப்போல தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை நமக்கு புரிய வைக்கிறது.
பல பஞ்சாப்ஹ்ரியான கிராமங்களைப்போல குருஷேத்திராவும் மெல்ல தனது கிராம முகத்தை இழந்து நகரமாகிக் கொண்டிருப்பது அதன் வீதிகளில் தெரிந்தாலும் நகர் முழுவதிலும் சாலைச் சந்திப்புகளில் காணப்படும் அர்ஜுனன்சிலை விஷ்ணுசக்கரம் தாங்கிய பகவானின் விரல் கீதையின் வாசகங்கள் பாதிப்பிக்கபட்ட பாறைகள் அந்த இடத்தின் பாரம்பரியத்தை அழகாகச் சொல்லுகிறது.
சரியாகத்தான் பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.ஸ்ரோவர்என்றால் கடல்.நீண்ட படித்துறைகள் அகன்ற பாதை உடைமாற்றிக்கொள்ள வசதியாக கட்டப்பட்ட மண்டபங்களால் இணைக்கப்பட்ட சுற்று புற பிராகாரம் அதன் மேல் தளத்திற்குப் போக படிகள் அங்கே வசதியாக உட்கார்ந்து இந்த அழ்கான அமைதிக்கடலை ரசிக்க ஆசனங்கள் எல்லாவற்றிக்கும்மேல் பளிச்சென்ற பராமரிப்பு.
ஏரியில் நீர் ஏறினாலும் உள்ளே நீர் புக முடியாத வகையில் அமைக்கபட்டிருக்கிருக்கும் அழகிய அந்த சின்னஞ்சிறு கோலில் பெரிய நீர் பரப்பில் மிதக்கும் சின்ன படகைப்போலிருக்கிறது.
இந்த புனித நீராடுமிடம் நகரின் நடுவிலிருப்பதால் விழாக்காலங்களில் மட்டும் வாகனங்கள் பயன் படுத்த கரைகளை இணைத்து கட்டப்பட்டிருக்கும் அந்த பெரிய பாலத்தில் நீர்பரப்பைத்தழுவி வரும் குளிர்ந்த காற்றில் நடந்து மறுபுறம் வரும் நம்மை தாக்கும் மற்றொரு ஆச்சரியம் அங்கே கம்பீரமாக நிற்கும் பிரமாண்டமான அந்த வெண்கல சிற்பம்.
குழம்பிய முகத்துடன் நிற்கும் அர்ஜுனன் வலது கரத்தில் குதிரைகளின் கடிவாளங்களை லாகவமாக பிடித்தபடி முகத்தை சற்றே திருப்பி அவருடன் பேசும் கண்ணண் சிறீப் பாய தாராகயிருக்கும் குதிரைகள் என்று ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் உயிரோட்டத்தைக் காட்டும் அந்த பிரமாண்டமான கீதாஉபதேச காட்சி சிற்பத்தின் செய்நேர்த்தி நம்மை அந்த இடத்திலியே கட்டிப் போடுகிறது.. ஓடத் துடிக்கும் நான்கு குதிரைகள் காட்டும் வெவ்வேறு முக பாவனைகள் பறக்கும்கொடிதாங்கிய ரதத்தின் குடையின் முகப்பில் சிறிய ஆஞ்னேயர் உருவம்குடையிருந்து தொங்கும் சிறுமணிகள் போன்ற சின்னசின்ன விஷயங்கள் கூட நுட்பமாக வடிக்கப்பட்டிருப்பதில் உருவாக்கிய கலைஞர்களின் ஆத்மார்த்தமான உழைப்பை உணருகிறரோம்.. எத்தனைபேர் எத்தனை நாட்கள் உழைத்தார்களோ.
அம்புப்படுக்கையில் கிடக்கும் பிஷ்மருக்கு தன் பாணத்தல் அர்ஜுனன் நீலத்திலிருந்து நீர் வழுங்கும் காட்சியையும் தன் குருதியாலேயே முதியவருக்கு கர்ணன் தானம் தரும் காட்சியையும் சிலைகளாக்கி முகப்பில் நிறுத்தியிருக்கும் அந்த பிர்லா அறக்கட்டளையின் மந்திருக்குள் நுழைகிறோம்.
நிறுவிய காலகட்டதில் நவீன மாகயிருந்திருக்கும் நகரும் பொம்மைகளாலான மாஹபாரதகாட்சிகள் இன்று பொலிவிழந்தும் செயலிழந்துமிருக்கிறது.
இவ்வளவு பெரிய அறக்கட்டளை இதையேன் கவனிக்காமல் விட்டிருகிறார்கள் என்று எண்ணிய படியே நகரின் நடுவேயிருக்கும் அந்த உயரமான பெரிய சிலிண்டர் வடிவ கட்டிடத்திலிருக்கும் ஸ்யன்ஸ் செண்ட்டருக்குள் நுழைகிறோம்.
தரைத்தளத்திலிருக்கும் அந்த கருவூலத்தைப் பார்த்தபின் தான் பாண்டவ கவுரவர்களின் மூதாதையர்களான குரு வம்சத்தினரரின் முதல் அரசர் தவமிருந்து வரம்பெற்று உருவாக்கியது தான் பரத நாடு குருஷேத்திற்கு வந்த சீன யாதிரிகர் யூவான் சூவாங் தனது குறிப்பில் இந்த நகரைப் புகழ்ந்திருப்பதும் இந்த இடம் முகமதியர் சீக்கியர் புத்த மத்தினருக்கும் முக்கியமான வழிபாட்டுதலம் கெளதம புத்தர் குரு கோவிந்தசிங் வந்திருக்கிறார்கள் போன்ற பல வியப்பான தகவல்களை அறிந்து கொள்கிறோம்.
வேண்டிக்கொண்டபடி போரில் வெற்றி அருளியதால் பாண்டவர்கள் தங்கள் குதிரைகளையே அன்னைக்கு காணிக்கையாக கொடுத்திருக்கிறார்கள்.இன்றும் வேண்டுதல் பலித்தால் பத்தர்கள் சிறிய மண்குதிரை பொம்மையை காணிக்கையாக படைக்கிறார்கள்.
சன்னதியில் மலர்ந்த தாமரையில் நிற்கும் ஒரு தூண்டிக்கப்பட்ட கால் தேவியின் உடல் வெட்டி வீசப்பட்டு விழுந்தஇடங்கள் எல்லாம் சக்திபீடங்கள் என்றும் இங்கு விழுந்தது கால் என்றும் அறிகிறோம்.
அறுவடைமுடிந்து காய்ந்து கிடக்கும் நிலங்களையும் குடிசை வடிவில் அடுக்கபட்டிருக்கும் வைக்கோல் போர்களையும் நகரநாகரிகத்தின் நிழல்படாத சில அசலான ஹ்ரியானா கிராமங்களையும் கடந்து நாம் வந்திருக்குமிடம் ஜ்யோதிஷர்.
நடுவே வலையிட்டு மூடிய ஒரு ஆலமரம்.குளத்தில் அதன் இலைகள் விழாமலிருக்கவும் பறவைகள் வந்து அமைதியைக்குலைத்து விடாமலிருக்கவும் மரத்தைச் சுற்றி வெண்சலவைக்கல் மேடை.
ஆலமரமமும் தான் நடந்த பாரதப்போருக்கும் பஹவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனக்கு கீதையை உபதேசித்தற்குமான சாட்சி.. அந்த மரத்தின் விழுதுகளில் வழித்தோன்றலாக எழும் மரங்களை பலஆயிரமாண்டுகளாக போஷித்து பாதுகாத்துவருகிறார்கள்.
தொடர்ந்து பராமரிக்கபடும் குளத்தையும் மரத்தையும் தரிசிப்பதை புண்ணியமாக கருதி வருபவர்களுக்கு அருகிலேயே கீதைபிறந்த கதையை தினசரி இரவில் ஒலிஒளிக்காட்சியாக காட்டுகிறர்கள் ஒருபுறம் ஆராய்ச்சியாளார்கள் பாரதப்போர் நிகழ்ந்த காலத்தை நிருபிக்க சான்றுகளைத் தேடி சர்ச்சை செய்துகொண்டிருப்பதையும் மறுபுறம் காலம் காலமாக செவிவழிசெய்தியாகச் சொல்லபட்ட இந்த சாட்சிகளே தெய்வமாக மதிக்கபடும் வினோதத்தையும் என்ணிக் கொண்டே திரும்புகிறோம்.. கீதை எப்போது சொல்லபட்டது என்பது நமக்கு முக்கியமில்லை.அதில் என்ன சொல்லபட்டிருக்கிறது என்பது தான் முக்கியம் என்ற விவேகானந்தர் எழுதியிருப்பது நினைவிற்கு வந்தது.
மெல்ல பனிவிலகி வெளிச்சம் பரவிக்கொண்டிருக்கும் அந்த காலைப் பொழுதில் அந்த இடம் மிகபரபரப்காக இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.இந்தியாவின் பலபகுதிகளிலிருந்தும் வந்திருக்கும் பலதரபட்டமக்கள் பெரும்பாலும் குடும்பங்கள்.எல்லோர் முகத்திலும் எதோ ஒரு எதிர்பார்ப்பு படிந்திருக்கிறது.
நம் அருகில் இன்றைக்கு என்னவோ இவ்வளவு கூட்டம் நம் எல்லோருக்கும் பாஸ் கிடைக்கவேண்டிக்கொள்ளுங்கள் என பஞ்சாபியில் சொல்லுவது நமக்கு கேட்கிறது.
பெரும்பாலான இடங்களில் மேற்கூரையிடப்பட்டிருக்கும் அந்த நீண்ட பாதையில் தாத்தாவின் கைபிடித்து நடக்கும் பேரன்கள் அணிஅணியாகச்செல்லும் பக்தர் குழுக்கள்.
மலையில் பயன்படுத்தும் அத்தனைப்பொருட்களும் கிழிருந்துதான் போகவேண்டுமாதாலால் அவற்றை அனாசியமாக தூக்கிகொண்டு வேகமாகச் செல்லும் கூலிகளுக்கும் இதே பாதை தான்.
வழியில் சில சின்ன கிராமங்கள் கோவில் நிர்வாகத்தில் நன்கு பரமரிக்கபடும் போஜனலாய்ங்களில் மலிவான விலையில் சாப்பாடு ஓய்வெடுக்ககூடங்கள் என பல வசதிகள்.. ஜம்மூவிலிருந்து இப்போது ஹெலிகாப்ட்டர் வசதியிருப்பது என்ற விபரம் வழியில் பார்க்கும் அந்த ஹெலிபேட் மூலம் தெரிகிறது.பிளாஸ்டிக்பொருட்களுக்கு தடைதொடர்ந்து செய்யப்படும் துப்பரவுபணி ஆகியவற்றால் பாதை முழுவதும் படு சுத்தமாகயிருப்பது சந்தோஷத்தை தருகிறது.
இங்கு மீண்டும் சோதனைகளுக்கு பின்னர் நமது அனுமதிசீட்டிற்கான குருப் எண்ணைப் பெற்று வரிசையில் காத்திருக்கிருக்கும்போதுதான் கால்வலிப்பதை உணரமுடிகிறது.
குளோஸ்சர்க்கூயூட் டிவியில் காட்டப்படும் விபரங்களிலிருந்து எந்த குரூப் வரை சன்னதி வரை அனுமதிக்கபட்டிருக்கிறது என்பதுதெரிவதால் நமது முறைவரும் நேரத்தை கணக்கிட்டுகொண்டிருக்கிறோம்.
வரிசையிட்டுச்செல்லும் வழியின் இறுதியில் கண்னாடிசுவர்களாலான அறையில் கொட்டிக்கிடக்கும் கரன்சி நோட்டுகளும் காசுகளும் எண்ணப்பட்டுகொண்டிருக்கின்றன.அதற்குஅருகில் வரிசையின் இறுதிக்கட்டம்.
அந்த நீண்ட பாதையின் கடைசியிலிருக்கும் திருப்பத்தில் ஒரு சிறுகுகை அதில்தான் சன்னதி அடுத்தவரின் கழுத்துஇடுக்குவழியாக பார்த்துகொண்டே அருகில் வந்தசில வினாடிகளுக்குள் அவசரபடுத்துகிறார்கள்.சரியாகபார்ப்பதற்குள் நமது தலையில் கையைவத்து சற்று பலமாகவே ஆசிர்வதித்து அனுப்பிவிடுகிறார்கள்.நுழைந்தமாதிரியே மற்றொரு நீண்ட பாதைவழியாக வெளியே வருகிறோம்.
கவலைப்படாதே அந்த நொடியில் அருள் பாலிக்கத்தான் தேவி உன்னை அழைத்திருக்கிறாள் என்று ஆங்கிலத்தில் யாரோ யாருக்கோ சொல்வது நம் காதில்விழுகிறது.ஒரு வினோதமான உணர்வுடன் திரும்பும் பயணத்தை துவங்கும் நம்மிடம் வழியிலுள்ள காலபைரவர் கோவிலுக்கு போகவேண்டிய அவசியத்தை சொல்லுகிறார் ஒரு பக்தர்.
கத்ராவிலிருந்து ஜம்மூவிற்கு வந்து நகரை சுற்றிபார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது சாலை சந்திப்பில் கம்பீரமான அந்த சிலை.நம்மை கவர்கிறது.
அதன் நுழை வாயிலில் அடுக்கிய மணல் மூட்டைகளுக்கிடையே ஒளிந்திருக்கும் தூப்பாக்கிகளும் அதன் பின்னேயிருக்கும் மிடுக்கான ராணுவவீரர்களும் அந்த ரம்மியமான சூழலுக்கு சற்றும் பொருந்தாததகா இருந்தாலும் காட்சி நாமிருப்பது காஷ்மீர் மாநிலம் என்ற நிதர்சனத்தைப் புரியவைக்கிறது அரச குடும்பத்தின் வழித்தோன்றலின் கடைசி வாரிசான முனைவர் கரன்சிங்முன்னாள்மத்திய அமைச்சர் இந்த அரண்மனையை கருவூலமாக மாற்றி தேசத்திற்கு அர்பணித்திருக்கிறார்.ஒரு அறகட்டளை நிர்வகிக்கும் இதில் ஒரு நூலகம் ஓவிய காட்சி கூடம்.அரச குடும்பத்தின் தலைமுறைகள் சேர்த்த பலவையான அற்புதமான ஓவியங்களும் அழகாக காட்சியக்கபட்டிருக்கின்றன.
மார்டன் ஆர்ட் பகுதியில் தாசாவதரத்தின் ஒவ்வொரு அவதாரத்தையும் கடவுளின் உருவமோ அல்லது மனித முகமோ இல்லாமல் காட்சியாக்கியிருக்கும் ஒரு கலைஞனின் கைவண்னத்தைக்கண்டு வியந்துபோகிறோம்.
மன்னர்கள் எழுப்பிய கற்கட்டிடங்களை விட செய்த நல்ல காரியங்கள்தான் உண்மையான நினைவுச்சின்னங்கள் என்ற வாசகம் நினைவிற்கு வந்தது பசுமையான மரங்கள் அடர்ந்துபரவியிருக்கும் அந்த மலச்சரிவுகளுக்கிடையே மரகதப்பச்சை வண்ணத்தில் அமைதியாக அழகாக பரந்து விரிந்திருக்கும் நைனிதால் ஏரியும் அதன் மீது அமர்வதற்காக மெல்ல மிதந்து கொண்டிருக்கும் வெண்பனிமேக கூட்டங்கள் அழகான வண்ண பாய்மரப்படகுகளை மறத்தும் காட்டியும் ஆடும் கண்னமூச்சி ஆட்டம் இங்கிருந்து பார்க்க மிக அழகாகயிருக்கிறது.
அதன் ஒரு கோடியிலிருக்கும் நைனா தேவியின் கோவிலும் அதன் கொடியும் தெளிவாக தெரிகிறது அதன் அர்சகர் சொன்னதுபோல நைனிதால் ஏரி ஒரு கண் வடிவிலிருப்பது புரிகிறது.
என்று அந்த அர்ச்சகர் சொன்னதைத் தொடர்ந்து சேகரித்த தகவல்களில் புரிந்துகொண்ட விஷயம் உத்திரபிரேதசத்திலிருந்து பிரித்து உருவாக்கபட்ட இந்த உத்திராஞ்சல் மாநிலத்தின் இந்த மலைப்பகுதி ஒரு சுற்றாலத்தலமட்டுமில்லை புராதன புண்ணிய பூமி என்பது.
ஒரு மாநிலத்தலை நகர் என்ற எந்த பந்தாவும் இல்லாத அந்த சின்னஞ்சிறிய ஊரின் நடுவே இருக்கும் நைனிதால் ஏரியின் கரையில் ஒருபுறம் தான் சாலை.
அது மக்கள் நடக்க மட்டுமே.வாகனங்களுக்கு அனுமதியில்லை.நடக்கமுடியாதவர்களுக்கு சைக்கிள் ரிக்ஷா.அதற்கு வில் நின்று டோக்கன் வாஙகவேண்டும்.
வாகனங்களக்கு என ஒதுக்கபட்ட ஒரு வழிபாதையில் கட்டணம் செலுத்தி மாலை நேரங்களில் இரட்டிப்பு கட்டணம் இதனால் நகரை ஒரு சுற்று சுற்றி கிளம்பிய இடத்தினிருகிலிருக்கும் பாதைக்கே மீண்டும் வந்து பயணத்தை துவக்கிறோம்.
இந்தியாவில் பார்க்கமுடியாத பனிலைக்காடுகளில் மட்டுமே காணமுடியும் சைபீரியன் புலிகள் பனிகரடிகள் எல்லாம் கம்பீரம்மாக நம்மைப்பார்த்து சந்தோஷப்பட்டு போட்டோவிற்கு போஸ் கொடுக்கிறது.
அல்மெடா ஆங்கிலத்தில் அல்மோரா என எழுதுகிறார்கள் என அறிவிக்கும் வரவேற்பு பலகையின் அருகில் ராமகிருண மடத்து இலச்சினையுடன் ஒரு சிறிய போர்டு.
ஆச்சரியப்பட்டு விசாரித்து மெல்ல அந்த மலைச்சரிவில் இறங்கினால்.. அழகான பள்ளத்தாக்கை எதிர் நோக்கி எளிமையான கட்டிடங்களுடன் அமைக்கப்பட்ட ஆஸ்ரமம்.
புத்தகங்களும் ராமகிருஷ்ண மடத்தலைவர்களின் பெரிய படங்களும் நிறைந்த அந்த தலைவரின் அறையின் ஜன்னல்கள் வழியே தெரியும் பள்ளதாக்கு ஒரு ஒவியம் போலிருக்கிறது.
காத்திருக்கும் முன்பின் தெரியாத நம்மை கனிவுடன் வரவேற்ற தலைவர் நமக்கு உணவு அளிக்கவும் ஏற்பாடு செய்யதைவிட ஆச்சரியமானது அல்மோடா பற்றி ஸ்வாமிஜி தெரிவித்த பல தகவல்கள்.
பேச அழைக்கபட்ட சுவாமி விவேகானந்தர் இந்த இடம் தியானசெய்ய சிறந்த இடம் என தேர்ந்தெடுத்து மட நிறுவ ஏற்பாடு செய்து அதற்காக அல்மோடாவிற்கு இரண்டுமுறை வந்திருக்கிறார்.அண்ணல் காந்திஅடிகள் இந்த அருமையான இடத்தைவிட்டுவிட்டு நம் மக்கள் ஏன் ஐரோப்பாவிற்கு போகிறார்கள் என எழுதியிருக்கிறார் நேரு அன்னிய ஆட்சியில் இங்குள்ள சிறையில் சிறை வைக்கபட்டிருக்கிறார்.
நடன மேதை உதய்சங்கர் இங்கு திறந்தவெளி நடன அரங்கம் நிறுவியிருக்கிறார்.இசைமேதை பண்டிட் ரவிசங்கர் இந்த ரம்மியமான சூழ்நிலையில் புதிய ராகங்களை உருவாக்கியிருக்கிறார்.
விசாரித்ததில் நீதி தேவதையான அந்த தேவியிடம் கோர்ட் வழக்கு விவகாரங்கள்வசூலிக்கமுடியாதகடன்நிறைவேராத ஒப்பந்தங்கள் போன்றவைகளின் நகலுடன் ஒரு சிறிய மணியை இனைத்து கட்டி நல்ல முடிவு வேண்டி பிரார்த்தித்து வேண்டுதல் நிறைவேறியதும் பெரியமணிகட்டுவதாக வேண்டிக்கொள்கிறார்கள் என்று தெரிந்தது.
அடர்த்தியாக ஒங்கி வளர்ந்திருக்கும் தேவதாரு மரங்களும் வீசும் குளிர்ந்த காற்றும் அதிக உயரத்திற்கு வந்துவிட்டதை உணர்த்துகிறது.
சதுரமானகீழ்பகுதியாக துவங்கிநுழைவாயிலைத்தவிர வேறு எந்த திறப்போ மாடமோ இல்லாமல் இறுக்கி அடுக்கிய கல்கோட்டையாக உயர்ந்து கோபுரமாக குவிந்த உச்சியின் மீது மரத்தால் செய்த சிறிய மண்டபத்தை தொப்பியாக அணிந்திருக்கும் ஒரு பெரிய கோவில்.
அபிஷகம் முடிந்ததும் மெல்லிய்ய குரலில் உள்ளூர் மொழியில் ஒரு ஸ்லோகம் சொல்லுகிறார் இடையிடையே அவர் அர்சிக்கும்போது நாமூம் அர்ச்சிக்கிறோம்.
நம் அருகிலிமர்ந்து பூஜை செய்தவர் உயர்மன்றநீதிபதி என்பதை வெளியில் வந்தபின் அவருக்குள்ள பாதுகாப்பை பார்த்தபின்தான் தெரிந்துகொள்கிறோம்.
அருகிலுள்ள ஜோகேஷ்வருக்கு அவ்வளவு கூட்டமிருந்தும் ஏன் இங்கு அதிகமில்லை என்ற நமது கேள்விக்கு அந்த அர்ச்சகர் தந்த பதில் பற்றி சிந்திதுக்கொண்டே நைனிதாலுக்கு திரும்பும் பயணத்தை துவக்கிகிறோம்.
வேடிக்கைக்காக சொன்னதோ அல்லது வேதனையில் சொன்னதோ நம்மை சிந்திக்கவைத்த அந்த வார்த்தைகள் செல்வம் சேர்ந்தால் பிரச்சனைகள் வரும் பிரச்சனைகளினால் வேதனை உண்டாகும் என்பதால் தேடிப்போய் வேண்டி வேதனையை வாங்கிக் கொள்வானேன் என்று பலர் நினைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள் இருள் பிரிந்துகொண்டிருக்கும் சற்று அதிகமாக குளிர் தாக்கிகொண்டிருக்கும் அந்த விடிகாலைப்பொழுதில் ரிஷிகேஸிலிருந்து துவங்கியது அந்த பயணம்.
முந்திய நாள் மாலையில் ஹரித்துவாரில் பார்த்த அழகான கங்கா ஆர்த்தி காட்சி இன்னும் மனதில் நிறைந்திருக்க அந்த வேனில் பத்ரி நாத்க்கு பயணபட்டிருக்கும் அனைவரும் ஏதோ பிராத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கடல் கரும்பச்சை நிறத்தில் பாகீரதியும் இளம் செம்மண் நிறத்தில் சீறிப்பாயும் அலக்கநந்தாவின் நிறங்கள் துல்லியமாக வேறுபட்டும் இணைந்தபின் இரண்டுமில்லாத ஒரு புதிய வண்ணத்தில் கங்கையாக ஒடுவதும் கண்கொள்ளா காட்சி.
கான்கீர்ட் சுவரில் பொறுத்தபட்டிருக்கும் சங்கலியை பிடித்த வண்ணம் இரண்டு நதி மாதாக்களும் சேருமிடத்தில் துவங்கிய அந்த குளியல் முதல் நிமிட பயம விலகியபின் சந்தோஷமான வாழ்நாள் முழுவதும் நினைத்தாலே உடல் சிலிர்க்கும் ஒரு இனிய அனுபவம்.
மாறி மாறி சாலையின் இரண்டுபக்கங்களிலும் வளைந்து நம் கூடவே வரும் அலக்நந்தா நதியையை ரசித்துகொண்டிருக்கும் நமக்கு சட்டென்று தாக்கும் குளிர் மலையின் உயரத்தை சொல்லுகிறது.
நாம் கற்பனைசெய்ததிருந்தற்கு முற்றிலும் மாறாக மிக குறைவான உயரத்தில் கண்ணை உறுத்தும் அழுத்தமான பல வண்ணங்களிடப்பட்ட நீளமான கட்டிடமாக இருக்கிறது கோவில்.
சோப்பு எண்ணை பயன்படுத்தி இந்த புனித நீரை பாழ் செய்யாதீர்கள் என்ற அறிவிப்பையும் ஆனால் அதன்கீழேயே அதை பயன்படுத்தபவர்களையும் பார்க்க நேர்ந்தது.
கடந்து உள்ளே செல்லும் வழியில் இரு புறமும் சாய்ந்துகொள்ளும் வசதியான நாற்காலிகளில் ஸ்வெட்ட்ர் கோட் குல்லாய் அணிந்த அமர்ந்திருந்த நான்குபேர் ஸ்லோகம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கணிரென்ற எம்எஸ் அம்மாவின் குரலில் ராகத்தில் மட்டுமே கேட்டு பழகிவிட்ட நமக்கு அது வித்தியாசமாகவும் பக்திக்குள்ள கம்பீரத்துடன் இல்லாது போல தோன்றுகிறது.
இது இப்படி சிலைவடிவிலேயே ஆதிசங்கருக்கு அலக்நந்தாவில் நீராடும்போது கிடைத்ததாகவும் அதை தப்தகுண்ட் அருகே ஒரு குகையில் நிறுவி அவர் பூஜை செய்ததாகவும் பின்னர் மனார்கள் எழுப்பிய இந்த கோவிலில் எழுந்தருளியிருப்பதாகவும் ஸ்தலபுராணம்.
உத்திர பிரதேச உத்திராஞ்சல் மாநிலங்களின் அரசு மரியாதைகளை பெறும் அந்தஸ்த்திலிருக்கும் இவருக்கு மட்டும்தான் இங்கு பூஜை செய்யும் உரிமை.
பாரதத்தின் தென் கோடியிலிருந்து வரும் ஒருவருக்கு அதன் வடகோடியிலிருக்கும் இந்தமுக்கியமான கோவிலில் இத்தகைய உரிமைகள் வழங்கபட்டிருப்பதின் மூலம் நமது முன்னோர்கள் பக்தியினால் இப்படி தேசத்தை இணைத்திருப்பது இந்தியர்களுக்கு பெருமை தரும் ஒரு விஷயம்.
சன்னதியில் குபேரர் காலடியில் வைத்து எடுத்த காசுகள் வீட்டிலிருந்தால் செல்வம் பெருகும் எனபதால் பலர் காசுகளை வைக்க கொடுத்து வாங்கிகொள்கிறார்கள்.
மெல்ல பரவும் மெல்லிய வெண்பனி மேகங்களின் இடையே மங்கிய விளக்கொளியில் கனவு காட்சியாக தெரிகிறது கதவுகள் மூடப்பட்ட பத்ரிநாதரின் கோவில்.
பத்திரிநாத் கோவிலில் கிடைத்த அருமையான தரிசனத்தினலோ அல்லது மிக குளிரான புதிய சூழ்நிலையினாலோ நல்ல தூக்கமில்லாமல் கழிந்த அந்த இரவிற்கு பின் மறுநாள் தொடர்ந்த பயணம் கேதார்நாத் கோவிலுக்கு.
கேதாரும் இமயத்திலிருந்தாலும் அது வேறு ஒரு மலைபகுதியிலிருப்பதால் பத்திரிநாத்திலிருந்து கிழே இறங்கி மீண்டும் மற்றொரு மலைச்சாலையில் பயணம் செய்ய வேண்டும்.
கேதார்நாத்திலிருக்கும் சிவன் கோவில் மிகப்பழமையானது உருவான காலம் பற்றிய குறிப்புக்கள் எதுவும் கண்டுபிடிக்கபடவில்லை என்றாலும் பாரதப்போருக்குபின் பாண்டவர்கள் வழிபட்ட தலம் என்கிறது புராணகதைகள்.மிகவும்சக்தி வாய்ந்த இந்த சன்னதியை கண்டுபிடித்து முதலில் ஆராதித்தவர் ஆதிசங்கரர் எனறும் இபோது இருப்பது அவர் எழுப்பிய கோவில் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
பத்திரி நாத்திலிருந்து கிழே இறங்கிவரும் மலைப்பாதை பல இடங்களில் மண்சரிவினால் மிகமோசமாக இருந்ததினால் திட்டமிட்டபடியில்லாமல் பயணம் தமாதமாயிற்று.
அனாசியமாக இங்கு பஸ்களையும் வேன்களையும் ஒட்டும் சர்தார்ஜிக்கள் ரோட்களின் சின்ன சேதங்களை அவர்களே மற்ற டிரைவர்களின் உதவியடன் சரி செய்து கொண்டு மேலே பயணத்தை தொடர்கிறார்கள்.
நீண்ட பயணத்திற்குபின் சீதாப்பூர் என்ற இடத்திற்கு போகும்போது மாலையாகிவிட்டதால் அங்கு தங்கி மறுநாள் காலையில் தொடர்ந்த பயணத்தில் அடைந்த இடம் கெளரிகுண்ட் என்ற மிக சின்ன மலைகிராமம்.
சுனையிலிருந்து வரும் சுடுநிரை ஒரு முகப்புவழியாக வரும்படி வசதியாக அமைத்திருக்கிறார்கள்.குளிருக்கு இதமான அந்த குளியலுக்குபின் மலையேற்றம்.
தொலைவில் பளிச்சிடும் நீல்கண்ட் சிகரம் பனிமூடிய பல சிகரங்கள் அருகில் பசுமையான மலைகளின் இடையே சிலநாட்களுக்கு முன் பெய்த மழையினால் ஆங்காங்கே தோன்றியிருக்கும் அருவிகள் மலயின் கீழே பள்ளதாக்கில் மந்தாகினி நதி மலைக்காடுகளுக்கே உரியமணம் தீடிரென வந்து நம்மை கடந்து மிதந்துபோகும் பனிமேகங்கள்.
பின்னர் வருவது நாம் ஆவலுடன் பார்க்க காத்திருந்த கேதார் கோவில் இருட்டில் அதிக விளக்குகள் இல்லாதால் அந்த சின்ன கோவிலை சரியாக் பார்க்கமுடியவில்லை.
ஒவ்வொரு புறத்திலும் தம்பதிகளாக வந்திருப்பவர்களை உட்கார்த்தி வைத்து நட்சித்திரம் கேட்டு சங்கல்பம் செய்வித்துவிட்டு நீங்களே பூஜை செய்துகொள்ளுங்கள் என்கிறார்கள்.
அதன் பக்க சுவர்களில் திருஞானசம்பந்தர் உருவத்துடன் இந்த ஸ்தலத்தை பற்றி அவர் அருளிய பாடல்கள் கருங்கல்லில் தமிழில் பொறிக்கபட்டிருக்கிறது.
தண்னீரை தவிர எல்லாமே நாம் வந்த கரடுமுராடன பாதையில் தலைச்சுமையாகதான் வந்திருக்கிறது எனபதை நினைத்த கணத்தில் விலையை பற்றிய எண்ணம் மறைந்துபோகிறது.
இயற்கையின் அழகிலியே ஆண்டவனை காணும் நம் நாட்டில் மட்டும்தான் அந்த அழகான பனி மலைகள் வாழ்வில் ஒருமுறையாவது போக வேண்டும் என பல இந்துக்கள் விரும்பும் புனிதமான வழிபாட்டு தலஙகளாக இருக்கிறது.