sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
காடும் மலைகளும் சூழ்ந்த பகுதிகளில் பாம்பினால் அதிக பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் அதன் தலைவியாக கருதப்பட்ட நாகக்கன்னி வழிபாடே அனைத்து சமுதாயத்துக்கும் முதன்மையானதாக விளங்கியுள்ளது.
அவ்வாறு இந்தியாவில் தொன்றுதொட்டு வந்த இந்த நாக வழிபாடு பௌத்த சமயத்தில் ஜாங்குலி என்ற பெண் தெய்வமாக வணங்கப்பட்டுள்ளாள்.
இத்தெய்வத்தைக் குறிப்பிடும்பொழுது இவள் தனது தலையில் அரவக்குடையும் காதுகளில் நாக குண்டலங்களும் தனது மெல்லிய இடையில் நாகமேகலையையும் அணிசெய்து காட்சியளிப்பாள்.
தமிழகத்தில் தொடக்க காலத்தில் இருந்த பௌத்த சமய பெண் தெய்வ உருவங்கள் வழிபாடு பிற்காலத்தில் படிப்படியாகக் குறையத் தொடங்கியது எனலாம்.
சான்றாக தமிழகத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் அமைந்துள்ள காமாட்சியம்மன் கோயில் பகுதியில் சென்னைப் பல்கலைக் கழக பண்டைய வரலாறும் தொல்லியலும் பயிலும் மாணவர்கள் மேற்கொண்ட அகழாய்வில் இக்கட்டுரை ஆசிரியரும் மாணவனாகப் பங்குபெற்றவர்.
புத்தர் அவளிடம் நீ இனிமேல் குழந்தைகளைத் திருடி உண்ணும் பழக்கத்தை முழுமையாகக் கைவிடுவதாக எனக்கு உறுதி அளித்தால் உனக்கு உன்மகன் கிடைப்பான் எனக் கூறினார்.
புத்த விகாரங்களிலும் ஆரிதி போற்றி வழிபடப்பட்டாள் என்று யுவான் சுவாங் தனது குறிப்பில் பௌத்த மதப் பெண் தெய்வமாகக் ஆரிதியைக் குறிப்பிடப்படுகின்றார்.
சாத்தனார் தனது காவியத்தில் வரும் தீயவர்களின் கணங்களை மாற்றி அவர்களை நல்வழிப்படுத்தி அழைத்துச் செல்வதுபோல காப்பியத்தில் வரும் கதாபாத்திரங்களையும் தெய்வங்களையும் இணைத்துக் கூறுகின்றார்.
காயசண்டிகை என்ற தனது மனைவியின் உருக்கொண்டிருந்த மணிமேகலையை அடைய முற்பட்ட உதயகுமாரனைக் கொன்று பின்னர் மணிமேகலை செய்வதறியாது நின்றபோது அவளை நெருங்க முற்பட்ட காஞ்சனையைத் தடுத்து அவள் உருமாறிய மணிமேகலை என்ற உண்மைக் கதையைக் கூறிக் காத்தது இந்த கந்திற்பாவை.
காவிரிபூம்பட்டினத்தில் இருந்த குச்சரக்குடிகை என்னும் பெயருள்ள சம்பாபதி அம்மன் கோயிலில் உள்ள ஒரு தூணில் கந்திற்பாவை எனும் தெய்வ உருவங்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
பெண் தெய்வங்களின் வழிபாட்டில் பௌத்த சமயத்தவரால் பெரிதும் போற்றி வழிபடப்பட்ட தெய்வம் கல்விக் கடவுளாகிய சரஸ்வதியே எனலாம்.
அதுவே தாய்மையைப் போற்றும் பெண் தெய்வம் என்பதும் அனைத்துப் பிரிவினருக்கும் முதன்மைக் கடவுளும் தாய் தெய்வமே என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை.
ஆந்திர மாநிலத்தில் சாதவாகனர்களின் ஆட்சி நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது அவர்கள் வாயிலாக தமிழகத்துக்குப் பௌத்தம் வந்தது.
இதன் அமைப்பு நீள்செவ்வக வடிவில் அமைக்கப்பட்டு அதன் ஒரு பகுதி அரைவட்ட வடிவ அமைப்பில் அமைக்கப்பட்டு மையப் பகுதியில் ஸ்தூபி ஒன்று எழுப்பப்பட்டிருக்கும்.
பர்கூத் புத்தகயா மற்றும் சாஞ்சியில் உள்ள ஸ்தூபிகளில் காணப்படும் நுழைவுவாயிலில் மாமரக் கிளைகளின் மீது ஒய்யாரமாக சாய்ந்துகொண்டிருப்பதுபோல இயக்கி அம்மன் சிற்பங்கள் அழகுடன் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
பௌத்த மதத்தில் காணப்படும் பெண் தெய்வ வழிபாடுகள் அனைத்தும் பௌத்த மதத்தில் வஜ்ராயன பௌத்தம் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகே என ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.
வஜ்ராயன பௌத்தம் மிகவும் எளிய முறையில் அனுமதிகளை வழங்கியதால் பௌத்த மதத்தில் அதிக அளவில் பெண் தெய்வங்கள் போற்றி வணங்குதலைச் செய்துள்ளனர்.
இயக்கி அம்மனை பௌத்த மதத்தினர் ஏற்றுக்கொண்ட பின்னரே பௌத்த சமயத்தில் பல பெண் தெய்வங்கள் வழிபாட்டுக்கு வரத் துவங்கின எனலாம்.
குறிப்பாகக் கூறவேண்டுமெனில் இவ்வழிபாடு பாரம்பரியமிக்க கிராமத்தைச் சார்ந்த வழிபாடாகவே ஒவ்வொரு கிராமங்களிலும் நாட்டார் வழக்காகக் கொண்டு வழிபடப்பட்டு வந்துள்ளது.
அதற்குப் பின்னரே பௌத்தம் சமணம் வைதீக மதங்களையும் பிற பெரும் சமயங்களையும் சார்ந்தவர்கள் இயக்கி அம்மனின் செல்வாக்குக் கருதி பல்வேறு முறையில் காரணங்களை அதன்மீது சாற்றி அதனை தங்களது தெய்வமாக ஏற்று வழிபடத் தொடங்கினர்.
இந்தியாவில் காணப்படும் பல்வேறு பெண் தெய்வங்களின் தோற்றத்துக்கும் உருவ அமைதிக்கும் காரணமாக இவ்வியக்கியரின் வழிபாடும் அதன் உருவ ஒற்றுமையும் அமைந்துள்ளது என்பர்.
சங்க இலக்கியங்களில் நேரடியான குறிப்பு காணப்படாவிட்டாலும் இயக்கியரின் பண்பு நலன்களும் அவர்கள் ஆற்றிய பணிகளும் பிற இலக்கியங்களில் காணப்பட்ட தெய்வங்களோடு ஒத்துப்போவதைக் காணலாம்.
அவ்வாறு குறிப்பிடப்படும் தெய்வங்களான சூலி சூர்மகள் வரையறைமகளிர் கடல்கெழுசெல்வி கானமர்செல்வி பாவை அணங்கு போன்ற தெய்வங்களை ஒப்பிட்டுக் காணலாம்.
காடுமேடுகளில் சுற்றித்திரிந்த மனிதன் முதன்முதலாக இடி மின்னல் மழை சூரியன் சந்திரன் இவற்றைக் கண்டு அஞ்சி வணங்கினானோ அதன் அடிப்படையில் மரம் செடி கொடி மலை ஆறு பாதைகள் என அனைத்தையும் வணங்க முற்பட்டான்.
ஏனெனில் இயக்கி அம்மன் எனும் தாய் தெய்வங்கள் இங்குதான் வாழ்கின்றன என்றும் அவர்கள் தங்கியுள்ள இடத்தை பூசைகள் செய்து வழிபடத் துவங்கினான்.
பின்னர் பௌத்தமும் சமணமும் இந்த இயக்கி அம்மனைத் தங்களுக்குரித்தானதாக மாற்றம் பெறச் செய்தன.. அவை நாளடைவில் அனைத்து மதத்திலும் இடம்பெறலாயின.
மாங்கொத்துடன் காட்டப்பட்டுள்ளது அழகிய பெரிய வடிவிலான கழுத்தணிகலனும் காதணிகளும் மணியுடன் கூடிய கணுக்கால் வளையங்களும் அகன்ற சுருள்வடிவான தலை அலங்காரங்களும் காட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவில் முதன்முதலில் தோன்றிய மதங்களாகக் கருதப்படும் பௌத்த சமண சமயத்தைச் சார்ந்தவர்கள் இயக்கி அம்மனை தங்களது பெண் தெய்வங்களாகப் போற்றி வணங்கினர்.
உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் மதுரா பிகாரில் திதர்கன்ஞ் மற்றும் பசார்த் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் போபால் சாஞ்சி மற்றும் கஜுராஹோ மகாராஷ்டிராவில் எல்லோரா ஒடிஸாவில் உதயகிரி மற்றும் கந்தகிரி கர்நாடகாவில் அய்கோல் மற்றும் சரவணபெலகொலாவிலும் இயக்கிய அம்மனின் குறிப்பிடத்தகுந்த திருவுருவங்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன.
ஆந்திர மாநிலத்தில் நாகார்ஜுனகொண்டா கொண்டாபூர் பெத்தாபூர் மற்றும் அமராவதி போன்ற இடங்களிலும் இயக்கி அம்மன்கள் காணப்படுகின்றன.
பௌத்த சமயத்தைத் தழுவிய இடங்களில் அமராவதியும் குறிப்பிடத்தக்க ஓர் இடமாகும் அங்கு கிடைத்த பௌத்த இயக்கி அம்மன் கற்சிற்பமும் பிகாரில் பசார்த் என்ற இடத்தில் தாமரை மலரின் மேல் நின்ற நிலையில் காணப்படும் இயக்கி அம்மனும் சிறப்புக்குரியவை.
இவர்கள் பல்வேறுவிதமான பொருட்களில் கல் மரம் மணற்கல் பாறைகளின் முகப்புப் பகுதி என பல்வேறு இடங்களில் பௌத்த இயக்கி அம்மன் உருவங்களைப் படைத்துள்ளனர்.
இந்தியாவில் காணப்பட்ட இயக்கி அம்மன் சிற்பங்களிலேயே மிகவும் சிறப்பு பெற்றதும் அனைவரின் கவனத்தை ஈர்த்ததும் என பிகார் மாநிலத்தில் பட்னாவின் புறநகர்ப் பகுதியான திதர்கன்ஞ் என்ற இடத்தில் கிடைத்த இயக்கி அம்மனைக் குறிப்பிடலாம்.
நதிக்கரை நாகரிகங்கள் நம் இந்திய வரலாற்றுக்குப் பல பண்பாட்டுப் பொக்கிஷங்களை வழங்கிக்கொண்டு இருப்பதை அனைவரும் அறிந்ததே.
ஆடை அணிகலன்களாக கழுத்தில் முத்துமாலையும் தலையின் முன்பகுதியில் தொங்கவிடப்பட்டுள்ள பதக்கமும் தலையலங்காரமும் கைகளில் வளையல்களும் கால்களில் அணிந்துள்ள கணுக்கால் வளையங்களும் இவற்றையெல்லாம் மிஞ்சும் வகையில் அவள் கட்டியுள்ள சேலையும் அவற்றில் முன்பக்கம் பல மடிப்புகளுடன் அமைந்துள்ள நிலையும் அனைவரின் உள்ளத்தையும் கவரும் அழகிய சிற்பமாக இவ்வியக்கி அம்மனை காணமுடிகிறது.
பெரும்பான்மையான சமயங்கள் இயக்கி அம்மனை ஏற்றுக்கொள்வதற்குக் காரணம் இயக்கியின் அமைப்பு இந்தியச் சமயங்களில் காணப்படும் சிற்ப உருவங்களோடு இணைந்து காணப்படுவதுதான்.
மௌரியர் காலத்துச் சிற்பங்களில் இயக்கி அம்மனின் திருவுருவங்களில் லட்சுமியின் தாக்கமும் அதன் வழிபாட்டு முறைமையும் இணைந்துபோவதைக் காணலாம்.
இவர் பௌத்த மதத்தால் கவரப்பட்டு அதன் கருத்தை முழமையாக ஏற்றுக்கொண்டு அம்மதத்தைத் தழுவி பின்னர் பௌத்த மதத்துக்காக வாழ்நாள் முழுவதும் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்டவர்.
தனது ஆட்சிக் காலத்தில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுச் சாசனங்கள் அனைத்திலும் பிராமி எழுத்தைப் பயன்படுத்தியே தனது கருத்துகளை முதன்முதலாகக் கற்பாறைகளில் வெட்டிவைத்து பதிவு செய்தவர்.
அசோகனது பாறைக் கல்வெட்டுகளையும் தமிழகத்தில் கிடைத்துள்ள பிராமி கல்வெட்டுகளையும் ஒப்பிட்டு ஆய்வு மேற்கொண்ட தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் இக்கருத்தை ஏற்கின்றனர்.
அவை அனைத்தும் பௌத்த மதத்தில் பெண் தெய்வமாக வழிபட்ட இயக்கி அம்மனையே குறிப்பதாகும் அவற்றையும் பிற பௌத்த பெண் தெய்வங்களைப் பற்றியும் இனி விரிவாகக் காண்போம்.
இது செழுங்கொடிவாயில் நலங்கிளர்வாயில் வள்ளிடைவாயில் பயங்கரமான தோற்றத்தைக்கொண்டு கரங்களில் பாசத்தையும் சூலத்தையும் ஏந்தி நிற்கும் வாயில் ஆகிய நான்கு வாயில்களையும் கொண்டு விளங்கியது.
இவற்றில் கடல்சூழ்ந்த மேருமலையும் அதன் அருகே நிற்கும் எழுவகைக் குன்றங்களும் நால்வகை மக்கள் நிறைந்த பெருந்தீவும் ஆயிரக்கணக்கான தீவுகளும் அவற்றில் வாழ்கின்ற உயிரினங்களும் அவை உறையும் இடங்களையும் அழகுறக் காட்டப்பட்டுள்ளது.
தமிழகத்தில் பௌத்த சமயத்தை ஒட்டி அமைந்த ஒரு தொன்மைமிக்க பௌத்த பெண் தெய்வத்தை மணிமேகலை காப்பியத்தில் நாம் தெள்ளத் தெளிவாகக் காணலாம்.
மேலும் மணிமேகலையில் சம்பாபதித் தெய்வம் சக்கரவளாகக் கோட்டத்தில் அமைந்திருக்கும் எல்லா பெண் தெய்வங்களுக்கும் தலைமைப் பெண் தெய்வமாக விளங்கியவள் என்று போற்றப்படுகிறது.
அதில் வியத்தகு செய்தி என்னவெனில் பாலங்கா என்பவன் தன் மணைவி பத்தினி என்பவளுடன் மதுரைக்குச் செல்லும் வழியில் வைத என்னும் ஆறு குறுக்கிட்டதால் பத்தினி தன் விரலில் அணிந்திருந்த ஆழியைக் கழற்றி எறிய அந்த ஆற்றின் நீர் விலகி இவர்களுக்கு வழிவிட்டது என்பதும் அக்கரையை அடைந்தபின் இதைக் கண்ணுற்ற மணிமேகலா தெய்வம் ஆற்றில் எறியப்பட்ட மோதிரத்தை எடுத்துவந்து பத்தினியிடம் கொடுத்தது என்பதுதான்.
கோவலனுக்கு மாதவி மூலம் பெண் குழந்தை பிறந்தவுடன் அக்குழந்தைக்குப் பெயர் சூட்டும்பொழுது கோவலன் தனது முன்னோடிகளைப் பற்றி சிறிது சிந்தித்தான்.
தனது முன்னோடிகள் நடுக்கடலில் இரவில் கலம் உடைந்து தவித்தபோது அவர்கள் அனைவரையும் பாதுகாப்பாகக் கரைசேர்த்த தெய்வம் மணிமேகலா தெய்வமாவாள்.. இவர்கள் புண்ணியம் பல செய்தவர்களாக இருந்தமையாலும் அவர்கள் பௌத்த சமயத்தை தழுவி பல நற்காரியங்கள் புரிந்ததாலும் மனிதநேயத்துடன் நடந்துகொண்டதாலும் இன்னல்கள் ஏற்பட்டவுடன் மணிமேகலா தெய்வம் கடலில் தோன்றி அவர்களின் அச்சம்போக்கி அரவணைத்துப் பாதுகாத்தாள்.
ஒருவர் செய்த பெருந்தானமும் அறமும் பிழையாது எனக் கூறி நன்மக்கள் அனைவரையும் காத்து நிற்கின்றாள் என்று மணிமேகலா தெய்வத்தை நினைத்து தன் குழந்தைக்கு மணிமேகலை எனப் பெயர் சூட்டி தனது நன்றியைத் தெரிவித்துள்னான்.
என்று பெண்ணினத்தையே பெருமைப்படவைக்கும் இச்செய்தியும் கற்புநெறி காப்பவளை உயர்ந்தவர்கள் காப்பர் என்பதும் நாம் செய்த நல்வினையும் தீவினையும் இந்நாளிலேயே நம்மை வந்து அடையும் என்ற கருத்தும் எக்காலத்துக்கும் பொருந்துவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது வியக்கத்தக்க வரிகளாகும்.
இக்காப்பியத்தின் வாயிலாக படைக்கப்பட்ட பெண் தெய்வங்களாகச் சிலம்பில் கண்ணகியையும் மணிமேகலையில் மணிமேகலையையும் பெருமைப்படுத்துவதில் இருந்தே உணரலாம்.
நமது பண்டைய இலக்கியங்கள் அக்கால சமூகத்தை விளக்கும் வாயிலாக பல அரிய நற்கருத்துகளையம் மக்கள் பின்பற்றி தங்களது வாழ்க்கையை நன்மறையால் வாழவும் ஒழுக்கம் உடையவர்களாகத் திகழவும் வழிகாட்டிடும் ஒரு சிறந்த காப்பியமாகவும் அதனைப் படைத்துள்ளது சிறப்புக்குரியது.
இந்தியாவில் முதன்மையான மிகவும் பழமைவாய்ந்த நாகரிகம் எனப் போற்றப்படும் சிந்துச் சமவெளி நாகரிகத்திலும் தாய் தெய்வங்கள் போற்றப்பட்டு வழிபடப்பட்டு வந்துள்ளன.
இப்பண்பாட்டின் தாக்கத்தையும் வளர்ச்சியையும் நான்கு மையப் பகுதிகளில் ஆங்காங்கு மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள் வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மேலும் இப்பகுதிகளை ஒட்டிய இந்நாகரிகம் பரவிய இடங்களிலும் மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள் வாயிலாக அப்பண்பாட்டுக்கு உரிய வாழ்விடங்களையும் முத்திரைகள் முதலான தொல்பொருட்களையும் தொல்லியல் துறையினர் வெளிக்கொணர்ந்துள்ளனர்.
பண்டைய சிறப்புபெற்ற சிந்துவெளி நகர நாகரிகப் பகுதியில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்டுள்ள தொல்பொருட்களில் சுடுமண் பொம்மைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.
இதில் காட்டப்பட்டுள்ள பெண் தெய்வங்கள் இந்துக் கடவுள்களில் சிறப்புற போற்றி வணங்கப்பெறும் ஏழு கன்னிமார்கள் சிற்பத்தை ஒத்ததாகவே கருத இடமளிக்கிறது.
சப்தமாதர்களுக்குக் காவல் தெய்வமாக விநாயகரையும் வீரபத்திரரையும் சில சிற்பத் தொகுப்புகளில் அய்யனாரையும் வைத்து வழிபட்டு வந்ததைக் காணமுடிகிறது.
இங்கு காணப்பட்ட முத்திரைகளில் கருவுற்ற தாயின் உருவமும் குழந்தையுடன் உள்ள தாய் தெய்வ முத்திரையும் ஒரு பெண் குழந்தையை ஈன்றெடுப்பது போன்றுள்ள முத்திரையும் மிகவும் சிறப்புக்குரியதாகக் கருதப்படுகிறது.
அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக அகழாய்வில் அதிக அளவில் கிடைத்த சுடுமண் தொல்பொருட்களாக பெண் தெய்வ உருவங்கள் உள்ளதைக் குறிப்பிடலாம்.
இவ்வாறு தொன்மையான நாகரிகங்கள் இந்தியாவில் நிலவியபோது உலக நாடுகளிலும் தாய் தெய்வங்களைப் போற்றி வணங்கியுள்ளனர் என்பதையும் நாம் அறியமுடிகிறது.
அவ்வாறு உலக நாடுகளில் காணப்பட்ட பெண் தெய்வங்களும் அவற்றை தாய் தெய்வங்களாக வழிபட்டதையும் அவற்றின் வரலாற்றுச் செய்திகளையும் இங்கு காண்போம்.
உலக நாடுகள் முழுவதுமே சமகாலகட்டத்தில் நாகரிகங்கள் பரவலாகத் தோன்றி வளர்ச்சி அடைந்துள்ளன என்பதும் உருவங்களும் பெயர்களும் மாற்றம் பெற்றாலும் அவர்களது சிந்தனையும் செயல்களும் கருத்துகளும் ஒருமித்ததாகவே இருந்ததைக் காணமுடிகிறது.
எனவே பழைய கற்கால மக்கள் முதலாக தொடர்ச்சியான பண்பாட்டுக் காலங்கள் வரை எவ்வாறெல்லாம் உலக மக்களின் நாகரிகமும் ஆன்மிகச் சிந்தனைகளும் வழிபாட்டு முறைகளும் இருந்துள்ளன என்பதை இங்கு காண்போம்.
எவ்வாறாக இருப்பினும் உலக நாடுகள் முழுமையும் தாய் தெய்வ வழிபாடே முதன்மையானது என்பதை அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டது என்பதை தெளிவுபடுத்தும் வகையில் அமைந்ததே இங்கு காட்டப்பட்டுள்ள தாய் தெய்வ உருவங்களும் அவர்கள் வழங்கிய பெயர்களும் ஆகும்.
இந்தியாவில் புதிய கற்கால வளர்ச்சி தோன்றி வளர்ந்தது போலவே உலக நாடுகளான ஆப்பிரிக்க ஐரோப்பா தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் மற்றும் தெற்கு ஆசியாவிலும் புதிய கற்கருவிகளின் வளர்ச்சி தோன்றி மிகவும் சிறந்த நிலையிலான முன்னேற்றம் அடையத் தொடங்கியது.
தாய்ச் சமுதாயம் அதாவது தாய்வழி முறை வளமையைப் போற்றுவது என்றும் அதனை பேணிக் காப்பதும் என்ற கட்டமைப்பு அச்சமுதாயத்தில் இருந்துள்ளதே முதன்மையான காரணமாகவும் அமைந்தது.
இன்றைக்கும் தாய்மார்கள் தனது குழந்தைக்குப் பாலூட்ட தமிழ்நாட்டில் உள்ள அரசுப் பொது இடங்களில் தாய்மார்களுக்குத் தனியறை ஒதுக்கீடு செய்து தாய்மையைப் போற்றிப் பாதுகாத்துள்ளது என்பதை ஒப்பிட்டுக் காணுதல் வேண்டும்.
தாய்மையைப் பேணுவதிலும் வணங்குவதிலும் முதன்மையானவர்கள் என்பதற்கும் பண்டைய நாகரிகத்தைப் பெற்றவர்கள் என்பதிலும் தமிழர்களும் தமிழகமும் முன்னிற்கிறது என்றால் அது மிகையாகாது.
பெண்கள் ஓர் உயிரைப் படைக்கும் சக்தியையும் மாந்திரீக வல்லமையையும் பெற்றவர்கள் என்ற நம்பிக்கையை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் பெண்கள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தனர்.
தனது உணர்ச்சி தனது நோக்கம் முதலியவை இயங்கியதைப்போலவே தான் வாழும் கூட்டத்தினரின் உணர்ச்சியும் நோக்கமும் இருந்ததை புறநிலையில் நின்று அவன் ஓரளவுக்கு அறிந்துகொண்டான்.
சூரிய ஒளியில் குதூகளிப்பதும் புன்முறுவல் செய்வதும் சூறாவளியில் கடுஞ்சினமுற்று கர்ஜித்தும் இயற்கை இயங்குவதாகவும் அதற்கு உணர்ச்சிநிலையும் உயிர்நிலையும் கற்பித்தான்.
தனக்குள்ளே இருக்கும் ஆசாபாசங்கள் அச்சம் போன்றவை இயற்கைக்கும் உண்டு என்ற நிலையில் தனக்கும் இயற்கைக்கும் பிணைப்பொன்றை ஏற்படுத்திக்கொள்கின்றான்.
மனிதன் தன்னுடைய சக்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு தனக்குப் புறம்பாக உள்ள இயற்கையிலும் அதே சக்திகளைக் கண்டு அவற்றை உபயோகித்து அடக்கக் கண்ட கருவிதான் மந்திரம் என்று லின்ஸே மிகத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.
பெண்ணை சக்தியாகக் கருதிய உலக நாடுகள் அனைத்திலும் சக்தி வழிபாடும் பேரன்னை வழிபாடும் ஒரு காலத்தில் தோன்றி வளர்ந்தமைக்கும் பெண்களுக்கே மாந்திரீகச் சக்தி இருக்கின்றது என்பதை அறியவைத்ததற்கும் மேற்கூறிய இவையே காரணமாகவும் அமைந்துள்ளது என்பதும் ஏற்புடையதே.
அடுத்து வரும் அத்தியாயங்களில் இந்தியாவின் முதன்மையானதும் மிகவும் பழமையானதுமான சமயங்களான பௌத்த சமண மதத்தினர் வழிபட்ட தாய் தெய்வங்களைப் பற்றிக் காண்போம்.
தமிழகத்தில் கோவை ஈரோடு தருமபுரி கிருஷ்ணகிரி வேலூர் விழுப்புரம் திருவண்ணாமலை மாவட்டங்களில் புதிய கற்கால மக்களுக்குப் பின்னர் பெருங் கற்கால பண்பாட்டைச் சார்ந்த மக்கள் பரவலாக ஆங்காங்கே குழுக் கூட்டங்களாக வாழ்ந்துள்ளனர் என்பது தொல்லியல் மேற்பரப்பு ஆய்விலும் அகழாய்விலும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன.
பெருங் கற்கால பண்பாட்டு நினைவுச் சின்னங்கள் சைவ சமயத்தோடு தொடர்புடையவை என்பது அவர்கள் அமைத்த நினைவுச் சின்னங்களைக் கொண்டு அறியமுடிகிறது.
தமிழகத்தில் கிடைத்த குத்துக்கல் நினைவுச் சின்னங்களில் தேவனூர் குத்துக்கல்தான் மனித வேலைப்பாடு அதாவது குத்துக்கல்லை நேர்த்தியாகச் செதுக்கி அதனை ஒழுங்கான வடிவில் அமைத்து அதற்கு உருவம் அளித்த முதல் பெருங் கற்கால நினைவுச் சின்னமாக உள்ளது என்பதை இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.
இதற்கு முந்தைய காலகட்டங்களில் நடப்பட்ட குத்துக்கற்கள் ஒழுங்கற்றதாகவும் அடிப்பகுதி பருத்தும் மேல்பகுதி சிறுத்தும் காணப்படும்.
எனவே லிங்க வடிவ அமைப்பு ஆவுடையார் அமைப்பு இரண்டும் முறையே குத்துக்கல்லும் அதனைச் சுற்றி அமைந்த கல்வட்டமுமே என்பதில் ஐயமில்லை.
எனவே பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டு நினைவுச்சின்னங்களில் காணப்படும் குத்துக்கல் அமைப்பு லிங்க வழிபாட்டு முறையினை எடுத்தியம்புவதாகவே கருதலாம்.
இக்கருத்தை வலியுறுத்துவதுபோல் லிங்க வழிபாடானது உழவுத்தொழில் மேற்கொண்டிருந்த பல புராதன நாகரிகங்களில் காணப்படும் வழிபாட்டு முறையாகும்.
தமிழக மக்கள் தமக்கென அமைத்த தெய்வ வழிபாட்டு முறையினையே பெரும்பாலும் கடைப்பிடித்து வந்தனர் என்பதை சங்க கால இலக்கியங்களும் அகழாய்வுச் சான்றுகளும் இக்கருத்துக்குத் துணைபுரிகின்றன.
கொற்றவை முருகன் ஆகிய பழந்தெய்வங்களோடு நாகரிகக் கலப்பின் பயனாக சில பழைய தெய்வங்கள் புதிய உருவிலும் சில புதிய தெய்வங்கள் பழைய உருவிலும் தோன்றுவதைக் காணலாம்.
நமது வரலாற்றைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது ஆரம்ப கால மக்கள் வேட்டையாடியதையும் உணவு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் ஆடிப்பாடியதையும் இயற்கையான ஒன்று.
தீப்பாய்ஞ்சம்மன் தீப்பாய்ஞ்ச நாச்சியார் அரியக்கா பெரியக்கா போன்ற கிராம தெய்வங்களை இத்தெய்வங்கள் குறித்து தனியாக விவரிக்கப்பட உள்ளது இன்றைக்கும் போற்றி வழிபட்டு வருகின்றனர்.
இவற்றையெல்லாம் ஒப்பிடும்பொழுது தமிழகத்தில் வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முந்தைய காலப் பண்பாட்டில் காணப்படும் தாய் உருவ வடிவில் காணப்படும் ஒருவகைக் குத்துக்கல் தாய் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடி என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் வேண்டும்.
இக்கருத்தை நாகசாமி அவர்கள் கூறும்போது தமிழகத்தில் காணப்படும் தாய் உருவ வடிவில் காணப்படும் நினைவுச்சின்னம் பெண் தெய்வ வழிபாட்டின் முதன்மைச் சான்று என்றும் இந்தியாவில் பிற இடங்களில் காணப்படுபவை இவற்றின் தொடர்ச்சியே என்று கூறுகின்றார்.
ஐரோப்பிய தேசமான இத்தாலி நாட்டில் சார்டினியா என்ற இடத்தில் மனித உருவில் காணப்படும் நினைவுச்சின்னத்தை பெண் தெய்வ வழிபாட்டின் முன்னோடி என குறித்துள்ளார்.
இவ்வாறு தாய் தெய்வ வழிபாடு என்பது பண்டைக் காலம் தொடங்கி பல்வேறு பரிணாம வளர்ச்சிகளைப் பெற்று இன்று ஆண் பாதி பெண் பாதி என்று சிவனும் சக்தியும் ஒன்று என்ற அளவில் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது எனலாம்.
சங்க இலக்கியங்களையும் அகழாய்வுச் சான்றுகளையும் ஒப்பிட்டு தென்னிந்தியாவிலேயே சைவ சமய வளர்ச்சி நிலையை ஆராய்ந்த நூல் ஒன்றை சி.வி.
அவர் குறிப்பிடுவதாவது தொல்காப்பியத்தில் வேத காலத் தெய்வங்கள் சில மதிப்போடு கூறப்படுவதிலிருந்தே மக்கள் மத்தியில் அவை எவ்வளவு தூரம் இடம்பெற்றிருந்தன என்பது புலனாகிறது.
ஆநிரைகளைப் பாதுகாக்கவும் தன் மன்னனைப் பாதுகாக்கவும் போர் செய்து உயிர் நீத்தவர்களுக்கு நடுகல் நாட்டி அதனை பண்டையத் தமிழ் மக்கள் வணங்கி வந்தனர்.
இலக்கியங்களில் பெருங் கற்காலப் பண்பாட்டு புதைகுழிகள் அதன் அமைப்புகள் பற்றிய பல்வேறு செய்திகள் பரவலாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
இவை அனைத்தும் பெருங் கற்கால மக்கள் இறை வழிபாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தனர் என்பதும் அதன் தொடர்ச்சிதான் குத்துக்கல் வகை அமைப்பாக வெளிப்பட்டுள்ளதும் அறியமுடிகிறது.
இவற்றை ஒப்பிட்டுப்பார்க்கும்போது பெருங் கற்கால மக்கள் தாய் தெய்வ வழிபாட்டைப் போற்றியுள்ளனர் என்பதற்கு மனித உருவ தாய் வடிவில் காணப்படும் குத்துக்கல் வகையே சான்றாகும்.
குத்துக்கல் என்பது சிவ வழிபாடு தொடர்புடையது என்பதையும் அவை லிங்கத்தின் முன்னோடி என்பதையும் குடிமல்லம் குத்துக்கல் வகை நடுகல் நிரூபித்துள்ளது எனலாம்.
ஆண் பெண் குறிச் சேர்க்கையே பண்டைய காலம்தொட்டு லிங்க வடிவில் அமைந்தது என்பது பிற்கால சைவ சித்தாந்த சாத்திர நூல்களால் அறியமுடிகிறது.
இவற்றில் வளமைச் சடங்கின் அடிப்படையில் அதற்குரிய கருப்பொருளை முதன்மைப்படுத்தி அமைத்துள்ளதை ஆழமாகச் சிந்தித்து உணர்தல் வேண்டும்.
அத்தகு சிறப்பினைப் பெற்ற தாய் தெய்வங்கள் எந்தெந்த உருவில் வலம்வந்து தன்னை வணங்கும் பக்தர்களுக்கு அமைதியை வழங்கி தனிமனிதனையும் நாட்டையும் மகிழ்வித்தன என்பதை பின்னர் வரும் அத்தியாயங்களில் காணலாம்.
சைவ சமய வரலாற்றில் அதன் சிறப்பை அறிய சிந்து நதிப் பள்ளத்தாக்கில் சிறப்புற்றிருந்த நகரங்களில் காணப்பட்ட சான்றுகளை நாம் காண வேண்டியதாக உள்ளது.
இன்றைய சைவ சமயத்தில் காணப்படும் லிங்க வழிபாடு சக்தி வழிபாடு சிவ வழிபாடு பசுபதி போன்ற வழிபாடுகள் சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் முக்கியமான சமயப் பண்டிகைகளாக விளங்கியுள்ளன என்பது பல ஆய்வாளர்களின் கருத்தாகும்.
சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் கிடைத்த முத்திரைகள் களிமண் படிவங்கள் பற்றி சர் ஜான் மார்ஷல் குறிப்பிடும்பொழுது யோகிகளுக்கெல்லாம் தலையாய யோகி சிவன்.
சிவ வழிபாட்டை சிந்துவெளி நாகரிகம் குறிப்பிட்டாலும் சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் முதலிடம் பெற்று விளங்குவது பெண் தெய்வ வழிபாடே ஆகும்.
ஹரப்பா மொகன்ஜதாரோ லோதால் காலிபங்கன் போன்ற அகழாய்வுகளில் காணப்பட்ட பெண் தெய்வ சுடுமண் உருவங்கள் தாய் தெய்வ வழிபாட்டை அம்மக்கள் எவ்வாறு போற்றி வழிபட்டனர் என்பதையே சுட்டுகின்றன.
மேலும் பெண் வடிவத்தை ஹரப்பா போன்ற இடங்களில் வளமைச் சடங்குகளின் தலைவியாகவும் வளமைக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட பெண் தெய்வமாகவும் வணங்குகின்றனர் என்று அகழாய்வு மேற்கொண்டவர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.
சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் மட்டுமின்றி எகிப்திய நாகரிகம் சிரிய சின்னாசிய நாகரிகங்களிலும் பெண் தெய்வங்களே முக்கியமான சிறப்பிடத்தைப் பெற்றுத் திகழ்ந்துள்ளன.
சர் ஜான் மார்ஷல் அகழாய்வுச் சான்றுகளின் அடிப்படையில் இக்கருத்தைத் தெரிவிக்கும் முன்பே சந்தா என்பவர் இக்கருத்தை தெரிவித்துள்ளார்.
பெண் தெய்வ வழிபாடும் சிவ வழிபாடும் தொடர்ந்து காணப்படுவதைப்போல் மொகஞ்சதாரோ ஹரப்பா போன்ற இடங்களிலும் அகழாய்வில் முக்கோண வடிவ கற்களும் களிமண் பொருட்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டன.
சிந்துவெளியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு இலச்சினையில் இரு அரச மரக் கிளைகளுக்கு இடையில் பெண் தெய்வம் ஒன்று ஆடை இன்றி காணப்படுகிறது.
தமிழகத்தில் ராமநாதபுரம் மாவட்டம் அழகன்குளம் என்ற இடத்தில் நடைபெற்ற அகழாய்வில் ரோமானிய பானை ஓட்டில் அரச மரமும் அதன் அருகே யானை இருப்பதுபோலவும் காட்டப்பட்டுள்ளதை காணும்பொழுது இதுவும் மர வழிபாடு தொடர்புடையதாகவும் மரத்தின் இன்றியமையாமையை உணர்த்துவதாகவும் கொள்ளலாம்.
பல அகழாய்வுகளில் கிடைத்த மட்கலன் ஓடுகளில் மரம் செடி இவற்றின் கீறல் குறியீடுகள் கிடைத்துள்ளதையும் இங்கு ஒப்பு நோக்கலாம்.
குழந்தையை ஈன்றெடுக்கும் பெண் உருவம் பதித்த முத்திரை ஒன்று சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் எச்சமாக ஹரப்பா அகழாய்வில் கிடைத்துள்ளது.
இது அக்கால பெண்களின் சிறப்பையும் அவர்கள் செடி கொடிகளையும் மரத்தையும் பேணிக்காப்பதில் பெரும்பங்கு ஆற்றியுள்ளதையும் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ள உதவுகிறது.
செடி கொடிகளைப் பாதுகாப்பதில் வல்லவர்களாகத் திகழ்ந்தமையால் செடியையும் குழந்தையாகப் பாவித்ததுபோல் கூறப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம்.
சிந்துவெளி நாகரிகத்துக்குப் பின் இந்தியாவில் குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில் மக்கள் சிறந்த நாகரிகத்தைப் பெற்றுத் திகழ்ந்தனர் எனலாம்.
பெருங் கற்காலம் முதல் வரலாற்றின் துவக்க காலமான சங்க காலத்திலும் இறந்தவர்கள் இவ்வுலக வாழ்வைத் துறப்பினும் அதன்பின்னரும் இங்கேயே உயிர்வாழ்வர் என்ற நம்பிக்கைகள் தொடர்ந்தன.
அதன் அடிப்படையிலேதான் ஈமச்சின்னங்களில் இடுதுளைகளை அமைத்து அதனுள்ளே சடங்குகளையும் வழிபாடுகளையும் மக்கள் தொடர்ந்து செய்துவந்தனர்.
தமிழக அகழாய்வுகளில் குறிப்பாக திருக்காம்புலியூர் பேரூர் போளுவாம்பட்டி போன்ற அகழாய்வுகளில் கிடைத்த சுடுமண் உருவங்கள் இதற்குச் சான்றுகளாக அமைகின்றன.
மரத்துடன் பெண் சேர்ந்து இருப்பது போன்ற உருவங்கள் ஆரம்ப கால பௌத்த மத சிற்பக் கலை அமைதியில் அதிகம் காணப்பட்டன அதனைப் போன்றே இங்கும் தொடர்வதைக் காணமுடிகிறது.
திருக்காம்புலியூரில் சுடுமண்ணால் ஆன நாகலிங்கம் பாலகிருஷ்ணர் போன்ற உருவங்களும் அழகரையில் கிடைத்த விநாயகர் உருவமும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
இதன் தொடர்ச்சியாக வரலாற்றுக் காலத்தில் திருக்காம்புலியூர் என்னும் இடத்தில் மேற்கொண்ட அகழாய்வில் விநாயகர் உருவமும் மூஷிக வாகன உருவமும் சுடுமண்ணால் செய்தது பொ.ஆ.மு.
வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்திலிருந்து சங்க காலம் மற்றும் வரலாற்றுக் காலத்திலும் சைவ சமய வழிபாடுகளும் சடங்குகளும் பூசைகளும் தொடர்கின்றன எனலாம்.
வாசகர்களின் மனதில் சிந்தனை விதைகளை தூவி கருத்தைக்கவரும் வகையில் சுயமுன்னேற்ற புத்தகங்கள் எழுதுவதில் திறமை பெற்றவர் டாக்டர் ஜி.
அவற்றில் பல்லவர்கள் காலத்தில் அம்மன் வழிபாடு குறிப்பாக மகிஷாசுரமர்த்தினி துர்காதேவி போன்றவை அதிக அளவில் வழிபாட்டில் இடம்பெறலாயிற்று.
குறிப்பாக தாய் தெய்வ வழிபாட்டைச் சிறப்பிக்கும் வகையில் கிராமத் தெய்வங்களுக்கும் பொருந்தும் குறிப்பாக தீய்ப்பாய்ந்த அம்மன் உருவத்தைக் குறிப்பிடலாம்.
வைதீகம் முழுமையாகத் தமிழகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டபோது தாய் தெய்வங்கள் சிவனின் மனைவியாகவும் திருமாலின் தங்கையாகவும் ஆக்கப்பட்டனர்.
சிவன் திருமால் ஆகிய பெருந்தெய்வக் கோயில்களில் அம்மன் சன்னதி என்றும் தாயார் சன்னதி என்ற பெயர்களுடனும் கோயில்களில் தாய் தெய்வங்கள் வலம் வந்தனர்.
இத்தெய்வங்கள் பெரிய தலைமைத் தெய்வங்களின் துணைவியராகவோ அன்றி தவிர்க்க முடியாத சக்தியாகவோ ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையிலும் உலக நியதிக்காகவும் அதனைத் தொடர்புபடுத்தி அமைத்துக்கொண்டனர் எனலாம்.
எனினும் ஆண் துணையின்றி தனியாக அமைந்துள்ள தாய் தெய்வக் கோயில்களே தமிழ்நாட்டில் இன்றும் பெரும் ஆதிக்கத்தையும் வரவேற்பையும் பெற்றுள்ளன.
தமிழகத்தில் பெருந்தெய்வக் கோயில்கள் பலவற்றில் குறிப்பாக சிவாலயங்களில் தந்தை தெய்வங்களைக் காட்டிலும் தாய் தெய்வத்துக்கே உயர்ந்த இடமும் மரியாதையும் வழங்கப்பட்டு வருவதைக் காணலாம்.
சான்றாக கன்னியாகுமரியில் உள்ள குமரித் தெய்வம் திருநெல்வேலி மாவட்டம் நெல்லையப்பர் கோயிலில் காந்திமதி அம்மன் மதுரை சுந்தரேஸ்வரர் ஆலயத்தில் மீனாட்சி அம்மன் திருவானைக்காவல் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மன் காஞ்சி காமாட்சி தருமபுரி கோட்டைக்கோயில் மல்லிகார்ஜுனேஸ்வரர் கோயிலில் கல்யாண காமாட்சி அம்மன் போன்றவற்றை சான்றாகக் குறிப்பிடலாம்.
அமைதியாக அடங்கிக் கிடக்கின்ற தனது உள்ளுணர்வையும் அழிக்கும் ஆற்றலையும் சக்தியையும் படைத்தவள் என்பதை வெளிக்காட்ட எடுத்ததே எப்போது தயார் நிலையில் இருக்கும் காளி அவதாரம்.
ஒரு காலை மடக்கி இன்னொரு காலை நீட்டி ஆவேசமாக நெஞ்சு நிமிர்த்தி முகத்தில் கோபக்கனல் தெறிக்க நாக்கு வெளியே நீட்டியபடி தனது வலது கையில் உள்ள சூலத்தை ஓங்கிக் குத்துவதற்கு ஏற்ப பிடித்தபடி காணப்படுபவள்.
சோழர்கள் காலத்தில் நிசம்பசுதனி என்ற கொற்றவையை வணங்கியே அவ்வம்சத்து அரசர்கள் அனைவரும் தங்களது அனைத்து செயல்களையும் துவங்கியுள்ளதைக் கல்வெட்டுகள் குறிக்கின்றன.
அரசுகள் உருவாக்கத்தின்போது பழந்தமிழர்களின் தாய் தெய்வம் கொற்றவை என்ற பெயரோடு வழங்கப்பட்டுள்ளதை இங்கு நினைவுகொள்ளத்தக்கது.
அடுத்து சோழர்கள் காலத்தைச் சேர்ந்த அம்மன் சிற்பங்கள் மகிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பங்கள் துர்க்கையம்மன் போன்றவை குறிப்பிட்ட இடத்தைப் பெற்றுள்ளன எனலாம்.
பல வெற்றிகளையும் பெற்றுள்ளான் என்பதற்குச் சான்றாக தஞ்சாவூரில் காணப்படும் நிசம்பசுதனிக்காக எடுக்கப்பட்ட தனிக்கோயிலை இன்றும் காணலாம்.
இக்கோயில் இந்தியத் தொல்லியல் பரப்பாய்வுத் துறையினரால் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டு பாதுகாத்து வரப்படுகிறது.
அக்கல்வெட்டு குறிப்பிடுவதாவது மழநாடான வளநாட்டுப் பாய்ச்சில் கூற்றத்துக் கீழ் பாலாற்றுத்துறையூர் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
அக்கல்வெட்டில் உள்ள பிறக வாசகங்கள் இவ்வூர் பிடாரி புன்னைத்துறை நங்கைக்கோயிலுந் திருமுற்றமும் பிடாரி பொதுவகை ஊருடையாள் ஸ்ரீகோயிலுந் திருமுற்றமும் இவ்வூர்க்காடுகள் கோயிலுந் திருமுற்றமுமே.
இவ்வூர் எறாடு கடக்கம் இவ்வூர்க்காளாபிடாரி குதுரைவட்டமுடையாள் ஸ்ரீகோயிலுந் திருமுற்றமும் இவ்வூர்க்குளமுங் கரையும் ஆக இறையிலி நீங்கு நிலன் என்று கல்வெட்டு குறிக்கின்றது.
இதுபோன்று சோழர்கள் காலம் தொட்டு விஜயநகர மன்னர்கள் வரை தமிழகத்தில் தொடர்ந்து வந்த மன்னர்கள் பெண் தெய்வங்களைப் போற்றி வணங்கி பல நன்மைகளைப் பெற்றுள்ளனர்.
அத்தகைய வலிமை படைத்த பெருமைக்குரிய தாய் தெய்வங்களையும் அதன் உருவ அமைப்புகளையும் நாம் அறிந்துகொண்டு அதன் மகத்துவத்தையும் நம் முன்னோர்களின் கலைச்சிறப்பையும் கண்டு போற்றி மகிழ்ந்து வணங்குவோம்.