sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை சேற்று வளர் தாமரை பயந்த சேற்றின்கண்ணே வளரும் தாமரை பூத்த ஒண் கேழ் நூற்றிதழ் அலரின் நிரை கண்டன்ன ஒள்ளிய நிறத்தை யுடைத்தாகிய நூறாகிய இதழையுடைய மலரினது நிரையைக் கண்டாற்போன்ற வேற்றுமையில்லாத விழுத்தினை பிறந்து ஏற்றத் தாழ்வில்லாத சிறந்த குடியின்கட் பிறந்து வீற்றிருந்தோரை எண்ணுங் காலை வீற்றிருந்த வேந்தரை யெண்ணுங் காலத்து உரையும் பாட்டும் உடையோர் சிலர் புகழும் பாட்டும் உடையோர் சிலர் மரையிலை போல மாய்ந்திசினோர் பலர் தாமரையினது இலையை யொப்பப் பயன்படாது மாய்ந்தோர் பலர் புலவர் பாடும் புகழுடையோர் புலவராற் பாடப்படும் புகழை யுடையோர் விசும்பின் ஆகாயத்தின்கண் வலவன் ஏவா வானவூர்தி எய்துப என்ப தம் செய்வினை முடித்து பாகனாற் செலுத்தப்படாத விமானத்தைப் பொருந்துவாரென்று சொல்லுவார் அறிவுடையார் தாம் செய்யும் நல்வினையை முடித்து எனக் கேட்பல் என்று சொல்லக் கேட்பேன் எந்தை என்னுடைய இறைவ சேட்சென்னி நலங்கிள்ளி தேய்த லுண்மையும் வளர்ந்த தொன்று பின் குறைத லுண்டாதலும் பெருக லுண்மையும் குறைந்த தொன்று பின் வளர்த லுண்டாதலும்மாய்த லுண்மையும் பிறந்ததொன்று பின் இறத்த லுண்டாதலும் பிறத்த லுண்மையும் இறந்ததொன்று பின் பிறத்த லுண்டாதலும் அறியாதோரையும் அறியக் காட்டி கல்வி முகத்தான் அறியாத மடவோரையும் அறியக் காட்டி திங்கட் புத்தேள் திரிதரும் உலகத்து திங்களாகிய தெய்வம் இயங்குகின்ற தேயத்தின்கண் வல்லா ராயினும் ஒன்றை மாட்டாராயினும் வல்லுந ராயினும் வல்லாராயினும் வருந்தி வந்தோர் மருங்கு நோக்கி வறுமையான் வருத்தமுற்று வந்தோரது உண்ணாத மருங்கைப் பார்த்து அருள வல்லை யாகுமதி அவர்க்கு அருளி வழங்க வல்லை யாகுக கெடாத துப்பின் நின் பகை யெதிர்ந்தோர்.
நிரைகண் டன்ன விழுத்திணையென் றுரைப்பினுமமையும் அருளிலார் கொடாமை வல்ல ராகுக வென்றனாற் பயன் அவையுடையோர் தத்தம் பகைவரை வெல்வராதலால் பகை யெதிர்ந்தோர் அவையிலராக வென்பதாம்.
விழுமிய குடிக்கு விழுப்பம் தருவது உயர்வு தாழ்வு கருதாமையே என்பதற்கு வேற்றுமை யில்லா விழுத்திண என்பது வேற்றுமை மலிந்த இக்காலத் தமிழ்மக்கள் குறிக்கொண்டு போற்றத்தக்கதாகும் உரை புகழ்.
இனிப் பரிமேலழகர் உரை யாவது எல்லாராலும் புகழப்படுவதென்றும் பாட்டாவது சான்றோர் பாடும் புகழ் என்றும் கொண்டு புகழ்தான் உரையும் பாட்டு மென இருவகைப்படும் என்பர்.
உரையும் பாட்டும் பெற்றவர் பெற்றவுடனே வலவ னேவா வானவூர்தி எய்துப என்பதன்று செய்தற்குரிய நல் வினையைச் செய்து முடித்த பின்பே அவ்வூர்தியில் விசும் பெய்துப என்பார் செய்வினை முடித்து என வேறு வைத்து வற்புறுத்தினார்.
வேற்றுமை யில்லா விழுத்திணைப் பிறந்து வீற்றிருந்தோரை யெண்ணுங்கால் நூற்றித ழலரின் நிரைகண் டன்ன உரையும் பாட்டும் உடையோர் சிலர் என இயைத்தல் வேண்டுமென்பது உரைகாரர் கருத்து.
உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் இப்பாட்டின்கண் மக்கட் பிறப்பிற் காணப்படும் சிதடு முதல் மருள் ஈறாகக் கூறப்படும் எண்வகை எச்சங்களும் ஒருவர்க்குப் பிறப்பில் பொருந்துவது குற்றம்.
கானத்தை இடமாகக் கொண்டு வாழும் நின் பகைவர் போலாது கூத்தர் ஆடு களம்போலும் அகநாட்டை நீ யுடையை யாதலாலும் நீ பெற்ற செல்வம் அறம் பொரு ளின்பங்களை ஆற்றுதற்காகவே யாகும் அவற்றை ஆக் காமை மேலே கூறிய குற்றம் பொருந்திய பிறப்புண்டாகப் பண்ணும் என்று சோழன் நலங்கிள்ளிக்கு நல்லறிவு கொளுத்துகின்றார்.
உரை சிறப்பில் சிதடும்மக்கட் பிறப்பிற் சிறப்பில்லாத குருடும் உறுப்பில் பிண்டமும்வடிவில்லாத தசைத் திரளும் கூனும் குறளும் ஊமும் செவிடும்மாவும் மருளும் உளப்பட வாழ்நர்க்கு உலகத்து உயிர் வாழ்வார்க்கு எண் பேர் எச்சம் என்ற இவை யெல்லாம்எட்டு வகைப் பட்ட பெரிய எச்சமென்று சொல்லப்பட்ட இவையெல்லாம் பேதைமை யல்லது பேதைத் தன்மையுடைய பிறப்பாவதல்லது ஊதிய மில்லெனஇவற்றாற் பயனில்லை யென முன்னும் அறிந்தோர் கூறினர்முற்காலத்தும் அறிந்தோர் சொன்னார் இன்னும் அதன் திறம் யான் உரைக்க வந்ததுஇன்னமும் அவ்வூதியத்தின் பாகுபாட்டை யான் சொல்ல வந்தது வட்ட வரிய செம் பொறிச் சேவல்வட்டமாகிய வரியை யுடைத்தாகிய செம் பொறியையுடைய காட்டுக் கோழிச் சேவல் ஏனல் காப்போர் உணர்த்திய கூஉம்தினைப்புனங் காப்போரைத் துயிலுணர்த்துவதாகக் கூவும் கானத்தோர் நின் தெவ்வர்காட்டின்கண் உள்ளோர் நின்னுடைய பகைவர் நீயேநீதான் புறஞ்சிறை மாக்கட்குவேலிப்புறத்து நின்று வேண்டிய மாக்கட்குஅறம் குறித்துஅறத்தைக் கருதி அகத்தோர் புய்த் தெறி கரும்பின் விடு கழைஅகத்துள்ளோர் தாம் பிடுங்கி யெறியும் கரும்பாகிய போகடப்பட்ட கழை தாமரைப் பூம் போது சிதைய வீழ்ந்தெனவாவியகத்துத் தாமரையினது பொலிந்த பூச் சிதற வீழ்ந்ததாக கூத்தர் ஆடு களம் கடுக்கும் அக நாட் டை அது கூத்தர் ஆடு களத்தை யொக்கும் உள்ளாகிய நாட்டையுடையை அதனால்ஆதலான் அறனும் பொருளும் இன்பமும் மூன்றும் ஆற்றும் நின் செல்வம்அறனும் பொருளும் இன்பமு மென்னப்பட்ட மூன்றும் செய்வதற் குதவும் நினது செலவம் பெரும ஆற்றாமை நிற் போற்றாமை உதவா தொழிதல் நின்னைப் பாதுகாவாமை எறு பிண்ட மென்பது மணை போலப் பிறக்குமது.
நிற் போற்றாமை யென்ற கருத்துசிதடு முதல் அறிவின்மை பிறப்பொடு கூடாதவாறு போல நின் செல்வமும் அற முதலியன செய்தற் கேற்றிருப்பச் செய்யாமையாகிய அறிவின்மை மக்கள் யாக்கையிற் பிறந்தும் பயனில் பிறப்பாகப் பண்ணுதலால் நினக்கு வரும் பொல்லாங்கைப் போற்றாமையென்பதாம்.
கண்ணிற் சிறந்த உறுப்பில்லை என்பராதலால் கண்ணிலாக் குருட்டினைச்சிறப்பில் குருடன் என்றார் உரைகாரர் குருடு மக்கள் பிறப்புக்குச் சிறப்புத் தருவதன் றென்பதுபட மக்கட் பிறப்பிற் சிறப்பில்லாத குருடு என்பர்.
கூத்தர் பல்வகைப் பூவும் அணியும் அணிந்து ஆடுவர் ஆடுங்கால் அவை உதிர்ந்து கிடக்கும் இடம் இங்கே உவமாகக் கூறப் படுகிறது.மணை ஊன்.
மக்கட் பிறப்பாற் பெறும் பயன் அறம் பொருளின்பங்களாதலால் அப்பிறப்பிற் குறைந்தவர் அவற்றை யிழத்தலின் அற முதலியன ஊதிய மெனப்பட்டன.
அதன் திறம் என்றவிடத்து அது எனச் சுட்டப்பட்டது ஊதிய மெனக் கொள்ளாது பேதைமை யென்று கொள்பவருமுண்டென்பதை அதன் நிறம்...உளர் என்றார்.
இப் பாட்டின்கண் உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் சோழன் நலங்கிள்ளியை நோக்கி வேந்தே நின் திருவோலக்கத்தில் நின் புகழ் பாடும் பாணர் நிறைதல் வேண்டும் பாணர் இசைகேட்ட பின்பு மகளிர் கூட்டத்தின் இன்பத்தை நீ நுகர்தல் வேண்டும் கொடியோரைத் தெறுதலும் நல்லோரை யளித்தலும் தவிராது நிலவுதல் வேண்டும் இவற்றோடமையாது நீ சிற்றினம் சேர்த லாகாது நீ வழங்கும் நாடு பெற்றுச் சிறக்கும் படைத்தலைவர் நின்பால் வருநர்க்கு உதவியாற்றும் நண்புடைப் பண்புடையராமாறு நின் செய்கை முறைப்பட வமைதல் வேண்டும்.
கூத்தாட் டவைக் குழாம்போலக் கூடுதலும் கழிதலுமுடையது இவ்வுலகம் இதன்கண் நின் சுற்றத்தார் நினக்கு நகைப்புறமாக நின் செல்வம் இசைப்புறமாக விளங்குதல் வேண்டும் என வற்புறுத்துகின்றார்.
உரை அழல் புரிந்த அடர் தாமரை எரியா லாகப்பட்ட தகாடச் செய்த தாமரைப் பூவிடனே ஐது அடர்ந்த நூல் பெய்து ஐதாகத் தட்டிக் கம்பியாகச் செய்த நூலின் கண்ணேயிட்டு புனை விளைப் பொலிந்த பொலன் நறுந்தெரியல் அலங்கரித்த தொழிலாற் பொலிந்த பொன்னான் இயன்ற நறிய மாலையை பாறு மயிர் இருந் தலை பொலியச் சூடி பாறிய மயிரையுடைய கரிய தலை பொலிவு பெறச்சூடி பாண் முற்றுக நின் நாள் மகிழ் இருக்கை பாண் சுற்றம் சூழ்வதாக நினது நாட் காலத்து மகிழ்ந்திருக்கும் ஒலக்கம் பாண் முற்று ஒழிந்த பின்றை பாண் சுற்றம் சூழ லொழிந்த பின்னர் மகளிர் தோள் முற்றுக நின் சார்ந்து புலர் அகலம் நினது உரிமை மகளிருடைய தோள் சூழ்வதாக நின் சார்ந்து புலர்ந்த மார்பும் முளிவில் முற்றத்து இனிது முரசு இயம்ப எப்போதும் வெறுப்பில்லாத அலங்காரத்தையுடைய கோயில் முற்றத்தின் கண்ணே இனிதாக முரசு ஒலிப்ப கொடியோர்த் தெறுதலும் செவ்வியோர்க்கு அளித்தலும் ஒடியா முறைமையின் தீயோரைத் தண்டஞ் செய்தலும் நடுவு நிலைமையுடையோர்க்கு அருள் பண்ணுதலுமாகிய இடையறாத முறைமையால் மடிவிலை யாகி சோம்புதலையுடை யல்லையாகி நல்லதன் நலனும் தீயதன் தீமையும் இல்லை என்போர்க்கு நல்விளையினது நன்மையும் தீவினையினது தீமையும் இல்லயென்று சொல்லுவோர்க்கு இன்னலாகியர் இனமாகா தொழிவாயாக நெல் விலை கழனிப் படுபுள் ஒப்புநர் நெல் விளைந்த வயலிடத் துளதாகிய புள்ளை யோட்டுவோர் ஒழி மடல் விறகில் கழி மீன் சுட்டு வெங்கள் தொலைச்சியும் அமையார் அதனுடனே வெய்ய மதுவையுண்டு தொலைச்சியும் அமையராய் தெங்கின் இளநீர் உதிர்க்கும் தெங்கினது இளநீரை யுதிர்க்கும் வளமிகு நன்னாடு பெற்றனர் உவக்கும் செல்வ மிக்க நல்ல நாட்டைப் பெற்று மகிழும் நின்படைகொள் மாக்கள் நின்னுடைய படைக்கலம் பிடித்த மாந்தர் பற்றா மாக்களின் நின்னுடைய பகைவரைப் போல பரிவு முந்துறுத்து இரக்கத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு கூவை துற்ற கூவை இலையால் வேயப்பட்ட நாற்கால் பந்தர் சிறுமனை வாழ்க்கையின் ஒரீஇ நான்கு காலையுடைய பந்தராகிய சிறிய இல்லின்கண் வாழும் வாழ்க்கையினின்று நீங்கி வருநர்க்கு உதவியாற்றும் நின்பால் வருவார்க்கு உதவி செய்யும் நண்பிற் பண்புடை ஊழிற்றாக நின் செய்கை நட்போடு கூடிய குணத்தையுடைய முறைமை யுடைத்தாக நினது தொழில் விழவிற் கோடியர் நீர்மை போல விழவின்கண் ஆடும் கூத்தாது வேறு பட்ட கோலம் போல முறைமுறை ஆடுநர் கழியும் இவ்வுலகத்து அடைவுடைவே தோன்றி இயங்கி இறந்து போகின்ற இவ்வுலகத்தின்கண் கூடிய நகைப் புறனாக நின் சுற்றம் பொருந்திய மகிழ்ச்சி யிடத்தாக நின்னுடைய கிளை இசைப்புறனாக நீ ஓம்பிய பொருள் புகழிடத்தாக நீ பாதுகாத்த பொருள்.
நின் நாண் மகிழிருக்கை பாண் முற்றுக அதன்பின் அகலம் தோள் முற்றுகல் நீ மடிவிலியாய் இன்னாக தொழிவாயாக நின் பற்றா மாக்களைப்போல முற்காலத்துச் சிறுமனை வாழும் வாழ்க்கையினீங்கி இப்பொழுது நின் நாடு பெற்றுவக்கும் நின் படைகொள் மாக்கள் வருனர்க்கு உதவியாற்றம் நண்போடு கூடிய பண்புடைத்தாகிய முறைமையுடைத்தாக நின் செய்கை நகைப்புறனாக நின் சுற்றம் இசைப்புறனாக நீ ஒம்பிய பொருளெனக் கூட்டுக.
கட்கினிய அலங்காரத்தால் தன்கண் வந்திருந்தாரை நீங்காவாறு பிணித்து இன்புறுத்தும் சிறப்புடைய கோயில் முற்றத்தை முனிவில் முற்றம் என்றார் ஒடியா முறைமை இடையறவு படாத முறைமை முக்குணங்களும் கணந்தோறும் மாறும் இயல்பினவாதலின் அதனால் முறைமை மாறாமை தோன்ற ஒடியா முறைமை யென்றார்.
தம்மைக் கண்டவழிப் பகைமையால் தெறுதலைச் செய்யாது அருள் செய்யுமாறு மெலிவு புலப்படுத்தி நிற்கும் பகைவர்போல் வென்பார் பற்றா மாக்களிற் பரிவு முந்துறத்து என்றார்.
ஒருவனெவத் திரிப்பின் மாந்தர் வாழ்க்கையின் ஒருவ நின் செய்கை ஊழிற்றாக என இயையும் அவ்வழியும் பொருள் நலங் குன்றாமையின் அமையும் என்றார்.
அடக்கமாகிய பண்பு கண்டு வியந்து வேந்தே செஞ்ஞாயிற்றின் செலவும் அதன் பரிப்பும் மண்டிலமும் திக்கும் ஆகாயமும் என இவற்றின் அளவை நேரிற் சென்று கண்டவரைப் போலத் தம் அறிவால் ஆராய்ந்துரைப்போரும் உளர் அவர்களாலும் ஆராய்ந்தறியக் கூடாத அத்துணை அடக்கமுடையனாய்க் கல்லைக்கவுளில் அடக்கியுள்ள களிறுபோல வலி முழுதும் தோன்றாதவாறு அடக்கிக் கொண்டு விளங்குகின்றாய் என்று பாராட்டுகின்றார்.
உரை செஞ்ஞாயிற்றுச் செலவும் செஞ்ஞாயிற்றினது வீதியும் அஞ் ஞாயிற்றுப் பரிப்பும் அஞ் ஞாயிற்றினது இயக்கமும் பரப்புச் சூழ்ந்த மண்டிலமும் அவ்வியக்கத்தாற் சூழப்படும் பார் வட்டமும்வளி திரிதரு திசையும் காற்றியங்கும் திக்கும் வறிது நிலைஇய காயமும் ஓராதாரமுமின்றித் தானே நிற்கின்ற ஆகாயமும் என்ற இவை சென்று அளந் தறிந்தோர் போல என்று சொல்லப்பட்ட இவற்றை ஆண்டாண்டுப் போய் அளந்தறிந்தவர்களைப் போல என்றும் இனைத்து என்போரும் உளர் நாளும் இத்துணையளவை யுடையனவென்று சொல்லும் கல்வியை யுடையோரு முளர் அனைத்தும் அறிவு அறிவாகாச் செறிவினையாகி அப்பெரியோர் அச் செலவு முதலாயின அறியும் அறிவாலும் அறியாத அடக்கத்தை யுடையையாகி களிறு கவுள் அடுத்த எறி கல் போல யானை தன் கதுப்பின்கண் அடக்கிய எறியும் கல்லைப் போல ஒளித்த துப்பினை யாதலின் மறைந்த வலியையுடையை யாதலான் வெளிப்பட யாங்ஙனம் பாடுவர் புலவர் நின்னை விளங்க எப்பரிசு பாடுவர் புலவர் கூம்பொடு மீப்பாய் களையாது கூம்புடனே மேற் பூரிக்கப்பட்ட பாயை மாற்றாமல் மிசைப் பரம் தோண்டாது அதன்மேற் பாரத்தையும் பறியாமல் புகாஅர்ப் புகுந்த பெருங் கலம் ஆற்றுமுகத்துப் புகுந்த பெரிய மரக்கலத்தை தகாஅர் பரதவரும் அளவரு முதலாகிய தகுதி யில்லாதோர் இடைப்புலப் பெரு வழிச் சொரியும் தம் புலத்திற் கிடையாகிய பெருவழிக்கண்ணே சொரியும் கடல் பல் தாரத்த கடலால் வரும் பல பண்டத்தையுடைய நாடு கிழவோய் நாட்டை யுடையோய் எறு.
தோண்டுதல் குறைத்தல் கடலினும் ஆற்று முகம் ஆழம் குறைந்ததாதலின் ஆங்கு வரும் மரக்கலம் செவ்வே நிற்றற்குப் பாய் களைதலும் பாரம் குறைத்தலும் வேண்டுமென வறிக.
இவ்வூரிற் பிறந்த சான்றோராகிய இவர் சிறந்த நல்லிசைப் புலமை யுடையராதல் ஒருபுறமிருக்க இவர் செய்த அருஞ் செயல்கள் சில குறிக்கத் தகுவன.
சோழன் நெடுங்கிள்ளி யென்பவன் ஆவூரிலும் உறையூரிலும் சோழன் நலங்கிள்ளியின் தம்பியாலும் அந் நலங்கிள்ளியாலும் முற்றுகையிடப் பட்டு அடைபட்டு அஞ்சிக் கிடந்தான்.
ஒருகால் அந்த நெடுங்கிள்ளி இளந்தத்த னென்னும் புலவனைச் சோழன் நலங்கிள்ளியின் ஒற்றனெனப் பிறழக் கருதிக் கொல்ல நினைத்தானாக அதனை யுணர்ந்த இக் கோவூர் கிழார் தகுவன கூறி உய்வித்தார் கிள்ளிவளவ னென்பான் மலையமான் மக்களைப் பற்றி யானைக் காலிலிட்டுக் கொல்ல நினைப்ப இச் சான்றோர்.
இத்தகைய சான்றோர் இப்பாட்டின்கண் சோழன் நலங்கிள்ளியின் வென்றி நலத்தைச் சிறப்பித்து வேந்தே நீ நல்லிசை வேட்டம் வேண்டிப் பாசறையில் இருப்பதற்கே விழைகின்றாய் நின் யானைப் படை பகைவர் அரண்களைச் சிதைத்தும் அடங்காவாய் மைந்துற்று நிற்கின்றன போரெனிற் புகலும் நின் மறவர் பகைவர் நாடு காடிடையிட்டு நெடுந் தூரத்திலுள்ளதெனவறிந்தும் செல்லுதற் கஞ்சார் இவ்வாற்றால் குணகடற் கரையையுடைய நீகுடகடல் அடைந்து பின் அங்கிருந்தே வடபுலம் நோக்கி வருவாயெனநினைந்து வடபுலத்தரசர் இரவெல்லாம் உறக்கமின்றிக் கிடக்கின்றனர் எனப் பாடிப் பாராட்டுகின்றார்.
உரை சிறப்புடை மரபின் பொருளும் இன்பமும் சிறப்புடை முறைமையால் பொருளும் இன்பமும் அறத்து வழிப் படூஉம் தோற்றம் போல அறத்தின் பின்னே தோன்றும் காட்சி போல இரு குடை பின் பட சேர பாண்டியருடைய இரண்டு குடையும் பின்னாக ஓங்கிய ஒரு குடை உரு கெழு மதியின் நிவந்து சேண் விளங்க ஓங்கிய நினது ஒன்றாகிய வெண் கொற்றக்குடை நிறம் பொருந்திய கலை நிறைந்த திங்கள் போல ஓங்கிச் சேய்மைக்கண்ணே விளங்க நல்லிசை வட்டம் வேண்டி நல்ல புகழ் வேட்கையை விரும்பி வெல் போர்ப் பாசறை யல்லது ஒல்லாய் நீ வெல்லும் போரினைச் செய்யும் பாடிவீட்டின் கண்ணே யிருத்தலல்லது நின்னகரின்கண் இருத்தலை உடம்படாய் நீ நுதி முகம் மழுங்க மண்டிகோட்டினது நுனை முகந் தேய மடுத்து ஒன்னார் கடி மதில் பாயும் நின் களிறு அடங்கல பகைவரது காவலையுடைய மதிலைக் குத்தும் நின்னுடைய யானைகள் அடங்கா போரெனில் புகலும் புனை கழல் மறவர் பூசலென்று கேட்பின் விரும்பும் அணிந்த வீரக் கழலையுடைய மறவர் காடு இடைக் கிடந்த நாடு காடு நடுவே கிடந்த நாடு நனி சேய மிகவும் தூரிய வாதலால் செல்வே மல்லேம் என்னார் யாம் போவேமல்லேமென்று கருதார் ஆதலான் கல்லென் விழவுடை ஆங்கண் ஓசையுண்டான விழாவினையுடைய அவ்விடத்து வேற்றுப் புலத்திறுத்து பகைப் புலத்தின்கண்ணே தங்கிவிட்டு குண கடல் பின்ன தாக கீழ் கடல் பின்னதாக குட கடல் வெண்டலைப் புணரி மேல் கடலினது வெளிய தலையையுடைய திரை நின் மான் குளம்பு அலைப்ப நினது குதிரையினது குளம்பை யலைப்ப வலம் முறை வருதலுமுண்டென்று வலமாக முறையே வருதலு முண்டாமென்று அலமந்து சுழன்று நெஞ்சு நடுங்கு அவலம் பாய நெஞ்சம் நடுங்கும் அவலம் பரப்ப துஞ்சாக் கண்ண வடபுலத்தரசு துயிலாத கண்ணையுடையவாயின வடநாட்டுள்ள அரசுகள் எறு.
விளக்கம் உலக வாழ்க்கையில் மக்களால் நெறியறிந்து எய்துதற்கரிய சிறப்புடைய பொருள் அறம் பொருளின்ப மூன்று மாதலால் பொரு ளின்பங்களை சிறப்புடை மரபின் பொருளும் இன்பமும் என்றார்.
ஒவ்வொரு திசையினும் வென்றி நிலைநாட்டி வரும் முறைமையால் வடதிசையினும் அது நிலைநாட்டற்கு வருவான் என்றற்கு வலம் முறை வருதலுமுண் டென்றஞ்சினர்.
ஆசிரியர் கோவூர் கிழார் இப்பாட்டின்கண் சோழன் நலங்கிள்ளியின் வள்ளன்மையை வியந்து இத் தண்பணை நாடு அவன் கருதிய முடிபே யுடையதாதலால் அவன் வஞ்சியும் மதுரையும் தருவன்அவனை நாமெல்லாம் பாடுவோம் வம்மின் என்று பாராட்டுகின்றார்.
உரை கடும்பின் அடு கலம் நிறையாக நம் சுற்றத்தினது அடுகலத்தை நிறைக்கும் பொருட்டு விலையாக நெடுங் கொடிப் பூவாவஞ்சியும் தருகுவன் நெடிய துகிற்கொடியினையுடைய பூவாத வஞ்சியையும் தருகுவன் வண்ணம் நீவிய நிறமுடைய கலவை பூசப்பட்ட வணங் கிறைப் பணைத் தோள் ஒண்ணுதல் விறலியர் வளைந்த சந்தினையுடைய முன் கையினையும் வேய் போன்ற தோளினையும் ஒள்ளிய நுதலினையுமுடைய விறலியர் பூவிலை பெறுக என பூவிற்கு விலையாகப் பெறுகவென்று மாட மதுரையும் தருகுவன் மாடத்தையுடைய மதுரையையும் தருவன் ஆதலால் எல்லாம் பாடுகம் வம்மினோ பரிசில் மாக்கள் யாமெல்லாம் அவனைப் பாடுவோமாக வாரீர் பரிசின் மாக்காள் தொன்னிலக் கிழமை சுட்டின் பழைய நிலவுரிமையைக் குறிப்பின் நன்மதி வேட்கோச் சிறாஅர் நல்ல அறிவையுடைய குயக்குலத் திளையோர்தேர்க் கால் வைத்த பசுமண் குரூஉத் திரள் போல கலம் வனைதற்குத் திகிரிக் கண்ணே வைத்த பச்சை மண்ணாகிய கனத்த திரள் போல அவன் கொண்ட குடுமித்து அவன் கருத்திற் கொண்ட முடிபையுடைத்து இத்தண் பணை நாடு இக் குளிர்ந்த மருத நிலத்தையுடைய நாடு எறு.
தேர்க்கா லென்றது தேர்க்கால் போலும் திகிரியை அவன் கொண்ட குடுமித்து இந் நாடு ஆதலால் வஞ்சியையுந் தருகுவன் மதுரையையும் தருகுவன் ஆதலால் பரிசின் மாக்கள் நாமெல்லாம் அவனைப் பாடுகம் வம்மினோ வெனக் கூட்டுக.
பூத்தவஞ்சி வஞ்சிக் கொடிக்கும் பூவா வஞ்சி வஞ்சிமாநகர்க்குமாதலின் பூவா வஞ்சி யென்றாராக பூவா வஞ்சி யென்றது கருவூர்க்கு வெளிப்படை யென்று உரைகாரர் கூறினர்.
விறலியர் பூவிலை பெறுக என என்றவிடத்து பூவிலை மடந்தையராய கூத்தியரின் நீக்குதற்கு பூவிலை யென்பதைப் பூவிற்கு விலையெனப் பிரித்துப் பொருள் கூறினார்.
இவ் விருநகர்க்குமுரிய வேந்தர் இருவரும் தன் வழிப்பட இந் நலங்கிள்ளி ஓங்கி விளங்குகின்றா னென முன் பாட்டிற் கூறியதைக் கடைப்பிடிக்க.
சிறார் கலம் வனைதற்பொருட்டுத் திகிரிக்கண் மண் பிசைந்து கொணர்ந்து வைப்பக் குயவன் தான் கருத்திற் கருதிய கலங்களைச் செய்வனாதலால் அவன் கருத்துப்படி உருப்படும் மண்போல இத் தண்பணை நாடும் நலங்கிள்ளியின் கருத்துப்படி பயன்படு மென்றற்குக் கொண்ட குடுமித் தென்றார்.
ஆசிரியர் கோவூர் கிழார் இப் பாட்டின்கண் சோழன் நலங்கிள்ளியின் வென்றி நலம் கூறலுற்று வேந்தே தென்னவன் நன்னாட்டிலுள்ள ஏழெயில்களின் கதவுகளை யெறிந்து அவ்விடத்தே நின் புலிப்பொறியைப் பொறிக்கும் ஆற்றலுடையை நின்னைப் பாடுவோர் வஞ்சிப் பாட்டுப் பாட நின் படை வீரர் தங்கியிருக்கும் பாசறைக் கண்ணேயமைந்த தெருவில் பாணர்க்கு ஊன் சோற்றுத் திரள் கொடுக்கப்படும் இத்தகைய முனையிருக்கைகள் பல உள்ளன ஊரிடத்தே அல்லிய மாடும் விழாக்கள் பல நிகழ்கின்றனவாயினும் விழாக்களினும் முனையிருக்கைகளே பலவாக உள்ளன என்று கூறுகின்றார்.
உரை கான் உறை வாழ்க்கை காட்டின் கண்ணே தங்கும் வாழ்க்கையையுடைய கத நாய் வேட்டுவன் சினம் பொருந்திய நாயையுடைய வேட்டுவன் மான் தசை சொரிந்த வட்டியும் மானினது தசையைச் சொரிந்த கடகமும் ஆய் மகள் தயிர் கொடு வந்த தசும்பும் இடை மகள் தயிர்கொண்டு வந்த மிடாவும் நிறைய ஏரின் வாழ்நர் பேரில் அரிவையர் ஏரான் உழுதுண்டு வாழ்வாரது பெரிய மனையின்கண் மகளிர் குளக்கீழ் விளைந்த குளத்துக்கீழ் விளைந்த களக்கொள் வெண்ணெல் முகந்தனர் கொடுப்ப களத்தின்கட் கொள்ளப்பட்ட வெண்ணெல்லை முகந்து கொடுப்ப உகந்தனர் பெயரும் உவந்து மீளும் தென்னம் பொருப்பன் நன்னாட்டுள்ளும் தென்றிசைக்கட் பொதியின் மலையையுடைய பாண்டியனது நல்ல நாட்டுள்ளும் ஏழெயில் கதவம் எறிந்து கைக் கொண்டு ஏழாகிய அரணின்கட் கதவத்தை யதித்துக் கைக்கொண்டு நின் பேழ் வாய் உழுவை பொறிக்கும் ஆற்றலை நினது பெரிய வாயையுடைய புலியைப் பொறிக்கும் வலியை ஆதலான் பாடுநர் வஞ்சி பாட நின்னைப் பாடும் புலவர் நினது மேற்செலவைப் பாட படையோர் தாதெரு மறுகிற் பாசறை பொலிய படைக்கலத்தினையுடையோர் தாதாகிய எருப்பொருந்திய மறுகினையுடைய பாசறைக்கண்ணே பொலிவு பெற புலராப் பச்சிலை இடை யிடுபு தொடுத்த புலராத பசிய இலையை யிடையிட்டுத் தொடுக்கப்பட்ட மலரா மாலைப் பந்து கண்டன்ன மலராத முகையினையுடைய மாலையினது பந்தைக் கண்டாற்போன்ற ஊன் சோற்றமலை தசையோடு கூடிய பெருஞ் சோற்றுத் திரளையை பாண் கடும்பு அருத்தும் பாண் சுற்றத்தை யூட்டும் செம்மற்று நின் வெம் முனை இருக்கை தலைமையை யுடைத்து நினது வெய்ய முனையாகிய இருப்பிடம் வல்லோன் தைஇய கைவல்லோனாற் புனைந்து செய்யப்பட்ட வரி வனப்புற்ற எழுதிய அழகு பொருந்திய அல்லிப் பாவை ஆடு வனப்பு ஏய்ப்ப அல்லிப் பாவை அல்லிய மென்னும் கூத்தையாடும் அழகை யொப்ப காம இருவரல்லது அன்பினையுடைய துணைவனும் துணைவியுமாகிய இருவரல்லது யாமத்து இடையா மத்தின்கண் தனி மகன் வழங்காப் பனிமலர்க் காவின் தனிமகன் வழங்காத குளிர்ந்த மலரையுடைய காவின்கண் ஒதுக்கு இன் திணி மணல் இயங்குதற்கினிய செறிந்த மணலையுடைய புதுப் பூம் பள்ளி வாயில் புதிய பூவையுடைய சாலையினது வாயிலின்கண் மாடந் தொறும் மை விடை வீழ்ப்ப மாடந்தோறும் செம்மறிக் கிடாயைப் படுக்க நீ ஆங்குக் கொண்ட விழவினும் பல நீ அவ்விடத்து எடுத்துக் கொண்ட விழவினும் பல எறு.
விளக்கம் கடகம் ஓலையாற் செய்யப்பட்ட கடகப் பெட்டி குளம் ஏரி குளத்தின் கீழுள்ள வயல்களில் விளையும் நெல்லை வேறிடத்தே யமைத்த களத்தின்கண் தொகுத்து வையும் பதரும் களைந்து நெல்லைப் பிரித்துக்கொள்பவாதலின் குளக்கீழ் விளைந்த களக் கொள் வெண்ணெல் என்றார்.
ஏழெயிற் கதவம் ஏழெயில் என்பது சிவகங்கையைச் சார்ந்துள்ள ஏழு பொன்கோட்டை யென்னும் ஊராக இருக்கலாமென அறிஞர் கருதுகின்றனர்.
காம விருவர் வழங்கின் வருத்தம் செய்யாது தனிமகன் வழங்கின் அப்பொழில் வருத்து மென்றது தனித்தோர்க்குக் காமவுணர்ச்சியை யெழுப்பி வருத்தும் மென்றது தனித்தோர்க்குக் காமவுணர்ச்சியை யெழுப்பி வருத்தும் என்பதாம்.
இவனை ஆலத்தூர் கிழார் வெள்ளைக்குடி நாகனார் ஐயூர் முடவனார் எருக்காட்டூர்த் தாயங் கண்ணனார் மாறோக்கத்து நப்பசலையார் முதலிய பல சான்றோர் பாராட்டிப் பாடியிருக்கின்றனர்.
இவன் ஒருகால் கருவூரை முற்றுகை யிட்டிருந்தானாக அடைபட்ட வேந்தன் போர்க்கு வாராது அஞ்சிக் கிடப்ப ஆலத்தூர் கிழார்அஞ்சிய வேந்தன் அடைபட்டுக் கிடக்க அவனொடு பொருதல் நின் பெருமைக்குப் பொருந்தா தெனச் சொல்லிப் பாடினர்.
இவன் பகைவர் நாட்டினை யழிப்பது கண்ட மாறோக்கத்து நப்பசலையார் புள்ளுறு புன்கண் தீர்த்த சோழன் வழித் தோன்றிய நீ வேந்தன் நகரத்திருப்பவும் அவனது நல்ல வூரை யழித்தல் அருளற மாகாது என்று தெருட்டினார்.
என்று வினவ எமது நினை வெல்லை சொல்லுதல் வேண்டா பகைவர் தேயத் திருப்பினும் அது நின்னதே யெனக் கருதிப் பரிசிலர் அனைவரும் நின்னையே நினைப்பர் என்று சொல்லி மகிழ்வித்தார்.
ஒருகால் கோவூர் கிழார் இவன் பகைவர் நாட்டை யழிக்கும் திறம் கண்டு இவன்பாற் போந்து கொற்றவள்ளை பாடி அருள் மேவியவுள்ள முடையவனாக்கினார்.
மலையமானோடு பொருத இவ்வளவன் பெருஞ் சினங்கொண்டு அவன் மக்களைப் பற்றிக் கொணர்ந்து யானையின் காலிலிடப் புக்கானாக அதனை யறிந்த கோவூர் கிழார்சோழன் குடிவரவும் இளஞ் சிறாரின் இயல்பும் கூறி அவன் செயலைத் தடுத்து மக்களை உய்வித்தார்.
இவன் இறந்த பிறகு மாறோக்கத்து நப்பசலையாரும் ஆடுதுறை மாசாத்தனாரும் ஐயூர் முடவனாரும் இரங்கிப்பாடிய பாட்டுக்கள் மிக்க உருக்கமுடையனவாகும்.
என்று கேட்க பாணர்க்குத் தொலையாச் செல்வத்தை வழங்கும் எம் கோனாகிய வளவன் வாழ்க என்று பாடேனாயின் ஒருவன் செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தி யில்லென அறநூல் கூறிற் றாதலின் அக்கூற்றுப்படி யானுறையும் நாட்டில் ஞாயிறு முறைப்படி தோன்றுதலொழியும் சான்றோர் செய்த நல்வினையால் நாட்டிற் பெய்யும் மழைத் துளியினும் பலவாகிய காலம் நீ வாழ்வாயாக எனச் சொல்லி வாழ்த்துகின்றார்.
உரை ஆன் முலை அறுத்த அற னிலோர்க்கும் ஆனினது முலையாற் பெறும் பயனைக் கெடுத்த தீவினையாளர்க்கும் மாண் இழை மகளிர் கரு சிதைத்தோர்க்கும் மாட்சிமைப்பட்ட ஆபரணத்தையுடைய பெண்டிரது கருப்பத்தை அழித்தோர்க்கும் குரவர் தப்பிய கொடுமையோர்க்கும் தந்தை தாயாரைப் பிழைத்த கொடுந் தொழிலை யுடையோர்க்கும் வழுவாய் மருங்கின் கழுவாயும் உள என அவர் செய்த பாதகத்தினை யாராயுமிடத்து அவற்றைப் போக்கும் வழியும் உள வெனவும் நிலம் புடை பெயர்வ தாயினும் நிலம் கீழ் மேலாம் காலமாயினும் ஒருவன் செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தி இல்லென ஒருவன் செய்த நன்றியைச் சிதைத்தோர்க்கு நரகம் நீங்குதலில்லை யெனவும் அறம் பாடிற்று அற நூல் கூறிற்று ஆயிழை கணவ தெரிந்த ஆபரணத்தை யுடையாள் தலைவகாலை யந்தியும் மாலை யந்தியும் காலையாகிய அந்திப் பொழுதும் மாலையாகிய அந்திப் பொழுதும் புறவுக் கருவன்ன புன்புல வரகின் புறவினது கருவாகிய முட்டை போன்ற புல்லிய நிலத்து வரகினது அரிசியை பாற்பெய் புன்கம் தேனொடு மயக்கி பாலின்கட் பெய்து அடப்பட்ட சோற்றைத் தேனொடு கலந்துண்டு குறு முயற்கொழுஞ் சூடு கிழித்த ஒக்கலொடு குறிய முயலினது கொழுவிய சூட்டிறைச்சியைத் தின்ற என் சுற்றத்தோடு கூட இரத்தி நீடிய அகன்றலை மன்றத்து இலந்தை மரமோங்கிய அகன்ற இடத்தையுடைய பொதியிற்கண் கரப்பில் உள்ளமொடுஒன்றனையும் மறைத்தலில்லாத உள்ளத்துடனே வேண்டுமொழி பயிற்றி வேண்டி வார்த்தைகளைப் பலகாலும் கூறி அமலைக்கொழுஞ் சோறு ஆர்ந்த பாணர்க்கு பெரிய கட்டியாகிய கொழுவிய சோற்றை யருந்திய பாணர்க்கு அகலாச் செல்வம் முழுவதும் செய்தோன் நீங்காத செல்வ மெல்லாவற்றையும் செய்தோன் எங்கோன் வளவன் வாழ்க என்று எம்முடைய வேந்தனாகிய வளவன் வாழ்வானாக வென்று சொல்லி நின் பீடு கெழுநோன்றாள் பாடேனாயின் நினது பெருமை பொருந்திய வலிய தாளைப் பாடிற்றிலே னாயின் பல் கதிர்ச் செல்வம் படுபறியலனே வாழ்நாட் கலகாகிய பல கதிரையுடைய செல்வன் தோன்றுத லறியான் யானோ தஞ்சம் யானோ எளியேன் பெரும இவ் வுலகத்துச் சான்றோர் செய்த நன்றுண் டாயின் இவ்வுலகத்தின்கண் நற்குணங்களால் அமைந்தோர் செய்த நல்வினை யுண்டாயின் இமயத்து ஈண்டி இமய மலையின்கண்ணே திரண்டு இன்குரல் பயிற்றி இனிய ஓசையைப் பயிற்றி கொண்டல் மாமழை பொழிந்த நுண் பல் துளியினும் பல வாழிய கீழ் காற்றால் வரும் பெரிய முகில் சொரிந்த நுண்ணிய பல துளியினும் பல காலம் வாழ்வாயாக எறு.
நிலம் புடை பெயர்வதாயினும் என்பதற்கு ஊழி பெயருங் காலத்து யாவரும் செய்த இருவினையும் நீங்குதலின் அக்காலத்தும் செய்தி கொன்றோர்க்கு உய்தியில் லென்றும் நிலத்துள்ளார் யாவரும் இவர் கூற்றிலே நிற்பாராயினும் என்றும் உரைப்பாரு முளர்.
ஆயிழை கணவ செய்தி கொன்றோர்க் குய்தி யில்லென அறம் பாடிற்று ஆதலால் பாணர்க்குச் செல்வ முழுதுஞ் செய்தோன் எங்கோன் வளவன் வாழ்கவென்று காலை யந்தியும் மாலை யந்தியும் நின்றாள் பாடேனாயின் பல் கதிர்ச் செல்வன் படுபறியான் பெரும யானோ தஞ்சம் சான்றோர் செய்த நன்றுண்டாயின் நுண்டுளியினும் பல காலம் வாழ்வாயாக வெனக் கூட்டுக.
கோவதை முதலாயின வாக்காற் சொல்லவும் படாமையின்ஆன்முலை யறுத்த வெனவும் மகளிர் கருச்சிதைத்த வெனவும் குரவர்த் தப்பிய வெனவும் மறைத்துக் கூறப்பட்டன.
இது பரிசில் பெற்றுப் போகின்றானை நீ எம்மை நினைத்து வருவையோ வென்றாற்கு இவ்வாறு செய்த நின்னை வளவன் வாழ்க வென்று பாடேனாயின் யானிருக்குமிடத்துப் பல் கதிர்ச் செல்வன் படுதலறியான் அதனால் இம்மை யின்பம் பெற்றேன் எனவும் செய்ந்நன்றி கொன்றோர்க்கு உய்தி யில்லை யெனவே மறுமையின்கண் நரகம் புகுவே னெனவும் கூறியதாகக் கொள்க.
மண்ணுலகம் விண்ணுலக மென்பன தலைகீழாக மாறுங் காலமாகிய பேரூழிக் காலமெனச் சமய நூல்கள் கூறும் இக்காலத்தில் வினைகள் மூலப்பகுதியில் ஒடுங்குமெனச் சாங்கிய நூல்களும் மாயையி லொடுங்கு மெனச் சைவ நூல்களும் பிறவும் கூறலால்.
தன்னைப் பிறன்போல் வைத்துக் கூறலும் உயர்ந்தோர் கூற்றுட்படும் மரபுகளுள் ஒன்றாதலின் பாணர்க்கெனத் தம்மையும் அகப்படுத்திக் கூறினார்.
ஒழுக்கமுடைய சான்றோர் தீயவற்றை வழுக்கியும் வாயாற் சொல்லாராதலால் சொல்லுமிடத்து அத் தீமையை மறைத்து வேறுபாட்டாற் கூறுவது மரபாயிற்று.
முறைவேண்டுபொழுதிற் பதன் எளியோர் ஈண்டு உறைவேண்டு பொழுதிற் பெயல் பெற்றாரென்ற கருத்து நீயும் பதனெளியை யாதல் வேண்டும் அவ்வாறு பெயல் பெறுதற்கென்றவாறாம் அன்றி இதற்கு முறைவேண்டு பொழுதிற் பதனெளியோர் ஈண்டு உறைவேண்டு பொழுதிற் பெயல் பெற்றாரோ டொப்பரென் றுரைப்பாரு முளர்.
நாடு கெழு செல்வத்துப் பீடு கெழு வேந்தனே நினவ கூறுவல் எனவ கேண்மதி குடை வருந்திய குடி மறைப்பதுவாகும் கூர் வேல் வளவ பதினெளியோர் உறை வேண்டுபொழுதிற் பெயல் பெற்றோராவர் ஆகையால் நீயும் அவ்வாறு காலம் எளியையாய்க் கொற்றமும் ஈன்றதன் பயனென்று கருதிக் காவலர்ப் பழிக்கும் இக் கண்ணகன் ஞாலமென்று கொண்டு நொதுமலாளர் பொதுமொழி கொள்ளாது பாரமோம்பிப் புறந்தருகுவையாயின் நின்னடி புறந்தருகுவர் அடங்காதோ ரென்றமையால் செவியறிவுறூஉ வாயிற்று.
முறை வேண்டி வருவார்க்குச் செவ்வியெளியனாகிய வழி அவ்வெளிமை மழை வேண்டினார்க்கு அம் மழை யெய்தினாற்போலும் என்பதுபட பதன் எளியோர் ஈண்டு உறை வேண்டு பொழுதில் பெயல் பெற்றோர் என்றார்.
விசும்பின் நடுவே ஞாயிறு நிற்ப அக்காலத் தவ்விடத்தே முில் நின்றால் அதனால் ஞாயிற்றி னொளி மறைக்கப்படுமாகலின் நின்றாங்கு என்பதற்கு நின்று வெயிலை மறைத்தாற்போல என்று உரை கூறினார்.
வெளிற்றுப் பனந் துணி உள்ளே வயிரமில்லாத பனந் துண்டம் முற்றிய பனையே வயிரமுடைய தாகையால் அஃதில்லாத பனந்துணி இளையதாதல்பற்றி இளைய பனையினது துண்டம் என்றார்.