sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாம மிகவும் கொடுத்து வைத்தவர்கள் தம்பி வீட்டில் பிள்ளையை மிகவும் அடக்கமாக வளர்த்து வைத்திருக்கிறார்கள் கூச்ச சுபாவம் போல மனம் நிறைந்தவரோ இயற்கைக்கு முரணாக இருக்கிறதே என எண்ணாது விட்டு விட்டார்.
அப்படி நீரஜா விடயத்தில் ஏமாந்திருந்தவனின் உள்ளம் தன் முன்னால் நிற்கும் சிந்துவை அவளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க விளைந்தது யார் துர்ரதிஷ்டம்?
தன் வாழ்வில் கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட கசப்பான சம்பவங்களின் நினைவுகளின் படையெடுப்பு அவன் மனதிலிருந்த கொஞ்ச நஞ்ச இளக்கத்தையும் விடை கொடுத்தனுப்பியிருந்தது.
இவளுக்கு என் கதை எல்லாம் தெரியுமே என்னை ஒரு இளிச்சவாயன் என்று நினைத்துக் கொள்வாள் போல என நினைத்தவனால் அதன்பின் அங்கு நிற்கவே முடியாமலிருந்தது.
அவன் மனம் முறுக்கிக்கொள்ள அம்மா இந்தக்கல்யாணமே வேண்டாம்மா வாய்விட்டுச் சொல்ல முயன்றவனால் தாயின் மகிழ்வையும் தந்தையின் நிறைவையும் பார்த்து வார்த்தைகள் எழவில்லை.
தன் திருமணம் தடைப்பட்டதில் தன்னைப் போன்றே தன் குடும்பமும் பாதிப்படைந்துள்ளதை நன்றாக அறிந்திருந்தவனால் அதற்கு மேல் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை.
கல்யாணத்தின் பொழுதோ சிந்துவின் சிறுசிறு சீண்டல்களே அவள் சாதாரணமானவள் இல்லையென்பதை அவனுக்கு மிக நன்றாக உணர்த்திவிட்டிருந்தது.
தாலி கட்டிய பின் ஒவ்வொருவராக வந்து வாழ்த்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் கிடைத்த சிறு இடைவெளியில் திடீரென்று அழும் பாவனையில் கேட்டவளை இவன் திகைத்துப் பார்க்க அவளோ குறும்பாகப் புன்னகைத்தாள் எனக்கு மேக்கப் போட்ட ராகினி அக்கா அதோ அங்கே தான் நிற்கிறார் என் மேக்கப் சரியில்லை என்று நீங்க சொன்னதாகச் சொல்லி கொடுத்த காசை திருப்பி வாங்குவோமா?
கண் சிமிட்டி இரகசியம் பேசியவளை முதன் முதல் கொஞ்சம் ஆர்வமாகப் பார்க்க விளைந்தது அவன் மனம் கண்களில் எழுந்த ஆர்வத்தை மெல்ல அடக்கிக்கொண்டு திரும்பியவனை ரகு.. அடிக் குரலில் அழைத்தவள் கல்யாணப் பெண் நானே வெட்கப்படவில்லை நீங்க ஏன் இப்படி வெட்கப்படுகிறீங்க?
அப்படிக் கேட்டவளை நன்றாகத் திரும்பி முறைக்க முயன்றவனையும் மீறி சிறு முறுவல் வந்திருந்து அவன் முகத்தில் அதுவே சிந்துவிற்குப் போதுமானதாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
அதன்பின் அவனைப் பேச வைக்க வேண்டுமென்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு செயல்படுபவள் போல அவள் செயல்கள் ஒவ்வொன்றும் அமைந்திருந்தது அன்று முதன்முதல் மனைவியைத் தனிமையில் சந்திக்கையில் பளிச்சிட்ட நிலாவதனத்தில் செஞ்சாந்துக் கும்குமம் துலங்க காலையில் தான் அணிவித்திருந்த பொன்தாலி கழுத்தில் மினுமினுங்க தளிர் மங்கையாக நின்றவளை காண்கையில் இவள் என் மனைவி எனக்கே எனக்கானவள் என்ற உரிமையுணர்வு சட்டென்று அவன் மனதில் எழுந்தது அதோடு சேர்ந்து மன இறுக்கங்களால் நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டிருந்த அவன் புலன்களோ மெல்ல மெல்ல விடுபடத் தொடங்கின அங்கே மனதிற்கும் அதில் அடைந்திருந்த கடந்தகால கசப்பான நினைவுகளிற்கும் ஐம்புலன்களிற்குமான தொடர்புகள் முற்றாக அறுபட அவன் தன் மனையாளுடன் இல்லறத்தில் கலந்து விட்டான்.
மறுநாள் காலையில் தன் கைவளைக்குள் உறங்கிக் கொண்டிருந்த மனைவியின் வதனத்தையே இமைக்க மறந்து பார்த்திருந்தவனுக்கு நிச்சயம் வெறுப்பேதும் எழவில்லை தனக்குச் சொந்தமானவள் என்கின்ற உரிமையுணர்வு அவன் நெஞ்சமெல்லாம் வியாபித்திருந்ததே உண்மை ஆனால் அவன் துர்ரதிஷ்டமோ அல்லது அவன் மனையாளின் போதாத காலமோ சிந்துவின் முகத்தையே பார்த்திருந்தவனின் நினைவில் அழையாமலேயே நீரஜாக வந்து எட்டிப் பார்த்துச் சென்றாள் அப்படியே விறைத்துப் போனான் ரகு.
அவள் நினைவு வந்ததும் அவள் தன்னைச் துச்சமாக நினைத்து ஒதுக்கியதை நினைத்துக்கொண்டவனுக்கு தன் மனதிலிருந்ததை மனைவியிடம் வெளியே கொட்டி விட வேண்டுமென்ற எண்ணம் துளியும் வரவே இல்லை ஆனால் திருமணத்திற்கு முன் வருங்கால மனைவி என்று கைகாட்டப்பட்ட சிந்துவை தவிர்த்தவனால் மணமுடித்து வந்தபின் மனைவியைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.
அவளும் ஒன்றும் விலகிச் செல்லவில்லையே அதிகமாக உரிமை எடுத்து அப்படியும் சொல்ல முடியாது தனக்கான உரிமையைக் கைப்பற்றி இவனை உண்டு இல்லை என்றல்லவா பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறாள்.
இறுதியில் அவையெல்லாம் பரிதாபகரமாக தர்க்கத்துக்கே வழி வகுத்தது இருவரும் வாய் திறந்தால் பேச்சு சுமுகமாகச் செல்வதைப் போலிருந்தாலும் இறுதியில் அது சண்டையில் தான் முடியும்.
இந்த எட்டுமாதங்களில் ஒரு மனைவியாக பல வேளைகளில் அவனைக் குளிர்விக்கும் சிந்து அதேயளவிற்கு வார்த்தைகளால் அவனைச் சாடவும் மறப்பதில்லை.
இப்படியான சந்தர்ப்பங்களில் அவளின் இந்த சீறல்களின் காரணம் என்னவென்று ஆராய நினைக்காது மனதில் மீண்டும் வலியாய் உணர்வான் அவன் மீண்டும் பிழை விட்டு விட்டேனா?
திருமணத்தின் பின் முதல் முதல் மனைவியின்றித் தனிமையில் இருக்கும் இந்நேரம் அவள் அருகிலிருக்கும் போது எழாத அவள் பற்றிய நினைவுகள் அனைத்தும் மீண்டும் மீண்டும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு அவனுள் எழுந்தது சின்னச்சின்ன விடயங்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் வந்தாலும் சரி வாக்குவாதம் என்றாலும் சரி தன் மனைவியால் கோபத்தை தக்க வைத்திருக்க முடியாது என்பதையும் தன்னுடன் பேசாதிருக்க முடியாதென்பதையும் இத்தனை நாட்களில் கண்டுணர்ந்திருந்தான் இவன்.
என்னதான் என்றாலும் சண்டை போட்ட சிறிது நேரத்திலேயே தன்னிடம் வந்து இயல்பாய்ப் பேசும் தன்னை வம்புக்கிழுக்கும் மனைவியை நினைத்தவன் நான் தான் பிழை விடுகிறேனோ?
அவள் என்னுடன் பழகுவது போல் என்னால் அவளுடன் இயல்பாய்ப் பழக முடியுதில்லையே தன் இயலாமையை நினைத்து கழிவிரக்கத்தில் துடித்தான் தன் மீதே அவனுக்கு வெறுப்பாக இருந்தது எல்லாம் அந்த நீரஜா புண்ணியம் ஊமைக்கொட்டான் மாதிரி இருந்து என் வாழ்கையில் விளையாடி விட்டாள் வாய்விட்டே புலம்பியவன் என்னதான் என்றாலும் அன்று நான் சிந்துவோடு அப்படிக் கதைத்தது பிழைதான் அது அவள் மனதை எவ்வளவு தாக்கியிருந்தால் ஊருக்குப் போவதை என்னிடம் சொல்லாது அம்மாவிடம் மட்டும் சொல்லிவிட்டுப் போயிருப்பாள் முணுமுணுத்துக் கொண்டவன் அவளோடு கதைத்துப் பார்த்தால் என்ன?
நான் அன்று அப்படிக் கதைத்தபின் என் முகம் பார்த்தே கதைக்காதவள் ஊருக்குப் போய் வருகிறேன் என்று சொல்லிச் செல்லாதவள் இப்போது மட்டும் கதைப்பாளா?
குழந்தையோ அறியாதவர் தூக்கியதும் மிரண்டு திமிறினாள் கொழுகொழுவென்றிருந்த குழந்தையை இரசித்தவாறே சிநேகமாய் முறுவலித்து குட்டிப் பாப்பா ஏன் இப்படி ஓடி வந்தீங்க?
டொம்மா போட்டிருப்பீங்களே என்றவளை மிரட்சி விலகாது நோக்கினாள் குழந்தை அப்போது அவர்களை அணுகிய முதிய பெண்மணியொருவர் சொன்னால் கேட்கவே மாட்டேன்கிறாள்மா நீங்க பிடித்திருக்கவில்லை என்றால் விழுந்து அடிபட்டிருக்கும் என்றவாறே குழந்தையை வாங்கிக்கொண்டவர் இவள் என் பேத்திம்மா இவளுக்கு தங்கச்சி பிறந்திருக்கிறாள் அதுதான் பார்க்க வந்தோம் இரண்டு நாட்களாக இவளைச் சமாளிப்பதற்குள் போதும் போதுமென்றாகி விடுதம்மா ஹப்பா...அதைச் சொல்லி மாளாது அயர்ச்சியாகத் தொடர்ந்தார்.
வாழ்த்துக்கள்மா சின்னப்பிள்ளை தானே துடுதுடுப்பாகத் தான் இருப்பார்கள் என முறுவலித்தவளிடம் நன்றி கூறியவாறே அவர் அப்பால் நகர மிகவும் பரபரப்பாக காணப்பட்ட யாழ் போதனா வைத்தியசாலை வெளிநோயாளர் பிரிவு வாயிலால் வெளியேறினாள் சிந்து.
பயணக்களைப்பு முழுமையாக அக்கிரமித்திருந்தாலும் சோபை குறையாத வதனத்தோடு அடங்கமறுத்துப் பறந்த சிகையை ஒற்றைக் கரத்தால் ஒதுக்கியபடியே பயணப்பையையும் உருட்டிக்கொண்டு அருகிலிருந்த பேரூந்துத்தரிப்பில் சென்று நின்றவள் அச்சுற்றுப்புறத்தை விழிகாளால் துளாவினாள்.
காலைப் பொழுதில் சுளீரென்று அடிக்கும் வெயில் சர் சர்ரென்று விரைந்து செல்லும் வாகனங்கள் துவிச்சக்கர வண்டிகளில் விரையும் மக்கள் இவர்களுக்கு கொஞ்சமும் குறையாத அளவில் பாதசாரிகள் பேரூந்துக்காக காத்து நின்றவளின் மனம் சுழன்றடிக்கும் நினைவுகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டுக் குழம்பிக் கிடந்தாலும் அவற்றைப் புறம்தள்ளி அவள் சிந்தை முழுவதும் தன் சித்தியையே சுற்றி வந்தது.
இம்முறை எப்படியும் சித்தியை கொழும்புக்கே அழைத்துச் சென்றுவிட வேண்டும் தனியே இருப்பதால் அவர் தன்னை ஒழுங்காகக் கவனிப்பதில்லை என நினைத்தவள் தனக்குரிய பேரூந்து வரவே அதில் ஏறி ஓல்ட் பார்க் சந்தியில் பேரூந்தை விட்டிறங்கி ஐந்து நிமிட நடையில் பிரதான வீதியிலிருந்த தம் வீட்டைச் சென்றடைந்தாள்.
மூன்று படுக்கை அறைகளுடன் கூடிய அளவான அழகிய வீடு இவர்கள் இருவருக்கும் அது ஒரு மாளிகை தன் பன்னிரெண்டாவது வயதில் சித்தியுடன் வாழ வந்ததிலிருந்து சிந்து தான் இம்மாளிகையின் இளவரசி ஆமாம் அவள் சித்தி அவளை அப்படித்தான் பார்த்துக் கொண்டார்.
முன்புறத்தில் விலாட்டு மாமரத்துடன் கூடிய சிறு தோட்டமும் அத்தோட்டத்துக்கே அழகு சேர்க்கும் வகையில் ஒரு மல்லிகைப்பந்தலும் பின்புறத்தில் பெரிய கிணறும் அதனைச் சுற்றி வாழை பப்பாளி நெல்லி மரங்களுமாக பசுமைக்குள் அமைந்திருந்தது அவள் வீடு என்னதான் என்றாலும் இங்கிருக்கும் பசுமையும் அமைதியும் கொழும்பில் கிடைக்குமா?
நினைத்தவள் கைப்பையிலிருந்த வீட்டுத்திறப்பை எடுத்துக்கொண்டு தோட்டத்தைச் சுற்றிப் பார்வையிட்டவாறே முன்வாயிலை நெருங்கினாள்.
இவள் கேட்டை திறந்து உள்ளே நுழைந்ததை தன்வீட்டு முற்றத்திலிருந்து எட்டிப்பார்த்த பக்கத்து வீட்டுப் பெண்மணி சிந்து எப்போதம்மா வந்தாய்?
சித்தி ஹாஸ்பிட்டலில் என்று கணேஷ் ஃபோன் பண்ணினதும் அவசரமாக இரவு பஸ்ஸில் கிளம்பிவிட்டேன் என்றவள் நாங்களும் நன்றாக இருக்கிறோம் ஆன்ட்டி.
மாமி வீட்டாக்கள் எல்லோரும் அன்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள் பொறுமையாகப் பதிலளித்தவாறே முன்வாயிலைத் திறந்தவள் சித்தி இன்றைக்கு அங்குதான் இருக்க வேண்டுமாம் மத்தியானச் சாப்பாடு செய்து கொண்டு போக வேண்டும் ஆன்ட்டி பிறகு ஆறுதலாகக் கதைப்போமே முறுவல் மாறாது சொல்ல ஓ...அப்படியா?
சரி சரி... நீ போம்மா உனக்கும் பயணம் செய்து வந்தது களைப்பாக இருக்கும் நாம ஆறுதலாகக் கதைப்போமே என்றவருக்கு தலையாட்டிக் கொண்டே வீட்டினுள் நுழைந்து கதவைச் சாத்தினாள் அவள்.
இப்படியிருக்கையில் ஓர் நாள் கோர விபத்தொன்றில் தன் பெற்றவர்களையும் சகோதரனையும் பலி கொடுத்து கதறித்துடித்தவாறு அநாதரவாக நின்று கொண்டிருந்தாள் சிந்து.
இதுவரை பாசமான குருவிக் கூட்டில் பாதுகாப்பாக உறவுகளின் கதகதப்போடு வாழ்ந்தவள் கண்ணிமைக்கும் பொழுதில் தனியாளாக்கப்பட்டாள் எதிர்காலம் பற்றிய பயம் முற்றிலும் புதியதாய் அவளை ஆசையோடு ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது அதன் சுமைதாங்காது மூச்சுமுட்டி செய்வதறியாது ஒற்றையாய் தவித்து நின்றாள் சிறுமி சிந்து எவ்வளவுதான் அவள் நிலையில் மனமிரங்கினாலும் வருந்தினாலும் வெளிநாடுகளில் வாழும் அவள் உறவுகளோ உள்நாட்டில் வாழ்பவர்களோ இளம்பிராயத்தில் அடியெடுத்து வைக்கக் காத்திருக்கும் அவளைத் தங்களோடு அழைத்துச் செல்லவோ அவள் பொறுப்பை ஏற்கவோ மிகவும் தயங்கினர்.
அத்தருணத்தில் திருமணத்தில் நாட்டமில்லாது ஆசிரியர் தொழிலுக்கே தன்னை அர்ப்பணித்திருந்த அவளின் ஒன்றுவிட்ட சித்தி லக்ஷ்மி தனித்துத் தவித்து நின்றவளின் பொறுப்புக்களைத் தனதாக்கிக்கொள்ள முன்வந்தார்.
ஆசிரியர் தொழில்மீது மட்டுமே அளவில்லாக் காதல் கொண்டு அதுவரை தனிமையில் வாழ்ந்து வந்த அந்நல்ல உள்ளம் தன் வாழ்வின் ஆதாரமாய் துணையாய் அவளை அரவணைத்துக் கொண்டது.
அதோடு யாருடைய தயவுமின்றிச் சொந்த உழைப்பில் அவளைப் படிப்பித்து ஆசிரியர் பயிற்ச்சிக்கும் அனுப்பி தன்னைப் போலவே ஆசிரியராக்கினார் லக்ஷ்மி.
தன்னிடம் வந்த நாளிலிருந்து மறைந்த குடும்பத்து நினைவுகளையும் துயரையும் அவளிடமிருந்து மறக்க வைக்க முடியாவிடினும் வேறெந்த வகையிலும் நான் யாருமற்றவள் என அவள் உணராத வகையில் தாயாய்த் தந்தையாய் உற்ற தோழியாய் இருந்து அவளைப் பார்த்துக் கொண்டார் லக்ஷ்மி.
பன்னிரண்டு வயதில் சிறுமியாய் தன்னிடம் வந்தவள் அழகிய இளம்பெண்ணாக மலர்ந்து நிற்பதைப் பார்க்கையில் பெற்றவள் போல பாசத்தில் நெகிழ்ந்து நெஞ்சம் நிறைந்து போகும் லக்ஷ்மிக்கு அதுவும் என்ன தான் வாயாடியாக இருந்தாலும் அவளது பொறுப்பான செய்கைகளும் நற்குணநலன்களும் பழகுபவர்களை அவளிடம் ஒட்டிக்கொள்ள வைத்துவிடும் நாட்கள் செல்லச் செல்ல வளர்ந்த பெண்ணை வீட்டில் வைத்திருப்போர் எல்லோருக்கும் வரும் கவலை தான் லக்ஷ்மியையும் ஆட்டிப் படைத்தது தன்னைப் போலவே திருமண வாழ்விலிருந்து அவளை விலக்க நினைக்காத லக்ஷ்மி மும்மரமாக வரன் வேட்டையில் இறங்கியவர் அதன் பின்னரே அதிலுள்ள கஷ்டங்கள் புரிய முழி பிதுங்கிப் போனார்.
திருமணம் என்பதைத் தனியே அழகோ படிப்போ அல்லது குணநலன்களோ தீர்மானிப்பதில்லையே குறைவற்ற தனமும் இருப்பின் பெண்ணின் திருமணத்தை ஓரளவுக்குக் கஷ்டமின்றி நடத்திக் கொள்ளும் வாய்ப்புகள் உண்டல்லவா?
இந்த வீடும் அவர் தொழிலும் சொற்ப நகைகளுமே அவரின் சொத்தாக இருந்தது பல வரன்கள் வந்தும் இறுதியில் ஒவ்வொன்றும் இழுபறியில் முற்றுப் பெறாமல் செல்லச் செல்ல லக்ஷ்மியின் மனதைப் பயம் தனதாக்கத் தொடங்கியது எனக்குப் பிறகு இவளுக்கு யார்?
கலங்கினார் லக்ஷ்மி வயதுடன் சேர்ந்து சின்னச் சின்னதாக நோய்களும் தொட்டுப் பார்க்க அவர் பயமும் கவலையும் அதிகரித்துக் கொண்டே சென்றது இச்சமயத்தில் அவரின் தூரத்து உறவான சாரதா திருமணமொன்றிற்காக கொழும்பிலிருந்து யாழ் வந்தவர் திருமண வீட்டில் கலகலப்புடன் வளைய வந்த சிந்துவை கண்டதும் பிள்ள நீர் லக்ஷ்மியின் பெண் தானே?
ஆமாம் ஆன்ட்டி அதோ உங்களுக்குப் பின்னால் கடைசியில் இருக்கிறார் சித்தி மணப்பெண்ணின் தங்கை அவளது தோழி என்பதால் வேலையாக அங்குமிங்கும் ஓடிக் கொண்டிருந்தவள் லக்ஷ்மியை காட்டிவிட்டு அகன்று விட்டாள்.
அதன் பிறகோ சிந்துவையே சுற்றிச் சுற்றி வந்தது சாரதாவின் விழிகள் முடிவில் மனதிற்கு மிகவும் திருப்தியாக இருக்கவே லக்ஷ்மியிடம் தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார்.
திருமணங்களில் இளம்பெண்களுக்கு தகுந்த வரன்கள் கூடிவருவது இயல்பு தானே அவ்வகையில் சாரதாவின் விருப்பத்தை மிகவும் மகிழ்வோடு ஏற்றுக்கொண்டார் லக்ஷ்மி.
அதற்கென்ன லக்ஷ்மி நீர் சிந்துவிடம் அவள் விருப்பத்தைக் கேளும் ரகுவின் புகைப்படம் அனுப்பி விடுகிறேன் நானும் வீட்டில் கதைத்து விட்டு மிகுதி வேலைகளைப் பார்ப்போம் என்றவர் போகும் பொழுது சிந்துவின் புகைப்படத்தையும் வாங்கிச் சென்றிருந்தார்.
வசதியிலும் பையனின் பழக்க வழக்கத்திலும் ஏன் அவர்கள் குடும்பத்திலேயும் எதுவித பிரச்சனைகளும் இல்லாதவர்கள் என்பதை நன்கறிந்த லக்ஷ்மிக்கு மாப்பிள்ளை ரகு ஏற்கனவே திருமணப்பதிவு செய்து ஒருவருடத்தில் விவாகரத்துப் பெற்றிருந்ததெல்லாம் ஒரு பொருட்டாகவே தெரியவில்லை சிந்துவிடம் மாப்பிள்ளையைப் பற்றி மிக்க மகிழ்வும் நிறைவுமாக மறைக்காது சொல்லி அவன் புகைப்படத்தையும் கொடுத்துவிட்டு உனக்கு மிகவும் பொருத்தமாக இருப்பார்மா சாரதா அண்ணியும் மிகவும் நல்லவர்.
அந்தக் குடும்பத்தில் சந்தோசமாக வாழ்வாய் என்ற முழுநம்பிக்கை எனக்கிருக்கு அதை விட வேறென்ன வேண்டும் சொல்லு தன் பூரண சம்மதத்தையும் அவளிடம் வெளிப்படுத்தி விட்டார் லக்ஷ்மி.
லக்ஷ்மி மிகவும் தீவிரமாக வரன் பார்ப்பதையும் ஒன்றும் பொருந்தி வருகுதில்லையே என்று கவலைப்படுவதையும் பார்த்து இப்போ என்ன அவசரம் சித்தி?
என்னை கட்டப் போகும் அந்த லக்கி ஃபெல்லோ எங்கேயோ ஒரு இடத்தில் இருப்பார் நேரகாலம் கனிந்து வரும் போது எல்லாம் தானாகவே நடக்கும் சித்தி கவலையை விடுங்க தன் சுபாவத்தின் படி சொல்லித் திரிந்தவள் இன்றோ அவர் இவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் நீட்டிய ரகுவின் புகைப்படத்தை மெல்ல வாங்கிக்கொண்டே அவரைத் தயக்கமாக ஏறிட்டாள்.
சித்திக்கு நல்ல விருப்பம் போல் உள்ளதே தொடர்ந்து எண்ணியவளால் சித்தியின் சந்தோஷத்தை இரண்டாம் தாரமென்றால் முடியாது எனக் கூறிக் குலைக்கும் துணிவு வரவில்லை.
பெரிதாக திருமணக் கனவுகளை வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை என்றாலும் இரண்டாம் தாரமாக கட்ட வேண்டி வருமென கொஞ்சமும் எண்ணியிருக்கவில்லை அவள்.
என்னதான் மனதில் குழம்பினாலும் இறுதியில் அநாதரவாகத் தனித்து நிற்கையில் தன்னை அரவணைத்து இவ்வளவுக்கு பார்த்துக் கொண்டவரை எந்தவிதத்திலும் கஷ்டப்படுத்த மனம் இடம் கொடாததால் உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் சரி சித்தி உங்களை விட வேறு யார் எனக்கு நல்லதைச் செய்வார்கள் சொல்லி நகர்ந்தவளை கரம் பற்றி நிறுத்தினார் லக்ஷ்மி.
அவள் வதனம் வெளிப்படுத்திய குழப்பத்தில் மனதைப் படித்தவர் இங்கப்பாரும்மா இப்படியொரு குடும்பத்தில் வாழ்க்கைப்பட அந்தப் பெண்ணுக்கு கொடுத்து வைக்கவில்லை என்று தொடங்கி ரகுவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சொல்ல சொல்ல தன் மனக் குழப்பங்கள் நீங்கி விருப்பமாகவே கல்யாணத்திற்கு சம்மதித்தாள் சிந்து.
திருமணத்தின்பின் கொழும்பு சென்றவள் எட்டு மாதங்களின் பின் இப்போதுதான் தன் சித்தியின் சுகயீனம் காரணமாக மீண்டும் யாழ் வந்திருக்கிறாள் .
இடையில் சிலதடவைகள் அவள் சித்தி கொழும்பு சென்று வந்திருந்தாலும் அவர்கள் எவ்வளவோ வேண்டிக்கேட்டும் அங்கேயே நிரந்தரமாகத் தங்கிக்கொள்ள சம்மதிக்கவில்லை.
வீட்டினுள் சென்ற சிந்து பயண அலுப்புத் தீர நன்றாகக் குளித்துவிட்டு சித்திக்கு பகல் சாப்பாடு கொண்டு போக வேண்டுமே நினைத்தவாறே சமையலைத் தொடங்கினாள்.
சமைத்து முடிய காலையிலும் உண்ணாத காலி வயிறு அடம் பிடித்துக் கத்தவே சாப்பிடுவோம் என்று தட்டில் பரிமாறிக்கொண்டு அமர்ந்தவளின் நினைவுகளோ தன்னவனைக் குறிவைத்து கொழும்பை நோக்கி விரைந்தோடியது.
தினமும் மதிய உணவைத் தயாரித்து ஹாட்பாக்கில் கொடுத்து விடுவது இவள் வழக்கம் அப்படிக் கொடுப்பதை தவறாது எடுத்துச் செல்லும் அவள் கணவனோ அவ்வுணவைப் பற்றி ஒத்த வார்த்தை பேசுவதில்லை என்றாலும் இவள் சமையலை விரும்பியே உண்பான் என்பது ரகுவின் மனதுக்கு எப்படித் தெரியுமோ அவ்வாறே அவன் மனைவிக்கும் தெரியும்.
இப்படி தன் மணாளனின் நினைவுகளுடனேயே உண்டு முடித்து சித்திக்கான உணவையும் அவருக்கு தேவைப்படும் சில பொருட்களையும் எடுத்துக்கொண்டு வைத்தியசாலையை நோக்கிப் புறபட்டாள் சிந்து .
ஹப்பா எட்டு மாதங்களாச்சு சைக்கில் ஓடி வாய்விட்டுச் சொல்லிக்கொண்டே வேகமாகச் சைக்கிளை மிதித்தாலும் அதைவிட வேகமாகத் தன் மணவாழ்வையும் மணாளனையும் நினைக்கத் தொடங்கியது அவள் மனம் முழுமனதுடன் தானே சம்மதம் சொல்கிறாய் சிந்து?
நிச்சயமாக நான் உன்னைக் கட்டாயப்படுத்த இல்லையம்மா நல்ல சம்பந்தம் என்று தான் சொன்னேன் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு ஐயமறத் தெளிவாக்க விரும்பினார் லக்ஷ்மி.
ஹைய்யோ சித்தி எனக்கு உண்மையாகவே சம்மதம் நீங்க மேலே ஆக வேண்டியதை உங்க விருப்பப்படியே பாருங்க மலர்வாகவே சொல்லி விட்டாள் இவள்.
முக்கிய வேலையிருப்பதால் ரகுவால் வரமுடியவில்லை என்ற சாரதா திருமணத்துக்கு நாளைக் குறித்தவர்புடவைகள் நகைகளை கொழும்பிலேயே வாங்கிக் கொள்ளலாம் லக்ஷ்மி நீங்களும் எங்களோடு வாருங்களேன்.
அப்படி இல்லையென்றாலும் வசதிப்படும் போது ஒரு தரம் வந்து போங்க அன்பாக வரவேற்றார் அதுவும் சரிதான் அடுத்த கிழமை வாக்கில் வரப் பார்க்கிறேன் என்ற லக்ஷ்மி சொன்னவாறே சிந்துவையும் அழைத்துக்கொண்டு கொழும்பு சென்றிருந்தார்.
அப்படிச் சென்ற போதுதான் ரகுவை முதன் முதல் சந்தித்தாள் இவள் அதற்குமுன் புகைப்படத்தில் பார்த்திருந்தாலும் நேரில் பார்த்ததும் அவனை மிகவும் பிடித்து விட்டது அவளுக்கு அவனும் பார்ப்பதற்கு முசுடு போல் இறுக்கமாக இருந்தாலும் கண்ணுக்கு நிறைவாக களையாகத் தான் இருந்தான்.
என நினைத்து தன் மனதை சமாதானம் செய்து கொண்டாலும் அவன் தன்னுடன் ஆவலாகக் கதைக்கவில்லையே என அடிமனதின் ஏற்பட்ட இலேசான சுணக்கத்தை அவளால் போக்க முடியவில்லை அவனுடன் கதைக்கும் ஆவல் எழுந்தாலும் பட்டுக்கத்தரித்தது போல நல விசரிப்புகளுடன் நிறுத்திக் கொண்டவனுடன் பேச்சை வளர்க்க விரும்பாது இவளும் அமைதியாகவே வந்து விட்டாள்.
என்ன மாதிரி அருமையான மரியாதை தெரிந்த பிள்ளை தேவையில்லாத அலட்டல்கள் இல்லை இந்தக் காலத்தில் ஒன்றுமே தெரியவில்லையென்றாலும் என்ன மாதிரி அலட்டிக் கொள்வார்கள் ஆனால் மாப்பிள்ளை அப்படியெல்லாம் இல்லை நீ கொடுத்து வைத்தனி ராஜாத்தி இவளின் கன்னம் வருடி தன் மகிழ்வை வெளிப்படுத்தினார் லக்ஷ்மி.
அதன் பின்னரும் தொலைபேசியில் அழைத்துக் கதைப்பான் என அவளுள்ளத்தில் எழுந்த ஆவலையும் இந்த வேலைகளுக்கெல்லாம் நாங்க ஆட்களில்லை என்ற கணக்கில் அழித்து விட்டான் ரகு.
ஆங் சரிதான் போய்யா கல்யாணம் முடிந்த கையோடு வாய்விட்டுச் சிரிக்கவும் மூச்சுவிடாமல் கதைக்கவும் சொல்லித் தரவில்லை என்றால் நான் சிந்து இல்லையாக்கும் என தன்னுள் சபதமே எடுத்துக் கொண்டாள் சிந்து அது மிகவும் இலகுவான காரியம் என்றெண்ணி அதற்கு முதற்படியாக திருமணத்திலும் வரவேற்பிலும் கணவனின் அமைதியைப் பார்த்து அவனைப் பேசவைக்கும் முயற்சியில் இறங்கினாள்.
இயல்பிலேயே மிகவும் துடுக்குத்தனமும் கொஞ்சூசூசூசூண்டு வாயாடியுமானவள் என்பதால் அட... நானே கல்யாணப்பெண் இந்தப் பேச்சு பேசுகிறேன் நீங்க ஏன் இப்படி அமைதியாக இருக்கிறீங்க?
அவனைப் பார்த்து முணுமுணுக்க விழிகளில் வந்து போன அதிர்ச்சியுடன் மௌனம் கலையாது சிக்கனமாக ஒரு முறுவலை அள்ளிக்கொடுத்தான் மாப்பிள்ளை ரகு.
அன்றிலிருந்து அவன் முகம் திருப்பல்களையும் முறைப்பையும் அசட்டையாகத் தள்ளி எவ்வளவோ முயன்றும் அவள் அடைந்தது என்னவோ தோல்விதான் ஆம் இந்த எட்டு மாதங்களில் தான் மேற்கொண்ட சபதத்தில் ஒரு சிறுபடி முன்னேற முடியவில்லை அவளால் அவன் மௌனம் சாதிக்கச் சாதிக்க இவள் பேச்சு வளர்ந்து கொண்டே போனது தான் மிச்சம் பல வேளைகளில் மிகவும் நெருங்கி வருவது போலிருந்தாலும் அவன் மனதில் என்ன நினைக்கிறான் என்பதை அறிந்துகொள்ள மிகவும் கஷ்டப்பட்டுப் போவாள் இவள்.
சிந்து என்பவள் இருக்கும் இடம் எப்போதும் கலகலப்பாகவே இருக்கும் தன்னுடன் வாழ்நாள் முழுதும் பங்கெடுத்துக் கொள்ளப் போகிறவனும் அப்படியே இருக்காவிடினும் கொஞ்சமே கொஞ்சமென்றாலும் திறந்த மனமாய் இருக்க வேண்டுமென்று எதிர்பார்த்தாள் அவள்.
கடந்தவைகளின் நினைவுகளோடு சைக்கிளை மிதித்துக் கொண்டிருந்தவள் முசுடு முசுடு எப்பப்பாரு உம்மென்று முகத்தைத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு உம்மணாம் மூஞ்சி அப்படி இருக்கும் போது தான் பெரிய அழகன் என்ற நினைப்போ?
அட வாயைத் திறந்து சிரிப்பது இருக்கட்டும் ஒரு வார்த்தையோடு இன்னொன்றைச் சேர்த்துக் கதைத்தால் அவர் வாயில் சேர்த்து வைத்திருக்கும் சொத்தெல்லாம் வெளியே கொட்டி விடுமாக்கும் என மிக மிக அன்பாகத் தன் கணவனை போற்றிக்கொண்டே சைக்கிளை இறுக்கி மிதித்தாள்.
அதற்கெல்லாம் முக்கிய காரணமே கணவனைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள முயன்றாலும் முடியாமல் அவள் அடையும் ஏமாற்றம் தான் அந்நேரங்களில் அவளுள்ளே சுறுசுறுவென எழும் கோப அலைகள் வார்த்தைகளைச் சிதற விட சிறிதும் தயங்குவதில்லை அவனோ காது கேளாதவன் போல் அமைதியாக இருப்பவன் பத்துக்கு ஒன்று என்ற கணக்கில் சரி வார்த்தைகளால் சுளீரென திருப்பி அடித்து விடுவான்.
என தன்னைத்தானே கேட்டுக்கொண்டவள் அந்த வேகத்திலேயே ஏற்காமலா அவரோடு வாழ்கின்றேன் நான் அவரை மனமார நேசிக்கிறேன் பதிலையும் சொல்லிக் கொண்டாள் .
ஆனால் என் அன்பையும் நேசத்தையும் அவர் புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை புரிய முனைவதும் இல்லை என்னில் கொஞ்சமேனும் நேசமிருந்தால் என்னைப் பார்த்து அப்படிக் கேட்க முடிந்திருக்குமா?
எதையுமே வெளிப்படையாகக் கதைத்துப் பழகுபவளால் கணவனின் மௌனத்தின் முன்னால் தன்னியல்பாக இருக்க முடியவில்லை இதனால் பலவேளைகளில் மிகவும் தடுமாறிப் போவாள் இவள்.
வெவ்வேறு சுழலில் வளர்ந்த இருவரும் எவ்வித அறிமுகமோ பழக்கமோ இல்லாமல் ஒன்றிணைந்து வாழ்க்கையைத் தொடங்குகையில் அதைச் சுமுகமாகக் கொண்டு செல்ல நிச்சயம் ஒருவர் ஒருவரை அறிதல் அவசியமாகின்றதே இல்லையெனில் அம்மணவாழ்வு தான் இரசிக்குமா?
ஆனால் இங்கோ தம் மணவாழ்வின் ஆரம்பமே ஒட்டுதல் இல்லாமல் அப்படியும் இப்படியுமாக மேலோட்டமானதாக காணப்படுவதில் தன் கணவனுக்கு எதுவும் பாதிப்பிருப்பதாகத் தெரியவில்லை இவளுக்கு இவளும் பல தடவைகள் ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து கொள்ளாத நேசத்துக்கு ஆயுள்தான் எவ்வளவு?
என்னால் உனக்குத்தான் வீண் சிரமம் இதெல்லாம் சின்ன விஷயம் உனக்குச் சொல்லத் தேவையில்லை என்று அப்பவே கணேஷிடம் சொன்னேன் அவன் கேட்டால் தானே என்ன சித்தி நீங்க எனக்குச் சொல்லாமல் வேறு யாருக்குச் சொல்வது?
அது மாதிரித் தான் இதுவும் அன்பும் கண்டிப்புமாகச் சொன்னவள் உண்மையாகவே கரைச்சல் எல்லாம் இல்லை சித்தி இன்றைக்கு மட்டும்தான் இங்க இருக்க வேண்டுமாம் நாளைக்கு வீட்டுக்குப் போய் விடலாம் இப்ப சாப்பிடுங்க மருந்து குடிக்க வேண்டும்.
அவரும் பாவம் நீ இல்லாமல் தனியாகக் கஷ்டப்படுவார் என்றதும் ஒருகணம் விழித்தவள் ஹ்ம்..கதைத்தார் கதைத்தார் என்றவள் நேற்றிரவு பஸ்சில் வரும் போது எடுத்தார் எல்லோரும் நல்ல நித்திரை சித்தி பிறகெப்படி கதைப்பது சொல்லுங்க?
அதெல்லாம் காலையிலேயே மாமியிடம் சொல்லிவிட்டேன் சித்தி அவரே ரகுவிடம் சொல்லி இருப்பார் என்றவள் லக்ஷ்மியின் பார்வையை உணர்ந்ததும் சரி விடு இப்ப அங்க சாப்பாட்டு நேரம் தானே எடுத்துக் கதைத்துவிட்டு அப்படியே எனக்கும் தா பார்ப்போம் லக்ஷ்மியும் இலேசில் விடுவதாக இல்லை.
மருத்து குடிக்க வேண்டும் சித்தி முதல் சாப்பிட்டு முடியுங்க அதற்குப் பிறகு எடுக்கிறேன் அவரின் நச்சரிப்புத் தாங்காது சொன்னவள் அவர் உண்டதும் அவருக்குரிய மருந்தைக் கொடுத்துவிட்டு கணவனின் கைபேசிக்கு அழைத்து அவன் அழைப்பை ஏற்கும் முன்பே லக்ஷ்மியிடம் கொடுத்து நீங்க கதையுங்கோ சித்தி பாத்ரூமுக்குப் போய்விட்டு வருகிறேன் என்றவாறே அவர் பதிலுக்குக் காத்திராமல் அவ்விடம் விட்டு வெளியேறி விட்டாள்.
பொழுது புலர வழமை போல விழிப்படைந்த ரகுவிற்கு அருகில் படுக்கை காலியாக இருப்பதைப் பார்த்த பின்னும் மனைவி வீட்டிலில்லை என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வெகுநேரம் சென்றது.
எப்பொழுதும் மனஸ்தாபப்பட்டதும் அவளே ஓடி வந்து கதைப்பதால் நேற்றிரவு அவள் தன்னிடம் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் போயிருந்தாலும் இம்முறை நாமே எடுத்துக் கதைப்போம் என்றெண்ணி அவளுக்கு அழைத்திருந்தான்.
அவளோ பஸ்சில் எல்லோரும் நித்திரை கொள்கிறார்கள் பிறகு கதைப்போம் என நறுக்கென்று சொல்லி கைபேசி இணைப்பைத் துண்டித்துவிட்டாளே முணுமுணுத்துக் கொண்டவனுக்கு அவள் செயலை நினைக்கையில் இலேசாகக் கோபம் எட்டிப் பார்த்தது.
சரி கோபத்தில் சொல்லாமல் போனாள் இப்போ நானே எடுத்துக் கதைத்தால் இந்த முறுக்கு முறுக்கிறாளே மனதில் கடுகடுத்துக் கொண்டவனுக்கு அதையும் மீறி மனைவியைக் காணும் ஆவல் எழுந்தது இந்த எட்டு மாதங்களில் மனைவியுடன் குடும்பம் நடத்தியிருந்தாலும் அவள் பற்றித் தெரிந்து அவளுடன் ஒன்றி வாழ அவன் முனையவில்லை.
வெறுமையான வீட்டைப் பார்க்கையில் அந்த வெறுமை அவன் மனதுள் துள்ளியேறி அமர்ந்து மிகவும் வாட்டி எடுத்தது சிட்டுக்குருவி போல சுற்றித் திரியும் மனைவியின் கைவண்ணம் வீட்டின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் பளிச்சிட ஆழ்ந்த பெருமூச்சொன்றை வெளியேற்றியவன் சோம்பலுடன் எழுந்து காலைக்கடன்களை முடித்துவிட்டு வேண்டா வெறுப்பாகவே கடைக்கு கிளம்பினான்.
கடைக்கு வந்தவனை வேலைகள் எப்போதும் போல விழுங்கிக்கொள்ள அதில் ஆழ்ந்து கடையின் கணக்குகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு மனைவியின் அழைப்பை கண்டவுடன் மிகவும் மகிழ்வாக இருந்தது.
சிந்தூ ஆவலை அடக்காத குரலில் அழைத்தபடி கைபேசியைக் காதில் வைத்தவன் தம்பி நான் தான் மாமி கதைக்கிறேன்பேசுகிறேன் என்று மோதிய லக்ஷ்மியின் குரலால் ஒருகணம் திகைத்தான் சட்டென்று உள்ளே பரவிய ஏமாற்றத்திலிருந்து கணத்தில் மீண்டவன் மாமி இப்ப உடம்புக்கு எப்படியிருக்கு?
தன் பெற்றவர்களுக்கு பின் தனிமையில் இருந்தவருக்கு அன்பைக் காட்டவும் அன்பை வாங்கவும் இதுவரை முழு உரிமையுள்ளவளாக சிந்து ஒருத்தியே இருந்தாள்.
ஆனால் இப்போது அவள் கணவன் காட்டும் கரிசனையில் அவர் விழிகள் மெல்ல நனைந்தன எனக்கு ஒண்ணுமே இல்லை தம்பி வயது போகப் போக எல்லா வருத்தங்களும் ஆசையாக என்னை வந்து பார்க்கிறார்கள் அவ்வளவும்தான் இப்போது நன்றாகி விட்டேன் அங்கு வருவதைப் பற்றி ஆறுதலாக யோசிப்போம் என்றவர் மறக்காது அவனையும் அவன் குடும்பத்தையும் நலம் விசாரித்தார்.
இதிலென்ன சங்கடம் அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை எனக்கு இங்கு வேலைகள் மாமி தெரியும் தானே இல்லையென்றால் நானும் வந்திருப்பேன் சட்டென்று இடையிட்டான் ரகு.
மனதில் முணுமுணுத்துக்கொண்டே இப்பதான் பாத்ரூம் போனாள் தம்பி இதோ வந்திடுவாள் அவள் சென்ற திசையைப் பார்த்துக்கொண்டே சொன்னார் லக்ஷ்மி.
மனைவி தன்னை தவிர்க்கிறாள் என்பதை நன்குணர்ந்து கொண்டவனின் மனமோ மிகவும் சுணக்கம் கண்டது அவளின் பாராமுகம் தன்னில் இந்தளவு தாக்கம் ஏற்படுத்தும் என்பதை இதுவரை அவனே உணர்ந்திருக்கவில்லையே இன்று உணர்ந்தவனுக்கோ தன்னை நினைக்கவே ஆச்சரியமாக இருந்தது பாரவாயில்லை மாமி இரவைக்கு வீட்ட போனதும் எடுக்கிறேன் முயன்று சாதாரணமாகச் சொல்லி அவரிடம் விடைபெற்றவன் மனமோ தவிப்பிலிருந்து விடைபெறாமல் அதையே கட்டிப்பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது என்றாலும் இவளுக்கு இப்படிக் கோவம் வரக்கூடாது நாட்கணக்கில் பேசாது இருக்கிறாளே என்று நினைத்தவுடனேயே அந்தக் கோபம் நியாயம் தானே இல்லையென்று அவளில் பிழைகாண உன்னால் முடியுமா ரகு?
அது அவள் மனதை என்ன பாடுபடுத்தி இருந்தால் எதையும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு மேல் வைத்துச் சாதிக்காமல் ஓடி வந்து சிரித்துக் கதைப்பவள் இத்தனை நாட்களாக பாராமுகத்தைத் தொடர்வாள்?
மூன்றுநாட்களுக்கு முன் ரகுவும் சிந்துவும் மயூரா அம்மன் கோவிலுக்கு வந்தவர்கள் ஸ்வாமி தரிசனம் முடித்து கோவில் பிரகாரத்தில் சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தனர்.
வேலை வேலையென்று எப்போதும் திரியும் கணவன் இப்படிச் சிறுபொழுதை தன்னுடன் கழித்தாலும் அவள் வானில் பறப்பது போல மகிழ்வில் மிதந்து விடுவாள் அப்படியே இன்றும் சிறிது நேரமிருந்தவர்கள் சரி..போவோமா சிந்து.
எனக்கு வீட்டில் கொஞ்சம் வேலைகள் இருக்கு சொல்லிக்கொண்டே கணவன் எழ ம்ம்ம்..வாங்கோ.. என்று எழுந்து வெளியே வந்தவர்கள் தம் கார் நிறுத்தியிருந்த இடத்தை நோக்கிச் செல்கையில் சிந்தூ என்ற அழைப்பைக் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தனர்.
அங்கே தன் பின் வீட்டில் வசித்து வருபவனும் சிறுவயது நண்பனுமாகிய கணேஷ் நிற்பதைக் கண்ட சிந்து ஹேய் கணேஷ் எப்போ வந்தீங்க?