sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இன்னோரன்ன பொறிகளின் அமைப்பு வடிவு முதலியவற்றைப்பற்றிய எழுத்தோ ஓவியமோ கிடைக்காமையால் வேறொன்றும் இதனைப்பற்றிக் கூறற்கில்லை.
கவணைப் பொறிகொண்டு பகைவரை யெறியும் கொங்கர்ப் படையினர் போர் வெறி மிகுதற் பொருட்டுக் கள்ளுண்டல் தோன்ற நாரரி நறவிற் கொங்கர் என்றார்.
உரை துவைத்த தும்பை நனவுற்று வினவும் மாற்றரும் தெய்வத்துக் கூட்டம் முன்னிய பல வாச்சியங்கள் முழங்குகின்ற தும்பைசூடிச் செய்யும் போரின்கண் மெய்ம்மையாக வெற்றியுண்டாதல் வேண்டிப் பரவப்படும் மாற்றுதற்கரிய தெய்வமாகிய கொற்றவை கூடி யிருக்கும் மலையாகிய அயிரை யிடத்தே தோன்றிய புனல்மலி பேர் யாறு இழிதந் தாங்கு நீர் நிறைந்த பெரிய யாறானது இறங்கி வந்தாற்போல நின்வயின் வருநர் வரையா நின்னை நோக்கி வரும் இரவலர்க்கு வரையாது வழங்கும் செழும்பல் தாரம் கொளக் கொளக் குறையாது தலைத்தலைச் சிறப்ப செழுமையாய்ப் பலவாகிய பொருள்கள் அவ் விரவலர் கொள்ளக் கொள்ளக் குறைவுபடாமல் மிக்கு விளங்க ஓவத்தன்ன உருகெழு நெடுநகர் ஓவியத் தெழுதினாற் போன்ற உருவமைந்த நெடிய அரண்மனைக் கண்ணே பாவையன்ன மகளிர் நாப்பண் கொல்லிப் பாவைபோலும் உரிமை மகளிரின் நடுவே மாகம் சுடரமா விசும்பு உகக்கும் திசை யெல்லாம் ஒளி விளங்கக் கரிய வானத்தே உயர்ந்து செல்லும் ஞாயிறு போல சூரியன் போல பன்னாள் விளங்குதி பலகாலம் விளங்கி வாழ்வாயாக புகன்ற மாண்பொறி ஆடவர்க்குச் சீர்த்த இலக்கணமாக நூல்களிற் கூறப்பட்ட மாட்சிமைப்பட்ட வரிகள் பொருந்திய பொலிந்த சாந்தமொடு பூசப்பட்டு விளங்கும் சந்தனத்தோடு தண் கமழ் கோதை சூடி தண்ணிதாய் மணங்கமழும் முத்தமாலையை யணிந்து பூண் சுமந்து தோள் வளை முதலிய பேரணிகளை யணிந்து திரு வில் குலைஇ வான வில்லை வளைத்து திரு மணி புரையும் உருகெழு கருவிய பெருமழை சேர்ந்து மாணிக்கமணி போலச் செந்நிறங் கொண்டு திகழும் மின்னல் முதலியவற்றின் தொகுதியவாகிய பெருமுகில் சேர்தலால் வேங்கை விரிந்து வேங்கை மலர்ந்து விசும் புறு சேண் சிமை அருவி அருவரை யன்ன மார்பின் வானளாவி மிக வுயர்ந்த சிகரத்தையும் அருவி களையுமுடைய அரிய மலைபோன்ற மார்பினை யுடையனாய் நல்லிசை சேணாறும் சேயிழை கணவ கற்புடைமையா லுண்டாகிய நல்ல புகழானது நெடுந் துலைவு சென்று பரவிய செவ்விய இழை யணிந்தாட்குக் கணவனானவனே பெரும பெருமானே நீ நீடுவாழி நீ நெடிது வாழ்வாயாக எறு.
போர்க்குச் செல்லும்போது போரிலே வெற்றி யுண்டாதல் வேண்டிச் சேரர்கள் அயிரை மலைக் கொற்றவையைப் பரவுவதுபற்றி நனவுற்று வினவும் என்றும் தும்பைப் போரில் பலவகை வாச்சியங்கள் முழங்குதலின்துவைத்த தும்பை யென்றும் கூறினார்.
குருதியொடு விரவிய தல்லது பிறவகையால் தரப்படும் மடையினை யெதிர்கொள்ளா மரபிற்றாதலின் மாற்றருந் தெய்வம் என்றார் எனவே இவ்வகையானன்றி வேறு வகையால் மாற்றற்கில்லாத சினத்தை யுடையள் என்பது கருத்தாயிற்று.
முன்னிய தோன்றிய முன்னென்னும் சொல்லடியாகப் பிறந்து முற்பட்டுத் தோன்றிய என்னும் பொருட்டாய பெயரெச்சம் பேரியாறென்னும்பெயர் கொண்டது.
இனித் தெய்வத்தென்பதனால் தெய்வத்தின் இடமாகிய அயிரை மலையைக் கொண்டு கூட்டம் முன்னிய என்றதற்குக் கடலைக் கூடுதற்குக் கருதிய என்றுரைத்தலுமொன்று.
பேரியாறு இழிதந் தாங்கு நின்வயின்வருநர் என இயையும் மலையினிழிந்து மாக்கடனோக்கி நிலவரை யிழிதரும் பல்யாறு போலப் புலவரெல்லா நின்னோக்கினரே புறம்.
இறைத்தோறும் கிணறூறுவது போலச் செல்வம் கொடுக்கக் குறைபடாது பெருகுதல் கண்டு செழும் பல்தாரம் கொளக்கொளக் குறையாது தலைத்தலைச் சிறப்ப என்றார்.
ஆடவர்க்கு மார்பிடத்தே பொறிகள் கிடத்தல் சீர்த்த இலக்கணமாதலின் புகன்ற மாண் பொறி என்றும் அம் மார்பில் சாந்தம் பூசி முத்து மாலை யணிந்திருப்பதுதோன்ற சாந்தமொடு தண்கமழ் கோதை சூடி யென்றும் தோள்வளை முதலிய பேரணிகளைப்பூண்சுமந்து என்றும் கூறினார்.
அவற்றினிடையே மலையுச்சியினின்று அருவிகள் வீழும் காட்சியைக் காட்டி இவ் வியல்பிற்றாய மலைபோலும் மார்பை யுடையான் என்பார் அருவி யருவரை யன்ன மார்பின் என்கின்றார்.
மாண் பொறியும் சாந்தப் பூச்சும் முத்துமாலையும் பேரணிகலன்களும் சேரன் மார்பின்கண் உளவாகக் கண்டு கூறுவார்திருவில்லும் மின்னுத் தொழுதியும் கொண்ட மழை முகிலை யுவமம் கூறி முத்துமாலையை யருவியாகவும் சாந்தப் பூச்சினைப் பூத்த வேங்கையாகவும் கருதிக் கூறுவது மிகப் பொருத்தமாக வுளது.
ஆடவர்க்குளவாகும் சிறப்பும் சீர்மையும் அவர்தம் மனைமாண் மகளிரின் கற்பாற் பிறக்கும் புகழாதலின் அதனையுடன் கூறுவார் சேணாறு நல்லிசைச் சேயிழை கணவ என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் துவைத்த தும்பை யென்றது எல்லாராலும் புகழ்ந்து சொல்லப்பட்ட தும்பைப்போர் என்றும்நனவுற்று வினவும் தெய்வமென்றது அத்தும்பைப் போரை நினக்கு வென்றி தருதற்கு மெய்ம்மையுற்று வினவும் கொற்றவை யென்றும்தெய்வத்துக் கூட்ட முன்னிய யாறென்றது அத்தெய்வம் கூடி யுறைதலையுடைய அயிரை மலையைத் தலையாகக்கொண்டு ஒழுகப்பட்ட யா றென்றும்தெய்வம் கூடியுறைதலையுடைய அயிரை தெய்வத்துக் கூட்டமென்ப்பட்ட தென்றும் இழிந்தாங்கென்றது அவ்யாறு மலையினின்று இழிந்தாற்போல என்றும் பொறியென்றது உத்தம விலக்கணங்களை யென்றும் பொறியொடு சாந்தமொடுவென ஒடுவை யிரண்டற்கும் கூட்டி யுரைக்க வென்றும் ஒடு வேறு வினையொடு என்றும் கோதை யென்றது முத்தாரத்தினை யென்றும் சூடிச் சுமந்தென்னும் வினையெச்சங்களை வரையன்ன வென் பதனுள் அன்னவென்பதனோடு முடிக்க என்றும் கூறி இப்பகுதிக்கு வினைமுடிபு காட்டலுற்று விற்குலைஇ வேங்கை விரிந்து என்னும் வினை யெச்சங்களைத் திரித்து வில் குலவ வேங்கை விரியத் திருமணி புரையும் உருகெழு கருவிய பெருமழை சேர்ந்து விசும்புறு சேட்சிமை அருவியரு வரை என மாறிக் கூட்டி இதனைக் குறைவுநிலை யுவமையில் வழுவமைதியாக்கிப் பொறிக்கு வேங்கைப்பூ உவமமாகவும் கோதைக்குத் திருவில் உவமமாகவும் பூணிற்கு அருவி யுவமமாகவும் சாந்திற்கு உவமமில்லையாகவும் உரைக்க என்றும் இவ்வாறு இடர்ப்படாது மலையை யுரைப்பினுமமையு மென்றும் கூறுவர்.
நீ நீடுவாழிய பெரும என வாழ்த்துதலின் நெடிது வாழும் வாழ் நாட்கள் பலவினும் ஞாயிறுபோல விளங்குக என்பார் ஞாயிறுபோல விளங்குதி பன்னாள் என்றார்.விளங்குதி யென்பது ஈண்டு முன்னிலையேவ லெனப் பழையவுரை கூறுகிறது.
உரை உறு கால் எடுத்த ஓங்குவரற் புணரிமிக்க காற்றால் எழுப்பப்பட்ட வுயர்ந்து வரும் அலைகள் நுண்மணல் அடைகரை யுடைதரும்நுண்ணிய மணல் பரந்த கரையினை யலைக்கும் தண்கடற் படப்பை நாடு கிழவோய்குளிரந்த கடற் பக்கத்தையுடைய நாட்டுக் குரியோனே ஈங்கு யான் காண்கு வந்திசின் இவ்விடத்தே யான் நின்னைக் கண்டு நின் புகழ் பரவுதற்கு வந்தேன் வறுமையுற்று நின்பால் ஒன்றை இரத்தற்கு வந்தேனில்லை எறு பெரியோர் மருக மறங்கெழு குருசில் கொங்கர் கோவே பொலந் தேர்க் குரிசில் தொண்டியோர் பொருந பெரும சேயிழை கணவ நாடு கிழவோய் நீ நீடுவாழிய வாழும் நாள் பலவும் நின்பால் வருநர் வரையாச் செழும்பல் தாரம் கொளக் கொளக் குறையாது தலைத் தலைச் சிறப்ப நெடுநகர்க்கண் பாவையன்ன மகளிர் நாப்பண் ஞாயிறுபோல விளங்குதி யென்று கூறவே செழும்பல் தாரம் கொளக் கொளக் குறையாது தலைத்தலைச் சிறப்ப என்ற குறிப்பேதுவாக இளம்பொறை ஆசிரியர்க்கு மிக்க பொருளை வழங்கச் சமைந்தானாதலின் அக்குறிப்பறிந் துரைப்பாராய் ஈங்குக் காண்கு வந்தனென் யான் என்றார்.
ஓங்குவரற் புணரி யென்றலின் அதற்கேதுவாக உறுகால் எடுத்த என்றும் அவ்வுயரிய அலைகளைத் தடுத்தற்குரிய கல் நிறைந்த கரையில்லை யென்றற்கு நுண் மணலடை கரை யென்றும் அதனால் கரை முற்றும் தெங்குங் கமுகும் வாழையும் சிறந்து படப்பை போறலின் தண்கடற் படப்பைநாடு என்றும் சிறப்பித்தார்.
செழும்பல் தாரம் வருநர் வரைவின்றிப் பெறத் தருதலால் குன்றாத செல்வம் இடந்தொறும் மிக்குறுக என்பார் தலைத் தலைச் சிறப்ப என்றாராகலின் அதற்குரிய ஏதுவினை உள்ளுறுத் துரைத்திருப்பது மிக்க இன்பம் பயக்கின்றது.
உறுகாலெடுத்த ஓங்குவரற் புணரி யென்றதனால் பகைவரது பகைமைச் செயல் மிகுதலால் வீரத்தால் வீறு கொண்டு செல்லும் நின் தானை யென்றும் அவ்வலைகளைத் தடுக்க இயலாத நுண்மணலடைகரை யுடைவதுபோல நின் தானையை யெதிரேற்றுப் பொரும் வலியில்லாத மெலியோர் திரண்ட பகைவர் திரள் தோற்றோடும் என்றும் உள்ளுறுத் துரைத்திருத்தலை நுண்ணுணர்வாற் கண்டுகொள்க.
இதுகாறுங் கூறியவாற்றால் மலர்தலை யுலகத்து ஒன்னாராகிய கடம்பர்தேய வேலிட்டும் கடம்பின் முழுமுதல் தடிந்தும் கழுவுள் புறம் பெற்றும் அண்டரோட்டி நன்னற் றேய்த்தும் குருதி விதிர்த்த குலவுச் சோற்றுக் குன்றோடு அயிரை பரவியும் வேந்தரும் வேளிரும் பணியக் கொற்ற மெய்தியும் சிறந்த பெரியோர் மருக மறங்கெழு குருசில் பாசறை யிடத்துக் கல் கால் கவணையும் நறவையு முடைய கொங்கர் கோவே பொலந்தேர்க் குருசில் தொண்டியோர் பொருந பெரும நீ நீடு வாழ்வாயாக மாண் பொறியொடு சாந்த மணிந்து கோதைசூடிப் பூண் சுமந்து அருவி யருவரை யன்ன மார்பினை யுடையையாய் நல்லிசைச் சேயிழை கணவனாகி யோனே வருநர் வரையாச் செழும்பல் தாரம் கொளக் கொளக் குறையாது தலைத் தலைச் சிறப்ப உருகெழு நெடுநகர்க்கண் மகளிர் நாப்பண் மாகம் சுடர மாவிசும்புகக்கும் ஞாயிறுபோலப் பன்னாள் விளங்குதி தண் கடற் படப்பை நாடு கிழவோய் ஈங்கு யான் காண்கு வந்தனென் வேறே இன்மை துரப்ப இரத்தற்கு வந்தேனில்லை என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரைகாரரும் பெரியோர் மருக மறங்கெழு குருசில் கொங்கர் கோவே பொலந்தேர்க் குருசில் தொண்டியோர் பொருந பெரும சேயிழைகணவ நாடுகிழவோய் ஈங்கு நிற்காண்கு வந்தேன் நீ நீடு வாழ்வாயாக பலதாரம் கொளக் கொளக் குறையாமற் சிறப்ப மகளிர் நாப்பண் பன்னாள் ஞாயிறுபோல விளங்குவாய் என மாறிக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க இதனாற் சொல்லியது அவன் கொடைச் சிறப்பும் காமவின்பச் சிறப்பும் உடன்கூறி வாழ்த்தியவா றாயிற்றென்பது பழையவுரைக் கருத்து.
உரை வானம் பொழுதொடு சுரப்ப மழை உரிய காலத்திலே தப்பாது பொழிய கானம் தோடுறு மடமான் ஏறு புணர்ந்து இயல காட்டிடத்தே தொகுதிகொண்ட மடப்பம் பொருந்திய பிணை மான்கள் தத்தம் ஆணோடுகூடி இனிது செல்ல புள்ளும் மிஞிறும் மாச்சினை யார்ப்ப பறவைகளும் வண்டினமும் மரக் கிளைகளிலிருந்து ஆரவாரிக்க பழனும் கிழங்கும் மிசையறவு அறியாது பழங்களும் கிழங்குகளும் பலரும் பலவும் உண்டலாற் குறைவுபடாவாக பல்லான் நல் நிரை புல் அருந்து உகள பலவாகிய நல்ல ஆனிரைகள் புல்லை மேய்ந்து களித்துலவ பயங்கடை அறியா வளம் கெழு சிறப்பின் வறுமை யறியாத வளம் பொருந்திய சிறப்பினால் பெரும்பல் யாணர்க் கூலம் கெழும பெரிய பலவாகிய புதுப் புதுக் கூலங்கள் பெருக நல்பல் ஊழி நடுவு நின்று ஒழுக நல்ல பலவாகிய ஊழிகள் செம்மையிற் றிறம்பாது நிலை பெற்றொழுக எறு.
உரிய காலத்திற் றவறாது பொழிவது தோன்ற வானம் பொழுதொடு சுரப்ப என்றார் எது தவறினும் பொழுதுகள் தவறாது போந்து நிகழ்வன நிகழ்தற் கேதுவாதல்போல மழையும் உரிய காலத்திற் றவறாது போந்து பொய்யாது பொழிவது தோன்ற பொழுதொடு சுரப்ப என்றாரென்றும் ஒப்புப் பொருட்டாய இன்னுரு பிடத்தே ஒடுவுருவு வந்து மயங்கியதென்றும் கூறினு மமையும்.
மடமானினம் கானம் மழை பெய்து தழைத்து விளங்குதலின் வேண்டும் மேயலை நன்கு மேய்ந்து தத்தம் ஆணோடு கூடியினி திருந்தியலும் என்றது இன்பச் சிறப்பினை யுணர்த்திற்று.
மானினம் துணையொடு கூடிக் காம வின்பந் துய்க்குங்காலம் கார்கால மாதலின் மடமான் ஏறு புணர்ந்தியல என்றார்.கார்பயம் பொழிந்த நீர் திகழ் காலை ததர்தழை முனைஇய தெறிநடை மடப்பிணை ஏறுபுண ருவகைய வூறில வுகள அகம்.
மழை பெய்தபின் மரந்தொறும் புள்ளினமும் வண்டினமும் பேராரவாரம் செய்வ தியல்பாதலால் புள்ளும் மிஞிறும் மாச்சினை யார்ப்ப என்றார் கல் சேர்பு மாமழை தலைஇப் பல்குரற் புள்ளி னொலியெழுந்தாங்கே பதிற்.
பசும்புல் வளமுற வளர்ந்து கான முழுதும் கவினுற விருத்தலின் அதனை ஆரமேய்ந்த ஆனினம் தருக்கி விளயாடுகின்றன வென்பார் புல்லருந் துகள என்றார்.
நடுவு நின் றொழுகதலின்றி சகடக்கால் போல் மிக்கும் குறைந்தும் இன்றாகியும் ஒழுகுவது இயல்பாதலின் அதனை விலக்குதற்கு நடுவு நின்றொழுக என்றார்.
பல்லூழிதோறும் அதனோ டொட்டி நன்கொழுகிய தால் செல்வம் நிற்பதாயிற்றென் றறிகபருவத்தோ டொட்ட வொழுகல் திருவினைத் தீராமை யார்க்குங் கயிறு குறள்.
உரை பல் வேல் இரும்பொறை பலவாகிய வேற்படையையுடைய இரும் பொறையே நின் கோல் செம்மையின் நினது அரசியன் முறை செம்மையாக நடத்தலால் நாளின் நாளின் நாடு தொழுது ஏத்த நாடோறும் நாட்டவரெல்லாம் நின்னைத் தொழுது பரவுதலாலும் உயர்நிலை யுலகத்து உயர்ந்தோர் பரவ உயர்ந்த நிலைமையினை யுடைத்தாகிய தேவருலக வாழ்வுக்குரிய ஒழுக்கத்தா லுயர்ந்த சான்றோர் பரவி வாழ்த்துதலாலும் எல்லாப் படையினும் சிறப்புடைமை பற்றி வேற்படையை விதந்து பல் வேல் இரும்பொறை யென்றும் வானம் பொழுதொடு சுரத்தல் முதலியன வுண்டாவது அரசியலின் செம்மையா லென்பார் நின் கோல் செம்மையின் என்றும் அதனால் நாட்டில் வாழும் மக்கள் விழா நாட்களிலும் பிற நாட்களிலும் எப்போதும் அரசனை வாழ்த்துதலால் நாளின் நாளின் நாடு தொழுதேத்த என்றும் கூறினார்.
விழா நாட்களில் மக்கள் வேந்தனைப் பரவி வாழ்த்துவதைச் சிலப்பதிகாரத்து விழா நிகழ் காதைகளிலும் திருமணக் காதையிலும் பிற நாட்களில் வாழ்த்துவதை வாழியாதன் வாழியவினி எனத் தொடங்கும் ஐங்குறு நூற்றுப் பாட்டுக்களிலும் காணலாம்.
வையத்து வாழ்வாங்கு வாழும் சான்றோர் தம் நல்லொழுக்க மாட்சியால் வானுறையும் தெய்வமாத லொருதலையாதலின் அவர்களைஉயர் நிலை யுலகத் துயர்ந்தோர் என்றும் நாட்டில் நல்வாழ்வு நடைபெறுவதையே பெருநோக்கமாகக் கொண்டு அதற்கு மிக்க காவலாயிருந்து அறம் வளர்க்கும் சிறப்புக் குறித்து அரசனை அவர்கள் வாழ்த்துமாறு தோன்றப்பரவ என்றும் கூறினார் உயர்நிலை யுலக மிவணின்றெய்தும் அறநெறி பிழையா அன்புடை நெஞ்சிற்.
உரை அரசியல் பிழையாது நீ மேற்கொண்டு புரியும் அரசு முறை பிழையாமல் செருமேந் தோன்றி போரில் வெற்றியால் மேம்பட்டு நின் மாட்டு அடங்கிய நெஞ்சம் புகர் படுபு அறியாது நின்பால் அன்பாலொடுங்கிய மனம் குற்றப்படாது கனவினும் பிரியா உறையுளொடு கனவிலும் பிரிதலை யறியா துறைதலையும் தண்ணெனத் தகர நீவிய துவராக் கூந்தல் தண்ணிதாகவுள்ள மயிர்ச் சாந்து தடவப்பட்டு நெய்ப்புப் புலராத கூந்தலையும் வதுவை மகளி்ர் நோக்கினர் மணமகளிர் கற்பால் வழிபட்டு நோக்கி பெயர்ந்து வாழ்நாள் அறியும் நோக்கத்து வயங்கு சுடர் பின்னரும் தன்னை நோக்கித் தம் வாழ்நாளெல்லையை யறியும் நோக்கத்துக்கேற்ப விளங்கும் ஒளியையுடைய மீனொடு புரையும் கற்பின் அருந்ததி போலும் கற்பினையும் வாணுத லரிவையொடு ஒளிபொருந்தி நெற்றியினை யுமுடைய அரிவையாகிய நின் மனைவியுடன் காண் வரப்பொலிந்து அழகுற விளங்கி நீ நோயிலையாகியர் நீ நோயின்றி வாழ்வாயாக எறு.
உறையுளையும் கூந்தலையும் கற்பினையும் நுதலையுமுடைய அரிவையொடு காண்வரப் பொலிந்து அரசியல் பிழையாது செருமேந் தோன்றி நீ நோயிலையாகியர் என இயையும்.
அரசியற் பொறையால் பல்வகை யச்சத்துக் கிடமாதலின் நெஞ்சு மெலிதலாலும் செருவுடற்று மிடத்து விழுப்புண் படுதலாலும் நோயுண்டாமாதலின் அரசியல் பிழையாது செருமேந் தோன்றி நோயிலையாகியர் நீயே என்றார்.
பல்வகை யச்சமாவனமழைவளங் கரப்பின் வான்பேரச்சம் பிழையுயி ரெய்தின் பெரும்பே ரச்சங் குடிபுர வுண்டுங் கொடுங் கோலஞ்சும் அச்சம் என்பன.
ஈண்டுப் பழையவுரைகாரர் உறையுளொடு நெஞ்சம் புகர்படுபு அறியாது என மாறிக்கூட்டி அறியா தென்பதனை அறியாமலெனத் திரித்து அதனைப் புரையும் என்றதனோடு முடிக்க என்று கூறுவர்.
தலைவன் பிரிந்த விடத்துக் குலமகளிர் தம்மை யொப்பனை செய்து கொள்ளாராகலின் என்றும் தான் தலைவனைப் பிரியா துறைதலால் இடையறா ஒப்பனையால் நெய்ப்புப் புலராத கூந்தலுடைய ளாயினாள் அரசமாதேவி யென்பார்.
இதனை நீவிக் கொள்வதால் தலையும் கண்ணும் குளிர்ச்சி பெறுமென்று மருத்துவ நூலார் கூறுப அவர் கூற்றும் உண்மை யென்றற்குச் சான்றாமாறு தண்ணென என்று ஆசிரியர் கூறுவது மிக்க நயமாக வுளது.
பழைய வுரைகாரர் துவராக் கூந்தலென்றது எப்பொழுதும் தகர முதலியன நீவுகையால் ஈரம் புலராத கூந்த லென்றவா றென்றும் இச்சிறப்பானே இதற்கு துவராக் கூந்தலென்று பெயராயிற் றென்றும் கூறுவர்.
வதுவைக் காலத்தே மகளிர் தாம் மணக்கும் கணவனைப் பிரியாமல் கற்புவழி யொழுகும் பொற்பு மேம்படுதற்கு அருந்ததியைக் காண்டல் மர பாதல் தோன்ற வதுவை மகளிர் நோக்கினர் என்றும் பின்னர்த் தாம் வாழும் நாட்களில் வாழ்நாளெல்லையை யறிதற்கு அவ்வருந்ததி மீனைக் காண்பதும் மரபாதல்பற்றி பெயர்ந்து வாழ்நாளறியும் நோக்கத்து வயங்கு சுடர் என்றும் கூறினார்.
திருமணக்காலத்து நோக்கியவர் மறுபடியும் பிற் காலத்தே வேறு குறிப்பொடு நோக்குதல்பற்றி பெயர்ந்து என்றும் வாழ்நா ளுலந்தவர்க்குத் தோன்றாது மறையும் என்பது அமங்கல மாதலின் வயங்கு சுடர் என்றும் கூறிய நாகரிகம் குறிக்கற்பாற்று.
இதுகாறுங் கூறியவாற்றால் இரும்பொறை வானம் சுரப்ப மடமான் ஏறு புணர்ந்தியல புள்ளும் மிஞிறும் ஆர்ப்ப பழனுங் கிழனும் மிசையற வறியாவாக ஆனிரை புல்லார்ந் துகள கூலங் கெழும பல்லூழி நடுவு நின்றெழுக நின்கோல் செம்மையிற் றிறம்பாது நிகழ்தலின் நாடு தொழுதேத்துதலாலும் உயர்ந்தோர் பரவுவதாலும் உறையுளையும் கூந்தலையும் கற்பினையும் நுதலையுமுடைய அரிவையாகிய தேவியுடன் காண்வரப் பொலிந்து அரசியல் பிழையாது செருமேந் தோன்றி நீ நோயிலையாகியர் என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் உறையுளொடு மீனொடு என நின்ற ஒடுக்கள் வேறு வினையொடு என்றும் பல்வேல் இரும்பொறை நின்கோல் செம்மையாலே வானம் சுரப்ப கானம் ஏறு புணர்ந்தியல சினை யிற் புள்ளும் மிஞிறும் ஆர்ப்ப பழனும் கிழங்கும் மிசையற வறியாதொழிய ஆனிரை புல்லருந் துகள கூலம் கெழும ஊழி நடுவுநின் றொழுக நாடு தொழுதேத்த உயர்நிலை யுலகத் துயர்ந்தோர் பரவ அரசியல் பிழையா தொழியச் செருவில் மேம்பட்டுத் தோன்றி நீ நின் அரிவையொடு பொலிந்து நோயிலையாகியர் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என்றும் இதனாற் சொல்லியது அவன் நாடு காவற் சிறப்புக் கூறி வாழ்த்தியவாறாயிற் றென்றும்அவ்வாறு நாடு காவற் கூறினமையால் துறை காவமுல்லையாயிற் றென்றும் கூறுவர்.
உரை மீன் வயின் நிற்ப விண்மீன்களும் கோள்களும் தத்தமக்குரிய இடத்தே நிற்க வானம் வாய்ப்ப மழை தப் பாது பொழிய அச்சு அற்று ஏமமாகித் தோன்றி உயிர்கட்குத்தாம் அச்சமின்றிப் பாதுகாப்பாய்த் தோன்றி இருள் தீர்ந்து இன்பம் பெருக துன்பமின்றி இன்பம் நாளும் மிகுமாறு தம் துணைத் துறையின் எஞ்சாமை நிறையக்கற்று தமக்குரிய அளவாக வகுக்கப்பட்ட கல்வித் துறையின்கண் கற்பன குறைவு படாது நிரம்பக் கற்று கழிந்தோர் உடற்றும் கடுந்தூ அஞ்சா வலி மிக்கோர் செய்யும் போர்க் கேதுவாகிய மிக்க வன்மைக்கு அஞ்சுதலில்லாத ஒளிறு வாள்வய வேந்தர் விளங்குகின்ற வாளையுடைய வலிய அரசர் களிறொடு கலம் தந்து யானைகளோடு நன்கலங்கள் பலவும் செலுத்தி தொன்று மொழிந்து தொழில் கேட்ப தமது பழைமையைச் சொல்லிப் பணி யேற்று நடப்ப அகல் வையத்துப் பகலாற்றி அகன்ற உலகத்திலே நடுவு நிலைமையப் புரிந்து மாயாப் பல் புகழ் வியல் விசும்பு ஊர்தர அழியாத பல்லாற்றாற் பெருகிய புகழ் அகன்ற வானமெங்கும் பரவ வாள் வலியுறுத்து தமது வாள் வன்மையைத் தெரியாத பகைவர் தெரிய வற்புறுத்தி செம்மை பூஉண்டு அறன் வாழ்த்த செங்கோன்மை மேற் கொண்டதனால் அறவோர் மகிழ்ந்து வாழ்த்த நற்காண்ட விறல் மாந்தரன் நன்றாக ஆட்சி புரிந்த விறலையுடைய மாந்தர னென்னும் சேரமானது விறல் மருக மேம்பட்ட வழித் தோன்றலே நாளுங் கோளும் நிலைதிரியின் நாட்டில் மழை யின்மை வறுமை நோய் முதலிய துன்ப முண்டா மாதலின்மீன்வயின் நிற்ப என்றும் நிற்றலாற் பயன் மழை யுண்மையும் அச்ச மின்மையும் துன்ப மின்மையும் இன்பமும் பெருகுதலாதலால் வானம் வாய்ப்ப என்றும் அச்சற்று ஏமமாகி யென்றும் இருள் தீர்ந்து இன்பம் பெருக என்றும் கூறினார்.
கற்றற்குரியவற்றை எஞ்சாமை நிறையக் கற்பதன் பயன் இருள் நீங்கலும் இன்பம் பெறுதலுமாதலின்இருள் தீர்ந்தின்பம் பெருக என்றார்.இருணீங்கி யின்பம் பயக்கும் மருணீங்கி மாசறு காட்சியவர்க்கு குறள்.
இதனித் தந்துணைத்துறை யென்றது பார்ப்பார் முதலாயினார் தத்தமக்களவான துறை நூல்களை யென்றும் கற்றென்பதைக் கற்கவெனத் திரிக்க வென்றும் பழையவுரை கூறுகிறது.
கழிந்தோர் பல போர்களைச் செய்து வெற்றியுற்று நிற்கும் வீரர் இந்நிலை மிக்க வலியுடையோர்க் கல்லது கூடாமையின் கழிந்தோர் என்றும் பல போரினும் பயின்று மேம்பட்ட வலி யென்றற்குக்கடுத்தூ என்றும் கூறினார்.
பணிந்தொழுகும் சிற்றரசர் வலி கூறவே பேரர பெருவலி தானே விளங்குமாதலின் தொன்று மொழிந்து தொழில் கேட்கும் வய வேந்தரை கடுந்தூ வஞ்சா ஒளிறு வாள் வயவேந்த ரெனச் சிறப்பித்தார்.
அகன்ற வுலகின் கண் புகழ் பெறுதற்குரிய வாயில்கள் பலவற்றினும் நடுவு நிலைமை புரிதலாற் பெறப்படும் புகழ் தலைமை யுடைத்தாதல் பற்றி அகல் வையத்துப் பகலாற்றி மாயாப் பல்புகழ் என்றும் புகழ் நிலவுலகை ஆதாராமாகக் கொண்டு அகல்வான மெங்கும் பரவி நிற்ப தாகலின் புகழ் வியல் விசும்பூர்தர என்றும் கூறினார்.
தமது வாள் வன்மையைப் பகைவர் போர் முகத்தே பொருது கண்டஞ்சச் செய்தமை தோன்ற வாள்வலி யுறுத்து என்றும் தெவ்வரும் வாள்வன்மை தேர்ந்து பணிந்து போந்த காலை அவர்பால் அருள் செய்து நீதி வழங்குதலால் செம்மை பூஉண்டு என்றும் இருதிறத்து நலந் தீங்குகளையும் உள்ளவா றுணர்ந்து அறிவுறுத்தும் சான்றோர் அறவோராதவின் வேந்தன் செற்றவர் நட்டவர் என்ற இருவர்பாலும் செம்மை பூண்டொழுகுதலால் மிக்க மகிழ்ச்சியுற்று வாழ்த்துமாறு தோன்ற அறன் வாழ்த்த என்றும் நற்காண்ட என்றும் கூறினார்.
ஏமாமாகித் தோன்றி நிறையக் கற்று வேந்தர் தொழில் கேட்ப பகலாற்றி புகழ் விசும்பூர்தர வாள்வலி யிறுத்துச் செம்மை பூண்டு நற்காண்ட மாந்தரன் மருக என்றியைக்க இனி இன்பம் பெருக ஏமமாகித் தோன்றி வேந்தர் தொழில் கேட்ப வையத்துப் பகலாற்றி புகழ் விசும்பூர்தர வாள் வலியுறுத்து அறன் வாழ்த்தச் செம்மை பூண்டு நற்காண்ட மாந்தரன் மருக என்றியைப்பினு மமையும்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் தந்தென்றது இடவழு வமைதி யென்றும் வையத்துப் பகலாற்றி யென்றது வையத்தார்கண்ணே நடுவு நிலைமையைச் செய்தென்றவா றென்றும் செம்மை பூண் டென்றது செவ்வையைத் தான் பூண்டென்றவா றென்றும் அறனென்றது அறக் கடவுளை யென்றும் நன்காண்ட வென்றது வலித்த தென்றும் கூறுவர்.
உரை ஈரமுடைமையின் நீரோர் அனையை நெஞ்சிலே தண்ணிய அன்புடைய னாதலால் தண்ணீரை யொத்துள்ளாய் அளப்பருமையின் இரு விசும்பு அனைய அளத்தற்கரிய சூழ்ச்சி யுடையனாதலால் பெரிய விசும்பை யொத்துள்ளாய் கொளக் குறைபடாமையின் முந்நீ ரனையை இரவலர் வரைவின்றிக் கொள்ளுதலுற்ற வழியும் செல்வம் குடைபடாமையால் கடலை யொப்பாய் பன் மீன் நாப்பண் திங்கள் போல பலவாகிய விண் மீன்களுக்கிடையே விளங்கும் திங்களைப் போல பூத்த சுற்றமொடு பொலிந்து தோன்றலை எல்லா நலங்களாலும் நிறைந்து விளங்கும் சுற்றத்தாரிடையே விளக்கமுற்றுத் தோன்றுதலை யுடையாய்.
கனவிய பொருள் யாதாயினும் வந்த வழி அதனை யகத்திட்டுத் தண்ணிதாக்கும் நீர்போல தக்கோர் யாவராயினும் வந்த வழி அவரை விரைந்து தழீஇக் கொண்டு அன்பு செய்தல் பற்றி நீரோ ரனையை யென்றார்.
அஃகி யகன்ற சூழ்ச்சியுடைமை பற்றி இருவிசும் பனையை யென்றார் போற்றார்ப் பொறுத்தலும் சூழ்ச்சிய தகலமும் விளக்குதற்கு ஆசிரியர் முரஞ்சியூர் முடிநாகனார்மண்டிணிந்த நிலனும் நிலனேந்திய விசும்பும் புறம்.
சுற்றத்து நடுவே விளங்குதல் பற்றி பன்மீன் நடுவண் விளங்கும் திங்களை யுவமை கூறினார்பன் மீன் நடுவன் திங்கள் போலவும் பூத்த சுற்றமொடு பொலிந்தினிது விளங்கி மதுரை.
உரை உருகெழு மரபின் அயிரை பரவியும் அச்சந்தரும் முறையினையுடைய அயிரை மலையிலுள்ள கொற்றவைக்குப் பரவுக் கடன் செய்தும் கடல் இகுப்ப வேலிட்டும் கடலிடத்தே வந்து பொருத பகைவர் கெட வேற்படையைச் செலுத்தியும் உடலுநர் மிடல் சாய்த்தும் நிலத்தே வந்து பொருத பகைவரது வலியை யழித்தும் மலையவும் நிலத்தவும் அருப்பம் வௌவிமலையிலும் நிலத்திலும் பகைவர் கொண்டிருந்த அரண்களை வென்று கைப்பற்றியும் பெற்ற பெரும் பெயர் பலர் கை இரீஇய கொற்றத் திருவின் உரவோர் பெற்ற பெரும் பொருளைப் பலர்க்கும் வழங்கியதனாலுண்டாகிய கொற்றமும் செல்வமுமுடைய திண்ணியோராய முன்னோருடைய உம்பல் வழித் தோன்றலே எ று.
அணங்குடை மரபிற் கட்டின்மே லிருந்து தும்பை சான்ற மெய் தயங்குயக்கத்து நிறம்படு குருதி புறம்படினல்லது மடை யெதிர்கொள்ளா அஞ்சுவரு மரபிற் கடவுள் அயிரை பதிற்.
பெற்ற பொருளைத் தனக்கென ஓம்பாது புலவர் பாணர் முதலாயினார்க்கு வழங்கிப் புகழ் பெறுவது இயல்பாதலால் பெற்ற பெரும் பெயர் பலர்கை இரீஇய கொற்றத் திருவின் உரவோர் என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் கடலி குப்ப வென்றது கடலைத் தாழ்க்க வேண்டி யென்றவா றென்றும் அருப்பம் வௌவி மிடல் சாய்த்தெனக் கூட்டுக வென்றும் பெயரென்றது பொருளை யென்றும் கூறுவர்.
உரை கட்டிப் புழுக்கின் கொங்கர் கோவே சர்க்கரைக் கட்டி கலந்த அவரை முதலியவற்றாலாகிய உணவினை யுண்ணும் கொங்கருக்கு அரசே மட்டப் புகாவின் குட்டுவர் ஏறே கள்ளொடு கூடிய உணவினையுடைய குட்ட நாட்டவர்க்குத் தலைவனே எழாஅத் துணைக்தோள் பூழியர் மெய்ம்மறை தம்பாற் றோற்று அழிந்தார்மேல் போர்க் கெழாத இணையான தோள்களையுடைய பூழி நாட்டவர்க்கு மெய்புகு கருவி போன்றவனே இரங்கு நீர்ப் பரப்பின் மரந்தையோர் பொருந ஒலிக்கின்ற கடற் பரப்பின் கரையிடத்தே யுள்ள மரந்தை நகரிலுள்ளார்க்குத் தலைவனே வெண்பூ வேளையொடு சுரை தலைமயக்கிய வெள்ளிய பூவையுடைய வேளைக்கொடியும் சுரைக்கொடியும் தம்மிற் கலந்து படர்ந்திருக்கும் விரவு மொழிக் கட்டூர் பல வேறு மொழிகளைப் பேசுவோர் கலந்திருக்கும் பாடி வீடுகளையுடைய வயவர் வேந்தே வீரர்க்கு அரசனே அவரை முதலியவற்றின் விதைகளை யிடித்துப் பெற்ற மாவோடு சர்க்கரையைக் கலந்தமைத்த உணவினை கட்டிப் புழுக்கு என்றும் கொங்கு நாட்டவர்க்கு ஈது உணவு என்பார் புழுக்கிற் கொங்கர் கோவே என்றும் கூறினார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் கட்டிப் புழுக்கு என்றது கட்டியொடு கூட்டின அவரைப் பால் முதலான புழுக்கு என்றும் மட்டப் புகா வென்றது மதுவாகிய வுண வென்று கூறுவர்.
அறத்திற் றிறம்பாது பொருது நிலைநாட்டும் வன்மையே சான்றோரால் பாராட்டப்படு மாதலின் போரி லழிந்து புறங் காட்டினார் மேல் எழாத பூழியரது அறப்போர் நலத்தை வியந்து எழாஅத் துணைத் தோட்பூழியர் என்றார்.
பகைவரொடு போர் செய்தல் வேண்டித் தானையொடு சென்ற வேந்தர் போரெதிர்தல் வேண்டித் தங்குதற்காகச் சமைக்கப்படும் பாடி வீடுகள் கட்டூர் என்றும் பல நாடுகளினின்றும் வந்த மக்களாலாகிய தானையாதலாலும் அவர் தத்தம் மொழிகளையே பேசுதலாலும் விரவு மொழிக் கட்டூர் என்றும் கூறினார் விரவு மொழிக் கட்டூர் வேண்டுவழிக் கொளீஇ அகம்.
பாடி வீடுகளில் வேளைக் கொடியும் சுரைக் கொடியும் தம்மில் விரவிப் படர்ந்திருப்பது தோன்ற வெண்பூ வேளையொடு சுரைதலை மயக்கிய கட்டூர் என்றார்.
இதனால் இச் சேரமான் கொங்குநாடு குட்டநாடு பூழிநாடு குட நாடு என்பவற்றைத் தனக்குரியனாய்அந்நாட்டவர் பரவும் நல்லரசனாய் விளங்கிய திறம் கூறினாராயிற்று.
உரை உரவுக் கடலன்ன தாங்கருந் தானையொடு பரப்பினையுடைய கடல் போன்ற பகைவரால் தடுத்தற்கரிய தானையையும் மாண்வினைச் சாபம் மார்புற வாங்கி மாட்சிமைப்பட்ட தொழிற் பாட்டையுடைய வில்லை மார்பளவும் வளைத்தலால் ஞாண் பொர விளங்கிய வார்நது புனைந்தன்ன வலிகெழு தடக்கை அதன் நாண் உராய்தலால் விளக்கமுற்ற நீண்டு ஒப்பனை செய்தாலொத்த வலி பொருந்திய பெரிய கைவினையும் ஏந்து குலவு மொய்ம்பின் உயர்ந்த திரண்ட வலியுற்ற தோளினையும் மீன் பூத்தன்ன விளங்கு மணிப்பாண்டில் விண்மீன் போல விளங்குகின்ற மணிகள் வைத்துத் தைக்கப்பெற்ற பக்கரையையும் ஆய் மயிர்க் கவரிப் பாய் மா மேல்கொண்டு அழகிய கவரி மயிராலாகிய தலையாட்டத்தையு முடைய பாய்ந்து செல்லும் குதிரையிவர்ந்து காழ் எஃகம் பிடித்து எறிந்து காம்பையுடைய வேற் படையைப்பற்றிப் பகைவர் மேலெறிந்து விழுமத்திற் புகலும் அவரெய்தும் துன்பத்தைக் கண்டு அதனையே மேன்மேலும் செய்தற்கு விரும்பும் பெயரா ஆண்மை நீங்காத ஆண்மையினையும் காஞ்சி சான்ற வயவர் பெரும நெஞ்சிலே நிலையாமை யுணர்வினையு முடைமையாற் பிறக்கும் வலிமிக்க வீரரையுமுடைய தலைவனே வீங்கு பெருஞ் சிறப்பின் ஓங்கு புகழோயே மிக்க பெருஞ் சிறப்பினால் உயர்ந்த புகழை யுடையோனே எ று.
மார்புற வாங்கி அம்புகளை மழை போலச் சொரியும் தளர்ச்சியுறாத வலிய கட்டமைந்த வில்லென்பதற்கு மாண்வினைச் சாபம் என்றும் பலகாலும் வாங்கி அம்பினைத் தொடுத்தலால் நாண் உராய்ந்து காழ் கொண்டு விளங்குதலின் கையினை ஞாண் பொர விளங்கிய வலிகெழு தடக்கை யென்றும் கூறினார்.
வில்லை மார்புற வாங்குமிடத்தும் நாணைப் பற்றி அம்பு தொடுக்கு மிடத்தும் விரைவும் இலக்குத் தவறாமையும் வன்மையும் கொண்டு விற்போ ருடற்றற்கண் கைகளே மிக்க வலியும் பெருமையு முடையவாதல் வேண்டுதலின் வலிகெழு தடக்கை என்று சிறப்பித்தார்.
பழையவுரைகாரர் ஞாண் பொர என்றது நாண் உரிஞுதலால் என்று பொருள் கூறி இவ் வடைச்சிறப்பானே இதற்கு வலிகெழு தடக்கை யென்று பெயராயிற் றென்பர்.
நிமிர் பரிய மாதாங்கவும் ஆவஞ் சேர்ந்த புறத்தை நேர்மிசைச் சாப நோன்ஞாண் வடுக்கொள வழங்கவும் பரிசிலர்க் கருங்கல நல்கவும் குரிசில் வலியவாகு நின் றாடோய் தடக்கை புறம்.
பழையவுரைகாரர் மொய்ம்பினைத் தடக்கைக் கேற்றி மொய்ம்பினையுடைய தடக்கையென மாறிக் கூட்டுக சேரமான் இவர்ந்து செல்லும் குதிரைக்குப் பக்கங்களில் வ்ட்டமாகப் புனையப் பெற்றுக் கட்டியிருக்கும் பக்கரையைப்பாண்டில் என்றும் அதனிடத்தே கோத்துத் தைக்கப் பெற்றிருக்கும் வெண்மணிகளை மீன் பூத்தன்ன விளங்குமணி யென்றும் கூறினார்.
ஏந்திய வேலைப் பகைவர்மே லெறிந்து தாக்கியவழி அவர் புண்ணுற்றுப் பெருந்துன்பம் உழப்பக் கண்டும் மறம் தணியாது மேன்மேலும் மண்டிச் சென்று பகைவர்க்குப் புண் ணுண்டாக்குதலையே பெரிதும விரும்பும் இயல்பு குறித்து காழெஃகம் பிடித்தெறிந்து விழுமத்திற் புகலும் என்றார்.
புகற்சிக் கேதுவாகிய ஆண்மைபெயராமையால் விளங்குதலின் பெயரா ஆண்மை யென்றும் அதுதானும் நிலை பெறுதற்கு யாக்கை நிலையாமையும் புகழின் நிலை பேறுடைமையும் நெஞ்சில் நிலவுதற்குக்காஞ்சி சான்ற வயவர் என்றும் கூறினார்.
பழைய வுரைகாரர் காழெஃகம் பிடித்தெறிந்தும் விழுமத்திற் புகலும் என்றதற்குப் பகைவரை யென்னும் பெயரை வருவித்துக் காம்பையுடைய வேலைப் பிடித்தெறிந்து அப்பகைவர்க்கு இடும்பை செய்கையிலேயே விரும்பு மென்றவா றென்று கூறுவர்.