sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவளுடைய கானத்தைக் கேட்பதற்காகவே கடலும் அலை அடங்கி ஓய்ந்திருந்தது போலும் அதற்காகவே காற்றும் வீசி அடிக்காமல் மெள்ள மெள்ளத் தவழ்ந்து வந்தது போலும் தூரத்தில் தெரிந்த காட்டு மரங்களும் இலை அசையாமல் நின்று அவளுடைய கானத்தைக் கவனமாகக் கேட்டன போலும் வானமும் பூமியும் அந்தக் கானத்தைக் கேட்டு மதிமயங்கி அசைவற்று நின்றன போலும் கதிரவன் கூட அந்தக் கானத்தை முன்னிட்டே மூலைக் கடலை அடைந்து முழுகி மறையாமல் தயங்கி நிற்கின்றான் போலும்.
வாரிதியும் அந்த இளமங்கையின் உள்ளத்தில் அப்படி என்ன சோகம் குடி கொண்டிருக்குமோ தெரியாது அவளுடைய தீங்குரலில் அப்படி என்ன இன்ப வேதனை கலந்திருக்குமோ தெரியாது அல்லது அப்பாடலில் சொற்களோடு ஒருவேளை கண்ணீரைக் கலந்துதான் பாடலை அமைத்துவிட்டார்களோ அதுவும் நாம் அறியோம்.
கட்டு மரங்களும் சிறிய படகுகளும்தான் அந்தப் பகுதியில் கரை ஓரமாக அணுகி வரலாம்.மரக்கலமும் நாவாயும் நெருங்கி வந்தால் தரைதட்டி மணலில் புதைந்து விடும்.
பக்தர்கள் கூட்டங் கூட்டமாக உமது புகழைப் பாடிக்கொண்டிருக்கும் ஸ்தலங்கள் எத்தனையோ இருக்க இந்தக் கோடிக்கு வந்து பயங்கரக் காட்டிலே தனியே கோயில் கொண்டிருப்பதேன்?
ஸரீசுந்தரமூர்த்தி நாயனார் வந்து தரிசித்துவிட்டுப் போன இருநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் கோடிக்கரைக் குழகர் அதே நிலையில்தான் இருந்தார்.ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இன்றைக்கும் கோடிக்கரைக் குழகர் அதே தனிமை நிலையில்தான் இருந்து வருகிறார் சுற்றிலும் இன்னும் கொஞ்சம் காடுகள் மண்டிப் போயிருந்தன.
அக்காடுகளில் மரப் பொந்துகளில் ஆந்தைகளும் கூகைகளும் குழறின.பார்ப்பதற்குப் பயங்கரமான வேடுவர்கள் சிலர்தான் காட்டின் மத்தியில் ஆங்காங்கு குடிசை போட்டுக் கொண்டு வசித்தார்கள்.
பிறகு குழகர் கோயிலின் கோபுரகலசத்தை நோக்கினாள்.அச்சமயம் கோயிலில் சேமங்கலம் அடிக்கும் ஓசை கேட்கவே பூங்குழலி ஒரு தீர்மானத்துக்கு வந்தாள்.
இதையெல்லாம் ஒரு நொடியில் பார்த்து அறிந்து கொண்ட பூங்குழலி அந்தப் புதை சேற்றுக் குழி எங்கே முடிகிறது என்பதைக் கண்டு தெரிந்து கொண்டாள்.புதைகுழி ஓரமாக ஓடிச் சென்று கெட்டியான இடத்தின் வழியாகக் கடந்து எதிர்ப்புறத்தில் மான் குட்டி சேற்றில் அகப்படுக் கொண்டு தவித்த இடத்தை அணுகினாள்.
பூங்குழலிக்கு மானின் பாஷை தெரியும் போலும் மிருதுவான குரலில் அவள் ஏதோ சொல்லவும் தாய் மான் பயம் நீங்கி நின்றது.பூங்குழலி புதை சேற்றுக் குழியின் கரை ஓரத்தில் முன்னங்கால்களை மடித்து உட்கார்ந்து கைகளை நீட்டி மான் குட்டியைப் பற்றிப் பலமாக இழுத்துக் கரையேற்றினாள்.சில விநாடி நேரம் அந்த மான்குட்டியின் உடம்பு வெடவெட வென்று நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.தாய் மான் அதனருகில் நின்று முகர்ந்து பார்த்துத் தைரியம் கூறியது போலும் அவ்வளவுதான் அடுத்த விநாடி தாயும் குட்டியும் மீண்டும் பாய்ந்தோடின.
ஆங்காங்கு மணல் மேடிட்டு மணல் மேட்டின்மீது செடிகளும் மரங்களும் முளைத்ததினால் கெட்டிப்பட்டுக் குன்றுகளாகவே மாறிப் போயிருந்தன.குன்றுகளுக்குப் பக்கத்தில் பள்ளங்களும் இருந்தன.அத்தகைய காட்டில் வழி கண்டுபிடித்துப் போவது எளிய காரியமன்று.
வெகுதூரம் நடந்துவிட்டது போலத் தோன்றும் ஆனால் திரும்பத் திரும்பப் புறப்பட்ட இடத்துக்கே வந்து கொண்டிருப்போம் பூங்குழலி அந்தக் காட்டு வழியில் புகுந்து அதி விரைவாக நடந்து ஆலயத்தினருகே வந்து சேர்ந்தாள்.
கோவிலுக்கு வௌியிலும் உட்பிரகாரத்திலும் கொன்னை பன்னீர் முதலிய மரங்கள் ஓங்கி வளர்ந்து மலர்ந்து குலுங்கிக் கொண்டிருந்தன.
நாலாபுறமும் இருள் சூழ்ந்து வரும் விசித்திரத்தைப் பூங்குழலி பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கையில் குதிரையின் காலடிச் சத்தத்தைக் கேட்டாள்.
ஆயினும் வந்தியத்தேவனுடைய முகம் கோயில் மதில்மேல் காலை நீட்டிச் சாய்ந்து கொண்டிருந்த பூங்குழலியைக் கண்டதும் சிறிது மலர்ந்தது.
தன் முகத்தை மரப்பொந்திலுள்ள ஆந்தையின் முகத்தோடு அவள் ஒப்பிடுகிறாள் என்று மட்டும் அவன் அறிந்திருந்தால் அவ்வளவு உற்சாகப்பட்டிருக்க முடியாது தான்.
ஆயிரம் பதினாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வந்த மனித குலத்தின் பரம்பரை இயற்கைதான் பூங்குழலியை ஓடச் செய்தது என்றும் அதுவே வந்தியத்தேவனைத் துரத்திப் பிடிக்கச் செய்தது என்றும் சொல்ல வேண்டியதுதான்.
ஆனால் ஓட்டப் பந்தயத்தில் கூட ஒரு பெண்ணுக்குத் தோற்பது என்றால் அதுவும் மனத்துக்கு உகந்ததாயில்லை... ஆ அதோ திறந்தவௌி வந்துவிட்டது.
எவ்வளவு ஓடினாலும் முடி வில் கடலோரத்தில் சென்று அவள் நின்று தானே ஆக வேண்டும் ஒருவேளை இந்த விந்தையான பெண் கடலிலேயே முழுகி மறைந்து விடுவாளோ அடடா குதிரையிலேயே ஏறி வராமற் போனோமே?
நேரே கடலே நோக்கி ஓடாமல் வலதுபக்கமாகத் திரும்பி ஓடுகிறாள் தன்னிடம் பிடிபடாமல் இருப்பதற்காக வலதுபுறத்தில் சற்றுத் தூரத்தில் தென்பட்ட காட்டை நோக்கி ஓடுகிறாள்.
காட்டுக்குள் அவள் புகுந்துவிட்டால் நிச்சயமாகப் பிடிக்க முடியாதுதான் இத்தனை நேரம் ஓடியதும் வீண் வந்தியத்தேவனுடைய கால்களும் அச்சமயம் கெஞ்ச ஆரம்பித்து விட்டது... மீண்டும் அவளுடைய மனத்தை மாற்றிக் கொண்டு விட்டாள் போலும் காட்டுக்குள் போகும் எண்ணத்தை விட்டு விட்டாள் போலும் பம்பரத்தைப் போல் ஒரு சுற்றுச்சுற்றித் திரும்பி ஓடி வருகிறாள்.
உனக்கு உன் காதலனிடமிருந்து செய்தி கொண்டு வந்திருக்கிறேன் என்று சொன்னால் எத்தனை அதிசயம் அடைவாள் சேந்தன் அமுதன் அவனிடம் ஒன்றும் சொல்லி அனுப்பவில்லை என்பது உண்மைதான்.
ஏதாவது சொந்தமாகக் கற்பனை செய்து சொன்னால் போகிறது... வந்தியத்தேவன் மனத்திற்குள் தீர்மானித்தபடி தன் தேகத்தில் மிச்சமிருந்த வலிமையையெல்லாம் உபயோகித்துப் பாய்ந்து ஓடினான்.
ஆடுமாடுகள் குதிரைகள் யானைகள் கூட அப்பள்ளங்களில் அகப்பட்டுக் கொண்டால் சிறிது சிறிதாக உள்ளே அமுங்கிக் கொண்டே போய்க் கடைசியில் முழுதுமே முழுகி மறைந்து விடுமாம் அத்தகைய புதைகுழிதானோ இது?
விரைவில் தொடை வரைக்கும் புதைந்து விடும் போலிருக்கிறதே யானைகளையும் குதிரைகளையும் விழுங்கி ஏப்பம் விடும் புதை சேறு நம்மைச் சும்மா விட்டு விடுமா ஐயோ இதுவா நமது முடிவு?
இந்த அபாய வேளையில் அந்த விசித்திரமான பெண் வந்து கை கொடுத்துக் காப்பாற்றினால்தான் உண்டு.தப்புதவதற்கு வேறு வழியில்லை.ஒரு பெருங்கூச்சல் போட்டுப் பார்க்கலாம்.
அம்மம்மா அந்த மெல்லியலாளின் கைகளிலே தான் எவ்வளவு வலிமை தஞ்சைபுரிக்கோட்டைத் தளபதி சின்னப் பழுவேட்டரையருடைய இரும்புக் கைகளைவிட இவளுடைய கரங்கள் அதிக உறுதியாயிருக்கின்றனவே கரை ஏறியதும் வந்தியத் தேவன் கலகலவென்று சிரித்தான்.
என்னைக் காப்பாற்றிக் கரைசேர்த்து விட்டதாக உனக்கு எண்ணம் போலிருக்கிறது நீ வந்திராவிட்டால் நான் கரையேறி இருக்க மாட்டேன் என்று நினைத்தாயோ?
ஆகையினாலே தான் ஒவ்வொரு நாள் இரவும் கலங்கரை விளக்கு எரிய வேண்டியிருக்கிறது வந்தியத்தேவன் தயங்கித்தயங்கி தண்ணீரில் இறங்கினான்.
அதனாலேதான் அங்கே ஆயிரக் கணக்கான ஜனங்கள் விஷக்காய்ச்சலில் இப்போது செத்துப் போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள்... ஆண்பிள்ளைகளைப் போல் பொய் சொல்லுகிறவர்களை நான் கண்டதேயில்லை.
போர்க்களத்தில் நேருக்கு நேர் பகைவனுடன் நின்று போர் புரிய வேண்டும் அப்போது நம் வீரத்தையும் தீரத்தையும் காட்ட வேண்டும்.இந்த மாதிரி தந்திர மந்திர சூழ்ச்சிகளில் எதற்காக அகப்பட்டுக் கொண்டோம்?
சற்று முன் மூலிகை கொண்டு போக நான் வந்திருப்பதாகச் சொன்னேனே அது பொய்தான் மிக முக்கியமான இரகசியமான காரியத்துக்காக நான் இலங்கைக்குப் போகிறேன்.அதை உன்னிடம் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
இரண்டு நாளைக்கு முன் வந்தவர்களைப் பார்த்ததும் உண்டான வெறுப்பு உம்மிடம் உண்டாகவில்லை... இரவு நடுநிசியில் நான் வீட்டிலிருந்து எழுந்து செல்வேன்.
பாவம் இந்தப் பெண்ணுக்குச் சித்தப் பிரமை போலும் நம்முடைய காரியத்துக்கு இவள் மூலமாக எந்தவித உதவியையும் எதிர்பார்ப்பது வீண் இவளிடம் ஒன்றும் சொல்லாமலிருப்பதே நலம்.
ஆம் பெரியவரே இதோ சீட்டு என்று சொல்லி வந்தியத்தேவன் இடையில் கட்டியிருந்த துணிச்சுருளிலிருந்து ஓலை ஒன்றை எடுத்துப் பெரியவரிடம் கொடுத்தான்.
இரவு போஜனம் ஆன பிறகு வந்தியத்தேவன் கலங்கரை விளக்கின் தலைவரைத் தனிப்படச் சந்தித்து இலங்கைக்குத் தான் அவசரமாகப் போக வேண்டும் என்பதைத் தெரிவித்தான்.
பை நிறையப் பணம் கொடுப்பதாக அவர்கள் சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டுப் புருஷனைப் போக வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினாள்... இது என்ன ஐயா வேடிக்கை?
சேந்தன்அமுதனையும் அவன் தாயாரையும் அவர்கள் வீட்டில் தான் தங்கியிருந்ததையும் பற்றி வந்தியத்தேவன் அவரிடம் கூறினான்.ஆகா அந்த ஆள் நீதானா?
அதிலும் கடல் என்றால்... படகு ஓட்டத் தெரிந்தாலும் அநுபவம் இல்லாதவர்கள் கடலில் படகு ஓட்ட முடியாது.கடலில் கொஞ்ச தூரம் போய்விட்டால் கரை மறைந்து விடும்.
நீயும் முயற்சி செய்து பார் அதிர்ஷ்டம் உன் பக்கம் இருந்தால்... இந்தப் பகுதியிலேயே பூங்குழலியைப் போல் சாமர்த்தியமாகப் படகு தள்ளத் தெரிந்தவர்கள் வேறு யாரும் இல்லை.
அது ஒரு பெண்ணின் உருவம் என்று கண்டான்.கலங்கரை விளக்கின் வௌிச்சம் அந்த உருவத்தின் மேல் விழுந்தது.ஆ அவள் பூங்குழலிதான் சந்தேகமில்லை.
சாயங்கலம் சேற்றுப் பள்ளத்தில் விழுந்த போது அடைந்த அனுபவம் அவனுக்கு நன்றாய் ஞாபகம் இருந்தது.அம்மாதிரி மறுபடியும் நேர்வதை அவன் விரும்பவில்லை.ஆகையால் பூங்குழலியை அவன் பார்வையிலிருந்து தவற விட்டுவிடக் கூடாது.
இவன் வேகமாய் நடக்க நடக்க அவளுடைய நடைவேகமும் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது.இவன் பின் தொடர்ந்து வருவதை அவள் கவனித்ததாகவே தெரியவில்லை.
அந்த முனையை வளைத்து கொண்டு சென்றாள்.வந்தியத்தேவனும் விரைந்து சென்று அந்த முனை திரும்பியதும் சற்றுத் தூரத்தில் அவள் போய்க் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.
ஓட்டமும் நடையுமாகப் போய்ச் சுமாராகப் பூங்குழலி எங்கே நின்று மறைந்தாள் என்று தோன்றியதோ அந்த இடத்துக்கு வந்தான் அங்கே நின்று நாலா பக்கமும் பார்த்தான்.
இன்னும் கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்ததில் குத்துச் செடிகள் அடர்ந்த அந்த மேட்டில் ஏறுவதற்கு ஒற்றையடிப்பாதை ஒன்று இருப்பது தெரிய வந்தது.
அங்கே கலங்கரை விளக்கின் மங்கிய வௌிச்சமும் வரவில்லை.மாலைப் பிறை முன்னமேயே கடலில் மூழ்கி மறைந்துவிட்டது.மினு மினுத்த நட்சத்திரங்களின் வௌிச்சத்திலே வழியையும் கொஞ்ச தூரத்துக்கு அப்பால் காணவில்லை.
மேட்டின் உச்சியில் அப்பெண்ணின் நிழல் வடிவமும் அவளுடைய குரலும் கீதமும் வானத்தில் தூமகேதுவும் சேர்ந்து வந்தியத்தேவனைத் தன்வயமிழக்கச் செய்தன.
அவளுக்குப் பின்னால் வெகு தொலைவு என்று காணப்பட்ட இடத்தில் கலங்கரை விளக்கின் சிவந்த ஒளி தோன்றியது.அதையொட்டி விரிந்த கடல் பரந து கிடந்தது.
பழுக்கக் காய்ந்த ஒரு லட்சம் ஊசி முனைகள் அவன் தேகமெல்லாம் துளைத்தன அத்தகைய பயங்கரக் காட்சி அவன் கண்முன்னே காணப்பட்டது.
ஒரு பிரம்மாண்டமான கரிய இரு ் நிறங் கொண்ட ராட்சதன் தனியாகத் தலை ஒன்று இல்லாமல் வயிற்றிலேயே வாய்கொண்ட கபந்தனைப் போன்ற ராட்சதன்.
பூங்குழலிதான் வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்திலே யென்றால் அவளுடைய அந்தச் சிரிப்பே அவனுக்கு அளவிலாத பயங்கரத்தை உண்டாக்கியிருக்கும்.
இரத்தமும் சதையும் உடலும் உயிரும் உள்ள பெண் ஒருத்தி அவன் பக்கத்தில் நிற்கிறாள் என்பது பெரும் அபாயத்தில் ஒரு பற்றுக்கோல் போல உதவியது.
ஏனெனில் அவனுடைய உள்ளம் அப்போது எதையோ ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள முயன்றுகொண்டிருந்தது.ஆ கடைசியில் ஒரு பெரிய போராட்டம் மனதிற்குள்ளேதான் இதோ ஞாபகம் வந்துவிட்டது... கந்தகம் கலந்த பூமிப் பிரதேசங்களில் தண்ணீர் வெகுகாலம் தேங்கி நின்று சதுப்பு நிலமானால் அத்தகைய இடங்களில் இரவில் இம்மாதிரி தோற்றங்கள் ஏற்படும்.
கொள்ளிவாய்ப் பிசாசு என்று பயங்கரப் பெயர் கொடுத்துப் பீதி அடைவார்கள்... இப்படிப் பெரியோர் சொல்லி அவன் கேள்விப்பட்டிருந்தது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
அதற்கு மறுமொழி ச ல்லாமல் சக்கரவர்த்தி அதிக நாள் உயிரோடிருக்க மாட்டார் சீக்கிரத்தில் இறந்துபோய் விடுவார் என்று சொல்கிறார்களே அது உண்மையா?
அதைத் தடுப்பதற்குத்தான் உன் உதவி இப்போது தேவையாயிருக்கிறது... முன்னமேயே சொன்னேனே.நான் அவசரமாக மூலிகை கொண்டு வர இலங்கைத் தீவுக்குப் போக வேண்டும்.
அவள் அவ்வளவு கண்டிப்பாக மறுமொழி சொன்ன போதிலும் அவளுடைய குரலும் பேச்சின் தோரணையும் அவனுடைய உள்ளத்தில் சிறியதொரு நம்பிக்கைச் சுடரை உண்டாக்கியிருந்தன.
பெரியவர் குழகர் கோயிலுக்குப் புஜ்ப கைங்கரியம் செய்வதற்காகப் போயிருப்பதாக அவர்கள் சொன்னார்கள்.பூங்குழலியைப் பற்றி அவர்களிடம் விசாரிக்க அவனுக்குத் தைரியம் வரவில்லை.
தப்பர்த்தம் செய்து கொள்ளும்படியாக அவளிடம் எதாவது சொல்லிவிடாதே.காவியங்களில் படித்திருப்பதை நினைத்துக்கொண்டு சிருங்காரரசத்தில் இறங்கிவிடாதே உடனே பத்திரகாளியாக மாறி விடுவாள்.
அதிக தூரம் கரையிலிருந்து வந்து விட்டது என்னமோ உண்மைதான் ஆனால் அப்படியொன்றும் கடல ் திடீரென்று பொங்கி விடாது... ஓகோ அதோ பூங்குழலி வருகிறாளே கரையேறி அவளைப் பிடித்துக் கொள்ளவேண்டும்.
அவளும் நம்மைப் பார்த்து விட்டுத்தான் வருகிறாள் போலிருக்கிறது நாம் இருக்கும் திசையை நோக்கியே வருகிறாள் ஏதோ நம்மைப் பார்த்து சமிக்ஞைகூடச் செய்கிறாளே... ஓ ஓ இது என்ன?
பெண்ணே அதை எடுக்காதே அது என்னுடையது... நாம் சொல்வது அவள் காதில் விழவேயில்லை இந்தக் கடல் அலைகளின் இரைச்சல் இதோ நம் குரல் அவளுக்குக் கேட்டுவிட்டது நம்மைப் பார்த்து அவளும் ஏதோ சொல்கிறாள் பூங்குழலி அது என்னுடையது எடுக்காதே... இந்தா சொன்னால் கேட்க மாட்டாயா?
உன் உடைமை போல் கையில் எடுத்துக் கொண்டு நீ பாட்டுக்குப் போகிறாயே நில் நில்... வந்தியத்தேவன் கரையை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தான் ஒரு தடவை பூங்குழலி அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.
வீடும் கலங்கரை விளக்கமும் இருந்த பக்கத்துக்கு எதிர்பக்கமாகக் காட்டை நோக்கி ஓடினாள் ஆகா இவள் துஷ்டப் பெண் துஷ்டப் பெண்ணா?
இதுவும் அந்த மான்களின் ஓட்டத்தைவிட அழகில் குறைவாயில்லை இம்மாதிரி இயற்கையாகவும் யதேச்சையாகவும் வாழும் பெண்களின் அழகே அழகுதான்... ஆனால் இதையெல்லாம் அவளிடம் சொல்லக் கூடாது.
இருந்தாலும் இவள் எதற்காக இப்படி வீம்பு பிடித்துக் கொண்டு ஓடுகிறாள் காட்டில் புகுந்துவிட்டால் அப்புறம் அவளைக் கண்டுபிடிப்பது எப்படி?...
நமக்கே பைத்தியம் பிடித்துவிடும் போலிருக்கிறதே என்று அவன் நினைக்கத் தொடங்கிய சமயத்தில் திடீரென்று மரத்தின் மேலிருந்து ஏதோ விழுந்தது ஆ அவனுடைய அரைத் துணிச் சுருள்தான் மிக்க ஆவலுடன் அதை எடுத்துச் சுருளைப் பிரித்துப் பார்த்தான்.
ஏதோ இராஜ தண்டனைக்குப் பயந்து நீ ஓடித் தப்பி வந்திருக்கிறாய் என்று அவனுக்கு வழியில் பல காரணங்களால் சந்தேகம் தோன்றியதாம் அப்படிப் ட்டவனை நம்பி அநியாயமாய்க் கெட்டுப் போகாதே என்னைக் கலியாணம் செய்து கொள் என்றான்.
மரத்தின் மேலே நின்று பார்த்தபோது அவனுடைய கால்கள் வெட வெட வென்று நடுங்கியதை நினைத்தால் இப்போதும் எனக்குச் சிரிப்பு வருகிறது என்று சொல்லி விட்டுப் பூங்குழலி சிரித்தாள்.
என்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்றான்.நான் எதிர்பார்த்தபடியே நடந்தது... ஓடி ஒளிந்து கொள்வதாக என்னிடம் சொல்லி விட்டு நேரே அந்தக் குதிரைக்காரர்கள் இருந்த திசையை நோக்கிப் போய் அவர்களிடம் அகப்பட்டுக் கொண்டான்... குறையும் கேள் நீயே தெரிந்துகொள்வாய் அவர்களிடம் நேரே போனான்.
நீ கடலில் இறங்கிக் குளித்துக் கொண்டிருந்தாய்... என்னிடம் அங்கேயே இதையெல்லாம் ஏன் சொல்லவில்லை இந்தத் துணிச்சுருளை எடுத்துக் கொண்டு ஏன் ஓடி வந்தாய்?
அந்த வேட்டைக்காரர்களை ஒருகை பார்க்கிறேன் என்று அவர்களைத் தேடிப் போயிருந்தாலும் போயிருப்பாய் என் பேச்சையே ஒருவேளை நம்பியிருக்கமாட்டாய்.
இவ்வளவையும் சொல்லி உன்னை என்னுடன் வரும்படி செய்வதற்குள் அவர்கள் உன்னை ஒருவேளை பார்த்திருப்பார்கள்... ஆகா இந்தப் பெண்ணையா நாம் பைத்தியக்காரி என்று எண்ணினோம் என்று வந்தியத்தேவன் நினைத்து வெட்கம் அடைந்தான்.
பெண்ணே இந்த உதவி நீ எனக்குச் செய்தால் உயிர் உள்ள அளவும் மறக்க மாட்டேன் என்றென்றும் நன்றி செலுத்துவேன்.உனக்கு நான் இதற்குப் பிரதியாகச் செய்யக்கூடியது எதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
இன்று பகலெல்லாம் இங்கேயே இரு நாலா புறமும் மனிதர்கள் குரல் கேட்டாலும் குதிரைகள் ஓடும் சப்தம் கேட்டாலும் வேறு என்ன தடபுடல் நடந்தாலும் நீ வௌியில் தலை காட்ட வேண்டாம்.
இந்திரனுடைய வஜ்ராயுதம் இப்படித்தான் இருக்கும் போலும் இது ஒரு மீனின் வால் இந்த மண்டபத்தில் குடியிருந்த சிறுத்தை என் மீது பாய வந்தபோது இதனால் அடித்துத்தான் அதைக் கொன்றேன் என்றாள் பூங்குழலி.
இந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு கசப்பான சம்பவம் நடந்திருக்க வேண்டுமே கசப்பான சம்பவமோ அல்லது இனிப்பான சம்பவந்தானோ இரண்டினாலும் இப்படி ஒரு பெண் உன்மத்தம் பிடித்தவள் ஆகியிருக்கக் கூடும் அல்லது ஒன்றுமே காரணமில்லாமல் பிறவியிலேயே இத்தகைய இயற்கையுடன் பிறந்தவளோ?
இவ்வாறு வந்தியத்தேவன் சிந்தனை செய்து கொண்டிருந்த சமயங்களில் பூங்குழலி கூறியிருந்தது போலவே அவனைச் சுற்றி நாலபுறங்களிலும் அடிக்கடி அமளிதுமளிப்பட்டது .
குதிரைகளின் ஓட்டம் மனிதர்களின் அட்டகாசம் சிறிய வன ஜந்துக்களின் பயம் நிறைந்த கூச்சல் பறவைகள் கிறீச்சிடுதல் இவ்வளவும் சேர்ந்து சில சமயம் ஒரே அமர்க்களமாயிருந்தது.
வைத்தியரின் மகன் செய்த துரோகமும் அவனுடைய மனத்தில் அடிக்கடி வந்து கொண்டிருந்தது நிர்மூடன் பூங்குழலியிடம் அதற்குள் மையல் கொண்டு விட்டதாக அவனுக்கு எண்ணம் போலும் சிறிய குட்டையில் உள்ள தண்ணீர் வடவா முகாக்கினியின் மீது காதல் கொண்டது போலத் தான் பெண் சிங்கத்தை ஒரு சுண்டெலி கல்யாணம் செய்து கொள்ள எண்ணிய கதைதான் ஆனாலும் அவனுடைய அறிவீனத்தை இந்தப் பெண் எப்படிப் பயன்படுத்திக் கொண்டு விட்டாள் அவனுடைய மனத்தில் எவ்விதம் பொறாமைக் கனலை மூட்டிவிட்டாள்?...
அரை நாழிகை நேரத்தில் அவனைத் துரோகியாக்கி விட்டாளே பெண்மையின் சக்தி அபாரமானதுதான் வந்தியத்தேவா ஒன்று மட்டும் நீ ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும் நீ உன்னை வெகு கெட்டிக்காரன் என்று எண்ணியிருந்தாய் தந்திர மந்திர சாமர்த்தியங்களில் உனக்கு இணையாரும் இல்லை என்று இறுமாந்திருந்தாய் ஆனால் இந்த நாகரிகமறியாத காட்டு மிராண்டிப் பெண் உன்னைத் தோற்கடித்து விட்டாள் கடலில் இறங்கிக் குளித்துக் கொண்டிருந்த உன்னை இந்த மறைந்த மண்டபத்தில் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு அவள் கையாண்ட யுக்தியை என்னவென்று சொல்வது?
புழுவூர் ஆட்களிடம் நீ சிக்கியிருப்பாய் காரியம் அடியோடு கெட்டுப் போயிருக்கும்... ஆம் இனி எப்போதும் இம்மாதிரி அஜாக்கிரதையாக இருந்துவிடக் க ூடாது.
ஆதலின் கோடிக்கரையில் மேடான இடத்திலிருந்து பார்த்தால் கிழக்கு மேற்கு தெற்கு ஆகிய மூன்று திசைகளிலும் கடல் பரந்திருக்கக் காணலாம்.
வந்தியத்தேவனுக்கு மண்டபத்தை மூடியிருந்த மணல்திட்டின் மேல் ஏறிச் சூரியன் கடலில் மறையும் காட்சியைப் பார்க்க ஆவல் உண்டாயிற்று.அதைப் பிரயத்தனப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டான்.
உஷ் சற்றுப் பொறு கொஞ்ச தூரம் போன பிறகு நீ ஏறிக்கொள்ளலாம் என்று பூங்குழலி மெல்லிய குரலில் கூறிவிட்டுப் படகைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டே போனாள்.
கரை ஓரத்தில் அலை மோதும் இடத்தைக் தாண்டிய பிறகு இனிமேல் படகில் ஏறிக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லி அவள் முதலில் ஏறிக் கொண்டாள்.
சக்கரவர்த்தியின் இளைய குமாரனைப் பொன்னியின் செல்வன் என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள் அல்லவா அது போலத்தான் இதைக் கேட்டதும் வந்தியத்தேவன் தனது அரைச் சுற்றுச் சுருளைத் தடவிப் பார்த்துக் கொண்டான்.
இரண்டு பேராகத் துடுப்பு வலித்தால் பொழுது விடியும் சமயம் போய்ச் சேரலாம் காற்று நமக்கு உதவியாக இருந்தால் வந்தியத்தேவன் தன் அருகிலிருந்த துடுப்பைப் பிடித்து வலித்தான்.
சற்று நேரம் சும்மா இருந்தான் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தபோது படகிலிருந்து நீட்டிக் கொண்டிருந்த கழிகளும் கட்டைகளும் அவன் கண்களில் பட்டன.
ஒருவேளை சுழிக்காற்று அடித்து படகு கவிழ்ந்து விட்டால் இந்தக் கட்டையைப் படகிலிருந்து அவிழ்த்து விட்டுவிடாமல் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு உயிர் தப்புவதற்குப் பார்க்கலாம்.
இதுகூடத் தெரியாதா?ஒரு பக்கமிருந்து அடிக்கும் காற்றும் இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து அடிக்கும் காற்றும் மோதிக் கொண்டால் சுழிக்காற்று ஏற்படும்.
திருப்பாவிட்டால் கடலில் குதித்து விடுவேன் தாராளமாய்க் குதி ஆனால் குதிப்பதற்கு முன்னால் பொன்னியின் செல்வனுக்கு நீ எடுத்துப் போகும் ஓலையை என்னிடம் கொடுத்துவிடு உன் இடுப்பில் சுற்றியிருக்கும் சுருளை அவிழ்த்துப் பார்த்ததில் தெரிந்தது.
காலையில் மரத்தின் மேல் உட்கார்ந்து உன் அரைச் சுருளை அவிழ்த்து ஓலையைப் பார்த்தேன்... வந்தியத்தேவனுடைய திகிலும் வெறியும் பன்மடங்கு ஆயின.
நான் மட்டும் இளைய பிராட்டி குந்தவையாக இருந்திருந்தால் இவ்வளவு முக்கியமான ஓலையை உன்னைப் போன்ற சஞ்சல புத்திக்காரனிடம் கொடுத்து அனுப்பியிருக்க மாட்டேன் என்றாள் பூங்குழலி.
இதற்குள் வந்தியத்தேவன் ஓரளவு நீந்தத் தெரிந்து கொண்டிருந்தான்.ஆனால் தண்ணீரைக் கண்டால் அவனுக்கு இயற்கையாக ஏற்படும் பயம் கை கால்களின் தெம்பைக் குறைத்தது.
மூன்றாவது முறை கடல் அலை அவனை மேலே கொண்டு வந்தபோது படகு முன்னைவிடத் தூரத்துக்குப் போய்விட்டதாகத் தோன்றியது.அவ்வளவு தான் கடலில் முழுகிச் சாகப் போகிறோம் என்ற எண்ணம் அவன் மனத்தில் உண்டாகிவிட்டது நாம் முழுகுவது மட்டுமில்லை நம்முடைய அரைக்கச்சும் அதில் உள்ள ஓலையும் முழுகப் போகின்றன குந்தவை தேவியின் முகம் அவன் மனக் கண்ணின் முன்னால் வந்தது.
வாணர் குலத்துப் பழைய அரசு திரும்ப வந்து இரத்தின கசிதமான சிங்காதனத்தில் பக்கத்தில் இளைய பிராட்டியுடன் வீற்றிருக்கப் போவதாக எண்ணினோமே?
அவ்வளவும் பாழாகி விட்டது இந்தப் பாவிப்பெண் கெடுத்துவிட்டாள் இவள் ஒரு பெண் அல்ல பெண் உருக்கொண்ட பேய் பழுவேட்டரையர்களைச் சேர்ந்தவள .
இந்தப் பெண் பேய் மட்டும் இப்போது நம்மிடம் சிக்கினால் இவள் கழுத்தை நெறித்து... சீச்சீ இது என்ன எண்ணம் சாகும் போது நல்ல விஷயமாக எண்ணிக் கொள்வோம் கடவுளை நினைப்போம் உமாபதி பரமேசுவரா பழனி ஆண்டவா பாற்கடலில் பள்ளிகொண்ட பெருமாளே...குந்தவை தேவி மன்னிக்கவும் ஒப்புக்கொண்ட காரியத்தை முடிக்காமல் போகிறேன்... அதோ படகு தெரிகிறது.
கொஞ்சம் திண்டாடட்டும் என்ற எண்ணத்துடனே படகுக்கும் அவனுக்கும் இருந்த தூரத்தை அதிகமாக்கினாள்.விரைவில் அவள் எண்ணியது தவறு என்று தெரிந்து விட்டது.
இவனுக்கு நன்றாக நீந்தத் தெரியவில்லை அதோடு பீதியும் அடைந்து விட்டான் ஆ ஓ என்று அவன் அலறுவது விளையாட்டுக்கு அன்று உண்மையான பயத்தினாலேதான்.
வெறி முற்றிய பைத்தியக்காரனின் முகந்தான் அது அவனாக வந்து படகில் ஏறிக் கொள்வான் என்று நினைப்பது வீண்... நாம்தான் அவனைக் காப்பாற்றிப் படகில் ஏற்றியாக வேண்டும் நல்ல சங்கடத்தை நாமாக வரவழைத்துக் கொண்டோம் பெண்புத்தி பின்புத்தி என்று சொல்லுகிறார்களே அது சரிதான் உடனே பூங்குழலி மிகப் பரபரப்புடன் சில காரியங்களைச் செய்தாள்.
நீந்தத் தெரியாதவர்களும் கை சளைத்த த் தண்ணீரில் முழுகப் போகிறவர்களும் கடைசி நேரத்தில் என்ன செய்வார்கள் என்பது அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தது.
காப்பாற்ற வருகிறவர்களும் நீந்த முடியாமல் செய்து விடுவார்கள் உயிரின் மேலுள்ள ஆசையானது அச்சமயம் அவர்களுக்கு ஒரு யானையின் பலத்தை அளித்துவிடும்.
அவர்களுடைய பயங்கர ராட்சதப் பிடியிலிருந்து விடுவித்துக்கொள்ளவும் முடியாது நீந்தவும் முடியாது.இரண்டு பேருமாகச் சேர்ந்து கடலுக்கு அடியில் போகவேண்டியதுதான் இதையெல்லாம் நன்கு அறிந்திருந்த பூங்குழலி மின்னல் வேகத்தில் சிந்தனை செய்தாள் ஒரு தீர்மானம் செய்து கொண்டாள்.
மூக்குக்கும் நெற்றிக்கும் நடுவில் அந்தக் குத்து விழுந்தது.படகு வலித்து வலித்துக் கெட்டிப்பட்டிருந்த அவளுடைய கையினால் குத்திய குத்து வஜ்ராயுதம் தாக்கியது போல் வந்தியத்தேவனைத் தாக்கியது.
ஒவ்வொரு கண் துணுக்கிற்கு முன்னாலும் ஒரு லட்சம் மின்பொறிகள் ஜொலித்துக்கொண்டு பறந்தன.ஒவ்வொரு மின்பொறியிலும் சமுத்திரகுமாரியின் முகம் தோன்றி ஹா ஹா ஹா ஹா என்று பேய்ச்சிரிப்புச் சிரித்தது.
அப்புறம் அவனுக்குக் காதும் கேட்கவில்லை கண்ணும் தெரியவில்லை நினைவும் இல்லை முடிவில்லாத இருள் எல்லையில்லாத மௌனம் வானமாதேவி இருக்கிறாளே அவள் புத்தி விசாலத்தில் மனித குலத்தை ஒத்தவள்தான் போலும் பரஞ்சோதியாகிய இறைவனை மனிதர்கள் தங்கள் இதய ஆகாசத்திலிருந்து நழுவிச் செல்லவிட்டு விடுகிறார்கள்.
பிறகு இருண்ட ஆலயங்களின் பிரகாரங்களிலும் கர்ப்பக் கிருஹங்களிலும் லட்சதீபம் ஏற்றி அந்தப் பரஞ்சோதியைத் தேடுகிறார்கள்.
வானமா தேவியும் அத்தகைய புத்திசாலித்தனமான காரியத்தைத் தினந்தோறும் செய்கிறாள் ஜோதிமயமான சூரிய பகவானைத் தன் வசத்திலிருந்து கடலில் நழுவ விட்டு விடுகிறாள்.பிறகு தன் நாதனைக் காணவில்லையே என்ற கவலை அவளுக்கு உண்டாகிவிடுகிறது.
கோடானு கோடி தூங்கா விளக்குகளை ஏற்றி இரவெல்லாம் அவளும் தூங்காமல் சூரியனைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறாள் வந்தியத்தேவன் தனக்கு உணர்வு வந்து கண்ணைத் திறந்து பார்த்தபோது தன் கண்முன்னே பல்லாயிரம் தீபச் சுடர்கள் மின்னுவதைக் கண்டான் எந்தக் கோவிலிலே இவ்வளவு அலங்காரமாக லட்சதீபம் ஏற்றியிருக்கிறார்கள் என்று வியந்தான்.
ஆம் அவள்தான் படகுதள்ளிக் கொண்டிருக்கிறாள் அந்தச் சோக கீதத்தைப் பாடிக்கொண்டு படகு வலிக்கிறாள் காரிருளிலே ஒரு மின்னல் மின்னிப் பல பொருள்களை ஒருநொடிப் பொழுதில் காட்டிவிடுவது போல முன்னிரவில் நடந்ததெல்லாம் வந்தியத் தேவனுக்குப் பளிச்சென்று ஞாபகம் வந்தது.
தன்னை அந்தப் பெண் காப்பாற்றிப் படகில் ஏற்றியிருக்க வேண்டும்.படகு அசையும்போதுதான் மீண்டும் கடலில் விழுந்து விடாமலிருப்பதற்காக இடுப்பில் கயிற்றைச் சுற்றிப் படகின் குறுக்குக் கட்டையில் சேர்த்துக் கட்டியிருக்கிறாள்.
ஆகா இந்தப் பெண்மீது தான் சந்தேகங் கொண்டது எவ்வளவு பெரிய தவறு வேறு விதமான துர்நோக்கம் இவளுக்கு இருந்தால் தன்னைக் காப்பாற்றியிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லையே?
கயிற்றை அவிழ்க்க வேண்டுமென்றால் நீயே அவிழ்த்துக் கொள்ளலாம்.ஆனால் மறுபடியும் கடலில் குதித்துவிடாதே வந்தியத்தேவன் தன்னைக் கட்டியிருந்த கயிற்றை அவிழ்த்து விட்டுக்கொண்டான்.
தொண்டையைக் கனைத்துச் சரிப்படுத்திக்கொண்டு உன்னைப் பற்றித் தவறாக எண்ணிக் கொண்டு விட்டேன் அதற்காக வருத்தப்படுகிறேன் என்றான்.
அந்த அருந்ததி நட்சத்திரம் வசிஷ்டருடன் எப்படி ஓட்டிக் கொண்டே வருகிறது அதிசயந்தான் துருவ நட்சத்திரம் மட்டும் இருந்த இடம் விட்டு அசையவில்லை.
வானவௌியும் மூலைக் கடலும் சேரும் அந்த இடத்தில் துருவ நட்சத்திரம் யுக யுகமாக நிலைத்து நின்று வருகிறது எத்தனை எத்தனையோ கப்பல் மாலுமிகளுக்கு வழியும் திசையும் காட்டிக்கொண்டு வருகிறது.
அதில் இறங்கினால் மறுபடியும் கடலைக் கடக்கும் அவசியமில்லாமல் கரை வழியாகவே இலங்கைத் தீவை அடைந்து விடலாம்... எனக்கு இவ்வளவு பெரிய உதவி செய்தாய் அல்லவா?
அதற்காக என்னை மன்னித்துவிடு ஆகட்டும் நீயும் அதை மறந்துவிடு நடக்க வேண்டியதைப் பற்றி யோசி இலங்கையில் உன்னை நான் இறக்கிவிட்ட பிறகு என்ன செய்வாய்?
நான் உனக்காகப் படகு தள்ள வரவில்லை.என்னை உனக்கு உதவி செய்யும்படி கடவுள் கனவிலே சொல்லி அனுப்பவும் இல்லை... வந்தியத்தேவன் மௌன சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்.
பொன்னியின் செல்வரை மறைக்க முயலும் மேகம ும் ஒளி பெறும் கடலும் ஜொலிக்கும் இளவரசரைப் பற்றிப் பேசும்போது இவளுடைய உற்சாகம் எப்படிப் பொங்குகிறது?
சோழநாட்டுப் பிரஜைகள் பலரையும் போல இந்தப் பெண்ணும் அவரைத் தெய்வமாகக் கருதுகிறாள் அருள்மொழி வர்மரிடம் அப்படிப்பட்ட வசீகர சக்தி என்ன இருக்கும்?
இளவரசர் இருக்குமிடம் நிச்சயமாகத் தெரிந்தால் வீண் அலைச்சல் அலையாமல் அவர் இருக்குமிடத்துக்கு நேரே போய்விடலாம் என்றான் வந்தியத்தேவன்.
பூதத்தீவின் கரையில் ஒரு நாழிகை நேரம் நீ தாமதித்தால் பொன்னியின் செல்வர் இப்போது இலங்கையில் எங்கே இருக்கிறார் என்று விசாரித்துச் சொல்வேன்... அதுதான் முடியாது.
இரண்டு மரகதப் பிரதேசங்களுக்கும் ஊடே பார்த்தால் தூரத்தில் அத்தகைய இன்னும் பல தீவுகள் பச்சை நிறத்தின் பல்வேறு வகைக் கலவைகளுக்கு உதாரணமாகத் தோன்றிக் கொண்டிருந்தன.
படகிலிருந்தபடியே நாலுபுறமும் சுற்றிப் பார்த்தால் வானவில்லின் ஏழுவித வர்ணங்களும்அதன் ஏழாயிரம் வகைக் கலவை நிறங்களும் திகழ்ந்தன.மொத்தத்தில் அந்தக் காட்சி கண்ணெதிரே காணும் உண்மைக் காட்சியாகவே தோன்றவில்லை.
ஓவியக் கலையில் தேர்ந்த அமர கலைஞன் ஒருவன் இதோ சொர்க்கலோகம் எப்படியிருக்கும் என்று காட்டுகிறேன் என்று சபதம் பூண்டு தீட்டிய வர்ணச் சித்திர அற்புதம் போலவே தோன்றியது.
இந்தக் காட்சியைக் கண்டு மெய்ம்மறந்து நினைவிழந்திருந்த வந்தியத்தேவனுடைய செவியில் இது சொர்க்கம் அல்ல இது இலங்கை என்ற வார்த்தைகள் விழுந்து அவனை விழிப்படையச் செய்தன.
இந்த சொர்க்கத்தை நரகமாக்குவதற்கு மனித உருக் கொண்ட அசுரர்கள் வெகு காலமாகப் பிரயத்தனப் பட்டு வர கிறார்கள் என்றாள் பூங்குழலி.
கடல் நடுவே கேட்கும் ஓங்காரத் தொனிக்குப் பதிலாகக் கடல் அலைகள் கரையிலே மோதும்போது உண்டாகும் சலசலப்புச் சத்தம் கேட்கத் தொடங்கியது.
சிறிய தீவின் கரையில் வந்து படகு நின்றது.படகைப் பார்த்துக்கொள்ளும்படி வந்தியத்தேவனிடம் சொல்லிவிட்டுப் பூங்குழலி அந்த மரகதத் தீவிற்குள்ளே சென்றாள்.
பிறகு அத்தீவுக்குள்ளே இப்போது குடியிருக்கும் பூதம் எப்படிப்பட்ட பூதமாயிருக்கும் என்று எண்ணமிட்டான்.பின்னர் இந்த அதிசயமான பெண்ணின் உள்ளத்தில் மறைந்திருக்க ம் மர்மம் என்னவாயிருக்கும் என்று வியந்தான்.
அப்போது நீ ஒருவன் என்னத்திற்காக ஓலையை என்னிடம் கொடுத்துவிடு நானே கொண்டுபோய்க் கொடுக்கிறேன்... இல்லை முடியாது ஏதோ பைத்தியக்காரியைப் போலப் பேசுகிறேன்.
ஆகையினால் சொல்லுகிறேன்... பொன்னியின் செல்வரைப் பார்த்து அவரிடம் ஓலையைக் கொடுத்த பிறகு சொல்ல வேண்டியதையெல்லாம் சொல்லிப் பேச வேண்டியதையெல்லாம் பேசிய பிறகு அவர் அவகாசத்துடன் இருக்கும்போது சமுத்திர குமாரியை உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?
ஞாபகம் இருக்கிறது என்று அவர் சொன்னால் அவள்தான் எனக்குப் படகு வலித்துக்கொண்டு வந்து இலங்கையில் இறக்கி விட்டாள் என்று கூறு பூங்குழலி அவ்வளவு உயரத்திலேயா நீ பறக்கப் பார்க்கிறாய்?