கங்கைக்கரையில் நாவல் மரத்தின்மேல் சுமுகனென்னும் ஒரு வானரம் சில காலம் வாசம் பண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் அங்கே வந்த ஒரிளைத்த முதலையைப் பார்த்து நீ என் கிருகத்துக்கு விருந்தாக வந்தமையால் உனக்கு நாவா பழந்தருகிறேனென்று சில பழங்கொடுக்கத் தினறு அத்தியந்த சந்தோஷத்துடனே தன்னிடத்திற்குப் போய் அன்று தொடங்கித் தினந் தினம் வந்து நானா வார்த்தைகள் பேசிக்கொண்டு இரண்டும் அந்நியோன்னியமாய் இருக்கையில் ஒறுநா முதலை சில கனிகள்கொண்டு வந்து தனதில்லாட்குக் கொடுக்க அது தின்று அக்கினி அமிர்தம் போலிருக்கக்கண்டு தன்னாயகனைப் பார்த்து பிராணநாதா இந்தத் தித்திப்பான கனிகள் எஙகிருந்து கொண்டு வந்தாயென ஆண்முதலை சுமுகவரனரனெனனும் என்னண்பன எனக்கு நாள் தோறுங்கொடுக்க நானங்கேதானே அவற்றைப் புசித்துக்கொண்டுவந்தேன் இனரைக்குதிந்று மிகுந்ததை உனக்கு கொணர்ந்தேனென இம்மொழிகளைக் கேட்கப் பெண்முதலை இத்தீங்கனி திண்பவனீரல் அமிர்தத்திற் கொப்பாயிருக்கும் அதைக் கொணர்ந்து வந்து எனக்குக் கொடு அதனால் நான் மூப்புச் சாக்காடில்லாமல் உன்னோடு நெடுங்காலஞ் சுகித்திருப்பேனெ இதைக்கேட்டு முசலி எனக்கு உயிருக்க்குயிரா நின்ற நண்பனாகிய வானரத்துக்கு நீயேன் இந்த தீங்கு நினைக்கிறாயென அது நான் உனக்கு அகத்தியம் இருந்தால் அதன் காலைக் கொணர்ந்து கொடு இல்லாவிட்டால் நான் உயிரை வைத்துக் கொண்டிரேனென ஆண் முதலை தாடியே சகோதரனிடத்திலும் மித்திரன் அதிகமாதலால் அவனைக் குறித்து நீ அடம் பண்ணவேண்டாமென்று மோவாக் கட்டையைப் பிடித்து வேண்டிக்கொள்ள பெண்முதலை நீ என்றைக்கும் என் பேச்சுக்குக் குறுக்கச் சொன்னனதில்லை இன்றைக்கு மாத்திரம் எனக்கு குறைச்சல் பண்ணுகிறாய் ஆதலாலிதோ நான் சீவனை விடுகிறேனெனப் பிடிவாதஞ் செய்யக் காரா பெண்ணின் நிச்சயத்தை அறிந்து அச்சுமுகன் எனக்குக் கொல்லக்கூடாதவனாயிருக்கிறான் நீயா பிடித்ததை விடாமலிருக்கிறாய் ஆதலால் நான் இருதலைக் கொள்ளி எறும்புபோல் ஆயினேனென்று இங்ஙனச் சொல்லிச் சுமுகனிடத்திற்குப்போயிற்று அப்போது சுமுகன் நண்பனே இன்றைக்கேன் விசனமாயிருக்கிறாயென முதலை மற்றொன்றுமில்லை உன்மச்சினிச்சி என்னைப் பார்த்துத் துஷ்ட நன்றி கெட்டவனே நீ யாராலே சீவனம் பண்ணுகிரையோ அவனை ஒரு நாளைக்காயினும் நமது வீட்டிர்க்கு அழைத்டுவந்து விருந்திட வேண்டாமா அவன் வீட்டுக்கு மாத்திரம் வெட்கமில்லாமல் பேய்போல் நல்ல பழங்களைத் தின்னுகிறாயேயென்று இப்படித் திட்டிக் கோபித்தாள் ஆதலால் நீ என் வீடுக்குவா உன்னைக் குறித்து பலபல பதார்த்தங்கள் தேடி வைத்துக்கொண்டு வழிபார்த்து உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறாளென வானரம் நண்பனே எனக்குத் தண்ணீரில் வரக்கூடாது நீ என் பிரியமுள்ள மச்சினிச்சியை இங்கேயே கூட்டிக்கொண்டு வாவென மகாச் சுகமுடனே நான் கங்கைக் கரையிலிருக்கிறேன் நீ என் முதுகின் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டுவா நோவாமல் கொண்டு போவேனென அதில் நம்பிக்கை வைத்துக் குரங்கு அப்படியே உட்கார்ந்து கொண்ட மாத்திரத்தில் முதலைறண்ணீரிற் குதித்துப் போகயில் வானரம் எனக்கு அச்சமா யிருக்கின்றது மெள்ளமெள்ளநடவென்றது அதைக்கேட்டு முதலை இப்போது சுகமுடன் நம்முடைய ஆதீனத்தில் இருக்கிறான் இனி அவனுக்கு நம் கருமத்தை இவனிடம் வெளிவிடுவதற்குக் குறை யென்ன இருக்கிறது உரலிலகப் பட்டது உலக்கைக்குத் தப்புமாவென்ன இங்ஙனந் தனக்குள் தீர்மானித்துக் கொண்டு மித்திரா உன்னிஷ்ட தேவதையை நினை பெண்சாதியின் பிடிவாதத்தால் உன்னைக் கொண்டு போகிறேனெனக் குரங்கு நானென்ன பிழை செய்தேனென முதலை நீ நேற்றுக் கொடுத்த நறுங்கனிகளை என் மனைவி தின்று அதன்மேல் இத்தன்மையான தீங்கனியைத் தினந் தின்னுகிற பாக்கியவான் ஈரல் கேவலம் அமிர்தத்தை ஒத்திருக்கும் ஆதலால் நீ அவன் ஈரலை எனக்குக் கொணர்ந்து கொடாவிடில் நான் பிராணனை வைத்திரேனென அதைக் கேட்டு வானரம் ஓகோ இப்படியென்று எனக்கு முன்னமே தெரிந்திருந்தால் அந்த மரத்தின்மேல் ஒளித்து வைத்திருக்கிற அந்த ஈரலை உனக்கு அங்கேயே கொடுத்திருப்பேன் என என்னை வீணாகக் கொண்டுவந்தாயெனக் கிலேசப்பட அப்போது மகரம் என் மித்திரர் அதைக் கொடுத்தால் அவள் சந்தோஷமாவாளென்று சொல்லி வானரத்தை அது சீக்கிரத்தில் முன்னிடத்திற்கு கொண்டு வந்துவிட்டவுடனே வானரங் குதித்து மரத்தின் மேலேறிக் கொண்டு இன்ரைக்குக் காலன் கையிலிருந்து விடுபட்டேனென்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் முதலை மித்திரா ஈரலைச் சுருக்காய்க் கொடு உன் அண்ணியாருகுக் கொடுத்து விட்டு வருகிறேனெனக் கேட்டு வானரம் நகைத்து மூடா துஷ்டா ஈரலுடம்பை விட்டுடிருக்குமா அதிருக்கட்டும் நீ விசுவாசகாதகனாதலால் இங்கிருக்க வேண்டாம் சீக்கிரத்தில் புறப்பட்டுப்போக உன்னைப் பார்க்க என் கண் நாணுகின்றதென்று இங்ஙனம் சுமுகன் சொன்னவுடனே முதலை பச்சாதாபப்பட்டு நான் இவனுக்கு வழியில் உண்மை சொல்லி விழுந்தேன் இப்போது மறுபடி விசுவாசமவரப் பேசி இவனைக் கொண்டுபோக வேண்டுமென்று ஆலோசித்து மித்திரா நான் உன்னைப் பரிட்சிக்கலாமென்று இவ்வாறு சொன்னேன் மேலும் உலகத்தில் நடவாத உன் பேச்சை நிசமென்றெண்ணித் திருப்பிக் கொண்டு வரவில்லை ஈரல் சரீரத்தை விட்டு வேரிடத்தில் இராதென்பது சிறு பிள்ளைக்குத் தெரியாதா நான் இது விளையாட்டுக்குச் செய்தேன் ஆதலால் நீ என் வீட்டுக்குக் கிலேசமும் பயமுமில்லாமல்வா உன் பொருட்டு என் பெண்டாட்டி வழி நோக்கிக் கண்பூத்துப் போகக்காத்துக் கொண்டிருக்கிறாளெனச் சுமுகன் பசித்தவனது விசுவாசத்தில் நம்பிக்கை விடலாகாதென்று பிரிய தரிசனனைக் கங்காதத்தன் அஞ்சி மீண்டுங் காணவில்லையென அப்போது முதலை ப்ரியதரிசனனுக்கு அவனேனஞ்சினான் வானரஞ் சொல்லுற்றது.