sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வடமொழியும் தென்மொழியும் பயின்று வந்த திருவயிந்திரபுரம் வைணவ அந்தணர்கள் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் ஆங்கிலமும் பயிலத் தொடங்கினர்.
ஊருக்கு அன்று இருந்த பொலிவு இன்று இல்லையென்றே சொல்லலாம் இந்த ஊரில் வடகலை வைணவர்களும் தென்கலை வைணவர்களும் பிணங்கி நீதிமன்றம் வரையும் சென்று வழக்கிட்டுக் கொண்டதுண்டு.
தொலைவி லுள்ள கடலூர்ப் பகுதியைக் கிழக்கு என்னும் திசைப் பெயரால் சுட்டும் வழக்கம் உள்ளது அதாவது கிழக்கே போகிறேன் கிழக்கே போயிருக்கிறார் என்னும் வழக்கை இவ்வூரில் காணலாம்.
தன்னிடம் உள்ள நீர் வீழ்ச்சியால் தன்னை உலகத்தாருக்கு விளம்பரம் செய்து கொண்டிருக்கும் குற்றால மலையின் குளிர்ச்சியினை விரும்பாதவர் எவர்?
குற்றாலத்திலமர்ந்து கூத்தாடும் சிவனைத் தலைவனாகக் கொண்ட தலைவிக்குக் குறத்தி குறி சொல்லுவதைப் பற்றியது ஆகையாலும் குறவன் குறத்தியின் காதலை ஒவியப்படுத்துவது ஆகையாலும் இந்நாடக நூலுக்குக் குற்றாலக் குறவஞ்சி என்னும் பெயர் கொடுக்கப் பட்டது.
படிக்கப் படிக்கச் சுவைதருகின்ற இந்நூலுள் பழந்தமிழக் குடிகளின் பண்புகள் பல பகரப்பட்டிருப்பது உள்ளத்திற்கு மகிழ்ச்சி தருகின்றது.
மற்றொரு பெண் ஒரு கண்ணுக்கு மையிட்டுக்கொண்டு மற்றொரு கண்ணுக்கு அங்கே போய் மையிட்டுக் கொள்ளலாம் என்று கையில் எடுத்துக்கொண்டு கடிய ஓடுகின்றாள்.
அவ்வளவுதான் எதிர்பார்த்திருந்த அந்தக் குற்றால நாதருடன் கூட்டியனுப்பிவிட்டாள் தன் உள்ளத்தை உள்ளம் அவள்பால் இல்லாததால் உணவிழந்தாள் உடை சோர்ந்தாள் உறக்கம் விட்டாள்.
ஏ நிலவே கண்ணிலிருந்து நெருப்பைக் கக்கும் அந்தச் சிவன் முடியில் சேர்ந்து சேர்ந்து நீயும் நெருப்பை வீசக் கற்றுக்கொண்டாயோ?
தண்ணிய குளிர்ந்த அமிழ்தமும் நிலவும் திருமகளும் திருப்பாற்கடலி லிருந்து தோன்றியதாகப் புராணங்கள் புகலுகின்றனவே தண்ணிய அமிழ்தத்தொடு நீயும் பிறந்தாய் என்றால் நீ மட்டும் ஏன் அந்தத் தண்மையை மறந்தாய்?
பெண்ணோடு பிறந்தவர்களுக்குப் பெண்டிர்மேல் இரக்கம் இருக்கும் என்று சொல்வார்களே திருமகளோடு பிறந்த நீ மட்டும் ஒரு பெண்ணாகிய என் மேல் ஏன் இரக்கம் கொள்ளாமல் வெப்பத்தை வீசுகின்றாய்?
மேலும் அவள் மொழிகின்றாள் ஓகோ மதியமே இப்போது புரிந்துகொண்டேன் நீ என்னை எரிப்பதற்கு என்ன காரணம் என்பதை இதோ பார் இது என்னுடைய கூந்தல்.
நீ இந்தச் சடையைப் பார்த்ததும் கிரகண காலத்தில் உன்னைப் பிடிக்கின்ற நாகப் பாம்பின் நடு உடல் என்றும் தலையைப் பார்த்ததும் பாம்பு படமெடுத்து நிற்கின்றது என்றும் எண்ணிக்கொண்டாய் போலும்.
அல்லது வசந்தவல்லியின் முகமதியை அந்தப் பாம்பு விழுங்கப் பார்க்கின்றது ஆதலின் அந்தப் பாம்பை இப்போதே சுட்டெரித்து விடவேண்டும் என்றெண்ணி அந்தப் பாம்பைச் சுடுகின்றாயா?
ஐயோ ஒன்றும் புரியவில்லையே இது பாம்பன்று பின்னல் சடை இனிமேலாயினும் எரிப்பதை நிறுத்து இந்த மோகினி தன்னுடைய மோகன் வரவில்லையே என்று வருந்துகின்றாள்.
அவரே சுந்தரருக்காகப் பரவை நாச்சியாரிடம் ஒருமுறைக்கு இருமுறையாகத் தூது சென்றுள்ளாரே ஆகையால் அவரைப் பொறுத்தமட்டில் வெட்கமே வேண்டியதில்லை என்று கூறினாள்.
அந்த நேரத்தில் குறி கேட்கலையோ குறி குறி குறி கேட்கலையோ குறி குறி என்று கூவிக்கொண்டு குறப்பெண் ஒருத்தி குறுகினாள் அங்கே அவள் இடையில் ஒரு குலுக்கும் நடையில் ஒரு தளுக்கும் விழியில் ஒரு சிமிட்டும் மொழியில் ஒரு பகட்டுமாய்க் காணப்பட்டாள்.
கையில் குறிசொல்லும் கோல் கழுத்தில் பச்சை மணிபவளமணி கருங்கூந்தலில் செச்சை மலர் நெற்றியில் நீலநிறப் பொட்டு இடுப்பில் கூடை இவைகளின் தொகுப்பே அக்குறப்பெண்.
குறி சொல்வதாகக் குறத்தி கூவியதைக்கேட்ட வசந்தவல்லி குற்றாலநாதரே கிடைத்துவிட்டதாக எண்ணி ஒடோடியும் வந்து உள்ளே அழைத்துக் கொண்டு சென்றாள்.
ஒ அம்மே எங்கள் மலையின் வளப்பத்தைச் சொல்லுகிறேன் கேள் எங்கள் மலையில் எங்கள் மலையிலே ஆண்குரங்குகள் பெண் குரங்குகளுக்குத் தாமாய்ப் பழங்கொடுத்துக் கொஞ்சும்.
பெண்துரங்கினிடம் ஆண்குரங்கு தானாகவே சென்று கொஞ்சுகிறதாமே கெஞ்சுகிறதாமே நானாக விரும்பியும் குற்றாலநாதர் என்னை வந்து கூட மாட்டேன் என்கிறாரே என்று ஏங்கும்படியாக அவளைக் குத்திக்காட்டுவதுபோல இருக்கின்றதல்லவா இந்தப் பாட்டு?
சரி உன் மலையின் வளப்பத்தைப் பாடுகின்றாயே அம்மலையின் பெயரைச் சொல்லமாட்டேன் என்கிறாயே ஒகோ அப்படியா என்று பெருமூச்சு விடுகிறாள் வல்லி அல்வாவின்மேல் ஆவல் கொண்டிருக்கும் சிறுவனிடம் அல்வாவைப் பற்றியும் அது இருக்கும் இடத்தைப் பற்றியும் சொன்னால் எப்படி இருக்கும்?
அஃதென்ன தமிழ்நாட்டுக் குறப்பெண் ஒருத்தி இமய மலைமுதல் நாஞ்சில் நாட்டு வேள்விமலை வரையும் உள்ள பகுதிகளை எல்லாம் தங்களுடையதாகவும் தங்களைச் சேர்ந்தவர்களுடையதாகவும் காட்டியிருக்கும் தொடர்பு எண்ணத்தைக் கிளறுகின்றதல்லவா?
மற்றும் முருகனுக்கு உரியது மலை உலகம் என்னும் கருத்தில் உள்ள சேயோன் மேய மைவரை உலகம் என்னும் தொல்காப்பிய நூற்பாவிற்கு ஏற்ப குறப் பெண்ணாகிய வள்ளியை மணந்த முருகனுக்குச் சீர்வரிசையாக மலைகளையெல்லாம் கொடுத்துவிட்டதாகக் கூறியுள்ள குறத்தியின் கூற்று கொள்ளை கொள்ளுகின்றதல்லவா உள்ளத்தை பின்பு வல்லி குறவஞ்சியை நோக்கி மலைவளங் கூறினாய்நாட்டு வளத்தையும் கூறுக என்றாள்.
தொடங்கிவிட்டாள் குறத்தி ஒர் ஆண்டுக்கும் மூன்று மழை காணமுடியாத நமக்குத் திங்கள் மூன்றுமழை பெய்ததாக ஏட்டிலாயினும் கண்டு இன்புறும் வாய்ப்புக் கிடைத்ததே இந்நாடகத்தால் இந்த விதமாகக் குறவஞ்சி மலைவளம் நாட்டுவளம் ஊர்வளம் கூறிக் குற்றாலநாதரின் சிறப்பையும் சிறிது செப்பினாள்.
உடனே குறவஞ்சி ஒ அம்மே பாரம்மே மதுரையில் மீனாட்சியின் மணத்திற்குக் குறி சொல்லியவர்களும்.எங்கள் குலத்தார்களே நானும் அப்படித்தான் சுற்றுப் பயணத்தால் அறிவு வளர்ச்சியும் ஆற்றலும் உண்டாகும் என்பதற்கு இக்குறப்பெண் சான்று என்பதை எவரும் மறந்துவிட முடியாது.
குற இல்லையம்மா பெண் என்றால் ஸ்திரி சேர என்றால் கூட வல்லான் என்றால் நாதன் பெண் சேர வல்லான் என்றால் திரிகூடநாதன் அதுதான் குற்றால நாதர் பெயர்.
குறத்திக்குத் தகுந்த பரிசு கொடுத்தனுப்பி தான் இறைவனுடைய வசந்தவல்லி ஒருபுறம் ஆறுதலடைய மற்றொரு புறம் குறத்தியைத் தேடிக்கொண்டு அவள் கணவனாகிய குறவன் ஊர்ஊராய்த் திரிகின்றான்.
குறவன் தேடித் தேடிப் பஞ்சு பூத்த கண்ணனாகி ஆகா ஆகா அவளை இணைபிரியாதிருப்பதற்கு அவளுடைய ஆடை அணிகள் செய்த நல்வினைகூட நான் செய்ய வில்லையே என்று ஏங்குகிறான்.
அதாவது கூடியிருப்பவரைப் பிரிக்கும் மந்திரம் பிரிந்திருப்பவரைக் கூட்டும் மந்திரம் கண்கட்டி வித்தை முதலியனவும் கற்றுத் தருவேன் என்றான் குறவன்.
அதற்கு நூவன் பலே கெட்டிக்காரனப்பா நீ உன்னை ஆற்றில் இருந்து அப்பால் கடத்திவிட்டு விட்டால் பின்பு விண்வெளியில் பறப்பேன் என்பாய் போலிருக்கிறது.
வசந்த வல்லியும் குறச்சிங்கனும் குறச்சிங்கியும் சிற்றின்பம் என்னும் கடலில் காதல் என்னும் அந்தக் கரையை அடைந்ததாக அமைந்துள்ள இக்குறவஞ்சி நாடகம் சிறந்த பொருள் பொதிந்ததாகக் காணப்படுகின்றதல்லவா?
வெல்லக்கட்டியையே விரும்பும் குழந்தைக்கு அதனுள் மருந்தை மறைத்து வைத்துக் கொடுப்பதைப் போல நாடகத்தையும் உலகச் சிற்றின்பத்தையும் விரும்பும் மக்களுக்கு அவற்றுடன் பேரின்பக் கருத்தையும் கலந்து தருவதே இந்நாடகம் என்றால் மிகையாகாது.
இந்நூலாசிரியர் உலக நிகழ்ச்சிகள் பலவற்றை அமைத்து மிக எளிமையாகவும் இனிமையாகவும் பாமரரும் விரும்பும் படிப் பாடியிருப்பது மிகவும் பாராட்டத் தக்கதாகும்.
மேலும் பழந்தமிழ்ச் சங்க இலக்கியங்களாகிய அகநானூறு ஐங்குறுநூறு நற்றிணை குறுந்தொகை கலித்தொகை முதலிய அகப்பொருள் நூல்களாகிய மலைகளின் உச்சியில் ஏறுவதற்குரிய படிகளுள் இக் குற்றாலக் குறவஞ்சியும் ஒன்று என்று கூறினால் அது குற்றமாகாது.
சுருங்கக் கூற வேண்டுமானால் ஒருவர் பாலைவனத்தின் நடுவில் நின்று கொண்டு இக்குறவஞ்சி நாடகத்தைப் படிப்பாரேயானால் அது அவருக்குப் பாலைவனமாகத் தோன்றாமல் குளிர்ந்த சோலைவனமாகவே தோன்றும்.
மொழிகளைத் தாறுமாறாகப் பயன்படுத்தாமல் இப்படி இப்படித்தான் கையாண்டு பயன்பெற வேண்டும் என்னும் சட்ட விதிகளை வகுத்துத் தந்துள்ள மொழிச் சட்ட நூல்களே இலக்கண நூல்களாகும்.
தமிழ் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் துணைநிற்கும் இத்தகைய இலக்கண நூல்கள் பலவற்றை இலக்கண ஆசிரியர்கள் பலர் தத்தம் கொடையாக அளித்துப் போந்துள்ளனர்.
எனவும் என்றும் உள தென்தமிழ் இயம்பி இசை கொண்டான் எனவும் கம்பரால் போற்றிப் பாராட்டப் பெற்றுள்ள அகத்தியர் இயற்றிய அகத்தியம் என்னும் நூல் முதல் இலக்கண நூலாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
எழுத்திலக்கணம் சொல் இலக்கணம் பொருள் இலக்கணம் யாப்பிலக் கணம் அணியிலக்கணம் என ஐந்து இலக்கணங்களும் அமைத்து இந்நூலைத் தொல்காப்பியர் இயற்றியுள்ளார்.
தொல்காப்பியர் காலத்தவராகக் கருதப்படும் அவிநயனார் காக்கை பாடினியார் செயிற்றியனார் பனம் பாரனார் நத்தத்தனார் முதலியோரும் இலக்கண நூல்கள் எழுதியிருப்பதாகத் தெரிகிறது.
அவிநயனம் காக்கை பாடினியம் செயிற்றியம் முதலிய நூல்கள் இவர்களுள் சிலரின் படைப்புகளாகும் இந்தக் குறிப்பும் உரையாசிரியர் களின் உரைகளால் அறியப்படுகிறது.
தொல்காப்பியத்திற்குப் பின் பல நூல்கள் தோன்றினும் அதற்கு அடுத்தபடியாக இப்போது பயன்படுத்தப் படுவது பவணந்தி முனிவர் இயற்றிய நன்னூல் என்னும் நல்ல நூலேயாம்.
அடுத்து ஐந்திலக்கணங்களையும் அமைத்தோ அல்லது அவற்றுள் ஒன்றிரண்டைமட்டும் அமைத்தோ இயற்றப்பெற்ற நூல்களின் பெயர்களையும் அவற்றின் ஆசிரியர் பெயர்களையும் பொதுவாகக் காண்பாம் இறையனார் இயற்றிய இறையனார் அகப்பொருள் அல்லது இறையனர் களவியல் என்னும் இரு பெயர்களையுடைய நூலும் நாற்கவிராச நம்பியின் நம்பி அகப் பொருளும் ஐயனாரிதனாரின் புறப்பொருள் வெண்பா மாலையும் பன்னிருவர் இயற்றிய பன்னிரு படலமும் அமித சாகரர் இயற்றிய யாப்பருங்கலம் யாப்பருங்கலக் காரிகை என்னும் நூல்களும் தண்டி ஆசிரியரின் தண்டி அலங்காரமும் திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயரின் மாறனலங்காரமும் விசாகப் பெருமாள் ஐயரின் ஐந்திலக்கண நூலும் அணியிலக்கண நூலும் புத்தமித்திரரின் வீரசோழியமும் வைத்தியநாத தேசிகரின் இலக்கண விளக்கமும் சிவஞான முனிவரின் இலக்கண விளக்கச் சூறாவளியும் முத்துவீரநாவலரின் முத்து வீரியமும் வீரமாமுனிவரின் தொன்னூல் விளக்கமும் வீரமாமுனிவர் இலத்தீன் மொழியில் எழுதிய கொடுந்தமிழ் இலக்கணம் செந்தமிழ் இலக்கணச் சுருக்கம் செந்தமிழ் இலக்கணத் திறவுகோல் என்னும் நூல்களும் குணவீர பண்டிதரின் சின்னூல் என்னும் நேமிநாதமும் ஈசான தேசிகரின் இலக்கணக் கொத்தும் சுப்பிரமணிய தீட்சதரின் பிரயோக விவேகமும் பாம்பன் சுவாமிகளின் பல் சந்தப் பரிமளம் வண்ண இயல் என்னும் நூல்களும் குமரகுருபரரின் சிதம்பர செய்யுட்கோவையும் பொய்கையார் பரணர் முதலிய பன்னிருவர் எழுதிய பன்னிரு பாட்டியலும் மாமூலரின் மாமூலர் பாட்டியலும் நேமிநாதரின் வச்சணந்தி மாலை என்னும் வெண்பாப் பாட்டியலும் நவநீத நடர் என்னும் அரிபத்தரின் நவநீதப் பாட்டியலும் பரஞ்சோதியாரின் சிதம்பரப் பாட்டியலும் சம்பந்தரின் சம்பந்தப் பாட்டியல் என்னும் வரையறுத்த பாட்டியலும் விருத்தப் பாவியல் முதலிய பிற்காலத்தார் இயற்றிய இன்னும் பல நூல்களும் தமிழ் வளர்ச்சிக்கு இலக்கணப் புலவர்கள் அளித்த அறிவுக் கொடைகளாகும்.
மேலும் பிற்காலத்தில் உரைநடையில் பல்வேறு தமிழ் அறிஞர்கள் எழுதியுள்ள இலக்கண நூல்களும் தமிழ் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் துணைபுரிகின்றன.
ஒரு மொழியைப் பேசிய மக்களே ஒரு மூலைக்கு ஒரு மூலை அம்மொழியினைப் பலவிதமாக இழுத்தும் விழுங்கியும் நீட்டியும் குறுக்கியும் மாற்றியும் திருத்தியும் பேசி வந்தனர்.
அது மட்டுமன்று ஆங்காங்கு வந்து குடியேறிக் கூடி வாழ்ந்த பிற மொழியாளர்களின் வீதத்திற்கு ஏற்ப கூடுதல் குறைச்சலாக மூலைக்கு மூலை பிறமொழிக் கலப்பு ஏற்பட்டதாலும் ஒரே மொழி பல மாறுபாடு அடைய நேரிட்டது.
இங்ஙனம் நாளடைவில் ஒரு மொழியினர்க்குள்ளேயே இம் மூலையில் வாழ்ந்தவர் பேசியது ஒரு விதமாகவும் அம் மூலையில் வாழ்ந்தவர் பேசியது வேறு விதமாகவும் இருந்ததால் இது ஒரு மொழியாகவும் அது வேறொரு மொழி போலவும் தோன்ற இடமுண்டாயிற்று.
இந்நிலையில் சூழ்நிலையின் காரணமாக அவ்வொரு மொழி மக்களுக்குள்ளேயே மேலும் பல பிரிவினைகள் ஏற்பட்டுவிட அவ்வவர் பேசிய பேச்சுகள் வெவ்வேறு பெயர்களுடன் வெவ்வேறு மொழிகளாகப் பிரிந்து விட்டன.
அணியிலக்கண நூல்கள் செய்யுளில் உவமை உருவகம் முதலிய அணிகள் வந்து கருத்தைப் புரிந்துகொள்ளச் செய்வதோடு நயம் தந்து சுவைக்கவும் செய்கின்றன.
தொல்காப்பியம் நூல் மரபு என்னும் இயலில் உள்ள என்னும் நூற்பாவில் உள்ள இசையொடு சிவணிய நரம்பின் மறை என்னும் பகுதி தமிழில் இசை இலக்கண நூல்கள் நிரம்ப இருந்தன என்பதற்குச் சான்றாகும்.
என்று அறிஞர்கள் சொல்லுவார்கள் என்னும் பொருளில் என்மனார் புலவர் என்று கூறியிருப்பதைக் கொண்டு முன்பிருந்த பல இசை நூல்களை உள்ளத்தில் கொண்டு கூறியுள்ளார் என்பது புலனாகும்.
மற்றும் அவர் அகத் திணை இயலில் என்று கூறியிருப்பதிலிருந்து அந்தக் காலத்திலேயே தமிழில் நாடக இலக்கண நூல்கள் அதாவது கூத்துத் தமிழ் இலக்கண நூல்கள் நிரம்ப இருந்தன என்பதை அறியலாம்.
திடுக்கிட்ட எமன் புதிய எமன் ஒருவன் இப்போது கடவுளால் உண்டாக்கப்பட்டுள்ளான் போலும் இவனது உயிரைப் பிடிக்கும் பொறுப்பு புதிய எமனுடையது போலும் நமக்கு ஏன் வம்பு?
இந்தக் கதை இங்கே ஏன் சொல்லப்படுகிறதெனின் தெனாவிராமன் கறுப்பு நாயை வெள்ளை நாயாக்க முயன்றதைப் போல இன்றைய மொழியியலார் சிலர் பழைய தமிழைத் திருத்தியும் மாற்றியும் புதிய தமிழ் படைக்கும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளனர்.
அதாவது இப்போது மக்கள் பேசும் புதிய வழக்காறுகள் பழைய இலக்கண விதிக்கு மாறுபட்டிருப்பினும் அதைப் பொருட்படுத்தாது பழமையை நீக்கிப் புதிய வழக்காறுகட்குப் பொருத்தம் கற்பித்து அவற்றை மொழியில் புகுத்துகின்றனர்.
தொல்காப்பியர் தொல்காப்பியத்தில் சொல்லியுள்ள இல செய்திகளைப் பவணந்தியார் நன்னூலில் விட்டுவிட்டார் தொல்காப்பியர் சொல்லாத சில செய்திகளைப் பவணந்தியார் நன்னூலில் சொல்லியுள்ளார்.
உயிர் மயங்கியலில் புணர்ச்சிவிதி சொல்லும் இடத்திலும் இவ்வாறு கூறியுள்ளார் இப்போதைய மொழியியலார் இப்போது வழக்கில் இல்லாததை நீக்கிப் புதிய வழக்கைப் புகுத்துகின்றனர்.
தொல்காப்பியத்தில் கூறப்பட்டுள்ள இயல்புப் புணர்ச்சி நீங்கலான விகாரப் புணர்ச்சிகள் அதாவது தோன்றல் திரிதல் கெடுதல் உள்ள விகாரப் புணர்ச்சிகள் அனைத்தும் பழமை நீங்கிய புதிய வழக்காறுகளே.
புதுமைக்கு இந்தக் காலத்து மொழியியலார் இடம் கொடுப்பது போலவே அந்தக் கால மொழியியலாராகிய தொல்காப்பியரும் புதுமைக்கு இடம் கொடுத்துள்ளார்.
இந்தக் கால மொழியியலாரின் கூற்றுப்படி பனைபூ என்பதைப் பழைய தமிழ் என்றும் பனம்பூ என்பதை அந்தக் காலப் புதிய தமிழ் என்றும் கொள்ளல் வேண்டும்.
இந்தக் காலத்திலும் பனம்பூ என்றே மக்கள் வழங்குகின்றனராதலின் இந்தக் காலத்து மொழியியலாருக்கு வேலை வைக்காமல் இவர்களின் வேலையை அந்தக் காலத்திலேயே தொல்காப்பியர் முடித்து வைத்துச் சென்றுள்ளார்.
மற்றும் தஞ்சாவூர் தஞ்சை எனவும் வாழ்நன் வாணன் எனவும் ஐந்து அஞ்சு எனவும் மையல் மயல் எனவும் மக்கள் வழங்குவதற்கு முன்னமேயே இலக்கண ஆசிரியர்கள் அமைதி கூறியுள்ளனர்.
மரூஉ போலி இதுகாறும் கூறியவற்றால் அறிய வேண்டுவதாவது ஆயிரம்ஆயிரம் ஆண்டுகளாகத் தமிழ் புதுமை பெற்றுத் தான் வந்துகொண்டிருக்கிறது ஆனால் இவ்வளவு கால மாக நடந்து வருவது போலவே மொழியியலார் புதிய தமிழ் என்னும் புதிய பெயரைத் தங்கள் உள்ளகத்திலிருந்தும் விலக்கிவிட்டுப் பொருத்தமான புதுமைகளைப் புகுத்திக் கொண்டிருக்கலாம் என்பது இதுவரை கூறியவற்றால் அறிய வேண்டியதாகும்.
அதே நேரத்தில் மொழியியல் என ஒன்றைத் தனியே படிக்காதவர்கள் மொழியியல் என்பது தமிழுக்கு வேண்டாத வீணான ஒரு பெருஞ்சுமை என்கின்றனர்.
மொழியியல் என ஒன்றைத் தனியே படிக்காமலேயே மொழியியல் எனத் தனியே படித்தவர்கள் செய்யும் பணியை முன்னோர் போல் செய்யலாம் என்பது இவர்களின் வாதம்.
கல்வித்துறையில் ஆங்கிலம் தமிழ் கணிதம் அறிவியல் வரலாறு தரையியல் வானியல் உயிரியல் பொறியியல் மருத்துவம் வணிக இயல் பொருளியல் மெய்யுணர்வு என்னும் தத்துவ இயல் உளவியல் சமூக இயல் வேளாண்மை இயல் முதலிய தனித்தனித் துறைப் பாடங்கள் இருப்பது போலவே மொழியியலுக்கும் தனிப்படிப்பும் தனித்தேர்வும் எம்.ஏ .. என்னும் முதுகலைப்பட்டமும் உண்டு.
அவற்றையெல்லாம் தமிழில் புகுத்தவும் அவற்றின் அடிப்படையில் தமிழை அணுகவும் அந்தத் துறைக் கண்கொண்டு தமிழைக் காணவும் மொழியியலார் சிலர் முனைந்து முயல்கின்றனர்.
எனவே மொழியியல் என்னும் ஒரு பொதுப் பெயரை வைத்துக்கொண்டு தமிழுக்கு முன்னால் புதிய என்னும் அடைமொழியைச் சேர்த்துப் புதிய தமிழ் படைக்கப்போகிறோம் என்று அடம் பிடிப்பது பொருந்தாது.
எனப் பெரியஎழுத்தில் அச்செழுத்து ஒன்றுகையெழுத்து ஒன்று சிறிய எழுத்தில் அச்சு எழுத்து ஒன்று கையெழுத்து ஒன்று என ஒவ்வோர் எழுத்திற்கும் பெரும் பாலும் நான்கு வரிவடிவங்கள் உள்ளன.
முருகு என்னும் மூன்றெழுத்துத் தமிழ்ச் சொல்லை ஆங்கிலத்தில் என ஆறு எழுத்துகளாலும் எனப் பிரெஞ்சு மொழியில் ஒன்பது எழுத்துகளாலும் எழுதவேண்டும் தமிழை உரோமன் எழுத்தால் எழுதலாம் என்பவர்கள் இதை ஊன்றி நோக்கவேண்டும்.
ஆனால் தட்டச்சு கணிப்பொறி முதலிய துணைக் கருவிகளின் காரணமாக எழுத்தைக் குறைக்க வேண்டியது தேவையாகிறது இது தொப்பிக்கு ஏற்பத் தலையையும் மிதியடிக்கு ஏற்பக் காலையும் செதுக்கிக் கொள்வது போன்றது.
ஐ என்பதை அய் என்னும் ஈரெழுத்துகளாலும் ஒள என்பதை அவ் என்னும் ஈரெழுத்துகளாலும் எழுதி ஐ ஒள என்னும் இரண்டெழுத்துகளையும் கல்லறைக்கு அனுப்ப முயல்கின்றனர்.
அந்த எழுத்தை இப்போது நீக்கி விடுவதால் சில புணர்ச்சி விதிகளில் தெளிவின்மை உண்டாகும் இதற்காகப் புணர்ச்சி விதியில் கை வைக்க வேண்டி நேரும்.
எழுத்தைக் குறைக்கும் முயற்சியில் பண்டைக் காலத்தார் இந்தக் காலத்தார்க்கு இளைத்தவர் அல்லர் நுணா கனா புறா என்று இக்காலத்தார் ணா னா றா என இரண்டு வரி வடிவம் கொடுப்பதைக் குறைத்து பழைய ணா பழைய ன பழைய றா என ஒரே வரிவடிவம் பண்டைக் காலத்தவர் கொடுத்துள்ளனர்.
அவன் அல்லன் அவள் அல்லள் அவர் அல்லர் அது அன்று அவை அல்ல தான் அல்லேன் நாங்கள் அல்லேம் நீ அல்லை நீங்கள் அல்லீர் என்று எழுத வேண்டும் என்பது விதி.
ஆனால் மக்கள் நாங்கள் எல்லாரும் நீங்கள் எல்லாரும் அவர்கள் எல்லாரும் என எல்லாரும் என்பதைத் தன்மை முன்னிலைக்கும் பயன் படுத்துகின்றனர்.
ஆனால் அது என்னும் ஆறாம் வேற்றுமை உருபை எனது வீடு எனது மாடு எனப் பின்னால் வரும் உடைமைப் பொருள் அஃறிணையாயிருந்தால் மட்டுமே பயன்படுத்தலாம் என்பது விதி.
ஆனால் எனது மகன் முருகனது நண்பன் என எழுதாமல் என் மகன் என உருபு இன்றியே எழுதலாம் முருகன் நண்பன் அல்லது முருகனின் நண்பன் அல்லது முருகனுடைய நண்பன் என்று எழுதலாம்.
மொழியின் விதிகளை இழுத்துப் பிடிக்காமல் அதன் போக்கில் விட்டுவிடின் கரையில்லா ஆற்று வெள்ளம் அதன் போக்கில் சென்று பல கால்களாகப் பிரிந்துவிடுவது போல மொழியும் சிதைந்து பலவாகும்.
உள்ளொன்று வைத்துப் புறம் ஒன்று பேசும் தமிழ்ப் பகைவர்கள் சிலர் தமிழின் தனித்தன்மையைப் பற்றிக் கவலைப்படாதவர்கள் சிலர் மொழியியல் என்னும் போர்வையில் மறைந்துகொண்டு தமிழ்மொழியின் பழைய உருவத்தை மறைத்துப் புதுமொழி படைக்க உரிமை யில்லை.
பழமைவாதிகள் எனச் சுட்டப்படும் எங்களிடம் தமிழ் வளர்ச்சி தொடர்பான முயற்சியை விட்டுவிடுங்கள் வழக்கம்போல் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்.
மெய்யப்பன் அவர்களின் வீட்டிற்கு நான் சென்றிருந்த போது அவருடைய தந்தையாரும் குங்குலியம் சாமியார் என்று ஒரு சிறப்புப் பெயர் வழங்கப்பெறுபவருமாகிய பெருந்திரு சண்முகம் செட்டியாருடன் உரையாடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
புதுச்சேரியில் வள்ளலார் சன்மார்க்க சங்கத்தில் நான் ஒரு நாள் பிரபுலிங்கப் பாடல் ஒன்றைப் பார்த்து விளக்கிக் கொண்டிருந்தபோது வந்திருந்தவர்களுள் ஒருவரான ந.
மகாலிங்கம் என்பவர் என்னை நோக்கி நீங்கள் பிரபு லிங்கலீலைப் பாடலைப் பார்த்துப் படிக்கிறீர்களே எங்கள் தாத்தா பிரபுலிங்கலீலைப் பாடல் முழுவதையும் பார்க்காமலேயே ஒப்பிப்பார் என்று கூறினார்.
அல்லமப் புரபுவின் லீலைகளை அதாவது அருளை அடிப்படையாகக் கொண்ட திருவிளையாடல்களைக் கூறுவதால் இந்த நூல் பிரபுலிங்க லீலை என்னும் பெயர் வழங்கப் பெற்றது.
அடிகளார் இடைக் காலத்தில் திருச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள துறைமங்கலம் என்ற ஊரில் தங்கியிருந்தமையால் துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாசர் எனப் பெயர் வழங்கப் பெற்றார்.
தொலைவிலுள்ள நல்லாற்றுாரில் தங்கியிருந்தமையாலும் அவரது அடக்கமும் அந்த ஊரிலே இருப்பதாலும் நல்லாற்றுார்ச் சிவப்பிரகாசர் என்றும் பெயர் வழங்கப் பெறுகிறார்.
இவர் பாடல்களில் நயமான கற்பனைகள் செறிந்திருக்குமாதலின் இவர் கற்பனைக் களஞ்சியம் சிவப்பிரகாசர் என்றும் பெயர் வழங்கப் பெறுகிறார்.
மூன்று தலை முறை தொடர்ந்து வாழ்ந்த குடும்பமும் இல்லை மூன்று தலைமுறை தொடர்ந்து தாழ்ந்து வீழ்ந்த குடும்பமும் இல்லை என்னும் பழமொழி ஒன்றுன்டு.
வருமாறு பட்டறிந்து எழுதிய இக்கருத்துகளின் உண்மையை இந்தக் கால நாடாளும் தலைவர்களிடமும் காணலாம் தனி மாந்தரின் வாழ்க்கையிலும் காணலாம்.
இந்தக் கருத்துகளை யெல்லாம் உள்ளத்தில் கொண்டு சிவப்பிரகாசர் பிரபு லிங்க லீலை மாயையின் உற்பத்தி கதி என்னும் பகுதியில் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்.
தாழ்ந்த நிலையில் உள்ளவர்கள் பின்னொருகால் உயர்ந்த நிலை எய்தலாம் என்றும் உயர்ந்த நிலையில் உள்ளவர்கள் பின்னொரு நேரம் தாழ்ந்த நிலை எய்தக் கூடும் என்றும் அறத்தின் இயல்பை அற நூல்கலைக் கொண்டும் உலகியல் நடைமுறையைக் கொண்டும் ஆராய்ந்தறிந்த அறிஞர்கள் கூறியது மிகவும் உண்மை என்பதை அறிந்து கொண்டோம் என்று அடிகளார் கூறியுள்ளார்.
தாழ்மையாக அமைதியாக அடக்கமாக பணிவாக வாழ்பவர்கள் மிகவும் உயர்ந்தவர்களாக மதிக்கப் பெறுவார்கள் இங்கனம் இன்றி தங்களைத் தாங்களே பெருமைப்படுத்திக் கொண்டு ஆரவாரமாகச் செருக்குடன் வாழ்பவர்கள் மிகவும் தாழ்ந்தவர்களாகக் கணிக்கப்படுவர்.
திருவள்ளுவர் திருக்குறளாகிய அறநூலில் கூறியுள்ளார் பெருந்தன்மை உடையவர்கள் என்றைக்கும் பணிவாக ஒழுகுவார்கள் அதாவது பணிவாக நடப்பவர்களே பெருந் தன்மை உடையவர்களாக மதிக்கப் பெறுவர்.
மாறாக கீழ்மையாளர்கள் தங்களை மேலாகப் பாராட்டி ஆரவாரப் படுத்திக்கொள்வர் அதாவது தங்களைத் தாங்களே பாராட்டிக் கொண்டு ஆரவாரத்துடன் வாழ்பவர்கள் கீழோராகக் கணிக்கப்படுவர் மற்றும் தங்களைத் தாங்களே பெருமிதப் படுத்திக் கொள்ளாதவர்கள் பெருமை உடையவர்கள் எனவும் தங்களைத் தாங்களே பெருமிதப்படுத்திக் கொண்டு திரிபவர்கள் சிறுமை உடையவர்கள் என்றும் மக்களால் எண்ணப்படுவர்.
திருத்தக்கதேவர் சீவக சிந்தாமணியில் நெல்பயிரைக் கொண்டு இந்தக் கருத்தைக் குறிப்பாக அறிவித்துள்ளார் நெல்பயிர் செல்வம் பெற்றுள்ள மேன்மையில்லாத கீழோர்போல் தொடக்கத்தில் தலை நிமிர்ந்து நின்று பின்னர் தேர்ந்த நூல் கற்ற பெரியோர் போல் தலை தாழ்ந்து காய்த்து விளையுமாம்.
அறிவிலி தன்னை உயர்ந்த அறிவாளியாக எண்ணிக் கொண்டிருப்பானாம் ஆனால் உண்மையான அறிஞன் தன்னை அறிவிலியாக எண்ணிக் கொண்டிருப்பானாம் அதாவது சிறுமை தன்னை வியந்து அணியுமாம் பெருமையோ என்றும் பணியுமாம் பாடல் என்பது பாடல் பகுதி.
விளவல நாட்டின் தலைநகராகிய வனவசை என்னும் நகரைச் சுற்றியுள்ள கோட்டை மதிலையும் அதைச் சுற்றியுள்ள அகழியையும் மையமாகக் கொண்டு அடிகளார் இதை அறிவித்துள்ளார்.
அகழி மிகவும் ஆழமாகத் தாழ்ந்து தாழ்ந்து கீழ் நோக்கிச் சென்றதால் ஆதி சேடனுடைய மணிமுடிமேல் நிற்கும் பெருமை பெற்றதாம்.
மண்ணுலகைத் தாங்கும் சேடன்முடிவரையும் அகழி சென்றுள்ளது என்று கூறியதன் வாயிலாக அகழியின் ஆழத்தையும் ஞாயிறு மண்டலம் வரையும் மதில் உயர்ந்துள்ளது என்று கூறியதன் வாயிலாக மதிலின் உயரத்தையும் கற்பனை செய்தது ஒரு மாங்காயாகும்.
இந்தக் கற்பனையின் அடிப்படையில் தாழ்ந்தோர் உயர்வர் உயர்த்தோர் தாழ்வர் என்னும் உலகியல் நடை முறை உண்மையைக் கூறியது இரண்டாவது மாங்காயாகும்.
இப்பாடலில் ஒரு கற்பனைச் செய்தியைக் கூறி அதன் அடிப்படையில் வேறோர் அறக் கருத்தைப் பெறவைத்திருப்பதால் இத்தகைய அமைப்பு வேற்றுப் பொருள் வைப்பு அணி எனப்படும்.
முருகனது மயிலைச் சிவன் அணிந்துள்ள நாகப்பாம்பு பார்த்ததும் அஞ்சி சிவன் அணிந்துள்ள மண்டை ஒட்டின் துளைக்குள் பதமாக உடல் சுருண்டு புகுந்து கொண்டதாம்.
பின் மயில் போய் விட்டதா என்பதை அறிந்துகொள்ள மெல்லத் தலையை வெளியே நீட்டிப் பார்க்குமாம் மயில் போகாததைக் கண்டதும் மீண்டும் தலையை உள்ளே இழுத்துக் கொள்ளுமாம் பாடல் என்பது பாடல்.
ஆனால் கருட ஊர்தியில் அமர்ந்து திருமால் சிவனைக் காணச் செல்லின் சிவன்மேல் உள்ள பாம்பு திருமாலின் கருடனுக்கு அஞ்சுவ தில்லையாம்.
திருமாலின் கருடன் சிவனுக்காக அஞ்சி நலம் வினவிய பாம்பை நோக்கி எல்லாம் இருக்கிற இடத்தில் இருந்தால் நலம்தான் என்று பதில் இறுக்குமாம்.
திருமாலின் கருடனுக்கு அஞ்சாத பாம்பு முருகனின் மயிலுக்கு அஞ்சும் போலும் ஒரு தலைவனிடம் இருப்பவர்கள் அத்தலைவனின் பிள்ளைக்கு மட்டுமன்று அப்பிள்ளையின் நாய்க் குட்டிக்கும் அஞ்சுவது போன்றது இது.
இதற்குக் கம்பர் கூறும் உவமைகளுள் ஒன்று வருமாறு இராவணன் சீதையைச் சிறையிட்டதால் அவனுக்கு உண்டான கரிய இகழ் சூழ்ந்து கொண்டதுபோல் இருள் சூழ்ந்து கொண்டதாம்.
சிவனது புகழாகிய வெண்மை தான் வெள்ளைக் கைலை மலையாகத் திரண்டுள்ளது எனக் கற்பனை செய்துள்ளார் பாடல் மூன்று அகவை உடைய ஞானசம்பந்தர் சிவனைப் பாடப் பால் சுரந்தளித்த உமையின் கொங்கையின் வெண்மைப் புகழ்போல ஒளி வீசும் வெண்மையான முத்து மாலை அந்த உமையின் கொங்கைமேல் அணியப்பட்டுள்ளதாம்.
சிலப்பதிகாரத்திலுள்ள என்னும் குறளிலுள்ள விளக்கம் என்னும் சொல்லுக்குப் பரிமேலழகர் முதலியோர் புகழ் என்னும் பொருளே தந்துள்ளனர்.
அன்றியும் வெள்ளைக் கொடிகள் புகழ்போலவும் வெண்மையான அலைபோலவும் பரந்து பறந்தனவாம் எனக் கம்பர் கூறியுள்ளார் கற்புக்கும் முல்லைக்கும் நெருங்கிய தொடர்புண்டு.
சில காண்பாம் இப் பகுதிகளால் மனையில் மல்லிகை வளர்ப்பதும் கூந்தலில் சூடிக் கொள்வதும் கற்புடைய மகளிர்க்கு இயல்பு என்பதை அறியலாம்.
கற்புக்கும் முல்லைக்கும் உள்ள தொடர்பு குறித்து திவாகர நிகண்டும் ஆசிரிய நிகண்டும் முல்லைக்குக் கற்பு என்னும் பெயரும் உண்டெனக் கூறியுள்ளன.
வருமாறு அகப்பொருள் இலக்கணப்படி நோக்கின் முல்லையின் உரிப்பொருளாவது தலைவன் பிரிந்திருந்த காலத்தில் தலைவி பெரும் பண்புடன் ஆற்றியிருத்தலாகும்.
குறிஞ்சி மருதம் பாலை நெய்தல் ஆகியவற்றிற்கு உரிய புணர்தல் ஊடல் பிரிதல் இரங்கி வருந்தல் என்னும் உரிப்பொருள் களினும் முல்லையின் உரிப்பொருளாகிய ஆற்றியிருத்தலே கற்புடைமைக்குச் சிறந்த தகுதியாகும்.
இதுகாறும் கூறியவற்றால் கிடைத்த சிறந்த கற்புடைய மகளிர்க்கும் முல்லைக்கும் உள்ள தொடர்பை அடிப்படையாகக் கெண்ேடு பிரபுலிங்க லீலைக்கு வருவோம்.
கற்புடைமையில் சிறந்தவளாக கற்புடைய பெண்கட்கு உவமையாக ஓதப்படுபவளாக உள்ளவள் அருந்ததி என்பதை கற்றவர் கல்லாதவர் அனைவரும் ஒப்புக் கொள்வர்.
முனிவர்களின் மனைவிமார்களைக் குறிப்பிடத் தொடங்கிய சிவப்பிரகாசர் வசிட்ட முனிவரின் மனைவி எனப்படும் அருந்ததியை முதலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சங்க இலக்கியங்களிலிருந்து தம் கால இலக்கியங்கள் வரை கற்றுத் தேர்ந்துள்ள சிவப்பிரகாச அடிகளார் அந்த மரபை ஒட்டி இவ்வாறு கூறியிருப்பது ஒரு சிறப்புறு கருத்தாகும்.
நிலத்தின் இயல்புக்கு ஏற்ப நீர் திரிவது போல மாந்தர்க்குப் பழகும் இனத்தின் இயல்பினதாகவே அறிவு செயல்படும் எனத் திருவள்ளுவர் கூறியுள்ளார் மேலும் கூறுகிறார் ஒருவன் இத்தகையவன் என்பதை அவன் பழகும் இனத்தைக்கொண்டு கூறிவிடலாம்.
ஆதலின் இன்னதுதான் சுவை மிக்கது என்று சொல்ல முடியாதது போல் இந்தப் பெண்கட்குள்ளும் இன்னாரே மிக்க அழகுடையவர் என்று சுட்டிக் கூறமுடியாது என்பது உரிய பதிலாகும்.
நடுத்தெருவில் செல்லும் பெண்களைப் பற்றித் திறனாய்வு செய்யும் வல்லுநர்கள் எந்தக் காலத்திலும் இருப்பார்கள் போலும் ஆண் பெண் என்ற இரு வேறு இனத்தைப் படைத்த இயற்கையின் விளையாட்டு போலும் இது.
விளவல நாட்டு மக்கள் பொறையும் புகழும் இன் சொல்லும் விருந்தோம்பலும் பெரியோரின் அறிவுரையும் மன அடக்கமும் அறச் செய்கையும் செல்வமும் உடையவர் களாம்.
பெரியோரின் அறிவுரை என்னும் கயிற்றால் அலைந்து திரியும் மனத்தையும் அறத்தால் பிறர்க்குக் கொடுத்தலால் செல்வத்தையும் கட்டிப் போட்டு நிலைபெறச் செய்து விட்டார்களாம்.
மாறாக பிறர் ஈட்டிய செல்வத்தையோ தீய வழிகளில் ஈட்டிய செல்வத்தையோ வைத்துக் கொண்டு பிறருக்கு உதவாதவரிடத்தில் செல்வம் இருக்க அரசு உடன்படலாகாது அச்செல்வத்தை அரசு பறிமுதல் செய்து பலருக்கும் உதவும்படியான பணிகளில் ஈடுபடுத்த வேண்டும் என்பதே இதற்கு உரிய சிக்கல் தீர்வாகும்.
அதாவது அவள் கூறுகிறாள் திங்களே உடலுக்குள் செல்லுமாறு நஞ்சை உண்டவனாகிய சிவன் நின்னை அவ்வாறு செய்யாமல் உடலின் உட்பகுதியோடு தொடர்பு இல்லாத முடிமேல் நின்னை வைத்திருப்பது நீ நஞ்சினும் கொடிய பொருள் என்பதால்தான்.
உடை உணவு மலர் அணிகலன் மனை முதலியவற்றால் எந்தக் குறையும் இல்லாத அந்த நகரில் கொடுப்பவருக்கு வாங்குபவர் இல்லாதகுறை ஒன்று உள்ளதாம் பாடல் கொடுப்போர்க்குக் கொள்வோர் இல்லாத குறை இருப்பதாகக் கூறியதன் வாயிலாக அந்நகரின் மாபெரு வளத்தைப் புதிய முறையில் அறிவித்துள்ளார் அடிகளார்.
கோசல நாட்டில் வறுமையே இன்மையால் கொடுக்கும் வள்ளல் செயலுக்கும் பகைவர் இன்மையால் மறத்திற்கும் பொய் இல்லாமையால் உண்மைக்கும் மக்களிடையே கேள்விச் செல்வம் மிக்கிருத்தலால் அறியாமைக்கும் இடம் இல்லையாம்.
இந்த அடிப்படையில் ஒரு நாட்டில் உடை உணவு உறையுள் செல்வம் முதலியன குறையின்றி நிறைந்திருக்க வேண்டும் என அடிகளார் மறைமுகமாக வலியுறுத்தியுள்ளார்.
வானளாவிய குளிர்ந்த பொழில் ஒன்றின் வழியாக ஞாயிறு செல்வதால் வெப்பமான ஞாயிற்றை இழுத்துச் செல்லும் குதிரைகள் ஒரளவு களைப்பு குறைந்து மீண்டும் செல்லும் ஆற்றலைப் பெற்றனவாம் எனக் கம்பர் மராமரப் படலத்தில் கூறியுள்ளார்.