sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கடந்த அந்தத் துடி நேரப் பொழுதில் அந்த ஆழ் கடல் விழிகளினின்று ஒரு கொழுந்து புறப்பட்டு என்னை மின்னுருவித் தன்னில் குளிப்பாட்டி மறைந்தது.
மாடியில் ஒத்திகை இசையமைப்பு இதை பழகல் நடிகர்கள் கோஷ்டியின் வம்பளப்பு தர்க்கம் கத்தல் பூசல் பூனை இல்லாத சமயத்தில் எலிகளின் கும்மாளம்.
சினிமா நக்ஷத்ரங்களின் பதவி எப்பவுமே உயரத்தான் என்றாலும் இப்போப்போல் மண்டை கிறுகிறுக்கும் உயரத்தில் அவர்கள் ஆட்சி சென்று கொண்டிருக்கவில்லை.
இப்படி ஒரு தீனியில் எனக்குச் சதை பிடித்து மேனி தனிச் சிவப்பிட்டுக் கொண்டு அங்கேயே நான் ப்ரபாத் ஸ்டார் சந்திரமோஹன் ஜாடையில் இருக்கிறேன் என்று சுற்றியிருந்த சில்லறைத் தேவதைகள் சொல்லத் தலைப் பட்டன.
சினிமா நடிகன் இவனைப்போல் அவனைப் போல் என டூப்ளிகேட்டாக நினைத்துக்கொள்வதிலோ பிறர் சொல்லக் கேட்பதிலோ என்ன மகிழ்ச்சியோ நானும் மனிதன்தானே வயதின் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் சின்னம்மை சிரங்கு கண்டு போவது போல சினிமா சபலம்.
வாசித்ததையே வாசித்துக் கொண்டு சொன்னதையே சொல்லிக்கொண்டு ஹார்மோனியத்தின் பற்களைக் குருட்டுத் தடவலில் நெருடிக்கொண்டு இடையிடையே வாத்தியக்காரர்களுக்குள் சண்டை உன் சுருதியை சரியாக் கூட்டுடா இன்னும் சுருதி கூட்டத் தெரியலே என்னைக் குத்தம் சொல்ல வந்துட்டான்.
மேல் தடத்திலிருந்து காப்பிப் பையன்வரை இங்கு எல்லோரும் ப்ரதர்களே அவர்கள் போட்டுக் கொள்ளும் ப்ரதர்களின் இங்கேதான் தோன்றிற்றோ எனத் தோன்றும்.
மேஜை விளிம்பில் முழங்கால்களை முட்டுக் கொடுத்து நாற்காலிக் கைகள்மேல் முழங்கைகளை ஊன்றி இரண்டு கை விரல் நுனிகளும் மோவாயடியில் தொட்டுக் கொண்டு மணிக் கணக்கில் உட்கார்ந்திருப்பார்.
அவரைச் சுற்றி ப்ரதர்கள் அடிக்கும் அரட்டை அரட்டையைச் சூழ்ந்த சிகரெட் புகை மண்டலம் நடுவே மோன அரணுள் மனிதன் பத்திரமாக இருந்தான்.
பார் இந்தப் பாவிகளை என்னை இப்படிக் கூண்டில் அடைத்துப் போட்டிருக்கான்கள் விலங்குகளின் கர்ஜனையில் கத்தலில் வீறலில் இனம் காணாத அடையாளம் அதன்மூலம் ஒரு உறவு என் எலும்பில் உணர்ந்தேன்.
நான் காணும் ஆச்சரியங்களுக்கு என் முக மாறுதல்களைப் பார்த்து என் சந்தோஷத்தைத் தன் முறையில் அனுபவிப்பதில் அதிக சந்தோஷம் அடைந்தார் என்று பட்டது.
என் தகப்பனாருக்கு சொற்ப சம்பளத்தில் காஞ்சிபுரத்துக்கருகே ஒரு கிராமத்தில் பள்ளிக்கூட வாத்தியார் வேலையில் என் பெற்றோர்கள் என் பின் பிறப்புகளுடன் காலம் கடத்துகிறார்கள்.
திடுதிடுவெனப் படியிறங்கிப் போய் நேரே ப்ராட்வேக்குப் பக்கத்து சந்தில் நியூகோமாஸ் ஒட்டலுள் நுழைந்து தனி மேஜை பார்த்து உட்கார்ந்தேன்.
ஒரு ப்ளேட் கேஸரி மைசூர் போண்டா சாம்பார் அப்புறம் ஒரு ரவா ஆனியன் முறுகல் ஆர்டரைக் கொடுத்துவிட்டு நாற்காலியில் பின்னுக்குச் சாய்ந்ததும் அப்பா மனதுக்கு என்ன அமைதி என்ன இதம் பதினைந்து நாட்களுக்குப் பின்தான் நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் கண் பட்டோம்.
அவர் அத்தையோடு பேசிக் கொண்டிருந்தவர் நான் தலைமறைவாக முயல்வது கண்டு நேரே என்னிடம் வந்து என் தோன் மேல் கை போட்டுக் கொண்டு நாங்கள் இருவர் மட்டுமே தனித்த மூலையில் விரலைச் சுண்டிக் காட்டிப் புன்னகை புரிந்தார்.
ஒரு வாரத்துலேயே சொன்னே உன் படிப்புக்குத் தானே வாங்கினே சித்தப்பாவிடம் கேட்டு வாங்கித் தந்துட வேண்டியதுதானே உன் சித்தப்பாவுக்குத் தெரியுமோ?
தன்னால் முடிந்தவரை என்னை மீட்கத்தான் முயன்றார் என்றே சொல்வேன் அன்று வீட்டுக்குத் திரும்பும் தெரு முனையில் காலடியில் ஒரு கயிறு அகப்பட்டது.
அந்த முதிர்ந்த அந்திக்கு கையில் எடுத்ததுமே அது உயிர் பெற்றிருக்க முடியும் மாறாதது என் அதிர்ஷ்டம் என் தைரியம் என இப்போது சொல்லிக் கொள்கிறேன்.
அரைச் சுண்டுவிரல் தடிமனுக்கு நல்ல முறுக்கேறி ஒரு முழம் சற்றுக் கூடுதலாக இருக்கலாம் வழ வழ இப்படி எண்ணு இப்படி எண்ணாதே ஓயாத சாதகத்தால் மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று சொல்கிறார்கள்.
முறையான எண்ணங்களையே எண்ணும்படி மனதை வாய்க்கால் படுத்துமளவுக்கு உண்மையிலேயே மனதை ஆட்சி கொண்டவனும் அதன் சாக்கடைகளில் உழலாமல் அதன் பிலங்களினின்று வெளிப்பட முடியாது.
மனதின் ஆகாயத்தில் அதன் நாமங்கள் நீந்தியபடி அதன் ஜபமாலை ஒருசில சமயங்களில் இதுபோல் காலடியில் கயிறாக விழுந்து கிடக்கிறது இறந்தவர் போய்விட்டார்கள்.
நெற்றிக்கண்ணே நிலாவென்று நினைக்கும்படி வெம்மையில் எரியும் அவரவர் விட்டுச் சென்றவர்களின் வயிற்று நெருப்பு அடங்க எந்நாள் ஆகுமோ?
இந்த அத்தனை உயிர்களும் எங்கெங்கோ தங்கள் தனித்தனி வாழ்வுகளை வாழ்ந்தும் இந்த விமானத்தில் தங்கள் ஒருமித்த முடிவுக்கு ஒன்று சேரும்படி அவரவர் தனித்தனி விதிகள் திரித்துக்கொண்ட பின்னலில் ஒரு உறவு.
மனம் புத்தி சித்தம் உணர்வு உள் உணர்வு நெஞ்சு உரம் ப்ரக்ஞை ஸ்திதப்ரக்ஞை அத்தனையும் எல்லை யற்ற துரங்களினின்று ஆசை காட்டும் கிரஹங்கள்.
உணர்ச்சியும் அறிவும் இழைந்து ஏதோ தருணத்தில் ரஸவாதம் நிகழ்கையில் அம்மா உடல் சிலிர்க்கிறது கலந்துரையாடல் என்ற பெயரில் ஆரம்பித்த இந்தச் சந்திப்பு வெகு சீக்கிரமே அதன் சம்பாஷணைத் தன்மை ஓய்ந்து என் குரல் மட்டும் கேட்டுக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தேன்.
என் வார்த்தைகளில் ஒரு அதிகாரம் அதன் போதை என் சபை என் மகுடியில் கண்டுண்டிருக்கும் போதை சைக்காலஜி சார் நான் பேசுவதை இதுவரை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்களே உங்கள் மனோதத்துவ சாஸ்திரத்தில் எனக்கு என்ன கொடுப்பீர்கள் அல்லது இப்பவே கொடுத்திருப்பீர்கள் நான் இங்கே வந்தபோது பத்து நிமிடங்களில் எழுந்து போய்விட வேண்டுமென்கிற எண்ணத்தில்தான் வந்தேன்.
ஆனால் நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு சகஜமாக உங்கள் பத்திரத்தை இழக்காமல் அதற்கு ஒரு டெக்னிக்கும் இல்லாமல் ஆக நீந்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் எனும் ஆச்சர்யத்தில் திகைப்பில் இருக்கிறேன் .
இரவு கண்ட விரிசல் போலும் மின்னல் கிளை பிரிந்த உன் கொம்பு விலாவில் ஏறி நான் வீழ்ந்த மூர்ச்சையினின்று மீண்டபோது உந்தன் முன்னங் குளம்புகள் என் மார்மீது உணர்ந்தேன்.
உன் மூச்சின் நெருப்பு குங்கிலியத்தின் குபீர் குபீரில் உன்னைச் சூழ்ந்த இருளை எரித்து அந்த வெளிச்சத்தில் நீ விட்டுவிட்டு வெளிப்பட்டு உடன் உடன் மறைகையில் இது கர்ப்ப இருள்.
அது எந்த விதம் வருவது உருவெடுப்பது புறப்படுவது அதன் இஷ்டம் இந்நிலைகளின் கோர்வை இவை என் வாழ்வின் ஜபமாயிருக்குமே அன்றி தீர்வைக்கு அதற்குமே என்றுமே அப்பால் என்று கண்டும் இன்னும் சக்திக்குச் சலிப்பில்லை.
உயிரினம் ஒன்று விடாது அசலனத்திலிருந்து தாவரம் வரை தாவரத்திலிருந்து உயர் மனிதம்வரை ஒவ்வொன்றிலும் ஸ்த்ரீ இருக்கிறாள் என்பது சக்தியின் ஸத்யம்.
வடிவம் என்பதே ஒரு வடிகால் தானே ஆசை பாசம் காமம் காதல் வேட்கை பிரியம் ப்ரேமை ராக் கலை தாபம் காவியம் கற்பனை யுகம் யோகம் ஆக்கல் ஆகல் அழித்தல் அழிதல் உன்னுள் வெகுண்டெழும் வேகத்தின் சாயல்கள் சாயங்கள் சாயைகள் உன் மண்டையில் ஊறிக்கொண்டிருக்கும் மாணிக்கத்தின் பிம்பங்கள் இதயத்தில் புத்தியைக் கூர் தீட்டுகையில் உயிர்ச் சாணையிலிருந்து பறக்கும் பொறிகள் வடிவமே அந்தச்சாணை.
ஹிந்தோளம் மால்கோஷ் மால்கவுன்ஸ் சந்த்ர ஹான்ஸ் ஸாரமதி என்று கட்டான்களைக் காட்டி உதறும் ஒரே கோலத்தைக் கேட்டுக் கேட்டுச் செவி பொளிந்து விட்டது.
லலிதா ஸஹஸ்ர நாமம் ஸெளந்தர்யலகரி சியாமளா தண்டகம் மேக சந்தேசம் அபிராமி அந்தாதி பராபரக் கண்ணி பத்ரகிரிப் புலம்பல் அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே காதலின் மஹோன்னத தத்துவத்தில் காதற் பொருள் அது மானாயிருந்தாலென்ன மனிதையாயிருந்தால் என்ன?
மரியாதை உள்ள பையன் எப்போது வந்தாலும் வாசலிலேயே என் பிள்ளையுடன் பேசிவிட்டு எந்நேரமானாலும் உள்ளே வந்து என்னைப் பார்க்காமல் போக மாட்டான்.
இல்லேங்க ... இந்த ஒரு வருஷமா படுத்த படுக்கையாயிட்டாரு இனி தேறமாட்டாரு எல்லாருக்கும் தெரியும் எல்லாருக்கு முன்னாலே அவருக்குத் தெரியும்.
வீட்டைச் சுற்றித் தண்ணிர்த் தகடு மழை காலம் வந்தால் என் முதுகுக்குப் பின்னால் ஆனால் எனக்குக் காது கேட்கும்படி எனக்கொரு பெயர் அல்லது தெப்போத்ஸவ மண்டகப்படிக்காரர் எனக்குப் பார்வையில் தோஷம் அப்பத்தான் துவக்கம்.
ஏதோ ஒருவகையில் மாறியிருந்தான் நெற்றி விசாலித்து ஆனால் மயிர் உதிர்ந்து அல்ல முகம் தெளிவாகி பார்வையில் ஒரு சிங்கம் படுத்திருந்தது.
காஞ்சிபுரம் அருகே ஒரு கிராமத்தில் ஒரு பள்ளிக்கூட வாத்தியாராக கோடை விடுமுறைக்குச் சென்னைக்கு வந்த இடத்தில் மாரடைப்பு.
நீ அவசியங்கா பரீக்ஷை எழுதியாவணும் எனக்கா நின்னுட்டே ஒரு வருஷம் அனாவசியங்கா வேஸ்ட் என்னை நாளைக்கு எடுத்தா ஆவாதா?
தூக்க முடியாமல் தொந்தியைத் தூக்கிக் கொண்டு ஒரு கையில் மோதகத்துடன் தும்பிக்கையத் தாங்கிக்கொண்டு மத்தகத்தில் பட்டை பட்டையாக விபூதி மகுடமில்லாது கட்டை குட்டையாக பார்த்திருக்கிறீர்களா?
அங்கே நீங்கள் நடத்திய ஏட்டுச் சுரைக்காய் தர்பாருக்கும் யதார்த்தத்துக்கும் துளிகூடச் சம்பந்தம் கிடையாதுன்னு நீங்களே தெரிந்துகொள்ளப் போகிறீர்கள்.
மூலக் கட்டடம் தவிர அதில் ஐந்து கிடங்குகள் நாலு பெரும் கூடங்கள் ராக்ஷசக் கிணறு மோட்டார் முப்பது தென்னை தவிர நஞ்சை வயல் தேய்வு அதிகமாகிவிட்டாலும் தற்சமயத்திற்கு ஓட்டத்திலிருக்கும் யந்திரங்கள்.
தேரைத் தாவலில் வளர்ந்துவிட்ட அவருடைய வியாபாரத்துக்கு ஏற்றபடி மேலும் வசதிகளை நானே சென்னைத் தலைமை ஆபீஸுக்குச் சென்று பெற்று வந்தேன்.
அந்த அரை வருடக் கணக்குக் கட்டின முடிவில் சென்ற மூன்று வருடத் தொடர்ந்த நஷ்டத்தை ஒழித்து லாபம் கொஞ்சமானாலும் கருப்பு மசி கண்டாச்சு.
அடுத்த நாள் ஈடு கொடுத்த அதிகப்படி கணக்கில் கட்டியாகிவிடும் என்கிற நம்பிக்கையில் சைகையில் அர்த்தத்தில் ஆனால் பெரும் தொகைகளுக்குப் புனாவிலிருந்து கான்பூரிலிருந்து செக்குகள் வந்தால் கணக்கில் இடமில்லாது இந்த வெளியூர் மாப்பிள்ளைகளைச் சமாளிப்பதெப்படி?
எப்பவுமே வியாபாரம் பெருகப் பெருக முதலீடும் கடனாக வாங்கிய பணங்களும் சரக்கு மெஷினரி வெளியிலிருந்து வசூலாக வேண்டிய பாக்கிகள் இத்யாதி எனப் பல உருவங்களில் விதங்களில் முடக்கிவிட ரொக்கத்துக்கு வியாபாரத்தின் பசி பகாசூரப் பசிதான்.
புராணத்தில் அப்படிப் படித்த நினைப்பில்லையே தொந்தி கணபதி ஜாலிப் பேர்வழியாச்சே யார் இந்த போலோசந்த் ப்ரசன்ன சந்த் செக்கைத் திருப்பினது?
உங்கள் கணக்கில் பூரா பாக்கிக்கு அவங்க செக் அனுப்பிச்சாலும் சரி நீங்கள் ரொக்கம் கட்டினாலும் சரி கிடங்கில் பூட்டை மாற்றிக்க வேண்டியதோடு சரி.
அடையாளமே கண்டு கொள்ளும் அதன் சக்தி முன்னேயே உங்களை எங்கேயோ பார்த்தாற் போலிருக்கிறதே என்பது சந்தேகத்தில் லஜ்ஜை முனகல் அல்ல.
தன்னலமற்றவனாக இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் தன் நினைப்பு கூட நான் ஹனுமான் எனும் பெயர் உடையவன் என்கிற நினைப்புக் கூடவா அற்றுப் போக வேண்டும் மாசு உங்களால் எப்படி அப்படி இருக்க முடிந்தது.
மாசு தாத்து செல்வம் ரங்கநாதன் எல்லோரும் பேசிக்கொண்டு மரீனா வழியே நடந்து தங்கசாலைத் தெருவில் ஒரு குஜராத்தி பவன்பூரி பாஜி சேறாட்டம் பால் அதன்மேல் கணிசமாக மிதக்கும் ஏடு.
மார்வாரிப் பெண்டிர் வளையல்களும் பாதங்களில் தண்டையும் கொலுசும் குலுங்க விதவிதமான வர்ணங்களில் மேலாக்குகள் சுழல தெருவில் கும்மியடிக்கையில்இது செளகார்பேட்டையா பிருந்தாவனமா?
அப்படியே பேசிக்கொண்டே கோட்டை ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்குக் குறுக்கே வெட்டி காந்தி இர்வின் சாலை வழி பேசிக்கொண்டே மீண்டும் மரீனா பீச் நள்ளிரவில் பட்டை வீறும் நிலா.
பேசிக்கொண்டே பைகிராப்ட்ஸ் ரோடு விவேகானந்தர் இல்லம் ஐஸ் ஹவுஸ் ரோடு பெஸண்ட் ரோடில் என் வீட்டில் என்னை விட்டு விடடு மணி இரண்டாகிவிடும் பிரியா விடையில் டவுனுக்குத் திரும்புவீர்கள்.
பேசுவோமோ என்னதெல்லாம் பேசுவோம் இலக்கியம் சினிமா ஆண்டாள் நியூ தியேட்டர்ஸ் கம்பன் துனியா ரங்க ரங்கே ஆழ்வாராதிகள் தேவகிபோஸ் தேவதாஸ் வித்யாபதி பாரதி ராஜாஜி நேரு அத்வைதம் விசிஷ்டாத்வைதம் ஆவாரா ராமானுஜர் பேச்சு அது பாட்டுக்கு அதனிச்சையாக எங்கெங்கோ தாவி நம்மை இழுத்துச் செல்லும்.
ஏறக்குறைய நம்முடைய முப்பத்து மூன்று வருடங்களில் நானும் பார்க்கிறேன் உம்மிடம் அசைக்க முடியாத சில திட்டங்களும் கொள்கைகளும் இருக்கின்றன ஆம் நீங்கள் இறந்துபோனதாக நான் ஒப்புக்கொள்ளவே மாட்டேன் உடல் பூஞ்சையானாலும் நீங்கள் பலவான்.
நச்சு எழுத்தைக் கண்டிக்க அதற்கு இடம் தந்து போஷிக்கும் பத்திரிகைகளைக் கண்டிக்க வாசகர்களுக்கு அவர்கள் பொறுப்பை நினைவுபடுத்த மனச்சாக்ஷியைத் தூண்ட நீங்கள் எடுத்துக்கொண்ட பிரயத்தனம் சாமானியமானதா?
பம்பாய் தாஜ்இல் காயமாக வாடகைக்கு ஒரு இப்படி ராஜ்யத்தின் பரவலுக்கு இங்கு எங்கானும் அவர் வேளை முடிந்திருந்தால் என்ன ஹோ ஹோ ஜே ஜே என இருந்திருக்கும் ஆனால் பிறந்த ஊர் விசுவாசம் அதுவே விதியாக மாறி அந்திம வேளைக்குத் தன்னிடம் இழுத்துக் கொண்டதோ என்று வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
என் தொழிலில் எனக்குத் தெரிஞ்ச அளவுக்கு இதுக்குன்னே வெளிநாடு போய்ப் பட்டத்துக்குப் படிச்சுட்டு வராங்களே அவங்களுக்குத் தெரியுமா?
இயற்கையான ஆரோக்யம் மேலும் ஊட்டத்தில் மின்னும் பொன்மேனி காயகல்பம் சியாவனப்ராஷ் அஸ்வகந்தி.... உடம்பு லேசில் படுக்காதென்றுதானோ மாரடைப்பில் சாய்ந்துவிட்டான்?
மாவட்ட ஆபீசில் கடன் இலாகா நிர்வாகம் என் உத்தியோகம் ஆதலால் அவரும் நானும் அந்தக் கணக்குகள் சம்பந்தமாக வாதிக்க நேர்ந்ததுண்டு.
என் கடமை வழியில் அந்தக் கணக்குகளின் நடப்பில் முரண்பாடுகளை மீறில்களை எவ்வளவு நாசூக்காக அவர் முன் வைக்க முடியுமோ அந்தச் சமயங்களுக்கு வேணுமென்றே வெளி ஜோலியாகக் கம்பி நீட்டிவிடுவார்.
யாருக்கும் சுவாரஸ்யமில்லை போலும் இப்பவே கிராமத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் எல்லோரும் பட்டணம் ஓடி வந்து விடுகிறார்களே பார்க்கவோ பிழைக்கவோ இழக்கவோ.
காய்ந்து கிடந்த பெரிய ஏரிப் பள்ளத்தில் குறுக்கே நடந்து பனை மரங்கள் காவல் நின்ற மேடு ஏறிச் சற்று நேரம் நின்று என்னைச் சுற்றிப் பார்த்ததும் என் உயரத்தில் அதோ வீட்டுக் கூரைகள் தெரிய ஆரம்பித்து விட்டன.
அவைகளில் இரண்டு மரங்களினடியில் தனித்தனித் துரத்தில் இரண்டு பஸ்பமாய்ப் போன சிதைகள் ஒன்று இன்னும் லேசாய்ப் புகைந்துகொண்டிருந்தது இங்கிருந்தே தெரிந்தது.
அவன் சிந்னையின் அந்தரங்கத்துக்கு அவனுக்குத் தெரியாத சாட்சியாக நான் இப்படி நிற்பதுகூட அதன் புனிதத்தைக் கலைப்பதாகும் எனத் தோன்றிற்று.
இளம் வயதில் அபகரிக்கப்பட்டவன் இருந்திருந்தால் தனக்கும் சமுதாயத்துக்கும் இன்னும் எத்தனை பயன்படக் கூடியவன் வயதானவன் மறைவுடன் போயின அவனுடன் அவனுடைய அனுபவம் அதன் விளைவாய விவேகம் மணிக்கூண்டின் வழிகாட்டல் வெளிச்சம் ஆனால் இத்தனையும் கவைக்குதவாத வாதம்.
முஷ்டித்த இரு கைகளையும் தூக்கிக்கொண்டு சிதைமேல் மிதி மிதியென அவன் ஆடிய வெறியில் சாம்பல் சிதறுண்டு கட்டியு முட்டியுமாகப் பக்கவாடுகளில் விழுந்தது.
தங்க இடமாவது மண்ணாங்கட்டியாவது யூகத்தில் கோயில் குருக்கள் வீட்டைக் கண்டு பிடித்து வந்த காரியம் முடியும்வரை பெட்டியை வைக்க ஏற்பாடு செய்து கொண்டேன்.
உங்களைப் போலவாளுக்கு பத்தாவது மைலில் ஒட்டல் வாகன வசதி எல்லாம் இருக்கே அடுத்த ஸ்டேஷன் வேண்டிய பேர் நேற்று வந்திருந்தார்களே அப்போ நான் அசடு.
அசடுக்கு இன்னும் ருசு என்ன வேணும் ரா முழிப்புக்குச் சற்று சிரம பரிகாரம் பண்ணிக்கொண்டு பதவிசான உடைக்கு மாறிக் கொண்டு நான் கிளம்பும்போது வெய்யில் வந்து விட்டது.
கொஞ்சம் பொறுமையா யாரேனும் ஒருத்தர் செவி கொடுங்கோ இங்கே மழைக் காலம் வந்துட்டாலே சேந்தாப்போல் மூணு நாள் ஒரு வாரம்னு மின்சாரம் அம்பேல்.
என் முதுகின் பின்னால் ஆனால் என் காது கேட்கும்படியாக எனக்கு இரண்டு அர்ச்சனைப் பெயர்கள் உண்டு ஒன்று மற்றொன்று தெப்போத்ஸவ மண்டகப் படிக்காரர்.
அந்த இருண்ட வேளைகளுக்கு சாமி குத்துவிளக்கு இரண்டு போக நல்லெண்ணெய் விக்கிற விலைக்கு ஒரு பெட்ரூம் விளக்கு ஒரே ஒரு ஹரிக்கேன் லாந்தர்அதன் சிம்னிதான் இப்போ என் கழுத்துக்கு வந்திருக்கு.
இரண்டாம் கோட்டிங் கொடுப்போம்னு சிம்னியை மடியில் இறக்கிட்டு எனக்கு இடது பக்கமாகச் சற்றுத் தள்ளியிருந்த விபூதி மடலை எட்டிப் பிடிக்க இடுப்பு திரும்பிக் குனிஞ்சேன் பாருங்கோ என்ன எப்படி தெரியலே மடியிலிருந்து சிம்னி குழந்தை மாதிரித் தவழ்ந்து உருண்டு தரையில் விழுந்து என்பது கூடப் பெரிய வார்த்தைகிளிங் தரைமீது இரண்டு விள்ளல்களைத்தான் பார்த்தேன்.
பொழுது போகல்லேனா வழக்கம்போல் மேடையில் மல்லாந்தபடி விட்டத்தைப் பார்த்துண்டிருக்கிறதுதானே அங்கேதான் இவாளுக்குக் கதை கதையா வருமே அவள் சொன்னதுமே ஞாபகம் வந்தது.
வலது கையில் சிம்னியைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் பலம் கொண்ட மட்டும் இடது கையால் அழுத்தி அழுத்தித் துடைக்கிறார் உடல் பலம் பூரா மேலே தோள்பட்டையிலிருந்து கீழ் கால் கட்டை விரலிலிருந்து பலம் அத்தனையையும் இடது கை விரல்கள் மூன்றுக்கும் கொண்டுவந்து துடைக்கிறார்.
ஆபீஸ் சகா ஒருத்தன் இன்று காலை ஆபீசுக்கு வரும் நிமித்தத்தில் எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயினில் விபத்து ஆனதாகத் தகவல் வந்து ஆபீஸிலிருந்து ஒரு பாட்ச் அவனைப் பார்க்கப் போயிருந்ததாம்.
இவன் கீழே அந்தண்டைப் பக்கமாக இறங்கி ஏன் இத்தனை நாழியென்று முன்னும் பின்னுமாக வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் எதிர்வண்டி அதுதான் விளக்கெண்ணெயில் வழுக்கினால்போல் வருமே பின் புறமாக வந்து இடித்து ட்ராக்கின் ஒரமா ஒரு பள்ளத்தில் துரக்கியெறிந்து விட்டுப் போயிடுத்தாம்.
தற்செயலா ட்ராக்கை இன்ஸ்பெக்ட் பண்ற வேலையிலே வந்துகொண்டிருந்த இரண்டு ரயில்வே ஆசாமிகள் இவனைக் கண்டு தூக்கி ஆஸ்பத்திரிக்கு எடுத்துச் சென்று அப்புறம் வீட்டில் கொண்டு போய்ச் சேர்த்தார்களாம்.
அந்த ஷாக்கைத் தவிர சிராய்ப்பு கூட இல்லையாம் எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயினில் அடிப்பட்டு ஆள் சாகாமலோ அல்லது முழுமையாக மிஞ்சினதாகவோ இது வரை யாரேனும் படித்தோ கேட்டோ இருக்கேளோ?
பையல் பருவத்தில் வாலிபத்தில் தடுத்த பயம் அல்லது அகந்தை தாழ்வு மனப்பான்மை அப்போது குளிருக்காக உடலைச் சுற்றிக்கொண்ட அங்கியாயிருந்தவை இப்போது புழுக்கத்தில் தாமாகவே கழன்று விழ.
புண்ணாக விண் விண் தெறிக்கின்றன அல்லது மறதியின் சருகுகளடியில் சலசலப்பு மட்டும் நம் வியப்புக்கு புரியாத விசனத்துக்கு இனம் தெரியாத அச்சத்துக்கு உள்ளுணர்வில் கேட்கிறது.
சமீபத்தில் ஒரு நண்பர் வீட்டில் காலைக் காப்பிக்குப் பின்னர் சுமார் ஒன்பது மணி வாக்கில் அவ்வில்லத்தரசி பால் கலந்த சூடான பானம் ஒன்று கொணர்ந்து கொடுத்தாள்.
சென்னையில் கம்பீரமாக யானைபோல் இருந்த அண்ணா அவ்வளவு சின்னப் பையன் என் கண்ணெதிரேயே நோய் வாயில் விலா எலும்புகள் முட்ட நிழலாகத் தேய்ந்துவிட்ட அண்ணா நோயுடன் மனமும் சேர்ந்து அவரை எப்படி அரிந்திருக்கும் என்று உணர்கிறேன்.
பின்னால் நான் முறைப்படி பள்ளியில் சேர்ந்தபோது பல டீச்சர்களிடம் பாடம் கேட்டிருக்கிறேனே எனக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க மிகவும் பிடிக்கும்.
கிராமத்தில்தான் இரவின் வருகையைத் தனிச் சம்பவமாகப் பார்க்க இயலும் இரவின் புருஷன் இருளின் சால்வையைக் கம்பீரமாக வீசிப் போர்த்துக்கொண்டு நுழைகிறான்.
நான் கணக்குச் செய்திருக்கும் வழியை அடி அடியாகப் பார்த்துக் கொண்டே ஹ்ம் கொஞ்சம் கவனமாயிருந்துட்டே ராம்உன்னை மிஞ்ச யாரும் இல்லை.
முன்பெல்லாம் யார் யாரை ஏமாற்றிக் கொண்டிருந்தாலும் அநியாயம் இழைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் அவனவனுக்கு மனச்சாக்ஷி என்று ஒன்று இருக்கிறது.
கடவுள் அவர் இருக்கிறாரா இல்லையா என்கிற அடிப்படைக் கேள்வி வாழ்க்கையின் கடையலில் வயதுக்கு வயது பல கட்டங்களில் பல உருவங்கள் மாறித் தற்சமயம் என் மனதில் அதன் தீர்மானம் என்ன வென்றால் அவன் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் முறை அவனவன் மனதையே அவனவனுக்குச் சாக்ஷியாக நிறுவியிருப்பதுதான்.
வரவர நடப்பைப் பார்த்தால் மனச்சாக்ஷியே கொல்லப்பட்டு விட்டதோ அல்லது அதன் குரல் எட்டாத ஆழத்தில் புதைக்கப்பட்டு விட்டதோ என்று திகைப்பாயிருக்கிறது அதனாலேயே மனோதைரியம் கலகலத்துப் போய்விடுகிறது.
அல்லது வீசை பலம் .. கிராமாகவும் படி ஆழாக்கு லிட்டர் மில்லியாகவும் மாறி விட்டாற்போல் நியாயத்துக்கும் எடை மாறிவிட்டதா சாஸ்திர எடையிலிருந்து சமுதாய எடையாக காலத்தின் மேல் பழியைப் போட்டுக்கொண்டு செளகரியம்தான் நியாயம் என்கிற புது எடையில் நியதிகளையே மாற்றி விட்டதோ?
அநேகமாக அது தானே நடந்து கொண்டிருக்கிறது பின்னதன்படி தன்னைத்தானே உடலையோ மனதையோ மெனக்கெட்டுப் புண்படுத்திக் கொண்டு அதன் விளைவாய் கசிவில் மகிழ்வது பட்டினி கிடப்பது தவம் கிடப்பது தன்னைத்தானே அவமானப்படுத்திக் கொள்வது இவையெல்லாம் அடங்குமோ என்னவோ?
தான் செய்த தவறை ஒப்புக்கொள்வதும் தற்கொடுமையில் சேர்ந்ததுதான் என்று கட்சி பேசுவோருக்கு அப்படியல்ல என்று உறுத்துவது அவசியமாகிறது.
இரண்டு நாட்களேனும் குழந்தைகளுக்குக் கொடுத்து அவர்கள் தின்பதற்காகத் தயாரித்து அம்மா டப்பாவில் அடைத்து வைத்திருக்கும் நொறுக்குத் தீனி எக்கச்சக்கமாகத் திடீரெனக் குறைந்திருப்பது கண்டு இரைவாள்.
தண்டிக்க வரும்போது அண்ணா அவ்வளவு அக்குஸா உனக்கு இருந்தால் குழந்தைகளின் கண்ணில் படாமல் கைக்கு எட்டாத இடத்தில் வைக்க வேண்டும்.
விளையாட்டுப் பொய் வெள்ளைப்பொய் அதை ஸ்தாபிக்க கறுப்புப் பொய் விபரீதப் பொய் விஷப் பொய் அப்புறம் நான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்றே கால் தான் என்று கடைசி வரை வக்கிரப் பிடிவாதம்.
மற்றும் அற்புதமான பாஷை உலகின் எல்லா பாஷைகளையும் ஒசைகளாகவும் சொற்களிளும் பாவங்களையும் ஸ்வீகரித்துக்கொண்டு எப்பவும் வளர்ந்து கொண்டே ஜீவ நதியாகப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் பாஷை.
இவைகளிலிருந்து கோட்பாடுகள் காட்டிக்கொண்டு எங்களை மிரட்டிக்கொண்டு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மடிசஞ்சிகள் உங்கள் காலம் நெருங்கி விட்டது.
பிட் அடிப்பதையும் அதற்கு வாத்தியார் உடந்தையாக இருப்பதையும் இல்லாட்டி அவர் மண்டையை உடைக்கப் போவதையும் பற்றிப் பெற்றோர்கள் முதியோர்கள் முன்னிலையிலேயே சர்வ சகஜமாகப் பேசிச் சிரித்துக் கும்மாளம் அடிக்கையில் இவர்கள் எங்கே போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள்?
ஒரு நாளைக்குச் சாங்கோ பாங்கமாக உட்கார்ந்து கொண்டு ஒரு முறை அர்த்தமாகக் கனைத்துவிட்டு அண்ணா டிக்ஷ்னரியோடு வா உனக்கு ஒரு புதுப் புத்தகம் ஆரம்பிக்கப் போகிறேன்.
ஒருவாறு நான் சொல்லி முடித்ததும் கிட்டதட்ட ஒரு மணி நேரம் ஆகியிருக்கும் அண்ணா ஏதோ ஒரு மாதிரியாக என்னை வெகு நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
பஞ்சமம் மந்தரம் இன்னும் ஏதேதோ ஸ்ருதிகளும் ஸ்வரங்களும் ஒரே சமயத்தில் நினைவின் யாழ் மீட்டலில் தாமே வெளிப்படும் விந்தையை என் சொல்வது?
கைக்கு அடங்கும் ஒரு கூழாங்கல்லால் இரண்டு மூன்று பாக்குகளை ஒன்று சேர்த்து மறு கையால் தடுத்துக்கொண்டு என்னதான் ஜாக்கிரதையாகத் தட்டினாலும் பாக்குக்குத் தெறிக்கும் சுபாவம் உண்டே ஒரு சிதர் தெறித்து ..நாயுடு மாதிரித் திண்ணைக்கும் உயரமாக எழும்பி நேரே என் மடியில் விழுந்தது.
உடனேயே சுரக்கத் தலைப்பட்டு விட்ட உமிழ் நீரில் ஊற வைத்து கடித்தால் எட்டு ஊருக்குச் சத்தம் கேட்குமே அதக்கி எப்படியோ விழுங்கியும் விட்டேன்.
கணக்குப் புத்தகத்தில் குனிந்தபடியே அது பாட்டுக்கு அது அம்மா தெறித்துப்போன துண்டத்தைத் தேடு தேடென தேடுவதைக் காண உள்ளூரச் சிரிப்பாயிருந்தது.
பார்த்தயா இதுக்குள்ளேயே குற்றமுள்ள நெஞ்சின் குறுகுறுப்பு எந்த அளவுக்கு வளர்ந்துவிட்டது நம்மைப் பத்தி எல்லோரும் நல்ல முறையில் ஆச்சரியப்படனுமே ஒழிய இன்னாரத்துப் பிள்ளையா இப்படிச் செஞ்சான் என்று கெட்ட முறையில் ஆச்சரியப்படக் கூடாது.
அண்ணா நான் பாக்குத் தின்னலேன்னு சொன்னது பொய் என்று சொன்னதுமே அந்த முகத்தில் மேகம் கலைந்து வெளிப்பட்ட உதயம் அப்பா எனக்கும் மார்பிலிருந்து ஒரு பெரிய கனம் இறங்கி.
அந்த நாளிலே வீட்டுக்குப் பெரியவர்கள் தங்கள் உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தினால் பையன்கள் மதிக்க மாட்டார்களே என்று அவர்களுக்கு ஒரு பயம்.
ஆனால் அவர் சாகிற சமயத்தில் அந்தக் கடைசி நேரத்தில் அவர் என்மேல் இதுவரை உள் அடக்கி வைத்திருந்த பாசமெல்லாம் பீறிட்ட போது மனம் கலந்து பேசக்கூட நேரமில்லை.
ஐயோ இவ்வளவு அற்புதமான உறவை இரண்டு பேரும் அனுபவிக்க முடியாமல் வாழ் நாள் பூரா வீணாப் போச்சே என்று நான் பட்ட வருத்தம் எனக்கும் என் குழந்தைகளுக்குமிடையே நேரக் கூடாது என்று அப்போதே பிரதிக்ஞை எடுத்துக் கொண்டேன்.
முப்பது முப்பத்திரண்டு வருடங்களுக்கு முன் வரலாறு வீட்டின் முகப்பு பார்வையில்லாமல் நொண்டிக் குதிரைபோல் சரிவாகத் தோற்றமளித்தாலும் உள்ளே நல்ல விசாலம்.
நம் சவுகரியத்துக்கு நம் பயத்தில் திருடனுக்கும் கன்னக்கோல் சாத்துவதற்கு ஒரு சுவர் மூலை வேண்டுமே என்கிற முறையில் தானே நமக்குக் கடவுள் வேண்டியிருக்கிறான்.
மார்க்கனம் தாங்க முடியலேன்னு என் பிள்ளையாண்டான்களை எத்தனை முறை எடுத்து விட்டிருக்கிறாள் அத்தனைக் கத்தனை வரதன் முற்றின முருங்கைக்காய் மாதிரி உயரமாக உடம்பு நரம்பு முடிச்சுகளாக வற்றி கன்னங்கள் ஒட்டிப்போய் முட்டிய மோவாய் பெரிய விழிகள் சதா வெற்றிலையைக் குதப்பிய வண்ணம்.
ஒரு நாள் மாலை ஆபீஸிலிருந்து கிளம்பி வந்ததும் உள்ளே நுழைந்ததும் அம்மே என்று ஒரு குரல் மருதாணி மரத்தை அடுத்த சுவரின் பின்னாலிருந்து வரவேற்றது.
மறுநாள் நான் வீடு திரும்பும் வேளைக்கு சந்துச் சுவருக்கும் அடுத்த வீட்டுச் சுவருக்கும் இடையே மாட்டுக்கு அடக்கமாக கன கச்சிதமாக ஒரு ஒலைக் கூரை எழும்பியிருந்தது.
கூடத்தில் ஒரு சின்ன பெஞ்ச் போட்டு அதன் மேல் துணி போட்டு மூடி பால் நிறைந்த எவர்சில்வர் அடுக்கெதிரே பித்தளை ஆழாக்குடன் அம்மா அமர்ந்து விடுவாள்.
நீங்க ஊத்தற அளவும் பால் திடமும் அப்படித்தானே இருக்குது அரிசி பருப்பாட்டம் ஆழாக்கில் குவிஞ்சி நிக்குதே அம்மா புன்னகை புரிவாள்.
அந்த ஆறு ஏழு வருடங்களுக்குக் குடும்பம் பச்சையாக வாழ்ந்ததெனில் அடிப்படைக் காரணம் அம்மாவின் பால் ராசியும் வரதன் அம்மாமேல் வைத்திருந்த அலாதி விசுவாசமும்தான்.
உதட்டில் இரு விரல்களை வைத்தபடி இவள் அதைப் பார்த்துக்கொண்டு நிற்க அது எழுந்திருக்கவும் சக்தியற்று அடிக்கடி பெருமூச்செறிந்து இவளைப் பார்க்க இருவருக்குமிடையே மோனத்தில் ஏதோ பேச்சு.
மாடு திடுதிடுவென எழுந்து தும்பை அறுத்துக் கொண்டு அம்மா முகத்தை முகர்ந்து கைகளை நக்கி விட்டுப் பொத்தென்று காலடியில் விழுந்து உடனேயே உயிர் பிரிந்துவிட்டது.
அவருடைய பாலிய வயதிலிருந்தே சிவராத்திரி சமயத்துக்குத் தினசரிப் பத்திரிகையில் அவருடைய புகைப்படத்தைக் காணுந்தோறும் அதற்காகவே காத்திருப்பேன் அந்த முகத்தின் தனி அழகும் சாந்தமும் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் மட்டிலேனும் மனதில் ஒரு விதமான அமைதி பாய்வதை உணர்வேன்.
ஆனால் இதுபோல் துளிர்த்த இடத்திலேயே வதங்கிக் காய்ந்து கருகிப்போன ஆசைகள் எத்தனையோ ஆனால் சென்ற நாலைந்து வருடங்களாக வந்த போட்டோக்களில் அவர் உடல் தடித்துப் போய் இனிப் பாலயோகி எனும் பெயர் பொருந்தாது என்று தெரிந்ததும் அதையே மனம் பொறுக்க முடியவில்லை.
வருடம் பூரா ஆகாரமே இல்லாது வாழ முடிந்த சக்தி குலையும்படி அந்தச் சக்திக்கும் அடிப்படைச் சித்தம் குலையும்படி அந்தச் சித்தத்துக்கும் ஏன் எதற்குமே ஆதாரமாய் நம்பிக்கை தன்னை இழக்கும்படி இத்தனை நாள் இல்லாதது எது நேர்ந்தது?
இரும்புத் தாழ்ப்பாள் இட்டு முத்திரை வைத்த அந்தக் கதவுக்கு வெளியே இவ்வளவு தூரத்தில் குறியற்ற அம்புகளைப் போன்ற கேள்விகளில் புழுங்கிக்கொண்டே யிருக்க வேண்டியதுதான் இல்லை நான் நினைத்தது அத்தனையும் தவறென சமாதியிலேயே தேகம் வியோகமாகி நாளடைவில் இயற்கை வழி க்ஷீணமாகி விட்டதா?
இதுவரை சிறுகச் சிறுக மனதில் திரண்டிருக்கும் அவருடைய ஆராதனையின் உருப்படி இப்படியே அவருக்கு நேர்ந்திருக்கக் கூடாதே இதேபோல பலப் பல வருடங்களுக்கு முன் நான் சிறான் நரசிம்ம யோகியைப் பூமிக்கடியில் புதைத்து விட்டு அவர் குறிப்பிட்ட மணி நேரங்களுக்குப் பின் தோண்டி எடுத்தால் பிணமாகியிருந்தார்.
பூமிக்குள் எதிர்பாராத விதமாக ஹட யோகத்தினின்று வெடுக்கென விழிப்பு நிகழ்ந்து சுய நினைவில் உயிர் போன அந்தச் சொற்ப இழைகளுக்கு மூச்சு எப்படித் தவித்திருக்கும் மனம் என்னென்ன எண்ணியிருக்குமோ?
இஸ்ரேலில் ஒரு ஆசாமிஎன் கர்த்தர் என்னை என் சாம்பரினின்று மீண்டும் உயிர்த்தெழச் செய்வார் என்று அறைகூவித் தன்னைக் கொளுத்தச் செய்து எரிந்து போனவன் அவன் உயிர்ப்புக்குச் சூழ இருந்தவர் எத்தனை நேரம் காத்திருந்தாலும் எரிந்ததுடன் சரி.
என் சங்கடம் இவர்கள் கடைசியில் பட்டது உடல் அவஸ்தையா அல்லது ஏதோ முறையில் அவர்கள் செய்கை அவர்களைக் காட்டிக் கொடுத்துவிட்ட அவமானமா?
வேதனைவசியம் பயக்கும் வியக்கும் ஓயாத கேள்விகள் சாவு சமயம் உடலின் மறு செயலை என் வேளை வரும்போது ஒருவாறு அனுமானிக்க முயன்று பார்க்கிறேன்.
எனக்கும் சூழ்நிலைக்கும் இந்த வீடு என் கிடக்கையில் ஜன்னலுக்கு வெளியே செம்பருத்திச் செடி செடியில் சிரிக்கும் பூக்கள் தாண்டி வாழைக் கன்றுகள் காடாக வளர்ந்துவிட்ட முள்வேலி அப்பால் வெளியே தெரியும் புற்றரை மேலே வானம் கீழே பூமி தெருவில் நடமாடும் ஜனங்கள் வீட்டினுள் அவரவர் ஜோலியில் ஈடுபட்டிருக்கும் குடும்பத்தினர் இந்தத் திரைச் சீலையில் என் தனி நினைவற்று என் கட்டானில் இழைத்திருந்த நான் திடீரென எனக்கும் இதற்கும் இவர்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
சம்பந்தமற்றுமுழுக்க வெட்டிக் கொள்ளாவிட்டாலும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்த ஒரு நரம்பு விட்டுப் போய் ஒட்டுள் புளியம்பழத் தத்துவம்?இனிமேல் மீண்டும் அந்த நரம்பு ஒட்டாது விட்டது விட்டதுதான் துரதிருஷ்டிக் கண்ணாடியின் மறு நுனியிலிருந்து பார்ப்பதுபோல் எல்லாம் எட்டி எங்கேயோ தூர் தூர் பஹுதூர்.
மூச்சு விடாமல் முற்றுப்புள்ளி காணாமல் தோன்றியதனைத்தையும் தோற்றமனைத்தையும் அப்படியே கொட்டிவிட வேண்டும் நோக்கத்தில் ஏக் தம்மில் சொல்லிவிடப் பார்க்கிறேன்.
அது கீழிறிங்கும் நேரமும் அலங்கோலமும் எப்படியோ இல்லை தரையில் இறங்காமலே கம்பத்திலோ கிளையிலோ சிக்குண்டு வேளைக்குக் கொஞ்சமாக சிண்டு சிண்டாய்ப் பிய்ந்து இதயகமலவாசியைக் கடைசிவரை அழைக்காத அகந்தையில் மானக்கோலம் ஆகிவிடுகிறதோ என்னவோ?
அவர்களையுமறியாமல் அவர்களுடைய துணிச்சலின் எத்தனாவது துரத்திக்கொண்டு வந்த பாம்பு வளைக்குள் நுழைந்த பின் வெளியே துடிக்கும் வாலைப் பிடித்து இழுக்காதே.