sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அதே போல் அவர் முன்பு கிழக்கு நாடுகளின் பிற்போக்குத் தன்மைகளை எதிர்த்து மேலை நாடுகளின் மறுமலர்ச்சிகளில் தனது மன ஈடுபாட்டை உணர்த்தினார்.
சாமிநாதைய ரவர்களால் சென்ற ஐம்பது ஆண்டுகட்கு முன்பே அச்சேற்றி வெளியிடப்பெற்றது தமிழர்களின் பண்டை நாகரிகத்தை ஆராய்ந்த ஆராய்ச்சி யறிஞர் பலரும் கண்டறிந்தது மேலைநாட்டுத் தமிழ்ப் புலவரான மறைத்திரு ஜி.
அரசியல் சமுதாயம் சமயம் முதலிய வாழ்க்கைத் துறைகளில் உழைக்கும் அறிஞர் பலரும் இந்நூலின் செய்யுட்களுட் பலவற்றைப் பயன்கொண்டுள்ளனர் கருத்துக்களை மேற்கொண்டுள்ளனர்.
இப்போது சென்னை மாநில அரசியல் முதலமைச்சர் உணவுநிலைபற்றிப் பேச்சு நிகழ்த்த வேண்டியிருந்த காலையில் இப் புறநானூறு ஒருசில கருத்துக்களை அவர்க்கு வழங்கிச் சிறப்பளித்தது.
தென்குமரியின் தெற்கிலுள்ள இந்தமாக்கடல் தோன்றுதற்குமுன் தோன்றிய செய்யுட்களும் அது தோன்றியபின் பாரத இராமாயண நிகழ்ச்சிகட்கு முன்னும் பின்னும் தோன்றிய செய்யுட்களும் திரு வேங்கடத்தில் திருமால் கோயிலும் பழனியில் முருகன் கோயிலும் இராமேச்சுவரத்தில் இராமலிங்கர் கோயிலும் தோன்றுதற்குமுன் தோன்றிய செய்யுட்களும் சிலம்பு பாடிய இளங்கோவடிகளும் மணிமேகலை பாடிய சாத்தானாரும் தோன்றுதற்கு முன்னும் பின்னும் தோன்றிய செய்யுட்களும் இப் புறநானூற்றில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.
சுருங்கச் சொல்லுமிடத்து மிகப் பழைய நூல்க ளெல்லாவற்றிற்கும் பழையதெனக் கருதப்படும் தொல்காப்பியத்துக்கு முன்னே தோன்றிய செய்யுட்களும் பின் தோன்றிய செய்யுட்களும் தன்னகத்தே கொண்டு தமிழ் நாகரிகத்தின் தொன்மையுணர்த்தும் பெருநூலாகத் திகழ்வது இப் புறநானூறு என்பது மிகையாகாது.
இவ்வாறு பல்லாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே நம் தமிழகத்தில் விளங்கிய புலவர் பெருமக்கள் அவ்வப்போது பாடிய பாட்டுக்களின் தொகுப்பாக விளங்கும் இத் தொகைநூல் தொல்காப்பியப் புறத்திணையியலில் அடங்கியுள்ள புறத்துறைகட் கேற்ப திணையும் துறையும் வகுக்கப் பெற்றுப் புறத்துறை யிலக்கணத்துக்குச் சீர்த்த இலக்கியமாகவும் இலங்குகிறது.
மக்கள் தமது வாழ்விடை எண்ணும் எண்ணங்களும் சொல்லும் சொற்களும் இயற்கை இலக்கண வரம்புக் குட்பட்டு இயலுவன அவ்விலக்கணத்தோடு ஒட்டிய இயற்கைமொழி யிலக்கணம் தமிழ்மொழியின் தொல்லிலக்கணம் என மொழிநூலறிஞர் உரைப்பதற்கேற்பவே இந்நூற்கண் காணப்படும் எண்ணங்களும் சொற்களும் இலக்கண வொழுக்கமும் இலக்கியச் செறிவும் பெற்றுத் திகழ்கின்றன.
மேலும் இவ் விலக்கண வொழுக்கமும் இலக்கியச் செறிவும் பண்டைத் தமிழ் மக்களின் நல்லொழுக்கத்தையும் சீரிய நாகரிகப் பண்பாட்டையும் நல்லறிஞர் நன்கு தெளிய விளக்கி நிற்கின்றன.
அவரது அறியாமைக்கு இரங்கும் தமிழுலகம் அவரது சிறுமையைப் பொருளாகக் கொண்டு அக முதலிய பொருணூல்களைத் தள்ளி யொதுக்கும் கீழ்மையை அடையாதென்பது ஒருதலை.
நிற்க இந்நாளில் மண்ணுலக நல்வாழ்க்கைக்கமைந்த அரசியல் வகைகள் நாடுதோறும் வேறுவேறு வகையவாயினும் பொதுவாக அரசியல் வாழ்வில் மக்கட்கு நால்வகை உரிமைகள் இன்றியமையாது வேண்டப்படுகின்றன என்பதை இரண்டாவது உலகப் போரை வென்றியுற முடித்த அரசியலறிஞர் வற்புறுத்தியுள்ளனர்.
அதனையுணர்ந்த அரசியலுலகம் அத்லாந்திக் சார்ட்டர் எனப்படும் உரிமை யாவணம் வகுத்தது அது நீர்மேலெழுத்தாய் நிலைபேறின்றி விளங்காதாக பண்டைநாளில் நம் தமிழகத்தே அவ்வுரிமை விளங்கியிருந்ததென்று காட்டும் பேரிலக்கியம் இப் புறநானூறு என இதனைக் கற்றுணர்தோர் நன்கறிவர்.
இந்த நான்கையும் பண்டைத் தமிழர் தம்முடைய பிறப்புரிமையாகக்கொண்டு வாழ்ந்த திறத்தை இப் புறநானூறும் ஏனைத் தொகைநூல்களும் நன்குணர்த்துகின்றன.
இவ்வுரிமை வாழ்வில் ஊறிவந்ததனால்தான் நமது தமிழகம் இன்றுகாறும் வேற்று நாட்டவரது படையெடுப்பால் சீரழிந்து நடை உடை மொழி கலை பண்பாடு முதலிய வாழ்க்கைக் கூறுகளில் நிலைதிரிந்து சீர்மையிழந்து தொன்மை நலம் மாறிவிடும் சிறுமைநிலை மிக எய்தாது அரசியல் வாணிபம் பொருளாதாரம் கலை முதலிய துறைகளில் தனித்துநின்று உரிமைச் செயலாற்றும் ஒட்பம் குன்றா வியல்புடன் திகழ்கிறது என்னலாம்.
கேரளரது மலையாளமும் கன்னடரது கன்னடமும் ஆந்திரரது தெலுங்கும் பழந் தமிழ்மொழியா மென்பது மொழிநூலறிஞர் பலகாலும் வற்புறுத்துரைத்துப் போதரும் பெருமொழி.
ஆயினும் சந்தனக்கோல் குறுகினால் வேப்பங்கோலாகாதவாறுபோல ஆந்திரரும் கன்னடரும் கேரளரும் மொழிவகையிலும் நடைவகையிலும் எத்துணை வேற்றுமை மேற்கொள்ளினும் உள்ளத்து எண்ண வகையில் தமிழராய் வாழ்வது இனிது விளங்கித் தோன்றி நிற்கிறது.
இனி இவ் வேற்றுமை யொழிதற்கும் ஆந்திரரும் முதலியோர் தமிழரென ஒன்றுபட்டு வாழ்ந்து சிறத்தற்கும் இவரனவரும் கூடிய ஒருமையரசியல் வகுத்து அரசியல் தனியுரிமை வாழ்வுபெற வேண்டுமெனும் முயற்சி ஒருபால் நிலவுகிறது நெஞ்சொன்றி ஒற்றுமைப்பட்டு ஒருமையரசியல் வாழ்வு நடாத்தற்கு மொழியின் வேற்றுமைநிலை தடை செய்தலால்.
இவ் விருவகை முயற்சிகட்கிடையே இத் தென்றமிழகது அரசியல் வாழ்வைத் தனி யுரிமையுடன் நிலவவிடாது பொருணிலை மொழி வாணிபம் முதலிய பல துறையினும் தமிழ் வாழ்வு தனித்தோங்க விடலாகாதெனக் கருதி ஒடுக்கும் முயற்சி ஒருபால் முனைந்து நிற்கிறது.
அரசியல் ஆக்க முயற்சிகளுட் கலந்து தமிழரசியலிற் பணிபுரிய விரும்புவோர்க்கு இப் புறநானூறு முதலிய தொகைநூல்களின் அறிவு இன்றியமையாததாகும்.
தமிழை ஓரளவு கற்றாரும் இன்றியமையாது படிக்க வேண்டிய நிலைமையுண்டாய்விட்டமையின் அவர்கட்கும் பயன்படுமாறு இவ் வெளியீடு வருவதாயிற்று.
ஒவ்வொரு பாட்டுக்கும் ஏற்ற முன்னுரையும் உரையில் அரிய பொருள்கொண்டுநிற்கும் சொற்பொருள்களுக்கும் கருத்துக்களுக்கும் வேண்டும் விளக்கமும் இவ் வெளியீட்டின் தனிப் பண்பாகும்.
பழைய வுரை மிகச் சிறந்த உரையாதலின் அதனைச் சிறிதும் மாற்றாது பாட்டோடு இயைத்துக் காண்பதற் கெளிதாகக் கண்ணழித் துரைவடிவில் அது காட்டப்பட்டுள்ளது.
நானூறு பாட்டுக்களைக் கொண்ட இப் புறநானூறு இப்போது இயன்றுவரும் முறையில் முழுதும் ஒரு நூலாக வெளிவரின் கைக்கடங்காப் பருமையும் எடுத்தேந்திப் படித்தற்கு அருமையும் தரு மென்னும் கருத்தால் இருநூறு பாட்டுக்கள் கொண்ட இருபகுதியாக வெளி வந்துள்ளது.
முப்பெருங்காப்பிய ஆராய்ச்சியாளரும் ஐங்குறுநூறு பதிற்றுப் பத்து முதலிய தொகைநூல்கட்கு விளக்கவுரை கண்டவரும் அண்ணா மலைப் பல்கலைக் கழக ஆராய்ச்சிப் பகுதி விரிவுரையாளராகவிருந்து இப்போது மதுரைத் தியாகராசர் கல்லூரித் தமிழ்ப் பேராசிரியராக விருக்கும் சித்தாந்த கலாநிதி ஔவை சு.
இதுகாறும் எம் வெளியீடுகளை யேற்று எம்மை யூக்கிவரும் தமிழகம் இதனையும் ஏற்றுத் தன் பெருந்துணையைத் தளராமே நல்கு மெனும் துணிவுடையேம்.
இப் பாரத வெண்பா உரையிடையிட்ட பாட்டு சங்கத்தொகை நூல்களுள் நற்றிணை குறுந்தொகை ஐங்குறுநூறு அகநானூறு புறநானூறு என்ற இவற்றிற்குக் கடவுள் வாழ்த்துச் செய்யுட்களைப் பாடிச் சேர்த்தவர் இவர்.
இவர் பெருமெபாலும் சிவனையும் முருகனையும் பாடியிருக்கின்றார் நற்றிணையில் உள்ள பாட்டு திருமாலைக் குறித்து நிற்பதாகப் பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயரவர்களால் உரை காணப்பட்டுள்ளது.
இப்பாட்டின்கண் ஆசிரியர் பெருந்தேவனார் சிவனை அருந்தவத் தோன் என்று குறிப்பிட்டு அவனுக்குக் கண்ணியும் மாலையும் கொன்றை ஊர்தியும் கொடியும் ஆனேறு என்று குறித்து அவனுடைய கறைமிடறும் பெண்ணுருவாகிய திறனும் தலையிற்சூடிய பிறையும் முறையே அந்தணராலும் பதினெண் கணங்களாலும் புகழவும் ஏத்தவும்படும் எனத் தெரிவித்து அதனால் நாமும் அவனை வணங்கி வாழ்த்துதல் வேண்டும் என்ற கருத்தை உய்த்துணர வைக்கின்றார்.
உரை கண்ணி திருமுடிமேல் சூடப்படும் கண்ணி கார் நறுங் கொன்றை கார்காலத்து மலரும் நறிய கொன்றைப் பூ காமர் வண்ண மார்பின் தாரும் கொன்றை அழகிய நிறத்தையுடைய திருமார்பின் மாலையும் கொன்றைப் பூ ஊர்தி வால் வெள்ளேறு ஏறப்படுவது தூய வெளிய ஆனேறு சிறந்த சீர்கெழு கொடியும் அவ் ஏறு என்ப மிக்க பெருமைபொருந்திய கொடியும் அவ் வானே றென்று சொல்லுவர் கறை மிடறு அணியலும் அணிந்தன்று நஞ்சினது கறுப்புத் திருமிடற்றை அழகுசெய்தலும் செய்தது அக்கறை மறை நவில் அந்தணர் நுவலவும் படும் அக்கறுப்புத்தான் மறுவாயும் வானோரை யுய்யக் கொண்டமையின் வேதத்தைப் பயிலும் அந்தணராற் புகழவும் படும் பெண்ணுரு ஒருதிறன் ஆகின்று பெண்வடிவு ஒருபக்கம் ஆயிற்று அவ்வுரு தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் கரக்கும் ஆய அவ்வடிவுதான் தன்னுள்ளே ஒடுக்கி மறைக்கினும் மறைக்கப்படும் பிறை நுதல் வண்ணம் ஆகின்று பிறை திரு நுதற்கு அழகாயது அப்பிறை பதினெண்கணனும் ஏத்தவும் படும் அப்பிறைதான் பெரியோன் சூடுதலாற் பதினெண்கணங்களாலும் புகழவும்படும் எல்லா வுயிர்க்கும் ஏமமாகிய எவ் வகைப்பட்ட உயிர்களுக்கும் காவலாகிய நீர் அறவு அறியாக் கரகத்து நீர் தொலைவறியாக் குண்டிகையானும் தாழ் சடை தாழ்ந்த திருச்சடையானும் பொலிந்த சிறந்த அருந்தவத் தோற்கு செய்தற்கரிய தவத்தையுடையோனுக்கு எறு.
தன்னுள் அடகிக் கரக்கினும் கரக்கும் என்பதற்கு அவ்வடிவுதான் எல்லாப் பொருளையும் தன்னுள்ளே யடக்கி அவ்விறைவன் கூற்றிலே மறையினும் மறையும் என்று உரைப்பினும் அமையும்.
அக்கறை அவ்வுரு அப்பிறை என நின்ற எழுவாய்கட்கு நுவலவும் படும் கரக்கினும் கரக்கும் ஏத்தவும் படும் என நின்ற பயனிலைகளை நிரலே கொடுக்க.
பதினெண்கணங்களாவார் தேவரும் அசுரரும் முனிவரும் கின்னரரும் கிம்புடரும் கருடரும் இயக்கரும் இராக்கதரும் கந்தருவரும் சித்தரும் சாரணரும் வித்தியாதரரும் நாகரும் பூதரும் வேதாளமும் தாராகணமும் ஆகாச வாசிகளும் போகபூமியோரு மென இவர் பிறவாறும் உரைப்பர்.
விளக்கம் தலையிற் சூடப்படுவது கண்ணி யென்றும் மார்பில் அணியப்படுவது மாலை யென்றும் வழங்குவது மரபாதாலால் கண்ணியென்பதற்குத் திருமுடிமேற் சூடப்படும் கண்ணி யென்றார்.
செம்மேனியிற் கறுப்புநிறங் கொண்டு நிற்பதுபற்றி கறையை நஞ்சுக் கறுப்பென்றும் அது நஞ்சினால் உண்டானதுபற்றி நஞ்சினது கறுப்பு என்றும் உரைத்தார்.
பிறை மகளிரால் தொழப்படுமேயன்றி ஏனோரால் பெரிதும் தொழப்படுவதன்று ஆயினும் அப்பிறை பதினெண் கணங்களாலும் தொழப்படுவதற்குக் காரணம் பெரியோன் சூடுதலால் என்பதனால் காட்டினார்.
அவ்வுரு தன்னுள் அடக்கிக் கரக்கினும் கரக்கும் என்பதற்கு எல்லாப் பொருளையும் தன்னுள்ளே அடக்கி அவ்விறைவன் கூற்றிலே மறையினும் மறையும் என்று வேறு பொருள் கூறினும் பொருந்தும் என்றுரைக்கின்றார்.
அருந்தவத் தோற்கு அக்கறை நுவலும் படும் அவ்வுரு கரக்கினும் கரக்கும் அப்பிறை ஏத்தவும் படும் என முடியும் பதினெண்கணங்களையும் கின்னரர் கிம்புருடர் விச்சா தரர்கருடர் பொன்னமர் பூதர் புகழியக்கர் மன்னும் உரகர் சுரர்சா ரணர்முனிவர் மேலாம்.
பரகதியோர் சித்தர் பலர் காந்தருவர் தாரகைகள் காணாப் பசாசகணம் ஏந்து புகழ் மேய விராக்கதரோ டாய்ந்ததிறற் போகா வியல்புடைய போகபுவி யோருடனே ஆகாச வாசிகாள வார் என அடியார்க்குநல்லார் காட்டும் பழைய வெண்பாக்களால் வேறு வகைப்படக் கூறுதலும் உண்டெனத் தோன்றுவதுபற்றி பிறவாறும் உரைப்ப என்றார்.
பாண்டவரும் துரியோதனனாதியோரும் பொருத காலத்து இருதிறத்துப் படைகட்கும் பெருஞ்சோறிட்டு இச்சேரமான் நடுநிலைபுரிந்தானென்பதுபற்றி இவன் பெருஞ்சோற் றுதியஞ் சேரலாதன் எனப்படுகின்றான்.
நிலம் விசும்பு காற்று தீ நீர் என்ற ஐம்பெரும் பூதங்களின் இயற்கைபோலப் பொறை சூழ்ச்சி வலி தெறல் அளி யென்ற ஐந்தும் உடையவன் என்றும் பாண்டவராகிய ஐவரும் துரியோதனன் முதலிய நூற்றுவரும் பொருதகளத்தில் அவர் படைக்குப் பெருஞ்சோறு வரையாது கொடுத்தவன் என்றும் மேலைக் கடற்கும் கீழைக்கடற்கும் இடையிற் கிடக்கும் நாடு முற்றும் இவற்கே யுரியது என்றும் இமயமும் பொதியமும் போல இவன் நடுக்கின்றி நிலை பெறுதல் வேண்டுமென்றும் கூறி வாழ்த்துகின்றார்.
உரை மண் திணிந்த நிலனும் அணுச்செறிந்த நிலனும் நிலனேந்திய விசும்பும் அந்நிலத்தின் ஓங்கிய ஆகாயமும் விசும்பு தைவரு வளியும் அவ்வாகாயத்தைத் தடவி வரும் காற்றும் வளி தலைஇய தீயும் அக்காற்றின்கண் தலைப்பட்ட தீயும் தீ முரணிய நீரும் என்று அத் தீயோடு மாறுபட்ட நீருமென ஐம்பெரும் பூதத்து இயற்கை போல ஐவகைப்பட்ட பெரிய பூதத்தினது தன்மை போல போற்றார்ப் பொறுத்தலும் பகைவர் பிழை செய்தால் அப்பிழையைப் பொறுத்தலும் சூழ்ச்சியது அகலமும் அப்பிழை பொறுக்குமளவல்ல வாயின் அவரையழித்தற் குசாவும் உசாவினது அகலமும் வலியும் அவரை யழித்தற்கேற்ற மனவலியும் சதுரங்கவலியும் தெறலும் அவ்வாற்றால் அவரை யழித்தலும் அளியும் உடையோய் அவர் வழிபட்டால் அவர்க்குச் செய்யும் அருளு முடையோய் நின் கடல் பிறந்த ஞாயிறு நினது கடற்கண் தோன்றிய ஞாயிறு பெயர்த்தும் பின்னும் நின் வெண்டலைப் புணரிக் குடகடல் குளிக்கும் நினது வெளீய தலைபொருந்திய திரையையுடைய மேல்கடற்கண்ணே மூழ்கும் யாணர் வைப்பின் நன்னாட்டுப் பொருந புது வருவாய் இடையறாத வூர்களையுடைய நல்ல நாட்டிற்கு வேந்தே வானவரம்பனை வானவரம்ப பெரும நீ அலங்கு உளைப் புரவி ஐவரோடு சினைஇ அசைந்த தலையாட்ட மணிந்த குதிரையையுடைய பாண்டவ ரைவருடனே சினந்து நிலம் தலைக் கொண்ட பொலம் பூந் தும்பை ஈரைம் பதின்மரும் நிலத்தைத் தம்மிடத்தே கொண்ட பொற்பூந் தும்பையையுடைய துரியோதனன் முதலாகிய நூற்றுவரும் பொருது களத் தொழிய பொருது போர்க்களத்தின்கட் படுந்துணையும் பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய் பெருஞ் சோறாகிய மிக்க வுணவை இரு படைக்கும் வரையாது வழங்கினோய் பாஅல் புளிப்பினும் பால் தன் இனிமை யொழிந்து புளிப்பினும் பகல் இருளினும் ஞாயிறு தன் விளக்கமொழிந்து இருளினும் நாஅல் வேதம் நெறி திரியினும் நான்கு வேதத்தினது ஒழுக்கம் வேறுபடினும் திரியாச் சுற்றமொடு வேறூபாடில்லாத சூழ்ச்சியையுடைய மந்திரிச் சுற்றத்தோடு முழுது சேண் விளங்கி ஒழியாது நெடுங்காலம் விளங்கி நடுக்கின்றி நிலியர் துளக்கமின்றி நிற்பாயாக அடுக்கத்து அரைமலையின் கண் சிறுதலை நவ்விப் பெருங்கண் மாப்பிணை சிறிய தலையையுடைய மறிகளையுடையவாகிய பெரிய கண்ணையுடைய மான்பிணைகள் அந்தி அந்திக் காலத்தே அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும் முத்தீ விளக்கில் துஞ்சும் அந்தணர் செய்தற்கரிய கடனாகிய ஆவுதியைப் பண்ணும் முத்தீயாகிய விளக்கின்கண்ணே துயிலும் பொற்கோட்டு இமயமும் பொதியமும் போன்று பொற்சிகரங்களையுடைய இமயமலையும் பொதியின்மலையும் போன்று எறு குளிக்கும் நாடென இயையும்.
போற்றார்ப் பொறுத்தல் முதலிய குணங்களை யுடையோய் பொருந வரையாது கொடுத்தோய் வானவரம்ப பெரும நீ புளிப்பினும் இருளினும் திரியினும் இமயமும் பொதியமும் போன்று நடுக்கின்றிச் சுற்றமொடு விளங்கி நிற்பாயாக எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
இதனாற் சொல்லியது தன்கடற் பிறந்த ஞாயிறு தன்கடற் குளிக்கும் நாடனாதலால் செல்வமுடையயையாக வென்று வாழ்த்த வேண்டுவதின்மையின் நீடுவாழ்கவென வாழ்த்தியவாறாயிற்று.
விளக்கம் குளிக்குமென்னும் பெயரெச்சவினை ஞாயிற்றின் வினையாயினும் ஞாயிற்றுக்கும் நாட்டுக்கு முள்ள தொடர்பு இடத்துநிகழ் பொருளுக்கும் இடத்துக்கு முள்ள தொடர்பாவது பற்றி குளிக்கும் நாடென முடிந்தது.
நிலந்தலைக்கொண்ட தும்பை யென்பதற்கு நிலத்தைக் கைக்கொள்ளுதல் காரணமாகத் தலையிற் சூடிக்கொண்ட தும்பை என்றும் பொருள் கூறலாமாதலால் நிலங்கோடல் காரணமாகத் தலைக்கட் சூடிய வெனினு மமையும் என்றார்.
திரியாச் சுற்றம் என்றவிடத்து திரிதல் சுற்றத்தார்க் காகாது அவரது சூழ்ச்சிக் காதலால் இதற்கு வேறுபாடில்லாத சூழ்ச்சியையுடைய மந்திரச் சுற்றம் என்று உரை கூறினார்.
சிறுதலை நவ்விப் பெருங்கண் மாப்பிணை யென்றவிடத்து பிணை யென்றது பெண்மானுக் கானமையின் சிறுதலை நவ்வியென்றது சிறிய தலையையுடைய மான்மறிக் காயிற்று.
பொற்கோட் டிமயமும் பொதியமும் போன்று நடுக்கின்றி நிலியர் என இப்பாட்டுக் கூறுவதையுட்கொண்டே இளங்கோவடிகள் இமயத்தும் பொதியிலிடத்தும் உயர்ந்தோ ருண்மையின் உயர்ந்தோர் இவற்றிற்கு ஒடுக்கம் கூறார் என்று கூட்டி இமயமாயினும் பொதியிலாயினும் புகாரேயாயினும் நடுக்கின்றி நிலைஇய வென்ப தல்லதை ஒடுக்கங் கூறார் உய்ர்ந்தோருண்மையின் முடிந்த கேள்வி முழுதுணர்ந்தோரே என்று கூறுவது ஒப்புநோக்கத்தக்கது.
இமயப் பொற்கோட்டையும் பொதியத்தையும் சேர வெடுத்தோதுதலால் இமயத்து அடிப்பகுதியில் நடந்த பாரதப் போர்நிகழ்ச்சியில் சேரமான் செய்த நடுநிலையுதவியை இவர் நேரிற் கண்டறிந்தவ ரெனத் துணிதற் கிடனாகிறது.
இப் பெரும்பெயர் வழுதி இப் பாட்டின்கண் ஆசிரியர் இரும்பிடர்த் தலையாரால் கருங்கை யொள்வாட் பெரும்பெயர் வழுதி யெனவே அழைக்கப் படுகின்றா னாதலால் இவனது பெயரும் இதுவே போலும்.
இவன் கவுரியர் வழித் தோன்றலென்றும் தன்பால் வரும் இரவலர் குறிப்பறிந்து அவர் வேண்டுவன நல்கும் பெருங்கொடை வள்ளல் என்றும் இதனால் இவனிடம் இர்வலர் வந்த வண்ணமே யிருப்ப ரென்றும் கூறி இவ்வகையால் உண்டாகும் புகழினும் சொல் தவறாத வாய்மையால் உண்டாகும் புகழே மிகச் சிறந்த தாதலால் நிலம் பெயரினும் நின் சொல் பெயரல் என்றும் இப்பாட்டின்கண் ஆசிரியர் வற்புறுத்துகின்றார்.
இவர் யானையின் பெரிய கழுத்தை இப்பாட்டின்கண் இரும்பிடர்த்தலை யென்று சிறப்பித்துக் கூறுவது பற்றி இத்தொடரால் இவரைச் சான்றோர் இரும்பிடர்த் தலையார் என வழங்கலாயினர்.
இப்பாட்டில் இவர் பெரும் பெயர் வழுதியின் குடிப் பிறப்பும் மனை மாண்பும் கொடைப் புகழும் எடுத்தோதிப் பாராட்டி வாழ்த்தி யொழியாது சொற்பெயராமை வேண்டும் என வற்புறுத்தும் திறம் கரிகாலனைப் பேரரசனாக்கும் திறம் இவர்பால் உண்மையினை நாமறியப் புலப்படுத்துகிறது.
உரை உவவுமதி உருவின் உவாநாளின் மதியினது வடிவு போலும் வடிவினையுடயை ஓங்கல் வெண்குடை உயர்ந்த வெண்கொற்றக் குடை நிலவுக் கடல் வரைப்பின் மண்ணகம் நிழற்ற நிலைபெற்ற கடலெல்லைக்கண் நிலத்தை நிழற்செய்ய ஏம முரசம் இழுமென முழங்க காவலாகிய வீரமுரசம் இழுமென முழங்கும் ஓசையையுடைத்தாய் முழங்க நேமி யுய்த்த நேஎ நெஞ்சின் சக்கரத்தைச் செலுத்திய ஈரமுடைய நெஞ்சினையும் தவிரா ஈகை ஒழியாத வண்மையினையுமுடைய கவுரியர் மருக பாண்டியர் மரபினுள்ளாய் செயிர்தீர் கற்பின் சேயிழை கணவ குற்றமற்ற கற்பினையுடைய சேயிழையுக்குத் தலைவ பொன் ஓடைப் புகர் அணி நுதல் பொன்னானியன்ற பட்டத்தையுடைய புகரணிந்த மத்தகத்தினையும் துன்னருந் திறல் அணுகுதற் கரிய வலியையும் கமழ்கடா அத்து மணநாறும் மதத்தினையும் கயிறு பிணிக்கொண்ட கவிழ்மணி மருங்கின் கயிற்றற் பிணித்தலைச் செய்த கவிழ்ந்த மணியணிந்த பக்கத்தையும் பெருங்கை பெருங்கையையுமுடைய எயிறு படையாக கொம்பு படைக் கலமாகக் கொண்டு எயிற் கதவிடா பகைவர் மதிலின்கட் கதவைக் குத்தி யானை இரும்பிடர்த் தலையிருந்து யானையினது பெரிய கழுத்திடத்தே யிருந்து மருந்தில் கூற்றத்து அருந் தொழில் சாயா பரிகாரமில்லத கூற்றத்தினது பொறுத்தற் கரிய கொலைத்தொழிலுக்கு இளையாத கருங்கை ஒள்வாள் வலிய கையின் கண்ணே ஒள்ளிய வாளினையுடைய பெரும்பெயர் வழுதி நிலம் பெயரினும் நின்சொல் பெயரல் நிலம் பிறழினும் நினது ஆணையாகிய சொல் பிறழா தொழியல் வேண்டும் பொலங் கழற்கால் பொன்னாற் செய்யப்பட்ட வீரக்கழல் புனைந்த காலினையும் புலர்சாந்தின் விலங்கு அகன்ற வியன்மார்ப பூசிப் புலர்ந்த சந்தனத்தை யுடைத்தாகிய குறுக்ககன்ற பரந்த மார்பினையு முடையோய் ஊர்இல்ல ஊரில்லாதனவும் அரிய உயவ பொறுத்தற்கரிய உயங்குதலை யுடையனவும் நீரில்ல நீரில்லாதனவும் நீள் இடைய நீண்ட வழியனவுமாகிய பார்வல் இருக்கை வம்பலரைச் நலியச் சேய்மைக்கண்ணே பார்த்திருக்கும் இருப்பினையும் கவி கண் நோக்கின் கையாற் கவிக்கப்பட்ட கண்ணாற் குறித்துப் பார்க்கும் பார்வையும் செந்தொடை பிழையா வன்கண் செவ்விய தொடை பிழையாத தறுகண்மையையுமுடைய ஆடவர் மறவர்தாம் அம்பு விட வீழ்ந்தோர் வம்பப் பதுக்கை அம்பை விடுதலாற் பட்டோரது உடல் மூடிய புதிய கற்குவையின்மேலே திருந்து சிறை வளைவாய்ப் பருந்து திருந்திய சிறகினையும் வளைந்த வாயினையுமுடைய பருந்து இருந்து உயவும் இருந்து வருந்தும் உன்ன மரத்த துன்னருங்கவலை உன்ன மரத்தினை யுடையவாகிய அணுகுதற் கரிய கவர்த்த வழியின் கண்ணேநின் நசை வேட்கையின் இரவலர் வருவர் நின்பால் நச்சிய விருப்பத்தால் இரப்போர் வருகுவர் அது அங்ஙனம் வருவது முன்னம் முகத்தின் உணர்ந்து அவர் மனக்குறிப்பை அவர் முகத்தானறிந்து அவர் இன்மை தீர்த்தல் வன்மையான் அவருடைய வறுமையைத் தீர்த்தலை வல்ல தன்மையான் எ று.
நுதலையும் திறலையும் கடாத்தையும் மருங்கையும் பெருங்கையையுமுடைய யானைப் பிடர்த்தலை யிருந்து எயிறு படையாக எயிற்கத விடாக் கூற்றத் தருந்தொழில் சாயாப் பெரும்பெயர் வழுதியென மாறிக் கூட்டுக.
காலா லடுதல் கையாலூக்குத லன்றி எயிறு படையாக எயிற் கதவு இடக்கை விடாத பெருங்கை யானை யென இயைத்துரைப்பினுமமையும் எயிற்கத விடாஅக் கயிறு பிணிக்கொண்ட வென இயைத் துரைப்பாரு முளர்.
மருக கணவ வழுதி மார்ப இரவலர் வருவர் அஃது அவர் இன்மை தீர்த்தல் வன்மையான் அதனால் நின் சொற்பெயரா தொழியல் வேண்டும் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க வாழ்த்தியதலாதல் விளங்க.
மருந்தில் கூற்றம் என்றும் அருந் தொழில் என்றும் விதந்தோதியது சாதலின் கொடுமை யுணர்த்தி நிற்ப அதற்குச் சாயாவழுதி யென்றது வழுதியது சாதலஞ்சாத் தறு கண்மை விளக்கி நின்றது.
பெயரல் என்பது அல்லீற் றெதிர்மறை வியங்கோ ளாயினும் வேண்டும் என ஒருசொல் பெய்துரைக்கப்பட்டது உரைகாரர் வாழ்த்தியலாதல் விளங்க வேண்டுமென ஒரு சொல் தந் துரைக்கப்பட்ட தென்றார்.
இனி அரசரது ஆணை வழியொழுகப்படாது பிறழு மாயின் அரசியல் அறம் பொரு ளின்பங்கள் நிலவுதற் கரணாகா தொழியுமாதலால் சொல்லென்பதற்கு ஆணையாகிய சொல் லெனப் பொருள் கூறுகின்றார்.
பாட்டுக் கிடந்தபடியே பொருள்கொள்ளாது எயிறு படையாக வெயிற்கதவிடாஅ என்பதனை இரும்பிடர்த் தலையிருந் தென்பதன்பின் கூட்டிப் பொருள்கொள்ள வேண்டியிருத்தலின் மாறிக் கூட்டுக என வுரைக்கின்றார்.
உடைமையை மிகுத்தற்கண் செல்லும் மனத்தை மீட்டுப் பிறரது இன்மை தீர்த்தற்குச் செலுத்துதல் மிக்க வன்மையுடையார்க் கல்ல தாகாமையால் தீர்த்தல் வன்மையான் என்று உரைக்கின்றார்.
இப் பாட்டின்கண் ஆசிரியர் பரணர் உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட் சென்னியின் காலாட்படை குதிரைப்படை யானைப்படை தேர்ப்படை யென்ற நான்கும் போருழந்து சிறக்கும் பெருமையைப் புகழ்ந்து தேர்மீது தோன்றும் அவனை நீ மரக்கடல் நிவந்தெழுதரு செஞ் ஞாயிற்றுக் கவினை என்றும் நீ இத்தன்மையாக நின்னைப் பகைத்தோருடைய நாடு அழியுமென அதன் அழிவுக்கிரங்கி தாயில் தூவாக் குழவி போல ஓவாது கூவும் என்றும் கூறுகின்றார்.
உறை வாள் வலந்தர மறுப்பட்டன வாள் வெற்றியைத் தருதலாற் குருதிக்கறை பட்டன செவ்வானத்து வனப்புப் போன்றன செக்கர்வானத்தினது அழகை யொத்தன தாள் களங்கொளக் கழல்பறைந்தன கால் புடைபெயர்ந்து போர் செய்து களத்தைத் தமதாக்கிக் கொள்ளுதலால் வீரக்கழல் அருப்புத்தொழில் பறைந்தவை கொல்லேற்றின் மருப்புப் போன்றன கொல்லும் ஆனேற்றினது கோட்டை யொத்தன தோல் துவைத் தம்பின் துளை தோன்றுவபரிசைகள் ஒலித்துத் தைத்த அம்புகளால் துளை தோன்றுவன நிலைக்கு ஓராஅ இலக்கம் போன்றன நிலையிற் றப்பாத இலக்கத்தை யொத்தன மா எறிபதத்தான் இடம் காட்ட குதிரைகள் எதிரியை யெறியும் காலமுடையான் இடவாய் வலவாயாகிய இடத்தைக் காட்ட கறுழ் பொருத செவ்வாயான் முகக்கருவி பொரப்பட்ட செவ்வாயை யுடைமையான் எருத்து வவ்விய புலி போன்றன மான் முதலாயினவற்றின் கழுத்தைக் கவ்வி யுதிரம் உவற்றியுண்ட புலியை யொத்தன களிறு களிறுகள் கதவெறியாச் சிவந்து உராஅய் கதவை முறித்து வெகுண் டுலாவி நுதி மழுங்கிய வெண்கோட்டான் நுனை தேய்ந்த வெளிய கோட்டையுடைமையான் உயிர் உண்ணும் கூற்றுப் போன்றன உயிரையுண்ணும் கூற்றை யொத்தன நீயே நீதான் அலங்குளைப் பரீஇ இவுளிப் பொலந் தேர்மிசை அசைந்த தலையாட்டமணிந்த கதியையுடைய குதிரையாற் பூட்டப்பட்ட பொற் றேரின் மேலே பொலிவு தோன்றி பொலிவொடு தோன்றுதலால் மாக்கடல் நிவந்து எழுதரு செஞ் ஞாயிற்றுக் கவினை கரிய கடலின்கண்ணே யோங்கி யெழுகின்ற செய்ய ஞாயிற்றினது ஒளியையுடையை அனையை யாகன்மாறு அத்தன்மையையாதலால் தாயில் தூவாக் குழவிபோல தாயில்லாத உண்ணாக் குழவி போல ஓவாது கூஉம் ஒழியாது கூப்பிடும் எஇன் உடற்றியோர் நாடு நின்னைச் சினப்பவருடைய நாடு எ று.
செஞ்ஞாயிற்றுக் கவினையென்ற துணையும் மன்னவன் புகழும் ஓவாது கூஉம் நின் உடற்றியோர் நாடென ஒன்னார் நாடழி பிரங்கலும் ஓதலான் இது கொற்றவள்ளை யாயிற்று.
வீரரணியும் கழல் முல்லையரும்புபோல வேலைப்பாடமைந்தவையாதலால் அவை வீரர் தம்முடைய காலை முன்னும் பின்னும் பக்கத்தும் புடை பெயர்த்துவைத்துத் தாவடியிட்டுப் பொருங்கால் பிறர் கழலோடும் நிலத்திற் கிடக்கும் பிறவற்றோடும் உடைப்புண்டு அரும்புகள் உதிர்ந்து மழுங்கி விடுதலைப் பறைதலென்று கூறுகின்றாராதலால் போரின்கண் களத்தைத் தமதாக்கிக் கொள்ளும் முயற்சியில் வீரர் கழல்கள் பறைந்து மழுங்குதல் கண்டு கனங்கொளக் கழல் பறைந்தன என்றார்.
இவன் தன் அரசியலைக் கொங்குநாட்டுக் கருவூர்வரையில் நிலவச்செய்து அந்நகர்க்கண்ணே அரசுகட்டிலேறி முடிசூடிக்கொண்ட சிறப்புப்பற்றி கருவூரேறிய ஒள்வாட் கோப்பெருஞ் சேர லிரும்பொறை யென வழங்கப்படுகின்றான்.
இதன்கண் அவர் கோப்பெருஞ் சேர லிரும்பொறையைக் கண்டு அவனது தோற்றப் பொலிவை வியந்து தனக்குச் செய்ததுபோலப் பிறர்க்கும் இன்பம் செய்யும் இயல்பு குன்றாதிருப்பது காரணமாக இத் தோற்றப் பொலிவு க்குறைவாலும் சிற்றினச் சேர்க்கையாலும் மக்கள்பால் அளியின்மையாலும் குன்றுமென நினைத்து பெரும நீகானக நாடனாதலால் செல்வக்குறைவிலை ஆதலால் நீ நிரயங்கொள்ளும் சிற்றினத்தைச் சேராது நாட்டினைக் குழவி வளர்ப்பாரைப் போலப் பாதுகாப்பாயாக என அறிவுறுத்துகின்றார்.
சேரமான் கருவூரேறிய ஒள்வாட் கோப்பெருஞ் சேர லிரும்பொறையைக் கண்டஞான்று நின்னுடம்பு பெறுவாயாகென அவனைக் சென்று கண்டு தம்முடம்பு பெற்றுநின்ற நரிவெரூஉத்தலையார் பாடியது.
உரை எருமையன்ன கருங்கல் இடைதோறு எருமை போலும் வடிவையுடைய கரிய கற்பொருந்திய இடந்தோறும் ஆனிற் பரக்கும் யானைய பெற்றம்போலப் பரக்கும் யானையை யுடையவாய முன்பின் கான் அக நாடனை வலியையுடைய காட்டிற்குள்ளாகிய நாட்டினையுடையாய் பெரும நீ ஆகலிந் நீ இங்ஙனம் பகைவரான் அணுகப்படாத இயல்பாகிய பெருஞ் செல்வத்தை யுடையனாதலால் நின் ஒன்று மொழிவல் நினக்கு ஒரு காரியஞ் சொல்லுவேன் அதனைக் கேட்பாயாக அருளும் அன்பும் நீக்கி அருளையும் அன்பையும் நீக்கி நீங்கா நிரயங் கொள்பவரோடு ஒன்றாது பாவஞ்செய்தாரை நீங்காத நரகத்தைத் தமக்கு இடமாகக் கொள்பவரோடு பொருந்தாது காவல் நீ காக்கப்படும் தேயத்தை குழவி கொள்பவரின் ஓம்பு மதி குழவியை வளர்ப்பாரைப் போலப் பாதுகாப்பாயாக அளிது அது அளிக்கத்தக்க தொன்று அக்காவல் பெறல் அருங்குரைத்து அது பெறுதற் கரிது எ று.
இனி ஓகாரத்தைப் பிரித்து வினா வாக்கிப் கோப்பெருஞ்சேர லிரும்பொறையைக் கண்டஞான்று நின்னுடம்பு பெறுவாயெனத் தம்முடம்பு பெற்றமை தோன்ற நீயோவென வினாவினாராக்கி யுரைப்பாரு முளர்.
காவல் குளவி கொள்பவரின் ஓம்பையென்றமையால் செவியறிவுறுாஉவும் அருளும் அன்பும் நீக்கி நீங்கா நிரயங்கொள்பவரோ டொன்றா தென்றமையால் பொருண்மொழிக் காஞ்சியுமாயிற்று.
விளக்கம் பல எருமைகட்கிடையே விரவி நின்று மேயும் புசுக் கூட்டம்போலக் கருங்கற்பாறைகட்கிடையே விரவி யானைக்கூட்டம் காணப்படுகிற தென்பதை எருமை யன்ன கருங்கல் லிடைதோறானிற் பரக்கும் யானைய என்றார்.
கானக நாடனை நீயோ வென்பது காட்டிற்குள்ளாகிய நாட்டினையுடையோன் நீதானோ வென்று பொருள் கொள்ளவும் இடந் தருதலின் ஓகாரத்தைப் பிரித்து நீ கானக நாடனையோ என வினாவினாராக்கி யுரைப்பாரு முளர் என்றுரைத்தார் கோப்பெருஞ் சேர லிரும்பொறையைக் காணில் உடம்பு பெறுவையெனச் சான்றோர் தமக்குரைத்தவாறே நரிவெரூஉத்தலையார் அவனைக் கண்டு தம்முடம்பைப்பெற்று அதனால் உண்டாகிய வியப்பால் சான்றோரால் உரைக்கப்பட்ட கானக நாடனாகிய கோப்பெருஞ்சேரலிரும்பொறை நீயோ என்றா ரெனப் பொருள்கொள்வாரு முண்டு என்பதாம்.
இனி இப்பாட்டை வாயுறைவாழ்த்தாகக் கொண்ட நச்சினார்க்கினியர் இதனுள் நிரயங் கொள்பவரோ டொன்றாது காவலை யோம்பென வேம்புங் கடுவும்போல வெய்தாகக் கூறி அவற் குறுதி பயத்தலின் வாயுறை வாழ்த்தாயிற் றென்றார்.
கானக நாடென்றது காவலும் செல்வமும் உடைய நாடென்பது பட நிற்றலின் அதற்கேற்ப ஆகலின் என்றவிடத்து இங்ஙனம் பகைவரா னணுகப்படாத என்பது முதலிய சொற்களைப் பெய்து கூறினார்.
இவனை வாழ்த்தும் சான்றோர் பஃறுளியாற்று மணலினும் பலயாண்டு வாழ்க என வாழ்த்துதலால் இவன் குமரிக் கோடும் பஃறுளியாறும் கடல் கொள்ளப்படுதற்கு முன்பே நம் தமிழகத்தில் இருந்தவனென்பது பெறப்படுகிறது.
இப் பாண்டியனைப் பாடும் காரிகிழார் காரி யென்னும் ஊரினர் இவ்வூர் தொண்டைநாட்டிலுள்ளதென்றும் இப் போது இதற்கு இராமகிரியென்று பெயர் வழங்குகிற தென்றும் கூறுப.
இப் பாட்டின்கண் ஆசிரியர் காரிகிழார் பாண்டியனை நோக்கி வேந்தே நினக்கு எல்லா உலகினும் உருவும் புகழும் உண்டாகுக நின் கோல் ஒருதிறம் பற்றாது நடுநிலை நிற்க நின் படைகுடி முதலியன சிறக்க பகைப்புலத்து வென்ற நன்கலங்களைப் பரிசிலர்க்கு வழங்கி புயர்வதோடு முக்கட்செல்வன் நகர்வலம் செய்தற்கண் நின் குடை பணிக நான்மறை முனிவர் கைகவித்து வாழ்த்துங்கால் நின் சென்னி தாழ்க பகைப்புலத்துச் சுடுபுகையால் நின் கண்ணி வாடுக மகளிர் கூட்டத்திற் சினமின்றி மெல்லியனாகுக மதியமும் ஞாயிறும்போல இந் நிலமிசை மன்னுவாயாக எனச் சொல்லி வாழ்த்துகின்றார்.