sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி இளைஞர்களின் கடும் எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் தமது சட்டவாக்கத்துறை பிரதிநிதிகள் குறித்த சத்தியப்பிரமாணத்தை எடுத்து தேசிய அரசு சபைக்குச் செல்ல அனுமதியளிக்கும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது.
தமிழர்களின் பிரதிநிதிகளும் முதலாவது குடியரசு அரசியல் யாப்பின் கீழ் சத்தியப்பிரமாணம் செய்தமையானது தமிழ் மக்கள் அதனை ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்ற பிம்பத்தை தோற்றுவிப்பதாக அமையும் என்பது இளையோர் தரப்பின் வாதமாக இருந்தது.
தமிழ் மக்களின் எந்தவொரு அபிலாஷைகளுக்கும் இடமளிக்காத அதேவேளையில் எல்லாச் சமரச முயற்சிகளுக்கான வாயில்களையும் அடைத்துவிட்டுள்ள இந்தப் புதிய அரசியலமைப்பை தமிழ் மக்கள் எந்தவகையிலும் ஆதரிக்க முடியாது என்பதே அவர்களது நிலைப்பாடாக இருந்தது.
சட்டவாக்க சபையிலிருந்து வெளியேறி வெகுஜனப் போராட்டமொன்றை முன்னெடுக்க வேண்டும் என இளைஞர்கள் தமது பிரதிநிதிகளுக்கு அழுத்தம் தந்தனர்.
இந்த நிலையில் தமிழ் பிரதிநிதிகளும் சத்தியப்பிரமாணம் செய்தமையை அரசாங்கம் தமக்குச் சாதகமானதொன்றாகவும் தமிழ் மக்கள் புதிய அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டதாகவும் காட்டிக்கொண்டது.
தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளை அரசாங்கம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால் இடைத்தேர்தல் நடத்தட்டும் அதில் தமிழ் மக்கள் புதிய அரசியலமைப்பு தொடர்பான தமது நிலைப்பாடு என்னவென்பதைப் புரியவைப்பார்கள் என்று சொன்னார் செல்வநாயகம்.
நடைபெற்ற விடயங்களைக் கருத்தில்கொள்ளும் போது என்னுடைய கொள்கையானது இலங்கை தமிழர்களுக்கு தாம் அடிமை இனமாக இருக்கப் போகிறார்களா சுதந்திர மக்களாக இருக்கப் போகிறார்களா என அவர்களுடைய எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் உரிமை இருக்கிறது.
அரசாங்கம் தோற்குமானால் அது தன்னுடைய கொள்கையையும் அரசியலமைப்பையும் தமிழ் மக்கள் ஆதரிக்கிறார்கள் என்று சொல்லுவதை நிறுத்த வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டார்.
ஏனெனில் சிங்களபௌத்த தலைமைகள் பிரித்தானியரைப்போல நாகரிகமடைந்தவர்களாக இல்லை என்று அவர்கள் கருதினார்கள் என பேராசிரியர்.ஏ.ஜே.வில்சன் குறிப்பிடுகிறார்.
நாம் இந்த நாட்டிலே மரியாதையோடு வாழ வேண்டுமென்றால் நாம் இந்த அரசியலமைப்பை எதிர்க்க வேண்டும் இல்லையென்றால் நாம் அடிமைகளாக வாழவேண்டியதுதான் என்று அந்தக் கூட்டத்தில் செல்வநாயகம் பேசினார்.
இலங்கைத் தமிழ்ச் சமூகமானது அதிலும் குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத் தமிழ் சமூகமானது காலனித்துவக் காலகட்டத்திலிருந்து கல்விச் சமூகமாக தன்னை வடிவமைத்திருந்தது.
தன்னுடைய பிரதான வாழ்வாதாரமாக கல்வியினாலும் விளையும் தொழில்வாய்ப்பை குறிப்பாக அரசதுறை வேலைவாய்ப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டது.
அதனால்தான் இலங்கையின் காலனித்துவ வரலாற்றிலும் சுதந்திரத்தின் பின்னரும் கூட மிக முக்கிய பதவிகளிலும் மருத்துவம் பொறியியல் சட்டம் மற்றும் சிவில் உத்தியோகத்திலும் தமிழர்கள் குறிப்பிடத்தக்க நிலையிலிருந்தனர்.
தரப்படுத்தலின் மூலம் பல்கலைக்கழக அனுமதிகள் தொடர்பில் வெளிப்படையாக இன ரீதியாக ஓரவஞ்சனையை அரசாங்கம் நடைமுறைப்படுத்தியது.
ஏனெனில் கல்வி என்பது தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் வாழ்வின் உயிர்நாடியாக இருந்தது தாம் திட்டமிட்டமுறையில் உயர் கல்வியிலிருந்து ஒதுக்கித்தள்ளப்படுகிறோம் என்பதைவிடக் கொடும் வேதனை தமிழர்களுக்கு இருக்கமுடியாது என வோல்டர் ஷ்வாஸ் குறிப்பிடுகிறார்.
ஏற்கெனவே தமிழ் மக்கள் அரச சேவையில் வஞ்சிக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் சிறிமாவோ தலைமையிலான அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் உயர் கல்விக்கும் குந்தகம் விளைவிக்கும் தரப்படுத்தல் நடைமுறையை அறிமுகப்படுத்தியது.
இதனால் அதிக போட்டி நிறைந்த மருத்துவம் பொறியியல் ஆகிய துறைகளுக்கு பெருமளவு மாணவர்கள் வடக்குகிழக்கிலிருந்தும் கொழும்பிலிருந்துமே தெரிவாகினர்.
இந்த நிலையை மாற்றவேண்டும் இனவாரிஃமதவாரி ஒதுக்கீட்டு முறை வேண்டும் என சிங்களபௌத்த அமைப்புக்கள் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கின.
அதாவது குறித்த துறைக்கு பல்கலைக்கழக அனுமதி பெறுவதற்கு சிங்கள மாணவர்கள் பெற வேண்டிய புள்ளிகளைவிட தமிழ் மாணவர்கள் பெற வேண்டிய புள்ளிகள் அதிகமாக இருந்தன.
இரு இன மாணவர்களும் பரீட்சையை ஒரே மொழியில் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருப்பினும் இருவருக்குமான வெட்டுப்புள்ளிகளில் அதே வேறுபாடு இருந்தது.
இந்த நடவடிக்கை பற்றி குறிப்பிட்ட கே.எம்.டீ சில்வா இது ஐக்கிய முன்னணி அரசு இலங்கையின் இனஉறவுக்கு ஏற்படுத்திய பெருந்தீங்கு என்கிறார்.
வெளிப்படையான இனவாரி ஒதுக்கீட்டு முறைக்கு பதிலாக மறைமுகமாக அதனைச் சாத்தியமாக்குவதாகவே மாவட்ட ஒதுக்கீட்டு முறை அமைந்தது.
தகுதி அடிப்படையில் அதிக புள்ளிகள் பெற்று வந்த தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகம் செல்வதை மட்டுப்படுத்துபவையாகவே இந்த ஒவ்வொரு முறைகளும் இருந்தன.
இது பற்றி குறிப்பிடும் பேராசிரியர்.சீ.ஆர்.டீ சில்வா அடுத்தடுத்து வந்த ஒவ்வொரு மாற்றமும் சிங்களவர்களுக்கு நன்மை பயப்பனவாக இருந்தன இது சிங்கள மக்களிடையே பெரும் ஆதரவு பெற்ற ஒன்றாக மாறியது.
மருத்துவம் பொறியியல் ஆகிய துறைகளில் சிங்கள மாணவர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர தமிழ் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை பெருமளவு வீழ்ச்சி கண்டது என்கிறார்.
இந்த இனவாரி ஒதுக்கீட்டு முறை பல தகுதிவாய்ந்த தமிழ் இளைஞர்கள் பல்கலைக்கழகம் செல்வதைத் தடுத்தமை தமிழ் இளைஞர்கள் கிளர்ந்தெழ முக்கிய காரணம் என தனது இலங்கை இன முரண்பாடு பற்றிய அறிக்கையொன்றில் வேர்ஜீனியா லியரி குறிப்பிடுகிறார்.
இதையே பேராசிரியர் சீ.ஆர்.டீ.சில்வாவும் பல்கலைகழக அனுமதியில் பாகுபாடு என்ற விடயமே யாழ்ப்பாண இளைஞர்களை களத்திலிறங்கிப் போராடச் செய்தது.
பல்கலைக்கழக அனுமதி தொடர்பில் சிறிமாவோ அரசாங்கத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்ட தரப்படுத்தல் கொள்கை தமிழ் மக்களை குறிப்பாக தமிழ் இளைஞர்களைக் கடுமையாகப் பாதித்தது.
ஏற்கெனவே மொழியுரிமை பறிக்கப்பட்ட நிலையில் தமக்கான அரசாங்க வேலைவாய்ப்பு கேள்விக்குட்படுத்தப்பட்ட நிலையில் விரக்தியடைந்திருந்த தமிழ் இளைஞர்களுக்கு இந்தத் தரப்படுத்தல் நடவடிக்கையானது கடுஞ்சினத்தை ஏற்படுத்தியது.
இதுபற்றிக் கருத்துரைத்த சீ.ஆர்.டீ.சில்வா தமிழ் இளைஞர்கள் தமக்கெதிரான இந்த ஓரவஞ்சனை பற்றி கசப்படைந்திருந்தனர்.
சிறுபான்மையினரின் நலனைக் கருத்திற்கொள்ளாத நடவடிக்கைகளும் இனமுரண்பாட்டை எத்தனை தூரம் அதிகரிக்கும் என்பதற்கு இது மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு என்கிறார்.
மறுபுறத்தில் அரசாங்கம் சார்பிலும் சிங்கள இனவாத சக்திகள் சார்பிலும் தரப்படுத்தலுக்கு ஆதரவாக பிரசாரங்களும் வாதங்களும் வதந்திகளும் முன்வைக்கப்பட்டன.
அன்றைய காலப்பகுதியில் தமிழ்மொழி மூலமான பரீட்சகர்கள் தமிழ்மொழி மூலமான மாணவர்களுக்கு ஆதரவாகச் செயற்படுகின்றனர் அவர்களுக்கு நிறையப் புள்ளிகளை வழங்குகின்றனர் என்ற வதந்தி தீயாகப் பரப்பப்பட்டது.
ஆங்கில மொழிமூலத்தில் கல்வி இருந்தபோதே மருத்துவம் பொறியியல் உள்ளிட்ட துறைகளுக்கு தமிழ் மாணவர்கள் தமது திறமையினடிப்படையில் அதிகளவில் அனுமதி பெற்றிருந்தனர்.
தன்னுடைய உயர் கல்வியை அக்வைனாஸ் பல்கலைக்கழக கல்லூரியிலும் பின்னர் பிரான்ஸ் நாட்டுப் பல்கலைக்கழகமொன்றில் புலமைப்பரிசில் பெற்று கல்வி கற்கச் சென்றார்.
சிங்களவர்களுக்கு கலைப்பீடம் தவிர்ந்த ஏனைய துறைகளில் பல்கலைக்கழக அனுமதி போதவில்லை என்ற ஆதங்கம் பல்வேறு சிங்கள இனவாத அமைப்புக்களினால் நீண்டகாலமாகவே முன்வைக்கப்பட்டு வந்தது.
மொழிவாரி ஒதுக்கீட்டில் ஆரம்பித்து பல மாற்றங்களுக்குள்ளாக்கப்பட்டு கடைசியில் மாவட்ட ஒதுக்கீட்டு முறையை அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.
இந்தியாவிலே பிற்படுத்தப்பட்ட மிகப்பிற்படுத்தப்பட்ட பட்டியலிடப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்களுக்கு இடஒதுக்கீடு உண்டு.
இந்த மாவட்ட ஒதுக்கீட்டு முறை ஏற்பட்டதனால்தான் கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு மலையகம் என பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்தும் தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகம் செல்ல முடிந்தது.
இல்லையென்றால் தமிழ் மாணவர்கள் என்ற பெயரில் யாழ்ப்பாண மாணவர்களும் கொழும்பு மாணவர்களும் மட்டுமே பல்கலைக்கழகம் சென்றார்கள் என்று வாதிட்டனர்.
மாவட்டவாரி ஒதுக்கீட்டு முறையினால் தமிழர் பிரதேசங்களில் பின்தங்கிய மாவட்டங்களிலிருந்து மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகம் ஏகியது உண்மை.
ஏனென்றால் தரப்படுத்தலின் பின் ஒட்டுமொத்தமாக தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழக அனுமதி பெறும் அளவு பெரும் வீழ்ச்சியைச் சந்தித்தது.
இலங்கையின் சிங்களபௌத்த அரசியல் பற்றி கருத்துரைப்பவர்கள் பொதுவாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்ற ஒரு விடயம் இலங்கையின் சிங்களபௌத்த பெரும்பான்மை என்பது சிறுபான்மை மனப்பான்மையைக் கொண்டது என்று .
அதாவது சிறுபான்மையினருக்கு தமது இருப்பு நிலைப்பு தொடர்பாக இருக்கக்கூடிய அச்சம் சந்தேகம் எல்லாம் இங்கே பெரும்பான்மையினருக்கு இருக்கிறது.
அதனால்தான் என்னவோ உலகம் முழுவதும் சிறுபான்மையினர் அடக்கியொடுக்கப்பட்டவர்களின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒதுக்கீட்டு முறையை தரப்படுத்தல் என்ற முகமூடிக்குள் பெரும்பான்மையினருக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தினர்.
தரப்படுத்தலினால் உயர் கல்வி வாய்ப்பு தட்டிப்பறிக்கப்பட்ட தமிழ் மாணவர்களுக்கு இருந்த ஒரே மாற்றுவழி வெளிநாட்டில் கல்வியைத் தொடர்தல்.
ஆனால் சிறிமாவோ அரசாங்கத்தின் மூடிய பொருளாதாரக் கொள்கையின் கீழ் கல்விக்கான அந்நிய செலவாணி கொடுக்கல் வாங்கல் அளவு மட்டுப்படுத்தப்பட்டது.
ஆயுதமேந்திய தமிழ் இளைஞர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று பார்க்கிறீர்கள்தானே நான் அஹிம்சையையும் சத்தியாக்கிரகத்தையும் ஹர்த்தாலையும் முன்வைத்தேன் அவர்கள் வன்முறையை முன்வைக்கிறார்கள் உங்கள் பிரச்சினைக்கு ஆயுதம் தாங்கிய வன்முறைதான் தீர்வா என்ற கேள்வி ஈழத் தமிழர்களை நோக்கி பல தளங்களிலும் வீசப்படுவதுண்டு.
சுதந்திர காலத்திலிருந்து இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றைப் பார்த்தோமானால் தமிழ் மக்கள் மீது வன்முறை வெறித்தனமாகக் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட போதிலும் கலவரங்களில் தமிழர்கள் நசுக்கப்பட்டபோதிலும் கூட தமிழ் மக்கள் ஆயுதங்களையோ வன்முறையையோ கையிலெடுக்கவில்லை.
தமது மொழியுரிமை மறுக்கப்பட்டு அதன் விளைவாக தமது வேலைவாய்ப்பு வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்ட போது கூட அஹிம்சையையும் சத்தியாக்கிரகத்தையும் ஹர்த்தாலையும் பேச்சுவார்த்தைகளையும் ஒப்பந்தங்களையுமே தங்கள் அரசியல் ஆயுதங்களாக தமிழ் மக்கள் கைக்கொண்டார்கள்.
பண்டாசெல்வா கிழித்தெறியப்பட்டு டட்லிசெல்வா உடைக்கப்பட்டு முதலாவது குடியரசு யாப்பில் மொழியுரிமை இல்லாது போய் மதத்தில் பௌத்தம் முதன்மை பெற்று தமிழர் இரண்டாந்தரப் பிரஜைகளாக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பின்புலத்தில் தரப்படுத்தல் எனும் ஓரவஞ்சனையானது சத்தியசீலன் தன்னுடைய உரையில் குறிப்பிட்டது போல தமிழ் மக்களின் கடைசி வாய்ப்பும் நம்பிக்கையும் தட்டிப் பறிக்கப்பட்டதாகவே தமிழ் மக்கள் குறிப்பாக தமிழ் இளைஞர்கள் உணர்ந்தார்கள்.
கல்விச் சமூகமொன்றில் உயர் கல்வி வாய்ப்பு தட்டிப் பறிக்கப்படும்போது அந்த இளைஞர்கள் தங்கள் எதிர்காலமே இருண்டதாக சூனியமானதாக உணர்வது யதார்த்தமானதே.
சிறிமாவோவின் ஆட்சியின் கீழ் முதலாவது குடியரசு யாப்பு தரப்படுத்தல் என்பவற்றின் பின் தமிழ் இளைஞர்களிடையே ஏற்பட்ட எழுச்சியும் எதிர்ப்புணர்வும் இந்த விடுதலைக் குழுக்களுக்கு வலுச் சேர்த்தன.
இதனைத் தொடர்ந்து அந்தத் தலைவர்களின் சிலரைக் கொல்லும் முயற்சிகள் சில ஆயுதக் குழுக்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு தோல்வி கண்டதாக சில பதிவுகள் உண்டு.
இந்த கட்டுரைத் தொடரின் நோக்கம் தமிழர்தம் ஆயுதப் போராட்டத்தின் வரலாற்றை ஆராய்வது அல்ல மாறாக தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாஷைகளை அடைவதற்கான அரசியல் வரலாற்றை மீட்டிப்பார்ப்பதாகும்.
அத்தகைய கூட்டங்களில் காசி ஆனந்தன் போன்ற உணர்ச்சிமிகு பேச்சாளர்கள் அன்று சிறிமாவோவின் ஆதரவாளராக இருந்த அல்ப்ரட் துரையப்பா அருளம்பலம் சுப்ரமணியம் ஆகியோரைத் தமிழினத் துரோகிகள் என பகிரங்கமாக முத்திரைகுத்தியதுடன் அவர்கள் இயற்கையாகவோ விபத்தொன்றின் மூலமோ மரணமடையத் தகுதியற்றவர்கள்.
துரோகி முத்திரைக் கலாசாரம் தமிழர் அரசியலுக்கு புதியதல்ல ஆனால் துரோகிகள் கொல்லப்பட வேண்டும் என்ற வன்முறைச்சிந்தனை தமிழர் அரசியலுள் புதிதாக நுழைந்திருந்தது.
ஜீ.ஜீ.பொன்னம்பலம் சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் போன்ற தலைவர்களின் தீர்வு முயற்சிகள் தோல்வி கண்டதன் அல்லது அரசாங்கத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்டதன் விளைவுதான் இன்று தமிழ் இளைஞர்களை மற்றவரையும் அதனுடன் சேர்த்து தம்மையும் அழிக்கவல்ல வன்முறைப் பாதையொன்றை நோக்கி அழைத்து வந்தது.
அடுத்த மூன்று தசாப்தங்களில் இலங்கையில் பாய்ந்த இரத்த வெள்ளத்துக்கு இலங்கையிலுள்ள அனைத்து அரசியல் தலைமைகளுமேதான் பொறுப்பாளிகள்.
இவ்வாறு கைதுசெய்யப்பட்டவர்களுள் அன்றைய தமிழ் இளைஞர் முன்னணியின் செயலாளரான சோமசுந்தரம் மாவை சேனாதிராஜா காசி ஆனந்தன் ஈ.எஸ்.
இந்த இளைஞர்கள்தான் தமிழர்களின் எதிர்கால அரசியலின் கொண்டு நடத்துபவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதை அன்று யாரும் நினைத்துக்கூடப் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.
அன்றைய மலேசியப் பிரதமர் துங்கு அப்துல் ரஹ்மான் ஆரம்பித்து வைத்த மாநாட்டில் உலகெங்கிலுமிருந்து தமிழறிஞர்களும் அதிதிகளும் கலந்துகொண்டனர்.
இலங்கையின் தலைநகர் கொழும்பில் மாநாட்டை நடத்துவதை விட தமிழர்கள் நிறைந்த மண்ணான யாழ்ப்பாணத்தில் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை நடத்தவதுதான் சாலப்பொருத்தமானது என அவர்கள் எண்ணியிருக்கலாம்.
சிறிமாவோ அரசாங்கத்தில் அங்கம் வகித்த ஒரேயொரு தமிழ் அமைச்சரான செல்லையா குமாரசூரியர் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு யாழ்ப்பாணத்தில் நடத்தப்படுவதைக் கடுமையாக எதிர்த்தார்.
ஆனால் ஒழுங்கமைப்புக்குழுவினர் இதனை கருத்திற்கொள்ளாது தமது திட்டத்தின் படி உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டை யாழ்ப்பாணத்தில் நடத்த நடடிவடிக்கைகளை மேற்கொண்டனர்.
மக்களின் அளவு அதிகரித்தமையால் ஏற்பாட்டுக் குழுவினர் நிகழ்விளை வீரசிங்கம் மண்டபத்துக்கு வெளியில் மண்டப வளாகத்தில் திறந்தவெளி நிகழ்வாக நடத்தினர்.
ஏற்கெனவே சிறிமாவோ அரசாங்கம் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டுக்கென தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்த நான்கு பிரமுகர்களை நாட்டினுள் அனுமதிக்காது திருப்பியனுப்பியிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.
அங்கு பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடியதாலும் மழை பெய்யாததாலும் ஒழுங்கமைப்புக் குழுவினர் நிகழ்வை திறந்தவெளி அரங்குக்கு மாற்ற முடிவெடுத்தனர்.
அதனால் உடனடியாக வீரசிங்கம் மண்டபத்துக்கு வெளியில் ஒரு தற்காலிக மேடை அமைக்கப்பட்டு திறந்தவெளி நிகழ்வாக குறித்த நாள் நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டன.
தமிழர் ஐக்கிய முன்னணி இந்தச் சம்பவத்தைக் கண்டித்ததுடன் இதற்கு அல்ப்றட் துரையாப்பாவும் உதவி பொலிஸ் அத்யட்சகர் சந்திரசேகரவுமே காரணம் என்றது.
ஆனால் தமிழ் மக்களின் தாயகத்தின் மத்தியிலே இந்தக் கொடும் வன்முறைச் செயல் இடம்பெற்றதை தமிழ்க் கட்சிகள் கண்டிக்காது விட்டால்தான் அது பிழையாகும்.
உண்மையில் சிறிமாவோ அரசாங்கம் நியாயமாக நடந்திருந்தால் உடனடியாக ஒரு விசாரணை ஆணைக்குழுவை அமைத்து உண்மையைக் கண்டறிந்து இருக்கலாம் ஆனால் சிறிமாவோ அரசாங்கமோ இந்த விடயத்தில் மெத்தனப்போக்கைக் கையாண்டது.
இது ஏற்கெனவே பிரிவினையையும் ஆயுத வன்முறையையும் வேண்டிய தமிழ் இளைஞர்களுக்கும் மேலும் சினத்தை உருவாக்கியிருக்கும் என்பதே யதார்த்தம்.
அல்ப்றட் துரையப்பாவுக்கும் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் நடந்த வன்முறைக்கும் எந்தச் சம்மந்தமுமில்லை சம்மந்தமிரப்பதற்கான எந்த ஆதாரமுமில்லை என கலாநிதி ராஜன் ஹூல் வாதிடுகிறார்.
அடுத்து வரும் வருடங்களில் தமிழ் மக்கள் நிறைய கலவரங்களைச் சந்திக்கவும் நிறைய அடிகளை வாங்கவும் நிறைய இழப்புகளுக்கு ஆளாவதற்கும் இதுவோர் ஆரம்பமாக இருந்தது.
ஒரு புறத்தில் ஆயுதக்குழுவுக்குச் சார்பான பிரசாரங்களும் மறுபுறத்தில் ஆயுதக்குழுக்களுக்கு எதிரான பிரசாரங்களுமே அதிகளவில் காணப்படுகின்றன.
சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்க மற்றும் அவரது தோழர்களின் அரசாங்கம் தமிழர்கள் மீது காட்டிய மெத்தனப்போக்கு இந்தத் தமிழ் ஆயுதக் குழுக்களின் எழுச்சிக்கு உரமிட்டது.
விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவிலான உறுப்பினர்களைக் கொண்ட இந்தச் சிறு குழுக்கள் சிறியளவிலான வன்முறைச் சம்பவங்கள் மூலம் தமது நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்தன.
பஸ்களை எரித்தல் வங்கிக்கொள்ளை நாட்டு வெடிகுண்டுகள் தயாரித்தல் என வன்முறைப் பாதையைத் தேடிச் சில தமிழ் இளைஞர்கள் பயணித்துக்கொண்டிருந்தனர்.
வன்முறை நிறைந்த விடுதலைப் போரொன்றின் பின்னர் கிழக்கு பாகிஸ்தானாக இருந்து அன்று பங்களாதேஷ் என்ற சுதந்திர நாடு பிறந்திருந்தமை இந்த இளைஞர்களையும் அதே பாதையில் செல்லத் தூண்டியது.
அந்தத் தாக்குதல் ஏன் நடத்தப்பட்டது என்று விசாரிக்கக்கூட அரசாங்கம் முன்வராதது தமிழ் மக்களிடையே அதிருப்தியையும் தமிழ் இளைஞர்கள் மத்தியில் கடும் சினத்தையும் உருவாக்கியது.
இந்த இடத்தில்தான் குறித்த தாக்குதலுக்கு சிறிமாவோ அரசாங்கத்தையும் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் யாழ்.
நிச்சயமாக தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் பொலிஸாரால் நடத்தப்பட்ட தாக்குதலுக்கு சிறிமாவோ தலைமையிலான அரசாங்கமே பொறுப்பேற்க வேண்டும் இதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை.
ஆனால் இதற்கு அல்ஃப்றட் துரையப்பாவைப் பலிக்கடாவாக்கியமை தொடர்பில் பல அரசியல் ஆய்வாளர்களும் வேறுபட்ட அபிப்பிராயங்களை முன்வைக்கின்றனர்.
இந்தத் தாக்குதலுக்குப் பின்னணி அல்ஃப்றட் துரையப்பாதான் என்று தமிழ் ஐக்கிய முன்னணியினரின் பிரசாரம் ஒரு புறத்திலிருக்க மறுபுறத்தில் தமிழரசுக் கட்சிக்குப் போட்டியாக இருந்த தமிழ்க் காங்கிரஸ் தமிழரசுக் கட்சியுடன் தமிழ் ஐக்கிய முன்னணியாகச் சங்கமித்துவிட அன்று யாழ்ப்பாணத்தில் தமிழரசுக் கட்சிக்கு சிம்மசொப்பனமாக அல்ஃப்றட் துரையப்பாவே இருந்தார்.
ஆகவே அவரை அரசியல் ரீதியாக வீழ்த்துவதற்காகவே தமிழ் ஐக்கிய முன்னணி தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் தமிழர்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட வன்முறைக்கு அல்ஃப்றட் துரையப்பா மீது பழியைச் சுமத்துகிறது என சில விமர்சகர்கள் தமது கருத்தை முன்வைக்கின்றார்கள்.
ஒழுங்கான முறையில் விசாரணை ஆணைக்குழு ஒன்று அமைத்து சுதந்திரமான ஒரு விசாரணையை சிறிமாவோ அரசாங்கம் நடத்தியிருந்தால் நிச்சயமாக குறித்த சம்பவத்துக்கான காரணங்கள் ஓரளவேனும் புலப்பட்டிருக்கும் ஓரளவேனும் வெளிவந்திருக்கும்.
எந்த விசாரணையையும் நடத்தாதுவிட்டதன் ஊடாக சிறிமாவோ அரசாங்கம் தன்னுடைய பிரதிநிதியான அல்ஃப்றட் துரையப்பாவை பலிக்கடாவாக்கிவிட்டது என்றும் சொல்லலாம்.
பொலிஸார் ஏன் அப்பாவி மக்கள் மீது வன்முறையில் ஈடுபட்டார்கள் இதன் பின்னாலிருந்த அரசியல்கரம் யாருடையது போன்ற கேள்விகள் இன்றுவரை தொக்கி நிற்கின்றன.
டீ க்றெஸ்டர் வி.மாணிக்கவாசகர் மற்றும் முன்னாள் ஆயர் வண.சபாபதி குலேந்திரன் ஆகியோர் சுதந்திர விசாரணையை மேற்கொள்ள அழைக்கப்பட்டனர்.
ஓர் அரசுசாரா விசாரணைக்குழுவுக்கு இருக்கக்கூடிய வரையறைகளுக்குள்ளாகவே விசாரணைகள் நடத்தப்பட்டன ஒருவேளை இதுபோன்ற சுதந்திரமானதொரு விசாரணைக் குழுவினை அரசாங்கம் அமைத்திருக்குமானால் இன்னும் நிறைய உண்மைகள் வெளிவந்திருக்கக்கூடும்.
சிறிமாவோ அரசாங்கத்தில் ஒரேயொரு தமிழ் அமைச்சராக இருந்த செல்லையா குமாரசூரியர் கூட தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் தமிழ் மக்கள் மீது பொலி ஸாரால் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்ட வன்முறையைக் கண்டிக்கவில்லை.
அஹிம்சாவாதி என்றும் ஈழத்துக் காந்தி என்றும் புகழப்படும் சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் இருந்த அதே மேடைகளிலேயே தமிழ் ஐக்கிய முன்னணிக்கு எதிரான அரசியல் தலைவர்கள் தமிழனத் துரோகிகள் என முத்திரை குத்தப்பட்டார்கள்.
அவர்களது மரணம் எப்படி இருக்கவேண்டும் என இளைஞர்களே தீர்மானிக்க வேண்டும் என்று ஆவேசமான வன்முறைப் பேச்சுக்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.
ஆனால் செல்வநாயகத்தை தந்தை என வியந்தழைக்கும் எந்தத் தனயர்களும் கூட இந்த வன்முறையைத் தூண்டும் ஆவேசப் பேச்சைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை.
அடுத்த நிலைத் தலைவராக இருந்த அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்தின் அணுகுமுறை இளைஞர்களைத் திருப்திப்படுத்துவதாக இருந்ததேயன்றி உணர்ச்சிமிக்க இளைஞர்களோடு முரண்பட அன்று அவர் தயாராக இருக்கவில்லை.
இதற்கு முன்பே அல்ஃப்றட் துரையப்பா பிரதி அமைச்சர் சந்திரசிரி போன்ற ஆளுங்கட்சி உறுப்பினர்கள் மீது தாக்குதுல் முயற்சிகள் இந்த ஆயுதக் குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்களால் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன.
தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டு வன்முறைக்குப் பின்பு அல்ஃப்றட் துரையப்பா கொல்லப்பட வேண்டும் என சிவகுமாரன் உறுதியாக இருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.
எதிர்காலத்தில் தமிழ்ப் போராளிகள் பலரினது கழுத்தில் சயனைட் குப்பி தொங்கியதற்கும் பல போராளிகள் சயனைட் விழுங்கித் தற்கொலை செய்துகொண்டமைக்கும் இதுதான் ஆரம்ப ஆதர்ஷ புள்ளி.
பொலிஸ் ஆய்வாளர்களான பஸ்தியாம்பிள்ளை பத்மநாதன் மற்றும் தாமோதரம்பிள்ளை ஆகியோர் ஆயுதக் குழுக்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களைக் கைது செய்யத் தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தனர்.
அமைச்சர் செல்லையா குமாரசூரியர் தமிழ் ஆயுதக் குழுக்களை முளையிலேயே கிள்ளியெறியத் திண்ணம் கொண்டு அதற்கான அழுத்தத்தை பொலிஸாருக்கு வழங்கினார்.
இந்தநிலையில் அரசியல் பரப்பில் தமிழர்களைச் சாந்திப்படுத்த வேண்டிய ஒரு கட்டாயத் தேவையிருப்பதை உணர்ந்த பிரதமர் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்க ஒரு முக்கிய அறிவிப்பை வெளியிட்டார்.
தமிழ் மக்கள் வேண்டியதன் அடிப்படையில் யாழ்ப்பாணத்தில் பல்கலைக்கழக வளாகம் ஒன்றை ஆரம்பிக்கும் அரசாங்கத்தின் முடிவை அவர் அறிவித்தார்.
ஆனால் சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்க பல்கலைக்கழக வளாகம் ஒன்றை யாழ்ப்பாணத்தில் அமைக்கத் திட்டமிட்டமையானது தமிழர்களைப் பிரித்தாளும் தந்திரமாகும்.
திருகோணமலையில் அமைக்க வேண்டும் என தமிழரசுக் கட்சி வேண்டியதை யாழ்ப்பாணத்தில் அமைக்க முடிவெடுத்ததனூடாக சிறிமாவோ அரசாங்கம் தமிழர்களைப் பிரித்தாளும் தந்திரத்தை நடைமுறைப்படுத்தும் தனது பகடைக்காய்களை உருட்டத்தொடங்கியது என சில அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருத்துரைக்கிறார்கள்.
பிரதமர் சிறிமாவின் அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து யாழ்ப்பாணத்தில் பல்கலைக்கழக வளாகமொன்றை ஆரம்பிக்கும் பணிகள் மிகத்துரித கதியில் இடம்பெறத் தொடங்கின.
ஆயுதக் குழுக்களும் தமிழ் இளைஞர்களும் குறித்த நிகழ்வையும் பிரதமர் கலந்துகொள்ளும் ஏனைய நிகழ்வுகளையும் புறக்கணிக்கவும் அதேவேளையில் சிறிமாவோ தலைமையிலான இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு தமது எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கும் வகையில் கறுப்புக்கொடி ஆர்ப்பாட்டமொன்றை நடத்தவும் அழைப்பு விடுத்தனர்.
இந்த இளைஞர்களின் விருப்பத்துக்கு மாறாகச் செயற்படக்கூடிய வல்லமை அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை எனச் சில அரசியல் விமர்சகர்கள் கருத்துரைக்கும் அதேவேளை சிலரோ அவர்கள் தம்மால் செய்ய இயலாத சிலதைச் செய்வதற்கு தாம் அமைதியாக இருந்துகொண்டு இந்த இளைஞர்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள் என விமர்சிக்கின்றனர்.
அரசாங்கத்தின் தமக்கெதிரான திட்டமிட்ட தொடர் அநீதிகளாலும் ஓரவஞ்சனையினாலும் கொதித்தெழுந்த தமிழர்களை ஆற்றுப்படுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் பிரதமர் சிறிமாவுக்கு ஏற்பட்டிருந்தது.
தெற்கிலும் சிறிமாவோ அரசாங்கத்தின் பிரபல்யம் குறைவடைந்து கொண்டே வந்ததுடன் எதிர்க்கட்சியான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி டட்லி சேனநாயக்கவின் மரணத்தின் பின்னர் அதன் புதிய தலைவராகப் பொறுப்பேற்றிருந்த ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தனவின் கீழ் மிகச் சிறப்பாகச் செயற்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
இந்நிலையில் யாழ்ப்பாணத்தில் பல்கலைக்கழக வளாகமொன்றை உருவாக்குவது தமிழ் மக்களை ஆற்றுப்படுத்தும் என சிறிமாவோ அரசாங்கம் எண்ணியிருக்கலாம்.
சிவகுமாரனின் மரணம் சத்தியசீலனின் கைது குட்டிமணி மற்றும் தங்கதுரை ஆகியோர் தமிழ்நாட்டுக்குத் தலைமறைவாகியமை என்பவற்றைத் தொடர்ந்து தமிழ் இளைஞர்களின் ஆயுதக்குழுக்களில் பெரும்பாலானவை செயற்படாத சூழல் காணப்பட்டது.
இச்சூழலில் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் தலைமையிலான டி.என்.டி என்றழைக்கப்பட்ட தமிழ் புதிய புலிகள் அமைப்பு மட்டுமே இயங்கிக்கொண்டிருந்தது.
கறுப்புக் கொடிப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க அழைப்பு விடுத்ததுடன் அதிரடியான குண்டுத்தாக்குதல்களையும் நடத்தி தமது எதிர்ப்பைக் காட்டத் தீர்மானித்தது.
ஈழத்துக் காந்தி என்று அவரது ஆதரவாளர்களால் புகழப்பட்ட செல்வநாயகம் தலைமையிலான தமிழ் ஐக்கிய முன்ணியிடமிருந்து இவற்றுக்கு எந்த நேரடி எதிர்ப்பும் வரவில்லை.
தமிழ் புதிய புலிகள் அமைப்பின் மறைமுக இயக்கு கரமாக தமிழ் ஐக்கிய முன்னணியின் சில தலைவர்கள் இருந்தார்கள் எனக்குறிப்பிடுவோரும் உள்ளனர்.
எது எவ்வாறாயினும் இக்காலப்பகுதியில் தமிழ் ஐக்கிய முன்னணித் தலைவர்கள் இந்த ஆயுதக்குழு இளைஞர்களுடன் முரண்படவில்லை அல்லது முரண்பாட்டைக் காட்டிக்கொள்ளவில்லை என்பது நிதர்சனம்.
யாழ்ப்பாணச் சந்தை ரயில் நிலையம் காங்கேசன்துறை பொலிஸ் நிலையம் அரசாங்கத்தின் பங்காளிக்கட்சியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியற்குழு உறுப்பினர் வி.பொன்னம்பலத்தின் இல்லம் இவரே பிரதமரின் மொழிபெயர்ப்பாளராகச் செயற்பட்டார் உட்பட யாழெங்கும் ஏறத்தாழ ஆறு இடங்களில் குண்டு வெடிப்புக்கள் நடத்தப்பட்டன.
முன்பு டட்லி சேனநாயக்க யாழ்ப்பாண வருகை தந்தபோது அவருக்கு அமோக வரவேற்பினை தமிழ்த் தலைமைகளும் தமிழ் மக்களும் வழங்கியிருந்தனர்.
ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் யாழ்ப்பாணக் காரியாலயத்தில் பிரதமர் சிறிமாவோவுக்கு வரவேற்பளிப்பதற்கு ஆட்சேர்க்க அமைச்சர் குமாரசூரியரும் அல்ப்றட் துரையப்பாவும் பகீரதப் பிரயத்தனம் செய்தும் பெருமளவு வெற்றி கிட்டவில்லை.
ஆனால் இதேவேளை ஆங்காங்கே நடந்த சிறு குண்டுவெடிப்புக்கள் தமிழ் இளைஞர்கள் செல்லத் தயாராக இருந்த வன்முறையும் அழிவும் நிறைந்த பாதையை உணர்த்துவதாக இருந்தது.
தனிச்சிங்களச் சட்டம் முதல் ஏறத்தாழ இரண்டு தசாப்தகாலமாக தமிழ்த் தலைமைகளின் அஹிம்சை வழிப் பயணத்தை அலட்சியம் செய்ததன் விளைவை எதிர்நோக்க வேண்டிய சூழலில் அரசாங்கம் இருந்தது.
எது எவ்வாறாயினும் தமிழ் மக்கள் நீண்டகாலமாக வேண்டிய தமிழர் பிரதேசத்தில் ஒரு பல்கலைக்கழக வளாகம் கிடைத்தமை குறிப்பிடத்தக்கதொரு விடயம்.
அன்றைய தேர்தல் நடைமுறைகளின் கீழ் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி வெற்றிடமாகுமிடத்து அந்த குறித்த தொகுதியிலே இடைத் தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும்.
ஆனால் சிறிமாவோ அரசாங்கம் செல்வநாயகத்தின் பதவி விலகலால் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தை நிரப்பும் இடைத் தேர்தலை நடத்துவதைத் தாமதித்தது.
இதற்கிடையில் தமிழ் மக்களிடையே தமது அரசாங்கத்துக்கெதிராக ஏற்பட்டிருக்கும் எதிர்ப்பலையைச் சாந்திப்படுத்த வேறும் சில நடவடிக்கைகளை சிறிமாவோ முன்னெடுக்கத் தலைப்பட்டார்.
அப்போது பல்கலைக்கழக அனுமதி தொடர்பில் நடைமுறையிலிருந்த தரப்படுத்தல் முறையை ஆராய்ந்து மாற்றியமைக்க பீற்றர் கெனமன் தலைமையிலான குழுவினர் முன்மொழிந்திருந்த மாவட்ட ஒதுக்கீடு அடிப்படையிலான தரப்படுத்தல் முறையை சிறிமாவோ அறிமுகப்படுத்தியது.
இதன் விளைவாக யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து பல்கலைக்கழகம் செல்லும் மாணவர் தொகை பாதிப்படைந்தாலும் தமிழ் பேசும் ஏனைய மாவட்டங்களிலிருந்து மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகம் செல்லும் அளவு அதிகரித்திருந்தது.
ஆயினும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்ப்பின் தரப்படுத்தலுக்கு முன் தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழக அனுமதி பெற்ற அளவை விட தரப்படுத்தலுக்குப் பின் தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழக அனுமதி பெற்ற அளவு பெரிதளவு குறைந்திருந்தது.
ஆனால் தமிழர் பிரதேசத்தில் யாழ்ப்பாணத்தைத் தாண்டி ஏனைய மாவட்ட மாணவர்களும் பல்கலைக்கழகம் செல்லும் வாய்ப்பை தாம் அதிகப்படுத்தினோம் என சிறிமாவோ அரசாங்கம் சார்பில் கூறப்பட்டது.
மேலும் தமிழ் பரீட்சகர்கள் தமிழ் மாணவர்களுக்கு அதிக புள்ளிகள் வழங்குகின்றனர் என்ற குற்றச்சாட்டு தொடர்பில் பதிலளித்த கெனமன் குழு தனது அறிக்கையில் பித்தலாட்ட வகையில் திட்டமிட்டு ஒரு குறிப்பிட்ட மொழிப்பிரிவு முழுவதற்கும் புள்ளிகளைத் திரிபுபடுத்தி வழங்குதல் என்பது சாத்தியமானதோ நடைறைச்சாதகமானதோ இல்லை என்று குறிப்பிட்டதுடன் மொழிவாரித் தரப்படுத்தலானது சமூகங்களிடையே பொதுப்பரீட்சையின் நேர்மை நம்பிக்கை பற்றி ஐயத்தையும் நம்பிக்கையீனத்தையும் ஆழப்படுத்திவிட்டது என்றும் குறிப்பிட்டது.
காங்கேசன்துறைத் தொகுதி இடைத் தேர்தலில் தமிழ் ஐக்கிய முன்னணியின் வேட்பாளராக வீட்டுச் சின்னத்தில் சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் தேர்தலில் போட்டியிட்டார்.
இந்தத் தேர்தலை செல்வநாயகமும் தமிழ் ஐக்கிய முன்னணியும் தமிழ் மக்கள் தம் மக்களாணையை முழுநாட்டுக்கும் முழு உலகுக்கும் சொல்லத்தக்கதொரு சந்தர்ப்பமாகக் கருதினர்.
ஏறத்தாழ இரண்டு தசாப்தங்களாக ஒற்றையாட்சிக்குள் குறைந்தபட்ச அதிகாரப்பகிர்வுக்காக ஹர்த்தால் நடத்தி எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்கள் உண்ணாவிரதங்கள் என அஹிம்சை வழியில் போரிட்டு பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தி ஒப்பந்தங்கள் போட்டு எல்லாம் தோல்வியடைந்து தமிழ்மொழியும் தமிழ் மக்களும் கையறு நிலையில் இருந்த பொழுதில் தமிழ் இளைஞர்கள் இந்த பிரச்சினையை தம் கையில் எடுத்துக்கொள்ளத் தொடங்கிய பொழுதில் சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் பிரிவினை அதனால் வரும் தனியரசு என்ற விடயத்தை மக்களாணைக்காக முன்வைக்கிறார்.
செல்வநாயகம் பிரிவினை கோரியது தவறு என்றால் பண்டாசெல்வா ஒப்பந்தத்தை கிழித்தெறிந்தது யார் தவறு டட்லிசெல்வா ஒப்பந்தத்தை நடைமுறைப்படுத்தாது ஏமாற்றியது யார் தவறு பெரும்பான்மைத் தமிழர்களின் பிரதிநிதிகளோடு பேச்சுவார்த்தை கூட நடத்தாது சிறிமாவோ அரசாங்கம் எதேச்சாதிகரமாக நடந்தது யார் தவறு தமிழ்மொழிக்கு எந்தவித அந்தஸ்தும் அளிக்காத தனிச்சிங்களச் சட்டத்தில் சொன்னவற்றுக்கு அரசியலமைப்பு அந்தஸ்து வழங்கியது யார் தவறு தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகள் முற்றாக நிராகரித்த புறக்கணித்த முதலாவது அரசியல் யாப்பை தமிழ் மக்களின் எந்தவொரு கோரிக்கையையும் மதிக்காது நிறைவேற்றியமை யார் தவறு பல இனக்கலவரங்களை தமிழ் மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்தது யார் தவறு தரப்படுத்தல் மூலம் தமிழ் மக்களின் உயர் கல்வி வாய்ப்பைத் தட்டிப் பறித்தது யார் தவறு இத்தனையும் தவறு என்றால் செல்வநாயகம் பிரிவினை கோரியது தவறு எனலாம்.
இத்தனை தவறுகளுக்கும் தொடர்ந்து வந்த அரசாங்கங்கள் பொறுப்பேற்குமென்றால் பிரிவினை என்ற தவறுக்கும் செல்வநாயகம் பொறுப்பெடுக்கலாம்.
இங்கு ஒரு விடயம் சுட்டிக் காட்டப்பட்டே ஆக வேண்டும் பிரிவினையோ தனியரசோ அல்லது தனிநாடோ இதுநாள் வரை தமிழ் மக்களின் கோரிக்கையாக இருக்கவில்லை.