sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இப்பார்ப்பான் சேரன்பாற்பரிசில்பெற்று மீளும்போது பாண்டி நாட்டுத் திருத்தங்காலென்னுமூரிற் போதிமன்றத்துத் தங்கியிருந் துழி அவன் ஆண்டுவந்துவிளையாடும்பார்ப்பனச்சிறாரைநோக்கி என் னுடன் வேதமோதவல்லீராயின் ஓதி என்பரிசிற்சிறுபொதியைக் கொள்ளுக என்றளவில் அவ்வூர் வார்த்திகன்புதல்வன் தனக் கொப்ப ஓதலான் அவனைவியந்து தன்பொதியின்கணுள்ள முத்தப் பூணூலத்தகுபுனைகலன் கடகந்தோட்டோடு பிறவும் அச்சிறுவற்குக் கையுறையீத்துப்போக நிகழ்ந்ததுதெரியாது கோத்தொழின்முறை யவர் பாண்டியற்குரிய படுபொருள்கவர்ந்த பார்ப்பானிவனென்று அப்புதல்வன்றந்தையாகிய வார்த்திகனைச் சிறையிலிட அவ்வார்த்தி கன்மனைவி அலந்தழுதேங்கிப் புரண்டுபுலந்துபொங்கினவளாக அது கண்டு ஐயைகோயிற்கதவுதிறவாதாக இதுகேட்டுப் பாண்டியன் மயங்கி கொற்றவைக்குற்றதுஅறிந்துரைமின்னென வார்த் திகனைச் சிறைசெய்தசெய்திகூறக்கேட்டு இறைமுறைபிழைத்த துணர்ந்து வார்த்திகனைப்பொறுத்தருளுமாறு இரந்து அத்திருத்தங் காலையும் வயலூரையும் அவற்கீத்து அவனை நிலந்தோயவணங்கியவள வில் அச்சிந்தாதேவிகோயிற்கதவந்திறந்தது திறந்தவுடன் உறுபொருளேனும் படுபொருளேனும் இனி யுற்றவர்க்குறுதி பெற்றவர்க் காகுமென்று யானைமேன் முரசறைவித்தான்.
அங்ஙனம் என்று கண்ணகியைநோக்கி மதுரைமாதெய்வங்கூறுதலான் இப்பரா சரனீந்த பொருள்காரணமாகச் சிறைப்பட்ட வார்த்திகனைச் சிறை வீடுசெய்து உவப்பித்துக் கலையமர்செல்விகதவந்திறப்பித்தவன் கோவலனைக்கொல்வித்து அரசுகட்டிலிற்றுஞ்சிய நெடுஞ்செழியனே யென்பது நன்றுதெளியப்படும்.
செங்குட்டுவன் நெடுஞ்சேரலாதனுக்கும் சோழன் மணக்கிள்ளி என்பாளுக்கும் பிறந் தமகனென்பது பதிற்றுப்பத்து ஐந்தாம்பத்தாலறியப்படும்.
நெடுஞ் சேரலாதனுக்கும் வேளாவிக் கோமான்பதுபமன்றேவிக்கும் பிறந்த மகன் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனென்பது பதிற்றுப்பத்து ஆறாம் பத்தாலறியப்படும்.
ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் மேல்கடற்கரையை யடுத் துள்ள நறவு என்னும் ஊரின்கண் இருந்தவன் என்பது பதிற்றுப் பத்து ஆறாம்பத்தால் நன்கறியப்படுவது இவ்வாடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனே இளங்கோவடிகளாற்கூறப்பட்ட வேற்சேரனென்ப தற்கும் ஆதரவாகச் சில கூறுவல்.
சிலப்பதிகாரத்து இச்சேரனைப்பற்றியவிடத்துக் குலவுவேற் சேரன் எனவும் நெடுவேற்சேரன் எனவும் வண்டமிழ்மறை யோற்கு வானுறைகொடுத்தவன் எனவும் இவன் கொடைத்திறங் கேட்டுப் பராசரன் சென்றானெனவுங் கூறியுள்ளார்.
செங் குட்டுவற்குமுன்னே இறந்தசேரர்வரிசையில் என்பதனால் இமயவரம்பன்றம்பியையுங்கூறியவாற்றான் அம்முன் னோன்செய்தியாலிவனைச் சிறப்பித்ததன்றி இவன் அவனாகானென்பது நன்குணரப்படுவதாகும்.
ஆறாம்பத்து முதற்பாட்டில் இவ்வாடுகோட்பாட்டுச்சேரலாதனை என்பதனால் இவ் வாடுகோட்பாட்டுச்சேரலாதனை வேலண்ணல்எனக் கூறுதல்கொண்டு இவனைக் குலவுவேற்சேரன் எனவும் நெடுவேற் சேரலன் எனவும் இளங்கோவடிகள் கூறினாரென்றுணரலாம்.
இவற்றால் இவன் தன்னாட்டு இரவலரில்லையாக வழங் கினான் என்றும் அவ் விரவலரைவேண்டிப் பிறர்நாட்டுத்தேடித் தேரைப்போகவிட்டு அவரை அதிலேவரப்பண்ணி அவர்க்குநிரம்பிய துப்புரவனைத்தும் வழங்கினானென்றும் இங்ஙனம் கொடுக்கும் ஆசை யேநிரம்பிய சத்தியகீர்த்திமானிவனென்றும் நன்கறியலாகும்.
வேறி யாரிடனுங்காண்டற்கரிய இவ் வரியபெரிய வள்ளன்மையினையே இளங்கோவடிகள் கொடைத்திறம் என்ற அழகியதொடரான் விளக் கினாரென்று துணியலாம்.
இவன் பார்ப்பார்க்குக் கோதானமும் பூதானமுஞ்செய்து குழவிகொள்வாரிற்குடிபுறந்தந்தவன் என் பது ஆறாம்பத்துப்பதிகத்தாலறியலாம்.
இன்னு மிவனை இரவலர் புன்கணஞ்சும் புரவெதிர்கொள்வன் எனவும் இரவன்மாக்கள் சிறு குடிபெருக வுலகந்தாங்கிய மேம்படுகற்பின் வில்லோர்மெய்ம்மறை எனவும் பாடுதலல்லாமல் வள்ளியையென்றலிற்காண்குவந்திசினே எனச்சிறப்பித்தலையும் ஆண்டுக்காண்க.
வள்ளியையென்றலிற் காண்குவந்திசினே என்னும் அடி குலவுவேற்சேரன் கொடைத்திறங் கேட்டுப் பராசரன்பரிசிற்குச்சென்றான் என்றதற்கு மிகவும் பொருந்த ல் உய்த்துணர்ந்துகொள்க.
இவனைப்பற்றிய முதற்பாட்டில் எனக்கூறுதற்கண் குடபுலமென்றது தன்நகரிக்கு மேல்பாலாம் என்று உரைகாரர் கூறுதலானும் நூலுட் கடல்சேர்கானற்குடபுலம் என்றிருத்தலானும் இவ்வரசனகரிக்குமேற்கே கடல்சேர்ந்தகானற் புலமிருப்பதென்று புலப்படுதலான் இந் நறவூர் கடலாற்பனிக்காது கடலூதையாற்பனிக்கக்கூடிய அளவாக மேல்கடற்பக்கத்துள்ள தென்று தெளிந்துகொள்ளலாம்.
மேற்சொற்றபராசரன் இவ்வேற்சே ரன்கொடைத்திறங்கேட்டு இவனிருக்கும் கடல்சேர்கானற்குடபுல நறவூர்க்குச் சென்றானாதலாற் பாண்டிநாடுகடந்து மலையம்பிற்படப் போனானென்றும் மீளும்போது பாண்டிநாட்டுத்திருத்தங்காலிற் றங்கினானென்றும் உணர்ந்துகொள்க.
சேரன்பாற்சென்றுபோந்த சோணாட்டுப்பராசரன் பாண்டிநாட் டையும் மலையத்தையும் இடைவைத்துக் கடத்தல்காரணம் இஃ தென்று ஆராயாமலே கொங்குநாட்டுள்ள பழையசேரர்தலை நகரை மேற்குத்தொடர்ச்சிமலைப்பக்கத்துள்ள கடல்நாடுகளிலுய்க்க முயன்றனர் பிறர்.
சேக்கிழார் கொடுங்கோளூரை இராமனிருக்குங் காடும் அயோத்திஎன்பதுபோலப் பிற்காலத்துச் சேரர்குலத்தவரிருத் தலைப்பற்றி வஞ்சியென்று வழங்கியதைத்துணையாக்கொண்டு அதனைப் பழைய சேரர்தலைநகரென்று கூறிவிடலாமென்றுதுணிந்து சேக்கிழார் வஞ்சியென்ற ஊர் ஆர்க்குங்கடலங்கரைமேலிருத்தலைநோக்கிப் பழையசேரர்வஞ்சியுங் கடலுடையதானாலல்லது கொடுங்கோளூ ரென்றுசொல்லுதல் பொருந்தாதென்றுகண்டு பழைய சேரர்வஞ்சிக் குங் கடலையுண்டுபண்ணத்தலைப்பட்டனர் பிறர்.
தமிழ்நூல்களில் ஓரூர் கடலடுத்ததாயின் அவ்வூரைச்சொல்லு மிடத்து அது கடலுடைமைவிளங்கவே பாடப்படுமென்பது முசிரி தொண்டி மாந்தை கொற்கை மருங்கூர்ப்பட்டினம் புகார் முதலிய பழைய ஊர்களைப்ப்பற்றி ஆங்காங்குவரும் பாடலகளாற்ரெளியப்படும்.
நேரேகடல் கூறாதொழியினும் கடனிலத்துள்ளதென்றுபுலப்படக் கானலந்தொண்டிதொண்டியங்காணல் என்றாற்போலவேனும் விளங்கப்படாமை நல்லிசைப்புலவர் வழக்கன்று.
இதனுண்மையைத் தமிழ்கற்றாரெல்லாம் நன்கறிப.வஞ்சியைப்பற்றிய பழையபாடல்கள் தமிழில் நூற்றுக்கணக்காகவுள்ளன அவற்றுளொன்றேனுங் கடலு டமைபற்றி வஞ்சியைச்சிறப்பித்ததாக யான் கண்டிலேன்.வஞ்சி யங்கானல் என யாண்டும் பயிலாமை ஈண்டைக்கு நினைக்கத்தகும்.
அவற்றுளொன்றானும் இது கடலுடைமைகாணப்படுதலில்லை.இவ் வாறுகாணப்படாமைமட்டுமன்றுகடலுடைமைக்குவிரோதமான செய்தியொன்றும் அது புலப்படுத்துகின்றது.அஃதாவது இன்ன தென்று காட்டுவல்கடற்கரையிற் சோழர்பெருநகராகிய காவிரிப் பூம்பட்டினம் இந்திரவிழவைமறந்ததனாலுண்டாகிய தேவசாபத்தாற் கடல்கொள்ளப்பட்டதெனவும்அக் கடல்கோளால் நெடுமுடிக்கிள்ளி யாகியசோழன் அவ்வூரைவிட்டுத் தனியேபோயினன் எனவும்ஆங் கிருந்த அறவணவடிகளும் மணிமேகலையினுடையதாயரும் அக் கடல்கோளால் வருந்தாதுபோய் வஞ்சிமாநகரத்துப்புக்கனரெனவும் மணிமேகலை நூல் கூறுகின்றது.இதனை எனவும் வருவனவற்றாலுணுர்ந்துகொள்க.
ஓருர் கடல்கொள்ளும் போதிலோ அன்றி அக்கடல்கோளைத் தெரிந்தபோதிலோ அவ்வூரை விட்டுஓடுவார் கடல்கோளுக்கெட்டாதென்று தாம் தெரிந்துகொண்ட அகநாட்டு ஊர்கட்கே சென்றொடுங்குவரென்பது யான்கூறியறிவிக்க வேண்டுவதன்று.
இக்கேட்டுக்குக்காரணனான சோழனுடையநாடே தம்போன்றமாதவர்க்குத் தங்குதற்குரியதாகா தென்றுகொண்டு சேரநாட்டுவஞ்சியுள் அறவணவடிகள் தாயருடன் புக்கிருந்தனரென்றுய்த்துணரப்படும்.
இனிப் பிறர்நினைக்கின்றபடி இவ்வஞ்சி மேல்கடற்கரைக் கண்ணதாயின் பராசரன்செல்வழியே இவ் வறவணவடிகட்கும் வழி யாதலான் இடையிற் பாண்டிநாட்டுமதுரையிற்றங்காது மற்றுமோர் கடற்கரையூர்க்கே அறவணவடிகள்சென்றாரென்றோமுடியும்.
எனவும் வருவனவற்றாற் காஞ்சிநாடுபஞ்சம்பட்டபோது ஆங்கிருந்த மாதவர் வஞ்சிவந்தெய்தினரென்றும் பின் இவ் வஞ்சியிலிருந்த அற வணவடிகள் தாயருடன் காஞ்சிக்குப்போயினாரென்றும் அறியப்படும்.
காஞ்சிநாட்டையுடைய தொண்டைநாட்டையடுத்துள்ளது கொங்குநாடேயாதலான் காஞ்சி பஞ்சம்பட்டவளவில் அடுத்துள்ள கொங்குநாட்டுவஞ்சியுள் மாதவர் எய்தினரென்பதே பொருந்திற் றாகும்.
பதிற்றுப்பத் துரைகாரர் இருகடலுமென்றடு தன்னதாயமேல்கடலும்பிறநாட்ட தாய்ப் பின்புதான்பொருதுகொண்டுதன்னாடாக்கியநாட்டிற் கீழ்கட லும் எறு.
கருங்களிற்றியானைப்புணர்நிரைபூட்டி யிருகடனீருமொரு பகலாடியென்றது அவ்விருமுந்நீரும் ஒரு பகலிலேவரும்படி யானை களைநிரைத்து அழைப்பித்து ஆடி எறு எனவுரைத்தார்.
சேரன் தன்கோயி லுள்ளதலைநகர் கீழ்கடல்மேல்கடல் இரண்டிற்கும் நெடுந்தூரமாக இருத்தல்காரணமாகவே அவ்விரும்முந்நீரையும் ஒருபகலிலே அழைப் பித்தற்குவகைதேடித் தன் பெருநகர்க்கிருபக்கத்தும் கடல்களி னெல்லைவரை யானைகளைநிரைத்து இருமுந்நீரையுந்தருவித்துக் கொண்டானென்றுணரப்படும்.
அதுவும் ஒரு வீர்ச்செயலாதலான் என்னை யெனின் பகைவர் நிறம்படுகுருதியானன்றி அக் கொற்றவை பலி கொள்ளாளென்பது கேட்கப்படுதலான் அங்ஙனம் அத்தெய்வத்தை வழிபட்டதனையும் ஓர் அரிய செயலாக்கி இப் பெருஞ்செயலோடு கூறினார் எனவறிக.
இவ்வடிகட்குரைகூறுமிடத்து அரும்பதவுரையா சிரியர் அளந்துகடையறியாஎன்பதுமுதல் திறையிடுவார்க்கு அடை என்று சிறார்க்கும் உரைவிளங்க இனிதுரைத்திருக்கவும் அவ் வினிய உரைக்கு உடன்படாது வேறுகூறுவது வஞ்சிக்குக்கடலுண்டு பண்ணுதற்கேயென்று எளிதிலுணரலாம்.
அம்முற்றம் கோயின் முற்றமேயென்பது இறைமகன்செவ்வியாங்கணும்பெறாது அம்முற்றத்தே திறைசுமந்து தெவ்வர்நிற்குந்தன்மைகூறுதலா னுணரப் படும்.
அதுதலைமயங்கியஎன்பதனுடன் தம் கருத்துப்படி இயையாமையைத்தெரிந்தும் வந்து என்றொரு சொல்லை அதன்பின்னேபெய்து சுமந்துவந்து எனப் பிறர்பொருள்கூறி னாரென்று உணர்ந்துகொள்க.
இதனுள் விழுக்கலமனைத்தும் அளந்துகடையறியா வளங் கெழுதாரமொடு காண்வரப்புகழெய்தியமூதூர் என்று கூறியதன் கருத்தும் அளந்துகடையறியாவருங்கலஞ்சுமந்து வளந்தலைமயங்கிய வஞ்சி என்றதன் கருத்தும் பெரும்பாலும் ஒத்தல்காண்க.
இம் மதுரைக்காஞ்சியுரையில் நச்சினார்க்கினியர் நாட்காலத் தேதிறையாகக்கொண்டுவரவந்த சீரியகலங்களும் அத்தன்மையனபிறவும் கங்கை யாகிய அழகிய பேரியாறு ஆயிரமுகமாகக் கடலிலேசென்றாற்போல அளந்துமுடிவறியாதமதுரை எனப்பொருள்கூறினார்.ஈண்டு விழுக்கலம் திறையாகக் கொண்டுவரவந்த சீரியகலங்கள் எனப்பொ ருள்பண்ணப்பட்டதனை நன்றுநோக்கிக்கொள்க.இதற்கேற்பவே சிலப்பதிகாரவரும்பதவுரையாசிரியர் அளந்துகடையறியா என்பது முதல் திறையிடுவார்க்குஅடைஎன்றதனையும் நோக்குக.மதுரைக் காஞ்சியில் விழுக்கலம் என்று கூறியதுதானே ஈண்டு அருங்கலமெ னக்கூறப்பட்டுள்ளது.ஆண்டுக் கலமென்பது மரக்கலமாகாது அணி முதலியபொருள்களயேயுணர்த்தல்போல ஈண்டும் உணர்த்து மென்றுகொள்க.
முன்னே திறையிட்டார் தர வந்த அரியஅணியும்பொன்னுமாகிய பொருள்களைச்சுமத்தல் காரணமாக அளந்துகடையறியா வளந்தலை மயங்கிய வஞ்சிமுற்றத்து யாங்கனும் இறைமகன்செவ்விபெறாது திறைசுமந்துநிற்குந் தெவ்வர்போல என்று பொருள்கொள்க.அருங் கலம் முன்னெ அநுகூலராகப்போந்து திறையிட்டார் தந்தனவாம்.
அவரே முன்னே திரையிடற்குரியராவர்.அவர்தந்ததிறை யாங்க ணும் நிரம்பியதுகாரணமாகவும்அவ்வநுகூலர்க்குக்காட்சியளித்தல் காரணமாகவும் தெவ்வர் இடமும் செவ்வியும்பெறாதவராய்த் திறை யைச்சுமந்து நிற்பாராயினாரெனவுணர்க.
இத்தகையதிறையே வஞ்சியுள் விளங் கிக்கொண்டிருக்குமென்பது கூடார்வஞ்சிக்கூட்டுண்டுசிறந்த வாடா வஞ்சி என்னும் சிலப்பதிகாரவடிகட்கு அரும்பதவுரையாசிரியர் வஞ்சிக்கூட்டு எடுத்துச்செலவிற்கொண்டதிறை அதனாற்பொலிவு பெற்ற கருவூரிலே என்று விளக்கியவாற்றானுணர்க.
இங்ஙனமன்றி வளந்தலைமயங்கியவஞ்சிமுற்றத்து இறைமகன்செவ்வியாங்கணும் பெறாது அளந்துகடையறியாவருங்கலஞ்சுமந்து திறைசுமந்துநிற்குந் தெவ்வர் என அரும்பதவுரையாசிரியர்கருத்தொடுபொருந்த இயைப் பினும் அமையும் திறைதருபொருளுள் அருங்கலங்களும் உண் டென்பதை இவையெல்லாம் ஆராயாது கலம் என்னும் ஒரு சொல்லே பற்றிப் பெருங்கவியரசர்பொதிந்தநயங்கள் பலவற்றையுஞ்சிதைத் துப் பழையநூல்வழக்கிற்கும் உரைவழக்கிற்குமாறாக ஒரு பெருங் கடலை ஈண்டுக்கற்பிப்பது பொருந்தாதென்றுணர்க.
அஃதாவது செங்குட்டு வன் வடநாட்டுக்குப்படையெடுத்துச்செல்லும்போது என்பதனால் தலைவருஞ்சேனையும் புணரியின் விளிம்புசூழ்போதச் சென்று நீலகிரிப்புறத்துத்தங்குதல் அறியப்படுதலான் இச்செங் குட்டுவனூர் மேல்கடற்பக்கத்திருப்பதென்று கருதப்படுமென்பது அங்ஙனங்கருதற்கடனின்மை காட்டுவல் வஞ்சி கடற்கரைக்கண்ண தாயின் வஞ்சியங்கானல் வெண்டலைப்புணரி என விளங்கவுரைப்பர்.
அவ் வூரைநீங்கி அதன் கடலையடைதலையோ ஈண்டுப்பெரும்படையெடுத் துச்செலவுக்கு ஒரு சிறப்பாகக் கவியரசர் எடுத்துக்காட்டினார் அவ் வூரேகடற்கரையினிருக்க அதனைநீங்கிக் புணரியின் விளிம்புசூழ்போத என்று குறுவ தென்னோ.
அவர் நினைக்கின்றபடி குடகடற்கரையி லன்றே சேரர்தலைநகருள்ளதாவது வடநாட்டுப்படையெடுத்தற்குத் தலைநகரின்வடக்குவாயில்வழியாக வடக்குநோக்கிச்செல்லவேண் டியபடையில் தூசிப்படையும் சேனைத்தலைவரும் மட்டும் குடகடல் விளிம்புசூழ்வருவதேனோ?
மற்று வடநாடுபுகநினைந்தசெங்குட்டுவன் வஞ்சிநீங்கி நேரே வடக்கட்புகாது தலைவருஞ்சேனையும் மேல்பாற்புணரியின்விளிம்பு சூழ்போதத் தானும் ஒருங்குடன் செல்லுதற்கு ஏது என்னையெனிற் கூறூவேன்.
செங்குட்டுவன் வடநாடுபுகுவது தமிழரசராற்றலை யிகழ்ந்துபேசிய வடவரசர்க்குத் தமிழ்வலி யிற்றென் றுணர்த்தவும் பத்தினித்தெய்வத்துக்கு இமயமலையிற்கல்கொள்ளவுமாகும்.
இவ்விரு பெருங்காரியங்களையுமேற்கொண்டு பெரும்படையுடன் எழுந்த செங்குட்டுவன் தன் படையினை இடஞ்சுற்றவிட்டுச்செல்லாது தமிழ் நாட்டரசர்வழக்கப்படி வலஞ்சுற்றவிட்டு வடநாடுசெல்ல நினைந்தத னாற் புணரியின்விளிம்புசூழ்போத என்றாரெனவறிக.
தமிழரசர் வட நாட்டுப்படையெழுச்சிக்கண் இங்ஙனம் வலமுறைசெல்லுதலுண் டென்பது எனச் சோழனலங்கிள்ளியைக் கோவூர்கிழார்பாடிய புறப்பாட்டா னறியப்படும்.
இவ்விடத்து உரைகாரரும் கீழ்கடல்பின்னதாக மேல் கடலினது வெளியதலையையுடையதிரை நினதுகுதிரையினதுகுளம் பையலைப்ப வலமாகமுறையேவருதலும் உண்டாமென்று சுழன்று நெஞ்சநடுங்கும் அவலம்பரப்பத்துயிலாதகண்ணையுடையவாயின் வட நாட்டுள்ள அரசுகள் எனக் கூறினார்.
வென்றியேவேண்டி வடநாடு புகுமிடத்துச் சோழன்வலமுறைசெல்வானாயின் வென்றியுடன் தெய்வமங்களத்துக்குக் கல்கோடலையுங்கருதிய சேரன் வலமுறை சென்றான் என்றுகூறுவதே பொருந்தியதாகும்.
மேற்கண்ட புறப் பாட்டிற் சோழனலங்கிள்ளி சேரபாண்டியருடைய இருகுடையும் பின்னாக ஓங்கிய ஒன்றாகிய வெண்கொற்றக்குடையையுடையனாயினா னென்று கேட்கப்படுதலா னிவன் தன்னால் முன்னமேவெல்லப்பட்ட சேரபாண்டியரைவெல்லவேண்டி வலமுறைவருதலுண்டென்று கரு தற்காகாது.
இரு குடையும் பின்படவோங்கிய ஒருகுடை இன்னும் ஓங்கச் சேய்மைக் கண்ணேவிளங்கப் புகழ்வேட்கையைவிரும்பிப் பாடிவீட்டிலிருத் தலையல்லது நின்நகரிருத்தலையுடன்படாயென்று அவனைக்கூறியதுங் காண்க.
சோழன் பாண்டியரைவென்று அப்பாற் சேரரை வென்று பின் வடநாடுசெல்வதை ஆசிரியர்கருதினராயின் அதற்கேற்ற சொற்பெய்து அப்பொருள்விளங்கவுரைப்பர்.
அவ்வாறொன்றுங் கூறாது குணதிசையாளுஞ்சோழன் குணகடல்பின்னாகக் குடகடலின் றிரை அச்சோழனது குதிரையின் குளம்பையலைப்ப வலமுறையாக வருதலுமுண்டாமென்று கூறுதலானும் அவர்க்கது கருத்தன் றென்க.
சிலப்பதி காரத்தும் வஞ்சிநீங்கி வெண்டலைப்புணரிவிளிம்புசூழ்போத என்புழிச் சூழ்போதஎன்றலாற சுற்றிவருதலையேகூறினாரென்று தெளிக.
சேனைத்தலைவரும் தூசிப்படை யும் பழையமுறைப்படி தன்னாட்டை வலஞ்சுற்றவிடுத்துத் தலை வருஞ்சேனையுஞ் சூழ்வராநிற்கையிற் றானுஞ்சென்றுகூடித் தானை யொடு நீலகிரியினெடும்புறத்துத்தங்கினான் என்றுகொள்க.
அத னுள் அவர் படைத்திரளை வரம்பில்வெள்ளம் என்றுகூறி அப் படை திரண்டாற் பகைவர் நாட்டெல்லையின் முற்பாடுசென்றுவிடும் என்னுங்கருத்தாண் நெடுநீர்துறைகலங்கமூழ்த்திறுத்தவியன்றானையொடு என்று சிறப்பித்தலான் ஈண்டும் அவ்வாறே செங்குட்டுவன் படைப்பெருக்கையுணர்த்தவேண்டிப் படைதிரண்ட அளவிற் றலை வருந் தூசிப்படையுங் கடலெல்லையைச்சூழ்வரச்சென்றான் என்றார் எனினுமமையும் இஃததிசயோக்தியெனக்கொள்ளினுமிழுக்காது.
இவ்வாறெல்லாம் ஆராய்ந்துகொள் ளாது வஞ்சிநீங்கி எனத் தெளியக்கூறுதலையும் பொருட்படுத்தாது கடலைக் கருவூர்வஞ்சிக்கணித்ததாகக் கூறப்புக்கார் பிறர்.
மற்றுச் சிலப்பதிகாரத்து இளங்கோவடிகள் வஞ்சியையடுத்து நான்குநிலமும் அணித்தாயிருத்தலைவருணித்து நீர்ப்படைக்காதை யிறுதியிற்கூறினாராலெனிற் கூறுவேன்.
இதன்கண் குறத்தியரெனக் குறிஞ்சிநிலத்தா ரையும் உழவரென மருதநிலத்தாரையும் கோவலரென முல்லைநிலத் தாரையும் பெயர்குறித்து விளங்கவுரைத்த இளங்கோவடிகள் இறுதி யின்மட்டும் நெய்தனிலத்துமாக்கள்பெயராற்கூறாது அஞ்சொற்கிள வியர் என நாகரிகராகவே உரைத்ததன்கருத்து ஆராயத்தகும்.
காவிய ரசனைக்கு எல்லாநிலங்களையும் இயைத்துக்கூறப்புக்க அடிகள் மற்றை மூன்றுநிலனும் உள்ளவாறுகூறி அந்நிலமாக்கள் பெயரெடுத் துரைத்து அவர்பாணியும்வருணித்துப்போந்தவர் நெய்தலணித் தாகாததன்மையான் அந்நெய்தற்பொருளாகியமுத்தத்தை முன்கை மலரவேந்திக் கழங்காடுமகளிரோதையாயத்து வஞ்சிபாடுதும்யா மெனும் அஞ்சொற்கிளவியர்பாணியும் என்று உண்மைபுலப்படுத்திப் போனாரென்க.
இங்ஙனமன்றி நெய்தற்கடல் அணித்தாக இருக்குமா யின் ஆண்டுக்கடனிலமகளிர்பாணியைக் கடலொலியவித்தற்றன்மை யையேனும் கடலொலியையேனும் வருணித்தொழிவர் என்க.
ஈண்டுக்கழங்காடுவார் கடன்முத் தத்தையேந்தியாடுவாரென்றது அவ்வஞ்சியார்க்குக் கடற்செல்வமு முண்டு என்பதைக்குறித்ததன்றிக் கடல் ஊர்ப்புறத்திருத்தல்கருதி யன்றென்க.
சோழன் குளமுற்றத்துத்துஞ்சியகிள்ளிவளவன் இவ் வஞ்சியைமுற்றியிருந்தபோது நல்லிசைப்புலவர்பலர்பாடிய பல பாடல்கள் புறப்பாட்டின்கணுள்ளன.
வஞ்சிகடலுடையது கடலுடையதில்லையென்று துணிவது இஃதொன்றேகொண்டில்லையென்பது பலருமறிவர்.மற்றுக்கூறிய வற்றோடும்பொருந்தவைத்தன்றே இஃதாராயப்படுவது.
பேரறிவாளராகிய இளங்கோவடிகள் மூன்றுநிலங்களிலும் அவ்வந் நிலமாக்கள்பெயரைக்கூறி இந்நெய்தனிலவருணனையில் அந்நிலமாக் களைக் கூறாமல் அந்நிலப்பொருளாகிய முத்தத்தையேவிசேடித்தொ ழிந்து உண்மையைத்தப்பாதுபுலப்படுத்திய அவர்கவித்திறத்தை யானளந்துரைக்கும் வலியிலேன்.அறிவாளரே நுணுகியாரய்ந்து கொள்வாராகுக.கடற்செல்வம்பற்றிக் கடலை ஊர்க்குவிசேடித்தல் நூல்வழக்கேயென்பதும் என நம்பியாண்டார்நம்பிகள் பாடிய பாடலிற் கடற்கூடல் என மதுரையைக்கூறுதலானுணர்க.இது கூடற்குரிய கடற்செல்வத் தைக்குறிப்பதன்றிக்கூடல் கடலேயுடைத்தென்பது கருத்தாகாமை கண்டுகொள்க.
எழுகடலழைத்தகதைகூறினாரெனின் அது தோன்றக் கூறுவாரென்க.கடற்செல்வமுடைமையேகருதிக் கடலுடையதாகவே வருணித்தல் கவிமரபென்பது கடலுக்குநெடுந்தூரத்துள்ள திருச்சுழியற்பதியை கவ்வைக்கடல்கதறிக்கொணர் முத்தங்கரைக்கெற்றக் கொவ்வைத்துவர்வாயார் குடைந்தாடுந்திருச்சுழியல் எனச் சுந்தர மூர்த்திநாயனார்பாடுதலானுணர்க.
இங்ஙனமாகவும் நல்லுரையாளராகிய அரும்பதவுரையாசிரியர் இச் சிலப்பதிகாரத்துரையில் குறிஞ்சிமுதலாகநாலுநிலத்துப்பாணி யும் ஓர்த்துறங்காததேவியென்றது நாலுநிலஅணிமையுங்கூறிற்று எனவுரைத்தார்.அவர் சிறிது நுணுகிநோக்கியிருப்பாராயின் யான் கூறியதனை அவரேகூறினவராவர்.
இனிச் செங்குட்டுவன் வடநாடுபுகுதற்குக் கடக்களியானைப் பிடர்த்தலையேறியவளவில் ஆடகமாடத்தறிதுயிலமர்ந்தோன் பிரசாதங்கொண்டு சிலர்வந்துபரவினரென்பது என்பதனாலறியப்படுதலால் ஈண்டு ஆடகமாடம் என்றது திருவ நந்தபுரம் என்னும் ஊரையென்றுகொண்டு அதனால் சேரர் தலைநகர் திருவநந்தபுரத்துக்கு அணித்தாகுமென்று கூறுவாருமுளர்.இத னுண்மையினை இங்கு ஆராய்வேன்இவ்விடத்து அரும்பதவுரையா சிரியர் ஆடகமாடம் திருவநந்தபுரம் என்றுகூறி இரவிபுரமென்பாரு முளர் என்றுரைத்தார்.இதனா லவ்வுரையாளர்க்கு முன்னமே இம் மாடவிஷயமாக அபிப்பிராயபேதமுண்டென்று தெற்றெனவிளங்கும்.
இரவிபுரமென்பது கருவூர்க்கும்பெயராகுமென்பது யான் பாஸ்கர புரமென முன்னர்க்கூறியவற்றானுணரப்படும்.செங்குட்டுவன் தான் வடநாடு புகுவதைத் தன் அணிநகர்மருங்கே பறையறிவித் தறிவித்தான்.அறைபறையெழுந்தபின் ஆசான் பெருங்கணி அமைச்சர் தானைத்தலைவர்தம்மோடு வடவரசர் தமிழரசரையிகழ்ந்த செய்திகூறி இகழ்ந்தவடவரசர் தலையிற் கடவுட்பத்தினுக்குக் கல் லேற்றிவரேனாயிற் குடிநடுக்குறூஉங்கோலேனாகுக என்று வஞ்சி னங்கூற ஆங்கு ஆசான் அவன்சினந்தணியுமாறு சில சொல்லிய அளவிற் பெருங்கணி எழுந்து இருநிலமருங்கின்மன்னரெல்லாம் நின் றிருமலர்த்தாமரைச்சேவடிபணியும் முழுத்தமீங்கிது முன்னிய திசைமே லெழெச்சிப்பாலையேகென்றேத்த அவ்வமயம் இராத்திரியாய் விட்டபடியால் இரவிடங்கொடுத்த நிரைமணிவிளக்கின் எல்லாருஞ் சூழப் பெருங்களிற்றெருத்தத்தில் வாளுங்குடையும் ஏற்றிவஞ்சியின் புறநிலைக்கோட்டப்புரிசையிற்புகுத்திப் படைத்தலைவர்க்குப்பெருஞ் சோறுவகுத்து அன்றிராத்திரிநீங்கிக் காலைமுரசம் ஒலியெழுந்த வாறே சிவபெருமான்சேவடிசென்னியிற்புனைந்து வடதிசையாத் திரைக்கு யானையேறியபோது ஆடகமாடத்தறிதுயிலமர்ந்தோன் சேடங்கொண்டு சிலர் நின்றேத்தஎன்று கூறப்பட்டுள்ளது.
இதனாற்கணி முகூர்த்தமிஃது என்றவுடன் வாளுங்குடையும் பரஸ்தானப்படுத்தினானென்றும் மறுநாட் காலைமுரசம் ஒலியெழும்போது சிவபிரானை வணங்கி யானையேறினானென்றும் அப்போது திருமால் பிரசாதம் சிலர் கொணர்ந்தனரென்றும் உணரலாம்.
முதனாள் இராத்திரித்தானே முகூர்த்த நிச்சயமாகி வாளுங்குடையும் பரஸ்தானப்படுத்திக் காலையிற் பயணங்கொண்ட சேரன் முன் வந்த இத் திருமால் பிரசாதம் சேரனிருக்குந் தலைநகர்க்கண்ணேயுள்ள திருமால் கோயிலுடையதாகுமா அல்லது தூரத்துள்ள திருவநந்தபுரத் திருமால் கோயிலுடையதாகுமா என்பதே ஈண்டு ஆராயவேண்டுவது.
முதனாளிராத்திரி வாளுங்குடையும் பரஸ்தானப்படுத்தி மறுநாட்காலையிற் புறப்படும் அரசனுளனாக நினைக்குங் கொடுங்கோளூர்க்குத் திருவநந்தபுரம் பிரசாதம் வருதலியலுமா?
முகூர்த்த நிச்சயமான இராத்திரிச்செய்தி திருவநந்தபுரத்துக்குத் தெரிதற்கே இரண்டு மூன்று நாளாகுமே அங்ஙனமாகவும் ஆடகமாடந் திருவநந்தபுரமாதல் எங்ஙனங் கொடுங்கோளூர் வஞ்சிக்குச் சாதகமாகுமோ யானறிகிலேன்.
செங்குட்டுவன் வடநாட்டுப்பயணம் இந்நாளென்று தெரியாவிடினும் பொதுவாகப் புறப்படுவானென்று நாடெங்கும் பறையறைந்த காரணமாகத் தெரிந்துக்கொண்டு திருவநந்தபுரத்தார் முன்னரே புறப்பட்டுப்போந்தார் அவர்போந்த தருணம் செங்குட்டுவன் பயணத்துக்கு ஒத்ததாயிற்று எனக்கூறுவாராயின் அதனையே கருவூர் வஞ்சியே சேரர் தலைநகர் என்பாரும் கூறிக்கொள்ளலாகுமே.
இதனால் ஆடகமாடம் திருவநந்தபுரமென்பது கொடுங்கோளூர்க்கு ஒரு அநுகூலத்தையும் கருவூர்க்கு ஒரு பிரதிகூலத்தையுஞ் செய்யாது பொதுவாக நிற்றல் நன்கறியலாம்.
சிலப்பதிகாரம் வரந்தருகாதையில் தெய்வமுற்றதேவந்திகை என்பாள் செங்குட்டுவன் முன்னே மாடலனை நோக்கி இக்கடவுண் மங்கலங்காண வந்த மகளிருள் அரட்டன்செட்டியின் இரட்டைப் பெண்களிருவரும் ஆடகமாடத்தரவணைத் துயின்றோன் அருச்சகனான சேடக்குடும்பியின்புதல்வியும் இங்குளர் அவரை உன் கரகத்து நீராற்றெளிப்பையாயின் முற்பிறப்புணர்ந்தவராவர்.
இதைக்காண் பாயாக என்றுசொல்ல மாடலனும் அவ்வாறேதெளிக்க அம்மூவ ரும் கண்ணகிபால் அன்புடைய முதியோர்சொல்லாற்புலம்ப அப் போது மாடலன் அரசனைநோக்கி இவ்வரட்டன்செட்டியின் இரட் டைப்பெண்களிருவரும் கண்ணகிதாயும் கோவலன்றாயுமாவர் என் றும் இச்சேடக்குடும்பியின்மகள் மதுரையிற் கோவலனையும் கண் ணகியையும் அடைக்கலங்கொண்ட ஐயை தாய் மாதரியாவள் என் றும் விளக்கிக்கூறுமிடத்துக் எனக்கூறப்பட்டுள்ளதனை அறிஞர் அறிவர்.
இதன்கண் கோவலன் றாயும் கண்ணகிதாயும் ஐயை தாய் மாதரியும் சுவர்க்கம்புகாது இவ் வுலகிற்பிறந்ததற்குக்காரணம் கண்ணகிமேல்வைத்தகாதலே என்பதும் அற்புளஞ்சிறந்தோர்பற்றுவழிச்சேறல் முறையாதலானே இவர் தம்மாற்காதல்செய்யப்பட்ட கண்ணகி அஞ்சாதணுகும் வஞ்சிமூதூரில் அரட்டன்செட்டி இரட்டைப்பெண்களாகவும் சேடக்குடும்பியின் மகளாகவும்பிறந்தனரென்று கூறியிருத்தல் எல்லாரும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
அரும்பதவுரையாசிரியரும் காதலி கண்ணகி என் றும் காதலராகையாலே அறஞ்செய்திலர் அதனாற் காதலியாகிய அஞ்செஞ்சாயல் அஞ்சாதணுகும் வஞ்சிமூதூரிற்பிறந்தார் என் றுரைத்ததையுங் கண்டுகொள்க.
முன்னிருவரும் வணிககுலத்தவ ராதலிற் செட்டிமகளிராயினரென்றும் திருமால்பத்திமையாலாடிய குரவையால் ஆயர்மகள் திருமால்திருவடி பிடிப்பான்மகளாயின ளென்றும் அடிகள் தெளியவுரைத்ததுங்காண்க.
அதனால் அஞ்செஞ்சாயலருகாதணுகும் வஞ்சிமூதூர்மாநகர்மருங்கிற் பொற்கொடி தனமேற்பொருந்தியகாதலின் இருவர்தாயரும் அரட் டன் செட்டிமனைவியின் ஒருவயிற்று இரட்டைப்பெண்களாகத்தோன் றினர்.
ஆயர்மகள் ஆயிழைகாதலின் ஆடியகுரவையின் அரவணைக் கிடந்தோன்றிருவடிபிடிப்பானான சேடக்குடும்பியின்மகளாயினள் என்றேகொள்ளக்கிடத்தல்காண்க.
அஞ் செஞ்சாயலாகிய கண்ணகி அஞ்சாதணுகியது வஞ்சியேயெனவும் அவள்பாற் காதலால் அவளுள்ளவிடத்துப்பிறந்தார்கள் எனவும் அங் ஙனம் அவ்வூரிற்பிறப்பானேனோ என்னும் ஆசங்கையுண்டாகாதபடி அதனைப் பரிகரித்து அற்புளஞ்சிறந்தோர் பற்றுவழிப்படர்தல் புது வதன் றெனவும் அடிகள் விளக்குதல் காண்க.
திருவடிபிடிப்பான்மக ளாகிய ஆயர்மகள் வஞ்சியிற்பிறவாது திருவநந்தபுரத்துப்பிறந்தா ளெனக்கொள்ளின் அவளாற்காதலிக்கப்பட்ட அஞ்செஞ்சாயலாகிய கண்ணகியணுகியது வஞ்சியாதலான் அவள்பற்று அங்கே அவளை யுய்க்குமென்னு நியதியின்மாறி வேற்றிடத்து அவள்பிறத்தற்கு இரண்டு ஏதுக்கள் கூறியுள்ளன.
இதன்கண் ஆயிழைகாதலினாலும் ஆடியகுரவையினாலும் மகளாயினள் என்று கூறியதற்கு ஆயிழைகாதலால் அவ் வாயிழை யணுகிய வஞ்சிமூதூரில் ஆடியகுரவையால் அருச்சகன் மகளாயின ளென்றேகொள்ளக்கிடக்கின்றது.
இடைச்சி இடைக்குலத்திற் பிற வாது திருமால் அருச்சகன் மகளாயினமைக்கு ஆடியகுரவையின் என ஏதுக்கூறுகின்ற மஹாமேதாவியான பெருங்கவியரசர் ஆயிழைகாதலின் என்பதனை வாளாகூறினாரென்பது சிறிதும்பொருந்தாது.
மேல் தாயரிருவரும் அரட்டன் செட்டி மகளிராயினர் என்று கூறிய விடத்தும் பொற்கொடிதன்மேற் பொருந்தியகாதலின் என வஞ்சி மூதூரிற்பிறத்தற்கு ஏதுக்கூறுதல் காண்க.
இவ் வருச்சகன் வஞ்சியூரினனென்று தெளிந்தவாற்றான் இவன் அருச்சிக் கும் அரவணைத்துயின்ற திருமாலும் அவ்வஞ்சியிலே திருக்கோயில் கொண்டருளியமூர்த்தியேயாகுமென்று துணியப்படும் மாதரி ஆயி ழைகாதலின் வஞ்சியிற்பிறந்தாள் ஆடியகுரவையின் றிருமால்பத்தி செய்தற்கேற்ற வைஷ்ணவகுலத்துப்பிறந்தாள் என்று கூறியதன் கருத்தையுற்றுநோக்கின் இவள் கண்ணகிஅணுகியவஞ்சிமூதூரிற் றிருமாலைவழிபடுவாளாய்ப்பிறந்தாள் என்று புலனாகும்.
இவற்றால் சேடக் குடும்பி அருச்சிக்கும் அரவணைத்துயின்றோன்எழுந்தருளிய ஆடக மாடம் வஞ்சியுள் ஆனிலைபோன்றதோர் ஸ்தலவிசேஷமேயென்பது தெற்றெனவுணர்க.
நறையூர்மணிமாடம் நாங்கூர்மணி மாடம் கடந்தையுட்டூங்கானைமாடம் என்பனவெல்லாம் அவ்வவ் வூரிற் கோயிலையேகுறித்தல் கண்டுகொள்க.
விஷ்ணுவுக்கு நிவே தனஞ்செய்தல்லது உண்ணலாகாதுஎன்னும் மிருதிபற்றி இக்ஷு வாகுமுதலியோர் அயோத்தியிற் றம்அரண்மனைக்கண்ணேவைத்து வழிபட்ட தேவகிருகம்போன்றதாய்ச் சேரர் அரண்மனைக்கண்ணே உள்ளது இஃதொன்று எனக்கொள்ளினு மிழுக்காது.
வானவர்வாய்வாட் கோதை விளங்கிலவந்திவெள்ளிமாடத்து என்பதனால் வஞ்சியின் நீராவியையுடைய வெள்ளிமாடம் என ஒன்றிருந்தது நன்குபுல னாகும்.
இதனால் ஆடகமாடம் வஞ்சியின் கண்ணதாதலானே இராத்திரி முகூர்த்தநிச்சயித்து வாளும் குடையும் பரஸ்தானப்படுத்திக் காலை யிற்பயணப்பட்ட செங்குட்டுவற்கு அவன் பயணப்பட்டு யானைமேல் ஏறியதருணத்து அவ்வாடகமாடக்கடவுள்பிரசாதம் நல்கலாயிற் றென நன்குணர்ந்துகொள்க.
மலையில் வேங்கையினீழலிற் குறவரெல்லாங்காண வானவர்போற்றத் தெய் வக்கணவனுடன் விமானத்தேசென்றகண்ணகி வஞ்சியுள் அஞ் சாதுபுகுமாறு என்னையெனிற் கூறுவேன்.
கண்ணகி தீக்கனாக் கண்டதன்பின்னே கோவலனோடுபோய் மதுரைப்புறத்து ஒருகாற் கண்ட தீக்கனா அப்படியே பலித்துவிடுமோ என்னும் அச்சத்தோடே புக்கனள்.
செங்குட்டுவன் கண்ணகியுடன் கோவ லற்கும் கோட்டத்துப் படிமம் வகுத்தான் என்பதும் அக்கோட்டம் வஞ்சியின் புரிசைப்புறத்ததே என்பதும் மணிமேகலையுள் வஞ்சிமா நகர் புக்ககாதைக்கண் எனக்கூறிய அடிகளானும் நன்குணர்ந்துகொள்க.
கோட்டத்துள்ள கடவுட்பத்தினி இந்தமூதூரகத்து என வஞ்சியைச்சுட்டிக்கூறுதலாற் கோட்டம் வஞ்சியின்கண்ணதே என்று தெளியப்படும்.
மணிமேகலை கோட்டத்துக் கடவுட்பத்தினியைவழிபட்டு அவளாற் பலவுந்தெரிந்து கொண்டு வஞ்சி எயிற்புறவிருக்கையிற்போய்ச் சமயக்கணக்கர்தந் திறங்கேட்டு அப்பாற்சென்று புறக்குடிகடந்து அகழியையும் எயிலை யுங்கடந்து நகர்க்குட்புக்கனள் என்று சாத்தனார் மணிமேகலை நூலுட் கூறலால் இப்பத்தினிகோயில் வஞ்சியின் எயிற்புறவிருக்கைக்கும் அப்பாலுள்ளதென்பது நன்குபுலனாகும்.
இனிப் பிறர் செங்குட்டுவன் மலைகாண்குவமென்று வஞ்சிநீங்கிப் போய்ப் பேர்யாற்றங்கரையிற்றங்கிக் கண்ணகிவரலாறுகேட்டு அவளைத் தெய்வமாகவழிபடப் பலரோடுமாராய்ந்துதுணிந்து மீண்டுவஞ்சியுட் புக்கானென்னுஞ்செய்தியிற் செங்குட்டுவன் பேர்யாற்றங்கரைக்கு என்றுபோனானோ அன்றேமீண்டானெனக்கொண்டு அதனாற் பேர் யாற்றங்கரைக்கு அணித்தாகப் பழைய சேரர்தலைநகர்இருத்தல் வேண்டுமென்றுகூறி அங்ங்னமணித்தாகவுள்ளது கொடுங்கோளூராத லான் அதுவே பழைய சேரர்தலைநகர்என்று துணிவாராயினர்.
செங்குட்டுவன் கோப்பெருந்தேவியுடனும் இளங் கோவடிகளுடனும் வில்லவன்கோதையாகிய படைத்தலைவனும் அழும் பில்வேளும் நூலறிபுலவரும் பைந்தொடியாயமும் பரிகரமும் தானையும் முதலாயபெருந்திரளுடன் உபகரணங்களெல்லாம்அமைத்துக்கொண்டு மலைகாணச்சென்றானென்பது இக்காட்சிகாதையினைக்கற்றாரறிவது இவன் இங்ஙனஞ்சென்றதைவருணிக்குமிடத்துள்ள அடிகள் மேற் குறித்தன.
இவற்றான் ஒலியவியாதமுழவுபோல் எப்போதும் அருவி கள்ஒலித்தற்குக்காரணமான மேகங்கள்சூழ்ந்த சோலைகளையுடைய மலையினைக்காண்குவமென்று விளையாட்டுவிரும்பியஇந்திரன் வானவர் மகளிரொடு பூங்காவும் யாற்றுப்பரப்பும் நீர்த்துருத்தியும் இளமரச் சோலையும் அரங்கும் பள்ளியுமென்பனவற்றை யானைமேற்பரப்பி ஒரு நூற்றுநாற்பதியோசனைவிரிந்த தன்பெருமால்களிற்றுப்பெயர்வோனைப் போலச்சென்று பேர்யாற்றங்கரையிற்சேர்ந்திருப்பஎன்றுகூறாநின்றார்.
உபமானமாகிய இந்திரன் விளையாட்டு விரும்பி வானவர் மகளிருடன் சென்ற செலவை ஈண்டு எடுத்துக்கூறப் புகுந்தவர் அல்லர் என்பதும் பலருமறிவர்.
அங்ஙனமாகவும் இந்திரனை உவமையாக்கிப் பலபடியாக விசேடித்தது உபமான விசேடணமெல்லாம் ஏற்ற பெற்றியான் உவமேயத்துங்கொள்ளப்படுமாதலான் செங்குட்டுவன் சென்றசெலவின்றன்மை உள்ளவாறுணரப்படுமென்று கருதியேயாகும்.