sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இளங்கோவடிகள் புகார் நகரம் கடற்றுறையிடத்தது என்பது நன்கு தெளிய அதனைக் உடையதாகக்கூறியிருத்தலையும்சீத்தலைசாத்தனார் வஞ்சியை அங்ஙனங் கூறாதிருத்தலையும் அவர் நோக்கிலராவர்.
மற்று வஞ்சியை வருணித்தவிடத்துப் புகாரையொப்பப் என இவரும் அவ்வஞ்சிக நகர்க்கணுளராகக் கூறினாரெனிற் கூறுவல் ஈண்டுப் பன்மீன்விலைஞர் என்றது பல்வகைமீனும் விற்கும் வலைஞரை என அறிக.
இவ்வலைஞர் மருதநிலத்து யாறுகளிலும் கழனியிலும் மடுக்களிலும் பொய்கைகளிலும் உள்ள மீன்களை முகந்துகொண்டு விலை கூறி விற்பவரெனவறிக.
இளங்கோவடிகள் புகார்வருணனையில் மீன்விலைப் பரதவர் என்று கூறியதுபோலப் பரதவராகியபட்டினவரைக்கூறாது சீத்தலைச்சாத்தனார் பன்மீன்விலைஞர் என்றொழிந்ததே மருதநிலத்து மீன்வலைஞர் என உணர்ந்ததற்கெனத்தெளிக.
இனி வெள்ளுப்புப் பகருநர் என்றது கடனிலத்து விளைந்த வெள்ளியஉப்பினைச் சகடங்களிலேற்றிக்கொணர்ந்துவிற்கும் உப்புவாணிகர் என்றுகொள்க.
மஹாநகரங்களில் மலையவும் நிலத்தவும் நீரவும் பிறவுமாகிய பண்டங்களைவிற்கும் வணிகர் உளராதல் மலையவுநிலத்தவு நீரவும்பிறவும் பண்ணியம் பகாநரும மது ரைக்காஞ்சி உளராக மதுரையைப்பற்றிக் கூறுதலாலுணரப்படும்.
உள்நாட்டு நகரங்களே கடல்படு பொருள்கள் பெருவிலை பெறுதற்குரிய இடங்களாதலின் ஆங்கெல்லாம் அப்பொருள்கள் விற்கும் வாணிகருமுளராவர்.
இனி விலங்கரம் பொரூஉமவெள்வளை போழுநர் உண்ணாட்டு நகரங்களிலு முண்மை கோடுபோழகடைநரும் மதுரையிலுளராக மதுரைக் காஞ்சியிற் கூறியதனான் நன்குணரலாம்.
இங்ஙனம் மதுரைக்கொப்ப வைத்து கடற்றுரைப்பட்டினத்துக்கே சிறந்த விசேடங்களை முற்றும் விலக்கிச் சீத்தலைச் சாத்தனார் வஞ்சியை வருணித்திருக்கவும் அதனை ஆராயாது பிறர் தம் மனம்போனவாறுகூறுவர்.
இளங்கோவடிகள் புகார்க்குக்கூறிய கயவாய்மருங்கும் கலந்தருதிருவிற்புலம்பெயர் மாக்கள் அலைவாய்க் கரையிருப்பும் பட்டினபாக்கமும் என்னும் இவற்றைச் சீத்தலைச் சாத்தனார் வஞ்சிக்குக் கூறாமையை அப்பிறர் தெரிந்திலராவர்.
இனி வஞ்சிவேந்தர் உம்பற்காடும் உடையராதலான் அவர்க்குப் புதுக்கோள்ஆனைகள் உண்டென்றும் சேரர்க்குரிய பழனி மலை அறுகோட்டியானைப்பொதினிஅகம் எனக்கூறப்படுதலானும் அது கருவூர்வஞ்சிக்கு அதிக தூரமன்றாதலானும் கருவூரார்க்குப் புதுக் கோள்யானையுண்டாகத் தடையில்லையென்க.
மற்று அடியார்க்குநல்லார் குன்றக்குறவரொருங்குடன்கூடி எனவருஞ் சிலப்பதிகாரத்துக்குன்றம் கொடுங்கோளூர்க்கயல தாகியசெங்குன்றென்னும்மலை என்றுரைத்தாராலெனிற் கூறுவேன்.
கண்ணகி கணவனையிழந்தபின் எனக்கூறுதலான் மதுரைமேற்றிசைவாயில் பெயர்ந்து வையையை ஒருகரைக்கொண்டு பள்ளத்திழிந்தும் மேட்டிலி வர்ந்தும்போய் நெடு வேள்குன்றத்தேறி வேங்கையின் கீழே தங்கினாளென்று அறியலாகும்.
இதன்கண் நெடுவேள்குன்றம் என்றதல்லாது செங்குன்று என்று கூறப்படாமை கண்டுகொள்க.வையைநதி வரிசை நாட்டுமலையிலும் பழனிமலையாகிய வராகமலையிலும் உற்பத்தியாகும் உபநதிகளின் பெருக்காலொழுகின்றபேராறாதல் கீழ்க்குறித்த குறிப்பா லுணரலாம்.
கண்ணகி வையை யொருகரைக்கொண்டுபுக்காள் என்றலால் அவ் வையையினொருபாகம் உற்பத்தியாகின்ற வரிசை நாட்டு மலைக்கேனும்அன்றி அவ்வையையின்மற்றொருபாகம் உற்பத்தி யாகின்ற பழனிமலைக்கேனுஞ் சென்றாளென்றுதான் கொள்ளத்தகும்.
வரிசைநாட்டு மலை நெடுவேள் குன்றமாகாமையானும் பாண்டிநாட்டு மலையேயாதலானும் இவள் சேரனாட்டு நெடுவேள் குன்றமேறினாள் என்றதற்குமாறாக அதனைத் துணிதல் கூடாதாகும்.
இவள் நெடுவேள் குன்றம் ஏறுதற்குமுன் பள்ளத்திழிந்தும் மேட்டிலேறியுஞ்சென்றாள் என்றுகூறியதல்லது பெருமலையொன்றையுமேறினாள் என்றுகூறாமை யுங்காண்க.
வையையொருகரைக் கொண்டு என்றுகூறியதல்லது வேறுநதிகளைக் கடந்ததையேனும் பாண் டியர் பொதியத்தைக்கடந்ததையேனுங் கூறாமை நன்குணர்ந்து கொள்க.
வாழ்த்துக் காதையினும் கண்ணகி உறவினர் மதுரை போழ்ந்து பூசல் கேட்டு வையையொரு வழிக்கொண்டு மாமலியின் மீமிசையேறினார் என்றே கூறியிருத்தலையுங் காண்க.
மதுரையைவிட்டு வையையொரு வழிக்கொண்டால் பழனிமலைக்கேனும் ஒருவர் எய்தலாகும் வரிசைநாட்டு மலை நெடுவேள் குன்றமாகாமையாற் கண்ணகியேறியது பழனிமலை யென்றே எளிதிற்றுணியலாகும்.
வையையின் வடகரையேபோகிப் பழனிமலயை அடைந்து அதன்மிசையேறி விற்பட்டிவழியாகப் பழனிமலைப்பகுதி யாகிய நெடுவேள்குன்றத்தைக் கண்ணகிஎய்தினாள் என்பதே நூலொடு பொருந்தக் கூறுவதாகும்.
மேற்பழனிமலையின்கண் கீழ்ப்பழனிசெல்லு தற்கு ஐந்துநெறிகளுள்ளனவாதல் நெல்ஸன் துரையவர்கள் எழுதிய மதுரை மான்யூலிற் காண்க.
மற்றுச் செங்குட்டுவன் மஞ்சுசூழ்மலை காண்குவமென்று பெருந்திரளுடன் போந்து பெரியாற்றங் கரையெக்கரிற்றங்கியிருந்த அமயத்தன்றே குன்றக்குறவர் அவ்வேந்தன்பாலிக் கண்ணகிவரலாறு சொற்றது.
பழனிமலையினிகழ்ந்த கண்ணகி செய்தி பேரியாற்றங் கரைமலைப்பக்கத் துணரலாவ தெங்ஙனமெனின் பேரியாற்றங் கரைமலை முதலாகப் பழனி மலையிறுதியாகவுள்ளது ஒரேமலைத் தொடராதலான் அம்மலைவாழ் குறவர் பலரும் ஒருவரொருவர்க்குக் கூறுதல்காரணமாக இச்செய்தி மலையி னெடுந்தூரம் செல்லத்தக்கதேயா மென்றுணர்க.
சிலப்பதிகாரத்தும் குன்றக்குறவரொடுங் குடன்கூடிச் சொற்றார்களென்றிருத்தலான் இக்குறவர் பலமலைக் குறவர்கள் என்பதும் இவர்களெல்லாம் ஒருசேரத் திரண்டுபோய்ச் சொற்றாரென்பதும் உணரக்கிடத்தல் காண்க.
அடியார்க்குநல்லார் கூறியவாறு நோக்கினும் கொடுங்கோளூர்க்கு அயலதா கிய செங்குன்றென்னும் மலையிலுள்ள குறவர் கண்ணகி செய்தியைத் தம் குன்றுக்கு அயலதாகிய கொடுங்கோளூரிலரசனுள்ள போதுசென்று கூறாது அவன் பேரியாற்றங் கரைப்பக்கத்துத் துஞ்சாமுழவினருவி யொலிக்கு மஞ்சுசூழ்சோலைமலை காணச்சென்ற சமயத்து ஆங்குத் தாமுஞ்சென்று கூறினாரென்றன்றே கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.
கொடுங்கோளூர்க்கு அயலதாகிய குன்றக்குறவர் நெடுந்தூரஞ் சென்று பேரியாற்றங்கரை மஞ்சுசூழ்சோலை மலையிற்றங்கிய செங்குட்டுவற்குக் கண்ணகி செய்தி கூறினாரென்றுகொள்ளின் பழனிமலைக் குறவருஞ் செங்குட்டுவற்குப் பேரியாற்றங் கரையிற்சென்று கூறினாரென்று கொள்ளலாகுமென்க.
இனி ஏரகம் என்பது மலை நாட்டகத்தொரு திருப்பதி எனத் திருமுருகாற்றுப்படையில் நச்சினார்க் கினியர் கூறுதலான் அது செங்குன்றென்னும் மலையாகுமெனின் குன்றக்குரவையுள் செங்கோடும் வெண்குன்றும் ஏரகமும் எனச் செங்குன்றை ஏரகத்தின் வேறாக உரைத்தாராதலான் அது செங்குன் றன்மையுணர்க.
இனி ஒருசாரார் என்னுமிடத்துப் பாண்டியன் கொடுங்கோற்றன்மையினைச் செங் குட்டுவற்குரைத்தற் பொருட்டுச் சேரநாட்டைந்தாளென்று கருதினார்.
அதனால் மதுரைமா தெய்வம் கணவனைக் காண்டற்குரிய இடத்தினையும் உரைத்ததேயாகும் அங்ஙன மன்றாயின் இவள் சேரநாட்டு நெடுவேள் குன்றம் எய்தவேண்டிய நியதியில்லையென்க.
இச்செய்தியைச் செங்குட்டுவற்குரைத்த சாத்தனார் கண்ணகி கணவனையிழந்து தனிமையிற்றன் சோணாட்டுக்குச் செல்லநாணினளாய்ப் பாண்டியன் கொடுங்கோற் றன்மையை நினை குரைப்பாளைப்போல நின்னாட்டகவ யினடைந்தனள் என்று கூறினாரல்லது வேறன்று.
கண்ணகி தெய்வமாகி வானத்தில் ஓர் மின்வடிவாய்த் தோன்றித் என வாழ்த்துக்காதையுட் கூறலானும் அவள் பாண்டியன் கொடுங்கோற் றன்மை கூறவந்தவளல்லளென்பதுணரப்படும்.
இதனாற் கண்ணகி கொடுங்கோளூரை நோக்கிப் பாண்டியன் கொடுங்கோற்றன்மையை இறைக்குரைப்பான் சென்றுபுக்காள் என்று பிறர்கூறுவது பொருந்தாமையுணர்க.
மேற் கட்டுரைகாதையில் எனவருதலாற் கண்ணகி நெடுவேள்குன்றத்து வேங்கையின்கீழ்ப் பதினான்கு நாள் தங்கி அப்பாற் கோவலன்றன்னோடு வானவூர்தி யேறினள் என்று தெளியலாகும்.
செங்குட்டுவன் குன்றக்குறவர் சொல்லக் கேட்டுப் பின் சாத்தனார் தம்மாற் கண்ணகி வரலாறுணர்ந்து கண்ணகியைப் பத்தினிக்கடவுளாகப் பரசல் வேண்டுமென்று துணிந்தது நோக்கிக் கண்ணகி தெய்வயாக்கையில் வஞ்சிமாநகர்க்கு எய்தினாள் என்றே கொள்ளத்தக்கதாகும்.
தாய் கண்ணகியையும் தாதை கோவலனையும் கடவுளெழுதியபடி மங்காணும் வேட்கையான் மணிமேகலை வஞ்சியுட் செல்வனென்று மணிபல்லவத்தினின்றெழுதலானும் பின் கண்ணகி கோட்டம்புகுந்து ஏத்திய அவட்குக் கண்ணகி என வஞ்சியைச் சுட்டிக் கூறுதலானும் கண்ணகி கோயில் வஞ்சியின் கண்ணேயுளதாதல் தெளீயப்படும்.
வாழ்த்துக்காதையிற் கண்ணகி தனக்குக் கோட்டம் அமைத்துவழி பட்டுச் சிறப்பயர்ந்த செங்குட்டுவற்குத் தன் கடவுணல்லணி காட்டிக் கூறியவிடத்து என்று வருதலானும் இவள்கோயில் நெடுவேள் குன்றின் கணில்லாமை நன்குணர்ந்து கொள்க.
இதன்கண் நெடுவேள் குன்றில்வந்து நான் விளையாடுவேன் நீங்களும் அங்கே வாருங்கோள் என்று கண்ணகிதன் கோயிற்குமேல் விசும்பிற்றோன்றிக் கூறியதனாற் குன்றிற் றனக்குக் கோவிலில்லாமை யுணரப்படும்.
அரும்பதவுரையாசிரியரும் வென்வேலான் குன்றைத்தாங் கருதிக்கொண்ட திருச்செங்கோடாகக் கூறி நான் குன்றில் வந்து விளையாடுவேன் நீங்களும் அங்கே வாருங்கோள் என்றாள் என்று கூறியது காண்க.
ஆண்டு உறவினர் வையையின் ஒருகரையே போய்க் கண்ணகி வானவூர்தியேறிய நெடுவேண்மலையேறி அவ்விடம் கண்டுகொண்டு அதன்மேற் கோமகடன் கோயிலுள்ள விடத்துப்புக்கு ஆங்கு நங்கைக்குச் சிறப்பயர்ந்த செங்குட்டுவற்கு இத்திறமுரைப்பர் என்றே பொருள்கொள்க.
இங்ஙனங் கொள்ளாமல் இவ்வாழ்த்துக் காதையின் மாமலை மீமிசையேறிக் கோமகடன் கோயில்புக்கு என்ற தொன்றே கருதிக் கண்ணகிகோயில் நெடுவேள் குன்றத்தேயுள்ளதாகும் என்று துணியின் அது மணிமேகலை நூலோடும் இல்வாழ்த்துக் காதையிற் குன்றில் விளையாட்டியானகலேன் எல்லீரும் அங்கு வாருங்கோள் என்றதனோடும் வரந்தரு காதையில் அஞ்செஞ்சாயலருகாதணுகும் வஞ்சிமூதூர் என்றதனோடும் முரணுதல் காண்க.
இதன்கண் அரசன் வேள்வி செய்தற்குரிய இடனாகத் தான் முன்காட்டிய வஞ்சி வேளாவிக் கோமாளிகை வேள்விச்சாலைக்குக் கண்ணகி கோட்டத்தினின்று பெயர்ந்தானென்றும் அடிகள் தாமுங் கண்ணகிகோட்டம் புக்காரென்றும் அறியக்கிடத்தலல்லது ஒருமலையினின்று மீண்டதாகவும் அம்மலைக்குப் போனதாகவுங் கொள்ளக்கிடை யாமை காண்க.
இத்துணையுங் கூறியவற்றாற் கண்ணகி செங்கதிர்மணி முடிச்சேரலன்றிகழ் கொங்க நன்னாட்டிடை யே புக்காளென்றும் அந் நாட்டு வருபுனனீர்த்தண் பொருநை சூழ்தரும் வஞ்சியிலே கோயில் கொண்டாளென்றும் கண்டுகொள்க.
அவர்பொருட்டுச் சிலகாட்டுவல் சிலப்பதிகாரத்துக் என்புழி அவர் மாட்சிமைப்பட்ட தொழில்பொருந்திய நெடியதேரை யுடைய சேரனழிய அவனது அழிவில்லாத கருவூரை அழிக்குநினது என்றார்.
இக் கருவூரென்னும் பெயரும் வஞ்சியென்னும் பெயரும் சங்கநூல் வழக்கேயாமென்பது கோதை திருமாவியனகர்க் கருவூர் எனவும் ஒளிறுவேற்கோதை யோம்பிக்காக்கும்வஞ்சி எனவும் வருதலா னுணரலாமென்று முன்னரே காட்டினேன்.
வஞ்சி பசுபதியாயினார் பானநஞ்சினர் பாழியுமானிலையாயிற்றே என்று பேரூர்ப்புராணத்து வருதலான் வஞ்சிக்கண் ஆனிலைக் கோயிலுடைமை புலனாகும்.
என்புழிப் புறப்பாட்டுரையாசிரியர் ஆன்பொருந்தத்தினீரின்கட் பாய்ந்து விளையாடும் வானைமுட்டிய புகழினையும் வென்றியையுமுடைய கருவூர் எனவுரைத்ததனால் உணரலாம்.
இவ்வான் பொருந்தநதிக்கு ஆனி வானி என்பனவும் பெயரென்பது திவாகரத்து ஆனி வானியான் பொருந்த மாகும் எனவும் பிங்கலந்தையில் எனவும் வருதலா னறிந்தது.
இக்கொங்குநாட்டிலுள்ள ஆனி பொருநை ஆன்பொருநை வானி ஆன்பொருந்தம் என்னும் யாறு காவிரியுடன் கலப்பதாகுமென்பது பதிற்றுப்பத்துள் காவிரியன்றியும் பூவிரிபுனலொரு மூன்றுடன் கூடிய முக்கூடல் என்பதற்குப் பதிற்றுப்பத்துரைகாரர் காவிரியல்லாமலும் ஆன்பொருந்தமுங் குடவனென்றாற் போல்வதோர் யாறும் கூடியகூட்டம் எனவுரைத்ததனாலும் பழனிப் புராணத்தாலும் அறியப்பட்டது.
இவற்றாற் கொங்குநாட்டில் வானி யென்னும் பெயரையுடையதும் காவிரியுடன் கலப்பதுமாகிய ஆன் பொருந்தத்தின் கரையிலே சேரன் அழியாத கருவூருண்மை நன்குபுல னாகும் இது பின்னுமோராற்றானுந் துணியப்படும்.
குடபுலம் கொங்கு நாடாகுமென்பது சேக்கிழார் சென்றசென்ற குடபுலத்து எனவும் கொங்கிற்குடபுலஞ் சென்றணைந்தார் எனவும் அப்பாலைக்குட புலத்தில் எனவும் செல்வக்கருவூர்த் திருவானிலைக்கோயில் சென்றிறைஞ்சி ...........அந்நாடகன்று எனவும் குடபுலத்துக் கோமன்னர் திறை காணக் .........கருவூர் சென்றணைந்தார் எனவும் கூறியவாற்றான் எளிதிலறியலாம்.
சேரர்கொங்கு எனவும் கோதைநனி யாண்டதொருகொங்கு எனவும் செங்கதிர் மணிமுடிச்சேரலன் றிகழ்கொங்கு எனவும் கொடித்தடஞ்சிலைக் கோதைநாட்டினிலெழு பதியும் எனவும் வருதலானும் இக்கொங்காகிய குடபுலம் சேரநாடாத றெளியப்படும்.
இனிச்சோழன் குளமுற்றத்துத்துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் சேரர் கருவூர் முற்றியிருந்தபோது அவனை ஆலத்தூர்கிழார் மாறோகத்து நப்பசலையார் முதலாய நல்லிசைப்புலவர் பலர் பாடிய பாடல்கள் புற நானூற்றிலிருத்தலைக் கற்றாரறிவர்.
சோழர் சேரர்பாற்செற்றங் கொண்டபோதெல்லாம் கருவூரை முற்றுதலையும் கருவூரிற் சேரருடையயானையை யெறிதலையும் கருவூரை யெறிதலையும் நூல்களாங்காங்குக் கூறுதலை யுற்றுநோக்கிற் சேரர்கருவூர் சோணாட்டையடுத்துள்ள தன்மையே புலனாகும்.
சோழன் சேரன் கருவூரைவென்று கொண்ட காலத்துச் சோழனை கோழியெழில் வஞ்சியு மோங்கு செங்கோலினான் திருஞானசம்பந்த நாயனார் மூக்கீச்சரத் தேவாரம் எனவும் வஞ்சிமானதன் ஜயங்கொண்டார்பாடிய பரணி மாயனிகனெடுமால் வஞ்சியானீர் நாட்டார்மன் வீரசோழியம் மேற்கோள் எனவும் நூல்கள் கூறுதலானும் இவ்வஞ்சியாகிய கருவூர் சோணாட்டையடுத்துள்ளதுணரலாகும்.
காவிரி பாயுந்தலை நீர்நாடு முதற் கடை நீர்நாடிறுதியாகச் சோழன் உடையனாய காலத்துச் சோழனைப் பற்றிய பாடல்களிற் புனனாடன் கொல்லி எனக்கூறுதல் போலவே வஞ்சியானீர் நாட்டார்மன் எனவும் அறத்தின் மகனை முறைசெய் தான்மாவஞ்சியாட்டி முகனைமுறை செய்தகண்.
பிற்காலத்துச் சேரர் கொல்லிமலை சோழற்கேயுரியதாகிய தன்மை போலச் சேரர் வஞ்சியும் சோழற்குரியதாகிய தனையே இவை காட்டுதல் உணரத்தகும்.
மேல்கடற் பக்கத்திலுள்ள தொண்டி முசிரி மாந்தை என்னும் ஊர்களையேனும் அப்பக்கத்துள்ள மலைகளை யேனும் சோழற்குரிமையாக்கிக் கூறாமல் வஞ்சி நகரையும் கொல்லி மலையையுமே அவற்குரிமையாகக் கூறுதலான் அவை அவன்நாட்டுக்கு அணிமையாக இருத்தல்பற்றி அவனாலவை வென்று கொள்ளப்பட்டனவே யாகுமென்று துணியத்தகும்.
வஞ்சியானீர் நாட்டார்மன் புனனாடன் கொல்லி எனப் பிற்காலத்து வழங்கியனகொண்டு இவ்வஞ்சியும் கொல்லியும் காவிரி பாயும் நிலத்தை அணிமையாக இருத்தல் குறித்தாரெனினும் அமையும்.
கொங்குநாட்டுக் காவிரிபாயும் பகுதியை அடுத்து இவையுண்மையால் பிற்காலத்துச் சோழர்க்குக் காவிரி பாயுந்தலைநீர் நாடுமுதலாக உரிமையாய் விட்டது கருதி கொங்கிற் காவிரி பாயுநில முதலாக எல்லாம் நீர்நாடாகவே கொண்டு வஞ்சியுங் கொல்லியும் நீர் நாட்டனவாகக் கூறினாரென்பதே பொருந்தும்.
இவற்றான் முற்காலத்தே தலை நீர்நாடும் இடை நீர்நாடும் சேரர் உறவினர்க்கும் சேரர்க்கும் உரிமையாதலுங் கடை நீர்நாடு சோழர்க்குரிமையாதலும் உய்த்துணரலாகும்.
பிற்காலத்து முழு நீர்நாடும் சோழர்க்குரிமையாகிய சிறப்பாற் புனனாடன்கொல்லி எனவும் வஞ்சியானீர் நாட்டார்மன் எனவும் கூறத்தலைப்பட்டனரென எளிதிலுணரத்தகும்.
சேரர் கொல்லியையும் வஞ்சியையுமே பிற்காலத்துச் சோழர்க்குரிமையாகப் பின்னூல்கள் கூறாமையான் அக்கடன் மலைநாட்டுத் தொண்டி மாந்தை முசிரி முதலியனவுள்ள பக்கத்து இக்கொல்லியும் வஞ்சியுமில்லாமை எளிதிலுய்த்துணரலாகும்.
இறையனார் களவியலுரை மேற்கோட்பாடல்களில் அரிகேசரி பாண்டியன் சேரர் நாட்டை வென்றுகொண்டான் என்பதையுணர்த்தி வஞ்சி கொல்லி முசிரி தொண்டி மாந்தை விழிஞம் முதலாகப் பலவற்றையும் அவற்குரிமையாக்கிக் கூறுதல்போல ஈண்டுச் சோழர்க்குப் பல வற்றையுங் கூறாமற் கொல்லியையும் வஞ்சியையுமே யுரிமையாக்கு தலையு நோக்கிக்கொள்க.
இதனாற் சேரன்தன் கொல்லிமலைச் சுனையிடத்துப் பூத்த குவளையைச் சூடுதற்குரிய நிலையில் அம்மலைக்கு அணித்தாகவதிதல் எளிதிலுணரத்தகும்.
கொல்லிமலைச் சுனைகளில் இவன் சூடற்காகிய குவளைகள் பலவுளவாகவும் அவற்றைச் சூடானாயினான் என்றது அச்சேரற்கு அஃதடையாளப் பூவாகாமையா னென்றுணர்க.
கொடுங்கோளூர்க்குக் கொல்லிக்கும் பன்னூறு நாழிகை வழித்தூரமாகுமென் றறியப்படுதலாற் சேரன் ஆண்டிருந்துசூட நினைந்தாலும் கொல்லிச்சுனைக் குவளை சூடலாகாமையு நோக்கிக் கொள்க.
இனிச் சோழன்செங்கணானும் சேரமான் கணைக்காலிரும் பொறையுந் திருப்பேர்ப்புறத்துப் பொருதுடைந்துழிச் சேரமான் கணைக்காலிரும்பொறையைப் பற்றிக்கொண்டு சோழன் செங்கணான் சிறைவைத்துழிப் பொய்கையார் களம்பாடி வீடுகொண்ட களவழி நாற்பதின்கண் எனவும் வருதலைக் கற்றாரறிவர்.
இதன்கட் சோழன் செங்கணான் கொங்குநாட்டாரையட்டான் என்றும் வஞ்சிநகர் கரசனையட்டான் என்றும் கூறுதல்கொண்டு வஞ்சியிலுள்ள அரசனாகிய சேரன் தன் வஞ்சியுள்ள கொங்குநாட்டு மறவர்துணையாகச் சோழனொடு பொருதானென்றும் அங்ஙனம் பொருதுழி அக்கொங்குநாட்டாரையும் அக்கொங்குநாட்டுத் தலைநகராகிய வஞ்சிக்குக்கோவாகிய சேரனையும் சோழன் அட்டான் என்றும் உணரக்கிடத்தல் நன்குகாண்க.
சேரன் இக்கொங்கு நாட்டிருந்து அரசு புரிதலானன்றே குடகொங்கன் பெரியதிருமொழி எனச் சேரனையும் கோதைநாடு பழனித்தல புராணம் எனக் கொங்கு நாட்டையும் வழங்கினார்.
சேரமான்குடக் கோநெடுஞ்சேரலாதனும் சோழன் வேற் பஃறடக்கைப் பெருவிறற்கிள்ளியும் போர்ப்புறத்துப் பொருது வீழ்ந் தாரைக் கழாத்தலையார் பாடிய புறப்பாட்டுக்களில் எனவும் வருதலைக் கற்றாறிவர்.
இவற்றுட் சேரர் சோழர் இருவரும் படையுடன் பொருதபோது இருவர் படையும் பட்டபின்னும் பெயராது சென்று இருவேந்தரும் பொருது அக்களத்தே மாய்ந்தனரென்றும் அவ்வரசர் பெண்டிரும் பச்சையிலை தின்னாராய்க் குளிர்ந்த நீரின்கண் மூழ்காராய் அவர் மார்பத்தைக்கூடி அக்களத்தின் கண்ணே உடன் கிடந்தார் என்றும் கூறியிருத்தலுடன் இவ்விருவேந்தர் நாட்டினை யும் வேறுவேறு விசேடியாது ஒருபடியாகவே நீர்வளத்தான் விசேடித்து இனியிவர் நாடு என்ன வருத்தமுறுவதோதான் என்று இரங்குதலையுங் காணலாம்.
இப்போர்க்களத்து இருவேந்தர் பெண்டிரும் உடன்கிடந்தார் என்று கூறப்பட்டதனா லிவர் பொருது மடிந்த விடம் இவ்விருவர் பெண்டிரும் வதியும் ராஜகிருகமுள்ள தலைநகர்க்கு அணித்தாயிற்றென்று துணியப்படும்.
அரசர் மடிந்த களத்தே அவர் மார்பைத்தழீ இத் தாரகபோஷக போக்கியங்களைவிட்டு உடன் கிடத்தல் கூறியதனால் இவர் குலமகளிராதல் பெறப்படும்.
இதன்கட் பாடிவீட்டின் கட்போர்க்களம் தமதாக்கிக் கொள்ளுதற் குரியோரொருவரின்றிக் கண்டார்க்கு அச்சம்வர உடனே மடிந்தது எனக் கூறியுள்ளவாற்றாற் பாடிவீடு பாழ்பட்டவாறு முன்னரே பெறப் பட்டதாகும்.
புறப்பொருள்வெண்பாமாலை யினும் எனவருதலானும் அதற்கு மாகறலூர்க்கிழான் சாமுண்டி தேவநாயகன் எம்முடைய கணவன் எம்முடைய கணவனென்று சொல்லும் பரத்தையர் மாறுபாடு கெடத் தமதுகொழுநன் மாலை தம்முலை முகந்து கொள்ள வெய்ய அம்புபட்ட புண்ணினையுடைய மார்பைப் போர்க் கள்த்துத் தழுவினார் நுண்ணிய இடையினையும் பெரிய அல்குலினையு முடைய குலமகளிர் எனவுரைத்தலானும் இவ்வேந்தர் மார்பைத் தழுவிக்கிடந்த பெண்டிர் அவர்குல மகளிர் என்பதுணர்க.
பகையைச்சீக்கும் ஒளிநெடுவேலினையுடைய கொழுநனைக்காண வேண்டி அவன்பட்டபோர்க்களத்துள் அழகிய ஆபரணத்தையுடைய மனையாள் போயினதும் அத்துறையேயாகும் புறப்வெண் என்பதனான் மனைவியர் போர்க்களம் போய் இறந்த கணவரைக் காண்ட லுண்டென்றுணர்க.
இச்செய்தி சோழர் உறையூரையும் சேரர் அதனையடுத்த கருவூரையும் தலைநகராகவுடைய ரென்பதற்குப் பொருந்துவதல்லது மேல்கடற் பக்கத்துக் கொடுங்கோளூரைச் சேரர் தலை நகராவுடையர் என்பதற்குச் சிறிதும் பொருந்தாமையுய்த் துணர்ந்துகொள்க.
காவிரி நாட்டுள்ளது இதனை இனிப் பதிற்றுப்பத்து ஒன்பதாம்பத்தினால் இளஞ்சேரலிரும் பொறையென்னுஞ் சேரனிருந்தரசாண்டவூர் வஞ்சியென்பது கற்றாரறிவர்.
உரைகாரரும் அண்ணல் நின் அரிவை காணிய நின்தேர் ஒருநாட் புரவி பூண்பதாக வேண்டும் அதுதான் நின் அரி வைக்கே உடலாக வேண்டுவதில்லை அதனானே துஞ்சா வேந்தருந் துஞ்சுவார்களாக வேண்டும் அதுதான் நின் பெருந்தோட்கு விருந்து மாக வேண்டும்.
இதனா லிது வேற்றுப் புலத்துத்தங்கிய சேரனை அவன் கற்புடைய மனைவியுள்ள கோயிற்குச் செல்லுமாறு வேண்டிக் கொண்டதென்று நன்கு தெளியலாம் இதன் கண் வேறுபுலத்திறுத்த வெல்போரண்ணால் நின் மாணிழையரிவையாகிய மனைவி கொல்லிமலையிலுள்ள இருவாட்சி மலருடன் பச்சிலையையும் விரும்பிச் சூடி அதனா லோதியும் நுதலும் அணிகொள அவள் காணுமாறு ஒருநாள் நின்புரவி நெடுந்தேர் பூண்பதாக வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது இதனாலிவன் மனைவியுள்ள அந்தப்புரத்தினை யுடைய கோயில் கொல்லிமலைக்கு அணித்தாதல் நன்கு துணியப்படும்.
அங்ஙனமல்லாக் காற் கொல்லிமலையிலுண்டாகும் இருவாட்சியையும் பச்சிலையையும் சேரன் மனைவி கோயிலிலிருந்து சூடியணி கொள்ளுதல் இயலாதென்று தெளிந்து கொள்க.
அவ்வஞ்சியிலுள்ளார் கொல்லிமலைப் பூவையும் தழையையும் புனைந் தணிகொளல் கூறியவாற்றான் வஞ்சிக்குக் கொல்லிமலை யணித்தாதல் இன்றியமையாததாகும்.
கொல்லிமலைப் பூவையுந்தழையையும் புனையக் கூடிய நிலையில் அம்மலைக்கு அணித்தாகவுள வஞ்சி கொங்கிற்கருவூரே யன்றி பிஅர்கூறுங் கொடுங் கோளூரல்லாமை எல்லாரும் அறிவர்.
இப்பதிற்றுப்பத்து மேல் யான்காட்டிய என்ற வெண்பாமாலைப் பாட்டொடு கருத்தொத்து வஞ்சி கொல்லிக்கு அடுத்துள்ளதென்பதனை ஐயமறத்தெளிவித்தல் நன்று கண்டுகொள்க.
இச்சேரனைக் கொங்கின்கணுள்ள வானிநீரினுந்தீந்தன் சாயலன் என்றதனையும் காவிரிப்படப்பை நன்னாடன்ன......ஒண்டொடி கணவ என்றதனையும் ஈண்டைக்கேற்ப நோக்கிக் கொள்க.
இச்சேரனைக் கொங்கின்கணுள்ள வானிநீரினுந் தீந்தண் சாயலன் என்றதனையும் காவிரிப்படப்பை நன்னாடன்ன.....ஒண்டொடி கணவ என்றதனையும் ஈண்டைக்கேற்ப நோக்கிக்கொள்க.
இவ் வஞ்சி கொல்லிசூழ் நாட்டகத்துண்மையானே வஞ்சிபைம் புறவில் எனவும் வனவஞ்சி எனவுமிறையனார் களவியலுரை மேற்கோள்களில் வந்தன என அறிந்துகொள்க.
இனிச் சேரசோழ பாண்டியர் மூவரும் ஒருவர்க்கொருவார் மகட் கொடை நேர்ந்து ஒருவர் தந்நாட்டுக் கொண்டாடும் விழாவுக்கு மற்றவர் போய் வாருதல் நூல்களிற் கேட்கப்படுதலானும் இவர் வாழ்ந்த தலைநகர் கள் போக்குவரத்திற் கெளியவாகவும் அணிமையாகவும் இருந்தன வென்று துணியலாகும்.
பாண்டியர் சோழர்பாலும் சேரர்பாலும் பெண் கொண்டிருந்தன ரென்பது நின்றசீர் நெடுமாறநாயனார் பத்தினியாரை வளவர்கோன் பாவை என்பதனானும் குலசேகர பாண்டியன் வஞ்சிவேந்தன் மகளை மணந்தானென்று சவுந்தரபாண்டிய நூலுள் அநதாரியப்பப் புலவர் கூறுதலானும் அறியபடும்.
செங்குட்டுவனை நெடுஞ்சேரலாதற்குச் சோழன் மணக்கிள்ளியீன்ற மகன் எனப் பதிற்றுப்பத்து ஐந்தாம் பத்துப்பதிகம் கூறுதலானும் எனச் சிலப்பதிகாரங் கூறுதலானும் சேரர் சோழர் பாற்பெண்கோட லறியப்படும்.
மேற்காட்டிய சிலப்பதிகாரவடிகளிற்கூறிய செய்தி அகநானூறு முதலியவற்றிற் பல்லிடத்துங் கூறிய ஆட்டனத்தி ஆதிமந்திகதை யென்பது கற்றார் பலருமறிவர்.
இவ்விருவரும் கரிகால் வளவனாற் கழார் முன்றுறையிற் கொண்டாடப்பட்ட காவிரி புதுப்புனல் விழாவிற்குச் சென்று நீராடியபோது காவிரி ஆதிமந்தி கணவனை வௌவியதாக அவள் பதைபதைத்து எங்குந் தேடிக்காணாது பின் காவிரி ஓடுழியெ லாமோடி அலந்தழு தேங்காநிற்க அவள் கற்புடைமைக்கும் அன்பிற்கும் இரங்கிக் கடலே அவள் கணவனை அவள் முன்னிறுத்திக்காட்ட அவனைத் தழீஇக்கொண்டு பொன்னங் கொடிபோல மீண்டாள் என்று நூல்கள் கூறும்.
இவ்வூரிற் புதுப்புனல் வருதலையறிந்து கொண்டாடப்படும் விழவுக்குச் சோணாட்டையடுத்த கருவூர் வஞ்சியார் வருதல் எளிதென்பது யான் கூறவேண்டுவதன்று.
இனித் தியாகராசலீலையென்னும்நூலில் மதுரை ஆலவாய்க் கட வுட்கு மிகுதியாக பசுகூட்டமிருந்ததென்றும் அப்பசுக்கூட்டத் தொருகன்று தப்பிப்போய்ச் சேரன் பசுக்கூட்டத்துக் கலந்து வளர்ந்த தென்றும் இக்கன்று கலந்ததைச் சேரன் தெரியானாயினானென்றும் பின் மதுரையின்றும் வஞ்சியர் கோன் கோயில் புக்க ஒரந்தணனுக் குப் பலபசுக்களுடன் இக்கன்றினையுஞ் சேரன் நல்கினானெறும் இக்கன்றினைப்பெற்ற அந்தணன் அதனைக் கூடலிற் கொடுபோயோர் பசுவணிகனுக்கு விற்றனனென்றும் ஆலவாய்க் கடவுட் பணிபுரிவார் இக்கன்றினைக்கண்டு தெளிந்து வந்தவாறு வினாவியறிந்து இக்கன்றி நொடும் அவ்வாணிகனோடும் அவ்வந்தணனோடும் வஞ்சியுட்புக்குச் சேரன்பாற் சென்று இக்கன்று ஆலவாய்க் கடவுட்குரியது நீ எங்ஙனம் இவ்வந்தணற் கீந்தனையென்று சொற்றார் என்றும் சேரன் கடவுளுடைய கன்று எண்தொழுவத் துறுதல் கூடுமோ?
யான் யாதொரு வஞ்சமும் செய்தேனல்லேன் என்று சொற்றானென்றும் பின் மதுரையார் சேரநுடனும் இக்கன்றுடனும் தம் வழக்கைத் தீர்த்தற்பொருட்டுத் திருவாரூரடைந்தன ரென்றும் கூறியிருத்தலைக் கற்றாரறிவர்.
இரண்டு நாட்டுப் பசுக்கூட்டத்துக்கும் கலப்புக்கூறப் படுதற்கும் மதுரையார் வஞ்சிபுக்குச் சேரனுடன் திருவாரூர் சென்றார் என்று கூறியதற்கும் பொருந்த நோக்கிக்கொள்க.
படைப்புக் காலத்துக்கு எத்துணையோ பிந்தி இவ்வுலகமுழுதையும் காசி பர்க்குத் தானஞ்செய்த பரசுராமன் தானிருத்தற்கு நிலன் வேண்டித் தெய்வ கிருபையாற் கடலை ஒதுங்குவித்து உண்டாக்கியதென்று புராணம் வல்லார் கூறுவர்.
பரசிராமன் சமதக்கினி புதவனாதலான் அச் சமதக்கினி புதவரான திரணதூமாக்கினி யென்னும் இயற்பெயருடைய தொல்காப்பியானார்க்குடன் பிறந்தவனாவன்.
தொல்காப்பியனார் வண்புகழ் மூவர்காக்குந் தண்பொழில் வரைப்பு என்று சூத்திரஞ் செய்தலானும் இம்மூவேந்தர் மாலை யினையுங் கூறுதலானும் தொல்காப்பியனார்க்கு முன்னே இம்மூவரும் இத்தமிழ்நாட்டு ஆட்சி எற்று நிலைபெறுதல் நன்குணரலாகும்.
தொல்காப்பியனார்க்கு முன்னே தமிழ் மூவேந்தர் நிலைபெறுதல் தெளிந்த வாற்றா லிம்மூவேந்தர் பரசுராமனுக்கு முன்னே அவரவர் தலைநகரில் நிலைபெறுதல் நன்குணரப்படும்.
பரசுராமற்கு முன்னே இம்மூவேந்தர் நிலைபேறுணர்ந்தவாற்றான் இவர் நிலைபெற்ற தலைநகர் பரசுராமனாலிடையிலுண்டாக்கப்பட்ட கடன்மலை நாட்டில் இருப்பது அசம்பாவிதமாதல் எல்லாருங் கண்டுகொள்க.
மேற்கடற்பாக்கத்துத் தொண்டி முசிரி மாந்தை முதலிய பட்டினங்கள் சேரருடையனவாகக் கேட்கப்படுமாலெனின் அவையெல்லாம் பழைய சேரர் வஞ்சிக்குப் பின்னே உண்டாகிய பராசுராமக்ஷேத்திரத் துண்டாகிய நகரங்களென்க.
இக்கருத்தானன்றே பழைய சேரர்கருவூர் வஞ்சியைப் பல்லிடத்தும் மூதூர் என்று கூறுவதூஉம் அவ்வூர்ப் புராணம் அதனை ஆதிபுரம் என்றுரைப்பதூஉம் எனக்கொள்க.
எஞ்ஞான்றும் சேரர்க்குரிய கருவூர் கரன்கைப்பற்றிய காலத்துக் கரபுரம் எனவும் வீரசோழன் கைப்பற்றிய காலத்து வீரசோழபுரம் எனவும் பெயர் பெற்றதுணர்க.
இப்பரசுராமன் பெறுநாட்டுச் செங்குன்றூர் விறன்மிண்ட நாயனார் ஊர் என்று பெரியபுராணங் கூறுதலான் இது கொங்குநாட்டுச் சிவத்தலமாகிய கொடிமாடச் செங்குன்றூரின் வேறென்று கொள்ளினும் அமையும்.
இவற்றுளொன்றையும் ஆராயாது வஞ்சியே திருவஞ்சைக் களமென்றும் அஞ்சைக்களமென்று பிரித்து வழங்கியது தவறென்றும் வஞ்சைக்களமென்று வழங்க வேண்டுவதென்றும் தம்மனம் னவாறுகூறித் தெய்வப் புலவர்களான பெரியோர்கள்பால் அபசாரப் படுவாருமுளர்.
அஞ்சைக்களமென்றே வழங்கிய பெரியோர்கள் திருநாவுக்கரசு நாயனார் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் சேக்கிழார் கச்சியப்ப முனிவர் முதலிய பலராவர்.
செங்குட்டுவன் தன் மைத்துனச் சோழனோடு பகைத்த சோழர் குடிக்குரிய ஒன்பதின்மரைச் செருவென்றது உறையூர்க்குத் தெற்கின்கண்ணதாகிய நேரி வாயில் என்னும் ஓரூர்க்கண் என்று சிலப்பதிகாரத்தாற்றெரிதலால் இம்மலையும் உறையூர்க்கு அணித்தாகுமென்று கொள்ளலாகும்.. இந் நேரிமலை களங்காய்க் கண்ணிநார்முடிச்சேரற்கும் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதற்கும் இடனாகப் பதிற்றுப்பத்து நூல்கூறும்.
இதனாற் கொங்குடைய சேரர்கள் தங்கொங்கு நாட்டுப்பக்கத்ததாய்ச் சோணாட்டிலுள்ள மலையைக்கைப்பற்றி அதன்கண் வதிந்தார்கள் என்றெளிதிலறியலாகும்.
பிறர் நினைக்கின்றவாறு கடன் மலைநாட்டுச் சேரர் தமக்குரியதல்லாத கொங்குநாட்டைக் கடந்து சோணாட்டு நேரிமலையில் வதிந்தார் என்பது பொருந்தாதாதல் உய்த்துணரத்தகும்.
இனிச் சேர வம்மிசனான அதிகமானெடுமானஞ்சி வழியின்னாகிய அதிகனென்பவன் ஒருவன் குறும்பொறையூர் என்னும் மலையரணுடைய ஊரிலிருந்தனன் என்றும் அவன் புகழ்ச்சோழ நாயனார்க்குத் திறைகொடாத காரணத்தாலவர் படையால் வெல்லப் பட்டானென்றும் பெரியபுராணத்தா லறியலாம்.
சேரவம்மிசியனாகிய அதிகற்கும் சேரர்க்கும் தாயபாக விஷயமாகப் பகைமை யுண்டாகிப் பெரும்போர் நிகழ்ந்தது பதிற்றுப்பத்தாலும் புறப்பாட்டாலும் அறியப்படும்.
ஔவையார் அதியமானெடுமானஞ்சியைப்பாடிய புறப்பாட்டில் எனவருதலான் இவன் தாய்நாடுபற்றிச் சேரனொடு பகைமைபூண்டானென் றுய்த்துணரப்படும்.
என்பதனால் வண்டன் என்பானொருவன் சேரனுக்கு உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளான் இவன் கோச்சேரனுக்கு உவமையாகக் கூறப் பட்டவாற்றாலும் வண்புகழ் நிறுத்தவகைசால் செல்வத்துவண்டன் என்றதனானும் சேரரிற் சிறந்த முன்னோன் என்று ஊகித்தலாகும்.
இனி ஆதன் என்பது சேரர்க்குள் அதிகமாக வழங்கும்பெயர் என்பது சேரலாதன் நெடுஞ்சேரலாதன் ஆதனவினி செல்வக் கடுங்கோவாழியாதன் பெருஞ்சோற்றுதியஞ்சேரலாதன் எனவருதலான் அறியப்படும்.
வஞ்சியிலிருந்த சேரமான் சிக்கற்பள்ளித் துஞ்சிய செல்வக்கடுங்கோவாழி யாதன் இவையெல்லாம் சேரர் கொங்குநாட்டு வதிந்திருந்தனரென்பதை நன்கு வலியுறுத்துமென்றுணர்க.
இனி மாந்தரக் கொங்கேனாதி என இலக்கணங்களில் உதாரணமாக வழங்கும் பெயரும் இக்கொங்கு மாந்தரனெனப் பெயரிய சேரனைச் சேர்ந்தது என்பதனையே வலியுறுத் தும்.
இதன்கட் சோழர்க்குச் சிறந்த புகாரும் பாண்டியர்க்குச் சிறந்த கொற்கையும் கடற்றுறைப் பட்டினங்களாக இருக்கவும் அவற்றைக் கூறாமல் உள்நாட்டுச் சிறந்த தலை நகரங்களாகிய உறையூரையும் கூடலையுமே தாம் எடுத்துக்கொண்ட முறைமைக் கேற்பவே சேரர்க்குஞ் சிறந்த தொண்டி முசிரி முதலிய கடற்றுறைப் பட்டினங்கள் இருக்கவும் அவற்றைக் கூறாது உள்நாட்டுச் சிறந்த தலைநகராகிய வஞ்சியையே கூறினாரென் றெளிதிலறியப்படும்.
யாப்பருங்கல விருத்தி மேற்கோளினும் இனிக் கருவூர்ச் சேரமான்சாத்தன் கருவூர்ப் பெருஞ்சதுக்கத்துப் பூதநாதன் கருவூர்க் கண்ணம்பாளனார் கருவூர் ஓதஞானி கருவூர்க் கதப்பிள்ளை கருவூர்க்கதப் பிள்ளைசாத்தனார் கருவூர் கிழார் கருவூர்ப் பவுத்திரன் கருவூர்க் கோசனார் கருவூர்ப்பூதன் மகனார் பெருங்கொற்றனார் என நல்லிசைப்புலவர் பலர் கருவூரினராகக் கூறப்படுதல இத்தொகை நூல்களுட் காணலாம்.
இப்புலவர் தொகை மதுரைப்புலவர் தொகைக்குச் சிறிதாயினும் உறையூர்ப் புலவர் தொகைக்குப் பெரிதென்பது தொகைநூல்களை நன்காராய்ந்தார் அறிவர்.
உறையூரின் மிக்குக் கருவூரிற் புலவர்கள் இருந்ததற்குக் காரணம் அவ்வூர் உறையூரிற் பெரிதாதலானும் அது சேரர் தலைநகராதலானும் என்று உய்த்துணரலாகும்.