sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தமிழ் நாட்டில் வெகு காலமாக வாழ்ந்து தமிழரே அனேகமாக ஆகிவிட்ட இருப்பினும் தன் கன்னட ஆசாரங்களையும் உணவுகளையும் பேச்சையும் முற்றிலும் அழிந்து போகாது வாழ்ந்து உயிர்த்திருக்கும் குடும்பங்களின் சூழல்.
தீர்த்த யாத்திரை தான்.சாப்பாட்டு மகிமைகளைப் பற்றியும் ஹரித்வார் ஹரிவாயு ஸ்துதி உலிக்கூட்டு என்றெல்லாம் கதை நீள்கிறது.
சிவ பாஸ்கரன் பேசிக்கொண்டே அவ்வப்போது காலை கையை உடம்பைச் சொரிந்து கொள்கிறான் ஒரு சாய்வு நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டு ஊர் சுற்றிய கதையைத் தொடர்கிறான்.
அது என்ன சாவா தெய்வத்தோடே ஐக்கியம் என்று புல்லரித்துப் போகிறான் சமையல் காரனை கோதுமை ரவா உப்புமா பண்ணுடான்னு ஆச்சார் சொன்னார் கங்கைக்கு நீராட சென்று திரும்பியவன் உடம்பு புல்லரிக்கத் திரும்புகிறான் கங்கையில் நீராடியவன் சப்த கன்னிகையரைப் பார்த்தானாம்.
ஒரு சூழலை அலட்டிக்கொள்ளாமல் சப்தம் எழுப்பாமல் வெகு சாதாரணமாகச் சொல்லிக்கொண்டே அச்சூழலின் உள்ளே உறைந்திருக்கும் ஒரு நிரந்த நீண்ட சோகத்தைச் சொல்லிவிடுகிறார்.
அதே போல் ஹரன் பிரசன்னாவும் மிக அமைதியாக வெகு சாதாரண எளிய சொற்கள் கொண்ட விவரிப்பில் ஒரு சூழலில் புதைந்திருக்கும் ஒரு சோகத்தை சொல்லாமல் சொல்லி நகர்ந்து விடுகிறார்.
மறுநாள் காலை அந்த வீட்டு மாமா நெற்றி நிறைய பட்டை இடுப்பில் ஒரு ஈரத் துண்டு ஒடுங்கிய தேகம் வாசலில் இருக்கும் துளசி மாடத்தின் முன் பூஜை செய்து கொண்டிருக்க பைக்கை எடுக்க இடைஞ்சல்.
மாமா மாமிக்கு நமஸ்காரம் செய்து வண்டியில் ஏறி அது கிளம்பியதும் அம்மா துளசி மாடத்தை மறந்துட்டோமே என்று சத்தம் போட அதுவும் ஓடிப்போய் எடுத்து வந்து கடைசியாக டாக்ஸியில் ஏறுகிறது.
பின் கடைசியில் சின்ன பையனிடம் நீ மாமி கிட்டே வாழைப்பழத்துக்காக காத்திருப்பியேடா மாமி இல்லேடா இப்போ என்றவர் குரல் தளுதளுக்க உங்க பாட்டி அந்த துளசி மாடத்தை இங்கேயே விட்டுப் போயிருக்கலாம் மாமிக்கு மனசு ஆறவே இல்லைடா என்கிறார் மாமா.
எல்லோரும் அம்மா மனைவி எல்லோரும் ஒருவரை ஒருவர் அதிர்ச்சியில் பார்த்துக்கொள்ள அம்மாவின் கண்களில் நீர் தளும்பி சொட்டுகிறது.
வெகுளி உலகம் அறியாத எல்லோரிடமும் ஏமாறும் ஏமாளி என்று நினைத்திருந்த அப்பாவுக்கு அப்போது கூடிய உறவினர் அப்பாவுடன் பழகியவர் சினேகிதர் கூட்டம் அப்பாவைத் தப்பாக நினைத்து விட்டோமே என்று யோசிக்க வைத்தது.
எல்லோரும் ஓடி வந்து என்ன வென்று பார்த்தால் அம்மா மொட்டை போட்டுக்கறாளாம் எல்லோருக்குமே திகைப்பும் நம்ப முடியாத ஒரு அதிர்ச்சியும்.
இதற்கெல்லாம் இடையே இப்படி ஒண்ணுத்துக்கும் ஆகாமே போயிட்டயேடி என்று ஒரு வயசான மொட்டைப்பாட்டி கிட்ட உட்கார்ந்து கொண்டு ரொம்ப நேரம் புலம்பல் மறுநாள் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக நடந்தேறியது.
கடைசியில் ஏம்மா இப்படி செஞ்சுட்டே ன்னு கண்ணீரோடு கேட்கும் பிள்ளையின் கண்ணீரைத் துடைத்து என்னமோ தோணித்துடா செஞ்சேன்.
சமீபத்தில் இலண்டனில் தாய்ப்பால் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட ஐஸ்க்ரீம்களை ஒரு நிறுவனம் மிகுந்த விளம்பரங்களுக்கிடையில் விற்றுள்ளது.
தாய்ப்பாலில் உள்ள கொழுப்புச் சத்துக்காகவே ஐஸ்க்ரீம்களில் தாய்ப்பால் கலக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் பெண்களுடைய முழு உடன்பாட்டுடனேயே தயாரிப்பு நடைபெறுவதாகவும் சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனம் தெரிவித்துள்ளது.
இத்தகைய அரிய கண்டுபிடிப்புகளை சீக்கிரத்தில் அலுத்து விடும் மேட்டுக்குடி நுகர்வோர்களின் புதிய புதிய ருசிகளை நாடும் அடங்காத ரசனைகளுக்கு தீனி போடுவதற்காக முதலாளித்துவம் நிகழ்த்துகிறது.
நேபாளத்தில் ஐக்கிய மார்க்சிஸ்ட்லெனினிஸ்ட் கட்சியின் ஐ.மா.லெ.க ஜலாநாத் கனால் தலைமையில் ஐக்கிய நேபாளக் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சி மாவோயிஸ்ட்ன் ஐ.நே.க.க மா ஆதரவுடன் புதிய அரசு பதவியேற்றுள்ளதை நாம் அறிவோம்.
ஆனால் நேபாளக் காங்கிரசும் ஐ.மா.லெ.கவின் வலதுசாரிப் பிரிவினரும் அவர்களுக்குப் பின்னிருந்து இயக்கும் இந்திய அரசும் எத்தனை காலம் புதிய அரசை இயங்க விடுவார்கள் என்பது ஐயத்திற்கிடமானதே.
மேலும் புதிய அரசியல் சட்டம் நிறைவேறுமா அரசு மற்றும் மாவோயிஸ்டுப் படைகளின் ஒருங்கிணைப்பு நடந்தேறுமா என கேந்திரமான பிரச்சினைகள் கேள்விக்குரியதாகவே நீடிக்கின்றன.
கடந்த சில நாட்களில் இந்து நாளிதழ் வெளியிட்ட விக்கிலீக்ஸ் ஆவணங்களில் இந்திய அரசின் தலையீடுகளையும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் எவ்வாறு இந்தியாவின் தலையீட்டுடன் உடன்பட்டு ஒத்திசைந்து வருகிறது என்பதையும் தெளிவாகக் காணலாம்.
இப் பிளீனத்தில் நேபாளத்தில் உள்நாட்டு எதிரிகளை முன்னிலைப்படுத்தி போராட்டங்களை எடுப்பது இந்தியாவின் தலையீட்டை முன்னிலைப்படுத்துவது புரட்சியின் தற்போதைய கட்டம் முதலான பல்வேறு அம்சங்களில் கட்சியின் தலைவர் பிரசந்தா துணைத் தலைவர்கள் பாபுராம் பட்டாராய் கிரண் ஆகியோரிடையே மாறுபட்டக் கருத்துக்கள் வெளிப்பட்டன.
அக்கட்சியின் அதிகாரபூர்வ ஏடான சிவப்பு நட்சத்திரம் ஏட்டில் வெளியாகியுள்ள ஒரு பேட்டியில் கட்சியின் செயலாளர் சி.பி.கஜூரேல் உட்கட்சிப் போராட்டத்தை கையாள்வதற்கான புதிய முறைகளை குறித்து சில கருத்துக்களை தெரிவித்துள்ளார்.
மேலும் பிறிதொரு பேட்டியில் இது வெறுமனே கோஷ்டி சண்டையல்ல மாறாக கட்சியின் வளர்ச்சிக்குப் பயன்படத்தக்க சித்தாந்தப் போராட்டமே எனத் தெரிவித்துள்ளார்.
சித்தாந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரச்சினைகளின் அடிப்படையிலேயே வேறுபாடுகள் நிலவுவதாகவும் அத்தகைய விவாதங்களின் மூலமே இருபதாம் நூற்றாண்டின் புரட்சிகளின் பின்னர் நிகழ்ந்த பிரச்சினைகள் குறித்து ஒத்த கருத்தை எட்டவும் அதனை மக்களிடம் தெரிவிக்கவும் நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம் என்றும் தெரிவித்துள்ளார்.
ஐ.நே.க.கமாவின் வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்தால் இது போன்று பல உக்கிரமான உட்கட்சிப் போராட்டங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன.
அதே வேளையில் இரு வழிப் போராட்டம் கட்சியின் ஒற்றுமையை சிதைத்து விடாமலிருக்கவும் இரண்டு ஒன்றாவது எனும் அடிப்படையில் கருத்து வேறுபாடுகளைக் களைந்து ஒற்றுமை காண்பதற்கான வழிமுறைகளையும் அக்கட்சி தொடர்ந்து கடைபிடித்து வருகிறது.
மேலும் துணிச்சலான முடிவுகளை எடுப்பதிலும் அரசியல் தேக்கநிலையை உடைக்க புதிய முடிவுகளை எடுக்கவும் அதனை பரிசோதித்து அனுபவம் பெறுவதிலும் அக்கட்சி என்றும் தயங்கியதில்லை.
ஆனால் பகிரங்கமாக தொழிற்சங்கம் உடைபடுவதும் புதிய அமைச்சரவைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கட்சித் தோழர்கள் யாருக்கு நெருக்கமானவர்கள் என செய்திகள் அடிபடுவதும் அதனை கட்சி அதிகாரபூர்வமாக மறுக்க முன்வராததும் தற்போதைய உட்கட்சிப் போராட்டம் எந்த வகையில் நன்மை பயப்பதாக இருக்கும் என சிந்திக்க வைக்கிறது.
கஜுரேல் தெரிவிக்கும் புதிய வழிமுறைகள் உண்மையில் கட்சியின் வளர்ச்சிக்கும் உட்கட்சிப் போராட்டத்தில் ஐக்கியத்திற்கும் வழிவகுக்குமா என்பதையும் பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டியுள்ளது.
நேபாள மக்கள் நடத்திய வீரம் செறிந்த போராட்டங்களும் அவர்களது எண்ணிறந்த தியாகங்களும் அதன் விளைவாக உருவான தீர்மானகரமான அரசியல் மாற்றமும் காப்பாற்றப்படும் என நம்புவோம்.
சேரனின் பொருந்தாத நடிப்பு சொல்லப்படும் வன்முறையை படமாக்கிய விதம் நடுத்தர வர்க்க ஆவேசப் பூச்சு மஞ்சள் சேலை சென்டிமெண்ட் அவரது என கொஞ்சம் கூட மனதில் ஒட்டவில்லை.
தாய்ப்பாலில் ஐஸ்க்ரீம் பற்றிய செய்தி படித்தவுடன் யாராவது இது குறித்து எழுதமாட்டார்களா என்று நினைத்தேன் நீங்களாவது ஒரு பத்தி ஒதுக்கியதில் மகிழ்ச்சி.
இன்றைய நேபாள நிலை பற்றி தெரிந்து கொள்ள எந்த வாய்ப்பும் அற்ற நிலையில் உங்கள் இடுக்கை ஓரளவு இன்றைய நிலை குறித்து அறிய உதவியது நன்றி.
பிரிவோம் சந்திப்போம் படத்தின் மூலம் தமிழில் குணச்சித்திர கதாபாத்திரத்தில் அறிமுகமாகி வலம் வரத்தொடங்கிய லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன்.
கல்முனை பிராந்திய கமநல விரிவாக்கல் அலுவலகத்தின் அனுசரனையுடன் கல்முனை பிரதேச செயலகத்தால் இக்கருத்தரங்கு ஏற்பாடு செயப்பட்டிருந்தது.
திவிநெகும அபிவிருத்தி உத்தியோகத்தர்கள் கிராம உத்தியோகத்தர்கள் அபிவிருத்தி உத்தியோகத்தர்கள் குடும்ப சுகாதார உத்தியோகத்தர்கள் ஆகியோர்களுக்காக திவிநெகும தலைமைப்பீட முகாமையாளர் எ.ஆர்.எம்.சாலிஹ் தலைமையில் இடம்பெற்றது.
திவிநெகும தேசிய நிகழ்ச்சித் திட்டத்துக்காக நாற்றுகளை உற்பத்தி செய்து விநியோகிப்பது தொடர்பாகவும் பிரதேச ரீதியாக நாற்று கன்றுகளை உற்பத்தி செய்து விநியோகிப்பது தொடர்பாகவும் அறிவூட்டப்பட்டது.
இக்கூட்டத்தில் விவசாய அபிவிருத்தி உத்தியோகத்தர் எ.எம்.ஹனீபா திட்டமிடல் பிரதிப்பணிப்பாளர் ரீ.மோகனகுமார் கிராம நிர்வாக உத்தியோகத்தர் லாகிர் திவிநெகும முகாமையாளர்கலான எ.சி.அன்வர் எஸ்.எஸ்.பரீரா எம்.எம்.எம்.முபீன் ஆகியோர் உட்பட வளவாலர்களாக விவசாய போதன ஆசிரியர்களான எஸ்.சசிகரன் எம்.எப்.எம்.நபாயிஸ் ஆகியோர் கலந்துகொண்டனர்.
தீ மிதித்தலுக்கு முந்திய இரண்டு தினங்களும் பாண்டவர்களின் வனவாசம் செல்லும் நிகழ்வும் தவநிலை கொள்ளலும் இடம் பெறும் இதன் நிமிர்த்தம் வனவாசம் செல்லும் போது தர்மரிடமிருந்து வீமரிடம் வாள் மாற்றுதல் பரந்தாமன் பஞ்சபாண்டவர் ஸ்ரீ திரௌபதா தேவி சகிதம் வனவாசம் செல்லும் போது பாண்டவர்கள் நற்பிட்டிமுனை பிள்ளையார் ஆலயத்தில் ஓய்வெடுத்து கட்டுச்சாதம் குடிவழிகளாருக்கு பரிமாறி அதனை தொடர்ந்து அங்கிருந்து அஞ்சாத வாசம் செல்லுதலும் இடம் பெற்றது.
இந்த வனவாச நிகழ்வில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட அடியவர்கள் தீ சட்டி ஏந்தியும் காவடி ஏந்தியும் தங்களின் காணிக்கைகளை நிறைவு செய்தனர்.
தமிழ்க் கலைகளின் தன்மை தமிழ் இலக்கியத்தின் சீர்மை தமிழ் மொழியின் செம்மை தமிழரது வாழ்க்கையின் மேன்மை இவை நான்கு கூறுகளாக இந் நூலிற் காணப்படும்.
சென்னையிலும் திருச்சிராப்பள்ளியிலும் உள்ள வானொலி நிலையத்தில் நான் பேசிய பதினெட்டுப் பேச்சுகள் இந் நூலிற் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
அவற்றைச் சேர்த்துக் கொள்ள அனுமதி தந்த இரு நிலையத்தார்க் கும் இந் நூலை வெளியிடுவதற்கு அனுமதி யளித்த சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தார்க் கும் எனது நன்றி உரியதாகும்.
குளிர்மையில் உள்ள ஆசையால் அன்றோ நீரைத் தண்ணீர் என்கிறோம் அன்பை ஈரம் என்கின்றோம் ஆண்டவன் சேவடியைத் திருவடி நிழல் என்கின்றோம்?
வெப்பத்தால் வாடி வருந்துவோர் குளிர்மையைக் கண்டு இன்புறுதல் போன்று பிறவித் துன்பத்தால் வருந்துவோர் ஆண்டவன் திருவடியை அடைந்து மகிழும் பெற்றியைப் பெரியோர்கள் அழகாகப் பாடியுள்ளார்கள்.
ஆண்டவன் அளிக்கும் பேரின்பம் கோடையிலே இளைப்பாற்றும் குளிர் பூஞ்சோலை யாகவும் ஓடையிலே ஊறுகின்ற தெள்ளிய நீராகவும் மேடையிலே வீசுகின்ற மெல்லிய தென்றலாகவும் ஒரு தமிழ்க் கவிஞரது கற்பனையிலே காட்சி தருகின்றது நீர்வளமும் நிலவளமும் உடைய தமிழ் நாட்டில் பண்டைக்கால முதல் பயிர்த்தொழிலே சிறந்த தொழிலாகக் கருதப்பட்டு வருகின்றது.
முற்காலத் தமிழர் தொழுதுண்டு வாழ விரும்பினார் அல்லர் உழுதுண்டு வாழவே விரும்பினார்கள் சீரைத் தேடின் கலையும் கற்பனையும் ஏரைத் தேடு என்றார் ஒரு புலவர்.
ஓங்கி உயர்ந்த மலைகளில் மழை மேகம் தவழக் கண்டால் தமிழர் உள்ளம் தழைக்கும் கார்மேகத்தின் இடையே மின்னல் வீசக் கண்டால் அவர் உள்ளம் துள்ளி மகிழும்.
வானத்திலே திரண்டு எழுந்து செல்லும் மழை மேகத்தை கார்மேகத்தைக் கருணை யின் வடிவமாகக் கண்டு தமிழ்நாட்டார் போற்றி னார்கள் கார்மேகமே உலகத்தைக் காக்கும் என்று கருதிக் கைதொழுதார்கள் மன்னுயிரை யெல்லாம் காத்தருளும் தெய்வமாகிய திருமாலுக்கும் அவ் வண்ணத்தையே அமைத்தார்கள் கருமுகில் வண்ணன் என் கண்ணன் என்றார்கள்.
திருவேங்கடம் என்னும் திருப்பதி மலையில் அப் பெருமான் நின்றருளும் கோலத்தைக் கருமேகத்தின் வடிவாகவே காட்டுகின்றது சிலப்பதிகாரம் என்பது சிலப்பதிகாரச் சித்திரம்.
இக்குறளின் கருத்தைப் பிற்காலத்துப் புலவர் ஒருவரே விரித்துரைத்து விளக்கியுள்ளார் மலையிலே மழை பொழிந்து வெள்ளம் பொங்கி எழுகின்றது அருவியாய் விழுகின்றது ஆறாகப் பாய்கின்றது.
செழுஞ் சோலைகளின் இடையே அழகுற நடந்து செல்லும் காவிரியாற்றைச் சிலப்பதிகாரம் இசைப்பாட்டால் வாழ்த்துகின்றது என்பது சிலப்பதிகாரத்தின் வாழ்த்து.
இன்னும் பாண்டி நாட்டின் சிறந்த நதியாகிய வையையைப் புலவர் நாவிற் பொருந்திய பூங்கொடி என்றும் பொய்யாக் குலக்கொடி என்றும் இளங்கோவடிகள் புகழ்ந்துரைத்தார்.
இக் கருத்தை மனத்திற் கொண்டு உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம் வீணில் உண்டு களித்திருப்போரை நிந்தனை செய்வோம் என்றார் பாரதியார்.
வில்லெடுத்துப் போர் செய்யும் வீரனை வில்லேர் உழவன் என்றும் சொல்லாற்றல் வாய்ந்த கவிஞனைச் சொல்லேர் உழவன் என்றும் குறித்தார் திருவள்ளுவர்.
இந்தக் கொடுமையை அயோத்தியில் உள்ள கோழிகள் அறிந்தன மனங் கலங்கின ஊரார் எல்லாம் இதை அறியாமல் உறங்குகின்றார்களே என்று ஏங்கின துன்பம் பொறுக்கமாட்டாமல் இரு சிறகாலும் வயிற்றில் அறைந்து கொண்டன குய்யோ முறையோ என்று கூவி ஊராரையெல்லாம் அழைத்தன என்று கவிஞர் கூறுகின்றார் என்பது கம்பர் பாட்டு.
ஆகவே கலைகளில் உள்ள கற்பனை நாட்டின் இயல்பிற்கும் கலைவாணரது மனோபாவத்திற்கும் ஏற்றவாறு அமையும் என்னும் உண்மை நன்கு விளங்குவதாகும்.
உலகம் முழுவதையும் அலைத்துக் குலைத்து வருத்துகின்ற இப் போரின் கொடுமையைக் காண்பவர்கள் முற்காலத்தில் நிகழ்ந்த போர்களைக் குறித்து அறிந்து கொள்ள விரும்புதல் இயற்கையே யாகும்.
ஓர் அரசன் படை மற்றோர் அரசன் படையைத் தாக்கி வீரம் விளைவிக்குமே யன்றி குடிகள் எல்லோரையும் அழித்து நாட்டைச் சுடுகாடாக்குகின்ற கொடுமை நிகழ்ந்ததில்லை.
பகைவர் நாட்டின்மீது படை யெடுக்கும் மன்னர் போருக்கு ஆற்றாதவர்களைப் புறத்தே போக்குவார்கள் போர்க்களத்தில் பச்சிளம் பாலகரைக் கொல்ல மாட்டார்கள் முதியவர் மீதும் படைக்கலங்களைத் தொடுக்கமாட்டார்கள் பயன் தருகின்ற பசுக்களை வதைக்க மாட்டார்கள் இஃது அறப்போர் முறை என்று புலவர்களால் போற்றப் படுகின்றது.
அதற்குக் கண்ணகி பார்ப்பார் அறவோர் பசு பத்தினிப் பெண்டிர் மூத்தோர் குழவி எனும் இவரைக் கைவிட்டுத் தீத்திறத்தார் பக்கமே சேர்க என்று ஏவினாள்.
அவர்கள் மனத்திண்மையும் உடல் திண்மையும் உடையவராய் வில்லும் வாளும் வேலும் தாங்கி வெம்போர் புரிவார்கள் போர்க் களத்தில் முகத்திலும் மார்பிலும் படுகின்ற வடுக்களைப் பொன்னினும் மணியினும் அருமையாகப் போற்று வார்கள் போரற்ற நாளெல்லாம் பயனற்ற நாளென்று கருதுவார்கள்.
சோழ நாட்டையாண்ட கரிகால்வளவன் வடநாட்டின்மீது படையெடுக்கு முன்னமே நல்ல நாளும் பொழுதும் பார்த்து வாளும் குடையும் வடதிசையில் பெயர்த்து வைத்தான் என்று சிலப்பதிகாரம் உணர்த்துகின்றது.
சேர மன்னனுக்குப் பனந்தோட்டு மாலையும் பாண்டியனுக்கு வேப்பம்பூ மாலையும் சோழ மன்னனுக்கு ஆத்தி மாலையும் அடையாள மாலைகள் என்று அறிகின்றோம்.
பகைவர் நாட்டின்மீது போர் தொடுக்கக் கருதும் அரசன் அதற்கு அறிகுறியாக அந்நாட்டிலுள்ள பசுக்களைக் கவர்ந்து தன் நாட்டிற்குக் கொண்டு வருவான்.
பசுக்களைக் கவரச் செல்லும் மறவர் செக்கச் சிவந்த வெட்சிமாலை சூடியிருப்பார்கள் இருட்டிலே சகுனம் பார்த்துச் சென்று பசுக்களைக் கவர்ந்து வருவார்கள்.
பசுக்களுக்குத் தீங்கு செய்யும் நோக்கம் மன்னர் மனத்திலிருந்ததாகத் தெரியவில்லை கவர்ந்து வந்த பசுக்களை அவர் நன்கு பாதுகாத்ததாகவும் தெரிகின்றது.
பசும் புல்லை மேய்ந்து இனிய பாலைத் தந்து மக்கள் உடம்பை வளர்க்கின்ற பசுக்களை எப்பொழுதும் பாதுகாக்க வேண்டுமேயன்றி அவற்றைத் துன்புறுத்தல் ஆகாது என்பது அக் காவியத்தில் உணர்த்தப்படுகின்றது.
பசுக்கள் போர்க் களத்தில் அகப்பட்டு இறந்துவிடுமே என்று கருதி அவற்றை முன்னமேயே வளைத்துக் கொண்டு வந்து மாற்றரசர் தம் நாட்டில் வைப்பார்களென்று அறிந்தோர் கூறுகின்றனர்.
இனிப் பண்டைக்காலத்தில் எவ்வாறு படை திரட்டப்பட்டது என்பதையும் சிறிது பார்ப்போம் அரசன் போர் செய்யக் கருதியவுடன் அவனது போர்ப்பறை முழங்கும்.
தேர்ப்படை யானைப்படை குதிரைப்படை காலாட் படை ஆகிய நான்கும் திரண்டெழுந்தவுடன் அரசன் படைத் தலைவரோடு சென்று அவற்றைப் பார்த்து மகிழ்வான் வீரரது ஆரவாரத்தைக் கேட்டு அகம் களிப்பான் தானும் அவர்களுடனிருந்து உணவருந்தி அவர்களுக்கு ஊக்கமளிப்பான்.
சேர நாட்டை யாண்ட செங்குட்டுவன் என்னும் மன்னவன் வடநாட்டின் மீது படையெடுத்த வரலாறு அக் காவியத்தில் விரிவாகக் கூறப்பட்டிருக்கின்றது.
நாளும் பொழுதும் நன்கு பார்த்துச் சொல்லும் வானநூல் அறிஞன் எழுந்தான் அரசே வடநாட்டின்மீது படையெடுப்பதற்குப் பொருத்தமான நல்ல நேரம் இதுவே.
அது கேட்ட மன்னவன் அப்பொழுதே தன் வெண்கொற்றக் குடையையும் நெடிய வாளையும் வடதிசையில் பெயர்த்து வைக்கப் பணித்தான் படை திரட்டுமாறு படைத்தலைவர்க்கு ஆணையிட்டான்.
அரசன் அக் கோயிலை வலம் வந்து வணங்கினான் சிவன் அருளின் சின்னமாகப் பெற்ற பூமாலையைச் சிரத்தில் அணிந்து கொண்டான் அப்பால் ஆடகமாடம் என்னும் திருக்கோயிலிற் பள்ளிகொண்ட பெருமானை வணங்கினான் அங்கே பெற்ற பூமாலையைத் தோளுக்கு அணியாகக் கொண்ட சேரன் நால்வகைச் சேனையோடும் வஞ்சி மாநகரைவிட்டு வடதிசை நோக்கிச் சென்றான் இடையிடையே சிறப்பாக அமைக்கப்பட்டிருந்த பாடி வீடுகளில் தங்கினான் மலையும் நதியும் கடந்து பகைவர்கள் நாட்டை நண்ணினான் பொங்கி யெழுந்த பகையரசர் சேனையைச் சிதற அடித்தான் வாகை மாலை சூடினான் தமிழரசரைப் பழித்துப் பேசிய சிற்றரசர் இருவரையும் சிறை செய்து சினம் தீர்ந்தான் என்று சிலப்பதிகாரம் கூறுகின்றது.
இவ் வரலாற்றாலும் கரிகால் சோழனுடைய சரித்திரத்தாலும் தமிழ்நாட்டரசர்கள் போர்க்களத்தில் வீரப் புகழ்வாய்ந்து விளங்கினார்களென்ற செய்தி நன்றாகத் தெரிகின்றது.
சோழ நாட்டுப் புலிக் கொடியைக் கரிகாற்சோழன் இமயமலையில் ஏற்றினான் சேரநாட்டுச் செங்குட்டுவன் கற்பின் செல்வியாகிய கண்ணகிக்கு இமயமலையிற் சென்று சிலையெடுத்து வெற்றி வீரனாக மீண்டுவந்தான்.
இவருக்குப் பின்னே வந்த கங்கை கொண்ட சோழன் குலோத்துங்கன் முதலாய மன்னர் நிகழ்த்திய அரும் பெரும் போர்களைத் தமிழ்ப் புலவர்கள் பாட்டாலும் உரையாலும் பாராட்டினார்கள்.
கலிங்க நாட்டின்மீது குலோத்துங்கன் சேனாதிபதியாகிய கருணாகரன் படையெடுத்து அந் நாட்டு அரசனை வென்று வாகை மாலை சூடிய வரலாறு கலிங்கத்துப் பரணியில் இலங்குகின்றது.
இவ்வாறு முற்காலத் தமிழ் மன்னரும் இடைக்காலத் தமிழ் மன்னரும் போர் முகத்தில் காட்டிய வீரம் இக் காலத்தினருக்கு ஊக்கத்தையும் என்று தமிழரது வீரத்தைப் பாடினார் பாரதியார்.
இன்று நிகழ்ந்து வரும் பெரும் போரிலும் தமிழ்நாட்டு வீரர் பல்லாயிரவர் படையிற் சேர்ந்து பாலைவனங்களிலும் காடுகளிலும் வீரப் போர் புரிந்து தமிழ்நாட்டின் பழம் பெருமையை விளக்கி வருகின்றார்கள்.
பாரத நாட்டின் படைக்கரம் என்று கருதப்படுகின்ற பாஞ்சால நாட்டு வீரரினும் தமிழ் நாட்டு வீரர்கள் எவ்வாற்றானும் குறைந்தவர் அல்லர் என்பது காலம் செல்லச்செல்ல எல்லோர்க்கும் இனிது விளங்கும்.
போர் முழக்கம் கேட்டபோது அம் மங்கையின் தமையன் போர்க்கோலம் பூண்டு அமர்க்களம் போந்தான் கண்டோர் வியக்கக் கடும்போர் புரிந்தான் மாலைப் பொழுதில் மார்பிலே அடிபட்டு இறந்தான்.
உடனே அம் மங்கையின் கணவன் போருக்குக் கிளம்பினான் அமர்க்களம் புகுந்து அரும்போர் புரிந்தான் செருக் களத்தில் உயிர் கொடுத்துப் புகழ்கொண்டான்.
மங்கை எழுந்தாள் தன் குழந்தையை அழைத்தாள் அவன் தலையில் எண்ணெய் தடவிச் சீவினாள் வெளுத்து வைத்திருந்த ஆடையை விரித்து உடுத்தினாள் வேலாயுதத்தைக் கையிலே கொடுத்து இளம் பாலனைப் போர்க்களத்திற்கு அனுப்பினாள்.
முதல் நாள் தமையன் இறந்தான் என்றும் தளராது மறுநாள் கணவன் இறந்தான் என்றும் கலங்காது தன் குடும்பத்திற்கு ஒரு மைந்தனே உள்ளான் என்றும் உணராது இளம்பாலனைப் போருக்கு அனுப்பிய பெண்மணியின் வீரத்தை மாசாத்தியார் என்னும் பெண் புலவர் பாராட்டிப் பாடியுள்ளார்.
மற்றொரு வீரத்தாய் போர்க்களத்தில் தன் மகன் பகைவர்க்குப் புறங்காட்டி ஓடினான் என்று கேள்வியுற்றாள் பொங்கி எழுந்தாள் கொடிய வாளைக் கையிலே எடுத்தாள் என் மகன் போர்க் களத்தில் புறங்காட்டி ஓடினான் என்பது உண்மை யானால் அப் பேடிக்குப் பாலூட்டிய மார்பை இவ் வாளால் அறுப்பேன் என்று வஞ்சினம் கூறிப் போர்க் களம் புகுந்தாள் அங்கே பிணங்களிடையே நடந்து .
சென்று தன் மகனது உடலைக் கண்டாள் முகத்திலும் மார்பிலும் அடியுண்டு சிதைந்து கிடந்த அவ்வுடலைக் கண்ட நிலையில் அவனைப் பெற்றபோது அடைந்த இன்பத்தினும் பெரியதோர் இன்பம் உற்றாள்.
வீரக்கோலத்தில் தன் கணவனைக் கண்ட மங்கை அவ் வழகைக் கண்ணால் பருகிக் களிப்புற்றாள் தலைவனது பரந்த மார்பினைப் பார்த்தாள் நிமிர்ந்த தோள்களை நோக்கினாள் அத் தோளில் அமைந்த வாளின் ஒளியைக் கண்டாள் அளவிறந்த இன்பமும் பெருமையும் அடைந்து வீரக் கணவனுக்கு விடை கொடுத்து அனுப்பினாள்.
இனிக் கடைசியாக நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னே தமிழ்நாட்டில் நிகழ்ந்த ஒரு வீரத் தியாகத்தைக் காண்போம் பாஞ்சாலங்குறிச்சிப் பாளையக்காரன் சேனைக்கும் மற்றொரு சேனைக்கும் பெரும்போர் நடந்தது.
பாஞ்சாலங்குறிச்சியிலிருந்து போர்புரியச் சென்றிருந்த வீரன் ஒருவன் திரும்பிவரக் காணாத அவன் தாய் இருட்டிலே மகனைத் தேடப் புறப்பட்டாள் போர்க்களத்தில் கிடந்த பிணங்களை ஒவ்வொன்றாகப் புரட்டிப் பார்த்தாள் நெடுநேரம் தேடித் திரிந்து தன் மகனைக் கண்டாள்.
அவ் வுரை கேட்ட தாய் மனம் உருகினாள் தன் மகனது அரும் பெரும் தியாகத்தை மெச்சினாள் அவன் விரும்பியவாறே ஊமைத்துரையைக் கண்டு எடுத்துச் சென்று காப்பாற்றினாள்.
அவ்வண்ணமே தன்னுயிர் காக்க வந்த தாயைத் தலைவனிடம் அனுப்பி அவனுயிரைக் காத்து தன்னுயிர் துறந்த தமிழ் வீரன் தியாகமும் வியக்கத் தக்கதன்றோ?
ஆகாயத்தில் இயங்கிய அக் கோட்டை தூங்கெயில் என்று பெயர் பெற்றிருந்தது பறக்கும் கோட்டையில் உள்ளேயிருந்து பகைவன் நாடு நகரங்களைப் பாழாக்கினான்.
அப் பொல்லாப் பகைவனை ஒரு சோழ மன்னன் வென்றான் அவன் ஊர்ந்து சென்ற ஆகாயக் கோட்டையை ஒரு படைக் கலத்தால் அடித்து ஒழித்தான்.
இத் தகைய மயில் விமானத்தை அம் மன்னன் முதலில் தன் மாளிகைப் பூந்தோட்டத்திலே இயக்கிப் பழகினான் எளிதாக அவ் வானவூர்தி இயங்கும் தன்மையை அறிந்து தன் காதல் மனைவிக்கும் அதை இயக்கும் முறையைக் கற்பித்தான்.
விமானத்தை முறுக்கி மேலே பறக்கவும் எளிதாக இறக்கவும் கற்றுக்கொண்ட அரசமாதேவி மாளிகையைச் சூழ்ந்த இடங்களிலும் பூங்கா வனத்திலும் அதன் மீது ஏறிச் சுற்றி இன்புற்றிருந்தாள்.
மாறுபட்ட அரசை யெல்லாம் முரித்து அழித்த மன்னவன் போர் ஒடுங்கியதென்று கவலை தீர்ந்தான் அரசாங்க வேலைகளைத் தன் அமைச்சனிடம் ஒப்புவித்தான் அவ்வமைச்சனை என்று புகழ்ந்தான்.
அரசியலை ஏற்றுக்கொண்ட அமைச்சன் ஒரு நயவஞ்சகன் உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசுபவன் தேனினும் இனிய சொற்களால் மன்னனது மாசற்ற மனத்தைக் கவர்ந்து வசப்படுத்தியவன் அரசாங்க வேலைகளில் அரசன் சிறிதும் தலையிடுவ தில்லை என்பதை அறிந்துகொண்டு மெல்ல சூழ்ச்சி செய்யத் தொடங்கினான் நால்வகைப் படைகளுக்கும் வேண்டுவன கொடுத்து அவற்றை வளைத்துக் கொண்டான் அரசனிடம் அன்பு கொண்ட குடிகளிற் பலரை நால்வகை உபாயங்களால் வசப்படுத்தினான் அரசனையும் சிறை பிடிப்பதற்குக் காலம் பார்த் திருந்தான்.
போர்க்களம் செல்வதற்குப் பரபரப்புற்ற இளஞ் சிங்கம் போன்ற மன்னவன் மயங்கி நின்ற மங்கையை நோக்கி எல்லாம் அறிந்த நீ இவ்வாறு கலங்கலாமோ?
மெல்லியல் வாய்ந்த மாதரைப் போர்க்களத்திற்கு வெளியே அனுப்பிய பின்னன்றோ அறப்போர் வீரர் படைக்கலம் எடுத்து மாற்றாரை நோக்கிச் செல்வர்?
இருதலைக் கொள்ளியின் இடைப்பட்ட எறும்பு போல் இடருற்ற மங்கை விமானத்தில் ஏறியிருந்து வெதும்பிய மனத்தோடும் நடுங்கிய கரத்தோடும் அதனை இயக்கத் தொடங்கினாள்.
நொடிப்பொழுது அம்மயிலை அரசன் நோக்கி நின்றான் கண்ணில் விழுந்த கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டுப் போர்க் கோலம் புனைந்து பொங்கி எழுந்தான் கொடிய வாளை வீசிக் கொண்டு மாளிகையின் புறத்தே நின்ற சேனையின் மீது பாய்ந்தான்.
பரந்த படையின் நடுவே ஒரு பெரிய வேழத்தின்மீது வஞ்சகனாகிய அமைச்சன் அமர்ந்திருக்க அவன் கண்டான் உடனே வாய் மடித்து வாளோச்சி அவ்விடம் நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
ஒரு காட்டின் மீது சென்று கொண்டிருக்கையில் வெற்றி முரசத்தின் ஒலி மங்கையின் செவியில் விழுந்தது வஞ்சகனாகிய அமைச்சன் வெற்றி பெற்றானே என்று அவள் திடுக்கிட்டாள்.
ஆயினும் மகனைக் கூர்ந்து நோக்க நோக்க அவள் கண்களில் கண்ணீர் சுரந்தது எங்கோ பிறத்தற்குரிய மைந்தன் இங்கே பிறந்தான் என்று எண்ணி எண்ணி ஏங்கினாள்.
மகனே அரண்மனையில் இன்னிசை வாத்தியம் முழங்க அழகிய மாதர் அருநடம் புரிய பாவலர் பல்லாண்டிசைக்க அணி விளக்குகள் ஒளிபரப்ப மெல்லிய பட்டு மெத்தையிலே நீ பிறத்தற்குரியவன் அல்லனோ?
வைராக்கியம் என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடனே தமிழ்நாட்டில் வழங்கும் இரண்டொரு வாசகம் நம் நினைவிற்கு வருகின்றது ஒன்று புராண வைராக்கியம் மற்றொன்று மயான வைராக்கியம்.
பாட்டைக் கேட்ட நிலையில் அவன் எண்ணுகின்றான் இராமனே உத்தமன் தான் வேறு தம்பி வேறு என்ற எண்ணம் அற்றவன் எவ்வளவு பெருந் தன்மையோடு பரதன் பெற்ற செல்வம் நான் பெற்ற செல்வமன்றோ என்று பேசுகின்றான்.
அரிச்சந்திரன் வாய்மை என்னும் சத்திய நெறியில் வழுவாது நின்றான் பலவகையான சோதனைக்கு உட்பட்டான் பதியிழந்தான் பாலனை இழந்தான் படைத்த நிதி இழந்தான் இவ்வாறு ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எல்லா வற்றையும் இழந்து ஈனத்தொழில் புரியும் காலத்தும் சத்தியத்தை விடாது பற்றி நின்றான் தன்னைச் சோதித்த முனிவரை நோக்கி என்றான்.
தீயவர்கள் அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டு சீறினார்கள் கழியால் அடித்தார்கள் காறியுமிழ்ந்தார்கள் முள்முடியைத் தலையிலே வைத்து அழுத்தினார்கள் கையிலே நெடுஞ்சிலுவையைக் கொடுத்து வீதியின் வழியாக நடத்திச் சென்றார்கள்.
அப் பெருந் துயரத்தைப் பொறுத்தார் ஏசுநாதர் சிலுவையில் அறைந்து துன்புறுத்தியவர் மீது இரக்கமும் கொண்டார் இறைவனை நோக்கி எந்தையே இவர் அறியாமல் செய்கின்றார்கள்.
இதற்கு மாறாகத் தவறான வழியிலே தலைப்பட்டு விடாக்கண்டராக நின்றாரும் உண்டு கற்பின் செல்வியாகிய சீதையைக் கவர்ந்து சென்று சிறையில் வைத்தான் இராவணன்.
அவன் வென்று வருவான் என்று எண்ணி இறுமாந்திருந்தான் இராவணன் போர்க்களத்தில் பகைவரது திறத்தை நன்றாகத் தெரிந்த இந்திரசித்தன் இராவணன் மாளிகையை அடைந்து மன்னனைத் தொழுது ஐயனே இன்று நடந்த போரில் நான் அரிய பெரிய படைக்கலங்களையெல்லாம் விடுத்தேன்.
சூரன் என்பவன் ஒரு பேரரசன் வீர மகேந்திரம் என்னும் நகரில் அரசு வீற்றிருந்தான் வானவர் நாட்டின்மீது படையெடுத்து இந்திரன் மகனாகிய சயந்தனையும் தேவரையும் பிடித்துச் சிறை வைத்தான்.
சூரன் மகனாகிய பானுகோபன் அச் சேனையை எதிர்த்தான் வீரவேல் கொண்டு போர் புரியும் முருகனை ஒரு நாளும் வெல்ல முடியாது என்று நன்றாக உணர்ந்தான் சூரனிடம் சென்று அரசே இன்று மாற்றார்மீது மாயப் படையை ஏவினேன்.
அவ்வாசையால் ஒன்று கூறுகின்றேன் வானவரை நீ சிறையினின்றும் விட்டுவிட்டால் படையெடுத்து வந்த முருகன் நம் நாட்டைவிட்டு அகல்வான் சீற்றம் தீர்வான்.
இளமையிலேயே அவள் பெருமாளிடம் பேரன்பு செலுத்தினாள் அவர் திருமேனியைக் கண்டு காதலித்தாள் அவர் திருநாமங் களைக் கேட்டுச் செவிகுளிர்ந்தாள் அவர் திருப் புகழைப் பாடிப் பாடிப் பரவசமுற்றாள்.
ஆயினும் அவளன்பின் திறத்தினை அறிந்த திருவரங்கப் பெருமாள் அவளை ஏற்றுப் பேரருள் இன்பமளித்தார் என்று குருபரம்பரை என்னும் வரலாறு கூறுகிறது.
தமிழ் நாட்டிலுள்ள சிவப்பதிகளை யெல்லாம் கண்டு வணங்கிய திருநாவுக்கரசர் கைலாச மலையில் சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் கோலத்தைக் காண ஆசைப்பட்டார்.
எழுபது வயதிற்கு மேற்பட்ட முதுமைப் பருவத்தில் வடதிசையை நோக்கி நடந்தார் காசியை அடைந்து கங்கையையும் விசுவநாதரையும் கைதொழுதார் வெள்ளி மாமலையை நோக்கி உள்ளம் மகிழ்ந்து நடந்தார் இரவு பகலாக ஊண் உறக்கமின்றி நடந்து நடந்து கால் இரண்டும் தேய்ந்தார் கைகளால் நடக்கத் தொடங்கினார்.
முனிவராக வந்த சிவபெருமான் திருநாவுக்கரசரது வைராக்கியத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து கைலாசக் கோலத்தைக் காட்டியருளினார் என்று பெரிய புராணம் கூறுகின்றது.
தாழ்ந்தோரை உயர்த்துவோம் என்றும் தாய்மொழிக்குத் தொண்டு செய்வோம் என்றும் நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக உழைப்போம் என்றும் உறுதி கொண்டவர்கள் உயர்ந்தவர் களல்லரோ?
அறம் பொருள் இன்பம் என்னும் உறுதிப் பொருள்களில் அறத்தையும் பொருளையும் பற்றிய நானூறு பாட்டுக்கள் தொகுக்கப்பட்டிருத்தலால் அந் நூல் புறநானூறு என்னும் பெயர் பெற்றது.
அக் காலத்து மன்னர் பலர் பொன்மலர் நறுமணம் கமழ்ந்தாற் போன்று புவிச் செல்வத்தோடு கவிச் செல்வமும் பொருந்தப்பெற்று விளங்கினார்கள்.
கற் பின் செல்வியாகிய கண்ணகியின் சீற்றத்தால் உயிரிழந்து அழியாப் புகழ் பெற்ற நெடுஞ்செழியன் என்ற பாண்டியன் புலமை வாய்ந்த முடிவேந்தருள் ஒருவன்.
இனி சோழ நாட்டு மன்னனாகிய கோப்பெருஞ் சோழனைப் பார்ப்போம் அவனும் கவி பாடும் திறம் பெற்றவன் தமிழறிந்த புலவர்களைத் தலைக்கொண்டு போற்றியவன்.
அச் சோழன் செல்வத்தில் தனக்கு நிகராகிய ஒருவனைத் தோழனாகக் கொண்டான் அல்லன் பிசிராந்தையார் என்னும் புலவரை உயிர் நண்பராகக் கொண்டான்.
சோழன் சொல்லிய வண்ணமே ஆந்தை வந்து சேர்ந்தார் நிகழ்ந்ததை அறிந்தார் தாமும் உண்ணாவிரதம் இருந்து தம்முயிர்கொண்டு சோழன் நல்லுயிரைத் தேடச் செல்பவர் போல ஆவி துறந்தார்.
கலையறிந்த புலவர்களை அக் காலத்து மன்னரும் செல்வரும் மதித்தார்கள் கற்றோரைப் போற்றாத நாடு ஒரு நாளும் கடைத்தேற மாட்டாது என்னும் உண்மையை நன்றாக அறிந்திருந்தார்கள்.
தம்பியின் கொடு மையால் நாடிழந்து தன்னந்தனியனாய்க் காட்டிலே மறைந்து வாழ்ந்த அம் மன்னனைத் தேடிக் கண்டுகொண்டார் ஒரு தமிழ்க் கவிஞர் அவன் நிலைமையைச் சிறிதும் கருதாது தம் பாட்டைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.
அந்த நாள் வந்திலை அருங்கவிப் புலவோய் இந்த நாள் வந்து நீ நொந்தெனை அடைந்தாய் என்று சொல்லிக் கொண்டே தன் உடைவாளை எடுத்துப் புலவர் கையிற் கொடுத்து இவ்வாளால் என் தலையை அரிந்து நாடாளும் என் தம்பியிடம் கொடு.
இவ்வாறு அறிஞர் ஒருவரைப் பற்றிய வறுமை கண்டு தரியாது தன் தலையையே கொடுக்க இசைந்த குமணனை ஈன்ற தமிழ் நாடு பெருமை வாய்ந்ததன்றோ?
இவர்கள் இருத்தலாலேயே இவ் வுலகம் நிலைத் திருக்கின்ற தென்ற தியாகத்தின் பெருமையைப் பாராட்டிப் பாடினான் இளம்பெருவழுதி என்னும் பாண்டியன்.