sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கிளம்பும்போது என் தோள்களில் கை வைத்து விழிநோக்கி உங்கள் அரசமுறை மணஓலை வருவதற்காக நாளும் என் நாடு காத்திருக்கும் விதர்ப்பரே என்று சொன்னபின் மேலும் தாழ்ந்த குரலில் அவ்வோலை விரைவில் எழுதப்படுமென எண்ணுகிறேன் என்றார்.
ருக்மி அவள் பணிவில் இருந்த விலகலை மீண்டும் மீண்டும் உணர்ந்தவனாக என் ஒற்றர்கள் நீயே அவள் நெஞ்சை திசைமாற்றியவள் என்கிறார்கள்.
நான் மாலை வருகிறேன் என்ற அமிதையை நோக்கி என்னுடன் அன்றி இவ்வரண்மனை விட்டு நீங்கள் வெளிவரவோ அரசியர் அரண்மனைக்குள் புகவோ இன்று இயலாது முதியவளே.
இடைநாழியில் நான்கு இடங்களில் காவலர்கள் அவர்களை நிறுத்தி எங்கு செல்கிறார்கள் என்று கேட்டு முத்திரைக் கணையாழியை நோக்கி சற்று ஐயத்துடன் ஒப்புதல் அளித்தார்கள்.
அமிதை மந்தணச் சிற்றறைக்குள் நுழைந்தபோது இரு அணுக்கச் சேடியர் நின்றிருக்க பீடங்களில் அமர்ந்திருந்த கீர்த்தியையும் விருஷ்டியையும் கண்டாள்.
வினாவுடன் இணைந்தே அதிலுள்ள பொருளின்மையை அறிந்து மேலும் ஏதோ சொல்ல வாயெடுக்க விருஷ்டி இளவரசி காதல் கொண்டுள்ளதும் யாதவர் தன்னை கவர்ந்து செல்ல அவள் விழைவதும் அரசர் அறிந்தே நிகழ வேண்டியவையல்ல.
அரண்மனைக்கு வந்ததுமே அமிதை துவாரகைக்கான திருமுகத்தை எழுதலாமென கன்றுத்தோல் சுருளை எடுத்து பலகையில் நீட்டி வெண்கல முள் அறைந்து நிறுத்தி கடுக்காய் கலந்த கடுஞ்செந்நிற மையில் இறகுமுனையை முக்கி நலம் சூழ்க என முதல் வரியை எழுதியபின் எழுதுவது என்ன என்று ஏங்கி சற்றுநேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
நிலை கொள்ளாது எழுந்து சென்று உப்பரிகையில் அமர்ந்து வரதாவை நோக்கிக் கொண்டிருந்த ருக்மிணியை அறியாமல் பார்த்தபடி நெடுநேரம் நின்றிருந்தாள்.
அங்கிருந்து விழிதூக்கி அவளை நோக்குகையில் ஒருகணம் உளஎழுச்சியால் தான் அங்கிருந்து அவ்வண்ணம் நோக்கிக் கொண்டிருப்பதாக உணர்ந்தாள்.
நீலம் அதில் உடல் உயிர்த்துக் கொள்ள தான் என பெயர் என உடலென கொண்ட அனைத்தையும் களைந்து ருக்மிணியாக அமர்ந்து தன் நெஞ்சை எழுதினாள்.
இதற்கப்பால் நான் உரைக்கும் சொல் என்று ஏதுமில்லை என விதர்ப்பினி எழுதி முடித்ததும் சன்னதம் விலகிச் சென்ற பேய்மகளென உடல் தளர்ந்து பீடம் மீதே தலை வைத்தாள்.
என் கண்கள் களைத்துள்ளன என்றபடி அவள் முகம்கழுவச் சென்றபோது அச்சுருளை உப்பரிகையில் அவள் அமர்ந்திருக்கும் பீடத்தருகே குறுமேடையில் வைத்து பறக்காமலிருக்க அதன் மேல் நீலமணி பதித்த கணையாழியை வைத்தபின் நெஞ்சு படபடக்க விலகி சாளரத்தருகே நின்றாள்.
சிரித்த முகத்துடன் அவளை நோக்கி புன்னகைத்து ஏதோ சொல்ல வந்தபின் அச்சொல்லை கணமே இழந்து விழிதிருப்பி ஓடிச்சென்று பீடத்தில் அமர்ந்து ஆடையை செம்மை செய்த பின் வரதாவை நோக்கினாள்.
சொற்களில் ஓடிச்சென்ற ருக்மிணியின் கண்களில் தெரிந்த வியப்பை பின் எழுந்த பதற்றத்தை கண்டவள் ஏதேனும் சொல் உரைக்க எண்ணி உன்னி உளம் ஒழிந்து கிடக்க வெறுமனே மகளே என்றாள்.
ஒரு கணம் தளர்ந்த ருக்மி நெய்யில் தீயென பற்றிக் கொண்ட சினத்தின் விசையால் மீண்டும் சொல்லெடுத்து எண்ணித்தான் இதை உரைக்கிறாயா?
ருக்மிணி தன் இருக்கையில் அமர்ந்து மேலாடையை மடிமேல் வைத்து குழலை திருத்தியபின்பு கைகளை மார்மீது கட்டிக்கொண்டு விழிநிமிர்ந்தாள்.
சில கணங்கள் அனைவரும் சொல்லின்றி அமர்ந்திருக்க கீர்த்தி இளவரசி தாங்கள் சேதிநாட்டரசரை மறுத்தமை இளவரசரை சினம் கொள்ளச்செய்திருக்கிறது.
என்று சொன்னபடி முகம் சிவக்க கைகளை நீட்டி ருக்மிணி உன் சொல் பேதைப்பெண்ணொருத்தியின் சொல்லல்ல விதர்ப்பத்தின் இளவரசியின் சொல்.
மறுகணம் அத்தனை சொற்களும் அலை பின்வாங்குவது போல் மறைய இரு கைகளையும் விரித்து உதடுகளை அசைத்து அருகிலிருந்த அனைவரையும் மாறி மாறி நோக்கினான்.
பீடத்தை ஊன்றி பின்னால் தள்ளியபடி எழுந்த ருக்மி அவளருகே வந்து கை நீட்டி நாணில்லையா உனக்கு தொல்புகழ் விதர்ப்பத்தின் மன்றமர்ந்து இச்சொல்லை எடுக்க?
ருக்மி பொறுமையிழந்து இரு கைகளையும் விரித்தபடி சாளரத்துக்கு வெளியே தெரிந்த வரதாவை நோக்கியபடி இல்லை என்பது போல தலையை பல முறை அசைத்தான்.
பிற அனைவரிடமும் கால் தொட்டு வணங்கி இவ்வெளியவள் மேல் சினம் கொள்ள வேண்டாமென்று கோருகிறேன் என்று கை கூப்பி தலை வணங்கிவிட்டு கதவை நோக்கி சென்றாள்.
ருக்மிணி மஞ்சத்திற்கு சென்று மேலாடையைக் களைந்து மெல்லாடை அணிந்து உப்பரிகைக்குச் சென்று பீடத்தில் அமர்ந்து நகரின் மேல் நின்ற முகில்திரளின் நிழல் மெல்ல மிதந்து சென்ற வரதாவின் நீர்ப்பெருக்கை நோக்கினாள்.
நான் என்று சுஷமை தொடங்க உரத்த குரலில் பீஷ்மகர் இனி ஒரு சொல் எழுமென்றால் உன் தலையை வெட்டி இங்கு வீழ்த்திவிட்டு மறுசொல் எடுப்பேன் என்றார்.
அவளை நோக்கி பொருளற்றவையென்றான விழிகளுடன் நின்ற பீஷ்மகர் சென்று தன் பீடத்திலமர்ந்து தன் கைகளைக் கோத்து மடிமேல் வைத்து தலைகுனிந்தார்.
கௌண்டின்யபுரியின் அரண்மனை முகப்பில் அமைந்திருந்த ஏழடுக்கு காவல்மாட உச்சியில் எட்டு திசைகளும் திறக்க அமைந்திருந்த முரசுக் கொட்டிலில் வீற்றிருந்த பெருமுரசை மூன்று வீரர்கள் தோல்பந்து முனைகொண்ட கழிகளால் முழக்கி இடியோசை எழுப்பினர்.
நீராட்டு விழவு முடிந்து ஈர உடையுடன் இல்லம் திரும்பி இன்னுணவு உண்டு சாவடிகளிலும் மண்டபங்களிலும் திண்ணைகளிலும் விழுந்துகிடந்து விழிமயங்கிக் கொண்டிருந்த மக்கள் அவ்வோசை கேட்டு எழுந்தனர்.
மரக்கிளையில் தேனடை என வரதாவின் கரையில் அமைந்த நகரத்தின் நூற்றுக்கணக்கான சிறிய தெருக்களில் இருந்து எழுந்த மக்கள் அரண்மனை முகப்பின் அரைவட்டப் பெருஞ்சதுக்கம் நோக்கி சென்றனர்.
வரதாவின் சேறு அழுந்தி உருவான பட்டைக்கற்களை ஒன்றின் மீது ஒன்றாக தூக்கி வைத்து கட்டப்பட்ட உயரமற்ற கோட்டையின் ஏழு காவல்மாடங்களும் மரத்தாலானவை.
அவ்வொலி கேட்டு கோட்டைக்கு அப்பால் காட்டுவிளிம்பின் உயர்ந்த மரங்களின் மேல் அமைந்திருந்த மலைக்குடிகளின் காவல்முழவுகள் ஒலிக்கத்தொடங்கின.
நகரின் மூன்று பெருவாயில்களில் நின்றிருந்த காவலர்கள் உண்டாட்டு கொண்டாட வந்த மலைக்குடியினரை ஒவ்வொருவராக நோக்கி உள்ளே அனுப்பினர்.
மாலை தொடங்கி மறுநாள் விடிந்து கதிர்எழுந்து உச்சி ஒளிர்ந்து அந்தி மயங்கி மறுநாள் தோன்றும்போதும் அவ்வுண்டாட்டு தொடரும்.
உண்டு உறங்கி எழுந்து உண்டு உடலற்றுக் கிடந்து உடலுணர்ந்து எழுந்து உண்டு உணவென்றே காலம் விரைய ஒருதுளியும் உணவு எஞ்சாமலாகி மீள்வதையே உண்டாட்டு என்றனர்.
தேனடைகளும் அரக்கும் கொம்பும் சந்தனமும் அகிலும் கோரோசனையும் கொண்டு புதர்ச் செறிவுகளூடாகச் சென்ற சிறுபாதைகளில் நடந்து அவர்கள் கௌண்டின்யபுரியை நோக்கி வந்தனர்.
இளைப்பாறி எழுந்து நன்னீராடி ஆடை புனைந்துகொண்டிருந்த ருக்மிணியை நோக்கி வந்த சேடி இளவரசி உண்டாட்டுக்கு சற்று நேரத்தில் அரசரும் அரசியரும் எழுந்தருளிவிடுவார்கள் என்றாள்.
சிறிய ஆடி ஒன்றை ருக்மிணியிடம் காட்டிய இளைய சமையச்சேடி தோடு மூக்குத்தி இரண்டையும் இளநீலக் கற்களால் அமைத்திருக்கிறேன் இளவரசி.
செவ்வரி ஓடிய விழிகளால் ஆடியை நோக்கிய ருக்மிணி அணி புனைந்த எப்பெண்ணும் அடையும் கிளர்ச்சியை அடைந்து கைகளால் காதணியை திருப்பி விழிசரித்து தன் முகத்தை நோக்கி நெஞ்சு விம்ம விண்மீன்கள் என்றாள்.
அவள் பின்னால் நின்ற சமையப் பெண் அணி புனைந்த பெண் ஆடி நோக்கினால் நன்று என்றும் குறை என்றும் மாறிமாறிக் காட்டி தெய்வங்கள் அவள் ஆன்மாவை பந்தாடும்.
நான் இந்நிழலைச் சொன்னேன் என அவள் ருக்மிணியின் பின்னால் தரையில் விழுந்து கிடந்த நிழலைச் சுட்டி சொல்ல இளம் சமையப்பெண்கள் இருவரும் கையால் பொத்தி சிரிப்பை அடக்கினர்.
தங்கள் அன்னையோ சேதிநாட்டு அரசர் தங்கள் கைகொள்வது உறுதியாகிவிட்டது என்று சேடியருக்குச் சொல்லி விழவு கூட ஆணையிட்டிருக்கிறார்கள்.
காலடி ஒலிக்க இடைநாழியில் வந்து நின்று அறைக் கதவை ஒலியெழுப்பித் திறந்து நோக்கிய முதியசேடி ஒருத்தி இளவரசி தங்களை அழைத்து வரும்படி இளவரசர் ஆணை இட்டிருக்கிறார் என்றாள்.
தழையாத ஆணைக்குரலில் அவரும் சேதிநாட்டு அரசரும் சதுக்கத்திற்கு வந்துவிட்டனர் என்ற முதியசேடி சமையப் பெண்ணிடம் அணி முடிந்து விட்டதா?
எத்தனை விண்மீன் சூடினாலும் இரவின் பரப்பு எஞ்சியிருக்கும் என்ற சமையப் பெண் பொன்னூசிகளில் கோக்கப்பட்ட நீலமணிகளை நீள் கூந்தலில் செருகி இறுக்கினாள்.
மூங்கில்கள் நடுவே நான்கு கால்களையும் சேர்த்துக் கட்டிக் கொண்டுவரப்பட்ட சுட்ட களிற்றுக் காளைகள் வெண்கலத்தாலானவை போலிருந்தன.
தங்கள் குலக்குறி பொறிக்கப்பட்ட தடிகளைத் தூக்கி ஆட்டி வெறிக்கூச்சலிட்டபடி குலமூத்தவர்கள் உணவுக்குவையை அணுகி அன்னங்களையும் அப்பங்களையும் அள்ளி மூன்றாகப் பகுத்து ஒரு பகுதியை பின்பக்கம் வீசி இன்னொருபகுதியை முன்பக்கம் வீசி மூன்றாம்பகுதியை தாங்கள் உண்டனர்.
குழிகளுக்குள் இறக்கி கல்லிட்டு மூடி மேலே அனல்பரப்பிச் சுடப்பட்ட பன்றிகள் ஊன்நெய் ஊறிச்சொட்ட ஈச்ச இலைப் பொதிகளில் கொண்டுவரப்பட்டன.
உண்டு களியாடிக் களைத்தவர்கள் தள்ளாடி அமர்ந்துகொள்ள அவர்கள் மேல் பிறர் தள்ளாடி விழ இறுதி விழைவைத் திரட்டி வயிற்றை உந்தி மேலெழுந்து மீண்டும் உணவின் மீது பாய்ந்தனர்.
ருக்மிணி சிரித்தபடி வழுக்கி கீழே அமர்ந்திருந்த முதியவர் ஒருவர் மீது விழ அவர் உணவு வானில் இருந்து விழுகிறது உணவு என்று அவளை பிடித்தார்.
அமிதை அவள் தோள்களைப் பற்றி தள்ளிக்கொண்டு சென்று மேடைக்குப் பின்புறம் இருந்த சிறிய வாயிலின் ஊடாக அரண்மனை இடைநாழியை அடைந்தாள்.
இடைநாழிக்கப்பால் கிடந்த வாயிலை நோக்கி அவள் செல்ல அமிதை உண்டாட்டு முடிகையில் அனைத்தும் உறுதியாகிவிட்டிருக்கும் இளவரசி என்றாள்.
சூதர் அவளை நோக்காமல் கைகளை ஆட்டியபடி முற்றிலும் தன்னை இழந்து ஓங்கி பாடினார் விண்நீலம் விரிகடல்நீலம் விழிநீலம் விசும்பு எழுந்த மலர்நீலம் தண்நீலம் தழல்நீலம் தானாகித் தனித்த முழுநீலம் மண்டியிட்டு அவர் முன் அமர்ந்து சூதரே என்ன பாட்டு இது?
அவர் சாளரத்தைச் சுட்டி வெளியே நோக்குக அறுசுவையும் ஐம்புலன்களும் நான்குள்ளமும் அமைந்த ஒன்றும் அதுவென்றாகிக் கொந்தளிக்கும்.
செந்நிறத் தலைப்பாகையில் கொக்குச் சிறகு சூடிய முதிய நிமித்திகர் மேடைமேல் ஏறி நின்று வெள்ளிக்கோலை இடமும் வலமும் என மும்முறை சுழற்றியபோது முரசு மேடையில் அமர்ந்திருந்த பெருமுரசின் ஒளிரும் செவ்வட்டத் தோல்பரப்பின்மேல் கோல்கள் விழ அது சினம்கொண்ட மதகளிறென வயிறதிர்ந்து உறுமியது.
வரதாவின் அலைகளின் ஓசையும் கொடிகள் காற்றில் படபடக்கும் ஒலியும் ஆங்காங்கே எழுந்த அடக்கப்பட்ட தும்மல்களும் மூச்சொலிகளும் படைக்கலன்களின் உலோகக் குலுங்கல்களும் கால்மாற்றிக்கொள்ளும் புரவிகளின் லாடங்கள் மண்ணில் அழுந்தும் ஓசைகளும் மட்டுமே எஞ்சின.
புலரி எழுந்து வரதாவின் மேல் அடுக்கடுக்காகக் குவிந்திருந்த முகில்கள் தீப்பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்க நீரலைகளின்மேல் செவ்வொளி அலையடித்தது.
அங்கிருந்து சிறு குருவிகள் எழுந்து சுழன்று சிறகடித்து நீர் விளிம்பின் சதுப்பில் அமர்ந்து எழுந்து மீண்டும் அமர்ந்து கைக்குழந்தையின் நகமுனை போன்ற சிற்றலகுகளைத் திறந்து தீட்டப்படும் அம்புகளைப் போல ஒலி எழுப்பி நிரை குலைந்து பறந்து மீண்டும் தங்களை அடுக்கிக் கொண்டு காற்றில் வளைந்து விளையாடின.
அவர் சொற்கள் முடிவதற்குள்ளேயே கூடியிருந்த பெருந்திரள் வெடிப்பொலியுடன் கலைந்து வரதாவின் இருபக்கத்திலும் சென்று முட்டிமோதிச் செறிந்தது.
வரதாவுக்குள் இறங்கும்முகமாக கமுக மரத்தடிகளை நாட்டி அமைக்கப்பட்டிருந்த நீள்மேடையில் இருபது இளைஞர்கள் இறுகிய அரையாடை அணிந்து உடம்பெங்கும் எண்ணெய் பூசி இறுகி நெளியும் தசை நார்கள் வெயில்பட்ட நீரலைகள்போல் மின்ன வந்து நின்றனர்.
கன்னியர் உள்ளக்கிளர்ச்சியால் சிவந்து கன்றிய முகங்களுடன் சிறுகுழுக்களாகி ஒருவரை ஒருவர் கைகளால் தழுவிக்கொண்டு தங்களுக்குள் பேசிச்சிரித்து நின்றனர்.
புதுநீராட்டு விழவை தொடங்கி வைக்கும் மூத்த ஆட்டமுதலி தன் மரமேடையில் எழுந்து நின்று கையிலிருந்த வண்ணக்கோலை ஆட்டியதும் நீர்மேடையில் நின்ற இளையோர் மீன்கொத்திகளைப்போல தவளைகளைப்போல அம்புகளைப்போல மழைத்துளிகளைப்போல நீர்மேல் பாய்ந்தனர்.
சிலர் மூழ்கி நெடுந்தொலைவில் எழுந்து பளிங்கைப்பிளந்து மேலெழுந்து வாயில் அள்ளிய நீரை உளியாக உமிழ்ந்தபடி கை சுழற்றி வீசி நீந்தினர்.
மறுகரையில் நின்ற ஆட்டநெறியினரிடம் இருந்து பெற்ற ஈச்சை ஓலையாலான மாலையை கழுத்தில் அணிந்துகொண்டு மீண்டும் நீரில் குதித்து நீந்தி வரத்தலைப்பட்டனர்.
ஆற்றல்கொண்டு எஞ்சியவர்கள் அங்கு நின்றிருந்த குலமூத்தவரிடம் அடுத்த ஓலைவளையத்தை வாங்கி கழுத்திலணிந்துகொண்டு கரையோரமாகவே ஓடிவந்து மீண்டும் மேடை ஏறி நீரில் தாவினர்.
முழவுகளையும் துடிகளையும் மீட்டியபடி அவர்களின் குலப்பாடகர்கள் அம்மூவரின் பெயர்களையும் கொடிவழியையும் மூத்தார் பெயர்நிரையையும் சொல்லி பாடி ஆடினர்.
குடிமூத்த இருவர் சென்று அவன் தோள்களைப் பற்றி தூக்க குழைந்த கால்களுடன் துணிப்பாவை போல் அவர்களின் பிடியில் தன்னினைவிழந்து தொய்ந்து கிடந்தான்.
மல்லன் ஒருவன் தோளில் அமர்ந்து நீர் சொட்டும் நீள்குழலைத் தலைக்குமேல் அள்ளி தோளுக்கு சரித்தபடி அவன் தன் இரு கைகளையும் வான் நோக்கி விரித்தான்.
படிகளில் கையூன்றி ஏறி அரசர் முன் நின்ற காலகர் தன்னைச் சூழ்ந்து கை வீசிக்கொண்டிருந்த கௌண்டின்யபுரியின் மக்களை நோக்கி கையெடுத்து வணங்கி வரதாவின் ஆணையை ஏற்கிறேன்.
கரிய நீள்குழலில் செண்பக மலர் மாலை சூடி சிவந்த குங்குமப் பொட்டிட்டு நீள் விழிகளுடன் நின்ற கரிய அழகியை நோக்கி கூட்டம் வாழ்த்தொலி எழுப்பியது.
பீஷ்மகர் உங்கள் மகள் கையை இளையவன் கொள்க என்று ஆணையிட அவ்வண்ணமே என்று சொன்ன காலகர் தன் மகள் வலக்கையைப் பிடித்து இளையவன் கைகளில் அளித்தார்.
அவர்களின் குலத்தவர் கூடி வரதாவை வென்று மீண்ட இளையோரை தூக்கிக் கொண்டு சென்று பீடம் அளித்து அமர்த்தி சூழ்ந்து நின்று வாழ்த்தி அவர்கள் விரும்பும் பரிசில்களை அளித்தனர்.
ருக்மி அங்கு நிகழ்பவற்றை அவற்றின் முறைமைகளையும் வரலாற்றையும் மெல்லிய குரலில் தலை சாய்த்து சொல்லிக் கொண்டிருக்க விழிகள் மட்டும் மெல்லிய ஒளி கொண்டிருக்க உணர்வற்ற முகத்துடன் சிசுபாலன் கேட்டு தலையசைத்தான்.
உண்டாட்டுக்கான அறிவிப்பை எழுப்பும் பொருட்டு நிமித்திகன் மேடை மேல் தன் வெள்ளிக் கோலுடன் எழுந்தபோது சிசுபாலன் குனிந்து ருக்மியிடம் ஏதோ சொன்னதை அனைவரும் கண்டனர்.
பின்பு தலைவணங்கி தன் வெள்ளிக்கோலை இருபுறமும் சுழற்றித் தூக்கி உரத்தகுரலில் தொல்புகழ் விதர்ப்பத்தின் குடிகளே கௌண்டின்யபுரியின் மங்கல மகளிரே அனைவரும் அறிக இப்போது நமது பட்டத்து இளவரசரும் சேதி நாட்டு அரசரும் வரதாவின் பெரு நீர்ப்பெருக்கில் நீர்விளையாட்டுக்கு எழுகிறார்கள்.
அவ்வறிவிப்பை பன்னிரு துணைநிமித்திகர் ஏற்று மறுமுறை கூவ ஒன்றிலிருந்து ஒன்றென கடந்து செல்லும் செய்தி கூடிநின்ற கௌண்டின்யபுரியின் பெருந்திரளை குழப்பமடையச் செய்வதை காணமுடிந்தது.
நீண்ட கைகளை விரித்து இறுகியசைந்த தோள்கள் மேல் சரிந்த காக்கைச்சிறகுக் குழல்கற்றைகளுடன் சருகுமேல் நடக்கும் வேங்கை என சென்று மேடை மேல் ஏறினான்.
ஏவலனொருவன் அருகே வந்து சிறு வெண்கலச்சிமிழிலிருந்து நறுமண எண்ணையை அள்ளி அவனுடலில் பூச மெழுகு பூசப்பட்ட மூங்கில் போல் அவன் உடல் ஒளி கொண்டது.
ருக்மியின் உடலசைவுகளில் நெடுங்காலம் சிசுபாலனை அணுகிப் பழகி விழிகளாலும் உள்ளத்தாலும் அவனைத் தொடர்ந்து தன்னை அவன் மறுவடிவாக ஆக்கிக் கொண்டிருந்தமை தெரிந்தது.
உயர்ந்த கரிய உடலும் அகன்ற தோள்களும் நீண்ட பெருங்கரங்களும் சற்றே பருத்த வயிறும் தடித்துருண்ட தொடைகளும் கொண்டிருந்தாலும் அவன் அசைவுகளும் நின்றிருக்கும் முறையும் சிசுபாலனையே நினைவுறுத்தின.
மக்கள் நிரையில் முன்பக்கம் நின்றிருந்த சேதிநாட்டவர் தங்கள் வேல்களையும் வாள்களையும் தூக்கி சேதி நாட்டு இளஞ்சூரியன் எழுக தமகோஷர் ஈன்ற தவப்புதல்வன் வாழ்க பாரதவர்ஷத்தின் மணிமுடி சூடப்போகும் எங்கள் குலத்தலைவர் வாழ்க என்று கூவினார்கள்.
அவர்களுக்குப்பின்னால் பெருகிக் கிடந்த கௌண்டின்யபுரியின் மக்களிடமிருந்து முறைமையான மெல்லிய கலைந்த வாழ்த்தொலி மட்டுமே எழுந்தது.
மிக எளிதாக மறுகரை அணைந்து நீர்மேடைமேல் எழுந்து ஆட்டமுதலி சூட்டிய ஈச்ச ஓலை மாலையை கழுத்திலணிந்து அக்கணமே மீண்டும் நீரில் குதித்து நீந்தி வந்தான்.
கரை சேர்ந்து எழுந்து தொடையளவு நீரில் நின்று அவிழ்ந்து நீர் சொட்டிய நீள்கூந்தலை உதறி மீண்டும் முடிந்தபின் கழைக்கூத்தாடி கம்பிமேல் நடப்பது போல நிகர்நிலை கொண்ட உடலுடன் நடந்து வந்தான்.
மூன்றாவது முறையாக நீந்துவதற்கென்றே உருவான மீனுடல்கொண்டவன் போல அவன் வரதாவை கடந்தபோதுகூட மக்களிடமிருந்து உவகையொலிகள் எதுவும் எழவில்லை.
நான்காவது முறையாக நீர்மேடையிலிருந்து அவன் பாய்ந்த போது மட்டும் முன்னிரையில் நின்ற இளையோர் சிலர் கைகளை வீசி சேதி மன்னருக்கு வெற்றி நிகரிலா வீரருக்கு வெற்றி என்று கூவினர்.
ஏவலர் சென்று அவனைத் தூக்க முயன்றபோது கைகளால் தடுத்து விலகிச்செல்லும்படி ஆணையிட்டபின் வலக்கையை ஊன்றி இடக்காலால் உந்தி எழுந்து நிலையழிந்து ஆடியபடி நின்று பின்பு இருகைகளையும் இடையில் வைத்து அண்ணாந்து கொக்குபோல வாய்திறந்து மூச்சை அள்ளி உடலை நெளித்தான்.
அவனை திரும்பிக்கூட பார்க்காத சிசுபாலன் சற்றே துவண்ட நடையுடன் கால்களை உந்தி நடந்து மீண்டும் நீர்மேடையை அணுகி கட்டவிழ்ந்த கூந்தலை இறுகமுடிந்து கட்டியபின் கைகளை நீட்டி தசைகளை ஒருமுறை இழுத்து தளர்த்தி சீரமைத்துக்கொண்டு நீரில் பாய்ந்தான்.
அச்சமும் ஆவலும் எழுந்த விழிகளுடன் இளையோர் கூட்டம் வரதாவின் இரு கரையோர மரங்களில் தொற்றி ஏறி கிளைகள் தோறும் பிதுங்கியபடி நீர்ப்பரப்பை நோக்கி காத்திருந்தது.
அவனை நோக்கி வந்த நீர்ப்பெருக்கின் தடி ஒன்றை தவிர்க்க மூழ்கி நெடுந்தொலைவில் அவன் எழுந்தபோது கூட்டத்திலிருந்து அறியாமல் ஓர் ஆரவாரம் கிளம்பியது.
மறுபக்கம் சென்று நீர்மேடையில் எழுந்து ஈச்சமாலையை வாங்கியதும் கைகளை ஊன்றி கால்களைத்தொங்கவிட்டபடி சற்றுநேரம் அமர்ந்து மூச்சிளைத்தான்.
நீரில் அவன் பாயும்போது எழுந்த அலை சிறு கொப்புளமென தெரிவதைக்கண்டு பீஷ்மகர் அமைச்சரை நோக்க அமைச்சர் ஐந்து முறை விதர்ப்பத்தின் வரலாற்றில் எவரும் வரதாவை கடந்ததில்லை அரசே என்றார்.
அவன் நீந்துவதன் அழுத்தத்தை அங்கிருந்த ஒவ்வொருவரும் தங்கள் உடலில் உணர்ந்தவர்கள் போல சற்றே குனிந்து வாய் திறந்து விழி அசையாது நோக்கி நின்றனர்.
அவன் கால்கள் அடித்தட்டை மிதித்து தலை உறுதியுடன் மேலெழுந்தபோது கௌண்டின்யபுரியின் மக்கள்திரள் ஒரே குரலில் சேதி நாட்டு சிம்மம் வாழ்க என்று ஆர்ப்பரித்த்தது.
கைகளாலும் கால்களாலும் சேற்றை நீருடன் கலக்கி அணுகிய சிசுபாலன் அவர்களுக்கு முன்பாக வந்து நீரில் கால்சிக்கி தடுமாறி முன்னால் சரிந்து கைகளை ஊன்றாமல் உயிறற்றவன் போல விழுந்தான்.
அசைவற்றுக்கிடந்த சிசுபாலனை நோக்கி பதறியபடி ஓடிச்செல்ல முயன்ற குடிமூத்தாரை அவனது இரு படைத்தலைவர்கள் கை நீட்டி தடுத்தனர்.
சற்று நேரம் படுத்திருந்த பின் கைகளை ஊன்றி மல்லாந்த சிசுபாலன் கைகளை விரித்து வானை நோக்கி வாய்திறந்து மூச்சுவிட்டபடி சற்றுநேரம் கிடந்தான்.
இரு கைகளையும் முழங்காலில் ஊன்றி குனிந்து நின்று விசையுடன் மூச்சிளைத்து தன்னை நெறிப்படுத்திக் கொண்டபின் நிமிர்ந்த தலையுடன் எவரையும் நோக்காது நடந்து முன்னால் வந்தான்.
அவனைச்சுற்றி களிவெறியின் உச்சத்தில் கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்த கௌண்டின்யபுரியின் மக்களை அவன் அறியவே இல்லை என்று தோன்றியது அவனுடலில் வாழைத்தண்டில் என நீர் வழிந்து உலர்ந்து வட்டங்களாகி மறைந்து கொண்டிருந்தது.
இலைகள் காற்றில் நடுங்கும் ஒலி கேட்கும் அமைதியை தன் காலடியோசையால் அளந்தபடி சிசுபாலன் நீர்மேடைக்குச்சென்று நின்று தன் கைகளை நீட்டி உதறிக்கொண்டான்.
மேடைக்கு அருகே நின்றிருந்த ருக்மி கை வீசி ஏதோ சொன்னபடி சிசுபாலனை நோக்கி செல்ல அவன் திரும்பாமல் கைகளை மேலே தூக்கி உடலை அம்பென ஆக்கி பாய்ந்து நீரில் மீண்டும் விழுந்தான்.
இம்முறை அங்கிருந்த ஒவ்வொருவருக்கும் மறைந்து பெருகிச்செல்லும் செந்நிறநதியும் அதில் நீர்ப்பாம்பின் தலை என கோடிட்டுச் செல்லும் ஒரு மனிதனும் மட்டுமே அங்கிருப்பது போல் தோன்றியது.
நீருக்குமேல் வீசப்பட்ட அவன் கைகளிலிருந்து தெறித்த துளிகளின் ஒளியை அவன் முகத்தில் ஒட்டியிருந்த ஒற்றை முடியை மூழ்கி மேலெழுகையில் அவன் மூக்குமுனையில் சொட்டிய துளியை ஒவ்வொருவரும் கண்டனர்.
ஒரு முறை உடலை உதறி நீர்த்துளிகளை சிதறடித்தபின் சேற்றில் நடந்து சூழ்ந்திருந்த மக்களின் அமைதியின் மேல் விழிகளின் மேல் மூச்சுகளின் மேல் கடந்து சென்று மீண்டும் நீர்மேடையை அணுகினான்.
ஈச்ச மாலையுடன் கை நடுங்க அணுகிய ஆட்டமுதலி அதை அவன் கழுத்தில் போடுவதற்குள் மீண்டும் குதித்து வானில் பறக்கும் பருந்தின் நிழல் போல் நீரலைகள் மேல் வந்தான்.
கனவிலிருந்து விழித்துக்கொண்டவன் போல சற்று உடல் விதிர்க்க அசைந்தபின் ருக்மியின் கரிய தோள்கள் மேல் தன் கைகளை வைத்து உடலை நிலைப்படுத்திக் கொண்டு சிசுபாலன் தன்னைச் சூழ நின்றவர்களை நோக்கினான்.
மூச்சில் எழுந்தமர்ந்த நெஞ்சுடன் தன்னைச்சுற்றி ஒளிவிட்ட கௌண்டின்யபுரி மக்களின் விழிகளை நோக்கிய சிசுபாலன் இருகைகளையும் தலைக்கு மேல் கூப்பி வணங்கினான்.
மறுகணம் பல்லாயிரம் குரல்கள் ஒரே ஒலியென வெடித்தெழுந்தன சேதி நாட்டுச் சூரியன் வாழ்க புவியாளவந்த பெருமன்னன் வாழ்க எங்கள் குடி வெல்ல வந்த முடி மன்னன் வாழ்க வெறிகொண்டு முழவுகளும் கிணைகளும் மீட்டி பாணர் நடனமிட்டனர்.
இது எங்கள் ஏழு தலைமுறைகள் மேல் ஆணை என் தந்தை மேல் மூதாதையர் மேல் குலதெய்வங்கள் மேல் ஆணை என்று கூவ சிசுபாலன் அவன் தோள்களைத்தொட்டு அள்ளி தன் நெஞ்சுடன் அணைத்துக் கொண்டான்.
சான்றிதழ் பெற்ற படம் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடவேண்டாம்.வாழ்க்கை பயணத்தில் அம்மாவாய்சகோதரியாய் மனைவியாய் மகளாய் பங்கேற்கும் பெண்களின் புரிந்து கொள்ளப்படத பிரச்சனையான மாதவிடாய் பற்றிய குறும்படம்.
தாய் மொழி கல்வியின் அவசியம் எந்த அளவிற்கு இந்த சமூதாயத்தை சென்று அடைந்து உள்ளது என்பதை சிந்த்தித்துப் பார்த்தால் விடை என்னவோ உருப்படியாக இல்லை.
மற்ற நேரங்களில் வெறும் கண்களால் உலகை காண்போம் எனது கிறுக்கல்கள் இனி உங்கள் மின் அஞ்சல் நோக்கி வரும்... தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள் எனது கிறுக்கலுடன்...
சோனம் கபூருக்கு திருமணம் ஆகி ஒரு மாதம் ஆகும் நிலையில் கழுத்தில் தான் அணிந்திருந்த தாலியை கழற்றி கையில் பிரேஸ்லெட் போன்று அணிந்துள்ளார்.
உயிர் வாழவேண்டுமென்றால் அந்த பண்டிகையைக் கடைப்பிடித்தே ஆகவேண்டும் எனுமளவுக்கு அந்த விழா கடுமையாக கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தது.
இன்றைக்கு இந்த விழா நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் இறைமகன் இயேசுவின் பலியை உணர்ந்து கொள்வதும் அதன் மூலம் கிடைக்கும் மீட்பை அணிந்து கொள்வதும் பாவமற்ற ஒரு வாழ்க்கையை ஆரம்பிப்பதும் தான்.
ஜனாதிபதி வேட்பாளர் தொடர்பில் ஒன்றிணைந்த எதிர்க்கட்சி இன்னும் இறுதித் தீர்மானம் மேற்கொள்ள வில்லை என நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தெரிவித்துள்ளார்.
ஒருநாள் ப்ரியா டேட்டா ஷீட் எல்லாம் ஒரு கத்தையா மார்போட அணைச்சுக்கிட்டு வந்தப்ப ரவி ஒரு நோட்டை எடுத்துகொண்டு அதேமாதிரி எதிர்ல போக டக்குன்னு அவள் கையை அனிச்சையாய் விலக்க பாருடி எனக்கு மாத்திரம் காட்டறா என்று ரேவதியிடம் கிசுகிசுத்ததற்கு அவள் அடக்கமாட்டாமல் சிரிக்க வந்தது வினை.
ரவியும் சாந்தியும் இந்த அலுவலகத்தில் ப்ரோகிராம் அசிஸ்டன்ட் ஆக ஒன்றாகவே சேர்ந்து டீம் லீடரகளாக பெஞ்சை தேய்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள்.
வாரக்கடைசிகளில் சாந்தி வீடே கதி என்று கிடப்பான் ரவி மெஸ் சாப்பாட்டிலிருந்து தப்பித்தால் போதும் என்று அம்மாவின் அறுவைகளை பொறுமையைக் கேட்டுக்கொள்வான்.
அவளுக்கு அதைக் கேட்கக் கூச்சமாக இருந்தாலும் பின்விளைவுகளை எண்ணி அவளுக்கும் வாங்கிக்கொண்டு போய்விடுவதுதான் சரி என்று பட்டது.
கொஞ்சம்கூட தப்பு செய்த லஜ்ஜையே இல்லாதவன் என்று மனதுக்குள் திட்டிக்கொண்டே கடிகாரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே உட்கார்ந்திருந்தாள்.
இந்த அட்டைப் பெட்டியை அங்கேயே தூக்கிப் போட்டுவிட்டு வரமாட்டாயா நாளைக்கு டஸ்ட் பின்னை நோண்டினால் அம்மாவுக்கு எல்லாம் தெரிந்துபோகாதா என்று கத்தினாள்.
நேற்றிரவு ஜுரம் என்று வாயில் வைத்த அம்மாவின் இம்போர்டட் தெர்மாமீட்டரை கீழே போட்டு உடைத்த ரவியை மனதுக்குள் திட்டிக்கொண்டே அட்டைப் பெட்டியிலிருந்து எடுத்த அதே பிராண்ட் தெர்மாமீட்டரை அதற்கான இடத்தில் வைத்துவிட்டு
கசலக்கயில் பெற்றோல் குண்டு வீச்சு மஹியங்கனை வீதியில் கசலக்க மாசதும்ம என்ற முஸ்லிம் கிராமத்தில் அமைந்துள்ள சில வீடுகளுக்கு இன்று வியாழக்கிழமை இரவு தீ கைக்கப்பட்டுள்ளது.
எம்புள்ளைங்கள விடுதியிலேயே வெச்சிக்கோங்க பரிதவித்த குழந்தைகள்... கலங்கும் தாய் என் புள்ளைக இதுவரை வெட்டவெளியிலதான் படுத்துருக்கும்ங்க.
இன்னும் ரெண்டு நாள் போச்சுன்னா ஓரளவுக்குச் சரியாகிடும் குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் ஆயா சொல்ல தங்களைப் பற்றித்தான் பேசுகிறார்கள் என்றுகூட அந்தச் சின்னஞ்சிறு கிளிகளுக்குத் தெரியவில்லை.
கடந்த திங்கட்கிழமை பூந்தமல்லி பேருந்து நிலையத்தில் இரண்டு குழந்தைகள் நீண்ட நேரமாகியும் யாருமற்று அழுதபடியே சுற்றிக்கொண்டிருந்தனர்.
கேள்வியும் பதைபதைப்பும் ஒரு பக்கம் இரண்டு குழந்தைகளும் இப்போது எப்படி இருக்கிறார்கள் என அறியும் ஆவல் ஒரு பக்கம்... அவர்கள் இருவரும் தங்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் குழந்தைகள் நலக் காப்பகத்துக்குச் சென்றோம்.
காப்பகத்தின் மாடியில் ரித்திக் ரோஷனும் லோகேஷும் சில சிறுவர்கள் விளையாடிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தபடி உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.
டிரெயின்ல தனியா சுத்தும் குழந்தை வீதியில் விடப்பட்ட குழந்தை குப்பைத் தொட்டியில் கிடக்கும் குழந்தை என தினமும் எத்தனையோ குழந்தைகளை மீட்டு காப்பாத்திட்டிருக்கோம்.
இனி இந்தப் பாவியோடு வாழ்ந்து என் புள்ளைகளும் தெனம் தெனம் சாவ வேணாம்ங்க என்றவரின் வார்த்தைகளுக்குப் பின்னுள்ள வலியைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
நாமதான் அனாதை மாதிரி சுத்தறோமே புள்ளைகளாவது நல்லா இருக்கட்டும்னு அவருகிட்ட கொடுத்துட்டு ஒரு வீட்டுல வேலைக்குச் சேர்ந்துட்டேன்.
வேலை செஞ்சு நாலு காசு சேர்த்தாதான் சார் பசங்களுக்கு ஏதாவது நல்லது பண்ண முடியும் என வழிந்தோடும் கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டே நகர்கிறார் அந்தத் தாய்.
ஆனால் விதி தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு தெருவில் எறிந்திருப்பது சிறகடித்துப் பறக்க இருந்த இரண்டு பட்டாம்பூச்சிகளை திருவள்ளுவர்சர்வதேச சாலையோரச் சிறார் தினம்
என்னை முதுகில் வைத்துக்கொண்டு கடலில் வெகு தூரம் நீந்துவார் கடலில் இருந்து பார்க்கும் போது கரை தெரியாது சுற்றிலும் ஒரே தண்ணிராக காட்சி அளிக்கும் .
அப்போது கடலை பார்த்து அலையை பார்த்து குதித்ததை என் அப்பா நன்றாக ரசித்தார் நான்காவது முறைஅப்பாமுதுகில் வைத்துக்கொண்டு கடலில் நீ்ந்தினார் நீந்திக்கொண்டு இருந்தவர் ஜயோ என்றார் .
அப்பா அப்படி பதறி நான் பார்த்தது இல்லைஅவர் துடித்தார் நான் சுற்றி பார்த்தேன் சுற்றிலும் தண்ணீர் முன்பு மூன்று முறை வந்த போது தென் பட்ட மீனவ படகுகள் கூட இந்த முறை தென்படவில்லை.அப்பா தரையில் இருப்பதாக நினைத்து கொண்டு பதட்டத்தில் என்னை கடலில் இறக்கி விட்டார்.
வெகு தூரத்தில் என் அப்பா வேகமாக நீந்தி வருவது என்க்கு தெரிந்தது அப்பா என் அருகில் வந்தார் என் தலைமுடி பிடித்தார் கடலில் மேல் மட்டத்துக்கு வந்தோம் என்ன அப்பாவிடம் என்ன ஆச்சு என்று கேட்டேன்?
நான் மெல்ல பயப்பட ஆரம்பித்தேன் கடலின் கரைக்கு வந்த போது அப்பா காலில் ரத்தம் குற்றால அருவி போல் கொட்டிக்கொண்டு இருந்ததுஎங்கள் ஊர் ஆட்கள் கடலில் குளித்து கொண்டு இருந்தவர்கள் எல்லோரும் ஓடி வந்து ரத்த ஓட்டத்தை நிறுத்த டான்டக்ஸ் ஜட்டிகோமனம் பட்டாபட்டி டிராயர்பத்து அடியில்பாதி உடம்பை காட்டி கொண்டு குளித்து கொண்டு இருந்தபேபி அக்காவின் புது உள்பாவாடைஎன்று எல்லாம் போட்டு கட்டியாகி விட்டது.
காயத்தின் தன்மை பார்த்து அந்தகாயம் நடுக்கடலில் திருக்கை மீனின் வால் காலில் அடித்ததால்அந்த காயம் ஏற்ப்பட்டதாக சொன்னார்கள்மிகச்சரியாக அந்த கணத்தில் இருந்துதான் வெயில் படத்து பசுபதியின் அப்பாபோல் என் அப்பாவும் என்னை வெறுக்க ஆரம்பித்தார்..... அதன் பிறகு கடலிலும் கரையிலும் நிறைய சம்பவங்கள் நடந்தாலும் இன்று கடலை பார்த்தாலும் அந்த குதுக்கலம் ஏற்படுத்துவதையும் மனசு லேசாக மாறுவதையும் மறக்க முடியாது.
கடல் மேற்புரத்தி்லிருந்து பார்க்கும் போது கரையை தவிர உள்பக்கம் அமைதியாக இருக்கும் கடல் பெண்ணை போல் அதனுள்ளே எண்ணற்ற மர்மங்களை தன்னகத்தே வைத்து இருக்கிறது.
இதற்க்கு அப்புறம்தான் கடலில் உண்மையான அழம் ஆரம்பிக்கும்அதற்க்கு பெயர் அபய்ஸ் என்று சொ்லுவார்கள் அந்த ஆழப்பகுதி்யையும் விட்டு வைக்காத மனித குலம் அங்கு நடக்கும் சம்பவங்களின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட படமே அபய்ஸ்.
வாழ்வில் நாம் எவ்வளவோ படங்களை பார்த்து இருக்கிறோம் ஒரு சில படங்கள்தான் நமக்குநிறைய கற்றுக்கொடுக்கின்றன அந்த வகையில் கடல் ஆழத்தில் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று உலகை அரிய வைத்த படம் அபய்ஸ் .
படத்தின் இரண்டரை மணி நேரமும் நாம் ஏதோ கடலின் அடி ஆழத்தில் இருப்பது போல் நாம் ஃபில் செய்யுவோம் அந்த ஃபிலிங்தான் இயக்குநர் ஜேம்ஸ்கேமரோனுக்கு கிடைத்த வெற்றி...... அமேரிக்க கடற்படைக்கு சொந்தமான நீர் முழ்கி கப்பல் ஒன்று அனு ஆயுதங்களுடன் கடலின் ஆழத்தில் பயனம் செய்து கொண்டு இருக்கிறது ஏதோ ஒரு இது ஒரு அது சரி ஏதோ விவரிக்க முடியாத ஒன்று அந்த நீர்முழ்கி கப்பல் அருகில் வந்ததும் அந்த நீர் முழ்கியின் அனைத்து செயல்பாடுகளும் சில நிமிடங்கள் முடக்க படுகின்றன.
தேவி தியேட்டரில் கிளிப் ஹங்கர் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது... அப்போது சைடு வருமானமாக பிளாக்கில் டிக்கெட் வித்துக்கொண்டு இருந்தேன் அலங்காரில் அன்று கூடிய கூட்டத்ததால் என் சாப்பாட்டு பிரச்சனையை சில நாட்களுக்கு தீர்த்தவர் இந்த படத்தின் டைரக்டர் ஜேம்ஸ்கேமரோன்.
படத்தில் ஏற்படும் ஆமானுஷ்ய அமைதியையும் அந்த மூச்சி விடும் சத்தத்தையும் நீங்கள் கடலுக்கு அடியில் இருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும்.
இப்படி கூட கடலுக்கு அடியில் ஒரு சப்ஜெக்ட்டை எடுத்து அதனை மிக சுவாரஸ்யமாக எடுக்கமுடியும் என்பதற்க்கு இந்த படம் ஒரு மிகச்சிறந்த உதாரணம்.