sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அங்பகயும் எதுவுமில்லாது பொக ஏமாற்ைத்துடன் திரும்ெியவன் கண்ணில் அலமாரியின் லாக்கர் பதன்ெட்டது அதில் மட்டும் என்ன இருக்க பொகிைது என்று நிறனத்துக் பகாண்டு அறத திைந்தான்.. சத்யன் ஏபதா நிறனத்துக்பகாண்டு தன் அறைக்கு ஓடினான் ..... அங்பக பொய் சுற்ைிலும் ொர்த்தான் .. அது வித்தியாசமாக இருக்க பவகமாக அறத எடுத்தவன் அதன் கீ பழ இருந்த கடிதத்றதயும் ொர்த்தான்..... அவனுக்கு முதலில் பதன்ெட்டது உள்பள இருந்த கர்சீ ப் மூட்றடதான்.. ஆனால் மான்சிறய மட்டும் காணவில்றல சத்யன் அவசரமாக காறர விட்டு இைங்கி அவர்கறள பநருங்க அவன் அம்மா அவறன எதிர்பகாண்டு ஓடிவந்து படய் சத்யா காறலயில ெதிபனாரு மணிக்கு பொன மான்சி இன்னும் வட்டுக்கு ீ வரறல என்னாச்சுன்னு பதரியறலடா என்று கலங்கிய குரலில் கூைினாள் சத்யன் அதிர்ந்துபொய் என்னம்மா பசால்ைீங்க என்று அலைியெடி வட்டுக்குள் ீ பொனான்.... பெசுவதற்கு எங்பக இருந்தது.
கட்டிலின் பமல் இருந்த சூட்பகைும் அதில் அடுக்கப்ெட்ட துணிகறளயும் ொர்த்தவன் அவற்றை எடுத்து உதைிப் ொர்த்தான்...அவன் கார் வட்டுக்குள் ீ நுறழந்தபொது வட்டு ீ பவறலக்காரர்களும் அவன் அம்மாவும் வட்டுக்கு ீ பவளிபய நிற்க ..அங்பக றடரிபய இல்றல அப்புைம் முகவரி எப்ெடி கிறடக்கும் தனக்கு ஏதாவது தகவல் பசால்லியிருப்ொபளா என்ை ஆர்வத்தில் தனது அலமாைிறய திைந்து ொர்த்தான்...... எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்தான்.. மனதில் ஏபதா ெிறசய அந்த கடிதத்றத எடுத்துக்பகாண்டு கட்டிலுக்கு வந்து அமர்ந்து கடிதத்றத ெிரித்தான் ... அதில் ஒன்றுமில்றல மறுெடியும் ஓடி அவள் துணிகள் இருக்கும் அலமாரிறய திைந்து எல்லாவற்றையும் எடுத்து கறலத்து ொர்த்தான்... .. என்னாச்சுன்னு பசால்லுடா .....உங்கறள ெத்தி எனக்கு எல்லாபம பதரிஞ்சு பொச்சு நான் எல்லாத்றதயும் கம்ெியூட்டரில் ொர்த்துட்படன் எனக்கு உங்ககூட இனிபம இருக்க ெிடிக்கறல அதனால நான் பொபைன் .
சத்யன் தறரயில் மண்டியிட்டு அமர்ந்து தன் முகத்தில் றககளால் அறைந்து மான்சி மான்சி கதைிக்பகாண்டு இருக்க.. அவனுறடய அங்கங்கறள அவலட்சணமாக சித்தரித்த ெடம் திறரயில் பதரிய சத்யன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து பொனான் ெிைகு மறுெடியும் கட்டிலுக்கு வந்து அந்த கர்சீ ப் மூட்றடறய ெிரித்தான்.
உள்ளம் ெறதக்க அந்த கணமான தாலிச் பசயிறன றகயிபலடுத்தான் அவ்வளவு பநரமாக தன்றன எப்ெடிபயா கட்டுப்ெடுத்திக் பகாண்டிருந்த சத்யன் அந்த பசயிறன ொர்த்ததும் இதயபம பவடித்துவிட்டது பொல அய்பயா மான்சி என்று அந்த வபட ீ அதிரும்ெடி சத்தமிட்டு கத்தி கதைினான் அவன் பமபல என்ன பசய்கிைாபனா என்று கீ பழ நின்ைிருந்த அறனவரும்.. அவன் அம்மா அவனருகில் ெதற்ைத்துடன் ஓடிவந்து முகத்றத அறைந்து பகாள்ளும் அவன் றககறள தடுத்து மான்சி என்னாச்சுடா ஏன் இப்ெடி கத்தி கதர்ை... என்று அவறன உலுக்கி பகட்டாள் .. சிறு குழந்றதயின் கிறுக்கல்கள் பொல் ஐந்பத வரியில் சத்யறன வழ்த்திவிட்டிருந்தாள் ீ மான்சி ..... சத்யன் பமௌைில் றகறவத்ததும் உடபன திறரயில் ெடம் வந்தது .. அந்த வரிகறள மறுெடியும் மறுெடியும் ொர்த்தான் சத்யன்.. தன் வாழ்க்றகறய ெடித்து புரட்டிப் பொட்ட.என்றன பதடி வராதீங்க அப்ெடி வந்தா அப்புைமா என்றன நீங்க ெிணமாத்தான் ொர்க்கனும் இதுமட்டும்தான் அந்த கடிதத்தில் எழுதப்ெட்டு இருந்தது.... சத்யனின் கத்தி கதறும் சத்தம் பகட்டதும் அலைியடித்துக்பகாண்டு மாடிக்கு ஓடிவந்தனர் அவர்கள் வந்து ொர்த்தபொது .
ெின்னர் ஏபதா பதான்ை எழுந்து கம்ெியூட்டர் இருந்த படெிளருபக ஓடினான் அது ஆன்பலபய இருக்க .. .. ெிைகு தன் மகனிடம் வந்து சத்யா இப்ெடிபய அழுதா ஒன்னும் நடக்காது.............. தனது பமாறெறல எடுத்து அவன் நம்ெருக்கு பொன் பசய்துவிட்டு காத்திருக்க .
தூக்கி வருபவார் பதாள் வழிக்காது ... சரவணா மான்சிக்கு விஷயம் பதரிஞ்சு என்றனவிட்டு ெிரிஞ்சு பொய்ட்டாடா என்ை சத்யன் தான் சிைப்ொக மைந்து.. நீ அழுவைறத நிறுத்திட்டு அடுத்து என்ன பசய்ைதுன்னு பயாசிச்சு ொர்.. விறன விறதத்தவன் விறனயறுப்ொன் என்ெது உன் விஷயத்தில் சரியா நடந்துரும் பொலருக்கு.. தன் பநற்ைியில் அடித்துக்பகாண்டார் ெின்னர் தன் மறனவியிடம் பசால்லி பவறலக்காரர்கறள பவளிபய பொகச்பசான்னார்.. தயானந்தன் அந்த கடிதத்றத எடுத்து ெடித்துவிட்டு .சத்யன் எதுவுபம பெசாமல்...... ெிபரமாவும் தயானந்தனும் கட்டிலில் கிடந்தவற்றை ொர்த்து அதிர்ந்து பொனார்கள் .
மாண்டு ெடுத்தால் மயானம் வறரக்கும்... சுடப்ெடும் பொதும் பநய் பகட்காது ஆண் உரக்க என்ெறதயும் கத்தி அழ .... பமாதல்ல சரவணனுக்கு பொன் ெண்ணி வரச்பசால்லு.
என்று பொறுறமயாக கூை சத்யனுக்கு அப்பொதுதான் சரவணனின் ஞாெகம் வந்தது....... தன் பதாழில் காதல் பசய்து தறலநிமிர்ந்து மறனவியின் ெிரிறவ வாழும் எண்ணி ஒரு ஓபவன்று ஆரம்ெித்தான் வானம் அழுவது மறழபயனும் பொது.. .
அவனுடபன சரவணனும் எழுந்துபகாண்டான் மான்சி அழுதி றவத்துவிட்டு பொன கடிதம்... சரவணன் றககறள எடுத்து தன் முகத்றத மூடிக்பகாண்டு என்றன கடவுள் ெழிவாங்கிட்டார் சரவணா .
ஆனால் இப்ெடி அறத பநர்ந்துவிட்டபத பவளிபய காட்டினால் என்று சத்யன் .. மகனின் நிறலறய எண்ணி கண்ண ீர் விட்டெடி அவன் அருகிபலபய இருந்தனர் அடுத்த அறரமணிபநரத்தில் சரவணன் சத்யன் அருகில் இருந்தான் தறரயில் கிடப்ெறத ொர்த்த சரவணன் அவனும் தறரயிபலபய .
தன் நன்ென் அமர்ந்து சத்யன் பதாறளத் பதாட்டான் அவறன ொர்த்ததும் சத்யன் எழுந்து உட்கார்ந்து ...... சரவணன் றகறய ெிடித்து இழுத்துச்பசன்று கம்ெியூட்டரின் முன் உட்காரறவத்தான் .... மான்சி லட்டர் பதளிவாக எழுதி பசால்லிவிட்டு மறுெடியும் சத்யன் குமுைி கண்ண ீர் விட்டான் சரி சத்யா இபதா நான் உடபன பகளம்ெி வர்பைன்.சத்யன் பொனில் கதைியதும் சரவணனுக்கு ஒன்றுபம புரியவில்றல ... ஆனால் அறத ஆன் பசய்யாமல் தன் றககளால் முகத்றத மூடிக்பகாண்டு உடல் குலுங்கினான் சரவணனும் நிறலறமறய யூகித்து அறத ொர்க்காமல் எழுந்துபகாண்டான்.
இப்ெடி அழுது குமுறுனா ஒன்னும் பவறலயாகாது என்று அதட்டலாக பசால்ல சத்யன்க்கு அவன் கூைிய உண்றம நிறல மனதில் உறரக்க கண்கறள துறடத்துக்பகாண்டு எழுந்தான்... ஆறுதல் ெின்னர் பசால்வது சத்யா என்று பமாதல்ல புரியாமல் நடந்தது சிைிது என்னன்னு பநரம் எனக்கு டீபடய்லா பசால்லு.. திருந்தி வாழும் இந்த சரவணனுக்கும் சமயத்தில் மனம் தன் குமுைியது நன்ெனுக்கு ... மான்சி இல்லாம என்னால வாழபவ முடியாதுடா என்று குமுை சரவணன் அவனுக்கு அறமதியாக என்ன இருந்தான்.
அவளுறடய நறககள் என எல்லாவற்றையும் எடுத்து சரவணனிடம் பகாடுத்தவன் .. படய் படய் சத்யா நிதானமா பதளிவா பசால்லுடா எனக்கு ஒன்னுபம புரியறல என்று ெதட்டமாக பகட்க மான்சிக்கு வச்சுட்டு மாயாறவ வட்றடவிட்டு ீ ெத்தி எல்லாபம பொய்ட்டா பதரிஞ்சுபொச்சு சரவணா என்று ....... .... இந்த ஒருவாரமா மான்சிகூட பராம்ெ சந்பதாஷமா இருந்ததால் அந்த சிடி நிறனப்பெ வரறலன்னு பசால்ைான் ொவம்.. சத்யனிடம் மான்சியின் மனநிறல குணம் ெற்ைி விசாரித்தான் ெிைகு ெிபரமாறவ சத்யனுக்கு துறணயாக இருக்க பசால்லிவிட்டு தயானந்தனுடன் கீ பழ பொனான் தயானந்தன்க்கு அந்த சிடிறய ெற்ைிய விஷயம் குழப்ெமாக இருந்தது ..இன்னும் ெலகீ னமாகிவிடுவான் என்று எண்ணி தனது குமுைறல மறைத்து றதரியமாக நடித்தான் சரவணன் மான்சிறய கறடசியாக ொர்த்த பவறலக்காரர்கறள கூப்ெிட்டு விசாரித்தான்.
நான் கிளம்ெபைன் அங்கிள் என்று கூைிவிட்டு சரவணன் கிளம்ெி பொய்விட்டான் .... அறத ஏன்டா அழிக்கறலன்னு அவன் கிட்ட பகட்படன் அங்கிள் ... என எல்லாவற்றையும் சரவணன் தயானந்தனிடம் பசான்னான் தயானந்தனக்கு எல்லாபம புரிந்தது சத்யன் என்கிட்ட இந்த சிடி பமட்டர் தவிர மற்ை எல்லாவற்றையும் பசான்னான் சரவணா இறத மட்டும் ஏன் மைச்சான்னு பதரியறல.
இப்பொ ொரு எவ்வளவு சிக்கலாயிருச்சு என்று வருத்தமாக கூைினார் அவன் அந்த சிடிறய ெத்தி என்கிட்ட பசால்லபவ பராம்ெ சங்கடப்ெட்டான் .... அவனிடபம அறத ெற்ைி பகட்க மாயாவின் மிரட்டறல ெற்ைியும் அவள் வட்டில் ீ பரய்டு நடத்தியது ... இவ்வளவு எனக்கு அறத நிறனத்துதான் ெயமா இருக்கு அங்கிள் .. ஆனா மான்சி பநரத்துக்கு வட்றடவிட்டு ீ அவ இந்த பொய் ஸ்படறட முழுசா விட்பட ஏழு மணிபநரம் பொயிருக்கலாம் ஆச்சு.
தனது அறைக்கு சரவணறன அறழத்து பொனவர் ... தயானந்தனும் அதுதான் சரி என்ைார் பவளிபய கிளம்ெிய சரவணன் மறுெடியும் வந்து அங்கிள் சத்யறன தனியா விடபவண்டாம் யாராவது ஒருத்தர் கூடபவ இருங்க..... நான் இப்ெபவ பொய் இறத ெத்தி விசாரிச்சாதான் இது ெத்திய விவரங்கறள ஓரளவுக்காவது கபலக்ட் ெண்ணமுடியும்.. நாம என்ன ெண்ைது அங்கிள் என சரவணனும் பராம்ெ வருத்தமாக பெசினான் இப்பொ நான் ஸ்படஷன் வந்து ஒரு கம்ப்றளண்ட் பகாடுக்கவா சரவணா என்று தயானந்தன் பகட்க அய்பயா அபதல்லாம் பவனாம் அங்கிள் அப்புைமா விஷயம் எல்லா இடமும் ெரவிடும்.
கிட்டத்தட்ட ெத்துவயது மூப்பு அவன் முகத்தில் பதரிந்தது தயானந்தன் அவனருகில் கட்டிலில் அமர்ந்து அவன் றகறய ெற்ைினார்..... பவறலக்காரர்கள் கூட கலங்கிய கண்களுடன் ஒருவரு முகத்றத ஒருவர் ொர்த்தெடி நடமாடினார்கள் ..... கண்கள் நிறலக்குத்தி இருக்க .. என் எதிரிக்கு இந்த வரக்கூடாது.. இந்த பொண்ணு நம்மகிட்டயாவது விஷயத்றத பசால்லியிருக்கலாபம .
கண்பணாரம் நீர் வழிந்தெடிபய இருந்தது .... சத்யன் மான்சியின் மீ து இந்தளவுக்கு உயிறரபய றவத்திருப்ொன் என்று அவர் எதிர்ொர்க்கவில்றல.. சத்யன் கூட மாதிரி உடபன தன் பவைித்த ொர்றவறய தன் அப்ொவிடம் திருப்ெினான் அப்ொ என் நிறலறமறய ொர்த்தீங்களா.. அந்த வபட ீ துக்க வடுபொல் ீ இருந்தது.. எத்தறனபயா நாள் அவகிட்ட உண்றமறய பசால்லனும்னு நிறனப்பென் ஆனா அதுக்கப்புைம் அவ என்றனவிட்டு பொயிடுவாபளா என்ை ெயத்தாபலபய மைச்பசன் .தயானந்தன் சரவணன் கூைிய வார்த்றதகளால் மனசு பநாந்துபொனார் ....... நீ ஆனா நம்ெனும் நீ இப்ெடி சத்யா.
என்று வருந்தினார் ... ஆனா என்னிக்கு இருந்தாலும் மான்சி உனக்காகத்தான் உன்கிட்ட நானும் உன் வந்து பசருவா அம்மாவும் இறத இருக்கைபத...... இப்பொ எல்லாபம நான் ெயந்த மாதிரி நடந்துபொச்சு என்று சத்யன் அவர் றககறள எடுத்து தன் பநஞ்சில் றவத்துக்பகாண்டு பசால்ல தயானந்தனுக்கு தன் மகறன இந்த நிறலயில் ொர்க்க தாங்க முடியவில்றல .
ெிைகு மாடிக்கு சத்யறன ொர்க்க பொனார் பகாஞ்ச பநரத்திபலபய ஒரு மனிதன் தன்நிறல இழந்து தன் சுயநிறனறவ இழக்க முடியுமா... கட்டிலில் மல்லாந்து விழுந்து விட்டத்றத பவைித்துக்பகாண்டு .
இருந்தா அப்புைம் நாங்க எங்க பொபவாம் சத்யா என்று கண்கலங்க உருக்கமாக தயானந்தன் பெச அவர் பெச்சினால் சத்யனின் துக்கம் அதிகரித்தாலும் அறத பவளிக்காட்டாமல் அறமதியாக இருக்க முயற்ச்சித்தான் இரவு யாருபம சாப்ெிடவில்றல ... சத்யன் அப்ெடித்தான் இருந்தான் .
நான் மான்சி பமல உயிறரபய வச்சுருக்பகன்ப்ொ.. இவனுறடய அன்பு பதாற்றுப்பொகக் கூடாது என்று கடவுறள பவண்டினார் சத்யா உனக்கு என்ன ஆறுதல் பசால்ைதுன்னு எனக்கு பதரியறல.
ொய்ந்து பசன்று எடுத்தான் சரவணன்தான் பொன் பசய்திருந்தான் ........ அங்பக பொய் நாபன பநரடியா விசாரறன பசய்பதன்... ஆனா அவ எந்த ெஸ்ைில் பொனான்னு தபராவா யாருக்குபம விசாரிச்பசன் பதரியறல எந்த சத்யா தகவலும் ..சத்யன் அறையில் பகாஞ்சபநரத்தில் சரவணின் சத்யனின் பொனுக்காக பமாறெல் அடிக்க எல்பலாரும் சத்யன் அறத காத்திருந்தனர்..... நானும் கிறடக்கறல அவ சத்யா பொட்டாறவ என்று காட்டி சரவணன் வருத்தமா கூைினான் சத்யன் அவனுக்கு எந்த ெதிலும் பசால்லாமல்... சத்யன் ஆன் பசய்து காதில் றவத்து பசால்லு சரவணா என்ைான் சத்யா மான்சி வட்டில் ீ இருந்து கிளம்ெி ஆட்படாவில் வடெழனி பொயிருக்கா அப்புைமா அங்கருந்து பவை ஆட்படாவில் பகாயம்பெடு ெஸ்நிறலயம் பொய்ருக்கா..... அவ ஆட்படாவில் இைங்கிய பநரத்துக்கு கிளம்ெிய எல்லா ெஸ்றையும் கணக்பகடுத்து ொர்த்பதன்... மான்சியின் நிறனவுகறள மனதில் பொட்டு தன்றன வறதத்து பகாண்டான் அவனுறடய அறமதி தயானந்தன் ெிபரமா சரவணன் ஆகிபயாறர பராம்ெ ொதித்தது.
பொறன அவன் அப்ொவிடம் பகாடுத்துவிட்டு கட்டிலில் கவிழ்ந்து ெடுத்துக்பகாண்டான் பொறன வாங்கிய தயானந்தன் சரவணனிடம் பெசி விவரங்கறள பதரிந்துபகாண்டார் ெிைகு இறணப்றெ துண்டித்துவிட்டு .
அவறனவிட்டு அகலாமல் மாற்ைிமாற்ைி அவனுடன் இருந்தனர் .. தனக்காக அவர்கள் சிரமப்ெடுவறத தவிர்க்க முடியாமல் தவித்தான் மான்சிறய ெற்ைிய சரவணின் பதடல் புயல் பவகத்தில் இருந்தாலும் அவறள ெற்ைிய தகவல்கள் ஆறம பவகத்தில் கூட கிறடக்கவில்றல .. எங்பக பொனாலும் அவறள ெற்ைி எதுவுபம பதரியாமல் முட்டிக்பகாண்டு நின்ைது அவள் எங்பக பொயிருப்ொள் என்ை பகள்விக்குைி பெரிதாக பதாக்கி நின்ைது தனக்காக வருந்தி கண்ண ீர் விடும் தன் பெற்பைாறர ொர்த்து சத்யன் பகாஞ்சம் பகாஞ்சமாக பதளிந்தான் .
பஜயிக்க முற்ெடும் இந்த கட்டில்...... ஆனாலும் மனதுக்குள் இவ்வளவு றதரியமாக கிளம்ெி வந்துட்டபம அவங்க இங்பக இல்லாம பவபைங்காவது பொயிருந்தா என்ன ெண்ைது என்று மனம் குழம்ெினாள் .... இந்த அலங்கார பமறஜ இருக்கும் இடம்.
நாம் உைவுபகாண்ட இந்த ெடுக்றகயறை.. நீ என்றன ெிடித்து தள்ளும் இந்த வாசல்...... இறவ எல்லாம் இருக்கும்.. அவளுறடய நிறனவுகளால் வந்த ஏக்கத்றத சத்யனால் தீர்த்துக்பகாள்ளபவ முடியவில்றல... ஆனால் நிறைய தமிழ் முகங்களும் தமிழ் குரல்களும் அவளுக்கு றதரியமூட்டியது.
இந்த வடுதான் ீ என் பகாயில் பெங்களூர் பமஜஸ்டிக் ெஸ் குழப்ெமாக இருந்தது....மான்சியுடன் சுகித்திருந்த அந்த ெடுக்றகயறை அவனுக்கு நிரந்தரமானது ஒவ்பவாரு நாளும் நாம் இருவரும்.
அதிகாறல என்றன துயிபலழுப்ெ.... மான்சிக்கு ெயத்தில் பலசாக உதைல் எடுத்தது.... இரவு ஸ்டான்டில் மணி ஆறு வந்து இைங்கிய ஆகியிருந்தது .
இல்பலன்னா ஒன்னு பசய் பொறன அந்த பூத்ல இருக்கைவர் கிட்டகுடு நான் விவரம் பகட்டுக்கிபைன் என்று அன்ொக பசான்னாள் மான்சி உடபன திரும்ெி அந்த பூத்தில் இருந்த கால் ஊனமுற்ைவறர அறழத்து பொறன அவரிடம் பகாடுத்தாள்.
எனக்கு அந்த இடம் பதரியும் நான் இபதா வந்துர்பைன் என்று கூைிவிட்டு ொனு உடபன றவத்துவிட்டாள் பகாஞ்சபநரத்தில் ..... பதரியறல முட்டிக்பகாண்டு இப்பொ ஒரு பூத்ல பமடம் என்று வந்தது.
ம்ம் கல்யாண றலப் எப்ெடி பொகுது... பெங்களூர் இருந்து மான்சி உதட்றட வந்திருக்பகன்..... உங்க தழுதழுத்த குரலில் கூைியதும் மான்சி குரலில் ொனுவுக்கு ஏபதா புரிந்திருக்கபவண்டும் பவறு எறதப்ெற்ைியும் பகட்க்காமல் சரி மான்சி நீ எந்த இடத்தில் இருக்பகன்னு மட்டும் பசால்லு...... உன் வட்டுக்காரர் ீ நல்லா ொத்துக்கைாரா..... ெிைகு ஏபதா றகப்றெறய பயாசறன திைந்து வந்தவளாக சிைிய அங்கிருந்த காகிதத்றத எடுத்து ஒரு எஸ்டிடி அதிலிருந்த பொய் தனது ொனுமதியின் ெறழய பசல்பொன் நம்ெருக்கு பொன் பசய்துவிட்டு காத்திருந்தாள் எதிர் முறனயில் சிைிதுபநரத்திபலபய ொனுமதியின் குரல் பகட்க மான்சிக்கு நிம்மதியாக மூச்சு வந்தது .
நீ இந்த பநரத்தில் எங்கயும் பதடிக்கிட்டு அறலய பவண்டாம்...மான்சி றகயில் ொனுமதி றெயுடன் இருக்கும் அந்த ெஸ் கிருஷ்ணராயபுரம் ஸ்டான்றடபய பொக எந்த ஒரு சுற்று பெருந்தில் சுற்ைினாள் ஏைபவண்டும் .. எதிர் முறனயில் யார் பெசைது என்று பகட்டதும் பமடம் நான் மான்சி பெசபைன் என்று மான்சி கூை..... மான்சி பொறன வாங்கி காதில் றவத்து பமடம் என்ைதும் மான்சி நீ அந்த பொன் பூத்லபய உட்காரு.
மறுெக்கம் சிைிதுபநர மவுனத்துக்கு ெிைகு ஏய் மான்சி எப்புடி இருக்க ...... பெசபைன் .. இப்பொதான் என் ஞாெகம் வந்தது என்று ொனு உற்சாகத்துடன் பகட்க ொனு அப்ெடி கடித்து பகட்டதும் கண்ணறர ீ பமஜஸ்டிக் ெஸ் வட்டுக்கு ீ மான்சிக்கு அடக்கியவள் ஸ்டான்டில் வரதுக்கு வழி கண்ண ீர் பமடம் நான் இருக்பகன்... நான் இன்னும் பகாஞ்சபநரத்தில் அங்பக வந்து கூட்டிட்டு பொபைன்.. .... ொனு ஒருறகயால் அவள் பதாறள தட்டி மான்சி அழாபத எதுவாயிருந்தாலும் வட்ல ீ பொய் பெசிக்கலாம் ப்ள ீஸ்ம்மா அறமதியாயிரு என்று ஆறுதலாய் பசான்னதும் .
பெங்களூரின் ொனு..அந்த பூத்காரர் ஒரு பசறர எடுத்து ஓரமாக பொட்டு மான்சிறய உட்காரச்பசால்ல.. மான்சி காரில் உட்கார்ந்துபகாண்டாள் காறர ொனுபவதான் பமதுவாகபவ ஓட்டினாள் காறர ஓட்டினாள் ... மான்சி பொகலாம் என்று மான்சியின் பவறு றெறய எடுத்துக்பகாண்டாள் மான்சியும் எதுவுபம பெசாமல் ஒரு பொம்றமபொல் அவள் ெின்னால் பொனாள் ெஸ்ஸ்டாண்டுக்கு பவளிபய கார் ொர்க்கிங்கில் இருந்த பசர்ரி நிை காரின் .
ொனுவின் ொர்றவறய ொர்த்ததும் ..... வடு ீ கச்சிதமாக அழகாக கார் பசட் வசதியுடன் சுற்ைிலும் அழகான பதாட்டத்துடன் நன்ைாக இருந்தது.
மான்சியிடம் எதுவுபம வா பகட்காமல் ..... வந்தவள் அந்த பூத்கார்க்கு கன்னடத்தில் நன்ைீ பசால்லிவிட்டு.... ொனு காறர றெறய பசட்டில் நிறுத்திவிட்டு எடுத்துக்பகாண்டாள் ... மான்சி அதில் உட்கார்ந்து ொனுவுக்காக காத்திருந்தாள் ொனு பசான்னதுபொலபவ இடத்றத கண்டுெிடித்து கபரக்டாக வந்துவிட்டாள்..... மான்சி ெதிலுக்கு பசாகமாய் புன்னறகத்தாள் மூவரும் வட்டுக்குள் ீ அமர்த்திவிட்டு தானும் பொனதும் ெக்கத்தில் .. தன் றககளால் முகத்றத மூடிக்பகாண்டு குமுைி கண்ண ீர் விட .
மான்சியும் ொனுவின் அம்மா இைங்கிக்பகாண்டு பவளிபய தன் வாசலிபலபய காத்திருந்தார் ொனுவின் அம்மா மான்சிறய ஏற்கனபவ பசன்றனயில் இருந்தபொது அடிக்கடி வட்டில் ீ சந்தித்திருப்ெதால் மான்சிறய ொர்த்து சிபனகமாய் புன்னறகத்தாள் .. கதறவ திைந்து மான்சியின் றெறய ெின் சீ ட்டில் றவத்த ொனு முன்ெக்க கதறவ திைந்து உட்கார் மான்சி என்று பசால்ல .. சிைிதுதூரம் ெலத்த ட்ராெிக்கில் பொனதும் பகாஞ்சம் மான்சியின் ெக்கம் திரும்ெி எதுவும் பெசாமல் ொர்றவயால் ொர்த்து என்ன என்ெதுபொல் பகட்டாள் ொனு அதுவறர தன்றன கட்டுப்ெடித்திக் பகாண்டு இருந்த மான்சி ... .
ம் தயங்காம பசால்லு மான்சி என்று ஆதரவாக கூை மான்சி அதுக்காகபவ காத்திருந்தது பொல குமுைலும் ... அவங்க பெரிய ெணக்காரங்க அவங்கறள எதிர்த்து நான் மட்டும் என்ன ெண்ணமுடியும்... இதுமாதிரி ஆளுங்கறள சும்மா எப்ெடி விடுைது.
காெியுடன் வந்த ொனுவின் அம்மாவும் அதிர்ச்சியுடன் அப்ெடிபய நின்றுவிட்டாள் மான்சி கட்டுெடுத்தபவ முடியாதெடி கண்ண ீர் விட்டுக்பகாண்டு இருக்க.
மான்சியிடம் திரும்ெி நீ பசால்லு மான்சி என்ன ெண்ணலாம்னு முடிவு ெண்ணிருக்க என மான்சியிடம் அன்பொடு பகட்க மான்சி தன் கண்கறள துறடத்துக்பகாண்டு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள் நான் இனிபம அங்க பொகமாட்படன்.
பொலீஸ்ல கம்ப்றளண்ட் ெண்ணி உள்ள தள்ளிருக்கனும் என்று ொனு ஆத்திரமாக பெசினாள் எப்ெடிங்க பமடம் முடியும் .. பகாெமுமாக.. நீ பவை பராம்ெ சின்ன பொண்ணு... என்று ொனு பகாதித்துப்பொய் பெசினாள் நீ பகாஞ்சம் சும்மா இரு ொனு அவ பெசட்டும்.
என்பனாட மனச புரிஞ்சுக்க மாட்டாங்க பமடம் என மான்சி கண்ண ீருக்கு ஊபட ெதில் பசால்ல அப்புைம் என்னதான் பசய்ைது மான்சி.... ஆனா எவ்வளவு நாறளக்கு அவங்களுக்கு பதரியாம இருக்க முடியும்.. அவறன நீ சும்மா விட்டுட்டு வந்தது பராம்ெ தப்பு ... எனக்கு இங்கபய ஏதாவது பவறல வாங்கி பகாடுங்க.சுதாரித்த ொனு மான்சியின் கண்களில் வழிந்த கண்ணறர ீ துறடத்துவிட்டு அழாத மான்சி பகாஞ்சம் அறமதியா இரு.ொனு மான்சியின் ெக்கம் திரும்ெி அமர்ந்து இப்பொ பசால்லு மான்சி என்ன நடந்தது ஏன் தனியா இவ்வளவு தூரம் வந்பத.. இப்ெடி ஒரு சின்ன பொண்றண கல்யாணம் ெண்ணி ஏமாத்திருக்காபன அவபனல்லாம் மனுஷன் தாபன.... அடுத்து என்ன பசய்ைதுன்னு பயாசிப்பொம் .
நீ எங்கயும் பொகபவண்டாம் ....என்று மகறள அடக்கிய ொனுவின் அம்மா ...நான் இங்கதான் இருக்பகன்னு அவங்களுக்கு பதரியக்கூடாது.... என்றன சமாதானம் பசய்து அங்க பகாண்டு பொய் விடத்தான் ொர்ப்ொங்க.. தன் மனதில் இருந்தவற்றை பகாட்டித் தீர்த்தாள் அத்தறனயும் பகட்ட ொனு மான்சியின் கண்ண ீறர அடக்க வழிபதரியாமல் அதிர்ந்து பொய் உட்கார்ந்திருந்தாள்..... கண்ண ீரும் .... அறத வச்சி நான் பொழச்சுக்கிபைன் என்று மான்சி தீர்மானமாக கூை மான்சி நீ பசால்ைது சரிதான்...ஆத்திரமும்.
ஏன் பமடம் தனியா வாழ முடியாது .. என்றனப்பொல முப்ெத்றதந்து வயது பொம்ெறளயா இருந்தா அம்மா கூடபவ இருந்துகிட்டு சுயமா சம்ொதிச்சு தன்னம்ெிக்றகயுடன் இருக்கலாம் .
இந்த வயசில் தனியா வாழுைது கஷ்டம்மா மான்சி நல்லா பயாசிச்சு ொரு என்று ொனு மான்சிக்கு புரியும் ெடி பதளிவாக எடுத்து கூைினாள் மான்சிக்கு இருந்த ெசியில் அந்த காெிறய ஒபர மடக்கில் குடித்துவிட்டு கப்றெ கீ பழ றவத்துவிட்டு ொனுறவ ொர்த்து நீங்க பசால்ை எல்லாத்றதயும் நான் ெஸ்ைில் வரும்பொது பயாசிச்சுட்படன் பமடம்.
ஆனா இந்த ெடிப்றெ வச்சு இந்த பெங்களுரில் ஏதாவது வட்டு ீ பவறலக்குத்தான் பொகமுடியும்.. இந்த ஒரு மாசமா தாபன ெணக்காரன் பொண்டாட்டியா இருந்பதன்......... நான் வாழ்ந்து காட்டுபவன் பமடம்.
என்றன அங்பக பகாண்டு பொய் பசர்த்தால் அடுத்த சிலநிமிடங்களில் நான் இைந்த பசய்திதான் உங்களுக்கு கிறடக்கும் என்று மான்சி குரலில் உறுதியுடன் பசால்ல அவள் பெசுவறதபய ொர்த்து பகாண்டிருந்த ொனுவுக்கு மான்சியின் குழந்றதத்தனம் காணாமல் பராஷமிக்க பொய்........ ஆனா அவங்களுக்கு தகவல் பசால்லி அந்த சத்யன் கிட்ட இருந்து றடவர்ஸ் வாங்கிட்டு நீ பவபைாரு நல்ல வாழ்க்றகறய அறமச்சுக்கைது தான் நல்லது... அபதபொல நான் நிச்சயமா அவறர றடவர்ஸ் ெண்ணமாட்படன்.
எனக்கு ஒரு பவறலயும் ஏதாவது பெண்கள் விடுதியில் தங்க இடமும் மட்டும் வாங்கி பகாடுங்க அதுபொதும் பமடம்.......... பெரிய ஆெிைில் பவறல கிறடக்காது என்று ொனு பசால்ல மான்சி உடபன ெரவாயில்றல பமடம் நான் வட்டு ீ பவறல கூட நல்லா பசய்பவன்..... உங்ககிட்டத்தாபன ெிசிஏ ெடிச்பசன் என்று கூைினாள் எனக்கு உன் ெடிப்பு என்னான்னு பதரியும் மான்சி.
அதனால உங்களுக்கு பதரிஞ்ச ஏதாவது வட்டுல ீ எனக்கு பவறலக்கு பசால்லுங்க பமடம் என்று மான்சி தன்னம்ெிக்றகயுடன் கூை .. நீ பராம்ெ சின்ன பொண்ணும்மா.. இறத நான் ஏன் பசால்பைன்னா .
என்ை ொனு அம்மாவின் றகயில் இருந்த காெிறய வாங்கி வந்து மான்சியிடம் பகாடுத்துவிட்டு .. நிற்க்க ஆனாலும் துடிக்கும் அவள் ஒரு உறுதிறய பசாதிக்க நீ என்ன மான்சி ெடிச்சிருக்க என்று ொனு பகட்க மான்சி ொனுறவ ஆச்சிரியமாக ொர்த்து ஏன் பமடம் உங்களுக்கு பதரியாதா.
உன் வயசு என்ன ஒரு ெத்பதான்ெது இருக்குமா... ொனுவின் அம்மா வந்து அவர்கள் இருவறரயும் சமாதானம் பசய்து என்ன ொனு நீயும் அவறள அழறவக்கிை.
சத்யன் அவறள அறணத்து அவன் றகயிலிருந்த இட்லிறய அவளுக்கு ஊட்டிவிட்டு ெிைகு சுற்றுமுற்றும் ொர்த்து உடபன அவள் வாறய கவ்வி அவள் வாயிலிருந்த இட்லிறய தன் வாய்க்கு மாற்ைியது.
அவன் ஏன் துக்கப்ெட பொகிைான் இன்பனரம் அந்த நிர்வாண உடல்க்காரியிடம் உடல் சுகம்காண பொயிருப்ொன் மான்சி இறதபயல்லாம் நிறனத்து தன்றனபய பவறுத்தெடி.
நீ கஷ்டப்ெடுவறத நான் ொர்த்துகிட்டு சும்மா இருப்பென்னு பநறனச்சியா.... தன் தட்டில் பகாண்டு இருந்த வநது ம் இட்லிறய வாங்கு எடுத்து மான்சி அவன் என்று அம்மா அவன் முன்பெ அதட்ட ... நீ இபதா வட்டில் ீ என்கூடபவ இரு எவ்வளவு நாறளக்கு இருக்கனும்னு பதானுபதா அவ்வளவு நாள் இரு... ொனுவுக்கு பதரிந்தாலும் அவறள வற்புறுத்தவில்றல மான்சி சரியாக சாப்ெிடவில்றல என்று .. எழுந்து மான்சியருபக வந்து அவள் முகத்றத தன் அடிவயிற்பைாடு அறணத்து......... இந்த ொழாய்ப்பொன உடலுக்காகவா.. இன்பனரம் சத்யன் சாப்ெிட்டிருப்ொனா.. இபதல்லாம் எதற்காக பசய்தான் .. இப்பொது மான்சிக்கு ஞாெகம் வந்தது..அவள் மனம் முதல் நாள் இரவு சத்யனுடன் பகாஞ்சிக்பகாண்பட இட்லி சாப்ெிட்டது ஞாெகம் வந்தது.
உணவு பதாண்றடறய விட்டு உள்பள இைங்க மறுத்தது.. அந்த இரவு உணறவ கஷ்டப்ெட்டு விழுங்கினாள்.. எல்லாபம நடிப்ொ.....ொனுவுக்கு கண்கலங்கியது ...... அபதல்லாம் பொய்யா .
அவன் பவஷத்றத நம்ெி ஏமாந்துவிட்படபன... இது உன் வடும்மா ீ மான்சி என்று கண்ணருடன் ீ ொனு கூைியதும் மான்சியும் அவள் வயிற்ைில் தன் முகத்றத றவத்துக்பகாண்டு கதைிவிட்டாள்.. பமாதல்ல அவறள சாப்ெிட பசால்லு மத்தறத அப்புைமா பெசிக்கலாம் என்று இருவறரயும் சாப்ெிட அறழத்துபொனாள் மான்சி ெசி அபகாரமாக இருந்தாலும் ... இல்றல என்றன காணவில்றல என்ை துக்கத்தில் சாப்ெிடாமல் இருக்கிைானா.
உன்றன என்னிக்கு காபலஜ்ல ஒரு வளர்ந்த குழந்றத மாதிரி ொர்த்பதபனா அன்னிபலருந்து உன்றன என் மகளாவும் பநறனக்கிபைன் மான்சி.
இது கிறடக்கத்தான் அவ்வளவு அருறமயாக பவஷம் பொட்டானா... ொவம் அவபள பநாந்து பொய் வந்திருக்கா ....... அவபனல்லாம் மனம் நிச்சயமா நல்லாபவ ொனுவுக்கு உள்ளவளுக்கு அவன் ஒரு அவறள எப்ெடி மனுஷ இருக்கமாட்டான்.
ெடிச்சு முடிச்சதுக்கப்புைம் நல்லா பவறலயில பசர்ந்து என் கடறன திருப்ெிக்பகாடுத்துடு என்ன நான் பசல்ைது சரியா என்று புன்னறகபயாடு குழந்றதக்கு பசால்வதுபொல் ொனு பசால்ல மான்சியும் குழந்றதபொல் ொர்த்ததும் கண்கலங்கியது......... அதுவறரக்கும் நீ இங்பக இருக்கைது யாருக்குபம பதரியாது அதுக்கு நான் உத்திரவாதம் என்று பசால்ல நீங்கபசால்ைது சரிங்க பமடம்.........ஒன்னு பசய்யலாம் மான்சி நீ நல்லா ெடி... ொனுவின் அம்மா மட்டும் இரவுக்கான தன்னுறடய மாத்திறரகறள பொட்டுக்பகாண்டு பொய் ெடுத்துவிட்டாள் மான்சி அறமதியாக அமர்ந்திருக்க.
அப்புைமா உனக்கு என்ன பதானுபதா அதன்ெடி பசய் மான்சி..... ொனு அவளருகில் அமர்ந்து மான்சி உன் மனசு எனக்கு புரியுதும்மா..அதுக்கு எவ்வளவு பசலவு ஆகுபதா அறத நான் ொர்த்துக்கிபைன் .
ஆனா ெடிக்கைதுக்கு ெணம் பவனுபம அதுக்கு என்ன ெண்ைது என்று மான்சி ொனுவிடம் பகட்டாள் அப்பொ நீ எதுக்கு இங்கவந்பத பவை எங்கயாவது பொயிருக்கலாபம என ொனு பகாெமாக கூை என்னங்க பமடம் நான் ஏதாவது தப்ொ பசால்லிட்படன்னா என மான்சி வருந்தினாள் ெின்ன என்ன மான்சி உனக்கு பசன்றனயில் அவ்வளவு பெர் பதரிஞ்சவங்க இருந்தும் என்றனத்பதடி வந்துருக்க..சாப்ெிட்டுவிட்டு மூவரும் ஹாலுக்கு வந்து அமர்ந்தனர்.
சிைிதுபநரம் இருவரும் ெறழய கல்லூரி கறதகறள பெசிக்பகாண்டு இருந்துவிட்டு உைங்கிவிட்டனர் மான்சிக்கு ெஸ்ைில் வந்த உடல் அலுப்பு காரணமாக உடபன உைக்கம் வந்தாலும்.. அவறன காணவில்றல.. நானும் உன்பமல் உண்றமயான அன்பு வச்சிருக்பகன்.. தன் .
துபராகம் பவகமாக இப்ெடிபயாரு ெண்ணமுடிந்தது மிருகமாத்தான் தறலயாட்டினாள்..... சரியாக மூன்றுமணிபநரம் கழித்து விழிப்பு வந்துவிட்டது.
ெிடிப்புபம இனிபமல இல்லாமல் அறதப்ெத்திபய வாழ்ந்த எனக்கு..........எழுந்து ொத்ரூம் பொயிருப்ொபனா என்று நிறனத்தாள்... ொனு தறரயில் இறதத்தான் அமர்ந்து மான்சி மான்சி நான் இருக்கமுடியுமான்னு என்று தன் மடியில் பசான்னது.
இந்த வருத்தத்துடன் தறலறவத்து வயசில் கூைி ெடுக்கறவத்து உன்னால மான்சியின் தனியா கூந்தறல பகாதிவிட்டாள் மான்சி தன் கண்ணறர ீ துறடத்துக்பகாண்டு ொனுறவ நிமிர்ந்து ொர்த்து பமடம் எனக்கு ஆப்ெிள் சாப்ெிட பராம்ெ ெிடிக்கும்தான்... மான்சி வாழ்க்றகயில் பதரியாம எந்த பசால்லிட்படன்.
இனி உன்பனாட முன்பனற்ைம்தான் என் லட்சியம் மான்சி என்று உணர்ச்சிகரமாக ொனு பெச அவளுறடய பமல்லிய வருடலில் மான்சியின் விழிகள் மறுெடியும் தூக்கத்றத தழுவியது மறுநாள் காறல மான்சி பகாஞ்சம் பதளிவறடந்திருந்தாள்... ... அறதவிட ெட்டினிகிடந்து பசத்துவிடுபவன் என்று பசால்ல அவளின் அந்த ஒருவார்த்றத ொனுவின் கன்னத்தில் அறைந்தது பொல் இருந்தது என்றன மன்னிச்சுடு பெசமாட்படன்.
நன்ைாக ெசிபயடுத்து அதிகமா சாப்ெிட்டாள்... கண்களில் இருந்து கண்ண ீர் வழிந்தது பமல்லிய விசும்ெல் ஒலிபகட்டு கண்விழித்த ொனு மான்சி எழுந்து அமர்ந்து அழுது பகாண்டிருெெறத ொர்த்து ெதைி எழுந்து அவளருபக வந்து என்னாச்சு மான்சி என்று என்று பகட்க மான்சிக்கு என்ன ெதில் பசால்வது என்று புரியாமல் ெரிதாெமாக விழித்தெடி ஒன்றுமில்றல என்று தறலயறசக்க.
இரவில் தன்னருபக கணவன் இல்லாத ஏக்கம் அவள் உள்ளத்றதயும் உடறலயும் வறதத்தது... ொனுவுக்கு மான்சியின் மனநிறல புரிந்தது.. அன்று சனிக்கிழறம என்ெதால் ொனுவுடன் பதாட்டபவறலகள் எல்லாம் ொர்த்தாள்.... உடம்பெல்லாம் முறுக்குவது பொல் இருந்தது.... ஒரு அழகான அைிவான மகள் கிறடச்சுருக்கா... ெிைகு சிரமமாக கண்விழித்து ொர்த்தாள்...சத்யனின் இறுக்கமான அறணப்பு ஞாெகம் வந்தது.
சில விஷயங்கறள பெசி முடிவு பசய்தனர் ொனு றலப்ரரியனாக பவறல பசய்யும் மருத்துவம் மற்றும் நிர்வாகம் கல்லூரியில் மான்சிறய மருத்துவமறன நிர்வாக ெடிப்பு.. அதாவது மருத்துவமறன அட்மினிஸ்ட்பரட்டர் ஆெிைர் ெடிப்புக்கு பசர்ப்ெது எனறு முடிவு பசய்தார்கள் .
மாறல பசர்ந்து சறமயல் பசய்கிபைன் அவபள காெி பொட்டு என்று கிச்சறன ஒரு ொனுவுக்கும் அவள் அம்மாவுக்கும் பகாடுத்து ம்ம் காெி நல்லா பொடுைிபய என்று ொராட்டு வாங்கினாள்... அவறளபய மான்யின் பெச்சும் சிரிப்பும் கவனித்துக்பகாண்டிருந்த ொனு.... ஆனால் சிரிப்புக்கு ெின்னால் இருந்த பசாகம் ொனுவின் மனறத வாட்டியது இதுவறர தாயும் மகளுமாக தனித்திருந்து பயாகிறயப் பொல் வாழ்ந்த வாழ்க்றகயில் இந்த சிறு பெண்ணின் சிரிப்பும் பெச்சும் அவர்களுக்கு புத்துயிர் பகாடுத்தது பொல் இருந்தது ெகல்பொய் குறைந்தது..... இரவும் வந்தது.... நாறளக்பகல்லாம் நீ மனறச திடப்ெடுத்திகிட்டு நார்மலா தூங்கனும் சரியா என்று அன்பொடு கூை மான்சி சரிபயன்று தறலயறசத்து பொடப்ெட்ட மற்பைாரு கட்டிலில் அந்த மாத்திறரறய பொட்டுக்பகாண்டு.
பகாஞ்சம் உணவு பகாஞ்சமாக முடிந்து ெடுக்க பொகும் முன ொனு ஒரு டம்ளர் ொலும் ஒரு சிறு மாத்திறரயில் ொதிறய உறடத்து மான்சியிடம் பகாடுத்து இறத பொட்டுக்கிட்டு ெடு... இனிபமல் தான் நமக்கு இவறள ொதுகாக்க பவண்டிய பொறுப்புகள் அதிகம் என்று எண்ணினாள் .
ெிைகு அவளும் ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சுவிட்டு ெடுத்து தூங்கிப்பொனாள் மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழறம ொனுவும் அவள் அம்மா மான்சி மூவரும் கூடி... ஆனா இது இன்னிக்கு மட்டும்தான் தருபவன்... மான்சி நல்லா தூக்கம் வரும்.
தான் கல்லூரியில் ெடிக்கும் பொது பலக்சரர்களுக்கு றவத்த ெட்ட பெயர்கறள ொனுவிடம் கூைி றகபகாட்டி சிரித்தாள் ... சிைிதுபநரத்தில் எந்த கவறலயும் நிறனவும் இல்லாமல் அறமதியாக உைங்கினாள் ொனு அவறளபய சிைிதுபநரம் ொர்த்துக்பகாண்டு இருந்துவிட்டு.