sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இள் அவற்றுள்நிலைமொழி வருமொழி யென்றவற்றுள் நிறுத்த சொல்லின் ஈறாகு எழுத்தொடு குறித்துவரு கிளவி முதலெழுத்து இயையமுன்னர் நிறுத்தப்பட்ட சொல்லினது ஈறாகின்ற எழுத்தோடே அதனை முடிக்கக் கருதி வருகின்ற சொல்லினது முதலெழுத்துப்பொருந்த பெயரோடு பெயரைப் புணர்க்குங் காலும்பெயர்ச்சொல்லோடு பெயர்ச் சொல்லைக் கூட்டும் இடத்தும் பயரொடு தொழிலைப் புணர்க்குங்காலும்பெயர்ச் சொல்லோடு தொழிற்சொல்லைக் கூட்டும் இடத்தும் தொழிலொடு பெயரைப் புணர்க்குங்காலும் தொழிற் சொல்லோடு பெயர்ச்சொல்லைக் கூட்டும் இடத்தும் தொழிலொடு தொழிலைப் புணர்க்குங்காலும்தொழிற்சொல்லோடு தொழிற்சொல்லைக் கூட்டும் இடத்தும் மூன்றே திரிபு இடன் ஒன்றே இயல்பென ஆங்கு அந்நான்கேதிரியும் இடம் மூன்று இயல்பு ஒன்று என்று முந்து நூலிற் கூறிய அந்நான்கு இலக்கணமுமே மொழி புணர் இயல்புஈண்டு மொழிகள் தம்முட் கூடும் இலக்கணம் எறு எடு சாத்தன்கை சாத்தனுண்டான் வந்தான்சாத்தன் வந்தான் போயினான் என முறையே காண்க.
நிலைமொழியது ஈற்றெழுத்து முன்னர்ப் பிறந்து கெட்டுப்போக வருமொழியின் முதலெழுத்துப் பின் பிறந்து கெட்டமையான் முறையே பிறந்து கெடுவன ஒருங்குநின்று புணருமா றின்மையிற் புணர்ச்சி யென்பது ஒன்றின்றாம் பிற வெனின் அச்சொற்களைக் கூறுகின்றோருங் கேட்கின்றோரும் அவ்வோசையை இடையறவுபடாமை உள்ளத்தின்கண்ணே உணர்வராதலின் அவ்வோசை கேடின்றி உள்ளத்தின்கண் நிலைபெற்றுப் புணர்ந்தனவேயாம்.
இள் நிறுத்த சொல்லுங் குறித்துவரு கிளவியும்நிலை மொழியாக நிறுத்தின சொல்லும் அதனைக் குறித்துவருஞ் சொல்லும் அடையொடு தோன்றினும் புணர்நிலைக்கு உரியதாமே பணராது ஒரோவோர் சொல் அடையடுத்து வரினும் இரண்டும் அடையடுத்து வரினும் புணர் நிலைமைக்கு உரிய எறு தொகையன்று.
அங்ஙனம் உணர்த்தாமையும் பனைமரம் என்னும் இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகையில் இருசொல்லும் தனித்தனி ஒரே பொருளை யுணர்த்துவதையும் நோக்குக.
இது மரூஉச்சொற்களும் புணர்ச்சிபெறு மென்பதூஉம் நிறுத்த சொல்லுங் குறித்து வரு கிளவியுமாய்ப் பொருளியைபில்லனவும் புணர்ச்சி பெற்றாற் போல நிற்கு மென்பதூஉம் உணர்த்துகின்றது.
ஆயின் மருப்பிற்பரலென்று மெய் பிறிதாய் ஒட்டி நின்றவா றென்னை யெனின் மருப்பினையுடைய பரலென வேற்றுமைத் தொகைப் பொருள் உணர்த்தாமையின் அஃது அச்செய்யுட்கு இன்னோசை நிகழ்தற்குப் பகரத்தின் முன்னர் நின்ற னகரம் றகரமாய்த் திரிந்து நின்ற துணையேயாய்ப் புணர்ச்சிப் பயனின்றி நின்றது.
இங்ஙனம் புணர்ச்சி யெய்தினாற் போல மாட்டிலக்கணத்தின் கண்ணும் மொழிமாற்றின் கண்ணும் நிற்றல் சொற்கு இயல்பென்றதற்கு அன்றே ஆசிரியர் இன்றொகுதி யென்றதென்று உணர்க.
இள் வேற்றுமையுருபுமுற்கூறிய வேற்றுமைச்சொற்களை ஐ ஒடு கு இன் அது கண் என்னும் அவ்வாறென்பஐ ஒடு கு இன் அது கண் என்று சொலலப்படும் அவ்வாறு உருபுமென்று சொல்வர் ஆசிரியர் எறு மேற் சொல்லதிகாரத்து எழுவாயையும் விளியையுங் கூட்டி வேற்றுமை எட்டென்பாராகலின் ஐ முதலிய வேற்றுமையாறுந் தொக்கும் விரிந்தும் பெரும்பான்மையும் புலப்பட்டுநின்று பெயர்ப்பொருளைச் செயப்படுபொருள் முதலியனவாக வேறுபாடு செய்து புணர்ச்சி யெய்துவிக்கு மென்றற்கு ஈண்டு ஆறென்றார்.
ஆண்டு எழுவாயும் விளியுஞ் செயப்படுபொருள் முதலியவற்றினின்றுந் தம்மை வேறுபடுத்துப் பொருள்மாத்திரம் உணர்த்திநின்றும் விளியாய் எதிர்முகமாக்கி நின்றும் இங்ஙனஞ் சிறு பான்மையாய்ப் புலப்பட நில்லா வேறுபாடு உடையவேனும் அவையும் ஒருவாற்றான் வேற்றுமையாயின வென்றற்கு ஆண்டு எட்டென்றாரென உணர்க.
எடு மணிக்கு மணிக்கண் தீக்கு தீக்கண் மனைக்கு மனைக்கண் எனவும் வேய்க்கு வேய்க்கண் ஊர்க்கு ஊர்க்கண் பூழ்க்கு பூழ்க்கண் எனவும் உயிரீறு மூன்றினும் புள்ளியீறு மூன்றினும் பெரும்பான்மை வல்லொற்று மிக்கு வரும்.
இவற்றிற்கு ஒற்றுக்கேடு இனி ஒல்வழி யென்பதனான் ஏழா முருபின்கண் நம்பிகண் என இகர ஈற்றின் கண்ணும் நங்கைகண் என ஐகார ஈற்றின்கண்ணுந் தாய்கண் என யகர ஈற்றின்கன்ணும் அரசர்கண் என ரகர ஈற்றின்கண்ணும் ஒற்று மிகாமை கொள்க.
இனி மெய்பிறிதாதலை முன்னே கூறாது மிகுதலை முற்கூறிய அதனானே பொற்கு பொற்கண் வேற்கு வேற்கண் வாட்கு வாட்கண் எனத்திரிந்து முடிவனவுங் கொள்க.
எறு பெயரியலுள் அவன் இவன் உவன் என்பது முதலாக உயர்திணைப் பெயரும் அது இது உது என்பது முதலாக அஃறிணைப் பெயரும் ஆமாறு அவற்றிற்கு இலக்கணங் கூறுகின்றார் ஈண்டுக் குறியிட்டாளுதல் மாத்திரையே கூறினாரென்று உணர்க.
இனிக் கொற்றன் கொற்றி என்றாற் போலும் விரவுப்பெயருங் கொற்றன் குறியன் கொற்றி குறியள் கொற்றன் குளம்பு கொற்றி குறிது எனப் பின்வருவனவற்றால் திணை தெரிதலின் இரு திணைப்பெயரின்கண் அடங்கும்.
ஆனுருபிற்கும் ஆன்சாரியைக்கும் இன்னுருபிற்கும் இன்சாரியைக்கும் வேற்றுமை யாதெனின் அவை சாரியையான இடத்து யாதானும் ஓர் உரு பேற்று முடியும் உருபாயின இடத்து வேறோர் உருபினை ஏலா வென்று உணர்க.
இனி மகத்துக்கை என்புழித் தகரவொற்றுந் தகரவுகாரமும் வரு மென்று கோடுமெனின் இருளத்துக் கொண்டானென்றால் அத்து எனவே வேண்டுதலின் ஆண்டும் அத்துநின்றே கெட்டதென்று கோடும்.
பதிற்றெழுத்து பதிற்றடுக்கு ஒன்பதிற்றெழுத்து பதிற்றொன்று பதிற்றிரண்டு பதிற்றொன்பது என எல்லாவற்றோடும் ஒட்டிக்கொள்க.
அவையற்றுக்கோடு என உருபிற்குச் சென்ற சாரியை பொருட்கட் சென்றவழியுங் எவன் என் நிறுத்தி வற்றும் உருபுங் கொடுத்து வற்றுமிசை யொற்றென்று னகரங் கெடுத்து அகரவுயிர் முன்னர் வற்றின் வகரங் கெடுமெனக் கெடுத்து எவற்றை எவற்றொடு என முடிக்க.
இனி உம்மையை இறந்ததுதழீஇயதாக்கி நாளல்லவற்றுமுன் வரும் வன்முதற்றொழிற்கண் இன்னின் னகரமும் அதனோடு ஒக்கு மெனப் பொருளுரைத்துப் பனியிற் கொண்டான் வளியிற் கொண்டான் என இன்னின் னகரமும் றகரமாதல் கொள்க.
இதற்குப் பிரிந்திசைத்த லின்று மரத்துக்கட் கட்டினான் மரத்துக் கட்டினான் எனப்பிரிந்திசைத்த வழியும் மரத்துக்கட் குரங்கு மரத்துக் குரங்கு என ஒருங்கிசைத்தவழியுஞ் சாரியை நின்றவழி ஏழனுருபு தொகாதுந் தொக்கும் நின்றது.
இள் அத்தே வற்றே ஆயிரு மொழிமேல்ஒற்றுஅத்தும் வற்றுமாகிய அவ்விரண்டு சாரியைமேல் நின்ற ஒற்று மெய்கெடுதல் தெற்றன்றற்றுதன் வடிவு கெடுதல் தெளியப்பட்டது அவற்றுமுன் வரூஉம் வல்லெழுத்து மிகுமேஅவ்விரு சாரியை முன்னும் வரும் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எறு எடு கலத்துக்குறை அவற்றுக்கோடு என வரும்.
இள் காரமுங் கரமுங் கானொடு சிவணிகாரமுங் கரமுங் கானொடு பொருந்தி எழுத்தின்சாரியை நேரத் தோன்றும் எழுத்தின்கண் வருஞ் சாரியையாதற்கு எல்லா ஆசிரியரானும் உடம்படத் தோன்றும் எறு காரமுங் கரமும் எடுத்துச் சொல்லியவழி இனிதிசைத்தலானுஞ் வழக்குப் பயிற்சி யுடைமையானும் வடவெழுத்திற்கும் உரியவாதலானுஞ் சேரக் கூறினார்.
இள் வரன்முறை மூன்றும்வரலாற்று முறைமையையுடைய மூன்று சாரியையும் குற்றெழுத்துடைய குற்றெழுத்துப் பெற்று வருதலையுடைய எறு அகாரம் அகரம் மஃகான் என ஒட்டுக.
இள் மெய் உயிர் நீங்கின்மெய் தன்னோடு கூடிநின்ற உயிர் புணர்ச்சியிடத்துப் பிரிந்து வேறு நின்றதாயின் தன் உருவாகும்தான் முன்னர்ப் பெற்று நின்ற புள்ளிவடிவு பெறும் எறு இனி எகர ஒகரங்களைப் புள்ளியான் வேற்றுமை செய்தலின் தொன்று தொட்டு வழங்கின வடிவுடைய என்று கோடலுமாம்.
எடு கிளியழகிது குரீஇயோப்புவாள் வரையரமகளிர் எனவும் விளவழகிது பலாவழகிது கடுவழகிது பூவழகிரு கோவழகிது கௌவடைந்தது எனவும் ஒட்டுக.
வினைத்தொகையாயின் செல்லுழி உண்ணுழி என்ற வடிவுகளே கொள்ளல் வேண்டும் அங்ஙன மின்றிச் செலவுழி உணபுழியென்றிருத்தலின் இவை வினைத்தொகையாகா வென்றே கொள்ளுதல் தகும்.
குறும்பர அம்பு நாகன்றேவன்போத்து நாகன்றேவன் போத்து நாகன்றே வனபோத்து தாமரைக்கணியார் தாமரை கணியார் தாம் அரைக்கு அணியார் குன்றேறாமே குன்றேறா மா குன்றேறு ஆமா.
இ ள் அவை தாம் பல பொருட்குப் பொது வென்ற புணர்மொழிகள் தாம் முன்னப் பொருள் குறிப்பான் உணரும் பொருண்மையினையுடைய புணர்ச்சிவாயின் இன்ன வென்னும் எழுத்துக் கடன் இலபுணர்ச்சியிடத்து இத்தன்மைய வென்னும் எழுத்து முறைமையை உடையவல்ல எறு சென்பொன்பதின்றொடி என்றுழிப் பொன்னாராய்ச்சி யளவழிப் பொன்னெனவுஞ் செம்பாராய்ச்சி யுளவழிச் செம்பெனவுங் குறிப்பான் உணரப்பட்டது.
மேல் மூவகை மொழியும் நால்வகையாற் புணர்வுழி மூன்று திரிபும் ஓரியல்பும் எய்தி வேற்றுமை அல்வழி யென இருபகுதியவாகி எழுத்துஞ் சாரியையும் மிக்குப் புணருமாறு இது வென்று உணர்த்தி அவைதாம் விரிந்த சூத்திரப் பொருளவன்றியுந் தொக்குப் புணருமாறு கூறுதலின் இவ்வோத்துப் புணரியலோடு இயைபுடைத்தாயிற்று.
இள் ஞநமயவ எனும் முதலாகுமொழியும் ஞநமயவ என்று சொல்லப்படும் எழுத்துக்கள் முதலாய் நிற்குஞ் சொற்களும் உயிர்முதலாகிய மொழியும் உளப்படஉயிரெழுத்து முதலாய் நின்ற சொற்களுந் தம்மிற்கூட அன்றி யனைத்தும்அப்பதினேழாகிய வருமொழிகளும் எல்லாவழியும்வேற்றுமையும் அல்வழியுமாகிய எல்லா இடத்தும் நின்ற சொன்முன்இருபத்துநான்கு ஈற்றவாய் நின்ற பெயர்ச்சொன்முன்னர் இயல்பாகும் திரிபின்றி இயல்பு புணர்ச்சியாய் நிற்கும் எறு எடு விள பலா கிளி குரீ கடு பூ சே கை சோ கௌ என நிறுத்தி ஞான்றது நீண்டது மாண்டது யாது வலிது நுந்தையது என மெய்ம்முதன் மொழி வருவித்து பொருள் தருதற்கு ஏற்பன அறிந்து கூட்டுக.
இனி இவற்றின் முன்னர் உயிர் முதன்மொழி வருங்கால் அழகிது ஆயிற்று இல்லை ஈண்டிற்று உண்டு ஊறிற்று எழுந்தது ஏய்ந்தது ஐது ஒன்று ஓங்கிற்று ஔவியத்தது என வரும்.
இனி வேற்றுமைக்கண் விள முதலியவற்றை நிறுத்தி ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி யாப்பு வன்மை அழகு ஆக்கம் இளமை ஈட்டம் உயர்வு ஊற்றம் எழுச்சி ஏற்றம் ஐயம் ஒழிவு ஓக்கம் ஔவியம் என ஒட்டுக.
எடு உரிஞ் வெரிந் என நிறுத்தி ஞெகிழ்ந்தது நீடிற்று அழகிது ஆயிற்று எனவும் ஞெகிழ்ச்சி நீட்டிப்பு அடைவு ஆக்கம் எனவும் வருவித்து எல்லாவற்றோடும் ஒட்டுக.
இருபத்துநான்கு ஈற்றிற்கும் வேற்றுமைக்கும் அல்வழிக்கும் அகத் தோத்தினுள் நாற்பத்தெட்டுச் சூத்திரங்களான் முடிவனவற்றை ஒரு சூத்திரத்தாற் றொகுத்து முடித்தார்.
இள் அவற்றுள் முற்கூறிய மூன்று கணக்கினுள் மெல்லெழுத்தியற்கை உறழினும் வரையார்மெல்லெழுத்து இயல்பியல் பாதலேயன்றி உறழ்ந்து முடியினும் நீக்கார் சொல்லிய தொடர்மொழி இறுதியான சொல்லப்பட்ட தொடர் மொழியீற்றுககண் எறு உம்மை எதிர்மறை எனவே உறழாமை வலியுடைத்தாயிற்று.
இள் ணனவென் புள்ளிமுன் யாவும் ஞாவும்ணகார னகார மென்று கூறப்படும் புள்ளிகளின் முன்னர் வந்த யாவும் ஞாவும் முதலாகிய வினைச்சொற்கள் வினையோரனைய என்மனார் புலவர்ஒரு வினை வந்த தன்மையை ஒக்கு மென்று சொல்லுவர் புலவர் எறு எடு மண்யாத்த கோட்ட மழகளிறு தோன்றுமே மண்ஞாத்த கோட்ட மழகளிறு தோன்றுமே எனவும் பொனயாத்த தார்ப்புரவி பரிக்குமே பொன்ஞாத்த தார்ப்புரவி பரிக்குமே எனவும் வரும் வினைக்கண் ணெனவே மண்யாமை மண்ஞாமை எனப் பெயர்க்கண் வாராவாயின.
இள் ஆவயினானஅல்வழிக்கண் அங்ஙனந் திரியாது நின்ற அவ்வொற்றுக்கள் வேற்றுமைக்கண்ணும்வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சி யிடத்தும் வல்லெழுத்தல்வழி மேற்கூறியற்கை வல்லெழுத்தல்லாத இடத்து மேற்கூறிய இயல்பு முடிபாம் எறு எடு மண் பொன் என நிறுத்தி ஞெகிழ்ச்சி நீட்சி மாட்சி யாப்பு வன்மை நுந்தையது அழகு ஆக்கம் இன்மை என ஏற்பன கொணர்ந்து ஒட்டுக.
இள் உயிரீறாகிய முன்னிலைக் கிளவியும் உயிரீறாய்வந்த முன்னிலை வினைச்சொற்களும் புள்ளியிறுதி முன்னிலைக் கிளவியும் புள்ளியீறாய் வந்த முன்னிலை வினைச்சொற்களும் வல்லெழுத்துவரின் வல்லெழுத்து முதலாகிய மொழி வரின் இயல்பாகுநவும் உறழாகுநவுமென்று ஆயீரியல இயல்பாய் முடிவனவும் உறழ்ந்து முடிவனவு மென அவ்விரண்டு இயல்பினையுடைய எறு.
இயல்பு முறழ்வுமென் றிரண்டியல்பின என்னாது ஆகுநவு மென்றதனான் துக்கொற்றா நொக்கொற்றா ஞெள்ளா நாகா மாடா வடுகா என ஓரெழுத் தொருமொழி முன்னிலை வினைச்சொல் மிக்கே முடிதல் கொள்க.
இள் ஔவென வரூஉம் உயிரிறு சொல்லும்ஔவென வருகின்ற உயிரீற்றுச் சொல்லும் ஞநமவ என்னும் புள்ளியிறுதியும் ஞநமவ என்று சொல்லப்படும் புள்ளியீற்றுச் சொல்லும் குற்றியலுகரத்து இறுதியும்குற்றியலுகரத்தை இறுதியிலேயுடைய சொல்லும் முன்னிலை மொழிக்கு உளப்பட முற்றத் தோன்றாமுன்னர் முன்னிலை மொழிக்குப் பொருந்தக் கூறிய இயல்பும் உறழ்ச்சியுமாகிய முடிபிற்கு முற்றத் தோன்றா எறு எடு கௌவுகொற்றா கௌவுக்கொற்றா வௌவுகொற்றா வௌவுக் கொற்றா திருமுகொற்றா திருமுக்கொற்றா தெவ்வுகொற்றா தெவ்வுக்கொற்றா கூட்டுகொற்றா கூட்டுக்கொற்றா என வரும்.
எடு நம்பி அவன் எனவும் நங்கை அவள் எனவும் நிறுத்தி அல்வழிக்கட் குறியன் சிறியன் தீயன் பெரியன் எனவும் குறியள் சிறியள் தீயள் பெரியள் எனவும் ஞான்றான் நீண்டான் மாண்டான் எனவும் ஞான்றாள் நீண்டாள் மாண்டாள் எனவும் யாவன் வலியன் எனவும் யாவள் வலியள் எனவும் அடைந்தான் ஆயினான் ஔவியத்தான் எனவும் அழகியள் ஆடினாள் ஔவியத்தாள்னவும்ஒட்டுக.
இனி வேற்றுமைக்கண் கை செவி தலை புறம் எனவும் ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி எனவும் யாப்பு வன்மை எனவும் அழகு ஔவியம் எனவும் எல்லாவற்றோடும் ஒட்டுக.
பல்சங்கத்தார் பல்சான்றோர் பல்லரசர் என்றாற் போல்வன ரகரவீறும் அதன் முன்னின்ற அகரமுங் கெட்டுப் பிற செய்கைகளும் பெற்று முடிந்தன.
இனி நம்பிக்கொல்லன் நம்பிச்சான்றான் நம்பித்துணை நம்பிப்பிள்ளை எனவும் செட்டிக்கூத்தன் சாத்தன் தேவன் பூதனெனவும் அல்வழிக்கண் உயர்திணைப்பெயர் மிக்கு முடிந்தன.
சாத்தன் சாத்தி முடவன் முடத்தி என வரும் விரவுப் பெயர்க்கண் உயர்திணைக்கு உரித்தாக ஓதிய ஆண்பாலும் பெண்பாலும் உணர்த்தி நின்றஈற்றெழுத்துக்களே அஃறிணை யாண்பாலும் பெண்பாலும் உணர்த்திற் றென்றல் வேண்டும் என்னை ?
அஃறிணைக்கு ஒருமைப்பாலும் பன்மைப்பாலும் உணர்த்தும் ஈறன்றி ஆண்பாலும் பெண்பாலும் உணர்த்தும் ஈறுகள் உளவாக ஆசிரியர் ஓதாமையின் அங்ஙனம் உயர்திணை இருபாலும் உணர்த்தும் ஈறுகள் நின்றே அஃறிணை யான்பாலையும் பெண்பாலையும் உணர்த்துதலின் அஃறிணை உயர்திணையோடு சென்று விரவிற்றென்று அவற்றின் உண்மைத் தன்மைத் தோற்றங் கூறுவான் ஈண்டுக் கூறினார்.
மாணாக்கன் இனிது உணர்தற்கு இவ்வாறு விரவுப் பெயரினது உண்மைத் தன்மைத் தோற்றம் இரண்டு அதிகாரத்துங் கூறி அவ் விரவுப்பெயர் வழக்கின்கண் இருதிணைப் பொருளும் உணர்த்தி இருதிணைச் சொல்லாய் நிற்றற்கும் ஒத்த உரிமையவா மெனப் புலப்பட நிற்குமாறு காட்டினா ரென்று உணர்க.
இனி அவை அல்வழிக்கண் இயல்பாய் நிற்குமாறு சாத்தன் கொற்றன் சாத்தி கொற்றி என நிறுத்திக் குறியன் சிறியன் தீயன் பெரியன் குறியள் சிறியள் தீயள் பெரியள் எனவும் ஞான்றான் நீண்டான் மாண்டான் யாவன் வலியன் ஞான்றாள் நீண்டாள் மாண்டாள் யாவள் வலியள் எனவும் அடைந்தான் ஔவித்தான் அடைந்தாள் ஔவித்தாள் எனவும் நான்கு கணத் தோடும் ஒட்டி உணர்க.
இது மேல் உயிரீற்றிற்கும் புள்ளியீற்றிற்கும் வேற்றுமைக்கட் கூறும் முடிபு பெறாது நிற்கும் மூன்றாம் வேற்றுமைமுடிபு கூறுகின்றது.
இள் தம்மினாகிய தொழிற்சொல் மூன்றாவதற்கு உரிய வினைமுதற்பொருளானுளவாகிய தொழிற்சொல் புள்ளியிறுதி முன்னும் உயிரிறு கிளவி முன்னும் வரின் புள்ளியீற்றுச்சொன் முன்னரும் உயிரீற்றுச்சொன் முன்னரும் வருமாயின் மெய்ம்மையாகலும் உறழத்தோன்றலும் அம்முறை யிரண்டும் உரியவை உள அவற்றுள் இயல்பாகலும் உறழத்தோன்றலுமாகிய அம்முறை யிரண்டும் பெறுதற்கு உரிய உளவாதலால் வேற்றுமை மருங்கிற் சொல்லிய முறையான் வேண்டும் வல்லெழுத்துமிகுதி உயிர்மயங்கியலுள்ளும் புள்ளிமயங்கியலுள்ளும் வேற்றுமைப் புணர்ச்சிக்குச் சொல்லிய முறையான் விரும்பும் வல்லெழுத்து மிகுதியை போற்றல் ஈண்டுக் கொள்ளற்க எறு.
சூர்கோட்பட்டான் சூர்க்கோட்பட்டான் வளிகோட்பட்டான் வளிக்கோட் பட்டான் சாரப்பட்டான் தீண்டப்பட்டான் பாயப்பட்டான் என இவை உறழ்ந்தன.
அம்முறை யிரண்டு முரியவை யுளவே என்றதனாற் பாம்புகோட்பட்டான் பாம்புக்கோட் பட்டான் என்னும் உறழ்ச்சியுள் நிலைமொழி யொற்றுத் திரிதலுங் கொள்க.
அஃறிணைவிரவுப் பெயர்க்கு அவ்வியல் நிலையலும் உயர்திணையோடு அஃறிணை விரவும் பெயர்க்குக் கொற்றனைக் கொணர்ந்தானென உருபு தொகாதே நிற்றலும் அவ்வியல் நிலையலும் என்றதனானே மகப்பெற்றேனென விரவுப் பெயர்க்கண்ணுந் தொகுதல் கொள்க.
மெய் பிறிதாகிடத்து இயற்கையாதலும் புள்ளி மயங்கியலுள் ணகார னகார இறுதி வல்லெழுத்தியையின் மெய்பிறிதாமென்ற இடத்து மெய்பிறிதாகாது மண் கொணர்ந்தான் பொன் கொணர்ந்தான் என இயற்கையாய் வருதலும் அன்ன பிறவும் அவைபோல்வன பிறவும் அவை எக்கண்டு பெயருங் காலை யாழநின் கற்கெழு சிறுகுடி எனவும் நப்புணர்வு வில்லா நயனில்லோர் நட்பு எனவும் வருவழி எக்கண்டு நப்புணர்வு என்னுந் தொடக்கங்குறுகும் உயர்திணைப்பெயர்கள் மெல்லெழுத்துப் பெறுதற்கு உரியன வல் லெழுத்துப் பெறுதல் கொள்க.
தன் இயல் மருங்கின் தன்னையே நோக்கித் திரிபு நடக்குமிடத்து மெய்பெறக் கிளந்து பொருள்வரைந்து இசைக்கும் பொருள்பெற எடுத்தோதப்பட்டு ஏனை வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சியது பொதுமுடிபினைத் தான் நீக்கி வேறு முடி பிற்றாய் நின்று ஒலிக்கும் ஐகார வேற்றுமைத் திரிபென மொழிப இரண்டாம் வேற்றுமையது வேறுபட்ட புணர்ச்சி என்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு மெய்பெற என்றதனானே சாரியையுள்வழித் தன்னுருபு நிலையாது செய்யுட்கண் வருவனவும் பிறவற்றின்கண் உறழ்ந்து முடிவனவுங் கொள்க.
மை கொணர்ந்தான்மைக் கொணர்ந்தான் வில்கோள் விற்கோள் என வரும் இனி இவ்வாறு திரியாது அகத் தோத்திற் கூறிய பொது முடிபே தமக்கு முடிபாக வருவனவுங் கொள்க.
பெயர்க்கிளவி மூவகைநிலைய வெனவே பெயரல்லாத இரண் உற்று வினைச் சொல்லும் இடைச்சொல்லும் உரிச்சொல்லும் இயல்பும் மிகுதியுமாகிய இருவகை நிலையவாம்.
அவ்வழிகொண்டான் அவ்வழிக்கொண்டான் இவ்வழி கொண்டான் இவ்வழிக்கொண்டான் உவ்வழிகொண்டான் உவ்வழிக்கொண்டான் எவ்வழிகொண்டான் எவ்வழிக்கொண்டான் என உறழந்தன.
சுட்டுச்சினை நீண்டதற்கும் யாவினாவிற்கும் வரும் ஐகார ஈற்றுக்கு உதாரணம் அக்காலத்து ஆயிடைகொண்டான் ஆயிடைக்கொண்டான் என்றாற் போல ஏனையவற்றிற்கும் வழங்கிற்றுப்போலும்.
தாம் நாம் நூம் வழக்கற்றது என்னும் பெயர்களே தம் நம் நும் எனக் குறுகிச்சாரியை யாவதால் நெடுமுதல் குறுகாத தம் நம் நும் என நச்சினார்க்கினியர் கூறுவது பொருந்தாது.
இள் நும்மென் இறுதியும் நெடுமுதல் குறுகா நும்மென்னும் மகரவீறும் அந்நிலை திரியாதுமுற்கூறிய குற்றொற்று இரட்டாமையும் ஈறாகுபிள்ளி அகரமொடு நிலையலும் எய்தும் எறு இள் உகரமொடு புணரும் புள்ளி யிறுதிஉகரப் பேற்றோடு புணரும் புள்ளியீறுகள் யகரமும் உயிரும் வருவழி இயற்கையகரமும் உயிரும் வருமொழியாய் வருமிடத்து அவ்வுகரம் பெறாது இயல்பாய் முடியும் எறு அவ் வீறுகளாவன புள்ளி மயங்கியலுள் உகரம் பெறுமென்று விதிக்கும் பல ஈறுகளு மென்று கொள்க.
உரிஞ் யானா அனந்தா ஆதா இகலா ஈந்தா உழுந்தா ஊரா எயினா ஏறா ஐயா ஒழுக்கா ஓதா ஔவியா எனவும் உரிஞ்யாது அழகு எனவும் ஒட்டுக.
இள் குறையென் கிளவி முன்வருகாலைகுறை யென்னுஞ்சொல் அளவுப்பெயர் முதலியவற்றின்முன் வருங்காலத்திற்கு வேற்றுமை யியற்கைவேற்றுமைப்புணர்ச்சி முடிபிற்கு உரித்தாகக் கூறுந் தன்மை நிறையத்தோன்றும் நிரம்பத் தோன்றும் எறு.
மண்ணுகொற்றா மண்ணுக்கொற்றா மன்னு கொற்றா மன்னுக்கொற்றா உள்ளுகொற்றா உள்ளுக்கொற்றா கொல்லுகொற்றா கொல்லுக்கொற்றா என்பன புள்ளியிறுதி முன்னிலைக்கிளவி உகரம் பெற்றும் உறழ்ந்தும் முடிந்தன.
வாட்டானை தோற்றண்டை என்பன தகரம் வந்துழித் திரிந்து நெடியதன் முன்னர் நிறுத்திக் ககரவொற்றின் மேலேறின அகரத்தையும் மகரவொற்றையுங் கெடுத்து அரை யென்பதன் அகரத்தை யேற்றி முடிக்க.
இள் பலரறி சொன்முன் யாவ ரென்னும் பெயரிடை வகரங் கெடுதலும் பலரை யறியும் அவரென்னுஞ் சொல்லின் முன்னர் வருகின்ற யாவரென்னும் பெயர் இடையில் வகரங் கெடுதலும் ஏனை ஒன்றறி சொன்முன் யாதென் வினா இடை ஒன்றிய வகரம் வருதலும் ஒழிந்த ஒன்றனை அறியும் அது வென்னுஞ் சொல்லின் முன்னர் வருகின்ற யாதென்னும் வினாச்சொல் இடையிலே உயிரோடு பொருந்திய வகரம் வருதலும் இரண்டும் ஆகிய அவை யிரண்டும் மருவின் பாத்தியின்மன் பயின்று திரியும் மருமுடிபின் பகுதியிடத்து மிகவும் பயின்று திரியும் எறு.
அது பெற்றவா றென்னை யெனின் ஈண்டுப் பலரறி சொன்முன் வந்த யாவ ரென்பதன் வகரங் கெடுமெனவே ஏனை அவன் அவள் என்னும் இருபான் முன்னும் யாவரென்பது வாராதென்றும் அது திரிந்து மருவாய் நிற்கு மென்றுங் கூறுதலானும் யாவரென்னும் பெயரிடை என்பதனானும் பெற்றாம்.
அன்றியும் யாரென்னும் வினாவின் கிளவி முப்பாற்கும் உரித்தென்று யாரென்னும் வினாவினைக் குறிப்பினை அவன்யார் அவள்யார் அவர்யார் என முப்பாற்கும் ஒப்ப உரிமை கூறுதலானும் அது வேறென்பது பெற்றாம்.
இனி யார்யார்க் கண்டே யுவப்பர் எனப் பலரறி சொன் முன்னரன்றி இயல்பாக வந்த யாரென்பது யாண்டு அடங்குமெனின் அதுவும் யாரை யாரைக்கண்டென உருபு விரிதலின் யாவரை என்னும் வகரங்கெட்ட பெயரே யாம்.
இள் அ ஆ உ ஊ ஏ ஔ என்னும் அப்பால் ஆறன் நிலைமொழி முன்னர் அ ஆ உ ஊ ஏ ஔ என்று சொல்லப்படுகின்ற அக்கூற்று ஆறினையும் ஈறாகவுடைய நிலைமொழிகளின் முன்னர் வருகின்ற வேற்றுமை யுருபிற்கு இன்னே சாரியை வேற்றுமை யுருபுகட்கு இடையே வருஞ் சாரியை இன் சாரியையே எறு எடு விளவினை விளவினொடு விளவிற்க விளவினது விளவின்கண் எனவும் பலாவினை பலாவினொடு பலாவிற்கு பலாவினது பலாவின்கண் எனவும் கடுவினை கடுவினொடு கடுவிற்கு கடுவினது கடுவின்கண் எனவும் தழூஉ வினை தழூஉவினொடு தழூஉவிற்கு தழூஉவினது தழூஉவின்கண் எனவும் சேவினை சேவினொடு சேவிற்கு சேவினது சேவின்கண் எனவும் வௌவினை வௌவினொடு வௌவிற்கு வௌவினது வௌவின்கண் எனவும் வரும்.
இள் பல்லவை நுதலிய பெயரிறு அகரம் பன்மைப் பொருளைக் கருதின பெயர்களின் இறுதி நின்ற அகரம் வற்றொடு சிவணல் எச்சமின்று வற்றுச் சாரியையொடு பொருந்துதலை ஒழிதலில்லை எறு.
எடு பல்லவற்றை பல்லவற்றொடு பலவற்றை பலவற்றொடு சில்லவற்றை சில்லவற்றொடு சிலவற்றை சிலவற்றொடு உள்ளவற்றை உள்ளவற்றொடு இல்லவற்றை இல்லவற்றொடு என ஒட்டுக.
இள் சுட்டுமுதல் உகரம் அன்னொடு சிவணி சுட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய உகர ஈற்றுச்சொல் அன் சாரியையோடு பொருந்தி ஒட்டிய மெய் ஒழித்து உகரங் கெடும் தான் பொருந்திய மெய்யை நிறுத்தி உகரங் கெடும் எறு.
இள் சுட்டு முதலாகிய ஐயெனிறுதி சுட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய ஐகார ஈற்றுச் சொல் வற்றொடு சிவணி நிற்றலும் உரித்து வற்றுச் சாரியையொடு பொருந்தி நிற்றலும் உரித்து ?
இனி ஒன்றென முடித்த லென்பதனாற் பல்லவை நுதலிய அகர ஈற்றிற்கும் இவ்விரண்டு உருபின்கண் வற்றும் இன்னுங் கொடுத்துப் பலவற்றிற்கு பலவற்றின்கண் என முடிக்க.
இள் யாவென் வினாவின் ஐயென் இறுதியும் யாவென்னும் வினாவினையுடைய ஐகார ஈற்றுச் சொல்லும் ஆயியல் திரியாது முற்கூறிய சுட்டு முதல் ஐகாரம் போல வற்றுப் பெறும் அவ்வியல்பின் திரியாதென்று சொல்லுவர் ஆசிரியர்.
இரு கருமை நெடுமை குறுமை என்னும் பண்புப்பெயரன்றிக் கரியவை நெடியவை குறியவை எனப் பண்புகொள் பெயராய் நிற்றலின் வகர ஐகாரங் கெடுத்து வற்றுச்சாரியை கொடுத்து முடிக்கப்பட்டன.
ஆவயின் யகரமெய் கெடுதல் வேண்டும்அவ்விடத்து நின்ற யகரமாகிய மெய் கெடுதலை விரும்பும் ஆசிரியன் ஏனை இரண்டும் நெடுமுதல் குறுகும்ஒழிந்த தாம் நாம் என்னும் இரண்டும் நெடியவாகிய முதல் குறுகித் தம் நம் என நிற்கும் எறு எடு தம்மை தம்மொடு நம்மை நம்மொடு எம்மை எம்மொடு என ஆறு உருபோடும் ஒட்டுக.
இள் உயர்திணையாயின்எல்லா மென நின்ற மகர ஈற்று விரவுப் பெயர் உயர்திணைப் பெயரா மெனின் நம் இடை வரும் நம் மென்னுஞ் சாரியை இடை நின்று புணரும்.
எல்லா நம்மையும் எல்லா நம்மினும் எல்லா நங்கணும் என உகரம் பெற்றும் எல்லா நம்மொடும் எல்லா நமக்கும் எல்லா நமதும் என உகரங் கெட்டும் மகரம் நிற்கும்.
இ ள் எல்லாரு மென்னும் படர்க்கை யிறுதியும் எல்லாரு மென்னும் மகர ஈற்று உயர்திணைப் படர்க்கைப் பெயரும் எல்லீரு மென்னும் முன்னிலை யிறுதியும் எல்லீரு மென்னும் மகர ஈற்று உயர்திணை முன்னிலைப் பெயரும் ஒற்றும் உகரமுங் கெடுமென மொழிப மகர வொற்றும் அதன்முன் னின்ற உகரமுங் கெட்டுமுடியு மென்று சொல்லுவர் புலவர் ரகரப்புள்ளி நிற்றல் வேண்டும் அவ் வுகரம் ஏறி நின்ற ரகர ஒற்றுக் கெடாது நிற்றலை விரும்பும் ஆசிரியன் இறுதியான உம்மை நிலையும் அவ்விரு மொழி யிறுதிக்கண்ணும் உம்மென்னுஞ் சாரியை நிலைபெறும் படரக்கை மேன தம் இடை வரூஉம் படர்க்கைச் சொல்லிடத்துத் தம்முச்சாரியை இடைவரும் முன்னிலை மொழிக்கு நும் இடை வரூஉம் முன்னலைச் சொற்கு நும்முச்சாரியை இடை வரும் எ று.
எ டு எல்லார்தம்மையும் எல்லார்தம்மினும் எல்லார்தங்கணும் என உகரம் பெற்றும் எல்லார்தம்மொடும் எல்லார்தமக்கும் எல்லார்தமதும் என உகரங் கெட்டும் மகரம் நிற்கும்.
எல்லீர்நும்மையும் எல்லீர்நும்மினும் எல்லீர்நுங்கணும் என உகரம் பெற்றும் எல்லீர்நும்மொடும் எல்லீர்நுமக்கும் எல்லீர்நுமதும் என உகரங் கெட்டும் மகரம் நிற்கும்.
படர்க்கைப் பெயர் முற்கூறிய வதனானே ரகர ஈற்றுப் படர்க்கைப் பெயரும் முன்னிலைப் பெயரும் மகர ஈற்றுத் தன்மைப் பெயரும் தம் நும் நம் என்னுஞ் சாரியை இடையே பெற்று இறுதி உம்முச்சாரியையும் பெற்று முடிவன கொள்க.
கரியார்தம்மையும் சான்றோர்தம்மையும் எனவும் கரியீர் நும்மையும் சான்றீர்நும்மையும் எனவும் கரியேநம்மையும் இருவேநம்மையும் எனவும் எல்லாவருபொடுஞ் செய்கை யறிந்து ஒட்டுக.
இ ள் நெட்டெழுத்திம்பர் ஒற்றுமிகத்தோன்றும் நெட்டெழுத்தின் பின்னர் வருகின்ற குற்றுகரங்கட்கு இனவொற்று மிகத் தோன்றாநிற்கும் அப்பால் மொழிகள் அல்வழி ஆன ஒற்று மிகத் தோன்றாத கசதபக்கள் ஈறாகிய மொழிகள் அல்லாத இடத்து எ று.
இள் அவைதாம் இயற்கைய ஆகுஞ் செயற்கைய என்ப அங்ஙனம் இனவொற்று மிகுவன தாம் இன்சாரியை பெறாது இயல்பாக முடியுஞ் செய்தியையுடைய வென்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு செயற்கைய என்ற மிகையானே உயிர்த்தொடர்மொழிகளில் ஏற்பன வற்றிற்கும் ஒற்று மிகத் தோன்றுதல் கொள்க.
இள் ஒன்று முதலாகப் பத்து ஊர்ந்து வரூஉம் எல்லா எண்ணும்ஒன்றுமுதலாக எட்டீறாக நின்ற எண்களின் மேலே பத்தென்னும் எண்ணுப்பெயர் ஏறி வருகின்ற ஒருபது முதலான எல்லா எண்களையும் சொல்லுங்காலைமுடிபு கூறுங்காலத்து ஆன் இடைவரினும் மான மில்லைமுற்கூறிய அன்சாரியையே யன்றி ஆன்சாரியை இடையே வருனுங் குற்றமில்லை.
பஃகான்மெய் உய்தல் வேண்டும்அவ் அகரத்தான் ஊரப்பட்ட பகரமாகிய ஒற்றுக் கெடாது நிற்றலை ஆசிரியன் விரும்பும் எறு எடு ஒருபஃது இருபஃது முப்பஃது நாற்பஃது ஐம்பஃது அறுபஃது எண்பஃது எனக் குற்றியலுகரப் புணரியலுள் விதிக்குமாறே நிறுத்தி அஃ தென்பதனைக் கெடுத்துப் பகரவொற்றை நிறுத்தி ஆன்சாரியை கொடுத்து ஒருபானை இருபானை என எல்லா எண்ணொடும் எல்லா உருபினையுஞ் செய்கை யறிந்து ஒட்டுக.
ஆவயின் இறுதி மெய்யொடுங் கெடும்அங்ஙனம் இயல்பாய வழித் திசைப்பெயரிருதிக் குற்றுகரந் தன்னான் ஊரப்பட்ட மெய்யொடுங் கெடும் எறு எடு வடக்கின்கண் கிழக்கின்கண் தெற்கின்கண் மேற்கின்கண் எனவும் வடக்கண் கிழக்கண் தெற்கண் மேற்கண் எனவும் வரும்.
ஆவயினென்றதனாற் கீழ்சார் கீழ்புடை மேல்சார் மேல்புடை தென்சார் தென்புடை வடசார் வடபுடை எனச் சாரியை யின்றிப் பல விகாரப்பட்டு நிற்பனவுள் கொள்க.
இள் சொல்லிய அல்ல புள்ளி யிறுதியும் உயிரிறு கிளவியும்முற்கூறிய புள்ளியீறும் உயிரீறும் அல்லாத புள்ளியீற்றுச் சொல்லும் உயிரீற்றுச் சொல்லும் ஏனையவு மெல்லாம் முற்கூறிய ஈறுகள் தம்முளொழிந்து நின்றனவு மெல்லாம் தேருங்காலை உருபொடு சிவணிச் சாரியை நிலையுங் கடப்பாடு இல ஆராயுங் காலத்து உருபுகளோடு பொருந்திச் சாரியை நின்று முடியும் முறைமையை உடைய வல்ல நின்றும் நில்லாதும் முடியும் எறு ஏனையவு மென உம்மை விரிக்க.
இனித் தான் யான் அழன் புழன் என்னும் னகர ஈற்றினும் ஏழென்னனும் ழகர ஈற்றினும் ஒழிந்தன பொன்னினை பொன்னை தாழினை தாழை என்றாற் போல வருவன பிறவுமாம்.
இனிக் கண் கால் புறம் முதலியன பெயராயும் உருபாயும் நிற்குமாதலின் அவை உருபாகக் கொள்ளும்வழி வேறுபடுஞ் செய்கைகளெல்லாம் இவ்விலே சான் முடிக்க.
இந்தத் தம்பதி தங்கள் வீட்டுக்கு வரும் திருமணம் மஞ்சள் நீராட்டு விழா போன்ற சுப நிகழ்ச்சிகளுக்கு வரும் அழைப்பிதழ்களைச் சேகரிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்துள்ளது.
இது குறித்து ராஜசேகர் கூறுகையில் திருமணம் உள்ளிட்ட சுப நிகழ்ச்சிகளுக்கு எங்கள் கிராமத்தினர் கொடுக்கும் அழைப்பிதழ்களைச் சேகரிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை எங்களுக்கு இருந்தது.
அதன்படி சமீபத்தில் எங்கள் கிராமத்தில் நடந்த கிராம சபைக் கூட்டத்தில் அவர்களை அழைத்து அங்கு வந்திருந்த சிறப்பு விருந்தினர்கள் மூலம் அவற்றை வழங்கினேன்.
கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன்பாகக் குறமகள்வள்ளிநாயகி அவர்களினால் எழுதி வெளியீடு செய்யப்பட்ட யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் பெண்கல்வி ஓர் ஆய்வு என்ற நூலை அந்நூல் வெளியீட்டு விழாவுக்குச் சென்ற போது வாங்கிக் கொண்டேன்.
யாழ்ப்பாணச் சமூகம் என்பது பெரும் படிப்பைப் பாரம்பரியமாகக் கொண்டது என்ற பெரும் புழுகுக்குள் தோய்ந்து மூழ்கி எழும் பழக்கமும்.
இந்துக்களுக்கும் இந்துக்கள் என்ற அணியினுள் இன்று உள் அழுத்தப்பட்ட சைவ சமண சாக்த வைணவ மதத்தவர் யாவருக்கும் மனு தர்மமே நெறிகாட்டும் வழிகாட்டியாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.
இந்த மனு தர்மத்தில் பெண் என்றவள் இழிந்தவளாக மிகக் கொடூரமான கட்டுக்குள் வளர்த்தெடுக்கப்படவேண்டியவளாக ஆடைஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டியவளாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளாள்.
இந்து என்ற வார்த்தையை இந்திய சமூகக் கட்டுமானத்துக்குள் ஒர் பதப் பிரயோகமாகப் பயன்படுத்தியவர்கள் அல்லது கொணர்ந்தவர்கள் பர்சியர்கள் மற்றும் பிரிட்டிசார் என்றே வரலாறு கூறுகிறது.
ஆனால் இன்று இந்து என்ற அந்த வார்த்தை பரந்து விரிந்த இந்திய உபகண்ட சமூகங்களை ஒரு குடையின் கீழ் அணிதிரட்டும் வலுப்படைத்த தேசிய ஆயுதமாகப் பிரயோகிக்கப்பட்டு வருகிறது.
எனவே இவ்வாறான வளர்ச்சியடையாத இறுக்கமான சமூகக் கட்டுமானத்துக்குள் இருந்து வெளிக்கிளம்புதல் என்பது அன்றைய யாழ்ப்பாணப் பெண்களைப் பொறுத்தவரையில் மிகக் கடினமானதாகவே இருந்திருக்கும்.
இதற்கான காரணம் இச்சிந்தனை மரபு தந்தை வழி அதிகாரச் சமூகத்தின் நியமமாகும் என்று அந்நூலின் முகவுரையில் பேராசிரியர் சிவத்தம்பி குறிப்பிடுகிறார்.