sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
முகத்தான் அமர்ந்து இனிது நோக்கிகண்டபொழுதே முகத்தான் விரும்பி இனிதாக நோக்கி அகத்தான் ஆம் இன்சொலினதே அறம்பின் நண்ணிய வழி மனத்துடன் இனிய சொற்களைச் சொல்லுதலின் கண்ணதே அறம்.
யார்மட்டும் இன்புஉறூஉம் இன்சொலவர்க்குஎல்லார் மாட்டும் இன்பத்தை மிகுவிக்கும் இன்சொல்லை உடையார்க்கு துன்பு உறூஉம் துவ்வாமை இல்லாகும்துன்பத்தை மிகுவிக்கும் நல்குரவு இல்லையாம்.
ஒருவர்க்கு அணி பணிவு உடையன் இன்சொலன் ஆதல்ஒருவனுக்கு அணியாவது தன்னால் தாழப்படுவார்கண் தாழ்ச்சியுடையனாய் எல்லார்கண்ணும் இனிய சொல்லையும் உடையனாதல் பிற அல்லஅன்றி மெய்க்கு அணியும் பிற அணிகள் அணி ஆகா.
நல்லவை நாடி இனி சொலின்பொருளால் பிறர்க்கு நன்மை பயக்கும் சொற்களை மனத்தான் ஆராய்ந்து இனியவாக ஒருவன் சொல்லுமாயின் அல்லவை தேய அறம் பெருகும்அவனுக்குப் பாவங்கள் தேய அறம் வளரும்.
நயன் ஈன்று நன்றி பயக்கும் ஒருவனுக்கு இம்மைக்கு நீதியையும் உண்டாக்கி மறுமைக்கு அறத்தையும் பயக்கும் பயன் ஈன்று பண்பின் தலைப்பிரியாச் சொல்பொருளால் பிறர்க்கு நன்மையைக் கொடுத்து இனிமைப் பண்பின் நீங்காத சொல் நீதி.
சிறுமையுள் நீங்கிய இன்சொல் பொருளால் பிறர்க்கு நோய் செய்யாத இனிய சொல் மறுமையும் இம்மையும் இன்பம் தரும்ஒருவனுக்கு இருமையினும் இன்பத்தைப் பயக்கும்.
இன்சொல் இனிது ஈன்றல் காண்பான்பிறர் கூறும் இன்சொல் தனக்கு இன்பம் பயத்தலை அனுபவித்து அறிகின்றவன் வன்சொல் வழங்குவது எவன்கொல்அது நிற்கப் பிறர்மாட்டு வன்சொல்லைச் சொல்வது என்ன பயன் கருதி?
இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்அறம் பயக்கும்இனிய சொற்களும் தனக்கு உளவாயிருக்க அவற்றைக் கூறாது பாவம் பயக்கும் இன்னாத சொற்களை ஒருவன் கூறுதல் கனி இருப்பக் காய் கவர்ந்தற்றுஇனிய கனிகளும் தன் கைக்கண் உளவாயிருக்க அவற்றை நுகராது இன்னாத காய்களை நுகர்ந்ததனோடு ஒக்கும்.
செய்யாமல் செய்த உதவிக்கு தனக்கு முன்னோர் உதவி செய்யாதிருக்க ஒருவன் பிறனுக்குச் செய்த உதவிக்கு வையகமும் வானகமும் ஆற்றல் அரிது மண்ணுலகும் விண்ணுலகுங் கைமாறாகக் கொடுத்தாலும் ஒத்தல்அரிது.
காலத்தினால் செய்த ஒருவனுக்கு இறுதிவந்த எல்லைக் கண் ஒருவன் செய்த உபகாரம் சிறிது எனினும் ஞாலத்தின் மாணப்பெரிதுதன்னை நோக்கச் சிறிதாயிருந்தது ஆயினும் அக்காலத்தை நோக்க நிலவுலகத்தினும் மிகப் பெரியது.
பயன்தூக்கார் செய்த உதவி நயன் தூக்கின்இவர்க்கு இது செய்தால் இன்னது பயக்கும் என்று ஆராய்தல் இலராய்ச் செய்த உதவியாகிய ஈரமுடைமையை ஆராயின் நன்மை கடலின் பெரிதுஅதன் நன்மை கடலினும் பெரிது ஆம்.
திணைத்துணை நன்றி செயினும்தமக்குத் தினையளவிற்றாய உபகாரத்தை ஒருவன் செய்தானாயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன் தெரிவார்அதனை அவ்வளவிற்றாகக் கருதாது பனையளவிற்றாகக் கருதுவர் அக்கருத்தின் பயன் தெரிவார்.
உதவி உதவி வரைத்து அன்று கைம்மாறான உதவி காரணத்தானும் பொருளானும் காலத்தானும் ஆகிய மூவகையானும் முன் செய்த உதவியளவிற்று அன்று உதவி செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்துஅதனைச் செய்வித்துக் கொண்டவர்தம் அமைதி அளவிற்று.
துன்பத்தின் துப்பு ஆயார் நட்புத் துறவற்கதுன்பக் காலத்துத் தனக்குப் பற்றுக்கோடாயினாரது நட்பை விடாதொழிக மாசு அற்றார் கேண்மை மறவற்கஅறிவொழுக்கங்களில் குற்றமற்றாரது கேண்மையை மறவா தொழிக.
நம்கண் விழுமம் துடைத்தவர் நட்புதம்கண் எய்திய துன்பத்தை நீக்கினவருடைய நட்பினை எழுமை எழுபிறப்பும் உள்ளுவர்எழுமையினையுடைய தம் எழுவகைப் பிறப்பினும் நினைப்பர் நல்லோர்.
நன்றி மறப்பது நன்று அன்றுஒருவன் முன் செய்த நன்மையை மறப்பது ஒருவற்கு அறன் அன்று நன்று அல்லது அன்றே மறப்பது நன்றுஅவன் செய்த தீமையைச் செய்த பொழுதே மறப்பது அறன்.நல்லோர்.
கொன்று அன்ன இன்னா செயினும்தமக்கு முன் ஒரு நன்மை செய்தவர் பின் கொன்றால் ஒத்த இன்னாதவற்றைச் செய்தாராயினும் அவர் செய்த நன்று ஒன்று உள்ளக் கெடும்அவையெல்லாம் அவர் செய்த நன்மை ஒன்றனையும் நினைக்க இல்லையாம்.
எந்நன்றி கொன்றார்க்கும் உய்வு உண்டாம்பெரிய அறங்களைச் சிதைத்தார்க்கும் பாவத்தின் நீங்கும் வாயில் உண்டாம் செய்ந்நன்றி கொன்ற மகற்கு உய்வு இல்லைஒருவன் செய்த நன்றியைச் சிதைத்த மகனுக்கு அஃது இல்லை.
தகுதி என ஒன்றே நன்றுநடுவு நிலைமை என்று சொல்லப்படும் ஓர் அறமுமே நன்று பகுதியான் பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின் பகை நொதுமல் நட்பு எனும் பகுதிதோறும் தன் முறைமையை விடாது ஒழுகப் பெறின் தகுதி உடையதனைத் தகுதி என்றார்.
செப்பம் உடையவன் ஆக்கம்நடுவு நிலைமையை உடையவனது செல்வம் சிதைவு இன்றி எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்துபிறர் செல்வம் போல அழிவு இன்றி அவன் வழியிலுள்ளார்க்கும் வலியாதலை உடைத்து.
நன்றே தரினும்தீங்கு அன்றி நன்மையே பயந்த தாயினும் நடுவு இகந்து ஆம் ஆக்கத்தை அன்றே ஒழிய விடல்நடுவு நிற்றலை ஒழிதலான் உண்டாகின்ற ஆக்கத்தை அப்பொழுதே ஒழிய விடுக.
தக்கார் தகவிலர் என்பதுஇவர் நடுவு நிலைமை உடையவர் இவர் நடுவு நிலைமை இலர் என்னும் விசேடம் அவரவர் எச்சத்தால் காணப்படும்அவரவருடைய நன்மக்களது உண்மையானும் இன்மையானும் அறியப்படும்.
கேடும் பெருக்கமும் இல் அல்லதீவினையால் கேடும் நல்வினையால் பெருக்கமும் யாவர்க்கும் முன்னே அமைந்து கிடந்தன நெஞ்சத்துக் கோடாமை சான்றோர்க்கு அணிஅவ்வாற்றை யறிந்து அவை காரணமாக மனத்தின்கண் கோடாமையே அறிவான் அமைந்தார்க்கு அழகாவது.
தன் நெஞ்சம் நடுவு ஒரீஇ அல்ல செயின் ஒருவன் தன் நெஞ்சம் நடுவு நிற்றலை ஒழித்து நடுவல்லவற்றைச் செய்ய நினைக்குமாயின் யான் கெடுவல் என்பது அறிகஅந்நினைவை யான் கெடக்கடவேன் என்று உணரும் உற்பாதமாக அறிக.
நடுவாக நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு நடுவாக நின்று அறத்தின் கண்ணே தங்கியவனது வறுமையை கெடுவாக வையாது உலகம்வறுமை என்று கருதார் உயர்ந்தோர்.
இவை மூன்று பாட்டானும் முறையே கேடும் பெருக்கமும் கோடுதலான் வாரா என்பதூஉம் கோடுதல் கேட்டிற்கேதுவாம் என்பதூஉம் கோடாதவன் தாழ்வு கேடு அன்று என்பதூஉம் கூறப்பட்டன.
சமன் செய்து சீர்தூக்கும் கோல் போல்முன்னே தான் சமனாக நின்று பின் தன்கண் வைத்த பாரத்தை வரையறுக்கும் துலாம் போல அமைந்து ஒருபால் கோடாமை சான்றோர்க்கு அணிஇலக்கணங்களான் அமைந்து ஒரு பக்கத்துக் கோடாமை சான்றோர்க்கு அழகு ஆம்.
உவமையடை ஆகிய சமன்செய்தலும் சீர்தூக்கலும் பொருட்கண்ணும் பொருளடை ஆகிய அமைதலும் ஒரு பால் கோடாமையும் உவமைக்கண்ணும் கூட்டி சான்றோர் சீர்தூக்கவாவது தொடை விடைகளால் கேட்டவற்றை ஊழான் உள்ளவாறு உணர்தலாகவும் ஒருபால் கோடாமையாவது அவ்வுள்ளவாற்றை மறையாது பகை நொதுமல் நட்பு என்னும் மூன்று திறத்தார்க்கும் ஒப்பக் கூறுதலாகவும் உரைக்க.
செப்பம் சொற்கோட்டம் இல்லதுநடுவு நிலைமையாவது சொல்லின்கண் கோடுதல் இல்லாததாம் உள்கோட்டம் இன்மை ஒருதலையாப் பெறன்அஃது அன்னதாவது மனத்தின்கண் கோட்டம் இன்மையைத் திண்ணிதாகப் பெறின்.
பிறவும் தம்போல் பேணிச் செய்யின் பிறர் பொருளையும் தம் பொருள் போலப் பேணிச் செய்யின் வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம்வாணிகஞ்செய்வார்க்கு நன்றாய வணிகம் ஆம்.
இப்பாட்டு மூன்றனுள் முன்னைய இரண்டும் அவையத்தாரை நோக்கின எனையது வாணிகரை நோக்கிற்று அவ்விருதிறத்தார்க்கும் இவ்வறம் வேறாகச் சிறந்தமையின்.
அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும்ஒருவனை அடக்கம் ஆகிய அறம் பின் தேவருலகத்து உய்க்கும் அடங்காமை ஆர் இருள் உய்த்துவிடும்அடங்காமையாகிய பாவம் தங்குதற்கு அரிய இருளின்கண் செலுத்தும்.
உயிர்க்கு அதனின் ஊங்கு ஆக்கம் இல்லைஉயிர்கட்கு அடக்கத்தின் மிக்க செல்வம் இல்லை அடக்கத்தைப் பொருளாகக் காக்கஆதலான் அவ்வடக்கத்தை உறுதிப் பொருளாகக் கொண்டு அழியாமல் காக்க.
அறிவு அறிந்து ஆற்றின் அடங்கப் பெறின்அடங்குதலே நமக்கு அறிவாவது என்று அறிந்து நெறியானே ஒருவன் அடங்கப் பெறின் செறிவு அறிந்து சீர்மை பயக்கும்அவ்வடக்கம் நல்லோரான் அறியப்பட்டு அவனுக்கு விழுப்பத்தைக் கொடுக்கும்.
நிலையின் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம் இல்வாழ்க்கையாகிய தன் நெறியின் வேறுபடாது நின்று அடங்கியவனது உயர்ச்சி மலையினும் மானப் பெரிதுமலையின் உயர்ச்சியினும் மிகப் பெரிது.
பணிதல் எல்லார்க்கும் நன்றாம்பெருமிதம் இன்றி அடங்குதல் எல்லார்க்கும ஒப்ப நன்றே எனினும் அவருள்ளும் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்துஅவ்வெல்லாருள்ளும் செல்வம் உடையார்க்கே வேறொரு செல்வம் ஆம்சிறப்பினை உடைத்து.
பெருமிதத்தினைச் செய்யுங் கல்வியும் குடிப்பிறப்பும் உடையார் அஃது இன்றி அவை தம்மானே அடங்கியவழி அவ்வடக்கஞ் சிறந்த காட்டாது ஆகலின் செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து என்றார்.
ஆமை போல் ஒருமையுள் ஐந்து அடக்கல் ஆற்றின் ஆமைபோல ஒருவன் ஒரு பிறப்பின்கண் ஐம்பொறிகளையும் அடக்கவல்லன் ஆயின் எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து அவ்வன்மை அவனுக்கு எழுபிறப்பின் கண்ணும் அரண் ஆதலை உடைத்து.
ஆமை ஐந்து உறுப்பினையும் இடர் புகுதாமல் அடக்குமாறு போல இவனும் ஐம்பொறிகளையும் பாவம் புகுத்தாமல் அடக்க வேண்டும் என்பார் ஆமை போ என்றார்.
யாகாவாராயினும் நாகாக்கதம்மால் காக்கப்படுவன எல்லாவற்றையும் காக்க மாட்டாராயினும் நாவொன்றனையும் காக்க காவாக்கால் சொல் இழுக்குப்பட்டுச் சோகாப்பர்அதனைக் காவாராயின் சொற்குற்றத்தின்கண் பட்டுத் தாமே துன்புறுவர்.
தீச்சொல் பொருள் பயன் ஒன்றானும் உண்டாயின்தீயவாகிய சொற்களின் பொருள்களால் பிறர்க்கு வரும் துன்பம் ஒன்றாயினும் ஒருவன் பக்கல் உண்டாவதாயின் நன்று ஆகாது ஆகிவிடும்அவனுக்குப் பிற அறங்களான் உண்டான நன்மை தீதாய்விடும்.
ஒருவன் நல்லவாகச் சொல்லும் சொற்களின் கண்ணே ஒன்றாயினும் தீச்சொற்படும் பொருளினது பயன் பிறர்க்கு உண்டாவதாயின் என்று உரைப்பாரும் உளர்.
தீயினால் சுட்டபுண் உள் ஆறும் ஒருவனை ஒருவன் தீயினால் சுட்ட புண் மெய்க்கண் கிடப்பினும் மனத்தின்கண் அப்பொழுதே ஆறும் நாவினால் சுட்டவடு ஆறாதுஅவ்வாறன்றி வெவ்வுரை உடைய நாவினால் சுட்ட வடு அதன் கண்ணும் எஞ்ஞான்றும் ஆறாது.
தீயும் வெவ்வுரையும் சுடுதல் தொழிலான் ஒக்கும் ஆயினும் ஆறாமையால் தீயினும் வெவ்வுரை கொடிது என்பது போதரலின் இது குறிப்பான் வந்த வேற்றுமை அலங்காரம்.
கதம் காத்துக் கற்று அடங்கல் ஆற்றுவான் செல்விமனத்தின்கண் வெகுளி தோன்றாமல் காத்துக் கல்வியுடையவனாய் அடங்குதலை வல்லவனது செவ்வியை அறம் பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்துஅறக் கடவுள் பாராநிற்கும் அவனை அடையும் நெற்றியின்கண் சென்று.
ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான்ஒழுக்கம் எல்லார்க்கும் சிறப்பினைத் தருதலான் ஒழுக்கம் உயிரினும் ஓம்பப்படும்அவ்வொழுக்கம் உயிரினும் பாதுகாக்கப்படும்.
ஒழுக்கம் ஓம்பிப் பிரிந்து காக்கஒழுக்கத்தினை ஒன்றானும் அழிவுபடாமல் பேணி வருந்தியும் காக்க தெரிந்த ஓம்பித் தேரினும் துணை அஃதே அறங்கள் பலவற்றையும் ஆராய்ந்து இவற்றுள் இருமைக்கும் துணையாவது யாது?
ஒழுக்கம்உடைமை குடிமைஎல்லார்க்கும் தத்தம் வருணத்திற்கு ஏற்ற ஒழுக்கம் உடைமை குலனுடைமையாம் இழுக்கம் இழிந்த பிறப்பாய் விடும்அவ்வொழுக்கத்தில் தவறுதல் அவ் வருணத்தில் தாழ்ந்த வருணமாய்விடும்.
பிறந்த வருணத்துள் இழிந்த குலத்தாராயினும் ஒழுக்கம் உடையராக உயர்குலத்ததராவர் ஆகலின் குடிமையாம் என்றும் உயர்ந்த வருணத்துப் பிறந்தாராயினும் ஒழுக்கத்தில் தவறத் தாழ்ந்த வருணத்தராவர் ஆகலின் இழிந்த பிறப்பாய் விடும் என்றும் கூறினார்.
ஓத்து மறப்பினும் கொளலாகும் கற்ற வேதத்தினை மறந்தானாயினும் அவ் வருணம் கெடாமையின் பின்னும் அஃது ஓதிக்கொள்ளலாம் பார்ப்பான் பிறப்பு ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்அந்தணனது உயர்ந்த வருணம் தன் ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும்.
ஒழுக்கத்தின் ஒல்கார் உரவோர்செய்தற்கு அருமை நோக்கி ஒழுக்கத்தின் சுருங்கார் மனவலி உடையார் இழுக்கத்தின் ஏதம் படுபாக்கு அறிந்துஅவ்விழுக்கத்தால் தமக்கு இழிகுலம் ஆகிய குற்றம் உண்டாம் ஆற்றை அறிந்து.
ஒழுக்கத்தின் மேன்மை எய்துவர்எல்லாரும் ஒழுக்கத்தானே மேம்பாட்டை எய்துவர் இழுக்கத்தின் எய்தாப்பழி எய்துவர்அதனின்றும் இழுக்குதலானே தாம் எய்துவதற்கு உரித்தல்லாத பழியை எய்துவர்.
நல் ஒழுக்கம் நன்றிக்கு வித்து ஆகும்ஒருவனுக்கு நல் ஒழுக்கம் அறத்திற்குக் காரணமாய் இருமையினும் இன்பம் பயக்கும் தீயொழுக்கம் என்றும் இடும்பை தரும்தீய ஒழுக்கம் பாவத்திற்குக் காரணமாய் இருமையினும் துன்பம் பயக்கும்.
நன்றிக்கு வித்தாகும் என்றதனால் தீயொழுக்கம் பாவத்திற்குக் காரணமாதலும் இடும்பை தரும் என்றதனால் நல் ஒழுக்கம் இன்பம் தருதலும் பெற்றாம்.
வழுக்கியும் தீய வாயால் சொல்லமறந்தும் தீய சொற்களைத் தம் வாயால் சொல்லும் தொழில்கள் ஒழுக்கம் உடையவர்க்கு ஒல்லா ஒழுக்கம் உடையவர்க்கு முடியா.
உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் கல்லார்உலகத்தோடு பொருந்த ஒழுகுதலைக் கல்லாதார் பல கற்றும் அறிவிலாதார்பல நூல்களையும் கற்றாராயினும் அறிவிலாதார்.
அறநூல் சொல்லியவற்றுள் இக்காலத்திற்கு ஏலாதன ஒழிந்து சொல்லாதனவற்றுள் ஏற்பன கொண்டு வருதலான் அவையும் அடங்க உலகத்தோடு ஒட்ட என்றும் கல்விக்குப் பயன் அறிவும் அறிவிற்குப் பயன் ஒழுக்கமும் ஆகலின் அவ்வொழுகுதலைக் கல்லாதார் பல கற்றும் அறிவிலாதார் என்றும் கூறினார்.
பிறன் பொருளாள் பெட்டு ஒழுகும் பேதைமைபிறனுக்குப் பொருளாம் தன்மையுடையாளைக் காதலித்து ஒழுகுகின்ற அறியாமை ஞாலத்து அறம் பொருள் கண்டார் கண் இல்ஞாலத்தின்கண் அறநூலையும் பொருள்நூலையும் ஆராய்ந்து அறிந்தார்மாட்டு இல்லை.
அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் காமம் காரணமாகப் பாவத்தின்கண் நின்றார் எல்லாருள்ளும் பிறன்கடை நின்றாரின் பேதையார் இல்பிறன் இல்லாளைக் காதலித்து அவன் வாயிற்கண் சென்று நின்றார் போலப் பேதையார் இல்லை.
மன்ற தெளிந்தார் இல் தீமை புரிந்து ஒழுகுவார்தம்மை ஐயுறாதார் இல்லாள் கண்ணே பாவஞ்செய்தலை விரும்பி ஒழுகுவார் விளிந்தாரின் வேறு அல்லர்உயிருடையவரேனும் இறந்தாரே ஆவர்.
எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம் எத்துணைப் பெருமையுடையார் ஆயினம் ஒருவர்க்கு யாதாய் முடியும் தினைத்துணையும் தேரான் பிறன் இல் புகல் காம மயக்கத்தால் தினையளவும் தம் பிழையை ஓராது பிறனுடைய இல்லின்கண் புகுதல்.
எளிது என இல் இறப்பான்எய்துதல் எளிது என்று கருதிப் பின்விளைவு கருதாது பிறன் இல்லின்கண் இறப்பான் விளியாது எஞ்ஞான்றும் நிற்கும் பழி எய்தும்மாய்தல் இன்றி எஞ்ஞான்றும் நிலைநிற்கும் குடிப்பழியினை எய்தும்.
இல் இறப்பான்கண் பிறன் இல்லாள்கண் நெறிகடந்து செல்வானிடத்து பகை பாவம் அச்சம் பழி என நான்கும் இகவாவாம்பகையும் பாவமும் அச்சமும் குடிப்பழியும் என்னும் இந்நான்கு குற்றமும் ஒருகாலும் நீங்காவாம் எனவே இருமையும் இழத்தல் பெற்றாம்.
அறன் இயலான் இல்வாழ்வான் என்பான்அறனாகிய இயல்போடு கூடி இல்வாழ்வான் என்று சொல்லப்படுவான் பிறன் இயலாள் பெண்மை நயவாதவன்பிறனுக்கு உரிமை பூண்டு அவனுடைய இயல்பின்கண்ணே நிற்பாளது பெண் தன்மையை விரும்பாதவன்.
பிறன் மனை நோக்காத பேர் ஆண்மை பிறன் மனையாளை உட்கொள்ளாத பெரிய ஆண்தகைமை சான்றோர்க்கு அறன் ஒன்றே ஆன்ற ஒழுக்குசால்புடையார்க்கு அறனும் ஆம் நிரம்பிய ஒழுக்கமும் ஆம்.
நாம நீர் வைப்பின்அச்சம் தரும் கடலால் சூழப்பட்ட உலகத்து நலக்கு உரியார் யார் எனின்எல்லா நன்மைகளும் எய்துதற்கு உரியார் யார் எனின் பிறர்க்கு உரியாள் தோள் தோயாதார்பிறனொருவனுக்கு உரிமை ஆகியாளுடைய தோளைச் சேராதார்.
அறன் வரையான் அல்ல செயினும்ஒருவன் அறத்தைத் தனக்குரித்தாகச் செய்யாது பாவங்களைச் செய்யுமாயினும் பிறன் வரையாள் பெண்மை நயவாமை நன்றுஅவனுக்குப் பிறன் எல்லைகண் நிற்பாளது பெண்மையை விரும்பாமை உண்டாயின் அது நன்று.
அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம் போல தன்னை அகழ்வாரை வீழாமல் தாங்கும் நிலம்போல தம்மை இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலைதம்மை அவமதிப்பாரைப் பொறுத்தல் தலையாய அறம்.
என்றும் இறப்பினைப் பொறுத்தல்பொறை நன்றாகலான் தாம் ஒறுத்தற்கு இயன்ற காலத்தும் பிறர் செய்த மிகையைப் பொறுக்க அதனை மறத்தல் அதனினும் நன்றுஅதனை உட்கொள்ளாது அப்பொழுதே மறத்தல் பெறின் அப்பொறையினும் நன்று.
இன்மையுள் இன்மை விருந்து ஒரால்ஒருவனுக்கு வறுமையுள் வைத்து வறுமையாவது விருந்தினரை ஏற்றுக் கொள்ளாது நீக்குதல் வன்மையுள் வன்மை மடவார்ப் பொறைஅதுபோல் வன்மையுள் வைத்து வன்மையாவது அறிவின்மையான் மிகை செய்தாரைப் பொறுத்தல்.
நிறை உடைமை நீங்காமை வேண்டின்ஒருவன் சால்புடைமை தன்கண் நின்று நீங்காமை வேண்டுவானாயின் பொறை உடைமை போற்றி ஒழுகப்படும்அவனால் பொறை உடைமை தன்கண் அழியாமல் காத்து ஒழுகப்படும்.
ஒறுத்தாரை ஒன்றாக வையார்பிறன் தமக்குத் தீங்கு செய்தவழிப் பொறாது அவனை ஒறுத்தாரை அறிவுடையார் ஒரு பொருளாக மனத்துக் கொள்ளார் பொறுத்தாரைப் பொன்போல் பொதிந்து வைப்பர்அதனைப் பொறுத்தாரைப் பொன்போல் பொதிந்து கொள்வர்.
ஒறுத்தார்க்கு ஒருநாளை இன்பம்தமக்குத் தீங்கு செய்தவனை ஒறுத்தார்க்கு உண்டாவது அவ்வொருநாளை இன்பமே பொறுத்தார்க்குப் பொன்னும் துணையும் புகழ்அதனைப் பொறுத்தார்க்கு உலகம் அழியுமளவும் புகழ் உண்டாம்.
திறன் அல்ல தன் பிறர் செய்யினும்செய்யத்தகாத கொடியவற்றைத் தன்கண் பிறர் செய்தாராயினும் நோநொந்து அறன் அல்ல செய்யாமை நன்றுஅவர்க்கு அதனால் வரும் துன்பத்திற்கு நொந்து தான் அறனல்லாத செயல்களைச் செய்யாதிருத்தல் ஒருவனுக்கு நன்று.
துறந்தாரின் தூய்மை உடையர் இல்வாழ்க்கைக்கண் நின்றேயும் துறந்தார் போலத் தூய்மையுடையார் இறந்தார் வாய் இன்னாச் சொல் நோற்சிற்பவர்நெறியைக் கடந்தார வாய் இன்னாச் சொல்லைப் பொறுப்பவர்.
உண்ணாது நோற்பார் பெரியர்விரதங்களான் ஊனைத் தவிர்த்து உற்ற நோயைப் பொறுப்பார் எல்லாரினும் பெரியர் பிறர் சொல்லும் இன்னாச் சொல் நோற்பாரின் பின்அவர் பெரியராவது தம்மைப் பிறர் சொல்லும் இன்னாச் சொல்லைப் பொறுப்பாரின் பின்.
ஒருவன் தன் நெஞ்சத்து அழுக்காறு இலாத இயல்புஒருவன் தன் நெஞ்சத்தின்கண் அழுக்காறு என்னும் குற்றம் இல்லாத இயல்பினை ஒழுக்காறாக கொள்கதனக்கு ஓதிய ஒழுக்க நெறியாகக் கொள்க.
யார் மாட்டும் அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின்யாவர் மாட்டும் அழுக்காற்றினின்று நீங்குதலை ஒருவன் பெறுமாயின் விழுப்பேற்றின் அஃது ஒப்பது இல்லைமற்று அவன் பெறும் சீரிய பேறுகளுள் அப்பேற்றினை ஒப்பது இல்லை.
அறன் ஆக்கம் வேண்டாதான் என்பான்மறுமைக்கும் இம்மைக்கும் அறமும் செல்வமும் ஆகிய உறுப்புக்களைத் தனக்கு வேண்டாதான் என்று சொல்லப்படுவான் பிறன் ஆக்கம் பேணாது அழுக்கு அறுப்பான்பிறன் செல்வம் கண்டவழி அதற்கு உதவாது அழுக்காற்றைச் செய்வான்.
அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யார்அழுக்காறு ஏதுவாக அறனல்லவற்றைச் செய்யார் அறிவுடையார் இழுக்கு ஆற்றின் ஏதம் படுபாக்கு அறிந்து அத்தீநெறியால் தமக்கு இருமையினும் துன்பம் வருதலை அறிந்து.
ஒன்னார் வழுக்கியும் கேடு ஈன்பதுஅழுக்காறு பகைவரை யொழிந்தும் கேடு பயப்பதொன்று ஆகலின் அழுக்காறு உடையார்க்கு அது சாலும்அவ்வழுக்காறு உடையார்க்குப் பகைவர் வேண்டா கேடு பயப்பதற்கு அதுதானே அமையும்.
கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம்ஒருவன் பிறர்க்கு கொடுப்பதன்கண் அழுக்காற்றைச் செய்வானது சுற்றம் உடுப்பதும் உண்பதும் இன்றிக் கெடும்உடுக்கப்படுவதும் உண்ணப்படுவதும் இன்றிக் கெடும்.
கொடுப்பதன்கண் அழுக்கறுத்தலாவது கொடுக்கப்படும் பொருள்களைப் பற்றிப் பொறாமை செய்தல் சுற்றம் கெடும் எனவே அவன் கேடு சொல்லாமையே பெறப்பட்டது.
அழுக்காறு உடையானைபிறர் ஆக்கம் கண்வழிப் பொறாமையுடையானை செய்யவள் அவ்வித்துத் தவ்வையைக் காட்டிவிடும்திருமகள் தானும் பொறாது தன் தவ்வைக்கு காட்டி நீங்கும்.
அழுக்காறு என ஒரு பாவிஅழுக்காறு என்று சொல்லபட்ட ஒப்பில்லாத பாவி திருச்செற்றுத் தீயுழி உய்த்துவிடும்தன்னை உடையானை இம்மைக்கண் செல்வத்தைக் கெடுத்து மறுமைக்கண் நரகத்தில் செலுத்திவிடும்.
பண்பிற்குப் பண்பி இல்லையேனும் தன்னை ஆக்கினானை இருமையுங் கெடுத்தாற் கொடுமை பற்றி அழுக்காற்றினைப் பாவி என்றார் கொடியானைப் பாவி என்னும் வழக்கு உண்மையின்.
அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும்கோட்டத்தினைப் பொருந்திய தனத்தை உடையவனது ஆக்கமும் செவ்வியான் கேடும் நினைக்கப்படும்ஏனைச் செம்மையுடையவனது கேடும் உளவாயின் அவை ஆராயப்படும்.
அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லைஅழுக்காற்றைச் செய்து பெரியராயினாரும் இல்லை அஃது இல்லார் பெருக்கத்தின் தீர்ந்தாரும் இல்அச் செயல் இலாதார் பெருக்கத்தின் நீங்கினாரும் இல்லை.
நடுவு இன்றி நன்பொருள் வெஃகின் பிறர்க்கு உரியன கோடல் நமக்கு அறன் அன்று என்னும் நடுவு நிலைமை இன்றி அவர் நன்பொருளை ஒருவன் வெஃகுமாயின் குடி பொன்றிக் குற்றமும் ஆங்கே தரும்அவ் வெஃகுதல் அவன் குடியைக் கெடச் செய்து பல குற்றங்களையும் அப்பொழுதே அவனுக்குக் கொடுக்கும்.
குடியை வளரச் செய்து பல நன்மையையும் பயக்கும் இயல்புபற்றி வெஃகின் என்பார் நன்பொருள் வெஃகின் என்றார் பொன்ற என்பது பொன்றி எனத் திரிந்து நின்றது.
படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்பிறர் பொருளை வெளவினால் தமக்கு வரும் பயனை விரும்பி அது வெளவுதற்குப் பழியின்கண்ணே படுஞ்செயல்களைச் செய்யார் நடுவு அன்மை நாணுபவர்நடுவு நிலைமை அன்மையை அஞ்சுபவர்.
சிற்றின்பம் வெஃகி அறன் அல்ல செய்யார்பிறர்பால் வெளவிய பொருளால் தாம் எய்தும் நிலையில்லாத இன்பத்தை விரும்பி அவர் மாட்டு அறன் அல்லாத செயல்களைச் செய்யார் மற்று இன்பம் வேண்டுபவர்அறத்தான் வரும் நிலையுடைய இன்பத்தைக் காதலிப்பவர்.
இலம் என்று வெஃகுதல் செய்யார்யாம் வறியம் என்று கருதி அது தீர்தற்பொருட்டுப் பிறர் பொருளை விரும்புதல் செய்யார் புலம் வென்ற புன்மை இல் காட்சியவர் ஐம்புலன்களையும் வென்ற குற்றமில்லாத காட்சியினை உடையார்.
அஃகி அகன்ற அறிவு என்னாம்நுண்ணிதாய் எல்லா நூல்களினும் சென்ற தம் அறிவு என்ன பயத்ததாம் வெஃகி யார் மாட்டும் வெறிய செயின்பொருளை விரும்பி யாவர் மாட்டும் அறிவோடு படாத செயல்களை அறிவுடையார் செய்வாராயின்.
அருள் வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் அருளாகிய அறத்தை விரும்பி அதற்கு வழியாகிய இல்லறத்தின்கண் நின்றவன் பொருள் வெஃகிப் பொல்லாத சூழக் கெடும்பிறர் பொருளை அவாவி அதனை வருவிக்கும் குற்ற நெறிகளை எண்ணக் கெடும்.
வெஃகி ஆம் ஆக்கம் வேண்டற்கபிறர் பொருளை அவாவிக்கொண்டு அதனால் ஆகின்ற ஆக்கத்தை விரும்பாது ஒழிக விளைவயின் பயன் மாண்டற்கு அரிது ஆம்பின் அனுபவிக்குங்கால் அவ்வாக்கத்தின் பயன் நன்றாதல் இல்லை ஆகலான்.
செல்வத்திற்கு அஃகாமை யாதெனின்சுருங்கல் மாலைத்தாகிய செல்வத்திற்குச் சுருங்காமைக் காரணம் யாது என்று ஒருவன் ஆராயின் பிறர் வேண்டும் கைப்பொருள் வெஃகாமைஅது பிறன் வேண்டும் கைப்பொருளைத் தான் வேண்டாமையாம் அறன் அறிந்து வெஃகா அறிவுடையார் இஃது அறன் என்று அறிந்து பிறர் பொருளை விரும்பாத அறிவுடையாரை திரு திறன் அறிந்து ஆங்கே சேரும்திருமகள் தான் அடைதற்கு ஆம் கூற்றினை அறிந்து அக் கூற்றானே சென்று அடையும்.
எண்ணாது வெஃகின் இறல் ஈனும்பின் விளைவது அறியாது ஒருவன் பிறன் பொருளை வெளவக் கருதின் அக்கருத்து அவனுக்கு இறுதியைப் பயக்கும் வேண்டாமை என்னும் செருக்கு விறல் ஈனும்அப்பொருளை வேண்டாமை என்னும் செல்வம் வெற்றியைப் பயக்கும்.
பகையும் பாவமும் பெருக்கலின் இறல் ஈனும் என்றும் அப்பொருளை வேண்டிய உழல்வோர் யாவரையும் கீழ்ப்படுத்தலின் விறல் ஈனும் என்றும் கூறினார்.
ஒருவன் அறம் கூறான் அல்ல செயினும் ஒருவன் அறன் என்று சொல்லுவதும் செய்யாது பாவங்களைச் செய்யுமாயினும் புறம் கூறான் என்றால் இனிதுபிறனைப் புறம் கூறான் என்று உலகத்தாரால் சொல்லப்படுதல் நன்று.
அறன் அழீஇ அல்லவை செய்தலின் தீதுஅறன் என்பது ஒன்று இல்லை என அழித்துச் சொல்லி அதன்மேல் பாவங்களைச் செய்தலினும் தீமையுடைத்து புறன் அழீஇப் பொய்த்து நகைஒருவனைக் காணாதவழி இகழ்ந்துரையால் அழித்துச் சொல்லிக் கண்டவழி அவனோடு பொய்த்து நகுதல்.
புறங்கூறிப் பொய்த்து உயிர் வாழ்தலின்பிறனைக் காணாத வழி இகழ்ந்துரைத்துக் கண்டவழி அவற்கு இனியனாகப் பொய்த்து ஒருவன் உயிர்வாழ்தலின் சாதல் அறம் கூறும் ஆக்கம் தரும்அது செய்யாது சாதல் அவனுக்கு அறநூல்கள் சொல்லும் ஆக்கத்தைக் கொடுக்கும்.
கண் நின்று கண் அறச் சொல்லினும் ஒருவன் எதிரே நின்று கண்ணோட்டம் அறச் சொன்னானாயினும் முன் இன்று பின் நோக்காச் சொல் சொல்லற்க அவன் எதிரின்றிப்பின் வரும் குற்றத்தை நோக்காத சொல்லைச் சொல்லாதொழிக.
அறம் சொல்லும் நெஞ்சத்தான் அன்மை புறம் சொல்லுவான் ஒருவன் அறனை நன்றென்று சொல்லினும் அது தன் மனத்தானாச் சொல்லுகின்றனல்லன் என்பது புறம் சொல்லும் புன்மையால் காணப்படும் அவன் புறஞ்சொல்லுதற்குக் காரணமான மனப்புன்மையானே அறியப்படும்.
பிறன் பழி கூறுவான் பிறனொருவன் பழியை அவன் புறத்துக் கூறுபவன் தன் பழியுள்ளும் திறன் தெரிந்து கூறப்படும்தன்பழி பலவற்றுள்ளும் உளையும் திறமுடையவற்றைத் தெரிந்து அவனால் கூறப்படும்.
தன்னைப் புறங்கூறியவாறு கேட்டான் அக்கூறியாற்கு அவ்வளவன்றி அவன் இறத்துபட்டு உளையும் திறத்தனவாகிய பழிகளை நாடி எதிரே கூறுமாகலின் திறன் தெரிந்து கூறப்படும் என்றார்.
பகச் சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் தம்மை விட்டு நீங்கும் ஆற்றல் புறங்கூறித் தம் கேளிரையும் பிரியப் பண்ணுவர் நகச்சொல்லி நட்பு ஆடல் தேற்றாதவர் கூடி மகிழுமாறு இனிய சொற்களைச் சொல்லி அயலாரோடு நட்பு ஆடலை அறியாதார்.
துன்னியார் குற்றமும் தூற்றும் மரபினார்தம்மொடு செறிந்தாரது குற்றத்தையும் அவர் புறத்துத் தூற்றும் இயல்பினை உடையார் ஏதிலார் மாட்டு என்னை கொல்அயலார் மாட்டுச் செய்வது யாது கொல்லோ?
ஏதிலார் குற்றம்போல் தம் குற்றம் காண்கிற்பின்ஏதிலாரைப் புறங்கூறுவார் அதற்கு அவர் குற்றம் காணுமாறு போலப் புறங்கூறாகிய தம் குற்றத்தையும் காணுமாறு போலப் புறங்கூறலாகிய தம் குற்றத்தையும் காணவல்லராயின் மன்னும் உயிர்க்குத் தீது உண்டோ அவர் நிலைபேறுடைய உயிர்க்கு வருவதொரு துன்பம் உண்டோ?
நடுவு நின்று ஒப்புக்காண்டல் அருமை நோக்கி காண்கிற்பின் என்றும் கண்டவழி ஒழிதலின் பாவம் இன்றாம் ஆகவே வரும் பிறவிகளினும் துன்பம் இல்லை என்பது நோக்கி உயிர்க்குத் தீது உண்டோ என்றும் கூறினார்.
பல்லார் முனிப் பயன் இல சொல்லுவான் அறிவுடையார் பலரும் கேட்டு வெறுப்பப் பயன்இலவாகிய சொற்களைச் சொல்லுவான் எல்லாரும் எள்ளப்படும் எல்லாரானும் இகழப்படும்.
பயன் சாராப் பண்பு இல் சொல் பல்லார் அகத்து பயனோடு படாத பண்புஇல் சொற்களை ஒருவன் பலரிடைச் சொல்லுமாயின் நயன் சாரா நன்மையின் நீக்கும் அவை அவர்மாட்டு நீதியோடு படாவாய் அவனை நற்குணங்களின் நீக்கும்.
பயன் இல நீர்மையுடையார் சொலின்பயன் இலவாகிய சொற்களை இனிய நீர்மையுடையார் சொல்லுவாராயின் சீர்மை சிறப்பொடு நீங்கும் அவரது விழுப்பமும் அதனால் வரும் நன்கு மதிக்கற்பாடும் உடனே நீங்கும்.
பயன் இல் சொல் பாராட்டுவானை மகன் எனல்பயன் இல்லாத சொற்களைப் பலகாலுஞ் சொல்லுவானை மகன் என்று சொல்லற்க மக்கட் பதடி எனல் மக்களுள் பதர் என்று சொல்லுக.
நயன் இல சான்றோர் சொல்லினும் சொல்லுகசான்றோர் நீதியோடு படாத சொற்களைச் சொன்னாராயினும் அஃது அமையும் பயன் இல சொல்லாமை நன்று அவர் பயன் இலவற்றைச் சொல்லாமை பெறின் அது நன்று.
அரும்பயன் ஆயும் அறிவினார்அறிதற்கு அரிய பயன்களை ஆராய வல்ல அறிவினையுடையார் பெரும்பயன் இல்லாத சொல் சொல்லார் மிக்க பயனுடைய அல்லாத சொற்களைச் சொல்லார்.
பொருள் தீர்ந்த பொச்சாந்தும் சொல்லார் பயனின் நீங்கிய சொற்களை மறந்தும் சொல்லார் மருள் தீர்ந்த மாசுஅறு காட்சியவர்மயக்கத்தின் நீங்கிய தூய அறிவினையுடையார்.
சொல்லில் பயன் உடைய சொல்லுக சொற்களில் பயன் உடைய சொற்களைச் சொல்லுக சொல்லில் பயனில்லாச் சொல் சொல்லற்க சொற்களில் பயன் இல்லாத சொற்களைச் சொல்லாது ஒழிக.
தீவினை என்னும் செருக்குதீவினை என்று சொல்லப்படும் மயக்கத்தை தீவினையார் அஞ்சார்முன் செய்த தீவினையுடையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்அஃது இலராகிய சீரியர் அஞ்சுவர்.
தீயவை தீய பயத்தலான்தனக்கு இன்பம் பயத்தலைக் கருதிச் செய்யும் தீவினைகள் பின் அஃது ஒழித்துத் துன்பமே பயத்தலான் தீயவை தீயினும் அஞ்சப்படும் அத்தன்மையவாகிய தீவினைகள் ஒருவனால் தீயினும் அஞ்சப்படும்.
அறிவினுள் எல்லாம் தலை என்பதமக்கு உறுதி நாடும் அறிவுரைகள் எல்லாவற்றுள்ளும் தலையாய அறிவு என்று சொல்லுவார் நல்லோர் செறுவார்க்கும் தீய செய்யா விடல்தம்மைச் செறுவார் மாட்டும் தீவினைகளைச் செய்யாது விடுதலை.
விடுதற்குக் காரணம் ஆகிய அறிவை விடுதல் என்றும் செய்யத் தக்குழியுஞ் செய்யாது ஒழியவே தமக்குத் துன்பம் வாராது என உய்த்துணர்தலின் அதனை அறிவினுள் எல்லாம் தலை என்றும் கூறினார்.
பிறன் கேடு மறந்தும் சூழற்கஒருவன் பிறனுக்குக் கேடு பயக்கும் வினையை மறந்தும் எண்ணாதொழிக சூழின் சூழ்ந்தவன் கேடு அறம் சூழும்எண்ணுவானாயின் தனக்குக் கேடு பயக்கும் வினையை அறக்கடவுள் எண்ணும்.
இலன் என்று தீயவை செய்யற்கயான் வறியன் என்று கருதி அது தீர்தற்பொருட்டுப் பிறர்க்குத் தீவினைகளை ஒருவன் செய்யாது ஒழிக செய்யின் பெயர்த்தும் இலன் ஆகும்செய்வானாயின் பெயர்த்தும் வறியன் ஆம்.
நோய்ப்பால தன்னை அடல் வேண்டாதான்துன்பம் செய்யும் கூற்றவாகிய பாவங்கள் தன்னைப் பின் வந்து வருத்துதலை வேண்டாதவன் தீப்பால தான் பிறர்கண் செய்யற்க தீமைக் கூற்றவாகிய வினைகளைத் தான் பிறர்மாட்டுச் செய்யாது ஒழிக.
எனைப்பகை உற்றானாம் உய்வர்எத்துணைப் பெரிய பகை உடையாரும் அதனை ஒருவாற்றால் தப்புவர் வினைப்பகை வீயாது பின் சென்று அடும்அவ்வாறன்றித் தீவினை ஆகிய பகை நீங்காது புக்குழிப் புக்குக் கொல்லும் தீயவை செய்தார் கெடுதல்பிறர்க்குத் தீவினை செய்தார் தாம் கெடுதல் எத்தன்மைத்து எனின் நிழல் தன்னை வீயாது அடி உறைந்தற்றுஒருவன் நிழல் நொடிதாகப் போயும் அவன்றன்னை விடாது வந்து அடியின்கண் தங்கி தன்மைத்து.
இவ்வுவமையைத் தன் காலம் வருந்துணையும் புலனாகாது உயிரைப்பற்றி நின்று அது வந்துழி உருப்பதாய தீவினையைச் செய்தார் பின் அதனால் கெடுதற்கு உவமையாக்கி உரைப்பாரும் உளர்.
தன்னைத் தான் காதலன் ஆயின்ஒருவன் தன்னைத்தான் காதல் செய்தல் உடையனாயின் தீவினைப்பால் எனைத்து ஒன்றும் துன்னற்கதீவினையாகிய பகுதி எத்துணையும் சிறிது ஒன்றாயினும் பிறர்மாட்டுச் செய்யாது ஒழிக.
மருங்கு ஓடித் தீவினை செய்யான் எனின்ஒருவன் செந்நெறிக் கண் செல்லாது கொடுநெறிக்கண் சென்று பிறர் மாட்டுத் தீவினைகளைச் செய்யானாயின் அருங்கேடன் என்பது அறிகஅவன் அரிதாகிய கோட்டையுடையவன் என்பது அறிக.
மாரிமாட்டு உலகு என் ஆற்றும்தமக்கு நீர் உதவுகின்ற மேகங்களினிடத்து உயிர்கள் என்ன கைம்மாறு செய்யா நின்றன கடப்பாடு கைம்மாறு வேண்டாஆகலான் அம்மேகங்கள் போல்வார் செய்யும் ஒப்புரவுகளும் கைம்மாறு நோக்குவன அல்ல.