sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்த கூட்டத்தின் வெற்றி சைபர் சமூக ஊடகங்கைக் கொண்டு வெற்றிகரமாக ஒன்று கூட்டப்பட்டது என்று கண்டியில் அறிவிக்கப்பட்டமை கவனிக்கத்தக்கது.
யுத்த காலத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் வளர்ச்சியில் அதிக பங்களிப்பை வழங்கியது அவர்கள் உலகளவில் கொண்டிருந்த ஊடக பரப்புரை வலைபின்னல் தான்.
இன்று சிங்கள பௌத்த பேரினவாத சக்திகள் தமது தமது நிகழ்ச்சிநிரலை வெற்றிபெறச் செய்வதற்கு பெருமளவு நம்பியிருப்பது சமூக ஊடகங்களைத் தான்.
இனவாதத்தைப் பரப்ப வேண்டுமா பொய்களையும் புனைவுகளையும் வதந்திகளையும் வேகமாக கொண்டு சேர்க்க வேண்டுமா கூட்டங்களுக்கோ ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கோ ஊர்வலங்களுக்கோ ஆட்களை ஒன்று சேர்க்க வேண்டுமா அனைத்துக்கும் அவர்களுக்கு இந்த சமூக வலைத்தளங்கள் இன்று போதுமானவை.
உண்மையைச் சொல்லப்போனால் அவர்களை எதிர்த்து நிற்கும் சிறுபான்மை இனக் குழுமங்களுக்கோ ஜனநாயக சக்திகளுக்கோ கூட அத்தனை கூட்டுப்பலம் இல்லை என்பதே கசப்பான உண்மை.
இந்த புதிய வடிவிலான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்காக பொதுபல சேனாவுடன் சிஹல ராவய ராவணா பழைய சிங்ஹலே போன்ற அமைப்புகள் ஒன்று சேர்ந்து சாசனாரக்ஷக சபாவ சாசன பாதுகாப்புச் சபை என்கிற அமைப்பை உருவாக்கியிருந்தன.
அதுமட்டுமன்றி சமகாலத்தில் சர்ச்சைக்குள்ளாகியிருக்கும் மட்டக்களப்பு மங்களாராமய விகாராதிபதி சுமண தேரரும் முதற் தடவையாக இவர்களுடன் கைகோர்த்து இருக்கிறார்.
இந்த அமைப்புகளுக்கும் அவருக்கும் இடையில் இதுவரை நிலவிய விரிசல் இந்த புதிய வடிவ போராட்டத்தின் மூலம் சரி செய்யப்பட்டிருப்பதுடன் பரஸ்பர ஆதரவை பலமாக வழங்கத் தொடங்கியுள்ளன.
இந்தப் பாசிச கூட்டுக்கள் காலத்துக்குக் காலம் புதிய புதிய அமைப்புகளையும் புதிய புதிய சுலோகங்களை உருவாக்கிக் கொள்வதும் அவற்றுக்கிடையே புதிய கூட்டுக்களை உருவாக்கிக் கொள்வதும் வரலாற்றில் புதியதல்ல.
அது பொத்தம்போதுவாக கலாசார அமைச்சு என்று கூறப்பட்டபோதும் சிங்கள பௌத்த நிகழ்ச்சிநிரலை நிறைவேற்றுவது தான் அதன் தலையாயப் பணியாக இருந்தது.
அகில இலங்கை பௌத்த காங்கிரஸ் உருவாக்கிய பௌத்த தகவல் அறியும் ஆணைக்குழு கொடுத்த அழுத்தத்தினால் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன.
கலாசார அமைச்சைத் தொடக்கி அதன் மூலம் பௌத்த பிரிவெனாக்களை உருவாக்கியமை வித்தியோதய வித்தியாலங்கார என்பவற்றை பல்கலைக்கழகங்களாக ஆக்கியமை அனுராதபுர பொலன்னறுவை களனி போன்ற விகாரைப் பிரதேசங்களை புனித நகரங்களாக பிரகடனப்படுத்தியமை போன்றவற்றை அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.
வரலாற்றில் முதற் தடவையாக கொவிகம அல்லாத சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு ஜனாதிபதியாக அவர் தெரிவானதும் தான் ஏனையோரைவிட தீவிர சிங்கள பௌத்தர் என்பதை வெளிக்காட்டுவதில் அவர் எடுத்த பிரயத்தனத்தின் விளைவு அது.
எப்போதும் வெள்ளை தேசிய உடையில் ஏதாவது ஒரு பௌத்த விகாரையில் மலர்களுடன் சென்று வணங்குவதை அப்போதைய அரசாங்க தொலைகாட்சிகள் தினசரி காட்டிக் கொண்டே இருக்கும்.
இந்த பௌத்த சக்திகளை திருப்திபடுத்துவதற்காக சந்திரிகா அரசாங்கம் புத்த சாசனமும் பௌத்தர்களும் முகம் கொடுக்கும் பிரச்சினைகளை கண்டறிவதற்கான புத்த சாசன ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு ஒன்றை நியமித்தது.
பௌத்தத்துக்கு மேலும் அதிக சலுகைகளை வழங்கவேண்டும் என்கிற பல யோசனைகளுடன் மதமாற்றத்தைத் தடுக்கும் சட்டமும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்கிற யோசனையும் அதில் முன்வைக்கப்பட்டது.
குறிப்பாக யுத்தம் முடிவுக்கு கொண்டு வந்ததன் பின்னர் புத்துணர்வு பெற்ற சிங்கள பௌத்த சக்திகள் மத விவகார அமைச்சிலிருந்து பௌத்த விவகாரத்தைப் பிரித்தெடுத்து மீண்டும் புத்த சாசன அமைச்சு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தன.
புத்த சாசன அமைச்சு இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டதன் விளைவே பௌத்த பாடநூல்களில் விரும்பத்தகாத பல விடயங்கள் உள்ளடக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.
புத்த சாசன விவகாரத்தை அரசியலமைப்பிலிருந்தும் அரச இயந்திரத்தின் ஆதரவிலிருந்தும் இலகுவாக பிரித்தெடுக்க முடியாத ஒரு அம்சமாக ஆகியிருக்கிறது.
எதிர்வரும் அரசியலமைப்பின் மூலம் மதச் சார்பற்ற நாடாக ஆக்க முடியுமா என்கிற கேள்வியை ஒரு பேசு பொருளாக கூட ஆகக் கூடாது என்பதில் விழிப்பாகவும் உறுதியாகவும் ஆக்ரோஷமாகவும் இருக்கின்றன இனவாத சக்திகள்.
அரசுக்கு புத்த சாசனம் ஆசீர்வதிக்கிறதா அல்லது புத்த சாசனத்துக்கு அரசு அசீர்வதிக்கிறதா என்பதற்கு உங்களுக்கு பதில் தெரியும்.
பேரினவாதம் நிருவனமயப்படுவதற்கும் அதனை தக்கவைப்பதற்கும் பௌத்த மதமும் சாசனமும் அதி தேவையாக இன்று இருக்கிறது என்பதை வரலாற்று நீட்சிக்கு ஊடாக கண்டிருப்பீர்கள்.
முன்னாள் ஹம்பாந்தோட்டை மேயரும் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் பெலிஅத்த தொகுதி அமைப்பாளருமான ரவீந்திர பெர்னாண்டோ பிரா இயக்கம் தனது தான் என்றும் ஜேவிபியினர் பலரை அப்போது கொலை செய்ததாகவும் பகிரங்கமாக கூறியிருக்கிறார்.
ஏற்கெனவே இந்த அமைப்பை இயக்கியவர்களில் தற்போதைய அமைச்சர் ராஜித்த சேனாரத்னவும் ஒருவர் என்கிற ஒரு செய்தி பரவியபடி இருக்கிறது.
கால பயங்கர யுகத்தின் போது பல இளைஞர்கள் கொலை செய்யப்பட்டதற்குப் பின்னணியில் இருந்த பல கொலைக்குழுக்களில் முக்கியமானது இந்த பிரா அமைப்பு.
பிராவின் தோற்றம் நோக்கம் அது இறுதியில் வந்தடைந்த நிலை என்பன வரலாற்றில் ஒவ்வொருவரும் அறிந்திருக்க வேண்டிய முக்கிய பாடங்களாகும்.
ந.ச.ச.க கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகிய மூன்று கட்சிகளின் மீதும் அன்றைய அரசு சுமத்தியதுடன் அம்மூன்று அமைப்புகளையும் தடை செய்தது.
இச்சம்பவத்துடன் எவ்வித தொடர்புமில்லாத இவ்வமைப்புகளின் முக்கியஸ்தர்கள் கைது செய்யப்பட்டு வேட்டையாடப்பட்டபோது பலர் தலைமறைவுக்கு உள்ளாக நேரிட்டது.
ஆனாலும் ஜே.வி.பியின் வளர்ச்சி ஐ.தே.கவுக்கு சவாலாக இருந்து வந்ததனால் இந்த தடையின் மூலம் ஜே.வி.பி தனது பலத்தை படிப்படியாக இழந்து இல்லாமலே போய்விடும் என்று ஜே.ஆர்.
தலைமறைவு வேலைமுறைக்காக வேண்டி தமது நிதி நிலைமையை சீர்செய்ய ஆயுத வழிமுறையின் மூலம் கொள்ளைச் சம்பவங்களில் ஈடுபடத் தொடங்கினர்.
கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் இயங்கிய சுதந்திர மாணவர் இயக்கத்தில் அரச எதிர்ப்பு முற்போக்கு மாணவர்கள் பலர் அடங்கியிருந்தபோதும் ஜே.வி.பியின் கொள்கையிலிருந்து மாறுபட்டு இருந்தனர்.
கொள்கை ரிதியாக ஜே.வி.பியிலிருந்து மாறுபட்டிருந்த இந்த தரப்பினரே கொழும்பு பல்கலைக்கழகத்தில் பலம் வாய்ந்த மாணவர் அமைப்பாகவும் இருந்தனர்.
தயா பத்திரன அரசாங்கத்துக்கு எதிராக பல மாணவர் போராட்டங்களை நடத்தி வந்தவர் அத்துடன் சிங்கள இனவாத அரசாங்கத்தினால் வடகிழக்கு மக்கள் மீது கட்டவிழ்க்கப்பட்டிருந்த அடக்கு முறைக்கு எதிரான போராட்டத்துக்கு நிபந்தனையற்ற ஆதரவை வழங்குமாறு கோரியது.
ஜே.வி.பி இக்காலப்பகுதியில் இனவாத கட்சிகளான மக்கள் ஐக்கிய முன்னணி ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி உட்பட இனவாத சக்திகள் சிலவற்றுடன் கூட்டணி அமைத்திருந்தது.
ஆட்சியாளர்கள் தயா பத்திரனவை பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து இடை நீக்கம் செய்திருந்ததைப் பயன்படுத்தி தயா பத்திரனவுடன் கலந்துரையாடுவதற்கென்று அழைத்துச் சென்ற ஜே.வி.பியின் மாணவர் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் பத்திரனவின் கழுத்தை வெட்டிக்கொன்று போட்டனர்.
மேலாடைகள் கழற்றப்பட்ட நிலையில் கழுத்து வெட்டப்பட்ட கண்விழிகள் திறந்தபடி பண்டாரகம குளமொன்றினருகில் அவரது உடல் பிறகு கண்டெடுக்கப்பட்டது.
இச்சம்பவம் மாணவர்களுக்கெதிரான அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கையே என பிரச்சாரம் செய்த அதே வேளை தயா பத்திரனவின் படுகொலையை நியாயப்படுத்தவும் செய்தனர்.
அரசாங்கத்தின் உளவுப்பிரிவென்றும் ஈழம்வாதிகளென்றும் பல மாணவர்கள் அரசாங்கத்தினால் கடத்தப்பட காரணமானவர்களே சுதந்திர மாணவர் இயக்கமென்றும் துண்டுப்பிரசுரம் வெளியிடப்பட்டது.
இந்த சம்பவமானது ஜே.வி.பி.யுடன் ஏலவே கொள்கை ரிதியாக முரண்பட்டிருந்த பல மாணவர்களை ஜே.வி.பிக்கு எதிராக தொழிற்பட வைத்தது.
அத்தீர்மானத்தில் வகுப்புகள் விரிவுரைகள் கல்வி முகாம்கள் எல்லாவற்றின் நடவடிக்கைகளையும் நிறுத்தும்படியும் சகலரையும் முழுசக்தியையும் பயன்படுத்தி ஆயுதப்பயிற்சி பெறுமாறும் கூறப்பட்டிருந்தது.
ஜே.வி.பிக்கு எதிரான அரச அடக்குமுறையிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்ளவே இவ்இராணுவப் பிரிவு தொடக்கப்பட்டது என்று கூறப்பட்ட போதும் தாய் நாட்டின் சகல எதிரிகளுக்கும் தண்டனை அளிக்கும் படைப்பிரிவு என்ற பெயரில் துண்டுப் பிரசுரங்கள் சுவரொட்டிகள் வெளியிடப்பட்டதுடன் மாற்றுக் கருத்துக்களையுடைய பலர் தேசாபிமான மக்கள் இயக்கத்தினால் கொல்லப்பட்டனர்.
சுதந்திர மாணவர் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் அரசாங்கத்தினால் மட்டுமல்லாமல் ஜே.வி.பியினாலும் அடக்குமுறைகளுக்கு உள்ளாக நேரிட்டது.
இவர்களில் ஜோ.செனவிரத்ன தயான் ஜயதிலக்க இவர்கள் இருவரும் பின்னர் வடகிழக்கு மாகாணசபையில் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மந்திரி சபையில் அங்கம் வகித்தனர்.
ராம் மாணிக்கலிங்கம் பத்மநாபா குமாரசிங்க தயாபால திராணகம ராஜினியின் கணவர் உட்பட தற்போது தேடப்பட்டுவரும் சரத் டி சில்வாவும் அடங்குவர்.
இந்த இடைக்காலத்தில் நாட்டில் பல அரசியற் தலைவர்கள் அரசாங்கத்தின் கூலிப்படையினரால் உத்தியோக புர்வமற்ற இராணுவம் கொலை செய்யப்பட்டிருந்தனர்.
விஜய குமாரணதுங்கவையும் கூட ஜே.வி.பியே கொலை செய்தது என அரச கவிழ்ப்பு சதியில் கைதாகி விடுதலையாகியிருந்தவர்களும் சு.மா.இ.வினரும் கூட நம்பியிருந்தனர்.
அரசாங்கத்துக்கு எதிராக தொழிற்பட இருந்த இந்த தரப்பினர் ஜே.வி.பியினரை உடனடி எதிரிகளாக கொள்ளத் தொடங்கியதுடன் ஜே.வி.பிக்கு எதிராக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடவும் தீர்மானித்தனர்.
நாங்கள் மக்கள் புரட்சிகர செம்படை எனும் அமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டோம் அதற்கான கொள்கைகளையும் பிரகடனப்படுத்தினோம் எங்களுக்கான ஆயதங்களை ஐ.சோ.மு தலைவராகவிருந்த ஒஸி அபேகுணசேகர தந்தார்... என சரத் டி சில்வா ராவய பத்திரிகைக்கு அளித்த வாக்குமூலத்தில் தெரிவித்திருக்கிறார்.
ஜோர்ஜ் ரத்னாயக்க எனும் இடதுசாரி ஒருவர் தனது பாதுகாப்புக்கென வைத்திருந்த பிஸ்டலை வேறாகவும் தோட்டக்களை வேறாகவும் வைத்திருந்தபடியால் அவர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டபோது எதுவும் செய்யமுடியாதவராகவிருந்தார்.
ஜே.வி.பியினரை அழிக்க இவர்கள் கையாண்ட வழிமுறை சுவரொட்டி ஒட்டவென கீழ்மட்ட உறுப்பினர்கள் வந்தால் அவர்களை கொலை செய்வதன் மூலம் மேல் உள்ளவர்கள் கீழ் மட்ட பணிகளையும் செய்ய வெளியே வருவார்கள்.
பிராவின் கொள்கை விளக்கத்தில் கொலைகார ஜே.வி.பியின் ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக மக்கள் ஜனநாயகத்தை காப்பதற்காகவே ஆயதத்தை ஏந்த வேண்டியுள்ளது.
இன்றைய ஐ.சோ.மு.வையும் ஏனைய தொழிற்சங்கங்களையும் பாதுகாப்பதற்காகவே ஆயுத இயக்கத்தை தொடக்க வேண்டியுள்ளது... என்றுள்ளது.
ஆரம்பத்தில் உடனடி எதிரி ஜே.வி.பி என்றும் அரசு அதற்கடுத்த எதிரி என்றும் கூறிய பிரா அரசு பிராவினரை கைது செய்த வேளை அன்றைய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தச் சென்றது.
மந்திரி சபையில் சுகாதார அமைச்சராகவும் பிராவின் முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவராகவுமிருந்த தயான் ஜயதிலக்க பிரேமதாசவின் தனிப்பட்ட ஆலோசகராக நியமிக்கப்பட்டதுடன் ஜே.வி.பி அழிப்புக்கான முழுத்திட்டமிடலும் அவரின் பொறுப்பிலேயே நடத்தப்பட்டது.
ஒடுக்குமுறை அரசை பிரதான எதிரியாக கருதி செயற்பட ஆரம்பித்த சக்திகள் தமக்குள்ளேயே முரண்பட்டு ஒன்றையொன்று அழிக்கும் முயற்சியில் ஒரு தரப்பை அரசே பயன்படுத்த விளைவதும் பின்னர் அரசின் ஒட்டுமொத்த கைக்கூலிகளாக மாறி தமது பிரதான இலக்குக்கே எதிரிகளாகவும் துரோகிகளாகவும் மாறிய அனுபவங்கள் தென்னிலங்கைக்கு மாத்திரமல்ல ஈழப்போராட்டத்துக்கும் பொருந்தும்.
கடந்த காலத்தில் காணாமல் போனோர் குறித்து தற்போது விசாரிக்கப்பட்டுவரும் ஆணைக்குழுக்களின் முன் தான் குற்றவாளியென நிரூபிக்கப்பட்டாலும் ஏனைய படையினரைப் போலவே பொடி சில்வாவையும் கண்டும் காணாது விடுவர் என அவர் நம்பியிருக்கக்கூடும்.
பிரா இயக்கத்துக்கும் ஐ.சோ.முவுக்கும் ஆயுதங்களை விளங்கியவர் தற்போதைய அரசாங்கத்தில் அமைச்சராக இருப்பவரான லொக்கு அத்துல எனப்படும் நிமலசிறி ஜயசிங்க.
ஆனால் பிரா பிரச்சினையை கிளப்பிவிடுவதன் மூலம் ஐ.தே.க.வை சிக்கலில் மாட்டிவிடலாம் என்று கருதியதோ என்னவோ பொடி சில்வாவை தேடும் முயற்சியில் அரசாங்கம் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளது.
புகலிடம் அளிக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பது ஒரு புறமிருக்க சில்வாவுக்கு புகலிடம் அளித்ததாக சிங்களப் பத்திரிகைகளின் செய்தியிடலில் இனவாதமே மிஞ்சியிருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.
அரசாங்கத்தினால் மேற்கொள்ளப்பட்ட படுகொலைக்கு பயன்படுத்திய கூலிப் படையினரை அம்பலப்படுத்த கிடைத்திருக்கின்ற சாட்சிகளை சரியான முறையில் விசாரிக்க வேண்டுமென்று கோரியுள்ளது.
எனவே குறித்த சம்பள கூட்டு ஒப்பந்தத்தை வர்த்தமானி அறிவித்தலில் வெளியிட்டு சட்ட அந்தஸ்த்தினை வழங்க வேண்டாம் என அக்கடிதத்தில் வலியுறுத்தியுள்ளார்.
அத்தோடு ஒப்பந்தத்தின் தர்ப்புகளான கம்பனிகள் சார்பான இலங்கை முதலாளிமார் சம்மேளனம் தொழிலாளர்களின் தரப்பான இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் இலங்கை தேசிய தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கம் மற்றும் பெருந்தோட்ட கூட்டு தொழிற்சங்கங்களின் நிலையம் என்பவற்றுக்கு அறிவித்து தொழிலாளர்களுக்கு எதிராக உள்ள சரத்துக்களை நீக்கி சட்ட பூர்வமானதும் நியாயமானதும் ஒப்புறவானதுமானதுமான சம்பள கூட்டு ஒப்பந்தத்தை செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கும்படி கேட்டுள்ளார்.
அதனை இரு வார காலத்தினுள் செய்ய தவறுமிடத்து கூட்டு ஒப்பந்தத்திற்கான சட்ட பாதுகாவலனாக இருக்கும் தொழில் ஆணையாளருக்கு எதிராக சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என அக்கடிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார்.
முன்பு காலம் தாழ்த்தி கைச்சாத்திடப்பட்ட எல்லா கூட்டு ஒப்பந்தத்தங்களிலும் முன்னைய கூட்டு ஒப்பந்தம் காலாவதியான திகதியில் இருந்து அடுத்து வரும் நாளில் இருந்தே அமுலுக்கு வந்துள்ளன.
இக்கடிதம் தொடர்பாக மக்கள் தொழிலாளர் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சட்டத்தரணி இளையதம்பி தம்பையா குறிப்பிட்டுகையில் இரு வாரங்களில் தொழில் ஆணையாளர் பதிலளிக்காவிடின் அல்லது வழங்கும் பதில் புதிய சம்பள கூட்டு ஒப்பந்த வாசகங்களை நாம் சுட்டிக்காட்டியதற்கமைய திருத்த நடவடிக்கை எடுப்பதை உறுதிப்படுத்துவதாக அமையாவிடின் சட்ட நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு எமது சங்கத்தின் மத்திய செயற்குழு தீர்மானித்துள்ளதாகவும் அதனடிப்படையில் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படும் எனவும் குறிப்பிட்டார்.
ஆனால் அக்கட்டுரையின் உயிர் பிரித்தெடுக்கப்பட்டு சிறிதாக்கி வெறும் ஜடத்தை பிரசுரித்து விட்டார்கள் எழுதியவற்றில் மூன்றில் ஒருபகுதி.
அதேவேளை இந்தக் கட்டுரையை எதற்காக எழுதினேனோ அந்த கார்பரேட் மாபியாத்தனமே இதனை கொத்தி வெட்டியதிலும் நிகழ்ந்திருகிறது என்பதை வெட்டிய பகுதிகளைப் பார்த்தால் நீங்களே புரிந்துகொள்வீர்கள்.
மேம்போக்கில் ஆஹா நமது தெரிவுக்காக அக்கறையுடன் செய்தி தருபவர்களா இவர்கள் என்கிற பூரிப்பு வரும் அளவுக்கு அந்த விளம்பரங்களை நாம் கடந்திருப்போம்.
ஆதிக்க தரப்பிடம் சிக்கியுள்ள ஊடகத்துறையை அந்த ஆதிக்கத தரப்பு நேரடியாக தணிக்கை செய்ய வேண்டுமென்பதில்லை அவர்களின் தேவையை உணர்ந்து தாமே ஒரு வகை சுயதணிக்கைகளுக்கு உடபடுத்தித் தான் இன்று ஊடகவியலாளர்கள் இயங்கும் நிலை.
இன்று எது மக்களுக்குத தேவையோ எதை மக்களுக்கு வழங்கவேண்டுமோ அதைக் கொடுப்பதிலும் பார்க்க எதைத் தம்மால் கொடுக்க முடியுமோ அதைக் கொடுக்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது.
லட்சிய ஊடக படைப்புகளுக்கு பதிலாக தமது இயலுமைக்கு உட்பட்ட விடயங்களுடன் மட்டுபடுத்திக்கொண்ட ஊடகவியலாளர்கள் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறார்கள்.
இலங்கையில் உள்ள ஊடக அமைப்புகள் கூட தமது உரிமைகளுக்காக அரச அதிகாரத்திற்கு எதிராக போராடும் அளவுக்கு ஊடக நிறுவனங்களில் தமது கருத்துச் சுதந்திரத்துக்காகப் போராடும் நிலை இல்லையே ஏன் என்கிற கேள்வியை இங்கு எழுப்ப வேண்டியிருக்கிறது.
எந்த தகவல் வழங்கப்படவேண்டும் எது தவிர்க்கப்படவேண்டும் எது எப்படி திரிக்கப்படவேண்டும் எது மட்டுறுத்தபடவேண்டும் போன்றவற்றை தீர்மானிப்பதில் செல்வாக்கு செலுத்தும் காரணிகளையும் காரணகர்த்தாக்களையும் நாம் பகுத்தறிய வேண்டியிருக்கிறது.
ஒரு காலத்தில் தேசியவாதம் ஊடகங்களில் விலைபோகக்கூடிய சிறந்த சரக்காக இருப்பதும் இன்னொரு சீசனில் தேசியவாதத்தை மறுப்பதே விலைபோகின்ற சரக்காகவும் ஆகிவிடுகிறது.
தமது நலன்களுக்குட்பட்ட விடயங்களையும் வாசகர்களின் ஜனரஞ்சக அலைவரிசையையும் ஒருங்கிணைத்து அதற்கொப்ப இயங்கும் ஊடகத்துறையே இன்று உள்ளது.
வாசகர்களின் ஜனரஞ்சக தேவை என்பது ஏற்கெனவே இதே ஊடகங்களால் புனையப்பெற்றவை என்பதிலிருந்து இதனை நாம் விளங்கிக்கொள்வது அவசியம்.
வலுவான மாற்று ஊடகங்கள் உருவாக்கப்படாத வரை பலப்படுத்தப்படாத வரையில் இந்த ஊடக பயங்கரவாதம் ஒரு போதும் முடிவுக்கு வரப்போவதில்லை.
ஊடகங்களால் தாம் எவ்வாறு வழிநடத்தப்படுகிறோம் என்கிற நுண்ணரசியலைப் பற்றி ஊடகங்களை நுகர்வோர் கூட போதிய புரிதலை உணர முடியாதளவுக்கு வைத்திருப்பது தான் இன்றைய ஊடக உலகம் கண்டுள்ள மகத்தான வெற்றி.
ஊடகத்தை கொண்டிருப்பவர் அல்லது கொண்டிருக்கும் சக்தியிடமே சிந்தனையை மட்டுப்படுத்தும் கட்டுப்படுத்தும் வழிநடத்தும் சக்தி உண்டு.
இவ்வாதத்துக்கு மறுப்பு கூறும் சாரார் இதனை இன்னும் ஊடகம் சென்றடையாத பின்தங்கிய நாடுகளில் பின்தங்கிய கிராமங்கள் அதிகமுள்ள உலக சமுதாயத்தில் இக்கருத்து எப்படி சரியாகும் என வினவுவர்.
அந்த சமுதாயங்களை அதிகாரம் செலுத்துகின்ற சமூக பொருளாதார அரசியல் பண்பாட்டம்சங்கள் இந்த ஊடகங்களால் ஏலவே வழிநடத்தப்பட்டிருக்கும்.
இன்றைய ஊடகங்களை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் அதிகாரத்துவ சக்திகள் தமது அதிகாரத்தை நிலைநாட்ட ஊடகங்களை மிகவும் தந்திரமாகவும் நுட்பமாகவும் கையாண்டு வருகின்றன.
ஏற்கெனவே புரையோடிப் போயிருக்கின்ற அதிகாரத்துவ சிந்தனைகளை ஆதிக்க சிந்தனைகளை உறுதியாக பலப்படுத்துவதில் இந்த கைதேர்ந்த ஊடகங்களைக் கையாள்கின்றன.
ஆதிக்க பிற்போக்கு சிந்தனைகளையும் மரபார்ந்த அதிகார ஐதீகங்களையும் மீளுறுதி செய்கின்ற வகையில் அதன் சித்தாந்த மேலாதிக்கத்தை இந்த ஊடகங்களைக் கொண்டே இன்று உலகம் முழுவதுமாக அதிகார சக்திகள் செய்து வருகின்றன.
ஆதிக்க சித்தாந்தங்களை ஜனரஞ்சகமாக நிலைநாட்டுவதிலும் மூளைச்சலவை செய்து அடிபணிய வைக்கும் முயற்சியிலும் இந்த ஊடகங்களை மிகவும் நுட்பமாக பயன்படுத்தி வருகின்றன.
இந்தப் போக்கை ஆராய்கின்ற இன்னும் சில சமூகவியலாளர்கள் இதனை தொடர்பூடாக மாபியா என்றும் ஊடக வன்முறை என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
வர்க்கம் பால்வாதம் இனவாதம் வயதுத்துவம் பதவி சாதியம் நிறவாதம் என பல்வேறு வடிவங்களிலும் நிலவுகின்ற ஆதிக்க உறவுகள் அதிகாரத்துவமாக தொடர்ந்தும் நிலைபெற அவற்றிற்கு நியாயம் கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.
மதத்தின் பெயரால் தூய்மையின் பெயரால் இந்த கற்பிதங்கள் குறித்து மூலைச்சலவை மிகுந்த சித்தாந்த மோதிக்கத்தை நிலைநாட்டியே ஆகவேண்டும்.
நம்மீது அது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தப் போவதில்லையென்றால் ஒரு நிறுவனம் ஏன் இவ்வளவு தொகையை அவ்விளம்பரத்துக்கென ஒதுக்குகிறது?
அது போலவே தகவல்களை களஞ்சியப்படுத்துவதற்கும் அவற்றைத் சந்தைப்படுத்துவதற்காவும் உலக அளவில் பாரிய பல்தேசிய கம்பனிகள் இயங்குகின்றன.
தரவுகள் தகவல்கள் பரப்பப்படுவதற்கு சந்தைபடுத்துவதற்கு முன்னரே அதன் நுகர்வோர் யார் என்பது இந்த தகவல் முதலாளிகளால் தீர்மானிக்கப்பட்டு விடுகின்றது.
இத்தகவல்களை வழங்குகின்ற சாதனமாக சகலவற்றையும் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக இந்த ஊடகங்கள் தோன்றி வளர்ந்து ஊடுருவி வியாபித்திருக்கின்றது.
ஆதிக்க சக்திகள் தமது அதிகாரத்துவத்தை தக்கவைக்க அதனை விரிவுபடுத்த மிகக் கனமாக தகவல்களை உற்பத்தி செய்து உற்பத்தி செய்யப்பட்ட அத்தகவலை அரசியல்மயப்படுத்தி கருத்தேற்றம் செய்து அல்லது புனைந்து திரிபுபடுத்தி பெருப்பித்து சிறுப்பித்து சந்தைக்கு விடுகின்றன.
முதலாவது சந்தையில் ஏற்கெனவே கேள்வி அதிகம் ஏற்கெனவே புரையோடிப்போயுள்ள ஆதிக்கக் கருத்துக்கள் எதற்குண்டு என பார்த்து அந்த இடைவெளியை நிரப்புவது.
இரண்டாவது தம்மால் சந்தைப்படுத்த விரும்புகின்ற புதிய செய்திகளை கருத்தாக்கங்களை புனைவுகளை சந்தைக்கு விட்டு சமூகத்தை அதற்கு பழக்கப்படுத்துவது போதைகொள்ளச் செய்வது.
ஒரு வகையில் கட்டற்ற கருத்துப் பரிமாறலுக்கான வெளியையும் பஞ்சமற்ற தகவல் வெளியை ஏற்படுத்தியதாக ஒரு மாயத்தோற்றத்தை அது தருகிறது.
தகவல்களையும் தரவுகளையும் கருத்தாக்கமாக மாற்றித்தரும் செயன்முறை ஆதிக்க மற்றும் அடக்குமுறைகுள்ளாகும் சக்திகளுக்கிடையேயான ஒரு போராக தொடர்ந்தும் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.
இன்று உலகளாவிய ரீதியில் தகவல் ஏகபோகத்தையும் கருத்து ஏகபோகத்தையும் படிப்படியாக பறித்து அறிவுத்துறை ஆதிக்கத்தை செலுத்தி வருகிறது கூகிள்.
தாம் அடிமைப்பட்டு இருக்கிறோம் என்பதை விளங்கியவர்கள் கூட தன் சேவைகளிலிருந்து விலக முடியாதபடி ஒரு உலகத்தை உருவாக்கி ஆக்கிரமித்து வருகிறது.
அதன் வளர்ச்சிப்போக்கு ஒருபுறம் இலவசங்களுக்கு அடிமையான அப்பாவி நுகர்வோருக்கு வசதியாக இருந்தாலும் மறுபுறம் வோட்டு கேட்காமலேயே உலகை கட்டுபடுத்துகின்ற அதிகாரியாக தம்மை ஆக்கியுள்ளது கூகிள் என்றால் அது மிகையில்லை.
அனைத்தும் கூகிள்மயமாகிவருவதன் ஆபத்தை அவர் நான்கு வருடங்களுக்கு எழுதிய நூல் நவீன ஊடகத்துறை குறித்த ஆய்வுகளுக்கு மிகவும் முக்கியமான ஒன்று.
கூடவே கூகிள் தேடிபொறி இயந்திரத்தின் எகபோகத்தையும் தன்வசமாக்கியுள்ள கூகிள் உலகில் வலைத்தளங்களை வைத்திருப்போருக்கு கொடுத்திருக்கும் நிபந்தனைகளின் மூலம் அவற்றின் எல்லைகளையும் வரையறுக்கிறது.
அந்த நிபந்தனைகளை எற்பவர்களையே தமது தேடுபொறி இயந்திரத்தில் உரிய இடத்தை வழங்கமுடியும் என்கிற ஆணை கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது.
அதிகாரம் பணம் போன்ற ஆதிக்க அதிகார வர்க்க ஏகபோக முதலாளித்துவ சக்திகளின் கூட்டுத் தேவையை நிறைவு செய்வதன் மூலம் இலாபம் சம்பாதிப்பதே கூகிளின் அடிப்படை நெறி.
ஊடக முதலாளிகளின் நலன்களுக்குட்பட்ட விடயங்களையும் வாசகர்களின் ஜனரஞ்சக அலைவரிசையையும் ஒருங்கிணைத்து அதற்கொப்ப இயங்கும் ஊடகத்துறையே இன்று உள்ளது.
வாசகர்களின் ஜனரஞ்சக தேவை என்பது ஏற்கெனவே இதே ஊடகங்களின் புனைவுகளுக்கு ஆட்பட்டவை என்பதிலிருந்து இதனை நாம் விளங்கிக்கொள்வது அவசியம்.
இவை அரச இயந்திரத்தின் ஆசியுடனும் அரசியலமைப்பின் பாதுகாப்புடனும் ஏனைய இன மதத்தவர் மீது செலுத்திவரும் பண்பாட்டு ஆதிக்கம் தான்.
நிறுவனமயப்பட்ட சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தை பலப்படுத்துவதில் சகல தரப்பும் சகல முனைகளிலும் தன்னியல்பாக இந்த ஆயுதங்களைப் பலப்படுத்தி வருகிறது.
அரச மரங்களை நடுவது அல்லது வளர்ந்த மரங்களுக்கு அடியில் பௌத்த வணக்கஸ்தளங்களை உருவாக்குவது புத்தர் சிலைகளை அமைப்பது புத்த விகாரைகளாக பெருப்பிப்பது பொலிசாரையும் படையினரையும் மிஞ்சிய அதிகாரங்களைக் கொண்ட அராஜக சர்வாதிகாரிகளாக ஆக்கப்பட்டிருக்கும் காவிச் சீருடையணிந்த பௌத்த பிக்குகள் ஆகிய அம்சங்களே இன்றைய இந்தப் பண்பாட்டு ஆதிக்க ஆயுதங்கள்.
அரசியலமைப்பாலும் அரச இயந்திரத்தாலும் பேணிப் பாதுகாத்து வளர்த்து வந்த இந்த அம்சங்கள் இன்று அதே அரச படையினரால் கூட கட்டுபடுத்த முடியாத நிலையை எட்டியிருப்பது எதனால்?
அவர்கள் பரப்பி வரும் அத்தனை வதந்திகளும் எத்தனை பொய்யானவை என்று மறு பிரச்சாரம் செய்வதற்கு முஸ்லிம்கள் தரப்பில் போதுமான பலம் இருக்கவில்லை என்றே கூறவேண்டும்.
தவ்ஜீஜ் ஜமாத் காரர்களும் இதனை உணர்ச்சிகரமாக எதிர்கொண்டு சிங்கள இனவாத சக்திகளை உசுப்பேத்தி விட்டார்கள் என்றால் அது மிகையில்லை.
சமீப காலமாக முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக பல சண்டியர்களையும் சாதாரண பௌத்தர்களையும் திரட்டிக்கொண்டு பல கூட்டங்கள் ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தி வந்தவர்.
இன்றைய நிலையில் பொதுபல சேனா உள்ளிட்ட பல சிங்கள பேரனவாத அமைப்புகள் தம்மை தூசு தட்டி எழுப்புவதற்கு ஒரு வாய்ப்பாக இந்த கைதை பயன்படுத்திவருவதை அவதானித்து இருப்பீர்கள்.
தமிழர்களின் கடைகளை கொளுத்தியதைப் போல முஸ்லிம்களின் கடைகள் அனைத்தையும் கொளுத்துவோம்... பொருட்களை இப்போதே தயார் நிலையில் தான் வைத்திருக்கிறோம்.
இப்படியான பணிகளுக்கு பல நூற்றுக்கணக்கான சிலைகள் ஜப்பானில் இருந்தும் கொரியாவிலிருந்தும் உதவியாக கிடைத்ததாக அங்கு தெரிவிக்கப்பட்டது.
அன்றைய தினம் கைது செய்யப்பட்டிருந்த வீரன் பிரசாத்தை சந்திக்கப் போவோம் என்ன நடக்கிறது இங்கு என்று அறிவோம் வாருங்கள் என்று அழைத்துக் சென்றார்.
சாவோம் ஓம் சாவோம் என்கிற கூச்சல் படுத்துக்கொண்டிருக்கின்ற மகாநாயக்கர்களை நாங்கள் கேட்க வேண்டும் எங்கள் மரணத்தில் கலந்து கொள்ளப் போகிறீர்களா அல்லது நீங்கள் இதனை தீர்ப்பதற்கு முன்வரப்போகிறீர்களா.
இனி நாங்களே கற்களையும் கம்பிகளையும் பொல்லுகளையும் எடுத்துக் கொண்டு இரத்தத்தால் இந்தப் பிரச்சினையை ... தீர்ப்போம் என்று வசனத்தை முடிக்கிறது கூட்டம்.
இந்தப் பாரதூரமான உரைக்கு எதிராக எந்த சட்ட நடவடிக்கையும் எடுக்காத நீதித்துறை அடுத்த நாள் ஞானசார மிரட்டியதற்கு அடிபணிந்து அப்துல் ராசிக்கை கைது செய்தது.
இப்போது புதிய சாசன பாதுகாப்பு சபை சாசனாரக்ஸ சபாவ என்கிற அமைப்பைத் தொடங்கி அதன் கீழ் சிங்கள பௌத்த அமைப்புகளை அணிதிரட்டத் தொடங்கியிருக்கிறது.
வட்ட்றக்க விஜித தேரோவைத் தேடி அமைச்சு காரியலாயத்துக்குள் பொலிசாரையும் மீறி சண்டித்தனமாக புகுந்து தடுத்தல் நடத்திவிட்டு போலீசாரோடு வம்புக்கு போனார்கள்.
அதன் பின்னர் அவர்கள் நடத்திய அடாவடித்தன ஊர்வலங்கள் கூட்டங்கள் மிரட்டல்கள் போன்றவற்றின் போதும் அருகில் பொலிசார் இருந்தார்கள்.
மட்டக்களப்பு மங்களாராமய விகாராதிபதி சுமண தேரர் பலாத்கார சிங்கள குடியேற்றங்களை நடத்தி வருவதும் அதை சட்ட ரீதியில் அணுகும் சிவில் அதிகாரிகள் பொலிசார் போன்றோரை தாக்க முற்படுவதும் தூசன வார்த்தைகளை பிரயோகித்து சண்டித்தனம் செய்வதும் கொலை அச்சுறுத்தல் விடுப்பதும் நிகழ்கிறது.
சிவில் உத்தியோகத்தர்களின் கடமையை செய்வதற்கு பாதுகாப்பு வழங்குவதற்குப் பதிலாக சிவில் அதிகாரிகளின் கடமைக்கு குந்தகம் விளைவிக்கும் பிக்குமாருக்கு பாதுகாப்பு கொடுகிறார்கள்.
அசோக சக்கரவர்த்தி பௌத்த சிலைகளை உருவாக்கினார் என்றும் பௌத்தத்தைப் பரப்ப வந்த அவரின் இரட்டைப் பிள்ளைகளான மகிந்த சங்கமித்த இருவரும் பௌத்த துறவிகள் ஆகியோரில் முதலில் இலங்கை வந்தவர் மகிந்த.
ஆனால் பௌத்தர்களின் புனித வரலாற்று நூலான மகாவம்ச கதைகளின் படி துட்டகைமுனு உள்ளிட்ட பல அரசர்கள் புத்தர் சிலைகளை எப்படியெல்லாம் உருவாக்கினார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.
புத்தர் பரிநிர்வாணம் அடைந்த அரச மரத்தின் கிளையை அசோக சக்கரவர்த்திக்கு ஊடாக சங்கமித்த இலங்கைக்கு கொண்டுவந்து அனுராதபுரத்தில் நட்ட வெள்ளரசு மரம் இன்றும் வழிபடப்பட்டு வருகிறது.
இந்தியாவில் அந்த மரம் யுத்தத்தால் அழிக்கப்பட்ட நிலையில் மீண்டும் இலங்கையில் இருந்து கொண்டு செல்லப்பட்ட கிளையே புத்தகயாவில் வணங்கப்படுகிறது.
பௌத்த நாடுகள் புத்தர் சிலைகளை இன்னொரு நாட்டுக்கு பரிசுப் பொருளாக கொடுக்கும் வழக்கம் பல நூற்றாண்டுகளாக நடந்துவரும் நிகழ்வு.
சீனா ஜப்பான் தாய்லாந்து பர்மா கொரியா வியட்நாம் போன்ற நாடுகளில் இருந்து இலங்கைக்கு மாத்திரம் இவ்வாறு வருடமொன்றுக்கு ஆயிரக்கணக்கான சிலைகள் பரிசாக வந்து சேர்கின்றன.
இதனால் எழுகின்ற சர்ச்சைகளின் காரணமாக இரகசியமாக சிலைகள் உடைக்கப்படும் சம்பவங்கள் பல சமீபகாலமாக செய்திகளாக பதிவாகி வருகின்றன.
சமீபத்தில் கூட கொழும்பு கோட்டை பகுதியில் உடைக்கப்பட்ட புத்தர் சிலையை ஒரு சர்ச்சைக்குள்ளாக்கி மீண்டும் பெரும் எடுப்போடு அந்த சிலைகள் புனரைக்கப்பட்டது.
அப்படியிருக்க உலகில் எந்த நாட்டிலும் இல்லாத அளவுக்கு அதிக புத்தர் சிலைகளைக் கொண்ட நாடாக இலங்கை ஆகியிருப்பது வெறும் புத்த பக்திக்காகத் தானா.
கலாச்சார ஆக்கிரமிப்புக்கான ஆயுதங்களாக ஆகியிருக்கும் புத்தர் சிலைகளை பௌத்தர்கள் அல்லாதோர் தமக்கெதிரான பண்பாட்டு ஆயுதங்களாகவே கருதுகின்றனர்.
முதலில் அரச மரம் பின்னர் அதில் புத்தர் சிலை அரச மரம் கட்டாயமில்லை அதனைத் தொடர்ந்து விகாரை பின்னர் அதனைப் பராமரிக்க பிக்குகளும் அதற்கான உட்கட்டமைப்புகளும் சேர்ந்து விரிவாகிவிடும்.
வழிபடுவதற்கோ பராமரிப்பதற்கோ கூட எவரும் இல்லாத இடங்களில் கூட இவை உருவாக்கப்படுவதன் அரசியலை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது?
வரலாற்று ரீதியாகவும் அரசியலமைப்பு ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் பௌத்தர்களின் உரிமை இது என்கிற தர்க்கத்தை முன்வைத்து வருன்றனர்.
யுத்தத்தில் அழிக்கப்பட்ட இந்து முஸ்லிம் கத்தோலிக்க மத ஸ்தளங்கள் மீள புனரமைத்துக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக அங்கு அம்மக்களுக்கு அவசியமற்ற புத்தர் சிலைகளை திணிப்பதன் சூட்சுமம் என்ன?
குறிப்பாக யுத்தம் முடிவுக்கு வந்ததன் பின்னர் மதவுணர்வையும் பண்பாட்டுப் பதட்டநிலையையும் தூண்டும் முக்கிய ஒரு சிக்கலாக சிலை வைப்புகள் வடிவமெடுத்துள்ளன.
பொதுவாகவே இந்த ஆக்கிரமிப்பு மதச் சின்னங்களின் மீது கை வைப்பது என்பது பெரும் சிக்கலைத் தோற்றுவிக்கும் ஒன்றாக இலங்கையில் ஆகியிருக்கிறது.
அப்படியிருக்கையில் பௌத்த சிலைகளை எதிர்த்து நிற்பது என்பது சிங்கள பெரும்பான்மை மக்களையும் படையினரையும் அரசாங்க அதிகாரிகளையும் அரசையும் எதிர்த்து நிற்பதைப் போலாகிவிடும் என்கிற பயத்தால் கையறு நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள் மக்கள்.
இலங்கையில் அரச காரியாலயங்கள் பிரதேச செயலகங்கள் அமைச்சுக்கள் திணைக்களங்கள் விமான நிலையம் துறைமுகம் ஆஸ்பத்திரிகள் வீதிகள் சந்திகள் மலையுச்சிகள் என அனைத்து இடங்களிலும் புத்தரின் ஆக்கிரமிப்பு விரிவாகியிருக்கிறது.
ஒரு பல்லின சமூகங்கள் வாழும் நாட்டில் இது பரஸ்பர இனப் பண்பாட்டு வெறுப்புணர்ச்சியை தோற்றுவித்திருக்கிறது என்றால் மிகையில்லை.
மதமாற்றத்துக்கு எதிரான சட்டத்தை வலியுறுத்தி அரசியல் நிர்ப்பந்தங்களை தொடர்ச்சியாக செய்துவரும் பௌத்தத தரப்பு பௌத்தர்களல்லாதோரின் பிரதேசங்களில் பௌத்தத்தை திணிப்பதன் தார்மீகம் தான் என்ன?
சில பதட்டத்துக்கு உரிய இடங்களில் ஏனைய சமூகங்களின் உரிமைகளை பறிக்க வேண்டுமென்றால் முதலில் அங்கே ஒரு புத்தர் சிலையை கொண்டு சென்று வைப்பது சாதாரண சண்டியர்கள் தொடக்கம் பாதுகாப்புப் படையினர் வரை புரியும் கைங்கரியமாக ஆகியிருக்கிறது.