sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பொருளதிகாரம் ஒன்பது பிரிவை உடையது அவற்றில் அகப்பொருள் புறப்பொருள் செய்யுள் அணி மரபு என்பவற்றைப்பற்றிய இலக்கணங்களைக் காணலாம்.
அகப்பொருள் இலக்கணம் புறப்பொருள் இலக்கணம் யாப்பிலக்கணம் அணி இலக்கணம் பிரபந்த இலக்கணம் பொருத்த இலக்கணம் என்று பல பிரிவுகளாகப் பொருளிலக்கணம் பிரிந்து தனி நூல்களில் சொல்லப் பெற்றது.
அகப்பொருள் இலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியத்துக்குப் பின் விரித்துச் சொல்லும் நூல்கள் வருமாறு இறையனார் அகப்பொருள் நம்பி அகப்பொருள் தமிழ்நெறி விளக்கம் களவியற் காரிகை வீரசோழியம் பொருட்படலம் இலக்கண விளக்கம்பொருளியல் தொன்னூல்பொருள் அதிகாரம் முதலியன.
பதினெண்கீழ்க்கணக்கில் கார் நாற்பது திணைமாலை நூற்றைம்பது திணைமொழி ஐம்பது ஐந்திணைஎழுபது ஐந்திணை ஐம்பது கைந்நிலை என்ற நூல்களும் நாலடியார் திருக்குறள் என்பவற்றில் உள்ள காமத்துப் பால்களும் அகத்துறைகள் அமைந்தவையே.
பிற்காலத்தில் எழுந்த பல கோவை நூல்களும் கிளவிக்கொத்து கிளவி மணிமாலை என்பன போன்ற நூல்களும் அகப்பொருள் இலக்கணத்துக்கு இலக்கியமாக உள்ளவை.
இந்த மூன்றையும் பற்றிச் சொன்னாலும் புறப்பொருள் இலக்கணத்தில் பெரும்பாலும் பொருளின் பிரிவாகிய அரசியலைச் சார்ந்த போரோடு தொடர்புடைய செய்திகளையே காணலாம்.
ஒத்த அன்பன் ஒருவனும் ஒருத்தியும் கூடுகின்ற காலத்தில் பிறந்த பேரின்பம் அக்கூட்டத்தின் பின்னர் அவ்விருவரும் ஒருவருக்கொருவர் தத்தமக்குப் புலனாக இவ்வாறு இருந்தது எனக் கூறப்படாததாய் யாண்டும் உள்ளத்து உணர்வே நுகர்ந்து இன்பம் உறுவதோர் பொருளாதலின் அதனை அகம் என்றார் என்று நச்சினார்க்கினியர் இந்தப் பெயருக்குரிய காரணத்தைக் கூறுகிறார்.
ஆதலின் அவற்றைப் புறம் என்று சொன்னார்கள் ஒத்த அன்புடையார் தாமேயன்றி எல்லாரும் துய்த்து உணரப்படுதலானும் இவை இவ்வாறு இருந்தவெனப் பிறர்க்குக் கூறப்படுதலானும் அது புறமெனவே படும் என்று நச்சினார்க்கினியர் எழுதுகிறார்.
ஆணோபெண்ணோ யாரேனும் ஒருவர் மாத்திரம் காதல் கொள்வதைச் சொல்வது கைக்கிளை அதை ஒருதலைக் காமம் என்றும் ஒருமருங்கு பற்றிய கேண்மை என்றும் சொல்வார்கள்.
இன்ன இடத்தில் இன்ன பருவத்தில் இன்ன போதில் இன்ன நிகழ்ச்சி நிகழ்ந்தது என்று அகப்பொருள் நிகழ்ச்சிகளை வருணிக்கும்போது நிலம் முதலியன வரும்.
முன் பனிக்காலம் சிறுபொழுது நடுயாமம் கருப்பொருள் வகைகளாவனதெய்வம் முருகன் உணவு மலை நெல் தினை மூங்கிலரிசி முதலியன விலங்கு புலி யானை கரடி பன்றி முதலியன மரம் அகில் சந்தனம் தேக்கு வேங்கை முதலியனபறவை கிளி மயில் முதலியன பறை தொண்டகப்பறை முருகியம் தொழில் தேன் அழித்தல் கிழங்கு அகழ்தல்தினைவினைத்தல்கிளிகடிதல் முதலியன யாழ்.
வேனிற் காலத்தில் குறிஞ்சி நிலத்தின் சில பகுதிகளும் முல்லை நிலத்தின் சில பகுதிகளும் தம் வளப்பம் இழந்து தண்மையின்றி வெப்பம் மிக்குப் பாலை நிலமாகிவிடும்.
பெரும்பொழுது இளவேனில் முதுவேனில் பின்பனி சிறு பொழுது நண்பகல் கருப் பொருள்தெய்வம் காளி இது பற்றி வேறுபட்ட கொள்கைகள் சில உண்டு உணவு வழிப்பறி கொள்ளை இவற்றால் பெற்ற பொருள்கள் விலங்கு வலிமை யிழந்த யானை புலி செந்நாய் முதலியன மரம் இருப்பை ஒமை உழிஞைஞெமை முதலியன பறவை கழுகு பருந்து புறா முதலியன பறை கொள்ளையடிப்போரும் மாடு பிடிப்போரும் அடிக்கும் பறை தொழில் வழிப்பறிகொள்ளையிடுதல் யாழ் பாலை யாழ் பூ மரா குரா பாதிரி நீர் வற்றின கிணறும் சுனையும் ஊர் பறந்தலை.
முல்லைக்கு நிலம் காடும் காட்டைச் சார்ந்த இடமும் பெரும் பொழுது கார்காலம் சிறுபொழுது மாலை கருப்பொருள் தெய்வம் திருமால் உணவு வரகு சாமை பிற புன்செய்த் தானியம் விலங்கு மான் முயல் முதலியன மரம் கொன்றை குருந்து காயா முதலியன பறவை காட்டுக்கோழிசிவல் முதலியன பறை ஏறுகோட்பறை தொழில் மாடு மேய்த்தல் வரகு முதலியன விதைத்தல் முதலியன யாழ்.
மருதத்துக்கு நிலம் வயலும் வயலைச் சார்ந்த இடமும் பெரும் பொழுது கார் இளவேனில் முதுவேனில் சிறு பொழுது வைகறை விடியற்காலம் கருப்பொருள்தெய்வம் இந்திரன் உணவு செந்நெல்வெண்ணெல் விலங்கு எருமை நீர்நாய் மரம் மருதம் வஞ்சி காஞ்சி முதலியன பறவை தாரா நீர்க்கோழி முதலியன பறை மண முழவு கிணை தொழில் நெல் வேளாண்மை யாழ் மருதயாழ் பூ தாமரை கழுநீர் நீர் ஆற்றுநீர் பொய்கை நீர் முதலியன ஊர் ஊர் என வழங்குபவை.
நெய்தலுக்கு நிலம் கடலும் கடலைச்சார்ந்த இடமும் பெரும் பொழுது கார் இளவேனில் முதுவேனில் சிறுபொழுது எற்பாடு கருப்பொருள்தெய்வம் வருணன் உணவு மீனையும் உப்பையும் விற்றுப்பெற்ற தானியங்கள் விலங்கு எருது மரம் புன்னை ஞாழல் முதலியன பறவை அன்னம் அன்றில் முதலியன பறை மீனைப் பிடிக்கும்போது அடிக்கும் பறை தொழில் மீன் பிடித்தல் உப்பு விளைத்தல் அவற்றை விற்றல் முதலியன யாழ்.
நெய்தல் யாழ் பூ தாழம் பூ நெய்தல் முதலியன நீர் மணற் கிணறு உப்புக் கிணறு ஊர் பட்டினம் பாக்கம் உரிப்பொருள் குறிஞ்சிக்குப் புணர்தலும் அவற்றோடு சார்ந்தனவும் பாலைக்குப் பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும் முல்லைக்கு இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமும் தலைவன் பிரிந்து மீண்டு வரும் வரை அவன் வருவான் என்ற நம்பிக்கையோடு தலைவி வீட்டில் இருத்தல் மருதம் ஊடலும் ஊடல் நிமித்தமும் நெய்தல் இரங்குதலும் அதன் நிமித்தமும்.
உரிப்பொருளாகிய நிகழ்ச்சி இன்ன நிலத்தில் இன்ன போதில் இன்ன பொருள்கள் சூழ்நிலையாக அமைய நிகழ்வது என்று கவிஞர்கள் பாடும்போது இந்த மூவகைப் பொருள்களையும் காணலாம்.
ஆனாலும் குறிஞ்சி நிலத்தில் குறிஞ்சிக் கருப்பொருள்களின் சூழலிடையே குறிஞ்சி உரிப்பொருளாகிய புணர்ச்சி நிகழ்வதாகச் சொன்னால் சுவை மிகுதியாகும்.
பாட்டுக்கு ஏற்றபடி சுருதி அமைத்துக் கொள்வது போலவும் ஒவியத்துக்கு ஏற்ற நிலைக்களம் வரைவது போலவும் சிலைக்கு ஏற்ற பீடம் பொருத்துவது போலவும் காதல் நிகழ்ச்சிகளுக்கு ஏற்ற முதற்பொருளையும் கருப்பொருளையும் வகுத்துக்கொள்வதால் இலக்கியச் சுவை மிகுகின்றது.
ஆனால் எங்கும் வெப்பம் சூழ்ந்து மரங்களெல்லாம் கரிந்து ஓய்ந்த களிறும் வாடிய புலியும் தடுமாறும் பாலைநிலத்தில் பிரிவு நிகழ்வதாகச் சொன்னால் அவலச்சுவை பின்னும் சிறப்பாக இருக்கும் சுருதியும் பக்க வாத்தியங்களும் சேர்ந்த பாட்டைப்போல இருக்கும்.
ஆயினும் மருதத்தில் புணர்ச்சி நிகழ்வதாகச் சொல்வதும் பிற நிலங்களில் வேறு வேறு நிகழ்ச்சிகள் நிகழ்வதாகச் சொல்வதும் புலவர்களின் செய்யுட்களில் உண்டு.
தனித் தனிப்பாடல்களின் தொகுப்பாக இல்லாமல் ஐந்து திணைகளுக்கும் உரிய பாடல்களைத் தனியே ஐந்து புலவர்கள் பாடிய நூல்கள் இரண்டு எட்டுத் தொகையில் உள்ளன.
ஐந்திணை ஐம்பது திணைமாலை நூற்றைம்பது திணைமொழி ஐம்பது ஐந்திணை எழுபது கைந்நிலை என்ற ஐந்து நூல்களும் அவ்வாறு அமைந்தவை.
முதலில் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் பாடிய கடவுள் வாழ்த்தும் அப்பால் ஐம்பெரும் புலவர்கள் ஒவ்வொரு திணைக்கும் நூறு நூறு பாடல்களாகப் பாடிய ஐந்நூறு பாடல்களும் உடையது.
இந்த ஐந்து பிரிவுகளில் மருதத்தைப் பாடியவர் ஓரம்போகியார் நெய்தலைப் பாடியவர் அம்மூவனார் குறிஞ்சியைப் பாடியவர் கபிலர் பாலையைப் பாடியவர் ஓதலாங்தையார் முல்லையைப் பாடியவர் பேயனார்.
அங்கேவளர்ந்து மலர்ந்திருக்கும் வேங்கையின் மலர்கள் உதிர்ந்து அந்தக் குழியை நிரப்புகின்றன அந்த மலரைப் பார்த்தால் பொன்னைப் போல இருக்கிறது.
தலைவன் பிறர் அறியாதவாறு தலைவியைச் சந்தித்து அளவளாவுவதும் பின்பு அவளைக் கல்யாணம் செய்து கொள்வது தான் நல்லது என்று உணர்ந்து அதற்காகப் பொருள் தேடச் செல்வதும் சென்ற இடத்தில் தலைவியின் நினைவாகவே இருப்பதும் உறங்காமல் பொழுதுபோக்குவதும் பிறகு மீண்டும் வந்து பரிசம் அனுப்புவதும் தலைவியின் பெற்றோர் கேட்டதைக் கொடுப்பதும் தலைவிக்குத் தழைவிலையாக நாட்டையே நல்குவதும் நமக்குத் தெரியவருகின்றன.
பிரியும்போது தலைவி பட்ட வருத்தத்தை உணர்ந்தவனாதலால் போன இடத்தில் நெடுங் காலம் தங்காமல் இன்றியமையாத அளவுக்குப் பொருளைச் சேமித்துக்கொண்டு மீண்டும் வருகிறான்.
ஒரு தலைவி தன் காதலன் எப்படியும் தன்னை மணந்து கொள்வான் என்ற தைரியத்தால் மணம் செய்து கொண்ட பின்னர் எப்படி இருப்பாளோ அப்படி இருக்கிறாள்.
செவிலித்தாய் கண்டு மகிழும்படி காதலனும் புதல்வனும் சேர்ந்து இருக்க பாணர் முல்லைப் பண்ணைப் பாட அங்கே அவளும் ஒன்றி இருக்கிறாள்.
தலைவன் தலைவியை மணந்து கொண்டால் நல்லது என்ற நினைவினால் அவன் தலைவியைச் சந்திப்பதற்காக மறைவில் வந்து நிற்கும்போது தலைவியிடம்தலைவர் பொருட்டு வருந்துவானேன் என்று கேட்பவளைப் போலப் பேசுகிறாள்.
தலைவன் இவளைக் கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ளும் முயற்சியிலே ஈடுபடவேண்டும் இவள் தந்தையும் அவனுக்கு இவளைக் கொடுக்கவேண்டும் என்று தெய்வத்தினிடம் வேண்டிக்கொள்கிறாள்.
தன்னுடைய தாயும் தலைவியை வளர்த்தவளும் ஆகிய செவிலியிடம் குறிப்பாகத் தலைவி தலைவனிடம் காதல் கொண்டுள்ளாள் என்பதைத் தெரிவிக்கிறாள்.
தெரிவித்த பிறகு தலைவனுடைய கல்யாணத்துக்கு விட்டார் சம்மதித்த பிற்பாடு தலைவி முன்பட்ட வருத்தத்தைச் சொல்லி உன்ளால் அந்த நிலைமாறி நன்மை விளைந்தது என்று செவிலியைப் பாராட்டுகிறாள்.
செவிலித்தாய் தலைவியும் தலைவனும் புதல்வனைப் பெற்று இனிதாக இல்லறம் நடத்தி இன்ப வாழ்வு வாழ்வதை அவர்கள் வாழும் வீட்டுக்குச் சென்று கண்டு மீண்டும் வந்து தலைவியின் தாய்க்குச் சொல்கிறாள்.
இன்னும் புலவர்கள் ஒரு செய்தியைச் சொல்லும் முறையும் இயற்கையை வருணிக்கும் திறமும் உள்ளுறையுவமத்தால் குறிப்பாகச் செய்திகளைப் புலப்படுத்தும் வகையும் உள்ளே உள்ள விளக்கங்களிலிருந்து தெளிவாகும்.
சுருங்கிய உருவத்தில் பாடல் அமைந்திருந்தாலும் அப்பாடலாகிய கூற்றுக்குரிய நிலைக்களமும் பாட்டினூடே பல பல கருத்துக்களும் குறிப்புகளும் பாட்டின் பயனாகிய செய்தியும் விரித்து உணரும்படி அமைந்திருக்கின்றன.
ஒரு புலவர் அதைத் தொகுத்தார் ஐங்குறு நூற்றைத் தொகுக்கும்படி செய்தவர் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை என்னும் சேர அரசர்.
சங்க நூல்களின் சுவையை நன்கு அறிந்து மகிழ்ந்து ஆராய்ச்சியும் விளக்கமும் சரித்திரமும் கதையும் எழுதும் துறையில் பல அன்பர்கள் இக்காலத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள் அத்தனைக்கும் வித்திட்ட பெருந்தகை ஸ்ரீமத் ஐயரவர்கள் என்பதை.
நினைக்கும்போதும் அவர்கள் தாளிணைக்கீழ் இருந்து தமிழ் கற்கும் பேறு எளியேனுக்குக் கிடைத்தது என்பதை நினைக்கும்போதும் பெருமிதம் உண்டாகிறது.
இதற்குமுன் வெளியான மனைவிளக்கைக் கண்டும் குறிஞ்சித்தேனை ச் சுவைத்தும் இன்புற்றுப் பாராட்டிய அன்பர்கள் இந்தத் தாமரைப் பொய்கையிலும் மூழ்கி உளம் குளிர்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.
கண்ணாலே காணும் உலகம் எவ்வளவு விரிவாக இருக்கிறது ஆருயிர்கள் யாவும் உடம்பைத் தாங்கி வாழ்வதற்கு இடமாக இருப்பது இந்த உலகம்.
இக்காலத்தில் மேன்மேலும் வளர்ந்து வரும் விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியிலே ஈடுபட்ட பேரறிஞர்கள் அகிலப்பிரபஞ்ச மென்பது எண்ணிக்கையில் அடங்காத அண்டங்களை உடையது என்று சொல்கிறார்கள்.
இந்த விவரத்தை நாம் கேட்கப் புகுந்தால் நம்முடைய பூமி அளவுக்கு அடங்காத அண்டங்களின் கூட்டத்தில் ஒரு சிறிய கடுகு என்றே நினைக்கத் தோன்றும்.
பூமியே அவ்வளவு சிறியதாகத் தோன்றமானால் தனி மனிதராகிய நாம் எவ்வளவு அணுப் பிரமாணமாக ஆகி விடுவோம் நம்முடைய முன்னோர்கள் பிரபஞ்சம் மிக மிக விரிந்தது என்பதை நன்கு உணர்ந்திருந்தார்கள்.
தோற்றமும் ஒடுக்கமும் உடைய உலகங்களைப் படைப்பவன் அவற்றின் தோற்றத்துக்கு முன்பும் ஒடுக்கத்திற்குப் பின்பும் இருப்பவனாக இருந்தால்தான் அவற்றைப் படைக்க இயலும்.
உலகம் தோன்றின என்று சொன்னாலும் இறைவனிடமிருந்து தோன்றின என்று சொன்னமையால் உலகங்கள் தாமே தோன்றுவன அல்ல ஒருவன் தோன்றச் செய்தமையால் தோன்றின என்றுதானே கொள்ள வேண்டும்?
கூறினாரேனும் உலகிற்கு முதல் ஆதிபகவன் என்பது கருத்தாகக் கொள்க இறைவனுடைய திருவடி நிழலின்கீழ் இவை தோன்றின என்று சொல்ல வருகிறார்.
மற்றொன்று இறைவன் ஒரு காரியத்தை நினைத்துச் செய்தான் என்று சொன்னால் அவனுக்கு அந்தக் காரியத்தைச் செய்வதில் ஒரு தனி முயற்சி இருப்பது போலத் தோன்றும்.
இப்படி மூன்று வகையாகப் பிரித்துச் சொல்வதைத் தழுவி இன்பமே நுகரும் உயிர்கள் துன்பமே நுகரும் உயிர்கள் இன்பமும் துன்பமும் கலந்து நுகரும் உயிர்கள் என்று மூன்றாகக் கொள்ளலாம்.
உயிரினின்றும் நான் வேறு அல்ல ஆனாலும் நான் என்பது வேறு உயிர் என்பது வேறு என்று நினைக்கும்படியாக என் உயிர் என்று சொல்வது பேச்சளவில் வந்து அமைந்துவிட்டது.
என்று சங்கராசாரியார் சொல்லியிருக்கிறார் பராசக்தி இறைவனிடத்தில் தோற்றாமல் ஒடுங்கியிருந்தால் இறைவன் எந்தச் செயலையும் செய்தல் இயலாதாம்.
இந்த இரண்டும் சேர்ந்த ஒருவன் அவன் இரண்டு பாதி சேர்ந்த ஒருவன் நீலமேனி வாலிழையைப் பாகத்தில் உடைய ஒருவன் இப்படி அமைந்தவர் வேறு யாரும் இல்லாத ஒருவன் அவனுடைய தாள் நிழற் கீழே உலகங்கள் தோன்றின.
நீல நிறமுடைய மேனியையும் பிறர் கையால் செய்யாத தூய்மையை யுடைய அணிகளையும் உடைய உமா தேவியை ஒரு பாகத்திலே உடைய ஒப்பற்ற இறைவனுடைய இரண்டு திருவடி நிழலின் கீழ் மூன்று வகை உலகங்களும் முறையாகத் தோற்றின.
ஒவ்வொரு நாளும் அவ்விரு காதலர்களும் ஒன்றுபடும்படி செய்வதில் எவ்வளவு இடையூறுகள் உள்ளன என்பதை அவள் அநுபவத்தில் உணர்வாள்.
என்ன ஆச்சரியம் தோழி நினைக்கிறாள் தலைவர் இவளை வந்து சந்தித்துச் செல்கிறாரே ஒழிய இவளை மணப்பதற்குரிய முயற்சிகளைச் செய்வதாகத் தெரியவில்லை.
அவர்களை இவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டு விட்டால் பெரிய இன்னலாக வந்து முடிந்து விடுமே காரியம் மிஞ்சிவிட்ட பிறகு தலைவர் மணம் பேச முயன்றால் அது எளிதிலே கை கூடுமா?
என்ன இருந்தாலும் நீங்கள் இல்வாழ்க்கையில் ஈடுபட்ட கணவன் மனைவியராக மாட்டீர்களே தலைவி தனி வீட்டில் மக்களுடனும் உறவினருடனும் ஆணும் வாழ்ந்தால்தான் கணவன் மனைவியரா?
தெய்வத் திருவருளிலே உள்ளத்தைக் கரைத்துவிட்ட மெய்ஞ்ஞானியர்கள் நன்றானாலும் அன்றானாலும் இறைவன் திருவருளென்று சிந்தைச் சலனமற்றுச் சும்மா இருப்பார்கள் என்று சொல்வார்கள்.
இப்படித் தாமரைப் பொய்கையை உவமையாக வைத்துத் தலைவன் இல்லத்தையும் தலைவியையும் எண்ணிய தோழி தலைவனுடைய ஊர்ப் பொய்கையைக் கற்பனை செய்து பார்த்தாள்.
என்ன இது இவள் மனசும் வாக்கும் ஒன்றாகவே இருக்கின்றனவே தலைவர் தன்னை மணந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற கவலை சிறிதளவும் இருப்பதாகத் தோன்றவில்லையே அது மாத்திரமா தன்னலத்தை அடியோடு இழந்த நிலையை அல்லவா இவள் பெற்றிருக்கிறாள்?
குடிமக்கள் யாவரும் வாழ வேண்டும் மாதவர் வாழவேண்டும் மடவார் கற்புச் சிறக்க வேண்டும் என்று பல வகையில் வாழ்த்துவதற்குச் சமானமானது இந்த வாழ்த்து.
அவர் மணம் பேச விடுவதை ஏற்றுக்கொண்டு எம் தந்தையாரும் இவளை அவருக்கு மணம் செய்து கொடுப்பாராக என்று தெய்வத்தினிடம் நம் வேண்டுகோளைச் சமர்ப்பிப்போம் என்று அவள் மேலும் எண்ணினாள்.
தலைவி வாழி ஆதன் வாழி அவினி ஆதன் அவினியாகிய அவ்வேந்தன் பகை தணிக அவன் வாழும் யாண்டுகள் பலவாகப் பெருகுக என்று வேண்டிக் கொண்டாள்.
ஆதன் வாழ்க அவினி வாழ்க அவ்வரசன் பகைவர்கள் தாழ்ந்து போவார்களாக அவனுக்கு ஆண்டுகள் பல வளர்க என்று தாய்த் தன்மையை உடைய இவள் வேண்டிக்கொண்டாள்.
நானும் என்னைச் சார்ந்த சிலரும் விரிந்த பொய்கையிலே அரும்பிய தாமரையையுடைய தண்ணிய நீர்த்துறையையுடைய ஊர்க்குத் தலைவனுகிய இவள் காதலன் இவளை மணந்து கொள்வானாக எம் தந்தையும் இவளை அவனுக்கு மணம் செய்து கொடுப்பானாக என்று வேண்டிக் கொண்டோம்.
துறை களவினிற் பல நாள் ஒழுகி வந்து வரைந்து கொண்ட தலைமகன் தோழியொடு சொல்லாடி யான் வரையாது ஒழுகுகின்ற நாள் நீயிர் இங்கு இழைத்திருந்த திறம் யாது?
நின்னை எதிர்ப்பட்ட அன்றே நீ வரைந்தாய் எனக் கொண்டு இல்லறத்திற்கு வேண்டுவன விரும்பி ஒழுகியதல்லது தலைவி பிறிதொன்றும் நினைத்திலள் யாங்கள் அகன்ற பொய்கைக்கு அணியாகத் தாமரையை யுடைய ஊரனாதலால் அத்தண்டுறையூரன் மனைக்கு அணியாம் வண்ணம் இவளை வரைவானாக எந்தையும் கொடுப்பானாக என விரும்பினோம் என்றவாறு.
தெரியாத இடத்தில் பெண்ணைக் கொடுத்துவிட்டு போன இடத்தில் வாழ்க்கை பொருத்தமாக இல்லாமல் அவள் கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டு நின்றால் என்ன செய்வது?
பெண்களின் கல்யாணத்தையோ பல தடவை யோசித்துத் தெரிந்து பெண்ணுக்கு எவ்வகையிலும் ஏற்ற இடம் என்று உறுதியாகச் தெளிந்து கொண்ட பிறகே செய்ய வேண்டும்.
கண்மணியைப் போலப் பாதுகாத்து வரும் பெண்ணை நல்ல இடத்தில் கொடுத்தோம் என்ற நம்பிக்கை இருந்தால்தான் பெற்றோர்களுக்கும் மனஅமைதி கிடைக்கும் பெண்ணுக்கும் இன்பம் உண்டாகும்.
அப்படியின்றிப் பெண் பேச வருபவர்களுடைய பேச்சிலே மயங்கியோ வேறு காரணங்களாலோ தகாத இடத்தில் பெண்ணைக் கொடுத்துவிட்டு அவள் துன்புறும்போது மாற்ற முடியாமல் விழிப்பதைவிடப் பேதைமைச் செயல் யாதும் இல்லை.
பெண்ணுக்கு மணாளன் கிடைக்காமல் அவர்கள் திண்டாடவில்லையே இத்தனை எண்ணங்கள் தலைவியின் தமர்களுக்குத் தோன்றின்.அவருக்கு நல்ல செல்வம் இருக்கிறதா?
தலைவன் தலைவியை வரையும் பொருட்டுப் பெரியோர்களை அனுப்பியதையும் அவன் வரைவை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் தந்தையும் பிறரும் மறுத்ததையும் தலைவி உணர்ந்தாள்.
உண்மையைத் தாய் தந்தையருக்கு எடுத்துக் கூறி தலைவன் மணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதற்கு உடம்படச் செய்து தலைவியின் விழைவை நிறைவேற்றி அவள் கற்பைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று உறுதி பூண்டாள்.
இப்படியெல்லாம் யோசித்த தோழி தன் தாயும் தலைவியை வளர்த்தவளும் தலைவியின் தாய்க்குத் தோழியுமாகிய செவிலிக்கு உண்மையைக் கூறி அறத் தோழி நான்கூட அதைக் கவனித்தேன்.
வேப்பு நனையன்ன நெடுங்கண்ணையுடைய நண்டுகளின் தண்ணிய அகத்தையுடைய மண் அளை நிறைய நெல்லின் பூ உதிரும் ஊரையுடையவன் அந்தச் செல்வன்.
அன்னையே வேம்பினது அரும்பைப் போன்ற நீண்ட கண்களையுடைய நண்டினது குளிர்ந்த உள்ளிடத்தையுடைய மண்வளை நிறையும்படி நெல்லின் பெரிய பூ உதிரும் ஊரையுடைய தலைவனுக்காக இவள் தன் பெரிய அழகை இழப்பது என்ன பேதைமை நனைஅரும்பு.
இதன் பழைய உரைகாரர் அலவன் மண் அளை நிறைய நெல்லின் பூ உறைக்கும் ஊரனென்றது தலைவன் மனையிடத்து உளவாகிய வருவாய்ச் சிறப்புக் கூறியதெனக் கொள்க என்று எழுதுவர்.
ஆகவே அவள் இப்போது கன்னிஅல்ல ஊராருக்குக் கன்னி போலத் தோன்றி னாலும் அவள் ஒரு காதலனுக்கு உரியவளாகி அருந்ததியும் தொழும் கற்புத்திறம் படைத்தவளாகி விட்டாள்.
அவளுடைய ஊழின் பெருமையை நினைத்து அதை வாழ்த்தினோம் பிறவிதோறும் ஒன்றுபட்டு வருவது இந்த உறவு என்று பெரியார்கள் சொல்கிறார்களே அப்படி வந்த உறவு புன்னைத் துறைவனுக்கும் இவளுக்கும் அமையப் போகிறது என்று முடிவு கட்டியிருந்தோம்.
நாங்களெல்லாம் புன்னை பொன்னிறம் விரியும் பூக்கெழு துறைவன் இந்த வீட்டு மாப்பிள்ளை என்றும் எங்கள் தலைவன் என்றும் தலைவியின் காதலன் என்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
நாங்கள் நம்பியிருந்த நல்ல ஊழாகிய பால் நாங்கள் வாழ்த்தினோமே அந்த ஊழ் அப்படியும் செய்யுமோ தோழி ஊழின் நற்பயனாக இவள் தன் மனமொத்த காதலனை மணந்து கொள்வாள் தாய் தந்தையர் இந்த மணத்துக்கு உடம்படுவார்கள் இவள் கற்புத் தவறாமல் இன்பவாழ்வு வாழ்வாள் என்பது நாங்கள் நினைத்த எண்ணம்.
தலைவியின் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட காதலன் இன்னானென்றும் அவனுக்கு அவளை மணம் செய்து தராவிட்டால் அவள் கற்புக்கு ஏதம் வருமென்றும் அப்படி வருவதற்கு முன் அவள் உயிருக்கு அழிவு நேருமென்றும் தெளிந்தாள்.
அம்மா நீ வாழ்க நான் சொல்வதை விரும்பிக்கேள் அன்னாய் புன்னையானது பொன்னிறம் உள்ளே விரிந்த மலர்களோடு பொருந்திய துறையை உடையவனை என் தலைவன் என்று சொல்வோம் நானும் தலைவியும்.
அது வாழட்டும் வேண்டுவிரும்புவாயாக நான் சொல்வதைக் கேட்க விரும்புவாயாக என்றபடி புன்னையின் இதழ் வெள்ளையாக இருக்கும் அதனுள்ளே உள்ள கேசரங்கள் பொன்னிறம் உடையன.
என் தலைவன் என்ற அர்த்தத்தில் முதலில் தோன்றிய என்னை என்ற சொல் பின்னால் எங்கள் தலைவன் என்ற பொருளிலும் வழங்கலாயிற்றென்று தோன்றுகிறது.
வீட்டிலுள்ளோர் இப்போது செய்யும் முயற்சி தவறு என்பதைப் புலப்படுத்த வருகிற தோழி ஒருகால் அதுகேட்டுச் செவிலி சினங் கொள்ளக் கூடுமாதலால் வாழி என்று சொன்னாள்.
அதுபோல இங்கே தோழி தாம் விரும்பாத நொதுமலர் வரைவைப் பிறிதொன்று என்று சுட்டினாள்.. இது ஐங்குறுநூற்றில் இரண்டாவது பிரிவாகிய நெய்தலில் பதினோராம் பகுதியாகிய தாய்க்குரைத்த பத்தில் பத்தாவது செய்யுள்.
மலர் இல்லாத மகளிர் அதன் தழையை விரும்பினார்கள் அந்தத் துறையை உடைய தலைவரோ உலகத்தையே உனக்குத் தழை விலையாக வழங்கவேண்டுமென்ற ஆர்வமுடையவர் அவரிடம் உலகம் இல்லாமையால் நாட்டை வழங்கினர்.
கடற்கரையில் உள்ள மணல் மேட்டில் ஞாழல் மரத்தில் தமக்கு வேண்டிய மலர் இல்லாமற் போன பெண்கள் வளப்பமான அதன் தழையைத் தம் ஆடைக்காக விரும்பிக்கொள்ளும் துறையையுடைய தலைவன் உன்னுடைய தண்ணிய தழைக்கு விலையென்று நாட்டை வழங்கினான்.
தலைவியின் தாய் தந்தையராகிய உறவினர் தம் மகளுக்குப் பரிசமாக விரும்பிக் கேட்டவற்றைக் கொடுத்துத் தலைவன் தன் கல்யாண முயற்சியைச் சிறப்புறும்படி செய்ததைத் தெரிந்துகொண்ட தோழி மகிழ்ச்சியைப் பெற்ற மனத்துடன் தலைவியிடம் சொல்லியது என்பது இதன் பொருள்.
இதன் உரையில் பழைய உரையாசிரியர்ஞாழல் மலர் இல்லாத மகளிர் அதன் தழையை விரும்பும் துறைவன் என்றது உலகை வழங்க வேண்டும் உள்ளத்தன் அஃது இன்மையால் நாட்டை வழங்கினான் என்பதாம் என்று எழுதியுள்ளார்.
தழையென்பது மலராலும் தழையாலும் அழகாகப் புனைந்து மகளிர் உடுக்கும் உடை வகை பழந்தமிழ் நாட்டில் சில விசேட காலங்களில் இத்தகைய ஆடையை அலங்காரமாகப் புனைந்துகொள்வது வழக்கமென்று தெரிகிறது.
இன்றும் மலையாளத்தில் மலையில் வாழும் சில சாதியினரும் அமெரிக்காவில் உள்ள சிவப்பு இந்தியரும் பலித் தீவிலுள்ள மகளிரும் ஒரு வகைத் தழையுடையை அணிவது உண்டு.
தலைவன் தலைவியைத் தோழியின் மூலம் சந்திக்கலாம் என்ற எண்ணத்தோடு அவளை அணுகும்போது தலைவியிடம் சேர்ப்பிக்கும்படி ஏதேனும் கையுறையைக் கொண்டு வருவது வழக்கம்.
ஒரு பெண்ணை மணம் பேசும் பொருட்டுக் தக்க பெரியோர்களை விடுக்கும்போது ஏதேனும் பரிசம் போடும் வழக்கம் இக்காலத்தும் பல சாதியினரிடம் இருக்கிறது.
அப்பொழுதெல்லாம் எவ்வளவு இனிமையாகத் தூங்குவான் கண் படுவதற்கு இனிய பாயலாக முன்பு இருந்த படுக்கைகள் எல்லாமே இப்போது அந்தத் தன்மையை இழந்து விட்டன போலத் தோற்றின.
தானும் காதலியும் களவிலே ஒன்று படுவதைச் சிறிது நிறுத்தி வரைந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற காரணத்தை இடையிலே வைத்து அதற்குரிய பொருளுக்காகப் பிரிந்து வந்திருக்கிறான்.
அதனால் நல்லவர் மதிக்கவும் தலைவியின் சுற்றத்தார் கொண்டாடவும் முறையறிந்து பரிசம் வழங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தால் பொருள் தேட வந்திருக்கிறான் தலைவன்.
நினைத்த போது நினைத்த இடத்தில் தோணியை விடலாம் படகை விடலாம் பாய்மரக் கப்பலை ஒட்டலாம் என்றும் வற்றாத நீரையும் பொருளையும் உடைய கடலைத் தமக்குரிய விளை நிலமாகப் பொருந்திய நெய்தல் நிலத்து மக்களின் தலைவன் அந்த மடமகளிள் தந்தை.
இந்தப் பரதவர் முத்தைத் தரும் சங்குகள் எத்தனை ஆழத்திலே இருந்தாலும் அஞ்சாமல் சலியாமல் சென்று மூழ்கி அவற்றைத் திரட்டி எடுத்து வருவார்கள்.
அந்தப் பரதவர் மூழ்கி எடுத்துக் கைக்கொள்ளும் முத்து உயர்ந்த பொருள் பொன்னோடும் மணியோடும் சேர்ந்து அணிகலன்களிலே பொலிவு பெறுவது.
அது ஈடும் எடுப்பும் இல்லாத முத்து அழகே வடிவான முத்து எந்த இடத்தில் இருந்தாலும் அந்த இடத்துக்கு ஒளியைத் தரும் முத்து யாவரும் எளிதிலே பெறுவதற்கரிய முத்து.
அந்த முத்தை இப்போது இந்தக் காதலன் பெற்றுக் கொண்டுவந்து தன் இல்லத்திக்கு அணியாக்கிக் கொள்ள நினைத்திருக்கிறான்...அந்த முத்துக்கு விலையாகப் பொருள் தரவேண்டுமே அதை ஈட்டவே இங்கு வந்திருக்கிறான் அந்த முத்தை அவன் இனி மேல் புதிதாகத் தன்னுடையதாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பது இல்லை.
வளையிலே சங்கிலே படும் உண்டாகும் முத்தைப் பரதவர் பகரும் விற்கும் கடல் கெழுகொண்கனுடைய காதல் மடமகள் இவனுக்கு எத்தனை இன்பம் தந்தாள் இன்று அவளே துன்பத்தையும் தருகிறாள்.
படுக்கையிற் படுத்தோம் சுகமாகத் தூங்கினோம் என்பது இல்லாமல் தன்னை நினைந்து படுக்கை முள்ளாக உறுத்த இரவெல்லாம் விழித்திருக்கும்படியாக அவள் செய்துவிட்டாள்.
சங்கிலே தோன்றும் முத்துக்களைப் பரதவர் விற்பதற்குக் காரணமாகிய கடலைப் பொருந்திய நெய்தல் நிலத் தலைவனுடைய அன்புக்குரிய இளைய மகள் கெடுவதற்கரிய துயரத்தைத் தந்து இதற்கு முன் படுத்து உறங்குவதற்கு இனியதாக இருந்த பாயலைப் பறித்துக் கொண்டாள்.
படல் இன் பாயல்கண் உறங்க இனிய படுக்கை.வெளவியோள்பறித்துக்கொண்டாள்.பாயலை வெளவியோள் என்பது உறக்கம் வராமற் செய்தவள் என்ற கருத்தை உடையது.
பெறுவதற்கு அரிய முத்தைப் பரதவர் விற்கும் கடல் கெழு கொண்கன் என்றது அவர்கள் தாராதார் அல்லர் யாம் அவர்களுக்கு வேண்டுவன கொடுத்துக் கொள்ளமாட்டாது வருந்துகின்றோம் என்பதாம் என்பது பழைய உரை.
காட்டில் உள்ள கானவர்களுக்குத் தினை முதலிய உணவுப் பொருள்கள் இருந்தாலும் உழுது முயற்சி பண்ணாமலே விளையும் உணவுப் பொருள்களும் அங்கே மிகுதியாகக் கிடைக்கின்றன.
அதைச் சுட்டுத் தேனோடு கலந்து தின்றால் எத்தனை சுவையாக இருக்கும் கவலைக் கிழங்கு வேறு இருக்கிறது மலைக் காட்டில் எங்கே பார்த்தாலும் கவலை கொடியோடிக் கிடக்கிறது.
தலைவனோடு தொடர்புடைய பொருளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தால் தன் துயரத்தை ஆற்றிக் கொள் ளலாமென்று நினைத்தாளே அப்போது அவள் நினைத்துப் பார்க்காத ஒரு பெரிய பொருளை அவள் தன் எதிரே இப்போது கண்டாள்.
தலைவனுடைய மலை அதுதான் வானளவும் ஓங்கிப் பெரிதாக எதிரே தோன்றுகிறதே அவ்வளவு பெரிய பொருளை அவள் நினைக்கவில்லை அதைப் பார்த்துப் பார்த்துத் துயர் ஆறலாம் என்ற எண்ணம் இதுகாறும் அவளுக்கு உதிக்கவில்லை.
அதன் தோற்றத்தை அவளுடைய கண்கள் பெற்றிருந்தன தலைவனுடைய மணிநிற மால்லரை மறையுந்தோறும் மலர் போன்ற அவளுடைய நீண்ட கண்களில் நீர்த்துளிகள் நிறையும் பகல் நேரத்தில் செவ்வி நேரும்போதெல்லாம் தலைவி தன் வீட்டிற்கு எதிரே சிறிது தூரத்தில் தோன்றும் மலையைப் பார்த்துக்கொண்டே நிற்பதை மற்றவர் யாரும் கவனிக்கவில்லை ஆனால் அவளுடைய உயிர்த் தோழி அதைக் கவனித்தாள்.
ஆகவே அவளை அணுகி அம்மா இத்தனையும் நின்னால் வந்த நன்மை என்று குறிப்பாகப் படும்படி சொல்கிறாள் அன்னையே வாழ்வாயாக நான் சொல்வதை விரும்பிக் கேள்.
கானவர் கிழங்கை அகழும் நெடுங்குழி மல்கும் படியாக வேங்கையின் பொன்மலி புதுப் பூவானது உதிர்ந்து பரவும் அந்தத் தலைவனுடைய காட்டில் அதோ பெரிய மலை ஒன்று நிற்கிறது பார்.
அன்னையே நீ வாழ்வாயாக நான் சொல்லும் இதனைக் கேட்க விரும்புவாயாக அன்னையே குறவர் கிழங்குகளைப் பறித்த ஆழமான குழிகள் நிறையும்படியாக வேங்கை மரத்தின் பொன்னிறம் மிக்க புதிய மலர் உதிர்ந்து இறைந்து கிடைக்கும் தலைவருடைய நாட்டில் உள்ள நீலமணி போன்ற நிறத்தையுடைய பெரிய மலை மறையும் போதெல்லாம் இவளுடைய பாத்தியிலே வளர்ந்த மலர் போன்ற நீண்ட கண்கள் நீர்த் துளிகள் நிரம்பின.
இப்படி அந்த நிலத்தில் உள்ள பொருள்களைப் பற்றிச் சொல்லும் பகுதிகள் அப்பொருள்களின் தன்மையை வெளிப்படையாக எடுத்துச் சொல்வதோடு தலைவன் தன்மையையும் குறிப்பாகப் புலப்படுத்துகின்றன என்று கொள்வது புலவர் மரபு.
கிழங்கு அகழ் குழி நிறைய வேங்கை மலர் பரக்கும் என்றது கொள்வார்க்குப் பயன்பட்டுத் தமக்கு வந்த குறையைத் தம் புகழ் நிறைக்கும் பெருமை உடையார் என்பதாம்.
தோழி குறிப்பாகவும் வெளிப்படையாகவும் தலைவனிடம் தலைவியின் நிலையைச் சொல்லியிருக்கிறாள் ஆயினும் அவன் அதை உள்ளங் கொண்டவனாகத் தெரியவில்லை.
அன்று வழக்கம்போல் தலைவன் தன் காதலியைச் சந்திக்க வந்திருக்கிறான் வந்து மறைவான ஓரிடத்திலே நின்றுகொண்டு தன் வரவைச் சில ஒலிகளால் புலப்படுத்துகிறான்.
குறுங்கையிரும் புலியாகிய கொலைத் தொழிலிற் சிறந்த ஆண் விலங்கு காட்டிலே செய்கிறதும் இந்த ஆடவர்கள் நாட்டிலே செய்கிறதும் ஒன்றாகவே இருக்கின்றன.
குறுங்கையிரும்புலி நெடும்புதற் கானத்தில் மடப் பிடி ஈன்ற நடுங்கு நடைக் குழவியை இரையாகக் கொள்ளும் பொருட்டுப் பலவின் நெடுநிழலில் ஒளிக்கும் நாடர் பொருட்டு நீ கொய்திடு தளிரைப் போல வாடி மேனி நிறம் வேறுபடுவது ஏன் அம்மா ?
இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட தலைவன் தன் கடமை இன்னதென்பதை உணர்ந்து வரைவுக்கு வேண்டியவற்றை உடனே செய்ய முற்படுவானென்று தோழி நினைக்கிறாள்.
குறுகிய முன்னங்கால்களை உடைய பெரிய புலியினது கொலையில் வல்ல ஆணானது உயர்ந்த புதர்கள் நிறைந்த காட்டில் மென்மையான பிடி ஈன்ற நடுங்கும் நடையையுடைய கன்றை இரையாகக் கொள்ளும்பொருட்டு பலா மரத்தின் பழங்கள் தொங்கும் வளப்பமான நிழலில் ஒளித்திருப்பதற்கு இடமாகிய நாட்டை உடையவன் பொருட்டு கொய்து கீழே போட்ட தளிரைப் போல வாட்டம் அடைந்து நின்னுடைய உடம்பு பொலிவிழந்து வேறுபடுவது ஏன் அம்மா?
கொல் அசை புலியேற்றை பிடியீன்ற குழவியைக் கொள்ள வேண்டிக் காலம் பார்த்து மறைந்திருக்கும் நாடன் என்றது தன் வஞ்சனையால் நின் பெண்மையை வெளவுகின்றான் என்பதாம் என்பது பழையவுரை.
யானை என்றால் எவ்வளவு கம்பீரமாக அசைந்து அசைந்து கடக்கும் தன் துதிக்கையை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி நிலத்திலே புரட்டுமே மண்ணைத் துதிக்கையால் அள்ளி அள்ளி மேலே வீசிக்கொள் ளுமே யானை தன் தலையில் தானே மண்ணை வாரிப் போட்டுக் கொள்வதுபோல என்று பழமொழி வழங்குகிறது அந்தப் பழமொழி இந்த யானைக்குப் பொருத்தமில்லை போலிருக்கிறது.
கரிய கூந்தலும் புன்முறுவல் பூத்த முகமும் அவன் உள்ளத்தைத் தூண்டில் போட்டு இழுக்கும் கண்களும் அவனுடைய நினைவிலே இப்போது நடமிடுகின்றன.
தன்னுடன் சிரித்துச் சிரித்துப் பேசும் அவள் பொறுமையை எண்ணி வியக்கிறான் அவன் எப்போதாவது சினங் கொண்டாலும் அதனால் வருந்தாமல் அவ னுடைய உள்ளத்துக்கு ஏற்ற வகையிலே பழகி நாம் இவளை ஏன் கோபித்துக் கொண்டோம் என்று அவனையே இரங்கும்படிச் செய்யும் அவளுடைய உயர்ந்த பண்பு அவன் உள்ளத்திலே இப்போது தண்மையைப் பெய்தது.
அவள் வீட்டு விஷயங்களைத் திருத்தமாக அமைக்கும் திறனும் வருவாய்க்கு ஏற்பச் செலவு செய்யும் மாட்சியும் அவனுடைய இல்வாழ்விலே அறம் பொருள் இன்பம் என்ற மூன்றையும் பெருக்கி வந்தன.
அவளுடன் கொஞ்சிப் பேசிய பேச்சுக்களையும் உள்ளம் ஒன்றிப் பேசிய உரைகளையும் அளவ ளாவிக் குலாவிய இன்பத்தையும் நினைந்து நினைந்து புளகம் போர்த்தான்.