sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இன்றைய சிறு பத்திரிகைகள் பெருவாரி விற்பனைப் பத்திரிகைகளை இந்தக் காலகட்டத்தின் ஒரு தவிர்க்க முடியாத அம்சமாக ஏற்றிருப்பதையும் அவற்றை ஒரு பொருட்டாகக் கருதாமல் தம் மட்டில் தீவிர இலக்கியப் பணிகளில் ஈடுபடுவதை ஓர் எதிர்வினையாகக் கொள்ளாமல் சுயமாகச் செய்யவேண்டிய பணியாக நினைப்பதையும் காண முடிகிறது.
அறுபதுகளில் தொடங்கிய சிறு பத்திரிகை இயக்கம் ஆரம்பத்தில் ஏளனத்துக்குரியதாகத்தான் பெருவாரிப் பத்திரிகைகள் தயாரித்திருந்த இலட்சக்கணக்கான வாசகர்களுக்குத் தோன்றியிருக்க வேண்டும்.
சமயம் வாய்த்தபோது இச் சிறு பத்திரிகைகள் பற்றியும் அதில் ஈடுபட்டிருப்போர் பற்றியும் பெருவாரிப் பத்திரிகைகள் மிகவும் துச்சமாகக் கருத்து தெரிவித்திருக்கின்றன.
ஆனால் சிறு பத்திரிகைகள் இயக்கம் பெருவாரிப் பத்திரிகைகள் வாசகர்களைக் காட்டிலும் முன்னதாக அப் பத்திரிகைகளின் எழுத்தாளர்களிடமும் பாதிப்பு ஏற்படுத்தியது.
உருவம் பொருத்த வரையில் இன்று தமிழில் வெளியாகும் கதைகளில் பெரும்பான்மை தீவிர எழுத்துச் சாயல் கொண்டுதான் படைக்கப்படுகின்றன பிரசுரிக்கப்படுகின்றன.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் கடைசி இருபது ஆண்டுகளில் அடியெடுத்துவைத்திருக்கையில் இன்றைய தமிழ் பெருவாரிப் பத்திரிகைகளின் சிறுகதைகள் அனைத்திலும் அப் பத்திரிகைகளில் இடமே பெறாத தீவிர எழுத்தாளர்களின் சாயலைத் தவறாமல் காண முடிகிறது.
சிறுகதையையும் ஒரு தொழில் விஞ்ஞான நுட்பத் துறையாகக் கருதினால் இதர டெக்னாலஜித் துறைகளைப் போலச் சிறுகதைத் துறையும் ஒரு காலகட்டத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையில் ஊடுருவிவிடும் தொழில்நுட்ப அம்சமாகிவிட்டது.
புதுக் கதாசிரியர்களை அவர்கள் பொதுத்தன்மை குறித்து விவாதித்து வெளியிடப்பட்ட கருத்துகள் தமிழில் அதிகம் வெளிவரவில்லை பல்கலைக்கழகங்களில் புது இலக்கியம் பாடமாகக் கற்பிக்கத் தொடங்கியும் புது நோக்குடன் வெவ்வேறு கால கட்ட எழுத்துகள் பற்றிச் சுலபமாகவும் தீர்க்கமாகவும் தர்க்க ரீதியாகவும் அபிப்பிராயங்கள் இப்போதுதான் ஒவ்வொன்றாக வெளிவரத் தொடங்கியிருக்கின்றன.
இந்திய சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய எழுத்தாளர்களிடம் இருந்த இலட்சியவாதம் இப்போது மறைந்து போனதோடு மட்டுமல்லாமல் ஒருவித நம்பிக்கையின்மையும் இடம் பெற்றிருப்பதை உணர முடிகிறது என்றார் அவர்.
எல்லாப் பிரச்னைகளையும் உள்ளடக்கியதாக அன்னியர் ஆதிக்கச் சுமை தமிழ்ச் சிறுகதை ஆசிரியர்களின் ஆத்மாவை அன்று அழுத்தியது.
ஒரு பொது எதிரியை மனதில் வைத்து இயங்கியதால் தம் சமுதாயத்தினுள் உள்ள வேறுபாடுகள் வித்தியாசங்கள் முரண்பாடுகள் அன்று அதிகம் பெரிது படுத்தப்படவில்லை.
மத நம்பிக்கையும் கடவுள் நம்பிக்கையும் ஒர் எளிதான கைக்கெட்டும் தொலைவிலுள்ள சர்வ வியாதி நிவாரணியாக விநியோகிக்கப்படுவதில்லை.
பெண்கள் சம்பிரதாயக் கூட்டுகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டுப் பலவித பரிமாணங்கள் கொண்ட நபர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்.
சிறு பத்திரிகைகளுடன் சில நூல் பிரசுரங்களும் கடந்த இருபதாண்டுகளில் தமிழ்ச் சிறுகதையுலகில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்கள் உண்டு பண்ணின.
தமிழ் மொழிக்கு வளமூட்டும் இவ்விரு நிகழ்ச்சிகளில் எது முதன்மையிடம் பெறும் என்று கூறுவது கடினம் என நினைக்கும் அளவுக்கு குருஷேத்திரம் பிரசுரமானது தீவிர இலக்கிய அன்பர்களிடம் சலசலப்பு ஏற்படுத்தியது.
குருக்ஷேத்திரம் அடைந்த இலக்கிய அந்தஸ்து கோணல்கள் பெறாது போயினும் பெருவாரிப் பிரசுர உலகில் இடம் அளிக்கப்படாத தரமுள்ள எழுத்தாளர்கள் கூட்டுறவு முயற்சியில் நூல் வெளிக் கொணருவதற்கு இது நல்லதொரு தொடக்கமாயிற்று அத்துடன் ஆண்பெண் பாலியற் சஞ்சலங்களை இலக்கிய கருப்பொருளாக எழுதும் போக்குக்கு முன்னோடியாகவும் அமைந்தது.
ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகளில் சில சிறுகதையாசிரியர்கள் வெளிப்படையாகவே தமது கட்சி அரசியல் உறவுகளை அறிவித்துக் கொண்டனர்.
இலக்கிய விமரிசனத் துறையிலும் எழுத்தாளர்கள் அவர்களின் கட்சி கண்ணோட்டத்திலும் அவர்கள் எழுத்து தெரிவிப்பதாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட செய்தியின் அடிப்படையிலும் போற்றப்பட்டனர் அல்லது கண்டனம் தெரிவிக்கப்பட்டனர்.
பெருவாரிப் பத்திரிகைகள் இச் சர்ச்சையில் ஈடுபடாத நிலையிலும் சிறு பத்திரிகைகள் அணிவகுத்துக்கொண்டு தீவிரவிவாதங்கள் நடத்திக் கொண்டன.
இவ் விவாதங்கள் நேரடியாகச் சிறந்த எழுத்தாளர்களையோ படைப்புகளையோ சாத்தியமாக்காத போதிலும் தமிழ்ச் சிறுகதைகளின் தளத்தையும் எழுத்தாளர் கவனத்திற்குப் பல புதிய நுட்பங்களையும் சேர்த்துக் கொடுத்தன.
அதே நேரத்தில் வளர்ந்து வரும் தொழில் நுட்பப் பரிச்சயம் தொழில் நுட்ப விவரங்களைக் கதைகளில் பொருத்தி வைப்பதைச் சாத்தியமாக்கிற்று.
பாட்டாளி மக்கள் கிராமவாசிகளின் வாழ்க்கை நுட்பங்கள் இடம் பெறத் தொடங்கியது போலவே இயந்திர நிபுணர்கள் தொழில் நுட்ப வல்லுநர்கள் உயர்மட்டவாசிகள் கதாபாத்திரங்களாகி அவர்கள் மூலம் அதுவரை வாசகர்களுக்கு அறிமுகமாகாத பரிமாணங்கள் எடுத்தளிக்கப்பட்டன.
இந்த இருபதாண்டுகளில் தமிழ்ச் சிறு கதைகள் பிற இந்திய மொழிகளில் நிறையவே மொழிபெயர்ப்புகள் மூலம் படிக்கக் கிடைத்திருக்கின்றன.
இண்டியன் கவுன்சில் ஃபார் கல்சரல் ரிலேஷன்ஸ் வெளியீடான இண்டியன் ஹொரைஜன்ஸ் காலாண்டுப் பத்திரிகையில் பல தமிழ்ச் சிறுகதைகள் ஆங்கிலம் பிரெஞ்சு ஸ்பானிஷ் மற்றும் அராபிய மொழிகளில் பிரசுரமாகியிருக்கின்றன.
இங்கிலாந்து பெங்குவின்ஸ் நிறுவனத்தாரின் நியூரைட்டிங் இன் இந்தியா தொகுப்பு நூலில் மூன்று தமிழ்ச்சிறுகதைகள் இடம் பெற்றிருந்தன.
பல அயல்நாடுகளில் தமிழ்ச் சிறுகதைகள் அந்நாட்டு மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்துவரும் தகவலும் இந்த இருபதாண்டுகளில்தான் அதிகம் தெரிய வந்திருக்கிறது.
இது பரஸ்பரம் மக்கள் பற்றியும் வாழ்க்கை பற்றியும் அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தை மட்டுமின்றி தமிழ்ச்சிறுகதை உலக இலக்கிய அரங்கில் மதிக்கத் தக்கதொரு இடம் பெற்றிருப்பதையும் குறிக்கும்.
சாதாரண மனிதர்களைச் சாதாரண சூழ்நிலையில் பொருத்தி மனித இனத்தின் அடிமனத்துத் தாபமும் சோகமும் பிரதிபலிக்க எழுதுவது இவருடைய சிறப்பு.
சமையல் வேலைக்குச் செல்பவர்களும் கோவில் கைங்கைரியக்காரர்களும் நிறைந்த அக்ரகாரத்துப் பிள்ளையார் கோவில் தெரு கிளியின் கோட்டை என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள்.
அதிகாலையில் வாசலில் சாணம் தெளித்துக் கோலம் போடுவதிலிருந்து படுக்கப் போகும் முன் மாட்டுக்கு வைக்கோல் பிடுங்கி வைப்பது வரை எல்லா வேலைகளையும் அவள் அப்பழுக்கில்லாமல் செய்துவிடுவாள்.
பாலுக்குத் தண்ணீர் சேர்ப்பது அளந்து விற்பது வருகிற காசுகளை ராமலிங்கம் சம்பளம் உட்பட வாங்கிக் கணக்கிட்டுப் பெட்டியில் பூட்டுவது பார்த்துப் பார்த்துச் செலவு செய்வது தபால் சேவிங்க்ஸில் பணம் போடுவது எல்லாம் அவள் பொறுப்புதான்.
ஓய்ந்த நேரங்களில் ஸ்ரீ ராமஜெயம் ஸ்ரீராமஜெயம் என்று ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தில் லட்சத்துச் சொச்சம் தரம் எழுதி அக்ரகாரத்துப் பெண்களை அதிசயத்தில் ஆழ்த்திவிட்டிருக்கிறாள்.
மத்தியான்ன உணவுக்குப் பிறகு வழக்கமாகிவிட்ட சாப்பாட்டு மயக்கத்தில் மீனாட்சி அம்மாள் தாழ்வாரத்து நிலைப்படியில் தலை வைத்து படுத்துக் கிடந்தாள்.
அது குடிப்பதையும் தின்பதையும் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பது ருக்மிணியின் மிகப் பெரிய சந்தோஷம் மாமியாரின் அதிகார எல்லைகளுக்கு வெளியே கிடைக்கிற சந்தோஷம்.
முகத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு தெரிகிற கையகல வட்டக் கண்ணாடியில் முகம் பார்த்து சீப்பு சமயத்துக்குத் தட்டுப்படாமல் போனதால் விரல்களாலேயே முடியை ஒதுக்கிவிட்டுக்கொண்டு நெற்றியில் ஏதோ ஒரு இடத்தில் குங்குமம் வைத்துக் கொண்டு வாசல் பக்கத்துக்கு ஓடோடியும் வந்தாள்.
அனிச்சம்பழம் தின்று எவ்வளவு காலமாகிவிட்டது அதன் ருசியே தனி வேம்பனூரில் அவள் ஐந்தாவது வரை படித்தபோது எத்தனை பழங்கள் தின்றிருப்பாள் கணக்கு உண்டா அதற்கு?
மரம் ஏறத் தெரியாத அவளுடைய சிநேகிதிகள் ருக்கு எனக்குப் போடுடி எனக்குப் போடுடி என்று கத்தியபடி கீழே அண்ணாந்து நிற்க மரத்தின் உச்சாணிக் கிளைகளில் இருந்த படி பழம் தின்று கொட்டைகள் துப்பி மகிழ்ந்ததை நினைத்தபோது அவளுக்குப் புல்லரித்தது.
மீண்டும் சின்னவளாகிப் பள்ளிக்குப் போக முடிந்தால் எத்தனை நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது அவளுக்கு மரங்கள் காற்றில் அசைந்துகொண்டிருந்தன.
தான் அறைக்குள் பிரவேசித்ததும் வேற்று ஆண்களின் அருகாமை அவளுக்குக் கூச்சத்தையும் ஒரு வகை மனக்கிளர்ச்சியையும் உண்டு பண்ணிற்று.
இளம் கறுப்பாய் மயிர் இன்றிக் கொழுகொழுவென இரு கைகள் ஒரு நீள் சதுர மேஜையின் மேல் காகித அடுக்குகள் சிவப்பு மஞ்சள் பேனா பென்சில்களுக்கிடையே இயங்க அவளுக்கு ஒரு வெள்ளைச் சீட்டு நீட்டப்பட்டது.
ஐயோ பால் கறக்க நேரமாயிருக்குமே என்ற நினைவு வர மடியில் பால் முட்டித் தெறிக்க மருகும் பசுவும் கட்டிலிருந்து தாவித் தவிக்கும் அதன் கன்றும் ம்மாம்மா என்று அவள் செவி களில் அலறிப் புடைக்கலாயின.
என்று ஒருத்தி கேட்க எங்க மாமியாருக்கு என்ற வார்த்தைகள் அவள் அறியாது அவள் வாயிலிருந்து வெளிப்படவும் கூடி நின்ற பெண்கள் பெரிதாகச் சிரித்தார்கள்.
இந்தியப் பெண்களின் பிரச்னைகள் அவர்களுடைய சமூக அந்தஸ்து ஆகியவை பற்றிய இவரது கட்டுரைகள் பிரபல ஆங்கில சஞ்சிகைகளில் வெளியாகி யுள்ளன.
ஊரின் ஒதுக்குப்புறத்தில் பிறரின் தொடல்களுக்கு அருகதையற்ற கீழ்ஜாதி ஆத்மாவாய்த் தன்னை உணர்ந்தான் சாம்பு அந்த இடத் தில் அந்தச் சமயத்தில்.
அவளுடைய ஹாஸ்டல் கேட்.உயரமான இரும்புக் கிராதிகளா லான கேட்.அந்த கேட் அருகே நிற்கும்போது அவர்கள் இரு வருமே எவ்வளவு சிறியவர்களாகவும் முக்கியத்துவம் இல்லாதவர் களாகவும் தோற்றமளித்தார்கள்ஹாஸ்டல் கட்டிடத்தின் வெளிப் புறச் சுவரில் பொருத்தியிருந்த விளக்கின் மங்கலான வெளிச்சம் கேட்டின் நிழலை வெளிப்புறச் சாலை மேல் நீளமாகப் படரவிட் டிருந்தது.எதிரெதிராக நின்றிருந்த அவர்கள் இருவருடைய நிழல் களும்அந்த கேட்டின் நிழலின் மேலேயேஒன்றின்மீது ஒன்றாகச் சாலையின் மீது படிந்திருந்தன.
அவள் அவன் பார்வையின் திசையைக் கவனித்தாள்.நிழல் களைக் கவனித்தாள்.புன்னகை செய்தாள்.அவனுடைய அர்த்தத்தைக் கண்டு கொள்ளாதது போன்ற புன்னகை.எதையுமே தெரிவிக்காதவிட்டுக் கொடுக்காத புன்னகை.நிழல் தழுவுகிறது புன்னகை செய்வதில்லை.அவள் புன்னகை செய்கிறாள்ஆனால் இன்று என்னவோ ஒரே புழுக்கமாக இருக்கிறதுஇல்லை?
நான் பாத்ரூமுக்குப் போனால் உடனே குளிக்கத் தொடங்க மாட்டேன்.கொஞ்ச நேரம் வாளியிலிருக்கும் ஜலத்தைக் கையினால் அளைந்து கொண்டுயோசித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பேன்.
கால்விரல் நகங்கள் ஒவ்வொன்றின் மேலும் சொட்டுச் சொட்டாக ஜலத்தை எடுத்து விட்டுக் கொள்வேன்.தலைமையிரை ஒரு கொத் தாகப் பிரஷ் போல நீரில் தோய்த்தெடுத்துஅதனால் கைகால் களில் வருடிக் கொள்வேன்.செம்பைக் கவிழ்த்தவாறே ஜலத்தினுள் அமிழ்த்திபிறகு ஜலத்தினடியில் அதை மெல்ல நிமிர்த்தி பம்பும் பம்பும்என்று அது பேசறதைக் கேட்பேன்.
ஊஹூம்ரொம்ப நைஸ் டைப்.அவள் சமாளித்துக்கொண்டு விட்டாள்.அதனால்தான்நீங்கள் நைஸாகவே இருக்கவேண்டு மென்று நான் விரும்புகிறேன்.
அழுகையையும் சிரிப்பையும் போல எனக்குள்ளிருந்து பீறிடும் இயற்கையான உணர்ச்சி வெளியீடு இது என்னையுமறியாமல் எனக்கே புரியாமல் ஆனால் அழுகையையும் சிரிப்பையும் போல அல்லாமல் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில் குறிப்பிட்ட ஒரு நபரை முன்னிட்டுத்தான் இந்த வெளியீடு நடைபெறுகிறது.
அவள் எது சமைத்தாலும் பாத்திரத்திலிருந்தே எடுத்துச் சாப்பிட்டு விடுவேன் நான் அகப்பை தட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பறிமாறுதல் காத்திருத்தல் இதெல்லாம் என் பொறுமையைச் சோதிக்கும் விஷயங்கள்.
அவனுள் கெட்டியாக உறைந்து கிடந்த எதுவோ திடீரென்று இளகத் தொடங்கியது பொங்கியெழும்பத் தொடங்கியதுஅவன் சட்டென்று அவள் கையைப் பற்றிக் கொண்டான்.
எதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறீர்களோ அதை மட்டுமே நீங்கள் புரிந்துகொள்கிறீர்கள்எல்லாவற்றையும் அல்ல பூரணமாக அல்ல.
கருணையையும் கடுமையையும் பிரிக்கும் கோடு இவ்வளவு மெல்லியதா குப்பென்று குளிர்காற்று வீசியது அவர்களிடையே நிலவிய சூழ்நிலைக்குச் சிறிதும் பொருத்தமில்லாததாக.
தலைக்கு மேலே ஓர் ஒற்றைக் காக்கை கக்கா பிக்கா என்று தன் அகால இடையூறுக்கு மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொள்வது போலச் சப்தமெழுப்பிக் கொண்டு பறந்து சென்றது.
எங்கும் எந்தப் பஸ்ஸுக்கும் அல்லது மிஸ்ஸுக்கும் காத்திருக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் இல்லாமலிருந்தும் அதற்கு ஏனோ இன்று வீடு திரும்ப இவ்வளவு நேரமாயிருக்கிறது.
தன் நினைவுகளுடன் போராடியவாறு அவற்றின் முற்றுகைக்குள் புழுங்கித் தவித்தவாறு பஸ் வருவதை எதிர்பார்த்துப் பஸ் ஸ்டாண்டில் நிற்கவேண்டும்.
சரி அப்போது நான் கிளம்ப வேண்டியதுதான் என்று நினைக்கிறேன் என்று அவன் தன் முகத்தில் ஒரு பிரிவுத் தருணப் புன்னகையைத் தரித்துக் கொண்டான்.
ஒரு குட்டி அம்மா முரட்டுத்தனத்தை மறந்து ஒரு திடீர் வாஞ்சையுடன் அவன் அவளுடைய வலது கையைப் பிடித்துத் தன் முகத்தை நோக்கி உயர்த்தி அந்தக் கை விரல்களில் வெகு மென்மையாக முத்தமிட்டான்.
விழிகளில் ஒரு குறும்பு ஒரு விஷமத்தனம் தான் போடும் விதிகளின் படி ஆட்டம் நடைபெறுகிற வரையில் அவளுக்குச் சந்தோஷந்தான் திருப்திதான்.
ஒரு நிமிஷம் முன்பு அவன் விடைபெற்றுச் சென்றிருந்தால் எல்லாமே எவ்வளவு சுமூகமாகவும் இதமாகவும் இருந்திருக்கும் ஆனால் இப்போது அவள் கண்கள் கலங்குவது போலிருந்தன உதடுகள் துடிக்க யத்தனிப்பது போலிருந்தன அழப் போகிறாளா என்ன?
பேசாமல் நின்றான் அவள் வேண்டுவதும் இதுதானே அவனை வெட்கப்படச் செய்ய வேண்டும் ஏதோ குற்றம் செய்துவிட்டவனைப் போலப் பச்சாதாபப்படச் செய்ய வேண்டும்.
எனக்கு வேண்டியது அதுமட்டுந்தான் என்றால் எங்கேயாவது ஒரு நாற்றமடிக்கும் சந்தில் யாரையாவது.... அந்த ஒன்றுக்காக நான் உன்னை அணுகவில்லையென்று சொல்ல வந்தேன் என்று அவன் தொடர்ந்தான்.
பூரணமாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவும் ஒன்றைத் தேடிப் பெற்றபின் அளிக்க வேண்டியவற்றை யெல்லாம் அளித்து பெறவேண்டியவற்றை யெல்லாம் பெற்று அதன் மூலம் முழுமையும் நிறைவும் பெறும் தாகத்தினால் வருகிறது இதை நீ புரிந்து கொள்வது அவசியம்.
அவனுடைய திடீரென்ற விலகிய போக்கினால் சந்தேகமடைந் தவள் போல அவனுக்குத் தன்னிடம் சிரத்தை குறைந்துவிட்டதோ என்று பயப்படுகிறவள் போல அவள் திடீரென்று அவனை ஒரு ஆவேசத்துடன் இறுக அணைத்துக்கொண்டாள்.
ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் வேண்டாம் என்று அவன் மிகச் சிரமப்பட்டு அவளைப் புண்படுத்தக் கூடாதென்ற ஜாக்கிரதையுடன் அவள் அணைப்பி லிருந்து வெகு மெதுவாகத் தன்னை மீட்டுக்கொண்டான்.
எல்லாரும் தனித் தனியே திண்ணையில் குதிருக்குப் பக்கத்தில் மேல் ஜன்னலுக்கு அருகே அந்தப் பழைய ஸ்டூலைப் போட்டுக்கொண்டு பின் புறத்தில் புறவாசல் நடையில் என்று இருந்துகொண்டு அவரவர் யோசித்ததையெல்லாம் சாப்பாட்டு வேளையில் கூடியபோது பேசி னார்கள்.
மூன்று பெண்களுக்கும் ஒரு பையனுக்கும் தந்தையான அகஸ்டின் கூட மாட்டுத் தொழுவில் பனங்கட்டை உத்திரத்தில் இடுப்பு வேட்டியை அவிழ்த்து முடிச்சுப் போட்டு நான்று கொண்டு நின்று செத்துப் போயிருப்பான்.
அகஸ்டினுக்கும் டேவிட்டுக்கும் அழகிய மனைவிகள் இருந்துங் கூட எஸ்தர் சித்தியிடம் காட்டிய பிரியத்தை அந்தப் பேதைப் பெண்களிடம் காட்டினார்களா என்பது சந்தேகமே.
நீண்ட காலமாகப் புருஷசுகத்தைத் தேடாமல் இருந்ததாலோ என்னவோ உடம்பெல்லாம் பார்க்கிறவர் களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிற விதமாய் இறுகிக் கெட்டித்துப் போயிருந்தது.
அவ்வளவு பெரிய குடும்பத்தை மரியதாஸுக்குப் பின் நிர்வகித்து வருகிற தென்றால் எத்தனை பெரிய காரியம் இத்தனை ஏக்கர் நிலத்துக்கு இவ்வளவு தானியம் விதைக்க வேண்டும் என்கிற கணக்கெல்லாம் பிள்ளைகளே போடுகிற கணக்கு.
ஆனால் வீட்டு வேலைகளானாலும் காட்டு வேலைகளானாலும் சுணக்கமில்லாமல் செய்ய வேண்டுமே வேலை பார்க்கிறவர்களை உருட்டி மிரட்டி வேலை வாங்கிக் காரியம் செய்வது எப்படி?
விதைக்கிற சமயமாகட்டும் தண்ணீர் பாய்ச்சுகிற நேரமாகட்டும் காலையிலோ மதியமோ அல்லது சாயந்திரமோ ஒரே ஒரு பொழுது வீட்டுக் காரியங்கள் போக ஒழிந்த நேரத்தில் காட்டுக்குப் போய் வருவாள்.
அவள் தன் பள்ளி நாட்களிலும் சரி ஐந்தாவது வகுப்பைத் தன் கிராமப் பள்ளிக்கூடத்தில் முடிக்கும் முன்பே ருதுவாகி வீட்டில் இருந்த ஆரேழு வருஷமும் சரி இப்போது இந்த வீட்டின் இந்த மூத்த அகஸ்டினுக்கு வந்து மனைவியாக வாய்த்து மூன்று பெண்களும் ஓர் ஆண் மகவும் பெற்றுக் கொடுத்த பின்பும் கூட அவள் பேசின வார்த்தைகளைக் கூடவே இருந்து யாராவது கணக்கிட்டிருந்தால் சொல்லிவிடலாம்.
மிகவும் அப்பிராணி பெரிய அமலம் சித்தி அவளுக்கு ஒரு விதத்தில் அத்தை முறையும் இன்னொரு சுற்று உறவின் வழியில் அக்கா முறையும் கூட வேண்டும்.
எஸ்தர் சொன்ன சிறுசிறு வேலைகளை மனங்கோணாமல் செய்வதும் கணவன் குழந்தைகளு டைய துணிமணிகளை வாய்க்காலுக்கு எடுத்துச் சென்று சோப்புப் போட்டு வெயிலில் உலர்த்தியும் எடுத்து வந்து நன்கு மடித்து வைப்பதுமே இவள் வாழ்க்கையின் முக்கியமான அலுவல்கள் என லாம்.
தனக்கென எதையும் ஸ்தாபித்துக்கொள்ள வேண்டுமென்ற ஆசையும் யாரிடமாவது கேட்டு வாங்கிப் பெற வேண்டுமென்ற நியாயத்தையும் அறவே அறியாதவள்.
உள் பாவாடைகள் லேஸ் பின்னலாலும் பாடிஸ்களை விதவிதமான எம்பிராய்டரி பின்னல்களினாலும் அலங்கரித்துக்கொள்ள ஆசைப் பட்ட பெண்.
என்றாலும் குழந்தைகளையெல்லாம் கீழே படுத்து உறங்கப் பண்ணிவிட்டு மூங்கில் மரத்தால் ஆன ஏணிப்படிகள் கீச்சிட ஏறிப் போய்ப் புருஷனோடு மச்சில் படுத்துறங்கவே ஆசைப்படுவாள்.
அநியாயமாகப் பீடி குடிக்கிறதுக்காக வென்று எஸ்தர் சித்திக் குத் தெரியாமல் டேவிட் நேற்று ஒரு குச்சியைக் கிழிக்கிற சத்தத்தை எப்படி ஒளிக்க முடியும்?
எஸ்தர் சித்தி மாட்டுத் தொழுவத்தில் நின்றிருந்தாள் வழக்கத்தை விட அதிக முன்ஜாக்கிரதையாக நெருப்புக் குச்சியை உரசிய தால் சத்தமும் குறைவாகவே கேட்டது.
இத்தனை காலமும் சித்தியின் நன் மதிப்புக்கும் அன்புக்கும் பாத்திரமான அவன் இந்த ஒரு காரியத் தின் காரணமாக எவ்வளவு தாழ்ந்து போய்விட்டான் அந்தப் பீடியை முழுவதுமாகக் குடிக்க முடியவில்லை அவனால்.
எல்லாரையும் சாப்பாடு பண்ணி அனுப்பி விட்டு அவனிடத்தில் வந்து முடிகளடர்ந்த அவன் கையைப் பிடித்துத் தூக்கி அவனை எழுந்திருக்க வைத்தாள்.
அவள் இந்த வீட்டின் மூத்த மருமகளாய் வந்த காலம் முதல் அவளுக்குக் கிடைக்கிற ஓய்வான நேரங்களிலெல்லாம் புற வாசலில் இருந்துகொண்டு இந்தத் தண்டவாளத்தைத் தான் பார்த்துக்கொண்ட் டிருக்கிறாள்.
பள்ளிக்கூடத்தை மூடி விட்டபடியால் குழந்தைகள் எல்லாம் திண்ணையில் பாட்டியின் பக்கத்தில் கூடியிருந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.
ஈசாக்குதான் தண்ணீர் கூட இல்லாத சாத்தாங் கோயில் விளைக்குக் காய்ந்து போன புல்லையும் பயிர்களையும் மேய்கிறதுக்குக் கொண்டு போயிருக்கிறான்.
அம்மா அப்பாவுடைய அம்மாவும் இவளுக்கு ஆச்சி யான ஆலீஸ் ஆச்சியிடம் மிகவும் பணிவாக நடந்து கொண்டதைச் சிறுவயது முதலே பார்த்திருக்கிறாள்.
எவ்வளவோ விஷயங்கள் ஆச்சிக்கும் அம்மாவுக்கும் இடையே நடந்தன எதிர்ப்போ சிணுங்கலோ இல்லாமல் அமைதியும் அன்பும் நிரம்பிய சந்தோஷமான பேச்சுகளை இவள் நேரில் அறிவாள்.எல்லாம் நேற்றோ முன் தினமோ நடந்ததுபோல் மனசில் இருக்கிறது.
ஆச்சிக்கு வியாதி என்று வந்து படுத்துவிட்டால்அம்மாவின் குடும்ப ஜெபத்தின் பெரும் பகுதியும்ஆச்சிக்கு வியாதி சொஸ்தப் படவேன்டும் என்றே வேண்டுதலுடன் இருக்கும்.அம்மா படிக் காத பெண்.அம்மாவின் ஜெபம் நினைக்க நினைக்க எல்லாருக்கும் அமைதியைத் தருவது.அந்த ஜெபத்தை அம்மாவுக்கு யார் சொல்லித் தந்தார்கள் என்று தெரியவில்லை.அம்மாவே யோசித்துக் கற்றுக் கொண்டது அந்த ஜெபம்.சின்னஞ் சிறு வார்த்தைகள்.பெரும் பாலும் வீட்டில் அன்றாடம் புழங்குகிற வார்த்தைகள்.தினந் தோறும் அம்மா ஜெபம் செய்யமாட்டாள்.ஜெபம் செய்கிற நேரம் எப்போது வரும் என்று இருக்கும்.படிக்காத பெண்ணின் ஜெபம் அதனால்தான் பொய்யாகப் பண்ணத் தெரியவில்லை என்று மாமா அடிக்கடி சொல்லுவார்.
அம்மா தன் அத்தையைக் கனம் பண்ணினாள்.பெரிய அமலத் துக்கும் இது அம்மாவின் வழியாகக் கிடைத்தது.அம்மாவைப் போலவே குடும்பத்தில் எல்லாரிடமும் பிரியத்துடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று உள்ளூறப் பேராசை வைத்திருந்த பெண் அமலம்.
அமலம் என்று நேசிக்கிறஉயரமான ஒரே ஆள் அவள் ஊரில் இருக்கிறான்.அவள் ஊருக்குக் கீழ்மேலாய் ஓடுகிற வாய்க்கால் உண்டு.வாய்க்காலிலிருந்தே ஊர் ஆரம்பமாகிறது.
வாய்க்காலுக்கு அப்பாலும் கார் போகிற ரோடு வரை வெறும் தரையாக முட்செடிகள் அடர்ந்து கிடக்கின்றன.வாய்க்காலுக்கு அப்பால் ஊர் ஏன் வளரக்கூடாது என்று தெரியவில்லை.வாய்க்கா லுக்கு அப்பால் ரோடு வரை ஊர் வளர யாருக்கும் விருப்பமில்லை.
அமலத்துடைய வீடு இருக்கிற தெருவுக்குப் பெயர் கோயில் தெருவு.வெறும் சொரிமணல் உள்ள தெரு அது.அமலத்து வீட்டுக்கு வடக்கு வீடுநீளமான வீடு.இளநீல வர்ணத்தில் வீட்டின் சுவர்கள் இருக்கும்.இந்த வீட்டில்தான் அமலமும் நேசித்துப் பேசிச் சிரிக்கிறவன் இருந்தான்.அவனை அமலம் விரும் பினது வெறும் பேச்சுக்காக மட்டும் இல்லை.அவன் இங்கேயும் எப்போதாவது வருவான்.ஏன் வந்தான் என்று சொல்ல முடியாது.
வந்தவன் ஒரு தடவை கூட உட்காரக்கூட இல்லை.ஏன் வந்து விட்டு ஓடுகிறானென்று யாரும் காரணம் சொல்ல முடியாது.அமல மாவது அறிவளா?இவ்வளவு தூரத்திலிருந்து வருகிறவன் உட்காரக் கூட விருப்பமின்றி வந்ததும் புறப்பட்டுத் திரும்பிப் போகி றானேஇதெல்லாம் யார் அறியக்கூடும்?அமலத்துக்குத் தெரி யாமல் இருக்குமா?
இவ்வளவு மிருதுவான பெண்ணுக்கு எல்லாம் இருக்கிற வீட்டில் என்ன கஷ்டம் வந்தது?வீட்டில் யாரோடும் இணையாமல் தனியே இருந்து என்ன தேடுகிறாள்?யாரிடமும் சொல்லாத அவள் விருப்ப மும்அவள் துக்கமுந்தான் எவ்வளவு விநோதமானவை?அமலத்தின் மனசை அவள் புருஷனும்இவளுக்குக் கொழுந்தனுமான டேவிட்டும் கூட அறியவில்லை.
ஈசாக் காட்டிலிருந்து திரும்புகிற நேரம் ஆகிவிட்டது.ஈசாக் குக்கு இப்போது காட்டில் எந்த வேலையும் இல்லை.அவனுடைய உலகம் காடு என்பதை எஸ்தர் சித்தி மட்டும் எப்படியோ தெரிந்து வைத்திருந்து.வெயிலும் வறட்சியும் நிரம்பிய காட்டுக்குள் அனுப்பிவந்தாள்.காட்டைப் பார்க்காமல் இருந்தால் ஈசாக் செத்தே போவான் போல அவன் காட்டைப் பற்றிப் பேசாத நேரமே இல்லை.காடு மறைந்துகொண் டிருந்தது.விளைச்சலும் இரவைக் கிணறுகளில் மாடுகளின் கழுத்துச் சதங்கைச் சத்தமும் கண் முன்னாலேயே கொஞ்ச காலமாய் மறைந்து விட்டன.
ஊரில் எல்லோருக்கும் தேவையாக இருந்த காட்டுக்குள் இப் போது ஒன்றுமே இல்லை.ஒரு வெள்ளை வெயில் விளைகளுக்குள் அடிக்கிறதென்று ஈசாக் சொல்லுகிறான்.வெயிலின் நிறங்களை ஈசாக் நன்றாக அறிவான்.மஞ்சள் வெயில் அடித்தால் நாளைக்கு மழை வரும் என்று அவன் சொன்னால் மழை வரும்.கோடைக் காலத்து வெயிலின் நிறத்தையும்மழைக்காலத்து வெயிலினுடைய நிறத்தையும் பற்றி ஈசாக்குக்குத் தெரியாத விஷயமில்லை.
ஈசாக்கு விளைகளில் விளைகிற பயிர்களுக்காகவும்ஆடு மாடு களுக்காகவுமே உலகத்தில் வாழ்ந்தான்.ஆனாலும் ஈசாக்குக்குப் பிரியமான விளைகள் எல்லாமே மறைந்துகொண் டிருந்தன.கடைசி யாகத் திட்டி விளைவில் மாட்டை விட்டு அழிக்கப் போனபோது ஈசாக்கு கஞ்சியே சாப்பிடாமல் தானே போனான்.எவ்வளவு அழுதான் அன்றைக்கு?இத்தனைக்கும் அவன் பேரில் தப்பு ஒன்று மில்லை.தண்ணீரே இல்லாமல்தானே வெயிலில் காய்ந்து போன பயிர்களை அழிக்கத்தான் அவனைப் போகச் சொன்னாள் எஸ்தர் சித்தி.காய்ந்து போன பயிர்களை அழிக்கிறதில் அவனுக்கு என்ன நஷ்டம்?ஆனாலும் கூட ஈசாக்கு எவ்வளவாய் அழுதான்?அவன் நிலம் கூட இல்லைதான் அது.
தண்ணீரும் இல்லாமல்சாப்பிடத் தேவையான உணவுப் பொருள்களும் கூட இல்லாத நாட்களில் பகல் நேரத்தை இரவு ஏழு மணி வரை அதிகப்படுத்தினது யார்?
எஸ்தர் சித்தி ஒரு நாள் இரவு ஹரிக்கேன் விளக்கு முன்னால் உட்கார்ந்திருந்தபோது சொன்னாள் இந்தமாதிரி மை இருட்டு இருக்கவே கூடாது.
வீடுகளில் ஆட்கள் இருந்தால் வீடுகள் அடைத்துக் கிடந்தாலும் திறந்து கிடந்தாலும் வெளிச்சம் தெரு வில் வந்து கசிந்து கிடைக்காமல் போகாது.
இருட்டைப் போக்கினது பஞ்சாயத்துப் போர்டில் நிறுத்தியிருந்த விளக்குத் தூண்களோ பதினைந்து நாட்களுக்கு ஒரு தடவை வீசுகிற நிலா வெளிச்சமோ அல்ல.
எல்லா வீடுகளிலும் வெளிச்சமே இல்லாமல் விளக்குகளை எல்லாம் பறித்துக்கொண்டிருந்தாலுங் கூட வீடுகளில் மனிதர்கள் வசிக்கிறார்கள் என்கிற சிறு விஷயமே இருட்டை விரட்டப் போதுமானதாக இருந்தது.
இவ்வளவு தீவிரமாக நம்பிக்கை கொண்டு உறக்கமின்றிக் கூரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருகிறவளை விட்டுவிட்டுப் போவதைத் தவிர வழி என்ன?
அவனுக்குத் தருகிறதுக்குக் கூட ஒன்றும் இல்லை என்பதையும் எதிர்பாராமல் உழைத்தான் என்றாலும் வீட்டை நிர்வகிப்பவளுக்கு இதுவும் ஒரு கௌரவப் பிரச்னைதான்.
பயிர்களின் வளர்ச்சி யைக் கூடவே இருந்த ஈசாக்கு அறிவது போல கூரை ஓலைகளை வெயிலிலும் மழையிலும் காற்றும் முதுமையடையச் செய்து இற்றுக் கொண்டிருப்பதை பாட்டி அறியாமலா இருப்பாள்?
ஈசாக்கு மட்டும் காட்டிலிருந்து லேசான சுள்ளி விறகுகளைக் கொண்டு வந்து போடாமல் போயிருந்தால் இதுபோல நெருப்பைப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கமுடியாது.
இரவில் எத்தனை நாள் கயிற்றுக் கட்டிலுக்குப் பக்கத்தில் வந்து ஓசைப்படாமல் நின்றுகொண்டு ஈசாக்கு கிடந்து உறங்குவதைப் பார்த்துக்கொண் டிருக்கிறாள்.
புறவாசலில் மாட்டுத் தொழுவில் நின்று தன்னுடைய மோசமான வேர்வை நாற்றமடிக்கிற காக்கி டிரவுசரை மாற்றுகிறபோது எத்தனையோ தடவை சிறுவயது முதல் இன்று வரையிலும் முழு அம்மணமாய் ஈசாக்கைப் பார்த்திருக்கிறாள் இது தவிரவும் அந்த முரடனின் ஈரப்பசையே இல்லாத கண்களில் ஒரு வேடிக்கையான பாவனை ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது.
அப்போது நடுவீட்டில் குழந்தைகளிடத்தில் படுத்திருந்த எஸ்தர் சித்தி எழுந்து போய்ப் பாட்டியின் பக்கத்தில் போய்ப் படுத்துக் கொண்டாள்.
பாட்டியைக் கல்லறைத் தோட்டத்திற்குக் கொண்டு போகிற துக்கு பக்கத்து ஊரான குரும்பூரிலிருந்து ஒரு பழைய சவப் பெட்டியை மிகவும் சொல்பமான விலைக்கு ஈசாக்கே தலைச்சுமை யாக வாங்கிக்கொண்டு வந்தான்.
ஊரை விட்டுக் கிளம்புகிறதுக்காகவென்று எஸ்தர் சேமித்து வைத்திருந்த பணத்தில் பாட்டியின் சாவுச் செலவுக்கும் கொஞ்சம் போய்விட்டது.
எஸ்தர் சித்திக்கு மட்டும் பாட்டியின் ஈரம் நிரம்பிய கண்கள் கூரையைப் பார்த்து நிலைகுத்தி நின்றது அடிக்கடி ஞாபகத்துக்கு வந்துகொண்டே இருந்தது.
எனினும் மங்கலாகத் தெரிந்த பரந்த முகமும் இருபக்கங்களிலும் முறுக்கிவிடப்பட்டிருந்த பெரிய மீசை யும் அவனை இனம் கண்டுகொள்ள வைத்துவிட்டன.
தொண்டை கரகரக்க அவளே கேட்டாள் ரண்டுமூணு மனி நேரத்துக்க முந்தியே நா வந்தாச்சு.ஒன்னைக் கூப்பிட்டேன்.நீ களைச்சுப் போய் நல்லா ஒறங்கிட்டிருந்தே.எளுப் பாண்டா முண்ணு நேரே தட்டுக்குப் மாடிக்கு போயி தம்பி தங்கசாமீட்டே பேசீட்டு இருந்தேன்.
தெருவில் சிறுவர் சிறுமிகள் ஓடிப் பிடித்து விளையாடும் அரவம் கேட்கிறது.தெருநடையில் கைக்குழந்தையை இடுப்பில் ஏந்திக் கொண்டு நிற்கும் ஒன்றிரண்டு பெண்களின் முகங்கள் நிழலாடு கின்றன.
ஆனாலும் உங்கம்மைக்கு இந்த வயசான காலத்திலெ இவ்வளவு பிடிவாதம் கூடாது.இந்த நாலஞ்சு நாளா அறப்பட்டினி.மூத்த மகன் பெங்களூரிலிருந்து வரமுந்திசெத்துப் போனா போகட்டு முண்ணுஒரு சொட்டுத் தண்ணியோமருந்தோ கூடக் குடிக்காமே அந்தக் கெடையா கெடக்கா... கால் சட்டையும் ஷூஸும் அணிந்திருந்ததால் தரையில் உட்காருவதில் இருக்கும் அசௌகரியத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அம்மா படுத்திருந்த அந்தப் பாயின் ஓர் ஓரத்தில் ஒருவாறு கஷ்டப் பட்டு அவன் உட்கார்ந்தான்.
தன்னிடம் வந்து விவரங்களைக் கேட்டு அறியும் முன் தங்க சாமியிடமும் அவன் அருமாந்தப் பெண்டாட்டி தமிழ்க்கொடி யிடமும் போய் அவர்கள் வாய் வழி எல்லாவற்றையும் கேட் டறிந்துவிட்டு சாவகாசமாய்த் தன்னிடம் வந்திருக்கிறானே இவன்?
மகன் தங்கச்சாமியிடம் சண்டை பிடித்துக்கொண்டு இதோ மாரியம்மை கிடக்கும் இந்த வெளித் திண்ணை வழியாகத் தான் மேலே வசிக்கிற வர்கள் கீழே பின் பக்கத்திலுள்ள குளியலறைக்கோ வெளியில் தெருவுக்கோ போய் வரவேண்டும்.
தங்கசாமி குடும்பத்துக்கு மேல்மாடியை மட்டுமே வாடகைக்குக் கொடுத்திருப்பதால் சரி யாகச் சொல்லப் போனால் இந்தத் திண்ணையில் போகவர ஒரு வழி என்பதற்கு மேல் அவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது.
ஆனால் தனக்குப் பழக்கமான அண்டைவீட்டுப் பெண்கள் அங்கே வந்து வேடிக்கை பார்த்துக்கொண் டிருப்பதை உங்க வேலையைப் பார்த்துப் போங்கோண்ணு ஒரேயடியாக விரட்டியடிக்க முடியுமா?
பூந்துறைப் பள்ளிக்கூடத்தில் வாத்தி யாரு வேலைப் பாக்கும் தமிழ்க் கொடிக்குக் காலம்பரெ ஏழுமணிக்கு வீட்டிலிருந்து போகணும்.
கைப்புள்ளெ வேறெ நா இந்த வயசான காலத்திலெ நேரம் விடிய முன்னே அஞ்சு மணிக்கே எந்திச்சு சாப்பாட்டைத் தயாரிச்சு அவ கையிலெ கொடுத்தனுப்பு வேன்.
கடேசியிலெ அந்தப் புள்ளைக்கப் பொறந்த நாளைக் கொண் டாட தமிழ்க் கொடிக்குத் தள்ளை வீட்டுக்கு அம்மா வீட்டுக்கு மூளமூட்டுக்கு ரண்டு பேருமா புள்ளையை எடுத்தூட்டுப் போறப்பம் போயிட்டு வாறேன்னு எங்கிட்டெ ஒரு வாக்குச் சொன்னா என்னா?
இனி பள்ளிக்கூடம் தொறந்தப் பொறவு இவ்வொ ரண்டுபேரும் வேலைக்குப் போனா ஆரு வந்து பொங்கிப் போடப் போறா பார்ப் போம் என்றுவிட்டுப் பணகுடியிலிருக்கும் தன் மகள் வீட்டுக்குப் போய்விட்டாள் மாரியம்மை.
பொறந்த நாளெல்லாம் களிஞ்சு ரண்டு மூணு நாளுக்குப் பொறவு இங்கே வந்த தங்கசாமி கிட்டேயும் தமிழ்க்கொடி கிட்டே யும் ஒங்க அம்மா வருத்தப்பட்டுக்கிட்டுப் பணகுடிக்குப் போய்விட் டதை நாதான் சொன்னேன்.
பள்ளிக்கூடம் தெறக்கப்பட்ட நாள் நெருங்கியதும் தமிழ்க்கொடி முளமூட்டுக்குப்போயி அவ அம்மைக்க ஏற்பாட்டிலே பத்துப் பந்த ரண்டு வயசிருக்கும் ஒரு குட்டியைக் கூட்டிக்கிட்டு வந்தா.
பள்ளிக்கூடம் தொறந்த பிறவு இந்த ரெண்டு மாசமா அதிகாலையி லேயே எந்திச்சி சோறெல்லாம் வச்சு மத்தியானத்துக்கும் எடுத்துக் கிட்டு புள்ளையை அந்தக் குட்டிகிட்டே விட்டுவிட்டுப் பள்ளிக் கூடத்துக்குப் போறா தமிழ்க்கொடி.
எனக்குத்தான் மனசு கேக் காமெ அம்மாவை வரச்சொல்லி எளுத்துப் போடப்படாதா பாவம்னு ரண்டு மூணு மட்டம் தங்கசாமி கிட்டே நா சொல்லிப் பாத்துட்டேன்.