ஆசிரியர் வெள்ளைக்குடி நாகனார் என்னும் சான்றோர் விளைநிலங்கட்குக் குடிகள் இறுக்க வேண்டிய செய்க்கடன் சில ஆண்டுகளாய் இறுக்கப்படாமல் அரசற்குக் கடனாய் விட அதனைத் தள்ளி விடுதரல் வேண்டுமெனக் குடிகளின் பொருட்டுக் கிள்ளிவளவனை யடைந்து நாடுகெழு செல்வத்துப் பீடுகெழு வேந்தே நீ குடிமக்கட்குக் காட்சி யெளிய னாதல் வேண்டும் நின் கொற்றக் குடை வெயில் மறைத்தற்குக் கொண்ட தன்று குடிகட்கு அருள் செய்தற்பொருட்டு நின் கொற்றமும் உழவர் உழு படையூன்று சால் மருங்கில் உண்டாகும் விளை பயனேயாகும் இயற்கையல்லாதன தம் செயற்கண்ணே தோன்றிய விடத்தும் மக்கள் வேந்தனையே தூற்றுவர் ஆதலால்நீ நொதுமலாளர் பொது மொழி கொள்ளாது பகடு புறந்தரும் குடிகளையும் ஏனைக் குடிகளையும் ஓம்பி அவர் மொழி கொண்டு ஒழுகுதல் வேண்டும் அவ்வாறு செய்யின் பகை வேந்தரும் நின்னை வணங்கி வாழ்வர் என்று அறிவுறுத்திச் செய்களின் பொருட்டுச் செலுத்தக்கடவ கடனை வீடு பெற்றுச் சென்றார் அக்காலையவர் பாடிய பாட்டு இப் பாட்டு உரை நளி யிரு முந்நீர் ஏணியாக நீர் செறிந்த பெரிய கடல் எல்லையாக வளி யிடை வழங்கா காற்று ஊடு போகாத வானம் சூடிய மண் திணி கிடக்கை வானத்தைச் சூடிய மண்செறிந்த உலகத்தின்கண் தண் தமிழ்க் கிழவர் குளிர்ந்த தமிழ்நாட்டிற் குரியராகிய முரசு முழங்கு தானை மூவருள்ளும் முரசொலிக்கும் படையினையுடைய மூவேந்தருள்ளும் அரசெனப் படுவது நினது அரசென்றற்குச் சிறப்புடையது நின்னுடைய அரசே பெரும அலங்கு கதிர்க் கனலி நால்வயின் தோன்றினும் விளங்கிய சுடரையுடைய ஞாயிறு நான்கு திக்கினும் தோன்றினும் இலங்கு கதிர் வெள்ளி தென் புலம் படரினும் விளங்கிய கதிரையுடைய வெள்ளிமீன் தென்றிசைக்கட் செல்லினும் அந் தண் காவிரி வந்து கவர்பு ஊட்ட அழகிய குளிர்ந்த காவிரி வந்து பல காலாய் ஓடி ஊட்ட தோடு கொள் வேலின் தோற்றம் போல தொகுதி கொண்ட வேலினது காட்சியை யொப்ப ஆடு கண் கரும்பின் வெண் பூ நுடங்கும் அசைந்த கண்ணினையுடைய கரும்பினது வெளிய பூ அசையும் நாடெனப் படுவது நினதே நாடென்று சொல்லப்படுவது நின்னுடைய நாடே நாடு கெழு செல்வத்துப் பீடு கெழு வேந்தே அந் நாடு பொருந்திய செல்வத்தையுடைய பெருமை பொருந்திய வேந்தே நினவ கூறுவல் நின்னுடையன சில காரியஞ் சொல்லுவேன் எனவ கேண்மதி என்னுடையன சில வார்த்தையைக் கேட்பாயாக அறம் புரிந்தன்ன செங்கோல் நாட்டத்து முறை வேண்டு பொழுதின் அறக் கடவுள் மேவி ஆராய்ந்தாற் போன்ற செங்கோலா னாராயும் ஆராய்ச்சியையுடைய நீதியைக் கேட்கவேண்டுங் காலத்து பதன் எளியோர் செவ்வி யெளியோர் ஈண்டு உறை வேண்டுபொழுதில் பெயல் பெற்றோர் இவ்விடத்துத் துளிவேண்டுங் காலத்து மழை பெற்றவரே ஞாயிறு சுமந்த கோடு திரள் கொண்மூ ஞாயிற்றைத் தன்மேற் கொண்ட பக்கந் திரண்ட முகில் மாக விசும்பின் நடுவு நின் றாங்கு மாகமாகிய உயர்ந்த வானத்தினது நடுவு நின்று அதன் வெயிலை மறைத்தாற் போல கண் பொர விளங்கும் கண்ணொளியோடு மாறுபட விளங்குகின்ற நின் விண் பொரு வியன் குடை நினது வானை முட்டிய பரந்த வெண்கொற்றக் குடை வெயில் மறைக் கொண்டன்றோ அன்றே வெயிலை மறைத்தற்குக் கொண்டதோ வெனின் அன்று வருந்திய குடி மறைப்பது வருத்தமுற்ற குடியை நிழல் செய்தல் காரணத்தாற் கொள்ளப்பட்டது கூர் வேல் வளவ கூரிய வேலினையுடைய வளவ வெளிற்றுப் பனந்துணியின் இளைய பனையினது துண்டம் போல வீற்று வீற்றுக் கிடப்ப வேறு வேறு கிடப்ப களிற்றுக் கணம் பொருத கண்ணகன் பறந்தலை களிற்றுத் திரளைப் பொருத இடமகன்ற போர்க்களத்தின்கண் வரு படை தாங்கிப் பெயர் புறத் தார்த்து வருகின்ற படையை யெதிர்நின்று பொறுத்து அது சரிந்து மீளும் புறக்கொடை கண்டு ஆர்த்துக்கொண்டு பொருபடை தரூஉம் கொற்றமும் நின் போர் செய்யும் படை தரும் வெற்றியும் உழு படை யூன்று சால் மருங்கின் ஈன்ற தன் பயன் உழுகின்ற கலப்பை நிலத்தின் கண்ணே ஊன்று சாலிடத்து விளைந்த நெல்லினது பயன் மாரி பொய்ப்பினும் மழை பெய்யுங்காலத்துப் பெய்யா தொழியினும் வாரி குன்றினும் விளைவு குறையினும் இயற்கை யல்லன செய்கையில் தோன்றினும் இயல்பல்லாதன மக்களது தொழிலிலே தோன்றினும் காவலர்ப் பழிக்கும் காவலரைப் பழித்துரைக்கும் இக்கண்ணகன் ஞாலம் இவ்விடமகன்ற உலகம் அது நற்கு அறிந்தனை யாயின் அதனை நன்றாக அறிந்தனை யாயின் நீயும் நொதுமலாளர் பொது மொழி கொள்ளாது நீயும் குறளை கூறுவாரது உறுதியில்லாத வார்த்தையை உட்கொள்ளாது பகடு புறந் தருநர் பாரம் ஓம்பி ஏரைப் பாதுகாப்பாருடைய குடியைப் பாதுகாத்து குடிபுறந் தருகுவையாயின் அக்காவலாலே ஏனைக் குடிகளையும் பாது காப்பாயாயின் நின் அடிபுறந் தருகுவர் அடங்காதோர் நின் அடியைப் போற்றுவர் நின் பகைவர் எறு.