sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மூட்டு வலியைப் பற்றியே அவ்வாறு... காலை இளஞ்சூரியன் தங்க நிறதத்தில் தக தகக்க மரகதப் பச்சை புல்வெளியில் உறங்கி கிடந்த பனித்துளிகள் மெல்ல மெல்ல தம் உறக்கம்... அதிகாலைப் பொழுது கீழ்வானம் சிவக்க ஆதவன் மெதுவாக எட்டிப் பார்த்தான்.
மிக்க நன்றி நண்பரே.. என்ன ஒரு அருமையான விளக்கம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த பதிவை தயார் செய்திருப்பீர்கள் என்பது நன்றாகவே தெரிகிறது.. இப்போதுதான் படிக்க நேரிட்டது மிக பயனுள்ள நல்லதொரு தகவல் எல்லோராலும் கையாள கூடிய எழிய நடை மிகவும் அருமை முக்கிய இடங்களை அம்புக்குரிகளால் சுட்டிக்காட்டிய முறை மிக மிக அழகு... உங்கள் பதிவை படிக்கும் எல்லோருக்கும் ஒரு தனி நம்பிக்கை பிறக்கும்.. எவ்வளவு காலமும் நாமெல்லாம் கம்ப்யூட்டர் பார்ப்பதோட முடிஞ்சது என்றுதான் நினைத்திருந்தேன் இப்போது நானும் ஒரு கம்ப்யூட்டர் உருவாக்கலாம் என்பதை உங்கள் பதிவு எனக்கு ஒரு கொடுத்திருக்கிறது.. எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்கும் இது புரியும்.. இதை படீக்கும் அனைவரும் நிச்சயம் முயர்ச்சிப்பார்கள்... நிச்சயம் வெற்றி அடைவார்கள்... இந்த கம்ப்யூட்டர் அசெம்பிள் பாடத்தை நான் தயார் செய்ய எனக்கு ஒரு வாரம் ஆகிவிட்டது.
ஒரு கட்டத்துல ரைட்டரை கலற்றேனு லைட்டுக்கான பவர் வயரை அத்துவிட்டேன் பிறகு உங்கள் பதிப்பை பார்த்தப்பிறகுதான் தெறிந்தது வின் முகப்புப்பகுதியை கழற்றி பிறகு அதுவழியாகத்தான் ரைட்டரை கலற்றவேண்டும் என்று தெறிந்தது.
நன்றி கான் நன்பரே... நன்றி இந்த பாடத்தில் மூலம் பயன் அடைந்து சிறந்த பின்னூட்டம் கொடுத்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் எனது நன்றி நன்றி என்று மூன்று வார்த்தைகளால் முடக்க மனம் இடம் தர வில்லை.நான் படித்ததை பிறருக்கு பகிர்ந்து அளிக்கும் முயர்ச்சியிலாவது ஈடுபடுகிறேன்... .
இப்போதுதான் படிக்க நேரிட்டது மிக பயனுள்ள நல்லதொரு தகவல் எல்லோராலும் கையாள கூடிய எழிய நடை மிகவும் அருமை மிக மிக அழகு... உங்கள் பதிவை படிக்கும் எல்லோருக்கும் ஒரு தனி நம்பிக்கை பிறக்கும்.. கம்ப்யூட்டர் எனக்கு அலர்ஜி ஆனா கான் சார் உங்கள் பதிவை பார்த்த நாள் முதல் வெரி சிம்பில் சார்.கம்ப்யூட்டர் மிக்க நன்றி மிக்க நன்றி நண்பரே.. என்ன ஒரு அருமையான விளக்கம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த பதிவை தயார் செய்திருப்பீர்கள் என்பது நன்றாகவே தெரிகிறது..இதுபோன்ற பயனுள்ள பாடங்களை தொடர வேண்டுகிறேன்...
ஏனென்றால் இதனை தெரிந்து வைத்திருப்பவர்கள் மற்றவர்களுக்கு சொல்லிக்கொடுப்பதில் காட்டும் தயக்கம் தான் இந்த அசெம்பிள் வேலையை மிக பெரிய வேலையாக நமக்கு தெரிந்தது.
பிறகு நான் தெரிந்து கொண்டதற்கு பிறகு இவ்வளவு எளிமையான ஒரு வேலையையா இதை தெரிந்தவர்கள் பெரிய வேலையாக சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள் என எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது.
இறைவன் நமக்கு ஒரு விசயத்தை அறியவைப்பது மற்றவர்களுக்கு சொல்லிகொடுக்கத்தான் என ஒவ்வொருவரும் நினைத்தால் உலகத்தில் மற்றவர்களுக்கு சிரமம் என்பதே கிடையாது.
மிக்க நன்றி நண்பரே.. என்ன ஒரு அருமையான விளக்கம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த பதிவை தயார் செய்திருப்பீர்கள் என்பது நன்றாகவே தெரிகிறது.. இப்போதுதான் படிக்க நேரிட்டது மிக பயனுள்ள நல்லதொரு தகவல் எல்லோராலும் கையாள கூடிய எழிய நடை மிகவும் அருமை முக்கிய இடங்களை அம்புக்குரிகளால் சுட்டிக்காட்டிய முறை மிக மிக அழகு... உங்கள் பதிவை படிக்கும் எல்லோருக்கும் ஒரு தனி நம்பிக்கை பிறக்கும்.. எவ்வளவு காலமும் நாமெல்லாம் கம்ப்யூட்டர் பார்ப்பதோட முடிஞ்சது என்றுதான் நினைத்திருந்தேன் இப்போது நானும் ஒரு கம்ப்யூட்டர் உருவாக்கலாம் என்பதை உங்கள் பதிவு எனக்கு ஒரு கொடுத்திருக்கிறது.. எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்கும் இது புரியும்.. இதை படீக்கும் அனைவரும் நிச்சயம் முயர்ச்சிப்பார்கள்... நிச்சயம் வெற்றி அடைவார்கள்...
இப்படியான பாடங்கள் தமிழில் இலங்கையில் கிடைப்பது இல்லை ........மிக்க நன்றி அண்ணா ..............உங்கள் சேவை தொடர வாழ்த்துக்கள் .............. என்னுடைய மின்னஞ்சல் முகவரி ............... ஆக இந்த பாடம் இருந்தால் தயவு செய்து எனக்கு அனுப்பி வையுங்கள் .
நான் இலங்கை யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து.யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக வையகம் என்ற கோட்பாட்டிற்கு இணங்க செயற்ப்படும் உங்களிற்கு வாழ்த்துக்கள்.
இது உங்கள் கம்ப்யூட்டரில் இன்ஸ்டால் செய்து இருக்கும்பொழுது இன்னொரு காப்பி செய்யும் மென்பொருளையும் நீங்கள் தாராலமாக இன்ஸ்டால் செய்து பயன்படுத்தலாம்.
அல்லது ஆபரேடிங் சிஸ்டம் சரியாக இன்ஸ்டால் செய்யப்பட்டிருந்தாலும் அதன் டிரைவர்ஸ் இன்ஸ்டால் செய்யும்பொழுது குறிப்பாக வீடியோ டிரைவ் இன்ஸ்டால் செய்யும்பொழுது முதலில் தடங்கள் ஏற்பட்டு பிறகு அதனை மறுபடியும் இன்ஸ்டால் செய்து இருக்கலாம்.
பார்மெட் செய்யும் நேரத்தில் டிரைவ் அழிக்கப்படும் நேரத்தில் கம்ப்யூட்டர் அதிக நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டால் ஹார் டிஸ்க்கில் பிரச்சனை இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.
அரசு கட்டில்புதிது பொய்களில் எல்லாம் பெரிய பொய்யை சிருஷ்டித்தவனுக்கு ஒரு பரிசு கொடுப்பதாயிருந்தால் அந்தப் பரிசு நிராட்சேபணையாக ஈசுவரனைத்தான் சேரும்.
இந்த உலகத்தின் இன்ப துன்பகளெல்லாம் பொய் தேகம் பொய் மனம் பொய் விருப்பு வெறுப்பு ஆசை பகைமை கோபம் தாபம் எல்லாம் பொய் என்று சொல்லுகிறார்கள்.
அவர்களுடைய உள்ளத்தில் பொங்கிக் குமுறும் ஆசாபாசங்கள் விரோத வைஷம்யங்கள் இன்ப துன்பங்கள் இவை ஒன்றும் நமக்குத் தெரியாது.
கடைசியாக பவானியும் சேஷாத்ரியும் கப்பலேறி உலக யாத்திரை சென்றார்கள் என்று அறிந்த பின்னர் கொஞ்ச நாளைக்கு அப்புறம் அந்த பேச்சு ஓய்ந்தது.
நான் போயிருந்த அன்று மாலை நாலு மணிக்கு நானும் புரொபஸரும் பங்களாவின் வாசல் புறத்தில் இளம் வெயில் காய்ந்து கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தோம்.
அங்கிருந்து பார்த்தால் சுற்றிலும் வெகு தூரத்துக்கு வரிசை வரிசையான மலைத் தொடர்களும் பசுமையான காடுகளும் பள்ளத்தாக்குகளும் மலை வீழருவிகளுமே காட்சியளித்தன.
யூகலிப்டஸ் மரங்களின் கிளைகளில் ஜிலு ஜிலுவென்று இளங்காற்று வீசியபோது ஏற்பட்ட ஙொய் என்ற மனோகரமான சப்தத்தைத் தவிர வேறு சப்தமே கிடையாது.
ஆனால் மூன்று வருஷத்துக்கு முன்னால் இங்கே ஒரு சமயம் பெரும் புயல் அடித்தது பூகம்பம் நிகழ்ந்தது எரிமலை நெருப்புக் கக்கிற்று ஆமாம் இதெல்லாம் மனோலோகத்திலேதான் நடந்தது என்றார்.
மூன்று வருஷத்துக்கு முன்பு பவானியும் சேஷாத்ரியும் கூனூரில் இந்தப் பங்களாவில் இருந்தபோதுதான் இங்கே தப்பியோடிய கைதி ஒருவன் பிடிபட்டான்.
அது தான் எப்படிப்பட்ட உண்மை எவ்வளவு பயங்கரமானது எவ்வளவு ஆச்சரியமானது ஏற்கனவே எனக்குத் தெரிந்த விஷயங்களையும் ஆசிரியர் பிரணதார்த்தி அன்று சொன்னவற்றையும் வைத்துக் கொண்டு பெயர்களை மட்டும் மாற்றி இந்தக் கதையை எழுதுகிறேன் என்ன கதையென்றா சொன்னேன்?
என்றைய தினம் ஹைகோர்ட்டில் அட்வகேட்டாகப் பதிவு செய்யப்பட்டாளோ அன்றுமுதல் ஹைகோர்ட்டு கட்டிடமே ஒரு புதிய களையுடன் விளங்கிற்று.
தஸ்தாவேஜிக் கட்டுகளைப் பார்த்துப் பார்த்துப் பூத்துப் போன கோர்ட் குமாஸ்தாக்களின் கண்கள் ஒரு புதிய பிரகாசம் பெற்று அங்குமிங்கும் நோக்கி விழித்தன.
அந்தக் கண்கள் குறுக்கே நெடுக்கே எங்கேயாவது ஸ்ரீமதி பவானி போகிறாளா என்றுதான் அப்படித் திருதிருவென்று விழித்தன என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.
அவர்களில் சிலரை பார்க்கும்போது சோளக் கொல்லைகளிலே காக்காய்களைப் பயமுறுத்துவதற்காக வைத்திருப்பார்களே அந்த உருவங்கள் ஞாபகத்திற்கு வரும்.
அவள் ஹைகோர்ட் தாழ்வாரத்தில் நடந்து வருவதைப் பார்த்தால் யாரோ தேவ கன்னிகை தேவேந்திரனுடைய சபைக்குப் போக வேண்டியவள் வழி தவறி இங்கே வந்து விட்டதாகவே தோன்றும்.
அஸ்தமன சூரியனது பொன்னிறக் கிரணங்களின் நிறம் அவளுடைய மேனி நிறம் தேவலோகச் சிற்பியினால் ஆக்கபட்ட ஸ்வர்ண விக்கிரகம் உயிர் பெற்று நடமாடுகிறதோ என்று ஒரு நிமிஷம் பிரமித்துப் போவார்கள்.
அவள் தன்னுடைய முத்தான அழகிய பற்கள் சிறிது தோன்றும்படி புன்னகை புரிந்தால் அந்த இருளடைந்த ஹைகோர்ட்டு அறைகளில் பளிச்சென்று நிலவு வீசுவதுபோல் இருக்கும்.
அவளுடைய கண்களில் கூரிய வாள்கள் ஒளி வீசும் வயிர நெஞ்சு பெற்ற பெரிய பெரிய ஸீனியர் வக்கில்களின் இருதயங்களைக் கூட அந்த வாள் வீச்சுப் பிளந்துவிடும்.
ஸ்ரீமதி பவானி கோர்ட்டுக்கு வர ஆரம்பித்ததிலிருந்து பிரபல அட்வகேட்டுகளின் நடை உடை பாவனைகளில் எல்லாம் வித்தியாசம் ஏற்படத் தொடங்கியது.
அட்வகேட் நீலமேகமய்யங்கார் தம்முடைய தலைப்பாகையின் சரிகைக் கரையை அரை அங்குலத்திலிருந்து முக்கால் அங்குலமாக மாற்றத் தீர்மானித்து விட்டார்.
வக்கீல் மதனகோபால சாஸ்திரி இதற்கு முன்னால் அரை மணி நேரம் நிலைக் கண்ணாடியின் முன் நின்று நெற்றியில் கடுகளவு சாந்துப் பொட்டு இட்டுக் கொள்வது வழக்கம்.
மொத்தத்தில் ஹைகோர்ட் வக்கீல்களில் பாதிப் பேர் பவானியினால் அரைப் பைத்தியமானார்கள் பாக்கிப் பாதிப் பேரோ முழுப் பைத்தியமாயினர்.
அவள் கோர்ட்டுக்கு வரும் வரையில் வக்கீல்கள் அநேகர் கோர்ட் தாழ்வாரத்தில் ஏதோ பிரமாதமான காரியம் உள்ளவர்களைப் போல் குறுக்கும் நெடுக்கும் போய்க் கொண்டிருப்பார்கள்.
ஸீனியர் வக்கீல் நரசிம்மாச்சாரி ஜுனியர் வக்கீல் வராகாச்சாரியாரைப் பார்த்து ஏண்டா வராகம் எதற்காகடா இங்கே நிற்கிறாய்?
சாகுந்தலத்தில் காளிதாஸன் சகுந்தலையின் கண்களை வர்ணிக்கும் போது இளம் மாந்தளிரின் நிறத்தை ஒத்திருந்தது அவளுடைய கண்ணின் நிறம் என்கிறான் இத்தனை நாளாய் எனக்கு அதன் அர்த்தம் புரியவில்லை.
இப்படியெல்லாம் நான் சொல்லும் போது சென்னையிலுள்ள ஹைகோர்ட்டு வக்கீல்கள் எல்லாருமே விடபுருஷர்கள் என்று தோஷாரோபணம் செய்வதாய் யாரும் எண்ணக்கூடாது.
அப்படியிருந்தும் அவர்கள் எல்லாரும் ஸ்ரீமதி பவானியைத் தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு கூத்தாடினார்கள் என்றால் நமது தற்போதைய சமூக வாழ்க்கையின் நிலைமையில் இது சகஜமாக எதிர்பார்க்கக் கூடியதேயாகும்.
நம் நாட்டில் ஸ்திரீகளின் வாழ்க்கைக்கும் புருஷர்களுடைய வாழ்க்கைக்கும் ஒரு பெரிய பிளவு வெகு காலமாக இருந்து வந்திருக்கிறது.
இந்நிலைமையில் யாராவது ஒரு ஸ்திரீ அந்தப் பிளவைத் தைரியமாகக் கடந்து வந்து புருஷர்களுக்கு மத்தியில் சரிசமானமாக நடந்து கொள்ள ஆரம்பித்தால் புருஷர்கள் பிரமித்துவிடுவது சகஜமேயல்லவா?
புருஷர்களின் மத்தியில் ஒரு ஸ்திரீ பேசி விட்டாலே அவர்களுக்கு ஆச்சரியம் அவள் புத்திசாலித்தனமாகவும் பேசிவிட்டால் மகா ஆச்சரியம் அப்படிப் புத்திசாலித்தனமாகப் பேசக்கூடிய ஒரு ஸ்திரீ சௌந்தரியவதியாயும் இருந்துவிட்டால் எந்தப் புருஷன் தான் கொஞ்சம் அரைகுறையாகவாவது புத்தியை இழக்காமல் இருக்க முடியும்?
பவானிக்கும் சேஷாத்ரிக்கும் சிநேகம் முற்றி வருகிறதென்றும் அவர்கள் கலியாணம் செய்து கொள்ளக் கூடுமென்றும் பிரஸ்தாபம் ஏற்பட்டபோது பவானியை பற்றிய வியப்புப் பேச்செல்லாம் வம்புப் பேச்சாக மாறியது புகழ்ச்சியெல்லாம் இகழ்ச்சியாயிற்று.
அவருக்கு இளம் வயதிலேயே கலியாணமாகியிருந்ததாகவும் மனைவியைக் கொலை செய்துவிட்டு அந்தக் குற்றத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காக அயல்நாட்டுக்கு ஓடிப் போய் வெகுநாள் இருந்துவிட்டு வந்ததாகவும் சிலர் சொன்னார்கள்.
வேறு சிலர் அது சுத்தத் தப்பென்றும் அவருக்கு ஜப்பானில் ஒரு மனைவி இருப்பதாகவும் இரண்டு வருஷத்துக்கு ஒரு தடவை ஜப்பானுக்கு அவர் போய்ச் சில மாதம் இருந்து விட்டு வருவதாகவும் கூறினார்கள்.
இல்லாவிட்டால் பப்ளிக் பிராஸிகியூடர் வேலையை ஒருவன் விடுவானோ ஸார் ஒவ்வொருத்தன் அந்த வேலை கிடைக்காதா என்று தபஸ் செய்து கொண்டிருக்கிறான்.
இந்த மனுஷர் இரண்டு வருஷம் வேலை பார்த்துவிட்டு எனக்கு வெளிதேசப் பிரயாணம் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது என்று விட்டுவிட்டாரே சம்சாரம் சீமையிலிருந்து சவுக்கடி கொடுக்கக் கொண்டுதானே வேலையை விட்டார்?
இதனால் வாழ்க்கையில் வெறுப்புக் கொண்டவர் மனத்தை வேறு விஷயங்களில் செலுத்தும் நோக்கத்துடன் வெளிநாட்டுப் பிரயாணம் செய்யப் புறப்பட்டார்.
கலியாணம் செய்து கொண்ட தம்முடைய சிநேகிதர்கள் படும் கஷ்டங்களைப் பார்க்கும்போது மனிதர்கள் ஏன் இவ்வளவு மூடர்களாயிருக்கிறார்கள் என்று ஆச்சரியப்படுவார்.
இப்படி இருபது வருஷம் சுதந்திரமாகவும் சுகமாகவும் காலம் கழித்த பிறகு அவருடைய வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை அடியோடு மாற்றும்படியான இந்தச் சம்பவம் நேரிட்டது.
பரீட்சை கொடுத்திருக்கிறாளென்றும் சேஷாத்ரியின் ஆபீஸில் ஜுனியராக வைத்துக் கொண்டு வேலை பழக்க வேண்டுமென்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.
இத்தனை நாளும் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு வைராக்கிய புருஷராக இருந்தாரோ அவ்வளவுக்கு இப்போது அவருடைய வீழ்ச்சியின் வேகமும் அதிகமாயிருந்தது.
ஸ்திரீகளும் புருஷர்களும் சமமாகப் பழக வேண்டுமென்னும் கொள்கைகளெல்லாம் சுத்த அபத்தமென்றும் அதிலும் பவானியைப் போன்ற பெண்கள் புருஷர்கள் மத்தியில் பழகுவது ரொம்ப அபாயகரமென்றும் அவர் கருதினார்.
கடைசியாக இந்த வருஷம் கோடைக்காலத்தில் கூனூருக்குப் போகும்போது புரொபஸர் பிரணதார்த்தியின் முன்னிலையிலேயே இது விஷயமாகப் பேசித் தீர்மானித்து விடுவதென்று அவர் உறுதி கொண்டார்.
தாம் பவானியைக் கேட்காமல் இருப்பது ஒன்றுதான் தடையேதவிர தமது மனோரதம் நிறைவேறுவதற்கு வேறு இடையூறு எதுவும் ஏற்படக் கூடுமென்று அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஏதாவது புறம்போக்கு ஆக்கிரமிப்புச் சம்பந்தமாய் ஒரு பட்டாதார் பத்து ரூபாய் நோட்டாகக் கொண்டு வந்து கொடுத்தால் அதை அவர் வாங்கிக் கொள்ள மாட்டார் போ போ என்று திருப்பி அடிப்பார்.
அந்த மிராசுதார் போய் இன்னும் ஐந்து ரூபாய் போட்டு ஒரு தங்கப் பவுனாக வாங்கிக் கொண்டு வந்தால் தான் ஸ்வர்ணம் பவித்திரமானது அதற்குத் தோஷமில்லை என்று சொல்லி வாங்கிக் கொள்வார்.
யாராவது ஒரு கிராம முன்சீப் அவருக்கு ஒரு கூடை ஒட்டு மாம்பழம் அனுப்பி அதை அவருடைய சேவகன் அப்படியே வாங்கி வைத்துவிடும் பட்சத்தில் அவனைத் திட்டு திட்டு என்று திட்டுவார்.
இவ்வளவு ஆசார சீலமுள்ளவர் தம்முடைய மூத்த பெண்ணுக்கு சாஸ்திர ரீதியாகப் பன்னிரண்டு வயதிலேயே கலியாணம் செய்து வைக்க விரும்பியதில் ஆச்சரியமில்லையல்லவா?
அதிலும் அந்தச் சமயம் அவர் தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் தாசில்தாராய் இருந்தபடியால் கடப்பை முதலிய காட்டுப் பிரதேசங்களுக்கு மாற்றலாவதற்கு முன் கலியாணம் பண்ணிவிடத் தீர்மானித்தார்.
தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் கலியாணம் என்றால் வைதிகர்கள் ஏராளமாய் வருவார்கள் தாராளமாய் தட்சிணை கொடுத்துச் சாஸ்திரோக்தமாய்க் கலியாணம் செய்யலாம்.
அதோடு தட்சிணைச் செலவும் தம்முடைய சொந்தப் பொறுப்பில்லாமல் போய்விடும் யாராவது ஒரு பெரிய மனுஷன் அந்தச் செலவை ஒப்புக் கொள்வான்.
ஆனால் சாஸ்திரத்தின் தலையெழுத்து சரியாயில்லை அவருக்குச் சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களில் நம்பிக்கையில்லாமல் போவதற்கு அந்தக் கலியாணமே காரணமாயிற்று.
பதினேழு வயதுக்குள் இரண்டு பிரசவமும் மூன்று கர்ப்பச் சிதைவும் ஏற்பட்டு இதனாலெல்லாம் நாளுக்கு நாள் பலவீனமடைந்து கடைசியில் இறந்தே போனாள்.
அடே எனக்கு லஞ்சம் கொடுக்க வருகிறாயாடா உன்னை ஜெயிலுக்கு அனுப்பிவிட்டு மறு காரியம் பார்க்கிறேன் என்று சொல்லும் நிலைமைக்கு வந்துவிட்டார்.
முன்னர் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு வைதிகப் பற்றுள்ளவராயிருந்தாரோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு இப்போது நவநாகரிகப் பற்று உடையவரானார்.
அவருக்கு அந்திய காலம் நெருங்கியிருந்தபோது புரொபஸர் பிரணதார்த்தியை அருகில் அழைத்து தம்பி பவானிக்கு உன்னைத்தான் கார்டியனாக நியமித்திருக்கிறேன்.
மரணத்தறுவாயில் தம் தமையனுடைய விருப்பத்தை மறுக்க மனோதிடமின்றிப் பிரணதார்த்தி பிரதிக்ஞை செய்து கொடுத்தாரே தவிர அவருடைய மனம் அது விஷயத்தில் நிம்மதி அடையவில்லை.
பவானியைத் தம் தலையில் கட்டிவிட்டுத் தமையனார் போய்விட்டாரே என்ற கவலையன்று அது பிரணதார்த்திக்கு புதல்வர்கள் பலர் உண்டு ஆனால் பெண் கிடையாது.
பிறகு அவர்களுக்கு அதிலெல்லாம் ரஸம் குறைந்து கலியாணம் செய்து கொள்ளலாமென்று தோன்றும்போது அது சாத்தியமில்லை யென்பதைக் காண்கிறார்கள்.
அப்படி யாராவது தப்பித் தவறி இருந்தால் அவர்களுக்கு இந்தப் பெண்களை மணம் செய்து கொள்ளத் தக்க படிப்போ அந்தஸ்தோ வேறு யோக்கியதையோ இருப்பதில்லை.
எனவே பவானியை சேஷாத்ரியிடம் ஜுனியராக வேலை செய்ய அமர்த்தியபோது பிரணதார்த்தியின் நோக்கம் என்னவாயிருக்கக் கூடுமென்று நாம் எளிதில் ஊகிக்கலாம் அல்லவா?
ஆரம்பத்தில் ஸ்ரீமான் பிரணதார்த்தி தம்முடைய நோக்கம் விரைவில் நிறைவேறிவிடும் என்பதற்கு அறிகுறிகளைக் கண்டு சந்தோஷமடைந்தார்.
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டால்தான் கொண்டது என்று தீர்மானித்த புரொபஸர் தம்முடைய பங்களாவிலேயே அவர் வந்து இருக்க வேண்டுமென்று வற்புறுத்தினார்.
இதை முன்னிட்டே வழக்கமாகக் கூனூருக்கு வரும் தமது குடும்பத்தினரையெல்லாம் அவர் பங்களூருக்குப் போகச் சொல்லிவிட்டு பவானியை மட்டும் கூனூருக்கு வரும்படி ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.
இந்த வருஷம் மட்டும் இந்தக் கலியாணத்தை நான் பண்ணிவைக்காவிட்டால் என் பெயர் பிரணதார்த்தி அல்ல என்று அவர் தமக்குள் சபதம் செய்து கொண்டார்.
உலகத்திலேயே நீலகிரியைப் போன்ற சுகமான இடம் கிடையாது நானும் எவ்வளவோ நாடுகளில் எத்தனையோ இடங்கள் பார்த்திருக்கிறேன் என்றார் சேஷாத்ரி.
கடைசியாக இன்னும் இரண்டு வாரந்தான் கூனூர் வாசம் பாக்கியிருந்தபோது இனிமேல் தாமதிப்பதில் பிரயோஜனமில்லை யென்று தீர்மானித்து முதலில் பிரணதார்த்தியிடம் கலந்து கொள்ள எண்ணினார்.
உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசவேண்டுமென்றிருக்கிறேன்... என்று சேஷாத்ரி ஆரம்பித்தபோது இன்றைக்கு மட்டும் நீங்கள் அந்த முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசாவிட்டால் நானே ஆரம்பித்துவிடுவதென்று இருந்தேன் என்றார் பிரணதார்த்தி.
தினசரி வழக்கம் போல் பவானி உயர்ந்த காஷ்மீர் கம்பளிச் சட்டை ஒன்றைப் போட்டுக் கொண்டு வெளியே உலாவச் செல்வதற்குத் தயாராக வந்தாள்.
இல்லை அம்மா உண்மையாகவே முக்கியமான விஷயம் ரொம்ப அழகான விஷயங்கூட என்று சொல்லி பிறகு மெதுவான குரலில் அது மேலே காஷ்மீர் கம்பளிச் சட்டை போட்டுக் கொண்டு மலைப் பிரதேசத்தில் உலாவச் செல்லும் என்றார்.
பவானி பங்களாவின் முகப்பில் கொழுகொழுவென்று வளர்ந்திருந்த ரோஜாச் செடியிலிருந்து அப்போதுதான் இதழ் விரியத் தொடங்கியிருந்த ஒரு ரோஜா மொட்டைப் பறித்துத் தலையில் செருகிக் கொண்டாள்.
பிறகு அவர்களைக் கடைக்கண்ணால் ஒரு பார்வை பார்த்து மலைவாசத்திற்கு வந்தால் இந்த மாதிரி இரண்டு கிழங்களைக் கூட்டிக் கொண்டு தான் வரவேணும் என்று மெதுவான குரலில் கூறிவிட்டு ஒயிலாக நடந்து சென்றாள்.
உண்மையில் அவர் இந்தச் சமயம் தம்முடைய சொந்தக் கேஸை எடுத்துச் சொல்வதில் பட்ட சிரமம் வேறு எந்தக் கேஸ் விஷயத்திலும் பட்டதில்லை.
பிரணதார்த்தி மட்டும் ரொம்பவும் குறுக்குக் கேள்விகள் போட்டிராவிட்டால் அன்றைய தினமும் அவருடைய கேஸ் தள்ளிப் போடப்பட்டிருக்கலாம்.
எப்படியோ அவர் கடைசியாக மனத்தைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு பவானியைக் கலியாணம் செய்து கொள்ளத் தமக்கு விருப்பமென்றும் அதைப் பற்றிப் பிரணதார்த்தியின் அபிப்பிராயம் என்னவென்றும் கேட்டுவிட்டார் அதற்குப் பிரணதார்த்தி அதைவிடத் தமக்குச் சந்தோஷம் அளிக்கக் கூடியது உலகத்திலே வேறொன்றுமிராது என்று பதில் சொன்னார்.
பவானிக்கு அது விருப்பமாயிருக்குமா என்று சேஷாத்ரி கேட்டதற்கு நல்ல கேள்வி கேட்டீர்கள் உங்களை விட நல்ல கணவன் அவளுக்கு எங்கே கிடைக்கப் போகிறான்?
இங்கிலீஷ் டாக்டர்களாயிருந்தாலும் சரி சுதேசி வைத்தியர்களாயிருந்தாலும் சரி அவ்வளவு பேரும் அவ்வளவு எமதூதர்கள் என்பது அவருடைய கருத்து.
உண்மையில் இயற்கை வைத்தியத்தைக் கையாளுவதற்கு மட்டும் ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்குமானால் அதைவிட அவருக்கு மகிழ்ச்சியளிப்பது வேறொன்றுமேயில்லை.
அதற்குச் சமமான சந்தோஷம் அவருக்கு அளிப்பது ஒன்றே ஒன்றுதான் இங்கிலீஷ் டாக்டரிடம் வைத்தியம் செய்து கொண்டவன் பிழைக்காமல் செத்துப் போவது தான் அவருக்குத் தெரிந்தவர்களில் அவருடைய யோசனையைக் கேட்கக்கூடியவர்களில் யாருக்காவது உடம்பு சரிப்படவில்லையென்று கேட்டால் அவருக்கு வெகு உற்சாகம்.
ஆனால் அம்மாதிரி பெரிய பெரிய வியாதிகளை வரவழைத்துக் கொள்ளும் மனிதர்கள் சாதாரணமாய்ப் பரம முட்டாள்களாயிருக்கிறார்கள் அவர்கள் பெரிய டாக்டர்களைத் தேடிச் சென்று நிறைய பணத்தையும் கொடுத்துவிட்டுச் சீரழிந்து சாகப் பிரியப்படுகிறார்களே தவிர பிரணதார்த்தியிடம் போய் நல்லபடியாய்ப் பைசா செலவு இல்லாமல் சாவோமென்று ஒருவனுக்காவது புத்தி இருப்பதில்லை.
ஏதோ ஒரு டைபாய்டு ஒரு டயபிடீஸ் ஒரு அப்பெண்டிஸைடீஸ் ஒரு ட்யூபர்குலோஸிஸ் என்று என்னிடம் சிகிச்சைக்கு வருகிறானா?
என்பதாக அவர் யாரிடமும் வெளிப்படையாகச் சொன்னதில்லை யாயினும் அவருடைய இருதய அந்தரங்கத்தில் இத்தகைய குறை குடிகொண்டிருந்தது என்பதில் சந்தேகமில்லை.
எப்பேர்ப்பட்ட அதிர்ஷ்டம் ஆகவே அவனைப் பிழைக்கவைத்தே தீர்வது என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு சிகிச்சை ஆரம்பித்தார் பிரணதார்த்தி.
ஏதோ அவனுடைய ஆயுள் கெட்டியாயிருந்தபடியால் பிரணதார்த்தி வைத்தியம் செய்துகூடப் பிழைத்துக் கொண்டான் என்று அபிப்பிராயப்பட்டதோடு அதைச் சொல்லியும் விட்டார்.
பவானியோ வெளிப்படையாக சித்தப்பாவின் வைத்தியத்தினாலேயே போன உயிர் திரும்பி வந்தது என்று சொல்லி அவரை மகிழ்வித்த போதிலும் தான் தன்னுடைய இருதய அந்தரங்கத்தில் பகவானைப் பிரார்த்தித்ததன் பயனாகவே அவன் பிழைத்தெழுந்ததாக மனதிற்குள் கருதினாள்.
ஒருநாள் அவள் துணி வாங்குவதற்காக தான் வழக்கமாய் வாங்கும் பெயர்பெற்ற கரம்சந்த் பயான்சந்த் சீமை ஜவுளிக் கடைக்குப் போனாள்.
அப்போது சீமை ஜவுளிக் கடைகளில் தொண்டர்கள் மறியல் செய்கிறார்களென்றும் போலீஸ்காரர்கள் வந்து தொண்டர்களை அடித்து இழுத்துச் செல்கிறார்களென்றும் அவள் அறிந்திருந்தாள்.
காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் கூலிக்கு மாரடிப்பவர்கள் என்று அவள் தன்னுடைய இங்கிலீஷ் ஆசிரியை சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருந்தாள்.
உங்கள் கையால் அடிபடலாமென்று தெரிந்தால் ஊரிலுள்ள வாலிபர்கள் எல்லாம் மறியல் செய்ய வந்துவிடுவார்கள் இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அவன் கலகலவென்று நகைத்தான்.
அதே சமயத்தில் கடைத்தெருவில் ஒரு மோட்டார் லாரி வந்து நின்றது அதிலிருந்து திடுதிடுவென்று ஒரு கூட்டம் போலீஸ்காரர்கள் இறங்கினார்கள்.
தன்னுடைய இருதய அந்தரங்கத்திலிருந்து அளவுக்கடங்காத தாபத்துடன் பகவானிடம் ஒரு பிரார்த்தனை செலுத்தினாள் போலீஸ் லாரி அங்கிருந்து கிளம்புவதற்குள் அந்த இளைஞன் தன் பக்கம் ஒரு தடவை திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும் என்பது தான் அந்தப் பிரார்த்தனை.
சாதாரணமாய் ஓர் ஆயுள் காலத்தில் அநுபவிக்கக் கூடிய வேதனை அவ்வளவையும் பவானி அந்தச் சில நிமிஷ நேரத்தில் அநுபவித்து விட்டாள்.
ஆகா இதோ பார்க்கிறான் பார்த்து அவள் அந்தக் கடைக்குள் போகாமல் திரும்பியதைக் கவனித்ததற்கு அறிகுறியாகப் புன்னகையும் புரிகிறான் பவானியின் தலை ஒரு கணநேரம் கரகரவென்று சுழன்றது.
அப்போது அவளுக்கு ஒரு பிரமை உண்டாயிற்று ஆகாய வெளியில் தேவர்களும் தேவிகளும் கூட்டங்கூடி நின்று என்று பாடிக்கொண்டு அந்தப் போலீஸ் லாரியின் மேல் புஷ்பமாரி சொரிவது போலும் அவர்கள் சொரிந்த புஷ்பங்கள் லாரியின் மேற்கூரையை எப்படியோ கடந்து உள்ளே வந்து அந்தத் தொண்டன் மேல் சொரிந்து கிடப்பது போலும் அவளுக்குத் தோன்றியது அடுத்த நிமிஷம் பிரமை தெளிந்தது.
வீதியில் வண்டியில் போகும்போதும் கடற்கரையில் காற்று வாங்க உலாவும் போதும் ரயில் பிரயாணம் செய்யும் போதும் நாடகம் பார்க்கும்போதும் அவளுடைய கண்கள் சுழன்று சுழன்று அந்த முகத்தைத் தேடிக் கொண்டேயிருந்தன.
கனிவு ததும்பிய கண்களும் சோகம் பொருந்திய புன்னகையும் கொண்ட அத்தொண்டனின் திவ்ய முகத்தை இந்த ஜன்மத்தில் தான் இனி பார்க்கப் போவதில்லையென்றே தீர்மானித்தாள்.
ஆகாயத்தை அளாவி வளர்ந்திருந்த கற்பூர மரங்களின் மீது மலைக்காற்று அடிக்கையில் ஏற்பட்ட சப்தம் ஒரு சமயம் குதூகலமான சிரிப்பைப் போல் அவள் காதில் பட்டது.
காலை நேரத்தில் மரம் செடிகளிலிருந்து பனித்துளிகள் கலகலவென்று உதிரும் போது ஒரு சமயம் அவை ஆனந்த பாஷ்பமாகவும் இன்னொரு சமயம் துக்கக் கண்ணீராகவும் தோன்றின.
பட்சிகளின் கானம் ஒரு சமயம் அவளுக்குச் சங்கராபரண ராகத்தைப் போல் உற்சாகத்தை உண்டாக்கித் துள்ளிக் குதிக்கலாமா என்று தோன்றச் செய்தது மற்றொரு சமயம் அதே பறவைகளின் கீதம் சோகரசம் பொருந்திய யதுகுல காம்போதியாக மாறி அவளுடைய கண்களில் கண்ணீர் துளிர்க்கச் செய்தது.
அந்த நோயாளியைக் குணப்படுத்துவதற்குப் பிரணதார்த்தியும் பவானியும் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சி ஒன்றும் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லையென்பதைத் தெளிவாய்க் காட்டிக் கொண்டார்.
நாலாம் நாள் நோயாளி படுத்திருந்த அறைக்குள் சேஷாத்ரி வந்திருந்த சமயம் தூங்கிக் கொண்டிருந்தவன் தற்செயலாகக் கண்ணை விழித்தான்.
கொலைக்கேஸ் என்றதும் பவானி தலையிலே பெரிய பாறாங்கல் விழுந்தது போல் திடுக்கிட்டாள் இதுவரை அவள் மனத்தில் இவன் ஏதோ ராஜீயக் குற்றத்துக்காகத் தான் கைதியாயிருக்க வேண்டுமென்று ஓர் எண்ணம் இருந்து வந்தது.
ஆனால் அதில் சில சம்பவங்கள் கேட்பவர்களுக்கு விளங்காமல் போகவே அடியிலிருந்து தன்னுடைய வாழ்க்கைச் சம்பவங்கள் முழுவதையுமே சுருக்கமாகக் கூறினான்.
இந்தச் சமயத்தில் திடீரென்று ஏற்பட்ட நோய் காரணமாகத் தந்தையின் மரணம் சமீபிக்கவே அவர் தம் மூத்த புதல்வனை அருகில் அழைத்து குழந்தாய் உனக்கு என்னால் ஆனதையெல்லாம் செய்து விட்டேன்.
உன் சிறிய தாயாரைக் கலியாணம் செய்து கொண்டதற்கு முன்பே இன்ஷியூர் செய்ததாகையால் என் மரணத்திற்குப் பின் உனக்குத் தொகை சேரவேண்டுமென்று அதில் கண்டிருக்கிறது.
உமாவின் தமையனுக்கு அவனுடைய சிறிய தாயாரை எப்போதுமே பிடிப்பதில்லை தனக்கு விரோதியாகத் தன் தகப்பனாரின் அன்பைக் கவர வந்தவள் என்று அவளை வெறுத்து வந்தான்.
ஆனாலும் அவன் இப்படி மோசம் செய்வான் தகப்பனார் சாகும்போது சொன்ன வார்த்தைக்கு இப்படித் துரோகம் பண்ணுவான் என்று பாக்கியலக்ஷ்மி எதிர்ப்பார்க்கவில்லை.
உத்தரக் கிரியைகள் ஆனதும் இன்ஷியூரன்ஸ் பாலிஸியை எடுத்துக் கொண்டு பணம் வாங்கி வருவதாகச் சென்னைக்குப் போனவன் போனவன் தான்.
பிறகு ஒரு புண்ணியவானின் சிபார்சினால் சென்னையில் தர்மப் பள்ளிக்கூடம் ஒன்றில் சேர்ந்து படித்து உபாத்தியாயினி வேலைக்கு பயிற்சி பெற்றாள்.
உமாவும் படிப்பில் மிகவும் கெட்டிக்காரன் என்று பெயர் வாங்கி உபகாரச் சம்பளங்கள் பெற்று தாயார் அனுப்பும் சொற்பப் பணத்தில் மற்றச் செலவுகளை நடத்திக் கொண்டு படித்து வந்தான்.
தேசத்திலே ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அந்தப் பேரியக்கத்தில் சிறை சென்றும் அடிபட்டும் வரும் செய்திகளைப் படிக்கப் படிக்க அவன் ஹிருதயத்தில் பெரிய கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது.
கடைசியாகச் சென்னைக் கடை வீதிகளில் தொண்டர்கள் மறியல் செய்வதையும் அவர்கள் அடிக்கப் படுவதையும் நேருக்கு நேர் பார்த்த போது அவன் மனம் பூராவும் மாறிவிட்டது.
பல தினங்கள் அவனை அடித்து இழுத்துச் சென்று எங்கேயாவது தூரமான இடத்தில் கொண்டு போய் விட்டு வந்த போதிலும் அவன் மறுபடியும் மறுபடியும் மறியலுக்கு வருவதைக் கண்ட போலீஸார் கடைசியில் அவனைக் கைது செய்துகொண்டு போனார்கள்.
பிறகு பாக்கியலக்ஷ்மி மகனுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் கொஞ்சங்கூடத் தன் துக்கத்தைக் காட்டாமல் சந்தோஷமாய் ஒரு வருஷமும் சிறைச்சாலையில் இருந்து விட்டு வரும்படி தைரியம் சொல்லி எழுதினாள்.
அச்சமயம் அவள் எந்த ஜில்லா போர்டு பள்ளிக்கூடத்தில் வேலை பார்த்து வந்தாளோ அந்த ஜில்லா போர்டானது ரங்க சமுத்திரம் ராவணன் என்று பெயர் பெற்ற ஒரு மகா பாபியிடம் அகப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
அவனுடைய கோர கிருத்தியங்களில் ஒன்று ஜில்லா போர்டுகளுக்குட்பட்ட பெண் பள்ளிக்கூடங்களின் உபாத்தியாயினிகளை உபத்திரவிப்பதாகும்.
அவள் அவனுடைய துராசைக்கு இணங்க மறுக்கவே பள்ளிக்கூடத்துக்குப் பள்ளிக்கூடம் அவளை மாற்றிக் கொண்டும் இன்னும் பலவிதங்களில் உபத்திரவித்துக் கொண்டும் இருந்தான்.
பாக்கியலக்ஷ்மி இதைப் பற்றிச் சென்னையிலுள்ள பத்திரிகைகளுக்கும் அப்போது அதிகாரத்தில் இருந்த சர்க்கார் மந்திரிகளுக்கும் கடிதம் எழுதினாள்.
மந்திரிகளில் ஒருவர் அந்தக் கடிதத்தை மேற்படி ஜில்லா போர்டு பிரஸிடெண்டுக்கே அனுப்பி இப்படிப்பட்ட பொல்லாத பெண்பிள்ளையை ஏன் வேலையில் வைத்திருக்கிறாய் என்று கேட்டிருந்தார்.
அதற்கு ஐந்தாறு தினங்களுக்குப் பிறகு ஒருநாள் பாக்கியலக்ஷ்மியைத் துர்நடத்தை காரணமாக வேலையிலிருந்து நீக்கிவிட்டதாய் உத்தரவு வந்தது.
அன்றிரவு அவள் குடியிருந்த வீட்டில் நாலைந்து தடியர்கள் புகுந்து அவளை அடித்து இம்ஸித்துக் குற்றுயிரும் குலை உயிருமாய் விட்டுச் சென்றார்கள்.
விவரம் தெரிந்த போது அம்மா அந்தப் பாவியைக் கொன்றுவிட்டுப் பிறகு உன்னை வந்து பார்க்கிறேன் என்று அலறிக் கொண்டே பித்துப் பிடித்தவன் போல் ஓடினான்.
அங்கே தான் கொல்வதற்காக வந்த மனிதன் ஏற்கனவே சுடப்பட்டு இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்தான் உமாகாந்தனைப் போலவே பழி தீர்க்க வன்மங் கொண்ட வேறொருவன் இவனை முந்திக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
உமாகாந்தன் தன்னுடைய கேஸைத் தானே நடத்துவதாகச் சொல்லி கீழ்க்கோர்ட்டில் சொன்னதுபோலவே நடந்தது நடந்தபடி உண்மையே உரைத்தான்.
ஆனால் பாரிஸ்டர் சேஷாத்ரி தஸ்தாவேஜிகளையும் சாட்சியங்களையும் கொண்டு உமாகாந்தன் தான் கொலை செய்திருக்க வேண்டுமென்று திண்ணமாய் ருசுப்படுத்தினார்.
நாலு வருஷம் சிறையிலிருந்த பிறகு உமாகாந்தனுக்கு இம்மாதிரி ஆயுள் முழுவதும் சிறையில் காலங்கழிப்பதால் என்ன பிரயோஜனம் என்று தோன்றிற்று.
சட்டமாவது கோர்ட்டாவது மண்ணாங்கட்டியாவது எல்லாம் சுத்த மோசம் உமாகாந்தனைப் போன்ற ஒரு நிரபராதியைச் சிறையிலிடும் சட்டம் என்ன சட்டம்?
என்னுடைய தாயாரை ஒரு பாதகன் அப்படி துன்புறுத்தியிருந்தால் அவனைக் கட்டாயம் கொன்றிருப்பேன் என்று ஆத்திரத்துடன் கூறினார் பிரணதார்த்தி.
பவானியும் உமாகாந்தனும் தனியாயிருக்கையில் பவானி அதிகம் பேசுவதாயில்லை உமாவைப் பேசவிட்டுத் தான் மௌனமாய்க் கேட்டுக் கொண்டிருப்பாள்.
தன்னை வளர்த்துப் படிக்க வைத்து முன்னுக்குக் கொண்டு வருவதற்காகத் தன் தாயார் பட்ட கஷ்டங்களைக் கண்ணில் ஜலம் ததும்பக் கூறுவான்.
சுதந்திரப் போர் நடந்த காலத்தில் மேலும் மேலும் விழுந்த அடிகளையெல்லாம் தாங்கிக் கொண்டு அசையாமல் நிற்பதற்குத் தன்னையறியாமல் ஏற்பட்ட அபூர்வ தைரியத்தைப் பற்றி வியப்புடன் கூறுவான்.