sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அகத்தியர் நந்தியினுடைய பார்வை பட்ட நிலையில் அவர்கள் இறைவனை தரிசிக்கும் நிலைக்கு உயர்ந்து.... உட்சென்று ஈசனைத் தரிசிக்க.... தரிசித்த நிலையிலேயே திருமாலுடைய நிறம் சுயநிலைக்கு மாற... ஈசன் புன்முறுவல் பூக்கிறான்....தேவர்களும் ஈசா எதிலிருந்து எது வந்தாலும் முதலில் அது உன்னையே சாருமல்லவா... ஆகவே நாங்கள் செய்த மாபெரும் யாகத்தில் முதலில் வெளிவந்த வஸ்துவை நீ ஏற்று எங்களுக்கு அருள் பாலிக்க வேண்டும் என்று கூற... அனைத்தையும் அறிந்த ஈசனும் புன்முருவலித்தபடியே உண்ணவா உமிழவா?
அன்னவன் சொல்லழகே அழகு அகத்தியர் அறிஞனே போகா... விடத்தை நந்தியும் சுந்தரரும் எடுத்தவர... ஈசனும் அதைபெற்று விருப்பத்துடன் உட்கொள்ள எத்தனிக்க... அன்னை பராசக்தி சிறிதும் தாமதியாமல் ஈசன் கண்டத்தைப் பற்றி விடத்தை அங்கே தங்கச் செய்கிறாள்... ஏன் தெரியுமா?
வெளியில் உமிழ்ந்தாலும் பல கோடி அண்டங்கள் அழிந்துவிடும் ஆகவேதான் அன்னை ஈசனை நீலகண்டனாக்கி விடுகிறாள் போகர் திருமால் முதற்கொண்டு பிரம்மாதி தேவர்களையே காப்பாற்றியவன் ஈசன் என்றால் ஈசனே தெய்வம் என்று ஆகிவிடுகிறதல்லவா?
அகத்தியர் உண்ணவில்லையென்றால்... மால் எங்கே வேந்தனுயர் வாழ்வெங்கே இந்திரன் செங்கோல் எங்கே வானோர் குடியெங்கே கோலம் செய் அண்டங்கள் எங்கே எந்தைபிரான் கண்டம் அங்கே நீலமுறாக்கால் உத்தமனே போகா நன்கு அறிந்துகொள்.
சிவனோடு ஒக்கும் தெய்வம் தேடினும் இல்லை அவனோடு ஒப்பார் இங்கு யாவருமில்லை புவனம் கடந்தன்றங்கு பொன்னொளி மின்னும் தவனச் சடைமுடி தாமரையானே.. அகத்தியர் விடம் உண்ட ஈசன் தேவர்களைப் பார்த்து மறுபடியும் சென்று கடைவீர் வருவதைப் பெற்றுக் கொள்வீர் எனக் கூற பிரம்மாதி தேவர்களும் மகிழ்வுடன் திரும்பிச் சென்று பாற்கடலைக்கடைகிறார்கள்.. அன்று ஏகாதசி திதி கடையும்போது ஐராவதம் வச்சிரசிரஸ் கௌஸ்துபமணி இலக்குமி போன்ற அற்புதமான இரகசியங்கள் வெளிவர... அவற்றைத் தேவர்கள் அரவணைத்து ஆனந்திக்க... மறுநாள் காலை அதாவது துவாதசி திதியில் அதி அற்புதமாக அமிர்தம் வந்துவிடுகிறது ..... அள்ளிப் பருகினர் தேவரும் அசுரரும்... ஈசனை மறந்து ஆடிப்பாடிக் களிக்கின்றனர்.
போகர் துன்பம் நேரும்போது ஈசனைத் தஞ்சம் புகுவதும் துன்பம் நீங்கி இன்புறும்போது அவனை அடியோடு மறப்பதும் உலகியல்புதானே குருவே... அதற்கு தேவர்கள் மட்டும் விதிவிலக்கா... என்ன?
ஈசனும் உயர்ந்த தன் தனிப்பெரும் கருணையினால் அவர்களை மன்னித்து நந்தியின் இரு கொம்புகளுக்கிடையில் நின்று நர்த்தனம் புரிந்தனன் .. திரயோதசி திதியில் ஈசன் நர்த்தனம் புரிந்த அந்த புண்ணிய நேரமே பிரதோஷ நேரமாகும்.
ஆகவே போகா பிரதோஷம் என்றால் பாவங்களை நீக்கும் நேரம் என்று பொருள் கொள்வாயாக... அதுமட்டுமல்ல..பிரதோஷ விழாவின் நோக்கம் அகந்தையை அழிப்பதே என்றும் கொள்வாயாக... அகத்தியர் மகனே... பிரதோஷ லிழாவில் பிரம்மாதி தேவர்களுடைய அகந்தை மட்டுமா அழிந்தது...?
எம்பெருமானாகிய நந்தீசருடைய அகந்தையுமல்லவா அழிக்கப்பட்டது அகத்தியர் இறை நம்பிக்கை இலலாதவர்களெல்லாம் அகந்தை கொண்டு ஆணவத்தால் அழிகின்றனர்.
அகததியர் போகா முன்பு சொன்னேன் நந்தியினுடைய பார்வை பட்ட மாத்திரத்திலேயே பிரம்மாதி தேவர்களுடைய பயம் நீங்கியது மனசஞ்சலம் அடங்கியது என்று.
ஆகவே பிரதோஷ வழிபாட்டில் ஈசன் அன்னையுடன் நந்தியின்மேல் அமர்ந்து பவனி வரும்போது நாம் தரிசிக்க வேண்டிய முதல் தெய்வம் நந்தீசனே.
இந்த சூரிய குறி பார்வை தன்மேல் பட்ட உடன்தான் பிரம்மன் தனக்கும் இறப்பு உண்டு என்று உணர்ந்தான்... எனவேதான் பிரதோஷ வலத்தில் ஈசன் உமையுடன் நந்தியின் மீதேறி பவனி வரும்பொழுது சில முக்கிய இடங்களில் நிறுத்தி தீப ஆராதனைகளைப் பெரியோர் செய்வர் அறிந்தாயா போகா... அடுத்து நந்தி பார்த்த பார்வை சந்திர குறி பார்வையாகும் இந்தப் பார்வையால்தான் நந்தீச்வரர் திருமால் பிரமன் இவர்களுடைய மனப்பதட்டத்தை அடக்கினார் அகத்தியர் ஐயனே பிரதோஷ வலத்தில் ஈசன் வடகிழக்கு மூலைக்கு வரும்போது மக்கள் நந்தியை வணங்க வேண்டும்.
இது பிரதோஷ வலத்தின்போது தென்கிழக்கு மூலையில் நந்தியை தரிசித்தால் நம்மீது படும் பார்வை... இந்தப் பார்வையின் மூலம் சிவனைப் பார்க்கப் போகும்பொழுது எப்படிப் போக வேண்டும்?
நந்தியெம்பெருமானுக்கு அகந்தை பிறந்து ஈசனருளால் அழிந்தது என்று முன்பு கூறினீர்களே... நந்தியினுடைய பார்வையே நான் என்னும் அகந்தையை நீக்கும் என்றும் நீங்கள்தான் கூறிவீர்கள்...... அப்படிப்பட்ட நந்திசனுக்கு அகந்தை என்றால் என்னால் நம்பவே முடியவில்லை... சற்று விளக்க முடியுமா?
மனிதனுக்கு மாயை உண்டுஎன்றால் தேவருக்கும் மாயை உண்டு.. ஏன் தெய்வங்களுக்கே மாயை உண்டு... அளவு அதாவது வேகம்தான் வேறுபடுகிறது.
தேவர்கள் ஈசனிடம் வந்து சரணடைந்தபொழுது எம்பெருமானாகிய ஈசன் நந்தியையும் சுந்தரரையும் அழைத்து நீங்கள் இருவரும் சென்று ஆலாலத்தைக் கொணர்க என்று பணிக்க இருவரும செல்கின்றனர்.
சுந்தரரும் ஈசனருளால் ஆலாலத்தை உருண்டையாக்கி நந்தியிடம் தர... நந்தி ஆலால விடத்தை ஈசனிடம் கொண்டு வந்து தர.. ஈசனும் அதை உண்ண... கண்டம் நீலமாகி நீலகண்டனாகி விட்டான்.
நம்மை ஆலாலம் ஒன்றும் செய்யவில்லை... ஆனால் ஈசன் உண்டவுடன் கண்டம் நீலமாகிவிடடதே...... என்று விபரிதமாக நினைக்க அந்த நினைப்பின் எதிரொலியாக அவன் இதழில் சிரிப்பு மலர..... சிரித்த நந்தி சிரித்துக்கொண்டே இருக்கிறான்... ஆம் அவனுக்குச் சித்தம் கலங்கிவிட்டது.
ஆலாலம் உன் கையில் அடங்கியிருந்தால் அது ஈசன் கருணை இதை உணராது நீ அகந்தை கொண்டதால் உனக்குக் கிடைத்த பரிசோ சிததப்பிரமை புரிந்ததா?
என்று ஈசனும் மொழிந்திட நந்தி சிரித்துக்கொண்டே இருக்கிறான்.. பார்த்தனள் அன்னை...நந்தி மீது இரக்கம் கொண்டனள்... ஈசனிடம் நாயகா நம் அருமை மைந்தன்போல் நந்தி இருந்தானே எம்மையும் சுமந்தான் உம்மையும் சுமந்தானே..... கிடைத்தற்கரிய பெரும் புண்ணியம் பெற்ற நந்தி இந்நிலை ஆகலுறுமோ குருநாதா....என்கிறாள்.. அகத்தியர் நன்றாய் கேட்டாய் நண்பனே போகா...இந்திரனிடம் அபசாரப்பட்டால் பிரம்மாவிடம் வந்தால் அந்த பாபம் அவர் அருளால் நீங்கிவிடும்... பிரம்மாவிடம் அபசாரப்பட்டாலோ விஷ்ணுவிடம் வந்தால் அந்த பாபம் அவர் அருளால் நீங்கிவிடும்... விஷ்ணுவிடம் அபசாரப்படக்கூடாது... ஆனால் பட்டுவிட்டால் சிவபெருமானிடம் வந்தால்அவன் கருணையால் அந்த பாபம் நீங்கிவிடும்... சிவபெருமானிடம் கனவில் கூட அபசாரப்படக்கூடாது அப்படிப் பட்டுவிட்டால் குரு ஒருவரால்தான் அந்த பாபத்தைஅழிக்க முடியும்.
அகத்தியர் உத்தமமாய்க் கேட்கும் உத்தமனே போகா.... குருவிடம் அபசாரப்பட்டு விட்டால் அதற்கு எங்குமே விமோசனம் கிடையாது என்பதை நீ அறியாதவணா?
இருக்கட்டும்.. நாம் கதைக்கு வருவோம்... குருநாதா என்று அழைத்த உடன் ஈசனும் மனமிரங்கி நீயே அவனுக்கு வழி செய்வாய் என்று அருள்பாலிக்க.... அம்பிகையும் குதியோ குதியென்று குதித்து அண்டத்தைக் கலக்கிக் கொண்டிருந்த நந்தியை மூக்கணாங்கயிறு போட்டு அடக்கி இழுத்துக்கொண்டு புவியில் தலைசிறந்து விளங்கும் திருத்தலமாம் சென்னையிலுள்ள கோயம்பேடு என்னும் பதியில் வந்து நிற்கிறாள்... அகத்தியர் நன்றாகக் கேட்டாய் போகா...... சொல்கிறேன் கேள்.
பீடு என்றால் காப்பிடம் என்று பொருள்படும்.. மூன்றையும் சேர்த்துப்பார்...........கோஅயம்பீடு என்பதே கோயம்பேடாக மாறிவிட்டது....பசுக்களை இரும்புக்கவசம் போல் காக்கின்ற இடம் அது............சுருங்கச்சொன்னால் கோசம் ரட்சனை ஒரு காலத்தில் அற்புதமாக நடந்த இடம் என்பது தெளிவாகிறது அல்லவா போகா?
போகர் மகாதேவா... அன்னையே அறக்கடவுளுடன் இத்தலத்தில் நின்றாள் என்றால் இத்தலத்தின் பெருமைதான் என்னே அகத்தியர் அன்பு மகனே...... இத்தலத்தில் துவாரபாலகர்களாய் நிற்பவர்களே மகாருத்திர அம்சம் பொருந்தியவர்கள் என்று நீ அறிய வேண்டும்.
இவர்கள் இருவருமே இத்தலத்தில் கபால மாலைகளை அணிந்திருக்கிறார்கள்... பொதுவாக ஈசன்தான் கபால மாலாயை அணிபவன்...இத்தலத்தில் ஈசனுடைய வாயில் காப்பாளர்களே கபால மாலை அணிந்த மகாருத்திர அம்சங்கள் என்றால் உள்ளிருக்கும் ஈசன் மகிமையை என்னனென்பது... இது இருக்கட்டும்......... வால்மீகி முனிவர் குசலவர்களுடன் இத்தலத்திற்கு வந்தாரல்லவா?
அகத்தயர் ஆம் மகனே அதைப் பற்றிப் பின்னால் விரிவாகக் கூறத்தான் போகிறேன்... கவலை வேண்டாம்........ அப்படி வால்மீகி இங்கு வந்தபோது ஈசனுடைய அழகை தரசித்துப் பருக மூலஸ்தானத்திற்குள் புக முனைந்தார்... ஆனால் எவ்வளவு முயன்றும் முடியவில்லை.
நம் பரம்பரையைச் சேர்ந்த கொடுக்குவால் குடுமி சித்தர் திரிபாதஞ்ஞான நம்பூதிரி ரிஷி சுமந்தான் சுருசோதன மகரிஷி போன்ற மஹா உத்தமர்கள் சமாதி கொண்ட திருத்தலம் இது ஐயனே... மேலும் கண்ணப்பர் காளஹஸ்தீச்வர சதாதபசித்தர் குட்டிக்கரண குடுகுடுப்பை சித்தர் போன்ற உத்தமர்கள் தரிசித்த தலம் இது.
தேவர்களுக்கும் ஏன் தெய்வங்களுக்குமே அப்பாற்பட்ட ஆனந்த வெண்சாமர கணபதி அமர்ந்த உத்தம தலமப்பா கோயம்பேடு... அகத்தியர் அறக்கடவுளாகிய நந்திக்கே சித்தப் பிரமை பிடித்து விட்டதால் உலகில் அறம் காக்க அறத்தைத்தான் ஏற்று அறம் வளர்த்த நாயகியாய் நின்ற அன்னை தன்னுடைய மேற்பார்வையிலேயே நந்தியை அத்தலத்துப் பெருமானை குசலவர் வழிபட்ட குசலவபுரீச்வரனை வலம் வரச் செய்தனள்... வலம்வர வலம்வர நந்தியினுடைய சித்தம் சிறிது சிறிதாகத் தெளிவடைந்து முற்றிலும் குணமடைந்து விடுகிறது... தன் நிலைக்கு வந்த நந்தியும் ஆனந்தத்தில் ஈசனுக்கு பல காலங்கள் பிரதோஷ விழா எடுத்து பிரதோஷ வலத்தில் ஈசனைத் தன் இரு கொம்புகளுக்கிடையில் வைத்து விதவிதமாக ஆயிரம் முறைகளில் ஆயிரம் கால் மாற்று நடனமாடித் தன் நன்றியைத் தெரிவித்தனன்... போகர் ஆம் சுவாமி... நந்திக்கு அகந்தை வந்ததால்தானே கோயம்பேடு தலத்தின் மகிமை நமக்குத்தெரிய வந்தது.
ஆயிரங்கால் மாற்று பிரதோஷ நடன இரகசியங்கள் வெளி வந்ததற்கும் நந்தியினுடைய அகந்தைதானே மூலகாரணம்.. போகர் இல்லை இல்லை.... குருநாதா சாதாரண மனிதர்களுடைய அகந்தை உலகிற்குப் பயன்படாது.
ஆனால் உத்தமப் பெரியோருடைய அகந்தை மக்களிடையே ஆன்மீக விழிப்புணர்ச்சியையே உண்டாக்கிவிடுகிறது என்று சொல்ல வந்தேன்... போகர் நந்தியம்பெருமான் அகந்தை தீர்ந்து கோயம்பேட்டில் பிரதோஷ விழா எடுத்து ஆயிரம் கால் மாற்று நடனம் ஆடி மகிழந்தது அத்தலத்தின் மகிமையை எப்படி உயர்த்தியது?
அகத்தியர் நன்றாகக் கேட்டாய் போகா.... இதே கேள்வியைத்தான் குசலவர்களும் வால்மீகி முனிவரைக் கேட்கிறார்கள்... முனிவரும் அந்த இரகசியத்தை அறபுதமாகக் கூறுகிறார்... அனைத்து சிவத்தலங்களிலும் முறையாக பிரதோஷ விழா கொண்டாடுவது சிறந்த பலன்களைத் தரும்.
என்றாலும் நந்தியெம்பெருமான் அகந்தை தீர்த்து ஆயிரம் கால் மாற்று நடனம் ஆடிய கோயம்பேடு திருத்தலத்தில் ஒரு முறை பிரதோஷ விழா கொண்டாடினால் போதும்.
மற்ற திருத்தலங்களில் பிரதோஷ விழா கொண்டாடுவதைப்போல் ஆயிரம் மடங்குப் பலனைத் தரும் அகத்தியர் மகனே சென்னையில் வாழ்ந்தால் மட்டும்போதாது முதலில் வாழ்க்கையென்றால் என்ன என்று தெளியவேண்டும்.
ஆகவே பிறர்க்கு சிறுசிறு உதவிகளைச் செய்து வாழ்பவன் நூல் வாழ்க்கை வாழுகிறான்... அகத்தியர் பெரியவர்கள் அனுபவித்து உணர்ந்து சொன்னதாயிற்றே... வேறு எப்படி இருக்கும்?
பல நூல்கள் சேர்ந்து ஒரு திரிஉருவாகிறது... அந்தத் திரி இருளை அகற்றும் சோதியைத் தாங்குகிறது... ஆகவே பல நூல்கள் ஒன்று சேர்வதுபோல் பல மெய்யன்பர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வாழும் சத்சங்கத்தில் ஊறி வாழும் வாழ்க்கையைத் திரி வாழ்க்கை என்கிறார்கள் பெரியவர்கள்... இதையேதான் மாணிக்கவாசக பெருமானும் அடியேன் உன்றன் அடியார் நடுவுள் இருக்கும் அருளைப் புரியாய் என்றார் புரிந்ததா போகா?
அடுத்து ஆடை வாழ்க்கைக்கு வருகிறேன்... நீ ஆடையாக வாழ்ந்தால் அனைவர் மானத்தையும் காப்பாய்... ஆகவே நீ அனைவருக்கும் பயன்பட வேண்டுமென்றால் ஆடை வாழ்க்கை வாழவேண்டும் உத்தம காந்தி மகானைப்போல... புரிந்ததா...?
இதைப் படித்த பின்னாவது மக்கள் தெளிவடையட்டுமே.. போகர் உத்தமரே குசலவர்கள் கோயம்பேடு தலத்தில் வால்மீகியுடன் தங்கியிருந்து பிரதோஷ வழிபாடு செய்தார்களா.. ?
அகத்தியர் பித்ரு சாபங்கள் தீரும் உத்தமத்தலம் இது... போகா.... மேலும் இங்கிருக்கும் தெய்வமோ குழந்தை ஈசுவரன் அவன் நாமமோ குறுங்காளீச்வரன் என்று அறிவாய் பாரேன்.. குசலவர்கள் தங்கள் தந்தையாகிய ஸ்ரீ இராமச்சந்திர மூர்த்தியை எதிர்த்து பிராணா அவஸ்தை செய்த சாபத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ளத்தான்.
இத்தலத்திற்கு வந்து தங்கியிருந்து பிரதோஷ வழிபாட்டைச் செய்தனர்.. அகத்தியர் விளக்கமாகக் கூறுகிறேன் கேள்...ராமச்சந்திரமூர்த்தி அச்வமேத யாகம் செய்யத் துணிந்து அதற்குறித்தான அற்புதமான குதிரையை திக் விஜயத்திற்கு அனுப்புகிறான்.
யார் அதைத் தடுத்து நிறுத்துகிறார்களோ அவர்கள் ராமனுடன் போரிட வேண்டும் என்பது சட்டம்... அப்படி அந்தக் குதிரை அற்புதமாகத் திக் விஜயம் செய்து கொண்டிருக்கிறது.
அகத்தியர் ம் ம் .....தொடர்ந்து கேள்....அந்தக் குதிரை வால்மீகி முனிவர் தங்கித் தவமியற்றும் ஆசிரமம் அருகில் வருகிறது.... அச்சமயத்தில் இராமனைப் பிரிந்த அன்னை சீதையும் அங்கு தங்கித் தவமியற்றிக் கொண்டிருந்தாள்...நடக்கப் போவதை அறிந்த வால்மீகியும் குசலவர்களிடம் தங்கள் தாயை பத்திரமாகப் பார்ததுககொள்ளச் சொல்லி விட்டு பூசை செய்ய வெளியே சென்று விடுகின்றார்..... முனிவருடைய உத்திரவை ஏற்ற பாலகர்களும் அன்னைக்கு காவலாக ஆசிரம வாயிலில் நிற்கிறார்கள்.
அற்புதமான குதிரையைப் பார்த்துவிட்ட லவன் குசனிடம் அதைக் காட்ட குசனும் அதைப் பிடித்துக் கட்டிப் போட்டு விடுகிறான்.... அகத்தியர் குதிரையைத் தொடர்ந்து படைகளுடன் வந்த சத்ருக்னன் குழந்தைகளுடன் போர் செய்யத் தயாராகிறான்.. போரில் சத்ருக்னன் தோற்றுவிடுகிறான்.
கடைசியாக ஸ்ரீராமனே நேரில் வருகிருன்... அவனும் குழந்தைகளுடன் போரிட்டுத் துன்புறுகிறான்... குழந்தைகள் போரிட்ட அற்புதத்தைத்தான் நான் உனக்கு பூக்கள் தரும் புனிதங்கள் பூக்கள் தரும் புனிதங்கள் என்ற புத்தகத்தில் காண்க பற்றி உபதேசிக்கும்போது விரிவாகச் சொல்லியிருக்கிறேனே போகா.
அகத்தியர் ...வெளியே சென்றிருந்த வால்மீகி உள்ளே நுழைகிறார்... சப்தத்தைக் கேட்டுவிட்டு சீதையும் வெளியே வருகிறாள்.... ஸ்ரீராமன் சாய்ந்து கிடப்பதைப் பார்த்துவிட்டு அலறுகிறாள் ..... வால்மீகியும் மிருத்யுஞ்ஜய மந்திரத்தைச் சொல்லி இராமன் மேல் நீர் தெளிக்க இராமனும் எழுகிறான் ..... தான் இறந்ததற்கான காரணத்தை இராமன் வால்மீகியிடம் கேட்க முனிவரும் ராமா நீ மஹா உத்தமன்தான்... ஆனாலும் உன் மக்களால் நீ சாவை சந்திப்பாய் என்பது விதி அந்த விதி பிரம்ம சாபத்தினால் வந்தது... திரேதாயுக தருமப்படி பெண்களைக் கொல்லக் கூடாது... ஆனால் நீ தாடகையைக் கொன்றாய் .. அந்த யுக தருமப்படி குரங்குகளைக் கொல்லக்கூடாது... ஆனால் நீ வாலியைக் கொன்றாய்... பிரம்ம குலத்தைச் சார்ந்தவன் இராவணன்.
அவனையும் நீ கொன்றாய் இவை அனைத்தும் சேர்ந்து பிரம்ம சாபமாக மாறியது.. நீயும் சாவைச் சந்தித்தாய்... ஆனால் எவன் நீ பிறக்கும் முன்னமே உன் கதையை வரைந்தானோ அவனால் நீ உயிர்ப்பிக்கப்படுவாய் என்று விதியிருந்ததால் அடியேனால் நீ உயிர்ப்பிக்கப்பட்டாய் என்று கூற... ஸ்ரீராமனும் குதிரையை அழைத்துக்கொண்டு செல்கிறான்.. நடந்தவை அனைத்தையும் கண்டு வாயடைத்துப் போயிருந்த குசலவர்கள் தங்கள் குருவாகிய வால்மீகியைப் பார்த்து குருவே தந்தை பெற்ற சாபத்திற்கு எங்களைக் கருவியாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டீர்கள்... ஆனால் நாங்கள் எங்கள் தந்தையைக் கொன்ற பாவத்திலிருந்து எப்படித் தப்புவது.
என்று கேட்க வாலமீகியும் நீங்கள சிவத்தொண்டை விடா முயற்சியுடன் செய்து வந்தால் வழி பிறக்கும் எனக்கூறி அவர்களை ஒவ்வொரு தலமாக அழைத்து வந்து முடிவில் கோயம்பேடு தலத்திற்கு வருகிறார்...அங்கு வந்தவுடன் குழந்தைகளைப் பார்த்து குழந்தைகளே இந்த இடம் போல பூலோகத்தில் ஓர் சிறந்த இடம் காண்பது மிகவும் அரிது.
இங்கு நீங்கள் முறையாகப் பிரதோஷ விழாவைக் கொண்டாடி வழிபட்டால் உங்களுடைய சாபம் நீங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல் சிவலோகத்திலேயே தங்கி வாழும் ஆசியையும் பெறுவீர்கள்.
அவையாவன நித்யப் பிரதோஷம் நட்சத்திரப்பிரதோஷம் பட்சப்பிரதோஷம் மாதப்பிரதோஷம் பூர்ண பிரதோஷம் திவ்யப்பிரதோஷம் அபயப்பிரதோஷம் தீபப்பிரதோஷம் சப்தப்பிரதோஷம் மஹா பிரதோஷம் எனப்படும்.
அகத்தியர் அன்பனே போகா... ஈசனைத் தரிசிக்கச் செல்லும்போது வேட்டிதான் கட்டிச் செல்லவேண்டும் குழாய்களை மாட்டிக் கொண்டு செல்லக்கூடாது.
அடுத்து நட்சத்திர பிரதோஷ வழிபாடென்பது திரயோதசி திதியில் எந்த நட்சத்திரம் வருகிறதோ அந்த நட்சத்திரத்தில் நட்சத்திரலிங்க மகிமை புத்தகத்தில் பார்க்கவும் ஒரு குறிப்பிட்ட உருவமாய் இருக்கின்ற சிவனை வழிபட வேண்டும்.
இந்த பட்சி லிங்க வழிபாட்டிற்கு ஏற்ற இடம் கபாலீச்சரம் என்று அறிவாய் மகனே... அன்னை மயிலுறுவாய் ஈசனை வழிபட்ட உத்தமத் தலமல்லவா அது அடுத்து வருவது மாதப் பிரதோஷம்.
தேய்பிறை கிருஷ்ண பக்ஷம் திரயோதசி திதியில் மாலையில் எம்பெருமானை சந்திர கலையைக் கூட்டிக் கண்டிடுவாய் போகா... இப்பிரதோஷத்தில் பாணலிங்க வழிபாடு உத்தம அருளைத் தரும் என்று மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக பாணலிங்கம் சென்னையில் டர்ன்புல்ஸ் சாலையில் உள்ளது.
அப்படி அந்த பூர்ணப்பிரதோஷ காலத்தில் சுயம்புலிங்க தரிசனம் பூரண பலனைத் தரும் என்று மக்களுக்கு அறிவிப்பாய் போகா.... அடுத்து வருவது திவ்யப் பிரதோஷம் இது ஒரே தினத்தன்று இரட்டைத் திதிகள் சேர்ந்து வருவது.
அடுத்து தீபப் பிரதோஷம் ஐயனே தீபம் என்று நினைக்கும் போதே உடலெல்லாம் புல்லரித்துப் பேரின்ப நிலை கிட்டி விடுகிறதே... இந்த தீபப் பிரதோஷத்தை மக்கள் முறையாக வழிபட்டால் பலனைக் கூறத்தான் முடியுமோ...... திரயோதசி திதியில் உத்தமமாக தீப தானங்கள் செய்து ஈசனுடைய ஆலயங்களை தீபங்களால் அற்புதமாக அலங்கரித்து பஞ்சாட்சர தீப ஆராதனை போன்ற தீப ஆராதனைகளை முறையாகச் செய்து ஈசனை வழிபடுவது மிகவும் உத்தமமப்பா போகா...... இதையே தீபப் பிரதோஷம் என்பர் பெரியோர்... போகர் ஐயனே அரசே அருட்பெரும் கடலே.......தீபங்கள் ஏற்றி ஈசனை வழிபடும் முறையை சற்று மேலும் விளக்க வேண்டும்.
அகத்தியர் அன்பு மைந்தனே உனக்கு தீப மகிமை பற்றி சுப மங்கள தீப மகிமை சுப மங்கள தீப மகிமை என்னும் புத்தகத்தில் காண்க என்னும் தலைப்பில் விரிவாகக் கூறியுள்ளேன்.
மக்களுக்குப் பயன்படட்டும்... சத்ய விரதன் என்று ஒரு ராஜ புரோகிதன் இருந்தான் வாழ்வில் சத்தியத்தையே உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு அவன் வாழ்ந்து வந்ததால் உண்மையில் அவன் சத்ய விரதனே... அவன் உத்தம கங்கைக் கரையில் அமைந்திருந்த பலவித அற்புத லிங்கங்களுக்கும் அற்புதமாகத் திருப்பணிகள் இயற்றி தீப தானங்கள் செய்து ஈசனருளைப் பூரணமாகப் பெற்றிருந்தான்.
ஈசனருளைப் பூரணமாகப் பெற்றிருந்த சத்யவிரதன் கங்கைக்கரையிலேயே ஈசனுக்கு அற்புதமாகக் கோவில் கட்டியதில் ஆச்சரியமென்ன போகா..... அப்படிக் கட்டிய கோவிலில் தொங்கு விளக்கு தீப .ஆராதனை செய்து ஈசனை ஆராதித்து அழியாப் பேற்றைப் பெற்றான்... அகத்தியர் ஐயனே அந்த உத்தமன் கட்டிய கோவிலில்தான் ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது.
சொல்கிறேன் கேள்... ஒரு நாள் அவன் வழக்கம் போல் தீப வழிபாடுகளை முடித்துக்கொண்டு கிளம்பினான்.... கோவில் கதவுகள் மூடப் பட்டு விட்டன.
அப்போது ஈசனுடைய மூலஸ்தானத்தில் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்த விளக்கின் ஒளி சிறிது சிறிதாக மங்கிக் கொண்டே வந்தது அணையும் நேரமும் வந்துவிட்டது.... அப்போது அந்த விளக்கு தொங்கிக்கொண்டிருந்த கயிற்றிலே ஒரு பாம்பு சுற்றிக்கொண்டிருந்தது... அதற்குப் பசி வேறு....அப்பொழுது மூலஸ்தானத்தின் ஒரு மூலையிலிருந்து ஒரு எலி வெளிப்பட்டது.
நாம் வேதனைப்படும்போது அந்த வேதனையைத் தாங்கும் சுமைதாங்கியாக நிற்பதே அந்த விதிதான்.... சரி கதைக்கு வருகிறேன்... எலியைப் பார்த்துவிட்ட பாம்பு சரேலெனப் பாய்ந்து அதைப் பிடிக்கத் திரும்பியபோது அதனுடைய அடிவால் கீழே இருந்த விளக்கின் திரியைத் தட்ட அணைந்து போகும் நிலையில் இருந்த விளக்கு சுடர் விட்டு எரியத் தொடங்கிவிட்டது.
அகத்தியர் குழந்தையே போகா அந்தப் பாம்பு அன்று எலியைப் பிடித்ததோ இல்லையோ.. ஆனால் அது தன் மறு பிறவியில் அரியணையைப் பிடித்துவிட்டது............... அது தெரியுமா உனக்கு?
அகத்தியர் ஆம் ஐயனே..... பாம்பினுடைய வால் பட்டு அணைந்து கொண்டிருந்த விளக்கு உயிர் பெற்றதால் சித்திரகுப்தனும் இந்தப் பாம்பு ஈசனுடைய மூலஸ்தானத்தில் விளக்கேற்றி வைத்தது என்று கணக்கு எழுதிவிட அதனால் வந்த பெரும் புண்ணியத்தினால் அந்தப் பாம்பு மறு பிறவியில் மகத நாட்டு அரசனாகவே பிறந்துவிட்டதடா போகா?
அகத்தியர் அதைத்தான் சொல்கிறேன்... வடிவத்தில் தெரியும் அந்த சப்த ரிஷி மண்டலம் ஜப்பசி கார்த்திகை மார்கழி தை மாசி பங்குனி மாதங்களில் தெளிவாக வானில் தெரியும்.
இந்த மாதங்களில் திரயோதசி திதியில் முறையாக பிரதோஷ வழிபாடு செய்து சப்தரிஷி மண்டலத்தை தரிசித்து வணங்குபவன் அபய பிரதோஷ வழிபாடு செய்தவனாகிறான்.
அகத்தியர் நன்றாய் கேட்டாய் நண்பனே போகா...தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்து அமிர்தம் பெற்று ஆடிப்பாடி உண்டு களித்து ஈசனை மறக்க..... பின் நந்தீசர் அருளால் ஈசன் நினைவு வரப் பெற்று கயிலாயம் ஒடி அபயக்குரல் கொடுக்க.....ஈசனும் அபயமளித்து அவர்களை அனுப்ப அவர்களும் சப்தரிஷி மண்டலத்திற்கு வருகிறார்கள்....அங்கு பல காலம் தங்கியிருந்து சப்தரிஷிகளின் அருளால் ஈசனுடைய அபய மகிமையைப் பூரணமாக உணர்ந்து தெளிந்த மனதுடன் திரும்புகிறார்கள்... ரிஷிகளும் தேவர்களுக்காக ஈசனிடம் வேண்டுகிறார்கள்... ஆகவே போகா.....யாரொருவர் அபயப் பிரதோஷ வழிபாட்டைச் செய்கிறார்களோ அவர்களுடைய தரம் பார்க்காது ஈசன் அபயமளிக்கிறான்... இப்பொழுது புரிகிறதா பெயர் எப்படி வந்ததென்று.
உலகிலுள்ள உயிரினங்களிலேயே அறிவுள்ளவன் மனிதன்தான்....... சாதாரண துரும்புகளும் தூசுகளும் கூட காற்றில் பறந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறதென்றால் மனிதன் முயற்சியோடு இருக்க வேண்டாமா.......?
ஆகவே நீ வாழ்வில் உயர்வடைய வேண்டுமென்றால் உத்தம வழிபாடுகளை முறையாகச் செய்துதான் தீரவேண்டும்... இதை மக்களும் உணர்ந்துதான் தீர வேண்டும்... புரிகிறதா?
போகர் நன்றாகப் புரிகிறது ஐயனே ஆனால் கலியில் மனிதன் பகுத்தறிவு பகுத்தறிவு என்று அடித்துக் கொள்கிறானே உன்மையில் பகுத்தறிவு என்றால் என்ன?
இதையே தான் கிருஷ்ணன் தன் குரு சாந்திபீனியிடம் கேட்டான் அவர் கூறிய பதிலை உனக்குச் சொல்கிறேன் கேட்பாயாக சிந்திக்க மறந்தவனை மன்னித்துவிடலாம்.
ஆனால் சிந்தனைக்குச் சந்தர்ப்பமளிக்க மறுப்பவனை மன்னிக்கவே முடியாது... அகத்தியர் அன்பனே உண்மையான பைத்தியத்தை மன்னித்துவிடலாம் .. ஆனால் சுயநலத்திற்காகப் பைத்தியம் போல் நடித்து ஏமாற்றுபவனை மன்னிக்கவே முடியாது...சிந்தனைக்குச் சந்தர்ப்பம் அளிக்க மறுப்பதால்தான் நாம் மரணத்தைச் சந்திக்கிறோம்... அகத்தியர் தெரிந்துகொள்வது மிகக் கடினம்தான்.
ஏனென்றால் சந்தர்ப்பங்கள் என்றுமே சிங்காரித்துக் கொண்டு வருவதில்லை... அகத்தியர் ஈசன் விடமுண்ட நாள் கார்த்திகை மாதம் சனிக்கிழமை என்று சொன்னேன்.
தேவர்கள் தங்கள் தவற்றை உணர்ந்து ஈசனிடம் சரணடைந்தபோது நந்தியின் இரு கொம்புகளுக்கிடையில் நின்று நாட்டியமாடிய அன்று திரயோதசி திதி.
ஆகவே சனிக்கிழமையும் திரயோதசி திதியும் சேர்ந்து வரும்போது நாம் செய்கின்ற பிரதோஷ வழிபாடே மஹா பிரதோஷ வழிபாடு எனப்படுகிறது.
மேலும் மஹா பிரதோஷத்தன்று எமன் வழிபட்ட சுயம்பு லிங்க தரிசனமும் வழிபாடும் செய்வது மிகவும் உத்தமம் என்று நீ மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக... அகத்தியர் மக்களுடைய மூளைக்கும்தான் சற்று வேலை தருவோமே அவர்களே எமன் வழிபட்ட தலத்தைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கட்டுமே ஐயனே தெய்வீக இரகசியங்களை சிரமப்பட்டுத் தெரிந்து கொண்டால்தான் அதன் அருமை புரியும் புரிந்ததா?
போகர் அப்படியென்றால் கோயிலைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் அனைவருமே ஒன்று சேர்ந்து ஒரு மனதுடன் செய்ய வேண்டிய வழிபாடு பிரதோஷ வழிபாடு அல்லவா குருவே?
அகத்தியர் ஆகுநாள் தொட்டு ஈசன் படைக்கும் போதே என்னருகே உனக்கு இல்லம் கொடுப்பேன் என்று எழுதியனுப்பினான் சரி என்று சொல்லிப் பிறந்து நீ இறைவழிபாட்டைச் செய்யாமல் இருக்கிறாயே விதியைத் தவிர வேறு எதை நோவது..?
கோவிலைப் புறக்கணிப்பது உன்னை வேதனையிலும் சோதனையிலும் வைத்துவிடுமடா போகா... ஆகவேதான் பெரியவர்கள் மனிதன் எப்பொழுதும் இன்புற்றிருக்க வேண்டும் என்று விரும்பி கோவிலில்லா ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம் என்றார்கள் புரிந்ததா?
அகத்தியர் அம்மையே என்று ஈசனால் அழைக்கப்பட்ட காரைக்கால் அம்மையார் தலைகீழாக பூமிக்குமேல் ஓரடியில் இருந்தபடி வலம் வந்த கிரி எது?
அகத்தியர் ம்.....அப்படிப்பட்ட உத்தமத்தலமான திருஅண்ணாமலையில் தான் ஐயனே .... பேரொளியாகிய அண்ணாமலையோடு கலக்க உண்ணாமுலைத்தாய் கிரிவலம் வருகிறாள்... ஆகா... அவள் தன் தாமரைப் பாதங்களில் அடி மேல் அடி எடுத்து வைத்து கிரிவலம் வரும் அழகைக் காண கண் கோடி வேண்டுமடா போகா.....அன்னை ஈசனை நினைத்த படியே வலம் வந்தும் ஈசன் மனம் கனியவில்லை.
அப்போது ஈசன் அம்மையே நீ ஜந்தாண்டு காலங்கள் அர்த்தநாரிப் பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்தால் நீ எண்ணியது நிறைவேறும் என்று அசரீரியாக ஒலிக்க... அன்னையும் மகிழ்ச்சியுற்று உத்தமமாய் நோன்பிருந்து அர்த்தநாரி பிரதோஷ வழிபாட்டை அற்புதமாக நடத்தி அருட் பெருஞ்சோதியாகிய ஈசனுடன் இரண்டறக் கலந்தனள்.
அகத்தியர் ஐயனே.... ஒரு வருடத்தில் இரண்டு முறை மட்டுமே மஹாப்பிரதோஷம் வருமேயானால் அதற்கு அர்த்தநாரிப் பிரதோஷம் என்று பெயர்... புரிகிறதா?
போகர் உத்தமரே ஒவ்வொருவர் வாழ்ககையிலும் ஏதாவது ஒரு குறை இருக்கத்தான் செய்கிறது.... ஆனால் வாழ்க்கையில் அனைத்தையும் உடையவர் என்று யாரைச் சொல்ல்வது?
அப்படி குரு அருளால் நிலையானதை ஆராய்ச்சி செய்யும் உத்தமன் ஆராய்ச்சியின் முடிவில் தன்னைத் தியாக வாழ்க்கைக்கு அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறான்.. அத்தகைய தியாக வாழ்க்கை வாழ்பவனே நற்புத்தி உடையவன்.
அவனே வாழ்க்கையில் அனைத்தையும் உடையவனாகிறான்.... அவனே ஞானியாக மஹானாகத் திகழ்கிறான்.... இதைத்தான் வள்ளுவரும் அறிவுடையார் எல்லாம் உடையார் என்கிறார்.
அகத்தியர் ஆமாம் ஒவ்வொரு ஞானியும் ஒவ்வொரு விதத்தில் தியாகம் செய்தார்கள் என்றால் என் சீடன் போகனோ மக்கள் வாழ்வாங்கு வாழ்வதற்கென்றே கேள்விகளைக் கேட்டுத் தியாகம் செய்கிறான்.
...... உள்ளதைத்தான் சொல்கிறேன்.... அண்டசராசரத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் என்னுடைய பதில்கள் இனிக்கின்றன என்றால் அடியேனுக்கு உன்னுடைய கேள்விகள் மிகவும் இனிக்கின்றதடா போகா....இருக்கட்டும் இப்பொழுது நீ கேட்ட கேள்விக்கு வருகின்றேன்.
போகர் நன்கு புரிந்தது ஐயனே ஒரே வருடத்தில் இரண்டு மஹாபிரதோஷங்கள் வந்தால் அதை அர்த்தநாரிப்பிரதோஷம் என்றீர்கள்... ஒரே வருடத்தில் மூன்று மஹாப்பிரதோஷங்கள் வந்தால்...?
இந்த திரிகரணப் பிரதோஷ வழிபாட்டினால் அஷ்ட லட்சுமிகளின் ஆசி பூரணமாக நமக்குக் கிட்டுகிறது என்பதை நீ அறிய வேணடும்... அகத்தியர் திரிகரணப் பிரதோஷத்தின் மகிமையே அஷ்டலட்சுமிகளின் ஆசியைப் பெற்றுத் தருவதுதான் என்பதால் மனிதனுடைய உடலில் வசிக்கும் அஷ்டலக்ஷ்மிகள் மகிமையைக் கூறுகிறேன்.
முதலாவதாக நம் பாதங்களில் வசிப்பவள் ஆதிலக்ஷ்மி என்று நீ அறிவாயாக அகத்தியர் சரியாகச் சொன்னாய் போகா... கிருஷ்ண பரமாத்மா ஒன்றைச் செய்கிறான் என்றால்..... சும்மாவா....?
அப்படி அவன் கால்கட்டை விரலைச் சூப்புவதன் மூலம் ஆதிலக்ஷ்மிக்கு முத்தம் தருகிறானாம் ஐயனே.... அகத்தியர் பிறர் மீது தெரிந்தோ அல்லது தெரியாமலோ நம் கால் படும்போதும் மது மங்கை சூதாட்டம்...இவைகளை நாம் நாடும்போதும் ஆதிலட்சுமி நம்மை விட்டு விலகுகிறாள்.
அகத்தியர் ஐயனே இது மிகவும் வருத்தத்திற்குரிய செய்திதான்... திருமணம் நடக்கும் இடங்களில் சூதாடுவதால் மனமக்களுக்கு சில்மிஷ புத்தியோடு கூடிய மக்கள் பிறக்கின்றன.
ஆகவே திருமண வைபவங்களில் இரு வீட்டாரும் ஒன்று கூடி சூதாடுவதைத் தடுத்து நிறுத்த வேணடும் அகத்தியர் நம் தாய் தந்தையர்க்கும் குருவுக்கும் பெரியோர்களுக்கும் பாத பூஜை செய்து வணங்குவதன் மூலம் நாம் ஆதிலக்ஷ்மியின் அருளைப் பெறலாம்.
அடுத்து காலை நீட்டியபடி புத்தகத்தை வைத்துக்கொணடு படிப்பதாலும் நெல் அரிசி தானியம் இவைகளைக் கால்களால் மிதிப்பதாலும் பால் கறக்கும்போது பசுவினுடைய கால்களைக் கட்டிவிட்டுக் கறப்பதாலும் நம்மை விட்டு முக்கியமான ஒரு லட்சுமி விலகுகிறாள்.
அவள்தான் கஜலக்ஷ்மி ....மனிதனுடைய முழங்கால் பகுதியில் அவள் வசிக்கிறாள்... அகத்தியர் நான் முதலில் சொன்ன தவறுகளை செய்யாமலிருப்பதாலும் கணவன் குரு பெரியவர்கள் ஆகியோருடைய முழங்கால்களை வலி தீர பிடித்து விடுவதாலும் கஜலக்ஷ்மி நம்மை நாடி வருகிறாள்....அடுத்து வருபவள் வீர்யலக்ஷ்மி அகத்தியர் ஐயனே மனிதனுடைய இடுப்புக்குக் கீழ் பகுதியில் அவள் வசிக்கிறாள்.
அச்சாபத்தின் மூலம் ஒருவன் எவ்வளவு முயன்று படித்தாலும் அவன் மண்டையில் படிப்பு ஏறாது... குடுமியைக் கேலி செய்வதாலும் சாதுக்களையும் மகான்களையும் கேலி செய்வதாலும் வீர்யலக்ஷ்மி நம்மை விட்டு விலகுகிறாள்.
அகத்தியர் சீடனே குடுமி மகிமையைப் பற்றி நான் பேச ஆரம்பித்தால் அதற்கு முடிவே கிடையாது.. ஆகவே குடுமி மகிமையைப் பற்றிப் பிறகு பேசுவோம்.
ஆகவே மனைவியை விடுத்து பிறன்மனை நோக்கினால் நம்மைவிட்டு விஜயலக்ஷ்மி அகன்று விடுகிறாள்.... துரியோதனை விட்டு விஜயலக்ஷ்மி அகன்றதால்தான் அவன் தோல்வியுற்றான் என்கிறது இருடிகள் பாரதம்.
அகத்தியர் பஞ்ச பாண்டவர்கள் சூதாட்டதில் அனைத்துச் செல்வங்களையும் இழந்து அதோடு மட்டுமல்லாது திரௌபதியையும் பணயமாக வைத்து இழந்து சபையில் வாயடைத்து நிற்கிறார்கள்... உடன் திரௌபதியும் நிற்கிறாள்... அப்பொழுது துரியோதனன் திரௌபதியைப் பார்த்து அமருவாய் என் மடியிலேஎன்று சொல்லித் தன் இடது தொடையைக் கையால் தட்டினான்.
பிறன் மனைவியைத் தன் மடியில் அமரத் தட்டியதால் விஜயலக்ஷ்மி அவனை விட்டுச் சென்று விட்டாள்... துரியோதனனும் போரில் தோற்றான்.......புரிந்ததா?