sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்த பளபளா கருங்கற்களில் சோழநாட்டு எழுதப் படிக்க தெரிந்தவர்கள் எழுதியிருந்த கிரந்த எழுத்துக்களை பார்த்து நம்மை விடவும் கேவலமா ஒருத்தன் கிறுக்கியிருக்காண்டா என்று என் தோளை நானே தட்டிக்கொண்டேன்.
கன்னியாக்குமரியில் விஸ்வரூப தரிசனமாக நிற்கும் நம்ம வள்ளுவர் அண்ணாச்சி எப்படி ஒரு ஆணியை வச்சு பனை ஒலையில எழுதியிருப்பாரு அப்படின்னு ஐன்ஸ்டைன் மாதிரி யோசித்து பார்த்ததில் மதுரை நாயக்கர் மஹால் அரண்மனையில் பெரிய தூண்களுக்கு ஓரத்தில் ரகசியமாக ஒளிந்து இருந்த தொல்லியல் துறை லைப்ரரியில் ஆதி காலத்தில் இருந்து தமிழ் எழுத்துக்கள் எப்படி உருமாறி இருக்கிறது என்பதற்கான நான் பார்த்த ஐந்தாறு கருங்கற்கள் சான்றுகள் கண்முன்னே தோன்றின.
பால் பாய்ன்ட் பேனா கண்டுபிடித்தால் அதற்கு ஜோடியாக கை விரலுக்கு சுளுக்கு ஏற்படும் வகையில் ஜிலேபி எழுத்துக்களாக உருவாக்குகிறார்கள்.
நீ எழுதறியா இல்லை கிறுக்கலா கையெழுத்து போடறியா என்று புருவம் தூக்கி கேட்டவர்களிடம் நான் புன்னகைத்து சர்வ மரியாதையாக சொல்லும் பதில் கையெழுத்து சரியில்லைனா தலையெழுத்து சரியா இருக்கும்ப்பா.. அப்டீன்னு எங்க பாட்டி சொல்லியிருக்கா... என்னதான் நான் சால்ஜாப்பு சொன்னாலும் நீங்க நம்பப்போறதில்லை.
அப்பன்னா அழகா எழுதுற எல்லாரும் நாட்டுக்கு ஜனாதிபதியா ஆயிட்டாங்களா அப்படின்னு பிரதீபா பாட்டிலை பார்த்ததுக்கு அப்புறம் கூட நீங்க கேட்டீங்கன்னா அதற்க்கு நான் பொறுப்பேற்க முடியாது.
என்னது ஆண்டவனாலும் கண்டுபிடிக்க முடியாது ஒரு க்ளூ குடுங்களா... ஒன்னு இருக்கு சொன்னா எல்லோரும் கரெக்ட்டா சொல்லி அடிச்சு தூள் கிளப்பிடுவீங்க.
... ஏதோ வாய் தவறி உளறிட்டேன்.. இப்படி வரிகளை மடக்கி எழுதியதால்... இக்கவிதை மடக்கு அணி எனும் சிறப்பு அந்தஸ்தை பெறுவதாக வைரமுத்து சிலாகித்து கூறினாராம்.
கல்யாணமான அடுத்த வருஷம் ஒரு நாள் காலையில தலை ஈரம் காய துண்டு சுத்தி கொண்டை போட்டு சாம்ப்ராணி மனம் கமழும் வாசனையுடனும் அந்தப் புகையுடனும் மங்களகரமா இந்த மட சாம்பிராணியை எழுப்பி இன்னிக்கி என்ன நாள்?
என்று ஆர்வமுடன் கேட்ட என் இதய ராணிக்கு வெள்ளிக்கிழமை அப்படின்னு பதில் சொல்லிட்டு அனல் பறக்கும் அவள் விழிகளில் இருந்து நக்கீரனாக ஆகாமல் தப்பித்தேன்.
என்னதான் இருந்தாலும் மூனு முடிச்சு போட்டவன் என்று மன்னித்து பாவம்.. போனால் போகட்டும் என்று கண்ணால் தகனம் செய்யாமல் தலையில் அடித்துக்கொண்டு நீங்க என்னைக் கட்டிக்கிட்ட நாள் என்றாள்.
இப்பதானே படுக்கையை விட்டு எழுந்திருக்கிறோம் என்னென்னமோ சொல்றாளே என்று நினைத்து மீண்டும் ஒரு அசட்டுக் கேள்வி கேட்கும்முன் சுதாரித்துக் கொண்டு ஓ.. இன்னிக்கி நம்மளோட கல்யாண நாள்... கரெக்டா என்று அசடு வழிய கேட்டு அதான் நான் முன்னாடியே சொன்னேனே... என்று சொல்லி வெடுக்கென்று முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்.
இல்லையென்றால் காலை லேசாக தூக்கி காண்பித்து இந்த செருப்பு என்னிக்கி வாங்கினோம் தெரியுமா போன்ற பொது அறிவுக் கேள்விக் கணைகள் தொடுப்பார்கள்.
உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகி எல்லோரைப் போல பேய் முழி முழித்தபடி ஞே என்று நிற்கும் போது கோபாவேசத்தில் இது..நம்ம நிச்சயதார்த்த புடவை.. என்று திட்டிவிட்டு எஸ்.எஸ்.எல்.ஸியில் கோட் அடித்த உதவாக்கரை பையன் போல அவர்கள் விடும் அலட்சிய லுக் எழுத்தில் வடிக்க முடியாத ஷேம் ஷேம் பப்பி ஷேம்.
இந்த மரமண்டை மறந்த அந்த சம்பவம் நடந்த வருஷத்தில் இருந்து நிகழும் இந்த அலைக்கற்றை ஆண்டு வரை மறக்காத வகையில் மூளையில் உள்ள முடிச்சுகளில் ஒரு ஸ்பெஷல் கல்யாண ந்யூரான் ஒன்றை கண்டுபிடித்து ஆணி அடித்தாற்போல் இந்த சுப தேதி நினைவடுக்கில் பச்சென்று ஒட்டிக்கொண்டது.
இந்த வருஷம் கலியுகத்தின் கல்யாண ராமனே அப்படின்னு வீட்டு வாசலில் ரெண்டு பேர் முதல் மாடி வரை எட்டும் மெகா சைஸ் விண்ணளவு ஃப்ளெக்ஸ் பானேர் வைப்பது போன்ற கனவு வேற முதல் நாள் தூக்கத்தில் எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்காக வந்தது.
இந்த அரசியல்வாதிகள் ரொம்பவே நம்மள கெடுத்துட்டாங்கப்பா சென்னையின் எந்த குறுக்கு சந்து முட்டு சந்தில் கூட ஏதாவது வார்டு கவுன்சிலர் படம் போட்டாவது பத்துக்கு பத்து சைசில் வாழ்த்து பேனர் ஒன்று இல்லையென்றால் அது சென்னை இல்லை.
அப்படி கொண்டாடி இருந்தால் எந்த நாள் எந்த ராணியுடன் விவாஹம் செய்துகொண்டோம் என்று சொல்வதற்கு காலேண்டர் மற்றும் ஷெட்யூலர் இருந்ததா?
காலவ மகரிஷியின் வருட நாட்கள் கணக்கில் பெற்ற அணைத்து பெண் செல்வங்களையும் தினத்துக்கு ஒவ்வொருவராக டைம் டேபிள் போட்டு திருமணம் செய்துகொண்ட சர்வ கல்யாண குணங்கள் நிரம்பிய நித்யவரதர்.
திருமணத்தின் போது மாப்பிள்ளைகளுக்கு வைக்கும் திருஷ்டி பொட்டு இத்தலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் உற்சவ மூர்த்திக்கும் கன்னத்தில் வைக்கப்படுவது இத்தலத்தின் தனிச் சிறப்பு.
ஊரெங்கும் ஆண்பிள்ளைகளுக்கு கால் கட்டு இறுக்கிப் போடும் விழாவிற்கோ அல்லது ஸ்திரீகளுக்கு மூக்கணாங் கயிறு கட்டும் முஹூர்த்ததிர்க்கு முதல் நாள் சாயந்திரமோ அல்லது அடுத்த நாள் அந்தி வேளையிலோ க்யூ கட்டி நின்று கிஃப்ட் கொடுத்து கூட்டம் கூட்டமாக சிரித்துக்கொண்டு ஒரு காயில் ஒயர் கழுத்தை சுற்றி மாலையாக போட்டுக்கொண்டு பாலான்ஸ் தவறாமல் சேர் மேல் ஒரு கழைக் கூத்தாடியின் லாவகத்துடன் ஏறி வீடியோ மற்றும் புகைப்படம் பிடிப்பவருக்கு அனைவரும் போஸ் கொடுக்கும் ஒரு நன்நாள் ரிசெப்ஷன்.
கல்யாணப் பையன் கோட் ஷூட் அன்றைக்கு மட்டும் அணிந்து வுட்லாண்ட்ஸ் ஷு மாட்டி நவநாகரீக யுவனாய் கல்யாண பரபரப்பில் இளமை குறுகுறுப்பில் மணமகள் அருகில் நெஞ்சம் தடதடக்க நிற்பான்.
ஆறு மணி ரிஷப்ஷனுக்கு நான்கு மணிக்கே மகளிர் ஒரு கூட்டமாக சென்று லாக்மே மற்றும் கிரீன் ட்ரெண்ட்ஸ் போன்ற அழகு நிலையங்களை முற்றுகையிட்டு முழு நிலவான முகத்தை பலவிதமான கிரீம்கள் மற்றும் பசைகள் பூசி அழகுக்கு மெழுகு சேர்த்துக் கொண்டு முழங்கை வரை இருகைகளிலும் கம்ப்யூட்டர் டிசையனில் மெஹந்தி வரைந்து தலைக்கு விதவிதமான கொண்டையிட்டு வெண்மணிகள் குத்தி ரத்தம் குடித்த வாயாக உதட்டை மாற்றி சிருங்கார சிங்காரிகளாய் ஃபான்ஸி ஸாரி உடுத்தி பரவசமாய் பம்பரமாய் சுற்றுவார்கள்.
புது மாப்பிள்ளைக்கு இவளைப் பார்த்த அன்றைக்கு இது போல் கோலாகலமாக இருந்திருந்தால் சுயம்வரம் போல செலெக்ட் பண்ணுவதற்கு நமக்கு நிறைய ஆப்ஷன் கிடைத்திருக்குமே என்று பக்கத்தில் நிற்பவளை பார்த்து ஏக்க ஆதங்கம் மனதில் பொங்கும்.
மணப்பெண் யார் மணமான பெண்கள் யார் என்று வித்தியாசம் பாராட்ட முடியாத வகையில் போட்டி போட்டுக்கொண்டு முகத்தில் க்ரீம் வழிய அழகுப் பெண்டிராக அணிவகுப்பர்.
எல்லோரும் ரம்பை ஊர்வசி திலோத்தமை போன்ற தேவலோக அப்சரஸ்களின் பூலோக அவதாரங்களாக இல்லை.. இல்லை... பிரதிகளாக அவதானித்துக் கொள்வார்கள்.
பிள்ளைகளை ஓடியாடி மேய்த்துக்கொண்டு அவர்களுக்கு ஜூஸ் சிப்ஸ் போன்ற பதார்த்தம் வாங்கிகொடுத்து அழுதால் சமாதானம் பண்ணி ஒரு கம்ப்ளீட் பேபி சிட்டிங் ப்ரோஃபைல் மெயின்டன் செய்வார்கள்.
எல்லோருக்கும் தோள் வலிக்க கைகொடுத்து வாய் அசர வணக்கம் சொல்லி நட்புகளின் தோளோடு தோள் கோர்த்து தூரத்து சொந்தங்களின் ஒன்று விட்டு ரெண்டு விட்டு மூனு விட்ட பாட்டியை முதற்கொண்டு குசலம் விசாரித்து புன்னகை மாறாமல் பற்பசை விளம்பரம் போல வீடியோவிற்கு போஸ் கொடுத்து ரிஷப்ஷன் கடமையில் சம்சாரி ஆகப்போகிற மாப்பிள்ளைப் பையன் கஷ்டப்படும் அதே வேளையில் கையில் பிடிலோ நாதஸ்வரமோ வைத்துக்கொண்டு ரிஷப்ஷன் கச்சேரி வாசிக்கும் கலைஞர்கள் படும் பாடு படு திண்டாட்டமானது.
நாதஸ்வரம் வாசிக்கும் வேளையில் அந்த குட்டி மேடைக்கு முன்னே சில விஷம வாண்டுகள் நின்று வாசிக்கும்போது அவர் விடும் ஜொள் ஆறாக வழியும் நாதஸ்வரத்தை எந்த வேளையிலும் வெடுக்கென்று பிடித்து இழுக்கும் அபாயம் உண்டு.
இந்த மாதிரி ஒரு அமர்க்களமான ரிஷப்ஷன் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது பழுத்த அனுபவசாலி நாதஸ்வரகார் அண்ணமாச்சாரியாவின் நானாடி பதுகு நாடகமு... என்று வாசித்து தினசரி வாழ்வு ஒரு நாடகம்டா.... நாடகம்டா..... என்ற அர்த்தத்தை கல்யாண மதிமயக்கத்தில் இருக்கும் மாப்பிளைக்கு புரியவைக்க பிரயத்தனப் பட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
இங்கு மாப்பிள்ளைக்கு என்று எழுதியிருப்பதால் பெண் சிங்கங்கள் கிளர்ந்து எழுந்து பின்னூட்டத்தில் பதிலடி கும்மி அடிக்கவேண்டாம் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன் சிகப்பு கலரில் பெரிய ராஜாராணி சேர் போட்டு மணமக்கள் மேடையில் அமர்ந்து வீடியோ விளக்கின் ஃபிளாஷ் பார்த்தவுடன் அடுத்த கணம் முண்டியடித்துக்கொண்டு முதல் ஆளாய் வாழ்த்துக் கவர் கொடுத்து வீடியோவிற்கு முப்பத்திரெண்டையும் காட்டிவிட்டு குடும்ப ஸகிதம் பந்திக்கு பறந்து கொண்டு சாப்பாட்டு பக்கம் தாவினால் அவருக்கு மூன்று அதிமுக்கிய காரணங்கள் இருக்கும்.
ஒன்று அவர் மறுநாள் காலை ஒன்பது மணி ஒரு நிமிஷத்திற்குள் டாண்ணு அலுவலகத்தில் ஆஜாராக வேண்டிய நிர்பந்தத்தில் இருக்கிறார்.
இரண்டு அவர் வீட்டிலிருந்து இந்தக் கல்யாணமண்டபம் முப்பத்தி ஏழு சிக்னல்கள் கடந்து நார்ப்பத்தைந்து டாஸ்மாக் கடைகள் தாண்டி ஓராயிரம் பேருந்துகளில் ஓரிரு பேருந்துகள் மட்டும் தடம் பதிக்கும் ஒரு அத்துவான காட்டில் குடித்தனம் நடத்துகிறார் என்று அர்த்தம்.
மூன்று அங்கெல்லாம் ஆட்டோ வராது... என்று வெடுக்கென்று முகத்தை வெட்டி இழுத்துக்கொண்டு சர்ரென்று எதிர்திசையில் பறக்கும் ஆட்டோகாரர்கள் வர மறுக்கும் ரிடர்ன் சவாரி இல்லா வெறி நாய்கள் உலவும் விளக்கில்லா அமாவாசை தெருவில் அவர் குடியிருக்கிறார்.
திரும்ப வந்து தயிர் சொட்டும் தனது எச்சக் கையை காண்பித்து அவரை எழுப்பி விட்டு விட்டு தான் விட்ட இடத்தில் இருந்து மீண்டும் தொடர்ந்து வெற்றிகரமாக சாப்பிட்டு எழுந்திருந்தார்.
கொலைவெறியுடன் இந்த சீட்டுக்கு ஆளாய்ப் பறக்கும் அடிதடியை பார்த்த இரண்டு வெளிநாட்டு கனவான்கள் வோ நோ.... நோ.. வே.. என்று மோர்க்குழம்பு வாயோடு போஜன அறைக்குள் நுழையவே பயந்தார்கள்.
ஒருவழியாக இறங்கினவரை உள்ளே தள்ளிவிட்டு வீட்டுக்கு புறப்பட்டால் வாசலில் தாம்பூலப் பை கொடுப்பவர் முகத்தில் ரசம் வழிய வேறெங்கோ பராக்கு பார்த்துக் கொண்டு நிற்பார்.
ரெண்டு மூன்று தடவை முன் பக்கம் பின் பக்கம் போய் அவரோடு கபடி விளையாடி ஒரு தேங்காய் முற்றிலும் காய்ந்த சாறில்லா வெற்றிலை ரெண்டு அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் பிய்யாமல் இருக்கும் பாக்கு பொட்டலம் ஒன்று என்று குக்கிங் காண்ட்ராக்டர் ஒரு வாரம் முன்பு போட்டு கொடுத்த பையை வாங்கிக் கொண்டு வீட்டிற்கு நடையை கட்டலாம்.
சந்தைப்பேட்டையிலும் மனிதர்கள் மண்ணை ஈரம் பண்ணாத பேருந்து நிலைய சுற்றுப்புறங்களிலும் தேரடி பெரியகோயில் துவஜஸ்தம்பம் அருகிலும் கீழப்பாலம் மணி டீக்கடை ஓரத்திலும் பெரிய ஆஸ்பத்திரி அருகில் பாலக்காட்டு ஐயர் கிளப் கடை ஜன்னலோரத்திலும் பச்சைப் பசேல் தோகை விரித்து எட்டு அடி உயரத்திற்கு ஆஜானுபாகுவாய் கட்டு கட்டாய் கருப்பிளம் பெண்ணாய் கூட்டமாக வளைந்து நிற்கும் கரும்புகள் விற்பனைக்கு காத்திருந்தால் அதுதான் அந்த வருடத்திய பொங்கலின் முதல் அறிகுறி.
பக்கத்தில் மாயவரம் பகுதி இதை விட வளமானது பதினைந்து அடிக்கு ஒரு பைப் இறக்கினால் கூட இளநீர் போன்ற சுவைநீர் முகத்தில் பீச்சியடிக்கும்.
அப்படிச் சொல்லுய்யா....நாங்களும் யூத்துதானே... என்று பரதம் ஆடி அபிநயித்து பளீரென்று வெண் பற்கள் தெரிய சிரிக்கும் கார்மேக சாலமன் பாப்பையாவோ ஆமாண்டி நேத்திக்கு வரும் போது முழுச்சு முழுச்சு கண்ணா முழி பிதுங்கி வெளிய விழற மாதிரி வச்ச கண் வாங்காம பார்த்தானே அவனேதான் என்று வீட்டில் யாரையும் நோக்காமல் காதுக்கு நோக்கியா கொடுத்து இளசுகள் ரகஸிய அரட்டை அடிக்க உதவும் விஞ்ஞானமோ தொழில்நுட்பமோ ஆக்கிரமிக்காத பொங்கல் நினைவுகள் என்றுமே கரும்பு தான்.
எல்லோர் வீட்டிலும் நிச்சயம் கிழிந்த பழைய கோரைப் பாய் எப்படி ஒவ்வொரு போகிக்கும் எரிக்கப்படுகிறது என்பது விடை காண முடியாத கேள்வி.
ஒற்றை ஹவாய் செருப்பு காது போன நைலான் மற்றும் நாலு மாசம் தவணை முறையில் பின்னிய ஒயர்க் கூடை பஞ்சு போன தலைகாணி உடைந்து போன முக்காலி என்று சகலமும் எறியும் நெருப்பிற்கு ஆஹுதியாக இடப்படும்.
இப்படி தீ நன்றாக பற்றிக்கொண்டு திகுதிகு என்று எரியும் போது கோபி தீபாவளி முடிந்து ரொம்ப நாள் கழித்து ரகசியமாக பாதுகாத்து வைத்த பச்சை நூல் இறுக்கி சுற்றிய ஆட்டம் பாம் ஒன்றை எரிகிற கொள்ளியில் அசால்ட்டாக தூக்கிப் போட்டான்.
அது வெடித்து சிதறி அந்தப் பழம் பாயின் தீப்பிடித்த கோரை ஒன்று அப்போது அன்னநடை பயின்ற எங்கள் தெரு அப்சரஸ் ஒருத்தியின் புதுப் பட்டுப் பாவாடையில் விழுந்து பட்ட இடம் பொசுங்க... அவள் குய்யோ முறையோ என்று அலற... பாம் போட்டவன் தப்பிக்க... ஒரு பாவமும் அறியாத இந்த பச்ச மண்ணு மாட்ட... ஏற்பட்ட ரகளையில் ஒரே அமளி துமளி ஆகிப்போனது ஒரு பழைய போகி நாளின் கதை.
தோகையையும் அடிவேர்ப் பகுதியில் கொஞ்சமும் விட்டு வெட்டிவிட்டு நம்மை விடப் பெரிதாக இருக்கும் கரும்புடன் மதில் கட்டையில் கூடுவோம்.
இடுப்பில் மடித்துக் கட்டிய வேஷ்டியும் நெற்றியில் விபூதிப் பட்டையும் ஒரு கையில் மடாதிபதி போல கரும்பும் வைத்திருக்கும் என்னைப் பார்த்து நவயுக பட்டினத்தார் என்று ஒன்றிரண்டு மாமிகள் சிலாகித்தார்கள் என்று ஸ்ரீராம் சொன்னான்.
ஒரு வார்த்தை பேசிவிட்டு முன்பற்களால் தோலை இழுத்து இழுத்து துப்பிவிட்டு ஐந்துமுறை கடித்து கரும்புச்சாறு உள்ளே போன பின்னர் மறுபடியும் அடுத்த வார்த்தை வாயிலிருந்து வெளிவரும்.
கொஞ்சம் குண்டாக உருண்டு வரும் அப்புவை பார்த்து கையை துதிக்கை போல ஆட்டி பிளிறி ரெண்டு கரும்பு துண்டங்கள் வெட்டிக் கொடுத்து அதே தும்பிக்கையால் அடி ஆசீர்வாதம் பெற்றான் ஸ்ரீராம்.
பாவாடை தாவணிகள் சைக்கிள் ஓட்டும்போது சக்கரத்தில் சிக்காதா அதை எடுத்துவிட மாட்டோமா என்று சைக்கிள் சீட்டுக்கு மேலே பார்க்காமல் கீழேயே பார்த்துக் கொண்டு பொண்னான வாய்ப்பை தவறவிட்ட ப்ரஹஸ்பதிகளும் உண்டு.
அக்கா தங்கைகளுக்கு பொங்க காசு கொடுக்க அக்கம்பக்கம் அயலூர்காரர்கள் கூடவே தன் எட்டுக்கல் பேசரி போட்ட ஆத்துக்காரி மற்றும் பொண் கொழந்தைகளுடன் வரும்போது தெருவே அந்த ஃபாரின் ஃபிகரை கண்கொட்டாமல் பார்த்து வெட்டிக் கொண்டிருக்கும்.
இப்பெல்லாம் நம்மூறு பக்கம் வரதே இல்ல.. அடிக்கடி வாங்கோ.. என்று வருங்கால மாப்பிள்ளைகளின் ராஜ உபசாரம் தெருவெங்கும் கிடைக்கும்.
இப்போ நான் பொங்கல் பற்றி எழுதணும் இல்ல.... ஓ.கே அடுத்த பாராவுக்கு வாங்க... மாட்டுப் பொங்கல் தான் எங்களுக்கு உற்சாகம் அளிக்கும் நாள்.
உடனே வழக்கமா எல்லோரும் அசட்டு சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டு ஹாப்பி பொங்கல் என்று மாட்டுப் பொங்கல் அன்று சொல்வார்களே அதனால் தானே என்று கேட்கக் கூடாது.
தலையில் சிகப்பு வண்ண காசித்துண்டின் முண்டாசோடு சைக்கிளில் வந்திறங்கும்போது பானுப்ப்ரியா தங்கை யாரும் சிக்க மாட்டாளா பாடி கறக்கமாட்டோமா என்ற ஏக்கம் அவர் கண்களில் வழிவது தெரியும்.
எல்லா மாடுகளையும் குளம் குட்டை ஓரத்திலோ அல்லது ஆத்தோரத்திலோ விரட்டிச் சென்று வைக்கோல் மற்றும் தேங்காய் நார் போட்டு அழுக்கு நீங்க குளிப்பாட்டி நெற்றிக்கு சந்தனத் திலகம் குங்குமம் இட்டு கழுத்துக்கு வெண்கல மணி கட்டி கலர் கலர் நெட்டி மாலைகள் அணிவித்து அலங்காரம் செய்வர்.
கழக கட்சியினர் கருப்பு சேப்போ அல்லது கருப்பு வெள்ளை சேப்போ மாட்டின் கொம்புகளுக்கு வர்ணம் பூசி தங்கள் அபிமானத்தை வெளிப்படுத்துவர்.
எல்லாம் முடிந்து சாயந்திரம் தூரத்தில் டன்.டன்.டன்..டண்டணக்கா... டன்.டன்.டன்..டண்டணக்கா.. என்று தம்பட்ட சத்தம் கேட்டால் நாங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சி பொங்க மாடு வரவேற்புக்கு தயாராகி விடுவோம்.
மாடுகளுக்கு முன் புது வேஷ்டி சட்டை கட்டிக்கொண்டு தலைக்கு தலைப்பா போல முண்டாசு கட்டி நன்றாக ஃபுல்லா தள்ளாடாத தங்கராசு தனது அணிக்கு தலைமை வகித்து கம்பீரமாக நடந்து வருவார்.
கருப்பாக இருந்தாலும் கன்னத்துக்கு அரை இன்ச் பவுடர் போட்டு ரோஸ் கலர் ரூஜ் தடவி தலைக்கு கொண்டையிட்டு அந்தக் கொண்டையை சுற்றி உதய சூரியன் போல கலர் கலராக கோழி இறகு சொருகி அலங்காரம் செய்து கொண்டு டைட்டாக பளபளக்கும் ஜிமிக்கிகள் வைத்து தைத்த ஒரு ஜாக்கெட் மற்றும் ஒரு ரோஸ் கலர் குட்டை பாவாடை போட்டு தப்புக்கு தகுந்தவாறு ஆடுவதை பார்த்துக்கொண்டே மாடுகளின் ஊர்வலத்தில் தடிமாடுகளாக நாங்களும் பங்கேற்போம்.
ஒரு முறை கடைசி மாடு விடும் வரை அந்த ஆட்டம் பார்த்துக் கொண்டு போன ஸ்ரீராம் குறவன் குறத்தி வேஷம் கலைக்கும் இடம் வரை சென்று விட்டு அலறியடித்துக்கொண்டு சீட்டின் மேலே உட்காரமால் சைக்கிளில் பறந்து வந்து டேய்.. அந்தக் குறத்தி... குறத்தி.. குறத்தி....ஆம்பளைடா... என்று மூச்சிரைக்க கூவிக்கொண்டு வந்தது பல வருடங்கள் கடந்து இன்னமும் காதில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
காணும் பொங்கல் அ கணு பற்றி இப்போது எழுதினால் எதிர் விளைவுகள் கடுமையாக இருக்கும் என்பதால் எழுதவில்லை என்று தெரிவித்து வருத்த கார்டு போட்டுவிடுகிறேன்.
அமர்க்களம்.. டாஸ்மாக் சரக்கும் ஒரு பொட்டலம் பிரியாணியும் வாங்கிக்கொடுத்து மஹிந்திரா வேனில் ஒருவர் தொடைமேல் இருவர் உட்கார ஹேய்... என்று கூவி வால்க... கோஷம் போட்டு மாநாட்டுக்கு கூட்டம் கூட்டி பேசக் கேட்கும் கூட்டம் இல்லை இது.
இந்த வருஷம் எவ்ளோ ரூபா பட்ஜெட் என்று கேட்ட தங்க்ஸிடம் எப்போது கஷ்டமான அவுட் ஆஃப் சிலபஸ் கேள்வி கேட்டாலும் மத்திமமாக அசடு வழிய சிரிப்பது போல இதற்கும் சிரித்து வைத்தேன்.
அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் நண்பர் ஒருவருடன் முதல் விசிட்டில் உயிர்மையில் வாங்கிய நிறைய வாத்தியார் புத்தகங்களோடு திருமகளில் கம்ப ராமாயணம் பள்ளத்தூர் பழ.பழனியப்பன் உரை எழுதிய கடின அட்டை பைண்டு செய்த புத்தகங்கள் வாங்கினேன்.
இவ்ளோ புக்ஸ் கொண்டு போனால் காரை வாசலில் நிறுத்தும் முன் இடுப்பில் பாண்டுரங்கர் மாதிரி இரண்டு கையையும் வைத்துக்கொண்டு எவ்ளோ ரூபாய்க்கு வாங்கினீங்க.. என்று தர்மபத்தினி முறைத்து கேட்டு சண்டை பிடித்தால் என்ன பதில் சொல்வது என்று நினைவுகளில் அல்லாடினேன்.
ஆகையால் நுழைவாயில் அருகில் இருந்த மூடிய கவுண்டர்களில் ஒருவர் நின்று கொண்டு கக்கூஸ் பக்கத்தில் இருக்கும் கடேசி கவுண்டரை காட்டி அங்கே போங்க.. என்று டிக்கெட் வாங்க சொல்லிக் கொண்டிருந்ததிலிருந்து தப்பித்தேன்.
இம்முறை இன்னும் ரெண்டு புத்தகங்களோடு கால வரிசைப்படுத்தப்பட்ட பாரதியின் படைப்புகள் சீனி.விசுவநாதன் பனிரெண்டு தொகுதிகளில் ஆறு தொகுதிகள் மட்டுமே கிடைத்தது.
எப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறாங்கப்பா... பஸ் மற்றும் ஏரோப்லேன்களில் டிக்கெட் ரெண்டு வாங்கச் சொல்லும் அளவிற்கு தொப்பை போட்டு கணுக்கால் பார்க்க முடியாமல் பெருத்து விட்டால் மூளை சுருங்கி சிறுத்து விடுகிறதாம்.
இந்த லிஸ்டில் மூக்கு துருத்தும் முள்ளம் பன்றியும் நாக்கு பழுத்த வவ்வாலும் கழுத்து நீண்டு வளையும் ஒட்டகச்சிவிங்களும் கூட அடங்கும்.
ஆயிரம் பக்ககளுக்கு மேல் நம்ம ஜெயமோகன் போல எழுதிய இந்த அம்மணிக்கு முத்தம்மா என்று பட்டம் கொடுக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
தகராறு ஏது தமிழ் முத்தம் போடு.. என்று சரணத்தில் வரும் பத்துக்குள்ளே நம்பர் ஒன்னு சொல்லு..ன்னு கமல் கறுப்புக் கண்ணாடி போட்டுக்கொண்டு சினேகாவுடன் பாடிய பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது...ஸ்ரேயா கோஷல் மற்றும் கே.கே பாடிய அந்தப் பாட்டையும் போட்ருவோம்... கோயில் மதில் போல இருக்கும் இடத்தில் கால் கடுக்க நின்று கொண்டு பிடில் வாசிக்கும் இந்த இளைய கிழவருக்கு யாராவது ஏதாவது ஒரு நல்ல சாப்பாடு போடும் கேண்டீன் இருக்கும் சபாவில் ஒரு சான்ஸ் வாங்கித் தரக்கூடாதா?
யாருமே இல்லாத தெருவில யாருக்குப்பா பிடில் வாசிக்கற... பின் குறிப்பு ஆணியின் அடக்குமுறைகளையும் மீறி இந்த எடிஷன் திண்ணைக்கச்சேரி சுமாரா வந்திருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.
நடிகர் திலகம் சிவாஜியின் அவ்வளவு அஷ்டகோணல் முகக் கொனஷ்டைகளிலும் மிருதங்கச் சக்கரவர்த்தி திரைப்படம் என் அப்பாவை அந்த வாத்தியத்தின் பக்கம் சுண்டி இழுத்திருக்குமா என்று நினைத்து ஆச்சர்யப்படுகிறேன்.
எந்தவிதமான கவலையுமின்றி ஒரு மைனராக மன்னார்குடியை சுற்றி வந்த என்னை... நிற்க.. மைனராக என்றால் வயதில் என்பதை இங்கே தெள்ளத் தெளிவாக தெளிவுபடுத்திக் கொள்கிறேன்... மேடையில் மிருதங்க வித்வானாக மினுக்க பெருமைப் பட வேண்டும் என்று என் மீது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை வைத்து ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் மிருதங்க க்ளாஸ் சேர்த்துவிட்டார்.
காதில் கடுக்கன் போட்டுக்கொண்டு காலுக்கிடையில் வாத்தியத்தை வைத்துக்கொண்டு வாயை மூடி உயிரெழுத்து ஊ அழுத்திச் சொல்லும் போஸில் உதடுகளை ஒருசேரக் குவித்து சுளுக்கு விழும் வரை தலையை ஆட்டி மி.ச.
நந்தியெம்பெருமான் புள்ளையார் உம்மாச்சிகளிடம் சுவற்றில் ஆடும் காலண்டரில் மட்டும் ஆடிப் பார்த்த அந்த தேவ வாத்தியத்தை அப்போதுதான் முதன் முறையாக நேரில் பார்த்தேன்.
அப்பா டேய்.. நாளைக்கு சேர்த்துவிடறேன்.. ஒரு நாள் விடாமல் போய் ஸ்ரத்தையா வாசிக்கணும்... என்று நான் வருங்கால மிருதங்க சக்கரவர்த்தி ஆகப்போகும் ஆசையில் வார்த்தைகளில் உற்சாகம் கொப்பளிக்க மிரு தங்கமாய் பேசினார்.
சிறுவயதில் நியாயப்படி பார்த்தால் புஜபலம் இல்லாத என்னுடைய பூஞ்சையான சரீரத்திற்கு தூக்குவதற்கு சுலபமாக உள்ள தந்திக் கருவி ஏதாவது ஒன்றைத்தான் இசை மீட்ட சேர்ந்திருக்கவேண்டும்.
பழைய கருப்பு வெள்ளை சம்பூர்ண ராமாயணம் படத்தில் சிவனுக்கு பிடித்த காம்போதி ராகத்தில் வீணையை தொப்பை மேல் வைத்து மீட்டும் கொடுவா மீசை ராவணன் கனவுகளில் வந்து என்னை பார்த்து எகத்தாளமாக சிரித்து விட்டு போனார்.
அப்பாவின் ஆசையான அந்த பாலக்காடு மணி போல இந்த மன்னார்குடி மணி தாள வாத்திய சிரோன்மணி என்று பெத்த பெயர் எடுக்கவேண்டும் என்ற நப்பாசையால் தட்டுவதற்கு ஒரு விஜயதசமியில் தட்டு நிறைய பூ பழத்துடன் மிருதங்க வித்வான் காலில் நெடுஞ்சாண்கிடையான விழுந்த ஒரு நமஸ்காரத்தோடு அட்மிட் செய்யப்பட்டேன்.
மிருதங் டியூஷனுக்கு வடக்குத் தெரு மூலையில் தஞ்சாவூரிலிருந்து குன்னக்குடி போல புடவை கன்வர்டட் கலர் கலர் ஜிப்பா மற்றும் பளீரென்ற வெள்ளை வேஷ்டியுடன் வாத்தியார் ஜவ்வாது வாசனை தெருவையே தூக்க பொன் மாலைப் பொழுதுகளில் வந்திறங்குவார்.
தூரத்தில் அந்த சில்க் ஜிப்பாவை பட்டுப் புடவை என்று நினைத்துக் கொண்டு யாரோ தீர்க்க சுமங்கலி எதிரே வரா போலிருக்கு என்று நல்ல சுபசகுனமாக பல பாட்டிகள் நினைத்து ஏமாந்ததுண்டு.
அப்புறம் அக்குளில் வேர்வைஜவ்வாது இரண்டின் கலப்பட வயிற்றைப் பிரட்டும் வாசனையோடு இடுக்கியிருந்த எவர்சில்வர் செல்லப் பெட்டியில் இருந்து கொழுந்து வெற்றிலைகளாக நாலைந்து எடுத்து காம்பு கிள்ளி ஹால் மூலையில் விட்டெறிந்து அப்புறம் பதவிசாக இடது கையில் தாங்கி அதற்கு வலிக்காமல் வாசனை சுண்ணாம்பு தடவி வெகு ரசனையாக போட்டு வாயில் அதக்கிக் கொள்வார்.
வாத்தியார் வெற்றிலை போடும் வரையில் ஆர்கெஸ்ட்ராவில் செக்..செக்..மைக் டெஸ்டிங்... ஒன் டூ த்ரீ... செய்யும் செட்டுக்காரர் போல மிருதங்கத்தை தயார் செய்வது கோபால் அண்ணாவின் வாடிக்கை.
அடிக்க ஆரம்பித்த பத்து நிமிடங்களுக்கு பிறகு டாப் கியரில் சென்று பேயோட்டும் பூசாரி போல தலை கலைய வியர்த்து விறுவிறுத்து மூச்சு வாங்க ஒரு அரைமணி நேரம் வாத்தியத்தை ஆக மட்டும் நைய புடைத்த பிறகு அவர்கள் ரெஸ்ட் எடுப்பதற்கு போனால் போகட்டும் என்று என்னை உட்காரச் சொல்லி கொஞ்ச நேரம் தட்டச் சொல்வார்கள்.
ஸ்லிப்ல நில்லு.. நா கீப்பர்.. நாந்தான் பர்ஸ்ட் பேட்டிங்.. என்று வாசலில் ஸ்ரீராம் ஸ்ரீதர் போன்றோரின் விளையாட்டு பேரங்கள் கேட்ட பின்னர் எதை தட்டுவது தடவுவது என்று தெரியாமல் ரோட்டை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தால் மெல்ல கணைத்து உம்.. ஆரம்பி... என்பார் குரு.
ஒரு தடவை ரெண்டு தடவை இல்லை குரு வாசலில் சென்று வெற்றிலையை துப்பி விட்டு கொல்லைப் புறம் போய் அற்ப சங்கைக்கு ஒதுங்கிவிட்டு மாமாவிடம் அவர் மேல் வெற்றிலை எச்சில் படாதவாறு பேசிவிட்டு வரும்வரையிலோ இல்லையென்றால் அண்ணா உள்ளே போய் சமையற்கட்டில் எலி மாதிரி குடைந்து ஏதாவது கொறித்துவிட்டு வரும் வரையிலோ விடாமல் கை அசராமல் வாசித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
த.தி.தொம்.நம்.. த.தி.தொம்.நம்.. என்று இப்படி அனாதரவாக கழைக்கூத்தாடி டோலக்கு வாசிப்பது போல தட்டிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் தெருவின் அழகான யுவதிகள் மற்றும் சொப்பன சுந்தரிகள் யாராவது மாமா வீட்டிற்கு வந்தால் வெட்கம் பிடுங்கித் திங்க தலையை சட்டைக்குள் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டு வாத்தியம் வாசித்த காலங்களும் உண்டு.
சரி நமக்கு இப்போதுதான் வாத்தியம் வசப்பட ஆரம்பித்திருக்கிறது என்று சந்தோஷப் பட்டுக்கொண்டு நாளைக்கு புதுப் பாடம் என்று சொல்லிவிட்டு போனதால் அரை மணி முன்னதாகவே போய் வரது மாமா வீட்டு வாசல் காம்பவுண்ட் சுவற்றுக்கு முட்டுக் கொடுத்து நின்றுகொண்டேன்.
இன்னிக்கி என்ன பாடம்ன்னா.... என்று ஆரம்பித்து அவர் வாசித்துக் காட்டிய வுடன் பகவானேன்னு அந்த பெரிய ஹரித்ராநதி குளத்தில் போய் இறங்கிவிடலாமா என்ற தாட் வர மிகப் பொறுமையாக அதை வாங்கி மனதில் அவரை நினைத்து மிருதங்கத்தை இடிக்கலானேன்.
என்ன பாடம் அது என்று கேட்கிறீர்களா... தாத்தா... திதி.. தொம்தொம்.. நம்நம் .. என்று முன்னால் ஒரு தடவை வாசித்ததின் இரண்டுமுறை ரிபீட் தான் அது.
ஹும்.. விடாமல் இன்னொரு மூன்று மாசத்திற்கு திரும்பவும் இது முடித்தவுடன் அப்புறம் தாத்தாதா.. திதிதி.. தொம்தொம்தோம்.. நம்நம்நம்... என்று மூன்று முறை வாசித்தேன்.
வாழ்நாள் பூராகவும் நாம் தாதா தொம்தொம் மட்டும்தான் வாசிக்க போகிறோம் என்று நினைத்து விரக்தியின் உச்சத்தில் இருந்தபோது அந்த விடுதலை அறிவுப்பு வந்தது.
அண்ணா கிளாஸ் முடித்து விட்டார்.. உன் ஒருத்தனுக்காக நான் தஞ்ஜாவூர்லேர்ந்து வரணுமா என்று கேட்டு பூர்த்தி செய்வதாக சொல்லிவிட்டார்.
மெயில்ல வந்த வைரசை ஹார்ட் டிஸ்க்ல டவுன்லோட் பண்ணிக்கிட்ட மாதிரி எங்க வீட்ல வந்து சொல்லிக்கொடுங்கன்னு என் அப்பா ஒரு பிட்டை போட உடனே ஒத்துக்கிட்டார்.
அப்படியே மூன்று முறை நான்கு முறையாக ஆகி அப்புறம் அவரே ஒரு நாள் அலுத்துப் போய் இன்னிக்கி ஆதி தாளம் ஆரம்பிப்போம் என்று உட்கார்ந்தார்.
சென்ற வருஷத்திய உங்களுடைய முக்கிய நிகழ்வுகளை நீங்கள் உங்கள் திருக்கரங்களால் எழுதி இந்த மண் பயனுறச் செய்க என்று ஒரு தொடர் பதிவு எழுத அன்புத் தம்பி பாலாஜி சரவணா மிகவும் வற்புறுத்தி கேட்டுக்கொண்டார்.
தம்பி அழைத்து எந்தத் தொடர் பதிவும் எழுதாததால் அவர் அன்பால் சிக்குண்டு முடிந்தவரை ந்யூரான்களை பிச்சு பிராண்டி எதெது நினைவுகளின் மேல் அடுக்குகளில் இருக்கிறதோ அதை இங்கே தருகிறேன்.
தொடர்ந்து டைரியை கையில் தூக்கிக்கொண்டு ரூம் ரூமாக விரைந்தவிரையும் கூட்டங்கள் நிறைந்ததாக அமைகிறது ஆபிஸ் வாழ்க்கை.
அதிகாலையில் எழுந்து பல் தேய்ப்பது தெரிகிறது அப்புறம் நாள் எப்படி நகர்கிறது என்று தெரியாமல் படுக்கையில் தொப்பென்று விழும் வேளை வந்து விடுகிறது.
நல்ல பல நண்பர்கள் எழுத்தாளர்கள் ரசிக அன்பர்கள் பெரியோர்கள் தாய்மார்கள் என்று பல நல்ல சேர்க்கை ஏற்ப்பட்டது எனக்கு வாய்த்த புண்ணியமே.
பஸ்களில் ஐம்பது பைசா சில்லரை பாக்கி தராமலும் முன்னாடி டிக்கெட் வாங்கு..மேல ஏறு... சீக்கிரம் இறங்கு.. பின்னால வா... என்று ஒருமையில் பேசி வயதுக்கு மரியாதை தரமாலும் தங்கள் அதிகாரத்தை கண்டக்டர்கள் காண்பித்தார்கள்.
மக்கள் துன்பம் போக்க எல்லோருக்கும் இன்புற்றிருக்க வீடு வீடாக கலர் டீ.வி கொடுத்தார்கள் வாங்கிய டீ.வியில் மனதைப் பிழியும் சீரியல் பார்த்து எல்லோரும் கோரஸாக அழுதார்கள்.
ஆட்சிக்கு வரும் முன் ஒன்றாக சேர்ந்து ஓட்டு கேட்டவர்கள் அதிகாரப் பங்கில் குழப்பம் வந்து ஒருவரை ஒருவர் புழுதிவாரி தூற்றிக் கொண்டார்கள்.
லட்ச ரூபாய் கார் ஒன்றை அறிமுகப்படுத்தி பம்பாய் பிச்சைக்காரர்கள் கூட கார் வைத்துக்கொள்ள ஏற்பாடு செய்தார் ரத்தன் டாடா.
அலுவலக ஆணிகளின் ஆக்கிரமிப்பு காரணமாக விஸ்தாரமாக எழுத முடியவில்லை.. ஆகையால் வழக்கம் போல நம்மால் முடிந்த இசைக் கைங்கர்யம்.
எனக்கு பிடித்த காதை அறுக்காத கிழிக்காத அம்சமான சட்டென்று நினைவுக்கு வந்த பாடல்கள் சில.. ஆஸ்கார் தமிழன் ரஹ்மான் பாடல்கள் ஐம்பது பதிவுகள் தாங்கும்.. இப்போதைக்கு வாழ்த்துக்காக கொஞ்சம் இங்கே.. உலகத் திரைப்பட வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக.. கிழவிகள் கும்மி அடித்து பாட மணி எடுத்த ரோஜாவில் இருந்து.. ருக்குமணி..ருக்குமணி... அந்த லைட்டிங்கும் அருவியும் அடாடா.. எஸ்.பி.பியின் அசத்தல் அழைப்பு குரலில்.... புதிய முகம்..... பக்தி பாடல் பாடட்டுமா.. நித்தி இங்கே ஆடட்டுமா..போடலாம் என்று இருந்தேன்... பரவாயில்லை.. ஜூலை மாதம் வந்தால் கேளுங்கள்... திருடா..திருடா.. சாகுல் ஹமீது குரலை முதலாகக் கொண்டு போட்ட பாடல்.
இசைக்கருவிகளின் ஆதிக்கமே இல்லாத பாடல்.. வைரமுத்து... ராசாத்தி என் உசுரு என்னுதில்லை.. வண்டிச்சோலை சின்னராசு... இது சுகம் சுகம் இது.. மீண்டும் மீண்டும்.. சின்ன குஷ்பூ என்று பேசப்பட்ட சிவரஞ்சனி.. நடித்த.. பாடல்.. நல்ல மெலடி.. பின் குறிப்பு இன்னும் கொஞ்ச நாட்களுக்கு ப்ளாக் பக்கம் தலை வைத்து படுக்க முடியாது போலிருக்கிறது.
கஞ்சா அபின் அடித்தவன் போல திரும்ப திரும்ப எண்ணம் எல்லாம் வர்ணமயமாக வலைப்பூக்கள் இருந்தாலும்..... நாம் சம்சாரி.. உழைக்கணும்.. நாலு காசு சம்பாதிக்கணும்.. வேறுதுவும் சொல்வதற்கில்லை.
அப்புறம் அவாளை விட்டுட்டேன்.. இவாளை விட்டுட்டேன்னு தலையை சொரிஞ்சிண்டு வந்து நிக்காத.. என்று வக்கீல் வைத்தியநாதன் வாசல் திண்ணையில் ஈசி சேரில் சாய்ந்து படுத்துக்கொண்டு அவனை ஏவிக் கொண்டிருந்தார்.
சரின்னா.. முடிச்சுடறேன்..இது அரசகட்டளையல்லவோ... என்று கையில் பத்திரிகை கட்டோடு தயங்கி தயங்கி நின்னவனுக்கு முகத்தைக் காட்டாமல் குனிந்து தரையை பார்த்து டப்பியில் இருந்து கையில் ஒரு சிட்டிகை பொடி அள்ளி எடுத்து சுத்து வட்டாரத்தில் இருக்கும் தூசி தும்பட்டைகள் உள்ளே போகும் அளவிற்கு சர்ர்.. என்று மூக்கில் வைத்து ஒரு இழு இழுத்தார்.