sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இவ்வாறு அரசியின் கருக் குறி விளங்க நல்ல நாளும் குற்றமில்லாத கோள்களும் ஓரையும் யோகமும் இவைபோன்றவும் எத்தன்மையவும் நல்லனவே அளிக்குமாறு நோக்க கொடுமையே செய்யும் தீயன கெட்டு ஒடுங்கவும் மிகவும் தூயன ஒளிவீசி மேற்படவும் வலிமையுடைய பகையெலாம் சுழன்று தாழ்ந்து போகவும் திரண்ட சுற்றமெலாமுவகை பொங்கிடவும்.
உறப்பு செறிந்த திரண்ட மிகுதியைக் குறித்தது சிறைப்பட்ட அரசர்களுடைய கலக்கம் நீங்குறவும் திறைகொடாது உலகம் சிலவருடம் மகிழ மறையவர் கவிஞர் முதல் மக்கள் பலரும் மிக்க செல்வம் நிறைய முகந்து கொண்டு வறுமை தீரவும்.
தவறிய அரசர்கள் மேல் வெற்றிகொளும் வேலுடைய மன்னர் மன்னனும் நெய்யணிவிழா சாதக கன்மாதி முதலிய செய்யவேண்டிய கன்மங்கள் எல்லாவற்றையும் முறையாகச் செய்தனன்.
அவயவங்களைத் திருத்திச் சேடியர் அன்புடன் வாயில் ஊட்டிவிடத்தக்கவற்றைப் புகுத்தியும் அரிசன விழுதினை உடல் முழுதும் அப்பி நீராட்டியும் திருநீற்றுக் காப்பணிந்தும் பேண ஒலியுடைய இளமதியின் கொழுந்துபோல அரசகுமாரன் வளர்கின்றான்.
பொன்னுலகாகிய தேவலோகத்தை ஆள வம் என அழைக்கும் அமரர்க்கு வளமிக்க காஞ்சி மாநகர் பண்டை அழகு பெறத் திருத்துவதல்லால் பொன்னுலகுக்கு எழுவது நம் கருத்தன்று எனச் செந்தாமரை முகத்தை மேல் நிமிர்த்துச் செங்கீரை ஆடினான்.
ஒருதாளுந்தி எழுந்திருகையும் ஒருங்கு பதித்து நிமிர்ந்து திருமுகம் அசைந்து அசைந்து ஆடுவதுசெங்கீரை எங்களுடைய வலையில் சிக்குண்டோர் இவ்வாறே இங்கும் அங்கு அலைவர் என மயக்கமுடைய உலகினோரைத் தெளிவிப்பது போன்று மகளிர் பொன் சங்கிலி பூட்டப்பட்ட சிவந்த மணித்தொட்டிலில் தாலாட்டக் களி சிறந்தான்.
வாடுவதற்குக் காரணமான வறுமை உடையவருக்கும் கல்வி கலைஞானத்தில் உயர்ந்தவர்களுக்கும் கவிகளுக்கும் வலிமை தரும் செல்வமாகிய கொடையைக் கொடுப்பதற்குரிய வலிமை படைக்கும் பயன் பொருந்தப் புடைத்து ஆற்றல் பயிலுவது போல ஒளிதுளும்பும் இருகைமலரால் சப்பாணி கொட்டினான்.
அது எப்படி யிருந்ததெனில் சந்திரனாகிய நாயகனும் அவன் மனைவியாகிய மகளிரின் வாய் இதழாகிய செவ்வல்லி இதழும் புல்லி இறுமாப்பனபோல் இருந்தது.
இப்பரந்த வுலகத்தில் எவர் எதை விரும்பினாலும் அதனை அளித்து உதவும் கற்பகதரு நிகர்த்த தனது இயல்பைக் குறையாமல் தெரிவிப்பதுபோல வருகவருக என அழைக்கும் மங்கையர் முகத்தை மகிழ்ச்சியால் மலர்த்திக் கிண்கிணியொலிப்பத் திரிந்து விளையாடினான்.
பசிய ஒளிக்கதிர் உகுத்து உலகில் பயிரினை வளர்ப்போய் வருக இவன் பொங்கும் ஒளியால் உன்னைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன் உனக்கும் ஒளியைக் கூட்டும் சூரிய மரபினன்.
வஞ்சனையற்ற நான் அரசாளும்போது அனைவரும் பொன் நிகர் மாளிகையில் வசித்தலல்லது விளையாட்டிற்குங் கூட பிற மனையில் இருத்தல் குற்றம் என்று சிதைப்பதுபோல் சிற்றிலெல்லாம் சிறுமியர் கோபித்துக் கூக்குரலெழுப்பச் சிதைத்திட்டான்.
இது சிற்றிற்பருவம் அளவிடமுடியாத புகழை உடைய தன்னுடைய தோளை அணைவதற்குக் கடலால் சூழ்ப்பட்ட பெரிய நிலவரைப்பின் ஒரு பக்கத்திலே வந்து நிற்கும் கலைமகள் மலர்மகள் ஜெயமகள் மூவரையும் வருக என அழைப்பதுபோல உயர் சிறுவன் சிறுபறையை முழக்கினான்.அரசனுக்குக் கல்வி செல்வம் வெற்றி ஆகியன மனைவியர் என்று கூறுவது மரபு.
பெரிய மணிகளையும் சக்கரத்தையும் உடைய பொன்னாலான பல்வகையான தேர்களை விரும்பும் திசைகள் அனைத்திலும் செலுத்திப் பகைவர்களை வருத்துவதற்கு இதுவும் ஒரு பயிற்சி வலிமை என்னும் படியாக அழகிய பொன்னாலான கொடிஞ்சியும் சிறுமணியும் உடைய சிறுதேரினை உருட்டினான்.
இது சிறுதேர்ப்பருவம் இவ்வாறு விளையாடும் இளம்பருவத்து இயல்பொழிந்த அந்த கால எல்லையில் உலகம் எல்லாம் அதிசயிப்ப விழாவெடுத்துச் செம்மையான குருவின் முன்னிலையில் கலைகள் பயிலப் பள்ளியில்வைத்தார்கள்.
இறைவனின் ஆணையால் வயிரவர் அயன் தலை ஐந்தில் ஒன்றைக் கை நகத்தினால் கொய்து தள்ளீய நாள் முதல் தனக்கு என ஓரிடம் இல்லை எனும் கவலையை கடல்போற் பரந்த இரக்கம் படைத்தவனாகிய கலிகாலனின் நாவகத்தைத் தன்னிடமாகக் கொண்டு ஒழிந்தாள் தவளமலர்ச் சேக்கையினாள் வெண்டாமரைத் தவிசினாளாகிய கலைமகள்.
ஒளிஉயிர்க்கும் மணிக்கச்சினை இடையில் கட்டி காலில் கழல் ஒலிக்கும் வளிய தாளான் கேடயம் வாள் மற்றும் கொதிக்கும் கூரிய வேல்முதலிய போர்க்கலன்களின் படைத் தொழிலும் பகைவர்களின் நெஞ்சு அச்சத்தால் சுழலும் வகை களிறு முதலியனவற்றை ஊரும் தொழிலும் கற்கத் தொடங்கினான்.
வீரக்கழலணிந்த கலிகாலன் எவர் எதை விரும்பினாலும் காலம் தாழ்க்காது அளிக்கும் செய்ல் வீரத்தை நோக்கி கோபித்துச் சண்டை செயும் போர்க்களத்தில் உயிர்ப்பலி விரும்பி உலகில் எந்தமலையும் ஒவ்வாத அவனுடைய புயமலையில் பகைவருக்கு அச்சத்தைவிளைக்கும் வெற்றித் திருமகள் வீரத்துடன் வீற்றிருந்தாள் உரிய பருவத்தில் உபநயனச் சங்கு செய்து குற்றம் அறுக்கும் மறை பயிலக் குசநாபன் ஆச்சிரமத்திது தந்தை செலுத்த அங்கு கலிகாலன் வேதமோதி வளரும் நாளில்.
விண்ணுலகத்தைத் தன் வலிய தோளில் வைத்துத் தாங்கியருளும் வேந்தன் மண்ணுலகில் கலிகாலனாகப் பிறந்தமையால் மாற்று வேந்தாய் அவ்வுலகில் சென்று அரசாளுதற்குச் செல்லுவானைப் போல உலகமெலாம் கண் நிறைந்த நீர் சொரிய உடலினைக் கழித்து அரசன் விண்ணுலகம் புகுந்தான் நம்முடைய மகனைத் தழுவும் நகையணி மார்பு இந்திராணியின் விம்மும் முலையைப் புணர்வது உம்முடைய பெருமைக்கு ஒவ்வாது என விரைந்து சென்று அரசனை விலக்குபவள் போல அரசியும் நெருப்பில் மூழ்கி உடன்போந்தாள் இந்திர பதவி வகிப்பவருக்கு இந்திராணிஉரியள்.
தந்தை தாய் இருவர்களும் உலகவாழ்வினை யொழித்து விண்ணுலகம் புக பகைவர்கள் அனைவரும் ஒன்று திரண்டு காவிரிபாய் சோழநாட்டைக் கைப்பற்றிக் கொள்ள அமைச்சர்கள் தம்மைத் தலைமை ஏற்று வழிநடத்தும் அரசரின்றி மனந்தளரும் அச்சமயத்தில் கவலாதிர் கவலை கொள்ளாதிர்.
பட்டத்து யானையை தளை நீக்கி விடுமின் அது கடலால் சூழ்ப்பட்ட இவ்வுலகம் வியப்ப அவனைக் கண்டு கொணரும் எனச் சிவவாய்மை மொழி ஒன்று அசரீரியாகத் திகழ்ந்தது அதனைக் கேட்டு விம்மாந்து பகை புலம்ப பகைவர்கள் பொருமி அழ.
பகைவர்கல் பொருமி அழ அவர்களை வேருடன் அழித்து உலகில் உயிர்த்துணையாகிய மனுவேந்தனின் ஆணைச் சக்கரம் நிலவிய நாளில் செம்மாந்து களி தூங்கியதைப் போல மகிழ்ந்து சிவபெருமானின் அருளை வழுத்தி அழகு நிறைந்த கடகளிற்றை அலங்கரித்து விடுத்தார்கள்.
படர்தது சென்றது வீடு பேற்றினை அடையப் பெருவேட்கை மேற்கொண்ட இருவினை ஒப்பினை அடைந்தவர் நற்குருவை நாடித் தேடுச்சுழலுவது போலவும் அவ்வாறு நாடுமவர் குருவினைப்போல நடிப்பவரை விலக்குதல் போலவும் அப்பட்டத்து யானை எதிர்ப்படும் அரசர்கள் யாவரையும் விடுத்துச் செல்லும்.
இருவினையொப்பு இன்பம் துன்பம் இரண்டின்மீதும் பற்றோ வெறுப்போ இல்லாத மனநிலை..கூடும் அன்பினில் கும்பிடலேயன்றி வீடும் வேண்டா மனநிலை.
வேகமாக அப்பட்டத்துயானை குசநாபனின் குற்றமிலாப் பெருமையுடைய ஆச்சிரம புகுந்து அங்கு வீற்றிருந்த அரசர்குலத் திருமகனை நெருங்கியவுடன் உடன் பயிலும் அந்தணச் சிறார்கள் அச்சமுடன் சிதறி ஓடினர் வெண்ணிறக் குஞ்சரம் அயிராவதம்.
வெள்ளையானையாகிய அயிராவதத்தினைக் கடாவுகின்ற சிறப்புடைய அங்குசம் தனது மலர்க்கையில் விளங்குதல் போலக் கிடந்து ஒளிரும் தருப்பை புல் ஆகிய படையால் ஓச்சி மேல் இவர முயலும் மன்னனைப் பகைவரைத் தெறும் கரிதன்மேல் ஏற்றிக் கொண்டது ஆர்ங்கண்ணி ஆத்திமாலை சோழர்களின் அடையாள மாலை.எருத்தம்பிடர்.
பட்டத்து யானை ஆத்திமாலை அணிந்த முடிவேந்தனைப் புண்ணியஞ் செய்த தன் பிடரிமிசைத் தாங்கி எட்டுத் திக்கிலும் தாங்கும் யானைகளின் பாரத்தை நீக்கி உள்ளத்தினுள் நிலவும் மகிழ்ச்சி நிலைக்க உதவி வழங்கியது.
அன்றே அசை கரிய மேகத்தின் மேல் விடியற்காலையில் எழும் செஞ்ஞாயிறுபோல் ஒப்பற்ற அண்ணல் யானையின் மேல் தோன்றும் பகைவர் தலைமேல் சூடும் சூளாமணியின் இருபாதங்களையும் யானையின் பின் வந்த அனைவரும் சூரியனைக் கண்ட அன்றலர்ந்த தாமரைமலர்ட் போன்ற கைகள் கூப்பித் தலை வணங்கினர்.
இனி உன்னுடைய ஆணை கேட்டு அதன்வழி உன்னுடைய பணியும் கேட்டு அதன்வழி நடக்க இங்கு வந்தனம் என்று ஏத்துதல் போல் சங்கு வேய்ங்குழல் வீணை துந்துபி தண்ணுமை முழவம் தொகு முருடு தகுணிச்சம் முதலிய எந்த வகை இசைக்கருவிகளும் ஏழ்கடலொலியும் அமுங்குமாறு ஒலித்தன.
அரசயானை வணங்கித் தன் பிடரில் ஏற்றும் அரசிளங்குமரன் அகமலர்ந்து மகிழ்ச்சியுறலும் கடல்சூழ் உலகத்தவரும் மகிழ்ச்சியின் எல்லையில் நின்றார்.
குளிர்ந்த முத்துமாலை அணிந்த தார்வேந்தன் இருளினை ஓட்டி உலகமெலாம் ஒளிபரவச்செய்யும் இரவிகுலத்து வந்தோன் எனில் கண்டவர்களின் முகத்தாமரையும் மகிழ்ச்சிகொண்டு அகம் மலரும் அகத்தாமரையும் இதழ் விண்டு மகிழ்ச்சி பொங்கியது ஒரு வியப்போ?
வியப்பன்று என்றவாறு தொழுந் தகைமை தொழத்தக்க பெருமை தொழத்தக்க பெருமை உடைய பேரமைச்சர் பழமையான உலகம் செய்த தவத்தின் கொழுந்து போன்ற சோழர்தம் குலவிளக்கைப் பகைவர்கள் அஞ்ச எழுந்த சினக்களிற்றின் மேலிருந்து இறக்கி மணிமுடி கவிப்பதற்கு ஆவன செய்யத் தொடங்கினர்.. விண்ணவர்கள் தங்களுடைய பதியிலேயே இருந்து அரசன் நிலமகளை மணம் கொள்ளும் சிறப்பை நோக்க அமைப்பவர்களைப் போல செஞ்சூரியன் முதலான தேவர்களின் நகரங்கள் மேல் ஒளிசெய்ய அவ்விடங்களில் பொன்னாலான மண்டபமமைத்து அலங்கரித்தார்.
ஒளி துளும்பும் அணிகளை அணிந்த இளம் பெண்டிர் வெகுண்டு தம் உறுப்புக்களால் தம்மை அழித்தலை அரசன் முன் முறையிடுவதைப்போல் வாழை கரும்பு இளநீர் கமுகு முதலாயனவற்றை பொன்னொளிவீசும் தூண்கள்தொறு நிறைத்துப் பொலிவாக அலங்கரித்தார்.
கழுத்து கமுகு தங்கள் அரசனின் பொலிவினைக் காண்பதற்குத் தேவர்கள் கூட்டம் அருகில் நெருங்கியதைப் போல இடமெங்கும் பட்டுத்துணிகளால் மண்டபமெங்கும் விதானம் எனும் மேற்கட்டியால் அலங்கரித்தார் நறுமணமுள்ள மலர்களையும் மலர்களின் தாதுக்களையும் ஒளிவீசும் சுண்ணப்பொடியுடன் கலந்து புறத்தே சிந்தி அகில்புகை புகைத்து தேவர்களும் அதிசயம் கொள்ள அழகிய கம்பலம் விரித்திட்டு போகபூமியும் தனக்கு ஒவ்வாதவாறு அலங்கரித்தார்.
அழகு ஊற்றிருந்து துளும்பும் மண்டபம் என்னும் அகன்ற மார்பினிடத்து விளங்கும் மணிப்பூண் என்ன நாற்றிசையிலுள்ளோரும் அதிசயிப்ப் மண்டபத்தின் நடுவண் நவமணித்திரளால் அரசன் வீற்றிருக்கும் ஆசனம் ஒளி தவழச் செய்தமைத்தார் பட்டத்து யானையின் கண்ணைக் கட்டி நாடாளும் அரசனைக் கொணர்வதற்கு அமைச்சர்கள் விடுத்தனர் எனும் மிகு மொழியே அரசனின் முடிசூட்டு விழாவிற்கு விடுத்த அழைப்பெனக் கொண்டு விழாவினைக் காண மக்கள் யாவரும் வந்து கூடினர்.
மிகுமொழி மக்கள் தம்மிடையே பரிமாறும் சொல்.தொடுத்த தொடங்கிய காட்டிலிருந்தும் அரசனுக்குத் திறை வாங்கும் செயல் போல வண்டுகள் மொய்த்து ஒலிக்கும் மாம்பசுந்தழைகளும் தருப்பைகளும் சமிதைகளும் ஏனைய பிறவுங்கொண்டு மறையை நிலைக்கச் செய்யும் அந்தணர்கள் நன்மை விளையத் திரண்டு வந்தனர்.
இந்திரனின் இருதோள்களையும் தழுவிய அரமகளிர் அவனுடைய பிரிவினை ஆற்றாமல் அவர்களுடைய தொய்யில் எழுதப்பெற்ற இளமுலை வேற்றுருக்கொண்டு ஒன்று கூடித் தங்கின போல மாவிலை சூழ் பொற்கலசங்கள் வேள்விச்சாலையில் விதிப்பட்டு எங்கெங்கு அமைக்க வேண்டுமோ அங்கெல்லாம் நிறுவினர்.
தன்னுடைய அரசனாகிப் பொன்னுலகை ஆண்ட மன்னன் என்னும் உரிமையினால் மழைமேகம் ஆகாயகங்கைநதியின் தீர்த்தத்தைக் கொண்டுவந்த்தென யானையின் பிடரியின்மேல் ஒளிவீசும் அழகியபொற்குடத்தில் வந்த நறுமணப் புனல் பெய்து அருச்சனை செய்தனர்.
சிங்கத்தின் பிடரியின் மேல் நிறுத்திய நவமணிகள் பதித்து இயற்றிய பரந்த ஆதனத்திற்குப் பூசனை செய்து அழகுறுத்தி அதன்மீது பகைவர்களின் உயிரை அருந்தும் கூரிய இலைபோன்ற வேல் ஏந்தும் அண்ணலை ஏற்றி பெரிய தெய்வக்கலச குளிர் நன்னீர் ஆட்டினார்.
மெல்லிய நுண் இழையால் ஆன ஒற்றாடையால் உடலின் ஈரத்தைப் புலர்த்தியபின் நீலகண்டத்து அடிகள் திருநீறுபோல பிற அணிகள் சிறவா என்று கூறுவார் போல முதலில் ஒளியுடைய நீறணிவித்துப் பின் பிற அணிகள் உடல் முழுதும் அணிவித்தார் மணிமகுடம் நவமணிகள் பதித்துச் செய்யப்பட்டது அது நவகோள்களையும் சிறைப்படுத்திக் கட்டுபடுத்தியது போன்றிருந்தது.
கிரகங்கள் பலவும் அரசனுக்கு ஒருகாலத்தில் அவனுடைய முயற்சிகளுக்கு இடையூறாகத் தங்கவும் கூடும் என்று கருதி அவற்றை மகுடத்தில் ஒளி வீசி இங்கே இருங்கள் எனப் பிணித்தது போல் நவமணிகளும் குயின்ற பிரகாசிக்கும் மணிமகுடத்தை உலகினோர் வியப்ப முடி கவித்தார்.
கோள்கள் பிணிப்பு அகன்று விசும்பினை அடையாமல் சோழமன்னனின் புகழைச் சூழ்ந்து காப்பதுபோல் எண்ணிப்பார்ப்பதற்கு அரிய கண்கொள்ளா ஒளி தங்கும் காம்பின்மேல் முத்துக்கள் பதித்த முத்துக் குடை அழகு ததும்ப மேல் கவித்தனர்.
அரசனின் திருமுகத் தாமரை தடங்கரத் தாமரை செழுங்கழலணிந்த திருவடித் தாமரை இவற்றில் உயர்ந்ததனில் வீற்றிருக்க விரும்பிஇவற்றில் எது உயர்ந்தது எனத் தெளிவடையாமல் இருஅன்னங்கள் அலைவதுபோல் இருபுறமும் அழகிய வெள்ளோளி வீசும் கவரியை அசைத்தார்.
பார்த்தவர்கள் அதிசயிக்குமாறு புடைத்து எழுந்த அரசனின் தோள்களின் மீது கிடந்த மணமலர்மாலைகளில் உள்ள மதுவினை உண்ணும்பொருட்டு மொய்க்கவரும் வண்டுக்கூட்டத்தையும் தேனிக்கூட்டத்தையும் அகற்றுவதைப்போல் இருபுறமும் முத்துமாலைகள் சூழ்ந்த சாந்தாற்றிகளை அசைத்தார் சாந்தாற்றி பெரிய விசிறி மந்திரங்களால் தெய்வசக்தியை ஏற்றிய கரகநீரால் திருமஞ்சனமாடிய அரசன் அத்தெய்வத்தின் செழுவளமை தன்னிடத்தில் செறிந்திருக்கும் திறத்தைத் தெரிவிப்பதுபோல் ஒழுகி இமை ஆடாது உயிர்களின்மேல் அருட்பார்வை செலுத்தி ஒவியத்தாலும் எழுதவியலாத அழகிய வடிவுடன் வீற்றிருந்தான்.
மனுவேந்தன் உயிர் நீங்கி வானுலகம் அடைந்த அன்றுமுதல் தன்னை வெறுத்த துயரம் மிகுந்த திருமகளும் இப்பொழுது கரிகாற் பெருவளவனின் ஒப்பற்ற திருமார்பைப் புணர்ந்து இன்பக்கடலில் அழுந்தினாள்.
இதுவரை வேள்விகள் நடைபெறாமையால் பசித்திருந்த தேவர்கள் கரிகாலம் அரசனானபின் வேதவேள்விகள் நடைபெறத் தொடங்கியமையினால் நாம் இனிப் பசி ஒழிந்தோம் எனத் தளர்ச்சி நீங்கினர்.
சிற்றரசர்கள் யானைகளின் முதுகு குழியும்படிப் பாரப்பொதிகளாகக் கொண்டுவந்து அரசன் முன்னிலையில் சொரிந்த காணிக்கைகளை அரசனைப் போற்றும் ஆசு மதுரம் வித்தாரம் சித்திரம் எனும் நாற்கவிகளும் பாணர்களும் கொண்டு சென்றனர்.
அரசன் அணிந்துள்ள அணிகலன்களிலெல்லாம் தங்களுடைய விரித்த விழிகள் பிரதிபலிப்பதை அறியாராகி உடலெல்லாம் கண்ணாய் இருத்தலை நோக்கி அரசனைக் காண்தொறும் இந்திரன் என்று கூறினார்கள்.
நெறிமுறை அரசு பூண்டு அரசனிடத்துக் கொழித்தெழும் புகழ் உலகில் திரண்டிருந்த வறுமையினை ஓட்டிச் சென்று துரத்தி விலக்கும் காவலாய் எத்திசையிலும் விண்ணிலும் பரந்து நிலவலுற்றது.
காரணமாகிய நெறி முறை அரசியல் உள்ளவழிக் காரியமாகிய புகழ் நிகழும்மாதலின் அப்புகழ் நிலவலுற்றது எனவும் அந்நெறிமுறைக்குப் பகையாகிய பசி பிணி பகைகலி முதலிய தலை காட்டா ஆகலின் அவற்றை விலக்கித் துரத்தி ஓட்டிக் காவலாக நிலவியது எனவும் ஆசிரியர் கூறினர்.
கலி வறுமை இவ்வாறு அரசன் மண்மகளினை மணந்தபின் நாடுகாவல் பூண்டபின் அமைச்சுச் சுற்றத்தார் மன்னர் மன்னனே நின் முன்னோர் அரசுவீற்றிருந்த அரசுகட்டிலில் வீற்றருள்க என நவின்றனர்.
சங்கு முதலிய வாத்தியங்கள் ஒலிக்க நீண்ட கொடிகள் நெருங்க திரண்ட நால்வகைச் சேனைகள் நிலம் நெளிய பக்கங்களில் சூழ்ந்துவர சந்திரனைப் போன்று ஒளிவீசும் முகமுடைய மகளிர் திருநடம் புரிய ஐராவதம் போன்ற களிற்றின் பிடரியின் மேல் அமர்ந்துசென்றடைந்தான்.
அரும்புகள் விரிந்து அலர்கின்ற தடாகங்களும் மலர்களைச் சொரிகின்ற சோலைகளும் கரும்பும் செந்நெல்லும் வாழையும் நெருங்கிய வயல்களும் எப்பக்ககங்களிலும் செறிந்த நீர்வளம் மிக்க பொன்னி நாடெய்தி மாளிகைகள் நெருங்கிய தன்னுடைய நீண்ட நகரினை அடைந்தான் பந்தல் தோரணம் பூரணகும்பம் கொடிகள் மற்றும் எண்ணிலாத வளங்கலும் நிரம்பி எழிலுடன் விளங்கும் அழகிய குளிர்ந்த நீண்ட தெருக்கள் அளவில்லாதனவற்றைக் கடந்து தன் மூதாதையர்கள் வாழ்ந்த அரண்மனையினை முறையாக அடைந்தான்.
இவ்வாறு அரசு வீற்றிருந்து திருக்கோயில்களில் இறைவனுக்கான வழிபாட்டு முறைகள் யாவையும் முட்டின்றி நடக்குமாறு செய்து மதில்கள் சூழ்ந்த அமராவதியிலாட்சி செய்யும் இந்திரனைக் காட்டிலும் சிறந்து விள்ங்கக் குற்றங்களைந்து உயிர்களுக்குச் பற்றுக்கோடாக இருந்து அரசாண்டனன் தன்னை வணங்கிய மன்னவர்களுக்கெலாம் தனது ஆளுகையின் கீழ் உள்ள நாட்டினைப் பகுத்து அளித்து ஆட்சி செய்துவரும்படி அருளினான்.
குற்றமற்ற அறுபத்து நான்கு கலைகளாலும் வென்று கடலால் சூழ்ப்பட்ட நிலவரைப்பெங்கும் நாட்டிய வெற்றித் தூண்களும் வேதவிதிப்படி வேள்வியாற்றியதற்கு அடையாளமாக நாட்டிய யூபங்களிம் எண்ணிக்கையற்றன செறிந்தன.
அவ்வாறு பரக்கவே அளவில்லாத முகபடாம் அணிந்த யானைப்படைகளை உடைய அரசர்களையெல்லாம் திரட்டிக் காவிரிக்கு வலிமை மிக்க கரை அமைத்து நீர் ஒழுங்காகப் பாயுமாறு பணித்தான்.
கயிலை நாயகன் அருளிய ஆணையை நினைந்து தான் வாழும் காஞ்சியில் காடழித்துத் திருநகர் அமைக்கும் விருப்பத்தில் எழுந்தருளுவானாகிய அரசன் உழையரை ஏவிச் சேனையைத் தருக எனக் கூறினான்.
இடதுகையை மார்பகத்தோடு சேர்த்து வலது கையால் வாயினைப் பொத்தி அரசன் அருளும் வாய்மொழியைத் தம் செவியில் நிறைத்த அவ்வேவலர் விரைந்து சென்றனர்.
விண்ணிலிருந்து இறங்கிவந்த வேந்தனைத் தாதியர் விருப்பத்துடன் பொற்பீடிகையில் இருத்தி குளிர்ந்த மணமுள்ள நீரினைக் குடத்தில் மொண்டு கொண்டு ஆட்டினர்.
அறுவகைச்சுவை பொருந்திய நால்வகை உண்டியினை வளர்த் தடங்கண்ணினராகிய உயிரனைய அன்புகொண்ட மகளிர் பொற்கலத்தினில் பண்புடன் ஊட்ட கொற்றவன் உண்டு அணிகள் அணிவான் கரிய முகிற்கூட்டமெனக் கருதி மின்னல் வந்து பொருந்திநின்று இமைப்பன போல தைலம்பூசி மணங்கமழ் சிகையினை முடித்து ஒளிவிடும் ஒப்பற்ற பொற்புரியினால் கட்டினான்.
வரிசையாகக் கோத்த பலமணிகளின் கோவையை வானத்தில் உண்டாகிய இந்திரவில் என மந்தரமலை போன்ற தோளினனாகிய மன்னர்மன்னன் அவ்வழகிய சிகழிகையை வளைத்து இட்டான்.
இலக்குமி தனது என்றும் வெற்றித் திருமகள் தனது என்றும் உரிமை கொண்டாடும் கல்போல் திரண்ட தோளினான் மலையைப்பெருமழை நனைத்ததைப் போல நிறமுடைய மலர்மாலைகள் தேன் செழிப்ப அணிந்தனன்.
மகளிரின் உயிரை விரைவில் வாங்குவது இதுதான் என மனத்தில் எண்ணினான் போல மலர்கள் சூடிய சிகழிகி மறையப் பொன்னால் ஆன மணிமகுடத்தைச் சூடினான்.. பிரதாபம் பகைவரை வென்றதால் வரும் புகழ்.
தான் ஈட்டிய பிரதாபத்தின் ஒளியினால் வாட்டமடைந்த சூரியனைத் தன்குலத்தின் பெருமையை ஒளிவீசும் கதிரெனத் தன் முன்னோனின் வாட்டத்தைப் போக்கத் தாங்குதலைப் போல அரசன் நெற்றியில் ஒளிவீசும் பட்டத்தைக் கட்டினான்.
அழகு என்னும் தேன் வழிந்து ஒழுகு முகமாகிய செந்தாமரைப் பூவின்மேல் புகழுடைய திருமகள் வீற்றிருந்ததைப் போல ஒளியுடைய திலகமும் அங்கு இருத்தினான் மன்மதனின் கொடி மகரக் கொடி.
அழகில் தோற்ற மன்மதனின் கொடியில் உள்ள மகரம் அருகில் வந்து இரகசியம் பேசுவதைப் போலக் காதில் மகரகுண்டலம் இட்டான் அழகிய மகளிர் தங்களுடைய கூரிய கண்களாகிய கணைகளை காமப்போர் தொடுக்க வந்து எய்தால் அதனைத் தாங்க வச்சிரகவசம் தரித்ததைப் போல அழகுமிக்க வாகுவலயம் தரித்தான் கவயம் கவசம்.
தன்னுடைய பிரதாபம் திசை எங்கணும் சென்று வளைதமையைத் தெரிவிக்கும் பாங்கினில் திண்ணிய தோளினனாகிய அரசன் செம்மணி பதித்த பொற் கடகத்தைக் கைகளில் நிலவ விட்டான்.
உருவினில் சிறியராக கூர்த்து நோக்கும்போது தவத்தினில் பெரியோர்களாக இருக்கும் மாந்தர்களைப் போல உருவினிற் சிறிதாக இருந்தும் விலைமதிப்பிற் பெரிதாகிய மோதிரம் விரலில் விளங்க இட்டனன்.
மின்னல்போல் பிரகாசிக்கும் சடையுடையோனாகிய சிவபிரானுக்குத் தன்னுடைய அடிமைத்தன்மை தோன்றுமாறு தன்னுடைய சோழகுலத்தவர் தரித்த பொன்னாலான ஆத்திமாலையும் மலர்மாலையும் ஒன்றோடொன்று பிணைய மார்பில் சாத்தினான்.
சிவனை ஆத்திசூடி என்பர் மயில் போன்ற சாயலுடைய மகளிரின் ஆருயிரை வாட்டும் என்று அல்குலை மறைத்த பளிங்கு வெள்ளுடையின்மேல் பீதாம்பரம் அழகுறச் சுற்றினான்.
பொன் அம்பரம் பீதாம்பரம் வீரக் கொடுந்தொழில் மிக்க தானைகளின் புறமுதுகு கண்டலால் போரிலிருந்து நீங்குவதில்லை என போருக்குரிமையுடைய தொழின்மையைச் செப்பி நிற்றல்போலக் காலில் கழல் ஒலிக்கக் கட்டினான்.
பிற அணிகலன்கலையும் விளங்க உடலில் அணிந்த அச்சூழலை நீங்கி வேறொரு சூழலிற் சென்று வேதியர்களுக்கும் வறுமையுற்றவர்களுக்கும் பொன் அள்ளிக் கொடுத்தான்.
அணிகலன்களும் இரத்தினமணிகளும் அளவிலாத பொன்களும் நீலகண்டராகிய இறைவர் மகிழ்ந்துறையும் திருக்கோயிலுக்கு ஏவலரைக் கூவி அழைத்துக் கொடுத்து சங்கொலி முழங்க அத் திருக்கோவிலின் வாயிலை அடைந்தனன்.
அரசனின் ஏவலர் உரைத்ததை ஏற்று விரைவில் காலாட்படையும் யானை தேர் குதிரைப்படையினரும் மள்ளர்களின் கூட்டமும் பிரியாத அமைச்சர்களும் நெருங்கிய தோழர்களும் இளையர் பணியாட்கள்.
சழங்க அலைக்கும் தளர்வுர வருத்தும் அந்தத் துன்பத்தைத் தீர்ப்பாயாக என வெண்மதி விடாது தொடர்தல் வருதல்போல வெண்கொற்றக் குடை முடிமேல் நிழலைச் செய்ய பருப்பு பருமை.
பருத்து பனைமரம் போன்று நீண்ட துதிக்கையினை நெருக்கி தந்தம் வாய்ந்த அரசுவா எனும் மணிவிளங்கும் மலையின் இருபுறமு வெள்ளிய அருவிகள் துள்ளிப் பாய்வது போல் வெண்சாமரைகள் இருபுறமும் இரட்ட அசும்பு திவலைபோலச் சிதறுதல்.
தைவரும் தடவும்.பொன் அணிகலன்கள் சிதறுகின்ற ஒளித் திவலையால் உடல் பசும்பொன்நிறம் படைத்த யானை தெவர்கள் சூழ்ந்த ஏறி இழிதற்கரிய வழுக்கலுடைய மேருமலையினைப் போலப் பொலியும்.
பல்வகை இசைக்கருவிகளின் பேரொலி இடியின் குரலைக் காட்ட யானைகள் ஊற்றெடுத்த மதநீர் மழைத் தாரையைக் காட்ட ஆடுகின்ற மகளிர் மின்னலைக் காட்ட இவ்வாறு விளங்குகின்ற பலநிற மேகத்தினை ஒக்கும் குழாமுடன் சார்ந்தான்.
முத்துச்சிவிகையும் முத்துக் குடையும் பெரிய கொடியும் ஆகியன வர்சை வரிசையாகச் செறிந்து எங்கும் சூரிய ஒளியை மறைத்தன மத்த யானையின்மேல் வரும் ஞாயிறு ஒன்றே இவ்வுலகுக்கு அமையும் வேறொன்று ஒளி கொடுக்கத் தேவையில்லை என்று ஒழிப்பது போன்றதாம்.
தாளில் பொற்கழல் கட்டிய அரசனின் ஒளிக்கு அஞ்சி மகளிர் வாழும் கட்டிலுள் புகுந்து ஒளிந்துகொள்ளும் பகையரசர்களின் பிரதாபத்தைப் பற்றிக் ஒண்டு வந்து கவிழ்ப்பது போல உலகாளும் வேந்தன்முன் அரக்கு நீர் சுற்றி நிலத்தில் ஊற்றுவார்.
கரிகாலனின் பரந்த புகழினுக்குப் பயந்து வீடுகளில் மறைந்து வாழும் பகைவர்களின் புகழையும் கவர்ந்து கொண்டுவந்து வலிமை நீங்காத களிறுகளின் காலில் நசுக்கி ஒழிப்பார்களைப் போல் நிலமெலாம் மறையும் படி வெண்பொரி சிதறுவார்.
கோழிக் கொடியன் அன்பினால் அணுகாதவர் உயிரைக் குழைவிக்கும் கருணகிக்கடல்.முருகன் பகைவர்களின் ஆருயிரை வருத்தும் ஆணைச்சக்கரத்தை உடையவன் சோழன் என விருது எழுந்து ஒலித்தலால் இவனை முருகன் என மதிப்போமோ?
விரும்பின யாவற்றையும் கேட்கும் முன்னர் அள்ளி வழங்கிடும் பெருமையுடையோன் மனக்கோட்டம் நீங்கிய தவத்தினால் வருந்தினால் அல்லாமல் வரங்கொடாத தேவர்கள் தம்மால் இட்ட முடியாத புகழுடைய வேல் வீரன் முருகனே.
முருகவேள் களிற்றினை ஊர அவரை என்றும் பிரியாத இந்திரவில் போன்ற கலாபத்தை உடைய மாமயிலேறு பின்தொடரல் போல வேலவன் அரசன் உலாவரும் யானையின் பின் பொற்கொம்பினைப் போன்ற உருவ அழகினள் ஒருத்தி தன் கூந்தல் அலைய அரசன்மேல் மயக்கம் கொண்டு உடன் தொடர்வாள் தொய்யில் கரும்பு இளமகளிர் பண்டைநாளில் மார்பில் குங்குமக் குழம்பால் எழுதும் ஓவியம்.
வண்டுகள் மூசும் தேன்சொட்டும் மாலையணிந்த அரசனின் அழகை முழுதும் காணும்பொருட்டு தம்மெதிர் வரும் களிறுக்கு தம் தொய்யிலைக் கரும்பு இதோ என்று காட்டுவார்போல் தம்மார்புக் கச்சு கழன்று கீழ் விழ நிற்பார் பல்லோர்.
அங்குசத்தால் குத்தப்பட்டுப் புண்வாய்ந்த மத்தகம் தமது பொன்மேகலை அணிந்த அல்குலின் மத்தகத்தின் அழகினைப் பெறாமல் இருப்பதை அரசன் ஏறிவரும் யானைக்கு உணர்த்துவார்போல் விரும்பியணிந்த ஆடையும் நழுவ வெற்றுடம்பினராய் நிற்பார் யானை தேர் பரி முதலிய பரிசில்கள் விரும்பியவர்கள் கைக்கொள முழங்குகின்ற கொடைமுரசுடைய அரசனுக்கு நம்முடைய நிறமுடைய மணிமுலைக் கச்சோடு சங்குவளை ஆடை கவர்ந்துகொண்டு நமக்கு உதவிடாது செல்லும் அறியாமை இருந்தது எம்முடைய விதிப்பயன் என்பார்.
வள்ளலாகிய கரிகாலனே மன்மதன் உருவுடையனாக இருந்தால் உன்னுடைய அழகினைக் கண்டு இவ்வழகு தனக்கு இல்லையே என வருந்தியிருப்பான் என உன்னைப் புகழ்ந்தோம்.
காணுவாயாக தீயமன்னவன் வந்து எதிர்ப்பினும் ஆடவவர்க்கு அல்லாமல் மகளிருக்குத் தீங்கு செய்யான் என்று நீகரிகாலன் பழியற்ற தூயவனாக இருந்தும் எங்களை வருத்துதல் அழகோ?
அதனால் விரோதங்கொண்டு யானை இக்குமரனக் கொண்டுவந்து தங்கள் உள்ளம் உடையுமாறு செய்தது என்றும் தங்கள் இழிசெயலுக்குத் தண்டனையாக அது தகும் தகும் என்று யானையை நோக்கிப் புகல்வர்.
பகை கொண்ட அரசரை எமனும் பாராட்டும் வண்ணம் அழிக்கும் திறத்தைச் செய்வானுடைய எழிலை முழுதும் நோக்கும் முன்னம் எங்கள் பார்வையிலிருந்து அகலுவையேல் சினந்து நீரொழுக்குபோல் ஒழுகும் மதநீருடைய கவுளினாய் களிறே எம்முடைய முலைக் கொம்பினால் முலைக்கு யானைத் தந்தத்தை உவமையாகக் கூறுவர்.
நடை ஒப்புமையால் பிடிகளாம் என்று நினைந்து விரும்பித் தம் அருகில் அணைந்த அரசு உவாஅரசன் ஊரும் களிறு தன்னுடைய நீண்ட தொளையுடைய துதிக்கையால் தொடிகள் அசையும் தோளினைக் கரும்பு என வளைக்க தோளில் எழுதுவது கரும்பு.
அளவிலாத பல்லுயிர்களும் இன்பம் அடையுமாறு உலகுக்கெல்லம் குளிர்ச்சியைச் செய்யும் இவ்வரசர் பெருமான் உவமையிலாதன் அழகினால் பாவியேங்கள் உளத்தில் காமத்தீயினை இடுதல் அவனுடைய கருணை உள்ளத்துக்கு இசைவதோ என்பார்.
காட்டினை அழித்து அழகிய நகரம் அமைத்தலான் மகளிரைரைப் பாராத விரதம் பூண்டுளானோ என்பார் மன்னவன் இறைவனின் நெற்றிக் கண்ணால் எரிந்து அழிந்த வெண்மதிக் குடையன் மன்மதனின் உருவினைப் படைத்துள்ளான்.
மாதர்கள் பலரும் இவ்வாறு மயக்கஞ்செய்யும் மன்மதனுடைய கணைக்கு இலக்காயினராகித் துதிக்க மன்னவன் களிற்றின் மீதூர்ந்து வளம் நிறைந்த தன் அணிநகர் கடந்து போந்தான்.
காவிரி யாகிய மனையாள் தன்னைப் புணர்ந்திடாமல் தவிர்ந்தமைக்குக் காரணம் என்னவோ அவள் மனக் குறிப்பை அறிவோம் என்று எண்ணி ஒலிக்கின்ற கடல் படைக் குழாத்தோடு செல்வதுபோல் அன்னம் ஆடும் பூஞ்சோலையாகிய காவிரி அணுகி அகன்றான்.. ஆறுகளுக்குக் கணவன் கடல் என்பது மரபு.
அன்பர்களுடைய உள்ளத்திலும் சிரத்திலும் என்றும் கூத்தாடும் இறைவரின் காஞ்சிமா நகருக்கு அணித்தாக நாடும் பற்பல கானகங்களும் நகரங்களும் கடந்து யானையின் மேல் ஒப்பற்ற வெண்கொற்றக் குடைக்கீழ் மன்னவன் அடைந்தான்.
காஞ்சியின் அதிதேவதை இன்னும் ஏன் பொன்னாடர்கோன் வந்திலர் என்று ஆகாயத்தைத் துருவக் கைத்தலத்தை நிமிர்த்தியதைப் போலத் தளிர்த்த மலர்ச்சோலைகளைக் கண்டான் பரமேசுவரன் அருளால் காஞ்சியை வளம் பெறச் செய்யும் வரம் பெற்றுள்ள தன்னைக் காண வந்திருக்கும் தேவமகளிர் கண்டவுடன் மகிழ்ந்து ஆடுவதைப்போல காற்று அலைக்க குரவமலர்க் கொடிகள் பலவும் குழைந்து அசைவதைக் கண்டான்.
இவ்வாறு தமதுருவத்தை முன்னொரு சமயத்தில் தழுவிக் கொண்ட அமரர் நாயகன் வந்தான் என அவனைக் கண்டு ஆர்வமுடன் இளமயிற்கூட்டமும் இருள்நிறம் கூர்ந்த குயில் கூட்டமும் இனிய இசைபாடுவதையும் நாட்டியம் ஆடுவதையும் கண்டான் இறுக்கும் இறுதிசெய்யும் அழிக்கும்.
இந்திரன் வந்து காட்டினை அழிக்கும் என்று இறைவன் வாக்குத் தந்தமையைக் காடு உணர்ந்து தான் வாகனமாகத் தன்மேல் ஏற்றி வரும் கரிய மேகம் அடர்ந்து நெருங்குவதைக் கண்டான்.
விடத்தை உமிழும் படமுடைய பாம்புகள் இறைவரின் அகன்ற மார்பகத்தில் அணிகளாகத் தவழும் பாம்புகளுடன் உறவு பாராட்டிப் பிலத்தின் வழியே தம்முடைய பாதலத்துக்குச் செல்லுவதைப்போல் தன்னை நோக்கிய பாம்புகள் நெடும் புற்றில் அமைந்துள்ள வளைகள் தோறும் சென்று மறைவதைக் கண்டான்.
ஆளவரும் தன்னைப் பார்த்து தமக்கு அழிவு வந்துற்றது என ஊளையிட்டு அழுவது போல் சூரிய மண்டலமெலாம் மறைய நீண்டு இருள் பரந்த கானகத்தில் நிரந்தரமாக மலர்ந்த மரங்கள் தொறும் கார்மேகம் எனக் கருவண்டுகள் ஓசைகாட்டி அசைவதைக் கண்டான்.
திருமால் தன் தவத்தால் கரிய நிறம் நீங்கிப் பவள நிறம் பெற்றதைப் போல பூவைகள் எல்லாம் அரக்கு உருவம் வாய்த்திருந்து கோங்கம்பூக்கள் பூக்கள் உதிர்த்த தாதில் குளித்துப் பொன்னிறம் பெற்ற கவினைக் கண்டான் புளினம் மணல்மேடு ஆற்றிடைத்திட்டு.
செம்மணற் குன்றுகளின் மேல் கரிக் கோடுகள் தங்கிய கொன்றைக் காய்கள் பிறைதவழும் சடைத் தேவை அன்பால் தொழுது அரிய தவம் செய்து சிவசாரூபம் பெற்றவர்களைப் போல இருத்தலைக் கண்டான்.
காட்டை அழிக்கும்பொருட்டு அடைந்திடுந் தன் வரவினை அறிந்து முன்னதாக சினத்துடன் தம்முடலைத் தாமே சிதைத்து இறப்பது என விலங்கினங்கள் முழுதும் ஒன்றோடொன்று போரிட்டு நெருப்புப் போன்ற செந்நீர் சொரிந்து இறக்கும் காட்சியைக் கண்டான்.
இத்தகைய காட்சிகளைக் கண்டு கொண்டே காட்டினுள் புகும்போது ஏழுகடல்களின் ஒலியென படையெழுச்சியின் பேரொலியைக் கேட்டு கான வேடுவர்களின் தலைவர்களாகிய சிந்துமேதன்.
நம்முடைய வனத்தில் அஞ்சாது வந்து பொருந்திய படைகலையெல்லாம் இம்மெனும் முன்னம் கொல்லுவோம் எனக் கூவி எழுந்து விரைவைல் தம்முடைய இனத்தவர்களையெல்லாம் அழைக்கவே ஆங்காங்கே நின்ற பகைவரை வெல்லும் ஆண்மையுடைய வேடுவர்கள் விரைவில் திரண்டனர்.
காட்டில் சஞ்சரிக்கும் யானைக் கூட்டங்களைக் கண்டதைப் போன்ற தோற்றத்தை உடையவர்கள் வலிய புலி ஏற்றினைப்போல பாய்ச்சலையுடையவர்கள் தனக்கு எதிரானதொரு விலங்கும் இல்லையென வெல்லும் திறத்தில் சிங்கம்போன்ற வலிமையை உடையவர்கள் எவர்களுக்கும் அச்சத்தை மூட்டுவதிலும் வெகுளியாகிய தீயாலும் பெரிய சரபத்தை அனையவர்கள் செய்கின்ற வேட்டைத் தொழிலினால் சிங்கத்தின் ஊனும் களிறுகளின் புலாலும் வேங்கையின் நிணமும் குருதியும் தோய்ந்து ஒளிர்கின்ற வேலும் வாளும் அம்புகளும் வளையும் தண்டுகளும் கொண்ட கையினராய் முன் சென்று சண்டை செய்ய முற்பட்டனர்.
துடிகள் ஆர்ப்ப காலிற் கட்டிய கழல் ஆர்ப்ப வானில் இடியென பேரொலி ஆர்த்தார் எழுப்பும் ஒலியினைக் கேட்டவுடனே கடலொலி போன்ற முழக்கம் யாது காண்க என மன்னன் கூற ஒற்றர்கள் ஒட்டிச்சென்று கண்டுவந்து கான வேடர்களின் போராரவாரம் என்றனர்.