sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கடந்த ஒரு வாரத்தில் மட்டும் டிசிஸ் மாருதி சுசூகி கோட்டாக் மஹிந்திரா வங்கி ரிலையன்ஸ் ஹெச்டிப்எசி வங்கி ஹெச்டிப்எசி மற்றும் எஸ்பிஐ வங்கி பங்குகளில் அதிகளவில் முதலீடு செய்யப்பட்ட காரணத்தால் இந்நிறுவனத்தின் சந்தை மதிப்பீடு உயர்ந்துள்ளது.
இச்சந்நிதிக்குப் பக்கத்தில் தனியே உள்ள மண்டபத்தில் வள்ளி தெய்வயானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர் சந்நிதி கம்பீரமாக உள்ளது.
இதன் வழியே உள்ளே சென்று மேற்கிலுள்ள உள்வாயில் வழியே துவார கணபதி சுப்பிரமணியரை வணங்கி உள்ளே சென்றால் ஒரு புறத்தில் நவக்கிரக சந்நிதி உள்ளது.
உள் பிராகாரத்தில் சக்தி விநாயகர் சுப்பிரமணியர் பஞ்சலிங்கம் மகாலட்சுமி நடராஜர் சூரியன் சந்திரன் பைரவர் சப்த கன்னியர் ஆகிய சந்நிதிகள் உள்ளன.
லிங்கோத்பவர் இருக்கும் இடத்தில் உள்ள மகாவிஷ்ணுவும் வலக்காலை மடித்து இடக்காலைத் தொங்கவிட்டு வலக்கை அபயமாகக் கொண்டு இடக்கையைத் தொடைமீது வைத்துள்ளார்.
இரு திருவடிகளுள் ஒன்றை பாத அளவில் மடித்து ஒன்றால் கீழேயுள்ள மகிஷத்தை காலூன்றி குழலூதும் கண்ணன் நிற்கும் அமைப்பில் நிற்கும் அற்புதமான திருக்கோலம் காணத்தக்கது.
தல புராண வரலாறு நந்தியின் வாயிலிருந்து ஒரு காலத்தில் நீர் விழுந்து கொண்டிருந்ததாலும் இறைவன் திருவடியில் நீர் சுரப்பதாலும் இவ்வூருக்கு திருஊறல் என்று பெயர்.
தக்கன் தனக்கு அழிவு வரும் நிலையைக் கண்டு ஓ என்று ஓலமிட்டதால் தக்கோலம் என்று பெயர் பெற்றதாக உள்ளூர்ச் செய்தி அறிவிக்கின்றது.
அமெரிக்காவில் திருநங்கை மாணவர்களுக்கு ஆதரவாக ஒபாமா அதிபராக இருந்த போது தரப்பட்ட வழிகாட்டல்கள் டிரம்ப் நிர்வாகத்தால் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளதாக வெள்ளை மாளிகை தெரிவித்துள்ளது.
ஒபாமா அதிபராக இருந்த போது திருநங்கை மாணவர்கள் தங்கள் பாலின அடையாளத்தை கொண்டு கழிவறைகளை பயன்படுத்த அனுமதிக்குமாறு அரசு பள்ளிகளுக்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது.
ஆனால் இந்த வழிகாட்டல் அரசு தேவையற்ற வகையில் ஒரு விஷயத்தில் மூக்கை நுழைக்கும் ஒரு அதீத நடவடிக்கை என்றும் இது மற்ற மாணவர்களின் அந்தரங்கம் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தல் விளைவித்துள்ளதாகவும் விமர்சகர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
நேற்றைய தினம் புதன்கிழமை அமெரிக்காவில் உள்ள பள்ளிகளுக்கு இந்த மாற்றம் குறித்து அனுப்பப்பட்ட கடிதம் ஒன்றில் ஒபாமாவின் உத்தரவு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பதாக தெரிவித்துள்ளது.
நடைமுறையில் இதுபோன்ற உத்தரவுகள் எப்படி செயல்பட வேண்டும் என்பது குறித்த விவாதங்கள் மற்றும் வழக்குகளை ஒபாமாவின் உத்தரவு தூண்டியுள்ளதாக நீதித்துறை மற்றும் கல்வித்துறைகள் தெரிவித்துள்ளன.
தலித்தியம் பெண்ணியம் ஆகியவற்றை அவர்கள்தான் அசலாக எழுதமுடியும் என்பதற்குச் சவாலாக வண்ணநிலவன் இந்த நாவலில் பரதவர் வாழ்க்கையை அவரே அனுபவித்தது போல கூடுவிட்டுக் கூடுபாயும் சித்தர் போல அவரே மானசீகமாய் பரதவராக வாழ்ந்து வாசகர்க்கும் அந்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்துவதில் வெற்றி கண்டிருக்கிறார்.
எவ்வளவோ இழந்தாலும் பெறுகிறதற்கும் ஏதாவது இருந்துகொண்டேதான்இருக்கிறது என்பதுதான் இந்த நாவலின் மூலம் அவர் சொல்லும் செய்தி எனலாம்வே.
சபாநாயகம் படத்தொகுப்பு அனைத்தும் கடல்புரத்தில் வண்ணநிலவன் வண்ணநிலவன் கதைகள் கடல்புரத்தில் வண்ணநிலவன் வண்ணநிலவன் கதைகள் .
முணுக் முனுக்கென்று எரிந்துகொண்டிருந்த அந்தச் சிறிய சுவரொட்டி விளக்கைச் சுற்றிச் சுற்றிப் பறந்துகொண்டிருந்த விட்டில் பூச்சி கடைசியில் அதற்குள் விழுந்தே விட்டது.
மகிழ்ச்சி என்னும் வெளிச்சம் மருந்துக்குக்கூட இல்லாமற் போய்விட்ட இருள் நிறைந்த என் வாழ்க்கையை அந்த அமா வாசை இருட்டு நினைவு படுத்தியதால் அந்தக் கூடத்தில் நிலவிய இருட்டை நான் மிகவும் வெறுத்தேன்.
இந்தக் குடும்பம் இருக்கிற இருப்பில் எப்படித்தான் இவளாலிப்படிக் கவலையற்றுத் தூங்க அவளுக்கு அடுத்தாற்போல் படுத்துக்கொண்டிருந்த சித்தியை எழுப்பலாமா என்று கணம் போல் யோசித்தேன்.
கணப்பொழுதுக்குள் தூங்கிவிட முடிந்த சித்தியை எண்ணிப் பொறாமைப்பட்டவாறே நான் சுவரோரமாகவே அடி மேலடி எடுத்து வைத்து நடந்து சென்று விடிவிளக்கை ஒருவாறு ஏற்றி வைத்தேன்.
கிட்டத்தட்ட சின்ன கொழுந்தாய் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த விளக்கு வெளிச்சத்தைக் கண்டு மயங்கிக் கண்ணவிந்து அதிலே விழுந்து முட்டாள்தனமாய் உயிரை விட்டுவிட்ட அந்த விட்டில் பூச்சிக்கும் நாற்பது வயசுக்கு மேல் இரண்டாம் தடவையாகத் திருமணம் செய்துகொண்டு வேண்டாத குடும்பச்சுமையை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த அசட்டு அப்பாவுக்குமிடையே எந்த வகையான வேறுபாடும் இருப்பதாய் எனக்குத் தெரியவில்லை.
இந்த மனிதப் பூச்சியோ தானும் உயிர் வாழ்ந்துகொண்டு இன்னும் சில உயிர்களைப் பிறப்பித்துக்கொண்டும் தான் நானும் வாழ்கிறேன் என்று அரை உயிராய் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.
அப்பா எழுந்து கொல்லைப்பக்கம் போய்விட்டு வந்து அப்படியே ஒரு குவளைத்தண்ணீரையும் மடக் மடக்கென்று குடித்துவிட்டுப் படுத்துக்கொண்டார்.
சித்திக்குப் பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டிருந்த அவளுடைய ஐந்து குழந்தைகளையும் ஆறாவதாக அவள் வயிற்றில் வளர்ந்துகொண்டிருந்த உயிரையும் நினைத்துப் பார்த்தபோது எனக்கு அருவருப்பாய் இருந்தது.
இருபத்துநான்கு மணி நேரமும் விகாரப் பட்டுக்கொண்டிருக்கிற தகப்பனுக்குப் பிறக்கிற குழந்தைகளுக்கு மூளை மந்தமாகத்தானே இருக்கும் ?
ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் போது சித்தியையோ அவள் பெற்றிருக்கிற குழந்தைகளையோ வெறுப்பது பாவம் என்றும் அம்மா செத்துப் போய் ஒரு வருடம் ஆன கையோடு சித்தியை அழைத்துக்கொண்டு வந்தவரும் இத்தனை குழந்தைகளுக்குப் படைப்பாளியுமான அப்பாவைத்தான் வெறுக்கவேண்டும் என்றும் தோன்றுகிறது.
இந்த வயதுகளில் இரண்டு பெண் குழந்தைகளை வைத்துக்கொண்டு அப்பா நாற்பது வயசுக்கு மேல் இரண்டாம் திருமணம் செய்துகொண்ட போது எங்கள் மனங்களில் எழுந்த வெறுப்புக்கு அளவே இல்லை.
அம்மா இருந்தவரைக்கும் சச்சு சச்சு என்று உயிரை விட்டுக்கொண்டிருந்த இந்த அப்பாவுக்கு அம்மா போய் ஒரு வருடம் முடிந்த உடனேயே இன்னொருத்தியை அதே உறவில் வைத்துக்கொள்ளும் எண்ணத்துடன் கூட்டிக்கொண்டு வருவதற்கு எப்படித்தான் மனம் வந்ததோ அம்மா ரொம்ப அழகாக இருப்பாள்.
இன்னும் வசதி மிக்க குடும்பத்தில் வாழ்ந்தால் அம்மா அதைக் காட்டிலும் அதிகச் செழுமையுடன் இருந்திருப்பாளோ என்னவோ அம்மாவின் களையான முகம் என் மனக்கண்ணில் தோன்றி என்னை வருத்தியது.
அம்மா என் அம்மா என்னதான் அம்மாவும் அப்பாவும் வணக்கத்துக்கு உரியவர்கள் என்றாலும் அம்மா அம்மாதான் இன்றைத் தேதியில் அம்மா உயிருடன் இருந்தால் இந்த வீடு இப்படி இருக்குமா என்னும் கற்பனையில் ஈடுபடாமல் இருக்க முடியவில்லை.
அம்மா உயிருடன் இருந்த வரையில் ஜானகியும் நானும் அவளது அன்பு மழையில் நனைந்துகொண்டு மகிழ்ச்சியும் சிரிப்புமாக வாழ்ந்துகொண்டிருந்தோம்.
அம்மா செத்துப் போனதன் பிறகு கொஞ்ச நாள் கழித்து அப்பா ஒரு நாள் இரவு பத்து மணிக்கு மேல் வாசல் திண்ணையில் உட்கார்ந்துகொண்டிருந்த போது எதிர் அகத்து ராவுஜி மாமா என்ன ஓய் அடுத்த மாசம் உம்ம சம்சாரம் போய் ஒரு வருஷம் ஆறது போலிருக்கே ?
பிறகு கல்யாணம் பண்ணிண்டுடலாம்னு இருக்கேன் என்று அவர் பதில் சொன்னதும் என் பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டிருந்த ஜானகி வாரிச் சுருட்டிக்கொண்டு எழுந்து உட்கார்ந்தாள்.
பத்து வயசே நிறைந்த ஜானகிக்கே அது அதிர்ச்சியாக இருந்தது என்றால் என் உணர்ச்சிகள் எவ்வாறு பாதிக்கப் பட்டிருக்கும் என்பதை விவரிக்கத் தேவை இல்லைதானே ?
அப்பா சொன்ன பதிலால் ராவுஜி மாமாவும் அதிர்ச்சி யுற்றிருந்திருக்க வேண்டும் என்பது அவர் உடனே பதில் ஒன்றும் கூறாததிலிருந்து தெரிந்தது.
.சிறிது நேர இடைவெளிக்குப் பிறகு அவர் சொன்னார் என்ன சுவாமி உம்ம பொண்ணு கல்யாணத்தைப்பத்திக் கேட்டா நீர் உம்ம கல்யாணத்தைப்பற்றிப் பேசறீர் ராவுஜி மாமா துணிச்சல்காரர்தான்.
கொஞ்சங்கூட அச்சமோ தயக்கமோ இல்லாமல் ராவுஜி மாமா கேட்ட அந்தக் கேள்வி அப்பாவைக் கொஞ்சம் தூக்கிவாரித்தான் போட்டிருக்கும் என்பதில் ஐயமே இல்லை.
ஆனால் அவர் அப்படிப் பின்வாங்கவில்லை என்ன ஓய் நீர் பேசறது வேடிக்கயா யிருக்கு இந்த வயசுக்கு மேல நீர் மறுபடியும் கல்யாணம் பண்ணிண்டாரானால் உம்ம குடும்பம் வேற பெருகுமேங்காணும் ?
ஏற்கெனவே அதை வரவேற்காத எங்கள் மனநிலைக்குத் தூபம் போட்டாற்போல் அவர்கள் அப்பாவின் நோக்கத்துக்குத் தடை விதிக்கக்கூடிய நெருங்கிய சொந்தக்காரர்கள் யாரும் எங்களுக்கு இல்லை.
சரிகை வேட்டியும் தானுமாய் மாலையுடன் அசட்டுக் களை முகத்தில் வழிய மண மேடையில் அமர்ந்திருந்த அப்பாவின் மணக்கோலத்தை இப்போது நினைத்துப் பார்த்தாலும் சிரிப்பும் அருவருப்பும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு என் உள்ளத்தில் எழுகின்றன.
ஆனால் நின்று நிதானமாய் யோசித்துப் பார்த்த போது சித்தியை வெறுப்பது சரியில்லை அப்பா செய்த தப்புக்கு அவளைக் கரிப்பது நியாயமாகாது என்றுதான் அவ்வப்போது தோன்றும்.
ஆனாலும் எங்கள் அன்புக்குரிய அம்மாவின் இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டவள் எனும் நினைப்பிலிருந்து என்ன முயன்றும் எங்களால் மீளவே முடியவில்லை.
நாங்கள் இருவரும் அவளை உள்ளன்போடு வரவேற்கவில்லை அவளை வெறுத்தோம் என்பது நன்றாகப் புரிந்ததன் பின்னர் அவள் எங்களைக் கவர்வதற்காக எவ்வளவோ முயன்றாள்.
சித்தியை அழைத்துக்கொண்டு அப்பா வீட்டுக்கு வந்த அன்று அப்பாவின் தூரத்துச் சொந்தக்காரச் சுமங்கலிப் பாட்டி ஒருத்தி சித்தியையும் அப்பாவையும் ஆரத்தி கொட்டி வரவேற்று இருத்திவிட்டு இரவுச் சாப்பாட்டையும் தயாரித்து வைத்துவிட்டுச் சென்றாள்.
அப்பா திருமணம் செய்துகொண்ட போது வந்த எரிச்சலைக் காட்டிலும் அவர் வீட்டுக்கு வந்த அன்றே சித்தியோடு தமது படுக்கைக்கு இரவு ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் சென்றதுதான் எங்களுக்குச் சொல்லி மாளாத அருவருப்பை ஏற்படுத்தியது.
நாங்கள் படுக்கப் போனதன் பிறகு ஒரு நாகரிகம் அல்லது கூச்சம் கருதியேனும் அப்பா கொஞ்சம் பொறுமை காட்டியிருந்திருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.
கல்கண்டை எடுத்துக்கொண்டு அப்பா ராவுஜி மாமாவுக்கு வழங்குவதற்காக எதிரகத்துத் திண்ணைக்குச் சென்றபோது ரொம்ப சந்தோஷம் சுவாமி ஆனால் இத்தோடு நிறுத்திக்கொள்ளும்இல்லேன்னா திண்டாடித் தெருவில் நிப்பீர் நான் சொல்றேனேன்னு தப்பா யெடுத்துக்காதேயும் என்று தமது வழக்கம் போலவே அதிகப் பிரசங்கித்தனமான ஓர் அறிவுரையைச் சொல்லிவிட்டுத் தான் ராவுஜி மாமா அப்பாவை அனுப்பி வைத்தார்.
ஏற்பட்டிருந்தால் இன்று எங்களைத் தவிர இன்னும் ஐந்து குழந்தைகளைப் பெற்றது போதாதென்று இன்னும் ஆறாவதாக ஒன்றை வேறு சித்தி சுமந்துகொண்டு நிற்க நேர்ந்திருக்குமா ?
போன மாதம் ஒரு நாள் கூட ராவுஜி மாமா விசிறிக்காம்பினால் தமது முறம் போன்ற முதுகைச் சொறிந்துகொண்டு வருமானம் போறாம ஏற்கெனவே கஷ்டப்பட்டுண்டு இருக்கீர்.
எல்லாம் கடவுளுடைய சோதனை அவன் செயல் என்று பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டே அப்பாவிடம் வருத்தப்பட்ட போது மனுஷன் உண்மையாகவே இரக்கப்பட்டுப் பேசுகிறாரா இல்லாவிட்டால் கிண்டல் பண்ணுகிறாரா என்பதே புரியவில்லை.
அவர் அப்படிச் சொன்னபோது அப்பா உடம்பை எட்டுக் கோணல்கள் பண்ணிக் கொண்டு அசட்டுச் சிரிப்பு வேறு சிரித்துக்கொண்டு நின்றதை இப்போது நினைத்தாலும் எனக்கு நாக்கைப் பிடுங்கிக்கொள்ள வேண்டும் போல் இருக்கிறது.
வருஷா வருஷம் பெற்றுக் கொள்ளுவது கூட அவன் செயலா அது அவன் செயலோ இல்லாவிட்டால் அவன் மீது பழிபோடும் அப்பாவின் செயலோ அதன் விளைவை அவள் அல்லவோ அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கிறது என்னதான் இருந்தாலும் வருஷா வருஷம் வயிற்றைத் தூக்கிக் கொண்டு சித்தி பெற்றுப் பிழைப்பதை நினைத்துப் பார்த்தால் பாவமாகத்தான் இருக்கிறது.
ஆனால் அவர் அதை யெல்லாம் பொருட்படுத்தவே இல்லையே பில் கலெக்டர் மாமா நேரடியாகவே கேலி செய்தபோது உம்ம மாதிரி நான் ஒண்ணும் தெற்குத் தெரு வுக்குப் போயிண்டிருக்கல்லேங்காணும் ஒழுங்காக் கல்யாணம் பண்ணிண்டு வந்திருக்கே எங்களுக்கு மணமாகி நாங்கள் அவரை விட்டு விட்டுப் போய்விட்டால் அதற்குப் பிறகு ஒரு தலைவலியோ கால்வலியோ வந்தால் வெந்நீர் போட்டுக் கொடுப்பதற்குக் கூட ஆள் இல்லாமல் போய் விடுமே என்பதற்காகத் தான் தாம் இரண்டாங் கலியாணம் செய்துகொண்டதாக அப்பா ஊரெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டு அலைந்ததை இப்போது நினைத்துப் பார்க்கையில் நாாளைக்கு இவர் மண்டையைப் போட்டுவிட்டால் அடுக்கடுக்காய் இவர் பெற்று வைத்திருக்கிற குழந்தைகளையும் சித்தியையும் ஏன் ?
தலையைக் காலை வலித்தால் வெந்நீர் வைத்துக் கொடுப்பதற்காக மட்டுந்தான் அப்பா இரண்டாங் கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டார் என்பது அப்பட்டமான பொய் என்பதற்குச் சாட்சி சொல்லுவதற்குத்தான் ஐந்து அவதாரங்கள் வந்து பிறந்திருக்கின்றனவே ஆறாவதாக வேறு இன்னொன்று வரப் போகிறது.
ஒரு குழந்தைக்கும் இன்னொரு குழந்தைக்கு மிடையே ஐந்து ஆண்டு இடைவெளி இருக்க வேண்டும் குறைந்தது மூன்று ஆண்டு இடைவெளி யாகிலும் இருக்க வேண்டும் வயசுக்கு வந்த பெண்கள் வீட்டில் இருக்கும்போது அவளுடைய பெற்றோர் குடும்பத்தில் ஈடுபடக்கூடாது போன்ற முக்கியமான சாஸ்திர விதிகளை யெல்லாம் மீறி யிருக்கிற அப்பாவுக்கு வயிற்றுப் பிழைப்பைக் கருதிச்செய்யவேண்டி வந்த மீறல் எந்த மட்டுக்கு எனவே எங்கள் அகத்தில் பஜ்ஜியும் பொண்டோவும் போட்டு விற்கத் தொடங்கி னோம்.
அம்மா உயிருடன் இருந்த நாள்களில் குடும்பத்தில் இருந்த நான்கே பேருக்குக் கூட முழு வயிற்றுக்குச் சாப்பாடு போட முடியாமல் அப்பா திணறிக் கொண்டிருந்த நிலைமையில் இப்போது குடும்பம் பெருகத்தொடங்கியதன் பின்னர் தொழிலை விஸ்தரிக்க வேறு வேண்டிய தாயிற்று.
அம்மா இருந்த காலத்த்ில் வீட்டுக்கு வந்து வாடிக்கையாக அல்லது எப்போதாகிலும் வாங்கிச் செல்லுபவர்களை மட்டும் நம்பி நாங்கள் அந்தத் தொழிலைச் செய்துகொண்டிருந்தோம்.
ஆனால் இப்போது அது போதுமான ஆதாயத்தை அளிக்காது என்னும் நிலையில் ஜானகியும் நானும் அவற்றை வெளியில் எடுத்துப் போய் விற்று வரும்படியான கட்டாயம் உருவாயிற்று.
தின் பண்டத்துக்குத் தேவை இருக்கிறதோ இல்லையோ எங்கள் குடும்பத்தின் மீதுள்ள இரக்கத்தினால் தான் அவர்களில் சிலர் எங்களிடம் வியாபாரம் செய்தார்கள் என்பது பல தடவைகளில் தெளிவாகத் தெரியும்போது மிகவும் சிறுமையாக இருக்கும்.
ஆனாலும் என்ன அவன் பார்க்கிற பார்வை மானமுள்ள ஒரு பெண்ணைத் தன் உடம்பை ஒரு சாணாய்க் குறுக்கிக்கொள்ள வைக்கிற பார்வை.
அந்த வாய்ப்புகளின் முடிவில் எனக்குத் தோன்றியது கல்யாணம் ஆன ஆண் பிள்ளைகளைக் காட்டிலும் பிரும்மசாரி ஆண்களே மேல் என்பதுதான் அளவுக்கு மீறித் திமிர் பிடித்தவன் கல்யாணம் ஆகிவிட்டால் மட்டுமே அடங்கிப்போய்விடுவானா என்ன கல்யாணம் என்பது ஒருவன் தறிகெட்டுத் திரியாமல் இருக்க உதவும் என்னும் உண்மை சிலரைப் பொறுத்தவரையில்தான் உண்மை போலும் சராசரிக்கு மேற்பட்ட அளவில் திமிர் பிடித்தாவன் கல்யாணம் ஆகிவிட்டால் மட்டுமே அடங்கிவிடுவான் என்பது பொய் என்பதை நிலைநிறுத்தும் வகையில் தான் பலர் நடந்துகொண்டார்கள்.
தங்க விக்கிரகம் மாதிரி மூக்கும் முழியுமாக ஒரு பெண்டாட்டி இருக்கையில் குறுகுறு வென்று என்னை என்ன அப்படிப் பார்க்க வேண்டிக் கிடக்கிறது ?
உச்சந்தலையில் தொடங்கி உள்ளங்கால் வரைக்கும் அவன் உற்று உற்றுப் பார்க்கும் போது பூமி பிளந்து அப்படியே என்னை விழுங்கிவிடாதா என்று இருக்கும்.
அன்றைக்கு ஒரு நாள் ஆச்சி துட்டு எடுத்து வருவதற்காக உள்ளே போன போது அந்தக் கட்டையிலே போகிறவன் இன்னும் ரெண்டு போண்டோ குடு என்று இளித்துக் கொண்டு வந்து நின்றான்.
இருந்தாலும் வியாபாரம் பண்ண வந்துவிட்டு அதையெல்லாம் பார்த்தால் முடியுமா என்று என்னை நானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு போண்டோக்களைப் பொறுக்கினேன்.
ஒர் ஆண்பிள்ளையைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அவனுடன் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிப்பழகாமலேயே இவன் பொறுக்கி இவன் நல்லவன் என்று தெரிந்துகொண்டு விடக்கூடிய மோப்ப சக்தியை ஆண்டவன் எங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கிறாரோ நாங்கள் பிழைத்தோமோ இந்த விஷயத்தில் எங்களை ஏமாற்ற முடியுமா ?
வயசான ஆண்பிள்ளைகளை விட இளவட்டங்களே மேல் என்று தோன்றும்படி மொத்தத்தில் இந்த உலகமே சுத்த மோசம் என்று அபிப்பிராயம் ஏற்படுகிற மாதிரிதான் பலரும் நடந்து வந்திருக்கிறார்கள்.
இந்த மாதிரியான தொந்தரவுகள் வருமே என்பதை உத்தேசித்துத்தான் பெண்கள் வீட்டு வாசற்படியை விட்டு இறங்கி வரக் கூடாது என்று நம் பெரியவர்கள் விதித்திருந்தார்களோ என்று அடிக்கடி எண்ணிக்கொாள்ளுவேன்.
நான் கூடையை இறக்கிக் கீழே வைத்துவிட்டுத் தரையில் உட்கார்ந்ததும் எதிரில் நின்றுகொண்டிருந்த அந்த மாமா மாமியின் முன்னிலையில் இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமோ என்பது போல் குனிந்த தலை நிமிராமல் இருந்து வந்திருக்கும் அந்த மாமா சட்டென்று குனிந்து என் தோள்களைத் தன் வலிமை மிக்க கைகளால் அழுத்தினார்.
இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு சில நாள்கள் கழித்து ஒரு நாள் அவருடைய மனைவி என்னைத் தெருவில் தற்செயலாய்ச் சந்தித்து ஏண்டா இப்பல்லாம் உங்காத்துல பஜ்ஜி போட்றது இல்லியா ?
எல்லாம் மொய்க்கிற பார்வைகள் துகிலுரிக்கிற பார்வைகள் கற்பழிக்கிற பார்வைகள் இப்படித்தான் ஜானகிக்கும் இம்மாதிரியான தொந்தரவுகள் ஏற்பட்டனவா என்பது தெரியவில்லை.
இருந்தாலும் அவள் என் தங்கை என்பதாலும் என்னை விட ஐந்து ஆண்டுகள் இளையவள் என்பதாலும் ஒரு பொறுப்பு உணர்ச்சியோடு நான் அவளைப் பற்றி அடிக்கடி கவலைப்படலானேன்.
நாள்கள்தான் என்ன மாய் ஓடுகின்றன யாருக்கு என்ன கவலை இருந்தாலும் உலகத்தில் என்ன நடந்துகொண்டிருந்தாலும் சூரியன் அது பாட்டுக்கு உதித்துக்கொண்டும் அஸ்தமித்துக்கொண்டும்தான் இருக்கிறது.
ஒருவனுக்கு நாள்கள் மிக விரைவாக ஓடுபவை போல் தோன்றினால் அவன் மிகவுக் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக அர்த்தம் அப்படிப் பார்த்தால் நான் மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் என்றுதானே ஆகிறது கன்னத்தில் கையை வைத்துக்கொண்டு கவலைப் படுவதற்கென்றே கொஞ்ச நேரம் கூட ஒதுக்க முடியாத அளவுக்கு வேலைகள் உடம்பை வெட்டி முறிக்கிற நிலை கூட நாள்கள் கிடுகிடுவென்று ஓடுவதற்கு ஒரு காரணமில்லையா ?
என்னது எனக்கு இருபத்தஞ்சு வயசா முடியப்போறது அடேயப்பா அப்படின்னா இன்னும் அஞ்சு வருஷம் ஓடிடுத்துன்னா முப்பது வயசுன்னா ஆயிடும் ?
அந்தி சாய்கிற நேரத்தில் கையில் இரண்டு பத்து ரூபாய் நோட்டுகளை விரித்துவைத்துக்கொண்டு அது என் பார்வையில் படும் படியாய் நன்றாய்க் காட்டி என்ன குட்டி ?
அந்த ஆச்சி பிள்ளைக்குச் சீ என்று சொன்னது போல் இவனுக்குத் தூ என்று சொல்லிவிட்டு துப்பி விட்டும்தான் வந்ததை இப்போது நினைத்துப் பார்த்தாலும் காலெல் லாம் வெடவெடவென்று ஆடுகிறது.
காதிலோ கழுத்திலோ கையிலோ நகை எதுவும் இல்லாமல் மூளியாகவும் சாயம் போன புடைவையுடனும் பலகாரம் விற்கும் நான் பிறர் யாரும் எடுத்துச் சொல்லாமலேயே எனது வறுமையைப் பறை சாற்றிகொண்டுதானே இருக்கிறேன் ?
ஒருநாள் நான் பட்சணக் கூடையுடன் அந்தச் சந்தில் நடந்துகொண்டிருந்த போது எதிர்ப்பட்ட சைக்கிள்கார இளைஞன் சைக்கிளில் இருந்த வாறே என்னை நோக்கிக் கையை நீட்டினான்.
பெண்கள் வீட்டுக்குள் வைத்துப் போற்றப்பட வேண்டியவர்கள் என்று நம் பெரியவர்கள் விதித்திருப்பது பெண்களுடையவும் இந்தச் சமூகத்தினுடையவும் ஒட்டுமொத்தமான நலனைக் கருதித்தான் என்பதை என் அனுபவங்கள் அடிக்கடி எனக்கு உணர்த்திக் கொண்டிருக்கின்றன.
அந்தச் சைக்கிள்காரனின் என்னைத் தொடும் நோக்கம் நிறைவேறாமற் போன அன்று வீட்டுக்குப் போனதும் கண்ணாடியில் என் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டேன்.
அப்பாவின் வறுமைக்குச் சவால் விடுபவை போல் மொழுமொழுவென்று செழுமையாய்க் காணப்பட்ட என் முகமும் உடம்பும் எனக்குப் பெருமை யளிப்பதற்குப் பதில் என்னைத் துயரத்தில் ஆழ்த்தின.
எதிரகத்து ராவுஜி மாமா வழக்கம் போல் விசிறிக் காம்பினால் வெற்று முதுகைச் சொறிந்து கொண்டு என்ன சாஸ்திரிகளே உம்ம பொண்ணுகளுக்குக் கல்யாணம் பண்ண வேண்டாமா ?
என்று துளிக் கூடத் தயக்கமே இல்லாமல் எப்போதாகிலும் கேட்கும் போதெல்லாம் பாத்துண்டுதான் இருக்கேன் ராவுஜி சார் ஒண்ணும் சரியா அமைய மாட்டேன்கிறதே என்று அப்பா கொஞ்சம் கூடக் கூசாமல் புளுகுவார்.
எங்கள் கல்யாணத்தைப் பற்றி அசதி மறதியாய்க் கூட மூச்சும் விட்டறியாத அப்பா அப்படித் தயங்காமல் பளிச்சென்று பொய் சொல்லும் போதெல்லாம் எரிச்சலாக இருக்கும்.
டூப் அடிக்கிறதைப் பாத்தியோல்லியோ சம்ஸ்கிருத மந்திரம் சொல்ற வாயால சம்ஸ்கிருதம் செத்துப் போனதே இந்த மாதிரி ஆசாமிகளாலதாண்டி என்று எரிச்சலோடு என்னிடம் முணுமுணுப்பாள்.
எனினும் இன்றைத் தேதியில் அம்மா உயிருடன் இருந்தால் நாங்கள் இப்படி இருப்போமா இருக்க விட்டிருப்பாளா என்று நினைத்துப் பார்க்கும் போது மனசே பொங்கித் ததும்புகிற மாதிரி இருக்கும்.
ஓர் ஏழைப் பையன் கூட தன் பெற்றோருடன் சேர்ந்துகொண்டு ஏழைப் பெண்ணின் தகப்பனிடமிருந்து வர தட்சிணையும் சீர் வரிசைகளும் கேட்டுப் பிடுங்கும் அநாகரிகக் கொடுமை மறையாத வரையில் எங்களைப் போன்ற பெண்களுக்கு விமோசனமே இல்லை என்றும் தோன்றும்.
தெருத்தெருவாய் அலைந்து விற்பதற்கும் ஆள் இல்லாமல் போய்விடுமே என்பதால்தான் அப்பா எங்கள் மணவாழ்க்கை பற்றிய பிரக்ஞையே இல்லாமல் இருக்கிறாரோ என்றெண்ணி ஆத்திரப்படுவேன்.
வேண்டாத குடும்பச்சுமையை இழுத்துவிட்டுக் கொள்ளாதிருந்திருந்தால் எங்கள் திருமணங்களை முடித்து விட்டு இன்றைத் தேதியில் அக்கடா வென்று இருக்கலாமோ இல்லையோ என்றும் தோன்றும்.
தம்முடைய வாழ்க்கையின் கணிசமான பகுதியை வாழ்ந்து முடித்துவிட்ட பின்னர் தம் கடைசிக் காலத்தில் தமக்கு ஒரு துணை வேண்டும் என்பதற்காக மறுமணம் செய்துகொண்டிருக்கும் இந்த அப்பா துணை மிக மிக அவசியமாய் இருக்கிற ஒரு பருவத்தில் தாம் பெற்ற பெண்களுக்குத் திருமணம் செய்துவைத்துவிட வேண்டுமென்னும் குறைந்த பட்சப் பொறுப்பு உணர்ச்சி கூட இல்லாதிருப்பது பற்றியும் குறிப்பிட்ட வயசுக்குள் அவர்களுக்கு ஒரு துணையைத் தேடி வைக்காவிட்டால் அந்த வயசைத் தாண்டிய பிறகு அவர்களை யாருமே சீந்த மாட்டார்கள் என்பதையும் நினைத்துப் பார்க்காதது எவ்வளவு பெரிய ஆச்சரியம் ஊர்உலகத்தில் எத்தனை தகப்பன்மார்கள் இல்லை ?
மறு நாள் பொழுது விடிந்ததும் தலை கால் புரியாத உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் என்னை அமிழ்த்தக் கூடிய ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கப் போகிறது என்பதைப்பற்றி ஏதும் அறியாதவளாய் நான் தூங்கிப் போனேன்.
இந்த உலகமே போக்கிரிகளின் உலகம் என்று மனத்துள் ஆண் இனத்தையே பழித்தவாறு நடந்துகொண்டிருந்த என் எண்ணத்தைப் பொய்யாக்கும் வண்ணம் எனக்கு ஓர் அனுபவம் ஏற்பட்டது.
அன்று மாலையில் வழக்கம் போல் சினிமாக் கொட்டகையில் நின்றுகொண்டிருந்த போது அங்கே இருந்த பெட்டிக் கடை முதலாளி இளைஞன் வழக்கமாக என்னிடம் வியாபாரம் செய்கிறவன் அன்றைக்கும் வாங்கிக்கொண்டான்.
வழக்கம் போல் நான் எடுத்துவைத்த பொட்டலத்தைப் பெற்றுக்கொண்ட அந்தப் பெட்டிக் கடை முதலாளி கொஞ்சம் விந்தையான முறையில் சுற்றுமுற்றும் கண்களைச் சுழற்றிவிட்டு உங்க பேரு என்னம்மா ?
அவனது கேள்விக்குப் பதில் சொல்லுவதற்கு முன்னால் அக்கம் பக்கத்தில் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுவதற்காக நானும் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தேன்.
அவன் என்னிடம் வாங்கித் தின்கிறவன் நான் சற்றே திகைத்து விட்டதைக் கவனித்து விட்டோ என்னவோ உங்களுக்கு இஷ்டமில்லைன்னா சொல்ல வேணாம் என்று அவன் அவசர அவசரமாக ஏதோ தப்புப் பண்ணிவிட்டவன் போல் சொல்லிவிட்டுத் தன் தலையைத் தாழ்த்திக்கொண்டு விட்டாள்.
அன்று காலையில் நான் ஆண்பிள்ளைகளைப் பற்றி அவர்கள் எல்லாருமே மோசமானவர்கள் என்பது போல் கேவலமாக எண்ணிய போது எனக்கு ஏன் இந்தப் பெட்டிக் கடைக்காரனின் ஞாபகம் வரவில்லை என்று என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டேன்.
தேவையற்றுப் பேசாமலும் பார்வையால் கூடக் கண்ணியமாகவும் அவன் பல நாளாக இருந்து வந்திருப்பதை இப்போதுதான் நினைத்துப் பார்க்கத் தோன்றியது.
நான் கணம் போல் திகைத்து நின்றதை அவன் கேள்வி எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்பதாக அர்த்தம் செய்துகொண்டு ஏதோ குற்றம் செய்துவிட்டவன் போல் அவன் தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டதைப் பார்த்ததும் எனக்குப் பாவமாக இருந்தது.
எவ்வளவு கண்ணியம் நிறைந்த பார்வை இவன் ஒண்ணும் ஜாஸ்தி படிச்சவனா யிருக்க முடியாது என்னை மாதிரியே அஞ்சாறு க்ளாஸ் படிச்சிருப்பான்.
படிப்புக்கும் நடத்தைக்கும் துளியும் சம்பந்தமே இல்லைதான் அவன் என்ன சொல்ல நினைக்கிறான் என்பது புரிந்தது போலவும் புரியாதது போலவும் ஒரு குழப்பம் உடனே என்னுள் தோன்றியது.
அவன் என்னிடம் பேசப் போவது என்ன என்பது புரிந்து விட்டதால் மகிழ்ச்சி என்பதையும் அவனது எண்ணம் ஈடேற முடியாத பகல் கனவு என்பதால் வருத்தம் என்பதையும் சொல்லத் தேவையில்லை.
ஆனால் அந்தப் பெட்டிக் கடைக்காரனின் மனம் ஊகமாய்ப் புரிந்த நிலையில் இப்போது என் பாழும் மனசு தறிகெட்டுத் திரியத் தொடங்கிவிட்டது.
அது தகாத உறவு கூடாக் கனவு யாருடைய ஏற்கையையும் பெறமுடியாத தொந்தம் என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரிந்திருந்த நிலையிலும் கூட இந்தப் பாழும் மனசு ஏன் தான் அவனைச் சுற்றிச் சுற்றி வரவேண்டுமோ புரியவே இல்லை.
கண்ணைக் கூடக் கொட்டாமல் இரவெல்லாம் படுக்கையில் புரண்டு கொாண்டிருந்து விட்டு மறுநாள் காலங்கார்த்தாலையில் எழுந்து நான் காரியங்களைக் கவனிக்கத் தொடங்கிய போது தலைவலி மண்டையைப் பிளந்து கொண்டிருந்தது.
மற்ற நேரமாக இருந்திருந்தால் ஒரு பெரிய துணியைத் தலையைச் சுற்றி இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு ஓர் ஓரமாக விழுந்து கிடந்திருப்பேன்.
ஆனால் அப்படி விழுந்து கிடக்கப் பிடிக்காமல் இன்றைக்கு ஒரே குஷியும் கும்மாளமுமாக வேறு அல்லவா இருக்கிறது மனசு தவிர உடம்பு சரியில்லை என்று படுத்துக் கொண்டிரு ந்தால் இன்று வியாபாரம் பண்ண வெளியே போக முடியாது.
என்று நான் முகத்தைப் பொதுமையாக வைத்துக்கொண்டு சொன்ன பதிலைத் துளியும் நம்பாமல் நீ என்னத்தையோ மறைக்கிறேடி அக்கா நீ மறைச்சாலும் உன் மூஞ்சி சொல்றதே நீ பொய் சொல்றே ன்னு என்று அவள் ஒரு போடு போட்டதும் எனக்குத் தூக்கிவாரித்தான் போட்டது.
ந்ீ ரொம்பப் பாவம் பண்ணிப்பிட்டு இந்தாத்துல வந்து பொறந்திருக்கேடி அக்கா என்று உடைந்து போன குரலில் அவள் பெருமூச்சொன்றை உதிர்த்துவிட்டுச் சொன்னதும் நான் அரைப்பதை நிறுத்திவிட்டு அவளை விழித்துப் பார்த்தேன்.
இப்படிக்கேட்டுவிட்டு இடுப்பில் இரண்டு கைகளையும் வைத்துக்கொண்டு அவள் நின்ற போது ஒரு கணம் எனக்கு என்ன பதில் சொல்லுவது என்று தெரியவில்லை.
சற்றுப் பொறுத்துச் சொன்னேன் அதான் சொல்லிட்டியே பாவம் பண்ணிப்பிட்டு இந்த வீட்டுல பொறந்திருக்கிறதா நாம பண்ணியிருக்கிற பாவத்துக்கு ஏத்த மாதிரி நமக்குக் கிடைக்கிற வாழ்க்கைக்கு அப்பா எப்படிப் பொறுப்பு ?
இன்னிக்கு ரெண்டுல ஒண்ணு நேருக்கு நேரா நின்னுண்டு அப்பா கிட்ட கேக்கப்போறேன்ஆமா என் குரலில் தெறித்த திகைப்பைப் பொருட்படுத்தாதவள் போல் அவள் அமைதியாகப் பதில் சொன்னாள் உன்னையும் பக்கத்துல வச்சுண்டுதான் கேக்கப் போறேன்.
நீ ஒரு மாதிரி இருக்கிறதுக்குத் தலைவலிதான் காரணம்னா அதை முதல்லெயே சொல்லியிருப்பே நீ எதையோ மறைக்கிறே உங்கிட்டேர்ந்து நான் என்னத்ததைடி மறைக்கப் போறேன் ?
நம்புறதும் நம்பாததும் உன்னிஷ்டம்.. ஜானகி என்னெதிரில் நின்றுகொண்டு கண் கொட்டாமல் என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது என்னைத் தரும சங்கடத்தில் ஆழ்த்தியது.
நீ என்னிக்குமே மனசு விட்டுப் பேசறது கிடையாதுசொல்லாட்டா போ ஜானகி இரண்டும் இரண்டும் நாலு என்று மிகவும் சரியாக இப்படிக் கணக்குப் போட்டுப் பேசியதை கேட்டதும் எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது.
என் முகத்தை மட்டும் பாத்து எவ்வளவு சரியாக் கண்டுபிடிச்சுட்டா அடி ஜானகி நீ உண்மையில மகா கெட்டிக்காரிடா உனக்கு வர்ற புருஷனும் உனக்கு ஏத்த மாதிரி கெட்டிக்காரனா யிருக்கணும் இப்படி மனசுக்குள் நினைத்துக்கொண்ட நான் என் வியப்பை அவள் தெரிந்துகொண்டு விடக்கூடாது என்பதற்காகத் தலையை நிமிர்த்தாமலே குழவியை விரைவாக ஆட்டினேன்.
எங்களைத் தாண்டிக்கொண்டு சமையலறைக்குச் சென்று குடத்திலிருந்து தண்ணீர் சரித்த அவரது முதுகுப் புறத்தையே வெறித்துப் பார்த்தவாறு ஜானகி நின்றாள்.
கொஞ்சம் கூடத் தயக்கமே இல்லாமல் அப்பாவின் கண்களுக்குள் நேருக்கு நேராகப் பார்த்து ஜானகி இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேட்டுவிட்டாள்.
கொழந்தைகளைப் பெத்துப் போட்டதோட பொறுப்பு முடிஞ்சுடுத்தா ?வாய் தவறிக்கூட அவ கல்யாணத்தைப் பத்திப் பேசாமயே இருந்தா என்னப்பா அர்த்தம் ?
ஆயுசு பூராவும் உங்களுக்கு அரைச்சுக் கரைக்கிறதுகும் தெருத்தெருவா அலைஞ்சு சம்பாதிச்சுக் கொட்றதுக் காகவும் தான் அவளைப் பெத்தேளா ?
படக்கூடாதவன் பார்வையில யெல்லாம் பட்டுண்டு கேக்கக்கூடாத பேச்சை யெல்லாம் கண்டவன் வாயிலேர்ந்தும் கேட்டுண்டு நாங்க ரெண்டு பேரும் தெருத் தெருவாச் சுத்தறது உங்களுக்கே நன்னாருக்காப்பா ?
குப்பு சாஸ்திரிகள் பொண்ணு அன்னம் பண்ணின மாதிரி பண்ணினாத்தாம்ப்பா உங்களுக் கெல்லாம் புத்தி வரும்அடக்க வொடுக்கமாயிருக்குற பொண்ணுகளுக்கு இது காலமில்லே அப்பாவின் கண்களில் குபுக் கென்று கண்ணீர் பொங்கிற்று.
என்று தலையை உயர்த்தாமலும் எங்களில் யாரையும் பார்க்காமலும் அவர் பதில் சொன்னபோது ஜானகி சீறினாள் நாப்பது வயசுக்கு மேல ரெண்டாங் கல்யாணம் பண்ணிண்டு அஞ்சு கொழந்தைகளையும் வேற பெத்து வைக்காம இருந்திருந்தேள்னா இன்னிக்கு வெறுங்கையா இருப்பேளாப்பா நீங்க ?
அப்போ எங்க ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணத்தைப் பண்ணி வெச்சுட்டு நீங்க பண்ணிண்டிருந்திருக்கணும் வசிஷ்ட மகரிஷி என்ன சொல்லியிருக்கார்ங்குறது தெரியாதா உங்களுக்கு ?
வயசுக்கு வந்த பொண்ணை மூணு வருஷத்துக்குள்ள கல்யாணம் பண்ணிக் குடுக்கல்லேன்னா தனக்குப் பிடிச்ச எவனோடவும் போறதுக்கு அந்தப் பொண்ணுக்கு உரிமை உண்டுன்னும் அது மாதிரி செய்யற ஒரு பொண்ணோ அவளை அழைச்சுண்டு போற ஆணோ குற்றவாளிகள் இல்லைன்னு அவரும் மனுவும் சொல்லியிருக்கிறதை நான் ஞாபகப் படுத்த வேண்டாம்னு பாக்கறேன்.
நாக்கில் பல்லைப் போட்டு அவள் கூசாமல் கேட்ட கேள்விகளைச் செவியுற்றதும் பெரிய பெரிய புத்தகங்களைப் படித்துப் புரிந்துகொள்ளுகிற அளவுக்கு இதுகளுக்கு ஏன் தான் சம்ஸ்கிருதம் சொல்லிக் கொடுத்தோமோ என்று அப்பாவுக்கு ரொம்ப வருத்தாமா யிருந்திருக்கும் தான்.
வயசு வந்த ஒரு பெண்ணுக்கு இருக்கவேண்டிய குறைந்த பட்சக் கூச்சம் கூட இல்லாமல் ஜானகியா இப்படி யெல்லாம் பேசுகிறாள் என்று எனக்குத் திகைப்பாய் இருந்தது.