sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பொதுவாக என்பது குறிப்பிட்ட தளத்தில் இருந்து நீங்கள் பயன்படுத்தும் ப்ரௌசெர்க்கு ஒரு சிறிய டெக்ஸ்ட் பைலை அனுப்பும்.
ஒரு தளத்தில் நமக்கு விருப்பமான ஒன்றை தேடி இருப்போம் அடுத்த முறை மீண்டும் அந்த தளத்துக்கு செல்லும் போது நம்முடைய முந்தைய வருகையை நினைவில் வைத்து அது தொடர்பான செய்திகளை அடுத்த முறை நமக்கு காட்டும்.
எந்த வெப்சைட்க்கு நீங்கள் சென்றாலும் அதில் வைரஸ் போன்ற உங்கள் கணினிக்கு பாதிப்பு தரும் எந்த ஒரு விசயத்தையும் இது சேமிக்காது நினைவூட்டாது.
குறிப்பிட்ட தளங்களுக்குள் நுழைய நீங்கள் ஜிமெயில் பேஸ்புக் போன்றவற்றை பயன்படுத்தும் போது செக்யூரிட்டி ரிஸ்க் அதிகம்.
சைவம் வைணவம் சாக்தம் கௌமாரம் காணாபத்யம் சௌரம் என்றும் சைவம் மாவிரதம் பாசுபதம் காளாமுகம் வாமம் பைரவம் என்றும் இரண்டு வகையாகவும் விளக்கம் கூறுவார்கள்.
வேதங்ளின் வழி வந்த ஆறு சமயம் என்பதால் முதலில் கூறப்பட்டுள்ள ஆறு சமயங்களை குறிப்பிடுகின்றார் என்று கொள்வதே மிகவும் பொருத்தமாகும்.
அவர்களின் கல்வி ஞானம் தினமும் அனுசரிக்கும் சந்தியா வந்தனம் பூஜை முதலான அனுஷ்டானங்கள் சிவவழிபாடு மற்ற உயிர்களின் மீது கொண்டுள்ள அன்பு முதலிய நற்குணங்கள் கருதி நிலவுலகில் வாழும் தேவர்கள் என்று கூறுவது வழக்கம்.
வேதம் முதலிய நூல்களைக் கற்று அந்த நூல்களில் உணர்த்தப்படும் வாழ்க்கை முறையினை கடைப்பிடித்து வேள்விகளை வளர்த்து கலிபுருடனின் வலிமையைக் குறைத்து அவனை வெற்றி கொள்ளும் அந்தணர்கள் வாழும் சிதம்பர தலத்தில் உள்ள சிற்றம்பலத்தில் நடமாடும் பெருமானின் இளமையான வெண் திங்கட் பிறையினைச் சூடியவனின் முதல்வனின் திருப்பாதங்களை பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு வாழும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாமல் விலகிவிடும் என்பதே மேற்கண்ட பாடலின் திரண்ட கருத்து.
கற்ற வேதங்களை ஓதுவதுமன்றி வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள முறையின் வழியே வேள்வி பலவற்றைச் செய்தும் வேதங்களில் சொல்லப்படும் ஆறு சமயங்களின் சைவம் வைணவம் சாக்தம் கௌமாரம் காணாபத்யம் மற்றும் சௌரம் தன்மையை ஓதியும் உணர்ந்ததால் தெவர்கள் போன்று உயர்ந்தவர்களாக கருதப்படும் நிலவுலத்து அந்தணர்கள் தொழ அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பெருமான் உறையும் திருவைகா ஆகும்.
சிறப்பு வாய்ந்த தாழை புன்னை ஞாழல் புலி நகக் கொன்றை மாதவி செடி கொடி மரங்கள் நிறைந்து நறுமணம் கமழ அந்த நறுமணத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட வண்டுகள் இசை பாடும் சோலைகள் நிறைந்த தலம் வைகா ஆகும்.
அநுராதபுரத்திற்கு மாற்றப்பட்ட வழக்கின் விபரத்தினை அறிந்து நீதிமன்றிற்கு தெரியப்படுத்துமாறு வழக்கு தொடுனர்கள் சார்பில் ஆஜரான சட்டத்தரணிகளுக்கு யாழ்.
மேல் நீதிமன்றில் நேற்றைய தினம் இடம்பெற்ற வருடாந்த விருந்துபசார விழாவும் இடமாற்றம் பெற்றுச் செல்லும் உத்தியோகத்தர்களுக்கான கௌரவிப்பு விழாவிலும் கலந்து கொண்டு கருத்துத் தெரிவிக்கும் போதே அவர் மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.
பொதுமக்கள் வரிப்பணத்திலேயே நீ சம்பளம் பெறுகிறீர் எனக் கூறி விட்டு தம்பி இது நல்ல விஷயம் நீங்கள் வீட்டிலேயே இனி தொடர்ந்து படுக்கலாம் எனக் கூறுகிறார்.
கல்முனைச் சந்தையின் கண்காணிப்பாளராகச் செயற்பட்ட நபர் சட்டவிரோதமாக கடைகளை நிர்மாணித்து அதனை வர்த்தகர்களுக்கு வழங்கி பல இலட்சக் கணக்கான ரூபா பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டுள்ளதனை மேயர் ரக்கீப் கண்டுபிடிக்கிறார்.
சேர் நமது எக்கவுண்டனைக் கொழும்புக்குக் கொண்டு சென்று விட்டு கல்முனைக்கு திரும்பி வந்த வேன் மீண்டும் அவரை அழைத்து வருவதற்காக கொழும்புக்குச் சென்றுள்ளது இவ்வாறு காவலாளி கூறியதனைக் கேட்ட கல்முனையின் புதிய மேயருக்கு தலைச்சுற்று ஏற்படுகிறது.
தான் அங்கு வந்த தனது சொந்த வாகனமும் இல்லாமல் போய் விடுமோ என்ற சந்தேகத்திலேயே திரும்பிப் பார்த்த அவர் உடனடியாக அதில் ஏறி தப்பினோம்.. பிழைத்தோம்.. என்று நினைத்தவாறு வீட்டுக்குச் செல்கிறார்.
கடைசியாக இருந்த மேயரை பிடியுங்கள் இன்னும் நிறைய உன்மைகள் வரும் மூத்த அரசியல்வாதி பௌசி தனக்கு மைத்திரிபால சிறிசேனவினால் இழைக்கப்பட்ட அநீதிகள் தொடர்பில் பட்டியல்படுத்தியுள்ளார்.
வானுயரும் தமிழ்மொழியின் தொடர்வளர்ச்சிக்கு இடையூறாயிருக்கும் பல கட்டுகளை உங்கள் அறிவுக்கண்கள்முன் கொண்டுவருகிறது இந்த நூல்.
இந்த நூலைக்குறித்து அனைத்திந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தலைவர் திரு பொன்னீலன் இவ்வாறு கூறுகிறார் பறவைகளையும் சுற்றுச்சூழலையும் பேணும் ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டுவரும் ஓரறிஞர் தாய்மொழியின் வளர்ச்சியில் இவ்வளவு அக்கறை காட்டி இப்படி ஒரு நூலை எழுதியிருப்பது தமிழுக்குக்கிடைத்த பேறு.
அனைவருக்கும் புரியும்படி எளிமையான மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள ஆழமான இந்நூலில் ஆசிரியர் தந்திருக்கும் எல்லா கருத்துகளும் அறிஞர் ஆட்சியாளர் மற்றும் மக்கள் மட்டத்தில் விரிவாகவும் ஆழமாகவும் விவாதிக்கப்பட வேண்டியவை.
பாலசுப்பிரமணியன் அவர்களின் மதிப்புரை இவ்வாறு தமிழுடன் பெருமளவு தொடர்புள்ள மொழி வல்லுனர்கள் ஆசிரியர்கள் மாணவர்கள் பாடகர்கள் ஊடகங்கள் பொதுமக்கள் கல்வி அதிகாரிகள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளையும் இந்த நூல் எட்டவேண்டும் என்பது எனது பேரவா.
சித்தோடு ராயபாளையம் சுண்ணாம்புஓடை அமராவதிநகர் தண்ணீர்பந்தல்பாளையம் ஆர்.என்.புதூர் கோணவாய்க்கால் லட்சுமிநகர் காலிங்கராயன்பாளையம் பெருமாள்மலை ஐ.ஆர்.டி.டி.
பொறியியல் கல்லூரி குமிளம்பரப்பு கங்காபுரம் செல்லப்பம்பாளையம் பேரோடு மாமரத்துப்பாளையம் மேட்டுப்பாளையம் நொச்சிப்பாளையம் தயிர்பாளையம் கொங்கம்பாளையம் நரிப்பள்ளம் எல்லப்பாளையம் சேமூர் சூளை சொட்டையம்பாளையம் ராசாம்பாளையம் தொட்டம்பட்டி.
நாவல் அதற்கு பின் பின்னோக்கிச் சென்று கொலைக்குக் காரணமான நிகழ்வுகளைப் பேசிய பின்னர் அந்தக் கொலைக்குப் பின்னான நிகழ்வுகளையும் கொலையில் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் வாழ்க்கை எப்படி மாறுகிறது என்பதையும் விவரிக்கிறது.
சிறிய கிராமத்திலிருந்து வரும் மத்திய வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த அவனால் அங்கு ஒன்ற முடிவதில்லை தன் குடும்பப் பின்னணி குறித்து பொய் சொல்லிஅதை மறைத்து மற்றவர்களுக்கு சமமாகச் சேர்ந்து கொள்ள முயற்சி செய்கிறான்.
அந்த வகுப்பில் ஒரு ஐந்து மாணவர்கள் நான்கு ஆண் ஒரு பெண் எப்போதும் ஒரு குழுவாக இருக்கிறார்கள் தங்கள் குழு தவிர்த்து மற்றவர்களுடன் அவர்கள் அதிகம் பழகுவதில்லை.
ஐந்து மாணவர்களின்பாலும் அவன் ஈர்க்கப்படுகிறான் இதில் பண்டைய கிரேக்கத்தின் மீதுள்ள ஆர்வத்தைவிட அந்த மாணவர் குழுவிடம் நட்பாக வேண்டும் என்பதுதான் அவனுடைய முக்கிய குறிக்கோளாக இருக்கிறது ஒரு முறை அவர்களுக்கு உதவி அதில் வெற்றியும் பெறுகிறான்.
பின்னர் அவர்கள் வழிகாட்டுதல்படி மாரோவிடம் மீண்டும் பேசி வகுப்பில் சேர அனுமதி பெறுகிறான் அதைத் தொடர்ந்து ஐவர் குழுவில் இணைந்து அறுவனாகிறான்.
இத்தனை நாட்களாக அவன் அந்த குழுவை சுற்றி இருப்பதாக எண்ணிய சுய உறுதி தங்களை பற்றிய சுய அறிதல் நெருங்கிய பழக்கத்தில்தான் அது அத்தனையும் ஒரு பொய் ஒரு பாவனை என்பது அவனுக்குப் புரிகிறது.
ஏனென்றால் அவனை அந்த குழுவின்பால் ஈர்த்ததே அதுதான் தன்னுடைய பின்புலன் வர்க்கம் சார்ந்து ரிச்சர்ட்டுக்கு இருக்கும் போதாமை அதனால் அவனுக்கு உள்ள தாழ்வு மனப்பான்மை அதற்கு மாற்றாகஈடு செய்ய அந்த குழுவை மேலோட்டமான அறிந்ததில் அவர்களின் பிரச்சனை இல்லாத வாழ்க்கையை பார்த்து அந்த குழுவில் அவன் இணைந்தான் ஆனால் உண்மை அப்படி இல்லை என்று தெரிய வருகிறது.
ரிச்சர்ட் இப்போது இந்தக் குழுவில் ஒருவனாகிவிட்டாலும் அவன் பல விஷயங்களில் தெளிவில்லாமல் இருக்கிறான் குறிப்பாக குழுவின் மற்றவர்களை எப்படியோ சரிக்கட்டி அவன் சொல்வதைச் செய்ய வைத்து விடுகிறான்.
அவர்கள் அவனுக்காக பணம் கட்டுகிறார்கள் அவனை எங்கேயும் அழைத்துச் செல்கிறார்கள் இதெல்லாம் எப்படி என்பதில் ரிச்சர்டுக்குக் குழப்பம் இருக்கிறது.
அவர்களது வாழ்வின் ஒரு முக்கியமான அத்தியாயம் முடிவுக்கு வந்து விட்டது ஒவ்வொருத்தரும் தங்களுக்கான வாதையை எதிர்கொண்டு விடலைப் பருவத்தைக் கடந்து செல்கிறார்கள்.
கல்லூரி மாணவர்களாய் நினைத்தே பார்த்திராத ஒரு வாழ்க்கையை வாழத் துவங்குகிறார்கள் சிலருக்கு இப்படிப்பட்ட வாழ்வை வாழ்ந்தே தீர வேண்டும் என்ற நிர்பந்தமும் ஏற்பட்டு விடுகிறது.
இந்த நாவலை வாசிக்கும்போது என்னைக் கவர்ந்த விஷயம் இதுதான் முதல் நாவலிலேயே டானா டார்ட் தன் படைப்பின்மீது முழு கட்டுப்பாட்டைச் செலுத்தக்கூடியவராக இருக்கிறார்.
அவரது பாத்திரங்கள் உணர்ச்சிவசப்படலாம் ஆனால் கதைசொல்லியாக எழுத்தாளராக எழுதும்போது தன்வயமிழந்த நிலையில் எதையும் இவர் எழுதிவிடுவதில்லை அனைத்தையும் ஒரு விலகல் மனநிலையில் விவரிக்கிறார் .இதைச் சொல்லும்போது எனக்கு அலைஸ் மன்ரோதான் நினைவுக்கு வருகிறார்.
மன்ரோ எழுத்தில் ஆக இருப்பார் ஒரு தேர்ந்த பொம்மலாட்டக்காரரை போல் தன் கதையை பாத்திரங்களை ஆட்டுவிப்பார் கதையின் ஒவ்வொரு திருப்பமும் பாத்திரங்களின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவரின் அனுமதியன்றி நடக்காது என்று நமக்கு தோன்றும்.
முதல் கதையில் ஜூலியட்டுக்கு ஒரு ரயில் பிரயாணத்தின்போது ஒருவருடன் திடீர் தொடர்பு ஏற்படுகிறது மற்ற இரண்டு கதைகளும் அதன் நீட்சி.
இப்படி திடீரென்று ஏற்படும் உறவுகளை பற்றிய கதைகள் சற்றே அதீதமாக நம்ப முடியாததாக இருக்கும் மேலும் அள்ளித்தெளித்த கோலம் போல் ஒரு அவசரம் தெரியும்.
ஆனால் இந்த கதைகளில் மன்றோவின் எழுத்து முறையால் இப்படி நடக்கக் கூடும் என்பதுடன் இந்த பாத்திரகள் இப்படி தான் நடந்து கொண்டிருக்கக்கூடும் என்றும் நமக்கு தோன்றுகிறது.
அவர் நாவல்களின் சில பகுதிகளில் ஒரு பித்து நிலை தெரியும் பாத்திரங்கள் உயிர் பெற்று தங்கள் செயல்களை தாங்களே முடிவு செய்வதுபோல் தோன்றும்.
இப்படி சொல்கிறேனே மன்ரோ டார்ட் எழுத்தை முழுதும் தாங்களே உருவாக்குகிறார்கள் முரகாமி சில நேரம் எழுத்தின் பின் அது தன்னை எங்கே அழைத்து செல்கிறதோ அங்கே செல்பவர்.
ஒரு வெங்காயத்தின் சருகுகள் ஒவ்வொன்றாக உரிக்கப்படுவதுபோல் நாவலின் கதையோட்டத்தில் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் சுயமும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது எப்போதும் அகத்தின் ஒரு தளத்தின்கீழ் வேறொன்று இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது.
ஆனால் ரிச்சர்ட் இந்த குழுவுடம் சேர்வதற்கு முன்பு நடந்த நிகழ்வுகளையும் அவனது குடும்பப் பின்னணியையும் நாம் அறியவரும்போது அவன் உளச்சிக்கல்களால் வதைபடும் எதிர்மறை பாத்திரமாக நமக்குத் தெரிய வருகிறான்.
ரிச்சர்ட்டின் தன் குடும்ப பின்னணி குறித்த தாழ்வு மனப்பான்மை அந்த வயதில் பலருக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும் பெற்றோரை அவர்கள் செய்யும் வேலையைக்கூட அவமானமாக எண்ணும் வயதல்லவா அது.
மேலும் அந்த வயதில் தனிமைப்பட்டு விடாமல் கல்லூரியின் பிரபலமான ஏதோவொரு குழுவின் அங்கமாக வேண்டும் என்ற உந்துதல் தான் இந்த நாவலின் ஆரம்பம் அந்த உந்துதல்தான் ரிச்சர்டை ஐவர் குழுவுடன் இணைக்கிறது.
இவை அனைத்தையும்விட இந்த பதின்ம வயதில்தான் நாம் முகமூடிகளை அணிய ஆரம்பிக்கிறோம் நம்மைப் பற்றிய வேறான ஒரு போலியான பிம்பத்தை இந்த உலகின் முன்வைக்கிறோம் நாம் நாமாக இருப்பதில்லை.
நாவலின் துவக்கத்தில் ஒரு புதிரான பாத்திரமாக வரும் கிரேக்க பேராசிரியர் ஜூலியன் மோரோ கதையின் பிற்பகுதிகளில் ஏறத்தாழ காணாமலே போய் விடுகிறார்.
ஆனால் துவக்கத்தில் இவரது பாத்திரத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் கவனம் வாசகரை உள்ளிழுத்துக் கொள்வதால் மாரோவுக்கு நியாயம் செய்யப்படவில்லை என்று நாம் குறைபட்டுக் கொள்வதை இங்கு பதிவு செய்தாக வேண்டும்.
நம் அனைவரின் அகத்திலும் நிழலாடும் அந்த இருண்ட பிரதேசங்களை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வரும் டானா டார்ட்டின் முயற்சி நம்மையே அசைத்துப் பார்த்துவிடுகிறது.
உண்மையில் எல்லயற்ற பரிமாணம் கொண்ட பிரபஞ்சத்துக்கும் சராசரியாக எண்பது வருடம் வாழ்ந்து செல்லும் மனிதனுக்கும் என்ன உறவு இருந்துவிட முடியும்.
ஆம்னிபஸ்ஸில் எழுதும் பாஸ்கர் ஒரு இலக்கிய விவாதத்தில் கூறியது தனிப்பட்ட அனுபவங்களிலிருந்து பிரபஞ்சாகார தரிசனங்களை எட்டிப் பிடிப்பதுதான் இலக்க்கியத்தின் பிரதான நோக்கம்.
அடிப்படையான அக எழுச்சிகளுக்குக் காரணத்தை அறிந்துகொள்ளாவிட்டால் ஒரு கதையோ நாவலோ அந்தந்த சூழ்நிலைக்குள்ளாகவே முடங்கிப் போய்விடும் அபாயம் உள்ளது.
என ஆலிவர் ட்விஸ்ட் எனும் அநாதைச் சிறுவன் ஏந்திய பாத்திரத்தை நிரப்ப நமது காவிய மணிமேகலையின் அட்சயப்பாத்திரம் என்றும் காத்திருக்கும்.
இலக்கியத்தை வெறும் அரசியலாக அல்லது கருத்தியலாக மட்டுமே பார்க்கும் அரசியல்வாதிகளும் மதவாதிகளும் பேதங்களையே இலக்கியம் என்று காண நமக்குச் சொல்லித்தருகிறார்கள்.
ஆனால் அவற்றை இலக்கியத்தை அளக்கும் இறுதிக் கருவிகளாகக் கொண்டால் பிறகு இலக்கியத்தில் அடைவது நமது அன்றாடத் தேவைகளினாலும் நமது அகங்காரத்தாலும் அள்ளப்படும் சிறு பகுதியைப் பற்றியே.
ஒரு காலகட்டத்தின் பண்பாட்டின் நுனியில் நிற்பவர்கள் தொகுக்கும் நீதி உணர்வுகளை அவர்களுக்குப் பின்வருபவர்கள் கைபற்றுகிறார்கள்.
இப்படி ரிலே ரேஸ் போல இன்றுவரை கைமாற்றப்பட்டு வரும் நீதி உணர்வு என்பது ஜெமோ சொல்வது போல கடவுள்களும் கனவுகளும் முளைக்கும் சேற்றுமண்.
தாய் வழிச் சமூகங்களிலிலும் கட்டற்ற பாலியல் சுதந்தரத்தை அனுபவித்த அக்காலகட்டப் பெண்களிலும் இல்லாத கட்டுப்பாடு நமது சமூகத்துள் நுழைந்த அவலத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது.
இளவயதில் முதுகிழவியைப் போலிருந்த ஓளவையார் உலக ஆடவருக்கான பெண்ணல்ல நான் கண்ணனின் பெண் என ஆண்டாள் பெண்மையின் குறியான முலையை பிய்த்தெறிந்த கண்ணகி என ஒவ்வொருவரும் அறமீறலின் போதெல்லாம் பெண்மையையே துறக்கத் துணிந்தவர்கள்.
அவர்களது தேடலும் கவலைகளும் செயல்பட்ட தளத்தில் ஜெமோவின் அக்காலகட்ட தேடல் இல்லாததால் சந்திப்புகளில் சில சமயம் ஏமாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
அழியாத நீதியே இலக்கியத்தின் இலக்கு என பஷீரும் அறத்தின் முடிவற்ற தேடலே இலக்கியம் எனவும் ஒரே பொருள்வரும்படியான இரு கூற்றுகளை அவர்களிடம் பேசி அடைந்திருக்கிறார்.
ஒருவரிடம் அறச்சீற்றமாக வெளிப்படும் மற்றொருவரை களப்பணியாளராக மாற்றும் வேறொருவரின் கவித்துவ தரிசன வழியாக வெளிப்படலாம் ஏன் அங்கதமாகக் கூட நீதியுணர்வு வெளிப்படலாம் என ஜெமோ தெரிவிக்கிறார்.
மணிமேகலையும் கீதையும் ஆலிவர் ட்விஸ்டும் கந்தசாமிப்பிள்ளையும் இடாக்கினிப் பேய்களும் எங்க வீட்டுக்கு ராஜா வந்திருந்தார் எனச் சொல்லும் குழந்தையும் குற்றத்தை மறைக்க முடியாமல் தவிக்கும் ரஸ்கல்நிகாஃபும் குற்றம் செய்திடுவோமோ எனப் பதற்றப்படும் பாபுவும் குற்றத்தின் பலனெனத் தெரியாமல் தவிக்கும் பண்டாரமும் ஏய் இதுதானாயா நியாயம்?
எனச் சட்டையைப் பிடித்து உலுக்கும் கும்பமுனியும் அட்சயப்பாத்திரமாக மாறும் கெத்தல் சாகிப்பும் பலநாள் பசியையும் மறந்து தனது மொழியைப் பேசாதுபோனாலும் மானுட மொழியைப் பேசுபவனுக்கு யாம் உண்போம் என ரொட்டியைப் பகிர்ந்துகொடுப்பதும் பல்லாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னால் அகிலஸ்ஸிடன் பிள்ளையின் பிணத்தை யாசகம் கேட்டு வந்த கிழ அரசருக்காக கண்ணீர் உகப்பதும் நமது அகத்துடன் உரையாடுவது நீதியுணர்வினால் இல்லாமல் வேறென்னவாம்?
வில்லியம்ஸ் ஜோதிநரசிம்மன் ஷோபா சக்தி ஹென்னிங் மான்கெல் இந்த அபூர்வமான புத்தகத்தைப் படித்திருக்காவிட்டாலும் மார்டின் ஸ்கோர்ஸசி எடுத்த படமாகத் திரையில் பலர் பார்த்திருக்கக்கூடும்.
லாங் ஷாட்டில் ஈஃபில் டவர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஜூம் செய்து பாரிஸ் நகரம் அதிலொரு புகைவண்டி நிலையம் பரபரப்பாக அலைந்துகொண்டிருக்கும் மக்கள் திரளுக்கிடையில் ஓடி சந்து பொந்துகளில் புகுந்து பிரமாண்டமான கடிகார அறையிலிருந்து அதன் முகப்பு டயல் ஊடாக எட்டிப் பார்க்கும் சிறுவன்... அந்தக் காட்சி அப்படியே ஒரு ஸ்டோரிபோர்டு மாதிரி இப்புத்தகத்தின் துவக்கத்தில் வரையப்பட்டிருப்பதுதான் உள்ளடக்கமும் புதுமையானதே.
குழந்தைகளின் உலகில் நடக்கும் திருப்பங்களும் வியப்புகளும் நிறைந்த கதை அதனூடாக ஆரம்பகால ஃப்ரெஞ்ச் சினிமா வரலாறு இல்யூஷனிஸ்ட்கள் எனப்படும் அந்தக்கால மாயவித்தைக்காரர்கள் பற்றிய தகவல்கள் ஆட்டோமேட்டான் என அழைக்கப்பட்ட அன்றைய முன்னோடி இயந்திர மனிதர்கள் பற்றிய வியப்பூட்டும் செய்திகள் என இந்தப் புத்தகத்தில் புதைந்துள்ள எண்ணற்ற பொக்கிஷங்கள் நம்மைக் கட்டிப்போட்டு விடுகின்றன.
யோசித்துப் பார்த்தால் மந்திர தந்திரக் காட்சிகள் இருக்கின்றனவோ இல்லையோ பிலிம் சுருளில் தனித்தனி ஃப்ரேம்களாக உறைந்திருக்கும் பிம்பங்கள் திரையில் ஓட ஆரம்பித்ததும் உயிர்பெற்று எழுந்து நம் உணர்வுகளை ஆக்கிரமித்து உள்ளத்தில் இடம்பிடித்துவிடுவது என்பதே ஒரு மிகப்பெரிய மாயாஜாலம்தான் இல்லையா?
இதற்கு இணையாக இந்தப் புத்தகத்தில் பென்சில் கோடுகளாக உறைந்திருக்கும் படங்களும் நாம் பக்கங்களைத் திருப்பத்திருப்ப உயிர்பெற்று ஒரு கதையைச் சொல்லி நம்முடன் உறவாடும் மாயத்தைக் காண்கிறோம்.
எந்தக் கணினியும் எலக்ட்ரானிக்ஸும் இல்லாத காலத்தில் வெறும் சாவி கொடுக்கிற மெக்கானிசத்தை வைத்துக்கொண்டு ஆட்டோமேட்டான்கள் பேனாவைப் பிடித்துக் கவிதையே எழுதியிருக்கின்றன என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் சரி கதையைக் கொஞ்சம் பார்ப்போம்.
பன்னிரண்டு வயது ஹியூகோ காப்ரே பெற்றோரை இழந்து தனது சித்தப்பா அல்லது பெரியப்பாவோ மாமாவோ க்ளோட் என்பவர் பொறுப்பில் வளர்கிறான்.
க்ளோட் காணாமல் போனது தெரிந்துவிட்டால் வேலைக்கு வேறு ஆளைப் போட்டுவிடுவார்கள் ஹியூகோவை அநாதை இல்லத்தில் அடைத்துவிடுவார்கள்.
இப்படியாகாமல் தடுப்பதற்காக பல மாதங்கள் சித்தப்பாவுக்குப் பதிலாக இரகசியமாக ஹியூகோவே கடிகாரங்களுக்குச் சாவி கொடுத்து அவற்றைத் தொடர்ந்து இயங்கவைத்து வருகிறான்.
அதாவது ஒரு மியூசியத்தில் ஏற்பட்ட தீவிபத்தில் ஒரு ஆட்டோமேட்டான் சேதமடைந்து எரிந்த குப்பைகளோடு குப்பையாகப் போடப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்கிறான் ஹியூகோ.
அவனுடைய அப்பா பல ஆண்டுகள் முன்பு அதன் முழு வடிவமைப்பையும் படங்களாக வரைந்து பிறந்தநாள் பரிசாக ஹியூகோவுக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்.
அந்த ஆட்டோமேட்டான் கையில் ஒரு பேனா இருப்பதால் அது எழுதப்போகும் விஷயத்தைத் தெரிந்துகொள்ளும் ஆவல் ஹியூகோவை உந்தித்தள்ளுகிறது.
ஒருநாள் அந்தச் சிறுமி கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் சங்கிலியில் இருக்கும் சாவி ஹியூகோவின் இயந்திர மனிதனுக்குரியது என்று தெரியவருவது எதிர்பாராத திருப்பம் தனித்தனியான செல்லுலாய்ட் ஃபிரேம்கள் திரையில் உயிர்பெற்றுவரும் மாயம் போன்றே இங்கும் ஒரு மாயாஜாலம் நிகழ்வதைப் பார்க்கிறோம்.
உதிரிகளாக எந்த சுவாரசியமும் அற்ற பற்சக்கரங்கள் பொருத்தமாக ஒன்றிணைக்கப்பட்டு விசையளிக்கப்பட்டதும் தமக்குள் இவ்வளவுகாலம் உறைந்துகிடந்த மர்மத்தை ஓவியமாக உயிர்பெறச் செய்யும் மந்திரவித்தை இயந்திரத்தை மனிதனாக்கிய சாவி இஸபெல்லிடம் இருந்ததுபோலவே அநாதையாக திருடனாக அச்சமும் அவநம்பிக்கையும் கொண்டவனாக உலகத்திடமிருந்து ஒளிந்து பற்சக்கரங்களிடையே வாழ்ந்துவந்த ஹியூகோவை மீட்டு நிஜ மனிதனாக்கும் சாவியாக இருப்பதும் அவளுடைய நட்புதான்.
ஆட்டோமேட்டான் வரைந்த படம் ஹியூகோவின் அப்பா தனது சிறுவயதில் பார்த்த ஒரு திரைப்படத்தில் வரும் காட்சிமுகம்போல வரையப்பட்ட சந்திரனின் ஒரு கண்ணில் ஒரு ராக்கெட் பாய்ந்திருப்பது போன்ற காட்சி அது.
அந்தப் பெயர்பொம்மைக்கடைத் தாத்தாவுடையது இப்படியாக இயந்திர மனிதனுக்குள் உறைந்திருந்த இரகசியம் வெளிப்பட்டு மனித இயந்திரமாக இறுகிப்போய் வாழ்ந்துவரும் பொம்மைக்கடைப் பாட்டனாரின் பப்பா ஜார்ஜ்ஷ கடந்தகாலம் பற்றிய மர்மத்தை விடுவிக்கிறது.
இதில் இன்னொரு முக்கிய விஷயம் ஹியூகோவும் இஸபெல்லும் கற்பனைப் பாத்திரங்களாக இருந்தாலும் ஜார்ஜ்ஷ நிஐத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்.
குழந்தைகளின் உலகம் திரைப்படம் மாயாஜால வித்தைகள் எந்திர மெக்கானிசம் ஆகியவற்றை ஆழமாக நேசிக்கும் ஒருவரே இந்த நாவலை எழுதியிருக்க முடியும்.
ஒரு குள்ள மனிதனாக மாறி அந்தக் கால சுவர்க்கடிகார எந்திரத்தின் பற்சக்கரங்களுக்கிடையே அலைந்து பார்க்கும் பரவசம் அல்லது நீங்கள் முதன்முதலாகப் பார்த்த மாயாஜாலக் காட்சி தந்த பிரமிப்பு... இவற்றுக்கு ஈடான குதூகலத்தை தருகிறது இந்த நாவல்.
என்ற புத்தகத்தை ஒட்டி ஆசிரியை பிறந்து வளர்ந்த இங்கிலாந்தின் தொழிற்கூடமான மான்சென்ஸ்டரின் வட்டாரங்களும் அதற்கு நேர்மாறாக அவர் படித்து வெற்றி பெற்ற ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலையும் அவரது நெருங்கிய நண்பர்களின் நேர்காணலும் தொலைகாட்சியில் சித்தரிக்கப்பட்டன.
அவரது நடை உடை பாவனை அனைத்திலும் எழுத்துலக ஆளுமைகளிடம் அதிகம் காணக் கிடைக்காத ஒரு குதூகலமான வெளிப்படைத்தன்மை இருந்தது அதே சமயம் ஒரு அரங்கேற்றத்தன்மையும் கூட.
காலனிய வருமானத்தின் வளமையில் கனிந்து அழுகும் கலாசாரத்தின் சித்திரங்கள் சித்திரப் பீங்கான் பாண்டங்கள் ஆலச பாவனையில் பெண்ணுடல்களின் எண்ணைச் சித்திரங்கள் தங்க முலாம் பூசி தந்தமிழைத்த மரப் பொருட்கள்.
ஜியனெட் வீறிட்டுச் சிரித்தபடி வியக்கிறார் விக்டோரியர்கள் உண்மையிலேயே அழகின் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்திருந்தனர் அதை அழிக்கத் தம்மாலான அனைத்தையும் செய்தனர்... என்று வெகு இலகுவாக சரித்திரத்தைப் பகடி செய்தபடி நகர்கிறார்.
தொடர்வது அலங்காரப் பொருளாக சித்தரிக்கப்படும் பெண்ணுடல்களின் சித்திர வரிசை மயிற்பீலிகளின் நடுவில் பவள உதடுகளைப் பிதுக்கியபடி புலித்தோல் மேல் ஆயாசமாக சாய்ந்தபடி ஒரு பெண்ணின் கண்ணீர் கூட அவளது ஆப்பிள் கன்னங்களை அலங்கரிக்கவென்று சிந்தத் துடிக்கிறது.
அது எப்படியென்றால் சிலருக்குத் தன்னால் ஒருபோதும் கொலை செய்ய முடியாதென்று நன்றாகத் தெரியும் ஆனால் அந்த சிலரில் நான் அடங்க மாட்டேன் என்றும் எனக்குத் தெரியும் ஜியனெட் தன் ஐம்பது வயது முகத்தின் கண்ணோர சுருக்கங்கள் இறுக புன்னகைத்தார்.
உலகமயமாக்கலின் பண்டிதர்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லக்கூடும் ஆனால் நீ எங்கு பிறந்தாய் எந்த சூழலுக்குள் பிறந்தாய் அந்த இடம் அந்த இடத்தின் சரித்திரம் அந்த சரித்திரம் உன் சரித்திரத்தோடு புணர்தல் அவையே உன் சுய அடையாளத்தின் முத்திரையாய்ப் பதிந்து விடுகின்றன.
அப்பொழுது இந்த எழுத்தாளர்மேல் உதித்த ஆர்வம் இரண்டு வருடங்கள் கழித்து எதேச்சையாக அவரது அதே புத்தகத்தை ஒரு நண்பர் அன்பளிப்பாகத் தந்ததும் படிக்கக் கிடைத்தது.
தீப்பெட்டி பொட்டலங்களைப் போன்று ஒன்றோடொன்று ஒட்டி நின்ற சின்னஞ்சிறு சேரி வீடுகளில் ஒன்றைக் காட்டி அதில் தான் என் தத்துத் தாய் திருமதி.
அவர் என்னை வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றும் நாட்களில் நான் இந்தப் படிக்கட்டில்தான் அமர்ந்து மனதுக்குள் கட்டுக்கதைகளைக் புனைந்து நேரத்தைக் கழிப்பேன் என்றதும் யெந்தோப் ஆச்சரியமும் அவநம்பிக்கையுமாய் அந்தச் சின்னஞ்சிறு ஒற்றைப் படிக்கல்லை வெறித்துப் பார்த்தார்.
வசதியாகவே இருக்கும் இப்பொழுதும் கூட என் உடல் அடக்கமாகப் பொருந்தும் என்றபடி ஐந்தடி இரண்டகுல ஜியனெட் தன் கால்களைச் சுவற்றில் தூக்கிச்சாய்த்தபடி அந்த இரண்டடி படிக்கட்டின் மேல் உடலை இரண்டாக மடித்து அமர்ந்துகொண்டு தன் கதையைத் தொடர்ந்தார்.
சட்டென்று ஒரு செர்பிய எழுத்தாளர் சொன்ன வாசகம் நினைவிற்கு வந்தது எழுத்தாளனாக வேண்டுமென்றால் பின்வரும் இரண்டில் ஒன்றாவது அவசியம் வேண்டும் அசாதாரணமான வெற்றிப்பசி இல்லையென்றால் வெறுமையை நோக்கியேனும் கூவுமளவு கடினமான வாழ்க்கை இரகசியத் துயரொன்றை ஒப்புகொள்ளும் நிர்பந்தம்.
தனது சுயசரிதையில் ஜியனெட் இவ்விரு உந்துதல்களையும் ஆராய்கிறார் இரு நிர்பந்தங்களுக்கும் தன் நன்றிக்கடனையும் தெரிவிக்கிறார் அதுவே மிகப் பெரிய தைரியமான கொடையாகப் பட்டது.
திருமதி.வின்டர்சன் ஆறடி உயர பருமனான பெண்மணி தன் நிழலடியில் தன் கணவரையும் தத்துக் குழந்தையையும் வளர்த்த கதை புத்தகத்தின் மூன்றில் முதல் இரு பாகங்களாக விரிகிறது.
உள்ளூர் பெந்தெகொஸ்தல் சர்ச்சின் உறுப்பினார அவர் விவிலியத்தைத் தவிர எந்த புத்தகத்தையும் வீட்டிற்குள் அனுமதிக்க மாட்டார்.
ஒரு முறை ஜியனெட்டின் இரகசியப் புத்தகப் புதையலை மெத்தைக்கடியில் கண்டுபிடித்ததுமே ஒரு புத்தகம் விடாமல் அனைத்தையும் நெருப்பேற்றிக் கொளுத்திவிட்டார்.
அவரது செல்ல வாசகம் புத்தகங்களின் பிரச்சனை என்னவென்றால் ஒரு புத்தகத்திற்குள் என்ன இருக்கிறதென்று தெரியுமுன் மிகவும் காலம் கழிந்திருக்கும்.
அதே சமயம் சிறுமியான ஜியனெட்டை அவரே பொதுநூலகத்திற்கு அனுப்பி கொலைமர்ம நாவல்களைப் பை நிறைய இரவல் வாங்கி வரச் சொல்லி ஏவுவார்.
தினமும் திருமதி வின்டர்சன் இறைவனிடம் தனக்கு மரணத்தைப் பரிசளிக்குமாறு வேண்டிக்கொண்டிருக்கும்போது ஜியனெட் இரகசியமாக புத்தகங்களின் வாழ்வில் புதைந்திருப்பார்.
அவர்களது ஏழ்மையான வாழ்வில் அது எப்படி சாத்தியப்பட்டது என்பதையும் சேர்த்துச் சொல்லும்போதுதான் ஜியனெட்டின் சுயசரிதை அவரது சுயத்தை மீறிய சரித்திரப் படிவமாகிறது.
மூக்குச் சளி வழியும் குழந்தைகள் விளையாடும் தெருச்சந்துகள் சாக்கடைகள் பல வீடுகள் பகிர்ந்து கொண்ட வெளிப்புற கழிப்பறைகள் வம்புகள் சண்டைகள் உதவிகள்.
ஒரு நாள் திடீரென்று மழை பெய்து துணிமணிகளை நனைத்துவிட்டால் துணிகளின் சொந்தக்காரர் வீடு வீடாய்ச் சென்று துணிகள் காய வேண்டி ஜெபிக்குமாறு கோரிக்கையிடுவார்.
வானொலி சரியாக ஒலிக்கவில்லையென்றால் கூட அதைப் பிடித்த சாத்தானை விரட்ட அதன் டிரான்ஸிஸ்டரைக் கழற்றி தேவாலயத்தில் மந்திரித்து வருவது மரபாக இருந்தது.
அக்ரிங்டனின் மக்கள் பல மைல் தூரம் சைக்கிள்களை மிதித்துக் கூட்டம் கூட்டமாக அடுத்த கிராமத்து தேவாலயத்திற்கு செல்வது வழக்கம்.
அப்பொழுது வழிப்போக்கப் பாடப்படும் பக்திப்பாடல்களை அவர் தன் பின்னாட்களிலும் பாடுவதுண்டு அதே தேவாலயம் அவரைத் தன் பாலியல் சார்பிற்காக அவமதித்து அவர் தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பல வருடங்கள் கழித்தும்.
அதைத்தொடர்ந்து ஜியனெட் வீட்டை விட்டு வெளியேறி கடனாய்க் கிடைத்த ஒரு சிறிய ஆஸ்டின் மினி மோட்டர் காரில் வாழ ஆரம்பித்தார்.
அப்பொழுதுதான் இங்கிலாந்தின் அதிமேல்தட்டு மக்களுக்கே அதிகம் வாய்ப்புக் கிடைக்கும் ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைக்குத் தேர்வானார்.
முதல் வகுப்பிலேயே அவர்களது நடத்துனர் இவரை உழைக்கும் வர்க்கப் பரிசோதனை என்று முத்திரை குத்தினார் கூடவே ஒரு ஆஃபிரிக்கமூலப் பெண்ணையும் கருப்புப் பரிசோதனை என்ற நமுட்டுச் சுட்டியோடு அவர்களது பாடங்கள் தொடங்கின.
அந்த இரு சோஷியலிசப் பரிசோதனைகளும் நண்பர்களாயினர் அதிகம் ஆண் மாணவர்களே அடங்கிய அந்த மேட்டிமைவாதச் சூழலை நன்றாகவே தாக்குப்பிடித்து சாதனையாளர்களாகவும் உருப்பெற்றனர்.
இதன்பின் தொடர்வது பல பத்தாண்டுகள் தாண்டி அவரது அகவாழ்க்கை காதல் முறிவுகள் மன அழுத்தம் தாயின் நினைவுகள் வளர்ப்புத்தாயுடன் மானசீக சமாதானம் நிஜத் தாயை நோக்கிய தேடல் இறுதியில் நிறைவு நகர்வு.
மன அழுத்தம் என்ற திமிங்கலத்தின் வயிற்றில் அமர்ந்து கொண்டு வெறும் சொற்களால் தன் கத்திகளையும் தக்கைகளையும் தப்பிக்கும் எல்லா சாதனங்களையும் உருவாக்கிக்கொண்டு கரையேறிய ஒருவரின் சரித்திரம் இது.
தன் மனவோட்டங்களோடு தொன்மங்களையும் சரித்திரங்களையும் இலக்கியங்களையும் அனாயசமாகக் கோர்த்து ஒரு மூதாட்டியின் வக்கணையோடு ஒரு விதூஷகனின் ஹாஸ்யத்தோடு தன் கதையையே சொல்கிறார்.
அவரால் மான்செஸ்டர் நகரின் சரித்திரத்தைத் தன் குடும்பக்கதை போல சொல்ல முடிகிறது தன்னை நீக்கிய தேவாலயத்தை ஒன்றுமற்ற ஏழை மக்களுக்கு வலிமையின் திமிரிற்கும் செல்வத்தின் மாயைக்கும் எதிரான அன்பின் அறைகூவலாக காண முடிகிறது மார்கரெட் தாச்சரின் பணையம் வைத்துப் பயன் பெறும் திட்டத்தால் ஆரம்பத்தில் ஊக்கம் பெற்று முடிவில் அடைந்த ஏமாற்றத்தையும் அதிர்ச்சியையும் தன் வாழ்க்கையின் அனுபவமாகப் பகிர முடிகிறது.
அகவாழ்வை விஸ்தரிக்கும் சுயசரிதைகள் மேல் எனக்கு எப்பொழுதும் ஒரு தயக்கம் இருக்கும் ஆனால் ஒரு சுயசரிதை எழுதுபவருக்கு மருந்தாகவும் படிப்பவருக்கு இலக்கியமாகவும் மாறும் ரசவாதம் மிகவும் அபூர்வமானது.
அவர் எழுதுகிறார் எழுத்தில் இரண்டு வகைகள் இருப்பதை உணர எனக்கு வெகு காலம் பிடித்துவிட்டது ஒன்று நீ எழுதுவது மற்றொன்று உன்னை எழுதுவது.
புத்தகத்தைப் படித்தபின்தான் நினைவில் வந்தது அந்த ஆவணப்படத்தில் ஜியனெட் விவரித்த பல விஷயங்கள் வரிக்கு வரி சொல்லுக்கு சொல் அவரது புத்தகத்திலிருந்த அதே வாசகங்கள்.
ஒருவேளை அவரது ஒவ்வொரு வரியும் கவிதையின் கச்சிதமான இறுக்கத்தையும் விரிவையும் அடைந்துவிட்டதாலோ என்னவோ அவர் அதே வரிகளை ஆவணப்படத்தில் மீண்டும் மீண்டும் ஒரு நடிகையைப் போல இயல்பாகச் சொல்லும் போதும் அது கண்டடைதல்களை உள்ளடக்கியே ஒலிக்கிறது.
பல வரிகள் மனதில் பதிந்தும் விடுகின்றன ஒரு நாட்டுப்புறப் பாடலின் வரிகளைப் போல எங்கோ கேட்ட மந்திர உச்சாரணைகளைப் போல பழமொழிகளைப் போல.
சிவகார்த்திகேயன் புரொடக்ஷன்ஸ் சார்பில் நடிகர் சிவகார்த்திகேயன் தயாரிக்கும் முதல் படத்திற்கு கனா என்று தலைப்பு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
அருண்ராஜா காமராஜ் இயக்கும் இந்த படத்தின் பர்ஸ்ட் லுக் மற்றும் மோஷன் போஸ்டர் நேற்று வெளியாகி நல்ல வரவேற்பை பெற்றுள்ளது.
மகளிர் கிரிக்கெட்டை மையப்படுத்தி உருவாகி இருக்கும் இந்த படத்தின் பர்ஸ்ட் லுக் போஸ்டரை பார்த்த நடிகர் விஜய் அருண்ராஜா காமராஜுக்கு வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துள்ளார்.
மேம்பாட்டு பணிகளுக்கு வழிவிடும் வகையில் ஐந்து தோட்டங்களைச் சேர்ந்த மக்களுக்கு தரை வீடுகள் கட்டிக்கொடுக்கப்படும் என்று பெர்ஜெயா நிறுவனம் அளித்த வாக்குறுதி என்னவாயிற்று?
அந்த வீடுகள் எங்களுக்கு கிடைப்பதை அரசாங்கம் உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று பத்தாங் பெர்ஜுந்தை பகுதியைச் சேர்ந்த ஐந்து தோட்டங்கள் சார்பாக முன்னாள் பாட்டாளிகள் நேற்று இங்கு மறியலில் குதித்தனர்.
அரசு பள்ளிகளில் பணியாற்ற ஆய்வக உதவியாளர் பணிநியமன ஆணை முதல்அமைச்சர் எடப்பாடி பழனிசாமி வழங்கினார் அரசு பள்ளிகளில் பணியாற்ற ஆய்வக உதவியாளர் பணி நியமன ஆணைகளை முதல்அமைச்சர் எடப்பாடி பழனிசாமி வழங்கினார்.
இந்த நிகழ்ச்சியின்போது பள்ளிக்கல்வி விளையாட்டு மற்றும் இளைஞர் நலத்துறை அமைச்சர் கே.ஏ.செங்கோட்டையன் பள்ளிக்கல்வித்துறை செயலாளர் த.உதயச்சந்திரன் பள்ளிக்கல்வித்துறை இயக்குனர் ச.கண்ணப்பன் தொடக்கக் கல்வி இயக்குனர் ரெ.இளங்கோவன் மற்றும் அரசு உயர் அலுவலர்கள் உடனிருந்தனர்.