sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உதடை விடுத்து அவள் புருவங்களையும் இமைகளையும் மென்மையாய் வருடியவன் நாலு வருஷமா இந்த கண்ணு என்னையே தானடி பார்த்துகிட்டு இருக்கு என்று இதழொற்றினான்.
தெளியாத மயக்கம் அவளுள் மூழ்க துடித்தன உணர்வுகள் அவள் கழுத்து வளைவில் இதழ் உரசிக் கொண்டிருந்தவன் அவள் நிலை புரிய சட்டென விலகினான்.
போனில் பேசியவாறு வந்தாலும் பார்வை முழுவதும் அவள் மேலே தான் இருந்தது ஆகையால் அவள் செய்கையின் அர்த்தம் உணர்ந்தவன் பேசி முடித்து விட்டு சுந்தர் அண்ணா அந்த கோவில் கிட்ட கொஞ்சம் வண்டிய நிறுத்துங்க என்று எப்போதும் போல் சிரித்தான்.
ஐயோ இவர் முன்னாடி போய் இப்படி சிரிக்கிறாரே என பார்வையால் கெஞ்ச அவனோ மேலும் வசீகரிப்பது போல் சிரித்தான் அவளால் பதிலுக்கு முறைக்க தான் முடித்தது.
ஊரில் இளவரசன் போல் வாழ்ந்து வந்தவன் தன் அண்ணன் மணமேடைக்கு அவனை அழைத்து வர அண்ணி மூன்றாம் முடிச்சிட தோழிகள் கேலிபேச பாட்டிகள் ரகசியம் பேச பெற்றோரும்பெரியோரும் ஆசிர்வதிக்க எப்படி நடக்க வேண்டிய தங்கள் திருமணம் இப்படி நடக்க இருக்கிறதே என்று நினைக்கும் போதே அவள் கண்கள் கலங்கியது.
அவனுக்கோ மனதில் பெரும் குற்றவுணர்வு தங்கள் காதலுக்காக நான் எதுமே செய்யாது அவள் மட்டும் எத்தனை கஷ்டங்களை தாண்டி வந்திருக்கிறாள் ஆனால் நானோ அவளுக்கு இன்னும் கஷ்டத்தை தானே தரப்போகிறேன்.
இறைவா எந்த ஆண்மகனும் திருமணமான முதல் நாளே காதல் மனைவிக்கு செய்ய கூடாத செயலை நான் செய்ய இருக்கிறேனே என்னும் போதே அவனுக்கு இதயம் வலித்தது.
ப்ருத்வியுடன் பணிபுரியும் காவலர் நண்பர்கள் இருவரும் அவர்களின் தம்பி மருத்துவர் பரத் என மூன்று பேர் மட்டுமே இருக்க அவர்கள் முன்னிலையில் மாலை மாற்றினார்.
அண்ணா மேரேஜ் சேர்ட்டிபிகேட் தர ஒரு மணி நேரம் ஆகுமாம் நீங்க கிளம்புங்க நான் வாங்கிட்டு ஏர்போட்ல வந்து தரேன் என பரத் கூற மணியை பார்த்துவிட்டு சரியென்று தலையாட்டிட்டான்.
அவள் கேள்வியில் சற்று நேரம் தொலைத்திருந்த புன்னகையை தேடி எடுத்துக் கொண்டவன் புது பொண்டாட்டியை கூட்டிட்டு எங்க போவாங்கலாம் எல்லாம் நம்ம ஹனிமூன்க்கு தான் என கண்சிமிட்டினான்.
பத்து முப்பதுக்கு பிளைட் பரத்தும் திருமண சான்றிதழை கொண்டு வந்து தர நன்றி கூறி வாங்கிக் கொண்டவன் இலக்கியாவையும் அழைத்துக் கொண்டு கிளம்பினான்.
அவரது மறைவு அன்று நேரில் அவரை சந்தித்து அஞ்சலி செலுத்த முடியாத பிரபலங்களும் பொதுமக்களும் அவரது நினைவிடத்தில் தொடர்ந்து அஞ்சலி செலுத்தி வருகின்றனர்.
இந்நிலையில் திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் முதல் மனைவியின் மகன் மு.க முத்து இன்று கருணாநிதியின் உடல் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்ட இடத்தில் நேரில் அஞ்சலி செலுத்தினார்.
அரசின் ஆதாரப்பூர்வ மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் இவ்வுலகத்தின் மிக முக்கியமான சிக்கல்களில் கையாளுவதற்கான செலவினத்தைக் கணக்கிட்டு கண்ணீர் வரவழைக்கும் அம்மதிப்பை எளிதாக அளிக்க வல்ல உலகின் சில செல்வந்தர்கள் இருக்கிறார் என்பது எத்தனை பேருக்கு தெரியும்.
இந்தத் திட்டம் வழியே எளிதில் குணப்படுத்தக்கூடிய இந்த நோயினால் கண்பார்வை இழக்காமல் பல மில்லியன்கணக்கான மக்களின் கண்கள் காப்பாற்றப்பட வேண்டுமென நாம் வேண்டிக்கொள்வோம்.
முடக்கு வாதத்தையும் மூட்டுப் பிரச்சனைகளையும் விளைவிக்கக் கூடிய இக்கொடிய நோய் இன்னும் மூன்று நாடுகளில் மட்டும் ஆப்கானிஸ்தான் நைஜீரியா மற்றும் பாகிஸ்தான் பரவலாகக் காணப்படுகிறது.
உண்மையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் டாலர்களை அவர் தனது மனைவியான பமீலாவுடன் பல தொண்டு நிறுவனங்களின் மூலம் தகுதியுள்ள காரணங்களுக்கு நன்கொடையாக வழங்குகிறார்.
கொசுக்களின் வழியே பரவுகின்ற நோய்கள் பல நாடுகளிலிருந்து முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்ட போதிலும் உலகின் பாதிக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் மலேரியா நோயின் ஆபத்தில் உள்ளனர் .
உலகப் பசிப்பிணியைப் போக்க ஆகும் செலவினத்தைக் கண்டறிவது சிக்கல் நிறைந்ததாக இருப்பதால் பல வல்லுநர்கள் அதற்கான மதிப்பீட்டைக் கணக்கிட மறுக்கின்றனர்.
நிரந்தரமாக இந்த உலகின் பிரச்சினையைத் தீர்க்க உலகின் பல பெரும் செல்வந்தர்கள் கைகளில் கூட இல்லை ஆனால் கொடுப்பதில் தாராள மனம் கொண்ட தர்மப்பிரபுவான சூதாட்ட அதிபர் ஷெல்டன் அடெல்சனால் இது சத்தியம் .
உலகின் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது பணக்காரர்களான வாரன் பஃபெட் மற்றும் ஜெஃப் பெஸோஸ் சொத்துக்களின் இணைந்த நிகர மதிப்பு ஒரு வருடத்திற்கு உலகின் தேவைக்கான பாதுகாப்பான குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகளை வழங்குவதற்குப் பயன்படும்.
இந்தப் பிரச்சனை அரசாங்கங்கள் மற்றும் பிற முக்கிய அமைப்புகள் மிகச் சீரியஸ் ஆக எடுத்துத் தீர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு சிக்கலான ஒன்று.
இதில் ஒரு நல்ல விஷயம் என்னவெனில் புதைபடிவ எரிபொருட்களை நீக்குவதால் கிடைக்கும் பணத்தைச் சேமித்தாலே புதுப்பிக்கத்தக்க மற்றும் குறைந்த கார்பன் எரிசக்தி உபயோக மாற்றத்துக்குத் தேவையான பெரும்பாலான பிரச்சனைகளைத் தீர்த்து விடலாம்.
கண்நோய் போலியோ ரேபிஸ் யானைக்கால் நோய் மலேரியா பசி குடிநீர் உங்கள் வருமானத்தைப் பெருக்கத் தமிழ் குட்ரிட்டன்ஸ் நிதி மற்றும் வர்த்தகச் செய்திகளை உங்கள் மின்னஞ்சலில் பெற
ஒரு இந்திய பிரஜையாக எங்கு வேண்டுமானாலும் சொத்துகள் வாங்க உரிமை இருக்கிறது என போலி முகவரியில் கார் வாங்கிய சர்ச்சை குறித்து நடிகை அமலா பால் தனது டிவிட்டர் பக்கத்தில் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார்.
அதில் அவர் கூறியதாவது மரியாதைக்குரிய பத்திரிக்கை மற்றும் ஊடகங்களுக்கு தேசிய கொள்கைகளை முன் நிறுத்தி மலபார் பகுதியின் சுதந்திர போராட்ட வீரர்களால் உருவமைக்கப்பட்ட ஒரு பாரம்பரியமிக்க தின பத்திரிக்கை பொது மக்களின் பார்வையை தன் பக்கம் ஈர்க்கவும் தன்னுடைய பத்திரிக்கை விற்பனையை அதிகரித்து கொள்ளவும் இத்தகைய மேம்போக்கான வழிகளை கையாண்டிருப்பது என்னை மிகுந்த அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கி இருக்கிறது.
தாய்நாடு என்பதற்குரிய உண்மையான அர்த்தத்தை தொலைத்துவிட்டு சிலர் பிராந்தியவாத பிரிவினைகளை முன்னிறுத்தி வருவதால் இங்குள்ள வாசகர்கள் தன் மாநிலம் தனிமை படுத்தபட்டது போன்ற ஒரு மாயையான சிந்தனைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
சம அளவில் தமிழ் சினிமாவிலும் மலையாள சினிமாவிலும் பணியாற்றியுள்ள நான் இவ்விரு மாநிலங்களிலும் என் வருமானத்தையும் சொத்துகளையும் நியாயபடுத்த இத்தகைய ஞானிகளிடமே உதவி கேட்கலாம் என்றுள்ளேன்.
ஒரு வேளை நான் தெலுங்கு சினிமாவில் நடிப்பதற்கும் அல்லது பெங்களூருவில் ஒரு சொத்து வாங்குவதற்கும் இவர்களது ஒப்புதல் தேவைப்படுமோ?
இறுதியாக வேற்றுமையில் ஒற்றுமையை காண்கின்ற இந்த நேரத்தில் அதுவும் தற்போதைய இந்திய அரசு ஒரு நாடு ஒரே வரி என்று ஒன்றுபட்ட வரிவிதிப்பை அமல்படுத்திய பிறகும் கூட பொது மக்களின் உணர்வுகளைப் பாதிக்கும் வகையிலும் ஒற்றுமையை குலைக்கும் நோக்குடனும் முன்வைக்கும் பிரிவினைவாத வாதங்களை உடனடியாக நிறுத்தும் படி தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.
வருங்காலத்தில் நாம் அனைவரும் மலையாளி தமிழர் பஞ்சாபி குஜராத்தி என்கின்ற பாகுபாடுகளை களைந்து ஒரு இந்தியராக அதன் இறையாண்மைக்கும் வளர்ச்சிக்கும் பலம் சேர்க்கிற வகையில் வலம் வருவோம் என உண்மையாக உறுதியாக நம்புகிறேன்.
குறுகிய நோக்கில் சின்ன சின்ன ஆதாயங்களுக்காக சட்டதிட்டங்களுக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்கிற இந்தியர்களுக்கு தொல்லை கொடுப்பதை தவிர்த்து நாம் நம்மை எதிர்நோக்கியுள்ள வறுமை ஊழல் கல்வியறிவின்மை அநீதி போன்ற சமூக ஏற்ற தாழ்வுகளை களைய போராடுவோம்.
ஒரு வருடத்துக்கும் அதிகமாக நடந்த படப்பிடிப்பு எந்த சிக்கலும் இல்லாமல் நிறைவடைந்ததில் படக்குழுவினர் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளனர்.
அதில் கலந்து கொண்டு பேசிய காமெடி நடிகர் சதீஷ் படப்பிடிப்பின் போது நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள் பலவற்றை பகிர்ந்து கொண்டார்.
விலை சரிவு இருப்பில் வெங்காயம் அறுவடை செய்த சின்ன வெங்காயத்துக்கு உரிய விலை கிடைக்காமல் விவசாயிகள் பட்டறை போட்டு இருப்பு வைக்கத் துவங்கியுள்ளனர்.
பிரான்சில் நேற்றைய இரவிலிருந்து ஷாபான் மாதம் ஆரம்பம் ஆகிவிட்டது என்பதை நிர்வாகம் ஆர்பாட்டம் ஏகத்துவம் கேள்வி பதில் பெண்கள் பயான் ஆர்பாட்டம் அபூதாவூத் ஆர்பாட்டம் இத்தா இப்னு மாஜா வின் புதிய தேர்தல் நிலைப்பாடு நூல்கள் நூலகம் இந்த நான்கு புத்தகங்கள் இல் மொழிமாற்றம் செய்து வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
அங்கன்வாடி மழலைகளுக்கு குட்டி நாற்காலிகள்.. குழந்தைகள் கல்வி மேம்பாட்டிற்காக அமெரிக்கத் தமிழர்கள் உதவி சென்னை தமிழகம் முழுவதும் ஜல்லிக்கட்டுக்கு ஆதரவாகவும் பீட்டா அமைப்புக்கு எதிராகவும் நடந்து வரும் போராட்டத்தில் சத்தமின்றி ஒரு புரட்சி நடந்துள்ளது.
அந்நிய பானங்களான பெப்சி கோக் போன்றவற்றை இனி பருகுவதில்லை என பலரும் உறுதியெடுத்துள்ளதால் இவற்றின் விற்பனை இந்த மாதம் கடும் சரிவைச் சந்தித்துள்ளது.
அமெரிக்க அமைப்பான பீட்டா பல்வேறு சதிகளை அரங்கேற்றி ஜல்லிக்கட்டை அழிக்க முயற்சிப்பதோடு நமது நாட்டின மாடுகளையும் காணாமல் அடித்து வருகிறது.
குறிப்பாக பெப்சி கோக் பானங்களை முற்றிலும் தவிர்த்து இளநீர் மோர் பழச்சாறுகளைப் பருகி உள்நாட்டு விவசாயிகளுக்கு வாழ்வளிப்போம் என்ற கோஷம் தமிழகம் எங்கும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
சமூக வலைத் தளப் பயன்பாட்டாளர்கள் இனி பெப்சி கோக் வாங்க மாட்டேன்.. பருகமாட்டேன் என்ற படத்தை தங்கள் அடையாளப் படமாக வைத்துள்ளனர்.
தென் மாவட்டங்களில் வணிகர் சங்கங்கள் அதிரடியாக இனி பெப்சி கோக் உள்ளிட்ட அமெரிக்க தயாரிப்பு பானங்களை விற்பதில்லை என்று அறிவித்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.
கந்தர் சஷ்டி கவசம் சொல்லும் போது நம் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு பாகங்களையும் ஒவ்வோரு வேல் காக்குமாறு பிரார்த்திக்கிறோம் உதாரணமாக ஒரு சில வரிகளைப் பார்ப்போம்.
நெல்லையைச் சார்ந்த வடிவேற் கவிராயர் என்பவர் இலங்கையில் இருந்தபோது யாழ்ப்பாணம் நமச்சிவாய முதலியார் என்பவர் யாழ்ப்பாணம் திருவானைக் கோட்டையில் கோயில் கொண்டுள்ள சுப்பிரமணியர் மீது ஒரு கோவை பாட வேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டார்.
கல்லூரி படிப்பு முடிந்து பிரியும் தருவாயில் இனி என்னை மறந்துவிடு என்று காரணம் எதுவும் கூறாமல் கடிதம் எழுதிவைத்துவிட்டு அவளை சந்திக்காமலே சென்றுவிட்டான்.
யாராவது அவளை பெண் பார்த்துவிட்டு சென்றால் அவரது வீட்டில் போய் தப்புத்தப்பாக அவளை பற்றி கூறி அவளுக்கு திருமணமே நடைபெறாத அளவுக்கு செய்துவி ட்டான்.
ஏழெட்டு வருடங்களாக எத்தனை யோ விதமான முயற்சிகள் எடுத்தும் அவளுக்கு திருமணம் நடக்காத தால் ெபற்றோர் மிகுந்த மனச்சோர்வு அடைந்தனர்.
இந்த திருமணத்தையும் பிரச்சி னைக்குரிய அந்த நபர் தடுத்து விடக்கூடாது என்று கருதி இவளை இரண்டாம் தாரமாக்குகிறவர் வசிக்கும் பகுதிக்கே அழைத்துச் சென்று அங்கே ஒரு கோவிலில் வைத்து சிம்பிளாக திருமணத்தை நடத்தி முடித்தார்கள்.
ஆனால் எனக்கும் பெண் துணை வேண்டும் என்பதற்காக வயதுக்கு வராத ஒரு பெண்ணை பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு எனக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார்கள்.
இங்கு உன் வாழ்க்கையை எப்படி அமைத்துக் கொள்வது என்று நீதான் முடிவு செய்துகொள்ளவேண்டும் என்று கண்கலங்கி தன் இயலாமையை வெளிப்படுத்திவிட்டு சென்றுவிட்டார்.
தனக்கு விதிக்கப்பட்டது இதுதான் என்று அவள் தலை விதியை நொந்துகொண்டு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில் முன்னாள் கல்லூரி காதலன் ஏதோ ஒரு தோழி மூலம் இவள் வாழ்க்கையில் நடந்த சோகங்களை எல்லாம் அறிந்திருக்கிறான்.
அப்படி இருந்தாலும் பிள்ளைகளின் காதலை தெரிந்த பெற்றோர்களின் இயல்பை சந்தோசத்தை பயத்தை பரிதவிப்பை முழுதாக சித்தரித்தது மிகவும் குறைவே இருந்தால் சொல்லுங்களேன் பார்த்து விடலாம்.
ஒரு வருடம் உனக்கே உனக்காக அழைந்து திரிந்து ஒரு பெண்ணை உனக்கு மனைவியாக்கும் அந்த சுகம் இனிமேல் இருக்கப் போவதில்லை கல்யாண கோலாகலத்தில் ஒரு மூன்று மாதம் அலைந்து திரிந்து எனக்கு ஓய்வே இல்லை என புலம்ப முடியாது கல்யாண அலைச்சலில் பிளட் பிரசர் ஏறி ஒரு நாலு நாள் பெட் ரெஸ்ட் எடுக்க முடியாது உன் அக்காவுக்கு மறு சீர் என சொல்லி அவள் கல்யாணத்துக்கு செய்த அதே அளவு திரும்ப சீர் செய்ய முடியாது பெண் வீட்டு பெருமையெல்லாம் நானே சொல்ல முடியாமல் உன்னைக் கேட்டு சொல்ல வேண்டி இருக்கும் பரவாயில்லை உன் சுகமே எங்களுக்கும் சுகம் என சொல்லும் அம்மாக்களும் இருக்கத்தான் செய்வார்கள்.
இருக்கறதுலயே பெரிய சந்தோசம் அடுத்தவங்களை சந்தோசப்படுத்திப் பார்க்கறதுதான் என பதிலுக்கு மல்லுக்கட்டி காதலை தூக்கியெறிபவர்களும் இருப்பார்கள்.
வீழ்வது நம் கனவாக இருப்பினும் வாழ்வது நம் காதலாக இருக்கட்டும் என காவிய வசனங்கள் பேசமால் கிடைத்த வாழ்க்கையில் டையப்ப்ர் மாத்திக் கொண்டிருக்கும் இப்போதைய அம்மா அப்பாக்கள் என்ன செய்வார்கள்?
அது எப்படிடா பாடம் எல்லாம் தூக்கத்தில கேட்டாலும் ஒப்பிக்கற செருப்பு என்ன பாவம் பண்ணியது என நிறைய முறை கிண்டலடிக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
அந்த இரண்டாவது காப்பி என்னிடம் எப்படி வந்தது என்ற ஆராய்ச்சி எல்லாம் செய்து மொத்த கும்பலையும் பைத்தியம் பிடிக்க வைக்க விருப்பமில்லாததால் இத்துடன் முற்றுப் புள்ளி.
சேர்க்கை கட்டணத்தை கட்டிட்டு போங்க பாலிடெக்னிக் பத்தி பேசினா பல்லை உடைச்சிடுவேன் ன்னு ஒரு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்தார் என் அப்பாவின் மாமாவும் பள்ளியின் துணை தலைமையாசிரியருமான கிருஷ்ணன்.
என வீட்டுக்கு பக்கதிலிருக்கும் கல்லூரிகளில் சீட் இருந்தும் என யாரோ எனக்கு அறிமுகமில்லாத ஒரு நபரின் பேச்சைக் கேட்டு எடுத்தேன்.
தவறு செய்து விட்டேனா என பல நாள் குழம்பி மூட்டை முடிச்செல்லாம் கட்டி காலேஜ் சேர்ந்து முதல் நாள் கிளஸுக்கு வந்த புரொபசர் எபினேசர் ஜெயகுமாரைப் பார்த்து ஆடிப் போய் விட்டேன்.
பேச்சுவார்த்தை இருக்கிறதோ இல்லையோ எல்லா நட்புகளின் இருப்புகளையும் அவர்தம் தொடர்புகளையும் தொடர்ந்து சேர்த்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறேன்.
நான் ரொம்ப ஜோவியலனா ஜாலியான ஆள் என பலரும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பீர்கள்.. ஆனால் நான் ரொம்ப அமைதியான என் ரகசியம் எனக்கு மட்டும் என பொத்தி வைத்திருக்கும் மல்ட்டிபிள் பெர்சனாலிட்டி இங்கு அம்பியும் ரெமோவும் மட்டுமே.
அமெரிக்காவுல இருந்து சாஃப்ட்வேர் வேலை எல்லாம் இந்தியாவுக்கு வந்த மாதிரி இந்தியாவுல இருந்தும் அதை விடக் கொறைவான செலவுல செய்து தரக் கூடிய நாட்டுக்குப் போகும்னு சொல்றாங்க.
இப்படியெல்லாம் மண்டையைக் கொடைஞ்சுக்கிட்டு இருந்தப்ப சொல்லி வெச்ச மாதிரி அதே செய்தியை ஒரு புத்தகம் ஆணித்தரமா சொல்லுது அதுவும் தமிழில்.
சக வலைப்பதிவர் மற்றும் என் கல்லூரி சீனியர் செல்லமுத்து குப்புசாமி எழுதிய இழக்காதே புத்தகம் கீழ்க்கண்ட நம்பிக்கை கலந்த வாசகத்தோட முடிஞ்சு நமக்குள்ள ஒரு ஆரம்பத்தை உருவாக்கத் தூண்டுது.
துணிச்சலாக வேலையைத் துறந்து விட்டு சுய தொழில் செய்ய முடியாத சூழலில் மாதச் சம்பளத்தில் இருப்பவர்களின் லட்சிய வேட்கையை நிறைவு செய்யும் சாதனமாகப் பங்கு முதலீடு விளங்குகிறது.
ஆனா முதலீடு செய்யறதுக்கு என்ன தெரியணும் எவ்வளவு தெரியணும் எது சரி எது தப்பு எதை நம்பணும் எதை நம்பக் கூடாது அப்படீங்கற வெவரம் எல்லாத்தையும் ரொம்ப நல்லா தொகுத்திருக்கார் நம்ம குப்புசாமி.
இரந்த விண்ணப்பம் திரு அருட்பா திருவருட்பா வள்ளலார் தயவு திருஅருட்பிரகாச வள்ளலார் சிதம்பரம் இராமலிங்கம் சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய சங்கம் அருட்பெருஞ்ஜோதி தனிப்பெருங்கருணை
கிழக்கு ஜெர்மனியில் கம்யூனிச சர்வாதிகாரத்தில் இருந்து தப்புவதற்காக சுதந்திர மேற்கு பெர்லினுக்கு உயிரைப் பணயம் வைத்து ஓடி வந்தவர்களைப் பற்றி கதை கதையாக கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்.
சிலர் கம்யூனிச சித்தாந்தத்தால் கவரப்பட்டு சென்றார்கள் சிலர் குடும்ப உறவுகளோடு ஒன்று சேருவதற்காக சென்றார்கள் சிலர் நண்பர்களோடு பந்தயம் கட்டி விட்டு சென்றார்கள்.
இவ்வாறு நூற்றுக்கணக்கான அல்லாவிட்டால் ஆயிரக்கணக்கான அகதிகள் மேற்கு பெர்லினில் இருந்து மதிலேறிக் குதித்து கிழக்கு பெர்லின் சென்றடைந்தார்கள்.
இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் மேற்குலகில் பரவலாக செய்யப்பட்ட பிரச்சாரத்திற்கு மாறாக மதிலேறிக் குதித்த இரண்டு நபர்கள் மட்டுமே கிழக்கு ஜெர்மனி எல்லைக்காவல் படையால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.
மேற்கு பெர்லினை சேர்ந்த கம்யூனிஸ்ட் ஒருவர் கிழக்கு ஜெர்மன் காவல்படை தப்பியோடும் அகதிகளை சுடுவதில்லை என நண்பர்களுடன் வாதிட்டு வந்தார்.
மதிலுக்கு அந்தப்பக்கம் அவர்களை வரவேற்ற கிழக்கு ஜெர்மன் பொலிஸ் சூடான காலை உணவு பரிமாறி விட்டு வீட்டிற்கு திருப்பி அனுப்பினார்கள்.
இந்த வரலாற்று உண்மையை மறைத்து கிழக்கு ஜெர்மன் சர்வாதிகாரத்திற்கு பயந்து ஓடும் மக்களை தடுக்கவே பெர்லின் மதில் கட்டப்பட்டதாக பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது.
மேற்கு பெர்லினை முற்றுகையிடும் நோக்கோடு பெர்லின் சுவர் கட்டப்பட்டாலும் பொது மக்கள் போக்குவரத்துக்கென ஒரு வாயில் எப்போதும் திறந்திருந்தது.
மேற்கு ஜெர்மன் அல்லது பிற மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளை சேர்ந்த பெருந்தொகையான கம்யூனிச கொள்கைப் பற்றாளர்கள் மதிலை தாண்டி சென்றனர்.
நாயகிக்கு முக்கியத்துவம் உள்ள கதையான இந்த படத்தில் அடுத்தடுத்து நடக்கும் கொலைகள் குறித்த துப்பறியும் கதாபாத்திரத்தில் இளம் பத்திரிக்கை நிருபராக சமந்தா நடித்திருக்கிறார்.
ஒளிப்பதிவு நிகேத் பொம்மிரெட்டி இசை அனிருத் பூர்ணசந்திரா தேஜஸ்வி எடிட்டிங் சுரேஷ் ஆறுமுகம் பாடல்கள் சுபு கலை ராமன்ஜனேயலு ஏ.எஸ்.பிரகாஷ் லதா தருண் தாஸ்யம் சண்டைப்பயிற்சி சேத்தன் டி சவுசா ஆடை வடிவமைப்பு பல்லவி சிங் தயாரிப்பு ராம்பாபு பந்தாரு ஸ்ரீனிவாச சித்தூரி வசனம் கவின் பாலா இணை இயக்குநர் கவின் பாலா சூரி ரவி திரைக்கதை இயக்கம் பவன்குமார்.
கரும்பினைப் பயிர் செய்வதற்கு முன் பசுந்தாள் உரப்பயிர்களான தக்கைப்பூண்டு அல்லது சணற்பை பயிர் செய்யப்பட்டு பின் அவை மடக்கி உழப்பட்டு அந்நிலத்தில் கரும்பு பயிர் செய்யப்படுகிறது.
இப்பயிர் பொதுவாக தமிழ்நாட்டில் டிசம்பர் ஜனவரி முதல் பருவம் பிப்ரவரி மார்ச் இரண்டாம் பருவம் ஏப்ரல் மே மூன்றாம் பருவம் என மூன்று பருவங்களில் பயிர் செய்யப்படுகிறது.
எனவே இந்த நேரத்தில் கீழ்ப்பகுதியில் உள்ள காய்ந்த இலைகளை ஒளிச்சேர்க்கைக்குப் பயன்படாத இலைகளை உரித்து பார்களில் பரப்பி விடவேண்டும்.
எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனுக்கு பாரதி விருது வழங்கிப் பேசிய விழாவில் நன்றி தெரிவித்துப்பேசிய ஜெயகாந்தன் கலைஞரின் ஆட்சியைப் பொற்கால ஆட்சி என்று புகழப்போக இந்தப் பேச்சு நிறைய சர்ச்சைகளைக் கிளப்பியுள்ளது.
பாரதி விருதைப் பெற்ற அன்புக்குரிய நண்பரும் புரட்சி எழுத்தாளருமான அன்புக்குரிய ஜெயகாந்தன் பேசும்போது இது ஒரு பொற்காலம் என்று குறிப்பிட்டார்.
பொற்காலம் என்பது கலைஞர்களுக்கு நடிகர்களுக்கு என்று மாத்திரம் இல்லாமல் ஏழை எளியவர்களுக்கு என்றைக்கு நற்காலம் பிறக்கிறதோஎன்றைக்கும் அந்த நற்காலம் நீடிக்கின்ற நிலைமை ஏற்படுகிறதோ அதுதான் பொற்காலம்.
ஏனென்றால் ஆட்சிப்பொறுப்பிலே இருக்கின்ற காரணத்தால் இந்த ஆட்சியைப் பொற்கால ஆட்சி என்று நீ கூறுவதிலே ஆச்சரியமில்லை என்று நீங்கள் எண்ணக்கூடும்.
அப்படிப்பட்டவர் இந்த ஆட்சியை பொற்கால ஆட்சி என்று சொன்னதை தமிழகத்திற்கு இது பொற்காலம் என்று கூறியதை இன்றைக்கு உங்களுக்கெல்லாம் வழங்கப்பட்ட பொன்னாலான பதக்கத்தைவிட அழகாக வரைந்த ஓவியங்கள் பொறிக்கப்பட்ட பட்டயங்களைவிட சிறந்த பரிசாக எனக்கு அவர் வழங்கிய பரிசாக நான் நன்றியோடு அதை எடுத்துக்கொள்கிறேன்.
நல்லவர்களுடைய வாழ்த்து ஜெயகாந்தனைப் போன்ற வல்லுநர்களுடைய வாழ்த்து இந்த ஆட்சிக்கு எங்களுக்கு என்றென்றும் தேவை.ஒரு காலத்தில் எங்களைப்போன்றவர்கள் எழுதத் தொடங்கி அவை எல்லாம் எங்கள் இயக்கத்தோழர்களால் படிக்கப்பெற்றபோது ஜெயகாந்தன் எங்களை ஏற்றுக்கொண்டவர் அல்ல எங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்.
எங்களுடைய எழுத்தை அன்றைய தினம் பாராட்டாதவர் இன்றைக்குப் பாராட்டுகிறார் என்றால் நாங்கள் அப்படிப்பட்ட பாராட்டைப் பெறுவதற்கு குட்டுப்பட்டாலும் மோதிரக்கையால் குட்டுப்படவேண்டும் என்கின்ற அளவிற்கு அவர் எங்களைத் தாக்கி மறுத்து எழுதிய போதெல்லாம் மகிழ்ச்சி அடைந்திருக்கிறோம்.
இதைப் பொற்காலமாகவே ஆக்குவதற்கு ஜெயகாந்தனைப் போன்றவர்களுடைய எழுத்துப் பயன்படுமேயானால் இது பொற்காலமாகவும் இருக்கவேண்டாம் கற்காலமாகவும் இருக்கவேண்டாம்.
தமிழர்களுக்கு நற்காலமாக இருந்தால் போதும் என்பதைச் சொல்லி அதற்கு ஜெயகாந்தனுடைய தமிழ்ப்பணி பயன்பட வேண்டும் என்று நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
நான் பல இடங்களிலும் இந்த வலைப்பூவில் பல பதிவுகளிலும் குறிப்பிட்டுவருவதைப்போல் தற்கால இலக்கியம் படைக்கும் எழுத்தாளர்களையும் கவிஞர்களையும் அரசு கண்டுகொள்வதே இல்லை.
ஞானபீடம் முதலான இலக்கிய அங்கீகாரங்கள் தற்கால படைப்புக்களுக்குத்தான் கொடுக்கப்படுமேயல்லாமல் ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே எங்களிடம் இலக்கியம் இருந்தது என்று சொல்லி அங்கேயே தீபாராதனைக் காட்டிக்கொண்டு இருந்தால் அந்த மொழிக்குக் கிடைக்காது.
அவர்களை ஒவ்வொரு நிகழ்வுகளின்போதும் முன்னிலைப் படுத்துவதும் சிறப்பிப்பதும் அவர்கள் பெயர்களை நகரங்களுக்கும் கட்டடங்களுக்கும் சாலைகளுக்கும் சூட்டுவதும் எத்தனை?
வீட்டிலிருந்து கிளம்பி திரும்ப வருகிறவரைக்கும் ஒரு இரண்டுபேர் அல்லது மூன்று பேர் மட்டும்தான் அகிலனைப் பார்த்து விஷ் பண்ணுவாங்க.
கு.ப.ராவையும் கு.அழகிரிசாமியையும் இந்த அரசு எப்படி நினைவுகூர்கிறது?கல்கியையும் தி.ஜானகிராமனையும் சாண்டில்யனையும் எப்படிச் சிறப்பித்திருக்கிறார்கள்?
அகிலனுடைய பெயரை எதற்குச் சூட்டியிருக்கிறார்கள்?நா.பாவை எப்படிக் கொண்டாடுகிறார்கள்?....அதிகம் போனால் இவர்களின் நூற்றாண்டு விழாக்கள் வந்தால் அவர்கள் குடும்பத்திற்கு சில லட்சங்கள் வழங்கி இவர்களின் நூல்கள் தேசியமயமாக்கிவிட்டதாக அறிவிப்பார்கள்.
இந்தத் திராவிடச் சிந்தனை நிரம்பியவர்கள் எல்லாம் மற்ற எழுத்துக்களை எழுத்துக்களாகவோ அதை எழுதும் எழுத்தாளர்களை படைப்பிலக்கியவாதிகளாகவோ ஏற்றுக்கொள்ளவே இல்லை.
திராவிடச் சிந்தனையைப் பரப்பிய எழுத்தாளர்கள் எல்லாம் தங்கள் எழுத்தின் வீர்யத்தை எல்லாம் கட்சியின் கொள்கையை ஒட்டியே பரப்பிக்கொண்டிருந்தார்களே தவிர வாழ்க்கைக்கும் அதற்குமான தொலைவு மிக அதிகமாகவே இருந்தது.
அதனால்தான் உலக இலக்கியங்களை ஒட்டி சமூகத்தையும் நிதர்சன வாழ்க்கையையும் எழுதிக்கொண்டிருந்த எழுத்தாளர்கள் திராவிட எழுத்தாளர்களை ஒப்புக்கொள்ளாமலும் அங்கீகரிக்காமலும் இருந்தார்கள்.
திராவிட எழுத்தாளர்கள் மற்ற எழுத்தாளர்களை ஒப்புக்கொண்டால் தங்களின் இருப்புக்குப் பங்கம் வந்துவிடுமோ என்பதற்காக இவர்களைத் திட்டமிட்டு அங்கீகரிக்காமலேயே இருந்தார்கள்.
அறுபத்தேழில் ஆரம்பித்த திராவிடக் கழகங்களின் ஆட்சி தமிழை இல்லந்தோறும் கொண்டுசென்று வளர்த்துக்கொண்டிருந்த எந்தவொரு தமிழ்ப் படைப்பாளியையும் அங்கீகரிக்கவே இல்லை.
அதனால்தான் மற்ற மொழிகளிலெல்லாம் ஓரிரு நூல்கள் எழுதிய எழுத்தாளர்களுக்கெல்லாம் கூட பத்மஸ்ரீ பத்மபூஷண் விருதுகளையெல்லாம் மாநில அரசுகள் மத்திய அரசிடம் சிபாரிசு செய்து வாங்கித்தந்து அழகு பார்த்திருக்கும்போது இதுவரைக்கும் ஒரு தமிழ் எழுத்தாளருக்குக்கூட இப்படிப்பட்ட விருதுகளையெல்லாம் வாங்கித்தரும் முயற்சிகளை இந்தத் திராவிட அரசுகள் செய்யவே இல்லை என்பது எத்தனைக் கொடுமை என்பதை எண்ணப்பார்க்க வேண்டியுள்ளது.
இதுபற்றிய குறைந்த பட்ச சிந்தனைக்கூட சம்பந்தப்பட்ட எழுத்தாளர்களுக்கும் சரி அவர்களை மதிக்கும் வாசகவட்டத்திற்கும் சரி வரவே இல்லை என்பது இன்னொரு வியப்பான விஷயம்.
கல்கி அகிலன் ஜெயகாந்தன் போன்ற வெகுஜன எழுத்தாளர்களை மட்டுமல்லாது இவர்களை விடவும் பல மடங்கு பிரபலமான கவிஞர் கண்ணதாசனைக்கூட இவர்கள் இதே பட்டியலில் அடைத்து புறக்கணித்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் கவனிக்கவேண்டும்.
எழுத்தாளர்கள் மட்டுமல்ல கௌரவிக்கப்பட வேண்டிய எந்தவொரு கலைஞரும் இந்த திராவிட அரசுகளால் சரியான முறையில் கௌரவிக்கப்படவில்லை என்பதற்கு மிக எளிய உதாரணம் மகாகலைஞன் சிவாஜி கணேசன்.
உலகின் மிகச்சிறந்த கலைஞனாகக் கொண்டாடப்படவேண்டிய சிவாஜி கணேசனுக்குக் கடற்கரையில் ஒரேயொரு சிலை வைத்ததோடு அரசின் கடமை முடிந்துவிடுகிறது.
கர்நாடகத்தில் பிரபலமாக இருந்த நடிகர் ராஜ்குமாரை இந்த மாநிலம் எப்படிக் கொண்டாடுகின்றது என்பதை யார் வேண்டுமானாலும் கர்நாடகம் வந்து பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ளலாம்.
பெங்களூரில் மட்டுமல்ல கர்நாடகம் பூராவிலுமே ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் அவர் பெயரில் நகர்கள் சாலைகள் பல்வேறு இடங்களில் நினைவுச்சின்னங்கள் விருதுகள்...அவர் படங்கள் இல்லாத தெருக்கள்கூட கிடையாது என்கிற அளவுக்கு அவரைக் கொண்டாடுகிறது கர்நாடகம்.
அவருக்கும் எம்ஜிஆருக்கும் இடையே ஒரு போட்டி ஏற்படுத்தப்பட்டு அந்தப் போட்டியில் சிவாஜி இரண்டாம் இடத்திற்குத் தள்ளப்பட்டு எம்ஜிஆர் முன்னிலைப் படுத்தப்பட்டார்.
சிவாஜி எந்தளவு எம்ஜிஆரை வைத்துப் புறக்கணிக்கப்பட்டார் என்பதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம் ஒரு படத்திற்காக அந்த வருடத்தின் சிறந்த நடிகராக மத்திய அரசினால் சிவாஜி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட செய்தி வந்ததும் அப்போது அமைச்சராக இருந்த நாவலர் நெடுஞ்செழியன் உடனடியாக டெல்லி அனுப்பப்பட்டு சிவாஜி பெயர் நீக்கப்பட்டு அந்த இடத்தில் ரிக்ஷாக்காரன் என்ற படத்தில் நடித்த எம்ஜிஆர் சிறந்த நடிகராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார் என்ற செய்தி.
இதனை நெடுஞ்செழியனே சொல்லப்போக அப்படியானால் அந்தப் பட்டம் எனக்கு வேண்டாம் என்று ஒன்றும் தெரியாத எம்ஜிஆர் அந்தப் பட்டத்தைத் துறந்த கூத்தெல்லாம் நடந்தது.
இந்த இரண்டு பேரைப்பற்றிப் பேச வரும்போதெல்லாம் என் ஆருயிர் நண்பர் சிவாஜி என்றும் என் ஆருயிர் நண்பர் கண்ணதாசன் என்றும் சொல்லி அவர்களைப்பற்றிய சில நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதோடு தமது கடமை முடிந்தது என்று கலைஞர் கடந்து செல்லக்கூடாது.
தம்மைப் பற்றி மிக மோசமாக மிகக் கேவலமாகப் பேசிய எத்தனையோ பேரை மன்னித்து மீண்டும் தமது பக்கத்தில் சேர்த்துக்கொண்டு பதவிகள் கொடுத்து அழகு பார்த்தவர் கலைஞர்.
இல்லாவிட்டால் பின்னர் வரும் அரசுகள் நிச்சயம் காலத்தால் அழியாத இந்த மகா கலைஞர்களைக் கொண்டாடும்பொழுது எத்தனையோ செய்த கலைஞர் ஏன் இதனைச் செய்யவில்லை என்ற கேள்வி நிச்சயம் எழுப்பப்படும்.
கலைஞரால் என் ஆருயிர் நண்பர் என்று புகழப்பட்ட கவியரசருக்கு கலைஞர் ஆட்சியிலிருந்தபோது ஒன்றும் செய்யவில்லை.எம்ஜிஆர் ஆட்சிக்கு வந்ததும் கவியரசரைத் தேடிச்சென்று அரசவைக்கவிஞராக நியமித்தார்.
கண்ணதாசனை அரசவைக்கவிஞராக ஆக்கியதில் மட்டுமல்ல ஈழ விவகாரத்தில் எத்தனையோ குழுக்கள் இருக்க பிரபாகரனைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆதரித்ததிலும் எம்ஜிஆர் பாராட்டப்படவேண்டிய முடிவுகளையே மேற்கொண்டார்.
அவர்களுக்கு வேண்டிய அங்கீகாரங்களை மாநில அரசு வழங்குவதோடு மத்திய அரசிலிருந்து வரவேண்டிய சிறப்புக்களையும் வாங்கித்தருபவர்களாக இருங்கள்.
சுஜாதாவின் பெயரை நீங்கள் ஏதாவதொரு இலக்கிய நிறுவனத்துக்குச் சூட்டினால் உங்களை இளைஞர் சமூகம் எப்படிக் கொண்டாடும் தெரியுமா ஜெயகாந்தனைப்பற்றி நீங்கள் பேசியிருக்கும் பேச்சுக்கள் சாதாரணமானவை அல்ல.
சுஜாதாவின் பெயரை நீங்கள் ஏதாவதொரு இலக்கிய நிறுவனத்துக்குச் சூட்டினால் உங்களை இளைஞர் சமூகம் எப்படிக் கொண்டாடும் தெரியுமா அருமையான யோசனை.
ஆனால் நீங்கள் எழுத்தாளர்களுக்கும் கவிஞர்களுக்கும் பத்மஸ்ரீ போன்ற விருதுகளை வாங்கித்தரவேண்டும் என்று கலைஞருக்கு ஐடியா கொடுப்பதுதான் விபரீதமாக இருக்கிறது.
வருகைக்கு நன்றி மாணிக்கம்.இனிமேலாவது இம்மாதிரியான மாறுதல்கள் ஏற்படவேண்டி ஒரு பொதுக்கருத்தை நாம்தான் உருவாக்கவேண்டும்.
உங்கள் சந்தேகம் நியாயமானதுதான்.அப்படி நடந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.இம்மாதிரியான அரசியலைத்தானே நாம் தொடர்ந்து பார்த்துவருகிறோம்.
அவரைத்தாண்டி கீழே வருவதேயில்லை.இந்தச் சிந்தனையே எனக்கு இதுநாள்வரையிலும் வந்ததில்லை.இந்தக் கருத்தை முதன்முதலாக நீங்கள்தான் பொதுவில் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்றே கருதுகிறேன்.
தங்கள் தளத்திற்கு என் வலைப்பதிவில் இணைப்பு வழங்கியிருக்கிறேன்... இந்த விழிப்பு தமிழ் ஆர்வலர்களுக்கு வரவேண்டும் அகில் அப்போதுதான் இலக்கியத்தளத்தில் நிறைய மாறுதல்கள் நடைபெறும்.
சிவாஜிக்கு மட்டுமென்றில்லை தமிழ்த்திரையின் பல ரத்தினங்களைத் எந்தத் தமிழக அரசும் கண்டுகொள்ளவில்லை என்பது அவலத்தின் உச்சம்.
எஸ்.வி.சுப்பையா பாரதியாகக் கப்பலோட்டிய தமிழனில் பாலையா எஸ்.வி.ரங்காராவ் போன்றவர்கள் எண்ணற்ற படங்களில் சிவாஜியாலேயே தனிப்பட்ட முறையில் சிறப்புச் செய்யப்பட்டவர்கள்.
எண்ணிப்பார்க்கும் போது கப்பலோட்டிய தமிழனில் சிவாஜி ஜெமினியைப் பார்த்துச் சொல்லுவார் அடே மாடசாமி இந்தச் சரித்திர ஆசிரியர்கள் உன்னை மறந்துவிடலாம் ஆனால் சத்தியம் உன்னை மறவாது போடா என்பதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது.
சிவாஜி ஒரு தலை சிறந்த நடிகராக இருந்தாலும் அவருக்கு நியாயமாக கிடைக்க வேண்டிய அரசு அங்கீகாரங்கள் கடைசி வரை எட்டாக்கனியாகவே இருந்து வந்தது.அதுவும் எம் ஜி ஆர் ரிக்ஷாக்காரன் படத்திற்காக சிறந்த நடிகராக தேர்ந்தெடுக்கபட்ட செய்தியை அந்த நாளில் கேட்டபோது எங்கள் வீட்டில் யாவரும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தோம்.எங்கள் வீட்டில் அன்றுலிருந்து இன்றுவரை அனைவரும் சிவாஜி ரசிகர்கள்.அதற்காக சிவாஜி நடித்த குப்பை படங்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கமாட்டோம்.அந்த வருடம் சிவாஜிக்கு தேசிய விருது கிடக்கும் என்று பரவலாக பேசப்பட்டு வந்தது.ஆனால் அது எம் ஜி ஆருக்கு வழங்கப்பட்டது எங்களுக்கு இடி விழுந்தாற்போல் இருந்தது.எனக்கு தெரிந்து துக்ளக் தவிர வேறு எந்த பத்திரிகையும் சிவாஜிக்கு வக்காலத்து வாங்கவில்லை.
தவிர அந்த காலக் கட்டத்தில் அதுவரை தேசிய விருதுகள் தமிழுக்கு கிடைக்கவில்லை என்றாலும் நல்ல படங்களுக்கும் நல்ல நடிகர்களுக்கும்தான் வழங்கப்பட்டன.எம் ஜி ஆர் நல்ல மனிதர் ஆனால் நல்ல நடிகர் அல்ல.அதுவும் ரிக்ஷாக்காரனுக்கு விருது வழங்கப்பட்டது மகா கேவலம்.சிவாஜி இவ்வாறு வெவ்வேறு காலக் கட்டங்களில் வஞ்சிக்கப்பட்டார்.
வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வெவ்வேறு தாக்கங்களுக்கு ஆட்பட்டதாலேயே தமிழர்களின் உணர்வுகளும் உரிமைகளும் பறிக்கப்பட்டிருக்கின்றனஅல்லது அங்கீகரிக்கப்படாமல் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.