sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இன்று உலகில் பகுத்தறிவு என்றாலே கடவுள் மறுப்பு என்று பொருள் கொள்வதைத் தவிர்க்கவும் வளர்ந்துள்ளது அதற்கு நேர் விகிதாச்சாரத்தில் அடிமைகளும் குறிப்பாக மூன்றாம் உலக நாடுகளில் வளர்ந்திருப்பதுதான் விந்தை.
பிரான்சு நாட்டில் என்ற பின்னொட்டு சொல் கொண்டு பல சொற்கள் வழக்கில் உள்ளன அக் கிரேக்க சொல்லுக்கு திரும்ப எடுப்பதற்கு வசதியாக பொருட்களை ஒழுங்க்காக அடுக்கி வைக்கும் பெட்டி என்று பொருள்.
என பின்னர் தெரிய வந்தது இங்குள்ள ல் நூலகங்களுக்கு பிப்லியோதேக் என்றுதான் பெயர் என்றிருந்தால் அது புத்தக விற்பனைக் கடை அக்கடையில் எழுதுபொருட்களும் விற்கப்படலாம்.
என்ற வார்த்தையை அதாவது பிள்ளைகளுக்கான அறிவு சார்ந்த விளையாட்டுப் பொருட்களை வருடச்சந்தாவின் பேரில் இரவல் பெற்றுத் திரும்ப ஒப்படைக்கும் இடம் என்ற பொருள் கொண்ட சொல்லை அறிய நேர்ந்தது தற்போதுதான்.
அந்த இடத்தை நான் வாடகைக்கு எடுக்க இருக்கும் விருப்பத்தை அவர்ளிடம் கூறினீர்களா எனக் கேட்ட போது அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது என்றார்.
பதினைந்து வருடங்களாக பிரான்சில் இருக்கிறார்கள் இருந்தும் பெரிதாக எதையும் கிழித்திராததால் அவர்கள் முயற்சியை அலட்சியம் செய்துவிட்டு வேறு இடங்களைப் பார்ப்பதில் நேரத்தைச் செலவிட்டேன்.
தொலைபேசி எண்ணிலிருந்து அவர் எங்கள் பிரதேசத்தில் வசிப்பவரல்ல என்பதை நண்பர் விளங்க்கிக் கொண்டார் பெண்மணி தான் ல் இருக்கிறேன்.
நல்ல யோசனைதான் கூடிய சீக்கிரம் அப்படித்தான் செய்யவேண்டும் எனக்கூறியவரிடம் நண்பரின் பதில் நாங்கள் வாங்கிக்கொள்கிறோம் ஒரு மணி நேரம் கழித்து அதுபற்றிப் பேசுகிறேன் என்பதாக இருந்தது.
பெண்மனியிடம் தொலைபேசியில் விடைபெற்றுக்கொண்டு என்பக்கம் திரும்பிய நண்பர் எனது மனத்தைப் படித்தவர்போல நான் வாங்கவில்லை நீதான் வாங்குகிறாய் என்றார் எனப்படும் பிரெஞ்சு பத்திர எழுத்தாளரிடம் இங்கே பொறுப்பை ஒப்படைத்தால் போதும் அவர் அனைத்தையும் பார்த்துகொள்வார் பணிக்கானக் கட்டணத்தைச் செலுத்தினால் போதும்.
யோசித்துதுப் பார்த்தேன் இரண்டு மாதமாக கொஞ்சம் கூடுதலாக உழைத்து கடந்த வெள்ளிகிழமை கணக்கை முடித்துவிட்டு பிள்ளையின் வற்புறுத்தலின் பேரில் பாரீஸ் நிழலில் ஒதுங்கி இருக்கிறேன்.
பத்து நாளைக்கு பாரீஸில் தங்கி இருக்கிற நாட்களில் புதுச்சேரி என்ற பெயரில் எழுத இருக்கும் நாவலுக்குத் தகவல் சேகரிக்க இங்குள்ள முக்கிய நூலகங்களில் நேரத்தைச் செலவிடத் திட்டம்.
பஞ்சாங்கம் மொழி அறிந்த மனிதராகப்பட்டவர் எழுத்தாளராக மாறும் புள்ளி பிறரைப் பார்ப்பதுபோலத் தன்னைப் பார்க்கத் தொடங்கும்போதுதான் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது கூடவே தன் கண்கொண்டு பார்க்காமல் பிறர் கண்கொண்டும் பார்க்க வேண்டும்.
பாரீஸ் பண்பாட்டோடு வாழ்வதற்கு விதிக்கப்பட்ட நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவிற்கு உலக அளவில் பன்முகப்பட்ட பண்பாட்டைச் சார்ந்த பல்வேறு மனிதர்களாகத் தன்னை மாற்றிப் பார்த்துக்கொள்வதற்கான சூழலில் அவரின் எழுத்து மொழி தமிழாக இருந்தாலும் புனைவெழுத்து உலகம் தழுவி நீட்சிபெறுவதை அன்னாரின் நாவல்களை வாசிக்கிற கூர்மையான வாசகர் உணர்ந்து கொள்ளலாம்.
காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற இந்தப் புனைவும் செக்நாட்டைச் சேர்ந்த பிராஹா பிரஞ்சு நாட்டைச் சார்ந்த பாரீஸ் கொல்மார் ஸ்ட்ராஸ்பூர் ஜெர்மனியைச் சார்ந்த பிராங்பர்ட் ஈழத்தைச் சேர்ந்த முல்லைத்தீவு இந்தியாவின் வடக்குப் பகுதியான புதுடில்லி ரிஷிகேஷ் தென்பகுதியான தமிழ்நாடு புதுச்சேரி கன்னியாகுமரி என உலகம் தழுவிய களத்தில் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
அதுபோலவே பருவ காலம் பொழுதுகள் என்ற முதற் பொருளும் தெய்வம் உணவு மரம் விலங்கு பறவை ஆறு முதலிய கருப்பொருட்கள் பலவும் உலகம் சார்ந்ததாக அமைந்துள்ளன.
எப்பொழுதுமே எழுத்தின் அழகியல் அது பேசும் பொருளில் மட்டும் இல்லை புதிய களங்களைக் கட்டமைக்கும் வடிவ நேர்த்தியிலும்தான் குடிகொண்டுள்ளது.
இவ்வாறு உலகம் தழுவிய பின்புலத்தில் மனித வாழ்வின் அபத்தங்கள் ஆண் பெண் உறவின் ஊடே வினைபுரியும் அசிங்கங்கள் மரணம் குறித்த மனித உயிர்களின் விளக்கங்கள் ஈழப் போராட்டத்தால் புலம்பெயர்ந்து பிரான்ஸ் தேசத்தில் வாழநேர்ந்தாலும் போட்டி பொறாமை காமக் குரோதம் சூழ்ச்சி என ஒன்றிலும் சிறிதும் குறையாமல் ஒரு சிறிதும் மாறாமல் வழக்கம்போல் தரமற்ற வாழ்க்கையையே எவ்வாறு நடத்த முடிகிறது என்ற வியப்பில் எழும் எழுத்துக்கள் பிரான்ஸில் வாழ ஆசைப்பட்டு ஏதாவதொரு பிரான்ஸ் நாட்டுக் குடிமகளைத் திருமணம் முடித்துக்கொண்டு அவளின் நாய்க்குட்டியாகத் தன் ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் வாழ்ந்து தீர்க்கும் புதுச்சேரி வாழ் தமிழர்களின் துக்கம் ஈழத்திலிருந்து பிரான்ஸில் முறையற்றுக் குடியேறியதால் வழக்கில் சிக்கிக்கொண்ட ஈழத் தமிழர்கள் நீதிமன்றத்தில் கூறும் வாக்குமூலங்களை பிரஞ்சு மொழியில் மொழிபெயர்த்துத் தரும் அனுபவங்களைச் சித்திரிப்பதன்மூலம் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளைக் காட்சிப்படுத்துதல் அங்கே இங்கே என்று விவரிக்கும் தன்மை என நாவல் பன்முகமாக விரிகிறது வாசகர்களையும் தன்னோடு உரையாடியே தீருமாறு தனது எடுத்துரைப்பு மொழிமூலம் சாதித்துக்கொள்கிறது.
புலம்பெயர்ந்து வாழநேர்ந்த ஒருவர்க்குள் தன் மண்சார்ந்த நினைவுகளும் விசாரணைகளும் கூடிவந்து வினைபுரிவதைத் தவிர்க்க முடியாது.
நாவலாசிரியர் காஃப்காவின் நினைவுகளோடு உலகம் தழுவிய ஒரு சூழலில் நாவலை நடத்திக்கொண்டு போனாலும் தன் மண்சார்ந்த தமிழர்களின் வாழ்வு இருக்கும் நிலை குறித்து உள்ளம் நோகாமல் இருக்க முடியவில்லை.
படைப்பாளி நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்புப் பெற்றவர் என்பதால் புண்பட்ட மனத்தைத் தன் எழுத்தின் ஊடே பல இடங்களில் பதிவுசெய்துகொண்டே போகிறார் தமிழ் படிச்சவரு புண்ணியக்கோடி.
ஒரே ஒரு சான்று ஒரு மரணத்தால் ஏற்படும் துக்கமோ மகிழ்ச்சியோ பிறருக்கேயன்றி அம்மரணம் நிகழ்ந்த உடலுக்கில்லை என்கிறபோது எதற்காக அனுபவித்திராத மரணத்தை நினைத்து ஒருவர் கவலையுறவோ அஞ்சவோ வேண்டும்?
மரணத்தினால் ஓர் உயிரின் இருப்பு முடிவுக்கு வருகிறது என்பதைத் தவிர வேறு சொல்ல என்ன இருக்கிறது கிழக்கில் வேறு சிந்தனை இருக்கிறது.
அவற்றில் தலையாயது ஒரு கணம் தோன்றும் மாயத்தோற்றங்களை நூலேணிபோலப் பிடித்துக்கொண்டு மேலேறும் எழுத்துமுறை சிறப்பாகக் கூடிவந்துள்ளது.
விவேகசிந்தாமணியில் ஒரு காட்சி பொழில் விளையாட்டிற்காகக் காட்டிற்குள் செல்லும் தலைவி நாவல் மரங்கண்டு காலிழுக்க அடியில் போய் நிற்கிறாள் ஒரு பழம் உருண்டுதிரண்டு கர்ரேரென்று கிடக்கிறது கையில் எடுக்கிறாள் ஆனால் அது தேனுண்டு மயங்கிக் கிடக்கும் வண்டு.
தலைவியிடம் ஒரு கணம் தோன்றிய அந்த மாயத் தோற்றத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு கவிஞர் மேலேறுகிறார் அந்த வண்டு தலைவியின் உள்ளங்கையைத் தாமரைப் பூவின் இதழ் என்று அறிவது போலவும் விழித்துப் பார்த்தால் அவள் முகம் முழுமதிபோன்று தெரிவதால் தாமரைப்பூ உடனே கூம்பிவிடுமே நாம் பூவுக்குள் மாட்டிக்கொள்வோமே என்று பயந்து அவசரம்அவசரமாக றெக்கையை விரித்து விர்ரென்று பறந்து போனதாம் அதைப் பார்த்த தலைவி மீண்டும் ஒரு கணம் மாயத்தோற்றத்திற்கு உள்ளாகிறாள் பறந்தது வண்டோ பழமோ என்று சொல்லும்போது கவித்துவத்தின் அழகியலுக்குள் நாமும் வண்டாய் மயங்கிவிடுகிறோம்.
இந்தப் படைப்பு நுட்பத்தை நாவலாசிரியர் பிராஹாவில் சுற்றுலாப் பயணிகளோடு பயணியாக இளம் மஞ்சள் வெயிலில் சுற்றி வரும்போது அனை வரும் ஒரு கணம் ஓரிடம் நிற்காமல் அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும் நாய்களாகத் தோற்றம் அளிக்கிறார்கள் அந்தக் கணத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு நூலேணியில் ஏறுகிறார்.
மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் எளிமையாக அதிகாரம் செலுத்துவதற்கான ஒருமுறையில் மற்றவர்கள் தங்களிடம் நாயாக நடந்துகொள்ள வேண்டுமென நனவிலி மனத்தில் எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்ற ஒரு பாவனையில் எழுத்தை அற்புதமாக நடத்திச் செல்கிறார்.
துணை நட்பு உறவு அன்பு என்ற பதாகையின் கீழ் புதைந்துகிடக்கும் அதிகார வேட்கையின் அம்மைபோட்ட முகத்தை போலான முறையில் நாவலா சிரியர் புனைவெழுத்தாக்கி உள்ளார்.
எலும்பின் மஜ்ஜைக்காக ஒன்றையொன்று கடித்துக் குதறிக்கொள்ளும் காஃப்காவின் நாய்கள்தாம் நாமும் என்ற பார்வை நாவல் முழுவதும் உள்ளோடிக் கிடந்தாலும் வெளிப்படையாக அது புலப்படுவது ஈழப் போராளியாய்ச் செக்குச் சுமந்து வேறு வழியின்றி பாரீஸில் இருக்கும் தமக்கையின் கணவனாகிய மத்யூஸிடம் வந்து மாட்டிக்கொள்ளும் போராளி நித்திலா பற்றிய பக்கங்களில்தான்.
தனது மனைவி கமலாவின் தங்கை நித்திலாவை அடைவதற்காக மத்யூஸ் போடுகிற திட்டங்களும் நடத்துகிற கபட நாடகங்களும் நிகழ்த்துகிற கொடுமைகளும் மஜ்ஜைக்காக நாயைவிடக் கேவலமாக நடந்துகொள்ளும் மனிதர்களின் பேரவலத்தைப் படம் பிடிப்பவையாக அமைந்துள்ளன.
இவ்வாறு எல்லாவிதமான கயமைத் தனத்தையும் பயன்படுத்தி அடையப்பட்ட மஜ்ஜை அடைந்த அந்தக் கணத்திலேயே விஷமாகி விடும் யதார்த்தத்தை நாவல் வலுவாக முன்வைக்கிறது.
ஈழப் போராட்டமானாலும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளானாலும் ஒருத்தரையொருத்தர் நாயாய் நடத்த முயலும் ஆண் பெண் உறவானாலும் கன்னியாகுமரி முதல் பிராஹாவின் வெல்ட்டாவா நதிவரை அலைந்து திரியும் சாமியாரானாலும் கவர்ச்சி காட்டி அங்கும் இங்கும் அலைபாயவிட்ட அனைத்தும் கைப்பற்றிய அந்தக் கணத்தில் மனிதர்களுக்கு எதிரானவைகளாக அப்படியே தலைகீழாக மாறிவிடுகிற நெஞ்சைச் சுடும் மெய்மையினால் பிறக்கும் வியப்பின் வெளிப்பாடுதான் காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற இந்த நாவல்.
ஒரு நல்ல எழுத்து வாசகருக்குள் புதைந்துகிடப்பதை அவருக்கு எடுத்துக் காட்டுவதன் மூலம் வலியை உற்பத்தி பண்ணிவிட முயற்சிப்பதுதான்.
இந்தநாவல் அதைச் செய்கிறது சிரம் அறுத்தல் வேந்தனுக்குப் பொழுதுபோக்கும் சிறிய கதை நமக்கெல்லாம் உயிரின்வாதை புரட்சிக் கவி பாரதிதாசன்
ஸ்டெர்லைட் ஆலை வழக்கு உச்ச நீதிமன்றத்தில் தமிழக அரசு சீராய்வு மனு தாக்கல் டெல்லி ஸ்டெர்லைட் ஆலை வழக்கில் தமிழக அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் சீராய்வு மனு தாக்கல் செய்துள்ளது.
ஐரோப்பிய நாடுகளின் காற்பந்தாட்டச் சங்கங்களின் ஒன்றியத்தினால் நடத்தப்படும் ஐரோப்பிய சம்பியன்ஷிப் தொடர் என அழைக்கப்படும் யூரோ கிண்ணம் இலங்கை நேரப்படி நாளை அதிகாலை ஆரம்பிக்கவுள்ளது.
அல்பேனியா ஆஸ்திரியா பெல்ஜியம் குரோஷியா செக் குடியரசு இங்கிலாந்து பிரான்ஸ் ஜேர்மனி ஹங்கேரி ஐஸ்லாந்து இத்தாலி வட அயர்லாந்து போலந்து போர்த்துக்கல் அயர்லாந்துக் குடியரசு ரோமானியா ரஷ்யா ஸ்லோவாக்கியா ஸ்பெயின் ஸ்வீடன் சுவிட்சர்லாந்து துருக்கி உக்ரைன் வேல்ஸ்
அன்னாரால் சேகரிக்கப்பட்ட பாடல்கள் சென்னைச் சர்வகலாசாலைக்கு நன்கொடையாகக் கொடுக்கப்பட்டு அவர்கள் வசம் இருந்து வருகின்றன.
எனினும் சுவடிகளை வெளியீட்டிற்குத் தெரிந்தெடுப்பதற்காக சென்னை சர்க்கார் அவர்களால் நியமிக்கப்பட்ட குழுவினரால் இந்நூலும் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டு நமது நூல் நிலையத்தாரால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.
ஜகந்நாதன் அவர்கள் பாடல்களைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பதிப்பித்துக் கொடுக்கும் பணியை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டதோடு நமது நாடோடிப் பாடல்களின் வரலாற்றைப்பற்றி ஓர் முகவுரையையும் எழுதியளித்துள்ளார்.
இந்த நூலையும் இன்னும் பல அரிய நூல்களையும் வெளியிடுவதற்கு உதவியாக நமது சென்னை அரசாங்கத்தார் செய்திருக்கும் நிதி உதவிக்காக அவர்களுக்கு நாங்கள் என்றும் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.
பல ஆண்டுகளுக்குமுன் சென்னை மாகாணத்தில் கலெக்டராக இருந்த ஸ்ரீ பர்ஸி மாக்வீன் என்னும் ஆங்கிலேயர் தமிழ் நாடோடிப் பாடல்களைத் தொகுக்கத் தொடங்கினார்.
பெரும்பாலும் மலைப்பகுதிகளில் உள்ள தோட்டத் தொழிலாளிகளிடத்தும் கிறிஸ்தவர்களிடத்தும் இந்தப் பாடல்களைச் சேகரித்திருக்கவேண்டுமென்று தோன்றுகிறது.
இயற்கைச் சூழ்நிலையில் கட்டுப்பாடின்றி உணர்ச்சிவசப்பட்ட மக்கள் பாடும் பாடல்கள் ஆதலின் இவற்றைக் காட்டுமலருக்கும் மலையருவிக்கும் ஒப்பிடலாம்.
மனிதனோ தக்கது தகாதது என்று உணரும் அறிவு பெற்றிருக்கிறான் சிந்திக்கும் திறமை பெற்றிருக்கிறான் பல குணங்களின் வெளியீடான உணர்ச்சியைப் பெற்றிருக்கிறான் அவற்றை வெளியிடும் மொழியாற்றலையும் அதற்கு ஏற்பப் பண்பட்ட கருவிகளையும் பெற்றிருக்கிறான்.
அதனால் சில விலங்குகளிடம் சில சமயங்களில் ஒலி உண்டானாலும் மனிதனைப்போலத் தம் கருத்தை ஒலி மயமாக்கி வெளியிடும் ஆற்றலை அவை பெறவில்லை.
காக்கை குருவி முதலியன ஒருவாறு தம்முடைய குரிலினால் தம் கருத்தை வெளியிடுகின்றன என்றும் அவற்றிற்கும் மொழி உண்டு என்றும் ஆராய்ச்சி வல்லுநர்கள் சொல்லுகிறார்கள்.
இவ்வாறு உயிர்க் குலங்களுக்குள் பிற உயிர்களுக்கில்லாத பெரும் பேறாகிய மொழியைப் பெற்ற மனிதன் வரவர அதனை வளப்படுத்திக் கொண்டான்.
முதலில் பண்டங்களின் பெயர்களையும் பிறகு செயல்களையும் குறிப்பிட்டுப் பேசக் கற்றுக்கொண்ட ஆதி மனிதன் நாளடைவில் பழைய நினைவுகளையும் கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்தவும் தெரிந்துகொண்டான்.
தன் கருத்தை அப்போதைக்கு வேண்டுமளவுக்கு வெளிப்படுத்துவதோடு நில்லாமல் தான் கூறுவதைப் பிறரும் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளும் வகையில் தன் மொழியை அமைத்தான்.
வெறும் ஒலியுருவோடு நில்லாமல் சொற்களும் கலந்த உருவம் அமைந்தது சொற்கள் கோவையாய் கருத்தைத் தெளிவாய்ச் சொல்லுவனவாய் சிறந்த கற்பனைக்கு இடமாய் இருக்கவில்லை.
நாகரிகம் வளர வளர மனிதன் தான் வாழ மாளிகையும் செல்ல வாகனமும் பூணப் பூணும் உடுக்க நுண்ணிய துகிலும் பயன்படுத்தப் பல அரிய பண்டங்களும் படைத்துக் கொண்டான்.
அப்படிப் படைத்துக்கொண்ட காலத்திலும் மாளிகையில் வாழாதவர்களே மிகுதியாக இருந்தார்கள் அணிகளைப் பூணாதவர்களே பலராக இருந்தார்கள் இலக்கியத்தை நுகரத் தெரியாதவர்களே பெரும்பாலோராக இருந்தனர்.
அதே சமயத்தில் மலையிலிருந்து தானே வீழும் அருவியாக காட்டிலே தானே மலர்ந்து மணக்கும் முல்லையாக சோலையிலே தானே பாடும் குயிலின் இன்னிசையாக நாடோடிப் பாடல்களும் வளர்ந்து வந்தன.
இலக்கியத்தில் உள்ள சொல்லமைதி நாடோடிப் பாடல்களில் இல்லாமல் இருக்கலாம் ஆனால் நாடோடிப் பாடல்களில் ஒருவகை மழலைத் தன்மை இருக்கிறது.
மனித இனத்தின் உன்னத லட்சியத்தை இலக்கியக் கவிதை சொல்கிறது அன்றன்று மனிதன் படும் இன்ப துன்பத்தை உள்ளபடியே நாடோடிக் கவிதை காட்டுகிறது.
மனித குலத்தின் அழகை மாத்திரம் புலவர்கள் தம் கவிகளில் காட்டுகிறார்கள் நாடோடிப் பாவலனோ அழகையும் காட்டுகிறான் அழுக்கையும் காட்டுகிறான்.
தமிழ சாதிக்குப் பழம் பாடல்கள் அதிகம் பழமொழிகள் பல பல பழைய கருத்துக்கள் ஏராளம் பழைய வழக்கங்கள் வேண்டாமென்றாலும் போகாமல் ஒட்டிக்கொண்டு உள்ளன.
அது இன்ன காலத்தில் தோன்றியது என்று திட்டமாக வரையறுக்க முடியாவிட்டாலும் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குமுன் தோன்றிய சங்க நூல்களிற் காணாத பல பழைய மரபுகளை அது சொல்வதால் அந்த நூல்களுக்கும் முந்தியது அது என்று கொள்ளக்கிடக்கிறது.
அந்த இலக்கண நூலில் பொருளதிகாரத்தில் செய்யுளியல் என்னும் பகுதியில் தனிச் செய்யுட்களைப் பற்றியும் இலக்கிய வகைகளைப் பற்றியும் பல இலக்கணங்களைத் தொல்காப்பியர் கூறுகிறார்.
முன் நூல்களில் இருந்த குறைபாடுகளை நீக்கித் திருத்தமாகச் செய்யப் பெற்றமையினால் தொல்காப்பியம் தனக்குமுன் இருந்தவற்றை மறையச்செய்து இன்றளவும் ஒளிவிட்டு நிலவுகிறது.
இப்படி அமைந்த தொல்காப்பியம் பல காலமாகத் தமிழில் வழங்கிய மரபுகளைத் தொகுத்து முறைப்படுத்திச் சொல்லும் நூல் என்பதை நாம் மறக்கக்கூடாது.
அவற்றோடு அக்காலத்து வழங்கிய இலக்கியங்களிலும் வாய்மொழியிலும் கண்ட பல அமைதிகளை நுனித்துணர்ந்து அவற்றைப் பற்றிய வரையறைகளையும் தொல்காப்பியர் தம் நூலில் இணைத்துக் கொண்டார்.
சூத்திரங்களில் என்ப என்றும் என்மனார் புலவர் என்றும் அடிக்கடி வருவதனால் தொல்காப்பியர் பலகாலமாக வழங்கிவந்த இலக்கண மரபுகளை ஏற்று ஒழுங்குபடுத்தியிருக்கிறார் என்பது தெரியவரும்.
இலக்கியத்தைப் பற்றியும் செய்யுட்களைப் பற்றியும் சொல்லி வரும் செய்யுளியலில் ஓரிடத்தில் அடிவரையறையில்லாத செய்யுட்கள் இன்னவை என்று கூறி அவற்றிற்கு இலக்கணம் அமைக்கிறார்.
அகமும் புறமுமாகிய எழுநிலத்தும் தோன்றிய செய்யுளை ஆராயின் அடிவரையின்றி வரும் இலக்கணத்தன ஆறாம் என்றவாறு என்பது பேராசிரியர் உரை.
இந்த ஆறு என்ற பகுப்பு நெடுங்காலமாகப் புலவர் உலகத்தில் வழங்கி வருவன என்ற கருத்தை மொழிப என்பது காட்டும் மொழிபபுலவர்கள் சொல்வார்கள்.
நொடியொடு புணர்ந்த பிசியும் ஏது நுதலிய முதுமொழியும் மறைமொழி கிளந்த மந்திரமும் கூற்றிடைனவத்தை குறிப்புமென நான்கும் வழக்கு மொழியாகியும் செய்யுளாகியும் வருதலின் அவற்றுட் செய்யுளையே கோடற்கு .
வழக்கு மொழியில் இருந்தாலும் மக்கள் அவ்வப்போது பேசி மறக்கும் பேச்சைப் போலன்றி அடிப்பட்ட வழக்காக இடந்தோறும் காலந்தோறும் பரவி நிற்பதால் அவற்றையும் ஒரு வகையில் இலக்கிய மதிப்புடையனவாகக் கருதியே தொல்காப்பியர் அவற்றைச் சொன்னார்.
அவர் காலத்துக்கு முன்பே இந்த ஆறையும் தனியாகப் பார்த்து வகை பண்ணினார்கள் புலவர்கள் என்பதை மொழிப என்ற குறிப்பு உணர்த்துவதை முன்பு பார்த்தோம்.
அவற்றில் இப்படிப் பண்டையோர் வகுத்த வகைகளைக் கூறிய பிறகு தொல்காப்பியர் புதிதாகப் பண்ணத்தி என்ற ஒன்றின் இலக்கணத்தைக் கூறுகிறார்.
இதற்கு பழம்பாட்டினூடு கலந்த பொருளே தனக்குப் பொருளாகப் பாட்டும் உரையும் போலச் செய்யப்படுவன பண்ணத்தி என்றவாறு என்று பேராசிரியர் உரை எழுதியிருக்கிறார்.
பின்பு மெய் வழக்கல்லாத புற வழக்கினைப் பண்ணத்தி என்ப இஃது எழுதும் பயிற்சியில்லாத புறவுறுப்புப் பொருள்களைப் பண்ணத்தி யென்ப வென்பது.
அவ்வுரையிலிருந்து பண்ணத்தி என்பது முன்பே சிலவற்றிற்கு வழங்கிய பெயரென்றும் அந்தப் பெயர் ஒப்புமை பற்றி இங்கே சுட்டப் பெறும் இலக்கிய வகைக்கு வந்ததென்றும் தெரிய வருகிறது.
பிறகு பண்ணத்திக்கு உதாரணம் கூறும்போது நாடகச் செய்யுளாகிய பாட்டுமடை வஞ்சிப் பாட்டு மோதிரப் பாட்டு கடகண்டு என்பவற்றைச் சொல்கிறார்.
இந்த மூன்று தன்மைகளையும் பண்ணத்தி என்ற பெயரும் பாட்டிடைக் கலந்த பொருள என்ற இலக்கணமும் பாட்டின் இயல என்பதும் புலப்படுத்துகின்றன.
இந்த இலக்கணங்களாலும் வாய் மொழியாக வழங்குவனவற்றோடு சார்த்திச் சொன்னமையாலும் பண்ணத்தியென்பது நாடோடிப் பாடல்களையே குறிப்பது என்று கொள்ளலாம்.
அந்தப் பண்ணத்தியென்பது பிசியோடு ஒத்து வரும் அடிகள் மிகுதியாகி வரும் பாட்டுப் பன்னிரண்டடியாக வரும் அந்த அடிக்கணக்கில் மிக்கு வந்தாலும் நீக்குதற்குரிய தன்று என்பது இவற்றின் பொருள்.
பிசியொடும் என்ற உம்மையால் பொருளொடு புணராப் பொய்ம்மொழி யோடும் பொருளொடு புணர்ந்த நகைமொழியோடும் ஒக்குமென்று உணர்க என்று பேராசிரியர் விளக்குகிறார்.
வாய் மொழிப் பாடல்களையும் புதிர்களையும் கதைகளையும் செவிலித் தாய்மார் தலைவனைப் பிரிந்த தலைவிக்குச் சொல்லிப் பொழுது போக்குவது வழக்கம்.
பண்ணத்தி பிசியோடொக்கும் என்று தொல்காப்பியர் சொல்வதைக் கொண்டு நாடோடிப் பாடல்களிலும் குறிப்பாகப் பொருளை உணர்த்துவன ஒருவகை யென்றும் வெளிப்படையாகப் பொருளை உணர்த்துவன ஒருவகை யென்றும் கொள்ளலாம்.
இவ்வளவும் கூறியவற்றிலிருந்து தொல்காப்பியர் காலத்தில் வாய் மொழியாக வழங்கும் இலக்கியங்கள் புலவர்களின் கவனத்துக்குரியனவாக இருந்தனவென்றும் நாடோடிப் பாடல்களைப் பண்ணத்தியென்று வழங்கினரென்றும் தெரியவரும்.
ஏற்றம் இறைத்தல் மீன் பிடித்தல் சுண்ணாம்பு குத்துதல் முதலிய தொழில்களைச் செய்பவர்கள் அத்தொழில்களால் உண்டாகும் அலுப்புத் தெரியாமல் பாடிக்கொண்டே அவற்றைச் செய்வார்கள்.
கல்யாணத்தில் பாடும் பாடல்கள் யாரேனும் இறந்தால் பாடும் ஒப்பாரி தெய்வத்தை வழிபடும்போது பாடுபவை முதலியன உணர்ச்சி மிக்கனவாக உள்ளவை.
அரிய கருத்துக்களை உடையன வாய்ப் பாமரர்களல்லாதவர்களிடத்தில் வாய்மொழியாகவே வழங்கும் பாடல்கள் பல உண்டு இவற்றில் சிறந்த தத்துவக் கருத்துக்கள் இருக்கும்.
கானல்வரி ஆற்றுவரி சார்த்துவரி முகமில் வரி நிலைவரி முரிவரி திணைநிலைவரி மயங்குதிணைநிலைவரி சாயல்வரி வேட்டுவவரி ஆய்ச்சியர் குரவை ஊர்சூழ்வரி குன்றக்குரவை அம்மானைவரி கந்துகவரி ஊசல்வரி வள்ளைப்பாட்டு என்ற பாடல்கள் அதில் வருகின்றன.
நாடோடிப் பாடல்களின் உருவத்தை இலக்கியம் படைத்த புலவர்களும் எடுத்தாண்டார்கள் என்பதற்கு இப்போது கிடைப்பவற்றுக்குள் பழைய எடுத்துக்காட்டு இளங்கோவடிகள் சிலப்பதிகாரத்தில் பாடியுள்ள வரிப்பாடல்கள்.
வரிப் பாடலின் இயல்பை வரிப் பாடலாவது பண்ணும் திறமும் செயலும் பாணியும் ஒரு நெறியின்றி மயங்கிச் சொல்லப்பட்ட எட்டன் இயல்பும் ஆறன் இயல்பும் பெற்றுத் தன் முதலும் இறுதியும் கெட்டு இயல்பும் முடமுமாக முடிந்து கருதப்பட்ட சந்தியும் சார்த்தும் பெற்றும் பெறாதும் வரும்.
சூத்திரத்தில் அறியக் கூறி என்றமையினால் பிறந்த நிலத்தின் தன்மையும் தொழில் தன்மையும் புனைந்த கோலத்தில் மட்டுமன்றிப் பாடும் பாட்டிலும் தோன்ற வேண்டும் என்பது பெறப்படும்.
கொந்தி காய் கொந்தும் விளையாட்டு ஆண்டி ஆண்டிபாட்டு பாண்டி பாம்பாட்டி குரவை கட்களி கிள்ளுப் பிறாண்டி கில்லாப்பரண்டி அம்மனை பந்து கழங்கு வண்டு பல்லாங்குழி தோள்வீச்சு சாழல் அவலிடி படுபள்ளி என்பவற்றை இன்றும் நினைப்பூட்டிக்கொள்ள இலக்கியமும் வழக்கும் உதவுகின்றன.
திருவாசகம் திவ்யப் பிரபந்தம் தத்துவராயர் பாடுதுறை முதலியவற்றில் நாட்டில் வழங்கிய வாய் மொழிப் பாடல்களை அடியொற்றிப் பெரியோர்கள் இயற்றிய பலவகைப் பாடல்களைக் காணலாம்.
இவையன்றிச் சித்தர் பாடல்களில் வழங்கும் பலவகை இசைப் பாட்டுக்களும் நொண்டிச் சிந்து சிந்து முதலியவைகளும் கும்மி கோலாட்டம் முதலியவைகளும் பல வகையான கண்ணிகளும் ஆனந்தக்களிப்பு கீர்த்தனங்கள் முதலிய பலவும் இசைப்பாட்டுக்களைச் சேர்ந்தனவே.
ஐயரவர்கள் காட்டிய உருப்படிகளில் கீர்த்தனம் முதலிய சிலவற்றையன்றி மற்றவை யாவும் நாடோடி உலகத்திலிருந்து இலக்கியப் புலவர்கள் ஏற்றுத் தழுவி அமைத்தனவே யாகும்.
சங்க இலக்கியங்களில் குறிஞ்சி பாலை முல்லை மருதம் நெய்தல் என்னும் ஐவகை நிலங்களிலும் வாழும் மக்கள் அந்த அந்த நிலங்களுக்கு ஏற்ற வகையில் பாடியும் ஆடியும் இன்புறும் காட்சிகளைக் காண்கிறோம்.
சிவராத்திரியிலும் ஸ்ரீஜயந்தியிலும் சிறு குழந்தைகள் எண்ணெய் முதலியவற்றைக் கேட்டுப் பாடும் பாடல்கள் இங்கே நினைவுக்கு வருகின்றன.
பாலை நிலத்தில் வாழும் மக்கள் தம்முடைய தெய்வமாகிய துர்க்கையைப் பரவி வேட்டுவ வரி பாடுவதைச் சிலப்பதிகாரத்தின் வாயிலாக நாம் உணரலாம்.
நீரை இறைப்பவர்களின் பாட்டொலி ஏற்றம் இரைப்பார் ஓசை பறவைகளை ஓட்டுகிறவர்களின் பாட்டு பரதவர் மகளிர் ஆடும் குரவையில் பாடும் பாட்டு ஆகியவற்றை அங்கே காண்கிறோம்.
கலித்தொகையில் மடலேற்றத்தைப் பற்றிய செய்தி வரும் பாடல்களால் மடலால் குதிரை பண்ணி ஊர்ந்து வரும் ஆடவன் பாடுவதுண்டு என்ற செய்தி தெரிய வருகிறது.
சங்க காலத்து நூல்களுக்குப் பின் எழுந்த காப்பியங்களிலும் பிற நூல்களிலும் இவ்வாறு அவ்வத் திணையில் வாழும் மக்கள் தத்தமக்கு உரிய வகையில் பாடுவதாக வரும் இடங்கள் பல.
கம்பர் ஏற்றக்காரன் முதல்நாள் பாதியில் விட்ட பாட்டை மறுநாள் அவன் வாயிலாகக் கேட்குமட்டும் எவ்வளவு முயன்றும் முடிக்க முடியாமல் அல்லலுற்றாரென்று ஒரு வரலாறு வழங்குகிறது.
இலக்கியப் பெரும் புலவர்கள் அப் பாடல்களில் மனம் செலுத்தி இன்புற்று அவற்றைப் பற்றித் தம் நூல்களில் கூறினார்கள் அவற்றைப் போன்ற அமைப்பை வைத்துப் பல பாடல்களைப் பாடினார்கள்.
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியார் பாடிய சிதம்பரக் கும்மியும் அருட்பிரகாச வள்ளலார் பாடிய கும்மிகளும் வாலைக் கும்மி முதலிய வேறு பல கும்மிகளும் எழுவதற்கு ஆதியில் உருவான நாடோடிக் கும்மிகளே வழிகாட்டிகள்.
அக்கிலி பிக்கிலி அக்கம் பக்கம் அசட்டுப் பிசட்டு அடிதடி அமட்டல் குமட்டல் ஆசாரம் பாசாரம் ஏழை பாழை கண்டதுண்டம் காமா சோமா ஜபதபம் என்பவைபோல உள்ளவற்றைக் காண்க.
அல் அசல் ஆடி அமாவாசை கல்யாணம் கார்த்திகை கொள்வினை கொடுப்பினை பற்றுப் பாத்திரம் கோயில் குளம் தோப்புத் துரவு முதலியவற்றைக் காண்க.
அகம் ஏறச் சுகம் ஏறும் ஒன்றைப் பெற்றாலும் கன்றைப் பெறு குட்டையில் ஊறிய மட்டை என்பனபோல ஆயிரக்கணக்கான பழமொழிகளில் எதுகை அமைந்திருக்கிறது.
அப்படியே சிங்கத்தின் காட்டைச் சிறுநரி வளைத்தாற்போல சூலிக்குச் சுக்குமேல் ஆசை தலை ஆட்டித் தம்பிரான் தீயில் இட்ட நெய் திரும்புமா?
நாடோடிப் பாடல்களில் குழந்தைகள் விளையாடும்போது பாடும் பாடல்களிலே ஒன்றும் இல்லாவிட்டாலும் எதுமை நயமும் மோனை யமைதியும் உள்ள பல பாடல்கள் உண்டு.
இந்தப் பாட்டில் சொற்களுக்குப் பொருள் இருந்தாலும் அந்தப் பொருள் தொடர்ச்சியாக இல்லை ஆனாலும் எதுகையினாலும் மோனையினாலும் ஓசையழகு அமைந்திருக்கிறது.
இன்ன பாட்டிற்கு இன்னதுதான் இலக்கணம் என்று புலமையுலகத்து வாய்பாட்டிலே சொல்ல இயலாவிட்டாலும் காதிலே கேட்டால் இன்ன பாட்டு என்று பழக்கத்தால் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இயல்பான சொல்லாக அதைத் திருத்தினால் முன் அடியிலுள்ள தென்னமரம் என்பதற்கு ஏற்ற எதுகை அமையாது ஆதலின் தென்னல் என்று இருப்பதே பொருத்தம்.
என்பதில் புரட்டாசி என்ற சொல் வாய்மொழியிலே சிதைந்த உருவமாகிய பெரட்டாசி என்று நின்று பெரிய என்பதில் உள்ள முதலெழுத்தோடு ஒன்றி மோனையமைதி பெற்றிருக்கிறது.
கொச்சை வார்த்தைகளும் இலக்கண வழுக்களும் பேச்சு மொழிக்கு இயல்பாகிவிட்டன அவ்வாறே நாடோடிப் பாடல்களிலும் அவை இயல்பாகப் பொருந்திவிட்டன.
நாடோடிப் பாடல்களும் இசையோடு பாடப்படுவன ஆதலின் அவற்றில் மீட்டும் மீட்டும் சில சொற்றொடர்களும் அடிகளும் வருவது அவற்றிற்கு அழகு பயப்பதாக இருக்கிறது.
மலையிலிருந்து கங்குகரையின்றி அணைப்பார் தடுப்பாரின்றி வேகமாக வீழும் அருவியைப் போலப் பாமர மக்களிடையே உணர்ச்சியும் இசையும் இணையப் பெருகி உலவும் நாடோடிப் பாடல்கள் அடங்கிய இந்தத் தொகுதிக்கு மலையருவி என்ற பெயர் புதியதாக அமைத்துக் கொண்டது.
அவ்வாறு பாடும் பாடல்களில் ஏலேலங்கிடிப் பாட்டு தில்லாலங்கிடிப் பாட்டு கள்ளன் பாட்டு தெம்மாங்குப் பாட்டு வண்டிக்காரன் பாட்டு என்று பலவகை உண்டு.
அந்த முடிச்சுக்கும் ஓர் உவமை சொல்கிறான் அவன் அவனுக்கே உரிய முறையில் ஆம் அவன் சொல்லும் உவமையை எந்த இலக்கியப் புலவரும் சொல்லவில்லை.
புடவை எவ்வளவு நீளமாக இருந்தாலும் போதவில்லையென்று சொல்லுவது அந்தக்காலத்துப் பெண்களுக்கு இயல்பென்ற இரகசியமும் பின்வரும் தெம்மாங்கினால் புலனாகிறது.
ஆனால் இந்தப் பெருமாட்டிக்கு இருபத்துநாலு முழங்கூடப் போதவில்லையாம் கனவினிடையே காதலனும் காதலியும் அடிக்கடி சந்திக்க முடியாமல் இடையூறுகள் நேர்கின்றன.
தாம் காய்ச்சிய கூழைச் சிறிதளவு குடித்துவிட்டு எஞ்சியதை அடுத்த வேளைக்கு மூடி வைக்கும் ஏழை ஒருபுறம் அண்டா அண்டாவாகச் சோறாக்கி வீட்டுக்கு வந்த விருந்தினர்களுக்கு அள்ளி அள்ளி வைத்து அறம் வளர்க்கும் செல்வன் ஒருபுறம்.
குமரிகளைக் கண்டவுடன் ஒரு கிழவனுக்கு விறு விறுப்பு உண்டாகிறதாம் அதை ஒரு பெண் நகைச் சுவைபடச் சொல்கிறாள் இதில் உள்ள இரண்டாவது பகுதியில் ஒவ்வொரு பாட்டிலும் தங்கரத்தினமே என்ற விளி வருகிறது.
தினைக் கதிரைப் பாறையின்மேல் கொட்டி அதைத் தன் காலினால் மிதித்துத் துகைக்கும் வழக்கத்தை வள்ளியின்மேல் ஏற்றிச் சொல்கிறது ஒரு பாட்டு.
அந்தக் காலத்தில் ரங்கூன் சிங்கப்பூர் கண்டி முதலிய இடங்களுக்குத் தமிழ் நாட்டிலிருந்து பல ஆண்களும் பெண்களும் போய் வேலை செய்து பிழைத்தார்கள்.
என்ற எண்ணமுடையவர்களும் ஒவ்வொரு பாட்டிலும் ராசாத்தி என்ற மகடூஉ முன்னிலை பெண்ணை முன்னிலைப்படுத்திச் சொல்வது அமைந்த பாட்டுக்களை உடையது மூன்றாம் பகுதி.
அவன் பீரங்கி போன்ற தன் வயிறு பிதுங்கப் பெருமிதத்தோடு நிற்கிறான் அடுத்தபடி ஒரு பெண்ணின் பெருமையை ஒருவன் விரிவாகச் சொல்கிறான்.
சோறு ஆக்கிக் குழம்பு வைத்துக் கடைக்குப் போய் ஆடை அணிகளை வாங்கும் செய்கைகளைச் சுட்டிக் காட்டுகிறான் கேள்வி கேட்கும் ஆடவன்.
கண்ணாட்டியும் மச்சானும் என்னும் பிரிவில் ஆடவன் பெண்ணை என் ஆசைக் கண்ணாட்டி என் நேசக் கண்ணாட்டி என்று விளித்துப் பேசுகிறான்.
இங்கிலாந்து தேசத்துக்கே போவோம் என்கிறாள் காளைமாட்டைத் தேடிக்கொண்டு ஒரு மங்கை வர அவளை நாடி வந்த ஆடவன் அவளோடு உரையாடுகிறான்.
ஒருதாசி ஒருவனை நச்சுவதும் இருவரும் வாக்குவாதம் செய்வதும் அவன் பிறகு அவளைத் தேடிச் செல்வதும் இருவரும் சந்தித்துக் கூடுவதுமாகிய நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டும் பாடல்கள் அதில் வருகின்றன.
மலையின்மேல் தேயிலைத் தோட்டத்துக்குப் போய் வேலை செய்தால் அங்கே கூலி முதலியவை கிடைக்குமென்று அவன் கூற அவள் தனக்கு வேண்டாம் என்று மறுக்கிறாள்.
சந்தை வியாபாரம் என்னும் தலைப்பில் வரும் பாடல்களில் ஒரு காதலி ஒவ்வோர் ஊர்ச் சந்தையில் ஒவ்வொரு பொருளாக வாங்க வேண்டுமென்று சொல்லி அடுக்குகிறாள்.
இந்தக் காட்சிக்குப் பின் ஒரு பெண் வயலுக்குச் சென்று கதிரறுத்துக் கூலிபெற்றுக் கடைக்குப்போய் வேண்டிய பொருளை வாங்குவதைச் சொல்லும் பாடல்கள் உள்ளன.
அவன் பருத்திக்காட்டை உடையவன் மச்சு வீட்டில் வாழ்பவன் மல் வேட்டி கட்டுகிறவன் சரிகை வேட்டியும் பட்டுச் சட்டையும் அணிபவன் மாயத் திருட்டு நடத்துகிறவன் சம்பாச் சோறு உண்பவன் ஜட்கா வண்டியில் போகிறவன் பட்டாக்கத்தி பிடிக்கிறவன் சிவத்த பெண்ணைக் கட்டிக்கொண்டவன் வெள்ளிமிஞ்சி போடுகிறவன்.
கொழுந்து வெற்றிலைதான் அவன் போடுவது சரியான தேக்குப் பெட்டியில்தான் அவன் பண்டம் வைப்பது சந்தனக் கட்டிலில்தான் படுப்பான் செம்பகப்பூவை அணிவான் சாப்புத் தண்ணீர் குடிப்பான்.
வாழையிலையிலே உண்டு ஜப்பான் பாயிலே படுத்து வைர மோதிரம் அணிந்து தலைச்சவரம் பண்ணிக்கொண்டு ஊற்றுநீரைக் குடிக்கும் ஒய்யார ஆடவன் அவன்.
ரைட்டரை ரைட்டன் என்று சொல்கிறாள் பாட்டுப் பாடும் பெண் நாடகத்தில் கள்ளன் வேடம் போடுகிறவனைக் கண்டு ஆரவாரம் செய்து கிராம மக்கள் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்த காலம் ஒன்று உண்டு.
தன் வீட்டையும் தாய் பிள்ளைகளையும் விட்டு விட்டுத் தைரியமாகத் தர்மம் செய்ய வேண்டுமென்றே இந்தத் தொழிலை மேற்கொண்டானாம் அவனுக்கு அத்தை மகள் ஒருத்தி இருந்தாள்.
செந்தலைப் புலிகள் அவன் பேரைக் கேட்டு நடுங்குவார்கள் ஏட்டு இன்ஸ்பெக்டர் ஆகியவர்கள் எட்டி எட்டிப் பார்க்கும் போதே அவன் சுவரிலேறிக் கட்டிடத்தையே தாண்டிப் போய்விடுவான்.
புல்லுக்காரப்பெண்கள் தன் பேரைச் சொல்லிப் பிழைக்கட்டுமென்று நல்ல நல்ல நகைகளையெல்லாம் கொடுத்துப் பூட்டிக் கொள்ளச் செய்வான்.