sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவனைப் பிரிந்திருத்தல் பெருந்துன்பம் என்று எண்ணி இராமனை நோக்கி ஐயனே நான் போகலாற்றேன் ஈண்டிருந்து என்னால் இயன்ற தொண்டு செய்வேன் என்றான்.
என் பெருமானே அயோத்தி மாநகரில் அரியாசனத்தில் மன்னர் மன்னனாய் மணிமுடி தரித்துச் செங்கோலேந்தி அரசாளும் கோலத்தில் காண வேண்டிய உன்னைச் சடைமுடியும் மரவுரியும் தரித்துக் கானகப் புல்லில் அமர்ந்திருக்கக் கண்டேனே என் கண் செய்த பாவம் கடலினும் பெரிதன்றோ?
ஆயினும் ஐயனே உன்னை விட்டுப் போக என்னால் இயாலாது என்னா லியன்ற சிறுதொண்டு செய்துகொண்டு ஈண்டுத்தான் இருப்பேன் என்று மனங்கசிந்து பேசினான்.
கங்கை வேடன் பேசிய வாசகத்தின் சுவையை அறிந்த இராமன் யாதினும் இனிய நண்ப என்று அழைத்தமையால் குகன் இராமனுக்குப் பொன்னினும் இனியன் ஆனான் புகழினும் இனியன் ஆனான் மற்றெதனினும் இனியன் ஆனான் என்பது வெளிப்படையாக விளங்குகின்றது.
அன்றிரவு நாணற் பாயலில் இராமனும் சீதையும் படுத்துறங்க இலக்குவன் வில்லை யூன்றிய கையோடு அவ்விருவரையும் காத்து நிற்க அன்பு வடிவாய குகன் முறையாக மூவரையும் காத்து நின்றான்.
இருவரும் இறைவனிடம் பயன் கருதாப் பக்தி பூண்டவர்கள் கூடும் அன்பினில் கும்பிடுதல் தம் கடன் என்று கொண்டவர்கள் இத்தகைய பக்தியே சாலச் சிறந்தது என்று சான்றோர் கூறுவர்.
கங்கைக் கரையிலே குகன் இராமனைச் சேர்ந்தான் கிஷ்கிந்தையில் சுக்ரீவன் வந்து சேர்ந்தான் இலங்கையில் விபீஷணன் வந்து அடைந்தான்.
இவ்வாறு கனிந்த அன்பு வாய்ந்த காளத்தி வேடனையும் கங்கை வேடனையும் குறிக்கோளாகக் கொண்டு இறைவனை நினைந்துருகிய அன்பர் நிலையும் அறியத் தக்கதாகும்.
அன்பைப் பெருக்கி இன்பப் பேறடையக் கருதிய ஆன்றோர் இவ்விரு அடியாரது அன்பின் பெருமையை நினைந்து எற்றே இவர்க்கு நாம் என்று உள்ளம் உருகினர்.
இத் தகைய பொக்கனாகிய யானும் மெய்யடியார்போல் நடித்து வீடகத்தே புகுந்திட விழைகின்றேன் என்று உள்ளத் துறவமைந்த உயரிய அடிகள் உருகுவாராயினர்.
கண்ணிற் சிறந்த உறுப்பில்லை என்றறிந்தும் ஈசன்பால் வைத்த அன்பினால் இரு கண்களையும் ஈர்த்தளிக்க இசைந்த ஒரு தொண்டர் மாறிலா இன்பத்தில் மகிழ்ந்தார்.
இவ்வாறு அகம் புறமென்னும் இருவகைப் பற்றையும் அறவே களைந்து இறைவன்பால் அன்பை வளர்த்த அடியாரது நிலையை நினைந்து பட்டினத்தடிகள் உருகும் பான்மை அறிந்து போற்றத் தக்கதாகும்.
காளத்தி வேடனைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டு அடிகள் கரைந்துருகியவாறே கங்கைவேடனை இலக்காகக் கொண்டு வானர வேந்தனான சுக்ரீவன் வாடி வருந்தினான்.
இருமையும் தரும் பெருமானாகிய இராமனிடம் எப் பயனையும் கருதாது விழுமிய அன்பு பூண்ட வேடனது பெருமையையும் தனது சிறுமையையும் நினைத்துச் சுக்ரீவன் சிந்தை தளர்ந்தான்.
வானர சேனை இலங்கை மாநகர்ப்புறம் எய்தியபோது அப்படையின் திறன் அறியுமாறு தன் நகரில் நின்று நோக்கிய இலங்கை வேந்தனைக் கண்டான் வானர மன்னன்.
அவன் உள்ளத்தில் சீற்றம் பொங்கி எழுந்தது பஞ்சின் மெல்லடிப் பாவையாகிய சீதையை வஞ்சனையாற் கவர்ந்து சிறை வைத்த அரக்கர் கோனைக் கொன்று பழி தீர்க்கக் கருதி அவன்மீது பாய்ந்தான்.
இலங்கைநாதனது அளவிறந்த வலிமையை அறிந்த வானரத் தலைவன் அவனை வெல்ல இயாலாது அவன் தலை மீதிருந்த மணிமுடியைக் கவர்ந்து மீண்டும் இராமனது பாசறையை வந்தடைந்தான்.
இலங்கை மாநகரில் சிறை யிருந்த சோகத்தாளாய நங்கையை இங்கே கொண்டுவர வலியற்று வெறுமையாகக் கண்டு வந்தேனே நல்லார்க்கு இடர் விளைக்கும் அரக்கனை எதிர்த்தும் அவன் சிரங்களைக் கொய்து கொணராது வெறுங்கையனாய் வந்தேனே என்று வானர மன்னன் வருந்தினான்.
காட்டிலே கழுகின் வேந்தன் ஆற்றிய கடமையையும் நாட்டிலே கங்கை வேடன் ஆற்றிய நன்மையையும் அறிவோமாயின் வானர வீரனது சொல்லின் பொருள் அளவிறந்த வலிமையை அறிந்த வானரத் தலைவன் அவனை வெல்ல இயாலாது அவன் தலை மீதிருந்த மணிமுடியைக் கவர்ந்து மீண்டும் இராமனது பாசறையை வந்தடைந்தான்.
காட்டிலே கழுகின் வேந்தன் ஆற்றிய கடமையையும் நாட்டிலே கங்கை வேடன் ஆற்றிய நன்மையையும் அறிவோமாயின் வானர வீரனது சொல்லின் பொருள் இனிது விளங்கும்.
கானகத்தில் தனியாளாய் இருந்த தையலை இலங்கை வேந்தன் வஞ்சனையாற் கவர்ந்த மனோ வேகமாகச் செல்லும்பொழுது ஆதரவற்று அரற்றிய மங்கையின் அழுகுரல் கேட்டுக் கழுகின் காவலன் காற்றினுங் கடுகி வந்தான் அறநெறி தவறிய அரக்கனுடன் நெடும் பொழுது கடும் போர் புரிந்து ஆவி துறந்தான்.
இவ்வாறு ஆதரவற்ற சீதைக்காக அறப்போர் புரிந்து ஆவி நீத்த கழுகின் வேந்தன் தெய்வ மரணம் எய்தினான் என்று இராமன் போற்றிப் புகழ்ந்தான்.
அரன் அளித்த வாளுடையானை வெறும் அலகுடையான் வெல்லுதல் இயலாதென்றறிந்தும் அறநெறி திறம்பிய அரக்கனோடு பொருது ஆவி துறத்தலே தன் கடமை என்று அறிந்து கழுகின் வேந்தன் உயிர் கொடுத்துப் புகழ் கொண்டான்.
இனி கங்கைக் கரையின் காவலனாகிய குகன் பரதனது பரந்த சேனையைக் கண்டபோது அவன் இராமனை வெல்லக் கருதி வந்தான் என்று எண்ணித் தன்னுயிரையும் ஒரு பொருளாகக் கருதாது போர்க் கோலம் புனைந்து என்று வீரமொழி பகர்ந்து தன் தோழனுக்காக உயிரையும் கொடுக்க இசைந்து நின்றான்.
நன்றி மறவாத நாய்போல் தலைவனது ஆணைக்கடங்கிக் காவல் புரியும் ஏழையேன் அமர்க்களத்தில் இறந்த பின்னன்றோ பரதன் இராமனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று குகன் கூறிய மொழிகளில் தலையாய அன்பு தழைத் திலங்கக் காணலாம்.
ஆகவே காளத்தி வேடனும் கங்கை வேடனும் அன்பு நெறியில் ஒப்பாரின்றி உயர்வுற்று ஏனைய அன்பர்க்கு ஒரு கலங்கரை விளக்கமாக அமைந்திலங்கும் தன்மை இனிது விளங்கும்.
இரு மொழிகளும் இறைவன் அருளால் தோன்றின ஆன்றோர் சேவையால் சிறந்தன இம்மை இன்பமும் மறுமையின்பமும் தருவன ஆதலால் இரு மொழியும் நிகர் என்னும் இதற்கு ஐயமுளதேயோ என்று பாடினார் வடநூற் கடலையும் தென்னூற் கடலையும் நிலைகண்டு உணர்ந்த சிவஞான முனிவர்.
முன்னாளில் பாடலிபுத்திரம் என்னும் பெயருடைய இரு நகரங்கள் பாரத நாட்டில் சிறந்து விளங்கின அவற்றுள் ஒன்று வடக்கே கங்கைக் கரையில் இருந்தது மற்றொன்று தெற்கே கெடில நதிக் கரையில் இருந்தது.
இவ்வாறு சமண சமயத்தில் சிறப்புற்றிருந்த அறிஞர் அவருடைய தமக்கையார் அருளால் மீண்டும் சிவநெறியை மேற் கொண்டு செந்தமிழ்ப் பாட்டிசைத்துச் செம்மையான தொண்டு புரிந்த செய்தியைத் திருத்தொண்டர் புராணத்திற் காணலாம்.
பராக்கிரம பாண்டியன் என்ற அரசன் தென்காசி கண்ட பெருமாள் என்று சாசனங்களிலே பேசப்படுதலால் அவனே தென்காசியை உருவாக்கி அங்கு விசுவநாதருக்கு ஒரு திருக்கோயிலும் கட்டினான் என்று கொள்ளலாம்.
தென்பாண்டி நாட்டில் பொருநையாறும் சிற்றாறும் கயத்தாறும் ஒன்றுசேர்கின்ற இடம் முக்கூடல் என்னும் பெயர் கொண்டு முற்காலத்தில் சிறந்திருந்தது.
சில நாட்களுக்கு முன்பு தாழ்ந்த குல மக்கள் என்று கருதப்படும் அரிஜன அடியார்களோடு வைத்திய நாதனை பைத்திய நாதன் என்பது வடநாட்டு வழக்கு.
ஏ பொதிய மலையம்மே என் மலையின் பெருமையைக் கொஞ்சம் கேள் அழகான அருவி உடையது என் மலையே சஞ்சீவி முதலான மூலிகை வளரும் மலை என் மலையே சித்தரும் முனிவரும் எப்பொழுதும் வாழும் மலை என் மலையே இதனாலேதான் கயிலைக்கு ஒப்பானது குற்றாலம் என்று கவிகள் பாடியுள்ளார் என்று சொல்லிப் பாடத் தொடங்கினாள் என்று பெருமிதமாகப் பாடி முடித்தாள்.
திருக்குற்றாலக் குறமாதை நோக்கி வஞ்சியே என் மலையின் பெருமையை மறைத்து உன் மலையின் பெருமையை உயர்த்தி ஓர வஞ்சகமாய்ப் பேசுகின்றாயே பொதியமலையைப் பாடாத புலவர் உண்டா?
அம் மலையின் முடியிலே வெண்மதி தவழும் தமிழை வளர்க்கும் தவ முனிவன் அங்கே தங்கி வாழ்கின்றான் அங்கயற்கண் அம்மையின் அருள் போல் அருவி நீர் பொழியும்.
ஆயினும் விட்டுக்கொடுக்க மனமின்றிக் குற்றாலப் பழங்களின் செழுமையையும் மலர்களின் சிறப்பையும் எடுத்துரைக்கத் தொடங்கினாள் அம்மே எனது குற்றால மலையில் கொத்துக் கொத்தாய்த் தொங்கும் மாம்பழங்களை வானரங்கள் பறித்துப் பந்து அடித்து விளையாடும் வானுற ஓங்கிய மரங்களின் மலர்கள் விண்ணுலகில் வெடித்து மணம் கமழும் இத்தகைய மலைக்கு உன் மலை இணை ஆகுமோ?
வண்ணமான சொற்களால் தன் மலைவளம் கூறத் தொடங்கினாள் ஏ வஞ்சி மலையின் வளத்திலும் மலர்களின் சிறப்பிலும் என் மலை உன் மலைக்கு இளைத்த தென்றெண்ணாதே எனது மலையில் கொழுங் கொடியில் செழுங் கிழங்கு வீழும்.
புதுப் பெருமையில்லாதவர் பழம் பெருமை கூறும் பான்மை போல் குற்றாலக் குறவஞ்சி தனது நாட்டின் தொன்மை கூறத் தொடங்கினாள் எனது நாடு நன்னாட்டின் முன்னாட்டும் நாடு விண்ணோரும் விரும்பி வரும் நாடு எத் திசையும் புகழ் மணக்க இருந்திலங்கும் நாடு நீங்காத வல்வினையும் நீங்கிய நன்னாடு அரனார் விளையாடிய திருநாடு ஆரணம் பாடிய அருமை சான்ற நாடு இத் தகைய பழம்பெருமை உனது நாட்டுக்கு உண்டோ?
இப்பாட்டில் அமைந்த நாட்டின் பெருமையை நன்றாகக் கேட்ட பொதிய மலை மாது புன்முறுவல் பூத்துத் தன் மலையின் பழம் பெருமை கூறத் தொடங்கினாள் அம்மே மந்தமாருதம் வளரும் மலை எங்கள் மலையே வடகலையும் தென்கலையும் வளர்ந்தோங்கு மலை எங்கள் மலையே பொன்னும் மணியும் பொருந்திய மலை எங்கள் மலையே.
இவ்வாறு இறையோரும் மறையோரும் விரும்பி உறையும் இணையற்ற நாடு எங்கள் நாடேயாகும் என்று பொதிய நாட்டின் பழம்பெருமை கூறக் கேட்ட குற்றால வஞ்சி சிறிது தலை குனிந்தாள்.
நாட்டின் பெருமை கூறிப் பொதியமலைக் குறத்தியை வெல்ல இயலாதென்றறிந்த குற்றாலக் குறமாது ஆற்றின் பெருமையால் அம்மாதை வெல்லக் கருதினாள்.
திரிகூட மலையில் தேன் அருவித் திரை எழும்பிச் சிவகங்கை ஆறாய்ப் பரந்து செண்பக அடவியின் வழியாய்ச் சென்று பொங்குமா கடலில் வீழ்ந்து சித்திர நதியாய்ப் பாயும் சிற்றாற்றின் பெருமையைக் குறவஞ்சி நிறைந்த சொற்களால் போற்றிப் புகழ்ந்தாள்.
குறுமுனிவன் வாழும் இடத்திலே தோன்றி வானருவியாக வீழ்ந்து பொருநையாறாகப் பெருகிவரும் பொதிய மலையாற்றின் பெருமையைக் குறமாது கனிந்த சொற்களால் எடுத்துரைத்தாள்.
இவ்வாறு பொருநையாற்றின் பெருமையை வியந்து கூறக் கேட்ட குற்றாலக் குறவஞ்சி பொதிய மலையின் பெருமையைப் அறிந்து இரு மலையும் நிகரென்னும் இதற்கையம் உண்டோ என்னும் சமரச அறிவோடு சாந்தமாய்ப் பிரிந்து சென்றாள்.
தமிழ்நாட்டில் சில காலத்திற்கு முன்னர் அந்நிய மொழிகளில் பேசுவதும் எழுதுவதும் அறிவுடைமைக்கு அழகென்றும் தாய்மொழியைப் புறக்கணிப்பது தவறன்றென்றும் அறிவாளர் கருதுவாராயினார்.
ஆயினும் இப்பொழுது அத்தகைய கொள்கைகள் அகன்று ஒழிய ஆர்வம் நிறைந்த தமிழ்மக்கள் தமிழத்தாயை ஆதரிக்க தலைப்பட்டுள்ளனர்.
தமிழ்மொழியின் நயமறிந்த கவிஞரும் அறிஞரும் அம் மொழி பயிலும் தமிழகத்தை அன்பு ததும்பும் இன்ப மொழிகளாற் போற்றும் அழகு எல்லை யற்ற இன்பம் தருவதாகும்.
வட திசையினின்றும் இலங்கையை நாடிச் சென்ற வானர வீரரை நோக்கி தென் தமிழ் நாட்டில் அமைந்த அகன்ற பொதியமலையில் அகத்திய முனிவன் அமர்ந்திருக்கின்றான்.
அம் முனிவன் அமிழ்தினு மினிய தமிழ்மொழியை ஆதரித்து வளர்க்குமிடம் அதுவாதலின் வானரங்காள் அம் மலையை வணங்கி அப்பாற் செல்க என்று கம்பர் கூறும் மொழிகளில் தமிழ் அன்பு கலந்து இலங்குகின்றது.
இன்னும் அப் பொதிய மலையிற் பிறந்து திருநெல்வேலி வழியாய்ச் சென்று அந் நாட்டை ஊட்டி வளர்க்கும் பொருநை என்னும் தமிழ் ஆற்றை பொன்திணிந்த புனல் பெருகும் பொருநை எனும் திரு நதி என்று கம்பர் போற்றிப் புகழ்ந்தார்.
செந்தமிழின் சுவை தேர்ந்து செஞ்சொற்கவி செய்த பாரதியார் தமிழ் மொழி வழங்கும் திருநாட்டைப் போற்றிப் புகழும் மொழிகள் புதியதோர் ஊக்கம் அளிப்பனவாம்.
இத் தமிழ் நாட்டில் வாழ்ந்த அறிஞர் இனிமையும் தமிழும் வேறென்று அறிந்தாரல்லர் தமிழ் என்னும் பதத்திற்கே இனிமை என்ற பொருள் கண்டார்கள்.
இத் தகைய இனிமை வாய்ந்த தமிழ் ஒலி இன்னொலியாய் இன்ப ஒலியாய் ஆனந்தத் தேன் சொரியும் அழகிய ஒலியாய் இனிமை பயப்பது இயல்பே யன்றோ?
அந்த முறையில் தமிழ்நாட்டைத் தாய் நாடு என்று நினைக்கும் பொழுது அன்பினால் இன்பம் பிறக்கும் தந்தை நாடு என்று கருதும்போது ஆண்மையால் வீரம் பிறக்கும்.
இவ் வுண்மையை உணர்த்தக் கருதிய பாரதியார் முதலில் தாயன்பை அமைத்து பின்பு தந்தையின் வீரத்தைப் பேசும் முறை அறிந்து போற்றுதற்குரியதாகும்.
பாசங்களினின்றும் நீங்கிப் பேரின்பம் பெற விரும்பிய பெரியார் அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே என்று இறைவனை முதலில் அன்னையாகவே கருதி அகங்குழைவாராயினர்.
ஆகவே செந்தமிழ் நாடு முதலில் எம் தாய்நாடு அப்பால் எம் தந்தை நாடு இதுவே உண்மைத் தொண்டராய் உழைக்கும் உயர்ந்தோர் உளப் பான்மையாகும் மெய்யன்பு வாய்ந்த தமிழர் உணர்ச்சியாகும்.
அருந் தமிழ்ச் செல்வமே பெரும் பொருட் செல்வத்திலும் சிறந்த தென்று தெளிந்து இளமையிலேயே துறவறம் பூண்டு சிலம்பு பாடிய இளங்கோவடிகளது பெருமையை இன்னும் உணர்ந்தோமில்லை தமிழ்மொழிக் குற்ற குறையைத் தமக்குற்ற குறையாகக் கருதி மனமும் மெய்யும் வருந்திய மணிமேகலை ஆசிரியரது மாண்பை அறிந்தோ மில்லை.
நெற்றிக் கண்ணைக் காட்டினும் குற்றம் குற்றமே என்று முக்கணான் முன்னின்று மொழியும் கலைபயில் தெளிவும் கட்டுரை வன்மையும் வாய்ந்த பொய்யடிமை யில்லாப் புலவரைப் போற்றுகின்றோமில்லை.
முத்தமிழ்த் துறையின் முறைபோகிய மற்றைய உத்தமக் கவிகளையும் நல்லிசைப் புலமை மெல்லியலாரையும் மனக் கோவிலில் அமைத்து மகிழ்கின்றோமில்லை.
ஏனைய நாடுகள் தம் புலவரையும் கவிஞரையும் போற்றுகின்ற பெருமையையும் நம் தமிழ் நாடு தமிழறிஞரைப் புறக்கணிக்கின்ற சிறுமையையும் அறிவோமாயின் பிறரது ஏற்றமும் நமது இழிவும் வெள்ளிடை மலைபோல் விளங்கும்.
இத் தகைய கவி பாடும் நல்லியற் கவிஞர் உலகில் சிலரேயாவர்.அன்னார் இயற்றும் அருங்கவிதையில் மாந்தர் அறிந்து உய்தற்குரிய விழுமிய உண்மைகள் அமைந்து மிளிரும்.
இத் தன்மை வாய்ந்த கவிஞருள் ஒருவராகிய பாரதியார் தமிழ்நாடு செய்த தவப்பயனாகப் பொருநை நாட்டிற் பிறந்தார் அருந்தமிழ் மொழியுடன் ஆரியமும் ஆங்கிலமும் அளவோடு பயின்று தம் உள்ளத்திலெழுந்த தள்ளரிய ஆர்வத்தால் இனிய தமிழ்ப்பாட்டிசைத்தார்.
பழம்பெருமை வாய்ந்த தமிழகத்தின் அறிவையும் ஆண்மையையும் வளத்தையும் வாணிபத் திறத்தையும் ஆற்றையும் அருங் காற்றையும் அக் கவிஞர் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளார்.
சோழநாட்டை வளநாடாக்கிய காவிரியும் தொண்டை நன்னாட்டின் நல்லணியாய்த திகழும் பாலாறும் புலவர் நாவிற் பொருந்திய வைகையாறும் தமிழ் நாட்டை அழகு செய்யுந் தன்மையை நினைந்து பாரதியார் நெஞ்சம் தழைக்கின்றார்.
ஆயினும் நல்லறிவே நாட்டின் உயிரெனக் கருதிய அக் கவிஞர் தமிழ் நாட்டிற்கு என்றும் அழியாப் பெருமையளித்த நல்லிறியற் கவிஞரை நாவார வாழ்த்துகின்றார்.
இன்னும் இம் மாநிலத்தில் வாழும் மாந்தர்க்கென்று ஒளிநெறி காட்டும் உயரிய கவிஞரைப் பிறப்பித்து நல்கிய பெருமையும் செந்தமிழ் நாட்டுக்கே உரியதாகும்.
அக் கவிஞர் தென்னாட்டிற் பிறந்தவராயினும் எந் நாட்டிற்கும் உரியவர் அவர் பொருளுரை தென்மொழியில் எழுந்த தெனினும் பன்மொழியாளர்க்கும் பொதுவுரையாகும்.
இத் தகைய மதிநலம் வாய்ந்த கவிஞரைத் தன்னகத்தே தோற்றுவித்து வான் புகழ் கொண்ட தமிழ் நாட்டின் பெருமையைப் பாரதியார் வாயார வாழ்த்துகின்றார்.
இன்னும் சேர நாட்டின் செல்வத்தினும் செந்தமிழ்ச் செல்வமே சிறந்ததெனத் தேர்ந்து இளமையிலேயே துறவறம் ஏற்று தமிழர் குலமணி விளக்காய் விளங்கிய இளங்கோவடிகள் இயற்றிய சிலப்பதிகாரமென்னும் செம்மை சான்ற காவிய அமுதை அள்ளி உண்டு அளப்பரிய இன்பமுற்ற பாரதியார் என்று நம் தாய்நாட்டைப் புகழ்ந்து மகிழ்ந்தார்.
இரும்பினை இழுக்கும் காந்தம் போல் கற்போர் கருத்தினைக் கவருந் திறம் சிலப்பதிகாரத்தில் அமைந்திருத்தலை உணர்ந்த கவிஞர் நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் என்று அச் செஞ்சொற் காவியத்தைப் போற்றினார் இனிய தமிழ்ப் பனுவலாய் இலங்கும் சிலப்பதிகாரத்தைத் தமிழ்த் தாயின் கழுத்தில் இலங்கும் செம்மணி மாலையாகக் கருதி உள்ளம் தழைத்தார்.
தமிழ் நாட்டு மூவேந்தர் தகைமையையும் முந் நாட்டின் சீர்மையையும் முத் தமிழின் நீர்மையையும் முறையாக இளங்கோ முனிவர் தொடுத்தமைத்த பாமாலை தமிழ்த்தாயின் திருமார்பின் ஆரமாக அமைந்து அழகுசெய்தற் குரியதன்றோ?
இத் தகைய பழம் பெருமை வாய்ந்த பைந்தமிழ் நாட்டிற் பிறந்தும் தமிழ்மொழியின் பெருமையையும் இனிமையையும் உணராது வறிதே காலம் கழிக்கும் இக் காலத் தமிழ் மக்கள் நிலை கண்டு பாரதியார் இரங்குகின்றார்.
முன்னோர் முயன்று தேடித்தந்த முழுமணிகள் மண்ணுள் மூழ்கி மறைந்து கிடப்ப அவர் பின்னோராய நாம் வறிஞராய் இவ்வுலகில் வாழ்கின்றோம் பாலிருந்த பானையைப் பாற்பானை என்பது போல் தமிழறிர் மரபிற் பிறந்த நம்மையும் தமிழரெனப் பிறநாட்டார் அழைக்கின்றார்கள்.
இங்ஙனம் வாயிருந்தும் ஊமையராய் கண்ணிருந்தும் குருடராய் செவியிருந்தும் செவிடராய்த் திரியும் இக் காலத் தமிழ் மக்களை நோக்கி என்று கவிஞர் பரிவுடன் வேண்டுகிறார்.
நறுஞ்சுவை நிறைந்த தமிழின் நீர்மையைத் தமிழ் மக்கள் அறிந்து மகிழ்தல் வேண்டும் யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்னும் முன்னோர் மொழியின் வழி நின்று இனிமை வாய்ந்த தமிழ் மொழியை யாண்டும் பரப்புதல் வேண்டும்.
வீடு தோறும் தமிழின் முழக்கம் வீதி தோறும் தமிழின் விளக்கம் நகரமெங்கும் தமிழோசை நாடு எங்கும் தமிழோசை இவ்வாறாக எங்கும் தமிழ் முழக்கமே பெருமுழக்கமாய்ப் பொங்கி எழுதல் வேண்டுமென்பது பாரதியாரது பெரு விருப்பமாகும்.
வெள்ளைக் கலையுடுத்து வெள்ளைப் பணி பூண்டு வெள்ளைக் கமலத்தே வீற்றிருக்கும் கலைமகளைப் பாரதியார் போற்றும் முறை சாலச் சிறந்ததாகும்.
செஞ்சொற் கவி இயற்றும் கலைவாணர் கருத்திலும் உள்ளொளி வாய்ந்த உரவோர் மனத்திலும் உலகினர்க்கு ஒளிநெறி காட்டும் உயரிய மறையிலும் கலைமகள் மகிழ்ந்துறைகின்றாள்.
இன்னும் இன்னிசை வீணையை மலர்க்கரத்தி லேந்திய கலைமகள் மக்கள் பேசும் மழலை மொழியிலும் மாதர் இசைக்கும் மதுரப் பாட்டிலும் கீதம் பாடும் குயிலின் குரலிலும் சிறை யாரும் மடக்கிளியின் செந்நாவிலும் அமர்ந்திருக்கின்றாள்.
இரும்பை யுருக்கி வெம்படை வடிக்கும் கருங்கைக் கொல்லரும் திண்ணிய மரத்தைத் தரித்து முரித்துப் பணிசெய்யும் தச்சரம் குழைத்த மண்ணாற் பாண்டங்களை வனையும் குயவரும் பட்டாலும் பருத்தி நூலாலும் ஆடைகளை நெய்யும் சாலியரும் உலக வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுங் கலைகளைப் பயின்று பணி செய்கின்றார்கள்.
இன்னும் வேதம் பயிலும் வேதியரும் வீரம் விளைக்கும் வேந்தரும் வான்பொருளீட்டும் வணிகரும் தாளாண்மையிற் சிறந்த வேளாளரும் ஒருங்கே வணங்கும் விழுமிய தெய்வம் அறிவுத்தெய்வமேயாகும்.
மேலோரென்றும் கீழோரென்றும் எண்ணாது செல்வரென்றும் வறிஞரென்றும் கருதாது முதியரென்றும் இளையரென்றும் பாராது எக்குடிப் பிறப்பனும் யாவரே ஆயினும் அறிவினை விரும்புவோர் அனைவரும் வருக என்று அருள் கூர்ந்து அழைத்திடுந் தெய்வம் அறிவுத் தெய்வமே யன்றோ?
அறிவறிந்த மாந்தர் ஆண்டுதோறும் எண்ணும் எழுத்தும் அமைந்த ஏடுகளை வரிசையாக அடுக்கிக் கலைவிழா எடுத்தார்கள் விரையுறு நறுமலர் தூவி வணங்கினார்கள் வண்ணமும் சாந்தமும் வழங்கினார்கள்.
ஆண்டிற்கொரு முறை கலையேடுகளை எடுத்தடுக்கி மலர்மாலை புனைவதும் சந்தனம் சாத்துவதும் மந்திரம் முரல்வதும் வந்தனை புரிவதும் உயரிய வழிபாடென்று கருதுதல் பெருந்தவறாகும்.
இவ்வாறு அறியாமையை அழித்து ஒழித்து யாண்டும் கலையின் ஒளி விளங்கச் செய்தலே நாமகளின் அருள் பெறுதற்குரிய நல்ல வழிபாடென்று பாரதியார் அறிவிக்கின்றார்.
நாட்டிலுள்ள ஏழை மாந்தர்க்கு எழுத்தறிவித்தல் நூலோர் தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலையாய அறமென்னும் உண்மையை என்று பாரதியார் அறிவித்துப் போந்தார்.
கொழுகொம்பின்றிக் குழைந்து கிடந்த சிறு முல்லைக் கொடியின் துயர் கண்டு தரியாது அக் கொடி படருமாறு தன் பொற்றேரை நிறுத்திச்சென்ற புரவலன் வாழ்ந்த நாடு இந் நாடாகும்.
வழி நடந்து செல்லும் ஏழை மக்கள் வெங்கதிரோன் கொடுமையால் வாடி வருந்தா வண்ணம் இனிய சாலைகளும் சோலைகளும் அமைத்து அறம் வளர்த்த நாடு இந் நாடாகும்.
இங்ஙனம் அன்னசாலைகள் அமைத்தலும் ஆலயங்கள் எடுத்தலும் சாலைகள் வகுத்தலும் சோலைகள் வளர்த்தலும் சிறந்த அறங்களே எனினும் அறிவை வளர்க்கும் கல்லூரிகள் நிறுவுதலே தலைசிறந்த அறமென்று பாரதியார் அறிவுறுத்தினார்.
கல்வி நலம் வாயந்தவரே மக்களாவரென்றும் அந் நலம் அமையப்பெறாத மானுடர் விலங்கனைய ரென்றும் பழுந் தமிழ்ப் பனுவல் பகுத்துரைக்கின்றது.
கற்றவர் விழுங்கும் கற்பகக் கனியாய இறைவன் கல்லார் நெஞ்சில் நில்லான் என்னும் உண்மையை உணர்வோமாயின் இறைவனை வணங்குதற் குரிய ஆலயங்களை அமைப்பதற்கு முன்னே அறிவினை வளர்க்கும் கல்லூரிகளை அமைத்தல் வேண்டும் என்பது இனிது விளங்குவதாகும்.
இதனாலேயே கலை நலமறியாது வருந்தும் எளியவர்க்கு எழுத்தறிவிக்கும் அறம் ஏனைய அறங்களினும் நூறாயிரம் மடங்கு மேலான தென்று பாரதியார் அறிவித்தார்.
நாடாளும் வேந்தரது மறப்படையையும் வெல்லும் ஆற்றல் அறப்படையை எடுத்து ஆளும் ஆன்ம வீரரிடம் உண்டு என்பது பண்டைத் திருத்தொண்டர் சரித்திரத்தால் நன்குணரப்படும்.
வைச சமயத்தைத் தமிழ்நாட்டில் நிலை நிறுத்திய மூவருள் ஒருவராய திருநாவுக்கரசரை ஒரு சிறந்த ஆன்ம வீரராகக் கருதி அவர் வாழ்க்கையையும் வாய்மொழியையும் பாரதியார் நன்கு உணர்ந்துள்ளார்.
மாநில வேந்தரது மறப்படையின் வலிமையை அறப்படையால் வெல்லலாகுமென்று ஆயிரத் திருநூறு ஆண்டுகட்கு முன்னரே உலக மக்களுக்கு அறிவித்தவர் திருநாவுக்கரசர்.
சமண சமயத்தைக் கைவிட்டு அப் பெரியார் வைச நெறியைச் சார்ந்த பொழுது சமண மன்னன் சீற்றமுற்றான் மதம் மாறித் தவறிழைத்த நாவுக்கரசரைக் கொணருமாறு வெம்படை தாங்கிய வீரரைப் போக்கினான்.
எனினும் அவரது உருண்டு திரண்ட மேனியைக் கண்டு அப்பர் சிறிதும் அஞசினாரல்லர் அவர் கையிலமைந்த படைக்கலங்களைக் கண்டு இறையளவும் கலங்கினாரல்லர் நாமார்க்குங் குடியல்லோம் நமனை யஞ்சோம் என்று தொடங்கும் வீரப்பாட்டிசைத்தார்.
இவ்வாறு மன்னனது பரந்த படையின் முன்னே தமியராய் அஞ்சா நெஞ்சினராய் நின்று அவன் மறப்படையைத் தம் ஆன்மவலியால் வென்ற அப்பரது வீரப்பாட்டு பாரதியார் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தது.
அப் பாட்டிலே என்றெழுந்த அடிகள் நாவுக்கரசரை எதிர்த்து நின்ற மன்னன் படையைப் போன்ற மறப்படையைக் குறிப்பன என்று கருதுவது பொருத்த முடையதாகும்.
ஏழு நாள் நீற்றறையில் ஏதமின்றி இருந்து வெளிப்பட்ட நிலையிலும் அவர் பெருமையை அரசன் அறிந்தா னல்லன் பலநாள் உணவின்றி யிருந்த அப்பரது பசியைத் தீர்ப்பான்போல் நஞ்சு கலந்து பாற்சோற்றை அவருக்கு ஊட்டுமாறு பணித்தான்.
ஆருயிர் மருந்து எனப்படும் அன்னத்தில் நஞ்சு கலந்து மாந்தரை நாவுக்கரசர் பகைவரெனக் கருதினா ரல்லர் நண்பரெனவே கருதினார் அவரிடம் சோற்றை உண்டு மகிழ்ந்தார்.
இங்ஙனம் பகைவரிட்ட நஞ்சையும் நண்பரிட்ட நல்லமுதெனக் கருதி யுண்ட நாவுக்கரசர் என்னும் திருக்குறளுக்கு நனி சிறந்த சான்றாயினார்.
இவ்வாறு நாவுக்கரசர் ஆற்றிய அருஞ் செயலை வள்ளுவர் அருளிய கருத்தோடு கலந்து நஞ்சுண்டும் சாகாதிருக்க நாவுக்கரசரை நசுக்கித் சிதைக்குமாறு கடக்களிற்றை அவர்மேல் ஏவப் பணித்தான் காவலன்.
வெஞ்சின வேழத்தைக் கண்ணுற்ற அப்பர் சிறிதும் சஞ்சலமுற்றாரல்லர் செஞ்சடைக் கடவுளின் அடியார்க்கு என்று நெஞ்சுருகிப் பாடினார்.
மதவேழத்தின் செருக்கை யடக்குமாறு திருநாவுக்கரசர் பாடிய பாட்டே அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்பது தில்லையே என்னும் பல்லவிக்கு அடிப்படை என்று கருதுவது தவறாகாது.
எஞ்ஞான்றும் பதவித் தருக்கும் படைச் செருக்கும் உற்ற அரசர் உலகின் அச்சாணி யன்ன ஆன்றோரையும் மக்கள் கருத்தில் உச்சமாக நின்று நிலவும் பெரியோரையும் துச்சமாகக் கருதித் தூறு செய்வதுண்டு.
சைவ சமய சீலராக விளங்கிய திருநாவுக்கரசரையும் பலவாறு ஒறுக்கத் துணிந்த பல்லவ மன்னன் இவ் வுண்மைக்கு ஓர் எடுத்துக் காட்டாயினான்.
இத் தகைய உலகியலை நன்கறிந்த பாரதியார் இன்னும் ஊனம் ஒன்றில்லாத இறைவனுக்கு ஆட்பட்ட உத்தமர் வேறொன்றையும் பொருளாகக் கருதார்.
மண்ணும் விண்ணும் நிலைகுலைந்தாலும் ஞாயிறும் திங்களும் திசைமாறினாலும் அன்னார் மனந் துளங்குவ தில்லை இவ் வுண்மையை திருநாவுக்கரசர் பெருமையை உலகறியக் காட்ட விழைந்த இறையனார் வானிள மங்கையரை அப்பர் பால் விடுத்து அவரைப் பதம் பார்க்கப் பணித்தார்.
ஆகவே முற்காலக் கவிஞராகிய திருநாவுக்கரசரது வீர வாழ்க்கையும் வீரப் பாடலும் பாரதியார் உள்ளத்தைக் கவர்ந்து வீரக் கவிதையை விளைத்தன என்று கூறுதல் மிகையாகாது.
பழமறைகள் முறையிடப் பைந்தமிழ்ப் பின்சென்ற திருமால் வடசொற்கும் தென்சொற்கும் வரம்பாய் அமைந்த வட வேங்கட மலையில் நின்று அருந்தமிழைக் காக்கின்றான்.
இன்னும் நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்த முத்தமிழ் முனிவர் புகழ் பூத்த பொதிய மாமலையில் அமர்ந்து தமிழகத்தைக் கண்ணினைக் காக்கும் இமைபோல் காத்தருள்கின்றார்.
இங்ஙனம் வடபால் நீலமேனி நெடியோனும் தென்பால் கன்னித் தெய்வமும் குடபால் அருந்தவ முனிவரும் கருத்துற நோக்கிக் காவல் புரிதலால் செந்தமிழ்நாடு தெய்வக் காவலில் அமைந்த திருநாடாகப் பாரதியார் உள்ளத்திலே தோன்றுகின்றது.
இத் தகைய திருநாட்டில் பிறந்து வளர்ந்த தாய் மொழியின் முற்காலப் பெருமையையும் பிற்காலச் சிறுமையையும் தமிழ் மக்களுக்கு உணர்த்த ஆசையுற்ற கவிஞர் தமிழ்த் தாய் முறையிடும் பான்மையில் உருக்கமாக ஒரு பாட்டுப் பாடியுள்ளார்.
தமிழன்னை தலையிலணிந்த சூளாமணி சரிய இடையிலணிந்த மணிமேகலை தளர இணையடிச் சிலம்புகள் புலம்ப கண்கலங்கி நின்று தன் தகை சான்ற பிள்ளைகளை நோக்கி என் ஆருயிர்மக்காள் ஆதி சிவனருளால் இந் நானிலத்தில் தோன்றினேன் முத்தமிழறிந்த முனிவரருளால் திருந்தினேன் நற்றமிழ் மன்னரது செல்வச் சிறுமியாய்ச் செழித்து வளர்ந்தேன் அறிவறிந்த மக்கள் ஆக்கி யளித்த காவியக் கலனணிந்து விளங்கினன் இடைக் காலத்தில் பல நல்லணிகளைப் பறிகொடுத்தேன்.
இசையோடு இப்புவிமிசை என்றுமிருப்பேன் என்று தமிழன்னை தன் ஆற்றாமையை அறிவித்துத் தமிழ் மக்களைத் தட்டித் தேற்றி எழுப்புகின்றாள்.
மேலை நாட்டுக் கலைகளிலமைந்த அரும்பொருள்களை எடுத்துரைக்கும் திறம் தமிழ மொழிக்கில்லை என்றும் அத் திறமின்மையால் இனி மெல்லத் தமிழ்மொழி இறந்துபடுமென்றும் விரிவிலா அறிவினார் கூறும் வசைமொழி கேட்டுத் தமிழ்த்தாய் சீறுகின்றாள் அருந்தமிழின் ஆற்றலறிந்தவர் எவரும் அவ்வாறு உரை செய்யாராதலால் கூறத் தகாதவன் கூறினன் என்றாள்.
தமிழ் மொழயின் நீர்மை உணராத முழு மகனே அவ்வாறு உரைக்கத் துணிவானாதலால் அந்தப் பேதை உரைத்தான் என்று அன்னை அவனைச் சுட்டி இகழ்ந்துரைத்தாள்.
ஆங்கிலம் முதலிய மேலை நாட்டு மொழிகளையறிந்த மாணவர் கடமையைப் பாரதியார் பண்புறக் கூறுகின்றார் பிற நாட்டு நல்லறிஞர் இயற்றிய புத்தம் புதிய கலைநூல்களைத் தமிழ்மொழியிற் பெயர்த்தல் வேண்டும்.
அக் கலைகளிலமைந்த புதிய கருத்துகளை உணர்த்தும் பெற்றி வாய்ந்த பழந்தமிழ்ச் சொற்கள் பண்டைப் பனுவலிற்பதிந்து கிடக்குமாயின் அவற்றை அகழ்ந்தெடுத்து வழக்காற்றில் உய்த்தல் வேண்டும்.
நல்ல நூல்களை மொழி பெயர்த்தும் நவீன நூல்களை மொழி பெயர்த்தும் நவீன நூல்களை இயற்றியும் மொழியின் கலைச்செல்வத்தைப் பெருக்க வேண்டும்.
கண்ணுதற் பெருங் கடவுளும் கழகமோடமர்ந்து பண்ணுறத் தெரிந்தாய்ந்த பைந்தமிழ் என்று பாராட்டுவதனால் தமிழ் மொழி பரவிவிட மாட்டாது.
தமிழ்மொழித் தொண்டு செய்யக் கருதும் தகை சான்ற அறிஞர் பழம் பெருமை பேசும் பழக்கத்தை விட்டொழித்து தமிழ் மொழியின் குறைகளை அறிந்து பணி செய்ய முற்பட வேண்டும்.
இங்ஙனம் தமிழ்ச் சேய்களிற் பலர் மயங்கித் தளர்ந்தாலும் தமிழ்த் தாய் மனம் தளரவில்லை உரனிழந்த மக்கள் மனத்தைத் தேற்றுகின்றாள் எத்திசையும் புகழ் மணக்க மீண்டும் தான் ஏற்றமுறும் காலம் அண்மையில் வருமென்று அறிவிக்கின்றாள்.
ஆதிசிவன் அருளாலும் அறிவறிந்த மக்கள் ஆர்வத்தாலும் வீறுபெற்று விளங்குவேன் என்று தமிழன்னை வாயிலாகப் பாரதியார் கூறும் வாய்மொழி கார்மேகத்தினிடையே இலங்கும் கதிரொளியாகும்.
மறைந்த முன்னாள் முதலமைச்சர் கருணாநிதிக்கு நடத்தப்பட்ட புகழஞ்சலி கூட்டம் மத்தியில் உள்ள பாஜக ஆட்சியை இகழும் கூட்டமாக நடத்தப்பட்டதாகவும் அது வருந்தத்தக்கது எனவும் பாஜக மாநில தலைவர் தமிழிசை செளந்திரராஜன் தெரிவித்தார்.
குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு பேருந்துகள் இயக்கப்படாததால் கூட்ட நெரிசல் ஏற்பட்டு படிக்கட்டுகளில் தொங்கி பயணம் செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்படுவதாக மாணவர்கள் புகார் தெரிவிக்கின்றனர்.
இலவச பஸ் பாஸ் இருந்தாலும் பயணம் செய்ய பேருந்துகள் இல்லை எனவும் அவர்கள் கவலை தெரிவிக்கின்றனர் வேலூர் மாவட்டம் குடியாத்தம் நகராட்சியின் சார்பில் கழிவு நீர் கால்வாய்களை சுத்தம் செய்யும் பணி நடைபெற்று வருகிறது.
என்ற மகாகவி பாரதியின் வாக்கை மனதில் கொண்டு நடக்கும்இந்தப் போராட்டங்கள் எவ்விதமான உள்நோக்கங்களும் இன்றி இனப்பற்று மற்றும் மொழிப்பற்றை மட்டுமே அடித்தளமாகக்கொண்டு நடந்துவருகின்றன என்பதை மாநில மத்திய அரசுகள் உணர்ந்து மாணவர்களின் குரலைச் செவிமடுத்து அதை எதிரொலித்தால்தான் இந்தப் போராட்டங்கள் முடிவுக்கு வரும் என்பதை அரசு மட்டுமின்றி நாம் ஒவ்வொருவரும் உணரவேண்டும்.
தனஞ்ஜெயன் தயாரித்து ஜோதிகா நடித்து ராதா மோகன் இயக்கியுள்ள காற்றின் மொழி திரைப்படம் விரைவில் வெளியாகவுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்நிலையில் கொடி படத்தை இயக்கிய துரை செந்தில் குமார் இயக்கத்தில் தனுஷ் மீண்டும் நடிக்க உள்ளதாக அவரே தனது டுவிட்டர் பக்கத்தில் தெரிவித்துள்ளார்.
முன்னதாக துரைசெந்தில்குமார் இயக்கத்தில் வெளியான எதிர்நீச்சல் காக்கி சட்டை ஆகிய இருபடங்களையும் தனுஷ் தனது வுண்டர்பார் பிலிம்ஸ் தலைப்பில் தயாரித்திருந்தார்.
ஜோக்கர் புகழ் குரு சோமசுந்தரம் நடிப்பில் மனோஜ் பீதா இயக்கத்தில் வெளியாகியிருக்கும் வஞ்சகர் உலகம் எப்படி என்பதை பார்ப்போம்.
ஒரு பெண் கொலை செய்யப்பட அந்த கொலை சம்பவ விசாரணையோடு தொடங்கும் படம் போதை மருந்து கடத்தல் தாதாவின் வாழ்க்கையோடு பயணித்து கள்ளக்காதலோடு கலந்து இறுதியில் லெஸ்பியனோடு முடிவடைவது தான் வஞ்சகர் உலகம் படத்தின் கதை.
என்பதை சஸ்பென்ஸ் த்ரில்லராக சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர் இடையில் போதை மருந்து கடத்தல் தாதாவாக குரு சோமசுந்தரத்தை சித்தரித்ததோடு அவரை ஹீரோவாக காட்டுவதற்காக திரைக்கதையில் இணைத்திருக்கும் கிளை கதையால் ஒட்டு மொத்த படமே கந்தல் கந்தலாக கிழிந்துவிடுகிறது.