sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இவர்களில் சிலர் எப்பவாவது வேட்டைக்குப் போகிறோம் என்று கோஷ்டி சேர்த்துக் கொண்டு மலைப் பகுதிகளில் சுற்றி திரிவதும் உண்டு திரும்பி வரும்போது மலை அணில் முயல் மிளா என்று எதையாவது சுட்டுக் கொன்று பெருமையாகச் சுமந்து வருவார்களே தவிர கரடியை பிடித்தார் புலியை சுட்டு கொன்றார் காட்டுப் பன்றியை தீர்த்துக்கட்டினார் என்ற பெருமையை எவரும் பெற்றதில்லை.
இன்னோரன்ன கதைகள் மலைமேல்போய் திரும்பியவர் களால் சுவையாக ஒலி பரப்பப்படுவது வழக்கமே தவிர புலியை கரடியை அல்லது கொடிய பெரிய வனவிலங்கு எதையாவது ஒன்றைக் குறி வைத்துச் சுட்டுக்கொன்று வெற்றிகரமாக வேட்டையாடக் கூடியவர் என்ற பெருமை புன்னைக்காடுப் பிரமுகர் எவருக்கும் கிடைத்ததில்லை.
புன்னைக்காடுப் பெரிய வீட்டுப் பிரமுகர்களில் மச்சுக் கட்டி ஒடுபோட்டு வசதியாக வாழ்க்கை நடத்திக் கொண்டிருந்த கல் வீட்டுக்காரர்களில் ஒருவர் மகிழ்வண்ணம் பிள்ளை.
அதனால் அவர் வேட்டை என்று குழு சேர்த்துக் கொண்டு போகாமல் வீட்டோடு இருந்தபோது கூட வேட்டை அவரைத் தேடிவந்து அருள் புரிந்து விட்டது அப்போது இரவு ஏழு அல்லது ஏழரை தான் இருக்கும் ஆனாலும் இருட்டு கருங்கும்மென்று கவிந்து ராத்திரி ரொம்ப நேரம் ஆகியிருக்கும் என்பது போன்ற ஒரு மயக்கத்தை கொடுத்துக்கொண்டிருந்தது.
வானத்தில் ஒரு வெள்ளி கூடத் தென்படவில்லை அன்று பூராவும் மப்பும் மந்தாரமுமாக இருந்து அந்திவேளையில் மேக மூடாக்கு கனத்து கவிந்து வந்து இருட்டுக்கு மேலும் அழுத்தம் கொடுத்தது.
தெருக்களில் நடமாட்டம் இராது என்பது மட்டுமல்ல அந்த ஊரில் வீடுகளில் ஆட்கள் வசிக்கிறார்களா இல்லையா என்று சந்தேகப்படும் அளவுக்கு ஊரே அமைதிப் போர்வையை மூடிக் கொண்டு உறங்கித் தோன்றும்.
அதிலும் தொடர்ந்து எலெக்ட்ரிக் விளக்குகள் எரியாது கெடுத்து விட்ட நாட்களில் மூன்றாவது நாளான அன்று ஊரில் எங்குமே ஒரு பொட்டு வெளிச்சம் கூட இல்லை.
வாசல் கேட் நன்றாகச் சாத்தி கொண்டி போடப்பட்டிருக் கிறதா என்று பார்க்கும் நோக்கத்தோடு மகிழ்வண்ணம்பிள்ளை திண்ணையை விட்டுக் கீழே இறங்கக் கால் எடுத்து வைத்தார்.
புலியை பத்திரப்படுத்திவிட்டு நாளை காலையில் பார்க்கலாம் என்று எல்லோரும் போனார்கள் கதவுகளை நன்றாக சார்த்தி அடிப்பூட்டு மேல்பூட்டு அடி தண்டா எல்லாம் போட்டும் உள்ளுற சிறு பயம் அரிக்கவே லைட்டுகளை அணைக்க வேண்டாம்.
அது இவ்வளவு பெரிய புலியுன்னு தெரிஞ்சிருந்தா நான் தைரியமா நின்னுசுட்டிருப் பேனா என்கிற சந்தேகம் எனக்கு இப்பகூட இருக்கு உலகத்தை அவரைவிட அதிகம் நன்றாக புரிந்து வைத்திருந்த அந்த தர்ம பத்தினி வாயைமுடிக்கிட்டு இருங்க.
வேணுமினா புலி எப்படி உறுமிச்சு பாய வந்தது ஒரே குண்டுலே எப்படிச் செத்து விழுந்துதுன்னு அளந்து விடுங்க கூச்சமோ தயக்கமோ வேண்டாம் என்று உபதேசம் புரிந்தாள் மறுநாள் நன்றாக விடிவதற்கு முன்னரே ஊர்நெடுக மகிழ்வண்ணம் பிள்ளை கடுவாயை சுட்டுக் கொன்றவிஷயம் காது கண்ணு மூக்கு கால் கை எல்லாம் இணைக்கப்பட்டு விரைவில் பரவியது.
பக்கத்திலே நின்று பார்த்தது போல மகிழ்வண்ணம்பிள்ளை எப்படிக் குறிபார்த்தார் கடுவா என்னமாய் முறைத்து உறுமியது அவர் எவ்வாறு சுட்டார் அது எப்படி அலறிக் கொண்டு விழுந்து செத்தது என்று ஒரு சிலர் விளக்கிக் கூறித் தங்கள் வாய் வண்ணம் காட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஏனெனில் அவர் அந்த ஊரில் முதல் முதலாகப் புலியை சுட்டுக் கொன்ற வேட்டை வீரர் குறிதவறாமல் சுடக்கூடிய தீரர் என்பதை புன்னைக்காடு கண்டு கொண்டது.
வளர்ந்து பெரியவன் ஆனதும் நம்ம பிள்ளையாண்டான் இப்படி இப்படி நடந்து கொள்வான் என்பதை முன் கூட்டியே தீர்க்க தரிசனம் ஆக உணர்ந்து பையனுக்கு அந்தப் பெயரை குடும்பத்தின் பெரியவர்கள் இட்டார்களா?
அல்லது நமக்கு இந்தப் பெயர் இருப்பதால் நாம் பூர்ணமாக எதையும் செய்ய வேண்டும் எதிலும் பரிபூரணம் காண்பதே நமது வாழ்க்கை தர்மமாக இருக்க வேண்டும் என்று பையனே தீர்மானித்து அப்படி ஒரு கொள்கையை கைக்கொண்டு வளர்ந்தானா?
எப்படியோ சின்ன வயசிலிருந்தே செய்வன திருந்தச் செய் என்பது மட்டுமல்ல எதையும் முழுமையாக பெர்பெக்ட் ஆகச் செய்ய வேண்டும் என்பதில் கருத்தாக இருந்தான் அவன்.
அவரவர் பெயரை சுருக்கி வைத்துக் கொள்வது ஒரு நாகரிகமாக ஸ்டைலாக பாஷன் ஆகக் கருதப்பட்டு வந்த காலத்திலும் சூழ்நிலையிலும் வசித்துக் கொண்டிருந்த போதிலும் அவன் பி.
பெண்கள் பெரும்பாலும் அவரவர் இஷ்டம் போல் மெத்தனமா சோம்பேறித்தனமாக டெர்பெக்ட்தன்மை எல்லாம் பார்க்காமல் தான் காரியங்கள் பண்றாங்க பரிபூரண ஆனந்தனுக்கு ஒருபரிபூரண ஆனந்தியா வரப் போறா பார்ப்போமே என்று நண்பர்கள் கிண்டல் செய்வதும் சகஜமாகி விட்டது.
ஒரு அம்மாள் பதிவாகச் சில பேருக்கு சமைத்துப் போட்டு வாழ்க்கை நடத்திய தனிச் சாப்பாட்டு விடுதியில் நேரம் தவறாது சாப்பிட்டான்.
தனி உணவு விடுதி நடத்திய அம்மாள் இறந்துவிட்ட பிறகு ஆனந்தர் தனிப்பட்ட மெஸ்களில் சாப்பிடும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்.
உயிரோடு இருக்கிற போதே தனக்கான சமாதிக் குழியையும் சுற்றுப்புற கட்டுமான வேலைகளையும் சீராகவும் அமைத்து தானே கண்டு மகிழ முடிந்ததில் ஆனந்தருக்கு ஒரு பூரண திருப்தி ஏற்பட்டது.
இவர் தான் பரிபூரண ஆனந்தர் என்று அடையாளம் கூடக் காண இயலாத விதத்தில் அவரது முகம் துவையலாகியிருந்தது பாவம் விளையும் பயர் முளையிலே தெரியும் என்று சொல்லப்படுகிறது.
அவருடைய அறிவுக்கு அவர் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளும் அவரது உள் ஒளிக்கு பலத்த அடிபட்டிருந்தது நிமிர்ந்து நிற்க வலு இல்லாமல் செய்கிற சரியான வர்ம அடி அதுதான் அவருடைய சிந்தனைக்கும் சினத்துக்கும் காரணமாகும்.
அவர் முகராசியும் அவர் பேசுகிற தோரணையும் அட்டகாசமாய் சிரிக்கிற தொனியும் அவருடைய பெரிய மனித தோற்றமும் ஆக எல்லாமும் கூடி எதிரே கேட்டிருப்பவர்களை தலையாட்டி பொம்மைகளாகவும் பல் இளிச்சான் சாமிகளா கவும் மறுத்துரைக்கத் தெம்பு இல்லாத ஊமைக் கோட்டான் களாகவும் ஆக்கிவிடும்.
அதில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லாதவராய் பேசினார் கனகசபை அப்போது ஞானப்பிரகாசத்துக்கு சூடு பிடித்துவிட்டது ஆவேசம் வந்தவர்போல் கத்தினார் ஒய் நான் இன்னைக்கிச் சொல்லுதேன்.
அப்புறம் பத்து வருஷம் ஏன் ஒரு வியாழவட்டம் பன்னிரண்டு வருஷமே போகட்டுமே அதுக்குப் பிறகு நாம அதை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம்.
இது ஒரு சவால் என்று சொல்லி தாளும்பேனாவும் எடுத்து ஒவ்வொரு பிள்ளையின் பெயரையும் அப்பா பெயர் வயசு முதலிய விவரங்களையும் கேட்டு எழுதினார்.
அவர்களை நன்கு கவனித்து விவரங்களைக் கேட்டறிந்து பிற்காலத்தில் அவர்கள் என்ன ஆவார்கள் என்ன நிலைமையில் இருப்பார்கள் என்று தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறி அப்படியே எழுதியும் வைத்துக்கொண்டார் அவர்.
ஆனாலும் வாழ்க்கை நிலைமைகளும் சந்தர்ப்பங்களும் பிறவும் அவருக்கு உதவி புரியாததனால் அந்த யாத்திரை சுலபத்தில் சித்திக்காத ஒரு லட்சியம் போலவே அமைந்து கிடந்தது.
போகணும் பத்து வருடங்களுக்கு மேலேயே ஆச்சுதே எல்லோரும் எப்படி இருக்காங்க என்பதை அறிவதற்காகவாவது ஒரு தடவை அந்தப் பக்கம் போய் வரத்தான் வேண்டும் என்று நெஞ்சோடு புலம்பிக் கொள்வார்.
ரொம்பத் தெரிஞ்சவன் மாதிரிப் பேசுதானே எனற தயக்கத்தோடு நின்ற பெரியவருக்கு தெளிவு ஏற்படுத்தும் விதத்தில் அவன் சொன்னான்.
அந்த ஊரும் ஆட்களும் இருக்கிற நிலையை பார்க்கப் போகணும்கிற தவிப்பு எனக்கு எப்பவும் இருக்கு நேரம்தான் கிடைக்கலே என்று பெரியவர் அங்கலாய்த்தார்.
அவர் தனது இருப்பிடம் சேர்ந்ததும் முதல் காரியமாக புத்தகப்பெட்டியைத் திறந்து ஒரு பழைய டயரியினுள் பத்திர மாக வைத்திருந்த காகிதத்தை எடுத்து அவசரம் அவசரமாக ஆராய்ந்தார்.
அடடா அவன் எங்கே தங்கியிருக்கான்னு கேட்காமப் போனோமே அவன் கிட்டே மேலும் பல தகவல்களை விசாரித்து அறிந்திருக்கலாமே என்றொரு வருத்தம் அவர் உள்ளத்தில் குத்தியது.
குடும்ப நிலைமை பொருளாதார நிலை மற்றும் பல நிலைமைகளை கவனித்தபோது என் நிலைமையில் உள்ளவன் தனியாக இருந்துவிடுவதே நல்லது என்று தோன்றுகிறது.
நாம் சொன்னதுபோல ஒரு வியாழ வட்டம் கழித்துத் தான் இங்கே வர முடிஞ்சிருக்கு இதை சரி பார்த்துக் கொள்ள ஏற்ற தருணம் தான் என்று அவர் எண்ணிக் கொண்டார்.
வாழ்க்கையின் சுமைகள் அவரை வெகுவாக அழுத்திக் கொண்டிருந்ததால் அவரே உற்சாகமற்று வயசுக்கு மீறிய கிழத்தனம் பெற்று சோர்வுடன் தோற்றம் அளித்தார்.
படிப்பில் ஆர்வம் உள்ள திறமையும் அறிவுக் கூர்மையும் உள்ள பையனுக்கு மேற்கொண்டு படிக்க வசதி இல்லை அவன் கிளார்க் வேலைக்குப்போக வேண்டிய தாச்சு நம்ம சமூக நிலைமை அப்படித் தானிருக்கு அவனைப்போல எத்தனை யோ பேர்.
இத்தகைய விளைவுகளை அவர் எதிர்ப்பார்க்கவே இல்லையே நடராஜனை யும் சிவகாமியையும் வாழ்க்கை வஞ்சித்திருந்தது போலவே அவர் பட்டியலில் குறித்து வைத்திருந்த இதரர்களில் பலபேரையும் வஞ்சித்து விட்டது.
உள்ளதைத் தின்னு போட்டு ஊரைச் சுத்திக்கிட்டு இருப்பான் என்று அவரால் மதிப்பிடப்பட்ட பெரிய வீட்டுப் பையன் ஒருவன் பணபலத்தால் என்ஜினிங் காலேஜில் இடம் பெற்று வருடங்களைக் கழித்து பட்டமும் பெற்று விட்டான் ஆனால் வேலை கிடைக்கவில்லை.
சுமாராகக் கல்வி கற்று வீட்டில் இருந்தபடி விவசாயத்தை கவனிக்கிறேன் என்று சோம்பல் வாழ்வு வாழ்வான் என்று குறிப்பிடப்பட்ட மத்தியதர வர்க்கத்துப் பையன் ஒருவன் எட்டாவது வகுப்புடன் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு அவனுக்கு வேண்டிய ஒருவரோடு பிசினஸில் ஈடுபட்டு இருவரும் சேர்ந்து சுரண்டி சொந்தமாக பிசினஸ் ஆரம்பித்து லாபகரமாக முன்னேறி கொண்டிருந்தான்.
சுமாராக இருப்பான் சுத்த மண்டு என்று கருதப்பட்ட ஒருவன் குடித்து சூதாடுவதிலும் சிறு திருட்டுகளில் வெற்றி காண்பதிலும் பிரசித்தி பெற்றுவிட்டான்.
குடியும் குடித்தனமுமாய் இருப்பாள் என்று அவரால் நிச்சயிக்கப்பட்ட ஒரு பெண் கல்யாணமாகி கிடைத்த வாழ்வில் திருப்தி அடையாமல் ஸ்டைல் மாஸ்டர் ஒருவனோடு ஒடிப்போய் விட்டாள்.
அவள் மெலிந்து இளமை இன்பங்களை நுகர முடியாமல் போன ஏக்கத்தினால் ஹிஸ்டீரியா நோயில் சிக்கி அவதிப்பட அவளுக்குப் பேய் பிடித்திருக்கிறது பைத்தியம் கண்டிருக்கிறது என்று கடுமையான சிகிச்சைகள் நடைபெற்று வந்தன.
மனிதருக்கு வாழ்வு நல்ல வாழ்க்கையாக அமைவதற்கான பெரும் மாற்றங்கள் ஏற்படாத வரையில் இது இப்படித்தான் முடியும் என்றும் அது முனகிக் கொண்டது.
அவனது பதட்டத்தைப் பார்த்தோ அல்லது மனத்தில் தோன்றிய ஏதேனும் ஒரு எண்ணத்தினாலோ முகத்தில் சிரிப்பின் ரேகை நெளிய அவனையே கவனித்தபடி நின்ற இளம் பெண்ணை அவன் ஒரு தடவைதான் நோக்கினான்.
கொஞ்சம் பலமாக அடித்துச் சாத்தணும் என்று டிரைவர் கூறியதைக் கேட்டு அவ்வாறே செய்தாள் போக வேண்டிய இடத்தைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னாள்.
உருளைக் கிழங்கு போண்டா மாதிரியும் ஆப்பிள் பழம் போலவும் பருமனாய் சதைப் பிடிப்பும் மினுமினுப்புமாகச் சில பேர்தான் காணப்படுகிறார்கள்.
இனம் புரிந்து கொள்ள முடியாத வருத்தத்தை சோகத்தை உள்ளத்தில் அரும்பச் செய்கிற தனிரக மலர் மாதிரத் தான் அந்தப் பெண்ணும் இருந்தாள்.
குறுகுறுப்பும் இளமைத் துடிப்பும் இயல்பாகவே குடிகொண்டிருந்த அகன்ற கரிய விழிகளில் ஆழம்காண முடியாத நீர்நிலையின் அமைதியும் காரணம் தெரிந்து கொள்ள முடியாத வேதனையும் கலந்து கிடப்பதாக அவனுக்குத் தோன்றியது.
காரினுள் அவன் முதுக்குப் பின்னே ரகசியம் என்ற நினைப்பில் நிகழும் எத்தனை எத்தனையோ உணர்ச்சி நாடகங்களுக்கெல் லாம் அவன் சிலை போன்ற சாட்சியாக இருந்து வருகிறான்.
உலக வாழ்க்கையில் ஈடு பட்டிருப்பினும் அதனுடன் ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் தாமரை இலைத் தண்ணிர் போல் காலம் கழிக்க வேண்டும் என்கிற லட்சியத்தின் உயிர் உருவமாக விளங்கியவன் அவன்.
நாள்தோறும் யார் யாரையோ எங்கெங்கோ இட்டுச் சென்று இறக்கி விட்டு விட்டு வேகமாக நகரைச் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு டாக்சியை ஒட்டுகிற டிரைவர் என்றோ ஒருநாள் சிறிது நேரம் பிரயாணம் செய்த எவளோ ஒருத்தியை நினைவில் நிறுத்தி வைத்திருக்க இயலாதுதான்.
சினிமா தியேட்டர்கள் முன்னாலும் பெரிய ரஸ்தாக்களின் கூடல்களிலும் நாகரிக ஒட்டல்களின் அருகிலும் அவளைப் போல் எவளாவது தென்படுவாள்.
ஊரில் எத்தனையோ டாக்சி கள் ஒவ்வொருவருக்கும் எத்தனை எத்தனையோ அலுவல்கள் விபத்து மாதிரி தற்செயலாக ஏற்பட்டாலன்றி அல்லது திட்டமிட்டு குறித்த நேரத்தில் குறிப்பிட்ட இடம் ஒன்றில் சந்தித்தாலன்றி ஒருவரை ஒருவர் எங்கே அடிக்கடி காண முடிகிறது?
சந்திரன் அவசரப்பட்டாலும் ஒரு வடையும் காப்பியும் என்று ஸ்லிம்ப்ளா டிபனை முடித்துக் கொண்டாலும் நாகரிகப் பெரும் ஒட்டலில் ஏற்படக்கூடிய காலதாமதமும் காலநஷ்டமும் அவனுக்கும் ஏற்படத்தான் செய்தன.
ரஸ்தாவைப் பார்த்தபடி போகிறவர் வருகிறவர்களைப் பார்த்தபடி வழியோடு போவோருக்கு விழிவிருந்து ஆகும்படி அடாடா வெளியேதான் நின்றீர்களா?
அவன் உள்ளத்தில் நினைவாய் நீந்திக்கொண்டிருந்த பெண்ணின் பெயர் இந்திரா என்றும் அவள் தோழி ராதா என்றும் பரஸ்பரம் குறிப் பிட்டுப் பேசிக் கொண்டதிலிருந்து அவனுக்குத் தெளிவாயிற்று.
இரவு பரப்பிய இருட்டு வலையைக் குத்திக் கிழிக்கும் ஒளிக்கற்றைகளை வாரி வீசும் விளக்குகள் எங்கெங்கும் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தன.
கடைகளின் நடுவே ஒரு சிறு டீ ஷாப் குறுகிய இடத்தை யும் அங்கு இருந்தவர்களையும் பளிரென எடுத்துக் காட்டும் படி பேரொளி சிந்தியவாறு தொங்கியது மிகவும் பிரகாசமான ஒற்றை விளக்கு.
அந்தச் சூழ்நிலையில் அங்கு பரவிய ஒளிப் பிரவாகத்தில் அவள் மிகவும் எடுப்பாக விளங்கினாலும் அந்த இடத்தில் காணப்படவேண்டிய எழில் உருவம் அல்ல அது இனிய பெண் ஒருத்திக்கு ஏற்ற இடமில்லை அது என்றே சந்திரன் கருதினான்.
ஒடும் காரில் இருந்து ஒரே பார்வையில அவளைப் படம் பிடித்து மகிழ வாய்ப்பு கிட்டிய போதிலும் அவன் உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி நிறையவில்லை.
அவளைப் பற்றிய அவனது எண்ணமே வலிமை மிக்க மந்திரமாகி அவளை அவன் முன்னால் இழுத்து வரும் சக்தி பெற்று விட்டதோ என்னவோ இந்திரா அவன் பார்வையில் அடிக்கடி தென்படலானாள்.
தனியாகவோ வயது அதிகமான ஒரு அம்மாளோடு அல்லது இரண்டு மூன்று பெண்களுடனோ பஸ் நிற்குமிடத்தில் பார்க்கில் ஒட்டலில் சினிமாத் தியேட்டரில்.
ஒர் இரவில் மனசு சரியாக இல்லை என்ற காரணத்துக்காக எல்லோரும் ரொம்ப அருமையான படம் என்று பாராட்டிப் பேசி அவன் அவசியம் பார்க்க வேண்டும் என்று சிபாரிசு செய்ததனாலும் சந்திரன் ஒரு படத்துக்குப் போயிருந்தான் ஒன்பதரை மணிக் காட்சிக்கு.
படம் முடிந்து இரவு ஒரு மணி ஒன்றரை மணிக்கு வீட்டுக்கு நடந்து போவது அசெளகரியமாகவும் பயமாகவும் இருக்குமே என்று சந்திரன் எண்ணினான்.
அதே வேளையில் அவனுக்கு முன்னே அவன் பார்வையை உறுத்தும் விதத்தில் ரயில் வண்டித் தொடர் மாதிரி ஒருவர் பின் ஒருவராய் ஐந்து பெண்கள் வந்தார்கள்.
கண்ணுக்கு விருந்தாகும் வண்ண வண்ண ஆடைகளுடன் பகட்டும் பளபளப்புமாக ஒவ்வொருத்தியும் ஒவ்வொரு ரகம் கதம்பத்தின் தனித்தனி மலர் வகை மாதிரி.
இன்னொரு நாள் நகரின் ஒரு ஒதுக்குப் புறத்தில் ஜன நெருக்கம் மிகுந்த ஒட்டல் ஒன்றில் காப்பி சாப்பிட்டு விட்டு சந்திரன் வெளியே வந்துகொண்டிருந்த போது அவள் எதிரே வந்தாள்.
அவள் பின்னால் வந்த பெரிய அம்மாள் அவளை முன்னே தள்ள அவளைச் சுற்றிலும் மற்றவர் நெருக்க நின்று பேசுவதற்கு பெரிய ஒட்டலின் சிறிய வாசல் சரியான இடம் ஆகுமா என்ன?
இந்திரா என்கிற பெண்ணின் மீது அவனுக்குச் சிறிதே அறிமுகம் ஆகியிருந்த நன்கு பழக்கம் ஆகியிராத எவளோ ஒருத்தி மீது சந்திரனுக்குக் கோபமும் கசப்பும் உண்டாவதற்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் உதவியது.
அவளோடுபேசிப் பழகி இன்பமாகப் பொழுது போக்க வேண்டும் என்றும் அவளை மணந்து கொண்டு எதிர் காலத்தை ஆனந்த மயமானதாக மாற்ற வேண்டும் என்றும் ஆசை வளர்ந்து கனவுகள் கண்டு கோட்டை கட்டுகிற அளவுக்க அவனுடைய காதல் முற்றிவிட வில்லை என்பது உண்மைதான்.
இருவரும் ஒட்டலுக்குள் போய் காப்பி சாப்பிட்டு விட்டு வந்து காரில் ஏறிக்கொண்டதும் தங்களுக்குள் நட்பு நெருங்கி வந்துள்ளது போன்ற உணர்வு அவனுக்கு ஏற்பட்டது.
அவளது கரிய விழிகளின் சுழற்சி செவ்விய இதழ்களின் சுழிப்பு ஆஹ் எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாமே அதுமுதல் வெள்ளிக்கிழமை சந்திரன் நினைவில் சிவப்பு எழுத்து நாளாய்ப் பளிச்சிடலாயிற்று.
ஆயினும் அவனைப் பாராதவள்போல் தன்னை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த பணக்கார உல்லாசியை மகிழ்ச்சி பொங்க வரவேற்பதில் ஆர்வம் காட்டினாள்.
சந்திரன் மூஞ்சியில் இதயத்தில் ஆசையில் கனவுகளில் யாரோ பேயறை அறைந்து விட்டது போல எதுவோ இடிந்து அவன் மீது விழுவதுபோல் அவன் நின்ற இடம் சரிந்து அவனோடு அதல பாதாளம் நோக்கி இறங்குவதுபோல.
அவனது இனிய நினைவுகள் காதல் கனவுகள் ஆசைக் கோட்டைகள் ஒளி நிறைந்த எதிர்காலம் பற்றிய எண்ணங்கள் எல்லாம் நிலை குலைந்து தள்ளாடி விழுந்து அவனுடைய டாக்சிக் சக்கரங்களில் அடியிலே சிக்கிச் சிதைந்து கொண்டிருந்தன.
நிலவு செய்யும் முகமும் காண்போர் நினை வழிக்கும் விழிகளும் பெற்ற இந்த அழகி இங்கே திடுமென எப்படித்தான் வந்தாளோ என்ற எண்ணம் அவனுக்கு உண்டாயிற்று.
களி துலங்க நகைத்து குழறு மொழி பேசி பொழுதைப் பொன்னாக்கத் துணை புரியும் அழகி ஒருத்தி உடன் இருந்துவிட்டால் இனிமை அதிகரிக்கும்மே என்று அவன் எண்ணினான்.
அவன் இருந்த இடத்தில் ஊர்ந்த குளுமையான காற்றின் அசைவுக்கு ஏற்ப மரங்களின் இலைக் கூட்டங்கள் சித்திரித்த நிழற்கோலம் இவ்வாறு எத்தனையோ இனிமைகளைக் கண்டு வியந்து கொண்டிருநத மகாதேவன் உள்ளத்தில் இயல்பாக அந்த ஆசை அரும்பியது.
அழகான இந்த இடம் மகாதேவனைத் தேடி வராது என்பதனால் இந்த மகாதேவன் அழகான இந்த இடத்தைத் தேடி வந்து விட்டார் இவள் என்ன இப்படி நடந்து கொள்கிறாள் என்று குறிப்பதுபோல் அவன் அவளை நோக்கினான்.
பெரிய வட்ட வடிவ மூங்கில் கூடை மாதிரி இருந்தது அந்தப் படகு வயதிலும் உழைப்பிலும் முதிர்ச்சிபெற்ற வாழ்வினாலும் வறுமையினா லும் கசப்பு வளர்த்து பேசாத இயந்திரம்போல் ஆகிவிட்ட ஒரு மனிதன்தான் படகோட்டி.
நீலம் படிந்து கண்ணாடி மாதிரித் தெளிவாகவுமிருந்த குளிர்ந்த நீரோட்டத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு இக்கரையிலிருந்து அக்கரை நோக்கிச் சென்றது படகு.
என்னம்மா ஜில்னு இருக்குது என்று சொல்லி தன் சொல்லின் உண்மையை உணர்த்த விரும்புகிறவள்போல கையினால் தண்ணிரை அள்ளி அவன் முகத்தில் விசிறி அடித்தாள்.
ஒரு ஆள் ஏறினாலும் ஒரு கரையிலிருந்து மறுகரைக்குப் போவதும் அங்கே இருந்து இங்கே வருவதுமான கடமையை அலுப்புச் சலிப்பு இல்லாமல் செய்யும் இயந்திரமாகி யிருந்தான் அவன்.
ஏ ராஜம் ஏ ராஜாத்தி என்று கூப்பாடு போட்டுக் குழம்பித் திண்டாடுவாங்க என்றும் ரசித்து அனுபவித்து நடிப்பு நயத்தோடு அவள் விவரித்தாள்.
இருந்தாலும் இவள் பார்வையில் பேச்சில் செயல்களில் கரந்துறையும் எதுவோ ஒன்று இவளிடம் என்னவோ கோளாறு அல்லது குறைபாடு இருப்பதாகச் சொல்லாமல் சொல்லுகிறது.
அழகான பெண் வடிவத்தில் பேய் நீர் நிலைகள் பக்கத்தில் நடமாடும் ஆண்களைப் பிடித்துக்கொள்ளும் கூடவே இருந்து கொன்றுவிடும் என்று சொல்வார்களே.
இவன் மூஞ்சி பனங்காய் மாதிரி இருக்குது அவன் மூக்கு கொழுக்கட்டை போலிருக்கு இவன் புறா முட்டைக் கண்ணன் என்று ஒவ்வொருவனையும் பழித்துப் பேசினாள்.
இதைப் புரிநது கொண்டதும் இந்தச் சனியனிடமிருந்து நழுவித் தப்புவிக்க வேண்டுமே அதற்கு வழி ஏதேனும் தென்படுகிறதா என்று கவனிக்கலானான்.
நாங்கள் திரும்பி வந்ததும் இவளைக் காணோம் என்று கேள்விப் பட்டதும் எங்கே போனாளோ என்ன ஆனாளோ என்று பதறியடித்து தேடித் திரியத் தொடங்கினோம்.
இயந்திரம் மாதிரித் தனது தொழிலில் ஈடு பட்டிருக்கும் படகுக்காரனிடமும் மனிதரை எடை போடும் குணம் சேர்ந்திருக்கிறது என உணர்ந்து அவன் வியப்புற்றான்.
வெளித்தோற்றத்தைக் கண்டு மயக்க முறச் செய்யும் என்று பெரிய வேதாந்திபோல் சிந்தித்து தலையை ஆட்டிக் கொண்டு தன் வழியே போனான் மகாதேவன்.
உத்திரத்துக்கு நேர்கீழே படுத்துக்கிடந்தால் இப்படித்தான் கண்ட கண்ட சொப்பனம் எல்லாம் வரும் என்று உறுதியாய்ச் சொன்னார் ஒருவர்.
பயங்கரமாகக் கத்தி அனைவரையும் பதறி எழச் செய்த நபரும் உத்திரத்தின் கீழே வராத ஒரு இடத்தில் கிழக்கும் மேற்குமாய் கிழக்கே தலைவைத்துப் படுத்தார்.
நெஞ்சின் மீது எதுவோ உட்கார்ந்து கொண்டு கழுத்தைப் பிடித்து பலமாக அமுக்குவதால் மூச்சுத் திணறி வேதனையால் சிரமப்பட்டு ஓங்கிக் குரல் எடுத்துக் கத்த முயன்று அப்படிக் கதற முடியாமல் திணறித் தவிக்கிற முறையில் அந்தக் குரல் ஒலித்தது.
மாமா தனது அமைதியையும் கெடுத்துக் கொண்டு வீட்டில் உள்ள அனைவரது அமைதியையும் சீர்குலைத்து என்ன ஏது என்று எதுவும் சொல்லாமல் முரண்டு பிடிப்பதனால் என்ன பிரயோசனம்?
விபரீதமான பயங்கர அனுபவம் தான் அன்று பிற்பகல் ஒன்றரை மணி இருக்கும் வேலை செய்யும் இடத்திலிருந்து அவர் வீட்டுக்கு வந்து கொண்டிருந்தார்.
பட்டப்பகலில் ஒரு தெருவில் பப்ளிக் கன்வீனியன்சுக் கான ஓர் இடத்தில் ஒரு கொலை முயற்சி பளிடும் ரத்தமும் வயிற்றில் செருகிய கத்தியும் இந்த உண்மையை அவர் மூளையில் அறைந்தன.
கத்திக்குத்தும் பொங்கி வழியும் ரத்தமும் ஒசையின்றி வாயை வாயைப் பிளந்த அந்த ஆளின் முகத்தோற்றமும் அவர் கண்ணுக்குள்ளேயே நின்றன.
தூக்கத்தில் பயங்கரக் கனவாய் வந்து அவரை அலறச் செய்தது அவர் சொல்லச் சொல்ல மற்றவர்கள் கிலிபிடித்தவர்களாய் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந் தார்கள்.
பெரும் சுவர்கள் மாதிரி ஓங்கி நிமிர்ந்து நின்ற மலைப் பகுதிகள் எங்கெங்கும் காட்சி தந்த மலை முகடுகள் மலையின் மிக உயர் தூரத்து முடிகள் மொத்தத்தில் கற்பாறைகளின் பூதாகாரத் தோற்றங்கள் அவனை மிகப் பாதித்தன.
தான் தனியனாய் இங்கு வந்து அகப்பட்டிருக்க வேண்டாம் அவன் ஏற்றுக்கொண்ட பணியை வேறு ஒருவனிடம் கொடுத்திருக் கலாம் என்று அவனுள் எண்ணம் ஓடியது.
நீண்டு நெடிது உயர்ந்து பசுமையாய் வளர்ந்து காணப்பட்ட மலைத்தொடர்மீது மலையின் மீது மலையென ஓங்கி நின்ற மலைப் பகுதிகள் இரண்டு மூன்றைக் கடந்து மேலே போக வேண்டும்.
விடுபட்டுப் போன பொருள்களை மலைமீதுள்ள ஊர்வாசி களிடம் கொண்டு கொடுக்கும்படி கீழே இருந்தவர்கள் பெரு மாளைக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.
மலையின் நெடுகிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும் சரிவுகளிலும் தூரத்து உயர் முடிகளிலும் மெளனமாய் நின்ற மரங்களின் அடர்த்தியும் காட்டின் செறிவும் மிகமிக உயரே விரிந்து கிடந்த வானமும் அவனைச் சின்னவனாய் அல்பமாய் உணரச் செய்தன.
தனக்கு ஆதரவாக யாரும் இல்லாத நிலையில் ராட்சதத்தனமான சுற்றுப்புறத்தில் செயலற்ற தன்மையில் தனித்து விடப்பட்ட ஒரு பரிதாப நிலையில் அவன் இருப்பதாக அவன் மனம் கருதியது.
உயரே இருந்து இறங்கி வரும் ஏதோ உருவமாய்த் தோன்றி பிறகு அது ஓர் ஆள் எனத் தெரிந்து அது அட நம்ம கைலாசம் என்று பெருமாளுக்குப் புரிவதற்கு சிறிது நேரம் தேவைப்படத்தான் செய்தது.
பெருமாள் மலையையும் சரிவுகளையும் பக்கத்துப் பள்ளத் தாக்கையும் பார்த்தபடி நின்றானே தவிர தன் உணர்ச்சிகளை வாய்விட்டுச் சொல்லும் திராணியைப் பெற்றானில்லை.
நாமும் இவற்றுடன் உயர்ந்து நிற்கிற மாதிரி இந்த மலையெலாம் நான் மரங்களும் விண்ணும் நான் எல்லாமே நான் என்று பெருமைப்பட வைக்கிற ஒர் உணர்வு நம்முள் சிலிர்த்தெழுகிறது.
மனிதன் இவற்றோடு இணைந்தவன் இவற்றால் ஆனவன் இவற்றை ரசித்துப் பயன்படுத்தி அனுபவிக்கக் கற்றவன் என்ற பெருமித உணர்வு எனக்குள் உண்டாகும்.
நாகரிக நகரங்களில் தவிர்க்க முடியாத வளர்ச்சியாகத் தலையெடுக்கிற எல்லா எக்ஸ்டென்ஷன்களையும் போல் தான் அந்தக் குடியிருப்பும் அமைந்திருந்தது.
அமைதியான சூழ்நிலை பரபரப்பு இல்லாத அருமையான தெருக்கள் மொட்டைமொழுக்கென்று அழகோ கவர்ச்சியோ இல்லாது கட்டப்பெற்றுள்ள சதுர வடிவக் கட்டிடங்கள் முதலியவற்றை நாகரிக விதிகளின்படி கொண்டிருந்த அந்தப் பகுதிக்கு ஆரம்பத்தில் நியூ காலனி என்று தான் பெயர் சூட்டியிருந்தார்கள்.
காலவேகத்தில் பெயர்களுக்கும் தமிழ் வடிவம் கொடுக்க வேண்டியது அவசியம் என்று முளைத்த ஒரு உணர்வைப் பின்பற்றி அந்த வட்டாரத்துக்கும் புதுக்குடியிருப்பு என்று பெயரிட்டு பளபளக்கும் தகடுகளில் வார்னிஷ் பெயிண்டில் அழியாத முறையில் எழுதி அநேக இடங்களில் பதித்து விட்டார்கள்.
இத்தகைய மூளை அதிர்வுகளுக்கு யார் காரணம் என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும் அவர்களுடைய திடீர் நடவடிக்கைகளின் பிரத்தியட்சப் பிரமாணங்களாகத் திகழும் பெயர்பலகைகள் பல இடங்களிலும் பளிச்சிடுவதை எளிதில் காணலாம்.
முதல் தெரு இரண்டாம் தெரு நடுத்தெரு என அழைக்கப்பட்ட வீதிகளில் நடுத்தெரு திடீரென்று முக்கிய கவனிப்புக்கு இலக்காகும் தகுதியைப் பெற்றது.
பெரிய நகரங்களில் வீடு கட்டுவதற்கு என்று தகுதி பெற்றோருக்கு அளிக்கப்படுகிற சலுகைகளையும் பண உதவிகளையும் பிற வசதிகளையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு தங்கள் சொந்த உபயோகத்துக்கு என்று வீடு கட்டியவர்களும் அப்படி கட்டிய வீட்டை நல்ல வாடகை கிடைக்கும் என்று வேறு யாருக்காவது குடக்கூலிக்கு விட்டு விடுகிறவர்களும் இந்தக் குடியிருப்பிலும் இருந்தார்கள்.
நடுத்தெருவில் வசதி நிறைந்த ஒரு வீடு ஒருவரின் சொந்த் உபயோகத்துக்காகக் கட்டப்பட்டு அவரால் சிறிது காலம் அனுபவிக்கப்பெற்று சில மாதங்களாகப் பூட்டியே கிடந்தது.
நாலு மணிதான் என்று பல்வேறு அபிப்பிராயங்கள் எழுந்து பரவுவதற்கு உதவிய ஒரு நேரத்தில் காரில் வந்து இறங்கியவர்கள் யார் எத்தனை பேர்.
ஆனால் அந்த வீட்டுக்கு யாரோ குடி வந்துவிட்டார்கள் என்கிற விஷயம் அவ்வட்டாரத்தின் மூன்று தெருக்களிலும் உள்ள எல்லா வீட்டினருக்கும் தெரிந்து விட்டது.
அந்த வீட்டைக் கட்டியவர் தூக்கத்தின் பக்தரோ அல்லது லட்சியக் கனவுகள் ஆசைக்கனவுகள் பல வளர்க்கும் உள்ளம் பெற்றிருந்தாரோ ஏனோ தெரியவில்லை தான் கட்டிய வீட்டுக்கு ஸ்வப்னா என்று பெயரிட்டிருந்தார்.
யாருமே இல்லாது அடைப்பட்டுக் கிடந்த காலத்தில் சொப்பனம் தூக்க நிலையில் இருப்பது நியாயம் தானே என்ற தன்மையில் அக்கம் பக்கத்தார் பேசுவது வழக்கம்.
அடைபட்டுக் கிடந்த வீடு உயிர்ப்பும் உணர்வும் பெற்றிருப்பதற்கான தடயங்கள் தெரிந்தனவே தவிர கலகலப்போ இயக்க வேகமோ பெற்றுவிட்டதாகக் காட்சி தரவில்லை.
அவரவர் கவலைகளும் சோலிகளும் அளவுக்கு அதிகமாகப் பெருகிக் கிடக்கின்ற இந்நாட்களில் எல்லோரும் அந்த ஒரு வீட்டைப்பற்றியே சதா கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்க முடியாதுதானே?
புதுக்குடியிருப்பு வாசிகளுக்கும் எத்த னையோ அலுவல்கள் எவ்வளவோ கவலைகள் அதனால் அவர்களுக்கு ஸ்வப்னா விஷயம் எப்பவாவது பேசிப்பொழுது போக்குவதற்கு உதவக்கூடிய பல விஷயங்களில் ஒரு அல்ப விஷயமாகத்தான் இருந்தது.
ஆனால் ஸ்வப்னா என்கிற வீட்டுக்கு எதிர் வீட்டில் வசித்த ஒரு ஆசாமிக்கு அதுவே குழப்பங்களையும் வீண் எண்ணங் களையும் விசித்திர சந்தேகங்களையும் வளர்க்கும் ஒரு விவகார மாகப்பட்டது.
கிருஷ்ணன் என்ற பெயர் உடைய அந்த நபர் சந்தேகப் பிராணியாய் அளவுக்கு அதிகமான கற்பனாவாதி யாய் அறியும் அவா க்யுரியாஸிட்டி அதிகம் பெற்றவராய் இருந்தார்.
கதாசிரியராக மாறி நாவல்கள் எழுத ஆரம்பித்திருந்தார் என்றால் அவர் பிரமாதமான வெற்றிகளைமட்டுமல்லாது அபாரமான சோதனைகளையும் மகத்தான சாதனைகளையும் செய்து முடித்து ரசிகப்பெருமக்களாலும் விமர்சனப் புலிகளா லும் அமோகமாகப் பாராட்டப்படும் பேறு பெற்றிருப்பார்.
அவரது கற்பனையும் சந்தேகமும் அறியும் ஆர்வமும் இன்ன பிற ஆற்றல்களும் அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களின் அந்தக் குடியிருப்பு ஆசாமிகளின் வாழ்க்கைப் போக்குகளை துருவி ஆராய்ந்து அலசிப் பிழிவதிலேயே அவரை நாட்டம் மிகக் கொள்ளும்படி தூண்டின.
கள்ள நோட்டு அச்சடிப்பவர்களாக இருக்கலாம் என்பதில் ஆரம்பித்து கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சுகிறவர்கள் கள்ளக் காதலில் ஈடுபட்டவர்கள் என்பது ஈறாக சந்தேகப் பூச்சி எதுஎதன் மீது ஊர்ந்து நெளிய முடியுமோ அதை எல்லாம் தொட்டுவிட்டது இதைக் கண்டுபிடிக்காமல் எதிர்த்த வீட்டிலே இருந்தால் நாம் சரியான இளிச்சவாய் சுப்பர்கள் என்றுதான் அர்த்தம் என்று அழுத்தம் கொடுத்தாள் அம்மாள் இப்படியாகத்தானே அவர்களுடைய ஆற்றலுக்கும் ஈடுபாட்டுக்கும் பண்பாட்டுக்கும் ஏற்ற முக்கியமான வேலை அதுவாகவே வந்து அவ்விருவரிடமும் சிக்கிக்கொண்டு விட்டது.
அவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பதற்கே போலும் நிகழலாயின சில ஒரு நாள் முன்னிரவில் கப்பல் மாதிரி பெரிதான ஒரு கார் மினுமினுவென்று வந்து நின்றது அந்த வீட்டின் முன்னே.
தடியாய் தொந்தியும் தொப்பையுமாய் வஞ்சனை யின்றித் தின்று கொழுத்த சதைக்குன்றாய் விளங்கிய அந்தப் பெரிய உருவத்தை விலை உயர்ந்த துணிகளும் வைரமும் தங்கமும் அழகுபடுத்த முயன்றன.
பாதி நகரம் துயிலில் சிக்கிக் கிடக்கிறபோது இன்னொரு பாதி விழிப்புடன் என்னென்னவோ செய்து உற்சாகம் பெறுகிறது என்று அவர் எண்ணம் வளர்த்தார்.
காலையில் கிருஷ்ணன் விழித்து எழுந்த உடனேயே சாந்தா புதியதோர் விஷயத்தை அறிந்து கொண்ட உற்சாகத்தோடு பெருமையோடு பரபரப்போடு பேசத் தொடங்கினாள்.
அவளோடு அவளைப் போலவே இன்னொரு இளம் பெண்ணும் இருக் கிறாள் என்பதை இருவரையும் சேர்ந்தாற்போல் பார்த்ததன் மூலம் உறுதிப் படுத்திக் கொண்டாள் சாந்தா.
அவரைப் பற்றி நல்ல எண்ணம் கொள்ள முடியவில்லை கிருஷ்ணனால் பணம் மிகுந்தவர்களில் அநேகர் செய்வது போல அவரும் தனது இன்ப சுகத்துக்காக இரண்டு பெண் களைத் தனி வீட்டில் வைத்து தாராளமாகச் செலவு செய்து வருகிறார் என்றுதான் அவர் முடிவு கட்டினார்.
சினிமாவில் நடிக்கும் ஆசையினாலும் கணவனோடு நிகழும் சண்டை அல்லது குடும்பத் தகராறு போன்ற பலவிதக் காரணங்களினாலும் வீட்டை விட்டு வெளியேறி நாகரிகப் பெருநகருக்கு எத்தனையோ இளம் பெண்கள் வருகிறார்கள்.
பெரிய நட்சத்திரம் ஆக்குவேன் என்று ஆசைகாட்டி தனது ஆசை களைத் தணித்துக் கொள்வதோடு விதம் விதமான பெண்களை அனுபவித்து இன்பம் பெறத் தவிக்கும் பணக்காரர்களுக்கும் பெரிய மனிதர்களுக்கும் இவர்களை அனுப்பி வைக்கிறான்.
வசதியோடு பணத்தோடு வாழ முடிகிறதே என்பதனால் பல பெண்கள் அவன் சொல்படி நடக்க ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள் இந்த விதமான பெண்கள் எல்லோரையும் ஒரே இடத்தில் வைத்திருப்பதில்லை இவன்.
புதுக் குடியிருப்பு திடீர் கவனிப்புக்கும் பரபரப்புக்கும் இலக்காகும்படி உதவிய ஸ்வப்னா மீண்டும் அடைபட்ட கதவுடனும் பெரிய பூட்டோடும் காட்சி தரலாயிற்று.
வெறும் நினைப்பு சாதாரண எண்ணம் என்ற நிலை மாறி ஆசை ஏக்கமாகவும் தவிப்பாகவும் தணித்தாகப்பட வேண்டியதாகவும் பேருருவம் பெற்றுவிட்டது.