sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சீ... சீ... அது தப்பு உதவி செய்தால் அதை உருப்படியாய் செய்யணும் அவுரு பிழச்சிக்கிறதுக்கு ஒரு நூறு ரூபாய் செலவழிக்கிறதுல தப்பில்ல... நல்லவேளையோ கெட்ட வேளையோ லைன் கிடைத்துவிட்டது.
எடுத்த எடுப்பிலேயே மறுமுனைக்காரன் உஷாவா என்றபோது இவன் வீட்டிலிருக்கும் லட்சுமிக்கு துரோகம் செய்யலாமா சார் என்று கூட உபதேசிக்கப் போனான்.
பிறகு டெலிபோன் கட்டணத்தைக் கருதியும் அப்போதையை சூழலை நினைத்தும் அதே சமயம் அந்த உஷா யாராக இருப்பாள் என்ற அடி மன உந்தலோடும் அவன் வெளிமனம் நடந்த விஷயங்களை அவன் வாயில் மீன் துள்ளலைப் போல் வார்த்தைகளாகப் போட்டது.
நீண்ட நேர தயக்கத்திற்குப் பின் சரி சார்... நானாச்சு... நானாச்சு... என்று மறுமுறைக்காரனுக்கு கேட்கும்படி மார்த்ட்டிக்கூட உறுதியளித்தான்.
எனப்படும் அரசாங்க பணத்துடன் அவளையும் பிறந்த பேய்களையும் பிறக்கப்போகும் தேவதையையும் கூட்டிக்கொண்டு பத்ரிநாத் கேதார்நாத் தாஜ்மஹால் போன்ற இடங்களை காட்டப்போவதாக வாக்களித்தான்.
வேதமுத்து மனைவியை கையெடுத்து கும்பிட்டபடியே எழுந்தான்... செல்வாய் கிழமை மனைவி நீட்டிய சாப்பாட்டுப் பொட்டலத்தை பராஸ் சண்முகத்திடம் கொடுத்திடணும்... ருசி தெரியாமலேயே சாப்பிடுறவன் பயபக்தியாய் வாங்கி தூக்குப் பையில் போட்டுக்கொண்டு பஸ் நிலையம் நோக்கி நடந்தான்.
அடுத்த வாரம் ஏதோ ஒரு கிறிஸ்த்துவ பண்டிகையை கொண்டாடுவதற்கு தான் கேட்டு இருக்கும் அரசாங்க அட்வான்ஸ் வந்துவிடும் என்றும் அதுவரைக்கும் நூறே நூறு ரூபாய் தரும்படியும் கேட்டான்.
அய்யா புண்ணியவானே... அதுக்கு ஒரு பரிசும் வந்திருக்குது தெரியுமா.. மூன்று மாதத்துக்கு முன்னால டிரான்ஸ்பர் வந்த அவசரத்துல உன்கிட்டயே மூவாயிரத்து முன்னூறு ரூபாயைக் கொடுத்து நாற்காலி கடனை அடைக்கும்படி பால்வண்ணன் சொன்னானாம்.
நீ ஆயிரம் சொல்லுவே... அதை மேலிடம் நம்பணும் என்கிறது கட்டாயமா... அப்படியே நம்பினாலும்... நீ ஆபீஸ் ரகசியத்தை வெளியிட்டதுக்காக மேற்கொண்டும்... ஒன்மேல் ஆக்ஷன் எடுக்கலாம் இல்லையா... பணத்தை கடன் கொடுக்கலாம்... ஆனால் மூளய கடன் கொடுக்கலாமா... என்னால எப்படி சொல்ணும்னே தெரியல... துஷ்டனுக்கு உதவுற ஒரு நல்லவனையும் உலகம் துஷ்டனாத்தான் நினைக்கும்.
நீயாவது சொல்லு... பாத்திமாவின் கண் கலங்கலுக்குக் கட்டுப்பட்டதுபோல் டெப்திரி சண்முகம் பியூன் வேதமுத்துவைக் கட்டிப் பிடித்தபடியே கண்ணிர் மல்க சொன்னான்.
ஒன்னை சஸ்பென்ட் செய்திருக்காங்கடா... மேலதிகாரியிடம் நம்பிக்கை மோசம் செய்து... அரசாங்க பணத்தை தவறாப் பயன்படுத்தி டிபார்ட்மென்டுக்கும்... கெட்ட பேர் வாங்கிக் கொடுத்ததுக்காக ஒன்ன சஸ்பென்ட் செய்திருக்காங்கடா... திரிசூலம்போல் மூன்று சாலைகள் சந்திக்கும் கூட்டுரோடு.
கிழக்குமேற்காகச் சென்ற தேசிய சாலையில் இருந்து கிளைவிட்டு தெற்கு நோக்கிச் செல்லும் சாலை பிரிவதால் ஏற்பட்ட அரைக்கோணம் போன்ற பகுதியில் நான்கைந்து டீக்கடைகள் ஒவ்வொரு கடையிலும் உரிமையாளருக்கு இஷ்டப்பட்ட அரசியல் கட்சியின் தேர்தல் சின்னம் சின்னா பின்னமாக காட்சியளித்தன.
இங்கே சாலைகள் கூட்டணி வைத்து பிரிவதுபோல் அரசியல் கூட்டணிகளின் தேர்தல் கால அலுவலகங்களாகச் செயல்பட்ட இரண்டு ஓலைக் கொட்டகைகள்.
பக்கத்து டவுனில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட வாடகைத் தலைவர்கள் மைக்குகள் மூலம் வாயில் வந்ததையெல்லாம் தத்துவங்களாகவும் வாக்குறுதிகளாகவும் உளறல்களின் உருவங்களாகி ஒலிவடிவங்களாக முழங்கினர்.
டீக்கடைகளுக்கு எதிர்த்தாற்போல் பெட்ரோல் பங்கிற்கு அருகே உள்ள தன் பெட்டிக் கடையில் இருந்து காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டு கண்களை வெறித்து வைத்துக் கொண்டிருந்த ராமையா கடைக்கு முன்னால் திராட்சைப் பழங்களில் அழுகியதை அப்புறப் படுத்திக் கொண்டிருந்த மனைவியைப் பார்த்து அன்னாசிப் பழத்தை.
கடையில் விற்பனையான மிட்டாய் சிகரெட் வகையறாக்களில் கிடைத்த சொற்ப லாபத்தையும் மனைவியின் மூத்குத்தியை அடகு வைத்து கிடைத்த பணத்தையும் கொண்டு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புதான் ஆயிரம் ரூபாயில் இந்த மிக்ஸியை வாங்கினான்.
கடையில் சிகரெட் வாங்க வந்த நான்கைந்து கட்சிக்காரர்களிடம் ஏம்பா... இப்படி கெட்டுப் போறீங்க... தோற்றவனும் ஜெயித்தவனும் ஒண்ணாய் சேருவாங்க... கல்யாண வீட்ல கைகுலுக்கிக்குவாங்க... கடைசில... மண்டைய உடைச்சிக்கிடுறது நீங்கதான்... ஆயிரந்தான் இருந்தாலும் நாம் அண்ணன் தம்பிங்க... தலைவருங்க மேல பாசம் வையுங்க... அதுக்கா நமக்குள்ள இருக்கிற பாசத்தை குறைக்க வேண்டாம்... பாசத்தை குறைத்தாலும் பரவாயில்ல... பகையை வளர்க்க வேண்டாம்... என்று சொல்லப்போனான்.
அவர்கள் சிகரெட்டுக்களை வாங்கி கொண்டிருந்தபோது இரண்டு கொட்டகை முன்னாலும் நின்றவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி ஓடினார்கள்.
ஐந்து நிமிடத்தில் தலையில் ரத்தம் கொட்டும் இருவரை ஒரு தரப்பும் மயங்கி விழுந்த ஒரு தொண்டரை இன்னொருவரும் தூக்கிக் கொண்டு போனார்கள்.
கடைக்குள் வந்த ராமய்யா ஒரு அன்னாசிப்பழத்தின் காம்புகளை வெட்டிவிட்டு அவற்றின் முட் பகுதியைச் சீவிக் கொண்டிருந்த மனைவியையே பார்த்தான்.
மனிதனை சீவினால் என்ன கிடைக்கும்... ஒருவனின் உடம்புக்குள் ஒட்டுக்கள் இருப்பதுபோல் அவனைச் சீவும் இந்த பயித்தியக்காரக் கூட்டத்தை என்ன சொல்வது... ஒருவருக்குப் பதவி கிடைப்பதற்காக கூட்டங் கூட்டமாகப் பிரிந்து ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொள்ளும் இந்த அப்பாவித் தொண்டர்கள் கட்சி சார்பற்ற முறையில் அக்கிரமங்களுக்கு எதிரான நியாயக் கூட்டணி வைத்தால் அக்கம்பக்கம் எப்படிச் சீர்படும்... கோவில் நிலம் முப்பது ஏக்கரை வளைத்துப்போட்டு அதில் உழைக்காமலே குத்தகைக்கு விடும் வீரராகவனைக் கேட்க ஆளில்லை... வரிப்பணம் பிரித்தாலும் வசூலிப்புக்கு ரசீது கொடுக்காத முன்சீப்பைக் கேட்க ஆளில்லை... போனவாரம் பனையேறும்போது தவறி விழுந்து தங்கப்பன் செத்ததால் அதுக்கு பத்தாயிரம் ரூபாய் அரசாங்கம் கொடுக்காம்... இதை வாங்கி செத்துப் போனவனின் பிள்ளை குட்டிகளுக்குக் கொடுக்க ஆளில்லை.
சைக்கிளில் போகும்போது லாரியால் அடிபட்டு பாதியிலே போன முனுசாமி குடும்பத்திற்கு லாரி முதலாளியைப் பிடித்து நஷ்ட ஈடு கேட்க நாதியில்லை... சொந்தச் சகோதரர்கள் துன்பத்தில் சிக்கும்போது போர் தொடுக்க மனமில்லாத இந்தத் தொண்டர்கள் இப்போது எப்படி போர் தொடுக்கிறார்கள்.
எப்படி அடித்துக் கொள்கிறார்கள்... சம்பந்தப்பட்ட கர்ணமும் கோவில் சொத்தை மடக்கிப்போட்ட வீரராகவனும் எதிர் எதிர் கட்சிகளில் இருந்துகொண்டு தங்களின் பாவங்களை புண்ணியங்களாக்க முடிகிறது... ஏழை பாழைகளை சக்கராயுதத்தால் கொல்லும் லாரி முதலாளி இருதரப்பும் நன்கொடை கொடுத்து.
ராஜு... ஒனக்கே தெரியும்... நான் எந்தக் கட்சியிலயும் இருக்க விரும்பல... ஒங்க கட்சிகளை... விமர்சிக்கிற அளவுக்கு அறிவு கிடையாது... ஆனால் இங்கே தேர்தலுல நிற்கிற இரண்டுபேருமே ஒருமாதிரி... அதனால தயவு செய்து.
நான் இப்போ சொன்னதைத்தான் சொன்னேன்... ஒங்க வம்புல என்னை மாட்ட வைக்காதீங்க... நான் ரெண்டு பேருக்குமே பொதுப்பிள்ளையாய் இருக்க விரும்புறேன்.. ராமய்யா கடைக்கு வெளியே வந்து இரண்டு தட்டிகளையும் எடுத்து அவர்களிடம் கொடுப்பதற்காக குனியப் போனான்.
ராஜூ முன்பெல்லாம் இதே இந்த ராமய்யாவிடம் அண்ணே அண்ணே என்று குழைகிறவன் அதே அந்த ராஜூ இப்போது முகம் விகாரப்பட அவனைத் தட்டினான்.
என்ன ராமய்யா... ஒனக்குத் தெனாவட்டு... எங்க தலைவர் படம் போட்ட தட்டியையும்... எங்க கட்சிக்காரன் உயிரைப் பற்றி எழுதியிருக்கிற தட்டியையும் எடுக்கிற அளவுக்கு வந்துட்டியா?
நான் தட்டிங்கள வச்சிருக்கேன்... நீ... மரியாதை இல்லாமல் எடுக்க வர்ரே... சரி ஒன்கிட்ட பேச எனக்கு நேரமில்ல... இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல இங்க வந்து பார்ப்பேன்... தட்டிங்க மட்டும் இல்லன்னா... ஒன் உடம்புல தலையும் இருக்காது... ராமய்யா ராஜூவை ஏறிட்டுப் பார்த்தான்.
உள்ளுர்க்காரன்... தேர்தலுக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புவரை அண்ணன் தம்பியாக இருந்தவன் என்ற நினைவுக்குரிய அடையாளத் தடயங்கள் ஏதும் அந்த முகத்தில் தெரியவில்லை.
எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர் என்று இருதரப்புமே கோஷங்கள் போட்டாலும் தன்னுடைய சொந்த இடத்தில் அரசியல் கோஷங்கள் நுழைய முடியாமல் தடுக்கும் உரிமை தனக்கு இல்லை என்பதை விசித்திரமாக உணர்ந்து விரக்தியாகச் சிரித்துக் கொண்டான்.
உடனே அந்தக் கட்சியின் தொண்டர்கள் ஆஸ்பத்திரிக்கு முன்னால் கூடி பிறகு தலைவராக விரும்பிய ஒரு தலைவரின் தூண்டுதலில் வன்முறையை கண்டிக்கும் வகையில் அதற்கு அமைதியாக எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் வகையில் கறுப்புப் பேட்ஜ்களை அல்லது கறுப்பு சட்டைகளை அணிந்துகொண்டு டவுனுக்குள் ஊர்வலமாகப் போனார்கள்.
எப்படியோ இவர்கள் அடித்ததில் களைப்பும் உதைத்ததில் இளைப்பும் ஏற்பட்டு ஒரு மணிநேர கோர தாண்டவத்திற்குப் பிறகு ஆளுக்கொருவராகச் சிதறிப் போனார்கள்.
அவர்களால் அடையாளப்படுத்த முடியாதபடி ஆங்காங்கே போய்க் கொண்டிருந்த எதிர்க்கட்சித் தொண்டர்கள் கறுப்பு பேட்ஜ்களை கழற்றி வைத்துக் கொண்டார்கள்.
அவற்றிற்கு தீவைத்த தொண்டர்கள் ஒரு ஆள்கூட கிடைக்காத ஆத்திரத்திலும் ஒரு தொண்டனையாவது உதைக்க வேண்டும் என்ற லட்சியப் பிடிப்போடும்.
இப்போதுததான் ஜூஸ் விற்கிற நேரம்... பஸ் போற நேரம்... சீக்கிரமாக கடைக்குப் போகணும்... கட்டுபடியாகிற விலையாச் சொல்லுங்க என்று அவன் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது அணிவகுத்து வந்த தொண்டர் கூட்டம் அவனை எதிர்க் கட்சிக்காரனாய் நினைத்து தெருவுக்கு இழுத்து வந்தார்கள்.
நான் என்ன தப்பு பண்ணினேன்... என்னை ஏன் அடிக்கீங்க என்று ஒன்றும் புரியாமல் கத்திய ராமையாவின் வாய் கடைசியில் ரத்தத்தைக் கக்கியது.
என்ன திமிர்... பாராங்குசத்தின் தேர்தல் சுவரொட்டியை வச்சிருக்காள்... நம்மை குண்டர்கள் என்று சொல்லி அழைக்கும் இன்னொரு தட்டியையும் வச்சிருக்காள்... இதுவும் பத்தாது என்று நம்மைப் பார்த்துச் சிரிக்கிறாள்... ஆம்புளைகள் எல்லாம் ஒடி ஒளிந்து கொண்டபோது ஒரு பொம்பிளை சிரிக்கிறாள்... என்னதான் நினைச்சிக்கிட்டாள்... இவ்வளவு திமிரா... லாரித் தொண்டர்கள் அந்தக் கடையை நோக்கிப் பாய்ந்தார்கள்.
எத்தனையோ பேருக்கு தாய்மையின் கனிவோடு ஐஸ் போட்டு ஜூஸ் போட்டுக் கொடுத்த ராமையா மனைவியின் மேனி முழுவதும் சாறுதிரண்ட சக்கையாகியது.
கொள்ளை இருட்டு கொள்ளையர்களே வேட்டைக்கு வரத்தயங்கும் இருள் மயம்... அந்த கட்டிடத்திற்கு பின்னணியாக உள்ள பாறைப் பொந்துகளும் அவைகளின் பின்புலமான மலைக் குவியல்களும் மரம் செடி கொடிகளும் மங்கிப் போகாமலே மறைந்து போய் விட்டன.
இன்று காலை ஐந்து மணிக்கே எழுந்து அந்த சுற்றுலா மாளிகையின் நான்கு அறைகளையும் பெருக்கி முடித்துவிட்டு செடி கொடிகளின் நீர்தாகத்தை தணித்துவிட்டு கரடு முரடான மேட்டுப் பகுதியை கொத்திப் போட்டு மேற்பார்வையாளரின் கூப்பிட்ட குரலுக்கெல்லாம் ஒடி ஒடி டவுனுக்கும் இந்த மாளிகைக்கும் அலைந்து அலைந்து இறுதியில் இது நான்தானா... என் பெயர் கதிர் வேலா... என்ற பிரமை வந்தபோது வழக்கமாக வரும் மின்சாரம் கட்டறுந்து இருள் கட்டவிழ்க்கப்பட்டது.
அதுவும் தினக் கூலி நாற்பது ரூபாய்க்காக... இதுக்காக மட்டுமா... இல்லை... இந்த தற்காலிக பணி நிரந்தரமாகணும்... அதுக்கு பாடுபட்டால்தான் முடியும்... கூடவே ஒரு பெரிய அரசு மாளிகையின் ராத்திரி ராசாவாக தன்னைப் பாவித்துக் கொண்டதில் ஒரு பெருமிதம்... அத்தனை அதிகாரிகளும் அவனை நம்பி இந்த மாளிகையின் இரவு நேரப் பொறுப்பை கொடுத்திருப்பதில் ஒருவித பொறுப்புணர்வு... பங்களா படிக்கட்டுகளில் கால் பரப்பிக் கிடந்த கதிர்வேலு எழுந்தான்.
இரவு நேர போக்கிரிகளுக்கு பேர்போன இடம் இது... வேக வேகமாய் நடக்கப்போன கதிர்வேலு அந்த மாளிகையின் வெளிவாசல் முனைக்கு வந்ததும் பின்வாங்கினான்.
ஆனாலும் மூணு கிலோமீட்டர் டவுனில் சினிமா பார்த்துவிட்டு வருகிறவர்கள் குறுக்கு வழியாக இந்த பங்களாப் பாதையை பயன் படுத்தியதுண்டு.
இந்த இருட்டில் வழக்கம்போல் வந்து கண் மண் தெரியாமல் அவன் ஆசையோடு சீவி சிங்காரித்த செடி கொடிகளை மிதித்து விடக்கூடாதே... உலாத்திக் கொண்டிருந்த கதிர்வேலு அப்படியே நின்றான்.
அது மட்டுமல்ல... பதினைந்து நாளைக்கு முன்பு ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக கலெக்டர் இங்கே வந்தபோது சூப்பர்வைசர் அய்யா இவனைக் கூட்டிக் கொண்டு இவரிடம்தான் போனார்.
அந்த டி.இக்கே காவல்தெய்வம் கலெக்டரய்யா... அந்த தெய்வத்துக்கே தெய்வமான தெய்வம் இந்த அய்யா... கூட்டங்களில் நீட்டி முழக்கி பேசுகிறவர் அதிகாரிகளை நடுங்க வைப்பவர்.
இப்பக்கூட சிரிப்பு வருது... கலெக்டர் வடநாட்டுக்காரறா... ஒன் பேரை அவர் கடிச்சகடி இருக்குதே இப்ப கூட சிரிப்பு வருது... கண்டிப்பா சொன்னார்... டி.இ.யும் சம்மதிச்சதா சொன்னார்.
கலெக்டரும் நல்லவரு... டிவிசனரும் நல்லவரு.. இங்கே இருக்கிற சூப்பர்வைசர்தான் விளங்காதவன்... இவனுக்கு ஆர்டர் வந்திருந்தாலும் கிழிச்சுப் போட்டிருப்பான்.
அவன தண்ணியில்லாக் காட்டுக்கு மாத்தணும்... கொஞ்ச இரு... இப்ப எல்லா இடத்திலும் மழை பெய்யுது... அவன் நல்லவேனா... கெட்டவனோ... எல்லாருக்கும் சேர்த்து நீ நல்லவனா இருக்கே... அதனாலதான் ஒன்ன பெர்மனண்ட் ஆக்க குதிக்கேன்... கதிர்வேலு யோசித்தான்.
ஆனால் கண்கண்ட கடவுளுக்கு எப்படி முடியும்... சட்டம் முக்கியமா... அதன் சாரமா... அவர் கிழக்கு அறையை நெருங்கியபோது கதிர்வேலு அஸ்வத்தமா புகழ் தர்மர்போல தன்னைத்தானே சமாதானம் செய்து கொண்டு மேற்கில் உள்ள அறையைத் திறக்கப்போனான்... கிழக்கு அறை அமைச்சர்களும் ஆட்சித் தலைவர்களும் வராத வருடத்தில் முன்னுற்றி இருபது நாட்களில் மூடிக்கிடக்கும்.
மேற்கு அறை ஒற்றை அறையிலியோ ஒப்புக்கு ஒரு கழிவறை படுத்தால் கத்தும் மெத்தைக் கட்டிலையும் மூளியான நாற்காலி மேஜைகளையும் கொண்ட அறை... அந்தச் சமயம் பார்த்து மின்சார விளக்குகள் வெளிச்சம் போட்டன... அவருடன் உள்ளே போன ஒட்டடைக் கம்பன் ஒரு போடு போட்டான்.
அய்யா எலக்ட்ரிசிட்டிகாரனை விரட்டுன விரட்டுல லைட்டு வந்துட்டு பாருங்க... அவனுகளுக்கு தெரியாதா என்ன... அய்யா சொல்கிறபடி செய்யணுமே தவிர செய்யுற படி சொல்லக் கூடாதுன்னு எவனுக்கு தர்மபுரிக்கோ ராமநாதபுரத்துக்கோ போக மனசு வரும்... அவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் கோபம் புரியாமலே கதிர்வேலு வெள்ளைத் துணிகளை சுருக்கிக் கொண்டு சமையல் கூடத்திற்கு போய் புதிய துணிகளை மெத்தையில் பரப்பினான்.
அவளோ கதிர்வேலை ஒரு புழுவைப் பார்ப்பதுபோல பார்த்தபடி கட்டிலில் மல்லாக்க சாய்ந்து தலையணையை செங்குத்தாக வைத்து அதில் தலையைச் சாய்த்தாள்.
அவள்பச்சைமை புருவங்கள் உயர இரண்டு கரங்களையும் தூக்கி நெட்டி முறித்து கொட்டாவியான வாய்க்குள் கொடுக்கு விட்டு விட்டு வானொலி சுவிட்சை தட்டிவிட்டாள்.
அவர் அந்த அறைக்குள் அவள் எவனோடு போயிருப்பாள் என்று அவளையும் இன்னொருத்தனையும் கடந்த நிகழ்ச்சிகளுக்குள் தேடிக் கொண்டிருந்தார்.
சரி கதிர் சாப்புடனுமுன்னா சாப்பிடு... துங்கணுமுன்னா தூங்கு... உன்ன பெர்மனன்ட்டு ஆக்குறது என்னோட பொறுப்பு... கவலைப்படாதே... கதிர்வேலு கவலைப்பட்டபடியே கால் கை நகர்த்தினான்.
அவங்களப் போய் முதியோர் தொகை கேட்டு அப்ளிகேசன் போடச் சொல்றீங்க... அது முடியுற காரியமா... மெனக்கட்டு நீங்க ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் போக முடியுமா.
எந்த கிராமத்திலேயாவது ஒரு கிழவிக்கோ ஒரு விதவைக்கோ உதவிப்பணம் கிடைக்கலன்னா சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிமேல் நடவடிக்கை எடுக்கிறமாதிரி ஒரு முறை இருக்கணும்... இந்தாப்பாரு தம்பி... ஒன் பேரென்ன... கதிர்வேலா... அருமையான பெயர்... ஒன்றை மட்டும் விடாப்பிடியா நினைச்சுக்கோ... தர்மத்துக்கு துணையா யாருக்கும் அல்லது எதுக்கும் விரோதி ஆகிறது பெருமைப் படுற விசயம்.
யோகப் பயிற்சியோ அல்லது களங்கமற்ற இதயமோ நாற்பது வயதிலும் முப்பது வயது தோற்றக்காரர்... எடுபிடி ஆட்களைக்கூட என்னங்க போட்டு பேசுகிறவர்... அதே சமயம் குவாரிகளுக்கு திருட்டுத்தனமாய் போகும் லாரிகளை மடக்கிப் பிடிப்பவர்... அரிசி கடத்தலுக்கு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்தவர்.
கதிர்வேலு அவசர அவசரமாய் எழுந்து சமையல் கூடத்திலுள்ள அலமாரியில் உள்ள ரிஜிஸ்தரை எடுத்துக் கொண்டு அவர் தங்கிய அறையைத் தட்டினான்.
இந்த ரிஜிஸ்தர்ல அய்யாவோட பேரு அம்மாவோட பேரு வந்ததுக்கான காரணம் எழுதி ஒரு கையெழுத்து போடுங்க... அவள் உடல் சுருட்டி எழுந்தாள்.
கொடியவன் என்று கொடிகட்டிப் பறந்த பழைய சேல்ஸ் மானேஜர் கழிவதாலும் புதிய சேல்ஸ் மேனேஜர் புகுவதாலும் அலுவலகத்தினர் அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தார்கள்.
மாடர்னாக இருப்பதாய் காட்டிக்கொள்ள விரும்பிய பெண்கள் பெளவியமாய் இருப்பதாய் நினைத்துக் கொண்ட பெண்கள் கிளாட் டு மீட் யூ ஸார் என்ற வார்த்தைகளை அறிமுகப்படுத்தப் பட்டவுடனேயே சொல்லியாக வேண்டும் என்பதற்காக அவற்றை மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஆண்கள் இப்படி அலுவலகம் சரஸ்வதி பூஜையை கொண்டாடுவதுபோல் புதுமையாகத் தோன்றியது.
கூர்மையான பார்வையும் அறிமுகப்படுத்தப்படுவோரின் கண்களை அவன் நேராகப் பார்த்ததில் அப்படிப் பார்க்கப்பட்டவர்கள் பாவம் செய்தவர்கள்போல் தலைகளை குனிந்து கொண்டார்கள்.
தலைமை குமாஸ்தா சோணாசலம் ஒவ்வொருவரையும் அறிமுகம் செய்யும்போது அலுவலகத்திற்கு அப்போதுதான் வந்த அக்கெளண்டன்ட் சிங்காரம் தான் லேட்டாக வந்ததற்கு மற்றவர்கள் தான் வருத்தப்பட வேண்டும் என்று நினைத்தவன்போல் மதர்ப்புடன் அடிமேல் அடி வைத்து நிதானமாக நடந்து வந்தான்.
தலைமை குமாஸ்தா தான் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டிந்த டைப்பிஸ்ட் பெண்ணை அம்போ என்று விட்டுவிட்டு சிங்காரத்தைப் பார்த்தார்.
லார் என்றார் சோணாச்சலம் கிளாட் டு மீட் யூ மிஸ்டர்... சதாசிவம் என்று சொல்லிக் கொண்டு மானேஜர் சதாசிவத்தின் கரங்களைக் குலுக்கினான் சிங்காரம்.
முதியவர்கள்கூட பதவிக்குரிய மரியாதையைக் கொடுக்கும்போது சம வயதுள்ள ஒருவன் ஆப்டர்ஆல் ஒரு அக்கெளண்டண்ட் நடந்து கொண்ட விதம் மானேஜர் இளைஞனுக்கு பிடிக்கவில்லை.
கிளாட் டு மீட் யூ... ஒர்க் ஈஸ் காட்.. உங்களுக்கு எந்த பிரச்சினை என்றாலும்... என்கிட்ட வரலாம்... பட்... டிஸ்லிபிளின் இஸ் ரொம்ப முக்கியம்... நான்... லண்டன்ல பிஸினஸ் அட்மினிஸ்டிரேஷன் கோர்ஸ்... படிக்கும் போது... அங்கே ஒரு சம்பவத்தை சொன்னாங்க.
அங்கே ஒருவர்... அலுவலக ஊழியர்கள் அனைவரும் மானேஜர் விளக்கப்போகும் சம்பவத்தை அறியத் துடிப்பவர்கள்போல் கண்கொட்டாமல் அவர் வாயையே பார்த்தார்கள்.
சிங்காரம் மட்டும் ஒனக்கு ஒரு திறமை இருந்தால்... எனக்கும் ஒரு திறமை இருக்கு... நீ என்ன சொல்றது... நான் என்ன கேட்கிறது என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டே அலட்சியமாக பத்திரிகை ஒன்றைப் புரட்டினான்.
அவனை எப்படி மடக்கலாம் என்று மானேஜரும் ஆசாமி மீது எப்படி மொட்டைப் பெட்டிஷன் போடலாம் என்று அக்கெளண்டண்டும் நினைத்துக் கொண்டதால் அன்று இருவருமே எந்த ஃபைலையும் பார்க்கவில்லை.
சிங்கரரத்திற்கு பதில் வணக்கம் செலுத்தாமல் யூ மீட் மி இன் மை ரூம் என்று கோபமாகச் சொல்லிவிட்டு வேகமாக லிப்டிற்குள் நுழைந்தான்.
அதற்குள் அங்கே நின்று கொண்டிருந்த அக்கெளண்டண்ட் சிங்காரம் ஒரு நாற்காலியில் இழுத்துப் போட்டு உட்கார்ந்துகொண்டே நம் நாட்டுக்கு ஹெவி இண்டஸ்ரிஸும் முக்கியம்தான்.
எதிரே உள்ள நாற்காலியில் கால்மேல் கால்போட்டு உட்கார்ந்து கொண்டு அக்கெளண்டண்ட் சிங்காரம் பேசியதை மானேஜர் சதாசிவத்தால் சகிக்க முடியவில்லை.
ஏர்கண்டிஷன் அறைக்குள் வியர்வை கொப்பளிக்க பல்லைக் கடித்துக் கொண்டிருந்த மானேஜரை ஆசுவாசப்படுத்திய அவர்கள் சிங்காரத்தின் கையைக் குலுக்கவும் தவறவில்லை.
சதாசிவம் சிங்காரத்தைப் பற்றியும் சிங்காரம் சதாசிவத்தைப் பற்றியும் எழுதிய புகார்களின் சிக்கல்களை தீர்க்க சிக்கல் சிங்கார வேலனை வேண்டினார்.
ஆக்ஷன் எடுக்கவில்லையானால் ராஜினாமா செய்யப் போவதாக மானேஜரும் ஆக்ஷன் எடுத்தால் வேலை நிறுத்தம் செய்யப்படும் என்று அக்கெளண்டண்டும் ஃபீலர்ஸ் விட்டார்கள்.
சேல்ஸ் மானேஜராக இருந்தும் தனக்கு கீழே வேலை பார்க்கும் ஒருவனுக்கு சஸ்பென்ஷன் வாங்கிக் கொடுக்க முடியவில்லை என்று சதாசிவமும் எத்தனையோ சேல்ஸ் மேனேஜரை மிரட்டிய தன்னால் இவனை மிரட்ட முடியவில்லையே என்று சிங்காரமும் அதிருப்தி அடைந்தார்கள்.
அவனும் தான் ஒன்றும் சர்வாதிகாரி இல்லை என்பதை காட்டும் ஹம்பிள் பிரைட் எளிமையில் கர்வம் கொள்வது உந்தப்பட்டவனாய் அவர்களை உட்காரச் சொன்னார்.
கம்பெனி சாவனீர்களிலும் அவன் கொடுக்கும் விளம்பரத்தை வாங்கிக் கொண்டு அவன் எழுதியதை அப்படியே பிரசுரிக்கும் இதர கம்பெனி மலர்களிலும் அவன் கதைகள் எழுதியிருந்தான்.
கடற்கரையில் கண்ணகி சிலைக்கருகே உள்ள பெஞ்சில் உட்கார்ந்துகொண்டு மனோதத்துவ புத்தகம் ஒன்றில் ஒரு பக்கத்தை விழுங்கி விடுபவன்போல் அக்கெளண்டண்ட் சிங்காரம் படித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அந்தப் பிள்ளையார் கோவிலுக்கும் அதற்கு எதிரே இருந்த பூக்கடைகளுக்கும் காய்கறிக் கடைகளுக்கும் இடையே ஏதோ ஒரு பொருத்தம் இருக்க வேண்டும்.
அவர் ரத்த ஓட்டத்தை நீக்கிவிட்டு அதற்குப் பதிலாக நாடி நரம்பு எங்கும் ஒடிக் கொண்டிருந்த தண்ணி அப்படி ஆட்டி விட்டது கடைகளும் மனிதர்களும் ஒன்றான வேளை.
மத்தியான வெயிலுக்காக சற்று தொலைவிலுள்ள துங்குமூஞ்சி மரத்தருகே நிறுத்தி வைத்திருந்த பழ வண்டியை தள்ளிக் கொண்டு சின்னானும் அவன் மனைவி பார்வதியும் பஸ் நிலையத்திற்கு அருகே வந்தபோது தோ.. அந்த சோமாறி நெஞ்சை பார்த்து நீட்டா உருட்டுப்பா... தத்தேரி கயிதே... இந்தண்ட வான்னா காதுல ஏறல... என்றாள் பூக்காரி தாயம்மாள்.
நிஜார் போடாத அந்தச் சிறுவனின் உடம்பைப் பார்த்ததும் பார்வதி எதேச்சையாக தன் கிழிந்த ஜாக்கெட்டை நைந்த புடவையால் மூடிக் கொண்டாள்.
சாலையின் பிளாட்பாரத்துக்குக் கீழே பள்ளமான ஓர் இடத்தில் செருப்புக்களை தைத்துக் கொண்டிருந்த சீனன் அதாவது சீனிவாசன் என்ற பெயரின் சுருக்கம் போதையில் ஆடிக் கொண்டிருந்த தாயம்மாவின் ஆம்புடையானைப் பார்த்தான்.
நீ ஆருகிட்டேயாவது பைட்டுக்குப் போனால் நான் உதைக்கப் போணும்... சும்மா ஒரு கிளாஸ்பூட்டா இன்னாமே... ஏய் வுன்னை... மனைவியைப் பார்த்து நோக்கி நடந்த பூக்காரரை சின்னான் தரதரவென்று இழுத்துக் கொண்டுபோய் துங்குமூஞ்சி மரத்துக்குக் கீழே கொண்டுபோய் புரள வைத்தான்.
தாயம்மாவிற்கு அருகே பிளாட்பார சுவருக்கும் ஒரு மரத்திற்கும் இடையே வைக்கப்பட்டிருந்த சதுரப்பெட்டியில் ஓணான் இலைகளை தவளை மாதிரி மடித்துக்கட்டி அதற்கு மேல் துலுக்கச் சாமந்தி சம்பங்கி செவ்வரளி முதலிய பூக்களை அடுக்கடுக்காக அழகாக கட்டிக்கொண்டிருந்த ராமன் கீழே குனிந்து அதட்டினான்.
ஆள் உயர மாலை ஒன்றிற்கு ரோஜாப் பூக்களால் அச்சாரம் போட்டுக் கொண்டிருந்த துலுக்காணமும் தங்கள் புருஷனை அண்ணாந்து பார்த்தார்கள்.
அவர்களின் பார்வையைப் புரிந்து கொண்ட அந்த இரண்டு பொண்டாட்டிக்காரன் மன்ஷன்னா குடிக்கத்தான் செய்வான் என்று தன்பாட்டுக்குச் சொல்லிக்கொண்டு எதிரே நின்ற வாடிக்கையாளரைப் பார்த்தான்.
தாயம்மாவின் பலகைக் கடைக்கு பத்தடி தள்ளி ஓட்டை மேஜை ஒன்றில் வண்ண வண்ண பூக்களை வைத்தபடி கண்களை வெட்டிக் கொண்டிருந்த காந்தா ஒய்யாரமாகச் சிரித்தாள்.
ராமனை விட்டுவிட்டு அவள் அருகே போய் நின்று ஆண்டவனுக்காக பூ வாங்காமல் தன் சட்டைக்கு மேட்சாக ரோஜாப் பூவையும் உதட்டுக்கு மேட்சாக... அவள் கன்னத்தையும் மாறி மாறிப் பார்த்தார் பார்த்துக்கொண்டே நின்றார் தாயம்மா சின்னானை அர்த்தத்தோடு பார்த்தபோது சின்னான் ராமனைப் பார்த்தான்.
பொதுவாக ராமனிடம் பூ இல்லாவிட்டால் வேண்டிய பூக்களை அவள் ராமனிடமே கொடுத்து வாடிக்கையாளரிடம் கொடுக்கக் சொல்வாளேதவிர அவள் ராமன் கிராக்கியை கூப்பிடமாட்டாள்.
டேய் சின்னான்... இங்கே ஏண்டா வண்டியை நிறுத்தற... ஒரம் கட்டுடா கயிதே சின்னானும் அவன் மனைவியும் எதுவும் பேசாமல் வாழைப்பழ வண்டியை முன்னால் நான்கு அடி நகர்த்தி பிறகு பின்னாலும் நான்கு அடி நகர்த்தி அதை இருந்த இடத்திலே நிறுத்திக் கொண்டிருந்தபோது என்னடா சீனா குரோம்பேட்டை பாக்டரியிலிருந்து திருட்டுத்தனமா தோல் வாங்கிறியாம்... மாமியார் வீடு கேட்குதா... அப்படில்லாம் ஒண்ணும் கிடையாது சாமி... வாணும்னா வந்து பாரு என்று சொல்லியபடியே சீனன் அத்தனை செருப்புக்களையும் எடுத்து அவர் முகத்துக்கு எதிரே ஆட்டினான்.
கடையை கொஞ்சநேரம் பார்த்துக்கணும் என்று எல்லோருக்கும் ஒட்டுமொத்தமாக உத்தரவு போடுவதுபோல் பேசிவிட்டு போலீஸ்காரரின் சைக்கிளில் பின்னால் ஏறிக் கொண்டாள்.
அவனையும் சேர்த்துக் கவனிக்கணும்... தட்டுக்கெட்ட மூதேவியாலே நம்ம எல்லாருக்குமே ஆபத்து வந்திருக்கு... நேத்து பார்வதியைக் கூப்பிட்டான்.
நாளிக்கு துலுக்கானத்தைக் கூப்பிடுவான்... அப்பாலே சாந்தியைக் கேட்டான்... இந்த காந்தா மூதேவி பண்றதனாலே அவன் எல்லா ஏழைப் பொம்மனாட்டியும் கூப்பிட்டா வந்திருமுன்னு நினைக்கான்.
அவன் பின் இருக்கையில் இருந்து இறங்கி காம்பவுண்ட் சுவரை லாகவமாகத் தாண்டி மேஜைமீது பூக்களைப் பரப்பியபோது போலீஸ்காரர் அவள் கைகளை செல்லமாக வருடினார்.
அவரோடு வந்த இதர போலீஸ்காரர்கள் ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக ஓடி கீரைகளைக் கூடையோடும் பூக்களை அதன் மேஜையோடும் வேனுக்குள் திணித்தார்கள்.
மொதல்ல நீ வண்டிலே ஏறு சட்டமா பேசறே... மட்டமான ஒரு விவகாரத்துக்காக சட்டம் வந்ததை நினைச்சு தாயம்மா புலம்புது சாரே... புலம்பினாலும் தப்பாப் புலம்பல சின்னானின் பிடறியில் பட்டு பட்டென்று பிரம்படி விழுந்தது.
விசயத்தைச் சொல்லிட்டு இங்கேயே இரு என்று விழியாட்டிப் பேச சின்னான் பயப்படாதே என்பதுபோல் மனைவியின் முதுகைத் தட்டிக் கொடுக்க சீனன் தன் முகத்தில் பதிந்த போலீஸ் கீறலைப் பெருவிரலால் அழுத்த துலுக்காணமும் சாந்தியும் ராமனை ஆளுக்கொரு பக்கமாக பார்க்க கீரைக்காரி மாரியம்மாள் சிதறிக் கிடந்த பொருட்களையும் கோவில் முகப்பில் பட்டும் படாததும்போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த காந்தாவையும் வெறுமையுடன் நோக்க... போலீஸ்வேன் புறப்பட்டது.
சுதந்திரமும் சுய மரியாதையும் வேறு வேறு என்று உணராத அந்த நிஜார் போடாத சின்னப்பயல் சிறிதுநேரம் திகைத்து நின்று விட்டு பிறகு அந்த வேனுக்குப்பின்னால் ஒடினான்.
கல்வி விவசாயம் கோழி விஸ்தரிப்பு அதிகாரிகள் உட்பட எண்ணக்கூடிய அதிகாரிகளும் எண்ணில்லா இதர ஊழியர்களும் ஃபீல்ட் ஒர்க்கர்களும் அந்தப் பஞ்சாயத்து யூனியன் அலுவலகத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் மார்ச் பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
காரணம் நடப்பு நிதியாண்டு முடியும் மார்ச் மாதத்திற்குள் வேலை நடக்கிறதோ இல்லையோ ஒதுக்கீடு என்ற பணத்தை எப்படியாவது செலவு செய்தாக வேண்டும்.
ஆணையாளர் ஐயப்பன் தன் அறைக்குள் சில பஞ்சாயத்துத் தலைவர்களிடம் காரசாரமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது வெத்துமாஞ்சாவடி ஊராட்சித் தலைவர் ஒப்பிலியப்பன் வணக்கம் என்று சொல்லிக் கொண்டே உள்ளே வந்தார்.
அவரைக் கிள்ளுக்கீரை போல் கடைக்கண் பார்வையால் அலட்சியப்படுத்திவிட்டு வாடாதபட்டித் தலைவர் வைரவனிடம் ஆணையாளர் ஆவேசமாகப் பேசினார் தலைவரே.... நீங்களே சொல்லுங்க... இவரோட வெத்துமாஞ்சாவடில மேல்நிலைக் குடிநீர் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்ததே நான்.
அமைச்சரைப் பார்த்து குடிநீர் திட்டத்தை இந்தமாதம் இருபத்தெட்டாம் தேதி செயல்படுத்த டேட் வாங்கிட்டு வந்திருக்கார் பாத்திங்களா இவரு செய்த காரியத்தை குறுக்குச் சுவர் இல்லாட்டா கட்டடம் குறுக்கே விழுந்தாலும் விழலாம்.
சும்மா செகரெட்டேரியட் பக்கமா போனப்போ அமைச்சர் தற்செயலாய் என்னைப் பார்த்துட்டு ஏய்யா நான் ஒங்க ஊருக்கு வர வேண்டாமான்னு கேட்டார்.
குடிநீர் வராததனால குடி முழுகிடப் போயிடாது... வேணுமுன்னா இப்பவே அண்ணங்கிட்ட போயி கேன்ஸல் பண்ணிடுறேன்... ஆணையாளருக்கு ஒப்பிலியப்பன் தன்னை பிடிக்க வேண்டிய இடத்தில் பிடிப்பது புரிந்துவிட்டது.
டி என்ஜினியர்களையும் நாட்கணக்காகச் சந்தித்து காலில் விழாக் குறையாக விழுந்து மோவாய்களைத் தொடாக் குறையாகத் தொட்டு குறுக்குச் சுவரை எழுப்பி விட்டார்.
இதற்குள் அமைச்சர் வருவதே வருகிறார் வேறு சில பள்ளிக் கட்டிடங்களையும் திறந்து வைக்கவேண்டும் என்று இதர ஊராட்சித் தலைவர்கள் சொன்னதை ஆணையாளர் உடனடியாக ஒப்புக் கொண்டார்.
ஒப்பிலியப்பனின் வெத்துமாஞ்சாவடியில் குடிநீர் குழாய்க்கருகே எவர்சில்வர் குடங்களுடன் ஏகப்பட்ட மேக்கப்புடன் உள்ளுர் தலைவர்களின் மனைவிகளும் மகள்களும் காத்திருந்தார்கள்.
இப்படி உதவி செய்த எனக்கு உதவி செய்ய ஒங்க வாழ்நாள்லயே முதல் சந்தர்ப்பம் வந்திருக்கு பிளீஸ்... பிளீஸ்... நீராருங் கடலுடுத்து விழா துவங்கியது.
இதற்குள் நிகழ்ச்சி நிரலைப் பார்வையிட்ட அமைச்சர் நேர்முக உதவியாளரிடம் ஏதோ சொல்ல அவர் அலுவலரின் கண்ணில் படும்படியாக முதல் வரிசை நாற்காலி ஒன்றில் அமர்ந்திருந்த பப்ளிசிட்டியிடம் வந்தார் என்னை நீங்க வசிஷ்டர்னு சொன்னதுல சந்தோஷம்.
அமைச்சருக்கு ஒரு பெரிய கும்பிடு போட்டுவிட்டு மாண்பு என்ற வார்த்தைக்கு மாண்பு கொடுத்த மாண்புமிகு அமைச்சர் அவர்களே திருக்குறளில் ஆட்சியதிகாரத்தில் சொன்னபடி ஆட்சி செலுத்தும் ஆட்சித் தலைவர் அவர்களே அன்றும்... இன்றும்... என்றும்... மக்களின் இதயபீடத்தில் அமர்ந்திருக்கும் முன்னாள் சேர்மன் முனிரத்தினம் அவர்களே... என்று இழுத்தபோது சட்டுபுட்டுனு ஒட்டு மொத்தமா சொல்லி முடிங்க என்றார் கலெக்டர்.
நீங்க மட்டும் நான் சொன்னது மாதிரி அரை மணி நேரம் இழுத்துப் பிடிச்சுப் பேசலான்னா நான் அரோகரா தான்... கடைசி நிமிஷத்துல வெத்துமாஞ்சாவடில மெஷின்ல கோளாறு ஏற்பட்டிருக்கு.
இன்னொரு இடத்துல மார்ச்சுக்குள்ள வேலையை முடிக்கணுங்கற அவசரத்துல இந்த வேலையை அரைகுறையா போட்டுட்டு என்ஜினியருங்க ஓடிப் போயிட்டாங்க.
நல்லவேளை நீங்க பேசிக்கிட்டிருக்கிற சமயத்துல எப்படியோ ஒரு மெக்கானிக்கைப் பிடிச்சு ரிப்பேர் பண்ணிட்டாங்க அமைச்சர் அந்த ஊர்ல இருக்கற வரைக்கும் மெஷின் வேலை செய்யும்.
உயிருலகமா... மரணலோகமா... வீடா... அல்லது காடா... என்று அடையாளப்படுத்த முடியாத மரண மயக்கம்... தற்காலிக தூக்கத்திற்கும் நிரந்தர தூக்கத்திற்கும் இடைவேளையான இடைக்கால மரணம் அல்லது உயிர்ப்பு... தலையும் கழுத்துமே தானாகிப் போன பிரம்மை... இந்தச் சமயத்தில் எங்கேயோ போய்விட்டு அப்போதுதான் வந்த பாட்டியின் மகன் ராமய்யாவிற்கு டாக்டர் காந்தராஜ் மற்றவர்களிடம் சொன்னதையே மீண்டும் சொன்னார்.