sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை எனமனத்து எண்ணிசண்டகருமன் இவ்வாறு தன்மனத்தே நினைத்து நெஞ்சத்து இகல்உடை மன்னன் ஏவல்தனை நினைந்து நெஞ்சிலே மாறுபாட்டையுடைய வேந் தனது கட்டளை நினைவுவரவெண்ணி தன் உழையவரின் தன்னொடுபோந்த வீரர்களைக்கொண்டு அவர்கள் தம்மை வவ்விஅவர்களை வலிதிற் கைப்பற்றிக்கொண்டு சினம் மலி தேவி கோயில் திசைமுகம் அடுத்துச் சென்றான் சினம் மிகக்கொண்டுள்ள சண்டமாரியின் கோயிலுள்ள திக்கு நோக்கிச் செல்வானாயினான் இளையரும்இளையோராகிய அபயருசியும் அபயமதியும் இனையது பட்டது என் என்று எண்ணினார்இது நிகழ்வது என்னோ வென்று திகைப்பாரா யினர் எறு.
இளம்பருவம் என்கொக் குழைந்திவண்வந்தது என நினைத்து இரக்கமுற்ற சண்டமருகன் அரசன் ஏவலை நினைந்து இரக்கமிழந்து அச்சம் மிகுந்து தானே சென்று பற்றுதற்கு எண்ண மின்றி உழையவரால் பற்றிச்சென்றான் என்பார் உழையவரின் வவ்வி என்றும் அவரது மேனி யழகும் வாட்டமும் தன்நெஞ்சின் திண்மையைக் குலைக்குமென்ற கருத்தால் தேவி கோயில் திசை முகம் அடுத்துச் சென்றான் என்றும் கூறினார்.
உரை மதியம்முழுத்திங்களானது ஓர் மின்னோடு ஒன்றிஒருமின்னலுடன் கூடி தன் பரிவேடம் தன்னுள் தன்னுடைய பரிவட்டத்தின் நடுவே வருவதுபோல்செல் வதுபோல வன்சொல்வாய் மறவர் சூழகடுஞ்சொற் களையே சொல்லும் வீரர் சூழ்ந்துவரச் செல்லும் ஐயன் மூத்தோனான அபயருசி தன் தங்கை நெஞ்சில் அஞ்சுதல் தன் தங்கையாகிய அபயமதி தன் மனத்தே அஞ்சுவதை யுணர்ந்து அஞ்சிஅவள்கொண்ட அவ்வச்சத்தாற் பிறக் கும் குற்றத்துக்கு அஞ்சி அன்பினால்அன்போடு அவள் முன்கைஅவளுடைய முன்கையை தன்கையால் பற்றி தன்னுடைய கையால் பற்றிக்கொண்டு அவட்குத்தான் இனைய சொல்வான்அவளுக்கு இவற்றைச் சொல்லு வானாயினான் எறு.
அஞ்சுதல் தெளிவிலார் செயலாதலாலும் அது வெளிப்படின் மறவர் துன்புறுத்துவராதலாலும் அபயருசி தன் தங்கையின் அச்சமுணர்ந்து அஞ்சினானென்பார் அஞ்சி யென்றும் அச்சத்தைப்போக்கும் கருத்தினனாதலின் தங்கை முன்கைபற்றித் தானவட்கினைய சொல்வானானான் என வறிக.
இவண்இப்போது நமக்கு அழிவு ஒன்றும் இல்லைநமக்குத் தீங்கு சிறிதும் இல்லை எனினும் இங்குஇப்பிறப்பின்கண் நம் உடம்பிற்கு ஏதம் எய்துவதுநம் உயிர் நிற்றற்கு இடமாகிய உடம்பிற்கு உளதாகும் அழிவு என்றேனும் வரக்கடவதாகும்.
இவரின் எய்தின்அஃது இவரால் எய்துமாயின் அதற்குஅதன் பொருட்டு அழுங்கல் என்னைஅஞ்சி வருந்துவது என்னை யோ மங்கைமங்கையே அதுஅவ்வுடம்பு நமது அன்று என்று அன்றோநம் உயிரேபோல் நமக்கே உரிய தன்று என்று தெளிந்தன்றோ யாம் அதனை முன்னே மனத் தினில் விடுத்ததுநாம் அவ்வுடம்பை சுதத்த முனிகளை யடைந்தபோது அவர் தெளிவிக்கக்கேட்டு மனத்தால்அதன் பால் பற்று வையாது விட்டோம் என்றான்என்று உரைத் தான் எறு.
அழிவெய்து மெனக் கருதி அபயமதி யஞ்சுதலின் அவ்வழிவின் இயல்புணர்த்துவான் அஃது உயிரைப் பற்றாது உடலைப்பற்றி நிற்பது என்பான் உடம்பிற் கேதம் என்றும் உடலின் நிலையாமை சுட்டி எய்துவது என்றும் அது வருங்கால் யாதானு மொரு வாயில் வேண்டுதலின் இம்மறவரை வாயிலாகக் கொள்ளும் என்பான் இவரினெய்தின் என்றும் கூறினான்.
உடலழிவிற்கு அழுங்குதல் நன் றன் றென்பான் சுதத்த முனிகள்பால் கேட்டுத் தெளிந்த தெளிவினை நினைவுறுத்தி அது நமதன்றென்றன்றோ அதனை முன்னே மனத் தினில் விடுத்தது என்றான்.
உரை அஞ்சினம் எனினும்எய்துவது எண்ணி அஞ்சினோமாயினும் அடைபஎய்தக்கடவனவாகிய துன் பம் மெய்யே வந்து அடையும்ஒழியாது வந்து பற்றும் ஆனால் ஆதலால் அஞ்சுதலதனின்அஞ்சுவதால் நமக்கு என்னை பயன்நமக்கு யாதுபயன் அதுவுமன்றிஅதுவேயு மன்றி அஞ்சுதல் துன்பம்அச்சமும் துன்பத்தையே பயக்கும் அல்லதும்அன்றியும் அதனின் சூழ்ந்த வினைகள்அதன்பால் காரண காரியமாய்ச் சூழ்ந்திருக்கும் வினைகள் நம்மை நாடொறும் நஞ்சென நலியும்நம்மை நாளும் விடம்போல வருத்தாநிற்கும் எறு.
எய்தக்கடவது குறித்து நாம் கொள்ளும் அச்சம் அதனை ஒரு காலும் தடுக்கும் நலமுடைத்தன்றென்றற்கு அஞ்சினமெனினும் மெய்யே அடைபவந்தடையும் என்றான்.
தடுக்கும் நலமின்றாதலே யன்றி வருவதன் இயல்பைத் திரித்தலும் கூடாமையின் அச்சம் சிறிதும் பயனுடைத்தன் றென்பது எய்துதலால் அஞ்சுத லதனின் என்னை பயன் நமக்கு என்றான்.
உரை அன்னைஅன்னாய் நின்னொடு யானும்நீயும் யானும் முன்முற்பிறப்புக்களில் அநேக வாரம் அநேக காலம் தொல்வினை துரப்ப ஓடிபழவினை செலுத்தச்சென்று விலங்கிடைச் சுழன்றபோதுவிலங்கு கதியுட்பிறந்து வருந்தியபோது நல்லுயிர்நல்ல உயிர் களாகிய அவ்விலங்குகளை நமர்கள்தாமே நலிந்திட நம் மவரே கொல்ல இறந்தது எல்லாம் இறந்தும் பின்னரும் பிறந்து கொலையுண் டிறந்தும் பட்ட துன்பமெல்லாம் மல்லல் மாதவனின்வளவிய பெரிய தவத்தையுடைய சுதத்த முனிகளால் யாம்நாம் மறித்தும் உணர்ந்தனம் அப்பிறவிகளில் உற்றுணர்ந்ததே யன்றி மீட்டும் கேட்டறிந் தோம் அன்றோஅல்லவோ அதனை மறந்து அச்சம் கொள்வது என்னை எறு.
வாரம் காலப் பாகுபாட்டில் ஒன்று அவை கணம் ஆவளி உயிர்ப்ப தோவம் இலவம் நாளி மூழ்த்தம் நாள் வாரம் பக்கம் திங்கள் இருது அயனம் ஆண்டு பணை யுகம் பூவம் பல்லம் பவ்வம் அனந்தம் என்பனவாகும்.
இவ்வாறே இந்நூலுள்ளும் பிறநூல்களிலும் விலங்குகட்கு மக்கள் செயயுந் தீங்குகள் விரியக் கூறப்படுகின்றன அவற்றை யாங்காங்கே கண்டு கொள்க.
உரை வினையின்வினையினால் கதியொரு நான்கினுள் ளும் நால்வகைக் கதிகளிலும் கறங்கு என ஓடிகாற்றாடி போலச் சுழன்று பிறந்த நாம்பலபிறப்பும் பிறந்த நாம் பெற்ற பெற்ற பிறவிகள்மிகப்பலவாகப் பெற்ற பிறப்புக்கள் பேசல் ஆகாசொல்ல முடியாதனவாகும் இறந் தன இறந்து போககழிந்தவை கழிய எய்துவது எய்தி எய்தக்கடவன எய்தப்பெற்று பின்னும் பிறந்திட இறந்த தெல்லாம்பின்னும் பிறப்பதற்கே இறந்த இறப்பெல்லா மாயினமையின் இதுவும் அவ்வியல்பிற்றேயாம்இப் போது இறக்கும் இறப்பும் அத்தன்மைத்தேயாகும் எறு.
பிறவிகள் மிகப்பல வென்றற்குப் பேசலாகா என்றார் பிறவிகளில் எய்தும் கன்மப் பயன் வகையாற் பலவாயினும் பயன் என்ற விடத்துத் தொகை யாய் ஒருமைப்படுதலின் எய்துவ தெனப்பட்டது.
பேணாத் துறந்துபற்றுவையாது துறந்து அறம் புணரின்பிறவா மைக்குரிய அறநெறியை மேற்கொள்வோமாயின் நம்மைத் தொடர்ந்தன வல்லநம்மைத்தொடராது ஒழியும் இது சிறந்ததை என்று எண்ணிஇந்நெறெயே சிறந்ததாம் என்று துணிந்து செம்மை செய்யார்அறத்தைச் செய்யாராய் இறந்த காலத்துமுற்காலத்தே எண்ணிறந்தனர்கள் எண்ணில்லாத மக்கள் எல்லாம்அனைவரும் இறந்தனர் பலகாலும் பிறந்திடற்கே இறந்தார்கள் காண் எறு.
உடம்பைத்துறந்து அறம்புணர்ந்தார் பெறும் நலன் கூறுவார் துற வாது அறம்புரியாதார் செயலால் விளக்கி இறந்த காலத் தெண் ணிறந்தனர்களெல்லாம் என்றார்.
உரை உழைவிழிமான்போலும் கண்களையுடைய தங்கையே முழம் ஒரு மூன்றில் தொட்டுஉடம்பின் உயரம் ஒரு மூன்று முழம் தொடங்கி மூரிவெஞ்சிலைகள் ஐஞ்ஞூறு வலிய வெவ்விய வில்லென்னும் அளவு ஐஞ்ஞூறு ஈறாக எழு முறைஏழ்நரகத்தும் ஏழுமுறை.
மேன்மேல்ஒவ்வொரு நரகத்து ஒவ்வொரு புரையிலிருந்தும் மேன்மேலாக பெருகி ஒன்றினொன்று இரட்டித்துப் பெருகுவதால் எய்திய உருவ மெல்லாம்உண்டாகிய உடம்புகளெல்லாம் அழலினுள் மூழ்கியன்ன நெருப்பில் மூழ்கினாற்போன்ற அருநவை நரகம் தம்முள்பொறுத்தற்கரிய துன்பத்தைச் செய்யும் நரகங்களில் நம்மோடு ஒன்றிநம்முயிர் இருத்தற்கு இடனா யிருந்து ஒருவினஒழிந்தன உணரலாமோஅவை இத் துணையவென்று உணர முடியுமோ முடியாது எறு.
நரவகை யேழ் என்றும் ஒவ்வொன்றிலும் முறையே பதின் மூன்றும் பதினொன்றும் ஒன்பதும் ஏழும் ஐந்தும் மூன்றும் ஒன்றுமாகப் புரைகள் உண்டென்றும் இவற்றுள் பதின்மூன்று புரையினையுடைத்தாகிய முதல் நரகம் எல்லாவற்றிற்கும் கீழாம் நரகமென்றும் அதன்மேல் ஏனைய படிப்படியாக வுளவென்றும் மேரு மந்தரம் முதலிய நூல்கள் கூறும்.
கீழாம் நரகத்துப் பதின்மூன்றாம் புரையிலுள்ளோர் மூன்று முழ வுயரமுள்ள வுடம்பினராய்த் தொடங்கி ஏழே முக்காலே வீசம் வில்லளவு உயர்ந்து பின்பு அதற்குமேற்பட்ட புரையையடைந்து இரட்டித்த உயரம் பெற்று இவ்வாறே புரை புரையாக ஏழு நரகத்தும் எழுமுறை ஐஞ்ஞூறு வில்லுயரம் எய்துங் காறும் உழலுவரென்றும் கூறுப.
பிறவிதோறும் எடுத்த வுடம்புகளும் அவற்றால் செய்துகொண்ட தீவினைகளும் அவற்றிற்காக நரகத்தில் வீழ்ந்து புரை புரைதோறும் எடுத்த வுடம்புகளும் எண்ணுக்கு அடங்கா மையின் உணரலாமோ என்றான்.
உரை அணுஎண்ணிறந்தனவாகிய அணுக்கள் அங் குலி யயங்கம் பாகம்ஓர் அங்குலத்தின் கணிக்கமுடியாத ஒருபாகமாக முறை பெருகிகுணங்களால் கட்டுண்டல் மூவகையாற்றலொடு நீங்காமை முதலியவற்றால் பெருகி மேன்மேல் பொங்கியபடிப்படியாக உயர்ந்த ஓர் ஐஞ் ஞூறு புகைபெறும்ஓர் ஐஞ்ஞூறு யோசனை யளவினதாகிய முடையுடம்புமுடைநாறும் உடம்பு வெங்கனல் வினையின் வெவ்விய நெருப்புப்போல வெதுப்பும் வினையினால் மேல் நாள்முற்பிறவிகளில் விலங்கிடைப் புக்கு வீழ்ந்துவிலங்கு கதிக்குட் சென்று பல்வகை விலங்குடம்பாய்த் தோன்றி நங்களை வந்துகூடிநம்மை வந்து கூடியிருந்து நடந்தன அனந்தம் அன்றோஅழிந்தவை அளவில்லாதனவாகும் எறு.
ஏழாம் நரகத்திலுள்ள நாரகன் ஐஞ்ஞூறு புகை யுயரமுற்ற உடம்புபெற்று உலந்த பின் விலங்குகதியுட் பிறப்பனாதலின் ஓரைஞ்ஞூறு புகைபெறும் உடம்பு என்றார்.
இதனால் நரககதிக் கண் பிறந்துழன்ற காலத்து வந்த உடம்பனைத்தும் ஐஞ்ஞூறு யோசனை உயரமுடையவாகியும் முடிவில் அழிந்தன என்றும் அதன் பின் விலங்குகதியுட்டோன்றிய காலத்தெய்திய விலங்குடம் புகளும் அவ்வாறே அழிந்தன என்றும் கூறி உடம்பின் நிலையாமையை வற்புறுத்தி அபயருசி அபயமதியைத் தேற்றுவானாயினன் என்க.
உரை ஓரின்ஆராயுமிடத்து ஓர் முழங்கை தன்மேல் ஒரு முழங்கை உயரத்திலிருந்து மேல்நோக்கி ஓரொரு பதேசம் ஏறிஒவ்வொரு பிரதேசமாக உயர்ந்து மூரிவெஞ் சிலைகள் மூவீராயிரம் முற்ற உற்றபெரிய வெவ்விய வில்லென்னுமளவு ஆறாயிரங்காறும் உயர்ந்து சென்று பின் படிப்படியாகக் குறைந்து முழவுயரமே பொருந்திய பாரின் மேல் மனிதர் யாக்கைநிலத்தின்மேல் வாழும் மக்களு டைய உடம்புகளுள் பண்டு முற்பிறவியில் நாம் கொண்டு விட்டநாம் எடுத்துக் கழித்த உடம்புகளின் அளவுக்கு வாரிவாய் மணலும்கடலிடத்து நுண் மணலின் தொகை யும் ஆற்றாவகையின் அல்லவோஈடாகாவாம் எறு.
உச்சர்ப்பிணி அவசர்ப்பிணி என்னும் இருவகைக் காலத்தும் மக்களுடம்பு ஒரு முழ உயரத்திலிருந்து பெருகிப் பெருகி ஆறாயிரம் வில்லளவு உயர்ந்து பின்னர் அதனினின்றும் குறுகிக் குறுகி ஒருமுழ வுயரத்தை யடையு மென்று சைன நூல்கள் கூறும்.
உரை இருமுழமாதியாகஇரண்டு முழம் முதலாக வகையின் ஓங்கிமனிதர் பவணர் என்ற கூட்டத்துப் பல வேறு வகைகட் கேற்ப உயர்ந்து வருவருகிற சிலை இருபத்தைந்தின் வந்துறும்இருபத்தைந்து வில்லளவாக உயர்ந்து வரும் அங்கமெல்லாம்உடம்பெல்லாம் திருமலி தவத்தின் சென்றுசெல்வமிக்க தவங்காரணமாக எடுத்து தேவர்தம் உலகிற் பெற்றதுதேவருலகிற் சென்று பெற்ற தாகிய உடம்ப ஒருவரால் உரைக்லாமோஒருவரால் அளவிட்டுரைக்க முடியாது.
மனிதர் ஆரியர் மிலேச்சர் என்னும் இருவகையர் இவருள் ஆரியராகிய நன்மக்கள் உத்தமபூமி மத்தியபூமி சகன்னியபூமி யென்ற மூன்றிடத்தும் வாழ்பவராய் தீக்காலத்து இருமுழ வுடம்பு பெற்று உயர்வர்.
பவணராவார் அசுரர் நாகர் பொன்னர் தீவர் திசையர் தீயர் உதகர் வாயுவர் மின்னவர் மேகர் எனப் பலராய் மேகரிற் றொடங்கி அசுரரீறாக இருபத்தைந்து வில்லுயர்ந்த உடம்ப பெறுவர்.
உரை இது துன்பகாரணம் என்றுஇவ்வுடம்பு துன் பத்துக்கு ஏதுவாம் என்று கருதி துடக்கு அறுக எனவும் அதன் தொடர்ச்சி யில்லாதொழிக என்று முயற்சி செய் தொதுக்கப்படும் துஞ்சாஅழியாத அன்புறாஎவராலும் விரும்பப்படாத நரகர் யாக்கை அவைகளும்நரகருடைய உடம்புகளும் அமரர் கற்பத்துதேவருலகங்களில் இது இன்பகாரணம் என்றுஇஃது இன்பத்துக்குக் காரணமா மென்றறிந்து எம்முடன் இயல்க என்றுஎம்மை விடாது தொடர்வனவாக என்று விரும்பி அன்பு செய்தனகள் தாமும் அன்பு செய்து ஈட்டப்படும் உடம்புகளும் அழியும் நாள்தத்தம் எல்லை முடிவில் அழியும்அழிந் தொழியும் எறு.
உரை உடன்வந்து வணங்கும் வானோர்திரளாகக்கூடி வந்து வணங்கும் தேவர்களின் மணிபுனைமணிகளால் இயன்ற மகுட கோடிமுடிகளின் தொகை தம்திருவடிகள் ஏந்தும்தம் திருவடிகளைச் சுமக்கும் தமனிய பீடமாக பொற் பீடமாக அமைய இந்திரவிபவம் பெற்றஇந்திர போகத்தைப் பெற்றுள்ள இமையவர் இறைவரேனும் தேவர்க்கிறைவராயினும் தம் திருவுருவம்தங்களுடைய திருவும் உருவும் பொன்றித் தளர்ந்தனர்தளர்ந்து அழிந் தவர் அனந்தம்எண்ணில்லாதவராகும் எறு.
வானோர் இந்திரகற்பத்து வாழும் தேவர்கள் தேவராகிய போதும் பிற தேவர்களால் ஒறுக்கப்படுதலும் பிறரை வணங்கலும் பிறர்க்குப் பணிசெய்தலும் அவர்கட்கு இயல்பாதலின் வணங்கும் வானோர் என்றும் மகுட கோடி தமனிய பீடமாக என்றும் கூறினார்.
உரை மக்களிற் பிறவியுள்ளும்மக்களாய்ப் பிறந்தோ ருள்ளும் மன்னர்தம் மன்னராகிஅரசர்க்கரசராய் திக்கு எலாம் அடிப்படுத்தும்எட்டுத் திக்கிலுமுள்ள வேந்தரை வென்று அடிபணியவைக்கும் திகிரியஞ் செல்வரேனும் ஆணை செலுத்தும் திருவுடைய பேரரசராயினும் அக்குலத்து உடம்பு தோன்றிஅவ்வரசர் குலத்திற் பிறந்து அன்று தொட்டு இன்றுகாறும்அன்றுமுதல் இன்றுவரை ஒக்க நின்றார்கள்ஒருதன்மையாக அழிவின்றி இருந்தவர்கள்.
உரை நங்கைநங்கையே முன் அசைஇயது ஆடை இட்டுமுன்னே உடுத்துப் பழையதாகிய ஆடையைக் கழித் துவிடு ஓர் அம்துகில் அசைத்தல்ஓர் அழகிய புத்தாடை யணிவதும் முன்னது மாடம்முன்னே வாழ்ந்ததாகிய பெருமனை விடுத்து நெடிதுநாள் கழிந்தமையின் நிலை தளர்ந்ததென்று அதனின் நீங்கி வளமனை புகுதல்வளவிய புதுமனையொன்றின் கண்ணே சென்று வாழ்வதும் நாடின் ஆராயுமிடத்து நமது இறப்பொடு பிறப்பும்நம்முடைய இறப்பும் பிறப்பும் எவ்வகையும்எல்லாவற்றாலும் ஒத்தன வாம் அஃது இனி பாடுவதுஎன்அதனை இனிப்பாட்டாற்பாடு வதால் உளதாகும் பயன் யாது?
ஒரு கதிக்கண்ணே ஓருடம்பு நீங்கிப் பிறிதோர் உடம்பு பெறு தற்கும் ஒரு கதிக்குரிய உடம்பை விட்டுப் பிறிதோரு கதிக்குரிய உடம்பு பெறுதற்கும் முறையே உவமமாம்.
உரை அண்ணல்அண்ணலே நீ அருளிற்று எல்லாம் நீ உரைத்தவை யாவும் அருவருப்புடைய மெய்யின்அரு வருப்பை உண்டுபண்ணுகின்ற தேகத்தை நமது என்று நமக்கே யுரிய பொருள் என்று கருதி நண்ணிய உள்ளத் தவர்களுக்குஅதன்மேல் மிக்க பற்றுவைத்திருக்கின்ற உ்ள்ளத்தை யுடையோர்க்கு நாடின்ஆராயின் உறுதி உறுதிப்பொருளாகும் விண்ணின் மேல் இன்பம் அல்லால் தேவருலகத்துக்கும் மேற்பட்ட உறச்சிக்கண்ணுள்ள கேவலப் பேரின்பமன்றி விழை பயன்இந்நிலவுலகத்தே புலன் களால் விரும்பப்படும் போகப்பொருள்களை வெறுத்து நின்ற நங்கட்கெல்லாம்வெறுத்துத் துறவு பூண்டிருக்கும் நமக்கெல்லாம் கண்ணனாய்கண்போன்றவனே கட்டுரை என்னை வகுத்தும் விரித்தும் உரைப்பது ஏனோ என்றாள் என்று அபயமதி கூறினாள் எறு.
என்பும் நரம்பும் குருதியும் தோலும் அழுக்கும் புழுக்களும் சேரவிருக்கும் யாக்கையின் இயல்பைப் புறமறியாப் பார்த்து வெறுத் தொதுக்கினமை தோன்ற அருவருப்புடைய மெய்யின் என்றாள்.
இவ்வுள்ளம் அறிவின் சிறுமை காரணமாகப் பிறப்பதாகலின் அவ் வுள்ள முடையார்க்கு அபயருசியின் சொற்கள் மிக்க பயன் தருவன என்றதைத் தெளிந்து உள்ளத்தவர்களுக்கு உறுதி நாடின் என்றாள்.
உரை அருவினை விளையுளாய போக்குதற்கரிய வினை கள் தோன்றுதற் கிடமாகிய அருந்துயர்ப் பிறவிதோறும் பொறுத்தற் கரிய துனபத்தைத் தருகின்ற பிறப்புக்கள் தோறும் வெருவிய மனத்து நம்மை அவற்றிற்கு அஞ்சி மனம் முதலியவற்றைக் காத்தொழுகிய நம்மை வீடு இல விளைந்தவாறும் விடாது தோன்றித் துன்புறுத்திய வகை யும் திருவுடையடிகள் தந்த கேவல ஞானமாகிய செல் வத்தையுடைய சுதத்த முனிகள் நமக்கு உரைத்தருளிய திருவறப்பயனும்சினதருமப்பயன்களும் தேறிதெளிய வுணர்ந்து வெருவிதாபயனற்றதாகக் கருதி விடுத்த வாழ்க்கைபற்றுவையாதுவிட்ட இவ்வுடம்பின விடு வதற்கு இப்போது விட்டுவிடுதற்கு அஞ்சல் உண்டோ.
வினையானது தன்னைச் செய்த உயிரின்கட் கிடந்து அதுபுக் குழிப் புகுவதன்றி உடம்பொடு நின்று அஃதழியுங்கால் அழிவதன்றாகலின் அருவினை யென்றும் உயிர் உடம்பொடு கூடி யுலவுங் காலத்தே அவ்வினை யீட்டப்படுதலின் உடம்பை அதற்கு விளையுள் என்றும் அவ்வினைத் தொடர்பால் கதி தோறும் பெருந்துயர் எய்துதலின் அருந்துயிர்ப்பிறவி யென்றும் கூறினாள்.
வினைவிளைவுக் கஞ்சித் தம்மைக் காத்தொழுகிய போழ்தும் செய் தீட்டிய வினைப்பயனை நுகர்ந்தே கழிக்க வேண்டுதலின் பல பிறவி களும் விளைந்தன என்பாள் வீடில விளந்தவாறும் என்றாள்.
மனத்தால் வெறுத்தொழித்த வொன்றினை மெய்யே விடுதற்கு அஞ்சுவதில்லை யாதலின் விடுத்த வாழ்க்கை விடுவதற்கு அஞ்சலுண்டோ என்றாள்.
உரை பெண்ணுயிர்பெண்ணுடம்பெடுத்த உயிர்கள் அளியஅளிக்கத்தக்கன பெருந்திறல் அறிவும்பெருமை சிறக்கும் நுண்ணறிவும் பேராச் சிந்தையின் திண்மையும் கலங்காத மன வன்மையும் உடைய வல்லஉடையவை யல்ல என்பதுஎன்று சான்றோர் கூறுவதை எண்ணி கருதிக்கொண்டு நீ அருளிச்செய்தாய்நீ இவற்றை உரைத்தாய்போலும் அன்றிஅல்லதூஉம் நல்லறத்தில் சினேந்திரதருமத்தில் கண்ணிய மனத்தர் கருத்தூன்றித் தெளிந்த மனமுடையவர்கள் இம்மைஇப்பிறவியின்கண் காதல் உடையரோவிருப்பத்தைக் கொள்ளார் எறு.
செய்த வினைக்கேற்ப உயிர்கள் ஆணாகப்பிறந்தன பெண்ணாகவும் பெண் ஆணாகவும் பிறக்குமாதலின் பெண்ணென்னாது வேற்றுமை நயந் தோன்ற பெண்ணுயிர் என்றாள்.
உரை ஐயஐயனே இவண்இவ்விடத்து இன்று இப்போது என் கண் அருளிய பொருள் இது எல்லாம்என் பால் உரைத்தருளிய உறுதியுரைகளெல்லாம் நன்று என நயந்துகொண்டேன்நன்றென்று விரும்பியேற்று மனத்துட் கொண்டேன் நடுக்கமும் அடுத்தது இல்லைஅச்சத்தால் உளதாகும் மனநடுக்கமும் என்பால் இல்லாது கெட்டது என்தனக்கு இறைவன் நீயே எனஅடியேனுக்கு ஆசிரிய னும் நீயே யாவாய் என்றுஇருகையும் கூப்பிஇருகையும் எடுத்துத் தொழுது இன்றுஇப்போது யான்செய்வது யாது தெருள அருளுகயான் செய்யக்கடவது யாதோ அதனைத் தெளிய உரைத்தருளுவாயாக என்றாள்என்று வேண்டினாள் எறு.
அதற்கு ஏது அச்சம் நிகழ்தற்குரிய மனத்தின்கண் அறப்பொருள் நிறைந்து தெளிவு செய்தலைக் குறிப்பிப்பாள் அருளிய பொருளிதெல்லாம் நன்றென நயந்து கொண்டேன் என்றாள்.
தெருள என எடுத்தோதியது கொலைவினை நிகழுமிடத்து மீட்டும் மருட்சி யெய்தினு மெய்து மென அஞ்சியெனின் திருவறப்பயனுக்கு முரணாதலின் அவ்வாறு கொள்ளாது கேட்போர் தெருளுமா றுரைக்கும் அபயருசியின் சொல்வன்மையை வியந்து கூறியது என அறிக.
உரை ஒன்றிய உடம்பின்உயிரோடு ஒற்றுமை யுற்றிருக்கும் உடம்பிலிருந்து வேறாம் உயிரினதுஉண்மை யுணர்வால் நோக்குமிடத்து வேறுபட்டுத் தோன்றும் உயிரினுடைய உருவம் உள்ளிஅருவமாகிய இயல்பை யெண்ணி நங்கள் நல்லறப் பெருமை நாடிநாம் மேற்கொண்டிருக்கும் சைனதருமத்தின் பெருமையைத் தெளிய உணர்ந்து நன்று என நயந்துஏனைய அறம் பலவற்றினும் இதுவே நலந்தருவதென விரும்பி வென்றவர்காதிகன்மப் பகையை வென்றுயர்ந்தவரான பஞ்சபரமேட்டிகளின் சரணம் மூழ்கிதிருவடி நீழலில் எய்தும் இன்பம் நிறைந்து நம் உடலம் விடுதும் என்றான்நமது இவ்வுடம்பை விட்டொழிப் போம் என்று அபயருசி கூறினானாக இது செய்கை நன்று என்றுஇதனைச் செய்வது நல்லறமே என்று கருதி நங்கையும்நங்கையாகிய அபயமதியும் நயந்துமனத் தால் விரும்பி கொண்டாள்அச்செய்கையை மேற்கொள் வாளாயினள் எறு.
உண்மையுணர்வால் நோக்குமிடத்தென்பது இசையெச்சம் வினையாகிய பகையை வெல்லக் கருதுவார்க்குச் சைன தருமம் நெறியும் நற்காட்சி முதலியன படையுமாய்ப் பயன்படுதலின் நல்லறப் பெருமை நாடி என்றும் நன்றென நயந்து என்றும் கூறினான்.
உரை அறிவொடு ஆலோகம் உள்ளிட்டு ஞானமும் காட்சியும் உள்ளிட்ட அனந்தமாம் இயல்பிற்றாகி அள வில்லாத இயல்பினையுடையதாய் அறிதலுக் கரியதாகி அறிவாராய்ச்சிக்கு அடங்காததாய்அருவமாய் உருவ மில்லாததாய் அமலாகி தூயதாய் குறுகிய தடற்று குறுகியதான உறையின்கண் அடங்கிய ஒள்வாள்போல் ஒளி பொருந்திய வாட்படைபோல கொண்டு இயல் உடம் பின் வேறாய் தனக்கு இடமாகக்கொண்டு இயங்கும் உடம் பிற்கு வேறுபட்டதாய் இறுகிய வினையும் எப்போதும் விடாது பிணிக்கும் வினைத்தொடர்பும் இல்லது இல்லாத உயிராகிய எமது இயல்பு எம்முடைய இயல்பு என்று என்று தெளியக்கொண்டு நின்றார் அருகபதத்தில் நிலை பெற்றிருக்கும் பரமேட்டிகளே நமக்குச் சரனாவார் எறு.
அளவின்றிப் பலவாய்ப் பல்வகை அணுக்களோடும் கூடி உலகம் முதலிய தத்துவங்களைச் செய்து தன்மா தன்மாத்திகளால் அளவுகடந்து அறிவாராய்ச்சிக்கும் எட்டாது போதலின் அனந்த மாம் இயல்பிற்றாகி யென்றும் அறிவினுக் கரியதாகி என்றும் கூறினார்.
வாள் தடறாகாதவாறுபோல உயிர் உடம்பாகாமையின் உடம்பின் வேறாய் என்றும் உயிரைப் பிணித்து நிற்கும் ஞானாவரணீயம் தரிசனாவரணீயம் முதலிய காதிகன்மங்கள் வீடுபெறுவதற்குச் சமைந்த உயிர்களை இறுகப் பிணித்து நிற்றல் இன்மையின் இறுகிய வினையும் இல்லது என்றும் இவ்வியல்புணர்ந்து பிற வுயிர்கட்கும் இதனைத் தெரிவித்தருளும் பரமேட்டியாதலின் எமது இயல்பு என்றும் உரைத்தார்.
உரை உறுதியைப் பெரிதும் ஆக்கி உயிர்கட்கு உறுதி யாவனவற்றை மிகுதியும் உண்டாக்கி உலகினுக்கு இறைமை நல்கி உலகிற்குத் தான் இறைவனாம் தன்மை யினைத் தெளிவித்து பிறவி செற்று பிறவி இனி வாரா வகைக் கெடுத்து அரிய வீட்டின் பெருமையைத் தெரி விப்பனவாகிய அறுவகை நயங்களையும் அறிவினில் தெரிந்த மாட்சி தூய அறிவினால் ஆராயப்படும் மாட்சியினையுடைத் தாகிய அரதனத் திரய மென்னும் பெறுதலுக் கரிய செல் வம் இரத்தினத்திரய மெனப்படும் பெறுதற் கரிய செல் வத்தையும் பெரிதும் பெற்றனம் மிகுதியும் பெற்றேம் இவற்றைப் பெறவளித்த அவரே நமக்குச் சரணாவார் என்றார்என்று தொழுதார்கள் எறு.
உயிர்க்கு உறுதியல்லாத பொருள்கள்மேல் விரைந்து இனிது செல்லும் உள்ளத்தை உறுதிப்பொருளின்பால் கலங்காது சென்று பொருந்துவித்தமையின் உறுதியைப் பெருது மாக்கி யென்றார்.
பிறவிக் கேதுவாகிய காதிகன்மங்களை வீட்டற்குரிய நெறியினை நல்குதலின் பிறவிசெற்று என்றும் பெறற்கரிய வீடுபேற்றுக்கு வாயிலாகிய அறுவகை நயங்களையும் அவற்றின்மேலும் வேண்டப்படும் சப்தபங்கி நயங்களையும் அருளிய சிறப்புக் குறித்து வீட்டின் பெருமையைத் தருதலாறும் என்றும் கூறினார்.
சப்த பங்கி ஏழாவன இருப்பது இராதது இருப்பது மிராததும் சொல்லொணாதது இருப்பதுஞ் சொல்லொணாததும் இல்லையாஞ் சொல்லொணாதது உள்ளது மில்லாததுமாஞ் சொல்லொணாதது என்பன.
இனி இவ்வேழனையுமே அறிவினால் தெரிந்த மாட்சி யென்றாரென்றும் அறிவாராய்ச்சிக்கு மாட்சி தருதலின் இவற்றை மாட்சி யென்றா ரென்றும் கூறுப.
உரை ஈங்குஇவ்விடத்தே நம் இடர்கள்நமக்குற்ற துன்பத்தை நினைந்துதமக்குற்றவை போலக் கருதி தீர்க் கும் இயல்பினார்போக்கும் இயல்புடையவரும் மேல் மேலே ஓங்கியஉயர்ந்துள்ள இவ்வுலகத்து உம்பர் இவ் வுலகின் உச்சிக்கண்ணே ஒளி சிகாமணியின் நின்றார்ஒளி யினையுடைய முடிமணிபோல விளங்குகின்றவரும் வீங்கிய கருமக் கேட்டின்மிக்க காதிகன்மங்களின் வீழ்ச்சிக் கண்ணே விரிந்த எண்குணத்தராகிபெருகிய எட்டுவகைக் குணங்களையு முடையராய் தீங்கெலாம் அகற்றிநின்ற குற்ற மெல்லாம் போக்கி மேம்பட்டுநின்ற சித்தர் சித்தர்கள் செல்லல் தீர்ப்பார் இப்போதும் நம் துன்பத்தைப் போக்கு வராதலின் அவர்களும் நமக்குச் சரணாவார் எறு.
பிற உயிர்கட்குண்டாகும் துன்பத்தைத் தமக்கு நேர்ந்தன போலக் கருதி அதனை விரைந்து போக்கும் அருளறமே அவர்கட்கியல் பென்றற்கு இடர்கள் தீர்க்கும் இயல்பினார் என்றார்.
இவ்வண்ணம் உச்சிக்கண் நின்றொளிருமிடத்துத் தேவர்பலரும் வந்து அடிவணங்கிப் பரவுப வாதலின் அப்பராவலால் உள்ளத்தே பெருமிதம் செருக்கு முதலிய தீக்குணம் சிறிதும் அணுகாமையின் தீங்கெலா மகற்றி என்றார்.
அகற்றி யெனப் பிறவினையாற் கூறியது தாம் நீங்கினா ராயினும் நீங்காது தீதுற்று வருந்தும் பிற வுயிர்பால் அருள்கொண்டு நீக்குதல்பற்றி யென அறிக.
உரை பெருமலை யனையபெரிய மலையையொத்த காதிப் பெரும்பகை பெயர்த்துகாதிகன்மங்களாகிய பெரிய பகையைக் கெடுத்து பெற்ற அப்பொழுதே பெற்றனவாகிய திருமலி ஞானநலம் மிகுந்த கடையில் நான்மைத் திருவொடு அனந்த சதுட்டயங்களைக்கொண்டு பெறக்கடவ கேவலஞான மென்னும் திருவுடன் திளைப்ப ரேனும் மகிழ்வாராயினும் உரிமையின் முறைப்படி உயிர்கட்கெல்லாம் எல்லாவுயிர்களுக்கும் ஒருதனி விளக்க மாகிஒப்பற்ற ஞானவிளக்கமாய் திருமொழி யருளும் முத்திநெறியைத் தெரிவிக்கும் தீர்த்தகரர்கள் தீர்த்தங்கர சுவாமிகளே துயர்கள் தீர்ப்பார்நம் துன்பத்தை நீக்கு வார்கள் எறு.
எளிதில் பெயர்த்த லருமை குறித்து காதிகன்மங்களைப் பெருமலையனைய என்றும் கேவல ஞானத்தை எய்தலுறுவார்க்கு மனத்தில் நிகழற்பாலதாகிய சுக்கில தியானத்துக்கு ஆக்கமாகும் அனந்த சதுட்டயங்களை எய்தாவகைத் தகைத்து நிற்றலின் பெரும்பகை யென்றும் கூறினார்.
உரைஐவகை ஒழுக்க மென்னும் அருங்கலம் ஐந்து வகையான விரதமெனப்படும் கிடைத்தற்கரிய அணிகலனை ஒருங்கு அணிந்தார் ஒவ்வொன்றாகவன்றி ஒருசேர அணிந் திருப்பவரும் மெய்வகை தத்துவக் கூறுபாடுகளை விளக்கம் சொல்லி விளக்கமுண்டாகுமாறு சொல்லி நல்லறம் மிக அளிப்பார் வீடுபேற்றிற் கேதுவாகிய அறநெறிகளை மிகவும் எடுத்தோதி ஆதரிப்பவரும் பவ்வியர் தம்மை பக்குவமுற்றவர்களை தம்போல் தம்மைப்போலவே பஞ்ச நல்லொழுக்கம் பாரித்து ஐவகைப்பட்ட நல்லொழுக் கங்களை மேற்கொள்வித்து அவ்வியம் அகற்றும் குற்றத் தைப்போக்கும்தொல்லாசிரியர் பழைமையான ஆசிரியர் களுமாகிய பரமேட்டிகள் எம் அல்லல் தீர்ப்பர் நமது துன்பத்தைப் போக்குவார்கள் எறு.
நன்மக்கட் குரிய ஒழுக்கத்தைச் சைனர் சாரித்தரம் என்ப வாகலின் அதற்குரிய விரதம் பன்னிரண்டனுள் சிறப்புடைய அணுவிரதமைந்தனையும் ஈண்டு ஐவகையொழுக்க மென்னு மருங் கலம் என்றார் எனவுணர்க அவை கொலை பொய் களவு பிறர்மனை விழைவு பிறர்பொருள் வௌவல் என்பனவாம்.
ஆசிரியாராதலின் அவ்விய மகற்றும் தொல்லாசிரியர் என்றார் பரமேட்டிகள் ஐவருள் ஒருவராய் வழிபடுதற்குரியராதல்பற்றி தொல்லாசிரியர் எனச் சிறப்பித்தார்.
உரை தீமைப்பங்கம் துமன்பமாகிய சேறு நிறைந்த ஏழ்பங்கம் ஆடி ஏழ் நரகத்திலும் வீழ்ந்து மூழ்கிக் கரையேறி நன்மக்கட் பிறப்பில்வந்து அங்கநூல் ஆதியாவும் பரமா கமங்கட்கு அங்கமாகிய ஆகமங்கள் பலவற்றையும் அரில் தபத் தெரிந்துகுற்றமறத் தெளிந்து பரமன் நன்னெறி பயின்றிட்டு அருகபரமேட்டி ஆதியில் காட்டியருளிய அறநெறியைப் பயின்று அங்கபூவாதி அங்காகமம் பன்னிரண்டும் பூர்வாகமம் பதினான்குமாகிய மெயந்நூல் அமிழ்து பரமாகமத்து மெய்ப்பொருளாகிய அமுதத்தை அகப்படுத்து உணர்ந்து உட்கொண்டுஅடைந்த இப்பிறப்பில் தம்மை வந்தடைந்த நங்களுக்கு நமக்கும் நம்போலியர்க்கும் அளிக்கும் நீரார் அருள்செய்யும் தன்மையுடைய சான்றோர் நம்வினை கழுவும் நீரார்நம்முடைய வினையாகிய அழுக்கைக் கெடுக்கும் அருளாகிய தூய நீரையுடையோராவர் எ று.
வீட்டு நெறியில் நில்லாத உயிர்கள் தாம் செய்யும் வினைகட் கேற்ப தேவர் மக்கள் விலங்கு நரகர் என்ற நான்கு கதியானும் பிறந் திறந்துழலுமாதலின் எல்லாக்கதியினும் கீழ்ப்பட்ட கதியாகிய நரக கதியை ஈண்டு எடுத்தோதுகிறார்.
அந்நரகம் எழுவகையாய் ஒவ்வொன்றும் பல்வகைப் புரைகளையுடையதாய் நினைத்தற்காகாத துன்ப நிலையமாயிருத்தல் பற்றி தீமைப்பங்கமேழ்பங்கம் என்றார்.
நற்காட்சி நல்லொழுக்கம் முதலியவற்றால் நரககதி விலங்குகதி இரண்டினின்றும் ஏறிவரும் உயிர்கள் வீடுபெறுவது குறித்துக் கற்பன இவையென்றற்கு கணதராதி குருக்களால் செய்யப்பட்ட திரவியா கமங்களானவை ஈண்டு அங்கநூலாதியாவும் என்று குறிக்கப் பட்டன.
இப்பரமாக மங்களைப்போல அவையும் பிரமாணநூல்களாதலின் அரில்தபத் தெரிந்து என்றும் அவற்றைத் தெரிந்து அறநெறிக்கட் பயின்று மனந் துயரானாலன்றி ஒருவர்க்கு நன்ஞானம் வாயாதென்றற்கு இவ்வாறு பிரித்தும் முறைசெய்தும் கூறினாரெனவுணர்க.
உரை பேதுறு பிறவி போக்கும்மயக்கத்தை யுண்டு பண்ணும் பிறப்பினைக் கெடுக்கும் பெருந்திரு உருவுக்கு பெரிய அழகிய உருவத்துக்கு ஏற்றஏற்புடையனவாகிய கோதறு குணங்கள் பெய்த கொள்கலம் குற்றமில்லாத குணமாகிய அமிழ்தத்தைப் பெய்துவைத்த நன்கலத்தை அனையராகிபோன்றவராய்.
சேதியின்ஒருவர் தம்மை உறுப்புறுப்பாக அரிந்தாலும் எறியின்வாளால் போழ்ந்தாலும் சிறந்ததுசிறந்ததாகிய அறமொன்றையன்றி வேறு சிந்தை செய்யாவேறே எவ்வகைத்தீநினைவும் கொண்டறியாத சாதுவரன்றிசாதுக்களையன்றி நமக்கு உலகின் நமக்கு இவ்வுலகத்தே சரண் ஆவர் யார்புகலளிப்பார் யாவர்?
குணங்களுள்ளும் கோதுறுகுணங்களுள அவை நன்மக்களில் உயர்நிலைப் பிறப்புக்கும் தேவகதிக்கும் ஏதுவாய் மீட்டும் பிறப்பினைத்தந் தொழிதலின் அவற்றின் நீக்குதற்கு கோதறுகுணங்கள் என்று சிறப்பித்தார்.
செஞ்சாந் தெறியினும் செத்தினும் போழினும் நெஞ்சுநிறை யழிந்து வெகுளல் முதலியன சாதுக்கட்கு ஆகா என்பார் சேதியின் எறியின் வேறு சிந்தைசெய்யாச் சாதுவர் என்றார்.
உரை இனையன நினைவின்இவ்வாறு பஞ்சபரமேட்டிகளை நெஞ்சால் வழிபட்டுக்கொண்டு ஏகும்செல்லும் இளைஞரைஅபயருசி அபயமதி யென்ற இளையவர் இருவரையும் சண்டன்சண்டகருமனான தளபதி தனை அரசு அருளும் என்றுதன்னை மாரிதத்தனாகிய வேந்தன் பாராட்டி மகிழ்வன் என்றுநினைத்து விரைவிற்கொண்டுவிரைவாக அழைத்துச்சென்று அச்சண்டமாரி முனைமுக வாயிற்பீடம் முன்னர்அந்தச் சண்டமாரிதேவியின் போர்முனை போலும் திருவாயிலில் உள்ள பலிபீடத்தின்முன்னே உய்த்திடுவான் நிற்பஉய்த்து நிறுத்துதற்கு அரசன் குறிப்பு நோக்கி நின்றானாக கனிகழல் அரசன்ஒலிக்கின்ற வீரகண்டையணிந்த வேந்தனாகிய மாரிதத்தன் ஓகை கைம்மிக்மகிழ்ச்சி மிக்கெழவே கழறினான்சண்டமருகனை நோக்கிக் கூறுவானாயினன் எறு.
இளையர் இருவரைக் கண்டதும் தான் இடக்கருதிய நரபலி இனிது நடக்குமென்ற உணர்வுபிறத்தலின் ஓகை கைம்மிக லாயிற்று உரை முனைத்திறம் முருக்கும் ஆற்றல்பகைவர் போர் முனையில் செய்யும் போர்வகைகளைக் கெடுத்தழிக்கும் வன்மையும் மூரித்தேன் தாரினாய்பெரிய தேன் பொருந்திய மாலையுமுடையாய் நின்வினைத்திறம் நன்றுநீ செய்தசெயல் நல்லது யாம் விழை நரபலியாம் இடக்கருதும் நரபலியை ஈதற்குதேவிக்கு ஈயும்பொருட்டு இனையவர்தம்மைஇவ் விளையோர் இருவரையும் தேவியிரும் பலியிடத்துஅவளுடைய பெரிய பலிபீடத்திலே உய்க்க என்றான்கொண்டு நிறுத்துக என்று சொல்லி கனைகழலரசன்ஒலிக்கின்ற வீர கண்டையணிந்த அந்த மாரிதத்தன் கையில்தன் கையினிடத்தே வாள் உருவினான்உடைவாளை உறையினின்றும் எடுத்து உருவினான் எறு.
உரை இருவரும் கொலைக்களம் குறுகிநின்றும் இளையர் இருவரும் பலிபீடத்தையடைந்து அதனிடத்தே நின்றாராயினும் குலுங்கலர் மனநிலை குலையாராய் குணங்கள் தம்மால் குணங்களாலும் இலக்கணம் உடலழகாலும் அமைந்த மேனியர்நிறைந்து பொருந்திய மேனியுடையாராய் இயைந்து நிற்ப உயிர்கொடுத்தற்கு ஒருப்பட்டு நிற்க.