sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தமிழகம் முழுவதும் தொடர்ச்சியாகவே நடைபெற்று வரும் தலித் மக்கள் மீதான ஆதிக்க சாதிய வெறியாட்டத்தின் பகுதியாக அண்மையில் நடைபெற்ற தருமபுரி மாவட்டம் நத்தம் கொண்டம்பட்டி அண்ணாநகர் தலித் கிராமம் மீதான திட்டமிட்ட காட்டு மிராண்டித் தாக்குதலுக்கு எதிராக தொடர் இயக்கத்தை தமிழக அளவில் மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
கூட்டத்தின் இறுதியில் இந்த கூட்டு இயக்கத்திற்கு சாதி ஆதிக்க எதிர்ப்பு கூட்டியக்கம் தமிழ்நாடு என்று ஒருமித்த ஆதரவோடு பெயர் முடிவு செய்யப்பட்டது.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர் குழு உறுப்பினர்களின் பெயர்கள் பின்வருமாறு தர்மபுரி சாதி வெறியாட்டத்திற்கு எதிரான போராட்டங்களை சென்னை மற்றும் தர்மபுரியில் முன்னெடுப்பது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.
மேலும் தொடர் சாதி ஒழிப்பு பணிகளை முன்னெடுப்பதற்கான ஒரு கூட்டமைப்பாகநடைமுறை ஆய்வுகளுக்குட்பட்டு இக்கூட்டு இயக்கத்தை கொண்டுசெல்லுதல் என்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது.
ஆதிக்க சாதி வெறியாட்டத்திற்கு எதிராக நடக்கவிருக்கும் ஆர்பாட்டங்களில் வைக்கப்பட வேண்டிய முழக்கங்கள் கோரிக்கைகள் முடிவு செய்யப்பட்டது.
அனைத்து உழைக்கும் மக்கள் தலித் அமைப்புகள் புரட்சிகர அமைப்புகள் சாதி மறுப்பாளர்கள் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இக்கூட்டியக்கத்தில் இணையலாம்.
ராவின் எழுத்தொளியில் பண்புகளின்உயிர்ப் பண்புகளின்சூட்சுமச் சாயைகள் பிறக்கும் போது அவை வாசகர்களின் உட்புலன்களின் மேல் படரும்போது ஏற்படும் கூச்சம் திரு லா.ச.ராவுக்கு முன் தமிழுக்குப் புதிது இன்று தமிழ்ச் சிறுகதை இலக்கியத்தின் ஆதாரம்.
இப்புத்தகத்தில் வரும் பெயரோ பாத்திரங்களோ ஒருவரையும் குறிப்பிடுவனவல்ல என்ற சம்பிரதாயச் சொல் ஒரு பெரும் புளுகு என்று அறிந்துகொள்.
இந்த அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தன்மையை நாம் அங்கீகரித்துக் கொண்டு விட்டோமானால் அவரவரின் உண்மை யின் உள் சத்தை ஒரளவு இப்பவே புரிந்துகொள்ள முடியும்.
இதனால் நம்மையும் ஆட்டுவித்துக் கொண்டு நம்முடன் தானும் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் தெய்வத்திற்கோ அல்லது அந்தத் தெய்வத்திற்கும் காரணமாயுள்ள சக்தி எதுவோ அதற்கோ நாம் உதவி புரிந்தவர்கள் ஆவோம்.
கண்ணிலிருந்து திரை கிழிந்து விழுகையில் உலகமே பீங்கான் சக்கரங்களின்மேல் நம்முன் தேர் போல் நகர்ந்து திரும்பும் கம்பீரத்தையும் அதன் பெரும் உடலையும் அது திரும்ப முடியாமல் திரும்புவதில் துளிர்க்கும் சோகச் சாயையையும் நாம் அதனுள்ளிருந்துகொண்டே பார்க்க முடியும்.
ஆகையால் இக்கதைகளில் ஏதோ ஒன்றில் ஏதோ ஒரு பக்கத்திலோ அல்லது ஒரு வாக்கியத்திலோ சொற்றொடரிலோ பதங்களிலோ அல்லது இரு பதங்களுக்கிடையில் தொக்கி உன்னுள்ளேயே நின்றுகொண்டு உன்னைத் தடுக்கும் அணுநேர மெளனத்திலோ உன் உண்மையான தன்மையை நீ அடையாளம் கண்டு கொள்வாய்.
இறப்புக்கும் பிறப்புக்குமிடையில் நம் எல்லோரையும் ஒன்றாய் முடித்துப் போட்டு நம் உள் சரடாய் ஒடிக்கொண்டிருக்கும் உண்மையின் தன்மை ஒன்றேதான்.
இக்கதைகள் தாம் வெளிப்படுவதற்கு என்னை ஒரு காரணமாக உபயோகப்படுத்திக் கொண்டிருக் கலாம் ஆனால் இவைகள் வெளிப்பட்ட பிறகு இவைகளைப் பார்க்கையில் நானும் உன் மாதிரி தான்.
நான் இருக்கும் வரை இதை நீ புரிந்து கொண்டாலும் புரிந்து கொள்ளாவிட்டாலும் செவி சாய்த்தாலும் சாய்க்காவிட்டாலும் சொல்லிக் கொண்டுதான் இருப்பேன்.
அணுவுக்கு அனுவாம் பரமாணுவில் பாதியாய் உருக்கொண்டு பராசக்தியானவள் ஜன்மமெடுக்க வேண்டும் என்னும் ஆசையால் தூண்டப் பெற்றவளாய் ஆகாய வெளியில் நீந்திக்கொண்டிருந்தாள்.
ஜன்மம் எங்கு நேரப்போகிறதோ அங்கே போய் ஒண்டிக் கொள்வோம் என்னும் ஒரே அவாவினால் இடம் தேடிக் கொண்டு காற்றில் மிதந்து செல்கையில் எந்தக் கோவிலிலிருந்து தன் இச்சையைப் பூர்த்தி செய்துகொள்வதற்காக தேவி புறப்பட்டாளோ அந்தக் கோவிலுக்கு எதிரேயுள்ள திருக்குளத்தின் அருகில் ஒரு மரத்தின் பின்னிருந்து முக்கல்களும் அடக்க முயலும் கூச்சல்களும் வெளிப்படுவதைக் கேட்டாள்.
குளப்படிக்கட்டில் ஒர் ஆண்பிள்ளை குந்தியவண்ணம் இரு கைவிரல் நகங்களையும் கடித்துக் கொண்டு பரபரப்போடு அவஸ்தைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான் ஜன்மம் எடுக்க வேண்டுமெனவே பரமாணுவாய் வந்திருக்கும் தேவியானவள் உடனே அவ்விளந்தாயின் உள்மூச்சு வழியே அவளுள்ளே புகுந்து கருப்பையில் பிரவேசித்தாள்.
இதையேதான் என் கணவரும் என் இச்சையை அவரிடம் நான் வெளியிட்டபோது சொன்னார் ஜன்மாவில் முன்பைவிடக் குழப்பங்களும் சந்தேகங்களும் அதிகரித்து விட்டன.
புத்தி அதிகமாய் வளர்ந்து அசல் சத்தியத்துக்குப் போட்டியாக மாயா சத்தியத்தைச் சிருஷ்டித்துக்கொண்டு அதைப் பின்பற்றி உண்மைக்கும் பொய்க்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைக் குழப்பிக்கொண்டிருக்கிறது.
ஆனால் அசத்தியத்திற்காகவே ஜீவன்கள் ஒன்றையொன்று அழித்துக்கொள்ளும் வேகம் பிரளயத்தின் அவசியத்தையே குறைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.
உன்னை ஜன்மங்கள் இதுவரை பாதிக்காமல் இருப்பதும் நீ வளர்ப்பு அன்னையாக இருப்பதும் உன் குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குழந்தைகளாக இருப்பதும் நீ நித்திய கன்னியாக இருப்பதும் எதனுடைய அர்த்தம் என நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்?
பார் மாடிமேல் உலக்கை இடிப்பதுபோல் என் குழந்தை பிரசவ வேதனையில் இடும் கத்தல் கேட்கிறது அளவுக்கு மீறி அவளைத் தன்புறுததுவது தகாது.
நான் எலியாய்ப் பொறியுள் புகுந்தாலும் நான் எப்பொழுது நினைத்தேனோ அப்பொழுது வெளிப்படப் பொறிக் கதவு எனக்கு எப்போதும் திறந்திருக்கும்.
அதைத்தான் உனக்கு பதிலாக நான் அநுபவிக்கப் போகிறேனே எந்தப் பரமானுவின் வழி நான் இந்தக் காயத்தினுள் வந்தேனோ அதன் உருவில் நீ இத்தாயின் வெளி மூச்சில் வெளிப்படுவாயாக ஆசீர்வாதம்.
தேவி நான் மகா பாக்கியசாலி எல்லோருக்கும் பிறப்பு இறப்பு இரண்டையும் அநுபவித்த பிறகுதான் முக்தி என்றால் எனக்குப் பிறப்பின் முன்னரே விடுதலை கிட்டிவிட்டது நான் செலவு பெற்றுக்கொள்கிறேன் கொஞ்ச நாழிகை பேச்சு மூச்சில்லை.
அதன் தாய் ஒருவேளை குளத்தில் மிதக்கிறாளா அல்லது வேறு எங்கேனும் போயிருக்கிறாளா என்று சுற்றுமுற்றும் தேடிப் பார்த்துவிட்டு வேறு வழி இல்லாமல் வந்த காரியத்தையும் மறந்துவிட்டு அதை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குப் போனார்.
பூஜைக்கூடத்தின் நடுவில் செதுக்கிய தாமரைப்பூக் கோலத்தில் குழந்தையை வளர்த்திவிட்டுச் சுவரில் மாட்டியிருக்கும் படங்களுக்குக் கைகூப்பி நின்றார்.
மூன்று இரவுகளாய் ஒரே கனவைக் கண்டுகொண்டிருக்கிறேன் எங்கிருந்தோ ஒரு குழந்தை என் பின்னால் வந்து மேல் துணியைப் பிடித்து இழுத்து அதன் கழுத்து நோக என்னை நிமிர்ந்து பார்த்து தாத்தா உங்காத்துலே எனக்கு இடம் கொடேன் என்று கேட்கிறது.
அரையில் மாந்தளிர்ப் பட்டுப்பாவாடை மேலே சொக்காய் கிடையாது திறந்த மார்பில் கழுத்தில் காரடையா நோன்புச் சரடு மாதிரி ஒரு மாங்கல்யக் கயிறு.
என் கனவிற்குத் தகுந்தாற்போல் இன்றைக்கு ஸ்நானம் பண்ணப்போன இடத்திலே இது அநாதையா சரிதான் தாத்தான்னு முறை வெச்சு உங்க கனாக் குழந்தை கூப்பிட்டத்துக்கோசரம் எனக்கு ஒரு பேத்தியைக் குளத்திலேருந்து பொறுக்கிப் பாத்து எடுத்துண்டு வந்தேளாக்கும் எந்த வில்லிச்சி பெத்துப் போட்டுட்டுப் போனாளோ போலீஸுலே ஐயோ பசிடீ அதன் பசியழுகையைப் பார்க்கையில் அந்த அம்மாளின் முகம் உள் போராட்டத்தில் முறுகிச் சவுங்கியது.
ஒருத்தியை வயசு வரத்துக்கு முன்னாலேயே மாரி தன்கிட்ட வரவழைச்சுண்டுட்டாள் இன்னொருத்தி ஸ்நானம் பண்ணப்போன இடத்துலே குளத்தோடே போயிட்டா.
நீங்கள் என்னடான்னா கொண்டவளை வயிறும் பிள்ளையுமா அங்கேயே காலராவிலே தொலைச்சுப்பிட்டு இன்னமும் பாவமூட்டை யைச் சம்பாதிச்சுண்டு வந்தேள்.
பதிலையும் தனக்குள்ளே அடக்கி அக்கேள்வி பழுக்க நெருப்பில் காய்ச்சிய பிறகு அடிவயிற்றுச் சதையில் மாட்டிக் குடலைக் கிழிக்கும் கொக்கி மாதிரி இருந்தது.
நிறைந்த ஆச்சரியத்தில் கத்தி அழக்கூட மறந்துவிட்டாள் குழந்தை திடீரென்று அங்கே தேங்கிய சப்த ஒய்ச்சலைக் கண்டதும் அம்மாளுக்கே பயமாய்விட்டது.
அதன் வெம்மை அம்பாளின் உள் இறங்குகையில் இவள் ஆத்திரப்படுவது வெறும் கோபத்தினால் அல்ல வெதும்பிப் போன தன் வாழ்க்கையின் வேதனை தாங்காமல் துடிக்கிறாள் என்று அவள் உள்ளத்துக்குச் சொல்வது போல் இருந்தது.
அம்மாவுள் கல்லாய் உறைந்து போயிருந்த ஏதேதோ இப்பொழுது நெய்ப் பாறை உடைவதுபோல் கிளர்ந்து உருகும் இன்பம் பயங்கரமாக இருந்தது.
நான் ஊர்ப் பிடாரி இவள் ஒண்ட வந்த பிடாரி ஐயர் பிள்ளையார் சுழியிட்டு ஜனனி ஜன்ம செளக்கியானாம் என ஆரம்பித்துவிட்டிருந்த கைக் காகிதத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார்.
தானும் அதுவாய் இதுவரை இழைந்திருந்துவிட்டு இப்பொழுது அதனின்று வெளிப்பட்ட தனிப் பொறியாய் அதனின்று விலகி அதையே தனியாயும் பார்க்கையில் அதன் தன்மை ஆச்சரியமாய்த்தான் இருக்கிறது.
இந்தப் பொண்ணு எந்தப் பொண்னோ ஆனால் நல்ல ராசி இருக்குடி அது இருக்கிற இடத்தில் பட்ட மரங்கூடப் பச்சையாத் தழைச்சுப் பூத்துக் குலுங்கறதுடி ஐயர் மடி உடுத்துக்கொண்டு ஆசாரமாய்ப் பூஜையில் அமர்ந்திருக்கிறார்.
ஆனால் ஜனனி தன்னிடம் பால் குடிப்பதற்காகத் திரும்பத் திரும்ப மடிமீது ஏறும்விடாமுயற்சியையும் தீர்மானத்தையும் கண்டதும் உள்ளுற இன்னதென்று சொல்ல இயலாத ஒரு பயமும் அப்பயத்தின் மூலமாகவே ஏற்படும் கோபமும் எழுந்தன.
அம்மாள் ஆங்காரத்துடன் மார்போடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்த தன் மகனையும் பிடுங்கி அவனையும் அறைந்துவிட்டு சமையலறையில் போய் எதையோ உடைத்தாள்.
நீ எல்லோருக்கும் பாலைக் கொடுப்பவளே யன்றி குடிப்பவள் அல்ல உலகில் தான் ஈன்ற கன்றுக்குப் பாலைக் கொடாது தன் பாலைத் தானே குடிக்க முயலும் பசுவுக்குக் கழுத்தில் கடயம் போட்டு விடுவார்கள்.
எல்லைக் காளியா ஊரெல்லாம் சுத்தித் திரிஞ்சுப்பிட்டு அவர் வருகிற வேளைக்கு இந்தப் பூனையும் இந்தப் பாலைக் குடிக்குமான்னு விளக்கெதிரே கண்ணை மூடிண்டு உட்கார்ந்திருக்கையேடி எந்த ஊரைப் பொசுக்கலாம்னு யோசனை பண்ணிண்டிருக்கே?
என்னை அம்மாங்காதேடி உன்னை ஆசையா அடித் துணியோடு எந்தக் குளத்தங்கரைப் படிக்கட்டிலேருந்து கொண்டு வந்தாரோ அங்கே போய் உன் அம்மாவைத் தேடு.
அம்மாவாம் அம்மா என்ன சொந்தண்டியம்மா ஆகவே ஜனனி இன்னதென்று விளங்காத மனக்கனத்துடனும் வீறாப்புடனும் குளத்தண்டை போய் தன்னையும் அறியாமல் தன்னைத்தானே தேடுகிறாள்.
அப்படித்தானே தாத்தா அவளிடம் சொல்லியிருக்கிறார்ராத்திரி துரங்குவதற்கு முன்னால் கதை கதையாய் பாட்டாய் தோத்திரமாய் பூஜையறைக்குப் போய் விளக்கை ஏற்றி வைத்து துக்கம் அடைக்கும் தொண்டையுடன் ஆண்பிள்ளை போல் அவள் சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து நமஸ்கரிக்கிறாள்.
தன்னுள் தான் மூழ்கி தன்னை மறந்து கைகளையும் கால்களையும் வீசியாடிக்கொண்டு மகமாயிப் பாட்டுப் பாட ஆரம்பித்து விட்டாள் ஏதோ பிடியினின்று விடுபட்டதுபோல் குழந்தைக்கு உடல் உதறியது.
அடியே இப்படி அடங்காப்பிடாரியாய் இருக்கையே உன் புக்ககத்துக்குப் போனால் உன் மாமியார் நீ பண்ணற அட்டகாசத்துக்கு உன்னை இடிக்கறது போறாதுன்னு உன்னை யாருடி வளர்த்தான்னு என் பேரையும் சந்தியில் இழுப்பாடி உன் நாக்கைச் சுட்டெரிக்க என் மாதிரி நாலாவதாய் வாழ்க்கைப்பட்டால் மாமியார் மாத்திரமில்லே புருஷன் கூட ரொம்ப நாள் தக்கமாட்டாண்டி அம்மாள் சொன்னதற்குத் தகுந்தாற்போல் கிழவருக்கு உடம்பு வரவர ஒடுங்க ஆரம்பித்துவிட்டது.
நாலுபேர் நடுவுலே தாலிகட்டி சாந்தி சீமந்தம் எல்லாம் பண்ணிப் பெத்து வளர்த்த குழந்தையைப் பண்ணிக்கிறத்துக்கே ஆயிரம் ஜோஸ்யம் பார்த்து அழகு பார்த்து அந்தம் பார்த்து தெரிஞ்சு விசாரிச்சு தெரியாமெ விசாரிச்சுப் பண்ணிண்டுட்டு அப்புறங்கூட அது சரியாயில்லே இது சரியாயில்லேன்னு குத்தம் படிக்கற நாளிலே எங்கேயோ வழியிலே கண்டெடுத்த பொண்ணை எவன் தலையிலேயாவது லேசிலே கட்டிவிட முடியுமா என்ன?
ஐயர் தம் வளர்ப்புப் பெண் கல்யாணத்திற்குச் செய்யும் முயற்சிகள் எல்லாம் உருவாவது போல் ஆகி திரளும் சமயத்தில் பொட்டென உடைகையில் அவருக்கு உள்ளுறத் திகிலே உண்டாயிற்று.
ஒரு பெண் பிறந்தால் அதற்கு ஒர் ஆண் படைத்துத்தான் இருக்கவேண்டும் என்னும் கடைசி நம்பிக்கை அல்லது நம்பிக்கையற்ற திடந்தான் அவரை உந்திக்கொண்டு போயிற்று.
இரண்டாயிரத்துக்கு நாலாயிரமாத் தளர்த்தினால் வஜ்ரம் மாதிரி ஒட்டிக்கிறது ஐயர் நாலுநாள் கல்யாணம் பண்ணி பணத்தை வாரி இறைத்தார்.
ஜனனி இப்படித்தான் புக்ககம் போகாதபடி நேர்ந்த தடங்கலைப் பாராட்டினாளோ இல்லையோ என அவள் வெளித்தோற்றத்தில் ஒன்றும் தெரியவில்லை.
ஐயேடி அந்தாத்துப் பொண்ணா அங்கே நிக்கறதடி இங்கே நிக்கறதடி அவாளோடெ பேசித்து இவாளோடெ பேசித்துன்னு நாலுபேர் வாயிலே புகுந்து புறப்படாமெ ஏதோ கொஞ்சத்துக்குக் கொஞ்சம் கண்டிச்சு வந்தேன்.
நீங்களும் நானும் வாழ்க்கைப்பட்ட நாளா இது மாமி அம்மாள் மற்றவரிடம் விதவிதமாய்ச் சிங்காரச் சொல் வைத்து முறையிடுவதைக் கேட்டுக்கொண்டு ஐயர் ஒவ்வொரு நாள் வந்துவிடுவார்.
இடுப்புக் குடத்தைப் பொத்தென ஜலம் தளும்பித் தெளிக்கக் கீழே வைத்துவிட்டு முன்றானையை வரிந்து கட்டிக்கொண்டு காற்றைக் கையால் துழாவிக் கொண்டு அம்மாள் சண்டைக்கு வந்துவிடுவாள்.
அம்மாள் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்படி தாண்டாள் வம்பு எல்லாம் அவளைத் தேடிக் கொண்டு வருமேயொழிய அவளாக வம்பைத் தேடிக் கொண்டு வெளிக் கிளம்பியதில்லை.
வலது விலாப்புறத்தில் தோள் குழிவுக்கு அடியில் ரவிக்கை இரு பாதிகளும் ஒட்டிய இடத்தில் உடல் வளர்ச்சியையே தாங்கமுடியாமல் தையல் தாராளமாய் விட்டிருந்தது.
சமாளித்துக் கொண்டு சுவரை இரு கைகளாலும் பிடித்துக்கொண்டு சுவருடன் ஒட்டிக்கொண்டாற்போல் மாடிப்படிகளில் மெதுவாய்க் கால் வைத்து இறங்கினாள்.
அவைகளில் உலகத்தின் ஆசாபங்கத்தின் எல்லை கடந்த சோகத்தையும் அதே சமயத்தில் உயிரின் ஆக்கலுக்கும் அழித்தலுக்கும் அடிப்படையான மிருகக் குரூரத்தையும் கண்டாள்.
ஆயினும் அந்தத் தாபத்தின் கொடுரம் சோகத்தின் பின்னிருந்து பாம்பைப்போல் தலை நீட்டுகையில் அதன் முகத்தைக் கண்டு உள்ளம் உள்ளுக்கு உடனே சுருங்கிற்று.
கேட்டு வாங்கி அடைத்துப் புடைத்துச் சாப்பிடும் ஜனனிக்கு இப்பொழுது கூப்பிட்டு உட்கார வைத்துக் கொட்டினாலுங்கூட இறங்க வில்லை.
அடிப்பாவி குழந்தையை ஏதாவது சொல்லிக்கொண்டே இருக்காதேடி ஒருநாள் இல்லாவிட்டால் ஒருநாள் புருஷனிடம் இன்னும் போகவில்லையே என்று இருக்காதா?
நமக்கு வாய்த்தவளோ தாடகையா இருக்கிறாளே என்று ஆண்டவ னிடம் முறையிட்டுக் கொள்ளலாமெனில் பூஜையறையில் அவருக்கு முன்னால் ஜனனி உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டு உள்ளே போகவும் அஞ்சி பின்னடைவார்.
புருஷன் போட்டோவுக்குப் பூவைச் சூட்டி அந்தரங்க மனசோடு ரெண்டு நமஸ்காரம் பண்ணினாலாவது லாபமுண்டு புராணிகர் கல்லால மரத்தடியில் சடையில் சூடிய பிறைச் சந்திரனிலிருந்து அமிர்த தாரை விடாது வழிந்து கொண்டிருக்க சிப்பிமுத்துப் போன்ற வெண்மையான உடலுடன் தன்னைத்தானே தியானம் பண்ணினவனாய் தக்ஷிணாமூர்த்தி ஸ்வரூபத்தில் ஈசுவரனானவன் என்று சொல்வார்.
ஊசி முனையில் கட்டைவிரலை அழுத்தியவளாய் பர்வதராஜகுமாரி பராசக்தி அளகபாரம் ஜடாபாரமாக ஆகாரத்தைத் தள்ளிவிட்டு ஜலபானங்கூடப் பண்ணாது காற்றையே புசிப்பவளாய் பிறகு அதையும் நிராகரித்தவளாய் சந்திரசூடனுடைய தியானத்தையே ஆகாரமாய்க் கொண்டவளாய் மஹா தபஸ்வியாய்.
அதைப் பிரித்துவிட்டு ஐயர் ஆச்சரியத்தாலும் எதிர்பாராது நேரும் சந்தோஷத்தைத் தாங்காத உணர்ச்சியாலும் உடலும் குரலும் நடுங்க கூடத்துக்கு ஓடிவந்தார்.
முன் மண்டையில் மயிர் முன்பார்த்ததைவிட அதிகமாய்க் கொட்டியிருந்த போதிலும் லேசாய்ப் படர்ந்து வரும் அந்த வழுக்கையும் அழகு வழுக்கையாய்த்தான் இருந்தது.
ஆனாலும் இன்னமும் அந்த உடலும் அவ்வுடலை அதன் சறுக்குப் பாதையில் விரட்டி ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் நெஞ்சுத் திடமும் இதைவிட அவன் அதிகம் தாங்குவான் என்பதை உணர்த்தின.
அடர்ந்த புருவங்கள் சவுக்குப் புதர்கள்போல் சிலிர்த்துக் கொண்டு விசிறியெழுந்து சந்திக்கும் இடத்தில் இட்டிருந்த சந்தனப் பொட்டு அதனுள் குங்குமத் திலகம் அசலாய் நெற்றிக் கண்ணையே திறந்து வைத்தாற்போல் முகத்துக்கு ஒர் உக்கிரமான அழகைக் கொடுத்தன.
ஒன்று இரண்டு நூறு ஆயிரம் இத்தனை நாட்கள் உள்ளேயே அடக்கி வைத்துக்கொண்டிருந்த ஆத்திரத்தின் நிழல் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ஒவ்வொரு தனியுருக்கொண்டு அவள் கண்முன் விரித்தாடியது.
தொட்ட பிசுக்கு விட்ட பிசுக்கு எட்டப் பிசுக்கு கிட்டப் பிசுக்கு ஜன்மப் பிசுக்கு இதெல்லாம் நீ கேள்விப்பட்டதில்லையா?
அவனை அவள் மெளனமாய்ப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே ஜன்னலின் வெளியில் அவள் கண்ட பேயுருவங்கள் உள்ளே பறந்து வந்து சிரித்துக்கொண்டே அவள் உள்ளே புகுவதை உணர்ந்தாள்.
போகப் போக அவன் புழுப் போலாகி அவன் சிரிப்பும் அங்க அசைவுகளும் புழுவின் நெளிவைப்போல் அவளுள் பெரும் சீற்றத்தையும் அருவருப்பையும் எழுப்பின.
ஆனால் அந்தக் கோபம் புருஷர்களுடைய பொறுமைக்கு அடங்கியிருக்கும் வரைதான் அழகு மீறினால் பேய்தான் அவள் உள் திரண்டுகொண்டு இருக்கும் உருவிற்கு அவள் கணவனின் வார்த்தைகளே உயிர்ப்பொறி வைத்ததும் ஜனனி உடல் குலுங்கியது.
புதைத்தும் எனக்குச் சாவு இல்லாததனால் நீ என்மேல் மண்ணைப் போட்டு மூடினாலும் நான் மூச்சுக்குத் தவித்துக்கொண்டாவது இருந்துகொண்டு தானிருக்கிறேன்.
அப்பொழுது துண்டங்களின் துண்டங்கள் முழுமையின் எவ்வளவு பின்னம் ஆகையால் ஜனனீ ஜனனம் எவ்வளவு பின்னம் ஆயினும் துண்டங்கள் இன்னமும் துண்டமாகி பொடியாகி அப்பொடி இன்னமும் பொடிந்து மறுபடியும் உருவற்ற நிலையில்தான் கலந்து விடுகின்றது.
ஆனால் அவள் ஆஸ்பத்திரிக்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவளா சிட்சைக்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவளா என்று சரியாய்த் தீர்மானிக்க முடியாமலே போயிற்று.
அவரில் இருந்த நீன்னா செத்தது அவரில் இருக்கிற நான்தான் என்னிக்குமே இருக்கே நான் அவரோடு தினம் பேசிக் கொம்மாளமடிச்சுண்டுதான் இருக்கேன்.
அவள் கைநீட்டி வேண்டுமென்று கேட்டோ அல்லது தானாகவோ ஏதாவது சாமானைப் பெற்ற கடைகளுக்கு அன்றைய வியாபாரம் வெகு மும்முரமாய் நடக்கும்.
பார்வையில் படும் வெயிலுக்கு அடைப்பாய் ஒரு கையின் விரல்களை புருவங்களையொட்டினாற்போல் சேர்த்து வைத்துக்கொண்டு மேட்டின்மேல் நின்று சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான்.
அன்று இரவு வந்தபொழுது கூலிகள் அங்கே தங்குவதற்குப் போட்டிருந்த சிறுசிறு கூடாரங்களினின்றும் பொறி விளக்குகள் இருளைக் குத்துக் குத்தெனக் குத்தின.
அவர்களுள் பெரிய மனிதன் ஒருவன் தான் ரோட்டைத் திறந்து வைத்ததற்கு அறிகுறியாய் தன் வண்டியை அந்த ரோட்டின்மேல் விட்டுக்கொண்டு சென்றான்.
ரோட்டைத் திறந்து வைத்த பிறகு வேளை வந்து அவன் செத்த பிறகு முன்னுக்கு வருவதற்காக முறுக்கான வயசில் அவன் இழைத்த பல காரியங்களின் பலனாய் போகிற காலத்தில் புழுத்துப்போன உடல் வேக மற்றப் பிணங்களை விடக் கட்டையும் முட்டையும் இரண்டு அடுக்குகள் நிறைவாய்த் தான் பிடித்தன.
இச்சமயம் அந்த மேட்டு நிலத்தில் இட்ட ரெயில் தண்டவாளம் கிடுகிடுக்க ஒரு புகைவண்டி கர்ரென்று சீறிக் கொண்டு வளைந்து வளைந்து வெகு வேகமாய் ஓடியது.
அளவுக்கு மிஞ்சிய வேகந்தானோ அல்லது தண்டவாளத்தில் பாராதுபோன பழுதின் காரணமோ அல்லது மனிதன் தனக்குள் தான் ஒற்றுமையின்றி இடும் பல சண்டைகளில் ஒரு தரத்தவர் தண்டவாளத்தில் பாதியைப் பிடுங்கி எறிந்ததனாலோ ஒடிக்கொண்டிருந்த வண்டித்தொடர் திடீரென நிலை தவறி இரையுண்ட மலைப்பாம்பைப் போல் அப்படியே புரண்டு சாய்ந்தது.
சின்னதும் பெரிதுமாய்ச் சிதறிக் கிடக்கும் பல கற்களுக்கிடையில் அந்தக் கூழாங்கல்லின் வழுக்கை மண்டை அசிங்கமான ஒரு ரத்தக்கட்டிபோல் முடிச்சுக் கட்டிக் கொண்டிருந்தது.
அவனுக்கு என்ன தோன்றிற்றோ காலால் எற்றிக்கொண்டு வந்த கல்லைக் கையில் எடுத்து தான் நின்ற இடத்திலிருந்து சிவப்புக்கல்லைக் குறிபார்த்து அடித்தான்.
மேல்தட்டு இல்லாத ஒரு கட்டைவண்டி வீட்டை நோக்கி லொடக் லொடக்கென்று கள் குடித்தவன் மாதிரி ஆடியபடியே புழுதியை எழுப்பிக்கொண்டு மேட்டின்மேல் சென்றது.
இருந்த ரெண்டனா பில்லையிலே சந்தையிலே ஒரனாவுக்கு முலாம்பழம் வாங்கி முழுசையும் வழிச்சு வாயிலே போட்டுக்கிட்டே இன்னிக்கு ஒனக்குச் சோத்தோடெ கொட்டறதுக்கு அரையனாவுக்கு முள்ளங்கி வாங்கியாச்சு இன்னும் அரையனாவுக்குப் புகையிலெ அதுவும் உபயோகமத்த புகையிலெ உன்னெ கள்ளுக்கடைக்கி ஒட்டினாப்போல இருக்கிற கடையிலே வாங்கச் சொன்னா காப்பி ஓட்டலுக்குப் பக்கத்துலேருக்கிற கடையிலே வாங்கினே.
கஷ்டப்பட்டு சம்பாரிச்ச காசைக் கரியாக்கறதுலே மணி அவள் முழங்கையை ஊன்றிக்கொண்டு படுத்திருக்கும் நிலையிலிருந்து சாய்ந்திருக்கும் நிலைக்கு நிமிர்ந்தாள்.
இதோ நான் துப்புறேன் பாரு எச்சில் எவ்வளவு தூரம் பாயுது பாரு இருவரும் அந்தப் பள்ளத்துள் வழியெல்லாம் மாறிமாறித் துப்பிக்கொண்டே சென்றனர்.
பொழுது புலரும் வேளையில் மேட்டில் இருந்த மரங்களுள் ஒன்றிலிருந்து உதிர்ந்த ஒரு பூக்கிண்ணம் கிரீடம் போல் அந்தப் புதைந்த கல்லின் மண்டைமேல் கவிழ்ந்து உட்கார்ந்திருந்தது.
ஒடிய ஜலம் அந்தப் புதைந்த கல்லை நன்கு குளிப்பாட்டி சுற்றி ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சேற்றையும் மண்ணையும் பறித்துக்கொண்டு போயிற்று.
நாளடைவில் ஒடும் ஜலம் கொஞ்சம் ஒதுங்கி அங்கு எங்கோ ஒரு புரையுள் மறைந்து அரை மைலுக்கு அப்பால் ஒரு சிறு வாய்க்காலாய் வெளிப்பட்டது.
பலநாள் மலடி ஒருநாள் தன் வயிற்றில் வித்துத் தங்கியதை உணர்ந்ததுபோல் அந்தப் பள்ளம் திடீரென்று ஒரே புஷ்பச் செடி மயமாகப் புளகித்தது.
திடீரென்று அதில் சொரிந்த அழகு இதென்னவென்று கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டு நோக்கும்படி இருந்ததேயொழிய கண்டவுடன் நம்பக் கூடியதாயில்லை.
அவள் அந்தச் சிவப்புக் கல்லின் மேல் ஒரு காலை வைத்துக்கொண்டு சின்னச் சின்னக் கற்களாகப் பொறுக்கி ஒவ்வொன்றாய் அந்த ஜலத்தில் போட்டாள்.
அம்மி மிதித்தது அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது போலும் அதற்குள் அங்கே ஜலத்துள் துள்ளிய ஒரு மீன் குட்டியின் மேல் அவன் கவனம் பாய்ந்தது.
ஆமாம் எத்தனைபேர் கட்டிண்டதே முதல் சண்டை போட்டுண்டு ரெண்டுபேர்லே ஒத்தர் எப்போடா சாகப் போறான்னு காத்துண்டில்லை அவளுக்குப் பெருமிதம் விம்மியது.
நான் உங்களைப் பார்த்தப்புறம் உங்களையேதான் வரிப்பேன்னு அம்மாவோடு சண்டித்தனம் பண்ணிச் சாதிச்சுண்டிருக்கே னாக்கும் உங்களுக்கும் என்மேல் அப்படித்தானே?
நீ செத்துப்போன பிறகு நான் இரண்டாந்தாரம் கட்டிக் கொண்டு எப்படி நடப்பேன் என்பதைப்பற்றி இப்பொழுது தர்க்கம் பண்ணிக்கொண்டிருக்க வேண்டாம்.
அவன் வார்த்தைகள் அவள் மூளையில் என்ன வேலை செய்தனவோ தெரியவில்லை அடிக்கடி கை நகத்தால் அழுந்த வாரியிருக்கும் மயிரைக் கீறிக்கொண்டாள்.
அவள் அவன்மேல் வைத்திருந்ததைவிட அவன் அவள் மேல் வைத்திருக்கும் ஆசையின் மிகுதி அவன் தன்னையும் மறந்து அவளைக் கெஞ்சும் குரலிலேயே வெளிப்பட்டது.
இதுவரையில் எவ்வளவு சந்தோஷமாயிருந்தோம் அந்தச் சந்தோஷத்தை நீங்கதான் கெடுத்தேள் என்றாள் சின்னக் குழந்தை மாதிரி உதட்டைப் பிதுக்கிக்கொண்டு.
பென்ஸில் நுனியை அந்தச் சிவப்புக் கல்லில் தீட்டிவிட்டுக் கொஞ்சம் எட்டப்போய் செளகரியமாய் உட்கார்ந்துகொண்டு எழுத ஆரம்பித்தான்.
வாழ்க்கையின் பெரிய அதிசயம் யாதெனில் சகல ஜீவராசிகளும் அதன் அதன் பிறப்புக்கும் பிழைப்புக்கும் முடிவிற்கும் ஆதாரமாய் ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைந்திருப்பதே அதன் அதன் வாழ்க்கையையும் தனித்தனியாய்ச் சோதித்தால் தம்முள் தாமே நிறைந்திருப்பினும் எல்லாமே உலகத்தின் வாழ்க்கையின் ஒரே கோவையில் அடங்கியவைதாம்.
சம்பவங்கள் தனித்தனியாயும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்த மற்றவையாயும் அறுந்து தொங்கினாலும் எல்லாவற்றிலும் ஒரு காவியத் தொடர்பு ஊடே மறைந்திருக்கிறது.
உலகம் தன் இஷ்டப்படியோ அல்லது தான் எதிர் பார்த்தபடியோ நடவாததால் அதை விட்டுப் போவதற்கும் அதே சமயத்தில் தான் போன பிறகு உலகம் எப்படி இருக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பதற்காக அதில் இருப்பதற்கும் ஆசை.
வெறும் மாமிசபர்வதமாக வளர்ந்த ஒரு திமிரினாலேயே நல்லவர்களுக்கு நல்லவனாகவும் பொல்லாதவர்களுக்குப் பொல்லாதவனாகவும் தான் இருப்பதாகப் பாவித்துக்கொண்டே நல்லவர்களையும் பொல்லாதவர்களையும் கண்டுவிட்ட மேதாவியாய்த் தன்னைத்தானே நினைத்துக்கொண்டு கடவுளே செய்யத் திணறும் காரியத்தைத் தான் செய்ய முன்வந்து அவன் காரியமே அவன் கழுத்தை அறுப்பது அவனுக்குத் தெரிவதில்லை.
ஆயினும் அவன் கைக்குத் தப்பி அது சிவப்புக்கல்லின் மேல் ஆணியால் அறைந்தாற்போல் ஒட்டிக்கொண்டு படபடவென்று இறக்கை மாதிரி அடித்துக்கொண்டது.
நான் இல்லாட்டா நீ இல்லை இந்தக் காலத்திலேயே எல்லாம் கைமேலே பலன் ஞாபகம் வெச்சுக்கோ நீ எனக்குச் சரியாயிருந்தால்தான் உன் பிள்ளை உனக்குச் சரியாயிருப்பான்.
எத்தனை தவங்கிடந்திருப்பேன் எத்தனை அரசமரம் கோயில் குளம் சுத்தியிருப்பேன் எத்தனை கோபுரவாசற்படியை நெய்யால் மெழுகியிருப்பேன் இடது கையால் சாப்பிட்டிருப்பேன் உனக்காப் பிள்ளைப் பூச்சிகூட முழுங்கி இருக்கேண்டா.
நல்ல பிள்ளைக்கு அடையாளம் கல்லைத் தூக்கிப் போடுவது கல்லைத் தூக்கிப் போடுவது வலிப்பு வந்தவள்போல் அவள் பாட ஆரம்பித்துவிட்டாள்.
ஆரம்பத்திலேயே நீ இப்ப இருக்கிற மாதிரி இருந்திருந்தேன்னா சீ தத்தாரி நமக்குக் கொடுத்து வைச்சது இவ்வளவுதான் என்று துப்பியெறிந்திருப்பேன்.
ஆனால் இப்போ அவனை நினைக்கிறேன் சபிக்கிறேன் இப்படி என்னை விட்டுட்டுப் போயிட்டானேன்னு உழைக்கிறதெல்லாம் உழைச்சுப்பிட்டு உன் சமாசாரத்தை எப்படியோ தெரிஞ்சுண்டு உன் கையை எதிர்பாராமல் முன்னாலேயே செலவு பெத்துண்டுட்டாரே உங்கப்பா கெட்டிக்காரரா நான் கெட்டிக்காரியா?
இப்படித் தான் நான் சாகற வரைக்கும் இருக்கப் போறதோ என்னவோவா வா உனக்காச்சு எனக்காச்சு... திடீரென்று எப்படி முன் அறிகுறியில்லாமல் அந்த ஊற்றுக் கிளம்பியதோ அதே மாதிரி வறண்டு போயிற்று?
அக்கிளையின் நிலையும் அதனின்று தொங்கிக் கழுத்தை முறித்த கயிற்றின் உரமும் காலடியில் உருண்டிருந்த சிறு முக்காலியும் இறந்தவனின் முன்னேற்பாட்டை விளக்கின.
ஆகையால் நான் இறந்தபிறகு என் ஆவியைத் தேவதூதர்கள் கொண்டு போய் ரக்ஷகரின் சந்நிதானத்தில் நிறுத்தும் சமயத்தில் கன்னிமாதாவும் தேவகுமாரனும் எனக்காக லோக பிதாவிடம் மன்றாட வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்துக் கொள்கிறேன்.
எட்ட இருந்து பார்க்கையில் அந்த இடமே அதன் புதுத் தனிமையாலோ அல்லது பயங்கரத்தால் சிலிர்த்துக் கொண்டதாலோ முன்னிலும் பெரியதாய்த் தோன்றிற்று.
செவி நுட்பத்தில் கற்பனை படைத்த சிலர் உச்சிவேளையிலும் இரவிலும் அப்பா அம்மா வலி பொறுக்க முடியவில்லையே என்றெல்லாம் குரல்கள் அந்த மடுவிலிருந்து வெளிவருவதாகச் சத்தியம் செய்தனர்.
மறுபடியும் ஆள் நடமாட்டம் அங்கே தொடங்கிய பொழுது அந்தப் பள்ளத்தில் முழங்கால் உயரத்துக்கு இலைகளும் சருகுகளும் காற்று அடித்துச் சேர்ந்திருந்த குப்பையும் நிறைந்திருந்தன.
என் மாதிரிப் பேர் மனசைத் திருப்ப எவ்வளவுதான் படிச்சாலும் பாஸ் பண்ணினாலும் என்னதான் அறிவை வளர்த்தாலும் இந்த உடலும்கூட வளர்றதேடி இந்த உடல் என்கிறது அவ்வளவு லேசாயிருக்கா?
அதுக்குள்ளே எங்கேயிருக்குன்னு கூடத் தெரியாத இந்த மனசைப்பத்தி நாம் என்ன அறியப் போறோம் திடீர்னு என்னவோ தெரியல்லே எனக்கு ஒரே அழுகையா வந்துடுத்து.
அவ்வளவுதான் தப்பு யார்மேலேன்னு சொல்லுவேன் யார்மேலேன்னு சொல்வேன் யார் அந்தப் பாவி ஆள் ஏமாந்த சமயம் பார்த்துப் பயன் பண்ணிண்ட பாவி ஏன் பயப்படறே?
பீரிடும் அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு அந்தப் பெண் மற்றவளின் மாங்கல்யத்தைப் பிடித்து அவள் கண்ணெதிரில் ஆட்டிவிட்டு அவள் மடியில் அப்படியே சாய்ந்தாள்.
ஏதோ இதுவரை கவனித்துக்கொண்டிருந்த புகைப் படத்திலிருந்து திடீரென்று ஒரு பூதம் திரண்டு உருவாகித் தன்னை விழுங்க வருவது போன்றிருந்தது.
அவர்கள் பேச்சுவாக்கில் சில வார்த்தைகள் காற்றில் மிதந்து வருகின்றன வானத்தில் ஒவ்வொரு சமயம் நீலத்தில் பொன் விளைந்தது ஒரு சமயம் கறுப்பில் வெள்ளி விளிம்பு கட்டியது.
எங்கிருந்து வந்தாய் திடீரென்று அவனுள்ளிருந்து ஏதோ பிரிந்து எதிரில் நின்றுகொண்டு அவன் கேள்வியை அவனையே திருப்பிக் கேட்பதை உணர்ந்தான்.
உடனே அவனுக்கிஷ்டத்துடனோ இஷ்டமில்லாமலோ அக்கேள்விக்குப் பதிலை அவனிடமிருந்து அது பன்னிப் பன்னிக் கேட்கும் முறையிலேயே கட்டாயப்படுத்திற்று.
சின்னப் பையனாயிருக்கையில் துஷ்டப் பையனா யிருக்கையில் கெட்ட சகவாசம் பண்ணிப்பண்ணி ஊர்ச் சண்டையை எல்லாம் இழுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு வருகையில் அவன் தாய் கஷ்டம் தாங்காமல் இப்படிச் சலித்துக் கொள்வாள்.
என்று இடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு என்ன ஆச்சரியம்தன்னையே சின்னப் பையனாய் இதே இடத்தில் அதோ மரத்தடியில் ஓங்கி வளர்ந்திருக்கும் புற்றை அதற்குச் சற்றுத் தொலைவில் மேட்டு நிலத்தில் கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டு சுவாரஸ்யமாய்க் கவனிப்பதைக் கண்ணெதிரில் கண்டான் கிழிந்த அழுக்குச் சட்டையுடனும் அரை நிஜாருடனும் இடுப்பில் செருகிய கவணுடனும் முழங்கையை நிலத்தில் ஊன்றி மோவாயைக் கையில் ஊன்றி புற்றில் என்ன நேரப் போகிறதெனச் சுவாரஸ்யமாய்ப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
சுற்றுமுற்றும் வயல்களும் ஏரிக்கரை மேட்டில் இருபுறமும் பனை வரிசை களுக்கிடையில் ஒற்றையடிப் பாதையும் களத்துமேட்டில் வைக்கோற் போரும்...... கொஞ்ச நாழிகை காத்திருந்தான் பிறகு கையும் காலும் சும்மாயிருக்கவில்லை.
சீறிக்கொண்டு அது எழுந்ததுதான் அவனுக்குத் தெரியும் அங்கு பிடித்த ஓட்டம் வீட்டுக்கு வந்து கதவைத் தடாலென்று சாத்தித் தாளிட்ட பிறகுதான் நின்றது.
ஒரு சமயம் தவளையைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் அல்லது ஆடிக்கொண்டிருக்கும் அல்லது உடம்பை முறுக்குப் போல் சுற்றிக் கொண்டு ஒரு முழ உயரத்திற்குத் தலையை மாத்திரம் தூக்கி அவனையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்.
சவுக்காரக்கட்டியைத் தண்ணிரில் கரைத்து துடைப்பக் குச்சியை அதில் தோய்த்து மறு துணியில் ஊதி கொப்புளங்கள் உண்டாக்கிக் களித்துக்கொண்டிருந்தான்.
தலையைத் துவட்டிண்டதும் மாட்டிக்கலாம்னு சமயலறைக்குப் போய்ப் புடவையை மாத்திண்டு வரத்துக் குள்ளேயே மாயமாய்ப் போயிடுத்தே இதென்னடியம்மா அக்கிரமம் அவ அப்பவே போயிட்டாளே திடீரென்று அவள் பார்வை அவன்மேல் விழுந்தது.
முற்றத்தில் உலத்தியிருக்கே வீறுவீறுன்னு வீறினா பையன் பேசாமெ தோட்டைக் கக்கறான் பாம்பு மாணிக்கத்தைக் கக்கறமாதிரி இதற்குள் ஒருவர் பிரியமாய் அவனை மடியில் வைத்துக் கொண்டு மிகவும் சாமர்த்தியமாய் சொல்லுடா கண்ணா எங்கிட்ட மாத்திரம் சொல் பெப்பர்மிண்டு வாங்கித் தரேன்.