sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆம் நிச்சயமாகச் சூழ்ச்சித் திட்டங்கள் செய்யத்தான் வேண்டும் என்று ஜே.ஆர் ஒரு சர்வதேச ஊடகத்துக்கு வழங்கிய பேட்டியொன்றில் குறிப்பிட்டதை தனது கட்டுரையொன்றில் கே.ரீ.ராஜசிங்கம் பதிவு செய்கிறார்.
இத்தகைய ஜே.ஆருடன் தான் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழ் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியினர் பேச்சுவார்த்தை எனும் பந்தயத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.
இதில் குறிப்பிடத்தக்கது ரோஹண விஜேவீர தலைமையிலான ஜே.வி.பி மக்கள் விடுதலை முன்னணி ஜனநாயக நீரோட்டத்தில் இணைந்துகொண்டு அரசியல் கட்சியாகத் தன்னைப் பதிவு செய்து கொண்டமையாகும்.
சிறிமாவோவின் ஆட்சியில் பெரும் ஆயுதப் புரட்சியொன்றைச் செய்து நாட்டின் அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்க முயன்ற ஆயுதக்குழுவை சிறிமாவோவின் அரசாங்கம் இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்கியிருந்தது.
ஜே.ஆர் அரசாங்கம் பதவிக்கு வந்ததும் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தின் அரசியல் சகிப்புத்தன்மை என்ற கொள்கையின் கீழ் ரோஹண விஜேவீர உள்ளிட்ட ஜே.வி.பி போராளிகள் விடுதலை செய்யப்பட்டார்கள்.
இப்போது அவர்கள் ஓர் அரசியல் கட்சியாகத் தம்மை பதிவுசெய்துகொண்டதன் மூலம் அடுத்த தேர்தலில் அவர்கள் போட்டியிடக் கூடும் என்று ஜே.ஆர் உணர்ந்திருந்தார்.
உண்மையில் ஜே.வி.பி புரட்சியை சிறிமாவோ ஆயுதம் கொண்டு அடக்கிய விதம் கிராமப்புற சிங்கள மக்களிடையே சிறிமாவோ அரசாங்கம் மீது அச்சத்தையும் அசூசையையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.
நிச்சயமாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு விழப்போகும் வாக்குகளை ஜே.வி.பி உடைக்கப்போவதில்லை மாறாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு மாற்றான வாக்குவங்கியைத் தான் ஜே.வி.பி.
ஆகவே ரோஹண விஜேவீர விடுதலை செய்யப்படவும் ஜே.வி.பியை ஒரு கட்சியாகப் பதிவுசெய்யவும் ஜே.ஆர் அரசாங்கம் வழிசமைத்தமைக்குப் பின்னால் தமக்கு எதிரான வாக்குகளைச் சிதைக்கும் சூழ்ச்சித் திட்டம் இருக்கலாம்.
ஆரே ஒத்துக்கொண்டதைப் போல அவர் ஒரு சூழ்ச்சிதாரி ஆனால் ஜே.வி.பியின் இன்னொரு ஆயுதப் புரட்சியைச் சந்திக்க வேண்டிய நிலைமை ஜே.ஆருக்கு இன்னும் ஐந்து வருட காலங்களில் காத்திருந்தது என்பதை அன்று ஜே.ஆர் உணர்ந்திருக்க மாட்டார்.
பொலிஸார் மற்றும் பொலிஸ் அதிகாரிகள் கலவரத்தைத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுக்காமை அரசாங்க அதிகாரிகள் பலரும் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காதிருந்தமை பற்றி சன்சொனி ஆணைக்குழு அறிக்கையில் அடையாளம் காணப்பட்டிருந்தது.
ஆனாலும் இந்த பொலிஸ் அதிகாரிகள் அரசாங்க அதிகாரிகளுக்கு எதிராக எந்த நடவடிக்கையும் ஜே.ஆர் அரசாங்கம் எடுக்கவில்லை.
ஆகவே ஜே.ஆர் அரசாங்கம் தான் நியமித்த விசாரணை ஆணைக்குழு தவறிழைத்தவர்கள் என அடையாளங்காட்டியவர்கள் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை என்பதோடு அவர்களில் சிலருக்கு பதவியுயர்வும் அளித்திருந்தது.
பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நியாயம் வழங்காத ஜே.ஆர் அரசாங்கம் பாதிப்புக்குக் காரணமாக இருந்தவர்கள் என சன்சொனி ஆணைக்குழுவினால் குறிப்பிடப்பட்டவர்களைப் பாதுகாக்கும் நடவடிக்கையை முன்னெடுத்தமை இலங்கை அரசியல் வரலாற்றில் இன்னொரு கரும்புள்ளியாகும்.
இந்த மாநாட்டில் உலகம் முழுவதிலுமிருந்தும் தமிழீழ விடுதலைக்காகப் போராடும் பல்வேறு அமைப்புகளினதும் பிரதிநிதிகள் புலம்பெயர் அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் ஆகியோருடன் தமிழ் அரசியல் தலைமைகளும் கலந்துகொண்டன.
இலங்கையிலிருந்து தமிழ் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவரும் இலங்கை நாடாளுமன்றத்தின் எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் இம்மாநாட்டில் கலந்துகொண்டிருந்தார்.
இந்நிலையில் இம்மாநாட்டில் தமிழீழத்துக்கான இடைக்கால தற்காலிக அரசாங்கமொன்றை ஸ்தாபிப்பதற்கான பிரேரணையொன்று முன்வைக்கப்பட்டது.
ஏதாவதொரு கட்டத்தில் தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கையை நான் இழந்துவிட்டேன் என்று நான் உணர்ந்தால் நான் தலைமைப் பதவியிலிருந்து இறங்கி தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கையை வென்றவர் எவராயினும் அவரிடம் தலைமைப் பதவியை அளிக்கத் தயார் என்று குறிப்பிட்டதுடன் தனித் தமிழீழத்தை ஸ்தாபிப்பதிலுள்ள சிக்கல்கள் சவால்கள் பற்றியும் பேசினார்.
இலங்கையிலுள்ள தமிழ் மக்களின் உயிர்களுக்கு தாமே பொறுப்பு என்று சொன்ன அமிர்தலிங்கம் மக்கள் இல்லாமல்ப் போனபின் விடுதலையைப் பெற்று என்ன இலாபம் என்றும் கேள்வி கேட்டார்.
அண்மையில் வெற்றிகரமாகப் பாகிஸ்தானிலிருந்த வங்கதேசம் பங்களாதேஷ் பிரிந்தமையைச் சுட்டிக்காட்டிய அமிர்தலிங்கம் அந்த விடுதலைப் போரில் கிட்டத்தட்ட மூன்று மில்லியன் மக்கள் பலியானதைக் குறிப்பிட்டு இலங்கையிலுள்ள தமிழ் மக்களின் மொத்தச் சனத்தொகையே அவ்வளவுதான் என்று கூறினார்.
மேலும் ஜே.ஆருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவது அவர் மீது கொண்ட காதலால் அல்ல மாறாகத் தமிழ் மக்கள் மீது கொண்ட அன்பினால் என்று குறிப்பிட்டவர் மாவட்ட அபிவிருத்திச் சபைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு வலுவான அதிகாரப் பரவலாக்கலை நோக்கித் தாம் பயணிப்பதாகத் தெரிவித்தார்.
குறிப்பாக மாநாட்டில் கலந்துகொண்ட கிருஷ்ணா வைகுந்தவாசனைப் போன்றவர்கள் அமிர்தலிங்கத்துக்குக் கடுமையான சவாலைக் கொடுத்தார்கள்.
ஒரு கட்டத்தில் ஜே.ஆரை நரகத்துக்குப் போ என்று அவரது முகத்தைப் பார்த்துச் சொல்லுங்கள் என்று சொன்னபோது கோபமடைந்த அமிர்தலிங்கம் அப்படிச் சொன்னால் நரகத்துக்குப் போகப்போவது ஜே.ஆர் அல்ல தமிழ் மக்கள்தான் நகரத்துக்குப் போக வேண்டி வரும் என்று பதிலளித்தார்.
இறுதியில் முதலாவது உலகத் தமிழீழ மாநாடு தமிழீழ விடுதலைப் பேரவை என்ற ஒன்றை உருவாக்கி சுதந்திர தமிழீழத்துக்கான சர்வதேச ஆதரவினைத் திரட்டும் பணியில் ஈடுபடும் தீர்மானமொன்றை நிறைவேற்றியது.
முதலாவது உலகத் தமிழீழ மாநாட்டில் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் பேசிய விடயங்களில் நிறைய யதார்த்தம் பொதிந்திருந்ததை யாரும் மறுக்க முடியாது.
தனித் தமிழீழம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டு நிலைத்து நிற்பதற்கான எந்தவொரு அடிப்படைகளும் திட்டங்களும் இல்லாத நிலையில் அதற்கான அரசாங்கமொன்றை ஸ்தாபித்தல் இலங்கையில் வாழ்கின்ற தமிழ் மக்களின் வாழ்வை மேலும் இன்னலுக்குள் தள்ளும் செயலாகவே அமையும்.
இதைவிடப் பேச்சுவார்த்தை மூலம் அதிகாரப் பரவலாக்கலை விஸ்தீரணப்படுத்தி அதனூடாகத் தமிழ் மக்கள் தமது அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள வழிசமைத்தல் ஒப்பீட்டளவில் சாத்தியமான சிக்கல் குறைந்த தீர்வாக இருக்கிறது.
ஆனால் இதில் பிரச்சினை எங்கே ஆரம்பமாகின்றது என்றால் இந்த யதார்த்தம் பற்றியும் சாத்தியமான தீர்வுகள் பற்றியும் அமிர்தலிங்கமோ தமிழ் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியோ தேர்தல் காலத்தில் எதுவுமே பேசவில்லை.
தேர்தலின் போது ஒரு கதையையும் அதன் பின்னர் யதார்த்தம் சாத்தியம் என்று சொல்லும் இன்னொரு கதையையும் முன்வைக்கும் போதுதான் சிக்கலும் முரண்பாடுகளும் தோன்றுகின்றன.
இந்த விடயத்தில் அன்றுமட்டுமல்ல இன்றும் கூட தமிழ்த் தலைமைகள் இதே வழியில்தான் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது வருத்தம் தரும் விடயம்.
மாறாகக் குழந்தைகளுக்கு நிலாவைக் காட்டிச் சோறூட்டுவதுபோல தனிநாட்டைக் பின்னர் சமஷ்டியை காட்டி வாக்குகள் பெற்றுவிட்டு அதன் பின்னர் சாத்தியமான யதார்த்தமான இணக்கப்பாடான தீர்வு என்ற பாதையில் பயணிக்கிறார்கள்.
ஏனெனில் சாத்தியமான யதார்த்தமான இணக்கப்பாடான தீர்வு என்று நடைமுறையில் செயற்படும் தலைமைகள் கூட வெளிப்படையாக அதனை ஒத்துக்கொள்ளத் தயங்குகின்றன.
ஜே.ஆர் ஜெயவர்த்தன தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கத்துடனான பேச்சுவார்த்தைகளை அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி மிகுந்த நல்லெண்ணத்துடனும் அதன்பாலாகத் தமக்கேற்றதொரு தீர்வு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில்தான் முன்னெடுத்தன.
ஏனென்றால் குறித்த பேச்சுவார்த்தைகளின் நிமித்தமாக அரசாங்கத்தோடு மிகுந்த இணக்கப்பாட்டோடு நடந்துகொள்ள வேண்டிய சூழல் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்கு இருந்தது.
புலம்பெயர் தமிழ் மக்களினது எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் மட்டுமல்லாது உள்நாட்டிலும் குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கிலும் எழுச்சிபெற்ற தமிழ் இளைஞர்களின் எதிர்ப்புக்கு மத்தியிலும் அந்த எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டு தமது இணக்கப்பாட்டுக்கு எந்தப் பங்கமும் வராமல் ஒரு வருடகாலமளவுக்கு தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி நம்பிக்கையோடு ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தோடு பேச்சுவார்த்தைகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டது.
இந்த எதிர்ப்பு எந்த அளவுக்குச் சென்றதென்றால் தமிழ் இளைஞர்கள் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்தின் வாகனத்தைச் சூழ்ந்து நின்று அமிர்தலிங்கத்தையும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியையும் எதிர்த்துக் குரலெழுப்பும் அளவுக்கு எதிர்ப்பு வலுத்தது.
இத்தனைகளையும் தாண்டியும் பேச்சுவார்த்தையைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்ற எண்ணப்பாட்டில்தான் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி பயணித்தது.
ஆனால் நீண்ட இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்கோ தமிழ் மக்களுக்கோ எந்தவகையான சாதகமான பலனையும் தரவில்லை.
வடக்கில் தமிழ் பேசும் பொலிஸாரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தமை உட்பட சில விடயங்கள் நடந்தேறினாலும் தமிழ் மக்கள் வேண்டிய அரசியல் தீர்வு அதிகாரப் பகிர்வு பற்றி எந்தக் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்களும் நிகழவில்லை.
அது நடந்தேறும் வரை தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கத் தக்க அஸ்திரமாகவே ஜே.ஆர் இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளைக் கருதியிருக்க வேண்டும்.
குறிப்பாக அன்று தோன்றியிருந்த தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் சில இதனை அடைவதற்குரிய முறை ஆயுத வழியே என்று அதன் வழி பிரயாணிக்கத் தொடங்கியிருந்தன.
இதேவேளை வரப்போகும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி சார்பில் ஒருவர் களமிறக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்து தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்குள் உருவானது.
குட்டிமணியைத் தமிழ் மக்கள் சார்பில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் வேட்பாளராக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் களமிறக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் அழுத்தமும் வலுப்பெறத் தொடங்கியது.
குட்டிமணி என்ற யுத்தப் பெயரால் இயக்கப் பெயரால் பரவலாக அறியப்பட்ட செல்வராஜா யோகசந்திரன் என்பவர் தமிழீழ விடுதலை இயக்கம் டெலோ என்ற தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுவின் ஸ்தாபக உறுப்பினர்களுள் ஒருவராவார்.
பல்வேறு குற்றங்கள் தொடர்பில் அவர் மீது பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றச்சாட்டுகள் பதிவுசெய்யப்பட்டு கொழும்பு உயர் நீதிமன்றில் வழக்கு நடத்தப்பட்டது.
வழக்கில் முன்வைக்கப்பட்ட சாட்சியங்களின் படி கைதுசெய்யப்பட்ட குட்டிமணியும் ஜெகன் என்பவரும் பல மாதங்களுக்கு எந்த வெளியுலகத் தொடர்புமின்றி சட்டத்தரணிகள் கூட அணுகமுடியாதபடி தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.
அத்தகைய மிகக் கர்ணகொடூரமான சித்திரவதைகளுக்கு குட்டிமணியும் ஜெகனும் முகங்கொடுக்க வேண்டியிருந்ததாக அந்தச் சாட்சிப்பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
குற்றவாளியாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டபின் மரணதண்டனைத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட முன்பதாக குட்டிமணி ஏதேனும் தெரிவிக்க நீதிபதியினால் தரப்பட்ட வாய்ப்பில் குட்டிமணி தெரிவித்த விடயமானது தமிழ் இளைஞர் மத்தியில் நீண்ட தாக்கம் செலுத்தியதொரு கூற்றாக அமைந்து.
பொலிஸ் மற்றும் இராணுவத்தின் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்ட என்னை அவர்கள் சித்திரவதை செய்து சில வாக்குமூலங்களில் கையெழுத்துப் பெற்று அவை எனக்கெதிரான சான்றாக இந்த வழக்கில் முன்வைக்கப்பட்டு நான் குற்றவாளியாக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
இன்று இந்த வழக்கிலே இந்த நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பானது தமிழீழம் அமைக்கப்படுவதற்கான புதிய உத்வேகத்தையும் வளம்மிக்க உரத்தையும் ஊக்கத்தையும் வலுவான காரணங்களையும் வழங்கும்.
ஆனால் குட்டிமணியை ஜனாதிபதி வேட்பாளராகக் களமிறக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவர் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்துக்கு உடன்பாடு இருக்கவில்லை.
ஜே.ஆர் ஜெயவர்த்தன எதிர்வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியைத் தனக்கு ஆதரவு தர வேண்டும் என அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்திடம் வேண்டியிருந்தார்.
அரசாங்கத்தோடு பேச்சுவார்த்தை என்ற இணக்கவழியில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தமைக்கே கடுமையான எதிர்ப்பினை உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் சந்தித்த நிலையில் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஜே.ஆரை வெளிப்படையாக ஆதரித்தல் என்பது சாத்தியமே இல்லை என்பதை அமிர்தலிங்கம் நிச்சயமாக அறிந்தும் உணர்ந்தும் இருக்கக்கூடும்.
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஒரு வேட்பாளரைக் களமிறக்கும் கேவலமான அரசியல் சித்து விளையாட்டினைச் செய்யத் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி தயாராக இல்லை.
ஆகவே ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதைவிட வேறு வழி எமக்கில்லை என்று ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதற்கொரு வியாக்கியானத்தையும் முன்வைத்தார்.
தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் ஜனாதிபதித் தேர்தல் புறக்கணிப்பு என்பது ஏறத்தாழ ஜே.ஆரின் வெற்றிக்கு உறுதுணை செய்யக்கூடிய ஒன்றாகவே அமைந்தது.
அன்றிருந்த சூழலில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி ஜே.ஆருக்கு வெளிப்படையான ஆதரவினைத் தெரிவித்திருந்தால் தமிழ் மக்கள் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியைப் புறக்கணித்திருப்பார்களேயன்றி ஜே.ஆருக்கு வாக்களித்திருக்கும் நிலை இருக்கவில்லை.
முதலாவதாக தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியானது வடக்கு கிழக்குக்கு அப்பால் வாழும் தமிழர்களிடம் தமிழீழம் என்ற தனிநாட்டுக்கான அங்கிகாரத்தையும் மக்களாணையையும் பெறத் தவறிவிட்டது ஆகவே அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள இது ஒரு வாய்ப்பு.
இரண்டாவதாகத் தமிழர்களுக்கான தனிநாட்டுக்கான மக்களாணையை வடக்கு கிழக்கில் பெற்ற தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி இதுவரை அதற்காக எதுவும் செய்யவில்லை.
ஆகவே இக்குறைகளை நிவர்த்தி செய்து இலங்கை முழுவதிலும் வசிக்கும் தமிழ் மக்களிடம் தனிநாட்டுக்கான புதிய மக்களாணையைப் பெறத் தாம் இந்தத் தேர்தலில் போட்டியிடுவதாகத் தெரிவித்தார்.
அந்தவகையில் இலங்கையின் முதலாவது ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி சார்பாக ஜூனியஸ் றிச்சர்ட் ஜெயவர்த்தனவும் சிறிமாவோவின் குடியியல் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டு அவர் அரசியல் அஞ்ஞாதவாசத்துக்குள் தள்ளப்பட்ட நிலையில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி சார்பாக ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவும் லங்கா சமசமாஜக் கட்சி சார்பாக கலாநிதி கொல்வின் ஆர்.
சில்வாவும் அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் சார்பில் குமார் பொன்னம்பலமும் நவ சமசமாஜக் கட்சி சார்பில் வாசுதேவ நாணயக்காரவும் ஜே.வி.பி சார்பில் றோஹண விஜேவீரவும் வேட்பாளர்களாகக் களமிறங்கினார்கள்.
ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் புறக்கணிக்க முடிவு எடுத்த நிலையில் குட்டிமணியை ஜனாதிபதி வேட்பாளராகக் களமிறக்க வேண்டும் என்று தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்குள் இருந்த கருத்தையும் அழுத்தத்தையும் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சூழல் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்துக்கு இருந்தது.
வட்டுக்கோட்டைத் தொகுதி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிக்கு குட்டிமணியை நியமிக்க அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி முடிவெடுத்தது.
இதற்கெதிராகக் குட்டிமணி தான் நாடாளுமன்றம் சென்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகச் சத்தியப்பிரமாணம் எடுத்துக்கொள்வதற்கு அனுமதிகோரி மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றை நாடினார்.
தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி சார்பில் வெற்றிடமான வட்டுக்கோட்டைத் தொகுதிக்கு குட்டிமணி என்கிற செல்வராஜா யோகசந்திரனின் நியமனத்தை தேர்தல் ஆணையாளர் ஏற்றுக்கொண்டாலும் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவரான குட்டிமணியை சிறையிலிருந்து நாடாளுமன்றம் சென்று பதவிப்பிரமாணம் செய்து கொள்வதற்கு சிறைச்சாலைகள் ஆணையாளர் அனுமதிக்கவில்லை.
குட்டிமணியின் மனுவினை எதிர்த்து சிறைச்சாலைகள் ஆணையாளர் சார்பில் ஆஜரான பிரதி மன்றாடியார் நாயகம் குட்டிமணியை சிறைச்சாலையைவிட்டு நாடாளுமன்றம் செல்வதற்கு சிறைச்சாலைகள் ஆணையாளருக்கு உத்தரவிடும் அதிகாரம் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றுக்கு இல்லை என்ற பூர்வாங்க ஆட்சேபனையை முன்வைத்தார்.
ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரானவர் தெரிவுசெய்யப்பட்டு அல்லது நியமனம் செய்யப்பட்டு மூன்றுமாத காலத்துக்குள் பதவிப்பிரமாணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற விதியிருந்தது.
குட்டிமணியினால் அவரது நியமனம் அறிவிக்கப்பட்டதிலிருந்து மூன்றுமாத காலத்துக்குள் பதவிப்பிரமாணம் செய்துகொள்ளப்பட முடியாமையினால் அவர் மூன்று மாத காலம் நிறைவடைவதற்கு முன்னதாகத் தனது நியமனத்திலிருந்து விலகிக்கொள்வதாக அறிவித்தார்.
ஒரு சட்டத்தரணியான அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் இதனை நிச்சயம் அறிந்திருக்க வேண்டும் ஆனாலும் ஓர் அரசியல் சித்துவிளையாட்டாகவே அவர் இந்த நியமன முயற்சியைப் பார்த்தார் என்று அமிர்தலிங்கத்தை விமர்சிப்பவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
குட்டிமணியை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி சார்பில் நிறுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுத்த நிலையில் அதனைச் சமாளிக்கவே நடைமுறைச் சாத்தியமற்ற இந்த நியமனத்தை அவர் செய்ததாக விமர்சிப்பவர்களும் உளர்.
ஆனால் அமிர்தலிங்கத்தின் நடவடிக்கைக்கு சார்பாகக் கருத்துரைப்பவர்கள் தமிழர் ஒருவர் நிச்சயம் நடைமுறைச் சாத்தியத்தின்படி ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெற முடியாது.
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழர் ஒருவரை நிறுத்துவதானது ஓர் அடையாள ரீதியிலான அம்சமாகவே அமையுமன்றி அதனால் நேரடி விளைபயன் ஒன்றுமிருக்கப் போவதில்லை.
மாறாக ஏறத்தாழ ஒரு வருடமளவுக்குத் தொடர்ந்து ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தோடு பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டுவரும் நிலையில் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிபெற அதிக சாத்தியப்பாடுள்ள ஜே.ஆர் ஜெயவர்த்தனவுக்கு மறைமுகமாகவேனும் ஆதரவளிக்கும் நிலைப்பாட்டை எடுத்தால் அதன் மூலம் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்திடமிருந்து தமிழ் மக்களுக்கு ஏதாவதொரு குறைந்தபட்சத் தீர்வையேனும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும் என்று அமிர்தலிங்கம் தரப்பு எண்ணியதால்தான் தமிழர் ஒருவர் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி சார்பில் நிறுத்தப்படவில்லை என்று தமது வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள்.
எது எவ்வாறாயினும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரஸ் சார்பில் குமார் பொன்னம்பலம் தேர்தலில் போட்டியிடும் ஒரே தமிழராகக் களமிறங்கியிருந்தார்.
அதாவது இலங்கையில் தமிழர் அல்லது சிங்களபௌத்தரல்லாத சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்தவர் ஒருவர் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது அல்லது ஜனாதிபதியாக முடியாது என்ற நம்பிக்கை இலங்கையில் பரவலாகக் காணப்படுவதை அவதானிக்கலாம்.
இந்தத் தவறான நம்பிக்கை விதை கொண்டதற்கு இலங்கை அரசியலமைப்பின் ஒன்பதாவது சரத்தினைப் பற்றிய தவறான புரிதல் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
இதன் அடிப்படையில் நோக்கும்போது இலங்கையில் அரச மதமாக பௌத்தம் ஆகிறது ஏனைய மதங்களைப் பின்பற்றும் உரிமை வழங்கப்பட்டாலும் அரசியல் அமைப்பின்படி அவை தொடர்பில் அரசாங்கத்துக்கேதும் கடப்பாடோ கடமையோ நிர்ணயிக்கப்படவில்லை.
இந்தச் சரத்துதான் இலங்கையில் பௌத்தரல்லாதவர் ஜனாதிபதியாக முடியுமா என்ற ஐயப்பாடு பலருக்கும் எழுவதற்குக் காரணமாக இருக்கும்.
நிச்சயமாக பௌத்தரல்லாத ஒருவர் தேர்தலில் வெற்றிபெறும் பட்சத்தில் ஜனாதிபதியாக முடியும் அது தொடர்பில் எந்தக் கட்டுப்பாடுமில்லை.
ஆக அரசியலமைப்பில் பலரும் எண்ணுவதுபோன்ற ஒரு தடையிருந்தால் எவ்வாறு இவர்களது வேட்புமனு ஏற்கப்பட்டு தேர்தலில் போட்டியிட அனுமதிக்கப்பட்டார்கள்?
ஆனால் இனவாரியாகப் பிளவுபட்ட இலங்கையின் வாக்குவங்கியைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது சிறுபான்மையினத்தவர் ஜனாதிபதியாவது வாக்கு வங்கியரசியலில் நடைமுறைச் சாத்தியமில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம்.
முதலாவது ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் பற்றிய விவரங்களைக் காண்பதற்கு முன்பதாக ஜனாதிபதித் தேர்தல் எவ்வாறு நடத்தப்படுகிறது ஜனாதிபதி எவ்வாறு மக்களால் நேரடியாகத் தெரிவு செய்யப்படுகிறார் என்று பார்ப்பது சாலப் பொருத்தமாகும்.
இதன் பிரகாரம் வாக்காளர்கள் மூன்று வேட்பாளர்களுக்குக் குறைவாகப் போட்டியிடும் சந்தர்ப்பத்தில் தமது முதலாவது மற்றும் இரண்டாவது விருப்பத்தெரிவுகளைக் குறித்து வாக்களிக்கலாம்.
உதாரணமாக அஆஇ என மூன்று நபர்கள் போட்டியிடுமிடத்து வாக்காளர்கள் தாம் விரும்பியவர்களுக்கு முதலாவது இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது விருப்புவாக்குகளை விருப்ப வரிசையில் அளிக்கலாம்.
இதன் பின்னர் போட்டியிலிருந்து நீக்கப்பட்டவர்கள் பெற்ற முதல் விருப்பு வாக்குச்சீட்டுக்களிலிருந்து போட்டியிலுள்ள இருவரில் எவருக்காவது இரண்டாம் விருப்பு வாக்கு இருந்தால் அது அவர்களது வாக்குகளுடன் சேர்க்கப்பட்டு எண்ணப்படும்.
மேலும் அதன் பின்னும் எஞ்சியுள்ள போட்டியிலிருந்து விலக்கப்பட்டவர்களின் வாக்குகளில் போட்டியிலுள்ள இருவரில் எவருக்காவது மூன்றாம் விருப்பு வாக்கு இருந்தால் அவையும் அவர்களது வாக்குகளுடன் சேர்த்து எண்ணப்பட்டு பெரும்பான்மை சாதாரண பெரும்பான்மை வாக்குகள் பெறுபவர் ஜனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்.
தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் நேரடியான மற்றும் வெளிப்படையான ஆதரவினைப் பெற ஜே.ஆர் முயன்றிருந்தாலும் அதனை அவரால் பெற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
ஆனால் சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான் தலைமையிலான இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸ் ஜே.ஆருக்கு வெளிப்படையாக முழுமையான ஆதரவினைத் தந்தது.
இணக்க அரசியல் என்பதிலும் இணக்க அரசியலூடாகத் தன்னுடைய மக்களுக்குத் தேவையான சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளுதல் என்பதிலும் சௌமியமூர்த்தி தொண்டான் தெளிவாக இருந்தார்.
ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியுடனும் அதனது ஜனாதிபதித் தேர்தல் வேட்பாளர் ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவுடனும் தொண்டமானுக்கு ஓரளவு கசப்பான உறவே இருந்தது எனலாம்.
பெருந்தோட்டங்கள் அரசுடமையாக்கப்பட்டபோது ஹெக்டர் கொப்பேகடுவ தொண்டமான் ஓர் இந்தியன் அவரை இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைப்போம்.
மேலும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி போல தேர்தலைப் புறக்கணிக்கும் அரசியல் செய்வதும் தொண்டமானின் அரசியல் பாணிக்கு உவப்பானதொன்றல்ல.
எதிர்ப்பு என்பதைச் சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஒரு குறுங்கால நடவடிக்கையாகக் கைக்கொள்ளும் தொழிற்சங்கவாதியாகவே அவர் இருந்தாரேயன்றி விடுதலைப் போராட்டம் உரிமைகளுக்கான நீண்டகால எதிர்ப்பரசியல் என்பவற்றின் மீது அவருக்கு நம்பிக்கையிருந்ததில்லை.
நான் ஜனாதிபதியானால் அவரிடம் எஞ்சியுள்ள பெருந்தோட்டங்களும் பறிமுதல் செய்யப்படுவதோடு அவரை இந்நாட்டிலிருந்தும் வெளியேற்றுவோம் என்று கொப்பேகடுவ ஆவேசம் காட்டினார்.
இது இவ்வாறிருக்க ஜே.ஆர் தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி ஆட்சியில் தமிழருக்கெதிரான அநீதிகளும் வன்முறைகளும் அதிகரித்திருந்த நிலையில் வடக்குகிழக்கில் குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவுக்கு சாதகமான அலையொன்று ஏற்பட்டிருந்தது.
குட்டிமணி என்று அறியப்பட்ட செல்வராஜா யோகசந்திரனை தமது கட்சியில் வெற்றிடமான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவிக்கு நியமித்தமையை நியாயப்படுத்தி அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி ஓர் அறிக்கையை வெளியிட்டிருந்தது.
அந்த அறிக்கையில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியானது காந்திய சிந்தனையான அஹிம்சைக் கோட்பாட்டில் உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டுள்ளது.
குட்டிமணி ஏதேனும் வன்முறைச் சம்பவத்தில் ஈடுபட்டிருப்பின் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி தன்னை அதிலிருந்து அந்நியப்படுத்திக் கொள்கிறது.
அஹிம்சை மீதான எமது உறுதியான பற்றுறுதி மாறாத போதிலும் நாம் பின்வரும் விசேசத்துவம் மிக்க காரணங்களுக்காக குட்டிமணியை நாடாளுமன்றத்துக்கு நியமிக்கும் முடிவை எடுக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுள்ளது.
முதலாவதாக குட்டிமணியின் நியமனமானது நாடெங்கிலும் அவ்வப்போது அரசாங்க முகவர்களான பொலிஸாரினாலும் அரசாங்கப் படைகளினாலும் தமிழ் மக்கள் மீது குறிப்பாக தமிழ் இளைஞர்கள் மீது கட்டவிழ்த்துவிடப்படும் அரசாங்க பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான எதிர்ப்புக்குரலாக தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி பார்க்கிறது.
மேலும் எல்லா நியாயங்களுக்கும் முரணாக ஜூரி முறை வழக்காடலை நிராகரிக்கும் நீண்ட தடுத்துவைப்பை ஏற்படுத்தும் ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் அதற்காக தமிழ் இளைஞர்களைப் பல்வேறு சித்திரவதைகளுக்கு ஆளாக்கும் கொடூரச் சட்டமான பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்துக்கு எதிரானதொரு அடையாள நடவடிக்கையாக இந்நியமனத்தை தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி பார்க்கிறது.
மேலும் ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் பெறப்படுவதற்காக பனாகொடை இராணுவ முகாம் ஆனையிறவு இராணுவ முகாம் மற்றும் குருநகர் இராணுவ முகாம் ஆகியவற்றில் சித்திரவதைக்குள்ளாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் இளைஞர்களுக்கு ஆதரவாகவும் சித்திரவதைக்குள்ளாக்குபவர்களுக்கு எதிரான குரலாகவும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி இந்த நியமனத்தைக் காண்கிறது.
மேலும் தமிழ் இளைஞர்கள் அனைவரையும் அரசியல் நோக்கம் கொண்ட பயங்கரவாதிகளாகச் சித்தரிக்கும் போக்கை எதிர்த்து அரசாங்கத்துக்கு நாம் வழங்கும் அழுத்தமாகத் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி இந்நியமனத்தைக் காண்கிறது என்று அவ்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டது.
ஆனால் குட்டிமணியை ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி நிறுத்தியிருக்குமானால் அது அடையாள எதிர்ப்பு என்பதற்கு இன்னும் வலுச்சேர்த்திருப்பதுடன் தமிழ் மக்கள் மீது ஏவப்பட்டிருந்த அரசாங்க பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான தமிழ் மக்களின் ஏகோபித்த குரலைப் பதிவுசெய்வதற்கான வாய்ப்பாகவும் இருந்திருக்கும்.
நிச்சயமாக தமிழ் மக்களுக்கெதிராக கலவரம் மற்றும் பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டம் உள்ளிட்ட பெரும் அநீதிகளைக் கட்டவிழ்த்துவிட்ட ஜே.ஆரை ஆதரிப்பதென்பது தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் ஏற்புடைய தெரிவாக இருக்கவில்லை.
ஆனால் சிறிமாவின் மானியக் கொள்கைகள் குறிப்பாக விவசாய மானியங்கள் வடக்குகிழக்கு விவசாயிகளிடையே பெரும் ஆதரவுபெற்ற ஒன்றாக இருந்தது.
ஜே.ஆரின் ஆட்சியில் குறைக்கப்பட்ட மானியங்கள் மற்றும் விவசாய உதவிகளைத் தான் ஜனாதிபதியானால் மீள அறிமுகப்படுத்துவேன் என்று ஹெக்டர் கொப்பேகடுவ முழங்கினார்.
இலங்கை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் தன்னுடைய வெளிப்படையான ஆதரவினை ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவுக்கு வழங்கியிருந்தமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆனால் ஜே.ஆரின் ஐந்து வருட ஆட்சி ஜே.ஆர் தொடர்பான தமிழர்களின் நிலைப்பாட்டில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
ஜே.ஆரின் யாழ் வருகையைப் புறக்கணித்துக் கடையடைப்பு மற்றும் ஹர்த்தால் போராட்டத்தில் ஈடுபடும்படி தமிழீழ விடுதலை முன்னணியும் தமிழீழ மாணவர் பொது ஒன்றியமும் வடக்கு வாழ் தமிழ் மக்களுக்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தது.
தமிழ் மக்களிடம் தான் தேர்தலைப் புறக்கணிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னால் அவர்கள் நிச்சயம் புறக்கணிப்பார்கள் என்று ஜே.ஆர் எண்ணியிருக்கலாம்.
ஐந்து வருட ஐக்கிய தேசியக் கட்சி ஆட்சியில் ஏற்பட்டுள்ள அபிவிருத்திகளையும் முன்னேற்றங்களையும் தனது ஒவ்வொரு பிரசாரக் கூட்டத்திலும் முன்னிறுத்த ஜே.ஆர் தவறவில்லை.
மறுபுறத்தில் லங்கா சமசமாஜக் கட்சி சார்பில் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் போட்டியிட்ட கலாநிதி கொல்வின் ஆர்.டீ.சில்வா ஜே.ஆரின் எதேச்சாதிகாரத்துக்கு எதிரான பிரசாரத்தை மேற்கொண்டார்.
கலாநிதி கொல்வின் ஆர்.டீ.சில்வா ஒரு பழுத்த இடதுசாரித் தலைவராக இருந்தாலும் இடதுசாரி அரசியல்தளம் இப்போது லங்கா சமசமாஜக் கட்சியிடமிருந்து றோஹண விஜேவீர தலைமையிலான ஜே.வீ.பியிடம் மாறியிருந்தது.
ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் நேரடிப் பயன்கள் மக்களை உடனடியாகச் சென்றடையாத வேளையில் மக்களிடம் எழுந்திருந்த அதிருப்தியை றோஹண விஜேவீரவும் ஜே.வீ.பியும் நன்றாக அறுவடை செய்துகொண்டிருந்தது.
இவை இவ்வாறிருக்க மறுபுறத்தில் ஒரே தமிழனாக அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸ் சார்பில் களமிறங்கியிருந்த குமார் பொன்னம்பலம் தமிழர்களின் நலன்களை முன்னிறுத்தித் தனது ஜனாதிபதித் தேர்தல் பிரசாரத்தை முன்னெடுத்தார்.
ஆகவே ஜே.ஆரின் நலனுக்காகவே தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி மறைமுகமாக செயற்படுகிறது என்று குமார் பொன்னம்பலம் தனது குற்றச்சாட்டினை முன்வைத்தார்.
இலங்கையின் சுதந்திரத்துக்குப் பிற்பட்ட இலங்கைத் தமிழர் அரசியல் வரலாற்றில் வடக்குகிழக்கைப் பொறுத்தவரை அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரஸ் மற்றும் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி என்ற இருபெரும் பாசறைகள் உருவாகியிருந்தமையை நாமறிவோம்.
அடுத்தடுத்து இயற்கையெய்திய அந்தத் தலைமைகளுக்குப் பின்னர் தமிழரசுக் கட்சி சார்பிலான தலைமையை அமிர்தலிங்கமும் தமிழ் காங்கிரஸ் சார்பிலான தலைமையை எம்.சிவசிதம்பரமும் கூட்டணிக்குள் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
இந்தத் தலைமைகளுக்கும் ஜீ.ஜீ.பொன்னம்பலத்தின் வாரிசான குமார் பொன்னம்பலத்துக்குமிடையில் ஒரு பனிப்போர் நடந்து கொண்டிருந்தமை வௌ்ளிடைமலை.
எதையும் வௌிப்படையாகவும் துணிவாகவும் தான் எடுக்கின்ற முடிவு எதுவானாலும் அதனைப் பசப்பு வார்த்தைகள் இன்றி நடிப்புகள் புரட்டுகள் இல்லாமல் நேரடியாகவே சொல்லவும் செய்யவும் கூடியவராகக் குமார் பொன்னம்பலம் இருந்தார்.
அதேபோல் இந்த நேர்மைதான் அவருக்கு அரசியலில் எந்த வெற்றிகளையும் பெற்றுத்தரவில்லை என்ற துரதிஷ்டத்தையும் இங்கே குறிப்பிடப்பட வேண்டியதாகிறது.
ஜீ.ஜீ.பொன்னம்பலத்தின் மறைவுக்குப் பின் வெற்றிடமாக இருந்த யாழ்ப்பாணத் தொகுதியை குமார் பொன்னம்பலத்துக்கு வழங்குவதில் எந்தத் தடையும் இருந்திருக்க முடியாது.
புதியதாக ஒருவரை அங்கு களமிறக்குவதைவிட குமார் பொன்னம்பலத்தை அங்கே களமிறக்குவது எந்த வகையில் குறைபாடான ஒன்றல்ல ஆனால் அமிர்தலிங்கமும் எம்.சிவசிதம்பரமும் யாழ்ப்பாணத் தொகுதியை குமார் பொன்னம்பலத்துக்கு வழங்கத் தயாராக இருக்கவில்லை.
வேறெந்தத் தொகுதியை வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று சொன்னதை ஏற்றுக்கொள்ளக் குமார் பொன்னம்பலம் தயாராக இருக்கவில்லை.
இதன் பின்னர் குமார் பொன்னம்பலம் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியிலிருந்து வௌியேறி மீண்டும் அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரஸுக்கு உயிரூட்டுகிறார்.
இந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலை நாடு முழுவதிலும் உள்ள தமிழ் மக்கள் தமது அரசியல் அபிலாஷைகளைப் பறைசாற்றத்தக்க மக்களாணையைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறார்.ஆனால் இதனைத் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.