சொற்பொருள் இரும்பிழி நிறைய கள் மாரி மழை அழுங்கல் மூதூர் ஆரவாரத்தையுடைய பழைய ஊர் விழவு இன்றாயினும் துஞ்சாது ஆகும் திருவிழா இல்லாவிட்டாலும் தூங்காது மல்லல் ஆவணம் மறுகுடன் மடியின் வளமான கடைவீதியும் வேறு தெருக்களும் அடங்கினாலும் வல் உரைக் கடும் சொல் அன்னை துஞ்சாள் வலிய ஒலியுடன் கூடிய கடியச் சொற்களைக் கூறும் அன்னை உறங்க மாட்டாள் பிணி கோள் அருஞ்சிறை அன்னை துஞ்சின் இறுக்கமாகப் பிடித்துக் காவல் காக்கும் அன்னைத் தூங்கினாலும் துஞ்சாக் கண்ணர் காவலர் காவலாளிகள் உறங்க மாட்டார்கள் கடுகுவர் சுற்றி வருவார்கள் இலங்கு வேல் இளையர் துஞ்சின் ஒளியுடைய வேலையுடைய இளைய காவலாளிகள் தூங்கினால் வை எயிற்று கூர்மையான பற்கள் வலம் சுரித் தோகை வலப்புறமாகச் சுருண்ட வால் ஞாளி நாய்கள் மகிழும் குரைக்கும் அரவ வாய் ஞமலி மகிழாது மடியின் ஒலிமிக்க நாய்கள் குரைக்காது தூங்கினாலும் பகலுரு உறழ நிலவுக் கான்று பகலின் ஒளியினை ஒத்த நிலவினைத் தந்து விசும்பின் அகல் வாய் மண்டிலம் நின்று விரியும்மே வானத்தில் அகன்ற நிலா நின்று ஒளி வீசும் திங்கள் கல் சேர்வு கனை இருள் மடியின் நிலா மலையை அடைந்து மிக்க இருள் தங்கினால் இல் எலி வல்சி வல்வாய்க் கூகை வீட்டில் உள்ள எலியைத் தின்னும் வலுவான வாயை உடைய ஆந்தை கழுது வழங்கு யாமத்து பேய்கள் திரியும் இரவு நேரத்தில் அழிதகக் குழறும் அழிவு உண்டாகும்படிக் கூவும் வளைக் கண் சேவல் வாளாது மடியின் பொந்தில் வாழும் அந்த ஆந்தைத் தூங்கினால் மனைச் செறி கோழி மாண் குரல் இயம்பும் வீட்டில் உள்ள சேவல் பலமான ஒலியை எழுப்பும் எல்லாம் மடிந்த காலை இவை எல்லாம் மடிந்த பொழுது ஒரு நாள் ஒரு நாள் நில்லா நெஞ்சத்து நிலைபெறாத நெஞ்சத்தையுடைய அவர் வாரலரே அவர் வரவில்லை அதனால் அதனால் அரி பெய் புட்டில் பரலையுடைய சலங்கைகள் ஆர்ப்ப ஒலிக்க பரி சிறந்து ஓட்டத்தில் சிறந்து ஆதி போகிய ஆதி என்னும் ஓட்டத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற பாய் பரி நன் மா பாய்ந்து ஓடும் நல்ல குதிரைகள் நொச்சி வேலித் தித்தன் உறந்தை மதிலாகிய வேலியையுடைய தித்தனின் உறந்தை கல் முதிர் புறங்காட்டன்ன கல் நிறைந்த காவற்காடு போன்ற பல் முட்டின்றால் பல முட்டுக்களைப் போன்றது தோழி என் தோழியே நம் களவே என்னுடைய களவு பொருளுரை குற்றம் உண்டாகாதபடிச் சமைக்கப்பட்ட நெய் மிக்க வெள்ளைச் சோற்றை எல்லை இல்லாத வள்ளன்மைப் பண்புடன் சுற்றத்தார்க்கும் சான்றோர்களுக்கும் உண்ணக் கொடுத்து அவர்களைக் கவனித்து புள் நிமித்தம் நல்ல நேரம் பொருந்தி இருக்கும் இனிமையான வேளையில் தெளிவான அழகிய பெரிய வானம் ஒளியாகும்படி நிலவை உரோகிணிக் கூடிய குற்றமற்ற நல்ல நாளில் மண மனையை அழகுப்படுத்தி கடவுளை வழிபட்டு ஒலிக்கும் மண முரசுடன் பணை முரசும் ஒலிக்க தலைவியை நீராட்டிய பெண்கள் தங்களின் மலர் போன்றக் கண்களால் இமைக்காமல் அவளை நோக்கி பின் விரைந்து மறைய முதிய கன்று மென்மையான மலர்களையுடைய வாகை மரத்தின் புல்லிய சிறப்பு இல்லாத பின்புறத்தையுடைய பிரிவு உடைய இலைகளை உண்டப் பள்ளத்தில் படர்ந்துள்ள ஒலிக்கும் வானின் முதல் மழைக்குத் துளிர்த்த கழுவிய நீலமணியை ஒத்தக் கரிய இதழ்களையும் கிழங்கையும் உள்ள அறுகம் புல்லின் குளிர்ந்த நறுமணமான அரும்புடன் தொடுத்த வெள்ளை நூலை அவளுக்குச் சூட்டி மேகம் ஒலித்தாற்போல் ஒலியுடைய திருமணப் பந்தலில் அணிகளைச் சிறப்புடன் அணிந்த அவளின் வியர்வையைத் துடைத்து அவள் குடும்பத்தார் அவளை எனக்குத் தர முதல் நாள் இரவில் வெறுப்பு இல்லாத கற்புடைய அவள் என் உயிர்க்கு உடம்பாகப் பொருந்தும் அவள் கசங்காத புத்தாடையால் தான் உடலை முழுக்கப் போர்த்தியிருக்க உன் பிறை நெற்றியில் அதிகப் புழுக்கத்தினால் அரும்பியுள்ள வியர்வையைப் போக்க உன் ஆடையைக் கொஞ்சம் திற என்று கூறி ஆர்வ நெஞ்சத்துடன் மூடிய அவளுடைய ஆடையை நான் கவர உறையினின்று எடுத்த வாள் போல அவள் உருவம் வெளிப்பட்டு விளங்க மறைக்கும் வழியை அறியாதவள் ஆகி விரைவாக நாணம் அடைந்து தான் அணிந்திருந்த ஆம்பல் மலர்களுடன் புனைந்த நிறம் பொருந்திய பருத்த மாலையை நீக்கி வண்டுகள் சூழ்ந்து ஒலிக்கும் அழகிய மலர்களை அணிந்த தன்னுடைய கருமையான அடர்ந்தக் கூந்தலால் தன் உடலை மறைத்து என் முன் தலைக் குனிந்தாள்.