sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்தச் சுருக்கம் பற்றியச் செய்திகள் கீழ்வருமாறு ஜான் ஸ்டுயர்ட்டின் ஆறு கடல் பயணங்களிலில் இரண்டில் மட்டும் பிரஞ்சு கப்பல்களுடன் குண்டுகள் போட்டு யுத்தம் செய்த தகவல் வருகிறது.
ஆறு கடல் பயணங்களில் ஒன்றில் புதிய வகை கறுப்பு மீன் ஒன்றைப் பார்த்தது பற்றிய தகவல்கள் இப்படி பதிவுபெற்றுள்ளன அதாவது பதிவின் முடிவில் கறுப்பு மீனுக்கு இரண்டு தலைகளும் ஆறு கண்களும் நான்கு வால்களும் நான்கும் நான்கு வேறு வேறு வர்ணங்கள் நான்காம் வால் நம்பமுடியாதபடி மயிலிறகால் ஆனது உள்ளன.
ஒரு பயணத்தில் ராபின்சனை ஸ்டுயர்ட் தனக்கான உதவியாளனாய் அழைத்துச் சென்று திரும்பவும் லண்டனுக்கு அழைத்து வந்தபோது அவனுக்கு இரண்டு மாதங்கள் பிளைமவுத்தின் பொதுமருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற வேண்டியது வந்தது.
அதன் காரணம் கேட்ட ஸ்டுயர்டின் தாய்க்கு அரேபியக் காய்ச்சல் என்று கூறப்பட்டாலும் டாக்டர் துப்பாக்கிக் குண்டு பாய்ந்ததே காரணம் என்று நோய் பற்றிய விபரத்தை எழுதும் மருத்துவமனையின் பெரிய குறிப்பேட்டில் எழுதியிருந்தார்.
அப்படி எழுதப்பட்ட பக்கங்களின் தாள்களை யாரோ மர்மமாய் கிழிந்தெறிந்த பின்பு ஸ்டுயர்டின் செல்வாக்கு பிளைமவுத்தில் எப்படிப்பட்டது என்பதை அந்த வீட்டின் இரண்டு அடிமைகளும் இருவரும் இப்போது நல்ல கிறிஸ்தவர்களாகி பாதிரியிடம் பாப சங்கீர்த்தனம் செய்யப் பழகியிருந்தனர் அனுபவ பூர்வமாக அறிந்தனர்.
பாப சங்கீர்த்தனத்தில் சொல்லப்பட்ட விஷயத்தைப் பாதிரிகள் யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது என்றாலும் சர்ச்சுடனும் சர்ச் காரியங்களுடனும் தன்னைப் பல ஆண்டுகளாய் இணைந்திருந்த ஸ்டுயர்ட்டின் தாய் எப்படியோ தனது மகன் தன்னை ஏமாற்றிக் கொண்டிருப்பதை அறிந்து விடுகிறாள்.
மகன் கப்பலில் காப்டன் இல்லை என்றும் ஒரு சாதாரண ஊழியன் என்றும் அறிந்தபோது இத்தனை நாள் தன்னை ஏமாற்றிய தன் மகனைத் தெய்வக் குற்றம் சும்மாவிடாது இப்படி ஒரு பாவியாகத் தன்மகன் வளர்ந்துவிட்டானே என்று விசனம் கொண்டாள்.
ஏதோ வழக்கத்துக்கு மாறான முறையில் பெரிய உடம்புடன் அசையும் தாய் நடந்து கொள்வதை யூகிக்காமல் இருக்கத்தான் ஒன்றும் முட்டாள் இல்லை என்று ஸ்டுயர்ட் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டான்.
மிகுந்த பாரம் கொண்ட கோயில் மணியை சர்ச்சில் தொங்கித் தொங்கி வடத்தைப் பிடித்து இழுத்து அடிக்கும் பிளைமவுத் சர்ச்சின் பாதிரியார் அன்று அப்படி அடித்ததும் புறப்படத் தயாரான தாயுடன் ஏதும் அறியாதவன்போல் ஸ்டுயர்ட் கிளம்பினான்.
தூரத்தில் தனது பக்கத்து வீட்டில் வாழ்ந்து குதிரைகளுக்கு லாடம் அடித்துப் பெரிய பணக்காரனாகி இப்போது இரண்டு அடிமைகளுடன் மதிப்பாக சர்ச்சுக்குப்போகிற பக்கத்து வீட்டுக்காரனைப் பார்த்தாள் ஸ்டுயர்ட்டின் தாய்.
அவளுடைய இரண்டு அடிமைகளும் வழக்கம் போல் கைளிலும் கால்களிலும் சங்கிலியால் கட்டப்பட்டு மெதுவாய் நடக்கமுடியாமல் சாலை ஓரமாய் நகர்ந்து சென்றனர்.
நாமும் நம் அடிமைகளை அதுபோல் காட்சிப்பொருளாக்கியிருக்கலாம் அல்லவா ஸ்டுயர்ட் என்றபோது தன் தாய் அங்கதமாய் பேசுகிறாள் என்பதை ஸ்டுயர்ட் அறிந்திருக்கவில்லை.
ஸ்டுயர்டின் தாய் அக்காலத்தில் இளம்பாதிரிகளிடம் பரவியிருந்த அடிமை முறை எதிர்ப்பு மனோபாவம் கொண்டவளல்ல என்றாலும் அடிமைகளிடம் கருணையுடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற கருத்தைத் தன்னுடன் தன் ஊரில் படித்து இப்போதெல்லாம் பிரபுக்களாலும் கொண்டாடப்படும் எட்மண்ட் ஸ்பென்சர் என்ற எழுத்தாளரிடம் தெரிவித்தபோது அவரும் அவளுடைய கருத்தோடு உடன்படுவதை அக்கம் பக்கம் பார்த்து ரகசியமாய் தெரிவித்தார்.
சமீபத்தில் பல சர்ச்சுக்களில் நடத்தப்படும் நாடகங்கள் எல்லாம் புதிதாய் நாடகங்கள் எழுதி நடத்தும் சேக்ஸ்பியர் என்பவருடைய நாடகங்கள் போல் புகழ்பெறவில்லை என்றாலும் இளைஞர்களும் இளம்பெண்களும் தொடர்ந்து நாடகங்களில் நடித்தவண்ணம் இருந்தார்கள்.
ஸ்பென்சரும் ஸ்டுயர்டின் தாயும் ஒரு அரங்க நாடக நிகழ்ச்சியில் மீண்டும் சந்தித்தபோது ஸ்பென்சர் ஓரளவு காது மந்தமாகப் போக ஆரம்பித்திருக்கும் தன் ஊர் தோழியிடம் குனிந்து காதுக்கருகில் சென்று சொன்ன இரண்டு விஷயங்களில் ஒன்று லண்டனில் சமீபத்தில் பரவிய ப்ளேக் நோய் எலிகளால் பரவுவதால் எலிகள் முழுதும் கொல்லப்படும் விஷயம்.
கோயிலில் கிழக்கத்திய தேக்கினால் செய்த பெஞ்சுகளில் மெத்தை தைக்கப்பட்டு முன்பக்கத்தில் போடப்பட்டிருந்த பிரபுக் குடும்பத்தவர்களுக்கான ஜந்து வரிசை அமர்வுப் பலகைகளுக்கு அடுத்த படியாக ஜான் ஸ்டுயர்டுக்கும் அவன் தாய்க்கும் ஒரு பெஞ்சில் அமர உரிமை இருந்ததற்குக் காரணம் ஜான் ஸ்டுயர்ட் தான் இந்தியாவிலிருந்து அந்த எல்லா இருக்கைகளுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்த தேக்குமரப் பலகைகளைக் கொண்டு வந்திருந்தான்.
உலக நிகழ்ச்சிகளை அடிப்படையாய் வைத்துப் பிரசங்கம் செய்யும் வழக்கம் கொண்ட பாதிரி அன்றைய பிரசங்கத்தில் முகலாய ராஜ குடும்பத்தைச் சார்ந்த அக்பர் இந்துக்களுடன் சமீபத்தில் சமரசம் செய்துகொண்டது எவ்வளவு தவறான செயல் என்று கூறினார்.
கேளுங்கள் இங்கிலாந்து ராணியின் பிரஜைகளே தலைக்கோட்டையில் ஒரு வாரத்துக்கு முன்பு நடந்த யுத்தத்தில் டெக்கானை ஆண்டுக்கொண்டிருந்த சுல்தான் எப்பேர்பட்ட விஜயநகர மன்னனைத் தோற்கடித்திருக்கிறான் தெரியுமா என்று கேட்டார்.
அந்த நேரத்தில் ஜான் ஸ்டுயர்ட்டின் தாய் எதிர்பாராத விதமாக எழுந்து நின்றபோது ஆடிய தனது உடலை அமர்நதிருந்த பெஞ்சின் வெல்வெட் துணிபோர்த்தப்படாத கைப்பிடியில் பிடித்து சுதாரித்துக்கொண்டாள்.
அதுபோல் கிழக்கே இருக்கும் மலபாரை ஆண்டு கொண்டிருந்த சமாரினின் கள்ளக்காதலியோடு நம் மதக்கொள்கைகளுக்கு விரோதமாகக் குடும்ப வாழ்க்கை நடத்தியவன்.
அவள் பேசி முடிக்குமுன்பு அவள் வாயைத் தன் கைகளால் அடைக்க முயன்ற ஜான் ஸ்டுயர்டைத் தனது இரு கைகளாலும் இடது பக்கமும் வலது பக்கமும் பெரும் ஆங்காரத்துடன் அறைய ஆரம்பித்தாள் தாய்.
அப்போது கோயிலின் மூன்று பக்கங்களிலும் இருந்த ஆறு கதவுகளுக்கும் வெளியில் சலசல என்று பேசிய படியே பலிப்பூசையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அடிமைகள் கூட பேசுவதை நிறுத்தி ஜான் ஸ்டுயர்டின் தாய் திடீரென்று எல்லோருக்கும் சொன்ன செய்தியால் திக்பிரமை பிடித்தவர்களாய் மௌனமானார்கள்.
ஜான் ஸ்டுயர்ட் மட்டும்தான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று தெளிவாய் அறிந்தவன் போல் தன் தாயை இழுத்தபடி ஒரு வாசல் வழி வெளியேற முயன்றான்.
ஞாபகம் வந்தவன் போல் தாயைத் தரையில் தள்ளிவிட்டுப் பாதிரிக்கும் அன்று சர்ச்சுக்கு வந்தவர்களுக்கும் கேட்கும்படி கத்தினான் ஜான் ஸ்டுயர்ட்.
இதோ பாருங்கள் நம் புனித ஜெபமாலையை வெறுக்கிறாள் என்று தன் கோட்டிலிருந்த ஜெபமாலையை அவள் முகத்துக்கெதிரில் அவன் சிரித்தபடியே ஆட்ட அவள் அதனை உதறினாள்.
ஒருவருக்குப் பேய் பிடித்திருப்பது என்பது சாத்தானின் ஏவலால் வரும் நோய் என்ற கருத்துக் கொண்டிருந்த அந்த கிறிஸ்தவ மக்கள் அதனைக்கண்டு மிகுந்த அதிர்ச்சி அடைந்தார்கள்.
ப்ளைமவுத் சர்ச்சில் போனவாரம்தான் சாத்தானின் ஏவலால் திருஇருதயப் படத்தை நெருப்பிட்ட ஒரு இளம்பெண்ணை சர்ச் உறுப்பினர்கள் ஓக் மரத்தில் கட்டி நெருப்பிட்டுக் கொன்றார்கள்.
சற்று நேரத்தில் நெருப்பு திகுதிகு என்று பற்றி எரிய ஆரம்பித்தபோது பேய்பிடித்தவர்களை எரிக்கும்போது இறுதிவரை யாரும் நிற்கக்கூடாதென்பதால் ப்ளைமவுத்தின் மக்கள் கலைந்து சென்றனர்.
ஆனால் இருள் மூளும் நேரம் வரை மரம் ஒன்றின் மேலிருந்து அப்பெண் எரிவதை ஒரு கறுப்பு அடிமை பார்த்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தான்.
ஏற்கனவே எழுதப்பட்டிருக்கிற அந்தக் கதையில் அந்தக் கால வாள்சண்டைகளும் குதிரை ஓட்டும் முறையைப் பற்றியும் பல தகவல்கள் வந்தாலும் தெரதள் ஸ்டுயர்ட் தன் குடும்பத்தின் அந்நிகழ்ச்சிகளைத் தன்காலத்தில் யாரும் வாசிக்கும் தகுதி படைத்தவைகளாய் கருதாததால் சுருக்கியும்தொகுத்தும் கற்பனையைச்சேர்த்தும் எழுதிய அந்தக் கதையில் சேர்க்கவில்லை.
எனினும் ஜான் ஸ்டுயர்ட் தன் தாயை உண்மையிலேயே சாத்தானின் ஏவல்களைச் செய்வதற்கு ஆயத்தமான ஒரு பேய்பிடித்தவள் என்று நிரூபிப்பதற்கு மிகவும் சிரமப்பட்டபோது அவனைப் போலவே தங்கள் தங்கள் வீடுகளில் தங்களைக் காப்டன் என்று பொய் சொல்லிக் கடல்பயணம் செய்த பல நண்பர்கள் அவர்கள் எதைக் கற்காவிட்டாலும் எல்லோரும் நல்ல முறையில் அக்காலத்தில் சாதாரண மக்களிடமும் பரவியதுபோல் வாள்வீசக் கற்றுக் கொண்டவர்கள் உதவினார்கள்.
பாதிரி விசாரித்தபோது அப்படிப்பட்ட ஒரு நண்பன் அவன் இங்கிலாந்து அரசியைப் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதைப் புத்தகம் விற்பவரின் மகன் இரவில் ஒருநாள் தான் ஜான் ஸ்டுயர்ட்டின் வீட்டுக்குத் தன் குதிரை ஒன்றில் ஏறி அவனை இரவு நடக்கும் நாடகத்துக்கு அழைக்கப்போனபோது வீட்டில் யாரும் இல்லாததால் பின்புறம் வாசல் திறந்து கிடந்ததைப் பார்த்து உள்ளே நுழைந்தபோது ஸ்டுயர்டின் தாய் தன் தலையிலிருந்த ஆணியை உருவிக் கொண்டிருந்ததைத் தான் கண்ணால் கண்டதை எல்லோர் முன்னிலையிலும் கூறிய செய்தி தெரதள்ஸ்டுயர்ட் பாதுகாக்கத்தக்க ஒரு சம்பவம் என்று கருதி நீண்ட கதை யின் சுருக்கத்தில் தன்து கால வாசகர்களுக்காகக் கொடுத்திருந்தாள்.
ஸ்டுயர்டின் தாய் அவளின் விரல்களை நீட்டி கணப்பு அறையில் இருந்த விறகு கரித்துண்டுகளைக் கையில் எடுத்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த செயல் அதிகம் முக்கியத்துவம் ஏதும் கொடுக்காமல் மூலநூலில் இருந்தது போலவே மறுஉருவாக்கம் செய்யப்பட்டக் கதையிலும் இருந்தது.
ஜேக்கப்பின் ஞானத்தாயும் ஸ்டுயர்ட்டின் தாயின் தோழியுமான திருமதி டங்கன் பெயர் அச்செய்தி எழுதப்பட்டிருந்த பக்கங்களில் சாட்சிகளின் இரண்டு பெயர்களில் ஒன்றாய் சேர்க்கப்பட்டிருந்ததை தெரதள் யோசனையுடன் கவனித்தாள்.
நூலில் அக்காலத்தில் ஜான் ஸ்டுயர்ட் மேற்குத் தீவுகளுக்குப் போய் வந்தபோது மிகெல் சர்வான்டிஸ் என்ற இஸ்பானிய வீரன் ஒருவனுடன் நட்பு ஏற்பட்டதால் சர்வாண்டிஸ் எழுத ஆரம்பித்திருந்த சாகஸக் கதைகளின் பாணியில் தானும் சில தகவல்களை எழுதியிருந்ததை ஏற்கனவே அறிந்த இலக்கிய அறிஞர்கள் சிலர் சொன்னபோது தெரதள் அங்கீகரித்தாள்.
தன்னுடைய காலத்தில் பல மொழிகளில் இத்தாலியன் ஆங்கிலம் டானிஷ் போன்றவற்றில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட செர்வான்டிஸின் கதை நூலான டான்குவிக்ஸாட்டேயை எழுதிய ஆசிரியனோடு தனது குடும்பத்தில் ஒருவருக்குத் தொடர்பிருந்திருந்ததென்ற உண்மை தெரதளுக்குப் பெருமை தந்தது.
அதன் மேலோட்டமான தழுவல் தான் தன் குடும்பக் கதை என்றும் அறிந்தாள்.அக்கதையை சுமார் நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மறு உருவாக்கம் செய்து பிளைமௌத் லிட்டரரி கெசட்டீரில் வெளியிடுவது பெருமைக்குரிய செயல் என்றே கருதினாள்.
தன் மூதாதையரான ஜான் ஸ்டுயர்ட் ஸ்பானிய நாவலாசிரியன் செர்வான்டிஸின் தாய்மொழியான ஸ்பானிஷ் மொழியை அறிந்திருந்ததையும் தெரதள் பதிவு செய்தாள்.
தெரதள் ஸ்டுயர்ட் மறுபதிவு செய்யாதது என்று கூறத்தக்கவை பிளைமவுத்தில் முதன்முதலாக அந்த ஊரின் பிரபுக் குடும்பத்தவர்கள் விளையாடிய கிரிக்கட்டும் அவளது குடும்பத்தினர் நடத்திய கோழிச்சண்டையும்.
அத்துடன் அவள் வேண்டுமென்றே தவிர்த்த நிகழ்ச்சி என்று கூறவேண்டுமெனில் ப்ளைமவுத் சர்ச்சின் முக்கியமான பாதிரிக்கு துணைவரான இன்னொரு பாதிரி ஒருவர் அவர் இளைஞர் ஜான் ஸ்டுயர்ட்டுடன் குதிரைச் சவாரி செய்து சாலையில் போட்டியிட்டு ஜெயித்ததைப் பொறுத்துக் கொள்ளாத ஜான் ஸ்டுயர்ட் அவரை ஒருநாள் கொன்று விடுவதாக மிரட்டி விட்டுப் போன செய்தி.
அச்செய்தி எங்கும் பரவியபின்பு ப்ளைமவுத் சர்ச்சின் முக்கிய பாதிரி ஜான் ஸ்டுயர்ட் அவன் தாயைப் பற்றிப் பரப்பிய அவள் பேய் பிடித்தவள் என்ற செய்தியைச் சந்தேகப்பட ஆரம்பித்தார்.
அதன் பின்பு தெரதள் எழுதிய நீள் கதையில் தெளிவில்லாத சம்பவங்களும் தொடர்ச்சியில்லாமல் அடிக்கடி வந்த வாள்சண்டைகளும் வாள் சண்டை செய்த நபர்களின் குடும்ப விபரங்களும் குடும்பங்களின் மூதாதையர்களின் விபரங்களும் காணப்பட்டன.
அவ்வளவு சிறப்பில்லாதவை என்று சொல்லத்தக்க சில கதைப்பகுதிகளில் இங்கிலாந்தில் பரவும் அம்மை நோய்க்கு மருந்தாகக் கப்பலில் இந்தியா போகிற வெள்ளைக்காரர்கள் கொண்டு வந்த குழிகைகளும் வேப்பிலை வைத்தியமும் தெளிவாக எழுதப்பட்டிருந்தன.
மூலநூலில் மேற்கிந்திய தீவில் பணம் திருடியதற்காக மிகைல் செர்வான்டிஸோடு சேர்த்து ஜான் ஸ்டுயர்டும் கைது செய்யப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்ட செய்தி காணப்பட்டாலும் உலகப் புகழ்பெற்ற மிகைல் செல்வான்டிஸின் பெயரைப் பொறாமையால் கெடுக்க அயோக்கியன் ஜான் ஸ்டுயர்ட் விழைந்ததால் தான் சிறை சென்ற விஷயத்தை செர்வான்டஸுடன் பொய்யாய் இணைத்துள்ளான் என நூலில் ஓரத்தில் மயிலிறகுப் பேனாவால் யாரோ எழுதியிருந்தார்கள்.
ஜான் ஸ்டுயர்ட் சர்ச் பாதிரியுடன் வாள்சண்டை செய்ததால் ஏற்பட்ட ஊமைக் காயமே தன் இறுதியை விரைவில் கொண்டுவரப்போகிறது என்று நினைத்தான்.
அடிமையான இளம் யாக்கப் தன்னைத் தாய்போல் வளர்த்த ஸ்டுயர்டின் தாயின் நினைவால் யாருக்கும் தெரியாமல் இவ்வளவு காலமாய் சித்திரவதைப்பட்டான்.
வெளியில் சீர்திருத்தக் கிறித்தவர்கள் கத்தோலிக்க மதகுருவான போப்பைப் பற்றிக் கீழ்த்தரமாக பிரச்சாரம் செய்து பைபிளை வாசித்து இசைக்கருவிகள் இசைத்த வண்ணம் சென்ற சந்தடி யாக்கோபின் காதில் விழுந்தது.
தன் கெட்ட நண்பர்கள் பலரும் சேர்ந்து தன் தாயைப் பேய்பிடித்தவள் என்று கூறி எரித்துக் கொன்றபின் தன்னுடன் பலர் நட்பு பாராட்டுவதில்லை என்பதை அவன் அறிந்தான்.
பாப்லர் மரத்தினடியில் தூரத்தில் கிராமத்தவர்கள் குஸ்திபோட்டுக் கொண்டிருக்கும் களேபரத்துக்கிடையில் தான் சர்ச் பாதிரியுடன் வாள்சண்டை செய்த வாள் தொங்கிக் கொண்டிருந்த மூலையையே பார்த்தபடி கிடந்தான் ஜான் ஸ்டுயர்ட்.
கதையின் முடிவைச் சரியானது தானா என்ற நிச்சயமில்லாமல் ஒருவாறாகத் தொகுத்துக் கொண்ட தெரதள் ஸ்டுயர்ட் தன் குடும்பத்தின் உறுப்பினர்கள் பற்றிய கொடூரமும் பயங்கரமும் கொண்ட துயர சம்பவங்கள் தன் மனதைப் பாதிக்ககூடாதென்று எண்ணினாள்.
என் பெயர் லஃபோர்க் என்பதாகும்.நான் ஒரு நாவலாசிரியன் என்பதையும் புகழைப் பற்றி நான் கவலைப்படாதவன் என்பதையும் முதலிலேயே சொல்லிவிடவேண்டும் .
என்னுடைய வயதான காலத்தில் நான் வசித்துகொண்டிருக்கும் இந்தத்தீவில் பேசப்படும் ஒலவு என்ற மொழி பற்றி டாக்டர் வெண்டல்வெஸ்கி என்ற பேர்கேட்ட ஐரோப்பியர் இலக்கணம் எழுதியதால் அம்மொழி உலக அரங்கில் பிரபலமானது என்கிறார்கள்.
எவ்வளவுதான் நீங்கள் இலக்கியத்தின் அனைத்துலகப் போக்குகளையும் நுட்பத்தையும் அத்துப்படியாக வைத்திருந்தாலும் சில விசயங்கள் கவனத்துக்கு வராமல்தான் இருக்கும்.
நான் எழுதும் எழுத்து என்னுடைய கற்பனையை மட்டுமல்லாமல் அம்மொழியில் எழுதும் எல்லோருடைய கற்பனையையும் தீர்மானிக்கிறது என்று நான் கூறினால் ஏற்பீர்களோ என்னவோ.
இது நம்ப முடியாதது என்று எனக்குத்தெரியும் எனினும் நம்பித்தான் ஆகவேண்டும் என பிடிவாதம் பிடிக்கமாட்டேன்.. அதனால்தான் இவ்வளவு பீடிகையுடன் நான் இந்தக் கதையைச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.
என் கற்பனை பற்றி என் சக எழுத்தாளர்களுக்குப் புரியவில்லை என்று நானும் இவன் பிக்க்ஷன் எழுத்தாளன் அல்ல ஒலவு மொழியின் நாட்டுப்புறவியல் எழுத்தாளன் மட்டும்தான் என்று என்னோடு சேர்ந்து இரவெல்லாம் குடித்துவிட்டுக் காலையில் அவிழ்ந்து கிடக்கும் துணியை எடுத்துக் கட்டியபடிசிவந்திருக்கும் வீங்கிய கண்களால் என்னைக் கோபத்தோடு பார்த்து சொல்லும் மூத்த எழுத்தாளனின் பேச்சைத் தான் நான் ஒரு எழுத்தாளனாய் கண்ட பலன்.
என் கதைகளில் கற்பனையாக நான் கொண்டுவரும் பாத்திரங்கள் எனது தீவினது மரம் செடி கொடிகளில் பல ஆண்டுகளாய் ஆவிகளாய் வாழும் மூதாதையர்களின் பேச்சையே பேசுகிறார்கள்.
இதுபோன்று என் எழுத்தில் காணப்படும் வேறு குணங்கள் பற்றி பாரிசிலிருந்து வந்த ஒரு பத்திரிகையாளருக்கு ஒருமுறை கொடுத்த பேட்டியின் போது நான் பேசியதையும் உங்களிடமிருந்து மறைக்கத் தேவையில்லை.
என் எழுத்துக்களில் சரித்திரத்தில் ஒரு காலத்தில் உண்மையாக இருந்துவிட்டு மறைந்த நாயகர்களைப் பற்றியும் அவர்கள் அற்பாயுளில் மறைந்து போனபோது அவர்களால் வெளிப்படுத்த முடியாத அவர்களின் ஆசை அபிலாசைகளையும் தான் எழுதுகிறேன் என்று பேட்டி அளித்தேன்.
வேறு எழுத்தாளர்களும் தற்கால மக்களின் ஆசை அபிலாசைகளைத் தானே எழுதுகிறார்கள் என்று தோய்ந்து மறையும் கீழ்குரலில் அந்தப் பேட்டியாளன் சொல்லிவிட்டுப் பேட்டியைப் பாதியில் முடித்துக்கொண்டு மறைந்தான்.
பேட்டி எடுத்தவனின் நடத்தையைப்பார்த்து பிரான்சு நாடு எங்களைக் காலனியாக வைத்து ஒரு காலத்தில் ஆண்டுகொண்டிருந்தது கூட எனக்கு ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
என்னைச் சுற்றியுள்ளவற்றைப் பற்றி எழுதும் என் அறிவு வளராத காலத்திலேயே காலரா நோய்வந்த மூன்றே நாட்களில் இறந்துபோனார் என்று சொல்லப்பட்ட என்னுடைய தாத்தாவும் அவரது தாத்தாவும் பல மூதாதையர்களும் என் எழுத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும்.
அந்தத் தாத்தாவின் தாத்தாவும் அவர்களின் மூதாதையர்களும் கூட என்னோடு நான் எழுதும்போது பேசுகிறார்கள் என்பது மிகவும் துல்லியமாகவும் அவர்களின் வித்தியாசமான குரல் அடையாளத்துடனும் தெரிந்துகொண்டுள்ளேன்.
அவர்களின் கள்ளக்காதலிகள் அவர்கள் சொந்த சகோதரர்களுக்குச் செய்த துரோகங்கள் எத்தனை திருமணங்களைத் தடுத்தார்கள் திருமணங்களைத் தடுப்பது எங்கள் சமூகத்தில் மன்னிக்க முடியாத பாபம் என்பதெல்லாம் எனக்குத் தெரிந்துவிடும்.
அதாவது என் எழுத்துச் சம்பவிக்கும் போது பல உண்மைகளைக் கண்டுபிடிக்கும் மந்திரக்கண்ணாடி ஒன்று என் கண்முன் இயற்கைத் தெய்வத்தின் உதவியால் பிடிக்கப்படும்.
இப்படித்தான் குகி என்ற பெயரில் என் மொழியில் எழுதும் ஒருவனின் எழுத்தினுள் மறைந்திருக்கும் பல விஷயங்களை நான் கண்டுபிடித்து எழுதி வெளிக்கொண்டுவந்தேன்.
போலீஸ் உயர் அதிகாரிக்குக் குகி வசித்து வந்த வீட்டை விற்றுப் பணம் கொடுத்துச் சிறைக்குப் போகாமல் தப்பினான் என்று எங்கள் தீவின் வதந்திகளை எழுதுவதற்காக நடத்தப்பட்ட ஒலவு அப்ஸர்வர் என்ற பத்திரிகை பின்பு செய்தி வெளியிட்டது.
குடும்பத் தலைவியை ஏமாற்றும் குடும்பத் தலைவன் வேலைக்காரியுடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததைப் பற்றி எழுதியபோது குடும்பத் தலைவி என் எழுத்துத் தன்னைப் பற்றியது என்று கண்டுபிடித்ததோடு நிற்காமல் என் வீட்டுக்கு வந்து என்னைப் பார்த்து எங்கள் மொழி வழக்கப்படி வணக்கம் கூறி பரிசுகளும் தந்து என் எழுத்தின் மூலம் தான் கண்டுபிடித்த பல உண்மைகள் பற்றி விளக்கியபோது எனக்கே ஆச்சரியமாகவிருந்தது.இதுதான் எங்கள் மொழியில் உண்மைசார்ந்த எழுத்தின் இலக்கணம் என்கிறார்கள்.
இப்படிப் கொஞ்ச காலம் போனபோது எனக்குத் தோன்றுவதெல்லாம் உண்மைகளைச் சார்ந்ததாய் அமைந்தன ஆனால் அப்படி ஒரு உண்மை பற்றிய கருத்து எனக்குள் இல்லை என்பதுபோல் இயல்பாய் எழுத ஆரம்பித்தேன்.
ஆனாலும் நாலு நாட்கள் உணவும் நீரும் இல்லாமல் ஒருமுறை ஒரு ஆவேசத்துடன் எழுதியபோது பல விஷயங்கள் எனக்குப் புத்தியில் பதியாதவை என் எழுத்தில் வந்திறங்கியதை அறிந்தேன்.
பாலைவனத்தை இதுவரை பார்த்தறியாத நான் பாலைவனத்தின் தன்மைகள் உஷ்ணநிலை வாழ்க்கைமுறை வானிலை என்று மிகவும் கச்சிதமாக எழுதியதாய் துபாய் பக்கத்திற்கு வேலைக்குச் சென்றிருந்த பாலைவன அனுபவமுள்ள ஒருவர் தனக்குத் தெரிந்த தகவல்களைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவித்துப் புகழ்ந்தார்.
அரசியல்வாதிகளோடு தொடர்பு ஏற்படுத்துவதற்காக வேலையில் பதவி உயர்வு வாங்குவதற்காக தாம் செய்த ஊழலை மறைப்பதற்காக மினிஸ்டர்களை அணுகி உதவி பெறுவதற்காக தேர்தலில் சீட் வாங்குவதற்காக உயர்ந்த இடத்தில் பெண் எடுப்பதற்காக இப்படி இப்படி எத்தனையோ நோக்கங்களுடன் எழுதுகிறார்கள்.
சாகும்போது ஆன்மா சாந்தி அடைய வேண்டுமென்பதற்காக எழுத்தாளர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்றுகூட எழுதுகிறவரின் எதிரிகள் பேசியதும் உண்டு.
படை நடத்திய அந்த மனிதன் மீது எனக்கு முதலில் ஆர்வமோ அவன்பற்றிச் சொல்வதைத் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்ற ஊக்கமோ ஏற்படவில்லை.
ஆனால் இலங்கைக்காரர் என்ன காரணத்தினாலோ அல்லது எந்தக்காரணமுமில்லாமலோ நான் அலுவலகத்திலிருந்து வெளியில் செல்லும்போதெல்லாம் என்னைத் தொடர்ந்தார்.
விளையாட்டு மைதானத்தில் கசங்கிய ஆடையுடன் வந்து கிரிக்கட் விளையாடும் இளைஞர்களைப் பார்க்க தினமும் வருகிற மத்திய வயதினன் வருத்தமான முகமும் கலைந்த தலையும் கண்களில் பெரிய சட்டமிட்ட கண்ணாடியும் தேய்ந்த பழைய செருப்பும் அவனுடையவை கதை முடியும்போது எந்த நிகழ்ச்சியிலும் பங்கெடுக்காமல் கதை தொடக்கத்தில் எப்படி மைதானத்தில் இருந்தானோ அப்படியே கதை முடிவிலும் இருக்கிறான்.
என்னிடம் விளக்கம்பெற கேள்விகள் கேட்ட பல்கலைக்கழக முனைவர்பட்ட மாணவ மாணவியர் உட்பட அத்தனை பேரும் நான் பதிலாக ஏதோ உளறியதைக் கேட்டுத் திருப்தி அடையாமல் போனதைப் பார்த்து எனக்குள் ரகசியமாய் மகிழ்ந்தேன்.
தனி நாட்டுக்காக ஒரு படையை உருவாக்க உதவிய பக்கத்துப் பெரிய நாட்டு உளவுப்பிரிவுதான் தனிநாடு கேட்டவனுக்குப் பயிற்சி அளித்து அவனுக்குப் பணமும் கொடுத்தது என்றும் கடைசியில் அந்தப் பெரிய நாட்டின் அதே உளவுப் பிரிவும் மூன்று உயர் அதிகாரிகளும் சேர்ந்துதான் அவனையும் அவன் இனத்தைச்சார்ந்த ஒன்றரை லட்சம் மக்களையும் கொன்றது என்றும் கூறினார்.
என் கதைகளைப் பற்றிய இன்னொரு விசயமும் திடீரென்று என்புத்தியில் பதிகிறதை உடனடியாக நான் பதிவு செய்யாவிடில் என் இந்த எழுபதைத் தாண்டிய வயதில் மறந்து போவேன் எனவே பதிவு செய்கிறேன்.
ஆம் என் எதிரில் இருந்து என் பாத்திரங்களுடன் பேசும் குரல் ஒன்று எப்போதும் என் மூதாதையர்களிடமிருந்து எனக்குத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருப்பது பற்றிய விளக்கம் இது.
மறைவாய் இரண்டு பேர் என் ஒவ்வொரு கதையிலும் மறைந்திருக்கிறார்கள்.மூதாதையர் நேரடியாய் வெளிப்பட்டுத் தோன்றும் முறை இல்லாதது தோன்றும் தன்மை அல்லது தெரியாதது தெரியும் தன்மை.
எனக்குக் கதை எழுதுவதன் தத்துவம் உத்திகள் தொடக்கத்துக்கும் நடுவுக்கும் முடிவுக்கும் மத்தியில் இருக்கும் உறவு இப்படி எல்லாம் யோசிப்பதும் விவாதிப்பதும் பிடிக்கும் என்பதால் தீவில் பிரசித்திபெற்ற பத்திராதிபரான என் நண்பர் அந்த சினிமாப் பத்திரிகையில் எனக்கென்றே அந்த கதைவிவாதப் பகுதியை உருவாக்கியிருந்தார்.
நாங்கள் வசித்தது என்னவோ சிறிய நாடுதான் என்றாலும் சினிமா தயாரிப்பதிலும் சினிமா வியாபாரத்திலும் அவுட்டோர் ஷுட்டிங் நடத்தவரும் பல வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்கு உதவுவதிலும் நல்ல வருமானம் வந்தது.
ஒருநாள் வழக்கம் போல நான் எதிர்பார்த்ததும் அதுதான் தனிநாடு கேட்டு அவர்கள் நாட்டில் நடத்த யுத்தத்தில் படை உருவாக்கிய மனிதனின் முடிவு பற்றி மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு மனதில் விசனத்துடன் சொன்னார்.
எதிரி இரக்கமில்லாதவன் என்பதையும் எதிரியை மரணத்திற்குப் பிறகும் அவன் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறான் என்று அவனுடைய இனத்தவரான நாங்கள் நினைப்போம் என்பதையும் அந்தத் திறந்த கண்கள் சுட்டிக் கூறின.
என் எழுத்துக்களின் உள்ளே இருக்கும் ஒரு மர்மமான முடிச்சை விடுவிக்கும் விடுகதைக்கான பதிலை என் நண்பர் எப்படியோ எனக்குள் உருவாக்கிவிட்டார் என்று உணர ஆரம்பித்தேன்.
எனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அந்தத் தேச சுதந்திரத்துக்குத் தன் உயிரையும் மனைவி மக்களின் உயிரையும் பணயம் வைத்த தலைவனைப் பற்றிய தகவல்களை நானும் திரட்ட ஆரம்பித்தேன்.
தொடர்ந்து நான் கூறிக்கொண்டுவரும் என் எழுத்தின் தத்துவம் பின்புலம் உளவியல் விவரணைகள் என் ஒவ்வொரு எழுத்திலும் வரும்படி எழுதிக்கொண்டே இருந்தேன்.
தனிமையாலும் வயோதிகத்தாலும் பீடிக்கப்பட்ட ஒருவன் தனித்தீவில் மாட்டிக்கொண்டு வாழ்வின் அர்த்தத்தை எல்லாவித ஆபத்துக்களையும் எதிர்கொண்டு மனதுக்குள் உருவாக்கும் அந்தக் கதையில் ஒவ்வொரு ஆபத்தும் அவன் மனதைத் திறந்துவிடுகின்றது.
அக்காலத்தில் இலங்கைக்கார நண்பர் தனிநாடு கேட்டுத் தன் மக்களுக்காக மரணமடைந்த மனிதனைப் பற்றிய புதுத் தகவல்களைக் கொண்டு வந்தார்.
நான் எதிர்பார்க்காத விதமாய் இந்தத் தகவல்களைக் கொண்டுவந்த மறுநாள் பெருமையாய் அந்த இலங்கைக்காரர் வந்து எனக்கு உணவு வாங்கிக் கொடுத்தார்.
அதன் பின்பு வழக்கம்போல நண்பர் அவரது கணினி வேலையிலும் நான் என்னுடைய கதை டிப்பார்ட்மென்டில் கதைகளை அலசும் வேலையிலும் ஈடுபட்டோம்.
எனினும் அடுத்த நாளிலிருந்து எனக்குப்பிடித்த காரியமான சுயபரிசோதனையில் ஆழ்ந்தேன் நான் என் கதைகளைப் பற்றியும் என் இலக்கியத்தின் அடிப்படைத் தன்மை பற்றிய தொடர் விசாரத்திலும் ஈடுபட்டேன்.
இந்த அர்த்தத்தைக் கொண்ட வாக்கியம் புரியாததாகப் பல மொழிகளில் கருதப்படும்போது என் மொழியில் இது மிகவும் நன்றாகப் புரிகிற வாக்கியம் என்பதை நான் சொல்லித் தான் தீர வேண்டும்.
என் எழுத்துக்கள் தோல்வியானவையா வெற்றி பெற்றவையா என்று ஆங்கிலத்திலும் பிறமொழிகளிலும் வருகின்ற நூல்களைப் படித்த எங்கள் விமரிசகர்கள் எப்போதும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்பதற்குச் சலிப்படைவதில்லை.
என்ன பதில் வரப்போகிறதென்று நான் தலைமுடியைப் பிய்த்துக் கொள்வது கிடையாது அப்படி இருப்பது என் வரப்பிரசாதமான மனநிலை என்று எனக்கு நான் கூறிக் கொள்கிறேன்.
அதுபோல் என்னைப் போலவே புனைகதை எழுதும் எழுத்தாளர்கள் என்மொழியில் சக எழுத்தாளனைப் பற்றிப் பேசினாலே அது கெட்ட சகுனம் அவர்களின் ஒலவு மொழி எழுத்து எங்கள் தீவில் பிரசுரிக்கப்படுகின்றன.
ஆனால் தொடர்ச்சியாக என் எழுத்து எதற்காக உருவாக்கப்படுகிறதென்று எனக்குள் எழும் கேள்விகளுக்குப் பதில் எதிர்பார்த்தபடியே வாழ்வதும் எழுதுவதுமாக என் காலம் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது.
இன்றைய அரசாங்கம் அவன் உயிருடன் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்தால் என்ன செய்யும் என்பதைப் பற்றிய எந்த அறிவும் இல்லாத நாங்கள் அவன் ஊரில் இருக்கும் விசயத்தை யாருக்கும் சொல்லவில்லை.
என் வீட்டுக்குப் பல நாட்டு சினிமாக்காரர்கள் வந்துபோவது வாடிக்கை என்பதால் யாரும் தாடியுடன் இருக்கும் என் வயதொத்த இன்னொரு முதியவனைச் சந்தேகக் கண்கொண்டு பார்க்கவில்லை என்றாலும் என் தம்பி ஒரு வாரத்துக்குபின் என்னிடம் சொல்லாமல் புறப்பட்டு விட்டான் என்பது மட்டும் புரிந்தது.
விலங்குகளும் குழந்தைகளும் பாத்திரங்களாய் தோன்றியபோது அவர்களும் காலங்காலமாக என் பிறப்புக்கு முன்பிருந்தே என்னிடம் பேசியவைகளை என் கதைகளிலும் அமர்ந்து பேசினார்கள்.
எனினும் என் பேட்டிகளைத் தொகுத்து வெளியிட்டிருந்த என் வாசக நண்பர் சமீபத்தில் என்னிடம் இக்கருத்தைப்பகிர்ந்து கொண்டபோது எனக்கு ஆச்சரியம் ஏற்பட்டது.
இலங்கைக்காரர் நான் உடல்நலமின்றி இருந்ததால் அலுவலகம் போகாதபோது இரண்டு நாட்கள் எனக்காகக் காத்திருந்த விஷயத்தை பின்பு நான் அலுவலகம் போனபோது கூறி அவர்களின் தலைவன் பற்றிய மிகப் பிந்திய தகவலை என்னிடம் பகிர்ந்தார்.
அது நான் எதிர்ப்பார்த்தது தான் என்று அவரிடம் கூறிவிட்டு இருவரும் எங்கள் தீவில் தயார் செய்யப்பட்ட கசப்பு மிகுந்த டீயை அருந்தியபடி பேசிக்கொண்டு அமர்ந்தோம்.
எழுபத்தைந்தாம் வயதைத் தொடப் போகிற நான் மறுநாள் வெளிநாட்டுப் படத் தயாரிப்புக் குழு ஒன்றின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தபோது இலங்கைக்காரர் எனது பின்பக்கமிருந்து ஒரு நிழல்போல் வந்து என் முன்பு தென்பட்டார்.
எப்போதும் என் கற்பனை எழுத்துக்குள் நான் கொண்டு வருகிற உரையாடலில் என்னதான் பழைய மூதாதையர்கள் தூண்டுகோலாக வந்தாலும் ஒரு நிஜ நபரின் குரல் கேட்காவிட்டால் என் கதையை நான் தொடர்ந்து எழுத முடியாதென்று பல காலமாக உணர்ந்த விஷயம் இப்போதும் மனதில் பதிந்தது.
பல கட்டுமரங்கள் சிதைந்து பதினெட்டுத் திமிங்கலங்கள் செத்து கரை ஒதுங்கிய அன்று பல்வித உற்பாதங்களும் தீவில் ஏற்பட்டபோது எனக்கு ஏனோ அரைதாடியும் சுருட்டை முடியும் கொண்ட இலங்கைக்காரரும் அதுபோல் கண்திறந்தபடி காட்சி தந்த ஒரு தலைவனும் மனக்கண்ணில் ஒப்புமையில்லா உள்காட்சியாய் தோன்றினார்கள்.
படைப்பில் குறிப்பிட்ட மொழியைப் பேசுபவர்களின் வரலாறும் இனஉணர்வும் அவர்களின் மரபுக்குள்ள முக்கியத்துவமும் அந்த முக்கியத்துவத்தால் உருவாகும் புது அர்த்தங்களும் இடம்பெற வேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
இதனால் தமிழகம் பிரக்ஞை அளவில் தனியாக இல்லை மலேசியாசிங்கப்பூர் மற்றும் ஈழம் தொடங்கி அனைத்துலக நாடுகளின் எழுத்து ஒருங்கிணைந்த ஒருவித நவீன ஓர்மை தோன்றியுள்ளது என்ற கோட்பாடு தோன்றியுள்ளது.
இதன் பின்னணியாக மலேசிய சிங்கப்பூர் எழுத்தில் வெளிப்படும் உள்ளமைவுகளைத் தமிழக எழுத்தோடு இணைக்கும் முயற்சி தொடங்கியுள்ளது.
இந்தச் சூழலில் தமிழகத் தமிழில் இல்லாத பாடுபொருள்கள் மலேசிய மண்ணில் பிறந்து வளர்ந்த எழுத்தாளர்களிடம் எப்படிக் காணப்படுகின்றன என்பதைத் திறனாய்வில் வடிவமைக்க வேண்டும்.
நகர்ந்துகொண்டிருக்கும் வாசல்கள் என்ற தலைப்பில் வெளிவந்துள்ள கே.பாலமுருகனின் மலேசியத் தமிழ் நாவல் வாசித்தவுடன் பல புது அம்சங்களைக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டுகிறது.
மலேசியாவில் தோட்டங்கள் அழிக்கப்பட்ட பின்னுள்ள வாழ்க்கையும் நகரத்துக்கு வரும் சரித்திரத்தின் தொடக்கமும் இந்த நாவலில் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.
மலேசிய எதார்த்தத்திலிருந்து அதன்வாழ்க்கையிலிருந்து இயல்பாய் மலர்ந்துள்ள இந்த குரூரமான சித்திரிப்புகளில் வாழ்க்கையின் உள் உந்துதல் தென்படுகிறது.
புக்கிட் லெம்பு என்ற தமிழகத் தமிழர்களுக்குப் புரியாத சொல்லைப் பெயராகக் கொண்ட தோட்டத்தின் பாம்புகளுக்கும் நல்லதுக்கும் கெட்டதுக்கும் பால்வெட்டும் மரங்களுக்கும் பள்ளிக்கூடங்களுக்கும் கடனுக்கும் நடுவிலிருந்த வாழ்வு சிதைக்கப்பட்டுச் சீதாம்பரன் என்ற பால்வெட்டும் வேலைக்காரன் தன் மகன்கள் மகள் மனைவி நண்பர்கள் எசமானர்கள் அவமானப் படுத்துபவர்கள் என்ற சூழலை விட்டுவிட்டு நகரத்துக்குக் குடியேறுகிறான்.
தாய் தந்தையர் பார்த்துத் திருமணம் செய்து அனுப்பப்பட்ட மகள் அஞ்சலியை மணந்தவன் ஏமாற்றுக்காரனாக வாழ்க்கையை நடத்தும் ஒரு தமிழன்.
பிள்ளையைத் தூக்கி கைலி சட்டைக்குள் அதன் தலையை விட்டு மார்புக்காம்புகளை அந்தக் குழந்தையின் வாயில் திணிக்கும்போதெல்லாம் சாரதா மெய் சிலிர்த்துப் போவாள் என்று பாலமுருகன் எழுதும்போது மொழியாற்றல் எங்கெங்கு வேண்டுமோ அங்கங்கு இருக்கிறது என்பதை அறிகிறோம்.
காட்சிகள் துண்டு துண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு ஒருவிதமான கதை அமைப்புப் படிக்கிறவர்களின் மனதில் லேசாய் உருவாவதுபோல் ஜோடிக்கப்பட்டிருக்கிறது.