sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வேந்தன் எடுத்துச் செலவினைக் குறித்தவழி வீரர்க்கு முரசு முழக்கி்த் தெரிவிக்கப் படுவதுபற்றி எடுத்தேறேய முரசம் என்றும் கடிப்புகொண்டு அறைவதனால் முழங்குதலின் கடிப்புடை யதிரும் முரசம் என்றும் தோலாற் போர்க்கப்பட்ட தென்றற்குப்போர்ப்புறு முரச மென்றும் கூறினார்.
முரசின் போர்ப் புறுவாய் கண்ணிற் கருவிழிபோல் வட்டமாகக் கரிய மைபூசப்பெற்றுக் குமுறி யதிர்வது போலும் ஓசை யெழுப்பவல்ல தாகலின் கண்ணதிர்ந் தாங்கு என்றார்.
மழைமுழக்கங்கேட்ட துணையானே முரசு முழக்கமென நினைந்து வெளில் பிணி நீவிப் பாசறை நோக்கிச் செல்லும் யானை முரசம் போர் குறித்து முழங்குமாயின் எத்துணை மறங்கொண்டு செல்லுமென்பது சொல்லவேண்டா வென்பது கருத்து.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் முழக்கினு மென்ற உம்மை முரசினது கண்ணின் அதிர்ச்சியிலேயன்றி அதனோடொத்த மழை முழக்கினும் என எச்சவும்மை யென்பர்.
முரசு முழக்கங் கேட்டதும் வெளிலிடத்தே பிணிக்கப்பெற் றிருக்கும் பிணிப்பினை யவிழ்த்து விடுத்தற்குட் கழியும் காலத்தி னருமையையும் அதனால் விளையும் கேட்டினையும் நுனித்துணர்ந்து ஒழுங்கு குலையாது போர்க்குரிய செயல் மேற்கொண்டு பாசறை நோக்கித் தானே செல்லும் சால் புடைமையை விதந்து தொழில் நவில் யானை யெனச் சிறப்பித்தமையால் இப்பாட்டு இப்பெயர் பெறுவதாயிற்று.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் தொழில் நவில் யானை யென்றது போர்க்குரிய யானை யென்று எல்லாரானும் சொல்லப்படுகின்ற யானை யென்றவா றென்றும் இச்சிறப்பானும் முன்னின்ற அடைச்சிறப்பானும் இதற்குத் தொழில் நவில் யானை யென்று பெயராயிற் றென்றும் கூறுவர்.
பாசறைக்கட்டங்கிப் பகைவரது அணி நிலையின் மென்மையும் இடமும் காலமும் பிறவும் நோக்கிப் பொருதல் வேண்டுமாகலின் பார்வற் பாசறை யென்றும் கார் முழக்கினைக் கேட்டுப் போரெனக் கருதிச் செல்லும் யானைக்குப் பாசறை யின்றாயினும் பாசறை பண்டமைந்திருந்த இடத்தை யடைகின்றதென வுணர்க.
இனிப் பழையவுரைகாரர் இப்பார்வற் பாசறையைப் பகைவர தாக்கி வெளில் பிணி நீவிச் செல்லும் தொழில் நவில் யானை அப்பாசறைக்குட் சென்று பகைவரைத் தாக்கி அவருடைய யானைகளைக் கொணரும் என்பார்பார்வற் பாசறை யானை தரூஉம் என மாறிக் கூட்டி மாற்றாரது காவற் பாசறையிற் புக்கு அவ்யானைகளைக் கொண்டு போதுமென்றவா றென்பர்.
இதனால் இது பாண்டியர்க்கும் சேரர்க்கும் மாறி மாறி நின்றமை தோன்ற இவ்விரு பெரு வேந்தரும் சான்றோரால் அவ்வக் காலங்களில்பூழியர்கோ எனப் படுவதுண்டு.
கூற்றுவன் வெலற்கரியன் என்பதை கீழது நீரகம் புகினும் மேலது விசும்பின் பிடர்த்தலை யேறினும் புடையது நேமிமால்வரைக் கப்புறம் புகினும் கோள்வாய்த்துக் கொட்குங் கூற்றத்து மீளிக் கொடுநா விலக்குதற் கரிதே ஆசிரிய என்பதனாலறிக.
உரை கொட நுடங்கு ஆர் எயில் எண்ணு வரம்பு அறியா கொடிகள் அசைகின்ற வெல்லுதற்கரிய மதில்களை யெண்ணின் எல்லை காணப்படாத அருமை யுடையவாயின பல் மா பரந்த பலவாகிய மாவும் களிறும் பரந்திருக்கின்றன புலம் ஒன்று என்று எண்ணாதுஆதலால் நின்னாடு கொள்ளுதற்கரிய தொன்று என எண்ணாது பொருதபடியால் வலியையாதல் நன்கு அறிந்தனராயினும்நீ மிக்க வலியுடையையென்பதைத் தெளிய அறிந்து வைத்தும் வணங்கல் அறியார்நின்னை வணங்கி வாழ்தலால் வரும் ஆக்கமறியாது மானமொன்றே கொண்டு உடன் றெழுந் துரைஇமாறுபட் டெழுந்து தம் தானை வெள்ளம் பரந்து வர வந்து நின் உடற்றியோர்நின்னோடு பொரும் பகைவர் வார்முகில் முழக்கின்நீண்டமழை முகிலின் முழக்கம்போல மழ களிறு மிகீஇஇளங்களிறு மதஞ் செருக்கிப் பிளிறிக்கொண்டு வர தன் கால் கவர்அதன் காற் கீழ் அகப்பட்ட முளை மூங்கிற் கிளை போலபுதிதாக முளைத்த இளைய மூங்கிலின் கிளையாகிய முளைபோல உய்தல் யாவதுஉயிருய்தல் ஏது இல்லை யென்றவாறு.
எயில் எண்ணுவரம்பறியா மா பரந்த புலம் ஒன்றென் றெணாணாது பொருது தோற்று வலியை யாதல் நன்கு அறி்ந்தனராயினும் வணங்கல் அறியார் மானமொன்றே கொண்டு உடன்றெழுந்துரைஇ நின் உடற்றியோர் உய்தல் யாவது என இயையும்.
அதனைக் காணுந்தோறும் பகைவர்க்குச் சினத்தீ மிகுமாயினும் அது நின்ற மதிலைக் கோடற்கு எண்ணுங்கால் மதிலின் உயர்வு அகலம் திண்மை அருமை முதலிய நலங்கள் வரம்பின்றி யிருத்தல் தோன்றுதலின் ஆரெயில் எண்ணு வரம்பறியா என்றும் காண்பார் கட்புலன் சென்ற அளவும் மாவும் களிறும் பரந்து தோன்றுதலால் பன்மா பரந்த என்றும் இவ்வாற்றால் நின்னாடு பகைவர் கொளற் கரிதென்பது நன்கு அறியக் கிடப்பவும் அறியாது பொருது தோல்வி யெய்தின ரென்றற்கு புலம் ஒன்றென்றெண்ணா தென்றும் தோல்விக் கண்ணும் முன்பு தாம் அறியாதிருந்த நின் வலியை நன்கு அறியும் பேறுபெற்றென ரென்றற்கு வலியையாதல் நன்கறிந்தன ரென்றும் அவ்வறிவிற்குப் பயன் நின்னை வணங்கி வாழ்தலாகவும் அதனை நினையாது மானமொன்றே கருதித் தம் படைமுழுதும் திரட்டிக்கொண்டு போந்து பொருத லெண்ணினரென்றற்குஆயினும் வணங்கலறியார் உடன்றெழுந் துரைஇ நின் உடற்றியோர் என்றும் மதஞ் செருக்கிப் பிளிறிவரும் இளங்களிற்றின் காற்கீழ் அகப்பட்ட மூங்கில்முனை மீளவும் தலையெடா வண்ணம் அழிவதன்றி வேறில்லை யாதல்போல நின்னால் அழிக்கப்படும் பகை வேந்தர் குலத்தோடும் கெடுவது ஒருதலை யென்பார் மழகளிறு மிகீஇத் தன் கால்முளை மூங்கிற் கவர்கிளைபோல உய்தல்யாவது என்றும் கூறினார்.
பழையவுரைகாரர்முளைமூங்கிற் களிறு கால்கவர் கிளைபோல நின் உடற்றியோர் உய்தல்யாவது என மாறிக் கூட்டி முளையான மூங்கிலிற் களிறு காலால் அகப்படுத்தப்பட்ட கிளை யுய்யாதன்றே அஃது அழிந்தாற்போல நின்னை யுடற்றியோர் உய்தல் கூடாதென வுரைக்க என்பர்.
உரை போர்ப்புறு தண்ணுமை ஆர்ப்பெழுந்து நுவல தோலாற் போர்க்கப்பட்டுள்ள தண்ணுமையின் ஓசை யெழுந்து போர் செய்தல் வேண்டுமென்று வீரர்க்குத்தெரிவிப்ப நோய்த் தொழில் மலைந்த வேல் ஈண்டு அழுவத்து உயிர்கட்குச் சாதற்றுன்பத்தைச் செய்யும் தொழிலாகிய போர் செய்தற்கமைந்த வேற்படை நெருங்கும் போர்க்களத்தே முனை புகல் புகல்வின் மாறா மைந்தரொடுபோரை விரும்பும் விருப்பத்தால் எதிர்ந்த பகை வீரருடன் உரும் எறிவரையின் களிறு நிலம்சேரஇடி வீழ்ந்த மலைபோலக் களிறுகள் கொலையுண்டு நிலத்தில் வீழ காஞ்சி சான்ற செரு பல செ்ய்துநிலையாமை யுணர்வே சிறக்க அமைந்த போர்கள் பல செய்து மேம்பட்டதனால் மாரி காலை பெய்து தொழிலாற்றி விண்டு முன்னிய புயல்மழையை உரிய காலத்திற் பெய்து உழவுத்தொழிலை இனிது நிகழப்பண்ணி மலையுச்சியை யடைந்த மழைமுகில் நெடுங்காலைநெடுங்காலம் பெய்யாதிருந்து கல் சேர்பு மாமழை தலைஇமலையை யடைந்து மிக்க மழையைப் பெய்ததால் பல் குரற் புள்ளின் ஒலி எழுந்தாங்குபலவேறு குரலோசையையுடைய பறவைகளின் ஒலி யெழுந்தது போல குவவுக் குரை நின் இருக்கைதிரண்ட ஆரவாரத்தையுடைய நின் படை யிருக்கையை இனிது கண்டிகும்இனிது காணாநின்றேம்.
போர் நேர்ந்தகாலத்தே வீரரிடை இயம்பும் இசைக்கருவி அவரைப் போர்க்கு ஏவும் கருத்திற்றாதலின்எடுத்தேறேய முரசம் என்றாற்போல போர்ப்புறு தண்ணுமை ஆர்ப்பெழுந்துஇசைக்க என்னாது நுவல என்றார்.
பழையவுரைகாரரும் நுவல வென்றது படையை யுற்றுப் போர் செய்க வென்று சொல்லவென்றவா றென்றும் நோய்த் தொழில் மலைந்த வென்றது நோய்த் தொழிலாகிய போரை எறட்டுக்கொண்ட என்றவா றென்றும் வேலீண்டழுவ மென்றது மாற்றார் படைப்பரப் பினை யென்றும் காஞ்சி சான்ற வென்றது நிலையாமை யமைந்த என்றவா றென்றும் செருப்பல செய்து குரைத்தவென முடிக்க என்றும் கூறுவர்.
பண்டு உரிய காலத்தே பெய்து உழவு முதலிய தொழில்கள் இனிது நடை பெறுவித்த மழை அக்காலம் வருங்காறும் அமைந்திருந்து வந்ததும் மழையைத் தப்பாது பொழிதலின் அதனை யெதிர் நோக்கியிருந்த புள்ளின மனைத்தும் ஆரவாரிப்பது போலும் ஆரவாரத்தை யுடைத்து நின் படையிருப்பு என்றதனால் பண்டு எதிர்ந்த வேந்தரைப் பொருது பெற்ற வென்றிச் சிறப்பு நெடுங்காலம் போரின்மையின் இல்லாதிருந்து இப்போது நேர்ந்ததும் அதனைப் பெற்று ஆரவாரிக்கின்ற தென்றாராயிற்று.
பழையவுரைகாரர் காலைமாரி யென்றது மாரியிற் பெய்யும் பெயலினை யென்றும் தொழிலாற்றி யென்றது உழவுத் தொழில் முதலாய தொழில்களைச் செய்வித் தென்றும் கல்சேர்பு மாமழை தலிஇ யென்றது பண்டு ஒரு காலம் பெய்து ஆற்றி வரைக்கட் போயின புயல் நெடுங் காலம் பெய்யாத நிலைமைக்கண்ணே பின்பு பெய்வதாகக் கல்லைச் சேர்ந்து மழை பெய்ய என்றவா றென்றும்தலைஇ யென்பதனைத் தலையவெனத் திரிக்க என்றும் கூறுவர்.
இதுகாறுங் கூறியது கார்மழை முழக்கினும் வெளில் பிணி நீவி நுதலணந் தெழுதரும் யானை தரூஉம் பல்வேற் பூழியர் கோவே பொறைய முன்ப எயில் எண்ணு வரம்பறியா மாபரந்த அதனால் புலம் அரியதொன்றென் றெண்ணாது பொருதழிந்து வலியையாதல் நன்கறிந்தன ராயினும் அறியார் உடன்றெழுந்துரைஇ நின் உடற்றியோர் உய்தல் யாவது?
என்னெனில் தண்ணுமை யார்ப்பெழுந்து நுவல மைந்தரோடு களிறு நிலம் சேரக் காஞ்சி சான்ற செருப்பல செய்து வென்றி மேம்பட்டதனால் புள்ளின் ஒலி யெழுந்தாங்குக் குவவுக் குரை யிருக்கை இனிது கண்டிகும் என்பதாம்.
இனிப் பழைய வுரைகாரர்பூழியர் கோவே பொறைய முன்ப பகைப்புலத்து ஆரெயில்கள் எண்ணுவரம்பறியா பன்மா பரந்தன ஆகையால் பகைப்புலம் நமக்கு வெலற்கரிய தொன்றென் றெண்ணாது நீ ஆண்டு வல்லுநையான படியை முன்பு அறியாது நின்னை உடற்றியோர் இன்று போர் செய்து அதனை யறிந்தாராயினும் அவர் நின்னோடு உடன்று எழுந்து உரைஇ அதனையே பின்னும் அறிவதல்லது நின்னை வணங்கல் அறிகின்றிலர் இனி அவர் முளை மூங்கிலிற் கால்கவர் கிளைபோல அழிவதல்லது உய்யவும் கருதுவது யாவது?
நெடுங்காலம் பெய்யாத மழை பெய்தவழிப் பல குரலையுடைய புள்ளின் ஒலி யெழுந்தாற் போல நெடுங்காலம் போர் செய்யாது நின்று அவ்வுடற்றியோர் வேலீண்டழுவத்துச் சான்ற செருப்பல செய்து நின் பல படைக்குழாம் ஆரவாரிக்கின்ற இருப்பினை யாம் இனிது கண்டேம் என மாறிக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என்றும் உடன்றெழுந்துரைஇ வணங்க லறியார் என்பது அறிந்தனராயினும் என்பதன் பின் நிற்க வேண்டுதலின் மாறாயிற்று என்றும் கூறுவர்.
உரை நல்மரம் துவன்றிய நாடு பல தரீஇநல்ல மரங்கள் செறிந்த நாடுகள் பலவற்றையும் வென்று தந்து பொன் அவிர் புனைசெயல் இலங்கும் பெரும் பூண்பொன்னாலியன்ற அழகிய வேலைப்பாடமைந்து விளங்கும் பேரணி கலங்களையும்ஒன்னாப் பூட்கைநம்மொடு பொருந்தாது பகைத்த மேற்கோளையு முடைய சென்னியர் பெருமான்சோழர்களுக்குத் தலைவனான வேந்தனையும் பற்றி முத்தை தம்மெனஎன்முன்னே கொண்டு தருவீராக என்று நீ நின் தானை வீரர்க்குச் சொன்னது கேட்டதும் இட்ட வெள் வேல்சோழனுடைய படைவீரர் தோல்விக் குறியாகக் கீழே எறிந்த வேல்கள் எறு தத்தமக்குரிய பருவத்தே தப்பாது பழுத்து நல்ல பயன் கொடுக்கும் மரங்களென்றற்குநன்மரம் என்றார்.
சோழ வேந்தன் தன்னோடு பகைத்துக்கொண்டதனால் பொருந்தானாயினும் பொன்னானியன்ற பேரணிகலன்களை யுடையனாதலை யறிந்து கூறுவான் பொன்னவிர் புனைசெயல் இலங்கும் பெரும்பூண் என்றான்.
பழையவுரைகாரர் ஒன்னாப் பூட்கை யென்றது பிறர்க்கு அப்படிச் செய்யப் பொருந்தாத மேற்கோள் என்பர்.பொன்னவிர் புனைசெயல் இலங்கும் பெரும்பூண் சோழ வேந்தராகிய தமக்கன்றிப் பிறர்க்குரித்தன்று என்னும் பூட்கையுடைய ரென்றும் அதனால் ஒன்னாப்பூட்கை யென்றது பிறர்க்கு அப்படிச் செய்யப் பொருந்தாத மேற்கோளென்றும் பழையவுரைகாரர் கருதுகின்றார் போலும்.அருங்கல முலகின் மிக்க வரசர்க்கே யுரிய வன்றிப் பெருங்கல முடைய ரேனும் பிறர்க்கவை பேண லாகா சூள்.
நன்மரம் துவன்றிய நாடு பல தருவதோடமையாது அந்நாட்டுச் சென்னியர் பெருமானையும் பற்றிப் பிணித்து என்முன்னே கொணர்ந்து நிறுத்துக என்று சேரன் தன் தானைவீரர்க்குப் பணித்தசொல் கேட்டதும் சோழர் அஞ்சிஇனி இவனொடு பொருது வேறல் இல்லை யெனத் துணிந்து தாமேந்திய வேற்படையை நிலத்தே யெறிந்து அடிபணிந்தன ரென்றற்கு முத்தை தம்மென இட்ட வெள்வேல் என்றார்.
பழையவுரைகாரரும் சென்னியர் பெருமானை யென்பதனுள் இரண்டாவது தொக்க தென்றும் முத்தைத் தம்மெனமுன்னே தம்மினென என்றும் முந்தை முத்தையென வலித்த தென்றும் கூறுவர்.
நாண்மகி ழிருக்கையும் மறம்புரி கொள்கையும் கபிலனால் பாடப் பட்டனவென்றும் அக் கபிலன் செந்நாவும் கவலையி னெஞ்சும் நல்லிசையுமுடையனென்றும் பகுத்தறிந்து கொள்க.
மாரிக்காலத்து உண்ட நீரைக் கோடைக்காலத்தே உமிழ்வதனால் நீர் இடையறாது நிலைபெற்றொழுகுதலால் மலைப்பக்க மெங்கும் வளஞ் சிறந்து கண்டாரால் விரும்பப்படும் தன்மை மிகப்பெறுதலால் திருமா மருங்கின் என்றார்.மருங்கினாலும் கோடுகளால் நெடிதாகிய மலை யென்க.
நாடுமிக விரிந்ததாயினும் நெடுமையால் தன் சிகரத்தின் மேலேறி நோக்குவார்க்குச் சிறிதும் ஒழிவின்றிக் காணத் தக்கதாக இருத்தலால் நாடுகாண் நெடுவரை யென்றார்.
சேரமானுடைய முன்றிணை முதல்வர் போல நின்று நிலைஇய சிறப்பினாலும் நாட்டின் நலமுற்றும் காண விழைவார்க்குத் தன் நெடுமையால் அவர் இனிது காண வுதவியும் நாட்டின் வளமறிய விரும்பினாரைத் தன் திருமாமருங்கினாலும் பலவாகிய கோடுகளாலும் சேய்மைக்கண்ணிருந்தே காண்பிக்கும் சிறப்பினாலும் நாடுகாணெடுவரை என்ற இத்தொடர் இப்பாட்டிற் சிறப்புற்று நிற்றலின் இதனானே இதுவும் பெயர் பெறுவதாயிற்று.
இனிப் பழையவுரைகாரர் நாடுகா ணெடுவரை யென்றது தன்மேலேறி நாட்டைக்கண்டு இன்புறுதற் கேதுவாகிய ஓக்கமுடைய மலையென்றவா றென்றும் இச் சிறப்பானே இதற்கு நாடுகா ணெடுவரை யென்று பெயராயிற்றென்றும் கூறுவர்.
நறவம் பூவின் வேறாக நறவு என்னும் வெளிப்படுத்தற்கு சூடா நறவின் என்றும் ஞாயிறெழுங் காலைநேரத்தை நாட்கால மென்பவாகலின் அக்காலத் தரசிருக்கையை நாண்மகி ழிருக்கை யென்றும் கூறினார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் அறம் புரிந்து வயங்கிய கொள்கொ யென்னாது மறம்புரி யென்றது அதற்கு இடையீடுபட வருவழி அதனைக் காத்தற்கு அவ்வறக் கொள்கை மறத்தொடு பொருந்து மென்றற்கு என்பர்.
நாவிற்கு விளக்கந்தரும் செம்மையாதொன்றுந் தீமையிலாத சொலல் ஆதலின் அதனைச் சொல்லும் கபிலன் நாவினை செந்நா என்றும் வறுமை கூர்ந்தவழியும் மனத்தின்செம்மை மாறாது புல்லிய நினைவுகட்கு இடந்தந்து வீணே கவலை யெய்தாது விளங்குவது பற்றி உவலை கூராக் கவலையில் நெஞ்சின் என்றும் கூறினார்.
கபிலர் செல்வக் கடுங்கோவாழியாதனை இந்நூலிற் காணப்படும் ஏழாம் பத்தினைப் பாடிப்பெற்ற பரிசில் சிறுபுறமென நூறாயிரங் காணங் கொடுத்து நன்றா வென்னுங் குன்றேறி நின்று தன் கண்ணிற்கண்ட நாடெல்லாம் காட்டிக்கொடுத்தான் அக்கோ என்று அவ்வேழாம் பத்தின் பதிகம் கூறுகின்றது.
இதுகாறும் கூறியவாற்றால் சேரமானே நீ நின் தானை வீரரை நோக்கி நாடுபல தரீஇ பெரும் பூணும் பூட்கையு முடைய சென்னியர் பெருமானை முத்தைத்தம் என ஏவ சென்னியர் வீரர் அஞ்சி நிலத்தே எறிந்த வேல்கள் நாடுகாண் நெடுவரைக்கண் நாண்மகிழ் இருக்கையையும் மறம்புரி கொள்கையையும் நனவிற்பாடிய நல்லிசைக் கபிலன் பெற்றவூர்களிலும் பலவாம் என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் இளஞ்சேரலிரும்பொறை சென்னியர் பெருமானுடைய நாடுகள் பலவற்றையும் எமக்குக் கொண்டு தந்து அச் சென்னியர் பெருமானை எம் முன்னே பிடித்துக் கொண்டுவந்து தம்மினெனத் தம் படைதலைவரை யேவச் சென்னியர் பெருமான் படையாளர் பொருது தோற்றுப் போகட்ட வெள்வேல் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாத னென்பவன் நாடுகா ணெடுவரையின் நாண்மகி ழிருக்கைக் கண்ணே தன் முன்றிணை முதல்வர்போல அரசவை பணிய அறம்புரிந்து வயங்கிய மறம்புரி கொள்கையைப் பாடின கபிலன் பெற்றவூரினும் பல என மாறிக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க.
உரை உறல் உறு குருதிச் செருக்களம் புலவ நிலத்திலே ஊறிச் சுவறுமாறு மிக்க குருதியால் போர் நிகழ்ந்த நிலம் புலால் நாற்றம் நாற அமர் கொன்று கடந்த எதிர்த்த பகைவரைப் போரிலே வஞ்சியாது பொருது கொன்று வென்ற வெந்திறல் தடக்கை வெவ்விய திறல் பொருந்திய பெரிய கையையும் வென்வேல் வெற்றி பொருந்திய வேலையுமுடைய பொறையன் என்றலின் பொறையனென்று எல்லாருஞ் சொல்லுதலால் வெருவா கேட்குந்தோறும் உளம் அஞ்சி யான் வெப்புடை ஆடூஉ செத்தனென்மன் யான் பொறைய னென்பான் வெம்மையுடைய ஆண்மகனென்றே முன்பெல்லாம் கருதினேன் அஃது இப்பொழுது கழிந்தது எறு நிலத்திலே ஊறிச் சுவுறுமாறு மிக்கு ஒழுகுதலின் உறலுறு குருதி யென்றும் அதனால் செருநிலம் புலால் நாறுதலின் செருக்களம் புலவ என்றும் இந் நிலைமைக்கு ஏதுவாக அவன் செய்த போரை கொன்றமர் கடந்த என்றும் குறிப்பித்தார்.
குருதியூறி நிலம் புலால் நாறுமாறு செய்யும் போரில் எண்ணிறந்த உயிர்கள் கொலையுண்ணப் பொருவது மிக்க திறனுடையார்க் கல்லது கூடாமையின் வெந்திறல் தடக்கை வென்வேற் பொறையன் என்றார்.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் உறலுறு குருதி யென்றது உறுதல் மிக்க குருதி யென்றவாறென்றும் உறலுறு என்பது முதலாக முன்னின்ற அடைச் சிறப்பான் இதற்கு வெந்திறற் றடக்கை யென்று பெயராயிற்றென்றும் கூறுவர்.
இளஞ்சேர லிறும்பொறையைக் கூறுவோ ரெல்லாம் அவன் பெயரைப் பட்டாங்குக் கூறாது வெந்திறற் றடக்கை வென்வேற் பொறைய னென்றே கூறுதலின் அவன்பால் தண்ணிய மென்மை கிடையாது போலும் என்று அஞ்சினேன் என்பார் வெருவா வெப்புடை ஆடூஉச் செத்தனென் மன்யான் என்றார்.
உரைநனந்தலை யுலகத்து நல்லிசை நிலையைஇய அகன்ற இடைத்தையுடைய உலகத்திலே நல்ல புகழை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு இல்லோர் புன்கண் தீர வறியவருடைய துன்பம் நீங்குமாறு நல்கும் வேண்டுவனவற்றை நிரம்ப வழங்கும் நாடல் சான்ற நயனுடை நெஞ்சின் அறத்தையே யாராய்தற் கமைந்த அன்புடைய நெஞ்சினையும் ஆடு நடை அண்ணல் அசைந்த நடையினையுமுடைய அண்ணலாகிய பாடுநர் புரவலன் புகழ்பாடும் புலவர் பாணர் முதலாயினாரை ஆதரிப்பவன் கழை நிலைபெறாஅக் குட்டத்தாயினும் ஓடக்கோல் நிற்கமாட்டாத ஆழமுடைத்தாயினும் புனல்பாய் மகளிர் ஆட ஆண்டுள்ள நீரில் விளையாட்டயரும் மகளிர் பாய்ந்தாடுதலால் ஒழிந்த பொன்செய் பூங்குழை மீமிசைத் தோன்றும் அவர் காதினின்றும் வீழ்ந்த பொன்னாற் செய்த அழகிய குழையானது மேலே நன்றாகத் தெரியும் சாந்துவரு வானி நீரினும் சந்தன மரங்கள் மிதந்துவரும் வானியாற்றின் நீரைக் காட்டிலும் மன்ற தீந்தண் சாயலன் தெளிவாக இனிய தண்ணிய மென்மையை யுடையனாவான் எறு.
ஒருவன் புகழ் பெறுதற்குரிய காரணங்களுள் வறுமையான் இரப்பார்க்கு வழங்கும் கொடை சிறந்ததாகலின் நல்லிசை நிலைஇய இல்லோர் புன்கண் தீர நல்கும் என்றார்.நிலைஇய செய்யிய வென்னும் வினையெச்சம்.உரைப்பா ருரைப்பவை யெல்லாம் இரப்பார்க்கொன் றீவார் மேனிற்கும் புகழ் குறள்.
வறுமையால் வாடுவோர்க் குளதாகும் துன்பத்தை யோர்ந்து அதனை நீக்குதற் குரிய கடன்மை தன்பால் உண்மையும் தெளிந்து புன்கண் தீரும் அளவும் பொருட்கொடை வழங்குதற்கு நெஞ்சின்கண் ஆராய்ச்சியும் அதற் கேதுவாக அன்பும் வேண்டுதலின் நாடல்சான்ற நயனுடை நெஞ்சின் என்றார்.
புலவர் பாடும் புகழுடையார் வானோருலகம் இனிது எய்துவ ரென்பது பற்றிப் பாடுநரைப் புரக்கின்றா னென்பார் பாடுநர் புரவலன் என்றும் வெற்றியும் புகழும் வலியு முடையார்க்குப் பெருமித நடை யுளதாகலின் ஆடுநடை யண்ணல் என்றும் கூறினார்.
கழை நிலைபெறாஅக் குட்டமெனவே மிக்க ஆழமுடைமை பெற்றாம் ஆழமுடைய குட்டத்து நீர்நிலை மணிபோற் கருத்துத் தோன்றுமாதலின் அதனடியில் வீழ்ந்தபொருள் தோன்றுத லரிதன்றோ இவ்வானியாற்றுநீர் அத்துணை ஆழமுடைத்தாயினும் பளிங்குபோல் தன்னகத்துப் பட்ட பொருளை இனிது புலப்படுத்து மென்பார் பொன்செய் பூங்குழை மீமிசைத் தோன்றும் என்றார்.
மகளிர் புனலிற் பாய்ந்தாடு மிடத்து அவர் காதிற் செறிக்கப்பட்டிருக்கும் குழை வீழ்தல் இயல்புவண்டலாயமொ டுண்டுறைத் தலைஇப் புனலாடு மகளிரிட்ட பொலங்குழை பெரும்பாண்.
இதுகாறுங் கூறியவாற்றால் இளஞ்சேர லிரும்பொறையை யெல்லாரும் வெந்திறற் றடக்கை வென்வேற் பொறையன் என்றலின் யான் வெருவி வெப்புடையாடூஉ என்று முன்பெல்லாம் நினைந்து அஞ்சினேன் அஃது இப்போ தொழிந்தது அவன் நல்லிசை நிலைஇய இல்லோர் புன்கண் தீர நல்கும் புரவலன் அண்ணல் வானி நீரினும் தீந்தண் சாயலன் என்பதாம்.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் இளஞ்சேர லிரும்பொறையை எல்லாரும் வெருவரச் செருக்களம் புலவக் கொன்றமர்க்கடந்த தடக்கைப் பொறைய னென்று சொல்லுகையாலே யான் அவனை வெப்ப முடையானொரு மகனென்று முன்பு கருதினேன் அஃது இப்பொழுது கழிந்தது அப்பொறையனாகிய பாடுநர் புரவலன் ஆடுநடை யண்ணல் யான் தன்னொடு கலந்திருந்த வழித் தன்னாட்டு வானியாற்று நீரினும் சாயலனாயிருந்தான்றான் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என்பர்.
அகிற் கட்டைகளோடும் பொங்குநுரை சுமந்து மிக்குவரும் நுரைகளைச் சுமந்துகொண்டு தெண்கடல் முன்னிய தெளிந்த கடலை நோக்கிச் செல்லும் வெண்டலைச் செம்புனல் நுரையால் வெளுத்த அலையுடன்கூடிய சிவந்த புதுப்புனல்பெருகிய யாற்றில் நீர்வழி ஒய்யும் கரும்பினும் நீரைக் கடத்தற்குப் புணையாய் உதவும் வேழக்கரும்பைக் காட்டிலும் பல்வேற் பொறையன் அளிவல்லன் பல வேற்படையினையுடைய இளஞ்சேர லிரும் பொறையாவான் நின்னை அளித்தல் வல்லனாதலால் பாடினி சென்மோ பாடினியே நீ விரைந்து அவன்பாற் செல்வாயாக நன்கலம் பெறுகுவை சென்றால் நீ நல்ல அணிகலன்களைப் பெறுவாய் எறு விறலியைப் பொறையன்பால் ஆற்றுப் படுத்துகின்றமையின் சென் மோபாடினி யென்றும் செல்லின் அவன்பால் அவள் பெறுவது ஈதென்பார் நன்கலம் பெறுகுவை யென்றும் பெறுமாறு வழங்கும் பொறையனது அருண்மிக வுடைமையினை ஒய்யும் நீர்வழிக் கரும்பினும் பல்வேற் பொறையன் வல்லனால் அளியே என்றும் கூறினார்.
சந்தனத்தையும் அகிலையும் சுமந்து வருதல் காட்டாற்றுக்கு இயல்பாதலின்சந்தம் பூழிலொடு என்றார்.சந்தமாரகிலொடு சாதி தேக்கம் மரம் ஞானசம்.
சீரிய விரைப்பொருளாம் இனம் பற்றி இரண்டையும் சேரக் கூறுவார் கேட்பவள் மகளாதலின் அவள் விரும்பிக் கேட்க அவட்குப் பெரிதும் பயன்படும் இவற்றை விதந் தோதினாரென வறிக.
சந்தனமும் அகிலுமாகிய கட்டைகளை யலைத்துச் சுமந்து வருங்கால் அலைகளின் அலைப்பால் நுரை மிகுதலின் பொங்குநுரை சுமந்து என்றும் அதனால் வெளுத்த அலையுடன் கூடிவரும் புனல் புது வெள்ளமென்பது தோன்ற வெண்டலைச் செம்புனல் என்றும் யாறெல்லாம் கடல் நோக்கியே செல்லுவன வாதலால் தெண் கடல் முன்னிய செம்புனல் என்றும் குறினார்.
புதுப் பெருக்காதலில் செந்நிறம் பெற்றுப் பொங்கு நுரையால் தலை வெளுத்துக் கலக்கமுற்ற செம்புனல் தெளிவெய்தல் வேண்டித் தெண்கடல் முன்னிச் செல்லு மென்பதனால் வறுமையால் உளம் கலங்கி நன்கல மின்மையால் பொலிவிழந்து செல்லும் நீ அவனது அளித்தல் வன்மையால் நலம் பெறுவை என்னும் குறிப்புடன் நிற்கும் சிறப்பினால் இப்பாட்டு வெண்டலைச் செம்புனல் என்று பெயர் பெறுவதாயிற்று.
இனி பழையவுரைகாரர் வெண்டலைச் செம்புனலென முரண்படக் கூறியவாற்றானும் முன்னின்ற அடைச் சிறப்பானும் இதற்கு வெண்டலைச் செம்புனலெனப் பெயராயிற் றென்பர்.
பொறையன் நினது இவ்வறுமைத் துனபத்தைக் கடத்தற்குத் துணையாம் பெருவளம் நல்குவதே யன்றி அத்துன்பமின்றி இனிதிருக்குங் காலத்தும் வழங்கியருள்வ னென்பர் கரும்பினும் அளித்தல் வல்லன் என்றார்.
பழையவுரைகாரர் நீர்வழி ஒய்யும் கரும்பெனக் கூட்டி நீரிடத்துச்செலுத்தும் கரும்பென்க என்றும் கரும்பென்றது கருப்பந் தெப்பத்தினை யென்றும் கூறுவர் இதுகாறுங் கூறியவாற்றால் பாடினி பல்வேற் பொறையன் அளித்தல் வல்லனாதலின் நீ அவன்பாற் சென்மோ நன்கலம் பெறுகுவை என்பதாம்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் பல்வேற் பொறையன் வெண்டலைச் செம்புனலை யுடைய யாற்றிற் செலுத்தும் கருப்பம் புணையிலும் அளித்தல் வல்லன் ஆதலால் அவன்பாலே பாடினி செல் செல்லின் நன்கலம் பெறுகுவை எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என்றும் இதனாற் சொல்லியது அவன் அருட் சிறப்புக் கூறியா றாயிற்று என்றும் கூறுவர்.
உரைகடவுட் பெயரிய கானமொடு கல் உயர்ந்து விந்தை யென்னும் பெயரையுடைய கொற்றவையின் பெயராலாகிய விந்தாடவியொடு அப்பெயரையே யுடையதாகிய விந்தமலையினும் புகழ் மிகுந்து தெண்கடல் வளைஇய மலர்தலை யுலகத்துதெளிந்த கடலாற் சூழப்பட்ட அகன்ற இடத்தையுடைய நிலவுலகத்தில் வையகம் மலர்ந்த தொழில்முறை ஒழியாது நாடு வளம் சிறத்தற் கேதுவாகிய அரசர்க்குரிய தொழில் முறை வழுவாதொழுகி தம் பெயர் போகிய ஒன்னார் தேய தங்கள் சீர்த்தியை நாற்றிசையும் பரப்பிய பகைவராகிய கடம்பர்கள் குன்ற துளங்கு இருங்குட்டம் தொலையஅலையெழுந் தசையும் கரிய கடலிடத்தே அவர்கள் தோற் றழியுமாறு வேலிட்டுவேற்படையைச் செலுத்தி வென்று அணங்குடைக் கடம்பின் முழுமுதல் தடிந்தும் அவர்கள் தமக்குக் காவல் மரமாகப் பேணிக்காத்த தெய்வத்தன்மை பொருந்திய கடம்பு மரத்தை வேரொடு தகர்த்தழித்தும் பொரு முரண் எய்திய கழுவுள் புறம்பெற்றுகாமூரென்னும் ஊரிடத்தே யிருந்துகொண்டு சேரருடன் போருடற்றக் கூடிய மாறுபாட்டினைப் பெற்ற கழுவுள் என்பானைத் தோல்வி யெய்துவித்து நாம மன்னர் துணிய நூறிஅவற்குத் துணையாய்ப் போந்த அச்சம் பொருந்திய மன்னர் துண்டு துண்டாய் வெட்டுண்டு வீழக்கொன்று கால் வல் புரவி அண்டர் ஓட்டிகாலால் வலியவாகிய குதிரைகளையுடைய இடையர்களைத் துரத்தியும் சுடர் வீ வாகை நன்னற்றேய்த்து ஒளிர்கின்ற பூக்களையுடைய வாகை மரத்தைக் காவல் மரமாகக் கொண்டோம்பிய நன்னன் என்பானை அவ்வாகை மரத்தோடும் அழித்தும் குருதி விதிர்த்த குவவுச் சோற்றுக் குன்றோடு பகைவரது குருதி தெளித்துப் பிசைந்த திரண்ட சோற்றுக் குவியலாகிய குன்றைக்கொண்டு உருகெழு மரபின் அயிரை பரைஇஉட்குதலைப் பயக்கும் முறைமையினையுடைய அயிரை மலையிலுள்ள கொற்றவையைப் பரவி வேந்தரும் வேளிரும் பின் வந்து பணியமுடியரசராகிய சோழ பாண்டியரும் குறுநில மன்னரும் வணங்கி வழிபட்டு நிற்கவும் கொற்ற மெய்திய பெரியோர் மருகவெற்றியெய்திய பெரு மக்களின் வழி வந்தோனே வியல் உளை அரிமான் மறம் கெழு குருசில்அகன்ற பிடரியினையுடைய சிங்கத்தினது வலிபொருந்திய தலைவனே எறு.
வடநாட்டில் இமயமலைக்கு அடுத்தபடியில் வைத்துச் சான்றோரால் புகழப்படும் பெருஞ் சீர்த்தி யுடையதாகலின் சேரர் புகழ்க்கு உவமையாக விந்தமலையையும் அதனைச் சூழவுள்ள கானத்தையும் எடுத்தோதினார்.
கலக்கமின்றித் தெளிந்த கடலாற் சூழப்பட்ட உலகத்தைத் தொழின்முறை யொழியாது ஆளுமுகத்தால் தம் பெயர் போகியோராயினும் சேரரோடு ஒன்றாமையின் ஒ்ன்றாராய்த் தெய்ந்தன ரென்பது கருத்தாகக் கொள்க.
அரசர் தமக்குரிய ஆட்சிமுறையில் செய்தற்குரிய முறையை யொழியாது செய்யின் ஆட்சியுட்பட்ட வுலகம் எல்லா வளங்களும் நிறைந்து மேன்மையுறும் என்றற்கு வையகம் மலர்ந்த தொழின் முறை யென்றார்.
மலர்ந்த என்றது நோய் தீர்ந்த மருந்தென்றாற்போலக் காரணப் பொருட்டு விந்தமலையைச் சார்ந்துள்ள நாடு கடம்பருடைய நாடாதலின் அந்த நாட்டை விதந்தோதினார்.
இப்பெற்றியராயினும் கடலிடத்தே செலலுங் கலங்களைத் தாக்கிக் குறும்பு செய்தொழுகினமையின் அவரை அக்கடலகத்தே சென்று எதிர்த்துத் தன் வேற்படையை யேவி வென்றாராதலின் துளங்கிருங் குட்டம் தொலைய வேலிட்டு என்றும் பின்பு அவர் நாட்டுட் சென்று அவருடைய கடம்பு மரத்தைத் தடிந்தா ரென்றற்கு கடம்பின் முழுமுதல் தடிந்து என்றும் வெற்றித் தெய்வ முறைவதாகக் கருதி யோம்பினமை தோன்றஅணங்குடைக் கடம்பு என்றும் கூறினார்.
தொடக்கத்தே சேரர்க்குப் பணிந்தொழுகிய கழுவுள் என்பான் பின்னர் வலிய குதிரைகளை யுடைய அண்டர்களையும் வேறு சிற்றரசர்களையும் துணையாகக்கொண்டு பெருஞ்சேர லிரும்பொறையை யெதிர்த்துப் பொரலுற்றான் என்பதைபொருமுர ணெய்திய கழுவுள் என்றும் அப்பொறையன் முதலில் கழுவுளை வென்று அதுகண்டு வீற்று வீற்றஞ்சி யோடிய மன்னரைத் துணித்தும் அண்டரை வெருட்டியும் மேம்பட்டானென்றற்கு கழுவுள் புறம் பெற்று என்றும் மன்னர் துணிய நூறி யென்றும் அண்டரோட்டி யென்றும் கூறினார்.
அயிரை யென்றது அயிரை மலையிலுள்ள கொற்றவையை இக்கொற்றவையைச் சேரர் வீரரது விழுப்புண்ணிற் சொரியும் குருதி கலந்த சோற்றுத் திரளைப் படைத்து வழிபடுவது மரபாதலின் குருதி விதிர்த்த குவவுச் சோற்றுக் குன்றா டுருகெழு மரபினயிரை பரைஇ என்றார்.
பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் அயிரைக் கடவுளைப் பரவிய செய்தியை இருகடல் நீரு மொருபகலாடி அயிரை பரைஇ யென்று மூன்றாம் பத்தின் பதிகம் கூறுகிறது.
இக்கூறிய செயல்களால் ஏனை வேந்தரும் வேளிரும் தலை தாழ்த்துப் பணி புரிவது தோன்ற வேந்தரும் வேளிரும் முன்வந்து பணியக் கொற்ற மெய்திய பெரியோர் மருக என்றார்.
இதுகாறும் கூறியதனால் உலகத்து ஒன்னார் தேய வேலிட்டும் முழு முதல் தடிந்தும் புறம் பெற்றும் தேய்த்தும் அயிரை பரைஇயும் கொற்ற மெய்திய பெரியோர் மருக என்று கூறி இளஞ்சேர லிரும்பொறையின் தனியாற்றலை விளக்குதற்குவியலுளை யரிமான் மறங்கெழு குரிசில் இனிப் பழைய வுரைகாரர் வையக மலர்ந்த தொழிலென்றது வையகத்திற் பரந்த அரசர் தொழிலென்றவா றென்றும் கடவுட் பயரிய கானமென்றது விந்தாடவியை யென்றும் கடவுளென்றது ஆண்டுறையும் கொற்றவையினை யென்றும் கடவுளினென விரிக்க என்றும் கல்லுயர வெனத் திரிக்க வென்றும் அயிரை யென்றது அயிரை மலையுறையும் கொற்றவையினை யென்றும் கூறுவர்.
உரை விரவுப்பணை முழங்கும்பலவகை இசைக் கருவிகளுடன் கலந்து முரசுகள் முழங்குகின்ற நிரை தோல் வரைப் பின்வரிசையாகக் கிடுகுகள் பரப்பிய இடத்தினையுடைய உரவுக் களிற்று வெல்கொடி நுடங்கும் பாசறைஉலாவுகின்ற களிறுகளின் மேல் நின்ற வெற்றிக் கொடிகள் அசையும் பாசறையில் ஆர் எயில் அலைத்த கல் கால் கவணைபகைவருடைய அரிய மதில்களைச் சீர்குலைத்த கற்களை யெறியும் கவணைப் பொறியையும் நார் அரி நறவின்நாரால் வடிக்கப்பட்ட கள்ளையுமுடைய கொங்கர் கோவேகொங்குநாட்டவர்க்குத் தலைவனே உடலுநர்தபுத்த பொலம் தேர்க் குருசில்மாறுபட்டுப் பொருபவரை யழித்த பொன்னானியன்ற தேரையுடைய குரிசிலே வளை கடல் முழவின் தொண்டியோர் பொருநசங்குகளையுடைய கடல் முழக்கத்தை முழவு முழக்காகக் கொண்ட தொண்டி நகரிலுள்ளார்க்குத் தலைவனே எறு விரவுப்பணை முழங்கும் பாசறை வரைப்பின் பாசறை வெல்கொடி நுடங்கும் பாசறை யென இயையும்.
பலவகை வாச்சியங்களின் தொகுதியை யுணர்த்தற்குவிரவுப் பணை யென்றும் பாசறையின் எல்லையிடத்தே வில்லும் கேடகமும் வேலியாக நிரை நிரையாக நிறுத்தப்படுவது தோன்ற நிரை தோல் வரைப்பிற் பாசறை யென்றும் யானைமேற் கொடி நிறுத்தல் பண்டையோர் மர பாதலின் அசைநடை கொண்டு உலாவும் யானை நிறையையுடைய பாசறையை உரவுக் களிற்று வெல்கொடி நுடங்கும் பாசறை யென்றும் கூறினார்.
மதிலிடத்தே யமைக்கப் பெறும் பல்வகைப் பொறிகளோடு படைகொண்டு செல்லுமிடத்து உடன்கொண்டு போகப்படும் பொறிகளும் இருந்தன என்பதும் அவற்றுள் கல் கால் கவணை சிறப்புடைத்தாதல்பற்றி அதனை எடுத்தோதினா ரென்பதும் இதனால் அறியலாம்.
பெருங் கற்களை வைத்து நெடுந் துலைவில் மிக விரைய எறிந்து பகைவர் அரண்களைச் சீரழித்து வலியழிக்கும் இயல்புபற்றியும் மக்களால் எறியப்படும் கவண் போலாது பொறிதானே பெருங்கற்களை வீசி யெறிவது பற்றியும்கல் கால் கவணை யென்றார்.