sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இவற்றையெல்லாம் கண்டபோது தமிழ்நாட்டின் வரலாற்றுப் பகுதியாகிய இதனை எழுதி முடிக்க வேண்டும் என்னவென்றால் தமிழ் நூல்களைப் படிக்கும் போதும் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றை ஆராயும்போதும் சமண சமயத்தவர் தமிழ் மொழிக்குச் செய்திருக்கும் சிறந்த தொண்டுகளைக் கண்டேன்.
சமண சமயத்தவர் செய்துள்ள தொண்டு போல அவ்வளவு அதிகமான தொண்டுகளை வேறு சமயத்தவர் தமிழ் மொழிக்குச் செய்யவில்லை என்பதையும் அறிந்தேன்.
ஆகவே பண்டைத் தமிழரின் சமய வாழ்க்கையில் பெரும் பங்கு கொண்டிருந்தது தமிழ் மொழியை வளப்படுத்திய சமண சமய வரலாற்றை எழுத வேண்டுமென்னும் அவாவினால் உந்தப்பட்டு இந்நூலை எழுதினேன்.
இதனை எழுதும்போது அவ்வப்போது என்னை ஊக்கப்படுத்தித் தூண்டியவர் அண்மையில் காலஞ்சென்ற தமிழ்ப் பேராசிரியர் திரு.ச.த.சற்குணர் அவர்கள் ஆவர்.
வாழ்க்கைப் போராட்டத்தின் இடையே கிடைத்த சிறு சிறு நேரங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு என்னால் இயன்ற வரையில் எனது சிற்றறிவுக்கெட்டிய வரையில் ஏறக்குறைய நான்கு ஆண்டுகள் இதனை எழுதி முடித்தேன்.
ஒன்றை மட்டும் கூற விரும்புகிறேன் உண்மையாக உழைத்து ஆராய்ச்சி நூல் எழுதும் உழைப்பாளிகளுக்குத் தமிழ்நாட்டிலே இடமில்லை என்பதே அது.
கல்வித் துறையிலே மிகவுயர்ந்த நிலைபெற்று ஆராய்ச்சியின் அருமை பெருமைகளை அறிந்தவர்கள் கூட ஆராய்ச்சியாளரைப் போற்றுவதில்லையென்றால் இந்நூல்களை ஏன் எழுத வேண்டும் ஏன் வெளிப்படுத்த வேண்டும்?
இந்நூல் எழுதுவது பற்றிப் பலரும் முன்னமே அறிந்திருந்தபடியினால் பல நண்பர்கள் நேரிலும் கடிதம் எழுதியும் இதைப் பற்றிக் கேட்டார்கள்.
கடைசியாக சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தின் ஆட்சிப் பொறுப்பாளர் திரு.வ.சுப்பையா பிள்ளை அவர்கள் இந்நூலை அச்சிடுவதாகக் கூறிக் கையெழுத்துப் பிரதியைக் கேட்டார்கள்.
வாழ்க்கைப் போருக்கிடையே பல இன்னல்களுக்கிடையே கிடைத்த சிறு சிறு ஓய்வுக்காலத்தைப் பயன்படுத்தி இந்நூல் எழுதி முடிக்கப் பட்டது.
இந்நூலின் பின்னிணைப்பில் சேர்த்துள்ள சமண சமயப் புகழ்பாக்கள் பெரும்பாலும் யாப்பருங்கலம் யாப்பருங்கலக் காரிகை உரைகள் மேற்கோள் காட்டப்பட்டவை.
இந்நூல் வெளிவருவதற்குக் காரணராயிருந்து இதனை நன்கு அச்சிட்டு வெளிப்படுத்திய நண்பர் சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழக ஆட்சிப் பொறுப்பாளர் திரு.
இந்த தெய்வம் கூடை கூடையாகக் கொட்டியது போதாதென்று குளத்தின் மூலமாகவும் கொட்டும் போலத் தெரிகிறது.இந்த நேரத்தில் அந்தப் புதையல் யாருக்கு சொந்தம்?
தைமூர் காலத்திலிருந்து அயல் நாட்டவர் அடிக்கடி படையெடுத்து நம் நாட்டுக் கோவில்களைக் கொள்ளையடித்ததால் இப்போது கிடைத்துள்ள பொக்கிஷம் போல பல்லாயிரக்கணக்கான மடங்கு நகைகளும் தங்கம் வெள்ளி நாணயங்களும் நம்மிடமிருந்து பறிபோயுள்ளன.நல்ல காலம்... விந்திய மலை என்றொரு மலை வடக்கே அரணாக இருந்ததால் தென்னாட்டுக் கோவில்கள் தப்பித்தன.
திருவனந்தபுரத்தில் கிடைத்துள்ள ஒவ்வொரு காசையும் கணக்கெழுதி பாதுகாப்பாக வைப்பது அரசின் கடமை.இறைவனின் தினசரி சேவைக்குத் தேவையான நகைகள் தவிர மற்ற நகைகளை ஒரு பாதுகாப்பான அருங்காட்சியகத்தில் கண்ணாடிப் பெட்டகங்களில் பாதுகாப்பாக வைக்கலாம்.
அதற்கு கட்டணம் வசூலித்து பொதுமக்களை அனுமதிக்கலாம்.இதனால் பொதுமக்கள் பார்வையிலும் நகைகள் இருக்கும் பாதுகாப்புப் பணியிலும் அருங்காட்சியகப் பணியிலும் வேலை வாய்ப்புகள் பெருகும்.
அவற்றையும் பாதுகாக்க அரசு முன்வர வேண்டும்.அந்நாளில் அயல்நாட்டவர் கொள்ளையடித்தனர் இந்நாளில் நம் நாட்டவரே போலி மதச்சார்பின்மை மூலம் கோவில் நகைகளைக் கொள்ளையடிக்கப் பார்க்கின்றனர்.
அதைத் தடுத்து நிறுத்தி இந்து மதத்தின் மறுமலர்ச்சிக்குப் பாடுபட வேண்டியது இந்தியர்களின் கடமை.இந்துக்களே உஷார் மதுரைக்கு அருகிலுள்ள அரிட்டாபட்டி திருப்பிணையன் மலையை எண்பெருங்குன்றங்களில் ஒன்று என தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர்.
இங்கு உள்ள சமணச்சிற்பத்தின் அடியில் காணப்படும் பத்தாம் நூற்றாண்டு வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு பிறவியைக் கடக்கவுதவும் புணையாக தெப்பமாக இம்மலை விளங்கியது என்பதை உணர்த்துகிறது.
இந்நிலையில் பரங்குன்றம் சமணர்மலை திருவுருவகம் பள்ளி குரண்டி மலை யானைமலை இருங்குன்றம்அழகர்மலை முதலிய ஐந்து மலைகளை எண்பெருங்குன்றங்களாக ஐயமின்றிக் கூறலாம்.
நாகமலை கொங்கர்புளியங்குளம் குன்று அரிட்டாபட்டிமலை திருப்பிணையன் மலை கீழவளவுக்குன்று முதலிய மூன்று மலைகளை எண்பெருங்குன்றங்களைச் சார்ந்தவையாகக் கருத வாய்ப்புள்ளது.
இம்மலையின் கீழ்ப்புறமுள்ள இயற்கையான குகைத்தளத்தில் கி.மு முதல் நூற்றாண்டைச்சார்ந்த தமிழ் பிராமிக்கல்வெட்டு காணப்படுகிறது.
குகைத்தளத்தின் வெளிப்புறம் முக்குடைக்குக் கீழே அர்த்தபரியாங்காசனத்தில் அமர்ந்த தீர்த்தங்கரரின் உருவம் ஒன்று பாறையில் புடைப்புச் சிற்பமாகக்காட்சியளிக்கிறது.
திருப்பிணையன்மலையில் இருந்த பொற்கோட்டுக்கரணத்தார் பெயரால் செய்யப்பட்ட இத்திருமேனிக்குப் பாதிரிக்குடி ஊரவையினர் காவலாக இருந்துள்ளதை அதனடியில் பொறிக்கப்பட்ட வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது.
இயற்கையன்னையின் மடியில் வளர்ந்த நம் முன்னோர்களை காட்டுமிராண்டிகள் மூடநம்பிக்கை கொண்டவர்கள் என்று கூறிவிட்டு இன்று நாம் இயற்கையன்னையின் மார்பைப் பிளந்து இரத்தத்தை உறிஞ்சுவதோடு கருவறுக்கவும் தொடங்கிவிட்டோம்.
திராவிட இனத்துக்கு அப்படி ஒன்று இருப்பதாக நம்பி விடுதலை கோரி திராவிட நாட்டை இந்தி யாவின் தொடர்பிலிருந்து துண்டாட விரும்பி தமிழகத்தில் மட்டுமே ஒரு இயக்கம் நடைபெறுவதைத் தமிழ் மக்கள் அறிவர்.
நான்கு மொழிகள் பேசும் திரா விட இனத்துக்கு விடுதலை கோரி நடைபெறும் இந்த இயக்கம் ஒரு மொழியினருக்குரிய தமிழகத்தில் மட்டுமே இயங்குவது கவனிக்கத் தக்கது.
இவற்றைப் பற்றி சந்தர்ப்பத்திற்கும் இடத்திற்கும் ஏற்றாற்போல் முன்னுக்கும் பின் முரணாகப் பேசுகின்றனர் இந்த இயக்கத்தின் தலைவர்கள்.
அ இந்த மாநாடானது ஜஸ்டிஸ் கட்சி என்னும் இக்கட்சிக்கு உள்ள தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கம் என்ற பெயரை திராவிடர் கழகம் என்று பெயர் மாற்றத் தீர்மானிக்கிறது.
ஆ அதன் கொள்கைகளில் திராவிட நாடு என்ற பெயருடன் நம் சென்னை மாகாணம் மத்திய அர சாங்க நிர்வாகத்தின் ஆதிக்கம் இல்லா ததும் நேரே பிரிட்டிஷ் செக்ரட்டேரி யட் ஆப் ஸ்டேட்டின் நிர்வாகத்திற்குக் கட்டுப்பட்டதுமான ஒரு தனி ஸ்டேட் நாடாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டியது என்ற கொள்கையை முதற்கொள்கையாகச் சேர்க்கப் பட்டிருக்கிறது என்று இந்த மாநாடு தீர்மானிக்கிறது.
ஆனால் திராவிடக் கழகத்தி னரோ பிரிட்டிஷ் எஜமானே தாங் கள் வெளியேறத் தேவை இல்லை திராவிட நாட்டை இந்தியாவிலிருந்து பிரித்துவிட்டால் அந்தப் பகுதியில் காருள்ளளவும் கடல் நீருள்ளளவும் திராவிட இனமுள்ளளவும் தாங்கள் அதிகாரம் செலுத்தலாம் என்று விண்ணப்பம் போட்டனர்.
ஆனால் அவர்களுடைய விண்ணப்பத்தை மண் ணில் எறிந்து வெள்ளை ஏகாதிபத்தியம் வெளியேறி விட்டதால் இப்போது சுதந்திரப் பிரியர்களாக நடிக்கின் றனர் திராவிட நாடு எது?
என்பதைப் பற்றி திராவிட நாட்டுப்பிரிவினை இயக்கம் தோன்றுவதற்கு முன்பே ஆராய்ச்சி அறிஞர் பலர் தங்கள் அபிப் பிராயத்தை தெரிவித்திருக்கின்றனர்.
கால்டுவெல் கிரீயர்சன் போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்கள் தமிழ்தெலுங்குகன்னடம்மலையாளம் ஆகிய நான் கும் திராவிட மொழிகளென்றும் அம் மொழிகளைப் பேசுவோரெல்லாம் திராவிடர் என்றும் குறிப்பிட்டனர்.
அவர்களுடைய கருத்துப்படி பார்த்தால் திராவிட மொழிகள் வழங் கப்படுவதும் அம்மொழிகளைப் பேசும் திராவிட மக்கள் பெரும்பான் மையோராக வாழ்வதும் தொடர்ந் தாற்போல் உள்ளதுமான நிலப்பரப் பையே திராவிட நாடு எனலாம்.
ஆம் இன்றைய சென்னை ஆந் திரம் மைசூர் திருவிதாங்கூர் கொச்சி குடகு ஆகிய ராஜ்யங்களும் ஹைதரா பாத் ராஜ்யத்தில் பதினோரு ஜில்லாக் களும் பம்பாய் ராஜ்யத்தில் நான்கு ஜில்லாக்களும் கொண்ட ஐக்கிய வடி வந்தான் சரியான திராவிட நாடாக இருக்க முடியும்.
இந்த உண்மைக்கு மாறாக ஆந்திரம் பிரிவதற்கு முன்பு இருந்த சென்னை மாகாணம் தான் முழுத் திராவிட நாடு என்று முடிவு கட்டிவிட்டது சேலம் தீர்மானம்.
அவரை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவரும் திராவிட நாடு பத்திரிகை விந்திய மலைக்குத் தெற்கேயுள்ள நிலப்பரப்பு முழுவதும் திராவிட நாடு என்று தனது அட்டைப் பக்கத்தின் தலைப்பில் வாரா வாரம் படம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
விந்தியத்திற்குத் தெற்கே கூர் ஜரம் இந்தி மராத்தி ஆகிய திராவிட மொழிகளல்லாத ஆரியத் தொடர் புடைய மொழிகளின் பிரதேசங்கள் பெருமளவுக்கு இருக்கின்றன என் பதும் மைசூர் திருவாங்கூர் கொச்சி ஹைதராபாத் குடகு ஆகிய ராஜ்யங் கள் சென்னை மாகாணத்தில் இல்லை யென்பதும் திரு.சி.
அந்த நிலப்பரப்புகளுக்குள் ஹைதராபாத் ராஜ்யத்திலுள்ள தெலுங்கு கன்னட மொழிகள் வழங் கும் பதினோரு ஜில்லாக்களும் பம் பாய் ராஜ்யத்திலுள்ள நான்கு கன்னட ஜில்லாக்களும் காணப்படவில்லை.
அண்ணாத்துரை யால் பொன்னாடை போர்த்திப் புகழப்பட்ட திராவிட இயக்கத்தின் புரட்சிக் கவிஞர் திராவிட நாட்டின் வடக்கெல்லை அடல் சேர் வங்கம் என்று தமது பாடல் ஒன்றில் கூறுகின் றார்.
அவர் விரும்புவது திராவிட ஏகாதிபத்தியம் போலும் மேலும் தமிழ் தெலுங்கு கன் னடம் மலையாளம் ஆகிய நான்கு மொழித் திராவிட இனத்துக்கு விடு தலை கோரும் ஒரு இயக்கத்தை வேங் கடத்துக்கு வடக்கே ஒரு சிற்றூரில் கூடச் சீந்துவாரில்லை இந்தியா முழு வதற்கும் விடுதலை கோரிய காங்கிரஸ் தான் பிறந்தநாளன்று முதற்கொண்டே பாரதநாடு முழுவதும் பரவி இருந்தது.
ஆனால் திரா விடத் தனிநாடு கோரும் திராவிட இயக்கம் பல்லாண்டுகளாக நடை பெற்று வந்தும் வேங்கடத்து வடக்கே செல்வது பற்றி இன்றும் சிந்திக்க வில்லை.
தமிழர் அல்லாத திராவிடர் களும் அதை வாவென்று அழைக்க வில்லை திராவிட நாட்டிலுள்ள சிறு பான்மையினர் பற்றித் திராவிட இயக் கத்தவர் கொண்டுள்ள கொள்கை இன் றைய சர்வதேச நியதிக்கு மாறானது.
இவர் களையெல்லாம் தமிழகத்திலிருந்து விரட்டிவிடுவதுதான் அல்லது இவர் களுக்கெல்லாம் தமிழகத்தில் வாணிபம் தொழில் செய்ய உரிமை இருக் கக்கூடாது என்பதுதான் திராவிட இயக்கத்தின் கொள்கை என்றால் இதன் எதிரொலியாக வெளிநாடுகளில் வாழும் தமிழருக்கு நேரக்கூடிய இன் னல்களையும் கவனிக்கவேண்டும்.
பொதுவாகச் சொன்னால் சுமார் ஐந்து லட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழர்கள் வேங்கடத்துக்கு வடக்கே யுள்ள விந்தியப்பகுதிகளில் இருக்கின் றனர்.
இம்மாதிரி இந்திய யூனியனுக் குள்ளேயே ஒரு மகாகாணத்து மக்கள் இன்னொரு மாகாணத்தில் குடியேறி வாணிபமும் தொழிலும் செய்து வாழ உரிமை இல்லை என்று ஏற்படுமாயின இந்தியாவிலுள்ள தமிழர்கள் வெளி நாடுகளில் இருக்க உரிமை கிடைக் குமா?
சுரண்டும் நோக்கத் துடன் ஒர மாகாணத்தார் இன்னொரு மாகா ணத்தில் குடியேறுவதும் குடி புகுந்து மாகாணத்து மக்களோடு குலவி வாழா மல் எல்லாவற்றிலும் ஒதுங்கி நிற்பதும் வெறுக்கத்தக்கவை தான்.
முக்கிய தொழில்களை எல்லாம் தேசீய மயமாக்கி சோஷலிச அடிப்படையில் சமுதாயம் அமைக்கப்படுமானால் ஒரு மாகாணத்தார் இன்னொரு மாகாணத் தில் குடியேறிச் சுரண்டுவது போன்ற கொடுமைகளுக்கே இடமில்லாமல் போகும்.
ஆனால் அதற்குப் பொருளாதார ரீதியாகப் போராட வேண்டுமேயன்றி ஆசிரியர் திரா விடர் என்ற நிறவேற்றுமை அடிப் படையிலோ வட நாட்டார் தென் னாட்டார் என்ற பிரதேச அடிப்படை யிலோ போராடுவது நன்மையை விட தீமையையே விளைவிக்கும்.
இவற்றில் சில படுசில்லறைத்தனமானது என்றாலும் கூட நம் ப்ரெஞ்சு பியர்ட் கிறுக்கல் ஆசாமிகள் அதனை வைத்து ஜல்லியடிக்க தயங்குவதில்லை.
ஆனால் நம் பழம் இலக்கியங்கள் கூறும் சில விசயங்களை நாம் ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவை தரும் தரவுகளின் அடிப்படையில் ஆராய்ச்சிகளையும் நடத்தினால் எத்தனையோ மர்மங்கள் நம் ஊர்ப்புறங்களில் நமக்காக காத்திருப்பது தெரியும்.
அகழ்வாய்வின் வரலாற்றில் ஹோமரின் எலியட் காவியத்தில் கூறப்பட்ட டிராய் நகரினை ஜெர்மானிய அகழ்வாய்வாளர் ஹென்ரிச் ஷிலைமான் கண்டுபிடித்தது மிக முக்கிய துவாரகை இப்படி இருந்திருக்குமா?
இதிகாச விவரணங்கள் அடிப்படையில் ஒரு கற்பனை ஆழ்கடல் அகழ்வாராய்ச்சியாளர் எஸ்.ஆர்.ராவ்ஆனால் அதனையொத்த மற்றொரு கண்டுபிடிப்பு டாக்டர்.எஸ்.ஆர் ராவ் எனும் இந்திய அகழ்வாராய்ச்சியாளர் ஆழ்கடலில் துயில் கொண்ட ஒரு நகரத்தைக் கண்டுபிடித்ததாகும்.
துவாரகையில் மூழ்கி நிற்கும் பழம் சுவர்இந்திய வரலாற்றுப் பாடநூல்களில் இந்திய இதிகாசங்களுக்கு வரலாற்று அடிப்படையில்லையெனக் கற்றுத்தரப்படுகிறது.
தோலவிரா அகழ்வாராய்ச்சியை ஏற்று நடத்திய பிஷ்ட்தோலவிரா எனும் ஹரப்பா பண்பாட்டு நகரினை அகழ்வாராய்ச்சி செய்த பிஷ்ட் நகர அமைப்புகள் ரிக்வேத பண்பாட்டின் ஆக அவை அமைந்திருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
ஆர்தர்.சி.க்ளார்க் கார்ல் சாகன் சூசன் பிளாக்மோர் போன்றவர்கள் கறாரான அறிவியலின் சட்டகத்திலிருந்து மர்மங்கள் என கருதப்பட்டவற்றை ஆராய்ந்துள்ளனர்.
ஜேம்ஸ் ராண்டி யூரிகெல்லர் போன்றவர்களின் சக்திகளை அந்த சக்தி இல்லாமலே செய்து பித்தலாட்டங்களை நிறுவியவர்ஜேம்ஸ் ராண்டி ஆபிரகாம் கோவூர் போன்றவர்கள் மர்மங்கள் எனத் திகைக்க வைத்தவற்றைப் பித்தலாட்டங்கள் என நிறுவ முயன்று குறிப்பிடத்தக்க வெற்றிகளையும் அடைந்தவர்கள்.
காலின் வில்சன் லயல் வாட்சன் போன்றவர்கள் ஒருவித கவித்துவ சுதந்திரத்துடன் அறிவியலின் விளிம்பில் நிகழும் பல மர்மங்களைத் தயக்கமின்றி ஆராய்ந்தவர்கள்.
இவர்கள் அனைவரது முயற்சிகளும் பார்வைகளும் அனுபவங்களும் மர்மங்கள் குறித்து நாம் மேற்கொள்ளவிருக்கும் இச்சிறு பயணத்தில் தோணிகளாகவும் பாய்மரச்சீலைகளாகவும் சுக்கானாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
வேதியியலாளர் அர்கீனியஸ் பூமிக்கு வெளிக்கிரகங்களிலிருந்து உயிர் கோளங்கள் அண்டவெளியில் மிதந்தபடி வந்திருக்கலாம் என ஊகித்தார்.
பின்னர் ஒபாரினின் ஆதி கடலில் கரிம மூலக்கூறு குழம்பிலிருந்து உயிர் உருவாகியிருக்கலாம் என்பதே நிறுவப்பட்ட அறிவியல் உண்மையாகிவிட்டது.
இதனைத் தொடர்ந்து சந்திரா விக்கிரமசிங்கே சர்.பெரெட் ஹோயல் கியோர் பூமியில் உயிர்களின் தோற்றத்தில் விண்வெளியிலிருந்து வரும் நுண்ணுயிரிகளின் பங்கும் இருக்கலாமெனும் கோட்பாட்டினை முன்வைத்தனர்.
தக்காண எரிமலைக் குழம்பு உறைந்து பாறைப்படிமங்களான அடுக்குகள்ஆனால் டைனோசார்கள் உண்மையிலேயே அழிந்துவிட்டனவா?ஏனெனில் இன்று நாம் காணும் பறவைகள் டைனோசாரிலிருந்து பரிணமித்தவை என்பதையும் நாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
உயிரிஇயற்பியலாளர் ஜேம்ஸ் லவ்லாக்கும் நுண்ணுயிர் ஆராய்ச்சியாளர் லின் மர்குலிஸும் இக்கருதுகோளை வலியுறுத்துகின்றனர்.
பூமியும் அதன் உயிரினங்களுமாக இப்புவியின் வெப்பம் வளிமண்டல அமைப்பு மற்றும் இயக்கம் வளிமண்டலத்திலிருக்கும் வாயுக்களின் தன்மை ஆகியவற்றைப் பெருமளவில் நிர்ணயிப்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் இவர்கள் புவிசார்ந்த கார்பன் சுழற்சி நீர் சுழற்சி போன்ற பல சுழற்சிகளில் உயிரினங்களின் ஒட்டுமொத்த இயக்கம் முக்கிய பங்கு வகிப்பதை சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
லின் மர்குலிஸ்இக்கருதுகோளுக்கு கிரேக்க புராணத்தில் பூமித்தெய்வமாக கருதப்படும் கயா எனும் பெயரை வைத்தது இம்மறுப்புக்கு காரணமாக இருக்கலாம்.
எனினும் சுற்றுப்புற சூழல் அறிவியலாளர்கள் சூழலியல் களப்பணியாளர்கள் மட்டுமல்லாது ஆன்மிகவாதிகள் மத்தியிலும் கூட இக்கருதுகோள் பெரும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
அவற்றுள் முதலாவது கண்டுபிடிப்பு தேனி மாவட்டம் ஆண்டிப்பட்டி வட்டம் புலிமான்கோம்பை என்ற ஊரில் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக ஆய்வு மாணவர்கள் வி.பி.
அடுத்த கண்டுபிடிப்பு மயிலாடுதுறை அருகிலுள்ள செம்பியன் கண்டியூர் என்ற ஊரில் தனியார் ஒருவரால் தமது வீட்டுத் தோட்டத்திலிருந்து தற்செயலாகத் தோண்டியெடுக்கப்பட்ட கல்லாலான கைக்கோடரிகள் ஆகும்.
இக் கட்டுரையின் நோக்கம் மேற்குறித்த இரு கண்டுபிடிப்புகளின் முக்கியத்துவம் பற்றியும் இவற்றின் மூலம் செய்யப்படும் பரபரப்பு அம்சம் சார்ந்த பிரசாரம் பற்றியும் தமிழ் மொழி குறித்த பெருமித உணர்வுக்கு தீனி போடுகின்ற முயற்சி பற்றியும் விவாதிப்பதே ஆகும்.
முதலாவது கண்டுபிடிப்பாகக் கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நடுகற் கல்வெட்டுகள் ஐயத்துக்கு இடமற்ற வகையில் மிக அரிய கண்டுபிடிப்பாகும்.
எனவே இக்கண்டுபிடிப்பின் மூலம் சங்க இலக்கியங்களில் நடுகற்கள் பற்றிக் குறிப்பிடப்படும் செய்திகள் சமகாலத்தில் நடைமுறையில் இருந்தவையே என்பது நிரூபணமாகிறது.
இது மட்டுமன்றித் தமிழ் எழுத்துகளின் அரசு சார்ந்த நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட வளர்ச்சி என்ற பொருண்மைக்கும் நடுகல் வழிபாட்டை அரசு என்ற நிறுவனம் சுவீகரித்துத் தனக்குச் சாதகமாக எவ்வாறு பயன்படுத்திக் கொண்டது என்பது போன்ற சமூக அரசியல் வரலாறு குறித்த ஆய்வுப் பொருண்மைகளுக்கும் இக் கல்வெட்டுக் கண்டுபிடிப்பு துணை செய்கின்றது.
இந்நடுகற்களுள் முதலாவது நடுகல்லில் வேள் ஊர் அவ்வன் பதவன் என்றும் அடுத்த நடுகல்லில் அன் ஊர் அதன்.. அன் கல் என்றும் மூன்றாவது நடுகல்லில் கல் பேடு தீயன் அந்தவன் கூடல் ஊர் ஆகோள் என்றும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
மூன்றாவதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நடுகல் கல்வெட்டில் கூடலூர் என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள் மாட்டு மந்தைகளை ஆனிரையைக் கவர்ந்து செல்ல முயன்ற போது தீயன் அந்தவன் என்பவன் ஆனிரையை மீட்டு அந்தப் பூசலில் இறந்து போன செய்தி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வைகை அணைக்கட்டுக்கு அருகிலுள்ள கூடலூர்ப் பகுதியில் ஆனிரை கவரும் கள்வர் எயினர் மறவர் போன்ற குலத்தவர்கள் நீண்ட நெடுங்காலமாக வாழ்ந்து வந்துள்ளனர்.
மறவர்களின் முதன்மையான போர்க்கருவி என்று இலக்கியங்களும் பிற குறிப்புகளும் தெரிவிக்கின்ற வளைதடி வளரியே திகிரி என்று இப்பாடலில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
இத்தகைய கள்வர்மறவர் மரபினரால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட ஆநிரைகளைக் காத்து மடிந்த வீரனைப் பற்றியதே இந்த நடுகல் என்பது புலனாகிறது.
தகவல் பரிமாற்றத்தை எளிமைப்படுத்திய அகர வடிவ எழுத்து முறையாகிய பிராமி எழுத்து முறையைத் தமிழ் மொழியின் ஒலிப்பு முறைக்கேற்பச் சில மாற்றங்களுடன் சுவீகரித்து வடிவமைத்து ஓரளவு கல்வியறிவும் படிப்பறிவும் உள்ள மக்கள் புரிந்து கொள்வதற்குத் தக்க வகையில் அதனைக் கல்லில் பொறித்து வைப்பது என்பது சமூக அமைப்பும் அரசு சார்ந்த கல்வி நிறுவனங்களும் பெருமளவு வளர்ச்சி பெற்ற நிலையில் இருந்தால்தான் சாத்தியமாகும்.
எனவே இந்நடுகல் மதுரையில் சங்கம் வைத்துத் தமிழ் வளர்த்த பாண்டிய மன்னர்களின் ஆதரவுடன் எழுப்பப்பட்ட நடுகல்லாகவே இருக்க வேண்டும்.
அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால் வரையறுக்கப்பட்ட ஆட்சி நெறிமுறைகள் மற்றும் சட்ட நெறி முறைகளுடன் கூடிய நிர்வாகம் வட்டார அளவில் பரவலாக நடைபெற்றுள்ளது என்பது தெரிய வருகிறது.
மாறாக முறையான போர்ப்பயிற்சி பெற்றவர்கள் குடிகளுக்குத் தலைமைப் பகுதி வகித்த அல்லது குடி காவலராக இயங்கிய சமூக அமைப்பே அப்போது நிலவியிருக்க வேண்டும்.
மாட்டு மந்தைகளே செல்வமாகவும் அறநெறிப்பட்ட வீரமே ஆண்மையின் இலக்கணமாகவும் கருதப்பட்ட அந்தக் காலகட்டத்தில் போரில் ஈடுபடும்போதுகூட பசுக்கள் பிராமணர் பெண்டிர் நோயாளிகள் போன்றோர்க்கு ஊறு நேராத வகையில்தான் போரிட வேண்டும் என்ற விதி கடைப்பிடிக்கப்பட்டது.
மாடுகளைக் கள்வர்கள் கவர்ந்து செல்வதென்பது வெட்சிப் போர் முறை என்றும் மாடுகளைக் காப்பது அல்லது கள்வர்களிடமிருந்து மீட்பது என்பது கரந்தைப் போர் முறை என்றும் வழங்கப்பட்டன.
எனவே இந்நடுகல்லில் குறிப்பிடப்படும் தீயன் அந்துவன் என்பவன் கூடலூரைச் சேர்ந்த ஆனிரை கவரும் வெட்சிப் போர் மரபினரிடமிருந்து ஆனிரைகளை மீட்கின்ற முயற்சியில் இறந்துள்ளான் என்பதையும் நாகரிக வாழ்க்கை நடைமுறைகளை நிர்ணயித்து நெறிப்படுத்தி நிர்வகித்த ஆட்சியாளர்கள் தமது நிர்வாகத்தின் ஓர் அங்கமாகிய படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த தீயன் அந்தவனுக்கு இவன் படைப்பிரிவின் ஒரு தலைவனாக இருக்கக்கூடும் நடுகல் எடுத்துள்ளனர் என்பதையும் நாம் உணர்ந்துகொள்ளலாம்.
ஈழவர் சமூகத்தவர் போர்க்கலைப் பயிற்சியில் தேர்ந்தவர்கள் என்பதும் போர்க்கலையைக் கற்பிக்கும் ஆசான் மரபினர் என்பதும் வடக்கன் பாட்டுகள் என்கின்ற கேரள நாட்டின் பழமையான நாட்டுப் பாடல்களால் தெரிய வருகின்றன.
எனவே தீயன் என்ற இக்குலப்பெயர் சங்ககாலத் தமிழரிடையே பரவலாக அறிமுகமான ஒரு பெயரே என்றும் போர்க்கலைப் பயிற்சியுடனும் வீரத்துடனும் அறப்போர் மரபுடனும் தொடர்புடைய ஒரு குலப் பெயராக இருந்துள்ளது என்றும் தெரிகின்றன.
அடுத்து அரச குலம் என்ற ஒரு குலம் இருந்தது என்று விடை கிடைத்தாலும் அக்குலம் எவ்வாறு உருவாயிற்று பிற்காலத்தில் அக்குலம் என்ன ஆயிற்று என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன.
மறப்போர்முறை என்பது பிறநாடுகளைக் கொள்ளையிடுவதற்கும் வென்று அடிமைப்படுத்துவதற்கும் எவ்வாறு பயன்பட்டதோ அது போன்றே தம் நாட்டின் குடிகளை ஆள்வதற்கும் காப்பதற்கும் அவர்களுக்குள் ஏற்படுகின்ற வழக்குகளையும் பூசல்களையும் தீர்ப்பதற்கும் அறப்போர் முறையில் தேர்ந்த நிர்வாகிகள் பயன்பட்டனர்.
எனவே அறப் போர்முறை சார்ந்த பயிற்சிகளைக் கற்பிக்கின்ற குலமாக அறியப்படுகின்ற ஈழவர் குலம் பண்டைக்கால தென்னிந்தியச் சமூக வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தகுந்த பங்கு ஆற்றியிருக்க வேண்டும் என்று நாம் ஊகிப்பது தவறாகாது.
பாண்டியா என்ற பெயரில் மெகஸ்தனிஸம் மலையத்துவஜ பாண்டியனின் மகளான தடாதகைப்பிராட்டி அல்லது மீனாட்சி அம்மை என்று புராணங்களும் குறிப்பிடுகின்ற பெண்மணியைத் தமது குல மூதாதையாக ஈழவர் கருதியுள்ளனர் என்பது இதற்குப் பொருளாகும்.
இத்தகைய பிற்காலச் செய்திகளைத் தமிழ்ச் சமூக வரலாற்று ஆய்வுக்கு அடிப்படையான ஆதாரங்களாகக் கொள்வது எந்த அளவுக்குச் சரியானது என்ற கேள்வி எழுவது இயல்பு.
வேறு பல சாதியினரின் செப்பேடுகளையும் ஆவணங்களையும் சேகரித்து படித்து தொகுத்து வெளியிட்டால் இந்த ஆராய்ச்சியை இன்னும் உயர்ந்த ஒரு தளத்துக்கு எடுத்துச் செல்ல முடியும்.
தமிழ் பிராமிக் கல்வெட்டுகளை ஐயத்துக்கு இடமற்ற வகையில் படித்துப் பொருள் விளக்கம் கூறி என்ற தலைசிறந்த நூலை எழுதி வெளியிட்டுள்ள திரு.
மேலும் இக்கற் கருவி தென்னிந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்ட கருவியே என்றும் சிந்து சமவெளியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டதன்று என்றும் அவர் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.
இக் கருவியிற் பொறிக்கப்பட்டுள்ள குறியீடுகளை ஒத்த சில வடிவங்கள் சிந்து சமவெளி சுடுமண் முத்திரைகளில் இடம் பெற்றுள்ளன என்றும் அவற்றைத் தாம் முருகன் என்று படித்துள்ளதாகவும் திரு மகாதேவன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அத்துடனன்றி சிந்து சமவெளி நகரங்களில் வாழ்ந்த மக்களும் தமிழ் நாட்டில் வாழ்ந்த புதிய கற்காலப் பண்பாட்டு நிலை மக்களும் ஒரே மொழியைத்தான் பேசினர் என்றும் அம்மொழி திராவிடமாகத்தான் இருக்க முடியுமென்றும் இந்தோஆரிய மொழியாக இருக்க முடியாது என்றும் உறுதிபடக் கூறியுள்ளார்.
இந்தப் புதிய கற்கால செல்ட்டில் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதாக மேற்குறித்த அறிஞர்கள் கருதும் வடிவங்கள் கருத்துகளின் குறியீடுகளாக அமைந்த சித்திர வடிவ எழுத்துகளாகும்.
இவற்றை எழுதுகிற நோக்கில் பொறிக்கப்பட்ட கருத்துக் குறியீட்டுச் சித்திர எழுத்துகள் என்பது ஐயத்துக்கிடமின்றி நிரூபிக்கப்பட்டாலும் கூட புதிய கற்காலப் பண்பாட்டு நிலைக்கும் இத்தகைய பொறிப்பு எழுத்துகளுக்கும் தொடர்பு இருந்தது எனக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பு அறவே இல்லை.
ஹரப்பன் நாகரிகத்தோடு தொடர்புடைய நகரங்கள் இதுவரை ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் அகழ்ந்து கண்டறியப்பட்டுள்ளன.
பாகிஸ்தான் ஆப்கானிஸ்தான் போன்ற இந்தியாவின் வடமேற்குப் பகுதி நாடுகளிலும் இந்தியாவின் மஹாராஷ்டிரா மாநிலம் வரையிலும் விரிந்து பரந்திருந்த ஒரு நாகரிகம் ஹரப்பன் நாகரிகமாகும்.
எனவே கட்டுமானப் பணிகளுக்குத் தேவைப்படுகின்ற உறுதியான மரங்களை வெட்டுதல் போன்ற பணிகளுக்கு அவர்கள் கற்கோடரிகளையே கழிகளில் பொருத்திப் பயன்படுத்தினர்.
அதற்கெனத் தெளிவான இலக்கணங்களுடன் கூடிய எழுத்து முறை இருந்தது என்பது தெரிய வருவதால் எழுத்து வடிவிலான சட்டங்கள் நிர்வாக நடைமுறை போன்றவையும் அவை சார்ந்த கல்வி முறையும் அங்கு வழக்கத்திலிருந்திருக்க வேண்டும்.
புதிய கற்காலப் பண்பாட்டு நிலையிலிருந்த மக்கள் சமூகத்தவரிடையே ஒருவிதமான பழங்குடிச் சமூகக் குடியரசு இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு.
ஆனால் ஊர் என்று குறிப்பிடத்தக்க நிரந்தரக் குடியிருப்புகளோ சொத்து எனக் குறிப்பிடத்தக்க நில உடைமையோ இல்லாத பண்பாடு நிலை அது.
அக்கால கட்டத்தில் நதி நீர்ப்பாசன வசதிகளோ நில வருவாய் நிர்வாக அமைப்புகளோ இருந்தன என ஊகிக்பதற்குரிய தடயங்களோ காரண காரிய அடிப்படையோ எவையும் இல்லை.
பருத்தியின் பயன்பாட்டை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர் என்றோ நெசவுக் கருவிகள் பயன்பட்டில் இருந்தன என்றோ சொல்வதற்கு எந்த அடிப்படையும் ஆதாரத் தடயமும் இல்லை.
புதர்களைக் கொளுத்திவிட்டு அந்தச் சாம்பலையும் மாட்டுச் சாணத்தையும் உரமாகப் பயன்படுத்தி நேரடியாக மழையைப் பயன்படுத்தி பயிர்செய்யும் மானாவாரி வானமாரி?
கணிச்சி என்ற ஒருவித ஆயுதத்தை ஏந்திய கூற்று என்ற தெய்வம் காளையை வென்ற தெய்வம் என்றும் எருமையைக் கொன்ற தெய்வம் என்றும் சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
இதில் எருமையைக் கொன்ற தெய்வம் என்ற படிமம் கொற்றவை என்ற பெண் தெய்வத்துக்கு உரியதாக்கப்பட்டு அத் தெய்வம் திகிரி என்ற வளைதடியை ஏந்திய தெய்வமாக பிற்காலச் சிற்ப மரபில் சித்திரிக்கப்பட்டது.
ஆனால் கொற்றவையின் ஆண் வடிவமாகிய கூற்று என்ற ஆண் தெய்வமோ காளையைக் கொல்லாமல் வென்று அடிமைப்படுத்தியதோடு கணிச்சி என்ற ஆயுதத்தையும் ஏந்திய தெய்வமாக இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படுவதற்கேற்பப் பிற்காலச் சிற்ப மரபில் காளையைக் கொடியாகவோ அல்லது வாகனமாகவோ ஏற்றுக் கொண்டும் மழு என்ற கோடரியை ஆயுதமாகக் கொண்டும் விளங்குகின்ற சிவனாகச் சித்திரிக்கப்பட்டது.
கணிச்சி என்பது நிலத்தைத் தோண்டுவதற்கும் பயன்பட்ட ஓர் ஆயுதமென்பது சங்க இலக்கியங்களில் தெளிவுபடக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
எனவே சங்க இலக்கியத்தில் குறிப்பிடப்படும் கணிச்சி என்ற உலோகக் கருவியின் பூர்வ வடிவம் கூற்றுத் தெய்வத்தின் கையில் இடம் பெற்றிருந்த நிலத்தைத் தோண்டுவதற்கும் வேட்டைக்கும் பயன்படுத்தப்பட்ட கருவியே ஆகும்.
உலோகத்தின் பயன்பாட்டை அறிந்திராத புதிய கற்காலப் பண்பாட்டு நிலை மக்கள் வேட்டையாடுதல் உணவு சேகரித்தல் என்ற நிலையிலிருந்து சற்று முன்னேறிப் பழங்குடி வேளாண்மை என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு நிலையை எட்டியிருந்தனர்.
இப்பண்பாட்டின் இறுதிக் கட்டத்தில்தான் சக்கரம் போன்ற ஓரமைப்பின் மூலம் மட்பாண்டம் வனைந்து அதனை நெருப்பில் சுட்டுப் பதப்படுத்திப் பயன்படுத்தும் அறிவு முதிர்ச்சி ஏற்பட்டது.
மொத்தத்தில் இம்மக்கள் முன்னேறிய சமூகத்தவருடன் நெருக்கமான உறவுகளோ பொருள் பரிவர்த்தனையோ வைத்துக் கொண்டார்கள் என்று சொல்வதற்கில்லை.
ஹரப்பன் நாகரிகக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த வாழ்விடம் என்று சொல்லத்தக்க கட்டடச் சிதைவுகள் எவையுமே தென்னிந்தியாவில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.
இதனை நாம் இங்கு குறிப்பிடுவதன் நோக்கம் ஹரப்பன் நாகரிகம் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தொன்மையான ஒரு மொழியைப் பேசிய மக்கள் தொகுதியினரின் நாகரிகமாகவே இருக்க வாய்ப்புள்ளது என்ற உண்மையை மறுப்பதற்காக அல்ல.
இந்தோஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்த ஒரு தொன்மையான மொழியை ஹரப்பன் நாகரிக மக்கள் பேசியிருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதை நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.
இன்றைக்குத் தமிழ்நாடு என்று வழங்கப்படுகிற நிலப்பகுதியுடன் ஹரப்பன் நாகரிகத்தை இணைக்கின்ற ஓர் அவசரக் கோல முயற்சியில் தொல்லியலாளர்கள் மற்றும் கல்வெட்டாய்வாளர்கள் இறங்கும்போதுதான் இதில் பிரச்சினை எழுகின்றது.
தமிழ் என்ற சொல்லின் சமஸ்கிருதத் திரிபாகிய த்ரமிடம் அல்லது த்ராவிடம் என்ற வழக்கு தமிழ் மொழியை முதன்மையான உறுப்பினராகக் கொண்ட ஒரு மொழிக் குடும்பத்தைக் குறிப்பிடுகிறது என்பதில் ஐயமில்லை.
ஹரப்பன் பண்பாட்டு மக்களிடையே இம் மொழிக் குடும்பத்தைச் சார்ந்த ஒரு தொன்மையான மொழிதான் வழங்கியிருக்க வேண்டும் என்பதும் வலிமையான ஒரு கருத்தே.
அம் மொழியின் பெயர் என்ன சொற்கள் சொற்றொடர்க் கட்டுமானங்கள் அவற்றிற்கான இலக்கணங்கள் ஆகியவற்றை நாம் எவ்வாறு புலனாய்ந்து கண்டுபிடித்து மறுநிர்மாணம் செய்யப் போகிறோம் என்பன போன்ற மிகப் பெரிய சவால்கள் நம்முன் எழுகின்றன.
அப்படி இருக்க இப்பொழுதே ஹரப்பன் சித்திர வடிவ குறியீடுகளுக்கு பொருள் விளக்கம் கூறி அவற்றைத் தமிழகத்தில் கண்டறியப்பட்ட கற்காலக் கருவியில் உள்ள சில கொத்துப் பொறிப்புகளுடன் தொடர்புபடுத்துவது என்பது சரியான ஆய்வு நெறிமுறையின் பாற்பட்டதாகுமா?
கற்கருவியாகிய கணிச்சியுடனோ பழங்குடி வேளாண்மையுடனோ முருகு என்ற தெய்வத்தைத் தொடர்புபடுத்துவதில் ஏதாவது நியாயம் இருக்கிறதா?
புதிய கற்காலக் கருவியில் அப்பண்பாடு நிலவிய காலகட்டத்திலேயே கற்கருவிகளைக் கொண்டு இந்த எழுத்து பொறிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையில் இவ்வாறு காலநிர்ணயம் செய்யப்பட்டிருக்குமானால் அது வரலாற்றின் வளர்ச்சிப் போக்குக்கு முற்றிலும் முரணான ஒரு விஷயமாக அல்லவா இருக்கிறது?
ஹரப்பன் நாகரிகத்தவரால் பயன்படுத்தப்பட்ட எழுத்து முறையைப் பற்றியும் அவர்களிடையே வழங்கிய மொழி பற்றியும் ஆய்வு செய்வதற்கு முனைபவர்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒரு முதன்மையான அறிவுரையை செக்கோஸ்லோவேக்கிய நாட்டுத் தமிழியல் அறிஞர் கமில் சுவலபில் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அகழ்வாய்வுகளின் மூலமும் தர்க்கவியல் அடிப்படையில் அமைந்த ஊகங்களின் மூலமும் ஹரப்பன் மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட பல்வேறு பொருள்களைப் பற்றிய விவரங்கள் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன.
அவருடைய அந்த ஆலோசனையைப் பின்பற்றிக் கீழ்வரும் கருதுகோள் நம்மால் அறிஞர்களின் பரிசீலனைக்கு வைக்கப்படுகிறது சங்க இலக்கியங்களில் நாஞ்சில் என்ற உழுகருவி குறிப்பிடப்படுகிறது.
இது ஏர்க்கலப்பையையே குறிப்பிடுகிறது என்றாலும் இரும்புக் கொழு பொருத்திப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஏர்க்கலப்பை வடிவத்துடன் பிற்காலத்தில் கலந்து ஒன்றிப்போன ஒரு பழமையான உழுகருவியே நாஞ்சில் எனத் தெரிகிறது.
நாஞ்சில் என்ற இச்சொல் நாங்கிர் என்று மராட்டிய மொழியிலும் நாகலி எனத் தெலுங்கிலும் நேகிலு எனக் கன்னடத்திலும் லாங்கல என சமஸ்கிருதத்திலும் வழங்கப்படுகிறது.