sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ரங்கிரி தம்புள்ள ரஜமகா விகாரை புனித பூமியின் எல்லை நிர்ணயம் செய்வதற்கும் நகர அபிவிருத்தி அதிகார சபையின் ஊடாக நிர்ணய பணிகளை முன்னெடுக்கவும் அமைச்சரவை அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ளதாக தகவல் ஊடகத்துறை அமைச்சரும் அமைச்சரவை பேச்சாளருமான கெஹெலிய ரம்புக்வெல தெரிவித்தார்.
எனினும் அந்த புனித பூமி பிரதேசம் இதுவரை காலமும் எல்லை நிர்ணயத்திற்கு உட்படுத்த முடியாது போனதை அடுத்தே அதன் எல்லையை நிர்ணயித்து அபிவிருத்திக்கு உட்படுத்த அமைச்சரவை அங்கீகாரம் வழங்கியதாக அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.ஸாதிக் ஷிஹான்தினகரன் எல்லை நிர்ணயிப்போருக்குத் தொல்லை கொடுக்காதிருந்தால் சரி.
இல்லையேல் எல்லாமே புனிதம் பெற்று மனிதம் வெளியேற்றப்படும் கணிதம் நிறைவூறும் இஸ்ரேல் என்ற நாட்டை கலைக்கவேண்டும் சயோனிஸத்துக்கு எதிராக சுமார் இருபதாயிரம் யூதர்கள் ஒன்றுதிரண்டுள்ளனர்
அவன் காலடிகள் அரண்மனையின் நெஞ்சுத் துடிப்பென எதிரொலி எழுப்ப படிகளில் இறங்கி கூடத்தை அவன் அடைந்தபோது மூச்சிரைக்க தொடர்ந்து வந்த பிரமோதர் பேரரசரின் சிற்றவையில் தங்களை சந்திக்க விழைவதாக அரசர் சொன்னார் என்றான்.
கர்ணன் புன்னகைத்து அவர் தோளில் தட்டியபடி நன்று என்றபின் படிகளில் இறங்கி முற்றத்தில் அவனுக்காக காத்துநின்ற பொற்பூச்சுத் தேரில் ஏறிக்கொண்டான்.
தலைவணங்கி வாழ்த்துரை சொன்ன பாகன் புரவியை மெல்ல தட்ட அது கிண்கிணி ஒலியெழுப்பி குளம்போசை பெருகிச்சூழ விரைந்து சாலையை அடைந்தது.
கோட்டைமுகப்பில் இருந்த காவல்மாடத்து வீரன் கர்ணனைக் கண்டதும் சங்கை முழக்க கீழே அவனுக்காகக் காத்திருந்த ஏழு குதிரை வீரர்கள் முன்னால் வந்து தலைவணங்கி முகமன் சொன்னார்கள்.
எனவே முறைமைச் சடங்குகள் அனைத்தும் முடித்து குலதெய்வங்களை மைந்தருக்கு காவல் அமைத்தபின் அவர் கையில் மைந்தரை கொடுத்தால் போதுமென்று நிமித்திகரும் வைதிகரும் கருதுகின்றனர் என்றார்.
எதை என்று திரும்பி நோக்குகையில் மேலே நின்றிருந்த வீரன் தலைவணங்கியதைக் கண்டு எவரும் இல்லை என்று உணர்ந்து திரும்பி இடைநாழியில் நடந்தபோது எதிரே தூணோடு உடல் ஒட்டி நின்றிருந்த கரிய பேருருக்கொண்ட முதியவரை பார்த்தான்.
மரவுரியும் சடைமுடியும் கொண்ட முதிய முனிவர் அரண்மனைக்கூடத்தில் எவராலும் வழிநடத்தப்படாது எப்படி விடப்பட்டார் என்று அவன் உள்ளம் வியந்தது.
நெஞ்சின் அறைதல் ஓசையை கேட்டபின் ஆம் நன்று என்று கூறி அவன் விழிகளை நோக்காது நடந்தபோது பின் பக்கம் அவர் நின்றிருக்கிறார் என்ற எண்ணம் எழுந்தது.
ஓடைக்கரை மரங்களென நிரைவகுத்த பெருந்தூண்களில் பித்தளைப் பூண்களும் சித்திரப் பட்டுப்பாவட்டாக்களும் மலர்த்தார்களும் வண்ணத்தோரணங்களும் அணிவிக்கப்பட்டிருந்தன.
நீள்மூச்சுடன் உடலை எளிதாக்கி கர்ணன் படிகளில் ஏறி இரண்டாவது இடைநாழிக்கு சென்றபோது மிக வலுவாக அந்த இருப்புணர்வை தன் பின்னால் அடைந்தான்.
கலைந்து குவிந்த களஞ்சியமொன்றை இரு கைகளாலும் அள்ளி அள்ளி வீசித் தேடுவது போல சொற்களைத் தேடி சலித்து இல்லையென்பது போல் தலையசைத்தான்.
அவன் திருதராஷ்டிரரின் அவை வாயிலில் நின்று கதவை மெல்ல தட்ட அது திறந்து இளங்காவலன் ஒருவன் எட்டிப்பார்த்து கர்ணனை அறிந்ததும் தலை வணங்கி வருக அங்க நாட்டரசே என்று இதழ் மட்டும் அசைத்து சொன்னான்.
விப்ரர் சற்று பொறுக்கும்படி கைகாட்டிவிட்டு கைகளை பீடத்தில் ஊன்றி மெதுவாக எழுந்து மேலாடையை சீர் செய்தபின் முதுமை தளரச்செய்த காலடிகளுடன் மெல்ல நடந்து இசைக்கூடத்திற்குள் சென்றார்.
தடித்த மரவுரிமெத்தைத் தரைகொண்ட நீள்வட்ட இசைக்கூடத்தில் நடுவே இருந்த அணிச்சுனையில் மேலிருந்து அந்தியின் செவ்வொளி விழுந்து அதை பொன்னுருகி நிறைந்த கலமென மாற்றியிருந்தது.
ஒரு மனிதன் தன் உடலுக்குள் நடமிட முடியும் தோல் போர்த்திய தசைக்குவைக்குள் அமர்ந்துகொண்டே நெடுந்தொலைவு செல்ல முடியும் எங்கிருக்கிறார் இம்மனிதர்?
இங்கொலித்துக் கொண்டிருக்கும் நில்லா இசையின் பிறழொலிகளாகவே உறவும் சுற்றமும் நாடும் மானுடப் பெருவலையும் அவருக்கு பொருள் படுகின்றனவா என்ன?
எங்கிருந்தோ மிதந்தெழுந்து மேலே வந்து அவனை அவர் அள்ளி தன் அகன்ற மார்போடள்ளி அணைக்கையில் அணியறையிலிருந்து தோள்பட்டமும் கங்கணமும் கச்சையும் எழுகொண்டையும் தலையொளிவட்டமும் அணிந்து அறிபடுதோற்றமொன்றென வரும் கூத்தன்.
இங்கு இவ்வண்ணம் இச்சரடில் தொடுக்கப்படுபவை என்பதனால்தானா பிறிதெவற்றாலும் இணைக்கப்படாமலேயே இவை இந்நகரமெங்கும் சிதறிப்பரந்து கொந்தளித்தன?
ஆஹ்ஹ் என்னும் மூச்சொலியுடன் அவர் தன் பெருங்கையால் அவன் தலையை வளைத்து தோளுடன் அணைத்து குழலை மறுகையால் நீவியபடி உன்னை நோக்கியிருந்தேன் என்றார்.
கண்களை அவர்கள் எண்ணுவதேயில்லை அவர் புன்னகைத்து எண்ணினால் நான் இவர்கள் எவரையும் அரண்மனைவிட்டு வெளியே செல்லவே விடமாட்டேன் என்றார்.
திருதராஷ்டிரரின் கைகள் கர்ணனின் தலைமேல் அழுந்தி குழல்சுருள்களை விரல்களில் சுற்றி நீவி இறங்கி செவிமடல்களை பற்றி மெல்ல இழுத்து தோளில் படிந்து புயம்வரை தடவிச்சென்று திரண்ட பெருந்தசைப்புடைப்பில் எழுந்து கிளைவிரித்து இறங்கிய நரம்பை யாழ்நரம்பென மீட்டி கழுத்தெலும்பின் படகு விளிம்பை தடவி குரல்வளை முழையை மெல்ல வருடி மேலேறின.
கன்னங்களின் அடர்மயிர்ப் பரவலை கூர் கொண்டு நின்ற மீசையை வளைவற்ற நேர் மூக்கை கீழே அழுந்திய சிறிய உதடுகளை தொட்டுச்சென்று கண்களை அடைந்ததும் தயங்கின.
கர்ணன் அவ்வுணர்வுநிலையை மாற்ற விரும்பி திரும்பி அசைவிழந்து அமர்ந்திருந்த இளைய கௌரவரை நோக்கி புன்னகைத்து இவர்கள் இவ்வண்ணம் இருக்கமுடியுமென்பதை என்னால் எண்ணக்கூடுவதில்லை என்றான்.
கர்ணன் மைந்தரை நோக்கி அருகே வரும்படி கையசைத்தான் அவர்கள் மெல்லிய அலையென அசைந்து எழுந்து ஓசையின்றி ஒழுகி திருதராஷ்டிரரை சூழ்ந்து கொண்டனர்.
பின்பு உரக்க நகைத்து கையால் தன் இருக்கையின் பீடத்தை அடித்து பொருளற்ற சொற்கள் ஒரு பொருட்டுமற்ற துயரம் ஏன் இதை அடைகிறேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை.
நானோ பல்லாயிரம் தவளை முட்டைகளில் வால்நீண்டு கால்முளைத்துத் தாவி கரையேறி நின்றிருக்கும் நல்லூழ் கொண்டவை எத்தனை என்று எண்ணி அஞ்சினேன்.
இந்த வரிசையில் தமிழகத்தில் உள்ள அரசு தொடக்க மற்றும் நடுநிலை பள்ளிகளில் கணினி வழியில் தேர்வும் மதிப்பீடும் நடத்தப்பட உள்ளது.
இந்த வினாத்தாள் ஸ்மார்ட் வகுப்பில் கணினி வழியாக வெளியிடப்பட்டு அதற்கான பதில்களை தேர்வு செய்ய மாணவர்கள் அறிவுறுத்தப்படுவர்.
தனக்குள்ளான துயரங்களை வெற்றிகளையென எல்லாவற்றையும் கடிதமெழுதி இளைப்பாறிக்கொள்ள அன்பின் அக்கா என்று ஆரம்பித்து அனைத்தையும் எழுதியனுப்புவான்.
எத்தனையோ தோழதோழியரின் எழுத்துக்கள் ஞாபகங்கள் போல இவனும் எனக்கு எழுதிய கடிதங்கள் பேசிய வார்த்தைகளென இவன் ஞாபகமாய் ஏராளம் நினைவுகள் யாரையும் கேட்கவோ அறியவோ முடியாமல் அவன் எனக்குள் தேடப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறான்.
காலஓட்டம் காதலுக்காய் தன்னுயிரை அண்ணன் மாய்த்துக்கொள்ள அதுவரையிருந்த இனிமைகள் போய் குடும்பம் முதல் முதலாகத் துயரைச் சுமக்கத் தொடங்கியது.
உயர்தரத்தில் கணிதத்தைத் தெரிவு செய்து படிக்க ஆரம்பித்தவனை சூரியக்கதிர் இராணுவ நடவடிக்கை கல்வியிலிருந்த கவனத்தையெல்லாம் காவு கொண்டது.
ஒரு பெரும் இலட்சியக்கனவு இவனுக்கும் இதயம் முட்டஆயிரமாயிரமாய் அணிவகுத்து நின்ற போராளிகளில் ஒருவனாய் களங்களில் காவியம் எழுதிக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அரசியல் பிரிவில் சு.ப.தமிழ்ச்செல்வனின் அருகாமையில் பணி அமைந்து விடுகிறது.
ஏதோ கனகாலம் பழகினமாதிரியிருக்கு உங்களிட்டை எல்லாத்தையும கதைக்கலாம் பகிரலாம் என்ற நம்பிக்கையைத் தருகிறீர்கள் அக்கா என்றொருதரம் மடலிட்டிருந்தான்.
அன்றிலிருந்து அவனது மடல்கள் ஈமெயில்கள் பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள் என அவன் என் பிள்ளைகள் வரையும் நெருங்கியிருந்தான்.
ஊர் போகும் ஏற்பாடுகள் முடியும் தறுவாயில் பயணம் தடைப்பட்டு அவனைச் சந்திக்க முடியாதென்றதை அறிவித்த போது அவன் மிகவும் ஏமாந்து போனான் என்பதை அவன் எழுதிய கடிதங்கள் மெய்ப்பித்திருந்தன.
எனக்கு தொடர்ச்சியாக இணையத் தொடர்பு இருந்த போதிலும் அண்மைக் காலமாக நிறைய வேலைகள் இருந்தமையால் உங்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியாமல் போய்விட்டது.
இடைப்பட்ட காலத்தில் என்னோடு தோளோடு தோள் நின்று ஒன்றாக படுத்துறங்கி ஒருதட்டில் உணவுண்டு வாழ்ந்த உறவுகள் பலர் களத்தில் வீழ்ந்துவிட்டார்கள்.
பழைய மாதா உன் கோயிலில் மணிதீபம் ஏற்றினேன்.. என்ற பாடலின் மெட்டில் இளையராஜா மீண்டுமொருமுறை தான் ராஜாதான் என்பதை நிரூபித்திருக்கிறார்.
என்போல அவர்களும் அவன் இருக்கிறான் என்ற நம்பிக்கையோடுஅவன் தொடர்பில்லாத வெற்றிடத்தை நிரப்ப அவனது அக்காவும் அம்மாவும் அவன் பற்றி என்னுள் அவனை ஞாபகப்படுத்தியபடியிருக்கிறார்கள்.
அவன் இல்லையென்று உறுதியாகினால் உடைந்து போகும் அவன் அம்மாவும் அக்காவும் கூட நானும் அவனில்லையென்று நம்பும் நிலையிலும் மனசின்றி..அவன் நினைவுகளைத் தினமும் அவனுக்குப் பிடித்த பாடல்கள் ஊடாக.அவனது கடிதங்கள் ஊடாக.அவனது நிழற்படங்கள் ஊடாகவென அவன் நிறைந்து கிடக்கிறான்எத்தனையோ பேர் அங்கிருக்கினம் இங்கிருக்கினம் என தொடர்புகள் வந்து சேர்ந்துள்ள நிலையில் இவன் இன்னும் எந்தவித தொடர்புமின்றி மெளனமாயிருக்கிறானா.?
ஏற்கனவே புலத்து ஏகபிரதிநிதிகளையும் வணங்காமண்ணைக் கல்கத்தாவில உடைக்கிறதையும் உடைச்சுச் சொன்னதில கடுப்பேறிக் கன அவதாரங்களில வெருட்டு மிரட்டு விடுகிற சாமிகளே நீங்கள் துரோகியேண்டாலும் சரி றோவெண்டாலும் சரி உண்மைகள் வெளிவருவதை நீங்கள் நேத்தி வைச்சுக் கும்பிடுற கடவுளுகளாலையும் இனிக்காப்பாற்றேலாது.
இது புலத்தில இப்ப குறுநிலமன்னர்களாக விளங்கும் தலைகளிடமிருந்தே வருகிறது.இன்னும் ஆயுதப்போராட்டம் செய்து தமிழீழ அரசை நிறுவுவோம் என்று இங்கிருந்து குரல் விடுவோரே இந்தக் கனவுகளையும் உங்கள் கற்பனைகளையும் போரால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாலோ மற்றும் அந்த மக்களில் கரிசனையுள்ளோராலோ நினைத்தும்பார்க்க முடியாத ஒன்று என்ற உண்மையை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.
வணங்காமண் பேரீச்சம்பளத்துக்குப் போகுது என்று சொன்னதுக்கு அடுத்து யேர்மனியிலயிருந்து வன்னிக்கப்பல் விடவுள்ள வன்னிரெக்கிலிருந்து சில நாட்களுக்கு முதல் ஒரு தொல்லைபேசி.
கேக்கப்படாது மற்றவை தாங்கிறதெல்லாம் என்னெண்டு பென்சன் எடுத்திட்டு ஊருக்கு சமாதான காலத்தில் உலாத்துப்போட்டு வந்து தாயகம் தேசியம் சுயநிர்ணயம் என்றெல்லாம் ஊதின சங்கு இவர்.
கெதியில தமிழீழம் வந்திடும் பென்சன் எடுத்திட்டு வன்னியில போய் புலிகளுக்கு ஆலோசகர்களாகவும் அமைச்சர்களாகவும் புனர்நிர்மாண நிறுவனர்களாகவும் ஆகலாம் என்றதுதான்.
அந்தக்கனவிலை அந்த மண்ணின் நிமிர்வு தியாகம் உழைப்பு எல்லாத்தையும் மண்மூடிப்புதைக்கும் வரை இந்த ஆலோசகர்கள் ஆங்கிலம் படித்த அதிமேதாவிகள் ஒருவரும் விஸ்கியில மூழ்கியிருந்த தலையை நிமித்தவேயில்லை.
அவரது செய்தியை வெளியிட்ட ஊடகர்களை ஊடகங்களையெல்லாம் குறிப்பாக ஜீ.ரீ.வி ஒதுக்கும் முயற்சியிலும் இறங்கிவிட்டது இந்த இயலாத இயங்கிகள்.
இதுவரையான தவறுகள் தீமைகள் யாவையும் சீர்தூக்கிப்பார்த்து பத்மநாதன் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட புறநிலை அரசில் இடம்பெற்றுள்ளவர்கள் வெறும் பொழுது போக்கிகள் போலத்தெரியவில்லை.
அதுகூடப்பறவாயில்ல அதை ஏற்பாடு செய்த முக்கியமான ஆக்களுக்கெல்லாம் எப்பிடி அனுப்புவீங்கள் ?சிவனறிய அந்த முக்கியங்களை அந்த அண்ணாச்சி சொன்னாப்பிறகும் ஆரேண்டே அவையளை எனக்குத் தெரியாது எங்களுக்குத் தெரியும் கப்பல் போகாதெண்டு ஆனால் நாங்கள் அனுப்பினனாங்கள்.
அவரைவிடப்படிச்சவையள் எவ்வளவு பேர் இருக்கினம் எங்களுக்குள்ள அவர்தன்னையும் படிச்ச லிஸ்டிலை சொல்றார் அவையை ஏனுந்தப் பத்மநாதன் தெரிவு செய்யேல்ல ?
இத்துடன் நிற்காமல் லண்டனில் தமிழீழ மக்களவை என்ற ஒன்றையும் உருவாக்குவதாக அறிக்கைவிட்டு பற்றிமாகரன் பெயருக்குப் பின்னால் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் கன பட்டங்களை வைச்ச நிமிரமுடியாமல் நிக்கிற மனிதனைப் பிடிச்சு ஆய்வும் செய்விச்சாச்சு அவர்களை வைத்து அடுத்த குழப்பக்கூட்டணியை நிறுவுதற்கான பின்கதவு அலுவல்கள் அவசர அவசரமாக ஆரம்பித்து விட்டார்கள் இந்தப் படித்தவர்கள்.
இலையானுக்குள் அம்மையும் செங்கமாரியும் தோல்வியாதிகளும் வந்து சாகும் சனத்துக்கு பத்துச்சதம் செய்ய முடியாத உங்களால் தமிழீழ மக்களவை உருவாக்கி என்ன மண்ணைப் புடுங்க முடியுமமெண்டு நினைக்கிறியள்?
உலகம் வெறுத்த அனைத்தையும் கைவிட்டு புலிகள் இப்போது அரசியல் வழியில் அடுத்த கட்டத்தை நகர்த்த இறுதிக்கள முனையில் இருந்து தலைமையினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவர் பத்மநாதன் அவர்கள்.
விடுதலைப்புலிகள் என்ற அமைப்பை அதன் கட்டுமானத்தை நம்பிய அனைத்து மாவீார்களுக்காகவும் அந்தப்பெயரிலேயே அடுத்த அரசியல் விடிவு தமிழினத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டும்.
இந்தப் புறநிலையரசு எந்தளவு சாத்தியம் எதைச்செய்யும் என்பதை இப்போதைக்கு எதிர்வு கூறமுடியாவிட்டாலும் இவர்களது முயற்சியில் இதுவரையும் இல்லாத ஓர் பரந்துபட்ட செயலாக்கத்துக்கான வெளிச்சம் தெரிகிறது.
ஆனால் அதனை நீங்கள் உங்களைக் கேள்விகேட்போருக்கு உண்மையைச் சொல்வோருக்கெல்லாம் கொடுத்து ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தையும் நடுக்கடலில் தள்ளும் நிலைக்குள் தள்ளிவிடுகிறீர்கள்.
இதுவரைகாலம் சரியோ தவறோ தமிழீழவிடுதலையென்ற குரலுக்குப்பின்னால் நின்ற ஊடகங்கள் முதல் உள்ளவர்கள் எல்லோரையும் துரோகியாக்குவதில் எதைக் காணப்போகிறீர்கள் ?
இரவு விழுங்கிய அமைதியில் எல்லா ஜீவனும் உறங்கிக் கிடக்க எங்கோ தொலைவாய் நாய்கள் ஊளையிடும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தது.
இரவின் கருமைக்குள் உறங்கிப் போகாது அந்த அறையின் இருளைத்தன் ஒளிக்கைகளால் துடைத்தபடியிருந்த சிமினி விளக்கினைப் பூச்சிக் கூட்டமொன்று சுற்றிக் கொண்டிருந்தது.
இல்லையம்மாஅவங்கள் வருவாங்கள் போல கிடக்கம்மா.பின்கதவுப்பக்கத்தால் அவர்கள் வந்து போக அம்மா வைத்திருந்த பாதையைப் பார்த்தபடி சொன்னா.இல்லமோன நானிருக்குமட்டும் விமாட்டன்..அம்மாவின் நம்பிக்கை தரும் வார்த்தைகளுக்குப் பிறகும்.. கைகளால் கழுத்திலிருந்த சைனைட் குப்பியை ஒற்றைக்கையால் தடவிப்பார்த்தான்.
அப்பா செத்துப்போட்டாராமடா..செல்விழுந்து சிதறிப்போனாராம்.சின்னண்ணையைக் காணேல்லயாமடா.அம்மா தனிச்சுப்போனாவலைஞர் மடத்தில பெரியம்மாவோடை இருக்கிறாவாம்..எல்லாம் உங்கடை ஆக்களாலைதான்நீயும் ஒருநாளைக்கு அனாதையாப் போப்போறாயடா....அப்பா நெடுகலும் கதைக்கேக்க பிள்ளை நீங்கள் நல்லாயிருங்கோண்டுதானடா சொல்லீற்றுப் போறவர்.கடைசியாக் கதைக்கேக்கயும் சொன்னவர் ஒரு முடிவு வரும் பிள்ளை எங்களைப் பற்றி யோசிக்கதையுங்கோண்டு சொல்லீற்றுப் போன மனிசன் இப்படிப் போட்டுதடா.
இடைக்கிடை போய்ப்பார்க்க கதைக்கவென அம்மாவும் அப்பாவும் அவனைத்தான் தேடுவார்கள் என்பது தெரிந்தும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டு போய்ச் சேர்ந்தான்.
எங்கடை வீடுவாசல் சொந்த பந்தம் எல்லாம் அழிஞ்சிட்டுதுகளடா.ரீவியளைப் பாக்க சோறும் தின்னேலாமக் கிடக்கு.சின்னக்கா விக்கிவிக்கியழுதாள்.
தண்டனையின்றி வீட்டுக்குப் போக அனுமதியும் கிடைத்து வீட்டுக்கு அவன் போக சின்னக்காவுக்கு வெளிநாட்டு மாப்பிளை சரிவந்ததது சின்னக்காவுக்கு.
நிலமை இறுகி அவன் திரும்பவும் அழைக்கப்பட்ட போது அம்மாவும் அப்பாவும் தடுத்ததையும் கேக்காமல் வீட்டுக்கு ஒராளெண்டாலும் போக வேணுமம்மா.
நாங்களினித் தனிச்சு என்னத்தைச் செய்யப்போறம்.பேசாமல் குப்பிடியைக் கடிக்கலாம் போலையிருக்கு என்றான் அகிலன்.இவன் பதில் சொல்லாமல் சாப்பிட்டு முடித்தான்.
படுமுட்டாளென ஒரு சுயநலம் மிக்கவனென நாளை அகிலனும் அல்லது அவனது நண்பர்களும் திட்டலாம்.இவனுக்காக அழலாம்..நாளை இவர்களும் சரணடைதல் என்ற நிலை வந்து சின்னக்கா ஒரு நாள் சொன்னது போல் சித்திரவதைபடுவதில் பிரியமில்லை இவனுக்கு.
அம்மா அப்பா சின்னக்கா சின்னண்ணா பெரியக்கா ஆசையைக்கா மாமா மாமி மருமக்கள் என உறவுகள் எல்லாம் அந்தக்கணங்களில் அவன் முன்னால் நிற்பது போலவும்அவனுக்காக அழுவது போலவுமிருந்ததுஅவனது கடைசித்துளி கரைந்து அவன் நிரந்தரமாக உறங்கிவிட்டான்.
எனது படைப்புகளை பிரதியெடுத்துக் கொள்ளும் இணைய நடத்துனர்கள் ஊடகர்கள் முல்லைமண்ணுக்கும் யாழ் இணையத்திற்கும் ஒரு நன்றியிடுங்கள்.
எனது படைப்புகளை பிரதி பண்ணி போடுகிறவர்கள் முல்லைமண் வலைப்பூவிற்கு ஒரு நன்றியைச் சொல்லிவிட்டு பிரிதியெடுத்துக் கொள்ளுங்கள் ஊர்முற்றக்கவிஞன் புதுவையின் முற்றத்தில் கரைந்த இனிய பொழுதொன்று.
எங்களோடு பகிடி விட்டு எங்களோடு அரசியல் பேசி எங்களோடு கவிதைபேசி எங்களோடு ஒருவனாய் கவிஞனாய் வாழ்ந்து காலநதிக்கரையில் புதுவையென்ற பெயரை மட்டும் ஞாபகம் தந்துவிட்டுக் காணாமற்போன புதுவை இரத்தினதுரை இன்றில்லை.
எங்கும் கண்ணகையின் கதைகளையும் நந்திக்கடலில் பெருமையையும் ஊத்தங்கரைப் பிள்ளையாரின் மகிமையையுமே உச்சரிக்கும் புனிதம் மிக்க நாட்கள் அவை.
அடுத்த வளவுப் போராளி குடும்பத்தின் பிள்ளைகளோடு விளையாடிக் கொண்டிருந்த பிள்ளைகளைக் காட்ட வேலிக்கால் அழைத்த போது...வேலிக்காலை நீ காட்ட வேண்டாம் போய் பிள்ளையளைக் கூட்டிவா... உரிமையோடு கோபித்தான் எங்கள் ஊர்முற்றக் கவிஞன்.
எனது பிள்ளைகளைத் தன் பேரக்குழந்தைகளுக்கு நிகராய் அவர்களுடன் உரையாடி குழந்தைகளுடன் சில துளிகள் தானும் குழந்தையாகி..... உங்களை அம்மா சொன்னவா மாமாவெண்டு கூப்பிடச் சொல்லி....நீங்க பாக்கிறதுக்கு அப்பு மாதிரியிருக்கிறீங்கள் ?
கிளிநொச்சிக்கு இரவு போவேண்டியிருக்கு இன்னொருநாள் வாறனே... இண்டைக்கு கிளிநொச்சி நாளைக்கு யாழ்ப்பாணம் நாளையிண்டைக்கு மல்லாவியெண்டு தொடர்ந்து அலுவல்தான் பிறகு உன்னைப் பிடிக்கேலாது.... பறவாயில்லை நாளைக்கு எனக்காக வெளி அலுவலெல்லாத்தையும் ஒருநாள் நிப்பாட்டலாம்.... நேற்றும் சிலபேர் வந்தவங்கள் உன்னை எங்கை நிக்கிதெண்டு விசாரிச்சவங்கள்.
முற்றத்துக் கவிஞனின் முகத்தில் மாறாத புன்னகையும் பகிடியும் இடையிடை சின்னச் சின்னச் செந்தமிழோடும் அந்த மதியப்பொழுது மீளக் கிடைக்காது துயரே மிச்சமாகுமென்ற அசரீரி அன்றைக்குக் கேட்கவேயில்லை.
வரிசைகட்டி வந்து முற்றத்தில் கூடிய முகங்களின் சிரிப்பும் சினேக விசாரிப்புக்களும் அந்த மதியப்பொழுதை மாலைப்பொழுதின் மெல்லிய காற்றின் இனிமை போலாக்கியது.
வயதின் ஏற்றமும் காலத்தோடான போரில் இழந்த வசந்தமும் பலரின் கண்களிலும் கதைகளிலும் மீதமாய் கிடந்த நினைவுகளில் நினைவுகளாகிக் கொண்டிருந்தது.
வாழ்க்கையில் மீளக் கிடைக்காத நாளாய் அன்று ஆளாளுக்கு பகிடியும் சிரிப்புமாய் நாங்கள்... அவர்களில் ஒருவன் பிள்ளைகளோடு விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.
மகள் நேற்றுச் சொன்னது இன்று எல்லோருக்கும் சொல்லப்பட்டு மீண்டும் பகிடியும் சிரிப்புமாய்.... பிள்ளைகளோடு ஆளாளுக்கு நினைவுப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள்.
படமெடுத்தா ஆயுள் குறைஞ்சிடும் நான் எடுக்கேல்ல.... எனச் சொல்லி சமாதான காலத்தில் யாருடனும் நினைவுப்படம் எடுக்காமல் தவிர்த்தை இப்போதும் நினைத்து வருந்துவதுண்டு.
ஒன்றாய் சேர்ந்து படமெடுத்தவர்கள் பலர் நிரந்தரமாய் பிரிந்து போனதோடு புதிதாய் யாருடனும் படமெடுக்க வேணுமென்ற நினைப்பு வருவதில்லை.
ஆனால் அவர்களெல்லாம் படங்களிலாவது மிஞ்சியிருக்கக்கூடிய வாய்ப்பை அன்று தவிர்த்ததற்கான தண்டனையைக் காலம் நிரந்தரமாய் தந்துள்ளது.
எல்லாருக்கும் மிச்சம் வைக்க வேணும் அதான் இவ்வளவு.... அது பறவாயில்லை நீ போட்டுச் சாப்பிடு பிள்ளை அன்ரி நிறையச் சமைச்சிருக்கிறா.... முற்றத்துக் கவிஞன் சிரிப்போடு சொன்னார்.
எனக்குப் பிடித்த வாழைக்காய் பொரியல் தொடக்கம் அறுசுவையென்றதற்கும் மேலாக அந்த மதியச் சாப்பாடு வாழ்வில் திரும்ப ஒருபோதும் கிடைக்காத உணவு.
விடுங்கோ கேப்பம் அண்ணையென்ன சொல்றாரெண்டதை.... அந்த விவாதம் வேண்டாமென ஏகமனதாய் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டு புலத்தில் தாயகச் செயற்பாடுகள் பற்றிய விவாதத்தில் வந்து நின்றது கதை.
இனி விடைபெறுவோம் என்ற போது வந்திருந்த எல்லோரின் ஞாபகமாகவும் அவர்களது பெயர்களை எழுதித்தருமாறு ஒரு வெள்ளை ரீசேட்டை எழுதக் கொடுத்தேன்.
யாருடனும் படம் எடுத்துக் கொள்ளாமல் அவர்கள் நினைவுகளை எப்போதும் நிரந்தரம் தருமெனக் காவி வந்த கையெழுத்துக்களையும் சிவிலுடையில் வந்து பரிசோதனை செய்தவர்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள்.
தினம் தினம் நாங்கள் நினைத்திருந்த ஊரும் எங்கள் உறவுகளும் சொட்டுச் சொட்டாய் சாகக்கொடுத்து அழுத நாட்களின் துயரங்கள் ஆறாமல் இன்னும் ஒவ்வொரு மனசையும் அரித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அந்த ஞாபகங்களில் எம்மோடு வாழ்கிற மண்ணின் புனிதர்களின் முகங்களும் அவர்கள் குரல்களும் இன்றும் கனவு வெளிகளெங்கும் அவர்களின் நினைவில் எங்களைக் கரைக்கிறது.
நீங்கள் என்னோடை படிச்சனீங்கள் நீங்களும் மேனகாவும் தான் என்னை இயக்கத்துக்கு எடுத்தனீங்கள் என்ரை பேர்..... இந்த நம்பருக்கு ஒருக்கா எடுங்கோ நான் உங்களோடை கனக்கக் கதைக்க வேணும்.
ஆயினும் மாலைநேரங்களில் ஏதாவது சாட்டுப் போக்குச் சொல்லி தோட்ட வெளியில் இவர்கள் விளையாட்டு ஓட்டம் என நட்பு தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தது.
பலாலியை அண்டிய இவர்களது ஊரில் காலையில் உணவு விநியோகத்திற்குச் செல்லும் விமானம் தரையிறங்கச் செல்ல முன்னும் பின்னும் பலாலியிலிருந்து ஏவப்படுகிற குண்டுச் சத்தங்கள் கேட்டே பொழுது தன்னைப் புதுப்பிக்கத் தொடங்கும்.
இவர்களது வீடுகளுக்கும் போராளிகள் வரத்தொடங்கிய போது அவர்களுடனான அறிமுகம் விடுதலையின் தேவையை அவர்களது உறவு மூலம் கற்றுக் கொண்டார்கள்.
நீங்க முதல் படியுங்கோ படிச்சு இன்னும் கொஞ்சம் வளந்தாப்பிறகு வாங்கோ இயக்கத்துக்கு... என அவர்களது விருப்பத்திற்கு முற்று வைக்கப்பட்டது.
அவளைவிட்டுவிட்டு போராளிகளாகத் தங்களைத் தயார்படுத்தி பயிற்சிக்கென யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த ஒரு பெண்போராளிகள் முகாமிற்குச் சென்றார்கள்.
ஆயுதப்பயிற்சி இல்லாமலும் தாயகத்துக்கான கடமைகளைச் செய்ய முடியுமென நம்பிக்கை கொடுத்தவர்களின் வழிகாட்டலில் பணிகளில் இணைந்தாள்.நோயுற்று வீடு திரும்பியவள் மீண்டும் தன்னை நாட்டுக்கான பணியில் இணைத்தாள்.
எப்போதும் இலக்கின் வெற்றி தேடிய பயணத்தில் கடமை எல்லோரையும் தனது தேவைக்கேற்ப அழைக்கும் என்பதனை ஆளாளுக்கு வீராப்பாய் கூறிக் கொண்டு பணிகளோடு வேகமாகினர்.
பெரும் கனவுகளைச் சிறுவயது முதலே வளர்த்து பெரிய தாக்குதல்களில் பங்கேற்க வேண்டுமென்ற கதைகள் திட்டங்கள் வயது மாற மாற வெவ்வேறு வடிவங்களில் பயணம் தொடங்கியது.
புலம்பெயர்ந்தாலும் நிலம் மறக்காதவர்களுக்கான அழைப்பாக அந்த மடல்கள்.... அந்த நேரம் தாயகத்துக்கான பணிகளைச் செய்யும் கனவோடு இவள் தன்னையும் இணைத்தாள்.
ஆனால் மருதாவை மறக்காத ஒரு தோழி இன்னும் இருக்கிறாள் என்பதனை மட்டும் அவளுக்குத் தெரியப்படுத்தும் வகையில் கடிதம் ஒன்றெழுதி அவள் திரும்பி வந்தால் பணியாற்றும் இடமெனச் சொல்லப்பட்ட இடத்தில் பொறுப்பாயிருந்தவரிடம் கொடுத்துவிட்டு புலம் திரும்பபினாள்.
ஏற்கனவே இருந்த தொடர்புகள் உறவுகளைச் சந்திக்கச் சென்று புலம் திரும்பும் போது மேலும் பலரின் நட்புகளைச் சுமந்து கொண்டு இவள் ஐரோப்பா வந்தாள்.
என மனங்களைச் சோர வைத்த காலத்தில் அவள் நேசித்தவர்களுக்காக புலத்திலிருந்து செய்ய வேண்டிய மனிதாபிமானப் பணியை ஆரம்பித்த போது ஆளாளுக்கு அடித்த நக்கலும் நையாண்டியும் எத்தனையோ பொழுதுகள் அழுது கரைத்திருக்கிறாள்.
என்ரை பிள்ளையளுக்கு சோறு குடுக்க நான் இஞ்சை ஏறாத படியில்லையடி... கோவிலுகள் சேச்செண்டு நான் தினமும் இந்த ஒற்றைக்காலை இழுத்துக் கொண்டு ஓடித்திரியிறதை யாருக்குச் சொல்லியழுறதெண்டு தெரியாமல் நான் துடிச்சனடி.... நான் பட்ட துன்பத்தை யாரிட்டைச் சொல்லியாறவெண்டு எத்தினை நாள் அழுதிருப்பன் தெரியுமே ?
என்ரை பிள்ளையளும் ஏலாததுகளாப் போட்டுதுகள் கடைசிநேரம் விழுந்த எரி குண்டு பட்டு ஒண்டு போட்டுது மற்றதுகளும் காயங்கள் பட்டு ஏலாததுகள்...மனிசனும் காலும் கையும் இழுத்து படுக்கையில என்னாலை சமாளிக்கேலாதாம் ஏதாவது ஏலுமெண்டா உதவுங்கோ ?
தாங்கள் மட்டும் கால் கையெல்லாம் குறைவில்லாமல் ஐரோப்பாவில் வாழ தாங்கள் போராளிகளாக இணைத்த மருதாவும் மருதா போன்ற பலரும் துயரங்களோடு வாழ்வது உறுத்தலாகவே இருக்கும்.
சிலர் வீட்டார் போய் அழுததும் ஏதோ தங்களை கட்டாயமாக இவர்களே கொண்டு போனது போல வீட்டாருக்கு போட்டுக் கொடுத்த போது பல அம்மாக்கள் மண்ணள்ளியெறிந்து இவளையும் மேனகாவையும் திட்டினார்கள்.
நானொரு நாளும் உங்கள் ரெண்டு பேரையும் மனம் நொந்ததில்லை... அண்ணையாணைச் சொல்றன் நீங்கள் கூட்டிக்கொண்டு போனதாலைதான் என்ரை கால் போனதெண்டும் நினைக்கேல்ல என்ரை நாட்டுக்கு என்னாலை முடிஞ்ச எல்லாத்தையும் செய்தன் ஆருக்குத் தெரியும் இப்பிடி முடியுமெண்டு.... அண்ணையிருந்தா நாங்க இந்த நிலமைக்கு வந்திருக்கமாட்டம் இதைத்தான் நெடுக நினைக்கிறனான்.
யரிட்டைப் போய் கேக்கேலும் எப்பயெண்டாலும் ஒருநாள் வருமெண்ட நம்பிக்கையில இருக்கிறம்.... மாவீரர்கள் பற்றி அவள் சொல்லத் தொடங்கிய போது குரலெடுத்துக் கத்தியழுதாள்.
தன்கையால் விதைத்த தோழமைகள் பற்றி அவர்கள் கனவுகள் பற்றியெல்லாம் சொல்லிச் சொல்லியழுதாள்.... குடும்பம் முழுவதும் காயமுற்று ஊனமாகி அன்றாட உணவுக்கே வழியற்றுப் போன நிலமையிலும் தாயகத்தின் மீதான காதலும் காலம் அழைத்தால் மீண்டும் கடமைக்காக காத்திருக்கிற அவளது உறுதியும் எதிர் முனையில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த இவர்களை ஆச்சரியப்பட வைக்கவில்லை.
நாட்டுக்காகத் தனது குடும்பத்தையும் ஊனமாக்கி இன்னும் உறுதி தளராத மருதாவுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணமே இருவர் மனசிலும் ஓடத் தொடங்குகிறது.
ஈகத்தின் உச்சமாக இந்த மனிதர்களின் கொடை எங்கள் தேசத்தில் எழுதப்பட்ட பலரது வரலாற்றோடு வரலாறாக.... இப்படித்தான் ஒரு வெற்றியைப் பெற்றுத்தர அந்தக் கரும்புலி தான் நேசித்து ஊரை உறவுகளை விட்டு விடுதலையமைப்பில் இணைந்து கொண்டது.
அந்தக் கடினத்தையெல்லாம் அந்தக் கரியபுலி இலகுவாய் பயின்று தனது இறுதிப்பயணத்தையடையப் புறப்பட்டுத் தனது இலக்கமைந்த முற்றிலும் மாறுபட்ட சூலுக்குள் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டது.
தனக்கான தேவைகளைச் சமாளிக்க வேலையொன்று எடுத்துக் கொண்டு தாயகத்தின் பணத்தில் தனக்காக ஒரு துளியையும் சிந்தாமல் இலக்கைத் தேடியே தினமும் பயணிக்கத் தொடங்கியது.
அந்தத் தியாகத்தின் இமயத்தைக் காத்துக் கவனித்து இலக்கையடையும் நாள்வரையிலும் பாதுகாத்த குடும்பமொன்றின் ஈகம் எல்லா ஈகங்களைவிடவும் உயர்ந்து நின்றது.
சின்னஞ்சிறு வயதில் ஒவ்வொரு குழந்தையையும் பெற்றவர்கள் எத்தனை கனவுகளோடு வளர்ப்பார்கள்... அதே போன்று வீட்டில் அந்தக் கரும்புலியை தங்கள் மூத்த குழந்தையாக ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.
இலக்கின் தூரம் இதோ அதோ என்றும் பின்னர் இல்லை இன்னொரு தருணம் என்றும் இலக்குத் தவறி துயரோடு திரும்பும் தேசத்தின் சொத்தான மூத்த குழந்தையின் வெற்றியையே அவர்கள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இறுதியாக தனது மூத்த பிள்ளைக்கு தானே வெடிபொருளை அணிவித்து வெளியில் அறியாமல் அலங்கரித்து வழியனுப்பும் போது கசிந்த கண்ணீரை மறைத்து அந்தக் கரும்புலியை வழியனுப்பி வைத்தார்கள்.
போன காரியம் வெல்லும் துணிவோடு அந்தப்புலி புறப்பட்டு இறுதிவிடை கொடுத்து அந்த முகவர் குடும்பத்தின் கைகளை விட்டு விலகித் தன் இலக்கை நோக்கிப் பயணித்தது.
மனசுக்குள் மூண்டெரிந்த நெருப்பில் விடியும் தேசத்தின் ஒளிக்கதிராகத் தன்னை வடிவமைத்து இலக்கையடைந்த போது எழுந்த பெரு நெருப்பில் அந்த வீரப்புலி தன்னைத் துகள்களாக்கி அன்னிய நிலத்தில் தன்னைக் கரைத்துக் காவியமாக்கி தேசத்தின் விடுதலையின் கனவோடு காவியமான முகமற்றவர்களோடு சேர்ந்து கொண்டது.
அவலத்தைத் தந்தவர்களுக்கு அதைத் திருப்பிக் கொடுத்த திருப்தியில் தன்னைத் தீயாக்கிக் கரைத்த கரும்புலியின் கதையும் அன்றோடு வரலாற்றில் தனது ஈகத்தை மௌனமாக எழுதிக் கொண்டது.
அந்தப்பெரிய வெற்றியின் துணையாக நின்று கடமை புரிந்த முகவரின் குடும்பம் எதிர்பாராத நாளொன்றில் எங்கள் வாழ்வை அழித்தவர்களால் குடும்பத்தோடு சுற்றிவழைக்கப்பட்டார்கள்.
யாரும் பொறுப்பேற்க முன்வராத நிலமையில் அந்தப் பிஞ்சு வயதில் அந்தக் குழந்தைகள் அனாதையாகி....அனாதையில்லமொன்றில்.... காலங்கள் ஓடி அந்தப் பிஞ்சுகள் இப்போது திருமண வயதில் வந்து நிற்கிறார்கள்.
ஒரு வெற்றியின் வேராக நின்ற அந்தப் பிள்ளைகளின் பெற்றோர்கள் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு யாராலும் மீட்கப்படாத இடமொன்றில் அனாதரவாக.... குழந்தைக்காலம் முதலான அனாதை வாழ்விலிருந்து மீளக்கல்வியில் முன்னேறினாலும் பெற்றோரின் கடந்த காலச் செயற்பாட்டைக் காரணம் காட்டி எங்குமே தடையே அந்த இளவயதுப் பிள்ளைகளுக்கு இடைஞ்சலாக.... வழியெதுவும் இல்லையென்ற நிலமையில் யாரோ ஒரு உறவின் அழைப்பில் தாய்நிலத்தைவிட்டு அந்தப் பெண்பிள்ளை அயல்நாட்டிற்கு அழைக்கப்பட்டாள்.
அவளது கடந்த காலத்தைக் கேட்கிற எல்லோருமே பின்னே தள்ளி நிற்க எல்லா உண்மைகளையும் ஏற்றுக் கொண்டு அவளுக்குத் திருமணம் நிச்சயமாகிவிட்டது.
அந்த நாட்டு வளக்கப்படி திருமணம் செய்து கொடுக்கப்படும் பெண் வீட்டிலிருந்தே பாத்திர பண்டங்கள் முதல் அனைத்தும் சீதனமாக வழங்கப்பட வேண்டுமாம்.
ஆர்வம் இருந்தால் நீங்களும் வரலாம் ட்விட்டர் பயன்படுத்தவேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை கிரிக்கெட் ஆடத் தெரியவேண்டும் என்றுகூட கட்டாயம் இல்லை கூடுதல் தகவல்கள் தேவை என்றால் .க்கு எழுதுங்கள் ஜோதியில் ஐக்கியமாகிக்கொள்ளலாம்.
ஆனால் பெரும்பாலான காதலன்கள் கார்காலத்தில் திரும்பி வருவது இல்லை தாமதப்படுத்துகிறார்கள் அதனால் காதலிகள் வாட பல அருமையான பாக்கள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன.
ரொம்ப நேரம் தொடர்ந்து மழையில் நனைவது எரிச்சலாக இருந்தாலும் அந்த நசநசப்பு எல்லா அத்தியாயங்களிலும் இருந்தாகவேண்டும் என்று விரும்பினேன்.
ஆர்வமுள்ளவர்கள் இந்த நாவலை அமேசான் மற்றும் கூகுள் புக்ஸ் இணையத் தளங்களில் வாங்கிக்கொள்ளலாம் ஃபோனிலிருந்தே நேரடியாகப் பதிவு எழுதும் தொழில்நுட்பம் வந்துவிட்டதாம்.