sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இதில் ஜெயம்ரவியுடன் நிதேவதா பெத்துராஜ் ஜெயபிரகாஷ் ரமேஷ்திலக் வின்சென்ட் அசோகன் ஆகியோரும் நடித்துள்ளார்கள்.
திருநெல்வேலி சிவன் ஆலய கிணற்றுனை குடிநீருக்காக நூற்றிற்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் நம்பியுள்ள நிலையில் நாவாந்துறையில் உள்ள இராணுவத்தினர் தினமும் நீர்த்தாங்கி மூலம் குறித்த குணற்றில் இருந்து நீரை உறுஞ்சுவதாக தமிழரசுக்கட்சி சார்பு யாழ்.மாநகரசபை உறுப்பினர் ஒருவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
யாழ்ப்பாணம் மாநகர சபை எல்லைப் பகுதியில் உள்ள திருநெல்வேலி சிவன் ஆலயத்தின் பாவனைக் கிணறானது ஆலயப் பாவனைக்கு மட்டுமன்றி அயல் கிராமத்தவர்களின் குடிநீராகவும் விளங்குகின்றது.
இவ்வாறு கானப்படும் குடிநீர்க் கிணற்றில் இருந்து நாவாந்துறையில் உள்ள இராணுவ முகாமைச் சேர்ந்த படைச் சிப்பாய்களின் பாவனைக்காக தினமும் நீர் உறுஞ்சப்படுகின்றது.
இதன் காரணமாக மக்களின் பாவனைக்கான நீர்த் தட்டுப்பாடு ஏற்படுவதற்கு முன்பாக இராணுவத்தினர் தமக்கான குடிநீரை பிற பகுதியில் இருந்து பெறுவதற்கு அல்லது மாற்று வழியை நாடுவதற்கு முன் வர வேண்டுமென அவர் கோரிக்கை முன்வைத்துள்ளார்.
உங்களால எவ்ளோ சாபம் கொடுக்க முடியுமோ சாபம் கொடுங்க உயிர் திரும்ப வருமா.... கலை கடவுளின் படைப்பை கேளி செய்ய வேண்டாம்அவர்களும் நம்மை போல் மனிதர்கள்...இதன் பிறகாவது மனிதர்களை மனதை காயப்படுத்தாமல் இருங்க ... தீயினால் சுட்ட புண் உள்ளாறும் ஆறாதே நாவினால் சுட்ட வடு அடப்பாவிகளா வார்த்தையாலையே ஒருத்தன கொண்ணுடிங்களே டா
இந்தியாவில் பிறந்த அனைவரும் நமது உறவினர்கள் என்ற எண்ணம் நமக்கு வரவேண்டும்.யாருக்கும் தீங்கு நினைக்காமல் அமைதியாக வாழப்பழக வேண்டும்.இறந்தவர் ஆத்மா சாந்தியடைவதாக
திண்டுக்கல் பதிவு நிறைய போடறேன் அப்படின்னு என் நண்பர் சொன்னார் என்ன பண்றது என்னோட மனைவி அங்கதானே இருக்காங்க நானும் என் மச்சானும் சேர்த்தோம்முன்னா வீட்டுலயே சாப்பிட மாட்டோம் அதுவும் அவன் சந்து பொந்துல்ல எல்லாம் எந்த கடையில எது நல்லா இருக்குதுன்னு பார்த்து பார்த்து கூட்டிகிட்டு போறபோது என்ன செய்ய முடியும் சொல்லுங்க ?
இந்த வார அறுசுவையில திண்டுகல்லுல கிடைக்கிற கையேந்தி பவன் போளி கடை பத்தி கடை இருக்கிறது என்னமோ ரோட்டுல ஆனா ருசியோ அபாரம் கடைக்காரரும் இவர் அப்பாவும் திண்டுகல்லுல தனி தனியா கடை போட்டு இருக்காங்க ரெண்டுலயும் வெறும் ரெண்டு மெனுதான்....தேங்காய் நெய் போளி வெஜிடபுள் மசாலா போளி.
முதல்ல நானும் என்னடா கையேந்தி பவன்ல போய் சாப்பிடன்னுமான்னு யோசிச்சேன் ஆனா இங்க வர கூட்டத்தை பார்த்தீங்கன்னா நீங்க யோசிக்கவே மாட்டீங்க.
இந்த கடை திண்டுக்கல் பஸ் ஸ்டான்ட் பக்கத்தில் திருவள்ளுவர் சாலை இருக்கு சாயங்காலம் அஞ்சு மணியில இருந்து நைட் சரக்கு தீருகிற வரை இருக்கும்.
தமிழர்களாகிய நாம் எல்லோரும் படங்களை விரும்பி பார்பவர்கள் அதிலும் அன்றிலிருந்து இன்று வரை நமது படம் பார்க்கும் அனுபவங்கள் ஏறக்குறைய ஒன்றுதான்.
ஹீரோ கடலில் கப்பலில் போகிறாரா உங்கள் முகத்தில் தண்ணீர் தெறிக்கும் நெருப்பில் இருக்கிறாரா உங்கள் முன் புகை தோன்றும் அவர் குதிரையில் செல்கிறாரா உங்கள் சீட்டும் குதிரை ஆடுவதற்கு ஏற்ப ஆடும்.
அது எப்படி செயல்படும் என்பதை இந்த வீடியோ உங்களுக்கு சொல்லும்.... நான் இதை முதல் முறை சிங்கப்பூரில் உள்ள செந்தோசா தீவில் கண்டேன் பின்னல் பல பல நாடுகளில் இதை அனுபவித்து விட்டேன்.
ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் கண்டிப்பாக என்ஜாய் செய்வீர்கள்.... காலேஜ் முடித்து விட்டு முதல் வேலைக்கு சென்று நேரம் காலம் பார்க்காமல் உழைத்து கொண்டே இருந்து விட்டு ஒரு நாள் திடீரென்று அட நாம இத்தனை வருஷத்தில் நண்பனுடன் எங்க டூர் போயிருக்கிறோம் என்று யோசித்து இருக்கிறீர்களா ?
அப்படி நகமும் சதையுமாக இருந்த நண்பனுடன் கல்லூரி முடித்து மூன்று வருடத்திற்கு பிறகு ஒரு சுப நாளில் ஏற்பட்ட அந்த ஞாநோதயம்தான் இந்த கோவா பயணமாக மாறியது.
ஒரு இனிய நாளில் அவனிடம் போன் போட்டு இந்த கேள்வியை கேட்டவுடன் ஆமாம் மச்சி எங்கயாவது போகனும்டா...என்றவுடன் சட்டென்று பிளான் போட்டு கிளம்பினோம்.
நாங்கள் தங்கியிருந்த பம்போலிம் பீச் ரிசார்டிற்குஒரு பீச்சே சொந்தம் அதுவும் நாங்கள் தங்கியிருந்தது பீச்சை பார்த்து இருந்த ரூம் ஆகவே அதிகாலையும் மாலையும் ஒரு அற்புதமான பொழுது.
முதல் நாளில் சும்மா அப்படியே சுற்றி பார்க்கலாம் என்று கிளம்பி ஒரு படகு பயணம் போனோம் பின்னர் கால் போன போக்கில் நடந்து நடந்து பழைய கதைகளை பேசினோம்.
பின்னர் தூங்கி எழுந்து காலையில் அந்த சோம்பி திரியும் சுகத்தில் ஒரு காபி குடித்துகொண்டே அந்த கடலை பார்த்து கொண்டு பேசி கொண்டிரின்தது ஒரு அருமையான ஆனந்தம்.
போர்க்கீசியர்கள் கட்டிய சே கதீட்ரல் பார்த்தோம் ஒரு இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பச்சை பசேலென்ற இடத்தில ஒரு பழைமையான சர்ச் ஒரு அழகான ஓவியம் போல இருந்தது.
நாங்கள் ஒவ்வொரு கடற்கரைக்கும் சென்று புகைப்படம் எடுத்து கொள்வது மண்ணில் ஓடி பிடித்து விளையாடுவது என்று இருந்தோம் ஆனால் இப்படி ஒவ்வொரு கடற்கரைக்கும் இப்படியே செல்வது எங்களுக்கு அலுப்பாக ஆகி விட்டது.
கடல் என்பது நின்று நிதானித்து ஆழ்ந்து அனுபவிக்க வேண்டிய ஒன்று என்பது அன்றுதான் எனக்கு புரிந்தது அடுத்த நாள் நாங்கள் முடிவெடுத்து விட்டோம்....எங்கும் செல்வதில்லை இங்கேயே இந்த கடலை பார்த்து கொள்ளலாம் என்று.
ஒரு நாள் வரும்....மீண்டும் கோவா செல்வோம் அப்போது எங்களுக்கு கைத்தடியும் கண்ணாடியும் தேவையாய் இருக்கலாம் இப்படி ஒரு பயணம் அதுவும் உங்கள் நண்பர்களுடன் சென்றால் உங்களின் மனதிற்கும் உடலுக்கும் ஒரு உற்சாகம் வரும் என்பது சத்தியமான உண்மை பலருக்கு இந்த தலைப்பை பார்த்தவுடன் அதிசயமாக நினைக்கலாம் அல்லது ஆத்திரபடலாம்....ஆனால் உங்களின் கவனத்தை கவர இந்த தலைப்பை வைக்க வேண்டியதாய் இருந்தது சிறு வயது முதல் உலகின் ஏழு அதிசயங்கள் பற்றி படிக்கும் போது எல்லாம் ஐரோப்பிய கண்டம் அல்லது அமெரிக்க கண்டம் சொன்னதையே நாமெல்லாம் நம்பினோம் அதனாலேயே நமது தலைமுறை உலகின் ஏழு அதிசயங்கள் எல்லாம் இந்தியாவிற்கு வெளியிலேயே உள்ளன என்று நம்பிக்கொண்டு இருந்துள்ளோம் ஆனால் நமக்கு அருகிலேயே உலகின் மிக பெரிய அதிசயம் இருந்திருப்பது தெரியாமல் போய் விட்டது.
ஆனால் கம்போடியா நாட்டின் அங்கோர்வாட் கோவிலையும் சீனாவில் உள்ள புத்த மத கோவிலையும் ஜப்பானில் உள்ள அகபூசா கோவிலையும் மலேசியாவில் உள்ள பத்து கேவ் முருகன் கோவிலையும் அமெரிக்காவின் ஹூஸ்டன் ஹிந்து கோவிலையும் தாய்லாந்து பாங்காக் நகரில் உள்ள வாட் என்னும் எம்ரால்ட் புத்த கோவிலையும் ஐரோப்பா பிரசெல்ஸ் நகரின் சர்ச் ஜெர்மனியின் கொலோன் நகரின் உலக புகழ் பெற்ற கதீட்ரலையும் சுற்றி பார்த்து விட்டு இது போன்ற அதிசய கோவில்கள் ஏன் நம் நாட்டில் இல்லை என்று எண்ணியிருக்கிறேன்.
இந்த கோவில்களின் முன் நான் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படத்தை நான் பெருமையாக எல்லோரிடமும் காட்டும் நான் நமது தஞ்சை கோவில் முன் எடுத்த படத்தை யாரிடமும் காண்பித்ததில்லை.
இந்த நாவல் இந்த தஞ்சை பெரிய கோவில் உருவான கதையையும் மாமன்னர் ராஜ ராஜ சோழ சக்கரவர்த்தி பற்றியும் தெளிவாக கூறுகிறது.அதை படிக்க அரம்பிக்கபோதுதான் நான் இதுவரை பார்த்த எல்லா கோவிலும் இதன் முன் மண்டியிட வேண்டும் என்று தோன்றியது.
அந்த காலத்திலேயே எந்த தொழில்நுட்ப வசதியும் இல்லாத நேரத்தில் நமது முன்னோர்கள் எவ்வளவு அறிவுடன் இதை நடத்தி காட்டி இருக்கிறார்கள் என்று நீங்கள் அறிந்தால் ஆச்சர்யபடுவீர்கள் மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலை கூட உலக அதிசயத்திற்கு வோட்டு போடுங்கள் என்று கூக்குரலிட்ட நமது மக்கள் இதை எப்படி மறந்தார்கள் இந்த கோவிலை பற்றி முழுமையாக தெரிந்து கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும் இந்த கோவிலை கட்ட எங்கிருந்து பணம் வந்தது எவ்வளவு சிற்பிகள் கல் மண் சுமபவர்கள் அவர்களுக்கு சமைத்து போடுபவர்கள் தண்ணீர் தருபவர்கள் காய்கறி பயிரிட்டவர்கள் அதை கொண்டு வந்து கொடுத்தவர்கள் கணக்கர்கள் வீடு அமைத்து தந்தவர்கள் சிற்பிகளுக்கு சிலை மாடல் ஆக நின்றவர்கள் இவர்கள் எல்லோரையும் உற்சாக படுத்திய ஆடல் பாடல் கலைஞர்கள் சாரம் கட்டுபவர்கள் குப்பை அகற்றுபவர்கள் என்று எத்தனை பேர் பாடுபட்டனர் இப்படிப்பட்ட கோவில் அமைக்க அந்த காலத்தில் எங்கிருந்து எல்லோருக்கும் அரிசி வந்தது அதை விளைவிக்க என்ன செய்தனர் அதை எப்படி பல ஊர்களில் தேசங்களில் இருந்து கொண்டு வந்தனர் எப்படி அந்த கோபுர கல்லை மேலே ஏற்றினர் எப்படி பாறைகளை எங்கிருந்து கொண்டு வந்தனர் எத்தனை யானைகள் குதிரைகள் எருதுகள் உதவின அதை யார் பராமரித்தனர் அவைகளுக்கு உணவுகள் எப்படி கிடைத்தன யார் அதை கொடுத்தனர் விளைவித்தனர் எப்படி மழை புயல் வெள்ளம் தாங்கினார் மக்கள் நினைத்தாலே ஆச்சர்யம்தான்.
இன்று ஆயிரம் அடி வீடு நாம் கட்ட வேண்டும் என்றாலே முழி பிதுங்கி விடுகிறோம்...மேஸ்திரி சித்தாள் மர வேலை செய்பவர் மின்சார வேலை செய்பவர் ப்ளம்பர் சாரம் கட்டுபவர் என்று பலரை நாம் பார்க்க வேண்டும்.
அடுத்த வருடம் உலக அதிசயம் தாஜ் மஹால் சென்று பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன் ஆனால் இங்கேயே ஒரு தாஜ் மஹால் இருக்கிறது நன்றாக அதை முதலில் பார்க்க வேண்டும்.
தமிழக அரசுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்...முடிந்தால் டெல்லியில் இருக்கும் தாஜ்மஹாலை ஆக்ராவின் பெரியகோவில் என்று மாற்ற முடியுமா என்று பாருங்கள்.
நமது பெரியகோவில் ஒரு உலக அதிசயமில்லை அது ஒரு அண்ட அதிசயம்...ஆகவே தயவு செய்து இது உலக அதிசயத்தில் இடம்பெறவில்லையே என்று யாரும் வருந்தவேண்டாம்.
இந்த நாட்டில் மனிதர்களில் மட்டுமல்ல கோவிலிலும் வெள்ளை தோல் இருந்தால்தான் அதற்கு மதிப்பு எனது நண்பர் ஒருவர் எனது பதிவை தினமும் படிப்பவர் இன்று என்னை கூப்பிட்டு இளையராஜா ரகுமான் பாடல்கள் எல்லாம் நமக்கு தெரியும்...உன்னோட பதிவில் நான் புது புது விஷயம் பார்க்கிறேன் அது போல இந்த சோலை டாக்கீஸ் பதிவிலும் என் ஏதாவது புதுமையான இசை அல்லது கேட்காத இசையை கொடுக்க கூடாது ?
புத்தகம் படிப்போம் பேர குழந்தைகளுடன் விளையாடுவோம் வாக்கிங் செல்வோம்...ஆனால் ஒரு மனிதர் இந்த வயதில் தன்னை பொது வாழ்க்கைக்கு அர்ப்பணித்து மக்களுக்காக அவர்களின் உரிமைக்காக பொது நலனுக்காக போராடுகிறார் அவர்தான் டிராபிக் ராமசாமி.
ஆனால் இந்த மனிதருக்கு எந்த விருதும் கொடுத்ததில்லை எந்த அரசும் அட எந்த முதல்வரும் அமைச்சரும் இதுவரை இவரது முயற்சிக்கு துணை நின்றதில்லை என்றால் பாருங்களேன் ஒரு மில் தொழிலாளியாக இருந்து ரிடையர்டு ஆகி சும்மா பொழுது போகாத போது சென்னை பாரிஸ் கார்னர் டிராபிக் கண்டு ஒரு நாள் ஒழுங்கு செய்ய சென்று அதன் பின் ஒவ்வொரு நாளும் அதை செய்து வந்துள்ளார்.
இவரது முயற்சியால்தான் சென்னையின் யாருக்கும் அடங்காத மீன்பாடி வண்டிகள் ஒழிக்கப்பட்டன இதற்கு பரிசாக மீனவர்களால் அவர் தாக்கப்பட்டார் இது போல பல பல பொது நலன் வழக்குகளை அவர் எடுத்து நடத்தி கொண்டு இருக்கிறார்.
பொதுவாக கடலும் கடற்கரையும் இருந்தால் நாம் என்ன செய்வோம் பஜ்ஜி சுடுவோம் அல்லது மீன் பிடிப்போம் ஆனால் சிங்கப்பூரில் அதை ஒரு உல்லாச உலகமாக மாற்றி உள்ளனர் அதன் பெயர் செந்தோசா தீவு .
சாதாரண கடல் நீரை பம்ப் மூலம் பௌண்டைன் போல ஆக்கி அதில் லேசெர் லைட்டை ப்ராஜெக்ட் செய்து ஒரு அமேசிங் ஷோவை தருகிறார்கள் அதுதான் .
இதை பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும்.... இந்த சோவின் கதை என்று பார்த்தால் மிக சிறியதுதான்....லீயும் அவனது தோழர்களும் ஒரு நாள் கடற்கரைக்கு செல்கிறார்கள்.
அவன் தனது பாடலை பாடி அவளை துயில் எழுப்ப முயலும்போது அங்கு நெருப்பு ஒளி மற்றும் நீர் தேவதைகள் அங்கு வருகின்றன அவைகளின் சக்தியை மீட்டு கொடுக்குமாறு கேட்கின்றன லீயும் அவைகளுக்கு உதவி புரிகிறான்.
கதை என்று பார்த்தால் இது ஒன்றும் இல்லை ஆனால் அவர்கள் ஒவ்வொரு பாடலின் முடிவில் கடல் நீரை பீய்ச்சி மேலே அடித்து அதில் லேசெர் ஒளியினை அடித்து உருவத்தை கொண்டு வருவதும் வான வேடிக்கைகள் என்று ஒரு மாயாஜாலம்தான்.
என்ன ஒரு டெக்னாலஜிடா என்று எங்களை வியக்க வைத்தது... பற்றித்தான் எழுதுவேன் ஆனால் இந்த முறை நான் சுவைத்த பல விதமான பழசாறு பற்றி எழுதுகிறேன்.
நான் திண்டுக்கல் செல்லும்போது எல்லாம் இந்த பழமுதிர்சோலையில் கண்டிப்பாக எதாவது ஒரு பழச்சாறு குடிக்கும் அளவுக்கு என்னை அடிமை ஆக்கிவிட்டது பொதுவாக நாம் ஜூஸ் என்றாலே அது சாத்துக்குடி ஆரஞ்சு லஸ்ஸி மாதுளை ஆப்பிள் என்று பழகிவிட்டோம்.
திண்டுக்கல் பஸ் ஸ்டான்ட் அருகில் ஒரு சிறிய இடத்தில இந்த பழமுதிர்ச்சோலை இருந்தாலும் சுவைக்கு ஒரு மிக பெரிய இடம்.
நீங்கள் அடுத்த முறை திண்டுக்கல்லை கடந்து போனீர்கள் என்றால் கண்டிப்பாக நீங்கள் இங்கு இறங்கி சாப்பிட்டு செல்லுங்கள்..... சமீப காலமாக குறும்படங்கள் மிகவும் நன்றாகவும் துள்ளலோடும் சிரிக்கும்படியகவும் எடுக்கபடுகின்றன.
நமது ஊரில் ஒரு பழக்கம் உண்டு நீங்கள் எங்கே வேண்டுமானாலும் சென்று இருக்கலாம் ஆனால் அமெரிக்கா சென்று இருந்தால் மட்டுமே நீங்கள் வெளிநாடு சென்று வந்ததாக கருதுவார்கள்.
நான் பல பல நாடுகள் சென்று வந்தாலும் என் அப்பா நான் ஒவ்வொரு முறை வீட்டுக்கு செல்லும்போதும் ஏன்டா...என் பிரண்டு பையன் எல்லாம் அமெரிக்கா போறான் நீ எப்போடா போக போற ?
என்று கேட்டுகொண்டே இருப்பார் நான் இதற்காகவாவது போக வேண்டும் என்று கீழதெரு ஆஞ்சநேயருக்கு வடை மாலை சாத்துவதாக வேண்டி கொண்டேன்.
அவரும் அதை ஒரு பொன்னாளில் நிறைவேற்றியும் வைத்து விட்டார் பின்னர்தான் தெரிந்தது அவர் என் தொல்லை தாங்காமல் பயங்கர கடுப்புடன் அதை நிறைவேற்றி இருக்கிறார் என்று ?
வெளியே வந்தவுடன் அப்பாக்கு போனை போட்டு நான் அமெரிக்கா போறேன் நான் அமெரிக்கா போறேன் நான் அமெரிக்கா போறேன் அப்படின்னு சொல்லிட்டேன்.
ஒரு வழியா ஹோட்டல் வந்து சேர்ந்து சாப்பிட போகலாம்னு வெளியில வந்தா எதுவுமே நடந்து போற தூரத்தில் இல்லை இதுக்கு கார் வேற வாடகைக்கு எடுக்கணுமாம்.
மிஞ்சி போன வடையை நாங்க வெளியில கொட்டிட்டு மறு நாள் காலையில் பார்த்தா...ஒரு எலி கெட்ட வார்த்தை சொல்லி திட்டிகிட்டே போன மாதிரி இருந்தது.
சை...எல்லாம் பிரம்மைடா சீனாதானா அமெரிக்கா என்றால் நமக்கு வான் உயர்ந்த கட்டிடங்கள் மற்றும் அழகு பெண்கள் தான் நினைவுக்கு வருவார்கள்.
கட்டிடம் பார்த்து பார்த்து அலுத்த ஒரு நாளில் ஹூட்டர்ஸ் உணவகம் சென்று நாங்கள் அவர்கள் கடையை சாத்தும் வரை திணற திணற சாபிட்டோம்.
ஆனால் மூன்றாம் நாளில் இருந்து கடுப்பாயிட்டேன்....வெயில் பட்டையை கிளப்பினப்ப எல்லாம் சட்டையை கழட்டி விட்டு காத்து வாங்குவேன் ஆனால் இங்க போட்ட சட்டையை குளிக்கிரப்ப கூட கழட்ட முடியலைடா சாமி.
ஒரு காரட்டை பல்லுக்கு இடையில் வைச்சா வாய் தந்தி அடிக்கிற வேகத்துக்கு நல்லா சலிசா நரிக்கிடுது அந்த நாளும் வந்தது....ஊருக்கு போறோம்ன்னுட்டு கிளம்பினேன்.
எங்க அப்பாவுக்கு போனை போட்டு நான் கிளம்பறேன்பா அப்படின்னு சொன்னா என்னடா இவ்வளவு சீக்கிரம் கிளம்பற இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருக்கலாம்ல அப்படின்னு என்னை கேட்கறார் ?
அப்பாடா அப்படின்னு பிளைட்டு ஏறி சிகாகோ வந்து ஊருக்கு போற பிளைட்டுக்கு ஏறலாம்னு இருந்தப்பதான் இந்த விமான பணிப்பெண் ஒரு வார்த்தை சொன்னா எனக்கு தலைல இடி விழுந்த மாதிரி ஆகிடுச்சு....அப்படி என்ன வார்த்தை சொன்னான்னு கேட்கறீங்களா தாங்யூ சார் கம் அகைன் சூன் அப்படின்னு சொல்லிட்டா சார் கம் அகைன் சூன் அப்படின்னு சொல்லிட்டா.
இந்த பயணம் முடிஞ்சு நம்ம நாட்டுல கால் எடுத்து வைச்சப்பதான் இந்த பாட்டுக்கு உண்மையான அர்த்தம் என்னன்னு புரிஞ்சது... இன்று பொருள் தேடி ஓடி ஓடி பிற மாநிலத்திலும் பிற நாட்டிலும் வசிக்கின்ற என்னை போன்ற கோடானு கோடி மக்கள் அவர்களுக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை சம்பாதிகின்றனர்.
நானும் அவனை சந்திக்க செல்லும்போது அவன் மகன் என்ன வேட்டம் போட்டு இருப்பான் என்று யோசித்து கொண்டே சென்றேன் அப்போது நான் போட்ட வேடங்கள் எல்லாம் என் மனதில் ஓடின ?
அங்கு அவனை சந்தித்து அவனது மகனை தேடினால்...கோட்டு சூட்டு போட்டு பிரெஞ்சு தாடி வைத்து இருந்தான் என்ன வேஷம்பா இது என்றால் அது ஆபிரகாம் லிங்கன் என்றான்.
அவன் நன்றாக நடித்து பரிசு வாங்கினாலும் எனக்கு என்னவோ குறைவதாக பட்டது....தனியாக நாங்கள் இருக்கும் போது எனது நண்பனே ஆரம்பித்தான் என்ன மாப்ளை அவன் மேடையில பேசுறப்ப பார்த்தியா என்ன கைதட்டுன்னு ?
என்னதான் நமது குழந்தைகள் நடித்தது நன்றாக இருப்பினும் நமது பாரம்பரியம் தலைவர்கள் அடையாளங்கள் எல்லாவற்றையும் இழந்து ஜெயித்த அந்த பரிசுனுள் ஏதோ ஒன்று குறையத்தான் செய்தது கீழே உள்ள அந்த படங்களை பாருங்கள்...ஒன்று அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற மாறுவேட போட்டி இன்னொனொன்று நமது தமிழ்நாட்டில் நடைபெற்ற மாறுவேட போட்டி.
எனது இங்கிலீஷ் டீச்சர் அவரது ஆங்கில புலமையை காட்ட சிபி சக்ரவர்த்தி புறாவிற்காக சதையை அறுத்த கதையை ஆங்கிலத்தில் எழுதி என்னையும் ஒரு பாத்திரமாகினார் இன்னொரு முறை எனது சயின்ஸ் டீச்சர் என்னை வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் ஆக்கி என்னை மஞ்சள் அரைத்து கொடுக்க வைத்தார்.
நான் ஒரு முறை பாரதியார் வேடம் போட்டு போட்டிக்கு எப்போதுமே இந்த வகையான மாறுவேட போட்டியில் நமது பண்பாடு தெரியும் பாரதி மீசை முறுக்கி கர்ஜிப்பான் குறத்தி டியாலோ என்று ஆடுவார்.
இன்று நான் எனது மகனை பாரதி ஆக்கி சிகாகோ ஸ்கூலில் விட்டால் அவன் என்னதான் ஆக்ரோஷமாக கர்ஜித்தாலும் கீழே உட்கார்ந்து இருக்கும் பலருக்கு அது என்னவென்றே புரியாது என்பதுதான் சோகம்.
சிபி சக்ரவர்த்தி நாடகத்தை ஆங்கிலத்தில் எழுதி ஒரு மாதம் வரை பயிற்சி எடுத்து மேடையில் ஒரே ஒரு வசனம் மட்டும் பேசினேன்.
ஒரு பழுத்த பெரியவராக வேடமிட்டு தாடியும் மீசையும் பஞ்சால் வைத்து எனது அம்மாவும் அப்பாவும் என்னை மேடையில் பார்க்க உட்கார்ந்து இருந்தபோது டீசெரின் பிடியில் இருந்து திமிறி ஓடி அவர்களை அணைத்தது இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது.
ஒரு வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனாக வசனம் பேசி மேடையில் மழலை மொழியில் அந்த வசனத்தின் ஆழம் தெரிந்து கொள்ளாமல் பேசியும் அத்தனை கை தட்டுக்கள் வாங்கினேன் இன்று எனது பிள்ளைக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு வேடம் போட்டு பார்க்க முடியுமா ?
அவன் அங்கு சூப்பர் மேனாக வேடமிட்டு வாங்கும் கைத்தட்டுகள் ஒரு வள்ளுவனை போல வேடமிட்டு கிடைக்கும்போது வாங்கும் கைதட்டுக்கு ஈடாகுமா ?
எனது மகன் அந்த ஒரு நாள் மட்டும்தான் மாறுவேடம் இடுவான் ஆனால் நான் தினமும் அந்த நாட்டில் மாறுவேடம் போட்டு கொண்டுதான் உழைத்து சம்பளம் வாங்க வேண்டி இருக்கிறது.
சிறு வயதில் எல்லாம் மழையில் ஆடும்பொழுது அவ்வளவு உற்சாகம் இருக்கும் இப்போதெல்லாம் சளி பிடித்து விடுமோ என்ற பயம் மட்டுமே இருக்கிறது அப்படிப்பட்ட மழையை சிலாகித்து வந்த பாடல்தான் இது.
ஒவ்வொரு முறை மழை வரும்போதும் ஒரு கோப்பை தேநீர் கையில் ஏந்தி இந்த பாடலை முனகும்போது அந்த மழையில் நனையாமலே உங்களுக்கு அந்த உணர்ச்சி வரும்.
இந்த பாடலை மணிரத்தினம் ஸ்ரீராம் எடுத்து இருந்தால் அது காலத்தால் அழியாத காவியம் ஆகி இருக்கும்...கேட்டு மகிழுங்கள் நண்பர்களே இந்த பாடலை கேட்கும் போது சிறு வயதில் கமல் பாடி ஆடிய இந்த பாடல் பற்றியும் குறிப்பிட்டு ஆக வேண்டும்.
கண்டிப்பாக இந்த ரெண்டு பாடலையும் கேட்ட பிறகு உங்களுக்கு ஜலதோஷம் பிடிக்கும் அடுத்த சோலை டாக்கீஸ் பதிவிலிருந்து ஒரு மாற்றத்தை புதுமையை புகுத்தலாம் என்றிருக்கிறேன்.
மாற்றத்தை கண்டுவிட்டு எனக்கு உங்கள் கருத்தை அளியுங்கள் நண்பர்களே... இந்த நான் சந்திக்க விரும்பும் மனிதர்கள் தொடர் பலரின் இதயத்தை தொட்டு பலருக்கு இது போல் எல்லாம் ஆட்கள் இருகிறார்களா என கேள்வி கேட்க வைத்திருப்பது என்னை சந்திப்பவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளில் தெரிகிறது.
சிறு வயதில் இவர் தன் அக்கா வீட்டிற்கு கோத்தகிரி செல்லும்போது மரத்தின் நிழலில் கவிதைகள் எழுதுவார் இதுவே அவருக்கு மரங்களின் மேல் காதல் கொள்ள வைத்தது.
இவரது அமைப்பை பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும்... நாம ஒரு நாட்டை பத்தி நினைச்சோம் அப்படின்னா அதோட சிறப்புகள் நம்ம நினைவுக்கு வரும்.
இது போல உலகத்தில் உள்ள நாடுகளும் அதை பற்றி நாம என்ன நினைகிரோம்ன்றது இந்த படத்தில் இருக்கு....இது உண்மையான்னு பாருங்க மேலே உள்ள இந்த தலைப்பை பார்த்த உடன் உங்களுக்கு சிறிய வயது யாபகம் வந்ததா ?
சர்கஸ் நடக்க போவது எங்களுக்கு போஸ்டர் நோட்டீஸ் மூலமாக தெரியவரும் ஊரெல்லாம் ஒரே நாளில் சிறிது பளபளப்பு ஏறி இருப்பது போல தோன்றும்.
சர்கஸ் செல்லும் நாள் அன்று வீட்டில் தீபாவளி வந்து விட்டது போல தெரியும் எல்லோரும் பள பள என்று டிரஸ் போட்டு பலகாரம் தயார் செய்து என்று இருக்கும்.
சர்கஸ் இடத்தை அடைந்தவுடன் டிக்கெட் எடுத்து எனது அப்பா ஒரு விஞ்ஞானியாக பல ஆராய்ச்சி செய்து ஒரு நல்ல மறைக்காத இடத்தில் எங்களை உட்கார வைப்பார்.
அரசு பள்ளியில் பயின்று மாவட்ட அளவில் முதலிடம் பிடித்த கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தேங்காய்பட்டணம் அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி மாணவி பாத்திம்மா சகானாவை பாராட்டி மாவட்ட ஆட்சியர் பரிசு வழங்கியபோது.
எப்போது கோபம் வருகிறதோ அப்போது இரத்த அழுத்தம் அதிகமாவதால் மூளைக்கும் செல்லும் இரத்த குழாயானது அதிக அளவில் மூளைக்கு வேகமாக இரத்தத்தை செலுத்தும் போது மூளையில் ஒரு வித அழுத்தம் ஏற்பட்டு தலை வலியை உண்டாக்கும்.
வித்தியாசமான மனிதர்கள் வித்தியாசமான காய்கறிகள் ராஜபவனி போல அமர்ந்து வர வசதியான உயர ரிக்ஷாகள் என அனைத்தையும் கவனித்தபடி வந்தோம்.
வழியிலே ஒரு கடைத்தெரு நிறைய மக்கள் நடமாட்டம் ரிக்ஷாக்கள் காய்கறிகள் வாங்க வந்திருக்கும் மணிப்பூரி பெண்மணிகள் என இருந்தது.
அது என்ன வித்தியாசமாக இருக்கிறதே என ஓட்டுனர் ஷரத் இடம் கேட்க அவர் அந்த காயின் பெயர் யோங்க்சா என்றும் அதைச் சட்னியாக செய்து கருப்பு அரிசி சாதத்துடன் சாப்பிட்டால் எப்படி இருக்கும் தெரியுமா என சப்புக் கொட்டினார்.
அது என்ன யோங்க்சா சட்னி கருப்பரிசி சாதம் என உங்களில் சிலர் கேட்கக்கூடும் என்பதால் எனது முந்தைய பதிவொன்றிலிருந்து சில வரிகளை உங்களுக்காக இங்கே தருகிறேன்.
அவர் பாவம் சமையல் கலைல கொஞ்சம் போல இல்லை எனக்குத் தெரியாதுன்னு சொல்லிட்டாரு மணிப்பூர் வாசிகள் கோடைக் காலம் முழுவதுமே இதை விரும்பிச் சாப்பிடுவார்களாம்.
யோங்க்சா சாப்பிட்டால் நமது சுவாசத்திலும் கழிக்கும் சிறுநீரிலும் ஒரு வித நாற்றம் இருக்குமாம் போலவே இரண்டு நாட்கள் வரை பக்கத்தில் ஒரு பய வரமாட்டான் ஏன் எனில் அபான வாயு வெளி வந்து கொண்டே இருக்குமாம் நல்ல வேளை இந்த குரங்கு அரிசியும் யோங்க்சா சட்னியும் நான் சாப்பிடல பதினைஞ்சு நாள் பயணத்தில் முதல் நாள் தான் மணிப்பூரில் அப்போதே இப்படி தொடங்கி இருந்தால் என்னாவது சாலைக் காட்சிகளைப் பார்த்தபடியே நாங்கள் சென்று சேர்ந்த இடம் பிஷ்ணுபூர் மாவட்டத்திற்குப் பெயர் வரக் காரணமாயிருந்த ஒரு கோவிலுக்கு.
கோவில் எப்படி வந்தது எனும் கதையையும் பார்க்கலாம் மணிப்பூர் ராஜாவான க்யாம்பாவும் போங் நகர ராஜாவான சாவ்பா கெ கோம்பா என்பவரும் இணைந்து தற்போதைய மியான்மார் பகுதியில் இருக்கும் க்யாங் எனும் நாட்டை கைப்பற்றினார்கள்.
வெற்றியில் மகிழ்ச்சி கொண்ட போங் ராஜா தன்னுடன் சேர்ந்து போரிட்ட க்யாம்பாவுக்கு ஒரு சிறிய விஷ்ணு சிலையைப் பரிசளித்தாராம்.
அந்தச் சிலை கிடைத்த பிறகு க்யாம்பா விஷ்ணுவின் மீது பக்தி செலுத்த ஆரம்பித்ததோடு ஒரு கோவில் கட்டச் செய்து அதில் விஷ்ணுவின் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட ஆரம்பித்திருக்கிறார்.
விஷ்ணுவின் சிலை இங்கே வந்த பிறகு இந்த இடத்தின் பெயரும் விஷ்ணுவின் பெயராலேயே பிஷ்ணுபூர் என அமைந்துவிட்டது தமிழில் மாத இதழ்கள் நிறையவே இருக்கின்றன.
சுற்றுலா பயணம் போன்ற விஷயங்கள் மட்டுமே இடம் பெரும் மாத இதழ் இருந்தால் அதுவும் நம் தாய் மொழியாம் தமிழில் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என நம்மில் பலரும் குறிப்பாக சுற்றுலாப்பிரியர்களாக இருக்கும் என்போன்றவர்களும் நினைப்பதுண்டு.
ஆங்கிலத்தில் என சுற்றுலா சம்பந்தப்பட்ட ஆங்கில மாத இதழ்கள் இருந்தாலும் தமிழில் இப்படிப்பட்ட இதழ்கள் இல்லவே இல்லை என ஒரு குறை எனக்குண்டு.
இப்படி இருக்கையில் சுற்றுலாவுக்கென்றே ஒரு மாத இதழ் அதுவும் கண்களைக் கவரும் வண்ணப் படங்களுடன் பத்திரிகை வெளி வரும் பட்சத்தில் அதைப் படிப்பவர்களுக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்.
பெரிய பெரிய பத்திரிகைகளுக்கிடையே போட்டி போடுவது ஏஜெண்டுகள் செய்யும் சதி போன்ற காரணங்களால் இதழினை நடத்த முடியாது போக சில மாதங்களுக்கு முன்னர் பத்திரிகை வெளி வருவது நின்றது.
தமிழகத்தினை விட்டு தொலைவில் தலைநகர் தில்லியில் இருப்பதில் இருக்கும் சில குறைபாடுகளில் தமிழ் புத்தகங்கள் வாங்குவதில் தொடர்ந்து கிடைப்பதில் இருக்கும் சிக்கல்களும் ஒன்று.
சமீபத்தில் ஹாலிடே நியூஸ் மாத இதழின் இணை ஆசிரியர் நண்பர் கூட்டாஞ்சோறு செந்தில்குமார் அவர்களிடமிருந்து ஒரு மின்னஞ்சல் வந்திருந்தது.
ஹாலிடே நியூஸ் மாத இதழ் இந்த ஏப்ரல் மாதத்திலிருந்து மீண்டும் புத்தம்புது பொலிவோடு வெளி வர இருக்கிறது என்பது தான் அந்த மின்னஞ்சல் சொன்ன செய்தி அதைப் படித்த போது எனக்கு மகிழ்ச்சி.
ஒரு பக்கத்தில் குளு குளு மணாலிக்கு அழைத்துச் சென்றால் இன்னுமொரு பக்கத்தில் வட கிழக்கு மாநிலத்தின் ஷில்லாங் நகரின் சிறப்பான இடங்களுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.
உத்திராகண்ட் மாநிலத்தின் ஜிம் கார்பெட் சின்ன பெங்குயின்களின் செல்ல நடை பாபநாசம் பாவம் போக்கும் தலங்கள் பட்டதக்கல் பார்க்க திகட்டாத கலைக்கோவில்கள் என ஒவ்வொரு கட்டுரையும் மனதைக் கவரும் விதமாக எழுதப்பட்டிருக்கிறன.
எனும் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அனுப்பி வைத்தால் புத்தகத்தில் அதற்காக ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு பக்கத்தில் வெளியிடப்படும்.
என்னுடைய வலைப்பூவில் சில நாட்களுக்கு முன்னர் எழுதிய முதுகுச் சுமையோடு ஒரு பயணம் கட்டுரை தான் வரும் மாத இதழ்களிலும் என்னுடைய கட்டுரை வெளி வரலாம்.
என்னுடைய கட்டுரையை வெளியிட்ட மாத இதழ் ஆசிரியர்களுக்கு குறிப்பாக நண்பர் செந்தில்குமார் அவர்களுக்கு எனது நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றி.
பல முறை மறந்து திட்டு வாங்கிக் கொள்வேன் வேற யாரிடம் இது பற்றி எனது மனைவி சென்ற வருடம் எழுதிய முகப்புத்தக இற்றையின் ஒரு பகுதியை அப்படியே இங்கே தருகிறேன் மறப்பது மட்டுமல்ல திருமண நாளும் பிறந்த நாளும் ஒரு குழப்பம் இரண்டையும் மாற்றி சொல்லி அசடு வழிந்ததும் உண்டு இப்போதெல்லாம் அலைபேசியில் செய்து வைத்துக் கொள்கிறேன்.
நண்பர்கள் மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினரோடு ஹிமாச்சலப் பிரதேசத்தின் குல்லூ மணாலி மற்றும் மணிகரன் ஆகிய இடங்களுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தோம்.
கொட்டிக் கிடக்கும் பனியும் பொங்கி ஓடும் பியாஸ் நதியும் ஆஹா எத்தனை இன்பம்.. பயணம் பற்றிய கட்டுரைகள் பிறகு இப்போது இன்றைய விஷயத்திற்கு வருவோம்.
எப்படி நமது மாநிலத்தில் தேனிலவு என்றால் ஊட்டி கொடைக்கானல் என பயணிப்பார்களோ வடக்கில் தேனிலவு என்றால் ஷிம்லா குஃப்ரி மணாலி என பயணிப்பது வழக்கம்.
பியாஸ் நதி சுழித்து ஓடிக் கொண்டிருக்க அங்கே நின்று கால்களை நனைத்தவாறு நதியின் போக்கினையும் இயற்கையையும் படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
பியாஸ் நதியின் படுகையில் பெரிய பெரிய கற்களும் பாறைகளும் உண்டு நான் நின்று கொண்டிருந்த இடத்தில் நதியின் உள்ளே ஒரு பெரிய பாறை அதைச் சுற்றிலும் தண்ணீர் ஓடிக் கொண்டிருந்தது அங்கே ஒரு இளம் ஜோடி.
சீக்கியரும் அவரது மனைவியும் கரையோரத்தில் நின்றிருக்க அந்தப் பெண் நதியில் கால் வைத்து உள்ளே சென்று அந்தப் பாறையின் மேல் ஜோடியாக நின்று செல்ஃபி எடுத்துக் கொள்ள ஆசைப்பட்டார்.
ஒரு நொடி தடுமாறினாலும் ஆளை அடித்துச் செல்லும் வேகம் உள்ளூர் மக்களே அந்த வெள்ளத்தைக் கண்டு பயப்பட வெளி ஊர்களிலிருந்து வந்திருந்த பலரும் நதியின் போக்கு தெரியாது உள்ளே இப்படி வருவதைப் பார்க்க முடிந்தது.
பாறை மேல் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு தன்னிலை மறந்திருந்த அந்த இளம் ஜோடியைப் பார்த்து வேகமாக ஓடிவந்த ஒரு உள்ளூர் பெண்மணி அவர்களை முதலில் கரைக்கு வாங்க விழுந்தா உடம்பு கூட கிடைக்காது என்று திட்டிக் கொண்டிருந்தார்.
அலுவலகத்தில் இருக்கும் சென்று தினமும் ஒரு காபியாவது குடிக்காமல் இருந்தால் எனக்கு அன்றைய பொழுது புலர்ந்ததற்கு அர்த்தம் இல்லாத மாதிரித் தோன்றும்.
அத்தனை சுறுசுறுப்பு எல்லா வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு செய்வது மட்டுமல்லாது முகத்தில் எந்தவித அலுப்போ சலிப்போ என்றைக்குமே பார்த்ததில்லை.
இன்றைக்கு அவர் கையில் கன்னடத்தில் பச்சை குத்தியிருந்ததைப் பார்த்து அது என்ன எழுதி இருக்கிறது என்று கேட்டேன் அப்போது அவர் சொன்ன விஷயம் தான் இன்றைக்கு சொல்லப்போவது.
சகோதரர்கள் அனைவரும் அவர்கள் வீட்டில் இருந்தபோது பட்டாசு வெடித்துச் சிதற வீட்டில் தீப்பிடித்து விட அனைவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிக் கொண்டு வெளியே ஓட முயற்சித்து இருக்கிறார்கள் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும் என நினைத்து அனைவரும் கட்டிக் கொள்ள ஒருவரும் உயிர் பிழைக்கவில்லை.
அவன் மறைந்து விட்டாலும் அவன் நினைவு என் கைகளில் மட்டுமல்ல நெஞ்சிலும் பதிந்து விட்டது என்று சொல்லி பனித்த கண்களை துடைத்துக் கொண்டார்.
இத்தனை வருடங்கள் கழித்தும் அந்த நண்பரை அவரது நினைவுகளை மறக்க முடியவில்லை நாராயணன் அவர்களால்.. அவர்களது நட்பு பற்றி கேட்ட எனக்கு அதைப் பற்றி சிந்திக்காது இருக்கமுடியவில்லை.. சென்ற பகுதியில் மணிப்பூர் நகரின் புகழ் பெற்ற குத்துச் சண்டை வீராங்கனை மேரி கோம் பற்றியும் அங்கே இருக்கும் விளையாட்டு அரங்கம் பற்றியும் பார்த்தோம்.
நாங்கள் ஷரத்ஐ அழைக்கலாம் என அலைபேசியை எடுத்தபோது அவரிடமிருந்து அழைப்பு தங்குமிடத்தின் வாயிலில் தான் காத்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
காலை உணவு கொஞ்சமாக ப்ரெட் டோஸ்ட் பராட்டா என எதாவது கிடைக்குமா எனக் கேட்க உணவகத்தில் ஒரு மணி நேரம் ஆகும் என்ரு சொன்னார்கள்.
பால் விற்பனை சற்றே வித்தியாசமாக தரையில் ஒரு பாலீதின் ஷீட் போட்டு அதில் பால் பாக்கெட்டுகளை குவித்து வைத்து விற்றுக் கொண்டிருந்தார் ஒரு பெண்மணி.