sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை ஆடுபெற்றழிந்த மள்ளர் பிற வேந்தர்க்குப் படை வீரரா யிருந்து பல போர்களில் வெற்றி பெற்றும் நின்னொடு பொருது வீறழிந்த வீரர் மாறிபகைவரிடத்தினின்றும் மாறி நின் தாணிழல் விழைந்து போந்து நீ கண்டனையேம் என்றனர் நீ கருதியதனையே யாமும் கருதி யொழுகும் கருத்துடையே மாயினேம் என்று சூள் மொழிந் தமைந்தனர் நீயும் நும் நுகம் கொண்டு இனும் வென்றோய்.
நீயும் நும் குலத்தோர்க்குச் சிறப்பாக வுரியவாகிய வன்மையும் கண்ணோட்டமும் கொண்டு மேலும் பல போர்களில் வென்றி சிறந்தாய் எறு பெற்று என்புழிச் சிறப்பும்மை விகாரத்தால் தொக்கது.
முன்னைப் போர்களில் ஆடுபெறுதற் கேதுவாயிருந்த தோள்வலி நின்னொடு பொரற்கு ஆற்றாமையின் மள்ளர் வீறழிந்தன ரென்பார் ஆடுபெற்றும் அழிந்த மள்ளர் என்றும் அழிந்த வீற்றினை மறுவலும் பெற விழைவதே வீர்க்குக் குறிக் கோளாதலாலும் அதனைப் பெறற்கு அரணும் துணையு மாகும் பெருவிறலுடையார் வழிநின்று வாழ்வதையே வாழ்க்கையாகக் கருதுபவாதலாலும் மாறி நீ கண்டனையேம் என்றனர் என்றும் தாம் பகையிடத் திருந்து மாறுகின்றமையின் தம் நினைவு சொல் செயல்களைத் தலைமகன் அயிராமைப் பொருட்டுச் சூளுறவு முதலியன செய்தமை தோன்ற நீ கண்டனையேம் என்றனர் என அவர் கூற்றைக் கொண்டெடுத்துங் கூறினார்.
இடைக்காலத்தில் இவ்வாறே வீரர்கள் சூளுறவு செய்த செயல்களைத் திருக்கோயிலூர் வட்டத்து எலவானாசூர் முதலிய இடங்களிற் காணப்படும் கல்வெட்டுக்கள் .. .
அம் மன்னரது வினைத் தூய்மையும் மேலும் பல போர்களைச் செய்து அறிந்தாளும் சேரனது ஆட்சித்திறமும் தோன்ற நீயும் நும் நுகம் கொண்டு இனும் வின்றோ யென்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் ஆடுபெற்றழிந்த மள்ளரென்றது முன்பு பிறரொடு பொருது வென்றி பெற்றுப் பின் நினக்கு அழிந்த மள்ளரென்றவா றென்றும் மாறி யென்றது நின்னொடு பகைமாறி யென்றவா றென்றும் நீ கண்டனையே மென்றது இன்று முதல் நின்னாலே படைக்கப்பட்டாற் போல்வே மென்றவா றென்றும் கூறுவர்.
உரை அதனால் இன்ன இயல்புகளையுடையை யாதலால் சேரலர் மருகசேரர்குடித் தோன்றலே செல்வக் கோவே செல்வக் கடுங் கோவே கால் எடுத்த திரை முழங்கு குரல வேலி நனந்தலை உலகம்காற்றால் சுருட்டப்பட்ட அலைகள் முழங்கும் முழக்கத்தையுடைய கடலைச் சுற்றெல்லையாகவுடைய அகன்ற உலகத்தே வாழும் நன்மக்கள் செய்த நன்று உண்டெனின்செய்த அறம் நிலைபெறுவ தென்றால் வாழியாதசெல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனே அடையடுப்பு அறியா அருவி ஆம்பல்இலை யடுத்தலை யறியாத பூவல்லாத ஆம்ப லென்னும் எண்ணும் பல ஆயிர வெள்ள வூழிபல ஆயிரங்களாகப் பெருகிய வெள்ளமென்னும் எண்ணும் ஆகிய ஊழிகள் வாழியநீ வாழ்வாயாக எறு அதனால் என்பது சாத்தி சாந்தறைக்குமாறு வல்லன் அதனால் கொண்டா னுவக்கும் என்புழிப் போலும் சுட்டு முதலாகிய காரணக் கிளவி இயல்பு பலவற்றையும் தொகுத்து அதனால் என்றதும் ஆசிரியர் உள்ளம் அவற்றையுடைய செல்வக் கடுங்கோவை வாழ்த்துதற்கு விழைந்தமையின் செல்வக் கோவே சேரலர்மருக என்று சிறப்பித்தும் உலகம் சான்றோர் செய்யும் அறத்தால் நிலைபெறுகிற தென்பது உண்மையாயின் அவர் நெறி நின்றொழுகும் நீயும் நிலைபெறுக என்பார் நனந்தலை யுலகம் செய்தநன் றுண்டெனின் என்றும் அருவியாம்பல் ஆயிர வெள்ள வூழி வாழியாத வாழிய பலவே யென்றும் கூறினார்.
இனிப் பழையவுரைகாரரும் அருவி யாம்ப லென்றது வீ அரிய எண்ணாம்ப லென்றவா றென்றும் வீ யென்பது குறுகிற் றென்றும் அருவி பண்புத் தொகை யென்றும் அடையடுப்பறியா அருவி யாம்பல் எனக் கூறிய இச் சிறப்பானே இதற்கு அருவியாம்ப லென்று பெயராயிற் றென்றும் பல ஆம்பலென மாறிக் கூட்டுக என்றும் கூறுவர்.
இதுகாறும் கூறியவற்றால் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாத நீ பார்ப்பார்க்கல்லது பணிபறியலை நட்டோர்க்கல்லது கண்ணஞ்சலை அகலம் மகளிர்க்கல்லது மலர்ப்பறியலை கிளர்ந்த சொல் பொய்ப்பறியலை வெல்போரோய் வென்றோய் அதனால் சேரர் மருக செல்வக் கோவே வாழியாத சான்றோர் உலகத்துச் செய்த நன்றுண்டெனில் ஆம்பலும் பல வெள்ளமுமாகிய வூழிகள் வாழிய என வினை முடிவு செய்க.
இனிப் பழையவுரை நீ பணிபறியலை கண்ணஞ்சலை நின் அகலம் மலர்ப்பறியலை பொய்ப்பறியலை இவை நின்னியல்பு இவையே யன்றி வெல்போரோய் முன் பிறர்பால் வெற்றி பெற்று நினக்கு அழிந்த மன்னர் நின்னொடு பகைமாறி நீ கண்டனையே மென்று தாழ்வு கூற அதற்கேற்ப நீயும் நின் பெருமையும் கண்ணோட்டமுமாகிய நும் நுகம் கொண்டு இன்னும் வென்றி கூர்ந்தனை நின் குணங்கள் இவ்வாறாகிய அதனானே செல்வக் கோவே சேரலர் மருகனே வாழியதனே உலகம் செய்த நன்று உண்டெனில் பல ஆம்பலாகிய ஆயிர வெள்ள வூழி வாழ்க என மாறிக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க என்றும் வாழியாத வென்னும் விளி செல்வக் கோவே என்பது முதலிய விளிகளின்பின் நிற்க வேண்டுதலின் மாறாயிற் றென்றும் கூறுவர்.
உரை வலம்படு முரசின்வெற்றி யுண்டாக முழங்கும் முரசினையும் வாய் வாள் கொற்றத்துதப்பாத வாட்படையாற் பெறும் வெற்றியினையும் பொலம் பூண் வேந்தர்பொன்னாற் செய்த பூண்களையுமுடைய வேந்தர்கள் பலர் தில்பலர்தாம் உளர் அம்மஇன்னமும் கேட்பாயாக எறு வெற்றியும் விழவும் கொடையும் குறித்து முழங்கும் மூவகை முரசுகளுள் வேந்தரக்கு வெற்றி முரசு சிறந்தமையின் வலம்படு முரசினை எடுத்தோதியும் கொற்றத்துக்கு வாயிலாதலால் வாய்வாளை விதந்தும் கூறினார்.பொலம் பொன்.
உரை அறம் கரைந்து வயங்கிய நாவின்அற நூல்களை ஓதிப் பயின்று விளங்கிய நாவினையும் பிறங்கிய உரைசால் வேள்வி முடித்த கோள்விஉயர்ந்த புகழமைந்த வேள்விகள் பல செய்து முடித்தற் கேதுவாகிய கேள்வியினையுமுடைய அந்தணர் அருங் கலம் ஏற்பஅந்தணர்கள் அரிய கலன்களை நீர் வார்த்துக் கொடுக்கப் பெறுவதால் நீர் பட்டு இருஞ் சேறாடிய அந் நீரொழுகி மிக்க சேறாகியதால் களிறுநிலை முணைஇய களிறுகள் நிற்பதற்கு வெறுத்த மணல்மலி முற்றத்துமண் நிறைந்த முற்றத்தையும் தார் அரும் தகைப்பின்ஒழுங்காக அமைந்த பரிசிலரன்றிப் பிறர் செல்லுதற்குரிய காப்புமுடைய அவ்வயின் அவ்விடத்து நின் பெருமனைக் கண்ணே யிருந்து வயிரியர் புறஞ்சிறைகாணின்கூத்தர்கள் புறஞ்சிறையிடத்தே வரக் காணினும் வல்லேதாழ்க்காது எஃகு படை யறுத்த கொய் சுவற் புரவி வேல் வாள் முதலிய படைவீரரை வென்று கொணர்ந்த கொய்யப் பட்ட பிடரியினையுடைய குதிரைகளையும் அலங்கும் பாண்டில் அசைகின்ற தேர்களையும் இழை யணிந்து ஈம் எனஅவ்வவற்றுக் குரிய அணி யணிந்து கொடுமின் என்று ஏவி ஆனாக் கொள்கையை யாதலின்ஈகையில் அமையாத கொள்கையை யுடையை யாதலினாலே எறு.
பாசறைக்கண்ணே சென்று வேந்தனைக் காண்கின்றா ராதலால் அவன் தன் அரண்மனை யிடத்தே யிருந்து செய்யும் ஈகை வினையை இப் பகுதியால் விளக்குகின்றார்.
தன்பாற் போந்து ஏற்ற பார்ப்பார்க்கு அவர் வேண்டும் அருங்கலங்களை நீர் பெய்து கொடுப்பதால் அந்நீரொழுகி மணல் மலி முற்றத்தைச் சேறாக்கிவிட்டதென்பார் அந்தணர் அருங்கல மேற்ப நீர் பட்டு இருஞ்சே றாடிய மணல் மலி முற்றத்து என்றார்.
இனி ஏற்கும் பார்ப்பார்களின் தகுதி கூறுவார் அவர் அருமறைப் பொருளைக் கற்றும் கேட்டும் ஒழுகும் நல்லொழுக்க முடைய ரென்றற்கு அவரது நாவையும் கேள்வியையும் சிறப்பித்தார்.
அறங் கறைந்து வயங்கிய நாவின் என்றது கல்விச சிறப்பையும் பிறங்கிய உரைசால் வேள்வி முடித்த கேள்வி யென்றது கேள்விச்சிறப்பையும் சுட்டி நின்றன.
பார்ப்பார்க்குப் புகழ் அவர் செய்து முடிக்கும் வேள்வி யொன்றே குறித்து நிற்றலின் பிறங்கிய வுரைசால் வேள்வி யென்றும் வேள்வி பலவும் செய்து முடித்தற்குக் கேள்வி எதுவும் பயனு மாதலின்.
இனி உரைசால் வேள்வி யென்றது யாகங்கள் எல்லாவற்றினும் அரியவும் பெரியவுமாக வுரை யமைந்த வேள்வி யென்றும் வேள்வியை இவ்வாறு உரை யமைந்த வேள்வியென வுரைத்த சிறப்பினால் இப் பாட்டு உரைசால் வேள்வி யெனப்படுவதாயிற் றென்றும பழைவுரைகாரர் கூறுவர்.
தகைப் பென்பதே கடிமனை யென்னும் பொருட்டாயினும் அருந்தகைப் பென்றது ஏற்க வரும் இரவலரையும் நன்கு ஆராய்ந்து காக்கும் காப்பு மிகுதி குறித்து.
இரவலரும் பரிசிலரும் வாரா தொழியாமைப் பொருட்டு ஈதற்குரியாரைப் புறஞ்சிறை யிடத்தே நிறுவி கூத்தர் முதலிய பரிசின் மாக்கட்கு வேண்டுவ ஈயுமாறு ஏற்பாடு செய்துள்ளமை தோன்ற புறஞ் சிறை வயிரியர்க் காணின் வல்லே எஃகு படை யறுத்த கொய்சுவற் புரவி அலங்கும் பாண்டி லிழையணிந் தீ மென ஆனாக் கொள்கையை என்றார்.
பகைப் புலத்தே கொண்ட புரவி யென்றற்கு எஃகு படை யறுத்த கொய் சுவற் புரவி யென்றும் அவை ஈர்த் தேகுதற்கெனத் தேரும் சிறப்ப வழங்குக என்றற்கு அலங்கும் பாண்டில் இழையணிந் தீமென என்றும் கூறினார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் தாரருந் தகைப் பென்றது ஒழுங்கு பாட்டை யுடைய ஆண்டு வாழ்வார்க்கல்லது பிறர் புகுதற்கரிய மாளிகைக் கட்டணமென்றும் தார் ஒழுங்கு தகைப்பு கட்டணம் புறஞ்சிறை அதன் சிறைப் புறம் எஃகு படை கூரிய படை பாண்டில் தேர் பூணும் எருதுகள் என்றும் புறஞ்சிறை வயிரியர்க் காணின் ஈம் என்றது நம்மை யவர்கள் காணவேண்டுவ தில்லை நம்மாளிகையிற் புறத்து நீயிர் காணினும் கொடுமின் என்றவா றென்றும் ஈமென்றது அவ்வீகைத் துறைக்குக் கடவாரை யென்றும் அவ்வயி னென்றது நின்னூரிடத் தென்றவா றென்றும் ஈமென அவ்வயின் ஆனாக் கொள்கையை யாதலின் என மாறிக் கூட்டுக என்றும் கூறுவர்.
இவ்வாறு தன் அரண்மனை யகத்தும் புறத்தும் தானும் தன் பரிசனமும் ஈகை வினைக்கண் ஊன்றி நிற்பினும் அவ்வளவில அமையாது மேலும் அதனையே விழைந்துநிற்கும் நிலையை வியந்து ஆனாக் கொள்கையை என்றார்.
உரை மா யிரு விசும்பில்கரிய பெரிய வானத்தே ஞாயிறு தோன்றிஞாயிறு எழுந்து தோன்றி பன்மீன் ஒளிகெட ஆங்குபலவாகிய விண்மீன்களின் ஒளியைக் கெடுத்தாற் போல மாற்றார் உறு முரண் சிதைத்தசேரர் குடியில் தோன்றிப் பகைவரது மிக்க மாறுபாட்டைக் கெடுத்த கழல் தொடி அண்ணல் கழலுமாறு அணிந்த தொடியுனையுடைய அண்ணலே மை படு மலர்க்கழி மலர்ந்த நெய்தல் இதழ் வனப்புற்ற தோற்றமொடுகரிய நிறம் பொருந்திய விரிந்த கழியிடத்தே மலர்ந்த நெய்தற் பூவின் இதழினது அழகிய நிறத்தோடு உயர்ந்த மழையினும்உயர்ந்தெழுந்த மழை முகிலினும் பெரும் பயம் பொழிதிமிக்க செல்வத்தை வழங்குகின்றாய் அதனால்அது காரணமாக பசியுடை ஒக்கலை ஒரீஇய இசைமேந் தோன்றல் பசியுடைய சுற்றத்தாரை அப் பசியின் நீக்கியதனால் புகழ் மேவிய தோன்றலே நின் பாசறையான்நினது பாசறைக்கண்ணே நின் நோன் றாள் வாழ்த்திநின்னுடைய வலிய தாளை வாழ்த்தி காண்கு வந்திசின் நின்னைக் காணவேண்டி வந்தேன் எறு.
பொருட் கேற்ப உவமை மாறி யியைக்கப்பட்டது ஞாயிற்றின் தோற்றமும் அதற்குரிய இடமும் கூறியதற் கேற்ப வாழியாதன் தோற்றமும் அதற் கிடனாகிய சேரர் குடியும் வருவிக்கப் பட்டன.
மாற்றாரது பன்மையும் உறு முரணும் கண்டு அஞ்சாது பொரு தழித்தமையின் நின் தாள் வாழ்த்துதற் குரித்தாயிற் றென்பார் நின் நோன்றாள் வாழ்த்தி யென்றார்.
நெய்தலின் இதழ் மழை முகிலின் நிறத்தைச் சிறப்பிப்ப அந்நிறத்தை யுடைய முகில சேரனது கொடையைச் சிறப்பித்தலின் அடுத்து வரலுவமை யென்னும் குற்றமின்மை யறிக.
இனிப் பழையவுரைகாரர் நெய்தல் இதழ் வனப்புற்ற தோற்றமொடு பயம் பொழிதி யெனக்கூட்டி இவன்றன் நிறம் கருமை யாக்கி அந்நிறத் தோற்றத்தானும் மழையோடு உவமமாக்கி யுரைக்க என்றும் ஞாயிறு தோன்றியாங்கு மாற்றார் உறு முரண் சிதைத்த என முடிக்க என்றும் கூறுவர் ஆதலின் என்பதனை மழையினும் பெரும் பயம் பொழிதி என்பதனோடு கூட்டி நின்னூரிடத்து அவ்வயின் ஆனாக் கொள்கையையாய்ப் போந்தபடியாலே ஈண்டு நின் பாசறை யிடத்து மழையினும் பெரும் பயம் பொழியாநின்றாய் என வுரைக்க என்றும் பசியுடை யொக்கலை அப் பசியை யொருவிய எனப் பசி வருவிக்க என்றும் கூறுவர் பழைய வுரைகாரர்.
இதுகாறும் கூறியதனால் முரசினயும் கொற்றத்தினையும் பூணினையுமுடைய வேந்தர் பலர்தாம் உளர் அவராற் பெறும் பயன் இல்லை அந்தணர் அருங்கலம் ஏற்ப நீர்பட்டு இருஞ்சேறாடி களிறு நிலை முணைஇய மணல்மலி முற்றத்தை யுடைய தாரருந் தகைப்பி லிருந்துகொண்டு வயிரியர் புறஞ்சிறை வரக்காணின் வல்லே புரவியும் பண்டிலும் இழை யணிந்தீமென ஆனாக் கொள்கையை மேலும் ஞாயிறு தோன்றிப் பன் மீன் ஒளி கெடுத்தாங்குச் சேரர் குடியில் தோன்றி மாற்றார் உறு முரண் சிதைத்த அண்ணலே அக்கொள்கையை யாதலால் மழையினும் பெரும் பயம் பொழிதி அதனால் தோன்றலே நின் பாசறைக் கண்ணே நின் தாள் வாழ்த்திக் காண்கு வந்திசின் என வினை முடிவு செய்து கொள்க.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் உலகத்து வேந்தர் பலருளர் அவராற் பெரும் பயன் என் தகைப்பிற் புறஞ்சிறை வயிரியர்க் காணின் ஈமென அவ்வயின் ஆணாக் கொள்கையை யாதலின் மழையினும் பெரும் பயம் பொழிதி அதனால் அண்ணல் தோன்றல் பசியுடை யொக்கல் ஒரீஇய பாசறையானே நின் நோன்றாள் வாழ்த்திக் காண்கு வந்தசின் என மாறிக் கூட்டி வினை முடிவெ செய்க என்றும் அதனால் என்பதன் பின் அண்ணல் தோன்றல் என்னும் விளிகள் நிற்க வேண்டுதலின் மாறாயிற்று என்றும் கூறுவர்.
உரை மலைத்த தெவ்வர் எதிர்த்துப் பொருத பகைவருடைய மறம் தப வீரம் கெட பரியுடை நன்மா விரைந்த செலவினையுடைய நல்ல குதிரைகள் எறி பிணம் இடறிய செம் மறுக் குளம்பின படைகளால் எறியப்பட்டு வீழ்ந்த வீரர் பிணங்களை இடறிக்கொண்டு செல்லுதலால் சிவந்த குருதிக் கறை படிந்த குளம்பினை யுடையவாக விரியுளை சூட்டி அவற்றின் தலையிலே விரிந்த தலையாட்டத்தை யணிந்து செலுத்தி கடந்து பகைவரை வஞ்சியாது எதிர் பொருது வென்ற காஞ்சி சான்ற வயவர் பெரும காஞ்சித் திணைக் கமைந்த வீரர்க்குத் தலைவனே வில்லோர் மெய்ம்மறை வில் வீரராகிய சான்றோர்க்கு மெய் புகு கருவி போன்றவனே சேர்ந்தோர் செல்வ அடைந்தோர்க்குச் செல்வமாய்ப் பயன்படுபவனே எறு.
தெவ்வர் மறத்தைத் தபுக்கவேண்டிக் குதிரைகட்கு விரியுளை சூட்டிச் செலுத்துபவாதலின் தெவ்வர் மறந்தப செம்மறுக் குளம்பினவாக விரியுளை சூட்டிக் கடந்த என இயைக்கப்பட்டது.
முன்னே செல்லும் தூசிப் படைக்கு ஆற்றாது எறியுண்டு வீழ்ந்த பகைவர் பிணத்தை எறிபிணமென்றும் அப்பிணக்குவையைக் கடந்துசென்று மேல்வரும் பகைவரை யடர்க்கின்றமை தோன்ற இடறிய செம்மறுக் குளம்பின என்றும் கூறினார்.
பிணக்குவை கண்டு மருளாது அதனை யிடறிச் சேறற்கு வேண்டும் போர் வேட்கை மிகு விப்பதாகலின் உளைசூட்டின ரென்பார் விரியுளை சூட்டி யென்றார்.
வீரரென்னாது வயவர் என்றமையின் முன்னே பல போர்களைத் திறம்படச் செய்து சிறப்பும் வெற்றியும் சிறக்கப் பெற்றவ ரென்று கொள்க இவரையே பிற்காலத்துப் புராணஙகள் கூறும் மூலபல வீரர் எனவறிக.
உரை பூண் அணிந்து எழிலிய வனைந்து வரல் இளமுலை இழை யணிந்து உயர்ந்த ஒப்பனை செய்தாற் போல் வருகின்ற இள முலையினையும் மாண் வரி அல்குல்மாட்சிமைப்பட்ட வரிகளையுடைய அல்குலினையும் மலர்ந்த நோக்கின்அகன்ற கண்ணினையும் வேய் புரைபு எழிலிய வீங்கு இறைப் பணைத்தோள்மூங்கிலை யொப்ப அழகிய பெரிய மூட்டுக்கள் பொருந்திய தொடி யணிந்த பருத்த தோளினையும் காமர் கடவுளும் ஆளும் கற்பின்அழகிய கடவுளரையும் ஏவல் கொள்ளும் கற்பினையும் சேண் நாறு நறு நுதல்சேய்மைக்கண்ணும் சென்று மணம் கமழும் நறிய நெறறியினையும் சேயிழை கணவசெவ்விய அணிகளையு முடையாட்குக் கணவனே எறு.
உரை பாணர் புரவலபாண் குடும்பங்களைப் புரப்பவனே பரிசிலர் வெறுக்கைபரிசிலர்க்குச் செல்வமா யிருப்பவனே பூண் அணிந்து விளங்கும் புகழ் சால் மார்பபூணார மணிந்து விளங்கும் அகன்ற புகழ் நிறைந்த மார்பினை யுடையோனே எறு பாணரைப் புரத்தலால் இசைத்தமிழ் வளர்ச்சியும் பரிசிலரைப் புரத்தலால் புகழ் வளர்ச்சியும் பயனாதல்பற்றி பாணர் புரவல பரிசிலர் வெறுக்கை யென்றார் வயவர் வேந்தே பரிசிலர் வெறுக்கை பதிற்.
உரை தீந்தொடை நரம்பின் பாலை வல்லோன்இனிய இசை தொடுத்தலையுடைய நரம்பினா லமைந்த பாலையாழ் வல்லவனொருவன் பையுள் உறுப்பின் பண்ணுப் பெயர்த்தாங்கு அழுகைச் சுவைக்குரிய உறுப்பினையுடைய பாலைப் பண்கள் எல்லா வற்றையும் ஒவ்வொன்றாக மாறிமாறி யிசைத்தாற் போல சேறு செய் மாரியின்சேற்றை யுண்டாக்கும் மழை போல நனை அளிக்கும்கள்ளை வழங்கும் சாறுபடுதிருவின்விழாக்களத்தின் செல்வத் தோற்றத்தையுடைய மகிழான்திருவோலக்கத் தின்கண்ணே நின் நாண் மகிழ் இருக்கை இனிது கண்டிகும் நின்னுடைய நாட்கால இன்ப விருக்கையினை நன்கு கண்டு மகிழ்வுற்றேம் எறு.
பாலை யாழ் வல்லவனன்றிப் பிறரால் அழுகைச் சுவைக்குரிய பாலைப் பண்களை யெல்லாம் தொகுத்து ஒவ்வொன்றாக மாறி மாறி யிசைக்குமாற்றால் அழுகைச் சுவையை இசைத்துக் காட்டலாகாமை தோன்ற பாலை வல்லோன் பையுளுறுப்பின் பண்ணுப் பெயர்த்தாங்கு என்றார்.
பண் ணொவ்வொன்றிலும் அழுகைச்சுவைக் குரியதாய்த் தனித்தனி சிறந்த உறுப்புக்களுண்மைபோல களிப்பினைத் தருவதாய் வேறு வேறு சிறந்த கள்வகை யுண்மையாலும் பையுளுறுப்புக்களைப் பாலைவல்லோன் தனித் தனி யிசைத்துக் காட்டுமாறு போல தனித்தனியே அக்கள்வகையினை நல்குகின்றானென்றும் ஒவ்வொருவகைக் கள்ளும் சேறுண்டுபண்ணும் மிகு மழைபோல மிகத்தரப் படுவதுபற்றி சேறுபடு மாரியின் என்றாரென்றும் கொள்க.
இனிப் பழையவுரைகாரர் தீந்தொடை பாலைக் கோவைகளாகிய வீக்குநிலை யென்றும் பையுளுறுப்பிற் பண்ணுப் பெயர்த்தாங்கு அளிக்கும் நனையெனக்கூட்டி எல்லாப் பண்களிலும் வருத்தத்தைச் செய்யும் உறுப்பினையுடைய பாலைப் பண்கள் பலவற்றையும் ஒரோவொன்றாகப் பெயர்த்து வாசி்க்குமாறு போல ஒன்றையொன்றொவ்வாத இன்பத்தை உண்டவர்க்குக் கொடுக்கும் பல திறத்து மது வெனவுரைக்க என்றும் நனை யென்றது ஈண்டு மதுவிற்கெல்லாம் பொதுப் பெயராய் நின்ற தென்றும் மாரியினென்னும் உவமம் மதுக்களில் ஒரோவொன்றைக் கொடுக்கு மிகுதிக் குவமம் என்றும் சாறுபடு திருவி னென்றவுவமம் அம்மதுக்களைப் பானம் பண்ணுங் காலத்து அலங்காரமாகக் கூட்டும் பூவும் விரையு முதலாய பொருள்களுக் குவமம்.
அவன் ஓலக்க இருக்கையின் செல்வத்தை நாண்மகி ழிருக்கை யெனக் கூறிய சொற் சிறப்பானே இதற்கு நாண்மகி ழிருக்கை யென்று பெயராயிற் றென்பர் பழையவுரைகாரர்.
இதுகாறும் கூறியது வயவர் பெரும வில்லோர் மெய்ம்மறை சேர்ந்தோர் செல்வ சேயிழை கணவ புரவல வெறுக்கை மார்ப பாலை வல்லோன் பண்ணுப் பெயர்த்தாங்கு மாரியின் அளிக்கும் நனை மகிழின் கண் நின் நாண்மகி ழிருக்கையை இனிது கண்டிகும் என வினை முடிவு செய்க.
இனிப்பழையவுரைகாரர் மார்ப நின் நாண்மகி ழிருக்கையின் சிறப்பெல்லாம் நின் நனை மகிழின்கண்ணே இனிது கண்டேம் எனக் கூட்டி வினை முடிபு செய்க என்று கூறுவர்.
உரை வாங்கு இரு மருப்பின் வளைந்த கரிய தண்டினையுடைய தீந்தொடை பழுனிய இனிய இசைக்குரிய நரம்புகளால் நிறைந்த இடன் உடைப் பேரியாழ் இசை யின்பத்துக்கு இடமாக வுள்ள பேரியாழிடத்தே பாலை பண்ணி பாலைப் பண்ணை யெழுப்பி படர்ந்தனை செல்லும் சேரனை நினைந்து செல்லும் முது வாய் இரவல முதிய வாய்மையை யுடைய இரவலனே எ று.
ஆயிரம் நரம்புகளை எல்லையாக வுடையதாய் இசையாற் பெறலாகும் பேரின்பத்துக்கு இடமாக இருத்தல் பற்றி இடனுடைப் பேரியாழ் என்றும் இன்னிசை பயக்கும் நரப்புத் தொடையால் குறைபா டின்மை தோன்ற தீந்தொடை பழுனிய என்றும் கூறினார்.
உரை கறுத்தோர் உறு முரண் தாங்கிய தார் அரும் தகைப்பின் வெகுண்டு மேல் வரும் பகைவரது மிக்க வலியைத் தடுத்தற்குரிய ஒழுங்கினால் அப் பகைவரால் அழித்தற்கரிய படை வகுப்பையும் நாண்மழைக் குழூஉச்சிமை கடுக்கும் நாட்காலையிலே மழைக்கூட்டந் தங்கிய மலையுச்சியை யொக்கும் தோன்றல் தோல் மிசைத்து எழுதரும்தோற்றத்தையுடைய பரிசையினை மேலே தாங்கி யெழுகின்ற விரிந்து இலங்கு எஃகின் ஒளி விரிந்து விளங்கும் வேற்படையையும் தார் புரிந்தன்ன வாளுடை விழவின்மாலை யுடலிற் பின்னுவதுபோல வாள் சுழற்றுகின்ற வாள் விழாவினையுமுடைய போர் படு மள்ளர்போர்க்கண் அன்றிப் பிறவாற்றால் இறத்தலை விரும்பாத வீரர் போந்தொடு தொடுத்தபனங்குருத்துடனே சேர்த்துத் தொடுத்த கடவுள் வாகைத் துய்வீ ஏய்ப்பவெற்றித்திரு விரும்பும் வாகையினது துய்யினையுடைய பூப்போல பூத்த முல்லைப் புதல் சூழ் பறவை பூத்த பூக்களையுடைய முலலைப் புதரிடத்தே மொய்க்கும் வண்டினம் கடத்திடை பிடவின் தொடைக்குலைச் சேக்கும் காட்டிலே பிடவ மரத்தின் தொடுத்ததுபோலப் பூக்கும் பூக்குலையிலே தங்கும் வான் பளிங்கு விரைஇய செம்பரல் முரம்பின்உயரிய பளிங்குடன் விரவிய சிவந்த பரல்கள் கிடக்கின்ற முரம்பு நிலத்திலே இலங்கு கதிர்த் திருமணி பெறூஉம்அங்கு வாழ்வோர் விளங்குகின்ற ஒளிக்கதிரையுடைய அழகிய மணிகளைப் பெறுகின்ற கண் அகல் வைப்பின்இடம் அகன்ற ஊர்களையுடைய நாடு கிழவோன்நாட்டிற்குஉரிய தலைமகனான செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் எறு.
அவரை எதிரூன்றித் தாங்கும் படையின் வலியெல்லாம் அவரது படை யொழுங்கினை அடிப்படையாகக் கொண்டிருத்தல்பற்றி அதனைத் தாரருந் தகைப்பு எனச் சிறப்பித்தார்.தார் ஒழுங்கு.
யானைமேலும் குதிரைமேலும் வரும் வீரர் பகைவர் எறியும் அம்பும் வேலும் தடுத்தற்குத் தம் பரிசையினை கேடயத்தை மேலே ஏந்தித் தோன்றும் தோற்றம் மலை யுச்சியில் நாட்காலையில் படிந்து தோன்றும் மேகக் கூட்டத்தின் தோற்றத்தை யொத்தல்பற்றி நாண் மழைக் குழூஉச்சிமை கடுக்குந் தோன்றல் தோல் என்றார்.
வாள் விழவின்கண் வீரர் வாளைச் சுழற்றுமிடத்து உடலெங்கும் ஓடிச் சுழலும் வாள் உடலில் பின்னிக் கிடந்து தோன்றும் மாலையின் தோற்றத்தை நல்குவதுபற்றி தார் புரிந்தன்ன வாளுடை விழவின் என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் நாண்மழை யென்றது பருவமழை யென்றும் தோலொடு வென ஒடு விரிக்க என்றும் தார் புரிந்தன்னவாள் என்றது பூமாலைகள் அசைந்தாற்போல நுடங்குகின்ற வாள் என்றும் கூறுவர்.
போந்தை வெண்ணிறமாயும் வாகைப்பூ நீல நிறமாயும் இருத்தலின் போந்தொடு தொடுத்த வாகைப் பூவிற்கு முல்லைப் புதல் சூழ்ந்த வண்டினத்தை உவமம் கூறினார்.
வாகைப்பூ நீல நிற முடைமைபற்றியும் துய்யுடைமைபற்றியும் சான்றோர் அதனை மயிற் கொண்டைக்கு உவமித்து குமரி வாகைக் கோலுடை நறுவீ மடமாத் தோகைக் குடுமியிற் றோன்றும் குறுந்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் கிழித்துக் குறுக நறுக்கி வாகையோடு இடை வைத்துத் தொடுத்த பனங் குருத்து முல்லை முகைக்கு ஒப்பாகவும் வாகைவீ அம் முல்லையைச் சூழ்ந்த வண்டிற்கு ஒப்பாகவும் உவமங்கொள்ள வைத்த சிறப்பானே இரற்குப் புதல்சூழ் பறவை யென்று பெயராயிற் றென்பர்.
முரம்பிடத்தே மக்கள் இலங்கு கதிர்த் திருமணி பெறுவர் என்பதற்கேற்ப அவ்விடத்தின் வளம் கூறுவார் வான் பளிங்கு விரைஇய செம்பரல் முரம்பு என்றார்.
உரை இடி யிசை முரசமொடு ஒன்று மொழிந்து இடி முழக்கத்தைப்போன்ற ஓசையினைச் செய்யும் முரசுடனே தப்பாத வஞ்சினத்தைக் கூறிச் சென்று ஒன்னார் வேலுடைக் குழூஉச் சமம் ததைய நூறி பகைவருடைய வேலேந்திய படைக் கூட்டம் செய்யும் போர் அறக் கெடும்படி யழித்து கொன்று அவர்களைக் கொன்று புறம் பெற்ற அஞ்சினோர் முதுகிட்டோடச் செய்ததனா லுண்டாகிய பிணம் பயி லழுவத்து பிணங்கள் நிறைந்த போர்க்களத்தே தொன்று திறை தந்த களிற்றொடு தோற்ற வேந்தர் பழையதாகிய திறையாகத் தந்த யானையோடு அம்பண அளவை நெல்லை யளக்கும் மரக்கால் விரிந்து உறை போகிய தன் வாய் விரிந்து அதனைச் சுற்றிலும் புறத்தே யிட்ட செப்புறை தேய்ந்து கழன்றோடுமாறு நெல்லின் ஆர்பதம் நல்கும் என்ப நெல்லாகிய உணவை நிறைய அளந்து கொடுப்பன் என்று அறிந்தோர் சொல்லுவாரகள் எறு.
பழைய வுரைகாரர் ஒன்று மொழிதல் வஞ்சினங் கூற லென்றும் ஒன்று மொழிந்து கொன்று புறம் பெற்ற எனக் கூட்டி ஒன்று மொழிதலும் கொன்று புறம் பெறுதலும் ஒன்னாரன்றி இவன் தொழிலாக வுரைக்க என்றும் ஒன்னாரது குழு வெனக் கூட்டி கொன்றதும் புறம் பெற்றதும் அக் குழுவையேயாக வுரைக்க என்றும் கூறுவர்.
தொன்று திறை தந்த என்றதனால் ஈண்டுக் கூறிய வொன்னார் பண்டெல்லாம் சேரனுக்குத் திறை செலுத்திப் போந்த சிற்றரச ரென்றும் அத் திறையினைத் தாராமையால் பகைமையுற்று ஒன்னாராயின ரென்றும் அவர் வேலுடைக் குழுவினை இவன் இப்போது வென்று புறம் பெற்று அவர் செலுத்தவேண்டிய பழந் திறையைப் பெற்றானென்றும் கொள்க.
அளக்குந்தோறும் அம்பணத்தின் நிறையப் பெய்து திணித்துத் திணித்து அளத்தலின் வாய் கிழிந்து உறை தேய்ந்து நீங்குமாறு தோன்ற அம்பண வளவை விரிந்துறை போகிய என்றார்.
இதுகாறும் கூறியது பேரியாழ் பாலைபண்ணிப் படர்ந்தனை செல்லும் முதுவாய் இரவல திருமணி பெறூஉம் நாடு கிழவோன் ஒன்னார் சமம் ததைய நூறி அவர் தொன்று திறை தந்த களிற்றொடு நெல்லின் ஆர்பதம் நல்லும் என்ப அவ் வள்ளியோனைப் பாடுவோமாக என வினை முடிவு செய்க.
இனிப் பழையவுரைகாரர் அவனை நினைத்துச் செல்லும் முதுவாயிரவலனே நின் நினைவிற் கேற்ப நாடுகிழவோன் தனக்குப் போரின்மையான் வென்று கொடுப்பதின்றி ஒன்னார் பிணம் பயிலழுவத்துத் திறையாகத்தந்த களிற்றொடு தன்னாட்டு விளைந்த நெல்லாகிய உணவினைக் கொடாநின்றா னென்று எல்லாரும் சொல்லுவார்களாதலால் அவன்பால் ஏகெனக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க என்பர்.
படர்ந்தனை செல்லும் என்று பாணன் தன்னில் நினைவன கூறினமையின் துறை பாணாற்றுப்படையன்றிச் செந்துறைப் பாடாணாயிற்று அற்றாயின் வினைமுடுபு ஆதலால் நெஞ்சே அவன்பால் செல்வாயாக எனக் கூட்டி முடித்தல்வேண்டு மென்க.
உரை கொல்படை தெரியஏந்திய படை யழிந்தவர் வேறு படைகளை ஆராய வெல்கொடி நுடங்கவென்றி குறித் துயர்த்த கொடியானது விண்ணிலே யசைய வயங்கு கதிர் வயிரொடு வலம்புரி ஆர்ப்பஒளிக் கதிர் வீசும் மணி பதித்த கொம் பென்னும் வாச்சியத்தோடு வலம்புரிச் சங்குகள் முழங்க பல் களிற்று இனநிரைபலவாகிய களிறுகளின் கூட்டமான வரிசை புலம் பெயர்ந்து இயல்வரதத்தமக் குரிய இடத்தினின்றும் பெயர்ந்து போர் நிகழும் இடம் நோக்கித் திரிய அமர்க்கண் அமைந்தபோரிடுதற் கமைந்த நிணம் அவிர் பரப்பில் பொருது வீழ்ந்த மக்கள் மாக்களினுடைய நிணம் விளங்கும் பரந்த களத்திலே குழூஉகூட்டமாகிய சிறை யெருவைபெரிய சிறகுகளையுடைய பருந்துகள் குருதி ஆரபிணங்களின் குரு தியை யுண்ண தலை துமிந்து எஞ்சிய ஆண்மலி யூபமொடுதலை வெட்டுண்டதால் எஞ்சி நிற்கும் குறையுடலாகிய ஆண்மை மலிந்தாடும் கவந்தத்தோடு உருவில் பேய்மகள் கவலை கவற்றஅழகிய வடிவில்லாத பேய்மகள் காண்போர் வருந்துமாறு அச்சுறுதத நாடு உடன் நடுங்கநாட்டிலுள்ளோர் அஞ்சி நடுங்க பல் செருக் கொன்றுபல போர்களிலும் எதிர்த்தோரை வென்றழித்து எறு கொல்படை கொல்லுதற்குரிய வேலும் வாளும் பிறவுமாம்.
செய்யும் போர்களிலெல்லாம் வென்றியே எய்துதலின் வெல்கொடி நுடங்க என்றார் பழையவுரைகாரர் வெல் கொடி நுடங்க வென்றது மாற்றாரெதிரே அவர் கண்டு நடுங்கும்படி பண்டு வென்ற கொடி நுடங்க வென்றவா றென்பர்.
உடலை நெறிப்படுத்தியக்கும் தலை யொழியினும் அவ்வுடற்கண் கிளர்ந்து நின்ற ஆண்மைத் துடிப்பு உடனே ஒழியாமைபற்றி ஆண்மலி யென்றாரென்க.
உலறிய தலையும் பிறழ் பல்லும் பேழ் வாயும் சுழல் விழியும் சூர்த்த நோக்கும் பிணர் வயிறும் உடையவளாதலின் உருவில் பேய்மகள் என்றும் அவள் தோற்றம் காண்பார்க்குப் பேரச்சம் தந்து நெஞ்சு நோவச் செய்தல்பற்றி கவலை கவற்ற என்றும் கூறினார்.
போரில் ஈடுபட்டார்க்கன்றி நாட்டிடத்தே யிருக்கும் மக்களனைவர்க்கும் பேரிழவும் பெருந் துன்பமும் உண்டாதலால் நாடுட னடுங்க என வேண்டாது கூறினார்.
உண்டாகிய போர் பலவற்றினும் மீட்டும் போருண்டாகாவாறு அதற் கேதுவாயினோரை வேரறக் கொன்று வென்றி யெய்தியது தோன்ற பல் செருவென் றென்னாது கொன் றென்னாரென வறிக.
இனிப் பழைய வுரைகாரர் கொல்படை யென்பது முதல் இயல்வர என்பது ஈறாக நின்ற வினையெச்சம் நான்கினையும் நிகழ்காலப் பொருட்டாக்கிச் செருக்கொன்று என்னும் வினையொடு முடிக்க என்றும் குருதியாரப் பேய்மகள் கவலை கவற்ற நாடுடன் நடுங்க என நின்ற வினையெச்சங்கள் மூன்றனையும் ஆகும்படி கவலை கவற்றும்படி நாடுடன் நடுங்கும்படி யென எதிர்காலப் பொருட்டாக்கிக் கொன்றென் னும் வினையொடு முடிக்க என்றும் கொன்றென்னும் வினையெச்சத்தினை மெய் சிதைந்து என்னும் வினையொடு மாறிக் கூட்டுக எனறும் கூறுவர்.
உரை நாறு இணர்க் கொன்றைவெண்போழ் கண்ணியர் மணம் கமழ்கின்ற கொன்றைப் பூவின் கொத்துக்களை விரவித் தொடுத்த வெள்ளிய பனந் தோட்டாலாகிய கண்ணியினை யுடையராய் வாள் முகம் பொறித்த மாண் வரி யாக்கையர் வாளின்வாய் உண்டுபண்ணிய மாட்சிமைப்பட்ட வடுக்களாகிய வரி பொருந்திய முகத்தை யுடையராய் நெறிபடு மருப்பின் இருங் கண் மூரியொடு நெறிப்புடைய கொம்பும் பெரிய கண்ணுமுடைய எருத்துக்களோடு வளை தலை மாத்த வளைந்த தலையை யுடைய ஏனை விலங்குகளின் இறைச்சிகளையுடைய தாழ் கரும் பாசவர் தாழ்ந்த இழிந்த பாசவர் எஃகாடு ஊனம் கடுப்ப கத்தியால் இறைச்சியை வெட்டுதற்குக்கொண்ட அடிமணை போல மெய் சிதைந்து மெய் வடுவும் தழும்பு முறுதலால் சாந்து எழில் மறைத்த மெய் சான்றோர் பூசிய சந்தனத்தின் பொலிவு தோன்றாதபடி மறைத்த மார்பினையுடைய சான்றோர்க்கு பெரு மகன் தலைவனும் சேரர்க்குச் சிறப்பாக வுரித்தாகிய பனந் தோட்டுடன் உழிஞை வாகை தும்பை முதலிய போர்ப்பூவும் பிற பூக்களும் விரவித் தொடுத் தணிவது இயல்பாதலால் கொன்றை கலந்து தொடு்த்த போந்தைக் கண்ணியை நாறிணர்க் கொன்றை வெண்போழ்க் கண்ணி யென்றார்.
வாளால் வெட்டுண்டு வடுப்பட்டது வரிவரியாக முதுகொழிய ஏனை முகத்தினும் மார்பினும் காணப்படுவதுபற்றி வாண்முகம் பொறித்த மாண்வரி யாக்கையர் என்றார்.
வாள் வாயால் உண்டாக்கிய புண்ணுன் வடுவினை வரி யென்றா ராதலின் அதற்கேற்பப் புண்படுத்திய வாளின் செலை வாள் முகம் பொறித்த என்றும் முகத்தின்கண் உண்டாகிய புண்வடு வீரர்க்கு அழகும் மாட்சிமையும் பயத்தலின் பொறித்தல் என்ற வினைக்கேற்ற வரி யென்றே யொழியாது மாண்வரி என்றும் சிறப்பித்தார்.
முகத்துக்கும் மார்புக்கும் பொதுவாக யாக்கை யென்றாராயினும் மெய் சிதைந்து சாந்தெழின் மறைத்த சான்றோர் என மார்பினைச் சிறப்பித் தோதுதலின் முகத்துக் காயிற்று.
பழையவுரைகாரரும் மெய் சிதைந்து உடலுருவப்பட்டமை கீழே சொன்னமையால் வாள்முகம் பொறித்த மாண்வரி யாக்கைய ரென்பதற்கு வாள் முகத்திலே பொறித்த மாண் வரியையுடைய யாக்கையரென முகத்தில் வடுவாக்கி யுரைக்க என்பது காண்க.
எருதுகளையும் ஏனை ஆடு மான் முதலிய விலங்குகளையும் கொன்று அவற்றின் இறைச்சிகளை விற்பது பற்றி அவரைத் தாழ் பாசவர் என்றும் கொலைவினை யுடைமையால் கரும் பாசவர் என்றும் கூறினார்.
இறைச்சியைத் துண்டிப்பதற்கு அடியிலே வைக்கும் மரக் கட்டையில் அக்கத்தியின் வெட்டுப்பட்டு மேடு பள்ளமுமாய் வரிபோன்று கிடப்பதுபற்றி வீரர் மார்புக்கு அதனை உவமம் கூறுவார் ஊனம் கடுப்ப என்றார்.
பூசிய சாந்தம் மார்பின் வடு விளையும் தழும்பினையும் மறைக்கமாட்டாமையின் தன் பொலிவு தோன்றற்கு இடம் பெறாமையால் அச் சாந்தின் பொலிவை மார்பின் சிதைவுகள் மறைத்துத் தாம் மேம்பட்டுத் தோன்ற விளங்கும் மார்பினையுடைய சான்றோர் என்றற்கு சாந்தெழில் மறைத்த சான்றோர் என்றார்.
மெய் சிதைந்து சாந்தெழில் மறைத்த என்றதற்குப் பழையவுரைகாரர் மெய்யானது சிதைந்து அச் சிதைந்த வடுக்களான பூசின சாந்தின் அழகை மறைத்த என்றவா றென்பர்.