sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சில விநாடிகள் அமைதியாய் ஒரு பீடியை எடுத்துப் பற்ற வைத்துப் புகைத்தவாறே தூரத்தில் பூந்தமல்லி ஐரோடில் நிற்கும் தனது சைக்கிள் ரிக்ஷாவையே வெறித்துப் பார்த்திருந்து விட்டு ஒரு பெருமூச்சுடன் பேசினான் அவன் இந்த ஆறு மாசமா நா ஒண்ணும் சம்பாதிக்கலம்மே இன்னாத்த சம்பாதிக்கிறது?
பரட்டைத் தலையும் முகமெல்லாம் கட்டை பாய்ச்சி நின்ற தாடியும் வியர்வையில் ஊறிக் கிழிந்த சட்டையும் கிழிசலினூடே தெரிந்த எலும்பெடுத்த மார்பும் இதுக்கோசரம் இன்னும் கொஞ்சம் அயுவாதம்மே போனது போச்சு நெதம் ராவும் பகலும் அந்தப் பொறுக்கி குடிச்சிட்டு வந்து ஒன்ன மாட்ட அடிக்கிற மாதிரி அடிக்கிறப்போ அடப்பாவி உன் தலை எயுத்தானு எத்தினி நாளு நா அய்திருக்கேன் தெரியுமா?
எவ்வளவு சீரா வாய்ந்தா இப்படி மவ சீரழியறா ளேனு ஒரு அப்பங்கார மாதிரி ஒரு அண்ணங்கார மாதிரி ஆரோ ஒரு பரதேசி மாதிரி ஒனக்காக அய்து இருக்கேன் அந்த மாதிரிதான் இப்பவும் வந்திருக்கேன்.
இன்னாம்மே சுத்தப் பைத்தி யமா இருக்கே உன்ன ரயில்ல தள்றதுக்கா ஒங்க ஆத்தாளும் அப்பனும் உன்னிய எனுக்குக் கட்டி வெச்சாங்க?
ம் பொறப்படு பொறப்படு போவலாம் என்று கப்பிக்கல் குவியலின் மீதிருந்த அவன் இன்னும் இங்கேயே நின்றிருந்தால் அவளது தற்கொலை எண்ணமே வலுக்கும் என்ற உணர்வில் கீழே இறங்கினான்.
போன எடமும் சரியில் லேன்றதுதான் நீ செஞ்ச தப்பு சர்தான் ஊருக்கே போயி உனுக்குப் புடிச்சவனாப் பாத்துக் கட்டிக்கறது ஐயோ என்னக் கொல்லாதி யேன்.
நீ இன்னா ரிக்ஸாக்காரன்தானே என்னிக்கும் இதே கதிதான் உனுக்குன்னு யார் யாரோ சொன்னதக் கேட்டு நீ சொன்னது மாதிரி பளபளப்புக்கு ஆசப்பட்டுப் பல்லைக் காட்டிப் பாயாப் பூட்டேன்.
பாவி நான் பாவி அப்போது சிக்னல் இல்லாத தால் மெதுவாக வந்து நின்ற மின்சார ரயிலின் வெளிச்சத்தில் இருவருமே பரஸ்பரம் ஒருவரை ஒருவர் முழுமையாகக் கண்டனர்.
அந்தக் கேள்விக்கும் அந்த ஸ்பரிசத்துக்குமே காத்திருந்தவள் போன்று மெய்சிலிர்த்து இதயங் கனிந்து ஆர்வமும் ஆவேசமும் கொண்டு அவன் மீது சாய்ந்து அவனைத் தழுவிக்கொண்டு அவள் அழுதபோது காத்திருந்த ரயிலுக்கு சிக்னல் கிடைத்து நகர்ந்தது.
அட சீ கய்தே பெரிசா கண்டுப்பிட்டே மனசு தங்கமா இருந்தாப் போதும்மே நானு கூடத்தான் எவ்வளவோ பாயாப் போனவன் உன்னக் கட்டிக்கிறதுக்கு மிந்தி அப்பிடிக் கூப்புடு மாமா நீ கய்தேன்னு மின்ன மாதிரி கூப்பிட்டப்புறம்தான் எனக்கு மின்ன மாதிரி நெனப்பும் ஆசையும் வருது.
வேற்று நாடுகளில் விதேசி மனிதரிடையே திரிகின்ற அனுபவத்தை அவனை ஜாதியறிந்து தள்ளி நில் என்று விலக்கி வைக்காத விரிந்த உலகத்தோடு உறவாடும் ராணுவ வாழ்க்கையை அவன் நேசித்ததில் ஆச்சரியமில்லை.
தாழ்ந்து கிடந்த இந்திய சமுதாயத்தால் தாழ்த்தி வைக்கப்பட்ட தனது சமூக வாழ்க்கையின் சிறுமையை வெறுத்தே முதல் மகா யுத்த காலத்தில் பட்டாளத்தில் சேர்ந்து பதினெட்டு வயதிலேயே கடல் கடந்து செல்லும் பேற்றினை அடைந்தவன் அம்மாசி.
உலகையே வலம் வந்து அவன் சேகரித்துக் கொணர்ந்த அறிவும் அனுபவமும் அந்தச் சமூகத்தினரால் ஆ வென்று வாய் பிளந்து கேட்டுத் திகைக்கும் மர்மக் கதைகளாகவும் பொய்யென்று அவன் முதுகுக்குப் பின்னால் உதட்டைப் பிதுக்கிக் கேலி செய்யும் மாய்மாலப் பேச்சுக்களாகவுமே அன்று கொள்ளப்பட்டன.
அவ்வாறு அவர்களோடு ஒட்டியும் ஒட்டாமல் பட்டும் படாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த அம்மாசியை மீண்டுமொரு பொன்னான சந்தர்ப்பமாய் வந்து வலிய அழைத்தது இரண்டாவது உலக மகா யுத்தம்.
நாற்பது வயதுக்கு மேல் மீண்டும் அவனுக்கு ராணுவ வாழ்க்கை கிட்டிய மகிழ்ச்சியில் தனது சேரிக்கு ஒரு சலாமடித்து விட்டு ராணுவ விறைப்போடு கம்பீரமாகப் புறப்பட்டு விட்டான் அம்மாசி.
யுத்த களத்தில் மார்போடு இறுக்கிப் பிடித்த யந்திரத் துப்பாக்கியைத் தாங்கி எதிரிகளோடு போராடிக் கொண்டிருக்கையில் எதிரிகளின் குண்டு வீச்சுக்கு அவன் இலக்கானான்.
யந்திரத் துப்பாக்கியை இரு கரங்களிலும் தாங்கி அணைத்துப் பிடித்துச் சுடும்போது எப்படி உடலும் கரமும் அதிர்ந்து நடுங்குமோ அது போல் எழுந்து நின்ற வெற்றுடம்பே நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது அவனுக்கு.
ராணுவ விறைப்போடு கம்பீரமாக ஊரை விட்டுப்போன அம்மாசிக்கு தலையாட்டம் கண்டு உடல் நடுக்கம் கொண்டு கூனிக் குறுகித் திரும்பி வருகின்ற தன்னை சலாமடித்து வரவேற்க யாரும் வரமாட்டார்கள் என்று தெரியும்.
அப்படி ஒரு விதிவிலக்கான சமயத்தில் நேற்று இரவு வடக்கே இருந்து வந்த அந்தப் பகல் நேரப் பாசஞ்சர் வண்டி இந்த ஒற்றைப் பிரயாணியான அம்மாசியை மட்டும் இறக்கிவிட்டபின் அந்த ரயில்வே ஸ்டேஷனில் கொஞ்ச நஞ்சமிருந்த வெளிச்சத்தையும் வாரிச் சுருட்டிக் கொண்டு போய் விட்டது.
பிறகு தனக்கு முன்பின் அறிமுகமில்லாத ஊரில் திரிவது போல் தோள்மீது தன் கான்வாஸ் பைச்சுமையுடன் தான் பிறந்த ஊருக்குள்ளே போய் நான்கைந்து தெருக்களை அர்த்தமற்றுச் சுற்றிப் பார்த்தான்.
வாய்க்கால் மதகு என்ற சேரியின் எல்லைக்கு வந்து விட்டோம் என்று தெரிந்தபோது மேலே நடந்து சென்று சேரிக்குள் போய் யாரைப் பார்த்து யாரோடு உறவாடுவது?
சாலையின் இரு மருங்கிலும் இருளில் நின்றிருந்த கரிய மரங்களின் நிழல் உருவங்களின் மேலெல்லாம் மினுக்கட்டாம் பூச்சிகள் மொய்த்துக் கொண்டிருந்தன.
இதே மதகுக் கட்டையின் மீது எத்தனை முறை அவன் உட்கார்ந்திருக்கிறான் சலசலத்தோடும் இந்த வாய்க்கால் தண்ணீரில் அவன் தாய் புல்லுக்கட்டைப் போட்டு அலசிக் கொண்டிருந்த போதெல்லாம் வெறும் கோவணத்துடன் சின்னஞ்சிறு பையனாய்க் கையிலொரு கரும்புத் துண்டுடன் நின்று கொண்டிருந்த நாளெல்லாம் அவனுக்கு இப்போது நினைவு வந்தது.
அவன் தாய்க்கு அன்றிருந்த ஆசையெல்லாம் தன் மகன் வளர்ந்து ஒரு கண்ணாலம் கட்டிக்கொண்டு நாலு பேரைப் போலப் பயிர்த்தொழில் செய்தோ மாடு மேய்த்தோ வாழ வேண்டுமென்பதுதான்.
ஐம்பது வயதுக்குள்ளாக அடைந்துவிட்ட முதுமையையும் இந்த நிராதரவான திக்கற்ற வெறுமையையும் அனுபவிப்பதைவிட மரணம் சுகமான கற்பனையாய் இருந்தது அவனுக்கு.
அப்போது கிரீச் கிரீச் என்று சக்கரத்தில் அச்சாணி உரசிக் கொள்ளும் சங்கீதமும் கடக் கடக் என்று மேடு பள்ளங்களில் இறங்கி ஏறும் தாளகதியும் ஒலிக்க தூரத்தில் ஒரு கட்டை வண்டி சேரியை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது.
வண்டி நெருங்கி வரும்போது அதிலிருந்து ஒரு பெண்ணின் குரல் தே சும்மா கெட அதோ ஆளு யாரோ குந்திக்கினு கிறாங்க என்று தன்னைக் குறித்து எச்சரித்த ரகசியக் குரலிலிருந்து ஏதோ வாலிப சேஷ்டை என்று யூகித்துக் கொண்ட அம்மாசி தனது பிரசன்னத்தை ஒரு செருமலின் மூலம் உணர்த்தினான்.
வண்டி அவனைக் கடந்து சற்று தூரம் சென்றதும் வண்டி சப்தத்தையும் மீறி அந்தப் பெண் பிள்ளையின் கலகலத்த சிரிப்பொலி அம்மாசியின் காதில் வந்து ஒலித்தது.
அவர்கள் பேசிய தோரணையிலிருந்து இருவருமே கொஞ்சம் காதல் போதையில் மட்டுமல்லாமல் சிறிதே கள்ளின் போதையிலும் இருக்கிறார்கள் என்று அறிந்த அம்மாசி ம் வயசு என்று முனகிக் கொண்டான்.
சற்று முன் வண்டியில் அவனைக் கடந்து போன இளமையின் கலகலப்பு கடந்துபோன தனது இறந்த காலமே தன்னைப் பார்த்துச் சிரிப்பது போல் இருந்தது அவனுக்கு.
ஆ வயசு அதெல்லாந்தான் பூடிச்சே எனக்குந் தான் இருந்திருக்கு பதினெட்டு வயசும் இருபது வயசும் முப்பதும் நாப்பதும் ம் அப்போ அதை கெவுனிக்காம நானு ஓடினேன் அத்தோட பெருமை அப்போ தெரியல்லே ஓடினேன் மனுசங்க என்னாதான் சாதின்னும் மதமின்னும் ஒதுக்கி வெச்சாலும் கடவுள் கருணையோட எல்லாருக்கும் சமமா குடுத்திருக்கிற வயசையும் வாலிபத்தையிம் எட்டி உதைச்சுட்டு என்னா வேகமா ஓடினேன்டா நானு ஓடிக்கினு இருக்கும் போதே அது என் கிட்டே இருந்து ஓடிக்கினு இருந்திச்சுன்னு அப்ப தெரிஞ்சுதா?
நானு ஓடறதுக்கே அந்த வயது திமிருதானே காரணமா இருந்திச்சு ஓடிஓடி ஓய்ந்தப்புறம் இப்ப தெரியுது ஆ பூட்டுதேன்னு என்னா லாபம் என்று தன்னுள் அவலமாய் அழுது முனகிக் கொண்டான் அம்மாசி.
ஆம் இழந்த ஒன்று இருக்கிறது என்ற நினைப்பிலேயே இழக்கும்போது இழந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெரியாத அளவுக்கு இழப்பைத் தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தியாகவும் இருந்து முற்றாக இழந்துவிட்ட பின் இழந்து விட்டோமே என்ற நினைப்பிலேயே அந்த இழந்த ஒன்று அது எதுவாக இருந்தாலும் எத்தனை மகத்தானதாக மாறிவிடுகிறது ஒன்று மகத்தானது என்பதற்கான இலக்கணமே அதுதான் அம்மாசி இரவு வெகு நேரம்வரை சேரியில் நுழைய மனமில்லாமல் மதகுக் கட்டையின் மீதே உட்கார்ந்திருந்தான்.
சேரியைச் சேர்ந்த முண்டாசு கட்டிய ஒருவன் வாயில் சுருட்டின் நெருப்புக் கனிய காற்றையே நாற்றப்படுத்தும் புகையுடன் இருண்ட வழியில் பயத்தை விரட்ட உரத்த குரலில் பாடிக்கொண்டே வந்தான்.
எய்ம்பூர் டேசன்லேதான் போட்டர் வேலை செய்யறானாம் சடையாண்டி போனா பாக்கலாம் என்று கூறிவிட்டு முண்டாசுக்காரன் சேரியை நோக்கி நடந்தான்.
அம்மாசி அவன் முதுகுக்குப் பின்னால் நின்று அந்தச் சேரியை வெகு நேரம் வெறித்துப் பார்த்துவிட்டுத் தனது கான்வாஸ் பையைத் தூக்கித் தோள்மீது வைத்துக் கொண்டு ரயில்வே ஸ்டேஷனை நோக்கித் திரும்பி நடந்தான்.
அன்பு காட்டவும் அரவணைத்துக் கொள்ளவும் யாருமில்லாத தனியனான தனக்கு உள்ள ஒரே பிடிப்பு அந்த ஒன்று விட்ட தங்கையும் அவள் புருஷனும் அவள் குழந்தைகளும்தான் என்ற தீர்மானம் அவன் மனத்தில் உருவான அந்த நிமிஷமே அவன் நடையில் ஒரு தெம்பு பிறந்தது.
மறுநாள் காலை பொழுது விடிந்து வெகு நேரம் கழித்துச் சில மணி நேரங்கள் தாமதமாக பகல் நேரத்திலேயே வந்து சேர்ந்தது அந்தப் பாசஞ்சர் வண்டி.
அவனது சேரியைச் சேர்ந்த கோவணாண்டிச் சிறுவர்களும் மேல் சட்டையில்லாமல் இடையில் அழுக்குப் பாவாடை தரித்த கறுப்புச் சிறுமிகளும் அந்தக் கிராமத்தின் விளைபொருள்களான நுங்கு வெற்றிலை வெள்ளரிப்பிஞ்சு முதலியவற்றை விலை கூறி விற்றவாறு ரயிலின் அருகே ஓடித் திரிவதை ஒரு புன்னகையுடன் பார்த்தவாறிருந்த அம்மாசி எதையாவது அவர்களிடமிருந்து வாங்க வேண்டும் என்று சற்று நேரம் கழித்தே ஆசை கொண்டான்.
வெள்ளரிப் பிஞ்சு விற்ற ஒரு சிறுமியை சட்டைப்பைக்குள் கையை விட்டுச் சில்லறையை எடுத்தவாறே அவன் கூவி அழைத்த நேரத்தில் ரயிலும் கூவி நகர ஆரம்பித்தது.
அம்மாசியின் தலைக்கு மேல் சாமான் வைக்கும் இடத்தில் காலில் மேஜோடும் இடுப்பில் வேட்டியின் மேல் பச்சை நிற சிங்கப்பூர் பெல்ட்டும் அணிந்த ஒரு பட்டிக்காட்டு மைனர் பீடி புகைத்தவாறு படுத்திருந்தான்.
பட்ட மரத்திற் படர்ந்த பசுங்கொடியில் ஒற்றை மலர் பூத்தது போன்று அவள் மடியில் படுத்திருந்த அந்த அழகிய பெண் குழந்தை உறக்கத்தில் முகத்தைச் சுருக்கிப் பின் மலர்ந்து சிரித்தது.
ரயிலின் மெதுவான ஓட்டத்தின்போது ஏறிய டிக்கட் பரிசோதகர் வாசற்படியிலேயே சற்று நின்று சிகரெட்டைப் புகைத்தெறிந்துவிட்டுச் சாவதானமாய் வந்து அம்மாசியின் அருகில் அமர்ந்தார்.
சற்றுநேரம் ஏதோ யோசனையோடு அமர்ந்திருந்த டிக்கட் பரிசோதகர் பக்கத்து ஸ்டேஷனை வண்டி நெருங்கிக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து அம்மாசியின் தலைக்குமேல் படுத்திருந்த பட்டிக்காட்டு மைனரை நோக்கி டிக்கட்டுக்காகக் கை நீட்டினார்.
அவற்றை வாங்கிப் பின்புறம் கையெழுத்திட்டுக் கொடுத்த பின் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பிராமண விதவையை எழுப்புவதற்காகக் கையிலிருந்த பென்சிலால் பலகையில் தட்டினார் டிக்கட் பரிசோதகர்.
உள்ளூற வருத்தும் உபாதை பொறுக்க முடியாதவள் போன்று வெளிறிய உதடுகளைக் கடித்துப் புருவங்களைச் சுருக்கிக் கொண்டு தெய்வமே என்று சிணுங்கினாள் அவள்.
வர்ர ஸ்டேஷன்லே எறங்கிடும்மா என்று நிர்த்தாட்சண்யமாய்ச் சொல்லிவிட்டு வேறு புறம் திரும்பி வெளியே எட்டிப் பார்த்தார் டிக்கட் பரிசோதகர்.
அவள் மிகவும் பிரயாசைப்பட்டு எழுந்திருக்க முயன்றபோது மடியில் படுத்திருந்த இரண்டு வயதுக் குழந்தை உட்கார்ந்து கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டு பசியினாலும் தூக்கம் கலைந்த எரிச்சலினாலும் அழுதது ஸார்.. பட்டணத்துக்கு ஒரு டிக்கட் போட்டுக் குடுங்க நான் பணம் தர்ரேன் என்றவாறு தனது கோட்டுப் பையிலிருந்து உப்பிக் கனத்த தோல் பர்ஸை எடுத்தான் அம்மாசி.
டிக்கட் பரிசோதகர் அவனை ஒரு விநாடி பார்த்து அவனது பெருந்தன்மையைப் பாராட்டுவதுபோல் புன்னகை பூத்துவிட்டு நின்ற நிலையிலே ஒரு காலை தூக்கிப் பெஞ்சின் மீது வைத்து முழங்காலின் மீது நோட்டுப் புத்தகத்தைத் தாங்கி ரசீது எழுதினார்.
அந்த விதவைப் பெண் அம்மாசியைப் பார்த்து உங்க குழந்தை குட்டியெல்லாம் தீர்க்காயுசா இருக்கணும் ஐயா என்று நன்றியுடன் குச்சுக் குச்சாய் இருந்த விரல்களோடு கும்பிட்டாள்.
டிக்கட் பரிசோதகர் ஒருபுறம் கீழே இறங்கியதும் மறுபுறத்தில் டிக்கட் இல்லாத ஒரு கிழட்டுப் பிச்சைக்காரனும் அவனது மனைவியும் ஏறி உள்ளே வந்தனர்.
அந்தப் பிச்சைக்காரத் தம்பதிகள் பெஞ்சுகளில் இடமிருந்தும் கையில் டிக்கட் இல்லாததால் பிரயாணம் செய்யவே உரிமையற்றவர்களான தாங்கள் பெஞ்சின் மீது உட்காரக் கூடாது என்ற உணர்வோடு ஒரு மூலையில் முழங்கால்களைக் கட்டிக் கொண்டு உட்கார்ந்தனர்.
அந்தப் பிச்சைக்காரன் தன் கையிலிருந்த கம்பைக் கீழே ஓர் ஓரமாகக் கிடத்திவிட்டு மடியிலிருந்த வேர்க்கடலையை எடுத்து மனைவிக்குப் பாதி பகிர்ந்து கொடுத்தான்.
பிரக்ஞை இல்லாதவளாய் மயங்கிக் கிடந்த தாயின் மடியில் படுத்திருந்த குழந்தை விழிப்புற்று மலரத் திறந்த விழிகளோடு வெளியே பார்த்தாள்.
பிஸ்கட்டுகள் நிறைந்த தட்டுடன் ஜன்னல் அருகே நின்றிருந்தவனைப் பார்த்ததும் தாயின் கன்னத்தை நிண்டி நிண்டி அப்பிச்சிம்மா அப்பிச்சி என்றூ வெளியே கையைக் காட்டி குழந்தை அழுதாள்.
குழந்தைக்கு ஏதாவது வாங்கித் தரலாம் என்று எண்ணிய அம்மாசி தனது பிறப்பையும் அவர்கள் குலத்தையும் எண்ணித் தயங்கியவாறே குழந்தையைப் பார்த்துப் புன்னகை காட்டினான்.
காகிதத்தில் சுற்றிய இரண்டு பன்களையும் கோட்டுப் பைக்குள் வைத்துக் கொண்டு நடுங்குகின்ற கைகளில் இரண்டு வடாக்களை ஏந்தியவாறு அவன் ரயில் பெட்டியை நோக்கி நடந்து வந்தான்.
ஆ அவனுக்கல்லவா தெரியும் பிறருக்காகப்படும் சிரமத்தின் சுகம் வண்டிக்குள் வந்து பெஞ்சின்மீது பால் நிறைந்த தம்ளர்கள் கவிழ்ந்துள்ள வட்டாக்களை வைத்துவிட்டுக் குழந்தையிடம் ஒரு பன்னை எடுத்துப் புன்னகையுடன் நீட்டினான்.
அவள் அடங்காத பசியும் தணியாத தாகமும் தீராத சோர்வும் கொண்டிருக்கிறாள் என்று உணர்ந்த அம்மாசி குழந்தைக்காக வாங்கி வந்த பாலையும் அவளுக்கே ஆற்றிக் கொடுத்தான்.
குழந்தை தன் தாயைத் தொந்தரவு செய்யாமல் இருக்கும் பொருட்டு அவளைத் தூக்கித் தன் அருகே உட்கார வைத்துக் கொண்டு பன்னைப் பிய்த்துப் பாலில் நனைத்து ஊட்டினான் அம்மாசி.
பிறகு குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டு பால் தம்ளர்களைக் கொண்டு கொடுத்தபின் ஸ்டாலிலேயே ஒரு கப் பால் வாங்கிக் குழந்தைக்குப் புகட்டினான்.
அழுத்தினால் கிறீச் கிறீச் சென்று கத்தும் அந்த வாத்துப் பொம்மையை வைத்துக் கொண்டு குழந்தை அமர்க்களமாய்ச் சிரித்தாள் அம்மாசியும் உலகையே மறந்து குழந்தையின் விளையாட்டோடு ஒன்றிக் கலந்திருந்தபோது வண்டி புறப்படுவதற்கான மணி அடித்தது.
பசி நீங்கிய தெம்பிலும் விளையாட்டுப் பொம்மை கிடைத்த குதூகலத்திலும் அந்த முகமறியாத புதிய மனிதனின் மடியில் முகத்தைப் புதைத்தும் அவன் மோவாயைப் பிடித்திழுத்தும் சிரித்து விளையாடும் தன் குழந்தையைப் பார்த்து அந்தத் தாய் புன்னகை புரிந்து கொண்டாள்.
பிறகு மெலிந்த விரல்களால் நெற்றியில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டே பலஹீனமான குரலில் சொன்னாள் பட்டணத்திலே தெரிஞ்சவா இருக்கா என் சிநேகிதி ஒருத்தி எப்பவோ ஒரு தடவை ஊருக்கு வந்தப்ப நுங்கம்பாக்கத்திலே இருக்கோம்னு சொன்னா அட்ரஸீம் சரியாத் தெரியலே அவ்வளவு பெரிய ஊர்லே போயி எங்கே தேடறதுன்னு நெனைச்சுண்டு இருந்தேன் ஆனா இப்ப போய்ச் சேரவே மாட்டேன்னு தோண்றதே என்று சொல்லும்போது அவளுக்கே தொண்டை அடைத்துக் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.
அவனது நல்ல தன்மைகளை மனத்துள் பாராட்டியவாறே அந்தத் தாயின் மனம் தான் நிராதரவாய்த் தவிக்க விட்டு விடப் போகும் குழந்தையைப் பார்த்துக் குழைந்தது.
இந்த நிமிஷம் எனக்கு ஆதரவு சொந்தக்காரன் உடன் பொறந்த சகோதரன் எல்லாம் நீங்கதான் அப்போது தாயின் நினைவே இல்லாத குழந்தை அந்த வாத்துப் பொம்மையை அவன் காதருகே அழுத்தி ஓசைப் படுத்தினாள்.
அவன் தலையை ஆட்டிக்கொண்டு சப்தம் பொறுக்காதவன்போல் காதைப் பொத்திக் கொள்வதைக் கண்டு குலுங்கக் குலுங்கச் சிரித்து மகிழ்ந்தாள்.
அம்மாசி அவள் தன்னிடம் என்னவோ சொல்லி ஆறுதல் பெறவோ எதையோ கேட்டு உதவி பெறவோ எண்ணித் தவிக்கிறாள் என்று உணர்ந்து அதைத் தர அந்த உதவியைச் செய்ய சித்தமானவன் போன்று அவள் முகத்தையே கனிவுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அந்தக் குழந்தையோ அவனிடம் இதுவரை யாருமே காட்டாத பாசத்துடன் அவன் மடிமீது ஏறிச் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்து அவன் இருதயத்தையே தன்பால் ஈர்த்துக் கொண்டிருந்தது.
சற்று நேரம் தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் வடித்து அழுதபின் முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு அழுததால் கம்மிப் போன குரலில் கூறினாள் போன வருஷம் அவ பொறந்த ஒரு வருஷத்துக்குள்ளே பெத்தவரை எடுத்துத் தின்னுட்டா என்று அவள் அங்கலாய்த்தபோது அம்மாசி குழந்தையை மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான் ஏம்மா கொளந்தையைத் திட்டறீங்க?
அவருக்கும் சாகிற உடம்புதான் கலியாணத்தப்பவே அவருக்கு வயசு அம்பதுக்கு மேலே எங்கப்பா ஏழை வரதட்சிணைக்கு வழியில்லாம மூணாந்தாரமா கட்டி வெச்சார் அடுத்த வருஷம் எங்கப்பாவும் போய்ட்டார்.
இவ அப்பா தங்கமாத்தான் என்னெ வெச்சிண்டிருந்தார் தெய்வத்துக்கே பொறுக்கலே கண்ணவிஞ்ச தெய்வம் என்று அவள் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு திட்டினாள்.
கடைசிலே இவ இவளும் இல்லேன்னா எங்கேயோ ஆறோ கொளமோ பாத்து விழுந்து பிராணனே விட்டுடுவேன் தாங்க முடியலே ஐயா இந்த நோயோட இம்செ.
தாங்க முடியலே இனிமே பொழைக்கறதாவது கொஞ்சம் கொஞ்சமா வதைபட்டு சாகறதெ விட ஒரேயடியா போயிடலாம்னா இந்தக் கொழந்தெ நேக்கு ஒரு கழுத்தறுப்பு அவராலே எனக்குக் கெடச்ச சம்பத்தெப் பார்த்தீங்களா?
அந்தப் பாசஞ்சர் வண்டி ஏகமாய் இரைச்சலிட்டுக் கொண்டு ஓடிய போதிலும் அந்தப் பெட்டிக்குள் ஓர் அமைதியே நிலவுவது போல் தோன்றியது.
வண்டியின் ஆட்டத்திற்கேற்ப கண்களை மூடிச் சாய்ந்திருந்த வளது சிரம் இடமும் வலமும் கொள கொளத்து ஆடிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்ணுற்ற அம்மாசி அவள் செத்துக் கொண்டிருக்கிறாளோ என்று ஒரு விநாடி திடுக்கிட்டான்.
நல்லவேளை அவள் தன் உடலிலோ மனத்திலோ விளைந்த வேதனையைத் தாங்க மாட்டாமல் உதட்டைக் கடித்தவாறு முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டே கண் திறந்தாள் ஒரு கைத்த சிரிப்புடன்.
அப்படிப் பொண்ணாப் பொறந்தாலும் ஏழையாய்ப் பொறக்கப் படாது என்று சொல்லி விட்டு எதையோ யோசித்துத் தான் சொன்னதை மறுப்பதுபோல் தலையை ஆட்டிக் கொண்டாள் ஏழையாப் பொறந்தாத்தான் என்ன?
பொண்ணாப் பொறந்தாலும் ஏழையாப் பொறந்தாலும் எங்க ஜாதியிலே பொறக்கப்படாது ஐயா அதெவிடச் சேரியிலே பொறந்துடலாம் என்று அவள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது அம்மாசியின் நினைவில் நேற்று கட்டை வண்டியில் இருளில் சென்ற சேரிப் பெண்ணின் எக்காளச் சிரிப்பு எதிரொலித்தது.
என்று கண் கலங்க அவள் பெருமூச்செறிந்தபோது அம்மாசி தன் மடியில் கிடந்த குழந்தையின் மிருதுவான கேசத்தை வருடியவாறு கூறினான் காலத்தெ சொன்னாப் போறுமா ஐயா மனுஷா பண்ற அக்ரமத்துக்கு நான் கிராமத்துலே பொறந்தவ.
நீங்க யார் எவர்னு தெரியாம ஐயோ பாவம் ஒருத்தி மயங்கிக் கிடக்கிறாளேன்னு பால் வாங்கிண்டு வந்து தந்தேள் நானும் சாப்பிட்டேன்.
இல்லேன்னா ஜாதியையும் ஆசாரத்தையும் ஏதாவது ஒரு காரணத்தோட எல்லாரும் மனப்பூர்வமா நெஜத்துக்கு ஏத்துண்டிருந்தா அது எப்பவோ மாறிப்போயிருக்கும்.
ஒவ்வொருத்தரும் அதெப் பொய்யா ஒரு ஒப்புக்குப் போலியா ஏத்துண்டிருக்கிறதனாலேதான் அது இன்னும் வாழ்ந்துண்டு என்னெப் போல ஏழைகளோட கழுத்தை அறுக்கறது சற்று நேரத்துக்கு முன் அருந்திய பாலினால் விளைந்த தெம்பும் மாலை நேரக் குளிர்ந்த காற்றும் தொடர்ந்து சில நிமிஷங்கள் அவளுக்குப் பேசச் சக்தி அளித்தன.
இவ்வளவு நேரப் பேச்சுக்குப் பிறகும் அவள் அவனிடம் என்ன சொல்ல நினைத்துப் பேச ஆரம்பித்தாளோ அதை அவனிடம் சொல்லவில்லையே என்று அவளுக்குத் தோன்றியது.
நான் செய்யத்தான் போறேன் என்று பலமான தீர்மானத்தோடு யார்மீதோ பழி தீர்த்துக் கொள்வதுபோல் உதட்டைக் கடித்தவாறு தலையாட்டிக் கொண்டாள்.
பெஞ்சின் அருகே முழந்தாளிட்டு உட்கார்ந்திருந்த அம்மாசியின் கையை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு ரகசியம் பேசுவது போன்ற குரலில் அவள் சொன்னாள் நீங்க யாராயிருந்தாலும் எனக்குத் தெய்வம் மாதிரி அடுத்த ஸ்டேஷனிலே இந்த உடம்பெ எறக்கி செய வேண்டியதெ செஞ்சுடுங்கோ செய்வேளா?
உதவின்னு கேக்காமலே செய்யற மனுஷன் நீங்க நான் ரொம்ப நாழியா சொல்ல நினைச்சிருந்ததைச் சொல்லிடறேன் இவளை.. என் குழந்தையை அவள் கண்களில் நிறைந்த கண்ணீர் காதோரமாய் வடிந்தது உங்க குழந்தையா வளர்க்கணும் அவள் நன்னா வாழ்ந்துடுவா என்கிற நம்பிக்கை வந்துடுத்து என் குழந்தையை உங்க குழந்தைகள்லே ஒருத்தியா வளர்ப்பீங்களா ஐயா?
ஒரு திறமையற்ற நடிகை உயிர் விடுகின்ற காட்சியில் நடிப்பதுபோல் முகத்திலுள்ள புன்முறுவல் மறையும்முன் அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.
மெல்ல மெல்ல அவளது வாய் திறந்தபோதும் உதட்டின்மீது ஒரு ஈ வந்து அமர்ந்தபோதும் தான் அவள் உயிர் வாழ்க்கை சம்பூர்ணமெய்தி விட்டது என்பதை அறிந்த அம்மாசி எழுந்து தலைகுனிந்து நின்றான் ஏதோ ஒரு சின்ன ஸ்டேஷனில் வண்டி நின்றதும் பிச்சைக்காரக் கிழவி ஓலமிட்டதைத் தொடர்ந்து அந்தப் பெட்டியைக் கும்பல் சூழ்ந்தது.
கும்பலை விலக்கிக் கொண்டு ஒரு ரயில்வே அதிகாரி உள்ளே நுழைந்தார் மூன்றாம் நாள் மத்தியானம் அந்தச் சின்னஞ்சிறு ரயில்வே ஸ்டேஷனில் தெற்கே இருந்து வரும் பகல் நேரப் பாசஞ்சர் வண்டிக்காகக் கையில் குழந்தையுடன் காத்திருந்தான் அம்மாசி.
தலையும் உடம்பும் ஆட்டம் கண்டு விட்ட அம்மாசி குழந்தையோடு தனது பைச் சுமையையும் ஒன்றாய் எடுத்துச் செல்ல முடியாமல் முதலில் குழந்தையை ஜன்னல் வழியாக ஒரு அம்மாளிடம் கொடுத்துவிட்டுப் பையைத் தூக்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றான்.
ரயிலின் கூவல் நின்ற அதே விநாடியில் தான் கண்டுபிடித்த பெயரைப் பிரகடனம் செய்தான் அம்மாசி பாப்பாத்தி பெங்களூரில் ஓர் உயர்தர நவீன ஹோட்டலின் மாடி அறையின் உட்புறம்.
இடது கோடியில் உள்ள அறையின் கதவுக்கு மேலுள்ள வென்ட்டிலேட்டரின் வழியாக வெளியே இருந்து ஒரு துண்டு வெளிச்சம் அறைக்குள் கட்டிலின் மீது விழுந்திருக்கிறது.
கடிகாரத்துக்குக் கீழே ஒரு மேஜையில் படுக்கையில் படுத்தவாறே கை நீட்டி எடுத்துக் கொள்ள ஒரு கண்ணாடி ஜாடியில் தண்ணீரும் அதன் மீது கவிழ்த்த தம்ளரும் பக்கத்தில் டெலிபோனும் ஒரு சிறு நாற்காலியும் ஒரு ஈஸி சேரும் அறையிலுள்ள பொருட்கள் யாவும் அந்த வெளிச்சத்தில் மங்கலாகத் தெரிகின்றன.
அறையின் வலதுபுறச் சுவரில் பாத்ரூம் கதவு தெரிகிறது அறைக்கு வெளியே மாடிப் படிகளில் இருவர் ஏறி வரும் ஷீஸ் அணிந்த காலடிச் சப்தம் கேட்கிறது.
ஸ்டெல்லாவின் குரல் ஹேய் ராபர்ட்ஸ் ஸீ மை ஸ்லிப்பர் ஒன் ஆஃப் மை ஸ்லிப்பர்ஸ் ஸ்லிப்டு அவே ஏ ராபர்ட்ஸ் என் ஸ்லிப்பரில் ஒன்று கழன்று விழுந்து விட்டது.
ராபர்ட்ஸின் குரல் அவன் மாடிப் படியின் கீழே கிடக்கும் ஸ்லிப்பரை எடுக்கப் போய் அங்கிருந்து பேசுவதால் தூரத்திலிருந்து கேட்கிறது.
கோட்டணிந்த ஓர் ஆணுருவம் உள்ளே வந்து லேசாக விசில் அடித்தவாறு விளக்கின் ஸ்விட்சைப் பொருத்துவதற்காக ஒரு தீக்குச்சியைக் கிழித்துச் சுவர் முழுவதையும் தேடி அறையின் இடது கோடியின் பக்க வாட்டிலுள்ள வாசற்கதவை ஒட்டியிருக்கும் ஸ்விட்சைப் போட அறை முழுதும் வெளிச்சம் பரவுகிறது.
அவள் கட்டிலுக்குப் பக்கத்தில் அறையின் சுவரோரமாக இருக்கும் டிரெஸிங் டேபிள் கண்ணாடியில் இடமும் வலமும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துத் தன்னைத் தானே ரசித்துக் கொள்கிறாள்.
அவள் ஸ்கார்பை எடுத்துக் கட்டிலில் எறிந்து விட்டுக் கைப்பையைத் திறந்து ஒரு சின்ன கையகல டிரான்ஸிஸ்டரை எடுத்து டிரஸிங் டேபிளின் மேல் வைத்த பின் சீப்பை எடுத்துச் சிகையை ஒதுக்கி விட்டுக் கொண்டு திரும்புகையில் கால் தடுமாறிய போது அவன் அவளைப் பிடித்துக் கொண்டு சிரிக்கிறான்.
ராபர்ட்ஸ் சிகரெட்டைப் பொருத்தியவாறு கேலிக் குரலில் ஐ ஸே நவ் எ டேஸ் இட் இஸ் இம்ப்பாஸிபில் டு ஸே ஹீ இஸ் நாட் அன் ஆங்கிலோ இன்டியன் அன்ட் ஐ ஸப்போஸ் எவ்ரி இன்டியன் ஹேஸ் பிகம் அன் ஆங்கிலோ இன்டியன் டூ இந்தக் காலத்தில் யார் ஆங்கிலோ இந்தியன் யார் இந்தியன் என்று இனம் காண்பது ரொம்பவும் கஷ்டம்.
எல்லா இந்தியனும் ஒரு ஆங்கிலோ இந்தியனாகவும் மாறிவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன் ஸ்டெல்லா எரிச்சலுடன் டோன் டாக் நான்ஸென்ஸ் மை ஹஸ்பன்ட் வாஸ் அன் இன்டியன் அஃப்கோர்ஸ் ஹி வாஸ் எ ட்ரூ கிறிஸ்டியன் டூ குட் ரோமன் எ குட் மேன் ஓ மோரீஸ் உளறாதே என் கணவர் ஒரு இந்தியனாகத்தான் இருந்தார்.
ஒரு நல்ல ரோமன் ஒரு நல்ல மனிதன் ஓ மோரீஸ் ராபர்ட்ஸ் யு ஹாவ் டிரங்க் டூ மச் என்று எச்சரிப்பது போல் கூறிவிட்டு குட்நைட் பேபி ஸீ யூ இன் தி மார்னிங் ஐ வில் கம் அன் டேக் யூ அறைக் கதவைத் திறக்கிறான்.
அவள் கதவருகே போய் நின்று அவன் வெளியே போனதும் கதவை மூடித் தாழிட்டுவிட்டு உள்ளே வருகிறாள் அவள் கதவருகேயிருந்து அறையின் நடுவே வந்து நின்று கண்ணாடியில் தெரியும் தனது தோற்றத்தைப் புகை பிடித்தவாறே பார்க்கிறாள்.
பின்னர் திரும்பி அறையில் மேலும் கீழும் சுற்றி உலவி வருகிறாள் பிறகு கட்டிலின் ஓர் ஓரமாய்ச் சிந்தனை தோய்ந்த முகத்துடன் எங்கோ பார்வை வெறித்தவாறு உட்காருகிறாள்.
திடீரென நினைவு வந்தது போல் கால் மேல் கால் போட்டு முழங்கால் வரை அவளது மேனியின் நிறத்துக்குப் பேதமில்லாமல் அணிந்திருந்த நைலான் ஸாக்ஸை உருவி எடுத்து ஈஸி சேரின் மேல் போடுகிறாள்.
மேஜை மீது இருந்த ஆஷ்டிரேயில் சிகரெட்டை நெறித்து அணைத்து விட்டு எழுந்து தனது மெலுடைகளைக் கழற்றி ஈஸி சேரின் மீது ஒழுங்காக மடித்து வைத்த பின் தோள் பட்டையிலிருந்து முழங்கால் வரை இறுக்கமாய் அணிந்திருந்த வெண்மையான உள்ளுடையுடன் மேஜையின் பக்கமிருந்த நாற்காலியில் வந்தமர்ந்து டிரான்ஸிஸ்டரைக் கையிலெடுத்துத் திருப்புகிறாள்.
இனிய மேற்கத்திய டுவிஸ்ட் இசை ஒலிக்கிறது முதலில் சற்று நேரம் உட்கார்ந்த நிலையில் உடலை நௌத்து விரலைச் சொடுக்கிக் கொண்டிருந்தவள் எழுந்து நின்று இடையை நௌத்து நௌத்து அடி எடுத்துக் கால் மாற்றி முன்னும் பின்னும் நகர்ந்தும் நிமிர்ந்தும் வளைந்தும் ஆடுகிறாள்.
சற்று நேரம் ஆடிக் களைத்த பின் கட்டிலின் மீது விழுகிறாள் பிறகு மேஜையின் மீதிருந்த பாட்டிலை எடுத்து அதன் கழுத்தை முறிப்பது போலத் திருகித் திறக்கிறாள்.
எழுந்து கட்டிலின் மீது கிடந்த டிரஸிங் கவுனை எடுத்து அணிந்து இடுப்புக் கயிற்றை இறுகச் சுருக்கிட்ட பின் சென்று கதவைத் திறக்கிறாள்.
டிரான்ஸிஸ்டரிலிருந்து ஒலித்துக் கொண்டிருந்த இசையை அவள் நிறுத்தி விட்டு மேசையின் மீது இருந்த ஒரு ரைட்டிங் பேடையும் சில சிறிய புத்தகங்களையும் எடுத்துப் பார்க்கிறாள்.
அங்கே பொன்மலை ரயில்வேயிலே வேலை செஞ்சுக்கிட்டிருந்தார் என் புருஷன் சரி இதெப்படி ஸ்டெல்லா தனக்குள் ஐ டோன்ட் கன்டம் லிக்கர் ஒய்?
தலையை நிமிர்த்திக் கண்களை மூடிக் கொண்டு தன்னையே சபித்துக் கொள்வது போலப் பற்களைக் கடித்தவாறு இரண்டு கைகளையும் இறுக முறுக்கிக் கொண்டு அவள் சப்தமில்லாமல் அலறுகிறாள்.
ஸ்டெல்லா கனமான ரகசியக் குரலில் லெட் தி டெவில் கில் மீ லெட் தி டெவில் டேக் மீ டூ ஹெல் ஓ மோரீஸ் ஐ ஹேவ் பிகம் எ பிட்ச் எ டிரங்கட் எ ஸின்னர்.
ஸ்டெல்லா புலம்பும் குரலில் மோரீஸ் மை டார்லிங் யு ஆர் நோ மோர் யு டைட் இன் அன் ஆக்ஸிடென்ட் ஸ்டில் ஐ எக்ஸிஸ்ட் பை அன் ஆக்ஸிடென்ட் ஓ மோரீஸ் என் கண்மணி நீ இப்போது இல்லை நீ செத்துப் போய் விட்டாய் ஒரு விபத்தினால்.
நான் இன்னும் உயிர் தரித்திருக்கிறேன் ஒரு விபத்தினால் சற்று நேரம் அமைதி பிறகு அவள் மெல்ல எழுந்து வந்து கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்துக் கண்களைத் துடைத்துக் கூந்தலை ஒதுக்கிச் சரி செய்து கொள்கிறாள்.
அதை அவள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்ப் பருக இருளில் படுக்கையில் அமர்ந்திருக்கும் ஸ்டெல்லா புகை குடிக்கையில் கனன்று பிரகாசிக்கும் சிகரெட்டின் நெருப்புக் கனிகிற வெளிச்சம் மட்டும் தெரிகிறது.
டிரான்ஸிஸ்டரை ஒரு கையால் திருப்புகிறாள் வெறும் சப்தம் மட்டும் வர எரிச்சலுடன் அதை நிறுத்தி விட்டுக் கையிலிருந்த மதுவைக் குடித்த பின்னர் மீண்டும் அதை நிரப்பிக் கொள்ளும்போது கதவு தட்டப்படும் சப்தம் லேசாகக் கேட்கிறது.
ஸ்டெல்லா அவசர அவசரமாகத் தம்ளரை மேஜையின் மீது வைத்து பின்னர் கண்ணாடியருகே ஓடி தலையை ஒழுங்கு பண்ணிக் கொண்டு திரும்புகையில் மீண்டும் கதவு லேசாகத் தட்டப்படுகிறது.
எஸ் கம்மிங் என்று குரல் கொடுத்தவாறே தான் அணிந்திருக்கும் அவனது டிரஸ்ஸிங் கவுனைக் களைந்து விடலாமா என்று யோசித்துப் பரவாயில்லை என்ற நினைப்புடன் கதவைத் திறக்கிறாள்.
சுமார் நாற்பது வயதுள்ள ஓர் உயரமான மனிதன் முழங்கையில் மடித்துப் போட்ட ஓவர்கோட் தொப்பி கையிலொரு பைல் சகிதம் உள்ளே வர இருவரும் கை குலுக்கிக் கொண்டதும் அவனிடமிருந்து ஓவர்கோட்டையும் தொப்பியையும் வாங்கிக் கொண்டு போய்க் கட்டிலுக்குப் பின்னாலிருந்த ஹாங்கரில் மாட்டுகிறாள்.
அப்போது அந்தப் பார்த்தசாரதி முகம் மாறி ஏதோ ஒரு நெடியை மோப்பம் பிடிப்பவன் போல் சுற்றிலும் பார்த்து மேஜையின் மீது இருக்கும் பாட்டிலையும் தம்ளரையும் அவளது தள்ளாட்டத்தையும் பார்த்துத் திகைத்துப் போகிறான்.
கர்ச்சிப்பை எடுத்து மூக்கை மறைத்துக் கொண்டு அறைக்குள் வந்து நின்ற இடத்திலேயே நின்றிருக்கும் அவனை அவள் திரும்பிப் பார்த்துப் பின்னர் மேஜை மீதிருந்த பாட்டிலையும் தம்ளரையும் அவன் பார்வை வழியே தானும் பார்த்துப் புன்முறுவல் செய்கிறாள்.