sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மூன்று லட்சம்காலாள் வீரர்களும் ஐம்பதினாயிரம் குதிரை வீரர்களும் பதினாயிரம் போர் யானைகளும் இரண்டாயிரம்ரதங்களும் முந்நூற்றிருபது தளபதிகளும் முப்பத்திரண்டு சிற்றரசர்களும் அப்பெரும் சைன்யத்தில் சேர்ந்துசென்றார்கள்.
மூன்று நாள் பிரயாணத்துக்குப் பிறகு காஞ்சிக்கு வடக்கே இரண்டு காத தூரத்தில் தக்கோலம் என்னும் இடத்தில் நம் படைகளும் எதிரி படைகளும் போர்க்களத்தில் சந்தித்தன ஆதித்தா புராணங்களில் தேவேந்திரனுக்கும் விருத்திராசுரனுக்கும் நடந்த யுத்தம் பற்றிக்கேட்டிருக்கிறோம்.
புலிக் கொடியைக்கம்பீரமாகப் பறக்க விட்டுக் கொண்டு இராஜாதித்யரின் யானை போகுமிடமெல்லாம் ஜயலஷ்மியும்தொடர்ந்து போகிறாள் என்பதை அறிந்து கொண்டார்கள்.
அந்த யானையையும்அதன் மீது வீற்றிருந்த வீர புருஷரையும் பார்த்ததும் நம் வீரர்கள் சோர்வு நீங்கி மும்மடங்கு பலம் பெற்றுஎதிரிகளைத் தாக்கினார்கள்.
திடீரென்று அந்தப் பாதகன் தன் யானையின் மீதுசமாதானக் கொடியைப் பறக்க விட்டுக் கொண்டு இரண்டு கைகளையும் தலைக்கு மேல் தூக்கிக் கொண்டு சரணம்சரணம் என்று கூறிக் கொண்டு வந்தான்.
இரட்டை மண்டலச் சக்கரவர்த்தியே போரை நிறுத்த சமாதானம்கோருகிறாரா அல்லது அவரைப் பிரிந்து பூதுகன் மட்டும் நம்முடன் சேர வருகிறான என்று தெரிந்து கொள்ளவிரும்பினார்.
இரட்டை மண்டலப் படைகளுக்குத் தோல்வி நிச்சயம் என்று தெரிந்து விட்டால் சரணாகதி அடைந்துவிடும்படி கன்னர தேவனிடம் தான் கூறியதாயும் அவன் அதை மறுத்து விட்டபடியால் தான் மட்டும் தனியே பிரிந்து வந்து சரணாகதி அடையத் தீர்மானித்ததாகவும் பூதுகன் கூறினான்.
அத்தகைய நீசனைத் தாம் தம் கட்சியில் சேர்த்துக் கொள்ள முடியாது என்றும் திரும்பிப்போகும்படியும் கூறிக் கொண்டிருக்கும்போதே பூதுகன் கண்மூடிக் கண் திறக்கும் நேரத்தில் அந்தப் பயங்கரமானவஞ்சகச் செயலைப் புரிந்து விட்டான்.
இப்படிப்பட்ட வஞ்சனையை யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லையாதலால் சுற்றிலும் நின்ற வீரர்கள் என்ன நேர்ந்தது என்பதையே சிறிது நேரம்தெரிந்து கொள்ளவில்லை.
உடனே பூதுகன் தன் யானையை விரட்டி அடித்துக் கொண்டு ஓடிப் போனான் இராஜாதித்யர் யானை மேலிருந்தபடியே மரணமடைந்தார் என்ற செய்தி பரவியதும் நமதுபடையைச் சேர்ந்தவர்கள் அனைவருக்கும் தனித்தனியே தலையில் இடி விழுந்ததுபோல் ஆகிவிட்டது.
அப்படி ஓடிவந்தவர்களில் நானும் ஒருவன்தான் இந்தக் கெடில நதிக்கரை வரையிலே கூடப் பகைவர்களின் சைனியம் வந்துவிட்டது.இங்கே வந்த பிறகுதான் நாங்கள் சுய உணர்வு பெற்றுத் திரும்பி நின்றோம்.
இந்தக் கெடில நதி வரையில் வந்து விட்ட பகைவர்களை அவ்வப்போது தாக்கிக் கொண்டுவந்தேன்.ஆயினும் அப்போது வந்த பகைவர்கள் பல வருஷ காலம் இந்தப் பகுதியை விட்டுப் போகவில்லை.
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நீ வீரபாண்டியனை ுறியடித்த பிறகு இந்தப் பக்கம் வந்துதான்காஞ்சி நகரை மீட்டாய்... ஆதித்த கரிகாலன் மீண்டும் குறுக்கிட்டு தாத்தா இதெல்லாம் எனக்கு முன்னமே தெரிந்ததுதான்ஆனால் தக்கோலப் போரைப் பற்றியும் இராஜாதித்யர் வரலாற்றையும் எத்தனை தடவை கேட்டாலும் எனக்குஅலுப்பதில்லை.
குழந்தாய் உன் பெரிய பாட்டனார் இராஜாதித்யர் சோழ சாம்ராஜ்யத்தை இலங்கை முதலாவது கங்கைநதி வரையில் விஸ்தரிக்க ஆசை கொண்டிருந்தார்.
ஆனால் இராஜாதித்யரைப் போல் நீயும் வஞ்சத்திற்கு ஏமாந்து போகக்கூடாதுஎன்பதற்காகவே அவருடைய வரலாற்றை உனக்கு நினைவூட்டினேன்... தாத்தா என் பெரிய பாட்டனார் போர்க்களத்தில் பகைவர்களின் வஞ்சனையினால் உயிரைஇழந்தார்.
கேள் கரிகாலா எதிரிகள் தொழுத கையிலும் அழுத கண்ணீரிலும் கொடிய ஆயுதம் இருக்கக்கூடும் என்று கூறிய திருவள்ளுவர் பெருமான் வௌிப்பகையைக் காட்டிலும் உட்பகை கொடியது என்றும் கூறியிருக்கிறார்.
இராஜ்யத்தை உனக்குப் பாதி என்றும் மதுராந்தகனுக்குப் பாதி என்றும் பிரித்துக்கொடுத்துச் சமாதானம் செய்விக்கப் போகிறார்கள் என்றும் கேள்விப்படுகிறேன்.
எது எப்படியானாலும் நான் உடனேதிருக்கோவலூருக்குச் சென்று என்னுடைய பாதுகாப்புப் படைகளையெல்லாம் திரட்டிக் கொண்டு வந்துவெள்ளாற்றங்கரையில் தங்கியிருப்பேன்.
சம்புவரையர் அரண்மனையில் இருக்கும்போது உனக்கு ஏதேனும் சந்தேகம் தோன்றினால் எனக்கு உடனே சொல்லி அனுப்பு... இச்சமயம் ஆதித்த கரிகாலனுடைய கவனம் தன் பக்கம் இல்லை என்பதையும் வேறு பக்கம்திரும்பியிருக்கிறதென்பதையும் மலையமான் கண்டார்.
தாத்தா அதோ பாருங்கள் என்று ஆதித்தகரிகாலன் கலக்கத்துடன் கூறிய வார்த்தைகளை அந்த வீரக் கிழவர் கேட்டு அந்தத் திசையை உற்றுநோக்கினார்.
அந்த மண்டபம் வெய்யிலிலும் மழையிலும் வெகு காலம் அடிப்பட்டு முதுமையின்அறிகுறிகளை காட்டிக் கொண்டிருந்தது மண்டபத்தின் முனைகளில் சிற்ப வேலைப்பாடு உடைய உருவங்கள் சிலகாணப்பட்டன.
கடவுளே இது என்ன விந்தை அதோ இன்னொரு புறாவைப்பாருங்கள் தாத்தா அந்தப் பயங்கரமான இராஜாளியின் அருகில் வட்டமிடுகிறது அது இராஜாளியிடம்எப்படிக் கெஞ்சுகிறது?
இராஜாளியின் கால்களில் அகப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் புறா அதனுடைய காதலனாகஇருக்க வேண்டும் காதலனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை கொடுக்கும்படி அது கெஞ்சுகிறது தாத்தா அந்தப் புறாகெஞ்சுகிறதா?
கடவுளே அந்தப் பெண் புறாவுக்கு என்ன தைரியம் பாருங்கள்இராஜாளியுடன் சண்டைக்குப் போகிறது காதலனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக அந்தப் பயங்கரராட்சதனுடன் போராடப் போகிறது தாத்தா இராஜாளி மனம் இரங்கும் என்று நினைக்கிறீர்களா?இரங்காது இரங்காது ஒருநாளும் இரங்காது இம்மாதிரி எத்தனையோ புறாக்களை அது கொன்று தின்றுகொழுத்துக் கிடக்கிறது சண்டாள இராஜாளியே இதோ உன்னைக் கொன்று போடுகிறேன் என்று கூறிக்கொண்டே ஆதித்த கரிகாலன் பக்கத்தில் கிடந்த ஒரு கூழாங்கல்லை எடுத்து வீசி எறிந்தான்.
அந்தச் சிற்பத்தில் இராஜாளி ஒன்று தன் கால்நகங்களில் ஒரு புறாவைக் கொத்தித் தூக்கிக் கொண்டிருப்பது போலவும் இன்னொரு புறா அந்த இராஜாளியுடன்பாயப் போவது போலவும் தத்ரூபமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது.
உன்னைப் போல் ஒரு சிலர் தான் ஒரு சிற்பத்தைப் பார்த்து இவ்வளவு ஆச்சரியப்படுவார்கள்... நான் ஆச்சரியப்படவில்லை தாத்தா கோபப்படுகிறேன்.
இவ்வளவு கொடூரமான சிற்பத்தைஅமைத்தவனை அதிகமாகப் புகழ்ந்து பாராட்டுவது கூட எனக்குப் பிடிக்கவில்லை கரிகாலா இது என்ன விந்தை?
தாத் ா நீங்கள் சொல்வதெல்லாம் சரிதான் ஆனால் அந்தப் பெண் புறா அப்படித் தவிப்பதைப்பார்த்த பிறகு இராஜாளிக்கு இரக்கம் வர வேண்டாமா?
ஐயா நீங்களே சொல்லுங்கள் உங்கள் பகைவன் ஒருவனை நீங்கள் கொல்லப் போகும் சமயத்தில்அவனுடைய காதலி குறுக்கே வந்து புருஷனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை கேட்டால் என்ன செய்வீர்கள்?
பகைவர்கள் தொழுத கையினில் ஆயுதம்வைத்திருப்பார்கள் என்றும் அவர்கள் அழுத கண்ணீரிலும் ஆயுதம் மறைந்திருக்கும் என்றும் வள்ளுவர்கூறியிருக்கிறார்.
அப்படி மனத்தை இளகவிட்டு விடுகிறவனால்இவ்வுலகில் பெரிய காரியம் எதையும் செய்ய முடியாது அவன் பெண்களிலும் கேடு கெட்டவனாவான் தாத்தா இது என்ன?
ஆனால் உன் தாயாரை மணம் செய்து கொடுத்து அனுப்பிவைத்தபோது அவள் சாம்ராஜ்ய சிங்காதனத்தில் அமரப் போகிறாள் என்று தெரிந்திருந்தும் என் மனம் அடைந்தவேதனையைச் சொல்லி முடியாது.
கேள் கரிகாலா மகளே மாநிலம் புரக்கப் போகும் மன்னனை நீமணந்து கொள்ளப் போகிறாய் அதற்காகவும் நீ கர்வம் அடையாதே அவ்வளவு புகழ் வாய்ந்த கணவனை மணந்துகொள்வதினால் உனக்குக் கஷ்டந்தான் அதிகமாயிருக்கும்.
உன் கணவன் சந்தோஷமாயிருந்தால் நீயும் சந்தோஷமாயிரு உன்புருஷன் துக்கப்பட்டால் நீ அவனைச் சந்தோஷப்படுத்தப் பார் உன் பதி நோய்ப்பட்டால் நீ அவனுக்குப்பணிவிடை செய் உன் கணவன் இறந்தால் நீயும் உடன்கட்டை ஏறிவிடு உன் நெஞ்சில் உதிரம் கொட்டினாலும்உன் கண்களில் மட்டும் கண்ணீர் சொட்டக் கூடாது மலையமான் வம்சத்தில் பெண்களுடைய குலாச்சாரம் இதுஎன்று இவ்விதம் உன் அன்னைக்குப் புத்திமதி கூறினேன்.
ஆனால் ஒன்று கேட்கிறேன் சொல்லுங்கள் என் தந்தையின் கொடிய பகைவன் ஒருவன் அவரைக் கொல்லுவதற்குக்கத்தியை ஓங்கிக் கொண்டு வருவதாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
என் தாயார் அப்பொழுது என்ன செய்வாள்?முன்னால் நின்று கண்ணீர் பெருக்கிக் கணவனைக் காப்பாற்றும்படி அப்பகைவனை வேண்டிக் கொள்வாளா?முக்கியமாக அப்படி வருகிற பகைவன் என் அன்னைக்குத் தெரிந்தவனாகவும் இருந்து விட்டால்... குழந்தாய் உன் தாயார் ஒரு நாளும் அப்படிப் பகைவனிடம் உயிர்ப்பிச்சை கேட்கமாட்டாள்.
மலையமான் மகள் அவ்விதம் ஒருகாலும் தான் பிறந்த குலத்தையும் புகுந்த குலத்தையும் அவமானப்படுத்தமாட்டாள்.அவளுடைய புருஷனுடைய பகைவனைத் தனக்கும் கொடிய பகைவனாகவே கருதுவாள்.
பகைவன் முன்னால்கைகூப்பமாட்டாள் கண்ணீரும் விடமாட்டாள் கணவன் உயிர் துறந்தால் உடனே அவன் மீது விழுந்து தானும்உயிரை விடுவாள் அல்லது மனத்தைக் கல்லாகச் செய்து கொண்டு உயிரோடிருப்பாள் பகைவனைப் பழிக்குப்பழி வாங்குவதற்காக மட்டுமே உயிரை வைத்துக் கொண்டிருப்பாள் ஆம் பாதி வழிக்கு மேல் வந்தாகிவிட்டது நானும் முதலில் உன்னைப் போக வேண்டாம் என்றேன்அப்புறம் போகும்படி சொன்னேன்.
சில நாளைக்கெல்லாம் வந்து சேர்வான்என்றே நம்புகிறேன் ஆனாலும் அச்செய்தி சோழ நாடெங்கும் கொந்தளிப்பை உண்டாக்கி விட்டிருக்கிறது என்றுஅறிகிறேன்.
இச்சமயம் அவர்கள் பக்கத்தில் இருந்து நீஆறுதல் சொல்லுவது அவசியம் அப்படிப் போகும்போது பழுவேட்டரையர்களின் விரோதியாகப் போவதைக்காட்டிலும் சிநேகமாய்ப் போவது நல்லது.
சம்புவரையர் மகள் அப்படியெல்லாம் ஜாலவித்தையில் தேர்ந்தவள் என்று நான் கேள்விப்படவில்லைதாத்தா ஆண் மக்கள் முன்னால் வருவதற்கே அஞ்சக்கூடிய பெண்ணாம் அவள் கந்தமாறன் சொல்லியிருக்கிறான்.
உங்களுடைய பழங்குடியில் பிறந்த இரண்டு பெண கள் இன்னும் மணமாகாமல் இருக்கிறார்கள் என்பதும் எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்.. ஆதித்தா அதைப் பற்றிச் சிந்தனையே எனக்கு இல்லை.
மறுபடியும் என் அருமைப் பேரனைக் காணமாட்டேனோ இதுதான் உன்னை நான் பார்ப்பது கடைசி முறையோஎன்றெல்லாம் சில சமயம் எண்ணிக் கொள்கிறேன்.
உன் விஷயத்தில் சிரத்தை கொள்ளக் கூடியவர்கள்வேண்டும்.ஆகையால் சம்புவரையர் மகளை நீ மணந்து கொண்டால் நான் உண்மையில் மகிழ்ச்சியே அடைவேன்.
உன்னுடைய நண்பர்கள் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருந்ததில் சில வார்த்தைகள் அவ்வப்போது என் காதில் விழுந்தன.பெரிய பழுவேட்டரையன் அறுபது வயதுக்கு மேல் கலியாணம் செய்து கொண்டானே அந்த மோகினிப் பிசாசு உனக்கு ஓலை அனுப்பியிருக்கிறாள் என்று ் அதனாலேதான் நீ கடம்பூர் வரச் சம்மதித்தாய் என்றும் அவர்கள் பேசிக் கொண்டார்கள் அது உண்மையா?
வீரபாண்டியனைத் தான்தேடிச் சென்று அவன் ஒளிந்திருந்த இடத்தைக் கண்டுபிடித்ததையும் நந்தினி குறுக்கிட்டு உயிர்ப்பிச்சைகேட்டதையும் தான் அதைக் கேட்காமல் ஆத்திரப்பட்டு அவனைக் கொன்றதையும் அதுமுதலாவது தன் மனம்நிம்மதியில்லாமல் அலைப்புறுவதையும் பற்றி விவரமாகக் கூறினான்.
போகும்காரியத்தை முடித்துக் கொண்டு வெகு சீக்கிரமாகவே காஞ்சிக்குத் திரும்பி விடுவேன் தாத்தா திரும்பிவந்ததும் என் தம்பியைக் கண்டு பிடித்துக் கொண்டு வருவதற்காகக் கப்பல் ஏறிப் புறப்படுவேன் என்றான் ஆதித்தகரிகாலன்.
கெடில நதிக் கரையில் பாட்டனும் பேரனும் பேசிக் கொண்டிருந்த அதே சமயத்தில்கொள்ளிடத்தின் வடகரையில் உள்ள திர க்கானாட்டுமுள்ளூர் என்னும் ஊரில் பழைய நண்பர்களானஆழ்வார்க்கடியானும் வந்தியத்தேவனும் ஒரு விநோதமான காரியத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.
துலா மாதத்தில் தினந்தோறும் கானாட்டுமுள்ளூர் ஆலயத்தில் கோயில் கொண்டுள்ள சிவபெருமான் ரிடபாரூடராகக்கொள்ளிடக் கரைக்கு எழுந்தருளி ஸ்நானத்துக்கு வந்துள்ள பக்தர்களுக்குச் சேவை தருவது வழக்கம்.
விஷ்ணு கோயில் அந்த ஊரில் சிறிதாக இருப்பினும் அந்தக் கோயிலிலிருந்தும்பகவான் கருட வாகனத்தில் ஆரோகணித்துக் கொள்ளிடக் கரைக்கு எழுந்தருளுவார்.
இவ்விதம் துலா மாதத்தில் வட காவேரியில் ஸ்நானம் செய்வதற்காக வந்து கூடியிருந்தஜனக்கூட்டத்தினிடையே ஆழ்வார்க்கடியான் ஒரு நாவல் கிளையை மண்ணில் நட்டு வைத்து கொண்டு நாவலோநாவல் நாவலோ நாவல் இந்த நாவலத் தீவில் வைஷ்ணவ சமயமே மேலான சமயம் என்று நிலைநாட்டுவதற்குவாதப் போர் புரிய வந்துள்ளேன்.
அவர்கள் வெற்றி பெற்றால்அவர்களை என் தோள் மீது தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஊரைச் சுற்றி வலம் வருவேன் அவர்கள் தோற்றால்இடுப்புத் துணியைத் தவிர மற்றதையெல்லாம் இங்கே கொடுத்து விட்டுப் போக வேணும் நாவலோ நாவல் என்றுகத்திக் கொண்டிருந்தான்.
அவனுக்கு முன்னால் ருத்திராட்ச மாலைகள் மகர கண்டிகள் கமண்டலங்கள்குண்டலங்கள் பட்டுப் பீதாம்பரங்கள் பொற்காசுகள் ஆகியவை குவிந்து கிடந்தன.
அவனுடைய தோற்றத்திலிருந்து ஆழ்வார்கடியான் மீது பலாத்காரத்தைப் பிரயோகிக்கப்பார்த்தவர்களை அவன் கத்தியை வீசிப் பயமுறுத்தி அனுப்பியிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
அந்தச்சமயத்தில் கூட்டமாகவும் கோஷித்துக் கொண்டும் வந்த சைவர் கூட்டம் ஒன்றைப் பார்த்து அவன் கூறியமொழிகளிலிருந்தும் அது வௌியாயிற்று.
அவர்களில் ஒருவர் ஓ வைஷ்ணவனேஏதோ நீ இன்றைக்கு வாதத்தில் ஜெயித்து விட்டதாக எண்ணிக் கர்வம் கொள்ளாதே திருநாரையூருக்குப்போ அங்கே உன்னை வாதில் வென்று புறமுதுகிட்டு ஓடச் செய்யக்கூடிய நம்பியாண்டார் நம்பி இருக்கிறார்என்றார்.
உங்கள் திருநாரையூர் நம்பியைத் திருநாராயணபுரத்து அனந்த பட்டரிடம் வந்து வாதமிடச்சொல்லுங்கள் அங்கே நானும் ஒருவேளை இருந்தாலும் இருப்பேன் என்று கூறினான் ஆழ்வார்க்கடியான்.
எனவே நாவல் கிளையை எடுத்துவிட்டுச் சங்கு சக்கரம் பொறித்த வெற்றிக் கொடியை ஆழ்வார்க்கடியான்நட்டான்.பக்கத்தில் நின்று எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வைஷ்ணவர்கள் சிலர் உடனே அருகில்வந்து அவனைத் தூக ்கித் தோளில் வைத்துக்கொண்டு என்று பாடிக் கொண்டு கூத்தாடினார்கள்.
ஆழ்வார்க்கடியான் தான்வாதப் பேரில் சம்பாதித்த பொருள்களில் அங்கவஸ்திரமாக அணியக்கூடிய பீதாம்பரம் ஒன்றை மட்டும்வந்தியத்தேவனிடம் கொடுத்து விட்டு மற்றவற்றை ஸரீ வைஷ்ணவர்களிடம் கொடுத்து அவற்றின் பெறுமானத்துக்குப்பொற்கழஞ்சுகள் பெற்றுக் கொண்டான்.
வைஷ்ணவ சமயத்தின் மேன்மையை நிலைநாட்டிக் கொண்டு வடக்கேஹரித்வாரம் வரையில் போக வேண்டியிருப்பதால் தனக்குப் பொற்காசுகள் தேவை என்பதாக அவன் தெரிவித்துக்கொண்டான்.
அச்சமயம் அத்தனைகாலமாக எத்தனையோ நெருக்கடியான நிகழ்ச்சிகளிலும் வந்தியத்தேவன் காப்பாற்றிக் கொண்டு வந்தஅவனுடைய அரைக்கச்சச் சுர ுளும் அதில் அவன் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்த இலச்சினைகளும் இளையபிராட்டிதந்த ஓலையுங்கூட நதி வெள்ளத்தில் போய்விட்டன.
கடம்பூர் கிராமத்தில் வாரம் ஒருநாள் நடைபெறும் சந்தையில்ஒருவேளை குதிரைகள் விற்பனைக்கு வரலாம் இல்லாவிடில் திருப்பாதிரிப்புலியூர் சென்று வாங்க வேண்டும்.
சில மாதங்களுக்கு முன்பு கடம்பூரில் அவர்கள் சந்தித்தது பற்றியும் அன்று இரவு நடந்த அபூர்வசம்பவங்களைப் பற்றியும் வழி நெடுகப் பேசிக் கொண்டு வந்தார்கள்.
இந்தப் பரபரப்பான பேச்சுக்களுக்கிடையில் சிலர் கடல் கொண்டு விட்ட இளவரசன்அருள்மொழிவர்மனைப் பற்றியும் மெல்லிய குரலில் பேசினார்கள்.
அவ்வளவு பெரிய துக்க சம்பவம்நடந்திருக்கும் போது இங்கே விருந்துகளுக்கும் களியாட்டங்களுக்கும் ஏற்பாடு நடந்து வருவது பலருக்குப்பிடிக்கவில்லை என்பது ஜாடைமாடையாக அவர்கள் பேசிக் கொண்டதிலிருந்து தெரிந்தது.
ஆழ்வார்க்கடியானும் வந்தி த்தேவனும் இந்தப் பேச்சுகளையெல்லாம் காது கொடுத்துக் கேளாதவர்கள்போல் கேட்டுக் கொண்டு ஊரைத் தாண்டிப் போனார்கள்.
அப்படியில்லாவிட்டால் இரவு வீரநாராயணபுரத்துக்குப் போய்த் தங்கி விடுவது நல்லது.அங்கேயுள்ள பெரிய பெருமாள் கோயிலின் நூற்றுக்கால் மண்டபத்தில் நிம்மதியாகப் படுத்து உறங்கலாம்.
கடம்பூரைத் தாண்டிச் சாலையோடு சிறிது தூரம் சென்றதும் அடர்த்தியான மூங்கில் காடு ஒன்றும் அதற்குள்ஐயனார் கோவில் ஒன்றும் தெரிந்தன.
இருவரும் அடர்த்தியாக மண்டிக் கிடந்த மூங்கில் புதர்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து கடைசியாகக்குறுகலான ஒற்றையடிப் பாதை ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தார்கள்.
கோவிலுக்கு எதிரே பலி பீடமும்அதையொட்டி மண்ணினால் செய்து காளவாயில் சுடப்பட்ட யானைகளும் குதிரைகளும் வரிசையாகவைக்கப்பட்டிருந்தன.
ஐயனாருக்கு வேண்டுதல் செய்து கொள்ளும் பக்தர்கள் இவ்விதம் மண்ணினால் செய்தகுதிரைகளும் யானைகளும் கொண்டு வந்து வைப்பது வழக்கம்.
அவற்றை பார்த்ததும் வந்தியத்தேவன் குதிரைகளைப் பற்றி இவ்வளவு கவலைப்படுகிறோமே?ஐயனாரைக் கேட்டு இரண்டு குதிரைகள் வாங்கிக் கொள்ளலாமே?
அதை அடிக்கடி ஞாபகப்படுத்திக் கொள்வதற்காகத் திருமண்ணைக் குழைத்து நெற்றியிலும் உடம்பிலும் இட்டுக் கொள்ளும்படி வைஷ்ணவ ஆச்சாரிய புருஷர்கள் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்கள் வந்தியத்தேவன் உஷ் என்று சொல்லி ஆழ்வார்க்கடியானுடைய கையைப் பிடித்துக் கொண்டுஇன்னொரு கையினால் எதிரே சுட்டிக் காட்டினான்.
நாலாபுறமும் இருண்ட மூங்கில் தோப்புக்குள் சூழ்ந்திருந்த அச்சிறிய இடைவௌியில் மிக மங்கலாகத் தெரிந்தவௌிச்சத்தில் ஐயனாருடைய வாகனங்கள் உயிர் பெற்று அசைவதாகத் தோன்றின.
ஆனாலும் ஐயனாருடைய அற்புத சக்தியைஆழ்வார்க்கடியானுக்கு உடனே உணர்த்திவிடக் கூடிய சந்தர்ப்பத்தை இழக்கவும் அவனுக்கு மனம் வரவில்லை.
என்று அவன் சொல்வதற்குள் ஆழ்வார்க்கடியான் அவனுடைய கையை இறுக்கிப்பிடித்து உதட்டில் விரல் வைத்துச் சமிக்ஞை காட்டி பேச்சை நிறுத்தினான்.
பின்னர் இறுக்கிப் பிடித்தகையினால் வந்தியத்தேவனைப் பற்றியவாறு அவனை இழுத்துக் கொண்டு அந்த மூங்கில் புதருக்குப் பின்னால் சென்று நன்றாக மறைந்து நின்றான்.
அந்தத் தலை அப்பாலும் இப்பாலும்திரும்பி நாலுபுறமும் பார்த்தது.ஐயனாருடைய பலிபீடத்துக்கு பக்கத்தில் இம்மாதிரி ஒரு தலை மட்டும்தோன்றி நாலா புறமும் சுழன்று விழித்த காட்சி மிகப் பயங்கரமாயிருந்தது.
எவ்வளவோ பயங்கரங்களைப்பார்த்திருந்த வந்தியத்தேவனுடைய மெய் சிலிர்த்தது ஆனால் தன்னைப் பிடித்திருந்த ஆழ்வார்க்கடியான் கைசிறிதும் நடுக்கமுறாமலும் தளராமலும் இருந்ததை அறிந்து வந்தியத்தேவன் நெஞ்சுறுதி கொண்டான்.
அம்மனிதன் வௌி வந்த இடத்தில் ஒரு சிறிய பிளவு கரிய இருள் சூழ்ந்த பாதாள பிலத்துவாரத்தைப்போல பயங்கரமாக வாயைத் திறந்து கொண்டிருந்தது.
இதை இருவரும் ஏக காலத்தில் அறிந்து கொண்டதும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துத் தங்கள் வியப்பைச்சமிக்ஞையினாலேயே தெரிவித்துக் கொண்டார்கள்.
இடும்பன்காரி திறந்திருந்த துவாரத்தை அப்படியேவிட்டு விட்டு மறுபடியும் ஒரு தடவை சுற்று முற்றும் பார்த்துவிட்டு ஐயனார் கோவிலை நோக்கி நடந்தான்.
சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் கோயிலுக்குள்ளேயிருந்துமுணுக்கு முணுக்கு என்று வௌிச்சம் தெரிந்தது கோயிலுக்குள் விளக்கேற்றப்பட்டிருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொண்டார்கள்.
அந்த இடும்பன்காரி இவன்தான் இப்போதும் இவனிடம் குதிரை கேட்கலாம் என்று பார்க்கிறேன்.. இடும்பன்காரி ஐயனார் கைங்கரியத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் போது அவன் எங்கிருந்து வந்துமுளைத்தான் என்பதைப் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டு வரலாம் என்று எண்ணுகிறேன்.
அல்லது சுக்கிரீவன் வாலிக்குச் செய்தது போல் செய்துவிடுவீரா இவ்விதம் சொல்லிக் கொண்டே வந்தியத்தேவன் நாலே பாய்ச்சலில் துவாரம் தெரிந்த இடத்தைநோக்கி ஓடினான்.
துவாரம்அடைப்பட்டு இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்துவிட்டது இந்தக் காரியத்தைச் செய்துவிட்டு இடும்பன்காரிமறுபடியும் வாசற்படியண்டை வந்தான்.
பிலத் துவாரத்துக்குள் நுழைந்த வந்தியத்தேவன் சில படிகள் இறங்கிச் சென்றான்.பிறகு சமதரையாக இருந்தது மிக மிக இலேசாக வௌிச்சம் தெரிந்தது.
ஒரு வேளை அவன் எங்கிருந்து பிலத்துவாரத்தில் பிரவேசித்தானோ அந்த ஐயனார் கோவில் வாசலில் மனிதர்கள் பேசும் குரலாகவும் இருக்கலாம்.
அவர்கள் வந்திருக்கலாம் இது உண்மையாகுமானால் அவன் அச்சமயம் பிலத்துவாரத்தைத் திறக்க வழி கண்டுபிடித்து வௌியேறுதல் பெருந்தவறாக முடியலாம்.
நாம் இங்கே மூச்சு முட்டும்படி உடம்பில் வியர்த்துக் கொட்டும்படி நின்று காத்திருப்பதைக் காட்டிலும் மேலே கொஞ்ச தூரம் போய்ப் பார்ப்பதேநல்லது.
அநேகமாக அது கடம்பூர் சம்புவரையர் மாளிகைக்குள் போய் முடியவேண்டும்.அந்த மாளிகையில் எங்கே போய் முடிகிறதோ என்னமோ ஒருவேளை பொக்கிஷ அறையில்முடியலாம் அல்லது அரண்மனைப் பெண்டிர்கள் வாசம் செய்யும் அந்தப்புரத்தில் முடியலாம்.
ஏதாவது பேரபாயம் நேரும் காலங்களில் அரண்மனையிலிருந்து ஓடித் தப்பிக்க வேண்டியசந்தர்ப்பம் நேர்ந்தால் அத்தகைய பாதைகளை உபயோகிப்பார்கள்.
பெரியபழுவேட்டரையரின் பொக்கிஷங்களை அவர் அறியாமல் இளைய ராணி மூலம் இச்சதிகாரர்கள் சூறையிடுவதுபோல் சம்புவரையரின் பொக்கிஷத்தையும் கொள்ளையிடத் திட்டம் போட்டிருக்கிறார்கள் போலும் ஆதித்தகரிகாலரும் மற்றவர்களும் விருந்தாளிகளாக வரவிருக்கும் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் இவர்கள் இம்மாதிரிகாரியத்தில் பிரவேசிப்பதன் காரணம் என்ன?
ஒருவேளை வேறு நோக்கம் ஏதேனும் இருக்க முடியுமா?திருப்புறம்பயம் பள்ளிப்படைக் காட்டில் பார்த்ததும் கேட்டதும் வந்தியத்தேவனுக்கு நினைவு வந்தன.
பொக்கிஷத்தைக் கொள்ளையிடுவதைக் காட்டிலும்இன்னும் பயங்கரமான நோக்கம் இவர்கள் வைத்திருந்தாலும் வைத்திருக்கலாம் இந்த வழி எங்கேபோகிறதென்பதை நிச்சயமாகத் தெரிந்து கொண்டால் அவர்களுடைய கொடிய நோக்கம் நிறைவேறாமல்தடுப்பதற்குப் பயன்பட்டாலும் படலாம்.
சுரங்க வழியில் நடக்க ஆரம்பித்துச் சில நிமஷ நேரந்தான் உண்மையில் ஆயிற்று ஆனாலும்இருண்ட வழியாயிருந்தபடியால் நெடுநேரமாகத் தோன்றியது.
ஐயனார் கோவிலிலிருந்து கடம்பூர் மாளிகை எவ்வளவு தூரம்என்று எண்ணியபோது அவனுக்கு முதலில் மலைப்பாயிருந்தது ஆனால் மறுபடியும் யோசித்தான்.
மாளிகையின் முன்வாசலிலிருந்து வளைந்தும் சுற்றியும் சென்ற தெருக்களின் வழியாகவும் பின்னர் காட்டுப் பாதைகளின்வழியாகவும் வந்தபடியால் அவ்வளவு தூரமாகத் தெரிந்தது.
அது உண்மையானால் இதற்குள் அரண்மனை வௌி மதிைலை அவன் நெருங்கி வந்திருக்க வேண்டுமே.... ஆம் அப்படித்தான் மேலே எங்கிருந்தோ திடீரென்று வந்தியத்தேவன் மேல் குளிர்ந்த காற்றுகுப்பென்று அடித்தது.
ஆனால் காற்றுத்தான் புகலாமே தவிர மனிதர்கள் கீழேஇறங்குவதற்கோ மேலே ஏறுவதற்கோ அங்கே வசதி ஒன்றுமில்லையென்பதையும் வந்தியத்தேவன் கண்டான்.
கடம்பூர் அரண்மனைக்குள் புகுந்தாகிவிட்டதென்ற எண்ணமும் மேலிருந்து வந்து அவன் மீது அடித்தகுளர்ிந்த காற்றும் அவனுக்குப் புத்துயிரை அளித்துப் புதிய உற்சாகத்தை உண்டு பண்ணின.
இல்லாவிட்டால் பெண்கள் வசிக்கும்அந்தப்புரமாயிருக்கலாம் அப்படியானால் தன்பாடு ஆபத்து தான் ஆ கந்தமாறன் தங்கை மணிமேகலை அந்தகருநிறத்து அழகி அங்கே இருப்பாள் ஒரு சமயம் அவளை மணந்து கொள்ளும் யோசனை தனக்கு இருந்ததைநினைத்தபோது வந்தியத்தேவன் புன்னகை பூத்தான்.
அந்தப் புன்னகையைப் பார்த்து மகிழ அங்கு யாரும்இல்லைதான் ஒருவேளை அந்தப்புரத்து மாதர் அலங்கோலமாக இருக்கும் சமயத்தில் திடீரென்று அவர்களிடையேதான் தோன்றினால் இதை நினைக்க அவனுக்குச் சிரிப்பே வந்துவிட்டது.
சிரித்த மறுகணமே அவனுடைய உடம்பின் ரத்தம் உறைந்து இதயத்துடிப்பு நின்று கண் விழிகள்பிதுங்கும்படியான பயங்கரத் தோற்றத்தை அவன் கண்டான்.
மேல் படியில் கால்வைத்ததும் இனி ஏறுவதற்குப் படியில்லையென்று உணர்ந்து நாம் எங்கே வந்திருக்கிறோம் என்பதை அறிந்துகொள்ளச் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான்.
இவ்வளவு காட்டு மிருகங்களும் தனக்காக இங்கே காத்திருக்கின்றனவே வேங்கைப் புலிகள்சிறுத்தைகள் சிங்கங்கள் கரடிகள் காட்டு எருமைகள் ஓநாய்கள் நரிகள் காண்டாமிருகங்கள் அதோஇரண்டு யானைகள் எல்லாம் தன் மீது பாய்வதற்கல்லவா ஆயத்தமாக இருக்கின்றன?
ஏன் இன்னும் பாயவில்லை?அதோ அவ்வளவு பிரம்மாண்டமான பருந்து ஐயோ அந்த ராட்சத ஆந் ை ஆள் விழுங்கி வௌவால் தான்காண்பது கனவா?
அந்த வம்சத்தினர் வேட்டையாடிக்கொன்ற மிருகங்களில் சிலவற்றின் தோலைப் பதன்படுத்தி உள்ளே பஞ்சும் வைக்கோலும் அடைத்து உயிர்விலங்குகளைப் போல் வைத்திருக்கும் வேட்டை மண்டபம் ஒன்று அந்த மாளிகையில் உண்டு என்று கந்தமாறன்கூறியதும் நினைவு வந்தது.
சுவர்களையெல்லாம் தொட்டுப் பார்த்துக் கொண்டும் தட்டிப் பார்த்துக் கொண்டும் வந்தான் ஒன்றும் பயன்படவில்லை.நேரமாக ஆக வந்தியத்தேவனுக்குக் கோபம் அதிகமாகி வந்தது.
சுவர்களின்ஓரமாகச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தபோது ஓரிடத்தில் ஒரு யானையின் முகம் துதிக்கையுடனும் தந்தங்களுடனும்சுவரோடு சேர்த்துப் பொருத்தப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.
அந்த முகத்திலிருந்த பெரிய கண்கள் இரண்டும் விரிந்துவிழித்துக்கொண்டிருந்தன ஆச்சரியம் ஆச்சரியம் அந்தப் பெண்ணின் முகத்துக்கு அருகில் ந்தியத்தேவன்தன்னுடைய முகத்தையும் கண்டான்.
ஒரு பெண்ணுக்கு அவள் காதலன் முத்தம் கொடுக்க எத்தனித்தால் எப்படி முகத்தைஅருகில் கொண்டு போவானோ அந்த நிலையில் வந்தியத்தேவன் தன் முகத்தையும் அந்தப் பெண்ணின் முகத்தையும்பார்த்தான்.
இரண்டு மூன்று வருஷமாகக் கந்தமாறன் போர்க்களங்களிலிருந்து திரும்பி வீட்டுக்குவரும்போதெல்லாம் அவனுடைய சிநேகிதன் வல்லவரையனைப் பற்றி அவளிடம் கூறுவான்.
மணிமேகலையும் ஒருவாறு வல்லவரையன் வந்தியத்தேவனைக் கற்பனைக் கண்ணால் கண்டுமானஸ உலகில் அவனோடு பேசிப் பழகி சிரித்து விளையாடி சண்டை போட்டுச் சமாதானம் செய்துஇப்படியெல்லாம் பகற்கனவு காண்பதில் காலம் போக்கி வந்தாள்.
மதுராந்தகனை மணந்தால் மூன்று உலகங்களுக்கும் மணிமேகலைசக்கரவர்த்தினியாக விளங்குவாள் என்றும் அவள் வயிற்றில் பிறக்கும் பிள்ளையும் ஒருவேளை சாம்ராஜ்யம்ஆளும் பேறு பெறுவான் என்றும் கூறினான்.
ஆனால் மணிமேகலைக்கு இந்தப் பேச்சு ஒன்றும் பிடிக்கவில்லை வந்தியத்தேவனைப் பற்றிக் கேட்டுக்கேட்டு அவள் மனம் அவனிடம் ஈடுபட்டிருந்தது.
அதுமட்டுமல்ல மதுராந்தகன் வீரமற்றவன் என்றும்போர்க்களத்தையே பார்த்து அறியாதவன் என்றும் நேற்று வரை உடம்பெல்லாம் விபூதி பூசி ருத்திராட்சம்அணிந்து சாமியார் ஆகப் போவதாகச் சொல்லி வந்தவன் என்றும் அறிந்திருந்தாள்.
தங்களுக்குத்தான் நாகரிகம் தெரியும் என்று எண்ணி மற்ற ஊர்க்காரர்களை அலட்சியம் செய்கிறவர்கள்இதையெல்லாம் எண்ணி மணிமேகலை மிக்க எரிச்சல் கொண்டாள்.
தஞ்சாவூர்ச் சிம்மாசனம்கிடைப்பதாயிருந்தாலும் சரி தேவலோகத்துத் தேவேந்திரனுடைய சிம மாசனமே கிடைப்பதாயிருந்தாலும்சரி மதுராந்தகனை மணந்து கொள்ள முடியாது என்று அடம்பிடித்தாள்.
ஆயினும்மற்றவர்களுக்குப் பின்னால் அரை குறையாகப் பார்த்த அவனுடைய களை பொருந்திய புன்னகை ததும்பிய முகம்அவள் உள்ளத்தில் பதிந்து விட்டது.
என்னைப் பின்னாலிருந்து முதுகில் குத்திக் கொல்லப் பார்த்தவன் அவனை நீ மணந்து கொள்வதாயிருந்தால் உன்னையும் அவனையும் சேர்த்துக் கொன்று விடுவேன் என்றான்.
ஆயினும் இலேசில் முடிகிறகாரியமாயில்லை அடிக்கடி எதிர்பாராத சமயங்களில் அவனுடைய புன்னகை ததும்பிய முகம் அவள்மனக்கண்ணின் முன்பு வந்து கொண்டிருந்தது.
பகற் கனவுகளிலும் வந்தது இராத்திரியில் கண்ட கனவுகளிலும்வந்தது இதனாலெல்லாம் சில மாத காலமாக மணிமேகலை அவளுக்கு இயற்கையான குதூகலத்தைஇழந்திருந்தாள்.
மதுராந்தகனுக்கு அவளை மணம் செய்து கொடுக்கும் எண்ணத்தை அவள் பெற்றோர்களும் தமையன் கந்தமாறனும்கைவிட்டதை அறிந்ததில் சிறிது உற்சாகம் உண்டாயிற்று.
சக்கரவர்த்தியின் மூத்த புதல்வரும் பட்டத்துஇளவரசருமான ஆதித்த கரிகாலருக்கு மணிமேகலையைக் கொடுப்பது பற்றி அவர்கள் ஜாடைமாடையாகப்பேசியது அவள் காதில் விழுந்தது.
இந்தப் பரந்த பரத கண்டம் முழுவதிலும் எத்தனை ராஜகுலப் பெண்கள் அந்தப் பேறு பெறுவதற்காகத் தவம் கிடக்கிறார்கள் இதையெல்லாம் எண்ணி மணிமேகலை ஒருவாறு உற்சாகம்கொண்டாள்.
காஞ்சியிலிருந்து ஆதித்த கரிகாலரும் தஞ்சாவூரிலிருந்து பெரிய பழுவேட்டரையரும் கடம்பூர்மாளிகைக்கு விருந்தாளிகளாக வரப்போகும் செய்தி அவளுக்கு மீண்டும் பழைய மாதிரி குதூகலத்தைஅளித்தது.
அவள் கடம்பூர்அரண்மனையில் இருக்கும்போது அவளைத் தக ்கபடி உபசரிப்பதில் மணிமேகலை முன்னால் நிற்க வேண்டும் என்றும்சொல்லியிருந்தான்.மணிமேகலையின் உள்ளமும் அதற்குத்தக்க பரிபக்குவம் அடைந்திருந்தது.
பழுவூர்ராணியிடம் நல்லபடியாக சிநேகம் செய்து கொண்டு அவளுடைய பழக்கத்தினால் தஞ்சாவூர் அரண்மனைப் பெண்களைநாகரிகத்தில் தோற்கடிக்கக் கூடியவளாகத் தான் ஆகிவிட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டாள்.
ஆதலின் ஒருவார காலமாக மணிமேகலை ஒரே உற்சாகத்தில் மூழ்கியிருந்ததுடன் பரபரப்புடன்அரண்மனையில் அங்குமிங்கும் ஓடி விருந்தாளிகளுக்கு வேண்டிய வசதிகளை மேற்பார்வை செய்வதில்ஈடுபட்டிருந்தாள்.
முக்கியமாகப் பழுவூர் இளையராணிக்கென்று ஒதுக்கப்பட்டிருந்த அரண்மனைப் பகுதியில் சகலவசதிகளும் ஏற்படுத்தி வைப்பதில் அவள் கவனம் செலுத்தினாள்.
பழுவூர் ராணி தங்கப் போகும் அறையில் ஒவ்வொரு பொருளையும் முப்பது தடவை பெயர்த்து எடுத்துவெவ்வேறு இடத்தில் வைக்கும்படி வற்புறுத்தினாள்.
தன்தமையனுடைய சிநேகிதனாயிருந்த வந்தியத்தேவன் ஆதித்த கரிகாலரின் பரிவாரத்தைச் சேர்ந்தவன்தான்அவன் மட்டும் இத்தகைய சிநேகத் துரோகியாக மாறாதிருந்தால் இப்போது அவனும் வந்து கலந்து கொள்வான்அல்லவா?
ஆம் எவ்வளவுதான் மணிமேகலை வேறு பரபரப்பான காரியங்களில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் அந்தச்சிநேகத் துரோகியை அடியோடு மறக் முடியவில்லை பழுவூர் ராணி அன்று இரவே அநேகமாக வந்து விடுவாள் என்று சொன்னார்கள்.
அப்போதுபழுவூர் ராணிக்காகச் சுவர் ஓரமாகப் பொருத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியின் எதிரில்வந்தாள்.தன்னுடைய முகத்தை அதில் பார்த்துக் கொண்டாள்.
அது தன் முகத்தின் வெகுஅருகில் வந்து கன்னத்தோடு கன்னம் ஒட்டும் நிலைக்கு வந்து விட்டது.அவள் கனவில் அடிக்கடி தோன்றித்தொல்லை செய்து கொண்டிருந்த வாணர் குல வீரனின் முகந்தான் அது.
வௌவால் ஒன்று தான் மேல் கூரையில் தொங்கியஇடத்திலிருந்து கிளம்பி ஜிவ்வென்று பறந்து போய் கூரையில் இன்னொரு இடத்தைப் பற்றிக் கொண்டுதொங்கிற்று.
ஒருவேளை உங்கள் கண்ணாடியில் தெரிந்த முகம் அந்தக் குரங்கின் முகம்தானோ என்னமோ நாம் வந்த வாசலுக்கு நேரே இருக்கிறது பாருங்கள் குரங்கு மறுபடியும் அசைகிறது சீச்சீ உன் விளக்கின் நிழலடி விளக்கின் நிழல் அசையும் போது அப்படிக் குரங்கு அசைவதுபோலத் தெரிகிறது வா போகலாம் இங்கே ஒருவரையும் காணோம் அப்படியானால் அந்தக் குரங்கு முகம்தான் கண்ணாடியில் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.