sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
முத்திரைச் சந்தையிலிருந்து அண்ணளவாக சமமான தூரத்தில் வெயிலுகந்த பிள்ளையர் ஆலயமும் சட்டநாதர் ஆலயமும் இருப்பதை அறிய முடிந்தது.
கிடைக்கப்பெறும் வரலாற்று வெளிக்கள ஆய்வுத்தகவல்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது நல்லூர் இராஜதானி ஒருவித ஒழுங்கான வடிவில் இருந்திருக்க வேண்டுமென்றே படுகிறது.
பண்டைய இந்துக்களின் கட்டட மற்றும் நகர அமைப்புக்கலைக் கோட்பாடுகள் இத்தகையதொரு ஒழுங்கிற்கு எவ்விதம் காரணமாகவிருந்திருக்கக் கூடுமென்பதை நாம் பின்னர் அவை பற்றி ஆயும்போது அறிந்து கொள்ள முயல்வோம்.
போத்துகேயர் காலத்தில் இடிக்கப்பட்ட ஆலயங்களில் நல்லூர்க்கந்தன் ஆலயம் ஏற்கனவே ஆலயமிருந்த பகுதியில் கிறித்தவ ஆலயம் கட்டப்பட்டு விட்டதால் குருக்கள்வளவு என்னும் பகுதியில் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டது.
இன்னுமொரு ஆச்சரியமென்னவென்றால் மேற்படி தூரமானது முத்திரைச் சந்தையிலிருந்து வெயிலுகந்த பிள்ளையார் ஆலயம் சட்டநாதர் ஆலயம் ஆகியன அமைந்துள்ள தூரங்களுக்கு ஏறக்குறையச் சமமாகவிருக்கின்றதென்பதுதான்.
முத்திரைச்சந்தையானது நல்லூர் இராஜதானியின் மையப்பகுதியாக இருந்திருக்கலாமென்பதை ஏற்றுக்கொண்டு பார்க்கையில் மேற்படி சந்தையிலிருந்து நான்கு திக்குகளிலுமிருந்த ஆலயங்கள் ஓரளவு சமமான தூரத்தில் இருந்திருக்க வேண்டுமென்ற முடிவுக்கு வர முடிகிறது.
ஆனால் தற்போது காணப்படும் வெயிலுகந்த பிள்ளையார் ஆலயமும் சட்டநாதர் ஆலயமும் முத்திரைச் சந்தையிலிருந்து அண்ணளவாகச் சமமான தூரத்திலிருப்பதைப் பார்க்கும்போது இடிக்கப்பட்ட அவ்வாலயங்கள் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டபோது பழைய இடத்தில் அல்லது அதற்கண்மையில் கட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் போல் படுகிறது.
இதற்கு வெயிலுகந்த பிள்ளையார் ஆலயமிருக்கும் பகுதிக்கண்மையிலுள்ள கோட்டை வாசல் மற்றும் கோட்டையடி ஆகிய காணித்துண்டுகளின் பெயர்களிருப்பது ஓரளவுக்குச் சாதகமாகவுள்ளது.
அதே சமயம் இன்றுள்ள நல்லூர் கந்தன் ஆலயத்தை மையமாக வைத்து ஓரளவு சமமான தொலைவில் மற்றைய இரு ஆலயங்களான கைலாசநாதர் ஆலயம் வீரமாகாளியம்மன் ஆகிய ஆலயங்கள் இருப்பதைப் பார்க்கும்போது அவை மீண்டும் கட்டப்பட்டபோது புதிதாக அமைக்கப்பட்டிருந்த நல்லூர்க் கந்தன் ஆலயத்தை மையமாக வைத்துக் கட்டப்பட்டன போலும்.
ஆனைப்பந்தி போன்ற போருடன் சம்பந்தப்பட்ட பகுதியில் தமிழர்களின் போர்க்கடவுளான கொற்றவையின் ஆலயமான வீரமாகாளியம்மன் ஆலயம் அமைந்துள்ளது.
நல்லூர் இராஜதானி பற்றிய வெளிக்கள ஆய்வுத்தகவல்களை விளைந்த ஊகங்களைப் பண்டைய இந்துக்களின் நகர் அமைப்புக் கோட்பாடுகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபோது மேலும் பல உண்மைகளை அறிய முடிகிறது.
அதன் விளைவாக அடுத்துவரும் அத்தியாயமும் தமிழர்களின் நகர அமைப்பு மற்றும் கட்டடக்கலை பற்றி வரலாற்றுத் தகவல்கள் தற்போதும் காணப்படும் வரலாற்றுச் சின்னங்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் சிறிது விளக்கும்.
மச்யபுராண விஷ்ணு தர்மோத்தர புராண போன்ற புராண நூல்களும் ஹயாசேர்சா பஞ்சார்த்திர ஆகம வைகாநாச ஆகம் போன்ற ஆகம நூல்களும் ஆலய அமைப்பு முறைபற்றிய விதிகளைக் கூறும்.
பிரபல நாவலாசிரியரான நா.பார்த்தசாரதி தமிழில் பழந்தமிழர் கட்டடக்கலையும் நகர அமைப்பும் என்னுமொரு ஆய்வு நூலினை எழுதியிருக்கின்றார்.
தமிழ் இலக்கிய நூல்களில் கூறப்படும் தகவல்களிலிருந்து இன்றைய ஸ்தபதிகளின் கட்டுரைகள் வரையிலான ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் மேற்படி நூலினை எழுதியுள்ள நா.பா.
மேலும் மேற்படி கண்பதி ஸ்தபதியின் கட்டுரையின் அடிப்படையில் நடைமுறையிலுள்ள சிற்ப உபநிஷங்கள் ஸ்ரீகுமாரரின் சில்பரத்தினம் சில்பரத்னாகரம் மனுஷ்யாலய சந்திரிகா சர்வார்த்த சிற்ப சிந்தாமணி பிராமீயம் சரஸ்வதீயம் ஆகிய கோயில் ஆகமங்களூடன் தொடர்புடைய சிற்ப உபநிஷங்களே என்பார்.
இக்கட்டடக்கலை நூல்கள் கூறும் கோட்பாடுகளிலிருந்து சமயம் எவ்வளவுதூரம் கட்டட நகர அமைப்பு முறைகளைப் பாதித்துள்ளனதென்பதை அறிய முடிகின்றது.
மத்தியகாலம் வரையில் இத்துறை பற்றிய தகவல்கள் யாவும் வாய்வழி மூலமாகவே தந்தையிடமிருந்து புத்திரருக்கு என்ற முறையில் பேணப்பட்டு வந்துள்ளன.
மத்திய காலகட்டத்திலேயே முதன்முறையாக இத்துறை பற்றிய தகவல்கள் யாவும் பனையோலைச் சுவடிகளில் எழுத்து மூலமாகப் பதிக்கப்பட்டு வந்தன.
ஆரம்பத்தில் எவ்விதம் உருவற்ற பிரம்மத்திலிருந்து உருவ வாஸ்து புருஷன் படைக்கப்பட்டானோ அவ்விதமே கட்டடக்கலைஞர்களும் உருவற்ற புறச்சூழலை உருவவடிவமான கட்டடங்களாக வடிவமைக்கும்போது அக்கட்டடங்கள் மேற்படி வாஸ்துதேவனைத் திருப்திப்படுத்தும் வகையிலேயே அமைப்பார்கள்.
பிரபஞ்சத்துக்கும் மனிதர்களுக்குமிடையிலுள்ள தொடர்பினைக் கட்டடங்கள் அமைப்பதிலும் பேணியவர்கள் இந்துக்கள் என்பது இதிலிருந்து புலனாகின்றது.
அநுராதபுர நகர கட்டட அமைப்புத் துறையினை வட்ட வடிவம் எவ்வளவு தூரம் பாதித்துள்ளதென்பதை ரோலன் டி சில்வா என்ற சிங்களப் பேராசிரியர் ஆராய்ந்து தெளிவு படுத்தியுள்ளார்.
சந்தையை மையமாக வைத்து உருவான பண்டைய அநுராதபுர நகரைச் சுற்றி வட்ட ஒழுக்கில் வட்ட வடிவமான தாது கோபுரங்கள் இரு வேறு ஒழுக்குகளில் அமைக்கப்பட்டிருந்ததை அவரது ஆய்வுகள் புலப்படுத்தும்.
இந்துக்கள் இப்பிரஞ்சத்தை வடக்கு கிழக்கு தெற்கு மேற்கு போன்ற திசைகளால் உருவான சதுர வடிவான வெளியாகவும் அவ்வெளியில் நேரத்தின் பாதிப்பை இராசிகளாலும் உருவகித்தார்கள்.
நவீன பெளதிகம் கூறுவதைப் போல இந்துக்களும் இப்பிரஞ்சத்தை ஒருவித வெளிநேர அமைப்பாகத்தான் விளங்கி வைத்திருந்தார்களென்பது இதிலிருந்து புலனாகின்றது.
இவ்விதம் இப்பிரஞ்சத்தைச் சதுர வடிவாக உருவகித்த இந்த்துக்கள் இவ்விதிகளுக்கமைய உருவாக்கப்பட்ட கட்டடங்கள் நகரங்கள் என்பவற்றையும் சதுர வடிவாகவே அல்லது செவ்வக அமைத்தார்களென்பது ஆச்சரியமானதொன்றல்லதான்.
இந்துக்கள் இப்பிரபஞ்சத்தை வடக்கு கிழக்கு தெற்கு மேற்கு போன்ற திசைகளால் உருவான சதுரவடிவான வெளியாகவும் அவ்வெளியில் நேரத்தின் பாதிப்பை இராசிகளாலும் உருவகித்தார்கள்.
நவீன பெளதிகம் கூறுவதைப் போல் இந்துக்களும் இப்பிரபஞ்சத்தை ஒருவித வெளி நேர அமைப்பாகத்தான் விளக்கி வைத்திருந்தார்களென்பது புலனாகின்றது.
இவ்விதம் இப்பிரபஞ்சத்தைச் சதுர வடிவாக உருவகித்த இந்த்துக்கள் இவ்விதிகளிற்கமைய உருவாக்கப்பட்ட கட்டடங்கள் நகரங்கள் என்பவற்றையும் சதுர வடிவாகவோ அல்லது செவ்வக வடிவாகவோ அமைத்தார்களென்பதும் ஆச்சரியமானதொன்றல்லதான்.
வாஸ்து புருஷனை இச்சதுர வடிவில் இழுத்துப் பிடித்து வைத்திருக்கும் தெய்வங்கள் ஒவ்வொருவரும் சிறுசிறு சதுரங்களாக உருவாக்கப்பட்டார்கள்.
பிரம்மனைச் சுற்றி ஏனைய முக்கியமான தெய்வங்களைக்கொண்ட சதுரங்களும் அவற்றிற்கு வெளிப்புறமாக ஏனைய முக்கியம் குறைந்த தெய்வங்களைக் கொண்ட சதுரங்களுமாக மேற்படி வாஸ்து புருஷ மண்டலம் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும்.
மண்டுக மண்டலத்தைப் பொறுத்தவரையில் வடக்குதெற்கு கிழக்குமேற்காகச் செல்லும் இரு அச்சுக்களாலும் முழு சதுர வடிவமும் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும்.
இவ்விதமாக இந்துக்களின் கட்டடக்கலைக் கோட்பாடுகளின்படி அமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒவ்வொரு கட்டடமும் ஆலயமோ அல்லது இல்லமோ நகரமும் உண்மையிலேயே இந்துக்களின் படைப்புத் தத்துவக் கோட்பாடுகளைப் புலப்படுத்தும் சின்னங்களாகத்தான் உருவாக்கப்படுகின்றனவென்பதை அறியமுடிகின்றது.
வட இந்தியக் கட்டடக்கலை நூல்கள் கூறும் வாஸ்து புருஷ மண்டலத்திற்கும் தென்னிந்திய நூல்கள் கூறும் விளக்கத்திற்குமிடையில் சிறு சிறு வேறுபாடுகள் நிலவியபோதும் பொதுவில் பெரிய அளவில் மாற்றமில்லையென்றே கொள்ளலாம்.
அதிலுள்ள மண்ணின் அமைப்பு அம்மண்ணில் நிலவி வந்த சாதிக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற சமுதாய அமைப்புமுறை சாத்திரங்கள் எல்லாமே இந்துக்களின் நகர அமைப்புக் கலையில் முக்கிய பாத்திரத்தை வகித்தன.
மண்ணின் நிறம் மணம் அது எழுப்பும் ஒலி அதன் சுவை இவையெல்லாம் எவ்விதம் இந்துக்களின் நகர அமைப்புக் கலையில் பங்காற்றின என்பது பற்றி மேற்கு நாட்டவரான என்பவர் என்ற நூலில் பின்வருமாறு கூறுவார்.
வெள்ளை நிற மண் பிராமணர்களுக்கும் சிவப்புநிற மண் சத்திரியர்களுக்கும் மஞ்சள் நிற மண் வைச்யர்களுக்கும் கறுப்பு இந்ற மண் சூத்திரர்களுக்கும் உரியனவாகக் கொள்ளப்பட்டன.
இனிமையான மண் பிராமணர்களுக்கும் காரமண் வைசியர்களுக்கும் கசப்பான மண் சூத்திரர்களுக்கும் உவர்ப்புமிக்க மண் சத்திர்யர்களுக்கும் உரியனவாகக் கொள்ளப்பட்டன.
தெற்கு நோக்கிய சாய்வு மரணத்தையும் தென்மேற்கு நோக்கிய சாய்வு துன்பத்தையும் மேற்கு நோக்கிய நாய்வு வறுமையையும் பயிர் அழிவையும் வடமேற்கு நோக்கிய சாய்வு போரையும் கொண்டுவருமென இந்துக்கள் நம்பினார்கள்.
சிலவகையான கட்டடக்கலைச் சுவடிகள் தரும் தகவல்களின்படி பூரனமான சதுர வடிவான நகரங்கள் பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே உரியதென்றும் ஏனைய சாதியினரைப் பொறுத்தவரையில் செவ்வக வடிவான நகரங்களிலேயே வாழ வேண்டுமெனவும் அறியமுடியவதாக மேற்படி நூலில் நூலாசிரியர் எடுத்துக் காட்டுவார்.
இதுதவிர நகரின் எந்த வகையான திசையில் எந்த வகையான மக்கள் வாழலாம் என்பது பற்றியும் பண்டைய இந்துக்களின் கட்டடக்கலை சம்பந்தமான நூல்கள் கூறுகின்றன.
இவையெல்லாமே வாஸ்துபுருஷ மண்டல விதிகளினடிப்படையில் பல்வேறு தொழில்களையும் சாதிகளையும் உள்ளடக்கிய நகரங்கள் அமைக்கப்பட வேண்டுமென்பதை வலியுறுத்துகின்றன.
இதுபோல் சத்திரியர்கள் கிழக்கிலும் தென்கிழக்கிலும் வைஷியர்கள் தெற்கிலும் சூத்திரர்கள் மேற்கிலும் வசிக்க வேண்டும்.இது முடியாதவிடத்து குறைந்தது குடியிருப்புகள் சாதி அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டு அமைக்கப்பட்டடிருக்க வேண்டும்.
மேற்படி உபபிரிவுகள் சம்பந்தமான இன்னுமொரு விதியின்படி பிராமணர்கள் சோதிடர்கள் காவல்துறை தலைமையகம் அரச அதிகாரிகள் போன்றோர் வாழுமிடங்கள் வடக்கிலும் வடமேற்கிலும்பொற்கொல்லர்கள் போன்ற தொழிலாளர்கள் வாழும் பகுதிகள் தென்கிழக்கிலும் சிறையதிகாரிகள் போர்வீரர்கள் இடையர்கள் மீனவர்கள் போன்றோர் வாழுமிடங்கள் தென் மேற்கிலும் சந்தை வடகிழக்கிலும் அரண்மனைகள் போன்றவை கிழக்கிலும் அமைந்திருக்க வேண்டும்.
தண்டகம் சர்வதோபாத்ரா நந்தியாவர்த்தம் பத்மம் சுவாஸ்திகம் பிரஸ்தரம் காமுகாண்ட சதிர்முகா பிரகீர்ணம் பராகம் ஸ்ரீபிரதிஷ்டம்... இவ்விதமாகப் பல்வேறு வகைகளில் இவை விளங்கின.
நீளக்கோல் தண்டம் போன்று நீண்ட வீதிகளை வ்டக்காகவும் கிழக்காகவும் நடுவில் நான்கு சந்துக்களைக் கொண்டு விளங்கிய இத்தகைய சிறிய நகரங்கள் அல்லது கிராமங்கள் இரு பிரதான வாயில்களைக் கொண்டு விளங்கின.
வடக்குதெற்கு கிழக்குமேற்கு என மையத்தில் சந்திக்கும் இரு பிரதான வீதிகளுடன் மதில்களும் கொண்டு விளங்கிய வகைகளில் முக்கியமானது சுவாஸ்திகா வகை.
ஊரின் கிழக்கு மெற்குப் பகுதிகளில் வடக்கு நோக்கிய வீதிகளின் எண்ணிக்கை மூன்று நான்கு ஐந்து ஆறு அல்லது ஏழாகவிருப்பின் அவ்விதமாக அமைக்கபப்டும் நகரங்கள் அல்லது கிராமங்கள் பிரஸ்தரம் என அழைக்கப்பட்டன.
பிரகீர்ண அமைப்பில் கிழக்கு நோக்கி நான்கு வழிகளும் வடக்கு நோக்கி எட்டு ஒன்பது பத்து பதினொன்று அல்லது பன்னிரண்டு வழிகளில் வீதிகள் காணப்பட்டன.
நந்தியாவர்த்தப் பூவினையொத்துச் சிறுசிறு வீதிகளையும் சந்துக்களையும் ஊரின் உட்புறமாகக் கொண்டிருந்த நந்தியாவர்த்த வகை ஊர்களில் கிழக்குமேற்காக ஐந்து வழிகளும் வடக்கு நோக்கிப் பதின்மூன்றிலிருந்து பதினேழு வழிகளும் அத்துடன் நான்கு திசைகளிலும் பிரதான வழிகள் காணப்பட்டன.
தாமரைப் பூவினையொத்த பத்மம் வகையிலான அமைப்பினில் கிழக்குமேற்காக ஏழு வழிகளும் தெற்குவடக்காக மூன்றிலிருந்து ஏழுவரையிலான வழிகளும் காணப்பட்டன.
பண்டைய நகரங்களிலொன்றான கலைகளில் சிறந்து விளங்கிய காஞ்சி நகர் தண்டியலங்காரத்தில் தோகை விரித்தாடும் மயிலுக்கு ஒப்பிடப்பட்டிருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் நா.பார்த்தசாரதி தனது பழந்தமிழர் கட்டடக்கலையும் நகரமைப்பும் என்னும் ஆய்வு நூலில் மயூரம் என்றொரு பிரிவும் நகர அமைப்பு வடிவங்களில் இருந்திருக்கலாம் என்பார்.
இந்த்துக்களின் சாதிவழிச் சமுதாயத்தில் தாழ்ந்த படியில் இருந்த காரணத்தினால் சூத்திரர்கள் பூரணத்துவமற்ற மனிதர்களாகக் கருதப்பட்டனர்.
அதே சமயம் இந்துக்கள் பெரும்பாலும் சதுர அல்லது செவ்வக வடிவங்களிலேயே கட்டடங்கள் நகரங்களை அமைத்தாலும் வட்டவடிவிலும் சில சமயங்களில் அமைக்கத்தான் செய்தார்களென்பதை தனது நூலில் சுட்டிக்காட்டுவார்.
இந்துக்களின் நகர அமைப்புக் க்லையில் சமயம் சாதி போன்றவற்றின் பங்களிப்பை அல்லது பாதிப்பைப் பண்டைய இந்துக்களின் கட்டடக்கலை மற்றும் நகரமைப்புக்கலை பற்றிய நூல்கள் வழங்கும் தகவல்கள் மற்றும் காணப்படும் பழமையின் சின்னங்கள் காணிப்பெயர்கள் ஆகியன தற்போதும் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன.
இவ்விதமாக நகர அமைப்புக்கலையினை சமயம் சமுதாயத்தில் நிலவிய சாதி அமைப்பு காலநிலை நில அமைப்பு பாதுகாப்பு எனப் பல்வேறு காரணிகள் பாதித்தன.
சங்ககாலத்தில் தமிழர் ஊரமைப்பானது எவ்விதம் முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் மற்றும் பாலை ஆகிய நில அமைப்புகளால் வேறுபட்டு விளங்கின என்பதைச் சங்க இலக்கியங்கள் மூலம் அறிய முடியும்.
மேலும் ஆரம்பத்தில் நகரங்கள் அமைக்கப்படமுன்னர் ஆரியக் குழுக்களினால் அமைக்கப்பட்ட கிராமங்களின் அமைப்பு முறை பற்றியும் அறிய முடிகிறது.
மேலும் இப்பிரபஞ்சமும் இங்கு காணப்படும் அனைத்தும் எதனை மையமாக வைத்துச் சுழல்கின்றனவோ அந்த ஒழுக்கினையே அம்மரங்கள் பிரதிநிதிப்படுத்துவதாகவும் அன்றைய இந்துக்கள் கருதினார்கள் என்பதையும் மேற்படி நூல்கள் விளக்குவதை அறிய முடிகிறது.
ஸ்தபதி வை.கணபதி இரண்டாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டுக் கையேட்டில் ஊரமைப்புக்கலை பற்றியொரு விரிவான கட்டுரை எழுதியுள்ளார்.
அதில் மயமதத்தினொரு பிரிவான சிற்பநூல் நகரமைப்புப் பற்றியும் விவரிப்பதாக அவர் கருதுவதை நா.பார்த்தசாரதியின் பழந்தமிழர் கட்டடக்கலையும் நகரமைப்பும் சுட்டிக் காட்டும்.
இவ்விதமாக மயமத அடிப்படையிலமைந்த ஊரமைப்பானது அதன் சுற்றளவின் அடிப்படையில் ஐந்து வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்ததையும் அறிய முடிகிறது.
இவ்விதமாக நகர அமைப்பானது கிராமம் கேடம் கர்வடம் துர்க்கம் நகரம் கோநகரெனப் பரிணாம வளர்ச்சியுற்று வந்ததை மேற்படிக் கட்டடக்கலைநகரமைப்பு நூல்கள் குறிக்கின்றன.
இவ்வத்தியாயத்தில் பண்டைய இந்துக்களின் நகர அமைப்புக் கலைபற்றியும் வகைகள் பற்றியும் அதில் சாதியின் பாதிப்புப் பற்றியும் பார்த்தோம்.
பண்டைய தமிழர்கள் தரைவழியாக மற்றும் கடல்வழியாக பாரதத்தின் ஏனைய நகரங்களுடன் மட்டுமல்ல கடல்கடந்தும் ஏனய நாடுகளுடனெல்லாம் வணிகம் செய்து சிறப்புற்று விளங்கியதை வரலாறு கூறும்.
யவனர்கள் அரேபியர்களெல்லாம் கடல்கடந்து தமிழகம் வந்து வர்த்தகம் செய்ததை வரலாற்றறிஞர்களின் பிரயாணக் குறிப்புகள் பண்டையத் தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படும் தகவல்கள் அகழ்வாராய்ச்சிகள் மற்றும் வரலாற்றுச் சின்னங்களெல்லாம் புலப்படுத்தும்.
கிழக்கிந்தியத் தீவுகள் கூட்டத்தை உள்ளடக்கிய சாவகம் இன்றைய இந்தோனேஷியா ஈழம் காழகம் பர்மா போன்ற நாடுகளுடனெல்லாம் தமிழர்களின் வர்த்தகம் கொடி கட்டிப் பறந்தது.
இவர்களைப் பற்றி பயனற வறியா யவனர் இருக்கையும் கலந்தரு திருவிற் புலம் பெயர் மாக்கள் கலந்தினி துறையும் இலங்குநீர் வரைப்பும் எனவும் மொழி பெயர் தேத்தோர் ஒழியா விளக்கம் எனவும் சிலம்பும் மொழிபல பெருகிய பழிநீர் தேஎத்துப் புலம்பெயர் மாக்கள் கலந்தினி துறையும் முட்டாச் சிறப்பிற் பட்டினம் எனப் பட்டினப்பாலையும் கூறும்.
கோட்டை மதில்களுடன் விளங்கிய மதுரையின் கோட்டை வாயில்களை யவன வீரர்கள் காத்து நின்றதை கடிமதில் வாயில் காவலிற் சிறந்து அடல்வாள் யவனர்க்கு அயிராது புக்கு எனச் சிலம்பும் மந்திகை வளைஇய மறிந்துவீங்கு செறிவுடை மெய்ப்பை புக்கு வெருவருந் தோற்றத்து வலிபுணரி யாக்கை வன்கண் யவனர் என முல்லைப் பாட்டும் கூறும்.
புதுச்சேரிக்கண்மையில் அரிக்கமேடு என்னும் பகுதியில் நிகழ்ந்த அகழ்வாரய்ச்சிகள் யவனர்கள் கண்ணாடி மணிகளைச் செய்வதில் சிறந்து விளக்கியதை எடுத்துக் காட்டும்.
கி.மு.இரண்டாம் ஆண்டிலிருந்தே தமிழ் வாணிகர் இலங்கைக்குச் சென்று வாணிபம் செய்ததை அநுராதபுரத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பிராமி எழுத்துக் கல்வெட்டு கூறும்.
தமிழர்களைப் பொறுத்தவரையில் பருவக்காற்றின் உதவியினால் நடுக்கடலில் விரைவாகப் பயணிக்கும் அறிவினைப் பண்டைய காலத்தில் யவனர்களுக்கு முன்னரே அறிந்திருந்ததாக அறிய முடிகிறது.
கி.பி.முதல் நூற்றாண்டலவில்தான் அவர்கள் இவ்வறிவினைப் பெற்று நடுக்கடலினூடு பருவக்காற்றின் உதவிகொண்டு முதன்முதலாக முசிறித் துறைமுகத்திற்கு வந்ததாக அறிய முடிகிறது.
தமிழகத்தின் கிழக்குக் கரையில் புகழ்பெற்று விளங்கிய பட்டினங்களாக வங்காளக் கடலில் கொல்லத்துறை எயிற்பட்டினம் சோபட்டினம் அரிக்கமேடு காவிரிப்பூம்பட்டினம் பூம்புகார் தொண்டி மருங்கை மருங்கூர்ப் பட்டினம் கொற்கை ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.
நான்மாடக்கூடல் ஆலவாய் எனப் புகழ்பெந்று விளங்கிய மதுரை மூன்று பக்கங்களிலும் வையையை அகழியாகவும் மதிலையொட்டி இன்னுமொரு அகழியையும் கொண்டு விளங்கியது.
பண்டையச் சோழர்களின் தலைநகராக விளங்கிய உறையூர் சேரரின் தலைநகராக விளங்கிய வஞ்சி ஆகிய நகர்கள் காலப்போக்கில் தம் முக்கியத்துவத்தை இழந்து விட்டன.
வாஸ்துபுருஷக் கோட்பாடுகளைப் பொறுத்தவரை தென்னிந்தியக் கோட்பாடுகள் தத்துவார்த்தரீதியில் வட இந்தியக் கோட்பாடுகளிலிருந்து சிறிது விலகியிருப்பதை அறிய முடிகிறது.
தென்னிந்தியக் கோட்பாடுகளின்படி பிரதான ஆலயம் அமைந்துள்ள மையப்பகுதி ஆதி அந்தமற்ற உருவற்ற பிரம்மாவுக்குரியதாகவும் இதனைச் சுற்றி மதிலினைக் கொண்டதாகவும் இதனையடுத்து ஏனைய தெய்வங்களுக்குரிய பகுதியினைக் கொண்டதாகவும் அதற்கடுத்து மனிதர்களுக்குரியதாகவும் அடுத்து பேய்கள்பூதகணங்களுக்குரியதாகவும் அமைந்திருப்பதை அறிய முடியும்.
வட இந்திய வாஸ்து புருஷ மண்டலக் கோட்பாடுகள் படைப்பைப் பற்றிக் கூறினால் தென்னிந்தியக் கோட்பாடுகளோ படைக்கப்பட்ட பிரபஞ்சத்தில் நிலவும் ஒழுங்கைப் பற்றிக் கூறுவதை அறியமுடிகிறது.
கி.மு.விலிருந்து முதற் சங்கம் இடைச் சங்கம் கடைச் சங்கம் எனப் பல காலகட்டங்களைக் கடந்து பின்னர் நாயக்கர் காலத்திலும் புகழ்பெற்று விளங்கி இன்றும் தமிழர்களின் புண்ணிய பூமியாக விளங்கும் நகரமிது.
பாண்டியர்களின் காலகட்டங்களிலெல்லாம் தலைநகராக விளங்கிச் சிறந்த மதுரை பின்னர் நாயக்கர் காலகட்டத்தில் சிறிதுகாலம் திருசிரபுரத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு விளங்கியது.
அதனை மாற்றி மீண்டும் மதுரையையே தலைநகராக்கி புது மண்டபம் தெப்பக்குளம் அரண்மணைகளெனக் கலைச் செல்வங்களால் நிறைத்தவர் திருமலை நாயக்கர்.
பண்டைய மதுரையின் அரன்மணை இன்றைய மதுரையில் காணப்படும் அந்திக்கடைப் பொட்டலருகேயுள்ள கடைவீதீயிலிருக்கும் பழைய கோட்டைப் பகுதியாயிருக்கக் கூடுமெனக் கருதுவார் பழந்தமிழர் கட்டடக்க்லையும் நகரமைப்பும் நூலில் நா.பார்த்தசாரதி.
மேற்படி நூலில் மதுரை நகரம் பற்றிய நல்லதொரு ஆய்வுக் கட்டுரையினை சங்கால நூல்கள் தரும் தகவல்களின் அடிப்படையில் எழுதியிருக்கின்றாரவர்.
மாட மதுரை மதுரை மூதூர் மணி மதுரை வானவர் உறையும் மதுரை மாண்புடை மரபின் மதுரை ஓங்கு சீர் மதுரை மண மதுரை எனப் பல்வேறு சொற்றொடர்களால் சிறப்பித்துக் கூறும் சிலப்பதிகாரம்.
தமிழ் கெழு கூடல் எனப் புறநானூறும் பாடு தமிழ் வளர்த்த கூடல் என இன்னுமொரு தமிழ்ப் பாடலொன்றும் மதுரையின்மாண்பினை எடுத்துரைக்கும்.
திருளையாடற்புராணம் .. மதி தபழு சுதை யிலகு புதுமைதரு நிதிதிகழு மதில்தழுவு மதுரை நகர் என்றும் அலகில் வண்புகழுடைய மதுரை எனவும் நகர்கட் கெல்லாம் பயனா நகர் பஞ்சவந்தன் மதுரை நகர் என்றும் புகழும்.
அத்துடன் அதன் தெருக்களெல்லாம் அம்மலரின் இதழ்களைப் போலவும் மன்னனின் அரன்மணை அம்மலரின் நடுவிலுள்ள பொகுட்டையும் நகரத் தமிழ் மாந்தர் அம்மலரின் தாதுக்களையும் அதனை பரிசில் பொருட்டு நாடிவரும் புலவர் பெருமக்கள் தாதுண்ண வரும் வண்டுகளையும் ஒத்து விளங்கியதாக மேற்படி பாடல் கூறும்.
அதன்படி பண்டைய மதுரை மாநகர் இருந்த பகுதியில் முன்னர் கடம்ப வனத்துடன் கூடிய மணலூரென்னுமோரூர் இருந்ததாகவும் அதனைத் தலைநகராகக் கொண்டு குலசேகரப் பாண்டியனென்னும் மன்னன் ஆட்சிபுரிந்து வந்ததாகவும் அவன் கனவில் தோன்றிய சிவபெருமான் கடம்பவனத்தை அழித்து நகரமாக்கப் பணித்ததாகவும் அதன் பொருட்டு அம்மன்னன் அவ்வனத்திலுள்ள பொற்றாமரைக் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் காட்டை அழித்து நகரை உருவாக்கியதாகவும் அறிய முடிகிறது.
நகரை உருவாக்கும் சமயம் சித்தர் வடிவில் வந்த சிவபெருமான் நகரமும் ஆலயமும் கோபுரமும் சிற்பநூல்களின் விதிப்படி சிவாகமங்களின் வழிப்படி அமைய வலியுறுத்தி மறைந்ததாகவும் அதன்படி மதில்கள் மண்டபங்கள் கோபுரங்கள் அகழிகள் ஆகியவற்றுடன் மீனாட்சி அம்மன ஆலயம் போன்றவை அமைக்கப்பட்டதாகவும் திருவிளையாடற் புராணம் கூறும்.
இவ்விதமாக அமைக்கப்பட்ட நகரானது அரசவீதிகள் அந்தணர் வீதிகள் வணிகர் தெருக்கள்வேளாளர் தெருக்கள் கடைவீதிகள் பலர் கூடிபேச அம்பலங்கள் மாடமாளிகளைகளை உள்ளடக்க்கிய பெருந்தெருக்கள் ஆனை மற்றும் குதிரைக் கூடங்கள் தேர்ச்சாலைகள் கல்விக் கூடங்கள் பொய்கைகள் பூங்காக்களெல்லாம் கொண்டு விளங்கியதையும் நகரின் வடகிழக்குத் திசையில் மன்னனின் அரன்மணையையும் கொண்டு விளங்கியதையும் மேற்படி திருவிளையாடற்புராணத்திலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்.
நான்மாடக் கூடல் ஆலவாய் மற்றும் மதுரா நகரெனப் பல்வேறு பெயர்களில் மதுரை அழைக்கப்பட்டத்தற்குக் காரணங்களைத் திருவிளையாடற்புராணம் கூறும்.
சிவனின் சடைமுடியிலுள்ள சந்திரக்கலையின் மதுரமயான அமுதம் நகரைத் தூய்மையாக்கியதால் அந்நகருக்கு மதுரா நகரென்னும் பெயர் ஏற்பட்டதாம்.
இதுபோல் ஒருசமயம் வருணன மதுரா நகரை அழிக்கும் பொருட்டு ஏழு மேகங்களையும் நகரை நோக்கி ஏவி விட்டபோது பாண்டிய மன்னனின் வேண்டுகோளுக்கேற்ப சிவபெருமானால் அத்தாக்குதலையெதிர்த்து ஏவி விடப்பட்ட நான்கு மேகங்களும் நகரின் நான்கு எல்லைகளிலும் நான்கு மாடங்களாகி வருணனின் தாக்குதல்களை முறியடித்ததாகவும் அதனாலேயே நகர் நான்மாடக் கூடலென அழைக்கப்பட்டதாம்.
அதற்காகச் சித்தராக அவன் முன்னால் தோன்றிய சிவபெருமான தன் கையிலிருந்த பாம்பினைப் பார்த்துப் பாண்டிய நாட்டின் எல்லையினையும் மதுரை நகரத்தையும் மன்னனுக்குக் காட்டுமாறும் பணித்தானாம்.
சித்தரான சிவனும் அதற்கிசைய அந்தப் பாம்பானது கீழ்த்திசையிலிருந்து தன் வாலை நீட்டி நகரைச் சுற்றிச் சென்று வாலைத் தன் வாயில் வைத்து எல்லைகளை உணர்த்தியதாம்.
தெற்கில் திருப்பரங்குன்றமும் வடக்கே இடபக் குன்றமும் மேற்கில் திருவேடகமும் கிழக்கில் திருப்பூவண நகரும் எல்லைகளாக அமையும் வண்ணம் மதிலின் வாயில்களை அமைத்தானாம்.
இவை தவிர மதுரை மாநகர் பற்றிப் பல்வேறு தகவல்கள் சிலப்பதிகாரம் மதுரைக் காஞ்சி போன்ற இலக்கிய நூல்களில் மலிந்து காணப்படுகின்றன.
மேற்படி சிலம்பின் ஊர்காண் காதை மதுரை மாநகரின் அகநகரில் காணப்பட்ட பல்வேறு வகையான வீதிகளைப் பற்றியும் செல்வர்கள் மற்றும் அரசர்களுக்குரிய வீதிகள் கணிகையர்கள் வாழும் வீதிகள் வேற்றரசுகளும் விரும்பும் செல்வச் சிறப்புடைய அங்காடி வீதிகள் இரத்தினக் கடைத்தெரு பொற்கடைத் தெரு துணிக்கடைத்தெருஅறுவை வீதி மிளகு மலிந்து கிடக்கும் கூல வீதி எனப் பல்வேறுபட்ட வீதிகளைப் பற்றியும் கூறும்.
அத்துடன் அங்கு நூலோர் சிறப்பின் முகில்தோய் மாட மாடங்களுடன் கூடிய மாட மாளிகைள் இருந்ததையும் சுடுமண்ணினால் வேயாது பொற்றகடுகளால் வேயப்பட்ட சுடுமண் ஏறா வடுநீடுங்கு சிறப்பு மிக்க மனைகளில் கணிகையர் வாழ்ந்ததையும் மேற்படி ஊர் காண் காதையிலிருந்து அறிய முடிகிறது.
இவ்விதமாக பால்வேறு தெரிந்த நால்வேறு தெருவும் அந்தியும் முச்சந்தி சதுக்கமும் நாற்சந்தி ஆவண வீதியும் கடைத்தெரு மன்றமும் கவலையும் பல தெருக்கள் ஓரிடத்தில் பிரியுமிடம் மறுகும் தெரு எனப் பல்வேறு வகையான தெருக்களில் கோவலன் அலைந்து திரிந்ததாகக் கூறும் ஊர் காண் காதையிலிருந்து அகநகரில் காணப்பட்ட பல்வேறு வகையான தெருக்களைப் பற்றிய தகவல்களைப் பெற முடிகிறது.
இவ்விதமாக விளங்கிய மதுரை நகரின் அகநகரில் காணப்பட்ட அகலத் தெருக்கள் பற்றியும் தேரணி வீதிகள் பற்றியும் தோரண வாயில்கள் பற்றியுயும் திருவிளையாடற் புராணத்தின் திருநகரச் சிறப்புப் பகுதியில் விபரிக்கப்பட்டுள்ளது.
மதில்மேல் பெரிய மலைமுகடுகள் போல் பொறிகளுடன் விளங்கிய மாடங்களிருந்ததையும் கோட்டை வாயில் வையை ஆற்றையொத்து உயிரோட்டமுடன் விளங்கியதையும் அது பின்வருமாறு விபரிக்கும் மேலும் மதுரை நகரின் தெருக்களில் காணப்பட்ட வீடுகள் தென்றல புகுந்து செல்லும் சாளரங்களையுள்ளடக்கி இருந்ததையும் அது வகைபெற எழுந்து வான மூழ்கிச் செல்காற் றிசைக்கும் பல்புழை நல்லில் யாறு கிடந்தன்ன அகல்நெடுந் தெரு என்கிறது.
சோழநாட்டின் காவிரியாறு கடலிலுடன் கலக்கின்ற புகார்முகத்தில் இருந்த காரணத்தினால் புகார் என்றும் பூம்புகார் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்நகர் அக்காலகட்டத்தில் உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச வணிகத்திற்கும் பெயர்போன் துறைமுகநகர்.
சோழ வணிகர்கள் இங்கிருந்து சாவகம் காழகம் இன்றைய பர்மா ஈழம் போன்ற நாடுகளுக்கு இத்துறைமுகத்திலிருந்து புறப்பட்டு வாணிகம் செய்தார்கள்.
கமரா என்று பெரிளுஸ் என்னும் கிரேக்க நூல் கூறுவது காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் சுருக்கமென்றும் கிரேக்க தாலமி குறிப்பிடும் சபரிஸ் என்பது காவியின் திரிபென்றும் மேலும் மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி கருதுவார்.
மேலும் வேற்று நாடுகளிலிருந்தெல்லாம் மக்கள் புலபெயர்ந்து வந்து இப்புகார் நகரில் வாழ்ந்ததை சிலம்பின் கடல் ஆடும் காதையில் வரும் கலந்தரு திருவின் புலம்பெயர் மாக்கள் என்னும் வரிகளும் மற்றும் இந்திரவிழவு ஊர் எடுத்த காதையில் வரும் கலம்தரு திருவின் புலம்பெயர் மாக்கள் கலந்துஇருந்து உறையும் இலங்குநீர் வரைப்பும் புலப்படுத்துகின்றன.
சீததலைச் சாத்தனாரின் மணிமேகலையும் தன்பங்கிற்கு இம்மக்கள் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் பரந்தொருங் கீண்டிய பாடை மாக்கள் என்று கூறும்.
கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனாரின் பட்டினப்பாலையிலும் இளங்கோவின் சிலப்பதிகாரத்திலும் மேலும் பல புறநானூற்றுச் செய்யுள்களிலும் புகார் பட்டினம் பற்றிய செய்திகள் மலிந்து கிடக்கின்றன.
உதாரணமாக சிலப்பதிகாரத்தின் இந்திரவிழவு எடுத்த காதை கடல் ஆடு காதை போன்ற பகுதிகளில் புகார் பற்றியும் அந்நகர அமைப்பு பற்றியும் அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் பற்றியும் தகவல்கள் மலிந்து காணப்படுகின்றன.
இத்துறைமுகத்திற்கு வந்து குவிந்த பொருட்கள் பற்றிப் பட்டினப்பாலை பின்வருமாறு கூறும் மேற்படி செய்யுள் வரிகளில் பல உண்மைகள் தெரிய வருகின்றன.
காலின் வந்த கருங்குறி மூடை என்பது பருவக் காற்றின் உதவியினால் வந்த கப்பல்களில் கரிய மிளகு மூட்டைகள் கொண்டுவரப்பட்டன என்பதைக் குறிக்கும்.
வடமலைப் பிறந்த பொன்னும் மணியும் என்னும் வரிகள் இமயமலைப் புறத்தில் கிடைத்த பொன்னும் மணியும் கங்கையாற்றின் முகத்துவாரத்தின் வழியாகக் கடல்மூலம் வந்ததையும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப்பக்கத்திலிருந்து சந்தனமும் குடமலைப் பிறந்த ஆரமும் அகிலும் அகிலும் தென்னாடான பாண்டிநாட்டுக் கடல்களிலிருந்து முத்துக்களும் தென்கடல் முத்து கிழக்குக் கடல் வழியாக சாவகத்திலிருந்து பவழமும் குணகடல் துகிர் கங்கைக்கரை ஊர்களிலிருந்து உள்ளூரிலிருந்து மற்றும் வெளியூர்களான ஈழம் காழகம் ஆகியவற்றிலிருந்து பல்வேறு பொருட்களும் கங்கை வாரியும் காவிரிப் பயனும் .... ஈழத் துணவும் காழகத் தாக்கமும் இவ்விதம் உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச வர்த்தகம் சிறந்து விளங்கும் நகராகப் புகார் விளங்கியதை அறிய முடிகிறது.
ஆனைப்பந்தியில் நிற்கும் ஆனைகள் அசைவதைப்போல் இத்துறைமுகத்தில் வந்து தங்கிய பாய்மரக் கப்பல்கள் கொடிகளுடன் அசைந்தனவாமெனப் பட்டினப்பாலை மேலும் கூறும் உறையூர் முதுகண்ணனின் சோழன் நலங்கிள்ளியைப் புகழ்ந்து பாடும் புறநானூற்றுச் செய்யுளில் வரும் கூம்பொடு மீப்பாய் கலையாது மிசைப்பரந் தோண்டாது புகாஅர்ப் புகுந்த பெருங்கலம் வரிகள் ஆழமாகவும் கலமாகவும் பல கப்பல்கள் தங்குவதற்கேற்ற வகையில் அமைந்திருந்த புகார் பற்றிக் கூறும்.
சிலப்பதிகாரத்தின் இந்திரவிழவு எடுத்த காதையில் ஆசிரியர் இளங்கோ புகார் நகர் மருவூர்ப் பாக்கம் பட்டினப்பாக்கம் நாளங்காடி என மூன்று முக்கிய பகுதிகளாக விளங்கியதையும் அப்பகுதியில் காணப்பட்ட மக்களின் தொழில்கள வீதிப்பெயர்கள் பற்றியெல்லாம் விரிவாகவே எடுத்துரைப்பார்.
புகாரின் மருவூர்ப்பாக்கத்தைப் பற்றிக் கூறும் சிலம்பு அங்கு காணப்பட்ட மாளிகைகள் பற்றி யவனர்களின் இருப்பிடங்கள் பற்றி வணிகத்தின் பொருட்டுப் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து புலம்பெயர்ந்து வந்து வாழும் மக்களின் குடியிருப்புகள் பற்றி விற்பதற்காக அங்கே குவிந்து கிடக்கும் பொருட்கள் பற்றி பல்வேறு தொழிலாளர்கள் சிறு விற்பனையாளர்கள் செய்யும் தொழில்கள் விற்கும் பொருட்கள் மற்றும் அவர்கள் வாழும் வீதிகள் பற்றி இசைக்கலைஞர்கள் பற்றி அவர்தம் இருப்பிடங்கள் பற்றியெல்லாம் விரிவான தகவல்களைச் சிலம்பு தரும் மேற்படி பட்டினப்பாக்கம் நாளங்காடிக்கு மேற்கே அமைந்திருந்தது.
அரசனின் அரண்மனை அரச வீதிகள் தேரோடும் வீதிகள் செல்வம்மிக்க வணிகர்களின் மாட மாளிகைகள் அவர்க்குரிய பெருந்தெருக்கள் அந்தணர்கள் வாழும் மனைகள் அமைந்த தெருக்கள் உழவர் மருத்துவர் காலக் கணிதர் தம் தொழிலுக்கேற்ப வாழும் தெருக்கள் முத்துக் கோப்பவர் போன்றோர் மன்னர் முன் நின்று வணங்கும் சூதர்கள் இருந்து வணங்கும் மரகதர் நாழிகை கூறும் நாழிகைக் கணக்கர் கணிகையர் குற்றேவல் செய்யும் ஏவல் மகளிர் புகழ்பாடும் வைதாளிகர் தோல் துளை உருக்குக் கருவிகள் வாசிப்போர் குதிரைப்பாகர் யானைப்பாகர் போன்ற பலவேறு மக்கள் வாழுந்தெருக்களை உள்ளடக்கி விளங்கியது பட்டினப்பாக்கம்.
இவ்விரு பகுதிகளையும் இரு பெரு வேந்தர்களின் போர்முனைகளாக விபரிக்கும் இளங்கோ இவ்விரு பகுதிகளுக்கும் கடைத்தெருவான நாளங்காடியினை மேற்படி போர்முனைகளுக்கிடையிலுள்ள இடைநிலமாக விபரிப்பார்.
இது தவிர நாட்டில் சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு நிலைநாட்டுப் பொருட்டு ஐவகையான மன்றங்களும் வெள்ளிடை மன்றம் இலஞ்சி மன்றம் பூத சதுக்கம் நெடுங்கல் நின்ற மன்றம் பாவை மன்றம் பட்டினப்பாக்கத்தில் இருந்ததையும் சிலம்பு விபரிக்கும்.