sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உனக்கு வேறே சாமான் எல்லாம் வாங்கித் தரேன் எனக்கு ஒண்னுந் தெரியாது எனக்கு ஒண்ணுந் தெரியாதே முள்ளிலை மாட்டிக்கொண்ட ஆட்டுக் குட்டியின் அபலைக் குரல் மாதிரியிருந்தது அவன் கத்தல்.
அவனுள் உறங்கியிருந்த ஏதோ ஒரு உணர்ச்சியை அவள் அனாவசியமாய்த் தட்டியெழுப்பிவிடவே அது உடனே அவனையும் மீறித் தன்னைத் திருப்தி செய்து கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டது.
வில் வீல் என்று கத்திக்கொண்டு அவன் வாயில் கொடுத்த விரல் மேல் அவள் அங்கங்கள் முழுவதும் நெளிவதைக் காணக் காண அவன் உடலில் ஒரு பயங்கர இன்பம் பரவியது.
குருக்கள் வீட்டுப் பையனாகையால் ஏழைப் பையனாகையால் அவனை இத்தனை அடி அடித்துவிட்டு இத்தனை சொல் சொல்லிவிட்டு இப்பொழுது என்ன செய்வதென்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.
சாப்பாடுமில்லாமல் தூக்கமுமில்லாது செய்யாத குற்றத்திற்குப் பட்ட அவமானத்தில் இரவு முழுவதும் பொருமிப் பொருமி அவனுள் என்ன நேர்ந்ததோ அன்று மறுநாள் முதல் மெய்யாகவே திருடத் தலைப்பட்டான்.
ஆத்திரத்துக்காகத் திருட்டு முதலில் சின்னச் சின்னத் திருட்டு சிங்காரத் திருட்டு சாமான்களுக்காகத் திருட்டு பிறகு திருட்டுக்காகத் திருட்டு அந்தச் சமயத்து நெஞ்சுப் படபடப்பும் இரத்தம் உடலில் குதித்துப் பாயும் ஆனந்தத்திற்காகவும் திருட்டு போகப் போக வெறும் திருட்டுடன் அவன் பழக்கங்கள் நிற்கவில்லை.
அவன் செய்கைகளால் பிறர் படும் சங்கடத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க அவனுக்கு அவர்கள் மேல் இருந்த கரிப்பு அதிகரித்துக் கொண்டுதான் போயிற்று.
ஐயோ நீ எனக்கு ஒரே பிள்ளையடா உங்கப்பாகூட இப்போ இல்லேடா என் பேரைக் கெடுக்காதேடா நான் கண் மூடுகிற வரையிலுமாவது சரியாய் இரேண்டா என்று கண்ணிர் வழிந்தோட அம்மா மன்றாடுவாள்.
தெய்வம் எப்பொழுது கண் திறக்குமோ என்றுகூட இல்லை பையனுக்கு வீட்டுப் பக்கம் எப்பொழுது மனந்திரும்புமோ என்று அம்மா கண்ணில் உயிரை வைத்துக் கொண்டு காத்துக் கிடப்பாள்.
சுவாமி நீதான் கண்ணைத் திறக்க வேண்டும்குழந்தையைக் கொடுத்தே கூட அவனுக்குக் குணத்தைக் கொடு மிடிவாயும் பிள்ளைக் கவலையும் பட்டுப் பட்டு அவளுக்கு வயதுக்கு மீறிய கிழம் விழுந்துவிட்டது.
ஆனால் எந்தப் புற்றுக்குப் பால் வார்த்து அவனைப் பெற்றெடுத்தாளோ அப்புற்றின் வழி அவன் போகையில் அதைப் பார்க்கையில் எரிமலையின் சுண்டிய கற்குழம்பு தனக்குள் தளைப்பதுபோல் அவனுள் ஏதோ அசைந்து கொடுக்கும்.
அந்த உள் இருளுடன் ஐக்கியமாய்விடின் மண்டையை வெடித்துக்கொண்டு கிளம்ப முயன்றாலும் அதற்குமேல் இடமில்லாததால் யோசனை எட்ட மறுத்துவிடும்.
பெரியம்மா இனிமேல் உங்கள் பையன் கோவில் படி தாண்டினால் நாங்கள் காலை ஒடித்துப் போட்டு விடுவோம்உங்கள் பையனை நீங்கள் இனி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
பிறகு எங்களைக் குறை சொல்ல வேண்டாம் கையில் பாத்திரத்தை ஏந்திக்கொண்டு வாசற் குறட்டில் ஒண்டியாய் அவர்கள் எதிரில் நிற்கையில் அவளைப் பார்க்கப் பரிதாபமாயிருந்தது.
உங்கள் பையனும் இன்னும் நாலு சோம்பேறிகளுமாய்ச் சேர்ந்து நேற்று ராத்திரி எருவுக்காகக் கழனியில் மடக்கி விட்டிருந்த ஆட்டு மந்தையிலிருந்து ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைப் பிடித்து ஏதோ வெங்காயம் வேர்க்கடலை பலாக்கொட்டை சுடுவதுபோல் நடுவயலில் குழியை வெட்டி நெருப்பை மூட்டிச் சமைத்துச் சாப்பிட்டுவிட்டார்களாம்.
பிராமணப் பிள்ளையாய்ப் பிறந்துவிட்டு இந்த மாதிரி பண்ணிப்பிட்டு கோவிலில் மணியாட்ட வந்துவிட்டால் ஊர் உருப்பட்டுவிடுமா?
இரு குஸ்திக்காரர்கள் தாக்குவதற்குமுன் ஒருவர் பலத்தையொருவர் வெறும் கண்ணோட்டத்திலேயே ஆராய்வதுபோல் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டு நின்றனர்.
இப்பொழுது அவன் தான் பூனை அவள்தான் எலியாக அவன் திடீரென்று மாற்றியதும் அவள் தன்னை அடக்கிக்கொள்ள செய்யும் முயற்சிகள் எல்லாம் பறந்தன.
அடே இந்தச் சங்குப்பாலைக் கையிலே வெச்சுண்டு சொல்றேன் நீ அழிஞ்சு போயிடுவே என் வயிறு எரியக் காணாதே அவன் குரலும் பதிலும் அமைதியாய்த்தானிருந்தனமற்றவர்கள் என்னை அழிக்கறதைவிட நானா அழிஞ்சு போறது மேல் இல்லையா?
ஹே சுப்பிரமணியா என்னை மன்னிச்சுடு நான் இவனைப் பெத்தேயிருக்கப்படாது என்னத்தைப் பெத்தேன்னு இப்பொழுதுதான் கண்டேன் நான் பெரும் பாவத்தைப் பண்ணிட்டேன் என்னை மன்னிச்சுக்கோ.
அப்பொழுதாவது கலங்கியதோ மனம் என அவனையுமறியாமல் தன்னை ஆராய்கையில் அதில் ஏதோ ஒர் எண்ணம் லேசாய் மின்வெட்டுப்போல் பாய்ந்து மறைந்தது.
கடைசியில் எங்கோ போய் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு பணங் கொடுக்காமல் நழுவப் பார்க்கையில் கல்லாப் பெட்டியிலிருந்து முதலாளி மலை போன்ற சரீரத்தைத் துக்கிக்கொண்டு எழுந்து வந்து கையைக் கெட்டியாய்ப் பிடித்துக்கொண்டான்.
பிறகு அப்போதைக்கு வயிற்றுப் பாடு பெரும்பாடாயிருந்ததாலும் அவனுக்கும் ஒரு ஆள் வேண்டியிருந்ததாலும் அங்கேயே அது சாக்கில் வேலைக்கும் தங்கிவிட்டேன்.
இங்கே கலியாணம் அங்கே பிறந்தநாள் இங்கே டீ பார்ட்டி அங்கே விருந்து என்று எப்பொழுதுமே கிராக்கி அப்போதெல்லாம் அவனோடு அவன் பரிவாரம் அதில் நானும் கரண்டி களையும் அண்டாக்களையும் தூக்கிக்கொண்டு போவோம்.
வேலையெல்லாம் ஆனபிறகு அடுப்பிலிருந்து இறக்கும் சமயத்தில் ஒரோரு பதார்த்தத்திலும் ஒரு கரண்டி எடுத்து மூக்கண்டை கொண்டு போய் முகர்ந்துகூட அல்ல வெறுமென மூக்கண்டை கொண்டுபோய் பதஞ் சொல்லிச் சரிப்படுத்துவான்.
அடுப்பு மிகவும் புகைந்தது என்று அதில் சட்டென ஒரு கரண்டி எண்ணெய் ஊற்றியதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு நேரே வந்து சுழற்றி என்னைக் கன்னத்தில் விட்ட அறையின் வேகத்தில் தொலை துரத்தில் தொப்பென்று விழுந்தேன்.
எந்தத் தொழிலிலும் ஒண்ணு தெரிஞ்சிக்கனும் தெரியா விட்டால் அதைக் கத்துக்கற வழியைப் பார்க்கணுமே தவிர ஏமாத்தற வித்தை கூடாது.
நீ மாத்திரம் இந்தத் திருட்டு புத்தியையெல்லாம் விட்டுட்டுத் திருந்தறதாயிருந்தால் உன்னை நான் கல்லாப் பெட்டியில் உட்கார்த்தி வைப்பேன் என் பெண்ணைக்கூடக் கொடுப்பேன் போ போ சொக்காயையும் வேஷ்டியையும் மாத்திண்டு கோகர்ணத்தை எடு அவன் எப்பொழுதும் இப்படிப் பேசியதேயில்லை.
ஒவ்வொருவருக்கும் ஊற்றிக்கொண்டு வருகையில் அவர்கள் கையில் வைத்ததும் அவரவர் முகங்கள் விதவிதமாய் ஆச்சரியமும் அசடும் வழிய தூக்கிவாரிப் போட்டாற் போல் சவுங்கி சொல்லவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் சவுங்குவதைக் காண்கையில் உள்ளுற ஆனந்தம் பொங்கியது.
நேரே என் பார்வை பின்னால் கை கட்டிக்கொண்டு பந்தி நடுவில் நின்றுகொண்டு மேற் பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் என் முதலாளிமேல் பாய்ந்தது.
அவள் என்னைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டே இல்லை இது எனக்கும் இங்கே இன்னும் ரெண்டுபேருக்கும் தான் புரியும் அது ஒரு பெரிய தமாஷ் என்றாள்.
அவள் நின்றுகொண்டிருந்தாள் வேடிக்கையை மெளனமாய் அநுபவிக்க முடியாமல் நீதான் புத்திசாலி மாதிரி அர்த்தத்தையும் விளக்கிவிட்டதால் நான் மறுபடியும் என் எஜமானிடம் வேலை பார்க்க முடியாதபடிப் பண்ணிவிட்டாய்.
இருந்தாலும் நீ பண்ணின வேலையை நினைக்க நினைக்கச் சிரிப்பு தாங்க முடியவில்லைஅடேயப்பா என்ன நெஞ்சுக் கனம் உனக்கு நான் அங்கேயே நின்றுகொண்டிருந்தேன்.
அதைச் சற்று நேரம் பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டுப் பிறகு சுற்று முற்றும் நோக்குகையில் நாங்கள் கடற்கரையில் ஒரு ஒதுக்கிடத்துக்கு வந்திருந்தோம்.
நான் வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டேநேரமாய்விட்டாப்போலிருக்கிறதே சின்னக் குழந்தை மாதிரி உதட்டைப் பிதுக்கிக்கொண்டே இப்பத்தானே வந்தோம் என்ன அவசரம்?
வங்கி வங்கியாய்க் கத்தரித்திருக்கும் நெற்றி மயிரை லேசாய் ஒதுக்கிக்கொண்டு எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டு வாழ்க்கை ஒரு விளையாட்டு.
தன் மூக்கில் விரலை வைத்தாள் கேலி ஆச்சரியத்துடன் ஏது உன் நெஞ்சுத் துணிச்சல் என்னைக்கூடத் திக்குமுக்காடச் செய்கிறது என்றாள்.
கோபம் தணிந்ததும் என் இடத்துக்கு நான் போக வேண்டியதுதானே அன்றிரவு நாங்கள் இருவரும் ரயிலில் முதல் வகுப்புப் பெட்டியில் போய்க் கொண்டிருந்தோம்.
உன் வயதை மறைக்க நீ படும் பாடும் நிரந்தர இளமையாக நீயே உனக்குத் தோன்றுவதற்காக உன்னையே நீ ஏமாற்றிக் கொள்வதற்காக தனியாக நடையுடை பாவனைகளையும் திரிசங்கு சுவர்க்கத்தையும் நீ சிருஷ்டித்துக் கொள்வதிலிருந்து நீ உனக்கு ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டாலும் உனக்கே தெரியும்.
அன்றைக்குச் சமையலறையில் அடிபட்டு விழுந்திருக்கும் என்னைப் பார்த்து நீ சிரித்த பொழுதே நீ என்னை ஒரு புது பொம்மையாகக் கருதினாய் என்று கண்டுகொண்டேன்.
எல்லாமே உனக்கு விளையாட்டுத்தான் இந்த பொம்மை உடைந்துபோனால் இன்னொரு பொம்மை ..... விளையாட்டு பொம்மையாக எந்த ஆணும் மனமாறச் சம்மதியான்.
எனக்கும் நீங்களெல்லாம் இல்லாத வேளையிலும் இருக்கும் வேளையிலும் கூப்பிடும் தெய்வத்துக்கும் கூட இதுதான் தகராறு நாம் எல்லாம் தெய்வத்தின் கருவிகள் என்கிறார்கள்.
நீ திரும்பி விடுதான் போய்ச் சேருவாயோ எங்கேதான் போவாயோ எப்படித்தான் போவாயோ அதில்தான் விளையாட்டு இருக்கிறது இந்த விளையாட்டு உனக்குப் பிடிக்காமல் இருக்கலாம் ஆனால் நீ இதிலிருந்து ஒன்றுதானே தெரிந்துகொள்வாய் எந்த பொம்மையையும் அநாவசியமாய் உடைத்துப் பார்க்காதே.
தவிட்டு பொம்மை என்று நீ நினைத்துக்கொண்டிருந்தாலும் நீயறியாத எஃகுச் சுருள்கள் அதனுள் இருந்து நீ வகை தெரியாமல் சுழற்றுகையில் குதித்து உன் முகத்தில் அடித்து விடும் கடிதத்தை மடித்து அவள் கண்ணும் கையும் உடனே படும் இடத்தில் வைத்தேன்.
அந்தச் சமயத்தில்தான் உலகம் எவ்வளவு பெரிதாயிருந்தபோதிலும் தனிமையின் சுவர்கள் நான்கு புறங்களிலும் முளைத்துத் திமிர்த்து நின்று ஆள் திரும்பக்கூட இடம் இல்லாதபடி நெருக்குகின்றன.
பரமபத படத்தில் ஏணிகளிலெல்லாம் ஏறிவிட்டு பெரிய பாம்பில் மாட்டிக்கொண்டு திடீரென்று அடிக்கட்டத்திற்கு வந்துவிட்டாற்போல் ஆகிவிட்டது.
பழைய பாடங்களைத் திருப்புவதுபோல் சென்றுபோன நாட்களும் சம்பவங்களும் நான் சிந்திக்க நேராத சமயங்களில்கூடத் திரும்பத் திரும்ப நினைவில் முளைக்க ஆரம்பிக்கின்றன.
பாம்பு எல்லா வற்றையும் விழுங்கிவிட்டு பிறகு தன் வாலைத் தானே கவ்விக் கொண்டு தன்னையே விழுங்கப் பார்த்ததுபோல் நான் என்னையே விழுங்க ஆரம்பித்துவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன்.
ஒன்றுமே செய்யாமலிருத்தலின் பிரதிக்கிரியையும் எல்லாம் செய்தாலும் அக்காரியத்தின் பிரதிக்கிரியையின் பிரதிக்கிரியையும் கடைசியில் அதில்தான் கொண்டுபோய் விட்டுவிடுகிறது.
ஆனால் களை வயதுக்கு மீறிய வளர்ச்சி ரொம்பத் துடி ஆனால் வயது ஆக ஆக எங்களிருவரிடையேயிருக்கும் பழக்கமும் குறைந்து கடைசியில் அற்றும் போயிற்று.
அவள் மனத்தில் இடம் கொடுத்துவிட்டாள் என்றாலும் அதற்குமேல் அவளுக்கு பயம் பக்கத்தூரில் ஒரு பையனுக்கும் அவளுக்கும் கலியாணம் நடந்து அவள் புக்ககம் போய்விட்டாள்.
ஆகையால்தான் நீ அவளைக் கெடுக்குமுன் அதாவது நீ கெட்டுப் போகுமுன் உன்னை நான் என்னிடம் அழைத்துக் கொண்டுவிட்டேன் மகனே என்னிடம் நீ உண்மையை ஒப்புக்கொண்டாய்.
அல்லது நீ சொல்லியபடி நீ உன்னை விழுங்கிய பிறகு மிச்சம் இருக்கும் மீதி என்று வைத்துக்கொள்ளேன் முதலென்றும் நடுவென்றும் முடிவென்றும் அளவின் வரையற்று முன் பின் இனி எனக் காலத்தின் வரையற்று அங்கு இங்கு என இடத்தின் எல்லையற்று அப்படி இப்படி எனும் இயல்பும் உண்டு இல்லை எனும் இயங்குதலுமில்லாது உருவின்றி பிரிவின்றி ஏகமாய் உயிர் என்று பிறக்கு முன்னர் உலகம் உற்பவிக்கு முன்னர் பிரம்ம ஐக்கியத்தினின்று சக்தி வெளிப்பட்டதும் அவள் வீசிய ஒளியையும் ஒயிலையும் கண்டு சிவன் திகைத்தான்.
தரையளவு புரளும் மயிரும் அக்கருணையொழுகும் விழியும் தீட்டிய மூக்கும் புன்னகையிலேயே படிந்த வாயின் வார்ப்பும் இளமையின் மனங்கமழும் உடலும் துடி நடையும் ஒடி இடையும்.
கனவொழுகும் கண்களுடன் இடையிடையே சிவத்தைத் திரும்பி நோக்கியபடி தன்னைச் சுற்றி விளங்கும் சிருஷ்டியை வியந்த வண்ணம் சக்தி நடந்தாள்.
இம்மாதிரி நடை பழகிய பின்னர் சக்தி ஒரு தென்னை மரத்தடியில் அதன் கீழே அதன் மட்டைகள் தொட்டுக் கொண்டு தண்ணிர் அடிமணல் பளபளக்க ஒடும் ஒர் ஒடையருகில் களைப்புற்றவள்போல் சாய்ந்தாள்.
அவள் அழகைப் பருகப் பருக அவனுள் அடைபட்டுத் திணறும் அன்பு வெள்ளம் புரண்டு பொங்கி மடையுடைந்து உள்ள எழுச்சி வேகம் மீறி வாய்வழி வெளிப்பட்டது.
குலைந்த ஆண்மையின் கோபத்தில் தொண்டையிலிருந்து வீரிட்ட அலறலில் வானம் மின்னல் வெட்டியது பூமி அதிர்ந்து அங்கங்கே வெடித்தது துயரந்தாளாது கண்ணில் துளித்த அழல் நீரில் மழை தாரை தாரையாய்ச் சொரிந்தது.
தள்ளாடித் தள்ளாடி வந்து ஒரு தென்னை மரத்தடியில் அதன் மட்டைகள் தொட்டுக்கொண்டு அடி மணல் பளபளக்க ஒடும் ஒர் ஒடையருகில் உருண்டு மல்லாந்து விழுந்தான்.
நிலைகுலைந்த பார்வை முகத்தைக் குறுகுறுத்துக் கொண்டு தொங்கும் தென்னை மட்டைமேல் ஓடி அதில் ஒன்றிரண்டு பழுப்பு ஒலைகளின் மேலிருந்த கீறல்களில் பதிந்தது.
ஐயோ அந்த ஆனந்தத்தை அநுபவிப்பானேன் அதற்கடுத்து இரண்டாய்ப் பிரியாது நின்ற நிலையில் நின்றிருந்தால் ஆம் துன்பமும் இன்பமும் அற்ற நிராமயம் தான் சரி கலைந்து குலைந்ததெலாம் ஒருங்கல் வேண்டும்.
தன்னைத் தேடி வரும் சிவனைக் காணாது தன்னழகை இன்னும் பதின்மடங்கு அதிகரித்துக்கொண்டு வந்தாள் சக்தி வந்து நீரோடையருகில் யோகத்தில் வீற்றிருக்கும் மூர்த்தியைக் கண்டாள்.
குழந்தையின் வீறலைக் கேட்டு கிணற்றின் பிடிச்சுவரின் மேல் தவலையுடன் தாம்புக் கயிற்றை அப்படியே போட்டு விட்டு உள்ளே ஓடிவந்து குழந்தையை வாரினான்.
ஆண் புள்ளைக்கே இத்தனை மோட்டார் வண்டிக்கும் டிராம் வண்டிக்கும் சடுக்கா வண்டிக்கும் ரிக்ஷா வண்டிக்கும் நடுவுலே ஆளைப் பம்பரம் சுத்திவிட்டாப் போலே இருக்குது.
பட்டணத்திலேயே இருக்கிறவன் பட்டினி கிடக்கட்டும் ஊரிலே இருக்கிறவனுக்கு இடமில்லை வந்துடராங்க வரிஞ்சு கட்டிக்கினு புளைக்கறத்துக்கு மனுசனுக்கு மனுசன் ஏன் இப்படி இருக்குதுன்னு புரியல்லே.
போனா போனா காலைலே போனா புடிக்கப் போன வேலையை வேரோடு புடிங்கிக்கிட்டு வந்துடற மாதிரிஎன்னடாது ஆண்புள்ளெகிட்டே குளந்தையை விட்டுட்டுப் போனமே வேளா வேளைக்கு அவன் என்ன பண்ணுவானின்னு நெஞ்சிலே பயமிருக்கணும்.
ஒரு கடைக்காரன் வேலையில்லேன்னு சொல்லிட்டு நான் படியிறங்கினப்புறம் என்னை மெனக்கெட்டு மறுபடியும் கூப்பிட்டு நான்தான் கடைக்காரன் நான் இங்கே என்னாத்துக்குக் குந்திக்கிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா?ன்னு கேட்டான்.
இல்லை இல்லை இன்னு கத்திக் கத்தித் தொண்டை வத்திப்போச்சு இல்லைப்பாட்டுப் பாடத்தான் இனிமேல் ஒரு ஆள் போட்டுக்கணும்போல் தோணுது.
போப்பா புளைக்க மாட்டாதவனே பொட்டலங் கட்டக் கூட காயிதமில்லாத காலமிது அதுகூட யுத்தத்துக்கு வேணுமாம் நீ கூடப் போறதுதானே இன்னு சொல்றான்.
கொஞ்சம் அவசரப்படாமெ நான் சொல்றதைக் கேளுஇன்னிக் காலையிலே இப்படி போனேனா இந்த ரோட் டோடே போனேன் அப்புறம் ஒரு சந்துலே நுளைஞ்சேன்.
இருந்தாலும் ஆள் நடமாட்டமிருக்கிற இடமா வந்து சேர்ந்துட்டா சமாளிச்சுக்கலாம்னு மனசைத் தைரியம் பண்ணிக் கிட்டுப் பின்னாலே போனேன்.
பூவும் செடியும் பாத்தியும் பச்சையும் எங்கே பார்த்தாலும் ஒரே குளுமையாயிருந்திச்சு கன்னுக்குட்டியாட்டமா ஒரு பெரிய நாய் என்னைப் பாத்து ஓடி வந்துது.
பாப்பாரு பணக்காரு நகையும் நட்டும் நல்ல புடவையும் கட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க அவுங்களுக்குள்ளே என்னவோ வெள்ளைக்காரன் பாஷைலே பேசிக்கிட்டாங்க.
காலையிலே ஒரு வேளை சாயந்தரம் ஒருவேளை ஒன் குழந்தையையும் பார்த்துட்டு வா நான் ஒண்னும் அப்படியாப்பட்ட பாவி இல்லே என்ன சொல்றே?
நம்ப புளைக்க வந்துட்டோம் உனக்கு சரியா புளைப்புக் கிட்டற வரைக்கும் வவுத்தெ ரெண்டுபேரும் கட்டிப்போட்டுக்கிட்டிருக்க முடியுமா?
சத்திரத்தில் மூட்டையும் முடிச்சுமாய் இறங்குபவரும் வெளியே போவாரு மாய்ச் சண்டை போடுபவரும் கொட்டமடிப்பவருமாய் இரைச்சல் காதைப் பொளிந்தது.
நாம்ப புளைக்க வந்ததே தப்பானால் நம்ப ஊரிலே மொத மொதல்லே ஒருத்தரையொருத்தர் சந்திச்சோமே அதுவே தப்பு இப்படி ஒருத்தரையொருத்தவர் கசந்துக்கிட்டுப் பேசினால் என்ன பிரயோசனம்.
செலவுக்கு வெச்சுக்க இதென்ன நீ எனக்கு சோறு போடணும்னா நான் ஆண் புள்ளையா பிறந்துட்டு இருக்கேன் என்னான்னு நினைச்சுட்டே உன் மனசிலே என்னை?
ஒரு இமைப் பொளுது வெறியிலே ஏமாந்து போன தோசத்துக்காக ஊரைவிட்டு ஓடிவந்து இங்கே இருக்க இடமும் புளைக்க வளியுமில்லாமே அல்லாடறோம்.
நான் பாட்டுக்கு நிம்மதியா ஊருக்கு முதலாளி வெச்சிருக்கும் மளிகைக் கடையிலே வேலை செஞ்சுக்கிட்டு வேளாவேளைக்கு அவர் வீட்டிலேயே சாப்பிட்டு வேட்டி யுடுத்திக்கிட்டு கைச்செலவுக்கு நெதம் கால் ரூவா கல்லாப் பெட்டியிலேருந்து எடுத்துக்கிட்டு ராசா மாதிரியிருந்தேன்.
வீட்டு வேலையை செஞ்சிக்கிட்டு அவுங்க கொளந்தையெ கொஞ்சி கிட்டு குசாலாய்த்தானேயிருந்தேன் அப்பன் ஆயி இல்லேன்னு ஒரு நாளாவது நெனச்சிருப்பேனா அந்த ஊட்டு அம்மாதான் எனக்கு எல்லாமா இருந்தாங்களே ஐயோ பண்ணையிலே ஒரு ஆளுக்குத்தான் என்னை முடிச்சுப் போட்டு வெச்சிருந்தாங்களே அதுக்குள்ளார நீதானே என் மேலே கண்ணெப் போட்டே நீ மாத்திரம் சும்மாயிருந்தியா?
எல்லாந்தான் போச்சு அண்ணக்கி என்னவோ சீக்கிரமாக் கடையைக் கட்டிக்கிட்டு அண்ணக்கின்னு ரயில் டேஷனுக்குப் போற வழியிலே நான் ஏன் வரணும்?
மடிலே ருந்து பிடி கடலைக்காயை எடுத்து இந்தான்னே சிரிச்சுக் கிட்டே நான் நினைவு மங்கிப்போய் உன் கையைப் பிடிச் சேனே கையை உதறி என் கன்னத்திலே ஏன் ஒண்ணு விடலே?
அப்படியே என் தோள் மேலே சாஞ்சுட்டே அண்ணக்கின்னு நெலவு ஏன் அப்படி காயனும் ஆத்தோரத்துக்கப்பால் சினிமாக் கொட்டகைலேருந்து அம்பிகாபதிப் பாட்டு காதண்டை மோதி ஆளை ஏன் அப்படிச் சொக்கடிக்கனும் நான் என்னாத்தெக் கண்டேன்?
மூக்காலே பாலு வந்தாலும் வச்ச வாய்க்கடி விடமாட்டேன்னுதே அவங்கதான் என் எதிரேயே உக்காந்து கவுனிக்கிறாங்களே மடியிலே புள்ளையை விட்டுட்டு அந்தப் பெரியம்மா என் எதிரே சட்டமா குந்திக்கறாங்க.
இந்தப் பக்கம் வத்திப் போனா அந்தப் பக்கம் மாத்திப் போட்டுக்கோன்னு ஈவு இரக்கமில்லாமெ பேசறாங்க சோத்திலே நெய்யைக் கைநிறையா அள்ளித்தானே விடறேன் ஆப்பிள் பழமும் ஆரஞ்சிப்பழமுமா வாங்கி வாங்கிக் கொடுக்கல்லே என் எதிரிலேயே உரிச்சித் தின்னுட ணும்.
என் வவுத்திலே சுமந்த என் குளந்தையை நான் மறந்துட்டேன்னு நீ எனக்கு போதிக்க வேணாம் அந்த ஒரு வாரத்துக்குள் அவனுக்கும் அவளுக்கும் பேச்சு பட்டென அறுந்து போயிற்று.
அவ்விருவருக்காக அக்குழந்தை தியாகம் ஒரொரு சமயம் அவள் அவ்வீட்டில் எஞ்சிய ஆகாரங் களை அவன் சாப்பிடுவதற்காகக் கொண்டு வருவாள்.அதைச் சீந்தக்கூட அவன் மனம் சிலிர்க்க ஆரம்பித்துவிட்டது.
என்னவோ காரியம் சாதிக்கிறாப்போல சண்டை போட்டதிலே கொறைச்சலில்லே நாள் பாத்ததிலே கொறைச்ச லில்லே பலி போட்டதிலே கொறைச்சலில்லே அரவான் பலி மொதல்லே புளைக்கிற வளியைக் கண்டுட்ட மாதிரி குளந்தையைப் பலி வெச்சோம்.
என்றேனும் இக்கரையினின்றும் இப்படியே நடந்து ஜலத்துள் போய் உயிருடனும் நினைவுடனும் இருக்க வழி யாதேனும் இருந்தால் அவ்வுலகத்தைக் காணவேண்டு மென்கிற ஆசைதான்.
அவளை முதன் முதலில் எப்படிப் பார்த்தானென்றால் உச்சி வெய்யில் வேளையில் சமுத்திரத்தில் இருந்து அவள் வெளிப்பட்டுக் கரைக்கு வந்து வெய்யிலில் காய்ந்துகொண்டிருந்தாளாம்.
திரும்பிப் படுடா கழுதை என்ன எனக்குத் தோன்றிற்றோ தெரியவில்லை அடுத்த நாள் காலை நான் அலமாரியிலிருந்து இரண்டு கை நிறையச் சில்லறையை அள்ளி மடியில் கட்டிக்கொண்டு ஒருத்தருக்கும் தெரியாமல் பட்டணம் கிளம்பிவிட்டேன்.
வெகு நிதானமாய் அவன் ஒரு நண்டைத் தூண்டிலில் ஏற்றி ஜலத்தின் மேல் வீசி எறிந்துவிட்டு யோகத்தில் ஆழ்ந்த மூர்த்திபோல் அசைவற்று மெளனமாய் மீனின் வருகைக்குக் காத்துக்கொண்டு நின்றான்.
அவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கும் முள்ளில் மீன் மாட்டிக்கொண்டது அவனுக்கு எப்படித் தெரிந்ததோ கரகர வென்று இழுக்கும் கயிற்றின் நுனியில் ஒரு சாண் நீளத்துக்கு ஒரு மீன் துடித்துக்கொண்டு ...... அதைக் கழற்றி இடையில் கட்டியிருக்கும் ஒலைக் கூடையில் போட்டுக்கொண்டான்.
போய்க்கொண்டிருக்கும் உயிரில் மலர்ந்துபோன அழகிய விழிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று இடித்துக்கொண்டு ஆவ் ஆவ் என்று வாயைத் திறந்தவாறு மூச்சுக்குத் தவித்துக் கொண்டு.... திடீரெனப் பூர்வாவின் தலை கிறுகிறுத்துக் கண்களில் ஒளி மங்கியது.
உங்கள் தலைமாட்டில் தேள் சும்மா கனவு காணாதே இந்த இருட்டில் நான் எங்கிருக் றேன் என்று என்னாலேயே கண்டுபிடிக்க முடியாதே உன்னால் முடியுமா நீ தேளைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு?
மரத்தடியில் ஒரு கல்மேடை எங்கள் தோட்டத்தில் எவ்வளவோ பூச்செடிகள் வைத்தும் மாலை வேளைகளிலோ சில சமயம் காலை வேளைகளிலோ எதிர் பாராத சமயத்தில் மனத்தைத் திகைக்க அடிக்கும் ஒரு மனம் எங்கிருந்தோ காற்றில் மிதந்து வரும்.
என் கூப்பாட்டுக்கு அவளது அர்த்தமற்ற அல்லது அர்த்தம் நிறைந்த அல்லது அர்த்தம் புரியாத ஆனால் கவர்ச்சி மிகுந்த புன்னகைதான் பதில்.
கிணற்றடியில் குடத்தை மடியில் வைத்துக் கொண்டு முழங்கையை மடியில் ஊன்றிக்கொண்டு மோவாய்க் கட்டையைக் கையில் தாங்கிய வண்ணம் தரையில் தட்டுத் தடுமாறி ஊறிச் செல்லும் வண்ணாத்திப்பூச்சியைப் பார்த்துக் கொண்டு பொருள் புரியாப் புன்னகையுடன் உட்கார்ந் திருந்தாள்.
வீட்டுக்கு வேற்று மனிதன் வந்திருக்கிறானே என்கிற லஜ்ஜையைக்கூடப் பொருட்படுத்தாமல் ஒன்றுடன் ஒன்று அடித்துப் புடைத்துக் கொள்ளும் அப்பா இதைப் பாரேன்.
அவர் பாவம் பிரமித்துப் போனார் அந்தப் பையனுக்குத் தெரியுமா அந்தஸ்தில் நம்மிருவருக்கும் மலைக்கும் மடுவுக்கும் இருக்கிற வித்தியாசம்?
எல்லாம் தெரியும் சுவாமி உமக்கு ஏன் அந்தக் கவலை உம்மைத் தேடிக்கொண்டு அதிருஷ்டம் வந்தாலும் கண்ணை ஏன் இப்படிக் கெட்டியாய் மூடிக்கொள்கிறீர்கள்?
அவனிடமிருந்து அடைந்த பாதியே அவளுடைய கோட்டை ஆண்களைவிட ஏமாந்த பிராணி இவ்வுலகில் எதுவுமே இல்லை அவள் அமைதி முதல் கொஞ்ச நாட்களுக்கு அதன் புதுமையால் ஒரு கவர்ச்சியாயிருந்தது.
மண்டையில் நல்ல அடி தரித்திரத்தின் கொடுமையால் ஏற்படும் மனக்கசப்புடன் பொறுமையும் பிரியமும் அற்ற அக்கஷ்டத்தைப் பற்றி விஸ்தரிக்க அவளுக்கு இஷ்டமில்லை.
இயற்கையாகவே என் உடலிலும் மனசிலும் என்னையும் மீறித் துடிக்கும் உத்வேகம் செலாவணியாவதற்கு இவள் என் வாழ்க்கையில் புகுமுன்னர் எத்தனையோ வழிகள் இருந்தன.
வலியினால் வாய்விட்டுக் கத்தமாட்டாளா கொட்டிய இடத்தைக் கெட்டியாய் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு சுவரில் சாய்ந்த வண்ணம் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.
அவளை நான் என் தோளில் சாய்த்துக்கொள்கிறேனென்றாலும் என் ஆறுதலுக்குச் சாய்த்துக்கொள்கிறாளேயொழிய அவள் வேதனைக்குத் தணிப்பாய் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
ஆயினும் அவள் இப்பொழுது நெற்றியில் கூந்தலின் இரு பிரியும் மார்பின் மேல் மேலாக்கும் மாலைக் காற்றில் மெதுவாய் அசைய மூடிய கண்களுடன் சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ந்துகொண்டிருக்கும் நிலையை நான் கவனிக்கையில் என்னையும் மீறி என் மனம் பரிதவிக்கிறது.
நான் சொல்வதெல்லாம் அவள் காதில் விழுந்தால்தானே பூர்வா பூர்வஜன்மத்தில் நீ என்னவாய் இருந்திருப்பாய் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறாயா?
ஐயோ அந்த ஜன்மத்தில் அப்படியிருந் தோமே இப்பொழுது இப்படியிருக்கிறோமே என்பது அவைகளின் சிந்தனை போலும் நீ அநேகமாய் அப்படித்தான் இருக்கிறாய்.
அதற்கப்பால் மாரியிருளின் மங்கலில் தோட்டத்தின் மாதுளை மரம் அந்தண்டை மதிற்கவர் அதற்குமப்பால் சற்று மேட்டு நிலத்தின் மேல் ஏறும் வண்டிப் பாதை அதற்குமப்பால் சவுக்கு மரங்கள் அவைகளின்மேல் மழை மேகங்கள் கவிழ்ந்த வானம் அதற்குமப்பால் தூக்கங் கலைந்து பசி கண்ட சிங்கத்தின் கர்ஜனைபோல் இடியின் குமுறல்.
அநேகமாய் ஒருவனுடைய இந்த ஜன்ம குணாதிசயங்களைக் கொண்டே அவன் பூர்வ ஜன்மத்தில் என்னவாய் இருந்திருப்பான் என்று சொல்லிவிடலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
யாராவது ஒரு மகான் இளைப்பாற உன் கல் ஜன்மத்தில் எப்பொழுதேனும் உட்கார்ந்திருக்கலாம் அந்த ஸ்பரிச புண்ணியத்தினால் உனக்கு மானிட ஜன்மம் கிட்டி யிருக்கும்.
அது ஒரு அற்பாயுசு நிலை ஆகையால் நான் பிறந்ததும் என் தந்தைதான் மறுபடியும் என் ரூபத்தில் ஜனித்திருப்பதாக என் தாயாருக்கு எல்லோரும் தேறுதல் சொன்னார்களாம்.
பளிரென்று சாட்டை போல் ஒரு மின்னல் யுகத்தையொத்த ஒரு கணநேரம் நாங்கள் இருந்த அறை அதன் வெளிச்சத்தில் ஜ்வலித்து மறுபடியும் முன்னிலும் இருண்டது.
இரண்டுபேர் ஒர் அறையில் ரகசியம் பேசிக்கொண்டிருந்தால் அதைச் சுவரில் காதை வைத்துக் கொண்டு வெளிப்புறமாக ஒட்டுக் கேட்பவனின் மெளனம் நாடி பிடித்துப் பார்க்கும் வைத்தியனின் மெளனம்.
மாலையும் காலையும் அங்கு ரொம்பவும் அழகாய் இருக்கும்... அவள் குரல் கூடியவரையில் அமைதியாய் இருந்த போதிலும் எவ்வளவு தூரம் அவள் அடக்கிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்று அதன் அமைதியிலும் ஒருவாறு புரிந்தது.
ஆயினும் இந்த மூன்று மைல் தூரத்திற்கு முழுவேகத்தில் இப்பொழுதாகும் நேரத்தைவிட இன்னமும் சுருக்கில் இதைவிடக் குறைந்த வேகத்தில் முந்நூறு மைல் துரத்தை நான் கடந்திருக்கிறேன்.
பின்னாலேயே ஈக்கூட்டங்களும் எறும்புச் சாரிகளும் எங்கிருந்தோ புறப்பட்டு வந்து மூக்கிலும் வாயிலும் காதிலும் மொய்க்கத் தலைப் பட்டன.
இது வரையில் எத்தனைபேர் எத்தனை கிளைகளை வெட்டிக் கொண்டு போயிருப்பார்கள் உடலையே சீவுவதுபோல் அதன் பட்டையை உரித்துக்கொண்டு போயிருப்பார்கள் எத்தனை பேர் அதன் பழங்களைப் பறித்துத் தின்றுவிட்டு சப்பிய கொட்டைகளை அடிமரத்தின் மேலேயே லொட்டு லொட்டென அடித்துவிட்டுப் போயிருப்பார்கள் ஒருவேளை அந்தக் குளமே அந்த மரம் இரவில் வருஷக் கணக்காய் உதிர்த்த கண்ணிரின் தேக்கந்தானோ என்னவோ சகல சுக துக்கங்களையும் அநுபவித்துத் தேர்ந்து வாழ்க்கையை ஒரு தினுசாய் முடிவுகட்டி கட்டுச் சரிந்து பழுத்த சுமங்கலி போல் இருந்தது அம்மா.
ஆகையால் கனதுாரத்திலிருந்து கேட்கும் தந்திநாதம் போல் காற்றில் மிதந்துவரும் மகரந்தப் பொடிகளை அதன் பூக்கள் ஏற்க மறுக்கவில்லை.
ராஜாளி தன் சிறகுகளை விரித்துக்கொண்டு பாறையி னின்று எழுவதுபோல் காலை வேளையில் கதிரவன் தன் கிரணங்களை வீசிக்கொண்டு கிளம்புகையில் அவளைப் பார்த்துப் புன்னகை புரிந்து விளையாட்டாய் ஒரு கிரணத்தை அவள் மேல் பாய்ச்சுவான்.
ஒரு நாள் மரத்தடியில் இறக்கை யொடிந்து கீழே விழுந்த ஒரு காகத்தை அதன் சிதைவு காணச் சகிக்காமல் பத்து காகங்கள் ஒன்று சேர்ந்து கொத்திக் கத்திக் கொண்டிருந்தன.
பின்னும் ஒரு நாள் மரத்தடியில் உச்சி வேளையில் இரண்டு பாம்புகள் ஒன்றுடன் ஒன்று யோகியின் யோக தண்டம் போல் பின்னிக்கொண்டு தலையை மாத்திரம் எதிரெதிரே நிமிர்த்திக்கொண்டு கண்களில் பச்சைக் குரூரம் கொதிக்க ஒன்றையொன்று ஒறுத்து நோக்கின.
இருந்த இடத்திலிருந்து மரத்தின் ஆணிவேராகிய தன் பாட்டிக்குத் தந்தியனுப்பி னாள் பேசுவது வேறு பாஷையானாலும் மனிதனிலிருந்து மரம் வரை மனத்தின் பாஷை ஒன்றுதானே மகளே உனக்கு வேளை நெருங்கிவிட்டது.
கவனிலிருந்து எறிந்த கல்போல் அந்தச் செம்புள்ளி வான முகட்டிலிருந்து கீழிறங்கி வருகையிலேயே பச்சை மஞ்சள் வெள்ளை ஊதா என்ற வர்ணங்கள் அதை ஊடுருவி கடைசியில் ஐந்து வர்ணங்களும் தோய்ந்த பஞ்சவர்ணக் கிளியாய் மரத்தின்மேல் வந்து அமர்ந்தது.
நடுநிசியில் நிக்ஹாவின் முடிவில் வதுக்களி னிடையில் பிடித்த திரை விலகி மணமகனின் பார்வைக்கு மணமகள் வெளிப்படுவதுபோல் மாங்கனியாள் தன் மன மகனின் திருஷ்டியில் பட்டுவிட்டாள்.
கிளி கிறிச்சென்று ஒருமுறை சத்தமிட்டு இறக்கைகளை விரித்து ஒரு தாவு தாவி மாங்கனியைத் தாங்கியிருந்த கிளைக்குப் பாய்ந்து அதன் கால்களினிடையிலும் இடுக்கியது.
மரணாவஸ்தையில் உயிர் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கையிலேயே அதன் சத்தை அதன் காலன் உறிஞ்சிக்கொண் டிருக்கையிலேயே அதன் உள்ளமாகிய கொட்டையின் முகடு வெளிவருவதை அந்தக் கனி கண்டது.
தனக்குப் பலியாகி விடுவதற்கென்றே காத்திருந்த பழத்தை அநுபவித்த பிறகு கிளி மரத்தினின்றும் பறந்து சென்று வானில் புள்ளியாய் மறைந்து போயிற்று.
அதுவும் இந்தத் தடவை சரியான காய்ப்பு தினம் மாற்றி மாற்றி அவரைக்காய் கறி அவரைக்கா புளிக்கூட்டு அவரைக்காய் பொரித்த கூட்டு அவரைக்காய் பருப்பு உசலி அப்பா உள்ளேயிருந்து வந்தார் வழக்கப்படி வலது கையால் இடது விலாவைத் தடவிக்கொண்டும் தன்னுடம்பைத் தானே பார்த்துக்கொண்டும்.
அத்தனைக்கத்தனை அம்மா அவருக்கு எதிரிடை எதையுமே கொஞ்சமாய்ப் பண்ணவும் தெரியாது கொஞ்சமாய்க் கொடுக்கவும் தெரியாது சும்மாயிருக்கவும் தெரியாது.
அதற்கு எட்டியும் எட்டாத தூரத்தில் முளையில் புத்தம் புதிதாய்க் காளைக் கன்றுக்குட்டி அதற்கு என்ன பேர் வைப்ப தென்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
இப்பொழுதுகூட அம்மாவின் சிரித்த முகத்தையும் அவளே ஒரு பசுப்போல் கொழகொழத்த சரீரத்துடன் தோட்டத்தின் நடுவில் பறித்த அவரைக்காய்கள் பிதுங்கும் மடியுடன் நிற்பதையும் நினைக்கையில் தொண்டையை என்னவோ பண்ணுகிறது.
நான் மனம் சஞ்சலித்திருக்கையிலோ குடும்பத்தில் ஏதேனும் அசம்பவம் நேரவிருக்கையிலோ முன் அறிகுறியாக அம்மா என் கனவில் நாங்கள் அன்று அவளைக் கண்ட கோலத்தில் தோன்றிவிடுகிறாள்.
எங்கள் கல்யாணி கன்னுக்குட்டியை உடம்பெல்லாம் நக்கிக்கொடுத்து முகர்ந்து பார்ப்பதுபோல் அவள் மூர்க்கமாய் எதையோ தேடுவதுபோல் அம்பியை உடம்பெல்லாம் தடவிப் பார்த்தாள்.
ஏண்டா அம்பிவால் சங்கராந்தியின் சக்கரைப் பொங்கலையும் வடையையும் கெடுக்க இருந்தையே எவ்வளவு சாமான் உன்னால் வீணாப் போயிருக்கும் ஏண்டி இவன் வாயைப் பிளந்திருந்தால் இவனுக்கு இப்போ புதைக்கிற வயசா எரிக்கிற வயசா?
இந்த இடைக் கணுக்களுள்கூட ஏதோ ஒரு கணுவுள் எங்கோ ஒர் இடத்தில் முழுக் கரும்பின் இறக்கிய இனிப்பெல்லாம் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது உடலில் உயிருக்கே காரணமாய் இதயம் இருப்பது போல்.
கரும்பின் இதயம் இதயத்தின் கரும்பு சில சமயங்களில் வார்த்தையோடு வார்த்தை சேர்ந்தால் அல்லது மாற்றிப் போட்டால் புதுப்புது அர்த்தங்கள் எப்படி எப்படிப் பிறக்கின்றன அப்படியும் தம்முள் இன்னமும் ஏதோ ரகஸ்யத்தை அடக்கிக்கொண்டு.
எவனோ ஒருவன் எச்சில் துப்பிக்கொண்டு போகிறான் முத்தைத் துப்பினாற்போல்தானிருக்கிறது ஒரே குடும்பத்தின் பல ஆட்கள் மாதிரி இன்று மாத்திரம் எல்லோரும் ஏதோ ஒரே காரியமாய்ப் போகிறார்கள் வருகிறார்கள்.
அந்நிலையில் அவள் விண்ணின்று சிறகின் மேலிறங்கி வந்த கந்தாவைப் போலிருந்தாள் என் எண்ணங்கள் சுரக்கும் தேனில் நான் மிதந்துகொண்டு சென்றேன்.