sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கிளந்தெடுத்த வென்றதனால் தூணிக்கொள் சாமை தோரை பாளிதம் எனப் பொருட்பெயர் முன் வந்துழியும் இரு தூணிக்கொள் என அதுதான் அடையடுத்துழியுந் தூணித்தூணி தொடித்தொடி காணிக்காணி பூணிப்பூணி எனத் தன் முன்னர்த் தான் வந்துழியும் இவ் விதி கொள்க.
இறுதி யிகர மென முன்னும் ஓர் இகரம் உள்ளது போலக் கூறியவதனான் ஈண்டை நிலைமொழியும் வருமொழியும் நிலைமொழியாய் நின்று பெயரோடு வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதலுங் கொள்க.
இ ள் பனியென வரூஉங் கால வேற்றுமைக்குபனியென்று சொல்ல வருகின்ற நோயன்றிக் காலத்தை உணர நின்ற வேற்றுமை முடிபுடைய பெயர்க்கு அத்தும் இன்னுஞ் சாரியை ஆகும் அத்தும் இன்னும் சாரியையாக வரும் எ று.
இ ள் உதிமரக் கிளவி உதித்த லென்னுந் தொழிலன்றி உதியென்னும் மரத்தினை உணர நின்ற சொல் மெல்லெழுத்து மிகும் வல்லெழுத்து மிகாது மெல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
வழக்கத்தான் என்றதனான் இவ் வீற்றுக்கண் எடுத்தோத்தும் இலேசுமின்றி வருவன எல்லாவற்றிற்கும் ஏற்குமாறு செய்கையறிந்து முடித்துக் கொள்க.
கூதாளி கணவிரி என்பனவற்றிற்கு அம்முக் கொடுத்து இகரங் கெடுத்துக் கூதாளங்கோடு கணவிரங்கோடு செதிள் தோல் பூ என முடிக்க கூதளநறும்பூ எனக் குறைந்தும் வரும்.
இன்னும் இதனானே உருபிற்குச் சென்ற சாரியை பொருட்கட்சென்றுழி இயைபு வல்லெழுத்துக் கெடுத்துக் கிளியின் கால் புளியின்கோடு உதியின்கோடு என முடிக்க.
இ ள் திங்கள்முன் வரின் இக்கே சாரியை திங்களை உணரநின்ற இகர ஈற்றுப் பெயர்களின் முன்னர்த் தொழினிலைக் கிளவி வரின் வருஞ் சாரியை இக்குச் சாரியையாம் எ று.
இ ள் நீ என் பெயரும் இடக்கர்ப் பெயரும் நீ யென்னும் பெயரும் இடக்கர்ப் பெயராகிய ஈகார ஈற்றுப்பெயரும் மீயென மரீஇய இடம் வரை கிளவியும் மீயென்று சொல்ல மருவாய் வழங்கின ஓரிடத்தை வரைந்து உணர்த்துஞ் சொல்லும் ஆவயின் வல்லெழுத்து இயற்கை யாகும் புணருமிடத்து முற்கூறிய வல்லெழுத்துப் பெறாது இயல்பாய் முடியும் எ று.
எ டு நீகுறியை சிறியை தீயை பெரியை எனவும் பீகுறிது சிறிது தீது பெரிது எனவும் இவையிவற்றுக்குப் பொதுவான் எய்திய வல்லெழுத்து விலக்குண்டன.
இ ள் வேற்றுமைக்கண்ணும் அதனோரற்று ஈகார ஈற்றுப் பெயர் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக் கண்ணும் ஆகார ஈற்று அல்வழிபோல வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
இ ள் நீயென் ஒரு பெயர் உருபியல் நிலையும் நீயென்னும் ஓரெழுத்தொருமொழி உருபு புணர்ச்சிக்கண் நெடுமுதல் குறுகி னகரம் ஒற்றி நின்றாற்போல ஈண்டுப் பொருட்புணர்ச்சிக் கண்ணும் முடியும் ஆவயின் வல்லெழுத்து இயற்கையாகும் அவ்வாறு முடிபுழி இயைபு வல்லெழுத்து மிகா எ று.
இ ள் உகர இறுதி அகர இயற்றுஉகர ஈற்றுப் பெயர் அல்வழிக்கண் அகர ஈற்று இயல்பிற்றாய் வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
இ ள் சுட்டின் முன்னரும் அத்தொழிற்று ஆகும் உகர ஈற்றுச் சுட்டின் முன்னும் வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
இ ள் ஏனவை வரின் உகர ஈற்றுச் சுட்டின் முன் வல்லெழுத் தல்லாத மென்கணம் முதலிய மூன்றும் வரின் மேல்நிலை இயல அகர ஈற்றுச் சுட்டு முடிந்தாற்போல ஞநமத் தோன்றின் ஒற்று மிக்கும் யவ்வரினும் உயிர் வரினும் வகரம் ஒற்று ஒற்றியுஞ் செய்யுளில் நீண்டு முடியும் எ று.
இ ள் சுட்டு முதல் இறுதி சுட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய உகர ஈற்றுப் பெயர் இயல்பாகும் முற்கூறிய வல்லெழுத்து மிகாது இயல்பாய் முடியும்.
இ ள் அன்று வருகாலை ஆஆகுதலும் அதிகாரத்தால் நின்ற சுட்டு முதல் உகர ஈற்றின் முன்னர் அன்றென்றும் வினைக்குறிப்புச்சொல் வருங்காலத்து அத் தகரவொற்றின்மேல் ஏறி நின்ற உகரம் ஆகாரமாய்த் திரிந்து முடிதலும் ஐ வருகாலை மெய் வரைந்து கெடுதலும் அதன் முன்னர் ஐயென்னுஞ் சாரியை வருங்காலத்து அத் தகரவொற்று நிற்க அதன்மேல் ஏறிய உகரங் கெடுதலும் செய்யுண் மருங்கின் உரித்தென மொழிபசெய்யுட் கண் உரித்தென்று சொல்லுவர் ஆசிரியர எ று.
எ டு அதாஅன்றம்ம இதாஅன்றம்ம உதாஅன்றம்ம அதாஅன்றென்ப வெண்பா யாப்பே எனவும் அதைமற்றம்ம இதைமற்றம்ம உதைமற்றம்ம எனவும் வரும்.
மொழிந்த பொருளோடொன்ற வவ்வயின் முடியாததனை முட்டின்றி முடித்த லென்பதனால் அதன்று இதன்று உதன்று என உகரங்கெட்டுத் தகரவொற்று நிற்றல் கொள்க.
இஃது அவ் வீற்றுள் ஒன்றற்கு வல்லெழுத்து விலக்கிச் சாரியைவிதியும் ஒன்றற்கு வல்லெழுத்தினோடு சாரியைவிதியுஞ் சாரியை பெறாதவழி வல்லெழுத்து மெல்லெழுத்து பேறுங் கூறுகின்றது.
இ ள் எருவும் செருவும் அம்மொடு சிவணி எருவென்னுஞ் சொல்லும் செருவென்னுஞ் சொல்லும் அம்முச் சாரியையோடு பொருந்தி திரிபு இடனுடைய தெரியுங் காலை அதிகார வல்லெழுத்துப் பெறாமல் திரியும் இடனுடைய ஆராயுங் காலத்து அம்மின் மகரஞ் செருவயிற் கெடும் ஆண்டு அம்முச் சாரியையினது ஈற்றின் மகரஞ்செருவென்னுஞ் சொல்லிடத்துக் கெட்டு முடியும் வல்லெழுத்து மிகூஉம் ஆண்டுச் செருவின்கண் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் இயற்கைத் தம் ஒற்று மிகூஉம் அம்முப் பெறாதவழி இரண்டிற்குந் தமக்கு இனமாகிய வல்லொற்றும் மெல்லொற்றும் மிக்கு முடியும் எ று.
செருவென நிறுத்திக் களம் சேனை தானை பறை எனத் தந்து இடை அம்முக்கொடுத்து மகரங் கெடுத்து வல்லெழுத்துக் கொடுத்துச் செருவக்களம் சேனை தானை பறை யென முடிக்க.
தெரியுங்காலை என்றதனான் எருவின்குறுமை செருவின்கடுமை என உருபிற்குச் சென்ற சாரியை பொருட்கட் சென்றுழி வல்லெழுத்து வீழ்தலும் எருவஞாற்சி செருவஞாற்சி என இயல்பு கணத்துக்கண் அம்முப்பெறுதலுங் கொள்க.
இ ள் ஒடு மரக் கிளவி ஒடுவென்னும் மரத்தினை உணர நின்ற சொல் உதிமர இயற்று உதியென்னும் மரத்தின் இயல்பிற்றாய் மெல்லெழுத்துப் பெற்று முடியும் எ று.
வல்லெழுத் தியற்கை யென்றதனான் உகர ஈற்றுள் எருவுஞ் செருவும் ஒழித்து ஏனையவற்றிற்கும் உருபிற்குச் சென்ற சாரியை பொருட்கட் சென்றுழி இயைபு வல்லெழுத்து வீழ்க்க.
இஃது இவ் வீற்று வினையெச்சத்திற்கு மிக்கு முடியும் என்றலின் எய்தாத தெய்துவித்ததூஉம் முன்னிலை வினைக்கு இயல்பும் உறழ்பும் மாற்றுதலின் எய்தியது வில்கியதூஉம் நுதலிற்று.
இ ள் வினையெஞ்சு கிளவிக்கும் ஊகார ஈற்று வினையெச்சமாகிய சொற்கும் முன்னிலை மொழிக்கும் முன்னிலை வினைச்சொற்கும் நினையுங் காலை அவ்வகை வரையார் ஆராயுங் காலத்து அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியுங் கூற்றினை நீக்கார் எ று.
இ ள் வேற்றுமைக்கண்ணும் அதனோரற்று ஊகார ஈறு வேற்றுமைப்பொருட் புணர்ச்சிக்கண்ணும் ஆகார ஈற்று அல்வழிபோல வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
இ ள் குற்றெழுத்து இம்பரும் குற்றெழுத்தின்பின் வந்த ஊகார ஈற்று மொழிக்கும் ஓரெழுத்து மொழிக்கும் ஓரெழுத் தொருமொழியாகிய ஊகார ஈற்று மொழிக்கும் உகரக் கிளவி நிற்றல் வெண்டும் உகரமாகிய எழுத்து நிற்றலை விரும்பும் நிற்றல் என்றதனான் உயர்திணைப் பெயர்க்கும் வல்லெழுத்தும் உகரமுங் கொடுக்க.
இ ள் பூவென் ஒரு பெயர் அ இயல்பு இன்று பூவென்னும் ஊகார ஈற்றையுடைய ஒரு பெயர் மேற்கூறிய உகரமும் வல்லெழுத்தும் பெற்று முடியும் அவ்வியல்பின்மையை உடைத்து ஆவயின் வல்லெழுத்து மிகுதலும் உரித்து அவ்விடத்து மெல்லெழுத்து மிக்கு முடிதலேயன்றி வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதலும் உரித்து.
இ ள் ஊவென் ஒரு பெயர் ஊவெனத் தசையை உணர்த்திநின்ற ஓரெழுத்தொருமொழி ஆவொடு சிவணும் ஆகாரஈற்றில் ஆவென்னுஞ்சொல் வல்லெழுத்துப் பெறாது னகரஒற்றுப் பெற்று முடிந்தாற்போல னகர ஒற்றுப் பெற்று முடியும் எ று.
தக்க வழி யறிதல் என்றதனாற் சாரியை பெற்றுழி னகரம் விலக்குண்ணாது நிற்றலும் முன் மாட்டேற்றால் விலக்குண்ட வல்லெழுத்துக் கெடாது நிற்றலுங் கொள்க.
இ ள் ஆடூஉ மகடூஉ ஆயிரு பெயர்க்கும் ஆடூஉ மகடூஉவாகிய உயர்திணைப் பெயர் இரண்டிற்கும் இன் இடைவரினும் மானம் இல்லை முன்னெய்திய வல்லெழுத்தே யன்றி இன்சாரியை இடையே வரினுங் குற்றமில்லை எ று.
இ ள் தேற்றமுஞ் சிறப்பும் அல்வழி ஆன தெளிவு பொருளுஞ் சிறப்புப் பொருளும் அல்லாத வேற்றுமைப் பொருண்மையிடத்து அளபெடுத்துக் கூறுதலின் உளவாகிய எகர ஒகரம் பெயர்க்கு ஈறாகா எகர ஒகரங்கள் பெயர்க்கு ஈறாய் வாரா வினைக்கு ஈறாய் வரும் முன்னிலை மொழிய என்மனார் புலவர் அவைதாந் தன்மையினும் படர்க்கையினும் வாரா முன்னிலைச்சொல்லிடத்தனவாமென்று கூறுவர் புலவர் எ று.
எனவே தெளிவுபொருளினுஞ் சிறப்புப்பொருளினும் வந்து பெயர்க்கு ஈறாம் இடைச்சொல்லாகிய எகர ஒகரம் மூன்றிடத்திற்கும் உரியவாமென்று பொருளாயிற்று.
முந்தின நூற்பாவில் தெளிவு பொருளினும் சிறப்புப் பொருளினும் வராது வினைக்கு ஈறாகும் எகர ஒகரம் முன்னிலைக் குரியவாம் எனவே தெளிவு பொருளினும் சிறப்புப் பொருளினும் வந்து பெயர்க்கு ஈறாம் இடைச்சொல்லாகிய எகர ஒகரம் மூன்றிடத்திற்கும் உரியவாம் என்று கொண்டது அருத்தாபத்தி.
இ ள் ஏகார இறுதி ஏகார ஈற்றுப்பெயர் அல்வழிக்கண் ஊகார இயற்று ஊகார ஈற்று அல்வழியின் இயல்பிற்றாய் வல்லெழுத்துவந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
வினாவும் வினாப்பொருண்மைக்கண் வரும் ஏகார ஈற்று இடைச் சொல்லும் எண்ணும் எண்ணுப் பொருண்மைக்கண் வரும் ஏகார ஈற்று இடைச்சொல்லும் கூறிய வல்லெழுத்து இயற்கையாகும் முற்கூறிய வல்லெழுத்துப் பெறாது இயல்பாய் முடியும் எ று.
இ ள் பெற்றம் ஆயின் முற்கூறிய சேவென்பது பெற்றத்தினை உணர்த்திய பொழுதாயின் முற்ற இன் வேண்டும் முடிய இன்சாரியை பெற்று முடியவேண்டும் எ று.
முற்ற என்றதனானே முற்கூறிய சேவென்னும் மரப் பெயர்க்கும் ஏவென்பதற்கும் உருபிற்கு எய்திய சாரியை பொருட்கட் சென்றுழி இயைபுவல்லெழுத்து வீழ்தல் கொள்க.
இ ள் ஐகார இறுதிப் பெயர்நிலை முன்னர் ஐகார ஈற்றுப் பெயர்ச்சொன் முன்னர் அதிகாரத்தாற் நசதப முதன்மொழி வந்துழி வேற்றுமையாயின் வல்லெழுத்து மிகும் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சியாயின் தமக்குப் பொருந்தின வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எ று.
ஐயென் இறுதி அரை வரைந்து கெடும் அவ்விடத்து ஐ யென்னும் ஈறு அரையென்னுஞ் சொல்லை நீக்கி ஏனை இரண்டிற்குங் கெடும் மெய் அவண் ஒழிய என்மனார் புலவர் தன்னான் ஊரப்பட்ட மெய்கெடாது அச்சொல்லிடத்தே நிற்க என்று கூறு வர் புலவர் எறு எடு பனை ஆவிரை என நிறுத்தி அம்மு வருவித்து ஐகாரங் கெடுத்து ஒற்றின்மேலே அகரமேற்றிப் பனங்காய் ஆவிரங்கோடு செதிள் தோல் பூ என வரும்.
நினையுங்காலை யென்றதனால் தூதுணை வழுதுணை தில்லை ஓலை தாழை என நிறுத்தி அம்முக்கொடுத்து ஐகாரங்கெடுத்துத் தூதுணங்காய் வழுதுணங்காய் தில்லங்காய் ஓலம்போழ் தாழங்காய் என முடிக்க.
ஆவயின் ஆன ஆகாரம் வருதல் அவ்விடத்து ஆகாரம் வந்து அம்மெய்ம் மேலேறி முடிக எறு ஆவயினான என்றதனால் ஓராநயம் விச்சாவாதி என்னும் வேற்றுமை முடிபுங் கேட்டாமூலம் பாறாங்கல் என்னும் அல்வழிமுடிபுங் கொள்க.
இள் முன் கொடி வரின் பனையென்னுஞ் சொன்முன்னர்க் கொடியென்னுஞ் சொல் வரின் ஐ அவண் நிற்ப கேடு ஓதிய ஐகாரம் ஆண்டுக் கெடாது நிற்ப வல்லெழுத்து மிகுதி கடிநிலையின்று வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதல் நீக்கு நிலைமையின்று எறு.
கடிநிலையின்று என்றதனான் ஐகார ஈற்றுப்பெயர்களெல்லாம் எடுத்தோத்தானும் இலேசானும் அம்முச்சாரியையும் பிறசாரியையும் பெற்றுழி அதிகார வல்லெழுத்துக் கெடுத்துக் கொள்க.
பனையின்குறை அரையின்கோடு ஆவிரையின் கோடு விசையின்கோடு ஞெமையின்கோடு நமையின்கோடு எனவும் தூதுணையின்காய் வழுதுணையின்காய் உழையின்கோடு வழையின்கோடு எனவும் வரும்.
இள் திங்களும் நாளும் ஐகார ஈற்றுத் திங்களை உணர நின்ற பெயரும் நாளை உணரநின்ற பெயரும் முந்து கிளந்தன்ன இகர ஈற்றுத் திங்களும் நாளும்போல இக்கும் ஆனும் பெற்று முடியும் எறு எடு சித்திரைக்குக்கொண்டான் கேட்டையாற்கொண்டான் சென்றான் தந்தான் போயினான் என வரும்.
திங்கள் முற்கூறிய முறையன்றிக் கூற்றினால் உழைங்கோடு அமைங்கோடு உடைங்கோடு என மெல்லெழுத்துக் கொடுத்துங் கலைங்கோடு கலைக்கோடு என உறழ்ச்சி எய்துவித்துங் கரியவற்றுக்கோடு குறியவற்றுக்கோடு நெடியவற்றுக்கோடு என ஐகார ஈற்றுப் பண்புப்பெயர்க்கு வற்றுக்கொடுத்து ஐகாரங்கெடுத்து வற்றுமிசை யொற்றென்று ஒற்றுக்கெடுத்தும் அவையத்துக் கொண்டான் அவையிற்கொண்டான் என அத்தும் இன்னுங் கொடுத்தும் பனையின் மாண்பு கேட்டையினாட்டினானென இயல்புகணத்துக்கண் இன்சாரியை கொடுத்தும் முடிக்க.
இள் ஓகார இறுதி ஏகார இயற்று ஓகார ஈற்றுப் பெயர்ச்சொல் ஏகார ஈற்று அல்வழியின் இயல்பிற்றாய் வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எறு.
இள் மாறுகொள் எச்சமும் மாறுபாட்டினைக்கொண்ட எச்சப்பொருண்மையை ஒழிபாகவுடைய ஓகாரமும் வினாவும் வினாப்பொருண்மையை யுடைய ஓகாரமும் ஐயமும் ஐயப் பொருண்மையையுடைய ஓகாரமும் கூறிய வல்லெழுத்து இயற்கையாகும் முற்கூறிய வல்லெழுத்தின்றி இயல்பாய் முடியும் எறு.
முன்னர் வன்கணம் வந்துழி ஒகரம் பெறுகவென வரைந்து கூறாதும் நிலைமொழித்தொழில் வரையாதுங் கூறலின் நான்கு கணத்துக்கண்ணுஞ் சேறலின்.
இள் இல்லொடு கிளப்பின் இயற்கையாகும் ஓகார ஈற்றுக் கோவென்னும் மொழியினை இல்லென்னும் வருமொழியோடு சொல்லின் ஒகரம் மிகாது இயல்பாய் முடியும் எறு.
இள் ஔகார இறுதிப் பெயர்நிலை முன்னர் ஔகாரம் இறுதியாகிய பெயர்ச்சொன் முன்னர் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வருமொழியாய் வரின் அல்வழியானும் வேற்றுமைக்கண்ணும் அல்வழிக்கண்ணும் வேற்றுமைக்கண்ணும் வல்லெழுத்து மிகுதல் வரைநிலையின்று வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதல் நீக்கு நிலைமையின்று அவ்விரு ஈற்றும் உகரம் வருதல் செவ்விதென்ப சிறந்திசினோர் அவ்விருகூற்று முடிபின்கண்ணும் நிலைமொழிக்கண் உகரம்வந்து முடிதல் செவ்விதென்று சொல்லுவர் சிறந்தோர் எறு.
நிறுத்த முறையானே உயிரீறு புணர்த்துப் புள்ளியீறு வன்கணத்தோடுஞ் சிறுபான்மை ஏனைக்கணத்தோடும் புணருமாறு கூறலின் இவ்வோத்துப் புள்ளி மயங்கியலென்னும் பெயர்த்தாயிற்று.
இள் ஞகாரை ஒற்றிய தொழிற்பெயர் முன்னர் ஞகாரம் ஈற்றின்கண் ஒற்றாகநின்ற தொழிற்பெயரின் முன்னர் அல்லது கிளப்பினும் வேற்றுமைக்கண்ணும் அல்வழியைச் சொல்லு மிடத்தும் வேற்றுமையைச் சொல்லுமிடத்தும் வல்லெழுத்து இயையின் அவ்வெழுத்து மிகும் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வருமொழியாய் வரின் அவ்வல்லெழுத்து வருமொழிக்கண் மிக்கு முடியும் ஆவயின் ஆன உகரம் வருதல் அவ்விடத்து உகரம் வருக எறு.
இள் ஞநமவ இயையினும் உகரம் நிலையும் அஞ்ஞகர ஈறு வன்கணமன்றி ஞநமவ முதன்மொழி வருமொழியாய் வரினும் நிலைமொழிக்கண் உகரம் நிலைபெற்று முடியும் எறு.
இள் நகர இறுதியும் நகரஈற்றுப் பெயரும் முற்கூறிய கணங்களோடு புணரும்வழி அதனோரற்று அஞ் ஞகரஈற்றுத் தொழிற்பெயர் இயல்பிற்றாய் வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் லெழுத்து மிக்கு உகரம் பெற்றும் ஞநமவ வந்துழி உகரம்பெற்றும் முடியும் எறு.
இள் வேற்றுமைக்கு அந்நகர ஈறு வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக்கு உக்கெட அகரம் நிலையும் மேலெய்திய உகரங்கெட அகரத்தோடு நிலைபெற்றுப் புணரும் எறு.
எடு பொருநக்கடுமை வெரிநக்கடுமை சிறுமை தீமை பெருமை ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி வன்மை என வரும் அகரநிலையுமென்னாது உகரங்கெட என்றதனான் உருபிற்குச் சென்ற சாரியை பொருட்கட் சென்றுழி இயைபுவல்லெழுத்து வீழ்வுஞ் சிறுபான்மை உகரப்பேறுங் கொள்க.
இள் வெரிந் என் இறுதி வெரிநென்று சொல்லப்படும் நகர ஈற்றுமொழி முழுதுங் கெடுவழி தன் ஈற்று நகரம் முன்பெற்ற உகரத்தோடு எஞ்சாமைக் கெட்ட இடத்து மெல்லெழுத்து இயற்கை வரும் இடன் உடைத்து மெல்லெழுத்துப் பெறும் இயல்பு வந்து முடியும் இடனுடைத்து எறு.
இள் ஆவயின் அவ்வெரிந் என்னுஞ் சொல் அவ்வாறு ஈறு கெட்டு நின்ற இடத்து வல்லெழுத்து மிகுதலும் உரித்து மெல்லெழுத்தேயன்றி வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதலும் உரித்து எறு.
இள் ணகார இறுதி ணகார ஈற்றுப் பெயர் வல்லெழுத்து இயையின் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வந்து இயையின் டகாரமாகும் வேற்றுமைப் பொருட்கு டகாரமாகத் திரிந்து முடியும் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக்கண் எறு.
இள் கிளைப்பெயரெல்லாம்ணகார ஈற்றுள் ஓரினத்தை உணரநின்ற பெயரெல்லாம் கொளத் திரிபு இலதிரிபுடைய வென்று கருதும்படியாகத் திரிதலின்றாய் இயல்பாய் முடியும் எறு இனி எல்லாமென்றதனாற் பிற சாரியைபெற்று முடிவனவும் இயல்பாய் முடிவனவுங் கொள்க.
இஃது இவ் வீற்றுள் தொழிற்பெயருள் ஒன்றற்குத் தொழிற்பெயர்க்கு எய்திய உகரமும் வல்லெழுத்தும் விலக்கி இவ் வீற்று அல்வழி முடியும் வேற்றுமை முடிபும் எய்துவித்தது.
வழக்கத்து ஆன செல்வழி அறிதல் வழக்கத்தின் கண்ணும் வழங்கும் இடம் அறிகஎறு எடு குளங்கரை குளக்கரை சேறு தாது பூழி என வரும் இவற்றுட் குளங்கரை குளக்கரைபோல அல்லன ஒத்த உறழ்ச்சியாய் வழங்கா வென்றற்குச் செல்வழி யறிதலென்றார்.
வட்டத்தடுக்கு சதுரப்பலகை ஆய்தப் புள்ளி வேழக்கரும்பு கலக்கொள் சுக்கு தோரை பயறு நீலக்கண் என்னும் பண்புப் பெயர்கள் மகரங்கெட்டு வல்லெழுத்து மிக்கு முடிந்தன.
கொல்லுங்கொற்றன் உண்ணுஞ்சாத்தன் கவளமாந்து மலைகெழுநாடன் பொருமாரன் தாவுபரி பறக்குநாரை ஓடுநாகம் ஆடுபோர் வருகாலம் கொல்லும்யானை பாடும்பாணன் என இவை மகரந் திரிந்துங் கெட்டும் நிலைபெற்றும் வந்த பெயரெச்சம்.
இள் அகம் என் கிளவிக்குக் கை முன்வரின் அகமென்னுஞ் சொல்லிற்குக் கையென்னுஞ் சொல் முன்னே வருமாயின் முதனிலை ஒழிய முன்னவை கெடுதலும் முன்னின்ற அகரங் கெடாது நிற்ப அதன் முன்னின்ற ககரமும் மகர வொற்றுங் கெட்டு முடிதலுங் கெடாதுநின்று முடிதலும் வரை நிலை இன்றே யாசிரியர்க்க நீக்கு நிலைமையின்று ஆசிரியர்க்கு ஆவயின் ஆன மெல்லெழுத்து மிகுதல் அவை கெட்டவழி மெல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எறு.
இதனை இலத்தாற் பற்றப்பட்ட புலவரென வேற்றுமையென்றாரால் உரையாசிரியரெனின் பற்றப்பட்ட புலவரென்பது பெயரெச்சமாதலிற் பற்ற வென்னுந் தொழில் தோற்றுவிக்கின்ற முதனிலைச் சொல்லைச் சூத்திரத்து ஆசிரியர் எடுத்தோதிற்றிலராதலானும் படுவென்பதுதானும் புலவரென்னும் பெயரோடு முடியுங்கால் இரண்டுகாலமுங் காட்டும் ஈறுகள் தொக்க முதனிலைச் சொல்லாய் நிற்றலின் அதனை எடுத்தோதினாராதலானும் ஆசிரியர்க்கு அங்ஙனங் கூறுதல் கருத்தன்மை உணர்க.
அன்றியும் பற்றப்பட்ட என்புழி இரண்டு முதனிலை கூடி ஒன்றாய் நின்று பற்றுதலைச் செய்யப்பட்ட எனப் பொருள் தாராமையானும் அல்வழி யதிகார மாதலானும் அது பொருளன்மை உணர்க.
இள் ஆயிரத்து இறுதிஆயிரமென்னும் எண்ணுப் பெயரின் மகரம் ஒத்த எண் முன்வருகாலைதனக்கு அகப்படும் மொழியாய்ப் பொருந்தின எண்ணுப்பெயர் தன்முன் வருங்காலத்து அத்தொடு சிவணும்தொகைமரபிற்கூறிய ஏயென்சாரியை ஒழித்து அத்துச்சாரியையோடு பொருந்தி முடியம் எறு எடு ஆயிரத்தொன்று ஆயிரத்தொன்பது என ஒன்றுமுதல் ஒன்பதின்காறும் ஒட்டுக.
இள் அடையொடு தோன்றினும்அவ்வாயிர மென்னும் எண்ணுப்பெயர் அடையடுத்த மொழியோடு வரினும் அதனோரற்றுமுற்கூறியதனோடு ஒருதன்மைத்தாய் அத்துப்பெற்று முடியும் எறு எடு பதினாயிரத்தொன்று இரண்டு இருபதினாயிரத்தொன்று ஆறாயிரத்தொன்று நூறாயிரத்தொன்று முந்நூராயிரத்தொன்று ஐந்நூறாயிரத்தொன்று என ஒட்டுக.
எடு ஆயிரம் பதினாயிரம் நூறாயிரம் என நிறுத்திக் கலம் சாடி தூதை பானை நாழி மண்டை வட்டில் அகல் உழக்கு எனவும் கஃசு கழஞ்சு தொடி துலாம் பலம் எனவுந் தந்து ஒட்டுக.
இஃது உயர்திணைப்பெயரும் விரவுப்பெயரும் உருபியலுள் முடிந்தவாறே ஈண்டுப் பொருட்புணர்ச்சிக்கண்ணும் முடிகவென எய்தாத தெய்து வித்தது.
இள் படர்க்கைப் பெயரும் முன்னிலைப் பெயரும் எல்லாருமென்னும் படர்க்கைப்பெயரும் எல்லீருமென்னும் முன்னிலைப் பெயரும் தொடக்கங் குறுகும் பெயர்நிலைக் கிளவியும் கிளைத் தொடர்ச்சிப் பொருளவாய் நெடுமுதல் குறுகிமுடியுந் தாம் நாம் யாமென்னும் பெயராகிய நிலைமையையுடைய சொல்லும் வேற்றுமையாயின் உருபியல் நிலையும் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச் சிக்கண்ணாயின் உருபுபுணர்ச்சிக்குக் கூறிய இயல்பின்கண்ணே நின்று முடியும்.
எல்லாருமென்பதனை மகரஒற்றும் உகரமுங் கெடுத்து ரகரப்புள்ளியை நிறுத்திக் கை செவி தலை புறம் எனத் தந்து இடையிலே தம்முச்சாரியையும் இறுதியிலே உம்முச்சாரியையுங் கொடுத்து எல்லார்தங்கையும் செவியும் தலையும் புறமும் என முடிக்க.
எல்லீரு மென்பதற்கு இடையிலே நும்முச்சாரியையும் இறுதியிலே உம்முச்சாரியையுங் கொடுத்து முற்கூறிய செய்கைகளெல்லாஞ் செய்து எல்லீர்நுங்கையும் செவியும் தலையும் புறமும் என முடிக்க.
உறுபியல் நிலையும் என்பதனான் வேற்றுமையாதல் பெறாநிற்கவும் பின்னும் வேற்றுமையாயினென்ற மிகையானே படர்க்கைப்பெயரும் முன்னிலைப்பெயரும் இயல்புகணத்து ஞகாரமும் நகாரமும் வந்துழித் தம்முச் சாரியையும் நும்முச் சாரியையும் பெறுதலும் மகரங்கெட்டு உம்முப்பெறுதலும் ஆவயினான என்றதனான் ஒற்று இரட்டுதலுங் கொள்க.
இன்னும் ஆவயினான என்றதனானே எல்லார்தம் எல்லீர்நும் என நின்றவற்றின் முன்னர் ஏனை மணி யாழ் வட்டு அடை என்பன வந்துழி மகரங்கெடாமையும் உம்முப்பெறுதலுங் கொள்க.
இன்னும் இதனானே நும் என்பதற்கு மகரத்தை மெல்லொற்றாக்கி நுங்கை செவி தலை புறம் என வருதலும் நுஞ்ஞாண் என ஒற்றிரட்டுதலும் நும்வலி என மகரங் கெடாது நிற்றலுங் கொள்க.
எடு எல்லாருங்குறியர் சிறியர் தீயர் பெரியர் எனவும் எல்லீருங்குறியீர் சிறியீர் தீயீர் பெரியீர் எனவும் தாங்குறியர் சிறியர் தீயர் பெரியர் எனவும் தாங்குறிய சிறிய தீய பெரிய எனவும் நாங்குறியம் சிறியம் தீயம் பெரியம் எனவும் யாங்குறியேம் சிறியேம் தீயேம் பெரியேம் எனவும் வரும்.
எல்லாருஞ் ஞான்றார் நீண்டார் எல்லீருஞ் ஞான்றீர் நீண்டீர் எனவும் தாஞ் ஞான்றார் நீண்டார் எனவும் நாஞ் ஞான்றாம் நீண்டாம் எனவும் யாஞ் ஞான்றேம் நீண்டேம் எனவும் வரும்.
உருபியல் நிலையும் என்ற மாட்டேறு அல்வழிக்கண் உம்முப் பெற்று நிற்றலும் பொருட் புணர்ச்சிக்கண் வற்றும் உம்மும் பெற்று நிற்றலும் உணர்த்திற்று.
உம்முச்சாரியை ஒன்றுமே பெற்று முடிகின்ற வேற்றுமையோடு உடனோதி அதுவும் வற்றுப் பெறுமாறுபோல மாட்டெறிந்த மிகையானே வன் கணத்து அல்வழிக்கண் நிலைமொழி மகரக்கேடும் வருமொழி வல்லெழுத்துப் பேறும் மென் கணத்து மகரங் கெட்டு உம்முப் பெற்றும் பெறாதும் வருதலும் ஏனைக் கணத்து மகரங் கெட்டு உம்முப் பெற்றும் மகரங் கெடாது உம்முப் பெறாதும் வருதலுங் கொள்க.
எடு எல்லாக்குறியவும் சிறியவும் தீயவும் பெரியவும் எனவும் எல்லா ஞாணும் நூலும் மணியும் எனவும் எல்லாஞான்றன நீண்டன மாண்டன எனவும் எல்லாயாழும் வட்டும் அடையும் எனவும் எல்லாம்வாடின ஆடின எனவும் வரும்.
இனி வேற்றுமைக்கண் எல்லாவற்றுக்கோடும் செவியும் தலையும் புறமும் என இவை வற்றும் உம்மும் பெற்றன.இவற்றிற்கு மகரம்வற்றின் மிசை யொற்றென்று கெடுக்க.
இனி மென்கணத்துக்கண் எல்லா வற்று ஞாணும் நூலும் மணியும் எனவும் ஏனைக் கணத்துக்கண் எல்லாவற்றி யாப்பும் வலியும் அடையும் எனவும் வரும்.
இள் மெல்லெழுத்து மிகினும் மான மில்லை அவ்வெல்லா மென்பது அல்வழிக்கண் மேல் இலேசினாற் கூறிய வல்லெழுத்தே யன்றி மெல்லெழுத்து மிக்கு முடியினுங் குற்றமில்லை எறு.
மானமில்லை என்றதனான் உயர்திணைக்கண் வன்கணத்து மகரங் கெட்டு வல்லெழுத்து மிக்கு இறுதி உம்முப் பெற்று முடிதலும் இயல்பு கணத்துக் கண் மகரங் கெட்டு உம்முப்பெற்று முடிதலுங் கொள்க.
எல்லாக்கொல்லரும் சான்றாரும் தச்சரும் பார்ப்பாரும் குறியரும் சிறியரும் தீயரும் பெரியரும் எனவும் எல்லாஞான்றாரும் நாய்கரும் மணியகாரரும் வணிகரும் அரசரும் எனவும் வரும்.
இள் நும்மென் ஒருபெயர் மெல்லெழுத்து மிகும் நும்மென்று சொல்லப்படுகின்ற விரவுப்பெயர் பொருட்புணர்ச்சிக் கண் மெல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எறு.
நும் என்னும் வேற்றுமைத் திரிபுப்பெயர் எழுவாய் வேற்றுமையில் நீயிர் என்றாகும் என இந்நூற்பாவிற் கூறியிருப்பது தமிழியல்புக்கும் உத்திக்கும் பொருந்தாது.
இது வேற்றுமைக்கண் மகரங்கெட்டு வல்லெழுத்து மிக்கும் அல்வழிக்கண் மெல்லெழுத்தாய்த் திரிந்தும் வருமென எய்தியதனை விலக்கி ஞகர ஈற்றுத் தொழிற்பெயர் போல நிற்குமெனப் பிறிது விதி வகுத்தது.
இள் தொழிற்பெயரெல்லாம் மகர ஈற்றுத் தொழிற் பெயரெல்லாம் தொழிற்பெயர் இயல ஞகார ஈற்றுத் தொழிற்பெயர் போல அல்வழியினும் வேற்றுமையினும் வன்கணத்து உகரமும் வல்லெழுத்தும் இயல்புகணத்து உகரமும் பெற்று முடியும் எறு.
எடு செம்முக்கடிது சிறிது தீது பெரிது ஞான்றது நீண்டது மாண்டது வலிது எனவும் செம்முக்கடுமை சிறுமை தீமை பெருமை ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி வலிமை எனவும் வரும்.
எல்லா மென்றதனான் உகரம்பெறாது நாட்டங்கடிது ஆட்டங்கடிது என மெல்லெழுத்தாய் அல்வழிக்கண் திரிதலும் நாட்டக்கடுமை ஆட்டக்கடுமை என வேற்றுமைக்கண் வல்லெழுத்து மிகுதலுங் கொள்க.
எடு ஈமுக்கடிது கம்முக்கடிது உருமுக்கடிது சிறிது தீது பெரிது ஞான்றது நீண்டது மாண்டது வலிது எனவும் ஈமுக்கடுமை கம்முக்கடுமை உருமுக்கடுமை சிறுமை தீமை பெருமை ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி வலிமை எனவும் ஒட்டுக.
இள் வேற்றுமையாயின் வேற்றுமைப் பொருட்புணர்ச்சியாயின் ஏனை இரண்டும் தோற்றம் வேண்டும் அக்கென் சாரியை இறுதியில் உருமொழிந்த இரண்டும் அக்கென்னுஞ் சாரியை தோன்றி முடிதலை வேண்டும் ஆசிரியன் எறு.
இள் நாட் பெயர்க் கிளவி மேற் கிளந்தன்ன மகர ஈற்று நாட்பெயர் இகர ஈற்று நாட்பெயர் போல ஆன் சாரியை பெற்று முடியும் அத்தும் ஆன்மிசை வரைநிலை இன்று அத்துச்சாரியை ஆன்சாரியை மேலும் பிறசாரியை மேலும் வருதல் நீக்கு நிலைமையின்று ஒற்று மெய்கெடுதல் என்மனார் புலவர் ஆண்டு நிலைமொழி மகர ஒற்றுக் கெடுக என்று கூறுவர் புலவர் எறு.
இஃது அவ் வீற்று அசைநிலை இடைச்சொற்களும் ஏழாம்வேற்றுமை இடப்பொருள் உணரநின்ற இடைச்சொற்களும் வினையெச்சமும் முடியுமாறு கூறுகின்றது.
இள் மன்னுஞ் சின்னும் ஆனும் ஈனும் பின்னும் முன்னும் வினையெஞ்சு கிளவியும் மன்னென்னுஞ் சொல்லுஞ் சின்னென்னுஞ் சொல்லும் ஆனென்னுஞ் சொல்லும் ஈனென்னுஞ் சொல்லும் பின்னென்னுஞ் சொல்லும் முன்னென்னுஞ் சொல்லும் வினையெச்சமாகிய சொல்லும் அன்ன இயல என்மனார் புலவர் முற்கூறிய இயல்பினையுடையவாய் னகரம் றகரமாய் முடியு மென்று சொல்லுவர் புலவர் எறு.
இள் சுட்டு முதல் வயினும் சுட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய வயினென்னுஞ் சொல்லும் எகர முதல் வயினும் எகரமாகிய முதல் வினாவினையுடைய வயினென்னுஞ் சொல்லும் அப்பண்பு நிலையும் இயற்கைய என்ப மேல் னகரம் றகரமாமென்ற தன்மை நிலைபெற்று முடியும் இயல்பையுடையவென்று கூறுவார் ஆசிரியர் எறு.
இள் ஏனை எகினே அகரம் வரும் மரமல்லாத எகின் நிலைமொழிக்கண் அகரம்பெற்று முடியும் வல்லெழுத்தியற்கை மிகுதல் வேண்டும் ஆண்டு வருமொழி வல்லெழுத்தியல்பு மிக்கு முடிதலை வேண்டும் ஆசிரியன் எறு.
எகினஞாற்சி நீட்சி மாட்சி வலிமை யாப்பு அடைவு என வரும் இனிச் சிறுபான்மை எகின் சேவல் எகினச் சேவல் பெடை என்பன ஆறனுருபு விரிவுழி ஈண்டை இலேசான் முடிக்க.
இன்னும் இதனானே பார்ப்பனக்கன்னி குமரி சேரி பிள்ளை என ஆகாரங் குறுகி அக்கும் வல்லெழுத்துங் கொடுத்தும் பார்ப்பன வாழ்க்கை என வல்லெழுத்துக் கொடாதும் முடிக்க.
இன்னும் இதனானே நான்கு கணத்துக் கண்ணும் வெள்ளாள னென நின்றதனை அன்கெடுத்துப் பிரித்து னகார வொற்றினை ணகார வொற்றாக்கி வெள்ளாண்குமரி பிள்ளை மாந்தர் வாழ்க்கை ஒழுக்கம் என முடிக்க.
இள் தேன் என் கிளவி வல்லெழுத்து இயையின் தேனென்னுஞ்சொல் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வருமொழியாய்வரின் மேல்நிலை ஒத்தலும் மீனென்பதற்குக் கூறிய திரிபுறழ்ச்சி நிலை ஒத்து முடிதலும் வல்லெழுத்து மிகுதலும் வருமொழி வல்லெழுத்து மிக்கு முடிதலுமாகிய ஆமுறை இரண்டும் உரிமையும் உடைத்து அம்முறைமையினையுடைய இரண்டினையும் உரித்தாதலையும் உடைத்து வல்லெழுத்து மிகுவழி இறுதியில்லை வல்லெழுத்து மிக்கு வருமிடத்து இறுதியில் நின்ற னகரங் கெடும் எறு.
இள் மெல்லெழுத்து இயையின் அத் தேனென் கிளவி மெல்லெழுத்து முதன்மொழி வந்து இயையின் இறுதியொடு உறழும் நிலைமொழியிறுதியின் னகர வொற்றுக் கெடுதலுங் கெடாமையுமாகிய உறழ்ச்சியாய் முடியும் எறு.
இள் ஒற்றுமிகு தகரமொடு நிற்றலும் உரித்து அத் தேனென்பது இறாலொடு புணருமிடத்துப் பிறிதுமோர் தகரத்தோடு நின்று முடிதலும் உரித்து எறு.
இஃது அல்வழிக்கண் இயல்பாயும் வேற்றுமைக்கண் திரிந்தும் வருக என எய்துவித்த முடிபை விலக்கித் தொழிற்பெய ரியல்பாமெனப் பிறிது விதிவகுத்தது.
இள் மின்னும் பின்னும் பன்னுங் கன்னும் அந்நாற்சொல்லும் மின்னென்னுஞ் சொல்லும் பின்னென்னுஞ் சொல்லும் பன்னென்னுஞ் சொல்லுங் கன்னென்னுஞ் சொல்லுமாகிய அந்நான்கு சொல்லும் தொழிற்பெயர் இயல அல்வழியினும் வேற்றுமையினும் ஞகாரஈற்றுத் தொழிற்பெயர்போல வன்கணத்து உகரமும் வல்லெழுத்தும் மென்கணத்தும் இடைக்கணத்து வகரத்தும் உகரமும் பெற்றுமுடியும் எறு.
இள் இயற்பெயர் முன்னர்த் தந்தை முறைவரின் இவ்வீற்று விரவுப்பெயருள் இயற்பெயரின் முன்னர்த் தந்தையென்னும் முறைப்பெயர் வருமொழியாய் வருமாயின் முதற்கண் மெய்கெட அகரம் நிலையும் அத்தந்தை யென்பதன் முதற்கணின்ற தகரவொற்றுக்கெட அதன்மே லேறிநின்ற அகரங் கெடாதுநிற்கும் அவ்வியற்பெயர் மெய்யொழித்து அன் கெடும்அந்நிலைமொழியாகிய இயற்பெயர் அன்னென்னுஞ் சொல்லில் அகரம்ஏறிநின்ற மெய்யை ஒழித்து அவ்வன் தான் கெட்டு முடியும் எறு.
இள் ஆதனும் பூதனும் முற்கூறிய இயற்பெயருள்ஆதனும் பூதனும் என்னும் இயற்பெயர்கள் தந்தை யென்னும்முறைப்பெயரோடு முடியுங்கால் கூறிய இயல்பொடு முற்கூறிய நிலைமொழி அன் கெடுதலும் வருமொழித் தகரவொற்றுக்கெடுதலுமாகிய செய்கைகளுடனே பெயரொற்று அகரந் துவரக்கெடும் நிலைமொழிப்பெயரில் அன்கெட நின்ற தகரவொற்றும்வருமொழியில் தகரவொற்றுக்கெட நின்ற அகரமும் முற்றக் கெட்டு முடியும் எறு.
இனித் துவர வென்றதனான் அழான் புழான் என நிறுத்தித் தந்தை என வருவித்து நிலைமொழி னகரமும் வருமொழித் தகரமும் அகரமுங் கெடுத்து அழாந்தை புழாந்தை என முடிக்க.
இள் தான் யான் எனும் பெயர் தானென்னும் விரவுப் பெயரும் யானென்னும் உயர்திணைப்பெயரும் உருபியல்நிலையும் உருபியலிற்கூறிய இயல்பிலே நிலைபெற்றுத் தானென்பது நெடு முதல் குறுகித் தன்னென்றும் யானென்பது ஆகாரம் எகரமாய் யகரங்கெட்டு என்னென்றும் முடியும் எறு.
எடு தான்குறியன் சிறியன் தீயன் பெரியன் ஞான்றான் நீண்டான் மாண்டான் வலியன் எனவும் யான் குறியேன் சிறியேன் தீயேன் பெரியேன் ஞான்றேன் நீண்டேன் மாண்டேன் வலியேன் எனவும் வரும்.
இள் முன் என் கிளவி முன்னர்த் தோன்றும் இல் என் கிளவிமிசை முன்னென்னுஞ் சொல்லின்முன்னே வரும் இல்லென்னுஞ் சொல்லின்மேலே றகரம் ஒற்றல் ஒரு றகரவொற்று வந்துநின்று முடிதல் தொல்லியல் மருங்கின் மரீஇய மரபு பழையதாகிய இயல்பினையுடைய வழக்கிடத்து மருவி வந்த இலக்கண முடிபு எறு.