ஏன் இல்லை.... சிவப்பு சுடிதார் அணிந்து வந்துமூன்றாவது பெஞ்சில் நீ அமர்ந்த அன்றே என் வாழ்கையின் கதாநாயகி நீதான் என்று முடிவு செய்த அன்றே சொல்லியிருக்க வேண்டும்.. அன்றைய என்னிடம் எந்த ஒரு கதானாயகத்தனமும் இல்லாததாலோ இல்லை ஏதோ ஒரு கையாலாகாத தனத்தாலோ அன்று அந்த சுபகாரியம் அரங்கேற வில்லை... நண்பர்கள் அறிவுரை என்ற பெயரில் அடுத்த இரண்டு மாதங்கள் எனக்கு சொற்பொழிவாற்றினார்கள்.. அவர்கள் அன்று என் மீது காட்டிய அக்கரையிலும் உன்னை நடுநிறுத்தி பெண்ணினத்தையே தூற்றிய வேகத்திலும் கூட்டமாய் இரவு குடித்த போதையிலும்..அவர்களுக்கு அப்போது உன் மீது இருந்த ஒரு கண்மட்டும் எனக்கு தெரியாமல் போனது.. அந்த இரண்டு மாதத்திற்குள் உன்னிடம் டான் பிரவுன் ஸ்பீல்பெர்க் ஷெல்டன் வகையறா பற்றி பேசி நான்கு சென்னை தயிர்சாதங்கள் நண்பர்களாகி இருந்தனர்.. உனக்கு அவற்றை பிடிக்கும் என்று எனக்கான வேலியை உடைக்க தாய்மொழி கடந்தேன்..அவ்வாறே இன்னும் ஆறு மாதங்கள் கடந்து போகையில் எனக்கு ஆங்கிலம் சரளமானதும் நீ சுஜாதாவையும் ஜெயகாந்தனையும் வாசிக்க தொடங்கியிருந்தாய்.. இப்படியாக சுஜாதா என்னையும் உன்னையும் பேசவைத்தார்.. ஒதுங்கியும் கொண்டார்... முடிவு செய்தேன் முதலாம் ஆண்டு தேர்வு முடிந்ததும் உன்னிடம் சொல்லிவிடுவது என்று.. தேர்வறை உள்ளே செல்லும்முன் நீ தலையில் கொட்டிக்கொண்டு மாரில் கைவைத்து எதையோ மனப்பாடம் செய்வதை நான் இரசித்துகொண்டிருக்கும் போது நான் எதிர்ப்பார்த்திருக்கவில்லை உனக்கு தேர்வு கடினமாய் இருக்கும் என்றோ உனக்கு முந்தைய இருக்கையில் இருந்த சுந்தர் உனக்கு உதவி செய்வான் என்றோதேர்வு முடிந்ததும் நீ அவனோடு மட்டும் சிரித்து பேசிக்கொண்டு வெளியே வருவாய் என்றோ... அன்றைய மாலை தேர்வறைக்கு பக்கத்தில் இருந்த குப்பைதொட்டியில் கசங்கிக்கிடந்த வினாதாள்களுக்கு நடுவே நொறுங்கி கிடந்தது என் காதலும்..ஆறேழு மாதங்களுக்கு பிறகு சுந்தர் உன்னிடம் காதலுரைத்து செருப்படி வாங்கிய அன்றுதான் மீண்டும் ஓடி வந்து ஒட்டிக்கொண்டது உன் மீதான என் காதல்.. சுந்தரை தொடர்ந்து வாசன் ஸ்ரீதர் நவீன் பயோகெமிஸ்ட்ரி பேராசியர் மற்றும் சில பேருந்து விஷமிகள் வரை நீளும் உன்னால் நிரகாரிக்கபட்டோர் பட்டியல் ஓர் அச்சம் கலந்த ஆறுதலை மட்டும் தர தவறியதில்லை.... சரியாக நினைவில்லை நீ யாரிடம் சொன்னாய் என்று.. உனக்கு குடிப்பவர்களை பிடிக்காதாமே.. தெரிந்த நாள் முதல் தண்ணீர் குடிக்கவும் தயங்கி இருக்கிறேன்...உனக்கானவனாய் என்னை மாற்றிக்கொண்டு ஒவ்வோர் முறையும் உன்னிடத்தில் காதல் சொல்ல வரும் போதும் உன் முட்டை கண்ணில் மோதி என் நம்பிக்கையோ தைரியமோ இல்லை காதல் சொல்ல தேவையான ஏதோ ஒன்றோ உடைந்து சுக்குநூறாகிவிடுகிறது..சுற்றுலா சென்றபோதும் நண்பர்படையுடன் கடற்கரை சென்ற போதும் ஒரு நாள் மின்தூக்கியில் இருவரும் தனியாய் செல்லும் போதும்..எப்போதும் வந்துவிடவில்லை அந்த வஸ்து.. அர்த்தமே இல்லாமல் நான் உன்னிடம் பேச முயற்சித்தவைகளும் அவ்வபோது யதேச்சையாய் நீ வகுப்பில் திரும்பும் போது உனையே நான் பார்த்துகொண்டிருப்பதை கவனித்துவிடுவதும் சிற்றுண்டியில் நீ விரும்பி உண்ணும் ஏதோ ஒரு கருமத்தையே நானும் வாங்கி உண்ணுவதும் வகுப்பறையில் நான் நுழையும் போது நண்பர்கள் உன் பெயரை கூச்சலிடுவதும் ஆங்காங்கே என்னைப் பற்றிய ஏதோ ஒன்றை உனக்குள் விதைத்திருக்கலாம்...இவன் என்னவன் என்றோ யோசிக்கலாம் என்றோ பைத்தியம் என்றோ ஏதோ ஒன்று... அது எதுவாயினும் நான் சொல்ல வேண்டும்.. உன்னை நேருக்கு நேர் பார்த்து முடிந்தால் உதட்டில் ஒரு முத்தமிட்டு உரக்க சொல்ல வேண்டும் நான் உனை விரும்புவதை..முடிவு செய்து கொண்டேன்.. இறுதியாண்டு கலை நிகழ்ச்சி முடிந்த இரவு உன்னிடம் சொல்ல நான் முன்வந்த நேரம் கைப்பேசி அழைப்பொன்றும் முன்வந்தது.. என் அண்ணனிற்கு மாரடைப்பென்று.. என்னைவிட மூன்று வயதே பெரியவன்.. ஊருக்கு வழியனுப்ப வந்த நண்பன் சொன்னான் அவ உனக்கு இராசியில்ல மச்சான்..விட்ரு.. சரியாக அந்த நொடி உன் நினைவுகள் அங்கேயே அறுந்து விழுந்தது...இரண்டு வாரங்களில் அண்ணன் குணமடைந்து வீடு திரும்பும் போது மருத்துவர் எந்த சாமியோட கிருபைன்னு தெரியல... என்று சொல்லி வாக்கியங்களை அடுக்கிகொண்டிருந்தார்..ஆனால் அவர் சாமியென்று சொன்னதுமே உன் நினைவு வந்து என் காதடைத்தது.. கல்லூரிக்கு திரும்பும் வழியில் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு நீ அனுப்பியிருந்த ?