sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஒவ்வொரு சேவையிலும் கணிசமான அளவு வெற்றிடங்கள் ஏற்பட்ட பின்னரே சேவைப் பிரமாணக் குறிப்பின் பிரகாரம் ஆட்சேர்ப்புச் செய்வதற்கான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.
மேசன்மார்கள் குழாய் பழுது பார்ப்பவர்கள் பம்புகளை இயக்குபவர்கள் மரவேலை செய்வோர் தையல்க்காரர்கள் எனப் பலரின் வெற்றிடங்கள் கவனத்திற்கு வந்துள்ளன.
நாடாளுமன்றத்தை கலைத்தமைக்கு எதிராக கொழும்பு மேல் நீதிமன்றில் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள வழக்கிற்கு இன்றைய தினம் தீர்ப்பு வழங்கப்படவுள்ளதாக... மேலும் தொகுப்பு..மார்க்கண்டு தேவராஜா சர்வதேச உடன்படிக்கைகள் தொகுப்பு..மார்க்கண்டு தேவராஜா ஆயுதக்களைவு என்பது சர்வதேச அரசியலில் மிகவும் பிரபலமான ஒரு வார்த்தையாகும்... தொகுப்பு..மார்க்கண்டு தேவராஜா கூட்டுப்பாதுகாப்பு என்ற எண்ணக் கரு சர்வதேச அரசியலில் பேரம் பேசும் திறன் என்பதற்குக் கிடைத்த... மேலும் தொகுப்புமார்க்கண்டு தேவராஜா.மனித உரிமைகள் தொடர்பாகவும் மனித உரிமை மீறல் தொடர்பாகவும் அதிகமாக பேசப்படுகின்ற இத் தருணத்தில் உரிமை... மேலும் தொகுப்பு.மார்க்கண்டு தேவராஜாமயூராகோல்ட்ஸ்மித் சுவிஸ்.தமிழிலும் தமிழைத் தெரிவது மிகவும் சிரமம் தமிழிலேயே பெயர் வைக்க விரும்பும் நீங்கள்... மேலும் இலக்கு இயம் இலக்கியம்.
பண்ருட்டி வந்தவுடன் ஊருக்கே போய்விட்ட சந்தோஷம் கிட்டி விடும் அதுவும் குடத்தை கையில் ஏந்திக்கொண்டு தண்ணீர் ஊற்றுகிற பாவனையில் பெண்கள் இருபுறமும் நிற்குமாறு கட்டப்பட்ட அந்த வளைவுஆர்ச் அப்பாடா வடலூர் வந்துவிட்டது என்ற நிம்மதி நெய்வேலி உள்ளே போகுமா என்று கேட்டுவிட்டு வடலூர் பஸ் பார்த்து ஏறி அமர்ந்தால் பலாபழ கூடைகளுடனும் முந்திரி கூடைகளுடனும் நம்மை மொய்க்கத் துவங்குவார்கள் பெரும்பாலும் குட்டிபசங்கள் ஜன்னலோரத்தில் அமர்ந்தால் பலாபழத்தை பேப்பரில் வைத்து மடியில் போட்டு விடுவார்கள்நான் ஆயாவை பார்ப்பேன் அவர் வேணாம்மா என்றாலும் விற்கும் நபர்கள் திணிப்பார்கள் கீரைக்காரம்மாவிற்காக கீரை வாங்கும் ஆயா இந்த பலாப்பழ ஆளுக்காக பலாப்பழம் வாங்குவார்.
..அது இரண்டு அல்லது மிஞ்சி போனால் இரண்டரை ரூபாய் இன்றைக்கு பத்து சுளைகள் பத்துருபாய்.சாப்பிட்டபின் பலாப்பழ கொட்டைகளை கண்டிப்பாக கோன் மாதிரி செய்து வைத்திருக்கு பேப்பரில் போடவேண்டும் அது அத்தையிடம் கொடுத்து அடுத்த நாள் சாம்பாரில் போடப்படும் பண்ருட்டி என்றாலே சட்டென்று நினைவுக்கு வருவது முந்திரி மரங்களும் பிஞ்சு பிஞ்சாய் தொங்கும் பலாமரங்களும்தான்.
அதுவும் அந்த செம்மண் கலர் இருபுறங்களிலும் பார்க்க மிகவும் பிடிக்கும்போர்வையால் மேலே போர்த்தி கட்டிலுக்கு கீழே வீடு விளையாட்டு விளையாடும் எனக்கு கவிந்து பரவிக்கிடக்கும் முந்திரி மரங்களுக்குள்ளே வீடு விளையாட்டு விளையாட மிகவும் ஆசையாக இருக்கும்ஆனால் ஆயா அங்கு பெரிய பாம்புகள் இருக்குமென்று சொல்வார் சாலையின் இருபுறமும் இருக்கும் செம்மண் மழைக்குக் கரைந்து வித்தியாசாமான வடிவங்களில்ம் மேடுகளாக பள்ளங்களாக இருக்கும் அதை ஒரு க்ராண்ட் கான்யனாக உருவகப்படுத்திக்கொள்வேன் தண்ணீர் அரித்து ஓடியிருக்கும் குட்டி க்ராண்ட் கான்யன் அதுவும் பண்ருட்டியில் ஒரு இடத்தில் மகா கெட்ட வாசனையொன்று வரும்அது வந்தால் முக்கை பொத்திக்கொண்டு வாயால் சுவாசிப்பேன்அல்லது மூச்சை இழுத்துபிடித்துக்கொள்வேன் அது ஒரு சாராய பேக்டரி ஆனால் அது வந்துவிட்டால் வடலூர் நெருங்கிவிட்டது என்று அர்த்தம் மழைநீர் தேங்கியிருக்கும் செம்மண் குழிகள் வீடு விளையாட்டில் செங்கல்லை அரைத்து நாங்கள் வைக்கும் சாம்பார் வைப்பதை நினைவூட்டும் மண்ணைக்குவித்து அதன் தலையில் நீர் ஊற்றினால் அந்த இடம் ஈரமாகி குழிந்திருக்கும் அதை கீழாக நோண்டிஎடுத்தால் அதுதான் இட்லி.
நிலைகொள்ளாது அதன்பின் ஆம்பூரில் கற்றுக்கொண்ட விளையாட்டுகளை வடலூரிலும் வடலூரில் கற்றுக்கொண்டதை ஆம்பூரிலும் அல்லவா பரிவர்த்தனம் செய்துக்கொண்டிருந்தேன் எனக்கு தெரிந்த அரிய பெரிய வித்தைகளை பகிர்ந்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டத்துக்கு தள்ளப்பட்டிருப்பேன் உங்களை எங்கே விட்டேன்சாராய பேக்டரிஇப்போது ரயிலே கேட் அருகில் வந்துவிட்டோமே அப்புறம் ஒரு பெரிய புளியமரம் ..அதனருகில் முகப்பில் டீ கடைகொண்ட குடிசை வீடுகள் அதைத்தாண்டினால் பீங்கான்கள் குவித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் அவை தொப்பியை கவிழ்த்து வைத்த வடிவில் இருக்கும்.மேலே சொரசொரப்பான பகுதி.
தொடர்ந்து கடைகள் ஆரம்பிக்கும்.பெயர்கள் எல்லாமே பெரும்பாலும் வள்ளலார் என்றுதான் தொடங்கும்.வள்ளலார் காபி கடை வள்ளலார் ஓட்டல்..வள்ளலார் சலூன்.பஸ் வந்ததுமே பிஞ்சு வெள்ளரிக்காய் எடுத்துக்கொண்டு மொய்க்க ஆரம்பித்துவிடுவர் மக்கள்பஸ் கூடவே ஓடி வரும் அவர்கள் லாவகம் மிகுந்த வியத்தலுக்குரியது ஆனால் வாங்க மாட்டோம்அதான் ஊர் வந்துவிட்டதேமறக்காமல் செருப்பை மட்டிக்கொண்டுஇறங்கி நடந்தால் நான்குமுனைச் சாலை.வடலூரில் ஜனநெருக்கடி கொண்ட ஒரே சாலை.
ஒரு புறம் பண்ருட்டி செல்ல அதனெதிர் புறம் சிதம்பரம் செல்ல அதன் பக்கத்தில் நெய்வேலி செல்லஅதனெதிர்ல் கடலூர் செல்வதற்கு இங்கும் கெஸ்ஸிங் விளையாட்டு ஒன்று நடக்கும் என் மனதிற்குள் ஒவ்வொரு முறையும் இறங்கி்ய பின் அந்த ரோடில் சென்றால் தான் வீடு வரும்என்று நினைத்துக்கொண்டிருப்பேன்..ஆனால் அதில் சென்றால் வேறு யாராவது வீட்டுக்குத்தான் செல்லவேண்டிருந்திருக்கும்சரி அடுத்த முறை சரியாக கெஸ் செய்யவெண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது ஆயா க்ருஷ்ணா பேக்கரியின் முன் நிற்பார் ரஸ்க் ஜாம் பிஸ்கட் கேக் க்ரீம் அடைக்கப்பட்ட கோன் மேலே செர்ரி இருக்குமே பேக்கரிகளில் மட்டும் கிடைக்கும் பிஸ்கட் அதனை எனது பெரியகுளத்து தோழி சூஸ்பெரி என்பாள் எல்லாம் இரண்டு செட்பெரிய மாமாவீட்டுக்குசின்னமாமா வீட்டுக்கு வாங்கியபின் பூக்காரம்மா ஸ்டாப்தாமரை இலையில் வைத்து நூல்கட்டி கொடுப்பார்.
வாங்கியபின் நடக்க வேண்டும்..ஒரு கிமீ.ஆட்டோக்கள் அரிதுபுளியமரங்களில் எண்கள் எழுதியிருக்க அதை எண்ணிக்கொண்டு லாம்ப் போஸ்ட் எங்கே வருகிறதென்று வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டே வந்தால் ஆயாவை கண்டுக்கொண்ட ஒன்றிரண்டு பெரியவர்கள் இப்போதான் வர்றீங்களா மக வயித்து பேத்தியாஎன்று சில விசாரிப்புகள்.
அப்புறம் பெரியசின்ன மாமாஅத்தைதம்பிபுழு என்ற புகழேந்தி கயலு பஜ்ஜி என்ற விஜி மகேஷ் எல்லாம் பார்த்தபின் சோர்வாவது ஒன்றாவது ஒளிந்து பிடித்துகோ கரண்ட் கல்லா மண்ணா என்று ஆட்டம் தொடங்கும்.
அப்புறம் யானை மேலே குதிரை மேலே சிங்கம் மேலே டூ காதுபாய்லேர்ந்து துப்பாக்கி எடுத்துட்டு வந்து சுடுவேனென்றும் பம்பாய்லேர்ந்து பாம்பை உன் மேலே விடுவேன் என்றும் சிங்கப்பூர்லேர்ந்து சிங்கத்தை விட்டு கடிக்க விடுவேன்றும் ரஷ்யாலேர்ந்து ராக்கெட்டை உன் மேலே உடுவேன்றும் பெனாத்திக்கொண்டிருக்க அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமையும் வந்து சேர.திரும்ப அதே ஜாலிகலவரம்கிலி்.. அதே டவாலி பைகள் சகிதம்.பட்டுக்கோட்டைபெரியார்திருவள்ளுவர் பண்ருட்டி டூ திருக்கோவிலூர் டூ திருவண்ணாமலை டூ வேலூர் டூ ஆம்பூர்
சோழன் பாமுளூரெறிந்த நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னி சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி.
கழிந்தது பொழிந்ததென வான் கண் மாறினும் தொல்லது விளைந்தென நிலம் வளம் கரப்பினும் எல்லா உயிர்க்கும் இல்லால் வாழ்க்கை இன்னும் தம்மென எம்மனோர் இரப்பின் முன்னும் கொண்டிர் என நும்மனோர் மறுத்தல் இன்னாது அம்ம அசை இயல் தேர் அண்ணல் இல்லது நிரப்பல் ஆற்றாதோரினும் உள்ளி வருநர் நசை இழப்போரே அனையையும் அல்லை நீயே ஒன்னார் ஆர் எயில் அவர்கட்கு ஆகவும் நுமது என பாண் கடன் இறுக்கும் வள்ளியோய் பூண் கடன் எந்தை நீ இரவலர் புரவே
வாயிலோயே வாயிலோயே வள்ளியோர் செவி முதல் வயங்கு மொழி வித்தி தாம் உள்ளியது முடிக்கும் உரனுடை உள்ளத்து வரிசைக்கு வருந்தும் இப் பரிசில் வாழ்க்கை பரிசிலர்க்கு அடையா வாயிலோயே கடு மான் தோன்றல் நெடுமான் அஞ்சி தன் அறியலன் கொல் என் அறியலன் கொல் அறிவும் புகழும் உடையோர் மாய்ந்தென வறுந்தலை உலகமும் அன்றே அதனால் காவினெம் கலனே சுருக்கினெம் கலப் பை மரம் கொல் தச்சன் கை வல் சிறாஅர் மழுவுடை காட்டு அகத்து அற்றே எத்திசைச் செலினும் அத்திசைச் சோறே
மண்டு அமர் அட்ட மதனுடை நோன் தாள் வெண் குடை விளக்கும் விறல் கெழு வேந்தே பொங்கு நீர் உடுத்த இம் மலர்தலை உலகத்து நின் தலைவந்த இருவரை நினைப்பின் தொன்றுறை துப்பின் நின் பகைஞரும் அல்லர் அமர் வெங்காட்சியொடு மாறு எதிர்பு எழுந்தவர் நினையுங் காலை நீயும் மற்றவர்க்கு அனையை அல்லை அடு மான் தோன்றல் பரந்துபடு நல்லிசை எய்தி மற்று நீ உயர்ந்தோர் உலகம் எய்தி பின்னும் ஒழித்த தாயும் அவர்க்கு உரித்து அன்றே அதனால் அன்னது ஆதலும் அறிவோய் நன்றும் இன்னும் கேண்மதி இசை வெய்யோயே நின்ற துப்பொடு நின் குறித்து எழுந்த எண்ணில் காட்சி இளையோர் தோற்பின் நின் பெரும் செல்வம் யார்க்கும் எஞ்சுவையே அமர் வெஞ்செல்வ நீ அவர்க்கு உலையின் இகழுநர் உவப்ப பழி எஞ்சுவையே அதனால் ஒழிகதில் அத்தை நின் மறனே வல் விரைந்து எழுமதி வாழ்க நின் உள்ளம் அழிந்தோர்க்கு ஏமம் ஆகும் நின் தாள் நிழல் மயங்காது செய்தல் வேண்டுமால் நன்றோ வானோர் அரும் பெறல் உலகத்து ஆன்றவர் விதும்புறு விருப்பொடு விருந்து எதிர் கொளற்கே செய்குவம் கொல்லோ நல்வினை எனவே ஐயம் அறாஅர் கசடு ஈண்டு காட்சி நீங்கா நெஞ்சத்து துணிவு இல்லோரே யானை வேட்டுவன் யானையும் பெறுமே குறும்பூழ் காடை வேட்டுவன் வறுங்கையும் வருமே அதனால் உயர்ந்த வேட்டத்து உயர்ந்திசினோர்க்கு செய்வினை மருங்கின் எய்தல் உண்டெனின் தொய்யா உலகத்து நுகர்ச்சியும் கூடும் தொய்யா உலகத்து நுகர்ச்சி இல்லெனின் மாறிப் பிறப்பின் இன்மையும் கூடும் மாறிப் பிறவார் ஆயினும் இமயத்துக் கோடு உயர்ந்தன்ன தம்மிசை நட்டு தீது இல் யாக்கையொடு மாய்தல் தவத்தலையே
சிறிய கள் பெறினே எமக்கு ஈயும் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை பெரிய கள் பெறினே யாம் பாடத் தான் மகிழ்ந்து உண்ணும் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை சிறு சோற்றானும் நனி பல கலத்தன் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை பெருஞ் சோற்றானும் நனி பல கலத்தன் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை என்பொடு தடிபடு வழி எல்லாம் எமக்கு ஈயும் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை அம்பொடு வேல் நுழை வழி எல்லாம் தான் நிற்கும் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை நரந்தம் நாறும் தன் கையால் நாரத்தை புலவு நாறும் என் தலை தைவரும் மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை அருந்தலை இரும் பாணர் அகன் மண்டைத் துளை உரீஇ இரப்போர் கையுளும் போகி புரப்போர் புன்கண் பாவை சோர அம் சொல் நுண் தேர்ச்சிப் புலவர் நாவில் சென்று வீழ்ந்தன்று அவன் அரு நிறத்து இயங்கிய வேலே ஆசாகு எந்தை யாண்டு உளன் கொல்லோ இனிப் பாடுநரும் இல்லை பாடுநர்க்கு ஒன்று ஈகுநரும் இல்லை பனித் துறைப் பகன்றை நறைக் கொள் மா மலர் சூடாது வைகியாங்கு பிறர்க்கு ஒன்று ஈயாது வீயும் உயிர்தவப் பலவே
இனி நினைந்து இரக்கம் ஆகின்று திணி மணல் செய்வுறு பாவைக்கு கொய்பூத் தைஇ தண் கயம் ஆடும் மகளிரொடு கை பிணைந்து தழுவுவழித் தழீஇ தூங்குவழித் தூங்கி மறை எனல் அறியா மாயம் இல் ஆயமொடு உயர் சினை மருத துறையுற தாழ்ந்து நீர் நணி படி கோடு ஏறி சீர் மிக கரையவர் மருள திரையகம் பிதிர நெடு நீர்க் குட்டத்து துடுமெனப் பாய்ந்து குளித்து மணற் கொண்ட கல்லா இளமை அளிதோ தானே யாண்டுண்டு கொல்லோ தொடித்தலை விழுத்தண்டு ஊன்றி நடுக்குற்று இரும் இடை மிடைந்த சில சொல் பெரு மூதாளரேம் ஆகிய எமக்கே
யானை தந்த முளி மர விறகின் கானவர் பொத்திய ஞெலி தீ விளக்கத்து மட மான் பெரு நிரை வைகு துயில் எடுப்பி மந்தி சீக்கும் அணங்குடை முன்றிலில் நீர் வார் கூந்தல் இரும் புறம் தாழ பேர் அஞர்க் கண்ணள் பெருங்காடு நோக்கி தெருமரும் அம்ம அசை தானே தன் கொழுநன் முழுவு கண் துயிலா கடியுடை வியன் நகர் சிறு நனி தமியள் ஆயினும் இன்னுயிர் நடுங்கும் தன் இளமை புறங்கொடுத்தே .
கதிர் மூக்கு ஆரல் கீழ்ச் சேற்று ஒளிப்ப கணைக் கோட்டு வாளை மீ நீர்ப் பிறழ எரிப் பூம் பழனம் நெரித்து உடன் வலைஞர் அரிக்குரல் தடாரியின் யாமை மிளிர பனை நுகும்பு அன்ன சினை முதிர் வராலொடு உறழ் வேல் அன்ன ஒண் கயல் முகக்கும் அகல் நாட்டு அண்ணல் புகாவே நெருநை பகல் இடம் கண்ணி பலரொடும் கூடி ஒருவழிப்பட்டன்று மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை இன்றே அடங்கிய கற்பின் ஆய் நுதல் மடந்தை உயர் நிலை உலகம் அவன் புக வார நீறாடு சுளகின் சீறிடம் நீக்கி அழுதல் ஆனாக் கண்ணள் மெழுகும் ஆப்பி கண் கலுழ் நீரானே
குய் குரல் மலிந்த கொழுந் துவை அடிசில் இரவலர் தடுத்த வாயில் புரவலர் கண்ணீர்த் தடுத்த தண் நறும் பந்தர் கூந்தல் கொய்து குறுந்தொடி நீக்கி அல்லி உணவின் மனைவியொடு இனியே புல்லென்றனையால் வளங்கெழு திரு நகர் வான் சோறு கொண்டு தீம் பால் வேண்டும் முனித்தலைப் புதல்வர் தந்தை தனித்தலை பெருங்காடு முன்னிய பின்னே
ஓவத்து அன்ன இடனுடை வரைப்பில் பாவை அன்ன குறுந்தொடி மகளிர் இழை நிலை நெகிழ்த்த மள்ளன் கண்டிகும் கழைக்கண் நெடு வரை அருவியாடி கான யானை தந்த விறகின் கடுந்தெறல் செந்தீ வேட்டு புறம் தாழ் புரிசடை புலர்த்துவோனே
கறங்கு வெள் அருவி ஏற்றலின் நிறம் பெயர்ந்து தில்லை அன்ன புல்லென் சடையோடு அள் இலைத் தாளி கொய்யுமோனே கூந்தற்பனை இல் வழங்கு மட மயில் பிணிக்கும் சொல் வலை வேட்டுவன் ஆயினன் முன்னே
என் திறத்து அவலம் கொள்ளல் இனியே வல் வார் கண்ணி இளையர் திளைப்ப நகாஅல் என வந்தமாறே எழா நெல் பைங்கழை பொதி களைந்து அன்ன விளர்ப்பின் வளை இல் வறுங்கை ஓச்சி கிளையுள் ஒய்வலோ கூறு நின் உரையே
இளையரும் முதியரும் வேறு புலம் படர எதிர்ப்ப எழாஅய் மார்பம் மண் புல்ல இடைச் சுரத்து இறுத்த மள்ள விளர்த்த வளை இல் வறுங்கை ஓச்சிக் கிளையுள் இன்னன் ஆயினன் இளையோன் என்று நின்னுரை செல்லும் ஆயின் மற்று முன் ஊர்ப் பழுனிய கோளி ஆலத்துப் புள் ஆர் யாணர்த்தற்றே என் மகன் வளனும் செம்மலும் எமக்கு கோளி என நாளும் ஆனாது புகழும் அன்னை யாங்கு ஆகுவள் கொல் அளியள் தானே
கலம் செய் கோவே வேட்கோ குயவன் கலம் செய் கோவே அச்சு உடை சாகாட்டு ஆரம் பொருந்திய சிறு வெண் பல்லி போல தன்னொடு சுரம் பல வந்த எமக்கும் அருளி வியன் மலர் அகன் பொழில் ஈமத் தாழி அகலிது ஆக வனைமோ நனந்தலை மூதூர் கலம் செய் கோவே
செருப்பு இடை சிறு பரல் அன்னன் கணைக் கால் அவ்வயிற்று அகன்ற மார்பின் பைங்கண் குச்சின் நிரைத்த குரூஉ மயிர் மோவாய்ச் செவி இறந்து தாழ்தரும் கவுளன் வில்லொடு யார் கொலோ அளியன் தானே தேரின் ஊர் பெரிது இகந்தன்றும் இலனே அரண் என காடு கைக்கொண்டன்றும் இலனே காலை புல்லார் இன நிரை செல் புறம் நோக்கி கையின் சுட்டி பை என எண்ணிச் சிலையின் மாற்றியோனே அவை தாம் மிகப் பல ஆயினும் என்னாம் எனைத்தும் வெண் கோள் தோன்றா குழிசியொடு நாள் உறை மத்து ஒலி கேளாதோனே
சாமிநாதையர் உரை தெய்வம் மெய்யின்கண் ஏறிய புலைமகளை ஒப்ப தாவுபு தெறிக்கும் ஆன் மேல் புடை இலங்கு ஒள் வாள் புனை கழலோயே .
அந்தோ எந்தை அடையாப் பேரில் வண்டுபடு நறவின் தண்டா மண்டையொடு வரையா பெருஞ்சோற்று முரிவாய் முற்றம் வெற்று யாற்று அம்பியின் எற்று அற்று ஆகக் கண்டனென் மன்ற அசை சோர்க என் கண்ணே வையம் காவலர் வளம் கெழு திரு நகர் மையல் யானை அயா உயிர்த்தன்ன நெய் உலை சொரிந்த மை ஊன் ஓசை புதுக் கண் மாக்கள் செதுக்கண் ஆர பயந்தனை மன்னால் முன்னே இனியே பல் ஆ தழீஇய கல்லா வல் வில் உழைக் குரல் கூகை அழைப்ப ஆட்டி நாகு முலை அன்ன நறும் பூங்கரந்தை விரகு அறியாளர் மரபில் சூட்ட நிரை இவண் தந்து நடுகல் ஆகிய வென் வேல் விடலை இன்மையின் புலம்பிக் கொய்ம் மழித் தலையொடு கைம்மையுற கலங்கிய கழி கலம் மகடூஉப் போல புல்லென்றனையால் பல் அணி இழந்தே
பயங்கெழு மா மழை பெய்யாது மாறி கயம் களி முளியும் கோடை ஆயினும் புழல் கால் ஆம்பல் அகல் அடை நீழல் கதிர் கோட்டு நந்தின் சுரி முக ஏற்றை நாகு இள வளையொடு பகல் மணம் புகூஉம் நீர் திகழ் கழனி நாடு கெழு பெரு விறல் வான் தோய் நீள் குடை வயமான் சென்னி சான்றோர் இருந்த அவையத்து உற்றோன் ஆசாகு என்னும் பூசல் போல வல்லே களைமதி அத்தை அசை உள்ளிய விருந்து கண்டு ஒளிக்கும் திருந்தா வாழ்க்கை பொறிப் புணர் உடம்பில் தோன்றி என் அறிவு கெட நின்ற நல்கூர்மையே .
குயில் வாய் அன்ன கூர் முகை அதிரல் பயிலாது அல்கிய பல் காழ் மாலை மை இரும் பித்தை பொலியச் சூட்டி புத்தகல் கொண்ட புலிக் கண் வெப்பர் ஒன்று இரு முறையிருந்து உண்ட பின்றை உவலைக் கண்ணித் துடியன் வந்தென பிழி மகிழ் வல்சி வேண்ட மற்றிது கொள்ளாய் என்ப கள்ளின் வாழ்த்தி கரந்தை நீடிய அறிந்துமாறு செருவில் பல் ஆன் இன நிரை தழீஇய வில்லோர் கொடுஞ்சிறை குரூஉப் பருந்து ஆர்ப்ப தடிந்துமாறு பெயர்த்தது இக் கருங்கை வாளே
பன் மீன் இமைக்கும் மாக விசும்பின் இரங்கு முரசின் இனம் சால் யானை நிலந்தவ உருட்டிய நேமியோரும் சமங்கண் கூடி தாம் வேட்பவ்வே நறு விரை துறந்த நாறா நரைத்தலை சிறுவர் தாயே பேர் இல் பெண்டே நோகோ யானே நோக்குமதி நீயே மறப்படை நுவலும் அரிக்குரல் தண்ணுமை இன்னிசை கேட்ட துன்னரும் மறவர் வென்றிதரு வேட்கையர் மன்றம் கொண்மார் பேர் அமர் உழந்த வெருவரு பறந்தலை விழு நவி பாய்ந்த மரத்தின் வாள் மிசைக் கிடந்த ஆண்மையோன் திறத்தே ஒளவை துரைசாமி உரை நொச்சி முதலிய கருப்பொருட்கு நிலம் முதல் ஆதலின் நிலமுதல் என்றார்.
நீர் அறவு அறியா நில முதல் கலந்த கருங்குரல் நொச்சிக் கண் ஆர் குரூஉ தழை மெல் இழை மகளிர் ஐது அகல் அல்குல் தொடலை ஆகவும் கண்டனம் இனியே வெருவரு குருதியொடு மயங்கி உருவு கரந்து ஒறுவாய்ப் பட்ட தெரியல் ஊன் செத்து பருந்து கொண்டு உகப்ப யாம் கண்டனம் மறம் புகல் மைந்தன் மலைந்தமாறே .
மணி துணர்ந்தன்ன மாக்குரல் நொச்சி போது விரி பன் மரனுள்ளும் சிறந்த காதல் நன் மரம் நீ மற்றிசினே கடி உடை வியன் நகர் காண்வர பொலிந்த தொடி உடை மகளிர் அல்குலும் கிடத்தி காப்புடைப் புரிசை புக்குமாறு அழித்தலின் ஊர்ப்புறம் கொடாஅ நெடுந்தகை பீடு கெழு சென்னி கிழமையும் நினதே
மா வாராதே மா வாராதே எல்லார் மாவும் வந்தன எம் இல் புல் உளைக் குடுமிப் புதல்வன் தந்த செல்வன் ஊரும் மா வாராதே இரு பேர் யாற்ற ஒரு பெருங்கூடல் விலங்கிடு பெரு மரம் போல உலந்தன்று கொல் அவன் மலைந்த மாவே ?
கோட்டம் கண்ணியும் கொடுந் திரை ஆடையும் வேட்டது சொல்லி வேந்தனைத் தொடுத்தலும் ஒத்தன்று மாதோ அசை இவற்கே செற்றிய திணி நிலை அலற கூழை போழ்ந்து தன் வடி மாண் எஃகம் கடிமுகத்து ஏந்தி ஓம்புமின் ஓம்புமின் இவண் ஓம்பாது தொடர் கொள் யானையின் குடர் கால் தட்ப கன்று அமர் கறவை மான முன் சமத்து எதிர்ந்த தன் தோழற்கு வருமே நறு விரை துறந்த நரை வெண் கூந்தல் இரங்காழ் அன்ன திரங்கு கண் வறுமுலை செம்முது பெண்டின் காதலஞ் சிறாஅன் மடப்பால் ஆய்மகள் வள் உகிர்த் தெறித்த குடப் பால் சில் உறை போல படைக்கு நோய் எல்லாம் தான் ஆயினனே
மீன் உண் கொக்கின் தூவி அன்ன வால் நரைக் கூந்தல் முதியோள் சிறுவன் களிறு எறிந்து பட்டனன் என்னும் உவகை ஈன்ற ஞான்றினும் பெரிதே கண்ணீர் நோன் கழை துயல்வரும் வெதிரத்து வான் பெய தூங்கிய சிதரினும் பலவே
நரம்பு எழுந்து உலறிய நிரம்பா மென் தோள் முளரி மருங்கின் முதியோள் சிறுவன் படை அழிந்து மாறினன் என்று பலர் கூற மண்டு அமர்க்கு உடைந்தனன் ஆயின் உண்ட என் முலை அறுத்திடுவென் யான் என சினைஇ கொண்ட வாளொடு படுபிணம் பெயராச் செங்களம் துழவுவோள் சிதைந்து வேறாகிய படுமகன் கிடக்கை காணூஉ ஈன்ற ஞான்றினும் பெரிது உவந்தனளே
கெடுக சிந்தை கடிது இவள் துணிவே மூதின் மகளிர் ஆதல் தகுமே மேல் நாள் உற்ற செருவிற்கு இவள் தன் ஐ யானை எறிந்து ஐ தந்தைதமையன் தலைவன் களத்து ஒழிந்தன்னே நெருநல் உற்ற செருவிற்கு இவள் கொழுநன் பெரு நிரை விலங்கி ஆண்டுப் பட்டனனே இன்றும் செருப் பறை கேட்டு விருப்புற்று மயங்கி வேல் கைக் கொடுத்து வெளிது விரித்து உடீஇ பாறு மயிர்க் குடுமி எண்ணெய் நீவி ஒரு மகன் அல்லது இல்லோள் செரு முக நோக்கிச் செல்க என விடுமே என் ஐ மார்பிற் புண்ணும் வெய்ய நடுநாள் வந்து தும்பியும் துவைக்கும் நெடு நகர் வரைப்பின் விளக்கும் நில்லா துஞ்சாக் கண்ணே துயிலும் வேட்கும் அஞ்சுவரு குராஅல் குரலும் தூற்றும் நெல் நீர் எறிந்து விரிச்சி ஓர்க்கும் செம்முது பெண்டின் சொல்லும் நிரம்பா துடிய பாண பாடுவல் விறலி என் ஆகுவிர் கொல் அளியிர் நுமக்கும் இவண் உறை வாழ்க்கையோ அரிதே யானும் மண்ணுறு மழித் தலைத் தெண்ணீர் வார தொன்று தாம் உடுத்த அம் பகைத் தெரியல் சிறு வெள் ஆம்பல் அல்லி உண்ணும் கழி கல மகளிர் போல வழி நினைந்து இருத்தல் அதனினும் அரிதே
பாசறையீரே பாசறையீரே துடியன் கையது வேலே அடி புணர் வாங்கு இரு மருப்பின் தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப் பாணன் கையது தோலே காண்வர கடுந் தெற்று மூடையின் .. .. .. வாடிய மாலை மலைந்த சென்னியன் வேந்து தொழில் அயரும் அருந்தலைச் சுற்றமொடு நெடு நகர் வந்தென விடு கணை மொசித்த மூரி வேண்டோள் .. .. .. .. .. சேறுபடு குருதி செம்மலுக்கோஒ மாறு செறு நெடுவேல் மார்பு உளம் போக நிணம் பொதி கழலொடு நிலம் சேர்ந்தனனெ அது கண்டு பரந்தோர் எல்லாம் புகழ தலை பணிந்து இறைஞ்சியோனே குருசில் பிணங்கு கதிர் அலமரும் கழனி தண்ணடை ஒழிய இலம்பாடு ஒக்கல் தலைவற்கு ஓர் கரம்பை சீறூர் நல்கினன் எனவே
வெள்ளை வெள் யாட்டுச் செச்சை போல தன்னோர் அன்ன இளையர் இருப்ப பலர் மீது நீட்டிய மண்டை மண்டை கள்ளிற்கு ஆகுபெயர் என் சிறுவனைக் கால் கழி கட்டிலில் கிடப்பி பாடை தூ வெள் அறுவை போர்ப்பித்திலதே
ஈரச் செவ்வி உதவின ஆயினும் பல் எருத்துள்ளும் நல் எருது நோக்கி வீறு வீறு ஆயும் உழவன் போல பீடு பெறு தொல் குடி பாடு பல தாங்கிய மூதிலாளர் உள்ளும் காதலின் தனக்கு முகந்து ஏந்திய பசும் பொன் மண்டை இவற்கு ஈக என்னும் அதுவும் அன்றிசினே கேட்டியோ வாழி பாண பாசறை பூக்கோள் இன்று என்று அறையும் மடி வாய்த் தண்ணுமை இழிசினன் குரலே ஒளவை துரைசாமி உரை புலையன் இசைக்கும் குரல் .
இவற்கு ஈந்து உண்மதி கள்ளே சினப்போர் இனக் களிற்று யானை இயல் தேர்க் குருசில் நுந்தை தந்தைக்கு இவன் தந்தை தந்தை எடுத்து எறி ஞாட்பின் இமையான் தச்சன் அடுத்து எறி குறட்டின் நின்று மாய்ந்தனனே மறப் புகழ் நிறைந்த மைந்தினோன் இவனும் உறைப்புழி ஓலை போல மறைக்குவன் உறைப்புழி உறைப்பு உழி உழி ஏழாம் வேற்றுமை உருபு பெரும நிற் குறித்து வருவேலே
சிறாஅஅர் ஔவை துரைசாமியின் உரை சிறுவர்களே துடியர் பாடுவல் மகாஅஅர் தூ வெள் அறுவை மாயோன் குறுகி இரும்புள் பூசல் ஓம்புமின் யானும் விளரிக் கொட்பின் வெண் நரி கடிகுவென் என் போல் பெரு விதுப்பு உறுக வேந்தே கொன்னும் சாதல் வெய்யோற்கு தன்தலை மணி மருள் மாலை சூட்டி அவன்தலை ஒரு காழ் மாலை தான் மலைந்தனனே
வேந்தற்கு ஏந்திய தீந்தண் நறவம் யாம் தனக்கு உறு முறை வளாவ விலக்கி வாய் வாள் பற்றி நின்றனன் என்று சினவல் ஓம்புமின் சிறு புல்லாளர் ஈண்டே போல வேண்டுவன் ஆயின் என் முறை வருக என்னான் கம்மென எழுதரு பெரும் படை விலக்கி ஆண்டு நிற்கும் ஆண் தகையன்னே
நிறப்படைக்கு ஒல்கா யானை மேலோன் குறும்பர்க்கு எறியும் ஏவல் தண்ணுமை நாண் உடை மாக்கட்கு இரங்கும் ஆயின் எம்மினும் பேர் எழில் இழந்து வினை என பிறர் மனை புகுவள் கொல்லோ ?
வெண் குடை மதியம் மேல் நிலாத் திகழ்தர கண் கூடு இறுத்த கடல் மருள் பாசறை குமரிப் படை தழீஇய கூற்று வினை ஆடவர் தமர் பிறர் அறியா அமர் மயங்கு அழுவத்து இறையும் பெயரும் தோற்றி நுமருள் நாள் முறை தபுத்தீர் வம்மின் ஈங்கு என போர் மலைந்து ஒரு சிறை நிற்ப யாவரும் அரவு உமிழ் மணியின் குறுகார் நிரை தார் மார்பின் நின் கேள்வனை பிறரே
கடல் கிளர்ந்தன்ன கட்டூர் நாப்பண் வெந்து வாய் வடித்த வேல் தலைப் பெயரி தோடு உகைத்து எழுதரூஉ துரந்து எறி ஞாட்பின் வருபடை போழ்ந்து வாய்ப்பட விலங்கி இடைப்படை அழுவத்துச் சிதைந்து வேறாகிய சிறப்புடையாளன் மாண்பு கண்டு அருளி வாடு முலை ஊறிச் சுரந்தன ஓடாப் பூட்கை விடலை தாய்க்கே
வேம்பு சினை ஒடிப்பவும் காஞ்சி பாடவும் நெய்யுடைக் கையர் ஐயவி புகைப்பவும் எல்லா மனையும் கல்லென்றவ்வே வேந்து உடன்று எறிவான் கொல்லோ நெடிது வந்தன்றால் நெடுந்தகை தேரே
பெரு நீர் மேவல் தண் நடை எருமை இரு மருப்பு உறழும் நெடு மாண் நெற்றின் பைம் பயறு உதிர்த்த கோதின் கோல் அணை கன்றுடை மரையாத் துஞ்சும் சீறூர் கோள் இவண் வேண்டேம் புரவே நார் அரி பன்னாடை நனை முதிர் சாடி நறவின் வாழ்த்தி துறை நணி கெழீஇ கம்புள் ஈனும் தண்ணடை பெறுதலும் உரித்தே வைந் நுதி நெடுவேல் பாய்ந்த மார்பின் மடல் வன் போந்தையின் நிற்குமோர்க்கே .
கொடுங்குழை மகளிர் கோதை சூட்டி நடுங்கு பனிக் களைஇயர் நார் அரி பருகி பன்னாடை வளி தொழில் ஒழிக்கும் வண் பரிப் புரவி பண்ணற்கு விரைதி நீயே நெருநை எம் முன் தப்பியோன் தம்பியொடு ஒராங்கு நாளைச் செய்குவென் அமர் என கூறி புன் வயிறு அருத்தலும் செல்லான் வன்மான் கடவும் என்ப பெரிதே அது கேட்டு வலம்படு முரசின் வெல் போர் வேந்தன் இலங்கு இரும் பாசறை நடுங்கின்று இரண்டாகாது அவன் கூறியது எனவே சொல் ஒன்று செயல் வேறு என
களிறு பொரக் கலங்கு கழல் முள் வேலி அரிது உண் கூவல் அம் குடிச் சீறூர் ஒலி மென் கூந்தல் ஒள் நுதல் அரிவை நடுகல் கைதொழுது பரவும் ஒடியாது விருந்து எதிர் பெறுக தில் யானே என் ஐயும் ஒ .. .. .. .. .. .. வேந்தனொடு நாடுதரு விழுப்பகை எய்துக எனவே
இரும்பு முகம் சிதைய நூறி ஒன்னார் இருஞ்சமம் கடத்தல் ஏனோர்க்கும் எளிதே நல் அரா உறையும் புற்றம் போலவும் கொல் ஏறு திரிதரு மன்றம் போலவும் மாற்றருந் துப்பின் மாற்றோர் பாசறை உளன் என வெரூஉம் ஓர் ஒளி வலன் உயர் நெடு வேல் என் ஐ கண்ணதுவே
பால் கொண்டு மடுப்பவும் உண்ணான் ஆகலின் செறாஅது ஓச்சிய சிறு கோல் அஞ்சியொடு உயவொடு வருந்தும் மனனே இனியே புகர் நிறங் கொண்ட களிறு அட்டு ஆனான் முன் நாள் வீழ்ந்த உரவோர் மகனே உன்னிலன் என்னும் புண் ஒன்று அம்பு மான் உளை அன்ன குடுமி தோல் மிசைக் கிடந்த புல் அணலோனே .
இரப்போர்க்கு ஈயும் மடவர் மகிழ் துணை நெடுமான் அஞ்சி இல் இறை செரீஇய ஞெலிகோல் போல தோன்றாது இருக்கவும் வல்லன் மற்றதன் கான்றுபடு கனை எரி போல தோன்றவும் வல்லன் தான் தோன்றுங் காலே
வென் வேல் .. .. .. .. .. .. நது முன்றில் கிடந்த பெருங்களியாளற்கு அதளுண்டாயினும் பாய் உண்டு ஆயினும் யாதுண்டு ஆயினும் கொடுமின் வல்லே வேட்கை மீளப .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. கும் எமக்கும் பிறர்க்கும் யார்க்கும் ஈய்ந்து துயில் ஏற்பினனே கொய் அடகு வாட தருவிறகு உணங்க மயில் அம் சாயல் மாஅயோளொடு பசித்தன்று அம்ம அசை பெருந்தகை ஊரே மனை உறை குரீஇ கறை அணல் சேவல் பாணர் நரம்பின் சுகிரொடு வயமான் குரல் செய் பீலியின் இழைத்த குடம்பை பெருஞ்செய் நெல்லின் அரிசி ஆர்ந்து தன் புன்பறப் பெடையொடு வதியும் யாணர்த்து ஆகும் வேந்து விழுமுறினே பூவல் படுவில் கூவல் தோண்டிய செங்கண் சின்னீர் பெய்த சீறில் முன்றில் இருந்த முதுவாய்ச் சாடி யாங்கு அஃடு உண்டென வறிது மாசின்று படலை முன்றில் படலை தழை மரத்தின் தழை நிழல் சிறு தினை உணங்கல் புறவும் இதலும் அறவும் உண்கெனப் பெய்தற்கு எல்லின்று பொழுதே அதனால் முயல் சுட்டவாயினும் தருகுவேம் புகுதந்து ஈங்கு இருந்தீமோ முதுவாய்ப் பாண கொடுங்கோட்டு ஆமான் நடுங்கு தலைக் குழவி புன்தலைச் சிறாஅர் கன்றெனப் பூட்டும் சீறூர் மன்னன் நெருநை ஞாங்கர் வேந்து விடு தொழிலொடு சென்றனன் வந்து நின் பாடினி மாலை அணிய வாடாத் தாமரை சூட்டுவன் நினக்கே .
வெருக்கு விடையன்ன வெருள் நோக்கு கயந்தலை புள் ஊன் தின்ற புலவு நாறு கயவாய் வெள்வாய் வேட்டுவர் வீழ் துணை மகாஅர் சிறியிலை உடையின் சுரையுடை வால் முள் ஊக நுண் கோல் செறித்த அம்பின் வலாஅர் வல் வில் குலாவர கோலி பருத்தி வேலிக் கருப்பை பார்க்கும் புன்புலம் தழீஇய அம் குடி சீறூர் குமிழ் உண் வெள்ளை மறுவாய் பெயர்த்த வெண் காழ் தாய வண் கால் பந்தர் இடையன் பொத்திய சிறு தீ விளக்கத்து பாணரொடு இருந்த நாணுடை நெடுந்தகை வலம்படு தானை வேந்தற்கு உலந்துழி உலக்கும் நெஞ்சு அறி துணையே களிறு நீறாடிய விடு நில மருங்கின் வம்பப் பெரும் பெயல் வரைந்து சொரிந்து இறந்தென குழி கொள் சின்னீர் குராஅல் உண்டலின் செறு கிளைத்திட்ட கலுழ்கண் ஊறல் முறையின் உண்ணும் நிறையா வாழ்க்கை முளவுமாத் தொலைச்சிய முழுச் சொல் ஆடவர் உடும்பு இழுது அறுத்த ஒடுங் காழ்ப் படலை குடைவேல மரம் சீறில் முன்றில் கூறு செய்திடுமார் கொள்ளி வைத்த கொழு நிண நாற்றம் மறுகு உடன் கமழும் மதுகை மன்றத்து அலந்தலை இரத்தி அலங்குபடு நீழல் கயந்தலைச் சிறாஅர் கணை விளையாடும் அரு மிளை இருக்கை அதுவே வென் வேல் வேந்து தலைவரினும் தாங்கும் தாங்கா ஈகை நெடுந்தகை ஊரே .
ஊர் முது வேலி பார் நடை வெருகின் இருள் பகை வெரீஇய நாகு இளம் பேடை உயிர் நடுக்குற்று புலாவிட்டரற்ற சிறையும் செற்றையும் புடையுநள் எழுந்த பருத்திப் பெண்டின் சிறு தீ விளக்கத்து கவிர்ப் பூ நெற்றிச் சேவலின் முருக்க மரம் தணியும் அரு மிளை இருக்கை அதுவே மனைவியும் வேட்டச் சிறாஅர் சேண் புலம் படராது படமடைக் கொண்ட குறுந்தாள் உடும்பின் விழுக்கு நிணம் பெய்த தயிர்க் கண் மிதவை யாணர் நல்லவை பாணரொடு ஒராங்கு வருவிருந்து அயரும் விருப்பினள் கிழவனும் அருஞ்சமம் ததையத் தாக்கி பெருஞ்சமத்து அண்ணல் யானை அணிந்த பொன் செய் ஓடை பெரும் பரிசிலனே
.. .. டைமுதல் புறவு சேர்ந்திருந்த புன்புலச் சீறூர் நெல் விளையாதே வரகும் தினையும் உள்ளவை யெல்லாம் இரவன் மாக்களுக்கு ஈய தொலைந்தன .. .. .. .. .. .. டமைந் தனனே அன்னன் ஆயினும் பாண நன்றும் வள்ளத்து இடும் பால் உள்ளுறை தொட .. ..களவுப் புளியன்ன விளை .. .. .. .
.. .. .. .. .. .. தருகுவன் மாதோ அசை தாளி முதல் நீடிய கூந்தற்பனை சிறு நறு முஞ்ஞை முயல் வந்து கறிக்கும் முன்றில் சீறூர் மன்னனைப் பாடினை செலினே
அடலருந் துப்பின் .. .. .. .. குரவே தளவே செம்முல்லை குருந்தே முல்லை யென்று இந் நான்கு அல்லது பூவும் இல்லை கருங்கால் வரகே இருங்கதிர்த் தினையே சிறு கொடிக் கொள்ளே பொறி கிளர் அவரையொடு இந்நான் கல்லது உணாவும் இல்லை துடியன் பாணன் பறையன் கடம்பன் என்று இந்நான் கல்லது குடியும் இல்லை ஒன்னாத் தெவ்வர் முன்னின்று விலங்கி விலங்கி ஒளிறு ஏந்து மருப்பின் களிறு எறிந்து வீழ்ந்தெனக் கல்லே பரவின் அல்லது நெல் உகுத்துப் பரவும் கடவுளும் இலவே