sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
செல விரைவுற்ற அரவம் போற்றி மலர் ஏர் உண்கண் பனி வர ஆய் இழை யாம் தற் கரையவும் நாணினள் வருவோள் வேண்டாமையின் மென்மெல வந்து வினவலும் தகைத்தலும் செல்லாள் ஆகி வெறி கமழ் துறு முடி தயங்க நல் வினைப் பொறி அழி பாவையின் கலங்கி நெடிது நினைந்து ஆகம் அடைதந்தோளே அது கண்டு ஈர் மண் செய்கை நீர்படு பசுங்கலம் பெரு மழைப் பெயற்கு ஏற்றாங்கு எம் பொருள் மலி நெஞ்சம் புணர்ந்து உவந்தன்றே நெகிழ்ந்த தோளும் வாடிய வரியும் தளிர் வனப்பு இழந்த என் நிறனும் நோக்கி யான் செய்தன்று இவள் துயர் என அன்பின் ஆழல் வாழி தோழி வாழைக் கொழுமடல் அகல் இலை தளிதலைக் கலாவும் பெருமலை நாடன் கேண்மை நமக்கே விழுமமாக அறியுநர் இன்று என கூறுவை மன்னோ அசை நீயே தேறுவன் மன் யான் அவருடை நட்பே
இந்தப் பதிவின் முதல் பகுதியைப் படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும் இரண்டாவது பகுதியைப் படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும் மூன்றாவது பகுதியைப் படிக்க எங்கேயும் க்ளிக்க வேண்டாம்.
மியூஸ்கா இன மக்களின் விநோதமான வழிபாட்டு முறையும் தங்க மனிதனைப் பற்றிய செய்தியும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பரவ காலம் கடந்து மக்கள் விட்டு மக்கள் செல்லும் போது முதலில் தங்க மனிதனாக இருந்தது கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் திரிந்து தங்க நகரமாக உருவெடுத்தது.
இந்தத் தேடுதல் வேட்டையில் தங்கம் கிடைத்ததோ இல்லையோ புதுப் புது இடங்களைக் கண்டுபிடித்து மனிதர்கள் தேடியதில் வரைபடத்தில் இல்லாமல் இருந்த பல பகுதிகள் வரைபடத்தில் சேர்க்கப்பட்டன.
கிட்டத்தட்ட நானூறு ஆண்டுகளாக தங்க நகரம் என்ற ஒண்று உள்ளது எனத் தேடித் திரிந்தவர்கள் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தங்கநகரம் என்பது ஒரு கட்டுக்கதையாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர்.
பெர்சி தனக்கு கிடைத்த ஆதாரங்களையும் தான் பயணத்தின் போது கண்டவற்றையும் ஆதாரமாகக் கொண்டு ஒரு ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார்.
மாறாக அது அன்றாடம் புழங்கும் அடுத்தவர்களுக்கு வழங்கும் ஒரு பொருளாகவே அவர்களிடம் இருந்த காரணத்தினால் நிச்சயம் பெரிய அளவில் தங்கம் அவர்களிடம் புழங்கியிருக்க வாய்ப்பிருப்பதாகவும் தங்கநகரம் இருந்திருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமிருப்பதாக பெரும்பாலானோர் நம்பினர்.
மேலும் ஒரு வேளை தான் இந்த பயணத்திலிருந்து திரும்பி வராவிட்டால் தன்னை தேடுவதற்காகவோ அல்லது மீட்பதற்காகவோ யாரையும் அனுப்ப வேண்டாம் என்று வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தார்.
காடுகளில் மாதக் கணக்கில் பயணம் என்பது எத்தகைய கொடூரமானது என்பதை தன்னுடைய முந்தைய பயண அனுபவங்கள் மூலம் அறிந்திருந்த பெர்சி தான் படும் கஷ்டம் தன்னைத் தேடி வருபவர்கள் பட வேண்டாம் என நினைத்திருந்தார்.
பெயினே விடு மான் உளையின் வெறுப்ப தோன்றி இருங்கதிர் நெல்லின் யாணரஃதே வறப்பின் மா நீர் முண்டகம் தாஅய் நீர் முள்ளி சேறு புலர்ந்து இருங்கழிச் செறுவின் வெள் உப்பு விளையும் அழியா மரபின் நம் மூதூர் நன்றே கொழு மீன் சுடு புகை மறுகினுள் மயங்கி சிறு வீ ஞாழல் புலிநகக்கொன்றை துறையும் ஆர் ஆர் அசைச் சொல் இனிதே ஒன்றே தோழி நம் கானலது பழியே கருங்கோட்டுப் புன்னை மலர்த் தாது அருந்தி இருங்களி பிரசம் ஊத அவர் நெடுந்தேர் இன் ஒலி கேட்டலோ அரிதே .
மடவது அம்ம அசை மணி நிற எழிலி மலரின் மௌவல் நலம்வரக் காட்டி கயல் ஏர் உண்கண் கனங்குழை இவை நின் எயிறு ஏர் பொழுதின் ஏய் தருவேம் என கண் அகன் விசும்பின் மதி என உணர்ந்த நின் நல் நுதல் நீவிச் சென்றோர் தம் நசை வாய்த்துவரல் வாரா அளவை அத்தக் கல் மிசை அடுக்கம் புதையக் கால் வீழ்த்து தளிதரு தண் கார் தலைஇ விளி இசைத்தன்றால் வியல் இடத்தானே நீடு இருஞ்சிலம்பின் பிடியொடு புணர்ந்த பூம்பொறி ஒருத்தல் ஏந்து கை கடுப்ப தோடு தலை வாங்கிய நீடு குரல் பைந்தினை பவளச் செவ்வாய்ப் பைங்கிளி கவரும் உயர் வரை நாட நீ நயந்தோள் கேண்மை அன்னை அறிகுவள் ஆயின் பனி கலந்து என் ஆகுவ கொல் தானே எந்தை ஓங்கு வரை சாரல் தீம் சுனை ஆடி ஆயமொடு குற்ற குவளை மா இதழ் மா மலர் புரைஇய கண்ணே
நினைத்தலும் நினைதிரோ ஐய அன்று நாம் பணைத் தாள் ஓமை படுசினை பயந்த பொருந்தா புகர் நிழல் இருந்தனெமாக நடுக்கம் செய்யாது நண்ணுவழித் தோன்றி ஒடித்து மிசைக் கொண்ட ஓங்கு மருப்பு யானை பொறிபடு தடக்கை சுருக்கி பிறிது ஓர் ஆறு இடையிட்ட அளவைக்கு வேறு உணர்ந்து என்றூழ் விடர் அகம் சிலம்ப புன்தலை மடப் பிடி புலம்பிய குரலே ஓதமும் ஒலி ஓவின்றே ஊதையும் தாது உளர் கானல் தவ்வென்றன்றே மணல் மலி மூதூர் அகல் நெடுந் தெருவில் கூகைச் சேவல் குராலோடு ஏறி ஆர் இருஞ் சதுக்கத்து அஞ்சுவரக் குழறும் அணங்கு கால் கிளரும் மயங்கு இருள் நடுநாள் பாவை அன்ன பலர் ஆய் வனப்பின் தட மென் பணைத்தோள் மடம் மிகு குறுமகள் சுணங்கு அணி வன முலை முயங்கல் உள்ளி மீன் கண் துஞ்சும் பொழுதும் யான் கண் துஞ்சேன் யாது கொல் நிலையே
கவி தலை எண்கின் பரூஉ மயிர் ஏற்றை இரை தேர் வேட்கையின் இரவில் போகி நீடு செயல் சிதலைத் தோடு புனைந்து எடுத்த அர வாழ் புற்றம் ஒழிய ஒய்யென முரவாய் வள் உகிர் இடப்ப வாங்கும் ஊக்கு அருங்கவலை நீந்தி மற்று இவள் பூப்போல் உண்கண் புது நலம் சிதைய வீங்கு நீர் வாரக் கண்டும் தகுமோ பெரும தவிர்க நும் செலவே கொழுஞ்சுளைப் பலவின் பயம் கெழு கவாஅன் செழுங்கோள் வாங்கிய மாச் சினை கொக்கு இனம் மீன் குடை நாற்றம் தாங்கல் செல்லாது துய்த்தலை மந்தி தும்மும் நாட நினக்கும் உரைத்தல் நாணுவல் இவட்கே நுண் கொடிப் பீரத்து ஊழ் உறு பூ என பசலை ஊரும் அன்னோ பல் நாள் அறி அமர் வனப்பின் எம் கானம் நண்ண வண்டு எனும் உணராவாகி மலர் என மரீஇ வரூஉம் இவள் கண்ணே நாடல் சான்றோர் நம்புதல் பழி எனின் பாடு இல கலுழும் கண்ணொடு சாஅய்ச் சாதலும் இனிதே காதல் அம் தோழி அந் நிலை அல்ல ஆயினும் சான்றோர் கடன் நிலை குன்றலும் இலர் என்று உடன் அமர்ந்து உலகம் கூறுவது உண்டு என நிலைஇய தாயம் ஆகலும் உரித்தே போது அவிழ் புன்னை ஓங்கிய கானல் தண்ணந் துறைவன் சாயல் மார்பே .
கிழங்கு கீழ் வீழ்ந்து தேன் மேல் தூங்கி சிற்சில வித்தி பற்பல விளைந்து தினை கிளி கடியும் பெருங்கல் நாடன் பிறப்பு ஓரன்மை அறிந்தனம் அதனால் அது இனி வாழி தோழி ஒரு நாள் சிறு பல் கருவித்து ஆகி வலன் ஏர்பு பெரும் பெயல் தலைக புனனே இனியே எண் பிழி நெய்யொடு வெண் கிழி வேண்டாது சாந்து தலைக்கொண்ட ஓங்கு பெருஞ்சாரல் விலங்கு மலை அடுக்கத்தானும் கலம் பெறு விறலி ஆடும் இவ் ஊரே வரையா நயவினர் நிரையம் பேணார் கொன்று ஆற்றுத் துறந்த மாக்களின் அடு பிணன் இடு முடை மருங்கில் தொடும் இடம் பெறாஅது புனிற்று நிரை கதித்த பொறிய முது பாறு இறகு புடைத்து இற்ற பறை புன் தூவி செங்கணைச் செறித்த வன்கண் ஆடவர் ஆடு கொள் நெஞ்சமோடு அதர் பார்த்து அல்கும் அத்தம் இறந்தனர் ஆயினும் நத் துறந்து அல்கலர் வாழி தோழி உதுக் காண் இரு விசும்பு அதிர மின்னி கருவி மா மழை கடல் முகந்தனவே .
நாராயணசாமி ஐயர் உரை இயற்கைப் புணர்ச்சிக் காலத்து இருந்தாற்போல் விருப்ப மிகுதியுடையவனாய் வருகின்றான் ஒளவை துரைசாமி உரை தன் உயிரையையும் பொருளெனக் கருதாமல் இரவுக் குறி வரைந்த அத் தலை நாளில் வந்தாற்போல்.
தோலாக் காதலர் துறந்து நம் அருளார் அலர்வது அன்று கொல் இது என்று நன்றும் புலரா புலர்ந்து நெஞ்சமொடு புதுவ கூறி இருவேம் நீந்தும் பருவரல் வெள்ளம் அறிந்தனள் போலும் அன்னை சிறந்த சீர் கெழு வியல் நகர் வருவனள் முயங்கி நீர் அலைக் கலைஇய ஈர் இதழ்த் தொடையல் ஒள் நுதல் பெதும்பை நல் நலம் பெறீஇ மின் நேர் ஓதி இவளொடு நாளை பல் மலர் கஞலிய வெறி கமழ் வேலி தெண் நீர் மணி சுனை ஆடின் என்னோ மகளிர் தம் பண்பு என்றோளே .
நாராயணசாமி ஐயர் செழியன் பெயராலே செய்த மாட்சிமைப்பட்ட பெரிய குளம் புலியூர் கேசிகன் உரை செழியனின் படையினைப் போலப் பரப்பினாலே மாட்சி பெற்ற பெருங்குளம் செழியன் படைத்த மாண்போடு கூடிய பெருங்குளம்.
புல்லேன் மகிழ்ந புலத்தலும் இல்லேன் கல்லா யானை கடுந் தேர்ச் செழியன் படை மாண் பெருங்குள மடை நீர் விட்டென கால் அணைந்து எதிரிய கணைக் கோட்டு வாளை அள்ளல் அம் கழனி உள் வாய் ஓடி பகடு சேறு உதைத்த புள்ளி வெண் புறத்து செஞ்சால் உழவர் கோல் புடை மதரி பைங்கால் செறுவின் அணை முதல் பிறழும் வாணன் சிறுகுடி அன்ன என் கோள் நேர் எல் வளை நெகிழ்த்த நும்மே வங்க வரி பாறை சிறு பாடு முணையின் செம் பொறி அரக்கின் வட்டு நா வடிக்கும் விளையாடு இன் நகை அழுங்கா பால் மடுத்து அலையா உலவை ஓச்சி சில கிளையா குன்றக் குறவனொடு குறு நொடி பயிற்றும் துணை நன்கு உடையள் மடந்தை யாமே வெம்பகை அரு முனை தண் பெயல் பொழிந்தென நீர் இரங்கு அரை நாள் மயங்கி கூதிரொடு வேறு புல வாடை அலைப்ப துணை இலேம் தமியேம் பாசறையேமே
கானல் கண்டல் கழன்று உகு பைங்காய் நீல் நிற இருங்கழி உட்பட வீழ்ந்தென உறு கால் தூக்க தூங்கி ஆம்பல் சிறு வெண் காக்கை ஆவித்தன்ன வெளிய விரியும் துறைவ என்றும் அளிய பெரிய கேண்மை நும் போல் சால்பு எதிர் கொண்ட செம்மையோரும் தேறா நெஞ்சம் கையறுபு வாட நீடின்று விரும்பார் ஆயின் வாழ்தல் மற்று எவனோ தேய்கமா தெளிவே மா அசைச் சொல் குண கடல் முகந்து குடக்கு ஏர்பு இருளி தண் கார் தலைஇய நிலம் தணி காலை அரசு பகை நுவலும் அரு முனை இயவின் அழிந்த வேலி அம் குடிச் சீறூர் ஆள் இல் மன்றத்து அல்கு வளி ஆட்ட தாள் வலி ஆகிய வன்கண் இருக்கை இன்று நக்கனை மன் போலா என்றும் நிறையுறு மதியின் இலங்கும் பொறையன் பெருந் தண் கொல்லி சிறு பசுங்குளவிக் கடி பதம் கமழும் கூந்தல் மட மா அரிவை தட மென் தோளே முழங்கு கடல் முகந்த கமஞ்சூல் மா மழை மாதிர நனந்தலை புதைய பாஅய் ஓங்கு வரை மிளிர ஆட்டி பாம்பு எறிபு வான் புகு தலைய குன்றம் முற்றி அழி துளி தலைஇய பொழுதில் புலையன் பேழ்வாய்த் தண்ணுமை இடம் தொட்டன்ன அருவி இழிதரும் பெரு வரை நாடன் நீர் அன நிலையன் பேர் அன்பினன் எனப் பல் மாண் கூறும் பரிசிலர் நெடுமொழி வேனில் தேரையின் அளிய காண விடுமோ தோழி என் நலனே நிலவே நீல் நிற விசும்பில் பல் கதிர் பரப்பி பால் மலி கடலின் பரந்து பட்டன்றே ஊரே ஒலிவரும் சும்மையொடு மலிபு தொகுபு ஈண்டி கலி கெழு மறுகின் விழவு அயரும்மே கானே பூ மலர் கஞலிய பொழில் அகம் தோறும் தாம் அமர் துணையொடு வண்டு இமிரும்மே யானே புனை இழை ஞெகிழ்த்த புலம்பு கொள் அவலமொடு கனை இருங்கங்குலும் கண்படை இலெனே அதனால் என்னொடு பொரும் கொல் இவ் உலகம் உலகமொடு பொரும் கொல் என் அவலம் உறு நெஞ்சே
கடுந் தேர் ஏறியும் காலில் சென்றும் கொடுங்கழி மருங்கின் அடும்பு மலர் கொய்தும் கைதை தூக்கியும் நெய்தல் குற்றும் புணர்ந்தாம் போல உணர்ந்த நெஞ்சமொடு வைகலும் இனையம் ஆகவும் செய் தார் பசும்பூண் வேந்தர் அழிந்த பாசறை ஒளிறு வேல் அழுவத்து களிறு பட பொருத பெரும் புண் உறுநர்க்கு பேஎய் போல பின்னிலை முனியா நம் வயின் என் என நினையும் கொல் பரதவர் மகளே
வெண்ணெல் அரிநர் தண்ணுமை வெரீஇ பழன பல் புள் இரிய கழனி வாங்கு சினை மருத தூங்கு துணர் உதிரும் தேர் வண் விராஅன் இருப்பை அன்ன என் தொல் கவின் தொலையினும் தொலைக சார விடேஎன் என் விடுக்குவென் ஆயின் கடைஇ கவவுக் கை தாங்கும் மதுகைய குவவு முலை சாடிய சாந்தினை வாடிய கோதையை ஆகில் கலம் கழீஇ அற்றும் வாரல் வாழிய கவைஇ நின்றோளே
இலை மாண் பகழி சிலை மாண் இரீஇய அன்பு இல் ஆடவர் அலைத்தலின் பலருடன் வம்பலர் தொலைந்த அஞ்சுவரு கவலை அழல் போல் செவிய சேவல் ஆட்டி நிழலொடு கதிக்கும் நிணம் புரி முது நரி பச்சூன் கொள்ளை மாந்தி பச்சூன் பசுமை ஊன் வெய்துற்று தேர் திகழ் வறும்புலம் துழைஇ நீர் நயந்து பதுக்கை நீழல் ஒதுக்கு இடம் பெறாஅ அருஞ்சுரக் கவலை வருதலின் வருந்திய நமக்கும் அரிய ஆயின அமைத் தோள் மாண்புடைக் குறுமகள் நீங்கி யாங்கு வந்தனள் கொல் அளியள் தானே
ஆள் இல் பெண்டிர் தாளின் செய்த நுணங்கு நுண் பனுவல் போல கணம் கொள ஆடு மழை தவழும் கோடு உயர் நெடு வரை முட முதிர் பலவின் குடம் மருள் பெரும் பழம் கல் கெழு குறவர் காதல் மடமகள் கரு விரல் மந்திக்கு வருவிருந்து அயரும் வான் தோய் வெற்ப சான்றோய் அல்லை எம் காமம் கனிவது ஆயினும் யாமத்து இரும்புலி தொலைத்த பெருங்கை யானை வெஞ்சின உருமின் உரறும் அஞ்சுவரு சிறு நெறி வருதலானே
நாராயணசாமி ஐயர் உரை தேவர் உலகின்கண் வாழும் தெய்வ மகளிர்க்கு விருப்பத்தோடு விளையாடுதற்காய சிறகு முளைத்து வளராத தன் இளம் பார்ப்புகளுக்கு.
நிலம் தாழ் மருங்கின் தெண் கடல் மேய்ந்த விலங்கு மென் தூவி செங்கால் அன்னம் பொன்படு நெடுங்கோட்டு இமயத்து உச்சி வான் அர மகளிர்க்கு மேவல் ஆகும் வளரா பார்ப்பிற்கு அல்கு இரை ஒய்யும் அசைவு இல் நோன் பறை போல செல வர வருந்தினை வாழி என் உள்ளம் ஒரு நாள் காதலி உழையளாக குணக்குத் தோன்று வெள்ளியின் எமக்கும் ஆர் வருமே ஆர் அசை நிலை நின் குறிப்பு எவனோ தோழி என் குறிப்பு என்னொடு நிலையாது ஆயினும் என்றும் நெஞ்சு வடுப்படுத்து கெட அறியாதே சேண் உறத் தோன்றும் குன்றத்துக் கவாஅன் பெயல் உழந்து உலறிய மணிப் பொறி குடுமிப் பீலி மஞ்ஞை ஆலும் சோலை அம் கண் அறைய அகல்வாய்ப் பைஞ்சுனை உண்கண் ஒப்பின் நீலம் அடைச்சி நீர் அலை கலைஇய கண்ணி சாரல் நாடனொடு ஆடிய நாளே
அரவுக் கிளர்ந்தன்ன விரவுறு பல் காழ் வீடுறு நுண் துகில் ஊடு வந்து இமைக்கும் திருந்து இழை அல்குல் பெருந்தோள் குறுமகள் மணி ஏர் ஐம்பால் மாசு அறக் கழீஇ கூதிர் முல்லை குறுங்கால் அலரி மாதர் வண்டொடு சுரும்பு பட முடித்த இரும் பல் மெல் அணை ஒழிய கரும்பின் வேல் போல் வெண் முகை விரிய தீண்டி முதுக்குறைக் குரீஇ முயன்று செய் குடம்பை மூங்கில் அம் கழைத் தூங்க ஒற்றும் வட புல வாடைக்குப் பிரிவோர் மடவர் வாழி இவ் உலகத்தானே கொடுங்கண் காக்கை கூர்வாய்ப் பேடை நடுங்கு சிறைப் பிள்ளை தழீஇ கிளை பயிர்ந்து கருங்கண் கருனை செந்நெல் வெண்சோறு சூருடைப் பலியொடு கவரிய குறுங்கால் கூழுடை நல் மனை குழுவின இருக்கும் மூதில் அருமன் பேர் இசைச் சிறுகுடி மெல் இயல் அரிவை நின் பல் இருங்கதுப்பின் குவளையொடு தொடுத்த நறு வீ முல்லை தளை அவிழ் அலரி தண் நறுங்கோதை இளையரும் சூடி வந்தனர் நமரும் விரி உளை நன் மாக் கடைஇ பரியாது வருவர் இப் பனிபடு நாளே பெரும் புனம் கவரும் சிறு கிளி ஓப்பி கருங்கால் வேங்கை ஊசல் ஊஞ்சல் தூங்கி கோடு ஏந்து அல்குல் தழை அணிந்து நும்மொடு ஆடினம் வருதலின் இனியதும் உண்டோ ?
அழிதக்கன்றே தோழி கழி சேர்பு கானல் பெண்ணை தேன் உடை அழி பழம் வள் இதழ் நெய்தல் வருந்த மூக்கு இறுபு அள்ளல் இருஞ்சேற்று ஆழப் பட்டென கிளைக் குருகு இரியும் துறைவன் வளைக் கோட்டு அன்ன வெண் மணற்று அகவயின் வேட்ட அண்ணல் உள்ளமொடு அமர்ந்து இனிது நோக்கி அன்னை தந்த அலங்கல் வான் கோடு உலைந்தாங்கு நோதல் அஞ்சி அடைந்ததற்கு இனையல் என்னும் என்ப மனை இருந்து இருங்கழி துழவும் பனித்தலை பரதவர் திண் திமில் விளக்கம் எண்ணும் கண்டல் வேலிக் கழி நல் ஊரே
முரம்புதலை மணந்த நிரம்பா இயவின் ஓங்கித் தோன்றும் உமண் பொலி சிறுகுடி களரி புளியின் காய் பசி பெயர்ப்ப உச்சிக் கொண்ட ஓங்கு குடை வம்பலீர் முற்றையும் உடையமோ மற்றே பிற்றை வீழ் மா மணிய புனை நெடுங்கூந்தல் நீர் வார் புள்ளி ஆகம் நனைப்ப விருந்து அயர் விருப்பினள் வருந்தும் திருந்து இழை அரிவை தேமொழி நிலையே
முறம் செவி யானை முறம் தடக் கையின் தடைஇ இறைஞ்சிய குரல பைந்தாள் செந்தினை வரையோன் வண்மை போல பல உடன் கிளையோடு உண்ணும் வளைவாய்ப் பாசினம் குல்லை குளவி கூதளம் குவளை இல்லமொடு சில்லம் தேற்றா மரம் மிடைந்த ஈர்ந் தண் கண்ணியன் சுற்று அமை வில்லன் செயலை தோன்றும் நல் தார் மார்பன் காண்குறின் சிறிய நன்கு அவற்கு அறிய உரைமின் பிற்றை அணங்கும் அணங்கும் போலும் அணங்கி அணங்கு .
மடல் மா ஊர்ந்து மாலை சூடி கண் அகன் வைப்பின் நாடும் ஊரும் ஒள் நுதல் அரிவை நலம் பாராட்டி பண்ணல் மேவலமாகி ஒளவை துரைசாமி உரை விரும்பினோமாகி .
புன்தலை மந்தி கல்லா வன் பறழ் குன்று உழை நண்ணிய முன்றில் போகாது எரி அகைந்தன்ன வீ ததை இணர வேங்கை அம் படுசினை பொருந்தி கைய தேம் பெய் தீம் பால் வெளவலின் கொடிச்சி எழுது எழில் சிதைய அழுத கண்ணே தேர் வண் சோழர் குடந்தைவாயில் மாரி அம் கிடங்கின் ஈரிய மலர்ந்த பெயல் உறு நீலம் போன்றன விரலே பாஅய் அவ் வயிறு அலைத்தலின் ஆனாது ஆடு மழை தவழும் கோடு உயர் பொதியில் ஓங்கு இருஞ்சிலம்பில் பூத்த காந்தள் அம் கொழு முகை போன்றன சிவந்தே
நெய்யும் குய்யும் ஆடி மையொடு மாசு பட்டன்றே கலிங்கமும் தோளும் திதலை மென் முலைத் தீம் பால் பிலிற்ற புல்லிப் புதல்வன் புனிறு நாறும்மே வால் இழை மகளிர் சேரித் தோன்றும் தேரோற்கு ஒத்தனெம் அல்லேம் அதனால் பொன் புரை நரம்பின் இன் குரல் சீறியாழ் எழாஅல் வல்லை ஆயினும் தொழாஅல் கொண்டு செல் பாண நின் தண் துறை ஊரனை பாடு மனைப் பாடல் கூடாது நீடு நிலைப் புரவியும் பூண் நிலை முனிகுவ விரகு இல மொழியல் யாம் வேட்டது இல்வழியே .
அருந்துயர் உழத்தலின் உண்மை சான்ம்மென பெரும்பிறிது இன்மையின் இலேனும் அல்லேன் கரை பொருது இழிதரும் கான் யாற்று இகு கரை வேர் கிளர் மராஅத்து அம் தளிர் போல நடுங்கல் ஆனா நெஞ்சமொடு இடும்பை யாங்கனம் தாங்குவென் மற்றே ஓங்கு செலல் கடும் பகட்டு யானை நெடுமான் அஞ்சி ஈர நெஞ்சமோடு இசை சேண் விளங்க தேர் வீசு இருக்கை போல மாரி இரீஇ மான்றன்றால் மழையே கானல் மாலை கழி நீர் மல்க நீல் நிற நெய்தல் நிரை இதழ் பொருந்த ஆனாது அலைக்கும் கடலே மீன் அருந்தி புள்ளினம் குடம்பை உடன் சேர்பு உள்ளார் துறந்தோர் தேஎத்து இருந்து நனி வருந்தி ஆர் உயிர் அழிவது ஆயினும் நேரிழை கரத்தல் வேண்டுமால் வேண்டும் ஆல் ஆல் ஓர் அசைச்சொல் மற்றே பரப்பு நீர்த் தண்ணந் துறைவன் நாண நண்ணார் தூற்றும் பழி தான் உண்டே
கல் அயல் கலித்த கருங்கால் வேங்கை அலங்கல் அம் தொடலை அன்ன குருளை வயப் புனிற்று இரும் பிணப் பசித்தென வயப் புலி புகர் முகம் சிதையத் தாக்கி களிறு அட்டு உரும் இசை உரறும் உட்குவரு நடுநாள் அருளினை போலினும் அருளாய் அன்றே கனை இருள் புதைத்த அஞ்சுவரும் இயவில் பாம்பு உடன்று இரிக்கும் உருமோடு ஓங்கு வரை நாட நீ வருதலானே .
பைம்புறப் புறவின் செங்கால் சேவல் களரி ஓங்கிய கவை முட் கள்ளி முளரி அம் குடம்பை ஈன்று இளைப்பட்ட உயவு நடைப் பேடை உணீஇய மன்னர் முனை கவர் முது பாழ் உகு நெல் பெறூஉம் அரண் இல் சேய் நாட்டு அதர் இடை மலர்ந்த நன்னாள் வேங்கை பொன் மருள் புதுப் பூ பரந்தன நடக்க யாம் கண்டனம் மாதோ அசை காண் இனி வாழி என் நெஞ்சே நாண் விட்டு அருந்துயர் உழந்த காலை மருந்து எனப்படூஉம் மடவோளையே எல்லை சென்ற பின் மலரும் கூம்பின புலவு நீர் அடைகரை யாமைப் பார்ப்போடு அலவனும் அளை வயிற் செறிந்தன கொடுங்கழி இரை நசை வருத்தம் வீட மர மிசைப் புள்ளும் பிள்ளையொடு வதிந்தன அதனால் பொழுதன்று ஆதலின் தமியை வருதி எழுது எழில் மழைக்கண் சிறுகண் பன்றி பெருஞ்சின ஒருத்தல் துறுகண் கண்ணி கானவர் உழுத குலவு குரல் ஏனல் மாந்தி ஞாங்கர் விடர் அளைப் பள்ளி வேங்கை அஞ்சாது கழை வளர் சாரல் துஞ்சும் நாடன் அணங்குடை அரும் சூள் தருகுவென் என நீ நும்மோர் அன்னோர் துன்னார் இவை என தெரிந்து அது வியந்தனென் தோழி பணிந்து நம் கல் கெழு சிறுகுடிப் பொலிய வதுவை என்று அவர் வந்த ஞான்றே பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் சேரனையும் சோழனையும் சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை சோழன் கிள்ளிவளவன் ஐந்து வேளிர் குறுநில மன்னர்களையும் திதியன் எழினி எருமையூரன் இருங்கோ வேண்மான் பொருநன் சோழ நாட்டில் உள்ள தலையாலங்கானத்தில் தோற்கடித்தான்.
வேங்கை மலர்ந்தவுடன் தினை கொய்தலும் தலைவியை இல்வயிற் செறித்தலும் வழக்காதலானே தொடர்பற்று விட்டது என்று இரங்கினாள் தலைவனைப் பிரிப்பதற்குக் காரணமாயிருத்தலின் அதன் கொடுமை தோன்றப் புலியென்ற பெயரால் கூறினாள்.
நாராயணசாமி ஐயர் உரை கிளிகள் கொய்து அழிக்கின்ற பெரிய கதிர்கள் சிறு பசுங்கிளிகள் நமக்கு மாறாகப் படிந்துண்ணும் பெரிய கதிர்கள்.
வாளை வாளின் பிறழ நாளும் பொய்கை நீர்நாய் வைகு துயில் ஏற்கும் கைவண் கிள்ளி வெண்ணி சூழ்ந்த வயல் வெள் ஆம்பல் உருவ நெறித் தழை ஐது அகல் அல்குல் அணி பெற தைஇ விழவின் செலீஇயர் வேண்டும் மன்னோ யாணர் ஊரன் காணுநன் ஆயின் வரையாமையோ அரிதே வரையின் வரை போல் யானை வாய்மொழி முடியன் வரை வேய் புரையும் நல் தோள் அளிய தோழி தொலையுந பலவே .
நாராயணசாமி ஐயர் உரை புலியினது புள்ளி போன்ற புள்ளிகள் அமைந்த நிழலுடைய மரங்கள் செறிதலினிடையே ஒளவை துரைசாமி உரை புலியின் பொறி போன்ற புள்ளி பொருந்திய புதர்களின்கண் படர்ந்திருக்கும்.
நெடுங்கழை நிவந்த நிழல்படு சிலம்பின் கடுஞ்சூல் வயப் பிடி கன்று ஈன்று உயங்க பால் ஆர் பசும் புனிறு தீரிய களி சிறந்து வாலா வேழம் வணர் குரல் கவர்தலின் கானவன் எறிந்த கடுஞ்செலல் ஞெகிழி வேய் பயில் அடுக்கம் சுடர மின்னி நிலை கிளர் மின்னின் தோன்றும் நாடன் இரவின் வரூஉம் இடும்பை நாம் உய வரைய வந்த வாய்மைக்கு ஏற்ப நமர் கொடை நேர்ந்தனர் ஆயின் அவருடன் நேர்வர் கொல் வாழி தோழி நம் காதலர் புதுவர் ஆகிய வரவும் நின் வதுவை நாண் ஒடுக்கமும் காணுங்காலே
மரம் தலைமணந்த நனந்தலைக் கானத்து அலந்தலை ஞெமையத்து இருந்த குடிஞை பொன் செய் கொல்லனின் இனிய தெளிர்ப்ப பெய்ம் மணி ஆர்க்கும் இழை கிளர் நெடுந் தேர் வன் பரல் முரம்பின் நேமி அதிர சென்றிசின் வாழியோ பனிக் கடு நாளே இடைச் சுரத்து எழிலி உறைத்தென மார்பின் குறும் பொறிக் கொண்ட சாந்தமொடு நறுந் தண்ணியன் கொல் நோகோ யானே
யாரை எலுவ யாரே நீ எமக்கு யாரையும் அல்லை நொதுமலாளனை அனைத்து ஆல் கொண்க ஆல் அசைச் சொல் எம் இடையே நினைப்பின் கடும் பகட்டு யானை நெடுந் தேர்க் குட்டுவன் வேந்து அடு களத்து முரசு அதிர்ந்தன்ன ஓங்கல் புணரி பாய்ந்து ஆடு மகளிர் அணிந்திடு பல் பூ மரீஇ ஆர்ந்த ஆ புலம் புகுதரு பேர் இசை மாலைக் கடல் கெழு மரந்தை அன்ன எம் வேட்டனை அல்லையால் நலம் தந்து சென்மே
அருவி ஆர்க்கும் பெரு வரை அடுக்கத்து குருதி ஒப்பின் கமழ் பூங்காந்தள் வரி அணி சிறகின் வண்டு உண மலரும் வாழை அம் சிலம்பில் கேழல் கெண்டிய நில வரை நிவந்த பல உறு திரு மணி ஒளி திகழ் விளக்கத்து ஈன்ற மடப் பிடி களிறு புறங்காப்ப கன்றொடு வதியும் மா மலை நாடன் நயந்தனன் வரூஉம் பெருமை உடையள் என்பது தருமோ தோழி நின் திரு நுதல் கவினே வாழை மென் தோடு வார்பு உறுபு ஊக்கும் நெல் விளை கழனி நேர் கண் செறுவின் அரிவனர் இட்ட சூட்டு அயல் பெரிய இருஞ்சுவல் வாளை பிறழும் ஊர நினின்று அமைகுவென் ஆயின் இவண் நின்று இன்னா நோக்கமொடு எவன் பிழைப்பு உண்டோ மறம் கெழு சோழர் உறந்தை அவையத்து அறம் கெட அறியாதாங்கு சிறந்த கேண்மையொடு அளைஇ நீயே கெடு அறியாய் என் நெஞ்சத்தானே
நம்முடைய வங்கிக் கணக்கில் நம்முடைய அனுமதி இல்லாமல் வேறு யாராவது பரிவர்த்தனைகளை மேற்கொண்டால் அதனை உடனடியாக அறிந்து கொள்வதற்கும் இது உதவும்.
எஸ்பிஐ வங்கி கணக்கு மொபைல் எண் இணைப்பு மாற்றுதல் எப்படி உங்கள் வருமானத்தைப் பெருக்கத் தமிழ் குட்ரிட்டன்ஸ் நிதி மற்றும் வர்த்தகச் செய்திகளை உங்கள் மின்னஞ்சலில் பெற
இதனிடையே அந்த சிறுமி வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்டதாகவும் திருவள்ளூர் பஸ் நிலையத்தில் இருந்தபோது அவரிடம் போலீஸார் விசாரணை நடத்தியதில் தான் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டதாக சிறுமி கூறியதாகவும் தெரிகிறது.
எஸ்சிஎஸ்டி வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் வகையில் சமீபத்தில் உச்சநீதிமன்றம் சட்ட திருத்தத்தை கொண்டுவந்தது.
தலித் மக்களுக்கு அநீதி இழைக்கும் இந்த சட்டத்திருத்தத்தை திரும்பப் பெறவலியுறுத்தி நாடு முழுவதும் தொடர் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருகிறது.
இப்போராட்டத்தை கோவையில் வெற்றிகரமாக்குவது குறித்த ஆலோசனை கூட்டம் புதனன்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கோவை மாவட்டக்குழு அலுவலகத்தில் நடைபெற்றது.
இதில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் மாவட்டச் செயலாளர் வி.இராமமூர்த்தி தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியின் மாநில துணை பொதுச்செயலாளர் யு.கே.சிவஞானம் மாவட்ட தலைவர் ஆறுச்சாமி விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் செயலாளர் நிலாமணிமாறன் தந்தை பெரியார் திராவிடர் கழகப் பொதுச்செயலாளர் கு.ராமகிருட்டிணன் கா.சோமசுந்தரம் ஆதித்தமிழர் பேரவையின் மாவட்ட துணைச் செயலாளர் ரவிக்குமார் தமிழ்புலிகள் அமைப்பின் இனியவன் திராவிட விடுதலை கழகத்தின் மாவட்டச் செயலாளர் நேருதாஸ் அனைத்திந்திய ஜனநாயக மாதர் சங்கத்தின் மாவட்ட தலைவர் அமுதா ஊரக வளர்ச்சி உள்ளாட்சித்துறை ஊழியர் சங்கத்தின் மாவட்ட செயலாளர் கே.ரத்தினகுமார்.
தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கத்தின் மாவட்டத் தலைவர் வி.பி.இளங்கோவன் இந்திய மாணவர் சங்க மாவட்ட தலைவர் தினேஷ் செயலாளர் கேப்டன் பிரபாகரன் விவசாய தொழிலாளர் சங்க செயலாளர் செல்வராஜ் உள்ளிட்ட நிர்வாகிகள் பங்கேற்றனர்.
இதேபோல் ஈரோட்டில் நடைபெற்ற ஆலோசனை கூட்டத்திற்கு மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் மாவட்டச் செயலாளர் ஆர்.ரகுராமன் தலைமை வகித்தார்.
சிபிஎம் மாவட்ட செயற்குழு உறுப்பினர் கே.துரைராஜ் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி மண்டல செயலாளர் விநாயகமூர்த்தி வடக்கு மாவட்ட செயலாளர் சிறுத்தை வள்ளுவன் ஆதித்தமிழர் பேரவை பெருமாவளவன் வீர கோபால் மா.ஆறுமுகம் ஆதித்தமிழர் கட்சி எ.அறிவழகன் தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியின் மாவட்ட செயலாளர் பி.பழனிசாமி மாவட்டத் தலைவர் அண்ணாதுரை அருந்ததியர் இளைஞர் பேரவை வடிவேல் தமிழ் புலிகள் கட்சி விஸ்வநாதன் திராவிட கழக மாநில துணைத் தலைவர் த.சண்முகம் விடுதலை வேங்கைகள் கட்சி மாணிக்கம் ஜெகஜீவன்ராம் ஜனநாயக மக்கள் இயக்கம் சென்னியப்பன் சண்முகம் விவசாய தொழிலாளர்கள் சங்க மாவட்டத் தலைவர் விஜயராகவன் மலைவாழ் மக்கள் சங்க நிர்வாகிகள் எஸ்.வி.மாரிமுத்து பி.சடையப்பன் உள்ளிட்ட பலர் பங்கேற்றனர்.
பேருந்து ஓட்டியவர் கடலூரை சேர்ந்த ஜெகநாதன் என்பதும் இருச்சக்கர வாகனத்தில் வந்தவர் சந்திரமோகன் என்பதும் தெரியவந்துள்ளது.
விசாரணையின்போது நெடுஞ்சாலைத்துறையின் ஒப்பந்த பணிகள் முதலமைச்சரின் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு விதிகளை மீறி அதிக தொகைக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன.
இந்நிலையில் முதலமைச்சரின் கட்டுப்பாட்டில் லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை உள்ளதால் இந்த வழக்கை சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு விசாரணைக்கு உத்தரவிடவேண்டும் என்று திமுக தரப்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் இளங்கோ தெரிவித்தார்.
மேலும் நெடுஞ்சாலைத்துறை டெண்டர் விட்டதில் ஊழல் நடைபெற்றதற்கான முகாந்திரம் இல்லையென லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை உயர்நீதிமன்றத்தில் அறிக்கை தாக்கல் செய்த நிலையில் உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் தமிழக லஞ்ச ஒழிப்புத்துறை மேல்முறையீடு செய்துள்ளது.
சமீபத்தில் வலையுலகில் நான் பார்த்து படித்து அறிந்த பல மோதல்கள் விரும்பத்தகாத நிகழ்வுகளின் பின்னணியாக இந்தத் தனிநபர் மீதான கருத்துக்களேதாக்குதல்களே இருக்கின்றன.
அருகில் இருந்து ஆட்டத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும் நண்பர்கள் எந்த இடத்தில் தவறு நிகழ்ந்தது என்பதை நிச்சயம் அறிவார்கள்.
பிரயோகிக்கப்படும் வார்த்தைகள் தங்கள் மீதான அனுமானத்தை வாசிப்பவருக்கு கொடுக்கின்றன என்பதை உணராதவர்களே இத்தகைய வார்த்தைகளை உபயோகிக்கின்றனர்.
எனினும் எழுதியவற்றிற்கு இன்றில்லாவிட்டாலும் வேறொரு நாள் வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் எழுதியவன் பதில் சொல்ல நேருமென்பதை மறந்து விடுகிறான் வசதியாக.
பரிசல் சொன்னது போல இந்த இசங்களிற் பாற்படாமல் வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் வாழப் பழகிக் கொண்ட என் போன்றவர்கள் பாக்கியவான்கள் உங்களையும் சேர்த்துத்தான்.
சுமார் நான்கு மாதங்களாக நான் வலைப் பதிவுகளை மிகவும் விருப்புடன் அலசிவரும் தொலைவில் தமிழ் தொலைந்து போய்விடாதிருக்க வழிதேடி தடமிடுபவனாக வாழும் சாதாரணன்.
ஓரளவுக்கு பதிவுலகின் போக்கை கவனித்தும் வருகிறேன்.கட்டற்ற சுதந்திரத்தில் ஒழுங்கைக் கடைப்பிடிக்காத தன்மை தான் நமது நாட்டின் சாபக்கேடு... இலக்கிய உலகில் பொதுவாக இந்தப் போக்கை நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.
மிகப் பிரபலமான படைப்பாளிகள் கூட கருத்து முரணைத் தாண்டி தனிமனித விமரிசனங்களை மிகவும் ஆபாசமாக முன் வைத்ததை என்னால் நினைவு கூர முடிகிறது.
பதிவுலகம் என்பது குறிப்பிட்ட ஈடுபாடு கொண்ட சிலர் மட்டுமே உலவுகின்ற உலகம்...மிகப் பெரிய தோட்டத்தில் உலவும் போது பலவித மலர்களைப் பார்த்து ரசிப்பது போன்றே பதிவுகளையும் படித்து கடந்து செல்ல வேண்டும்.. கருத்துப் பகிர்வுகள் பதிவுலகின் மிகப் பெரிய வரம்... இதில் பல்வேறு கருத்துக்களை நாம் புரிந்து உள்வாங்க முடிகிறது.. அவரவர் தங்களுடைய முழுநேரப் பணிகளைத் தாண்டி ஓய்வின் நேரத்தையோ அல்லது குடும்பத்துடனான குதுகலத்தையோ குறைத்து தான் பதிவுகளை உருவாக்குகிறார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
கழிப்பறையில் கெட்ட வார்த்தைகள் எழுதுகிற வக்கிர உணர்வின் வெளிப்பாடு பின்னுட்டங்களில் இருப்பது கண்டிக்கத்தக்கது.. இந்த பதிவுக்கான காரணம் எனக்கு தெரியவில்லை.
இப்படியான மன நிலையிலும் உங்கள் எண்ணங்களின் தெளிவும் அதை அப்படியே உங்களால் சொல்ல முடிந்திருக்கிறதும் என்னை நிறைய ஆச்சர்யப் படவைக்கிறது.
துரதிஷ்டவசமாக பலர் முன்னுதாரணங்களாக இருப்பதால் அதுவும் ஒரு எழுத்தாளனுக்கான முற்போக்குச் சிந்தனையாளனுக்கான தகுதியாகிறதா?
மதுவை தொடாத பல அதிகாரிகள் தான் லஞ்சம் வாங்கி குவிக்கிறார்கள்..... எதற்கெடுத்தாலும் மற்றவர்களையும் முடியாத போது மதுவையும் குறைசொல்வது ஒரு மோசமான போக்கு... .
நல்ல எழுத்தாளன் குடிகாரனாகத் தான் இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை...ஆனால் ஒரு குடிகாரன் நல்ல எழுத்தாளனாகவும் இருக்கலாம்...குடிப்பவனெல்லாம் அயோக்கியன் நல்லவன் அதுவும் நல்ல எழுத்தாளன் குடிக்க மாட்டான் அல்லது குடிப்பவனை நல்ல எழுத்தாளனாக அங்கீகரிக்க மாட்டோம் என்ற சமூக கட்டமைப்பை உடைப்பதற்கே பல எழுத்தாளர்கள் தாங்கள் குடிப்பதை பொதுவாக்குகிறார்கள்....அதற்கு இந்த சமூகத்தின் அங்கீகாரம் காலியான மதுபாட்டில் என்று தூக்கி எறிகிறார்கள் என்று அர்த்தம்....மூளை செத்துப் போன சமூகம் அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று மூளை உள்ளவர்கள் ஏங்க மாட்டார்கள் என்று அர்த்தம்.... மதுவுக்கும் முற்போக்கு சிந்தனைக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை...ஆனால் மது அருந்துவது தான் எல்லா பிரச்சினைக்கும் ஆரம்பம் என்பது பிற்போக்கு சிந்தனை மது அருந்துபவர்கள் மற்றவர்கள் மீது தங்களை திணிப்பதில்லை...ஆனால் மது அருந்தாதபவர்கள் தான் தாங்கள் ஏதோ தேவ தூதர்கள் போல தங்களை மற்றவர்கள் மீது தொடர்ந்து திணித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்...