sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இத்தொன்மம் ஆசிரியன் உரையாசிரியன் விமர்சகர் வாசகன் என்ற எழுத்து வாசகத் தொடர்ச்சி நிலை குறித்து நூற்றாண்டுகளாக தமிழ் இலக்கிய மரபில் நிலவி வந்திருக்கும் ஆதிக்கத்தில் இருந்திருக்கும் கருத்து நிலையைக் குறிப்பால் உணர்த்துகிறது என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
உரை ஆசிரியனால் விளக்கபெறும் பிரதியை காது கேளாத வாய் பேச இயலாத வாசகன் உணர்ந்து குடம் குடமாகக் கண்ணீர் உகுத்து மெய்சிலிர்த்து உணர்ச்சிவயமாக நுகர வேண்டும்.
ஒரு சிறிய கூடுதல் விஷயம் என்னவென்றால் ஜெயமோகன் தனது படைப்புகள் மட்டுமல்லாது பிறரின் படைப்புகளும் இப்படியாகத்தான் வாசிக்கப்பட வேண்டும் என்று உரை வாசிக்கும் வேலையையும் தனது பிறவி மோட்சக் கடமையாக மேற்கொண்டிருக்கிறார் என்பதுவே.
தமிழில் அட்டை காப்பியாக இறக்குமதி செய்யப்பட்ட குடலாபரேஷன் அமைப்பியல் மற்றும் பின் அமைப்பியல் எழுத்தாளர்களுமே இவ்வகையான போக்கில் இருந்து விடுபட்டவர்கள் அல்லர் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டு தமிழவன் தனது நாவலுக்கு தானே எழுதிய பொழிப்புரை.
ஜெயமோகனின் குரூரமான ரசனாவாத இலக்கிய அணுகுமுறையில் இருந்து விடுபடுவதோடு அட்டை காப்பி பின் அமைப்பியல் அணுகுமுறையின் குடலாபரேஷன் ஆய்வுகளில் இருந்தும் விடுபடவேண்டும் என்ற காத்திரமான அவசியம் இன்னமும் நிறைவேற்றப்படாமல் இருக்கிறது.
மேற்கத்திய அறிவுச்சூழலில் உருவான கருத்தமைவுகளை உள்வாங்கிக் கொண்டு நமது சூழலுக்குப் பொருத்தமான கருத்தமைவுகளை உருவாக்கவேண்டிய மிகக்கடினமான பணியின் ஒரு கண்ணி அது.
என்ற கருத்தாக்கம் முன்வைக்கும் எழுத்துடனான வாசக உறவுக்கும் ரசனாவாத இலக்கிய அணுகுமுறை முன்வைக்கும் உணர்ச்சித் ததும்பலுக்கும் பல மைல்கள் இடைவெளி உண்டு.
குறிப்பு திமுகவின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளின் சந்தர்ப்பவாதம் திருகுத்தனம் குறித்தான எனது விமர்சனங்கள் இங்கு குறித்திருப்பவற்றால் சமரசம் செய்து கொள்ளப்பட்டதாக எடுத்துக் கொள்ளப்படக்கூடாது.
இத்தனை மணி நேரம் வெட்டியாக வேலை செய்து எழுதிய வெட்டிக் கட்டுரையை வெட்டியோ வெட்டாமலோ பிரசுரிப்பதும் பிரசுரிக்காததும் உங்கள் இஷ்டம்.
இணைய தள வெட்டிப் பத்திரிகைகளில் வெட்டிப் பயல்கள் எழுதும் கட்டுரைகளுக்கெல்லாம் வெட்டிப் பிடுங்கிக் களையெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் எங்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்ற பதிலே இந்தக் கட்டுரைக்கும் கிடைக்கும் என்று மட்டும் வெட்டொன்று துண்டொன்றாக சொல்லி வைத்து விடுகிறேன் அல்லது தோழர்கள் இது போன்ற அவதூறுகளை எதிர்த்து போராட வேண்டும் என்ற அறைகூவல் விடப்படலாம்.
அல்லது இங்கே தப்பித் தவறி விழும் ஓரிரு வெட்டி வார்த்தைகளை விடாப்பிடியாக பிடித்துக் கொண்டு வெட்டிச் சண்டைக்கிழுத்து ஓரிரு புத்தி சிகாமணிகள் குதிக்கவும் செய்யலாம்.
புலம் பெயர்ந்து அகதியாக வாழும் நாட்டில் குடியுரிமை கூட பெறாமல் வேலை வெட்டி இல்லாமல் அரசியலே மூச்சாக வாழ்வதாக வெட்டித் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்ளும் ஒரு இலக்கியவாதி ஆனால் அவருக்கு உலகின் பல நாடுகளுக்கும் இஷ்டப்படி சென்று வர விசாவும் பணமும் கொடுக்கும் ஆபீசர்களும் புரவலவர்களும் எங்கே கிடைக்கிறார்கள் என்ற மர்மம் மட்டும் தொங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது எழுதிய சிறுகதைத் தொகுப்பிற்கும் அவர் அடித்த ஒரு வெட்டி அரசியல் விவாதப் புத்தகத்திற்கும் இன்று மாலை நடக்க இருக்கும் விமர்சன அரங்கில் கலந்து கொள்ளவோ கட்டுரை வாசிக்க அழைக்கப்படவோ வாய்ப்பே இல்லாத ஒரு வெட்டிப் பயல் எழுதும் விமர்சனங்களடங்கிய முன்குறிப்பு இது.
இலக்கியத்தில் யதார்த்தவாதம் சோஷலிச யதார்த்தவாதம் பெண்ணிய இலக்கியம் தலித் இலக்கியம் ஒடுக்கப்பட்டோர் இலக்கியம் என்று வகைப்பாடுகள் பல இருப்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள்.
அப்படியொரு புதிய இலக்கிய வகைப்பாட்டை தன்னந்தனியனாக நின்று தோற்றுவித்து வளர்த்த ஒர்ர்ரே இலக்கியவாதி என்ற பெருமைக்குரியவர் என இலக்கிய வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் வருங்காலத்தில் ஷோபாசக்தியைப் பெருமையாகக் குறிப்பிடலாம்.
மூடுலிங்க இந்த மூன்று சிறுகதைகள் தவிர்த்து தொகுப்பில் உள்ள மற்ற ஏழு சிறுகதைகளும் ஷோபசக்தி அரசியல் களத்திலே செய்து வரும் புலி எதிர்ப்பு பிரச்சாரத்தின் இலக்கியச் சாயம் பூசிக் கொண்ட கதைகள் என்பதற்கு மேலாக எந்தத் தகுதியும் உடையவை அல்ல.
மேலே சொன்ன மூன்று கதைகளை உத்தி பரிசோதனைக் கதைகள் என்ற நோக்கில் பார்த்தாலும் அசட்டுச் சிறுபிள்ளைத்தனமான பரிசோதனைகள் என்பதற்கு மேலாக எழுபவையும் அல்ல.
நாகரீகத்தின் வாசனை படாத ஒரு காலத்திலே ஒரே ஒரு ஊர் அலைக்கழிக்கும் வாழ்க்கை இல்லாது சோம்பித் திரியும் மக்கள் அவர்களுக்கு ஒரே ஒரு பிரச்சினை அந்த ஊரிலே ஒரு சிறு திருடன்.
சந்தியாப்புலம் சந்தியோகுமையர் தேவாலயம் ஒரு மாய யதார்த்தவாதம் போலத் தொனிக்கும் அதிகாலைப் பொழுதுகளில் புரவியில் வலம் வரும் சந்தியோகுமையர் என்ற கிராமத்து மக்களின் ஐதீகம் கள்ளக் கபிரியல் என்ற வயதான நோஞ்சான் சிறு திருடன் வில்லியம் என்ற நாகரீக படிப்பு வாசனை கிட்டிய சற்றே பெரிய கள்ளன் இவர்களைச் சுற்றிய ஒரு கதைப் புலம் வட்டார வழக்கு இத்யாதி இத்யாதியான இலக்கியப் பூச்சுகள்.
சிறு திருட்டு பெரிய திருட்டாகும் போதோ போலீஸ் வந்து மிரட்டிப் பறித்துக் கொண்டு போகும்போதோ ஊரை விட்டுப் போகாத கிராமத்தின் ஆன்மா இயக்கம் வந்தபின் ஊரை விட்டு கடலுக்குள் கரைந்துவிடுகிறது.
நல்ல வாட்டசாட்டமான உடலும் தீர்க்கமான கண்களும் கம்பீரமான நடையும் வெண்ணிறத் தாடியுமாக ஆள் பார்ப்பதற்கு சுந்தர ராமசாமி போலவேயிருப்பார்.
ஈழப் புலம் பெயர் இலக்கியப் பரப்பில் ஷோபாசக்தி அவிழ்த்துக் கொட்டியுள்ள கதைப்புலக் குப்பையின் சாரம் இதுதான் இயக்கத்தின் விடுதலைப் புலிகள் மீதான சூசகமான பழிப்புகள் ஈழக் கள அரசியல் யதார்த்தத்திற்குப் புறம்பான அப்பட்டமான திரிப்புச் செய்திகள் வரலாற்றுப் பொய்கள்.
ஈழக் கள அரசியல் நடைமுறை யதார்த்தத்திற்குப் புறம்பான ஷோபாசக்தியின் ஒரு திரித்தலைச் சுட்டிக் காட்டினேன் வெள்ளை வேன் பற்றிய குறிப்பு.
அந்த இடதுசாரி சிங்கள இதழாளர் பேசுகிறார் இங்கே பேசிய தோழர் ரகுநாதன் முஸ்லீம் மக்களை ஒடுக்கிக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்த் தேசிய இனத்தில் பிறந்ததற்குத் தான் வெட்கப்படுவதாகச் சொன்னார்.
ஒரு சரியான அரசியல் நிலைப்பாட்டை வாய்ப்பாடாக கற்றுவைத்துக் கொண்டு அதற்கு ஏற்றாற்போல வரலாற்றைத் திரித்து ஒரு கதைக்களனை வடித்துக் கொள்வது.
சிங்கள இனவெறி முஸ்லிம் மக்களை ஒடுக்கவில்லை என்ற பொருள் இதில் ஒளிந்து கொண்டிருப்பதுதான் விஷம் தடவிய வரலாற்றுத் திரிப்பு.
கிழக்கில் தமிழர்களுக்கும் இஸ்லாமியர்களுக்கும் இடையிலான பகைப்புலத்தை சிங்கள இனவெறி அரசு திட்டமிட்டு வளர்த்துப் பரப்பியது ஒரு தனிக்கதை.
சிங்கள இனவெறியர்களின் மூர்க்கத்தனமான தாக்குதலால் நிலைகுலைந்து போன தென்னிலங்கை முஸ்லீம்கள் அந்த வரலாற்று நிகழ்விலிருந்து எடுத்துக் கொண்ட இரு பாடங்கள் எக்காரணம் கொண்டும் ஆதிக்கத்தில் இருக்கும் சிங்கள இனத்தவரைப் பகைத்துக் கொள்ளக் கூடாது அரசு எந்திரத்தைக் கைக்குள் வைத்திருக்கும் தரப்பை எக்காரணம் கொண்டும் பகைத்துக் கொள்ளக் கூடாது.
கலவரத்தைத் தொடர்ந்த ஆண்டுகளில் தென்னிலங்கை இஸ்லாமியச் சமூகம் பிரிட்டிஷ் அரசின் இருப்பு மட்டுமே தனக்குப் பாதுகாப்பானது என்று உணர்ந்து காலனிய அரசோடு நெருக்கமாக தன்னை அய்க்கியப்படுத்திக் கொண்டது.
அச்சமயம் யாழ் மைய அரசியலாகவிருந்த தமிழர் அரசியல் கோரிக்கைகளோடு முறித்துக் கொண்டு சிங்கள இனவெறியர்களின் கட்டுக்குள் வந்திருந்த அரச நலன்களோடு அய்க்கியமாயினர்.
தென்னிலங்கை இஸ்லாமியச் சமூகம் கிழக்கு முஸ்லீம்களையோ யாழ்ப்பாண முஸ்லீம்களையோ தமது சமூகத்தினராக அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள விரும்பவும் இல்லை முயற்சிக்கவும் இல்லை.
இலங்கை முஸ்லீம்கள் என்று அவர்கள் கட்டமைத்த அடையாள அரசியல் கிழக்கு மற்றும் யாழ் முஸ்லீம்களை முற்றாக விலக்கி வைத்த அடையாளமாகவே இருந்தது.
சிங்கள இனவெறி நலன்களுக்கும் தமிழர் நலன்களுக்கும் இடையிலான மோதல்கள் கூர்மையடைந்த வரலாற்றுப் போக்கில் சிங்கள அரசு கிழக்கில் இஸ்லாமியர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையிலான பகைப்புலத்தை திட்டமிட்டு வளர்த்ததற்கும் இத்தென்னிலங்கை முஸ்லீம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகள் ஊக்கமாகப் பங்குபெற்றதற்கு ஈழப் போராட்ட வரலாற்றில் நிரம்ப சான்றுகள் உண்டு.
இக்காலத்தில் யின் பொதுச் செயலாளராக இருந்த ன் செல்வாக்கில் தமிழர்களின் சுயநிர்ணயக் கோரிக்கை என்ற நிலைப்பாட்டை அரைமனதோடு ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
தேர்தலில் படுதோல்வி அடையும் ரோகண விஜேவீர தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக் கோரிக்கையை முன்வைத்ததால்தான் சிங்களவர்களிடையே தாம் செல்வாக்கு இழந்ததாக முடிவுக்கு வருகிறார்.
தமிழர்களின் கோரிக்கை மீதான யின் நிலைப்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்யும் அதை மறுக்கும் அறிக்கையை கட்சிக்குள் சுற்றுக்கு விடுகிறார்.
இறுதிவரை களத்தில் நின்று தன் பெண்டு பிள்ளைகளையெல்லாம் பலிகொடுத்தும் உறுதி குலையாமல் போராடிய பிரபாகரன் ஷோபாசக்திக்கு பாசிஸ்ட்.
இனவெறி நிலைப்பாடு கொண்டவருக்கு இலக்கியம் சமர்ப்பணம் ஷோபாசக்தி அடிக்கடி விடும் அதிரடி அரசியல் ஸ்டேட்மெண்டுகளில் மட்டுமல்ல இலக்கியம் என்ற பெயரில் கழித்திருக்கும் அஜீரணக் குப்பையிலும் இதே மொக்கு அரசியலே ஒளிந்திருக்கிறது.
நண்பர் பைத்தியக்காரன் நண்பர் ஜ்யோவ்ராம் சுந்தரின் கவிதையை முன்வைத்து வாசிப்பு மொழி அதிகாரம் இவற்றுக்கிடையிலான உறவுகளை விளக்க முற்பட்டு எழுதிய பதிவிற்கு பின்னூட்டமிடலாம் என்று நினைத்து உட்கார்ந்தேன்.
ஏற்கனவே சில நாட்களுக்கு முன் எழுதி அனுப்பிய பின்னூட்டத்தை தனிப்பதிவாக வெளியிட நேர்ந்த துர்பாக்கியத்தை அவருக்கு மீண்டும் தந்துவிட வேண்டாம் என்று தோன்ற இந்தப் பதிவு.
பைத்தியக்காரன் தனது கருத்துக்களை இரண்டு பகுதிகளாக தெளிவாகப் பிரித்து முதல் பகுதியில் மொழியின் அமைப்பு அர்த்தங்கள் உருவாகும் விதம் அதிகாரம் இவற்றுக்கிடையிலான உறவுகளைப் பற்றி பொதுவான குறிப்புகளைத் தந்துவிட்டு இரண்டாவது பகுதியில் சுந்தரின் கவிதை பற்றியும் எழுதியிருப்பதை வாசிப்பவர் எவரும் எளிதாக உணர்ந்திருக்கலாம்.
இரண்டாவது பகுதியில் சுந்தரின் கவிதையை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு பன்முகப்பட்ட வாசிப்பை எப்படி நிகழ்த்திக் காட்டலாம் என்று அவர் முன்வைத்திருக்கும் அடுக்கடுக்கான கேள்விகளின் மீது மட்டும் தற்போதைக்கு.
பதிவின் இந்தத் தலைப்பையே பலவிதமாக வாசிக்கலாம் என்று தொடங்கி சுந்தரின் கவிதை வரிகளை சில தொகுப்புகளாகப் பிரித்து அவற்றுக்கு எப்படியெல்லாம் பலவிதமான அர்த்தங்கள் இருக்கலாம் என்று அவர் அடுக்குவதன் அடிப்படையைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துவதே இங்கு செய்ய விழைவது.
ஒரு கவிதையை புரிந்துக் கொள்ள அதை கவிஞனின் கற்பனாரீதியான எழுச்சியாகவோ அதன் உரைநடை அளவிலான வாக்கிய அலகுகளாகப் பிரித்தோ இனம் காணக்கூடாது.
மொழியின் இலக்கண அமைப்பு அதன் வாக்கிய அமைப்பிலேயே எவ்வாறாக என்ற துருவங்களை உருவாக்கி நான் என்று சொல்லப்படும் ஒற்றைத் தன்னிலையைக் கொண்டிருக்கிறது அதற்கு நாம் எவ்வாறு பழக்கமாகி அடிமைத் தன்னிலைகளை வரித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதோடு நேரடியாகத் தொடர்புடையது.
இந்த இடத்தில் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள முதல் வரியின் கருத்தமைவோடு பைத்தியக்காரனின் கட்டுரை முடியும் இறுதிப் பத்தியில் வரும் இந்த வரியை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும்.
என்றாலும் வாசகர்களுடன் எத்துனை எளிதாக உறவுகொள்ள முடியுமோ அத்துனை முயற்சி செய்யவேண்டும் என்பதற்காக எழுதுகிறேன் எனவேதான் சுந்தர் வார்த்தைக் கூட்டங்களில் மட்டுமே அக்கறை செலுத்துபவராக இல்லாமல் பல்வேறு கலைத்துறைகளின் தற்காலப் போக்குகளை பருண்மையாகப் பார்க்கும் போக்கை பெற்றிருப்பவராகவும் இருக்கிறார்.
எழுதப்படுகிற எழுத்து என்பதைத் தாண்டி ஓவியம் கொலாஜ் கலந்த ஒரு புதிய அமைப்பைக் கவிதையிலும் உரைநடையிலும் இனம்காட்டுகிறார்.
இதன் மூலம் ஒற்றைத்தன்மையைத் தவிர்த்து கவிதையின் சக்தியை மொத்த கலாச்சார விடுதலைக்கான உந்துதலாக மாற்றுவதுடன் ஆதிக்கச் சக்திகளால் காயடிக்கப்பட்ட பொருளாக மாறிவிடமாலும் பார்த்துக் கொள்கிறார்.
ஆசிரியன் இறந்துவிட்டான் என்று ஒப்புக்கொண்டபின் ஆசிரியன் ஒரு பிரதியை கவிதையை சிறுகதையை குறுநாவலை நாவலை எத்துனை கவனமாக சிறப்பாக எழுதியிருக்கிறாள்ன் என்று அதே மூச்சில் நாம் ஏன் பாராட்ட வேண்டும்?
விட்ட இடத்திற்கு மீண்டும் திரும்பினால் தொடரும் வரி கவிதையாக்கம் என்பது வாசிப்பவனுக்குக் கவிதை தனது ஒலி வார்த்தை அமைப்புகளைத் திறந்து காட்டுவதாக அமையவிருப்பதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தொடர்கிறது.
தொடர்ந்து பத்தியின் கடைசி வரி இந்த அமைப்பு திறந்தவுடன் அர்த்தங்கள் முடிவாக ஏதுமின்றி ஒன்றிலிருந்து மற்றதற்கான அமைப்பியல் மாற்றம் அடையவே வடிகோலுகின்றன.
எந்த ஒரு பிரதிக்கும் கவிதை நாவல் இன்னபிற முடிந்த முடிவான அர்த்தம் கிடையாது எந்த ஒரு சூழ்நிலைமையிலும் அதற்கான அர்த்தங்களை வரையறுக்க முடியாது ஒரு வாசகனின் புரிதலுக்கு ஏற்ப ஒரு பிரதி எந்த ஒரு அர்த்தத்தையும் உருவாக்கும் சாத்தியத்தையும் தனக்குள் கொண்டிருக்கிறது.
ஆக பிரதி தனது சூழலில் இருந்து விலகி அல்லது கடந்து அல்லது மேலாக நின்று எந்த அர்த்தங்களையும் கொடுக்கக் கூடியதாக தனது சூழலை மீறி எல்லாக் காலத்திற்கும் எல்லா அர்த்தங்களையும் தனக்குள் உள்ளடக்கியதாக ஒரு கருத்து முன்மொழியப்படுகிறது.
ஒப்புக்கொள்வதென்றால் பைத்தியக்காரன் ஆசிரியன் இறந்துவிட்டான் என்ற கருத்தாக்கத்தின் தொடர்ச்சியாக பிரதியை முன்வைக்கிறார்.
இதற்கு முன்னதாகச் சிலர் இந்த இடத்தை வாசகருக்குத் தந்து வாசகரே என்ன அர்த்தத்தை வேண்டுமானாலும் உருவாக்கிக்கொள்ளலாம் என்று மிகைப்படுத்திப் புரிந்திருந்தனர்.
பத்திரிகையான விஜயபாரதம் தன் முன்னாள் ஊழியர் எழுதிய இந்த நாவலை தனது கடையில் வைத்து விற்பனை செய்ததை திருநெல்வேலி கூட்டத்தில் எஸ்.
கலைப்படைப்பில் ஆகட்டும் தத்துவ ஞானத்திலாகட்டும் சிற்ப சூத்திர நுட்பங்களை சொல்வதில் ஆகட்டும் இந்த நாவலை பீட் அடிக்கிற மாதிரி வேறு எதுவும் தமிழில் இல்லை என அவர் சேலம் தமிழ்ச் சங்கத்தில் பேசியதை நான் நேரில் கேட்டேன்.
என்ன மாதிரி இதை நிறுவப் போகிறார் என நான் ஆவலாக காத்திருந்தபோது முன்பெல்லாம் ரேடியோவில் ஒலிச்சித்திரம் போடுவார்களே அதுபோல கதைச் சுருக்கத்தை கச்சிதமாகக் கூறி என்னை ஏமாற்றிவிட்டார்.
இடையில் நுண் வெளிக் கிரணங்கள் நாவலின் கதையோடு இதைப்போட்டுக் குழப்பியபோது மேடையில் இருந்தவர்கள் ஞானிக்கு நினைவூட்டி இழுத்து வந்தனர்.
இராமகிருஷ்ணனை அழைக்கப் போக அவர் இந்த நாவலின் இந்துத்துவச் சார்பைப் போட்டுடைத்து சுந்தர ராமசாமி குழுவினரை தர்மசங்கடத்திற்கு உள்ளாக்கி விட்டார்.
தலைமறைவாய்த் திரியும் சிலதுகள் இந்த நாவலுக்கு நோபல் பரிசு கொடுக்க வேண்டுமெனச் சொன்னதாக நண்பர் பாப்லோ அறிவுக்குயில் இன்று என்னிடம் சொன்னார்.
எண்ணூறு பக்கத்தில் டெம்மி சைஸ்சில் ஒரு புத்தகம் வந்தால் அதைப் படிக்காமலேயே எழுதியவருக்கு அறிஞர் பட்டம் கொடுக்காமல் சும்மா விடுவார்களா?
க முதலிய கட்சியினர் தத்துப்பித்தென்று பாரதிய ஜனதாவுக்கு மாலை போட்டு வரவேற்பது மட்டுமல்லாமல் நமது மதிப்பிற்குரிய தலித் எழில்மலை போன்றவர்கூட அடக்கி வாசிக்க நேர்ந்திருக்கும் ஆபத்தான தருணம் இது.
இச்சூழலில் விஷ்ணுபுரத்திற்கான வரவேற்பில் பொதிந்து கிடக்கும் ஆபத்தை தமிழ் மக்களின் நலனில் அக்கறை உள்ளவர்கள் என்ற வகையில் பொறுப்புடன் சிந்திக்க வேண்டியவர்களாக நாம் உள்ளோம்.
துறவியாக ஆகும் திருநோக்குடன் காலையில் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பிய ஜெயமோகனுக்கு திருவருளால் கைவந்த இந்த நாவலின் மையப் படிமத்திலேயே இந்த வரைபடமும் இடம் பெற்ற என்பதை அவர்தான் விளக்க வேண்டும்.
இந்த மோதல்களின் வெற்றி தோல்வி என்பது தர்க்கத்தின் அடிப்படையிலும் எதிரே உள்ள மக்கள் அளிக்கும் தீர்ப்பின் அடிப்படையிலும்தான் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றது.
ஆனால் அனல்வாதம் புனல்வாதம் என்று வைதிகர்கள் சமணர்களை கழுவேற்றியதை நியாயப்படுத்துவதற்காக தொன்மங்களை கட்டமைத்தது போல இங்கே ஒரு வெள்ளைப் பறவையைப் பறக்க விடுகிறார் ஜெ.
அஜீதன் என்கிற பெளத்தர் வைணவப் பார்ப்பனர்களை வென்றது தர்க்கத்தின் மூலமாக அல்ல இப்படியான ஒரு அற்புத நிகழ்ச்சியினால்தான் எனச் சொல்வது ஜெ யின் நோக்கம்.
இதனை பார்ப்பனர்கள் ஆட்சேபிக்கும்போது வைணவப் பார்ப்பனரான பவதத்தர் பெருந்தன்மையோடு அஜீதன் வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கிறாராம்.
ஆனால் ஜெ காட்டும் வரலாறோ கத்தியின்றி இரத்தமின்றி பெளத்தனுக்குத் தாரை வார்க்கும் வரலாறு தர்க்கத்தை ஆங்காங்கு கிண்டலடிகிறார் ஜெ.
வேதங்களை மறுக்கும்போதும் அதற்கு இவர்கள் பதில் அளிக்க முடியாமல் திணரும்போதும் மட்டும்தான் தர்க்கத்தின்மீது இவர்களுக்கு ஆத்திரம்.
பெளத்தர்கள் கையில் அளிக்கப்பட்ட விஷ்ணுபுரம் அடுத்த நூற்றாண்டுகளில் இசுலாமிய படையெடுப்பால் அழிக்கப்பட்டது என்கிறார் ஜெ.
இசுலாமிய படையெடுப்பு வட இந்தியாவில் நடைபெற்றதற்கும் தமிழகத்தில் ஏற்பட்டதற்கும் இடையில் சுமார் ஐநூறு ஆண்டுகள் இடைவெளி உள்ளது.
தவிரவும் இசுலாமியர்கள் கோவில்களை இடித்து நொறுக்கி ஊர்களை தரைமட்டமாக தமிழகத்தில் ஆக்கினர் என்பதற்கும் சான்றுகள் காட்ட முடியுமா?
விஷ்ணுபுரத்தின் மூலம் தமிழகத்தின் வரலாற்றையே சொல்ல முயல்வதாக உரிமை கொண்டாடி தமிழகம் வீழ்ந்ததே இசுலாமிய படையெடுப்பால்தான் என்ற கருத்தாக்கத்தை உருவாக்க முனைவது யாரை திருப்தி செய்ய?
கடைசியாக இந்த நாவலில் முன்னுரை மற்றும் நன்றிகள் என்கிற பெயர்களில் ஜெ அடிக்கிற லூட்டியைப் பற்றி கொஞ்சம் சொல்லியாக வேண்டும்.
ஆங்கிலம் தெரிகிறதோ இல்லையோ கையில் ஒரு ஆங்கிலப் புத்தகம் ஜோல்னாப் பை பழைய ஸ்டைல் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருப்பது போன்ற ஒரு பாவனை மூக்கு நுனியில் காத்திருக்கும் நான் இதன் களின் சில தனிச்சிறப்புகள்.
இத்தகைய தனிச் சிறப்புகள் வாய்ந்தவர்களிடமிருந்து ஒதுங்கியிருப்பதே நல்லது என்ற முடிவெடுத்து சமீப காலமாக தனித்து திரிந்துகொண்டிருந்த வேளையில் சில நாட்களுக்கு முன்பாக சென்னை ஜெமினி மேம்பாலத்திற்கு அருகில் உள்ள புத்தகக் கடைக்குள் நுழைந்தேன்.
மாந்த்ரீக யதார்த்தவாதம் என்ற பதம் பரவலான புழக்கத்திற்கு வருவதற்கு முன்பாகவே அதை முயற்சித்துப் பார்த்திருக்கிறது என்ற வகையில் இந்த நாவல் சற்று வித்தியாசமானது என்று ஒரு குத்துமதிப்பாக மொழிபெயர்க்கலாம்.
நான் பயணித்த பல்வேறு துறை சார்ந்த வாசிப்புகள் நூல்களின் கடும் ஆங்கிலத்திற்கும் தமிழ் நாட்டில் உள்ள மேட்டுக்குடி பள்ளிக் கல்விக்கும்கூட ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை என்பதை இந்நேரத்தில் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
இதிலுள்ளவர்கள் அத்தனை பேரையுமோ அல்லது குறிப்பிட்ட சிலரது படைப்புகள் அத்தனையையுமோ வாசித்து விட்டதாக இன்னும்கூட சொல்லிவிட முடியாது.
நாகராஜன் என்று ஒரு லிஸ்டைப் படித்துவிட்டால் தமக்கும் இலக்கியம் சித்தித்துவிடும் என்று ஒரு உத்வேகம் சற்றே பலவீனமான ஆங்கில வாசிப்பு தத்துவங்கள் கோட்பாடுகள் என்றாலே ஒரு அலர்ஜி அவை படைப்புத் திறனை மழுங்கடித்துவிடும் என்ற ஒரு நம்பிக்கை தமது சமூக இருப்பு தமது நான்கள் குறித்த எந்தவிதமான தீவிரமான விசாரணைகளும் இல்லாமல் கையளிக்கப்பட்ட நான்கள் துருத்திக் கொண்டிருப்பது ஒரு பிரிவினரின் குணாதிசயங்கள் இவை.
விமர்சகர்களாக கோட்பாட்டாளர்களாக அரசியல் அறிஞர்களாக அறிவுப் பயங்கரவாதிகளாக அறியப்படுபவர்கள் இவர்களுடைய வாசகர்கள் இரண்டாவது பிரிவினர்.
ஆனால் நான்கள் குறித்த விசாரணை என்ற அந்தப் புள்ளியில் மட்டும் இவர்களுக்கும் மேலுள்ளவர்களுக்கும் பெரிய வித்தியாசங்கள் எதுவும் கிடையாது அடியேன் இதற்குள் விழுவேன் என்று நினைக்கிறேன்.
தமது சொந்த நான்கள் குறித்த எச்சரிக்கைகளோ விசாரணைகளோ இவர்களிடத்திலும் இல்லை என்பது அடியேனின் அவதானிப்பு சிலரைப் பொருத்த அளவில் இது தவறானதாகவும் இருக்கலாம்.
என்றாலும் இதையும் மீறி சிறுபத்திரிகை வாசிப்புச் சூழலில் பல புதிய திசைகளைத் திறந்துவிட்டது எந்தக் கேள்விகளுக்கும் இடமேயில்லாத லகரி இலக்கியம் அப்பாவித்தனமான வாசிப்புகள் போன்றவற்றைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியது இவர்களது பங்களிப்புகளில் சில.
இந்த இரண்டாவது பிரிவினரில் விழுந்துவிட்டவர்களில் ஒருவன் என்கிற முறையில் மேற்சொன்ன சுயவிமர்சனம் இன்னும் பல உண்டு நீட்ஷேவை வாசித்த பிறகே கிடைத்தது என்கிற ஒப்புதலை வாசகர்கள் முன் வைக்க விரும்புகிறேன்.இரண்டாயிரம் ஆண்டு கால மேற்கத்திய தத்துவ மரபு இருப்பின் ஆதாரம் அடிப்படை என்ன என்ற கேள்வியில் சிக்கியிருந்ததன் அபத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டி தேக்கமடையாமல் தொடர்ந்து உருவாகி உருமாறிக் கொண்டிருக்கும் நிகழ்வின்மீது அழுத்தத்தைக் குவிக்கும் நீட்ஷே வாழ்வே ஒரு அழகியல் நிகழ்வு என்றும் முன்மொழிகிறான்.
இதன் எதிர் இயக்கம் கலை என்ற நீட்ஷேவின் மும்மொழிதலை ஏற்றுக் கொள்ள முடிகிற போது சு.ரா ஒரு இலக்கிய அறிதல்முறை வேண்டும் என்று சொல்வதைக் கேட்டு எங்களைப் அதாவது இரண்டாவது பிரிவினரி சிலர் போன்றவர்கள் பாய்ந்து பாய்ந்து தாக்குவதேன்?
ஆனால் அந்த இலக்கியம் ஐ நோக்கிய ஏக்கமாக அல்ல ஐப் பிடிக்க முயற்சிப்பதாக அது சாத்தியமேயில்லை என்றாலும்கூட அதற்கு அழுத்தம் தருவதாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த முன்மொழிதல்களை அதன் சிக்கல்களோடும் செறிவுகளோடும் ஆழத்தோடும் புரிந்துகொள்ள ஒருவர் மேற்கத்திய தத்துவ மரபை கரைத்துக் குடித்தே ஆக வேண்டும்.
இம்ம்மானுவேல் க்க்கான்ட் ற்கு பின்னே நீண்டு செல்லும் மத்தியகால தத்துவப் போக்குகள் கிரேக்க தத்துவப் பாரம்பரியம் அத்தனையும் விட்டிருக்கிறேன்.
எது எப்படியிருந்தாலும் ஒரு புதிய அழகியலோடு வீர்யம் மிகுந்த படைப்புகளைத் தருவதற்கு அறிவின் அதிகாரத்தை வெல்வதற்கு பைத்திய நிலைக்குள் போவதற்கு ஒருவர் முதலில் அறிவை வென்றாக வேண்டும்.
இக்கட்டுரையில் குறித்து எழுதியிருப்பவை அச்சொற்கள் குறிக்கும் கருதுகோள்கள் குறித்த அடிப்படைப் புரிதல்கள் கூட இல்லாமல் ஜெயமோகன் போன்றவர்கள் உளறிக் கொட்டியவை குறித்த பகடி என்பதை வாசகர்கள் உய்த்து உணர்ந்து கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.
இதில் சிலதுகள் இலக்கியம் சமைப்பதாகவும் ஆய்வுகள் செய்யும் அறிஞர்களாகவும் அரசியல் செயலாளிகளாகவும் பாவனைகள் செய்து கொண்டிருக்கின்றன.
இனிவரும் குறிப்புகள் தமிழ்நாட்டு அரசியல் இலக்கியச் சூழலில் இந்தச் சிலதுகளின் சேஷ்டைகள் சிலவற்றைப் பற்றிய பதிவுகள்.இங்கு இந்த விஷயங்களைப் பதிவு செய்வது இந்த உலகில் மிகச் சிறந்த விஷயங்கள்கூட அவற்றை வைத்து வேடிக்கை காட்ட யாரும் இல்லையென்றால் சீண்டுவாரில்லாமல் ஆகிவிடுகின்றன இந்தப் பாவனை மனிதர்களைத்தான் மக்கள் அறிஞர்கள் என்கிறார்கள் நீட்ஷே என்பதைச் சுட்டிக்காட்டத்தான்.
மற்றபடி இவர்கள் எவரிடமும் தனிப்பட்ட காழ்ப்புணர்வு கொள்ளும் அளவுக்கு இவர்களோடு எனக்குப் பழக்கம் இல்லை என்பதை சொல்லி விடுகிறேன்.
தமிழ் இலக்கிய உலகம் இந்த நன்றிக் கடனை எப்படி கழிக்கப் போகிறதோ மனுஷ்யபுத்திரன் திருத்தினாரோ அல்லது கண்ணனோ அல்லது ஜெயமோகன் சரியாக எழுதி அனுப்பி இவர்கள்தான் மீண்டும் தவறு செய்து விட்டார்களோ என்று ஏகமாகக் குழம்பிக் கிடந்த நேரம்.
தமிழ் நாட்டின் ஆகப் பெரிய நாவலாசிரியர் ஆகச் சிறந்த கவிஞர் ஆகச் சிறந்த இலக்கிய மானேசர் இவர்கள்கூட இப்படியெல்லாம்கூட கூட தெரியாமல் இருப்பார்களா?
ஒருவேளை பார்ப்பது கலையின் இலக்கியத்தின் புதிர்ப் பாதைகளுக்குள் பிரவேசிக்க இயலாத என் மன வறட்சியைத்தான் காட்டுகிறதோ ஒருவேளை இது இலக்கியத்தின் மீது இலக்கியவாதிகள் மீது அறிவாளிகள் செலுத்தும் வன்முறை என்று சொல்லப்படுகிறதே அதாகிவிடாதா விஷயத்தை விட்டுவிட்டு வார்த்தைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதில்லையா இது.
இப்படி ஏகப்பட்ட சிந்தனை ஆனால் இன்னொரு பக்கம் இப்படி செய்திருக்கிறோம் என்பதுகூடத் தெரியாமல் இதுவரைக்கும்கூட நாவலைப் பற்றியும் கவிதையைப் பற்றியும் வாசிப்பு பற்றியும் இலக்கியத்தைப் பற்றியும் தத்துவங்களைப் பற்றியும் தெரிதாவைப் பற்றியும் பின் நவீனத்துவத்தைப் பற்றியும் அனாசயமாக அபிப்பிராயங்களை உதிர்த்துக் கொண்டு போகிறார்களே அதையெல்லாம் என்னவென்று சொல்வது என்றும் ஒரு யோசனை.
சமீபத்தில் சென்னையில் அவருடைய மூன்றாவது நாவலுக்கு நடந்த விமர்சனக் கூட்டத்தில் ஜெயமோகன் விஷ்ணுபுரம் நாவலைப் பற்றி யாராவது ஒருத்தராவது ஒரு வார்த்தையை ஒரேயொரு வார்த்தையைச் சொல்வார்களா என்று ஏங்கித் தவித்தது பற்றி அங்கலாய்த்தார்.
அப்படியென்னப்பா அது யார் வாயிலும் நுழையாத வார்த்தை என்று நானும் வாயைப் பிளந்துகொண்டு காத்திருந்தேன் என்று பிரணவ மந்திரத்தை உதிர்த்தார் ஜெயமோகன்.
மேற்சொன்ன இரண்டையும் தனிச்சிறப்பான பண்புகளாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட நாவல்கள்தான் என்ற வரையறைக்குள் வரும் என்று சொல்ல முடியாது.
இந்த இரண்டும் எல்லா வகைப்பட்ட எழுத்துக்களிலும் அதிலும் குறிப்பாக மரபுவழிப்பட்ட யதார்த்தவாத நாவல்களிலுமேகூட நீக்கமற நிறைந்திருப்பதைக் காட்ட முடியும்.
சோம்பலில் வேறு எதிலும் எழுதவும் தோன்றவில்லை சுருக்கம் கருதி இங்கு என்று ஜெயமோகன் சொல்ல வருவதை யதார்த்தம் புனைவு புனைவெழுத்து விமர்சன எழுத்து என்று எல்லைக் கோடுகளிட்டு சில புலங்களைப் பிரித்து வைத்திருப்பதை கேள்விக்குள்ளாக்குகிற ஒரு பிரச்சினைப்பாடாக எடுத்துக்கொண்டு எழுதுகிற நாவல் என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதைச் சொல்வதோடு நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.
ஆக தமிழ் நாட்டிலேயே ஒரே அறிவாளி யான ப்ரேமுக்கு என்ற மிகவும் சாதாரணமான அடிப்படையான ஒரு வார்த்தைகூடத் தெரியவில்லை என்று ஆகிறது.
தமிழ் நாட்டிலேயே முதல் முறையாக ஐப் பற்றிப் பேசியது நான் தான் அல்லது ஐ வெறும் கோட்பாட்டு அறிமுகமாக அல்லாமல் முதன்முதலாக படைப்புகளூடாக நிகழ்த்திக் காட்டியவர்கள் நாங்கள்தான் என்று தமது அடுத்த ஏதாவது தொகுப்பு ஒன்றின் பின்னட்டையில் போடலாம்.
ஆனால் ஜெயமோகன் அதைச் சொன்ன சீரியஸான தொனியைப் பார்த்தால் அதை அப்படியே ஆக எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்றுதான் தோன்றுகிறது.
லக்கான் லெவி ஸ்ட்ராஸ் ஃபூக்கோ தெரிதா போத்ரியா ஃபூக்கோ சமூகவியல் அறிஞர் தெரிதா மொழியியல் அறிஞர் இந்தப் பட்டங்களை உலகிலேயே முதல் முறையாக இவர்களுக்குக் கொடுத்திருப்பது ஜெயமோகந்தான்.
இறுதி உண்மைகள் உறுதியான பதில்கள் எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் தெளிவான பதில்களைத் தயாராக வைத்திருக்கும் தத்துவங்கள் கோட்பாடுகள் மீது உலகின் பெருவாரியான மக்கள் நம்பிக்கை இழந்து போயிருக்கும் நிலை.
அறிமுகப் புத்தகங்களைப் படித்துவிட்டு தமிழ் நாட்டின் ஒரே அறிவாளியோடு உரையாடிவிட்டு சகட்டுமேனிக்கு அபிப்பிராயங்களை உதிர்ப்பதும் லிஸ்டுகள் போடுவது உங்களுக்கு அழகு செய்யுமா?
இந்த ரீம் க்ரீம் அண்டா கா கசம் அபூ கா ஃஉகும் என்பதற்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம் என்று எப்போதாவது யோசித்துப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?
இந்த ஃஒக்கஸ் போக்கஸ் வெள்ளைக்கார மந்திரவாதிகள் தந்திரங்கள் செய்து காட்டும்போது சொல்லும் கொச்சை இலத்தீன் மொழிச் சொற்றொடரின் முதலிரண்டு வார்த்தைகள்.
இதேபோல கன்னியாகுமரி ஜில்லாவில் தக்கலை என்ற ஊரில் குடியிருக்கும் மலையாள மாந்த்ரீகர் ஒருவர் சில வருடங்களாக உதிர்த்து வரும் மந்திரம் தமிழில் நாவலே இல்லை.
சரி இந்த உளறலையெல்லாம் கண்டும் காணாமல் இருந்துவிட வேண்டியதுதான் என்று அமைதியாக இருக்க முயற்சித்தால் அதை கேட்பதற்கு ஆளே இல்லை என்பதாக எடுத்துக் கொண்டு விடுகிறார் மேற்படியானவர்.
தெருவோரத்து செப்பிடு வித்தைக்காரன் கொஞ்சம் கூட்டம் சேர்ந்ததும் யாராவது இங்கே இருந்து நகர்ந்தால் வீட்டுக்குப் போனதும் ரத்த வாந்தி எடுத்து செத்துப் போவீர்கள் என்று மிரட்டும் ரேஞ்சுக்கு இறங்கி விடுகிறார்.
கருணாநிதி கலந்து கொள்ளும் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ள முடியாது என்று ஆரம்பத்திலேயே மறுத்திருந்த ஜெயகாந்தன் தான் ஏமாற்றப்பட்டதை உணர்ந்து அன்று அந்த மேடையில் இலக்கியம் பேசமுடியாது அரசியல் பேசுகிறேன் என்று அறிவித்து அன்றைய முதல்வரின் அரசியல் கொள்கைகளை விமர்சித்துப் பேசினாராம்.
இவர் எங்கெங்கு எதன் பொருட்டு யாருக்கெல்லாம் துதிபாடினார் யாருடைய வேலைக்கு வேட்டு வைக்கும் நோக்கத்தோடு மொட்டைக் கடுதாசி போட்டார் குரங்கு டைப் அடிப்பது போல இருக்கிறது என்று தன் சக எழுத்தாளரை வசைபாடிய கதையை எல்லாம் எழுதினால் நாறிவிடும்.
அதைவிட திராவிட இயக்கத்தின் இலக்கியம் பிரச்சார இலக்கியம் என்று அவர் தொடர்ந்து செய்து வரும் பிரச்சாரத்திற்கு பதில் சொல்வது உருப்படியான காரியமாக இருக்கும்.
திராவிட இயக்கம் மணிக்கொடி இயக்கத்தைப் புறக்கணித்தது என்று ஜெயமோகனைப் போல அசட்டுத்தனமான குற்றச்சாட்டை வைப்பவர்களால்தான் அவற்றைப் எதையும் படிக்காமலேயே பிரச்சாரம் என்று புறக்கணிக்க முடியும்.
ராமகிருஷ்ணன் ஜெயமோகன் போன்றோர் சுத்தமான நெய்யினால் செய்யப்பட்ட இலக்கியம் என்ற பெயரில் மறைமுகமான நுட்பமான இந்துத்துவ பிரச்சாரத்தைத்தான் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்று ஒருவர் எதிர் வாதம் வைக்க முடியும்.
மிகச் சிறந்த சினிமாக் கலைஞரான இயக்குனர் அவரது திரைப்படங்களை ஃகிட்லர் தனது கொள்கைகளுக்கு நெருக்கமானவை என்று உச்சிமோந்து பாராட்டினான்.
மனிதகுல விரோதிகளுக்கு ஏதோ ஒரு வகையில் சாதகமாக அமைந்துவிட்ட படங்களை எப்படி தான் எடுக்க நேர்ந்தது என்று அதிர்ந்துபோன லேங் முதல் காரியமாக தனது படங்களைத் தானே நிராகரித்தார்.
ஆர்.எஸ்.எஸ்.காரர்கள் தமக்குச் சாதகமானது என்று கருதிய ஒரு படைப்புடன் ஒரு கலைஞன் என்ற வகையில் ஜெயமோகனுக்கு என்ன உறவு இருக்க முடியும்?
அவ்வருட சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியின்போது பலருக்கும் பதில் சொல்லும் பொருட்டு அவருக்கும் காலச்சுவடு குழுவினருக்கும் மோதல் உச்சத்திலிருந்தாக நினைவு ஜெயமோகன் ஒரு நீண்ட துண்டறிக்கை வெளியிட்டிருந்தார்.
சினிமாவைப் பற்றிய மாற்று சினிமாவைப் பற்றி மறந்துவிடுங்கள் எந்த அக்கறையும் எந்தத் தேடலும் அற்ற ஜெயமோகன் இப்போது கோடம்பாக்கத்தில் குப்பை அள்ளிக் கொண்டிருக்கிறார்.
அதிராம்பட்டினம் பேரூராட்சி பகுதியில் அதிக வர்த்தகக் கடைகள் நிறைந்த பகுதியாகக் கருதப்படுகிற ஆஸ்பத்திரி தெரு சாலை கடந்த சில ஆண்டுகளாக மிகவும் பழுதடைந்து குண்டும் குழியுமாக காட்சியளித்தது.
உத்தரப்பிரதேச முதல்வர் யோகி ஆதித்ய நாத் துணை முதல்வர் கேசவ்பிரசாத் மவுரியா ஆகியோர் தங்கள் எம்பி பதவிகளை ராஜினாமா செய்தனர்.