sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இப்பாட்டின்கண் களிற்றுமேலிருந்த சோழனை இன்னானென்றறியாது கேட்ட சேரமான் அந்துவஞ்சேரலிரும்பொறைக்குக் களிற்று மேற் செல்வோனாகிய இவன் யாரெனின் நீர் வளத்தால் மிக்கு விளைந்த நெல்லை யறுக்கும் உழவர் மீனும் கள்ளும் பெறும் நீர்நாட்டை யுடையவன் இவன் களிறு மதம்பட்டதனால் இவன் நோயின்றிச் செல்வானாதல் வேண்டும் என்று குறிக்கின்றார்.
சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி கருவூரிடஞ் செல்வானைக் கண்டு சேரமான் அந்துவஞ்சேர லிரும்பொறையொடு வேண்மாடத்து மேலிருந்து உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் பாடியது.
உரை இவன் யார் என்குவையாயின் இவன் யாரென்று வினவுவாயாயின் இவனே இவன்தான் புலிநிறக் கவசம் புலியினது தோலாற் செய்யப்பட்ட மெய்புகு கருவி பொலிந்த பூம்பொறி சிதைய கொளுத்தற எய் கணை கிழித்த எய்த அம்புகள் போழப்பட்ட பகட் டெழில் மார்பின் பரந் துயர்ந்த மார்பினையுடைய மறலி யன்ன களிற்று மிசையோன் கூற்றம்போன்ற களிற்றின் மேலோன் களிறு இக்களிறுதான் முந்நீர் வழங்கும் நாவாய் போலவும் கடலின் கண்ணே யியங்கும் மரக்கலத்தை யொப்பவும் பன்மீன் நாப்பண் திங்கள் போலவும் பல மீனினது நடுவே செல்லும் மதியத்தை யொப்பவும் சுறவினத் தன்ன வாளோர் மொய்ப்ப சுறவின் இனத்தையொத்த வாண் மறவர் சூழ மரீஇயோர் அறியாது தன்னை மருவிய பாகரை யறியாது மைந்து பட்டன்று மதம்பட்டது நோயிலனாகிப் பெயர்க தில் அம்ம இவன் நோயின்றிப் பெயர்வானாக பழனம் வயலிடத்து மயில் உகுத்த பீலி மயில் உதிர்த்த பீலியை கழனி யுழவர் ஆண்டுள்ள உழவர் சூட்டொடு தொகுக்கும் நெற் சூட்டுடனே திரட்டும் கொழு மீன் கொழுவிய மீனையும் விளைந்த கள்ளின் விளைந்த கள்ளையுமுடைய விழுநீர் வேலி மிக்க நீராகிய வேலியையுடைய நாடு கிழவோன் நாட்டையுடையோன் எ று.
களிற்று மிசையோனாகிய இவன் யாரென்குவையாயின் நாடுகிழவோன் இவன் களிறு மதம்பட்டது அதனால் இவன் நோயின்றிப் பெயர்க வெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
களிற்றுக்கு நாவாயோடுவமை எதிர்ப்படையைக் கிழித்தோடலும் திங்களோ டுவமைவாளோர் சூழத் தன் தலைமை தோன்றச் செல்லுதலுமாகக் கொள்கதில் விழைவின்கண் வந்தது.
பெருநற்கிள்ளி களிறு கையிகந்து பகையகத்துப் புகுந்த்தமையால் அவற்குத் தீங்குறுமென் றஞ்சி வாழ்த்தினமையால் இது வாழ்த்தியலாயிற்று.
இவற்குத் தீங்குறின் நமக்குத் தீங்குறுமென்னுங் கருத்தால் நோயிலனாகிப் பெயர்க வென்றாராயின் வாழ்த்தியலாகாது துறையுடையானது பாட்டாமென வுணர்க.
களிற்றினுடைய நிறமும் தோற்றமும் வன்மையும் தோன்ற மறலி யன்ன களிறு என்றவர் மீட்டும் அதற்கு நாவாயும் திங்களும் உவமை கூறியதற்குக் காரணம் களிற்றுக்கு .......கொள்க என்றார்.
காணும் பகைவர் அதனை அடக்க முயலாது சினம் மிகுவித்து அதற்கும் ஊர்ந்துவரும் சோழற்கும் தீங்கு விளைவிப்பரென்றகருத்தால் நோயிலனாகிப் பெயர்கதில் என்று வாழ்த்துகின்றார்.
இவனுக்குத் தீங்குண்டாயின் இவனது ஆதரவு பெற்று வாழும் தம்மைப்போலும் பரிசிலருக்கும் ஆதரவின்றி யொழிதலால் தீங்குண்டாம் என்பதாம்.
ஒருகால் கபிலரும் இக் கடுங்கோ வாழியாதனும் ஒருங்கிருந்த காலையின் இவ்வேந்தன் அவர் கையைப்பற்றி நுமது கை மிக மென்மை யாகவுளதே என வியந்து கூறினான்.
இப்பாட்டிண்கண் அரசே யானையிவருமிடத்து அதன் தோட்டி தாங்கவும் குதிரையைச் செலுத்துங்கால் அதன் குசை பிடிக்கவும் தேர் மிசை யிருந்து வில்லேந்தியவழி அம்பு செலுத்தவும் பரிசிலர்க்கு அருங் கலம் வழங்கவும் பயன்படுவதால் நின் கை வன்மையாக வுளது என் போலும் பரிசிலர் மெய்ம் முயற்சியின்றிப் பிறர் நல்கப்பெறும் சோறுண்டு வருந்து தொழில் தவிர தொழில் இலராதலால் அவர் கை மென்மையாக உளது என்று கூறுகின்றார்.
உரை கடுங் கண்ண கொல் களிற்றால் வன்கண்மையையுடைய கொலையானையாலே காப்புடைய எழு முருக்கி காவலையுடைய கணைய மரத்தை முறித்து பொன் இயல் புனை தோட்டியான் இரும்பாற் செய்யப்பட்ட அழகு செய்த அங்குசத்தால் முன்பு துரந்து முன்னர்க் கடாவி சமம் தாங்கவும் அது செய்யும் வினையைப் பின் வேண்டுமளவிலே பிடிக்கவும் இடித் உடைத்த குண் டகழி வலிய நிலத்தைக் குந்தாலியால் பார்துச் செய்த குழிந்த கிடங்கின்கண் நீரழுவ நிவப்புக் குறித்து நீர்ப் பரப்பினது ஆழமாகிய உயர்ச்சியைக் கருதி அதன்கட் செல்லாமல் நிமிர் பரிய மா தாங்கவும் மிகைத்த செலவினையுடைய குதிரையைக் குசைதாங்கி வேண்டுமளவிலே பிடிக்கவும் ஆவம் சேர்ந்த புறத்தை அம்பறாத்தூணி பொருந்திய முதுகை யுடையையாய் தேர்மிசை தேர்மேலே நின்று சாப நோன் ஞாண் வடுக்கொள வழங்கவும் வில்லினது வலிய நாணாற் பிறந்த வடுப் பொருந்தும்படி அம்பைச் செலுத்தவும் பரி சிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கவும் பரிசிலர்குப் பெறுதற்கரிய அணிகலங்களை யளிக்கவும் குரிசில் தலைவ வலிய வாகும் நின் தாள் தோய் தடக்கை வலியவாகும் நின் முழந்தாளைப் பொருந்திய பெரிய கைகள் புலவு நாற்றத்த பைந்தடி புலால் நாற்றத்தை யுடையவாகிய செவ்வித் தடியை பூ நாற்றத்த புகை கொளீஇ பூ நாற்றத்தவாகிய புகையைக் கொளுத்தி ஊன் துவை கறி சோறு உண்டு அமைந்த வூனையும் துவையையும் கறியையும் சோற்றையும் உண்டு வருந்து தொழில் அல்லது வருந்தும் செயலல்லது பிறிது தொழில் அறியா ஆகலின் வேறு செயலறியா வாகலான் தாம் நன்றும் மெல்லிய அவைதாம் பெரிதும் மெல்லியவாயின பெரும நல்லவர்க்கு ஆரணங் காகிய மார்பின் பெண்டிர்கட்கு ஆற்றுதற்கரிய வருத்தமாகிய மார்பினையும் பொருநர்க்கு இருநிலத் தன்ன நோன்மை பொருவார்க்குத் துளக்கப்படாமையிற் பெரிய நிலம்போன்ற வலியினையுமுடைய செரு மிகு சேஎய் போரின்கண்ணே மிக்க சேயை யொப்பாய் நிற் பாடுநர் கை நின்னைப் பாடுவாருடைய கைகள் எறு.
கோளீஇ யென்னு மெச்சம் அமைத்த வென்னும் ஒருசொல் வருவித்து முடிக்கப்பட்டது கொளுத்த வெனத் திரித்து அவ்வூன் என ஒரு சுட்டு வருவித்து அதனொடு முடிப்பினு மமையும்.
வினையெச்சத்தைப் பெயரெச்சமாகத் திரித்து வேண்டியவாறு முடிப்பது அத்துணைச் சிறப்புடையதன்றாதலால் அமைத்த வென ஒருசொல் வருவித்துரைப்பதையே மேற்கொள்கின்றார்.
ஊனுண்டல் துவையுண்டல் சோறுண்டல் என்றாற்போலக் கறியுண்டலென வாராது கறி தின்றல் என வருமாதலால் கறியொழிந்தவற்றிற்கெல்லாம் சேறலின் பன்மை பற்றி அமைத்துக் கொள்ளப்படும் என்றார்.
நும் கை மெல்லியவால் என்ற சேரமான் வாழியாதனுக்கு கபிலர் தம் கையின் மென்மைக்குக் காரணம் கூறுமாற்றால் என் கையென்று கூறாமல் பாடுநர் கை யென்றது தன்னைப் படர்க்கை யாகக் கூறுவது.
நும் கை மெல்லிது என்றதுவே வாயிலாக வேந்தனது கை வன்மையும் கை வண்மையும் ஒருங்கு பாடுதற்கு இடம் வாய்த்தமையின் அதனை விடாது அரசன் கையின் இயல்பு கூறினார்.
ஆடவர் மார் பகலம் மகளிர்க்குப் பொறுத்தற்கரிய வேட்கைத் துன்பம் பயக்குமென்ப வாதலால் மகளிர்க்கு ஆரணங்காகிய மார்பு என்றார் மணங் கமழ் வியன்மார் பணங்கிய செல்லல் அகம்.
போரின்கண் உயர்வற வுயர்ந்த ஒருவன் முருகனென்பது தமிழ் நாட்டு வழக்காதலின் போரில் மேம்படுவோரை முருகனோ டுவமை கூறிச் சிறப்பிப்பது வழக்காயிற்று.
இப்பாட்டின்கண் ஆசிரியர் நெட்டிமையார் பாண்டியன் முதுகுடுமிப் பெருவழுதியின் போர் மிகுதியும் கண்டு வியந்து பெரும மைந்தினையுடையாய் பகைவருடைய நல்லெயில் சூழ்ந்த அகலிடங்களைக் கழுதை யேர் பூட்டி யுழுது பாழ் செய்தனைஅவர் தேயத்து விளைவயல்களில் தேர்களைச் செலுத்தி யழித்தனை நீருண் கயங்களில் களிறுகளை நீராட்டிக் கலக்கி யழித்தனை இவ்வாறு மிக்க சீற்றமுடையோனாகிய நின்னுடைய தூசிப்படையைக் கொள்ளவேண்டி வந்து பொருது வசையுற்ற வேந்தரோ பலர் நால்வேதத்துக் கூறியவாறு வேள்வி பல செய்து முடித்து அவ் வேள்விச் சாலைகளில் நட்ட யூபங்களும் பல வசையுற்றவர் தொகையோ யூபங்களின் தொகையோ இவற்றுள் மிக்க தொகை யாது?
உரை கடுந்தேர் குழித்த ஞெள்ளல் ஆங்கண் விரைந்த தேர் குழித்த தெருவின்கண்ணே வெள் வாய்க் கழுதைப் புல்லினம் பூட்டி வெளிய வாயையுடைய கழுதையாகிய புல்லிய நிரையைப் பூட்டி யுழுது பாழ் செய்தனை பாழ் படுத்தினை அவர் நனந்தலை நல்லெயில் அவருடைய அகலிய் இடத்தையுடைய நல்ல அரண்களை புள்ளினம் இமிழும் புகழ்சால் விளை வயல் புள்ளினங்கள் ஒலிக்கும் புகழமைந்த விளை கழனிக் கண்ணே வெள்ளுளைக் கலிமான் கவி குளம்பு உகள வெளிய தலையாட்டமணிந்த மனஞ் செருக்கிய குதிரையினுடைய கவிந்த குளம்புகள் தாவ நின் தெவ்வர் தேஎத்துத் தேர் வழங்கினை நின்னுடைய பகைவர் தேயத்துக்கண் தேரைச் செலுத்தினை துளங்கியாலால் பணை யெருத்தின் அசைந்த தன்மையோடு பெரிய கழுத்தினையும் பா வடியால் செறல் நோக்கின் பரந்த அடியோடு வெகுட்சி பொருந்திய பார்வையினையும் ஒளிறு மருப்பின் களிறு விளங்கிய கோட்டினையுமுடைய களிற்றை அவர காப்புடைய கயம் படியினை அப்பகைவருடையனவாகிய காவலையுடைய வாவிக்கட் படிவித்தனை அன்ன சீற்றத்து அனைய அப்பெற்றிப்பட்ட சினத்துடனே அதற்கேற்ற செய்கையையுடையை ஆகலின் ஆதலான் விளங்கு பொன் எறிந்த நலங்கிளர் பலகையொடு விளங்கிய இரும்பாற் செய்யப்பட்ட ஆணியும் பட்டமும் அறைந்த அழகுமிக்க பலகையுடனே நிழல்படு நெடுவேல் ஏந்தி நிழலுண்டாகிய நெடிய வேலை யெடுத்து ஒன்னார் பகைவர் ஒண்படைக் கடுந்தார் ஒள்ளிய படைக்கலங்களையுடைய நினது விரைந்த தூசிப்படையின் முன்பு தலைக்கொண்மார் வலியைக் கெடுத்தல்வேண்டி நசைதர வந்தோர் தம் ஆசை கொடுவர வந்தோர் நசை பிறக் கொழிய அவுவாசை பின்னொழிய வசை பட வாழ்ந்தோர் பலர்கொல் வசையுண்டாக உயிர் வாழ்ந்தோர் பலரோ?
நற் பனுவல் குற்றமில்லாத நல்ல தரும நூலினும் நால் வேதத்து நால்வகைப்பட்ட வேதத்தினும் சொல்லப்பட்ட அருஞ் சீர்த்தி எய்தற்கரிய மிக்க புகழையுடைய பெருங் கண்ணுறை நெய்ம்மலி ஆவுதி பொங்க சமிதையும் பொரியும் முதலாகிய பெரிய கண்ணுறையோடு நெய் மிக்க புகை மேன்மேற் கிளர பன்மாண் வீயாச் சிறப்பின் பல மாட்சிமைப்பட்ட கெடாத தலைமையையுடைய வேள்வி முற்றி யாகங்களை முடித்து யூபம் நட்ட வியன் களம் பலகொல் தூண் நடப்பட்ட அகன்ற வேள்விச்சாலைகள் பலவோ?
பெரும விசி பிணிக் கொண்ட மண்கனை முழவின் வார் பொருந்தி வலித்துக் கட்டுதலைப் பொருந்திய மார்ச்சனை செறிந்த தண்ணுமையையுடைய பாடினி பாடும் வஞ்சிக்கு விறலி பாடும் மேற்செலவிற்கு ஏற்ப நாடல் சான்ற மைந்தினோய் ஆராய்தலமைந்த வலியையுடையோய் நினக்கு பூட்டி யென்னும் வினையெச்சத்திற்கு உழு தென்னுஞ்சொல் தந்துரைக்கப்பட்டது.
பெரும மைந்தினோய் பாழ் செய்தனை தேர் வழங்கினை கயம் படியினை ஆதலின் நினக்கு ஒன்னாராகிய வசைபட வாழ்ந்தோர் பலர்கொல் யூபம் நட்ட வியன் களம் பலகொல் இவற்றுள் யா பல கொல்லோ வெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
வாளும் வேலும் கொண்டு பகைவர் தாக்குமிடத்து அவற்றைத் தாங்கித் தடுத்து நிற்றற்கேற்ப ஆணியும் பட்டமும் அறைந்து அழகும் வன்மையும் பொருந்தி யிருப்பதனால் இதனை நலங்கிளர் பலகை என்றார்.
இனித் தலைக்கொள்ள லென்பது எதிர்தல் என்றும் பொருள்படுதலால் முன்பு தலைக்கொண்மார் என்பதற்கு முன்பால் என ஆலுருபு விரித்து வலியால் தலைப்பட்ட என்றும் உரைக்கலாம் என்றார்.
இச் சோழன் காலத்தே சேரநாட்டில் சேரமான் மாரி வெண் கோவும் சேரமான் மாந்தரஞ் சேர லிரும்பொறையும் பாண்டிநாட்டில் பாண்டியன் கானப்பேர் எயில் தந்த உக்கிரப் பெருவழுதியும் ஆட்சிபுரிந்தனர்.
ஒரு கால் மாரிவெண்கோவும் உக்கிரப் பெருவழுதியும் இப் பெருநற்கிள்ளியும் நட்பால் பிணிப்புற்று ஒருங்கிருப்ப ஒளவையார் கண்டு பெருமகிழ்வுற்று வானத்து வயங்கும் மீனினும் மாமழைத் துளியினும் நும்முடைய வாழ்நாட்கள் உயர்ந்து மேந்தோன்றிப் பொலிக என வாழ்த்திச் சிறப்பித்தனர்.
இக் கிள்ளியை உலோச்சனார் என்னும் சான்றோர் சென்று கண்டபோது அவர்க்கு இவன் மலைபயந்த மணியும் கடறு பயந்த பொன்னும் கடல் பயந்த கதிர் முத்தமும் வேறுபட்ட வுடையும் பிறவும் தந்து சிறப்பித்தான்.
இப்பாட்டின்கண் இவர் இப் பெருநற்கிள்ளியை நோக்கி முருகன் போலும் குரிசில் நீ பகைவர் நாட்டுட் புகுந்து அவர் ஊர் சுட்ட தீயினது விளக்கம் செல்சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கர்போலத் தோன்று கிறது இவ்வாறு தீயிட்டுக் கொளுத்திய அந்நாடு கரும்பல்லது காடறி யாப் பெருந்தண் பணை பொருந்திய நன்னாடாகும்.
உரை வினை மாட்சிய விரை புரவியொடு போரிற்கு நன்மையை யுடையவாகிய விரைந்த குதிரையுடனே மழை உருவின தோல் பரப்பி முகில்போலும் நிறத்தையுடைய பரிசையைப் பரப்பி முனை முருங்கத் தலைச் சென்று முனையிடம் கலங்க மேற்சென்று அவர் விளை வயல் கவர்பு ஊட்டி அவரது நெல்விளை கழனியைக் கொள்ளை யூட்டி மனை மரம் விறகாக மனையிடத்து மரமே விறகாக கடி துறை நீர்க் களிறு படீஇ காவற்பொய்கைகளின் நீரிலே களிற்றைப் படிவித்து எல்லுப்பட இட்ட சூடு தீ விளக்கம் விளக்கமுண்டாக இடப்பட்ட நாடு சுடு நெருப்பினது ஒளிதான் செல் சுடர் ஞாயிற்றுச் செக்கரின் தோன்ற விடுகின்ற கதிரையுடைய ஞாயிற்றினது செக்கர் சிறம் போலத் தோன்ற புலம் கெட இறுக்கும் வரம்பில் தானை இடமில்லையாகச் சென்றுவிடும் எல்லையில்லாத படையினையும் துணை வேண்டாச் செரு வென்றி துணைப்படை வேண்டாத போர் வெற்றியினையும் புலவு வாள் புலால் நாறும் வாளினையும் புலர் சாந்தின் பூசிப் புலர்ந்த சாந்தினையும் முருகற் சீற்றத்து உருகெழு குருசில் முருகனது வெகுட்சிபோலும் வெகுட்சியினையுமுடைய உட்குப் பொருந்திய தலைவ மயங்கு வள்ளை மலர் ஆம்பல் ஒன்றோடொன்று கலந்த வள்ளையையும் மலர்ந்த ஆம்பலையும் பனிப் பகன்றை குளிர்ச்சியையுடைய பகன்றையையும் கனிப் பாகல் பழத்தையுடைய பாகலையுமுடைத்தாகிய கரும் பல்லது காடு அறியா கரும்பல்லது பிறிது காடறியாத பெருந் தண் பணை பாழாக பெரிய மருதம் பாழாக ஏம நன்னாடு ஒள்ளெரி ஊட்டினை காவலையுடைய நல்ல நாட்டை ஒள்ளிய தீயை யூட்டி நாம நல்லமர் செய்ய அஞ்சத்தக்க நல்ல போரைச் செய்ய ஓராங்கு மலைந்தன நின் கருத்திற்கேற்ப ஒரு பெற்றிப் படப் பொருதனை பெரும நின் களிறு நின்னுடைய களிறுகள் எ று.
கவர் பூட்டியென்பதற்கு விரும்பிக் கொள்ளை யூட்டியெனவும் புலங்கெட வென்பதற்கு நாடழிய வெனவும் புலவு வா ளென்பதற்குப் புலாலுடைய வாளெனவும் உரைப்பினு ம்மையும்.
கடி துறை ஊரார் உண்ணுநீர் கொள்ளும் நீர்நிலைகளில் மக்களும் விலங்குகளும் இறங்கிப் படிந்து நீரைக் கெடுக்காவண்ணம் காத்தல் பண்டையோர் மரபாதலால் அவற்றைக் கடி துறை யென்றார்.
போர் நிகழுமிடத்துப் பகைவர் நாட்டு விளைவயல்களைக் கெடுப்பதும் நீர்நிலைகளைச் சிதைத்தழிப்பதும் நெல் கரும்பு முதலியன விளையும் மருத நிலங்களைப் பாழ் செய்வதும் மக்கள் குடியிருக்கும் ஊர்களைத் தீயிட்டழிப்பதும் அவர்தம் பொருளைச் சூறையாடுவதும் நிகழ்வது குறித்தே இப் போர் நிகழ்ச்சி சான்றோர்களால் வெறுக்கப்படுகின்றன.
கவர்வு விருப்பாகும் என்பது தொல்காப்பியம் அதற்கேற்பக் கவர்பூட்டி யென்பதற்கு விரும்பிக் கொள்ளையூட்டி என்றும் புலம் என்பது நாட்டிற்கும் பொருந்துதாலால் புலம் கெட வென்பதற்கு நாடழிய வென்றும் பொருள்கொள்ளலாம் என்றார்.
இவனுக்கும் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்சழியனுக்கும் ஒருகால் நடந்த போரில் இச்சேரமான் தோல்வியுற்று அவனாற் சிறைப் படுத்தப்பட்டான்.
இக்காலத்தும் ஞாயிற்றினிடத்தே காணப்படும் கருப்புக்குறியே இப்போது நிகழ்ந்த போர்க்கும் வற்கடத்துக்கும் காரணமென ஆராய்ச்சியாளர் கூறுகின்றனரன்றோ மீன் வீழ்ச்சி கண்ட சான்றோருள் கூடலூர்கிழார் என்பவர் பெரு வருத்த மெய்தி ஏழுநாள் கழித்து யானைகட்சேய் மாந்தரஞ்சேர லிரும்பொறை யிறந்தானென்றறிந்தார்.
இப்பாட்டில் ஆசிரியர் குறுங்கோழியூர்கிழார் இச்சேரமான் தலை யாளங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் சிறையிலிருந்து தன் வலியாற் றப்பிச் சென்று அரசுகட்டி லேறியிருக்க அவனைக்கண்டு குடவர் கோவே சேரர் மரபைக் காத்தவனே தொண்டிநகரத்தோர் தலைவனே நின்னைக் காணவந்தேன் என்று கூறுகின்றார்.
சிறையினின்று இவன் தப்பிச் சென்ற திறத்தைதான் கைப்படுக்கப்பட்ட குழியினின்றும் கரையைக் குத்தித் தப்பிப்போகும் யானை யொன்றின் செயலோ டுவமித்திருப்பது மிக்க நயமுடையதாகும்.
பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனாற் பிணீயிருந்த யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞெசேர லிரும்பொறை வலிதிற் போய்க் கட்டி லெய்தினானைக் குறுங்கோழியூர் கிழார் பாடியது.
உரை தென் குமரி தென்றிசைக்கட் கன்னியும் வட பெருங் கல் வடதிசைக்கண் இமயமும் குண குட கடல் எல்லையா கீழ்த்திசைக்கண்ணும் மேற்றிசைக்கண்ணும் கடலும் எல்லையாக குன்று மலை காடு நாடு நடுவுபட்ட நிலத்துக் குன்றமும் மலையும் காடும் நாடும் என இவற்றையுடையோர் ஒன்றுபட்டு வழி மொழிய ஒரு பெற்றிப்பட்டு வழிபாடு கூற கொடிது கடிந்து தீத்தொழிலைப் போக்கி கோல் திருத்தி கோலைச் செவ்விதாக்கி படுவதுண்டு ஆறிலொன்றாகிய இறையையுண்டு பகல் ஆற்றி நடுவு நிலைமையைச் செய்து இனி துருண்ட சுடர் நேமி தடையின்றாகவுருண்ட ஒளியையுடைய சக்கரத்தால் முழுதாண்டோர் வழி காவல நிலமுழுதையும் ஆண்டோரது மரபைக் காத்தவனே குலை இறைஞ்சிய கோள் தாழை குலை தாழ்ந்த கோட்புக்க தெஙுகினையும் அகல் வயல் அகன்ற சுழனியையும் மலை வேலி மலையாகிய வேலியையும் நிலவு மணல் வியன் கானல் நிலாப்போன்ற மணலையுடைய அகன்ற கடற் கரையையும் தெண் கழி மிசைச் சுடர்ப் பூவின் தெளிந்த கழியிடத்துத் தீப்போலும் பூவினையுமுடைய தண் தொண்டியோர் அடு பொருந குளிர்ந்த தொண்டியி லுள்ளோருடைய அடு பொருந மாப் பயம்பின் பொறை போற்றாது யானை படுக்கும் குழிமேற் பாவின பாவைத் தன் மனச் செருக்கால் பாதுகாவாது நீடு குழி அகப்பட்ட ஆழத்தால் நெடிய குழியின் கண்ணே அகப்பட்ட பீடுடைய எறுழ் முன்பின் பெருமையை யுடைத்தாகிய மிக்க வலிமையுடைய கோடு முற்றிய கொல் களிறு கொம்பு முதிர்ந்த கொல்லுங் களிறு நிலை கலங்கக் குழி கொன்று அதன் நிலைசரியக் குழியைத் தூர்த்து கிளை புகல தன் இனம் விரும்ப தலைக்கூடி யாங்கு தன்னினத்திலே சென்று பொருந்தினாற்போல அரு முன்பின் பொறுத்தற்கரிய வலியால் பகையை மதியாது நீ பட்ட பெருந் தளர்ச்சி நீயுற்ற பெரிய தளர்ச்சி நீங்க பிறிது சென்று பிறிதொரு சூழ்ச்சியாற் போய் பலர் உவப்ப பலரும் மகிழ மலர் தாயத்துப் பலர் நாப்பண் மீக் கூறலின் பரந்த உரிமையையுடைய இடத்தின் நின் சுற்றத்தார் பலர்க்கு நடுவே உயர்த்துச் சொல்லப்படுதலால் உண்டு ஆகிய உயர் மண்ணும் நீ செழியனாற் பிணிப்புண்பதற்கு முன்பு நின்னா லழிக்கப்பட்டுப் பின்பு தம் மரசு வெளவாது நின் வரவு பார்த்திருந்த அரசர் நமதாய் இவனாற் கொள்ளப்பட்டு உண்டு அடிப்பட்டுப் போந்த மேம்பட்ட நிலமும் சென்று பட்ட விழுக் கலனும் பெறல் கூடும் இவன்பாற் சென்றுற்ற சீரிய அணிகலமும் கிடைத்த லுண்டாம் இவன் நெஞ்சுறப் பெறின் எனவும் இவனது நெஞ்சு நமக்கு உரித்தாகப் பெறின் என நினைந்தும் ஏந்து கொடி இறைப் புரிசை நின் வரவு பார்த்திராது தம் மரசு வெளவிய பகைவர் எடுத்த கொடியையுடைய உயர்ந்த மதிலையும் வீங்கு சிறை வியல் அருப்பம்மிக்க காடும் அகழும் முதலாய காவலையுடைய அகலிய அரணினையும் நாம் இனி இழந்து வைகுவதும் நாம் இனி இழந்து தங்குவேம் உடன்று நோக்கினன் பெரிது எனவும் இவன் நம்மை வெகுண்டு பார்த்தான் மிக வென நினைந்தும் வேற்றரசு பகை வேந்தர் பணி தொடங்கும் நின் ஆற்றலொடு புகழேத்தி ஏவல் செய்யத் தொடங்குதற்குக் காரணமாகிய நினது வலியுடனே புகழை வாழ்த்தி காண்கு வந்திசின் காண் பேனாக வந்தேன் பெரும ஈண்டிய மழை யென மருளும் பல் தோல் திரண்ட முகிலெனக் கருதி மயங்கும் பல பரிசைப் படையினையும் மலையெனத் தேன் இறை கொள்ளும் இரும் பல் யானை மலையென்று கருதித் தேனினம் தங்கும் பெரிய பல யானையினையும் உடலுநர் உட்க வீங்கி மாறுபடுவோர் அஞ்சும்படி பெருத்தலால் கடல் என வான் நீர்க்கு ஊக்கும் தானை கடலெனக் கருதி மேகம் நீர் முகக்க மேற்கொள்ளும் படையினையும் ஆனாது அமையாது கடு ஒடுங்கு எயிற்ற நஞ்சு கரக்கும் பல்லினையுடையவாகிய அரவுத் தலை பனிப்ப பாம்பினது தலைநடுங்கும் பரிசு இடி யென முழங்கும் முரசின் இடியென்று கருத முழங்கும் முரசினையும் வரையா ஈகை எல்லார்க்கும் எப்பொருளும் வரையாது கொடுக்கும் வண்மையையுமுடைய குடவர் கோவே குடநாட்டார் வேந்தே எ று.
அருமுன்பிற் பெருந்தளர்ச்சி பலருவப்பப் பிறிது சென்று என்பதற்கு முன்போலே தளர்ச்சி பிறிதாகப் பலருவப்பச் சென்று எனினு மமையும் அன்றி முன்பின் தளர்ச்சி பிறிதாகச் சென்றென்றுரைப்பாருமுளர்.
தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்து ஒக்கல் இல்லறத்தானாகிய தான் என்ற கூறு ஐந்தொழிய எஞ்சிநிற்கும் ஆறாவது கூறு அரசர்க்காதலின் அதனைப் படுவது என்றார்.
முழுதாளுதல் நிலம் முழுதும் ஆளுதல் கோள் தாழை தோட்புக்க தாழை குலை தாழ்ந்து மக்கள் ஏறி இனிது கொள்ளத்தக்க வகையில் உய்ர்ந்த தெங்கு என்றற்குக் கோட்புக்க தெங்கு என வுரைத்தார்.
பயம்பு பள்ளம் யானை வரும் வழியில் ஆழ்ந்த பள்ளஞ்செய்து அதன்மேல் மெல்லிய கழிகளைப் பரப்பி மணலைக் கொட்டி பொய்யே நிலம் போலத் தோன்றச் செய்து வைப்பர் யானை வேட்டம் புரிவோர்.
மலையிட்த்தே தேனினம் கூடமைத்தல் இயல்பாதலால் யானைகளின் மதநாற்றங் குறித்துத் தங்கும் தேனினத்தை மலையெனத் தேனிறைகொள்ளும் யானை யென்றார்.
குன்றுமலை காடு நாடென்றவிடத்துக் குன்றொழிந்த ஏனைய தனித்தனியே குறிஞ்சி முல்லை மருதங்களைக் குறித்தலின் குன்றென்பதும் ஒரு நிலப்பகுதி குறித்ததென்றற்கும் இடமுண்மையின் அன்றி ...உளர் என்றார்.
தலையாலங்கானம் என்னுமிடத்தே தன்னை யெதிர்த்த முடிவேந்தர் இருவரும் வேளிர் ஐவருமாகிய எழுவரை வென்று மேம்பட்டது கொண்டு தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் எனச் சிறப்பிக்கப்பட்டான்.
யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேர லிரும்பொறையை வென்று சிறைப்படுத்தியதும் வேள் எவ்வியின் மிழலைக் கூற்றத்தையும் முதுவேளிர்கட்குரிய முத்தூர்க்கூற்றத்தையும் வென்று தான் கைப்படுத்திக் கொண்டதும் இவனுடைய போர்ச்செயல்களாகும்.
புலவியன் என்பது விரிந்த அறிவுடையவனென்னும் பொருள்பட வருந் தமிழ்ச்சொல்லாதலால் புலத்தியனென்றும் வடசொற் றிரிபெனக் கூறுவது மடமையாகும்.
இப்பாட்டிண்கண் தாம் பாண்டிநாட்டின் மேற்பகுதியில் வாழ்பவராதலாலும் அப்பகுதி நீர்நிலையின்றி விளைநலம் குன்றி வாடுதலாலும் நீர்நிலை பெருக அமைக்க வேண்டுமெனப் பாண்டியற் குணர்த்தக் கருதி வயவேந்தே நீ மறுமைப்பேறாகிய துறக்க வின்பம் வேண்டினும் இம்மைக்கண் ஒரு பேரரசனாய்ப் புகழெய்த வேண்டினும் நாட்டில் நீர்நிலை பெருக அமைக்க வேண்டும் வித்தி வானோக்கும் புன்புலம் வேந்தன் முயற்சிக்கு வேண்டுவ உதவாது ஆகவே நீர்நிலை பெருக அமைப்பாயாக வென வற்புறுத்துகின்றார்.
அரசன்பால் பொருட்கொடைபெறும் பான்மையரான புலவர் பெருமக்கள் அவன்பால் பொருள்வளம் குன்றாது மேன்மேலும் பெருகுதற்குறிய செயன்முறைகளை அவர்கட்கு அறிவுறுத்துவது கடமையாகும்.
சேரமான் கோதையென்பாற்குத் தானைத் தலைவனான் பிட்டங்கொற்றனென்பான் மாறுபடும் மன்னரை வென்று அவர் தம் பொருள் வளத்தைப் புலவருக்கு நல்கிப் புகழ்பெறக் கண்ட வடம வ்ண்ணக்கன் தாமோதரனார் என்னும் சான்றோர் அவனது பொருள்வளம் குன்றாமை வேண்டி வயமான் பிட்டன் ஆரமர் கடக்கும் வேலும் அவன் இறைமாவள்ளீகைக் கோதையும் மாறுகொள் மன்னரும் வாழியர் நெடிதே புறம்.
உரை முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇ ஒலிக்கின்ற கடலானது முழுதும் சூழப்பட்டு பரந்து பட்ட வியன் ஞாலம் பரந்து கிடக்கின்ற அகன்ற வுலகத்தை தாளின் தந்து தமது முயற்சியாற் கொண்டு தம் புகழ் நிறீஇ தம்முடைய புகழை யுலகத்தின் கண்ணே நிறுத்தி ஒருதாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல் தாமே ஆண்ட வலியோருடைய வழித்தோன்றினோய் ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய ஒன்றைப் பத்து முறையாக அடுக்கப்பட்டதாகிய கோடி யென்னும் எண்ணினைக் கடையெண்ணாக இருத்திய பெருமைத்தாக நின் ஆயுள் சங்கு முதலாகிய பேரெண்ணினை யுடைத்தாக நினது வாழ்நாள் நீர்த் தாழ்ந்த குறுங்காஞ்சி நீரின் கண்ணேயுறத் தாழ்ந்த குறிய காஞ்சியினது பூக் கதூஉம் இன வாளை பூவை கவரும் இனமாகிய வாளையினையும் நுண்ணாரல் நுண்ணிய ஆரலினையும் பரு வரால் பரிய வராலினையும் குரூஉக் கெடிற்ற நிறமுடைய கெடிற்றினையு முடைத்தாகிய குண்டு அகழி குழிந்த கிடங்கினையும் வான் உட்கும் வடி நீண் மதில் வான மஞ்சும் திருந்திய நெடிய மதிலையு முடைத்தாகிய மல்லல் மூதூர் வய வேந்தே வளவிய பழைய ஊரினையுடைய வலிய வேந்தே செல்லும் உலகத்துச் செல்வம் வேண்டினும் நீ போகக் கடவ மறுமை யுலகத்தின்கண் நுகரும் செல்வத்தை விரும்பினும் ஞாலம் காவலர் தோள்வலி முருக்கி ஒரு நீ ஆகல் வேண்டினும் உலகத்தைக் காப்பாரது தோள் வலி யைக் கெடுத்து நீ ஒருவனுமே தலைவனாதலை விரும்பினும் சிறந்த நல்லிசை நிறுத்தல் வேண்டினும் மிக்க நல்ல புகழை இவ்வுலகத்தே நிறுத்துதலை விரும்பினும் அதன் தகுதி கேள் இனி அவ் வேட்கைக்குத் தக்க செய்கையைக் கேட்பாயாக இப் பொழுது மிகுதியாள பெரியோய் நீர் இன்று அமையா யாக்கைக்கெல்லாம் நீரை யின்றியமையாத உடம்பிற்கெல்லாம் உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோர் உணவு கொடுத்தவர்கள் உயிரைக் கொடுத்தார் உண்டி முதற்று உணவின் பிண்டம் உணவை முதலாக வுடைத்து அவ்வுணவா லுளதாகிய உடம்பு உணவெனப் படுவது நிலத்தொடு நீர் ஆதலால் உணவென்று சொல்லப்படுவது நிலத்தோடு கூடிய நீர் நீரும் நிலனும் புணரியோர் அந்நீரையும் நிலத்தையும் ஒருவழிக் கூட்டினவர்கள் ஈண்டு உடம்பும் உயிரும் படைத்திசினோர் இவ்வுலகத்து உடம்பையும் உயிரையும் படைத்தவராவர் வித்தி வான் நோக்கும் புன்புலம் நெல் முதலாயவற்றை வித்தி மழையைப் பார்த்திருக்கும் புல்லிய நிலம் கண்ணகன் வைப்பிற் றாயினும் இட மகன்ற நிலத்தையுடைத்தாயினும் நண்ணி யாளும் இறைவன் தாட்கு உதவாது அது பொருந்தியாளும் அரசனது முயற்சிக்குப் பயன்படாது அதனால் ஆதலால் அடு போர்ச் செழிய கொல்லும் போரையுடைய செழிய இகழாது இதனைக் கடைப் பிடித்து வல்லே விரைந்து நிலன் நெளி மருங்கின் நிலம் குழிந்த விடத்தே நீர் பெருகத் தட்டோர் நீர்நிலை மிகும் பரிசு தளைத்தோர் இவண் தட்டோர் தாம் செல்லு முலகத்துச் செல்வ முதலாகிய மூன்றினையும் இவ்வுலகத்துத் தம் பேரோடு தளைத்தோராவர் தள்ளாதோர் அந் நீரைத் தளையாதவர் இவண் தள்ளாதோர் இவ்வுலகத்துத் தம் பெயரைத் தளையாதோர் எறு.
தள்ளாதோர் இவண் தள்ளாதோ ராதலால் செழிய இதனை இகழாது வல்லே செய்யென ஒரு சொல் வருவித்துரைப்பாரு முளர் தட்டோரென்பதற்குத் தம் பெயரைத் தளைத்தோ ரெனினு மமையும்.
நீரும் நிலமும் புணரியோர் உயிரும் உடம்பும் படைத்தோரெனவே செல்லு முலகத்துச் செல்வமும் வித்திவானோக்கும் புன்புலம் இறைவன் தாட் குதவாதெனவே நீர்நிலை பெருகத் தட்டலால் வானோக்கவேண்டாத நன்புலம் இறைவன் தாட்கு உதவி ஞாலங் காவலர் தோள்வலி முருக்குதலும் நிலனெளி மருங்கின் நீர்நிலை பெருகத் தட்டோர் இவண் தட்டோ ரெனவே நல்லிசை நிறுத்தலும் கூறப்பட்டன.
புகழ் நிறீஇ யென்றவிடத்து புகழ்க்கு ஆதாரம் உலக மாதலின் புகழை யுலகத்தின் கண்ணே நிறுத்தி யென்றார் சிறந்த நல்லிசை நிறுத்த வேண்டினும் என்றவிடத்தும் இவ்வாறே உரை கூறுதல் காண்க.
மூன்றுமாவன செல்லு முலகத்துச் செல்வம் ஞாலங் காவலர் தோள்வலி முருக்குதல் நீர்நிலை பெருகத் தளைத்தல் வித்தி வானோக்கும் புன்புலம் இறைவன் தாட்டு உதவாது என்ற இவ்வுண்மையை இகழாது என இவ்வுரைகாரர் கூறியது போலாது இகழாது வல்லே செய் என ஒருசொல் வருவித்துரைத்தலு முண்டு.
உயரும் உடம்பும் படைத்தல் அறம் வேந்தர் தோள்வலி முருக்குதல் பொருள் நல்லிசை நிறுத்தல் இன்பம் இவ்வகையால் அறமுதல் மூன்றும் கூறப்பட்டனவாம்.
அவனால் தழுவப்பட்ட இச் சான்றோர் அவனது பேரன்பை வியந்து செழிய நின் மார்பு புலியைப் படுப்பது குறித்து வேட்டுவன் கல்லிடத்தே சேர்த்திய அடாரையும் ஒக்குமென்று கருதிப் புல்லினேன் எம் போல்வார்க்கு இன்பமும் பகைவர்க்குத் துன்பமும் பயப்பது நின் மார்பு என்று பாராட்டி அவனது போர்ச் செயலைச் சிறப்பித்துரைக்கின்றார்.
உரை இமிழ் கடல் வளைஇய ஒலிக்கும் கடலாற் சூழப்பட்ட ஈண்டு அகன் கிடக்கை அணுச் செறிந்த அகன்ற உலகத்துக்கண் தமிழ் தலை மயங்கிய தலையாலங் கானத்து தமிழ்ப்படை கைகலந்த தலையாலங்கானத்துக்கண் மன்னுயிர்ப் பன்மையும் நிலைபெற்ற உயிரினது பன்மையையும் கூற்றத் தொருமையும் அவ்வுயிரைக் கொள்ளும் கூற்றினது ஒருமையையும் நின்னோடு தூக்கிய வென்வேற் செழிய நின்னுடனே சீர்தூக்கிக் காட்டிய வென்றி வேலையுடைய செழிய இரும் புலி வேட்டுவன் பொறி யறிந்து மாட்டிய பெரும் புலியைப் படுக்கும் வேட்டுவன் எந்திர மறிந்து கொளுத்திய பெருங்கல் அடாரும் போன்ம் பெரிய கல்லையுடைய அடாரையும் போலும் என விரும்பி என்று விரும்பி முயங்கினென் அல்லனோ யானே புல்லினே னல்லனோ யான் மயங்கிக் குன்றத் திறுத்த குரீஇயினம் போல கலங்கி மலைக்கண்ணே தங்கிய குருவியினம் போல அம்பு சென்று இறுத்த அரும் புண் யானை அம்பு சென்று தைத்த பொறுத்தற்கரிய புண்ணையுடைய யானையினது தூம்புடைத் தடக்கை வாயொடு துமிந்து துளையுடைய பெருங்கை வாயுடனே துணிந்து வீழ்ந்து நாஞ்சில் ஒப்ப கலப்பையை யொப்ப நிலமிசைப் புரள நிலத்தின்மேலே புரள எறிந்து களம் படுத்த வெட்டிப் போர்க்களத்தின் கண்ணே வீழ்த்த ஏந்து வாள் வலத்தர் ஏந்திய வாள் வெற்றியை யுடையோராய் எந்தையொடு கிடந்தோர் எம் புன் தலைப் புதல்வர் எம் தலைவனோடு கிடந்தார் எம்முடைய புல்லிய தலையையுடைய மைந்தர் இன்ன விறலும் உளகொல் நமக்கு இப்பெற்றிப்பட்ட வென்றியும் உளவோ நமக்கு என என்று சொல்லி மூதில் பெண்டிர் கசிந் தழ முதிய மறக்குடியிற் பிறந்த பெண்டிர் இன் புற்று உவகையால் அழ நாணி அது கண்டு நாணி கூற்றுக் கண்ணோடிய கூற்றம் இரங்கிய வெருவரு பறந்தலை அஞ்சத்தக்க போர்க்களத்தின் கண்ணே எழுவர் நல் வலம் கடந்தோய் இரு பெரு வேந்தரும் ஐம்பெரு வேளிருமாகிய எழுவரது நல்ல வலியை வென்றோய் நின் கழூஉ விளங்கு ஆரம் கவைஇய மார்பு நினது கழுவி விளங்கின முத்தாரம் அகத்திட்ட மார்பை எறு.
பெருங்கல் அடாருமென்றை வும்மை எமக்கு விருப்பஞ் செய்தலேயன்றி நின் பகைவர்க்கு வருத்தஞ் செய்தலான் நின் மார்பு கல்லடாரும் போலுமென எச்சவும்மையாயிற்று சிறப்பும்மையுமாம்.
இனி அம்பு தைத்த யானையை வெட்டிப் படுத்தல் மறத்திற் கிழிபென்று பெண்டிர் இரங்கி யழுதலின் கூற்றுக் கண்டு நாணிக் கண்ணோடியதென் றுரைப்பாரு முளர்.
உயிர்கள் பலவாயினும் கூற்றொன்றே நின்று அவை பலவற்றையும் உண்டலிற் சலியாமை போல இப்பாண்டியன் ஒருவனே நின்று பகைவர் பலரையும் வெல்வது அமையுமெனக் கருதிப் போருடற்றுகின்றான் என்பது விளங்க நின்னோடு தூக்கிய செழிய என்றார்.
பொறியறிந்து மாட்டிய பெருங்கல் அடார் மலை நாட்டவர் பாறைகள் செறிந்த குன்றுகளில் முழைகள் கண்டு அவற்றின் வாயிலில் கற்பலகையால் கதவமைத்து உள்ளே ஆடுகளைக் கட்டிப் புலிகளை அதனுட் புகுவித்து அவை ஆடுகளைத் தாக்கியவழி வாயிற் கதவாகிய கற்பலகை விரைய மூடிக் கொள்ளுமாறு பொறியமைத்து வைப்பது.