sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
காவிய உலகம் இந்த இயற்கை உலகத்துக்குப் புறம்பானதாக இருந்தாலும் பலகாலும் கேட்டுப் கேட்டுப் பழக்கமாகி விட்டமையால் இது கவிதை என்றும் இதைப் பார்க்கும் கண்ணே வேறு என்றும் தெரிந்து கொண்டிருக்கிறோம்.
கண்ணினாலே காணப்படும் பொருளை உள்ளது உள்ளபடியே போட்டோப் படமாகக் காட்டுவதைவிட உணர்ச்சியையும் கருத்தையும் புலப்படுத்தும் சில வகைக் குறிப்பினாலே காட்டவேண்டும் என்பது ஓவியப் புலவனது நெறி.
சப்பளம் கூட்டி உட்காரும் கிராமத்துக் குழந்தைகளைக் காணும்போது முழு உறை போடும் பட்டணத்து உத்தியோகஸ்தன் ஐயோ இந்தக் குழந்தைகளை இப்படி உட்காரவைத்துச் சித்திரவதை செய்கிறார்களே என்று எண்ணுகிறான்.
அந்த இளங்குழந்தைகளைக் கேட்டால் பூமகளாகிய அன்னையின் மடியில் இப்படி உட்காருவதுதான் எங்களுக்கு இன்பத்தைத் தரும் என்று சொல்லுவார்கள்.
இந்த நாட்டுச் சிற்பமும் ஓவியமும் கோலமும் கூத்தும் காவியமும் புராணமும் இந்தக் குறிப்புப் பொருளை உடையனவாக இருப்பதனால்தான் பிற நாட்டினருக்கு விளங்காத புதிர்களாக உள்ளன.
எட்டுத் தொகையிலிருந்து நான்கும் பதினெண் கீழ்க் கணக்கிலிருந்து மூன்றும் ஆக ஏழு நூல் களிலிருந்து எடுத்த பாடல்கள் இதில் உள்ளன.
அவன் தன் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டதும் இன்னுரை பேசித் தலையளி செய்ததும் அள வளாவியதும் பிரியேன் பிரிந்தால் உயிர் விடுவேன் என்று சொல்லியதும் பிரிந்து வருவேனென்று உறுதி மொழி கூறியதும் எல்லாம் சொல்கிறாள்.
அவள் தன் நெஞ்சையே கேட்டுக் கொள்கிறாள் காதலி தான் அது பொய்ப்பின் யான் எவன் செய்கோ காதலர் அந்த உறுதி மொழியினின்றும் தப்பினால் நான் என்ன செய்வேன் திருப்பித் திருப்பி இந்தக் கேள்வியை அவள் கேட்டுக் கொள்கிறாள்.
அப்போது சிறிதும் சந்தேக எண்ணமே இல்லாமல் வேதவாக்காக நம்பினவலது உள்ளத்தில் இப்போது ஐயவுணர்ச்சி புகுந்து நெகிழச் செய்கின்றது.
காதலி என்ன செய்வாள் எல்லாவற்றையும் மறந்து அவன் பேச்சிலே செயலிலே ஒன்றிப்போன அக்காலத்தில் மற்றவற்றைப் பார்க்க அவளுக்குக் கண் ஏது?
அக்கினி ஓர் இடத்தைப் பற்றிக்கொண்டால் அதனை முற்றும் கவர்ந்துகொள்வது போல சாட்சியைத் தேடித் திரிந்த காதலியின் உள்ளம் நாரையைப் பற்றிக்கொண்டது.
பூமிக்கு மேலே புடைத்துத் தோன்றும் நான்கைந்து பச்சை வேரும் அவற்றின்மேலே நிற்கும் தினைப்பயிரின் தண்டும் நாரையின் ஒற்றைக்காலோடு சேர்ந்து நினைவுக்கு வருகின்றன.
மலைச்சாரலின் மோகனக் காட்சியிலே சிந்தையைப் பறிகொடுத்து நின்று நாலு திக்கையும் கண்களால் அளக்கும் அவன் ஒரு வீரனாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.
நேரே அந்தச் செய்தியைச் சொல்வதை விடத் தலைவியின் நிலையைச் சொல்லி அதனால் அவனே அந்த விஷயத்தை உணர்ந்து கொள்ளும்படி செய்யவேண்டுமென்ற உறுதியோடு இன்று வந்திருக்கிறாள் தோழி.
எங்கள் சாரலிலே விளையும் பலாப்பழத்தின் நிலையை அறிவது எளிதல்லவே அதுவும் வேரிலே பழுத்து நிலத்தால் தாங்கப்பெற்று மூங்கில்வேலியின் காவலுக்குள்ளே உள்ள பழத்தையுடைய உங்கள் மலைசாரலை மாத்திரம் அறிந்தவர்களுக்கு எங்கள் ஊர் விஷயம் எப்படித் தெரியப் போகிறது?
எழிலும் உருவும் திருவும் பொருந்திய அந்த மடமங்கையின் உள்ளத்திலே வீற்றிருக்கும் அவன் அவளுக்கு ஏற்ற அழகுடையவன் வீரமுடையவன் செல்வமும் உடையவன்.
பல பல அருவிகள் குதித்தோடும் மலைச்சாரல்களிலே அடர்ந்து வளர்ந்த காடுகளைக் கண்ட புலவர்கள் அவனை கணங்கொள் அருவிக் கான்கெழு நாடன் தொகுதியைக் கொண்ட அருவிகளும் காடுகளும் பொருந்திய மலைநாட்டை உடையவன் என்று பாராட்டுகிறார்கள்.
கடற்கரையை அடுத்துள்ள நெய்தல் நிலப் பரப்பையும் அவன் பெற்றிருப்பதால் தண்கடற் சேர்ப்பன் தண்ணிய கடல் துறையை உடையவன் என்ற பெயரால் சில சமயங்களில் அறிஞர்கள் அவனப் புகழ்வதுண்டு.
இப்படிக் குறிஞ்சி முல்லை மருதம் நெய்தல் என்னும் நால்வகை நிலத்துக்கும் தலைவனாகிய அவனுக்கு இப்போது காதற் பயிர் விளைக்கும் அவள் கிடைத்தாள்.
ஓடக்கரையிலும் சுனைக் கரையிலும் கழிக் கரையிலும் சென்று தன் பார்வையை நீர்மேல் நிமிர்ந்து நிற்கும் மலர்க் கூட்டத்தில் செலுத்துகிறாள்.
ஊரெல்லாம் குறட்டை விட்டுத் தூங்க தான் மட்டும் தனித் திருக்கும் இரவுக் காலத்தை அறிவுறுத்துவதல்லவா அந்தப் பாழும் மாலை அதற்கு எப்படித் தப்புவது?
அதற்கு இப்போதுதான் வரவேண்டுமென்ற நியதி இல்லையோ இந்தப் பட்டப் பகலிலே மாலை வரும் அக்கிரமத்தைக் கேட்பவர்கள் ஒருவரும் இல்லையா மாலை இரவு நள்ளிரவு இவற்றால் வரும் தாபங்கள் எல்லாம் அவள் உள்ளக் கண்ணிலே ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வந்து பயமுறுத்துகின்றன.
சூரியன் இவ்வளவு சீக்கிரம் அஸ்தமித்துவிட்டான் நெய்தல் மலர்களும் இவ்வளவு சீக்கிரம் குவிந்துவிட்டன எல்லாம் வாஸ்தவமாக முன்பெல்லாம் நடக்கிற மாதிரியே இருக்கின்றன.
இதுவே சமயமென்று நீ முன்பெல்லாம் வருவது போலவே வருகிறாயென்று எல்லோரும் நினைக்கும்படி என்னவோ செய்து ஏமாற்றிக் கடும் பகலிலேயே வந்துவிடுகிறாய்.
வளைந்து செல்லும் கழியில் உள்ள நெய்தல் மலர்கள் குவியும்படி காலையிலே நீ வந்தாலும் உன்னை மாற்றுபவரோ இங்கே இல்லை நீ வைத்ததுதான் சட்டம் என்று அவள் குமுறுகிறாள்.
அந்த உருவங்களின் அங்க அடையாளங்கள் ஒருவாறு புலப்பட்டு அவர்கள் ஆணும் பெண்ணுமென்று தெரிந்தால் இவளுக்கு நம்பிக்கை உதயமாகிறது.
ஆம் இவளுடைய லக்ஷ்யம் ஓரிடமல்ல வேறு ஏதோ நான் பார்க்கிறேன் சூரியனும் சந்திரனும் இல்லாத வானத்திலே அந்த இரண்டு சுடருருவங் களையும் தேடிப் பார்க்கும்போது ஆயிரக் கணக்கான நட்சத்திரங்கள் தோன்றுகின்றன.
அகலிரு வானத்து மீனைக் காட்டிலும் பலர் இங்கே போகிறார்கள் இந்த உலகத்திலுள்ள எல்லோரும் ஒருவர் பின் ஒருவராக இங்கே வருகிறார்களென்று தோற்றுகிறது.
அன்பற்ற கொடியவரது நெஞ்சம் போலே அழலெரிக்கும் அந்தக் கொடுஞ் சுரத்தில் அன்பே வடிவமென்று எண்ணத்தகும் இரண்டு உருவங்களை காதல் ஒன்று அதனைப் பேணிக்காக்கும் வரம் ஒன்று என்று சொல்லத்தகும் இரண்டு பேர்களை இன்னும் கிழவி கண்டாளோ இல்லையோ பரி தப்பின நடை தவறின.
முறுக்கேறித் திரண்ட தோள்களையுடைய இந்தக் காளையின் அன்பு நிழலிலே மென்மையே உருவம் படைத்து வந்தாற்போன்ற இந்தப் பெண் செல்லும் காட்சியைக் கண்டது கண்செய்த பாக் கியம்.
காதலென்ற ஒன்றை மனிதர்களுக்கு அளித்துத் துன்பத்தையும் வெம்மையையும் பொருட்படுத்தாத இனிமையை அதில் ஊட்டியிருக்கிறாரே இவர்களுடைய காதல் காட் டிலும் நாட்டிலும் சிறக்கவில்லை ஜீவனற்றுப்போன தாவரங்களும் உயிர் உடலினின்றும் போய்க்கொண்டிருக்கும் விலங்குகளும் காலோய்ந்து வலியிழந்து செல்லும் நம்மைப்போன்ற மக்களும் உள்ள இந்தப் பாலைநிலப் பெருவெளியிலேதான் இவர்களுடைய காதலுக்குத் தனிச்சிறப்பு உண்டாகியிருக்கிறது.
விஷக் கடலினிடையே அமுதம் தோன்றியதுபோல வும் உலகைக் கவிந்த அந்தகாரத்தினிடையே மின்னல் தோன்றியது போலவும் இவர்கள் இங்கே காட்சியளிக்கிறார்கள்.
இவர்கள் காதல் வாழ்க அவர் உள்ளத்தே எழுந்த உவகைப் பெருக்கு வார்த்தைகளாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்த போது வேரொருவர் அவற்றைக் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவே இல்லை.
அதற்கு மேலும் அதிசயம் கடவுளின் அருள் என்று சொல்லுவார் சொல்லுக நல்வினையின் வலிமை என்று கூறுவார் கூறுக இந்த ஊழ்வினைத் திறம் நன்று என்ன ஆச்சரியம் ஊழ் வினையே பாலே நீ நல்லை பைத்தியம் பிடித்ததுபோலக் கூத்தாடும் அவருடைய வார்த்தைகளைத் தெளிந்து கொள்ளாமல் மற்ற இருவரும் மயங்கி நின்றார்கள்.
அதே சாயல் அதே முகவெட்டு அந்தப் பெண் இருக்கிறாளே அவளுடைய கண்களை நான் மறக்கவில்லை அன்று கண்ட கண்களே இப்போது மருட்சியுங்கூடக் கண்டேன்.
வடகடலில் இட்ட நுகத்தில் தென்கடலில் இட்ட கழி சேர்வதுபோல எங்கிருந்தோ வரும் ஆடவனும் எங்கிருந்தோ வரும் மடமகளும் ஒரு கணத்தில் ஊழ்வசத்தால் மனம் ஒன்றி மணமகிழும் வரலாறுகளை நாம் கேட்டிருக்கிறோம் படித்திருக்கிறோம்.
ஆனால் இவர்கள் காதல் அதனினும் அதிசயமானது இப்போது கைகோத்துக்கொண்டு போகின்ற இவர்களே அன்றைக்கு எப்படி இருந்தார்கள் என்று பார்த்திருந்தால் உங்களுக்கும் இதன் சிறப்புத் தெரியும்.
ஆனாலும் நாகம்போல ஒருவருக்கு மேல் ஒருவர் சீறிக்கொண்டு எதிர்த்ததைப் பார்த் திருந்தால் அவர்களா இப்படி இணைந்து வாழ்கிறார்களென்று நான் வியப்பதற்குக் காரணம் கண்டு கொள்வீர்கள்.
அந்த உணவை உண்ணுவதைக் காட்டிலும் அவள் அதைச் சமைக்கும் வேகத்தில் அதற்காக அவள் உடம்பை நெளித்துக் கொள்ளும் கோணலில் இன்னதுதான் செய்ய வேண்டுமென்ற வரையறையே இல்லாமல் அவள் கையும் காலும் துடிக்கிற துடிப்பில் அவன் ஒரு தனி அழகைக் கண்டு களிக்கிறான்.
அதை அவன் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது என்று நொட்டை கொட்டிக்கொண்டு உண்கிறான் இன்னும் கொஞ்சம் போடு இன்னும் கொஞ்சம் என்று கேட்கிறான்.
என்றேனும் ஒரு நாள் மறைவு வெளிப்பட்டுவிடுமே அன்றி கனவிலே காதல் புரியும் அவ்விரண்டு ஆருயிர்க் காதலர்களும் ஒரு நாளில் சேர்ந்து பழகும் காலம் கொஞ்சந்தானே?
பகலெல்லாம் ஒருவரை ஒருவர் நினைந்து செயலிழந்து கிடப்பதும் இரவில் பலபல இடையூறுகளுக்கிடையே இருவரும் தலைப்பட்டு அளவளாவி இன்புறுவதும் அவ்வளவு காலம் நடைபெறும்?
தம்முள்ளே இருக்கும் காதலைக் காதலி தன் பெற்றோர்களுக்குக் குறிப்பாக அறிவிக்க எண்ணித் தன் உயிர்த்தோழியிடம் அதைச் சொல்லுகிறாள்.
தன் காதலனையன்றிப் பிறரை மணந்தால் தன் கற்பு வழுவுமாதலால் இந்தச் சிக்கலினின்று நீங்கும் வழி என்னென்று ஆராய்ந்து மறுகுகிறாள் காதலிள நங்கை.
ஆதலால் இவளை ஒருவரும் அறியாமல் உடனழைத்துக் கொண்டு நின் ஊர் சென்று மணம் புரிந்து கொள்வாயாக என்று தோழி வழி சொல்லிக் கொடுக்கிறாள்.
யாராவது அவர்களுடைய கல்யாணத்தைப் பற்றி முணு முணுக்கவேண்டுமே எல்லோரும் முகமலர்ச்சியுடன் இணைமலர் மாலைபோன்ற அவ்விரண்டு அழகுருவினரையும் அன்புடன் வரவேற்று உபசரிக்கின்றனர்.
நம்முடைய ஊரில் தேனோடு கலந்த பாலைச் சாப்பிட்டுக்கொண்டு பொழுது போக்குவதைவிட அவர் ஊரில் கலங்கிய நீரை உண்டு வாழ்வதுதான் எனக்கு இனிது நல்ல நீர் கிடைக்கிறதோ இல்லையோ அது வேறு.
தழைகள் நிரம்பிய சிறு பள்ளத்திலே மான்கள் உண்டு எஞ்சி யிருக்கிறதே அந்தக் கலங்கல் நீராக இருந்தாலும் அதை அருந்துவதை வெறுக்க மாட்டேன்.
ஆணும் பெண்ணும் கூடி வாழும் இல்லற வாழ்க்கையில் பெண்ணுக்குத்தான் வீடென்னும் கூடு கட்டிக் கிளியைப்போலப் பாதுகாத்து வைத்திருப்பார்கள்.
பருவகாலங்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வந்து போவதுபோல முயற்சியும் அதன் பயனும் நுகரும் நுகர்ச்சியும் மாறி மாறி ஆடவனது வாழ்க் கையை அளந்து வருகின்றன.
அவள் தைரியமாக நின்று போய்வா என்று சொல்ல வேண்டுமாம் காதலனைப் போய்வா என்று சொல்வதற்கும் யமதர்ம ராஜனை என் உயிர் கொள்ள வா என்று அழைப்பதற்கும் வித்தியாசம் அவள் அளவில் ஒன்றும் இல்லை.
இப்போது தன் தோளோடு செறிந்து கிடக்கும் அந்தத் தொடி அவர் பிரிந்து நீங்கினால் உடனே கழன்று தோளினின்றும் நீங்கி விடுமே அவருடைய அணைப்பிலே இன்பங்கண்டு பூரித்த இந்தத் தோள்கள் என்ன ஆகும்?
என் மெத்தென்ற பாதங்களே நீங்களே வருத்தம் பாராமல் தலைவருடன் சென்று என் தோள் மெலிவடையாமலும் என் தொடி கழலாமலும் யான் துன்புறாமலும் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று வேண்டுகிறாள்.
தோழி ஆடவர் தம்முடைய கடமைகளைச் செய்வதற்குப் பிரிவதும் அவர் பிரிந்த காலத்தில் காதலிமார் பிரிவுத் துன்பத்தைச் சகித்திருப்பதும் உலக வழக்கம்.
அது மட்டுமன்று நம்முடைய இல்லற வாழ்க்கையில் பொருள் இல்லாவிட்டால் அறமும் இல்லை இன்பமும் இல்லையென்று அவர் அறிவுறுதிச் சென்றாரே அந்த வார்த்தைகளை நன்றாகத் தெளிந்தே நான் விடைகொடுத்தேன்.
ஆனால் என்னுடைய உள்ளத்திலே காரணமில்லாமல் தோன்றுகிற உணர்ச்சி இருக்கிறதே அதுதான் என்னை அறிவற்ற வளாக்குகிறது பேதைப் பெண்ணாகச் செய்து விடுகிறது.
ஆனால் அந்த அறிவையும் ஏமாற்றிவிட்டு எந்தமாதிரி அடக்கப் பார்த்தாலும் அடங்காமல் உள்ளத்தின் அடியிலே ஆடுள்ளி எழுகிற உணர்ச்சி அதைத் துன்பமென்று சொல்வதா?
இதோ பார் அன்று இந்த அழகான மாலைக் காலத்தை எவ்வளவு மகிழ்ச்சியோடு எதிர்பார்த்து நிற்பேன் இப்பொழுது மாலைக்காலம் ஏன் வருகிறதென்று பயமுண்டாகிறது.
தோழி நான் என் செய்வேன் தோழி தனக்குள் காமமயக்கத்தின் விசித் திரந்தான் எவ்வளவு விநோதமாயிருக்கிறது இனிய பொருளிலே இன்னாமையைக் காணும் காதலின் தத்துவம் உணர்ந்தவர்களுக்கே விளங்கும்.
அழகிய ஓடை மலையடிவாரத்தில் இருபுறத்திலும் உள்ள பாறைகளில் மோதும் அலைகள் மெல்ல மெல்ல ஓரங்களில் ஒதுங்கி வரும் மலர்கள் தளிர்கள் இடை இடையே அருவியே பூத்தது போன்ற சிறுசிறு நுரைத் தொகுதிகள்.
என்ன வியப்பு சிறிது நேரத்திற்கு முன்னே கண்ட அந்த நுரை எங்கே இப்போது அதைக் காணோமே அந்தச் சிறு நுரை அருவிக் கரையிலுள்ள கற்களில் மோதிமோதி மெல்ல மெல்லத் தேய்ந்து இப்பொழுது இல்லையாயிற்று.
உலக வாழ்க்கையாகிய அருவியிலே எத்தனை உயிர்களாகிய நுரைகள் வேதனைக் கற்களில் மோதி மோதித் தேய்கின்றன அந்த நினைவைத் தான்கண்ட காட்சியோடு அவன் பொருத்திப் பார்க்கிறான்.
அவளுடைய நெஞ்சத்தில் பிரிவால் உண்டான துன்பத்தோடு மனமறிந்த தோழிகூடத் தன் நிலையை அறியாமல் இப்படிச் சொல்லும் கொடுமையும் கலந்து வேதனையை மிகுவிக்கிறது.
யாரையோ பார்த்துச் சொல்லுவதுபோலச் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறாள் காதலைத் தடுத்து அடக்குவாயென்று சொல்கிறார்களே அவர்களுக்கு அந்தக் காதலைப்பற்றி ஒன்றுமே தெரியாதோ?
நாம் எம்முடைய காதலரைக் காணோமானால் மிகுந்த துன்பம் பெருகிய உள்ளத்தோடு கரையிலுள்ள கற்களில் மோதிவரும் சிறிய நுரையைப்போல மெல்ல மெல்ல இல்லையாகி விடுவோம் என்று சொல்லுகின்றாள்.
தன் அருமைக் காதலியைப் பிரிந்து செல்வதற்கு அவன் மனம் துணியவில்லை கலங்கித் தடுமாறுகின்றது ஆயினும் நம் ஆண்மைக்கு இழுக்கு வருமே என்ற அச்சத்தால் அவன் பிரிந்துவிடுகிறான்.
பாறைகளெல் லாம் பொரிந்து போய் ஆருத்திரமூர்த்தியின் நெற்றி கண்ணின் பார்வை விழுந்த இடத்தைப்போல அந்தப் பூமி ஒரே பரப்பாகப் பரந்திருக்கிறது.
கானலும் அதை நீரென்று எண்ணி ஓடித் திரியும் ஒன்று அல்லது இரண்டு மான்களும் அதுவும் உலக்த்தில் ஒரு பகுதி என்பதை நினைவுறுத்திக் கொண்டிடுக்கின்றன.
அதன் வெம்மையையும் அதன் வழியே வியாபாரிகள் பயணம் செய்வதையும் வழிப்பறி செய்வோர் அவர்களைக் கொள்ளை இடுவதையும் அவளுக்குப் பலர் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.
தன் உயிர்க் காதலனது பிரிவைத் தாங்கமாட்டாமல் துடித்துச் சோர்ந்து விழுந்து கிடக்கும் தலைவியைப் பார்க்கும்போது அவள் மனம் மறுகுகின்றது.
ஆதலின் பாலை நிலத்தின் கொடுமை பரப்புக் கிடையே காணப்படும் அன்பை தூய காதலை வெளிப் படுத்தும் ஒரு காட்சியை அவள் உள்ளத்துள்ளே காண்கின்றாள்.
அந்நீர் எய்தாது போதாது என்று எண்ணிக் கலங்கிய கலைமான் பிணைமான் இனிது உண்ண வேண்டித் தன் கள்ளத்தினால் ஊச்சிய உறிஞ்சிய தந்திரம் பலித்து விட்டது.
விரைவிலே போன காரியத்தை முடித்துக் கொண்டு வந்துவிடுவான் என்ற விஷயத்தைத் தோழி சொல்வதில்லை ஆனாலும் அந்த மான் கதை யைக் கேட்ட தலைவி அதை ஊகித்துக் கொள்கிறாள்.
இந்த இரண்டு யானைகளுக்கும் இடையே அது தன் பிராணனை விட்டுக்கொண் டிருக்கிறது அதன் ஜீவ சுவாஸம் ஒவ்வொன்றாக வெளிவருவதுபோல அதன் புரி ஒவ்வொன்றாக விட்டுக்கொண்டு வருகிறது.
இந்த விளையாட்டிலே ஈடுபட்டுச் சிறிது நேரம் நின்றிருந்தான் அவ்வீரன் பிறகு அப்படியே உலாவி விட்டுத் தன் கூடாரத்தின் வாயிலை அடைந்து உட் கார்ந்தான்.
இயற்கையின் அழகைப் புறக்கண்களால் கண்டு அநுபவிக்க அவனால் இயலவில்லை அவன் அகத்தே தன் உள்ளத்தைப் பறித்த பேரழகு துளும்பும் ஓர் உருவத்தைக் காண்கிறான்.
கண்கள் மையுண்ட கண்கள் அந்தக் கண்களின் பொலிவிலே சோபிக்கின்ற இதழ்கள் காதல் மயக் கத்தை உண்டாக்குவதற்குப் போதியபடி சிறிது திறந்திருக்கின்றன போதின் நிறம்பெறும் ஈரிதழ் போலே மலரும் பருவத்திலுள்ள போதுதான்.
ஒரு பக்கம் காதலியின்பால் காதல் பூண்டு சிறைப்பட்ட நெஞ்சமும் ஒரு பக்கம் பேதைமை என்றும் பழி என்றும் பழி கூறித் தன் காதல் வேகத்தை தணிக்கும் அறிவும் மாறி மாறிப் போராட அவன் ஒன்றும் தோன்றாமல் மயங்குகிறான் தியங்குகிறான் உருகுகிறான் மறுகுகிறான்.
முதுகிலே தாழ்ந்து இருண்ட கூந்தலையும் மலரும் பருவத்திலுள்ள மலரின் நிறத்தைப் பெற்ற ஈரமான இமைகள் விளங்கும் மையுண்ட கண்களையும் உடையவளாய் நம் உள்ளத்தைத் தன்பாற் கட்டுப் படுத்தியவளிடத்தே துன்பந் தீர்வோம் போவோம் என்று நெஞ்சம் சொல்லும்.
மேற்கொண்ட காரியத்தை நிறைவேற்றாமல் துன்பம் உண்டாக்குதல் அறியாமையோடு பழியும் தரும் என்று உறுதியை எடுத்துக்காட்டி அறிவானது சிறிது காலம் அதிக அவசரப்படாமல் இரு என்று சொல்லும்.
இதற் கிடையே என் புண்பட்ட உடம்பு விளங்குகின்ற உயர்ந்த கொம்புகளையுடைய ஆண் யானைகள் எதிரெதிரே பற்றி இழுக்கும் தேய்ந்த புரிகளையுடைய பழைய கயிற்றைப்போல அழிவதாகுமோ கிழவி அந்தப் பாலை நிலங்களிலெல்லாம் எயினர்கள் வாழ்கிறார்கள் இருந்து வாழவில்லை அலைந்து வாழ்கிறார்கள்.
தூர தேசத்துக்குப்போய்ப் பணம் சம்பாதிக்கலாமென்று போகிறவர்களும் சம்பாதித்த பணத்தோடு வருகிறவர்களும் வியாபாரம் செய்யப் போகிறவர்களுமாக எவ்வளவோ பேர் பாலை நிலத்தில் போகிறார்கள் வருகிறார்கள்.
போகிறவர்களிடத்தில் பொருள் ஒன்றும் இல்லாவிட்டாலும் அவர் தலையைப் போக்கி முண்டம் கூத்தாடுவதைப் பார்ப்பதெலே அவர்களுக்குத் திருப்தியாம்.
தலைவி தனக்குள் ஐயோ என்ன பாவம் செய்தேனோ தெரியவில்லையே கணமேனும் பிரி யாமல் இருந்த எங்களை விதியும் சம்பிரதாயமும் கடமையும் பிரித்து விட்டனவே.
என் அருமைக் காதலர் அதைத் தேடிக்கொண்டு போயிருக்கிறாரே பாலைவனத்தின் வழியாகப் போக வேண்டுமாமே தோழி தானே பேசிக் கொள்கிறாள் தலைவியின் காதிற் படும்படி.
தோழி தலைவியின் காதிற் படும்படி காதலர் பிரிந்ததன் நியாயத்தை உணராமல் எப்போதும் அவரை நினைத்து ஏங்கிக்கொண் டிருப்பது அழகன்று அறிவும் அன்று.
தலைவி தனக்குள் அழகையும் அறிவையும் கண்டவள் பேசுகிறதைப் பார் நான் எதை நினைத்து வருந்துகிறேன் என்பதைக் கொஞ்சமாவது இந்த ஜடம் யோசித்துப் பார்த்ததா?
அந்தப் பாட்டி அன்றைக்குச் சொன்னாளே வெளிப்படையாக எறும்பு வளை போன்ற குறிய பல சுனைகளையுடைய உலைக்கல்லைப் போன்ற பாறையின்மேல் ஏறி வளைந்த வில்லை யுடைய எயினர் தம் அம்புகளைத் தீட்டும் கவர்த்த வழிகளையுடையது அவர் போனவழி என்று சொல்லுகிறாற்கள்.
கவலை கொள்பவர்களைப் போலப் பிரமாதமாக ஆரவாரிக்கும் இந்த ஊர் இதைப்பற்றிச் சிறிதும் கவலை கொள்ளாமல் வேறு என்ன என் னவோ விஷயங்களைச் சொல்லிப் புத்தி கூற வருகிறது ஆகா என்ன அறிவு எறும்பி எறும்பு.
தண்ணிய தென்றல் வீசும் மாலைக்காலத்தில் தன் காதலனோடு ஒருங்கிருந்து இன்புறும் நிலையில் அவள் இருந்தால் அப்போது அந்த மாலை அமுதமயமாக இருக்கும்.
அவனுடைய வான யாத்திரையோடு உலகமுழுதும் யாத்திரை செய்தது அவன் வானத்தை அளந்த ஒவ்வொரு கணமும் உலகிலுள்ள உயிர்கள் எழுச்சி பெற்று உலவின.
இனிமேல்தான் அவளுடைய உயிருக்கும் தனிமைக்கும் போராட்டம் ஆரம்பமாகப் போகிறது ஐயோ பாவம் மாலை வந்ததென்றால் மனம் நடுங்கி உடல் வெயர்த்துக் குலைகுலைகிறாள்.
அருமை செய்து பாதுகாத்த அந்த முல்லைக்கொடியை அவள் இவ்வளவு நாட்களாகக் கவனிக்கவே இல்லை இன்று அது தன்னைக் கவனிக்கும்படி செய்துவிட்டது.
கார்காலத்திலே வந்துவிடுவே னென்று ஆணையிட்டுச் சொன்னாரே இன்னும் வரவில்லையே பைங்கொடி முல்லை மணம் கமழ வண்டு இமிர இதோ கார்காலம் வந்துவிட்டதே என்று எண்ணு கிறாள்.
மாலையின் தண்மையும் முல்லைக்கொடு பூத்துப் பொலியும் காட்சியும் வெள்ளிய முல்லை மலரின் நறுமணமும் வண்டினது இனிய முரற்சியும் அவளுக்கு இன்பத்தை உண்டாக்கவில்லை.
அவர் வரவில்லையே சொன்ன சொல் பொய்த்துவிடுவாரோ?இப்படி எழுந்த கவலைத் திரைகளின் துளிகளைப்போல அவள் கண்கள் களகள வென்று நீரை உதிர்க்கின்றன.
எஜமானன் வண்டிக்காரனை ஸ்தோத்திரம் செய்ய வாவது மாதச் சம்பளம் வாங்கிக்கொண்டு அடிமை யைப்போல உழைக்கும் சாரதிக்கு என்ன பெருமை யப்பா இப்படி இந்தக் காலத்தில் நினைப்பார்கள்.
எங்கெங்கே அறிவுத் திறமை இருக்கிறதோ அங்கங்கே அதற்கு ஏற்ற மதிப்பை அளித்துப் பாராட்டும் உள்ளம் இந்த எஜமானனுக்கு தலைவனுக்கு உண்டு.
தான் தேரை ஓட்டிச் செல்லும் இடங்களின் நிலையும் அவற்றிலே எவ்வெவ்வாறு தேரை ஓட்டவேண்டுமென்ற அறிவும் அவனுக்கு இருக்கின்றன.
பிரயாணிகளிடமிருந்து தெரிந்துகொண்ட செய்திகளும் நேரிலே கண்டு அநுபவித்த செய்திகளும் நில இயல்பைப் பற்றிய நூல்களினால் உணர்ந்த செய்திகளும் அவனை ஒரு பூகோள சாஸ்திர அறிஞனாக ஆக்கியிருக்கின்றன.
தேர்ப்பாகன் மந்திரியாக இருந்தானென்று சொல்வதைவிட ஒரு மந்திருயே அரசனுக்குச் சாரத்தியம் செய்தானென்று சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும்.
இங்கே தலைவன் நெடுந்தூரம் பிரயாணம் செய்யும்போது அவனுடைய உள்ளம் உவக்கும்படியாகக் கதைகளையும் யோசலைகளையும் சொல்லி ஊக்கம் ஊட்டும் திறமை இந்தத் தேர்ப்பாகனிடம் இருக்கிறது.
நாம் வண்டிக்காரனை முடுக்க அந்த முடுக்குதலுக்குப் பயந்து வண்டிக்காரன் குதிரைகளை முடுக்க அவை அவன் சவுக்குக்கும் தாற்றுக்கோலுக்கும் அஞ்சி உயிரைப் பிடித்துக்கொண்டு ஓடுவது நம்முடைய வண்டிசி சவாரியின் லஷணம்.
இதோ பார் இந்தக்காடு முழுவதும் இப்போது எப்படி ஆகிவிட்டது நாம் முன்னாலே வந்தபோது வெறிச்சென்று இருந்த மரங்களெல்லாம் கார்காலம் வந்தவுடன் பருவமடைந்த கன்னிகை போலத் தளித்துத் தழைத்து மலர்ந்து நிற்கின்றன.
இந்தக் காலத்தை எதிர்நோக்கி நின்ற அவள் தேன் நவின்ற வண்டுகள் பயின்ற கானத்து எழில் நோக்கி நாம் வந்துவிடுவோமென்ற துணிவு கொள்வாள்.
மகளிர் இலக்கணம் இன்னதென்பதைத் தாய் தந்தையர் கற்பித்ததனாலும் நூல்களைப் பயின்றதனாலும் தன்னுடைய கூரிய அறிவின் திறத்தினாலும் தெரிந்துகொண்டிருக்கிறாள்.
இவ்வளவு காலம் கற்புத்தாள் வீழ்த்துப் பொறுத்து நின்றவளுக்குக் கார்காலம் வந்துவிட்டதென்று அறிந்தவுடன் அதிகமான சோர்வு உண்டாகும்.
இவ் வளவு காலம் தன் உயிரைப் போகாமல் தாங்கி இப்போது வாடிய கானம் எழில்பெற்று விளங்குவதைப் பார்த்து அதைப்போலத் தானும் இந்த எ ப பெற்று விளங்கும் செவ்வியை எதிர்நோக்கி தன் கவுள்மிசைக் கை ஊன்றி ஈற்கும் அந்த அழகிய நிலையிலே அவளைப் பார்க்கவேண்டும் என்று என் நிலை உணர்கம் யாம் அந்த நிலையைப் போய் நாம் பார்ப்போம்.
தாற்றுக் குச்சியைக்கூட உபயோகிக்கும்படி சொல்லுகிறானே குதிரைகள் என்ன சாதாரணமானவையா வீரர் தலைவன் பாகனது உள்ளத்தை உணர்ந்து கொண்டான்.
கொத்தின சந்தோஷமோ பேடைக்குக் கொடுக்க வேண்டுமென்ற எண்ணமோ தன் பின்னாலே நின்ற பேடையைக் கம்பீரமாகத் திரும்பிப் பார்க்கிறது.
அந்தக் கான வாரணம் உணவை ஈட்டிய திருப்தி யோடு பேடைமுன் நிற்பதுபோலத் தானும் வெற்றி ஏந்திய தோளோடு காதலியின்முன் நிற்க விரைவது என்ன ச்சரியம் விரைப்பரி வருந்திய விரைந்த நடையால் களைப் புற்ற.
யானையெறிந்த வீரர்களைப் புலவர்கள் பாடுவார்கள் அவர்கள் இறந்தால் வீரக்கல் நட்டுப் பூசிப்பார்கள் அந்தக் கல்லில் பெயர் எழுதிப் புகழ் பரவி இளைஞர்கள் தலை வணங்குவார்கள்.
யம கிங்கரர்களின் வருங்கால சந்ததிகளுக்குச் சிற்றில் இழைத்துச் சிறுசோறு சமைத்து விளையாடுவதற்கு ஏற்ற இடம்போல விளங்குகிறது அக்களம்.
நீ போர்க்களத்தில் இறந்து போனாலும் பல யானைகளைக் கொன்றுவிட்டுப் பிறகே மார்பில் புண்பட்டு வீழ்ந்தாயென்று அறிந்தால் நான் உன்னைப் பெற்ற பெருமையைப் பாராட்டி உயிர் விடுவேன் என்று அந்த மறக்குடிப் பெண் அவனுக்கு உபதேசம் செய்திருக்கிறாள்.
தன் தாயின் வார்த்தைகள் அவனுக்குப் பொருள்படும் பருவம் வந்த காலத்தில் அவன் அறிந்த செய்திகள் கதைகள் எல்லாம் களிறு எறிந்த வீரர் கதைகளே.
நீயும் சிங்கக்குட்டி யென்று பேரெடுக்க வேண்டுமானால் போரில் யானைகளுக்கு எமனாக விளங்குவாயாக இந்தா பிடி இந்த வேலை இதுதான் உன்னுடைய மூததையர் வைத்திருக்கும் சொத்து.
இந்த வேலால் யானைகளை எறிந்து உண்மை யான சிங்கமாகப் புகழடையவேண்டும் என்று தன்னை வாழ்த்திப் போர்க்களத்துக்கு அனுப்பிய தாயின் வீர உரையை அவன் மறக்கவில்லை.
ஒரே ஆத்திரத்தோடு யானைமேல் பாயும் அவ்வீரன் அதனை அநாயாசமாக ஏற்றுக்கொண்டு வேகம் குறை யாமலே போய்த் தன் காரியத்தை முடித்தான்.
அம்பறாத் தூணியிலிருந்த அம்பை யெல்லாம் பிரயோகம் செய்துவிட்டு மேலே அம்பில்லாமல் வெறுங்கையோடு நின்ற வீரனுக்கு அந்தத் தூணி நிறைய அம்புகளை வைத்தால் எப்படி இருக்கும் அப்படி இருந்தது அவனுக்கு.
அவனுடைய மார்பாகிய உறையினின்றும் அந்த வேல் வெளிப்பட்டபோது அவன் நெஞ்சாகிய உறையிலிருந்து மகிழ்ச்சியும் வீரமும் வெளிப்பட்டன.
யுதம் பெற்றதால் மகிழ்ச்சியும் பகைவன் வேலை அலஷ்யமாக ஏற்றுக் கொண்ட பெருமையால் வீரமும் பொங்கி வழிய அந்த ஆண்சிங்கம் வேலைச் சுழற்றிக்கொண்டு அடுத்த யானையைத் தேடிப் பாய்கிறது.
இப்படி ஊரிலுள்ள குறுமாக்கள் சிறு பையன்கள் தன் வெள்ளிய தந்தத்தைக் கழுவுதலால் மகிழ்ந்து போய் நீர்த்துறையிற் படியும் பெருங் களிற்றை ஒளவை பார்க்கிறாள்.
அவளுக்குத் தூக்கி வாரிப்போடுகிறது அப்போது அவள் கண்ட காட்சி யால் அல்ல அந்தக் காட்சியையும் சில காலத்துக்கு முன் அவள் அறிந்த காட்சியையும் அவள் மனசிலே ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறாள்.
யானை யொன்று மதம் பிடித்து அடக்குவாரின்றி ஊர் முழுவதும் அலைந்து திரிந்து மரங்களை முறித்தும் கூரையைப் பிய்த்தும் மதிலோடு மோதியும் கதவினைக் குத்தியும் வெடிபடப் பிளிறியும் இடிபட உலவியும் பண்ணிய கொடுமையை இன்னும் ஊரார் மறக்க வில்லையே.
அதே யானை இன்று சாதுவாகவும் சிறு குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டுப் பொருளாகவும் நீர்த் துறையில் நிற்கிறது ஒளவைக்கு ஏன் ஆச்சரியம் உண்டாகாது?
போர்க்களத்தில் ருத்திரமூர்த்தி போல நின்று பகைவருடைய யானைப்படையையும் தேர்ப்படையையும் பிற படைகளையும் கொன்று குவித்துக் கொற்றவைக்கு விருந்திடுபவன்.
களமெல்லாம் குருதிவெள்ளம் பாய அந்த வெள்லத்திலே இறந்த யானைகளும் வீரர் உடல்களும் மிதக்க கழுகுகளும் பருந்துகளும் தம் வயிறார உணவுபெற அவன் செய்த வீர விளையாட்டை வீரச் சுவையும் கோபச் சுவையும் புலப்படச் சொன்னார்கள்.
போர்க்களத்திலே அவன் அப்படி இருந்திருக்கலாம் ஆனால் இங்கே புலவர்களிடையே அவன் மிகவும் சாதுவாக ஒரு குழந்தையைப்போல அமர்ந்திருந்தான்.
பார்வையிலே ஒரு குளிர்ச்சி உடலிலே ஒரு பணிவு வார்த்தைகளிலே ஒரு குழைவு ஆகிய இவ்வளவும் அவனது கோலத்தை இனிமைப் பிழம்பாகச் செய்தன.
மீண்டும் தனது கிளுகிளுப்பூட்டும் காமெடி பட்டாளத்தை களமிறக்கியிருக்கிறார் சுந்தர் சி இக்கூட்டணி எடுபட்டதா இல்லையா என்பதை விமர்சனம் மூலம் காணலாம்.
இதுஒருபுறம் நடக்க தங்கள் இருவரிடமும் முன்பு பணத்தை ஏமாற்றிய சிவா தற்போது பொள்ளாச்சியில் மிகப்பெரிய செல்வந்தரின் வீட்டுக்கு தத்துப்பிள்ளையாக செல்வதை அறிந்த இருவரும் அவனை பிடிக்க பொள்ளாச்சி செல்கின்றனர்.
இறுதியாக அங்கு யார்யார்க்கு என்ன நடந்தது என்பதை சுந்தர் சி பாணியில் மிகவும் கலகலப்போடு சொல்லி முடித்திருக்கிறார் இயக்குனர் சுந்தர் சி .
கவர்ச்சியில் நடிப்பை அள்ளி தெளித்திருக்கிறார்கள் நிக்கி கல்ராணியும் கேத்ரின் தெரசாவும்... படத்தை இவர்கள் தான் செம கலர் புல் ஆக்குகிறார்கள்.
கிராமத்து எபிசோடில் ரோபோ சங்கர் கலகப்பூட்டுகிறார்.. ஹிப் ஹாப் ஆதி இசையில் பாடல்கள் எல்லாம் வழக்கம்போல.. காசியின் அழகை செந்தில்குமார் மிக அழகாக காட்டியிருக்கிறார்.
இரண்டாம் வேலை மற்றும் மூன்றாம் வேலை பிரிவுகளில் உள்ள வேலைகளுக்கு ஏற்ப வேறுபாடான வயது வரம்பு உண்டு முதல் வேலைக்கு எழுத்து மற்றும் நேர்முகம்.
டுமினி சர்வதேச போட்டிகளில் பங்கேற்ற அனுபவம் நிறைந்தவர் என்றாலும் அவரை விட படு நேர்த்தியாக எவ்வித சிரமும் இன்றி பந்துவீச்சை எதிர்கொண்டார் ஷ்ரேயஸ்.
ஷ்ரேயஸ் மிரட்டல் குறிப்பாக பிரவீண் குமார் ஓவரில் அபாரமாக தலா ஒரு சிக்ஸர் பவுண்டரி விளாசிய அவர் கரண் ஷர்மாவின் சுழற்பந்திலும் சிக்ஸர் பறக்க விட்டார்.
பொறுப்புடன் அடித்து ஆட வேண்டிய சூழலில் யுவராஜ் சிங் பந்தை சிக்ஸருக்குத் தூக்கி அடிக்க எல்லையில் அதற்கென்றே காத்திருந்த டேவிட் வார்னர் அட்டகாசமாக கேட்ச் செய்தார்.
நிதான தொடக்கம் எட்டக்கூடிய இலக்கை நோக்கி களம்புகுந்த ஹைதராபாத் அணிக்கு டேவிட் வார்னர் ஷிகர் தவண் ஜோடி சிறந்த தொடக்கம் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.
ஆனால் அங்கிருந்த மயங்க் அகர்வால் உஷாராகி கால்பந்தில் கோல் கீப்பர் பறந்து பந்தைத் தட்டி விடுவது போல பந்தை சிக்ஸருக்குச் செல்ல விடாமல் உள்ளே தள்ளி விட்டார்.
பின்வரும் நபர்கள் அல்லது நபரத்துவங்களுக்கு நாட்டின் அதிகாரவரம்பில் இருந்து காப்பு விலக்கு அளிக்க்பட்டுள்ளது அயல்நாட்டு அரசுகள் மற்றும் அயல்நாட்டு அரசுகளின் தலைமைகளுக்கு காப்புவிலக்கு ஒரு நாட்டின் அதிகாரவரம்பில் இருந்து அயல்நாட்டு அரசுகளுக்கும் அயல்நாட்டு அரசுகளின் தலைமைகளுக்கும் காப்புவிலக்கு உண்டு.
ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு விட்டது எனில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நாட்டின் மீது அங்கீகரித்த நாட்டின் உள்நாட்டு நீதிமன்றங்களில் வழக்குத் தொடர முடியாது.
அவ்வாறு அதிகாரவரம்பிற்கு உட்படுத்திக் கொள்வது பொதுவான உடன்படிக்கயின் மூலமாக ஏற்படலாம் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட வழக்கிற்கு மட்டும் உட்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு நாட்டின் செயல்பாட்டின் மூலம் ஏற்படலாம்.
காப்பிவிலக்கு பெற்றிருப்பதால் ஒரு அயல்நாட்டின் மீது ஒரு நாட்டின் உள்நாட்டு நீதிமன்றங்களில் வழக்கிட முடியாதேயொழிய அந்த அயல்நாடு அந்நாட்டின் உள்நாட்டு நீதிமன்றங்களில் வழக்குத் தொடர்வதற்கு எந்த தடையும் கிடையாது.
காப்பு விலக்குப் பெற்ற ஒரு அயல்நாட்டுஅரசு மற்றொரு நாட்டின் உள்நாட்டு நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்கிறது என்றால் அந்த அயல்நாட்டு அரசு அக்குறிப்பிட்ட வழக்கைப் பொறுத்து தன்னை அந்நாட்டின் அதிகாரவரம்பிற்கு உட்படுத்திக் கொண்டுள்ளது என்பது பொருளாகும்.
வேறு சிலர் அயல்நாட்டு அரசுகளை உள்நாட்டு நீதிமன்ற அதிகாரவரம்பிற்கு உட்படுத்தினால் அந்த அரசுகளுக்கு எதிராக நீதிமன்றம் பிறப்பிக்கும் உத்தரவுகளை செயல்படுத்த இயலாது என்ற நடைமுறைச் சிக்கலில் காரணமாகவே காப்புவிலக்கு அளிக்கப்படுவதாகவும் கருதுகின்றனர்.
காரணம் எதுவாக இருப்பினும் அயல்நாட்டு அரசுகள் மற்றும் அரசு தலைமைகளுக்கு உள்நாட்டு அதிகாரவரம்பில் இருந்து அளிக்கப்பட்டுள்ள காப்புவிலக்கு நன்கு நிலைபெற்ற ஒன்றாக ஆகிவிட்டது.
எனவே அயல் நாட்டு அரசுகளுக்கும் அரசுத் தலைமைகளுக்குமான காப்புவிலக்கு பற்றிய சர்வதேசச் சட்ட விதிகளை பின்வரும் தலைப்புகளின் கீழ் விளக்கலாம்.