sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் எனக்குத் தெரியாதது நீ இப்போது காட்டில் விடப்பட்ட காரணம் அதுவும் தாய்மை நிலையில் உன்னைத் தனியாக விட்டுப் போன காரணம் சீதா மெதுவாக எழுந்து காலைத் தொட்டு வணங்கி மகரிஷி எனக்குப் புகலிடம் அளித்த உங்களுக்குக் கோடி புண்ணியம்.
சீதா அது ஒரு பெரும் கதை மகரிஷி பட்டம் சூடிய என் பதிக்குப் பல அரசாங்கப் பணிகள் கோசல நாட்டுக் குடிமக்களின் புகார்கள் தங்களுக்கு அவற்றைத் தனியாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
என் இல்வாழ்க்கை மீண்டும் முறிந்து போனது முதல் வனவாசத் தண்டனையின் மனப்புண் ஆறுவதற்குள் இரண்டாம் வனவாசத் தண்டனை எனக்கு என்னைப் புறக்கணித்து நாடு கடத்தி விட்டார் ..என்னுயிர்ப் பதி கதறி அழுகிறாள்.
என் பதி அதைப் பற்றி என்னிடம் எதுவும் சொல்ல வில்லை வாயிருந்தும் நான் வாதாட முடிய வில்லை காதிருந்தும் அந்தக் காரணம் என் காதில் விழவில்லை வைராக்கியம் இருந்தும் நான் போராட வழியில்லை என் பக்க நியாயத்தைக் கூற ஒரு நீதி மன்றமும் இல்லை எனக்குத் தெரியாமலே என் பதி செய்த சதி முதல் வனவாசத்துக்குக் காரணம் என் விதி ஆனால் இரண்டாம் வனவாசத்துக்குக் காரணம் என் பதி இன்று இலட்சுமணன் என்னிடம் கூறிய காரண மிது.
கடத்திச் செல்லும் போது இராவணன் என் மயிரைப் பிடித்து இழுத்துச் சென்றானாம் வாகனத்தில் என்னை மடிமீது வைத்து தூக்கிச் சென்றானாம் பல வருடம் வேறொருவன் இல்லத்தில் இருந்தவளை பதியானவர் எப்படி ஏற்றுக் கொள்ளலாம் ?
சகித்துக் கொண்டு என் பதி அரண்மனையில் எப்படி வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று குடிமக்கள் கேலி செய்தார்களாம் என் பதிக்கு அப்புகார் பெருத்த அவமானமாய்ப் போனதாம் ஆனால் என் கணவருக்கு என்மீது எந்தவிதச் சந்தேகமும் இல்லையாம் வால்மீகி அட ஈஸ்வரா என்ன கொடுமை இது ?
கொடுமை கொடுமை தாங்க முடியாத கொடுமை இராம கதையே திசை மாறிப் போயிற்றே சீதா முதலில் வனவாசம் போவதற்கு முன்பும் அவர் ஒரு வார்த்தை என்னிடம் சொல்லவில்லை பதினாங்கு வருடம் கானகம் போக வேண்டும் என்றார்.
காட்டுக்குப் போவென்று கூட எனக்குக் கட்டளை இடவில்லை சீதாவைக் காட்டில் விட்டுவிட்டு வந்துவிடு என்று தம்பிக்கு இரகசிய உத்தரவு உருகிடும் உள்ளம் படைத்தவர் என் பதி எப்படி நேராக மனைவிக்கு இந்தக் கோர தண்டனையைத் தருவது என்று மனம் தாங்காமல் தம்பிமார் காதில் மட்டும் சொல்லி யிருக்கிறார்.
யாருக்கும் தெரியாமல் நாடு கடத்தி என் மானத்தை ஓரளவு காப்பாற்றி யிருக்கிறார் உத்தம குணமுடையவர் என் கணவர் வால்மீகி அப்படித்தான் நானும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன் சீதா.
என் கருத்தை மாற்றிக் கொள்ளும் வேளை வந்து விட்டது உத்தம புத்திரனாய்ப் புகழ் பெற்ற மாமன்னர் உத்தம கணவராகவும் இருப்பார் என்று சொல்ல முடியாது போலிருக்கிறது சீதா இராவணன் என்னைத் தொட்டுத் தூக்கிச் சென்றது உண்மை ஆனால் அவன் என்னை பலவந்தப் படுத்தவில்லை அப்படி ஆகியிருந்தால் நான் அன்றே உயிரைப் போக்கி என் மானத்தைக் காத்திருப்பேன்.
இப்போது என் மதிப்பை மானத்தை என் பதி நசுக்கினாலும் உயிரை நான் மாய்த்துக் கொள்ளப் போவதில்லை காரணம் என் வயிற்றில் வளர்ந்து வரும் என் பிரபுவின் குலவிளக்கு.
ஒன்றாய் வாழத் தவம் செய்தவளுக்குப் பதி இரண்டகம் செய்து விட்டார் பதியிடமிருந்து இராவணன் என்னைத் தற்காலியமாகப் பிரித்தான் ஆனால் பதியிடமிருந்து இப்போது நிரந்தரமாகப் பிரித்தது யாரென்று நினைக்கும் போது என் நெஞ்சில் தீப்பற்றி எரிகிறது கோவென்று கதறி அழுகிறாள்.
வேண்டாம் அந்த முயற்சி பிறன் கைபட்ட மனைவிக்கு இனி இல்லற மில்லை வேண்டாத பதியின் வீட்டு நிலை கூட இடிக்கும் தனியாக இருப்பதுதான் எனக்கு மதிப்பு அவமானப் பட்டவள் மாண்டு போவது நிம்மதி.
பதியின் புறக்கணிப்புத் தினமும் நெஞ்சைக் கரையான் போல் அரித்து வருகிறது கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டுவரக் கட்டளை யிட்டபின் கணவர் முகத்தில் நான் இனி எப்படி விழிப்பேன் ?
அவமானத்தைக் கொடுத்த எனக்கு அரண்மனைக் கதவுகள் இனிமேல் திறக்கப்பட மாட்டா தனியாக இந்த வனவாசத்தில் காலம் தள்ளி மன வேதனைப் பட்டே தினமும் சிறிது சிறிதாகச் சாக வேண்டியதுதான் குழந்தை பிறக்கும்வரை நான் எப்படியும் பிழைத்திருக்க வேண்டும்.
இந்த வனவாசத்தில் என்னை மீட்க இனி யாரும் வரப் போவதில்லை மகரிஷி எனக்குத் தந்திருப்பது ஆயுள் தண்டனை இராவணன் கொடுத்த சிறைத் தண்டனையை விடக் கோரமான ஆயுள் தண்டனை இதிலிருந்து யாரும் என்னை விடுவிக்க முடியாது வால்மீகி தாயாகும் நீ இந்தச் சமயத்தில் அரண்மனை வாசியாக வாழ்வதே மேல்.
காரணம் தெரிந்தால் மிகவும் வேதனைப் படுவார் பதிமீது சீறி எழுவார் சினங்கொண்டு என் பதியிடம் உடனே சண்டைக்குப் போவார் கோசலபுரி மீது போர் தொடுக்கவும் தயங்கமாட்டார்.
மானம் கெட்டுப் போனவள் பதியால் துரத்தப் பட்டு பிறந்த நாட்டுக்கு ஓடி வந்தவள் என்று ஏசுவார் கோசல நாட்டில்தான் என்னால் என் பதிக்கு அவமானம் மிதிலா புரியில் என் தந்தைக்கும் என்னால் அவமானம் வர வேண்டுமா ?
பதி உன்னைக் காட்டுக்கு அனுப்பியது இராமாயணக் காவியம் பூர்த்தியாகவோ என்று நான் நினைக்கிறேன் மெய்யான நிகழ்ச்சிகளைத் துல்லியமாகக் கூற உன்னை இங்கே அனுப்பியது விதி என்று சொல்வேன் எல்லாம் ஆண்டவன் செயல்.
உங்கள் வரலாற்றுப் படைப்பான இராம கதைக்கு என் கசந்த வாழ்க்கையும் நேரடிப் பங்களிப்பும் உதவி செய்ய முடியும் என்று கனவிலும் நான் கருதவில்லை.
இரண்டாம் வனவாசத்தில் என் குழந்தை பிறக்கவும் மகரிஷி மூலம் நான் வேதக் கல்வி பயிலவும் இராம காவியத்தை முடிக்கவும் வாய்ப்புக் கிடைக்கப் போவது அறிந்து ஒரு வகையில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே வால்மீகி சீதா நீ இன்று ஓய்வெடுத்துக் கொள்.
இராமகதை வரலாற்றுக் காவியமாக அமைய இறைவன் எனக்களித்த வாய்ப்பை என்ன வென்று சொல்வது வால்மீகி மகிழ்ச்சியுடன் வெளியே செல்கிறார் சில மாதங்கள் கழித்து ஆசிரமத்தில் சீதாவுக்கு இரட்டை ஆண் குழந்தைகள் பிறக்கின்றன.
லவா குசா இருவரும் குருகுலவாசப் பாடசாலையில் குரு வால்மீகியின் நேர்பார்வையில் கல்வி ஒழுக்க நெறி யோகா உடற்பயிற்சி மனப்பயிற்சி வில்பயிற்சி வாள்பயிற்சி சூலாயுதப் பயிற்சி குதிரை ஏற்றம் போன்றவற்றைக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.
இடம் அயோத்திய புரி அரண்மணைநேரம் மாலைபங்கு கொள்வோர் இராமன் இலட்சுமணன் பரதன் சத்துருக்கனன் மகரிஷி வசிஸ்டர் விசுவாமித்திரர் மன்னர்கள் பத்து அல்லது பன்னிரெண்டு வயதுப் பாலகர்கள் லவா குசா.
மகரிஷி வசிஸ்டர் பரதன் இலட்சுமணன் சத்துருக்கனன் ஆகியோர் மூவரையும் அழைத்து யாகத்திற்கு ஒரு குதிரையைத் தியாகம் செய்யத் தயாரிக்கச் சொல்கிறார்.
இலங்கா புரியிலிருந்து மீண்டு பட்டத்து அரசியான சீதாவைப் பார்க்கப் போன ஜனக மன்னர் அவள் நாடு கடத்தப் பட்டிருப்பதும் வால்மீகி ரிஷியின் ஆசிரமத்தில் அடைக்கலமாகி இருப்பதும் தெரியவந்து மிகவும் மனமுடைந்து போகிறார்.
குதிரையை மதித்து வரவேற்போர் அனைவரும் அவரது ஆணைக்குக் கீழ்ப்படிந்து அவர் கேட்கும் வரிப்பணத்தை காலாகாலத்தில் கட்டி விடவேண்டும்.
குதிரையை வழிமறித்துக் கட்டிப் போடுவோர் மாமன்னர் இராமரது பகைவராகக் கருதப்படுவர் அத்துடன் குதிரையைப் பிடிப்போர் இராமச் சக்கரவர்த்தியை எதிர்த்துப் போரிடவும் தயாராக வேண்டும் .போர்த்துறைக்குத் தளபதியாக நியமிக்கப் பட்டுள்ள சத்துருகனன் குதிரை முன்னே செல்ல பின்னே பலத்த படையினருடன் வழிநடத்திச் சென்றான்.
காட்டில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த லவா குசா இரட்டையர் ஒப்பனை செய்யப்பட்டு வெள்ளைக் குதிரை கம்பீரமாகச் செல்வதைக் கண்டு பூரிப்படைந்து அறிக்கையை வாசித்து அதைப் பிடித்து நிறுத்தினர் அஞ்சாமல் குதிரையை மரத்தில் கட்டிப் போட்டு அவர்களைத் தாக்க யார் வருகிறார்கள் என்று வேடிக்கை பார்த்தனர்.
சத்துருக்கனன் குதிரை கட்டப்படுவதைப் பார்த்துக் கேவலச் சிரிப்புடன் பாலர்களே இது விளையாட்டுப் பொம்மை இல்லை உங்களுக்குப் படிக்கத் தெரியுமா ?
அறிக்கைப் படித்துத்தான் யாம் குதிரையைப் பிடித்துக் கட்டினோம் குதிரை வேண்டு மென்றால் கூறியபடி எங்களுடன் போரிடு அல்லது குதிரையை எங்களிடம் விட்டுவிட்டுப் போய்விடு சத்துருகனன் அவர்களது வில்லைப் பார்த்து இறுமாப்புடன் தோளிலே வில் தொங்குதே வில்லை உங்களால் வளைக்க முடியுமா ?
எதிர்த்தால் உங்கள் நெஞ்சையும் இரண்டாய்ப் பிளப்போம் குதிரையை எங்களிடம் விட்டுப் போவீர் அல்லது உதிரத்தைக் கொட்டி உயிரை விட்டுப் போவீர் முதலில் எடுங்கள் உங்கள் வில்லை சத்துருக்கனன் கோபம் மிகுந்து அடே பொடிப் பயல்களே என்னை மானென்று நினைத்தீரா ?
இராமச் சக்கரவர்த்தியின் போர்த் தளபதி நான் நொடிப் பொழுதில் உங்களை அம்பால் அடித்துத் துடிக்க வைப்பேன் ஓடுங்கள் உயிரைப் பிடித்துக் கொண்டு இதோ என் எச்சரிக்கை அம்பு லவா குசா எங்களிடம் போரிட அஞ்சுகிறீர் எச்சரிக்கை அம்பு எதற்கு ?
இதோ எங்கள் மெய்யான அம்புகள் அவற்றின் வேகத்தைப் பார் குறிவைக்கும் எங்கள் திறமையைப் பார் லவா குசா இருவரும் அம்பு தொடுத்தெய்ய சத்துருகனன் வலது கையை உரசிக் கொண்டு ஒன்றும் இடது கையை உரசிக் கொண்டு அடுத்ததும் பாய்கின்றன சத்துருகனன் சினத்துடன் தன் வில்லை வளைத்து அடுத்து அடுத்து அம்புகளைத் தொடுக்கிறான்.
இடம் காட்டுப் போர்க்களம்.நேரம் மாலைபங்குகொள்வோர் இலட்சுமணன் பரதன் சத்துருகனன் அனுமன் அங்கதன் சுக்ரீவன் லவா குசா இராமன் சீதா.
ஆசிரம மருத்துவர் சீடர்கள்.அரங்க அமைப்பு பரதன் ஏவிய ஓரம்பில் லவாவின் கரம் காயமானது வில்லைக் கீழே போட்டுவிட்டுக் குசா லவா கையிக்குக் கட்டுப் போடுகிறான் அடுத்துப் போரில் குசா பரதைனைக் காயப்படுத்தி முடமாக்கினான்.
அனுமான் சிறுவர்களின் கண்கள் இராமப் பிரபுவின் கண்களை ஒத்திருப்பதையும் முகச்சாயல் சீதாவின் முகத்தைப்போல் இருப்பதையும் கண்டு பேரதிர்ச்சி அடைந்தான் அனுமானின் உடம்பு நடுங்க ஆரம்பித்துக் கைகள் தளர்ந்தன இராமப் பிரபுவின் கண்மணிகளுடன் எப்படிப் போரிட்டு நான் சிறைப் படுத்துவேன் என்று மனமொடிந்தான் அனுமான் அனுமான் படையினர் போரிடாமல் சும்மா நிற்பதைக் கண்டு பரதன் பெருங் கோபம் அடைந்தான் பரதன் சினத்தைக் கண்டு அனுமான் தயங்கிப் போரிட வந்தபோது லவா குவா இருவரும் நடுங்கிக் கொண்டிருக்கும் அனுமானை எளிதாகப் பிடித்து ஒரு மரத்தில் கட்டிப் போட்டனர்.
அந்த குதிரைப் பிடித்தவர் நாங்கள்தான் எங்கள் அன்னை மிதி நாட்டு இளவரசி பெயர் சீதா எங்கள் தந்தையார் பெயரும் இராமன்தான் ஆனால் நாங்கள் அவரை இதுவரைக் கண்டதில்லைலசா என் பெயர் லசா இவன் பெயர் குசா நாங்கள் இரட்டையர் அன்னை ஆசிரமத்தில் இருக்கிறார்.
ஓடுபவரின் மீது யாம் அம்பு தொடுப்பதில்லை ஆயுதமற்ற மனிதருடன் யாம் போரிடுவதில்லை அது அறமற்றது என்று எங்கள் குருநாதர் சொல்லியிருக்கிறார் இராமன் சிரித்துக் கொண்டு உங்கள் யுத்த தர்மத்தை மெச்சுகிறேன்.
ஆயுதமற்ற நபருடன் நானும் போரிடுவதில்லை அஞ்சாத சிறுவருடரும் நான் போரிடுவதில்லை ஆமாம் வல்லமை மிக்க வில்லம்பு வித்தையை நீங்கள் கற்றுக் கொள்ள எத்தனை மாதங்கள் ஆயின ?
லவா குசா அது சரி மாமன்னரே எங்களில் ஒருவருடன் போரிடுங்கள் உங்கள் யுத்த தர்மத்தின்படி அதுதான் தர்ம மென்றால் எங்களில் ஒருவருடன் போரிடுங்கள் ஆமாம் உங்கள் குரு வசிஸ்டர் எங்கள் குரு வால்மீகியை விட வல்லவரா ?
இராமன் ஆம் பாலர்களே வசிஸ்ட மகரிஷி வால்மீகி மகரிஷியை விட சற்று வல்லவர்தான் ஆனால் நான் சிறுவன் ஒருவனுடன் எப்படிப் போரிடுவது ?
ஆமாம் எங்கள் குரு வால்மீகியை விட உங்கள் குரு வசிஸ்டர் வல்லவர் என்பது உண்மை என்றால் எங்களுடன் போரிட்டு அதை நிரூபித்துக் காட்டுங்கள் இராமன் அதில் ஒரு சிக்கல் உள்ளது நீங்கள் சிறுவரானதால் உங்களிடம் போரிட உங்கள் அன்னையின் அனுமதி தேவை.
தந்தை இருக்குமிடம் எங்களுக்குத் தெரியாது தெரிந்தாலும் எங்களுக்கு வழி தெரியாது வழி தெரிந்தாலும் அன்னையின் அனுமதி கிடைக்காது எங்கள் தந்தைதான் எங்களைக் காண வரவில்லை எங்களைக் காண விருப்பமு மில்லை அவருக்கு நேரமுமில்லை அவர் மிக்கப் பிடிவாதம் கொண்டவராம்.
அவர் பெரிய பராக்கிரமசாலியாம் அவரைக் கண்டால் அசுரர்கள் ஓடிப்போய் விடுவார்களாம் ஆனால் எங்கள் தாயை அவர்தான் காட்டுக்குத் துரத்தி விட்டாராம் கடும் கல்நெஞ்சக்கார மனிதர் அவர் எங்கள் தாயைக் காட்டுக்குத் தனியே அனுப்பியது தர்மமாகாது.
அனுமான் சோக மடைந்து சீதாவைக் கும்பிடுகிறான் அனுமான் கண்ணீர் பொங்கி சீதாவின் காலில் விழுந்து வணங்கி மகாராணி இந்த காட்டிலா இந்தக் கோலத்திலா இந்த நிலையிலா உங்களை நான் காண வேண்டும் ?
அன்று இலங்காபுரி அசோக வனத்தில் உங்களை முதலில் கண்டு பிடித்தபோது எத்தகைய ஆனந்தம் அடைந்தேன் இன்று உங்களைக் கண்டபின் எதிர்மறையாக என் நெஞ்சம் பற்றி எரிகின்றது மகாராணி சீரும் செல்வத்திலும் வளர்ந்த மிதிலாபுரி மன்னரின் செல்வி மாளிகையில் வாழாது இந்த வனாந்திரக் காட்டில் சிறுவர்களுடன் எப்படி காலந் தள்ளுகிறீர்கள் ?
யாரென்று உன்னைத் தெரியாமல் கட்டிப் போட்டு விட்டார்களே எம காதகர்கள் கண்மணிகளே அனுமான்தான் அசோக வனத்தில் சிறைப்பட்ட என்னை முதலில் கண்டுபிடித்து மீட்பதற்கு உதவி புரிந்தவர்.
அவரிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள் அயோத்திய புரியில் அசுவமேத யாகம் புரிவதைப் பற்றி மகரிஷி எனக்குச் சொன்னார் ஆனால் அந்தக் குதிரையைக் கட்டிப் போட்டவர் என் கண்மணிகள் என்பது இன்றுதான் எனக்குத் தெரிந்தது.
எங்கள் அறியாமைக்கு மன்னிக்க வேண்டும் ஐயனே அனுமான் எழுந்திடுங்கள் ஒன்றும் அறியாத பாலர் நீங்கள் தாயே உங்கள் வீர புத்திரர்களை நான் அடையாளம் கண்டு கொண்டேன்.
கண்களைப் பார்த்தால் இராமப் பிரபுவின் கண்கள் முகத்தைப் பார்த்தால் அன்னையின் முகம் சிறுவர்கள் யாரென்று தெரிந்தபின் என் கைகள் வலுவற்றுப் போயின போரிட முடியாமல் தயங்கினேன் பின்வாங்கினேன் எளிதாக இருவரும் என்னைப் பற்றி மரத்தில் கட்டிப் போடுவதை நான் வேடிக்கை பார்த்தேன் இளவரசர் பரதனுக்கு என்மேல் மிகவும் கோபம் .. யாரென்று தெரியாமல் சிறுவர்கள் பரதன் இலட்சுமணன் சத்துருகனன் மூவரையும் கூடக் காயப்படுத்தி விட்டார்கள் வில்லம்பு வித்தகர் இராமப் பிரபுவின் புதல்வராக இருக்க வேண்டுமே தவிர வேறு யாராகவும் இருக்க முடியாது என்று மனதில் அழுத்தமானது.
சீதா பொங்கி வரும் கண்ணீருடன் என் கண்மணிகள் உங்களை யாரென்று தெரியாமல் காயப்படுத்தி விட்டார்களே ஒரு தவறு நடந்த பின் அடுத்தடுத்துப் பல தவறுகள் நிகழ்ந்து விட்டன லவா குசா இவருக்கும் உங்கள் பெயரைச் சொல்லிக் கொடுத்தேனே தவிர உங்கள் முகத்தைக் காட்ட முடியாமல் போனதே மனம் என்று நோகிறது லவா குசாவைப் பார்த்து இவர்கள் உனது தந்தையின் தம்பிமார்கள் இலட்சுமணன் சத்துருகனன்.
லவா குசா இருவரும் தாயை விட்டு குதிரை கட்டப்பட்டிருக்கும் மரத்தடிக்குச் செல்கிறார்கள் இலட்சுமணன் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு இருவரும் வில்லாதி வீரர்கள் சூராதி சூரர்கள் பெரியவராகிய நாங்கள் சிறுவர் என்று அஞ்சிச் சற்று தயக்கமுடன்தான் போரிட்டோம் ஆனால் சிறுவர்களுக்கு அப்படி ஓர் அச்சமில்லை .
குதிரையைப் பிடித்துப் போக வந்திருக்கார் அயோத்திய புரிக்கு குதிரையை அழைத்துப் போவார் என்னை மீண்டும் அழைத்துப் போவார் என்று எனக்கு நம்பிக்கை யில்லை நீயும் அதை எதிர்பார்க்காதே அவருடைய முதல் வேலை அடைபட்டுள்ள குதிரைக்கு விடுதலை அபலை சீதாவுக்கு விடுதலை என்று நினைக்காதே வேண்டாம் இலட்சுமணா அவரைக் கேட்காதே என்னைக் கூட்டிச் செல்ல அவருக்கல்லவா தெரிய வேண்டும் ?
பத்துப் பனிரெண்டு வருடமாக அவர் என்னைக் காண இங்கு வந்தது கிடையாது இருக்காளா அல்லது இறந்து விட்டாளா என்று கேட்டது கூடக் கிடையாது என்னை மறந்து போனவருக்கு நீ மீண்டும் நினைவூட்ட வேண்டுமா ?
வேடிக்கையாய் இருக்கிறது இப்போதும் என்னைத் தேடியோ என்னுடன் பேசவோ என்னுடன் உறவு கொண்டாவோ உன் அண்ணா வரவில்லை என்னைக் காண வந்திருந்தால் என்னோடு கனிவாகப் பேசினால் நான் அவரை மதிப்பேன் உபசரித்து ஆசிரமத்து வரும்படி அவரை அழைப்பேன் சத்துருகனன் அப்படிச் சொல்லாதீர்கள் அண்ணி.
அண்ணாவின் மனது தங்க மனது அசுவமேத யாகத்திடலுக்கு முன்னால் யாவரும் காணும்படி உங்கள் முழுவடிவத் தங்கச் சிலையை வார்த்து அமர வைத்துத் தினமும் தரிசித்து வருகிறார் சீதா உன் அண்ணாவுக்கு என்மேல் இத்தனை பாசமா ?
என் உருவம் ஓவியம் எதுவும் அரண்மனையில் இருக்கக் கூடாது நான் ஒன்றும் உயிரற்ற சிலையோ வண்ண ஓவியமோ அல்லது போட்டிப் பரிசோ இல்லை செத்தவருக்குதான் சிலை வைப்பார்கள் உன் அண்ணாவின் ஏட்டில் உண்மையாக நான் செத்துவிட்டவள்தான் ஒரு பந்தயப் போட்டி வீரர் உன் அண்ணா.
மனைவி என்னும் ஒரு பெண்பிறவி அவருக்குத் தேவை யில்லை அவருக்கு வேண்டியது குடிமக்கள் பாராட்டு குடிமக்களைத் தலைமேல் வைத்துக் கொண்டதற்கு நான் பலியானேன் தன் பராக்கிரமத்தை நிலைநாட்ட அவர் அசுவமேத யாகம் செய்தார் அறியாத என் புதல்வர் குதிரையைக் கட்டிப் போட்டு அசுவமேத யாகப்போரில் அவரது தம்பிமார் காயம் அடைந்தார்கள்.
எல்லாத் துயருக்கும் அவரே காரண கர்த்தா சத்துருக்கனன் அண்ணி அண்ணா அசுவமேத யாகம் செய்ததால்தானே லவா குசாவை அண்ணாவும் நாங்களும் கண்டு கொள்ள முடிந்தது சீதா இல்லையப்பா என்னைப் பிரித்த உங்கள் அண்ணா அசுவமேத யாகம் செய்து என் கண்மணிகளைப் பிரிக்கப் போகிறார் என் புதல்வரைக் கண்ட உன் அண்ணாவின் கண்கள் என்னை ஏன் காணவில்லை ?
உன் அண்ணா அழைத்தாலும் நான் வர மறுப்பேன் அப்படி அவர் அழைத்தாலும் முதல் தடவையாக அவரை எதிர்க்கப் போகிறேன் நான் என்ன அரண்மனை அந்தப்புர அடிமையா ?
சீதாவின் அடிமைக் காண்டம் என்றோ முடிந்து விட்டது இலட்சுமணா பங்குகொள்வோர் வால்மீகி இராமன் சீதா இலட்சுமணன் பரதன் சத்துருகனன் அனுமன் அங்கதன் சுக்ரீவன் லவா குசா ஆசிரமச் சீடர்கள்.
இராமன் மரத்தில் கட்டுண்ட குதிரையை அவிழ்க்கச் சென்றபோது லவா குசா இருவரும் குதித்தோடிச் சென்று மறிக்கின்றனர் லவா குசா தரையில் கிடந்த வில்லைக் கையில் எடுத்து நிறுத்துங்கள் கோசல மன்னரே முதலில் எடுங்கள் உங்கள் வில்லை குதிரையைக் கட்டியவர் நாங்கள் முதலில் எங்களுடன் போரிட்டு வென்ற பின்தான் நீங்கள் குதிரையை விடுவிக்கலாம்.
இராமன் கனிவுடன் அருமைப் பாலர்களே உங்களுடன் நான் போரிடப் போவதில்லை நீங்களும் என்னுடன் போரிடத் தேவை யில்லை இந்தக் குதிரை எப்படி எனக்கு சொந்தமோ அதே போல் அது உங்களுக்கும் சொந்தமே நாமெல்லாரும் இப்போது ஒருபக்கம் நான் உங்கள் எதிரியும் அல்லன் நீங்கள் எமக்குப் பகைவரும் அல்லர் லவா குசா கோசல மன்னரே என்ன புதிர் போடுகிறீர் சொந்தம் கொண்டாடி எங்களை ஏமாற்ற முடியாது நீங்கள் வில்லை எடுக்கப் போகிறீர்களா ?
இவர்தான் உங்கள் அருமைப் பிதா இராமனைப் பார்த்து மாமன்னா உங்கள் குதிரையைச் சிறுவர்கள் கட்டிப் போட்டது அறியாமற் செய்த தவறே பலரைக் காயப்படுத்தியதும் அவர்கள் அறியாமற் செய்த தவறே எனக்குத் தெரியாமல் போனது.
இன்று இவரைக் கண்டும் காணாமல் போனது எங்கள் நல்ல காலந்தான் இராமனைக் கூர்ந்து நோக்கி எங்கள் தந்தை என்று சொல்லக் கூட உங்களுக்குத் தயக்கமா ?
வால்மீகி மாமன்னா ஆசிரமத்தில் சீதாவுக்கு பிறந்த இந்த இரட்டைச் சிறுவர் உன்னருமைப் புத்திரர் அதில் சந்தேகம் வேண்டாம் லவா குசா இருவரையும் பார்த்து பாலர்களே சந்தேக மின்றி இவர் உங்கள் தந்தைதான் லவா குசா வந்தனம் வந்தனம் பிதாவே வணங்குகிறார்கள்.
ஆத்திரமோடு சந்தேகம் தீராத் தந்தை சந்தேகம் சந்தேகம் சந்தேகம் சந்தேகக் குணம் இன்னும் தந்தைக்குக் குறைய வில்லையே வால்மீகி ஆமாம் மாமன்னா இவர்கள் உன் அருமைப் புதல்வரே பிரம்மா சிவன் விஷ்ணு ஆகிய மூவர் சாட்சியாகச் சொல்கிறேன்.
இவர்கள் உன் அருமைப் புதல்வரே அன்றைக்கு இலட்சுமணன் காட்டில் விட்டு சென்ற கர்ப்பவதி சீதாவுக்கு என் ஆச்சிரமத்தில் தங்க இடமளித்தேன்.
அதில் எந்த ஐயமும் இல்லை மாமன்னா அச்சமயத்தில் பரதன் இலட்சுமணன் சத்துருக்கனன் மூவரும் கையில் கட்டுகளுடன் முன்வந்து வால்மீகி மகரிஷியை வணங்குகிறார்கள்.
மூவரும் வணக்கம் மகரிஷி பரதன் மட்டும் யாரென்று கேட்டுக் கொள்ளாமல் சிறுவருடன் நாங்கள் போரிட்டதும் எங்கள் தவறே அசுவமேத யாகம் புரிந்ததின் எதிர்பாராத பலன் சீதா அண்ணி சிறுவர்கள் அண்ணாவுடன் சந்திப்பு அவர்களுடன் எங்கள் சந்திப்பு இலட்சுமணன் மகரிஷி வீர புத்திரரான லவா குசா இருவருக்கும் நீங்கள் அளித்த வில் பயிற்சியைப் பாராட்டுகிறோம் பாருங்கள் சிறுவர்கள் எமக்களித்த அழியாத நினைவுச் சின்னங்களை மூவரும் தங்கள் கட்டுகளைக் காட்டிச் சிரிக்கிறார்கள்.
அனுமார் ஒருவர்தான் வில்லடிக்குத் தப்பியவர் இராம பரம்பரைப் பாலர்களைக் கண்டதும் எங்கள் கைகளும் ஏனோ அம்புகளை ஏவக் கூசின வில்லை முழுவதும் வளைக்க எங்கள் மனம் விழைய வில்லை நாங்கள் விடும் அம்புகள் சிறுவர் மேல் பட்டுவிடக் கூடாது என்று அஞ்சினோம் கண்கள் குறி வைத்தாலும் கைகள் தடுமாறி அம்புகள் அவர்கள்மேல் படாது அப்பால் சென்றன.
ஆயினும் ஓரிரு அம்புகள் எப்படியோ சிறுவர்களைக் காயப்படுத்தி விட்டன வால்மீகி அருமைச் சிறுவர்களே உன் தந்தைக்கு மூன்று தம்பியர்.
சீதாவின் இருப்பிடத்தை முதலில் கண்டவரும் அவரே இராவணன் வயிற்றைக் கலக்கி இலங்காபுரிக்குத் தீயிட்டவர் அவர் தென்னக வீரர் அனுமாரின் உதவி கிடைத்திரா விட்டால் உன் அன்னையை உன் தந்தை மீட்டிருக்க முடியாது லவா குசா இருவரும் அனுமான் பரதன் சத்துருகனன் இலட்சுமணன் அனைவரையும் மீண்டும் வணங்குகிறார்கள் மகரிஷி சிறிது நேரத்துக்கு முன் அன்னையும் அவர்களை அறிமுகப் படுத்தினார்கள்.
ஆனால் உத்தரவு எங்கிருந்து வர வேண்டுமோ அந்த உதடுகள் ஊமையாக உள்ளனவே இன்று அவரது ஓரக்கண் கூட என்னைக் கண்டு கொள்ள வில்லையே என்னை அழைத்துப் போக என் பதி விரும்புகிறாரா ?
கேளுங்கள் மகரிஷி வால்மீகி மாமன்னா அரண்மனை மாளிகையில் வசிக்க வேண்டிய மிதிலை நாட்டு அரச குமாரி இந்த மண் குடிசையில் வாழக் கூடாது உன் பட்டத்துச் சிங்கக் குட்டிகள் உன் மடிமீது விளையாட வேண்டியவர் இப்புழுதி மண்ணில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கலாமா ?
சீதாவையும் இரட்டைச் சிறுவர்களையும் அயோத்திய புரிக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டியது உன் கடமை என் ஆழ்ந்த வேண்டுகோளும் அது இலட்சுமணன் அண்ணா அண்ணி போனபின் அரண்மனை ஒளியற்று இருண்டு போய் உள்ளது மனைக்கு வேண்டும் விளக்கு உங்களுக்கு வேண்டும் துணைக்கு அரண்மனை கலகலப்பாக இருக்க இரட்டைக் கண்மணிகள் நம்மோடு வர வேண்டும்.
சத்துருகனன் அண்ணியை நாடு கடத்திய அநீதி நம்மை அலங்கோல நிலைக்குத் தள்ளி யிருக்கிறது ஒருவராகக் கடத்தப்பட்ட அண்ணி இப்போது மூவராய்த் திரும்பட்டும்.
பரதன் அண்ணா வாய் திறந்து பேசுங்கள் அழைத்திடுங்கள் அண்ணியை இம்முறை கூட்டிச் செல்லா விட்டால் இனி நான் அரண்மனையில் கால் வைக்க மாட்டேன்.
தந்தை யின்றி வாழ்ந்தோம் தாயின்றி வாழ முடியாது அருமைப் பிதாவே அன்னையிடமிருந்து எங்களைப் பிரிக்காதீர் வேரில்லாத விழுதுகளாகப் போய்விடுவோம் இராமன் அருமைச் செல்வர்களே நீங்கள் அரண்மனைக்கு உரியவர்கள் கோசல நாட்டை எதிர்காலத்தில் ஆளப்போகும் என் பட்டத்து இளவரசர்கள் அங்குதான் நீங்கள் வளர வேண்டும்.
ஆனால் உங்கள் அன்னையின் நிலமை வேறு லவா ஆம் பிதாவே அந்தப் பட்டத்து இளவரசர்களைக் உங்களுக்குப் பெற்றுத் தந்தவர் எங்கள் தாய் நீங்கள்தான் கைவீட்டீர்கள்.
இதுவரை சீதா உயிருடன் இருந்து உன்னருமைச் சிறுவரைப் பெற்றுத் தனியாக உன்னுதவி இல்லாமல் வளர்த்து ஆளாக்கி விட்டதே அவளது புனிதத்தை நிரூபிக்கிறது.
இராமன் மகரிஷி எனக்குச் சீதாவின் புனிதத்தில் எள்ளளவு சந்தேகமும் இல்லை ஆனால் கோசல நாட்டுக் குடிமக்களுக்கு நான் என்ன காரணம் சொல்வேன் ?
சீதா சீற்றத்துடன் மகரிஷி தயவு செய்து அவரைக் கெஞ்சாதீர்கள் நான் என்றோ தீண்டப்படாதவள் ஆகிவிட்டேன் அயோத்திபுரி நரகத்தில் ஆடம்பரமாகச் சாவதை விட வனவாச ஆசிரமத்தில் அபலையாக வாழ்வதில் ஆனந்தம் அடைகிறேன் ஆத்மா நீங்கிய எனது வெற்றுடலை இராவணன் தீண்டியதைவிட ஆத்மா தாங்கிய மனைவியை ஏற்க மறுக்கும் பதியின் புறக்கணிப்பு என் நெஞ்சைப் பிளக்கிறது.
இன்றைய வனவாசத்தில் என்னை மீட்டுச் செல்ல எவரும் வரப் போவதில்லை எனக்கு முடிவு இனி இங்குதான் நான் தீண்டப்படாத சாபம் பெற்றவள் நிரந்தரமாகத் தள்ளப் பட்டவள் பாழாய்ப் போன குடிமக்கள் பதியைத்தான் பிரித்தார்கள் இப்போது என் கண்மணிகளையும் பிரிக்கப் போகிறார்கள் கோவென்று அழுகிறாள் லவா குசா தாயின் கண்ணீரைத் துடைத்து அம்மா அழாதீர்கள் நாங்கள் உங்களை விட்டுப் பிரிய மாட்டோம் தந்தை வேண்டாத தாயிக்குப் பிறந்தவர்கள் நாங்கள் சந்தேகப் பிதாவுக்குப் பிறந்தவர்கள் நாங்கள் இராமனைப் பார்த்து குடிமக்கள் எங்கள் பிறப்பைப் பற்றியும் புகார் செய்தால் எங்களையும் நீங்கள் ஒருநாள் காட்டுக்கு துரத்தி விடுவீர்களா ?
அன்னிய ஆடவன் தொட்டால் பெண் தீண்டப்படாதவள் ஆகிறாள் அதைப்போல் அன்னியப் பெண் தொட்டால் ஆணும் தீண்டப்படாதன் ஆகிவிடுவானா ?
தனது பட்டத்து அரசியை இதுவரை அவர் மனிதப் பிறவியாகக் கருதி மதித்தே இல்லை என் இதயக் கோயிலில் அவரது உருவம் ஒன்றுதான் உள்ளது ஆனால் அவரது நெஞ்சில் யாரில்லாத பாலை வனம்தான் உள்ளது.
ஊர் மக்களுக்கு ஏக பத்தினி விரதியெனக் காட்டிக் கொண்டு ஒப்புக்காக என்னுருவில் ஒரு தங்கச் சிலையைப் பக்கத்தில் வைத்திருகிறார் உயிருள்ள மனைவி தனியே காட்டில் தவிக்கும் போது உயிரற்ற சிலையை சிம்மாசனத்தில் வைத்து பூஜித்து வருவதுபோல் காட்டுவது தர்மமா ?
என் சிலைகூட அவரை ஒட்டி இருக்கக் கூடாது என் உருவம் ஓவியம் எதுவும் அலங்காரப் பொருளாக அரண்மனையில் காட்சி தரக் கூடாது சீதா அழுகையுடன் மகரிஷி தனிமை என்னைக் கொல்கிறது நான் பதியுடன் வாழ விரும்புகிறேன்.
என் கண்மணிகளைப் பிரிய எனக்கு விருப்ப மில்லை ஆனால் அவர் விரும்பி என்னை வா வென்று கனிவோடு இதுவரை அழைக்க வில்லையே வேண்டாத பதியோடு நான் எப்படி வாழ முடியும் ?
நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் நேசித்து மணந்து கொள்ளவில்லை நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் எக்காலத்திலும் பிரிய மாட்டோம் என்று வாக்களித்து மாலை இடவில்லை அவர் ஜனகா புரிக்கு வந்தது என்னைத் திருமணம் புரியவா ?
பந்தயத்தில் பரிசாக என் தங்கை இருந்தாலும் அவர் ஏற்றுக் கொண்டு மாலை யிட்டிருப்பார் அதே போல்தான் இலங்கைப் போரும் நடந்தது இலங்கைக்கு அவர் வந்தது என்னை மீட்பதுபோல் தோன்றியது ஆனால் இராவணன் பாராக்கிரமம் அவரது ஆற்றலுக்குச் சவால் விட்டதுதான் மெய்யான காரணம் இலங்கா புரியில் போரிட்டார் வென்றார் புகழ்பெற்றார் என்னை மீட்ட பிறகு அவர் முகத்தில் நான் கண்டது என்ன ?
அருவருப்பான ஒரு துச்சப் பார்வை கரிந்த புண்ணைப் பார்ப்பதுபோல் அவரது கண்கள் என்னைப் பார்த்தன பல மாதம் பிரிந்திருந்த பதி என்னை ஆசையோடு அணைத்துக் கொள்ளவில்லை பல நாட்கள் எனக்கு முத்தமிடவு மில்லை அன்றைக்கே நான் தீண்டத்தகாதவள் ஆகி விட்டேன்.
அவர் ஓர் உத்தம பதி கோடியில் ஒருவர் என்னால் புண்பட்ட அவரது பாலை நெஞ்சில் எந்தப் பெண்ணும் இடம்பெற முடியவில்லை வால்மீகி மாமன்னா சீதாவை அழைத்துப் போவது பற்றி இறுதியான உன் முடிவு என்ன ?
இராமன் மேலே பார்த்தபடி என் முடிவு என்றோ தீர்மானிக்கப் பட்டது மகரிஷி மன்னித்து விடுங்கள் என்னை அன்று நான் எடுத்த முடிவே இன்று நான் எடுக்கப் போகும் முடிவு மன்னனாகத்தான் இப்போது என்னால் வாழ முடியும்.
இல்லற மனிதனாக நான் ஆள முடியாது மனைவியை ஏற்றுக் கொண்டால் நான் மகுடத்தைத் துறக்க வேண்டியதிருக்கும் குடிமக்கள் புகார்கள் என் செவியில் விழுந்த போது இந்த வினா எழுந்தது.
மகுடமா அல்லது மனைவியா என்ற கேள்வி என்னைப் பல நாட்கள் வாட்டியது தந்தைக்குக் கொடுத்த வாக்குப்படி நான் மகுடத்தை ஏற்றுக் கொண்டேன்.
மகுடத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால் நான் மனைவியை இழக்கத்தான் வேண்டும் .. ஆம் நிரந்தரமாக நான் சீதாவைத் தியாகம் செய்யத்தான் வேண்டும் ..பரதனைப் பார்த்து பரதா நான் வனவாசம் புகும் முன்பு உனக்களித்த வாக்கு நினைவில் இருக்கிறதா ?
ஆனால் லவா குசாவை நான் அழைத்துச் செல்கிறேன் மகரிஷி வால்மீகி ஈஸ்வரா இராமகதை இப்படித் திசைமாறிப் போகும் என்று கனவு கூடக் காணவில்லை நான் எழுதும் நூலுக்கு இராமாயணம் என்று தவறாகப் பெயரிட்டு விட்டேன்.
இராமன் பட்ட அவமானத்தை விடச் சீதா பட்ட கொடுமை மிகையானது இராம கதையே சீதாவைப் பற்றியது இராம கதையே சீதாவால் கூறப்பட்டது சீதாவைச் சிறைத் தண்டனை பதியின் புறக்கணிப்பு அவள் பட்ட துயரங்கள் கூறும் பக்கங்கள்தான் இராம கதையில் அதிகம் சீதா வேண்டாம் மகரிஷி என் கொடி இராம கதையில் பறக்க வேண்டாம் அசோகவன மீட்பிலே அன்று என் கொடி நூலறுந்து பறக்க முடியாமல் போனது இராமகதையில் என் கொடி பறக்க வேண்டாம் நீங்கள் படைக்கும் இராம காவியத்தில் அவர் கொடியே வானோங்கிப் பறக்கட்டும்.
பரதன் அண்ணா உங்களுக்கு கிடைத்த ஓர் அரிய வாய்ப்பை இழந்து விட்டார்கள் அண்ணிக்கு மீண்டும் நீங்கள் தண்டனை அளிப்பது அநீதி அக்கிரம் அதர்மம் மகரிஷி வேண்டியும் நீங்கள் கேட்கவில்லை நாங்கள் மன்றாடியும் நீங்கள் புறக்கணித்தீர் ஒரே பிடிவாதமாக அண்ணியை ஒதுக்கத் துணிந்தீர் பாலர்களைப் பிரிக்க முனைந்தீர் உங்களுக்குப் பணி செய்ய நான் இனி விரும்ப வில்லை பதவியிலிருந்து நான் விலகிக் கொள்கிறேன்.
இலட்சுமணன் வில்லைக் கீழே எறிந்து அண்ணா அண்ணியை மறுபடியும் புறக்கணித்தற்கு நானும் அரசாங்கப் பதவியிலிருந்து விலகிக் கொள்கிறேன்.
சத்துருகனன் அண்ணா இத்தனைப் பிடிவாதக்காரர் நீங்கள் என்று நான் நினைக்க வில்லை போர்த் தளபதி பதவியிலிருந்து நானும் விலகிக் கொள்கிறேன்.
அனுமான் இராம் பிரபு மெய்யாக நீங்கள் மகாராணியாரைக் கைவிட்ட காரணம் இப்போதுதான் புரிகிறது எனக்கு இரண்டாவது முறை கண்டுபிடித்த பின்பு இங்கே விட்டுப் போவது எனக்கு நியாயமாகத் தெரியவில்லை இந்த வேதனையை என்னால் தாங்க முடியாது நானும் உங்களுக்குப் பணி செய்வதை விட்டு தென்னாட்டுக்குத் திரும்பப் போகிறேன்.
வால்மீகி வேதனையுடன் போதும் இந்த சத்தியாகிரகம் சீதாவை மன்னர் புறக்கணிக்க அத்தனை பேரும் ஒருங்கே மன்னரைத் தண்டிக்கிறார்கள் இந்த ஒத்துழையாமைப் போராட்டம் என்ன முடிவைத் தரப் போகிற தென்று எனக்குத் தெரியவில்லை என்ன இக்கட்டான கட்டத்திற்கு சீதாவின் நிலை வந்து விட்டது ?
சீதா கண்ணீர் பொங்க மகரிஷி என்னை வைத்து துவங்கிய இப்போராட்டம் என்னால்தான் தீர்வு பெற வேண்டும் என் கதையை நான்தான் முடிக்க வேண்டும் அப்போது எல்லாரது பிரச்சனைகளும் தீரும் உங்கள் இராம கதைக்கு நானே முடிவை எழுதுகிறேன் எனது கதைக்கு வேறு முடிவே கிடையாது லதா குசாவைப் பார்த்து .