sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
விழாவில் கலந்து கொண்ட அட்லியிடம் நீங்கள் அடுத்து இயக்க இருக்கும் படத்தில் விஜய் அவர்கள் முதலமைச்சராக நடித்தால் படத்தின் பெயர் என்னவாக இருக்கும் என கேட்டுள்ளார் அதற்கு சற்றும் யோசிக்காமல் அட்லி ஆளப்போறான் தமிழன் என்று கூறினார் இப்படி கூறியதும் விஜய் ரசிகர்களின் ஆரவாரத்தால் அரங்கமே அதிர்ந்தது.
கடந்த சில ஆண்டுகளாக ரஷியாவும் துருக்கியும் சிறப்பாக ஒத்துழைத்து வருவதாகவும் இரு தரப்பு வர்த்தகத்தில் சொந்த நாட்டின் நாணயங்களைப் பயன்படுத்துவது பற்றி இரு நாடுகளும் விவாதித்து வருவதாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
வாசித்தவர்களின் பாராட்டுகள் அதிகம் கிடைத்தாலும் பிரதிலிபியின் தேர்வு முறைப்படி வாசகர் பார்வை அதிகம் கிடைக்கப் பெறாத கதை... முடிவை மாற்றியிருக்கலாமோ எனத் தோன்ற வைக்கிறது இப்போது.
கிளம்பிய நேரத்துக்கு மாலை ஆறு மணிக்கெல்லாம் தேவகோட்டை வரவேண்டிய பேருந்து நாப்பது கிலோ மீட்டர் வேகத்துக்கு மேல் நகராமல் இடையில் டயர் பஞ்சரானது வேறு சேர பனிரெண்டரை மணிக்கு கொண்டு வந்து இறக்கி விட்டிருக்கிறான்.
தேவகோட்டையில் இருந்து ரெண்டு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் தன் ஊருக்கு எப்படி இந்த இரவில் செல்வது என்பதே இப்போது அவனது உள்ளத்துக்குள் ஓடும் மிகப்பெரிய கேள்வியாய் இருந்தது.
நண்பன்... நண்பன் என்ன நண்பன் சின்னத்தை மகன் ராஜாவுக்கு போன் பண்ணின போது வேலையா திருச்சிக்கு வந்திருக்கிறேன் மாப்ள... ரெண்டு நாளாகும் வர என்று சொல்லிவிட்டான்.
பெரும்பாலும் பொணம் ஏத்தும் வண்டிகளே வாறேன்னு சொல்லுவாங்க... சுந்தரப்பய வீட்டுலதான் இருப்பான் ... அந்த நாய்க்குப் போனடிச்சா எடுக்கவே மாட்டேங்குது... மூதேவி தூங்குச்சுன்னா கும்பகர்ணந்தான்... இப்ப என்ன செய்யிறது என்ற பலமான யோசனையுடன் சங்கர் டீக்கடையில் ஒரு டீயை வாங்கிக் குடித்தான்.
ராமு சரியான பயந்தாங்கொள்ளி என்று பெயரெடுத்தவன்... பத்தாவதில் மைக்கேல் சார்க்கிட்ட டியூசன் படிச்சப்போ ஆறு மணி இருட்டுல வீடு வர்றதுக்கே வேர்த்து விறுவிறுத்துப் போய் வருவான்.
டியூசன் விட்டு வரும்போதுதான் மருந்தக் குடிச்சிச் செத்த மேல வீட்டுச் சந்திரன எரிச்சிக்கிட்டு இருந்தாக.... வந்து விழுந்தவன்தான்... மூணு நாள் காய்ச்சல்ல கிடந்தான்.
நீ என்ன சின்னப்புள்ளையாடா.... உங்கண்ணன் ராத்திரி பன்னெண்டு மணிக்கு வரச்சொன்னாலும் வருவான்... நீ என்னடான்னா இப்படிப் பயப்படுறேன்னு அம்மா திட்டினாலும் அவனோட பயம் மட்டும் போகவேயில்லை.
எத்தனை பேய்க் கதைகள்... அதுபோக வில்லுக்கம்பு வெள்ளச்சாமி முனீஸ்வரன்னு சாமிகளின் கதி கலங்க வைக்கும் கதைகள் வேறு... எப்பத் தனியாகப் பயணிக்கிறானோ அப்பல்லாம் அவனுக்கு இந்தக் கதைகளும் நண்பர்கள் சொன்ன கதைகளும் ஞாபகத்தில் வர முகத்தில் திட்டுத்திட்டாக வியர்க்க ஆரம்பிக்கும்... வாய் தன்னை அறியாமல் கந்தர் சஷ்டி கவசத்தை முணுமுணுக்க ஆரம்பித்துவிடும்.
சரி ஆட்டோக்காரனிடம் கேட்டுப் பார்ப்போம்... எவ்வளவு கேட்டாலும் கொடுக்கலாமென்ற முடிவோடு அருகிலிருந்த ஆட்டோ ஸ்டாண்டுக்குப் போனான்.
நேத்து நல்ல மழை இங்க... உங்க ஊரு ரோடு ரொம்ப மோசம்... இப்ப தண்ணி வேற கிடக்கும்... காசுக்கு ஆசைப்பட்டு வந்து லோல்பட விரும்பலை... வண்டி வராது என்றான் முழுக்குடியில் நின்ற ஆட்டோக்காரன்.
அவன் சொன்னதையே மற்றவர்களும் சொல்ல சரி நடக்க வேண்டியதுதான் என்ற முடிவுக்கு வந்தவன் சிகரெட்டை எடுத்துப் பற்ற வைத்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தான்.
நீ அங்கயே நில்லு நான் வர்றேன்... எம்புட்டுத்தூரம் நடந்து வருவே என்றவரை இந்த நேரத்துல நீங்க எதுக்கு வர்றீங்க... உங்களுக்கு ராத்திரியில கண்ணும் சரியாத் தெரியாது... மழையால ரோடெல்லாம் மோசமா வேற கிடக்காம்... நான் மெல்ல நடந்து வந்துடுறேன்... அரை மணி நேரத்துல வந்துருவேன்... என்று அவரைத் தடுத்துவிட்டு நடந்தான்.
நாம என்ன சின்னப்பிள்ளையா... ஆம்பளை... இனி இருட்டுக்குப் பயந்துக்கிட்டு இருந்தா கேவலமா இல்லை... என்று வீராப்பாய் மனசுக்குள் நினைத்தவன் நடடா ராமு... நீ ஆம்பளை என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டு வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தான்.
வலது காலை வைத்த இடத்தில் தாவு இருந்திருக்கும் போல அதில் கிடந்த தண்ணிக்குள் சதக்கென கால் இறங்க சை... இந்த ரோட்டைப் போட்டுத் தொலைய மாட்டேங்கிறானுங்க... காசு வாங்கிக்கிட்டு ஓட்டுப்போட்டா ரோடெங்கிட்டுப் போடுவானுங்க... என் கடுப்போடு சற்று சத்தமாகவே சொன்னான்.
இருட்டு பழகிப் போக வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தான் ரோட்டோரத்தில் குட்டையாய் தேங்கி நின்ற தண்ணிக்குள் கிடந்து கத்தும் தவளைகளின் கொர்ர்ர்... கொர்... என்ற சத்தம் பயத்துக்கு தூபம் போட மொபைலில் சாமிப் பாடல்களைத் தேடி கற்பனை என்றாலும் கற்சிலை என்றாலும் என்ற பாடலை ஓடவிட்டு இயர் போனை காதில் மாட்டிக் கொண்டான்.
லேசான குளிர் சிகரெட் கேட்டது... மீண்டும் ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்து இழுத்தவனுக்குள் மெல்ல மெல்ல பய நினைவுகள் மேலெழும்ப நினைவுகளை மாற்ற முயற்சித்துத் தோற்றான்.
சின்ன வயதில் தன் வயதொத்த தங்களுடன் ஓடிப்பிடிச்சி விளையாண்ட சித்ராவின் திடீர் மரணமும் ராத்திரியோட ராத்திரியா எரித்துவிட்டு வந்ததும் சாமி பாட்டையும் தாண்டி மனசுக்குள் எழ சித்ரா எரிந்த தீயின் நாக்குகள் நெஞ்சுக்குள் சுட படபடப்பு கூடியது.
செத்ததுக்கு அப்புறம் பேயா ஆட்டம் போட்டு சகட்டுமேனிக்கு அம்புட்டுப் பேரையும் பிடிச்சி ஆட்டுன சவுந்தரம் மனசுக்குள் வர டேய் பேராண்டி... இருட்டுக்குள்ள போறியே... அப்பத்தா தொணக்கி வரவாடா...ன்னு முதுகுக்குப் பின்னால குரல் கேட்பது போல் தோன்ற பயம் அவனைச் சூழ்ந்து கொண்டது.
திடீரென அவனுக்கு நாவறட்சி எடுத்தது முதுகில் தொங்கிய பேக்கில் வைத்திருந்த தண்ணீர்ப் பாட்டிலை எடுத்து நடந்தபடியே... அதுவும் வேகமாக நடந்தபடியே மடக் மடக்கென குடித்ததில் சட்டையை நனைத்துக் கொண்டான்.
இங்கருடா... சுப்பிரமணி தூக்குப் போட்டுச் செத்தானுல்ல... அந்த மரத்துப் பக்கம் மட்டும் போவாதே... பிடிச்சிக்கிறானாம்... அவன் பிடிச்சா கயரை எடுத்துக்கிட்டு சாகப்போறேன்னு போறாங்களாம்... எட்டாவது லீவுல ஆயா வீட்டுக்குப் போனப்போ மாமா மகன் கருப்பட்டி கண்ணன் சொன்னது இப்ப ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
அடக்கி வைத்த மூத்திரத்தை அடிச்சே தீர வேண்டும்... இனித் தாங்காது... எங்கே பயத்தில் பேண்ட்லயே போயிருவோமோ என்ற நிலை வந்தபோது நின்று அடிக்கப் பயம்... கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஜிப்பைக் கழட்டியவனின் கால்கள் நிற்க மறுத்து நடக்க... யாருதான் ரொம்பத் தூரம் பேயிறாங்கன்னு பாப்போமா என அவன் முருகன் ரமேஷ் மூவரும் போட்டி போட்டது ஞாபகம் வர லேசான சிரிப்பும் வந்தது.
சின்ன வயசுல இருந்து இந்த இடத்துல உருளைக்கிழங்கு வாசம் அடிச்சிக்கிட்டேதான் இருக்கு... நல்லபாம்பு இந்த இடத்தை குத்தகைக்கு எடுத்துருச்சு போல என்று நினைத்துக் கொண்டான்.
பள்ளிக்கூடம் படிக்கும் போது ராமசாமி ஐயா செத்ததுக்கு மண் முட்டியில வச்ச தண்ணியை பயலுக எல்லாம் சேர்ந்து கல்லெடுத்து எறிஞ்சி உடைச்சதும் புகையிலையை எடுத்து ஓணானைப் பிடித்து அதுக்கு வச்சிவிட்டு கிறுக்குப் பிடிச்சி ஓட வச்சதும் ஞாபகம் வர ஏலே சுப்பையா மவனே... எம் முட்டித் தண்ணி எங்கடா... எனக்கு வேணும்.... தந்துட்டுப் போடா... போயில வாங்கித் தாடா.... வாயி நமநமன்னு இருக்கு ன்னு காதருகில் வந்து கேட்பது போல் தோன்ற பயம் மறுபடியும் மனசுக்குள் பச்சக் என ஒட்டிக் கொண்டது.
சாமி பாட்டுக் கேட்டாலும் மனசுக்குள்ள ஆவி ஆட்டமாவே இருக்கே... சை... எதை நினைக்கக் கூடாதுன்னு நினைக்கிறமோ அதையே நினைக்கச் சொல்லுது.
எவ்வளவோ விஷயங்கள் இருக்க இதுக மட்டும்தான் ஞாபகத்தில் வரணுமா என்ன... பேய் பிசாசுன்னு சுத்திச் சுத்தி வருதே இந்த மனசு.... அவனுக்கு மனசு மீது கோபம் வந்தது.
ராமு... நல்லாயிருக்கியா... பாத்து எம்புட்டு நாளாச்சு... நீயெல்லாம் சந்தோஷமாத்தான் இருப்பே... நாந்தான்டா... சந்தோஷமில்லாமா... உடம்பெல்லாம் எரியுதுடா... என்னால முடியலைடா... கோபத்தில் தீவைத்துக் கொண்டு செத்துப் போன பெரியப்பா மக அகிலா அழுது கொண்டே பேசுவது போல் இருந்தது.
செல்லையாவின் ஆட்டுக் கசாலையைக் கடந்தபோது ஒரு காலத்துல எம்புட்டு ஆடு அடைச்சிக் கிடக்கும்... அவரு செத்ததுக்கு அப்புறமே எல்லாம் போச்சு... இப்பப் பாரு... கசாலை இருந்ததுக்கு அடையாளமா நாலு கல்தூண்தான் நிக்குது தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டவன் அந்தக் கசாலையில் கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்துக் கிடந்த போதுதானே செல்லையாய்யா செத்துப் போனாரு... முனி அடிச்சிட்டதா ஊருக்குள்ள பேசிக்கிட்டாங்க... என அவரின் சாவுக்குப் பின்னே போன மனசை சனியன் பிடிச்ச மனசு எங்க சுத்துனாலும் அங்கதான் போயி நிக்கிது என மனசின் மீது கோபப்பட்டான்.
இன்னும் கொஞ்சத் தூரம்தான் ஓடியாச்சும் வீடு போய் சேர்ந்துடணும் என்று நினைத்துக் கொண்டவனுக்கு சுடுகாட்டைக் கடக்கணுமே என்ற நினைவு வர பயம் இன்னும் அதிகமாகியது.
அப்பாவ மெல்ல மெல்ல வரச் சொல்லியிருக்கலாம்... கொஞ்சத் தூரம் நடந்து வந்திருந்தாக்கூட இந்நேரம் அவரு வந்திருப்பாரு.... என்ன வீராப்பு வேண்டிக் கிடக்கு... வந்துருவேன்னு வெத்துப் பந்தா வேற... பயத்துலயே செத்துருவேன் போலவே... என்று தன்னைத்தானே திட்டிக் கொண்டவனுக்கு முன்னே பத்தடி தூரத்தில் திடீரென வெள்ளையாய் ஒரு உருவம் நடந்து செல்வது தெரிய அவனுக்குத் திக் என்றது.
நின்று விடலாமா என்று யோசித்தவனுக்குப் பின்னால் இருந்து பயமா இருக்கா பேராண்டி.... நீ இந்த கயித்துக் கட்டில்ல படுத்துக்க... நான் உள்ள கெடக்க பலகையில படுத்துக்கிறேன்... வா என செல்லையாய்யா கூப்பிடுவது போல் தோன்ற படபடப்பு எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்தில் எகிறியது.
நாந்தான் வீராப்பா வரவேண்டான்னு சொன்னேன்... அம்மாவுக்கு எங்கே போச்சு அறிவு... அவன் பயப்படுவான்... நீங்க மெதுவாப் போய் கூட்டிக்கிட்டு வந்திருங்கன்னு அப்பாவை அனுப்பியிருக்கலாம்தானே... வீட்டுக்குப் போய் வச்சிக்கிறேன்... என அந்த நேரத்திலும் அம்மா மீது கோபப்பட்டான்.
திடீரென கோவில் மாடொன்று சடச்சடவென ரோட்டைக் கடக்க ரோட்டோரத்தில் இருந்த காரஞ்செடிக்குள் சரச்சரவென சத்தம் கேட்க அவனுக்குத் திடுக் தூக்கிவாரிப் போட்டது.
அதைத் தொடர்ந்த அந்தையின் அலறலும் கேட்க முனியய்யா... என்னைப் பெத்த அப்பனே... பத்தரமா வீடு கொண்டு போய்ச் சேரு... உனக்கு நாளக்கி தேங்காய் வாங்கி உடைக்கிறேன் என வேண்டியபடி நடையின் வேகத்தைக் கூட்டினான்.
சுற்றிலும் கேட்கும் சப்தங்கள் வேறு பயத்தைக் கூட்ட மீண்டும் இயர் போனை காதில் மாட்டிக் கொண்டு ஆசுவாசத்திற்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் குடித்து சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்துக் கொண்டான்.
சுடுகாடு நெருங்க நெருங்க தம்பி சிகரெட்டு ஒண்ணு எனக்குக் கொடுத்துட்டுப் போவே என்று யாரோ கேட்பது போலவும் எனக்கு மல்லிகைப் பூ வாங்கியாந்தியா என அகிலாக்கா கேட்பது போலவும் வாடா ஓடிப்பிடிச்சி விளையாடலாம் என்று சித்ரா கூப்பிடுவது போலவும் பிரமை ஏற்பட அவனை அறியாமல் ஓட்டமெடுக்க ஆரம்பித்தான்.
பின்னால் ஏதோ ஒரு வண்டி வருவது போல் சத்தம் கேட்க இந்த நேரத்துல யாரு... பேயா இருக்குமோ... செத்தவன் எவனாச்சும் வண்டி ஓட்டிக்கிட்டு வாரானோ... அய்யோ... காலையில என்னைய பொணமாத்தான் பார்ப்பாங்க போலயே.... செல்லையாய்யா செத்த மாதிரி முனி அடிச்சிருச்சின்னு சொல்லுவாங்களோ... என்று நினைத்தவனுக்கு உடம்பெல்லாம் சில்லென வேர்க்க இதயம் எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் போல் படபடக்க ஓட்டத்தின் வேகத்தைக் கூட்டினான்.
அடே ராமுவா... உயிருக்குப் பயந்து ஓடும் போதே நினைச்சேன்... நீனாத்தான் இருக்கும்ன்னு.... ஆமா மாமவ வரச் சொல்லியிருக்கலாமுல்ல... பயந்தோளிப் பயலே.... இந்த ஓட்டம் ஓடுறே... நல்லவேள சுடுகாட்டுக்கிட்ட இன்னும் போவல... அங்கிட்டு போயிருந்தா பயத்துல மயங்கி விழுந்திருப்பேன்னு நினைக்கிறேன்... வா... வண்டியில வந்து ஏறு.... எனச் சிரித்தார் செல்லையாய்யா பேரன் ராஜேந்திரன்.
ராஜேந்திரனை அனுப்பி வச்ச முனியய்யாவுக்கு மனசுக்குள்ள நன்றி சொல்லிக் கொண்டே வண்டியில் ஏறி அவர் தோள் வழியாக மெல்ல முன்பக்கம் பார்த்தேன்.
வெள்ளை உருவத்தைக் காணோம்... அப்ப நம்மூருக்கு ரோடு இல்ல... குளக்கால் வழியாத்தான் வரணும்... கடையடச்சிட்டு இருட்டுக்குள்ள நான் வரும்போது எனக்கு முன்னால ஒரு வெள்ள உருவம் வர்ற மாதிரியே இருக்கும்.
சரியா நம்ம முனியய்யா கோவில்கிட்ட வரும்போது மறைஞ்சிரும்... அது நம்ம முனியய்யாதான் தெரியுமா... அப்படின்னு அப்பா எப்பவோ சொன்னது இப்ப ஞாபகத்தில் வர... அப்படியும் இருக்குமோ... இல்ல வில்லுக்கம்பு வெள்ளச்சாமி... அதுவுமில்லேன்னா செல்லைய்யாய்யா மாதிரி யாராச்சும்.... நினைவு மீண்டும் பேய்க்குள் பயணிக்க பயத்தில் ராஜேந்திரனின் தோளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு கண்களை இறுக மூடிக் கொண்டான்.
என ராஜேந்திரன் ஆரம்பிக்க சுடுகாட்டைக் கடக்க வேண்டுமே என்ற நினைப்பே வயிற்றைக் கலக்க சிவப்பி கதை வேறயா என்று நினைத்தவனுக்குப் பின்னே மல்லிகைப் பூ வாசம் தொடர ஆரம்பித்தது.
அதன் பிறகு கடந்த வார இறுதி நாட்களில் பார்வையாளர்களுக்கு எல்லாம் சுத்தமாக பிடிக்காத ஐஸ்வர்யாவுக்கு செம நோஸ்கட் கொடுத்தார்.
கமல் சார் ஐஸ்வர்யாவை பேச விடாமல் தடுத்தார் என்று ரித்விகா சொல்ல இல்லை இல்லை உங்களுக்கு தகுதியே இல்லை என்றார் அதுக்கு தானே நான் கைதட்டினேன் சூப்பரா கட் பண்ணினாரே என தாடி பாலாஜி திருத்தமாக கூறினார்.
இந்தியாவின் தலையீட்டுக்கு சீனா கடும் எதிர்ப்பு மாலைத்தீவில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் குழப்பநிலையில் இந்தியாவின் தலையீட்டுக்கு சீனா கடும் எதிர்ப்பை வெளியிட்டுள்ளது.
இந்த நிலையில் மாலைத்தீவின் இறைமையை மதித்து அந்த நாட்டின் பிரச்சினைக்கு ஜனநாயக ரீதியான தீர்வை காண சர்வதேச நாடுகள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் சீனா வலியுறுத்தியுள்ளது.
தர்மபுரி கிருஷ்ணகிரியில் தமிழ்நாடு வருவாய்த்துறை அலுவலர் சங்கத்தினர் ஆர்ப்பாட்டம் வருவாய்துறை அலுவலர் சங்கம் சார்பில் கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி தர்மபுரி கலெக்டர் அலுவலகம் முன்பு நேற்று ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது.
மாட்ரிட் ஓபன் டென்னிஸ் ஹாலெப் அதிர்ச்சி தோல்வி மாட்ரிட் மாட்ரிட் ஓபன் சர்வதேச டென்னிஸ் போட்டி ஸ்பெயினில் நடந்து வருகிறது.
இதற்கு முக்கிய காரணம் சுத்தகரிக்கப்படாத கழிவுநீர் ஆறு ஏரி போன்ற நீர்நிலைகளில் கலப்பதுதான் என ஆய்வறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தத் தேகம் மறைந்தாலும் இசையாய் மலர்வேன் இந்தத் தேகம் மறைந்தாலும் இசையாய் மலர்வேன் எந்தன் மூச்சும் இந்தப் பாட்டும் அணையா விளக்கே எந்தன் மூச்சும் இந்தப் பாட்டும் அணையா விளக்கே
இந்தத் துவக்க விழாவுக்குச் சீன மக்கள் அரசியல் கலந்தாலோசனை மாநாட்டின் தேசிய கமிட்டியின் தலைவர் சியா சிங்லின் வாழ்த்து செய்தி அனுப்பினார்.
இது போந்து மக்களுக்கு உலகின் கூரை என்று அழைக்கப்படும் சீனாவின் திபெத்தை அறிந்து கொள்ளும் முக்கிய மேடையை வழங்குவதற்கான என்று இச்செய்தியில் அவர் கூறினார்.
லக்ஷ்மி நாராயானா அவர்கள் வழங்கிய ஒற்றுமை வானொலி நிகழ்ச்சி எப்பவோ பதிவு செய்து வைத்தது இப்போது தான் தளத்தில் இடம் பெறுகிற்து.
அதற்குள் நண்பர் முந்திக் கொண்டார் பதினைந்து நாட்கள் ஏழு சகோதரி மாநிலங்களுக்குப் பயணம் சென்று வந்ததைப் பற்றி இன்னும் ஒன்றும் எழுதவில்லையே?
அலுவலகப் பயிற்சி ஒன்றின் போதும் மிசோரம் மாநிலத்திலிருந்து மொத்தமாக ஐந்து பேர் வந்து அவர்கள் மாநிலத்தில் இருக்கும் சுற்றுலாத் தலங்கள் பற்றிப் பெருமையாய்ச் சொல்ல எனக்கும் என்னுடன் பயிற்சியில் பங்கெடுத்த கேரள நண்பருக்கும் மிசோரம் மட்டுமல்லாது ஏழு சகோதரிகள் மாநிலங்கள் அனைத்திற்கும் பயணம் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் உண்டாயிற்று.
இம்மாநிலங்களுக்குச் செல்ல சில முன்னேற்பாடுகளையும் செய்ய வேண்டியிருந்தது குறிப்பாக அருணாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் நாகலாந்து போன்ற மாநிலங்களுக்குப் பயணம் செய்ய வேண்டுமெனில் அந்த மாநிலத்தினுள் நுழைய என அழைக்கப்படும் வாங்க வேண்டும்.
இதற்கு தலைநகர் தில்லியில் உள்ள அந்த மாநிலங்களின் அலுவலகங்களுக்கோ அல்லது அம்மாநில எல்லையில் இருக்கும் அலுவலகத்திற்கோ செல்ல வேண்டும்.
தலைநகரில் நான் இருப்பதால் எனக்கும் கேரள நண்பர்கள் ஐந்து பேருக்கும் சேர்த்து தலைநகரிலேயே அனுமதிச் சீட்டுகளை வாங்கச் சென்றேன்.
அருணாச்சலப் பிரதேசம் செல்ல அனுமதி வாங்கினேன் அதற்கு ஒரு படிவம் நிரப்பி அனைவருடைய அடையாள அட்டையின் நகல் கொடுப்பதோடு புகைப்படமும் கொடுக்க வேண்டும்.
கூடவே ஒருவருக்கு நூறு ரூபாய் கட்டணமும் உண்டு நமது நாட்டிற்குள்ளே இருக்கும் ஒரு மாநிலத்திற்குச் செல்ல இத்தனை கெடுபிடிகள் காரணம் சீன எல்லையில் இருக்கும் மாநிலம் இந்தியத் தலைநகரிலிருந்து நான் மட்டும் புறப்பட மற்ற நான்கு நண்பர்களும் கேரளத் தலைநகரிலிருந்து புறப்பட வேண்டும்.
தில்லியிலிருந்து இம்ஃபால் செல்லவும் பயணத்தின் முடிவில் கொல்கத்தாவிலிருந்து தில்லி திரும்பவும் மட்டும் நான் விமானச் சீட்டுகளை முன்பதிவு செய்திருந்தேன்.
மற்ற இடங்களுக்கு எங்கள் ஐவருக்குமாகச் சேர்த்து பயண ஏற்பாடுகளை நண்பரே கவனித்துக் கொண்டதால் எனக்கு அதிகம் வேலை இருக்கவில்லை என்னதான் ஏழு மாநிலங்களையும் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையிருந்தாலும் அனைவருக்கும் ஒரு சேர பதினைந்து நாட்கள் அலுவலகத்தில் விடுமுறை கிடைப்பது கடினமான விஷயம்.
அலுவலகத்தில் விடுமுறை கிடைத்தாலும் வீட்டிலும் அனுமதி கிடைக்க வேண்டுமே கேரள நண்பருடன் வந்த ஒருவர் அவருக்கு அலுவலகத்திலிருந்து பயிற்சிக்கு அனுப்புகிறார்கள் என்று பொய் சொல்லிவிட்டு வர அவரை பயணம் முழுவதும் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தோம் வீட்டுக்குப் போனதும் இருக்கு உனக்கு இதோ போட்டுக் கொடுக்கிறோம் என பயமுறுத்தியபடியே இருந்தோம்.
இதுவரை சென்றிராத இடங்கள் வித்தியாசமான உணவுப் பழக்கம் கொண்டவர்கள் இருக்குமிடம் அவற்றுக்குச் செல்லப் போகும் எங்களுக்கு அங்கே என்ன வரவேற்பு கிடைக்கும் என்னைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அசைவ உணவு சாப்பிடுபவர்கள் என்பதால் அவர்களுக்குப் பிரச்சனையில்லை நான் மட்டுமே சைவம் சாப்பிடுபவன் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் சைவ உணவு கிடைப்பது அரிது என்பதால் எப்படிச் சமாளிக்கப் போகிறாய் என அலுவலக நண்பர்கள் மிரட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அப்போது நண்பர் ஒருவர் வடகிழக்கு மாநிலத்திற்குச் சென்று உணவு கிடைக்காமல் அவர் பட்ட அவஸ்தையைச் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது அச் சம்பவம் உணவகத்திற்கு அவரும் அசைவம் சாப்பிடும் நண்பர்களும் சென்று அமர அவர் ரொம்பவும் முன் ஜாக்கிரதையோடு வெஜ் என்று சொல்ல உணவகச் சிப்பந்தி பேஜ் எனச் சொல்ல பெங்காலிகள் போலவே இங்கேயும் வ எனும் எழுத்தை ப என உச்சரிப்பார்கள் போல என மீண்டும் வெஜ் என்று அழுத்திச் சொல்ல சிப்பந்தி மீண்டும் பேஜ் எனச் சொல்லி உள்ளே சென்றார்.
மற்றவர்கள் அனைவருக்கும் உணவு வர இவருக்கும் ஒரு தட்டில் வைத்து வந்தது உணவு அதன் மேலே ஒரு ஃபோர்க் மற்றும் கத்தி இது எதற்கு எனக் கலக்கமாக பார்த்தால் சிப்பந்தி கொண்டு வந்து வைத்தது ஏதோ ஒரு மிருகத்தின் மூளை மூளைக்கு ஹிந்தியில் பேஜ் எனப் பெயர் பிறகு எங்கே சாப்பிடுவது பழங்கள் பால் என சாப்பிட்டு வந்த அனுபவத்தினை சொல்லி இருக்கிறார் இப்படி பல அனுபவங்கள் கேட்டிருந்தாலும் நிறைய ஊர்களுக்குப் பயணப்பட்டு கிடைக்கும் சைவ உணவுகளையும் கிடைக்காத பட்சத்தில் பழங்கள் பால் ப்ரெட் என சாப்பிட்டு ஓட்டிய எனக்கு பிரச்சனை இருக்காது என தைரியமாக புறப்பட்டேன்.
மண்ணில் பிடித்து வைத்தாலும் சரி கல்லில் செய்தாலும் சரி மரத்தில் செய்தாலும் சரி மஞ்சள் தூளில் பிடித்து வைத்தாலும் சரி அவருக்கு எந்த கவலையும் இல்லை எந்தப் பொருளிலும் பிள்ளையாரைச் செய்து விடுகிறார்கள்.
எந்த ஊருக்குப் போனாலும் எந்த மேளாவிற்குப் போனாலும் அங்கே பிள்ளையார் சிலைகளையும் விற்கப்படும் பிள்ளையார் பொம்மைகளையும் புகைப்படம் எடுத்து வைப்பது எனது ஒரு வழக்கம்.
பெங்காலி நண்பர் ஒருவர் இப்படி பிள்ளையார் பொம்மைகளையும் சிலைகளையும் சேர்த்து வைப்பது பற்றி முன்னரே ஒரு பதிவில் சொல்லி இருக்கிறேன்.
சமீபத்தில் சூரஜ்குண்ட் மேளாவிற்கு நண்பர்களோடு சென்ற போது அங்கேயும் பல பிள்ளையார் பொம்மைகள் சில தரையில் வைத்திருக்க பல பிள்ளையார்களை அந்தரத்தில் தொங்க விட்டிருந்தார்கள் அனைத்தையும் புகைப்படமாக என் காமிராவிற்குள் பிடித்துக் கொண்டேன்.
கலைநயத்துடன் செய்யப்பட்ட இவற்றை ரசித்திருப்பீர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை படத்தில் இருக்கும் சர்தார் குமீத் சிங் கடந்த பதினைந்து வருடங்களாக பட்னா மருத்துவமனை ஒன்றில் சிகிச்சை எடுக்க வரும் ஏழை நோயாளிகளுக்கு எந்தவித எதிர்பார்ப்புமின்றி இலவசமாக உணவு வழங்கி வருகிறாராம்.
அவர் இருக்கையில் அமரவும் கடைக்காரர் கோபத்துடன் முடியை எண்ணனுமா இல்லை வெட்டி விடணுமா என்று கேட்க அந்த பெரியவர் சொன்ன பதில் ஒரு குழந்தையைப் போல காரணம் ஏதுமின்றி மகிழ்ச்சியாக இருப்போம் காரணம் இருந்தால் தான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன் என்றால் பிரச்சனை தான் மகிழ்ச்சிக்கான அந்தக் காரணம் எந்த நேரமும் உங்களை விட்டு விலகக் கூடும் உடலுறுப்பு தானம் என்பது நம் நாட்டில் இன்னும் அதிகமாய் பரவாத ஒரு விஷயம்.
சமீபத்தில் பெங்களூர் சாலை விபத்தில் மரணித்த ஒரு இளைஞர் உடலுறுப்பு தானத்திற்காக இறக்கும் போதும் முயற்சிக்க அவர் தவிப்பதை காணொளிகளும் புகைப்படங்களுமாக எடுப்பதில் தானே மும்மரமாக இருந்திருக்கிறார்கள் பலரும்.. உடலுறுப்பு தானம் பற்றிச் சொல்லும் நல்லதோர் காணொளி இது.
வீட்டிலுள்ள அனைவருக்கும் அந்த வேலைகளில் பங்குண்டு என்று அழகாய்ச் சொல்லும் விளம்பரம் பாருங்களேன் சென்ற சனிஞாயிறன்று எங்கள் பகுதியில் ஒரு நிகழ்ச்சி.
அங்கே சென்றிருந்தபோது வாகனங்கள் வைக்குமிடத்தில் குடியிருந்த காவலாளியின் குழந்தைகள் மூன்று பேரும் புகைப்படம் எடுத்துக் காண்பிக்கச் சொல்ல அவர்களை புகைப்படம் எடுத்தேன்.
சந்திப்பின் போது நண்பர் ரிஷபன் அவர்கள் அனைவருக்கும் அவரது சிறுகதைத் தொகுப்பாகிய முற்றுப் பெறாத ஓவியம் புத்தகத்தினை அளித்தார்.
முதல் கதையே நட்பு பற்றியது எட்டு வருட நட்பு சில வார்த்தைகளில் நண்பர்களுக்குள் நட்பில் விரிசல் வர அதை எப்படிக் கடந்து மீண்டும் நட்புடன் இருப்பது பற்றியது.
அம்மாவுக்குச் சுடிதார் தனது பெண் அம்மாவும் சுடிதார் போட்டுக்கணும்னு ஆசைப்பட்டாலும் பிடிக்காது என்று சொன்ன தாரிணி சுடிதார் போட்டுக்கொண்டு அலுவலகத்திற்குச் சென்று அங்கே இருக்கும் பிரச்சினைளை ஒரு பெண்ணால முடியாதுன்னு சில பேர் நினைக்கிறாங்க முடியும்னு காட்டணும் நான் நினைக்கிறேன் என சமாளிக்கும் வித்தையைச் சொல்லும் கதை.
மனச்சுமை களைந்து.. மயிலிறகாய் மாற்றி.. ஆலிங்கனத்தில் சுகம் தரப்போவது போல தேரோட்டத்தின் போது வெக்கையின் கொடுமையைக் குறைக்க அடர்த்தியாய் மயிற்தோகைகளால் ஆன விசிறி கொண்டு மேலே உயர்த்தி வீசிக் கொண்டிருக்கிறார் ஒரு பெரியவர் .
முற்றுப் பெறாத ஓவியம் சாலையில் இறை ஓவியம் வரைந்து அதன் மேல் பார்வையாளர்கள் அதன் மேல் போடும் சில்லறைக் காசுகளை எடுத்து பிழைப்பு நடத்தும் ஒரு மனிதன் அவன் பிரியம் வைத்திருக்கும் ஒரு நாய்க் குட்டி அவர்களின் பசி அந்த ஏழைக்கும் வந்த காதல் அந்த காதலி வேறொருவரை மணந்து கொள்வது என நமக்குப் பல விஷயங்களைச் சொல்லும் கதை.
இதயத்தை எடுத்துக்கொள் சிறுகதை தன் வாழ்நாளில் மனம் வந்து ஒரு பொருளையும் யாருக்கும் தனது மகன்களுக்குக் கூட கொடுக்க நினைக்காத மனிதர் கடைசி காலத்தில் நோய்வாய்ப்பட்டு மருத்துவமனையில் இருக்க எத்தனை செலவானாலும் பரவாயில்லை என அப்பாவைக் காப்பாற்ற அம்மாவுக்காக அதைச் செய்ய நினைக்கும் மகன்கள் மருத்துவர்கள் கடைசியில் கைவிரிக்க அவரது உறுப்புகளைத் தானம் செய்ய ஒத்துக் கொள்ளும் அம்மா.
பெயர் தெரியாத தேவதை உடுத்திய துணியோடு மாற்றிக் கொள்ள ஒரு உடுப்பு ஜோல்னாவில் போட்டுக் கொண்டு இலக்கில்லாத பயணமாய் மனைவியிடமும் குழந்தைகளிடமும் சொல்லிக் கொள்ளாமல் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பிய ஒருவரின் கதை.
அப்பயணத்தில் அவர் சந்தித்த பெயர் தெரியாத தேவதை அவருக்குக் கிடைத்த அனுபவம் அவரை வீடு நோக்கித் திரும்ப அனுப்பியதா இல்லையா என்பதை நீங்கள் தொகுப்பினைப் படித்து தெரிந்து கொள்ளுங்களேன் தொகுப்பில் இருக்கும் அனைத்து கதைகளும் எனக்குப் பிடித்தன என்றாலும் அனைத்தையும் இங்கே சொல்லப் போவதில்லை.
டிஸ்கி புத்தகத்திற்கும் மேலே பகிர்ந்திருக்கும் படத்திற்கும் சம்பந்தமில்லை இந்த ஓவியம் வரைந்தது இளையராஜா என்று இணையத்தில் போட்டிருக்கிறார்கள்.
மிக அழகிய ஓவியம் என்பதால் இங்கே பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் நாங்கள் தங்கி இருக்கும் அரசுக் குடியிருப்பில் தொடர்ந்து ஏதோவொரு பராமரிப்பு வேலை நடந்து கொண்டேதான் இருக்கும்.
தலைநகரில் கூலி வேலைகள் செய்பவர்கள் பெரும்பாலானோர் பீஹார் மாநிலத்திலிருந்தோ அல்லது மேற்கு உத்திரப் பிரதேசப் பகுதியிலிருந்தோ தான் வருகிறார்கள்.
எந்த பகுதியில் வேலை செய்கிறார்களோ அங்கேயே ஒரு சின்ன குடிசை தற்காலிகமாய் அமைக்கப்பட்ட குடிசை இதை ஹிந்தியில் ஜுக்கி ஜோம்ப்ரி என அழைப்பார்கள் அமைத்துக் கொண்டு வசிப்பார்கள்.
சில வருடங்கள் தொடர்ந்து இருக்கும் ஜுக்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பெரிதாகி சிமெண்ட் கட்டிடங்களாகவும் மாறி விடுவதுண்டு தங்குவது வீட்டிலென்றாலும் கழிப்பறை வசதிகள் ஏதும் இருக்காது காலையில் ஒரு தண்ணீர் பாட்டிலோடு வெளியே கிளம்பி விடுவார்கள் இன்னமும் தலைநகரில் இப்படி நிலை இருப்பது வருத்தம் தரும் விஷயம்.
அவர்கள் இருக்கும் பகுதியிலே தான் பெரும்பாலானோர் வேலை செய்கிறார்கள் என்றாலும் சில குடும்பங்கள் விதிவிலக்காக தங்குமிடத்திலிருந்து பேருந்தில் பயணித்து மற்ற குடியிருப்புகள் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று வேலை பார்க்கிறார்கள்.
நாள் ஒன்றுக்கு அறுபது ரூபாய் பேருந்து செலவு அதன் பிறகு உணவுச் செலவு சம்பாதிப்பதில் பெரும்பகுதி பயணத்திற்கும் உணவுக்கும் சென்றுவிட சேமிப்போ அல்லது குழந்தைகளின் படிப்போ சாத்தியமில்லை.
ஒருவொரு கல்லாய் எடுத்துக் கொண்டு சேர்ப்பது மணலை கைப் பிடிகளாக கொண்டு கொட்டுவது என ஏதோ வேலை அதுவே அவனுக்கு விளையாட்டும் கூட.. சின்னக் கைகள் கொண்டு இப்படி வேலை செய்வது அவனது பெற்றோர்களுக்கு அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சியான விஷயம்.
நண்பரின் வீட்டில் பூத்திருக்கும் பூவொன்றை புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது பார்த்த காட்சி எனக்குக் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாகவே இருந்தது.
அவர்களது தொழிலை தொடர்வதற்கு இப்போதிலிருந்தே குழந்தை தயாராகிவிட்டது என்ற மகிழ்ச்சியோ.. குழந்தைகளை படிக்க வைப்பது பற்றியெல்லாம் அவர்கள் யோசிப்பதே இல்லை.
அவன் வயது குழந்தைகள் ல் செயற்கை களிமண்ணையும் நெகிழியால் செய்யப்பட்ட கற்களையும் வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருக்க இவனோ உண்மையான மண்ணுடனும் கல்லுடனும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான்.
இப்போதிலிருந்தே மண்வெட்டியும் பிடிக்கத் துவங்கியாயிற்று வெகு விரைவில் இவனும் ஏதோவொரு கூலி வேலைக்குச் செல்ல ஆரம்பித்து விடுவான் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் மிகக் குறைவான ஊதியத்தினை இன்னும் கொஞ்சம் உயர்த்த நிறைய கரங்கள் வேலை செய்ய வேண்டும் அவை பிஞ்சுக் கரங்களாக இருந்தாலும்.. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பல பழங்குடி மக்கள் இருப்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம்.
நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த சிலர் விற்பனைக்கு வைத்திருந்த பொருட்களில் மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட காதணிகளையும் பார்த்த போது அவற்றில் எத்தனை வேலைப்பாடுகள் என்று பிரமிக்க வைத்தது.
திரிப்புராவின் பழங்குடி மக்கள் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திலிருந்து படிகள் வழியே இறங்கி வந்ததாய் நம்புகிறார்கள் சிலர் தங்கத்தில் செய்யப்பட்ட படிகள் வழியே வந்ததாகவும் சிலர் வெள்ளியில் செய்யப்பட்ட படிகள் வழியே வந்ததாகவும் நம்பும் அவர்கள் வந்தது மட்டும் பாவம் மூங்கிலால் ஆன படிகள் என்பதில் உறுதியாக நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள்.
பாத்திரங்கள் வீட்டின் கூரை வீடு கட்ட மரங்கள் பாய் படுக்கை அறைகலன்கள் அலங்காரப் பொருட்கள் பெரிய பெரிய கலன்கள் என அனைத்தும் செய்கிறார்கள்.
நிகழ்ச்சிக்குப் போனபோது எடுத்த சில மூங்கில் சம்பந்தப்பட்ட புகைப்படங்கள் இந்தப் பதிவில் உங்களுக்காக பகிர்ந்து இருக்கிறேன்.
நாம் சொர்க்கத்தில் இருந்து இறங்கி வந்தது தங்கம்வெள்ளி அல்லது மூங்கில் ஏணியோ எதுவாக இருந்தாலும் போகப் போவது மூங்கில் படுக்கையில் என்பது மட்டும் நிச்சயம் சமீபத்தில் சென்னையிலிருந்து விமானத்தில் பயணித்து தில்லி திரும்பினேன்.
விமானப் பணிப்பெண் சற்று நேரத்தில் உணவு வழங்கப் போகிறோம் இணையம் மூலம் பதிவு செய்தவர்களுக்கு முதலில் உணவு தந்துவிட்டு அதன் பிறகு மற்றவர்கள் விரும்பினால் உணவு தரப்படும் என்று சொல்லி முடித்தாரோ இல்லையோ எனக்கு முன் வரிசையில் இருந்த ஒரு பெண்மணி கையைத் தூக்கி அந்த பணிப்பெண்ணை அழைக்க ஆரம்பித்தார் அவர் கையில் ல் இருந்து கிழித்த சாப்பாடு .
அவர் வரிசைக்கு இரண்டு வரிசை முன்னாடி வரை வந்து விட்டபோது மீண்டும் பம்பர் குலுக்கல்..... மீண்டும் சீட் பெல்ட் உணவு தர முடியாத சூழல்..... ஒரு வழியாக முக்கால் மணி நேரத்திற்குப் பிறகு நிலை சீரடைந்து கை உயர்த்திய பெண்மணிக்கு உணவு கிடைத்தது இரண்டு சமோசாவும் தேநீர் என்ற பெயரில் தரப்படும் வென்னீர் இது மட்டும் தான் அவர் முன்பதிவு செய்திருந்தார் போலும்.
பாவம் இதற்கு எவ்வளவு நேரம் கைகளைத் தூக்கியபடியே இருக்க வேண்டியிருந்தது.... என் உணவு என் உரிமை..... போராடி பெற்ற உணவு அவ்வளவு சுவைக்கவில்லை போலும் பாதிக்கு மேல் அப்படியே வைத்துவிட்டார்....... முன்பெல்லாம் தமிழகத்தில் இயக்கப்படும் ரயில்களில் ல் பணிபுரிபவர்கள் பெரும்பாலும் தமிழர்களாக இருந்தார்கள்.
ஜுரம் வந்தால் மட்டுமே சாப்பிடும் ப்ரெட் உடன் ஆம்லேட் கிடைக்க ஆரம்பித்தது ஆனால் அதை எப்படி சாப்பிட வேண்டும் என்பதை நம் ஊரில் பலரும் இன்னும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை திங்களன்று திருச்சியிலிருந்து சென்னை வரும் போது பல்லவன் அருகில் அமர்ந்திருந்த இளைஞர் ப்ரெட்ஆம்லேட் வாங்கினார்.
வடக்கில் இரண்டு ப்ரெட் ஸ்லைஸ்களுக்கு இடையே ஆம்லேட் வைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கெட்ச்அப் அல்லது சாஸ் தொட்டு கைகளில் எண்ணை படாது சாப்பிடுவார்கள் அது இன்னும் நம்மவர்களுக்கு தெரியவில்லை போலும் அந்த இளைஞர் இரண்டு ப்ரெட் ஸ்லைஸ்களுக்கு மேல் ஆம்லேட் வைத்து கைகளில் எண்ணை ஒட்டிக்கொள்ள ஆம்லேட் துண்டுகள் வாயில் கொஞ்சமும் கீழே கொஞ்சமும் விழ சாப்பிட்டார்.