தென்தேசத்தில் மயிலை நகரத்தின் சமீபத்தில் ஒருபெரிய ஆலமரத்தில் மேக வர்ணனென்னும் காகராசன் தன் கூட்டங்களோடுங் கூட இருக்கையில் அங்கே உருமாத்தனென்னும் இராச கோட்டான் கூட்டத்தோடு மலைக்குகையிலிருந்து வந்து ஆலமரத்தை வளைத்துக் கொண்டு இராத்திரியில் அகப்பட்ட காகத்தையெல்லாங் கொன்றுவிட்டு நாள்தோறும் போய்க் கொண்டிருந்தது அதனால் அவ்விடத்தை விட்டுவிடும்படி காக்கைகட்கு நேரிட்டதனால் மேகவர்ணன் தன் மந்திரிகளை யழைத்து பகைவர் நாள்தோறும் இங்கு ராமாறு வந்து காக்கைகளைக் கொல்லுகிறார்கள் நமக்கோ யிரவில் கண் தெரிதிறதில்லை மேலும் அவர்கள் இருப்பிடமும் அறியோம் அறிந்தால் அங்கேபோயவர்களைக் கொல்லலாம் பகைவரைய சட்டை பண்ணினால் அது நோய்போல் பெருகிப் பொல்லாங்கு விளைக்கும் ஆதலால் இப்பொழுது சந்தி விக்கிரகம் பேதம் கலகமென்னும் இவற்றுள் தக்கது இதுவென்றுசொல்லுவீர்களென இதைக்கேட்டு மந்திரிகள் அரசன் கேட்பதற்கு முன்னே தானே பிரதானிகள் இதஞ் சொல்லவேண்டும் இல்லாவிடில் கேட்ட பிறகு ஆயினும் விரைவாய் சொல்லவேண்டும் அப்படி செய்யாமல் சும்மா யிச்சகம் பேசுகிறவனை அரசனுக்குச் சத்துருவென்று நினைக்க வேண்டுமென்று இவ்வாறு சொல்லிப் பின்பு மந்திரிகள் அரிந்தும் என்ன செய்வோமென்று ஒன்றுக்கொன்று ஆலோசிக்கத் தொடங்கின அப்போதவைகளில் உத்தமசீவியென்பது அரசனை நோக்கி மகாராசாவே வலியவர்களுடனே பகை பண்ணலாகாது சமாதானமே தகுந்தது பகைவர்களை வணங்கிக் காலம் பார்த்து மோசம் செய்கிறவர்கள் சுகமடைகிறார்கள் ஆற்றில் தண்ணீர் நிறம்பிப் பெருகிவருகையில் வணங்கிய செடி நாசமடையாமல் முன்போல் நிமிர்ந்திருக்கிறதே நெருக்கமான காலத்தில் துஷ்டருடனே சமாதானம் பண்ணி உயிரைக் காப்பாற்றினால் பின்பு எல்லாச் செல்வமும் சம்பாதிக்கலாம் மேலும் தனக்குப் பலபேர் பகைவர்களிருந்தால் அவர்களில் ஒருவரோடு வுற்வுகொண்டு எல்லாறையுங் கெடுக்கவேண்டும் நிலமும் நட்பும் பொருளுமாகிய இவற்றின் இருப்பைத் தன்னிடத்திலும் மாற்றானிடத்திலும் இவ்வளமென்று ஆறாய்ந்துக் கொள்ளக் கூடுமானால் பின்பவன் முன்னெதிர்க்க வேண்டும் இல்லாவிடில் கூர்ம விர்த்தியை அனுசரித்துத் தனக்குப் பலமுள்ள காலத்தில் கிருஷ்ண சற்பத்தின் வியாபாரத்தை யனுசரிக்க வேண்டும் கெலிப்புந் தோற்பும் ஒருவன் பங்கல்ல ஆதலால் மாற்றானுடைய வலியின்மையும் பார்த்து எது செய்யத்தக்கதோ அதுசெய்ய வேண்டும் அச்சமயத்தில் கொக்குப்போல் உறங்கியிருந்து சமயத்தில் தன்குத்தைப் போலிருக்க பெரியோரும் சொல்லியிருக்கிறார்களேயென இப்படி யதன் வாக்கியத்தைக் கேட்டு இராசன் யிரண்டாம் பிரதானியைப் பார்த்து உன் கருத்தென்ன சொல்லென இரண்டாம் மந்திரி அவன் சொன்னவற்றில் சிறிது நன்மையில்லை பெரிய சங்கடம் நேரிட்டபோது பகைவருடனே சந்தி பண்ணலாகாது நெருப்பினாற் காச்சின நீர் அந்த நெருப்பை அவியாதா நம்மைக் கோட்டான்கள் வருத்துகின்றனவென்று அவர்களோடு சந்தி பண்ணினால் கொல்லுவார்கள் விஷமஞ்சுர மப்பியங்கனத்தால் வளர்கிறது போலும் நெய்யினால் நெருப்பு விர்த்தியாகிறது போலும் பொல்லாங்கு சம்பவிக்கும் சத்துரு வலியன் நாமெளியோம் என்பேரானால் அதற்குச் சிந்தையில்லை யானை பெரிதாயிருந்தாலும் அதை சிங்கக் குட்டி கொல்லநிற்கும் ஆதலால் மனோ பலத்தோடு பகைவரைக் கொல்லவேண்டும் அரசனுடைய கொடுந் தண்டத்தைப்பார்த்து வைரிகள் இயல்பாய்ப் பயமடைகிறார்கள் எங்கும் பெயற் பெற்றிருக்கிற பராக்கிரமசாலியாயும் எல்லாராகிலும் அறியப்பட்டவனாயும் இருக்கிறவன் எவனோ அவனே பாக்கியவான் இல்லாவிடில் தாயின் மௌனத்தைக் கெடுத்துப் பயனென்ன பராக்கிரமத்தால் உயிர்த்திருக்கிறவனே உயிருள்ளவன் மற்றவர்கள் பிணத்துக் கொப்பானவர்களென்று இப்படியது சொன்னவற்றை எல்லாம் அரசன்கேட்டு மூன்றாம் பிரதானியைப் பார்த்து உன் கருத்தைச் சொல்வாயென அது வரசன் கேள் பகைவன் தன்னிலும் வலியவனாயிருந்தால் அவனோடே பொருத்தலாவது பொருதலாவது ஒன்றுஞ் செய்யாமல் தன்னிடத்தை விட்டு வேறிடத்தில் போகவேண்டும் இதுவே நல்லது இவ்வேளை சண்டை செய்யலாகாதென்று வெதிரியின் பலத்தைப் பார்த்து யெவன் தேகத்தைத் துறந்து போகிறானோ அவன் பாண்டவர்களைப்போற் சுகமடைகிறான் இதைவிட்டெவன் செருக்குடனே யுத்தஞ் செய்கிறானோ அவன் முதலறக் கெடுகிறானென இதைக் கேட்டரசன் நாலா மந்திரியைக்கேட்க நாலா மந்திரி தன்னிடம் விட்டுப் பெயர்தல் தகுதியாகக் காணவில்லை முதலை தன்னிடத்திலிருந்தால் மலையொத்த யானையும் இழுத்துக்கொண்டு போகிறது அதுவே தன்னிடம் விட்டுப் பெயர்ந்தால் அதை நாய்களும் இழுத்துக் கொண்டு போகின்றது ஆகையால் தன்னிடத்திலிருந்து நட்புள்ளவர்களை உதவிக்காக அழைப்பித்துக் கொண்டு பகைவர்களைக் கெடுக்க வேண்டும் எவன் சத்துரு வருகிறானென்று பயந்து தன்னிடம் விட்டுப்போகிறானோ அவன் மறுபடியு மவிடத்திற்கு வருகிறதில்லை பல்பிடுங்கின பாம்பும் பலமில்லாத யானையும் இடம்விட்டுப் பெயர்ந்த அரசும் எல்லாராகிலும் அவமானமடைகின்றன மேலும் தன்னிடத்திலிருந்தால் ஒருவனே நூறுபெயருடன் யுத்தம் பண்ணுகிறான் ஆதலால் துக்கத்தையும் மதிலையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டு அவற்றின் சார்பால் பகைவருடனே யுத்தம் பண்ணவேண்டும் அவனால் வெற்றி பெற்றால் லட்சுமியைப் பெறலாம் செத்தால் சொர்க்கம் பெரலாம் ஆகையாலவ்விரண்டையும் துறக்கலாகாது நிலத்தில் சிக்கெனஊன்றி வேறையுடைய மரம் காற்றினால் விழாது அந்தமறமோ தன்னிடத்தில் இராவிட்டால் வாயு அதைத் தள்ளுகிறது ஆகையால்ஏதொன்றுஞ் செய்யத்தக்கதோ அதையிங்கேயிருந்து கொண்டே செய்யவேண்டுமென இப்படி அதன் கருத்தை அறிந்துகொண்டு ஐந்தா மந்திரியை உன் அபிப்பிராயம் எப்படி என அது சுவாமி என் ஆலோசனையும் இப்படியே யிருக்கிறது சார்பைவிட்டாற் சமர்த்தர்களும் பராக்கிரம் குறைச்சல் அடைகிறார்கள் ஆதலால் யாவறையானாலும் உதவிக்குச் சேகரித்துக் கொல்லவேண்டும் அதுவும் இருப்பிடத்திலிருந்தே சம்பாதிக்க வேண்டும் உறைவிடம் விட்டுப் பிரிந்தவனுக்கு யாவரும் வாய்ப்பேச்சினால் ஆனாலும் சகாயம் பண்ணார்கள் எப்போது மக்கினிக்குப் புல்சருகு முதலியவற்றின் சேர்க்கையல் காட்டைக் கொளுத்த வலியுண்டாகிறதோ அப்போது வாயுமித்திரன் தன்மயமாய் உதவிபண்ணுகிறது அந்நெருப்பே விளக்கு வடிவாய் அந்தறம் நிற்கும்போது காற்றே அதையவிக்கிறது மேலும் வலியவர்களுடைய சார்பிருந்தால் எல்லோருக்கு பெருமை வுண்டாகிறது தாமறையிலையைச் சார்ந்த நீர்த்துளி முத்தினொளியை அடைகிறது சார்பில்லாமல் யாதொருகாரியமும் ஆகிறதில்லை யாகையால் மற்றொருவனை அனுசரிக்க வேண்டும் இதுவேயென் கருத்தெனப் பிறகு மேகவர்ண ராசன் பிதாவின் மந்திரியாகிய சிறஞ்சீவியைப் பார்த்து கும்பிட்டு உம்முடைய சந்நிதியில் எல்லோறையும் கேட்டு அவர்கள் சொன்னவுத்திரங்களையும் உம்மைக் கேட்பித்தேன் இவற்றில் எது தக்கதோ அதை சொல்லுமென இப்படி ராசா சொன்னதைக் கேட்டு கிழமந்திரி எல்லோரும் நூற்சார்பாலேயே சொன்னமையால் யோக்கியமாகவேயிருக்கின்றன சத்துரு பலவானாயிருந்தாலும் அவனுக்கு விசுவாசங் காண்பித்து அவனைக் கெடுக்கவேண்டும் இல்லாவிட்டால் துக்க முதலியவற்றிலிருந்து தனக்கு சத்துருவுக்கும் பலாபலங்களை அறிந்து எது செய்வதோ அது செய்யவேண்டும் இது விகிதமாம் மாதர்கள் முக நட்புள்ளவர்கள் பகைவர்கள் சூதாடுகிறவர்கள் இவர்களிடத்தில் மெய்யாகவே நடக்கவேண்டுமென இப்படி பெரிய மந்திரியின் வசனங்களைக்கேட்டு மேகவர்ணன் பிலனுடைய பிரைசல்களை எப்படி அறியலாமென சிரஞ்சீவி மறைந்த பொருள்களைப் பிராமணர்கள் வேதத்தினாலேயுங் பசுவாசனையினாலேயும் அரசன் வேவுகாரரை யனுப்பியும் மற்றவர்கள் தங்கள் கண்களாலும் இப்படிப் பலவிதமாய் அறிகிறார்களெனக்கேட்டு மேகவர்ணன் நல்லது இந்தப் பிரதானிகள் ஏன் பலவிதமாய்ச் சொன்னார்களெனச் சிரஞ்சீ விநாரதன் தருமராசனுக்குச் சொன்னதைக்கேள் அரசன் தனக்கு உபயோகமானவற்றைக் குறித்து ஒரு நாழிகை விசாரியா விட்டாலும் உடனேகெடுதிவரும் உடையவன் கண்ணோடாப்பயிர் அழியாதா ஆதலால் மந்திரி முதலானவர்களுடைய சமாசாரங்களைக் கணந்தோறுந் தெரிந்துகொண்டு எப்போதும்தான் எச்சரிக்கையா யிருக்கவேண்டுமெனக் கேட்டு மேகவர்ணன் காகங்களுக்கும் கோட்டான்களுக்கும் வைரம் எப்படி வந்தது சொல்லுமெனக் காலங்கண்ட கிழமந்திரி சொல்லத் தொடங்கியது.