sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அத்தனை வலிக்கும் ஒரே மருந்து... வாழைத்தண்டு கை கால்களும் கொத்தவரைப் பிஞ்சு விரல்களுமாய் அவர் மீது புரளும் சுந்தரத்தின் மெத்தென்ற ஸ்பரிசம்தான்.
தும்பைப்பூ நிற வெள்ளைச் சீருடையும் பவுடர் வாசைனையுமாய் மணக்கும் சுந்தரத்தைத் தூக்கி இடதுத் தோளில் உட்காரவைத்து புத்த்கப் பையை வலது தோளில் மாட்டியபடி வள்ளிமலையை நோக்கி அவர் நடக்கத் தொடங்கினால் உலகமே மறந்துவிடும்.
ராஜ கதை மந்திரிமார் கதை சிங்கம் கதை நரிக்கதை எனச் சொல்லிக் கொண்டே ஆற்று மணலைக் கடந்து மேற்குக் கால்வாயில் இறங்கி பொன்னியம்மன் கோயிலைக் கும்பிட்டு ஒட்டர் குடிசையை மிதித்தால் இரண்டு மைல் தூரம் நடந்ததே தெரியாமல் வள்ளிமலை வந்துவிடும்.
நைனா நோட்டு வாங்கிகினு வா நைனா என்று சுந்தரம் கேட்டால் நாளிக்கிக் காலைல வெறக கடயில போட்டுட்டு வாங்கிகினு வர்றங் நைனா என்று அவன் கன்னத்தில் முத்தமிடுவார்.
ஆனால் கான்வென்டுக்குப் போன பிறகு அவன் நைனா எனக் கூப்பிடாமல் டாடி என்ற போது சரோஜாவுக்கு உச்சி குளிர்ந்தது.ஆனால் மணிக்குதான் எதையோ தொலைத்ததுபோல ஏக்கமாக இருந்தது.
நடக்கும்போது அதை சர்ரக் சர்ரக் என தேய்த்துத் தேய்த்து நடப்பார்.நடையில் லேசான பெண் சாயல் எட்டிப்பார்க்கும்.சுந்தரத்தைத் தூக்குக் கொண்டு சர்ரக் சர்ரக் என்று தேய்த்தபடி அவர் நடக்கத் தொடங்கினால் வெள்ளிமல தேரு கெளம்பிருச்சி என்று தெருவெங்கும் நமுட்டுச் சிரிப்புகள் முளைக்கும்.
ஐந்தாம் வகுப்புக்குப் பிறகு ஆங்கிலம் படிக்க இராணிபேட்டைதான் போக வேண்டும்.செலவை சமாளிக்க முடியாது என்பதால் மனதை கல்லாக்கிக் கொண்டு ஊரில் உள்ள அரசாங்கப் பள்ளியிலேயே ஆறாவது சேர்ந்தார்.
டாடியை மறந்து மீண்டும் நைனா என் அவன் அழைக்கத் தொடங்கியதும் தொலைந்துவிட்டப் புதையல் மீண்டும் கிடைதுவிட்டதைப் போல குதூகலமாயிருந்தது.
பொன்னை அரசாங்கப் பள்ளியில் பனிரெண்டாவதை கடந்து வேலூர் அரசு கல்லூரியில் அவன் பி.ஏ முடித்த பிறகும் அவர் விறகு வெட்டுவதை நிறுத்தவில்லை.
பட்டம் வாங்கியப் பிறகு ராணிப்பேட்டை தோல் தொழிற்சாலைகளிலும் ரசாயன இரும்பு தொழிற்சாலைகளிலும் வேலைகேட்டு நடையாய் நடந்தான் சுந்தரம்.
வெய்யிலில் காய்ந்தும் வியர்வையில் நனைந்தும் கரும்பாறாங்கல்லை போல இறுகிப்போன அவரின் உடலுக்கு ஓய்வுக் கொடுக்க முடியாமல் துடித்தவனுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மாமாங்கமாய் கழிந்தது.
கடைசியில் பத்தாவது வரை மட்டுமே படித்துள்ளதாகப் பொய் சொல்லி ஒரு ஷூ கம்பனியில் அவன் வேலைக்குச் சேர்ந்து உடன் வேலை செய்த சாந்தியை மணந்து வினோதினிப் பிறந்த பின்பும் விறகு வெட்டுவதை நிறுத்தவில்லை மணி.
குடியில்லை பீடி இல்லை பெண்கள் சகவாசம் இல்லை உதட்டுக்கு அடியில் ஹான்ஸ் அடக்குவதில்லை பான்பராக் குதப்புவதில்லை வெற்றிலைப்பாக்கு புகையிலை பழக்கமுமில்லை.
ஆனால் கொதிக்கிற சோற்று உலையில் ஒரு கை மண்ணள்ளிப் போட்டு விட்டதைப் போல அந்தப் பெருமைக்கும் மூன்றாண்டுகளுக்கு முன் உலை வைத்துவிட்டுப் போய் சேர்ந்துவிட்டாள் அவனது அம்மா சரோஜா.
கைக்கால்கள் வீங்கி சாகக் கிடந்த கடைசி நாட்களில் ஒரு நாள் அவனைத் தனியாய் அழைத்து திடீரென அவன் கால்களில் விழுந்து குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதாள்.
எனுக்குக் கல்யாணமாயி ரொம்ப காலமா புள்ளப் பொறக்காம கோயிலு... கொளம்... தேருன்னு சுத்திதாங் நீ பொறந்ததா எல்லோரும் நெனச்சிக்கினுகீறாங்க.
அதுக்கப்பறம் எவனையும் நிமுந்து கூட நானு பாத்ததில்ல.இதெல்லாம் அந்த ஆளயும் என்னயும் தவர வேற யாருக்குமே தெரியாது.அந்த ஆளு யாருன்னு நீ கேக்காத.இந்த ரகசியத்த உங்கிட்டச் சொல்லாமயே நாஞ்செத்திருக்கலாங்.பெத்தவங்களுக்குக் கஞ்சி ஊத்தாத இந்தக்காலத்துப் புள்ளைங்களாட்டம் நீயும் ஆயிடக்கூடாதுனு தாஞ் சொல்றேங்.
உன்னயே உயிருன்னு நெனைச்சிக்கினு கீற அவர நீ தெய்வமா நெனைக்கணும்டா நைனா.அவுரு உன்னப்பெத்த அப்பனில்லன்னாலும் அது தெரியாமலே உன்ன உள்ளங்கையில வெச்சி தாங்கிக்கினு கீறாரு.அவரு சாவற வரைக்கும் அவர நீ காப்பாத்தணும்டா நைனா என்று அவனது கால்களை கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டாள்.
அதற்குப் பிறகு சாகிறவரை அவளுடன் பேசவேயில்லை.அதைச் சொல்லாமலே செத்திருக்கலாமோ என்று உள்ளுக்குள் மருகி மருகியே அவள் போய் சேர்ந்துவிட்டாள்.
தனக்குப் பிறக்காத பிள்ளைக்காக வாழ்நாளெல்லாம் விறகு வெட்டி தலையில் சுமந்து எவனுக்கோ பிறந்தவனை நாளெல்லாம் தோளில் சுமந்து... நினைக்க நினைக்க சுந்தரத்தின் நெஞ்சுக்குள் பெரும் அலையடிக்கத் தொடங்கியது.
அய்யோ அவர் வெட்டிச் சாய்த்த பீவேலி மரங்களெல்லாம் வளர்ந்திருந்தால் வானாந்திரம் வானாந்திரமாய் மாறி இந்த ஊரே முள் தேசமாய் மாறி இருக்குமே.
வனாந்திரங்களையெல்லாம் ஒற்றை ஆளாய் அழித்த ஒரு மாபெரும் மனிதனை இந்த ஒற்றைச் சொல் அழித்துவிடுமே கூடாது.இது அவருக்குத் தெரியவேக் கூடாது.அவர் உயிர் போகும் வரை தன் உயிர் போகும் வரை இந்த ரகசியம் வேறு யாருக்கும் தெரியாமலே மடிய வேண்டும் என நினைத்துக்கொண்டான்.
யானையின் காலில் மிதிபடும் மெல்லிய பூவைப்போல அவனது மூளை அந்த ரகசியத்தின் காலில் மிதிபட்டது.யாரிடமாவது சொன்னாலும் சொல்லாவிட்டாலும் கபாலம் வெடித்துச் சிதறிவிடும் என்று யாரோ சாபமிட்டுவிட்டதாய் உள்ளுக்குள்ளேயே அலறினான்.
அதற்குப்பிறகு அவரை நைனா என்று ழைக்கவே அவனால் முடியவில்லை.இந்த மூன்றாண்டுகளில் ஒருமுறை கூட அவரை நைனா என்று அழைக்கவில்லையே என்று நினைத்ததும் மனசு கனத்தது.
இதோ மரணப் போராட்டத்தைக் கூட மறைத்துக்கொண்டு வலியையெல்லாம் விழுங்கி விட்டு முடிந்தவரை அவனை கண்களால் விழுங்கியபடி தீராத பசி கொண்டவன் ஒரு யுகாந்திரத்துக்குத் தேவையானதையெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் விழுங்கத் துடிப்பதைப் போல அவனையே பார்க்கும் அவரிடம் எப்படி மறைப்பது?
அவ்வளவுதான்.இத்தனை விழட்டுமா அழட்டுமா என்று தலைக்கு மேல் இடித்துக்கொண்டிருந்த இடி அப்போது நேராய் அவன் மண்டைக்குள்ளே இறங்கியது.
தமிழ் சினிமா தமிழ் சமையல் மருத்துவம் அழகுக் குறிப்புகள் சுகாதார குறிப்புகள் தொழில்நுட்பம் கதைகள் குழந்தைகள் குழந்தை நலம் பாடல்கள் மாம்பழங்களை தோல் நீக்கிவிட்டு துண்டங்களாக நறுக்கிக் கொள்ளவும்.
எழுத்துக்கள் மற்றும் எண்கள் பல கோணங்களில் சரியான உருவமற்று இருப்பது போல இவை அமைக்கப்பட்டு காட்டப்பட்டு அவற்றை உள்ளீடு செய்திடுமாறு செய்வதே கப்சா ரெக்ஸ்ட் சோதனை.
உங்களுக்குக் காட்டப்படும் கப்சா ரெக்ஸ்ட் சோதனைக்கான எழுத்துக்கள் அல்லது எண்களைச் சரியாகப் படிக்க முடியவில்லை என்றால் அருகில் வட்டவடிவ அம்புக் குறியாகக் காட்டப்படும் ஐகானை அழுத்தவும்.
கவிதை சிறுகதை திரைக்கதை என பல்வேறு தளங்களில் இயங்கி வரும் ஆத்மார்த்தியின் பிரத்யேக இணையதளத்திற்கு அன்புடன் வரவேற்கிறோம் யாரை மனதார வெறுக்கின்றோமோ அவரையே விரும்பத் தொடங்குவது பெரும்பாலும் தமிழ்த் திரையுலகில் நாயகனால் கடத்திச்செல்லப்படும் நாயகி அவனை வெறுத்துவெறுத்து ஒரு கட்டத்தில் அவனையே விரும்பத் தொடங்குவாள்.நிறையக் கண்டுகேட்ட உதாரணங்கள் தான்.எந்த ஒரு மனிதனையுமே வாழ்நாளெலாம் விரும்புவோம் என்றோ வெறுப்போம் என்றோ முடிவு சொல்ல முடியாது.அந்த நதி பிறழ்கிற இடம் இன்னொரு ஆரம்பம்.அத்தனை அழகானதும் கூட.
பதின்ம வயதில் வீடு கசந்து வழியும்.அதே நேரம் வீதி இனித்து ருசிக்கும்.நான் பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்த பள்ளியில் இருந்து கிட்டத்தட்ட துரத்தப்பட்டேன் என்பது தான் என்வரலாறு.பதினோராம் வகுப்பை திருநகரிலேயே தொடர நேர்ந்தது.முத்துத்தேவர் முக்குலத்தோர் பள்ளி என்பது திருநகரின் நுழைவாயிலில் இருக்கும்.அதில் பதினோராம் வகுப்பு சேர்க்கப்பட்டேன்.எல்லோருக்கும் ஒரு சனி.எனக்கு மட்டும் ரெட்டை முனி என்பது என் சாதகவிசேஷம்.அதென்ன எனக் கேட்டால் எனக்குப் பக்கத்து வீட்டுக்காரரே என் பள்ளியின்தலைமை ஆசிரியரும் கூட.
அவர் பேர் நடனகுருநாதன்.தன் பெயரைப் போலவே வித்யாசமானவர்.பள்ளியின் உச்ச நட்சத்திரம்.உயரமான கரிய உருவம்.அந்தக் கருப்பு அவருக்கு கூடுதல் கம்பீரம்.கண்களில் தங்க சட்டகமிட்ட கண்ணாடி.எப்போதும் டக்இன் செய்து வருவார்.மிக நாசூக்கான உடைகளைத் தேர்வெடுத்து அணிவார்.மிக அருமையான ஆங்கிலத்தை பேசவும் போதிக்கவும் தெரிந்தவர்.என்றபோதும் யாருக்குமே படிக்கிற காலத்தில் தன்னைப் பெற்றவர்களையும் ஆசிரியர்களையும் பிடிக்காது.அதற்குக் காரணம் படிப்பில் இருக்கிற பிணை.
பள்ளி துவங்கிய ஒரு வாரத்தில் மனம் வெறுத்துப் போனேன்.எப்போதும் படிப்பு படிப்பு என்று உயிரை வாங்கினால் வேறென்ன செய்வது..?எனக்குப் படித்தாலே பல்லெல்லாம் வலிக்கும்.செத்துப் போன தாத்தாக்களின் நினைவு வேறு சேர்ந்து அழுகையே வரும்.நடன குருநாதன் சாரின் ஸ்டைலே தனி.வருடத்தின் பெருமளவு நாட்கள் பள்ளி அதிகாலை ஆறு மணிக்குத் துவங்கும் .ஸ்டடி எனப் பெயர்.ஆறில் இருந்து எட்டரை வரை அமர்ந்து படித்து விட்டு வீட்டுக்குப் போய் குளித்து உண்டு கிளம்பி பள்ளிக்கு மீண்டும் ஒன்பதரைக்கு வரவேண்டும்.ஆயிற்றா பள்ளி மீண்டும் நாலு மணிக்கு விடும்.வீட்டுக்குப்போய் விட்டு மீண்டும் ஐந்தரைக்கு வந்தால் இரவு ஒன்பதரை வரை படித்துவிட்டுப் பிறகு தான் வீடு திரும்ப வேண்டும் கரும்புச்சக்கையாகப் பிழியப்பட்டேன் என்றால அது தான் உண்மை.நடனகுரு நாதன் சார் ஸ்டடி விஷயத்தில் வெகு கண்டிப்பு.நோ லீவ்.நோ லேட்.வராமல் இருக்கும் மாணவர்கள் எத்தனை பேரோ அத்தனை பேர் வீட்டுக்கும் ப்யூன் சகிதம் உடனே செல்வார்.அவரே செல்வார்..நேராக தலைமை ஆசிரியரே வீடு தேடி வந்தால்..?பெற்றோர் மெச்சுவார்கள்.மகனை மொத்துவார்கள்.பள்ளிக்கு செல்லுமாறு எத்துவார்கள்.இது ஒரு சாம்பிள் தான்.
இத்தனைக்கும் அது அரசு உதவி பெறும் மற்ற பள்ளிகளைப் போன்ற சாதாரணப் பள்ளிதான்.இந்த ஸ்டடிக்காக ஆசிரியர்களுக்கு சிறப்பு ஊதியமும் கிடையாது.மாணவர்களிடம் இருந்து கட்டணமும் வசூலிக்க இயலாது.நூறு சதவீதம் வணிகநோக்கமே இல்லாமல் எல்லா சிரமங்களையும் தாண்டித் தலைமை ஆசிரியர் எனும் ஒற்றை மனிதனின் விடாப்பிடிவாதத்தால் அந்த ஸ்டடி நடந்து வந்தது.
சில நல்முத்துக்கள் தேநீர் இடைவேளையின் போது பாத்ரூமில் இருக்கும் பல்பில் நாலணாக் காசை வைத்து ஸ்விட்சை போட மின் தடையானது.தொடர்ந்து பல நாட்கள் அப்படியானது.இருளில் இன்றைய தினம்போல ஜெனரேட்டரோ அல்லாது போனால் இன்வெர்ட்டரோ இல்லை.கரண்ட் போனால் போனது தான்.உடனே ஸ்டடி தடையாகி வீட்டுக்கு சென்றுவிடுவோம்.சும்மா இல்லை.கே என்று கத்திக்கூப்பாடு போட்டபடி.ஹெட்மாஸ்டரை சகட்டு மேனிக்குத் திட்டிக்கொண்டே செல்வது இன்னுமொரு வழக்கம்.
ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை கரண்ட்டை ஃப்யூஸ் அடித்துவிட்டுக் கும்மாளமாய்க் கிளம்பிச்சென்ற மாணவர்கள் அனைவரும் பள்ளி மத்தியில் இருந்த சிறு மைதானத்திற்கு அழைக்கப்பட்டோம்.சரித்தான் அடித்துக் கொல்லப் போகிறார்கள் என்று கிலியானோம்.. அங்கே நடுவில் ஒரு கொடிமரம் இருக்கும்..அந்தக் கொடிமரம் காலை பத்து மணிக்கு நல்ல வெய்யிலில் தகித்துக் கொண்டிருந்தது.அதன் கீழே சிமெண்ட் வட்டத்தில் அமர்ந்துகொண்டார் நடனகுருநாதன் சார்..யார் அழைத்தாலும் கேட்கவில்லை.மதியம் உணவையும் மறுத்தார்.நாங்களெல்லாரும் வகுப்புக்கு அனுப்பப் பட்டோம்.கரண்ட் கட் செய்வது யார் என செய்தவர்களே ஒத்துக்கொள்ளும் வரை தன் போராட்டம் தொடரும் என்பதை செயலில் காட்டினார்.அந்த தினத்தை என்னால் இன்றைக்கும் மறக்க இயலவே இல்லை.அந்த மனிதனை நான் மிகவும் வெறுத்தேன்.உடன் படித்த நிறையப் பேர் வெறுத்தார்கள் என்கிற கூட்டுசௌகரியமும் எனக்கு இருந்தது.அவரது கண்டிப்பின் பிணை என்னை அழுத்தியது.அவரை வெறுக்க அது போதுமானதாக இருந்தது.எங்கள் பள்ளியில் சகல அதிகாரங்களும் தன் கையில் இருந்தபோதும் குச்சிகளும் பிரம்புகளும் நொறுங்கும் வரை எங்கள் அனைவரையும் அடித்து நொறுக்கி யார் செய்தது எனக் கேட்டிருக்கலாம்.அவர் கண் அசைத்தால் எங்களை அடித்துப் பிய்க்க ஆசிரியர்கள் அனைவரும் வெறியோடு இருந்தார்கள்.ஆனால் அவர் செய்யவில்லை.
அதன் பின் வியர்வைத் தெப்பத்தில் வெகு நேரம் அமர்ந்திருந்த நடனகுருநாதன் சார் தவறை ஒத்துக்கொண்ட மூன்று மாணவர்களையும் கடுமையாக தண்டிக்காமல் மன்னித்து பள்ளியில் மீண்டும் அனுமதித்தார்.அதற்கு முன்னும் பின்னுமாக என்னை என் அகத்தை அவர் மாற்றியிருந்தது அவருக்குத் தெரியாது.நான் அவருக்குப் பெரியதொரு ரசிகனாக மாறி இருந்தேன்.அதன் பின்வந்த சொற்ப காலம் ஒழுங்காக ஸ்டடியில் கலந்துகொண்டேன்.பரீட்சையிலும் நல்ல மதிப்பெண் வாங்கித் தேறியதெல்லாம் வேறு.சொல்ல வேண்டிய இன்னொரு கதை இருக்கிறது.
இதையெல்லாம் அன்றிரவு என்னிடம் உமா சொல்லக் கேட்ட நான் நெகிழ்ந்தேன்.மறு நாள் நடனகுருநாதன் சாரிடம் ரொம்ப ரொம்ப நன்றி சார்...என்றேன்.
என்னிடம் சிரித்துக்கொண்டே..அதுவும் என் மக தானேடே.....?பாவம் முளிச்சிட்டு நிக்குது...சும்மா விட்ற முடியுமாடே...?அதும் தவிர...உன்னைய அவ கூட அனுப்பிச்சா உன் ஸ்டடி ஒருமணி நேரம் பாளாகுமில்ல...?விடுவேனா..நானு...?என்று கண்சிமிட்டினார்.நான் கல்லூரி முடித்து தொழில் தொடங்கிய பின்னர் திடீர் முடிவாக மாலை நேரக் கல்லூரியில் சட்டம் படிக்க சேர்ந்தார் நடனகுருநாதன் சார் .அதற்காக இரவு நேரங்களில் அதிகாலைகளில் தன் வீட்டு வாசலில் விஸ்வாசமாகப் படித்துக் கொண்டிருப்பார்.அந்தவழியைக் கடந்து செல்லுகையில் டூவீலரை நிறுத்தி ஒழுங்கா படிங்க ஸ்டூடண்ட் சார்...ஸ்டடி வெச்சுருவமா..?என்பேன்.
தன் பெரிய கண்களால் முறைத்துக்கொண்டே சேட்டையாடே.....என்பவர்....உடனே சிரிப்பார்.பிறிதொரு காலத்தில் அதே பள்ளியைச் சேர்ந்த மாணவன் மாநிலத்தில் முதலாவதாக வந்ததை அறிந்த போது நானே வந்தாற்போல மகிழ்ந்துகொண்டேன்.
ஆசிரியப்பணி உயர்ந்தது ஆசிரியர்கள் புனிதர்கள் என்று இவ்வுலகில் பலரும் பலமுறை எழுதியது தான் எனினும் ஆசிரியன் தன் பணிக்காலம் முழுவதும் தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட அத்தனை பேரின் மனங்களை ஆற்றுப்படுத்துகிறான்.ஆயத்த காலத்தின் மேய்ப்பர்களாகக் கிடைக்கிற ஆசிரியர்களைப் பொறுத்தே ஒருவனின் வாழ்வுயரங்கள் இருக்கின்றன.நல்லாசிரியர்களால் ஆனது இவ்வுலகு..இதை இல்லை என மறுக்கிறவர்கள் கல்லாததன் பேர் தான் கல்வி.
அக்காலத்தே விருந்தினருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதன்மையும் குடும்பம் ஊர் சார்ந்த நிகழ்வுகளில் உணவு பெற்றிருந்த சிறப்பும் உணவின் சமூகச் சார்பைப் புலப்படுத்துகின்றன.
சங்ககாலத்தவரது வாழ்வை நுனிப்புல்லாக மேய்ந்தோர் சிலர் அக்காலத்தோரின் உணவு மரபு போற்றுதற்குரியதல்ல எனக் குறிப்பிடுகின்றனர்.
அவ்வாறானோரின் கருத்துகளை மறுதலிக்கவும் அக்காலத்தோரின் உணவு மரபினை இக்காலத்தோர் விளங்கிக்கொள்ளவும் வாய்ப்பாக இக்கட்டுரை எழுதப்படுகின்றது.
மனிதனது உணவுத் தேவையானது இருப்பின் தேவையை நிறைவு செய்த போதும் அது இனம் சார்ந்த பண்பாட்டாலும் சுற்றுப்புறச் சூழல்களாலும் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது.
சங்ககால இலக்கியங்கள் வெளிப்படுத்தும் உணவு தொடர்பான செய்திகள் ஒரே களத்தைக் கொண்டவையாகவும் ஓரே காலத்துக்கு உரியனவாகவும் இருக்கவில்லை.
ஐவகை நிலங்களில் வாழ்ந்தோர் தமிழர் என்ற போதிலும் நிலம் சார்ந்த பண்பாட்டு மாற்றங்களுக்கு ஏற்பவும் இயற்கை அமைவுகளுக்கிசைவாகவும் உணவுகளும் ஆக்கும் முறைகளும் வேறுபட்டிருந்தன.
இதற்கு உரை எழுதிய நச்சினார்கினியர் நெல் காணம் கேப்பை வரகு இறுங்கு தினை சாமை புல் கோதுமை என எண்வகைத் தானியங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.
ஆயினும் வடமொழி செவ்வியல் இலக்கியங்கள் தானியவகை பருப்புவகை காய்கறி பழங்கள் மணப்பயிர் பால்தயிர் ஊன் போதை ஏற்றும் குடிவகை என எட்டு வகை உணவுகளைக் குறிப்பிடுகின்றன.
ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன் பாணர்களுக்கு விருந்து படைக்கும்போது இந்த நூலிலுள்ள முறைமை வழுவாமல் சமைக்கப்பட்ட உணவை இட்டானாம்.
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சமையல் தொடர்பாகத் தனித்துவமான ஒரு நூல் எழுதப்பட்டிருக்கின்றது என்ற செய்தியே அக்கால உணவு மரபின் சிறப்பைக் காட்டுகின்றது.
நெருப்பைக் கண்டறிந்து அதைத் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்த பிறகே சமையல் முறை சிறப்புற்றிருக்க வேண்டும் என்பதில் ஐயப்பாடு இல்லை.
நீரிலிட்டு அவித்தல் அவித்து வேக வைத்தல் வறுத்து அவித்தல் சுடுதல் வற்றலாக்குதல் நெய்யிலிட்டுப் பொரித்தல் வேகவைத்து ஊறவைத்தல் போன்ற சமையல் முறைகளை இலக்கியங்களில் காணலாம்.
பழங்காலத் தமிழரது வாழ்வை வெளிப்படுத்தும் சான்றுகளாகத் திகழும் ஆதிச்ச நல்லூர் தொல்பொருட்கள் தமிழரது அரிசிப் பயன்பாட்டைப் புலப்படுத்துகின்றன.
கோதுடன் இருந்தால் நெல் குற்றியெடுத்தால் அரிசி வேக வைத்தபின் சோறு எனப் பயன்படத்தப்பட்ட சொல் வழக்கங்களே அரிசிப் பயன்பாட்டின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
சோறு என்பதை அடிசில் அழினி கூழ் அவிழ் கொன்றி நிமிரல் புழுங்கல் பொம்மன் மிதவை பருக்கை பிசி அன்னம் என்ற பல சொற்களால் குறித்தனர்.
பாரதப் போரிலே பங்குபற்றிய வீரருக்கு சோறு வழங்கினான் என்பதற்காக பெருஞ்சோற்று உதயஞ்சேரலாதன் என ஒரு சேர மன்னன் அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றான்.
நெல்லரிசி தவிர மூங்கிலரிசி வரகரிசி சாமையரசி திணையரிசி கம்பரிசி இறுங்கரிசி என்பனவும் அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.
வெள்ளாடு வரையாடு செம்மறியாடு பன்றி மான் ஆமான் முயல் போன்ற விலங்குகளும் உடும்பு அணில் எலி போன்ற சிறு பிராணிகளும் கோழி காடை காட்டுக்கோழி புறா போன்ற பறவையினங்களும் மழைக்காலத்து ஈசல்களும் உணவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
உடும்பினைக் குத்தித் தூக்கிக்கொண்டு மண்ணைத் கிளறி வரித்தவளைகளைப் பிடித்துக்கொண்டும் உயரமான மண்புற்றுகளை உடைத்து அங்குள்ள ஈசல்களை அள்ளிக்கொண்டும் சுடவே ஓரு முயலினையும் கொண்டுவந்தான் வேடன்.
வீரர்கள் தொடர்ந்து இறைச்சியைத் உண்டதால் நிலத்தை உழும் கலப்பையின் கொழு தேய்வதைப் போற் பற்கள் மழுங்கிப் போயின என்று பொருநர் ஆற்றுப்படை கூறுகின்றது.
பரிசில் பெறச் சென்ற கூத்தன் ஒருவனுக்கு தணலில் வேகப்பட்ட தற்போதைய டீ டீ ஞ வகையைச் சார்ந்த செம்மறியாட்டு இறைச்சியை கரிகால் வளவன் வழங்கி உபசரித்த காட்சி பொருநராற்றுப்படையில் இடம்பெற்றிருக்கின்றது.
வாயில் இடப்புறமும் வலப்புறமுமாக மாற்றிமாற்றிச் சுவைத்து இனி போதும் போதுமென மறுக்குமளவுக்குத் தான் உணவு உண்டதாகச் சொல்கிறான் அந்தக் கூத்தன்.
சிவப்பரிசிச் சோற்றை மூடுமளவுக்கு நாய் கொண்டு பிடிக்கப்பட்ட உடும்புக்கறிப் பொரியலைப் பரிமாறி உண்ணச்செய்த சிறப்பை என்று பெரும்பாணாற்றுப்படை கூறுகின்றது.
குறித்தவகை மீன் தங்கத் தூண்டிலுக்கு மட்டுமே சிக்கும் என்பதைக் கண்டறிந்து தங்கத்தூண்டிலையும் பயன்படுத்தியிருக்கின்றனர் நாஞ்சில் நாடன்.
அயிரை ஆரல் இரால் சுறா வரால் வாளை போன்ற மீன்களைச் சுட்டும் வேகவைத்தும் புளிசேர்த்துக் குழம்பாகவும் அக்காலத்தார் எண்ட செய்திகளை இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன.
நெய்தல் நிலவழியாகச் சென்றால் இத்தகைய குழல் மீன் கருவாட்டை உணவாகப் பெறலாம் என்பதை காய்கறி என்ற சொல் காய்களையும் மிளகையும் சேர்த்துக் குறிக்கும்.
வழுதுணங்காய் என அழைக்கப்பட்ட கத்தரி பாகல் பீர்க்கு அவரை முருங்கை பல்வேறு கீரை வகைகள் அவரைப் பருப்பு கொத்தமல்லி கறிவேப்பிலை என்பனவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
தற்போது பெரிதும் பயன்படுகின்ற வெங்காயம் மிளகாய் தக்காளி வெண்டைக்காய் மரவள்ளி சக்கரைவள்ளி உருளைக்கிழங்கு மைசூர்ப் பருப்பு தேங்காய் பழப்புளி என்பன சங்ககாலத்தில் இருக்கவில்லை.
வடஇந்தியாலிருந்து இஞ்சியும் சீனாவில் இருந்து மஞ்சளும் சங்ககாலத்திற்கு முன்போ அல்லது தொடக்கத்திலோ தமிழகத்திற்கு வந்திருக்கலாம் என பேராசரியர் கு.வி.
தேன் அதிகம் பெறப்படுகின்ற குறிஞ்சி நிலத்தோருக்கு மட்டுமல்ல ஏனைய நிலத்தோருக்கும் உயர்ந்த உணவுப்பொருளாகத் திகழ்ந்தது தேன்.
மா பலா வாழை என்பவற்றோடு மாதுளம்பழம் நெல்லி நாவற்பழம் நாரத்தம் பழம் கொவ்வை ஆசினிப்பழம் களாம்பழம் காரைப்பழம் துடரிப்பழம் இலந்தை போன்றவற்றை அக்காலத்தோர் விரும்பி உண்டிருக்கின்றனர்.
பெரும்பெயர் ஆதி என்ற மன்னனுடைய நாட்டிலுள்ள மக்கள் மணல் குவிந்து கிடக்கும் மணல் மேட்டில் ஏறி நின்று நாவற்பழத்தை கொய்து உண்டனர் என்ற செய்தியைப் புறநானூற்றுப் பாடலடிகள் தருகின்றன.
மேற்கூறப்பட்ட அரிசி வகைகள் தானியங்கள் ஊன் வகைகள் காய்கறிகள் என்பவற்றைக் கொண்டு சுவை மிக்க உணவுகளை ஆக்கிப் படைத்துள்ளனர் எம் முன்னோர்.
அத்ததைய வாலுவன் தன் கைகளையே அகப்பையாகக் கொண்டு துழாவி இறைச்சி வகையன்றி மரக்கறி உணவுகளும் அக்காலத்தே சிறப்புப் பெற்றிருந்தன.
அதை பால் விட்டுச் சமைத்த பொரிக்கறிகளோடும் புளிக்கறிகளோடும் நிறைவாக உண்போம் என பொருநர் எனப்படும் கலைஞர் கூட்டத்தார் கூறுகின்றனர்.
குறிஞ்சி நிலத்தைச் சேர்ந்த கானகர் எனப்பட்ட வேடுவர் வீட்டில் இறைச்சி வகையறாக்களோடு புளி சேர்த்து உணவு சமைக்கப்பட்டதை கூத்தராற்றுப்படை கூறுகின்றது.
அத்துடன் புளியும் மோரும் இட்டு உலையேற்றிச் சமைத்த மூங்கில் அரிசிச் சோறும் தருவார்கள் என்கிறார் சோற்றோடு ஊன்கறி சேர்த்து உண்டலே சங்ககாலத்தில் பெருவழக்காக இருந்தது.
மன்னர் நிலவுடமையாளர் போன்றோர் விருந்தினரைப் போற்றும் வகையில் நெய்யிட்டு ஆக்கப்பட்ட இறைச்சியோடு பலவகைச் சோறும் வழங்கியிருக்கின்றனர்.
அவன் எமக்கு வழங்கிய சுவைமிக்க சூட்டிறைச்சி பற்றிச் சொல்வேனா இல்லை வளமான மனைக்குரிய கள் பற்றிக் கூறுவேனா இல்லை குறுமுயலின் தசை கலந்து தந்த நெய் மணக்கும் சோற்றைச் சொல்வேனா என்கிறார் ஒரு புலவர்.
ஊன் கலந்த சோற்றுணவில் நீரை விட அதிகளவு நெய்யிட்டுச் சுவை மிகக் கூட்டி சூடு குறையாது நாள்தோறும் தானும் உண்டு மற்றவர்களுக்கும் தந்தான்.
உண்ணமுடியாமல் எஞ்சிய உணவை இலை மடித்து எறிந்த நாட்களையும் பல்லில் சிக்கிக்கொண்டவற்றைத் தோண்டி எடுப்பதற்குமாகக் கழிந்த நாட்களையும் எண்ண முடியாது என்கிறார்.
இச் செய்தியை ஈசலைத் தயிர் அல்லது மோரோடு சேர்த்துச் சமைத்து உண்பது பண்டைக்காலத்தில் மரபாக இருந்தது என்பதற்கு அகநானூற்றுப் பாடல் ஒன்றும் சான்று தருகின்றது.
சிறிய தலையையுடைய செம்மறி ஆட்டினது பழுப்பு நிறம் போன்ற முற்றிய தயிரிலே கொல்லையில் விளைந்த வரகின் குற்றிய அரிசியோடு கார் காலத்து மழையில் நனைந்து ஈரமான வாயிலையுடைய புற்றிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற ஈயலையும் சேர்த்துச் சமைத்த இனிதான சூடான புளியஞ்சோற்றினைப் பசுவின் வெண்ணெயானது வெப்பம் காரணமாக உருகிக்கொண்டிருக்க உன் ஏவலாளர் அருந்துவர்.
தொடக்கத்தில் பால் இறைச்சி என்பவற்றிற்காக மந்தை வளர்ப்பில் ஈடுபட்டாலும் பின்னாளில் எருது போன்ற விலங்குகள் வேளாண் தொழிலுக்குப் பேருதவி பரிந்தன.
மாதுளம் பிஞ்சைப் பிளந்து மிளகுப் பொடியும் கறிவேப்பிலையையும் கலந்து பசும் வெண்ணெயிலே வேகவைத்து எடுத்த பொரியலையும் வடுமாங்காயினையும் உண்பர்.
மறையோர் வீட்டிற்குச் சென்றால் கருடச் சம்பா அரிசியில் சமைத்த சோற்றையும் மோரில் கடைந்தெடுத்த வெண்ணெயில் மிளகுத்தூளும் கறிவேப்பிலையும் சேர்த்து வதக்கிய காய்கறிப் பொரியலையும் ஊறுகாயுடன் உண்டு மகிழலாம் என்று பாணன் கூறுவதாகப் பெரும்பானாற்றுப்படை மேலும் கூறுகின்றது.
நீர் நிறைந்த குளத்தில் விழுகின்ற மழைத்துளிகளைப் போன்று துள்ளித் தெறிக்கின்ற புதிதாக உருக்கிய நெய்யில் பொரிக்கப்பட்ட இறைச்சித்துண்டுகளின் வறுவல்களை மணம் நுகர்ந்து உண்பர்.
கிள்ளிவளவனின் சோழ நாட்டில் சமைக்கும் பெண் அளக்காமல் அள்ளிக்கொண்டு வந்த வெண்ணெல்லைப் பூணுடன் கூடிய பருத்த உலக்கையால் குற்றி அரிசியாக்குவாள்.
மாமரத்தின் இனிய மாம்பழங்களைப் பிசைந்து செய்த மணமுள்ள புளிக்குழம்பும் பெரிய கரிய வரால் மீன் இறைச்சியும் கொம்புகளையுடைய சுறாமீனின் துண்டுகளும் வயலில் விளைந்த வள்ளைக் கீரையும் சிறிய கொடியில் முளைத்த பாகற்காயும் பாதிரி அரும்பின் இதழ் விரித்தாற் போன்ற தோலை நீக்கி கலக்க வேண்டிய பொருள்களைக் கலந்து மூடிவைத்துப் பின் அவித்த சோற்றுடன் உழைப்போர்க்குப் பரிமாறுவாள்.
வைக்கோல் உள்ள இடங்களில் உழைக்கும் உழவர்கள் தாம் உண்ட கள்ளால் களிப்படைந்து மயங்கிச் சோர்ந்திருப்பின் விடியற் காலையில் பழஞ்சோற்றை உண்பர்.
நன்செய் நிலம் என அழைக்கப்டுகின்ற மென்மையான மருத நிலத்து வயல்களைச் சார்ந்த உழவர் காடும் புல்லும் நிறைந்த முல்லை நிலத்தில் தம் மாடுகளை மேயவிட்டுக் களைப்பாறுவர்.
ஆலை இயந்திரங்களில் கரும்பை இட்டுச் சாறு பிழிந்தனர் என்ற செய்தியை கரும்பி னெந்திரங் கட்டினோதே என்ற வரிகளின் வாயிலாக மதுரைக் காஞ்சி புலப்படுத்துகிறது.
குடும்பத்துடன் உப்பை வண்டிகளில் ஏற்றி ஊர் ஊராய்ச் சென்று வாணிகம் செய்துவந்த உமணர் ஊறுகாய்ப் பானைகளைத் தம் வண்டிகளில் கட்டியிருந்தனர்.
புளியங்காய் நெல்லிக்காய் முதலியன ஊறவிட்டு வைத்ததனைக் காடி என்றார் என்பது நச்சினார்க்கினியர் விளக்கம் என இராச மாணிக்கனார் சங்ககாலத்து உணவும் உடையும் என்ற தன் கட்டுரையில் குறிப்பிடுகின்றார்.
குறித்த விலங்கினத்தைப் பிடிக்க கையாண்ட உத்திகளும் கண்டறிந்த வேட்டைக் கருவிகளுமே உணவுத் தொழில்நுட்பம் தொடர்பான தொடக்கச் சிந்தனைகள் ஆகும்.
உணவைச் சுட்டுத்தின்ற காலத்தை தொடர்ந்து நீரில் வேகவைத்து உண்ணும் நிலைக்கு சமூகம் உயர்ந்தமைக்குக் காரணம் மட்பாண்டங்களின் பயன்பாடடை அறிந்தமையே.
உப்பு நெய் மிளகு கடுகு என்பவற்றை என்பவற்றை வேண்டிய அளவு சேர்த்துத் தாளிதம் செய்யும் நுட்பத்தைத் தெரிந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரே காலகட்டத்திலும் கூட நில அமைவுகளும் போக்குவரத்து வசதியின்மையும் சங்ககாலத்தோரது வாழ் களங்களுக்கடையே பெரும் இடைவெளியை ஏற்படுத்தியிருந்தன.
பிற இனத்தாரது பண்பாட்டுப் படையெடுப்புகளால் பாதிக்கப்படாத தனித்துவமான உணவுப் பொருட்களும் சமையல் முறைகளும் சங்ககாலத்திலேயே காணப்பட்டிருக்கின்றன.
சங்கத்தை அடுத்த அறநெறிக்காலத்தில் சமணம் பௌத்தம் போன்ற மதங்கள் பெற்ற செல்வாக்கு தமிழர் உணவு மரபில் பெருந்தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
இம்மாற்றங்கள் சமூக வளர்ச்சியின் பரிணாமப் படிகள் என எடுத்துக்கொண்டாலும் தமிழரின் தனித்துவ மரபுகள் இமமாற்றங்களினால் திரிபுகளுக்கு உட்பட்டதை நாம் ஏற்றாக வேண்டும்.
தமிழர் வாழ்வியல் நீட்சியில் எம் பழம்பெரும் பண்பாட்டை உணர்ந்து கொள்வதற்குச் சங்ககாலத்து உணவு மரபுகள் பெரும் துணை செய்கின்றன.
சங்ககாலச் செய்யுளொன்றில் மறியூன் பெய்த நறு நெய் அடிசில்... என்று தற்கால பிரியாணியைக் நெய்ச் சோற்றை குறிக்கும் ஓர் வரியும் உள்ளதாக எங்கோ வாசித்த ஞாபகம்.
அசோகர் மேற்கே தற்போதய ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள இந்து குஷ் மலைத் தொடரில் இருந்து கிழக்கே தற்போதய வங்காளம் வரை உள்ள பகுதிகளை ஆட்சி புரிந்தார்.
தற்கால இந்தியாவில் உள்ள தமிழ்நாடு கேரளா கர்நாடகா பகுதிகளைத் தவிர மற்ற அனைத்து இந்திய ஒன்றியப் பகுதிகளையும் இவர் ஆட்சி செய்துள்ளார்.
இவர் தனது கடைசிக் காலத்தில் சமண மதத்தை தழுவி பெங்களூர் அருகே உள்ள சரவணபெலகுளாவில் பத்திரபாகு என்ற முனிவர் துணையுடன் துறவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து உயிர் துறந்தார்.
தமிழகம் வரைக்கும் படை எடுத்து வந்ததாக சங்க கால புலவர் மாமூலனார் பாடலில் மௌரியர் படையெடுப்பை பற்றிய குறிப்புகள் இருப்பதால் இப்படையெடுப்பு நடைபெற்றிருக்கலாம் என்று கருதலாம்.
அசோகர் பிந்துசாரருக்கும் அவரது மனைவி சுமத்திராங்கி என்பவருக்கும் பிறந்தவர் சிலர் அவர் செலுக்கஸ் நிக்கோடர் என்ற கிரேக்க மன்னரின் மகள் என்பார்கள்.
அசோகரின் இளம் வயதில் அவந்தி நாட்டை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பில் இருந்தார் அப்போது தேவி எனப்படும் வணிகக் குலப்பெண்ணை காதலித்து மணம் புரிந்து கொண்டார்.
தேவனாம்பியாச பிரியதர்ஷன் என்ற பெயரிலேயே அசோகர் ஆட்சி புரிந்தார் அவர் எழுதிய கல்வெட்டுக்களிலும் இதே பெயர் காணப்பட்டது.
எனவே அசோகர் தான் அந்த புகழ்பெற்ற கலிங்கப்போர் புரிந்த சக்ரவர்த்தி என்பது நீண்ட நாட்களுக்கு தெரியாமல் இருந்தது மாஸ்கி என்ற இடத்தில் உள்ள கல்வெட்டில் மட்டும் அசோகர் என்ற பெயர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
அந்த சகோதரன் ஒரு புத்த பிட்சுவிடம் தஞ்சம் புகுந்ததால் அசோகர் அந்த புத்த பிட்சுவிடம் சென்று தனது தம்பியை ஒப்படைக்கக் கூறினார்.
அன்பால் பகைமையை நீக்கச் சொன்ன புத்த பிட்சுவிடம் கோபத்தால் தனது தம்பிக்கு பதில் உயிர் துறக்க அவருக்கு சம்மதமா என்று கேட்டதற்கு சிறு சலனமும் இல்லாமல் அந்த புத்த பிட்சு உயிர் விட சம்மதித்து வெளியே வந்தார்.
மன்னர்களும் அரசு அதிகாரிகளும் மக்களிடம் சரியான முறையில் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக தூண்களில் சட்ட திட்டங்களைச் செதுக்கி வைத்துள்ளார்.
அசோக மன்னரின் கட்டளைகளில் முதன்முதலாக பொருள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை பொறிக்கப்பட்டிருக்கின்ற பெரும் பாறை அதன் அடிவாரத்தில் உள்ளது.
மேலும் புத்த மதத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டதால் பிராமண அறிஞர்கள் அரசை கவிழ்க்க நேரம் பார்த்து வந்தனர்.சான்று தேவை இதைப்பயன்படுத்திக்கொண்டு மவுரிய அரசில் தளபதியாக இருந்த புஷ்யமித்திர சுங்கன் எனப்படும் பிராமண தளபதி கடைசி மவுரிய அரசன் ஆன பிரகத்திர மௌரியன் என்பவரை நயவஞ்சகமாகக் கொன்று சுங்கவம்ச அரசை நிறுவினார்.
எனவே வஞ்சகமாக அவரை வெளிநாட்டுக்கு வேலை இருக்கிறது என அனுப்பி அங்கு தனது ஆட்களை வைத்து கண்களை குருடாக்கி விட்டார் கண் இழந்த குணாளன் எப்படியோ மீண்டும் தலைநகரம் வந்து பாடலிபுத்திரத்தின் வீதிகளில் பாட்டுப்படி பிச்சை எடுத்தார்.
அந்த வீட்டுக்குள் பேசப்படும் புறணி பொய்களைக் கேட்க ஆண்களும் பெண்களும் குடும்பத்தோடு... தொலைக்காட்சியில் வித்யாசமான நிகழ்ச்சிகளை கொடுக்க வேண்டும் என்று பல்வேறு சேனல்களும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வருகின்றது.
நாம் நோக்கம் மீண்டும் அதற்கான அவற்றை ஒன்றாக மற்றும் முடிந்தவரை இணைய அணுகல் ஆனால் அதன் செயல்பாடு மற்றும் அதன் பயன்படுத்துகிறது.
நாம் செயல்படுத்த வேண்டாம் அனைத்து நேரம் ஆனால் நாம் பொது பங்கேற்க நிகழ்வுகள் உட்பட அல்லது ஏற்பாடு ஒரு பொது கூட்டம் இடத்தில் உள்ளது.
இந்த தருணங்களை உள்ளன சிறந்த சந்திக்க வரை நமக்கு விளம்பரம் பல்வேறு ஆன்லைன் நிகழ்ச்சி நிரல்கள் நிகழ்ச்சி நிரல்இலவச அதே போல் எங்கள் சொந்த காலண்டர்.
என்றால் நீங்கள் பெற விரும்பினால் தொடர்பு சங்கம் கூட ஒரு குறைந்த அளவு நீங்கள் எங்களை தொடர்பு கொள்ள முடியும் அது பொருத்தமான இருக்கலாம் எங்களுக்கு சேர அல்லது ஒரு வேண்டும் என்றால் நீங்கள் அதை எப்படி பார்க்க செல்கிறது அல்லது ஏதாவது அல்லது ஒரு கூட்டம் ஒன்று எங்கள் குழுக்கள் வேலை.