sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஒரு பெரிய வாணிகத்தை ஒருவர் ஏற்று நடத்துவது பலவகையிலும் அல்லலுக்கு இடமாகும் வருகின்ற ஊதியம் முழுதும் நாமே அடைதல் வேண்டுமென்னும் எண்ணத்தால் தனியே வாணிகம் நடத்துவோர் பெரும்பாலும் ஊதியம் பெறாமற் பழுதுபடுவர் ஓயாக் கவலையாலும் ஓயா முயற்சியாலும் ஊன் உறக்கம் இன்றி ஆறுதல் சொல்வாரும் இன்றித் துணைசெய்வாருமின்றித் துன்பத்திலேயே உழப்பர்.
ஆதலால் தக்கவர் பலரைக் கூட்டாகச் சேர்த்துக் கொண்டு ஒரு பெரிய வாணிகத்தைச் செய்பவர்களே அத்துன்பங்களினின்றும் விலகிப் போதுமான ஊதியத்தையும் இன்பத்தையும் பெற்றுத் தாம் மனமகிழ்ந்திருப்பதோடு தம்மைச் சேர்ந்த கூட்டாளிகளையும் அங்ஙனமே இன்புற்றுக் களித்திருக்கச் செய்வர்.
ஒருவரே ஒரு கற்பாறையைத் தூக்கிச் சுமப்பதென்றால் அஃது அவர்க்கு எவ்வளவு வருத்தத்த்தினைத் தரும் அப்படியின்றிப் பலர் கூடி அதனை எடுத்துச் செல்வதென்றால் அஃது அவர்க்கு எத்தனை எளியதாய் இருக்கும் இதுபோலவே ஒரு பெரு வாணிகத்தைப் பலர் கூடி நடத்துவது எளியதும் இன்பந் தருவதும் ஆம் இந்த நுட்பத்தை நன்கு உணர்ந்த ஆங்கில நன்மக்கள் கூட்டு வாணிகஞ் செய்து அறவிறந்த செல்வத்தையும் இன்பத்தையும் பெறுகின்றார்கள் தாம் வாணிகஞ் செய்யும் நாட்டிலுள்ளவர்களையும் நாகரிகத்திலும் நல்வாழ்விலும் மேம்படச் செய்கின்றார்கள்.
நம் தமிழ் வணிகர்களோ இந்த நுட்பத்தை அறிதற்கு ஏற்ற கல்வியறிவும் ஈர நெஞ்சமும் பெரும்பாலும் இல்லாதவர்காளய் இருத்தலால் தாமே எல்லாச் செல்வத்தையும் அடைய வேண்டுமென்னும் பேராவலும் மற்றவர்கள் எவ்வகையிலும் மேம்படலாகாதென்னும் தீய எண்ணமும் வாய்ந்தவர்களாய் இருக்கின்றனர் இதனால் இவர் தாழ்வடைவதோடு நமது வளம்மிக்க தமிழ் நாட்டையுந் தாழ்வடையச் செய்கின்றனர் மக்களாய்ப் பிறந்த நாம் இவ்வுலகவாழ்வில் எவ்வளவு காலம் நிலைத்திருப்போ மென்றும் இவ்வாழ்வை விட்டுப் போகுங்கால் எவ்வகையாகச் செல்வேமென்றுஞ் சிறிதேனும் நினைத்துப் பார்ப்போமாயின் இங்ஙனமெல்லாம் நாமே உயரவேண்டுமெனவும் பிறரெல்லாந் தாழவேண்டு மெனவும் எண்ணமாட்டோம்.
உண்மையோடு ஒருவருக்கொருவர் உதவியாயிருந்து அன்பையும் அறிவையும் வளரச் செய்வதே இந்த வாழ்க்கையின் பயன் என்றும் இங்ஙனம் ஒருவருக் கொருவர் துணைவராயிருந்து வாழ்வதற்கு உதவியாயிருப்பதே எவ்வளவு மிகுதியாகப் பெற்றாலும் அஃது இறக்குங்காற் கூடவர மாட்டாதென்றும் வணிகர்கள் அடிக்கடி நினைந்து பார்த்தல் வேண்டும்.
என்ற பட்டினத்து அடிகள் திருமொழியை எந்நேரமும் அவர்கள் நெஞ்சிற் பதித்துச் சூதுங் கள்ளமும் இன்றி உண்மையோடு ஒழுகிப் பலரும் ஒன்றுகூடி வாணிக முயற்சியைப் பெருகச் செய்து தாம் பெற்ற ஊதியத்தைக் கல்விக்கும் பலவகை யறங்களுக்கும் பயன்படுத்தி வருதல் உண்மை வாணிகர்களுக்கு இன்றியமையாத கடையாமென்க.
அக்காலத்தில் நாத்திகச் சமணமதமானது எங்கும் பரவிக் கரியமுகிலானது பகலவனொளியை மறைப்பது போலச் சைவ சமயத்தை மிகுதியாய் மறைத்துவிட்டது.
ஆனால் அப்பாண்டியன் மனைவயிரான மங்கையர்க்க்ரசியாரோ சைவசமய உண்மைகளைச் செவ்வையாக்க் கற்றுணர்ந்திருந்தமையாற் சிவபெருமான் திருவடிகளில் நிலைபெயராத அன்புடையராய்ச் சமணசமய நாத்திக வலையில் அகப்படாமல் இருந்தனர்.
அதனோடு அவர் கற்பொழுக்கத்திலும் மிகச் சிறந்தவராய் இருந்ததனால் தங் கணவனான கூன்பாண்டியனிடத்தில் அருவருப்பில்லாதவராய் அவனை மீட்டுஞ் சைவ சமயத்திற்குத் திருப்பித் தரும்படி சிவபெருமானை இடைவிடாது வேண்டி வந்தனர்.
அங்ஙனம் அவர் வேண்டி வரும்பொழுது திருஞானசம்பந்தப் பிள்ளையார் என்னும் ஒரு சிறு மதலை இறைவனும் இறைவியுமாய்த் தோன்றிக் கடவுள் தந்த ஞானப்பாலை உண்டு மூன்றாம் ஆண்டிலேயே எல்லாம் உணர்ந்த ஞானாசிரியராய்ச் சிவபெருமான்மீது செந்தமிழ்த் திருப்பதிகங்கள் பாடிக்கொண்டு திருமறைக் காட்டுக்கு வேதராணியத்திற்கு வந்திருக்கிறார் என்பதைக் கேள்வியுற்றார்.
இதனைக் கேட்ட அளவிலே அவ் வரசியார் அடங்காப் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்து தம்மைப் போலவே சிவபெருமானிடத்து நீங்கா அன்புடையராய் விளங்கிய தம் அமைச்சரான குலச்சிறை என்பவரை அழைப்பித்து அவர்க்குத் திருஞானச்சம்பந்தப் பிள்ளையார் தந் தெய்வத் தன்மைகளை விரித்துரைத்து அவரை மதுரைமா நகருக்கு வருவிக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.
உடனே குலச்சிறை யாருந் திருஞானசம்பநத்ப் பெருமானுக்குத் திருமுகம் எழுதிவிடுத்து மதுரைமாநகரருக்கு எழுந்தருளும் படி நிரம்பவும் வேண்ட அதற்கிசைந்து பெருமானும் மதுரைக்கு வந்து அங்குள்ள சிவபிரான் திருக்கோயிலின் கண்ணே மங்கையர்க்கரசியாரைக் கண்டு அப்பெண்ணரசியின் அருங்குச் செயல்களை மிகவும் பாராட்டி என்று தமது மலர்வாய் திறந்து பாடிருளினார்.
இங்ஙனந் திருஞானசம்பந்தப் பிள்ளையார் திருவாயாற் புகழ்ந்து பாடப்பெற்ற மங்கையர்க்கரசியாரின் ஒப்பற்ற சிறப்பினையே சேக்கிழார் அடிகள் தாம் அருளிச் செய்த பெரிய புராணத்தின் கண்ணே மேற்காட்டிய செய்யுளிற் பெரிதும் வியந்து பேசியிருக்கின்றார்.
இவ்வளவு உயர்குணச் சிறப்பு வாய்ந்த மங்கையர்க்கரசியார் தோன்றிய பெண்வகுப்பிலே பிறப்பதற்கு அருந்தவஞ் செய்த பெண்மக்கள் எல்லாரும் அந்த அரசியாரைப் போலவே அறிவுடைய மேன்மக்களாற் புகழ்ந்து பாராட்டும்படி உயர்ந்த நல்வழியிலே நடக்க வேண்டுவது அவர்கட்கு இன்றியமையாத கடமையாகும்.
பெண்மக்கள் தம்முடைய தன்மைக்குத் தகுந்த வழியிலும் ஆண்மக்கள் தம்முடைய இயல்புக்கு ஏற்ற வழியிலும் பகுத்தறிந்து ஒழுகுதலே சிறந்ததாகும்.
பெண்மையென்பது எல்லாராலும் விரும்பத்தக்க ஓர் அமைதியான தன்மையென்றும் ஆண்மை என்பது பிறரை ஆளுந்தன்மை யென்றும் பொருள்படுதலாற் பெண்மக்கள் எல்லாரும் இயற்கையிலேயே அமைதிக் குணம் உடையவராரென்பது தெளிவாக விளங்குகின்றது.
ஆண் மக்கள் ஆளுந்தன்மையுடையவர்களாய் இருத்தலால் எதனையும் முற்பட்டுச் சென்று செய்யுங் கிளர்ச்சி மிக்கவராய் இருக்கின்றனர் பெண்மக்களோ அங்ஙனம் எதனையும் விரைந்து செய்யாது ஆழமாக நினைந்துபார்த்து அமைதியுடன் செய்து முடிப்பவராயிருக்கின்றனர் விரைந்து செய்யுங் கிளர்ச்சியினால் ஆண்மக்கள் ஒரேவொருகாற் பிழை செய்தலுங் கூடும் அமைதியாக ஆழ்ந்து செய்யும் இயற்கையாற் பெண்மக்கள் பிழைபடுதற்கு இடமே இல்லை.
ஆண்மக்களைக் காட்டிலும் எத்தனையோ மடங்கு சிறந்ததான அமைதித் தன்மையைப் பெற்றும் அதனைப் பயன்படுத்தித் திருத்தமாக நடவாவிட்டாற் பெண்மக்கள் பெருங்குற்றத்திற்கு ஆளாவர்.
அதுபோலவே அமைதிக் குணம் என்னும் ஒப்பற்ற பெருஞ்செல்வத்தைப் பெற்றும் அதனை நல்வழியிற் பயன்படுத்தாத பெண்மக்கள் உலகத்தாரால் நிரம்பவும் பழிக்கப்படுவார்கள்.
அமைதிக் குணத்தை விட்டவர்கள் வடிவத்தாற் பெண்மக்களைப் போல் இருந்தாலும் அவர்கள் கொடுங்ங்குணமுடைய ஆண் மக்களினுங் கீழ்ப்பட்டவர் ஆவர்.
வடிவத்தால் மட்டும் பெண்கள போற்றோன்றிக் குணத்தால் மிக இழிந்தவர்களாய் இருப்பவர்களையே பட்டினத்துப் பிள்ளையார் தாயுமான அடிகள் முதலான சான்றோர்களெல்லாரும் மிகவும் இழித்துப் பாடியிருக்கின்றார்கள்.
ஆதலால் இயற்கையாகவே தமக்கு வாய்ந்த அமைதிக் குணத்தை மேன்மேல் வளரச் செய்து வருதலே பெண்பிறவி யெடுத்த நல்லார்க்குச் சிறந்த முறையாகும்.
நிறைந்த செல்வத்தை எப்படியாவது பெற்று உயர்ந்த பட்டாடைகளும் விலையுயர்ந்த அணிக்கலன்களும் அணிந்து நாவிற்கு இனிய பண்டங்களை முப்பொழுதும் விலாப் புடைக்கத் தின்று யாரும் நிகர் இன்றி மாடமாளிகைகளில் யாம் வாழல் வேண்டும் பிறர் எப்படியானாலும் எனக்கு ஆக வேண்டுவதென்ன என்று இப்படியெல்லாம் வீணான எண்ணங்களை எண்ணாமல் தமது விருப்பத்தை அடக்கல் வேண்டும்.
நுகரப்படுகின்ற பொருள்கள்மேல் மட்டுக்கு அடங்காமற் செல்லும் அவாவைச் சுருக்குதலே பெண்பாலார்க்குப் பெருஞ் சிறப்பாகும் என்பதனை உணர்த்துதற்கன்றே தெய்வத் தன்மை வாய்ந்த ஔவையாரும் உண்டி சுருக்குதல் பெண்டிர்க்கு அழகு என்று அருளிச் செய்திருக்கின்னர்.
இவ்வுண்மை தெரியாதவர்கள் உணவைக் குறைத்துச் சாப்பிடுதலே பெண்மக்களுக்கு அழகாகும் என்று கூறுவார்கள் அது பொருந்தாது உடம்புக்கு வேண்டுமளவு உணவு கொடாவிட்டால் உட்ம்பு வலிவு குன்றி நோய்க்கு இரையாகும் பெரும்பாலும் பெண்மக்கள் தாம் துய்க்கும் பொருள்களிற் கிடைத்த மட்டில் மன அமைதி பெறாமற் பின்னும் பின்னும் அவற்றைப் பெறுதற்கும் நுகர்தற்கும் அளவு கடந் விருப்பம் உடையவர்களாய் இருத்தலாலும் இவ் விருப்பத்தால் தம்மைப் பெற்றார்க்குத் தம்மொடு பிறந்தார்க்குந் தம்மைக் கொண்டார்க்கும் அளவிறந்த துன்பத்தையுங் கவலையையும் வருவித்தலாலும் அவர்கள் அவ் விருப்பத்தைச் சுருக்கிக் கொள்ளுதல் வேண்டு மென்பதே ஔவைப் பிராட்டியார் கருத்தாகும்.
ஆகவே ஆற்றிற் கிடந்து புரண்டாலும் ஒட்டும் மணலே ஒட்டும் என்ற பழமொழிப்படி இறைவன் அன்று அமைத்து விட்டபடி யல்லாமல் யாருந் தாம் விரும்புகிறபடி யெல்லாந் துய்த்தல் இயலாது.
ஆதலால் தமதுகையிற் கிடைத்தது காணிப்பொன் ஆனாலும் அதனக் கோடியாக நினைந்து மனவமைதி பெறுதல் பெண்மக்கள் தம்மைத் தூய்மையாக வைத்துக் கொள்வதற்குச் சிறந்த வழியாகும்.
இனி நுகர்ச்சிக்குரிய பொருள்களை ஏராளமாக வைத்திருக்கும் மாதர்கள் தம்மை அவ்வளவு செல்வ வாழ்க்கையிற் பிறப்பித்த இறைவனது பேர்ருட்டிறத்தை நினைந்து நினைந்து உருகுவதோடு அச் செல்வத்திரள்களை மிகவும் பாடுபட்டுத் தேடித் தொகுத்து வைத்து தம் முன்னோரையுந் தங் கணவரையும் நினைந்து நினைந்து அவரிடம் நன்றியுடையராய் அடங்கி யொழுகுதல் வேண்டும்.
தமது இல்லத்திற்கு வரும் விருந்தினர் எத்திறத்தவராய் இருப்பினும் அவரைத் தாம் எவ்வளவு அன்புடன் ஓம்புதல் கூடுமோ அவ்வளவுக்கு அகம் மலர்ந்து முகம் மலர்ந்து வேளை தவறாமல் இனிய உணவு ஊட்டி இனியராய் நடத்தல் வேண்டும்.
தாம் ஒருவர் வீட்டிறகு விருந்தாய்ச் சென்றால் அவ் வீட்டவர் தம்மை அன்புடன் ஓம்புவதால் தமகுண்டாம் மகிழ்ச்சியையும் அவர் அங்ஙனம் ஓம்பாவிட்டால் தமக்குண்டாம் மன வருத்தத்தையும் எண்ணிப் பார்க்கும் மங்கைமார்க்கன்றோ விருந்தினரை ஓம்புதலின் சிறப்பு நன்கு விளங்கும்?
அன்பில்லாமற் செய்யும் விருந்தோம்பல்கள் வந்தவர்க்கு எவ்வளவு துன்பத்தைத் தரும் இதற்கு இன்னும் உண்ணச் சோறு இன்றியும் உடுக்கக் கூறையின்றியும் வருந்திவந்த ஏழை எளியவர்களைக் கடுகடுத்துப் பேசித் துரத்தாமல் அவரை ஏற்கும் நிலையிலுந் தம்மை அவர்க்கு இடும் நிலையிலும் வைத்த ஐயன் செயலை எண்ணி எண்ணி அவர்க்கு நெஞ்சம் இரங்கி அன்போடும் இனிசொற் கூறிச் சோறுங் கூறையுங் கொடுப்பதுதான் பெண்மக்களுக்குத் தெய்வத் தன்மையை உண்டாக்கும்.
செல்வமானது நிலையில்லாமல் மாறி மாறி வருவதொன்றாகையாற் பொருளை இழந்த பிறகு அறஞ் செய்யாமற் போனோமே என்று ஏமாறாமற் பொருள் உள்ளபோதே என்றபடி பல வகையிலும் ஈகையறங்களைத் தாமே செய்தும் தம்மைச் சேர்ந்தவர்கள் செய்வதற்கு உதவியாய் நின்றும் புண்ணியத்தைத் தமக்குத் துணையாகத் தேடிக்கொள்ளல் வேண்டும்.
என்று நாலடியாரின்படி கல்வியில்லாதவர்க்கு உள்ள அழகும் ஒப்பனைகளுஞ் சிறப்பாகமாட்டா ஆதலாலும் ஆண்மக்களைப் போலவே பெண்மக்களும் இடைவிடாது கற்றுத் தமது அறிவை நிரம்பவுந் துலக்கிக்கொள்ளல் வேண்டும் கல்வி கற்கக் கற்க அறிவு ஆழமாய்ச் செல்லுமாதலால் அவர்கட்கு இயல்பாக உள்ள அமைதிக்குணமும் அதனால் மேலும் மேலும் பெருகும் மிகவும் ஆழமான ஓர் யாறானது எவ்வளவு அமைதியாய்ச் செல்கின்றது ஆழம் இல்லாயாற்றின் நீர் சிலுசிலுவென்று எவ்வளவு விரைவாய் ஓடி வற்றிப் போகின்றது ஆகவே பெண்மக்கள் தமது அமைதிக்குணத்திற்கு மிகவும் இசைந்த்தான கல்வியைக் கற்றலிற் சிறிதும் பாராமுகமாய் இருத்தல் ஆகாது.
இங்ஙனமெல்லாந் தமது அதைதிக் குணத்தைப் பாதுகாத்து வளர்க்கும் மங்கையர்கள் அக்குணத்தை வெளியே புலப்படுத்துந் தம்முடைய வாய்ச் சொற்களை இனிதாக அமைந்த மெல்லிய குரலிற் பேசப் பழகல் வேண்டும்.
எத்தனை நல்லவர்களாய் இருந்தாலும் இனிமை இன்றிப் பரபரப்போடு உரக்கப் பேசுகிறவர்களைக் கண்டால் எவர்க்கும் அருவருப்பு உண்டாகின்றது.
அமைதிக்கே உரியவர்களான பெண்பாலரிடத்து இப் பொல்லாங்கு காணப்படுமாயின் அது பிறர்க்கு எவ்வளவு உவர்பிபினைத் தோற்றுவிக்கும் இனி மாதர்கள் தமது அமைதிக் குணத்திற்குப் பொருத்தமாகத் தமது உடம்பின் செயல்களை அமைதிப் படுத்தி நாணமும் அடக்கமும் உடையவர்களாக ஒழுகுதல் வேண்டும்.
தமது வருவாய்க்குத் தக்கபடி தூய ஆடை அணிகலன்கள் ஆரவாரமின்றி அணிந்து குளித்தும் முழுகியுந் தூயராக நடத்தல் அவர் தமக்கு முதன்மையான கடமையாம்.
இவற்றொடு கடவுளைத் தொழுதலும் அடியாரை ஏற்று அவர்க்குத் தொண்டு செய்தலும் நாடோறும் வழுவாமற் கடைப்பிடியாகச் செய்துவரல் வேண்டும் என்று இவ்வளவும் எல்லாப் பெண்மக்களுக்கும் உரிய கடமைகளில் முதன்மையானவாம் என்க.
தாயானவள் பிள்ளைக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை மற்ற எல்லாக் கடமைகளிலுஞ் சிறந்ததாக இருத்தலின் அதைப்பற்றி இங்கு வரைவது பெரிதும் பயன்றருவதாகும்.
மனைவி கணவனுக்குச் செய்யுங் கடமையிலும் மக்கள் பெற்றோர்க்குச் செய்யுங் கடமையிலும் உடன் பிறந்தார் உடன்பிறந்தார்க்குச் செய்யுங் கடமையிலும் நண்பர் நண்பர்க்குச் செய்யுங் கடமையிலும் குடிகள் அரசர்க்குச் செய்யுங் கடமையிலும் அரசர் குடிகளுகுச் செய்யும் கடமையிலுந் தாயானவள் தன் மக்கட்குச் செய்யுங் கடமையே மிக மேலானதொன்றாய் விளங்குகின்றது.
ஏனென்றால் மனைவியாயுங் கணவனாயுங் உடன்பிறந்தாராயும் நண்பராயுங் குடிகளாயும் அரசராயும் உள்ள எல்லாரும் முடிவாகத் தாயின் வயிற்றிற் பிறந்தவர்களேயாகையால் அவர்களெல்லாருந் தாயின் உதவியினாலேயே மேலான நிலைமைக்கு வரவேண்டியவர்களாயிருக்கின்றார்கள்.
குழந்தைகாளயிருந்த காலந் தொட்டே தாயானவள் தன் மக்களை எந்த வகையில் வளர்த்து வருகின்றாளோ அந்த வகைக்கேற்றபடியே அவர்கள் வளர்ந்து நல்லவராகவாவது தீயவராகவாவது நடப்பார்கள் தாயானவள் நல்லறிவும் நல்லியல்பும் நல்லசெய்கையும் உடையவளா யிருத்தலோடு தன் மக்களும் தன்னைப்போலவே ஆகல் வேண்டுமென்று அக்கறையோடு அவர்களை வளர்த்து வருவாளாயின் அவர்கள் நல்லவராயே விளங்குவர்.
இவ் வாறின்றித் தாயானவள் யீவளாயிருப்பாளாயின் அவளால் வளர்க்கப் பட்ட பிள்ளைகளுந் தீயவர்களாகவே நடப்பாரென்பதை நாம் சொல்லுதல் வேண்டுமோ?
கொழுமையான நல்ல நிலத்தில் முளைத்த பயிரையும் உரமற்ற உவர் நிலத்தில் தோன்றிய புற்பூண்டுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள் நல்ல நிலத்தில் முளைத்த பயிர் எவ்வளவு செழுமையாய் வளர்ந்து நெல் கேழ்வரகு கோளம் முதலான பொருள்களைத் தந்து எல்லார்க்கும் எவ்வளவு மிகுதியாய்ப் பயன்படுகின்றன உவர் நிலத்திற் றோன்றிய புற்பூண்டுகளோ வற்றி வரண்டு விலங்கினங்களுக்கும் பயன்படாமற் போகின்றன.
தொட்டிற் பழக்கஞ் சுடுகாடு மட்டும் என்னும் பழமொழிப்படி நாம் சிறு பிள்ளைகளாயிருந்தபோது நம்மிடத்தில் உண்டான பழக்கம் நம் அறிவில் பேர்ரூன்றி விடுதலால் அது நாம் வளருந்தோறுங் கூடவே வளர்ந்து நன்மையையாவது தீமையாயாவது தருகின்றது.
ஆதலாற் பெரியவர்களான பிறகும் எல்லார்க்கும் நல்லவர்காளய்ப் பயன்பட்டு வாழ்வதற்கு நாம் சிறுபொழுதிற் கைக்கொண்ட பழக்கமே முதன்மையானதாயிருக்கின்றது.
இனிச் சிறுபோதில் நமக்கு வரும் பழக்கம் எங்கே யிருந்த வருகின்ற தென்பதைச் சிறிது நினைத்துப் பாருங்கள் நாம் குழந்தையாயிருந்த காலத்தில் நம்மைப் பெற்ற தந்தையொடு நெருங்கிப் பழகினோமா?
ஏனெனில் நம் தநதையோ நம்மையும் நம் அன்னையையும் நம்மைச் சேர்ந்தவர்களையும் பாதுகாக்கும் பொருட்டுப் பகற்பொழுதெல்லாம் வெளியே சென்று உழைத்துவிட்டு மாலைப் பொழுதில் வீட்டிற்கு வந்து அலுத்து இளைப்பாறப் போகின்றனர்.
மற்றுச் சுற்றத்தாரும் இடைக்கிடையே நம் வீட்டுக்கு வந்துபோகின்றவர்களே யல்லாமல் நிலையாக நம்மோடிருந்து நம்மோடு நெருங்கிப் பழகுகின்றவர்களல்லாமையால் அவர்களாலும் நாம் பெறுவது ஒன்றுமில்லை.
இவர்களெல்லாம் இங்ஙனமாகப் பின்னையார்தாம் நமது சிறுபருவத்தில் நம்மோடு உடன் பழகுவோர் என்று ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவர் நம் தாய்மாரே ஆவரென்று உணரப் பெறுகின்றோம்.
நாம் பசியால் வருந்தி வாய்திறந்து அழுதபோது நம் அருகே ஓடிவந்து நம்மை எடுத்து முத்தம் வைத்து உள்ளங் கசிந்து பாலூட்டினவள் நம் அன்னையே யன்றி வேறு பிறர் உண்டோ?
நாம் சிறிது சிறிதாய் வளர்ந்து வரும்போது நமக்கு வேண்டிய பாலுஞ் சோறும் முதலான பொருள்களை நமக்குச் சுட்டிக் சுட்டிக் காட்டி அவற்றின் பெயர்களை நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்து வந்த முதல் ஆசிரியனும் நம் அருமைத் தாயேயன்றோ?
இடைக் கிடையே நாம் நோயால் வருந்திக் கிடந்த காலங்களெல்லாம் அதற்குத் தானும் உடன் வருந்திப் பகலென்றும் இரவென்றும் பாராது நம் அருகிருந்து நம் நோய் தீரும் பொருட்டு வேண்டும் உதவிகைள எல்லாம் கைம்மாறு கருதாது செய்துவந்த அட் களஞ்சியம் போல்வாளும் நம் அன்னையன்றோ?
இங்ஙனமெல்லாம் நம் உயிரோடும் உடம்போடும் நம் நினைவோடூம் நம் சொல்லோடும் நம் செயலோடும் உடன் கலந்து உடன் பழகிவருந் தெய்வம்போல்வாள் நம் அன்னையாகவே இருத்தலின் அவளாலேதான் நாம் சீர்திருந்த வேண்டிய வர்களாக இருக்கிறோம்.
இவ்வாறு நம்மை முழதுஞ் சீர்திருத்த வேண்டிய நிலைமையிலுள்ள நம் அன்னையானவள் தான் தன் மக்களுக்குச் செய்யவேண்டிய கடமைகளை முற்றும் அறிந்தவளாக இருக்க வேண்டுவது முதன்மையன்றோ?
இனித் தாய்மார்களுக்கு அறிவுதான் எப்படி வரக் கூடுமென்று எண்ணிப் பார்ப்போமாயிற் கற்றார் சொல்லும் அரிய பொருள்களை அடுத்தடுத்துக் கேட்பதனாலும் அவர் எழுதிய நூல்களை இடைவிடாது கற்று உணர்வதானாலுமே அவர் அறிவுடையராகக் கூடுமென்பது தெளிவாக விளங்கும்.
கல்வியறிவிலும் உயர்ந்த எண்ணங்களிலுமே எந் நேரமும் பழகின ஒரு தாய்க்கு நல்ல பிள்ளைகளே பிறக்கக் கூடுமல்லாமல் தீயபிள்ளைகள் பிறப்பதற்குச் சிறிதும் இடமில்லை.
நாம் எவ்வகையான நினைவில் ஓயாமற் பழகிவருகிறோமோ அதற்குத் தக்கபடியே நம் உடம்பிலுஞ் செய்கையிலும் பல வகையான அடையாளங்கள் காணப்படுகின்றன.
வெடுவெடுப்பாகப் பேசும் ஒருவர் முகத்தையும் மிகவும் அமைதியாகப் பேசும் மற்றொருவர் முகத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள் சீற்றம் உள்ளவர் முகம் பார்ப்பவருக்கு எவ்வளவு அச்சத்தைத் தருகின்ற து அமைதியுள்ளவர் முகமோ எவ்வளவு கவர்ச்சியைத் தருகின்றது உயர்ந்த அறிவுடையோர் செய்கை எல்லார்க்கும் இன்பத்தைத் தருதலும் அறிவில்லாதவர் செய்கை துன்பத்தைத் தருதலும் நாம் வழக்கமாய் அறிந்திருக்கின்றனமே.
இப்படியாக நம்மறிவுக்கும் நினைவுக்கும் ஏற்றபடி நம் உடம்புஞ் செய்கையும் மாறுபடுவதைக் காணுங்கால் நாம் எவ்வளவு அமைதியும் எவ்வளவு அறிவும் உடையவர்களாக ஒழுகவேண்டுமென்பது நுங்களுக்கு விளங்காமற் போகாது.
பசி யெடுத்தபோது நல்ல உணவு உண்ண வேண்டுமென்று விரும்புகிறவர்கள் பசியெடுக்கும் முன்னமே அவ்வுணவைச் சமைத்துக் கொள்ளல் வேண்டும் அன்றோ மழைபெய்தாற் பயிர்செய்து பிழைக்க வழி தேடுபவர்கள் மழை வருதற்கு முந்தியே நிலத்தைத் திருத்திப் பதப்படுத்த வேண்டாமா?
நல்லவரல்லாதவரும் அழகுடையராய் இருக்கக் காண்கிறோமே என்றால் அவர்க்கு உள்ள வெளி அழகு முதலிற் பார்ப்பவர்க்குச் சிறிது கவர்ச்சியை உண்டு பண்ணுமேனும் பிறகு அவரொடு கலந்து பழகுவார்க்கு அவரிடத்திலுள்ள தீயதன்மை அருவருப்பை விளைக்குமாதலால் அது சிறிதும் அழகாக மாட்டாது.
எட்டிப்பழம் பார்ப்பதற்கு எவ்வளவு அழகாயிருந்தாலும் அதனைச் சிறிது நாவிலிட்டால் அஃது எவ்வளவு அருவருப்பைத் தருகின்றது ஆகவே பார்ப்பதற்கும் பழகுவதற்கும் இனிய அறிவும் இனிய இயற்கையும் உடையவர்களே உண்மையான அழகு உடையவர்களென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள் நம் பெண்பாலாரில் எத்தனையோ பெயர் அருவருக்கத் தக்க அறியாமையுந் தீய தன்மையுந் தீய செய்கையும் உடையராயிருந்தும் இவற்றைத் திருத்திக் கொள்ளச் சிறிதேனும் முயற்சி செய்யாமல் உயர்ந்த ஆடை ஆணிகலன்கள் அணிந்து தம்முடம்பை மினுக்குவதில் மட்டுமே மிகுந்த கருத்து வைத்தவரா யிருக்கின்றார்கள்.
என்றாலும் வெளியே யுள்ள உடம்பை அழகு செய்வது இரண்டாந்தரமாகவும் உள்ளேயுள்ள நம் அறிவையும் நினைவையும் அழகு செய்வது முதற்றரமாகவும் வைத்துப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.
ஒரு வீட்டின் முன்வாயிலைக் கூட்டிமெழுகிக் கோலமிட்டுப் பூச்சாத்தி விளக்கிவிட்டு அழகு படுத்துவது போலவே அவ் வீட்டின் உள்ளேயும் அங்ஙனமே துப்புரவு செய்து வைக்க வேண்டாமா?
முன்வாயில் மட்டும் அழகாயிருக்கும்படி ஒப்பனை செய்துவைத்து உள்ளே சென்று பார்த்தாற் குப்பையுங் கூளமும் முடைநாற்றமும் இருளும் மலிந்து கிடக்க விட்டிருப்பது எவ்வளவு அருவருப்பை உண்டாக்குவதாகும் இதுபோலவே நாம் நமதுடம்பை எவ்வளவுதான் ஒப்பனை செய்து அழகுபடுத்தினாலும் நமது உள்ளத்தையும் அங்ஙனமே அறிவினாலும் நல்ல நினைவினாலும் அழகு படுத்தி விளங்கச் செய்யாவிட்டால் அது சிறிதாயினும் பயன்படமாட்டாது நாம் பெறும் பிள்ளைகளும் உயர்ந்தவராகமாட்டார்கள்.
உலகத்தில் மிகச் சிறந்து விளங்கிய மேன்மக்களைப் பெற்ற தாய்மார்க ளெல்லாரும் அறிவாலும் நாகரிகத்தாலுஞ் சிறப்புற்றிருந்தார்க ளென்பதைப் பழைய வரலாறுகளில் நம் படித்தறிந்திருக்கின்றோம்.
இதற்குத் தாயைப் போற் பிள்ளை நூலைப்போற் சீலை தாயைத் தண்ணீர்த் துறையிற் பார்த்தாற் பெண்ணை வீட்டிலா போய்ப் பார்க்க வேண்டும் என்னும் பழமொழிகளே சான்றாகும்.
தாயானவள் சூல்கொண்டவளா யிருக்கும்போது நினைத்த நினைவுகளும் எண்ணிய எண்ணங்களும் அவன் வயிற்றிலுள்ள பிள்ளையின் மூளையிற் பதிந்து அதனை உருவாக்குகின்றன என்று இக்காலத்தில் மனநூல் வல்ல அறிஞர்கள் ஆராய்ந்து காட்டுகின்றார்கள்.
கண்ணபிரான் கருக்கொண்டிருந்த தன் தங்கைக்குப் பழையநாளில் இருந்த போர்மறவர்களின் அரிய ஆண்மைச் செயல்களை எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டுவந்தாரென்றும் அவற்றைக் கேட்டுவந்த சுபத்திரை அவைகளை மிகவும் வியந்து தன் கருத்தை அவ் வாண்மைச் செயல்களிற் பதிய வைத்தமையால் அவள் வயிற்றகத்துள்ள கருவில் அந்நினைவேறி நன்றாய்ப் பதியலாயிற்றென்றும் பிறகு அது பிள்ளையாய்ப் பிறந்து அபிமன்யு என்னும் பெயர் பெற்று அஞ்சாநெஞ்சுள்ள ஆண்மையாளனாய்க் கண்டாரெல்லாம் வாய்மேற் கைவைத்து வியக்கும்படி அருந்திறல் ஆண்மையொடு பெரும் போரியற்றிப் புகழ் பெற்று நிகரற்ற ஆண்மகனாய் விளங்கினதென்றும் அப் பாரதக் கதையில் நாம் படித்திருக்கின்றன மல்லமோ மேல் நாட்டில் நிகரற்ற போர்மறவனாய் விளங்கிய நெப்போலியன் என்னும் மன்னர்மன்னனைப் பற்றி நம்மவர்க்கு நன்றாய்த் தெரிந்திருக்கலாம்.
அவன் முதலில் மிகவும் ஏழைமையான ஒரு குடும்பத்திற் பிறந்து பிறகு ஒரு படையிற் சிறிய சம்பளத்திற்குப் போர்மறவனாய் அமர்ந்து பின்பு நாட்செல்லச் செல்லத் தனது அஞ்சா ஆண்மையினாலும் நுண்ணறிவினாலும் மேன்மேல் உயர்ந்து சில ஆண்டுகளில் ஒரு படைக்குத் தலைவனாய் ஏற்படுத்தப் பட்டான்.
அதன் பின்பு அவன் அரசர் பலர் மேல் எதிர்த்துச் சென்று அவரையெல்லாம் பெரும் போரில் தோல்வியடையச் செய்து கடைசியாக இணையற்ற போர்மறவன் என்னும் பெயர் ஐரோப்பாக் கணட்ம் முழுதும் விளங்க அரசர்க்கு அரசனாய்ப் புகழ் பெற்று நிலவினான்.
முதலில் ஏழைமையான நிலையிலிருந்த இம்மன்னவன் இத்தனை உயர்ந்த நிலைமைக்கு வரலானது எதனால் என்று அறிவுடையோர் சிலர் ஆராய்ந்து பார்க்க அவனை ஈன்ற அன்னையே அவன் அங்ஙனம் உயர்ந்த நிலைமை யடைதற்குக் காரணமாயினாள் என்பது புலப் படலாயிற்று.
அவனை அவள் தனது வயிற்றிற் சூல்கொண்டிருந்தபோது அவள் கற்ற்றிவுடையாளாயிருந்தமையின் ஆண்மையிற் சிறந்த போர்மறவன் ஒருவனது வரலாற்றைப் படித்து மிகுந்த மனக்கிளர்ச்சி உடையளாய் இருந்தனளாம்.
தான் படித்த அவ்வரலாற்றிற் போந்த போர்மற்வனுடைய ஆண்மைச் செயல்களையும் நுட்ப அறிவின் திறமைகளையும் அவள் அடிக்கடி நினைந்து மகிழ்ந்து வரவே.
இவ்வாறு கருவிலேயே தன் நினைவுக்ள உருவேறப்பெற்றுப் பிறந்தமையாற் பிறகு அஃது இம்மாநிலத்தவரெல்லாம் வியக்கத்தக்க அரிய ஆண்மைச் செயல்களைப் புரிந்து மன்னர் மன்னனாய் விளங்கிற்று.
இந்த இயல்பை உற்று நோக்கும் நம் பெண்மணிகள் தாம் சூல்கொண்டிருக்குங் காலங்களில் எவ்வளவு நல்ல நினைவும் எவ்வளவு நல்ல அறிவும் உடையவர்களாக இருக்கப் பழகிக் கொள்ளல் வேண்டும் என்பதை அறிவார்களாக கருக்கொண்டிருக்குங் காலத்திற் பிழைபட நடந்தால் அதனாற் பிள்ளைகள் சீர்கெட்டுப் போகின்றனர் என்பதற்கு உண்மையாக நடந்த சில நிகழ்ச்சிகளை இங்கு எடுத்துக்காட்டுவாம்.
அவள் ஈன்ற மகவானது தலையின் இருபுறமும் நசுங்கி நெற்றி பிதுங்கி யிருந்தது என்றாலும் அப் பிள்ளையின் அறிவு மட்டும் பழுதுபடாமல் விளங்கிற்றாம்.
இரண்டு திங்களாகக் கருக்கொண்டிருந்த ஒரு பெருமாட்டி அப் பிள்ளையைப் பார்க்க மிகுதியும் விரும்பினாள் தன் விருப்பப்படியே அதனைப் போய்ப் பார்க்கையில் அவளுக்கு அது மிகவும் புதுமையாகத் தோன்றியமையால் அப்பிள்ளையின் வடிவத்தை அவள் நிரம்பவுங் கருத்தாய்ப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
பின்னர்ப் பத்துத் திங்களும் கழிந்து அவளுக்குப் பிள்ளை பிறந்த்து அப் பிள்ளை ஐயோ ஒரு காலோடும் ஒரு கையோடுங்கூடிய வேறுபட்ட வடிவம் வாய்ந்ததாய் இருந்த்து.
இவ்வாறே சூல் கொண்டிருக்குங் காலங்களில் தாயானவள் எண்ணிய எண்ணங்களும் நினைத்த நினைவுகளும் அவள் வயிற்றகத்தே உள்ள கருவில் எளிதாகப் பதிந்துவிடுகின்றன.
பெரும்பாலும் நம் பெண்மக்கள் வீண் பேச்சுக்களையும் வீணான எண்ணங்களையும் எந்நேரமுகையாளுகின்றவர்களாய் இருத்தலால் இவர்களுக்குப் பிறக்கும் பிள்ளைகளும் இவர்களோடொத்த பயனற்ற தன்மை உடையவர்களாகவும் அறியாமை உடையவர்களாகவும் இருக்கின்றார்கள் பிள்ளைகளுக்குத் தந்தையின் இயற்கை சிறிதாகவுந் தாயின் இயற்கை பெரிதாகவும் பதிவது மேலெடுத்துக் காட்டிய நிகழ்ச்சிகளாற் செவ்வையாகப் புலப்படுதலால் தாய்மார் சூல் கொண்டிருக்குங் காலங்களில் தீய நினைவேனுந் தீய செயலேனுந் தம்மிடத் துண்டாவதற்குச் சிறிதும் இடந்தரலாகாது.
இனிக் கருக்கொண்டிருக்கும்போது நல்நினைவும் நற்சொல்லும் நற்செயலும் உண்டாவதற்குச் சிறு பொழுது முதற்கொண்டே அந் நல்வழிகளிற் பழகும் பழக்கம் இன்றியமையாத்தாய் இருத்தலிற் பெண்மக்கள் ஒவ்வொருவருந் தம் இளந்தைக் காலந் தொட்டே தக்கவர்களை அணுகிச் சிறந்த நூல்களைக் கற்றறிந்து தம்மறிவை வளர்த்துக் கொள்வதோடு பயன்படாத சொல்லும் பயன் படாத செயலுந் தம்மிடத்தில் உண்டாகாதபடி நிரம்பவுங் கருத்தாய் நடந்துகொள்ளுதலும் வேண்டும்.
பெண்மக்களுக்குள்ளே வீணானவர்களுடன் பழகும் பழக்கத்தின் வழியே அவர்களுக்கு உள்ள வீணான தனமைகள் எல்லாந் தமக்கும படியுமாதலால் அவர்களுடன் கலந்து பழகாதபடி தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதும் உயர்ந்த நிலைமையினையும் உயர்ந்த புதல்வர்களையும் பெறவிரும்பும் பெண்மக்களுக்கு இன்றியமையாத கடமையாகும்.
சிறுபோது முதல் பழகும் பழக்கம் நல்லதாயிருந்தால் அப்பழக்கத்திற்கு ஏற்றபடி மங்கையர் தாம் கருக்கொண்டிருக்குங் காலங்களில் நல் நினைவும் நற்சொல்லும் நற்செயலுமுடையவராவர் சிறுபோதிற் பழகிய பழக்கந் தீயதாயிருந்தால் அதற்கு இசையவே அவர் கருக்கொண்டிருக்குங் காலங்களிலுந் தீய நினைவுந் தீய சொல்லுந் தீயசெயலும் உடையவர் ஆவர்.
முன் நிறைந்துள்ள உடை கருவேல் முதலான மரங்களை அவை சிறு செடிகளாய் இருக்கும்போதே களைந்தெறிவது எளிதிலே முடியும் அங்ஙனம் அப்போது களையப் படாமல் விடப்பட்டால் அவை பருத்து வளர்ந்து பின்னர் எளிதிலே அகற்றப்படாதனவாய் இருந்து துன்பத்தைத் தரும் அல்லவோ?
அதுபோலவே சிறுபோதில் தீய பழக்கம் ஏறவிட்டாற் கருக்கொண்டிருக்கும் காலத்தில் அதனை எவ்வளவுதான் நீக்க முயன்றாலும் அது நீங்காதாய் வந்து தாயையும் பிள்ளையையும் ஒருங்கே கெடுத்துவிடுமென்று திண்ணமாய் உணரல் வேண்டும்.
மற்று ஒரு தோட்டத்திற் சிறு செடிகளாய் வைத்துப் பயிராக்கிய தென்னை மா பலா வாழை முதலியன காலஞ் செல்லச் செல்ல மிகப் பெரியனவாய் வளர்ந்து மிகத் தித்திக்கும் பழங்களைத் தந்து உண்பார்க்கு உடம்பையும் வளர்த்து இன்பத்தையும் விளைத்தல் போலச் சிறுபொழுதிலே தாய்மார்க்கு உண்டான நற்பழக்கமானது அவர் கருக்கொண்டிருக்குங் காலத்தும் அவரைத் தூயராய் வைத்து அவர் ஈனும் மக்களையும் பெறுதற்கரிய அழியாச் செல்வங்களாக்கிப் பேரின்பத்தை விளைவிக்குமென்பதனை நாம் சொல்லுதலும் வேண்டுமோ ஆக இவ்வரும் பேருண்மையை நம்மிற் பெரும்பாலோர் உணராமையினாலன்றோ தாம் கருக்கொண்டிருக்கும்போது பிழைபட நடந்து அதனால் தீய பிள்ளைகளைப் பெற்றுத் தம் வாழ்நாள் முழுதுந் தாமுந் துன்புற்றுப் பிறரையுந் துன்பத்திற்கு ஆளாக்குகின்றார்கள்.
ஆ நம் பெண்மக்களின் பேதைமைச் செயல் நினைக்குந் தோறும் நம் உள்ளத்தை நீராய் உருக்குகின்றதே நம் பெண்மக்களைப் பாதுகாத்து ஆண் மக்களாயினும் இவைகளையெல்லாம் எண்ணிப் பார்த்து அவைகளைச் சீர்திருத்துகின்றார்களா வென்றால் பெரும்பாலும் ஆண் மக்களுங் கல்வியறிவு இல்லாதவர்களாகவே யிருத்தலால் அவர்களும் அது செய்யமாட்டாதவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.
சொல்லுங்கள் அறிஞர்களே இனியேனும் இங்ஙனம் பாராமுகமாயிராமல் ஆண் பெண் என்னும் இருதிறத்தாரும் உயர்ந்த நூல்களைக் கற்றும் கற்றறிவுடையார் சொல்லும் பொருளைக் கேட்டும் அவற்றின்படி நடந்து நல்ல மக்களைப் பெறுதற்கும் பெற்ற மக்களைச் சீர்திருத்திவளர்த்தற்கும் நிரம்பவும் முயற்சி செய்தல் வேண்டும்.
எல்லாம் ஊழ்வினையால் ஆகும் என்றும் அவரவர் ஊழ்வினைக்குத் தக்கபடிதான் நல்ல பிள்ளைகளோ தீய பிள்ளைகளோ பிறப்பரல்லாது நம்மாலாவது ஒன்றுமில்லை யென்றுஞ் சொல்லிச் சோம்பேறிகளாய் வாழ்நாளை வீண் நாளாக்க் கழிப்பது பெரிய பொல்லாங்கினைத் தரும்.
ஊழ்வினையால் வந்த நோயை நம் செயலால் நல்ல மருந்துண்டு தீர்த்துக் கொளவ்துபோலப் பழவினையால் நமக்கு நேர்ந்த துன்பங்களையுஞ் சிபெருமானை எண்ணி முயன்று நாம் தீர்த்துக் கொள்ளல் வேண்டும்.
ஆதலால் நாமுந் தீய நினைவுகளையுந் தீய செயல்களையும் விட்டு முழுமுதற் கடவுளான சிவபெருமானை இடைவிடாது தொழுது கொண்டும் எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பும் இரக்கமும் உடையராய் நடந்தும் அறிவுடையோர் நூல்களை இடைவிடாது கற்றும் அவர் பொன்மொழிகளைக் கேட்டுந் தூய நினைவுந் தூய செயலும உள்ளவர் காளாய் ஒழுகி வருவோமாயின் உலகத்தாரால் நன்கு மதிக்கப்படும் நல்ல பிள்ளைகள் நல்லவராதற்குந் தீயவராதற்கும் நம் தாய்மார்களே முதன்மையான வழிகாட்டி காளயிருத்தலால் அவர்கள் இக்கடமையின் பொருட்டாகவாவது நல்லறிவுடையவர்களாய் நடக்க மிகவும் பழகிக் கொள்ளல் வேண்டும்.