விஷ்ணுவர்மனென்னும் ஒரு மன்னனுக்கு வயிற்றில்ஒரு நோயுண்டாகி நாளுக்குநாள் உடம்பு மெலிந்துபோகிறதினால் அவன் தேசாந்தரங்கட்குப் போய் ஒரு கோயிலில் இருக்கையில் இவ்வூரிலிருந்து அரசுசெய்துக்கொண்டிருக்கிற பலியென்பவனுடைய குமாரிகள் இருவரும் பலியினிடத்திற்கு வந்தபோது அவர்களில் ஒருத்தி அரசனை நோக்கிராசனே வெற்றியடைவாயென்றாள் மற்றொருத்தி நல்ல போகம் பண்ணுவாயென அதைக் கேட்டவுடனே அரசனுக்குக் கண்கள் சிவந்து அமைச்சர்களைப் பார்த்து இந்த கெட்ட பேச்சுக்காரியை நோயாளிக்குக் கொடுத்தால் இவள் நல்ல போகங்களை அனுபவிப்பாளென அமைச்சர்கள் இராசன் கட்டளைப்படியே கோயிலில் இருந்த இராசகுமாரனாகிய பிணியாளனுக்கு அவளைக் கொடுத்தார்கள் பின்பு அவள் கணவனையீச்சுரனைப் போல எண்ணிப் பணிவிடைகள் செய்து அவனை இட்டுக் கொண்டு மற்றொரு தேசத்துக்குப் போகும்போது வழியில் ஓரிடத்திலிறங்கி வேலைக்காரனைக்கூட அழைத்துக் கொண்டு சமையலுக்கான கடைசரக்குகள் வாங்கப் போனபோது வியாதியஸ்தனாகிய ராசகுமாரன் நித்திரைபோனான் அவ்வேளை அங்கொரு புற்றிலிருந்த பாம்பு ராசன்கிட்டவந்துபேச அவ்வொலியைக்கேட்டு அவன் வயிற்றிலிருந்த பாம்புஞ்சத்தித்தது அப்போது இரண்டுக்கும் வாக்குவாதம் உண்டாக இதற்குள்ளே அவன் பெண்டாட்டி வந்து மரத்தின் மரவில் நின்று அவற்றின் பேச்சுகளைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் புற்றுப் பாம்பு வயிற்றுப்பாம்பைப் பார்த்து அடா துராத்மாவே இந்த அழகுள்ள இராசபுத்திரனை ஏன் வருத்துகிறாயென் வயிற்றரவு ஆசார நிறைந்த குடத்தில் இருக்கிற என்னை நீயேன் நிந்திக்கிறாயென புற்றரவு துஷ்டா கடுகு தின்னால் நீ இறப்பாய் அவன் சுகமடைவான் இது ஒருவருக்குந் தெரியாதெனப் பின் அவ்வயிற்றரவு வெந்நீராலுனக்கும வயமவருமென இப்படி அவ்விரண்டு ரகசியங்களையுங் கேட்டு அவள் அவ்வண்ணமேசெய்து அப் பாம்பைக் கொன்றாள் அதனால் மன்னவன் நோய்தீர்ந்து தன்னகரத்திற்கு மனைவியோடு கூட வரும்போது அந்நெறியில் அவள் தந்தையுஞ் சுற்றமும் பார்த்து இருவருக்குஞ் சத்காரம் பண்ணி அவர்களை வழியனுப்பிய பின் இருவருந் தங்கள் தேசத்துக்குபபோய் அரசாண்டு கொண்டிருந்தார்கள் ஆகையால் பரஸ்பரம் ரகசியங்களைக் காப்பாற்றாவிடின் இப்படி நஷ்டம்நேரிடுமென இதைக்கேட்டு இறைவன் குரூரராசனைப் பார்த்து உன்னிடம் ஏதென அது இம்மூவர் சொன்னது உத்தமமாகயிருக்கவில்லை சாம தான பேதமென்னும் உபாயங்கள் வலியில்லாதவர்களைக் குறித்திருக்கின்றன வலியுள்ளவர்கள் சத்துருக்களிடத்தில் தண்டமே செய்யவேண்டும் அதைத் துறந்து சாம முதலாகிய தந்திரத்தை யோசிக்கிறவனைப் பகைவர் பயந்தவனென்றெண்ணி அவன்மேல் வருவார்கள் ஆகையால் வேந்தன் தண்டத்தினாலேயே பாக்கியஞ் சேகரிக்க வேண்டும் பராக்கிரமம் இல்லாவிடில் எது தெய்வத்தால் நேரிடுகிறதோ அதை நுகர வேண்டும் மேலும் உலகத்தில் எல்லோரும் லட்சுமியை விரும்புகிறார்கள் அப்படி விரும்பினாலும் மனவூக்கத்தோடு தண்டத்தால் எதிரிகளை அவமானம் பண்ணுகிறவர்களுக்கே லட்சுமி கைவசமாகிறாள் சோம்பலானவர்கள் அருமையான பொருளைக் குறித்து இலக்குமியைப் பிரார்த்திக்கிறார்கள் பராக்கிரமுள்ளவனோ தன் சௌகரியத்தினால் இலக்குமியைப் பலவிதமாக அனுபவிக்கிறான் ஆதலால் பலவான் பகைவனைக் கொல்ல வேண்டுமென இதைக்கேட்டு அரசன் பிரகாரநாகனை நோக்கி உன் மனதில் என்ன இருக்கிறதென அவன் மகாராசாவே இவன் தங்களை அடைக்கலமாக அடைந்தபடியினால் யிவனைத் தலைவனாக்கி முற்காலத்தில் இராமச்சந்திரன் விபீஷணனைத் தலைவனாக்கி இராவணாதிகளை எப்படி அழித்தானோஅப்படி சத்துருக்களைத் தாமழிக்க வேண்டும் மேலும் சரணமடைந்தவனைக் கொல்லுகிறவன் ரௌரவ நரகத்தையடைவானென்று சிபிச்சக்கிரவர்த்தி தன் மாமிசத்தை வேடனுக்கு கொடுத்துப் புறாவை விடுவித்தானென்று பாரதத்திற் சொல்லியிருக்கிறது அப்படியே ஒருவனிடத்தில் அவன் பகைவன் வந்து நடுக்குறும்போது அவனுக்கு ஆத்தியஞ் செய்வதைக் குறித்து அவன் நெருப்பில் குதித்தானென இதைக்கேட்டு அரிமர்த்தனன் அதெப்படி சொல்லெனச் சொல்லுகிறது ஒருவனத்தில் ஒரு வேடன் கையில் குருவிக்கூடுங் கண்ணியும் தடிமுதலான வேட்டைக் கருவிகளும் எடுத்துக்கொண்டு திரியா நிற்கையில் அசதியிற் பெருமழை வந்து இருட்டிக்கொண்டு பிரளயகாலம் போலக் காற்று எழும்ப அப்போது அவ்வேடன் நடுக்கமெடுத்து மரத்தின் சார்பில் நின்று பகவானே இந்த வேளையில் உன்னைவிட வேறொருவரும் காப்பவரில்லையென அவ் வேளையில் அம் மரத்தின்மேல் இருக்கும் புறா தன் பெட்டை வரவில்லையென்று விசனமாய் இன்றைக்கு என்னாயகி வர வில்லை அவளை யாராயினும் பிடித்தார்களோ என்னமோ அவளில்லாமல் இவ்வனம் எங்கும் பாழாகத் தோன்றுகிறது மனையாளில்லாத வீடு சுடுக்காட்டைப் போலிருக்கிறது கற்புங் கணவன் இன்புவறுமதைச் செயலுமுள்ள இல்லாளை யுடையான் எவனோ அவனே பாக்கியவானென்று இப்படி அது புலம்புகிறதைக் கேட்டு அவ்வேடன் கைகூட்டில் அகப்பட்டிருக்கிற பெண் புறா துக்கித்து முன்பிறப்பிற் றீவினை செய்தவர்களுக்குப் பலவகைப்பட்ட தளையுஞ் சிறையும் நோயும் வறுமையுஞ் சம்பவிக்கின்றன அதிருக்கட்டும் எச்சமயத்தில் எது நேரிடுமோ அதெப்போதும் பிசகுகிறதில்லை யென்று சொல்லிப் பிறகு தன்பதியைக் குறித்து ஓஓ என் பிராணநாதா நமது வீட்டுக்கு வந்த இவ்வேடனுக்குக் குளிர் முதலாகி துன்பத்தை நீக்கி உதவி செய்யவேண்டும் வந்த விருந்தை ஒப்பாவீட்டால் அவன் தன்பகததை இவ்வாழ்வாவனுக்குக் கொடுத்து இவ்வாழ்பவன் புண்ணியத்தைக் கொண்டு போகிறான் ஆதலால் இவன் நம்முடைய பெண்டீரைப் பிடித்தானென்னும் துக்கத்தை மனதில்வையாமல் இவனுக்கு இயன்ற மாத்திரம் பூசிக்க வேண்டுமென இப்படிப் பெண்புறாவின் வாக்கியத்தைக் கேட்டு வேடனை உன் வரவு நல்லவரவாகுக நீ மனதிற் சிறிதும் ஐயமில்லாமல் உன் வீடாக நினைத்து வேண்டுவதைக் கேளெனவில்லிக்கப்போதே என் குளிரைப் போக்கடிஎனக்க போதம காட்டில் இருந்தொரு கொள்ளி எடுத்துக் கொண்டுவந்து சருகுகளின்மேல் வைத்து மூட்டி வேடனைப் பார்த்து நெருப்பு மூண்டெரிகிற இதில நீ குளிர்காய் முன் தீவினையால் நான் பறவையாய் இருக்கின்றமையால் உன்னண்டை உன் பசிக்கேற்ற பதாத்தமில்லை இப்போது அநேக துன்பங்கட்குயிடமாய்ப் பரோபகார மாமாமலு இருக்கிற இச்சரீரத்தை வைத்துக் கொண்டிருந்து பலனென்னை இதனால் நீ உன் ஆத்மாவைச் சந்துஷ்டி செய்வீரென்று இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே பிறர் உதவுயின் பொருட்டு எரிகிற அக்கினியில் ஆனந்தத்தோடு விழ அப்போது வேடன் ஆஆ என்பொருட்டு இஃதுடலைத் துறந்தது மேலும் நான் தீயொழுக்கம் உள்ளவன் வேறொன்றின் தசையினால் சிவனம் பண்ணுகிறேன் பரோபகாரமுஞ் சிறிதாயினுந்தயையுங் கனவிலுமறியேன் ஆதலால் ஊனைப்பெருக்கினபாவி கோரநாக் காண்பித்ததனால் இது முதலாகப் பசிதாகம் குளிர் வெயில் பொருத்தல் இவற்றால் உடம்பு உலர்த்தி நான் பாபமில்லாதவனாயக் கடவேன் என்று சொல்லிப் பச்சாதாபத்துடனே தன்கூடு தடி கண்ணி முதலாக ஆயுதங்களை முறித்து எறிந்து விட்டு அந்தப் பெண்புறாவை விட்டுவிட அது உயிரிலுஞ் சிறந்த தன்னாயகன் தருமத்தின்பொருட்டுஉடலைக்கொடுத்தானென்றெண்ணி அதுவும் அந்தநெருப்பிற் குதித்து இறந்தவுடன் அது ஒரு திவ்வியஸ்தீரியாய்க் கணவனோடு கூடச் சொர்க்கத்துக்குப் போயிற்று வேடனும் இரக்கத்தினால் பரிசுத்யினாய் நெருப்பில் தேகத்தைப் போட்டுவிட்டு நற்கதியை யடைந்தான் அதனால் பயமென்று அடைந்தவர்களைக் காக்கவேண்டுமென இதைக் கேட்டு அரிமர்த்தனன் எனக்கு இப்படியே யபிப்பிராயம்யிருக்கின்றது இவன் சத்தியவானும் புத்திமானுமாயிருக்கிறான் கபடியல்லன் இவற்றை அறியாமல் மேகவர்ணன் அவனைமான பங்கஞ் செய்தான் இவனைக் கொன்றால் நான் விசுவாச காதகனாவேன் பிரம அத்திகள்ளுண்டல் களவாடல் இவற்றிற்குப் பிராயசித்தம் உண்டு விசுவாசகாதகத்துக்கு அது இல்லையன்றோ ஆகையால் இவனுக்கு ச்சமானம் பண்ணி நமது கிரகத்தில் இட்டுக்கொண்டு போகவேண்டுமென்று உறுதி செய்ய இராசன் சிரஞ்சீவியைப் பார்த்துச் சொல்லுகிறது நீ என் கோட்டையில் வந்து சுகமாயிரு நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேனென இதைக்கேட்டுச் சிரஞ்சீவி களிப்புற்று மகாராசாவே நான் விஸ்தரித்துச் சொல்லுவது என்ன என் குடிப்பிறப்பு பிரபுவுக்கு சகவாசத்காலவாத்தெரியுமென அப்போரூரநாசன் இப்போது கோட்டான் குலமெல்லாம் இராசன் குற்றத்தால் பாழாகும் பிறர் குற்றங்களை அரசனுக்கு அறிவிக்க வேண்டும் அரசன் அதைக் கேளாவிடில் அதற்கென்ன உபாயம் இருக்கின்றதென இங்ஙனம் சொல்ல அரசன் அதைக் கேளாமல் சிரஞ்சீவியைத்தன் அரணியில் கொண்டுபோய் வைக்க பின்னர் சிரஞ்சீவி நம்மைக் கொல்ல வேண்டுமென்று அவன் எல்லாரிலும் கெட்டிக்காரன் மேலும் எசமானுக்கு நன்மை செய்பவன் மற்றவர்கள் எசமானைப்போல மூடர்களாகையால் அவனொருவன் இல்லாவிடிலவர்களை வெல்வது அருமை அன்றென்றுயிப்படி மனதுக்குள் குதூகலிப்புடனே ஆலோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் அரிமர்த்தனன் காரியக் காரர்களைப் பார்த்து இச்சிரஞ்சீவிக்கு துர்க்கமெல்லாம் காட்டுங்களென ராஜ கட்டளையின் படியெல்லாம் பார்த்து நாம் இதற்குள் இருந்தால் நமது எண்ணம் முடியாது பின்னும் நம்முடைய வஞ்சனைகளையும் தெரிந்து கொள்ளுவார்கள் ஆதலால் கோட்டைத் தலைவர்களில் இருந்து மனோபீஷ்டத்தை முடிக்க வேணுமென்று தனக்குள்ளே தீர்மானித்து அரசனை நோக்கி சொல்லுகிறது மகாராசாவே நான் வகயகமஆதலால் உள்ளேயிருக்க தக்கலகாலலன உமது கடைவாசல் காத்திருந்து கபடமில்லாமல் சேவித்துக் காலம் தள்ளுவேன் அன்புள்ளவனனும மனது அழுகில்லாதவனுமாகிய சேவகனெங்கிருந்தாலும் சிந்தையில்லையென்று இவ்வண்ணம் சொல்லிக் காகம் அங்கேயிருந்தது அப்போது குரூரநாகன் இராசா அமைச்சர் முதலிய நீவிரெல்லோரும் மூர்க்கர்களாயிருக்க்கிறீர்களெனறெண்ணுறேன் முற்காலத்தில் நடந்த ஒரு கதையுமிருக்கிறது முதல் மூடன் இரண்டாவது வேடன் மூன்றாவது அரசன் நான்காவது அமைச்சனென்று சொல்லிவிட்டு ஒரு பறவை பறந்துபோயிற்றென அப்போது அவர்கள தெப்படியெனக் குரூரநாகன் சொல்கிறது.