sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மூவலூர் ராமாமிருதத்தின் வாழ்க்கை உள்ளது உள்ளபடியே புத்தகமாக வெளிவருவதை அவரது இன்றைய தலைமுறை அவமானமாக கருதுவதற்கும் அவர்களுடைய முன்னோர்கள் பட்ட கஷ்டங்கள் அனைத்திற்கும் சாதிதான் காரணமாக இருந்திருக்கிறது.
அதேபோல் ராமாமிருதம் அம்மையாரின் வாழ்க்கை வரலாறு வெளிவருவதைக் கூட மறைக்க விரும்புவதால் அவரது சந்ததியினரின் செயல் நேர்மையற்றதாகி விடாது.
தலித் இலக்கியம் என்று ஒன்று தனியாக தோன்றுவதற்குக் காரணமே இதுவரை நீ எழுதிய எந்த இலக்கியத்திலும் என்னைப் பற்றி எதுவும் எழுதவில்லை என்பதுதானே.
நான் உன் தொழுவத்தில் உன் பண்ணையில் வேலை செய்த நேரம் போக என்னுடைய வாழ்க்கை என்ன என்னுடைய கஷ்டங்கள் என்ன என்னுடைய கொண்டாட்டங்கள் நம்பிக்கைகள் என்னென்ன என்று எதுவும் உனக்குத் தெரியாது.
ஒரு தளத்திலோ ஒரு முனையிலோ இல்லாமல் ஒடுக்குமுறைங்கறது அரசியல் பண்பாடு பொருளாதாரம் கலை இலக்கியம்னு வாழ்க்கையோட எல்லா மட்டத்திலும் நிலவுது.
நுட்பமாகவும் வெளிப்படையாகவும் பல்வேறு வடிவங்களில் நிலவுகிற சாதியடுக்குமுறையைப் புரிந்துகொள்வது அதிலிருந்து விடுபடுறதுக்கு எத்தனிப்பது அதை கலைஇலக்கியப் படைப்பாக மாற்றி சமூகத்தின் மனசாட்சியோடு உரையாட வைப்பது இதுதான் இப்ப தலித் படைப்பாளிகளோட முன்னுரிமைக் களம்.
தனக்கு வலிப்பதை வெளியே சொல்வதற்கே இன்னொருத்தர்கிட்ட அனுமதி வாங்க வேண்டியிருந்த ஒரு சூழ்நிலையில் தன்னோட வலியை வெளியே சொல்வதே ஒரு மீறல்தானே?
என்னை யார் அடித்தது அதற்கு யார் அவர்களுக்கு அதிகாரம் கொடுத்தது என்னை அடித்தால் நானும் திருப்பி அடிப்பேன் என்பதெல்லாம் அதற்கு அடுத்த குரல்தான்.
யார் என் முகத்தின் மீது சிறுநீர் கழித்தது யார் நான் வாழ்வதற்கான நிலத்தைப் பறித்தது யார் நான் இறந்த பின்னரும் என் சுடுகாட்டை மறித்தது யார் என் வீட்டுப் பெண்களை வன்புணர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது என எல்லாமே தெரிந்திருக்கும் தான்.
எப்பேர்ப்பட்ட மாண்பும் நாகரீகமும் நிறைந்த சமூகமாயிருக்கிறது இதுங்கிறதை வெட்டவெளிச்சமாய் அம்பலப்படுத்திய கொடுமை அது.
ஆனால் திண்ணியத்தில் ஒரு தலித் வாயில் மலத்தை திணிச்சிட்டீங்களே என்று புலம்பி ஒருத்தர் கதையோ கவிதையோ எழுதினால் அது வெறும் புலம்பல் அல்ல.
ஒருத்தன் வாயில மலத்தைத் திணிச்சதை உங்களால சகஜமா எடுத்துக்க முடியும்னா ஊறுகாய் மாதிரி கொஞ்சூண்டு மலத்தையும் உங்க சாப்பாட்டுத் தட்டுல வச்சிக்குவீங்களா?
இதற்கு பார்ப்பனீய ஆதிக்கமும் சாதீய அடுக்குமுறையும் தான் காரணம் என்பது போன்ற வரலாற்று அரசியல் காரணங்களைப் பயிலும்போது பிரமைகளை உதிர்த்துவிட்டு வாழ்வின் மூர்க்கத்தை எதிர்கொள்கிற அதை அப்படியே எழுத்தில் முன்வைக்கிற ஒருவராக எவரொருவரும் வெளிப்படக்கூடும்.
இடதுசாரி இயக்கத்தோடு எனக்குக் கிடைத்த தொடர்புகள் போராட்ட அனுபவம் ஆகியவற்றிலிருந்து உருவான விமர்சனப்பார்வையும் புரிதலும் எனது எழுத்துக்களை வேறொரு வகைமையாக மாற்றியிருக்கலாம்.
தலைமுறை தலைமுறையாக இயற்கையோடு இயைந்தும் மல்லுக்கட்டியும் பெற்ற பாரம்பர்ய அறிவைக் கொண்டு நிகழ்த்தப்படுகிற அவர்களது உழைப்பினாலேதான் சமூகத்தின் தேவைகள் முழுவதும் நிறைவேற்றப்படுகிறது.
உடலுக்கு வெளியே மூளையை வைத்தால் எவ்வளவு விகாரமா இருக்குமோ அந்தளவுக்கு விகாரமானதுதான் உடலுழைப்பையும் மூளையுழைப்பையும் பிரிக்கிறதும்கூட.
விவசாயம் செய்த பார்ப்பன அண்ணன் தம்பி இருவரும் கொடுத்த காணிக்கையை சாஸ்திரவிரோதமாய் சம்பாதித்தப் பணம் என்று கூறி கும்பகோணம் சங்கர மடத்துக்காரர் சிருங்கேரி மடத்தோட கிளை.
அப்பதான் புனிதம்னு நீ கொண்டாடுகிற உன் அறிவும் உன் தொழிலும் உன் வயிற்றை மட்டுமே வளர்க்கிறதுக்கு உதவுற குப்பை... எங்ககிட்ட இருக்கிற அறிவுதான் இந்த உலகத்தையே வாழவைக்கிறதுன்னு பிரகடனம் செய்ய வேண்டியிருக்கு.
பார்ப்பனர்களோட பிழைப்புக்கூடமாய் இருக்கிற கோயிலைக் கட்டினதும் அதுக்குள் இருக்கிற சாமி சிலைகளை செதுக்கினதும் பூசைக்கான தேங்காய் பழங்களை விளைவிக்கிறதும் அவர்கள் கையிலே பிடித்தாட்டுகிற மணியை செய்வதும்கூட பார்ப்பரல்லாதார்தான்.
நான் கல்வி கற்க ஆசைப்படும்போது நீ படிக்கப் போய்விட்டால் எனக்கு அடிமை வேலை செய்வது யார் என் பிணத்தை யார் தூக்குவது என் துணியை யார் துவைப்பது என் கழிவறையை யார் சுத்தம் செய்வது என்று அவர்கள் கேட்கிறார்கள்.
நான் கேள்வி எழுப்புவதை சகித்துக்கொள்ள முடியாமலும் கேள்விகளை எதிர்கொள்ள முடியாததாலும் என்மீது ஒடுக்குமுறையை கட்டவிழ்த்து விடுகிறார்கள்.
ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கானது என்ற வகையில் இடதுசாரி இயக்கம் என் பாடுகளுக்கு செவிமடுக்கும் எனக்காகப் போராடும் போராட வேண்டும் என்று கருதுகிறேன்.
தமிழ்நாட்டில் இந்தியாவில் இடதுசாரி இயக்கங்கள்தான் ஒடுக்கப்பட்டவர்களைப் பார்த்து நீங்கள் ஒடுக்கப்படுகிறீர்கள் என்று முதலில் புரியவைத்தன.
நிலவும் அசமத்துவமான சமூக அமைப்பை மாற்றியமைக்கப் போராடுவதுதான் இடதுசாரி மனோபாவம் என்றால் மற்றெவரைக் காட்டிலும் இந்த சமூகத்தை உடனடியாய் மாற்றியமைக்க வேண்டிய தேவை தலித்துகளுக்குத்தான் இருக்கிறது.
அவர் உருவாக்கித் தந்திருக்கும் சாதி ஒழிப்பிற்கான பாதையில் இடதுசாரி இயக்கங்கள் மட்டுமே மக்களைத் திரட்ட முடியும் என்று நம்புகிறேன்.
இடதுசாரித் தோழர் ஒருவர் ஓட்டல் வைத்திருந்தால் அவர் தினமும் சாம்பார் நல்லா இருக்குதா என்று கட்சி அலுவலகத்தில் போய்க் கேட்டுவிட்டு தொழில் நடத்துவதில்லை.
இயக்கத்தைப் பற்றி தெரியாதவர்களும் அதற்குள்ளிருந்து இயங்காதவர்களும் அவர்களாகவே அனுமானத்தில் எதையாவது சொல்வது இங்கொன்றும் புதுசல்ல.
கட்சி அலுவலகத்திலிருந்து ஒவ்வொரு எழுத்தாளனையும் ஒரு கமிஸார் கண்காணித்துக் கொண்டிருப்பதாய் குற்றம்சாட்டுவதெல்லாம் ரசமான கற்பனைதான்.
ஆரியர்கள் வெளியில் இருந்து வந்தவர்கள் என்று ஆயிரம் சான்றுகளை நிறுவிய பிறகும் சங் பரிவாரத்தினர் இல்லையில்லை ஆரியர்கள் இந்த மண்ணின் பூர்வகுடிகள் என்று சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.
ஐதராபாத்தை மையமாகக் கொண்டு செயல்படுகிற ஒரு ஆய்வமைப்பு இந்திய உயர்சாதி ஆண்களுக்கும் ஐரோப்பியர்களுக்கும் டி.என்.ஏ மூலக்கூறுகளில் ஒற்றுமை இருக்கிறதாக அறிவிச்சிருக்கு.
புதுதில்லி அறிவியல் இயக்கத் தலைவர் பிரபிர் புர்கயஸ்தா இதுபற்றி மார்க்சிஸ்ட் கட்சியோட பத்திரிகையான பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியில் இரண்டு கட்டுரைகள் எழுதியிருக்கிறார்.
ஆரியர்கள் குறைந்த அளவிலான பெண்களுடன்தான் இங்கு வந்தார்கள் அவர்கள் இந்தியப் பரப்பிலிருந்த பூர்வக்குடிப் பெண்களை பலவந்தமாய் சிறைபிடித்துக் கொண்டார்கள் என்றும் அதனாலேயே பிற்காலத்தில் ஆரியர்கள் தங்கள் வீட்டுப் பெண்கள் உட்பட எல்லாப் பெண்களையும் தீட்டுக்குரியவர்களாகவே அறிவித்தார்கள் என்றும் ஏற்கனவே வெளியான ஆய்வுகளுக்கு வலு சேர்ப்பதாய் இருக்கிறது இந்த டிஎன்ஏ ஆய்வு.
இங்கிருக்கிற பூர்வகுடிகளை அவர்களது தோற்றத்தைக் கொண்டு கருப்பர்கள் சப்பை மூக்கர்கள் ஆண்குறி வழிபாட்டாளர்கள்னு இழித்தொதுக்குகிற வேலை அப்போதே தொடங்கிருச்சு.
பூர்வ குடிகளிடமிருந்து தங்களை தனித்துக் காட்டிக்கொள்ளவும் தங்களது இனத்தூய்மையைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் ஆர்யவர்த்தம் மாதிரியான தனித்த குடியிருப்புகளை உருவாக்குறாங்க.
முதன்முதலில் இந்தியாவை ஒரு மூடுண்ட சமூகமாக மாற்றியவர்கள் ஆரியர்கள்தான் என்ற முத்துமோகனின் குற்றச்சாட்டு முற்றிலும் உண்மை.
இந்த வருணத்தையும் சாதியையும் தமிழ் மண்ணுக்கு கூட்டி வந்து கட்டிக் காப்பாற்றும் வேலையில் தமிழ் மன்னர்களும் ஈடுபட்டிருந்தார்கள் என்ற உண்மையை நாம் எப்படி நிராகரிக்க முடியும்?
சாதியைத் தாங்கிப் பிடிக்கிற பெண்களை இரண்டாம்பட்சமாக போகப்பொருளாக நடத்துகிற ஒரு மன்னனை அவன் தமிழன் என்பதாலேயே நான் ஏன் தாங்கிப் பிடிக்க வேண்டும்?
தமிழன் என்ற பொது அடையாளத்தை வைத்துக்கொண்டு சாலையில் ஒரு தலித் சுதந்திரமாக நடந்துவிடவோ மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து சாப்பிடவோ மற்ற சாதிகளில் திருமணம் செய்து கொள்ளவோ முடியுமா?
இந்த நாட்டில் எங்கேயிருந்தாலும் எங்கள் உயிரும் உடைமையும் மசுருக்கு சமானமாகக்கூட மதிக்கப்படலேன்னா தமிழன் அல்லது இந்தியன் என்கிற வெட்டிப் பெருமையை நானெதெற்கு சுமந்து திரியவேண்டும்?
ஒரு தலித்தைக் கூட்டிப் போய் உன் வீட்டில் விருந்து வை அல்லது ஒரு தலித் வீட்டுக்குப் போய் நீ சாப்பிடுன்னு ஒரு அரசாங்கம் உத்தரவு போட வேண்டியதில்லை.
ஆனால் பொது இடத்தில் நடமாடவும் சைக்கிளேறிப் போகவும் செருப்பு போட்டுக் கொள்ளவும் தோள்ல துண்டு போட்டுக் கொள்ளவும்கூட ஒரு தலித்தை அனுமதிக்கமாட்டேன்னு அட்டூழியம் பண்ணுகிற சாதி வெறியன்களை சுளுக்கெடுக்கிறது அரசாங்கத்தோட வேலைதானே?
ஆனால் அரசு நிர்வாகத்துல இருக்கிற அதிகாரிகள் காவல்துறையினர் நீதிபதிகள் என்று இவங்களெல்லாம் சாதியைக்கூட தாண்டாதவங்களா இருக்கிறப்ப ஒரு தலித்தின் உயிர் எந்த நேரத்திலும் பறிபோகக் கூடியதாயிருக்கிறது.
நடப்பிலிருக்கிற வன்கொடுமைத் தடுப்புச்சட்டங்களை அமல்படுத்துகிற பொறுப்பு சாதிவெறியர்களிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இவர்களெல்லாம் சேர்ந்துதான் வடக்கே அயோத்தியைச் சுற்றி நடந்ததாகக் கூறப்படும் ஒரு கதையை நகர்த்தியும் புஷ்பக விமானத்தில் ஏற்றியும் தென்னாட்டுக்குக் கூட்டிவந்தார்கள்.
வேலைவெட்டி இல்லாத பண்டிதர்களும் புலவர்களும் கம்பராமாயணத்தின் எல்லாக் கதாபாத்திரங்களையும் தெருத்தெருவாய் இழுத்துவந்து பட்டிமன்றங்கள் நடத்தி நாறடித்து ராமாயணம் ஏதோ நம்மூர் கதை என்பதைப் போலவே மாற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இன்னொரு பக்கம் ஆய்வாளர் எஸ்.ராமச்சந்திரன் சொல்வதைப்போல ராமன் ஒரு கற்பனைப் பாத்திரம் என்று வாதாடப் புகுந்தவர்கள் ராவணனை திராவிடன் என்றும் ஆரியத்தை எதிர்த்த உண்மையான மாவீரன் என்றும் கொண்டாடத் தொடங்கிய அபத்தமும் இங்கு நிகழ்ந்தது.
இன்னும் கம்பராமாயண வரிகளைப் பிழிந்து சோறு குழம்பு சொர்க்கம் நரகம் சோசலிசம் சூயஸ் கால்வாய் எல்லாவற்றையும் கொண்டு வருகிறதொரு ஏற்பாட்டில் பூதக்கண்ணாடி வைத்தலையும் கூட்டமொன்றும் இருக்கிறது.
ராமாயணம் முன்வைக்கிற சமூகவியல் கருத்துக்களை உள்வாங்காமல் கம்பனின் மொழி ஆளுமைக்காகவும் கற்பனைக்காகவும் ராமாயணத்துக்குள் புகுந்த ஜீவா கடைசியில் கம்பனை விட்டுவிட்டு ராமனைப் பற்றிக் கொண்டாரென்ற குற்றச்சாட்டு உண்டு.
ராமாயணத்தை எரித்ததற்காக பெரியாரோடு ஜீவாவுக்கு எந்தளவுக்கு முரண்பாடு இருந்ததோ அந்தளவுக்கு இவ்விசயத்தில் ஜீவா மீது எனக்கிருக்கிறது.
பெரிய பெரிய விசயங்களாகப் பேசி நமக்குள் இருக்கும் சின்னத்தனங்களை மறைத்துக்கொண்டு தப்பியோடும் எத்தனிப்பிலேயே முனைப்பு காட்டுகிறோம்.
தமிழன் என்கிற பொது அடையாளத்தோடு எல்லோரும் ஒன்றுபட வேண்டும் என்று சொல்லப்படுவதைப் போல் பெண் விடுதலை குறித்துப் பேசும்போது அனைத்துப் பெண்களும் ஒரே குடையின் கீழ் ஒன்றுபட வேண்டும் என்ற கருத்து கூறப்படுகிறது.
எல்லாப் பெண்களும் ஒரே பிரச்சனைகளைத் தான் சந்திக்கிறார்களா ஒரு பார்ப்பனப் பெண்ணுக்கு உள்ள பிரச்சனைகளும் தலித் பெண்ணுக்கு உள்ள பிரச்சனைகளும் ஒன்றா என்ற கேள்வி இந்த இடத்தில் வருகிறது.
கிராமத்தில் ஒரு பெண்ணை அவளது கணவன் அடிப்பானானால் அவளால் திருப்பி அடிக்க முடிகிற அளவுக்கு மனரீதியாக காத்திரமாகத்தான் இருக்கிறாள்.
கிராமப்புற வாழ்க்கையில் ஆணின் உழைப்பையும் அவனது வருமானத்தையும் மட்டுமே சார்ந்திராமல் பெண் அடிப்படையிலேயே தன் சுயஉழைப்பில் வாழ்கிறவளாகவும் இருக்கிறாள்.
என்ன சார் படிச்சவங்களா இருக்கீங்க இப்படி இன்டீசன்ட்டா நடந்துக்கிறீங்களேன்னு தன்னை யாரும் சொல்லிவிடக் கூடாதுங்கறதுல கவனமா இருக்கிறான்.
அவளுடைய படிப்பும் நாசூக்கும் யோனி என்கிற வார்த்தையை தன் சகமனிதர்களுடனான உரையாடலில் பேசுவதற்கு அவளுக்கு பெரிய மனத்தடையை உருவாக்கியுள்ளது.
இதையெல்லாம் சாராம்சப்படுத்தித்தான் பெண் விடுதலை பாலின சமத்துவம் என்பவற்றைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று குட்டி ரேவதி சொல்வதாக நான் புரிந்து கொள்கிறேன்.
பெண் விடுதலை என்ற குடையின் கீழ் ஒரு பார்ப்பனப் பெண்ணை ஒரு தலித் பெண் உரசிக் கொண்டு நிற்க முடியமா என்ற அவரது கேள்வி இன்னும் யாராலும் எதிர்கொள்ளப்படாமல்தான் இருக்கிறது.
இந்த பார்ப்பனக் கிழடின் வக்கிரத்தை துவேஷத்தை எதிர்த்துப் பேச எந்த வெள்ளைத்தோலிகளும்தோழிகளும் முன்வராமல் இருப்பதற்கும் சாதிதானே காரணமாயிருக்கிறது?
அந்த மாதிரி ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணை சிறுமைப்படுத்தி சுந்தரராமசாமி எழுதிய பிள்ளை கெடுத்தாள் விளை சிறுகதை பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பியது.
ஏ.பி.வள்ளிநாயகம் மறைவிற்கு அஞ்சலி தெரிவித்து கொடிக்கால் ஷேக் அப்துல்லா காலச்சுவடு பத்திரிகையில் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார்.
அதில் பிள்ளை கெடுத்தாள் விளை மிகச்சரியான கதை என்று வள்ளிநாயகத்திற்கு ஒரு கருத்து இருந்ததாக ஓர் இடத்தில் குறிப்பிடுகிறார்.
சுந்தரராமசாமி மிக நல்லவர் எந்த ஒரு காலத்திலும் சொற்குற்றமோ பொருட்குற்றமோ செய்யாதவர் என்று நிறுவ வேண்டிய அவசியம் அவர்களுக்கு இருக்கிறது.
இப்போதெல்லாம் யாரைப் பார்த்தாலும் இப்பல்லாம் யார் சார் சாதி பார்க்கிறா என்றும் பெண்விடுதலை குறித்து பேச்சு வரும்போது இப்பல்லாம் எந்தப் பொம்பிளை கஷ்டப்படறா ஆம்பிளைங்க தான் கஷ்டப்படறாங்க என்றும் சொல்லும் ஒரு மேம்போக்கான போக்கு தென்படுகிறது.
நானெல்லாம் ரொம்ப சோஷியல் சார் சாதியெல்லாம் பார்க்கிறதில்லை என்று சொல்பவர்களுக்கும் சாதியைத் தவிர வேறு எதுவும் தெரியாது என்பதுதான் உண்மை.
தன் அல்லது தன் குடும்பத்தாரின் திருமணத்தை இந்த சாதிய எல்லையைக் கடந்து செய்யாதவரைக்கும் அவன் சாதியைக் கடந்து விட்டதாக கூறுவதை ஏற்க முடியாது.
சொந்த சாதி ஆளாகவே வீட்டிலிருந்து கிளம்பி சொந்த சாதி ஆளாகவே வேலைசெய்து சொந்த சாதி ஆளாகவே கொண்டு சென்ற உணவை உண்டு கையில் இருக்கும் பாட்டிலில் தண்ணீர் குடித்து சொந்த சாதி ஆளாகவே மாலையில் வீடு திரும்பி விடலாம்.
கண்டம் விட்டு கண்டம் சென்றவன் மட்டுமல்ல கோள் விட்டு கோள் செல்பவனும் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி வந்து அதே சாதியைச் சேர்ந்த படித்த அழகான சிவந்த நிறமும் நீண்ட கூந்தலும் உடைய பெண்ணைத் தானே திருமணம் செய்து கொள்கிறான்?
வெண்டைக்காயில் எத்தனை விதையிருக்கிறது என்றோ எட்டுக்கால் பூச்சிக்கு எத்தனைக் கால் என்றோ ஆய்வு செய்து ஆய்வாளர் பட்டம் பெறுகிற படிப்பாளிகளும் அறிவாளிகளும் இன்றும் அம்பேத்கர் குறித்து ஆய்வு செய்ய முன்வருவதில்லை.
அவரது கட்டுரைகளில் ஒரு பத்தியில் குறிப்பிடும் மேற்கோள்களையும் அடிக்குறிப்புகளையும் புரிந்துகொள்ள நீங்கள் இன்னும் பத்து நூல்களைப் படிக்க வேண்யிருக்கும்.
ஆனாலும் அவரது பன்முகப்படட ஆளுமையையும் மேதமையையும் அறிவுலகத்திற்கு வழங்கிய கொடைகளையும் தொட்டுப்பார்க்கவும் அருவருப்பு கொண்டுள்ளனர்.
அவரது ஆய்வுமுறைமைகளைத் தொடர்ந்து சென்று ஒரு புதிய சிந்தனைப்பள்ளியை வளர்த்தெடுக்காமல் போனதற்குக் காரணம் இந்திய படிப்பாளிகளும் ஆய்வாளர்களும் கடைபிடிக்கிற தீண்டாமை தானே?
சாதி ஒழிப்பில் அவரின் பங்களிப்பு மிக முக்கியம் என்பது தான் காரணமா அல்லது அவர் கொண்டாடப்பட வேண்டிய மிக முக்கியமான ஆளுமை என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?
இட ஒதுக்கீடு நாத்திகம் போன்றவற்றுக்காக பெரியாரைக் கொண்டாடுபவர்களும் இருக்கிறார்கள் அவரை விமர்சிப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
கேரளாவில் நாராயணகுருவை உள்வாங்கிக் கொண்டு இடதுசாரிகள் செயல்படுவதுபோல் தமிழ்நாட்டிலும் பெரியாரை உள்வாங்கிக் கொண்டு செயல்படலாம்.
பெரியார் பேசியது வறட்டுத்தனமான நாத்திகம் என்றும் பெரியார் ஒரு பிள்ளையார் சிலையை உடைக்கப்போய் தெருவுக்குத் தெரு பிள்ளையார் கோவில்கள் வந்துவிட்டதாகவும் சிலர் கூறுகிறார்களே உண்மையா?
பிள்ளையார் சிலையை பெரியார் உடைத்ததை அந்தக் காலத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்து சிலையை பெரியார் உடைத்ததற்கான சமூகக் காரணத்தைத்தான் விளக்கவேண்டுமே தவிர பெரியாரை அல்ல.
மூடநம்பிக்கை கரைபுரண்டோடி மொத்த சமூகத்தையும் அடித்துப் புரட்டுகிறபோது அதைத் தடுத்த நிறுத்த கைக்கு கிடைத்ததையெல்லாம் பயன்படுத்துகிற பதற்றம் பெரியாருக்கிருந்தது.
கடவுளுக்கு எல்லாவற்றையும் காப்பாற்றும் சக்தி இருக்கிறதென்றால் நான் கடவுளை உடைக்கிறேன் முடிந்தால் அவர் அவரையாவது காப்பாற்றிக்கொள்ளட்டும் என்று சொல்லும் விதமாகத் தான் பிள்ளையார் சிலையை உடைத்தார்.
என்னை கடவுள் படைத்தார் அவர் தான் என் தலையெழுத்தை எழுதி என்னைக் காப்பாற்றுகிறார் என்ற மக்களின் நம்பிக்கையை உடைப்பதற்காகத் தான் அவர் அதைச் செய்தார்.
மத உணர்வுகள் பாதிக்கப்படும்னு சொல்லி எந்த இடத்திலும் நாம் நாத்திகம் பேசுவதில்லை பகுத்தறிவு பற்றியும் பேசுவதில்லை விஞ்ஞானக் கண்ணோட்டத்தை வலியுறுத்துவதில்லை.
மக்கள் இந்த ஜனநாயகத்தின்மீது நம்பிக்கை இழக்கும்போது நீதிமன்றம் திடீரென்று சுறுசுறுப்படைந்து மக்களுக்காக பேசுவதுபோல் செயல்படும்.
அரசு ஊழியர்கள் இறந்துபோனால் அவர்களது வாரிசுக்கு வேலை தரவேண்டியதில்லை என்று ஒரு வழக்கில் இடைக்காலத் தீர்ப்பு வழங்கியிருக்கிறது.
பலமுறை எச்சரித்தும் மனைவியின் நடத்தையில் மாற்றமில்லை என்பதற்காக அவளைக் கொன்றுவிட்ட கணவனை நிரபராதி என்று தீர்ப்பளிக்கிறது ஒரு நீதிமன்றம்.
நீதி வழங்கும் இடத்தில் இருப்பவர் ஒரு குறிப்பிட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவராகவோ ஆணாகவோ பெண்ணாகவோ ஒரு மதத்தைச் சேர்ந்தவராகவோ இருக்கிறார்.
வளமான நிலங்களை ஆக்கிரமித்து பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கட்டுவது பற்றியோ விவசாயிகளின் அடிப்படைப் பிரச்சனைகள் பற்றியோ அவர்கள் வாயே திறப்பதில்லை.
எய்ட்ஸ் சாவுகள் பற்றியும் ஹெல்மட் பற்றியும் குதிக்கிறவர்கள் தினமும் பட்டினியால் சாகிறவர்களைப் பற்றியோ சாதி வெறியர்களால் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆட்பட்டு இறக்கிற தலித் பெண்களைப் பற்றியோ சுண்டுவிரலைக்கூட அசைப்பதில்லை.
பத்திரிகைச் செய்தியைப் பார்த்து அதையே ஆதாரமாகக் கொண்டு பல வழக்குகளை தானே முன்வந்து நடத்துகிற நீதிமன்றங்கள் இம்மாதிரியான பிரச்னைகளில் வழக்கு தொடுத்தாலும் தீர்ப்புகளை வேறுமாதிரியாகத் தருகின்றன.
அந்த ஒற்றைச்சாதி அமைப்பும் அவர்களின் வளர்ப்பு முறையும் அதன் வழியாக அவர்கள் உலகைப் பார்ப்பதற்கு கிடைக்கும் கண்ணோட்டமும் தான் இதற்கெல்லாம் காரணம்.
சாதியொழிப்பு உலகமயமாக்க எதிர்ப்பு உள்ளிட்ட பிரச்சினைக்களுக்கான போராட்ட வடிவங்களில் காணப்படும் போதாமையை நீங்கள் உங்கள் படைப்புகளில் சுட்டிக்காட்டி வருகிறீர்கள்.
மறியல் தர்ணா உண்ணாவிரதம் போன்ற எல்லாப் போராட்டங்களுமே அடிமைப்பட்டிருந்த நாட்டில் சுதந்திரத்தை மீட்டெடுக்க கண்டறியப்பட்ட வழிகள்.
அன்றைக்கு உண்ணாவிரதம் என்று தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்ட போராட்டத்தில் மக்கள் ஈடுபட்டபோது பிரிட்டிஷ்காரர்களே பயந்தார்கள்.
ஒரு லட்சம் விவசாயிகளின் மரணத்தைப் பார்த்தும் மனமிரங்காத அரசும் அதிகாரிகளுமா ஒருவேளை பட்டினிப் போராட்டத்தைப் பார்த்து மனமிரங்கப் போகிறார்கள்?
பார்வையாளர்களின் கைத்தட்டலுக்காக கவிதையை நிறுத்தி நிறுத்திப் படிப்பது குரலில் ஏற்றஇறக்க மாற்றங்களைக் காண்பிப்பது போன்றவை சலிப்பைத் தந்தது.
அவர்களுக்கு என்னுடைய கருத்தை சொல்வதற்காக என்னுடைய மொழி நடையை தளர்த்திக் கொள்கிறேனே தவிர கருத்தில் எந்த சமரசமும் செய்து கொள்ளவில்லை.
எழுத்தாளர்கள் அரசியலுக்கு வரும்போது இலக்கியவாதியாக யாரையெல்லாம் விமர்சித்தார்களோ அவர்களையெல்லாம் அரசியல்வாதியாக கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்களே?
ஆனால் பார்வையற்றவர்களின் விழியாக குரலற்றவனின் குரலாக என்னுடைய எழுத்து ஒலிக்கும் என்று இலக்கியவாதியாக இருக்கும்போது இவர்கள் தங்கள் படைப்புக்கு பல பீடிகைகளை வைத்திருந்தார்கள்.
ஆனால் அதன் மூலம் வாசகனுக்கு அறிவுரைகள் கூறிவிட்டு எழுத்தாளன் மட்டும் மறுபடியும் ஆதாயத்தையும் பணத்தையும் சொகுசு வாழ்க்கையையும் தேடிப் போகிறார்கள்.
இலக்கிய பீடம் என்று ஒருவரை முடிவு செய்வது அவர்கள் சொல்வதுதான் சிற்றிதழ் அவர்கள் சொல்பவர்கள் தான் படைப்பாளி என்று முடிவு செய்வது இதெல்லாமே அபத்தமான விஷயங்கள்.
இந்தியாடுடேயின் சிற்றிதழ் குறித்த பேட்டியில் மனுஷ்யபுத்திரன் சிற்றிதழ்களை விசிட்டிங் கார்டு போல் பயன்படுத்துவதாக குறிப்பிட்டிருந்ததை நானும் படித்தேன்.
உயிர்மை என்கிற விசிட்டிங் கார்டை சரியான நபர்களிடம் காட்டி அதன்மூலம் ஆதாயம் பெற்று அதை தக்கவைத்துக் கொண்டது ஒரு தனிவகை சாமர்த்தியம்தான்.
அதைவிட்டு விட்டு எல்லோரும் பத்திரிகை ஆரம்பித்து விட்டார்கள் என்று சொல்லி வருத்தப்படுவது எல்லோரும் படிக்க வந்துட்டாங்க வேலைக்கு வந்துட்டாங்க என்று பதறக்கூடிய ஆதிக்கசாதி மனநிலைதானே.
தங்களின் படைப்புகளை தாங்களே பாராட்டிக் கொள்வது அதை ஆதரித்துப் பேசுவதற்காகவே ஒரு குழுவை ஏற்படுத்திக் கொள்வது தங்களுக்குள்ளேயே அடித்துக் கொள்வது இவையெல்லாம் தமிழ்ச்சூழலில் அதிகரித்து வருகிறதே?
ஆனால் இடதுசாரி படைப்பாளிகளுக்கோ பெண்ணிய படைப்பாளிகளுக்கோ தலித் படைப்பாளிகளுக்கோ எழுதியதைப் பற்றியே பேசுவது அதையே சிலாகிப்பது மட்டுமே வேலை அல்ல.
எந்த சமத்துவத்தை கனவு காண்கிறார்களோ அதற்கான மக்கள் இயக்கங்களில் பங்கெடுப்பது அந்தப் பாதையில் செல்வது போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
ஒவ்வொரு கேள்விக்கான பதிலும் அடுத்தடுத்த விவாதத்திற்கு இட்டுச் செல்வதாய் இருந்ததால் நேர்காணலை எங்கே முடிப்பது என்ற கேள்விக்கான பதில் சற்று எட்டியே இருந்தது.
மேலும் சில கேள்விகளுடன் வேறொரு பொழுதில் நேர்காணலைத் தொடரலாம் என்ற எண்ணத்துடன் இத்துடன் நிறுத்திக் கொண்டோம் ஆதவன் தீட்சண்யா இந்த மின்அஞ்சல் முகவரி இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது.
ஆதவனின் எழுத்துக்களின் கோபத்தை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது ஆனால் ஆதவனின் கட்டுரை ஐ படிக்கும் போாது எனக்கு ஒரு கதை நினைவுக்கு வருகிறது ஒரு மனிதன் தெரு விளக்கின் அடியில் ஒரு பொருளை தேடிக் அதை தேடுகிறேன் என்றானாம் எங்கே விழுந்தது என்றாள் அந்த மாததிற்கு அடியில் என்றானாம் பின் ஏன் இங்கே தேடுகிறாய் என்றாள் இங்கேதான் வெளிச்சம் இருக்கிறது என்றானாம் அதைப் போல இருக்கிறது ஆதாவனின் சிந்தனை நான் வெளிப்படையாக ஆதவன் தீட்சண்யாவிடம் திணிக்கப் பட்டதற்கு உங்கள் எதிர்வினை என்னவாக இருந்தது?
வழக்கம் போல பார்ப்பானைத் திட்டி எழுதி முடித்து விட்டீர்கள் ஆனால் திண்ணியத்தில் தலித் வாயில் மலம் திணிக்கப் பட்டதில் எந்த பார்ப்பாணுக்கும் சம்பந்தம் கிடையாது ஆனாலும் முற்போாக்கு எழுத்தாளர்களும் தமிழக அரசியல்வாதிகாளையும் மலம் தினிக்கும் கூட்டம் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டு விட்டது அதாவது தலித் களிண் வாயில் மலம் திணித்ாலும் தலித் மக்களின் குடிசைகளை யெரித்தாலும் தலித் பெண்கள் கற்ப்பலிக்கப் பட்டாலும் அதற்கான காரணம் பார்ப்பாணாக தான் கூறப் படுமே தவிர உண்மை இல்.
கொலை தீ வாய்ப்பு கற்ப்பு அலிப்பு பீ தினிப்பு சக்தி களுக்கு எந்த தடையும் கிடையாது எனவே அவர்கள் கடந்த வாரம் மலம் தினிக்கும் சுய மரியாதை ஐ மீண்டும் அறங்குகெற்றியுள்ளனர் இதில் முன்னேற்றம் என்னவென்றால் இந்த முறை ஒரு வழக்கு அறிந்க்ர் வாயில் மலம் பூசி உள்ளனர் இதற்கு ஆதித்தனின் எதிர்வினை என்னவாக இருக்கும் வழக்கத்தை விட பார்ப்பானை இன்னும் அதிகமாக திட்டுவார் அதற்கு மேல் அவரால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது ஏன் என்றாள் இன்று தமிழ் நாட்டில் எளிதாக செய்யக் கூடிய செயல் என்ன என்றாள் அது பார்ப்பானைத் திட்டுவதுதான் ஏன் விட வலிமையாக இருக்கிறார்கள் பெரிய அரசியல் காட்சிகளுக்கு சாதி யிந்துக்களிந் ஒட்டு மிக முக்கியமானது தெளிவாக சொன்னாள் தலித்களின் பட்டயம் செய்யப் பட்டு விட்டது இனி எத்தனை முறை மலம் திணிக்கப் பட்டாலும் முற்போாக்கு எழுத்தாளர்கள் அதற்காக கண்ணீர் வடித்து விட்டு சாதி இந்து அரசியல் தலைவர்களுக்கு பல்லக்கு தூக்க சென்று விடுவார்கள் இந்தியாவில் சாதி வரலாற்றை எடுத்து ப் பார்த்தால் பல பரிணாமங்கள் கிடைக்கும் வரூநாசிரம முறையால் அதிகம் பாதிப்புக்கு உள்ளானது யார் என்று பார்த்தால் கண்டிப்பாக தலித்கள் தான் அதே வரூநாசிரம முறையால் அதிகம் பலன் அடைந்தது யார் என்று பார்த்தால் மேல் எழுந்த வாறியாகப் பார்த்தால் பார்ப்பான் என்று தோன்றும்.
நன்கு ஆராய்ந்தால் பார்ப்பானாரை விட இந்த சாதி முறை அவர்களுக்கு உதவியாக இருந்தது இன்னும் சொஅல்லப் போானால் வர்ணாசிரம முறையால் பார்ப்பணர்கள் கஷ்டப் பட்டார்கள் என்பதே உண்மை ப்ரோகிதம் செய்வதையும் பீட்சை எடுத்து வாழ்வதையும் தவிர வேறு வாழ்க்கை முறை பார்ப்பணர்களுக்கு மறுக்கப் பட்டது என்பதே உண்மை வர்ணாசிரம முறை யை உடைத்து எறியும் சக்தி பார்ப்பணர்களுக்கு அப்போதும் இல்லை இப்போதும் இல்லை என்பதையே இந்த பீ தினிப்பு நிகழ்சிகள் காட்டுகின்றன வாய்ப்பு கிடைத்த போது எல்லாம் அம்பேத்கர் நம்பூததிரிப்பாத் பாரதியார் பொன்ற பாப்பணர்கள் சாதி கொடுமை ஐ உடைக்க முயன்றார்கள் என்பது இவர்களுக்கு தெஇரியாதா?
ஆனால் இவர்களுக்கு தங்களை தாங்களே யீமாற்றிக் கொஅள்ள வேண்டும் இவர்கள் விரும்புவது கான்சி பண்ணயாரைப் போன்ற பார்ப்பானை தான் சங்கர் ராமனை போஆன்ற பார்ப்பனாரை அல்லபார்ப்பனர்களோட பிழைப்புக்கூடமாய் இருக்கிற கோயிலைக் கட்டினதும் என்று என்னவோ பார்ப்பான் இன்றைக்கு பூசனை ததொழிலை நம்பி இருப்பது போல எலுதுகிறர்கல் பார்ப்பான் கக்கூசே கழுவும் வேலை யிலிருந்து மென் பொருள் வரை எல்லா தொலிலையும் செய்து பிழைப்பு நடத்து கின்றான் தமிழ்ககம் விட்டு மெதுவே வெளியேரியும் வருகிறான் பாபானை திட்டிக் கொஆந்டே பீ திணிப்புவானைப் பாராட்டிக் கொன்டும் இருந்தால் இன்னும் பல பீ தினிப்புகளுக்கு தயாராக வேண்டியது தான் இந்த மின்அஞ்சல் முகவரி இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது.
அண்மையில் கீற்று இணைய இதழில் மினர்வா மற்றும் நந்தன் எழுத்தாளர் ஆதவன் தீட்சண்யா அவர்களை நேரில் கண்டு எடுத்த தமிழன் என்று சொல்வது வெட்டிப் பெருமை பேட்டியை ஆர்வத்துடன் வாசித்தேன்.
குறிப்பாக சாதிஅமைப்பு மற்றும் ஒடுக்குமுறையால் ஏற்பட்டுவருகிற சமூக அவலங்கள் வரலாற்று விபரங்கள் பற்றி அவர் கூறும் பல விஷயங்களில் எனக்கு ஒத்த கருத்துண்டு.
தம்முடைய நேர்காணலில் ஆதவன் தீட்சண்யா சென்ற செப்டம்பர் மாதம் தீராநதியில் வெளியான என் பேட்டி குறித்துப் பின்வரும் கருத்துக்களை வெளியிட்டிருக்கிறார் சமீபத்திய தீராநதி இதழில் நாகார்ஜுனனின் நேர்காணல் வெளியாகியிருந்தது.
என் அம்மா ஜெயகாந்தன் எழுத்தை விரும்பிப் படிப்பவர் என் தாத்தா வள்ளலாரை கரைத்துக் குடித்தவர் என் மாமா இன்னின்னாரோடு தொடர்புடையவர் என்பதாகவெல்லாம் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
என்னுடைய பேட்டியில் உள்ள ஒருசில வரிகளை மாத்திரம் சுருக்கி எடுத்தாண்டு இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வருவது ஆச்சரியத்தை அளிக்கிறது.
சாதியைத் தாண்டி யோசிக்கின்ற அழுத்தம் எங்களது வீட்டில் ஒரு சீர்திருத்த அளவில் இருந்துகொண்டிருந்தது என்று சொல்வேன்ஸ அதாவது சாதியை மீறிச் சிந்திக்கிற சீர்திருத்த அளவிலான ஒரு போக்கு சித்தர் மற்றும் வள்ளலார் பாடல்கள் வழி மற்றபடி பிராமணர்களாக இருந்த எங்கள் குடும்பத்தில் ஒருசிலரிடம் இருந்தது அது பிற்பாடு உதவியாக அமைந்தது என்று கூறப்பட்டிருப்பதை தீட்சண்யா வசதியாக மாற்றிக்கொள்கிறார்.
சரி விட்டுவிடலாம் என்று பார்த்தால் குடும்பத்தில் இந்த சிலரின் தாக்கத்துக்குப் பிறகு திராவிட இயக்கத்தால் தாக்கம் பெற்றவர்கள் எனக்கு ஆசிரியர்களாக அமைந்தார்கள் அவர்களின் ஊக்குவிப்புதான் என்னை எழுதவே தூண்டியது என்று நான் கூறியதை தீட்சண்யா கண்டுகொள்ளவே இல்லை அதாவது அறுபதுகளில் குடும்பத்தில் ஓரளவும் பள்ளியில் முழுமையாகவும் கிட்டிய மாற்றுமரபுகள் மற்றும் சீர்திருத்த வெளிமூலமாக பிராமணியத்துக்கு மாறாக அப்பருவத் தன்னிலைஉருவாக்கம் இயக்கமாக நடைபெற்றது என்று நான் கூறுவது கருவிலே திருவுடையோனாக காட்டிக்கொள்ளும் முயற்சியாக இயல்பாக தீட்சண்யாவுக்குத் தெரிகிறது.
படித்த அந்த ஐந்தாண்டுகளும் சென்னை மயிலாப்பூர் பிராமண பிரச்னைகள் பழக்க வழக்கங்கள் என்று இவற்றிலிருந்து நான் முற்றிலுமாக விலகிவிட்டேன்ஸ அதாவது பதின்ம வயதில் படிப்படியாக பிராமணியகுடும்ப அமைப்பைத் தாண்டி பரந்த வாழ்வு பற்றித் தெரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தேன் குடும்பத்துடன் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகளை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கினேன் என்று கூறப்போக அதை தீட்சண்யா தமக்கு வேண்டியபடி பின்வருமாறு அர்த்தப்படுத்தியிருக்கிறார் நாகார்ஜுனன் தன்னுடைய வேர்களின் பிரபல்யத்தைக் குறித்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்.
இந்தக் கூற்றில் கடைசி வரியும் ராமாமிருதம் அம்மையாரின் வமிசாவழியினருக்குத் தனிப்பட்ட அவமானம் என்று ஏதும் கிடையாது அது மொத்த சமுதாயத்தின் அவமானம் என்று அவர் கூறுவதும் முற்றிலும் நிஜம்.
தீட்சண்யா குறிப்பிடுவது போல நான் வேர்களில் பிரபல்யத்தைக் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கவில்லை மாறாக எங்கள் குடும்பத்தினரைத் தாண்டி அந்த வேர்களின் பிரபல்யத்தைத் தாண்டி நான் வாழ ஆரம்பித்த கட்டத்தை பேட்டியில் இப்படிக் கூறியிருக்கிறேன் .. பம்பாய்க்குச் செல்வதுதான் சரியென்று முடிவெடுத்தேன்.
என் இருபதாவது வயதில் நான் கண்டறிந்த இந்த வாழ்க்கையைத் தான் என் பாரம்பரியமாக நினைக்கிறேன் என்பதைப் பேட்டியில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறேன்ஸ இதை ஒட்டி என் வாழ்வில் நடந்த மாற்றங்களை விவரித்த பிறகு பேட்டியில் மேலும் கூறுகிறேன் ஆக ஒரு உயர்ஜாதி பின்புலத்திலிருந்து வந்து பெரிய அலைக்கழிப்புகளுக்கு ஆளாகி ஒரு சிதறுண்ட மனநிலையில் வாழ்ந்த என்னை படிகள் பரிமாணம் இலக்கிய வெளிவட்டம் ஆகிய இப்பத்திரிகைகள் ஈர்த்தன.
இப்பத்திரிகைகளின் சொல்லாடல்கள் வார்த்தைகள் களன்கள் கருத்துக்கள் பின்புலங்கள் எல்லாவற்றையும் என்னுடையதாக நான் உணரத்தொடங்கி இவற்றுடன் இணைந்து செயல்பட ஆரம்பித்தேன்ஸ நான் செயல்படத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் தான் தமிழ்நாட்டில் அறிவுஜீவிகளாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த பல மேற்சொன்ன நபர்களுடனான உறவுகள் எனக்குக் கிடைத்தன.
தவிர ஆங்கிலப்பத்திரிகைத் துறையில் பணியாற்றிய இருபதாண்டுக்கால அனுபவம் பல புதிய சமூகக் கதவுகளைத் தானாகத் திறந்தது.. ஆனால் பேட்டியில் இதுவும் சரி இன்னும் பலவும் சரி தீட்சண்யாவின் கண்ணில் படவில்லை என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.