sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சோழ குலத்தைச் சேர்ந்த யாராவது அந்தக் கொலை வாளுக்கு இரையாகப் போகிறார்களா அல்லது இந்த சோழ இராஜ்யத்தை இரண்டாகத் துண்டு செய்து நாசமாக்கப் போகும் கொலைவாளா அது என்று தெரியவில்லை.
நம்முடைய தந்தையிடம் இருபது வருஷங்களுக்கு மேலாக அவள் உள்ளத்தில் பொங்கித் ததும்பிக் கொண்டிருந்த அத்தனை அன்பையும் உன் பேரிலே சொரிந்திருக்கிறாள்.
அதற்குப் பதினாலு உலகமும் இணையில்லைதான் தந்தை சொன்னதிலிருந்தும் வந்தியத்தேவர் சொன்னதிலிருந்து ஊகித்துக் கொண்டேன் தம்பி அவள் உன்னைத் தன் சொந்த மகன் என்று எண்ணியிருக்கிறாளா?
என்னிடம் அவளுடைய அன்பு இருக்கட்டும் நம் தந்தையிடம் அவள் எத்தகைய அன்பு வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதை நினைத்தால் என் நெஞ்சு உடனே உருகிவிடுகிறது.
கல்யாணியை அரிஞ்சயர் மணந்த போது அவள் பத்தரை மாற்றுப் பசும் பொன்னொத்த மேனியும் பூரண சந்திரனை யொத்த முகமும் கொண்ட புவன மோஹினியாக விளங்கினாள்.
திருக்கோவலூர் மலையமான் வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள் அழகை வெறுப்பவர்கள் அழகு வீரத்துக்குச் சத்துரு என்று நினைப்பவர்கள்... அழகுக்கும் வீரத்துக்கும் என்ன சம்பந்தம் உண்டோ என்னமோ எனக்குத் தெரியாது.
இளவரசன் புன்னகை புரிந்து அக்கா நீ எதிலிருந்தோ எதற்கோ போய்விட்டாய் என் பெரியன்னை என்னிடம் வைத்துள்ள அன்பைக் குறித துச் சொன்னேன்.
இதைத் தவிர பிரம்ம சிருஷ்டியில் ஒருவருக்கொருவர் சம்பந்தமேயில்லாதவர்கள் அபூர்வமாகச் சில சமயம் ஒரே மாதிரி இருப்பதும் உண்டு.
பழுவூர் இளையராணியும் இலங்கையில் நான் பார்த்த நம் பெரியன்னையும் ஒரே மாதிரி இருப்பதாக வந்தியத்தேவர் சொல்வது உண்மையாயிருக்க முடியுமா?
இலங்கைக்கு அருகில் உள்ள ஒரு தீவில் தாம் தனியாக ஒதுக்கப்பட்டதையும் அத்தீவில் ஒரு ஊமைப் பெண் தம்மிடம் காட்டிய அன்பைப் பற்றியும் கூறினார்.
இந்தச் சம்பவம் நம் தந்தையின் உள்ளத்தில் இருபத்து நாலு வருஷங்களாக இருந்து அல்லும் பகலும் வேதனை அளித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை அறிந்தேன்.
இல்லாவிட்டால் நம் தந்தைக்கு இந்த ஜன்மத்திலும் மனச்சாந்தி இல்லை மறுஜன்மத்திலும் அவருக்கு நிம்மதியிருக்க முடியாது அக்கா சமீபத்தில் நான் இரண்டு மூன்று தடவை மரணத்தின் வாசல் வரையில் சென்று திரும்பினேன்.
வாயும் செவியும் இல்லாத ஒருத்தியினுடைய நிலையை எண்ணிப் பார் உள்ளத்தில் குமுறும் அன்பையும் ஆர்வத்தையும் துன்பத்தையும் வேதனையையும் கோபத்தையும் தாபத்தையும் எல்லாவற்றையும் மனத்திற்குள்ளே அடக்க ி வைத்திருக்கவேண்டும்.
தந்தை விரும்பினாலும் சரி விரும்பாவிட்டாலும் சரி நம்முடைய கடமை அது தம்பி இறந்து போனவளின் ஆவி வந்து அவரைத் துன்புறுத்துவதாக எண்ணி இரவு நேரங்களில் நம் தந்தை அலறுகிறார்.
இருந்தாலும் நீ ரொம்பப் பொல்லாதவன் தம்பி சோழர்குலத்தின் பண்பாட்டையே மறந்துவிட்டாய் கொடும்பாளூர் இளவரசியிடம் ஒரு வார்த்தை பேசவும் இல்லை சௌக்கியமாக இருக்கிறாயா என்று கேட்கக்கூட இல்லையே?
இளவரசனைப் பார்த்தும் ாராமலும் நின்றுகொண்டு அக்கா எதற்காகக் கற்பனை செய்து கூறுகிறீர்கள் தங்கள் தம்பி என்னைப் பார்க்க விரும்பவில்லை.
ஓடத்தில் இருந்த பூங்குழலியை நினைத்துக்கொண்டு ஓடத்தைக் குறிப்பிட்டாள் போலும் இளவரசன் நகைத்துக் கொண்டே அக்கா உன் தோழிக்குப் பேசத் தெரிகிறதே நம் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஊமைகளுடன் இவளும் ஒரு ஊமையோ என்று பயந்து போனேன் என்றான்.
கொடும்பாளூர் இளவரசி உட்கார்ந்து கொண்டு சொல்லட்டும் அக்கா இவள் இத்தனை நேரம் நிற்பதைப் பார்த்தால் இவளுடைய பெரிய தந்தை உருகிப் போய் விடுவார்.
பிறகு வானதி தஞ்சை அரண்மனையில் குந்தவை துர்க்கை கோயிலுக்குப் போன பிறகு தான் தனியே மேன் மாடத்தில் உலாவச் சென்றதையும் சக்கரவர்த்தியின் அபயக்குரல் கேட்டதையும் அந்த இடத்துக்குத் தான் சென்று கீழே எட்டிப் பார்த்ததையும் அங்கே தான் கண்ட காட்சியையும் கூறினாள்.
எல்லாவற்றையும் ஆர்வத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்த இளவரசன் கடைசியாகத் தமக்கையை நோக்கி அக்கா உன் தோழி முக்கியமான ஒரு சம்பவத்தை விட்டுவிட்டாள் போலிருக்கிறதே இவ்வளவையும் பார்த்துக் கேட்ட பிறகு இவள் மூர்ச்சை அடைந்து விழுந்திருக்க வேண்டுமே?
குந்தவை அவளை அன்பு ததும்பிய கண்களினால் பார்த்து வானதி சற்று நேரம் ஓடைக் க ையோடு உலாவிவிட்டு வா இல்லாவிட்டாலும் நம் பரிவாரங்கள் இருக்குமிடத்துக்குப் போயிரு.
இப்படி ஒரு நாடகம் நடத்தினால் ஏதாவது உண்மை கண்டறியலாம் என்று செய்திருக்கிறாள்.... அதை நான் அறியேன் நந்தினியின் உள்ளத்தை அவளைப் படைத்த பிரம்மதேவனாலும் கண்டறிய முடியாது.பழுவேட்டரையர் அவளிடம் படும்பா ்டை நினைத்தால் எனக்குப் பரிதாபமாயிருக்கிறது தம்பி சற்று முன் அழகைப் பற்றிப் பேசினோம் அல்லவா?
பழுவேட்டரையர் மதுராந்தகர் திருமலையப்பன் கந்தன்மாறன் கடைசியாக பார்த்திபேந்திரன் அவளுடைய அழகுக்குப் பயந்து கொண்டு முதன் மந்திரி அநிருத்தர் அவள் பக்கத்திலேயே போவதில்லை.
தம்பி நந்தினியின் சௌந்திரயத்துக்கு அஞ்சாமல் அவளிடம் தோற்றுப் போகாமல் மிஞ்சி வந்தவர் ஒரே ஒருவர் தான்... பழுவூர் ராணி கடம்பூர் சம்புவரையர் மாளிகைக்கு வரும்படி நம் தமையனுக்குச் சொல்லியனுப்பியிருக்கிறாள்.
அதற்கெல்லாம் பிராயச்சித்தம் செய்து கொள்ளத் தீர்மானித்திருக்கிறேன்... அடுத்த தடவை அவளைச் சந்திக்கும்போது அவள் காலில் விழுந்து என்னுடைய குற்றங்களை யெல்லாம் மன்னிக்கும்படி கேட்டுக் கொள்வேன்.
அவள்தான் உன்னைப் பார்த்துப் பொறாமைப்பட்டாள்.அவள்தான் உன்னை வெறுத்தாள்... தம்பி இலங்கையில் பைத்தியக்காரியைப்போல் திரியும் நம் பெரியம்மாவை நினைத்து நீ நெஞ்சம் குமுறுவதாகச் சொன்னாய்.
அரண்மனையில் சகல சுக போகங்களுடன் வாழ்ந்திருக்க வேண்டிய நந்தினி எப்படியெல்லாம் வாழ்க்கையில் கஷ்டப்பட்டாள் என்பதை நினைக்கும்போது என் இதயம் பிளந்து போகும் போலிருக்கிறது.
யாரோ எப்பொழுதோ செய்த தவறுகளின் காரணமாக எனக்கு முன் பிறந்த தமக்கை இந்தக் கிழவர் பழுவேட்டரையரை மணக்க நேர்ந்துவிட்டது.... அக்கா இதெல்லாம் எப்படி நேர்ந்திருக்கும் என்று உனக்கு ஏதாவது தெரிகிறதா?
நம்முடைய பாட்டி செம்பியன்மாதேவிக்கு ஏதோ விஷயமும் தெரிந்திருக்கிறது.முதலாவது மந்திரி அநிருத்தருக்கு எல்லா விஷயம் தெரிந்திருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது.
வந்தியத்தேவர் சொன்னார் பழுவூர் ராணி மீன் சின்னம் பொறித்த மின்னலைப்போல் ஒளிரும் வள் ஒன்றை வைத்துப் பூஜை செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று.
ஆனால் நமது கடமையை நாம் செய்துவிட வேண்டியது தான் அதற்காக வந்தியத்தேவரை நீ அனுப்பியிருப்பது சரிதான் ஆனால் தந்தையிடமும் தெரிவிக்க வேண்டாமா?
பெரியம்மாவை அழைத்துக்கொண்டு வருவதற்கு அவருடைய அநுமதியையும் பெற்றுக் கொள்வேன்.... அருள்வர்மா உன் இஷ்டத்துக்கு நான் குறுக்கே நிற்க வில்லை.
ஆனால் மறுபடி நீ உன்னை அபாயத்துக்கு உட்படுத்திக் கொள்வதற்கு முன்னால் என்னுடைய கோரிக்கையை நிறைவேற்றிக் கொடுக்க வேண்டும்... மறுத்ததில்லை அந்த நம்பிக்கையோடுதான் இப்போதும் கேட்கிறேன் ஆதித்த கரிகாலன் கலியாணம் செய்து கொள்ளவில்லை கலியாணம் செய்து கொள்வான் என்றும் தொன்றவில்லை சுந்தர சோழரின் குலம் உன்னால்தான் விளங்க வேண்டும்.
என் விருப்பத்தை இந்த விஷயத்தில் நீ நிறைவேற்றி வைக்க வேண்டும்... உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற நான் சம்மதித்தால் எனக்குப் பிரியமான பெண்ணை மணந்துகொள்ள நீ சம்மதம் கொடுப்பாய் அல்லவா?
நந்தி மண்டபத்தில் அமர்ந்து இளவரசனும் குந்தவைதேவியும் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது வானதி தூண் ஓரமாக நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோது கால்வாயில் படகில் காத்துக் கொண்டிருந்த பூங்குழலிக்கும் சேந்தன் அமுதனுக்கும் முக்கியமான சம்பாஷணை நடந்து கொண்டிருந்தது.
உண்மையைத் தவிர என் வாயில் வேறு ஒன்றும் வராது பூங்குழலி அதனாலேதான் நாலு நாளாக நான் யாரையும் பார்க்காமலும் பேசாமலும் இருக்கிறேன் என்றான் அமுதன்.
இருந்தாலும் அவன் சொன்னது என்னவென்று சொல் நானே உன்னிடம் என் மனதைத் திறந்து தெரிவித்திருக்க மாட்டேன் அவ்வளவு தைரியம் எனக்கு வந்திராது.
அன்பு ஏன் ஏற்படுகிறது எவ்வாறு ஏற்படுகிறது என்று இதுவரை உலகில் யாரும் கண்டுபிடித்துச் சொன்னதில்லை பூங்குழலி அழகைப் பார்த்து ஆசை கொள்வதுண்டு மோகம் கொள்வதும் உண்டு.
அதில் என்ன சந்தேகம் பூங்குழலி பழையாறை இளையபிராட்டியைக் காட்டிலும் அதோ தூண் மறைவில் நிற்கும் கொடும்பாளூர் இ வரசியைக் காட்டிலும் நீ எத்தனையோ மடங்கு அழகி.
வானுலகத் தேவர்களும் மண்ணுலகத்தின் மன்னாதி மன்னர்களும் விரும்பக்கூடிய அழகியாகிய நீ எனக்கு எங்கே கிட்டப்போகிறாய் என்ற பீதி என் மனத்தில் குடி கொண்டிருக்கிறது பூங்குழலி சற்று யோசனையில் ஆழ்ந்திருந்து விட்டு அமுதா உன் பேரில் எனக்கு ஆசை இல்லை என்று நான் சொல்லிவிட்டால் நீ என்ன செய்வாய்?
நம் பெரியோர் பகவானிடம் பக்தி செலுத்தித்தான் மனத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டார்கள்... என்னிடம் உனக்கு உண்மை அன்பு இருந்தால் நான் உன்னை மறுதளித்ததும் என்னைக் கொன்று விட வேண்டும் என்று உனக்குத் தோன்றும்.
உனக்குப் பதிலாக நான் வேற ு யாரிடமாவது அன்பு வைப்பதாகத் தெரிந்தால் அவரையும் கொன்றுவிட வேண்டுமென்று நீ கொதித்து எழுவாய்.... பூங்குழலி நான் கூறியது தெய்வீகமான ஸத்வ குணத்தைச் சேர்ந்த அன்பு.
நீ சொல்வது அசுர குணத்துக்குரிய ஆசை பைசாச குணத்துக்குரியது என்று சொல்லலாம்... தெய்வீகத்தையும் நான் அறியேன் பைசாச இயல்பையும் நான் அறியேன்.
அவர் நம்மை நிராகரிப்பது முதலில் கொஞ்சம் வேதனையாயிருந்தாலும் பொறுத்துக்கொண்டு பதிலுக்கு நன்மையே செய்தோமானால் பின்னால் நமக்கு ஏற்படும் இன்பம் ஒன்றுக்குப் பத்து மடங்காகப் பெருகியிருக்கும்... நீ சொல்வது மனித இயல்பே அல்ல மனிதர்களால் ஆகக் கூடிய காரியமும் அல்ல.
அது நிறைவேறாது என்று அறிந்ததும் அவனுடைய ஆசைக்கு குறுக்கே நிற்பதாக அவன் எண்ணி வந்தியத்தேவனைப் பழுவேட்டரையர் ஆட்களிடம் காட்டிக் கொடுக்க முயன்றான்.
பிறகு அந்த இராஜகுமாரன் இளவரசுப் பட்டம் சூட்டிக் கொண்டதும் அவளை நிராகரித்து விட்டான்.... என் ஊமை அத்தையின் சமிக்ஞை பாஷை மூலமாகவே தெரிந்து கொண்டேன்.
அவள் தனக்குத் துரோகம் செய்தவனை மன்னித்ததுமில்லாமல் அவனுக்கு இன்னொரு மனைவி மூலம் பிறந்த பிள்ளையைப் பல தடவை காப்பாற்றினாள் என்று அறிந்தேன்.
அதனால் இப்படிச் சாத்வீக உபதேசம் செய்கிறாய் ஆம் அமுதா என் உடம பிலிருந்து கொஞ்சம் இரத்தத்தையும் அந்த வானதியின் உடம்பிலிருந்து கொஞ்சம் இரத்தத்தையும் எடுத்து ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்குமா?
நீ காட்டு மிருகங்களைக் கையினால் அடித்துக்கொல்லுவாய் கடும் புயற்காற்றில் கடலில் ஓடம் செலுத்துவாய் கடலில் கை சளைத்துத் தத்தளிக்கிறவர்களைக் காப்பாற்றுவாய் வானதியோ கடல் அலையைக்கண்டே பயப்படுவாள் வீட்டுப்பூனையைக் கண்டு பீதிகொண்டு அலறுவாள் ஏதாவது கெட்ட செய்தி கேட்டால் மூர்ச்சையடைந்து விழுவாள் அப்படியிருக்கும்போது இளையபிராட்டி என்னைத் துச்சமாகக் கருதக் காரணம் என்ன?
அமுதா இளவரசரைப் படகில் ஏற்றிக்கொண்டு திரும்ப புத்த விஹாரத்துக்குப் போக வேண்டுமாயிருந்தால் நீ மட்டும் படகைச் செலுத்திக் கொண்டுபோ நான் வந்தால் ஒரு வேளை வேண்டுமென்றே படகைக் கவிழ்த்தாலும் கவிழ்த்து விடுவேன்... ஒருநாளும் நீ அப்படிச் செய்யமாட்டாய் பூங்குழலி இளவரசர் என்ன குற்றம் செய்தார் அவர் ஏறியுள்ள படகை நீ கவிழ்ப்பதற்கு?
நீயே படகை விட்டுக் கொண்டுபோ இவ்விதம் கூறிக்கொண்டே பூங்குழலி குனிந்து கால்வாயின் கரையில் கிடந்த ஒரு கூழாங்கல்லை எடுத்தாள்.
அவள் தன்னைத்தானே பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியாமையால்தானே அவளை அரசகுமாரன் ஒருவன் வஞ்சித்து அவளுடைய வாழ்க்கையைப் பாழாக்கினான்?
என்னிடம் அப்படி ஒரு இராஜகுமாரன் நடந்து கொண்டால் நான் அவனை இலேசில் விடமாட்டேன் இலேசில் விடமாட்டாய் காளைமாட்டின் மேல் கல்லை எடுத்தெறிவாய் அதுவும் கால்வாயில் படகில் இருந்து கொண்டு மாடு உன்கிட்டே வந்து உன்னைமுட்ட முடியாதல்லவா?
திரும்பித் துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு சென்றது.அச்சமயம் வானதி தென்னந்தோப்பின் மறுபுறத்தில் இருந்த பல்லக்கை நோக்கித் தனியாகப் போய் கொண்டிருந்தாள்.
ஆனால் ரிஷபராஜன் தலையைக் குனிந்து கொண்டு கொம்பை நீட்டிக்கொண்டு வாலைத் தூக்கிக் கொண்டு தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்டதும் பயந்து போனாள்.
அவளை அவ்விதம் பயங்கரப்படுத்தியது என்னவென்பது மறுகணமே தெரிந்து விட்டது அம்ம்ம்ம்மா என்ற கம்பீரமான குரல் கொடுத்துக் கொண்டு அவளுக்கு எதிரில் ரிஷப ராஜன் தோன்றினான்.
வேலும் வாளும் வீசி வஜ்ராயுதம் போல் வலுப்பெற்றிருந்த கைகளில் துவண்ட கொடியைப் போல் கிடந்த வானதியைத் தூக்கிக் கொண்டு அருள்வர்மன் குந்தவையின் அருகில் வந்தா ்.
இவர் அதற்காக என்னிடம் என்றைக்கும் நன்றி செலுத்தியே தீரவேண்டும் நான் இவளைக் கால்வாயில் விழாமல் காப்பாற்றியதற்காக இவளுக்கு நான் நன்றி செலுத்த வேண்டுமா?
புரியும்படி சொல்லுகிறேன் இவர் சிறு வயதில் ஒரு சமயம் காவேரியில் விழுந்தார் என்றும் ஒரு பெண் இவரை எடுத்துக் காப்பாற்றினாள் என்றும் சொன்னீர்கள்.
கால்வாயில் விழப்போன ஒரு பெண்ணை இவர் தடுத்துக் காப்பாற்றினார் என்ற புகழை அளித்தேன் அல்லவா அதற்காக இவர் என்னிடம் நன்றி செலுத்த வேண்டாமா?
சொற்சுவை பொருட்சுவை வாய்ந்து நனி சிறந்த இலக்கியமாகப் பண்டுதொட்டே அறிஞர்களால் யாண்டும் மேற்கோளளாக வழங்கப்படும் பெருமை கனிந்தது.
இந்நூல் ஏறக்குறைய ஆயிரம் ஆண்டுகட்குமுன் இயற்றப்பட்டதாயினும் இது முன்னைச் சங்க நூல்களின் தமிழ் நலம் நன்கு வாய்ந்து திகழ்கின்றது.
ஆதலால் நூல் முழுமையும் படித்து நலம்நுகர மலைவுறுவோர்க்கு அதன் கதைத் தொடர்பும் இனிமைகளுங் குறையாத முறையில் ஒரு சுருக்கப் பதிப்பு இருப்பின் எல்லோரும் எளிதில் படித்தறிந்துகொள்ள உதவியாயிருக்கும்.
தமிழ் மொழியிலும் அம் முறை பின்பற்றப்படுவதனால் தமிழ் மொழிக் கல்வி பெருகப் பரவுவதற்கும் முழுநூலைக் கற்க ஆர்வமெழுதற்கும் இடமுண்டாகும்.
இச் சுருக்கப் பதிப்பு முழு நூலில் ஏறக்குறையக் காற்பங்களவாக வெளிவருகின்றது இதனால் அம் முழுநூற் கருத்தை எல்லாரும் இதன்முகமாக எளிதிற் படித்தறிந்து கொள்ளலாம்.
கதைப் போக்குக் கெடாமல் இனிய செய்யுட்களைத் திரட்டிக் கோத்து இடையிடையே விடுக்கப்பட்ட பாட்டுக்களின் தொடர்பைச் சுருக்கமாக அங்கங்கும் எளிய உரைநடையில் எழுதிச்சேர்த்து ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் அடியில் தெளிவான உரைக் குரிப்புக்களுங் கொடுத்து விளக்கமான ஓர் ஆராய்ச்சி முன்னுரையோடு இந்நூல் பதிப்பிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
அவர்கட்குத் தமிழுலகம் பெரிதுங் கடமைப் பட்டிருக்கின்றது அவர்கட்கு எங்கள் அகமார்ந்த நன்றியைப் புலப்படுத்திக் கொள்கின்றோம்.
பெருங்காவியம் ஐந்தனுள் வளையாபதி குண்டலகேசி என்ற இரண்டொழிய சிந்தாமணி சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை யென்ற மூன்றும் அச்சாகி வெளிவந்திருக்கின்றன.
சிறு காவியம் ஐந்தனுள் நாககுமார காவியம் யசோதர காவியம் என்ற இரண்டொழிய ஏனை சூளாமணி நீலகேசி உதயணன் பெருங்கதை என்ற மூன்றும் அச்சாகி வெளிவந்துள்ளன யசோதர காவியம் நெடுநாட்களுக்கு முன்பு அச்சாகி வெளிவந்ததுண்டு இப்போது கிடைப்பது அரிது நாக குமார காவியம் கிடைக்கவேயில்லை.
தமிழ்மொழிப் பயிற்சிக்கண் இருந்த ஆர்வக்குறைவாலும் தமிழ் படிப்பவர் தொகை குன்றி யிருந்ததுடன் தமிழ் நூல் ஆராய்ச்சி மக்கள் மனக் கண்ணிற்கு உயர்வாகத் தோன்றாமையாலும் தமிழ் நூல்கள் பல வெளிவரத் தடையுற்றன வெளி வந்தவை மறுபதிப்பு எய்த மாட்டாது மடியலாயின.
இக்காலத்தே தமிழ் நூலாராய்ச்சி சிறிது உயர்வு பெற்று வருகிறது தமிழ் கற்போரும் பெருகுகின்றனர் மக்கட்கும் தமிழிடத்தும் தமிழ் நூல்களிடத்தும் பற்று உண்டாகி வருகிறது.
இந்நிலையில் உண்மையாகவே தமிழ்த்தொண்டு புரியும் நன்மக்களும் கழகங்களும் மேற்கொண்டு புரியத்தக்க பணியொன்றே உளது அஃதாவது உயரிய நூல்களை யாவரும் பெறத்தக்க முறையில் வெளியிடுவதும் அவற்றின் அரிய கருத்துக்களை எளிய வகையில் சுருக்கியும் வடித்தும் உரைப்படுத்தும் மொழி பெயர்த்தும் மக்கள் தமிழ்வேட்கை மிகக் கொள்ளுமாறு செய்வதுமாம்.
சீவக சிந்தாமணி பதின்மூன்று இலம்பகங்களாக வகுக்கப்பெற்று மூவாயிரத்து நூற்று நாற்பத்தைந்து செய்யுட்களைக் கொண்டுள்ளது சீவகன் என்னும் அரசகுமரன் வரலாறு கூறும் வாயிலாகச் சமண் சமயக் கருத்துக்களையும் உடன் உரைக்கும் திறம் உடையது.
திருத்தக்கதேவர் செய்தவை இரண்டாயிரத்து எழுநூறு என்றே சிந்தாமணியின் ஓம்படைச் செய்யுள் உரை தெரிவிக்கின்றது மிகுந்த நானூற்று நாற்பத்தைந்து செய்யுட்களும் கந்தியாரால் செய்யப்பட்டவை யென்பர்.
அச் சங்கப் புலவர் சமண் சமயத்துப் புலவர் பலர்க்கும் துறவினை வியந்து பாடத் தெரியுமேயன்றி இன்பச் சுவை கனியப் பாடல் இயலாது போலும் என்றனர்.
இக் கேள்வி வரலாற்றை நோக்கின் இவர் சோழநாட்டவர் என்றும் சோழர் குலத்தவர் என்றும் பாண்டிநாட்டில் தம் புலமை நிரம்பப்பெற்று இவ்வினிய தமிழ்க் காவியத்தை யியற்றினர் என்றும் ஓராற்றால் உணரலாம்.
இவர் காலத்திருந்த மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் சிலப்பதிகாரம் இறையனார் அகப்பொருள் என்ற இவற்றுட் கூறப்படும் கடைச்சங்கம் அன்று என்பது இந்நூற்கு உரைகண்ட நச்சினார்க்கினியரது உரைக் குறிப்பால் தெரிகின்றது.
தமிழ் நாடில் சமண சமயத்தவருள் இச்சிந்தாமணியேயன்றிச் சத்திரசூடாமணி கத்திய சிந்தாமனி சீவந்தர நாடகம் சீவந்தர சம்பு என்பன வடமொழியிலும் மகாபுராணம் ஸ்ரீபுராணம் என்பன மணிப்பிரவாள நடையிலும் உள்ளன என்பர்.
சிந்தாமணியின் சரிதம் சிதர்ந்தேன் இதனைத் தெருண்டார் ஏற்றுக் கொண்டனர் என்றே கூறுதலால் சீவகன் வரலாறு தேவர் காலத்தே சமணருலகத்தில் பயில வழங்கிய தென்பதுமட்டில் இனிது தெரிகின்றது.
அச்சணந்தி என்ற பெரியோன்பால் எல்லாக் கலைகளும் கற்றான் ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத உயர்தனித் தோன்றலாய்ச் சீவகன் விளக்கமுற்றான்.
சீவகன் சிறப்புற்று வரும் நாளில் இராசமாபுரத்து ஆயர் நிரைகளைக் கவர்ந்து சென்ற வேடர் கூட்டத்தை அரசன் தானை வீரர் வெல்லமாட்டாது முதுகிட்டோட சீவகன் தன் தோழருடன் சென்று ஆளற்ற மின்றி வேடருடன் பொருது துரத்திவிட்டு ஆனிரையை மீட்டுத் தந்து ஆயர் தலைவனான நந்தகோன் என்பவன் மகள் கோவிந்தை யென்பவளைத் தன் தோழருள் ஒருவனான பதுமுகனுக்குத் திருமணம் செய்வித்தான்.
அவ்விராசமாபுரத்தே வாழ்ந்த சீதத்தன் என்னும் வணிகன் தன்பால் கலுழவேகன் என்னும் விஞ்சையர் வேந்தன் அடைக்கலப்படுத்திய அவன் மகள் காந்தருவதத்தையை இசைப்போர் செய்து வெற்றி பெறுவோனுக்குத் திருமணம் செய்து தருவதாகத் தெரிவிப்ப அப்போரில் அரசர் பலரும் தோற்றது கண்டு சீவகன் சென்று அவளைத் தோல்வியுறுவித்து மணம் செய்து கொண்டான்.
அந் நகரமாந்தர் வேனிற்காலத் தொருநாள் பொழில் விளையாடிப் புனலாட்டயர ஒரு பூம்பொழிலுக்குச் சென்றிருந்த பொழுது குணமாலை சுரமஞ்சரி என்ற இரண்டு செல்வ மங்கையர் சுண்ணப்பொடி காரணமாகத் தம்முள் நட்பு மாறுபட்டுப் பிரிந்தேகினர்.
அவருள் சுண்ணத்தால் மேம்பட்ட குணமாலை நீராடிவிட்டு வரும்போது அசளிவேகம் என்னும் அரச யானை மதம் மிக்க அவளைக் கொல்ல ஓடிவரவே அது கண்ட சீவகன் அவ் யானையை அடர்த்து அவளை உயிருய்வித்தான்.
இதற்குள் அரசன் யானை அடர்க்கப்பட்டது தெரிந்து சீவகனைப் பற்றிக் கொணருமாறு வீரரைப் பணிப்ப அவர் போந்து அவனைக் கொண்டேகுங்கால் பெரும்புயலும் மழையும் வந்து மோதிப் பேதுறுப்ப அதனிடையே வந்த சுதஞ்சணன் என்னும் நன்றி மறவாத் தேவன் சீவகனைத் தான் வாழும் மலை முடிக்குக் கொண்டுபோயினன்.
பின்னர் சீவகன் அத் தேவன்பால் சிலநாள் தஞ்கிப் பின்வேறு நாடுகளைக் காண வேட்கைகொண்டு விடைபெற்றுப் பல மலைகளையும் காடிடையிட்ட நாடுகளையும் கடந்து பல்லவ தேயத்துச் சந்திராபமென்னும் தலை நகரையடைந்தான்.
அவள் பிறந்த நாளைக் குறித்த காலக் கணக்கர் இவட்குக் கணவனாவான் எவனோ அவனன்றிப் பிற ஆடவர் எவரும் இவள் கண்ணிற்கு ஆடவராகத் தோன்றமாட்டார் என்று உரைத்திருந்தனர்.
அங்கே சிலநாளிருந்த சீவகன் அவளிடத்தும் பிறர் எவரிடத்தும் கூறாமல் பிரிந்தேகி எதிர்ப்பட்ட ஒருவனுக்குத் தன் அணிகலனை ஈந்து அறம் சில பகர்ந்து ஏகினான்.
பின்பு சீவகன் மத்திமதேயத்து ஏமமாபுரத்தை யடைந்து அந் நகரத்து வேந்தன் மக்கட்குப் படைக்கலம் பயில்விக்கும் ஆசிரியனாய் அமர்ந்து வில் வாள் முதலிய படைப் பயிற்சி நல்கிவந்ததோடு அவ்வப்பொழுது அறநெறியும் அறிவுறுத்தி வந்தான்.
அவ்வரசன் மகள் கனகமாலை என்பாளுக்கும் சீவகனுக்கும் கருத்தொருமை எய்த அரசன் தன் மக்கட்கு இவன் வழங்கியுள்ள பயிற்சிச் சிறப்புக்கண்டு வியந்து தன் மகளை மணம் செய்துகொடுத்தான் இங்கேயும் சீவகன் சின்னாளே தங்கினான்.
இதற்கிடையே இவன் உயிரோடிருப்பதை இராசமாபுரத்தே யிருந்த காந்தருவத்தை தன் விஞ்சையாலுணர்ந்து சீவகன் தம்பியான நந்தட்டன் என்பவனை விஞ்சையால் ஏமமாபுரத்தை அடையுமாறு செய்தனள்.
பதுமுகன் முதலிய சீவகன் தோழர்கள் இவனைத் தேடிவருங்கால் தண்டக வனத்துத் தவப்பள்ளியில் விசயையைக் கண்டு அளவளாவிக்கொண்டு இவ் வேமமாபுரத்தை யடைந்து நிரை கவர்வார்போல் போர் தொடங்கிச் சீவகனையடைந்து தாம் விசையையைக் கண்ட செய்தியைக் கூறினர்.
சீவகன் அவர் அனைவரையும் அரசனுக்கும் அவன் மக்கட்கும் கனகமாலைக்கும் அறிவித்து அவர்பால் விடைபெற்றுவந்து விசயை யடி வீழ்ந்து வணங்கினன்.
மகனைக் கண்டு மனம் மிக மகிழ்ந்த விசயை சீவகனை உடனே விரைந்து சென்று மாமனான கோவிந்தராசனைக் கண்டு அவன் துணைபெற்றுக் கட்டியங்காரனை வெல்ல வேண்டுமெனப் பணித்தனள்.
சீவகன் சிறப்புற்று வரும் நாளில் இராசமாபுரத்து ஆயர் நிரைகளைக் கவர்ந்து சென்ற வேடர் கூட்டத்தை அரசன் தானை வீரர் வெல்லமாட்டாது முதுகிட்டோட சீவகன் தன் தோழருடன் சென்று ஆளற்ற மின்றி வேடருடன் பொருது துரத்திவிட்டு ஆனிரையை மீட்டுத்தந்து ஆயர் தலைவனான நந்தகோன் என்பவன் மகள் கோவிந்தை யென்பவளைத் தன் தோழருள் ஒருவனான பதுமுகனுக்குத் திருமணம் செய்வித்தான்.
அவ்விராசமாபுரத்தே வாழ்ந்த சீதத்தன் என்னும் வணிகன் தன்பால் கலுழவேகன் என்னும் விஞ்சையர் வேந்தன் அடைக்கலப்படுத்திய அவன் மகள் காந்தருவ தத்தையை இசைப்போர் செய்து வெற்றி பெறுவோனுக்குத் திருமணம் செய்து தருவதாகத் தெரிவிப்ப அப்போரில் அரசர் பலரும் தோற்றது கண்டு சீவகன் சென்று அவளைத் தோல்வியுறுவித்து மணம் செய்து கொண்டான்.
அவருள் சுண்ணத்தால் மேம்பட்ட குணமாலை நீராடிவிட்டு வரும்போது அசனிவேகம் என்னும் அரச யானை மதம் மிக்க அவளைக் கொல்ல ஓடிவரவே அது கண்ட சீவகன் அவ் யானையை அடர்த்து சீவகன் இராசமாபுரத்தை யடைந்து தோழரை ஓரிடத்தே இருக்கவைத்துத் தான் வேற்றுருக்கொண்டு நகர்க்குள் நுழைந்தான்.
மகட் குக் கணவன் வருங்கால் விலையாகாப் பண்டம் விலையாகி விடும் என்று சாகரதத்தன் மகளது குறிப்புக் குறித்தோர் கூறியிருந்தமையின் அவன் சீவகனுக்கு அவளை மணம் செய்துவைத்தான்.
அவர்கள் குணமாலையுடன் பிணங்கி நீங்கிய சுரமஞ்சரி ஆடவர் முகத்தையும் பாரேன் அவர் பெயரையும் செவிகொடுத்துக் கேளேன் என்று நோன்பு பூண்டிருப்பதைத் தெரிவித்து அவளை மணந்து வருமாறு தூண்டினர்.
சீவகன் முதியவொரு வேதியன் வடிவுகொண்டு சுரமஞ்சரியின் கன்னிகா மாடம் அடைந்து கவர் பொருள்பட இனிய சொல்லாடி பாட்டிசைத்து அவளைக் காமன் கோட்டத்துக்குச் செல்வித்துத் தானும் உடனே சென்று தோழர் சூழ்ச்சியால் மணந்து கொண்டான்.
பின்பு சீவகன் குதிரை வாணிகன் வடிவுபூண்டு விதைய நாட்டினையடைந்து தன் மாமன் கோவிந்தராசனைக் கண்டு கட்டியங்காரனை வெல்லற்கு வேண்டியதைச் சூழலுற்றான்.
பின்னர் திரிபன்றியொன்றை நிறுவி இதனை அம்பெய்து வீழ்த்துபவர்க்கு என் மகள் இலக்கணை உரியள் என்று கோவி்ந்தராசன் அரசர்கட்கும் கட்டியங்காரனுக்கும் ஓலை விடுத்தனன்.
பின்பு சீவகன் ஏமாங்கத நாட்டுக்கு அரசனாய் மணிமுடி புனைந்துகொண்டு தம்பியர்க்கும் தோழர்க்கும் செய்தற்குரிய சிறப்புகளைச் செய்தான்.
திருத்தக்க தேவர் இந்நூலைத் தொடங்குங் காலத்தே தம் ஆசிரியர் அருள் பெற்றுப் பாடி முடிவில் அவர்கட்குக் காட்ட அவர் இந்நூலின் சொற்பொருள் நலங் கண்டு வியந்து சிந்தா மணி யோதியுணர்ந்தார் கேட்டார் இந்நீரராய் உயர்வர் பூந்தாமரையாள் காப்பாளாம் என்று பாராட்டினர்.
கேள்வி வழியாக வழங்கும் வரலாறு சமண முனிவர் காமச்சுவை முற்றும் கனியக் கவிபாடும் வன்மையுடை யார் என்பதனை நிலைநாட்டுவது கருத்தாகக் கொண்டு தேவர் இந்நூலினை எழுதினார் என்று கூறுகின்றது.
சச்சவந்தன் விசயைபாலும் கட்டியங்காரன் அநங்கமாலை என்னும் பரத்தைபாலும் சீவகன் காந்தருவத்தை முதலிய மகளிர்பாலும் தேசிகப் பாவை முதலிய பரத்தையர்பாலும் காமவின்பம் துய்த்த செய்தியே இச் சிந்தாமணிக்கண் காணப்படும் காமப் பகுதிகளாகும்.
காமக் காதலுற்ற இருவர் ஒருவரையொருவர் காண்டலும் காதல் கொளலும் இடையீடின்றிக் கூடலும் நிகழ்த்துவரேல் அவரது இன்பம் கேட்போருக்கும் கற்றறிவோருக்கும் சீரிய இன்பம் தருவதாகாது.
இடையீடுபட்டுத் துயருறுதலும் பின்னர் அது நீங்கலும் இருவரும் கூடி இன்புறுதலும் காமச்சுவை கனிய யாக்கும் நூல் யாப்புக்குச் சிறந்தனவென்பது யாவரும் கண்ட நூற் புணர்ப்பாகும்.
காதற்காம நெறியாகிய கள வொழுக்கத்தே பல முட்டுப்பாடு நிகழாதவழி இன்பம் சிறவாது என்ற மெய்ம்மை நெறியைத் தமிழ் இலக்கணம் இற்செறிப்பு சேட்படை முதலியவற்றை இடையீடாகத் தொடுத்துக் கூறுகிறது.
மேனாட்டு ஜான்ஸன் முதலிய பேராசிரியர்களும் இக் கருத்தே இன்பச் சுவை மிகவுரைக்கும் நூற் புணர்ப்புக்கு இன்றியமையாததென இயம்பியிருக்கின்றனர்.
ஆகவே திருத்தக்க தேவர் சமணமுனிவர்க்குக் காமச்சுவை கனியப்பாடும் திறனுண்டு என்பதை நிலைநாட்டப் பாடினார் என்னும் செய்தி சிறிதும் பொருந்துவதன்று.
சீவகன் சச்சந்தன் பதுமுகன் கட்டியங்காரன் முதலாயினார் காமவின்பம் துய்த்தநெறி கூறுமிடத்தும் தேவரது புலமைத்திறம் கற்பார் அறிவிற்கு அறிவின்பம் தரும் நெறியில் அமையவில்லை.
சீவகன் காந்தருவதத்தை முதலிய மகளிரைத் திருமணம் செய்து கொண்ட செய்தி பெரிதும் கூறப்படுவதேயன்றி அவன் கல்விபயின்று சிறந்த செய்தி கூறுமிடத்தும் சிவநெறி பெற்ற செய்தி கூறுமிடத்தும் அவற்றைத் திரு மணமாகவே கூறியுள்ளனர்.
சீவகன் கல்வியறிவு பெற்ற செய்தியை குழைமுக ஞான மென்னும் குமரியைப் புணர்க்கலுற்றார் என்றும் அவன் ஏமாங்கத நாட்டின் அரசேற்று முடிபுனைந்து கொண்ட செய்தியை பொருவில் பூமகட் புணர்ந்தனன் என்றும் அவன் சிவநெறிக்குரிய பரி நிருவாண மெய்திய செய்தியை இல்லிருந்து செய்தற்குரிய இல்லறத்தையும் அதனைத் துறந்து செய்தற்குரிய துறவறத்தையும் காமக்கூட்டமாக வைத்துப் புணர்த்த திறத்தால் காமச்சுவை கனியப் பாடினார் திருத்தக்க தேவர் என்பது கருத்தாயின் காமக் கூட்டத்தின் சிறப்பை அவர் நன்கறிந்து பாடினாரில்லை என்பதே துணிபாம்.
இனி தேவரது கருத்துத்தான் யாதோ வெனின் கூறுதும் தேவர் காலத்தே வேத வழக்கொடு பட்ட வைதிக சமயம் தமிழ் நாட்டில் நன்கு வேரூன்றி வேற்றுச் சமயங்கள் இடம் பெறாவகையில் தகைந்துகொண்டிருந்தது.
அவரைத் தம் வயமாக்கி அவருள்ளத்தே தாமுணர்த்தக் கருதிய சமண்சமயக் கருத்துக்களை யுணர்த்துதற்கு வேறு வாயில் காணாது இந்நூற் புணர்ப்பினைத் தேவர் மேற்கொண்டனர் என்பது துணிபாம்.
இனி தேவர் இத் தொடர்நிலைச்செய்யுள் யாப்பின்கண் இடையிடையே பல்வகை நிலையாமைகளையும் வினைத்தொடர் பின் வீறுபாட்டினையும் தெளித்துச்சென்று சீவகன் முத்தி பெற்ற செய்தி கூறும் இலம்பகத்தே அவற்றை நன்கு வற்புறுத்திச் சமண் சமயக் கருத்துக்களை இனிய பாக்களால் அரிய சொற்பொழிவு செய்து முடிக்கின்றார்.
மணிமேகலையில் ஆதிரை என்பானது கணவன் சாதுவன் என்போன் நாகர்வாழ் மலைப்பக்கம் சார்ந்து அவர் பான்மையனாகியபோது நாகர் தலைவனுக்கும் சாதுவனுக்கும் கள்ளும் ஊனும் உண்டலைப் பற்றியதொரு சொல்லாட்டு நிகழ்கின்றது.
அவ்வாறே சீவகன் சுதஞ்சணன்பால் விடை பெற்றுப் பல்லவ நாட்டை நோக்கி வருங்கால் காட்டிடையே வேட்டுவர் தலைவன் ஒருவனைக் கண்டுஅவனோடு கள்ளுண்டல் ஊனுண்டல் என்பவற்றைப் பேசி அவனைத் தெருட்டுகின்றான்.
நாய் தேவனானது வேட்டுவர் தலைவனைக் கண்டது அரங்கமாவீனை அலமந்து தெருண்டது தேசிகப்பாவை அனங்கமாலைபால் தோழியாய் அமைவது முதலியனவாகும்.
சீவகன் பதுமையாரை மணந்த கதைக்கு ஆசிரியர் சீவகனைக் கூத்தரரங்கத்தே கண்டு நிறுத்தி தேசிகப்பாவையின் சிந்தையை நெகிழ்வித்து அதுவாயிலாக சீவகற்கும் உலோகபாலற்கும் தொடர்பு உண்டுபண்ணுகின்றார்.
இன்றேல் சீவகன் பதுமையை மணத்தற்கு ஏது அமையாது போலும் அநங்கமாலை சீவகன்பால் காதலுற்றாளை வலிதிற் பற்றிக் கூடினான் கட்டியங்காரன் என்றவர் தேசிகப் பாவை சீவகன்பாற் கொண்ட காதற்பெருக்கை பதுமையை மணந்திருந்த ஞான்று காவிற்கூடிக் கரைகண்டு சீவகன் மணி முடி சூடி அரசிருந்த நாளில்அநங்கமாலையின் தோழியாய்ப் போந்து அவனைக் கூடித் தணித்துக்கொள்ளச் செய்கின்றார்.
பல்வேறு கதை நிகழ்ச்சிகளால் எடுத்த வரலாற்றைச் சிக்குப் படுத்தி படிப்படியாக அச் சிக்கலையறுத்து முடிவெய்துவிக்கும் நூற்புணர்ப்பு முறை இக் காவிய காலங்களிலாதல் பின் வந்த புராண காலங்களிலாதல் நம் நாட்டில் புலவர் மனத்தே இடம் பெறவில்லை.
அருமையால் இவன் வாமனேயாயினும் பெண்ணின்பத்துள் மூழ்கி அரசியற்றும் தன் உறுதொழிலைத் தாங்கமாட்டாது அமைச்சன்பால் வைத்து உயிர் துறக்கின்றான்.
அமைச்சனான கட்டியங்காரனை அரசனாக்குதற்கெண்ணி அவன்பால் தன் கருத்தைச் சொல்லுங்காலும் பெண்ணின்பத்தையே பெரிதும் நினையும் நினைவால் தன் மனைவி விசயை என்றே விதந்தோதி நீ வேந்தனாகி வையம் காத்தல் வேண்டும் என்கின்றான்.
பின்பு விசயை கனவு கண்டு கூறியது கேட்டு எந்திர வூர்தி யியற்றுமின் என ஏற்பாடு செய்த இவனது அறிவு இப்போது மழுங்கியதற்கு அவனது காமக் களிப்பே காரணமாகின்றது.
ஆயினும் இதற்கு ஏதுக் கூறப்போந்த திருத்தக்கதேவர் இவ்வாறு முதற்கண் மழுங்கிய சச்சந்தன் அறிவு விசயை கண்டு கூறிய கனவால் எந்திரவூர்தி இயற்றச் செய்ததே யன்றிக் கட்டியங்காரனை விலக்கி அரசுரிமை அடைவியா தொழிகின்றது.
நங்கைநீ நடக்கல் வேண்டும் நன்பொருட் கிரங்கல் வேண்டா உரிமைமுன் போக்கி யல்லால் ஒளியுடை மன்னர் போகார் கருமம் ஈது என்றெல்லாம் கழறிக் கூறுகின்றான்.
சீவகனை வளர்த்த கந்துக்கடன் தன் மனைவி சுநந்தையுடன் கூடிச் சீவகற்குக் கல்வி கற்பித்த செய்தியையும் காமக் குறிப்பே நிலவத் திருத்தக்கதேவர் மழலையாழ் மருட்டுந் தீஞ்சொல் மதலையை மயிலஞ் சாயல் குழைமுக ஞான மென்னும் குமரியைப் புணர்க்க லுற்றார் என்றே கூறுகின்றார்.