sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பழ மழை கலித்த புதுப்புன வரகின் இரலை மேய்ந்த குறைத்தலைப் பாவை இருவி சேர் மருங்கில் பூத்த முல்லை வெருகு சிரித்தன்ன பசு வீ மென் பிணி குறு முகை அவிழ்ந்த நறு மலர் புறவின் வண்டு சூழ் மாலையும் வாரார் கண்டிசின் தோழி இசின் முன்னிலை அசையில் வந்தது பொருள் பிரிந்தோர் ஏ அசை நிலை பருவங் கண்டு தலைவி கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை மேய்ப்பவர்கள் மேய்ச்சல் நிலத்தில் தங்க இடையன் இடையன் பாலை வீட்டிற்குக் கொணர்ந்து கொடுத்து அவர்களுக்குப் பால் சோற்றைக் கொண்டு சென்றான்.
அவர் ஓ அசை நிலை இரங்கற் குறிப்புமாம் வாரார் முல்லையும் உம்மை சிறப்பு பூத்தன பறி உடைக் கையர் மறி இனத்து ஒழிய பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும் ஆடுடை இடை மகன் சென்னி சூடிய எல்லாம் சிறு பசு முகையே ஏ பிரிநிலை .
தலைப் புணை கொளின் ஏ அசை நிலை தலைப் புணை கொள்ளும் கடைப் புணை கொளின் ஏ அசை நிலை கடைப் புணைக் கொள்ளும் புணை கைவிட்டு புனலோடு ஒழுகின் ஆண்டும் வருகுவள் போலும் மாண்ட மாரிப் பித்திகத்து பிச்சிப்பூ நீர் வார் கொழு முகை செவ்வெரி உறழும் கொழுங்கடை மழைக்கண் துளி தலைத் தலைஇய தளிர் அன்னோள் ஏ அசை நிலை
சோமசுந்தரனார் உரை குறிஞ்சிப்பாட்டில் மூங்கிலை குறுக்கே நறுக்கிப் பலவாகப் பிளந்து ஓசை உண்டாகும்படி ஒன்றிலே தட்டும் கருவி.
பேரூர் கொண்ட ஆர்கலி விழவில் செல்வாம் செல்வாம் என்றி அன்றி வண் நல்லோர் நல்ல பலவால் பல ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் தில்ல தழலும் கழக அகராதி உ.
கவலை யாத்த ஆச்சா மரம் அவல நீள் இடை சென்றோர் கொடுமை எற்றி துஞ்சா நோயினும் நோய் ஆகின்று ஏ அசை நிலை கூவல் குரால் ஆன் படு துயர் இராவில் கண்ட உயர்திணை ஊமன் போல துயர் பொறுக்கல்லேன் தோழி நோய்க்கு ஏ அசை நிலை கன்று தன் பய முலை மாந்த முன்றில் தினை பிடி உண்ணும் பெருங்கல் நாட கெட்ட இடத்து உவந்த உதவி கட்டில் வீறு பெற்று மறந்த மன்னன் போல நன்றி மறந்து அமையாய் ஆயின் மென் சீர்க் கலி மயில் கலாவத்தன்ன இவள் ஒலி மென் கூந்தல் உரியவால் உரிய ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் நினக்கு ஏ அசை நிலை
குருகென்று மயங்கிக் கொள்ளப்பட்டு ஒருவரும் எடுக்க முயலாமையால் சூடாது கழிந்தாற்போல் தலைவன் தன்னிலை உண்மையின் உணராமையானும் வரைய முயலாமையானும் தான் அவனாற் துய்க்கப்படாது கழிவலோ என்பது தலைவி குறித்ததாகும்.
சோமசுந்தரனார் உரை தலைவன் முதல் நாள் இரவு தலைவியைக் காணாது மீண்டதற்கு அவன் குறி வாய்ப்பச் செய்யாமையே காரணம் ஆவதன்றித் தலைவியின் தவறு அன்று.
இங்கனம் கொள்ளாக்கால் தலைவிக்குத் தழையும் பூவும் நல்க இருக்கும் நெய்தலைச் சிதைய ஊர்ந்தான் எனப்பட்டு அருள் இலனும் அன்பு இலனும் ஆவன் தலைவன் என்க.
பூண் வனைந்தன்ன பொலம் சூட்டு நேமி வாள் முகம் துமிப்ப வள் இதழ் குறைந்த கூழை நெய்தலும் உடைத்து இவண் தேரோன் போகிய கானலான் ஏ அசை நிலை
வீழ் தாழ் தாழை ஊழுறு கொழு முகை குருகு உளர் இறகின் விரிபு தோடு அவிழும் கானல் நண்ணிய சிறுகுடி முன்றில் திரை வந்து பெயரும் என்ப அசை நிலை நம் துறந்து நெடுஞ்சேண் நாட்டார் ஆயினும் நெஞ்சிற்கு அணியர் தண் கடல் நாட்டு ஏ அசை நிலை உடன்போக்கு.
இவன் இவள் ஐம்பால் பற்றவும் இவள் இவன் புன்தலை ஓரி வாங்குநள் பரியவும் காதல் செவிலியர் தவிர்ப்பவும் தவிராது ஏதில் சிறு செரு உறுப மன் கழிவுக் குறிப்பு ஓ அசை நிலை நல்லை மன்ற அம்ம வியப்பு இடைச்சொல் பாலே மெல் இயல் துணை மலர்ப் பிணையல் அன்ன இவர் மணம் மகிழ் இயற்கை காட்டியோய்
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி கொண்கன் தான் அது துணிகுவன் அல்லன் யான் என் பேதைமையால் பெருந்தகை கெழுமி நோதகச் செய்தது ஒன்று உடையேன் கொல் ஓ அசை நிலை வயச்சுறா வழங்கு நீர் அத்தம் சின்னாள் அன்ன வரவு அறியான் ஏ அசை நிலை .
ஓரூர் வாழினும் சேரி வாரார் சேரி வரினும் ஆர முயங்கார் ஏதிலாளர் சுடலை போல காணாக் கழிப மன் ஏ அசை நிலைகள் நாண் அட்டு நல் அறிவு இழந்த காமம் வில் உமிழ் கணையின் சென்று சேண் பட ஏ அசை நிலை வினைவயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை தனக்கு வேண்டிய உணவைப் போதிய அளவு உண்ட இரலை யாமரத்தின் அடியின்கண் வந்து துஞ்சுதலைப் பார்ப்பாராதலின் தமக்கு வேண்டிய வினையை நன்கு முடித்து ஈண்டு வந்து நின்னொடு இன்புறுவர் என்பது குறிப்பு.
உள்ளார் கொல் ஐயம் ஓ அசை நிலை தோழி உள்ளியும் வாய்ப்பு உணர்வு இன்மையின் வாரார் கொல் ஓ அசை நிலை மரல் புகா அருந்திய மா எருத்து இரலை உரல் கால் யானை ஒடித்து உண்டு எஞ்சிய யாஅ வரி நிழல் துஞ்சும் ஆச்சா மரம் மா இருஞ்சோலை மலை இறந்தோர் ஏ அசை நிலை வினை முற்றி மீளும் தலைவன் சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை களவு வெளிப்பட்ட பின்னர் வரைந்து கொள்ளாதே வினைமேற் சென்ற தலைவன் வினைமுற்றி மீண்டு வரும்பொழுது தலைவியின் ஊரைப் பாகற்குக் காட்டிக் கூறியது.
கவலை கெண்டிய அகல் வாய் சிறு குழி கொன்றை சரக் கொன்றை ஒள் வீ தாஅய் செல்வர் பொன் பெய் பேழை மூய் திறந்தன்ன கார் எதிர் புறவினதுவே உயர்ந்தோர்க்கு உ.
சோமசுந்தரனார் அந்தணர்களுக்கு நீரொடு சொரிந்த மிச்சில் யாவர்க்கும் வரை கோள் அறியா சொன்றி நிரை கோல் குறுந்தொடி தந்தை ஊர் ஏ அசை நிலை பருவ வரவின்கண் தலைவி சொன்னது.
சுடர் செல் வானம் சேப்ப படர் கூர்ந்து எல் அறு பொழுதின் முல்லை மலரும் மாலை என்மனார் மயங்கியோர் ஏ அசை நிலை குடுமிக் கோழி நெடு நகர் இயம்பும் பொ.
சோமசுந்தரனார் உரை நெடிய நகரத்தின்கண் நெடிய வீடுமாம் பெரும் புலர் விடியலும் மாலை பகலும் மாலை துணை இலோர்க்கு ஏ அசை நிலை களவுக் காலத்தில் வினைமேற் பிரிந்து சென்ற தலைவன் மீளும் பொழுது பாகன் கேட்ப வாடைக் காற்றிடம் கூறுதல்.
இராகவையங்கார் உரை இன மரை உண்ணும் முற்றம் என்றது இவை கண்டு தான் தலைவனொடு கூடி வாழாமை கருதி நெஞ்சு நொந்து தலைவன் வரவு நோக்கி இருப்பாள் என்ற குறிப்பிற்று.
ஓம்புமதி மதி முன்னிலை அசை வாழி ஓ அசை நிலை வாடை பாம்பின் தூங்கு தோல் கடுக்கும் தூ வெள் அருவி கல் உயர் நண்ணியது ஏ அசை நிலை நெல்லி மரை இனம் ஆரும் முன்றில் புல் வேய் குரம்பை நல்லோள் ஊர் ஏ அசை நிலை நம் நலம் தா என்று தோழி கேட்டல் மரபு.
விட்டென விடுக்கு நாள் வருக அது நீ நேர்ந்தனை ஆயின் தந்தனை சென்மோ மோ முன்னிலை அசை குன்றத்தன்ன குவவு மணல் அடைகரை நின்ற புன்னை நிலம் தோய் படுசினை வம்ப நாரை சேக்கும் தண் கடல் சேர்ப்ப நீ உண்ட என் நலன் ஏ அசை நிலை பொருள் முற்றி மீள்கின்றான் தலைவன்.
அஞ்சுவது அறியாது அமர் துணை தழீஇய நெஞ்சு நப் பிரிந்தன்று ஆயினும் எஞ்சிய கை பிணி நெகிழின் அஃது எவன் ஓ அசை நிலை நன்றும் சேய அம்ம அசை நிலை இருவாம் இடை ஏ அசை நிலை மாக்கடல் திரையின் முழங்கி வலன் ஏர்பு கோள் புலி வழங்கும் சோலை எனைத்து என்று எண்ணுகு ஓ அசை நிலை முயக்கிடை மலைவு ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை காந்தளின் தாதை ஊதி அதன் மணம் எங்கும் பரவும்படி செய்யும் தும்பியைப் போல என் நலன் நுகர்ந்து அலர் எங்கும் பரவச் செய்தான்.
தொடி நெகிழ்ந்தன தோள் சாயின விடும் நாண் உண்டோ தோழி ஓகாரம் எதிர்மறை விடர் முகைச் சிலம்புடன் கமழும் அலங்கு குலைக் காந்தள் நறும் தாது ஊதும் குறுஞ்சிறைத் தும்பி பாம்பு உமிழ் மணியின் தோன்றும் முந்தூழ் வேலிய மலை கிழவோற்கு ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிதல்.
பனிப் புதல் இவர்ந்த பைங்கொடி அவரை கிளிவாய் ஒப்பின் ஒளி விடு பன் மலர் வெருக்குப்பல் உருவின் முல்லையொடு கஞலி வாடை வந்ததன் தலையும் நோய் பொர கண்டிசின் இசின் முன்னிலை அசையில் வந்தது வாழி அசை நிலை தோழி தெண் திரை கடல் ஆழ் கலத்தின் தோன்றி மாலை மறையும் அவர் மணி நெடுங்குன்று ஏ அசை நிலை .
இராகவையங்கார் உரை சிறாஅர் மன்ற வேங்கை மலர் பதம் நோக்கி ஏறாது இட்ட ஏமப் பூசல் விண் தோய் விடரகத்து இயம்பும் குன்ற நாடன் என்றது தமக்குரிய காரியமாக விளையாடல்களை முடித்த ஆயம் இவள் வேறுபாடு நோக்கி இவள் உயர்வு கருதி இவள் விளையாடாமலேயே உண்டாக்கிய அலர் தாயரும் தன் ஐயரும் அறியச் செய்து இவன் செவியினும் புகாநிற்பவும் வரைய முயலாது வாளாவிருப்பவன் என்றது குறித்ததாம்.
யாம் ஏ அசை நிலை காமம் தாங்கவும் தாம் தம் கெழுதகைமையின அழுதன தோழி கன்று ஆற்றுப்படுத்த புன்தலை சிறாஅர் மன்ற வேங்கை மலர் பதம் நோக்கி ஏறாது இட்ட ஏமப் பூசல் விண் தோய் விடர் அகத்து இயம்பும் குன்ற நாடன் கண்ட எம் கண் ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை புதல் கானங்கோழியின் எருத்தில் தண் சிதர் உறைக்கும் என்றது தன் பால் அடைக்கலம் புக்க தலைவியின் பால் தலைவன் பெரிதும் தண்ணளியுடையவன் என்னும் குறிப்பிற்று.
கானங்கோழி அம் சாரியை கவர் குரல் சேவல் ஒண் பொறி எருத்தின் தண் சிதர் உறைப்ப புதல் நீர் வாரும் பூ நாறு புறவில் சீறூரோள் ஏ அசை நிலை மடந்தை வேறு ஊர் வேந்து விடு தொழிலொடு செலினும் சேந்துவரல் அறியாது செம்மல் தேர் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை தம் விளையாட்டு ஒன்றையே கருதி மகளிர் பூவை அலைக்கும் சேர்ப்பன் என்றது தன் வினை ஒன்றையே கருதிப் பிரிந்து என்னை வருந்தச் செய்வான் என்னும் குறிப்பினது.
இராகவையங்கார் உரை மகளிர் தார்மணி போன்ற நல்ல அரும்பின் மலரைக் கொழுதி வண்டற் பாவைக்குச் சூட்டி மகிழும் சேர்ப்பனாகியும் தான் என்னைச் சூட்டாது மடிந்திருப்பான் என்று குறித்தாள்.
மான் அடி அன்ன கவட்டு இலை அடும்பின் தார் மணி அன்ன ஒண் பூ கொழுதி ஒண் தொடி மகளிர் வண்டல் அயரும் புள் இமிழ் பெருங்கடல் சேர்ப்பனை உள்ளேன் தோழி படீஇயர் என் கண் ஏ அசை நிலை .
பல்லோர் துஞ்சு நள்ளென் யாமத்து உரவுக் களிறு போல் வந்து இரவுக் கதவு முயறல் கேளேம் அல்லேம் கேட்டனெம் பெரும ஓரி முருங்க பீலி சாய நன் மயில் வலைப்பட்டாங்கு யாம் உயங்கு தொறும் முயங்கும் அறன் இல் யாய் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை செயற்கையானன்றி இயல்பாகவே உள்ள தாழை வேலி ஆவது போல நீ கூற வேண்டாமே இயல்பாகவே தலைவன் கொடுமையை நான் மறைத்து ஆற்றுவேன் என்பது குறிப்பு.
இராகவையங்கார் உரை வாள் போல வாய கொழுமடல் தாழை என்றது தாழை கொழுமடலுடையது வாள் போல் வாயுடைய தோடும் உடையதாயினாற் போல இக்களவு இன்பமுடையதாயும் துன்பமுடையதாயும் இருத்தல் இயல்பென்று குறித்தாள்.
பெருங்கடல் கரையது சிறுவெண் காக்கை களிற்றுச் செவியன்ன பாசடை மயக்கி பனிக் கழி துழவும் பானாள் தனித்து ஓர் தேர் வந்து பெயர்ந்தது என்ப அதற் கொண்டு ஓரும் அசை நிலை அலைக்கும் அன்னை பிறரும் பின்னு விடு கதுப்பின் மின் இழை மகளிர் இளையரும் மடவரும் உளர் ஏ அசை நிலை அலையாத் தாயரொடு நற்பாலோர் ஏ அசை நிலை தேற்றம் .
சாமிநாதையர் உரை வேங்கை மலர் தன் மேல் உதிரப் புறத்தே செவிப்படும் ஒளியோடு யானை தூங்கும் நாடன் என்றது தலைவன் இருவகைச் சுற்றத்தாரும் பாராட்ட அவரிடையே தலைவியை மணந்துக் கொண்டு வெளிப்படையாகத் தலைவியின் இன்பம் நுகர்வான் என்ற குறிப்பினது.
சாமிநாதையர் உரை மெல்லிய கிளைகளில் இருந்து மலர்கள் உதிர அங்ஙனம் உதிரும் இடத்திலே தமிழண்ணல் உரை மெல்லிய கிளை பூக்களை உதிர்க்குமாறு அதன் கீழ்ப் படுத்திருக்கும் யானை பெருமூச்சு விடும்.
எழின் மிக உடைய ஈங்கு அணிப்படூஉம் திறவோர் செய் வினை அறவ தாகும் கிளை உடை மாந்தர்க்கு புணையுமாம் இவ்வென ஆங்கு அறிந்திசின் இசின் அசை நிலை ஏ அசை நிலை தோழி வேங்கை வீயா மென் சினை வீ உக யானை ஆர் துயில் இயம்பு நாடன் மார்பு உரித்து ஆகிய மறு இல் நட்பு ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை நெடிய பனையின் அடியைக் கோடைக் காற்றுப் புதைத்துக் குறியதாக்கும் என்றது வரைவுக்கு நெடிதாயிருந்த காலத்தை ஊழ் அணித்தே கொண்டு வந்தது என்னும் குறிப்பிற்று.
இன மயில் அகவும் மரம் பயில் கானத்து நரை முக ஊகம் பார்ப்பொடு பனிப்ப படுமழை பொழிந்த சாரல் அவர் நாட்டுக் குன்ற நோக்கினென் தோழி பண்டை அற்றோ கண்டிசின் இசின் முன்னிலை அசையில் வந்தது நுதல் ஏ அசை நிலை .
பரல் அவல் படுநீர் மாந்தி துணையோடு இரலை நன் மான் நெறி முதல் உகளும் மாலை வாரா அளவை கால் இயல் கடு மாக் கடவுமதி பாக நெடு நீர் பொரு கயல் முரணிய உண்கண் தெரி தீம் கிளவி தெருமரல் உய ஏ அசை நிலை பருவங்கண்டு தலைவி வருந்துதல்.
மடவ வாழி அசை நிலை மஞ்ஞை மா இனம் கால மாரி பெய்தென அதன் எதிர் ஆலலும் ஆலின பிடவும் பூத்தன கார் அன்று இகுளை தீர்க நின் படர் ஏ அசை நிலை கழிந்த மாரிக்கு ஒழிந்த பழ நீர் புது நீர் கொளீஇய உகுத்தரும் நொதுமல் வானத்து முழங்கு குரல் கேட்டு ஏ அசை நிலை
நெடிய திரண்ட தோள் வளை ஞெகிழ்த்த கொடியனாகிய குன்று கெழு நாடன் வருவதோர் காலையின் இன் முகம் திரியாது கடவுள் கற்பின் அவன் எதிர் பேணி மடவை மன்ற நீ என கடவுபு துனியல் வாழி தோழி சான்றோர் புகழும் முன்னர் நாணுப பழி யாங்கு ஒல்ப காணுங்கால் ஏ அசை நிலை பொருள்வயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை கேட்பின் நீடலர் என்ற குறிப்பு நான் தூது விட்டு நின் துயர் நிலையை அறிவித்து மீளச் செய்வேன் என்னும் கருத்தைப் புலப்படுத்துகின்றது.
கேளார் ஆகுவர் தோழி கேட்பின் விழுமிது கழிவது ஆயினும் நெகிழ் நூல் பூச்சேர் அணையின் பெருங்கவின் தொலைந்த நின் நாள் துயர் கெட பின் நீடலர் மாதோ அசை நிலை ஒலி கழை நிவந்த ஓங்கு மலைச் சாரல் புலி புகா உறுத்த புலவு நாறு கல் அளை ஆறு சென் மாக்கள் சேக்கும் கோடு உயர் பிறங்கல் மலை இறந்தோர் ஏ அசை நிலை
இலை இல் அம் சினை இன வண்டு ஆர்ப்ப முலை ஏர் மென் முகை அவிழ்ந்த கோங்கின் தலை அலர் வந்தன வாரா தோழி துயில் இன் கங்குல் துயில் அவர் மறந்தனர் பயில் நறும் கதுப்பின் பாயலும் உள்ளார் செய்பொருள் தரல் நசைஇச் சென்றோர் எய்தினர் ஆல் அசை நிலை என வரூஉம் தூது ஏ அசை நிலை பொருள்வயின் பிரிந்த தலைவன் இடைநின்று மீள்வர் என்று எண்ணிய தலைவியிடம் தோழி சொன்னது.
தமிழண்ணல் உரை யானைக் குடும்ப வாழ்க்கை தலைவனுக்குப் பொருளைத் தேடிச் சென்று மக்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் எனும் விழைவைத் தூண்டும்.
பொத்து இல் காழ வத்த யாஅத்து ஆச்சா மரம் பொரி அரை முழு முதல் உருவ குத்தி மறம் கெழு தடக் கையின் வாங்கி உயங்கு நடை சிறுகண் பெரு நிரை உறு பசி தீர்க்கும் தட மருப்பு யானை கண்டனர் தோழி தம் கடன் இறீஇய எண்ணி இடந்தொறும் காமர் பொருள் பிணிப் போகிய நாம் வெங்காதலர் சென்ற ஆறு ஏ அசை நிலை தலைவன் செலவு அழுங்கியது.
மணி வார்ந்தன்ன மாக்கொடி அறுகை பதவு பிணி கான் மென் கொம்பு பிணையொடும் ஆர்ந்த மான் ஏறு உகளும் கானம் பிற்பட வினை நலம் படீஇ வருதும் அவ் வரைத் தாங்கல் ஒல்லுமோ பூங்குழையோய் எனச் சொல்லா முன்னர் நில்லா ஆகி நீர் விலங்கு அழுதல் ஆனா தேர் விலங்கினவால் விலங்கின ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் தெரிவை கண் ஏ அசை நிலை வரைவு உணர்த்திய தோழியிடம் தலைவி சொன்னது.
வேரும் முதலும் கோடும் ஓராங்குத் தொடுத்த போல தூங்குபு தொடரி கீழ் தாழ்வு அன்ன வீழ் கோள் பலவின் ஆர்கலி வெற்பன் வருதொறும் வரூஉம் அகலினும் அகலாது ஆகி இகலும் தோழி நம் காமத்து அத்து வேண்டாவழிச் சாரியை பகை ஏ அசை நிலை தோழி தலைவனுக்கு வாயில் மறுத்தல்.
இராகவையங்கார் உரை சேந்தன் பலராடு பெருந்துறை மருதிடத்து யானையைப் பிணித்த என்றது பலருமாறியப் பாணன் தலைவனைப் பரத்தையிடத்துப் பிணித்ததாகவும் அரியலம் புகவின் அம் தோடு வேட்டை என்றது அப் பரத்தையருடன் மகிழ்தற்குத் தன் செல்வம் இழப்பவன் ஆகவும் குறித்துக் கொள்ளலாம்.
வாரல் எம் சேரி தாரல் நின் தார் அலர் ஆகின்று ஆல் ஆல் அசைச் சொல் ஏ அசை நிலை பெரும காவிரிப் பலர் ஆடு பெருந்துறை மருதொடு பிணித்த ஏந்து கோட்டு யானை சேந்தன் தந்தை அரியலம் புகவின் அம் சாரியை அம் தோட்டு வேட்டை நிரைய நிரயம் ஒள் வாள் இளைஞர் பெருமகன் அழிசி ஆர்க்காடு அன்ன இவள் பழி தீர் மாண் நலம் தொலைதல் கண்டு ஏ அசை நிலை காவல் மிகுந்ததால் தலைவியின் உடன்பாடின்றத் தானே அறத்தொடு நின்ற தோழி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை கார்ப் பருவத்தே மலையினது அருவியைப் பருகிக் காந்தள் முகை அவிழ்ந்து ஆனா நாறும் என்றது யான் அறத்தொடு நின்றமையால் செவிலி உட்கொண்டு நற்றாய் முதலியோர்க்கு உணர்த்துவள் அதனால் தமர் வரைவு மலிந்து திருமணம் நிகழும் என்று குறிப்பால் உணர்த்தியவாறு.
மழை சேர்ந்து எழுதரு மாரிக் குன்றத்து அருவி ஆர்ந்த தண் நறுங்காந்தள் முகை அவிழ்ந்து ஆனா நாறும் நறு நுதல் பல் இதழ் மழைக் கண் மாயோயே ஒல்வை ஆயினும் கொல்வை ஆயினும் நீ அளந்து அறிவை நின் புரைமை வாய் போல் பொய் மொழி கூறல் அஃது எவன் ஓ அசை நிலை நெஞ்ச நன்று ஏ தேற்றம் நின் வயினான் ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை தனக்கு ஒவ்வாத மழை பெய்தமையாலே உருகிச் சிதடாய்ப் போன எள்ளையுடைய காலம் என்றது தனக்கு ஒல்லாத் துன்பங்களாலே நெஞ்சுருகி யான் அழியாநின்றேன் என்னும் குறிப்பிற்று என்க.
பழ மழை பொழிந்தென பதன் அழிந்து உருகிய சிதட்டுக்காய் எண்ணின் சில் பெயல் கடை நாள் சேற்று நிலை முனைஇய செங்கண் காரான் நள்ளென் யாமத்து ஐ எனக் கரையும் அஞ்சுவரு பொழுதினானும் என் கண் துஞ்சா வாழி தோழி காவலர் கணக்கு ஆய் வகையின் வருந்தி என் நெஞ்சு புண் உற்ற விழுமத்தான் ஏ அசை நிலை தோழி தலைவிக்கு உடன்போக்கு உணர்த்தியது.
சோமசுந்தரனார் உரை நெல்லிக்காயின் துவராலே பல் மாசுபடுதலின் அது தீரவும் நெல்லிக்காயைத் தின்ற பின்னர் நீர் பருகின் அஃது இனிதாதலினாலும் முள் எயிறு தயங்க நீருணல் என்றாள்.
மறிக் குரல் அறுத்து தினைப் பிரப்பு இரீஇ செல் ஆற்று கவலை பல் இயம் கறங்க தோற்றம் அல்லது நோய்க்கு மருந்து ஆகா வேற்றுப் பெருந்தெய்வம் பலவுடன் வாழ்த்தி பேஎய்க் கொளீஇயள் இவள் எனப்படுதல் நோதக்கன்று ஏ அசை நிலை தோழி மால் வரை மழை விளையாடும் நாடனை பிழையேம் ஆகிய நாம் இதன்பட ஏ அசை நிலை தலைவனின் பிரிவால் வருந்திய தலைவி நான் ஆற்றியிருப்பேன் என்றது.
சோமசுந்தரனார் உரை மழையின் ஆரவாரத்தையுடைய காட்டாற்றின் கரைக்கண் உள்ள மயில் இனி முகில் மழை பொழிதல் உறுதியென எண்ணிக் களித்து ஆடுதலே அன்றி அகவினாற் போன்று என் உள்ளம் அவனது கேண்மையை நினையுந்தோறும் களித்து மகிழாநின்றது என்பது குறிப்பு.
கலி மழை கெழீஇய கான் யாற்று இகு கரை ஒலி நெடும் பீலி துயல்வர இயலி ஆடு மயில் அகவும் நாடன் நம்மொடு நயந்தனன் கொண்ட கேண்மை பயந்தக் காலும் பயப்பு ஒல்லாது ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை தானே மலரும் பருவத்திற்கு முன் வண்டு மலரைத் திறக்கும் என்றது களவு வெளிப்பட்டு அலராதலுக்கு முன் வரைந்து கொள்ளும் எண்ணம் உடையான் தலைவன் என்ற குறிப்பினது.
காந்தள் அம் கொழு முகை காவல் செல்லாது வண்டு வாய் திறக்கும் பொழுதில் பண்டும் தாம் அறி செம்மைச் சான்றோர்க் கண்ட கடன் அறி மாக்கள் போல இடன் விட்டு இதழ் தளை அவிழ்ந்த ஏகல் வெற்பன் நன்னர் நெஞ்சத்தன் தோழி நின் நிலை யான் தனக்கு உரைத்தனென் ஆக தான் நாணினன் இஃது ஆகாவாறு ஏ அசை நிலை தலைவன் வரையாது பிரிந்தவிடத்து தலைவி கூறியது.
நமக்கு ஒன்று உரையார் ஆயினும் தமக்கு ஒன்று இன்னா இரவின் இன் துணை ஆகிய படப்பை வேங்கைக்கு வேங்கை மறந்தனர் கொல் ஓ அசை நிலை துறத்தல் வல்லியோர் புள்வாய்த் தூது ஏ அசை நிலை
சேய் ஆறு சென்று துனை பரி அசாவாது உசாவுநர்ப் பெறின் ஏ அசை நிலை நன்று மன் தில்ல வயச்சுறா எறிந்த புண் தணிந்து எந்தையும் நீல் நிறப் பெருங்கடல் புக்கனன் யாயும் உப்பை மாறி வெண்ணெல் தரீஇய உப்பு விளை கழனி சென்றனள் அதனால் பனி இரும் பரப்பின் சேர்ப்பற்கு இனி வரின் எளியள் என்னும் தூது ஏ அசை நிலை வினை முற்றி மீண்ட தலைவன் சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை புலவரின் பெயர் பாண்டியன் பன்னாடு தந்தான் எனப்படுத்தலின் இவரே நாடு தரற்பொருட்டுத் தன் தலைவியைப் பிரிந்து சென்று வினை முற்றி மீண்டு தலைவியோடு இருந்த பொழுது பெய்த மழையாலே உவகையுற்றுச் சுட்டி ஒருவர் பெயர் கூறாது அகப்பொருட்துறையில் இப்பாடலை யாத்தனர் என்று கருதுவது மிகையாகாது.
தாழ் இருள் துமிய மின்னி தண் என வீழ் உறை இனிய சிதறி ஊழின் கடிப்பு இகு முரசின் முழங்கி இடித்து இடித்து பெய்து இனி வாழி ஓ அசை நிலை பெரு வான் யாம் ஏ அசை நிலை செய் வினை முடித்த செம்மல் உள்ளமோடு இவளின் மேவினம் ஆகி குவளை குறும் தாள் நாள் மலர் நாறும் நறு மென் கூந்தல் மெல் அணையேம் ஏ அசை நிலை பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனின் தூதாக வந்த தோழியிடம் தலைவி கூறுவது.
சாமிநாதையர் உரை யாறு தன் துளிகளை அருவிப் போலச் சிதறிப் புறத்தே உள்ள பொருள்களுக்கு பயன்பட்டது போல தலைவன் புறத்துள்ள பரத்தையர்க்குப் பயன்படுவான் என்பது குறிப்பு.
அருவி அன்ன பரு உறை சிதறி ஆறு நிறை பகரும் நாடனை தேறி உற்றது மன் அசை நிலை உம் அசை நிலை ஒரு நாள் மற்று அசை நிலை அது தவப் பன் நாள் தோள் மயங்கி வௌவும் பண்பின் நோய் ஆகின்று ஏ அசை நிலை தீண்டலும் உம் சிறப்பு இயைவது கொல் ஓ அசை நிலை இரங்கல் குறிப்புமாம் மாண்ட வில் உடை வீளையர் கல் இடுபு எடுத்த நனந்தலைக் கானத்து இனம் தலைப் பிரிந்த புன்கண் மடமான் நேர்பட தன் ஐயர் சிலை மாண் கடு விசைக் கலை நிறத்து அழுத்தி குருதியொடு பறித்த செங்கோல் வாளி மாறு கொண்டன்ன உண்கண் நாறு இருங்கூந்தல் கொடிச்சி தோள் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரித்துச் செல்வான் என்று வருந்திய தலைவியிடம் தோழி கூறுவது.
அதுப் போல சேய் நாடு சென்று வினை முற்றுகை கருதிய தலைவன் தலைவியைப் பிரிதலை எண்ணி அப்பிரிவு தலைவியின் உயிர் அழிவையும் அதனால் தனக்கு இன்னாமையும் தருதலை அறிந்து செலவு தவிர்த்தான்.
அல்குறு பொழுதில் தாது முகை தயங்க பெருங்காட்டு உளரும் அசை வளி போல தண்ணிய கமழும் ஒள் நுதலோய் ஏ அசை நிலை நொந்தனை ஆயின் கண்டது மொழிவல் பெருந்தேன் கண்படு வரையில் முது மால்பு கண்ணேணி அறியாது ஏறிய மடவோன் போல ஏமாந்தன்று இவ் உலகம் நாம் உளேம் ஆக பிரியலன் தெளிமே மே முன்னிலை அசை பொருள்வயின் பிரியக் கருதிய தலைவன் கூறியது.
புறவுப் புறத்தன்ன புன் கால் உகாஅய் காசினை அன்ன நளி கனி உதிர ஐகாரம் அசை நிலை விடு கணை வில்லொடு பற்றி கோடு இவர்பு வருநர்ப் பார்க்கும் வன்கண் ஆடவர் நீர் நசை வேட்கையின் நார் மென்று தணியும் இன்னாக் கானமும் இனிய பொன்னொடு மணி மிடை அல்குல் மடந்தை அணி முலை ஆகம் உள்கினம் செலின் ஏ அசை நிலை பருவ வரவின்கண் நல்ல நிமித்தம் தோன்றத் தோழி கூறியது.
முல்லை ஊர்ந்த கல் உயர் ஏறி கண்டனம் வருகம் கண்டனம் முற்றெச்சம் சென்மோ மோ முன்னிலை அசை தோழி எல் ஊர் சேர்தரும் ஏறுடை இனத்து புல் ஆர் நல் ஆன் பூண் மணி கொல் ஓ அசை நிலை செய் வினை முடித்த செம்மல் உள்ளமொடு வல் வில் இளையர் பக்கம் போற்ற ஈர் மணல் காட்டாறு வரூஉம் தேர் மணி ஆண்டு இயம்பிய உள ஏ அசை நிலை தோழியால் சேட்படுத்தப்பட்ட தலைவன் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை இனி மடல் ஏறிச் சான்றோர் அறிய வழுக்குரைத்துத் தலைவியை மணம் புரிவேன் என்று தோழி அறியும்படி முன்னிலைப் புறமொழியாகக் கூறியது.
பணைத்தோள் குறுமகள் பாவை தைஇயும் பஞ்சாய் பைஞ்சாய் கோரைப்புல் பள்ளம் சூழ்ந்து மற்று அசை நிலை இவள் உருத்து எழு வன முலை ஒளிபெற எழுதிய தொய்யில் காப்போர் அறிதலும் அறியார் முறையுடை அரசன் செங்கோல் அவையத்து யான் தன் கடவின் யாங்கு ஆவது கொல் அசை நிலை பெரிதும் பேதை மன்ற அளிது ஓ அசை நிலை தான் அசை நிலை ஏ அசை நிலை இ அழுங்கல் ஊர் ஏ அசை நிலை தோழி அறிவரிடம் கேட்டது.
ஆசு இல் தெருவில் நாய் இல் வியன் கடை செந் நெல் அமலை வெண்மை வெள் இழுது ஓர் இல் பிச்சை ஆர மாந்தி அற்சிர வெய்ய வெப்பத் தண்ணீர் சேமச் செப்பில் பெறீஇயர் ஓ அசை நிலை நீயே மின் இடை நடுங்கும் கடைப் பெயல் வாடை எக்கால் வருவதென்றி அக்கால் வருவர் எம் காதலோர் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த வேளையில் நீ ஆற்றுதல் வேண்டும் என்று கூறும் தோழியிடம் தலைவி கூறியது.
உறு வளி உளரிய அம் தளிர் மாஅத்து முறி கண்டன்ன மெல்லென் சீறடி சிறு பசும் பாவையும் எம்மும் உள்ளார் கொடியர் வாழி அசை நிலை தோழி கடுவன் ஊழுறு தீங்கனி உதிர்ப்ப கீழிருந்து ஏற்பன ஏற்பன உண்ணும் பார்ப்புடை மந்திய மலை இறந்தோர் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் நீ ஆற்றுதல் வேண்டும் என்றுரைக்கும் தோழியிடம் தலைவி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை இருள் போன்ற நிறத்தினையும் உடைய கார் எருமையாகிய ஆன் ஆன் எருமை பசு இரண்டிற்கும் பொதுவாய்ப் பெண்பாலை உணர்த்துவது ஆதலின் எருமைக் கார் ஆன் என்றாள்.
திரி மருப்பு எருமை இருள் நிறம் மை ஆன் வருமிடறு யாத்த பகுவாய்த் தெண் மணி புலம்புகொள் யாமத்து இயங்குதொறும் இசைக்கும் இது பொழுதாகவும் வாரார் கொல் அசை நிலை ஓ அசை நிலை மழை கழூஉ மறந்த மா இரும் துறுகல் துகள் சூழ் யானையிற் பொலியத் தோன்றும் இரும் பல் குன்றம் போகி திருந்து இறை பணைத்தோள் உள்ளாதோர் ஏ அசை நிலை இடித்துரைத்த தோழனிடம் தலைவன் கூறியது.
கேளிர் வாழி ஓ அசை நிலை கேளிர் நாளும் என் நெஞ்சு பிணிக் கொண்ட அம் சில் ஓதி பெரும் தோள் குறுமகள் சிறு மெல் ஆகம் ஒரு நாள் புணரப் புணரின் அரை நாள் வாழ்க்கையும் வேண்டலென் யான் உம்மை இழிவு சிறப்பு ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்தவிடத்து நீ ஆற்றுதல் வேண்டும் என்றுரைக்கும் தோழியிடம் தலைவி கூறியது.
வெண்மணல் பொதுளிய பைங்கால் கருக்கின் கொம்மை போந்தைக் குடுமி வெண்தோட்டு அத்த வேம்பின் அமலை வான் பூ சுரி ஆர் உளைத்தலை பொலியச் சூடி தலை உ.
சாமிநாதையர் உரை அசை நிலை இடமுமாம் குன்றுதலை மணந்த கானம் சென்றனர் கொல் ஓ அசை நிலை சேயிழை நமர் ஏ அசை நிலை தலைவன் வினைவயிற் பிரிந்த பொழுது தோழி கூறியது.
செவ்வி கொள் வரகின் செஞ்சுவல் கலித்த கௌவை நாற்றின் கார் இருள் ஓர் இலை நவ்வி நாள் மறி கவ்வி கடன் கழிக்கும் கார் எதிர் தண் புனம் காணின் கை வளை நீர் திகழ் சிலம்பின் ஓராங்கு அவிழ்ந்த வெண்கூதாளத்து அம் தூம்பு புது மலர் ஆர் கழல் புகுவ போல சோர்குவ அல்ல என்பர் கொல் நமர் ஏ அசை நிலை தலைவன் பொருள்வயின் பிரிந்த பொழுது தலைவி சொன்னது.
உள்ளது சிதைப்போர் உளர் எனப்படாஅர் இல்லோர் வாழ்க்கை இரவினும் இளிவு என சொல்லிய வன்மை தெளியக் காட்டி சென்றனர் வாழி தோழி என்றும் கூற்றத்து அன்ன கொலை வேல் மறவர் ஆற்றிருந்து அல்கி வழங்குநர் செகுத்த படு முடை முடை தசை ஆகுபெயர் பருந்து பார்த்திருக்கும் நெடு மூது இடைய நீர் இல் ஆறு ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த வேளையில் தோழி உரைத்தது.
இராகவையங்கார் உரை சேய்மைக்கண் யானைப் புகர் முகம் போலக் காணப்பட்டு அணுகிய நிலையில் துருகற்காந்தள் ஆயினாற் போல நாடன் நெருங்காத நிலையில் அறவன் அல்லன் போல நினையப்பட்டு நெருங்கிய நிலையில் அறவனாகத் தெரியப்படுவான் என்று கருதினாளாம்.
பொருதல் தொழில் இல்லாத துறுகல்லைப் புண்ணுடைய முகம் போலச் செங்காந்தள் தோன்றச் செய்தது போலப் பழியற்ற நம்மைப் பழியுடையராகக் கூறுவர் என்பது குறிப்பாகக் கொள்க.
பொருத யானை புகர் முகம் கடுப்ப மன்றத் துறுகல் மீ மிசை பல உடன் ஒண் செங்காந்தள் அவிழும் நாடன் அறவன் ஆயினும் அல்லன் ஆயினும் நம் ஏசுவரோ தம் இலர் கொல்லோ வரையில் தாழ்ந்த வால் வெள்ளருவி கொன் இலைக் குரம்பையின் இழிதரும் இன்னாது இருந்த இச் சிறுகுடியோர் பருவங்கண்டு வருத்திய தலைவி கூறியது.
வைகல் வைகல் வைகவும் வாரார் எல்லா எல்லை எல்லையும் தோன்றார் யாண்டு உளர் கொல் தோழி ஓ அசை நிலை ஈண்டு இவர் சொல்லிய பருவம் ஓ அசை நிலை இதுவே பல் ஊழ் புன் புறப் பெடையொடு பயிரி இன் புறவு இமைக்கண் ஏது ஆகின்று ஓ அசை நிலை ஞெமைத்தலை ஊன் நசைஇ ஒரு பருந்து இருக்கும் வான் உயர் பிறங்கல் மலை இறந்தோர் ஓ அசை நிலை தோழியிடம் அல்லது தன் தோழனிடம் கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை அமிழ்தம் ஊறும் செவ்வாய் என்றதும் ஆர நாறும் அறல் போல் கூந்தல் என்றதும் அவையிற்றைத் தான் நுகர்ந்தமைக் குறிப்பால் உணர்த்திற்று.
உள்ளிக் காண்பென் போல்வல் முள் எயிற்று அமிழ்தம் ஊறும் அம் செவ்வாய் கமழ் அகில் ஆர நாறும் அறல் போல் கூந்தல் பேர் அமர் மழைக் கண் கொடிச்சி மூரல் முறுவலொடு மதைஇய நோக்கு ஏ அசை நிலை கூறிய பருவத்தில் தலைவன் வருவான் என்றது.
தலைவன் நெடிது நாள் நின்னைப் பிரிந்து உறைதலானே தன் உளத்தே முதிர்ந்த காமத்தின் பொறையாலே ஆண்டு உறைதல் ஆற்றாது நின்னை நோக்கி விரைந்து வருவன் என்னும் குறிப்பும் கொள்க.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி காதலர் இன்னே கண்டு துறக்குவர் கொல்லோ ஓ வினா முந்நால் திங்கள் நிறை பொறுத்து அசைஇ ஒதுங்கல் செல்லா பசும் புளி வேட்கை கடுஞ்சூல் மகளிர் போல நீர் கொண்டு விசும்பி இவர்கல்லாது தாங்குபு புணரி செழும் பல் குன்றம் நோக்கி பெருங்கலி வானம் ஏர்தரும் பொழுது ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை தளிர் அருந்தும் குரங்கு மிளகுத் தளிரையும் தின்னுதலும் அத்தளிர் உறைப்புச் சுவை உடையதாயினும் ஏனைத் தளிரினும் உடலாக்கம் தருவதும் போல யாமும் தலைவன் செயல்களில் சில துன்பம் தருவதாயினும் அதுவே ஆக்கம் தருவதாம் என்று அமைதல் வேண்டும் என்பாள் என்றாள்.
கறி வளர் மிளகு அடுக்கத்து ஆங்கண் முறி அருந்து குரங்கு ஒருங்கி இருக்கும் பெருங்கல் நாடன் இனியன் ஆகலின் இனத்தின் இயன்ற இன்னாமையினும் இனிதோ இனிது எனப்படூஉம் புத்தேள் நாடு ஏ அசை நிலை தலைவன் குறித்த பருவத்தில் வரவில்லை என்று வருந்திய தோழியிடம் கூறியது.
வளர்பிறை போல வழிவழிப் பெருகி இறை வளை நெகிழ்த்த எவ்வ நோயொடு குழை பிசைந்தனையேம் ஆகி சாஅய் உழையர் அன்மை இன் உழப்பது அன்றியும் மழையும் தோழி மான்று பட்டன்று ஏ அசை நிலை பட்ட மாரி படாஅக் கண்ணும் அவர் திறத்து இரங்கும் நம்மினும் நம் திறத்து இரங்கும் இ அழுங்கல் ஊர் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் நீ ஆற்றியிருக்க வேண்டும் என்று கூறிய தோழியிடம் கூறியது.
காமம் தாங்குமதி என்போர் மதி முன்னிலையசை தாம் அசை நிலை அஃது அறியலர் கொல் கொல் ஐயத்தின்கண் பட்ட வினாப் பொருள் ஓ அசை நிலை அனை மதுகையர் கொல் யாம் எம் காதலர்க் காணேம் ஆயின் செறி துனி பெருகிய நெஞ்சமொடு பெரு நீர் கல் பொரு சிறு நுரை போல மெல்ல மெல்ல இல்லாகுதும் ஏ அசை நிலை .
கள்ளில் கேளிர் ஆத்திரை உள்ளூர்ப் பாளை தந்த பஞ்சி அம் குறுங்காய் ஓங்கி இரும் பெண்ணை நுங்கொடு பெயரும் ஆதி அருமன் மூதூர் அன்ன அய வெள் ஆம்பல் அம் பகை நெறித் தழை .
கடல் உடன் ஆடியும் கானல் அல்கியும் தொடலை ஆயமொடு தழுவணி அயர்ந்தும் நொதுமலர் போல கதுமென வந்து முயங்கினன் செலின் ஏ அசை நிலை அலர்ந்தன்று மன் ஏ அசை நிலைகள் தித்தி பரந்த பைத்து அகல் அல்குல் திருந்திழை துயல்வு கோட்டு அசைத்த பசுங்குழைத் தழையினும் உழையின் போகான் தான் தந்தனன் யாய் காத்து ஓம்பல் ஏ அசை நிலை பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் வாயில் வேண்டியபொழுது தோழி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை புன்னை அலங்கு சினை இருந்த நாரை கழிச் சிறு மீனை வெறுத்துழிச் செறுவில் நெய்தல் கதிரொடு நயக்கும் எய்தும் இன்பத்தினும் துன்பமே பெரிதாகலின் இது வெறுக்கத்தக்கதாயிற்று.