sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இவ்விரண்டாவதான தனித்த சல்லாபத்திற்றான் பரதனில்லாமையே பட்டத்துக்குப் பக்குவகாலமெனத் தசரதன் தன் அகங்கரந்த கருத்தை வெளிப்படுத்தினதும்.
இதுவுமின்றி இராமன் முடிசூடும் விழாவைத் தன் குடிகளோடு பிறநாட்டு மன்னவருக்கும் அறிவித்து அவரனைவரையும் வருவித்து அளவளாவி ஆலோசித்த மன்னவன் கேகயனுக்கும் அவன்பாலுள்ள சிறியன் பரதனுக்கும் அறிவியாததும் சிறிது காரணங்கேட்குங் காரியமாகும்.
சேய்மையன் கேகயன் என்றால் இராமாபிடேக விசயமாக முதன்முதல் தன்விருப்பத்தை வெளியிடு முன்னரே பலவூர்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் பத்திரிகைகள் விடுத்துவேற்றுவேந்தரையும் பிறரையும் வேறுவேறாக அழைத்துச் சபைகூட்டிப் பேசநினைத்த மன்னவன்.
இதை முதற்சருக்கத்திலேயே குறிக்கும் வான்மீகர் கேகயனையும் சனகனையும் தூரதேசத்தரானது பற்றி வரவழைக்க அவகாசம் நேராமையால் அரசன் இக்காரியம் நடந்தபின் அவர்கள் பிரியமான இக்காரியத்தைக் கேட்கலாகும் என்று நினைத்து அவசரப்பட்டாயினும் அவர்களை வரவழைக்க முயலவில்லை என்று சமாதானங்கருதி யமைதிகண்டதாகக் கூறிப்போவார்.
இராமர் பட்டாபிடேகத்தைப் புறநாட்டு நட்பு வேந்தருக்கும் பிறர் பலருக்கும் அழைப்பனுப்பி வருத்தி அறிவித்து விழவயரவிரும்பும் சக்கரவர்த்தி தன் அரண்மனையில் தனைப் பிரியாப் பிரியை கைகேயிக்கு மட்டும் அறிவியாததேனோ?
இராமாபிடேகத்துக்குத் தானெண்ணியாங்கு எல்லாம் முற்றுப்பெற்று முடியும்வரை மன்னவன் கைகேயிக்கு அதனை மறைத்தானென்பதை வான்மீகர் விதந்து கூறியுள்ளார்.
அபிடேகத்துக்குச் செய்யவேண்டிய எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்துமுடித்து அமைச்சராதியோரனைவருக்கும் விடைகொடுத்தனுப்பி இராமனை இரண்டாமுறை யழைத்து ஏகாந்தத்தில் எச்சரித்தனுப்பிவிட்டுத் தன்மாடமெய்தியிருந்த தசரதன் இனித்தான் நமது நட்பிற்குப் பாத்திரமாய கைகேயி அறிவாள் என்று எண்ணியவனாய் அவள் மாளிகைக்குள் முதலிற் புகுந்தான் என வான்மீகர் விசதப்படுத்தியுள்ள இந்த வாக்கியம் அவள் அறியாதபடி வெகு சாக்கிரதையுடன் தசரதனால் வேண்டும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதை வெளியாக்குகிறது.
இனித்தான் இராமாபிடேகத்தைப் பற்றிக் கைகேயி கேட்கக்கடவள் கேட்கலாகும் என்று ஈண்டுத் தசரதன் வெளியிட்ட திருவுளப் பெருவிருப்பின் குறிப்பினை விரிக்கவேண்டா.
ஸ்த்ரீகளில் உன்னிலும் அன்பிற்கிடமானவள் எனக்கு மற்றொருத்தியும் கிடையாது நீ எப்போதும் எனக்கு நன்மையையே விரும்பும் சுபாவமுடையவள் உனக்கு இராமன் மகானுபாவனாகிய பரதனோடு சமானமாயிருப்பவன் .
நீ தர்மத்தை உல்லங்கனஞ் செய்யப் பயப்படுந்தன்மையள் தேவீ நீ நல்ல சுபாவமுடையவள் என்று பலமுறை பலவாறு அவள் உண்மையன்பையும் உளத்தூய்மை புனிதவியல்புகளையும் மனமாரப் பாராட்டி வியக்கும் மன்னவன் வள்ளலிராமன் உன் மைந்தன் என்று அவள் முன் வழங்குபவன் அவ்விராமனுக்குத் தான் முடிசூட விரும்புவதை மட்டும் அவளுக்கு உணர்த்தினானில்லை.
கைகேயியினரண்மனையில் அவளோடிருந் திராமனைப் பார்ப்பதையும் அளவளாவுவதையுமே காதலிக்கும் முன்வழக்கமுடைய மன்னவன் சபையில் இராமனுக்குத் தன்னினைப்புணர்த்தி நீதிகளும் போதித்தனுப்பிய பிறகு மீண்டும் அவனைப் பார்க்க அழைத்தபோது தாய்கையில் வளர்ந்திலாதவனைத் தான் வளர்த்த அன்னையாம் கைகேயி அறியாமல் தான் தனியிருந்து பேச ஆசைப்படுவானேன்?
கைகேயி தன் காதலுக்குரிய பிரியை தன்னலமே காமுறுங் காதலி கற்பினாற் றொழுதற்கொத்த தேவி தன்முழுக்காதற்குரிய இராமனை மாற்றவள் மகனென்றுணராமல் தானே பயந்த தவப்பயனாக் கருதி மகிழும் மங்கை.
இவையனைத்தும் தானே நேரில் நன்கறிந்துவைத்தும் தசரதன் இராமாபிடேகத்தைச் சபையிற் சொல்லுமுன்னும் சொல்லி மறுநாள் முகூர்த்தமென்று அனைவருக்கும் வெளியிட்ட பின்னும் கைகேயிக்கு மட்டும் மறைத்துவைக்கக் காரணமிருக்க வேண்டும்.
இன்னும் ஏழாவதாக நாம் அறிவதாவது கோசலைக்கும் சுமித்திரைக்கும் சீதைக்கும் முறையே இராமன் முடிசூட முகூர்த்தம் வைக்கப்பட்டது உணர்த்தப்படுகிறது.
கோசலை கேட்டுத் தானங்கள் வழங்கி மகனலம் விரும்பி அவனபிடேகம் இடையூறுபேறாது நிறைவேறுவதற்காக மௌனத்துடன் தன்னிட்ட தேவதையைத்தியானிக்கலாயினள்.
அவள் அரண்மனையில் அவளைச்சூழ இராமனாக்கத்தை யறிவித்தழைக்கப்பட்ட சுமித்திரை இளையவன் சீதை முதலிய பலரும் வந்து கூடிக்குலாவிக் களித்திந்தார்கள்.
இவர்களிடை இராமன் தந்தை தனக்குத்தனித்துச் சொன்ன இதமொழிகளைப் பருகினபின் வந்து தனக்கினியராய் அங்குக் குழுமியுள்ளோர் யாவரொடும் சல்லாபித்து மகிழ்கின்றான்.
இவ்வாறிச் சுற்றத்தார் பலரும் ஊரில் மற்ற ஏதிலார் அனைவரும் இராமாபிடேகத்தையறிவிக்கக் கேட்டுரையாடியிருக்க கற்பரசி கைகேயியை மட்டும் உண்மையொன்று முணராதே பொங்கணை மேற்றனியே தூங்கவைத்ததேனோ?
இராமன் பேராக்கப் பெருமகிழ்ச்சி மிகுதியில் யாருமே இத்தேவியை மறந்தார் போலும் தெருவிற் கலகலப்பையும் திருவிழாக்கோல முழக்கையுங் கண்ட கூனி தன்னருகுற்ற கோசலை நேசமுடைய ஓர் செவிலியைக் கேட்டுணர்ந்தாள்.
இராமாபிடேகத்தை மந்தரைக்குச் சொல்லக்கூடாத ஒன்றாயுணர்ந்த அச்செவிலி தன் சந்தோசமிகையால் அவசமுற்றுத் தான் அதை மறைக்குங்கடனை மறந்து மந்தரைக்குரைத்ததாக வடமொழி நூலார் விசதமாக்கியுள்ளார்.
இராமாபிடேகத்துக்குத் தடையேற்படக்கூடுமென்று அதை விரும்புங் கொற்றவனும் கோசலையும் எதிர்பார்த்து அஞ்ச ஏதோ நியாய மிருப்பதாக வான்மீக வரலாறுகள் விசதமாக்கும்.
ஆகையால் உனது நட்பிற்குரியார் ஏமாந்துவிடாமற் சோர்வின்றி ஊக்கத்துடன் உன்னைச் சூழ்ந்து நின்று இன்று எல்லாவிதத்தாலும் பாதுகாத்திருக்கட்டும் இவ்வளவு முன்னெச்சரிப்புக்கும் பாதுகாவலுக்கும் அவசியமிருந்தாலன்றி மன்னவன் இவ்விதம் பயப்பட நியாயமில்லை.
இடையூறு எதிர் பார்ப்பதாயும் அது பற்றி உண்மை நட்பாளர் காவலில் தநயனை சர்வ சாக்கிரதையாயிருந்து தற்காக்கும்படிக்கும் சொல்லும்போதுதான் ஏதோ அந்தரங்கத்துக்கு இடமிருப்பதாக வெளியாகிறது.
இதற்கிடையே அவன் சரீரப் பாதுகாப்புக்கு அவனுக்கு உற்ற நண்பர்களுள்ளும் ஏமாறவொண்ணாத் திட்ப வினையாளரைத் தெரிந்து பொறுக்கி அவனுக்கணுகப் புடைசூழ நிறுத்தி எச்சரிக்கையோடிருக்குமாறேவ ஏது வென்னை?
இராமனுக்கு இளவரசு தர விரும்புவபவனோ தரணிக்கு அதிபதிபெறுபவனோ அது பெறற்குரிய அவன் திருமகன் அதனையே அமைச்சரும் உழைஞரும் ஆமோதித்துளார்.
இவ்வாறு ஒருங்கே இவரெல்லோரும் உவகைக் கடலிலிருக்க இராமன் முடிசூடலுக்கு யாரால் இடையூறு நேரலாம் என்று இறைவன் எதிர் பார்க்கலானான்.
கோமைந்தன் முடிசூடலைத் தடைசெய்ய முயலுவார் சிலருளரென்று எதிர்பார்த்தா லன்றி இத்துணை அச்ச எச்சரிப்பும் விரிவான ஏற்பாடுகளும் ஏகாந்தத்தில் அரசன் இராமனுக்குச் சொல்லுவானேன்.
இப்படியே இராமனபிடேக நற்செய்தி கேட்ட கோசலை அதற்குத் தடையேற்படாதிருக்கத் தெய்வங்களைத் தொழுகின்றாள் வானுறையுந் தெய்வங்கட்குச் சிறப்பொடு பூசனைசெய்து இராமாபிடேகம் எவ்விதப் பகைவராலும் இடையினிற் றடைபெறாமல் ஈடேறட்டு மென்று வாழ்த்தெடுக்கின்றாள்.
தசரதன் இப்படி நட்பாளரால் இராமன் தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும்படி சொல்லும்போதே அதையடுத்துத் தொடர்பாகக் கூறுவதனாலும் அவன் தன் விருப்பத்திற்கு ஊறு எதிர்பார்ப்பது பரதன்சார்பாயிருக்க வேண்டுமென்பது தொனிக்கின்றது உன்னைச் சிநேகிதர் ஜாகரூகராய்ச் சூழ்ந்து சோராமல் நின்று பாதுகாக்கட்டும் என்று கூறியதனோடமையாமல் அதன் தொடர்பாகவே பரதன் தேசாந்தரம் போயிருக்கிறான் அவன் அயோத்திக்குத் திரும்பிவராதிருக்குமளவுதான் உனதபிடேகத்துக்குத் தகுந்த காலமென்று எனக்குத் தோன்றுகிறது எனத் தசரதன் இங்குக் கூட்டி முடித்திருப்பதைச் சிறிது ஆழச்சிந்திக்கின் பரதன் காரணமாக இராமாபிடேகத்துக்குப் பங்கமேற்படலாமெனப் பார்த்திவன் பயப்படுவதும் அதனால் அவ்வபிடேகம் முடியும்வரை பரதன் றொடர்புடையார் யாருமே அதை அறியாமலிருக்கத் தான்விரும்புவதும் விளக்கமாகிறது.
தனதெண்ணம் ஈடேறி முடிந்தபின்னரே இராமன் முடிசூடலைக் கேகயன் கேட்பது உசிதமெனக்கருதி அவனுக்குத் தெரிவியாமலும் நல்லனாயினும் பரதனைத் தருவியாமலும் வேந்தன் அதை முடிக்க விரைகின்றான்.
இது கேகயன்கேட்டு மகிழ்வதொன்றாயின் அவனுக்கு அறிவிக்கப்பொறா அவசரமும் அபிடேகவிடயமாகத் தன் எண்ணத்தைத் தான் முதலில் வெளியிட்ட மறுநாளே விரைந்து அதை முடிக்கும் அரசன் வேகமும் விளங்கவில்லை.
ஏதிலர் ஏனையர் யாவரும் அறிந்தபின்னும் கேகயன் மகளுக்கும் அவள் சார்பினருக்கும் மட்டும் இதை முடியும்வரை மறைத்துவைக்க இவரனைவரும் ஆவலுறுவானேன்?
பரதன் அரசுவிரும்பித் துராசையால் வலிந்து அதை வௌவவருவான் அன்றி அவனையின்றாள் மகனுக்கு அரசாக்கம் அடைவிக்கு மாசையால் இராமனபிடேகத்துக்கு ஊறிழைப்பள் என்று தசரதன் எண்ணக்கூடுமாயின் ஒருகால் அரசனாதியோரச்சத்துக்கும் அவசரத்துக்கும் சிறிது நியாயம் எழலாம்.
பின்னும் தசரதனே கைகேயியைப் பார்த்து உனக்கு உயிர் வாழ்வினும் சிறந்தவனாயிருக்கும் இராமன் இராமன்தான் எனக்கு மூத்தகுமாரன்என்று பல தடவை நீயே சொல்லுபவள் எனப் பேசுகின்றான் இன்னும் இவள் தன்பால் வைத்துள்ள மெய்யன்பின் நெருக்கையும் பெருக்கத்தையும் இராமனே சீதையிடம் பாராட்டி வற்புறுத்துகிறான் மந்தரை சூழ்ச்சிகவி.
உலகத்தில் மேன்மையை விரும்பி உயர்வுள்ளுவள் எனக்கு நன்மை செய்யவிரும்புபவளும் சமர்த்தையும் நான் ஆக்கம் பெறுவதில் அபிலாசையுடையவளும் எனக்கு அன்னையு மாயிருக்கும் கைகேயி தன் கணவன் கருத்தறிந்து உவகையுடன் எனக்கு அபிடேகத்தை நடத்தி வைக்க அரசனைத் தூண்டிக் கொண்டிருப்பாள் என்று இராமன்.
மாற்றன்னை மனையிலிருந்து சுமந்திரனழைக்க வந்தது கண்டு சந்தேகித்த சீதை குறிப்புணர்ந்து கைகேயி பண்பையும் தன் பால் அவளுக்குள்ள பட்சத்தையும் கணவனிடமுள்ள கற்பு மேம்படு காதலையும் இவ்வாறு விசதமாக்கினான்.
இன்னும் இராமாபிடேகத்திற் கைகேயிக்குள்ள உண்மை யுவகையைப் புகழ்ந்து தாய் கையில் வளர்ந்திலன் தவத்தால் இவனை வளர்த்தவள் கேகயன் மாது என்று பேசிய ஊரவர் மாற்றமும் தனிச் சல்லாபத்திற் காதலன் தன்பெயர்தருமெனுங் குறிப்பால் என்னின்னுயிர்மென்கிளிக் கியார் பெயரீகேன்மன்ன?
என்ற சீதைக்கு மாசறு கேகயன்மாது என் அன்னை தன்பெயராகென இராமன் அன்பினோடு அந்நாட்சொன்ன மெய்ம்மொழியும் இராமன் கைகேயி இவர் ஒருவர்மேல் ஒருவர் வைத்துள உண்மைக் காதலின் வண்மையைக் காட்டும் தசரதனைப்போலவே இராகவனும் இவளுக்குள்ள இராமாபிமானத்தைப் பலவாறு பாராட்டியிருப்பதோடு கைகேயி தர்மத்தை உல்லங்கனஞ்செய்யப் பயப்படுந் தன்மையள் என்ற தன்தந்தைகருத்தையே உலகத்தி லுயர் நெறியிலேயே விருப்பமுடையவ ளிவ ளெனத்தன்மனைவியிடம்கூறி இவள் அறவியலை வலியுறுத்துகின்றான் இவள் மாசற்ற மனத்தூய்மையையும் நேரற்ற இராமாபிமானத்தையும் நினைத்தே இராமனைப்பயந்தஎற்கு இடருண்டோ?
என்ற தன் னழகிய பாட்டிற் கவிக்கூற்றாயிவ ளீடிலாப்பீடுபேணி விளக்கி இனிப் பங்கமில்குணத்து ப் பரதன் பெருங்குணத்தைச் சங்கிப்பாருமுண்டோ?
அரசனா லேவப்பட்டு மாதுலன் மனைமேவிக்கேகய மன்னனாற் சகலசத்காரமும் உபசரிப்பும் விரும்பிய விரும்பியாங்கெய்தி யனுபவிக்கும்பெற்றியுமுற்றதோடு அவன் பெருங்காதலும்பெட்பொடுபேணும் பிரியமும்பெற்று வாழும் பரதன் அப்பெருவாழ் விடையதை மகிழாமல் தந்தை வயோதிகர்.
அவர்பக்கம் விட்டகலா தவருக்குப் பணிவிடைசெய்யவேண்டு மிக்கால மிங்கு வீண்கழிகின்றதே என்றனவரதம்தன் பரிவுடைச் சிந்தையி னினைந்து பரிதாபப்படுவதாக் வான்மீகர் கூறு கின்றார்.
உன் தம்பி பரதன் சான்றோர் நெறியிற் சால நிலைத்த வுள்ளத்தன் உன்னை யநுசரித்தே நடக்கும் தன்மையன் தருமத்திற்றானே தன்மனஞ்செலும் பெற்றியன் அடியோடு ஐந்தவித்து விளங்கும் ஜிதேந்திரியன் என்று மன்னவ னிராமனிட மவனை வாயார வாழ்த்துகின்றான்.
அறப்பெருந்தகையான பரதன் நீ யாதுசெய்தபோதிலும் இராமனை விலக்கி நாட்டைத் தா னங்கீகரிக்கமாட்டான் என்று பரதனைப்பற்றிய தன்னுள்ளத் தூன்றிய வுணர்வை வேந்தன் வெளிப்படுத்துகின்றான் கொள்ளான் நின்சேய் இவ்வரசு என்று கம்பரு மவன்வாயாலிதே சந்தர்ப்பத்திற் பரதனுயர்குண மனத் தூய்மைகளை வலியுறுத்தியுள்ளார்.
அப்படியிருக்க அவனில்லாத காலமே இராமாபிடேகத்துக்கு நல்ல சமய மென்றும் அவன்வந்தா லதற்குத் தடை நேருமென்றஞ்சி வருமுன் முடித்துவிடவேண்டுமெனவும் தசரதன் அந்தரங்கத்திலிராமனிடம் பேசுவதற்கு அறமற்றதோர் சார்பு தன்னெண்ணமாகலான் அறவள்ளலான பரதன் காரணமாக அது தடைப்படலாமென்று தன்குற்ற நெஞ்சிற்றானே யஞ்சலாயினா னென்பதன்றிப் பிறிது காரணம் காண்பதரிது.
அதனாலவன் நெறிநின்று அறஞ்சொல்லித் தந்தைதாயரை யாற்றுவான் என இராம னேகாந்த நிலையிற்றனக்குத்தானே அமைதிகாண்பதாக வான்மீகர் கூறுகின்றார்.
இன்னும் காட்டிற்குவரும் பரதனைக் கருத்தறியாது சந்தேகப்பட்டு வெகுண்ட இளையவனுக்கு இராமன் பரதனியல்புகூறி யமைதிபுகட்டு நயத்தை யுணர்வோம் எனக்குப் பிராணனிலும் பிரியத்திற்குரிய பரதன் பிராதாக்களிடத்தில் மிகுந்த பிரியமுடையவன் அவன் நாம் வனம்பெயர்ந்த்துகேட்டுத் தந்தைக்குப் பணியாற்றும் தருமத்தைவிரும்பி மாதுலனகர் நீங்கிஅயோத்தி வந்திருப்பான்.
உனக்கரசைக் கொடுக்கும்படி நான் மனமின்றி வாய்மாத்திரமாகச் சொன்னாலு முடனே கொடுக்க இசைவானன்றி வேறுரையான் என்றவன் நல்லியல்பும் அறம்படிந்த மனப்பான்மையும் நன்கறிந்த இராமன் எடுத்துரைத்துப் பாராட்டுகின்றான்.
மேலும் எனக்கபிடேகமில்லை நின்காதற்றிருமகன் பரதனுக்கே பட்டமென்று வந்து சொன்னதன் மகன்மொழிகேட்ட கோசலை அவன் நிறைகுணத்தவன் நின்னினுநல்லன் என்றிராமனிடம் பரதனறவியல்புகூறிப் புகழ்ந்ததையும் பின் இராமன் குறித்த எல்லையிகந்து வராமைகண்டு தீப்பாயமுயலும் பரதனைத் தடுப்பவள் என்று தன்னுளங்கசிந்துருகி யாற்றியதையு மறியாதாரில்லையே இன்னும் பரதன் பின்னொழுக்க முழுதும் அவனைச் சந்தேகிக்க நியாயமே கிடையாதென்பதைப் பறையறைகின்றதே.
இவ்வாறு வேந்தனும் கோசலையும் இராமனும் பரதனைக் கோதில் அறக்குணக்குரிசிலாப் பன்முறையுங் கொண்டாடக்காணும் நாம் பரதன் காரணமாக இராமாபிடேகத்துக்கு ஊறு நேருமென்று தசரதனஞ்சவும் அவனில்லாதபோ ததைமுடிக்க வெகுவேகப்படவும் இராமனை அபிடேகப்பேச்சு வெளியிடப்பட்டபின் அதுமுடியும்வரை சோர்வின்றித் தற்காத்துக்கொள்ளும்படி யவனிடம் தனித்துக்கூறவுங் காரணம் காண்ப தரிதன்று.
ஆனால் கைகேயி திருமணத்தி லரசுரிமையை அவளுக்கு சுல்க சீதனமாய்த்தான் முன் கேகயனிடம் அறச்சூளுடன் வழங்கியதன் உண்மையும் அதன் விளைவியல்புகளும் தசரதன் முற்றும் மறக்கற்பாற்றில்லை.
தன் புது விருப்பிற்கு முரணாகத் தன் முன்மரபுடை அறச்சொல்லு மதன்பயன்முறையுமவன்மனத் திருந் தவனைச் சுடுவதால் தன்னுள்ளமுறுத்துஞ் சஞ்சலத்தைப் பிறருக் குரைக்கவும் அறத்துறை யாற் குறைக்கவு மொல்லாமல் அவன் தத்தளிக்கு நிலையை நா மெளிதிலுணரலாகும்.
தூரியகேகய நாட்டில் நெடும் பல்லாண்டுகளுக்குமுன் தான்செய்த சுல்கப் பிரதிஜ்ஞை பின் தன்னாட்சியைப் பாதிக்காமல் கற்புறு சிந்தைக் கைகேயிகணவனாகவே தானேசுவாதீனன்போல் அரசுபுரிந்து ஆக்கத்தோடாதிக்கமு மனுபவித்துள்ளான்.
தன் சூளறச் சுல்கக் கொடையாற் பரதனுக்குப் பிறப்புரிமையாய்விட்ட அரசாக்கத்தை இராமன்பாற் காதல் மிகையா லவனுக் கெய்துவிக்க விரும்பினான்.
அவ்வறச்சொல்லைத் தான் துறப்பதாயறியி னொருகால் அவன் பரதனுரிமைபேண வருவனாகையா லவனுக்குத் தன்னெண்ணம் முடியும்வரை தகவலெட்டாதிருக்கத் தசரதனாத் திரப்படுகிறான்.
மிதிலையர்கோன் பின் உண்மையறியுங்கால் தாமதம் தன் மருகனபிடேகத்திற் கிடையூறாமென்பதுணர்ந்து தனக்குரை யாமையை வெறுக்காமல் தன் மருமகனாக்கத்தை முடித்துவைத்த சூழ்ச்சித்திறம்வியந்து அதன்பயன்பற்றி நயப்பதுங்கூடும் எனத் தசரதன் கருதினான்.
சனகனையு மழைத்திலாமை கூறிப் பின் கேகயனுக்குச் சமாதானங்காட்டவுமியையும் விளைவும் பயனுஞ் சீர்தூக்கி சனகனுக்கும் கேகயனுக்கு மறியாமல் இளவரசபிடேகத்தை இராமனுக்கு விரைந்துசெய்வதே தனதெண்ணத்தை முட்டின்றி முடிக்கு முறுதிவழி யெனக்கருதி தசரதன் அவ்விரு சம்பந்தியரசருக்கும் இராமாபிடேகத்தை யறிவியாமலிருக்கத் துணிந்தான்.
இனிப் பண்டறிகிழவி கைகேயிசீதனச் சேடியான கூனி கேகயத்தில் அரசன் அறச்சூளறிவளாகவே அதை மறைக்க விரும்பும் கோசலையாதியோர் வேந்தன் தன் சுல்கச்சூளறங் கொன்று இராமனுக்கு அரசுதர முயலுவதை அவளறியாது மறைக்க அவாவுகின்றனர்.
மணவறையில் மணச்சடங்குக்குமுன் வரனைக்காணல் ஆரியவழக்கன்மையானும் சுல்கச்சூள் கைகேயிக்காகக் கேகயனிடம் தசரதனாற் செய்யப்பட்டதாக வான்மீகர் விசதமாக்குவதானும் கூனிவாயால் அதைக் கேட்டறியும்வரை பரதனுக்கு அரசாமாறில்லையென்று மறுத்து இராமன் அபிடேகத்தை ஆமோதித்த கோமகள் மந்தரைவாயால் முன்வரலாறு கேட்டபிறகே அபிடேகத்தைத்தடுக்க இசைந்துள்ளதானும் ஒன்று அவள் முன் அவ்விவரம் அறிகிலள் அன்றேல் அதனை மறந்தனள் என்பது வெள்ளிடைமலையா விளங்குவதாகும்.
ஒருகாற் பரதன் பாற்பரிவுடைய பிறர்யாரும் அதையறிந்தவர் இராமனபிடேக முயற்சிகண்டு பரதன் சார்பாக வரக்கூடும் அவ்வாறு எதிர்பாராவண்ணம் யாராவது வருவரேல் அவர் முயற்சியை விலக்கி இராமனுக்கு அபிடேகபூர்த்தியாக்க விரும்பியே அவனைச் சோர்வில்தோழராற் றற்காத்துக்கொள்ளும்படி அரசன் எச்சரிக்கலாயினன்.
இவள் சேடிமார் இராமாபிடேகத்தைச் சுமித்திரையாதியோர்க் கறிவித் தழைத்தவர் கைகேயிக்கும் மந்தரைமுதலிய அவள் சார்பினருக்கும் மட்டும் அதை மறைக்க விரும்பார்.
இராமனுக்கு இளவரசபிடேகம் பிறப்புரிமை அதனால் அவனுக்கு அது திட்டமாகச் சித்திக்குமெனத் தெரிந்த கோப்பெருந்தேவி நிலைமைக்கு மாறாகக் கோசலை தன்மகனுக்கு அதைக் கூட்டுவிக்கப் பெரிதும் தான் ஆசையும் தாளாண்மையும் உடையவளாகவும் முடிவிற்றன் முயற்சி முற்றுப்பெறுங்காலம் அணுகியுணர்ந்தபோது தன் அறிவாற்றலால் ஆக்கிய ஆக்கத்துக்கு அவள் தன் அறிவளவில் திளைத்துக் களித்ததாகவும் வான்மீகர் விசதமாகவும் கம்பர் சிறிது விநயமாகவும் சுட்டியுள்ளனர்.
இராமனுக்கு அரசில்லையெனக் கேட்டு அவள் அலக்கணுற்றரற்றியதா வடமொழிப் புலவர் அவளியல் விளங்க வழங்கிவைத்த படிற்றுரை பலவற்றைக் கம்பர் குறைத்து மறைத்தனர்.
பரதனைப் பாராட்டிப் பேசி அவனுக்கு ஆசி கூறி அவன் பட்டாபிடேகத்தை வெறுக்காமல் இராகவன் வனம் போகாது தன்னோடிருக்க மட்டும் வேண்டினளாகக் கம்பர் கோசலை குணத்தைச் சிறிது மாற்றிச் செப்பனிட்டு மாற்றேற்றி வைத்துளார்.
முன்னரே பரதன் பிறப்புரிமையைத் தான் அறிந்திருப்பின் செப்பருங்குணத் திராமன் தந்தை விருப்பத்திற் கிணங்கி இத்துணை விபரீதவிளைவுக்கு இடந்தரா னன்றோ?
அறிந்து வைத்தும் அறத்துறை திறம்பிப் பரதனுக்குரிய அரசைத் தான் அடையவிரும்பினன் என்பது தாய்மையுமன்றித் தருமும் தழுவிநின்றா னியல்புக்கும் பெருங்குணத்துக்கும் பொருந்தா தன்றே?
ஆகவே பழமையுணர்ந்த தன் அன்னையாலாதல் அன்றேல் அவள்சார்பினராலாதல் இவ்வுண்மையை இராகவன் கேட்டிருக்கவேண்டுமென்று அறியகிடக்கின்றது.
கைகேயி வரம்கேட்டு இராமாபிடேகம் தடைப் பட்டபிறகு முன்னவனரசைப் பின்னவனுக்கு ஆக்குவது முறையன்று என வசிட்டமுனியும் இலக்குவனும் சித்தார்த்தராதி மந்திரிமாரெல்லவரும் முழங்கவும் குணமணப் படுத்தப்பட்ட கம்பரின் கோசலைகூட முதல்மகனிருக்க அரசைப் பின்னவனுக்குக் கொடுப்பது முறைமை யன்றென்பதொன்றுண்டு என்று இலேசாகச் சுட்டிப்போந்த தல்லாமல் அஃது அறமற்றதென்றேனும் பரதனுக்கு அது செல்லாதென்றேனும் சொன்னதில்லை.
யாண்டும் தன்னியலிழவாத வான்மீகரின் கோசலையோ கோபத்தாலும் தாபத்தாலும் அறிவுமயங்கினவிடத்தும் இறைவனைச் சீறிய இலக்குவன் இன்னாச்சொல்லைத் தனக்கு இதமெனிற் செவிக்கொள்ளும்படி தன் தநயனைத் தூண்டினளல்லால் இராமன் அரசை இளையபரதனுக்குத் தருவது அறமன்றென்று ஒருவார்த்தையேனும் அவள் பிதற்றற் பிரலாபப்பிரத்தாபமுழுவதிலும் பேசாமை சிறிது சிந்திக்கத்தக்கதாம்.
பர்த்தாவையும் பரதனையும் பிற பல தூறிநொந்து கூறுமவள் பிறர்போல இதனைத் தவறெனச் சுட்டாமையால் பரதன் அரசுபெறுவது அறமற்ற தென்றவள் கருதவில்லையென்று கொள்ளலாகும்.
இவ்வுண்மையறியாத இலக்குவனுக்கும் ஏனையருக்கும் பரதன் அரசு பெறுவது தவறாகவே படுவது இயல்பாகலான் அவர்தம் உள்ளக்கிடையை அவ்வாறே வெளிப்படுத்திய வான்மீகர் உண்மையுணரவல்ல அறிவுட னாற்றல்சால் கோசலை வாயில் அனையசொல் லொன்றுங் கொடுத்திலர்.
பழைய சுல்கவரலாறறிந்தவளுளத்திற் பரதன் அரசெய்துவது அறத் துறையன்றெனத் தோன்றாதாகலானும் முறையெனவே தெரியுமாகலானும் வான்மீகருண்மைக்கோசலை தன் கோப தாபப் பிரலாபத்திலும் அதனை முறையன் றென மொழிந்தாலில்லைபோலும்.
இவை பலவற்றானும் பண்டையறத்துறையிற் கைகேயிக்குச் சுல்கசீதனமான அயோத்தியரசு பரதனுக்கே பிறப்புரிமை அதனை இராமன்பாலுய்க்க விரும்பிய மன்னவனும் அவன்கோப்பெருந்தேவியுமே தவறிழைக்க விரும்பினவர் தந்தவ றுறுத்துஞ் சிந்தையராகையால் அவ்விருவருக்கும் இடையூறு எழுமென்ற அச்சமும் பரதன்சார்பின ரறியாமல் இராமாபிடேகத்தை விரைவில்முடித்துவிடவேண்டுமென்ற வேட்கை வேகமும் கரைகடந்து கைம்மிகுந்தது எனக் காண்போம்.
சொல்லறந்தொலைத்து மகவாசையால் ஒருகால் மன்னவன் இராமனுக்கு அரசுதர மனங்கொண்டாலும் பரதனில்லாதபோது இராமனுக்கு அபிடேகம் பண்ணிவிட நினைத்தாலும் உரிமையற்ற இராகவனுக்கு அது நிலைப்பதில்லையாகவே அவ்வீண்முயற்சியில் பிரவேசித்துத் தன்னைப் பாவம் அல்லது பழிக்கு இடமாக்கிக் கொள்வனோ வேந்தன்?
இவ்வினாவை யெழுப்பி இவ்வளவறியாதானல்லாத பார்த்திவன் செயத்துணிந்த இராமாபிடேகம் செம்மையுற வுரிமை இராமன் பாலுண்மையை வலியுறுத்துமென எளிதிற்கூறி அறத்துறைக்கு அளவாகும் பரதனும் இராமனும் விதந்துகூறி விளக்கிய வரலாற்றைப் புறக்கணிக்கவிரைவாரும் சிலர் உளர்.
ஆற்றலும் அறிவும் ஏற்றம்பயக்கத் தங் காதற்றிரு மகனுக்கு ஆக்கமும் புகழும் ஆக்கமுயலும் கோசலையும் கோமானும் குறுகிய நோக்குடையரல்லர்.
அவனுக்கு அரசுரிமையாக்கி வைக்க ஆவல் அளவிறந்து வளரும் உளமுடையார் நடந்து முடிந்ததை நன்றெனக் கொள்ளும் ஆரியர் தொல்லறத்துறை யிவரறிவார்.
முடிந்தபின்னதனைக் கடிந்திகப்ப தில்லை அறமுறை சிறிது திறம்புவதேனும் முற்றுப் பெற்றதை முடிந்ததாக்கொள்வதே முறை என்பது ஆரியர்அறநூல்விதியொன்றாகும்.
இவ்விதியுணர்ந்த இறையவனும் இராமாபிடேகத்தை அரசுக்குரிமையுடைய பரதன்பக்கத்தவரால் இடையூறெழுந்து தடைப்படுமுன் முடித்துவிடமுயலுகின்றான்.
முடிந்தபின் அதனைக் கடிந்திட லருமையென்றறிவானாகலின் முடியுமுன்னர் அப்பரதன் பண்டையறவுரிமையறிந்தார் வந்து ஆட்சேபித்திடில் இராமனுக்கு அரசு உதவாமலே போகும் ஆட்சேபிக்க அவசியமும் அவாவும் உடையவர் அறிந்து வந்து தடுக்குமுன் இராமனுக்கு முடிசூடிமுடிந்து விட்டாற் பின் அதனைப் பேதிக்க யாரும் முயலார் முடிந்த முடிசூட்டை முறையெனநாட்டி நிறுத்துவது சுலபமாகும் என்று தெரிந்துள்ள தசரதன் அவ்விதியை ஆதரவாக்கித் தன்விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முயலுகின்றா னென்பதை அவன்வாய்வந்த மாற்றத்தாலேயே வான்மீகர் விளக்கியுள்ளார்.
தன்பால் அன்பாலேனும் தவறு நினைத்துழித் தம்பி இலக்குவனையும் தன்தாயையுமே தடுத்து இடித்து அறம் அறிவுறுத்தி நெறிநிறுத்த விரும்பும் நேர்மையும் திட்பமும் நிலைத்த சிந்தையன்.
இராமனுக்குரியதன்றென்று அவனால் அறமுறையிற்றெளிவிக்கப் பட்டபிறகும் தமயனுக்குத் தருவதற்காவது பற்றியே தரணி தன்னுடைமையானதற்கு மகிழ்ந்து அதை அவனுக்கு விரும்பிச் சமர்ப்பித்துவப்பவன்.
வைராக்கியமிகுந்த இராமன்குணமறிந்த தந்தை அவனுக்குத்தன் தவறு வெளிப்பட்டுத் தனதெண்ணந் தடைப்படுமுன் அபிடேகத்தை முடித்துவிட அவாவுகின்றான்.
இறைமைக்கு உரிமைமேற்கொண்டிகலற்குரிய இவ்விருவரும் அமையவே முடிந்ததுமுறை யெனும் அறமறியும் பரதன் பாங்கினரும் இராமன்முடிசூட்டை வெறுப்பினும் மறுக்கமுயலார்.
இவ்வுண்மையை ஊன்றியாராய்ந்து விளைவும் பயனும் விரும்பிக் காலமும் இடமும் கருதி இராமாபிடேகத்தைத் தடுக்க வல்லாரறியாமல் வேகத்துடன் விரைவு பண்ணவும் சாமானியரால் ஒருகால் எனைத்தும் இடையே சிறுதடை நேரின் அதனை வலிகொண்டடக்கித் தன் விருப்பத்தைப் பூர்த்திபண்ணவும் வேந்தன் கருதிய காரியமும் அதற்குரிய கருவி கருமங்களும் எண்ணித் துணிகின்றான்.
தடுக்குந் தகையாளரைச் சேய்மையதாகிய கேகயத்தில் விலக்கிவைத்தும் பிறர் பரிவுடையார் இருப்பினும் அவருக்குத் துணையும் சார்பும் இல்லாதிருக்கத் தன் குடிகளொடுபழகிய இராமனுக்கு வலியும் சூழ்ச்சியும் வழங்கியும் தன்விருப்ப முட்டின்றி முடிய வழியமைத்துக் கொள்கின்றான்.
தன்சபைக்குத் தனக்கு வேண்டியவரையழைப்பதிற் பலநாட்கழியப் பொறுத்தவன் சபையிற்றான் தன் விருப்பத்தை வெளியிட்டு அவர் சார்பும் துணையும் அறிந்தபிறகு சிறிதும் தாழத்தரியானாய் மறுநாளே யபிடேகத்தை முடிக்கத் துணியலானான்.
இவை பலவாற்றானும் மன்னவனுளத்தில் தான் முற்றும் முறைசெய்யவில்லை யென்றுள துணுக்கமும் எனைத்தானும் தன்விருப்பத்தை முடிக்கக்கொண்ட துணிவும் வேகமும் ஒருங்குடைமை விசதமாமன்றோ.
இவையுமன்றி இராமனுக்கு அரசுதருமுயற்சியில் மன்னன் மாசற்ற மனத்தனல்லன் என்பதை இன்னும் பலசெயலும் அவன்வாய்ச்சொல்லுமே விசதமாக்கும்.
பரதன் வருமுன் மூத்தமகனுக்கு விரைந்து முடிசூட்டி முடிக்கும் தன் பெருமுயற்சியைத் தடுக்க முன்வந்த மனைவியை வாய்கொண்டமட்டும் வசைதூறி வைகின்றான்.
வெகுளியும் விசனமும் கரைகடந்தலைக்க உளமுளையும் வேந்தன் தன் அறப்பெருந் தேவியை வாய்கயப்புறவைவதோடமையாமல் புழுங்குமனப்புகைவாயாற் பழித்து வெறுத்துச் சபிக்கின்றான்.
எவ்வறங் கொன்றும் இறைமையாக்கம் இராமனை யெய்துவிக்கும் தன் துணிவொன்றே துறக்கொணாத் தன் உளக்கிடை என்பதை வெகுளியால் வசமிழந்த வேந்தன்வாய் வெஞ்சொற்கள் வெளிப்படுத்தி நிற்கும்.
துணைவனதுதொல்லைச் சூளறச் சொற்சோர்வு சுட்டலாவதன்றென்று அதனை முற்றும் மறைத்து கைகேயி தனக்கு அரசன்முன் தந்துளவரத்தை அன்று வழங்குமாறு வற்புறுத்துவதாயினள்.
தன் பெரு விருப்பத்தைப் பாழாக்கும் அவள் குறிப்புணர்ந்த மன்னவன் தன்பால் அவள் கொண்டுள கற்புமேம்படு காதல் மிகையை நன்கறிவனாதலான் முதலில் அவளைத்தன் அறமிறந்த ஆசைக் கிடை நில்லாது இணங்கி யொருப் படுமாறு பல நய வஞ்சநலம் பேசி அவளுறுதியழிக்க முயலுகின்றான்.
உண்மையிலூன்றிக் கற்பறங் காழ்த்த காதனிறையாற் கணவனை அறம்பிழையாது பேணத் துணிந்த பெருந்தகையாள் உரந்தளராவுளத்தளாவது கண்டு கையறவால் மனமாழ்கி யுரப்புகின்றான்.
வாய்மை பேணி வரம்தரல் தவிரொணாக் கடனென வற்புறுத்தும் மனையாளுக்கு நீ நினைவுறுத்திய என் சொல்லறத்துறவைப் பொருட்படுத்தேன் எது பற்றியும் என்விருப்பத்தைக் கைவிடேன்.
விடேன் நீ களிப்பின்றிச் சோர்ந்திருப்பையாயினும் கோபத்தால் அவிந்து போவையாயினும் விசனத்தால் நாசமுறுவையாயினும் மற்று உனக்கு எதுநேரினும் எனக்கு அப்பிரியமாக இராமாபிடேகத்தை நிறுத்த நீ சொல்லுவதை நான் நடத்தவேமாட்டேன் என்று அவன்வாயால் அவன்மனக்கிடையை வான்மீகர் பகர்ந்து வைத்தார்.
கைகேயி கோலிய வரக்கொடையை மறுக்க விரும்பியும் வழிகாணாது உளமறுகும் மன்னவன் வசிட்ட முனிவந்தபோது தன் விருப்பமும் விசனமும் கூறி இராமனைப் புனைமாமகுடம் புனைவித்து ஒன்றும் வனமென்றுன்னா வண்ணம்செய்து என் உரையும் குன்றும் பழி பூணாமற் காவாய் என்று அவனைத்தன் வேணவா முடித்துவைக்க வேண்டுகின்றான்.
இன்னும் கைகேயிக்குச் சம்வாதமுடிவில் தான் சம்மதித்து வரமிரண்டும் தந்தபின்னரும் இராமனைத் தான் அழைத்து வரச்செய்து அவன்வந்து விடைகேட்டவனிடம் தசரதன் கூறுவது இது இராகவா நான் கைகேயிக்கு வரம்கொடுத்து வஞ்சிக்கப்பட்டேன்.
சொற்சோராது அறம்பேணும் தூய்மனத் துணிவுடையனேல் முன்சொன்ன சுல்கச்சூளைச் சூறையிடத் துணிந்து சூழான் தன்னுயிர் காத்த தலைவிக்குத் தானே வழங்கிய வரம் தரமறுத்திடான்.
பின்னும் மனைவியிடம் மண்ணே கொள்நீ ஈந்தேன் ஈந்தேன் இவ்வரம் எனப் பரதனுக்கு அரசு தருவதாய் உறுதிசொன்னதையும் வெற்றுரையாக்கி வேந்தன் இறுதியில் இராமனை முடிசூடிக் கொள்ளத்தூண்டவும் வசிட்டனிடம் இராமனுக்கு எப்படியும் முடிசூட்டுவிக்க வேண்டவும் விரும்பானன்றோ?
இராமன் பாற்கழிபெருங் காதலால் எண்ணிச்சூழ்ந்த விருப்ப வினைதான் எதிர்பாராத வண்ணம் தடைப்பட வேகையறவுற்றுச் சிந்தையொடு செய்கையும் திகைத்த தசரதன் மனநிலையை பரிவுடைய கம்பர் வான்மீகரைப்போல் வெச்சென வெளிப்படுத்தாமற் சிறிது திருத்தித் திரித்துக்கூறியுள்ளார்.
பரதனுக்காக மண்ணேகொள் நீ மற்றைய தொன்றும் மறவென்று அவளைத் தன்பால் ஒருவரத்தை மட்டும் கொண்டு இராமனை வனம்போக்குவிக்கும் மற்றொரு வரத்தை வற்புறுத்தி வாங்காதிருக்கும்படி வரமிரந்த மன்னவன் முடிவில் இராமனுக்கே முடிசூட்டுவிக்க முனிவனிடம் வேண்டுவதால் அவன் வரந்துறவா வாய்மையின்மையையும் அறந்திறம்பு மனத் தவாவின் வன்மையையும் ஒருவாற்றியலாகும்.
இன்னும் இவன் விதுப்பும் வெட்கமும் மாறுகொண்டலைக்கத் தடுமாறுளத்தால் ஒன்றையொன்றொவ்வாது முன்பின் முரண்படமொழிகின்ற மாற்றங்களை வான்மீகர் மறையாமற் றருகின்றார்.
அவன் மறுதலை ஒருதலையன்றென மன்றாடிய மனைவியை வெகுண்டும் பயனில்லையென்றுகண்ட மன்னன் பின் அவளைப் புகழ்ந்து நயந்து நலம்பாராட்டி மனங்குழைவித்து உன் காதலனாகிய எனக்கும் உலகத்திற்கும் பரதனுக்குமே பிரியமாக நடக்கவிரும்புவையாகிற் பரதனுக்குப் பட்டம் வேண்டுவதை விடுவையாக வரம் இரண்டுமே கேளாதொழிவையாக.
அதனால் மனதின்றி மனைவிக்கு வரமெனத் தரும் எனது சொல்லை நிசமென்று நம்பி அவன் வனமேகுவான் என்று தசரதன் அன்று தன் பொய்ம்மையுள்ளம் புலப்படப் புலம்புகின்றான்.
தன் உறுமலும் பசப்பும் உதவாமை கண்ட வேந்தன் தன் சொல்லறம்பேண வற்புறுத்துவாளை வாதத்தால் மடக்கி வசப்படுத்தியடக்க எண்ணிச் சூழ்கின்றான்.
உனக்குச் சொன்ன வரத்தை முன்னிட்டுப் பரதனுக்கு அரசு தருவதாயின் இராமாபிடேகத்துக்கு நான் அழைத்துவந்திருக்கும் மன்னரும் மற்றோரும் என்ன எண்ணுவர் என்று உன்னிப்பார்.
என் சொற் சோராமலிருக்க விரும்புவையேல் இராமாபிடேகத்தைப் பூர்த்திபண்ணிவைப்பதே நல்லவழி என்று தன் முன்னறச்சூளை அழிப்பதற்கு தான் ஆழ்ந்து சூழ்ந்து கூட்டுவித்த அவைக்களத்தே வெளிப்படுத்திய தன் மறவிருப்பச் சொல்லை மாறுகாட்டலாயினான்.
வஞ்சநெஞ்சன் ஏதவாதத்துக் கிடையாமற் பின்னைய வெறுஞ் சொல்லினும் முன்னைய அறச்சூளே பேணல் கடனும் நெறியுமாம் என்று தெளித்த தேவியை வெறுத்துப் பழித்து வெம்பிச் சபிக்கின்றான்.