sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
எவ்வளவு வகை ஆபத்துகள் நேர்ந்திருக்கின்றன நான் அவற்றையெல்லாம் பொறுத்துக்கொண்டோவெற்றிகொண்டோ இன்னும் நிலைத்திருக்கிறேன்.
ஆகையால் நான்கடவுளை வேண்டிக்கொள்வேன் சௌமேனின் கஷ்டங்களை என்னிடம் கொடு அவனுடைய இன்பங்கள் அவனிடமேஇருக்கட்டும் என்று ஆனால்.. போட்டோவைப் பற்றியல்லவா பேசிக்கொண்டிருந்தேன் அவன் திடீரென்று ஏன் இந்த போட்டோ எடுத்துக் கொண்டான்என்று எனக்கு முன்னால் புரியவில்லை பிறகு புரிந்தது.
இந்த போட்டோ அவன் வெளியேறுவதற்றுமுன் எனக்கும் அவன்மனைவிக்கும் ஆறுதலளிப்பதற்காகக் கொடுத்த நினைவுச் சின்னம் இதை வைத்துக்கொண்டு ஆறுதல் பெறுங்கள் என்றுசொல்லாமல் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டான் அவன் ஆம் நான் எழுபத்திரண்டு வயதுக் கிழவன்.
சமூக நெறிமுறைகளை மீறிப் பாலுணர்வுக்குப் பூரண சுதந்திரம் கொடுத்தால்தான் மனிதனுக்குமுழுமையான விடுதலை கிடைக்கும் என்று நவ நாகரீகம் அவர்களுக்குக் கற்பிக்கிறது.. இந்த மனப்போக்கு ராணுவைத் தொற்றிக் கொள்ளவில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
சௌமேன் உண்மையிலேயே இறந்து போயிருந்தால் நான்ராணுவின் அப்பா என்ன சொன்னாலும் அதைப் பொருட்பத்தாமல் அவளுக்கு மறுமணம் செய்துவைப்பேன்.. ராணஅதற்கு இசைந்தால்.
இதுவரை சௌமேனின் போட்டோவுடன் பத்திரிகைகளில் பல விளம்பரங்கள் கொடுத்தாகிவிட்டது.போலீஸ் ஸ்டேஷன்களுக்குத் தகவல் கொடுத்துவிட்டேன்.
சவங்களை சௌமேனின் சவந்தானோ என்று சந்தேகப்பட்டிருக்கிறேன்.இப்படித்தான் ஒருதடவை நான் ஒன்பது அநாமதேயச் சவங்களில் ஒன்றை சௌமேனின் சவந்தான் என்று நம்பியபோதுஇன்னொருவன் வந்து அந்தச் சவம் மிருகாங்கன் என்பவனுடையது என்றான்.
ஆகையால் அவன் போலீசுக்குப் பயந்தோ வேறு என்ன காரணமாகவோ ஒளிவு மறைவாயிருக்கிறான் என்று தோன்றுகிறது.அவன் விரைவில் ஒருநாள் தன்னுடைய தந்தைக்கும் மனைவிக்கும் முன்னால் நிச்சயம் தோன்றுவான்.
இந்த மாதிரி மின்சாரமில்லாத இரவு வேளையில் இருட்டில் நள்ளிரவில் தெருவில் ஜனநடமாட்டமில்லாதபோதுமழையும் புயலும் பலமாயிருக்கும்போது அவன் அரவமில்லாமல் நனைந்த உடையில் மேலேறி வந்து கதவைத் தட்டுவான்.
இந்தக்கட்டிடத்தில் மற்ற ஃபிளாட்டுகளிலெல்லாம் பூட்டு தொங்குவதைப் பார்த்து அங்கிருந்தவர்களெல்லாரும் ஓடிப்போய்விட்டார்கள் யாரும் நான் வந்திருப்பதைக் கவனிக்க மாட்டார்கள் என்று நிம்மதியடைவான்... ஆகையால்தான் வாசல்கதவை எப்போதும் திறந்து வைத்திருக்கும்படி காவல்காரனிடம் சொல்லி வைத்திருக்கிறேன்.காவல்காரன் பயங்கொள்ளி ஆனால் இரக்கமுள்ளவன்.
நான் ஒரேயொரு ஜன்னலைத் திறந்து வைத்துக்கொண்டு இரவு முழுதும் ஆம் இரவு முழுதும் தெருவை எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
ஏதோ ரகளை குழப்பம் என்று சொன்னாளே இந்தப் பேட்டைக்கு மின்சாரம் சப்ளைசெய்யும் இயந்திரத்தை யாரோ சேதப்படுத்திவிட்டு இருட்டில் நாசக்காரி வேலைகள் செய்கிறார்களோ?
அவன்அரவமின்றி மாடிப்படிகளில் ஏறிக் கொண்டிருப்பான் இதோ கதவு வளையத்தை ஆட்டப் போகிறான் ராணுவைப் பெயர்சொல்லிக் கூப்பிடப் போகிறான்.
இந்த வெறுமை வீணாகக் காத்திருத்தல் சலிப்பூட்டும் பகல்கள் இரவுகள் ... இந்தக் கட்டிடத்தில் குடியிருந்த குடும்பங்களெல்லாம் இங்கிருந்து ஓடிப்போய் விட்டன.
எப்போதாவது கேட்கும் வெடிகுண்டு அல்லது துப்பாக்கி வெடிக்கும் ஒலியைத் தவிர வேறெந்த அரவமுமின்றி ஒரு நிரந்தர அமைதி குடிகொண்டிருக்கிறது இங்கே.
எப்படியும்நான் ஓடிப்போகத்தான் போகிறேன் நாளுக்கு நாள் உள்ளூரக் காய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் நான் இன்னும் சில நாட்கள்இப்படி இருந்தால் நான் செத்துப்போய் விடுவேன்.
அந்த சமயத்தில் பக்கத்து அறையின் திரையை விலக்கிக்கொண்டு அந்தக் கிழட்டுக்கொரில்லா வந்துவிட்டது.. யாரு வந்திருக்காங்க.. சமுவா.. யாரு.. யாரு..?
இவ்வளவு பயப்படும் படியா என்ன இருக்கு..நான் போலீஸ் சூப்பரிண்டெண்டெண்ட்கிட்டே போய்ச் சொல்லியிருக்கேன்.. நான் சர்க்கார் உத்தியோகத்திலே இருந்தவன்.. இருக்கவேயிருக்காது இவன் பொய் சொல்கிறான் கிழவர் கத்தினார்.
இவன் புளுகன் மோசக்காரன் நான் யாரையும்நம்பல்ல எல்லாரும் துரோகிகள் கிழவர் விரலால் வாசலைச் சுட்டிக்காட்டி இப்பவே போயிடு இங்கேயிருந்து என் சமு துரோகியா..?
தொந்தரவு பண்ணினீங் கன்னா செத்துப் போயிடுவீங்க.. இந்தாம்மா இவரைக் கூட்டிக்கிட்டு அந்த ரூமுக்குப் போயிடுங்க.. என் மூளை குழம்பிக் கிடக்கு.. முட்டாள் கிழம் வாயை மூடு கிழவர் சற்றுநேரம் என் ரிவால்வரைப் பார்த்தவாறு நின்றார்.
அழுகை நடுவே திக்கித் திக்கிச் சொன்னார் என்னைக்கொன்னுடு கொன்னுடு.. சமுவுக்கு என்ன ஆச்சுன்னு இப்போ புரியுது எனக்கு.... நான் பிழைச்சிருந்து என்ன லாபம்?
ஒங்களை அடைச்சிருக்கிற கூண்டிலேருந்து வெளியே வர முடியலே ஒங்களாலே தப்பியோடி வந்ததிலெ ரொம்பக் களைச்சுப் போயிட்டீங்க இல்லியா?
நான் சொன்னேன் செளமேன் மாதிரி ஒரு பிள்ளையைப் பெத்தவனை நான் வெறுக்கிறேன்... ஆனா இப்போ நான் களைச்சிருக்கேன்.கொஞ்சம் தங்கித் தூங்கறத்துக்கு எனக்குஒரு இடம் வேணும் இப்போ.
அவள் கிழவரை அவருடைய அறையில் கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டுத் தன் அறையிலிருந்து படுக்கையை எடுத்து வந்து அதைத் தரையில் நன்றாக விரித்துவிட்டுசரி படுங்க.
எனக்கும் ரொம்பத் தூக்கம் வருது இன்னிக்கு...அதைத் தவிர.. எனக்குத் தூக்கம் வரவில்லை...அந்தப் போட்டோ...நான் தான் வாய்க்கால் கரையில் செள்மேன் கழுத்து நரம்பை அறுத்து அவனுடைய சவத்தை எரித்தவன்.
சௌமேனின் மனைவி தன் சங்கு வளையலை உடைக்கிறாள் நெற்றிக் குங்குமத்தை அழித்துக்கொள்கிறாள் பெட்டியிலிருந்து சௌமேனின் வேஷ்டியை எடுத்து உடுத்திக் கொள்கிறாள் பிறகு தேம்பித் தேம்பியழுகிறாள்.
சாம்பிராணி புகை போல் மூடுபனிபோல் எங்கும் பரவுகிற எல்லாவற்றையும் விழுங்குகிற அந்த அழுகை அவளுடைய அறைக்கதவின் இடுக்கு வழியே முன்னேறி வந்துகொண்டிருக்கிறது... நான் காதுகளை இறுகப் பொத்திக்கொண்டு கிடந்தேன்.
பிரும்மாண்டமான மலைப் பாம்பு போன்ற அந்த அழுகை என்னை சுற்றி சுருண்டு வந்து என் மூச்சுக் குழாயை நசுக்குகிறது.. எனக்குக் காற்று வேண்டும்மூச்சுவிடக் கொஞ்சம் காற்று வேண்டும்.
தாறு மாறாகக் கலைந்து விழுந்துகிடக்கும் சீட்டுகள்போல் எண்ணற்ற சௌமேன்களுக்கிடையே நான் என் வழியைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க வாய்ப்பே இல்லை.. ஹௌரா ஸ்டேஷனின் பிரும்மாண்டமான தகரக் கொட்ட கையின் கீழே நின்றுகொண்டு இரு சகோதரிகளும் நாற்புறமும்திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.
டிக்கெட் கௌண்டர்களுக்கு முன்னால் மனித வரிசைகளைக்கடந்துகொண்டு அங்குமிங்கும் தரையில் படுத்துக்கிடந்த ஜனங்களைத் தாண்டிக்கொண்டு அங்குமிங்கும் ஓடிக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு வழிவிட்டுக் கொண்டு அவர்கள் கடைசியில் மூன்றாம் வகுப்புப் பிரயாணிகள் தங்குமிடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.இருவரும் ஒரு பெஞ்சின் ஓரத்தில் உட்கார்ந்தார்கள்.
பிரயாணிகள் தங்குமிடத்தில் மங்கலான வெளிச்சம் இறுக்கமான ஒருவகை நெடி சற்றுத் தொலைவில் தண்ணீர்க் குழாய்டிக்கெட்டுக்காக நின்று கொண்டிருக்கும் பெண்களின் வரிசை வெளியூர்ப் பயணிகள்.. தங்கை தண்ணீர் குடிப்பதைப் பெரியவள் தூரத்திலிருந்தே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அவளுக்கருகில் தண்ணீரெடுக்கக் குடத்துடன் நின்ற ஒருவன்அந்த இடத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் சங்கடமாயிருந்தது பெரியவளுக்கு.
காற்று மேகம் வெயில் எல்லாம் போகும் மாலை நேரம் வந்து போகும்.உடம்பைக் கழுவிக்கொண்டு மொட்டை மாடிக்குப் போவதற்குள் அந்தி கழிந்துவிடும்.. அவள் மூக்கையுறிஞ்சி முகர்ந்தாள்.
அப்பாவை மயனத்துக் கொண்டு செல்லும்போது அண்ணன்ஒரு சின்ன பாட்டில் கொண்டு வந்தானெ அதிலிருந்த திரவமும் இந்த மாதிரிதான் மணத்தது.
ஸ்டேஷனில் அங்கங்கே தொங்கவிடப்பட்டிருந்த படங்களைப் பார்த்த தங்கைக்கு அந்த ஆளின் நினைவு வந்தது.அவன் டில்லி ஆக்ராவுக்கெல்லாம் போயிருக்கிறானா என்று அவள் அவனைக் கேட்டாள்.
அவன் அவளுடைய கேள்விக்குப்பதில் சொல்லாமல் பயாஸ்கோப் பெட்டியின் துவாரங்களில் கண்களைப் பொருத்திக்கொண்டு நின்றிருந்தவர்களை ஈவிரட்டுவதுபோல கையால் விரட்டத் தொடங்கினான்.
அவள் அவனைப்பற்றி நினைக்கும் போதெல்லாம் அவள் மனக்கண்முன்னால் குதுப்மினார் தாஜ்மகால் ஆகாயவிமானம் ஜடாயு சண்டை எல்லாம் வரிசையாக வந்து போகும்... படங்களைப் பார்த்துக்கொண்டே வந்தவள் இன்னொரு பெண்ணுடன் உரசிக் கொண்டாள்.
படத்தின் கீழே ஏதோ ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தது அவள் அதை எழுத்துக்கூட்டிப் படித்துவிட்டு அந்தப் பெண்ணை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்.
போகவர எவ்வளவு கஷ்டம் ஓட்டல் வாடகையும் ரொம்ப ஜாஸ்திஇன்னும் நிறைய நேரம் அந்த பெண்ணின் அருகிலேயே நின்று அந்த வாசனையை முகர்ந்து நெஞ்சுக்குள் சேர்த்து வைத்துக்கொள்ள ஆசை தங்கைக்கு.
தங்கையும் சற்று முன்னேறி இரும்புக் கிராதியில் கையை வைத்துக்கொண்டு ஏழாம் நம்பர்பிளாட்பாரத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும் ரயிலைப் பார்த்தவாறு நின்றாள்.
இதே வார்த்தைகளை வேறொரு குரலில் கேட்டிருக்கிறாள் தமக்கை... சின்னச் சித்தி அவள் கையில் இரண்டு ரூபாயைக்கொடுத்துவிட்டு நீ இப்படி அடிக்கடி வந்தா நான் என்ன பண்ணுவேன்?
இதுக்கு என்ன தேவை?எனக்கு பள்ளியிலே கிடைக்கறதையும் இவர் இங்கேயே ஏதாவது சம்பாதிச்சா அதையும் வச்சிக்கிட்டு ஏழு பேருள்ள குடும்பத்தைநல்லா நடத்தலாமே நான் சொல்றதைக் கேக்கறதில்லே அவர்.
இல்லே நேரமாகலே... நான் இங்கேயே இருப்பேன் தான் சொன்ன வார்த்தைகளே தமக்கையின் நெஞ்சிலிருந்து கிளம்பிஅவளுடைய காதுகளை நிறைந்தன நான் இங்கேயே இருப்பேன்.
அவர்களுடைய அண்ணனிண் முகமும் இந்த அந்திமாலைபோலத்தானிருந்தது... இரும்புக் கிராதியைப் பிடித்துக் கொண்டு ரயில் போவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் தங்கை.
அவர்கள் ஒரு மலைமேல் ஏறிக்கொண்டிருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது.. தங்கை பிரயாணிகள் தங்குமிடத்தில் தமக்கையைக் காணாமல் மறுபடி பெரிய கொட்டகைக்குக் கீழே வந்தாள்.அங்கே ஒரு கிழவன் எடை பார்க்கும் இயந்திரத்தில் தன் எடையைப் பார்த்துக் கொண்டான்.
வீடு திரும்ப ராத்திரி பத்து பதினொரு மணி ஆகும்னு வீட்டிலே சொல்லிட்டு வந்திருக்கேன்.இப்போ திரும்பிப் போனா எல்லாரும் கேலி பண்ணுவாங்க.
அவன் அழைப்பில்லாமல் ஒரு கல்யாண விருந்துக்குப்போய் அங்கே அடிவாங்கிக்கொண்டு வந்திருந்தான்.தமக்கைகளைப் பார்த்துவிட்டுக் குய்யோ முறையோ என்று அழுதான் அவன்.
அப்போது படங்களிலிருந்த முகங்கள் அவலட்சணமாக பயங்கரமாகத் தெரிந்தன.. தமக்கை அந்தக் கண்ணாடிக்குக் கீழே தன் அண்ணனின் முகத்தையே கண்டாள்.
சொல்லிவிட்டு அந்தப் பெண்ணின் பெரிய பெரிய கண்களை கீழே தொங்கும் மோவாயை உடைந்துபோன மண் அடுப்பு போன்ற உதடுகளைப் பார்த்தாள்.
ஒரு தடவை அப்பாவோடே ஆத்தங்கரைக்குப் போனபோது ஒரு ரயில் இஞ்சின்மேலே ஏறினமே மணமகன் மணமகளை வீட்டுக்குக் கூட்டி வருகிறான்.
நாம சொல்லக்கூடாது.அவங்க நம்மைப் பிடிச்சுக்கிட்டுப் போய்ப் பெண்கள் விடுதிக்கு அனுப்பிடுவாங்க.. தமக்கை கைகளை நீட்டித் தங்கையைத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள்.
ஏதோ நின்னிருக்குஇதோ கிளம்பிவிடும் என்ற நினைப்பில் பிரயாணிகள் வண்டியின ஜன்னல் வழியே இயற்கையை ரசிக்கத் தொடங்கினார்கள்.மிஸ்டர் கேம்கா தன் சிகரெட் பெட்டியைத் திறந்து எல்லாரிடமும் நீட்டி அவரவருக்கு ஏற்றவாறு ஆங்கிலம் இந்தி வங்காளியில்பேசி அவர்களை சிகரெட் எடுத்துக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.
இந்த இடத்தில் வண்டிகள் அடிக்கடி பழுதாகும்போலும் அல்லது இந்தப் பக்கம் வருபவர்கள் வேண்டுமென்றே இங்கு வண்டிகளை நிறுத்துவார்கள் என்று தோன்றகிறது.ஏனென்றால் சாலை ஓரத்தில் பாறையின்மேல் கரியாலும் சாக்குக் கட்டியாலும் நன்றாகப் படித்தவர்களின் கையெழுத்தில்எழுதப்பட்ட வாசகங்கள் காணப்பட்டன.
லாகிரி முகத்தைச் சுளித்துச் கொண்டு கைக்கடிகாரத்தைப்பார்த்துக் கொண்டார் நேரத்தைத் தெரிந்துகொள்ள அல்ல தேதி தெரிந்துகொள்ள.
ஆனால் மற்ற பத்திரிக்கைகளை விடப் பெரிய ஆங்கிலப் பத்திரிக்கையின் நிருபர் என்ற முறையில் லாகிரிதான் அதிக ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார்.
அவர் முணுமுணுக்க ஆரம்பித்தார் இன்னிக்கு மூணு மணிக்கு நான் டால்டன் கஞ்ச் ஜில்லாமாஜிஸ்டிரேட்டைச் சந்திக்கணும்... நல்ல சங்கடம்.. பங்களா எவ்வளவு தூரம்?
இப்போதுதான் லாகிரியோடு மலர்ந்த முகத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்த அவர்திடீரென்று முகத்தைக் கடுமையாக வைத்துக்கொண்டு ஓட்டுநரை ஏதோ திட்டினார்.
மறு நிமிடமே மறுபடியும் மலர்ந்த முகத்துடன்லாகிரியிடம் சொன்னார் எதிர்பாராம இந்த மாதிரி ஏதாவது நேர்ந்துட்டா எனக்கு ரொம்ப குஷியா இருக்கும்.. வாங்கபோகலாம்.
இன்னும் ஒரு பெட்டி பீர்மூன்று போத்தல் ஸ்காட்ச் பானம் கொஞ்சம் இறைச்சி இவை மிச்சமிருப்பதை ஓரக்கண்ணால் கவனித்த லாகிரியின் முகத்திலிருந்த கடுப்பு சற்றுக் குறைந்தது.
கேம்கா ஒரு தேர்ந்த கிரிக்கெட் ஆட்டக்காரர் போல் அனாயாசமாக எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டார்.கோழி மட்டும் மூணுக்கு மேல கிடைக்கல்ல என்று வருத்தப் பட்டுக் கொண்டே அவர் பீர்போத்தலைத் திறக்கத் தொடங்கினார்.
அவர் மேஜையின் மேல் கால்களைப் போட்டுக்கொண்டுகேட்டார் கேம்கா இங்கே பக்கத்திலே ஒங்க டாட்டா கம்பெனி யோட உணவு முகாம் ஏதாவது இருக்கா?
சும்மா வளவளன்னு பேசிக்கிட்டிருக்காதேநாசூக்குத் தெரியாதவன் அருண் ஒங்கிட்டே சார்மினார் இருந்தால் ஒண்ணு கொடு கேம்கா இதற்குள் தன் சிகரெட் பெட்டியை நிரப்பிக் கொண்டு வந்து அதை லாகிரிக்கு முன்னால் நீட்டினார்.
லாகிரிசொன்னார் ஒன்னோட அந்த கோல்டு ஃப்ளேக் குடிச்சுக் குடிச்சு வாய் சப்புனு போயிடுச்சு சீ அருண் ஒரு சார்மினார்கொடு அருண் தூரத்திலிருந்தே தன் சிகரெட் பெட்டியை லாகிரியிடம் எறிந்துவிட்டு லாகிரி அண்ணா இன்னிக்குஇங்கேயே தங்கிடலாமே இந்த இடம் ரொம்ப அமைதியா இருக்கு என்றார்.
எனக்கு நாளன்னிக்குக் கல்கத்தாவிலே பிளேனைப் பிடிக்கணும்.ஒருநாள் வேஸ்டா.. என் மூடு அவுட்டாயிடுச்சு ஒண்ணும் பிடிக்கலே.. லாகிரி கால்களைத் தொங்கவிட்டுக்கொண்டு நேராக உட்கார்ந்து கொண்டார்.
அவர் கலப்படமில்லாத ஆச்சரியத்தோடு எது பரிதாபம்?என்று கேட்டார்.பம்பாய் ட்ரிப்யூன் பத்திரிகை நிருபர் தேஷ்பாண்டே சொன்னார் மிஸ்டர் லாகிரி நீங்க பார்த்தீங்களா?
நான் அதைபோட்டோ எடுத்து வச்சிருக்கேன்.. பேத்லா உதவி முகாமிலே உணவுக்காக வரிசையா உக்காந்திருந்தவங்களிலே ஒரு கிழவன்ஒரு கிழவியோட மடியிலே தலையை வச்சக்கிட்டு அப்படியே செத்துப்போயிட்டான்.. இதையெல்லாம் மனுசன் கண்ணாலபார்க்க முடியுமா?
இப்ப அந்தப் படத்தை டைம்ஸ் பத்திரிகைக்கோ கார்டியன் பத்திரிகைக்கோ வித்து.. மாட்டேன் மாட்டவே மாட்டேன் நம் நாடு பத்தின இந்த வெட்ககரமான விஷயத்தை வெளிநாட்டுக்காரங்களுக்குவிற்க மாட்டேன் அழுத்தமாகக் கூறினார் தேஷ்பாண்டே.
நீங்க எவ்வளவு தான தருமம் பண்றீங்கன்னு தம்பட்டம் அடிச்சுக்கணும் மனுசங்க செத்துப்போயிக்கிட்டு இருக்கறதைப் பார்க்க யாராவது ஜனங்களை அழைச்சக்கிட்டு வருவாங்களா?
எங்களை வசதியா வச்சுக்கறே நடுநடுவிலேகூட்டிக்கிட்டுப்போய் மனுசங்க சாகறதைக் காமிக்றே.. அசிங்கம் பயங்கரம்.. ராஸ்கல் நீங்க கொடுக்கறதையெல்லாம் சாப்பிடறேங்கறதுக்காக நான் ஒங்களை நேசிக்கறேன்னு நினைச்சுக்காதே.. நான் குடியன் நல்ல சர்க்கைப் பார்த்தாக் குடிக்காமே இருக்கமுடியாது.. ஆனா அதுக்காக இந்த மாதிரியா..?
அவர் மெல்லக் கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு சொன்னார் நீங்கசொல்றது ரொம்பச் சரி ஒங்க கருத்தை அப்படியே ஒப்புத்துக்கறேன் நான் ஆனா இது என்னோட வேலை.. லாகிரி நாற்காலியிலிருந்து எழுந்துபோய் வராந்தாவுக்கு வெளியே எச்சில் துப்பினார்.
விடுதியின் பணியாளன் ஒருவன் அங்கே காவலிருந்து கொண்டு அவர்களில் யாரும் ஒரு குடத்துக்கு மேல் தண்ணீர் எடுக்காதபடி பார்த்துக் கொண்டான்.
அப்போ கவனிச்சேன் இந்த ஓராவ் சாதிப் பெண்களுக்கெல்லாம் என்ன கட்டுமஸ்தான உடம்பு ஆகா இப்போப் பாரு ஒருத்திக்கும் புட்டமே இல்லே மாரே இல்லே லாகிரி தொடர்ந்து பேசினார் எப்படி இந்தக் காட்சியை வர்ணிக்கறதுன்னு நிச்சயம் பண்ணிட்டியா?
ஒங்க வங்காளிப் பத்திரிக்கையிலே எல்லாம் கவிதை மாதிரி ஆர்ப்பாட்டமா எழுதணுமே சரி நான் சொல்றேன் எழுதிக்க எண்ணற்ற மக்களின் முகங்களில் சோகத்தின் சித்திரம்...?
இல்லே சித்திரம் என்ற வார்த்தை ரொம்பப் பழசாயிடுச்சு வியர்வை ஆமா அதுதான் சரியான வார்த்தை வேதனையின் வியர்வை... வெய்யில் செவிட்டு வெய்யில்... ஆகா ஒனக்குச் செய்தியோடதலைப்புகூடச் சொல்லிக் குடுத்துடறேன் வானத்தில் செவிட்டு வெய்யில் கீழே வேதனையின் வியர்வை ஆகா கவிதைதான் போ அருண் பதில் சொல்லாமல் மறுபடி சிரித்தார்.
அவங்க நிலைய எந்த மொழியிலே வர்ணிக்கறதுன்னு யோசிச்சு கிட்டிருக்கோம் சே ஒண்ணும் பிடிக்கலே எனக்கு லாகிரி அண்ணா இந்த பக்கத்துக்கு எங்கிருந்தோ ஒரு சன்னியாசி வந்திருக்காராம்.
வாங்களேன் எப்ப இங்க தங்கறோமோ அப்ப அவரையும் போய்ப் பார்த்துட்டு வந்திடலாமே அட சும்மாயிருப்பா.. இந்த பீர் ஒரே கசப்பு.. வயித்தப் போக்குக் கஷாயம் குடிக்கற மாதிரி இருக்கு.. கலப்படம்பண்ணியிருக்காங்க போலேயிருக்கு.. முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டார் லாகிரி மூக்குக் கண்ணாடி இல்லாமல் பரிதாபமாகத் தோற்றமளிக்கும் முகம்.. லாகிரி முதலில் ஒருவரிடமும் பிறக இன்னொருவரிடமும் போய் வளவளவென்று ஏதோ உளறிக் கொண்டேயிருக்கிறார்.மற்றவர்கள் கத்துகிறார்கள்.
அவர் திடீரென்று கேம்காவைப் பார்த்துக் கத்தினார் கேம்கா ராஸ்கல் இரு இரு.. நான்ருஸ்தம்ஜீகிட்டே ஒன்னைப் பத்திப் புகார் பண்றேன் ஒன்னை ராஞ்சிக்கு மாத்தச் சொல்றேன் பாரு கேம்கா வராந்தாவின் ஓரத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்.
கேம்கா உடனே எழுந்து மேஜைக்கடியிலிருந்து ஸ்காட்சை எடுத்துக்கொண்டே சொன்னார் ஒங்களுக்கு மனசு சரியில்லாதபோதெல்லாம் விஸ்கி சாப்பிடறதுக்குப் பதிலா பீர்தானே சாப்பிடுவீங்கன்னு.. எனக்கு மனசு சரியில்லேன்னு ஒனக்கு யாரு சொன்னாங்க முட்டாள் எனக்குப் பசிக்குது.. சாப்பாட்டுக்கு செய்யுன்னு நான் அப்பவே பிடிச்சுச் சொல்லிக்கிட்டிருக்கேன்.. சாப்பாடு தயார்.
ரங்காச்சாரி அருணிடம் கிசுகிசுத்தார்இவ்வளவு நாளிலே இன்னிக்குத்தான் அரிசி ரொம்ப நல்லாயிருக்கு .. கடுமையானபஞ்சப் பகுதியிலேதான் நமக்கு ரொம்ப நல்ல அரிசி கிடைச்சிருக்கு.. இல்லியா?
கேம்கா முகத்தை ஒரு மாதிரியாக வைத்துக்கொண்டு என்ன சொல்றீங்க நீங்க கோழி உசிரோடே இருக்குஅதைப் போய் இறைச்சி கெட்டுப் போச்சுங்கறீங்களே இதிலே சிரிக்கறதுக்கு என்ன இருக்கு?
நிச்சயம் இது கெட்டுப்போன இறைச்சிதான் தூ லாகிரி சோற்றையும் இறைச்சியையும் மேஜையின் மேல் இறைக்கத் தொடங்கியதைக் கண்டு தேஷ்பாண்டே சொன்னார்அண்ணா நீங்க சாப்பிடலேன்னா விடுங்க.
இப்போ நாம வயிறு நிறையச் சாப்பிடறதே அநியாயம்.அதுக்கும் மேலே அநியாயம் சோத்தை வீணாக்கறது... இதுக்கு அர்த்தமேயில்லே.. இந்த விடுதியோட வேலைக்காரங்க சாப்பிடலாம்.
சோறில்லாமே சாகறாங்க... அவங்களைக் காட்டறதுக்குஆளுங்களைக் கூட்டிக்கிட்டு வர்றது... எனக்குப் புரியலே இது... கேம்கா இப்பவே உனக்கு எச்சரிக்கை குடுக்கிறேன் இன்னிக்குப்பூரா ஒருத்தரும் சோத்துக்கில்லாமே சாகறதைப் பத்திப் பேசக் கூடாது.
இன்னிக்குப்பூரா நாம குடிக்கவேண்டியது பொம்பளைகளைப் பத்திப் பேச வேண்டியது... இந்தப் பஞ்சப்பாட்டை யாராவது ஆரம்பிச்சீங்களோ தெரியும்சேதி... அதுக்குத் தேவை இருக்காது மிஸ்டர் லாகிரி வண்டி சரியாயிடுச்சு.
வேற வினை வேண்டாம் சாப்பிட்டு எழுந்திருந்ததும் அந்த ஓட்டை வண்டியிலே ஏறணுமாக்கும் அதெல்லாம்முடியாது நாம இன்னிக்கு இங்கேதான் இருக்கப்போறோம் எனக்குப் பிளேனைப் பிடிக்கணும்னா அதைப்பத்தி ஒனக்கென்ன கவலை?
நான்தான் சொல்றேனே இன்னிக்குவிடுமுறைன்னு டில்லி நிருபர்களிருவரும் அப்போதே புறப்பட விரும்பினார்கள் தேஷ்பாண்டேக்கும் தங்க இஷ்டமில்லை.
கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரெடுத்துப்போக இன்னும் நிறையப் பேர் ஆண்களும் பெண்களும் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.ராட்டினத்தின் கடகட ஒலி கூடவே புரியாத மொழியில் அவர்களுடைய மொழியில் சண்டை... லாகிரி தன் தோழர்களிடம் சொன்னார் ஏன் பேசாம உக்காந்திருக்கீங்க?
லாகிரி அதட்டினார் மறுபடியும் அந்தப் பேச்சா நீங்க என்னைப் பைத்தியமாக்கிடுவீங்க போலேருக்கே இன்னிக்குவிடுமுறைன்னு நான் சொல்லலே..?
நான் ஒண்ணும் போதையிலே இல்லை.. பொறத்தியான் காசிலே கோழியை அடிச்சுத் தின்னுட்டு இப்போ மனிதன்மேலே அக்கறையாம் ஹம்பக் இப்போ பொம்பளைகளைப் பத்திப் பேசலாம்.
நான் கதவைத் தட்டினதும் உடம்பிலே ஒரு டவலைச் சுத்திக்கிட்டு.. அப்போ எனக்கு நல்ல போதை.. பாரு ரங்காச்சாரி தூங்கிக் கிட்டிருக்கான்.. ஏ ரங்காச்சாரி.. ரங்காச்சாரி குறட்டை விடும் ஒலி கேட்டது.
நீங்க சொல்லுங்க..அப்பறம் அந்தப் பொம்பளை உடம்பிலே டவலைச் சுத்திகிட்டு.. நான் ஒரே இழுப்பிலே அந்த டவலைப் பிடிச்சு இழுத்துட்டேன் ஆகா என்ன அழகு சாட்சாத் தேவதைதான்போங்க.. நான் பந்தயம் வைக்கத் தயார்.. அந்த மாதிரி அழகி கோடிப் பேரிலே ஒருத்தி இருக்க மாட்டா கத்தி மாதிரிபளபளக்குது உடம்பெல்லாம்.
இருக்கு நடுவிலே இந்தமாதிரிக் கதையெல்லாம் சொல்ல முடியாது வா எழுந்திரு கொஞ்சம் வெளியே சுத்திட்டு வரலாம்.. அந்த விஸ்கி பாட்டிலை இங்கே கொண்டு வா வேண்டாம்.
அப்போ எங்கள் ஊரிலேஒரு மணு அரிசி அம்பத்தாறு ரூவா வீட்டிலே அஞ்சு பேர் கஞ்சியும் சோறுமாக் கலந்து ஒரு நிளைக்கு ஒரு வேளைதான்சாப்பாடு.
தொட்டுக்க வேகவச்ச உருளைக்கிழங்கு நான் பள்ளிக் கூடம் போகும்போது சட்டைப்பையிலே வேகவச்ச உருளைக்கிழங்கை எடுத்துக்கிட்டுப் போவேன்.
இது என் வயித்துக்கு ஒத்துக்காது கஞ்சியும் சோறும் வயித்துக்கு ஒத்துக்காதுஇருந்தாலும் பசி.. அம்மாவைத் தொந்தரவு பண்ணுவேன் அம்மா சாப்பிட உக்காந்தா அவளோட சோத்தையும் பிடுங்கித்தின்னுடுவேன்.. லாகிரி காரணமில்லாமலேயே தலையை ஆட்டிக்கொண்டு புரியுது புரியுது என்று சொன்னார்.
பிறகு எழுந்து வராந்தாவின்மறுமூலைக்குப்போய் வேறுபக்கம் பார்த்தவாறே சொன்னார் புரியுது.. ஒன்னோட அம்மா இறந்து போயிட்டாங்க இல்லையா?
இப்போ எல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வருது.நேத்திக்கு அந்த உதவி முகாமிலே ஜனங்க சோத்துக்காக வரிசையா நிக்கறதைப் பார்த்து மனசுக்கு என்னவோ மாதிரிஆயிட்டது.
இந்த மாதிரியான ஒரு நிலைமையிலேருந்து நான் எப்படியோதப்பிப் பொழைச்சிட்டேன்னு ஆச்சரியப்பட்டேன்.. அதே மர்மப் புன்சிரிப்போடு அருண் சொன்னார் ஆமா வேடிக்கைதான் அந்தப் பஞ்சத்திலே நானும் செத்துப் போயிருக்கலாமே ஆனால் நான் சாகலே.
மனசுக்கு இதமாயிருக்கும்.. அருண் லாகிரியின் செயல்களைப் பார்த்துக்கொண்டு இல்லையில்ல இங்கேயே நல்லாத்தான் இருக்கு எனக்கு..என்று சொன்னார்.
லாகிரி கிணற்றுப் பக்கம் போய் அங்கே குடத்தை நிரப்பிவிட்டுப் புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணிடம்கொஞ்சம் தண்ணி கொடும்மா மூஞ்சி கழுவிககறேன் என்றார்.
விஷ்டுபதா வடக்குப்புறக் காட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தபோது பொழுது சாயத் தொடங்கிவிட்டது மரங்களின் நிழல்கள் நீளஆரம்பித்து விட்டன.
ஆனால் வேலை எங்கே கிடைக்கிறது?அவன் அலைந்து களைத்துப்போய் நம்பிக்கையிழந்தபோது அவனுக்கு இந்த வடக்குப்புறக் காட்டின் நினைவு வந்தது.
அவன் எத்தனையோ நாட்கள் இந்தக் காட்டிலிருந்து பழங்கள் காய்கள் கீரை பறவைகள் ஆமை முயல் போன்றவற்றை எடுத்துக்கொண்டு போய்த் தன் குடும்பத்தின்உயிரைக் காப்பாற்றியிருக்கிறான்.
கவண் எடுத்து வராதது பெரிய பிசகு அவன் போய்க் கொண்டிருக்கும்போதே வழியில் தென் பட்ட புதர்களையும் மரங்களையும் கூர்ந்து பார்த்துக்கொண்டுபோனான்.
கால்வாய்க் கரையில் ஒரு பெண்பிள்ளை நின்றுகொண்டு அவனையே கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.விஷ்டுபதாவுக்குப் பத்தடி தூரத்தில் அவள் இவ்வளவு அருகில் இருந்ததால் அவளை நன்றாகப் பார்க்க முடிந்தது.
அவளுடையகண்களில் பயம் சந்தேகம்.. இந்த ஜன நடமாட்டமற்ற காட்டில் குளிர் நடுக்கும் காலத்தில் இந்தப் பெண்பிள்ளை எப்படி வந்து சேர்ந்தாள் என்று புரியவில்லை அவனுக்கு.
உடனே அந்தப் பெண் உரக்கக் கத்தினாள்கபர்தார் ஒரு அடிகூட முன்னாலே வராதே வந்தால் கோடாலி யாலே வெட்டிடுவேன் விஷ்டுபதா திடுக்கிட்டான்.
நீதான் சொன்னியே... தேவைப்பட்டாதூரத்திலேருந்தும் வரத்தான் வேணுமின்னு... நீயும் நானும் ஒரே காரியத்துக்குத்தான் வந்திருக்கோம் நாம ரெண்டுபேரும் சேர்ந்து கீரை காய் எல்லாம் தேடினாஎன்ன?
குளிர்காலம் .. சீக்கிரமே இருட்டிப் போயிடும்.. நீ வயசுப் பொண்ணு தனியாக் காட்டிலே சுத்தறது சரியில்லே.. அங்கே அலைந்து திரியும்போது அவர்கள் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.
ஆனால்நாலைந்து சிறு ஆமைகளைத் தவிர ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை அவர்களுக்கு ஆமைகளின் ஓடுகளை எடுத்தபிறகு என்ன மிஞ்சப்போகிறது?
இந்த மாதிரி எவ்வளவு நாள் பிளைச்சிருக்க முடியுமோ இருக்க வெண்டியதுதான்.. அதுசரிநீ என் கதையையே கேட்டுக்கிட்டிருக்கியே.. ஒன் கதையைச் சொல்லு.
விஷ்டுபதா திரும்பி அவளை ஒரு நிமிடம் பார்த்து விட்டுச் சொன்னான் சங்கு வளை குங்குமம் ஒண்ணையும் காணமே..இன்னும் கலியாணம் ஆகலியா ஒனக்கு?் விஷ்டுபதா என்ன கேட்க விரும்புகிறானென்று அவளுக்குப் புரிந்தது.
கண்ணாலே பார்க்க முடியலே அந்தக் காட்சியை..என்று சொல்லிக்கொண்டே வந்தவள் திடீரென்று அந்தக் காடே எதிரொலிக்கும்படி உரக்க ஓலமிடத் தொடங்கினாள்ஐயோ என் புருசனை காளை மாதிரி இருந்தவனை கொன்னு போட்டுட்டாங்களே.
விஷ்டுபதா சற்றுத் தயங்கிவிட்டுப்பிறகு அவளுடைய தலையை மெதுவாகத் தடவிக் கொடுத்தவாறு அவளுக்கு ஆறுதல்சொன்னான் அழாதேம்மா அழாதே நடந்தது நடந்துடுச்சு.. கிழட்டு மாமியார் இருக்கா.
நாலைந்து ஆமைகளுக்குப்பிறகு நாலைந்து வில்வப் பழங்கள் கிடைத்தன அவ்வளவுதான்.ஆளுக்குப் பாதி எடுத்துக் கொண்டால் எவ்வளவு இருக்கும்?
மின்னல் போல் திடீரென்று ஒரு யோசனைதோன்றிவிட்டது அவனுக்கு.. வேறெதுவும் கிடைக்காத போது இந்தப் பன்றியையாவது அடித்துக் கொல்லலாமே அதன் எடைஒரு மணுவுக்குக் குறையாது.
நிசிக்குப் பாதிப்பங்ஙு கொடுத்தபின்பு அவனுக்குக் கிடைக்கும் பாதிப்பன்றியை வைத்துக் கொண்டுஅவனுடைய குடும்பத்தில் ஐந்துபேரும் நாலைந்து நாட்கள் தாராளமாகச் சாப்பிடலாம் நாலைந்து நாட்கள் பிழைத்திருந்துவிட்டால் அதற்கப்புறம் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.
விஷ்டுபதாவின் உறுதி குறையவில்லை அவன் சொன்னான் முடியுமோ முடியாதோ முயற்சி செஞ்சு பாக்கறேனே பட்டினிகெடந்தது சாகறதைவிடப் பன்னியோட சண்டைபோட்டு.. அவர்கள் அருகே சென்று பார்த்ததில் அது கோரைப் பல்லுள்ள மிருகமல்ல ஆனால் காட்டுப்பன்றி என்று தெரிந்தது.இதற்குள் அது பெரிய பள்ளம் தோண்டியிருந்தது.
நாம கௌங்கை எடுத்துக்கப் பார்க்கறோம்னு அதுக்குப் புரிஞ்சு போச்சு.. விஷ்டுபதா அதைத் தாக்குவதற்கு முன்னாலேயே அதுதிடீரென்று அவன்மேல் பாய்ந்தது கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் இது நிகழ்ந்துவிட்டது.
அவன் உடம்புஏற்கெனவே வலுவிழந்திருந்தது ஒரு மணு எடையுள்ள பன்றி அவன்மேல் பாய்ந்ததும் அவன் நிலை தவறிக் கீழே விழுந்தான்.கூடவே தன் தொடையைப் பன்றியின் பல் துளைப்பதை உணர்ந்தான்.
கிழங்கு ஆமை வில்வப்பழம் இவற்றையெல்லாம் ஓரிடத்தில் குவிந்து வைத்துக் கொண்டு அவர்கள் பங்கு பிரித்துக் கொள்ளமுற்பட்டபோது மழை பலமாகப் பிடித்துக் கொண்டது.
நிசி குளிரில் நடுங்கிக்கொண்டே சொன்னாள் இங்கயே நின்னுக்கிட்டிருந்தா சாக வேண்டியதுதான்.. ஏதாவது ஏற்பாடுபண்ணு நிசி சற்று யோசித்துவிட்டுச் சொன்னாள் மேற்கே ஒரு சுடுகாடு இருக்கில்லே அங்கே ஒரு சின்ன வீடு இருக்கு.
விஷ்டுபதா ஆமையின் ஓட்டிலிருந்து இறைச்சியைப் பிய்த்து எடுத்தான்.சிறிது நேரத்துக்கு முன் யாரோ அங்கே ஒரு சவத்தை எரித்து விட்டுப் போயிருந்தார்கள்.
நான் படுத்துக்கப் போறேன்.. அந்த குளிர்காலத்து மழையிரவில் உடம்புச் சூட்டுக்காக நிசியும் விஷ்டுபதாவும் ஒருவரையொருவர் இறுகக் கட்டிக்கொண்டு படுத்திருந்தார்கள்.. மறுநாள் காலையில் ஆமைகளையும் வில்வப் பழங்களையும் சண்டைபோட்டுக் கைப்பற்றிய கிழங்கையும் பங்குபோட்டுக்கொண்டு நிசி வடக்கு நோக்கிப் போனாள் விஷ்டுபதா தெற்குப் பக்கம் நடந்தான்.. தயவுசெய்து என்னை ஒரு தடவை பாருங்கள்.
தாங்கமுடியாத கூட்டத்தில் இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமும் முண்டி எலிபோல் துளைபோட்டுக்கொண்டு இவ்வளவு தூரம் உள்ளே நுழைந்து விட்டேன் நான் குட்டை பஸ்ஸின் கைப்பிடிக் கழிகள் ரொம்ப உயரம்எனக்கு எட்டாது.
இதுதான் கஷ்டம் ரொம்பப்பேர் என்னைப்பார்த்தாலும் கவனிப்பதில்லை என் பக்கத்திலிருப்பவர்கள் எதிரிலிருப்பவர்கள் என்னைப் பார்க்கலாம் ஆனால் அக்கறையெதுவுமின்றிப் பார்ப்பார்கள்.
இதற்குக் காரணமென்னவென்றால்என்னைத் தனிப்படுத்திக் காட்டக்கூடிய எந்தவிதச் சிறப்பும் என் தோற்றத்தில் இல்லை... என் உயரம் ஐந்தடி இரண்டங்குலந்தான்.நான் ஒல்லி ஆனால் கவனத்தை ஈர்க்கும்படி அவ்வளவு ஒல்லியில்லை.
இருந்தாலும் நான் என்மனைவியை நியூ மார்க்கெட்டுக்குக் கூப்பிட்டதற்கு ஒரு காரணம் என் மனைவி வெளியூர்க்காரி கல்கத்தாப் பெண்ணல்ல.
இன்னொரு காரணம் என் மாமனார் எங்களைக் காட்டிலும் சற்று அதிக வசதியுள்ளவர்.ஆகையால் நான் நியூ மார்க்கெட்டுக்குக் கூட்டிப்போனால் என் மனைவி சந்தோஷப்படுவாள்.
நியூ மார்க்கெட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அங்கிருந்த கடைகளின் அலங்கார ஆடம்பரங்களில் மயங்கிவிட்டாள் என் மனைவி.அவள் ஒவ்வொரு கடையின் முன்னாலும் நிற்பாள் அதன் ஷோகேசை ஆர்வத்தோடு பார்ப்பாள்.
அவளுடைய கண்கள் ஆர்வத்துடன்கடைப்பண்டங்கள் மேலே பதிந்திருக்க அவள் நடந்து சென்ற முறை மரியாதை அணிவகுப்பில் சிப்பாய்கள் நடந்துபோவார்களே அதை நினைவுறுத்தியது.
இவ்விதம் கொஞ்ச தூரம் சென்றபிறகு அவள் ஏதோ ஒரு பொருளைப் பார்த்துமிகவும் பரபரப்போடு எனக்கு அதைக் காட்டுவதற்காகப் திரும்பிப் பார்த்தாள்.
நியூ மார்க்கெட்டில் குறுக்கும் நெடுக்குமாக ஏராளமான குறுகியசந்துகள் நான் சட்டென்று என் முன்னாலிருந்த சந்தொன்றில் நுழைந்து விட்டேன்.
இப்போது அந்த வெளியூர்க்காரி என்னைத்தேடிக் கண்டுபிடிக்கட்டும் என்னைக் கவனிக்காமலிருந்ததன் பலனை அனுபவிக்கட்டும் நான் உள்ளூரச் சிரித்துக்கொண்டு சற்று வெளியே எட்டிப் பார்த்தேன்.
இந்த வெளியூர்க்காரப் பெண் ரொம்ப சாகசக்காரி நான்வேண்டுமென்றே மறைந்து கொண்டிருப்பதால் என்னைப் பார்த்தும் பார்க்காததுபோல் போய்க்கொண்டிருக்கிறாள் என்றுநான் முதலில் நினைத்தேன்.