sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கட்சியின் திட்டமானது இந்திய சமூகத்தில் நிலவும் வர்க்க உறவுகள் மீது மேற்கொள்ளப்படும் அறிவியல் பூர்வமான பகுப்பாய்வின் அடிப்படையில் இருப்பது அவசியமானது.
அதன் மூலம்தான் பொருளாதார அடிப்படையிலும் சமூக ரீதியிலும் சுரண்டும் வர்க்கம் யார் சுரண்டப்படும் வர்க்கங்கள் பகுதிகள் யார் என்பதை கண்டறிய முடியும்.
விடுதலைக்குப் பிறகான விவசாய உறவுகள் என்ற பகுதியில் விவசாயத்துறை கண்டுள்ள பல்வேறு முதலாளித்துவ வளர்ச்சிப் போக்குகள் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
முதலாளித்துவ நிலப்பிரபுக்கள் பெரு முதலாளி விவசாயிகள் இடையேயான அடுக்குகளின் உருவாக்கம் குறித்த ஆய்வோ நிலக்குவியலும் பிற உடைமைகளும் எப்படி நிலப்பிரபுக்கள் பெரு முதலாளி விவசாயிகளிடம் தொடர்கின்றன என்பது பற்றிய ஆய்வோ இல்லை.
அந்தப் பகுதியில் நிலக்குவியல் மற்றும் இதர சொத்துக்களின் மீது நிலப்பிரபுத்துவ பிடிமானம் பற்றி பேசாமலே நிலவிநியோகம் பற்றியும் நிலத்துக்கான போராட்டம் பற்றியும் பேசப்படுகிறது.
முதலாளித்துவத்தின் கீழ் விவசாய வர்க்கத்திடையே ஏற்பட்டுள்ள வேறுபாடுகள் பெயரளவில் குறிக்கப்பட்டுள்ளன விவசாயிகளிடையே உள்ள ஏழை நடுத்தர பணக்கார அடுக்குகள் குறித்தோ வர்க்கப் போராட்டத்தில் அவர்களின் பாத்திரம் குறித்த அனுமானமோ புரிதலோ குறிப்பிடப்படவில்லை.
பின்னர் தாராள வர்த்தகத்தை எதிர்த்ததுடன் அரசு தலையீட்டின் மூலம் தங்கள் பொருளாதார தளத்தை பாதுகாக்க கோரிக்கை வைக்கத் தொடங்கினர்.
நடுத்தர மற்றும் சிறு விவசாயிகள் நல்ல லாபம் கிடைக்குமென்ற நம்பிக்கையில் பெரிய விவசாயிகளின் தலைமையையே பொதுவாகப் பின்பற்றினர்.
வர்க்கங்கள் மற்றும் பிற பிரிவினர் அவர்களின் பாத்திரம் என்ற பகுதியில் ஊரக முதலாளிகள் முதலாளித்துவ நிலப்பிரபுக்களின் பாத்திரம் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதோடு இதனை இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
ஊரக முதலாளிகள் முதலாளித்துவ நிலப்பிரபுக்கள் மற்றும் பணக்கார விவசாயிகள் ஆகியோர் நிலமற்ற தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தோடோ நில விநியோகத்துக்கான போராட்டத்தோடோ இணைய மாட்டார்கள்.
அதே சமயம் பிற விசயங்களில் உதாரணமாக இடுபொருட்கள் விலையேற்றம் உள் கட்டமைப்பு வசதிகள் கட்டுப்படியான விலை மற்றும் விவசாயத்தை சாட்தியமானதாக்குதல் மற்றும் அரசு வலுக்கட்டாயமான விவசாய நிலங்களைக் கைப்பற்றுதல் ஆகிய பிரச்சனைகளில் எல்லோரும் கைகோர்ப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியும்.
நிலப்பிரபுக்களும் ஆளும் வர்க்கத்தின் பகுதியாக இருந்து அரசு அதிகாரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் உண்மை முழுமையாகத் தவறவிடப்பட்டுள்ளது.
விவசாயத் தொழிலாளர்கள் ஏழை விவசாயிகள் ஊரக ஏழைகள் மீது அவர்களால் நடத்தப்படும் வர்க்கச் சுரண்டல் பற்றிய கவனமும் முழுமையாகத் தவறியுள்ளது.
அப்படியான வர்க்கப் பகுப்பாய்வும் அணுகுமுறையும் இல்லாமல் அரசு அதிகாரத்திற்கும் ஆளும் வர்க்கத்திற்கும் எதிராக வலுவானதொரு இயக்கத்தைக் கட்டமைப்பதோ முதலாளித்துவ நிலப்பிரபுத்துவ வர்க்கங்களுக்கு எதிரான உழைப்பாளி விவசாயி கூட்டணியை ஏற்படுத்துவதோ சாத்தியமில்லை.
தொழில் மற்றும் வணிக மூலதனத்தைப் பொருத்தமட்டில் இந்த பகுப்பாய்வு புதிய தாராளவாத பொருளாதார சீர்திருத்தங்களின் விளைவை மட்டுமே கணக்கில் கொள்கிறது.
முதலாளித்துவ வர்க்கங்களில் இருந்து வலிமையான கார்பரேட் நிறுவனங்களின் வலிமையான படிநிலைகள் எழுந்துள்ளன பன்னாட்டு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களோடு இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் பலவிதமான கூட்டணிகளை ஏற்படுத்துவதை அது கவனப்படுத்துகிறது.
முன்னமே குறிப்பிட்டதைப் போல அது பெரும் கார்ப்பரேட்டுகளைக் குறித்தானது மட்டுமல்ல மற்ற வகையிலான மூலதனவுடைமை மற்றும் வளங்களின் மீதான கட்டுப்பாடு என அனைத்துமாகும்.
ஒட்டுமொத்த முதலாளித்துவ வர்க்கத்தில் பிராந்திய முதலாளிகளின் நிலையில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது இதன் காரணமாக அவர்களுக்கு பெரு முதலாளிகளுடனான உறவிலும் மாற்றம் வந்துள்ளது.
பெரு முதலாளிகள் மற்றும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மற்ற சிறு பிரிவுகள் இடையிலான முரண்பாடுகளைக் குறிப்பது மட்டும் போதுமானதல்ல.
தாராளவாதம் அமலானதற்கு பின் பெரு முதலாளி அல்லாத முதலாளிகளுக்கும் தங்கள் மூலதனத்தை விரிவாக்கவும் அனைத்திந்திய பெரு முதலாளிகளோடு கைகோர்க்கவும் வாய்ப்புப் பெற்றுள்ளனர்.
இந்த நிகழ்முறையின் வழியாக பெரு முதலாளி அல்லாத முதலாளிகளில் சில பகுதியினர் தங்கள் பிராந்தியத்தில் மூலதன அடித்தளத்தை தக்கவைத்துக் கொண்டே பெரு முதலாளிகள் என்ற நிலைக்கு வந்துள்ளனர்.
அன்னிய மூலதனத்திற்கும் பெரு முதலாளி அல்லாதோருக்கும் இடையிலான நீடித்த உறவு இல்லாதது பெரு முதலாளிகளுக்கும் அவர்கள் அல்லாத முதலாளிகளுக்கும் இடையிலான முரண்களின் ஒன்றாகவிருந்தது.
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் திட்டத்தில் பிராந்தியக் கட்சிகளின் பாத்திரத்தைப் பற்றிய வரையறுப்பில் மேற்சொன்ன மாற்றங்கள் கணக்கில்கொள்ளப்படவில்லை.
பிராந்தியக் கட்சிகளின் சில இயலாமைகளைக் குறிப்பிடுவதோடு பெரும்பாலும் பிராந்தியக் கட்சிகளை நேர்மறையான கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்கின்றது.
அவர்களின் ஆவணம் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிடுகிறது அவர்கள் பிராந்தியக் கட்சிகள் குறிப்பிட்ட மாநிலம் அல்லது பிராந்தியத்தின் முக்கியப் பிரிவுகளுடைய குரலையும் தேவைகளையும் அவர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.
அந்தக் குறிப்பிட்ட பிராந்தியத்தின் மக்கள் முன்னேற்றத்திற்கான குரலை எழுப்புகின்றனர் தீர்மானகரமான அரசியல் கண்ணோட்டம் இல்லாதபோதும் சூழலின் அவசியத்தைப் பொருத்து இந்த பிராந்தியக் கட்சிகள் கம்யூனிஸ்டுகளோடு கரம்கோர்க்க விரும்புகின்றனர்.
பிராந்திய முதலாளிகளிடையே கடந்த இருபதாண்டுகளில் வளர்ச்சியடைந்துள்ள மாற்றங்களை மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் புதுப்பிக்கப்பட்ட தீர்மானத்தில் உள்ளடக்க முடியாதபோதும் அடுத்தடுத்த கட்சி தீர்மானங்களில் பிராந்திய முதலாளிகளின் பாத்திரத்திலும் நிலைமையிலும் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் அதன் விளைவாக பிராந்தியக் கட்சிகளிடையே ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
பிராந்தியக் கட்சிகளுடன் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய அணுகுமுறை நடைமுறை உத்திக்குள் அடங்கும் என்கிறபோதும் பிராந்தியக் கட்சிகளின் வர்க்க அம்சத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம் தொலைநோக்கு உத்தியில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது இது நிச்சயம் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.
தொகுத்துக் கூறினால் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசு குறித்த வகைப்படுத்துதலில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் உள்ளது அது மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் புரிதலோடு நெருங்கச் செய்கிறது.
வேலைத்திட்டத்தின் மேலும் சில அம்சங்களில் பல்வேறு வர்க்கங்களின் மீது முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் தாக்கம் சரியாக ஆராயப்பட்டுள்ளது.
ஜனநாயகப் புரட்சியை முன்னெடுப்பதிலும் சோசலிசத்திற்கு மாறிச் செல்வதிலும் தொழிலாளி வர்க்கம் தலைமைப்பாத்திரத்தை ஏற்கவேண்டியது அடையாளம்காணப்படவில்லை.
தற்போதைய அரசியல் மாற்றங்கள் தொடர்பாகவும் பின்பற்ற வேண்டிய உத்திகள் தொடர்பாகவும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சிக்கும் இடையில் விவாதங்கள் தொடர்கின்றன.
தொடரும் விவாதங்கள் மற்றும் கூட்டுச் செயல்பாடுகளின் இடையே திட்டம் சார்ந்த விவாதங்களையும் மேற்கொள்வதும் பயனுள்ளதாக அமைந்திடும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.
சிங்களப் பேரினவாதத்தின் பன்முகப்பட்ட அடக்குமுறையாலும் ஆக்கிரமிப்பினாலும் தமிழ் மாணவர்கள் மிகவும் கொதித்துப் போயிருந்தனர்.
ஆயுதம் ஏந்தினால் மட்டுமே தமிழினம் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளவும் தன்மானத்துடன் வாழவும் இழந்த தமது உரிமைகளை மீளப்பெறவும் முடியும் என்ற எண்ணம் மாணவர்கள் மத்தியில் வலுப்பெற ஆரம்பித்திருந்தது.
ஆனால் நாவலின் கையெழுத்துப் பிரதியை விமான நிலையத்தினூடாக எடுத்துச் செல்வதில் ஆபத்து ஏற்படலாம் என்ற காரணத்தினால் சென்னைக்குச் சென்று அங்கேயே நாவலை எழுதி யாராவது பதிப்பாளரிடம் கொடுத்துப் பதிப்பித்து அதற்குப் பணமும் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என எண்ணும் அளவுக்கு எனது எழுத்துத் திறமையில் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தேன்.
ஏறத்தாழ ஒரு கால் நூற்றாண்டு கழிந்துள்ள இன்றைய நிலையில் எனது அப்பாவித்தனமான முட்டாள்தனத்தை நினைக்கையில் எனக்குச் சிரிப்பாகவும் வியப்பாகவும் இருக்கின்றது.
போதாக்குறைக்கு வயலில் நாலைந்து நாட்களுக்கு முன்னர் தொட்டாச்சிணுங்கி முள் கிழித்த காயம் மார்கழி மழைக்கால ஈரத்தில் வலியெடுக்க ஆரம்பித்து இலேசாகக் காய்ச்சலும் இருந்தது.
உரிமையாளர் இராமலிங்கம் அப்போதிருந்த சூழ்நிலையில் என்போன்ற அறிமுகமில்லாத எழுத்தாளர்களின் நாவல்களை வெளியிடுவதற்கு வாய்ப்பு இல்லையென்று அறுதியாகக் கூறிவிட்டார்.
யுனிவேசல் தீம் என அவர் புகழ்ந்து பாராட்டியபோது எனக்கு உச்சி குளிர்ந்தே போய்விட்டது ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக இப்போது என்னால் இதனைப் பதிப்பிக்க முடியாது வசதி வரும்போது பார்க்கலாம் நாவல் என்னிடமே இருக்கட்டும் என வாங்கி வைத்துக் கொண்டார்.
தனது இல்லத்தினுள்ளே அழைத்து அவரும் அவரது பாரியாரும் எனக்கு காலையுணவு அளித்து மிகவும் அன்பாக உபசரித்ததை என்னால் எப்போதுமே மறக்கமுடியாது.
தற்கால ஈழநாட்டுச் சூழ்நிலையில் இனக்கலவரங்களும் அதன்வழி மக்கள் பாதிக்கப் படுகின்றதையும் இந்த நாவலில் சுட்டிக் காட்டுகின்றார் ஆசிரியர்.
ஈழத்தின் வன்னிப்பிரதேச மண்வாசனைக்குள் நாவலைக் குழைத்து நாவலின் பிறிதொரு ஊடகமாக பின்னணியில் சொல்லி இறுதி வெற்றி மக்களுக்கே என்ற முடிவோடு நாவலை நிறைவு செய்கின்றார்.
குழுமாடுகளை அடக்குவதாக சித்தரிக்கும் இந்த நாவலாசிரியரின் பார்வை அவை வெறும் குழுமாடுகளைக் குறிக்கவில்லை என்பதை நாவலைப் படிப்பவர்கள் இலகுவில் கண்டுகொள்வார்கள்.
நிலக்கிளியைப் போன்றே இந்தக் கதையும் வன்னி மண்ணையும் அங்கு வாழ்ந்த மக்களையும் தன்னகத்தே கொண்டிருந்தாலும் நிலக்கிளியைவிட இன்னுமதிகமானதும் வித்தியாசமானதுமான சங்கதிகளைச் சொல்கின்றது.
நாவல் பதிப்பிக்கப்படாது போயினும் நிலக்கிளி என்ற பெயரை மாற்றுவதற்குச் சம்மதிக்க மாட்டேன் என்று நான் உறுதியாகக் கூறியிருந்தேன்.
வீரகேசரி தாபனம் நிலக்கிளியை அக்காலம் பிரசுரிக்க முன்வராதிருந்தால் இன்று நிலக்கிளி நாவலும் தொலைந்து போயிருக்கும் நானும் பெயரில்லாது வாழ்ந்திருக்கக்கூடும் அதற்காக இன்றும் நான் வீரகேசரி தாபனத்துக்குக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.
அந்நாட்களில் ஒரு சாதாரண வசதியற்ற எழுத்தாளன் தனது நாவலைப் பதிப்பித்து வெளியிட்டு வினியோகமும் செய்வதானால் அவன் பெரும் இழப்புக்களைச் சந்திக்க நேரிடுவதுண்டு.
இந்த நாவலை நான் எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நான் கற்பித்துக் கொண்டிருந்த முள்ளியவளை வித்தியானந்தா கல்லூரியின் பல்கலைக்கழக புகுமுகு வகுப்பில் ஒரு மாணவன் படித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவனுடைய விழிகளின் ஒளி சிறுமைகண்டு பொங்கும் இயல்பு ஒரு நாளைக்குள் உலகைத் திருத்திவிட முயலும் உணாச்சிக் கொந்தளிப்பு என்பனவற்றைத்தான் இக்கதையில் காந்தி என்ற பாத்திரத்தில் கொண்டுவர முயன்றேன்.
அவன் தன் போராட்டப் பாதையில் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவான் தன்னைப்போன்று ஆயிரமாயிரம் இளந்தமிழர்களை உருவாக்குவான் என எண்ணியிருந்தேன்.
நாளை ஈழம் மகுடம் சூட்டிக்கொள்ளப் போவதற்கு ஆதாரசக்தியாக இருக்கப்போவதும் மாணவர் சக்திதான் வட்டம்பூ கதையிலும் இந்த மாணவ சந்ததியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் காந்தி என்ற மாணவன் வந்த போகின்றான்.
ஆயினும் அந்தக் கால வன்னி மண்ணையும் மக்களையும் இந்தக் கதை நிச்சயம் இன்று நம் கண்முன் நிறுத்தும் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமேயில்லை.
வன்னி மண்ணைத் தளமாகக்கொண்டு உருவாகிய வட்டம்பூ என்ற எனது நாவலைத் தொடர்கதையாக அப்பால்தமிழில் வெளியிடுவதற்கு மனமுவந்து இடமளித்த கி.பி.அரவிந்தனுக்கும் அப்பால்தமிழ் குழுமத்துக்கும் முதலில் எனது ஆழ்ந்த நன்றியைத் தெரிவிக்க விரும்புகின்றேன்.
அந்தக் காட்டு மரங்களின் வேர்களும் மேல்கைக் காடுகளிலிருந்து மழைக்காலத்தில் பெருகிவரும் காட்டாற்று வெள்ளமும் குளக்கட்டை உடைத்துச் சிதைத்திருந்தன.
மூக்கு நுனியிலிருந்து வால் முனைவரை பதினான்கு அடிகள் நீளமான அந்தச் சிறுத்தை தன்னைச் சுருக்கி ஒரு பந்துபோல ஆக்கிக்கொண்டு இரண்டடி அகலாமான பாறை இடுக்கினில் பதுங்கிக் கிடந்தது.
பல நாட்களாகவே இரை கிடைக்காது வெம்பசியில் வாடியிருந்த அந்தச் சிறுத்தையின் விழிகள் ஆள் உயரப் புற்கள் மண்டி வளர்ந்துகிடந்த குளத்தின் மையப்பகுதியையே கவனித்துக் கொண்டிருந்தன.
அங்கே மேய்ந்து கொண்டிருந்த காட்டெருமைகள் தம் செவிகளை மடித்து நிமிர்த்துவதுகூட அவற்றைக் கடந்துவந்த காற்றில் சிறுத்தைக்குக் கேட்டது.
நண்பகலில் இருந்தே அவற்றைக் குறிவைத்துப் பதுங்கியிருந்த அந்தச் சிறுத்தை பொழுது கருகையில் அவை தம் தலத்துக்குச் செல்லும் வழியில் காத்துக் கிடந்தது.
காட்டு விலங்குகளிலேயே மிகவும் மூர்க்கமானது காட்டெருமைதான் அசுரபலமும் அதிவெருட்சியும் கொண்ட காட்டெருமைகள் எப்பொழுதும் சிறு மந்தைகளாகவே சேர்ந்து வாழும்.
இப்போ பழையாண்டாங்குளத்தில் மேய்ச்சலை முடித்துக்கொண்டு தமது தலத்தை நோக்கிப் புறப்பட்ட எருமைக் கூட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கிய கலட்டியன் ஒரு சின்ன யானை அளவுக்குப் பெரியதாக பருத்து அகன்று வளைந்த கூரிய கொம்புகளுடன் ஒரு தானைத் தளபதிக்கேயுரிய மிடுக்கான கம்பீரத்துடன் தன் கூட்டத்தை வழிநடத்தி வந்துகொண்டிருந்தது.
மெல்லோட்டமாக முன்னே ஓடிவந்து செல்லும் பாதையைச் சுவடிப்பதும் பின்பு தனது மந்தையைச் சுற்றிவந்து கண்காணிப்பதுமாக கலட்டியன் வந்துகொண்டிருந்தது.
காட்டெருமைகள் அருகே வருவதற்குக் காத்துக்கிடந்த சிறுத்தையின் கவனம் முழுவதும் அந்தக் கூட்டத்தின் பின்னே கீரைப்பூச்சி பிடித்துச் சோகையான காரணத்தினால் தயங்கித் தயங்கிப் பின்தங்கி வந்துகொண்டிருந்த ஒரு எருமைக் கன்றில் குவிந்திருந்தது.
பெரிய எருமைகளில் வாய்வைத்துத் துவம்சமாகிப் போவதற்கு அதற்கென்ன பைத்தியமா அசைந்து அசைந்து வரும் கருங்குன்றுகள் போன்ற எருமைகள் அந்த உடைப்பின் வழியாக நெருங்கி வருகையில் சிறுத்தை தனது வாலை அசைத்து உடலைச் சுருக்கி எருமைக் கன்றின்மேல் பாய்வதற்குரிய சமயத்தைக் கணித்துக் கிடந்தது.
முன்னே வழிநடத்திச் செல்லும் எருமைகளுக்குச் சிறுத்தையின் மணம் காற்றில் தெரிவதற்கு முன்னர் அது கன்றைப் பிடித்தாக வேண்டும் இதோ மிகவும் பின்தங்கிவரும் எருமைக்கன்று இன்னமும் சில கணங்களில் சிறுத்தையின் இலக்குக்குள் வந்துவிடும்.
அதன்மேல் பாய்ந்து அதன் குரல்வளையைத் துண்டிப்பதுடன் மார்புக்கூட்டையும் அறைந்து பிளந்துவிட்டு சட்டென மறுபடியும் உயரே பாறைக்குத் தாவி விடவேண்டும் சிறுத்தையைக் கண்ட எருமைகள் வெருண்டு கலவரமடைந்து அந்த இடத்தையே திமிலோகப் படுத்திவிட்டு இருட்டியதும் தமது தலத்துக்குச் சென்றுவிடும்.
அதன்பின் ஆறுதலாகக் கீழே இறங்கிவந்து அதன் ஈரலையும் குடல் போன்ற மென்மையான பாகங்களையும் குருதிதோயச் சுவைத்து.. நாவில் ஊறிய நீர் சொட்ட வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புபோல் எகிறிப் பாயந்த சிறுத்தை நொடிப் பொழுதுக்குள் கனகச்சிதமாகத் தன் வேலையை முடித்து விட்டுச் சட்டென உயர எம்பிப் பாறையில் தாவியபோது அசந்தர்ப்பமாக அந்தச் சிறுபாறை பெயர்ந்து சிறுத்தையுடனேயே தரையில் வந்து விழுந்தது.
இதற்குள் அந்த இடத்திற்குப் புயலாக விரைந்து வந்த கலட்டியன் சிறுத்தை சுதாரித்துக்கொண்டு எழுவதற்கு முன்பே வஜ்ஜிராயுதம் போன்ற தன் கொம்புகளால் அதைத் தாக்கியது.
அடிக்கடி ஆற்றுமணலிலும் கடினமான கறையான் புற்றுக்களிலும் உராய்ந்து கூர்மை பெற்றிருந்த கலட்டியனின் கொம்புகள் நீண்ட உடலைக்கொண்டிருந்த சிறுத்தையைக் குத்திக் கிழித்துக்கொண்டு மறுபுறம் குருதி கொப்பளிக்கப் புறப்பட்டன.
பயமும் வெருட்சியும் மூர்க்கமும் வெறியும் கொண்ட கலட்டியன் தன் கொம்பிரண்டிலும் சிக்கிக்கொண்ட சிறுத்தையை அகற்றிவிடுவதற்காகத் தனது மத்தஜம் போன்ற தலையை உலுப்பியபோது உயிரற்ற சிறுத்தையின் உடல் இன்னும் வசமாகவே சிக்கிக்கொண்டது.
இந்தப் போராட்டத்தில் சிறுத்தையின் ஆக்ரோஷமான உறுமல்களும் கலட்டியனின் வெருட்சி நிறைந்த முக்காரமுமாக அந்த இடமே திமிலோகப்பட்டது.
கலட்டியனோ தன் கொம்புகளில் சிக்கிக்கொண்ட அந்தக் கருஞ்சிறுத்தையின் நெடிய உடலைச் சுமந்தவாறே காடு கரம்பையெல்லாம் பாய்ந்து அதை அகற்றிவிடப் படுபிரயத்தனம் செய்துகொண்டது.
தண்ணீரூற்றில் இருந்து காலை ஆறுமணிக்குப் புறப்பட்ட பஸ் குமுளமுனை மலைவேம்புச் சந்தியை ஆறரை மணிபோல் வந்தடைந்தபோது சோனாதிராஜன் இறங்கிக்கொண்டான்.
குமுளமுனைக்குக் கிழக்கே விரிந்து கிடந்த பரவைக் கடலுக்கும் அப்பால் அவனுடைய தாய்வழிப் பாட்டனாகிய சிங்கராயரின் குக்கிராமத்துப் பனைகளின் தலைகள் தொலைவிலே தெரிந்தன.
அடியேன் உமது பேரன் சிங்கராயரை மிகவும் விசாரித்ததாகக் கூறும் நல்ல வெய்யில் வீழ்ந்து நீவீர் உடும்பு வேட்டையாடினால் என்னையும் மறந்துவிடாது இருக்கும்படி கூறும் யான் செல்கின்றேன் எனச் சொல்லிவிட்டுப் போனார் செல்வன் ஓவசியர்.
செல்வன் ஓவசியர் மிகவும் தமாஷான பேர்வழி அவர் இலக்கண சுத்தமாகவும் அதேசமயம் நையாண்டியாகவும் பேசுகையில் மிகவும் சுவாரஷ்யமாக இருக்கும்.
காலைப் பனங்கள் என்றால் அவருக்குக் கொள்ளை ஆசை சீவல்காரக் கந்தசாமியைக் கையில் முட்டியுடன் கண்டதுமே அவர் சினிமாப் பாணியில் ஆரம்பம் இன்றே ஆகட்டும் என அட்டகாசமாகப் பாடினார்.
இன்னும் அஞ்சாறு நாள் போகவேணும் ஓவசியர் என்றதுமே ஓவசியர் சட்டென்று ஆ.. ஐந்தாறு நாட்கள் போகட்டும் என்ற சினிமாப் பாடலைத் தொடர்ந்து பாடி ஆர்ப்பாட்டமாகச் சிரித்து மகிழ்ந்ததை ஆண்டாங்குளத்தை நோக்கி நடந்த சேனாதிராஜன் இப்போதும் நினைத்துச் சிரித்தான்.
பரவைக் கடலை அடைந்ததும் சேனாதிராஜன் நடப்பதற்கு வசதியாகச் சாறத்தை உயர்த்தி மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு கையில் கொண்டுவந்த பன்பையைத் தோளில் ஏற்றிக்கொண்டான்.
அவருடைய இளைய பதிப்பாகிய சேனாதிராஜன் பரவைக் கடலினூடாக ஆண்டாங்குளம் செல்லும் ஒற்றையடிப் பாதையில் தரித்து அந்த அழகிய சுற்றாடலை நோக்கினான்.
ஆண்டாங்குளத்துக்கு மேலே வெகுதூரம் இப்போது சிங்களக் கிராமமாய் ஆகிப்போன பதவியாவரை வியாபித்திருந்த காட்டை வருடிவந்த காலையிளங்காற்று அவனுடைய முகத்தில் மோதியது.
மூலிகைகளின் சுகந்தம் கடல்நீரின் வாசம் பனியின் சீதளம் இவையனைத்தும் கலந்த காற்றை நெஞ்சார இழுத்துச் சுவாசித்த சேனாதிராஜனின் உடலெங்கும் புத்துணர்வு பாய்ந்தது.
அவனுடைய தாய் கண்ணம்மா ஆண்டாங்குளத்திலே வசிக்கும் தனது பெற்றோருக்கு மகன் சேனாதி மூலமாகத் தேவையான பொருட்களை அனுப்பி வைப்பாள்.
இந்த முதிர்வயதிலும் அவர்கள் அந்தச் சின்னஞ்சிறு காட்டுக் கிராமத்தில் தனியே வசிப்பது அவளுடைய மனதுக்கு மிகவும் கஷடத்தைக் கொடுத்தது.
எனவே தன் மகன்மூலம் சனிஞாயிறில் அந்தத் தம்பதிகளுக்குத் தேவையானவற்றைக் கொடுத்து அனுப்புவதில் ஆறுதல் கண்டாள் கண்ணம்மா.
சேனாதிராஜனின் வருகை கண்டு கடலில் மேய்ந்துகொண்டிருந்த சிறகைக்கூட்டம் ஜிவ்வென்ற இரைச்சலுடன் மேலெழுந்து ஆண்டாங்குளத்தை நோக்கிப் பறந்தன.
அவன் அரையளவு ஆழமும் ஏறத்தாழ அறுபது யார் அகலமுமாகக் கிடந்த முதலாவது ஆற்றை அடைந்தபோது அங்கு வள்ளக்காரக் கயிலாயரைக் காணவில்லை.
பொருட்கள் நிறைந்த பையைத் தரையில் வைத்துவிட்டு கையிரண்டையும் வாயருகே வைத்துக் குவித்து ஓ..ஹோ.... என நீட்டிக் குரல் கொடுத்தான் சோனாதிராஜன்.
பாதையின் கடைசியில் இருந்த நித்தகை ஆற்றையும் சேனாதிராஜன் நின்றிருந்த தண்ணிமுறிப்பு ஆற்றையும் இணைக்கும் சிற்றாறுப் பக்கமாகக் கயிலாயரின் பதில் குரல் கேட்டது.
அவள் அங்கை கண்டியிலை மாமன் மாமியோடை நிக்கப் புறியமில்லை எண்டு தேப்பனோடை புதன்கிழமை வந்திட்டாள்.. .. என்ன இருந்தாலும் சொந்தத் தாயிருக்கிறதுபோலை வருமே ஆண்டாங்குளத்துக்கு மேலே ஏழெட்டு மைல் தூரத்தில் கிடந்த புராதனக் குளமாகிய நித்தகையைப் புனருத்தாரணம் செய்யும் திட்டங்களுக்கு முன்னோடியாக மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னர் நில அளவைப் பகுதியின் சிறு குழுவொன்று ஆண்டாங்குளத்துக்கு வந்து முகாமிட்டிருந்தது.
அவன் அங்கு வந்து சில மாதங்களுள் கண்டியில் அவனது மனைவி இரண்டாவது பிரசவத்தின்போது இறந்துவிடவே அவன் தன் மகள் நந்தாவதியை ஆண்டாங்குளத்துக்கே அழைத்துக்கொண்டு வந்திருந்தான்.
அப்போது பதின்மூன்று வயதாக இருந்த நந்தாவதி தகப்பனுக்கு வேண்டிய வேலைகளைக் கவனித்துவிட்டு சிங்கராயரின் வீட்டுக்கே வந்துவிடுவாள்.
சனிஞாயிறில் சேனாதிராஜன் ஆண்டாங்குளத்துக்கு வரும்போதெல்லாம் நந்தாவதியும் அவனுடன் கூடவே மாடு சாய்க்கவும் காட்டில் கரம்பைப்பழம பிடுங்கவும் செல்வாள்.
அப்போதுதான் தமிழைப் பேசப் பிரயத்தனம் செய்துகொண்டிருந்த நந்தாவதி அடிக்கடி சேனாதிராஜனின் பரிகாசத்துக்கும் கேலிக்கும் இலக்காவது வழக்கம்.
அங்கை பாத்தியே தம்பி அந்தக் கரையை எனக் கயிலாயரின் குரல் சேனாதிராஜனைச் சிந்தனையிலிருந்து விடுவிக்க அவன் திரும்பி அவர் காட்டிய திசையில் கவனித்தான்.
உது செம்மூக்கன் முதலை சோனாதி முதலையளுக்கை மகாகெட்டது இந்தச் செம்மூக்கன்தான் .. உதுகளுக்கு மூக்கிலை கோவமாம் .. ஆனால் உவற்றை வேலையொண்டும் இஞ்சை சரிவராது.. .. ஆட்டைக் கடிப்பார்.. .. மாட்டைக் கடிப்பார்.. .. ஆனால் ஆளைக் கடிக்கமாட்டார் .. .. ஆண்டாங்குளத்து ஐயன் சும்மா லேசுப்பட்டதே என்ன எனக் கயிலாயர் கூறிக்கொண்டார்.
அக்கம்பக்கத்து ஊர்களில் களவுபோனால் சந்தேகநபரை ஆண்டாங்குளத்துக்கு அழைத்துவந்து ஐயன் சந்நிதியில் எரியும் கற்பூரத்தை அணைத்து நான் களவாடவில்லை என்று சத்தியம் செய்யச் சொல்வார்கள்.
ஒருமுறை தங்கச் சங்கிலியொன்றைத் திருடிய ஒருவன் இங்கே வந்து தான் திருடவில்லை என்று கற்பூரத்தை அணைத்துச் சத்தியம் செய்திருக்கின்றான்.
மோனை.. .. நீ சங்கிலியை எடுத்தா அதைக் குடுத்திடு.. வழக்குக் கணக்கில்லாமல் நான் பாத்துக்கொள்ளுறன்.. பொய்ச் சத்தியம் மட்டும் செய்யாதை என்று எச்சரித்திருக்கின்றாள்.
அன்று மாலை அவன் ஆண்டாங்குளத்தை விட்டுச் செல்வதற்கிடையிலேயே நாகந்தீண்டி மரணமான சங்கதியை அவனுடைய பாட்டி செல்லம்மா அடிக்கடி சொல்லக் கேட்டிருக்கின்றான் சேனாதி.
அந்த வெண்மணல் திட்டின் ஓரங்களில் மண்டிக் கிடக்கும் வட்டம்பூச்செடிகளில் எப்போதுமே பூக்கள் இரத்தச் சிவப்பாய்ச் சில்லென்று பூத்து நிற்கும்.
இவற்றின் அழகை மாந்தி நடந்த சேனாதி திடீரென மிக அருகில் அடர்த்தியான ஒரு பொன்னாவரசுஞ் செடிக்குப் பின்னாலிருந்து ம்பா என்ற ஒலி கேட்டபோது விக்கித்துப் போனான்.
அவன் தன்னைச் சுதாரித்துக் கொள்வதற்குள் பூத்துக் குலுங்கிய அந்தச் செடிக்குப் பின்னாலிருந்து கலகலவெனச் சிரித்துக்கொண்டே நந்தாவதி எழுந்தபோது சேனாதி பயப்படுத்தி விட்டாளே என்ற அவமானமும் நந்தாவா இது என்ற வியப்பும் கலந்த ஒரு உணர்வுடன் அவளைப் பார்த்தான்.
இதற்குள் சுயநிலைக்குத் திரும்பி விட்டிருந்த சேனாதி நந்தா என்னட்டைக் குட்டு வாங்கினதெல்லாம் மறந்து போச்சுது போலை.. இண்டைக்கு முதல் நாள் எண்டபடியால் சும்மாவிடுறன்.. எனச் சிரித்தவனாய்த் தொடர்ந்து அதுசரி.. என்ன இப்ப நந்தாவுக்கு தமிழ் கொஞ்சம் நல்லாய் வருது?
சேர்த்திருந்த விறகுக் கட்டைத் தலையில் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு அவனுடன் நடந்த நந்தாவதி அப்படியா..ஸ்துதி.. மிச்சங் நன்றி சேனா.. கண்டியிலை நம்ம மாமி வூட்டுக்குப் பக்கத்திலை இருக்கிறது ஒரு இந்தியா அக்காதானே.. அவங்களோடை நான் தினம் பேசிப் பழகினது எனப் பெருமையுடன் கூறிக்கொண்டாள்.
அவர்களிருவரும் சேர்ந்து நடந்து வந்த பாதை கிராமத்தருகில் கிளைவிட்டுப் பனைகளுக்கூடாகப் பிரிந்தபோது நா அப்புறமா வர்றேன் சேனா என விடை பெற்றுக்கொண்டாள் நந்தா.
சேனாதிராஜன் பனகளினூடாக நடந்து சென்று எருமைகள் அடைக்கும் பட்டியை அடைந்தபோது அவன் பிரியமாக வளர்க்கும் மான்குட்டி அவனைக் கண்டு அதன் கழுத்தில் கட்டியிருந்த சிறிய மணி சப்திக்க அவனிடம் துள்ளிக்கொண்டு வந்தது.
ஓ..ஹோ.. என ஒரு குறிப்பிட்ட ஓசை லயத்தில் அவன் குரல் எழுப்பியபோது அது அவனை இனங்கண்டுகொண்டு மீண்டும் தன் சொரசொரத்த நாவினால் கன்றை நக்கிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தது.
சுண்டக் காய்ச்சிய பசும்பாலை புளிபோட்டுத் துலக்கிய வெண்கல மூக்குப்பேணியில் கொண்டுவந்து பேரனிடம் கொடுத்துவிட்டு அவன் கையிலிருந்த பன்பையை வாங்கிக்கொண்டு சேனாதியைப் பெருமையுடனும் வாஞ்சையுடனும் பார்த்தாள் செல்லம்மா ஆச்சி.
தம்பி பாலைக் குடிச்சிட்டுச் சேட்டைக் கழட்டி ஆச்சியிட்டைக் குடுத்திட்டுத் தாமரையைக் கற.. இண்டைக்கு நல்ல வெய்யில் எறிக்கும்.. உடும்புக்குப் போவம் என அதிர்ந்த சிங்கராயர் தொடர்ந்து மனுசி.. நாயளுக்கு சோத்தைக் கீத்தை வைச்சிடாதை வயிறு காஞ்சால்தான் உடும்பிலை போவினம் எனக் கட்டளையிட்டுவிட்டு மிகத்துரிதமாகப் பாலைக் கறந்துகொண்டார்.
பருத்த பாற்கலயங்கள் நிறைந்து நுரைக்க அவற்றின் பாரம் கைகளை இழுக்க பாட்டனும் பேரனும் ஆச்சியிடம் அவற்றைக் கொடுத்துவிட்டு கிணற்றடிக்குச் சென்று கைகால் அலம்பிக்கொண்டனர்.
ஆச்சி கொடுத்த அரிசிப் பிட்டையும் ஆடை தடித்த தயிரையும் அவசரமாகச் சாப்பிட்டு முடித்த சேனாதி வேட்டைக்குக் கிளம்புவதற்காக சிங்கராயரின் பழைய ஸ்ரீவன்ஸ துவக்கை எடுத்து முறித்தான்.
அந்தச் சப்தம் கேட்டதுமே சிங்கராயரின் வேட்டைநாய்கள் நான்கும் வீட்டைச் சுற்றிவந்து வேட்டம் பாய்ந்து உறுமி மயிரைச் சிலிர்த்து வேட்டைக்குச் சன்னத்தம் செய்துகொண்டன.
வேட்டை நாய்களுக்குரிய இலட்சணங்களான காலில் கொடித்தடக்கு விறைத்த வால் நிமிர்ந்த காதுகள் போன்ற அம்சங்கள் இருக்கின்றனவா என அவர் தேர்ந்து தேடியவை.
யார் கையில் முதலில் பால் குடிக்கின்றதோ அவருடைய குணத்தைக் கொண்டதாகவே அந்த நாய்க்குட்டி வளரும் என்று ஓர் எண்ணம் இப்பகுதியில் உண்டு.
அதை நிறுவுவது போலவே அவருடைய நாய்களான ரைகர் ஐயர் யோசே ஜெயக்கொடி ஆகிய நான்குமே அஞ்சா நெஞ்சமும் வினைமுடிக்கும் திறனும் கூர்மையான மதிநுட்பமும் நன்றியும் மிக்கவையாகப் பிரசித்தி பெற்றிருந்தன.
மான்கொம்புப் பிடியிட்ட நீண்ட வில்லுக்கத்தியை இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டு கையில் காட்டுக்கத்தி சகிதம் வாயில் நெடுங்காம்புச் சுருட்டுப் புகைய சிங்கராயர் முன்னே நடக்க சேனாதி அவரின் பின்னே தோளில் துவக்குடன் நடந்தான்.
அந்தக் கட்டிடத்துக்கு அருகே புறம்பாக பட்டாப்பத்து ஓலைகளினால் அமைக்கப்பட்ட அழகியதொரு சிறு குடிசைக்கு முன்னே நந்தாவதி நிற்பது தெரிந்தது.
அவர்கள் பழையாண்டாங்குளத்திலிருந்து மாங்குளம் விதானையார் மரம் இழுத்த லொறித் தெருவால் பழையாண்டாங்குளக் காட்டை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தனர்.
சில நிமிடங்களின் பின்னர் ஒரு பக்கமாகச் சந்தடி கேட்கவே உற்றுக் காதுகொடுத்துக் கேட்ட சிங்கராயர் ஓடு தம்பி நாயள் உடும்பைப் புடிச்சுப் போட்டுதுகள் என்று சொல்லவும் சேனாதி கையில் துவக்குடன் காட்டினுள் பாய்ந்தான்.
ஒவ்வொரு பக்கமாக உடும்பைக் கௌவிக்கொண்டு நின்று உறுமிய நாய்களை அதட்டி உடும்பின் வால் தண்டையை ஒரு கையினாலும் தலையை மறுகையினாலும் பிடித்து நாய்களுக்கு எட்டாது மேலே உயர்த்திப் பிடித்தவாறே சேனாதி பாதைக்கு வந்துபோது அங்கு சிங்கராயர் பாதையில் பழையாண்டாங்குளப் பக்கமாகப் பார்த்தவாறே தரையில் குந்தியிருந்தார்.
எனக் கேட்டுக்கொண்டே அவனிடம் உடும்பை வாங்கி அதன் வாலை ஒரு பாதத்தினாலும் தலையை மறு பாதத்தினாலும் மிதித்தவாறே வில்லுக்கத்தியை உடும்பின் கெட்டித்திருந்த அலகுகளுக்கிடையில் செலுத்தி அகலச்செய்து அதன் கீழ்த் தாடையை கையினால் முறித்தார் சிங்கராயர்.
அதன்பின் வளையாமகக் கிடந்த உடும்பைத் தரையில் ஒரு இடத்தில் மூன்று தடவைகள் சுற்றிவிட்டு அதன்மேல் அருகில் கிடந்த இலைச் சருகுகள் சிலவற்றை எடுத்துப் போட்டு மூன்று முறை துப்பிவிட்டுத் தரையில் உட்கார்ந்திருந்த சேனாதியை நோக்கி தம்பி நீ எழும்பு என்றார்.
யார் முதலில் இருந்த இடத்தைவிட்டு வேட்டைக்கென முதலில் எழுகின்றார்களோ அவர்களுடைய ராசிக்கு ஏற்பவே மேற்கொண்டு வேட்டை கிடைக்கும் அல்லது கிடைக்காது.
நெடுகத் தெருவாலேயே போனால் உடும்பு புடிக்கேலாது.. கிழக்காலை விழுந்து பழையாண்டாங்குளத்துக் கிராவலுக்கை மிதப்பம் என்ற சிங்கராயர் அடர்ந்த காட்டினுள் கிளைகளையும் செடிகளையும் விலக்கிக்கொண்டு முன்னே நடந்தார்.
அவர்கள் சுமார் ஐந்து மைல் தூரம் காட்டில் நடந்து வெய்யில் உச்சிக்கும் மேலாகச் சரிந்துவிட்ட வேளையில் பழையாண்டங் குளத்துக் கராவலை வந்தடைந்திருந்தூர்கள்.
இன்னும் கொஞ்சத் தூரம் போட்டால் கல்லுமோட்டை வந்திடும்.. தண்ணி குடிக்கிலாம் என சிங்கராயர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையிலேயே நாய்கள் எதுவோ சுவடு கண்டு முனகின.
அவை தம் பிடரி மயிரைச் சிலிர்த்து முனகிய விதத்தில் ஏதோவொரு வினைமிருகத்தின் சுவடுதான் அவைக்கு விழுந்திருக்கின்றது என்பதை உணர்ந்துகொண்ட சிங்கராயர் தம்பி ஆனையோ கறடியோ தெரியேல்லை.. எதுக்கும் நீ ஒரு பெருமரத்தடியிலை நிண்டுகொள் எனச் சொல்லிவிட்டுத் துவக்கை வாங்கிக்கொண்டு விரலைச் சொடித்து சூ வென மெல்ல நாய்களை ஏவினார்.
திடீரெனக் காடே அதிரும் வண்ணம் ஏதோ ஒரு பெருமிருகம் அவர்கள் நின்றிருந்த இடத்தை நோக்கி வருவது கேட்கவே சிங்கராயர் சேனாதியை மரத்தில் ஏறும்படி சைகை செயய்துவிட்டு நீட்டிய துவக்குடன் உஷாராக நின்றுகொண்டார்.
என்பதைப் புரியாமல் அவன் இருக்கையிலேயே நாய்களைத் துரத்திவந்த பழையாண்டாங்குளத்துக் கலட்டியன் மனிதவாடை விழுந்ததும் இன்னும் வெருட்சி கொண்டதாகச் சிங்கராயரை நோக்கித் திரும்பியது.
இத்தனை பெரிய கரும்புலியைக் கொன்று தன் கொம்பில் கொண்டுதிரியும் அதன் பலத்தையும் அழகையும் துணிவையும் அவரால் சிலாகிக்காமல் இருக்கமுடியவில்லை.
சிறு பிராயத்திலிருந்தே பட்டிக்குள் எருமைகளின் கால்களுக்கிடையில் தவழ்ந்து வளர்ந்த அவருக்கு இத்தகைய ஒரு அரிய நாம்பனைக் கொல்வதா என்ற எண்ணமே அவரைத் தயங்க வைத்தது.
காட்டில் யானை கரடி சிறுத்தை போன்ற வினைமிருகங்கள் வேட்டையாடுபவரைத் தாக்க வந்தால் வேட்டையில் திறமைமிக்க நாய்கள் அவற்றைக் கடித்துத் தம்பக்கமாகத் திசைதிருப்பி அவற்றின் பிடியிலோ கடியிலோ சிக்கிக் கொள்ளாது வேறொரு பக்கமாகப் போக்குக்காட்டி திசைதிருப்பிவிட்டு வேறு திசையினால் சுற்றிக்கொண்டு மறுபடியும் மனிதரிடத்தில் வந்துவிடும்.
சிங்கராயரை நோக்கிப் பாய்ந்த கலட்டியனின் செவியை வெடுக்கெனப் பாய்நது கடித்த ஐயர் நாய் கலட்டியன் திரும்பித் தாக்குவதற்குள் இலாவகமாக ஒதுங்கிக் கொண்டது.
இறங்கி வா சேனாதி என அவர் அழைத்தபோது சிங்கராயர் இன்னமும் கலட்டியன் ஏற்படுத்திய வியப்பிலிருந்து விடுபடாதவராய் தனக்குத் தானே பேசிக்கொண்டார்.