sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
புற்றுநோய் வந்துள்ள மார்பகத்தை அறுவை சிகிச்சை செய்து அகற்றவேண்டும் என்று பல டாக்டர்கள் வலியுறுத்தியபோது நான் உறுதியாக மறுத்துவிட்டேன்.அதற்கான காரணங்களை ஏற்கனவே விவரமாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்.அவையே எல்லோருக்கும் பொருந்தும் என்று எடுத்துக்கோள்ளக்கூடாது.ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு நியாயம் இருக்கும்.எனக்கு மார்பகம் அகற்றாமல் இருப்பதுதான் சரி என்று அப்போது பட்டது.இவ்வளவு கஷ்டப்படும்பொழுது முதலிலேயே மார்பக அறுவை சிகிச்சையே செஞ்சிருக்கலாமேன்னு தோணினது உண்டா?இப்பொழுது நடந்தவைகளை மாற்றமுடியும் என இருந்தால் உங்களின் முடிவு மாறுமா?
எனக்கு சரியான பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை.படும் துன்பங்களுக்கு இடையில் முதலிலேயே அறுவை சிகிச்சைக்கு ஒப்புக்கொண்டிருக்கலாமோ என்று சில நேரம் தோன்றியது உண்டு.ஆனால் நான் சந்தித்த மார்பகப் புற்றுநோயாளிகளில் அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்ட அனைவருக்குமே ரேடியேசன் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.கீமோதைரபி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.அப்போதெல்லாம் அறுவைசிகிச்சை செய்தும் இவர்களுக்கும் ரேடியேசன் மற்றும் கீமோ கொடுக்கப்படுகிறதேநல்லவேளை.
கேள்வியை இப்படி மாற்றிப் போட்டுக்கொள்கிறேன்.மீண்டும் இதே மார்பகத்திலோ அல்லது இடது மார்பகத்திலோ இந்நோய் வந்தால்அறுவைசிகிச்சைக்கு ஒப்புக்கொள்வீர்களா?
எனது பதில்அது அந்த நேரத்தில் நிலவும் சூழ்நிலையையும்என் மனப்பக்குவத்தையும் பொறுத்தது.அந்த முடிவை அந்த நேரத்தில் தான் எடுக்கமுடியும்.உலகில் மாறாதது எதுவுமே இல்லை.மாற்றம் என்பதைத் தவிர.
மருத்துவம் முன்னேறிய பிறகு மார்பகப் புற்றுநோய் வந்த நோயாளிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சிகிச்சைகள்அவர்களின் வாழ்க்கைமுறைகள் போன்ற விபரங்களைப் புள்ளிவிபரங்களாகத் தொகுத்துக் கணக்கிட்டுப் பார்த்ததில் சில உண்மைகளைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.
எத்தனை பேர்களுக்கு இந்த நோய் பற்றிய விழிப்பு உணர்வு இருக்கிறது?இந்த நோய் என்னைத் தாக்கும் வரை எனக்கே விழிப்புணர்வு இல்லையே.எங்கே போய் முட்டிக்கொள்வது?
இதற்கு அரசு தான் போதிய பிரச்சாரம் செய்ய வேண்டும்.இதை மிகச் சுலபமாகச் செய்யலாம்.தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வொரு தாலுகாவிலும் ஒவ்வொரு மாதமும் ஏதோ ஒரு கிராமத்தில் ஒரு துணைக் கலெக்டர் தலைமையில் மனுநீதி நாள் நடக்கிறது.மாவட்ட வருவாய் அதிகாரி தலைமையில் மாவட்டத்தில் ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு கிராமத்திலும் கலெக்டர் தலைமையில் மாவட்டத்தில் ஒவ்வொரு மாதமும் இன்னொரு கிராமத்திலும் மனுநீதி நாள் நடக்கிறது.அரசின் ஒவ்வொரு துறைகளிலும் உள்ள அனைத்துத் துறை அதிகாரிகள் அவைகளில் பங்கேற்று மக்கள் குறைகளைத் தீர்த்து வைக்கிறார்கள்.கலெக்டர் தலைமையில் நடக்கும் மனுநீதிநாளில் மாவட்ட அளவிலான சுகாதாரத் துறை அதிகாரிகளும் டாக்டர்களும் பங்கேற்கிறார்கள்.புற்றுநோய்க்கான விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரத்தை இங்கேயே ஆரம்பிக்கலாமே இதைச் செய்யும்போது அனைத்துப் பெண்களும் மருத்துவக்காப்பீடு செய்துகொள்ள வேண்டிய அவசியத்தையும் பிரச்சாரம் செய்ய வேண்டும்.அந்தக் காப்பீட்டில் அடங்கும் நோய்களுக்கான பட்டியலில் கேன்சர் நோயும் இருக்குமாறு உறுதி செய்ய வேண்டும்.மிக மிக அதிகமான செலவு பிடிக்கும் கொடுமையான நோய் இந்த நோய்.
ஐயையோஇவ்வளவு கொடிய நோய் வந்து விட்டதே என்று மனம் கலங்காதீர்கள்.இதற்கான முதல் சிகிச்சையே மனதைத் திடமாக்கிக்கொண்டு வந்ததை எதிர்கொள்வதுதான்.பிரச்சனைகள் எதுவானாலும் தைரியமாக எதிர்கொள்ளுங்கள்.துவண்டுவிடுவதால் எதுவும் ஆகப் போவதில்லை.
நோயும் கொடுமையானதுதான்.அதற்கான சிகிச்சைமுறைகளும் கொடுமையானவை தான்.அனைத்து சிகிச்சைகளும் உங்கள் நலனை முன்னிட்டே செய்யப்படுகின்றன என்பதை மறவாதீர்கள்.இதைத் தவிர வேறு எதுவும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லப் போவதில்லை.
பெற்றோர்சகோதர சகோதரிகள்சொந்தங்கள் என அனைத்தையும் திருமணமான ஒரே நாளில் விட்டுவிட்டு உங்களுடன் வந்தவள்உங்கள் சுகத்திலும் துக்கத்திலும் பங்கு பெற வந்தவள் இவ்வளவு காலம் நீங்கள் சாய்ந்துகொள்ளத் தோள் கொடுத்தவள்நீங்கள்நோயில் படுத்த படுக்கையில் விழும்போது இரவும் பகலும் உங்களைக் கவனித்துக்கொண்டவள்.அவளுக்கு இந்தநோய் வந்திருக்கிறது.ஆணோபெண்ணோ ஒருவருக்கு ஒரு நோய் வருவதற்குக் காரணமே அவருடைய தவறான செயல்களே.ஆனால் ஒரு தவறும் செய்யாமல் பெண்ணாகப் பிறந்த ஒரே காரணத்தினாலேயே இந்த நோய் அவளைத் தாக்கியிருக்கிறது.உங்களை விட்டால் அவளுக்கு வேறு வழி?எனவே தயவு செய்து அவளைக்கவனித்துக்கொள்ளுங்கள்.ஆறுதல் சொல்லுங்கள்.உங்களுக்கு இந்தமாதிரி கொடிய நோய் வந்தால் அவள் எப்படி உங்களைக் கவனித்துக்கொள்வாளோ அந்த அளவுக்கு நீங்கள் அவளைக் கவனித்துக்கொள்ளுங்கள்.நோயினால் அவதிப்படுவது அவள்மட்டுமே.
ஒன்றை மட்டும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.உங்கள் வீட்டில் உங்கள் சொந்தவீட்டில் ஒருவருக்கு இந்தநோய் வந்தால் ஒதுக்கிவைப்பீர்களா?இது ஒன்றும் தொற்றுநோயல்ல.முறையான சிகிச்சை கொடுத்தால் குணமாகக் கூடியதுதான்.அவளை ஒதுக்கிவைப்பதால் உங்களுக்கு ஆகக் கூடியது எதுவுமில்லை.ஆனால் உங்களின் அன்பும் ஆதரவும் கிடைத்தால் அவளுக்குக் கிடைக்கும் நிம்மதி இருக்கிறதேஅது அளவிடமுடியாது.
அடிக்கடி போய்ப் பாருங்கள்.ஆறுதல் சொல்லுங்கள்.உங்களின் செயலால் ஒரு செலவில்லாமல் ஒரு நோயாளிக்கு ஆறுதல் கிடைக்கிறது என்றால் அது எவ்வளவு பெரிய விஷயம்?அது உங்களுக்கும் பெருமை அல்லவா?
முதலில் மருத்துவக் காப்பீடு செய்துகொள்ளுங்கள்.அதில் அடங்கும் நோய்களில் கேன்சர் நோயும் உள்ளதா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.உங்கள் வயது நாற்பதை எட்டி விட்டதா?
குளிக்கும்போது வாரம் ஓரிருமுறை மார்பகங்களை நன்கு அமுக்கியும் தடவியும் ஏதேனும் கட்டியாகத் தென்படுகிறதா என்று சுயபரிசோதனை செய்துகொள்ளுங்கள்.தென்பட்டால் உடனே டாக்டரை அணுகுங்கள் எனக்கே சிரிப்பாக இருக்கிறது.பைத்தியக்காரத் தனமாகவும் இருக்கிறது.யாருக்குப் போய் யார் சொல்வது?இருந்தாலும் மனதில் பட்டதைச் சொல்கிறேன்.தவறாக இருந்தால் கண்டியுங்கள்.திருத்திக்கொள்கிறேன்.
இன்றைக்கு எல்லாமே எந்திரத்தனமாகிவிட்டது.உங்கள் பணியை அப்படி ஆகிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.நோயாளிகள் உங்களை நாடி வருகிறார்கள்.அவர்களுக்கு இந்த நோயைப் பற்றி என்ன தெரியும்?நீங்கள் தான் சொல்லிப் புரியவைக்க வேண்டும்.என்னென்ன சிகிச்சை தரப்படும்ஒவ்வொன்றுக்கும் எவ்வளவு செலவாகும் என்பதெல்லாம் தெளிவாகக் கூறுங்கள்.அவள் படும் வேதனைக்குக் கத்துவாள்.கதறுவாள்.ஆனாலும் உங்களின் தரமான சிகிச்சையினாலும் ஆறுதலான அணுகுமுறையினாலும் மட்டுமே அவள் குணமாவாள்.
அவளுக்கு நீங்கள் டாக்டர் மட்டுமல்ல.நீங்கள் தான் கடவுள்.எனக்குத் தெரிந்து சென்னையில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனையில் மார்பகப் புற்றுநோயாளிகளிடம் நர்சுகள்நீ எல்லாம் எதுக்கு சிகிச்சை எடுக்குரே.இன்னும் ஆறு மாசத்துக்குள்ளாரவே செத்துப்பொயிடுவே.உனக்கு டிரீட்மெண்ட் கொடுக்கிறதே வேஸ்ட்என்றெல்லாம் பேசுவார்களாம்.கையில் பணமில்லாத கொடுமையால் இலவச சிகிச்சை நாடிப் போகும் இடத்தில் இந்தப் பேச்சுகளையும் தாங்கிக் கொண்டு அந்த நோயாளிகள் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்.டாக்டர் கடவுள் என்றால் நர்சுகள் கடவுளின் உதவியாளர்கள்.அவர்களிடமிருந்து இத்தகைய கொடுமையான வார்த்தைகள் வரலாமா?உங்களைப் போல உங்களை நாடிவரும் நோயாளிகளும் மனிதர்கள் தான்.நீங்கள் மருத்துவமனையில் வேலை செய்யவில்லை.சேவை செய்கிறீர்கள்.மனிதநேயத்தின் பிரதிநிதிகளாக இருக்கிறீர்கள்.நோயைக் குணமாக்குவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் வரும் நோயாளிகளின் கனவைச் சிதைத்துவிடாதீர்கள்.
மார்பகப் புற்றுநோய் வந்து அறுவை சிகிச்சை செய்து மார்பகத்தை அறுத்து எறிந்துவிட்ட பெண்களில் எத்தனை பேர் வாழ்வில் சந்தோஷமாக இருக்கிறார்கள்?மீண்டும் மீண்டும் ஆண்டுக்கணக்கில் தொடர்ந்து சிகிச்சைகள்வலிஉறவினர்களின் அணுகுமுறைமற்றவர்களிடத்திலிருந்து தள்ளிவைக்கப்படும் கொடுமைஎல்லாவற்றிலும் மேலாகக் கட்டிய கணவனே வேறு பெண்ணைத் தேடிச் செல்வதைத் தடுக்கமுடியாத இயலாமை இவைகளோடு மட்டுமல்லாமல் சிகிச்சைகளினால் ஏற்படுகின்ற உடல் ரீதியான பாதிப்புகள் இவைகளுடன் இவர்களும் வாழ்கிறார்கள்.இவர்கள் வாழ்வில் என்ன அர்த்தம் இருக்கிறது?சொல்லுங்கள்.இதற்கு ஒரு தீர்வு சொல்லுங்கள்.
மருத்துவ உலகில் கேன்சர் நோய்க்கான சிகிச்சையின் முடிவு சக்சஸ்என்ற இறுதிக்கட்டத்தை எட்டவில்லை.சர்வைவல்என்ற ஆரம்பக் கட்டத்திலேயேஇருக்கிறது.இதற்கே மாபெரும் யுத்தம் நடத்த வேண்டியிருக்கிறது.
பெண்களேநீங்கள் யாராகவும் இருக்கலாம்.மிகப் பெரிய அரசியல் வாதியாகவோஅரசு அதிகாரியாகவோவழக்குரைஞராகவோடாக்டராகவோசமூகத்தில் அந்தஸ்து மிகுந்தவராகவோபணக்காராராகவோஏழையாகவோ இருக்கலாம்.ஆனாலும் நீங்கள் பெண்ணாக இருப்பதாலேயே உங்களுக்கு மார்பகப் புற்றுநோய் வரும் அபாயம் இருக்கிறது.எச்சரிக்கையுடன் இருங்கள்.நலமாக வாழுங்கள்.
நகப் பாலிஷ் பூசி மறைத்துள்ளேன்.கால்களின் மேற்புறங்கள் லேசாகக் கருத்திருக்கிறது.உடலில் பல இடங்களில் திட்டுத் த்ட்டாகக் கருத்திருக்கிறது.
ரேடியேசன் கொடுக்கும் காலகட்டத்தில் நானும் என்கணவரும் இந்நோய் குறித்து அறிந்துகொள்ளவேண்டும் என்ற ஆவலில் இது குறித்த புத்தகங்களை லேண்ட்மார்க்ஹிக்கின்பாதம்ஸ் போன்ற கடைகளில் தேடினோம்.
மணிமேகலை பிரசுரத்திலிருந்து வெளீயாகியிருந்த புற்றுநோய்என்ற புத்தகமும்டாக்டர் முத்துக்குமரன் எழுதிய வாய்ப் புற்றுநோயும் பிற புற்றுநோய்களும் என்ற புத்தகமும் கிடைத்தன.படித்துப் பல விபரங்களைத்தெரிந்துகொண்டேன்.என் கணவர் உதவியால் இன்டர்நெட்டில் தேடி அநேக விஷயங்களைத் தெரிந்து கொண்டேன்.அமெரிக்காவில் இயங்கும் .
என்ற இணையதளத்தில் மார்பகப் புற்றுநோய் வந்து உயிர் பிழைத்த பெண்களுக்கென்று ஒரு சாட்டிங் அறை இருக்கிறது.என் கணவர் உதவியால் அதில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றுப் பல விபரங்களைத் தெரிந்துகொண்டேன்.
இவைகளெல்லாம் என்னுள் ஒரு புது உலகத்தைத் திறந்துவிட்டது.புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட சில நபர்களைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தித் தந்தது.
குமுதம் சினேகிதி இதழில் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு சிகிச்சை பெற்றபின் கவுன்சிலிங் செய்து வரும் நீரஜா மற்றும் கிரிஜா ஆகிய இருவரைப் பற்றிய பேட்டி வெளிவந்திருந்தது.இவர்களைப் போய்ச் சந்தித்துப் பேசினால் என்ன?என்று எண்ணினேன்.உடனே குமுதம் சினேகிதி இதழ் அலுவலகத்திற்குப் ஃபோன் செய்தேன்.கிரிஜாவின் ஃபோன் நம்பர் கிடைத்தது.
மறுநாளே அண்ணாநகர் மேற்கில் இருக்கும் அவரின் வீட்டுக்குச் சென்று சந்தித்தோம்.மிகவும் அன்பாகப் பேசினார்.அடையாறு கேன்சர் மருத்துவமனைக்கு மாதா மாதம் சென்று புற்றுநோயாளிகளுக்கும் அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கும் கவுன்சிலிங் செய்து வருவதாகச் சொன்னார்.நோயாளிகளைவிட அவர்களுடைய குடும்பத்தார்களுக்குத் தான் கவுன்சிலிங் முக்கியமாகத் தேவைப்படுகிறது என்றார்.இருவரும் சேர்ந்து சஹாயிகாஎன்ற பெயரில் ஒரு அமைப்பு நிறுவி மாத்திரைகள்கூட வாங்க முடியாத வறிய நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு மாதாமாதம் மூன்றாயிரம் ரூபாய்க்கும் குறையாமல் மாத்திரைகள் இலவசமாக வழங்கி வருவதாகச் சொன்னார்.இவர்களின் சேவையைக் கண்ட நெருங்கிய உறவினர்கள் சிலரும் நண்பர்கள்சிலரும் அவ்வப்போது கொடுக்கும் தொகையுடன் தாங்களும் பெருமளவு பணம் போட்டு இப்பணியைச் செய்துவருவதாகச் சொன்னார்.
அவர் சொன்ன ஒரு சம்பவம் நெஞ்சை நெகிழ வைத்தது.அடையாறு கேன்சர் மருத்துவமனையில் பணிபுரியும் பெண் டாக்டர் ஒருவர் இவருக்கு நல்ல பழக்கம்.நோயாளிகளைப் பரிசோதிக்கும்போது முகத்தைக்கூடத் தூக்கிப் பார்க்க மாட்டாராம்.மளமளவென்று அறுவை சிகிச்சைக்கு எழுதி அனுப்பிவிடுவாராம்.அந்த டாக்டருக்கே மார்பகப் புற்றுநோய் வந்து விட்டது.பரிசோதனை எல்லாம் முடிந்து அறுவை சிகிச்சை செய்யவேண்டும் என்று சக டாக்டர்கள் சொன்னதும் அந்த டாக்டர் இவரிடம் வந்து அழுத அழுகை இருக்கிறதேஎத்தனையோ பேர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சைக்கு எழுதும்போதெல்லாம் அவர்களின் மனநிலையையோ குடும்பத்தில் உள்ளவர்களின் நிலையையோ கொஞ்சம்கூட நினைக்கவேஇல்லை.இப்போது எனக்கே அந்த நிலைமை வந்த பிறகு என்னால் தாங்கமுடியவில்லை.என்றுகூறி ஓ என்று வாய் விட்டுக் கதறி அழுதாராம்.
விடைபெற்றுக் கிளம்பும்போது வாசல்வரை வந்து கட்டி அணைத்துக் கன்னத்தில் முத்தம் தந்தார்.இந்த முத்தத்தின் அர்த்தம் எனக்கு நன்றாகப் புரிந்தது.இந்தநோய் கண்டிப்பாகத் தொற்றுநோய் அல்ல.இந்த நோய் வந்தவர்களுக்கு மருத்துவ சிகிச்சையைக்காட்டிலும் மற்றவர்களிடமிருந்து அன்பும் அரவணைப்பும் ஆதரவும் வேண்டும் என்பதே அது.
பின்னொருநாளில் விஜய் தொலைக்காட்சியில் திரைப்பட நடிகை லட்சுமி நடத்தும் அச்சமில்லை அச்சமில்லை தொடரில் ஒரு பேட்டி ஒளிபரப்பானதைப் பார்த்தேன்.அடையாறு கேன்சர் மருத்துவமனையில் சகிஎன்ற பெயரில் கவுன்சிலிங் செய்துவரும் அமைப்பைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் பேட்டி கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.அவர் தெரிவித்த தொலைபேசி எண்ணுடன் தொடர்பு கொண்டு பேசினேன்.வேதவல்லி என்பவர் பேசினார்.மேற்சொன்ன சகி என்ற அமைப்பை நடத்தி வருவதாகச் சொன்னார்.
சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் குடி இருக்கிறார்.இரு தினங்களில் அவரின் வீட்டுக்குச் சென்று சந்தித்தோம்.வயது முப்பத்துஐந்துகூட ஆகவில்லை.நன்கு படித்து செஷல்ஸ் நாட்டில் ஃபோர்டு கார் கம்பெனியில் விற்பனைப் பிரிவில் உயர் அதிகாரியாகப் பணியாற்றி வந்தாராம்.இந்தநோய் தாக்கியதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும் வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு சென்னைக்கு வந்து அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனையில் அறுவைசிகிச்சை மற்றும் ரேடியேசன் செய்துகொண்டாராம்.பத்து வயதில் ஒரு மகளும் எட்டு வயதில் ஒரு மகனும் இருக்கிறார்கள்.கணவர் சென்னையில் ஒரு தனியார் கம்பெனியில் வேலை பார்க்கிறார்.அறுவை சிகிச்சையின்போது டாக்டரிடம் இவ்வாறு கேட்டுக்கொண்டாராம்.டாக்டர்.என் இரண்டு குழந்தைகளும் பெரியவர்களாகும் வரை தயவு செய்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.பிறகு கடவுள் விட்ட வழிகஷ்ட ஜீவனம் தான்.கணவரின் ஒரே வருமானத்தில் குடும்பம் நடத்துவது சிரமமாக உள்ளதால் வாழ்த்து அட்டைகள்ஸ்டேசனரிப் பொருட்கள்பரிசுப் பொருட்கள் ஆகியவற்றை வீட்டில்வைத்து விற்பனை செய்கிறார்.கொடுமை என்னவென்றால் இவர் குடியிருக்கும் அபார்ட்மெண்டில் உள்ள ஒருத்தர் கூட இவரிடம் வாங்க மாட்டார்களாம்.எல்லாவாடிக்கையாளர்களும் வெளியிலிருந்து வருபவர்கள் தானாம்.காரணம் இவருக்குப் புற்றுநோய் தாக்கியிருப்பது மற்ற குடித்தனக்காரர்களுக்குத் தெரிந்ததால் தானாம்.ஒருவர் கூட இவரிடம் பழக மாட்டார்களாம் ஒருவரின் வாழ்க்கையை எப்படியெல்லாம் புரட்டிப் போட்டிருக்கிறது பாழும் இந்தப் புற்றுநோய்.
பிரபல எழுத்தாளர் படுதலம் சுகுமாரன் ரத்தப் புற்றுநோய் வந்து சாவின் விளிம்பிற்கே சென்று வந்தவர்.அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை கொடுத்தும் பலனில்லாமல் அவ்வளவு தான் என்று டாக்டர்களாலேயே கைவிடப்பட்டவர்.ஆனால் அவரது மனைவி டாக்டர்களுடன் வாதாடியும்போராடியும் மீண்டும் மீண்டும் சிகிச்சை கொடுக்க வைத்துத் தன் கணவரை உயிர் பிழைகக வைத்திருக்கிறார்.இவரது போராட்டம் பற்றி குமுதம் வார இதழில் ஒரு கட்டுரை வெளியானது.அதைப் படித்தவுடன்குமுதம் வார இதழ் அலுவலகத்துடன் தொடர்பு கொண்டு தொலைபேசி எண்ணைப் பெற்று அவருடன் பேசினேன்.ஒரு வாரத்தில் சிட்லப்பாக்கத்தில் உள்ள அவரது வீட்டுக்குச் சென்றோம்.நோயின் பாதிப்பு நன்றாகவே தெரிந்தது.மற்றவர்கள் போல சாதாரணமாக எழுந்து நிற்க முடியவில்லை.கைகால்கள் ஆடின.அவரது மனைவி சிட்லப்பாக்கம் அஞ்சல் நிலையத்தில் பணிபுரிகிறார்.நிறைந்த மனதுடன் எங்களை வரவேற்றுப் பேசினார்கள்.சினிமாத்துறையிலிருந்து நடிகர் கமலஹாசன்கிரேசி மோகன் போன்றோரின் உதவிகளை நினைவு கூர்ந்தார்.எனது நோய் விபரங்களை ஆதங்கத்துடன் கேட்டார்கள்.அக்கம் பக்கத்தில் இதுவரை சொல்லாமல் இருப்பதுகூட நல்லது தான் என்றார்கள்.சொன்னால் அவர்களுடன் இருக்கும் கொஞ்சநஞ்ச பேச்சுவார்த்தையும் நின்றுவிடும் என்றார்கள்.மனம் விட்டுப் பேசும் ஒருசில நல்லவர்களில் அவரும் ஒருவர்.
பின்னொருதடவை பேராசிரியர் பெரியார்தாச்னின் கட்டுரையைப் படிக்கும்போது எனக்கு ஒரு யோசனை உதித்தது.எல்லா ஊடகங்களிலும் எய்ட்ஸ் பற்றித்தான் பேசுகிறார்களே.புற்றுநோயைப் பற்றியோமார்பகப் புற்றுநோயைப் பற்றியோ ஏன் யாருமே எழுத மாட்டேன் என்கிறார்கள்?இது பற்றி பல பிரபலங்களிடம் பேசி வலியுறுத்தினால் தான் என்ன?
இந்தக்காலத்தில் என் மாதிரி சாதாரணப் பெண்கள் எழுதினாலே பத்திரிகைகளிலேயே பார்ப்பார்களோ என்னமோ.ஆனால் பெரியார்தாசன் போன்ற பிரபலமானவர்கள் எழுதினாலோ பேசினாலோ ஊடகங்களில் கண்டிப்பாக வெளிவரும்.மக்களும் படிப்பார்கள்.அதுமட்டுமல்லபுற்றுநோயைப் பற்றி என்மாதிரி சராசரிப் பெண்களை விட அவருக்குக் கூடவே தெரிய வாய்ப்பு இருக்கிறது.பேசித்தான் பார்ப்போமே என்று அவருக்குப் போன் போட்டேன்.அவரே பேசினார்.முத்லில் என்னைப் பற்றியும் நோயைப் பற்றியும் சொன்னேன்.ஆதரவாகக்கேட்டார்.பிறகு என் கேள்வியைக் கேட்டேன்.ஏன் சார்.எய்ட்ஸைப் பற்றி இவ்வளவு பிரசாரம் செய்கிறார்கள்.அரசாங்கத்தில் பணம் தண்ணீராய்ச் செலவழிக்கிறார்கள்.எய்ட்ஸ் என்பது தவறான உறவுகளால் வருவது.ஆனால் மார்பகப் புற்றுநோய் அப்படி இல்லையே.ஒரு தவறும் செய்யாத பெண்களுக்குப் புற்றுநோய் வருகிறதே.ஆனால் எய்ட்ஸூக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை மார்பகப் புற்றுநோய்க்கு அரசாங்கமோ தொண்டுநிறுவனங்களோ கொடுப்பதில்லையே.ஏன் சார்?என்று கேட்டேன்.நீங்கள் கேட்ட கேள்வி ரொம்ப முக்கியமான கேள்வியம்மா.எனக்கு இந்த நோயைப் பற்றி அவ்வளவாகத் தெரியாது.
உங்களிடம் ஏதாவது விபரங்கள் இருந்தால் கொடுங்கள்.என்னால் முடிந்தது என்னமோ அதை அவசியம் செய்கிறேன்.என்றார்.கொண்டுவந்து தருவதாகச் சொன்னேன்.பிறகு படுதலம் சுகுமாரனைப் பற்றிச் சொன்னேன்.ஆர்வமாகக் கேட்டார்.முடிந்தால் அவரையும் அழைத்துக்கொண்டு அடுத்த ஞாயிறன்று காலை பச்சையப்பன் கல்லூரிக்கு வருமாறு சொன்னார்.
இந்த விபரங்களைப் படுதலம் சுகுமாரனிடம் சொன்னேன்.இணைய தளத்தில் சேகரித்துவைத்திருந்த தகவல்களையெல்லாம் பிரிண்ட் எடுத்துக்கொண்டும்புற்றுநோய் பற்றிய என்னிடம் உள்ள புத்தகங்களையும் எடுத்துக்கொண்டும் அடுத்த ஞாயிறன்று படுதலம் சுகுமாரனின் வீட்டுக்குச் சென்றோம்.அவரை அழைத்துக்கொண்டு பச்சையப்பன் கல்லூரிக்கு வந்தால் பெரியார்தாசனைக் காணோம்.ஏதோ அவசர வேலையாக்ச் சென்றுவிட்டதாகத் தெரிந்தது.மீண்டும் படுதலம் சுகுமாரனின் வீட்டுக்குச் சென்று அவரை விட்டுவிட்டுப் பின் வீட்டுக்குத்திரும்பினோம்.
அடுத்த வாரத்தில் முன்னரே உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு நானும் என் கணவரும் சென்று பெரியார்தாசனைச் சந்திதோம்.கையோடு கொண்டுசென்றிருந்த தகவல்களையும் புத்தகங்களையும் அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு வந்தோம்.படித்துப் பார்த்துவிட்டு ஆவன செய்கிறேன் என்று கூறினார்.
இதேபோல் பிரபல எழுத்தாளர் அனுராதா ரமணன் அவர்களையும் போனில் தொடர்புகொண்டு இதே பிரச்சனையைப் பற்றி அதிகம் எழுதுமாறு கேட்டுக்கொண்டேன்.
இக்கால கட்டத்தில்தான் ரேடியேசன் கொடுத்த வலது மார்பகத்தில் புண்கள் ஏற்பட ஆரம்பித்துவிட்டது.என்னால் வெளியே செல்ல முடியாத நிலை ஏற்பட்டது.
மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறும் காலத்தில் மார்பகப்புற்றுநோய்க்காக ரேடியேசன் சிகிச்சை பெற வந்திருந்த ஒரு பெண்ணுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.கணவர் காவல்துறையில் ஹெட் கான்ஸ்டபிள் ஆகப் பணியாற்றுகிறார்.சிகிச்சைக்கு ஆகும் செலவுக்காக அரசாங்கத்திலிருந்து நிதிஉதவிபெற மனுச்செய்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
உங்கள் சம்பளத்தில்தான் மாதா மாதம் ஹெல்த் பண்டிற்கு பணம் பிடிக்கப்படுமேஅதிலிருந்து அதிக பட்சமாக ஒரு லட்சம் ரூபாய் வரை இலவசமாகக் கிடைக்குமே?என்று என் கணவர் கேட்டார்.அதற்காகப் பல மாதங்களுக்கு முன்பே எல்லாவிபரங்களையும்ரிக்கார்டுகளையும் சேகரித்து மனுச் செய்துவிட்டதாகவும் காவல்துறைத் தலைமை அலுவலகத்திலிருந்தே இன்னும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை என்றும் அவரின் கணவர் சொன்னார்.
நானும் சென்னைக்கு வரும்போதெல்லாம் சென்று விசாரிக்கிறேன் சார்.டி.ஜி.பி.அய்யாவைக்கூட இரண்டு முறை பார்த்துவிட்டேன்.ஒண்ணுமே நடக்க மாட்டேங்கிறது.என்றார்.என்ன சார் செய்றது.இந்த நோய் எம்புட்டுக் கொடுமையானதுன்னு ஆபீசிலேருந்துவந்து பாத்தாத்தான் நடவடிக்கை எடுப்பாங்களோஎன்று ஆதங்கப்பட்டார்.
போலிஸ் குவார்ட்டர்சில் குடியிருக்கிறார்களாம்.புற்றுநோய் வந்துள்ளதை வெளியே எல்லோரிடத்திலும் சொல்லிவிட்டார்களாம்.ஒரு பெண்கூட என்னவென்று எட்டிக்கூடப் பார்க்க மாட்டார்களாம்.குழாயடிக்குத் தண்ணீர் பிடிக்கச் சென்றால் அங்கிருக்கும் அனைவருமே ஓடிப் போய்விடுவார்களாம்.இந்த நோய் தங்களுக்கும் வந்துவிடுமோங்கிற பயம் தான் சார்.படிச்சவங்க படிக்காதவங்கன்னு பேதமே இல்லே சார்.எல்லோருமே இப்படீத்தான் பாக்குறாங்க.இது ஒண்ணும் தொற்றுநோய் கிடையாதுன்னு என் ஃபிரண்ஸ் கிட்டே எல்லாம் சொல்லியும்நீ சொல்லிட்டா மட்டும் போறுமா?ன்றாங்க சார்.பேசாமெ சொந்த ஊருக்கே போயிடலாம்னு பாக்குறேன்.அங்கே போனாலும் என்ன செய்றதுன்னே தெரியல்லே.
என் உறவினர்கள்அக்கம்பக்கத்தவர்கள் யாரிடத்திலும் எனக்கு இந்த நோய் வந்திருப்பதைச் சொல்லவில்லை என்று சொன்னேன்.ரொம்ப நல்ல காரியம் பண்ணினீங்கம்மா.அப்பிடியே மெயின்டெயின் பண்ணுங்க.என்றார்கள்.
இப்போது நாங்கள் குடியிருக்கும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் என் வயதில் ஒரு பெண் இருக்கிறார்.எல்லோரிடத்திலும் கல கலவென்று பேசுவார்.இரண்டுமூன்று வாரங்களாக வெளியே அவரைக் காணவில்லை.ஒரு நாள் மாலைநேரத்தில் தற்செயலாகப் பால்கனியிலிருந்து எட்டிப் பார்த்தேன்.கால் டாக்ஸியிலிருந்து அவரும் அவரின் கணவரும் இன்னும் சிலரும் இறங்கினார்கள்.அந்தப் பெண்ணின் தலை மொட்டை அடிக்கப்பட்டிருந்தது.என்னவென்று விசாரிக்கப் போவதற்குள் அவர்கள் அனைவரும் வீட்டுக்குள் சென்று விட்டனர்.வேலைக்காரப் பெண்ணிடம் விசாரித்தேன்.அந்தம்மாளுக்குப் புத்துநோய் வந்துருக்காம்.அதுக்குத்தான் மொட்டை அடிச்சிருக்காங்களாம்.ஆஸ்பத்திரிக்கிப் போய்ப் போய் வர்ராங்களே.நீங்க கவனிக்கலியா இந்த சம்பவங்கள்அனுபவங்கள்நான் சந்தித்த நபர்களின் இந்நோய் பற்றிய அணுகுமுறை இவை எல்லாம் சேர்ந்துஎனக்கு வந்துள்ள நோயைப் பற்றி நான் வெளியே கூறாதிருந்தது எவ்வளவு நல்லது என்றே நினைக்கத் தோன்றியது.
வேறு ஒன்றும் சொல்லவில்லை.இப்போது மேற்சொன்ன ஆரோமசின் கீமோ மாத்திரையை சாப்பிட ஆரம்பித்த மூன்று நான்கு நாட்களிலேயே வலது காதில் மீண்டும் ஙொய்என்று சத்தம் கேட்க ஆரம்பித்தது.பகல்நேரத்தில் அவ்வளவாகக் கேட்காது.பல வேலைகளில் ஈடுபடுவதாலும்டி.வி.ரேடியோசத்தங்களாலும் இந்த சத்தம் அவ்வளவாகக் கேட்காது நிசப்தமாக இருந்தால் கேட்க ஆரம்பிக்கும்.அதுவும் இரவு படுக்கும்போது மிகத் துல்லியமாகக்கேட்கும்.
இத்துடன் மலச்சிக்கலும் ஏற்பட ஆரம்பித்தது.சரிதான் பிரச்சனை திரும்பவும் ஆரம்பமாகிறது போலிருக்கிறது என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.மலச்சிக்கலுக்கு டாக்டர் ஏற்கனவே எழுதிக்கொடுத்திருந்த மருந்துகளைச் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்.காதில் சத்தம் கேட்கும் பிரச்சனக்கு என்ன செய்வது?சரி.
நாமாகவே இந்த கீமோ மாத்திரையைத் தற்காலிகமாக நிறுத்தித்தான் பார்ப்போமே என்று மூன்று நாட்களூக்கு ஆரோமசின் கீமோ மாத்திரையைச் சாப்பிடுவதை நிறுத்தினேன்.என்ன ஆச்சரியம்?காதில் சத்தம் கேட்பது குறைந்தது.இதை டாக்டரிடம் ஃபோனில் சொன்னேன்.எக்காரணத்தைக்கொண்டும் இந்த கீமோ மாத்திரையை நிறுத்தக் கூடாது என்றும் வாழ்நாள் முழுதும் இந்த மாத்திரையைச் சாப்பிடவேண்டும் என்றும் இல்லாவிட்டால் சிகிச்சை பலனளிக்காது என்றும் எச்சரித்தார்.அன்றே மீண்டும் அந்தக் கீமோ மாத்திரையைச் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்.
ஸ்பெசலிஸ்ட் ஒருவரை அனுப்புவதாகச் சொன்னார்.பிறகுஒரு காது மூக்கு தொண்டை க்கான டாக்டர் வந்து பரிசோதித்தார்.காதில் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை என்றும் நன்றாக இருப்பதாகவும் நீங்கள் சாப்பிடும் கீமோ மாத்திரையின் பாதிப்பாக இருக்கலாம் என்றும் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார்.
டிஸ்சார்ஜ் ஆகி வீட்டுக்குப் போகும்போது டாக்டரைச்சந்தித்தோம்.அடுத்ததாக அனைத்து டெஸ்டுகளும் எடுத்துப் பார்க்க வேண்டும் என்று எழுதிக்கொடுத்தார்.
ஒருவாரம் சென்றது காதில் சத்தம் கேட்பது மிகவும் தொந்தரவாக உணர்ந்தேன்.இதை எங்கே போய்ச் சொல்வது?யாரிடமாவது போய்ச் சொன்னால் இவளுக்கு சித்தப்பிரமை பிடித்திருக்கிறதோ என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிடுவார்களேஎன்று தயங்கினேன்.
பிறகு எங்களுக்குப் பழக்கமான இன்னொரு காது மூக்கு தொண்டை டாக்டரை அணுகுவது என்று தீர்மானித்தோம்.இதன்படி கீழ்பாக்கத்தில் உள்ள டாக்டர் கார்த்திகேயன் என்ற ஈ.என்.டி.
டாக்டரைப் போய்ப் பார்த்தோம்.அவர் நன்றாகப் பரிசோதித்தார்.ஆடியோ டெஸ்டிங் எடுத்தும் பார்த்தார்.காதில் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை என்றும் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது என்றும் சொன்னார்.காதின் உள்ளே கிட்டத்தட்ட நடுப்பகுதியில் இருந்து மூளைக்கு மில்லியன் கணக்கில் நரம்புகள் செல்கின்றன.அவைகளில் ஏதோ ஒன்றிரண்டு நரம்புகள் ரேடியேசன் கொடுக்கும்போதே சேதம் ஆகியிருக்கலாம்.இதை ஒன்றும் செய்யமுடியாது.இதைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதீர்கள்.பகலில்தான் பிரச்சனை இல்லையே.எனவே இரவு படுக்கும்போது ஏதாவது பாட்டுக்கள் கேட்டுக்கொண்டே தூங்குங்கள்என்றார்.என்ன செய்வது?இப்போதெல்லாம் இந்த சத்த்த்துடனேயே வாழப் பழகிக்கொண்டேன்.
வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்தே உடல் சோர்வடைய ஆரம்பித்தது.வயிறெல்லாம் எரிந்தது.இரு கால்களும் என்னமோ பத்துமைல் தூரம் ஓடிவந்தால் எப்படி வலிக்குமோ அப்படி வலிக்க ஆரம்பித்தன.தண்ணீர் குடிக்கவே வெறுப்பாக இருந்தது.மறுநாளிலிருந்து தண்ணீர் குடித்தாலே வாந்தி வந்தது.இளநீரைக் கொண்டு வரச்சொல்லிக் குடிக்க ஆரம்பித்தேன்.
சுகர் அளவு அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது.என்ன செய்வது.டாக்டரிடம் கேட்டேன்.இளநீரை அளவோடு குடிக்கலாம் என்றும் தண்ணீர் அதிகமாகக் குடிக்கவேண்டும் என்றும் கூறினார்.தண்ணீர் அதிகமாகக் குடிக்கக் குடிக்க கீமோ மருந்துகளின் பாதிப்பு குறையும் என்றார்.
அடுத்த வாரம் முழுதும் இதே பிரச்சனை தொடர்ந்தது.கொஞ்சமும் குறையவில்லை.சித்தமருத்துவத்தில் நல்ல மருந்துகள் உள்ளது என்பதைக் கேள்விப்பட்டு விசாரித்தேன்.அண்ணாநகர் மேற்கில் குடியிருக்கும் கிருஷ்ணகுமார் என்ற சித்த மருத்துவரைசந்தித்தேன்.அவர் சித்த மருத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றவர் மட்டுமல்லகாஞ்சிபுரம் அரசு மருத்துவமனையில் சித்த மருத்துவத்துறைத் தலைவராகவும் பணீயாற்றுகிறார்.அவர் சில மருந்துகளை எழுதிக் கொடுத்தார்.தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் சாப்பிட்டபின் வீக்கம் குறைந்தது.ரத்தம் வெளியேறுவது நின்றது.
இந்நிலையில் தலைமுடி கொட்ட ஆரம்பித்தது.காலையில் படுக்கையை விட்டு எழுந்திருக்கும்போது பார்த்தால் தலையணை பூராவும் நிறைய முடி விழுந்து ஒட்டியிருக்கும்.பார்த்தேன்.சலூனுக்குச் சென்று சவரம் செய்பவரை அழைத்துவரச் செய்து தலையை மொட்டை அடித்துக்கொண்டேன்.அக்கம் பக்கத்தவர்கள் கேட்டனர் என்னவென்று.
முன்னதாகவே வடபழனியில் உள்ள சினிமா நடிகர்களுக்கு விக் தயாரித்துக்கொடுக்கும் கடைக்குச் சென்று நல்ல விக் ஒன்று தயாரித்து வாங்கிக்கொண்டேன்.இன்றைக்கு வரைக்கும் நான் வெளியே செல்லும்போது இந்த விக் மிகவும் உதவுகிறது.
கீமோவும் பழகிவிட்டது.அதன் பின்விளைவுகளும் பழகிவிட்டன.அவைகளுடன் போராடிப் போராடி நாட்களைக் கழிக்கவும் பழகிவிட்டேன்.பாதிப்புகள் குறைய வேண்டுமென்றால் நன்றாகச் சாப்பிட வேண்டும்.நிறையப் பழங்கள் உட்கொள்ள வேண்டும் அதே நேரத்தில் சர்க்கரை அளவு அதிகரிக்காமல் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும்.யூரின் இன்ஃபெக்சன் ஏற்பட்டு அதற்கானஆன்டிபயாடிக் மாத்திரைகள் உட்கொள்ள வேண்டும்.
இதைப்பார்த்ததும் டாக்டரின் முகம் மாறியது.மிகவும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.என்னவென்று நான் விவரித்தேன்.உடனே சீழ் பிடித்த இடத்தைத் துடைத்து விட்டார்.முழுதம் துடைத்தபின் பார்த்தால் ஆழமாக ஒரு பள்ளம் ஏற்பட்டு வெள்ளையாகத் தெரிந்தது.
கீமோ போடும் முறை அதுவல்ல என்றும்கீமோ மருந்துகள் மிகவும் விஷத்தன்மை வாய்ந்தவை என்றும் சிலவகையான கீமோ மருந்துகள் தப்பித் தவறிக் கையில் பட்டாலே கையை வெட்டிவிடவேண்டி வரும் என்றும் கூறினார்.அந்த நர்சைக் கூப்பிட்டு நன்றாகக் கண்டிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.ஆனால் முடியவில்லை.ஏனென்றால் அன்று தான் அந்த நர்ஸ் வேலையை ராஜினமா செய்து கொண்டிருந்தார்.மருத்துவமனையில் அவருக்கு அன்று தான் கடைசிப் பணி புரியும் நாள்.விரைவில்திருமணம் செய்யவிருப்பதாகவும்திருமணத்திற்குப் பின் பாண்டிச்சேரி சென்று புதுவாழ்வை தொடங்கவிருப்பதாகவும் சொன்னார்.நிறைந்த மனதுடன் வாழ்த்தினேன்.என் விதி இப்படிப் புண் ஆக வேண்டும் என்று இருக்கிறது.
அடுத்துவந்த இடைவெளிகளில் வரிசையாகக் கீமோ ஊசிகள் போடப்பட்டன.நோய்களுடனும்அதற்கான சிகிச்சை முறைகளுடனும் நன்றாகப் பழகிவிட்டதால் பெரிய மாறுதல் இல்லை.
அன்று பிற்பகல் இரண்டு மணியளவில் விஜயா ஹெல்த் சென்டரில் அட்மிட் ஆனேன்.மறுநாள் காலையில் டாக்டர் சொன்ன அதிக விலையுள்ள ஊசி மருந்து வந்தது.
அந்த மருந்தின் பெயர் ஹெர்சப்டின்.கேன்சர் உலகில் இன்றைய தேதிக்குக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள அதிசய மருந்து.இது கீமோ மருந்தல்ல.
ஹார்மோன் மருந்து.இந்த மருந்து இரண்டு வழிகளில் வேலை செய்கிறது.கேன்சர் செல்கள் வளர்வதைத் தடுக்கிறது.உடலில் இயங்கும் பாதுகாப்பு அமைப்பைக் கேன்சர் செல்களைக் குறி வைக்குமாறு தூண்டுகிறது.
இந்த கீமோ மருந்து ஏற ஆரம்பித்தவுடனேயே உடல் வெப்பமடைய ஆரம்பித்தது.நேரம் செல்லச் செல்ல வாய் உலர்ந்து விட்டது இரு கால்களும் சோர்வடைய ஆரம்பித்தன.மருந்து உள்ளே செல்வதினால் இப்படியெல்லாம் ஆகிறது என்று சொன்னார்கள்.
இம் மருந்து முடிந்ததும் மறுபடியும் இரண்டு அரை லிட்டர் சலைன் பாட்டில்களை தலா மூன்று மணி நேரம் வீதம் ஆறு மணி நேரம் ஏற்றினார்கள்.ஆக மொத்தம் இன்றும் பனிரெண்டு மணி நேரம் ஆனது.
இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு முறை பிளட் டெஸ்ட் எடுத்து மருத்துவமனைக்கு விபரம் தெரிவிக்க வேண்டுமென்றும்ரத்தத்தில் வெள்ளை அணுக்கள் குறையாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் டாக்டர் சொன்னார்.