sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வடசொற்கள் தமிழுள் ஊடுறுவியது வெறும் மெய்யியலார் தொடர்பால் மட்டுமல்ல.அதற்கும் ஆழமான தமிழகம் மகதம் ஆகிய இரு தேசங்களின் அரசியற் பொருளியல்கள் ஊடாடத் தொடங்கியவுடன் தக்கண உத்தரப் பாதைகளின் வழி சாத்துக்கள் இடை நகரத் தொடங்கியவுடன் மொழிகளின் பரிமாற்றம் அதனூடாக நடக்கத் தொடங்கும் தானே?
இத்தகைய இயல்பான பரிமாற்றம் நடக்கும் போது ஒரு சிலரின் மொழிநடை மாற்று மொழியால் பாதிப்பில்லாது இருக்கும் வேறு சிலரின் மொழிநடையோ பெரிதும் பாதிக்கப்படும்.
தமிழை மேலோட்டமாய்ப் பேசத் தெரிந்த ஆனால் அதை முழுதும் புரிந்துகொள்ளாத தமிழர் மரபு என்பதை முறையே அறிந்து கொள்ளாத படித்த மக்களுக்குச் சொல்லிக்கொடுக்க எழுந்த இலக்கணம் தான் தொல்காப்பியம் என்று அண்மையில் பேரா.
தமிழக வரலாற்றில் தொடர்ச்சியாக ஒவ்வொரு காலக் கட்டத்திலும் எழுத்துநடை என்பது ஓரளவு கட்டுப்பட்ட பழமைப் போக்கிலும் பேச்சுநடை என்பது ஓரளவு நீக்குப் போக்கோடு கலவை நடையாக இருப்பதும் உண்மைதானே?
என்றைக்குப் பதிகத்தையும் வரந்தரு காதையையும் இளங்கோ இயற்றியதாய் இருக்கவியலாது என்று ஒதுக்கினோமோ அன்றைக்கே இக்கூற்றுப் பட்டுப்போகிறது.
அதன் காலத்தைத் தனித்துக் கணிக்க வேண்டுமேயொழிய சிலம்போடு சேர்த்து இரட்டைக் காப்பியம் என்று சொல்லி சிலம்பின் காலத்தை வலிந்து கீழே தள்ளுவது வேண்டாத வேலை.
சிலப்பதிகாரத்தைச் செயினக் காப்பியம் என்றுரைத்து செயினம் என்பது களப்பிரர் காலத்திற்தான் தமிழகத்தில் பெரிதும் பரவியது என்று கட்டங்கட்டி அதனால் சிலம்பு பிற்பட்டது என்று ஒருசிலர் சொல்லுவார்கள்.
இது பல இடதுசாரியர் கூற்று கட்டுரையின் முன்பகுதிகளிற் சொன்னாற் போல் சிலம்பு ஒரு செயினக் காப்பியம் என்று சொல்ல முற்படுவதற்கு வரந்தரு காதை மட்டுமே சான்றாகும்.
கவுந்தி என்னும் செயினத் குரத்தி காப்பியத்தின் ஊடே ஒரு கதை மாந்தராய் செயினம் பேசி வருவதாலேயே சிலம்பு செயினக் காப்பியம் ஆகிவிடாது.
கவுந்தி பேசுவது ஆசீவகம் தான் அவரை செயினக் குரத்தி என்று சட்டென்று சொல்லிவிட முடியாது ஊழையும் ஊழ்வினையையும் பலர் குழப்பிக் கொள்கிறார்கள் என்று பேரா.
அதோடு இன்று நமக்குக் கிடைத்த சீவக சிந்தாமணி ஐஞ்சிறு காப்பியங்கள் போன்றவை ஒரு ஊரில் ஒரு இராசா இருந்தார் அவருக்கு இத்தனை மனைவியர் இத்தனை பிள்ளைகள்.
என்று சொல்லி ஊடே மாந்தரை மீறிய மாகைச் செய்திகளை நுழைத்து முடிவில் செயினம் வெல்லுகிறது என்ற முடிப்போடு தொன்மம் புராணம் பழங்கதை சொல்லும் போக்கிற் தான் இருக்கின்றனவே யொழிய சிலம்பைப்போற் கூத்துவடிவில் சட்டென்று திரையைத் தூக்கி நாடகப் பாங்கில் ஓர் வரலாற்று இலக்கியமாய்த் தோற்றங் காட்டவில்லை.
பதிற்றுப் பத்து ஐந்தாம் பத்தில் வரும் கடல்பிறக்கோட்டிய குட்டுவனும் சிலம்பில் வரும் செங்குட்டுவனும் வெவ்வேறானவர்கள் என்று சொல்லியும் பதிற்றுப் பத்தின் பதிகம் மிகப் பிற்காலத்தது பேரரசுச் சோழர்களின் மெய்கீர்த்திகளையொட்டி பதிகம் எழுந்தது என்று சொல்லிச் சிலம்பின் காலத்தைப் பிந்தையது என்பார்கள்.
சிலம்பினுள் வரும் ஒத்திசைவான சான்றுகளைக் குப்புறத் தள்ளிவிட்டு பதிற்றுப்பத்துப் பதிகத்தின் காலத்தை வைத்துக் கொண்டு இப்படித் தீர்ப்பு எழுதுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.
முன்னே சொன்னது போல் மதுரையில் ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனுக்கு அப்புறம் ஆட்சிக்கட்டில் ஏறிய அவன் தம்பி வெற்றிவேற் செழியனின் தொடக்க காலம் குழப்பமாய் இருந்தது.
எப்பொழுது இந்தப் பலி நடந்தது என்று சொல்ல முடியாவிடினும் பாண்டிநாட்டில் சட்டம் ஒழுங்கு அரசின் அடக்குமுறை மூலந்தான் நிலைநாட்டப் படுகிறது என்று உறுதியாய்ச் சொல்லலாம்.
இந்தக் கால முடிவில் பத்தினிக்குக் கல்லெடுக்கச் சேரன் வடக்கே படையெடுத்தது வெற்றிவேற் செழியனுக்கு ஒற்றர் மூலம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
எங்கிருந்திருந்தோ வந்த ஒரு சோழநாட்டுப் பெண்ணால் தன்நாட்டுக்குத் தீராப் பழியும் கேவலமும் வந்து சேர்ந்தது பாண்டியன் வெற்றிவேற் செழியன் மனத்திற் பெருங்கனலை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.
ஊர் இரண்டுபட்டுக் கிடக்கக் கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம் என்ற வகையிற் தங்களுடைய பரிதவிப்பில் சேரன் சிக்கெடுக்கிறான் என்றே பாண்டியர் எண்ணியிருப்பர்.
எருக்காட்டூர் என்பது பழைய தஞ்சை மாவட்டம் நன்னிலம் வட்டம் குளிக்கரை இருவுள் நிலையத்திற்கு மேற்கில் இருக்கிறது என்று அவர் சொல்லுவார்.
தாயங்கண்ணனார் பரங்குன்றத்தை விவரிக்கும் போது மதுரையின் மேற்கே மயிற்கொடி உயர்த்தப்பெற்று இடையறாமல் விழா நடக்கும் முருகனின் பரங்குன்றம் என்று சொல்லுவார்.
மயிற்கொடியை விவரிக்கும் போது நெடுநல் யானை அடுபோர்ச் செழியனின் மீன்கொடி அண்மைக்காலத்தில் சேரனைச் சமரிற் கடந்து படிமம் வவ்விய வெற்றியால் அசைந்ததை ஒப்பீடாகச் சொல்லுவார்.
இந்த அடுபோர்ச் செழியன் உறுதியாக ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனல்லன் அவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனுமல்லன்.
அப்பேற்பட்ட சிறப்புடைய முசிறித் துறைமுகத்தைச் சுற்றி வளைத்து சேரர்படையை நிலைகுலைய வைத்து ஆற்றுள் நுழைந்து வஞ்சியிலுள்ள படிமத்தை தன் படையால் பாண்டியன் வவ்விக் கொண்டு போகிறான்.
ஆழ்ந்து ஓர்ந்து பார்த்தால் ஆங்கிலத்திற் சொல்வது போல் இது திடீரென்று பழிவாங்கும் தாக்குதல் தண்டனை கொடுக்கும் தும்பைப் போர் .
கொற்கையில் இருந்து முத்துக் குளிப்பதற்கும் மீன்பிடிப்பதற்கும் அந்தக் காலத்தில் இந்தக் காலம் வரை பருவகாலத்தை ஒட்டி பாண்டிக் கடற்கரையில் இருந்து புறப்பட்டு வஞ்சி வரை இற்றைக் கொச்சின் வரை வந்து போவது மீனவர் பழக்கம்.
குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் காலத்திலும் அவன் மகன் இராசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி காலத்திலும் இருந்த மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறையை இவன் சிலம்புக் காலத்தில் அகவை குறைந்தவனாய் இருந்திருக்கவேண்டும்.சிலம்பு தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது.
அதை இளங்கோ பதியாத காரணத்தால் அந்தக் குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நடப்பதற்கு முன்னேயே காப்பியம் எழுந்திருக்கவேண்டும் என்று அழுத்தந் திருத்தமாகச் சொல்லலாம்.
பேரரசுச் சோழர் காலத்தில் குலோத்துங்கனின் பிறங்கடைகள் ஒட்டக்கூத்தரை வைத்து தங்கள் முன்னோருக்கு உலாப் புகழும் பரணிப் புகழும் பாடவில்லையா?
எனவே கண்ணகிப் படிமத்தை வவ்வியது வெற்றிவேற் செழியன் தான் என்று உறுதி செய்ய முடிந்தால் சிலம்பு எழுந்தது கதை நடந்து முடிந்த ஒருசில ஆண்டுகளில் என்றே சொல்லவேண்டியிருக்கிறது.
அந்த உரையாடலை ஏற்பாடு செய்த நண்பர் சுந்தரவடிவேலுக்கும் உரையாடலில் பங்கு கொண்டோருக்கும் நான் நன்றி கூறக் கடமைப் பட்டுள்ளேன்.
மதுரையில் உள்ள பரத்தை ஒருத்தி தலைமகன் தன்னை நாடி வாராவிடத்து தலைமகன் பெருமையைத் தலைமகளுக்குச் சுற்றிவளைத்துத் தெரிவிக்கும் பாங்கில் பாணனிடமோ விறலியிடமோ சொல்லியதாய் இந்தப் பாடல் அமையும்.
பாடலின் உள்ளே நீ நினைப்பது போல் நான் ஒன்றும் காசுக்கு உடன்படும் விலைமகள் அல்லள் அவரும் விலைமாதரை நாடுங் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவரில்லை.
நெருப்பாய்ச் சிவந்த வேங்கைக் கடவுளைக் முருகனைக் காக்கும் கோழியின் கூவொலி நிறைந்த காவற்பரணுள்ள களத்தில் அயலார் மனங்கலங்கும்படி தன் ஒருமுலையை அறுத்த அந்தமாநிறக்குட்டைத் திருமாவுண்ணியின் அவலத்தை அனைவரும் கேட்டோர் என்றாலும் வேண்டப்பட்டோர் தவிர்த்து மற்றோர் கலங்கமாட்டார் அன்றோ?
அரண்மனையையொட்டிய சில பகுதிகளாய் மட்டுமே அழிந்திருக்கலாம் மதுரை என்ற பெருநகரம் மீண்டும் அந்தச் சாம்பலிலிருந்து எழுந்திருக்கிறது மீண்டும் மீண்டும் அக்கதை பொதுமக்களால் பல்வேறு கோணங்களில் உசாவப் பட்டிருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை இந்தப் பாட்டின் வழி குறிப்பாலுணர்கிறோம்.
ஊரில் பார்ப்பனரையும் குழவிகளையும் ஒரு சிலபெண்டிரையும் விட்டுவிட்டு மற்றுள்ளோரையெல்லாம் அவள் எரிக்கச் சொன்னாள் என்று சில ஆய்வாளர் சொல்லுவது தவறான புரிதலாய் இருக்கக் கூடும்.
அதுவரை யானையைத் தன் ஊர்தியாகக் கொண்ட முருகன் சூரசங்காரத்திற்கு அப்புறம் மயிலை ஊர்தியாகவும் தன் காப்பிற்கு அறிகுறியாக கோழியைக் கொடியாகவும் வேங்கை மரத்தைக் காவல்மரமாய்க் கொண்டதாகத் தொன்மக்கதை சொல்லும்.
கணேசனின் பல கருத்துக்களுக்கும் மறுமொழி சொல்லி மூன்று கருத்துக்களுக்கு மட்டும் மறுமொழி சொல்லாது நான் விட்டுப்போனதால் அத்தொடர் முடிவுறாது நிற்கிறது.
என்னைப் பொறுத்தவரை திருமாவுண்ணியும் கண்ணகியும் ஒன்றே என்னும் அடையாளத்தில் எந்த மறுப்பும் கிடையாது ஒருமுலை குறைத்தல் என்பது தமிழர் வரலாற்றில் இருமுறை நடந்திருக்க வாய்ப்புக்கள் மிகமிகக் குறைவு.
கொற்கையில் இருந்த பாண்டியருக்கு திருச்செந்தூரின் மேல் ஒரு தனிக்கவனம் இருந்திருக்கவேண்டும் இவன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதியின் சமகாலத்தவனாக பங்காளியாக இருந்திருக்கவேண்டும்.
ஏனென்றால் ஐயூர் முடவனார் என்ற புலவர் சம காலத்தில் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதியையும் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனையும் பாடியிருக்கிறார்.
குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் தான் பெரும்பாலும் உறையூர் அரியணையில் ஆட்சிக்கட்டிலிற் செங்குட்டுவனால் ஏற்றப்பட்டவன் ஆகலாம் என்று சிலம்பின் காலம் என்ற கட்டுரைத்தொடரில் அறிந்தோம்.
இதில் முதற் செய்தி தொழுனையாற்றில் யமுனையாற்றில் ஆயர்பாடி மங்கையரின் சேலைகளைக் கண்ணன் எடுத்து ஒளித்துவைத்து பலராமன் அந்தப் பக்கம் வரும்பொழுது மரக்கிளையைக் கீழே அழுத்தி மங்கையரின் நக்கனத் தோற்றம் வெளித்தெரியாதவாறு மறைத்தது பற்றியாகும்.
மேலே கூறிய வெண்பாவோடு பொருத்திப் பார்த்தால் மதுரை பற்றிய பாடல்களிற் கணக்குக் கூடியிருக்கிறது மற்றவற்றில் கணக்குக் குறைந்திருக்கிறது.
மேற்குறிப்பிட்ட நாலும் இத் தொகுப்பின்போதோ முந்தியோ பாடப்பட்டிருக்கலாம் பரிபாடற் தொகுப்பு பெரும்பாலும் சமகாலத்தில் எழுந்திருக்கலாம்.
பரிபாடலைத் தொகுப்பித்ததாய் நாம் ஊகிக்கும் மாறன் வழுதியும் அகநானூறு குறுந்தொகை தொகுத்த மாறன் வழுதியும் ஒரே அரசனாய் இருக்கக் கூடுமா என்பது ஆய வேண்டியதாகும்.
வணிகத்தை நாடி அருஞ்சுரத்தைக் கடக்க விரும்பிய தலைமகன் போகும் வழியில் தான் காணப்போகும் கழுகுகளின் செயலை எண்ணிப் பார்க்கிறான் காதலியின் முகத்தையும் எண்ணிப் பார்க்கிறான் மனங்கலங்கித் தான் பிரிந்து செல்ல முற்படுவதைக் கைவிடுகிறான்.
உயரமாகப் பறக்கும் போது கருத்த உடலின் பின்னணியிலான சிவந்த தலையும் வெண்திட்டுக்கள் கொண்ட தொடையும் இறகுகளிற் காணப்படும் வெண்பட்டையும் கொண்டு அடையாளம் காணலாம்.
சங்க இலக்கியத்தில் செஞ்செவி எருவை எனவும் பாலைநிலத்தில் பயணம் செய்வோர் வெப்பத்தின் கொடுமையால் மயங்கி விழுந்தபின் இறப்பதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது.
இறந்து போன உடம்பின் வயிற்றில் இருந்து செந்தலைக்கழுகு செஞ்செவி எருவை செக்கச் சிவந்த கழுகு குடரை உருவுவது எப்படி இருக்கிறதாம் என்பதற்கு மாங்குடி மருதனார் ஓர் உவமை சொல்கிறார்.
அந்தக் காலத்தில் ஊர் வாரியத்திற்கு நிற்பவர்களின் பெயரை ஒரு ஓலை நறுக்கில் எழுதி அதைச் சுருளாக்கி ஒரு குடத்தில் இடுவார்கள் முடிவில் குடத்தின் வாயின் மேல் ஒருதுணியை மூடிக்கட்டிச் சுருக்குப்போட்டு சுருக்குப் போட்ட இடத்தில் களிமண்ணையோ அல்லது ஒரு பிசினையோ கொண்டு ஒட்டி களிமண்பிசின் மேல் பொறிகொண்டு முத்திரை பொதித்துப் பின் குடத்தைப் பாதுகாத்து ஒரு பொது இடத்திற்குக் அது வேறு ஊராகக் கூட இருக்கலாம் கொண்டுவந்து கூடியிருந்தோர் அறியப் பொறியை உடைத்து நீக்கி சுருக்கைப் பிரித்துத் துணியை விலக்கி ஒவ்வொரு சுருளாக உள்ளிருந்து எடுத்து நீட்டி ஓலை நறுக்கைப் படித்து எத்தனை வாக்குகள் யாருக்குக் கிடைத்தன?
எப்படி வாக்குக் குடத்தில் இருந்து ஒலை நறுக்குச் சுருள்களை குண்டு குண்டான அரசு ஆவண மாக்கள் இடை பெருத்த அரசு அதிகாரிகள் இழுத்துப் பிரிக்கிறார்களோ அதுபோல செந்தலைக் கழுகுகள் இறந்த குடரில் இருந்து குடலை உருவி நீட்டுகின்றனவாம்.
பல வெளிநாட்டுத் தமிழறிஞர்கள் இன்னும் துபாஷிகள்பண்டிதர்கள் சொன்னதை வேதவாக்காய் எடுத்துக் கொண்டு வடக்கு மேடு தெற்கு பள்ளம்.
இங்கிருந்து அங்கு சில கூறுகளும் அங்கிருந்து இங்கு சில கூறுகளும் ஊடுறுவது இயற்கை தான் என்ற பார்வையை நடுநெறியாளர் ஒருநாளும் மறைத்ததில்லை.
மாற்றுக் கருத்தாய் எதை வைத்தாலும் அதை ஒதுக்கித் தள்ளி மேலை நாட்டுத் தமிழறிஞரை ஒருபாற் கோடவைப்பது தொடர்ந்து நடக்கிறது.
இராமேசுரக் கடலில் நாலுபேர் இறந்தால் இந்திய நாளிகைகளில் நாலு தமிழ் மீனவர் இறந்தார் என்று வரும் ஏதோ இவர் இந்தியர் இல்லாதது போலச் சொல்லப்படும்.
அவர்களுக்கு வேதத்தைத் தூக்கி வைக்கவேண்டிய பணியிருக்கிறபோது எல்லாமே சங்கதம் தான் என்று முழக்கம் செய்யவேண்டிய நிலை இருக்கும் போது தெற்கே ஒரு பண்பாடு இரண்டாயிரத்து அறுநூறு ஆண்டுப் பழமையானது என்று சொல்ல எப்படி மனம் வரும் சொல்லுங்கள்?
அதன் காரணமாய் வையாபுரியாரைத் துணைக்கொண்டு சங்க இலக்கியத்தின் காலத்தை தவறாகப் பொருத்துவது மாறவேயில்லை வையாபுரியாரின் தற்சார்புக் கருத்துக்களை மறுத்து இவர்கள் எவருமே கேள்வி எழுப்பியதில்லை.
கருத்தை நொபுரு கராசிமா மட்டும் வன்மையாக மறுத்திருக்கிறார் ஆனால் அவர் தன் ஆய்வுக்கு உட்பட்ட பெருஞ்சோழர் காலத்தோடு இயற்கையாக நிறுத்திக் கொள்வார்.
தமிழ்நாட்டு ஆய்வாளர்களோ ஆழங் காண மறுத்து வைரமுத்துவின் திரையிசைப் பாடல்கள் சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் நாடகத் திறம் புதுக்கவிதையும் லிமெரிக்கும் என்று விளிம்புநிலை ஆய்வுகளிலேயே கவனஞ் செலுத்தி வருகிறார்கள்.
மகதப் பேரரசு அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும் அதற்கு எதிராய்ச் சூளுரைத்து தம் பொருளியலையும் அரசியலையும் தனித்து நிலைநாட்டிக் கொண்டு மூன்று பயிர்த்தொழில் அரசுகள் இங்கு இருந்தன என்பதையும் கூடவே வேடுவச் சேகர குமுகாயக் கூறுகளும் இங்கு இருந்தன என்பதையும் அந்தப் பின்புலத்திற் பார்த்தால் தான் சங்க இலக்கியமும் பழந்தமிழ் வரலாறும் புரிபடும் என்று யார் இந்த வறட்டுவாதிகளுக்குச் சொல்வது?
இந்தப் பாடல் பாடாண் திணையைச் சேர்ந்தது இதன் துறையைச் செவியறிவுறூஉ என்றும் வாழ்த்தியல் என்றும் இலக்கணத்தில் வகைப்படுத்துவார்கள்.
வேடுவச் சேகர வாழ்க்கைக்கும் பயிர்த்தொழில் வாழ்க்கைக்கும் பொதுவான புறத்திணைப் பாகுபாடுகள் இங்கு பாவிற்குக் களன்கள் ஆகின்றன.
இது ஓர் இனக்குழுக் கூட்டத்தாரின் பசுக் கூட்டத்தை இன்னொரு கூட்டத்தார் கவ்விக் கொள்வதும் அதைத் தொலைத்தவர் மீட்டுக்கொள்வதும் பற்றிய களமாகும்.
ஐந்து ஆறாம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிற்காலத்து வந்த புறப்பொருள் வெண்பா மாலை இப்படி மீட்டுவருவதை ஒரே திணைக்குட் பொருத்தாது கரந்தைத் திணை என்று தனிப்பெயர் கொடுத்து அழைக்கும்.
வாகை என்பது வெறுமே வாளாலும் தோளாலும் அன்றி தம் இயல்புகளை ஒட்டிய மற்ற போட்டிகளில் இருவேறு சாரார் பொருதுவதையும் வெற்றிபெறுதலையும் குறிக்கும் காஞ்சி என்பது வாகைக்கு மாறாக பொருதலை விட்டொழித்து இவ்வுலகம் நிலையற்றது இதில் ஒருவருக்கொருவர் பொருது கொள்ளத்தான் வேண்டுமா?
பெரியோர் நடுவே சினந்து கொள்ளுவதும் தன்னையே வியந்து கொள்ளும் செருக்கும் இன்றி தாழ்ந்து ஒழுகுதல் கடமை என்று கேட்போன் உளம் கொள்ளுமாறு சொல்லுவதைத்தான் செவியுறை என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
ஆனாலும் இந்த நேரத்தில் அடங்கி ஆக்கமுடையவனாய் இருத்தல் வேண்டும் என்று முரஞ்சியூர் முடிநாகனார் சொல்ல வருகிறார் என்ற குறிப்போடு பாடலின் பொருளைப் பார்ப்போம்.
ஆனால் இமயமும் பொதியமும் போல நடுக்கமில்லாதவராய் யார்வந்தாலும் எதிர்நின்று வேள்விகளைக் காக்கக் கூடியவர் போல ஆயத்த நிலையில் இருக்கச் சொல்லும் அறிவுறுத்தல் தெளிவாக நமக்குப் புரிகிறது.
மேலேயுள்ள வரிகளுள் சாங்கியம் உலகாய்தம்பூதவாதம் ஆசீவகம் ஆகிய மெய்யியலாளர் சொல்லும் ஐம்பூதத்து இயற்கை பற்றிய விவரிப்பு அடங்கியிருக்கிறது.
இந்த உலத்தில் உள்ள பொருட்களும் பொருண்மைகளும் ஐம்பூதத்தால் ஆனவை என்பது இவை போன்ற நம்பா மதங்களைச் சேர்ந்த மெய்யியலாரின் வாதமாகும்.
பின்னால் எழுந்த நம்பும் மதங்களான சிவ விண்ணவ நெறிகளும் ஏன் வேத நெறியும் கூட இந்த ஐம்பூதக் கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டு அதே பொழுது ஐம்பூதத்தைப் படைத்தவன் இறைவன் என்று கற்பித்துக் கொண்டு அமைந்து போயின.
ஏதேனும் மெய்யறிவியல் பற்றிச் செய்திகள் சங்க இலக்கியத்தில் வந்தாலே அதை வேத நெறி வழியாகப் பார்ப்பதும் இல்லையென்றால் செயினம் என்று சொல்லும் அச்சடிப்பு வேலை நெடுநாட்களாகத் தமிழாய்வில் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.
சங்க இலக்கியத்தில் பொருள்முதல் வாதக் கருத்துக்களும் நம்பா மதங்களான சாங்கியம் உலகாய்தம்.பூதவாதம் ஆசீவகக் கருத்துக்களும் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் விரவிக் கிடக்கின்றன.
மண்திணிந்த நிலன் நிலன் ஏந்திய விசும்பு விசும்பு தடவும் வளி வளி தலைப்பட்ட தீ தீ முரணிய நீர் என்று ஒன்றிற்கொன்று தொடர்புறுத்தி ஐம்பூதத்தைச் சொல்லுவார்கள்.
இந்த ஐம்பூதத்திற்கும் இணையாய் முறையே பகைவரைப் பொறுத்தலும் பகைவரை வெல்லுதற்காகச் செய்யும் ஆலோசனைகளின் அகற்சியும் உடல் மனங்களின் வலிமையும் வலியின் வழியாகப் பெறப்படும் ஒறுத்தலும் கருணையும் சொல்லப்படுகின்றன.
உன்னுடைய குண கடலில் பிறந்த ஞாயிறு அங்கிருந்து பெயர்ந்து மேற்கே போய் வெள்ளிய நுரைபொங்கும் மேற்குக் கடலிற் குளித்துப் புத்துருவம் கொள்ளும் நல்ல நாட்டின் தலைவனே என்று சேரன் மேலும் சிறப்பிக்கப் படுகிறான்.
நிலத்தொடர்பால் வடக்கே மகதநாட்டின் தக்கணப் பாதையைப் பிடித்து சாவத்தி இன்றைய அயோத்தி வரை போய் வடபுலத்து வாணிகத்தை நடத்திக் கொள்ளமுடியும்.
வான வரம்பன் இமைய வரம்பன் என்ற சொற்களுக்கு வானத்தை எல்லையாகக் கொண்டவன் இமையத்தை எல்லையாகக் கொண்டவன் என்று பல உரையாசிரியர்கள் பொருள் கொள்ளுவார்கள்.
வானத்தை எல்லையாகக் கொண்டவர் இமையத்தை எல்லையாகக் கொண்டவர் என்பது போன்ற தேவையற்ற உயர்வு நவிற்சி சொல்லுவது தமிழ் வரலாற்றிற்கு ஒரு நம்பகமில்லாத் தன்மையையே வரவழைக்கும்.
அவர் வானவர் அம்பன் இமையவர் அம்பன் என்று பிரித்து அம்பன் என்பதை அன்பன் என்பதன் பேச்சுவழக்குத் திரிபாகக் கொண்டு இரண்டு சொற்களுமே தேவர் அன்பன் என்ற பொருள் படுவதாகக் கொள்ளுவார்.
இது அசோகர் காலத்திற்குப் பின் மோரியக் குடிவழியினர் தேவனாம்ப்ரிய என்று தங்களை அழைத்துக் கொண்டது போலவே நாம் கொள்ளலாம் என்று அவர் சொல்லுவார்.
வேத நெறியைப் போலவே இந்த மூன்று மதங்களும் மாந்த நிலைக்கு மேற்பட்டு தேவ நிலை இருப்பதாகவும் அந்த நிலைக்குப் போவது ஆதன்களின் முயற்சியால் முடியும் என்ற கருத்தையும் கொண்டிருந்தன.
மேலே உள்ளதை ஆழ்ந்து படித்தால் பாண்டவ கௌரவ பாரதப் போரின் இருபக்கப் படைக்கும் சேரன் உணவளித்துப் புரந்ததாய் உரைகாரர் சொல்லுவது நம்ப முடியாதது என்று புலப்படும்.
ஏனெனில் இவ்வரிகள் ஐவரோடு சினமுற்று தும்பைப் போரில் பொருதுகளத்து ஒழிந்த நூற்றுவருக்கு பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் கொடுத்தது பற்றிச் சொல்லுகின்றன.
வரிகளைப் படித்தவுடனேயே அறந் தவறிப் பாண்டவர் நிலத்தைப் பற்றிக் கொண்ட கௌரவருக்கா பெண்ணை இகழ்ந்து பழி செய்த கௌரவருக்கா சேரர் பெருஞ்சோற்று மிகுபதம்.
என்ற கேள்வி பின்புறம் நிற்க அந்தப் போர் மோரியருக்கும் முன்பு நடந்திருக்கவே வாய்ப்புண்டு என்ற காலநிலையை வைத்துப் பார்த்தால் வானவர் அன்பன் என்று மோரியரைப் பின்பற்றித் தன்னை அழைத்துக் கொண்ட சேரலாதன் எப்படிப் பாரதப் போர் காலத்திலிருந்தான்?
சேரனுக்கு முன்னால் குடக்கோச் சேரனாய் இருந்தது இவன் தந்தை நெடுஞ்சேரலாதனே மற்ற உறவினரெல்லாம் சேரநாட்டின் பகுதிகளையே ஆளுநர்கள் போல் ஆண்டிருக்கின்றனர்.
சுங்கன் இப்படி அரண்மனைக் கொலைசெய்து அரசுகட்டில் ஏறியதை ஏற்றுக் கொள்ளாத சாதவா கன்னர்கள் இவர் தான் மோரியர்களின் தண்டநாயகர்களாய் தக்கணப்பாதையின் வாயில் காப்போராய் படித்தானத்தில் பயித்தான் அரசு வீற்றிருந்தவர்கள் சுங்கரை எதிர்த்துப் போரிட்டு வந்தார்கள்.
சேர சோழ பாண்டியருக்கு இன அடையாளம் சாரல் பூசியவர் சாரலர்சேரலர் கோழி பொன்னிறம்மஞ்சள்குங்குமம் பூசியவர் கோழியர்சோழியர் பாண்டில் பூசியவர் பாண்டியர் சொல்வது போல கருநிறம் பொருந்தியபூசிய இனக்குழு கருநர்கன்னர் என்று ஆகியிருக்க வாய்ப்புண்டு.
எடுத்துக் காட்டாக இன்றைக்கும் தென்பாண்டிநாட்டில் சிவகங்கைச் சீமையில் வீட்டில் நல்லது நடக்க வேண்டுமானால் ஒரு திருமணம் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்களேன்.
அந்த முன்னவர் ஆணென்றால் வீட்டில் அவர் நினைப்பில் வைத்திருக்கும் கோடி வேட்டியையும் துண்டையும் நீர் நிலையில் அமிழ்த்திக் கசக்கிப் பிழிந்து பங்காளிகள் எல்லாம் அதைக் கொண்டுவந்து உலர்த்திப் பின் மடித்து வேட்டியை படையல் செய்யும் இடத்தில் வைத்து அதற்கு மேல் ஒரு துண்டை தலைப்பாகைக் கட்டுபோல் அழகுற ஆக்கி கூடவே உருத்திராக்க மாலை அணிவித்து அந்த முன்னாள் ஆவி அங்கு குடிவந்தது போலவே செய்வார்கள்.
இதே போல இறந்து போன முன்னவர் பெண் பாட்டி என்று கொள்ளுங்களேன் என்றால் கோடிச் சேலையை நீரில் அமிழ்த்திக் கசக்கிப் பிழிந்து பின் உலர்த்தி அவரைப்போலவே உருவகம் செய்து தாலி அணிவித்து முன்னாற் பாட்டி அங்கு எழுந்தருளுவது போலவே செய்து வைப்பார்கள்.
தாத்தனுக்கோ பாட்டிக்கோ வேண்டப்பட்ட உணவு வகைகளைப் பண்ணி கூடவே படையற் பண்ணிகாரங்களைச் செய்து முன்னோர் ஆவிக்குப் படையலிட்டு பின்னாற் கூடியிருக்கும் சுற்றத்தார் அனைவருக்கும் பெருஞ்சோறு படைப்பார்கள்.
முன்னோர் படையல் முறைதான் இன்றுங் கூட சிறுதெய்வக் கோயில்களான ஐயனார் கோயில்களிலும் காளி கோயில்களிலும் அம்மன் கோயில்களிலும் கருப்பர் கோயில்களிலும் திருமேனிகளுக்கு முன்னாற் செய்யப்படும் வழிபாட்டு முறையாகும்.
நாட்கள் ஆக ஆக ஒவ்வொரு சிறுதெய்வக் கோயிலும் நம் நாட்டில் பெருமானமயம் ஆகிக் கொண்டே வந்தாலும் பெருமானர் அல்லாத பழக்க வழக்கங்கள் ஏதோவொரு வகையிற் தொடர்ந்து பின்பற்றப் படுகின்றன.
இது போக முன்னோர் இறந்த குறிப்பாகத் தந்தை தாயர் இறந்த நாளின் போது அதாவது அதே நாள்மீன் ஏற்படும் நாளில் தமிழர் பிண்டம் மேய பெருஞ்சோறு கொடுப்பதும் உண்டு.
இதை இந்தக் காலத்தில் பெருமான மயச் சடங்குகள் கூடிப்போன காரணத்தால் தர்ப்பணம் செய்தல் திதி கொடுத்தல் என்று சங்கத வழக்கில் மொழிபெயர்த்துச் சொல்லுவார்கள்.
இன்னொரு விரிவாகத் தென்பாண்டி நாட்டில் பெரும்பகுதியில் ஆடி அமையுவாவின் ஆடி அமாவாசையின் போது நீர்நிலைகளுக்கு அடுத்திருந்து கடல் ஆறு ஏரி குளம் இப்படி அது விரியும் மூன்று தலைமுறை முன்னவர்க்குப் பிண்டம் மேயப் பெருஞ்சோறு கொடுப்பதுண்டு.
இங்கே நூற்றுவர் கன்னரின் முன்னோருக்கு படையலெடுத்து சேரரும் அவரும் ஒரே குலம் போலத் தான் என்று ஊருக்கே உணர்த்திச் சேரன் நட்பரசோடு சொந்தம் கொண்டாடுகிறான்.
ஆப்பிரிக்காவிற் தொடங்கி எத்தியோப்பியா சோமாலியா வழியாக அரேபிய ஏமனுக்குள் நுழைந்து பின் அங்கிருந்து துபாய் இணைப்பு வழியாக ஈரானுக்குள் நுழைந்து அப்படியே கடற்கரை வழியாக மகான் இற்றை கராச்சிக்கு அருகில் உள்ள சிந்துதேசம் குசராத் மராட்டியம் என்று மேற்குக் கடற்கரை வழியாக இந்தியாவில் நுழைந்து பின் தெற்கே கன்னடம் கேரளம் தமிழகம் வரை வந்து அங்கிருந்து கிழக்கு கடற்கரை வழியாக நகர்ந்து ஆந்திரம் கலிங்கம் வங்காளதேசம் போய் பர்மா தாய்லந்துக் கடற்கரைகள் வழியாகத் தென்கிழக்கு ஆசியா பாப்புவா நீயூ கினி ஆசுத்திரேலியா வரை இந்தப் பரவல் நடந்து முடிவில் அங்குள்ள பழங்குடிகளாயினர்.
இவர்கள் இந்தியா பாக்கிசுத்தானின் வடமேற்கே இருக்கும் கணவாய்கள் வழியாக நுழைந்து நம்மூர் குறிஞ்சி முல்லை நிலங்களில் விரவியவர்கள்.
நாலாவது கூட்டத்தார் நுழைந்த போது மூன்றாவது கூட்டத்தார் இயற்கையூறுகள் காரணமாகத் தங்கள் வாழ்விடங்களை இழந்து இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் மற்ற மருத நெய்தல் நிலங்களுக்கு நகர்ந்து விட்டார்கள்.
அப்படி மூன்றாவது கூட்டத்தார் கலந்ததின்பின் இந்தியாவில் நுழைந்த நாலாவது கூட்டத்தார் முல்லை நாகரிகத்திலேயே ஆழ்ந்திருந்தார்கள்.
நகரம் அரண்மனை பெரும் மாளிகைகள் என்று அவர்கள் மேற்கட்டுமானம் கட்டுவதற்கு இன்னும் பல நூறு ஆண்டுகள் ஆகவேண்டிய நிலையில் நாலாவது கூட்டத்தாரின் நகர்ச்சி இந்தியாவின் வடமேற்கேயிருந்து கங்கைச் சமவெளியை நோக்கி நடைபெற்றது.
இன்னுஞ் சொன்னால் அன்றைக்கு ஆந்திரமும் சத்திசுகரும் பீகாரும் சார்க்கண்டும் மத்தியப் பிரதேசமும் உத்திரப்பிரதேசமும் கூடப் பெரும்பாலும் காடுகள் என்பதை உணரவேண்டும்.
அதனால் மேல்தட்டுக் கூட்டத்தில் நாலாவது கரையினரின் பண்புகள் கூடவும் கீழ்த்தட்டுக் கூட்டத்திலும் பழங்குடிகளிடமும் மற்று மூன்று கரையினரின் பண்புகள் கூடவும் கலந்து விரவின.
கொஞ்சங் கொஞ்சமாய்க் கீழ்த்தட்டு மக்களின் மொழிகள் மேற்தட்டு மக்களின் மொழியான இந்தோயிரோப்பியன் மொழிக்கு முன் சரியத் தொடங்கின.
ஓதல் ஓதுவித்தல் வேட்டல் வேட்பித்தல் ஈதல் ஏற்றல் என்னும் அறுவகைத் தொழில்களைச் செய்யும் வருணத்தோராய் அவர் அறியப்பட்டனர்.
முதல் வருணத்துப் பெருமானருள் முனிவர் என்ற கூட்டம் ஆரியக் குமுக நலத்திற்கு நல்லது என்று சொல்லி அவ்வப்பொழுது வேள்விகள் நடத்தி வந்தது.
முல்லைநிலத்து நாகரிகத்தில் இருந்து வந்த கீழ்த்தட்டு மக்கள் என்னதென்று செய்யத் தெரியாமல் வேள்விகளைப் பெரிய இடையூறாகக் கருதத் தொடங்கினர்.
இப்பொழுது சத்திசுகர் ஒரிசா சார்க்கண்ட் வங்கம் போன்ற பகுதிகளில் பழங்குடியினருக்கும் வெளியிலிருந்து வரும் மக்களுக்கும் இடையில் ஏற்படும் தகறாறுகள் உள்நாட்டு வளங்கள் அந்த அந்த மக்களுக்குப் பயன்படாது வெளியாருக்குப் பயன்படுதல் போன்ற பொருளாதாரச் சுரண்டல்களை அன்றைய நாகரிக வழக்கங்களோடு சேர்த்துவைத்து எண்ணிப் பார்த்தால் நான் சொல்லுவதன் பரிமானம் புரியும்.
புதுக் குடியேற்றத்தாருக்கும் பழங்குடியினருக்கும் இடையே முரண் ஏற்பட்டால் புதுக்குடியேற்றத்தாரின் வேள்விகள் பழங்குடியினரால் சிதைக்கப்படத்தான் செய்யும்.
முனிவருக்கு இணங்கி அரசர்கள் தாங்களோ தங்கள் படைத்தலைவரை அனுப்பியோ பழங்குடியினருக்கு எதிராகப் போரிட வைத்து முனிவர்களின் வேள்விகளைக் காப்பாற்றுவார்கள்.
தாடகை பக்கத்திலிருந்து எத்தனை விலங்குகள் உயிரினங்கள் வேள்விக்காகப் பிடித்து இழுத்துவரப்பட்டு முனிவன் ஆசிரமத்தில் அடைக்கப் பட்டன கூலங்களைக் கொண்டுதரக் கட்டாயப்படுத்தப் பட்டார்கள் என்ற செய்தியை இராமயணம் நமக்குத் தெரிவிக்கவில்லை.
அவர்கள் வேள்விக்கு ஊறுசெய்தார்கள் அவர்கள் கொல்லப்படவேண்டும் என்று மட்டுமே ஆரியர் பார்வையில் இருந்து செய்தி தெரிவிக்கப் படுகிறது.
இது போன்ற நிகழ்வுகள் மத்திய தேசத்தில் ஆர்யா வர்த்தத்தில் திரும்பத் திரும்ப நடக்குமானால் கண்ணினைக் காக்கும் இமை போல வேள்விகள் காக்கப் படுமானால் காடடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படுமானால் அடம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த தாடகை வழியினர் அடங்கிப் போக மாட்டார்களா என்ன?
அப்புறம் விசுவாமித்திரன் போன்ற முனிவர்களின் ஆசிரமங்களிற் கிடக்கும் பெண் புள்ளிமான்கள் அங்குமிங்கும் அலைய வேண்டிய தேவையென்ன?
பழங்குடிகள் எட்டிப் பார்க்கமுடியாத அளவிற்கு இமையம் பொதியம் போல் எதற்கும் அசையாத போர்த்தலைவர்கள் வழிநடத்தும் போர்ப்படைகள் வேள்வி நடக்கும் பர்ணசாலையைச் சுற்றி இருக்கும் போது எந்தப் பழங்குடிகள் உள்நுழைவர்?
அப்படிக் காப்பாற்றும் போது தன் நாட்டில் இல்லாத அதே பொழுது காடுகளில் வதியும் தன் குடிமக்களைப் போன்ற இன்னொரு இனக்குழுவோடு போரிடும் நிலைக்கு வந்து சேருகிறான்.
என்ன நடந்தாலும் சரி கறந்த பால் புளித்தாலும் பகலே இருளாய் மாறிபோனாலும் இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று சொல்லும் நால்வேத நெறி கூட மாறி போனாலும்உன்னைச் சுற்றிய வீரர் மனந்திரியாது இமையமலை பொதியமலை மாதிரி அசையாது உயர்ந்து விளங்கியிருக்கும் நிலையைப் பார் அத்தகைய வரிசையில் எப்படி இளமான்களும் துயிலும் வகையில் ஆசிரம வேள்விகளைக் காக்கும் தொழிலை வடபுலத்தரசர் செய்கிறாரோ?
அது போல எம் அரசே நடுக்கமிலாது நிற்பாயாக அரச ஒழுங்கைக் காப்பாற்றுவாயாக இந்த ஐந்து பகுதிகளில் பாட்டின் பொருளைச் சொல்லிவிட்டேன்.
சிலப்பதிகாரம் சிலப்பதிகாரம் சிலம்பின் காலம் இராம.கி வேதபிரகாஷ் கட... ஆரியன் தான் தமிழனாதிருக்குறள் சங்க இலக்கியத்தில் விஷ்ணுஅரவிந்தன் நீலகண்டன் .
முகப்பு நிர்வாண வீடியோவை வெளியிட்ட தயாரிப்பாளர் அதிர்ச்சியில் நடிகை எடுத்த முடிவு நடிகைகள் சினிமாவில் படு ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்.
அந்த அறிக்கையில் கூறியுள்ளதாவது கேப்டன் பதவியில் இருந்து விலகிவிட்டார் என்று இன்று அனைத்து பத்திரிகைகளிலும் தொலைக்காட்சிகளிலும் செய்தி வந்திருப்பதாக அறிந்தேன்.
நான் கடந்த நான்கு நாட்களாக கட்சி விஷயமாக அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் சம்பந்தமாக காளைகளை அடக்கும் பயிற்சியில் இருக்கிறேன்.
தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு எனும் போர்வைக்குள் மறைந்து கொண்டு தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற ரெலோ தனித்து நின்று வெற்றி பெற்றுக் காட்டுங்கள் மக்கள் வாக்களிப்பார்களா?
என்று அப்போது தெரியும் தமிழ் மக்கள் விடுதலைப் புலிகள் கட்சி அப்படியல்ல மக்களால் ஏற்றிக் கொள்ளப்பட்டு மக்களுக்காக தனித்து நின்று குரல் கொடுக்கின்ற கட்சி என்பதனை யாரும் மறந்து விட கூடாது கிழக்குமாகாண நிதி ஒதுக்கீட்டில் தமிழர்கள் பாதிக்கப்படுகின்றார்கள் மட்டக்களப்பு மாவட்டம் முற்றாக சுகாதார அமைச்சின் நிதி ஓதுக்கீட்டில் பாதிக்கப்படுகின்றது என்றால் கிழக்கில் ஆளும் கட்சிக்கு முட்டுக் கொடுக்கின்ற நீங்கள் தட்டிக் கேட்க வேண்டும் மாறாக பிள்ளையான் சொல்கின்றான் என்பதற்காகவோ அல்லது அமைச்சரை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதற்காகவோ ஓர் இனம் பாதிக்கப்படும் நிலையில் உண்மையை மறைத்து முட்டுக் கொடுக்க முற்படக் கூடாது மக்களின் வாக்குகளைப் பெற்றுவந்த அரசியல் தலைமைகள் உண்மையாக செயற்பட வேண்டும் எனவும் குறிப்பிட்டார்.
மோடி அரசின் மோசடி அறிவிப்புகளில் ஒன்றாக வேளாண் விளை பொருள்களுக்கு குறைந்தபட்ச அடிப்படை ஆதரவு விலை அறிவிப்பும் வந்துள்ளது.
என்பது குத்தகை நிலமாக இருந்தால் அதற்கான வாடகை கணக்கீடு சொந்த நிலமாக இருந்தால் அதில் செலுத்தப்படும் நிலை மூலதனத்திற்கான வட்டி ஆகியவற்றைக் குறிக்கும்.
இது இன்னும் மிகப் பெரிய மோசடியாகும் இதில் உள்ள மோசடித்தன்மையை பொய்மையை தமிழ்நாட்டு மக்கள் குறிப்பாக உழவர்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
ஆமீர் கான் கத்ரீனா கைஃப் பாத்திமா சனா ஷேக் ஆகியோர் தக்ஸ் ஆப் இந்தோஸ்தான் படத்தில் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.