sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் உடனே சற்று முன்னால் தான் மனோராஜ்யத்தில் ஈடுபட்டிருந்த போது தபால்காரன் வந்து ஸார் தபால் என்றதும் தான் அலட்சியமாக போட்டு விட்டுப் போ என்று சொன்னதும் ஞாபகம் வரவே திடுக்கிட்டு எழுந்து ஜன்னலண்டை சென்று அங்கே தரையில் கிடந்த கடிதத்தை எடுத்தான்.
இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நாணா ஏண்டா உலக்கை கல்யாணக் கடுதாசைக்கூடப் பிரிச்சுப் பார்க்காமலா தூங்கிண்டிருந்தாய் என்றான்.
நாலாயிரம் ரூபாய் வரதட்சிணை பேசி ஆயிரம் ரூபாய் அட்வான்ஸு வாங்கியாகிவிட்டது... இதைப் படித்ததும் ஸ்ரீதரனுக்குத் தலையில் போட்டுக் கொள்ளலாமென்று தோன்றியது.
மேலே ராஜாராமய்யர் எவ்வளவு ரூபாய்க்குப் பித்தளைப் பாத்திரம் வெள்ளிப் பாத்திரம் வாங்கி வைக்கிறார்கள் பெண்ணுக்கு நகை என்னென்ன போடுகிறார்கள் மாப்பிள்ளைக்கு உடுப்புக்கு எவ்வளவு ரூபாய் கொடுக்கிறார்கள் மேற்கொண்டு என்னென்ன செய்வதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்பதையெல்லாம் விவரமாக எழுதியிருந்தார்.
அம்மாவுக்கு மனஸுக்குப் பிடிச்சிருக்காம் பலே அம்மாதான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறாளாக்கும் என்று ஸ்ரீதரன் மனதுக்குள் எரிந்து விழுந்தான்.
இந்தத் தடியன் நாணாவுக்கு பிராம்மணார்த்த சாஸ்திரியின் பிள்ளைக்குப் பெரிய வக்கீல் வீட்டிலே கல்யாணம் தனக்குப் பட்டிக்காட்டு சாஸ்திரி வீட்டில் கல்யாணம்.
பரம்பரை வைதிகமாம் சிவ சிவா அப்பம் வடையிலேயே முழுகியவர்போல் இருக்கு கடிதத்தைக் கோபமாகத் தரையில் விட்டெறிந்தான் ஸ்ரீதரன்.
நாலாயிரம் ரூபாய் வரதட்சிணை என்ற விஷயத்தைப் படித்ததும் நாணா பலே அடிச்சேடா பிரைஸ் நாலாயிரம் ரூபாய் என்று ஸ்ரீதரன் முதுகில் தட்டிக் கொடுத்தான்.
போறாத்துக்கு பஜனை வேறே பாண்டுரங்க விட்டலே என்று நாமாவளி சொல்லிக்கொண்டு குதிக்க ஆரம்பித்தாரானால் ஊர் கிடுகிடுத்துப் போயிடும்.
ஆத்திலே அம்பாள் உபாசனை நவராத்திரி ஒன்பது நாளும் பூஜை பிரமாதப்படும் அதை ஏன் கேட்கிறே போ ஸ்ரீதரனுக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது.
இருந்தாலும் சமாளித்துக்கொண்டு நல்லவேளை நீ ஆத்திலே ஆம்படையாள் உபாசனை பண்றயே அந்த மாதிரி இல்லையே நிஜமா சக்தி உபாசனைதானே பண்றார்?
படிப்பாவது நாகரிகமாவது படிப்பையும் நாகரிகத்தையும் நான் கட்டிண்டு அவஸ்தைப் படறது போதும் எங்கேயாவது ஐந்து நிமிஷம் வெளியிலே போனால் வீட்டிலே உத்தரவு கேட்டுண்டு போகவேண்டியிருக்கு.
நாணா போகிற வழியிலே தந்தி ஆபீஸிலே ஸ்ரீதரன் செத்துப் போய்விட்டான் அவனுக்குக் கல்யாணம் வேண்டாம் என்று எங்க அப்பாவுக்குத் தந்தி கொடுத்துட்டுப் போய்விடு.
உலக சரித்திரத்தில் பிரசித்தி பெற்ற வீரர்கள் மகான்கள் முதலியோரைப் பற்றி அவர்கள் அன்னையிடம் அபார பக்தியுள்ளவர்கள் தாய் சொல்லை மீறாதவர்கள் என்றெல்லாம் நாம் படித்திருக்கிறோமல்லவா?
நம்முடைய ஸ்ரீதரன் ஒரு பெரிய வீரனாகவோ மகா புருஷனாகவோ ஆவான் என்பதற்கு எவ்வித அறிகுறியும் காணப்படவில்லை என்றாலும் அவனுக்கும் மேற்கூறிய வீரர்கள் மகா புருஷர்களுக்கும் இந்த விஷயத்தில் ஒற்றுமை இருந்தது.
இத்தகைய சக்தி தங்கம்மாளுக்கு எப்படி ஏற்பட்டது என்று கேட்டால் ஏன் தாயின் அன்புதான் முதன்மையான காரணம் என்பதில் சந்தேகமில்லை அடுத்தபடியாக அவளுடைய மனோபலத்தையும் சொல்லவேண்டும்.
ராஜாராமய்யர் சம்பாதித்ததெல்லாம் இந்த மூன்று பெண்களுக்குக் கல்யாணம் செய்துகொடுத்ததற்கும் பிறகு அவர்களுக்குச் சீர் செனத்தி செய்ததற்குமே சரியாய்ப் போய்விட்டது என்று சொல்லலாம்.
அவர்களுடைய இரண்டாவது பெண் ஐந்து குழந்தைகளைப் பெற்ற பிறகு ஆறாவது பிரசவத்துக்குக் கூடப் பிறந்தகத்துக்குத்தான் வருவாள் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன் இந்தப் பெண்களும் இவர்களுடைய புருஷர்களும் சம்பந்திகளும் கொடுத்து வந்த தொல்லைகளினாலேயே ராஜாராமய்யர் ஒரு மாதிரி கால் பைத்தியமாகிவிட்டார் என்று சொல்லவேண்டும்.
அந்தக் காலத்தில் மெஸ்மெரிஸம் ஹிப்னாடிஸம் டெலிபதி முதலிய மனோதத்துவ ஆராய்ச்சிகளைப் பற்றிய புஸ்தகங்கள் ஏராளமாக வெளியாகிக் கொண்டிருந்தன.
இன்னும் மரணத்திற்குப் பிறகு மனுஷர்கள் என்ன ஆகிறார்கள் என்பது பற்றியும் ஆவிகளுடன் பேசும் ஆச்சரிய அநுபவங்களைப் பற்றியும் சொல்லும் புஸ்தங்கள் பிரபலமாயிருந்தன.
இதற்காகவே அவர் தமது உத்தியோகக் காலம் முடிவடைவதற்கு இரண்டு வருஷம் முன்னதாகவே வேலையை விட்டு விலகி நரசிங்கபுரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்.
ராஜாராமய்யர் இம்மாதிரி தாமரை இலைத் தண்ணீர் என்னும் வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைக் கடைப்பிடித்து வந்தபடியால் குடும்ப நிர்வாகம் பெரிதும் தங்கம்மாளின் தலையிலேயே சுமந்தது.
தங்கம்மாள் எவ்வளவு தான் முதலில் பிடிவாதம் பிடித்தாலும் கடைசியில் பெண்கள் கண்ணைக் கசக்கிக்கொண்டு நிற்பார்களே என்ற எண்ணத்தினால் சம்பந்தி வீட்டுக்காரர்களுக்கே விட்டுக் கொடுக்க வேண்டி நேரிடும்.
சென்ற இரண்டு மூன்று வருஷமாக ஸ்ரீதரனுக்கு நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் ஆக வேண்டுமே என்ற ஒரே கவலை தான் தங்கம்மாளுக்கு.
அந்த மாதிரி இடத்தில் சம்பந்தம் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை இரண்டு கோண எழுத்துப் படித்துவிட்டு ஹாட் பூட் என்று இங்கிலீஸ் பேசிக் கொண்டு தலையைக் கோணவகிடு பிளந்து கொண்டு நிற்கும் பெண்களையும் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை.
இந்த நோக்கத்துடந்தான் ராஜாராமய்யர் கிராமாந்தரத்துக்குப் போகலாம் என்று சொன்ன யோசனையை அவள் ஒப்புக் கொண்டது கிராமாந்தரத்தில் அதுவும் நம்ம பக்கத்தில் பெரிய மிராசுதார் பெண்ணாகப் பார்த்துக் கல்யாணம் செய்ய வேண்டும்.
அப்போதுதான் பெண்ணும் குடித்தனத்தில் தனக்கு ஒத்தாசையாயிருக்கும் சம்பந்திகளும் தன்னுடைய அதிகாரத்துக்கு உட்படுவார்கள் என்று தங்கம்மாள் தன் மனத்திற்குள் தீர்க்காலோசனை செய்து தீர்மானித்திருந்தான்.
தயாரா யில்லாட்டா ஒரு நிமிஷத்திலே ஆயிடறது... அடே குப்புசாமி சீக்கிரம் காப்பி போட்டுக் கொண்டா அடாடா இவ்விடத்திலே காப்பிக்கு என்ன குறைச்சல்?
போனாப்போறதுன்னு நாலாயிரத்துக்குச் சம்மதிச்சுது ஆனால் அவ்வளவுக்கும் பின்னாலே பிராமணன் சீர் செனத்தியெல்லாம் சரியாச் செய்வான்னு நினைச்சுண்டிருக்கேன்.
இத்தனை நேரமும் சம்பாஷணையில் கலந்து கொள்ளாமல் புன்னகையுடன் பிரம்பு நாற்காலியில் சாய்ந்து கொண்டிருந்த ராஜாராமய்யர் இப்பொழுது நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து ஏன் தங்கம் அவசரப்படுகிறாய்?
இப்படியிருக்கிறபோது பாருங்கோ மாமாங்கத்துக்குப் போறேன்னு சம்பு குடும்பத்தோடே போனான் பதினைஞ்சு வருஷத்துக் கதை நான் சொல்றது மாமாங்கத்திலேயிருந்து திரும்பி வந்தபோது தங்கையை அழைச்சுண்டு வர்றலை.
ராஜாராமய்யர் ஆமாங்கணும் தீக்ஷிதரே கல்யாணம் நிச்சயம் பண்றதுக்காக வந்த மனுஷ்யர் என் தங்கை ஓடிப் போய்ட்டாள்னு முதலிலேயே சுக்லாம்பரதரம் குட்டிக்குவாரா?
தங்கம்மாள் நீங்க சித்த பேசாம இருங்கோ...ஏங்கணும் ஊரிலே இந்தப் பிராமணனை அதுக்காக ஜாதியை விட்டுத் தள்ளிக் கிள்ளி வச்சிருந்ததோ?
இளையாளுக்கு மட்டும் பிள்ளை கிள்ளைன்னு பிறந்து வைக்கா திருந்தால் எல்லாம் உங்களைச் சேர வேண்டியதுதான் தீக்ஷிதர் அதெப்படி இருக்க முடியும்?
இப்பவே முடிஞ்ச வரையிலே நம்ம குழந்தைக்கு நாம வரப் பத்திக்க வேண்டியதுதான் மனுஷன் என்னமோ மொத்தத்திலே நல்லவன்... தீக்ஷிதர் அது பிசகுதாம்மா பிசகுதான் ஆனால் அதுக்காக கல்யாணத்தை மாத்திரம் நிறுத்திவிடாதேங்கோ.
கிட்டி முட்டி விசாரிக்கப் போனால் ஏதாவது உறவு கிறவுன்னு கூட ஏற்பட்டுடும் திருவிடை மருதூரிலே உங்க தங்கையைப் போஸ்ட் மாஸ்டர் பஞ்சாபகேசய்யருக்குக் கொடுத்திருக்கு இல்லையோ?
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் குப்புசாமி காப்பி கொண்டுவந்துவிட்டபடியாலும் தங்கம்மாளும் ராஜாராமய்யரும் பட்டணம் போகக் கிளம்ப வேண்டியிருந்தபடியாலும் சம்பாஷணை இத்துடன் முடிந்தது.
சம்பு சாஸ்திரி எதிர்பார்த்தபடியே ஊரிலுள்ளவர்கள் அந்தச் சமயத்தில் விட்டுக் கொடுக்காமல் அவருக்கு ஒத்தாசை செய்ய முன் வந்தார்கள்.
கல்யாணச் சாமான் ஜாப்தா போடும் போது சாமாவய்யர் பன்னிரண்டு சீட்டுக் கட்டுப் போட வேண்டுமென்று வற்புறுத்தி அப்படியே வரவழைத்துக் கொண்டார்.
உக்கிராணச் சாமான்கள் வாங்கிக்கொண்டு வரப்போன பஞ்சாப கேசய்யர் தம் வீட்டுக்கு ஒரு வருஷத்துக்கு வேண்டிய மளிகைச் சாமான்களையும் சேர்த்து வாங்கிக் கொண்டு வந்துவிட்டார் என்று ராமய்யா வாத்தியார் சத்தியம் பண்ணத் தயாராயிருந்தார்.
எனவே கல்யாணத்துக்கு முதல் நாள் பந்துக்களும் சிநேகிதர்களும் வைதிகர்களும் கதை கச்சேரி கேட்கலாமென்று வந்தவர்களும் கல்யாணச் சாப்பாட்டை உத்தேசித்தே வந்தவர்களுமாக ஊர் ஜே ஜே என்று ஆகிவிட்டது.
விலையுயர்ந்த ட்வீட் துணியில் தைத்த கால்சட்டையும் மேல்சட்டையும் காலரும் நெக்டையும் தரித்து கிராப் செய்த தலையை அழகாக வாரி விட்டுக் கொண்டு நெற்றியில் சின்னஞ்சிறு சாந்துப் பொட்டுடன் அவன் அலட்சியமாகக் கோச் வண்டியில் உட்கார்ந்திருந்ததைப் பார்த்த நெடுங்கரைவாசிகள் இந்தச் சம்பு சாஸ்திரி பெண்ணுக்கு இப்படிப்பட்ட மாப்பிள்ளையா என்று மனத்திற்குள் அசூயைப் பட்டார்கள்.
இப்படி எல்லாரும் தலைக்கு ஒரு விதமாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் தீக்ஷிதர் அவசர அவசரமாகச் சம்பு சாஸ்திரி வீட்டுக்கு வந்து அவரைச் சம்பந்திகளின் ஜாகைக்கு அழைத்துக்கொண்டு போனார்.
அம்மா இந்தக் கல்யாண சமயத்திலே அவள் பேச்சை ஏன் எடுக்கறயள் அவளுக்கு நான் ஸ்நானம் பண்ணி எத்தனையோ வருஷம் ஆச்சே அவளுக்கும் எனக்கும் யாதொரு சம்பந்தமுமில்லையே என்றார்.
இப்படிப்பட்ட இடத்திலே வந்து சம்பந்தம் பண்ணிக்கணும்னு எங்களுக்கு என்னங்கணும் வந்திருக்கு?...ஏன்னா நீங்க பாட்டுக்குப் பேசாமலிருக்கயளே?
மோட்டார் காருக்குத்தான் சொல்லியனுப்பிச்சேன் சமயத்திலே கிடைக்கலை நாலாம் நாள் ஊர்கோலத்துக்கு எப்படியாவது மோட்டார் வண்டி கொண்டு வந்துடறேன்... நாலாம் நாள் ஊர்கோலத்துக்கு நீர் என்னங்கணும் ஏற்பாடு செய்யறது?
இப்படிச் செலவாகிற பணமெல்லாம் மாட்டுப் பெண் மூலமாகத் தன் பிள்ளைக்கு வந்து சேரவேண்டிய பணம் என்ற ஞாபகமானது அந்த வயிற்றெரிச்சலை அதிகமாக்கியது.
இந்தக் கல்யாணத்தில் எப்போது பார்த்தாலும் அண்டா நிறையக் காப்பி தயாராயிருந்ததையும் நினைத்தவர்கள் நினைத்த போது காப்பி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்ததையும் பற்றி அந்தப் பிரதேசத்தில் வெகு நாளைக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அக்கிரகாரத்தில் முக்கால்வாசி வீடுகளில் ஆறு மாதத்துக்குக் காப்பிக்கு வேண்டிய சர்க்கரை கல்கண்டு இந்தக் கல்யாணத்தில் சேர்ந்துவிட்டது.
இந்தக் கல்யாணச் சாப்பாட்டை உத்தேசித்து குடியானத் தெருவில் சில வீடுகளுக்கு வெளி ஊர்களிலிருந்து உறவு முறையார் கூட வந்திருந்தார்கள்.
குடிபடைகளுக்குச் சாப்பாடு போட்டு வெற்றிலை பாக்கு வாங்கிக் கொடுப்பதில் புகாருக்கு இடமில்லாமல் முன்னின்று நடத்தி வைக்கும் பொறுப்பு நல்லானுக்கு ஏற்பட்டது.
சாதாரணமாய் சாஸ்திரியாரின் க்ஷேம லாபத்தில் அவன் ரொம்ப அக்கறையுள்ளவனாயிருந்தும் இந்தச் சமயத்தில் எங்கெங்கிருந்தோ முன் பின் தெரியாத ஐயமாரெல்லாம் வந்து சாப்பிட்டுட்டுப் போறாங்களே?
வருஷமெல்லாம் உழைக்கும் குடியான ஜனங்களும்தான் சாப்பிடட்டுமே இவங்களுக்கு எஜமானிடம் நன்றி விசுவாசமாவது இருக்கும் என்று அவன் எண்ணி மிகவும் தாராளமாகவே வந்தவர்களுக்கெல்லாம் வாரி விட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
இந்த மாதிரியெல்லாம் செலவாவதைப் பற்றிச் சம்பந்தியம்மாளைக் காட்டிலும் பத்து மடங்கு வயிறெரிந்து கொண்டிருந்தார்கள் மங்களமும் அவள் தாயாரும்.
பாவம் செவிட்டு வைத்திக்கு சாவித்திரியைத் தனக்குக் கல்யாணம் செய்து கொடுப்பார்கள் என்ற ஓர் ஆசை மனத்திற்குள் இருந்துகொண்டிருந்தது.
அடிக்கடி மங்களம் இருக்குமிடத்துக்குப் போய் அக்கா கல்யாண தட்சிணை ஆளுக்கு ஒரு ரூபாயாம் என்றும் ராத்திரி முந்நூறு தேங்காய் கிடந்தது இப்போ ஒண்ணு கூட இல்லை என்றும் இந்த மாதிரி ஏதாவது சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.
இப்படியாக அந்தக் கல்யாணத்தை மிகவும் சந்தோஷமாயும் குதூகலத்துடனும் அநுபவித்தவர்கள் பலர் மனத்துக்குள் எரிந்துகொண்டு வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாதிருந்தவர்கள் சிலர்.
அவர்களுள் எல்லாம் அளவிலாத ஆனந்தத்தில் மூழ்கிச் சொர்க்க வாழ்வையே அடைந்துவிட்டதாக எண்ணிய ஒரு ஜீவனும் சொல்ல முடியாத சோக சாகரத்தில் மூழ்கித் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த ஓர் ஆத்மாவும் இருந்தார்கள்.
பிள்ளையாண்டானுடைய மோவாய்க் கட்டையைப் பிடித்து அப்பா ஐயா என்று கெஞ்சியாக வேண்டும் என்று சம்பந்தியம்மாள் சம்பு சாஸ்திரியிடம் சொன்ன போது உண்மையையே சொன்னாள்.
சம்பு சாஸ்திரியின் பெரிய மனுஷத்தன்மையைப் பற்றியும் சாவித்திரியின் அழகைப் பற்றியும் அவள் வர்ணித்ததும் ஒருவாறு அவன் மனத்தை இளகச் செய்திருந்தன.
இப்போது நெடுங்கரைக்கு வந்து அந்தப் பட்டிக்காட்டையும் ஜான்வாஸ ஊர்வலத்தின் அழகையும் பார்த்த பிறகு அவன் மனம் சோர்ந்துவிட்டது.
கோவிலில் வைத்து உபசாரங்கள் நடந்த போதெல்லாம் சம்பு சாஸ்திரி குறுக்கே நெடுக்கே போய்க் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்து அவர் அந்தக் கோவிலின் குருக்கள் என்று அவன் எண்ணினான்.
ஊர்வலம் முடிந்து சம்பந்திகளுக்காக ஏற்பட்டிருந்த ஜாகைக்குப் போனதும் அம்மாவைத் தனியாக அழைத்து அழமாட்டாத குரலில் என்னால் முடியாது இந்தக் கல்யாணம் எனக்கு வேண்டாம்.
தங்கம்மாள் சாஸ்திரியுடன் பேரம் பேசி அவர் அதிகப் பணம் கொடுக்கச் சம்மதித்துவிட்டுப் போனதும் மறுபடியும் தன் மகனிடம் வந்தாள்.
அப்பா குழந்தை நீயுந்தான் இப்படிச் சொல்றேன்னு நான் அந்தப் பிராமணன் கிட்டே ஏதாவது சாக்குக் காட்டிக் கல்யாணத்தை நிறுத்திவிடலாம்னு பார்த்தேன்.
சம்பு சாஸ்திரியின் தாராள சுபாவத்தை அறிந்ததும் உண்மையிலேயே தங்கம்மாளுக்கு இந்தக் கல்யாணத்தை எப்படியாவது நடத்திவிட வேண்டுமென்று உறுதி ஏற்பட்டிருந்தது.
இந்த மாதிரி சோக நாடகமெல்லாம் கொஞ்ச நேரம் நடந்த பிறகு கடைசியில் தங்கம்மாள் நான் சொல்றதைக் கேள்டா குழந்தை நீ இப்போ மாத்திரம் என் மானத்தைக் காப்பாத்திடு அப்புறம் உனக்கு வேணும்னா ஆம்படையாளை அழைச்சு வைச்சுக்கோ இல்லாட்டா வேண்டாம்.
அதற்கு ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்பு முதன் முதலாக கல்யாணப் பந்தலில் மாலை மாற்றும் சந்தர்ப்பத்தில் ஸ்ரீதரன் சாவித்திரியைப் பார்த்தான்.
கிராமாந்தர வழக்கப்படி அவளுக்குப் பதினெட்டு முழப் புடவை உடுத்தி தலையில் பழைய காலத்து நகைகள் எல்லாம் அணிவித்து அலங்காரம் செய்திருந்தார்கள்.
பிறகு திருமாங்கல்ய தாரணத்துக்கு முன்பு மணமகனும் மணமகளும் மந்திரோச்சாடனத்துடன் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்கும் கட்டம் வந்தது.
இந்த நிலையிலிருந்த சாவித்திரியின் முகத்தைப் பார்த்ததும் ஸ்ரீதரன் இவ்வளவு அவலட்சணமான முகம் இந்த உலகத்திலேயே இருக்க முடியாது என்று தீர்மானித்து விட்டான்.
ஏதோ தலைவிதியினால் இந்தப் பந்தம் ஏற்பட்டுவிட்டது ஆனால் இப்போது தாலி கட்டுவதுடன் சரி அப்புறம் எனக்கும் இவளுக்கும் யாதொரு சம்பந்தமும் கிடையாது என்று அடிக்கடி அவன் மனத்தில் உறுதி செய்து கொண்டான்.
கல்யாணத்துக்கு முதல் நாளிரவு அவளுடைய ஆவல் உச்ச நிலையை அடைந்திருந்த சமயத்தில் கசு முசு என்று பலரும் இரகசியம் பேசிக்கொண்டதை அவள் கவனித்தாள்.
வம்புக்கார ஸ்திரீகள் இரண்டொருவர் அவளிடம் வந்து அடியே சாவித்திரி பொண்ணு பிடிக்கலை கல்யாணம் வேண்டாங்கறானாம் உன் ஆம்படையான் என்று சொன்னார்கள்.
சம்பந்திகள் அது பண்ணலை இது போறலை என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பா நாலு பேர் நாலு வம்பு வளப்பா அதையெல்லாம் நீ காதிலேயே போட்டுக்கப்படாது அம்மா என்றார்.
அவள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தபடி ஸ்ரீதரன் உச்சிக் குடுமியுடன் இராமல் நாகரிகமாகக் கிராப் வைத்துக் கொண்டிருப்பதையும் சிவந்த மேனியுடன் சுந்தர புருஷனாய் விளங்குவதையும் கண்டதும் கர்வத்தினால் அவளுடைய உடல் பூரித்தது.
திருமாங்கல்ய தாரணத்துக்கு முன்னால் பட்டுத் துணியினால் மறைக்கப்பட்ட சமயம் ஸ்ரீதரனுடைய முகத்தைப் பார்த்தபோது அவளுக்கு மயிர்க் கூச்சம் எடுத்து கண்களில் ஜலம் வந்துவிட்டது.
அப்போதெல்லாம் அவன் தன்னைப் பாராமல் குனிந்து கொண்டிருப்பதையோ அல்லது வேறு பக்கம் நோக்கிக் கொண்டிருப்பதையோ பார்த்ததும் அவளுக்கு அவமானமாய்ப் போய்விடும்.
தனக்குப் புருஷனாக வாய்த்தவர் சாதாரண மனுஷர் அல்ல தன்னுடைய தகப்பனார் பூஜை செய்யும் ஸ்வாமிதான் தன்னைச் சிறு தாயாரின் கொடுமையிலிருந்து மீட்பதற்காக இப்படி மனுஷ ரூபத்தில் வந்திருக்கிறார் என்று எண்ணினாள்.
தன்னுடைய துயரங்கள் எல்லாம் தீர்ந்துவிட்டனவென்றும் இனிமேல் தன் வாழ்க்கையில் சந்தோஷத்தைத் தவிர துக்கம் என்பதே கிடையாதென்றும் அவள் நினைத்து நினைத்து மனம் பூரித்தாள்.
வாழ்க்கையில் தன்னுடைய கஷ்டங்களெல்லாம் உண்மையில் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகின்றன என்பது அந்தப் பேதைப் பெண்ணுக்கு எப்படித் தெரியும்?
வருங்காலத்தில் நிகழப்போவதெல்லாம் மட்டும் மனுஷனுக்குத் தெரிந்திருந்தால் அவன் ஒரு கணமாவது உண்மையான மகிழ்ச்சி அநுபவிக்க முடியுமா?
ஊரில் அந்த வருஷம் மிராசுதார்களுக்கும் குடியானவர்களுக்கும் மனைக்கட்டுச் சண்டை ஏற்பட்டு கோர்ட்டில் கேஸ் நடந்து கொண்டிருந்தது.
நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை அந்த மாதிரி நீதான் நல்லானாச்சே உனக்காகத்தான் மழை பெய்யட்டுமே?
சம்பு சாஸ்திரியார் அன்றிரவு விராட பர்வம் வாசித்ததனால் தானோ என்னவோ நமக்குத்தெரியாது மறுநாள் மாலை கீழ்த் திசையில் இருண்ட மேகங்கள் திரண்டு எழுந்தன.
மின்னல் ஒரு திசையின் அடிவாரத்தில் கிளம்பி கண்ணைப் பறிக்கும் ஒளியுடன் வானத்தைக் குறுக்கே கடந்து சென்று இன்னொரு திசையின் அடிவரையில் சென்று மறைந்தது.
அந்த மாதிரியாக மேகமாகிய மலை முகட்டிலிருந்து ஒரு பெரிய பிரம்மாண்டமான கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் பரவிய அருவி விழுவது போலவே தோன்றியது.
சங்கர தீக்ஷிதர் வந்ததும் கையில் ஓர் ஓட்டை விசிறியுடன் சம்பு சாஸ்திரியிடம் வந்து எங்கணும் சாஸ்திரி ரொம்ப இறுக்கமாயிருக்கே வேர்க்கிறதோ இல்லையோ?
ஆனால் சங்கர தீக்ஷிதரின் எண்ணம் பலிக்காமற் போவதற்கே தானோ என்னவோ பஜனை ஆரம்பித்த சற்று நேரத்துக்கெல்லாம் மறுபடியும் மழை பலமாய்ப் பிடித்துக் கொண்டது.
பஜனை மடத்தின் சுவர்களின் மீதும் கதவுகளின் மீதும் மழையும் புயலும் தாக்கியபோது உண்டான சப்தம் பஜனையின் சப்தத்தையும் மூழ்க அடிப்பதாயிருந்தது.
பாவம் சாவித்திரி சுண்டல் எடுத்துக்கொண்டு போவதற்காக வந்தவள் வீட்டுச் சாமான்கள் நனையாமல் காப்பாற்றுவதற்குப் பெருமுயற்சி செய்தாள்.
அந்தச் சமயம் மங்களம் சமையலறையிலிருந்து கையில் ஒரு கிழிசல் குடையுடன் வந்து ஏண்டி சாவித்திரி உங்க அப்பாகிட்டச் சொல்லி இந்தக் குடையை ரிப்பேர் பண்ணி வைக்கறதற்குக்கூட விதியில்லையா?
பகவானுடைய பக்தியில் ஈடுபட்டவர்கள் தங்களுடைய குடும்ப காரியங்களைச் சரியாகக் கவனிப்பதில்லையென்பது நமது நாட்டில் தொன்றுதொட்ட சம்பிரதாயமாயிருந்து வந்திருக்கிறது.
மாடுகளுக்கும் பாஷை உண்டு அவை ஒன்றோடுடொன்று பேசிக்கொள்ளும் என்று சொல்வது உண்மையானால் சம்பு சாஸ்திரியாரின் மாடுகள் அப்போது பின்வருமாறுதான் பேசிக் கொண்டிருந்திருக்க வேண்டும்.
அதற்காக பிச்சைக்காரன் குடிசையிலே சனீசுவரன் புகுந்தாற் போல் இவர்கள் நம்முடைய இடத்தைப் பங்கு போட்டுக் கொள்ள வந்து விட்டார்களாக்கும்?
அவன் ஒரு குதிரின் இடுக்கிலிருந்து பெரிய சாக்குச் சுருள் ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு வந்து ஏ பிள்ளைகளா கொழந்தைகளைக் கொன்னுடாதீங்க.
மறுநாள் காலையில் சுமார் பத்து மணிக்கு கொஞ்சம் தூற்றல் நின்று வானம் வெளி வாங்கியிருந்த போது வம்பும் தும்பும் கும்பலாகச் சேர்ந்து சம்பு சாஸ்திரியின் வீட்டு வாசலைத் தேடிக் கொண்டு வந்தன.
சங்கர நாராயண தீக்ஷிதரை முன்னிட்டுக்கொண்டு முத்துசாமி அய்யர் சாமாவய்யர் ரமணி அய்யர் பஞ்சவய்யர் ராமய்யா வாத்தியார் பென்ஷன் ஸப் ரிஜிஸ்ட்ரார் சினிவாச அய்யங்கார் பஞ்சாங்கம் பசுபதி ஜோசியர் குமாரசாமி குருக்கள் நாராயண கனபாடிகள் அர்ச்சகர் வரதய்யங்கார் எல்லாரும் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
அப்போது வாசலில் நின்ற செவிட்டு வைத்தியைப் பார்த்து தீக்ஷிதர் அடே உன் அத்திம்பேரைக் கூப்பிடு என்று வாயாலும் கத்தி கையாலும் ஜாடை காட்டினார்.
இப்போது நெஞ்சு படக் படக்கென்று அடித்துக் கொள்ள உள்ளே சென்று பூஜை அறையில் இருந்த சாஸ்திரியிடம் எல்லாரும் வந்திருக்கா உங்களைக் கூப்பிடறா என்றான்.
பிறகு சமையலறைப் பக்கம் சென்று அக்கா அக்கா ஊரிலே எல்லாருமாகச் சேர்ந்து அத்திம்பேரை அடிக்க வரா நாம் இங்கே இருக்க வேண்டாம் ஊருக்குப் போய்விடுவோம் வா என்றான்.
உம்ம பூஜையைக் கொண்டு போய்க் குடமுருட்டி உடைப்பிலே போடுங்காணும் உமக்குப் பூஜை வேறே வேண்டியிருக்கா பூஜை என்றார் தீக்ஷிதர்.
என்று சங்கடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கையில் கல்கத்தாவில் ஸ்ரீதரனும் தீபாவளியை நினைத்துப் பெரிதும் சங்கடப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
கல்யாணம் ஆன இரண்டு மாதத்துக்கெல்லாம் ஸ்ரீதரனுக்குக் கல்கத்தாவில் பெரிய உத்தியோகம் ஆனபோது தன்னுடைய அபாரமான புத்திசாலித்தனத்துக்காகத்தான் மேற்படி வேலை தனக்குக் கிடைத்தது என்று அவன் நினைத்தான்.
சாவித்திரியைக் கல்யாணம் பண்ணின முகூர்த்தந்தான் ஸ்ரீதரனுக்கு வேலை கிடைத்தது என்றும் அவளுடைய அதிர்ஷ்டந்தான் காரணமென்றும் தங்கம்மாள் சொன்னாள்.
கல்கத்தாவில் ராஜாராமய்யர் உத்தியோகம் பார்த்தபோது அவருக்கு மேலதிகாரியாயிருந்த ஆங்கில துரை அவரிடம் மிகவும் விசுவாசம் வைத்திருந்தார்.
எனவே ராஜாராமய்யரைக் கல்கத்தாவுக்கு வரப் பண்ணுவதற்காக துரை அவருடைய பிள்ளை ஸ்ரீதரனுக்கு கே அண்டு ஓ பாங்க் என்னும் பிரசித்திபெற்ற இங்கிலீஷ் பாங்கின் கல்கத்தா கிளை ஆபீஸில் உதவி மானேஜர் வேலை செய்து வைத்தார்.
ஆடி ஆறாம் மாதம் ஆவணியவிட்டம் இவற்றுக்கெல்லாம் நெடுங்கரைக்குப் போய் அதிகாரம் பண்ணிச் சீர்செனத்தி கொண்டு வரவில்லையே யென்பது தான் அந்தக் குறை.
ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் சேர்த்து வைத்து தலை தீபாவளிக்குப் போய்க் கொண்டு வந்துவிடலாமென்று அவள் ஆசைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
ஏற்கனவே அவனுக்கு இந்தக் கல்யாணம் பிடிக்கவில்லை சாவித்திரியை நினைத்தால் அவனுக்கு அருவருப்பாயிருந்தது நெடுங்கரையையும் சம்பு சாஸ்திரியையும் எண்ணினால் அவனுடைய உடல் குன்றியது.
ஸ்ரீதரன் உத்தியோகம் பார்த்த பாங்கில் டைப் அடிக்கும் வேலைக்கு ஆங்கிலோஇந்தியப் பெண்கள் அமர்த்தப்பட்டிருந்தார்கள்.
பிறகு அந்தப் பெண் ஸ்ரீதரனுடைய கடிதங்களை டைப் அடிப்பதற்குத் தன்னை நியமித்திருப்பதாகவும் அவன் கூப்பிடும்போது வருவதாகவும் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டாள்.
சம்பு சாஸ்திரியின் மாட்டுக் கொட்டகையில் அடைக்கலம் பெற்ற சேரி ஜனங்கள் இரண்டு நாளைக்குள் களத்துத் திடலில் கொட்டகை போட்டுக் கொண்டு அங்கே போய்விட்டார்கள்.
உடைப்பினால் சேரி ஜனங்களுக்கு மிகவும் துன்பம் ஏற்பட்டதாயினும் அந்தத் துன்பத்தின் மூலமாகக் கடவுள் அவர்களுக்கு ஒரு நன்மையையும் அளித்தார்.
சேரியின் ஒரு பக்கத்தில் உடைப்பு வெள்ளம் பாய்ந்த வேகத்தினால் ஒரு பெரிய பள்ளம் ஏற்பட்டு அதில் ஜலம் தேங்கி நின்றது.
அந்தப் பள்ளம் ஒரு பெரிய மூங்கில் கழி ஆழம் இருந்தபடியால் சேரி ஜனங்களுக்கு என்றும் ஜலம் வற்றாத ஒரு குளம் ஏற்பட்டது.
இதனாலும் பழைய குடிசைகளுக்குப் பதில் புதிய குடிசைகள் கிடைத்தபடியாலும் சேரி ஜனங்களுக்கு மொத்தத்தில் உடைப்பினால் நன்மை ஏற்பட்டதென்றே சொல்லலாம்.
அப்படிப் பறித்தெடுத்த மண்ணையெல்லாம் வெள்ளம் என்ன செய்தது என்று கேட்டால் சேரிக்கு அருகிலிருந்த சம்பு சாஸ்திரியின் வயல்களில் கொண்டு போய்த் தள்ளிற்று.
சாஸ்திரியின் நன்செய் நிலத்தில் ரொம்பவும் உயர்தரமான இரண்டு வேலி நிலம் இதனால் பாழாய்ப் போயிற்று ஊரிலே வேறு யாருக்கும் இவ்வளவு அதிக சேதம் கிடையாது.
ஆகவே வெள்ளத்தின்போது சேரி ஜனங்களுக்கு மாட்டுக் கொட்டகையில் இடங்கொடுத்ததை வியாஜமாக வைத்துக் கொண்டு ஊரார் அவரைச் சாதிப் பிரஷ்டம் செய்தார்கள்.
அவர் வீட்டுக்கு நீர் நெருப்புக் கொடுக்கக் கூடாதென்றும் அவர் வீட்டில் நடக்கும் சுபாசுப காரியங்களுக்குப் போகக் கூடாதென்றும் கட்டுப்பாடு செய்தார்கள்.
அவரும் மிஸ்டர் பீடர்ஸன் துரையும் ஸ்பிரிட் ஒர்ல்ட் பத்திரிகாசிரியர் சியாம் பாபுவும் இன்னும் நாலைந்து பேரும் வாரத்தில் ஒரு நாள் இரவில் சந்தித்து இறந்தவர்களுடைய ஆவிகளை வரவழைத்துப் பேச முயன்று கொண்டிருந்தார்கள்.
முதலில் ஓர் அங்குலம் அப்புறம் இரண்டு அங்குலம் இப்படியாக அபிவிருத்தியடைந்து இப்போது ஒரு முழ உயரம் வரை கிளம்பிக் கொண்டிருந்தது.
உண்மையில் அங்கே தியானத்தில் அமர்ந்தவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஆவிகளுக்கு ஒத்தாசை செய்யும் நோக்கத்துடன் கொஞ்சம் கொஞ்சம் இலேசாக மேஜையைத் தூக்கிவிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஆனால் ஒருவருக்காவது மற்றவர்களும் அப்படிச் செய்கிறார்கள் என்பது தெரியாதாகையால் அருவமான ஆவிகள் தான் வந்து மேஜையைத் தூக்குகின்றன என்று மனப்பூர்வமாக நம்பினார்கள்.
தமது வாழ்நாளெல்லாம் கனவு கண்டு கொண்டிருந்த காரியம் இப்போது உண்மையிலேயே நிறைவேறப் போகிறதென்று எண்ணி அவர் அளவிலாத உற்சாகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார்.
அத்துடன் இப்போது அவர்கள் சோதனை நடத்திக்கொண்டிருந்த இடம் அவ்வளவு வசதியில்லாமலிருந்தபடியால் தங்கம்மாளும் ஸ்ரீதரனும் ஊருக்குப் போனால் தமது வீட்டிலேயே ஒரு நாள் நடத்திப் பார்க்கலாம் என்ற எண்ணமும் அவருக்கு இருந்தது.
சோதனை நடக்கும் போது நம்பிக்கையற்றவர்கள் யாரும் அருகில் இருக்கக் கூடாதாதலால் தங்கம்மாளும் ஸ்ரீதரனும் இருக்கும்போது வீட்டில் அந்தச் சோதனை நடத்த அவர் விரும்பவில்லை.
இப்படியாக ராஜாராமய்யர் தம் மனைவியும் புதல்வனும் தீபாவளிக்கு ஊருக்குப் போவதை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமயத்தில் நெடுங்கரையிலிருந்து அவர் பேருக்கு ஒரு தபால் வந்தது.
அப்போது அவர் ஸ்பிரிட் ஒர்ல்ட் பத்திரிகைக்குத் தமது ஆவி உலக அநுபவங்களைப் பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதிக் கொண்டிருந்தாராயினும் அதை அப்படியே விட்டு விட்டுத் தங்கம்மாளைத் தேடிக் கொண்டு போனார்.
அன்று இரவுதான் நெடுங்கரைக்குப் பயணப்படுவதாக உத்தேசித்திருந்தபடியால் தங்கம்மாள் பெட்டியில் சாமான்களை எடுத்து வைத்துக் கொண்டும் வேலைக்காரனைப் படுக்கை கட்டச் சொல்லிக் கொண்டும் இருந்தாள்.
சம்பு சாஸ்திரிக்குத் திடீர்னு பைத்தியம் புடிச்சுடுத்தாம்... பைத்தியம்னா நிஜப் பைத்தியமில்லை ஒரு நாளைக்குத் தீண்டாதவன்களையெல்லாம் அக்கிரகாரத்துக்குள்ளே அழைச்சுண்டு வந்துட்டாராம்.
அதுக்காக ஊரார் அவரை பாய்காட் பண்ணி வச்சிருக்காளாம்... அடபாவிப் பிரமாணா இப்படிப் பெரிய கல்லாத் தூக்கிப் போட்டுட்டாரே ஆடி ஆறாம் மாதம் ஒண்ணுக்குந்தான் போகலை தீபாவளிக்காவது போய்த் துணிமணி பாத்திரம் பண்டம் வாங்கி நகத்திண்டு வரலாம்னு ஆசைப்பட்டுண்டு இருந்தேனே?
சரியாப் போச்சு எனக்கு வேறே வேலை கிடையாதாக்கும் தீக்ஷிதரும் இன்னும் நாலைஞ்சு பேரும் கையெழுத்துப் போட்டுக் கடுதாசி எழுதியிருக்கா.
ஒரு நாளைக்குப் பலமா மழை பேஞ்சபோது சேரியிலே வெள்ளம் புகுந்துடுத்துன்னு சேரி ஜனங்கள் எல்லாரையும் அக்கிரகாரத்துக்கு அழைச்சுண்டு வந்து இரண்டு நாள் வச்சிருந்தாராம்.
நன்னாயிருக்கே இன்னிக்கு நாம்ப புடவைக்கும் வேஷ்டிக்கும் ஆசைப்பட்டுண்டு போய்ட்டா நாளைக்கு நம்ப பொண்களைக் கொடுத்திருக்கிற இடத்திலே சும்மா இருப்பாளா?
ராஜாராமய்யரும் தங்கம்மாளும் இப்படிப் பேசிக் கொண்டிருந்த போது வாசலில் வண்டி நின்ற சத்தமும் ஸ்ரீதரனும் அவனுடைய தோழனும் இறங்கி உள்ளே வந்த சத்தமும் அவர்கள் காதில் விழவில்லை.
அடுத்த அறையில் வாசற்படிக்கு அருகில் நின்றபடி ஸ்ரீதரன் அவர்களுடைய சம்பாஷணையைச் சற்று நேரம் ஒட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
ஆனால் அதைச் சிறிதும் வெளியில் காட்டிக் கொள்ளாமல் முகத்தைக் கடுகடுப்பாக வைத்துக் கொண்டே அப்பாவும் அம்மாவும் இருந்த அறைக்குள் வந்தான்.
ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் அப்பாவையும் அம்மாவையும் வெறிக்கப் பார்த்துவிட்டு ஒரு பிள்ளைக்கு அவன் தாயார் தகப்பனாரே சத்துருக்களாயிருந்தால் என்னதான் செய்கிறது?
இப்போது பிள்ளையாண்டான் மனம் வெறுத்துப் பேசினதைக் கேட்டதும் அவள் விசித்துக் கொண்டே அப்படி ஏண்டா சொல்றே குழந்தை உனக்கு என்னடா இப்போ வந்துடுத்து?
சபாஷ் ஒரு தடவை மரப்பாச்சியைக் கல்யாணம் பண்ணி வச்சாச்சு இன்னொரு புதுச்சேரிப் பொம்மையையும் கல்யாணம் பண்ணி வச்சுட்டா ரொம்ப பேஷாய்ப் போய்விடும்.
வேறே வேலை இருந்தாப் பாரு ஊருக்குப் போகலை லீவு வேண்டாம்னு துரைக்கு உடனே எழுதிப் போட்டுடு என்று சொல்லிவிட்டு தமது அறைக்குச் சென்றார்.
ரைட்டோ அம்மா ரொம்ப தாங்க்ஸ் என்று சொல்லிவிட்டு அவனுடைய சிநேகிதனைக் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு மேல் மாடிக்குப் போனான்.
அங்கே ஸுஸிக்கு நல்ல வார்த்தைச் சொல்லிச் சமாதானப்படுத்துவதற்குள் அவன் ரொம்பவும் சிரமப்பட்டுப் போனான் என்று சொல்ல வேண்டுமா?
தீபாவளிக்கு முதல் நாள் காலையில் சாவித்திரி தூக்கத்திலிருந்து எழுந்திருக்கும்போதே நாளைப் பொழுது விடிந்தால் தீபாவளி என்று எண்ணிக்கொண்டு எழுந்தாள்.
ஏனென்றால் அப்பாவினிடம் அடிக்கடி சொல்லி பெருமழையின் போது ஒழுகிய இடத்தையெல்லாம் ஓடுமாற்றிச் செப்பனிடும்படி செய்துவிட்டாள்.
அன்று காலை நேரமெல்லாம் சாவித்திரி வீட்டின் மூலை முடுக்குகளையெல்லாம் சுத்தம் செய்வதிலும் அழகுபடுத்துவதிலும் ஈடுபட்டிருந்தாள்.
இன்னும் கோட் ஸ்டாண்டுகள் நிலைக் கண்ணாடிகள் இவையெல்லாம் எங்கெங்கேயிருந்தால் நன்றாயிருக்குமென்று பார்த்துப் பார்த்து மாட்டினாள்.
சுவர் மூலையில் எங்கேயாவது கொஞ்சம் ஒட்டடை காணப்பட்டால் உடனே அதை எடுத்துக் கொல்லையில் தூரக் கொண்டுபோய்ப் போட்டுவிட்டு வந்தாள்.
இடையிடையே முற்றத்தில் காக்காய் கத்தும் சத்தம் கேட்டால் ஓடிப் போய்க் காக்காயைப் பார்த்து ஓகோ இன்னிக்கு மாப்பிள்ளை வரப்போறார்னு உனக்குத்தான் அதிசயமாய்த் தெரியுமோ?
குறுக்கே நெடுக்கே செவிட்டு வைத்தி போனால் அவனைப் பார்த்து அடே இரண்டு நாளைக்கு கண்ட இடத்தில் எல்லாம் மூக்கைச் சிந்திப் போடாமலிரு உனக்குப் புண்ணியமாய்ப் போகட்டும் என்றாள்.
ஆயிற்று சூரியன் உச்சி வானத்தைக் கடந்து மேற்புறம் சாயத் தொடங்கிற்றோ இல்லையோ சாவித்திரியின் பரபரப்பும் பதின்மடங்கு அதிகமாயிற்று.
ஆனாலும் இன்னும் அரை மணி ஆனதும் சாவித்திரி மறுபடியும் அவரிடம் வந்து ஏனப்பா வண்டி ஓட்டிண்டு போறதுக்கு நல்லான் இன்னும் வர்றலையே?
சுமார் மூன்று மணிக்குச் சம்பு சாஸ்திரியார் வண்டியில் ஏறிக்கொண்டு புதுச்சத்திரம் ஸ்டேஷனுக்குக் கிளம்பிய பிறகுதான் சாவித்திரியின் மனம் கொஞ்சம் நிம்மதி அடைந்தது.