sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஈழத்தில் உயிர் துறந்த கொடும்பாளூர்ச் சிறிய வேளாளரின் தந்தைதான் அதாவது வானதியின் பாட்டனார் பராந்தக தேவருக்குத் துணை புரிந்த கொடும்பாளூர் சிற்றரசர்.
பராந்தக தேவரின் நாடகம் நடத்தியவர்கள் மேற்கூறிய இரண்டு சிற்றரசர்களுக்குள்ளே எவ்வித உயர்வு தாழ்வும் வேற்றுமையும் கற்பியாமல் மிக ஜாக்கிரதையாகவே ஒத்திகை செய்திருந்தார்கள்.
நாடகத்தின் நடுநடுவே நாவலோ நாவல் ந்த நாளில் உற்சாகத்தையும் ஆதரவையும் காட்டுவதற்கு ஜனங்கள் ஜயகோஷம் செய்வதுபோல் அக்காலத்தில் நாவலோ நாவல் என்று சப்தமிடுவது வழக்கம்.
கொடும்பாளூர்க் கட்சியின் கோஷம் வலுக்கும்போது பக்கத்திலிருந்த கொடும்பாளூர் இளவரசியைத் தூண்டி பார்த்தாயா வானதி உன் கட்சி இப்போது வலுத்து விட்டது என்பாள்.
இந்த மாதிரி ஒரு போட்டி ஏற்பட்டதும் அதிலே ஜனங்கள் பகிரங்கமாக ஈடுபட்டுக் கோஷமிடுவதும் இளைய பிராட்டி அதை மேலும் தூண்டி விட்டு வருவதும் அந்த அற்பச் சிறுமி வானதியையும் தன்னையும் ஒரு நிறையில் சமமாக வைத்துப் பரிகசிப்பதும் நந்தினியின் உள்ளக் கனலைப் பன்மடங்கு வளர்த்து வந்தது.
அப்படிச் செய்தால் அந்தப் போட்டியைப் பிரமாதப்படுத்தித் தன் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டதாகும் என்று எண்ணிப் பழுவூர் ராணி பல்லைக் கடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
போரில் பாண்டிய மன்னன் தோல்வியடைந்தது அவன் இலங்கை மன னனிடம் சென்று சரணாகதி அடைந்தது இலங்கை மன்னனிடம் உதவி பெறாமல் மணிமகுடத்தையும் இரத்தின ஆரத்தையும் அங்கேயே விட்டுவிட்டுச் சேர நாட்டுக்கு ஓடியது முதலியவற்றை நாடகத்தில் காட்டிய போது சபையோர் அனைவருமே அளவிலா உற்சாகத்தைக் காட்டினார்கள்.
கொஞ்சம் பேச்சுக்கொடுத்துப் பார்க்கலாம் என்று எண்ணி சக்கரவர்த்தியும் நம்முடன் இருந்து இந்த அருமையான நாடகத்தைப் பார்க்க முடியாமற் போயிற்றே?
பின்னர் சக்கரவர்த்தினி வானமா தேவியும் மற்றுமுள்ள அரண்மனைப் பெண்டிரும் சோழர்குல தெய்வமான துர்க்கையம்மன் ஆலயத்துக்குப் புறப்பட்டார்கள்.
சுந்தரசோழர் உடல் நலம் எய்தும்படி மலையமானின் புதல்வி பல நோன்புகள் நோற்று வந்தார்.துர்க்கையம்மன் கோயிலுக்கு அடிக்கடி சென்று அவர் பிரார்த்தனை செலுத்துவது உண்டு.
சாபம் விளைந்த வரலாறுகளைச் சொல்லுவார்கள்.இளம் பெண்கள் பயப்படக் கூடும் என்று அழைத்துப் போவதில்லை.ஆனால் இளைய பிராட்டியிடம் நீ பயந்து கொள்வாய் என்று சொல்லி நிறுத்த யாருக்குத் தைரியம் உண்டு?
ஈழப் போரில் இறந்த தன் தந்தையின் நினைவும் தந்தையின் மரணத்துக்குப் பழிவாங்கி வரச்சென்றிருக்கும் இளவரசரின் நினைவும் இடைவிடாமல் எழுந்தன.
இளையபிராட்டி ஆலயத்திலிருந்து திரும்பி வந்து அன்றைய நாடகத்தைப் பற்றி அவருடன் சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தால் பிறகு தூக்கம் வரலாம் அதற்கு முன் நிச்சயமாக இல்லை.
என்ன பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டுமோ சொல் அதன்படி செய்து விடுகிறேன்.என்னைவிட்டுவிடு... ஐயோ என்னை இவளுடைய கொடுமையிலிருந்து விடுவிப்பார் யாருமில்லையா?
எல்லோரும் என் உடல் நோய்க்கு மருந்து தேடுகிறார்களே என் மன நோயை தீர்த்துக் காப்பாற்றுவார் யாரும் இல்லையா... போ போ போய்விடு இல்லை போகாதே நில் நான் என்ன செய்யவேண்டுமென்று சொல்லிவிட்டுப் போ இப்படி மௌனம் சாதித்து என்னை வதைக்காதே வாயைத் திறந்து ஏதாவது சொல்லிவிட்டுப் போ இந்த வார்த்தைகள் வானதியின் காதில் இரும்பைக் காய்ச்சி விடுவதுபோல் விழுந்தன.
குந்தவைப் பிராட்டி கோயிலிருந்து திரும்பி வந்த போது வானதி அவள் அறைக்குச் சற்றுத் தூரத்தில் நடை பாதையில் உணர்வற்றுக் கட்டைபோல் கிடப்பதைக் கண்டாள்.
அந்தக் கொடும்பாளூர்ப் பெண் மூர்ச்சையடைந்ததைப் பற்றித்தான் சொல்லுகிறேன் அந்தப் பெண்ணுக்கு இப்போது உடம்பு எப்படியிருக்கிறது?
குந்தவை சற்று யோசித்துவிட்டு ஆம் அப்பா நாங்கள் எல்லோரும் துர்க்கை ஆலயத்துக்குச் சென்றிருந்தபோது அவள் தனியாக மேல்மாடத்துக்குப் போகப் பார்த்தாளாம்.
போய் விடுங்கள் என்று சுந்தர சோழர் கூறியபோது அவர் உடல் நடுங்குவதையும் அவருடைய கண்கள் வெறித்தபடி எங கேயோ பார்ப்பதையும் குந்தவை கவனித்தாள்.
ஆனால் இலங்கையிலிருந்து மூலிகை வந்தாலும் சரி சாவகத் தீவிலிருந்து வந்தாலும் சரி தேவலோகத்திலிருந்து அமுதமே வந்தாலும் சரி எனக்கு உடம்பு இந்த ஜன்மத்தில் குணமாகப் போவதில்லை... என் கட்டளையையும் மீறி நீ இங்கு வந்தாயே அம்மா அதற்காக உண்மையில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
கவிகளுடைய அதிசயோக்தியான கற்பனையை நீயும் சொல்கிறாய் குழந்தாய் நான் மூன்று உலகம் ஆளும் சக்கரவர்த்தியல்ல ஒரு உலகம் முழுவதும் ஆளுகிறவனும் அல்ல.
இதன் பாரத்தையே என்னால் சுமக்க முடியவில்லை... தாங்கள் ஏன் சுமக்க வேண்டும் அப்பா இராஜ்ய பாரத்தைச் சுமப்பதற்குத் தகுந்தவர்கள் இல்லையா?
திருமேனியில் தொண்ணூறும் ஆறும் புண் சுமந்த வீர விஜயாலய சோழர் இந்தச் சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருந்தார்.காவேரி நதி தீரத்தில் நூற்றெட்டு ஆலயங்கள் எடுப்பித்த ஆதித்த சோழரும் சிற்றம்பலத்துக்குப் பொன் வேய்ந்து பொன்னம்பலமாக்கிய பராந்தகரும் இந்த ராஜ்யத்தை விஸ்தரித்தார்கள்.
அன்பே சிவம் எனக்கண்டு அன்பும் சிவமும் தாமாகவே வீற்றிருந்த ண்டராதித்தர் அரசு புரிந்த தர்ம மகாராஜ்யம் இது.இப்படிப்பட்ட ராஜ்யத்திற்குச் சாபக்கேடு என்ன இருக்க முடியும்?
அப்பா தாங்கள் ஏதோ மனப் பிரமையில் இருக்கிறீர்கள் இந்தத் தஞ்சாவூர்க் கோட்டையை விட்டுத் தாங்கள் புறப்பட்டு வந்தால்... நான் இவ்விடம் விட்டுப் புறப்பட்டால் அடுத்த கணம் என்ன ஆகும் என்று உனக்குத் தெரியாது அழகிய பழையாறையை விட்டு இந்தத் தஞ்சைக் கோட்டையாகிய சிறையில் நான் சந்தோஷத்துக்காக இருக்கிறேன் என்று கருதுகிறாயா?
நேற்றிரவு நாடகம் ஆடிக்கொண்டிருந்தபோது என்ன நடந்தது என்பதை யோசித்துப் பார் நிலா மாடத்தின் முகப்பிலிருந்து நான் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
நான் ஒருவன் இங்கு இருக்கும்போதே இவர்கள் இப்படி நடந்து கொள்ளுகிறார்களே நான் இல்லாவிட்டால் என்ன ஆகும் என்று சிந்தித்துப் பார் நான் தஞ்சாவூரை விட்டுக் கிளம்பிய தட்சணமே இரு கட்சியாருக்குள்ளும் சண்டை மூளும் கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் சந்ததிகள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக்கொண்டு அழிந்ததுபோல் இவர்களும் அழியும்போது இந்த மக ாசாம்ராஜ்யமும் அழிந்து விடும்... அப்பா தாங்கள் இந்தச் சோழ சாம்ராஜ்யத்தில் சர்வாதிகாரச் சக்கரவர்த்தி.
அப்பா அந்த இரு கட்சியில் ஒரு கட்சிக்காரர்கள் தங்களுக்கு விரோதமாகச் சதி செய்யும் துரோகிகள் என்று தெரிந்தால்.. சுந்தர சோழர் குந்தவையை வியப்போடு உற்றுப்பார்த்து என்ன மகளே சொல்கிறாய்?
குந்தவை மெல்லிய குரலில் சித்தப்பா மதுராந்தகனுக்கு அப்பா நீங்கள் நோய்ப்படுக்கையில் படுத்திருக்கையில் இவர்கள் இப்படிப் பயங்கரமான துரோகத்தைச் செய்கிறார்கள்... என்றாள்.
நீ அவரிடம் நயமாகச் சொல்லி மதுராந்தகனுக்குப் பட்டம் கட்டுவதற்குச் சம்மதம் வாங்கி விடு... குந்தவை திகைத்துப் போய்ப் பேசாமலிருந்தாள்.
பிறகு காஞ்சிக்குப் போ அங்கே உன் அண்ணன் ஆதித்த கரிகாலனிடம் சொல்லி இந்தச் சாபக்கேடு வாய்ந்த இராஜ்யம் எனக்கு வேண்டாம் என்று சொல்லும்படி செய்துவிடு.
மகாவிஷ்ணுவின் பத்து அவதாரங்களைப் பற்றிச் சொல்கிறார்களே புத்தபகவான் கடைசி அவதாரத்திற்கு முன்னால் பல அவதாரங்கள் எடுத்ததாகச் சொல்கிறார்களே?
வைத்தியர்களை அழைத்துவந்து தொந்தரவு கொடுப்பது போதாது என்று மாந்திரீகர்களையும் அழைத்துவரத் தொடங்குவார்கள்... ஆம் தந்தையே இப்போதே சிலர் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்.
ஆகையால் கப்பல் போய்க்கொண்டிருந்தபோது சற்றுத் தூரத்தில் அழகிய தீவு ஒன்று தெரிந்தபோது வாலிபன் மற்ற யாரும் அறியாமல் கடலில் மெள்ளக் குதித்தான்.
அவளைத் தொடர்ந்து பயங்கரமான கரடி ஒன்று ஓடியது.அவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே கரடி மேலும் மேலும் அந்தப் பெண்ணை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.
மரத்தில்தான் சாத்தியிருந்த வேலை எடுத்துக் கொண்டு ஓடினான்.கரடி அந்தப் பெண்ணை நெருங்கி அதன் பயங்கரமான கால் நகங்களை அவள் கழுத்தில் வைப்பதற்கு இருந்தது.
அவன் கண்கள் தேடிய பெண் சாய்ந்து வளைந்து குறுக்கே வளர்ந்திருந்த ஒரு தென்னை மரத்தின் பின்னால் அதன் பேரில் சாய்ந்து கொண்டு நின்றாள்.
அந்தப் பெண் அங்கு நின்றிருந்த காட்சி ஒப்பற்ற ஆற்றல் படைத்த ஓவியக் கலைஞன் ஒருவன் தீட்டிய சித்திரக் காட்சியாகத் தோன்றியது.
ஆனால் அவன் எதிர்பார்த்தது போல் அவள் மாயமாய் மறைந்துவிடவில்லை.எதிர்பாராத விதமாக அவள் ஓட்டம் பிடித்து ஓடினாள்.சற்று அவளைப் பின் தொடர்ந்து ஓடிப் பார்த்தான்.
வந்தவன் இலங்கைத் தீவில் கடற்கரையோரத்தில் வாழ்ந்து மீன் பிடித்துப் பிழைக்கும் கரையர் என்னும் வகுப்பைச் சேர்ந்தவன் என்று தெரிந்தது.
அவன் மரக்கிளையின்மேல் உட்கார்ந்து கடலையே கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தபோது கரடி ஒன்று அவன் பின் பக்கமாக வந்து அவனை உற்றுப் பார்த்தது.
அவளுக்குக் காதும் கேளாது என்று அறிந்து கொண்டதும் அவ்வாலிபனுடைய பாசம் பன்மடங்காகியது.பாசம் வளர்ந்து தழைப்பதற்குச் சூழ்நிலையும் சந்தர்ப்பமும் துணை செய்தன.
அது போலவே காதுகேளாததற்கு ஈடாக அவளுடைய நாசியின் உணர்ச்சி அதிசயமான சக்தி வாய்ந்ததாயிருந்தது.அடர்ந்த காட்டின் மத்தியில் வெகு தூரத்தில் மறைந்திருக்கும் காட்டு மிருகம் இன்னதென்பதை அவளுடைய முகர்தல் சக்தியைக் கொண்டே கண்டுபிடிக்க அவளால் முடிந்தது.
நாட்கள் மாதங்கள் வருஷங்கள் இவ்விதம் சென்றன.எத்தனை நாள் அல்லது வருஷம் ஆயிற்று என்பதைக் கணக்குப் பார்க்கவே அவன் மறந்துவிட்டான்.
வாலிபனுடைய இந்த சொர்க்க வாழ்வுக்குத் திடீரென்று ஒருநாள் முடிவு நேர்ந்தது.கப்பல் ஒன்று அந்தத் தீவின் அருகில் வந்து நின்றது.
அவனுடைய நாட்டில் எதிர்பாராத நிகழ்ச்சிகள் பல நடந்து விட்டன.அவனுடைய தந்தைக்கு மூத்த சகோதரர்கள் இருவர் இறந்து போய்விட்டார்கள்.
அந்த அழகிய தீவையும் அதைச் சொர்க்க பூமியாக்கிய ஊமைப் பெண்ணையும் விட்டுப்போக அவனுக்கு மனமில்லை.அதேசமயத்தில் ஊரையும் உற்றார் உறவினரையும் பார்க்கும் ஆசை ஒரு பக்கத்தில் அவனைக் கவர ்ந்து இழுத்தது.
வாலிபன் படகில் ஏறியபோது அவள் சற்றுத் தூரத்தில் அந்தப் பழைய வளைந்த தென்னை மரத்தின் மேல் உட்கார்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ஆயினும் அவன் தன் மனத்தைக் கல்லாகச் செய்து கொண்டு படகில் ஏறிச் சென்று கப்பலை அடைந்தான்... குந்தவை அந்த வலைஞர் குலப் பெண் அப்படி நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தாளே அந்தக் காட்சியின் நினைவு அடிக்கடி என் மனக் கண் முன் தோன்றிக் கொண்டிருக்கிறது.எவ்வளவு முயன்றாலும் மறக்கமுடியவில்லை.
நீ என் நிலையைக் கண்டு சிரிக்கமாட்டாய் என் மனத்திலுள்ள புண்ணை ஆற்றுவதற்கு முயல்வாய் என்னுடைய விருப்பம் நிறைவேறவும் உதவி செய்வாய் இந்த நம்பிக்கையுடன் உன்னிடம் சொல்கிறேன்... அந்தத் தீவிலிருந்து மரக்கலத்தில் ஏறிப் புறப்பட்டேன்.
என்னை எங்கேயும் அனுப்பாமல் அரண்மனையில் தம்முடனேயே வெகுகாலம் வைத்திருந்தார்.பிடிவாதம் பிடித்து அவரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு நான் ஈழ நாட்டுக்குப் போனேன்.
சோழ நாட்டின் மேன்மையை நிலை நாட்டுவதே என் வாழ்க்கையின் இலட்சியமாயிருக்க வேண்டுமென்று சொல்லி அவ்வாறு என்னிடம் வாக்குறுதியும் பெற்றுக்கொண்டார்... என் பாட்டனார் என்னிடம் எவ்வளவு பிரியம் வைத்திருந்தாரோ அவ்வளவு நான் அவரிடம் பக்தி வைத்திருந்தேன்.
அவரை மணந்த பாக்கியசாலி மழவரையர் குலமகள் என்பதை நீ அறிவாய் முதல் மனைவிக்குக் குழந்தை இல்லையென்றால் இரண்டாவது மனைவிக்கும் குழந்தை பிறவாது என்பது என்ன நிச்சயம்.
அதே சமயத்தில் எனக்கும் யுவராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் நடக்க வேண்டும் என்று என் பெரியப்பா புதிய சக்கரவர்த்தி ஏற்பாடு செய்துவிட்டார்... என் பிரிய மகளே இன்றைக்கு உன் தம்பி அருள் மொழியின் பேரில் இந்நாட்டு மக்கள் எப்படிப் பிரியமாயிருக்கிறார்களோ அப்படி அந்த நாளில் என்பேரில் அபிமானமாயிருந்தார்கள்.
ஆனால் திடீரென்று ஒரு முகம் ஒரு பெண்ணின் முகம் சோகம் ததும்பிய முகம் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களி னால் என்னைப் பரிதாபமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த முகம் தெரிந்தது.
என் தலை சுழன்றது கால்கள் பலமிழந்தன நினைவு தவறியது... அப்படியே நான் மயங்கி விழுந்து விட்டதாகவும் பக்கத்திலிருந்தவர்கள் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டதாகவும் பிற்பாடு அறிந்தேன்.
கொந்தளித்துப் பொங்கிய கடல் அந்தப் பெண்ணை விழுங்கிவிட்டது என்றே தீர்மானிக்க வேண்டியிருந்ததாம்... இந்தச் செய்தியைக் கேட்டது என் நெஞ்சில் ஈட்டியினால் குத்துவது போன்ற வலியும் வேதனையும் உண்டாயின.
அதைப் பற்றி யோசித்து மனத்தைக் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டியதுமில்லை... துன்பமும் அமைதியும் கலந்த இந்த விசித்திர வேதனையுடன் தஞ்சைக்குத் திரும்பினேன்.
வீரப் புதல ்வர்களைப் பெற்றேன்.உன்னை என் மகளாக அடையும் பாக்கியத்தையும் பெற்றேன்... ஆனாலும் மகளே செத்துப்போன அந்தப் பாவியை என்னால் அடியோடு மறக்க முடியவில்லை.
அப்பா வானதி ஒரு பயங்கொள்ளிப் பெண் கொடும்பாளூர் வீரவேளிர் குலத்தில் இவள் எப்படிப் பிறந்தாளோ தெரியவில்லை.இருட்டில் தூணைப் பார்த்தாலும் அவள் அலறியடித்துக்கொண்டு மயக்கமாய் விழுவாள்.
நாம எல்லாரும் திகைத்தும் தவித்தும் நிற்கையில் ஒரு பெண்ணரசி பொன்னி நதி வெள்ளத்திலிருந்து குழந்தையை எடுத்துக் தூக்கிக் கொடுத்தாள்.
குழந்தையை எடுத்துக் கொடுத்த பெண்ணுருவம் அவளுடைய ஆவி உருவம் என்று எனக்குத் தோன்றியபடியால்தான் அப்படி மூர்ச்சையடைந்தேன்... மகளே உன் தமையனுக்கு இளவரசுப் பட்டம் சூட்டிய தினம் நினைவிருக்கிறதா?
சாபமுள்ள இந்த இராஜ்யம் இந்தச் சோழ சிம்மாசனம் என் புதல்வர்களுக்கு வேண்டாம் இதை மதுராந்தகனுக்குக் கொடுத்துவிடலாம்... குந்தவை அப்போது குறுக்கிட்டு அப்பா என்ன சொல்கிறீர்கள்?
அதன் பிறகு ஆதித்தன் காஞ்சியில் கட்டியிருக்கும் பொன் மாளிகையில் சென்று நான் மன நிம்மதியோடு வசிப்பேன்... மகளே அதற்காகத்தான் உன் உதவியை நாடுகிறேன் எந்தக் காரணம் சொல்லியாவது என் பெரியம்மையை இங்கே வரும்படி செய்.
அதெல்லாம் வீண் யோசனை மகளே எப்படியாவது உன் பெரிய பாட்டியை இங்கே சீக்கிரம் வரும்படி செய் நான் யமனோடு போராடிக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று எழுதி அனுப்பு என்னை உயிரோடு பார்க்க வேண்டுமானால் உடனே புறப்பட்டு வரவேண்டுமென்று சொல்லி அனுப்பு... அது ஒன்றும் அவசியமில்லை அப்பா தஞ்சைத் தளிக்குளத்தார் கோயிலுக்குத் திருப்பணி செய்யவேண்டுமென்ற விருப்பம் பெரிய பிராட்டிக்கு இருக்கிறது.
குந்தவையின் உள்ளத்தில் சிலகாலமாக ஏற்பட்டிருந்த ஐயங்கள் இப்போது கொஞ்சம் தௌிவு பெறத் தொடங்கியிருந்தன.கண் இருட்டாயிருந்த இடங்களில் கொஞ்சம் வௌிச்சம் தெரிய ஆரம்பித்தது.
பழந்தமிழ் நாட்டின் சரித்திரத்தைப் படித்தவர்கள் அந்நாளில் பெண்மணிகள் பலர் சமூக வாழ்வின் முன்னணியில் இருந்திருப்பதை அறிவார்கள்.
திருவிளக்கு ஏற்றுதல் திருமாலை புனைந்து சாற்றுதல் தேசாந்திரிகளுக்கும் சிவனடியார்களுக்கும் திரு அமுது செய்வித்தல் ஆகியவற்றுக்குப் பல அரசகுல மாதர்கள் நிவந்தங்கள் ஏற்படுத்திச் சிலாசாஸனம் அல்லது செப்புப் பட்டயத்தில் அவற்றைப் பொறிக்கும்படி செய்தார்கள்.
அரண்மனைப் பெண்டிர் ஆலயத் திருப்பணி செய்தல் அந்த நாளில் பொது வழக்காயிருந்திருக்க சுந்தர சோழரின் அருமைப் புதல்வி குந்தவைப் பிராட்டி மட்டும் வேறொரு வகை அறத்துக்குத் தம் உடைமைகளைப் பயன்படுத்தினார்.
நோய்ப்பட்டிருந்த தம் தந்தையின் நிலையைக் கண்டு இரங்கியதனால்தானோ என்னமோ அவருக்கு நாடெங்கும் தர்ம வைத்திய சாலைகளை நிறுவ வேண்டும் என்னும் ஆர்வம் உண்டாயிற்று.
இந்த விஜயதசமி தினத்தில் அந்த ஆதுரசாலையை ஆரம்பிக்கவும் அதற்குரியதான சாஸனங்களை எழுதிக் கொடுக்கவும் ஏற்பாடாகியிருந்தது.
தஞ்சைக் கோட்டைக்கு வௌியேயுள்ள புறம்பாடியில் பெருமாள் கோயிலுக்கு எதிர்ப்பட்ட கருட மண்டபத்தில் சுந்தர சோழ ஆதுரசாலையின் ஆரம்ப வைபவம் நடந்தது.
திருமால் காக்கும் தெய்வமாதலாலும் கருடாழ்வார் அமுதம் கொண்டு வந்தவராதலாலும் விஷ்ணு கோயிலையொட்டிய கருட மண்டபத்தில் குந்தவைப் பிராட்டி ஆதுரசாலையை ஏற்படுத்தி வந்தார்.
சோழ சக்கரவர்த்தியின் உடன் கூட்டத்து அமைச்சர்களும் பெருந்தர சிறுதர அதிகாரிகளும் சிலாசாஸனம் பொறிக்கும் கல் தச்சர்களும் செப்புப் பட்டயம் எழுதும் விசுவகர்மர்களும் அரண்மனைப் பணியாளர்களும் ஏராளமாக வந்து கூடியிருந்தார்கள்.
அரண்மனை மாதர்களுக்கென்று ஏற்படுத்தியிருக்க நீலப்பட்டு விதானமிட்ட இடத்தில் குந்தவை தேவியும் பழுவூர் ராணியும் மற்ற மாதர்களும் வந்து அமர்ந்தார்கள்.
யாழ் மத்தளம் முதலிய இசைக் கருவிகளின் ஒத்துழைப்புடன் மிக இனிமையாகப் பாடப்பட்ட அந்தப் பாடலைக் கேட்டு மக்கள் மெய்மறந்திருந்தார்கள்.
பழுவூர் இளையராணி நந்தினி குந்தவையை நெருங்கி உட்கார்ந்து தேவி முன்னொரு காலத்தில் சம்பந்தப் பெருமான் இந்தப் பாடலைப் பாடித் திருநீறு இட்டுப் பாண்டிய மன்னரின் நோயைத் தீர்த்தாரல்லவா?
ஆகையால்தான் மந்திரத்தின் சக்தி குறைந்து மருந்து தேவையாகி விட்டது என்று இளைய பிராட்டி கூறிப் பழுவூர் இளைய ராணியின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தாள்.
கைப்பிடித்த கணவனுக்குப் பெண்ணாய்ப் பிறந்த ஒருத்தி துரோகம் செய்தால் அது இராஜத் துரோகத்தைக் காட்டிலும் கொடியதுதான் இப்படிச் சொல்லிவிட்டுக் குந்தவை தேவி நந்தினியின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தாள்.
அவனுடைய அருமை நண்பன் என்று கருதிய ஒருவன் ஒற்றனாக மாறிப் போனதுமல்லாமல் இவனுடைய முதுகில் குத்திப் போட்டு விட்டு ஓடிப்போய்விட்டானாம்.
அதுமுதலாவது கந்தன்மாறன் இவ்விதம் பிதற்றிக் கொண்டிருக்கிறான் யாரோ வந்தியத்தேவனாம் தொண்டை நாட்டில் திருவல்லம் என்னும் ஊரில் முன்னம் அரசு புரிந்த வாணர் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாம் தாங்கள் கேள்விப்பட்டதுண்டோ?
அந்த ஒற்றனைப் பிடித்து வருவதற்கு என் மைத்துனர் ஆள்கள் அனுப்பியிருப்பதாகக் கேள்வி அவன் ஒற்றனோ இல்லையோ எனக்கு என்ன தெரியும்?
மெதுவாக உயிர் பிழைத்துக் கொண்டான் காயம் இன்னும் முழுவதும் ஆறியபாடில்லை நீங்கள் பக்கத்திலிருந்து பராமரித்து இன்னும் முழுதும் குணமாகவில்லை என்பது ஆச்சரியமான விஷயந்தான்.
நமது திருமகளார் குந்தவைப் பிராட்டிக்கு நாம் சர்வமானியமாகக் கொடுத்திருந்த நல்லூர் மங்கலம் கிராமத்தின் வருமானம் முழுவதையும் இளைய பிராட்டியார் தஞ்சை புறம்பாடி ஆதுரசாலைக்கு அளிக்க உவந்திருப்பதால் அந்த ஊர் நன்செய் நிலங்கள் யாவற்றையும் இறையிலி நிலமாகச் செய்திருக்கிறோம் என்று அந்த ஓலையில் சக்கரவர்த்தி தெரியப்படுத்தியிருந்தார்.
திருமந்திர ஓலை நாயகர் அதைப் படித்தபின் தனாதிகாரி பெரிய பழுவேட்டரையரிடம் கொடுக்க பழுவேட்டரையர் அதை இருகரங்களாலும் பெற்றுக் கண்களில் ஒற்றிக் கொண்டு கணக்காயரிடம் கொடுத்துக் கணக்கில் பதிய வைத்துக் கொள்ளும்படி சொன்னார்.
மேற்கூறிய கிராமத்து சர்வமானிய நிலங்களை அந்த ஊர் விவசாயிகளே சகல உரிமைகளுடன் அனுபவித்துக் கொண்டு தஞ்சாவூர் சுந்தர சோழ ஆதுரசாலை வைத்தியருக்கு ஆண்டு ஒன்றுக்கு இருநூறு கலம் நெல்லும் ஆதுர சாலையில் சிகிச்சை பெறும் நோயாளிக்காகத் தினந்தோறும் ஐம்பது படி பசும்பாலும் ஐந்து படி ஆட்டுப்பாலும் நூறு இளநீரும் அனுப்பவேண்டியது என்று கருங்கல்லில் செதுக்கப்பட்டிருந்ததுடன் எழுதியவன் பெயரும் எழுதியதை மேற்பார்வை செய்த அதிகாரிகளின் பெயர்களும ் அதில் விவரமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன.
அந்தச் சிலாசாஸனத்தைப் படித்தபிறகு அங்கு இந்த வைபவத்துக்காக வந்திருந்த நல்லூர் மங்கல கிராமத் தலைவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
அப்போது மதுரைகொண்ட கோஇராஜகேசரி சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தி வாழ்க வாழ்க என்று ஆயிரமாயிரம் குரல்களில் எழுந்த ஒலி எட்டுத் திசையும் பரவியது.
பின்னர் வரிசைக்கிரமமாக இளையபிராட்டி குந்தவை தேவி வாழ்க வீரபாண்டியன் தலைகொண்ட வீராதி வீரர் ஆதித்த கரிகாலர் வாழ்க ஈழங்கொண்ட இளவரசர் அருள்மொழிவர்மர் வாழ்க சிவஞான கண்டராதித்தரின் தவப் புதல்வர் மதுராந்தகத் தேவர் வாழ்க என்றெல்லாம் கோஷங்களும் பிரதி கோஷங்களும் எழுந்தன.
கடைசியில் தனாதிகாரி தானிய பண்டாரத் தலைவர் இறைவிதிக்கும் தேவர் பெரிய பழுவேட்டரையர் வாழ்க தஞ்சைக் கோட்டைத் தலைவர் சின்னப் பழுவேட்டரையர் காலாந்தகண்டர் வாழ்க என்ற கோஷங்கள் எழுந்தபோது ஒலியின் அளவு பெரிதும் குறைந்து விட்டது.
முக்கியமாக ஆதித்த கரிகாலரைப் பற்றி வாழ்த்தொலி எழுந்த சமயத்தில் நந்தினியின் முகத்தைப் பார்த்திருந்தால் இரும்பு நெஞ்சு படைத்த இளைய பிராட்டி கூடப் பெரிதும் திகில் கொண்டிருப்பாள் என்பதில் ஐயம் இல்லை.
சக்கரவர்த்தியிடமும் அவருடைய குடும்பத்தாரிடமும் மக்கள் கொண்டிருந்த விசுவாசத்தை வௌிப்படுத்திக் காட்டுவதற்கல்லவா அது ஒரு சந்தர்ப்பமாகப் போய்விட்டது?
ஜனங்களாம் ஜனங்கள் அறிவற்ற ஆடுமாடுகள் நாலு பேர் எந்த வழி போகிறார்களோ அதே வழியில் நாலாயிரம் பேரும் போவார்கள் சுய அறிவைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள எத்தனை பேருக்குத் தெரிகிறது?
சக்கரவர்த்தி சொர்க்கத்துக்குப் போவதற்குள்ளே சாம்ராஜ்யத்தைப் பாழாக்கி விட்டுத்தான் போவார் போலிருக்கிறது இந்த ஊருக்கு வரியைத் தள்ளிவிடுஅந்தக் கிராமத்தை இறையிலிக் கிராமமாகச் செய்துவிடு என்று கட்டளையிட்டுக் கொண்டே போகிறார் கொஞ்ச காலத்துக்கெல்லாம் வரி கொடுக்கும் கிராமமே இல்லாமற் போய்விடும்.
தாங்கள் திரும்பி வரும்போது ஏதேனும் சில அதிசயமான செய்திகளைக் கேள்விப்பட்டால் அதற்காகத் தாங்கள் வியப்படைய வேண்டாம்... குந்தவைப் பிராட்டி கந்தன் மாறனைத் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதாகவோ ஆதிக்க கரிகாலன் கந்தன் மாறனுடைய தங்கையை மணக்கப் போவதாகவோ கேள்விப்படலாம்... பேச்சு நடந்தால் காரியமே நடந்துவிடுமா.
அந்தப் பார்வையின் சக்தியைத் தாங்க முடியாத அக்கிழவர் தலை குனிந்து அவளுடைய கரத்தை எடுத்துக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொண்டு என் கண்ணே இந்தச் சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் சிம்மாசனத்தில் நீ சக்கரவர்த்தினியாக வீற்றிருக்கும் நாள் சீக்கிரத்திலேயே வரும் என்றார்.
இடையிடையே அந்தப் பெண்ணரசியின் குடும்பத்தினருக்கு விரோதமாக அவன் ஈடுபட்டிருக்கும் இரகசிய முயற்சியைக் குறித்து நினைவு வந்து கொஞ்சம் அவனை வருத்தியது.
நந்தினியில் மோகன சௌந்தரியம் அவனைப் போதைக் குள்ளாக்கிய போதிலும் அவள் இன்னொருவரின் மனைவி என்ற நினைவினால் தன் மனத்துக்கு அ ண் போட்டு வந்தான்.
அவளுடைய மோகன வடிவும் முகப்பொலிவும் பெருந்தன்மையும் அடக்கமும் இனிமை ததும்பிய அனுதாப வார்த்தைகளும் கந்தன் மாறனைத் தன் வயம் இழக்கச் செய்துவிட்டன.
தன்னுடைய பெருமையைச் சொல்லிக்கொள்ள விரும்பாதவனைப் போல் நடித்து அதே சமயத்தில் அவளுடைய கட்டாயத்துக்காகச் சொல்கிறவனைப் போலத் தான் புரிந்த வீரச் செயல்களைச் சொல்லிக் கொண்டான்.
தோளிலோ மார்பிலோ குத்திக் காயப்படுத்தியிருந்தால் அவனை மன்னித்து விட்டே இருப்பேன் என்று கந்தன் மாறன் உணர்ச்சி பொங்கக் கூறியது குந்தவைக கு உண்மையாகவே தோன்றியது.
வந்தியத்தேவன் இப்படிச் செய்திருப்பானோ அவன் விஷயத்தில் நாம் ஏமாந்து போய் விட்டோமோ என்ற ஐயமும் உண்டாகி விட்டது.நடந்ததை விவரமாகச் சொல்லும்படி கேட்கவே கந்தன்மாறன் கூறினான்.
தங்கள் பெயரையும் சம்பந்தப்படுத்தி தங்களுக்கும் ஓலை கொண்டு வந்திருப்பதாகச் சொல்லவே கோட்டைத் தலைவருக்குச் சந்தேகம் வந்துவிட்டது.
அது விஷயத்தில் அவனுடைய சமர்த்தை மெச்சத்தான் வேண்டும்.நான் இந்தச் செய்திகளைக் கேட்ட போது என் சிநேகிதன் பகையாளியின் ஒற்றன் என்பதை மட்டும் நம்பவே இல்லை.
அந்தச் சிநேகத்துரோகி தப்பி ஓடிவிட்டான் மறுபடி நான் கண் விழித்து உணர்வு வந்து பார்த்தபோது ஓர் ஊமை ஸ்திரீயின் வீட்டில் இருந்ததைக் கண்டேன்... கந்தன்மாறனின் கற்பனைக் கதையைக் கேட்டு நந்தினி தன் மனத்திற்குள்ளே சிரித்தாள்.
ஐயா தங்களுடைய பெருந்தன்மையே பெருந்தன்மை என்றாள் இளைய பிராட்டி.அவளுடைய மனம் வந்தியத்தேவன் அகப்படக்கூடாது அவன் துரோகியாயிருந்தாலும் சரிதான் என்று எண்ணமிட்டது.
ஒற்றனைப் பிடித்துக் கட்டி வீதியில் கொண்டு வருகிறார்கள் என்ற செய்தியைத் தாதி ஓடிவந்து தெரிவித்ததும் அங்கிருந்த மூவரின் உள்ளங்களும் பரபரப்பை அடைந்தன.
குந்தவை மனத்தை மாற்றிக் கொண்டவள் போல் இவருடைய அருமையான சிநேகிதன் எப்படியிருக்கிறான் என்று நாமும் பார்த்துத்தான் வைக்கலாமே இந்த அரண்மனை மேன்மாடத்திலிருந்து பார்த்தால் தெரியுமல்லவா?
கந்தன்மாறன் தேவி அவன் என் சிநேகிதனாயிருந்தால் மாமாவிடம் சொல்லி நான் அவனைச் சந்தித்துப் பேச ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னான்.
இரண்டு ஒற்றர்களைத் த டர்ந்து கோடிக்கரைக்கு இந்த வீரர்கள் போனதாகக் கேள்விப்பட்டேன் என்று நந்தினி சொல்லிவிட்டு குந்தவையின் முகத்தைப் பார்த்தாள்.
அடி கர்வக்காரி உன் பேரில் பழி வாங்க நல்ல ஆயுதம் கிடைத்தது அதைப் பூர்வமாக உபயோகப்படுத்தாமற் போனால் நான் பழுவூர் இளைய ராணி அல்ல பொறு பொறு குந்தவை தன் உள்ளக் கலக்கத்தைக் கோபமாக மாற்றிக் கொண்டு ஒற்றர்களாவது ஒற்றர்கள்வெறும் அசட்டுத்தனம் வர வர இந்தக் கிழவர்களுக்கு அறிவு மழுங்கிப் போய் விட்டது யாரைக் கண்டாலும் சந்தேகம் இந்த வைத்தியர் மகனை நான் அல்லவா கோடிக்கரைக்கு மூலிகை கொண்டு வருவதற்காக அனுப்பியிருந்தேன்?
குந்தவை பற்களைக் கடித்துக் கொ ்டு பின்னர் ஆத்திரத்துடன் சக்கரவர்த்தி நோயாகப் படுத்தாலும் படுத்தார் இராஜ்யமே தலைகீழாகப் போய் விட்டது மூலிகை கொண்டு வருவதற்கென்று நான் அனுப்பிய ஆட்களைப் பிடிப்பதற்கு இவர்களுக்கு என்ன அதிகாரம்?
கல்முனை பிரதேச செயலாளர் எம்.எம்.நௌபால் தலைமைல் இடம்பெற்ற மரநடுகை துவாப் பிராத்தனை வயது முதிர்தோர்களுக்கான கொடுப்பணவுவழங்கள் போன்ற இன் நிகழ்வுகளில் பிரதேச செயலக உத்தியோகத்தர்கள் பலர் கலந்து கொண்டனர் .
நிச்சயம் ஆனந்தமாக இருப்பாய் இந்த உலகில் இருந்ததைவிட இன்று உனது நினைவு நாளாம்...உலகமே நினைத்து கொண்டாடுகிறது..... நான் மறந்தால்தானே இன்று உன்னை நினைக்க உன் குரல் ஒலிக்காத நாள் என்று ஒன்று இல்லை என் வீட்டில் என்று என் மனதில் நுழைந்தாய் இசையின் வடிவில் ?
அச்சிறு வயதில் மொழி புரியாமல் டிக்ஷ்னரியின் கையுமாக அலைந்த நாட்கள் இன்றும் இனிக்கிறதே... வார்த்தை புரியவேண்டும் என இரவின் தனிமையில் கண்மூடி கூர்ந்து கேட்டு நோட்டில் குறிப்பெடுத்து வைத்ததை இன்று நினைக்கும் போது மிக ஆச்சரியமாக இருக்கிறது..... புரியவில்லை என்றாலும் நானாக ஒரு அர்த்தப்படுத்தி பாடிபார்ப்பேன் தோழிகள் ஏன் உனக்கு இங்கே உள்ள யார் பாட்டும் பிடிக்காதா?
வார்த்தையின் பொருள் புரியத்தொடங்கியதும் வேகமான ஆக்ரோசமான இசையை ரசிக்க தொடங்கி மனதை நெகிழவைக்கும் உன் குரல்... கேட்க கேட்க... மீண்டும் மீண்டும்... மிக சரியாக உனக்குள் விழுந்து கொண்டே இருந்தேன்... அவ்வபோது உன்னை பற்றி வரும் செய்திகள் துணுக்குகள் படங்கள் சேகரித்து என் அறையின் அலமாரி அலங்கரித்தேன்... அறையின் சுவரை உன் முழு உருவபடத்தால் நிறைத்தேன்... எனக்காக என் அண்ணன் தோட்டத்தில் மாமரத்தில் ஒன்றும் கொய்யா மரத்தில் ஒன்றுமாக இரண்டு பெரிய பானைகளை கட்டி அதில் ஸ்பீக்கர் வைத்து உன் பாடலை ஒலிக்கச் செய்வான்.
மரங்களுக்கு நடுவே ஊஞ்சலில் அமர்ந்து இந்த உலகையே மறந்து கண்மூடி இருப்பேனே...அந்த இனிய நாள் இன்று நினைவுக்கு வந்து வதைக்கிறதே உனக்கு தெரியாது எதிலெல்லாம் என்னை நேர் படுத்தினாய் என்று எதை சொல்வேன்... ஒவ்வொன்றாய் சொல்ல என் ஆயுள் போதாது...இன்று வரை சோர்வுமனஅழுத்தம் என்னை ஆட்கொள்ளும் போதெல்லாம் கை கொடுத்து தூக்கி நிறுத்துகிறதே உன் குரல் பதினோரு வயதில் மேடை ஏறிய நீ சிறுவயதில் அனுபவிக்கவேண்டிய சந்தோசங்கள் குறும்புகள் விளையாட்டுகள்நண்பர்கள் படிப்பு எல்லாம் இழந்தாய்.
உன்னை சுற்றி குழந்தைகள் வலம் வந்தார்கள் ஒன்றாக விளையாடி ஒன்றாக உணவருந்தி ஆனால் இதை இந்த கேவலமான உலகம் படுகேவலமாக பேசியது..... நீ ஒரு வளர்ந்த குழந்தை என அறியாமல்... ஒரு உற்சாகத்தில் ரசிகர்கள் பார்க்கட்டுமே என உன் குழந்தையை மாடி ஜன்னலில் தூக்கி காட்டினாய் ...உடனே அய்யோ என்ன இது கொடுமை என அலறியது கண் முன் அடுத்தவன் குருதி கொட்டுவதை கண்டும்காணாமல் போகும் மனித நேயமற்ற உலகம்... பிரபலங்கள் ஆக இருப்பது சாபகேடோ ?
நீ விண்ணுலகம் சென்ற சில மாதங்களுக்கு பின் ஒருநாள் உன் மகன் கடலில் நீந்தி விளையாடும் போது அவனது முதுகில் அதே தோல் நோய் சிறு வட்டமாக வந்திருப்பதை பார்த்த அவனது பாட்டி...உன் தாய் ஒரு புன்னகையுடன் பெருமூச்சுவிட்டாளாம் இரண்டு உண்மை உணர்த்தபட்டுவிட்டதே என் மகனுக்கு இருந்தது தோல் நோய் இவன் அவனது வாரிசு மகன் என்பதையும்..... இனியாவது நம்புமா இந்த உலகம்?
நான் இங்கே கதறினேனே...குழந்தைகள் அவனுடையது அல்ல என்று கூச்சல் போட்ட அநாகரீக கூட்டத்திற்கு உன் தாயின் கண்ணீர் சென்று சேர்ந்து இருக்குமா எப்படி இத்தனை அசிங்கங்களையும் அவமானங்களையும் எதிர்கொண்டாய் பொறுத்தாய் ?
என்ன மனுஷன் டா நீ இல்ல இல்ல நீ மனிதன் இல்லை மனிதனில் புனிதன் இந்த கோமாளி கூட்டத்தில் தப்பி பிறந்தவன் நீ..... இறந்த பின்னும் விட்டார்களா மென்று தின்று பணம் பார்த்தன பிணம் தின்னும் கழுகுகள் எந்த பிரச்னையையும் ஒரு மர்ம புன்னகையால் கடந்து செல்லும் உன் பக்குவம் இன்னும் எனக்கு வரவில்லையே..... உலகம் ஆயிரம் சொன்னாலும் அதை எல்லாம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு இசையில் உன்னை மூழ்கடித்து கொண்டாய்.....எங்களையும் மூழ்க வைத்தாய் ஒரு பாட்டில் தாலாட்டினாய் ஒரு பாடல் காதோரம் சிலிர்க்க வைக்கும்...ஒரு பாடலில் மரத்தை வெட்டாதே என்பாய்...சண்டை போடாதீர்கள் என வேண்டுகோள் விடுவாய்...இன்னும் ஏராளம் ஏராளம்......அனைத்திலும் உன் மாசற்ற உள்ளம் தெரியும் சக மனிதரை நேசி சொல்லி கொடுத்தாய்..... இந்த ஒரு பாடல் போதும் உன் மனதை சொல்ல..... இரு வருடங்களுக்கு முன் வரை இந்த பாடலை கேட்டால் உற்சாகமாக கண்மூடி ரசித்து மகிழ்வேன் நீ இல்லாத உலகில் இந்த நாட்களில் இப்பாடலை கேட்கும் போது கண்களில் அருவியாய் பெருக்கெடுக்கும் கண்ணீர் காரணம் அறிவாய் நீயே.....என் ஆறுதலின் தேவனே தொலைத்துவிட்டோம் உன்னை