sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வரிக்கொடுமையும் பணத் தேவையும் இயற்கையான பொருளாதாரமே பிரதானமாக அல்லது அது மட்டுமோ இருந்துவந்த பிரதேசங்களில் அங்குள்ள விவசாயிகளையெல்லாம் அநியாய வட்டிக்காரர்களுக்கு மேலும் மேலும் ஆழமாக அடிமைப்பட வைத்தன அதன் மூலம் செல்வ வளத்தில் மாபெரும் வேற்றுமைகளைத் தோற்றுவித்தன பணக்காரர்களை மேலும் பணக்காரர் களாகவும் ஏழைகளை முற்றிலும் அனாதைகளாகவும் ஆக்கின.
பிரம்மாண்டமான ரோமானிய உலக அதிகாரத்தின் முன்பு நகரங்களோ அல்லது தனித்திருக்கும் சிறு குலங்களோ ஏதேனும் எதிர்ப்புக் காட்டினால் அது பரிதாபகரமாகத்தான் முடிந்தது.
இத்தகைய மக்கள் குருக்களின் நலன்கள் ஒன்றுக்கொன்று அன்னிய மானதாகவும் எதிர்ப்பானதாகவும்கூட இருந்தபோதிலும் இவர்கள் அத்தனை பேருக்கும் பொதுவான விமோசன மார்க்கம் எங்கே இருந்தது?
மரணத்துக்குப் பின்னர் ஆத்மா தொடர்ந்து வாழும் வாழ்க்கை ரோமானிய உலகம் முழுவதிலும் படிப்படியாக ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட நம்பிக்கை விஷயமாக ஆகி விட்டது.
பூமியில் வாழ்ந்த காலத்தில் செய்த செய்கை களுக்காக மடிந்துபோன ஆத்மாக்கள் தண்டனையையோ அல்லது ஒருவகைப் பிரதிபலனையோ அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற கருத்தும் மேலும் மேலும் பொதுவான அங்கீகாரத்தைப் பெற்றது.
தொல்பழங் காலத்தில் முன்னிலையான பொருள் முதல் வாதம் விண்ணுலக அரசிலுள்ள மிகவும் மேலாங்கியிருந்த வாழ்க்கையைக் காட்டிலும் பூமியிலுள்ள வாழ்க்கைக்குத் தான் எல்லையற்ற பெருமதிப்பை வழங்கியிருந்தது இறந்த பின்னும் வாழ்வதென்பது கிரேக்கர்களால் ஒரு துரதிருஷ்ட வசமாகவே கருதப்பட்டது.
பின்னர் வந்த கிறிஸ்தவம் பிரதிபலனையும் தண்டனையையும் தீவிரமாக விண்ணுலகத்துக்குக் கொண்டு சென்றது சொர்க்கத்தையும் நகரத்தையும் சிருஷ்டித்தது பாடுபடுபவர்கள் சுமைப் பட்டவர்கள் ஆகியோரை இந்தத் துன்பப் படுகுழியி லிருந்து சாஸ்வதமான சொர்க்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்லக்கூடிய விமோசன மார்க்கம் கண்டுபிடிக்கப் பட்டது.
மேலும் உண்மையில் விண்ணுலகத்தில் ஒரு தக்க பரிசு கிடைக்கும் என்ற எதிர்கால நம்பிக்கையின் மூலம் தான் அடக்கப்பட்ட வெகுஜனங்களுக்கு உற்சாகத்தை மூட்டி உத்வேகம் கொள்ளச் செய்யும் ஒரு புதிய முழுமையான மதத்தின் அடிப்படையான ஒழுக்கக் கொள்கைகளின் மூலம்தான் ஸ்டோயிக் பிலோனிக் உலகத் துறவும் துறவிகளும் தம்மை உயர்த்திக் கொள்ள முடியும்.
நரகத்தின் சக்திகளை எதிர்த்து வைராக்கிய சித்தத்தோடு போராட்டங்கள் நடத்திய பின்னர்தான் புதிய ஜெருசலேமில் தனது தலைநகரைக் கொண்டுள்ள கடவுளின் அரசு வெற்றி கொள்ளத் தன் மூலம்தான் திறந்துவிட முடியும் என்பதை நாம் காணப் போகிறோம்.
மேலும் கடைசி அத்தியாயத்தில் தேவதூதன் விரைவில் நிகழ வேண்டிய விஷயங்களை யோவானுக்குத் தான் காட்டிய தாகக் கூறி அவருக்குப் பின்வருமாறு ஆணையிடுகிறார் இந்தப் புத்தகத்திலுள்ள தீர்க்கதரிசன வசனங்களை முத்திரையிட்டு வைக்கவேண்டாம் ஏனெனில் காலம் கையெட்டுத் தூரத்தில் இருக்கிறது.
நூலாசிரியர் இப்போது நமக்குக் காட்டும் முன்கூறல் காட்சிகளெல்லாம் அதற்கு முந்திய முன்மாதிரியான நூல்களிலிருந்து கிட்டத்தட்ட அப்படியப்படியே காப்பியடித்தவையாகும் பழைய ஏற்பாட்டின் புகழ் வாய்ந்த தீர்க்கதரிசிகளின் நூல்களிலிருந்தும் குறிப்பாக இஸெக்கியேலின் நூலிலிருந்தும் டானியேலின் புத்தகத்தின் பாணியைப் பின்பற்றிப் பிற்காலத்தில் எழுதப்பட்ட யூத ஞான தரிசன நூல்களிலிருந்தும் குறிப்பாகக் குறைந்த பட்சம் ஒருபாகமேனும் ஏற்கெனவே எழுதப்பட்டிருந்த தான ஹெனாக்கின் புத்தகங்களிலிருந்தும் பற்பல பகுதிகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஒவ்வொரு சித்திரத்தையும் ஒவ் வொரு பயங்கர அறிகுறியையும் விசுவாசமிழந்த மனித வர்க்கத்தின்மீது அனுப்பப்பட்ட ஒவ்வொரு கொள்ளை நோயையும் ஒரே வார்த்தையில் சொன்னால் அவரது புத்தகத்தின் முழு விஷயங்களையும் யோவான் எங் கெங்கிருந்து பெற்றார் என்ற சின்னஞ்சிறிய விவரங்களை யெல்லாங்கூட விமர்சனம் எடுத்துக் காட்டி விடுகிறது.
எனவே இதன் மூலம் இந்த நூலாசிரியர் தமது மனத்தின் பெரும் வறட்சியை மட்டும் காட்டிக் கொள்ளாமல் அவர் வருணிக்கின்ற அவர் அனுபவித்ததாகச் சொல்லும் பரவச நிலைகளையும் தரிசனக் காட்சிகளையும் அவர் கற்பனையில் கூட என்றுமே கண்டு அனுபவித்ததில்லை என்பதையும் நிரூபித்து விடுகிறார்.
இந்தத் தரிசனங்களின் வரிசையானது சுருக்கமாகப் பின்வருமாறு அமைந்துள்ளது முதலில் யோவான் அரியணையின் மீதமர்ந்து கையிலே ஏழு முத்திரைகள் கொண்ட ஒரு புத்தகத்தை வைத்திருக்கும் கடவுளையும் அவருக்கு முன்னால் சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்த்தெழுந்துவிட்ட ஆட்டுக்குட்டி கிறிஸ்து அந்தப் புத்தகத்தின் முத்திரைகளைத் திறக்கும் தகுதியோடு இருப்பதையும் காண்கிறார்.
ஐந்தாவது முத்திரையைத் திறந்தபொழுது கடவுளின் பலிபீடத்தின் கீழே தெய்வ வசனத்தின் காரணமாகக் கொல்லப்பட்டவர் களான கிறிஸ்துவின் தியாகிகளின் ஆத்மாக்கள் தென் படுவதை யோவான் பார்க்கிறார் அந்த ஆத்மாக்கள் உரத்த குரலில் பின்வருமாறு கூக்குரலெழுப்புகின்றன ஆண்டவரே எவ்வளவு காலத்துக்குத்தான் நீர் எங்கள் குருதியைக் குறித்துப் பூமியின் மீது வசிப்பவர்களின் மீது நியாயத் தீர்ப்புச் செய்யாமலும் பழிவாங்காமலும் இருக்கப் போகிறீர்?
பின்னர் அவர்களுக்கு வெள்ளை அங்கிகள் கொடுக்கப்படுகின்றன மேலும் அவர்களைப் போல் இன்னும் பல தியாகிகள் கொல்லப்பட்டு முடிகின்ற வரையிலும் அவர்கள் சிறிது காலத்துக்கு ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று அவர்களுக்குக் கூறப்படுகிறது.
எனவே உங்கள் எதிரிகளையும் நேசியுங்கள் உங்களைச் சபிப்பவர்களையும் ஆசீர்வதியுங்கள் என்றெல்லாம் சொல்லும் அன்பு மதத்தைப் பற்றிய அருளுரையாக அது இருக்கவில்லை.
நெருக்கடி மிகவும் அருகில் நெருங்கவும் வானத்திலிருந்து கொடுமையான கொள்ளை நோய்களும் தண்டனைகளும் அதிகமாகப் பொழியவும் யோவான் முன்னைக் காட்டிலும் அதிக விருப்புணர்ச்சியோடு மனித வர்க்கம் தமது பாவங்களுக்குப் பிராயச்சித்தம் காணப்போவதில்லை யென்றும் கடவுளின் புதிய கசையடிகள் அவர்களை மேலும் தாக்கியடிக்க வேண்டுமென்றும் கிறிஸ்து அவர்களை இரும்புத்தடியினால் ஆட்சிசெய்யவேண்டு மென்றும் முழுவல்லமையுள்ள கடவுளின் உக்கிர கோபம் மது ஆலையை மிதிக்க வேண்டுமென்றும் ஆனால் தேவ நிந்தனையாளர்கள் இன்னும் கல் நெஞ்சக்காரர்களாகவே இருப்பதாகவும் அறிவிக்கிறார்.
ஏழாவது முத்திரை திறக்கப்பட்ட பொழுது ஏழு எக்காளங்களைக் கொண்ட ஏழு தேவதூதர்கள் அங்கு வருகின்றார்கள் ஒவ்வொரு தூதனும் ஒவ்வொரு முறை எக்காளத்தை ஊதும் மேலும் புதிய பயங்கரங்கள் நிகழ்கின்றன.
ஏழாவது முழக்கத்துக்குப் பின்னால் மேலும் ஏழு தூதர்கள் அங்குத் தோன்றி கடவுளின் ஏழு கோபக் கலசங்களைக் கொண்டு வந்து அவற்றைப் பூமியின் மீது கொட்டுகின்றார்கள்.
பின்னர் பெரும் வேசையான பாபிலோன் என்ற பெண் சிவப்பான ஆடைகள் தரித்து திரளான தண்ணீரின் மீது அமர்ந்து ஏசுவினுடைய தியாகிகள் ஞானிகள் ஆகியோரின் ரத்தத்தைக் குடித்து வெறி கொண்டு வருகிறாள் அவளே பூமியின் அரசர்களெல்லாம் ஆள்கின்ற ஏழு மலைகளைக் கொண்ட மாநகரம் ஆவாள்.
ஆனால் அதன் பின்னர் மாபெரும் இறுதிப் போராட்டம் வருகின்றது பெரும் வேசையான பாபி லோனையும் அவளது ஆதரவாளர்கள் எல்லோரையும் அதாவது மனித வர்க்கத்தின் பிரதான பகுதியையே அழித்தொழிப்பதன் மூலம் ஞானியர் தியாகிகள் ஆகியோரது வஞ்சம் தீர்க்கப்படுகிறது சாத்தான் ஆழங்காண முடியாத பாதாளத்துக்குள் தள்ளப்பட்டு அங்கு ஆயிரம் வருஷ காலம் அடைபட்டுக் கிடக்கிறான் அந்தக் காலத்திலே உயிர்த்தெழுந்து வந்த தியாகிகளோடு கிறிஸ்து ஆட்சி புரிகிறார் ஆனால் ஆயிரம் வருஷங்களும் கழிந்த பின்னால் சாத்தான் மீண்டும் விடுவிக்கப்படுகிறான் பின்னர் ஆவிகளின் மற்றொரு பெரும் போராட்டம் வருகிறது அந்தப் போராட்டத்தில் சாத்தான் இறுதியாகத் தோற்கடிக்கப்படுகிறான்.
அதன் பின் இரண்டாவது உயிர்த்தெழுதல் வருகின்றது அதிலே இறந்தவர்களில் மற்றோரும் எழுந்து வந்து கடவுளின் கிறிஸ்துவின் அல்ல இதனைக் குறித்துக் கொள்ளவும் நியாயத்தீர்ப்பு சிம்மாசனத்தின் முன்னே தோன்றுகிறார்கள் விசுவாசிகள் ஒரு புதிய சொர்க்கத்தில் ஒரு புதிய பூமியில் ஒரு புதிய ஜெருசலேமில் நிலையான வாழ்க்கை பெறப் புகுவார்கள்.
இந்த நினைவுக் குறிப்புகள் முழுவதும் முற்றிலும் கிறிஸ்துவத்துக்கு முந்திய யூதச் சரக்குகளைக் கொண்டே கட்டியமைக்கப் பெற்றிருப்பதால் இது கிட்டத்தட்ட யூதக்கருத்துக்களையே முழுக்கவும் வெளியிடுகின்றது.
இந்த உலகத்தில் இஸ்ரவேலின் மக்களுக்கு எல்லாமே மோசமாகத் தொடங்கிவிட்ட காரணத்தால் அதாவது அஸிரியர்கள் பாபிலோனியர்கள் ஆகியவர்களுக்குக் கப்பம் செலுத்திய காலத்திலிருந்து இஸ்ரவேல் ஜூடா ஆகிய இரண்டு அரசுகளின் அழிவிலிருந்து ஸெலூஸிஸ்ஸின் ஆட்சியின் கீழ் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்தது வரையிலும் அதாவது இசாயாவிலிருந்து டானியேல் வரையிலும் ஒவ்வொரு இருண்ட காலத்திலும் ஒரு ரட்சகரின் தீர்க்கதரிசனங்கள் இருந்துவரத்தான் செய்தன.
இறந்தவர்களில் பலர் மீண்டும் உயிர்த்தெழு வார்கள் ஒரு விதமான கடைசி நியாயத் தீர்ப்பு வழங்கப் படும் மக்களுக்கு நியாயத்தைப் போதித்த ஆசிரியர்கள் நட்சத்திரங்களைப் போல் என்றென்றைக்கும் பிரகாசிப் பார்கள்.
சீக்கிரமே வரப்போகும் கிறிஸ்துவின் ஆட்சியின் மீது பெரும் அழுத்தம் கொடுப்பதும் விசுவாசிகளின் மகத்துவத்தை குறிப்பாக இறப்பிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்த தியாகிகளின் மகத்துவத்தைக் குறிப்பிடுவதுதான் இதிலுள்ள ஒரே கிறிஸ்தவ அம்சம்.
இந்தத் தீர்க்கதரிசனங்களை அந்தக் காலத்தின் சம்பவங்களை அவை குறிப்பிடுகின்ற அளவுக்கு அவற்றை அர்த்தப்படுத்திய விஷயத்தில் நாம் ஜெர்மானிய விமர் சனத்துக்கு குறிப்பாக எவால்டு லூக்கி ஃபெர்டினான்ட் பெனாரி ஆகியோருக்குக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.
முன்னால் இருந்தது இப்போது இராதது மான அந்த மிருகமே அவர்களிலே எட்டாவதானவனும் ஏழிலிருந்து தோன்றியவனுமாவான் அவனே நாச மடையப் போகிறவனாயுமிருக்கிறான்.
இதன்படி அந்த மிருகமானது ஒருவர் பின் ஒருவராக ஏழு சீசர்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ரோமானிய உலக ஆதிக்கமாகும் அந்த சீசர்களிலே ஒருவனுக்கு மரணக் காயம் ஏற்பட்டதால் அவன் ஆளவில்லை எனினும் அவன் குணமடைந்து திரும்பி வருவான்.
மேலும் அதற்கு அவனுக்கு ஞானியர்களோடு யுத்தம் பண்ணவும் அவர்களை வெல்லவும் அதிகாரம் வழங்கப்படும்..... ஆட்டுக் குட்டி யானவரின் ஜீவ புத்தகத்தில் பெயர் எழுதப் பட்டிராத பூமியின் குடிமக்களெல்லாம் அதனை வணங்குவார்கள்..... அது சிறியவர் பெரியவர் செல்வர்கள் தரித்திரர்கள் சுதந்திரர்கள் அடிமைகள் ஆகிய யாவரும் தங்கள் வலது கையிலாவது அல்லது தங்கள் நெற்றிகளிலாவது ஒரு முத்திரையையாவது அல்லது அந்த மிருகத்தின் பெயரை யாவது அல்லது அதன் பெயரின் எண்ணையாவது தரித்துக் கொள்கிறவனைத் தவிர வேறு யாரும் விற்கவோ வாங்கவோ முடியாதபடிக்குச் செய்யும்.
இங்கே குறிப்பிட்டுள்ள புறக்கணிப்பு கிறிஸ்தவர்கள் ரோமப் பேரரசிற்கெதிராகக் கையாண்ட நடவடிக் கைகளில் ஒன்றாக எனவே அது சாத்தான் என்ற ஒரு வெளிப்படையான கண்டுபிடிப்பாக இருப்பதை மட்டும் நாம் கவனித்துவிட்டு முன்னே ஒருமுறை ஆண்டு வந்தவனும் ஆனால் மரணக்காயம்பட்டு நீக்கப்பட்டுப் போனவனும் ஆனால் அந்த வரிசையிலே கிறிஸ்து விரோதியாக மீண்டும் திரும்ப வரவிருப்பவனுமான அந்த ரோமானியப் பேரரசன் யார் என்ற கேள்விக்கு நாம் செல்வோம்.
ஆனால் அவன் சிம்மாசனத்தில் ஏறியவுடனேயே ரைன் பிரதேசத்துப் படைகள் விட்டெல்லியஸ்ஸின்கீழ் கலகம் செய்தார்கள் அதே சமயம் ஏனைய தளபதிகளெல்லாம் பிற மாகாணங்களிலே ராணுவக் கலகங்களைத் தயார்ப் படுத்தினார்கள்.
ரோமாபுரியிலேயே மெய்க்காப்பாளர் படையினரும் கிளர்ந்தெழுந்து கால்பாவைக் கொன்று ஒத்தோவைச் சக்கரவர்த்தியாகப் பிரகடனம் செய்தார்கள்.
ஸெமிட்டியரின் மத்தியிலே சால்டியர்கள் யூதர்கள் மத்தியிலே அந்தக் காலத்தில் எழுத்துக்களின் இரட்டை யர்த்தத்தின் அடிப்படையிலமைந்த ஒருவிதமான மந்திர வித்தை இருந்தது.
கபாலாப் புதிர்களைக் கணிப்பவர்கள் ஒரு பெயரின் ஒவ்வொரு எழுத்துக்குமுள்ள எண் மதிப்பைக் கூட்டி அந்த மொத்தத் தொகையிலிருந்து அந்தப் பெயருடைய ஒருவனின் எதிர்காலத்தைத் தீர்க்க தரிசனமாகச் சொன்னார்கள் உதாரணமாக சம எண் மதிப்புள்ள வார்த்தைகளை உருவாக்கியோ வார்த்தைகளைக் கூட்டியோ சொன்னார்கள்.
இந்தக் கலைக்கு ஜெமெட்ரியா என்ற கிரேக்கப் பெயர் வடிவியல் கணிதம் வழங்கப்பட்டிருந்தது இதனை ஒரு வியாபாரமாகவே சால்டியர்கள் பின் பற்றினார்கள் எனவே டாஸிட்டாஸ் இவர்களைக் கணிதர்கள் என்று குறிப்பிட்டார் இவர்கள் பின்னர் அதிமோசமான ஒழுங்கீனங்கள் என ஊகிக்கத் தக்க காரணங்களால் ரோமாபுரியிலிருந்து கிளாடியஸ்ஸின் காலத்திலும் பின்னர் விட்டெல்ஸியஸ்ஸின் காலத்திலும் வெளியேற்றப்பட்டார்கள்.
அந்த எண் என்பதின் அடிப்படையில் அமைந்தது அதாவது நீரோவின் கேஸர் இது நீரோவின் கெய்ஸர் சூநசடி முநளைநச என்ற கிரேக்க மொழிப்பெயரின் ஹீப்ரூ மொழி உச்சரிப்பாகும் இது சக்கரவர்த்தி நீரோதான் என்பது தால்முகு பல்மைரா சாசன எழுத்துக்களாலும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஸ்பானிய கால்லிக் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கியவாறு நீரோவைத் தூக்கியெறிவதற்காக கால்யா தானே ரோமாபுரி மீது படையெடுத்துச் சென்றான் நீரோவோ ஓடிப் போய் கால்பாவைக் கொல்லுமாறு ஒரு விடுதலை பெற்ற அடிமைக்கு உத்தரவிட்டான்.
ஆனால் ரோமாபுரியின் மெய்க்காப்பாளர் படையினர் மட்டு மல்லாமல் மாகாணங்களிலிருந்த பிரதம தளபதிகளும் கால்பாவுக்கு எதிராகச் சதி செய்தார்கள் சிம்மாசனத்துக்கு உரிமை பாராட்டிப் பல புதிய நபர்கள் எங்கணும் தோன்றி தமது படைகளோடு ரோமாபுரியை நோக்கிப் படை யெடுத்து வந்தார்கள்.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நீரோ காயம்தான் பட்டிருப்ப தாகவும் கொல்லப்படவில்லையெனவும் அவன் பார்த் தியர்களிடம் ஓடிப் போய் விட்டதாகவும் இன்னொரு மிகவும் ரத்த பயங்கரமான ஆட்சியைத் தொடங்குவதற்காக அவன் ஒரு ராணுவத்தோடு யூப்ரெட்டீஸின்மீது முன்னேறப் போவதாகவும் வதந்தி பரவியது.
மேலும் இந்தத் திருவெளிப் பாடு எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டிய அதே காலத்தில் ஒரு பொய்யான நீரோவும் தோன்றினான் அவன் பாட்மோஸுகும் சின்ன ஆசியாவுக்கும் அருகில் இப்போது தெர்மியா என்று சொல்லப்படும் ஏஜியன் கடலிலுள்ள கிட்னோஸ் என்ற தீவில்தான் கொல்லப்படும் வரையில் கணிசமான எண்ணிக்கை கொண்ட ஆதரவாளர்களோடு இருந்து வந்தான் அதே சமயம் ஒத்தோ நாட்டை ஆண்டு வந்தான்.
கிறிஸ்தவர்களுக்கெதிராக முதற்பெரும் அடக்குமுறையைத் தொடங்கி வைத்த நீரோவைப் பற்றி கிறிஸ்தவர்களின் மத்தியிலே நீரோ கிறிஸ்துவின் விரோதியாகத் திரும்பவும் வருவான் என்றும் அவனது வருகையாலும் புதிய மதப் பிரிவின்மீது அவன் ஒரு ரத்த பயங்கரமான அடக்கு முறையைத் தீவிரமாக மேற்கொள்ள முயல்வதாலும் கிறிஸ்துவின் வருகைக்கும் நரகத்தின் சக்திகளுக்கெதிரான மாபெரும் வெற்றிப் போராட்டத்துக்கும் சீக்கிரத் திலேயே நிறுவப்படப் போகின்ற ஆயிரமாண்டுக் கால ராஜ்யத்துக்கும் அவை ஒரு முன்னுரையாகவும் அறிகுறி யாகவும் இருக்குமென்றும் ஒரு கருத்துப் பரவியிருந்த காரணத்தால் அந்த நம்பிக்கை மிக்க எதிர் நோக்கினால் எத்தனையோ தியாகிகள் இன்பகரமாகச் சாவை நோக்கிச் செல்லும் வண்ணம் உத்வேகம் பெற்றார்கள் என்ற உண்மையில் அதிசயிப்பதற்கு என்ன இருக்கிறது?
கிரேனியஸ் அதனைத் தெரிந்து கொள்ளவேயில்லை என்றாலும் அவரும் மூன்றாம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரையிலும் இருந்த வேறு பலரும் ஞான தரிசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் மிருகம் நீரோ திரும்பவும் வருவதைத்தான் அர்த்தப் படுத்தியது என்பதைத் தெரிந்துதான் வைத்திருந்தார்கள்.
அந்தத் தீர்க்க தரிசனம் நிறைவேறத்தான் செய்தது அதுவும் அந்த வருஷத்திலேயே எவ்வாறாயினும் அந்த இறுதி நியாயத் தீர்ப்புக்குப் பலியானது பாபகரமான உலகமல்ல மாறாக திருவெளிப்பாட்டை வியாக்கியானம் செய்த அந்தப் பக்தி பூர்வமான வியாக்கியான கர்த்தாக்கள் தான்.
விசுவாசிகளுக்காகப் பத்திரப்படுத்தி வைக்கப் பட்டுள்ள விண்ணரசைப் பற்றி நமது யோவான் ஒரு மேலோட்டமான வருணனையைத்தான் வழங்க முடியும்.
அங்குச் சூரியனுக்குப் பதிலாகத் தாமே தமது மக்களுக்கு ஒளி செய்தவாறு கடவுள் தம் மக்களோடு வாழ்ந்து வருகிறார் அங்கு மரணமோ துன்பமோ இனியும் இல்லை எந்தவிதமான வேதனையும் அங்கிராது.
மேலும் ஒரு புனிதமான ஜீவப்பிரவாக நதி அந்த நகரத்தின் வழியாக ஓடிச் செல்கிறது அதன் இரு கரைகளிலும் பன்னிரண்டு விதமான பழங்களைக் கொண்ட மாதந்தோறும் பழங்களை நல்கும் ஜீவ தருக்கள் நிறைந்துள்ளன அந்த மரத்தின் இலைகள் தேசங்களின் புண்களையெல்லாம் ஆற்றப் பயன்படுகிறது.
திரித்துவம் பற்றி எந்தக் குறிப்பும் இல்லை மாறாக யூதர்களின் தேசியக் கடவுள் என்ற நிலையிலிருந்து வானத்துக்கும் பூமிக்குமான ஒரே ஒரு தனிப் பெருங் கடவுள் என்ற நிலைக்குப் பிந்திய ஜூடாயிஸத்தால் ஏற்றி வைக்கப்பட்ட பழைய பிரிக்க முடியாத ஜெஹோவாதான் அங்குக் காட்சியளிக்கிறார் அந்தத் தனிப் பெருங் கடவுள் எல்லாத் தேசங்களின் மீதும் ஆதிக்க உரிமை கொண்டாடிக் கொண்டும் மதம் திரும்பியவர்களுக்குக் கருணையை உறுதி கூறிக்கொண்டும் கல் நெஞ்சம் படைத்தவர்களை பண்டைக் காலத்தின் பணிவானவர்களை மன்னித்து ஆணவக்காரரின் மீது போரைத் தொடு என்ற முது மொழியின் பிரகாரம் ஈவிரக்கமற்று அடித்து நொறுக்கிக் கொண்டும் அமர்ந்திருக்கிறார்.
எனவே இந்தக் கடவுள் என்ற மனிதர் நற்செய்திகள் திருமுகங்கள் ஆகியவற்றில் உள்ள பிந்திய காலத்து விவரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கிறிஸ்துவாக இல்லை இவரே கடைசி நியாயத் தீர்ப்பின் மீது நீதி வழங்குவார்.
உலகத்தின் பாபங்களுக்குப் பிராயச்சித்தம் செய்வதற்காக அந்த ஆட்டுக்குட்டி தன்னைத்தானே பலியாக்கிக் கொள்கிறது அதன் காரணத்தால் அது கணிசமான அளவுக்கு வானுலகத்தில் மேலிடம் பெறுகிறது ஏனெனில் இந்தத் தன்னிச்சையான மரணமானது அதன் இயல்பான தன்மையின் அத்தியாவசியத்தால் நிகழ்ந்த ஏதோ ஒன்றாகக் கொள்ளப்படாமல் ஒரு அசாதாரணமான சாதனை என்றே புத்தகம் முழுவதும் மெச்சிப் போற்றப்படுகிறது.
இயல்பாகவே மூத்தோர்கள் தேவலோகவாசிகள் தேவ தூதர்கள் ஞானியர் ஆகியோரைக் கொண்ட ஒரு முழுமையான வானுலக நீதி சபை அங்குள்ளது.
ஜெண்ட் அவெஸ்டாவின் காலம்தொட்டே ஒரு மதமாக மாறு வதற்காக ஒரே கடவுட் கொள்கையானது பல கடவுட் கொள்கைக்கு எப்போதும் சலுகைகள் வழங்கிவர நேர்ந்திருக்கிறது.
யூதர்களோடு மறுப்பாளர்களின் உணர்ச்சிமயமான கடவுளர்களுக்குக் கீழிறங்குவது தேசப் பிரஷ்டத்துக்குப் பின்னால் பாரசீக பாணியிலமைந்த வானுலக நீதி சபையானது மக்களின் வினோதார்த்தத்துக் கேற்றவாறு மதத்தை ஏதோ ஒரு விதத்தில் மாற்றியமைக்கும் வரையில் இடையறாது நீடித்தது நிலையான தனக் கிணையான மாற்ற முடியாத யூதர்கள் கடவுளின் நிலையில் திரித்துவத்தின் மர்மமாக தன்னையே வேறாக்கிக் காட்டும் கடவுளைக் கிறிஸ்தவம் அமர்த்துகின்ற காலம் வரையிலும் கிறிஸ்தவம் பழைய கடவுளர்களின் வணக்கத்தை வேரறுத்து ஞானியர்களை வணங்கச் சொல்வதைத் தவிர வேறு எதையும் செய்ய முடியவில்லை இவ்வாறாக ஃபால்மெராயரின் கூற்றுப்படி பெலப்போனிஸஸ் மெய்னா ஆர்க்கேடியா முதலிய இடங்களில் இருந்து வந்த ஜூபிடர் வணக்கம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வாக்கில்தான் மடிந்து மறைந்தது.
இந்த ஆரம்பகாலப் போர்க்குணம் மிக்க சமூகங்களின் விசுவாசமானது பின்னர் வந்த வெற்றிகரமான திருச்சபையிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாகும் ஆட்டுக்குட்டியின் தியாகத்துக்கு அருகருகிலேயே கிறிஸ்து உடனடியாகத் திரும்ப வரவிருப்பதும் சீக்கிரமே புலரப் போகின்ற ஆயிரமாண்டுக்கால அரசும் அதன் சாராம்சமான உள்ளடக்கமாக அமைகின்றன சுறுசுறுப்பான பிரசாரம் உள்ளும் புறமுமுள்ள எதிரியை எதிர்த்துச் சளைக்காது போரிடுதல் மறுப்பாளர்களின் நீதியரசர்கள் முன்னால் புரட்சிகரமான கருத்து நிலையைப் பெருமிதத்தோடு ஒப்புக்கொள்வது தியாகப் பலியாவது வெற்றியிலே நம்பிக்கை கொள்வது ஆகியவற்றின் மூலமே இந்த விசுவாசம் உயிர் வாழ்கிறது.
ஒரு யூதர் என்ற நிலைக்கு மேலும் தாம் வேறு ஏதோ ஒருவராகவும் இருக்கிறார் என்பதை இந்த நூலாசிரியர் தெரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதை ஏற்கெனவே பார்த்திருக்கிறோம்.
அதன்படி இந்தப் புத்தகம் முழு வதிலும் ஞானஸ்நானம் பற்றி எந்தப் பேச்சும் இல்லை அநேகப் பல்வேறு சான்றுகளின் மூலம் ஞானஸ்நான மானது கிறிஸ்தவத்தின் இரண்டாவது காலகட்டத்தில்தான் ஏற்படுத்தப்பட்டது என்று சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
வானுலகத்திலுள்ள ஞானியர்களையும் பூமியின் மீதுள்ள விசுவாசிகளையும்பற்றிக் குறிப்பிடும்போது அவர்கள் தமது பாவங்களையெல்லாம் கழுவி விட்டார்களென்றும் ஆட்டுக்குட்டியின் ரத்தத்திலே தமது அங்கிகளைத் தோய்த்துத் துவைத்து அவற்றை வெண்மையாக்கி விட்டார்களென்றும்தான் சொல்லப்படுகிறது அங்கு ஞானஸ்நானத் தண்ணீரைப் பற்றிய பேச்சே இல்லை.
ஞானஸ்நானம் அப்போதே தீவிரமாக இருந்திருந்தால் இந்த இடங்களில்லாம் அதனைப் பற்றி இயல்பாகவே குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும் எனவே இந்த நூலாசிரியர் அதனைத் தெரிந்துகொண்டிருக்க வில்லையென்றும் கிறிஸ்தவர்கள் யூதர்களிடமிருந்து இறுதியாகப் பிரிந்து சென்ற பொழுதுதான்.
லூதரன் வாசகத்திலே கிறிஸ்து விசுவாசத்தில் இன்னும் உறுதி கொண்டுள்ள எல்லாத் தியாட்டிரர் களுக்கும் அவர்களோடு இரவுணவு உண்ண வருவதாக உறுதி கூறுகின்றாரென்றால் இது தவறான எண்ணத்தை உண்டாக்கி விடுகிறது.
இத்தகையதொரு அநாகரிக மான மொழியில் ஹீப்ரூ மொழிச்சொல் வக்கணைகள் நிறைந்து சாத்தியப்பாடற்ற வாக்கிய அமைப்புகளும் இலக்கண வழுக்களும் நிரம்பியதாக வேறு எதுவும் எழுதப்படவில்லை.
ஒரு நூலின் காலத்தை மாதக் கணக்கில் கூடத் துல்லியமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுவிட்ட ஒரு நூலை நாம் இப்போது கைவசம் கொண்டிருப்பதாலும் அந்த நூல் கிறிஸ்தவத்தை அதன் வளர்ச்சி பெறாத வடிவத்திலே நமக்கு வழங்குவதாலும் இது மிகவும் முக்கியமானதொரு விஷயமாகிறது.
டாஸிட்டாஸின் இன்னும் நிலையற்ற தாகவுள்ள ஜெர்மானியர்களின் தொன்மக் கதைகள் கிறிஸ்தவம் மற்றும் பூர்வ காலத்து அம்சங்களின் செல்வாக்குக்குட்பட்ட எட்டாவின் கடவுளர்களின் வளர்ச்சி பெற்ற உபதேசத்தோடு உறவு கொண்டுள்ளதைப் போலவே இந்த வடிவமும் தனது முற்றிலும் உருவான கோட்பாட்டோடும் தொன்மக் கதைகளோடும் கூடிய நாலாம் நூற்றாண்டின் அரசாங்க மதத்தோடு அதே மாதிரியான உறவு நிலையில் நிற்கிறது.
சர்வ வியாபகமான மதத்தின் உட்சாரம் அங்குள்ளது எனினும் அது எண்ணற்ற பின் விளைந்த மதப்பிரிவுகளில் யதார்த்தங் களாக மாறிய வளர்ச்சியின் ஆயிரக்கணக்கான சாத்தியப் பாடுகளையும் எந்த விதமான பாரபட்சமுமின்றித் தன்னுள் இணைத்துக் கொள்கிறது.
மேலும் கிறிஸ்தவம் வாழ் நிலைக்கு வந்துகொண்டிருந்த காலத்ததுவான இந்த மிகப் பழமையான நூல் நமக்கு அதிமுக்கியமான மதிப்புள்ளதாக இருப்பதற்கான காரணம் எதுவென்றால் அலெக்ஸாண்டிரியாவின் பலத்த செல்வாக்குக்குட்பட்ட ஜூடாயிஸமானது கிறிஸ்தவத்துக்கு எதனை வழங்கியது என்பதை இந்த நூல் எவ்விதமான கலப்படமும் இல்லாமல் நமக்கு அப்படியே காட்டுவதுதான்.
இந்த சமரச சக்தியான ஒரே கடவுட் கொள்கை கொண்ட யூத மதத்தின் மூலம்தான் பிந்திய காலத்துக் கிரேக்கக் கொச்சைத் தத்துவத்தின் பண்பட்ட ஒரே கடவுட் கொள்கையானது மக்களைப் பற்றிப் பிடிக்கக்கூடிய ஒரே சாதகமான அதன் மத வடிவத்தை எடுத்துத் தன்னைத் தானே போர்த்திக் கொண்டது.
ஆனால் இந்த சமரச சக்தியை ஒருமுறை கண்டறிந்துவிட்டால் பின்னர் அது கிரேக்க ரோமானிய உலகத்தில் மட்டுமே ஒரு முழுமையான மதமாக ஆக முடியும் அதுவும் உலகம் சாதித்து எய்தியுள்ள சிந்தனைப் பொருளோடு கலந்தும் அதிலேயே மேலும் வளர்ந்தும் தான் மாறமுடியும்.
இஸ்லாம் கீழை நாட்டாருக்கு முக்கியமாக அராபியர்களுக்கு ஏற்றதாயிருந்த மதமாகும் ஒருபுறத்திலே வியாபாரத்திலும் தொழிலிலும் ஈடுபட்டிருந்த நகரத்துவாசி களுக்கும் இன்னொரு புறத்தில் நாடோடிகளான பெடோ யின்களுக்கும் அது ஏற்றதாயிருந்தது.
ஏழைகளாயிருப்பதால் கண்டிப்பான ஒழுக்க விதிகளுக்குக் கட்டுப்பட்ட பெடோயின்கள் இந்தச் செல்வங்களையும் இன்பங்களையும் பொறாமையோடும் பொருளாசையோடும் பார்த்துப் பொருமுகிறார்கள்.
பின்னர் பாவிகளைப் புனிதப் படுத்துவதற்கும் உண்மையான விசுவாசத்தையும் சடங்குகளின் நியமங்களையும் மீட் பதற்கும் காணிக்கையாக அந்தத் துரோகிகளின் செல்வங் களையெல்லாம் பறிப்பதற்கும் அவர்கள் ஒரு தீர்க்க தரிசியின்கீழ் ஒரு முகமதுவின் கீழ் ஒன்றுபடுகின்றார்கள்.
விசுவாசத்தின் புதியதொரு சுத்திகரிப்பு தேவைப்படுகிறது புதியதொரு முகமது தோன்றுகிறார் ஆரம்பத்திலிருந்து அதே கதை திரும்பவும் தொடங்குகின்றது.
ஸ்பெயின்மீது வெற்றிப் படையெடுப்புகள் நடத்திய ஆப்பிரிக்க ஆல் மோராவிடுகள் ஆல்மொஹாடுகள் ஆகியோரிலிருந்து ஆங்கிலேயரை வெற்றிகரமாகத் தோற்கடித்த கார்ட்டோமின் கடைசி முகமது வரை இதுதான் நடந்தது.
இந்த இயக்கங்களெல்லாம் மதப் போர்வையைப் போர்த்தியிருந்தன ஆனாலும் அவற்றின் சாரம் பொரு ளாதாரக் காரணிகளில்தான் இருந்தது மேலும் அவர்கள் வெற்றி பெறுகின்ற பொழுதிலும்கூட அவர்கள் பழைய பொருளாதார நிலைமைகளின் மீது கை வைக்காமல் அவற்றை நிலைக்க அனுமதிக்கிறார்கள்.
இதற்கு மாறாக கிறிஸ்தவம் மேலை நாட்டின் வெகுமக்கள் எழுச்சிகளில் வேடம் பூண்டு காலங்கடந்து போய்க்கொண்டிருக்கும் ஒரு பொருளாதார ஒழுங்கமைவின் மீது தாக்குதல்களைத் தொடுப்பதற்கான ஒரு கொடியாகவும் முகமூடியாகவுமே உள்ளது.
கிறிஸ்துவமும் இஸ்லாமும் பழைய கிறிஸ்தவத்தின் வரலாறு பற்றி தொ.மு.சி.ரகுநாதன் ...இந்தியாவில் கிருத்துவம்சினிமாவின் சீரழவுகள்ரசிக்கும் நல்ல கட்டுரைகள் தமி...கிறிஸ்துவமும் இஸ்லாமும்புதிய ஏற்பாடு நம்பகத் தன்மை வாய.... .
அது சரி ஆனால் எங்கு பிறக்கிறோம் எப்படிப் பிறக்கிறோம் என்பதில் மனிதர்கள் என்ன எந்த சல அசல உயிர்கள் நடுவேயும் வேற்றுமை வெகுவாக உள்ளதே.
வேறு ஏதேனும் பொருள் பொதிந்திருக்குமோ என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் .. மின் மே மாதத் தென்றல் இதழில் அதன் ஆசிரியரான மதுரபாரதி என்பவர் எழுதிய கட்டுரை எனது எண்ணங்களுக்கு மேலும் நீரூற்றியது.
வள்ளுவன் எல்லாக் காலத்துக்கும் ஏற்ற கருத்துக்களைச் சொன்னவன் வள்ளுவன் ஓர் ஆணாதிக்கவாதி வள்ளுவன் விதியின் உயர்வைப் பேசுகிறவன் சமநீதி சொன்னவன் மக்களுக்குள்ளே உயர்வு தாழ்வு பேசியவன் என்று தத்தம் புலப்பாட்டுக்கு ஏற்பப் பலர் பலவிதமாகப் பேசியுள்ளனர்.
அதில் ஒவ்வொரு சொல்லுமே இன்றைய சிந்தனைக்குச் சரியாகப் பொருந்தி வர வேண்டும் என்று எண்ணுவது கேட்பவனின் மடமையே தவிர வள்ளுவனின் தவறு அல்ல.
விவாதிக்க நூலாசிரியர் எடுத்துக் கொண்ட குறள் ரவி கூறுகிறார் எப்படிப் பார்த்தாலும் பிறக்கும் போது எல்லோரும் சமமானவர்களாகவே பிறக்கின்றார்கள் என்ற கூற்று நடைமுறை மெய்மைக்கு முரணானது என்பதுடன் திருக்குறளில் உள்ள வேறு பல குறட்கருத்துக்களுக்கும் முரணானதாகவே தோன்றுகிறது.
அவர் சொல்கிறார் படிப்பவரின் அறிவு மனப்பக்குவத்துக்கு ஏற்ப மென்மேலும் நுட்பமான உயர்வான சிறப்பான கருத்தை ஒவ்வொரு குறளும் தருவதாலேயே அந்த நூலை மறைநூல் என்று கொண்டாடுகிறோம்.
பிறப்பு ஒக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்ற தொடரை எல்லா உயிர்க்கும் பிறப்பு ஒக்கும் என்ற முற்றுப் பெற்ற வாக்கியமாகக் கொள்வதால்தான் மேற்சொன்ன சிக்கல்களும் முரண்பாடுகளும் எழுகின்றன.
செய்தொழில் வேற்றுமை என்று குறள் விடை தருகிறது.. இப்படியாக மதுபாரதி அவர்கள் நூலில் உள்ளதைக் குறிப்பிட்டுக் காட்டியுள்ளதைப் படிக்கும்போது எனக்கு என் மனதில் தோன்றியதற்கு ரவி அவர்கள் மூலம் விடை கிடைத்தது போலவும் இருந்தது மேலும் என் சிந்தனையை தூண்டி விடுவது போலவும் இருந்தது.
பிறப்பதெல்லாம் ஒரு நாள் இறக்கவேண்டும் என்னும் நியதியைக் குறிப்பிடும் முகமாகவே பிறப்பு எனும் சொல்லிலேயே இறப்பு எனும் சொல்லும் உள்ளடங்கியே வருகிறது என்றே கொள்ளலாம்.
செய்த தொழில் என்று கடந்த காலத்தையும் செய்யப்படுகின்ற தொழில் என்று நிகழ் காலத்தையும் செய்யப்போகிற தொழில் என்று வரும் காலத்தையும் குறிப்பிடும்.
செய்தொழில் வேற்றுமை யான் பிறப்பு.. எனக் கொண்டால் பிறப்பு என்பதையே முன்பு செய்த செயலின் பயன் என்றுமாகி பிறக்கும்போதே சீவராசிகளுக்குள்ள பேதங்களையும் இக்குறளே நன்கு விளக்குகிறது.
மரத்தை எடுத்துக் கொண்டால் வேர் தண்டு இலை பூ காய் என்று இருப்பது போலத்தான் பரிணாம வளர்ச்சியில் ஒவ்வொரு உறுப்புக்கும் அதற்குரிய பங்கு உண்டு.
முன்பு செய்த செயலின் தொடராய் இப்போது பிறக்கிறோம் என்றால் தற்சமயம் செய்யும் செயலால் நமது வாழ்க்கை பாதிக்கப்படுகிறது என்றும் ஆகிறது நல் விளைவுகள் என்றால் நாம் சிறப்பு அடையலாம் என்றும் ஆகிறது.
அதாவது நாம் செய்யும் கர்மத்துக்கு உண்டான பலன் வருகிறது அதன் தொடர்ச்சியாக இப்பிறவியில் இல்லையென்றால் வரும் பிறவியிலாவது உண்டு என்றாகிறது.
என்னைப் பொருத்தவரை இதை நான் ஒரு நடுநிலையாளராகத்தான் கேட்டுக்கொண்டும் பார்த்துக்கொண்டும் இருந்தேன் டாக்டர் ப்ரான் வைஸ் என்பவரின் நூல்களை படிக்கும்வரை.
அவர் மறுபிறவி தவிர வரப்போகும் பிறவிகளின் சாத்தியக் கூறுகளைப் பற்றியும் வெவ்வேறு நூல்களில் மருத்துவ ரீதியில் தான் எதிர்கொண்ட ஆராய்ந்த நிகழ்வுகளைப் பற்றி எழுதியுள்ளதை நான் படிக்க நேர்ந்தது.
அவர் தமிழ்நாட்டில் ஒருவருக்கு வளர்ப்பு மகளாக வந்ததாகவும் அந்தத் தந்தை திருவண்ணாமலை அருணாசலேஸ்வரர் பக்தர் என்றும் அதனால் அக்கடவுளர் ஞாபகமாகத் தனக்குப் பெயர் இட்டிருப்பதாகவும் கூறியது எனக்கு ஓர் உபரிச் செய்தி.
அதற்கு நான் நினைவுகள் வந்தாலும் அவைகளை மிகவும் பொருட்படுத்தாது சாட்சிபோல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் மன நிலையை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் அப்போது எல்லாம் சரியாகிவிடும் இதனால்தானோ என்னவோ நம்மில் சிலரைத்தவிர எவருக்குமே இத்தகைய நினைவுகள் வராது இருப்பது ஒரு மறைமுக ஆசியே என்று சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தேன்.
தங்களுக்கும் அப்படி இருக்கலாம் என்று சொல்லிவிட்டு அன்று இரவே நாங்கள் லண்டனுக்குப் பயணம் செய்யவேண்டி இருந்தததால் அவரிடம் அப்புறம் பேசலாம் என்று சொல்லி அன்றைய பேச்சை அவசரமாக முடித்துக்கொண்டு வீடு திரும்பி விட்டோம்.
அதுவரை இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாகக் கேட்டதும் பத்திரிகைகள் புத்தகங்கள் வாயிலாகப் படித்தறிந்ததோடு சரி அனுபவம் பெற்ற எவரையும் சந்தித்ததில்லை என்பதால் அவரைப் பார்த்துப் பேசியது ஒரு புது அனுபவமாகத்தான் இருந்தது.
நான் அவரிடம் பொதுவாகச் சொன்ன சமாதான வார்த்தைகளுக்கு லண்டனில் எனக்கு மேலும் விளக்கம் கிடைத்தது என்றால் நான் அதைப் பற்றி என்ன சொல்ல?