sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவர் உன் அப்பாங்கிறது எவ்வளவு உண்மையோ என் புருஷன்ங்கிறது எவ்வளவு உண்மையோ அவ்வளவு உண்மை அவர் ஒரு புரபசர்ங்கிறதும் அவர் ஒரு பெரிய அறிவாளி படிப்பாளி சமூக அந்தஸ்து மிக்கவர்ங்கறதும் இல்லியா?
நீ எது எதுக்காக வெல்லாம் உன் அப்பாவை நினைச்சுப் பெருமைப்படலாமோ அதையெல்லாம் விட்டுட்டு எதைப் பத்தி உனக்கு முழுசாத் தெரியாதோ எது ரொம்பவும் அந்தரங்கமானதோ அதைக் குடைஞ்சு வருத்தப்படறதும் அவமானப்படறதும் சரின்னு தோணுதா உனக்கு?
ஐ ஹாவ் புரூப்ஸ் என்னால் நிரூபிக்க முடியும் அவருக்கு வந்த போன்கால் அவர் பேசறதை நான் என் காதாலே கேட்டேனே அன்னிக்கி ராத்திரி தியேட்டர்லே அதுக்காகவே போயி இந்தக் கண்ணாலே பார்த்தேனே அவர் ரூமில் இருக்கிற டிராயர்லே அவருக்கு வந்த லவ் லெட்டர்ஸ் ஒரு பைலே இருக்கே அவர் முகத்திலேயே அதை வீசி எறிஞ்சப்ப அவராலேயே அதை மறுக்க முடியலே.
அம்மா ஓ இட் ஈஸ் எ ஷேம் ஆன் யூ புரூப்ஸ் இருக்காம் புரூப்ஸ் வேணு பெரிய மனிதர்களையும் பிரபலமானவங்களையும் அவதூறு செய்யறதே தொழிலாகக் கொண்டிருக்கே சில மஞ்சள் பத்திரிகைங்க அவங்ககிட்டேயும் அதுக்கெல்லாம் புரூப் இருக்கும்.
அது ஒரு மனுஷனுடைய பெருமை திறமை எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு அவனுடைய அந்தரங்கமான பலவீனங்களைப் பத்திப் பேசறதை ஒரு பிழைப்பா வெச்சிருக்கிறதனாலே சமுதாயத்துக்கோ நாகரிகத்துக்கோ கேடுதானே ஒழிய லாபமில்லே.
நீ நெஜமா இப்படியெல்லாம் செய்தியா வேணு எவ்வளவு உயர்ந்த மனுஷனை எவ்வளவு கேவலமா நடத்திட்டே என்று கூறுகையில் உடலும் மனமும் அவளுக்குப் பதறின.
அம்மா உன்னுடைய நல்லதுக்கும் இந்தக் குடும்பத்தோட நன்மைக்கும்தான் தப்புன்னு தெரிஞ்சும் நான் அவர் விஷயத்திலே அப்படி நடந்துகிட்டேன் என்று அவளுடைய நிலையைப் பார்த்து அவன் சமாதானம் கூற முயன்றான்.
ஐயோ என்னாலே கற்பனை செய்து பார்க்கக்கூட முடியலே வேணு இட் இஸ் மை பிராப்ளம் என்று அவள் இடைமறித்துக் கூவினாள் அது என் விவகாரம் உனக்கு எங்க தாம்பத்தியம் பற்றிய அந்தரங்கத்தில் தலையிட என்ன உரிமை?
கடைசிவரைக்கும் அப்படியே வாழ்வோம் அதனால்தான் அந்த அமைதியை அந்தச் சந்தோஷத்தைக் கெடுத்துக்கற எந்த விஷயத்திலேயும் நான் தலையிட விரும்பறது இல்லே எனக்கும் லேசாத் தெரியும் அதனால் என்ன?
இதைச் சொல்லும்போது எவ்வளவு அடக்கியும் அடங்காமல் அவளது இதயத்தில் பாறையாய் ரகசியமாய்க் கனத்துக் கிடக்கும் ஓர் ஆழ்ந்த துயரம் உருகிற்று கண்களில் தாரை தாரையாய் வடியும் கண்ணீரை மூக்குக் கண்ணாடியைக் கழற்றித் துடைத்தவாறே அங்கிருந்து எழுந்து சென்று வராந்தாவில் ஒரு நிமிஷம் நின்று தன்னைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு மீண்டும் மகனின் எதிரே அமர்ந்தாள்.
அந்தச் சிக்கலிலும் அந்தக் குழப்பத்திலும் எப்படி ஒரு குடும்பத்தை அமைதியாகவும் சந்தோஷமாகவும் நடத்தறதுங்கறதுதான் வாழ்க்கைக் கலை பொறுமையும் சகிப்புத் தன்மையும் இல்லேன்னா அன்பு காதல்ங்கறதுக்கெல்லாம் அர்த்தமே இல்லை.
உன்னை மாதிரி நான் நடந்துகிட்டிருந்தா இந்தக் குடும்ப அமைதியும் அவரோட கௌரவமும் குலைஞ்சு போறதுக்கு நானே காரணமாகிப் போயிருப்பேன் என்னுடைய பொஸஸ்ஸிவ்னஸ்காக என்னுடைய பிடியில் அவர் இருக்கணும்கறதுக்காக இந்தக் குடும்பத்தோட அமைதியையும் அவரோட கௌரவத்தையும் என் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் விலையாக் கொடுக்கிற அளவு நான் சுயநலக்காரியாகறது எவ்வளவு கேவலமானது இப்படியெல்லாம் நான் சொல்றதைக் கேட்டு நான் ஏதோ ரகசியமான சோகத்தை அனுபவிச்சிக்கிட்டு வாழறேன்னு நீ கற்பனை செய்து கொள்ளாதே ஆனால் என் மனசிலே ஒரு சின்னத் துயரம் இல்லாமல் இல்லை.
இப்போ என்ன நஷ்டம்னு நான் யோசிச்சேன் நான் அதைப் பத்தி பேசாதது ஒரு பண்பு வேணு ஆமாம் ஒருத்தரை நாம் மதிக்கிறோம்கறதுக்கு என்ன அர்த்தம்?
அவங்களோட அந்தரங்கமான ஒரு பலவீனம் நமக்குத் தெரிஞ்சபோதிலும் அதுக்காக அவங்களோட மத்த தகுதிகளையும் பெருமைகளையும் குலைக்காமல் அந்தப் பலவீனமும் சேர்ந்தது தான் அவங்கன்னு புரிஞ்சுகொள்றது தான் ஓ ஒருவரின் அந்தரங்கம் எவ்வளவு புனிதமானது இட் இஸ் ஸம்திங் ஸேக்ரட் வேணு இதிலே இன்னொரு இரண்டாவது நபரின் பிரவேசம் அது யாராயிருந்தாலும் ரொம்பக் காட்டுமிராண்டித்தனமானது அசிங்கமானது இருப்பாரான்னா கேட்டே?
இருக்கிறார் வேணு ஒரு புருஷன் தன் மனைவியையோ ஒரு மனைவி தன் புருஷனையோ சந்தேகப்படறதுக்கும் பரஸ்பரம் அந்தரங்கமான விவகாரங்களை எல்லை கடந்து ஆராயறதுக்கும் காரணமே கெடையாது.
அவங்க தங்களுக்கு அந்த உரிமை இருக்கிறதா நினைச்சிக்கறதுதான் காரணம் புருஷன் மனைவி மகன் தாய் தகப்பன் எல்லாருமே ஒரு உறவுக்கு உட்பட்டவங்கதான் ஆனா ஒவ்வொருவரும் ஒரு ஸெபரேட் இண்டிவிஜிவல் தனி யூனிட் இல்லியா?
அதை கௌரவிக்கணும் வேணு யார் மேலே நமக்கு ரொம்ப மதிப்போ அவங்க அந்தரங்கத்தை நாம் ரொம்ப ஜாக்கரதையா கௌரவிக்கணும் உன் அப்பாவை நீ என்னன்னு நெனைச்சே?
உங்க அப்பா ரொம்ப ஸ்ட்ராங் மேன் இதைத் தாங்கிக்குவார் அவர் தனது பலவீனங்களையும் தாண்டி வருவார் நிச்சயம் தாண்டி வந்துடுவார்.
அவனுக்கு புரியவே இல்லை அவர்கள் தாத்தாவும் பாட்டியுமாகவே கலியாணம் செய்து தாத்தாவும் பாட்டியுமாகவே தாம்பத்யம் நடத்தி வாழ்ந்திருக்கவில்லை என்பது.
கல்லூரியிலிருந்து வந்த சுந்தரம் உடைகளைக் களைந்து கொண்டிருந்தபோது இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு சொல்லிக் கொள்ளாமல் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பிப் போய்விட்ட வேணுவிடமிருந்து வந்த கடிதத்தைக் கொண்டு வந்து அவரிடம் தந்தாள் ரமணி அம்மாள்.
பழைமைவாதிகள் என்பவர்கள் எழுபது வயதுக்கு மேல்தான் இருக்கணும்கறது இல்லே இருபது வயசிலேயும் இருக்கலாம் என்று அவர் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார்.
ரமணி அம்மாள் சற்று நேரம் அவர் முகத்தையே ஏக்கத்தோடு வெறித்து நோக்கினாள் அவள் கண்கள் சிவந்து கலங்கின அவள் தனது ஆழ்ந்த துயரத்தையே ஒரு புன்முறுவலாக்கி அவரிடம் கேட்டாள் இன்னுமா நீங்கள் நீங்கள்.
அபவாதத்துக்கு ஆளாகி நிற்கிற மங்களம் சீதாராமய்யரின் மனைவி பரிதாபகரமான அழுகைக் குரலில் தெய்வத்திடம் முறையிடுகிற மாதிரி எல்லோரையும் சபித்து அலறுகிற குரல் கேட்கிறது நீங்களெல்லாம் நன்னா இருப்பேளா?
இப்படி அபாண்டமா சொல்றேளே அவர் வரட்டும் கை நிறைய நெருப்பை அள்ளிண்டு நான் சத்தியம் பண்றேன் அவள் அலறியபோது வார்த்தைகள் தெளிவாகக் கேட்காமல் ஆங்காரமும் கோபமும் கிறீச்சிட்டு அழுகையில் குழம்புகிறது.
ஏதோ கைகலப்பு மாதிரி யாரையோ யாரோ பிடித்து இழுக்கிற மாதிரி கொண்டுபோய்ச் சுவரோரமாகத் தள்ளுகிற மாதிரியெல்லாம் சத்தங்கள் கேட்கின்றன.
அவர் வீட்டில் தண்டச்சோறு திங்கறதுமில்லாமல் துரோகிப் பயலே நானானா வெட்டிப் போட்டுடுவேன் உன்னை இப்போவே அப்பா சாமி வந்த மாதிரி குதிக்கிறார்.
இங்கே நடக்கற கண்றாவியெல்லாம் நாம்பன்னா பார்க்க வேண்டி இருக்கு அவர்கிட்டே சொல்லி இதுக்கு ஒரு வழி பண்ணுங்கோன்னு சொன்னா உங்களை யார் இப்படி வந்து நிக்கச் சொன்னா?
பத்து மணிக்கிச் சாப்பாடானதும் வழக்கம்போல் எங்கேயாவது வெளியில் போய்த் தொலைந்திருந்தால் இந்தக் கர்மத்தையெல்லாம் காது கொடுத்துக் கேட்க நேர்ந்திருக்காது.
காலையிலே நான் சாப்பிடும்போதே தட்டிலே சாதத்தைப் போட்டுட்டு அம்மா அப்பாகிட்டே ஒரு தடவை ஓடி என்னவோ கையையும் காலையும் ஆட்டிண்டு ரகசியக் குரலிலே பேசிண்டிருந்தாள்.
இதிலே இவாளுக்கு ஒரு சந்தோஷம் இருக்குன்னு தெரிஞ்சப்போ இவாளுக்குப் பிள்ளையாய் பிறந்ததுக்காகச் சுவத்திலே முட்டிக்கலாம் போலிருந்தது.
அவ்வளவுதான் அப்பாவுக்குச் சாமி வந்துடுத்து துரைக்கு ஆபிசுக்கு நேரமாயிடுத்தோ?ன்னு ஆரம்பிச்சவர் நான் சாப்பிட்டு எழுந்திருக்கறதுக்குள்ளே நூறு தண்டச் சோறு போட்டுட்டார்.
நான் தலையைக் குனிஞ்சிண்டு இன்னும் நன்னா தட்டிலே கவிழ்ந்துண்டு கண்ணிலேருந்து தண்ணி முட்டிண்டு வந்து சாதத்திலே விழறது எல்லாத்தையும் சேர்த்துக் கரைச்சுக் குடிச்சுட்டு மாடிக்கு வந்து விழுந்தது தான்.
ஆனால் அவா கான்டீன்லே போன வாரம் ரிட்ரெஞ்ச்மெண்ட் ஆயித்தானே அந்த மணி வந்து இவாத்திலே உட்கார்ந்துண்டு இப்போ இவ்வளவு ரகளையும் ரசாபாசமும் ஆகி இருக்கு.
அப்பா இருக்கிற வரைக்கும் அந்தப் பயம் இருக்கும் போல இருக்கு இதோ வந்துட்டேன் இங்கேதான் இருக்கேன் வேஷ்டியை இழுத்துச் செருகிண்டு படபடன்னு மாடிப்படியிலே இறங்கி ஓடறேன்.
தன் உடம்பு பலத்தாலே அவனை ஒரு பக்கம் அடக்கி உட்கார வைத்துவிட்ட திமிரில் அப்பா மடித்துக் கட்டிய வேஷ்டியோடு காலை அகட்டிக்கொண்டு இடுப்பிலே ஒரு கையை வைத்து நெப்போலியன் மாதிரி நிற்கிறார்.
யார் என்ன பேசினாலும் இப்போது அவர் எடுத்தெறிந்து பேசிவிடுவார் என்கிற பயத்தால் நியாய அநியாயம் தெரிந்தவர்கள் கூட பயம் வந்துவிட்டால் நியாய அநியாயம் எங்கே தெரிவது?
மணியை அடித்தோ இழுத்தோ அவன் மீது கை நீட்டி இருக்கிற அப்பாவின் செய்கை இவர் எவ்வளவு ரவுடித்தனமானவர் என்று கண்ணெதிரே நிரூபணமாகுகிறபோது அவமானம் என்னைப் பிடுங்கித் தின்றது.
இவருடைய கோபத்துக்கும் இந்தக் காரியங்களுக்கும் உண்மையிலேயே நியாயமிருந்தாலும் இவரே தன் வாயால் பசு என்றும் நல்லவர் என்றும் யோக்கியர் என்றும் சொல்லுகிற அந்த சீதாராமய்யருக்கு இவரது செய்கையால் ஏற்பட்டுவிட்ட அவமானம் புரியாத இவரது அறியாமை எனக்கு இன்னும் வருத்தமாக இருக்கிறது.
எவ்வளவு பயங்கரமான சிக்கலான ஸென்ஸிடிவான இன்னொருவர் பெண்டாட்டி சம்பந்தமான விஷயத்தில் முன்யோசனை இல்லாமல் முரட்டுத்தனமாக இந்த அப்பா தலையிட்டு விட்டாரே இது எங்கே போய் நிற்கும் என்ன ஆகும்?
நாற்பது வயது வரைக்கும் பிரம்மச்சரியம் ரொம்ப உசத்தி என்று கடைப்பிடித்துக் கொண்டு வந்தவர் திடீரென்று ஒரு நாள் கலியாணம் செய்து கொண்டு மங்களத்தோடு வந்து நின்றார்.
உடனே அதுவரைக்கும் எல்லாரையும் உபசாரம் பண்ணிண்டிருந்த பெண் வீட்டுக்காரரான சீதாராமய்யர் கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம்னு கத்திண்டே ஓடிப்போய் மணையிலே உட்கார்ந்து மங்களத்தின் கழுத்திலே தாலியைக் கட்டிட்டாராம்.
அன்னிக்கு ஒருநாள் எல்லார் எதிரிலேயும் மங்களத்தைக் கேட்டார் சுயம்வரத்திலே யாரையோ நினைச்சிண்டு யார் கழுத்திலேயோ மாலையைப் போட்ட மாதிரி தாலி கட்டற முதல் நிமிஷம் வரைக்கும் யாரையோ புருஷன்னு நினைச்சுண்டு இருந்துட்டு நீ எனக்குப் பெண்டாட்டி ஆய்ட்டே.
மணிபர்ஸ் வெத்தலை சீவல் பொட்டலம் தலை வாரிக் கொண்டாரே அந்தச் சீப்பு எல்லாத்தையும் பாக்கெட்டிலே வச்சுண்டு மறுபடியும் கண்ணாடியிலே பார்த்துக்கிறபோது பின்னாடி நிற்கிற என்னைப் பார்த்து விட்டார்.
சரி சரி உக்காரு என்னை உட்கார வைத்துவிட்டு உள்ளே போய் ஒரு தட்டிலே ஒரு கரண்டி கேஸரியும் காராபூந்தியும் கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டு குண்டுமணி ஒரு காபி கொண்டு வா என்று குறுக்கே போகிற யாரிடமோ சொல்கிறார்.
அங்கே வீட்டிலே இருக்கிற பதட்ட நிலையும் அப்பாவின் சாமியாட்டமும் மங்களத்தின் பரிதாபகரமான அலறலும் மணியின் அவமானமும் மற்றவர்களின் லஜ்ஜை கெட்ட மௌனமும் அப்பாவுக்காகப் பரிந்து கொண்டு பேசுகிற அம்மாவின் புலம்பலும் ஒரு பக்கம் மனசில் வந்து கவிகிறது.
இன்னொரு பக்கம் இதெல்லாம் தெரியாத சீதாராமய்யரின் நிதானமும் என்னிடம் அவர் காட்டுகிற அன்பும் இன்னும் சற்று நேரத்தில் நடக்கப் போகிற களேபரமும் மனத்தில் படர்கிறபோது இவர் காட்டுகிற நிதானத்தில் நானும் பங்கு கொண்டு இவர் அன்போடு தருகிற இவற்றையெல்லாம் சாப்பிடுவது ஒரு குற்றமோ ஒரு துரோகமோ என்று நினைக்கும்போது எனக்கு நெஞ்சில் அடைக்கிறது.
எக்ஸர்ஸைஸ் பண்ணுடா பண்ணுடான்னு அடிச்சிண்டேனே கேட்டாயோ என்று சொல்லிக் கொண்டே தன் முண்டாவைத் திருகிக் கொள்கிறார்.
செருப்பை மாட்டிக் கொண்டு புறப்பட்டவர் அந்த காலேஜ் காம்பவுண்டைத் தாண்டுவதற்குள் ஒரு நாலைந்து பேரிடம் நின்று ஏதேதோ பேசி எல்லோரும் இவரைத் திரும்பிப் பார்க்கிற மாதிரி அவுட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்து வெளியே வருவதற்குள் இந்த நல்ல மனிதருக்கு வீட்டிலே காத்துக் கொண்டிருக்கிற அதிர்ச்சியை எண்ணி எண்ணி எனக்கு அடிக்கடி வயிற்றிலே என்னவோ செய்கிறது.
வருகிற வழியில் அந்த மாணவர்களைப் பற்றி ஒரேயடியாகப் புகழ்கிறார் எல்லாம் பெயிலான பசங்கள் இந்தக் குழந்தைகளெல்லாம் ஏன் பெயிலாயிடறது தெரியுமா?
இதுவரை இந்த விஷயத்தில் சம்பந்தப்படாதவனாய் இதற்கு வெளியே நின்று பார்த்த அனுபவம் நீங்கி நானும் இதற்குள் சிக்கிக் கொண்ட மாதிரி எனக்கும் மனசில் ஓர் ஆவேசம் வந்தது.
என்னதான் இருந்தாலும் இப்படி ஒரு துரோகத்தை இந்த மாமாவாலே தாங்கிக்க முடியுமோ சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாதும்பாளே அது மாதிரி ஏதாவது நடக்கப் போறதோ என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டு குனிந்த தலையுடன் நான் வேகமாக நடக்கிறேன்.
இவருக்கு இப்படி நடந்திருக்க வேண்டாமே இவரைக் கண்டவுடனேயே இவர் பார்வையிலே படறதுக்கு முன்னே ஒளிச்சிக்கணும்னு பயந்து ஓடுகிற மாதிரி இந்நேரம் வரைக்கும் முற்றத்திலே கூடி நின்று வேடிக்கை பார்த்திண்டிருந்தவா எல்லாரும் அவாவா வளைக்குள்ளே சரசரன்னு நுழையறா.
அப்பாதான் பெரிய குரலில் நாலு குடித்தனம் இருக்கிற இடத்திலே என்று சொல்வதற்குள் சீதாராமய்யார் சித்த வாயை மூடிண்டி இருங்கோ என்று கடுமையாகச் சொன்னவுடன் அப்பாவுக்கு வாயடைத்துப் போகிறது.
உம்மை எனக்கு இருபது வருஷமாத் தெரியும் உமக்குப் பண்ற துரோகம் எனக்குப் பண்ற மாதிரி இருக்கு வயிறு எரியறது இந்தச் சமயத்தில் அம்மாவும் சேர்ந்து கொள்கிறாள் உங்களுக்கு என்ன தலையிலே எழுத்துன்னு அடிச்சிண்டேனே கேட்டேளா?
மாமியை அழைச்சிண்டு உள்ளே போங்கோ என்று சொல்லி அப்பாவுக்கு அது காதில் ஏறாமல் போகவே மாமி நீங்களாவது அவரை அழைச்சிண்டு போங்கோ என்று அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு மங்களத்தைத் தோளில் தட்டிக்கொண்டே கேட்கிறார் அழாமல் சொல்லு இங்கே என்ன நடந்தது?
நானும் நம்ப மணியும் இதோ அங்கே உட்கார்ந்துண்டு வீட்டுக்குள் கூடத்தைக் காட்டிக் கொண்டு அதற்கு மேல் சொல்ல முடியாமல் கூடத்தைக் காட்டிய கை அப்படியே நிற்கிறது குரல் விம்மி அடைக்கிறது.
தொடர்ந்து சொல்கிறாள் மணியைப் பிடிச்சுத் தரதரன்னு இழுத்துண்டு வந்து என்னைப் பத்தி அநியாயமா என்னென்னமோ சொல்றா நான் கையிலே நெருப்பை அள்ளிண்டு வேணாலும் சத்தியம் பண்றேன்.
மங்களம் இன்னிக்கு வந்தவள் தானே நான் இருபது வருஷமா இங்கே இருந்து நீங்க சம்சாரம் நடத்தும் அழகை எல்லாம் பார்த்துண்டு இருக்கேனே எவன் தன் பெண்டாட்டியை நம்பறானோ அவனாலேதான் ஊரிலே இருக்கிறவன் பெண்டாட்டிகளையும் நம்ப முடியும்.
துரியோதனன் பெண்டாட்டியும் கர்ணனும் சொக்கட்டான் விளையாடிண்டிருந்தாளாமே பாதி ஆட்டத்திலே அவள் எழுந்திருக்கறச்சே கர்ணன் அவள் மேகலையைப் பிடிச்சு இழுத்துட்டான்.
அதெல்லாம் கேட்டு இருப்பேளே துரியோதனன் ரொம்பக் கெட்டவன்னு பேர் ஆனாலும் அவன் ஆம்பளை அதனாலே தான் பெண்டாட்டி மேலே சந்தேகம் வரலே.
என் பெண்டாட்டியைப் பத்தி ரொம்ப நன்னாயிருக்கு என்னைப் பத்தி நீங்க வச்சிருக்கிற அபிப்பிராயம் என்று சொல்லி ஓ வென்று சிரிக்கிறார்.
சிரித்துவிட்டுச் சொல்கிறார் இந்த ஆத்திலே இருக்கிறவாளுக்கெல்லாம் நான் சொல்றேன் அவனவன் அவனவன் பெண்டாட்டியை நம்பினால் போறும்.
நேக்கு இந்த ஆத்திலே பயமா இருக்கு வேற ஏதாவது வீடு பார்த்துண்டு நாம்ப போயிடலாமே என்று மங்களம் உள்ளே போகையில் அவரிடம் சொல்லி இருப்பாள் போலிருக்கிறது.
ஹேய் ஹேய்ன்னானாம் அதோ விரலைச் சொடுக்கிக் கொண்டு குதித்தோடி வருகிறதே ஒரு கரிக்கட்டை அவன்தான் ராசாத்தியின் ஏகபுத்திரனான மண்ணாங்கட்டிச் சிறுவன்.
அவன் இழுத்த இழுப்பில் கீழே விழத் தெரிந்தாள் சமாளித்துக்கொண்டு நின்ற வேகத்தில் ஆத்திரத்துடன் மண்ணாங்கட்டியின் முதுகில் இரண்டு அறை வைத்தாள்.
துட்டு வேணுமாம் துட்டு இவன் அப்பன் இங்கே கொட்டி வச்சிருக்கான் பாரு ஒரு நிமிஷம் எங்கோ நினைவு கூர்ந்து சடையம்மன் கோவில் திருவிழாவில் சந்தித்துச் சில நாட்கள் உறவாடியிருந்த அந்தத் தாடிக்கார வளையல் வியாபாரியை அவன் முகத்தை அவன் சிரிப்பை அவனது சேஷ்டைகளையெல்லாம் மனசில் நினைத்து நிறுத்திப் பார்த்தாள்.
வாடி உத்தம பத்தினி பத்தினி படபடா பானை சட்டி லொட புடா என்று பச்சையான பழமொழியை நீட்டி முழக்கி சேலைத் தலைப்பை வரிந்துகொண்டு வந்தாள் ராசாத்தி.
ஐய ஒண்ணுங் கெட்ட மூளிக்கி ரோசத்துக்குக் குறைச்சலில்லே அப்படியே தொங்கத் தொங்கக் கட்டிக்கினு பெத்தவ மாதிரிதான் என்று முகவாயைத் தோளில் இடித்துக் கொண்டாள் மாரி.
ஏண்டி ஒரேமுட்டா அலட்டிக்கிறே ஒன் அட்ரஸீ பூரா எங்கிட்டே இருக்குடி அன்னிக்கு சொதந்தரத்துக்கு மொத நாளு மோர்மார்க்கட்டுத் துலுக்கனோட போனியே எனக்குத் தெரியாதுன்னு நெனச்சிக்கினியா?
அடியே புள்ளத்தாச்சிடீ என்ற அலறலுடன் மாரியின் பிடரியில் அறைந்து அவளைப் பிடித்திழுத்தான் அப்பொழுதுதான் அங்கு வந்த மாரியின் புருஷன் மாணிக்கம்.
அத்தெக் கேக்க வந்தா அவ என்னெ அங்கே போனவளே இங்கே போனவளேன்னு பேசறா நீ வேற என்னெ அடிக்கிறே நா ஏன்தான் பொண்ணாப் பொறந்தேனோ என்று நீட்டி முழக்கி ஒப்பாரி வைக்க ஆரம்பித்துவிட்டாள் மாரி.
ராசாத்திக்கோ மாரியாயிக்கோ விபசாரம் என்பது தொழிலல்ல அவர்கள் வாழும் பிளாட்பாரத்தின் எதிர்ப்புறத்திலிருக்கும் விறகுக் கடையில் விறகு சுமந்து செல்வது லாரியில் வரும் விறகுக் கட்டைகளை இறக்கிக் கடைக்குள் அடுக்குவது இவைதான் பிரதான தொழில்.
அதுவும் இல்லாத சமயத்தில் மிகவும் வறட்சி ஏற்பட்டு நல்ல கிராக்கியும் சான்ஸீம் அடித்தால் வேறு ஏதாவது கோணி கந்தல் பாய் மூங்கில் தட்டி சினிமா போஸ்டர் ஒரு கூரை அந்தக் கோழிப்புறையில் நீட்டிப் படுத்திருந்த ராசாத்தியின் அடிவயிற்றுக்குள் என்னவோ சுருக்கென்று குத்திவாங்கியது.
ஹ்ம் கஞ்சியெக் கண்டு ரெண்டு நாளாச்சு ஒரு பானை கஞ்சி இருந்தாலும் நெட்டலாம் அவள் கண்கள் மூலையில் கவிழ்த்து வைக்கப்பட்டிருந்த மூளிப் பானையை நோக்கின.
அதான் வயத்தை என்னமோ பண்ணுது ராசாத்தியின் குடிசைக்குள் நுழைந்து குனிந்து நின்றபடி ஒரு மருத்துவச்சியைப் போல் அவளுடைய உடலைப் பரிசோதித்தாள் மாரியாயி.
அந்த வயிற்றுக்குள் ஒரு புதிய உயிர் ஒரு பச்சைப் பசும் சிசு இருக்கிறது என்ற உணர்ச்சியால் மாரியாயிக்கு உடல் முழுவதும் புல்லரித்தது.
சடையம்மா கொயிலு திருநா அப்பத் தானே தரிச்சிது ஆவணி ஒண்ணு புரட்டாசி ரெண்டு என்று கணக்குப் போட்டுப் பார்த்துவிட்டு அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே பசிதான் என்றாள் ராசாத்தி.
சோறு கூட இல்லையே அரிசி இருக்கு அடுப்பைப் பத்தவச்சிக் கஞ்சிகூட காச்சிடலாம் லாரி நெறைய வெறவு வந்து நிக்குதே இப்போ விட்டா இன்னும் ரெண்டு நாளைக்குக் காசைக் கண்ணாலே காண முடியாது உம் என்று முனகிக்கொண்டே நின்றாள் மாரியாயி.
மாரியாயி பழம்பானையில் இருந்த அரிசியை ஒரு தகரக் குவளையில் கொட்டி ராசாத்தியிடம் கொடுத்துவிட்டு மூலைக்கு ஒன்றாய்க் கிடந்த அடுப்புக் கற்களைக் குடிசைக்கு வெளியே சேர்த்து வைத்து அடுப்புக்குப் பக்கத்தில் கிடந்த சுள்ளிக் கட்டிலிருந்து ஒரு பிடி சுள்ளியை இழுத்து எடுத்து ராசாத்தியிடம் கொடுத்தாள்.
அவள் பசிக்கு அவ்வளவு நேரம் காத்திருக்க முடியாது என்பது மட்டுமல்ல அவள் வலிக்கு ஒரு பானை தண்ணீரைச் சுமக்கவும் முடியாது அல்லவா?
பானையைத் தூக்கி இடுப்பில் வைக்கும்போது ராசாத்தியின் நெற்றி சுருங்கிற்று பற்களைக் கடிக்கும்போது நெறு நெறுவென்று சப்தம் கேட்டது ஒரு கால் மட்டும் வெட வெடவென நடுங்கிற்று அதோ இன்னும் பத்தடி வைத்தால் அவளுடைய இடத்திற்குப் போய்விடலாம்.
தலையை அண்ணாந்து வானத்தை நோக்கி ஒரு பெருமூச்சு ஈயக் காப்பு தர தரவென உரசும்படி பாதங்களைத் தரையில் தேய்த்துக் கொள்கிறாள் லேசாகத்தான் அந்தத் தட்டியிலே சொருகி வச்சேனே இருக்கும்.
அது கூடவே அந்தப் பாதி எலுமிச்ச ஊறுகாய்த் துண்டு உம் அதையும் கடிச்சிக்கினு சூடா ஒரு பல்லா கஞ்சி குடிச்சா அவள் வாயெல்லாம் நீர் சுரந்தது.
அவ்வளவுதான் சளபுள வென்ற சத்தம் பானைக்குள்ளிருந்து ஒலித்தது மூடியிருந்த சோற்றுப் பானையின் வாயிலிருந்து பொங்கி வழிந்த நுரைத்த கஞ்சி அடுப்பிற்குள் வடிந்து ஒழுகியது.
பரபரவென்று உள்ளே சென்று அரிசிப் பானையில் கிடந்த உப்புப் பொட்டணத்தையும் ஊறுகாய்த் துண்டையும் எடுத்துக்கொண்டு வந்து அடுப்பின் முன்னே வைத்து விட்டு மூலையில் உருண்டு கிடந்த கஞ்சிக் கலயத்தை எடுத்துப் பானையிலிருந்த தண்ணீரை ஊற்றிச் சுத்தமாகக் கழுவினாள்.
த்டா என்று சப்புக் கொட்டிக்கொண்டே அதே பொழுதில் கீழுதட்டை மடித்துக் கடித்து நெற்றியைச் சுருக்கி இடுப்பை வளைத்து நௌந்தாள் ஒரு வாய்க் கஞ்சியைக் குடிச்சி ஒரு பிடி சோத்தையும் தின்னா எல்லாம் சரியாப் போயிடும் அப்பாடான்னு நிம்மதியாத் தூங்கலாம்.
ஊறுகாய்ப் பொட்டணத்தைப் பிரித்து வைத்துக் கொண்டு கஞ்சி நிறைந்த தகரக் குவளையில் வாய் வைத்து உறிஞ்சப்போகும் சமயம் எனக்கும்மா எனக்கும்மா கஞ்சிஎன்று அவள் எதிரே நின்று குதிக்க ஆரம்பித்தான் மண்ணாங்கட்டிச் சிறுவன்.
அவனைக் கண்டவுடன் ராசாத்திக்கு மத்தியானம் நடந்த சம்பவமும் அதன் விளைவாய் எழுந்த சச்சரவும் நினைவுக்கு வரவே ஆத்திரம் குமுறிப் பொங்கியது.
முடியாது என் கையாலே ஒனக்கு ஒரு பிடி சோறு போட மாட்டேன் எங்கேயாவது ஒழிஞ்சு போ மூஞ்சியிலே முழிக்காதே என்று ராக்ஷஸி போல் கத்தினாள்.
போ திருட்டு மூதேவி எங்கேயாவது போயித் திருடித் துன்னுடா போ முடியாது இன்னைக்கி என்ன ஆனாலும் சரிஎன்று கலயத்திலிருந்த கஞ்சியை ஒருபுறம் தள்ளிவைத்து மூடிவிட்டு காவலுக்கு உட்கார்ந்து கொண்டாள் ராசாத்தி.
சனியன் தின்றப்போ எமன் மாதிரி மென்னியெப் புடிக்க வந்திடுச்சி என்று முனகிக்கொண்டே குடிசையின் தட்டி ஓரமாகத் திரும்பி உட்கார்ந்து கஞ்சிக் கலயத்தை அருகில் இழுத்தாள்.
முடியாது நீ என்னெக் கொன்னாலுஞ் சரி தன் மகனின் அதட்டலை எண்ணி உள்ளூரச் சிரித்துக் கொண்டே கஞ்சிக் கலயத்தில் கையை விட்டுத் துழாவி ஒரு கவளம் சோற்றை வாயருகே கொண்டு போனாள் எனக்கும்மா எனக்கு என்று அவள் கையிலிருந்த கலயத்தைப் பாய்ந்து பிடுங்கினான் மண்ணாங்கட்டி.
அவன் ஓ வென்று அலறியவாறே மண் கலயத்தை விடாப்பிடியாய்ப் பறிக்க முயன்றான் அடே நீ அழிஞ்சி போயிடுவே ஒன்னெப் பாம்பு புடுங்கும் நீ மண்ணாய்ப் போக சடையம்மாவுக்கு ஒன்னெ வெட்டிப் பலி குடுக்க என்று அழுதவாறே சபித்தாள் ராசாத்தி.
அவன் அதையெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் அழுது கொண்டே தரையில் சிந்திய கஞ்சிச் சோற்றைக் கை நிறைய அள்ளிக்கொண்டு எடுத்தான் ஓட்டம்.
அடே பாவி நீ அழிஞ்சி போவே என்று பற்களைக் கடித்துக் கூவிக் கொண்டே கையிலிருந்த கஞ்சிக் கலயத்தை அவன் ஓடிய திசையில் வீசியெறிந்து ஓவென்று அலறி அழுதாள்.
உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு சிரமப்பட்டுக் காய்ச்சிய கஞ்சியெல்லாம் தரையில் சிதறிப் போய் விட்டதே மார்பில் என்னவோ அடைத்தது.
உதட்டைக் கடித்து வாயெல்லாம் ரத்தம் தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டு அடே மண்ணாங்கட்டி எங் கண்ணூ நா செத்துப் போயிடுவேன்டா என்று உரத்த குரலில் ஓ வெனக் கதறி அழுதாள்.
அந்த வேகத்தில் ஒற்றைக் காலில் கிடந்த அந்த ஈயக் காப்பு காலைவிட்டுக் கழன்று உருண்டு ஓடி எங்கோ விழுந்தது ராசாத்தியின் அலறல் லாரியில் விறகு இறக்கிக் கொண்டிருந்த மாரியாயியின் செவிகளுக்கு எட்டியது.
அவ்வளவுதான் கையில் இருந்த விறகைக் கீழே போட்டு விட்டு ஓட்டமாய் ஓடி வந்தாள் மாரியாயி அவளைத் தொடர்ந்து ஒரு சிறு கும்பலே வந்தது.
அவள் உடல் மீதும் அவள் உடலிலிருந்து பெருக்கெடுத்த உதிர வெள்ளத்தில் குழம்பிக் கிடந்த உயிரற்ற பிண்டத்தின் மீதும் அந்த அகல் விளக்கின் ஒளியும் அங்கே சூழ்ந்திருந்த மனிதர்களின் நிழலும் ஆடிச் சிதைந்து படிந்து படர்ந்தன.
இரவெல்லாம் எங்கோ கிடந்து தூங்கிவிட்டு பகலெல்லாம் எங்கெங்கோ அலைந்து திரிந்தபின் மாலையில் தாயிடம் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான் மண்ணாங்கட்டி.
அம்மாவ் என்று உணர்ச்சிகள் வெடித்துச் சிதறிக் குழம்பிய குரலில் அலறியவாறே மாணிக்கத்தை இறுகத் தழுவிக்கொண்டான் மண்ணாங்கட்டி.
வெறித்த விழிகளில் நீர் சுரந்தது குறும்புத்தனமும் துடிதுடிப்பும் குடியோடிப்போய் சாந்தமும் ஏக்கமும் நிறைந்த அவன் கண்கள் மீண்டும் வானத்தை வெறித்தன.
கண்களில் நீர் பளபளத்தது இதுக்கோசரமா ம்மே இருட்லே தனியா வந்து ரயில் ரோட் மேல குந்திக்கினு அய்வுறே சீ அவங்கெடக்கறான் ஜாட்டான்னு நென்சிக்கினு எந்திரிம்மே ஐந்தாறு பிரிவு தண்டவாளங்கள் நிறைந்த அந்த அகலமான ரயில்வே லைன் மீது இருட்டில் கப்பிக் கல் குவியலின் மீது அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்த அவள் இந்தக் குரலையும் இதற்குரியவனையும் எதிர்பாராதவளாய் இவனைக் கண்டு திகைத்தவள் போன்றும் அஞ்சியவள் போன்றும் பதைத்தெழுந்து நின்றாள்.
அப்போது கனைப்புக் குரலை முழக்கியவாறு சடசடத்து ஓடிவந்த மின்சார ரயிலின் வெளிச்சத்தில் அடிபட்டு உதடுகள் வீங்கிய அவளது முகமும் அழுது கலங்கிய பெரிய கண்களும் அவனுக்குப் பிரகாசமாய்த் தெரிந்தன.
உனுக்குப் பண்ண துரோகத்துக்கு எனக்கு இதுவும் ஒணும் இன்னமும் ஒணும் என்று அழுது புலம்பியபொழுது அவள் தனக்கிழைத்த துரோகத்தை எண்ணியோ அதை உணர்ந்து அவள் கதறுவதைக் கண்ட சோகத்தாலோ அவனும் தன் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டான்.
எங்கே போவணும்னு பிரியப்படறியோ அந்த எடத்தைச் சொல்லு உன்னை இஸ்தாந்த தோசத்துக்கு ரெண்டு வருசம் உன்னோட வாய்ந்ததுக்கு பர்த்தியா அங்கேயே இட்டுக்கினு போயிடறேன்.
இங்கேயே இருந்தா இன்னம் பாயாப் பூடுவே ஆமாம்மே நீ ஊருக்கே பூடும்மே இப்போது அவனுக்கு எதிர்ப்புறத்தி லிருந்து கனைப்புக் குரலை முழக்கிய வாறு சடசடத்து ஓடிவரும் மின்சார ரயிலின் கண் கூச வைக்கும் வெளிச்சத் தில் அவள் அவன் முகத்தைத் தீர்க்க மாகப் பார்த்தாள்.
தன்னைக் கண்டு அருவருத்து அவன் முகம் சுளிப்பது போல் அவள் அவனது முகத்தோற்றத்தை வெளிச்சத்தைக் கண்டு கூசும் அவன் விழிகளைக் கற்பனை செய்துகொண் டாள்.
ஆனால் தனக்கு ஆறுதல் கூறவும் தன் விஷயத்தில் இன்னும் சிரத்தை காட்டித் தனது நிராதரவான நிலையில் துணையாய் வந்து நிற்கவும் என்ன நியாயம் இருக்கிறது அவனுக்கு?
கணவன் மனைவி என்ற நியாயத்தின் பாற்பட்டோ வஞ்சிக்கப்பட்டவனும் வஞ்சித்தவளும் என்ற முறையிலோ அல்லாமல் வெறும் மனித நியாயத்தினால் உந்தப்பட்டு அவள் நிலையை மனித இதயத்தால் மட்டுமே உணர்ந்து அங்கு வந்து நின்றிருக்கும் அவன் அவளிடம் சொன்னான் நீ நெசத்துக்குதான் சொல்றியோ சும்மனாச்சியும்தான் சொல்றியோ ரயில்லே தலைய வுட்டுக்குவேன்னு செத்த மின்னே நீ தலைய விரிச்சுப் போட்டுக்கினு அயுதுக்கினே ஓடியாந்தியே அத்தப் பாத்தப்ப எனுக்கு பக்குனு வயித்திலே என்னமோ ஆயுடுச்சிம்மே உம் பின்னாலேயே நா ஓடியாந்தா கும்பலு வந்துடும்னு வண்டிய மெறிச்சிக்கினு கெங்குரெட்டி ரோடு வளியா ஓடியாறேன்.
பாத்தா நீ ஒம்பாட்டுக்கு ரயில் ரோட்டு மேல போயிக்கினே கீறே சேத்துப்பட்டு டேசனாண்டயாவது புடிச்சிடமாட்டமானு வேகமா ரெண்டு மெறி மெறிச்சனா இது ஒரு தெண்டக் கருமாந்தர வண்டி.
அத்த ஒரு இஸ்ப்பு இஸ்த்து மாட்டிக்கினு வந்தா நேரு பார்க்கண்ட வரும்போதே இங்கே நீ நின்னுக்கினு இருக்கிறதப் பாத்தனா அப்படியே வண்டியப் போட்டுட்டு ஓடியாறேன்.
நீ இஸ்தாந்தே சரி நாந்தான் உன்னை உட்டுட்டு இன் னொருத்தங்கூடப் பூட் டேனே அப்புறம் இன்னாடா உனக்கு ரைட்டு?ன்னு நீ நெனப்பே.
தெரியலேன்னாலும் இப்ப சொல்றேன் கேளும்மே நீ எவங்கூடப் போனாத்தான் இன்னாம்மே இப்ப இங்கே வந்து உன்ன இஸ்த்துக்கினு போயி இன்னொரு தடவை வாயணும்னா ஓடியாறேன்?
அது உங் கய்த்திலே இருக்கிற வரைக்கும் எனக்கு ரைட்டு இருக்கும்மே அநியாயமா எங்கனாச்சும் உய்ந்து எங்கண்ணு மின்னாடி நீ சாவறதப் பாத்துக்கினு இருந்தா நாளைக்கி எவனும் வந்து என்னை ஒண்ணியும் கேக்கப் போற தில்ல.
ஆனா எம் மனசு கேக்குமேம்மே அவதான் பட்டிக்காட்டுப்பொண்ணுஅறிவு கெட்டுப் போனா அந்தப் பாவத் துக்கு நல்லா கஸ்ட்டமும் பட்டா.அதுக்கெல்லாம் நீதாண்டா காரணம்?
இந்த ரெண்டரை வருசத்திலே இப்ப ஆறு மாசமாதானேம்மா நீ எங்கூட இல்ல ரெண்டு வருசம் வாய்ந்தமே ஒரு சண்டை போட்டு இருப்பனா சாடி போட்டு இருப்பனாம்மே?
நடந்தது நடந்து போச்சு.. கயுத்திலே கட்ன ஒரு கய்த்த வெச்சுக்கினு பிரிய மில்லாத ரெண்டு பேரும் கயுத்திலே சுருக்கிக்கினு சாவறதா?
ஆமாம்மே அவன் இடையிடையே பேச்சை நிறுத்திப் பெருமூச்செறிந் தும் சூள் கொட்டியும் ம் ம் என்று உணர்ச்சி மேலிட்டு உள்ளூ றக் குமுறிக் கூறிய அந்த வார்த்தை கள் அவள் நெஞ்சைக் குத்திக் குழைத்து உடம்பை நாணிச் சிலிர்க்க வைத்து அவளது ஆத்மாவை அவன் பாதங்களில் வீழ்ந்து பணிய வைத்தது.
அழுகையையும் உணர்ச்சி மேலீட் டையும் அடக்கி அடக்கி நெஞ்செல்லாம் புண்ணாகிப்போனது போன்ற உணர்வு தொண்டைக் குழி வரை வந்து நொந்தது.
அதுக்கு மின்னே உன்னை தெம்மாங் கொயந்தே லேர்ந்து எனக்குத் தெரியும்மே மாமெ மாமெனு கூப்புட்டுக்கினு கம்பங்கொல்லைலேயும் மல்லாக் கொட்ட காட்லயும் ஓடியாரு வியே அப்ப இன்னாம்மே ஒறவு நமக்கு?
நானு பட்ணத்லேர்ந்து வந்தன்னா நீயும் உன் தங்காச்சியும் ஓடியாந்து காசி வாங்கிக்கினு கத சொல்லணும்னு ரோதனை பண்ணுவீங்களே அப்ப நானு உங்கிட்டே காட்டின பிரியமெல் லாம் இன்னா ஒறவுலம்மே?
உன்னக் கண்ணாலங் கட்டிக் கினும்னு நானு நெனச்சது கூட இல்லேம்மே அப்போ ஏதோ கூடப் பொறந்தது இல்லாத கொறையிலே வெச்ச பாசந்தா னம்மே பட்ணத்திலே கெடக்கிற கய்திங்களப் பார்க்குறப்போ சீசீ இந்த மாதிரி நமக்கு வேணாம்.நம்ப பக்கத்திலே நல்ல மாதிரி ஒரு பொண்ணப் பாத்துக் கட்டிக் கினம்னு நானு எண்ணம் வெச்சிருந்து மெய்தான் ஆனா அய்யனாரப்பன் மேல ஆணையாச் சொல்றேன் ஊர்ல வந்து மித்த வங்க சொல்ற மின்னாடி நானு உன்ன நெனைக்கவே இல்லம்மே அப்புறம் யோசிச்சேன்.
அவன் சரியான எச்சப்பொறுக்கி நல்லா வாயறவங்கள இஸ்த்துகினு வந்து ரெண்டு மாசம் மூனு மாசம் வெச்சிருந்து அப்புறம் தெருவுல வுடறதே அவனுக்குத் தொயிலு தன் வவுத்துக்குத் தன் கைய நம்பாத சோமாறி எனக்கு உன்னி யப் பாத்து அய்வுறதா சிரிக்கிறதானு தெரியலம்மே அதுக்கோசரந்தாம்மே நானும் ஆறு மாசமா ஒரே கொயப்பத்திலே இருக்கேன்.
நீ அறிவு கெட்டுப் போயி மின்னே பின்னே யோசிக்காம அந்தச் சோமாறி கூட பூட்டே எனக்கு நல்லாத் தெரியுது நாளைக்கி நீ தெருவுலே நிக்கப் போறேன்னு.
உன்ன வெச்சுக்கினு நானு வாயப் போறதில்லேன்னாலும் உன்னப் பத்தி ஒரு முடிவு தெரியாம இன்னொருத்தியைக் கொண்ணாந்து வெச்சிக்கினு நானு எப்படிம்மே வாய்றது?
நல்லா யோசிச்சுப் பாரும்மே அவன் பேசப் பேச அவனது வார்த்தைகள் அவளது மன இருளில் எத்தனையோ முறை ஒளி மழை சொரிந்து தன்னைத்தான் உணரத் தன்மை தந்து கொண்டிருந்தது.