sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
என்றோ ஊரவர் கேட்டால் பார்லி முளையில் மாவூறல் செய்த போது தொட்டில் சவுனாவில் எாிந்துவிட்டது என்று நீ சொல்லியிருக்கலாமே தாய் விரைந்து வந்து கேட்டாள் நீ என்ன மரண உலகிலிருந்து வந்தவன்போலக் காணப்படுகிறாய் உனக்கு நேர்ந்த கொடுமைதான் என்ன?
என் தந்தை தொழுவத்து எருக் குவியலில் விழுந்து சாகட்டும் என் அன்னையும் கையில் வைக்கோல் கட்டுடன் மாட்டுக் கொட்டில் மூலையில் கிடந்து சாகட்டும் என் சகோதரன் காட்டு வழியிலும் சகோதாி கிணற்று வழியிலும் விழுந்து சாகட்டும் இப்படிச் சொன்ன மூடன் குல்லர்வோ வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட ஆயத்தமானான்.
களிமண்ணில் வாயையும் கல்லிலே தலையையும் சிறு பழங்களில் கண்களையும் காய்ந்த புல்லில் தாடியையும் அலாியின் கவர்த்தடியில் கால்களையும் உளுத்த மரத்தில் இறச்சியையும் செய்து நானும் ஒரு தந்தையைத் தேடிக் கொள்வேன் என்றான் குல்லர்வோ.
கல்லிலே தலையையும் களிமண்ணில் வாயையும் சிறுபழங்களில் கண்களையும் காய்ந்த புல்லில் கூந்தலையும் நீராம்பலில் செவிகளையும் மாப்பிள் மரத்தில் உடலையும் செய்யலாம்.
உனது சகோதரன் இறந்துவிட்டானப்பா குல்லர்வோ சாகட்டும் வீட்டில் நிற்கும் பொலிக்குதிரை அவனை இடுகாட்டுக்கு இழுத்துப் போகட்டும் என்றான்.
நான் எத்தகைய துரதிர்ஷ்டசாலி திரைத் துணி தைத்தவள் போர்வையில் பூவேலை செய்தவள் நீளமாய் நூல்களை நூற்றவள் நூற் கருவியில் கருமம் செய்தவள் இறந்துவிட்டாள்.
இறந்தவளை உயர்ந்த சவர்க்காரத்தால் கழுவுங்கள் பட்டிலும் சணல் துணியிலும் அவளைக் கட்டுங்கள் அவளை இடுகாட்டுக்கு எடுத்துச் சென்று அடக்கம் செய்யுங்கள் சோக கீதங்கள் பாடுங்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போக எனக்கு நேரமில்லை.
இந்தப்பாவையைக் கொண்டு போய் நெருப்பிலே தள்ளி நல்ல விதம்விதமான பொருட்களைச் செய் அல்லது இதனை ரஷ்யாவுக்கோ ஜேர்மனிக்கோ கொண்டுபோ அங்கே இவளைப் பெறுவதற்குப் பணம் படைத்தவர்கள் போராடுவார்கள்.
பின்னர் அவன் வளரும் சந்ததியினர் பொன்னுக்கும் வெள்ளிக்கும் தலைவணங்குவதைத் தடுக்கும் வகையில் இப்படிச் சொன்னான் ஏழைப் பையன்களே வளரும் வீரர்களே உங்களிடம் செல்வம் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் திங்களின் வெண்ணிலவு திகழும்வரையில் பொன்னுக்கும் வெள்ளிக்கும் அலையாதீர்கள் தங்கத்தின் ஒளியும் வெள்ளியின் மினுக்கமும் குளிரைத்தான் தரும்.
இல்மாினன் ஆழ்ந்த துயரும் தாழ்ந்த தலையுமாய் உயர்ந்த தொப்பியும் ஒருங்கே சாிய மாமியாரே உன் மகள் எப்படி வாழ்கிறாள் என்று என்னைக் கேட்க வேண்டாம் அவளுக்கு ஒரு கொடிய காலம் வந்ததால் மரணத்தின் வாயில் வீழ்ந்துவிட்டாள்.
அடடா அவளை ஓநாயின் வாய்க்குள் திணித்ததுபோல உறுமும் கரடிக்குக் கொடுத்ததுபோல உன்னிடம் கொடுத்துவிட்டேனே உன் வீட்டுக் காியைக் கழுவவும் தூசி துடைக்கவும் என் இரண்டாவது மகளைத் தரவே மாட்டேன்.
பெண்ணே உன் சகோதாியின் இடத்தில் இருந்து தேன் ரொட்டி சுட்டு எடுக்கவும் மதுவை வடித்து வைக்கவும் என்னோடு புறப்படு என்று அவன் சொன்னான்.
பெண்ணே சகோதாியே இந்த மாப்பிள்ளையின் சொற்களைக் கேட்டோ பாதத்தைத் பார்த்தோ மயங்கி விடாதே அவனிடம் இருப்பது ஓநாய் வாய் முரசு.
நீ என் சகோதாியைக் கொன்றாய் என்னையும் கொல்வாய் உன்னைப் போன்ற ஒரு மூடக் கொல்லனின் காிப் புகை சூழ்ந்த வீட்டில் நான் வாழ விரும்பவில்லை.
ஓ நான் எவ்வளவு துர்ப்பாக்கியசாலி இந்தச் சுருங்கல் முகத்தானின் வண்டியில் இருப்பதிலும் பார்க்க முயலின் வழித் தடத்தில் இருந்திருக்கலாம்.
ஓ நான் எவ்வளவு துர்ப்பாக்கியசாலி இந்தச் சுருங்கல் முகத்தானின் வண்டியில் இருப்பதிலும் பார்க்க ஓநாயின் வழித் தடத்தில் இருந்திருக்கலாம்.
எனக்கு இப்போது தீ கக்கும் அலகுள்ள இரும்பு வாள் ஒன்றை அடித்துத் தா புகார் மூடிய இருண்ட வடநாட்டில் தீய விலங்குகளையும் கொடிய மக்களையும் அதனால் வீழ்த்திச் சம்போவைக் கொண்டு வரலாம்.
இரு நண்பர்களும் கைகளில் கடிவாளங்களையும் தோள்களில் குதிரையின் அணிகளையும் சுமந்தபடி சணல் நூல் போன்ற பிடாி மயிர் கொண்ட ஒரு குதிரையைத் தேடிப் புறப்பட்டார்கள்.
நீ விரைவில் போருக்குப் போவாய் நீ ஒரு தெய்வீகப் படைப்பாக இருந்தால் கையோ புயமோ தோளோ தொடாமல் தண்ணீாில் இறங்கு முதிய வைனாமொயினன் குதிரையை ஒரு மரக் கிளையில் கட்டிவிட்டுப் படகைத் தண்ணீாில் தள்ளினான்.
அந்தச் சிவப்புப் பின்னணியத்து ஆசனத்தில் துடுப்புடன் இருந்த வைனாமொயினன் தூரத்தில் ஒரு கடல்முனையையும் ஒரு வறிய கிராமத்தையும் கண்டான்.
அந்தக் கடல்முனையில் பசிமுனை என்று அழைக்கப்பட்ட இடத்தில் அமர்ந்து லெம்மின்கைனன் ஒரு புதுப் படகுக்கு ஓடக்கட்டை சீவிக்கொண்டிருந்தான்.
வைனாமொயினனே என்னையும் மூன்றாவது வீரனாகச் சேர்த்துக்கொள் போர் என்று ஒன்று வந்தால் எனது உள்ளங் கைகளுக்கும் தோள்களுக்கும் நான் ஆணையிட்டால் போதும்.
வைனாமொயினன் காற்று வந்து அடித்துச் செல்லாமல் இருக்கவும் புயல் வந்து புரட்டாமல் இருக்கவும்தான் போர்க்கப்பலின் மார்பு இரும்பினால் செய்யப்படுகிறது.
நிறுத்து நிறுத்து நுரைப்பதை நிறுத்து பெருகும் நீரே பெருக்கை நிறுத்து நீாின் நங்கையே நுரையின் சக்தியே நீர் இரைந்தோடும் நெடுங் கல்லில் அமர்க அலைகளை அணைப்பாய் நுரைகளைச் சேர்ப்பாய் அவற்றைக் கட்டி அமைதி கொள்ளச் செய்வாய் நீர் எழுந்து எங்களில் தெறியாது இருக்கட்டும் அலைகளின் பெண்ணே அலைகளை அள்ளி மார்போடு அணைத்து நல்வழியில் நடத்து பிழை செய்யாத பயணிகளுக்குப் பங்கம் வராது இருக்கட்டும் ஆற்றின் நடுவில் நிமிர்ந்துள்ள பாறைகள் தலையைக் குனிந்து எங்களுக்கு வழிவிடட்டும்.
இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் பாறையின் சக்தியே கற்களின் தலைவா துறப்பணத்தை எடு நீாில் கிடக்கும் நெடும்பாறை நடுவில் துவாரத்தைத் துளை அந்தத் துவாரத்தினூடாய் இந்தப் படகைப் போகவிடு தண்ணீாின் தலைவனே பாறைகள் அனைத்தையும் பாசிகளாக்கு கடலுக்குள் இருக்கும் மலைமேல் படகு கோலாச்சி மீனின் நுரைப்பைபோலப் போகட்டும் நீர்வீழ்ச்சி மகளே நீல நிறத்தில் புகார் நூல் நூற்பாய் நீல நூலை நீர்மேல் போடு அந்த நூல் வழியே இந்த அன்னியப் பயணிக்குப் பாதையைக் காட்டு துடுப்பின் தலைவியே அன்புள்ள பெண்ணே துடுப்புகளை உனது கைகளில் எடுப்பாய் லாப்புலாந்து மாந்திாீகாின் மாய நீாிலிருந்து மீள வழி காட்டு இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் மனுக்குல முதல்வனே சொர்க்க நாதனே உருவிய வாளால் சுக்கானைத் தாங்கு பருமரப் படகை அதன் வழி நடத்து முதிய வைனாமொயினன் விரைவாகப் படகைச் செலுத்திச் சென்றான்.
லெம்மின்கைனன் சுற்றிலும் நன்றாகப் பார்த்துவிட்டு அது கல்லுமல்லக் கட்டையுமல்ல நீர்நாய் என்னும் கோலாச்சி மீனின் முதுகிலே முட்டி நிற்கிறது படகு என்று சொன்னான்.
கோலாச்சி மீனின் தோளில்தான் இருக்கிறோம் என்றால் உருவு வாளை மீனை இரண்டு துண்டாக வெட்டிப் பிள லெம்மின்கைனன் இடுப்பிலிருந்து எலும்பை நொருக்கும் வாளை இழுத்து எடுத்தான்.
அந்தப் பணியை எற்க எவருமே முன்வராதபடியால் வைனாமொயினனே கோலாச்சி மீனின் எலும்பில் ஓர் இனிய யாழைச் செய்து உலகத்துக்கு இணையில்லாத இசையின்பத்தை வழங்கினான்.
பின்லாந்து மக்களின் இந்த யாழ் இசையின்பத்தைத் தராவிடின் தாலாட்டித் தூக்கத்தைத் தராவிடின் அதைக் கொண்டு போய்த் தண்ணீருக்குள் எறியுங்கள் அல்லது அதைச் செய்தவனுக்கே திருப்பி அனுப்புங்கள் அதைப் படைத்தவனிடமே அது போகட்டும் அப்பொழுது யாழே பேசியது.
எல்லோரும் வாருங்கள் நித்தியப் பாடலின் நிறைவான இன்பத்தைக் கேட்க வாருங்கள் கந்தலே என்னும் யாழின் கனிவான இசையைக் கேட்க வாருங்கள் என்று அழைத்தான்.
கந்தலே யாழின் கனிவிசை கேட்க காட்டரசன் தப்பியோவும் அவனுடைய இனத்தைச் சேர்ந்த ஆண் பெண் அனைவரும் மலைமுடியில் ஏறி நின்றனர்.
சிவப்பு நிற விளிம்புள்ள மேகத்தின் மேலும் வானவில்லின் வனப்பான வளைவிலும் சந்திரன் மகளும் சூாியன் மகளும் அமர்ந்து பொன்னிலும் வெள்ளியிலும் துணி நெய்து கொண்டிருந்தனர்.
நீாில் வாழும் பிராணிகளில் கடலில் வாழும் மீன் இனத்தில் ஆறு சிறகுகள் படைத்த மீன்வகையில் அந்த இசையைக் கேட்டு இன்புறாதது எதுவுமே இல்லை.
இன்னும் பல விதமான சிறு மீன்களும் வெண் மீன்களும் கரைக்கு வந்து நாணல் படுக்கையில் பதிந்து வைனாமொயினனின் பாடலைக் கேட்டுப் பரவசப்பட்டன.
அங்கிருந்து பாதங்களில் பாய்ந்து அங்கிருந்து ஐந்து கம்பிளிச் சட்டைகள் ஆறு தங்கப் பட்டிகள் ஏழு நீல மேலாடைகள் எட்டுக் கைவேலைச் சட்டைகள் அனைத்தையும் கடந்து தரையைச் சேர்ந்தன.
வைனாமொயினனின் கண்ணீர் அங்கிருந்து நீலக் கடலின் நெடுங் கரை சென்று தௌிந்த நீாின் உட்புறம் சென்று கறுத்தச் சேற்றின் அடிப்புறம் சேர்ந்தது.
ஒருவரும் முன்வராதபடியால் வைனாமொயினன் மீண்டும் எனது கண்ணீர்த் துளிகளை எவராவது எடுத்து வந்தால் அவருக்கு ஒரு இறகு மேலாடையைக் கொடுப்பேன் என்றான்.
அது பறந்து சென்று கடல் அடியில் மூழ்கிக் கருஞ் சேற்றிலிருந்து கண்ணீர்த் துளிகளைக் கொண்டு வந்து வைனாமொயினனின் கைகளில் கொடுத்தது.
ஆனால் அந்தக் கண்ணீர்த் துளிகள் புவியாழும் மன்னர்களுக்கு மகத்தான மேன்மையையும் முடிவில்லாத மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கக்கூடிய முத்துக்களாக மாறியிருந்தன.
நித்திய முதிய வைனாமொயினன் கொல்லன் இல்மாினன் மற்றும் குறும்பன் லெம்பியின் மைந்தன் மூவருமாகத் தௌிந்த பெரும் சமுத்திரத்தில் தொடர்ந்து பயணம் செய்தார்கள்.
பனிப்புகார் மகளே வானத்திலிருந்து மூடுபனியை இறக்கி விாிந்து பரந்த கடலை மூடு வைனாமொயினனின் பாதை மறைந்து போகட்டும் இதுவும் போதாது என்றால் என்று அவள் தொடர்ந்தாள்.
கடலரக்கனே அய்யோவின் மகனே கடலில் இருந்து உன் தலையைத் தூக்கு கலேவலா மக்களைக் கடலிலே வீழ்த்து அவர்களின் தலைகளை அலைகளில் ஆழ்த்து அதன்பின் சம்போவைப் பத்திரமாக வடநாட்டுக்கு அனுப்பு ஓ மனுக்குல முதல்வனே மாபெரும் தெய்வமே வானத்தில் இருக்கும் தங்க அரசனே கடும் காற்றைப் படைத்துப் படகோடு மோதும் வைனோவின் படகு ஓடாது நிற்கட்டும் லொவ்ஹியின் பிரார்த்தனைக்கு உடன் பதில் கிடைத்தது.
மூன்றாம் முறை கேட்டதும் கடலரக்கன் கலேவலா இனத்தை அழித்துவிட்டுச் சம்போவைக் கொண்டு போவதற்காகவே நான் கடலிலிருந்து தலையைத் தூக்கினேன்.
அதைக் கண்டெடுத்த கடலரசன் அஹ்தோ அதனைத் தன் பிள்ளைகளிடம் சேர்ப்பித்து அவர்களுக்கு அழிவேயில்லாத இசையின்பத்தைக் கொடுத்தான்.
நெடுநாள் நிலைக்கும் என்று எண்ணிய எனது இசையின்பம் இப்படி அழிந்ததே கோலாச்சி எலும்பில் பிறந்த இசை இனி என்றுமே கிடையாது என்று வருந்தினான்.
தண்ணீரே உன் மகனுக்கு ஆணையிடு அலையே உன் பிள்ளையைத் தடு அஹ்தோ இந்த அலைகளை அடக்கு வெல்லமோ நீர்ச் சக்திகளை அமைதிப்படுத்து எனது கப்பலில் தண்ணீர் அடியாது இருக்கட்டும் காற்றுகளே விண்ணுக்கு எழுங்கள் காட்டு வௌியில் மரங்களை வீழ்த்துங்கள்.
ஊசியிலை மரங்களை மலையுச்சியில் சாியுங்கள் ஆனால் எனது கப்பலைத் தொடாதீர்கள் குறும்பன் லெம்மின்கைனன் லாப்புலாந்தின் கழுகே இந்தக் கப்பலுக்குக் காவலாக இரண்டு மூன்று இறகுகளைக் கொண்டுவா என்றான்.
அவன் பின்னர் தண்ணீர் கப்பலின் உள்ளே புகாமல் இருப்பதற்காகக் கொஞ்சப் பலகைகளை எடுத்துக் கப்பலின் பக்கங்களில் பொருத்தி உயர்த்தினான்.
அப்பொழுது வைனாமொயினன் லெம்மின்கைனனே பாய்மரத்தின் உச்சிக்கு ஏறி வானத்தை வடிவாகப் பார் காலநிலை நன்றாக இருக்கிறதா வானவௌி தௌிவாக இருக்கிறதா என்று பார்த்துச் சொல் என்றான்.
அவனுக்குப் பின்னால் ஓர் அபூர்வமான பறவையாய் கருடனின் தோள்களுடன் இராட்சசக் கழுகின் இறகுகளுடன் லொவ்ஹி பறந்து வந்து கொண்டிருந்தாள்.
வலிய தெய்வமே எங்களைக் காத்தருளும் இறைவன் படைத்த பிள்ளைகளில் அன்னை பெற்ற பிள்ளை வீழாது இருக்கட்டும் மனுக்குல முதல்வனே விண்ணின் மேலான தந்தையும் நீரே நெருப்பாடை ஒன்றை எனக்குத் தாரும் அணிந்து அதனை நடத்துவேன் போரை விண்ணின் மேலான தந்தையும் நீரே வைனாமொயினன் ஓகோ வடநாட்டின் பேரரசியே இந்தத் தீவின் பனிப்புகார் படிந்த கடல்முனையோரம் சம்போவைப் பங்கிடலாமா?
லொவ்ஹி திரும்பிச் சென்றபோது உனது விதைத்தலுக்கும் விளைச்சலுக்கும் பசுக்களுக்கும் பயிர்களுக்கும் சூாியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் எதிரான தந்திரம் ஒன்று எனக்குத் தொியும்.
அவனே தொடர்ந்தான் வடநாட்டுத் தலைவியே உனது தீய செயல்களைக் கொண்டுபோய் மலைகளில் ஒளித்து வை உனது தொல்லைகளைப் பாறைகளில் அடைத்து வை ஆனால் சூாியன் சந்திரனை அல்ல.
உறைபனி ஊற்றி உனது விளைச்சலையே உறைய வைக்கட்டும் புல்வௌிக் கரடி உனது கால்நடையையே கொன்று தின்னட்டும் லொவ்ஹி அழுதுகொண்டே வடநாட்டுக்குத் திரும்பிப் போனாள்.
மாபெரும் கர்த்தரே எங்களுக்கு நிறைவான வாழ்வைத் தந்து எங்களை ஆசீர்வதியும் அதன்பின் இந்த இனிய பின்லாந்து நாட்டில் இந்த அாிய கர்யலாப் பகுதியில் எங்களுக்கு மேன்மையான மரணத்தையும் தாரும் மாபெரும் காவலரே எங்களுக்குக் காவலாக இரும் இந்த மானிடாின் மாயங்களிலிருந்தும் பெண்களின் சதிகளிலிருந்தும் கடைத்தேற எங்களுக்கு வழிகாட்டும் பூமியிலுள்ள தீவினைகளைப் பூமியிலேயே வீழ்த்தும் நீாின் தீய சக்திகளை நீாிலேயே ஆழ்த்தும் உமது எல்லா மக்களுக்கும் அருகிலேயே இரும் உமது எல்லாப் பிள்ளைகளுக்கும் உறுதியான பாதுகாப்பைத் தாரும் இரவில் எங்கள் இரட்சகனாகவும் பகலில் எங்கள் பாதுகாவலனாகவும் இருந்து அருள் புாியும் சூாிய ஒளியைத் தடை செய்யாதீர் சந்திரன் நிலவைத் தடுத்து விடாதீர் காற்று வீசுதலையும் மழை பொழிதலையும் நிறுத்தி விடாதீர் உறைபனியால் எங்களை உறைய வையாதீர் கொடிய காலநிலையால் கெடுதி செய்யாதீர் இந்த எனது தாய் நாட்டிலே எனது மக்களின் பக்கங்களிலே கல்லிலே ஒரு கோட்டை கட்டி அதற்கு இரும்பிலே ஒரு வேலி வையும் அது பூமியிலிருந்து வான் வரைக்கும் வானிலிருந்து பூமி வரைக்கும் வளரட்டும்.
அகங்காரம் கொண்ட மனிதர் எங்கள் பொருள்களை அபகாியாது இருக்கட்டும் எங்கள் அறுவடைக்கு அழிவு வராது இருக்கட்டும் இவையெல்லாம் இந்தத் திங்களின் வெண்ணிலவு திகழும்வரை நிகழ அருள் புாியும் நித்திய முதிய வைனாமொயினன் கொல்லன் இல்மாினனிடம் வந்தான்.
அவனே தொடர்ந்து இல்மாினனே எனக்கு ஒரு இரும்பு வாாியை அடித்துக் கொடு அதற்கு நெருக்கமான பற்களும் நீண்ட கைப்பிடியும் இருக்கட்டும்.
எல்லோரும் கந்தலே யாழின் இசையின்பம்பற்றி ஒரே நாவால் ஒரே குரலால் ஒன்றாய் இவ்வாறு உரைத்தனா வானத்தில் சந்திரன் தோன்றிய காலத்திலிருந்து இப்படியொரு அற்புத இசையை நாங்கள் என்றுமே கேட்டதில்லை அந்த மென்மையான இனிய இசை ஆறு கிராமங்களுக்கு எட்டியது.
சம்போவின் பலநிற மூடியின் உடைந்த துண்டுகளால் கலேவா மாகாணம் செழிப்பாக இருக்கிறது என்றும் வைனாமொயினன் நன்றாக வாழ்கிறான் என்றும் வடநிலத் தலைவி லொவ்ஹி அறிந்தாள்.
ஓ மனுக்குல முதல்வனே மாபெரும் தெய்வமே கலேவலா நாட்டில் இரும்புக் குண்டு மழையைப் பொழியும் உருக்கினால் ஆன ஊசிகளைச் சொாியும் கொடிய நோய்களைக் கொண்டுபோய்க் கொட்டும் ஆண்கள் அனைவரும் வயல்களில் விழட்டும்.
இயற்கையின் மகளே அம்பொன் அணங்கே மாதர் அனைவாிலும் மூத்தவள் நீயே மனித இனத்தின் முதல் தாய் நீயே இடுப்பு வரைக்கும் அலைகளில் ஓடு மீன்களின் கழிவை எடுத்து வந்து இந்தப் பெண்ணின் எலும்புகளில் பூசு நோவில்லாமல் பிரசவமாகப் பக்கங்கள் எல்லாம் பதமாய்ப் பூசு மனுக்குல முதல்வனே மாபெரும் தெய்வமே தேவையான நேரமிது.
வலது கையில் தங்கத் தடி எடும் தடைச் சட்டத்தைத் தட்டி நொருக்கும் கதவுத் தூணைத் தூள்பட விழுத்தும் படைப்பவன் பூட்டைப் படாரெனத் திறவும் உட்புறத் தாளை உடைத்துத் தள்ளும் பொியதோ சிறியதோ பலவீனமானதோ எதுவென்றாலும் பிரசவமாகட்டும் பின்னர் அந்த மரண உலகின் குருட்டுப் பெண் செப்பு அலங்காரம் செய்யப்பட்ட விாிப்பில் பிள்ளைகளைப் பெற்றாள்.
அவன் மந்திரம் சொன்னான் இறைவனே இந்த நீராவியுள் வருக வானகத் தந்தையே வெப்பத்துள் வருக காக்க காக்க எம் மக்களைக் காக்க துரத்து துரத்து கொடிய நோயைத் துரத்து அாிய இறைவனின் அனுமதியின்றி அறியா மக்களை நோயா உண்பது?
நோயும் நோவும் பாறைகளுக்கு இல்லை நோவின் பெண்ணே துவோனியின் மகளே மூன்று நதிகள் சேரும் இடத்தில மூன்று அருவிகள் பிாியும் இடத்தில் நோ என்னும் பாறையில் அமர்ந்து இருப்பவளே நோ என்னும் மலையைத் திருகி முறுக்கி நீலப் பாறையின் கீழே போட்டு அலையின்அடியில் தள்ளித் திணிப்பாய் அங்கே காற்றும் கதிரும் போகாது இருக்கும் இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் நோவின் மகளே நல்ல பெண்மணியே உடன் இங்கு வருவாய் செப்புச் சிமிழில் நோவை அடைப்பாய் அதை நோ மலைக்குக் கொண்டு போய் விரலளவு சிறிய கலயத்தில் கொதிக்க வைப்பாய் மலையின் உச்சியில் துறப்பணத்தால் துளைக்கப்பட்ட துளை ஒன்று இருக்கிறது.
அதற்குள் கொடிய நோவைத் திணித்து அடைத்து வைப்பாய் அதற்குள் என்றும் அடைபட்டே இருக்கட்டும் பின்னர் முதிய வைனாமொயினன் தனது மக்களின் புண்களுக்கும் காயங்களுக்கும் ஒன்பது வகையான பூச்சு மருந்துகளைப் பூசினான்.
அதன்பின் வைனாமொயினன் இப்படிச் சொன்னான் ஓ மனுக்குல முதல்வனே சுவர்க்கத்தில் வாழும் முதிய மனிதனே கிழக்கிலிருந்து ஒரு முகிலை அனுப்பும் வடமேற்கிருந்தும் மேற்கிலிருந்தும் முகில்களை அனுப்பும் நோயாளர் குளிக்கப் பொழிக நீர்மழை சொாிக தேன்மழை எனது கைக்கு எட்டா இடமெல்லாம் இறைவனார் கைகள் எட்டி தொடட்டும் எனது விரல்கள் படாத இடமெல்லாம் இறைவனார் விரல்கள் தொட்டுப் படட்டும் கடவுளின் கரங்கள் கருணை மிக்கவை.
இவ்வாறு வைனாமொயினன் கொடிய மந்திரக் கட்டுகளை அவிழ்த்துத் தொற்று நோய்களைத் துரத்தி கலேவலா மக்களை அழிவிலிருந்தும் மரணத்திலிருந்தும் காப்பாற்றினான்.
முடிவில் தனது மந்திரம் ஓதுதலை இவ்வாறு முடித்தான் கரடியே காட்டு ஆப்பிளே உனது கூாிய பற்களை முரசுக்குள் மறைத்து வை சடைத்த உரோமத்தினுள் நகங்களை மறைப்பாய் தேவதாரு மரங்கள் சுழன்றாடும் சோலையில் உனக்கு ஓர் இருப்பிடம் தேடு காட்டுக் கோழி கூட்டில் இருப்பது போல நீயும் உனது இருப்பிடத்துக்குள்ளேயே வட்டமடித்து வாழ்வாய் பின்னர் சிறு கண் படைத்த நீண்ட மூக்குடைய கரடியின் தோட்டத்தில் நாய் குரைக்கும் சத்தம் வைனாமொயினனுக்குக் கேட்டது.
இந்தக் குளிரான மிலாறுப் புதாில் அமைந்த வெறும் வீட்டைவிட்டு என்னுடன் புறப்படு நான் உன்னை வீரர்கள் நிறைந்த நாட்டு மக்களின் மத்திக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.
விருந்தாளியை வேண்டாம் என்றால் வீட்டுக் கதவுகளை அடித்து மூடுங்கள் மக்கள் கூட்டம் இப்படிச் சொன்னது தேன்பாதமே வாழ்க வாழ்க சுத்தமான இந்தத் தோட்ட வௌிக்கு வருக வருக இந்தச் சிறிய முற்றத்துக்குக் கானகத் தங்கம் காட்டு வெள்ளி வருவதை அறிவிக்கும் தப்பியோவின் எக்காள ஒலிக்கு எக்காலமும் காத்திருந்தோம்.
சறுக்கணி சறுக்கிச் செல்லப் பனிமழையை எதிர்பார்த்திருப்பதுபோல கன்னம் சிவந்த காாிகை காதலனுக்குக் காத்திருப்பதுபோல உனக்காக நாங்கள் காத்திருந்தோம்.
கதவு நிலைகளிலிருந்து விலகி நில்லுங்கள் என்று கூறிய வைனாமொயினன் தொடர்ந்தான் கரடியே காட்டு ஆப்பிளே இந்த அாிவையரைப் பார்த்து அஞ்ச வேண்டாம்.
தங்க நெஞ்சுள்ள தப்பியோவே தேன் போன்ற மியலிக்கியே செந்தொப்பி அணிந்த தப்பியோ மகனே தெல்லர்வோ என்னும் தப்பியோ மகளே உங்கள் எருதின் திருமணத்துக்கு வருக உங்கள் நீண்ட உரோமத்துப் பிராணியின் விருந்துக்கு வருக உண்பதற்கு நிறைய உணவு இருக்கிறது.
குளிர் காலத்தில் வரும் கொடிய நாட்களைத் தாங்கத் தேவதாரு மரக் கோட்டையில் ஐந்து கம்பிளி விாிப்புகளிலும் எட்டுப் போர்வைகளிலும் இருக்கும்படியும் அறிவுரை கூறினாள்.
அவர்கள் அதற்கு மனம் இளகிக் கரடி இருந்த இடத்துக்குப் பாதையைத் திறந்து விட்டனார் என்ற வைனாமொயினன் மேலும் சொன்னான் நான் கரடியின் இருப்பிடத்தை அடைந்த பின்னர் அங்கே அம்பையோ ஈட்டியையோ எடுக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படவில்லை.
பின்னர் இந்தக் கரடியின் இரும்பு முரசிலிருக்கும் பற்களை இளக்கி அசைக்கக்கூடிய வல்லவன் யாராவது இந்தக் கூட்டத்தில் இருந்தால் முன்னே வாருங்கள் என்று அழைத்தான் வைனாமொயினன்.
இறைவனே இதுபோன்ற இன்ப நாட்களை இனிமேலும் எங்களுக்குத் தாரும் நீண்ட உரோமக் கரடியின் கொண்டாட்டத்தில் இன்னும் ஒரு முறை பங்குபற்றும் வாய்ப்பை எங்களுக்குத் தாரும்.
இந்தப் பேரான பின்லாந்தின் பெருவௌிப் பரப்பினில் உயர்ந்து வரும் இளைஞர்களின் மேன்மையுறும் தேசிய மக்களாாின் மத்தியில் தப்பியோவின் எக்காளமும் காட்டுக் குழலும் என்றென்றும் கேட்கட்டும் கலேவலாவில் வைனாமொயினன் கந்தலே யாழை வெகு காலமாக வாசித்துக் கொண்டே இருந்தான்.
பின்னர் இப்படி ஒரு மந்திரப் பாடலைப் பாடினாள் சந்திரனே நீ உதித்து உலகில் ஒளி வீசக் கூடாது சூாியனே நீ உதித்து உலகில் ஒளி வீசக் கூடாது ஒற்றைப் பெண் குதிரை ஈன்ற ஒன்பது பொலிக் குதிரைகளுடன் நானே வந்து ஆணையிட்டால் தவிர உங்களுக்கு விமோசனம் இல்லை சந்திர சூாியர் திருடப்பட்டு வடநாட்டின் இரும்பு மலைகளின் உள்ளே ஒளித்து வைக்கப்பட்டதால் கலேவலா வீடுகளில் வௌிச்சம் அற்றது.
காற்றின் கன்னி வானத்தின் விளிம்பில் தங்கத் தொட்டில் கட்டி வெள்ளிச் சங்கிலி பூட்டி அந்தத் தீச்சுடராம் ஒளிச்சுடரைத் தாலாட்டி வளர்த்தாள்.
அது வானத்திலிருந்து வழுக்கி மேகத்தின் மேலாய் நழுவி சுவர்க்கத்தைத் துளைத்து ஒன்பது கோளங்களைக் கிழித்து ஏழு ஒளிவீசும் மூடிகளைக் கடந்து கீழ்நோக்கி விழுந்தது.
அவன் இல்மாினனே வா போய்ப் பார்க்கலாம் உயர்ந்த சுவர்க்கத்திலிருந்து பூமியை நோக்கி வந்த அந்த ஒளிச்சுடர் சந்திரனின் சக்கரமாகவோ சூாியனின் ஆழியாகவோ இருக்கலாம் என்றான்.
பெண்களில் மூத்த பெண்ணும் நானே வாயு மகளிாில் முதிர்ந்தவளும் நானே தாய்களில் முதலாம் தாயும் நானே ஐந்து பெண்களின் ஆறு மணப்பெண்களின் அழகும் அம்சமும் ஒருங்கே படைத்தவள் என்பர் என்னை அது சாி நீங்கள் எங்கே புறப்பட்டீர்கள்?
வாயுமகள் சொன்னாள் மேகத்தைக் கிழித்து இறங்கிய தீச்சுடர் புகைக்கூண்டு வழியாகப் புகுந்து காய்ந்த கூரை மரத்தைக் கடந்து தூாி என்னும் தேவதையின் புதிய வீட்டில் விழுந்தது.
அத்துடன் அவள் அனலை அடக்கி ஓர் ஊசியின் கண்வழியாகச் செலுத்தி கோடாி அலகின் துவாரத்தின் வழியாக நுழைத்து பனிக்கட்டித் துளைக்கருவியின் புழை வழியாகப் புகுத்தி வயல் வௌியில் துரத்தினாள் என்று முடித்தாள் வாயுமகள்.
கோடை இரவில் மூன்று தடவைகளும் இலையுதிர் காலத்து இரவில் ஒன்பது தடவைகளும் ஏாி நுரைத்துப் பொங்கி ஊசியிலை மரத்து உயரத்துக்கு எழுந்தது.
அது துன்பம் தாங்காமல் தீவுகளிலும் வஞ்சிரமீன் கூட்டம் உலாவும் பிளவுகளிலும் நூறு தீவுகளின் வளைவுகளிலும் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் நீந்தித் திாிந்தது.
ஒவ்வொரு தீவும் இப்படிச் சொன்னது நெருப்பைத் தின்று நொந்து வாடும் இந்த அற்ப மீனை விழுங்கக் கூடியது எதுவும் இந்த அலுவே ஆற்றில் இல்லை.
தீவுகள் எங்கும் வஞ்சிரம் வாழும் பிளவுகள் எங்கும் வெண்மீன் வாழும் வசிப்பிடம் எங்கும் பழுப்புப் புல்லும் நாணலும் வளர்ந்த படுக்கைகள் எங்கும் பெண்கள் வலையை வீசி இழுத்துப் புரட்டினர்.
அப்போது கோலாச்சியும் கெண்டையும் வஞ்சிரமும் வெண்மீனும் தங்களுக்குள் இப்படிப் பேசிக் கொண்டன கலேவலாவின் வீரமுள்ள நாயகர்கள் எல்லோரும் இறந்து விட்டனரா?
வெல்லமோவே நீாின் அரசியே கோரைப் புல் மார்புள்ள மங்கையே உனது கோரைப் புல் சட்டையையும் கடல்நுரைத் தொப்பியையும் மாற்று நான் உனக்குச் சந்திரன் மகளும் சூாியன் மகளும் நெய்த சிறந்த சணல் சட்டையைத் தருவேன்.
அஹ்தோவே அலைகளின் அரசே நாப்பத்திரண்டு அடியில் ஒரு கோலை எடு கடலடிக் களத்தைக் கலக்கி அடி மீன்முள் அடுக்குகளை மேலே உயர்த்து ஆழத்து மீன்களை அடித்து விரட்டு அனைத்தையும் வளைத்து வலைக்குள் துரத்து அப்போது கடல் அலையில் ஒரு சிறு மனிதன் தோன்றினான்.
அந்தத் தீப்பொறி பின்னர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு அலுவே ஆற்றின் அலைகளில் படிந்து சூரைச் செடிகளில் தாவிச் சூரைப் புதர்களைச் சுட்டு எாித்தது.
சொற்ப நேரத்திலேயே அது பெரும் நெருப்பாகச் சுவாலைவிட்டு எழுந்து வடநாட்டில் பாதியையும் சவோவில் ஒரு பகுதியைையும் கர்யலாவின் இரு பக்கங்களையும் பொசுக்கிச் சுட்டது.
பகல் நேரங்களில் சமயலறையில் மிலாறு விறகுக் கட்டைக்குள் காியாய் நெருப்பாய்த் தணலாய் இருப்பதே உனக்குச் சிறப்பு வைனாமொயினன் தீச்சுடரைக் கைப்பற்றி ஒரு மிலாறு மரக் காளான் செடிக்குள் திணித்தான்.
இதற்கிடையில் தீயினால் சுடுபட்டுத் துன்பப்பட்ட இல்மாினன் கடலுக்குள் இறங்கி அதனூடாகப் பயணித்து ஒரு நீர்ப்பாறையில் ஏறி அமர்ந்தான்.
துர்யா நாட்டின் தையலே வருவாய் லாப்புலாந்திலிருந்து புறப்பட்டு வருவாய் காலுறைக்குள் பனிக்கூழ் திணித்து காலணிக்குள் பனிக்கட்டி பரவி சட்டைகள் நிறையப் பனிமணி உறையப் புறப்படு பனிக்கூழ்க் கலயத்தைக் கையிலெடுத்து கலயத்தினுள் ஓர் அகப்பையும் வைத்து நெருப்புச் சினந்து சுட்ட காயங்கள்மீது பனிக்கூழை அள்ளித் தௌித்து மாற்று இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் வடநிலத்தில் வாழும் பையனே புறப்படு காட்டு நிலத்து மிலாறு மரம்போல் உயர்ந்த மனிதனே இருண்ட லாப்பின் இதயத்திலிருந்து புறப்படு புறப்படு கையில் பனியுறை அணிந்து வா காலில் பனியணி அணிந்து வா பனியில் தொப்பி அணிந்து வா இடுப்பில் பனிப்பட்டி அணிந்து வா வடக்கில் குளிர்ந்த கிராமத்திலிருந்து பனிக்கூழ் அள்ளிச் சுமந்து வா அங்கே அருவிகள் எங்கும் பனிமழை பெய்யும்.
இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் மனுக்குல முதல்வனே மாபெரும் தெய்வமே கிழக்கிலிருந்து ஒரு முகிலை அனுப்பும் மேற்கிலிருந்து மறு முகில் அனுப்பும் இரண்டின் கரைகளையும் ஒன்றாய் இணையும் ஒன்றில் ஒன்றை மோதித் தள்ளும் கனல் சுட்ட என் காயங்களின்மீது பனிக்கூழையும் பனிக்குழம்பையும் கவிழ்த்துக் கொட்டிப் பூச்சு மருந்தாய் மாற்றி அமையும் கலேவலாவின் இல்லங்களுக்கு நெருப்புக் கிடைத்த போதிலும் சூாிய ஒளி வரவில்லை.
ஆனால் அந்தத் தீவின் பனிப்புகார் படிந்த கடல்முனையோரத்து மனிதனுக்கு மட்டும் இரவு முடிந்தது எப்போது காலை விடிந்தது எப்போது என்று தொியாமல் இருந்தது.
இந்த வறிய வடநாட்டில் சந்திரன் ஒளியும் இல்லாமல் சூாியன் ஒளியும் இல்லாமல் எப்படி வாழ்வது என்று கேட்டு இளைஞர்கள் கூடினார்கள்.
இல்மாினனே அடுப்புப் புகட்டில் ஓய்வெடுத்தது போதும் எழுந்திரு எங்களுக்குப் புதிய சந்திரனையும் சூாியனையும் அடித்துத் தருவாய் என்று கேட்டார்கள்.
அப்பொழுது வைனாமொயினன் திருவுளச் சீட்டால் அடையாளங்களைத் தேடிச் சந்திர சூாியர் எங்கிருக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று சொன்னான்.
தெய்வமே சந்திரனும் சூாியனும் எங்கே ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதை எங்களுக்குச் சொல்லும் தெய்வீகமான திருவுளச் சீட்டே அசை திரும்பு சாியான இடம் நோக்கி நகர் உண்மையில் நிகழ்ந்ததை உடனே சொல் மனிதாின் எண்ணங்களை வௌிப்படுத்தாதே திருவுளச் சீட்டுப் பொய்யுரை செய்தால் தீயில் அவற்றைப் போட்டுப் பொசுக்குவேன்.
அதனால்தான் ஏழைப் பெண்களுக்குப் போதிய மதுக் கிடைப்பதில்லை என்ற வைனாமொயினன் பாம்புகளின் தலைகளை வெட்டி வீழ்த்திவிட்டு இப்படிச் சொன்னான் இன்றிலிருந்து இனிமேல் பாம்புகள் மது அருந்தமாட்டா.
ஆயுதம் இல்லாத ஆண்மகன் பெண்களைப்போலப் பலவீனமானவன் என்று கூறிய வைனாமொயினன் ஆழ்ந்த துயரும் தாழ்ந்த தலையுமாய் வீடு நோக்கித் திரும்பிச் சென்றான்.
அங்கே வைனாமொயினன் கேட்டபடி இல்மாினன் பனிக்கட்டிக் கருவிகள் பன்னிரண்டையும் ஒரு கொத்தில் பத்துத் திறப்புகளையும் ஒரு கட்டு ஈட்டிகளையும் செய்து கொடுத்தான்.
இதற்கிடையில் வடநிலத் தலைவியான லொவ்ஹி இரண்டு இறகுகளைச் செய்து தனக்குப் பொருத்திக் கொண்டு வடகடலின் மேலாகப் பறந்து இல்மாினனின் வேலைத் தலத்துக்கு வந்தாள்.
இதில் அதிசுயப்பட என்ன இருக்கிறது வானத்தை வளைத்து அடித்தவன் நானே சுவர்க்கத்தைச் செய்து முடித்ததும் நானே அந்த வடநாட்டுக் கிழவியை மலைச்சாரலில் பிணைத்து வைப்பதற்காக ஒரு கழுத்து வளையம் அடிக்கிறேன் என்றான் இல்மாினன்.
ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் எழுவீர் எங்களுக்கு நற்சுகம் தருவீர் எங்கள் பயிர்கள் செழிக்க எங்கள் கான்வேட்டை சிறக்க எங்கள் மீன்வேட்டை கொழிக்க அதிர்ஷ்டத்தைக் கொணர்வீர் என்று சொன்னான்.
தங்கக் குயிலே கூவு கூவு வெள்ளிப் பறவையே பாடு பாடு ஈய மார்பே இனிதாய்ப் பாடு ஜேர்மனியின் ஸ்ரோபாிப் பழமே எனக்கு நீ இதைச் சொல்வாய் அசையும் கூந்தலோடு ஆனிரை மேய்ப்பவளாய் இந்தக் காட்டு வௌியினில் நான் எவ்வளவு காலம் இருப்பேன்?
செங்கன்னம் படைத்தவளே வா ஈய மார்பணி அணிந்தவளே வந்து என்னை ஆய்ந்தெடு செம்பட்டி இடையாளே கறுத்தப் புழு வந்து கடித்து உண்ணு முன்னர் நீ வந்து என்னைக் கொய்தெடு நூறு பேர் என்னைக் கண்டார்கள்.
அம்மா தாயே பிரசவ வேதனையில் இருக்கும் எனக்கு ஒரு புகலிடம் தயார் செய் எனக்கு வெப்பமான ஒரு மறைவிடம் தேவை என்று மர்யத்தா தாயைக் கேட்டாள்.
பில்த்தியே சிறிய பெண்ணே எனது பணிப்பெண்களில் மிகச் சிறந்தவளே சாரா என்ற கிராமத்துக்குப் போ அங்கே றுவோத்துஸ் என்பவனிடம் சவுனாக் குளியலறையைக் கேள் என்று சொன்னாள் மர்யாத்தா.
சாி சரி நானும் ஓர் அடிமையைப்போல வெட்டிச் சுட்ட காட்டு வௌிக்குப் போக வேண்டியதுதான் என்ற மர்யத்தா தனது உடைகளை அள்ளி எடுத்தாள்.
போகும்போது உயர்மா தெய்வமே உதவிக்கு வாரும் இப்பெண்ணுக்கு நோ வந்த இந்நேரம் காவலைத் தாரும் வாதையிலிருந்து விடுதலை தாரும் இந்த அல்லலினாலே அழிந்து போகாமல் இருக்க அருகினில் வந்து ஆறுதல் தாரும் என்று சொன்னாள்.
நல்ல குதிரையே நன்றாய்ச் சுவாசி வெப்ப நீராவியை என்மீது ஊது சவுனாவின் சூடான ஆவியைப் பரப்பு அதனால் என் துயர் அற்றுப் போகட்டும் அவள்மீது குதிரை நன்றாகச் சுவாசித்தது.
அவன் வருமாறு தீர்ப்பளித்தான் இந்தப் பையன் சேற்றில் இருந்து வந்ததாலும் சிறுபழத்திலிருந்து பிறந்ததாலும் இவனைச் சிறுபழச் செடிக்குப் பக்கத்தில் புதையுங்கள்.
நீ சட்டத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தினாய் நீயே பொிய குற்றங்களைச் செய்திருக்கிறாய் இதுவரை உன்னை ஒருவரும் சேற்றுக்கு இழுத்துச் செல்லவில்லையே உன்னை ஒருவரும் தடியால் அடிக்கவில்லையே உன்னால் ஒரு பெண் கடலில் மூழ்கிச் செத்தாளே அது நினைவில்லையா உனக்கு?
இதைக் கேட்டதும் விரோகன்னாஸ் விரைந்து பிள்ளைக்கு ஞானமுழுக்கு ஆற்றினான் அத்துடன் அந்தப் பிள்ளையைக் கரேலியாவின் அரசனாக்கிச் சகல அதிகாரங்களுக்கும் காவலன் ஆக்கினான்.
சந்திர சூாியர் இல்லாமல் போய் அதற்கு வழி காட்ட ஒருவன் தேவைப்படும்போதும் இசையை இசைக்க ஒருவன் வேண்டியபோதும் சம்போவைக் கொண்டுவர ஒருவன் தேவை என்னும்போதும் நான் நினைக்கப்படலாம்.