sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அன்சார்களில் பெரும்பாலோர் முஸ்லிம்களாகி விட்டிருக்கவே அப்துல்லாஹ் பின் உபை வேறு வழியின்றி தன் தீய எண்ணங்களை செயல்படுத்தாமல் விலகி ஒதுங்கியிருந்தார்.
அபூஜஹ்ல் அவரை நோக்கி நீங்கள் நமது மார்க்கத்தைக் கைவிட்டு வேறு மார்க்கத்திற்குச் சென்றுவிட்ட துரோகிகளுக்கு முஸ்லிம்களுக்கு தஞ்சம் அளிப்பீர் நாங்கள் மட்டும் உம்மை நிம்மதியாக தவாஃப் செய்ய கஅபாவை வலம் வர விட வேண்டுமா?
நீர் மட்டும் உமய்யாபின் கலஃபின் விருந்தினராக இல்லாதிருந்தால் இங்கிருந்து உயிரோடு திரும்பிச் செல்ல முடிந்திருக்காது என்று காட்டமாகக் கூறினான்.
இறைவன் மீதாணையாக நீர் என்னை இதிலிருந்து தடுத்தால் இதனைவிட உங்களுக்குக் கடுமையான இன்னோர் விஷயத்திலிருந்து உங்களை நாங்கள் தடுத்துவிடுவோம்.
சஅத்தின் இந்த எச்சரிக்கை குறைஷிகள் குறும்பேதும் புரிந்தால் துனபமேதும் விளைவித்தால் மதீனாவையொட்டிச் செல்கின்ற தமது வாணிபப் பாதை தமக்கு அடைக்கப்படும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று பிரகடனப்படுத்துவது போலிருந்தது இந்த நேரத்தில் முஸ்லிம்களையும் இஸ்லாமிய இயக்கத்தையும் அழித்திட குறைஷிகள் தீட்டிக் கொண்டிருந்த திட்டங்களைக் கருத்தில்கொண்டு பார்க்கும்போது குறைஷிகளைத் தாழ்ந்தவர்களாகக் காட்டிடவும் அவர்களை நிர்ப்பந்தத்திற்குள்ளாக்கிடவும் அவர்களுடைய இந்த வாணிபப் பாதையைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு சிரியா தேசம் செல்வதற்கான பாதையை அவர்களுக்கு அடைத்து விடுவதை விடச் சிறந்த உபாயமேதும் முஸ்லிம்களின் முன்னே இருக்கவில்லை.
ஆகவே முன்பே கூறியதைப்போல் அண்ணலார் ஸல் இந்தப் பாதைக்கு வெகு அருகே வசித்துக் கொண்டிருந்த யூதக் குலங்களுடன் பலவகையான ஒப்பந்தங்களைச் செய்து கொண்டு அமைதி ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள்.
எந்த வாணிபக் குழுவும் எப்போதும் கொள்ளையடிக்கப்படவில்லை என்றாலும் இவற்றை அனுப்பி குறைஷிகளுக்கு இனி அவர்கள் எந்த நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டாலும் காற்று எந்தத் திசையில் வீசுகிறது என்று நன்கு உணர்ந்து நடந்து கொள்ள வேண்டும் எனும் எச்சரிக்கை விடுவதாக அமைந்தது.
முஸ்லிம்களுக்குத் துன்பங்களைத் தந்தால் குறைஷிகளும் தமது வாணிபத்தைக் கைகழுவ வேண்டியிருக்கும் என்றும் தெளிவாக உணர்த்தப்பட்டு விட்டது இதற்கிடையே குறைஷிகள் எத்தகைய திட்டங்களைத் தீட்டிக் கொணடிருக்கிறார்கள் என்று தகவல் கிடைத்த வண்ணமிருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அண்ணலார் ஸல் மக்கா நகர நிலைமைகளைத் தொடர்ந்து அறிந்து கொள்ள முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
அண்ணலார் ஸல் அப்துல்லாஹ் அவர்களிடம் ஒரு கடிதத்தைத் தந்து இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு இதனைத் திறக்க வேண்டும் என்று கூறினார்கள்.
தற்செயலாக அப்போது அந்த வழியாக குறைஷிகளின் ஆட்கள் சிலர் சிரியா தேசத்திலிருந்து வாணிபப் பொருட்களை எடுத்து வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
எதிரிகளின் பொருள்கள் கைப்பற்றப்பட்ட பொருளை அண்ணலாரிடம் சமர்ப்பித்த போது அண்ணலார் ஸல் மிகுந்த அதிருப்தியையும் கோபத்தையையும் வெளிக்காட்டினார்கள்.
இந்த நிகழ்ச்சியில் கொல்லப்பட்டவரும் கைது செய்யப்பட்ட இருவரும் மிக கண்ணியம் பெற்றிருந்த உயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களாய் இருந்தனர்.
அவன் மக்கா நகரம் சென்று நமது வாணிபக் குழுவை முஸ்லிம்கள் கொள்ளையடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் எனவே நம் குழுவின் உதவிக்காக விரைந்து செல்லுங்கள் என்று உரக்கக் கூவி அறிவித்து விட்டான்.
இந்த அன்றாடத் தலைவலிக்கு ஒரு நிரந்தரத் தீர்வு காண முஸ்லிம்களைப் பூண்டோடு ஒழித்துக்கட்டிவிட வேண்டும் என்று அவர்கள் கங்கணம் கட்டிக் கொண்டனர்.
இந்த பெரும் படையை வழி நடத்திக்கொண்டு பலத்த ஆவேசத்துடனும் ஆராவாரத்துடனும் மக்காவிலிருந்து மதீனா நோக்கி அவர்கள் புறப்பட்டனர்.
ஒருபுறம் வியாபாரச் சரக்குகளை காப்பாற்றிக் கொள்ளும் ஆசை மற்றொரு புறம் பழைய பகைமை மற்றும் மாச்சரியத்தினால் விளைந்த ஆவேசம் ஆக இவர்கள் வெறியின் உச்சத்திலும் மமதையோடும் ஆணவத்தோடும் மதீனாவின் மீது படையெடுத்தனர்.
இப்போது குறைஷிகளுக்குத் தமது எண்ணத்தில் வெற்றி கிட்டிவிட்டால் அவர்கள் முஸ்லிம்களின் இந்தப் புதிய குழுவை வீழ்த்திக் காட்டிவிட்டார்கள் என்றால் இஸ்லாமிய இயக்கம் வேர் பிடிப்பதும் ஓங்குவதும் மிகவும் கடினமானதாகிவிடும்.
இத்தகைய சூழ்நிலையில் குறைஷிகள் மதீனாவின் மீது படையெடுத்து வந்தால் முஸ்லிம்களின் சின்னஞ்சிறு குழு அழிந்து போய் விடவும் கூடும் என்னும் அச்சமிருந்தது.
குறைஷிகள் தாக்குதல் நடத்தாவிட்டாலும் தமது வலிமையினால் வாணிபக் குழுவைக் காப்பாற்றி அழைத்துச் சென்றுவிட்டால் வருங்காலத்தில் முஸ்லிம்களின் மதிப்பச்சம் வீழ்ச்சி அடைய நேரிடும்.
பிறகு அண்டைக் குலத்தார் குறைஷிகளின் சமிக்ஞைகளுக்கேற்ப முஸ்லிம்களுக்குத் தொல்லைதரவும் முஸ்லிம்களை ஒடுக்கிடும் முயற்சிகளில் ஈடுபடவும் தயங்க மாட்டார்கள் என்ற அபாயமும் ஏற்பட்டிருந்தது.
மேலும் இங்கு மதீனா நகரில் வாழந்த யூதர்கள் நயவஞ்சகர்கள் இணைவைப்பாளர்கள் ஆகியோர் கிளர்ச்சி செய்து முஸ்லிம்களை அமைதியாக வாழவிடமாட்டர்கள் என்ற அபாயமும் இருந்தது.
மற்றொருபுறம் தெற்கே குறைஷிகளின் படை விரைந்து வந்த வண்ணமிருக்கிறது இவ்விரு குழுவினரில் ஏதாவது ஒன்றின் மீது உங்களை வெற்றி பெறச் செய்வதாக இறைவன் வாக்கிளித்திருக்கினறான்.
இந்த விவரங்களை விரிவாகவும் தெளிவாகவும் உரைத்த பின் அண்ணலார் ஸல் அவர்கள் வினவினார்கள் எந்தக் குழுவை எதிர்த்து நாம் படை கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்?
இதனைக் கேட்டு முஹாஜிர்களில் ஒரு தோழர் மக்தார் பின் கம்ரு ரலி என்பவர் எழுந்து அல்லாஹ்வின் தூதரே உங்களுக்கு உங்கள் இறைவன் எதன்பால் செல்லும்படி உத்திரவிடுகின்றானோ அந்த திசையில் செல்லுங்கள்.
நாங்கள் உங்களுடன் ஒத்தழைப்போம் நாங்கள் பனீ இஸ்ராயீல்களைப் போல் நீரும் உம் இறைவனும் சென்று போரிடுங்கள் நாங்கள் இங்கு உட்கார்ந்திருக்கிறோம்.
இதனைச் செவியுற்று சஅத்பின் முஆத் ரலி அவர்கள் எழுந்து பினவரும் நீண்டதொரு உரையை நிகழ்த்தினார்கள அல்லாஹ்வின் தூதரே நாங்கள் உங்கள் மீது நம்பிக்கை கொண்டுள்ளோம்.
அந்த இறைவன் மீதாணையாக தாங்கள் எங்களை கடலுக்கு அழைத்துச் சென்று அதில் குதித்திடச் சொன்னாலும் நாங்கள் உஙகளுடன் ஒத்துழைப்போம் எங்களில் ஒரே ஒருவர் கூட பின் தங்கிட மாட்டார்.
எங்களிடமிருந்து உங்கள் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சி தரும் தியாக உணர்வை ஈமானிய வலிவை இறைவன் தங்களுக்குக் காட்டும் காலம் வெகு தூரத்தில் இல்லை.
மேலும் இதனையும் நினைத்துப் பாருங்கள் இரு கூட்டத்தாரில் ஒரு கூட்டம் நிச்சயம் உங்கள் கைக்கு கிடைத்து விடுவர் என்று அல்லாஹ் உங்களிடம் வாக்குறுதி அளித்தான்.
இது வியப்புக்குரிய சோதனையாக விளங்கிற்று இதே இரவில் வல்ல இறைவனின் தனிப்பெருங் கருணையை வெளிப்படுத்தும் இரண்டு நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன.
அவர்களே ஏகத்துவத்தின் இந்தக் குரலை இனி எப்பொழுதுமே தலை தூக்கா வண்ணம் ஒடுக்கிவிட்டுத்தான் ஒய்வோம் என்னும் தீர்மானமான முடிவுடன் வந்திருந்தார்கள்.
இந்த சந்தர்ப்பத்தில் அண்ணலார் இறைவனின் முன்னால் இரு கரங்களையும் ஏந்தி பெரும் மன்றாட்டத்துடனும் பணிவுடனும் கண்ணீர் சிந்திய வண்ணம் தாழ்ந்த குரலில் இறைவா உன் திருத்தூதரைப் பொய்யர் என்று நிரூபிப்பதற்காக ஆணவத்தோடும் ஆயுத படை பலத்தோடும் இந்தக் குறைஷிகள் வந்திருக்கின்றார்கள்.
இறைவா இனி நீ வாக்களித்திருக்கும் அந்த உதவியை எங்களுக்கு தந்தருள் இறைவா இன்று இந்தச் சின்னஞ்சிறு குழு அழிந்துபோய்விட்டால் இந்தப் பூவுலகில் உன்னை வணங்குபவர் உனக்கு கீழ்ப்படிபவர் யாருமே இருக்க மாட்டார்கள் என்று இறைஞ்சினார்கள்.
எவர் உண்மையான உள்ளத்துடன் அல்லாஹ்விடம் பினவரும் உறுதிப் பிரமாணத்தை செய்திருந்தார்களோ அவர்கள்தான் இந்தக் கடினமான சோதனையில் நிலைத்து நிற்கமுடியும்.
எந்த உறவுகளை அல்லாஹ் இணைத்துக் தருகின்றானோ அவற்றுடன் இணைந்து நிற்போம் எந்த உறவுகளை அல்லாஹ் அறுத்தெறியக் கட்டளையிடுகின்றானோ அவற்றை அறுத்தெறிவோம் எந்த உறவுகள் தமக்கு எத்தகைய நேசத்திற்குரியனவாய் இருப்பினும் சரியே இதுதான் அந்த உறுதிப் பிரமாணமாகும்.
ஆம் இந்தப் பிரமாணத்தைச் செய்தவர்கள்தான் இந்தக் கடுமையான சோதனையில் நிலைத்து நிற்க முடியும் இதுவரை அரபு இறைமறுப்பாளர்கள் மற்றும் மக்கா நகர இணைவைப்பாளர்களின் பார்வையில் அவர்களின் குற்றமெல்லாம் அவர்கள் தமது பகைவர்களான முஸ்லிம்களுக்குத் தஞ்சம் அளித்தார்கள் எனபதாக மட்டுமே இருந்தது.
ஆனால் இப்போதே அவர்கள் வெளிப்படையான இஸ்லாத்திற்கு உதவும் வகையில் இறைமறுப்பாளர்களுடன் போரிடுவதற்காகப் புறப்பட்டிருந்தார்கள்.
இதன் பொருள் அவர்கள் தமது நகரமான மதீனாவிற்கொதிராக அரபுலம் முழுவதின் பகைமையையும் விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டார்கள் என்பதாகவே இருந்தது.
எவர்களின் உள்ளங்கள் அல்லாஹ்வின் அன்பும் அவனது தூதரின் அன்பும் மேலும் மறுமையின் மீது அழுத்தமான் நம்பிக்கையும் குடியேறி முழுமையாகப் பதிந்து விட்டிருக்குமோ அவர்கள்தான் இதற்குத் துணிந்திருக்க முடியும்.
இல்லையெனில் இவ்விதம் தமது உடமைகள் செல்வங்கள் சொத்துக்கள் தமது மனைவி மக்கள் அனைவரையும் எவர்தான் அரபுலம் முழுவதின் பகைமை நெருப்பிலே தள்ளிட முடியும்?
எனவே அக்கைதிகளை எந்த அளவிற்கு நலமாகப் பராமரித்தனர் என்றால் பல சந்தர்ப்பங்களில் தாமே சிரமம் எடுத்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு துனபமேதும் ஏற்படாமல் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.
இந்த உயர்ந்த பண்பும் நன்னடத்தையும் அந்தப் போர்க் கைதிகளான மக்காவாசிகளை இஸ்லாத்தைப் பற்றிய நல்லெண்ணம் கொள்ளும்படிச் செய்து விட்டது.
விறியவர்களாயிருந்து எழுதப் படிக்கத் தெரிந்தவர்கள் ஒவ்வொருவரும் பத்து முஸ்லிம் குழந்தைகளுக்கு எழுதப் படிக்கக் கற்றுத் தந்திட வேண்டும் எனும் நிபந்தனையின் பேரில் மற்றவர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டனர்.
இந்தப் போர் உண்மையில் இஸ்லாத்தின் அழைப்பை ஏற்க மறுத்து விட்டதற்காக மக்கா நகர இறைமறுப்பாளர்களுக்கு தண்டனையாக விதிக்கப்பட்டு விட்டிருந்த இறை வேதனையின் முதல் தவணையாகவே விளங்கிற்று.
இந்தப் போர் இஸ்லாம் இறைமறுப்பு இந்த இரண்டில் வாழும் உரிமை எதற்குண்டு என்பதையும் இனி வருங்கால நிலைமைகள் இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் எதற்குச் சாதகமாக இருக்கும் என்பதையும் காட்டிவிட்டது.
அவ்வாறு விரிவாக ஆராய்வோமாயின் இஸ்லாமிய இயக்கத்தின் சுபாவத்தையும் இயல்பையும் முஸ்லிம்களின் பயிற்சிக்கான திட்டத்தையும் தெளிவாய்க் காண இயலும்.
அது மட்டுமல்லாமல் இஸ்லாம் போரைக் குறித்து அறிவுறுத்தியிருந்த கொள்கைகள் ஓழுக்கங்களை முழுமையான முஸ்லிம்கள் கடைபிடிக்கிறார்களா?
அல்லது அவர்களின் உள்ளத்தில் போர்களைக் குறித்து இஸ்லாத்திறகு மாற்றமான கருத்துக்கள் கொஞ்ச நஞ்சமாவது இன்னும் எஞ்சியுள்ளதா என்பதை அறிந்து கொள்ளக்கூடிய முதல் சோதனையாகவும் அது அமைந்தது.
பத்ருப் போரில் இறைமறுப்பாளர்களின் பொருளில் எவையெல்லாம் கிட்டடினவோ அவற்றையெல்லாம் தமது பழைய வழக்கப்படி தமது உடமைகளாகவே கருதிக் கொண்டனர்.
அதாவது எஜமானின் தரப்பிலிருந்து அசல் கூலிக்கு மேலதிகமாக அளிக்கப்படுகின்ற சன்மானமாகவும் வெகுமதியாகவும் கருதுங்கள் அல்லாஹ் மறுமை வாழ்வில் அளித்திடும் நற்கூலியே அல்லாஹ்வின் பாதையில் போர் புரிந்ததற்கான அசல் கூலியாகும்.
மாறாக உலகின் ஒழுக்கச் சீர்குலைவைச் சரிசெய்வதற்காகவும் அல்லாஹ்வின் படைப்பினங்களை மக்களை இறைவனல்லாத பிற சக்திகளுக்கு அடிமைப்பட்டிருப்பதிலிருந்து விடுதலை செய்வதற்காகவும்தான் அவன் வாளேந்துகிறான்.
என்பதையும் அழைப்புப் பணியின் வாயிலாக சீர்திருத்தம் செய்வது முடியாது என்றதொரு நிலையை அவர்கள் உருவாக்கும் போதும் தான் தன் பலத்தை அவன் பிரயோகிக்கின்றான்.
முழுமையான எந்தவித எதிர்ப்பும்காட்டாத ஆட்சேபணையும் கேளிவியும் எழுப்பாத கீழ்ப்படியும் பண்புக்கு மனித உள்ளங்களை ஆயத்தப் படுத்துவதற்காக அடிக்கடி அறிவுரைகள் அருளப்பட்டன.
ஆகவே இந்தப் போரின்போதும் அனைத்துக்கும் முன்பாக போரில் கிடைக்கும் பொருட்களின் விஷயத்தில் முழுமையாகக் கிழ்ப்படியும்படி கோரப்பட்டது.
இவையனைத்தும் இறைவனுக்கும் இறைத்தூதருக்கும் உரியவை இது குறித்து அவ்விருவரும் எடுக்கின்ற எந்த முடிவையும் உங்கள் உள்ளங்கள் முழு மனதிருப்தியுடன் ஏற்றுக் கட்டுப்பட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டது.
அதாவது அவை தம்மைப் பினபற்றுவோர் மற்றும் ஊழியர்களின் உள்ளங்களை ஊக்கப்படுத்த அவர்களுடைய சாதனைகளை பெரிதாக எடுத்துரைப்பார்கள்.
அதன் வாயிலாக பேரையும் புகழையும் பெற்றிட வேண்டும் என்னும் ஆர்வத்தைக் கிளப்பி ஊழியர்களை தியாகங்கள் புரிந்திடத் தயார்ப் படுத்துவார்கள்.
எனவேதான் பெரும் பெரும் போர்களுக்கும் மோதல்களுக்கும் பிறகு தம்முடைய ஊழியர்களுக்கு அவர்கள் பட்டங்கள் விருதுகள் வழங்குகிறார்கள்.
வரும்காலங்களில் அதிக வீரமும் தியாகமும் வெளிப்படுத்த அவர்களை முனைப்பாக வைக்கவும் இத்தகைய செயல்களில் அத்தலைவர்கள் ஈடுபடுகிறார்கள்.
அதுமட்டுமல்ல அந்த ஊழியர்களைப் போல செயல்பட்டு அதுபோன்ற அந்தஸ்தையும் கௌரவத்தையும் பெற வேண்டும் என்ற ஆர்வம் மற்றவர்களின் உள்ளத்தில் துளிர்விடவும் இத்தகைய பாராட்டு வகைகளை அவர்கள் செய்கின்றார்கள்.
மிகக் குறைந்தளவு ஆயுத வசதிகள் இருந்தபோதிலும் தம்மை விடப் பன்மடங்கு அதிகமான வலிமையுடைய எதிர்ப்படையை வீழ்த்தி விட்டிருந்தனர்.
போர் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே அண்ணலார் ஸல் ஒரு கைப்பிடியளவு மணலைத் தமது திருக்கரத்தில் எடுத்து ஷாஹத்துல் உஜுஹ் முகங்கள் விகாரமடையட்டும் என்று கூறியவண்ணம் இறைமறுப்பாளர்களின் பக்கம் அதனை எறிந்தாகள்.
இது எத்தகைய அசாதாரண நிகழ்ச்சி மற்ற தலைவர்கள் இந்த நிலையில் இருந்திருப்பார்களேயானால் இது தாம் புரிந்த அசகாய அற்புதம் அளப்பரியா சாதனை என்று பெருமையடித்துக் கொண்டு இருப்பார்கள்.
அல்லாஹ்வே திருக்குர்ஆனில் முஸ்லிம்களிடம் இவையனைத்தும் அல்லாஹ் இறைநம்பிக்கையாளர்களை மிகச்சிறந்ததொரு சோதனையில் வெற்றிகரமாகத் தேறிடச் செய்ய வேண்டுமென்பதற்காகவே செய்தான் என்று கூறினான்.
அல்லாஹ்வையே முற்றிலும் சார்ந்திருப்பதும் எந்தநிலையிலும் இறைவனுக்கும் இறைத்தூதருக்கும் முழுக்க முழுக்க பணிந்து வாழ்ந்திடுவதும்தான் இறை நம்பிக்கையாளனின் பணியாகும்.
இஸ்லாமிய அழைப்புப் பணியைத் தொடர்ந்து நடத்திட நிர்ப்பந்தமாக களத்தில் இறங்கியே தீர வேண்டிய கட்டத்தை அடைந்து விடுவானேயானால் களத்திலிருந்து திரும்பிச் செல்வது அவனால் முடியாத ஒன்றாகி விடுகின்றது.
அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது களத்தை விட்டு ஓடுவதின் பொருள் எந்தக் குறிக்கோலுக்காக போரிடப்படுகிறதோ அந்தக் குறிக்கோளைவிட தன் உயிர்தான் அதிகப் பிரியமுடையதாய் இருக்கிறது.
அல்லாஹ்வின் உவப்பை அடைவதும் மறுமையின் வெற்றியைப் பெறுவதும் தவிர வேறுசில ஆசைகளும் அவனது உள்ளத்தில் குடிக்கொண்டிருக்கின்றன.
எந்த இறைநம்பிக்கையுடன் இம்மூன்றில் ஏதேனுமொன்று கலந்து விட்டிருக்கினறதோ அதனை எவ்விதம் முழுமையான இறைநம்பிக்கையென்று கூறமுடியும்?
ஆகவேதான் இந்த முதலாவது முக்கிய போரில் முஸ்லிம்களுக்கு போரிலிருந்து பினவாங்கிச் செல்வது அல்லது அதனைப் புறக்கணிப்பது முஸ்லிம்களின் பணியல்ல என்று தெளிவாக அறிவுறுத்தப்பட்டது.
உலகத் தொடர்புகளில் மனிதனின் ஈடுபாடு ஆகுமான வரம்பைவிட அதிகமாகி விடும்போது அவன் அல்லாஹ்வின் பாதையில் முன்னேறிச் செல்வதில் மந்தமானதாகி விடுகின்றான்.
எனவேதான் இந்தச் சந்தர்ப்பதிலும் அல்லாஹ் செல்வம் மக்கட்பேறு ஆகியவற்றின் சரியான அந்தஸ்தைக் குறித்து முஸ்லிம்களை எச்சரிக்கின்றான்.
இல்லையா என்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் செல்வத்தை அர்ப்பணித்திட வேண்டி நேரம் வரும்போது மனம் கருமியாகி விடுகின்ற அளவிற்கு செலவத்தின் மீதான மோகம் அதிகரித்து விடுகின்றதா என்றும் அல்லது அந்தச் செல்வத்தின் மீது மோகம் கொணடதனால் சத்தியப் பாதையில் இலட்சிய நடைபோடுவதற்கு குந்தகம் விளைகிறதா என்றும் இறைவன் சோதிக்கினறான்.
ஆனால் அதே நேரத்தில் அல்லாஹ்வின் பாதையில் நடைபோட முடியாமல் தடுமாறும் அளவிற்கு அந்த அன்பு வரம்பு மீறாமலிருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியதாகவும் இருக்கின்றது.
மக்கா நகரில் முஸ்லிம்கள் எதிர்கொண்ட பிரச்சனைகள் அங்கு நிலவிய சாதகமற்ற சூழ்நிலையிலும் இந்தப் பண்பை முடிந்தவரை அதிகமாக அவர்களுக்குள் உருவாக்கிட கவனம் செலுத்தப்பட்டது.
ஆனால் அங்கு எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை நிலவியதெனில் கொடுமைகளைச் சகித்துக் கொள்வதைத் தவிர வேறெந்த வழியும் முஸ்லிம்களின் முன்னால் இருக்கவில்லை.
ஆகவே மாறிவிட்ட இந்தச் சூழ்நிலையிலும் இந்தப் பண்பை நிலைப்படுத்திக் கொள்ளவும் பெருக்கிக் கொள்ளவும் வலியுறுத்தப்பட்டது.
இறைநம்பிக்கையாளர்களே ஒரு கூட்டத்தாருடன் நீங்கள் மோதும்போது உறுதியாக இருங்கள் அல்லாஹ்வை அதிகமாக நினைவு கூறுங்கள் உங்களுக்கு வெற்றி கிட்டக்கூடும்.
அவசரப்பட்டு ஒரு திட்டத்தை அரைகுறையாக செயல்படுத்துகின்ற அளவிற்கு குறிக்கோளை அடைந்திடும் ஆர்வம் அதிகரித்து விடாமல் இருத்தல்.
உலக இலாபங்களுக்கு முன்னே பலவீனமாக விளங்கி அந்த இலாபங்களின் பக்கம் தாம் அடித்துக்கொண்டு போகும் அளவிற்கு உலக இலாபங்களின் மீதான ஆசையையும் மோகத்தையும் வளர்த்து விடக்கூடாது என்ற உயர் நோக்கத்திற்காக இந்த மாறுபட்ட சூழ்நிலையில் பொறுமை நிலைகுலையாமை குறித்து இன்னும் சில அறிவுரைகளையும் அளிக்க வேண்டிதாய் இருந்தது.
குறிக்கோளின் மீதான் நேசம் சில வேளைகளில் எந்த அளவிற்கு அதிகரித்து விடுகிறதென்றால் அதன் முன்னே மனிதன் சத்தியம் மற்றும் நீதி நேர்மையைக் கூட முழுமையாகப் பொருட்படுத்துவதில்லை.
ஆனால் முழுக்க முழுக்க சத்தியத்தின் அடிப்படையில் எழுகின்ற இஸ்லாமிய இயக்கம் தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களை எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் சத்தியத்தையும் நீதியையும் விடடு அகன்று செல்ல விடுவதில்லை.
ஆகவேதான் இறைமறுப்புக்கும் இஸ்லாத்திற்குமிடையிலான இந்த முக்கிய போராட்டத்தின் போது பிற ஒழுக்க மற்றும் பயிற்சி போதனைகளுடன் எதிரிகளோடு செய்து கொள்ளும் அரசியல் ஒப்பந்தங்கள் பற்றியும் முழுக்க முழுக்க நீதியின் அடிப்படையிலும் சத்தியத்தின் அடிப்படையிலும் அமைந்திருந்த போதனைகள் பல முஸ்லிம்களுக்கு வழங்கப்பட்டன.
முஸ்லிம்கள் எந்த நிலையிலும் வெற்றி தோல்வியையோ உலகப் பயன்களையோ உரை கல்லாக்கிதாம் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தங்களுக்கு மாறு செய்யக் கூடாது.
அதன் காரணத்தால் அவர்கள் தங்கள் சொந்த முஸ்லிம் சகோதரர்களுக்கே உதவி செய்ய முடியாமல் போய்விட்டாலும் சரியே இவைதாம் பத்ருப் போருக்குப் பிறகு திருக்குர்ஆனில் அநதத் தீர்க்கமான போரைக் குறித்து செய்யப்பட்ட விமர்சனத்தின் பிரதானச் சிறப்பியல்புகளாகும்.
இவற்றின் வாயிலாக இஸ்லாமிய இயக்கம் உலகின் பிற இயக்கங்கள் எல்லாவற்றுக்கும் எதிரே எந்த அளவிற்குச் சிறப்புடையதாகத் திகழ்கின்றது என்பதையும் மேலும் அது தன்னைப் பின்பற்றுவோருக்கு எந்த முறையில் பயிற்சியளிக்கினறது என்பதையும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
மேலும் இன்னொரு புறத்தில் பத்ருப் போரில் கொல்லப்பட்ட மக்கா நகரத் தலைவர்களின் கொலைக்குப் பழி வாங்கிடுவதற்காக ஆயிரக்கணக்கான உள்ளங்கள் நிம்மதியிழந்து துடித்தக் கொண்டிருந்தன.
இறைவன் இறைத்தூதுத்துவம் மறுமை இறை வேதம் ஆகியவற்றின் மீது நம்பிக்கை வைத்திருப்பதாக யூதர்கள் வாதிட்டதைக் கருதிக் கொண்டு பார்த்தால்.
ஆனால் அவர்களுடைய அனுதாபங்கள் அதரவுகளெல்லாம் ஒட்டு மொத்தமாக குறைஷிகளிலிருந்த இணைவைப்பாளர்களுக்கே உரியதாகிவிட்டன்.
குறிப்பாக பகீநதீர் குலத் தலைவர் கஅப் பின் அஷ்ரஃர் இந்த விவகாத்தில் எல்லை மீறிய கீழ்மையுடன் நடந்துகொள்ளவும் குருட்டுத்தனமாகப் பகைமை கொள்ளவும் தொடங்கினார்.
மக்கா நகர இணைவைப்பாளர்கள் உள்ளங்களில் முன்பிருந்தே முஸ்லிம்களைப் பழி வாங்கும் உணர்வு தீயாகக் கொழுந்து விட்டெரிந்து கொண்டிருந்தது.
இந்தச் சூழ்நிலையில் மக்கா நகரவாசிகளைப் போர் புரியத் துண்டும் யூதர்களின் முயற்சிகள் எரியும் நெருப்பில் எண்ணை ஊற்றுவதாய் இருந்தன பத்ருப் போர் நடைபெற்று ஓராண்டுகூடக் கழிந்திருக்காது அதற்குள் மக்கா நகர இணைவைப்பாளர்கள் பெரும் வலிமை வாய்ந்த படையொன்றைத் திரட்டிக் கொண்டு மதீனா நகரின் மீது தாக்குதல் தொடுக்க தயாராகிவிட்டனர் என்னும் தகவல்கள் மதீனா நகரை எட்டலாயின.
அவ்விருவரும் திரும்பி வந்து குறைஷிகளின் படை மதீனா நகருக்கருகிலேயே வந்துவிட்டது என்றும் மதீனா நகரின் மேய்ச்சல் மைதானங்களை குறைஷிகளின் குதிரைகள் மேய்ந்து காலி செய்துவிட்டன என்றும் தகவலளித்தனர்.
பத்ருப் போரில் கலந்து கொள்ளச் சந்தர்ப்பம் கிடைக்காத இஸ்லாத்திற்காக வீரமரணம் அடைந்திடும் உத்தவேகத்தில் துடித்துக் கொண்டிருந்து இளைஞர்கள் சிலர் நகருக்கு வெளியே சென்று எதிர்த்திட வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடித்தார்கள்.
அண்ணலார் ஸல் குறைஷிகள் முகாமிட்டதற்கு ஒரு நாளைக்குப் பின் வெள்ளிக்கிழமை ஜும்ஆ தொழுகை தொழுதுவிட்டு ஆயிரம் தோழர்களுடன் மதீனா நகரிலிருந்து புறப்பட்டார்கள்.
ஆனால் முஸ்லிம்களின் உள்ளங்களோ இறைநம்பிக்கை மறுமை நம்பிக்கை இறைவழியில் உயிர்த்தியாகம் செய்யும் ஆர்வம் ஆகியவற்றால் நிரம்பி வழிந்தன.
சிறிய வயதுடைய இளைஞ்கர்களைப் படையிலிருந்து நீக்க முனைந்தபோது இளைஞ்ர் ராஃபிஉ தன்னை உயரமாகக் காட்டிக்கொண்டு படையில் சேர்ந்துவிட வேண்டும் என்பதற்காகத் தமது கால்விரல்களின் மீது எம்பி நின்று கொண்டார்.
இது ஒரு சிறிய நிகழச்சியே எனினும் இதிலிருந்து முஸ்லிம்களிடையே இறைவழியில் ஜிஹாத் புரிந்திட எத்துணை ஆர்வம் கொப்பளித்துக் கொண்டிருந்தது என்பது தெரியவருகின்றது.
அண்ணலார் ஸல் அவர்கள் தமது சேனையை மலையின் பின்புறத்தில் அமைந்திருக்கும் படியும் குறைஷிப்படை முன்னாலிருக்கும் படியும் நிலை நிற்கச் செய்தார்கள்.
ஆகவே அண்ணலார் ஸல் அவர்கள் அந்த மலைக் கணவாய் மீது அப்துல்லாஹ் பின் ஜுபைர் ரலி அவர்களிடம் ஐம்பது அம்பெறியும் வீரர்களைக் கொடுத்து காவல் படையாக நியமித்து விட்டார்கள்.
கழுகுகள் எங்கள் குடல்களைக் கீறிக் கிழித்து எடுத்துச் செல்வதை நீங்கள் கண்டாலும் கூட உங்கள் நிலைகளை இடங்களை விட்டு நீங்கள் அசைய்க் கூடாது என்று உத்திரவிட்டார்கள்.
அப்பெண்கள் தம் உற்றார் உறவினர்களைக் கொன்றவர்களின் இரத்தத்தைக் குடித்துவிட்டுத்தான் ஓய்வோம் என்று சூளுரைகளும் நேர்ச்சைகளும் செய்திருந்தார்கள்.
போர் தொடங்கியபோது அனைவருக்கும் முன்பாக குறைஷிக் குலப் பெண்கள் தாரை தப்பட்டைகளை முழங்கி வெறியும் குரோதமும் ரோஷமும் ஊட்டும் கவிதைகளைப் படிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
போரிடுவோருக்குள்ளிருந்து பத்ருப் போரில் கொல்லப்பட்டவர்களின் துக்கமும் அவர்களுக்காக இரத்தப்பழி வாங்கும் வெறியும் நன்றாகப் பொங்கி வெளிவரட்டும் என்பதற்காகவே இப்படிச் செய்தார்கள்.
ஆகவே அவர்கள் இந்த ஆரம்ப வெற்றியை அதன் இறுதிக் கட்டம் வரை கொண்டு சேர்ப்பதற்குப் பதிலாக போர்ப் பொருட்களைச் சேகரிக்கத் தொடங்கி விட்டனர்.
இங்கு மலைக் கணவாயின் பாதுகாப்புக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்தவர்கள் முஸ்லிம்கள் எதிரிகள் விட்டுச் சென்ற போர்ப்பொருட்களைச் சேகரிப்பதில் ஈடுபட்டிருப்பதைக் கண்டும் பகைவர்களின் பாதம் தடுமாறி வீழ்ந்து விட்டிருப்பதைக் கண்டும் போர் முடிந்துவிட்டது போலும் என்று எண்ணி அவர்களும் போர்ப் பொருட்களைச் சேர்த்திடத் தாவியோடினார்கள்.
அப்போது இறைமறுப்பாளர்களின் படையின் ஓர் அணிக்குத் தலைமை தாங்கிக் கொண்டிருந்த காலித் பின் வலீத் ரலி அவர்கள் இந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு மலையைச் சுற்றிக் கொண்டு சென்று பின்னாலிருந்து முஸ்லிம்களின் மீது தாக்குதல் நடத்தினார்கள்.
மலைக் கணவாயைப் பாதுகாப்பதற்காக எஞ்சியிருந்துவிட்ட அப்துல்லாஹ் பின் ஜுபைர் ரலி அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் எதிர்த்துப் போராடினார்கள்.
புறமுதுகிட்டுப் பின்வாங்கி ஓடிக் கொண்டிருந்த குறைஷிப் படை வீரர்கள் இந்த தீடீர் திருப்பத்தைக் கண்டவுடன் திரும்பி வந்து விட்டார்கள்.
நாம் எப்படிப்பட்ட தவறிழைத்து விட்டோம் முஸ்லிம்களின் வலிமையை முற்றிலுமாக ஒழித்துக் கட்டிட நமக்குக் கிடைத்த இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை இப்படித் தவற விட்டு விட்டோமே அப்படியே திரும்பி வந்து விட்டோமே என்று ஆதங்கத்துடன் தமக்குள் கூறிக் கொண்டனர்.
ஆனால் உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து உயிரைத் தியாகம் செய்திடத் தயாராகி விட்டனர்.
ஆனால் குறைஷிகள் மக்கா நகருக்குத் திரும்பிச் சென்றுவிட்ட செய்தியை திட்டவட்டமாக அறிந்து கொண்ட பிறகு அண்ணலாரும் மதீனா நகருக்குத் திரும்பி வந்து விட்டார்கள்.
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அண்ணலார் துக்கம் கொண்டாடுவது ஒப்பாரி வைப்பது அடித்துக் கொண்டும் கூப்பாடு போட்டுக் கொண்டும் அழுவது போன்றவை முஸ்லிம்களின் பண்பல்ல என்று அறிவுரை வழங்கினார்கள்.
உஹதுப் போரில் முஸ்லிம்கள் முதலில் தோல்வியடைந்ததில் நயவஞ்சகர்களின் திட்டங்கள் மற்றும் சூழுச்சிகளுக்குப் பெரும் பங்கு இருந்தது உண்மையே.
இஸ்லாமிய இயக்கம் தம் ஊழியர்களுக்கு எத்தகைய சுபாவத்தை உருவாக்கிடவும் தன் ஊழியர்களுக்கு எத்தகைய பயிற்சியை அளித்திடவும் விரும்பி வந்ததோ அதற்கான முழுவாய்ப்பு இன்னும் கிகைகாமலிருந்தது.
எடுத்துக்காட்டாக போர் பொருட்களின் ஆசையால் உந்தப்பட்டு தமது கடமையை விட்டுவிடுதல் தம் தலைமையின் கட்டளைக்கு மாறு செய்தல் பகைவர்களின் வலிமையை ஒடுக்குவதற்கு முன்பாக போர்ப்பொருட்களின்பால் கவனம் செலுத்துதல் ஆகியன.
முஸ்லிம்களுக்குள்ளே எஞ்சியிருந்த இந்தக் குறைபாடுகள் ஒவ்வொன்றையும் இஸ்லாமியக் கோணத்திலிருந்து விமர்சிக்க வேண்டியிருந்தது.
ஆகவே இந்தப் போருக்குப் பின்னரும் அல்லாஹுதஆலா போர் நிலைமைகளைக் குறித்து விமர்சனம் செய்து அவர்களின் குறைபாடுகள் ஒவ்வொன்றையும் எடுத்துரைத்தான்.
என்பதனை தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள அந்த தெளிவுரையின் சில அம்சங்கள் கீழே தரப்படுகின்றன முஸ்லிம்கள் போரிடச் சென்றபோது அவர்களுடைய எண்ணிக்கை ஏறத்தாழ ஆயிரமாக இருந்தது.
இந்த நேரத்தில் முஸ்லிம்களை எதிரிகளுடன் போரிடுவதற்கு அழைத்துச் சென்றது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது கொண்டிருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் அவனது உதவி நிச்சயம் கிடைக்கும் என்கிற மன உறுதியுமேயாகும்.
அண்ணலார் ஸல் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு அளித்த அறுதலை அல்லாஹ் பின்வருமாறு கூறுகின்றான் உங்களில் இரு குழுவினர் கோழைத்தனம் காட்டத் தயாராகி விட்டிருந்ததை நீங்கள் நினைவு கூருங்கள்.
நபியே நீர் இறை நம்பிக்கையாளர்களிடம் பின்வருமாறு கூறிக் கொண்டிருந்ததை நினைவு கூருங்கள் அல்லாஹ் மூவாயிரம் வானவர்களை இறக்கி உங்களுக்கு உதவி செய்து உங்களுக்குப் போதுமானதல்லவா?
நீங்கள் பொறுமையாயிருந்து இறைவனுக்கு அஞ்சி செயல்பட்டால் எதிரிகள் உங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தும் போது உங்களுக்கு ஐயாயிரம் வானவர்களால் உதவுவான்.
நீங்கள் மகிழ்வடைவதற்காகவும் உங்கள் உள்ளங்கள் நிம்மதியடைந்திடவும்தான் அல்லாஹ் இதனை உங்களுக்கு முன்கூட்டியே அறிவித்து விட்டான்.
மாறாக அல்லாஹ்வின் உதவியை நம்பி இருப்பதும் அவனையே முற்றிலும் சார்ந்திருத்தலும் ஒரு முஸ்லிமுடைய வலிமைக்கான மூல ஊற்றாகும் என விளக்கப்பட்டுள்ளது.
முஸ்லிம்கள் போர் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே செல்வத்தின் மோகத்தில் சிக்கிக் கொண்டதுதான் ஊஹதுப் போரில் அவர்கள் அடைந்த தோல்விக்குப் பெரும் காரணமாக இருந்தது.
எந்த அளவிற்கென்றால் மலைக் கணவாய்ப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தவர்களில் சிலரும்கூட இவ்விஷயத்தில் தவறு செய்து விட்டனர்.
விட்டித் தொழில் செய்பவர்களின் உள்ளத்தில் பொருளாசை எந்த அளவிற்கு ஊறிப் பதிந்து விடுகின்றதெனில் அவர்களை எந்த உயரிய பணிக்கும் அருகதை அற்றவர்களாய் அது ஆக்கிவிடுகின்றது.
இந்த வட்டியின் வாயிலாகவே மனித சமுதாயத்தில் ஒரு வர்க்கத்தாரிடையே பேராசை கருமித்தனம் சுயநலம் பொருளாசை ஆகிய தீய பண்புகள் உருவாகின்றன.
எனவே இந்த சந்தர்ப்பத்தில் பின்வருமாறு உத்திரவாதமளிக்கப்பட்டது நீங்கள் ஊக்கம் தளர்ந்து விடக் கூடாது கவலையடையவும் கூடாது நீங்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களாயிருந்தால் வெற்றி உங்களுடையதேயாகும்.
அதன் பின்னர் உங்களை உயர்த்துவதும் கவலையிலிருந்தும் துக்கத்திலிருந்தும் விடுதலை செய்வதும் அல்லாஹ்வின் பணியாகும் தற்காலிகமாக உங்களுக்கு ஏற்படும்.
அவர்கள் அசத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாயிருந்தும் ஊக்கமிழக்காமலிருக்கும் போது நீங்கள் சத்தியத்தைப் பின் பற்றுபவர்களாயிருந்து கொண்டு ஏன் கவலைப்படுகின்றீர்கள்?
உங்களில் யார் அவனுடைய பாதையில் முனைப்போடு போராடுபவர்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறியமலும் உங்களில் நிலை குலையாமலும் நிற்பவர்கள் யார் என்பதை அவன் அறியாமலும் நீங்கள் எளிதில் சுவனம் சென்று விடலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டீர்களா?
மாறாக அந்த இயக்கம் எந்தக் கொள்கைகளை ஏந்திக் கொண்டு எழுகின்றதோ அந்தக் கொள்கைகளின் உறுதிப்பாட்டையும் வாய்மையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கும்.
இஸ்லாமிய இயக்கத்திற்கு இறைத் தூதர்களின் ஆளுமைகள் எந்த அளவிற்கு முக்கியமாகத் திகழ்கின்றன என்பதை மதிப்பிடுவது கடினமான ஒன்றல்ல.
எனினும் இந்த இயக்கம் கொள்கை வழி இயக்கமாக இருப்பதாலும் அதன் நிலைப்பாடும் வளர்ச்சியும் இஸ்லாம் சமர்ப்பிக்கும் கொள்கைகளின் வலிமையையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதால் முஸ்லிம்களுக்கு கொள்கை ரீதியான விஷயத்தை எடுத்துரைப்பது அவசியமானதாகிவிட்டது.
எதுவரை திருத்தூதர் அவர்கள் நம்மிடையே வாழ்வார்களோ அதுவரைதான் நாங்கள் இறை மார்க்கத்தின் கொடியை உயர்த்திப் பிடிப்போம் ஆனால் எப்போதேனும் அண்ணலாரின் நேரடி வழிகாட்டுதலை இழந்துவிட்டால் இந்த இறைவழியை விட்டு வேறேதேனும் ஒரு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வோம் என்னும் சிறு எண்ணம்கூட அவர்களுடைய மனத்தின் எந்த மூலையிலும் படிந்திருக்கக் கூடாது என்பதே அந்த விஷயமாகும்.
ஆகவே உஹதுப் போர்க்களத்தில் அண்ணலார் வீரமரணம் அடைந்து விட்டதாகத் தவறான செய்தி பரவிவிட்டபோது முஸ்லிம்கள் சிலரின் உள்ளம் உடைந்து விட்டது.
இந்த எண்ணத்தைச் சீர்திருத்துவதற்காக இறைவன் இவ்வாறு கூறினான் பாருங்கள் முஹம்மத் அவர்கள் ஓர் இறைத்தூதரேயன்றி வேறிலர்.
அதன் உயர்வு உங்கள் இதர வலிமைகளையோ குறிப்பிட்ட பிரமுகரை நம்பியே இல்லை என்ற உண்மைகளை முஸ்லிம்களுக்கு அல்லாஹ் உணர்த்தினான்.
கவலைப்பட வேண்டிய விஷயம் என்னவெனில் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்க்கை அவகாசம் வீணாகச் செலவழிந்து கொண்டிருக்கின்றதா?