அங்கே பீட்டர்க்கு தண்ணீர் பாட்டிலை கொடுத்து விட்டுச் சென்ற கான்ஸ்டபிள் தலையில் சற்று பலமாக அடிபட்டு ரத்தம் வெளியேற தரையில் மயங்கி நிலையில் கிடந்தார்... அவர் அருகே ஐந்தரை அடி உயர மனிதன் ஒருவன் கையில் இரும்பு கம்பியை பிடித்துக் கொண்டு நிற்க அதிலிருந்து ரத்தம் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது... கான்ஸ்டபிளை இரும்பு கம்பியால் தாக்கிய போது அவரின் அலறலினால் வந்தவர்களின் காலடி சத்தம் கேட்டு அவன் தன் பாக்கெட்டில் இருந்த கைக்குட்டையை எடுத்து முகத்தில் கண்கள் மட்டுமே தெரியும் படி இருக்கிக் கட்டிக் கொண்டு திரும்ப அங்கே ஹரிஷ் வந்து கொண்டிப்பதை பார்த்து என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தன் கையிலிருந்த இரும்பு கம்பியை அவனை நோக்கி ஏறிந்தான்... ஹரிஷ் சுதாரித்திக் கொண்டு கீழே குனிய நினைத்து தன் உடலை குறுக்கிக் கொள்ள இரும்பு கம்பியோ அவனின் இடது கண்ணின் மேலாக நெற்றியை தாக்கி விட்டு விழுந்தது... ஹரிஷ் சற்று தடுமாறி கீழே விழப் போக அவனை நெருங்க நினைத்து முதல் அடி எடுத்து வைத்தவன் ஹரிஷின் பின்னால் ஓடி வந்து கொண்டிருந்த மற்ற மூவரையும் பார்த்ததும் அடுத்த காலடியை அவனது பக்கவாட்டில் பதித்து ஃபாக்டரிக்கு பின்னால் காட்டினுள் சென்ற ஒற்றை அடி பாதையை நோக்கி விரைவாக ஓட ஆரம்பித்தான்... ஹரிஷ் ஒரு முறை தன் தலையை சிலிர்த்துக் கொள்ள நெற்றியில் வழியும் தன் ரத்தத்தை பொருட்படுத்தாமல் கீழே விழப் போனவன் தன்னை நிலை நிருத்திக் கொண்டு தன்னை தாக்கியவனை பார்க்க அவன் ஒற்றை அடி பாதையில் நுழைவதை கண்டதும் அவனை துரத்தியபடி அந்த பாதையில் நுழைந்தான்... ஹரிஷின் பின்னால் வந்தவர்கள் நடந்தவற்றை பார்த்து அதிர்ந்து போக நேரமில்லாமலிருக்க ஜான் சற்றும் நிற்காமல் ஓடிய நிலையிலேயே குனிந்து தன் வலது கையில் ஹரிஷ் மேல் அந்த மனிதன் தூக்கி எறிந்த கம்பியை மண்ணோடு பற்றிக் கொண்டு ஹரிஷை பின் தொடர்ந்து அதே பாதையில் ஓடினான்... ஜானுக்கு பின்னால் வந்து கொண்டிருந்த ரோகன் ஒருவேளை அந்த மனிதன் காட்டினுள் நுழைந்து விட்டால் பிடிப்பது கஷ்டம் என புரிந்து கொண்டு சட்டென முடிவெடுத்தவனாய் தன் இடது பக்கம் வந்து கொண்டிருந்த பீட்டருக்கு கைவிரலை தூக்கி சுட்டிக் காட்டிவிட்டு ஒற்றையடி பாதையின் வலது புறமாக காட்டினுள் நுழைந்து ஓட அவனின் செயலை புரிந்து கொண்ட பீட்டர் பாதையின் இடது புறமாக காட்டினுள் நுழைந்து ஓடத் தொடங்கினான்... தன்னை துரத்திக் கொண்டு வரும் நால்வரையும் திரும்பி பார்க்காமல் அந்த மனிதன் ஒற்றை அடி பாதையில் எதிலும் இடித்து விடாமல் வளைந்து நெளிந்து அதிவேகமாக ஓடிக் கொண்டிருக்க இருபுறத்திலுருந்தும் பாதையினுள் நீட்டிக் கொண்டிருந்த முட்செடிகளில் சட்டையோடு தோளையும் சேர்த்துக் கிழித்துக் கொண்டு அந்த மனிதனை வெறியுடன் துரத்திக் கொண்டிருந்தான் ஹரிஷ்... ஹரிஷின் வேகத்தில் அவன் மீது பட்ட சில முட்செடிகளின் சிறு கிளைகள் ஒடிந்து விழ அதையும் சமாளித்துக் கொண்டு ஓட வேண்டியதாய் இருந்தது ஜானுக்கு... காட்டினுள் நுழைந்து ஓடிய பீட்டர் மரத்தின் வேர்களில் கால்களை சிக்கிக் கொள்ளாமலும் முட்புதர்களையும் தாண்டிக் கொண்டு எகிரி குதித்து ஓட ரோகன் தன் எதிரே மழையினால் வேறோடு சாய்ந்திருந்த மரத்திற்கும் தரைக்குமான இடைவெளியில் சரிந்துக் கொண்டு சென்று பின் மீண்டும் அதே வேகத்தில் எழுந்து ஓடினான்... காட்டினுள் நுழைந்தபடி துரத்திக் கொண்டிருந்த இருவரும் ஒற்றை அடி பாதையில் ஓடிக் கொண்டிருந்த மற்ற மூவரையும் அவ்வப்போது மரங்களின் இடைவெளிகளில் பார்த்துக் கொண்டு சரியான திசையில் அவர்களை தவறவிட்டு விடாது குறிப்பிட்ட இடையில் தொடர்ந்து கொண்டிருக்க அந்த மர்ம மனிதன் சட்டென பாதையின் இடது புறமாக காட்டினுள் நுழைந்து ஓட ஆரம்பித்தான்... பீட்டர்... உன் பக்கம் தான் வரான்... பிடி... விட்டுடாதே... என ஹரிஷ் கூறிக் கொண்டு அவனும் காட்டினுள் நுழைந்தான்... சகோதர்கள் இருவரும் ஹரிஷ் சென்ற இடத்தில் ஏற்பட்ட சறுகுகளின் சலசலப்பை அடையாளமாய் வைத்துக் கொண்டு கண் மூடித் தனமாக ஓடி வந்து பீட்டரின் மேல் இடித்துக் கொண்டு மூவரும் கீழே விழ ஆஆஆ என்றபடி வலியில் தன் கையின் மேல் பகுதியை பிடித்துக் கொண்டு எழுந்தான் பீட்டர்... சாரி... சாரி... என மற்ற இருவரும் எழுந்து கொண்டு சுற்றும் முற்றும் பார்க்க ஹரிஷ் எங்கே சென்றான் என்பதை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை... அவன் பெயரை கூறி கத்திக் கொண்டே கீழே விழும் போது கடைசியாக கேட்ட சருகுகளின் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி ஓட பீட்டரும் அவர்கள் பின்னால் ஓடினான்... கிட்டத்தட்ட காட்டின் மைய்யப் பகுதியை வந்துவிட்ட நிலையிலும் ஹரிஷ் எங்கிருக்கிறான் எனத் தெரியாமல் மூவரும் தனி தனியாக பிரிந்து சென்று தேடலாமென எண்ணி கால் போனப்போக்கில் ஓட ஆரம்பித்தனர்... கண் இரண்டும் திறந்த நிலையில் இருந்த போதும் கண்ணை கட்டி காட்டில் விட்டது போல் சில நிமிடங்கள் கழிந்து கொண்டிருக்க மூவரும் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி விரைந்து செல்ல அந்த காட்டின் மண் பாதையில் புழுதியை பரப்பிக் கொண்டு செல்ல தொடங்கியது அந்த கார்... மூன்று திசையில் இருந்தும் ஓடிவந்து கொண்டிருந்த மூவரும் மண் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்த காரை பார்த்தவுடன் வேகத்தை அதிகரித்து ஓட அவர்களை கவனித்த அந்த மனிதன் தன் காரின் வேகத்தை கூட்டினான்... காருக்கும் அவர்களுக்குமான இடைவெளி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்க சற்றும் எதிர்பாராத நிலையில் கார் செல்லும் பாதையின் முன்பு வந்து குதித்தான் ஹரிஷ்... அந்த மனிதனை துரத்திக் கொண்டு வந்த போது தன் நெற்றியில் வழியும் ரத்தம் கண்களை மறைத்து விட்ட சமயம் அந்த மனிதனை தவர விட்டவன் அவனை கண்டுபிடிக்க தன் கண்ணில் பட்ட உயரமான மரத்தில் விரைவாக ஏறி காட்டை சுற்றி நோட்டமிட்டு அந்த மனிதன் ஓர் குறிப்பிட்ட இடத்தை நோக்கி ஓடுவதை கண்டு அந்த திசையில் தன் பார்வையை செலுத்தியிருந்தான்... அங்கே மண் பாதையில் கார் ஒன்று நிருத்தப்பட்டிருப்பதை கண்டு கொண்டவன் அந்த மனிதனின் நோக்கத்தை புரிந்து கொண்டு அவன் செல்ல நினைக்கும் திசை பக்கமாய் ஓடி வந்து அந்த மனிதன் அந்த இடத்தை அடைவதற்குள் வந்து சேர்ந்திருந்தான்... காரை அந்த காட்டுப் பாதையின் மண் சாலையில் விரைவாக ஓட்டிக் கொண்டு வந்த மனிதன் தன் பாதையின் எதிர் திசையில் கையில் ஓர் மரக்கட்டையுடன் வந்து நின்ற ஹரிஷை கண்டு சட்டென ப்ரேக்கை அழுத்த காரின் டயர் சிர்ர்ர்ர் என்ற சத்தத்துடன் தன்னை மண்ணில் தேய்த்துக் கொண்டு ஹரிஷ்க்கு முன் சில மீட்டர் இடைவெளியில் காரை நிருத்தியது... காரை பின் தொடர்ந்து வந்த மற்ற மூவரும் காரின் மற்ற மூன்று திசையிலிருந்தும் வந்து அதே இடைவெளி அளவில் மூச்சிறைக்க நின்று கொண்டிருந்தனர்... காரின் முன் புறம் ஹரிஷ் கையில் ஓர் உருளை மரக்கட்டையுடன் நின்று கொண்டிருக்க காரின் வலது புறம் நின்று கொண்டு தன் துப்பாக்கியால் காரின் மூடப்பட்ட முன்பக்க கண்ணாடியை குறி வைத்தான் ரோகன்... ஏன் ரோகன் பார்த்துகிட்டு இருக்க சுடு அவனை... என்று தன் அடிபட்ட கையின் வலியை பொருத்துக் கொள்ள மற்றொரு கையால் அதை பிடித்துக் கொண்டு காரின் பின் புறமிருந்து பீட்டர் கூற இல்ல... வேண்டாம்... அவன் நமக்கு உயிரோட வேனும் என்ற காரின் இடது பக்கமாய் நின்று கொண்டு பதறிய ஜானின் வார்த்தைகள் அந்த மனிதனுக்கு ஆறுதலாய் மாறி போனது... ஹரிஷும் அந்த மனிதனும் ஒருவர் மற்றோருவரை கண்களால் எரித்து விடும் அளவிற்கு குரோதத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க ஹரிஷின் நெற்றியிலிருந்து வடிந்த ரத்தம் அவனது இடது கண்ணின் இமை வழியாக சொட்டு சொட்டாய் தரையில் சிந்திக் கொண்டிருந்தது... ரத்தம் சிந்திய நிலையில் தன் எதிரில் நின்ற கொண்டிருந்தவனை சில நொடிகள் தன் பார்வையால் மேலும் கீழும் நோட்டமிட்டவன் அவனுக்கு சவாலிடுவது போல தன் காரின் ஆக்ஸிலரேட்டரை விட்டு விட்டு மிதித்து காரை உறுமவிட்டான்.... ஹரிஷ் தன் கையிலிருந்த உருட்டுக் கட்டையை இறுக்கிபிடித்துக் கொண்டு காரின் கண்ணாடியை உடைக்க எண்ணி கையை ஓங்கிய சமயம் சட்டென அந்த மனிதன் தன் காரின் பின் சக்கரத்தை மட்டுமே இயக்கி காரை ஓரே புள்ளியில் வட்டமாக சுழலவிட ஆரம்பித்தான்... காரின் முன் பக்க சக்கரம் இருந்த இடத்திலேயே இடது வலதாக சுற்றிக் கொண்டிக்க பின் பக்க சக்கரங்கள் மண் தரையில் ஓர் வட்டத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு மண்ணை காற்றில் பறக்க வைத்து புழுதியை ஏற்படுத்தியது... கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அந்த மனிதன் இதை செயல்படுத்த அடுத்த சில நொடிகளில் புழுதி மண்டலம் அந்த இடத்தை சூழ்ந்து கொண்டு பார்வையை மறைத்தது... அந்த மனிதன் காரை நிருத்தாமல் அதே வேகத்தில் இயக்க கண்களில் மண் துகள்கள் விழுந்து விடாமல் நால்வரும் தலையை சற்று குனிந்து கொண்டு கையை முகத்திற்கு முன்னால் நீட்டியபடி பார்வையை செலுத்த நினைத்தனர்... ஆனால் புழுதி படலம் வர வர அதிகரித்துக் கொண்டே போக இனி வேறு வழியில்லை.