sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவ்வப்போது உடல்நலக்கோளாறுகள் வந்து சென்றாலும் அன்பு மகன்களையும் அவர்கள் பெற்றெடுத்த பேரக்குழந்தைகளையும் பார்த்துத் தன் உடல்நலக்கோளாறுகளை உதறி வந்தாள்.
பிற்பகல் மூன்று மணியிலிருந்தே சிகிச்சை எடுத்த மருத்துவ மனையிலிருந்துநெல்லையின் பேர் சொல்லும் நதியின் பெயர் கொண்ட ஸ்கேன் சென்டரைத் தொடர்பு கொண்டதில் ஆறு மணிக்குத்தான் அப்பாயின்மென்ட் என்றனர்.
அவசரமாய்ப் புறப்பட்டு ஸ்கேன் சென்டரை அடைந்தவுடன் அரை மணி நேரத்தில் ஒரு லிட்டர் தண்ணீரை அருந்தி சிறுநீரகங்கள் தாங்குமளவிற்கு பொறுத்து இருந்தால் மட்டுமே சரியாக ஸ்கேன் எடுக்க முடியுமென்றனர்.
ஓடிக்கொண்டிருந்த மின் விசிறிகளையும் தியேட்டரில் படம் போட்டவுடன் மின் விசிறிகளை அணைத்து விடுவது போல் சென்று சில நேரம் கழித்தவுடன் ஓய்வு கொடுத்தே வைத்திருந்தனர்.
எங்களை இந்த சென்டருக்கு அனுப்பி வைத்த மருத்துவருக்குஅவரும் என் உற்ற நண்பர்தான் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு தகவல் தெரிவித்தேன்.
ஸ்கேன் சென்டர் வைத்திருப்பவர்கள் அருகிலுள்ள மாவட்டத்தை சார்ந்தவர்கள் என்பதால் அந்த மாவட்டத்தில் அரசுத் துறையில் பணிபுரியும் என் மருத்துவ நண்பர் ஒருவர் மூலமும் ஸ்கேன் சென்டர் மருத்துவரிடம் சொல்ல சொன்னேன்.
எனக்கு தெரிந்த மருத்துவர்கள் இருவர் விரைவில் அனுப்பி வைக்க பரிந்துரை செய்ததினால்தானோ என்னவோ இரவு பத்து மணிக்கு எங்கள் முறை வந்தது.
அவர் ஆம்புலன்சில் ஏறச் செல்லும்போதே அன்னையின் நிலையினைக் கூறி மருத்துவரை மாற்று வாகனத்தில் அழைத்துச் செல்ல கேட்டுக்கொண்டேன்.
அந்த இரவு வேளையில் அடுத்த ஆம்புலன்ஸ் வரவைக்கவும் முடியாமல் ஆட்டோவில் ஏற்றி செல்ல அன்னையின் உடல்நிலை ஒத்துழைக்காததினாலும் பட்ட அவஸ்த்தை சொல்லி மாளாது.
விசாரித்ததில் வீட்டுக்கு செல்லும் வழியில் மருத்துவர் தன மனைவி மக்களுக்கு ஷாப்பிங் முடித்து சென்றதில் சுணக்கம் என்றார் ஓட்டுனர்.
மருத்துவமனையில் உள்நோயாளிகளாய் இருப்பவர்களை அழைத்து வரும் போது இருக்கும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப சரியான நேரத்திற்கு அழைத்து வரலாம்.
டிஸ்கி வாய் விட்டு புலம்பிய பின்னரும் காது கொடுத்து கேட்காத அந்த மருத்துவர்கள் மீது நுகர்வோர் சேவை குறை பாட்டின் கீழ் குற்றச்சாட்டு செய்ய முயற்சிகள் தொடங்கிவிட்டேன் .
வாய் விட்டு புலம்பிய பின்னரும் காது கொடுத்து கேட்காத அந்த மருத்துவர்கள் மீது நுகர்வோர் சேவை குறை பாட்டின் கீழ் குற்றச்சாட்டு செய்ய முயற்சிகள் தொடங்கிவிட்டேன் இப்படியும் சில ஜென்மங்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.ஒருவேளை அவர்களுக்கு இது பழக்கமாகி போய் இருக்கலாம்... அம்மா விரைவில் பூரண குணம் அடைய இறைவனை பிராத்திக்கிறேன்... பிற அலுவலகங்களில் மெத்தனம் இருப்பது பெரிதாக ஒன்றும் பாதித்திடாது... ஆனால் மருத்துவமனைகளில் கண்டிப்பாக இது பெரும் பிரச்சினையை விளைவிக்கும்.... இவர்களெல்லாம் காட்டெருமைகள்... இது போன்ற ஆட்கள் அதிகரித்து வருவது வருத்தமான விஷயம் இதற்கு சட்டரீதியான அல்லது துறைரீதியான நடவடிக்கை தேவை அப்போதுதான் அடங்குவார்கள் சேவை மனப்பான்மையுடன் மனிதாபிமானத்தையும் முற்றாக இழந்து பணம் கண்ணை மறைக்கும் இத்தகையவர்களை எப்படியாவது தண்டித்தே ஆகவேண்டும்.
வாய் விட்டு புலம்பிய பின்னரும் காது கொடுத்து கேட்காத அந்த மருத்துவர்கள் மீது நுகர்வோர் சேவை குறை பாட்டின் கீழ் குற்றச்சாட்டு செய்ய முயற்சிகள் தொடங்கிவிட்டேன் .
காசுக்கு பல்லிளிக்கும் கார்பேரேட் மருத்துவம் ச்சே .......இப்படி எல்லாம் கூட இருப்பாங்களா ....தாங்கள் கண்டிப்பாக அவர்கள் தவறை உணர வைக்கவேண்டும் .. நண்பரே இது போலவே என் தாயாரின் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டபோதும் நிகழ்ந்தது.
பலரும் இது போன்ற ஒன்றை சந்தித்து இருப்பார்கள் என்றே எண்ணுகிறேன்... என் அம்மாவிற்கு ஆபரேசன் செய்த போது இது போன்றதொரு மிக மோசமான ஒரு அனுபவம் எனக்கு ஏற்பட்டது.
வணக்கம் ஆப்பிசர் மனிதம் மரத்துப் போன சுய நல மருத்துவர்களைப் பற்றிய மனதில் கோபத்தினை உண்டாக்கக் கூடிய ஒரு இடுகையினைத் தந்திருக்கிறீங்க.
இதற்கான ஒரே வழி உங்கள் அன்னைக்கு நிகழ்ந்தது போன்று இனிமேல் எவருக்கும் நிகழக் கூடாது என்றால் இம் மருத்துவர்களையும் நோயாளிகளை உதாசீனம் செய்து காக்க வைக்கும் மனிதாபிமானமற்ற பொறுப்பற்ற மனிதர்களையும் தண்டித்துப் பாடங் கற்பிக்கும் வண்ணம் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது தான் சிறந்த செயல் என்பேன் நான்.
இது ஒண்ணும் பெரிய தப்பு கிடையாதுன்னு சொல்ற அளவுக்கு நம்ம சமூகம் ரொம்ப ஆரோக்கியமான அப்படியா வளர்ச்சி அடைஞ்சுருக்கு.
இப்படி நடக்கிறதுக்கு காரணம் என்னனு யோசிச்சப்போ சில விஷயங்கள் தெரிய வந்துருக்கு.. ஆண்களுக்கு தங்களை விட வயதில் மூத்த பெண்கள் மீது ஆசை அல்லது மோகம் ஏற்பட அழகு தான் முக்கிய காரணமாக இருக்குதாம்.
கல்யாணம் பண்ணப்போற பொண்ணு நம்மள விட மூத்தவங்களா இருந்தா குடும்பத்த பொறுப்பா பார்த்துப்பாங்கனு ஒரு எண்ணம் கூட இதற்கு காரணமா இருக்காம்.
அதுமட்டுமில்லாம ஆண்கள் செய்யும் சின்னச்சின்ன தவறுகளை ஊதி ஊதி பெருசாக்க மாட்டாங்கன்னு ஆண்கள் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளார்களாம்.
எஸ்.பி.ஐ வீட்டுக் கடன் எஸ்.பி.ஐ பேலன்ஸ் டிரான்ஸ்ஃபர் வீட்டுக் கடன் ஃபிளெக்ஸி பே வீட்டுக் கடன் பிரிவிலேஜ் ஹோம் வீட்டுக் கடன் ஷவுரியா வீட்டுக் கடன் ப்ரீ அப்ரூவ்ட் வீட்டுக் கடன் ரியால்டி வீட்டுக் கடன் டாப் அப் வீட்டுக் கடன் பிரிட்ஜ் வீட்டுக் கடன் டிரைபல் பிளஸ் ஏர்னெஸ்ட் பண முதலீடு ரிவர்ஸ் மார்டேஜ் கடன் வர்த்தக ரியல் எஸ்டேட் வீட்டுக் கடன் சொத்து மீதான கடன் ஆகியவற்றை வழங்குவதாக எஸ்.பி.ஐ இணையதளம் கூறுகிறது.
ஐஸ்வர்யாவை வெளியேற சொல்லும் கமல் பிக்பாஸ் பிரோமோ பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சியின் இன்றைய முதல் பிரோமோ வெளியாகி உள்ளது.
சென்னையில் வீட்டு வேலைக்காரப் பெண்ணை தோசைக் கரண்டியால் அடித்துக் கொன்றதாக தொழிலதிபரின் மனைவி உள்பட இருவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் செய்யாறைச் சேர்ந்த முருகானந்தம் சுஷ்மிதா தம்பதி சென்னை அடையாறு பெசன்ட் அவென்யூவில் வசித்து வந்தனர்.
அப்போது அவரை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்ட மனைவி சுஷ்மிதா வேலைக்காரப் பெண் மகாலட்சுமி வீட்டில் உயிரிழந்து கிடப்பதாகக் கூறி அதிர்ச்சியளித்தார்.
தகவலறிந்து சென்ற சாஸ்திரிநகர் காவல்துறையினர் மகாலட்சுமியின் உடலை மீட்டு பிரேத பரிசோதனைக்காக ராயப்பேட்டை அரசு மருத்துவமனைக்கு அனுப்பி வைத்தனர்.
மகாலட்சுமியின் தோள்பட்டை மற்றும் பின்னந்தலையில் அடிபட்ட காயங்களும் முழங்கால் பகுதியில் வெந்நீர் ஊற்றியதால் வெந்து போன தடயங்களும் இருந்ததால் அவர் துன்புறுத்தப்பட்டு கொல்லப்பட்டிருப்பதாக அறிக்கையில் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது.
சைக்கோ போல் நடந்து கொண்டிருந்த மகாலட்சுமி வீட்டில் அடிக்கடி பிரச்னை செய்து வந்ததால் அவர் மீது சுஷ்மிதா வெறுப்பில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.
தன்னை வேலையை விட்டு நீக்கினால் தற்கொலை செய்து கொள்வேன் என மகாலட்சுமி மிரட்டல் விடுத்ததால் அவருக்கு ஆத்திரமும் ஏற்பட்டுள்ளது.
சம்பவம் நடந்த அன்று இருவருக்கும் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தில் தங்கை மித்ராசினியுடன் சேர்ந்து தேசைக் கரண்டியால் மகாலட்சுமியின் தலையிலேயே தாக்கிய சுஷ்மிதா அவரை அடித்தே கொலை செய்திருப்பதாக காவல்துறையினர் தெரிவித்துள்ளனர்.
இன்றைய தினம் நான் வாடா மலர் பிரசுராலயத்தின் தலைவனாக இருந்து தமிழ் நாட்டுக்கு இணையில்லாத் தொண்டு செய்து தமிழைக் கொன்று வருவதற்குப் பொறுப்பாளி யார் என்று கேட்டால் நிச்சயமாக நான் இல்லை.
நான் அவ்விதம் எழுதிக் கொண்டிருந்தபோது பக்கத்து மரத்தடியிலேயிருந்து இரண்டு அழகிய விசாலமான கருநீல வண்டுகளை யொத்தகண்கள் இமை கொட்டாமல் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன சற்று எழுதுவதை நிறுத்தி நான் சுற்றுமுற்றும் பார்ப்பதுபோல் பார்த்துவிட்டு அந்த மரத்தடியை நோக்குவேன்.
மறுபடி நான் எழுதத் தொடங்கியதும் அந்தக் கண்கள் இரண்டும் என்னை நோக்குகின்றன என்பதை என் உள்ளுணர்ச்சி மட்டுமல்ல என் உடம்பின் உணர்ச்சியே எனக்குத் தெரியப்படுத்தும்.
அவள் தன் கண்களின் தீட்சண்யமான பார்வையினால் என் உடைமை உள்ளம் ஆவி எல்லாம் ஒருங்கே கவர்ந்து என்னை அடிமை கொண்டு சுய புத்தியுடன் இருந்த காலத்தில் நான் ஒரு நாளும் செய்யத் துணியாத காரியங்களையெல்லாம் செய்யப் பண்ணினாள் என்பது மட்டுந்தான் தெரியும்.
ஆம் ஒருவிதக் கஷ்டமும் இன்றிச் சுயபுத்தியுடனே தாய் நாட்டுக்குத் திரும்பி வருவதற்கு எனக்குச் சந்தர்ப்பம் இருக்கத்தான் இருந்தது.
அபாயச் சங்கு ஊதிச் சற்று நேரத்துக்கெல்லாம் விர் என்று விமானங்கள் பறக்கும் சத்தம் ஒய் என்று குண்டுகள் விழும் சத்தம் படார் என்று அவை வெடிக்கும் சத்தம் கட்டிடங்கள் அதிரும் சத்தம் கண்ணாடிகள் உடையும் சத்தம் எல்லாம் கேட்டன.
மத்தியானம் அங்கே ஒரு குண்டு விழுந்தது என்றும் அது பூமிக்குள்ளே வளை தோண்டிக் கொண்டு போய் புதைந்து கிடக்கிறதென்றும் அதை அபாயமில்லாமல் எடுத்து அப்புறப் படுத்துவதற்கு முயற்சி செய்கிறார்கள் என்றும் அறிந்தேன்.
வீதிகளிலெல்லாம் செத்த பிணங்கள் சாகப் போகிற பிணங்கள் அங்கங்கே தீப்பற்றி எரியும் காட்சி நெருப்பணைக்கும் இயந்திரங்கள் அங்குமிங்கும் பறந்து விழுந்து ஓடுதல் ஜனங்களின் புலம்பல் ஸ்திரீகளின் ஓலம் குழந்தைகளின் அலறல்.
இத்தகைய கோரக் காட்சியைப் பார்த்து விட்டு சூரியாஸ்தமனம் ஆகி நன்றாய் இருட்டிய பிறகு மறுபடியும் என்னுடைய வீட்டுக்கே திரும்பிச் சென்றேன்.
நான் குடியிருந்த வீட்டிலிருந்து என்னுடைய சொந்த சாமான்களை எடுத்து வருவதற்குத் திருடனைப் போல் சுவர் ஏறிக் குதித்து இருட்டில் பதுங்கிப் பதுங்கிச் சென்று வீட்டின் பின்புறத்தை அடைந்தேன்.
திறந்ததும் மாடி அறைக்குள்ளே நான் கண்ட காட்சி விழித்துக் கொண்டிருக்கிறேனா கனவு காண்கிறேனா என்ற சந்தேகத்தை எனக்கு உண்டாக்கி விட்டது.
அந்தக் காட்சி என்னவென்றால் அந்த மச்சு அறையின் பலகணியின் அருகில் ஓர் இளம்பெண் நின்று ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
காம்பவுண்டில் ஸோல்ஜர்கள் வைத்துக் கொண்டிருந்த டார்ச் லைட்டிலிருந்து வந்த மங்கிய வெளிச்சத்தில் அந்தப் பெண்ணின் முதுகுப் பக்கம் ஸில் ஹவுட் படம் மாதிரி தெரிந்தது.
அந்த இடத்தில் அந்த வேளையில் என்னுடைய குரல் எனக்கே பயங்கரத்தை அளித்தது என்றால் அந்தப் பெண் அப்படியே பேயடித்தவள் போல் துள்ளித் திரும்பி என்னைப் பீதி நிறைந்த கண்ணால் பார்த்ததில் வியப்பு இல்லை அல்லவா?
நான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த கல்பாத்தி ஹோட்டலுக்குப் பக்கத்து வீட்டு வாசலில் சில சமயம் அந்தப் பெண்ணை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.
அப்போதெல்லாம் அவளையும் தாய் நாட்டிலே எனக்கு மாலையிடுவதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்த என் அத்தைப் பெண்ணையும் மனம் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதுண்டு.
நான் பர்மா நாட்டுக்கு வந்ததின் காரணங்களில் ஒன்று அத்தை மகளுடன் என் கலியாணத்தை ஒத்திப் போடுவதற்கு என்னும் இரகசியத்தை இந்த இடத்தில் சொல்லி வைக்கிறேன்.
சுந்தர் என்பவர் ரங்கூனில் உள்ள தென்னிந்தியர்களுக்குள்ளே ஒரு பிரமுகர் என்றும் மாதம் இரண்டாயிரம் மூவாயிரம் வருமானம் உள்ளவரென்றும் எனக்குத் தெரியும்.
அந்தப் பெண் இப்போது என் அறையில் இருட்டில் தன்னந்தனியாய் நிற்பதைக் கண்டதும் எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும் என்று நீங்களே ஊகித்துக் கொள்ளலாம்.
உங்களுக்குப் புண்ணியம் உண்டு என்று அவள் கூறிய போது அவளுடைய நெஞ்சு பட் பட் என்று அடித்துக் கொள்ளும் சத்தமே நான் கேட்கக் கூடியதாயிருந்தது.
அவளிடம் நான் உடனே இரக்கம் கொண்டாலும் இன்னும் கொஞ்சம் அவளைக் கெஞ்சப் பண்ண வேண்டுமென்ற அசட்டு எண்ணத்தினால் அதெல்லாம் முடியாது.
உடனே அந்தப் பெண் அப்படியா சமாசாரம் இதோ நான் திருடன் திருடன் என்று கூச்சல் போடுகிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டே ஜன்னல் பக்கம் போனாள்.
அவளோ திருப்பி என் கரங்களைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு என்னை அழைத்துக் கொண்டு போவதாகச் சத்தியம் செய்து கொடுங்கள் இல்லாவிட்டால் கூச்சல் போடுவேன் என்றாள்.
அவளுடைய கைகளைத் தொட்ட அதே நிமிஷத்தில் நான் என் சுதந்திரத்தை அடியோடு இழந்து அவளுக்கு அடிமையாகி விட்டேன் என்பதையும் அவளுடைய சுண்டு விரலால் ஏவிய காரியங்களை எல்லாம் சிரசினால் செய்யக் கூடிய நிலையில் இருந்தேன் என்பதையும் நல்ல வேளையாக அவள் அறிந்து கொள்ளவில்லை.
மூர்ச்சை தெளிந்து எழுந்து உடை உடுத்திக் கொண்டு ஸ்நான அறையிலிருந்து வெளியே வந்து பார்த்தால் வீட்டிலே ஒருவரும் இல்லையாம் கொஞ்ச தூரத்தில் தீப்பிடித்து எரியும் காட்சி தென்பட்டதாம்.
அவள் வீட்ட்டுக்கு வெளியே ஓடி வந்து அக்கம் பக்கத்து வீடுகளில் அப்பா அம்மாவைப் பற்றி விசாரிக்கலாமென்று ஓடி ஓடிப் பார்த்தாளாம்.
இவளை கவனிப்பாரோ இவளுடைய கேள்விக்குப் பதில் சொல்வாரோ யாரும் இல்லையாம் கடைசியில் இந்த வீடு திறந்து கிடப்பதைக் கண்டு உள்ளே வந்தாளாம்.
மச்சிலிருந்து கீழே இறங்கி வீட்டின் கொல்லைப் புறமாகச் சென்று காம்பவுண்டுச் சுவரின் மேல் முதலில் அவளை ஏற்றி விட்டுப் பெட்டியை எடுத்துக் கொடுத்தேன்.
மனுஷ்யர்களை நம்பி உயிர் வாழ்ந்த நாய்கள் பூனைகள் காக்கைகள் முதலிய பிராணிகளும் பட்சிகளும் உணவு கிடைக்காமையால் எலும்புக் கூடுகளாகி தீனக் குரலில் ஊளையிட்டுக் கொண்டும் முனகிக் கொண்டும் அங்குமிங்கும் அலைந்த காட்சி பரிதாபகரமாயிருந்தது.
முக்கியமான காரணம் நான் வேலை பார்த்த கம்பெனியின் இங்கிலீஷ் மானேஜர் அடிக்கடி இந்தியர் எல்லாரும் பயந்தவர்கள் அபாயம் வந்ததும் ஓடிப் போய் விடுவார்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்ததுதான்.
ஆனால் அதிர்ஷ்டம் சீனாவின் பக்கம் இருந்தபடியால் ஜப்பான் விமானங்கள் ஒரு மணி நேரம் பிந்தி விட்டன இந்த விவரம் ஒன்றும் அப்போது நான் அறிந்திருக்கவில்லை.
அப்போது ஒரே ஓர் எண்ணம் ஒரே ஓர் ஆசை என் உள்ளம் உடம்பு எல்லாவற்றிலும் புகுந்து கவிந்து கொண்டிருந்தது அது தாய் நாட்டுக்குச் சென்று என் வயது முதிர்ந்த தாயாரைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதுதான்.
அபாய நீக்கச் சங்கு ஊதியதும் வண்டியை ரிப்பேர் செய்து கிளம்பிக் கொண்டு எந்தச் சினேகிதர் மூலமாக வண்டியை விற்க நினைத்தேனோ அவர் வீட்டை அடைந்தேன்.
அவர் மனைவியிடம் வண்டியை ஒப்படைத்து நண்பர் திரும்பி வந்ததும் கிடைத்த விலைக்கு விற்றுப் பணத்தை இந்தியாவுக்கு அனுப்பச் சொல்லிவிட்டு அன்று மாலை மாந்தலேயிலிருந்து ரங்கூனுக்குக் கிளம்பும் ரயிலில் கிளம்பினேன்.
வழியிலே பின்மானா என்னும் ரயில்வே ஸ்டேஷன் தீப்பிடித்து எரிந்து கொண்டிருந்ததையும் அந்தத் தீயின் கோரமான வெளிச்சத்தில் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் ஒரு தனி மனிதராக நின்று கொண்டிருந்ததையும் இப்போது நினைத்தாலும் எனக்கு மயிர்க் கூச்சல் உண்டாகிறது.
எப்படியோ இறங்கியவுடன் எனக்குத் தெரிந்த ஆசாமி யாராவது உண்டா என்று பார்த்தேன் என் கம்பெனியைச் சேர்ந்த ராமபத்திர ஐயர் தென்பட்டார்.
ரங்கூனை எவாகுவேட் பண்ணும்படி சர்க்கார் உத்திரவு பிறந்து விட்டது சிறைச்சாலைகளையும் பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரிகளையும் திறந்து விட்டு விட்டார்கள்.
தாம் மட்டும் மாந்தலேயில் தங்கப் போவதாகவும் மற்ற மூவரும் அங்கிருந்து கலாவா மார்க்கமாக இந்தியாவுக்குப் புறப்படுவதாகவும் கூறினார்.
பெகு மார்க்கம் அபாயமாகி விட்டபடியால் புரோமி வழியாகப் பிரயாணஞ் செய்தோம் இந்தப் பிரயாணத்தால் நேர்ந்த எத்தனையோ அனுபவங்களைப் பற்றி நான் இங்கே விஸ்தரிக்கப் போவதில்லை.
மாந்தலேயில் ரயிலுக்காகக் காத்திருப்பதைக் காட்டிலும் பக்கோக்கூவுக்குப் போய் அங்கிருந்து டம்மு வரையில் போகும் மோட்டார் லாரிகளில் போகலாம் என்றார்.
ஏனெனில் மறுநாள் காலையில் அங்கிருந்து நாலு லாரிகள் டம்முவுக்குக் கிளம்புவதாகவும் ஆனால் அவற்றில் ஒன்றிலும் கூட இடம் இல்லை என்றும் தெரிந்தது.
லாரிகளின் சொந்தக்காரனான பஞ்சாபியிடம் நேரில் போய் எனக்கு மோட்டார் வேலை தெரியும் என்றும் வழியில் உபயோகமாயிருப்பேன் என்றும் சொல்லிப் பார்த்தேன்.
ஆனால் மோட்டார் லாரி ஓட்டுவதிலும் எனக்குக் கௌரவம் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி எனக்கு உன் ரூபாய் வேண்டாம் பிரயாணத்தின் போது எனக்குச் சாப்பாட்டுக்கு ஏற்பாடு செய்தால் போதும் என்றேன்.
அப்படி நின்றவர்களுக்கு மத்தியில் சென்ற இரண்டு மாதமாக நான் கனவிலும் நனவிலும் தியானித்துக் கொண்டிருந்த பெண் தெய்வமும் நின்று கொண்டிருந்தது.
ஒரு வேளை ராவ்சாகிப் என்னைத் தெரிந்து கொண்டால் வேண்டுமென்றே வேறு வண்டியில் ஏறினாலும் ஏறுவார் என்று கூடிய வரையில் அவர்கள் பக்கம் பார்க்காமலே இருந்தேன்.
ஆயினும் இரண்டொரு தடவை பார்த்த போது அவளும் என்னைத் தெரிந்து கொண்டாள் என்றும் அவளுடைய நெஞ்சும் ஆவலினால் துடிதுடித்துக் கொண்டிருந்தது என்றும் அறிந்தேன்.
வண்டிகள் கிளம்ப வேண்டிய சமயம் வந்ததும் நான் டிரைவர் பீடத்திலிருந்து இறங்கிச் சென்று வண்டிக்குள்ளே பார்த்து எல்லோரும் ஏறியாயிற்றா?
அப்போது வஸந்தியின் முகத்தில் நாணங்கலந்த புன்னகை மலர்ந்ததையும் கீழே நோக்கியபடி கடைக்கண் பாணம் ஒன்றை என்மீது எறிந்ததையும் சொல்லாமல் விட முடியவில்லை.
பர்மா தேசப் படத்தைப் பார்த்தால் ரங்கூனிலிருந்து ஏறக்குறைய நேர் வடக்கே பர்மாவின் நடுமத்தியில் ஐராவதி நதிக்கரையில் பக்கோக்கூ என்னும் ஊர் இருப்பதைக் காணலாம்.
சாதாரண சாலையில் எவ்வளவு மெதுவாகவும் ஜாக்கிரதையாகவும் லாரி ஓட்டினாலும் பத்து மணி நேரத்தில் அவ்வளவு தூரம் போயிருக்கலாம்.
எங்களுக்குப் பத்து நாள் ஆயிற்று என்பதிலிருந்து நாங்கள் பிரயானம் செய்த பாதை எவ்வளவு லட்சணமாயிருந்திருக்கும் என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இப்படியாகக் காட்டு மலைப் பாதையில் முட்டி மோதிக் கொண்டு இடித்துப் புடைத்துக் கொண்டு எலும்பெல்லாம் நொறுக்கும்படியாக அலைப்புண்டு அடியுண்டு உயிருக்கு மன்றாடிக் கொண்டு பிரயாணம் செய்த பத்து தினங்கள் தான் என் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான நாட்கள் ஆயின.
அந்த வண்டியில் வஸந்தியும் வருகிறாள் என்ற எண்ணமே பிரயாணத்தின் அசௌகரியங்களையெல்லாம் மறக்கச் செய்யும்படியான அளவற்ற உற்சாகத்தை எனக்கு அளித்தது.
அந்தப் புதுமை உணர்ச்சியினாலும் இருதயக் கிளர்ச்சியினாலும் ஏற்பட்ட உற்சாகத்தில் நான் ஓர் எழுத்தாளனாகக் கூட ஆகிவிட்டேன் என்பதை இந்தக் கதையின் ஆரம்பத்திலேயே குறிப்பிட்டேன்.
அந்த அற்புத சம்பவங்கள் நிகழ்ந்த வரலாறு இதுதான் பக்கோக்கூவிலிருந்து கிளம்பிய நாலாம் நாள் மலைப் பாதையில் அதலபாதாளமான ஒரு பள்ளத்தை நாங்கள் கடக்க வேண்டியிருந்தது.
அச்சமயம் காட்டு மரங்களின் அடியில் சும்மா உட்கார்ந்திருந்தபோதுதான் எங்களுக்குள் ஒவ்வொரு வரும் தத்தம் கதையைச் சொல்ல வேண்டும் என்ற ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது.
தினந்தோறும் சாப்பிடுவதற்காகவோ இளைப்பாறுவதற்காகவோ இரவில் தூங்குவ்தற்காகவோ எங்கே தங்கினாலும் நாங்கள் ஓரிடத்தில் சேர்வது வழக்கமாயிருந்தது.
எனக்கு உணவளிக்கும் பொறுப்பை லாரி சொந்தக்காரன் ஏற்றுக் கொண்டிருந்தபடியால் இது விஷயத்தில் மற்றவர்களை விட எனக்குக் கிடைத்த ரொட்டி பிஸ்கோத்து முதலியவைகளை மற்றவர்களுடன் சில சமயம் நான் பகிர்ந்து கொண்டேன்.
அவர்களும் கதை சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் நானும் வஸந்தியும் எங்களுடைய அந்தரங்க நினைவுகளையும் எதிர்கால கனவுகளையும் வார்த்தை தேவையில்லாத இருதய பாஷையில் ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கலாமல்லவா?
ஆசாமி இப்போது பாப்பர் அவருடைய அவ்வளவு சொத்துக்களும் பர்மாவிலேயே இருந்தபடியால் சர்வமும் கயா பழைய கதையைச் சொல்லி விட்டு வருங்காலத்தில் அவருடைய உத்தேசங்களையும் ஒருவாறு வெளியிட்டார்.
சாதி வேற்றுமை கூட அவர் பார்க்கப் போவதில்லையாம் எவனொருவன் கலியாணத்தன்று லட்ச ரூபாய்க்கு இன்ஷ்யூர் செய்கிறானோ அவனுக்குக் கொடுத்து விடுவாராம் இந்தப் பேராசை பிடித்த தற்பெருமைக்கார மனிதர் ஒரு வேளை எங்களுடன் வந்த சி.த.ப.பழனிச் சுப்பாஞ் செட்டியாரை மனத்தில் வைத்துக் கொண்டு தான் மேற்கண்டபடி சொல்கிறாரோ என்று எனக்குத் தோன்றியது.
ராவ்சாகிப்புக்கு அடுத்தபடியாக இந்த உலகத்தில் அப்போது நான் வெறுத்த மனுஷர் ஒருவர் உண்டு என்றால் அவர் இந்த சி.த.ப.பழனிச் சுப்பாஞ் செட்டியார் தான்.
உலகத்திலே பல விஷயங்களைப் பற்றியும் என்னுடைய கொள்கைகளையும் அபிப்ராயங்களையும் தெரிந்து கொள்வதில் இந்த மனுஷர் கொண்டிருந்த பெருந் தாகம் சமுத்திரத்துக்குச் சமமாக இருந்தது.
இந்த தாகத்தைத் தணித்துக் கொள்ள அவர் சமயா சமயம் தெரியாமல் சந்தர்ப்பா சந்தர்ப்பம் பார்க்காமல் எனக்கு அளித்த தொந்தரவை நினைத்தால் அதற்குப் பிறகு எவ்வளவோ நடந்திருந்தும் கூட இன்னமும் என் கோபம் தணிந்தபாடில்லை.
நானும் வஸந்தியும் மரத்தடியில் தனியா உட்கார்ந்து இரண்டு நிமிஷம் அந்தரங்கமாகப் பேச நினைத்தோமானால் இந்த மனுஷருக்கு மூக்கிலே வியர்த்துவிடும் எங்கள் இரண்டு பேருக்கும் நடுவிலே சம்பாஷிக்க வந்து உட்கார்ந்து கொண்டு ஏன் ஸார் இன்ஷியூரன்ஸைப் பற்றி உங்களுடைய கொள்கை என்ன?
பதினைந்து வருஷத்துக்கு முன்னால் அந்த ஜமீனுக்குக் கடன் முண்டிப் போய் சர்க்கார் கோர்ட் ஆப் வார்ட்ஸில் எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள்.
அந்த மகன் பெரியவனாகித் தகப்பனை அவன் மன்னித்து விட்டதாகவும் கோர்ட் ஆப் வார்ட்ஸிலிருந்து ஜமீன் திரும்பி வந்துவிட்டதாகவும் தெரிந்த பிறகுதான் தாம் மீண்டும் ஊருக்கு வரப் போவதாகவும் கடிதத்தில் எழுதியிருந்தது.
அந்த ஜமீன்தார் மகனுடைய பெயர் சிவகுமாரன் அந்த சிவகுமாரன் தான் நான் இதை நான் படிக்கக் கேட்டு வந்தவர்கள் எல்லாரும் ஒரேயடியாக ஆச்சரியக் கடலில் மூழ்கித்தான் போனார்கள்.
ஆனால் இதுவரை வாய் திறவாத மௌனியாக இருந்து வந்த ரொட்டிக் கிடங்கு வேல்முருகதாஸருடைய நடத்தை தான் எனக்கு மிகுந்த வியப்பை அளித்து வந்தது.
நான் என் அருமைத் தந்தையைக் கண்டுபிடித்த அதாவது என் அருமைத் தந்தை என்னைக் கண்டுபிடித்த மேற்படி அற்புத சம்பவம் பக்கோக்கூவிலிருந்து நாங்கள் கிளம்பிய எட்டாவது நாள் நடந்தது.
இந்த தினங்களில் என் தந்தைக்கு நான் செய்த பணிவிடைக்கு ஈடாகச் சொல்வதற்குக் கதைகளிலும் காவியங்களிலும் கூட உதாரணம் இல்லையென்று சொல்ல வேண்டும்.
கடவுள் வெள்ளைக்காரர்களையும் கறுப்பு மனிதர்களையும் தனித்தனி நிறத்தோடு படைத்ததுமல்லாமல் அவர்கள் பர்மாவிலிருந்து இந்தியா போவதற்குத் தனித்தனிப் பாதைகளையும் படைத்திருந்த அதிசயத்தை எண்ணி எண்ணி வியந்தேன்.
இரண்டு பாதைகளையும் பற்றிய விவரங்களைக் கேட்ட பிறகு மேலெல்லாம் சுண்ணாம்பைப் பூசிக் கொண்டு நானும் வெள்ளைக்காரனாக மாறி விடலாமா என்று யோசித்தேன்.
டம்முவிலிருந்து இந்தியாவுக்குக் கிளம்புகிறவர்களுக்கு குடும்பஸ்தர்களாயிருந்தால் அரிசி பருப்பும் என்னைப் போன்ற தனி ஆள்களாயிருந்தால் அவலும் வழியில் சாபாட்டுக்காகக் கொடுக்கும்படி சர்க்காரிலேயே ஏற்பாடு செய்திருந்தார்கள்.
கடைசியில் நாங்கள் டம்முவை அடைந்த மூன்றாம் நாள் காலை தென்னிந்தியர்கள் சுமார் இருபத்தைந்து பேர் அடங்கிய கோஷ்டியார் ஜன்மதேசம் போவதற்காகக் கால்நடையாகக் கிளம்பினோம்.
ராவ்சாகிப் கையிலே ஒரு நீண்ட பட்டாக் கத்தியை வைத்துக் கொண்டும் அவ்வப்போது அதைச் சுழற்றி வீசிக் கொண்டும் எல்லோருக்கும் பின்னால் நடந்து வந்த காட்சியை இப்போது நினைத்தாலும் எனக்குச் சிரிப்பாக வருகிறது.
வழியில் சில இடங்களில் பர்மியர்கள் பிரயாணிகளை கொள்ளை அடிக்க வருவதுண்டு என்று கேள்விப்பட்டிருந்தபடியால் ராவ்சாகிப் அப்படிக் கையில் கத்தி எடுத்துக் கொண்டு வந்திருந்தார்.
என்று நான் கேட்டதற்கு அப்பனே உனக்குத் தெரியாது பர்மியர்கள் ஒருவேளை தாக்க வந்தால் பின்பக்கமாக வந்து தான் தாக்குவார்கள் என்று ராவ்சாகிப் சாதுர்யமாகப் பதில் கூறினார்.
டம்முவிலிருந்து கிளம்பிய ஏழாவது தினம் பர்மாவில் என்னுடைய கடைசியான கால்நடை யாத்திரை மணிப்பூர் சமஸ்தானத்தில் லம்டி பஜார் என்னும் இடத்தில் முடிவுற்றது.
மீந்தாவைத் தாண்டியபிறகு மேலே மேலே ஏற வேண்டியதாயிருந்த மலை வழியில் முதல் மலை ஏறியவுடனேயே அவர் அப்பா குழந்தாய் எனக்கு என்னவோ செய்கிறதே என்றார்.
மோட்டார் என்ஜின் கெட்டுப் போய் நிற்கும் சமயத்தில் வண்டியைக் குலுக்கிப் போட்டு விட்டு நிற்பது போல் அவருடைய ஆவியும் மூன்று தடவை உடம்பை ஆட்டி விட்டுப் பிரிந்து சென்றது.
ஆனாலும் தந்தையின் உடலைக் குழி தோண்டிப் புதைத்து விட்டுத்தான் வருவேன் என்று சொல்லி மற்றவர்களை முன்னால் போகச் சொன்னேன் நாங்கள் வந்த வழியில் ஏற்கனவே பாதை ஓரமாக அனாதைப் பிரேதங்கள் கிடந்த கண்றாவிக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டு வந்திருந்தேனாதலால் அந்த மாதிரி என் தந்தையை விட்டுப் போக முடியாது என்று பிடிவாதமாயிருந்தேன்.
இரண்டாம் நாள் மத்தியானம் ஒரு செங்குத்தான மலை உச்சியில் நாங்கள் ஏறிக் கொண்டிருந்தபோது வஸந்தி திடீரென்று ஐயோ என்னமோ செய்கிறதே என்று சொல்லி விட்டு உட்கார்ந்தாள்.
உங்கள் முன்னிலையிலே ஆகாசவாணி பூமிதேவி சாட்சியாக இப்போதே இவளை நான் பாணிக்கிரகணம் செய்து கொள்கிறேன் என்று கூறி வஸந்தியின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவளை என் மடி மீது படுக்க வைத்தேன்.
எனவே சிறிதும் வியப்படையாதவனாய் என் கண்ணே அந்த மூர்க்கத் தற்பெருமைக்காரருடைய மகள் நீ இல்லை என்பதில் எனக்குப் பரம சந்தோஷம் என்றேன்.
போனவர்களுடன் சேர்ந்து போவது போல் செட்டியார் ஜாடை காட்டிவிட்டு எங்களுக்குத் தெரியாமல் திரும்பி வந்து மரத்தின் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தார்.
தலையில் காந்தி குல்லாவுடன் அவர் அந்தமலைப் பிரதேசத்திலுள்ள பர்மிய கிராமம் ஒன்றுக்குச் சென்று மனிதர்களை ஒத்தாசைக்கு அழைத்து வந்தபடியால் தான் வஸந்தி பிழைத்தாள்.
என்று நான் கேட்டதும் செட்டியார் சாவதானமாக உமது குட்டை உடைத்து விடத்தான் நீர் ஜமீன்தார் மகன் இல்லை என்று வஸந்திக்குச் சொல்வதற்குத்தான் என்றார்.
வஸந்தி பலஹீனமடைந்த தன் மெல்லிய கரங்களினால் என் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு ரொம்ப சந்தோஷம் நீங்களே அந்தக் கதையைச் சொன்னவுடன் எனக்கு எவ்வளவோ வருத்தமாயிருந்தது என்றாள்.
பேஷான கதை அதைக் கேட்டவுடனே இந்தியா போனதும் உங்களை வைத்துக் கொண்டு ஒரு புத்தகப் பிரசுராலயம் நடத்துவது என்று தீர்மானித்து விட்டேன்.
வேங்கைப்பட்டி ஜமீன்தார் ஆகிவிடலாமென்று நினைத்த அந்த மோசக்காரன் பேரில் கை நிறைய மண்ணை வாரிப் போட்டதில் எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் என்றார்.
இந்த இளைஞர் ஒரு தலைக்காதல் செய்ததாகவும் தொந்தரவு காரணமாக கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன்னர் அவரை போலீசார் கைது செய்து சிறையில் அடைத்திருந்தனர்.
விடுதலையான பின்னர் அந்த செயலில் ஈடுபட்டுள்ளார் என கூறப்படுகிறது.சர்வதேச பெண்கள் தினம் கொண்டாடும் வேளையில் இந்த சம்பவம் டில்லி மற்றும் புறநகர் பகுதியில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
சில வாரங்களுக்கு முன்னர் குரோம் பிரவுசரில் நீங்கள் எளிதாக உலாவ பயன்படுத்த சில குறிப்புகளையும் ஷார்ட் கட் கீகளையும் தந்திருந்தேன்.
குண்டு மல்லி கொஞ்சம் கேளு கொழுப்பை குறைக்கும் குடம் புளி நலம் மேற்கு தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளில் அதிகம் விளையும் குடம் புளி மீன் குழம்பு ரசம் என கேரள சமையலில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஆங்கில நூலின் தமிழாக்கம்... முழு மஹாபாரதமும்... தமிழில்... உரைநடையில்... காணொளியில்... இணையத்தில்... குளித்துவிட்டு வந்த சுகன்யையைக் கண்ட அசுவினி தேவர்கள் அவள் அழகைக் கண்டு பாராட்டுவது ஒரே உருவத்தில் இருக்கும் அவளது கணவர் மற்றும் தங்கள் இருவர் ஆகிய மூவரில் ஒருவரை அவள் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுப்பதாக இருந்தால் அவளது கணவருக்கு சியவனருக்கு இளமையைத் திரும்ப அளிப்பதாக அசுவினிகள் கூறுவது சுகன்யை இச்செய்தியை சியவனருக்குச் சொல்வது சியவனர் அதற்கு இணங்குவது அசுவினிகள் சியவனரை இளமையடையச் செய்வது மூவரில் தனது கணவரையே சுகன்யைத் தேர்ந்தெடுப்பது சோமச்சாற்றைப் பருகும் நிலையை அசுவினிகளுக்குக் கொடுப்பதாகச் சியவனர் உறுதியளிப்பது... லோமசர் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்னார் ஓ மன்னா யுதிஷ்டிரா ஒரு முறை தேவர்களான அசுவினி இரட்டையர்கள் சுகன்யையை அவள் குளித்து முடித்து வெற்றுடலோடு இருக்கும்போது காண நேர்ந்தது.
தேவர்கள் தலைவனின் இந்திரனின் மகளைப் போல அற்புதமான உறுப்புகள் கொண்டவளைக் சுகன்யையைக் கண்ட நாசத்யர்களான மூக்கில் பிறந்தவர்களான அசுவினிகள் அவளை சுகன்யையை நெருங்கி அவளிடம் ஓ அழகிய வடிவம் கொண்ட தொடைகளைக் கொண்டவளே நீ யாருடைய மகள்?
இதன் பேரில் அவள் சுகன்யா அந்தத் தேவர்களில் முதன்மையானவர்களிடம் அசுவினிகளிடம் நாணத்துடன் நான் சர்யாதியின் மகளென்றும் சியவனரின் மனைவியென்றும் அறிந்து கொள்ளுங்கள் என்றாள்.
இதைக்கேட்ட அசுவினிகள் புன்னகையுடன் ஓ நற்பேறு பெற்றவளே சுகன்யா மரணத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவருக்கு சியவனருக்கு உனது தந்தை சர்யாதி உன்னை ஏன் அளித்தான்?
ஓ மங்கையே ஆபரணங்களற்று மகிழ்ச்சிகரமான ஆடைகளற்று இருக்கும்போதே நீ இந்தக் கானகத்தில் மிகுந்த அழகுள்ளவளாக இருக்கிறாய்.
ஓ அற்புதமான மங்கையே ஒளிவீசும் புன்னகை கொண்டவளே மூப்பினால் தளர்ந்தவரும் இன்பம் உணர முடியாத நிலையை அடைந்தவரும் உன்னைப் பராமரிக்க முடியாதவருமான கணவரை சியவனரை இந்தத் துயரத்திலும் நீ ஏன் சேவிக்கிறாய்?
அதன்பிறகு நீங்கள் எங்களில் ஒருவரை அதாவது நாங்கள் இருவர் மற்றும் உனது கணவர் ஆகிய மூவரில் ஒருவரை உனது துணையாகத் தேர்ந்தெடு.
ஓ மன்னா யுதிஷ்டிரா அவர்கள் அசுவினிகள் வார்த்தைகளை ஏற்றுக் கொண்ட அவள் பிருகுவின் மகனிடம் சியவனரிடம் சென்று அந்த இரண்டு தேவர்களும் அசுவினிகளும் சொன்னதைச் சொன்னாள்.
அப்படியே செய்யுங்கள் என்ற அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்ட அவர்கள் அசுவினிகள் மன்னனின் சர்யாதியின் மகளிடம் சுகன்யாவிடம் உனது கணவர் நீருக்குள் இறங்கட்டும் என்றனர்.
பார்வைக்கு ஒரே உருவத்தைக கொண்ட அவர்கள் அவளிடம் சுகன்யாவிடம் ஓ நற்பேறு கொண்டவளே எங்களில் ஒருவரை உனது துணையாகத் தேர்ந்தெடு.
அவர்க்ள அனைவரும் ஒரே தோற்றம் கொண்டிருப்பினும் அவள் ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து கடைசியாகத் தனது கணவரின் அடையாளத்தை உறுதி செய்து சரியாக அவரையே சியவனரையே தேர்வு செய்தாள்.
பேராசைப் பட்ட அழகையும் தனது மனைவியையும் அடைந்த மிகுந்த சக்தி கொண்ட சியவனர் மிகவும் திருப்தி கொண்டு அந்த நாசத்ய நாசியில் பிறந்த அசுவினி தேவர்களிடம் உங்கள் கைகளால் ஒரு முதிர்ந்தவனான நான் இளமையும் அழகும் பெற்று எனது இந்த மனைவியையும் அடைந்ததால் மிகவும் திருப்தி கொண்ட நான் நிச்சயமாக உங்களைத் தேவர்கள் தலைவன் இந்திரன் முன்னிலையில் சோமச் சாற்றைப் பருகுபவர்களாக ஆக்குவேன்.