sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இது தொடர்பில் நடந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் கூட்டமொன்றில் குறித்த முன்மொழிவுகளின்படியானதொரு கட்டமைப்பு இலங்கையின் ஒற்றையாட்சித் தன்மையைக் கொண்ட அரசமைப்புக்கு ஆபத்தானதா என சர்வஜன வாக்கெடுப்பொன்றின் மூலம் மக்கள் கருத்தை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என அன்றைய பிரதமர் ரணசிங்ஹ பிரேமதாச தனது பேச்சில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
பிரேமதாசவுக்கு அடுத்ததாகப் பேசிய ஜனாதிபதி ஜே.ஆர் ஜெயவர்தன புதிய முன்மொழிவுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இரண்டாவது சபையோ மாகாண சபைகளோ சமஷ்டிக் கட்டமைப்பை ஸ்தாபிக்கவில்லை.
ஆகவே நிச்சயமாக அதனால் ஒற்றையாட்சிக் கட்டமைப்புக்குப் பாதிப்பு வராது என்று கூறியதுடன் தனிநாடு கோரிநிற்கும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியை அந்தக் கோரிக்கையைக் கைவிடச் செய்வதற்கு மாவட்ட சபைகளைவிடச் சற்றே மேம்பட்டதொரு கட்டமைப்பை வழங்கவேண்டியதாக உள்ளதைக் குறித்த முன்மொழிவுக்கான தன்பக்க நியாயமாகப் பதிவுசெய்தார்.
ஆனால் இந்த நியாயங்கள் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியிலும் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்திலும் இருந்த சிங்களபௌத்த கடும்போக்குத் தேசியவாதிகளைத் திருப்திப்படுத்துவதாக இருக்கவில்லை.
அமரபுர நிக்காயாவின் தலைவராக இருந்த மாதிஹே பண்ணசீஹ தேரர் குறித்த முன்மொழிவுகள் பற்றி ஆராய பெளத்த பிக்குகளுக்கான கூட்டமொன்றை ஜெயவர்தனபுர கோட்டை நாக விகாரையில் உடனடியாகக் கூட்டியிருந்தார்.
இந்தக் கூட்டத்தில் குறித்த முன்மொழிவுகள் இலங்கையின் அரசமைப்புக்கும் பௌத்தத்துக்கும் சிங்கள இனத்துக்கும் நாட்டுக்கும் பெரும் ஆபத்தென்று குறிப்பிட்ட அவர் இந்த மாகாணசபை முறைமைக்கு முழுமையான எதிர்ப்பு சத்தியாக்கிரகப் போராட்டமாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.
கொழும்பில் கூடிய தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் அரசியல் குழுவில் எம்.சிவசிதம்பரத்தை உள்ளடக்கிய சிலர் குறித்த முன்மொழிவுகள் தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளுக்கு ஏதுவானவையாக இல்லை என்பதால் அவை நிராகரிக்கப்படவேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தார்கள்.
மறுபுறத்தில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவர் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கத்தை உள்ளடக்கிய சிலர் குறித்த முன்மொழிவுகள் முழுமையாகத் திருப்திகரமானதாக இல்லாத போதும் அவற்றை நிராகரித்தால் அது ஜே.ஆர் அரசாங்கத்துடனான அடுத்தகட்டப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு முட்டுக்கட்டையிடுவதாகவே அமையும் என்றும் கருதினர்.
அவருடைய எண்ணம் இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்த முன்மொழிவுகளை மேம்படுத்த ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தோடு தொடர்ந்து பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடவேண்டும் என்ற அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களின் எழுச்சியோடு தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் செல்வாக்கு தமிழர்களிடையே சரிந்துகொண்டிருந்தது.
இந்தச் சூழலில் அரசாங்கத்தோடு பேச்சுவார்த்தை நடாத்தி இந்தப்பிரச்சினைக்கு உகந்ததொரு தீர்வுகாண்பதுதான் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியிடம் இருந்த ஒரே அரசியல் மூலதனமாகும்.
ஏனென்றால் இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் ஸ்தம்பிதம் அடையுமானால் அதற்கு மாற்றாக எழுச்சியடைந்து வந்த வழி பேரழிவும் இரத்தமும் துன்பமும் நிறைந்த வழி என்பதும் இங்கு தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை கருத்திற்கொள்ள வேண்டிய விடயமாக இருந்தது.
சர்வகட்சி மாநாட்டில் உரையாற்றிய ஜே.ஆர் எனது அரசாங்கத்தின் முன்மொழிவுகள் பற்றிய கருத்துகளை அனைத்துத் தரப்பினரும் எழுத்துமூலம் சமர்ப்பிக்கவும் என்று கூறியதுடன் குறித்த முன்மொழிவுகளை மிகக் கவனமாகப் பரிசீலிக்குமாறு சர்வகட்சி மாநாட்டில் பங்குபெற அழைக்கப்பட்டிருந்த மஹா சங்கத்தினரிடம் வினயமாகக் கேட்டுக் கொண்டார்.
மேலும் குறித்த முன்மொழிவுகளை மக்கள் முன் சமர்ப்பித்து சர்வஜன வாக்கெடுப்பொன்றின் மூலம் அல்லது தேர்தல் ஒன்றின் மூலம் அங்கிகாரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் தமது அரசாங்கம் தயாராக இருப்பதாகவும் தெரிவித்ததுடன் மறுதிகதி அறிவிக்காமல் சர்வகட்சி மாநாட்டை ஒத்தி வைத்தார்.
மறுதிகதி அறிவிக்காமல் ஒத்திவைத்தமைக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்த அமிர்தலிங்கம் தான் கருத்துரைக்க விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார்.
கருத்துரைக்க அமிர்தலிங்கத்தை அனுமதிக்காத ஜே.ஆர் தன்னுடைய ஆவணங்களை எடுத்துக் கொண்டு உடனடியாக அங்கிருந்து வௌியேறிவிட்டார்.
முகத்தில் அறைந்தாற்போன்ற ஜே.ஆரின் அணுகுமுறை அமிர்தலிங்கம் உள்ளிட்ட தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியினருக்குக் கடும் விசனத்தையும் அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தியது.
அதே தினம் இரவில் மீண்டும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் அரசியற்குழு கூடியபோது முன்மொழிவுகளை எதிர்த்தவர்களின் கரம் ஓங்கியிருந்தது.
ஜே.ஆர் நம்பத்தகாதவர் என்பதை நிரூபித்துவிட்டார் என்று அவர்கள் சொன்னபோது அமிர்தலிங்கத்தால் அக்கூற்றை இப்போது நிச்சயம் மறுத்திருக்க முடியாது.
மறுநாள் வௌியான அமிர்தலிங்கத்தின் அறிக்கை தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி குறித்த முன்மொழிவுகளை ஏற்கவில்லை என்பதாக அமைந்திருந்தது.
அனெக்ஷர் சி முன்மொழிவுகளின் படியான அம்சங்கள் பிராந்திய சுயாட்சி குறித்த முன்மொழிவுகளில் இல்லை என்பதை அமிர்தலிங்கம் தன்னுடைய அறிக்கையில் தௌிவாகக் கோடிட்டுக்காட்டியிருந்தார்.
இந்த நாட்டு மக்கள் மிகத்தௌிவாக இந்த முன்மொழிவுகளை நிராகரிக்க வேண்டும் என்று சிறிமாவோ தன்னுடைய அறிக்கையில் வேண்டியிருந்தார்.
குறித்த முன்மொழிவுகளுக்குப் பௌத்த பிக்குகளின் எதிர்ப்பு வலுத்திருந்த வேளை ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்குள்ளும் எதிர்ப்புகள் வலுக்கத் தொடங்கின.
அதுமட்டுமல்ல ஜே.ஆரின் அமைச்சரவைக்குள்ளும் குறித்த முன்மொழிவுகளுக்கான கடும் எதிர்ப்பு சிங்களபௌத்த பேரினவாதியாக அறியப்பட்ட அமைச்சர் சிறில் மத்யூவிடமிருந்து வந்தது.
குறித்த முன்மொழிவுகளுக்கு எதிராக குறித்த முன்மொழிவுகள் கைவிடப்படவேண்டும் என்று அமைச்சர் சிறில் மத்யூ எழுதிய திறந்த கடிதமொன்று ஜே.ஆருக்குக் கடும் விசனத்தையும் சினத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது.
தம்பையா உள்ளிட்ட மானுடவியலாளர்களும் லெஸ்லி குணவர்த்தன எச்.எல்.செனவிரட்ன உள்ளிட்ட வரலாற்றாய்வாளர்களும் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
மதமொன்றைச் சார்ந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவர்களை விட அந்த மதத்துக்கு மாறியவர்கள் அம்மதம் மீது தாம் அதீத ஆர்வம் கொண்டவர்களாகக் காட்டிக் கொள்வார்கள் என்பதைச் சுட்டிக் காட்டப் பயன்படும் சொற்றொடரது.
ஒல்லாந்தர் காலத்தில் மதம் மாறிய கிறிஸ்தவ குடும்பங்களில் ஜெயவர்தன குடும்பமும் ஒன்று ஆனால் அந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்த ஜூனியஸ் றிச்சர்ட் ஜெயவர்தன இளமையிலேயே தாய் மதத்துக்குத் திரும்பியிருந்தார்.
இலங்கை ஜனநாயக நாடாக மாறினால் பெரும்பான்மை மதம் பழக்கவழக்கம் மொழி உடை ஆகியவற்றிலிருந்து உயர்குழாமினர் விலகிநிற்க முடியாது என்பதை ஜே.ஆர் மிக இளமையிலேயே உணர்ந்துகொண்டதே இதற்குக் காரணம் என்று றுபேட் ஸ்கொட் கருத்துரைக்கிறார்.
சிங்கள மொழியை உத்தியோகபூர்வ மொழியாக்க வேண்டும் என்று சட்டசபையில் முதன்முதலில் முன்மொழிந்ததிலிருந்து சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தன்னைச் சிறந்த பௌத்தனாகக் காட்டிக் கொள்வது வரை ஜே.ஆர் செய்த பல நடவடிக்கைகளை இந்த மீள்நோக்கி பார்க்கும்போது ஜனநாயக வௌியில் பெரும்பான்மை இனமய்ய அரசியலைத் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றிக் கொண்ட அவரது தந்திரோபாயத்தின் ஓர் அங்கமோ என்று தோன்றுவது தவிர்க்க முடியாதுள்ளது.
மெத்தக்கற்றறிந்த லலித் அத்துலத்முதலி மக்கள் செல்வாக்கு மிக்க இளந்தலைவரான காமினி திசாநாயக்க அவரிலும் இளையவரான ரணில் விக்கிரமசிங்க மறுபுறத்தில் ஏழை எளிய மக்களின் நாயகனாக அறியப்பட்ட ரணசிங்ஹ பிரேமதாஸ மாத்தறையின் அசைக்கமுடியாத அரசியல் தலைமையாக இருந்த றொனி டி மெல் சிறுபான்மையினர்களில் ஏ.ஸி.எஸ்.ஹமீட் மற்றும் கே.டபிள்யூ.தேவநாயகம் என எல்லாவகை அரசியல் ஆளுமைகளையும் தன்னருகே வைத்துக்கொண்டார்.
அதாவது ஒரு குரங்கானது நெருப்பில் வெந்துகொண்டிருந்த ஒரு விதையை எடுத்து உண்பதற்கு தன்னுடைய கையைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக தன்னுடைய நண்பனான பூனையில் பாதத்தைப் பயன்படுத்தியதாம் அதுபோலவே வெறுப்பு விளைவிக்கின்ற அல்லது பிரபல்யமற்ற செயற்பாடுகளை நீங்கள் செய்வது ஆபத்தானது ஆகவே நீங்களும் ஒரு பூனையின் பாதத்தைப் பயன்படுத்துதல் அவசியமாகும் என்பது க்ரீனின் அறிவுரை.
சிங்களவரே பௌத்தத்தைக் காக்க எழுந்திருங்கள் என்ற சிங்களபௌத்த பேரினவாதக் கருத்து நிறைந்த சிறு பிரசுரத்தை எழுதி வௌியிட்டவர்.
மாக்ஸிஸ தொழிற்சங்கங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருந்த காலத்தில் இன்று ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தொழிற்சங்கமாகக் கருதப்படும் ஜாதிக சேவக சங்கமய தேசிய தொழிலாளர் சங்கம் தொழிலாளர் மத்தியில் பிரபல்யமுறாத தொழிற்சங்கமாக இருந்தது.
அந்தத் தொழிற்சங்கத்துக்குத் தலைமையேற்ற சிறில் மத்யூ எந்தக் கொள்கையின்பாலும் பற்றுறுதிகொண்டிராத அந்தச் சங்கத்தில் சிங்களபௌத்த தேசியவாதத்தை விதைத்தார் என்று ப்ரையன் செனவிரட்ன குறிப்பிடுகிறார்.
இலங்கை இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வுகாண இந்தியா அழுத்தம் கொடுத்த போதெல்லாம் என்னுடைய அமைச்சரவை இதற்கு ஒத்துக்கொள்ளாது என்று ஜே.ஆர் காரணம் சொல்வதற்குக் காரணமாக இருந்த முதன் முக்கிய அமைச்சரும் இந்தச் சிறில் மத்யூதான்.
இதே சிறில் மத்யூதான் சர்வகட்சி மாநாட்டில் இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வாக ஜே.ஆர் முன்மொழிந்திருந்த ஐந்தடுக்கு நிர்வாகப் பொறிமுறைக்கு கடுமையாக எதிர்ப்பை வௌியிட்டிருந்தார்.
டட்லிசெல்வா ஒப்பந்தத்தையே கட்சிக்குள் எதிர்த்ததில் சிறில் மத்யூ குறிப்பிடத்தக்கவர் என்று ரஜீவ விஜேசிங்ஹ குறிப்பிடுகிறார்.
இந்த நடவடிக்கைக்கு ஜே.ஆர் குறிப்பிட்ட காரணம் சிறில் மத்யூ அமைச்சரவையின் கூட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து விலகிவிட்டார் என்பதாகும்.
அமைச்சரவையின் கூட்டுப்பொறுப்பு என்பது தற்காலத்தில் இலங்கையில் மறக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் முக்கிய நாடாளுமன்ற அரசியல் மரபுகளில் ஒன்றாகும்.
நாட்டை நிர்வகிக்கும் அமைச்சரவையானது ஒரு முடிவை எடுக்கும் போது அந்த அமைச்சரவையில் அங்கம் வகிக்கும் அனைத்து அமைச்சர்களும் அந்த முடிவுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாகிறார்கள்.
அதாவது குறித்த ஒரு முடிவு தொடர்பில் அமைச்சரவை விவாதிக்கும் போது அதில் அங்கம் வகிக்கும் அமைச்சர்கள் தமது தனிப்பட்ட எண்ணப்பாடுகளை அந்த விவாதத்தில் தெரிவிக்கலாம் ஆனால் விவாதத்தின் பின்னர் அமைச்சரவை ஒரு முடிவை எடுக்கும் போது அமைச்சரவையின் அனைத்து அமைச்சர்களும் அந்த முடிவுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாகிறார்கள் என்பதோடு அவர்கள் தனிப்பட்ட ரீதியில் அம்முடிவை விரும்பாவிட்டாலும் பகிரங்கமாக அம்முடிவை ஆதரிக்க வேண்டியவர்களாகிறார்கள்.
சுருங்கக் கூறின் அமைச்சரவையின் முடிவுக்கு அனைத்து அமைச்சர்களும் கூட்டாகப் பொறுப்புடையவர்கள் அமைச்சரவை ஒரு முடிவு எடுத்தபின் ஒரு தனிப்பட்ட அமைச்சர் வௌியில் வந்து இது அமைச்சரவையின் முடிவுதான் ஆனால் இந்த முடிவை நான் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்ற சொல்ல முடியாது.
யாராவது ஓர் அமைச்சரால் தனது தனிப்பட்ட நிலைப்பாட்டைத் தாண்டி அமைச்சரவையின் முடிவை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலை ஏற்பட்டால் அவர் தமது அமைச்சர் பதவியை இராஜினாமாச் செய்ய வேண்டும்.
தேசிய அரசாங்கம் ஒன்று அமைதல் முக்கியத்துவம் மிக்கதொரு சர்வசன வாக்கெடுப்பு நடத்தப்படவிருத்தல் உள்ளிட்ட மிகச் சில சந்தர்ப்பங்களில் இந்த மரபானது ஒத்திவைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
ஜே.ஆரின் அமைச்சரவை குறித்த ஐந்தடுக்கு நிர்வாகப் பொறிமுறை தொடர்பான முன்மொழிவை சர்வகட்சி மாநாட்டில் சமர்ப்பிக்க முடிவெடுத்திருந்தது.
சிறில் மத்யூ தன்னுடைய எதிர்ப்பை அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் வௌிப்படுத்தியது இங்கு தவறல்ல ஆனால் அமைச்சரவைக்கு வௌியில் துண்டுப்பிரசுரம் மூலமாக அவருடைய எதிர்ப்புக் குரல் வௌிவந்தது அமைச்சரவையின் கூட்டுப்பொறுப்புக்கு முரணாக அமைகிறது.
ஏனெனில் சிறில் மத்யூவைவிட பலமான எதிர்ப்பு ஜே.ஆரால் சர்வகட்சி மாநாட்டில் பங்குதாரர்களாக இணைத்துக்கொள்ளப்பட்ட பௌத்த துறவிகளிடமிருந்து வந்தது.
ஒரு நாட்டை ஆள்வதற்கான உரிமையை ஓர் அரசன் எவ்வாறு பெற்றுக்கொண்டான் என்பது அரசாட்சி பற்றிய மிக அடிப்படையான கேள்விகளில் ஒன்று.
மேற்குலகைப் பொறுத்தவரை ஒருவனுக்கு ஆட்சி அதிகாரம் செலுத்துதற்கான ஏற்புடைமை பற்றிய நியாயப்படுத்தல் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு தெய்வீகத்தன்மை வாய்ந்த உரிமை என்ற ரீதியில்தான் நியாயப்படுத்தப்பட்டு வந்தது.
நிற்க ஐரோப்பாவைப் பொறுத்தவரை தெய்வீகத்தன்மை வாய்ந்த உரிமையினூடாக அரசாட்சி நியாயப்படுத்தப்பட்டதானது கத்தோலிக்கத் திருச்சபைக்கும் இறைவனின் முகவராகக் காணப்பட்ட போப்பாண்டவருக்கும் அரசின் மீது அதீத செல்வாக்கை வழங்கியது.
இந்தக் காலப்பகுதியில் மதமும் திருச்சபையும் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கவில்லை என்பதோடு அரசைக் கட்டுப்படுத்தத்தக்க பலத்தை மதமும் திருச்சபையும் கொண்டிருந்தன.
அரசனுக்கும் திருச்சபைக்குமான முதல் முறிவு இங்கிலாந்தின் எட்டாவது ஹென்றி மன்னன் தன்னுடைய மனைவி கத்தரீனை விவாகரத்துச் செய்ய போப்பாண்டவர் மறுத்ததில் ஏற்பட்டது.
தம்முடைய நம்பிக்கையைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள விரும்பியவர்கள் இங்கிலாந்தை விட்டு பல்வேறு இடங்களுக்கும் இடம்பெயர்ந்தார்கள்.
தொடர்ந்து வந்த ஃபிரெஞ்சுப் புரட்சியோடு ஏற்பட்ட மொன்டெஸ்க்யு வோல்டேயர் டிடெறோ உள்ளிட்டவர்களது தத்துவார்த்த எழுச்சி மதம்சாரா அரசின் தோற்றத்துக்கு வழிவகுத்தது.
ஃபிரெஞ்சுப் புரட்சியில் பிறந்த தத்துவங்களின் ஆதிக்கத்தில் அமெரிக்காவும் மதம்சாரா அரசாக அமெரிக்க அரசமைப்பின் உருவாக்கத்தோடு தோற்றம் பெற்றது.
இனங்களை மதங்களைக் கடந்த ஒற்றைத்தேசிய அடையாளம் ஒன்றைக் கட்டியெழுப்புவதற்குப் பதிலாக பெரும்பான்மை மக்களது இனமத அடையாளத்தை இலங்கை அரசு பூசிக்கொண்டது.
மத்தியகால மேற்குலகில் அரசுகள் மீது கத்தோலிக்க திருச்சபை கொண்டிருந்த ஆதிக்கத்தோடு ஒப்பிடத்தக்க வகையில் இலங்கை அரசின் மீது பௌத்த மகா சங்கத்தின் ஆதிக்கம் வலுப்பெறத் தொடங்கியது.
சுதந்திர இலங்கையின் மூன்றாவது பிரதமராக இருந்த சேர் ஜோன் கொத்தலாவல அரசியலில் பிக்குகள் ஈடுபட்டால் அவர்களது தலையில் தார் பூசுவேன் என்று முழங்கியிருந்தாரென தன்னுடைய நூலில் பிரட்மன் வீரக்கோன் குறிப்பிடுகிறார்.
அதாவது பௌத்த துறவிகள் அரசியல் ஈடுபடுதல் என்பது பௌத்த ஒழுக்கத்துக்கு முரணானது என்பதை சேர் ஜோன் கொத்தலாவல காரணமாகக் கோடுகாட்டியிருந்தார்.
பண்டாசெல்வா ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்துப் பிக்குகள் போராடிய போது அங்கு கைகட்டி நின்ற பண்டாரநாயக்க அதன் பின்னர் பண்டாசெல்வா ஒப்பந்தத்தைக் கைவிட்டதானது இங்கு அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கின்றது என்பதை உணர்த்துவதாக அமைந்தது.
ஜே.ஆரின் ஐந்தடுக்கு நிர்வாகப் பொறிமுறை முன்மொழிவுக்கு சிறில் மத்யூவிடமிருந்து வந்த எதிர்ப்பை விடப் பலமான எதிர்ப்பு பௌத்த பிக்குகளிடமிருந்து வந்தது.
இதில் எந்தப் பார்வையை நாம் எடுத்துக்கொண்டாலும் அது பௌத்த பிக்குகளுக்கு இலங்கை அரசில் அதீத செல்வாக்கை வழங்குவதாகத்தான் அமைகிறது.
இங்கு பௌத்த பிக்குகள் எதிர்த்தது தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் முன்மொழிவையோ இந்தியாவினுடைய முன்மொழிவையோ அல்ல மாறாக ஜே.ஆரினுடைய முன்மொழிவை.
ஆகவே இந்த முன்மொழிவுகள் பற்றிக் கலந்துரையாடுவதாலோ அல்லது முடிவெடுப்பதோ எந்தப்பயனையும் தரப்போவதில்லை என்று அமைச்சரவை முடிவெடுத்துள்ளது.
அமைச்சரவையானது அதிமேதகு ஜனாதிபதியிடம் அரசியல் தீர்வொன்றைக் காண்பதற்கான அவருடைய சகல முயற்சிகளையும் எடுக்குமாறு வேண்டிக் கொண்டுள்ளதுடன் பயங்கரவாதத்தை இல்லாதொழிக்க சகல நடவடிக்கைகளையும் எடுக்குமாறும் வேண்டிக்கொண்டுள்ளது என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
இது ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தின் காலங்கடத்தும் செயற்பாடு என்று அக்குழுக்கள் எடுத்துரைத்த போது அதை மீறியும் அவர் இந்த செயற்பாட்டில் பங்குபற்றியிருந்தார்.
மீண்டும் தமிழகம் சென்றிருந்த அமிர்தலிங்கம் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி அஹிம்சை வழியில் சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்கும் என்று தெரிவித்திருந்தார்.
இந்த சத்தியாக்கிரகப் போராட்ட அறிவிப்பு வடக்கிலும் கிழக்கிலும் அதுவும் இளைஞர்களிடையே அதிருப்தியையும் விசனத்தையும் சினத்தையும்தான் தோற்றுவித்தது.
ஜெயவர்தன அரசாங்கத்தின் மீது எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாது என்பது அமிர்தலிங்கத்தின் இந்த அறிவிப்புக்கு எதிராக வைக்கப்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க விமர்சனமாகும்.
இப்போது அமிர்தலிங்கத்தின் ஒரே நம்பிக்கையாக இருந்தது இந்தியாவும் இந்தியாவின் புதிய பிரதமராக பதவியேற்றிருந்த ராஜீவ் காந்தியுமே.
ஜே.ஆரின் சர்வகட்சி மாநாடு தொடர்பில் ஓராண்டு காலத்துக்கு முன்பே தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் சொன்ன ஆரூடம் பலித்திருந்தது.
அதற்குத் தயாராவதற்குத் தேவையான காலத்தைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான காலங்கடத்தும் முயற்சியாகவே சர்வகட்சி மாநாடு நடத்தப்பட்டது என்பதே தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களின் கருத்தாக இருந்தது.
இதன் காரணமாகத்தான் அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி சர்வகட்சி மாநாட்டில் பங்கேற்பதை தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் கடுமையாக எதிர்த்திருந்தன.
ராஜீவ் காந்தி நாடாளுமன்றத் தேர்தல் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து ஆட்சியமைக்கும் சமாசாரங்களில் கவனம் செலுத்திக்கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில்தான் ஜே.ஆர் சர்வகட்சி மாநாட்டைக் கைவிடும் முடிவை அறிவித்திருந்தார்.
ஜெயவர்தன அரசாங்கம் திடீரென்று சர்வகட்சி மாநாட்டைக் கைவிடுவதாக அறிவித்துள்ளதுடன் ஜே.ஆரின் அமைச்சரவை ஜே.ஆர் சர்வகட்சி மாநாட்டின் முன்பாகச் சமர்ப்பித்திருந்த முன்மொழிவுகளையும் கைவிடுவதாக அறிவித்திருப்பதானது கடந்த ஒன்றரை வருட காலத்துக்கும் மேலாக இந்தியா எடுத்துவந்த முயற்சிகளைச் சூனியமாக்குவதாக அமைகிறது என்று எழுதியிருந்தார்.
மேலும் தமிழர் வாழும் பகுதிகளில் தற்போது நிலவி வரும் அரச பயங்கரவாதத்தை முற்றுப் பெறச்செய்யும் அரசியல் தீர்வொன்று எட்டப்படும் என்ற நம்பிக்கை முற்றாக அற்றுப்போயுள்ளது.
முன்னாள் பிரதமர் அவர்களுடைய செல்வாக்கும் நிரந்தரத் தீர்வொன்றை எட்டும் நல்லெண்ணமும்தான் பெரும் இன அழிப்பிலிருந்து தமிழ் மக்களைக் காக்கும் அரணாக இருந்ததுடன் பேச்சுவார்த்தை நடவடிக்கைகளை ஊக்குவிப்பதாகவும் அமைந்தது.
நீங்கள் டிசெம்பர் மாதம் வௌியிட்டிருந்த அறிக்கை இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு எதிராகக் கட்டவிழ்த்து விடப்படும் கொடூர வன்முறைத் தாக்குதல்கள் பற்றிய இந்தியாவின் அக்கறையைச் சுட்டும் பேச்சுகள் என்பவை தொடர்பில் நாம் மிகுந்த நன்றியுடையவர்களாகிறோம்.
இந்தியாவின் செல்வாக்கை இலங்கை அரசாங்கமும் தமிழ் மக்களும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர் என்று தனது கடிதத்தில் அமிர்தலிங்கம் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
உதவியற்றிருக்கும் தமிழர்கள் தம்மை அடக்குமுறையிலிருந்தும் இன அழிப்பிலிருந்தும் பாதுகாப்பதற்காக உங்களைத்தான் எதிர்பார்த்து இருக்கிறார்கள் என்று ராஜீவ் காந்தியிடம் இலங்கை விவகாரத்தில் உடனடியாகத் தலையிட உருக்கமாக வேண்டியிருந்தார்.
இந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் அமிர்தலிங்கத்தின் பிரதான நோக்கம் புதிதாகப் பதவியேற்றுள்ள ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான இந்திய அரசாங்கத்தின் இலங்கை தொடர்பான நிலைப்பாட்டை அறிந்துகொள்வதாகவே இருந்தது.
இந்திரா காந்தியினுடைய இறுதிச் சடங்குகளில் கலந்துகொண்டிருந்த ஜே.ஆர் ராஜீவ் காந்தியுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியதைத் தொடர்ந்து அதுதொடர்பில் ஊடகங்களுக்குச் சாதகமான கருத்தையே வௌியிட்டிருந்தார்.
ஆகவே இலங்கைத் தமிழ்மக்கள் தொடர்பில் இந்திராவின் பின்பான இந்தியாவின் நிலைப்பாடு மாறியிருக்கிறதா என்ற கேள்வி தமிழ்த் தலைமைகளுக்கு முக்கியமானதொன்றாகவே இருந்திருக்கும்.
இலங்கையுடனான உறவில் எதிர்ப்பைவிட இணக்கமுறையிலான அணுகுமுறையைக் கையாளுதல் பேச்சுவார்த்தைகளில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களையும் இணைத்துக்கொள்ளுதல் பேச்சுவார்த்தைக்கு முன்னரும் பின்னரும் இலங்கை அரசாங்கம் மற்றும் ஆயுதக் குழுக்களுக்கிடையே யுத்தநிறுத்தத்தை உருவாக்குதல் ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள் தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளைப் பூர்த்தி செய்யத்தக்கதான தீர்வைக் காணுதல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில்தான் இலங்கை தொடர்பிலான இந்தியாவின் புதிய கொள்கை அமைந்திருக்கும் என்று பார்த்தசாரதி மேலும் விளக்கியிருந்தார்.
இதைப் பார்த்தசாரதியும் ஆமோதித்திருந்ததுடன் தானும் இக்கருத்தையே ராஜீவ் காந்தியிடம் தெரிவித்திருந்ததாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
ஆயினும் ராஜீவ் காந்தி தன்னுடைய கருத்தைக் கேட்கவில்லை என்று அமிர்தலிங்கத்திடம் தெரிவித்த பார்த்தசாரதி தான் விரைவில் இந்தச் செயற்பாட்டிலிருந்து ஓரம் கட்டப்படலாம் என்று தெரிவித்ததுடன் ராஜீவ் காந்தியை நேரில் சந்தித்து அமிர்தலிங்கத்தின் கருத்துகளை அவரிடம் நேரடியாகவே சொல்லுமாறும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
பார்த்தசாரதியின் ஆழ்ந்து ஆராய்ந்த கவனம்மிக்க பொறுமையான இராஜதந்திரப் பாணி ராஜீவ்காந்தியின் உடனடியான முடிந்தமுடிபான விளைவுகளைத் தரத்தக்க இராஜதந்திர அணுகுமுறையுடன் ஒன்றிப்போகவில்லை.
இந்த இராஜதந்திரக் கொள்கை மாற்றம் பற்றி அமிர்தலிங்கத்திடம் மட்டுமல்ல தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களிடமும் பார்த்தசாரதி தெரிவித்திருந்தார்.
ஜே.ஆரின் நல்லெண்ணம் பற்றி ராஜீவ் காந்தி நம்பிக்கை கொண்டுள்ளதாக அமிர்லிங்கத்திடம் பார்த்தசாரதி தெரித்திருந்தார்.
இந்திரா காந்தியின் இருவழிக் கொள்கை கைவிடப்படும் என்றும் பேச்சுவார்த்தைக்கு முன்பாக யுத்த நிறுத்தத்தை இந்தியா வலியுறுத்துமென்றும் தெரிவித்ததுடன் இனித் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் யாவும் ஒன்றிணைந்து ஒரே சக்தியாகச் செயற்படுவதுதான் உசிதமானது என்ற ஆலோசனையையும் வழங்கியிருந்தார்.
இந்தியாவை அண்மித்த அனைத்து நாடுகளுடனும் தான் நல்லுறவைப் பேணவே விரும்புவதாக அமிர்தலிங்கத்திடம் தெரிவித்திருந்த ராஜீவ்காந்தி இலங்கையை மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக்க முடியாது என்று நேரடியாகவே தெரிவித்திருந்தார்.
பேச்சுவார்த்தைக்குப் பின்னர் ஊடகங்களிடம் கருத்துரைத்த அமிர்தலிங்கம் இலங்கையில் அப்பாவித் தமிழ் மக்களின் உயிர்கள் இனியும் பலியாகாதிருக்க இந்திய அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகோள்விடுத்திருந்தார்.
இந்திரா காந்தியோடு ஒப்பிடுகையில் இலங்கை அரசாங்கத்துக்குச் சாதகமானதொரு நிலைப்பாட்டை ராஜீவ் காந்தி எடுத்திருந்தாலும் அமிர்தலிங்கத்துடன் ராஜீவ் காந்தி சந்திப்பை நடத்தியதானது இலங்கை அரசாங்கத்துக்குக் கடும் அதிருப்தியையும் விசனத்தையும் ஏற்படுத்தி இருந்தது.
பௌத்த பிக்குகளின் அழுத்தத்தால் ஜே.ஆர் தான் கைவிட்ட தன்னுடைய முன்மொழிவுகளை அமிர்தலிங்கம் தலைமையிலான தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி நிராகரித்ததால்தான் கைவிட்டதாக அக்கதையை மாற்றி இருந்தமையானது ஆச்சரியத்துக்குரியது.
ஒருவேளை தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி ஜே.ஆரின் முன்மொழிவுகளுக்கு நேரடியாகவே சம்மதித்திருந்தால் அதை ஜே.ஆரால் நிறைவேற்றியிருக்க முடியுமா என்பது ஐயத்துக்குரிய கேள்வியாகும்.
இந்திரா காந்தியைப் போன்று இலங்கை அரசாங்கத்துடன் முரண்பட்ட உறவைக் கைக்கொள்ள ராஜீவ் காந்தி விரும்பி இருக்கவில்லை என்பது அவரது அடுத்த நடவடிக்கையில் வௌிப்பட்டது.
அதனால் இலங்கையின் தேசியப் பாதுகாப்பு அமைச்சரான லலித் அத்துலத்முதலியை ராஜீவ் காந்தியுடன் சந்திப்பு நடத்த இந்தியாவுக்கு அனுப்பி வைக்க ஜே.ஆர் முடிவெடுத்தார்.
அச்சுவேலிப் பகுதியில் இலங்கை இராணுவம் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் மறைவிடம் ஒன்றின் மீது தாக்குதல் நடத்தியதில் அந்த அமைப்பின் யாழ்ப்பாணத் தளபதி கொல்லப்பட்டார்.
ஜே.ஆர் அரசாங்கம் இதைக் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியாகக் கருதியதுடன் தாக்குதல் நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் சென்றது.
இந்தத் தாக்குதல் ஜே.ஆருக்கு தான் தேர்ந்தெடுத்த பயங்கரவாத ஒழிப்பு என்ற இராணுவ ரீதியான அணுகுமுறை மீதான நம்பிக்கைக்கு உரமூட்டியது.
பெப்ரவரி நான்காம் திகதி ஜே.ஆர் ஆற்றிய சுதந்திரதின உரையில் பயங்கரவாத அச்சுறுத்தலை நாம் வெற்றிகொள்வோம் என்று உறுதியுடன் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
இந்த வெற்றியை அரச படைகளின் மிகப்பெரிய ஊடறுப்பு என்று சிலாகித்துப் பேசிய தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அத்துலத்முதலி உளவுத்தகவலின் அடிப்படையிலேயே இந்தத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதாகவும் தான் தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றதன் பின்னர் நடத்தப்பட்ட மிகப்பெரிய தாக்குதல் இது என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
இந்தத் தாக்குதல் வெற்றியைத் தொடர்ந்து தாக்குதல் நடத்தப்பட்ட இடத்திலிருந்து குறித்த தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுவினர் வசம் இருந்த ஆயுதங்கள் பலவும் மீட்கப்பட்டன.
அதன் மூலம் குறித்த ஆயுதங்கள் இந்தியாவால் வழங்கப்பட்டன என்று அடையாளம் காணப்பட்டதாகத் தனது நூலில் ரீ.சபாரட்ணம் குறிப்பிடுகிறார்.
மாறாகக் குறித்த குற்றச்சாட்டு தொடர்பில் அமைதி காப்பதுடன் பதில் சொல்ல வேண்டுமானால் இலங்கையில் ஆயுதக் குழுக்கள் உருவாகியுள்ளதெனில் அது இலங்கை அரசாங்கத்தின் தமிழர்கள் மீதான பாகுபாட்டு கொள்கைகளால் உருவானது என்று குறிப்பிட்டிருக்கலாம் என்று அவர் தனது நூலில் கருத்துரைக்கிறார்.
இந்தியா இந்தக் குற்றச்சாட்டை மறுப்பதில் உள்ள சிக்கல் இதில் இந்தியாவின் பங்கை வௌிப்படுத்தத்தக்க ஆதாரங்கள் கிடைக்கும் போது அது இராஜதந்திர ரீதியில் இந்தியாவைச் சங்கடத்துக்கு உட்படுத்தும் என்பதுடன் இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு இந்தியாவுடன் பேரம் பேசத்தக்க பலத்தை வழங்குவதாக அமையும்.
மறுபுறத்தில் வடக்கு கிழக்கில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக அதிகரித்த கைதுகள் மற்றும் தொடர்ந்த வன்முறைத் தாக்குதல்கள் தொடர்பில் தமிழ்த் தலைமைகள் தமது கண்டனத்தைப் பதிவு செய்தனர்.
தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் முக்கியத் தலைவர்களுள் ஒருவரான எம்.சிவசிதம்பரம் தமிழர்கள் இனி இந்தியாவிடம்தான் தமது பாதுகாப்புக்குக் கையேந்தவேண்டும் என்று கூறியிருந்தமை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்தத் தாக்குதல் இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு அதிர்ச்சியைக் கொடுத்திருந்தாலும் இது பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான இலங்கை அரசாங்கத்தின் கருத்துருவாக்கத்துக்கு வலுச்சேர்ப்பதாக இருந்தது.
இந்தத் தாக்குதலின் எதிர்வினையாக இலங்கை அரசாங்கம் கொழும்பிலும் வடக்கு கிழக்கிலும் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராகப் பெரும் சுற்றி வளைப்புத் தேடுதல்களையும் கைதுகளையும் அரங்கேற்றியது.
சுற்றி வளைப்புகள் தாக்குதல்கள் கைதுகள் காணாமல் போதல் என இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் வாழ்வு அல்லோல கல்லோலப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
இதனால் வடக்கு கிழக்கை சேர்ந்த பெருமளவு தமிழர்கள் உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்தும் வௌிநாட்டுக்குக் குறிப்பாகத் தென்னிந்தியாவுக்கு அகதிகளாகச் செல்லத்தொடங்கினர்.
மேலும் இலங்கை அரசாங்கம் இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்குமிடையே கடல் மார்க்கமாகப் பயங்கரவாதிகள் பயணிப்பதையும் ஆயுதக்கடத்தலைத் தடுக்கவும் பாக்கு நீரிணை பாதுகாப்பு நடவடிக்கையை முடுக்கிவிட்டிருந்தது.
இந்தப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கையில் இலங்கை கடற்பரப்புக்குள் அத்துமீறி நுழைந்த இந்திய குறிப்பாக தமிழக மீனவர்கள் இலங்கைக் கடற்படையின் தாக்குதலுக்கும் கைதுகளுக்கும் உள்ளானார்கள்.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களுக்கும் அரச படைகளுக்கும் இடையிலான போர் வலுத்துக் கொண்டிருந்த நிலையில்தான் பெப்ரவரி இரண்டாவது வாரம் ராஜீவ் காந்தியின் அழைப்பின் பேரில் தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அத்துலத்முதலியை ராஜீவ் காந்தியுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த ஜே.ஆர் இந்தியா அனுப்பி வைத்தார்.
மறுபுறத்தில் வடக்கு கிழக்கின் எல்லைகளில் சிங்களக் குடியேற்றங்களை உருவாக்குவதில் ஜே.ஆர் அரசாங்கம் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு செயற்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
இலங்கைத் தீவுக்குள் ஒரு பகுதியை எந்தவொரு தனிப்பட்ட மக்கள் கூட்டமும் தம்முடைய தாயகமாகக் கருதமுடியாது என்றும் அத்தகைய தாயகக் கோரிக்கையை அரசாங்கம் ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளாது என்றும் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த இன விகிதாசாரம் பேணப்படும் வகையில் குடியேற்றங்கள் அமைக்கப்படும் என்றும் அவர் ஜனவரி இறுதிப்பகுதியில் தெரிவித்திருந்தார்.
இந்தக் குடியேற்றங்கள் பற்றிக் கருத்துரைத்த அமைச்சர் காமினி திசாநாயக்க இந்தக் குடியேற்றங்களின் இராணுவ ரீதியான முக்கியத்துவத்தை இஸ்ரேலின் மேற்கு எல்லைப்புறக் குடியேற்றங்களுடன் ஒப்பிட்டார்.
இது ஜே.ஆர் அத்துலத்முதலி ஆகியோரின் இராணுவ நடவடிக்கைகள் இஸ்ரேலிய ஆலோசனையின்படி நடத்தப்படுகிறது என்ற சிலரது கருத்துக்கு வலுச்சேர்ப்பதாக அமைந்தது.
இந்த நிலையில்தான் அச்சுவேலித் தாக்குதலுக்கான பதிலடித் தாக்குதலொன்றை இதே காலப்பகுதியில் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் நடத்தியிருந்தது.
முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அரசாங்கம் உருவாக்கியிருந்த திட்டமிட்ட குடியேற்றங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் கொக்கிளாய் பகுதியில் ஓர் இராணுவ முகாமொன்று ஸ்தாபிக்கப்பட்டது.
யுத்தமொன்றின் போது ஒரு தரப்பு தன்தரப்பு இழப்புகளைக் குறைத்தும் எதிர்த்தரப்பின் இழப்பை அதிகப்படுத்தியும் குறிப்பிடுவது புதியவிடயமல்ல.
இரு தரப்பு இழப்புகள் எவ்வாறிருப்பினும் இந்தத் தாக்குதல் இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு இன்னொரு வகையில் அதிர்ச்சியைக் கொடுப்பதாக அமைந்திருந்தது.
இலங்கையில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் கெரில்லா யுத்தம் என்ற நிலையிலிருந்து மாறி மரபுவழி யுத்தத்தின் அம்சங்களை நோக்கி நகர்ந்தமை இந்தத் தாக்குதலில் தௌிவானதாக சிலர் பதிவு செய்கிறார்கள்.
அதாவது இந்தத் தாக்குதலில் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் நவீன ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி இருந்ததும் போராளிகள் இராணுவ சீருடையை ஒத்த சீருடையை அணிந்திருந்தமையும் யுத்தத்தில் ஈடுபடும் இராணுத்தினர் கொண்டுள்ளதைப் போல உணவுப்பொதி நீர்க்குடுவை மருந்துகள் என்பவற்றையும் தம்முடன் கொண்டிருந்தமையும் இராணுவ முகாமொன்றின் மீது நேரடி யுத்தத்தில் ஈடுபட்டமையும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் கெரில்லாப் போர் முறையைத் தாண்டி மரபுவழிப் போருக்குத் தயாராகி விட்டார்கள் என்பதை உணர்த்துவதாக அமைந்ததாகச் சிலர் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் நடத்திய கொக்கிளாய் தாக்குதலுக்கு பதிலாக குறித்த தாக்குதல் நடந்த இரண்டாம் நாள் முல்லைத்தீவுப் பகுதியில் அரசபடைகள் கடுமையான சுற்றிவளைப்புத் தாக்குதலொன்றை நடத்தியிருந்தனர்.