sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சுற்றுப்புறத்தில் உள்ள இருளை நீக்கும் விளக்குகள் எல்லாம் விளக்குகள் அல்ல சான்றோர்க்கு அகத்து உள்ளத்து இருள் நீக்கும் பொய்யாமையாகியஉண்மை என்ற விளக்கு மட்டுமே விளக்கு ஆகும் ஏன் நாம் சான்றோர்களாய் வாழ முயற்சி செய்யக்கூடாது என்பதைவிட நாம் மனிதர்களாய் வாழ முயற்சி செய்யலாமே ?
ஆளப்படுபவரின் சம்மதத்தின் பேரிலேயே அரசாங்கத்தின் அதிகார எல்லையும் இருப்பும் இயங்கவேண்டும் ஆதவன் தீட்சண்யா கால இட எல்லைகளைக் கடந்து எதுவொன்றின் மீதும் கருத்தை வெளிப்படுத்துவதும் அதை கவனித்து உள்வாங்குவதும் மனித சுபாவமாக இருந்துவருகிறது.
தான் நினைத்ததை சைகை குறி ஓசை ஓவியம் எழுத்து போன்ற வடிவங்களில் அச்சமின்றியும் வேறுவகையான குறுக்கீடுகள் இன்றியும் சுதந்திரமாக மனிதர்கள் வெளிப்படுத்தி வந்ததன் விளைவாகவே கலையும் மொழியும் எண்ணும் எழுத்தும் இலக்கியமும் உருவாகி வளர்ந்திருக்கின்றன.
சமூகத்தின் வளர்ச்சிப்போக்கில் முடியரசுகள் உருவானபோது ஆட்சியாளர்கள் தம்மை வரம்பற்ற அதிகாரம் கொண்டோராகவும் விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாகவும் கருதிக்கொண்டனர்.
அவர்களது ஊதாரித்தனங்கள் உல்லாசங்கள் குணக்கேடுகள் அத்துமீறல்கள் அகங்காரம் ஆட்சி பரிபாலனத்தில் மலிந்திருக்கும் முறைகேடுகள் போர்வெறி பாலியல் குற்றங்கள் போன்றவற்றை ராஜகுணங்களாக விதந்துரைத்து சமூகத்தில் பரப்புகிறவர்களை உடன்வைத்துக்கொண்டார்கள்.
அரசருக்கு அடங்கி நடப்பது ராஜவிசுவாசமாகவும் அரசர்களை கண்டிப்பதும் விமர்சிப்பதும் தேச ராஜ நிந்தனையாகவும் கருதப்பட்டு கொடிய தண்டனைகள் வழங்கப்பட்டன.
எனினும் இந்த அச்சுறுத்தலை பொருட்படுத்தாமல் இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்க்கை தனிமனிதர் தன்னளவில் பேணவேண்டிய அறங்கள் மனிதர்களுக்கிடையே நிலவவேண்டிய உறவின் தன்மை அரசர்களின் கடமை சமூகம் பேண வேண்டிய பொது ஒழுங்குகள் நீதி குடிமக்களுக்குள்ள பொறுப்புகள் மற்றும் உரிமைகள் குறித்தான கருத்துகளை துணிச்சலோடு வெளிப்படுத்தியவர்களும் காலத்துக்குக்காலம் இருந்தே வந்திருக்கிறார்கள்.
நடப்பிலிருந்த சமூக அமைப்பிற்கு ஒப்புதலையும் ஏற்பையும் வழங்கும்படியாக வெகுமக்களின் உளவியலை தகவமைக்கும் பொறுப்பிலிருந்த கடவுள் மதம் கல்வி குடும்பம் கலை இலக்கியம் உள்ளிட்டவற்றை கடுமையாக விமர்சித்திருக்கிறார்கள்.
இவ்வாறானவர்கள் அந்தந்த காலத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட கருத்துரிமையின் அதிகபட்ச சாத்தியங்களைக் கைக்கொண்டு அதனிலும் முன்னேறிய சமூக அமைப்பு பற்றிய கனவை முன்வைத்து பரப்பியிருக்கிறார்கள்.
முடியாட்சிக்கு மாற்றாக குடியாட்சி என்கிற புதிய அரசியலமைப்பையும் சுதந்திரம் சமத்துவம் சகோதரத்துவம் ஆகியவற்றை அதன் அடிப்படைகளாகவும் முன்வைத்து முன்னேற்றகரமான மாற்றங்களுக்கு அடிகோலியவர்களும் இவர்களே.
சுரண்டல் ஒழிக்கப்பட்ட இடத்தில் தான் ஒரு வர்க்கம் இன்னொரு வர்க்கத்தை அடக்கியாள முடியாத இடத்தில்தான் வறுமையும் வேலையின்மையும் இல்லாத இடத்தில் தான் தான் விரும்பிய செயலின் விளைவால் தன் வேலை வீடு உணவு ஆகியவற்றை இழந்துவிடுவோமா என்னும் அச்சம் இல்லாத இடத்தில்தான் உண்மையான செயலுரிமை இருக்க முடியும்.... இவ்வாறு தனிச்சொத்துடமையும் சுரண்டலும் பொருளாதாரப் பாகுபாடும் அற்ற ஒரு சமூகத்தை சுதந்திரம் உயிர்ப்புடன் இருப்பதற்கான முன்நிபந்தனையாக்குவதன் மூலம் நடப்பிலிருக்கும் சமூக அமைப்பை தலைகுப்புற மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்கிற கிடக்கையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
அம்பேத்கரின் இக்கூற்றானது கருத்துச்சுதந்திரம் என்பது அதன் மெய்யான பொருளில் தன்னந்தனியாக இருந்துவிட முடியாது அது ஒரு சமூகத்தில் குடிமக்களுக்குள்ள இன்னபிற சுதந்திரங்களின் ஏற்றயிறக்க நிலைகளோடு தொடர்புடையது என்பது விளங்குகிறது.
அரசியல் சுதந்திரம் என்றால் என்ன என்று யோசித்து நாம் தடுமாறிக் கொண்டிருக்க இடமளிக்காமல் அரசியல் சுதந்திரம் என்பது சட்டமியற்றுவதில் பங்குகொள்வதற்கும் அரசாங்கத்தை மாற்றுவதற்கும் உருவாக்குவதற்கும் தனிமனிதருக்குள்ள சுதந்திரமாகும் என்று அவர் தரும் வரையறையானது அரசியலுரிமைகளை அடைவதற்கு கருத்துரிமை எந்தளவிற்கு அவசியமானது என்பதை உணர்த்துகிறது.
மேலும் கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம் என்பது கலை இலக்கிய ஊடகச் செயல்பாட்டாளர்களுக்கு மட்டுமே என்கிற மேம்போக்கான புரிதலை நிராகரித்து அது குடிமக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் உரியது தேவைப்படுவது என்றும் அறியச் செய்கிறார் அம்பேத்கர்.
ஆனால் இந்திய ஆளும் வர்க்கமும் அவர்களுக்காக நாட்டை ஆள்பவர்களும் இந்தச் சுதந்திரத்தை குடிமக்கள் அனுபவிப்பதற்கான வாய்ப்புகளை தொடர்ந்து தடுத்துவருவதன் மூலம் அரசியல் சாசனத்தின் வாசகங்களை வெற்றலங்காரமாக மாற்றியுள்ளனர்.
நிலவக்கூடிய சமூக அமைப்பையும் ஆட்சிகளையும் தலைகுப்புற கவிழ்த்துப்போடக்கூடிய அல்லது அவற்றுக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடிய வகையில் அரசியல் கருத்தாக்கங்கள் ஏதும் இங்கு முனைப்படையாத நிலையிலும்கூட இந்த கருத்து வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரத்தை இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் அவர்கள் இருந்ததில்லை.
அவர்களைப் பொறுத்தவரை கருத்துச்சுதந்திரம் என்பது அவர்களது ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்கான கருத்தியலை பரப்புவதற்கான சுதந்திரம்தானேயன்றி வேறல்ல.
இந்தியாவின் பெரும்பாலான ஊடகங்கள் இங்குள்ள பெரும் தொழில் வணிகக் குழுமங்களால் நடத்தப்படுகின்றன அல்லது இந்த ஊடகங்களே பெரும் தொழில் வணிகக் குழுமங்களாகிவிடுகின்றன.
சட்டத்துறை நீதித்துறை நிர்வாகத்துறை ஆகிய இதர தூண்களின் செயல்பாடுகளை காவல்நாயாக விழிப்புடனிருந்து கண்காணிப்பது தவறுகளையும் போதாமைகளையும் சுட்டிக்காட்டுவது பிரச்னைகளையும் தீர்வுகளையும் பாதிக்கப்பட்ட வெகுமக்களின் கண்ணோட்டத்தில் சமரசமின்றி முன்வைப்பது கலை இலக்கிய ஆக்கங்களையும் ஆய்வுகளையும் பண்பாட்டு விழுமியங்களையும் நாட்டு நடப்புகளையும் மக்களின் கவனத்திற்கு கொண்டு சேர்ப்பது என தமக்குள்ள வாய்ப்புகள் பொறுப்புகள் அனைத்தையும் இந்திய ஊடங்கள் வெட்கமற்று அப்பட்டமாக துறந்து வருகின்றன.
அவை ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்தியலை அதன் நலனை பரப்பி மக்களின் ஒப்புதலைப் பெறும் ஒருவழிப் பாதையில் வேகமாக சென்று கொண்டிருக்கின்றன.
ஆட்சியாளர்களுக்கும் பெரும் தொழில் வணிகக் குழுமத்தினருக்கும் இடையே ஏதேனும் முரண்பாடு எழுமானால் அதை நேர்செய்து நமக்குள் சண்டையெதற்கு என்று பஞ்சாயத்து செய்யவும் அவை தயங்குவதில்லை.
நாட்டைச் சுரண்டும் தனது வேகத்திற்கு இணையான வேகத்தில் வரமுடியாத ஆட்சியாளர்களை கீழிறக்கவும் உகந்தவர்களை மேலேற்றவும் ஆளும் வர்க்கம் ஊடகங்களையே பெரிதும் நம்பியுள்ளது.
நாட்டை நீண்டகாலம் ஆண்ட காங்கிரஸோ தற்போதைய ஆளும் கட்சியான பா.ஜ.க.வோ இப்போதுவரை தமக்கென தேசிய அளவில் தனியாக நாளிதழ் அல்லது தொலைக்காட்சி சேனல் வைத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பதற்கு காரணம் இக்கட்சிகளுக்கான பிரச்சாரப் பொறுப்பை களத்தில் உள்ள ஊடக முதலாளிகள் கவனித்துக்கொள்கிறார்கள் என்பதே.
ஆளும் வர்க்கத்தின் கருத்தியலை பேசக்கூடிய பெரும்பாலான ஊடகங்களுக்கு உண்மையில் கருத்துச்சுதந்திரமே தேவைப்படுவதில்லை அல்லது தேவைக்கும் அதிகமாகவே அவற்றுக்கு கருத்து சுதந்திரம் இருக்கிறது.
தொலைக்காட்சிக் குடும்பங்கள் மீது வருமானவரி சோதனை ஒருநாள் ஒளிபரப்பு நிறுத்தம் விற்பனைக்குப் போன பத்திரிகைகளை திரும்பப் பெற வைத்தல் வெளியிட்ட செய்தி காட்சிக்காக வருத்தம் தெரிவித்தல் கார்ட்டூனுக்காக கைது செய்தல் என்று இந்தப் பூசல் வெளிப்படும்.
இந்தப் பூசல் அனைவருக்கும் சம உரிமை கோரி நடைபெறுவதல்ல இந்தியச் சமூகத்தில் ஆளும் வர்க்கத்திற்குரிய சிறப்புரிமைகளை பகிர்ந்துகொள்வதில் ஏற்படுகிற பிணக்கு.
சொத்துடைமை உறவுகளைப் போற்றுகிற மூடநம்பிக்கைகளை ஆதரிக்கிற பாலின ஏற்றத்தாழ்வை நியாயப்படுத்துகிற சாதியத்தையும் அதன் ஒடுக்குமுறைகளையும் இயல்பெனக் கருதுகிற உள்ளடக்கத்தோடு நீங்கள் ஆடலாம் பாடலாம் ஓடலாம் உட்காரலாம் நடிக்கலாம் துடிக்கலாம் ஒரு பிரச்னையுமில்லை.
ஆனால் இருப்பதைக் கொண்டு சிறப்புடன் வாழு நாடு நல்லாத்தானிருக்கு நீதான் அனுசரித்து மாறணும் என்பதான இவ்வகை கருத்தாளர்களும் கூட தங்களது கருத்தை வெளிப்படுத்த முடியாத நெருக்கடியை பா.ஜ.க.
பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்தே அதன் ஆதரவாளர்கள் அமைச்சர்கள் நிர்வாகிகள் மற்றும் அவர்களது எஜமானர்களான ராஷ்ட்ரீய சர்வநாச சங்கம் என விளிக்கவேண்டிய அளவுக்கு கேடுகளை விளைவிக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பொறுப்பாளர்கள் வாய்க்கு வந்ததை பேசுகிறார்கள் எழுதுகிறார்கள்.
சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தை ஆரிய நாகரீகமெனப் புளுகுவதன் மூலம் ஆரியர்களை இந்தியாவின் பூர்வகுடிகள் என்று புனையும் மோசடியில் தீவிரமாக இறங்கியிருக்கிறார்கள்.
சமஸ்கிருதமே இந்தியாவின் தொன்மையான மொழி பகவத் கீதையே புனித நூல் என்கிற பொய்யை திரும்பத்திரும்ப சொல்லி திணிக்கப் பார்க்கிறார்கள்.
நாட்டை எப்போதும் பதற்றத்திலேயே வைத்திருக்கும்படியாக சர்ச்சைகளை கிளப்புவதும் சமூகத்தை பாகுபடுத்துவதும் அவர்களது அன்றாட நிகழ்ச்சிநிரலாகியுள்ளது.
பசு காவலர்கள் லவ் ஜிகாத் எதிர்ப்பாளர்கள் இந்து கலாச்சார பாதுகாவலர்கள் என நானாவித போலி அடையாளங்களோடு சட்டவிரோதமான ஆயுதம் தாங்கிய கும்பல்கள் நாட்டில் நிகழ்த்திவரும் வரும் வன்முறை கொலை போன்ற குற்றங்களையும் மனிதவுரிமை மீறல்களையும் ஊக்கப்படுத்துகிறார்கள்.
குடிமக்களுக்கு அவர்களது உடல் மற்றும் உயிர் மீதும் கூட உரிமை இல்லை என்று நீதிமன்றங்களில் வாதாடும் அளவுக்கானது அவர்களது எதேச்சதிகாரம்.
குறிப்பிட்ட சில தொழில் வணிகக் குழுமங்கள் கொழுப்பதற்காக நாட்டின் வளங்களையும் பொதுச்சொத்துக்களையும் திருப்பிவிடுவதற்கு அரசதிகாரத்தை முழுவதுமாக துஷ்பிரயோகம் செய்கிறார்கள்.
குடிமக்களின் அன்றாட வாழ்வில் நேரடியாக தலையிட்டு அவர்களது இயல்பான வாழ்க்கையை குலைத்துப்போடும் விதமான திட்டங்கள் பலவற்றை பா.ஜ.க.
பாஜக உள்ளிட்ட சங் பரிவாரத்தினரின் இப்படியான அட்டூழியங்கள் அவர்களின் கூட்டாளிகளாலும்கூட சகித்துக் கொள்ள முடியாதளவுக்கு எல்லை மீறிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.
சங் பரிவாரத்தினர் தமது அமைப்புகளுக்கும் ஆட்சிக்கும் எதிரான கருத்துகள் எந்த தளத்திலும் வெளிப்பட்டுவிடக்கூடாது என கண்காணிப்பை அதிகரித்துள்ளனர்.
மாற்று எதிர் கருத்தாளர்களை தேசவிரோதிகள் நாட்டின் இறையாண்மைக்கு ஊறு விளைவிப்பவர்கள் மத நம்பிக்கையை பண்பாட்டை இழிவுபடுத்தி மனதை புண்படுத்துகிறவர்கள் பயங்கரவாதிகள் அன்னிய உளவாளிகள் என்றெல்லாம் அபாண்ட பழி சுமத்தி சிறையிலடைத்து சித்திரவதை செய்கிறார்கள்.
சமூக ஊடகங்களில் அவதூறுகளையும் அச்சுறுத்தலையும் பரப்பி மாற்றுக் கருத்தாளர்களையும் அரசியல் செயல்பாட்டாளர்களையும் இழிவுபடுத்தி முடக்குவது ஒரு தொழிலாகவே நடக்கிறது.
இப்படியான கொடுநிலைக்கு அஞ்சி எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் ஊடகவியலாளர்கள் தம்மைத்தாமே சுயதணிக்கைக்கு உட்படுத்தி ஒடுங்கிப்போகும் நிலை உருவாகியுள்ளது.
பா.ஜ.க.வின் கைப்பிள்ளையாக அடிபணிந்துள்ள மாநில ஆட்சி கருத்துரிமையை மறுக்கும் ஜனநாயக விரோதப்பாதையில் இன்னும் ஒருபடி மேலே பாய்கிறது.
கழுத்தை அறுத்துக்கொண்டும் தீக்குளித்தும் கிணற்றில் பாய்ந்தும் மக்கள் வெளிப்படுத்தும் துயரத்தை அது பரிகாசத்துடன் ரசிக்கிறது.
அந்த மக்களைச் சந்தித்துப் பேசச் செல்லும் அரசியல் கட்சியினரையும் துண்டறிக்கை மூலம் விமர்சிக்கும் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களையும் சிறையிலடைக்கிறது.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரை தனது சொந்தத் தொகுதி மக்களைச் சந்திக்கவும் அனுமதிக்காமல் முடக்கிப் போடுகின்றது.
இன்னும் எடுத்து முடிக்கப்படாத ஒரு ஆவணப்படத்திற்காக அந்தப் படத்தின் இயக்குநர் வீட்டை பெரும் படையோடு முற்றுகையிட்டு கைது செய்ய துரத்துகிறது பொய்வழக்கு பதிந்து அலைக்கழிக்கிறது.
கண்டனம் தெரிவிக்க ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த அனுமதி கேட்டால் ஆள் நடமாட்டமில்லாத பொட்டலை கொடுப்பதோடு அரசை விமர்சிக்கக்கூடாது என எழுதிக்கொடுக்கும்படி நிர்ப்பந்திக்கிறது.
ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்பு வெளியீட்டு விழா நடக்கும் அரங்கைச் சுற்றி ஸ்ட்ரைக்கிங் போர்ஸ் படையினரை நிறுத்தி இயல்பைக் குலைக்கிறது.
மறுபடியும் ஆட்சிக்கு வந்து அதிகாரத்தை துய்ப்பதற்கான வாய்ப்பை இந்த மக்கள் வழங்கப் போவதில்லை என்பதை அறிந்து கொண்டதாலோ என்னவோ முடிந்தமட்டிலும் இந்த மக்களைத் தாக்கி சூறையாடிவிட்டுப் போவதென ஆடுகிறது அதிமுக ஆட்சி.
எனில் இங்கு கருத்துச்சுதந்திரம் யாருக்குதான் தேவை என்றொரு கேள்வியை எழுப்பிக் கொண்டோமானால் அதிகாரத்தை நோக்கி உண்மையைப் பேச விரும்புகிற ஒவ்வொருவருக்கும் தேவைப்படுகிறது என்பதே அதற்குரிய பதில்.
அதை இயல்பானதென ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நெடுங்காலமாக இங்கு பரப்பப்பட்டு வந்துள்ள கருத்தியலை எதிர்த்து மாற்றுக்கருத்தியலை முன்வைக்கத் துணிவோருக்கு இங்கு கருத்துரிமை தேவைப்படுகிறது.
வாழ்வுரிமை சுதந்திரம் இன்பநாட்ட முயற்சி போன்ற மாற்றமுடியாத உரிமைகளைத் தனிமனிதருக்கு அளிப்பதற்காகவே அரசாங்கம் அமைக்கப்படுகிறது.
எனவே ஆளப்படுபவரின் சம்மதத்தின் பேரிலேயே அரசாங்கத்தின் அதிகார எல்லையும் இருப்பும் இயங்க வேண்டும் என்கிற அம்பேத்கரின் கூற்றை ஆட்சியாளர்களுக்கு சொல்ல விரும்பும் எவரொருவருக்கும் உடனடித்தேவை கருத்துரிமை.
அப்படி மனதை கவ்விப்பிடிக்கும்படியாகன கருத்தை சொல்லிவிடத் தவிப்பவர்கள் கருத்துரிமை மறுக்கப்படும் நிலையிலும்கூட சொல்லிவிடும் சூட்சுமங்களை அறிவர்.
சத்ரபதி சிவாஜியும் அவரது வழிவந்த போன்ஸ்லே மன்னர்களும் தமது மராட்டிய அரசின் தலைமை அமைச்சர்களாக பேஷ்வாக்களாக முதலில் தேஷாஷ்ட பார்ப்பனர்களையும் பிறகு சித்பவன பார்ப்பனர்களையும் பணியமர்த்தினர்.
நாளடைவில் இந்த பேஷ்வாக்கள் போன்ஸ்லேக்களை பெயரளவில் ஒப்புக்கு மன்னர்களாக வைத்துக்கொண்டு ஆட்சியதிகாரத்தை தம் பொறுப்பில் முழுமையாக எடுத்துக்கொண்டனர்.
முதலாம் பாஜிராவ் என்கிற சித்பவன பார்ப்பனர் பேஷ்வாவாக இருந்த காலத்தில் புனே நகரத்தில் ஷனிவார்வாடா என்கிற அரண்மனையைக் கட்டி அங்கிருந்து சனிக்கிழமை அடிக்கல் நாட்டி மற்றொரு சனிக்கிழமையன்று திறக்கப்பட்டது ஆட்சி நடத்தினார்.
இவர் கொங்கன் பகுதியில் ஜோதிடம் புரோகிதம் ஆகியவற்றை பரம்பரைத் தொழிலாக செய்துவந்த தமது சாதியினர் ஆயிரக்கணக்கானவர்களை சனிவார்வாடாவிற்கு அழைத்துவந்து குடியேற்றினார்.
இவரும் இவருக்கு அடுத்து வந்தவர்களும் நிர்வாகம் நீதி சட்ட அமலாக்கம் ராணுவம் போன்றவற்றின் தலைமைப்பொறுப்புகள் அனைத்தையும் இந்த பேஷ்வாக்கள் தமது சித்பவனப் பார்ப்பனச் சாதியினரைக் கொண்டே நிரப்பினர்.
இந்த சித்பவனப் பார்ப்பனச் சாதியிலிருந்து பின்னாளில் வந்த சாவர்க்கர் ஹெட்கேவார் போன்றவர்கள் பேஷ்வாக்களின் பகவத்ஜம் என்கிற காவிக்கொடியையே தங்களது வணக்கத்திற்குரிய கொடியாக ஏற்றுக்கொண்டனர்.
வர்ணாசிரமக் கோட்பாடுகளை கடுமையாக பின்பற்றிய பேஷ்வாக்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் மகர் மாங் போன்ற சாதியினர் மீது அரசுரீதியாகவும் சமூகரீதியாகவும் கடும் ஒடுக்குமுறைகளும் தீண்டாமையும் கடைபிடிக்கப்பட்டன.
புதிய கட்டிடங்களுக்கு தோண்டப்படும் கடைக்காலில் இந்தச் சாதிகளைச் சேர்ந்தோரை உயிரோடு புதைத்து காவு கொடுக்கும் வழக்கம் பெருகியது.
மனிதநிழல் நீண்டுவிழும் பொழுதுகளில் இவர்களது நிழல் நீண்டு வீட்டுக்கூரைகளின் மீது பட்டு வீடே தீட்டாகிவிடும் அபாயமிருப்பதாகக் கூறி குறிப்பிட்ட தெருக்களில் இவர்களது நடமாட்டம் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது.
அனுமதிக்கப்பட்ட தெருக்களிலும்கூட இவர்கள் நடப்பதால் ஏற்படும் தீட்டினைப் போக்குவதற்காக தங்களது பாதச்சுவடுகளை தாங்களே அழித்து சுத்தப்படுத்திக் கொண்டு செல்லும்விதமாக இடுப்பிலே துடைப்பத்தைக் கட்டிக்கொண்டு நடக்கும்படியாக பணிக்கப்பட்டனர்.
இவர்களது எச்சில் பட்டு பூமி தீட்டாகிவிடும் அபாயத்தை தடுப்பதற்காக கழுத்தில் கலயம் ஒன்றைக் கட்டி தொங்கவிட்டபடிதான் பொதுஇடங்களில் நடமாட இவர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டார்கள்.
பார்த்த உடனே தீண்டத்தகாதவர் என எளிதில் அடையாளம் காணத் தோதாக கழுத்திலோ கையிலோ கருப்புக்கயிறை கட்டிக்கொள்ளும்படி விதிக்கப்பட்டனர்.
மராத்திய சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும் சிவாஜியின் காலம்தொட்டு போர்முனைகளில் தீரமுடன் பங்காற்றி வந்த மகர்கள் பேஷ்வாக்களின் காலத்தில் படையிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்.
மனுவாதத்தின்படி ஆயுதம் ஏந்த அனுமதிக்கப்படாத சாதியினர் ராணுவத்தில் இருக்கக்கூடாது என்கிற அடிப்படையில் இவர்கள் ராணுவத்தில் சேர தடைவிதிக்கப்பட்டது.
பேஷ்வாக்களின் பிடியிலிருந்த மராட்டியப்பகுதியை கைப்பற்ற பிரிட்டிஷாரின் கிழக்கிந்திய கம்பனி தொடர்ச்சியாக முயற்சித்துவந்தது.
ஏற்கனவே இரண்டு யுத்தங்களை மராத்தியப் படைகளோடு நடத்தி எதிர்பார்த்த வெற்றியை அடையமுடியாதிருந்த நிலையில் கிழக்கிந்தியக் கம்பனி மற்றுமொரு வலுவான யுத்தத்திற்கு உள்ளூரில் படைதிரட்டத் தொடங்கியது.
மராத்தியப் படையிலிருந்து பேஷ்வாக்களால் நீக்கப்பட்ட போர்த்திறம் வாய்ந்த மகர் சமூகத்தவரை தனது படையில் சேர்த்துக் கொள்ள கிழக்கிந்தியக் கம்பனி விருப்பம் தெரிவித்தது.
மகர் சமூகத்தவரின் தலைவர்களில் ஒருவரான சத்நாத் இவ்விசயத்தை பாஜிராவ் பேஷ்வாவின் கவனத்திற்கு கொண்டு சென்றதுடன் மராட்டிய மைந்தர்களான தாங்கள் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் படையில் சேர விரும்பவில்லை என்றும் தங்களை மராத்தியப் படையில் மீண்டும் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைத்திருக்கிறார்.
தீட்டின் காரணமாக மராத்தியப்படையில் சேர்க்கமுடியாதென பேஷ்வா பிடிவாதம் காட்டிய நிலையில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மகர்கள் கிழக்கிந்தியக் கம்பனியின் படையில் சேர்ந்து மராத்தியப் படைக்கு எதிராக போரிடும் நிலை உருவானது.
கிழக்கிந்தியக் கம்பனியினரை வெற்றிபெறச் செய்வதைவிட தங்களை சாதிரீதியாக ஒடுக்கி அவமதித்து வந்த பேஷ்வாக்களை வீழ்த்தியாக வேண்டும் என்று மகர்களுக்குள் கனன்றிருந்த குமுறல்தான் இவ்வெற்றியின் உள்ளுறையாக இருந்தது என்றொரு கருத்து நிலவுகிறது.
ஓய்வூதியம் பெற்றுக்கொண்டு தன்நாட்டுக்கு வெளியே உயிர்வாழும் முதலாவது இந்திய ஆட்சியாளர் என்று பிரிட்டிஷ் ஆவணங்களில் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
இந்நிலையில் போர்த்திறம் வாய்ந்தவர்களே தாங்களும் என்று நிறுவும் அகவயத் தூண்டுதல் பெற்ற மகர்கள் பீமா கோரேகான் போர் வெற்றிநாளை தங்களது வெற்றிநாளாக கொண்டாடுவது அர்த்தம் பொதிந்த செயலே.
ஆண்டுதோறும் இருபது இலட்சம் தலித்துகள் கூடும் இந்த விழாவை ஊடகங்கள் திட்டமிட்டு மறைக்கின்றன் என்று குற்றம்சாட்டுகிறார் என்கிற ஆவணப்படத்தை தயாரித்துள்ள சோமநாத் வாக்மோரே.
தமது அதிகார மையமாக இருந்த ஷனிவார்வாடாவில் தீண்டத்தகாதவர்களின் வெற்றிக் கொண்டாட்டம் நடப்பதா என்று ஆத்திரமுற்ற பேஷ்வாக்களின் வழித்தோன்றல்களில் ஒருவரான உதய்சிங் பேஷ்வா என்பவரும் அகிலபாரத பிராமணர் மகாசங் என்கிற அமைப்பினரும் இந்நிகழ்வுக்கு தடைவிதிக்க வேண்டுமென புனே காவல் ஆணையரிடம் புகார்கொடுத்தனர்.
இவர்களது கெடுமுயற்சி பலனளிக்காத நிலையில் சிவ்ஜாகர் பிரதிஸ்தான் இந்துஸ்தான் மற்றும் சமஸ்தா இந்து அஹாடி ஆகிய இந்துத்துவ அமைப்புகள் எல்கர் பரிஷத்தில் பங்கெடுக்க வந்தவர்களை வழிமறித்து தாக்கி அவர்களது வாகனங்களையும் அடித்து நொறுக்கி தீயில் பொசுக்கினர்.
திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட இந்தத் தாக்குதலுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து தலித் அமைப்புகளும் இடதுசாரி அமைப்புகளும் விடுத்த அறைகூவலின் பேரில் நடந்த மகாராஷ்ட்ரா முழு அடைப்பு இந்துத்துவ வெறியர்களுக்கும் அவர்களது கைப்பிள்ளையான அரசுக்கும் கடும் எச்சரிக்கையாக அமைந்தது.
ஆனாலும் தாக்குதலுக்குத் தூண்டுதலாக இருந்த சம்பாஜி பிடே மிலிந்த் எக்போடே ஆகியோரில் இரண்டாமவர் மட்டுமே உச்ச நீதிமன்றத் தலையீட்டுக்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்டு உடனேயே விடுவிக்கப்பட்டுவிட்டார்.
இதனை எதிர்த்து நாடெங்கும் கண்டனம் கிளம்பிய நிலையிலும் கூட மகாராஷ்ட்ர அரசு இந்துத்துவ வெறியர்களை ஆதரிக்கிற தலித் விரோத நிலைப்பாட்டிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை.
இவ்வாறாகத்தான் அரசு எல்கர் பரிஷத் நிகழ்வின் ஏற்பாட்டாளர்கள் பங்கெடுத்தவர்கள் ஆதரவளித்தவர்கள் சாட்சிகள் என்று பலரையும் கைது செய்து ஒடுக்கும் கொடூரத்தை அரங்கேற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
தலித்துகள் மீண்டும் எல்கர் பரிஷத் மகாராஷ்ட்ரா பந்த் என்று திரண்டுவிடக்கூடாது ஜனநாயக எண்ணம் கொண்ட யாரும் அவர்களுக்கு ஆதரவளிக்கக்கூடாது என்கிற நிலையை உருவாக்கி தலித்துகளை தனிமைப்படுத்தி ஒடுக்கும் கபடத்தில் அரசு இறங்கியுள்ளது.
புதிய பேஷ்வாக்களை முறியடிப்போம் என்று எல்கர் பரிஷத்தில் எழுப்பிய முழக்கம் இன்றைய நிலைமையின் உண்மைத்தன்மையை உணர்த்தப் போதுமானது.
கருத்தியல் கொண்ட முன்னாள் நிர்வாக மற்றும் ராணுவ உயர் அதிகாரிகள் அங்கம் வகிக்கும் என்ற அமைப்பு நடுநிலையுடன் இருப்பதாக காட்டிக்கொள்ளும் பொருட்டு காவல்துறையினர் பிடே எக்போடே ஆகியோரை ஒப்புக்கு குட்டிவிட்டு பீமா கோரேகான் வன்முறைகளுக்கு காரணம் எல்கர் பரிஷத்தில் ஊடுருவியுள்ள மாவோயிஸ்டுகளும் தான் என்று அறிக்கை வெளியிட்டது.
எல்கர் பரிஷத் நிகழ்வை ஒருங்கிணைத்தவர்கள் தடைசெய்யப்பட்ட மாவோயிஸ்ட் அமைப்புகளைச் சேர்ந்த அர்பன் நக்ஸல்கள் என்றும் சமூக அமைதியைக் கெடுத்து மோதலை உருவாக்கி நாட்டின் நிலைத்தன்மையை சீர்குலைப்பதற்காகவே இந்த விழாவை அவர்கள் ஏற்பாடு செய்ததாகவும் அவர்களே முழு அடைப்பின் போதும் வன்முறையை நிகழ்த்தினார்கள் என்றும் அந்த வகையில் இந்த வன்முறைக்கு இவர்களே காரணம் என்றும் குற்றம்சாட்டி விசயத்தை திசைதிருப்பும் வேலையில் இறங்கியது.
இந்த ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கையை நியாயப்படுத்துவதற்காக இவர்கள் பிரதமரைக் கொல்ல சதி செய்தார்கள் என்கிற ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டையும் மகாராஷ்ட்ர அரசு புனைந்துள்ளது.
ஒருவர் மாவோயிஸம் உட்பட எந்தக் கருத்தியலை பின்பற்றுவதும் குற்றமாகாது ஒருவேளை அந்தக் கருத்தியலின் பேரால் அவர் சட்டவிரோதச் செயல்களில் ஈடுபட்டால் அதுதான் குற்றம் என்று பல்வேறு தீர்ப்புகள் வெளியாகியுள்ள நிலையில் இவர்கள் மாவோயிஸ்டுகளா இல்லையா என்கிற விவாதம் அர்த்தமற்றது.
மாவோயிஸ்ட் என்று ஒருவர் மீது முத்திரை குத்திவிட்டு அவரை என்னமும் செய்யலாம் என்கிற நிலையை அனுமதித்தோமானால் நாளை எவர் மீதும் அந்த முத்திரை குத்தப்பட்டு அரசியல் கணக்குகள் தீர்க்கப்படும் ஆபத்திருப்பதை பலரும் உணர்ந்ததால் தான் மகாராஷ்ட்ர அரசின் இந்த அத்துமீறல் நாடு கடந்து உலகளாவிய கண்டனத்தைப் பெற்றுள்ளது.
மூத்த வரலாற்றாளர் ரொமிலா தாப்பர் மிகுந்த அறச்சீற்றத்தோடு தனது கண்டனத்தை பதிவு செய்துள்ளதுடன் வழக்கொன்றையும் அது தொடர்பாக உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுத்துள்ளார்.
சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டுள்ள சோகம் சிறைந்த ஆன்மாக்களின் குற்றத்தையோ களங்கமின்மையயோ ஒருபோதும் பொருட்படுத்தாமல் டெல்லிப் பல்கலைக்கழக ஆங்கிலத்துறைப் பேராசிரியராக இருந்த முனைவர் ஜி.என்.சாய்பாபா தடைசெய்யப்பட்ட மாவோயிஸ்ட் இயக்கத்துடன் சேர்ந்து இந்திய அரசுக்கு எதிராகப் போர் புரிந்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு மகாராஷ்டிராவிலுள்ள கட்சிரோலி மாவட்ட நீதிமன்றத்தால் ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு நாக்பூர் மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளார்.
அவர் விசாரணைக் கைதியாக இருந்தபோது பல நாள்கள் கழிப்பறைக்குக்கூட ஊர்ந்தே செல்லவேண்டிய நிலையில் சக்கர நாற்காலியோ உதவியாளரோ வழங்கப்படாத அவல நிலைக்கு உள்ளாகியிருந்தார்.
இந்தியாவிலும் உலகின் பிற நாடுகளிலுமுள்ள அறிஞர்கள் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் ஆகியோரின் தலையீடுகள் அவர் சிறிதுகாலம் பிணையில் வெளிவர உதவிய போதிலும் அவரது சிறைத்தண்டனையைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை.
அரசு யந்திரத்தாலோ சிறை அதிகாரிகளாலோ சிறு விரிசலைக்கூட உருவாக்க முடியாத நெஞ்சுறுதி கொண்டவர் என்று வர்ணிக்கப்படும் முனைவர் ஜி.என்.சாய்பாபாவின் ஆழ்ந்த மனிதநேயத்துக்கும் கருணை உள்ளத்திற்கு சான்றாக இருப்பது அவர் எழுதிய ஆங்கிலக் கவிதை.
அதுவும் எப்படி... ஆணி வேறாக பிரித்து மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.கிராமங்களில் ஆடுகளைப் பற்றி ஒரு பழமொழி சொல்லுவர்... ஆடு வளர்ப்பவனை விட வெட்டுபவனைத் தான் நம்புமாம்.
அதுவும் அரசு பள்ளியில் படித்த அதில் ஈரோடு மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு அவர்களது அண்டை மாநிலமான கர்நாடகாவிலும் கன்னியாகுமரி திருநெல்வேலி ராமநாதபுரத்தை சேர்ந்தவர்களுக்கு கேரளாவிலும் தேர்வு மையங்கள் ஒதுக்கப்பட்டன.
ராஜஸ்தான் சிக்கிம் போன்ற தேர்வு மையங்கள் எல்லாம் அந்தந்த மாணவர்களாக தேர்ந்தெடுத்தவை தான்.எந்த ஒரு மாணவனுக்கும் அவன் படித்து கொண்டிருக்கும் பட்டுக்கோட்டையில் படிக்கும் ஒரு மாணவருக்கு சென்னை தேர்வு மையமாக இருந்தாலும் சரி எர்ணாகுளம் தேர்வு மையமாக இருந்தாலும் சரி இரண்டுமே புதுசு தான்.மேலும் வெளி மாநில தேர்வு மையங்களுக்கு பாஸ்போர்ட் எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய தேவையில்லையே... இன்று உலகமே சுருங்கி உள்ளங்கைக்குள் வந்து விட்டது.
இன்று இருக்கும் வசதிகள் எதுவும் இல்லாத காலத்திலேயே நம் முன்னோர் திரை கடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு என கடல் கடந்து வெளிநாட்டிற்கு சென்றாவது செல்வம் சேர் என்றவர்கள்.
நீங்கள் மட்டும் வாருங்கள் எனக் கூறி எந்தெந்த உடைகளை அணிய வேண்டும் தலையை எவ்வாறு பின்ன வேண்டும் என அறிவித்த பிறகும் விதிமுறைகளை பின்பற்றாதது யார் தவறு?
இந்த கெடுபிடிகள் எல்லாம் யாருக்காக... திறமை உள்ளவர்கள் மட்டுமே தேர்வாக வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்தில் உருவாக்கப்பட்டது தானே இத்தனை விதிமுறைகள்... இவ்வளவு கெடுபிடி இருந்தும் ஆந்திராவில் ஒரு மாணவி தன் உள்ளாடையில் மைக்ரோ சிப் வைத்திருந்தது சோதனையில் கண்டறியப்பட்டதே... தங்கள் திறமையை மட்டுமே நம்பி படித்து தேர்வு எழுத வரும் வசதி குறைந்த மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெறாத நிலை ஏற்படும் இந்த மாதிரி நிலை ஏற்பட்டு விடக் கூடாது என்பதற்காகவே இவ்வளவு கட்டுப்பாடுகள் உயிர் காக்கும் மருத்துவ அறுவை சிகிச்சை நடைபெறும் போது தாலி முதற்கொண்டு அனைத்து ஆபரணங்களையும் கழற்றச் சொல்லி விடுவர்.
ஏனென்றால் செய்தி மாசிலிருந்து நம் இளைய சமுதாயத்தை காக்காவிட்டால் முற்றிய பிறகு கண்டறியப்பட்டு சீர் செய்ய இயலாத புற்றுநோயாளியை போல சரி செய்ய
வில்லியம்ஸ் ஜோதிநரசிம்மன் ஷோபா சக்தி ஹென்னிங் மான்கெல் கவிதை என்றால் அதற்கென சொல்லப்பட்டிருக்கும் அனைத்து இலக்கணங்களையும் தாங்கி நிற்கவேண்டும் எனும் கூற்றுகளுக்கு மத்தியில் அப்படியான ஒரு பிம்பத்தை உடைத்து சாதாரண வார்த்தைகளின் கோர்வைகளால் நம்மை மயக்கும் கவிதைகள் மனுஷ்யபுத்திரனுடையவை.
கொடுக்கப்படும் அன்பு மறுக்கப்படும் பாசம் பிரிவாற்றாமை தனிமை துயர் பிரிவு சந்தேகம் துக்கம் என மனதிற்கு வலியேற்படுத்தும் அனைத்தையும் கவிதையாக்கி இருக்கிறார்.
என்றால் எனும் கவிதையில் உன்னிடம் வீழும்போது அது எப்போதும் மீட்சியற்றதாக இருக்கவேண்டும் எனும் அதிதீவிர அன்பும் அமைதிக்குத் திரும்புதல் எனும் கவிதையில் இருவருக்குமிடையேயான ஈகோவினால் இருவரும் பிரிய நேரிட அதனால் ஏற்படும் மௌனத்தையும் எழுதியிருக்கிறார்.
ஒரு கடைசி சந்திப்பை உணராமல் உணர்த்தும் ஒரு கடைசிக்கோப்பை தேநீர் எள்ளல் மிகு வாசகர் சந்திப்பு மழையில் சோகத்தை கரைக்கும் ஒரு திரும்பும்போது மட்டும் இன்னும் பல கவிதைகளை மனதிற்கு மிக நெருக்கமாக உணரலாம்.
வில்லியம்ஸ் ஜோதிநரசிம்மன் ஷோபா சக்தி ஹென்னிங் மான்கெல் கடந்த நாற்பத்து சொச்ச வருடங்களில் தம் எழுத்தில் சுஜாதா நடையின் பாதிப்பு இல்லாமல் எழுதவல்ல வாசக எழுத்தாளர்கள் இங்கே அபூர்வாபூர்வம்.
கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள் பற்றிப் பலமுறை பல இடங்களில் படித்திருந்தாலும் இப்போதே நான் முதல்முறை அவற்றை ஒரு தொகுப்பாக வாசிக்கிறேன்.
தொடருக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட அப்ஜக்டிவ் என்று இல்லாமல் இசை புதுக்கவிதை மரபுக்கவிதை ஹைக்கூ இலக்கியம் பழங்கால இலக்கியம் நிகழ்கால அடிதடி இலக்கியம் இரண்டுமே அறிவியல் அரசியல் கணினி கணினித் தமிழ் சினிமா விருதுகள் சொந்தக் கதை இன்னபிற இன்னபிற என்று ஆல் ரவுண்ட் பர்ஃபார்மன்ஸாக எல்லாவற்றையும் தொட்டுப் போகிறார்.
எண்பதுகளின் இறுதியில் பைபாஸ் சர்ஜரி செய்து கொண்டு படுத்த படுக்கையாய் இருந்தபோது விவிதபாரதியில் கேட்ட தமிழ்ப் பாடல்களின் நிலைமை பற்றின சுஜாதாவின் பார்வையை இன்றைய இணையராஜா ரசிகர்கள் வாசிக்காமல் கடந்து போதல் நலம் எனும் எச்சரிக்கைத் தொடக்கத்தோடு மற்ற விஷயங்களைப் பார்ப்போம்.
பதினைந்து பைசாவுக்கு முப்பது பாட்டு எழுதின மணவூர் முனுசாமி புதுக்கவிதை தளை தட்டல் கடைசியாக ஹைக்கூ என்று நிறையவே இந்தவகை இலக்கியத்திற்கு நிறைய இடம் ஒதுக்கியுள்ளார் சுஜாதா.
அவர் பாணியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஹைக்கூவை வைத்தே நிறைய அத்தியாயங்களில் ஜல்லியடி சுஜாதா ரசிகர்காள் மன்னிப்பார்களாக.
ஹைக்கூ எழுதும் உத்வேகம் வருகையில் ஒரு டம்ளர் வெந்நீர் குடித்து எழுத எழும் ஆவலை அடக்கிக் கொள்ளவும் என்று அட்வைஸ் சொல்லவும் தயங்கவில்லை மீண்டும் ஜல்லியடி?.
கண்ணீரில்லாமல் யாப்பு என்ற ப்ராஜக்டிற்காக மரபுக் கவிதை சேர்ந்து கற்கலாம் வாரீர் என்று விடப்பட்ட அழைப்பிற்கு அமோக வரவேற்பு கிட்டியதாக ஆரம்பிக்கும் கட்டுரை சுய எள்ளலுக்கு நல்ல உதாரணம் அதற்கு ஏழு ரிப்ளைகள் கிட்டின என்று அடுத்த பத்தியில் சொல்கிறது.
மீதமிருந்த ஆறும் தளை தட்டோ தட்டோவென்று தட்டி வந்த கவிதைகளாகிப்போக எல்லாமே ரிஜக்ஷன் என்றாகிப் போய் ப்ராஜக்ட் க்ளோஸ் செய்யப்பட்டது போலும்.
காயத்ரி காலத்தில் இருந்து அ அதற்கு முன்னதாகவே இருந்து தமிழ் சினிமா உலகுடன் தொடர்புடன் இருந்தவருக்கு அஞ்சலி படம் புரியாமல் போனது ஆச்சர்யந்தான்.
பாரதியின் ஒருநாள் காலை நிகழ்வுகளைக் கவிதை வடிவில் பாரதிதாசன் பதிவு செய்ததைக் குறிப்பிட்டு பாரதிதாசனின் கவிதை லகு பற்றிச் சொல்லும் கட்டுரை மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்று.
இது போன்ற புத்தகங்களின் சிறப்பு என்னவென்றால் புத்தகத்தை எங்கு வேண்டுமானாலும் திறந்து படிக்கும் வசதி நமக்குத் தன்னாலே அமைந்து விடுகிறது.
பிச்சுப் பிச்சு நிறைய விஷயங்களை வாசிக்க எளிதான வகையில் சொல்லிக் கொண்டே போகும் இந்தவகை சுஜாதா புத்தகங்கள் நம்மை குறைந்தபட்சம் செய்யவல்லன.
இந்தப் புத்தகத்தில் இருக்கும் கட்டுரைகளூம் மேலும் பல கடைசிப் பக்கக் கட்டுரைகளும் இப்போது உயிர்மை பதிப்பக வெளியீடாக கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள் என்ற தொகுப்பாகவே கிடைக்கிறது.