sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் நீயும் அவ்வாறே எனும்போது தனிப்பட்ட தேவைகள் எதிர்பார்ப்புகள் மசங்கலாகி அந்தச் சகப்பிணைப்புதான் இருவருக்கும் தெம்பு தருவதாக இருக்கிறது.
பெங்களூர்ல கிளம்பினபோதே முக்கால் மணி நேரம் லேட் அப்புறம் மும்பையில கண்டபடி மழை பெய்யுதுன்னு கடல்மேல கால் மணி நேரம் வெட்டியாச் சுத்திட்டுதான் கீழே இறங்கினான்.
ஏதோ தொழில்நுட்பக் கோளாறுகளால் விமானம் புறப்படுவதில் தாமதம் ஏற்பட்டு ஒருவழியாக அங்கே சென்று சேர்ந்து தரையிறங்கும்போது நள்ளிரவாகிவிட்டது.
ஒழுங்காச் சாப்பிடு நேரத்துக்குத் தூங்கி ரெஸ்ட் எடு கேள்வி கேட்கிறதுக்கு ஆள் இல்லைன்னு ராத்திரி ரொம்ப நேரமெல்லாம் முழிச்சிகிட்டிருக்காதே அரவிந்தனின் கண்களில் எரிச்சல் மண்டியிருந்தது.
போதாக்குறைக்கு விமானம் மேலேறியபிறகு ராத்திரி பதினொரு மணி என்றும் பார்க்காமல் கொழுப்பு நிறைந்த உணவு வகைகளாகத் தட்டில் நிரப்பினார்கள்.
ஆனால் ஜஸ்ட் ஒன்றரை மணி நேரப் பயணத்திற்கு இத்தனை ஆயிரம் கொட்டிக் கொடுக்கிறோமே பதிலுக்கு அவர்கள் கொடுப்பதையெல்லாம் சாப்பிட்டுத் தீர்ப்போம் என்கிற அல்ப மனோநிலை மறுக்கத் தோன்றுவதில்லை.
ஆனால் அதன்பிறகு எந்த வேலையிலும் கவனம் செலுத்தமுடியாதபடி வயிற்றுக் கோளாறுகள் தொடங்கிவிடும் தினசரி தூக்கம் கெட்டுப்போகும் பணி நேரத்தில் உடம்பெல்லாம் சோர்ந்துவிழும்.
தினசரி வேலைகள் முடிந்தபின் சென்றடைவதற்குக் கூடு ஒன்று இருக்கிறது என்கிற கதகதப்பான பத்திர உணர்வுதான் மனிதர்களை இயக்கிக்கொண்டிருக்கிறதோ என்னவோ.
நாற்பது பேர் அடங்கிய அந்த அலுவலகத்தில் இவர்கள் இருவருக்குமட்டும்தான் தமிழ் தெரியும் என்பதால் நெருக்கமாகி நல்ல சிநேகிதர்களாகிவிட்டார்கள்.
இன்னும் சில ஆண்டுகள் இப்படியே விளையாட்டுப்போக்கில் வாழலாமா அல்லது இப்போதே எதிர்காலத்தைப்பற்றித் தீவிரமாகச் சிந்திக்கத்தொடங்கவேண்டுமா என்று அவர்கள் யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது திடுதிப்பென்று சந்திரனுக்குத் திருமணமாகிவிட்டது.
என்று நாலு வரிக் கடிதாசி எழுதிய அவனுடைய அப்பா கூடவே அனுப்பியிருந்த மசங்கலான புகைப்படத்தில் சந்திரன் அப்படி என்னத்தைக் கண்டானோ.
மூணாறிலோ கொடைக்கானலிலோ தேனிலவு முடித்துக்கொண்டு அவர்கள் டெல்லி வந்தபோது அரவிந்தன்தான் அவர்களுக்காக வீடு பார்த்து அட்வான்ஸ் கொடுத்து எல்லா ஏற்பாடுகளும் செய்துவைத்திருந்தான்.
சந்திரனின் பெட்டி படுக்கைகளைக்கூட புது வீட்டுக்கு நகர்த்தியாகிவிட்டது லாரி சர்வீஸில் வந்த சீர் வரிசை சாமான்களையும் அங்கேயே இறக்கிவைத்திருந்தான்.
ஆகவே சந்திரனும் அவன் மனைவியும் ரயில் நிலையத்திலிருந்து நேரடியாகப் புது வீட்டுக்கு வந்து பாக்கெட் பால் காய்ச்சிச் சாப்பிட்டார்கள்.
இந்தப் பதினஞ்சு நாள்ல நீ அவங்களுக்குக் கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் பேரையாவது அறிமுகப்படுத்தியிருப்பே எல்லாரையும் ஞாபகம் வெச்சுக்கமுடியுமா?
அதனிடையே தூக்கமின்றிப் படுத்திருந்தபோது இன்னும் பாஷை புரிந்திராத இந்த ஊரில் தனக்கிருந்த ஒரே நண்பனையும் இழந்துவிட்டோமே என்று வேதனையாக இருந்தது அரவிந்தனுக்கு.
மழலையாகப் பேசிக் கொஞ்சுகிற குழந்தைகூடதான் ஒரு நாளில் தோளுக்கு மேல் வளர்ந்துவிடுகிறது அதை நினைத்து சந்தோஷப்படாமல் இனிமேல் யாரைக் கொஞ்சுவது என்று கவலைப்படுவார்களா?
மறுநாளிலிருந்து இதைப்பற்றி அதிகம் நினைப்பதில்லை என்று தனக்குத் தானே உறுதி சொல்லிக்கொண்டு வேலையில் கவனம் செலுத்தினான் அரவிந்தன்.
சுற்றுலாத்தலம் என்கிற தலைக்கொழுப்பெல்லாம் இல்லாமல் நகரின் நடுவே ஜஸ்ட் லைக் தட் நின்றுகொண்டிருக்கிற ஜந்தர் மந்தர் சந்திரனுக்கும் அரவிந்தனுக்கும் ரொம்ப விருப்பமான இடம்.
செக்கச்செவேல் செங்கல்களால் கட்டப்பட்ட நவீன ஓவியங்கள்போல் திமிறும் வடிவங்களுக்கிடையே மணிக்கணக்காக நடக்கலாம் அல்லது புல்வெளியில் படுத்துக்கொண்டு சிகரெட் ஊதியபடி அரட்டையடிக்கலாம்.
எதைப் பேசப்போகிறோம் என்று இருவருக்குமே தெரிந்திருப்பதுபோலவும் இருவருமே அதைப் பேச விரும்பாததுபோலவும் ஒரு அசிங்கமான நிசப்தம் அவர்களுக்கிடையே உருண்டு கிடந்தது.
நீ வீட்டுக்கே வர்றதில்லை என்று சந்திரன் குற்றம்சாட்டுவதும் அப்படியெல்லாம் இல்லை என்று அரவிந்தன் மறுப்பதுமாகக் கொஞ்ச நேரம் பாசாங்கு நாடகம் நடந்தது.
ப்ச் சும்மா நீயே எதையாவது கற்பனை செஞ்சுக்காதேடா என்று அதட்டலாகச் சொன்ன அரவிந்தன் அனிச்சையாகச் சந்திரனின் கையைப் பற்றித் தனது உள்ளங்கைகளுக்குள் வைத்துக்கொண்டான்.
அதுவரைக்கும் நீயும் என்னைக் கட்டாயப்படுத்தாதேடா ப்ளீஸ் தயக்கத்தோடு தலை குனிந்துகொண்ட அரவிந்தன் வரக்கூடாதுன்னு இல்லைடா.
பின்னர் வரவழைத்துக்கொண்ட கேலிச் சிரிப்புடன் புதுசாக் கல்யாணமானவங்களை அடிக்கடி டிஸ்டர்ப் பண்ணக்கூடாதுன்னு புறநானூறுல சொல்லியிருக்குடா.
இல்லைடா என்று உடனடியாகச் சொன்ன அரவிந்தன் அதன்பிறகு மேலும் பேசி அதை நிரூபிக்கவேண்டிய அவசியமில்லை என்பதுபோல் சில விநாடிகளுக்கு மௌனமாக இருந்தான்.
ஒரு காஃபி குடிக்கலாம் என்று எதிரிலிருந்த கடையை அணுகியபோது உள்ளே கால் வைக்கக்கூட இடமில்லாமல் நிறைந்திருந்த கூட்டத்தைப் பார்க்க பயமாக இருந்தது.
செல்பேசியைக் கையில் உருட்டியபடி மேலே ஒளிர்கிற பெரிய விளம்பரத் திரையில் சிரிக்கும் அமிதாப் பச்சனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவனுக்குக் கொஞ்சம் குறுகுறுப்பாக இருந்தது.
அவன் இப்படிச் சில நாள்களோ நெடு நாள்களோ காணாமல்போய்விடுகிற வெளியூர்ப் பயணங்களின்போதும் தினசரி அவன் அலுவலகம் கிளம்பிச் சென்றபிறகான தனிமையின்போதும் செல்வி என்ன செய்வாள்?
அதாவது ஒழுங்காக அடுக்கியிருக்கும் ஒரு பெட்டியை எடுத்து அதிலுள்ள துணிகள் புத்தகங்கள் இதர பொருள்களையெல்லாம் திசைக்கொன்றாக இறைத்துவிடுவாளாம்.
அதிகாலையில் எழுந்து அவனுக்குச் சமைக்கவேண்டியதில்லை சாப்பாட்டு மூட்டை கட்டவேண்டியதில்லை என்பதற்காகத் தாமதமாகத் துயிலெழுகிற கட்டுப்பாட்டுக் குலைவு அவளிடம் இருக்காது என்று அவனுக்கு நிச்சயமாகத் தோன்றியது.
ஆகவே அதே கேள்வியைக் கொஞ்சம் மாற்றிக் கேட்டுக்கொள்ளலாம் என்று தீர்மானித்தான் அரவிந்தன் செல்வியைப் பிரிந்து கிளம்பும்போது எனக்கு ஏன் இத்தனை துயரம்?
இல்லையென்றால் இரண்டு நாள் மூன்று நாள்களே நீடிக்கிற சின்னஞ்சிறு பயணங்கள்கூட இப்படி ஒரு சலனத்தையும் வெறுமையுணர்வையும் உண்டாக்காது.
வழியனுப்பிக் கையசைக்கும் செல்வியைப் பாய்ந்து பற்றிக்கொண்டுவிடத் தோன்றுகிறது வீட்டிலிருந்து அவனைக் கிளப்பிக் கொண்டுவருகிற ஆட்டோவோ டாக்ஸியோ பஸ்ஸோ உடனடியாகத் திரும்பிப் போய்விடாதா என்று ஏக்கமாக இருக்கிறது.
ஏர் போர்ட்டிலோ ரயில் நிலையத்திலோ வந்து இறங்கியதும் அடுத்த பஸ்ஸில் ஏறி வீட்டுக்குத் திரும்பிவிடவேண்டும் என்று குழந்தைத்தனமான ஆசை தவறாமல் வருகிறது.
அல்லது அந்தக் காலச் சினிமாக்களிலும் இந்தக் காலத் தொலைக்காட்சித் தொடர்களிலும் வருவதுபோல் இந்தப் பாசம் நேசம் அன்பு எல்லாமே காரணமற்றுப் பொங்கும் அபத்தமான உணர்வுகள்தானா?
பின்னர் கண்ணாடி வெளிச் சுவர்களில் ஏகப்பட்ட புத்தகங்களைக் கண்காட்சிபோல் அடுக்கிவைத்திருந்த கடையின்பக்கமாகத் திரும்பி நடக்கலானான்.
கூடத்தின் ஒரு மூலையில் ஒரேமாதிரியாக ஜீன்ஸ் அணிந்த ஓர் இளைஞனும் இளைஞியும் மிக நெருக்கமாக கிட்டத்தட்ட ஒருவரையொருவர் அணைத்த பாவனையில் நின்றிருந்தார்கள்.
இருவரும் தங்களுக்குள் ஏதோ ரகசியம் பேசிக்கொண்டிருக்க பக்கத்தில் ஒரு சிறிய பயணப்பை ஆம்ஸ்டர்டாம் என்று அறிவித்து ஒரு ட்யூலிப் மலரை நீட்டியது.
ஆனால் பிரிந்திருக்கப்போகிற ஒவ்வொரு விநாடியையும் இப்போதே பேசித் தீர்த்துவிடவேண்டும் என்பதுபோல் அவர்கள் இடைவெளியில்லாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
இப்படி அநாகரீகமாகப் பார்ப்பது அவனுக்கே உறுத்தினாலும் அவர்களிடம் ஏதோ ஒரு விசேஷம் இருப்பதாகவும் அவர்களைக் கூர்ந்து கவனிப்பதன்மூலம் தன்னுடைய கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைக்கலாம் என்பதுபோலவும் தோன்றிக்கொண்டிருந்தது அவனுக்கு.
உண்மையில் அத்தனை பக்கத்தில் நெருங்கி நின்றிருந்த அரவிந்தனுக்குக்கூட அவர்கள் பேசுவது ஆங்கிலமா கன்னடமா தமிழா அல்லது ஹிந்தியா என்று தெரியவில்லை.
என்று கேட்டால்கூட ஏதோ குவாண்டம் இயற்பியல் சூத்திரங்களைக் கேட்டுவிட்டதுபோல் திருதிருவென்று முழிப்பாள் என்றுதான் ஊகித்தான் அரவிந்தன்.
ஆனால் இதுபோன்ற ஊகங்களையெல்லாம் பொய்யாக்கும்படி ஒரு மேடைப் பேச்சாளரின் வேகத்துடன் அவள் அவனோடு தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.
என்னுடைய வார்த்தைகள் இங்கே சுற்றியிருப்பவர்கள் யாருக்கும் இல்லை உனக்குமட்டும்தான் என்று அவனிடம் சொல்வதுபோல் ஒவ்வொரு சொல்லையும் நேரடியாக அவனது காதுகளுக்குள் பதித்துக்கொண்டிருந்தாள் அவள்.
லக்ஷ்மணின் சிறிய கார்ட்டூன் புத்தகமொன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து அரவிந்தன் விலை விசாரித்தபோது அவனுடைய விமானத்துக்கான அறிவிப்பு வந்தது.
அந்தச் சப்தத்தில் பயந்து தடுமாறிய பறவைகளைப்போல அந்தப் பையனும் பெண்ணும் சட்டென்று விலகிக்கொண்டதைப் பார்க்க அரவிந்தனுக்கு ரொம்ப வருத்தமாக இருந்தது.
பின்னர் ஆங்கில அறிவிப்பு ஓய்ந்து ஹிந்தியில் தொடங்கியதும் பக்கத்திலிருந்த பையை எடுத்து அவன் தோளில் மாட்டிவிட்டாள் அவள்.
அந்தச் சிரிப்பில் மெலிதான சோகம் தெரிகிறதா என்று அரவிந்தன் யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோதே அவனுடைய டிஷர்ட்டைப் பற்றி இழுத்துக் கன்னத்தில் சின்னதாக ஒரு முத்தம் பதித்தாள் அவள்.
தாமதமாக ஆட்டோ கிடைத்த பதற்றத்தில் செல்வியிடம் சரியாக விடைபெற்றுக்கொள்ளாமலே வந்துவிட்டதை நினைத்துக்கொண்டான் அரவிந்தன்.
ஒரு நிமிஷம் இரப்பா என்று ஆட்டோ டிரைவரிடம் சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்று அவளிடம் சில வார்த்தைகள் ஆதரவாகச் சொல்லி ஈரமாக ஒரு முத்தமிட்டுவிட்டுக் கிளம்பியிருக்கலாம்.
கிட்டத்தட்ட இருபது நிமிடங்கள் பயமுறுத்தியபிறகு கடைசியாக மீட்டருக்குமேல் முப்பது ரூபாய் என்கிற நிபந்தனையுடன் ஓர் ஆட்டோ கிடைத்துவிட்டது.
அதை விரட்டிக்கொண்டு வீட்டுக்குச் சென்று செல்வியிடம் தாமதத்துக்கான காரணங்களைச் சுருக்கமாகத் தெரிவித்துவிட்டு பெட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு கிளம்பினால் இதோ கூப்பிடு தூரத்தில் விமான நிலையம்.
ஏதேனும் ஒரு தடங்கல் வருகிறது அவனது பயணம் தள்ளிப்போகும் அல்லது நின்றுபோகும் என்பதுபோல் அவனிடம் ஆவலை எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.
சிடி ப்ளேயரில் அவளுக்குப் பிடித்த ஆனால் சரிவரப் புரியாத கர்நாடக சங்கீதத்தை வழியவிட்டுக்கொண்டு பாத்திரம் தேய்த்துக்கொண்டிருப்பாள்.
மளிகைச் சாமான்களையெல்லாம் வீட்டுக்கே கொணர்ந்து தரும் ஒரு நவீன சூப்பர் மார்க்கெட்டின் தொலைபேசி எண் கிடைத்தபிறகு அவளது வெளி நடவடிக்கைகள் வெகுவாகச் சுருங்கிவிட்டன.
உடனடியாக முடியாவிட்டாலும் இதெல்லாம் நானாக விரும்பிச் செய்வதில்லை காலம் என்னைச் செலுத்துகிற அல்லது துரத்துகிற பாதையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்று எப்போதாவது அவளிடம் சொல்லவேண்டும்.
தினசரி ஆஃபீசுக்குச் செல்வதென்றாலும் சரி இப்படி அலுவல்நிமித்தம் பயணங்கள் போவதென்றாலும் சரி வீட்டிலிருந்து கிளம்புகிற நேரம்மட்டுமே உறுதி செய்யப்பட்டதாக இருப்பதும் திரும்புகிற நேரத்தை வேறு யாரோ எதுவோ தீர்மானிப்பதும் ஏன்?
கண்ணில் படுகிற நண்பர்கள் உறவினர்களிடமெல்லாம் நான் நாளைக்கு ஏரோப்ளேன்ல போறேன் என்று ஏதேனும் ஒருவிதத்தில் தெரிவித்துவிடுவான்.
ஆனால் இவர்கள் தன்னை விமானத்தில் அனுப்புவதென்பது போகிற ஊரில் நினைத்த நேரம்வரை கட்டிப்போட்டுவிடுவதற்கான யுக்திதான் என்று புரிந்தபின் விமானங்கள் அவனுக்குள் எந்தப் பரவசத்தையும் உண்டாக்குவதில்லை.
இங்கே வந்த புதிதில் தனது ஒவ்வொரு விமானப் பயண அனுபவத்தையும் நொடிக்கணக்கில் நுணுக்கமாக அவன் விவரிக்கவேண்டும் என்று அவள் எதிர்பார்த்தாள்.
ஆனால் அவற்றில் அவள் குறுக்குக் கேள்விகள் கேட்டு மடக்கும்போது அவனுக்குச் சலிப்பாகிவிடும் அடுத்தவாட்டி சரியாப் பார்த்துட்டு வந்து சொல்றேன் என்று பேச்சுவார்த்தையை முடித்துக்கொள்வான்.
அரவிந்தனின் அலுவலகத்தில் வருடத்துக்கு ஒரு வாரமோ பத்து நாளோ குடும்பத்தோடு சுற்றுலாச் சென்றுவருவதற்கான விடுமுறை என்று உண்டு.
இந்தமுறை பம்பாயிலிருந்து திரும்பியபின் கண்டிப்பாக ஒரு வாரமாவது லீவ் போட்டுவிட்டு செல்வியைக் கூட்டிக்கொண்டு எங்கேயாவது போய்விடவேண்டும்.
எங்கே போகலாம் என்று அரவிந்தன் தீவிரமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தபோது டிரைவர் பலமாக ஹாரன் ஒலித்து சார் ஏர் போர்ட் வந்திட்ச்சு என்றான் கொச்சைத் தமிழில்.
வழக்கமாக இந்த நெடுஞ்சாலையில் காரும் லாரியுமாகத் தூள் கிளப்புகிற போக்குவரத்து ஞாயிற்றுக்கிழமையின் சோம்பலில் வெறிச்சோடிக் கிடந்தது.
எங்கோ தொலைவில் ஒரு பச்சைப் பேருந்து அதற்குச் சில நூறு மீட்டர்கள்முன்பாக ஒரு சைக்கிள் மற்றபடி தார்ச் சாலை தனிமையின் இருளில் மேலும் கருத்துக் கவிழ்ந்திருந்தது.
அவனுக்குப் பத்து நாள்களுக்குத் தேவையான அலுவல் உடைகள் கைலி துண்டு சவர உபகரணங்கள் ஷு சாக்ஸ் என்று தேடி எடுத்துவைப்பதிலேயே செல்வியின் இன்றைய நாள்முழுதும் சென்றுவிட்டது.
பெட்டியும் படுக்கையும் பாழாகப்போகட்டும் என்று வீசி எறிந்துவிட்டு செல்வியோடு இன்று ஒரு சினிமாவுக்குச் சென்றிருக்கலாம் என்று தோன்றியது அவனுக்கு.
சினிமா இல்லாவிட்டால் எங்காவது பூங்கா இல்லாவிட்டால் சும்மா சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு எதுவும் வாங்காமல் வருவதற்கான ஒரு பளபளத்த ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸுக்கோ அல்லது அவளுக்குப் பிரியமான ரங்கநாதர் கோவிலுக்கோகூடப் போய் வந்திருக்கலாம்.
மணிக்கணக்காக டிவியைப் பார்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்காமல் அவளோடு நாலு வார்த்தை தொடர்ந்தாற்போல் பேசியிருக்கலாம் அல்லது அவளுடைய வேலைகளில் உதவியிருக்கலாம் ஏதாவது செய்திருக்கலாம்.
எப்படியாவது இந்த வாரம் வெள்ளிக்கிழமைக்குள் பம்பாய் வேலையை முடித்துக்கொண்டு திரும்பிவிடவேண்டும் என்று உறுதியாக நினைத்துக்கொண்டான் அரவிந்தன்.
அடுத்த சனி ஞாயிறு எந்த ஆஃபீஸ் கடமைகளையும் வைத்துக்கொள்ளாமல் செல்வியை எங்காவது கூட்டிச் செல்லவேண்டும் ஊட்டி கொடைக்கானல் மைசூர் அல்லது மந்த்ராலயம் உடுப்பி சிருங்கேரி எங்கேயாவது.
எல்லாம் தன்போக்கில் நடக்கிறது பெருவெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படுகிற ஒரு சருகைப்போல அதன் ஓட்டத்தில் நாமும் மிதந்துகொண்டிருப்பது ஒன்றுதான் சாத்தியமாக இருக்கிறது.
கொடியசைந்து காற்று வந்ததா அல்லது காற்று வந்து கொடியசைந்ததா என்பதுபோல் அரவிந்தனோடான வாழ்க்கைக்கு செல்வி பழகிக்கொண்டாளா என்று அவனால் நிச்சயமாகச் சொல்லமுடியவில்லை.
அரவிந்தனை முதன்முதலாகப் பார்த்தபோது தானொரு மஞ்சள் தாவணியும் நீல நிறக் கரையிட்ட ரிப்பனும் அணிந்திருந்ததைக்கூடத் துல்லியமாக ஞாபகம் வைத்திருந்தாள்.
அவளைப்பொறுத்தவரை அவன் மிக விசேஷம் என்பதை அவள் பேசுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒவ்வோர் அசைவும் உரக்கச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது.
இன்னும் குறிப்பாகச் சொல்வதானால் அவனைச் சேர்வதற்காகதான் இத்தனை நாளாகக் காத்துக்கொண்டிருந்தேன் என்பதுபோன்ற ஓர் இயல்பான உரிமை கலந்த பழகுதல் உணர்ச்சியுடன் அவள் நடந்துகொண்டாள்.
ஒரு சின்னத் தயக்கம்கூட இல்லாமல் எல்லாவிதத்திலும் என்னிடம் தன்னை முழுசாக ஒப்படைக்க இவள் தயாராக இருக்கிறாளே இந்தப் பழக்கமும் நெருக்கமும் திடுதிப்பென்று எப்படி ஏற்பட்டது?
இப்படியொரு மாற்றத்தை ஏற்கெனவே எதிர்பார்த்திருந்ததுபோலவோ அல்லது அதற்குத் தயாராகிக் காத்திருந்ததுபோலவோதான் அவள் நடந்துகொண்டாள்.
ஏற்கெனவே நன்கு பழகியதொரு வீட்டில் மீண்டும் குடிபுகுந்தவளைப்போல சட்டென்று அவனுடைய மனதின் மூலை முடுக்குகளிலெல்லாம் பாலாகப் பொங்கிவிட்டாள்.
இப்போது இந்தத் திருமணச் சடங்கின்மூலம் அந்தத் தூரங்களெல்லாம் கரைந்து தீர்ந்துவிட்டதைப்போல ஒரு பிம்பம் உண்டானாலும் உள்மனத்தின் அடி ஆழத்தில் அந்த விலகல் உணர்வு கொஞ்சமாவது இல்லாமலா போகும்?
ஒருவருக்கொருவர் அதிகம் அறிமுகமில்லாத புதுத் தம்பதியினர் உடலால் இணைவதைக்கூட உடல் தேவை இன்னும் மிச்சமிருக்கிற மிருக இச்சை என்றெல்லாம் வரையறுத்துவிடலாம்.
அவன் எத்தனைதான் கஷ்டப்பட்டு முயன்றாலும் எதிர்பாராத ஆனால் தேவையான ஒரு தருணத்தின் அன்பான ஒரு புன்னகையிலோ அக்கறையான நெற்றி வருடலிலோ அவனைச் சர்வசாதாரணமாக வீழ்த்தி ஜெயித்துவிடுவாள் அவள்.
யாராவது சீக்கிரமாக ஓர் ஆட்டோ கொண்டுவாருங்களேன் இரு மடங்கு மூன்று மடங்கு காசாகக் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்று சத்தமாகக் கத்தத்தோன்றியது.
இதுவரை ஐந்து ஆட்டோக்கள்தான் கண்ணில் பட்டன இரண்டில் ஏற்கெனவே பயணிகள் இருந்தார்கள் ஓர் ஆட்டோ நிற்காமல் போய்விட்டது மற்ற இரண்டு ஆட்டோக்களும் விமான நிலையத்துக்குச் சவாரி மறுத்துவிட்டார்கள்.
ஆட்டோ கிடைக்காத கவலையோடு இத்தனை நேரமாகியும் அவன் ஆட்டோவோடு திரும்பி வராததால் செல்வி அநாவசியமாகக் கலவரப்பட்டுக்கொண்டிருப்பாளே என்கிற நினைப்பும் அவனைச் சிரமப்படுத்தியது.
யாரேனும் குறித்த நேரத்துக்குச் சற்று தாமதமாக வந்தாலும் அவர்களுக்கு ஏதோ நடந்துவிட்டது என்பதுபோல் மனதினுள் முடிவுகட்டிக்கொண்டுவிடுவாள்.
அவளைச் சுற்றிலும் எந்நேரமும் காத்துநிற்கிற ததாஸ்து தேவதைகள் அவள் ஏதேனும் தவறாகச் சொல்லிவிட்டால் அப்படியே ஆகட்டும் என்று சொல்லிவிடுவார்களாம் அப்படியே ஆகிவிடுமாம்.
அந்தத் தீவிர நடைபயணத்தால் எந்த உடனடி விளைவும் ஏற்படாவிட்டால் என்னாச்சுன்னு கொஞ்சம் போய்ப் பார்த்துட்டு வாயேன் என்று அரவிந்தனை விரட்டிவிட்டு கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு சட்டென்று பிரார்த்தனை அறைக்குள் புகுந்துகொள்வாள்.
அரவிந்தனுக்கு ஆட்டோ கிடைக்கவில்லை இங்கிருந்து விமான நிலையத்திற்குப் பதினைந்து கிலோ மீட்டர் பயணம் செய்து எண்பது ரூபாயோ தொண்ணூறு ரூபாயோ கூலி வாங்கிக்கொள்ள ஆட்டோ டிரைவர்கள் யாருக்கும் விருப்பமில்லைபோல.
நாட்டில் காசுக்கு மதிப்பு குறைந்துவிட்டது அல்லது எல்லோரும் நோகாமல் அருகாமைச் சவாரிகளிலேயே நிறைய சம்பாதிக்க ஆசைப்படுகிறார்கள்.
ஒவ்வொருமுறையும் புதுப்புது ஹோட்டல்கள் தண்ணீர் மாற்றம் சாப்பாடு மாற்றம் பாஷை மாற்றம் மனோநிலை மாற்றம் இவை வளர்ச்சி அல்லது முதிர்ச்சியின் காரணமாக விளையும் இயல்பான மாற்றங்கள் என்றால்கூட பரவாயில்லை.
தனக்கு விதிக்கப்பட்டிருப்பது இதுதான் என்று புரிந்துகொண்ட ஒரு பாவனை பிரிவின் வேதனைக்குப் பழகிவிட்ட மரத்துப்போன தன்மையைப் பார்க்கமுடிகிறது.
என்றாலும் போகிற வெளியூரில் அவன் எந்தச் சிரமமும் இல்லாமல் சகல சவுகர்யங்களோடும் இருக்கவேண்டும் என்பதில் காட்டுகிற அக்கறையை அவள் தன்னிடத்தில் காட்டிக்கொள்ள மறுத்துவிடுவாள் எல்லாப் பற்றையும் இழந்துவிட்டவள்போன்ற வேதனையோடு ஜாக்கிரதையாப் போய்ட்டு வா என்றும் சீக்கிரமாத் திரும்பி வந்திடணும் சரியா?
நான் கொடுத்துவைத்தது அவ்வளவுதான் என்று பெருமூச்சு விடுகிற ஒரு பெண்ணின் பாவனையோடு அவள் அவனது குறும்பயணங்களை எதிர்கொள்ளத்தோடங்கிவிட்டாள்.
வேலை கடமை அவளுக்காகதான் சம்பாதிக்கிறேன் என்று ஆயிரம் காரணங்கள் சொன்னாலும் அவன்மட்டும்தான் முக்கியம் என்று எண்ணி அவள் அவனுக்குத் தருகிற முழுமையான முக்கியத்துவத்தை அவனால் அவளுக்குத் திருப்பித்தரமுடிவதில்லையே.
கொஞ்சம் ஓய்வு எடுத்துக்கொள் ஒரு வேலைக்காரிக்கு ஏற்பாடு செய்துகொள் என்றெல்லாம் அரவிந்தன் சொன்னால் அவளுக்குக் கோபம் வரும்.
எப்போதாவது அதிசய நாள்களில் அரவிந்தன் அலுவலகத்திலிருந்து கொஞ்சம் சீக்கிரமாகக் கிளம்பி இன்றைக்கு எங்காவது வெளியே போகலாம் என்று நினைத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு வந்தால் அவள் துடைப்பமும் கையுமாகக் களைத்து நிற்பாள்.
அவளை அப்படிப் பார்ப்பதில் பாதி வேதனை மீதி எரிச்சலோடு அவன் கத்தினால் அவளும் பதிலுக்குச் சீறுவாள் உன் ஆஃபீஸ் வேலையில நான் தலையிடறேனா?
அதேமாதிரி வீட்ல எதை எப்படிச் செய்யணும்ன்னு நீ எனக்கு ஆர்டர் போடாதே ஆனால் இந்த ஒரு விஷயத்தில்மட்டும் செல்வியின் ஆவேசம் சில மணி நேரங்களுக்குக் குறையாது எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணணும்ன்னு உனக்குத் தோணிச்சுன்னா வாரத்தில நாலு நாள் நீ வீட்டைக் க்ளீன் பண்ணு இல்லைன்னா துணியெல்லாம் துவைச்சுத் தர்றேன் காயப்போடு டெய்லி ஒரு வேளை நீ சமையல் பண்ணு.
அதை விட்டுட்டு வேலைக்காரி அது இதுன்னெல்லாம் பேசாதே அவளுடைய பேச்சில் ஒரே நேரத்தில் நியாயமும் அநியாயமும் சம அளவில் தொனிப்பதாக அரவிந்தனுக்குத் தோன்றும்.
ஆனால் ஒரு பணியாளரின் சம்பளத்துக்கோ அல்லது வேறு வீட்டு வசதி உபகரணங்களுக்கோ தாராளமாகச் செலவிடுவதால்தான் அந்தத் தவறுக்கான பரிகாரத்தை அவனால் செய்யமுடியும் என்பது அவளுக்குப் புரிவதே இல்லை.
தொழிலாளர் சட்டப்படி ஒரு நாளைக்கு ஒருவரிடம் அதிகபட்சம் எட்டு மணி நேரங்கள்தான் வேலை வாங்கவேண்டும் என்கிற ஒரே ஒரு மணிக்கணக்கைத்தவிர மற்ற எல்லாமே அவனது நிறுவனத்தினருக்கு அத்துப்படி.
எத்தனைக்கெத்தனை அதிகம் உழைக்கிறோமோ அத்தனைக்கத்தனை சீக்கிரத்தில் ப்ராஜெக்ட் முடியும் அடுத்த ப்ராஜெக்டில் மாட்டிக்கொள்ளலாம்.
முருங்கை மரத்தில் ஏற ஒப்புக்கொண்டு பேய்க்கு வாழ்க்கைப்பட்டவர்கள்போல் அதிக சம்பளத்துக்குப் பணிந்து மரமேறக் கற்கவேண்டியிருக்கிறது.
அதிகாலையில் எழுந்து கிளம்பி ஏழு மணி கம்பெனி பஸ்ஸில் கிளம்பிப்போனால் அதன்பிறகு அவன் திரும்பி வருகிற நேரம் நிச்சயமில்லை.
என்றெல்லாம் வாய்விட்டுத் திட்டிவிட்டால்கூட பரவாயில்லை நீ அப்படிதான் பரவாயில்லை போ என்பதுபோல் அவனை ஒதுக்கிவிடுகிற மௌனம் ரொம்ப உறுத்துகிறது.
அரவிந்தனுக்கும் அவளுக்கும் நடுவே அவனது அதீத பணி அழுத்தமும் தேவைகளும் நிரம்பிவிட்டால்கூட எந்த விஷயத்திலும் அவன்மீதான அவளது நேசம் குறைபடவே இல்லை.
வலது முனையில் வசிக்கிற அவனுக்கு ஏகப்பட்ட வேலை அந்தப்பக்கமிருக்கிற குப்பைக் காட்டை ஒழித்துச் சமனாக்கிக்கொண்டிருக்கிறான்.
அவன் களைத்துப்போகிற தருணங்களில் இடதுபக்கமிருக்கிற செல்வி கைக்குட்டை நீட்டி வியர்வை துடைக்கிறாள் இடையிலான பள்ளத்தாக்கின் அகலம் எத்தனை அதிகமானாலும் அவளது கைகள் அதற்கேற்ப நீள்கின்றன.
உண்மையில் தங்களுக்கிடையே ஒரு பள்ளம் உண்டாகியிருப்பதை அவள் உணர்ந்திருக்கிறாளா இல்லையா என்றுகூட அரவிந்தனுக்குச் சந்தேகமாக இருக்கிறது.
பதிலுக்குத் தானும் ஒரு கர்ச்சீப் எடுத்து நீட்டலாம் என்றால் அவள் நெற்றியில் வியர்வை துளிர்த்திருக்கிறதா என்று அவனால் இங்கிருந்து பார்க்கமுடிவதில்லை.
என்ற சுருக்கமான பெயரால் நம் அனைவராலும் அறியப்படும் பாண்டியன் கிராம பேங்க் ரீஜனல் ரூரல் பேங்க் வகையைச் சார்ந்த அரசு நிறுவனமாகும்.
வேலூர் மேற்கு மாவட்ட பாஜக தலைவர் கொ.வெங்கடேசன் பொதுச் செயலர் வாசுதேவன் வடபுதுப்பட்டு ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் எஸ்.எஸ்.சங்கர் கீழ்முருங்கை ஊராட்சி மன்ற தலைவர் ரவி உள்ளிட்டவர்கள் உடனிருந்தனர்.
இவரது செல்போன் எண்ணுக்கு கடந்த சில நாட்களுக்கு முன்னர் குறிப்பிட்ட செல்போன் எண்களில் இருந்து வாட்ஸ்அப்பில் தேவையில்லாத தகவல்கள் வந்து கொண்டே இருந்தன.
அதில் தனக்கு செல்போனில் தேவை இல்லாத அழைப்புகளை விடுத்து தொல்லை கொடுக்கும் நபர்களை கண்டுபிடித்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று கூறி இருந்தார்.
அப்போது விருகம்பாக்கம் பகுதியில் வசித்து வரும் முருகப்பெருமான் கவியரசன் ஆகிய இருவரும் சேர்ந்து நடிகை ஜெயலட்சுமிக்கு வாட்ஸ்அப்பில் மெசேஜ் அனுப்பி தொல்லை கொடுத்தது தெரிய வந்தது.
அதில் வெளியில் டேட்டிங் செல்லலாம் என்றும் அதற்காக எங்களிடம் ஏராளமான வாடிக்கையாளர்கள் உள்ளனர் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
பொழுது போக்குக்காக மட்டும் இல்ல...நான் பார்த்ததுகேட்டதுபடித்ததுரசித்தது மற்றும் என்னுடைய எண்ணங்களை உங்களுடனும் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு இணைப்புப்பாலம் ... கபாலி படத்தை பத்தி ஏகப்பட்ட விமர்சனங்கள் ஏற்கனவே வந்துடுச்சு.இது தலைவர் படம் இல்ல நாங்க ரஜினிகாந்தை இப்படி திரையில எதிர்பாக்கலைனு சொன்னவங்கங்களுக்கு உண்மையிலயே ரசிக்க தெரியலைனு தான் சொல்ல தோணுது..நாம எப்போதான் வளரப்போறோமோ தெரியல ரஜினிகாந்த் ஒரு சிறந்த நடிகன்..அது ஆரம்பகாலத்திலேயிருந்து அவரோட படத்தை பார்த்தவர்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்.அதுலயும் திரு.பாலச்சந்தர்திரு.பாலுமகேந்திராதிரு.மகேந்திரன் போன்ற இயக்குநர்களோட இயக்கத்துல திரு.ரஜினி நடிச்ச படங்களை பாக்கும்போது ரொம்ப நல்லாவே தெரியும்.
ஒரு கட்டத்துல இவர் மாஸ் ஹிட்க்குள்ள நுழைஞ்சுட்டார்..அப்போதிலிருந்து இவர்கிட்ட அதுமாதிரி மசாலா படங்களை ரசிகர்கள் எதிர்பாக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க..அதே சமயம் அவரோட நடிப்புக்காக அவரோட நடிப்பை விரும்பி பாத்தவங்க கொஞ்சம் விலகிட்டாங்கனு சொல்றதுதான் உண்மை.. அவரும் இத்தனை வருஷம் ஒரு தத்துவப்பாட்டோட பாம்புக்கு பயப்படுறமாதிரி லவ் சொல்ல வெக்கப்படுறமாதிரி ஹீரோயின்க்கு முத்தம் கொடுக்க கூச்சப்படுறமாதிரி எதுவுமே தெரியாத அப்பாவி மாதிரிஅந்த கதாபாத்திரத்துக்கு இன்னோர் பக்கம் இருக்குறமாதிரிபஞ்ச் வசனைகளோடலாம் நடிச்சாதான் ரசிகர்கள் விரும்புறாங்கனும்தன்னைவச்சு படம் எடுத்த தயாரிப்பாளர்கள் நஷ்டம் அடஞ்சுடக்கூடாதுனும் முடிவுபண்ணி நடிச்சுட்டாரு.. படம்னு சொல்லி சொல்லி இத்தனை நாள் நாமதான் இவர்கிட்ட இப்படிப்பட்ட படங்களை எதிர்பாத்திக்கிட்டே இருந்தோம்..அதேசமயம் இப்படியே இன்னும் நடிச்சுக்கிட்டு இருக்காருனும் குறை சொல்லிக்கிட்டே இருந்தோம்.. எவ்ளோ வருஷத்துக்குமேல இப்போதான் பழையபடி தனக்குள்ள இருக்குற நடிப்பை இந்த படத்துல வெளில கொண்டுவந்துருக்கார்..மேக்கப் இல்லாம அவ்ளோ ஒரு அழகான நடிப்பு..சின்ன சின்ன கண் அசைவுகள் ஆகட்டும் மனைவியை தேடி அலையும் போது அந்த தவிப்பும் ஏக்கமுமாகட்டும் மனைவியை பாத்ததும் கண்ணுலையே வெளிப்படுத்துற அந்த காதலாகட்டும் எனக்கு ஜானி படம் நினைவுக்கு வந்தது..இந்த படம் ரஜினிகாந்த்னு ஒரு நடிகரோட நடிப்பு திறமையை வெளிப்படுத்துற படங்களின் லிஸ்ட்ல கண்டிப்பா இடம் பிடிக்கும்.. கலையரசனுக்கு மெட்ராஸ் படம் அளவுக்கு இதுல நடிக்க வாய்ப்பில்லைனாலும் தன்னோட ஐ நல்லா பண்ணிருக்கார்.அது மாதிரியே ஜான் விஜய்அட்டகத்தி தினேஷ்திரு.நாசர்கிஷோர் எவ்ளோ தங்கம் உடம்புல தன்னோட ஐ நல்லா பண்ணிருக்காங்க.அதுலயும் அட்டகத்தி தினேஷ் சிரிப்பை வரவைக்குது..ராதிகா ஆப்தே மற்றும் தன்ஷிகா ஆக்ட்டிங் செம .. பிற்பாதியில் கொஞ்சம் ரத்தம் அதிகமா காட்டியிருக்காங்க.. சந்தோஷ்நாராயணனோட இசையும் பின்னணி இசையும் நல்லா இருந்தது...நெருப்புடா நெருப்பு மாதிரி இருக்குனு சொன்னா மாய நதி பாடலும் வானம் பார்த்தேன் பாடலும் அவ்வளவு இனிமை.அதுவும் அந்த மாயநதி பாடல்ல ரஜினியோட அந்த வயசுக்கு உரிய அந்த ... தங்கள் கருத்துக்களை தயவுசெய்து பதிவு செய்யவும்...ஃபேஸ்புக்கில் பார்க்க ... ளிலும் ஸ்ரீவலைப்பக்கம் பார்க்கலாம் .
எனக்கு தெரிஞ்ச வரையில் முதன்முதலாக தமிழ்நாட்டில் அதிகம் புழக்கத்திலிருந்த ஆல்ப பாடல் இதுவாகத்தானிருக்கும் அதுவும் வேற எந்த ஒரு ஆல்ப பாடலகளும் வெளிவந்திராத காலகட்டத்தில்... நான் சொல்வது சரிதானே...??
இன்னிக்கும் கூட நீங்க கிராமத்து பக்கம் போனீங்கன்னா இரவு நேரங்களில் இசை தாலாட்டு கேட்டவாறே ரசித்துக்கொண்டே அமர்ந்திருக்கும் நபர்களை காணமுடியும் அடடா அடடா இந்த அசெம்ப்ள்டு செட் விஷயத்தில் என்னமா ஏமாத்த பார்ப்பாங்க பயபுள்ளைங்க.
நாங்க ஏமாற மாட்டோம்ல கதகவிஜனு அவனவன் மண்டைய பிச்சு எழுதுற நேரத்துல சும்மா மொள்கா பொடி ஆடியோ பெட்டினு அசத்துறீங்களே ஆயில்யன் எனக்கு தெரிஞ்ச வரையில் முதன்முதலாக தமிழ்நாட்டில் அதிகம் புழக்கத்திலிருந்த ஆல்ப பாடல் இதுவாகத்தானிருக்கும் ஆமாம்.
பாட்டு பெரிய சத்தமா கேட்குறேனோ இல்லையோ நான் பெரிய சத்தமா பாடி கத்தியே நம்ம தெருவையே திணற வச்சிருவேன்ல... பர பரக்க வேண்டாம் பலகாலுஞ் சொன்னேன் வரவரக்கண் டாராய் மனமே ஒருவருக்கும் தீங்கு நினையாதே செய்ந்நன்றி குன்றாதே ஏங்கி இளையா திரு.
இலங்கையில் அம்பாறை மாவட்டம் மாட்டுப்பளை பகுதியிலுள்ள ஸ்ரீ மீனாட்சியம்மன் ஆலயத்துக்கு அருகில் சிதைந்த நிலையில் காணப்படும் கட்டடப் பகுதி சோழர் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட இந்து ஆலயமாக இருக்கலாம் எனும் நம்பிக்கை அப்பகுதி தமிழர்களிடையே வலுப்பெற்று வருகிறது.
மிக நீண்ட காலமாக சிதைந்த நிலையில் இந்தக் கட்டடப் பகுதி இங்கு காணப்படுகின்ற போதும் தற்போதுதான் இதன் புராதனத் தன்மை குறித்த பேச்சுக்கள் வெகுவாக எழுந்துள்ளன.
இந்த செங்கற்கள் சோழர்களின் ஆட்சியின்போது பொலனறுவையில் இந்து ஆலயங்களை நிர்மாணிப்பதற்குப் பயன்படுத்திய செங்கற்களுக்கு ஒப்பானவையாக இருக்கின்றன என்று ஸ்ரீ மீனாட்சியம்மன் ஆலயத் தலைவர் கோ.
இருந்த போதும் மாட்டுப்பளை மீனாட்சியம்மன் ஆலயத்துக்கு அருகில் சிதைந்த நிலையில் காணப்படும் இந்த கட்டடத்தின் வரலாறு தொடர்பில் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் எவரும் இதுவரையில் கருத்துக்கள் எதனையும் வெளியிடவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஸ்ரீ மீனாட்சியம்மன் ஆலயத்தின் முன்னாள் தலைவரான இவர் அம்பாறை மாவட்டத்திலுள்ள காரைத்தீவு பிரதேசத்தைச் சேர்ந்தவராவார்.
புராதன ஆலயமொன்றின் எஞ்சிய பகுதி என நம்பப்படும் இந்தக் கட்டடத்திலுள்ள செங்கற்கள் இப்போது இப்பிராந்தியத்தில் புழக்கத்திலுள்ள சாதாரண செங்கற்களை விடவும் பெரியவையாகக் காணப்படுகின்றன.
இலங்கையில் அம்பாறை மாவட்டம் மாட்டுப்பளை பகுதியிலுள்ள ஸ்ரீ மீனாட்சியம்மன் ஆலயத்துக்க... தமிழர்களின் சிற்பக்கலை உணர்வு... தமிழர்களின் சிற்பக்கலை உணர்வு மனிதன் படைத்த கலைகளுள் மிகச் சிறந்தது சிற்பக்கலை என்பர்.
போதை பொருள் பயன்படுத்தும் பெண்ணொருவர் பொலிஸாரிடமிருந்து தப்பிக்க பல்பொருள் அங்காடி ஒன்றினுள் புகுந்து அங்கிருந்த மரக்கறி வகைகள் வைக்கும் பகுதியிற்கு சென்று அத்தட்டினுள் புகுந்தமையால் அங்கு பரபரப்பு நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளதாக சர்வதேச ஊடகங்கள் தெரிவிக்கின்றன.
ஜோர்ஜியாவில் ஸ்டோன் மலை என்றழைக்கப்படும் நகரத்தில் அமைந்துள்ள கிரோகர் பல்பொருள் அங்காடியில் குறித்த சம்பவம் இடம்பெற்றுள்ளது.
போதை பொருள் பயன்படுத்திய அப்பெண் பொலிஸிடமிருந்து தப்புவதற்காக பல்பொருள் அங்காடி ஒன்றினுள் புகுந்து அங்கிருந்த மரக்கறி வகைகளை வைக்கும் பகுதியிற்கு சென்று மரக்கறி தட்டினுள் பாய்ந்து ஒளிந்துக் கொள்ள முயற்சித்துள்ளார்.
மேலும் போதையில் அங்கிருந்த மரக்கறி வகைகளை நாசமாக்கியதோடு அதை தடுக்க சென்ற இருவரின் கன்னத்தில் அறைந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்படுகின்றது.
சேரன்மாதேவி கடந்து களக்காடு நோக்கிச் செல்லும் வழியில் யானைகள் செல்லும் வழி கவனமாகச் செல்லவும் என்கிற வனத் துறையின் அறிவிப்புப் பலகை இருந்தது.
மலை ஒரு பெரிய யானை என்றேன் நான்.அய்யப்பனுக்கு அந்த வார்த்தை மிகவும் பிடித்திருக்கும் போல அவனின் மகிழ்வு ரியர்வியூ கண்ணாடியில் தெரிந்தது.