sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவர் காலத்தில் ஆதீன நிர்வாகங்களை உலகியலறிவும் கணக்கு வழக்குகளில் திறமையும் நம்பிக்கையும் குருபக்தியும் வாய்ந்த தம்பிரான்களே கவனித்து வந்தனர்.
மடத்தில் இவ்வாறு வேலைகளைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த தம்பிரான்களோடு தமிழ்கற்போரும் வடமொழி பயில்வோரும் சைவசித்தாந்த சாஸ்திரல் கள் பாடம் கேட்போருமாகிய வேறு பல தம்பி ரான்களும் இருந்தனர்.
தம்பிரான்கள் துறவு பூண்டவுடனே மடத்தின் உத்தியோகத்தில் சேர்க்கப் பெறுவதில்லை.அத் தகையவர்களுடைய நிலை படிப்படியாக உயர்ந்து கொண்டுவரும்.பொறுமையும் ஒழுக்கச் சிறப்பும் உடையவர்களே நாளடைவில் சிறந்த உபசாரத்தைப் பெறும் நிலையை அடைவார்கள்.பந்தியிலே உணவு கொள்ளும் தம்பிரான்களுக்கு நடைபெறும் உப சாரங்களில் பல தரங்களுண்டு.உணவுவகையிலும் இலையின் அளவிலும் தொன்னை முதலியவற்றிலும் வேறுபாடுகள் இருக்கும்.பந்தியில் ஒரு தம்பிரானுக் குக் கிடைக்கும் ஸ்தானத்தைக் கொண்டே மடத் தில் அவருக்கு உள்ள மதிப்பின் அளவை உணர்ந்து கொள்ளலாம்.நீண்ட இலையும் பல தொன்னைகளும் சிறந்த அன்னமும் பலவகை வியஞ்சனங்களும் படைக்கப்படும் முதல் வரிசையிலே காறு பாறுத் தம்பிரான் போன்றவர்களே இருந்து உண்ணுவார் கள்.வர வர இலையின் நீளம் குறையும்வியஞ்சன முங் குறையும்வேறு வகையான அன்னம் பரிமாறப் படும்.
ஆசிரியரிடத்தில் வந்தடைந்த சிஷ்யன் சுவை முதலியவற்றிலே கருத்தை ஊன்றாமல் எது கிடைத் தாலும் அருந்த வேண்டும் என்பது நூற்கருத்தாத லின் அத்தகைய ஏற்பாடு அமைந்தது போலும் அந்தச் சோதனையில் தேர்ச்சி பெற்றோர் பிறகு நன் னிலையை அடைவார்கள்.தம்பிரான்களுடைய கூட்டத்துக்குத் திருக்கூட்டம் என்று பெயர்.
முன்னே குறிப்பித்த திருச்சிற்றம்பல தேசிகர் காலத்திலும் பந்தியில் அத்தகைய தராதரங்கள் இருந்து வந்தன.அக்காலத்தில் விக்கிரமசிங்க புரத் தில் உதித்து இலக்கண இலக்கியப் பயிற்சியுடையவ ராக விளங்கிய ஸ்ரீ சிவஞான முனிவர் பல தம்பிரான் களாலே அழைக்கப்பெற்று வந்து திருவாவடுதுறை யிலுள்ள திருக்கூட்டத்தாரோடு ஒருவராக இருந்த னர்.ஆதீனத்திற் சேர்ந்தபோது அவர் இளமைப் பிராயத்தினராக இருந்தனர்.வருஷ அடைவிலே பின் வந்தவர்களுக்குக் கிடைக்கும் முறைப்படி பந்தி யில் அவருக்குக் கடைசி இலைதான் தரப்பட்டது.
அந்த இலை அளவில் மிகச் சிறியதுவியஞ்சனங் களிற் சில பரிமாறப்பெறும்மிகவும் மட்டமான அரிசியும் அன்னமும் பெயரளவில் நெய்யும் படைக்கப் பெறும்.அவருக்கு முன்பு இருந்த சிலரும் நூதனமாக வந்தவர்களாதலின் அத்தகைய உப சாரத்தையே பெற்றனர்.
ஒருநாள் பந்தி நடந்துகொண்டிருந்தது.சிவ ஞான முனிவரும் அவருக்கு முன் இருந்த சிலரும் தாம் பெற்ற உணவை உண்ணமாட்டாதவராகி விழித்தனர்.அன்று அவர்களுக்குக் கிடைத்த அன்னம் அதுகாறும் கிடைத்தவற்றைவிட மிகவும் மட்டமாகப் புளியம் பூவைப் போன்ற நிறமும் வறட் சியும் உடையதாக இருந்தது.
இந்த நிலையில் தமிழ்க் கல்வியுடைய அவர்களில் ஒருவர் தமக்குக் கிடைத்த அன்னத்தைப் பற்றி ஒரு செய்யுள் செய்யத் தொடங்கி என்று மூன்றாவதடியினைப் பாடினார்.
முதல் மூன்று அடிகளைச் சொன்னவர்கள் அந்த நான்காவது அடியிலே அமைந்துள்ள கவிச்சுவையைக் கண்டு நன்றாக இருக்கிறது என்று சிரக்கம்பம் செய்து ஆரவாரித்தார்கள்.
எல்லோரும் சேர்ந்து அவர்கள் அங்ஙனம் கவி பாடியதை அந்தப் பந்தியிலே இருந்த தொண்டைமண்டலத்துச் சைவ வேளாளச் செல்வர் ஒருவர் கேட்டார்.
பொய்யா நாவிற் கபிலருடைய பாட்டைப் பெறுதலைப்போன்ற பாக்கியம் வேறில்லையென்பது புரவலரும் புலவரும் ஒருங்கே ஒப்புக் கொண்ட விஷயம்.
இவனுக்கு அமைந்த பாக்கியந்தான் என்ன உலகுள்ளளவும் மறையாத புகழையல்லவா இவன் அடைந்து விட்டான் நமக்கு ஆயிரக்கணக்கான ஊர்கள் உள்ளன.
கபிலர் மனம் பாரியின் ஆதரவிலே இன்பம் கண்டதேயன்றிப் பல இடங்களுக்கும் சென்று பலரையும் பார்த்துப் பாராட்ட வேண்டுமென்று விரும்பவில்லை.
தமிழ்நாட்டிலேயுள்ள வள்ளல்களும் சிற்றரசர்களும் வேறு சிலரும் அவரை விரும்பி நிற்பது அவருக்கு ஒருவாறு தெரிந்தும் பாரியை ஒரு கணமேனும் பிரிந்து செல்லும் துணிவு அவருக்கு உண் டாகவில்லை.
நாம் சொல்லுவதை இவரும் சொல்லுகிறாரே நாம் இவரை எந்தக் கேள்வி கேட்க எண்ணுகிறோமோ அதையே இவர் கேட்கிறாரே என்ன விபரீதம் என்று எண்ணினார்கள்.
திருக்கோவலூரும் அதைச் சார்ந்த பகுதிகளும் சேர்ந்து ஒரு சிறு நாடாக இருந்தன அதற்கு மலையமானாடு என்று பெயர் அப்பெயர் மலாடு என்று மருவியும் வழங்கும்.
அவ்வாறு தமக்குப் படைத்துணையாக நின்று வெற்றியை ஈட்டித் தருகின்ற அவ் வீரனுக்கு முடியுடை வேந்தர் ஒரு பெருஞ்சிறப்புச் செய்ய எண்ணினர்.
நம் முடி நம் தலையில் இருத் தற்கு இவன் துணைவலியே காரணம் ஆதலின் இவனும் முடியணிதல் எல்லா வகையிலும் தக்கதே என்று தீர்மானித்துக் காரிக்குத் திருமுடி சூட்டினர்.
தன்னைப் போன்ற அரசர்களுக்கு இடியேறு போலத் தோற்றும் மலையமான் குடியை அடியோடு அழித்துவிட வேண்டுமென்ற எண்ணம் கிள்ளிவளவனுக்கு உண்டாயிற்று.
இவர்களைப் பிடித்துவந்து தொலைத்து விட்டால் மலையமான்குலம் வேரோடழிந்துவிடும் என்று துணிந்து வஞ்சகத்தால் அக்குழந்தை கள்க் கொணரச் செய்தான்.
வீரத்தையும் கொடையையும் சிறப்பித் துப் பாராட்டுதலையே தொழிலாகவுடைய அவர்கள் மலையமான் குடிக்கு விளக்காக இருந்த அக்குழந்தை கள் அவிதலை விரும்பவில்லை.
யாவ ரும் விலகி வழிவிட்டனர் கோவூர்கிழார் வேகமாக வந்து அரசனை அணுகினார் அந்தப் பக்கத்தில் அரசன் நின்றிருக்கும் காட்சியையும் மற்றோரிடத் தில் மலையமான் குழந்தைகள் அழுதுகொண்டு நிற்கும் கோலத்தையும் வேறொருபக்கம் மதயானை யொன்று காலதூதுவனைப்போலச் சமயம் பார்த்து ஏவுவதற்கு நிற்கும் பாகர்களோடுள்ள கொடுமையை யும் பார்த்தார்.
அதுகாறமு அழுத சிறார் கள் யானையைக் கண்டு அதன் காட்சியிலே ஒன்றி அழுகை ஓய்ந்தன ரென்பதை யுணர்ந்து அவர்க ளுடைய பேதைமையையும் இளமையையும் நினைந்து இரங்கினார் வளவனை நோக்கிப் பேசத் தொடங்கினார்.
தன்னுடைய பயத்தினால் அக் குழந்தைகளைப் பகைப் பிண்டமாகக் கருதிய கிள்ளிவளவனுக்குக் கோவூர்கிழார் அவர்களை வள்ளன்மையுடைய குடி யினரென்பதை ஞாபக மூட்டினார்.
அதுமட்டுமன்று புலவரைக் காக்கும் குடியை அழித்தால் புலவர் கூறும் பழிக்கு ஆளாக நேருமென்ற அச்சத்தையும் அவர் குறிப்பாக உண்டாக்கினார் ஏதேது இந்தக் குடியினரால் விளையும் பயம் போக வேண்டுமென்று எண்ணி ஒரு காரியம் செய்தால் புலவர்கள் வாயில் விழவேண்டும் போலிருக்கிறதே அவர்கள் பழிக்கு ஆளாவதைவிட இவர்கள் பகைக்கு ஆளாவதேமேல் என்ற எண்ணங்கூட அவன் மனத்தில் உண்டாயிற்று.
என்பதன் விசேட வுரையில் பரிமேலழகர் ஆண்மை யுடையாரைச் சிறுமைநோக்கி இருப்பின்கட் சென்று தாக்கின் அவர் அது விட்டுப்போதற் றுணிவினரன்றிச் சாதற் றுணிவினராவர் ஆகவே அவர்க் குப் பெரும்படை உடையுமென்பதாம் என்று எழுதியிருக்கின்றார்.
அப்பகுதியைப் படிப் பாருக்கு அக்குறமகளிருக்கும் தாய் நாட்டன்பு சிறப்பாக அமைந்திருந்ததென்பதைப் புலவர்கள் புலப்படுத்திச் செல்லும் முறை வெளியிடப்படும்.
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்ற விரிந்த அன்புடைய பெரும்புலவர்களும் தம்முடைய தாய் நாட்டின்கண் ஒரு தனி யன்பை வைத்திருந்தார்கள்.
தாம் தாம் மேற்கொண்ட பொருளுக்கு ஏற்பப் பல நாடுகளையும் வருணிக்கும் ஆற்றலுடையவர்களாயி னும் தாய் நாட்டன்பு அவர்கள் உள்ளத்துள் இருந்து வந்ததற்குரிய அடையாளங்கள் அவர்கள் வாக்கினிடையே இருத்தலைக் காணலாம்.
சேக்கிழார் தாம் இயற்றிய பெரிய புராணத்தில் ஒவ்வொரு நாயன்மாருக்கும் உரிய நாட்டையும் ஊரையும் சுருக்கமாகக் கூறிச் செல்கின்றார்.
திருக் குறிப்புத் தொண்ட நாயனார் புராணத்திலோ அந் நாயனா ருடைய வரலாற்றைச் சில செய்யுட்களாலே சொல்லி அதற்கு முன்பு பல செய்யுட்களால் தொண்டை நாட்டின் வருணனையை விரிவாகச் சொல்லுகின்றார்.
எல்லா நாடுகளிலும் கோயில் கொண்டுள்ள முருகக்கடவுள் காப்பியத் தலைவனாக இருப்ப அக் காப்பியத்தில் தொண்டை நாட்டைச் சிறப்பிப்பதற்கு முக்கியமான காரணம் அவருடைய தேசாபிமானமே ஆகும்.
வில்லிபுத்தூராழ்வார் பாரதத்தில் நாட்டு வரு ணனை காணப்படவில்லை ஆயினும் அந்நூலுக்குச் சிறப்புப்பாயிரம் கூறவந்த அவர் குமாரராகிய வரந் தருவார் என்பவர் அதன்கண் திருமுனைப் பாடி நாட் டைச் சிறப்பித்துப் பல செய்யுட்கள் பாடியுள்ளார்.
வரந்தரு வார் தம் தந்தையாரைச் சிறப்பிக்கப் புகுந்த விடத் தில் தாய் நாட்டையும் பாராட்டி யிருத்தல் அவ ருடைய தாய்நாட்டன்பின்மிகுதிக்கு ஓர் அடை யாளமாகும்.
அச் சிறப்புப் பாயிரத்தில் வில்லிபுத்தூ ராழ்வாரைப் பாரதம் பாடும்படி கொங்கர் குலபதி வரபதி யாட்கொண்டான் கேட்டுக் கொண்டா னென்ற செய்தி வருமிடத்தில் அவன் கூற்றாக என்பதை அமைக்கின்றார்.
சிதம்பர புராணத்தில் பாண்டி நாட்டிற் பிறந்தவன் ஒருவன் செய்த குற்றத்துக்காக அந் நாட்டினின்றும் ஓட்டப் பட்டானென்ற செய்தியொன்று உண்டு.
ஆகவே தாய் நாட்டன்பு மக்களுக்கு இருத்தல் இயல்பென்பதும் அதனைப் பாராட்டுதல் புலவர்க ளிடத்தும் பிறரிடத்தும் காணப்படுவ தென்பதும் தாய் நாட்டைப் பிரிதல் துன்பத்துக் கிடமாவ தென் பதும் இதுகாறும் தெரிவித்த செய்திகளால் அறியலாகும்
வட மாகாணத்தில் பல்வேறுபட்ட அபிவிருத்திகள் இடம்பெற்ற போதிலும் மக்களுடைய வாழ்வாதாரம் முன்னேற்றமடைய முடியாத நிலையே காணப்படுகின்றதென வட மாகாண ஆளுநரின் செயலாளர் இளங்கோவன் தெரிவித்துள்ளார்.
இளைஞர் அலுவல்கள் கருத்திட்ட முகாமைத்துவ பிரிவு இளைஞர் அலுவல்கள் கருத்திட்ட முகாமைத்துவம் மற்றும் தெற்கு அபிவிருத்தி அமைச்சின் சிறு தொழில் முயற்சி அபிவிருத்திப் பிரிவின் விற்பனை கண்காட்சி யாழ்.
சங்கிலியன் பூங்காவில் நடைபெற்றபோது குறித்த நிகழ்விற்கு பிரதம விருந்தினராகக் கலந்து கொண்டு உரையாற்றும் போதே அவர் இதனைத் தெரிவித்துள்ளார்.
யுத்த காலத்தின் பின்பு பல்வேறுபட்ட அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகள் இடம்பெற்றிருந்தாலும்கூட முக்கிய குறைபாடாக மக்களுடைய வாழ்வாதார நிலமை முன்னேறாத நிலை காணப்படுகின்றது எனவும் குறிப்பாக மக்களின் வருமானம் தேசிய மட்டதிலும் பார்க்க குறைவாகவே உள்ளது என புள்ளி விபரங்கள் கூறுகின்றது எனவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
இன்றைய கண்காட்சியைப் பார்க்கின்ற போது பல முயற்சியாளர்கள் தமது உற்பத்திப் பொருட்களில் உள்ள ஈடுபாடு சமூகத்தின் பால் உள்ள அக்கறை போன்றவற்றைப் பார்க்கின்றபோது மகிழ்ச்சி ஏற்படுத்துகின்றது.
திருப்தி கரமாக ஒரு வங்கிக் கணக்கை வைத்திருப்பதைவிட அந்த சேமிப்பை தன்னுடைய சமூகத்திற்கான முதலீடாக மாற்றி அதற்கான சவால்களை சந்தித்து தான் சார்ந்த சமூககத்தவர்களுக்கான வேலை வாய்ப்பினை உருவாக்குவதற்கான முயற்சியாளர்களை பாரட்டுவதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
கடந் காலங்களுடன் ஒப்பிடுகின்றபோது பலவகையான உற்பத்திகள் காணப்படுகின்றது எனவும வடக்கைப் பொறுத்த வரையில் புலம் பெயர்ந்த சந்தை ஒன்று உள்ளது.
அதற்கேற்பவே உற்பத்திப் பொருட்களை உற்பத்தியாக்குகின்ற போது வெளிநாட்டிற்கு ஏற்றுமதி செய்கின்ற போது அதற்கான பொருளாதாரம் அதிகரிக்கக் கூடியதாக இருக்கும் எனவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
விமான பயணம் எனக்கு அலுப்பான விசயம் பெட்டிகளை எடை பார்ப்பதில் தொடங்கும் பரபரப்பு சுங்க சோதனை குடியேற்ற விதிமுறைகள் என அனைத்தையும் முடித்து விமானத்தில் ஏறி அமர்ந்த பிறகுதான் அடங்கும்.
அதுவும் கடந்த பத்து வருடங்களாக விமான பயணிகள் பாதுகாப்பு சோதனைகளில் படும் பாடு இருக்கிறதே... இந்த பாதுகாப்பு சோதனைகளின் போதான அலைகழிப்பில் பிள்ளை குட்டிகள் உடைமைகளை தவறவிடாது நிதானமாக இருப்பதற்காகவாவது தியானம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் அனைத்தையும் முடித்து பிள்ளைகளோடு பிள்ளைகளின் பைகளையும் சேர்த்து சுமந்து கொண்டு விமானத்தின் நுழைவாயிலை நெருங்க... பின்னால் களைப்பாய் நடந்து வந்த என் அம்மாவை பார்த்து பயணச்சீட்டை சரிபார்த்து கொடுத்த தமிழ் அதிகாரி கூற இன்பத்தேன் வந்து பாயுது காதினிலே என்பதை அன்று அனுபவமாக உணர்ந்தேன் என் அம்மாவின் கண்களிலோ கண்ணீர் திரை பாரீஸ் சர்வதேச விமான நிலையத்தில் தமிழ் அலுவலர்கள் சகஜம் என்றாலும் பணி நேரத்தில் அவர்கள் தமிழில் பேசுவது அபூர்வம் இறுக்கமான தருணங்களின் போது தாய் மொழியில் கேட்கும் சில வார்த்தைகள்கூட மனதை நெகிழ்த்திவிடும் என்பதற்கு உதாரணமாக அமைந்துவிட்டது அந்த அன்பரின் வார்த்தைகள்.
விமானம் பறக்க தொடங்கியதும் சட்டென ஒரு விடுமுறை விடுதலையுணர்வு பணி கட்டாயங்கள் அன்றாட இயந்திரத்தனமான வேலைகள் இனி ஒரு மாதகாலத்துக்கு கிடையாது என்ற குதூகலம் முக்கியமாக என் தலைமை அதிகாரியின் பணி நிமித்தமான கைப்பேசி குறுஞ்செய்திகள் என்னை வந்தடைய முடியாத தூரத்துக்கு போகிறேன் என்ற குரூர மகிழ்ச்சி கடந்த ஒரு வருடத்தின் முக்கிய நிகழ்வுகள் நிறைவேறிய திட்டங்கள் கண்ணாமூச்சி காட்டும் பதவி உயர்வு என பலவற்றையும் மனம் அசைபோட சட்டென வலைப்பூவின் பக்கம் தாவியது எண்ண ஓட்டம் வானில் பறந்துகொண்டிருந்ததாலோ என்னவோ என் ஞானக்கண் சற்று அதிகமாகவே திறந்துகொண்டது நமது சமூகத்தின் சீரழிவுகள் குறைகள் பற்றியே கழுவி கழுவி ஊற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமே அந்த குவளையில் குடிக்க ஒன்றுமே இல்லையா ?
தமிழ் சமூகத்தில் தமிழனிடத்தில் பாராட்டத்தக்கது எதுவுமே கிடையாதா என்றெல்லாம் எண்ணங்கள் ஒவ்வொரு முறையும் சென்னை சர்வதேச விமான நிலையத்தில் நான் பயணம் செய்த விமானம் தரையிறங்கும் போதே ஒரு விதமான ஆழ்ந்த நிம்மதி மனதில் பரவும் உலகின் மிக பாதுகாப்பான இடமாக தோன்றும் விமானத்திலிருந்து வெளியேறும் முதல் தருணத்தில் முகத்தில் வீசும் அனைவரும் அலுத்துக்கொள்ளும் சென்னையின் வெப்பம் எனக்கு மட்டும் கருவறை சூடாகப் படும் பதினேழு வயதில் பிரான்ஸ் வந்தேன்.
படிப்பு வேலை வாழ்க்கை என அனைத்தையுமே ஐரோப்பாவிற்கேற்ப அமைத்துக்கொண்டு குடியேறிய நாட்டுக்காக கட்டாய ராணுவ சேவையும் செய்து வீட்டுக்கு வெளியே பிரெஞ்சு குடிமகனாகவே வாழ்ந்து பழகி இருபது வருடங்களுக்கும் மேல் ஓடிவிட்டாலும் இன்றும் ஆழ்மனம் தமிழ்நாட்டையும் என் பூர்வீகமான புதுவையின் காரைக்காலையும்தான் சுற்றிவருகிறது வாய்ப்பு கிடைத்தால் மீன்டும் தாயகம் திரும்பிவிடலாம் என்ற எண்ணம் அவ்வப்போது எழாமலில்லை ஒரு மனிதனுக்கு கருத்து தெரியும் காலகட்டம் தொடங்கி அவனின் பதிணென் பருவத்தின் முடிவுவரை எந்த தேசத்தில் வாழ்கிறானோ அதுவே அவனுக்கு தாய் மண் உணர்வாக நிலைக்கும் என தோன்றுகிறது.
காரணம் பதிணென் பருவம் மட்டுமே எந்த எதிர்பார்ப்புகளுமற்ற வாழ்க்கையை உலகை வியப்புடன் நோக்கும் உலகை கற்றுக்கொள்ள விழையும் பருவம்.
அதன் பிறகு படிப்புக்கேற்ற வேலை காதல் திருமணம் குழந்தைகள் என பொறுப்புகள் ஏறி வாழ்க்கை என்பது சேமித்தவற்றை தக்கவைத்துக்கொள்வதற்க்கான போராட்டமாக மட்டுமே மாறிவிடுகிறது இந்த விதி உலகின் அனைத்து தேசத்தவருக்குமே பொதுவானது.
பிரான்சில் பிறந்த எனது பிள்ளைகள் என் மூலம் இந்தியாவை தெரிந்துகொள்வார்கள் விடுமுறை காலங்களில் என்னுடன் இந்தியா வருவார்கள் தமிழ் கலாச்சாரத்தை அறிந்து கொள்வார்கள் அவர்களின் பூர்வீக தேசம் என கொண்டாடுவார்கள் என்றாலும் இந்தியா பற்றிய எனது மனநிலை அவர்களுக்கு இருக்காது.
ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காக விரும்பி வேறு தேசம் செல்பவர்கள் தொடங்கி தாய் மண்ணின் உரிமைகள் இழந்து அகதிகளாய் அந்நிய தேசம் வந்து வாழ்பவர்கள் வரை அனைவரின் இரண்டாம் தலைமுறைக்கும் இது பொருந்தும்.
காரைக்காலில் மாதாகோவில் வீதியில் நின்று ஒரு நண்பருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்... இருபது வருடங்களுக்கு முன்னால் அமைதியான நகரின் மிக நீளமான அழகான தெருக்களில் ஒன்று.
இன்றைய நகர்மயமாக்கலின் அசுர அலைகளில் முழ்கி ஒழுங்கற்ற வாகன போக்குவரத்தின் இரைச்சல்களுடனும் ஜன நெரிசல்களுடனும் இரையெடுத்த பாம்பாய் பிதுங்கி நெளிந்திருந்தது பக்கத்திலிருந்த கடை ஒன்றிலிருந்து தவழ்ந்து வந்த பாடல் வரிகள் அனைத்து இரைச்சல்களையும் இல்லாமல் பண்ண காலம் பின்னோக்கி பாய்ந்த அந்த ஒரு கணத்தில் நான் இருபது வருடங்களுக்கு முன்னாலிருந்த பழைய மாதாகோவில் வீதியில் சீருடை மாணவனாய் அலைந்து திரும்பினேன் இந்த மனோரசவாதம் தாய் மண்ணில் மட்டுமே சாத்தியம் இந்தியாவின் ஜாதி மத அரசியல் பற்றி ஒரு நண்பனிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த போது இந்தியாவில் ஜாதி மத அடையாளம் அவசியம் தேவை என அவன் கூற அவற்றினால் ஏற்படும் குழு மனப்பான்மை பற்றியும் அதன் ஆபத்தையும் நான் பேச வாதம் சூடுபிடித்தது... இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் பாரீஸ் மெட்ரோ ரயிலில் ஏறும் அவசரத்தில் ஒரு பிரெஞ்சு மூதாட்டியின் காலை தெரியாமல் மிதித்துவிட்டு உடனடியாக மன்னிப்பும் கேட்டேன்.
அம்மணி வார்த்தைகளை புரிந்து பேசுங்கள் பிரெஞ்சு குடிமகனுக்கான உரிமையிலும் சரி மனித உரிமைகளிலும் சரி அவர் உங்களுக்கு குறைந்தவர் அல்ல அருகே நின்றிருந்த வேறொரு பிரெஞ்சு முதியவர் எனக்கு ஆதரவாய் அந்த பெண்மணியை கண்டித்தாலும் என்னுள் ஏதோ நொறுங்குவதாய் உணர்ந்தேன் மனதார நேசிக்கும் தாய் மண்ணில் சுற்றுலா வருபவர்களாக கருதப்பட்டு பிழைக்கவந்த மண்ணில் இரண்டாம் குடிமக்களாய் நடத்தப்படுவதுதான் புலம் பெயர்ந்தவர்களின் தலையாய சோகம் பிரெஞ்சுப் பெண்ணும் உங்கள் நண்பர் கேட்ட கேள்வியும் மனதை எப்படி பாதிக்கும் எனப் புரிகிறது.
குறிப்பாக முக்கியமாக என் தலைமை அதிகாரியின் பணி நிமித்தமான கைப்பேசி குறுஞ்செய்திகள் என்னை வந்தடைய முடியாத தூரத்துக்கு போகிறேன் என்ற குரூர மகிழ்ச்சி நமது சமூகத்தின் சீரழிவுகள் குறைகள் பற்றியே கழுவி கழுவி ஊற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமே அந்த குவளையில் குடிக்க ஒன்றுமே இல்லையா ?
விமானத்திலிருந்து வெளியேறும் முதல் தருணத்தில் முகத்தில் வீசும் அனைவரும் அலுத்துக்கொள்ளும் சென்னையின் வெப்பம் எனக்கு மட்டும் கருவறை சூடாகப் படும் போன்ற வரிகள் அபாரம்.
மக்கள் நெரிசல் நம்மை இறுக்கினாலும் இடைவிடாத சத்தங்கள் காதுகளை குடைந்தாலும் அசுத்தமான தெருக்களும் தூசியும் வெப்பமும் ஏகத்துக்கு சபித்தாலும் புரையோடிப்போன மூட நம்பிக்கைகள் கோபத்தை கிளறினாலும் இது என் மண்.
எனது விடுமுறையின் போது நீங்கள் இட்ட பின்னூட்டத்தினை படித்து வியந்தேன் அந்த சமயத்தில் பதிவு எழுத நேரமில்லையே என நான் எண்ணிக்கொண்டிருந்ததை அப்படியே அறிந்துகொண்டவர் போல நீங்கள் கொடுத்திருந்த பின்னூட்டம் ஆச்சரியம் சொல்ல வந்த கருத்தை அடுத்த பதிவுக்கு மற்றியதற்க்கான காரணம் பதிவின் நீளம்.
மேலும் அதனை சொல்வதற்கு முன்னால் தாய் மண் என்பதன் அர்த்தத்தையும் புலம் பெயர்ந்து வாழ்பவர்களின் சிரமங்களையும் பதிப்பது முக்கியம் என தோன்றியது என் எழுத்தில் வசீகரம் இருப்பதாக நீங்கள் நினைத்தால் அதற்கு காரணமான பலரில் நீங்களும் ஒருவர்.
உங்கள் முதல் வருகையிலேயே என் எழுத்தின் பாணி வரை அலசி நீங்கள் அளித்த ஆலோசனைகள் எழுதுவதை செம்மையாக செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை என்னுள் நிரந்தரமாக விதைத்துவிட்டன புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களின் மன உணர்வினை மிக அருமையாக எழுதி இருக்கிறீர்கள் சிறப்பான பதிவு பிறந்த மண்ணிலும் அன்னியமாகி புகுந்த மண்ணிலும் மதிப்பிழந்து போவது கொடுமையான ஒன்றுதான் தமிழன் எந்த தேசம் சென்றாலும் தமிழ்நாட்டை மறக்க மாட்டான் என நேரு கூறியதாக படித்த ஞாபகம்.
இலக்கியவாதியின் ஆரோக்கியமான உரையா என்பதை உங்கள் தீர்ப்புக்கே விட்டுவிடுகிறேன்... ஆனால் உண்மையான அனுபவத்துடன் எழுதப்பட்டது என்பது உண்மை நண்பரே இந்தியமண்ணை மிதித்து விட்டு மீண்டும் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பியமைக்கு வாழ்த்துக்கள் தொடருங்கள் எழுத்துப்பணியை எழுச்சியுடன் நானும் கூட தங்களுக்கு பணி கொடுத்துள்ளேன் கீழே காண்க... இப்போதெல்லாம் நான் அடிக்கடி நினைத்து நெகிழும் விசயம் வலைப்பூவின் மூலம் நான் கொண்ட உங்களை போன்றவர்களின் பேரன்பு இதற்காகவே இன்னும் நிறைய எழுத தோன்றுகிறது.
ஒரு ஜீவன் அழைத்தது ஒரு ஜீவன் துடித்தது பாடலை இசை ஞானி இளையராஜாவின் குரல் இன்னிசையில் தாய் மண்ணில் சாமானியரே நீங்கள் கேட்ட தருணத்தில் உங்களது அனுபவம் அப்பப்பா இது சத்தியமாக தாய் மண்ணில் மட்டுமே சாத்தியம்.
புலம் பெயர்ந்தவர்களின் தலையாய சோகத்தை கட்டுரையில் களம் இறக்கிய பண்பு இருக்கிறதே அது.. உங்களது மனித நேயத்தின் மாண்புக்கு மணி மண்டபமே கட்டலாம்.
வாழ்த்துக்கள் அருமையான பதிவு வசீகரமான எழுத்து நாற்பது வருட வெளிநாட்டு வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு முறையும் நான் தமிழகம் வரும்போது என்னவெல்லாம் உணர்ந்தேனோ உணர்கிறேனோ அதெல்லாவற்றையும் உங்கள் எழுத்தில் கண்டேன்.
பின்னால் களைப்பாய் நடந்து வந்த என் அம்மாவை பார்த்து பயணச்சீட்டை சரிபார்த்து கொடுத்த தமிழ் அதிகாரி கூற இன்பத்தேன் வந்து பாயுது காதினிலே என்பதை அன்று அனுபவமாக உணர்ந்தேன் என் அம்மாவின் கண்களிலோ கண்ணீர் திரை பாரீஸ் சர்வதேச விமான நிலையத்தில் தமிழ் அலுவலர்கள் சகஜம் என்றாலும் பணி நேரத்தில் அவர்கள் தமிழில் பேசுவது அபூர்வம் இறுக்கமான தருணங்களின் போது தாய் மொழியில் கேட்கும் சில வார்த்தைகள்கூட மனதை நெகிழ்த்திவிடும் என்பதற்கு உதாரணமாக அமைந்துவிட்டது அந்த அன்பரின் வார்த்தைகள்.
மனதைத்தொட்ட வரிகள் இது மட்டுமல்ல தங்கள் ஒவ்வொரு பத்தியும் படிக்க படிக்க பல எண்ண ஓட்டங்கள் மனதில்....தாயகம் பிரிந்து வாழும் மக்களின் உணர்வுகள் அலை மோதின.
கவலை வேண்டாம்... நான் இந்தியாவுக்குள்ளேயே அப்படி அன்னியமாக உணர்ந்திருக்கிறேன்... வடக்கிலும் சமயங்களில் தெற்கிலும் சில பொழுதுகளில் தமிழ்நாட்டினுள்ளும் கூட அந்நிய உணர்வினை பற்றி எழுதும் போது சொந்த தேசத்திலேயே மாநிலம்விட்டு மாநிலம் மாறும்போது அந்நியமாகதானே உணருகிறோம் என நான் நினைத்ததை அப்படியே பின்னூட்டத்தில் கொடுத்துள்ளீர்கள் அதுவும் உங்கள் பாணி வார்த்தைகளில் வலைப்பூவின் மூலம் கிடைத்த நட்புகளில் நீங்கள் நண்பர் வார்த்தைவிருப்பம் காரிகன் மற்றும் சகோதரர் ஊமைக்கனவுகள் ஜோசப்விஜு ஆகியோரின் பின்னூட்டங்கள் பல நேரங்களில் ஒத்தஎண்ணம் உடைய எனது நீண்ட கால நண்பர்களின் வார்த்தைகளை போன்று அமைந்துவிடுவது ஆச்சரியம்.
ஒரே ஒரு முறை சமீபத்தில் கோவாவில் இருந்து சென்னை வமானத்தில் பயணம் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்ற அனுபவத்திற்காக விமானத்தில் வந்தேன்.
அப்பொழுது இட்லி தோசை நமது தென்னிந்திய உணகம் எங்காவது இருக்காத என்று தேடி அலைந்து கிடைத்தால் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை அதைப் போல தாங்கள் தமிழ் அதிகாரியின் தேன் தமிழ்ப் பேச்சு கேட்டதை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைந்தது போல இருந்திருக்கும் என எண்ணிக் கொண்டேன்.
ஓரிரு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை தாங்கள் வரும் போது தாய் மண்ணில் மீது தனியாத தாகம்... தாய் மண்ணிற்கே திரும்பி விடலாம் என்ற தங்களின் உண்மையான ஏக்கம்...இதயத்தின் சுகவேதனை தெரிகிறது.
பிள்ளைகள் பற்றிய மனிநிலை பற்றி ஒரு அருமையாக சொல்லியிருந்தீர்கள்... உங்கள் மூலம் இந்தியாவை அவர்களுக்கு அறிமுகப்டுத்துவது...அவர்களின் பால்ய நினைவுகள் கல்வி முறை வேறு...அவர்கள் அதைச் சுற்றித்தானே இருப்பார்கள் என்பது நிதர்சனமான உண்மைதான்.
இந்த தேசத்தில் தாங்கள் தாய்ப்பால் குடித்ததைப் போல பிள்ளைகளும் கிட்டி இருந்தால் மிகவும் நன்றாக இருந்திருக்கம்...என்னதான் இருந்தாலும் இந்த மண் அவர்களுக்கு புட்டிப்பால் போன்றதுதானே இருந்தாலும் தாய்ப்பால் போலவே தங்கப் பிள்ளைகளுக்கு ஊட்டியெ வளர்ப்பீர்கள் என்ற நம்பிக்கை நிரம்ப உண்டு.
ஆனால் உங்கள் மன நிலை உங்கள் நண்பருக்குப் புரிய வாய்ப்பில்லை சார்.அவர் உங்களை சுற்றுலாப் பயணியாகப் பார்த்திருந்தால் கண்டிப்பாக உரிமையோடு உங்களுடன் விவாதித்திருக்க மாட்டார் என்றே நினைக்கிறேன்.
ஒற்றை வரியில் சொல்வதானால் உங்கள் நண்பர் உங்களை மிஸ் செய்கிறார் என்றே சொல்வேன்.இந்த ஆதங்ககங்களில் ஒன்றாகவும் இருக்கலாமே அதன் வெளிப்பாடே இது.உங்களைப் போன்ற கள் யாருமே இந்தியாவில் சுற்றுலாப் பயணி அல்ல எங்கள் உறவுகள்.
என் நண்பனை பொறுத்த வகையில் உங்களின் கருத்து மிக சரி அந்த நண்பன் நிச்சயமாய் என்னை சுற்றுலா பயணியாக கருதவில்லை அவனால் கருதவும் முடியாது ஏனென்றால் எல் கே எஜி முதலாய் என்னுடன் பயணிக்கும் ஆத்மார்த்தமான நண்பன் அவன் எனவேதான் அவன் விளையாட்டாகத்தான் கூறினான் என குறிப்பிட்டிருந்தேன் எனது அந்த அனுபவத்தின் வாயிலாக நான் முன்வைத்தது சமூகத்தின் பொதுவான கண்ணோட்டத்தைதான்.
திரைகடல் ஓடி திரவியம் தேடுபவர்கள் அதிகம் உள்ள ஊர்களில் நீங்க ஒரு மாசம் வந்து ஆடிட்டு போயிடறீங்க என்ற அலுப்பு இருப்பது உண்மை ஆனால் அதற்கு காரணம் எங்களில் சிலர் நடந்துகொள்ளும் முறையும் தான் என்பதையும் நான் மறுப்பதற்கில்லை.
ஊரிலிருக்கும் ஒரு மாத காலத்துக்கு சட்டை பளபளக்க செண்ட்ட் மணமணக்க வெற்றிக்கொடி கட்டு வடிவேலு போல ஒட்டக பால் டீ என்றெல்லாம் சலம்பும் களும் ஒரு காரணம் மேலும் நான் கூறிய புலம் பெயர்ந்தவர்களில் திரவியம் தேடுவதற்காக வெளிநாடு வந்தவர்களையும் தாண்டி அகதிகளாய் தாய்தேசம் துறந்தவர்களும் அடக்கம்.
தென் தேசத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலேயே அந்நியமாய் நடத்தப்படும் உணரும் மனிதன் இந்தியன் மட்டும்தான் என தோன்றுகிறது சாம் நீங்க இந்தியாவை ரொம்பவே மிஸ் பண்ணுறீங்கனுதான் தோணுது.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் பாரீஸ் மெட்ரோ ரயிலில் ஏறும் அவசரத்தில் ஒரு பிரெஞ்சு மூதாட்டியின் காலை தெரியாமல் மிதித்துவிட்டு உடனடியாக மன்னிப்பும் கேட்டேன்.
அதில் வெள்ளைக்காரகளும் விதிவிலக்கு இல்லை மதுரையைச் சுத்தி உள்ள கிரமாத்தைக் கடந்து போகும் டவுன்சிட்டி பஸ்ஸில் ஒரு கல்லூரி மாணவன் கூட்டமாக உள்ள பஸ்ஸில் ஏறி உள் நுழையும்போது அவன் கால்மிதி ஒரு கிராமப் பெரியவர் மேல் பட்டுவிட்டது.
படிச்சுட்டனு திமிருனு சொல்லம்புகளுடன் ஒரு முறைப்பு அந்த மாணவனுக்கு அந்தப் பெரியவர் ரியாக்ஷன்க்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை இதுவும் நம் தாய் மண்தான் நம்முடன் வாழும்வாழ்ந்த பெரியவர்தான் இவரும் ஆனால் தாய்மண்ணில் நடப்பதால் இதெல்லாம் நமக்குப் பெரிதாகத் தோணாது.
மற்ற வளைப்பூக்களிலும் அதே துணிச்சலுடன் நீங்கள் பதியும் கருத்துகளையும் ரசித்திருக்கிறேன் உங்களின் தொடர்வருகைக்கும் அதையும் தாண்டி எனது பதிவுகளை நீங்கள் உங்கள் வலைதளாத்தில் குறிப்பிடுவதற்க்கும் நன்றிகள் பல.
நான் இந்தியாவை மிஸ் பண்ணுகிறேன் என்பது உண்மைதான் வருண் தேசப்பற்று என்பதே ஒருவிதமான சுயநலம்தான் என்பது புரிந்திருந்தாலும் ஜெ.
கிருஸ்ணமூர்த்தியை நிச்சயமாய் நீங்கள் வாசித்திருப்பீர்கள் என தோன்றுகிறது பிறந்த தேசத்தின் மீதான பற்று எனக்கு சற்று அதிகம்தான் அடியாழம் வரை புரையோடிப்போன ஜாதி வெறியையும் மத துவேசத்தையும் அந்த தேசத்திலிருந்து ஒரே இரவில் விரட்டிவிட துடிக்கும் கோபம் என்னுள் உள்ளது பொதுவாக பெரியவர்கள் கண்சர்வேட்டிவாகவும் இளையவர்கள் திறந்த மனதுள்ளவர்களாக்வும்தான் இருக்கிறார்கள்.
இதுவும் சரிதான் ஒன்று தோன்றுகிறது... மதங்களின் பெயரிலும் ஜாதிகளின் அடுக்கிலும் சக தேசத்தவர்களையே நிறுத்தி நாள்தோறும் இனப்பாகுபாடு பார்க்கும் இந்தியர்களுக்கு மற்ற நாட்டின் இனவெறி பற்றி பேசுவதற்கு கூட தார்மீக உரிமை இல்லை என்றே தோன்றுகிறது ..... சமூக அவலங்களையும் அரசியல் கோமாளித்தனங்களையும் தோலுரிக்கும் அவரின் கேலிச்சித்திரங்கள் அனைத்திலும் நாட்டில் நடக்கும் கூத்துகள் அனைத்தையும் மெளனசாட்சியாய் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார் ஓட்டு போட மட்டுமே உரிமையுள்ள இந்த மிஸ்டர்.
இவ்வாறான நிலைமை ... நமது சமூகத்தின் சீரழிவுகள் குறைகள் பற்றியே கழுவி கழுவி ஊற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமே அந்த குவளையில் குடிக்க ஒன்றுமே இல்லையா ?
தமிழ் சமூகத்தில் தமிழனிடத்தில் பாராட்டத்தக்கது எதுவுமே கிடையாதா என்றெல்லாம் எண்ணங்கள் அற்புதம் தழறிந்தவர்களுடன் என்னையும் நிறுத்தி பெருமைபடுத்திவிட்டீர்கள்.
பெற்றுக்கொண்டு ஏற்புரையும் எழுதிவிட்டேன் தாமதமாகப் படிப்பதில் ஒரு சுகம் இருக்கிறது அனைவரின் கருத்துகளையும் அறிந்து உங்களின் பதிலையும் கண்டு ... வாசிப்பில் மட்டும் எந்த சூழலிலும் இயந்திரத்தனம் கூடாது அப்படி நேரும் சமயத்தில் வாசிப்பதை நிறுத்திடல் நன்று வரிகளின் ஆழத்தை உணராமல் தாவிப்போனதை எண்ணி வெட்கப்படுகிறேன் அதே நேரத்தில் தம்பியுடையான் படைக்கு மட்டுமல்ல தவறுகள் நேரும்போதுகூட அஞ்சவேண்டியதில்லை என்பதை நினைத்து பெருமையும் படுகிறேன் திருத்த தம்பி இருக்கிறார் இல்லையா ?
மனதின் ஆதங்கத்தையும் நினைவுகள் தாய் தேசத்தின் மீதான தேடலையும் அழகாய் சொல்லி இருக்கின்றீர்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கோ ஐயா ந மது சமூகத்தில் கோபத்தை பெரும்பாலும் பெருமையான தகுதியாகவே முன்னிறுத்துகிறோம் சாருக்கு கோபம் வந்தா என்ன செய்வாருன்னு தெரியாது ... மதம் ஜாதி மொழி பிராந்தியம் என நாம் பிரிந்திருந்தாலும் நமக்குள்ளிருக்கும் மனிதம் ஒன்றுதான் அன்பே அதன் அடிநாதம் குடும்பம் உறவு நட்பு சுற... ச மீபத்தில் இரண்டு பாகிஸ்த்தானியர்களைச் சந்திக்க நேர்ந்தது... அறிமுகத்தின் போது ஒருவர் தன் பெயர் வாசிம் எனக் கூறினார்.
கன்னடத்துப் பைங்கிளி என அந்தக் காலத்து ரசிகர்களால் சிலாகிக்கப்பட்ட நடிகை சரோஜாதேவிக்கு ஆந்திர அரசின் என்டிஆர் விருது கிடைத்துள்ளது.
முக்கிய செய்திகள் பிரபலமானவை வீடியோ கட்டுரைகள் சிறப்புச் செய்திகள் இணையத்தில் பிரபலமானவை நேற்று அதிகம் படிக்கப்பட்டவை இந்தவாரம் அதிகம் படிக்கப்பட்டவை லங்காசிறி மனிதன் சினிமா செய்திகள் உலகச் செய்திகள் விளையாட்டுச் செய்திகள் தொழில்நுட்ப செய்திகள் வாழ்க்கைமுறைச் செய்திகள் ஆன்மீகச் செய்திகள் சுவிஸ் செய்திகள் இந்தியச் செய்திகள் பிரித்தானிய செய்திகள் கனடா செய்திகள் பிரான்ஸ் செய்திகள் ஜேர்மனி செய்திகள் தொழில்நுட்பம் விளையாட்டு உலக செய்திகள் கனடா பிரித்தானியா சுவிஸ் பிரான்ஸ் ஜேர்மனி இந்தியா சினிமா வீடியோஓடியோ கட்டுரைகள் மனிதன் லங்காசிறி இலங்கையில் தாடி வளர்ப்போருக்கான சங்கமொன்று உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
சர்வதேச சக்திகளின் தேவைக்கேற்ப புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்கி அதில் தமிழர்களுக்கான அரசியல் தீர்வை உள்ளடக்கினாலும் செயற்பாட்டு ரீதியில் தோல்வியடைந்து விடும்.
அதில் காணப்படும் பொலிஸ் உட்பட முக்கிய அதிகாரங்கள் எதுவும் நடைமுறைக்கு கொண்டுவர முடியுள்ளது என முன்னாள் வெளிவிவகார அமைச்சர் பேராசரியர் ஜீ.எல்.பீரிஸ் தெரிவித்தார்.
கொடுக்கல் வாங்கலாக அல்ல இணக்கப்பாட்டு ரீதியிலேயே தேசிய பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகளை எட்ட அரசாங்கம் முயற்சிக்க வேண்டும்.