sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சமணர்கள் கொடுமைகளால் பல துன்பங்கள் அனுபவித்த போதும் எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று ஏற்றுக் கொண்ட அவர் இன்பங்களை அனுபவித்த போதும் ஈசனது செயல் என்றே செயல்பட்டார்.
புகலூரில் உழவாரப் பணி செய்து வருகையில் தரையில் கிடந்த விலை மதிப்பில்லாத மணிகளையும் குப்பைகளாக கருதி கல்லுடன் மண்ணுடன் கலந்து அவற்றையும் அப்புறப் படுத்தினார்.
மேலும் அரம்பையர்கள் அவரின் முன்னே வந்து நடனமாடி அவரது கவனத்தைத் தங்கள் பால் ஈர்க்க முயற்சி செய்த போதும் மனம் பேதலிக்காமல் அவர்களை எனது வழியிலிருந்து விலகிச் செல்லுங்கள் அல்லையேல் திருவாரூர் பெருமான் உங்களை தண்டிப்பார் என்று எச்சரிக்கை விடுத்து அகன்றார்.
இறைவன் பலி ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல உலகில் உள்ள ஆன்மாக்கள் தங்களிடம் உள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை இறைவன் ஏற்றிருக்கும் கபாலத்தில் இட்டு மாயைகளை ஒழித்து உய்வினை அடைய வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் என்ற உண்மையை குங்கிலியக் கலிய நாயனார் புராணத்தின் முதல் பாடலில் சேக்கிழார் பெருமானார் ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்ப்பவன் என்று சிவபிரானை குறிப்பிட்டு உணர்த்துகின்றார்.
மேலும் உயிர்கள் தங்களது ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை அந்த மண்டையோட்டில் இட்டு உய்வினை அடைவதற்கு உதவுதலால் நாம் அந்த மண்டையோட்டினை மற்ற மண்டையோடு போன்றது என்று கருதி வெறுக்கக் கூடாது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.
இந்த பாடல் உணர்த்தும் உட்கருத்து பெருமான் மண்டையோட்டினை ஏந்தி திரியும் நோக்கத்தை உணர்ந்துகொண்டு நமது மூன்று வகையான மலங்களையும் அவரது உண்கலத்தில் இட்டு நாம் உய்வினை அடையவேண்டும் என்பதே ஆகும்.
இவ்வாறு பலி ஏற்கும் போதும் அன்னையை விட்டு பிரியாமல் இருக்கின்றார் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இருவராய் இடுவார் கடை தேடுவார் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார்.
மேலும் பெருமான் புரியும் இந்த செயல் உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டு செய்யப்படும் ஒப்பற்ற செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் ஒப்பற்றவராகிய பெருமான் பல திருநாமங்கள் கொண்டவர் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார.
இறைவனுக்கு நாம் எதனை படைக்க வேண்டும் என்பதை திருவிளையாடல் புராணத்தில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் பரஞ்சோதி முனிவர் கூறுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது.
விநாயகர் வாழ்த்தாக அமைந்த இந்த பாடலில் ஆணவமலம் கன்மம் மற்றும் உலகப்பொருட்களின் மீதுள்ள பாசம் ஆகியவற்றை ஒன்றாக கலந்து பசுபோதம் எனப்படும் சோற்றுருண்டையாக அளிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.
உயிர் தன்னைப் பிணித்திருக்கும் பற்றுகளை அறவே ஒழித்து தம்மை பீடித்துள்ள மூன்று மலங்களையும் நீக்கினால் தான் வினைகளை மேலும் பெருக்கிக் கொள்வதை நிறுத்த முடியும்.
பெருமான் பிச்சை ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல என்று தெளிவு படுத்தும் அப்பர் பிரான் நகைச்சுவையாக பெருமானது உணவு எது என்பதை குறிப்பிடுவதையும் நாம் இந்த பாடலில் காணலாம்.
நீண்ட பாம்பினை அணிகலனாக உடலில் அணிந்தவனும் அனலைத் தனது கையில் ஏந்தி நடனம் ஆடுபவனும் பொய் சொன்னதால் இழிந்த தன்மை அடைந்த பிரமனது தலையினைத் தனது கையில் ஏந்தி ஊரூராகச் சென்று திரிந்து மக்கள் இடும் உணவினை பிச்சையாக ஏற்றுக்கொள்பவனும் அவ்வாறு ஏற்றுகொண்ட பிச்சையை தனது உணவு என்றும் மக்கள் தனக்களித்த பிட்சை என்று பலவாறு கூறுபவனும் ஆகிய பெருமானை வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்கள் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று அவன் திருப்பாதங்களில் நீண்ட சிறந்த மலர்களை தூவி அவனது திருவடிகளை பணிந்து அந்த தலைவனது திருவடிகளே பற்றுக்கோடு என நினைத்து அதனைக் சார்ந்து நிற்போமாக.
இந்த தலம் வந்தடைந்த சம்பந்தர் கருங்குவளை மலர் போன்று கருமை நிறம் கொண்ட கழுத்தினை உடைய இறைவரின் திருவடிகளை வணங்கி திருப்பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.
பதிகங்கள் பாடி நீடுவார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளமையால் பல பதிகங்கள் சம்பந்தர் இந்த தலத்து இறைவனை குறித்து பாடியிருக்கவேண்டும் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலிலும் பெருமானின் திருப்பாதங்களைப் பணிந்து இறைவனைப் காண்போம் என்று கூறியதை மனதினில் கொண்டு சேக்கிழார் இந்த பாடலில் கண்டர் தாள் பணிந்து காண்பவர் என்று திருஞானசம்பந்தரை குறிப்பிடுகின்றார்.
தீர்த்த யாத்திரையின் போது இங்கே வந்த அர்ஜுனனுக்கு தண்ணீர் தாகம் எடுத்தது என்றும் அருகில் நீர்நிலைகள் ஏதும் இல்லாமையால் தாகத்துடன் தவித்த அர்ஜுனனின் எதிரில் ஒரு முதியவர் தோன்றினார் என்றும் அவரது கையில் தனது வாளைக் கொடுத்துவிட்டு அவர் காட்டிய இடத்தில் வன்னி மரத்தின் அடியில் தோண்டி ஊற்றெடுத்து வந்த நீரைக் குடித்த அர்ஜுனன் நனது வாளினை திரும்பப் பெற்றுக்கொண்ட பின்னர் முதியவராக வந்த சிவபெருமான் மறைந்து விட்டார் என்றும் கூறுவார்கள்.
பாடல் தோறும் பெருமானின் திருவடிகளை காண்போம் என்றும் திருவடிகளில் சேர்வோம் என்றும் திருவடிகளைத் தொழுவோம் என்று முதல் பத்து பாடல்களில் கூறப் படுவதை நாம் உணரலாம்.
அரவணையான் என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் திருவதிகைப் பதிகமும் அந்தணாளர் என்று தொடங்கும் சுந்தரரின் திருப்புன்கூர் பதிகமும் இந்த தலைப்பின் கீழ் உள்ள மற்ற பதிகங்கள்.
பொடிதிருநீறு கொடியுடைஅழகிய கொடிகள் நிறைந்த மிடறுகழுத்து கடிநறுமணம் வாகனத்தில் ஏறி பலர் புடை சூழ செல்வதால் பெருமான் பிச்சை ஏற்பது அவரிடம் ஏதும் இல்லாத காரணத்தால் அல்ல என்பதும் பெருமான் பிச்சை ஏற்றாலும் தலைவனாக உள்ளார் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது.
தனது திருமேனி முழுவதும் திருநீறு பூசியவரும் போர்க்குணம் கொண்டுள்ள எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டு பூத கணங்கள் புடை சூழ செடிகொடிகள் நிறைந்த பல ஊர்கள் சென்று வேதங்களை சொல்லியவாறு பிச்சை ஏற்கச் செல்பவரும் அழகிய உருவமும் வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களும் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவரும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று உலகத்தவர் வாழும் பொருட்டு பாற்கடலில் இருந்து எழுந்த நஞ்சினை உண்டு அதனைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கி கருமை நிறத்து கறை தெரியும் வண்ணம் தோற்றம் அளிக்கும் இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.
இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் தலத்தில் வாழ்ந்த அந்தணர்கள் மற்றும் சான்றோர்களை குறிப்பிட்டு அவர்களது உயர்ந்த தன்மைகளையும் அவர்கள் எவ்வாறு பரமனைப் போற்றி வாழ்ந்தார்கள் என்றும் ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார்.
நாமும் அத்தகைய குணங்களை வளர்த்துக் கொண்டு அனைவர்க்கும் நன்மை தரும் செயல்களை செய்தவாறு இறைவனை முக்காலமும் போற்றி வாழ்ந்து உய்வினை அடைவோமாக.
தனது அருளினை வாரி வழங்கும் வள்ளலாகிய பெருமான் அடிகளாரின் சிறுமைகளை பொருட்படுத்தாமல் அவரது மனதினில் புகுந்து தங்கியதாக அடிகளார் கூறுகின்றார்.
பெருமானது திருவடிகளில் தனது உள்ளத்து துயரை எல்லாம் முற்றிலும் துடைக்க வேண்டும் என்ற தனது விண்ணப்பத்தை தெரிவிக்குமாறு வேண்டுகின்றார்.
தெளிந்த அறிவில்லாதவர்களும் காவி ஆடையினைத் தங்களது உடல் மீது போர்த்துக் கொள்ளுபவர்களும் ஆகிய புத்தர்கள் மற்றும் பாயாக பயன்படும் முரட்டுத் தடுக்கினை உடுக்கும் சமணர்களும் ஆகிய கள்ள மனத்தினை உடைய கீழ் மக்களுக்கு அருள் புரியாத கடவுளார் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக காலை மாலை நள்ளிருள் ஆகிய மூன்று காலங்களுக்கும் ஏற்றவாறு வேதங்களில் உணர்த்தப்படும் கீதங்கள் ஓதி இறைவனை வழிபட்டு நலம் தரும் மூன்று எரிகளை வளர்த்து பாதுகாக்கும் அறிவொளி வீசும் அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
அலைவு செய்தல்அசைக்கத் தொடங்குதல் திறல்வலிமை பத்து தலைகளும் நீண்ட இருபது கைகளும் கொண்டுள்ளவனும் தான் என்ற செருக்கினை உடையவனும் ஆகிய அரக்கன் இராவணன் தன்னுடைய வலிமைகளை ஒன்று திரட்டி ஒளி வீசும் கயிலாய மலையினை அசைக்கத் தொடங்கிய போது அவனது வலிமையை கெடுத்தவரும் உலகமும் அனைத்து உலகப் பொருட்களும் தோன்றுவதற்கு மூல காரணமாமுமாக இருக்கும் பெருமான் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக மலை போன்று உயர்ந்த மாளிகைகளும் அதனுடன் பொருந்திய பெரிய மதில்களும் உடையவர்களாய் பெரும் செல்வ நிலை மாறாதவர்களாக விளங்குவோரும் பலவகையான புகழினை உடையவர்களும் ஆகிய அந்தணர்கள் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
எட்டு திசைகளிலும் புகழ் பெற்று ஏழ் இசைகள் வெகுவாக இசைக்கப்படும் தலம் என்று புகழும் சம்பந்தர் மற்ற ஆறு எண்களை அந்தணர்களின் குணங்களுடன் இணைக்கின்றார்.
ஆறு அங்கங்களையும் நான்கு வேதங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்த அந்தணர்கள் ஐந்து வேள்விகளை வளர்த்து மூன்று விதமான நெருப்பினை பாதுகாத்து வந்ததும் அல்லாமால் வாழ்க்கையின் குணங்களையும் குற்றங்களையும் ஆராய்ந்து அறிந்து இருந்தனர் என்று சிறப்பித்து கூறுகிறார்.
இரு பிறப்பினர் என்று அந்தணர்களை உபநயனம் செய்யப்பட்ட அந்தணச் சிறுவன் வேறு ஒரு பிறவி எடுத்ததாக கருதப்படுவதாலும் அதற்கு பின்னர் அன்றைய வழக்கத்தின் படி குருகுல வாசம் மேற்கொண்டு தாய் தந்தையரை பிரிந்து கற்றதாலும் குறிப்பிடும் சம்பந்தர் தெளிந்த அறிவு படைத்ததால் அவர்களை ஒருமையால் உணரும் திறன் கொண்டவர்கள் என்று கூறுகிறார்.
ஒப்பற்ற ஒருவனாய் இருக்கும் பரம்பொருளாகிய சிவபெருமான் அறக்கருணை மறக்கருணை ஆகிய இரண்டு விதமான் அருள்களை நல்கி அந்த அருள்கள் காரணமாக இலயம் போகம் அதிகாரம் ஆகிய மூன்று நிலைகளில் நின்றுகொண்டு அறம் பொருள் இன்பம் வீடு ஆகிய நான்கு பொருள்களையும் தானே உணர்ந்து உலகுக்கும் உணர்த்திக்கொண்டு ஐம்புலன்களையும் வென்று ஆறு அங்கங்களாக விரிந்து ஏழு உலகங்களாகவும் இருக்கின்றான் என்று கூறும் திருமூலர் தனது நெஞ்சை நோக்கி அத்தகைய பரம்பொருளை உணர்ந்து அடையுமாறு பணிக்கின்றார்.
இரண்டு என்பது சக்தி சிவமாக இருப்பதையும் மூன்று என்பது முத்தொழில்கள் புரியும் மூர்த்தியாக இருப்பதையும் நான்கு என்பது நான்கு வேதத்தையும் ஆறு என்பது ஆறு சமயப் பிரிவுகளையும் எட்டு என்பது அவனது எண் குணங்களைக் குறிப்பதாகவும் கூறுவர் இருபிறப்பினர்அந்தணர்கள் இரண்டு பிறப்பினை உடையவர்களாக கருதப் படுகின்றனர்.
தாயின் கருப்பையில் பிறந்து பெற்றோருடன் வாழுவது முதல் பிறப்பாகவும் உபநயனச் சடங்கு முடிந்ததும் தகுந்த குருவிடம் அனுப்பப்பட்டு தனது இல்லத்திலிருந்த சூழ்நிலையினும் பெரிதும் மாறுபட்ட சூழ்நிலையில் கல்வி பயிலுதல் இரண்டாவது பிறப்பாக கருதப் படுகின்றது.
எட்டு திக்குகளிலும் புகழ் மணம் கமழ பரந்திருப்பதும் ஏழிசைகளுடன் இணைந்து இசைக்கப் படுவதும் ஆறு அங்கங்களால் பாதுகாக்கப் படுவதும் ஐந்த வேள்விகளின் தன்மையையும் பெருமையையும் உணர்த்துவதும் ஆகிய நான்கு வேதங்களை நன்கு அறிந்து ஓதி மூன்று விதமான எரிகளை முறையாக வளர்க்கும் இரு பிறப்பு உடையவர்கள் என்று சொல்லப் படும் அந்தணர்கள் ஒருமைப் பாட்டுடன் கூடிய அறிவினால் உணர்ந்து கொண்டு அந்த குணங்களால் உணரப்படும் பொருட்களின் தன்மையை புரிந்துகொண்டு குற்றமற்ற பொருட்கள் குற்றமுடைய பொருட்கள் என்று அனைத்துப் பொருள்களின் தன்மையை தெளிவாக புரிந்து கொண்டு வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
கீழோர்பாதாள லோகத்தில் வாழ்வோர் ஆசுகுற்றம் தீய செயல்கள் உலப்புஅழிவு உலப்பில் புகழ்அழிவில்லாத புகழ் நிலவுலகத்தில் உள்ளோர் மேலுலகில் வாழும் தேவர்கள் பாதாள உலகத்தில் வாழ்வோர் என்று மூன்று உலகங்களிலும் வாழும் மக்களின் துயரை தீர்க்கும் வண்ணம் வலிமை வாய்ந்த அசுரர்கள் செய்த தீய செயல்கள் முற்றிலும் ஒழியும் வண்ணம் அந்த அசுரர்களை அழிக்கும் பொருட்டு காக்கும் தொழிலை மேற்கொண்டுள்ள நெடிய திருமாலுக்கு சக்கரப்படை அளித்த இறைவன் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக தீய செயல்கள் புரிந்து பொருள் ஈட்டுதல் செய்யாத ஒழுக்க சீலர்களும் தாங்கள் புரியும் நன்மையால் அழிவில்லாத பல புகழினை பெற்றுள்ள சான்றோர்களும் வாழும் ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
முதலில் தேவலோகத்தில் இருந்த கங்கை நதியை பூமிக்கு கொண்டுவர வேண்டும் என்று பிரமனை நோக்கித் தவம் செய்த பகீரதன் பின்னர் பிரமனின் ஆலோசனைப் படி கீழே இறங்கும் கங்கையைத் தாங்கவேண்டும் என்று சிவபிரானை நோக்கித் தவம் செய்தான் பின்னர் சிவபிரானின் தலையில் சிக்குண்ட கங்கை நீரை மெல்ல விடுவிக்கவேண்டும் என்று மறுபடியும் சிவபிரானை நோக்கித் தவம் செய்தான்.
சிவபிரானின் சடையில் இருந்த இறங்கிய கங்கை தான் செல்லும் வழியில் ஜஹ்னு என்ற முனிவரின் ஆசிரமத்தை அழித்துவிட கோபம் கொண்ட முனிவர் கங்கை நதியை ஒரு சிறு துளியாக மாற்றி குடித்து விட்டார்.
பின்னர் அவரையும் வேண்டி கங்கை நதியை பகீரதன் வெளிக்கொணர்ந்து பாதாள லோகம் வரை அழைத்துச் சென்று தனது மூதாதையர்கள் சாம்பலை கங்கை நீரில் கரைத்து அவர்களுக்கு விமோசனம் அளித்தான்.
தனது ஐந்து புலன்களையும் அடக்கி ஐந்து தீக்களை வளர்த்து அதனிடையே நின்று பல ஆண்டுகள் வஞ்சனை ஏதும் இல்லாமல் தனது மூதாதையர்கள் கடைத்தேற வேண்டும் என்ற ஓரே நோக்கத்துடன் தவம் செய்த பகீரதனின் தவத்தினால் தேவலோகத்திலிருந்து கீழே கங்கை நதி பாய்ந்தது.
ஆனால் தேவலோகத்தை விட்டுத் தன்னை பிரித்ததால் ஏற்பட்ட கோபத்துடன் பல கிளைகளாகப் பிரிந்த கங்கை மிகுந்த வேகத்துடன் பூமியையே கரைத்து பாதாள லோகத்திற்கு அடித்துச் செல்வது போல் கீழே இறங்கியது.
இவ்வாறு மிகுந்த வேகத்துடன் இறங்கிய கங்கை நதியை தனது சடையில் ஏற்ற சிவபெருமான் கங்கை நதி சீராக மண்ணுலகில் பாயுமாறு செய்தார்.
இவ்வாறு எவர்க்கும் துன்பம் ஏற்படாத வண்ணம் கங்கை நதியை வழி நடத்தியவர் சேறைப் பதியில் உள்ள செந்நெறி எனப்படும் கோயிலில் வாழ்கின்ற எம்பெருமான் ஆவார் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.
பெருமானின் ஆற்றலில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக மிகுந்த வேகத்துடன் பாயும் கங்கை நதியின் வேகத்தை அடக்கும் ஆற்றல் பெருமானுக்கு உண்டு என்பதில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக தேவர்கள் இருந்தமை இங்கே ஐயமில் அமரர் என்ற தொடர் மூலம் குறிப்பிடப்படுகின்றது.
ஆகவனீயம் என்பது தேவர்களுக்கு உரியது என்றும் தக்ஷிணாக்நீயம் என்பது முன்னோர்களுக்கு உரியது என்றும் கார்கபத்யம் என்பது இல்லறத்தோர்களுக்கு உரியது என்றும் கூறுவார்கள்.
சிறந்த குணமுடையவனும் கடும் தவங்கள் செய்தவனும் ஆகிய பகீரதனுக்கு அருளும் முகமாக தனது படர்ந்த சடையில் மறைத்து வைக்கப் பட்டிருந்த கங்கை நதியினை தாங்குதளைத் தவிர்த்து சிறிது சிறிதாக விடுவித்து சடையிலிருந்து கீழே விழுந்து நிலத்தினில் பாயும் வண்ணம் செய்தவனும் அனைவர்க்கும் மேலோனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக மூன்று விதமான எரி வளர்த்து அருகில் அமர்ந்து தங்களது அழகிய கைகளால் நெய் சமித்து அன்னம் போன்றவற்றை ஆகுதியாக அளித்து வேள்வி வளர்த்து ஓங்கிய சிறப்பினை உடையவர்களாய் திகழ்ந்த அந்தணர்கள் உடனிருந்து வாழ்கின்ற ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
சம்பரனிடம் போரில் தோற்ற இந்திரன் மறுபடியும் சம்பரனுடன் போர் தொடுத்தபோது இராமனின் தந்தையாகிய தசரதன் இந்திரனின் உதவிக்கு சென்று சம்பரனை வென்றதாகவும் அவனது பத்து தேர்களை பறித்தமையால் தசரதன் என்ற பெயர் வந்ததாக சொல்லப் படுகின்றது.
காமனை பரமன் எரித்து அழித்த பின்னர் இரதி தேவி தனது கணவனுக்கு மீண்டும் உயிர் அருள வேண்டும் என்று வேண்டிய போது சிவபெருமான் மன்மதன் இரதியின் கண்களுக்கு மட்டும் தெரியும் வண்ணம் உயிர்ப்பிக்கின்றார்.
மேலும் மன்மதனை உருவம் உள்ளவனாக கண்டு அவனுடன் வாழ்ந்து மகிழும் வாய்ப்பு மீண்டும் திருமால் கண்ணனாக அவதாரம் எடுக்கும் போது கிடைக்கும் என்று பெருமான் இரதி தேவியைத் தேற்றுகின்றார்.
இருக்கு வேதத்திலும் சிந்து சமவெளியில் சம்பரன் என்ற மன்னன் ஆட்சி புரிந்ததாக குறிப்பு வருகின்றது என்று கூகுள் தேடல் உணர்த்துகின்றது.
இம்மூவரில் எவர்க்கு பெருமான் அருள் செய்தார் என்றும் எத்தைகைய அருள் புரிந்தார் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்பது தெளிவாக தெரியவில்லை.
பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட அனைத்து தேவர்களும் சலந்தரனுக்கு பயந்து ஓடி ஒளிந்து கொள்ள தன்னுடன் போர் புரிவதற்கு எவரும் இல்லாததால்.
அவ்வாறு கயிலாயம் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த சலந்தரனை சிவயோகி வடிவம் தாங்கிய வேடத்தில் பெருமான் எதிர்கொண்டதையும் சிவபிரானுடன் சண்டை போடும் எண்ணத்தை கைவிடும்படி யோகி கூறியதால் அரக்கன் யோகி பேரில் கோபம் கொண்டதையும் யோகி பால் பொங்கிய சலந்தரன் என்று திருமூலர் கூறுகின்றார்.
அரக்கன் தனது வலிமை குறித்து கர்வத்துடன் பேச யோகியாக இருந்த பெருமான் தரையில் தான் கிழித்த வட்டத்தை பேர்த்து எடுக்க முடியுமா என்று அரக்கனை கேட்க அரக்கனும் அந்த வட்டமான நிலத்தை பேர்த்து எடுத்து தனது தலையின் மீது தூக்கி வைத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்த போது அந்த சக்கரம் அரக்கனின் உடலை இரண்டு கூறாக கிழித்தது.
இந்தப் பாடலில் சிவபிரான் தனது கால் விரலினால் நிலந்தனில் ஒரு வட்டம் கீறி அந்த வட்டத்தை சக்கரமாக மாற்றி சலந்தரன் உடல் பிளந்த வீரச் செயல் கூறப்பட்டுள்ளது.
வீயஅழிய சலந்தரன் அழியும் வண்ணம் தழலை உமிழ்கின்ற சக்கரம் படைத்தவன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார்.
அம்பரம்ஆகாயம் அம்பரமாகி ஆகாயத்தினை அடைந்து அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்விப் புகை ஆகாயத்தை அடைந்து குளிர்ந்த மேகத்தை தழுவவதால் மழை பொழிகின்றது என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர் உலகில் மழை பொழிவிக்கும் செயலைச் செய்யும் அந்தணர்கள் தேவர்களால் போற்றப் படுகின்றனர் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.
வேள்விகள் மழையை பொழிவிக்கின்றன என்ற செய்தி இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது இவ்வாறு அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்வியால் மழை பொழிகின்றது என்று இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு வாழ்க அந்தணர் என்று தொடங்கும் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது.
வேதநெறி தழைத்து ஓங்கவும் சைவநெறி நாட்டில் தழைத்து ஓங்கவும் அவதாரம் செய்த திருஞானசம்பந்தர் அனல் வாதத்தில் சமணர்களை வெற்றி கொண்ட பின்னர் புனல் வாதம் செய்த போது பாடிய பாசுரத்தின் முதல் பாடலில் பாண்டிய நாடும் பாண்டிய நாட்டு மக்களும் சிறப்பாக வாழவேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டும் பாடலில் வேள்விகளை வளர்க்கும் அந்தணர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும் வேள்விகள் செய்வதற்கு உரிய பொருட்களைத் தந்து உதவும் பசுவினங்கள் வாழ வேண்டும் என்றும் வேள்வியில் வழங்கப்படும் ஆகுதிகளை பெறுகின்ற தேவர்கள் வாழ வேண்டும் என்றும் நாட்டில் மழை பொழிய வேண்டும் என்றும் நாட்டில் நீர்வளம் பெருகி நாடும் நாட்டின் மக்களும் நாட்டின் வேந்தனும் ஓங்கி வளர வேண்டும் என்றும் பாடும் பாடல்.
சம்பரன் என்ற அசுரனுக்கு அருளியும் சலந்தரன் அழிய நெருப்பினை உமிழும் கூரான முனைகள் உடைய சக்கரத்தை படைத்தும் திருவிளையாடல் புரிந்த பெருமான் தேவர்கள் வணங்கிப் போற்றும் வண்ணம் விருப்பமுடன் இனிதாக வீற்றிருந்து அருளும் இடம் யாது என்று நீங்கள் வினவுவீராயின் சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக அந்தணர்கள் வளர்க்கும் வேள்விப் புகை ஆகாயத்தைச் சென்றடைந்து ஆங்குள்ள குளிர்ந்த மேகங்களைத் தடவி உலகம் செழிப்புடன் விளங்க மழை பொழியச் செய்வதை தேவர்கள் போற்றுகின்றனர்.
எனவே ஊரில் மற்றொரு சிவாலயம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும் அந்த ஆலயத்திலிருந்து வேறுபடுத்திக் கட்டவே வடதளி என்று இந்த திருக்கோயிலை அழைத்தனர் என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர்.
அவையாவன பெரும்பற்றப்புலியூர் தில்லைச் சிதம்பரத்தின் மறு பெயர் ஓமாம்புலியூர் பெரும்புலியூர் பாதிரிப்புலியூர் கடலூர் மற்றும் எருக்கத்தம்புலியூர்.
தட்சிணாமூர்த்தியிடம் உமையம்மை பிரணவ மந்திரம் உபதேசம் பெற்றதையும் வியாக்ரபாதர் வழிபட்டதையும் இணைத்து ஓம் ஆம் புலியூர் என்று அழைத்ததாக தமிழ்த் தாத்தா திரு உ.வே.சா.
அந்த உயிர்களுக்கு தங்களது மலங்களை கழித்துக் கொள்வதற்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு இறைவன் உலகினை மீண்டும் படைப்பதற்கு திருவுள்ளம் கொள்கின்றார்.
நாதத்திலிருந்து ஆகாயமும் பின்னர் மற்ற நான்கு பூதங்களும் தோன்ற பஞ்ச பூதங்களின் கலப்பாகிய உலகத்து பொருட்களும் தோன்ற உயிர்களும் அவற்றின் வினைத் தொகுதியின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப உடல்களுடன் இணைக்கப் படுகின்றன.
விகிர்தர் என்றால் மாறுபட்ட இயல்பு உடையவர் என்று பொருள் மேலே குறிப்பிடப்பட்ட செய்திகளில் உள்ள சில அம்சங்ளை நாம் மீண்டும் நினைவு கூர்வோம்.
இத்தகைய செயல்களை இறைவனைத் தவிர்த்து வேறு எவரும் செய்ய முடியாது என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்டவர் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் விகிர்தர் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.
தேங்கமழ்இனிமையான நறுமணம் செறிந்தநெருங்கிய அடர்ந்த கோதுதல்குடைதல் கிளறுதல் வீங்கிருள்அடர்ந்த இருள் பிரளய காலத்து இருள் பூங்கொடி நாயகி என்று அழைக்கப்படும் இளமையான உமையம்மையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவரும் முறுக்குண்ட சடைமுடியை உடையவரும் பிரளய காலத்தில் ஏற்படும் அடர்ந்த இருளில் நடனமாடுபவரும் ஏனையோரிடமிருந்து மாறுபட்ட குணங்களை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் மிகுந்த விருப்பத்துடன் உறையும் இடம் யாது என்று வினவுவீராயின் நான் சொல்வதை கேட்பீர்களாக நறுமணம் கமழும் சோலைகளில் செழிப்பாக வளரும் மலர்களைக் குடைந்து அடர்ந்து கூட்டமாக நெருங்கும் வண்டுகள் இசை பாடுவதும் உயர்ந்த புகழினை உடைய அந்தணர்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயில் தான் அவ்வாறு பெருமான் உறையும் இடம் ஆகும்.
பசுபதியார் என்று அனைத்துப் பாடல்களிலும் குறிப்பிட்டு பெருமான் உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவனாக உள்ள தன்மையை திருஞானசம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.
பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடல்கள் மற்றும் ஆறாவது பாடலில் உலகத்தவர் எவ்வாறு இறைவனைப் புகழ்கின்றனர் என்பதையும் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து இருப்பவன் இறைவன் என்பதையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.
மற்ற பாடல்களில் பசுபதி என்று அழைக்கப்படும் பெருமான் எவ்வாறு பல உயிர்களுக்கும் துணையாக இருந்து அருள் புரிந்தார் என்பதை விளக்கி பசுக்களாகிய நாம் அனைவரும் அவரையே தலைவனாகக் கொண்டு பணிந்து தொழுது வாழவேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றார்.
நான்காவது பாடலில் உலகத்தவரையும் தேவர்களையும் ஆலகால விடத்தின் தாக்கத்திலிருந்து காத்த செய்தியும் ஐந்தாவது பாடலில் சனகாதி முனிவர்கள் மூலம் உலகத்தவர்க்கு அறம் உரைத்த செய்தியும் ஏழாவது பாடலில் திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த மூன்று அடியார்களை தீயில் அழியாமல் காப்பாற்றிய செய்தியும் எட்டாவது பாடலில் உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு பிச்சை கொள்ளும் செயலையும் ஒன்பதாவது பாடலில் திருமால் பிரமன் ஆகியோர் செய்த பாவத்தினை போக்கிய செய்தியும் கூறப்பட்டு பெருமான் பல தரப்பட்ட உயிர்களுக்கும் செய்த நன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது.
இவ்வாறு தன்னைத் தொழும் பலவகை உயிர்களுக்கும் வேறுபாடின்றி உதவி செய்து உய்யும் வழியினை காட்டும் பெருமானை நாமும் வணங்கி அருளாளர்கள் அருளிய பதிகங்கள் பாடி வழிபாட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.
கலி என்ற சொல்லை களி என்ற சொல்லின் எதுகை நோக்கிய திரிபாகக் கொண்டு குழலின் ஓசை மற்றும் முழவின் ஓசை பொருந்திய நடனம் நடைபெறுவதால் களிப்பு மிகுந்து காணப்பட்ட மலை என்று பொருள் கொள்வார் பலர்.
குழலின் ஒலியும் முழவின் ஓசையும் கலந்து நின்ற பின்னணியில் இடைவிடாது பூதங்கள் நடனம் ஆட களிப்பின் மிகுதியில் இருந்த கயிலாய மலையினை தனது கைகளை அதன் கீழே செலுத்தி பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனை தனது கால் பெருவிரலினை மலையின் மீது அழுத்தி அவனது வலிமையை அழித்தவர் சிவபெருமான்.
ஏதும் குறைவின்றி நல்ல வாழ்வு அமைந்து இருப்பினும் பெருமான் உலகத்தவர் தங்களது மும்மலங்களையும் தான் பிச்சைப் பாத்திரமாக வைத்துள்ள பிரம கபாலத்தில் இட்டு உய்யும் வண்ணம் பிச்சை ஏற்றுத் திரிகின்றார்.
திரிபுரத்தில் இருந்த அசுரர்கள் முதலில் வேதநெறியை கடைப்பிடித்து பெருமானை தொழுது வாழ்ந்ததாகவும் அதனால் அவர்கள் தேவர்களுக்கு கொடுமை செய்தபோதிலும் அவர்களுடன் போர் செய்ய சிவபிரான் உடன்படாத நிலையும் திருமால் ஒரு வேதியர் உருவம் கொண்டு திரிபுரங்கள் சென்று அரக்கர்களின் மனதில் மயக்கத்தை தோற்றுவித்து அவர்களின் சிந்தனையைக் கெடுத்து அவர்களை வேதநெறியிலிருந்து வழுவி சிவ நிந்தனை செய்யும் அளவுக்கு அவர்களை கெடுத்ததுவும் பின்னர் சிவபிரான் அவர்களை அழித்த வரலாறும் விஷ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.
திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த சுதன்மன் சுசீலன் சுபுத்தி என்ற மூன்று அரக்கர்களும் பெருமானை இகழாமல் தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்தமையால் அவர்கள் மூவரையும் பெருமான் காத்து உய்வினை அருளிய செய்தி திருவாசகத்தில் மிகவும் அழகாக கூறப்படுகின்றது.
அனைத்து உலகங்களையும் நடுங்கச் செய்த திரிபுரத்து அரக்கர்கள் வாழ்ந்த நகரில் சுதன்மன் சுசீலன் சுபுத்தி எனப்படும் மூன்று அரக்கர்கள் தங்களது மன்னர்களாகிய வித்யுன்மாலி தாருகாட்சன் மற்றும் கமலாட்சன் ஆகிய மூவர்களிடம் கொண்டிருந்த அச்சத்தால் அங்கே வாழ்ந்து வந்த ஏனையோர் சிவ வழிபாட்டினை நிறுத்தி விட்ட போதும் தொடர்ந்து சிவபிரானை வழிபாட்டு வந்தார்கள்.
இவர்கள் மூவரும் பெருமானிடம் கொண்டிருந்த அன்பு காரணமாக திரிபுரங்கள் மூன்றும் அழிக்கப்பட்ட போதும் இவர்கள் மூவரும் இறவாது இருந்தார்கள்.
மேலும் சுதன்மன் சுசீலன் என்ற இருவரும் பெருமானின் வாயில் காப்பாளராகவும் சுபுத்தி பெருமானின் எதிரே மத்தளம் வாசிப்பராகவும் இருக்கும் தகுதியை அடைந்தார்கள்.
பெருமானிடம் அன்பு கொண்டு அச்சம் நடுக்கம் ஏதுமின்றி பெருமானை வழிபட்ட மூவர்கள் எய்திய பெருமை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.
சொக்கர்பேரழகு உடையவர் துணை மிக்கதங்களைக் காத்துக் கொள்வதில் தாங்களே உதவி செய்து கொண்ட மூன்று கோட்டைகள் எயில்மதில் உக்குபொடியாகி அறஒழிய முனிந்துகோபித்து பக்கம் உறதனது பக்கத்தில் இருக்கும் வண்ணம் மூவரில் இருவர் வாயில் காப்பாளராகவும் மற்றொருவர் முழவம் வாசிப்பவராகவும் இருக்கும் தன்மை சுந்தரரால் திருப்புன்கூர் பதிகத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது.
அரவம் உற்றவிளையாடும் மகளிரின் ஆரவாரம் பொருந்திய கொக்குமாமரச் சோலைகள் தனது சிரிப்பினால் மும்மதில்களும் வெந்து அழியுமாறு செய்த சிவபெருமான் தன்னை வணங்கிப் போற்றி வந்த மூவரும் மகிழுமாறு அவர்கள் தன் பக்கத்தில் இருக்குமாறு அருள் செய்தான் என்ற தகவல் இந்த பாடலில் காணப்படுகின்றது.
உக்குபொடியாகி அறவீழ கொக்கு பொழில்மாமரச் சோலைகள் வேதிகுடி தலத்தில் இருந்த மகளிர்களின் மேனி ஒளி மாந்தளிர்களின் ஒளியினை விடவும் மிகுந்து இருந்ததாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.
கலைமான் கொள்கையான் செய்கையான் செயலைச் செய்தவன் தத்துவம்உண்மையான பொருள் திரிபுரத்தின் மேல் படையெடுத்து சென்ற போது திருமால் அம்பின் கூரிய முனையாக நின்ற தன்மையும் இந்தப் பாடலில் கோளரியை கூர் அம்பா வரை மெல் கோத்த சிலையான் என்று கூறப் பட்டுள்ளது.
தோணோக்கம் பதிகத்தில் மணிவாசகரும் திருபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த அடியார்கள் மூவர் தீயினில் எரியாமல் பிழைத்து பெருமானின் அருகே இருந்து பணிவிடை செய்யும் வாய்ப்பினை பெற்றார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தது பண்டைய நாளில் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தேறிய பின்னர் எண்ணற்ற இந்திரர்களும் பிரமர்களும் திருமாலும் மாண்டனர் என்று கூறுகின்றார் எற்றுதல்மோதுதல் எதிர்த்தல் இடை கொள்வார்துன்பம் செய்பவர் தேற்றினார் அழித்தல் தொழிலைச் செய்யும் பகைவர்கள் முற்றினார் முற்றிய தவம் செய்தவர்கள் தமக்கு பகைவர்களாக விளங்கி தாங்கள் சென்ற வழியில் இடைமறித்து போருக்கு அழைப்பவர் எவருமில்லாத நிலையிலும் நிலவுலகம் மற்றும் வானுலகத்தில் இருந்தவர்களை துன்புறுத்தியும் அழித்தும் போர் செய்து வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் நடுவே பெருமானின் திருவடிகளை சென்று அடையும் நோக்கத்துடன் முற்றிய தவத்துடன் வாழ்ந்து வந்த சுதன்மன் சுசீலன் சுபுத்தி ஆகிய மூவரைத் தவிர்த்து திரிபுரத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஏனையோரை தீயினில் வேகவைத்து அழித்த பெருமான் மூவிலைச் சூலமும் மழு ஆயுதமும் தனது கையில் ஏந்தியவர் ஆவார்.
அவனுடன் பகைமை கொண்டோர் பெருமான் தங்களைத் துன்புறுத்துவதை கருத்தினில் கொண்டு முதலில் பெருமானை தீயவர் என்று கூறினாலும் பின்னர் பெருமான் மறக்கருணை மூலம் தங்களுக்கு நல்லவையே செய்தார் என்று உணர்ந்து போற்றுகின்றனர்.
வடம்மாலை பொறிபுள்ளிகள் இங்கே புள்ளிகள் உடைய வண்டு துன்னியநெருங்கிய தன்னை வந்தடைந்த பொன் போன்றதும் புள்ளிகள் உடைய வண்டுகள் இடைவிடாது மொய்ப்பதும் ஆகிய கொன்றை மாலையை மார்பில் அணிந்தவரும் முப்புரி நூல் அணிந்தவரும் ஆகிய பெருமான் மின்னல் போன்று ஒளிவீசும் தனது திருமேனியில் பாம்பினையும் தரித்து தனது உடல் முழுவதும் வெண்ணீறு பூசியவராக காணப்படுகின்றார்.
பண்டைய காலம் தொட்டே எத்தனை முறை என்று நாம் எவரும் கணிக்க முடியாத வண்ணம் உலகினை மீண்டும் மீண்டும் தோற்றுவித்தும் அழித்தும் உயிர்கள் தங்களது மலத்தினைக் கழித்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பினை தொடர்ந்து அளித்து வருகின்றார்.
பருவரைமந்தரமலை பிதிகாரம் பிரதிகாரம் எனும் வடமொழியின் திரிபு கழுவாய் அரவம் கைவிட்ட இமையோர் கடையப்பட்டதால் ஏற்பட்ட துன்பம் தாளாத வாசுகி பாம்பு விடத்தை வெளியிட அதனால் பயந்து பாம்பினைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த கைகளை எடுத்து ஓடிய வானவர்கள் பாம்பின் வாலினைத் தங்கள் கைகளால் பிடித்துக் கொண்டு தாங்கள் கடைந்து கொண்டிருந்ததை விட்டுவிட்டு ஓடிய வானவர்கள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.