sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
திருடப்பட்ட தகவல்களைக் கொண்டுள்ள அஞ்சல்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களில் அமெரிக்க அரசு மற்றும் பாதுகாப்பு துறையில் பணியாற்றுபவர்களும் உள்ளனர்.
பயனாளர்களின் பெயர்கள் மின் அஞ்சல் முகவரிகள் தொலைபேசி எண்கள் பாஸ்வேர்ட்கள் பிறந்த நாள் விபரங்கள் பாதுகாப்பு தொடர்பான கேள்வி பதில்கள் எனப் பல வகை தகவல்கள் திருடப்பட்டுள்ளன.
யாஹூவின் ரகசிய குறியீடு ஒன்றைக் கண்டறிந்த ஹேக்கர்கள் அதன் மூலம் பாஸ்வேர்ட் இல்லாமலே வாடிக்கையாளர்களின் பதிவுகளில் உள்ள தகவல்களைத் திருடியுள்ளனர் என்று தெரிகிறது.
யாஹூ அக்கவுண்ட்டினை நீக்கும் முன்னர் அதில் உள்ள உங்கள் அஞ்சல்கள் மற்றும் தகவல்களை உங்கள் கம்ப்யூட்டருக்கு தரவிறக்கம் செய்து கொள்ளுங்கள்.
அதாவது மின் அஞ்சல் செயலி ஒன்றைப் பயன்படுத்தி யாஹூ மெயில் தளத்தில் உள்ள அஞ்சல்களை உங்கள் கம்ப்யூட்டருக்கு மாற்றிக் கொள்ளலாம்.
இதற்கு மாறாக ஜிமெயில் போன்ற அஞ்சல் தளங்கள் அவர்களுடைய சர்வரை அடைந்து அஞ்சல்களைப் பார்ப்பது அமைப்பது மற்றும் அனுப்புவது போன்ற செயல்களை மேற்கொள்ள இயலும்.
வேறு எந்த ஒரு அஞ்சல் தளமும் இது போல வேறு ஒரு அஞ்சல் தளத்தின் அஞ்சல்களைத் தரவிறக்கம் செய்திடும் வசதியைக் கொண்டிருக்கவில்லை.
நீங்கள் யாஹூ அஞ்சல் பக்கத்தில் லாக் இன் செய்திட உங்கள் தொலைபேசி எண்ணைப் பயன்படுத்துபவராக இருந்தால் என்ற பக்கத்தினைப் பயன்படுத்தவும்.
இதற்குக் காரணம் ஹேக்கர்கள் அல்லது உங்களுக்குப் பிடிக்காதவர்கள் பாஸ்வேர்டைத் திருடி அக்கவுண்ட்டை அழித்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே.
அக்கவுண்ட் நீக்கம் வேண்டாம் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் என எண்னுபவர்கள் நிச்சயமாக உங்கள் அக்கவுண்ட்டினைப் பாதுகாக்கும் வழிமுறைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.
அதனைச் சரி செய்து பாதுகாத்திட கீழ்க்காணும் லிங்க்கில் கிளிக் செய்திடுங்கள் என்று அஞ்சல் வந்தால் அது ஒரு ஏமாற்று அஞ்சல் எனத் தெரிந்து கொள்க.
அதில் கண்டுள்ளபடி கொடுக்கப்பட்டுள்ள லிங்க்கில் கிளிக் செய்தால் உங்கள் யாஹூ மெயில் தகவல்கள் எல்லாம் ஹேக்கர்கள் வசம் சென்று விடும்.
யாஹு என்று ஒரு டூலைப் பயன்படுத்துகிறது ஒவ்வொரு முறை யாஹூ கணக்கில் நுழைகையில் ஒவ்வொரு முறையும் புதிய பாஸ்வேர்ட் ஒன்று உங்கள் ஆண்ட்ராய்ட் அல்லது ஐபோனுக்கு அனுப்பப்படும்.
யாஹூ தளத்தில் பதியப்பட்டு இருந்த எனப்படும் பாதுகாப்பு குறித்த கேள்வி பதில்களும் திருடப்பட்டுள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
எனவே பாஸ்வேர்ட் மாற்றிய பின்னர் பக்கத்தில் என்பதில் கிளிக் செய்து யாஹூ தளத்திலிருந்து தகவல்கள் திருடப்பட்ட செய்தியினால் பலர் யாஹூவை விட்டு வெளியேற முடிவு செய்துள்ளனர்.
இவர் சொன்னதில் எண்பது சதவீதம் நடந்தாலே அது அவர் கணிப்பிற்கு கிடைத்த வெற்றிதான்.தன்னுடைய ஆராய்ச்சியில் சில குறைபாடுகளை கண்டுபிடித்து களையவேண்டியுள்ளது என்று அவரே சொல்லியிருக்கிறார்.
ஆகவே ஒன்று இதர வல்லுநர்கள் கணினியை மட்டும் நம்பாமல் கூடி கலந்து ஆலோசித்தால் பல இயற்கையின் சூட்சுமங்கள் உலகத்திற்கு தெரியவரலாம்.
கடலூர் நாகப்பட்டினம் இடையே பலத்த மழை கொட்டும் போல் இருப்பதால் பொதுமக்கள் தகுந்த முன்னெச்செரிக்கையோடு இருப்பது நல்லது என்று தனியார் வானிலை அறிக்கையாளர்கள் தெரிவித்து உள்ளார்கள்.
பிடிக்கலைன்னா கொஞ்சம் பிடிக்கலைன்னாக்கூட நொங்கு சீவுறதுபோலத் தலையச் சீவிறுவாம் பழகினவனேன்னு கூடப் பாக்க மாட்டாம்.
சொடக்குப் போடறதுக்குள்ளே ஒந்தலை சொத்துன்னு மண்ணுல விழப்போகுது பாரு இப்ப ன்னு நெனச்சி சுத்துமுத்தும் பாக்காம் நாட்டான்.
ஆத்திப்பட்டை அவிஞ்சா ஆட்டுக்கறிவாசம் வரும் என்று ஒரு பாடலின் வரியைப் போலச் சொல்லிவிட்டு அந்த மரப்பட்டையைக் கொதிநீரில் அவிய விட்டு எப்படி அதிலிருந்து நார் உரித்துப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று விளக்கினார்.
சம்பளக்காரர் என்பவர் வீட்டோடு தங்கியிருந்து வீட்டிலேயே சாப்பிட்டுக்கொண்டு சமையல்புறைக்குள்ப் போகாத ஆனால் சமையல் சம்பந்தப்பட்ட வேலைகளையும் காட்டு வேலைகளையும் செய்ய வேண்டும்.
கோழியின் ரெண்டு கால்களையும் பாதங்களால் மிதித்துக்கொண்டு அதன் தலையைப்பிடித்து மூணு சுற்றுகள் முறுக்கிம் ரெண்டு கைகளாலும் மேல் நோக்கி இழுப்பான்.
அது காகங்களை ஒரு பார்வையும் ஆண்டியாபுரத்தை ஒரு பார்வையும் மாறிமாறிப் பார்த்துக்கொண்டே அமைதியில்லாமல் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கும்.
கடேசியில் ஆண்டியாபுரம் உட்கார்ந்தபோது அவனுக்குச் சொட்டுக்கறி இல்லைவீட்டுக்காரர்களுக்கே சிலசமயம் இப்படி ஏற்பட்டுவிடும்.
மறுநாள் காலையில் ஆண்டியாபுரத்தைக் காணவில்லை பயலுக்குக் கோவம் வந்துட்டது போலிருக்கு என்று பெரியவர்கள் பேசிச் சிரித்துக் கொண்டார்கள்.
மயங்குகிறாள் ஒரு மாது அன்பு மேகமே இங்கு ஓடிவா.. சம்சாரம் என்பது வீணை.. தப்புத்தாளங்கள் வரவேண்டும் வாழ்க்கையில் வசந்தம் மணமகளே உன் மணவறைக்கோலம்.. என் காதல் கண்மணீ யாருக்கு யார் சொந்தம் நான் சொல்லவா ?
சிறுவயதிலிருந்தே இசையில் ஆர்வமுடன் இருந்த இவர் கோவிந்த பாவே அவர்களிடம் முறைப்படி ஹிந்துஸ்தானி சாஸ்திரிய சங்கீதம் கற்றவர்.
கிருஷ்ணமூர்த்தி தான் தயாரித்த ஸ்ரீ ராம் பூஜா என்ற படத்துக்கு இசை அமைக்கக்கோரிய போது இவருக்கு முதன் முதலாக ஒரு படத்துக்கு இசை அமைக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
புட்டண்ண கனகல் என்ற சிறந்த இயக்குனருடன் இவர் ஜோடி சேர்ந்து உருவாக்கிய படங்களும் இசையும் தொடர்ந்து பலகாலம் கன்னட மக்களை மகிழ்வித்து வந்தது.
மலையாளத்தின் சிறந்த இயக்குனரான அடூர் கோபாலகிருஷ்ணன் இவரது இசையால் கவரப்பட்டு தன்னுடைய மதிலுகள் என்ற படத்துக்கு இவரை இசை அமைக்கக்கோரினார்.
கழுவிய கிழங்கை ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு அதனுடன் மஞ்சள் பொடி உப்பு சேர்த்து அரை வேக்காடு வேக வைத்துத் தண்ணீரை வடிகட்டி விடவும்.
கடலைப்பருப்பு கொத்தமல்லி விதை மிளகாய் வற்றல் சோம்பு ஆகியவற்றை வெறும் கடாயில் போட்டு லேசாக வறுத்து ஆறியதும் மிக்ஸியில் பொடிக்கவும் தூள் தூளாக இல்லாமல் கொரகொரப்பாக பொடித்து கொள்ளவும்.
ரஜினி பஸ் கண்டக்டராக இருந்து சினிமாவில் அறிமுக மாகி சூப்பர் ஸ்டார் ஆனால் கண்டக்டராக பணியாற்றிய அவரது ஆரம்ப கால வாழ்க்கை சினிமாவில் சாதித்த சாதனைகள் படத்தில் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது.
கவிதை சிறுகதை திரைக்கதை என பல்வேறு தளங்களில் இயங்கி வரும் ஆத்மார்த்தியின் பிரத்யேக இணையதளத்திற்கு அன்புடன் வரவேற்கிறோம் கவிதை என்பதை வானோர் வரம் என்று சொல்பவர்களும் தனக்கு மட்டும் வாய்த்திருக்கும் சிறப்புச்சிறகாக உணர்பவர்களும் அதனைத் தன் சன்னத நிலையில் தன்னறியாது தானெழுதுவதாகப் பிரகடனப் படுத்துகிறவர்களும் உளத்தின் அடிவாரத்தின் தீராத அரிப்பாக அதனை என்னசெய்வதென்று தெரியாமல் பெயர்க்கப் பார்க்கையில் விளையும் ஒன்று என்பவர்களும் சிலுவையைத் தனக்குப் பதிலாகச் சுமக்க வந்த மீட்பர் என்பவர்களும் பாம்பு உரித்துப் போடுவதைப் போலத் தாங்கள் உரித்தெறிகிற சட்டை எனவும் எத்தனை சொல்லியும் துரத்துவதை நிறுத்தாத நாய் எனவும் தன் கட்டுப்பாட்டில் ஒரு போதும் இல்லாத நிழல் மழை இன்னபிற போல அது என்பவர்களும் கடவுள் கிருபை எனவும் சாத்தானின் வசியம் என்பவர்களும் ப்ரியம் என்பவர்களும் வெறுப்பு என்பவர்களும் சூட்சுமம் என்பவர்களும் சூன்யம் என்பவர்களும் அசரீரம் என்பவர்களும் பூச்சியம் என்பவர்களும் இன்னபிற என்பவர்களும் இன்னபிற என்பவர்களும்.................. .....................................சரியாகத் தான் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.யெஸ்.யூ ஆர் ரைட்.கவிதை என்று நீங்கள் சொல்வது தான் கவிதை.மரபுக்கவிதை வெர்ஸஸ் புதுக்கவிதை என்பதின் உள்ளே நாம் செல்லவில்லை இப்போது.அது வேறு டிபார்ட்மெண்ட்.ஒரு கவிதை கவிதையா இல்லையா..?வெறும் சொற்கூட்டம் கவிதை ஆகாது.போலச்செய்தல் கவிதை ஆகாது.மொழி ஏற்படுத்தும் வெற்று அதிர்வு கவிதை அல்ல.அலங்காரச்சேர்மானங்களில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் எதையும் கவிதை இல்லை என்று மறுதலிக்கலாம்.பிறகு எதுதான் கவிதை..?அது தான் விஷயமே..சுற்றிச்சுற்றித் தான் வரவேண்டியிருக்கிறது.ஹெவியான ட்ராஃபிக்கில் சிக்கிக்கொண்டு எப்படி வெளியேறுவது என்றறியாது மெல்ல மெல்ல எல்லோரையும் திட்டிக்கொண்டே வணங்கிக்கொண்டே நகர்ந்து கொண்டே திரும்பிக் கொண்டே புகுந்து கொண்டே விடுபட்டுக் கொண்டே ஊர்ந்துகொண்டே புன்னகைத்துக் கொண்டே முணுமுணுத்துக் கொண்டே இருக்கும் அந்த ஒரு கணம் தான் கவிதை.அது போலத் தான் கவிதையைக் கண்டறிவதுவும்.எது கவிதை இல்லை என்பதைத் திரும்பத் திரும்ப நோக்குவதன் மூலமாக எது கவிதை என்று அடைவது தான் நல்லதோர் வழி.சரி.இதெல்லாம் கவிதை என்று பேசத் தொடங்கும் போதெல்லாம் வேறொரு கதவு திறந்துகொண்டு வேறோரு பூதம் புன்னகைக்கிறது.இரு நான் ஆட்டத்தைக் கலைக்கிறேன் என்று நகுகிறது.அது தான் செப்பனிடுதல்.கவிதை எழுதுகிறவர்கள் யார்க்கும் செப்பனிடுதல் கலைக்குள் பெருங்கவலையாகிற ஒன்று தான்.
தனக்கென்று ஒரு பாணியை உருவாக்கிக் கொண்ட கவிஞர்கள் அதற்குள்ளே பரமசௌக்யமாக இயங்குவதை வெளியே இருந்து பார்க்கையில் சாதாரணமாய்த் தோன்றும்.ஆனால் ஒரு பாணியை உருவாக்குவது என்பது மொழியில் இயங்குகிறவர்களிடையே நிலவக் கூடிய உச்சபட்ச சிரமகார்யமாக நான் உணர்கிறேன்.சாதாரணமல்ல அது.கவிதை எழுதுவது என்பது எண்ணிக்கையில் அல்ல.அரை மணிக்குள் ஆயிரம் கவிதைகளை எழுதிவிடுவதாக நம்புகிறவர்களும் தான் சிந்திப்பதே கவிதையாகத் தான் என்று வெம்புகிறவர்களும் இருந்து தொலையட்டும்.எண்பதாண்டுகளுக்கும் மேலான தமிழ்க்கவிதைப் பரப்பை உற்று நோக்கினால் கவிதைகளின் சொலல் முறைகளில் தனக்கென்று ஒரு சொலல் முறையை வகுத்துக் கொண்டவர்களைப் பற்றித் தனியே பேசலாம்.பேசவேண்டிய பொருள் தான் அது.
கவிதை மொழியின் உன்னதமான அடுக்கொன்றை நேர்த்துகிறது.மற்ற எல்லா எழுத்துவடிவங்களில் இருந்தும் தன்னைத் தனித்துக் கொள்கிற கவிதை தான் தமிழ் என்றில்லை எந்த மொழியாகினும் அதன் உச்சபட்சமான கலைவெளிப்பாடாக மாறுகிறது.இது பிற கலைவடிவங்களின் குறைபாடல்ல.மற்ற எழுத்துவடிவங்களின் இயலாமையும் அல்ல.மாறாக கவிதை என்னும் கலைவடிவத்தின் உன்னதம்.அப்படியாகிற கவிதைக்கும் பிற இலக்கிய வடிவங்களுக்கும் இடையிலான முதல் வேறுபாடாக இதனைச்சொல்லலாம்.அதாவது கவிதை என்பது முழுவதும் வெளிப்பட்டுவிடுவதான கலைவடிவம் அல்ல.அதன் உட்பொருளும் சொலல்தன்மையும் முடிவுறு நிலையில் இருப்பதற்கான எந்த நிர்ப்பந்தமும் இல்லை.சிறுகதையாவது குறுநாவலாவது கட்டுரையாவது முற்றுப்பெறுவதைப் போல வெளிப்படையாக ஒரு கவிதை முடிந்துகொள்வதில்லை.அப்படி முடித்து வைக்கப்படவேண்டிய எந்த நிர்ப்பந்தமும் கவிதைக்கு இல்லை.நீட்சி என்பதைக் கவிதைக்கு உள்ளே துவங்குகிற ஒன்றாய் நம்மால் கண்டடைய முடிகிறது.பிற கலைவடிவங்களில் நீட்சி என்பது ஒரு படைப்பின் முற்றுப்பெற்ற பின்னதான வாசக அனுபவமாக நம்மால் இரண்டு தனியான அம்சங்களாகக் கருத்தில் கொள்ள இயலுகிறது.கவிதையில் நீட்சி என்பது அந்தக் கவிதை முற்றுப்பெறுவதை நிர்பந்திக்காமல் வாசக அனுபவத்தையும் உட்கொண்டதாக மாறுகிறது.இன்னும் இதனை விரித்தால் ஒரே கவிதை வெவ்வேறு நீட்சிகளைக் கொண்டிருக்க வாய்க்கிறது.அதன் நீட்சியின் சாத்தியங்கள் முடிவிலியாக மாறுவதைக் கவிதையின் உன்னதத்தோடு பொருத்திக் கொண்டால் கவிதைக்கும் பிற எழுத்து முயல்வுகளுக்குமான வித்யாசத்தை உணர உதவுகிறது.
கவிதை என்பது உணர்வின் பெயர்த்தல்.அது மொழியின் உதவிகரத்தோடு செய்ய இயலுகிற உன்னதமான கலாமுயல்வு.இவ்விரண்டையும் தாண்டி கவிதை என்பது கவிசொல்லியின் நம்பகம்.அப்படி நேர்கிற எல்லாக் கவிதைகளுமே கவிதைகளா..?இன்னும் சுருங்கச்சொன்னால் எது கவிதை எது அ கவிதை என்பதற்கு நேரடியாக பதில் சொல்வது எளிதான கார்யமல்ல.சிக்கலை விடுவிப்பனுக்குக் கூடுதலாய்க் கிட்டுகிற சிக்கல் போன்றதது.
கவிதை என்பதை கவிசொல்லி எப்படிப் படைக்கிறாரோ அது சரியான அல்லது அந்தக் கவிதையின் ஒரே சிறந்த பிரதியா..?என்று கேட்டால் இல்லை என்பேன்.இல்லை என்று கொள்வது தான் ஆகச்சரி என்று இன்னொரு வாதத்தைத் தொடங்க வேண்டாம்.முதலில் இதனைக் கவனிக்கலாம்.எழுதுகிறவனுக்கும் கவிதைக்குமான உறவு அல்லது உரிமை என்பது என்ன..?எழுதுகிறவன் மட்டுந்தான் அந்தக் கவிதையின் சான்றளிக்கப்பட்ட சட்டபூர்வமான உரிமையாளனா..?ஒரு கவிதையை எழுதுகிறவனுக்கு அப்பால் அதனை வாசிக்கிற வாசகன் அதன் வடிவம் சொலல் முறை அதன் உள்ளீடுகள் கையாளப்பட்ட விதம் படிமம் குறியீடு இன்னபிற ஆகியவற்றில் கொள்கிற முரண்பாடுகள் தொன்மங்களைக் கையாள்வதில் நேருகிற சந்தேகங்கள் ஆகியவற்றை முன்வைக்கிற ஒரே வழி விமர்சனம் தானா..?ஒரு கவிதையில் ஏற்படுகிற பிரச்சினைகளை வெளிக்கொள்வதற்கான ஒரே வழி விமர்சித்தல் மற்றும் எதிர்வினை என்று தான் இருக்கவேண்டுமா..?
கவிதை என்பதை எழுதும் முறை என்ன என்பதைப் பற்றி இதுவரைக்குமான நூல்கள் அனைத்தையும் வாசித்துவிட்டு இந்தக் கட்டுரைத் தொடரை நான் துவங்கவில்லை.என் ஐயங்களும் என் அறிதலும் கலந்தே இதனை எழுதுகிறேன்.நான் வாசித்தவரை கவிதையியல் குறித்த ஆகச்சிறந்த நூல்கள் என்று என்னிடத்தில் ஒரு சிறிய அதே நேரம் நல்ல பட்டியல் ஒன்று இருக்கிறது.அந்தப் பட்டியலின் எந்த நூலிலும் நவ கவிதையைச் செப்பனிடுதல் குறித்துப் பெரிய அளவில் எந்தக் கட்டுரையும் இல்லை என்பது வேதனையே.
கவிதையை எழுதுவதென்பதை முன்பே சொன்னாற் போல ஆவி வந்த கார்யமாக முன்வைக்கிற அனைத்தையும் மறுதலிக்காமல் ஏற்றுக்கொள்கிற அதே நேரம் கவிதை என்பது முதல்முறை அல்லது ஒரே முறை எழுதுவதாகச் சொல்வதையும் நம்புவதையும் அறவே மறுக்க விழைகிறேன்.ஒரு கவிதை ஒரே தரத்தில் எழுதப்பட்டாக வேண்டிய வஸ்து அல்ல என்பது அடியேனின் வன்மையான கருத்து.
சரி.கவிதையை எழுதுகிறவனுக்கும் அக்கவிதைக்குமான உறவு என்ன..?உரிமை என்ன..?அப்படி எதுவும் இல்லை என்று பொத்தாம் பொதுவாகச் சொல்லி விட்டுப் போய்விடலாம்.எந்த ஒரு கவிதையையும் எழுதி முடித்தவுடன் அதற்கும் எழுதியவனுக்குமான உரிமை முற்றுப்பெறுவதில்லை.அதே நேரம் அப்படி ஒரு கோரலை உயிர்ப்போடு வைத்திருக்க வேண்டிய தேவையும் இல்லை என்பதே சொல்லத்தக்கதாகிறது.இது என் கவிதையாக்கும் என்று கையைப் பிடித்துக்கொண்டே திரிவதென்பது ஆக்கபூர்வமல்ல.மேலும் அது ஒரு கவிதை நிகழவேண்டிய மௌனத்தின் பரப்புக்குள் சப்தமாகத் தன்னை நிறுவ முயன்றுகொண்டே இருக்கிறது.அதன் பின்னதான நிசப்தத்தினுள்ளும் ஒலிப்பதை நிறுத்துவதில்லை.ஒரு கவிதை நிசமாக எழுதியவுடன் தன்னை முடித்துக் கொள்வதே இல்லை.இக்கூற்றின் படி நோக்கினால் அதனை எழுதியவனும் அதற்குச் சாத்தியமான வாசகர்களுக்குள் ஒருவனாக மாறுவதே இயல்பாக நிகழ்கிற ஒன்று.மாற்றாகத் தன்னைத் தனித்துக் கொள்ள அதனை எழுதியவன் முயலுகிற எல்லாமுந்தான் அது நிகழவேண்டிய மௌனத்தினுள் விகாரமாய் சப்திக்கிறது.
இந்த இடத்தில் கவிதைகள் செப்பனிடப்படுகிறதா..?என்ற கேள்வி எழுகிறது.எழுத்தை மற்ற எல்லாக் கார்யங்களைப் போலவே இதுவும் ஒரு வேலை என்று ஆக்குவதல்ல என் நோக்கம்.அதே நேரத்தில் அது வெறும் சன்னதமல்ல.நனவிலி நேரத்து நாட்டியமாகத் தங்கள் எழுத்தை முன் நிறுத்த விழையும் யாரையும் மறுதலிக்கிறேன்.எழுத்தென்பது ஆகச்சிறந்த செயல் தான் என்றபோதும் அது முழுவதும் ஒரு வரைபடத்தின் முதற்புள்ளியில் துவங்குகிற மகா நகரத்தின் கட்டுமானம் போலத் தான்.கண்ணுக்குத் தெரியாத பல தீர்மானங்கள் சூட்சுமங்கள் சூத்திரங்கள் ஆகியனவற்றின் கூட்டுமுயல்வாகத் தான் கவிதையைக் கொள்ள முடிகிறது.ஒருவேளை தத்தமது சன்னதத்தை நனவிலி நேரத்து மொழிப்பொழிவை இன்னும் விடாப்பிடியாக முன்வைக்கிறவர்களும் கூட ஏதோ ஒரு சூத்திரத்தின் இடைக்கண்ணிகள் என்று தான் கொள்ள முடிகிறது.
கடந்த பத்துப் பதினைந்து ஆண்டுகளில் எழுதப் பட்டிருக்கிற பல தமிழ்க்கவிதைகள் முன் பழைய காலத்தின் கவிதைகளுடன் ஒட்டாமல் இருப்பதை இங்கே முதலில் சாட்டுகிறேன்.இதே தொடரின் துவங்கு காலத்தில் வேறோரு முயல்வுக்காகக் கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகாலத்தில் எழுதப்பட்ட பல கவிஞர்களின் முதல் கவிதைத் தொகுப்புக்களைக் கையிலெடுத்துப் பலதரம் வாசித்தேன்.மிக அதிகமான தொகுப்புகளை குறிப்பிட்ட காரணங்களுக்காக நிராகரிக்க வேண்டியிருந்தது.அந்தக் காரணங்களை ஒவ்வொன்றாக இதே தொடர் பத்தியில் அலசப்போகிறோம்.முதல் காரணம் ஒன்றைச் சொன்னால் அது கவிதைகளைப் பெரும்பாலும் செப்பனிடுவதே இல்லை என்று சொல்லலாம்.செப்பனிடுவது என்றதுமே குதித்துக் கொண்டு முன்வரும் அன்பர்களுக்குச் சின்ன வேண்டுகோள்.தயவு செய்து நான் பேசுகிற உள்ளடக்கத்தின் உள் உங்கள் வினாக்களை அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
கவிதை என்றாலே முப்பது நாற்பது வரிகள் எழுதியே ஆவது என்று ஒரு சாராரின் நம்பகம் இருக்கிறது.ஆறு ஏழு எட்டு வரிகளில் எழுதப்பட்ட கவிதைகளை மாத்திரம் தொகுத்தால் தமிழின் ஆகச்சிறந்த கவிஞர்களின் ஆகச்சிறந்த கவிதைகளின் தொகுப்பாக அது மலரும்.யாராவது செய்யட்டும்.
எழுதப்பட்ட வரிகளைக் கலைத்துக் கலைத்துப் போடுவது.மொழியைப் பின்னுவதும் சுழல்வதுமான முயல்வுகள்பெயர்ச்சொற்கள் நிகண்டுகளில் மட்டுமே காணக்கிடைக்கும் புழக்கத்தில் இல்லாத கடினச்சொற்கள் துறைவாரியாய்க் கிட்டுகிற கலைச்சொற்கள் ஆகியவற்றை சார்ந்து எழுதுவது இவை யாவையுமே உயிரின் தொடர்பில்லாத உறுப்புக்களை வைத்துக்கொண்டு மனுஷனை உருவாக்கப் பார்க்கிற செப்பிடு வித்தைக்காரனைப் போலச் செய்வது.இவை எதுவும் கவிதைக்கு உகந்ததல்ல.பலவீனமான முயல்வுகள் பல்லிளிப்பதைப் போலத்தான் கடினம் என்ற பிரயாசையுடன் வார்த்தைக்கூட்டங்களை வைத்துக்கொண்டு எழுதித் தள்ளி இதோ பார் என் கவிதை என்று தொடங்கும்போதே கவிதை என்று தொடங்கிக் கடைசி வரைக்கும் இது கவிதை தான்.ஒத்துக்கொள் என்று கழுத்தை நெரிக்கும் பல கவிதைகள் அயர்வுறச்செய்கின்றன.
செப்பனிடுவது ஒரு கலை.ஒரு கவிதை சொல்லப்பட்ட முறை அது நிகழ்ந்த விதம் அதன் வடிவம் அதனுள் இருக்கிற சொற்கள் என எல்லாமும் எல்லாமும் ஒருதடவைக்குப் பலதடவை வாசித்து சீரமைத்து மாற்றியெழுதி அடித்துத் திருத்தி அதன் பின் அதன் சிறப்பான வடிவம் ஒன்று கிட்டுவதுடன் முடிகிற நுட்பமான முன் தீர்மானம்.அது ஒரு கட்டிடத்துக்கான வரைபடம் போன்றது.கவிதை என்பதன் கார்ய நேர்த்தி அதனைச் செப்பனிடுவது.பெரும்பாலான நவ கவிஞர்கள் தத்தமது கவிதைகளைச் செப்பனிடுவதே இல்லை என்பது தான் வேதனை.
இது என் கவிதையாக்கும்.இதற்கு நான் மட்டுந்தானாக்கும் பெற்றவன்.இதனை எப்படிக் குறை சொல்லப் போயிற்று..?ஏன் திருத்த வேண்டும்..?நான் சொல்லி இருப்பது ஆகச்சிறந்த வடிவம் இல்லை என்றாலும் பரவாயில்லை.இது தான் என் கவிதை.இதனை ஏன் திருத்தி அமைக்கவேண்டும்..?எனக் கண்மூடித் தனமாகக் குற்றம் சொல்பவர்கள் பலரைச் சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சந்தித்து வருகிறேன்.பெரும்பாலானவர்கள் சுயவலியாக சுயத்தில் பிறர் நேர்த்தும் அவமானமாகத் தங்கள் கவிதை மீதான செப்பனிடுதல் சார்ந்த சாட்டை கொள்வதைத் தொடர்ந்து கவனிக்கிறேன்.இல்லாவிட்டால் செப்பனிடுவதையே தங்கள் கவிதைகள் மீதான முதல் விமர்சனமாகக் கொள்பவர்களையும் பார்க்க முடிகிறது.அவர்களுக்கெல்லாம் ஒரு வார்த்தை.கவிதை என்பதன் விமர்சனம் வேறு.அதன் மீதான செப்பனிடுதல் வேறு.வேறெந்த கலைவடிவத்துக்கும் கவிதைக்குமான ஆதார வித்யாசம் ஒன்று இங்கே கவிதைக்குத் தலைவலியாக மாறுகிறதைக் கூர்ந்து நோக்கலாம்.
சிறுகதையோ அல்லது நாவலோ எழுதி முடித்ததும் எழுத்துப்பிழை மட்டும் பார்த்தால் போதுமாகிறது.அதே போன்ற எழுத்துப்பிழைகளை மட்டும் கவிதைகளை எழுதியவர்களும் புரிந்துகொண்டு அனுமதிக்கின்றனர்.வினோதம்.நாவலோ சிறுகதையோ முற்றுப்பெற்ற படைப்பாக வாசகனுக்குக் கிட்டுகிறது.அங்கே வடிவம் சார்ந்த சொலல் முறை சார்ந்த பெருங்குழப்பம் ஏதும் நேர்வதில்லை.ஆனால் கவிதை அவ்வாறல்ல.அது முடியாமுடிவாகவே ஒரு வாசகனுக்குள் நிகழ்கிறது.அதற்கு முந்தைய படைப்புகாலப் பிரயத்தனமாக வெறும் எழுத்துப்பிழை நீக்கம் மட்டும் போதுவதில்லை.இந்த நுட்பமான இருளினுள்ளே தான் கவிதையைச் செப்பனிடுதல் அவஸ்யமாகிறது.கச்சிதம் என்ற வார்த்தைக்கு முன்னால் இருக்கக் கூடிய ஒழுங்கின் தேவை வேறு கவிதை என்பதே ஒழுங்கறுதல் தானே என்பதன் உள்ளே இருக்கும் ஒழுங்கு வேறு.இங்கே சொல்லப் படுவது கச்சிதம்.எப்படி ஒரு கவிஞரை இன்னொரு கவிஞருடன் ஒப்பிட இயலாதோ அதே போலத்தான் ஒரு கவிதையை இன்னொன்றுடன் ஒப்பிடவும் இயலாது.இங்கே எந்த ஒப்பிடலும் சுட்டப்பெறவில்லை.மாறாக ஒரு கவிதையின் செயல்தளத்தின் உயிர்ப்பாக அதனைச் செப்பனிடுதல் நேர்வது அவசியம்.
நாலு வரியோ நாற்பது வரியோ எதை எழுதினாலும் அதைக் கவிதை என்று முன்வைத்துக்கொண்டு பிடிவாதம் பிடித்துக்கொண்டிருப்பது அராஜகம்.ஒரு கவிதை சிறந்த ஒரு கருப்பொருளை ஒரு காட்சியை ஒரு இன்ப துன்ப சமானத்தை ஒரு காலத்தை ஒரு நிகழ்தலை ஒரு வெறுமையை ஒரு இயற்கையை ஒரு செயற்கையை ஒரு இதை ஒரு அதை ஒரு இன்னொன்றை இவை போன்ற சிலதை இவை போன்ற பலவற்றை மொத்தமாகவும் தனித்தனியாகவும் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் சேர்த்தும் பிரித்தும் சொல்லியும் சொல்ல முயன்றும் சொல்லாமலும் தொடங்கியும் முடிந்தும் முடியாமலும் தொடர்ந்தும் இன்னும் பலவாறும் விரிவதாக இருந்துவிடக் கூடும்.ஆனாலும் இவை எல்லாமும் ஒரு கவிதையின் ஆகச்சிறந்த கவிதையாய் நேர்கிறதா என்று கேட்டால்.............சிக்கலான கேள்விதான்.என்னளவில் பதினைந்து ஆண்டுகளில் வெளியாகிய பல கவிதைமுயல்வுகளில் எழுதுகிறவர்களின் அவசரத்தைப் பார்க்க முடிகிறது.
நிறைய கவிதைகள் தட்டையாக சிக்கலாக பின்னிப்பின்னி சுழன்றுகொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறேன்.எப்படிச் செப்பனிடுவது தவிர்க்கப் படவேண்டியவை என்னென்ன என்பதை விரிவாக அடுத்த அத்தியாயங்களில் பார்க்கலாம்.
இதனை எழுதியவர் கணேசகுமாரன் புகைப்படங்கள் நிரம்பிய அறை என்னும் தொகுப்பில் இக்கவிதை இடம்பெறுகிறது.இந்தக் கவிதையின் சொலல் முறை வசீகரம்.ஒரு அவிழ்க்கப்பட்ட அதிர்ச்சியை அதிகரித்துக்கொண்டே செல்வது மகாகடினம்.இதன் ஈற்று வரியை மட்டும் நீக்கி விட்டு வாசிக்கும் யார்க்கும் நன்றாய்ப் புரியும் இது ஒரு தற்கொலை செய்துகொண்டவனின் அறையை ஒருகணம் காட்சிப்படுத்த விழையும் கவிதை என்பது.அச்சிலந்தி என்பதோடு இக்கவிதை முடிந்திருந்தாலும் கூட தற்கொலை செய்துகொண்டவனின் அறை பற்றிய அந்தக் காட்சியை முழுவதுமாக தரிசனப்படுத்தி விடுகிறது என்றாலும் ஈற்று வரியான பிதுங்கிய அவ்விழிகளின் மீது என்பது வாசகனுக்குள் பெயர்க்கும் அதிர்வு உச்சபட்சம்.இக்கவிதையை மகா வீர்யமான ஒன்றாக மாற்றுவது இதன் ஈற்றுவரி.நான் வாசித்த தற்கொலை குறித்த கவிதைகளில் சிறப்பான ஒரு கவிதை இது.
சிறார்களிடம் தொடர்ந்து உரையாடுவது காலத்தின் கட்டாயம் யெஸ்.பாலபாரதி தொடர்ச்சியாகச் சிறார் இலக்கியத்தில் இயங்கி வரும் இவர் ஆமை காட்டிய அற்புத உலகம் சுண்டைக்காய் இளவரசன் மரப்பாச்சி சொன்ன ரகசியம் மற்றும் புதையல் டைரி ஆகிய சிறார் நூல்களை எழுதியுள்ளார்.
அவசரத்திற்கு வராத பேருந்துளை வசைபாடியபடி பயணிகள் காத்திருந்த முத்துக்கடை பேருந்து நிறுத்ததுக்கு குமார் வந்து சேர்ந்தபோது பகல் இரண்டு மணி கடைகாரத்தைப் பார்த்தபடி அவன் சுமார் அரைமணி நேரத்தை ஒட்டியபோது அந்தத் தனியார் பேருந்து தலை காட்டியது.
அது தூரத்தில் தெரியும்போதே கவசம் தரித்து போருக்குப்போகும் எத்தனிப்பில் நின்றனர் பயணிகள் பிதூங்கிக் கொண்டு வந்து நின்ற பேருந்திலிருந்து நான்கு பேர் இறங்க பத்துக்கும் மேற்பட்டோர் திட்டிக்கொண்டும் திட்டு வாங்கிக் கொண்டும் முட்டி மோதி எதிர் நீச்சல் போடும் மீனகளைப் போல ஏறினர்.
சற்று தூரத்தில் நின்று பயணிகளை இறக்கிக்கொண்டிருந்த அரசுபேருந்தைக் கண்டதும் ஒப்பானை மீண்டும் சங்கேதமாக ஒத்துக்கொண்டே அதைக் கடந்து வேகமெடுத்தது.
இத்தனை நெரிசலும் ஆண்களோடு ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் பட்டும் படாமலும் நிற்க முயன்று தோற்று சிடுசிடுத்துக் கொண்டிருந்தனர் பெண்கள்.
அதுவும் அக்கினி வ்ந்யில் தீயாய் கருக்குகிற இந்த மதிய வேளையில் ஒரு தனியார் பேருந்தில் பயணம் செயவதை விட செத்துப்போகச் சொன்னால்கூட சந்தோசமாக தயார் என்பான்.
இண்டு இடுக்குகளில் புகுந்து செல்லும் தண்ணீரைப்போல வெகு லாவகமாய் நுழைந்து சர்வ சாதாரணமாகப் பயணிகளிடம் பணம் வாங்கி சிகரெட் அட்டையில் கோடுகளாகக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தார் நடத்துனர்.
இருக்கைகளில் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தவர்களை நின்று கொண்டிருப்பவர்கள் பொறாமையோடு பார்த்தனர்.அவர்களின்மீது ஆத்திரமாக வந்தது நிற்பவர்களுகு.
தனியார் பேருந்துகள் பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு கிளம்பியபின் பின்னாலேயே வால் பிடித்தபடி அரசுப்பேருந்துகள் வருவது திட்டமிட்டே நடப்பதாக குமார் நினைத்தான்.
தினமும் மாலையில்தான் வீடு திரும்புவான் குமார்.அந்த மாலை நேர நெரிசல் தனி நரகம்.இன்று அலுவலக வேலையாய் இரண்டு மணிக்கே கிளம்பினான்.கிளை அலுவலகம் போய்விட்டு மாலை அப்படியே வீடு திரும்ப வேண்டும்.
கையிலிருந்த பை அதிலிருந்த காலை டிபன் பாக்ஸ் தண்ணீர் பாட்டில் சில அலுவலக புத்தகங்கள் கையை கீழே இழுத்தது.உட்கார்ந்திருப்பவர்களிடம் பையைக் கொடுக்கத் தயக்கமாக இருந்தது.
இவன் எப்போதுமே தனது பையை யாரிடமும் தரமாட்டான்.அதைக்கொடுக்கும்போது அவர்களிடம் வழிய வேண்டும்.வாங்கும்போது அதைவிடப் பெரிதாக வழிய வேண்டும்.சிலர் முகம் சுளிக்கலாம்.எனவே இவனே சுமந்துகொண்டு நிற்பான்.
ஆனால் சில இளைஞர்களும் மாணவர்களும் தங்கள் பைகளை பேருந்தில் ஏறிய உடனேயோ அல்லது ஏறும் முன்பே சன்னல் வழியாகவோ உட்கார்ந்திருப்பவர்களிடம் திணித்து விடுகிறார்கள்.
சில இளைஞர்கள் உட்கார்ந்திருப்பவர்களின் மடியில் பையை அல்லது புத்தகத்தை வீசுவதும் உண்டு.ஒரு நன்றி கூட சொல்லாமல் இறங்கும்போது பிடுங்கிக் கொண்டு போவார்கள்.அங்கே ஒரு மேசை இருப்பதுபோல உட்கார்ந்திருப்பவர்களை நினைத்துக் கொள்வார்களோ என்னவோ.
அப்படியான நேரங்களில் குமாருக்கு ஆத்திரம் பொங்கும்.ஒரு வார்த்தை கேட்கக்கூட நாகரிகம் தெரியாத இதுங்களெல்லாம் வாழ்க்கையில் என்னத்தைக் கிழிக்கப் போகுதோ?
சொரியலாம் என நினைத்து அந்த நினைப்பை கைவிட்டான்.அருகில் நின்றிருந்த நடுத்தர மனிதரின் முழங்கை இவன் முகத்தில் இடித்துக் கொண்டிருந்தது.திரும்பினால் பின்னால் நிற்பவரின் தலை முட்டியது.
சற்று உள் ஒடுங்கி இருக்கைக் கம்பியின்மீது சாய்ந்து நின்றான்.உட்கார்ந்திருப்பவர் நிமிர்ந்து இவனை முறைத்தார்.கொஞ்சம் இடுப்பை இழுத்தான்.முடியவில்லை.அங்கே கொஞ்சம் இடமிருந்தால் அங்கேயும் இன்னொருத்தரை சொறுகி விட்டிருப்பார் நடத்துனர்.
என் கணவரின் வியர்வை வாசனை என்று மனைவியோ எங்க அப்பாவின் வாசனை என்று குழந்தைகளோ இப்போதெல்லாம் தனித்து அடையாளம் காணமுடியாமல் போய்விடும் என்று நினைத்தான்.
கூரை பற்றியெரியும்போது எவனோ எதுக்கோ கொள்ளிக்கட்டை கேட்ட மாதிரி சுண்ணாம்புக்குழிக்குள் மாட்டிக்கொண்டது போல வேகும்போது வியர்வை வாசனைப்பற்றிய இந்த ஆராய்ச்சி ரொம்ப அவசியமோ என நினைத்துக் கொண்டான்.
யாரையாவது தண்டிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் இந்த அக்கினி வெய்யில் நெரிசல் மிகுந்த பேருந்தில் நிற்கவைத்து ஒரு நாளெல்லாம் பயணிக்க வைத்தாலே போதும் என்று தோன்றியது.
பேருந்துக்குள் பார்வையைத் துழாவினான்.இவனது தாத்தா செம்மறி ஆட்டு மந்தைகளை பட்டியில் அடைத்து வைத்திருப்பது நினைவுக்கு வந்தது.எவர் முகத்திலும் மலர்ச்சி இல்லை.வாழ்க்கை கிடைத்தற்கரியது என்பார்களே அப்படியான வாழ்க்கை கையிருக்கிறது என்கிற மகிழ்ச்சி இல்லை.
என்ன பாவம் செய்ததற்கான தண்டனையை இப்படி அனுபவிக்கிறோமோ என்று நினைத்தான் குமார்.குளு குளு காரிலும் ரயிலிலும் விமானத்திலும் பயணம் செய்பவர்கள் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும்.அவர்களுக்கு இந்த வேதனையெல்லாம் தெரியாது.
ஆனால் குளு குளு பயணவாசிகள் எல்லோருமே புண்ணியம் செய்தவர்கள்தானா?உண்மையில் பாவம் செய்பவர்கள் அவர்களாகத்தானே இருக்கும்.கோடிக்கணக்கான மக்களை இப்படி சாகடித்து ஏமாற்றித்தானே அவர்கள் சுகங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.அந்த சுகம் இந்த வேதனைகளின் நீட்சித்தானே?
இவனுக்குப் பக்கத்து இருக்கையில் உட்கார்ந்திருந்தவர் எழுந்தார்.ஏறக்குறைய பாதி இருக்கையில் சரிந்து நின்றிருந்தவன் அப்படியே மேலும் சரிந்து அந்த இருக்கையில் அமர்ந்தான்.வாழ்க்கையில் எதையோ சாதித்துவிட்டதைப் போல சந்தோசப்பட்டான்.
போகப்போக கூட்டம் ஏறிக்கொண்டே இருந்தது.ஏரியாக இருந்தாலும் கூட நிரம்பிவிட்டால் கூடுதலாக வரும் நீரை வழிய விட்டுவிடும்.ஆனால் இந்த தனியார் பேருந்துகளில் மட்டும் எவ்வளவு கூட்டம் வந்தாலும் ஏற்றி அடைத்துக் கொள்கிறார்கள்.இடமில்லை ஏறாதே என்கிற தகாத வார்த்தையை மட்டும் அத ஊழியர்கள் சொல்லவே மாட்டார்கள்.அந்த நடத்துனரையும் செக்கிங்கையும் ஓங்கி ஒங்கி கன்னத்தில் அறையலாமா என்று ஆத்திரம் வந்தது குமாருக்கு.
கூட்டத்தால் நெட்டித் தள்ளப்பட்டு நடுத்தர வயதுப்பெண் ஒருத்தி இவனை ஒட்டியபடி வந்து நின்றாள்.கூட்டம் நெருக்க இவன் மீது சாய இவனைப் பார்த்து சங்கடப்பட்டாள்.இவன் சற்று ஒடுங்கி உட்கார்ந்திருந்தான்.
நவுருங்க உள்ள தள்ளிப்போங்க என்று கத்திக்கொண்டிருந்தார் செக்கிங் மேலும் கூட்டம் ஏறியபோது உள்ளே நுழைந்து சிடுசிடுத்தபடி எல்லோரையும் தள்ளித்தள்ளி நெருக்கி நிற்க வைத்தார்.
குமாரைக் கால்களை விரித்து உட்காரச் சொன்ன செக்கிங் இவனது கால்களுக்கும் முன் இருக்கைக்கும் இடையிலிருந்த இடைவெளியில் இவனருகே நின்றிருந்த பெண்ணை நுழைந்து நிற்கச் சொன்னார்.அவள் தயங்கினாள்.
இங்க நின்னினா நசுக்கிடுவாங்க...இப்படி சீட்டு சந்துல அலுக்கா நின்னுங்க என்று அவர் கத்த தயங்கியபடியே குமாரின் கால்களுக்கிடையில் நுழைந்து நின்றாள் அந்தப்பெண்.இவனது தொடையிடுக்கில் ஒரு பெண் நிற்பது இவனுக்கு சங்கடமாக இருந்தது.முன் இருக்கைகளிலும் இதேபோன்று ஆண்களின் கால்களுக்கிடையில் பெண்களும் பெண்களின் கால்களுக்கிடையில் ஆண்களுமாக கலந்து நிற்க வெகு இயல்பாகப் போய்கொண்டிருந்தது பேருந்து.இவனால் கால்களை அசைக்கக்கூட முடியவில்லை.இவனுக்கு ஆத்திரமாக இருந்தாலும் இப்படியான பயணங்களில் அல்லல்படும் பெண்களை நினைக்க பாவமாக இருந்தது.
உள்ளே காற்றுக்கூட நுழையமுடியாத அளவு கூட்டம் நெருக்குகிற நேரங்களில் பேருந்தின் கூரைமீது பயணிகளை ஏற்றிக்க்கொள்வார்கள்.வழியில் குறுக்கிடும் தொடர்வண்டிப் பாலம் தாழ்வாக இருப்பதால் வழக்கமாகச் செல்பவர்கள் அந்தப் பாலம் வரும்போது படுத்துக்கொள்வார்கள்.