sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இங்ஙனம் முடிவேந்தர் நாடு அடிப்படுத்தல் உண்டென்பது என வருவதனானும் இதன்கண் நின்னொடுவாரார் தந்நிலத்தொழிந்து என்றது நின்னை வழிபட்டு நின்னொடு ஒழுகாதிருத்தலே யன்றித் தந்நிலத்திலே வேறுபட்டுநின்று எறு எனவும் வில்குலையறுத்துக் கோலின் வாரா வேந்தர் என்றது முன்பு நின் வழியொழுகாது ஒழிந்திருந்த வழிப் பின்பு தாம் களத்துநின் போர்வலிகண்டு இனி நின்வழி யொழுகுது மெனச்சொல்லித் தாமேறிய யானை யெருத்தம்புல்லென வில்லின் நாணினை யறுத்து நின்செங்கோல் வழியொழுகாத வேந்தர் எறு எனவுங் கூறியவுரையானும் நன்குணர்ந்து கொள்க.
ஈண்டு வேந்தர் என்றது முடியுடைப் பேரரசற்குத் திறையிடற்குரியராய்ப் பெருநாட்டிலொவ்வோர் பகுதியை ஆள்கின்ற சிற்றரசரை எனவறிக.
சிலப்பதிகாரப் பதிகத்து உரைபெறு கட்டுரைக்கண் கொங்கிளங்கோசர் தங்கணாட்ட கத்தே என வருதலான் இக்கொங்குநாட்டுப் பல சிற்றரசருண்மை புலனாகும்.
இனிக் குடகக்கொங்கர் என் வுண்மங்கலத்துப்போந்து வரம் வேண்டினாரென்று கேட்கப்படுமாலெ னின் அவர் இக்கொங்குநாட்டினரன்றி வேறல்லாமை அவரையே பதிகத்துக் கொங்கிளங்கோசர் என்றதனானும் அதற்கு அடியார்க்கு நல்லார் கொங்குமண்டலத்து இளங்கோவாகிய கோசர் என்றுரைத்த மையானுமுணரப்படும் மற்றுக் குடகக்கொங்கர் என்றது மேற்றிசைக் கணுள்ள கொங்கா எறு.
இது சோணாட்டுச் சிதம்பரத்தைக் குணசிதம்பரமெனவும் கொங்குநாட்டுச் சிதம்பரத்தை பேரூர்த்தலம்க் குடசிதம்பரமெனவும் கூறுதலானும் உணரப்படும்.
பொதியின் மலைக்கணிருந்த ஆய் என்னும் அரசனொருவன் இக்கொங்கரோடு போர்புரிந்து இவரை மேல் கடலிலே ஓட்டினானென்று என்னும் புறப்பாட்டானறியப்படுதலான் இவர் அக்காலத்து மேல்கடற் பக்கத்தோடி ஆண்டுள்ள மலைப்பக்கங்களில் வதிந்தாராவரென்று ஊகிக் கப்படுமாதலானென்க.
எங்ஙனமாயினுங் கொங்கர் சேரனுடைய குட புலத்தவர் என்னுமிடத்தும் கொங்கு அவனுடைய குடபுலத்ததே என்னுமிடத்தும் யாதோரையமும் உண்டாகாமை யிவற்றாற்காண்க.
இஃதன்றி இக்கொங்குநாட்டு என்றுமுள்ள கொல்லிமலை சேரர்க்கே சிறந்த தலைமையான மலையென்பது கொல்லிச் சிலம்பன் எனச் சேரனை வழங்குமாற்றானறியப்படும்.
இக் கொல்லியைக் குடவரையெனப் பலவிடத்தும் வழங் கியவாற்றாற் குடமலைநாடன் என்று சேரனைக்கூறியவிடத்துக் குடக்க ணுள்ள கொல்லிமுதலாகிய மலைகளையுடைய நாட்டையுடையவன் என்று கருதப்படுமெனவுணர்க.
இக் கொல்லிமலையைத் தலைமையாக வுடையன் என்பதனாற் சேரன் மேல்கடலோரத்துநாட்டைமட்டும் உடையனாகாது அம்மேல்கடற்குக்கிழக்கே நெடுந்தூரம்விரிந்த அகநா டுடையனென்பது அதிகமாக வலியுறுதல்காண்க.
சேரன் தனக்குரிய குடகடலோரத்துப் பல வுயர்ந்தமலைகளை உடையனாயினும் அவற்றா லிவன் சிறவாமல் இக் கொல்லிமலையானே பெயர்சிறத்தலின்காரணம் ஆராயப்படும்.
இதுபோலவே மேல்கடற்பக்கத்துப் பேர்யாறு முதலிய பெரியயாறுகளை இவனுடையனாயினும் இவன் அவற்றாற் பெயர்சிற வாமற் பொருநைத்துறைவன் என ஆன்பொருநையானே பெயர்சிறத் தலின் காரணமும் ஆராயப்படும்.
இவற்றின் காரணத்தை உள்ளவாறா ராயின் சேரர் அரசிருக்கையினையுடைய தலைநகரைத் தன்பாற்கொண்ட நாட்டகத்து இவை யுளவாதற்சிறப்புப்பற்றியன்றி வேறன்றெனவுணர லாகும்.
மற்றுக் கொல்லிமலை ஓரியினுடையதென்றும் அவ்வோரியைக் காரியென்னும் முள்ளூர்மன்னன் சேரனுக்குத் துணையாய்நின்று கொன்று அவன் கொல்லிமலையைச் சேரனுக்குக் கொடுத்தானென் றும் அகநானூற்றின்கண் என்பதனாலறியப்படும்.
இவ்வாயென்னும்வள்ளில் பீடுகெழுமன்னரும் குறுகரிய நிலையில் இப்பொதியமலையில் இடைக்கணுண்டாகி விளங்கினாலும் அப்பொதியமலையை எஞ்ஞான்றுமுடைய பாண்டியர்க்கு அதனுரிமைதப் பாதவாறுபோல ஓரியென்னும் வள்ளல் கொல்லிமலையில் வலியுடையனா யிடையிலுண்டாகிச் சேரற்கடங்காமை காட்டினானாயினும் அக்கொல்லிமலையை எஞ்ஞான்றுமுடைய சேரர்க்கும் அதனுரிமை தப்பாதென்றுணர்க.
இங்ஙனங் கொள்ளாக்கால் பாண்டியன் பொதியப்பொருப்பனாகான் நீர்திகழ்சிலம்பினேரியோனே பதிற் எனச் சேரனைக் கூறுதலாற் சோழன் நேரியனாகான் என்று கொள்ளவு நேருமென்க.
இதனால் இம்மலைகள் இடையிடையே போர்க்கிடனாகவும் பிறராட்சிக் கிடனாகவும் கேட்கப்படினும் இம் மூன்று மலைகளையும் என்றுமுரிமையாகவுடையாராகார் அவ்வம்மலையுடைய நாடுடைய முடி வேந்தரன்றிப் பிறரில்லையெனத் தெற்றெனவுணர்க.
கொடுந்தமிழ் நாடாகிய இம்மலைநாடு செந்தமிழ் நிலத்தைச் சூழ நிறுவப் பட்டநாடுகளின் முறையிற் குடநாட்டுக்கு அப்பால் பலநாடுகளுக்குப் பின் வைக்கப்பட்டவாற்றான் இம்மலைநாடு கடலோரமாக இல்லாமல் நெடுந்தூரந் தள்ளி அகநாட்டே உளதாதல் தெளியப்பட்டது.
தென்பாண்டி நாடு என்பது தென்றிசைக் கணுள்ள பாண்டியனாடு என மூவேந்தரு ளொருவன் பெயரேகொண்டு விளங்கியதுபோல இம்மலைநாடும் மலைய மானாகிய சேரனாடு என்பதற்கு மலையமானாடு என வழங்கப்பட்டதாகும்.
நச்சினார்க்கினியர் தொல்காப்பிய வெழுத்ததிகாரத்துக் கிளந்தவல்ல செய்யுளுட்டிரிநவும் என்னும் அதிகாரப்புறனடைச் சூத்திரவுரைக் கண் தாம் செய்யுளியலுட் கூறிய நான்குமண்டலங்களையு மேகருதிச் சோழநாடு பாண்டிநாடு தொண்டைநாடு மலைநாடு என முடிந்தவற்றிற்கு இலக்கணமமைக்குமிடத்துச் சோழன் பாண்டியன் தொண்டைமான் மலையமான் என நான்கு மண்டலத் தலைவர் பெயரையுங் கூறுதலானே இதனுண்மையுணரப்படும்.
மற்றுச் செய்யுளியலுள் மலைமண்டலத்தை முற்கூறினாரெனின் ஈண்டு அன்கெட்டு முடிதலும் ஈற்றெழுத்துச் சிலகெட்டு முடிதலும் முதலெழுத்தொழிந்த பலவுங்கெட்டு முடிதலும் பற்றி இவை முறையே நிறுவப்பட்டனவென்க.
இப்பழமையான நாடுகள் படைப்பு காலந்தொட்டு மேம்பட்டு வருதலையுடைய வண்புகழ்மூவர் பெயராற் சிறப்பதன்றி இவராட்சிக்குரிய நாடுகளில் இடையிடையே தோன்றிமறையுஞ் சிற்றரசர் பெயராற் பண்டே சிறப்பதென்பது சிறிதும் பொருந்தாதென்க.
இளம்பூரணவடிகளும் சேனாவரையரும் எண்ணிய கொடுந் தமிழ்நாடுகளுள் மலை நாடு எனக்குறித்த நிலத்தையன்றே நச்சினார்க்கினியர் மலையமானாடு என்றெழுதினார் மலைநாடன் என்பது சேரனையே குறிப்பதென்று பலருமறிவர்.
மற்று மேலகடற் பக்கத்துள்ள மலைகளையுடைய நிலம் என்னை காரணத்தால் இப்பெயரை அக்காலத்துப் பெற்றதில்லை யெனிற் கூறுவல் மேல்கடலோரத்துள்ள நிலங்கள் மக்கள் குடியேறி நாடாய் தன்மையான அவை குடநாடும் குட்டநாடும் எனப்பெயர் சிறந்தன.
அவற்றையடுத்துள்ள நிலங்கள் மலையடர்ந்தனவே யன்றி அவை மக்கள் குடியேறிய நாடாதற்றன்மையில்லாதபடியால் மலைநாடென்று அக்காலத்து வழக்குப் பெறாதாயிற்று.
பிற்காலத்து இப்பழைய பெயர்களெல்லாமாறி மலைகளதிகமாக விருத்தல் காரணமாக மேல் கடலோரத்து நாட்டை மலைநாடு என்று வழங்கத்தலைப்பட்டனர் என்று தெரிந்துகொள்க.
இனி ஈண்டுக்கூறிய மலைநாட்டை மலையமான் என்னும் பெயர் காரி என்பவனுக்கும் வழங்குதல்பற்றி அக்காரிநாடெனக் கூறலாகாதோ வெனின் அங்ஙனங்கூறலாகாதென்க.
அன்றியும் அம் மலையமான் என்னும்பெயர் அவன் சேரனுக்குத் துணையாயகாரணத்தான் அவனுக்குப்பட்டமாகச் சேரனாற்றரப்பட்டதாமென்றுகொள்வதல்லது அவனியற்பெயரென்ற லுமாகாது.
அன்றியும் இவனினுஞ்சிறந்துவிளங்கிய பாரிமுதலிய வள்ளல்கள்பெயர்களான் நாடுகளின்பெயர்கள் வழங்கப்படாமையும் ஈண்டைக்குநோக்கிக்கொள்க.
இவன் அன்னைவயிற்றிலுதியாமல் வேள்வியிலுதித்த காரணத்தாற் றெய்வீகன் எனப்படுவான் எனவும் சேரன்மகளாகிய பதுமாவதியை மணம் புரிந்தான் எனவும் கொல்லிமலையை மேற்கணுடைய திருமுனைப்பாடி நாட்டை மூவேந்தர் பாற்பெற்றானெனவும் பெரியபுராணத்திற்கண்ட நரசிங்கமுனையர்க்கும் மெய்ப் பொருணாயனார்க்கும் தந்தையாவான் எனவும் மூவர்முடியுடன் தன்முடியுஞ் சேர்த்துச்சூடிய நான்முடியுடையானெனவும் மலையரையன் அவதாரம் இவனெனவும் பாரிமகள் அங்கவை சங்கவையை மணந்தவன் எனவும் இவரல்லாமற் சதயபுரி ராஜகுமாரிகளையும் மணஞ்செய்து கொண்டானெனவும் அண்ணாமலைசதகம் என்னும் நூல் கூறும்.
இந்த நூற்கண் கொல்லியை எல்லையாகவுடைய திருமுனைப்பாடி நாட்டை இவன் வேந்தர்பாற் பெற்றான் என்று கூறுதலால் அதன்கண் சேரன் மலைநாட்டுப்பகுதியும் அடங்குதல் நோக்கி இவனும் மலையன் மலைய மான் எனப்பட்டானென்றும் பிற்காலத்துச் சேரன்பாற்பெற்று இவ னாள்கின்ற மலைநாட்டுப் பகுதியை மலையமானாடென்றே கொண்டா ரென்றும் கூறினுமிழுக்காகாது.
தெய்வீகனுக்கு மலைநாட்டுப்பகுதி கிடைத்த படியால் அவன் புதல்வரென்று அண்ணாமலைச்சதகங்கூறிய மெய்ப்பொருணாயனாரை அத்தந்தை சிறப்பெல்லாம் உடையாராகக் கருதி மலாடர் கோமான் என்பது பொருத்தமுடைத்தேயாகும்.
தெய்வீகனுக்குரிய நாட்டின் கீழ்த்திசைப்பகுதியை மெய்ப்பொருணாயனாரும் மேற்றிசைப் பகுதியை நரசிங்கமுனையரையரும் பெற்று ஆண்டனர் என்று அண்ணாமலைச் சதகங்கூறும்.
இவன் தொண்டைநாட்டவனாகவிருந்து சேரனோடு சம்பந்தஞ் செய்தகாரணத்தாற் றொண்டை நாட்டார் சேரற்கு மைத்துனக் கேண்மை பாராட்டு முறைமையுடையராயினானென்று ஊகித்தற்கு மிடனுண்டு.
சேக்கிழார் மலாடர் கோமான் என இவர் தம்பியாரைக் கூறுதலான் மலாடர் என்னும் பெயர் பிற்காலத்துக் குடிப் பெயராயிற்றென்று எளிதிலூகிக்கத் தகும்.
கச்சியப்பமுனிவர் பேரூர்ப்புராணத்திற் றொண்டை நாட்டவனான காரி சேரன்பால் மலைநாட்டுப் பகுதியைப்பெற அது காரியென்னும் மலையமானாடாகிய காரணத்தான் மலாடாகிய நாட்டைத் தொண்டை நாடெனெவே கருதினார்.
என அவர் பேரூர்ப்புராணத்துப் பாடுதலா னறியப்படும்.முதலிற் சேரன்பகுதியிலிருந்த மலைநாடு நாளடைவிற் றொண்டைநாடாகிய தன்மையையே யிதுகாட்டும்.
இனி முருகக்கடவுள் வள்ளியெனப்பெயரிய குறவர் திருமகளைவேட்டது தொண்டை நாட்டு மேற்பாடியூர்ப் புறத்துள்ள வள்ளிமலையின்க ணென்பது கந்தபுராணத்தும் தணிகைப்புராணத்துங்கண்டது.
இங்ஙனம் அப்புராணங்கள் கூறாநிற்க அருணகிரிநாதர் சேரமலைநாட்டில் வாரமுடன் வேட்ட சீலிகுறவாட்டி மணவாளா எனப்பாடுதலான் இவ்வள்ளியை வேட்டது சேர மலைநாட்டின் கண் எனக்கொண்டனரென்று தெரியலாம்.
என்னையெனின் அவர் வள்ளி படர்கின்ற வள்ளிமலை சென்று வள்ளியை மணந்த பெருமாளே எனப் பாடுதலான் வள்ளிமலையிற்றான் வள்ளியிருந்தாளென்றும் அங்குச் சென்று முருகக் கடவுள் மணந்தாரென்றும் கொண்டாரென்பது அறியக்கிடத்தலாலென்க.
முற்காலத்தே சேரநாட்டதாகவிருந்த வள்ளிமலை பிற்காலத்தே தொண்டை நாட்டதாக யாதாமொரு நிமித்தத் தாற் சேர்த்துக் கொள்ளலாயிற்றென்று நினைக்கத்தகும்.
இதனாற் றொன்டை நாட்டிலுள்ள வள்ளிமலையைத் தன்னகத்துடையதாக இச்சேரன் மலைநாடிருந்தது என்பதுமட்டில் இவ்வருணகிரியார் பாடல் உணர்த்துமென்க.
இனி இளம்பூரணவடிகளும் சேனாவரையரும் மலைநாடென வழங்கியதை நச்சினார்க்கினியர் மலையமானாடு என வழங்கிக்காட்டியது குட புலத்துக்குடநாடு குட்டநாடு இவற்றின் பக்கத்துள்ள பெரியமலைகளை யுடையநாடு என்று மயங்காமைப் பொருட்டென்றும் சேரனாகிய மலைய மானுடையநாடு என்று தெளிதற்பொருட்டென்றும் கூறினும் அமையும்.
இனிக் குடநாடென்பது சேரர் குடபுலமுழுதையு முணர்த்தி அதன்கண் ஒரு பகுதியாகிய கொடுந்தமிழ் நாட்டையும் உணர்த்துதல் போல இம்மலைநாடு என்பதும் சேரர் குடபுலமாகிய மலைமண்டல முழுதையுமுணர்த்தி அதன்கண் ஒரு பகுதியாகிய கொடுந்தமிழ் நாட்டையு முணர்த்துதல் நூல்களிலெல்லாம் காணலாம்.
இனி இச்சேரன் குடபுலத்தோர் பகுதியாகிய இம்மலைநாடு மேற் கூறியவற்றால் அகநாட்டிடத்தது என்று தெளியப்படுமாயினும் அதனெல்லை உணரப்பட்டிலதாலெனிற் கூறுவேன்.
அவன் பெயர் சிறந்த கொல்லிமலை ஒரு புறனும் மலையமானாடென்று அவன் பெயர் சிறந்த மலைநாடு ஒருபுறனு மாமென்று சொல்லுதல் பொருத்தமுடைத்தாகாது.
மதுரை நாட்டினுள்ள திருவாவினன்குடியைச் சேரர் கொங்குநாட்டகத்து வைத்து அருணகிரிநாதர் வழங்கிய வாற்றான் இக் கொங்குமண்டலத்தின் பெருக்கம் உணரப்படும்.
இங்ஙனம் சேரர் குடபுலத்துள்ளதும் சேரர்க்குச் சிறந்த குடவரையாகிய கொல்லியைத் தன்கணுடையதும் சேரர் கொடுந்தமிழ் மலைநாட்டைத் தன்னுட் கொண்டதும் சேரர்க்குரிய ஆன் பொருநை குடவனாறு முதலிய யாறுகளையுடையதும் மலைநாட்டுள்ள தெனப்பட்ட பேரூரையுடையதும் பாண்டிநாடுவரை பரந்த நிலனுடையதுமாகிய சேரர் கொங்குநாடு சோணாட்டெல்லையிலுள்ளதென்பது எல்லார்க்கு மொப்பதாகும்.
மற்றுச் சேக்கிழார் கொங்கர்நாடு கடந்துபோய்க் குலவுமலை நாட்டெல்லையுற எனக்கூறியதனாற் சேரர் மலைநாட்டைக் கொங்கு நாட்டுக்கு அப்பால் வைத்தாரெனிற் கூறுவேன்சேக்கிழார் ஈண்டுக் கூறுவது சேரமான் பெருமாணாயனார் காலத்துச் சேரரிருந்த நாட்டைக் குறிப்பதன்றி வேறு கொடுந் தமிழ்நாடு என்ற மலைநாட்டைக் குறிப்பதென்று கொள்ளுதல் பொருந்தாது.
அவர் மலைநாடென்று கொண்டது சேரமான் பெருமாணாயனார் அரசு புரிந்த கொடுங்கோளூர்ப் பக்கத்து நாட்டையே யென்பது அவர்பாடிய பெரிய புராணத்தா னறியப்படும்.
அது உரையாசிரியர் முதலிய பல்லோர் கொள்கைப்படி குட நாடு குட்டநாடு என இரண்டிலொன்றாவதன்றி இவ்விரண்டிற்கு மப்பாற் பல கொடுந் தமிழ்நாடுகள் கடந்து நிறுவப்படும் மலை நாடாதல் கூடாதென்க.
சேர மான் பெருமாணாயனார் காலத்துக் கொங்குநாடு சேர் ஆட்சிக்குரிய தாயினும் அவராங்கில்லாமை பற்றிக் கொங்குநாட்டைச் சேரர் மலை மண்டலத்தினின்று வேறு பிரித்தாரெனக் கொள்ளத்தகும்.
இனிச் சேரமான் பெருமாணாயனார் காலத்துக்கு முன்னே சேரர் தம் வலிகுன்றிச் சோழர்க்குத் திறையளக்கின்ற சிறுநிலையை யெய்தினா ரென்பது அச் சேக்கிழார் பெரியபுராணத்துப் புகழ்ச்சோழ நாயனார் வரலாற்றான் அறியப்படுவது.
வலிகுன்றிய சேரர்பின்னே கொங்கு நாட்டுத் தலைநகரை விட்டுத் தங்கட்குரிய குடநாடு குட்டநாடுகளிலே சென்று ஒதுங்கினாரென்று பிற்கால நிலைமைக்குத் தகத் துணியப்படும்.
இதனாற் சங்க காலத்துக்குப் பின்னே சோழர் வலியிலராயினாரென்றும் சங்க காலத்துக்குப் பின்னே சோழராற் சேரர் கொங்குநாட்டை விட்டுத் தங்குட நாட்டொதுங்கினராகக் கூறுதல் பொருந்தாதென்றுங் கருதிப் பிறர் கூறுவன பொருந்தாமை காண்க.
சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் காலத்தவரான சேரமான் பெருமாணாயனார்க்குச் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாராற் பாடப்பட்ட புகழ் சோழநாயனார் முந்தியவரென்பது தெற்றென விளங்கும்.
அப் புகழ்ச் சோழநாயனார் கருவூர் சென்று கொங்கரொடு குடபுல மன்னர் திறைகண்ட வாற்றாற் கொங்கரொடு குடபுல மன்னர் வலிருன்றித் தளர்ந்த வாறறியப்படும் என்க.
இதனானும் சங்க காலத்துச் சேரர் தலைமையும் சேரமான் பெருமாணாயனார் காலத்துக்கு முன்னே சேரர் சோழர்க்குத் திறையிடுவாராகிய நிலைமையும் எளிதிலுய்த்துணரப்படு மென்க.
இதன்கட் குடபுலத்துப் பதிகடொறு மின்புற்றுத் தலமுங் கானகமுங் கான்யாறுஞ் சுரமுங்கடந்து அப்பாற் குன்றவள நாட்டகம் புகுந்தா ரென்று கூறுதல் காண்க.
கொங்குநாடு சேஅருடையதென்பது இதன் பின்னும் மறக்கப்பட்டிலாமை முன்னே காட்டப்பட்ட சேரர்கொங்கு வைகாவூர்நன்னாடதில் என்ற அருணகிரிநாதர் திருப்புகழானறியப் பட்டதாகும்.
இப்பாண்டியரும் சோழரும் சேரரை வென்று கொண்ட காலத்து அவர் நாடு வென்றவர்க் குத்திறையளக்குக் குஞ்சிறுமையை எய்தியதென்று கருதுவதல்லது பழைய பகுப்புமுறையினின்றும் மாறிப் பாண்டிநாடும் சோணாடுமாக மாறிற்றென்று துணிதல் பொருந்தாது.
அங்ஙனந் துணியின் காவிரிவைப் பிற்புகார்ச்செல்வ எனச் சேரனைக் கூறுதலாற் சோணாடு சேர நாடாயிற்றென்றும் செங்குட்டுவன் காலத்துத் தமிழ்நாடு முழுதுஞ் சேர நாடாயிற்றென்றும் அதற்குமுன் னெல்லாம் வழங்கிய நாடுகளின் பாகுபாடு அடியோடு ஒழிந்து போயிற்றென்றும் கொள்ளநேரும்.
அங்ஙனமன்றாயின் வென்றவர் வென்றுகொண்ட நாட்டின் தொன்மை முடியைத்தாம் புனைந்து அந்நாட்டு முன்னிகழ்ந்த முறையேமுறையாக அரசாள்வர்.
இங்ஙனமல்லது பழைய பாகுபாடனைத்தையு மாற்றிப் பாண்டிநாட்டைச் சோணாடாக்கினாரென்றும் சோணாட்டைப் பாண்டி நாடாக்கினாரென்றும் இவ்விரண்டையுஞ் சேர நாடாக்கினாரென்றுந் துணிதல் பொருந்தாது.
செங்குட்டுவன் மற்றை இரு வேந்தரினும் மிக்கு விளங்கிய காலத்து மூவர் பொறியையும் அவனிட்டானென்பது சிலப்பதிகாரத்துக் காண்டலானும் உறையூரையாண்ட சோழன் இருவரையும் வென்றபோது மூன்று முடியையும் புனைந்து மும்முடிச் சோழன் என விளங்கினானென்பது தேவாரத்தானும் அறியக் கிடத்தலானும் வென்ற வேந்தர் வென்றுகொண்ட நாட்டின் பாகுபாடும் அரசியலும் அழியாமல் அவ்வந்நாட்டவர்க்கு அவ்வவ் வேந்தாய் விளங்கி நாடாண்டார் என்றே துணியலாம்.
இக்காலத்தும் ஒவ்வோர் நாட்டை வென்ற வேந்தர் அவ்வந்நாட்டின் பாகுபாட்டை அழித்தற் கியலாமல் அவ்வவ்வெல்லையிலே அவ்வந்நாட்டை வைத்து அநநாட்டு வழக்கங்கட்கியைய அரசாளுதலையுங் கண்டுகொள்க.
இவ்வுண்மை யுணர்ந்தன்றே பிற்காலக் கவிகளும் பாண்டியரும் சோழரும் கொங்குவென்றதையறிந்து வைத்தும் சேரர் கொங்கு என்றேபாடுவாராயின ரெனத்தெளிக.
அவ்வக்காலத்து வென்ற அரசனைச் சிறப்பித்து மூன்று நாட்டையுமுடையவனாக ஒருவனைப் புகழ்ந்ததன்றிப் பாண்டியர் புகார் நாடு சோழர் மதுரைநாடு சேரர் கொற்கை எனமாறி யாண்டும் பலர்மேல் வைத்து வழங்காமையானும் இதனுண்மை நன்று தெளியப்படும்.
யான் இத்துணையுங் கூறியது கொங்குநாடு எஞ்ஞான்றும் சேரர் கொங்கு என வழங்கப்படுமே யன்றிப் பாண்டியர் கொங்கு சோழர் கொங்கு என எந்நூலுளும் வழக்குப் படாதென்பதை யுணர்த்தவே யெனவறிக.
அங்ஙனமாயின் அக்கொங்கு நாட்டூரெல்லாம் அந்நாடுடைய சேரரரையே சேர்ந்தன என்பது யான் கூறவேண்டுவதன்று அக்கொங்கு நாட்டுப் பல்லூருட் கருவூர் எனப்ப் பெயரிய தோரூருண்மை பல நூல்களானறியப் படும்.
அருணகிரிநாதராற் பாடப்பட்ட திருப்புகழுடையதாகும் இவ்வூரை உமாபதி சிவாசாரியர் கொங்குநாட்டுத் திருப்பதிகளுளொன்றாக வுரைத்தார்.
எனவும் கூறுமாற்றாற் சோழரூரெனக் கருதினாரென்று நினைக்கப் படுமாலெனிற் கூறுவேன் சங்க நூல்களிலேனும் சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தேனும் அதற்குப்பிந்திய நூல்களிலேனும் இரண்டு கருவூர் கூறப்படவேயில்லை.
சேக்கிழாரும் இக்கொங்கு நாட்டுக் கருவூரையே கருதிக் கூறுகின்றாரென்பது அவர் கொங்க ரொடு குடபுலத்துக் கோமன்னர் திறைகாணத்........கருவூரின் வந்தணைந்தார் எனவும் வந்துமணிமதிற் கருவூர் மருங்கணைவார்...... திருவானிலைக் கோயின்முந்துற வந்தணைந்திறைஞ்சி எனவுங் கூறுதலான் நன்குணரப்படும்.
அவர் புகழ்ச் சோழநாயனார் கருவூர்க்குப் போந்தது கொங்கரொடு குடபுலத்துக் கோமன்னர் திறை காணவேண்டியே என்று மிகவு நன்றாகத் தெளிவித்தல் காண்க.
அவர் சோணாட்டூர்கள் பலவற்றைக் கூறுமிடத்தெல்லாம் அவ்வூர்கள் சோணாட்டுள் ளனவெனத் தெரியுமாறு அந்நாட்டு வருணனை கூறிச் செல்லுதலும் இக் கருவூரைச் சோணாட்டதென அங்ஙனங் கூறாமையும் நன்று நோக்கிக் கொள்க.
இப்புகழ்ச் சோழநாயனார் புராணத்தே இப்புகழ்ச்சோழர் உறையூரிலரசு புரிந்திருந்தார் என்றும் அவ்வுறையூர் சோணாட்டுள்ள தென்றும் விளங்கப்பாடுதலுங் காண்க.
பிறர் நினைக்குமாறு நோக்கின் குடபுலம் மேலைக் கடலோரத்து நாடாகும் இக்கருவூர்க்கும் அக் குடபுலத்துக்கும் நெடுந்தூரமல்லாமல் நெறியருமையுமுளது.
சேக்கிழார் கொங்குநாட்டைக் குடபுலமென்று தொன்னூல் வழக்கிற்கியையவே கருதினாரென்பது வெள்ளானைச் சருக்கத்துச் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் திருப்புக்கொளியூர விநாசியினின்று புறப்பட்டுக் குடபுலத்துச் சிவனடியார் பதிகடொறும் போய் அப்பால் மலை நாட்டகம் புகுந்தாரெனக் கூறியவாற்றான் அறியப்படும்.
கொங்குநாட்டை ஆண்டுக் குடபுலமென்று கூறியவர் ஈண்டுக் குணபுலமென நினைத்து அதற்கேற்பக் கருவூரைச் சோழரதூர் என்றார் என்று பொருள் கொள்ளுதல் அசம்பாவிதமாகும்.
இதன்கண் இவ் விரோதமொன்று முண்டாகாதபடி நோக்கிப் பொருள்கொள்ளின் உறையூர்ப்புகழ்ச் சோழர் கொங்கரொடு குடபுலத்து கோமன்னர் திறைகாண அக்கொங்கரும் குடபுல மன்னருமுள்ள குடபுலத்தூர்க் குச் சென்றணைந்தார் எனவுரைத்தலே பொருந்திற்றாதல் காண்க.
பிறர் கூறுமாறு குடபுலம் மேலைக் கடலோரத்ததேயாயின் சோழர் துந்திறையைக் கருவூரிற் கொணர்ந்து இன்னநாளின் நம்முன் அளக்கவென ஓலைபோக்கி நியமிப்பரென்க.
அங்ஙனமொன்றும் நியமியாமையான் குடபுல மன்னர் கருவூரகத் தேனும் தோற்ற காரணத்தான் அவ்வூரைவிட்டு அதன் பக்கத்தேனு முளராதல் பற்றியே குடபுலக் கருவூர்க்குச் சென்றாரெனப்படுமென்க.
புகழ்ச்சோழநாயனார் கருவூர்சென்று மொய்யொளி மாளிகையினத் தாணிமண்டபத் தரியாசனத்தமர்ந்து அம்முற்றத்துக் குடபுல மன்னர் கொணர்ந்த திறைகண்டார் எனக்கூறியவிடத்துக் கொங்கரையே கூறாமையானும் குடபுல மன்னரையே கூறிவிடுதலானும் கொங்கர் தனியரசராகாமை நன்குணரப்படும்.
குடபுல மன்னவர் வேற்று நாட்டினின்று கருவூர்க்குத் திறையளத்தற்காக வந்தாரென அங்குக் கூறாமையானும் குடபுல மன்னர் அவ்விடத்தவராத றெளியப் படும்.
சேக்கிழார் விறன்மிண்ட நாயனாருடையஊரும் கொங்குநாட்டுத் திருப்பதியுமாகிய திருச்செங்குன்றூரை மலைநாட் டுளதெனவைத்துச் சேரர் திருநாட்டூர்களின் முன்சிறந்த மூதூர் செங்குன்றூர் எனப்பாடுதலானும் இக்கொங்கு நாட்டைச் சேரர் நாடென்று கொண்டாரென்று துணியப்படுமென்றுணர்க.
இங்ஙனங் கூறுகின்ற சேக்கிழார் இக்கொங்குநாட்டுக் கருவூரைத் தங்கள் குலமரபின் முதற்றனிநகர் எனவும் அநபாயன் சீர்மரபின் மாநகரம் எனவுங் கூறுவாராயின் அதனுணுக்கமிஃதென்று ஆராய்ந் தறிந்து முன்பின் முரணாமை உரைக்க வேண்டுவதாகும்.
சேக்கிழார் கருவூரைப் பற்றிக்கூறிய இவ்வீரிடத்தும் நேரே சோணாட்டூரென்றும் சோழரூரென்றுங் கூறாமல் அதன் சம்பந்தத்தை மரபின் மேலேற்றியே கூறுகின்றார்.
சேரர் ஊரென்று உலகெலாந்தெரிந்த கருவூரைச் சோழரூரென்று கூறுதல் பொருந்தாதென்பதை நன்குணர்ந்தே கருவூரைப் பற்றிச் சோழர் மரபுக்கேனும் சம்பந்த முண்டாவென்று ஆராய்ந்துகண்டு அதனையே ஈண்டுக் கூறினாராவர்.
கருவூர் பாற்கரபுரம் பாற்கரக்ஷேத்திரம் என்னும் பெயருடையதாதலின் சோழர் தங்கள் குலமரபின் முதல்வனான சூரியனுடைய நகரமாகும் என்பது கருத்தாகக்கொள்க.
புகழ்ச் சோழர்க்கு வென்றுகொண்ட சம்பந்தமன்றிக் குலமரபானோக்கினும் சம்பந்த முண்டெனத் தம்மரிய பெரிய புலமை யானியைத்துச் சேக்கிழார் பாடிய திஃதென்றுணர்க.
தங்குல முதல்வனான சூரியன் சேரர் கருவூரையுடையனாயினாற் போலப் புகழ்ச் சோழரும் அதனையுடையராயினாரென்பது பற்றியே இவ்வுவமை செய்யப் பட்டதாகும்.
சோழமண்டல சதகமுடையார் சோணாட்டு நாயன்மார் பலரையுமெடுத் தோதுகின்றவர் புகழ்ச்சோழ நாயனார் உறையூரிலரசு புரிந்தவரென்று கொண்டும் அவர் சரிதம் நிகழ்ந்தது கருவூர்க்கணென்பது பற்றி அவரை எடுத்துக் கூறாமல் விடுதலானும் கருவூர் சோழ மண்டலத் தூரன்றாதல் தெளியப்படும்.
சங்க நூல்களும் பின்னூல்களும் ஒருபடியாகச் சேரருடையதென்று தெளிவித்த கொங்குநாட்டுச் சிறந்ததோரூரினை முன்பின் ஆராயாது சோழரதென்று கூறிப் பண்டைத்தமிழ் வரம்பழியச் செய்யுள் செய்பவர் சேக்கிழாரல்லரென்று தெளிந்து கொள்க.
சேரரும் சோழரும் ஒருவரோடொருவர் இகலிப் பலகாலும் போர் புரிந்தது தொன்னூல்களில் மிகுதியாகக் கேட்கப் படுதலான் சேரர் சோணாட்டையும் சோழர் கொங்குநாட்டையும் பகைப் புலமாகக் கருதினரென்றுணரத் தகும்.
இக்கருவூர் சேரர் கொங்குநாட்டதாதலாற் சேரரூரென்றுணரப் படுமாயினும் இதன்கண்னே சேரவரசர் மாளிகையுடையராய் வதிந்தாரென்பது எற்றாற்பெறுது மெனிற்கூறுவேன்.
புறநானூற்றில் இது சோழன் முடித்தலைக்கோப்பெருநற்கிள்ளி கருவூரிடஞ் செல்வானைக்கண்டு சேரமானந்துவஞ்சேரலிரும்பொறையோடு வேண்மாடத்துமேலிருந்து உறையூர் ஏணிச்சேரிமுடமோசியார் பாடியது.
இவற்றாற் சோழன்பெருநற்கிள்ளியென்பான் தன் சோணாட்டெல்லையகத்தே ஓர்காற் களிறூர்ந்து செல்லும்போது அது மதம்பட்டுக் கையிகந்து சோழனுக்குப்பகையகமாகிய கருவூரிடஞ் சென்றதென்றும்அங்ஙனம் பகையகமாகிய கருவூரிடம் புகும் அக் களிற்றைச் சோழற்குத் துணையாய்ப்ப் போந்த வாண்மறவரும் பழகிய பாகரும் தம்வலியாற்றடுத்து வேண்டுவன செய்யவும் மதத்தால் அவற்றை மதியாது கருவூரிடஞ் செல்லத் தலைப்பட்டதென்றும் இவன் வாண்மறவருடன் களிறூர்ந்து கருவூர்மேல் வருதலைச் சேரன் அந்துவஞ் சேரலிரும்பொறையென்பான் சோழன் பகையகமாகிய கருவூரிடத்து வேண்மாடம் என்னும் மாளிகையின் உபரிகைமே லிருந்து தன்கண்ணானே கண்டு தனக்குப்பகையாகிய ஒருவன் வாண் மறவர் புடைசூழக் களிறூர்ந்து வருவானாக நினைந்து முகம்வேறு பட்டுத் தன்பக்கத்து அவ்வேண் மாடத்து பரிகையிலேயிருந்த உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியாரென்னும் புலவர் பெருமானை இவன் யாரென்றுவினாவ அதற்கு அவர் தம் நுண்ணறிவானும் சேரனினு முற்பட்டு நிகழ்ந்தவற்றையெல்லாம் ஆராய்ந்து கண்டதுணிவானும் களிறூர்ந்துவருஞ் சோழனை முன்னமே தாந்தெரிந்திருந்த தன்மை யானும் இங்குக்களிறூர்ந்து வருவோன் நீர்நாடு கிழவோனாகிய சோழன் இவன் பகையகத்துப் படையெடுத்து வருவானல்லன் இவன் யானை மதம்பட்டது அது வாண்மறவரையும் பாகரையு மதியாது கையிகந்து ஈங்குவாரா நின்றது.
சோழனும் நோயிலனாய்ப் பெயர்க என்று உண்மையைத் தெளிவித்துத் தம் பேருரளுக்கும் பெரும் புலமைக்கும் ஏற்பது செய்தாரென்றும் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
புலவர் இருபெருவேந்தர்க்கும் போர் நிகழ்ந்து பிரமாதம் விளையாதபடி காத்தலை மேற்கொண்டு இது பகைப்புலத்துப் படையெடுத்தலன்று யானை மருவியோரறியாது மதம்பட்டது இக் களிற்று மிசையோன் நீர்நாடுடைய சோழனென் பதியானறிவேன்.
களிறு மதம்பட்டதாலும் பகைப்புலம் புகுதலாலும் உண்டாம் ஆபத்தினின்று இவன் தப்பி நீங்குவானாகுக என்று சேரன் வெகுளியை மாற்றியருளினாரென்று கொள்ளத்தகும்.
இதனாற் கருவூர் சோணாட்டையடுத்ததென்றும் அது சோழர்க்குப் பகையகமெனவும் சோணாட்டு மதம் பட்டகளிறு அடங்காது வெகுண்டெழுந்து கையிகந் தாற் பாணித்தலின்றிக் கருவூர்ப் புகுமளவில் அவ்வளவு அணித்தாக இக்கருவூருள்ளதென்றும் நன்குணரலாம்.
முடமோசியார் தம் உறையூரைநீங்கி இச்செய்தி நிகழ்தற்கு முன்னே சேரனை அவனது ஊர்க்கண்ணே சென்று கண்டிருந்தாரென்பதும் இதனானே கொள்ளத்தகும்.
இப் புறப்பாட்டில் இவன் யாரென் குவையாயின் என்றிருத்தலாற் சேரனும் புலவரும் கண்ணற் காணக்கூடிய அவ்வளவு அணித்தாக மதக்களிறு சோழனைத் தாங்கிக்கொண்டே கருவூர்ப் பக்கத்து வரலாயிற்றென்றுணரத்தகும்.
இச்செய்தியெல்லாம் சோணாட்டின் மேற்கெல்லையிலுள்ள தென்று யாப்பருங்கலவுரைகாரர் கூறிய கருவூர்க்கன்றி மேல்கடலோரத்துப் பெரியதோர் கொங்கு மண்டலத்துக்கப்பாலுள்ள குடநாட்டிற் கருவூர் என்ற பெயரே எந்நூலானுங் கூறப்படாத பிறர் கூறுங் கொடுங்கோளூர்க்குக் கனவினும் பொருந்தாதென்பது அறிஞராராய்ந்து கொள்வாராகுக.
இதனாற் சோணாட்டையடுத்துள்ள கருவூர் சோழர்க்குப் பகையகம் என்றும் அதுவே சேரர் பெருமாளிகை களையுடையதென்றும் சேரனைப் பார்த்தற்குப் பண்டைத் தமிழ்ப்புலவர் அக் கருவூர்க்குச் செல்வதுதான் வழக்கமென்றும் நன்குணர்ந்து கொள்க.
இவ்வரிய புறப்பாட்டு கருவூர்த் திசையறியாது அலையும் நெஞ்சமாகிய மரக்கலத்தைக் கொண்டுழலும் நல்லுயிராகிய மீகானுக்கு அவியாத கலங்கரை விளக்குப்போல விளங்குவதாகும் என்று தமிழன்புடையரெல்லாம் அறிந்துகொள்க.
இதிற் சேரர் கொங்குநாடு சேரர் மலையாகிய கொல்லியையும் சேரர்யாறாகிய ஆன்பொருநையையும் சேரர் கொடுந்தமிழ்நாடாகிய மலைநாட்டையும் உடையதாயினாற் போலச் சேரர் கருவூரையும் உடையதாதல் தெளியப்பட்டதாகும்.
இனிப் புறப்பாட்டுரையாசிரியரும் சிலப்பதிகார அரும்பத வுரையாசிரியரும் வஞ்சி கருவூர் என்று உரையெழுதினார் என்பது அறிஞர் பலரும் அறிவர்.
இங்ஙனந் தொன்னூலுட் பயின்ற இவ்விரு பெயருள்ளும் கருவூர் வழக்கின்கண்ணும் பெயராதலானே அதனிலை எளிதிலறியப் படுமென்றுகொண்டு வஞ்சியென்று வருமிடந்தோறும் கருவூர் என்றெழுதினாரென்றுய்த்துணரப்படும்.
வழக்கின்கட் பிரசித்தி பெற்றுக் கருவூரென்னும் பெயருடைய ஊர்கள் பலவுளவாயின் அவற் றுட்டாம் கருதியது இஃதென்று எளிதினுலகறிந்து கொள்ளுமாறு ஏற்ற அடைகொடுத்துரைப்பர்.
அக்கொடுங்கோளூரை அவர் யாண்டும் கருவூரென்று வழங்காமையான் பண்டை ஆசிரியர் கூறிய பழைய சேரரிருந்த கருவூர்வஞ்சிவேறென்று எளிதிற்றுணியப்படும்.
அவரெல்லாம் வஞ்சியைக் கருவூரென்ற பெயரானே விளக்கியது அவ்வஞ்சியென்னும் பெயர் பிற்காலத்துச் சேரமான் பெருமாணாயனார் அரசு புரிந்த கொடுங்கோளூர்க்கும் இடப்பட்டு வழங்குதலை நன்கறிந்து பண்டை நூலாருந் தாமுந்கருதியது அஃதன்று இஃதென்றுணர்த்தவே யென்பது நன்குணரத்தகும்.
கருவூர்வஞ்சியை யாண்டும் யாரும் கொடுங்கோளூர் மகோதை அஞ்சைக்களமென்னும் பெயர்களான் வழங்காமையானும் கொடுங்கோளூர் வஞ்சியைக் கருவூரென்று யாண்டும் யாரும் வழங்காமையானும் இவை தம்முள் வேறு வேறு என்பது எளிதிலுணரப்படுமன்றோ?
பிற்கால நூல்களையும் முற்கால நூல்களையும் ஒருங்குகற்றுச் செந்தமிழ்க் கடனிலை கண்ட கச்சியப்ப முனிவர் தாம் பாடிய பேரூர்ப்புராணத்து என ஐயந்திரிபறப்பாடுதலான் யான் கூறுவதே மெய்யென்று துணிக.
இவற்றாற் பண்டைச் சங்கநூல்களிலும் அவற்றதுரை களிலுங்கண்ட கருவூர் வஞ்சிக்கும் பிற்காலத்துச் சேக்கிழார் நூலிற் கண்ட கொடுங்கோளூர் வஞ்சிக்கும் யாதோரியைபுமின்மை நன்குணர்ந்து கொள்க.
ஊரெனப்படுவதுறையூர் என்றவிடத்து யாதோரடையு மின்றேனும் உறையூர் என்னும் பெயர் சோழரது தலைநகராகிச் சிராப்பள்ளிக்குன்றைத் தன்கணுடையதாகிய நகரையே யுணர்த்து தல் வழக்கினாற்றலானே யென்பது அறிஞர்க்கெல்லாம் ஒப்பது.
அது போலக் கருவூர் என்புழியெல்லாம் சேரர் தலைநகராய்த் தண்ணான் பொருநைக் கரையிலுள்ளதாய்ச் செந்தமிழ்நாட்டின் மேலதாயுள்ள மாநகரையே வழக்காற்றலாற் செவ்வனங் குறிக்குமென்று துணியாராயின் ஆசிரியர்கள் அதனை அப்பெயரான் வழங்காரென அறிந்து கொள்க.
தொல்காப்பியச் சொல்லதிகார வேற்றுமை மயங்கியலிலுள்ள இதனதிதுவிற்றென்னுங்களவியும் என்னுஞ் சூத்திர வுரைக்கண் உரையாசிரியர் இளம்பூரணவடிகள் உறையூரிற்பெரிது கருவூர் என்புழி உறையூர்க்குப்பெரிது கருவூர் என்று கூறிய வாற்றான் இக்கருவூர் சோழர் உறையூரினும் பெரிதென்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இது சோழர் தலை நகரினுஞ் சேரா தலைநகர் பெரிதென்பதை யுணர்ததாமலிராது இஃது உறையூரை யடுத்தில்லையாயின உறையூரை எல்லைகாட்டி உறையூரிற்பெரிது கருவூர் என்று கூறாரெனவுணர்க.
இதற்கேற்பவே கிறிஸ்து பிறந்தபின் நூற்றுமுப்பத்தொன்ப தாம் ஆண்டிலிருந்த தாலமி என்னும் மேற்றிசையாளர் தாமெழுதிய பூகோளநூலில் நந்தமிழ்நாட்டைக் கூறுமிடத்துத் கேரளபதிகளுடைய ராஜஸ்தானம் இருக்குமூர் கருவூர் என்று கூறி அதனைக் கடற்கரை ஊர் வரிசையின் வைக்காது உண்ணாட்டூர்களுடன வைத்தனையும் நோக்கிக் கொள்க.
இதனைப் பிசின்மரமென்பர் பிங்கலந்தை நூலார் அவர் வானீரம்பிசின் வஞ்சியாகும் என மரவகையில் வில்வ மரத்துக்குஞ் செங்கருங்காலிக்கும் இடையே வைத்தோதுதலானிஃதறியப்படும்.
வடியேர் தடங்கண்ணி வஞ்சிக்கொம்பீன்றாளிவ் வருவாள் போலும் யாப்பருங்கல விருத்திமேற்கோள் என்னு மிதன்கண் வஞ்சிக் கொம்பென்பதனானும் இது மரமாதலுணரப்படும்.
நதியின் வேகத்தினின்று வேதஸமானது எங்ஙனம்வணங்கித் தன்னைக்காத் துக்கொள்ளுமோ அங்ஙனமே அவ்வைதஸவிருத்தியை மேற்கொண்டு ஸிம்மதேசத்தாரும் வணங்காரை வேரறுக்கும் ரகு அவனினின்று தம்மைக் காத்துக்கொண்டார்கள் என்பது பொருள்.