மலி திரை ஊர்ந்து தன் மண் கடல் வௌவலின் மெலிவு இன்றி மேல் சென்று மேவார் நாடு இடம்பட புலியொடு வில் நீக்கி புகழ் பொறித்த கிளர் கெண்டை வலியினான் வணக்கிய வாடாச் சீர் தென்னவன் தொல் இசை நட்ட குடியொடு தோன்றிய நல் இனத்து ஆயர் ஒருங்கு தொக்கு எல்லாரும் வான் உற ஓங்கிய வயங்கு ஒளிர் பனைக் கொடி பால் நிற வண்ணன் போல் பழி தீர்ந்த வெள்ளையும் பொரு முரண் மேம்பட்ட பொலம் புனை புகழ் நேமி திரு மறு மார்பன் போல் திறல் சான்ற காரியும் மிக்கு ஒளிர் தாழ் சடை மேவரும் பிறை நுதல் முக்கண்ணான் உருவே போல் முரண் மிகு குராலும் மா கடல் கலக்குற மா கொன்ற மடங்காப் போர் வேல் வல்லான் நிறனே போல் வெரு வந்த சேயும் ஆங்கு அப் பொருவரும் பண்பினவ்வையும் பிறவும் உருவ பல் கொண்மூக் குழீஇயவை போல புரிபு புரிபு புகுத்தனர் தொழூஉ அவ்வழி முள் எயிற்று ஏஎர் இவளை பெறும் இது ஓர் வெள் ஏற்று எருத்து அடங்குவான் ஒள் இழை வாருறு கூந்தல் துயில் பெறும் வை மருப்பின் காரி கதன் அஞ்சான் கொள்பவன் ஈர் அரி வெரூஉப் பிணை மான் நோக்கின் நல்லாள் பெறூஉம் இக் குரூஉக் கண் கொலை ஏறு கொள்வான் வரிக் குழை வேய் உறழ் மென் தோள் துயில் பெறும் வெந்துப்பின் சேஎய் சினன் அஞ்சான் சார்பவன் என்று ஆங்கு அறைவனர் நல்லாரை ஆயர் முறையினால் நாள்மீன் வாய் சூழ்ந்த மதி போல் மிடை மிசைப் பேணி நிறுத்தார் அணி அவ்வழி பறை எழுந்து இசைப்ப பல்லவர் ஆர்ப்ப குறையா மைந்தர் கோள் எதிர் எடுத்த நறை வலம் செய விடா இறுத்தன ஏறு அவ் ஏற்றின் மேல் நிலை மிகல் இகலின் மிடை கழிபு இழிபு மேல் சென்று வேல் நுதி புரை விறல் திறன் நுதி மருப்பின் மாறு அஞ்சான் பால் நிற வெள்ளை எருத்தத்து பாய்ந்தானை நோனாது குத்தும் இளம் காரித் தோற்றம் காண் பால் மதி சேர்ந்த அரவினைக் கோள் விடுக்கும் நீல் நிற வண்ணனும் போன்ம் இரிபு எழுபு அதிர்பு அதிர்பு இகந்து உடன் பலர் நீங்க அரிபு அரிபு இறுபு இறுபு குடர் சோரக் குத்தி தன் கோடு அழியக் கொண்டானை ஆட்டி திரிபு உழக்கும் வாடில் வெகுளி எழில் ஏறு கண்டை இஃது ஒன்று வெருவரு தூமம் எடுப்ப வெகுண்டு திரிதரும் கொல் களிறும் போன்ம் தாள் எழு துணி பிணி இசை தவிர்பு இன்றித் தலைச் சென்று தோள் வலி துணி பிணி துறந்து இறந்து எய்தி மெய் சாய்ந்து கோள் வழுக்கி தன் முன்னர் வீழ்ந்தான் மேல் செல்லாது மீளும் புகர் ஏற்றுத் தோற்றம் காண் மண்டு அமருள் வாள் அகப்பட்டானை ஒவ்வான் எனப் பெயரும் மீளி மறவனும் போன்ம் ஆங்க செறுத்து அறுத்து உழக்கி ஏற்று எதிர் நிற்ப மறுத்து மறுத்து மைந்தர் சார தடி குறை இறுபு இறுபு தாயின கிடப்ப இடி உறழ் இசையின் இயம் எழுந்து ஆர்ப்ப பாடு ஏற்றுக் கொள்பவர் பாய்ந்து மேல் ஊர்பவர் கோடு இடை நுழைபவர் கோள் சாற்றுபவரொடு புரிபு மேல் சென்ற நூற்றுவர் மடங்க வரி புனை வல் வில் ஐவர் அட்ட பொரு களம் போலும் தொழூஉ தொழுவினுள் கொண்ட ஏறு எல்லாம் புலம் புக தண்டாச் சீர் வாங்கு எழில் நல்லாரும் மைந்தரும் மல்லல் ஊர் ஆங்கண் அயர்வர் தழூஉ பாடுகம் வம்மின் பொதுவன் கொலை ஏற்றுக் கோடு குறி செய்த மார்பு நெற்றிச் சிவலை நிறை அழித்தான் நீள் மார்பில் செற்றார் கண் சாய யான் சாராது அமைகல்லேன் பெற்றத்தார் கவ்வை எடுப்ப அது பெரிது உற்றீயாள் ஆயர் மகள் தொழீஇஇ ஒருக்கு நாம் ஆடும் குரவையுள் நம்மை அருக்கினான் போல் நோக்கி அல்லல் நோய் செய்தல் குரூஉக் கண் கொலை ஏறு கொண்டேன் யான் என்னும் தருக்கு அன்றோ ஆயர் மகன் நேர் இழாய் கோள் அரிது ஆக நிறுத்த கொலை ஏற்றுக் காரி கதன் அஞ்சான் பாய்ந்த பொதுவற்கே ஆர்வுற்று எமர் கொடை நேர்ந்தார் அலர் எடுத்த ஊராரை உச்சி மிதித்து ஆங்கு தொல் கதிர் திகிரியான் பரவுதும் ஒல்கா உரும் உறழ் முரசின் தென்னவற்கு ஒரு மொழி கொள்க இவ் உலகு உடன் எனவே அரைசு படக் கடந்து அட்டு ஆற்றின் தந்த முரைசு கெழு முது குடி முரண் மிகு செல்வற்குச்சீர் மிகு சிறப்பினோன் தொல் குடிக்கு உரித்து என பார் வளர் முத்தமொடு படு கடல் பயந்த ஆர் கலி உவகையர் ஒருங்கு உடன் கூடி தீது இன்று பொலிக என தெய்வக் கடி அயர்மார் வீவு இல் குடி பின் இருங் குடி ஆயரும் தா இல் உள்ளமொடு துவன்றி ஆய்பு உடன் வள் உருள் நேமியான் வாய் வைத்த வளை போல தெள்ளிதின் விளங்கும் சுரி நெற்றக் காரியும் ஒரு குழையவன் மார்பில் ஒள் தார் போல் ஒளி மிகப் பொரு அறப் பொருந்திய செம் மறு வெள்ளையும் பெரும் பெயர் கணிச்சியோன் மணி மிடற்று அணி போல இரும் பிணர் எருத்தின் ஏந்து இமில் குராலும் அணங்கு உடை வச்சிரத்தோன் ஆயிரம் கண் ஏய்க்கும் கணம் கொள் பல் பொறி கடும் சினப் புகரும் வேல்வலான் உடைத் தாழ்ந்த விளங்கு வெண்துகில் ஏய்ப்ப வாலிது கிளர்ந்த வெண்கால் சேயுஉம் கால முன்பின் பிறவும் சால மடங்கலும் கணிச்சியும் காலனும் கூற்றும் தொடர்ந்து செல் அமையத்து துவன்று உயிர் உணீஇய உடங்கு கொட்பன போல் புகுத்தனர் தொழூஉ அவ்வழி கார் எதிர் கலி ஒலி கடி இடி உருமின் இயம் கறங்க ஊர்பு எழு கிளர்பு உளர் புயல் மங்குலின் நறை பொங்க நேர் இதழ் நிரை நிரை நெறி வெறிக் கோதையர் அணி நிற்ப சீர் கெழு சிலை நிலைச் செயிர் இகல் மிகுதியின் சினப் பொதுவர் தூர்பு எழு துதை புதை துகள் விசும்பு உற எய்த ஆர்பு உடன் பாய்ந்தார் அகத்து மருப்பில் கொண்டும் மார்பு உற தழீஇயும் எருத்து இடை அடங்கியும் இமில் இறப் புல்லியும் தோள் இடைப் புகுதந்தும் துதைந்து பாடு ஏற்றும் நிரைபு மேல் சென்றாரை நீள் மருப்பு உறச் சாடி கொள இடம் கொள விடா நிறுத்தன ஏறு கொள்வாரைக் கொள்வாரைக் கோட்டுவாய் சாக் குத்தி கொள்வார் பெறாஅ குரூஉச் செகில் காணிகா செயிரின் குறை நாளால் பின் சென்று சாடி உயிர் உண்ணும் கூற்றமும் போன்ம் பாடு ஏற்றவரைப் படக் குத்தி செங் காரி கோடு எழுந்து ஆடும் கண மணி காணிகா நகை சால் அவிழ் பதம் நோக்கி நறவின் முகை சூழும் தும்பியும் போன்ம் இடைப் பாய்ந்து எருத்தத்துக் கொண்டானோடு எய்தி மிடைப் பாயும் வெள் ஏறு கண்டைகா வாள் பொரு வானத்து அரவின் வாய் கோட்பட்டுப் போதரும் பால் மதியும் போன்ம் ஆங்க ஏறும் பொதுவரும் மாறுற்று மாறா இரு பெரு வேந்தரும் இகலி கண்ணுற்ற பொரு களம் போலும் தொழூஉ வெல் புகழ் உயர்நிலைத் தொல் இயல் துதை புதை துளங்கு இமில் நல் ஏறு கொண்ட பொதுவன் முகன் நோக்கி பாடு இல ஆய மகள் கண் நறு நுதால் என் கொல் ஐங்கூந்தல் உளரச் சிறு முல்லை நாறியதற்கு குறு மறுகி ஒல்லாது உடன்று எமர் செய்தார் அவன் கொண்ட கொல் ஏறு போலும் கதம் நெட்டு இருங் கூந்தலாய் கண்டை இஃது ஓர் சொல் கோட்டு இனத்து ஆயர் மகனொடு யாம் பட்டதற்கு எம் கண் எமரோ பொறுப்பர் பொறாதார் தம் கண் பொடிவது எவன் ?