sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அறிவினான் ஆகுவது உண்டோ துறந்தார்க்கு உயிர் முதலியவற்றை உள்ளவாறறிந்த அறிவினான் ஆவதொரு பயன் உண்டோ பிறிதின் நோய் தம் நோய்போல் போற்றாக்கடை பிறிதோர் உயிர்க்கு வரும் இன்னாதவற்றைத் தம் உயிர்க்கு வந்தன போலக் குறிக்கொண்டு காவா இடத்து ?
குறிக்கொண்டு காத்தலாவது நடத்தல் இருத்தல் நிற்றல் உண்டல் முதலிய தம் தொழில்களானும் பிறவாற்றானும் உயிர்கள் உறுவனவற்றை முன்னே அறிந்து உறாமல் காத்தல்.
இது பெரும்பான்மையும் அஃறினைக்கண் நுண்ணிய உடம்பு உடையவற்றைப் பற்றி வருதலின் பொதுப்படப் பிறிதின் நோய் என்றும் மறப்பான் அது துன்புறினும் நமக்கு இன்னா செய்தலாம் என்று அறிந்து காத்தல் வேண்டும் ஆகலின் அது செய்யாவழி அறிவினான் ஆகுவது உண்டோ என்றும் கூறினார்.
இன்னா எனத் தான் உணர்ந்தவைஇவை மக்கட்கு இன்னாதன என அனுமானத்தால் தான் அறிந்தவற்றை பிறன்கண் செயல் துன்னாமை வேண்டும் பிறன் மாட்டுச் செய்தலை மேவாமை துறந்தவனுக்கு வேண்டும்.
மனத்தான் ஆம் மாணா மனத்தோடு உளவாகின்ற இன்னாத செயல்களை எஞ்ஞான்றும் யார்க்கும் எனைத்தானும் செய்யாமை தலை எக்காலத்தும் யாவர்க்கும் சிறிதாயினும் செய்யாமை தலையாய அறம்.
தன் உயிர்க்கு இன்னாமை தான் அறிவான் பிறர் செய்யும் இன்னாதன தன்னுயிர்க்கு இன்னாவாம் தன்மையை அனுபவித்து அறிகின்றவன் மன் உயிர்க்கு இன்னா செயல் என்கொல் நிலைபேறுடைய பிற உயிர்கட்குத் தான் அவற்றைச் செய்தல் என்ன காரணத்தான்?
இவ்வாறே இவை பிற உயிர்க்கும் இன்னா என்பது அனுமானத்தான் அறிந்து வைத்துச் செய்கின்ற இப் பாவம் கழுவப்படாமையின் இன்னாதன யான் வருந்தப் பின்னே வந்து வருத்தும் என்பது ஆகமத்தானும் அறிந்து ஒழியற்பாலன என்பது தோன்றத் தான் என்றும் அத்தன்மையான் ஒழியாமைக்குக் காரணம் மயக்கம் என்பதுபோன்ற என்கொலோ என்றும் கூறினார்.
பிறர்க்கு இன்னா முற்பகல் செய்யின் துறந்தவர் பிறர்க்கு இன்னாதனவற்றை ஒரு பகலது முற்கூற்றின்கண் செய்வராயின தமக்கு இன்னா பிற்பகல் தாமே வரும் தமக்கு இன்னாதன அதன் பிற்கூற்றின்கண் அவர் செய்யாமல் தாமே வரும்.
நோய் எல்லாம் நோய் செய்தார் மேலவாம் இன்னா தன எல்லாம் பிறிதோர் உயிர்க்கு இன்னாதன செய்தார் மேல் ஆம் நோய் இன்மை வேண்டுபவர் நோய் செய்யார் அதனால் தம் உயிர்க்கு இன்னாதன வேண்டாதார் பிறிதோர் உயிர்க்கு இன்னாதன செய்யார்.
அறவினை யாது எனின் கொல்லாமை அறங்களெல்லாம் ஆகிய செய்கை யாது என்று வினவின் அஃது ஓர் உயிரையும் கொல்லாமையாம் கோறல் பிற வினை எல்லாம் தரும் அவற்றைக் கொல்லுதல் பாவச் செய்கைகள் எல்லாவற்றையும் தானே தரும் ஆதலான்.
ஈண்டுப் பிறவினை என்றது அவற்றின் விளைவை கொலைப்பாவம் விளைக்கும் துன்பம் ஏனைப் பாவங்களல்லாம் கூடியம் விளைக்க மாட்டா என்பதாம் கொல்லாமை தானே பிற அறங்கள் எல்லாவற்றின் பயனையும் தரும் என்று மேற்கோள் கூறி அதற்கு ஏது எதிர்மறை முகத்தால் கூறியவாறாயிற்று.
பகுத்து உண்டு பல் உயிர் ஓம்புதல் உண்பதனைப் பசித்த உயிர்கட்குப் பகுத்துக் கொடுத்து உண்டு ஐகை உயிர்களையும் ஓம்புதல் நூலோர் தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை அறநூலை உடையார் துறந்தார்க்குத் தொகுத்த அறங்கள் எல்லாவற்றினும் தலையாய அறம்.
அதிகாரம் கொல்லாமையாயினும் மேல் பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் எனவும் யாம் மெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனவும் கூறினார் ஆகலின் இரண்டு அறந்துள்ளும் யாது சிறந்தது என்று ஐயம் நிகழுமன்றே அது நிகழாமைப்பொருட்டு ஈண்டு அதன் பின்சாரப் பொய்யாமை நன்று என்றார்.
முன் கூறியதில் பின் கூறியது வலியுடைத்து ஆகலின் அதனைப் பின்சார நன்று என்றது நன்மை பயக்கும்வழிப் பொய்யும் மெய்யும் தீமை பயக்கும்வழி மெய்யும் பொய்யாயும் இதனைப் பற்ற அது திரிந்துவருதலான் என உணர்க.
நல்ஆறு எனப்படுவது யாது எனின் மேற்கதி வீடு பேறுகட்கு நல்ல நெறி என்று சொல்லப்படுவது யாது என்று வினவின் யாது ஒன்றும் கொல்லாமை சூழும் நெறி அஃது யாதோர் உயிரையும் கொல்லாமை ஆகிய அறத்தினைக் காக்கக் கருதும் நெறி.
பிறப்பு நின்ற நிலையாவது இயங்குவ நிற்ப என்னும் இருவகைப் பிறப்பினும் இன்பம் என்பது ஒன்று இன்றி உள்ளன எல்லாம் துன்பமேயாம் நிலைமை.
மிகப்பெரிய அறம் செய்தாரும் மிகப்பெரிய பாவம் செய்தாரும் முறையான் அன்றி இம்மைதன்னுள்ளே அவற்றின்பயன் அனுபவிப்பர் என்னும் அறநூல் துணிபு பற்றி இப் பேரறம்செய்தான் தானும் கொல்லப்படான் படானாகவே அடியிற்கட்டிய வாழ்நாள் இடையூறின்றி எய்தும் என்பார் வாழ்நாள்மேல் கூற்றுச் செல்லாது என்றார்.
நன்று ஆகும் ஆக்கம் பெரிது எனினும் தேவர்பொருட்டு வேள்விக்கண் கொன்றால் இன்பம் மிகும் செல்வம்பெரிதாம் என்று இல்வாழ்வார்க்குக் கூறப்பட்டதாயினும் சான்றோர்க்கு கொன்று ஆகும் ஆக்கம் கடை துறவான் அமைந்தார்க்கு ஓர் உயிரைக் கொல்ல வரும் செல்வம் கடை இன்பம் மிகும் செல்வமாவது தாமும்தேவராய்த் துறக்கத்துச் சென்று எய்தும் செல்வம்.
அது சிறிதாகலானும் பின்னும்பிறத்தற்கு ஏதுவாகலானும் வீடாகிய ஈறு இல் இன்பம் எய்துவார்க்குக் கடை எனப்பட்டது.துறக்கம் எய்துவார்க்கு ஆம் ஆயினும் வீடு எய்துவார்க்கு ஆகாது என்றமையின் விதிவிலக்குகள் தம்முள் மலையாமை விளக்கிய வாறாயிற்று.
செயிர் உடம்பின் செல்லாத் தீ வாழ்க்கையவர் நோக்கலாகா நோய் உடம்புடனே வறுமை கூர்ந்த இழி தொழில் வாழ்க்கையினை உடையாரை உயிர் உடம்பின் நீக்கியார் என்ப இவர் முற்பிறப்பின் கண் உயிர்களை அவை நின்ற உடம்பினின்றும் நீக்கினவர் என்று சொல்லுவர் வினை விளைவுகளை அறிந்தோர்.
அருள் உடைமை முதல் கொல்லாமை ஈறாகச் சொல்லப்பட்ட இவற்றுள்ளே சொல்லப்படாத விரதங்களும் அடங்கும் அஃது அறிந்து அடக்கிக் கொள்க.
நில்லாதவற்றை நிலையின் என்று உணரும் புல்லறிவு ஆண்மை நிலையுதல் இலவாகிய பொருள்களை நிலையுதல் உடைய என்று கருதுகின்ற புல்லிய அறிவினை உடையராதல் கடை துறந்தார்க்கு இழிபு.
தோற்றம் உடையவற்றைக் கேடில என்று கருதும் புல்லறிவால் அவற்றின்மேல் பற்றுச் செய்தல் பிறவித்துன்பத்திற்கு ஏதுவாகலின் அது வீடு எய்துவார்க்கு இழுக்கு என்பது இதனால் கூறப்பட்டது.
இனி புல்லறிவாளர் பெரும்பான்மையும் பற்றுச்செய்வது சிற்றின்பத்துக்கு ஏதுவாகிய செல்வத்தின் கண்ணும்அதனை அனுபவிக்கும் யாக்கையின் கண்ணும் ஆகலின் வருகின்ற பாட்டுகளான் அவற்றது நிலையாமையை விதந்து கூறுப.
பெருஞ்செல்வம் கூத்தாட்டு அவைக்குழாத்தற்று ஒருவன் மாட்டுப் பெரிய செல்வம் வருதல் கூத்தாடுதல் செய்கின்ற அரங்கின்கண் காண்போர் குழாம் வந்தாற் போலும் போக்கும் அது விளிந்தற்று அதனது போக்கும் அக்கூத்தாட்டு முடிந்தவழி அக்குழாம் போயினாற்போலும்.
போக்கும் என்ற எச்சஉம்மையான்வருதல் பெற்றாம் அக்குழாம் கூத்தாட்டுக் காரணமாக அரங்கின்கண் பலதிறத்தால் தானே வந்து அக்காரணம் போயவழித்தானும் போமாறுபோல செல்வமும் ஒருவன் நல்வினை காரணமாக அவன்மாட்டுப் பல்திறத்தால் தானே வந்து அக்காரணம் போயவழித் தானும் போம் என்றதாயிற்று.
அற்கா இயல்பிற்றுச் செல்வம் நில்லாத இயல்பினையுடையப்துச் செல்வம் அது பெற்றால் அற்குப ஆங்கே செயல் அதனைப் பெற்றால் அதனால் செய்யப்படும் அறங்களை அப் பெற்ற பொழுதே செய்க.
நாள் என ஒன்றுபோல் காட்டி ஈரும் வாளது உயிர் நாள் என்று அறுக்கப்படுவதொருகாலவரையறை போலத் தன்னைக் காட்சி ஈர்ந்து செல்கின்ற வாளினது னாயது உயிர் உணர்வார்ப் பெறின் அஃது உணர்வாரைப் பெறின்.
காலம் என்னும் அருவப்பொருள் உலகியல் நடத்தற் பொருட்டு ஆதித்தன் முதலிய அளவைகளால் கூறுபட்டதாக வழங்கப்படுவதல்லது தானாகக் கூறுபடாமையின் நான் என ஒன்றுபோல் என்றும் அது தன்னை வாள் என்று உணர மாட்டாதார் தமக்குப்பொழுது போகாநின்றது என்று இன்புறுமாறு நாளாய் மயக்கலின் காட்டி என்றும் இடைவிடாது ஈர்தலான் வாளின் வாயது என்றும் அஃது ஈர்கின்றமையை உணர்வார் அரியர் ஆகலின் உணர்வார்ப் பெறின் என்றும் கூறினார்.
நாச் செற்று விக்குள் மேல் வாராமுன் உரையாடாவண்ணம் நாவை அடக்கி விக்குள் எழுவதற்கு முன்னே நல்வினை மேற்சென்று செய்யப்படும் வீட்டிற்கு ஏதுவாகிய அறம் விரைந்து செய்யப்படும்.
மேல் நோக்கி வருதல் ஒரு தலையாகலானும் வந்துழிச் செய்தலே அன்றிச் சொல்லும் ஆகாமையானும் வாராமுன் என்றும் அதுதான் இன்ன பொழுது வரும் என்பது இன்மையின் மேற்சென்று என்றும் கூறினார்.
ஒரு பொழுதும் வாழ்வது அறியார் ஒரு பொழுதளவும் தம் உடம்பும் உயிரும் இயைந்திருத்தலை தெளியமாட்டார் கோடியும் அல்ல பல கருதுப மாட்டாது வைத்தும் கோடியளவும் அன்றி அதனினும் பலவாய நினைவுகளை நினையா நிற்பர் அறிவிலாதார்.
பலவாய நினைவுகளாவன பொறிகளான் நுகரப்படும் இன்பங்கள் தமக்கு உரியவாமாறும்அதற்குப் பொருள் துணைக்காரணம் ஆமாறும் அது தம் முயற்சிகளான் வருமாறும் அவற்றைத் தாம் முயலுமாறும் அவற்றிற்கு வரும் இடையூறுகளும் அவற்றை நீக்குமாறும் நீக்கி அப்பொருள் கடைக்கூட்டுமாறும் அதனைப் பிறர் கொள்ளாமல் காக்குமாறும் அதனான் நட்டாரை ஆக்குமாறும் நள்ளாரை அழிக்குமாறும் தாம் அவ்வின்பங்கள் நுகருமாறும் முதலாயின.
குடும்பை தனித்து ஒழியப் புள் பறந்தற்று முன் தனியாத முட்டை தனித்துக் கிடப்ப அதனுள் இருந்த புள்ளுப் பருவம் வந்துழிப் பறந்து போன தன்மைத்து உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு உடம்பிற்கும் உயிர்க்கும் உளதாய நட்பு.
அஃதாவது கருவும் தானும் ஒன்றாய்ப் பிறந்து வேறாம் துணையும் அதற்கு ஆதாரமாய் நிற்றல் அதனால் அஃது உடம்பிற்கு உவமையாயிற்று அதனுள் வேற்றுமையின்றி நின்றே பின் புகாமல் போகலின் புள் உயிர்க்கு உவமையாயிற்று.
சேதனமாய் அருவாய் நித்தமாய உயிரும் அசேதனமாய் உருவாய் அநித்தமாய உடம்பும் தம்முள் மாறாகலின் வினைவயத்தால் கூடியதல்லது நட்பில என்பது அறிக.
இனி குடும்பை என்பதற்குக் கூடு என்று உரைப்பாரும் உளர் அது புள்ளுடன் தோன்றாமையானும் அதன் கண் அது மீண்டு புகுதல் உடைமையானும் உடம்பிற்கு உவமையாகாமை அறிக.
உடம்பினுள் துச்சில் இருந்த உயிர்க்கு வாதம் முதலியவற்றின் இல்லாய உடம்புகளுள் ஒதுக்கிருந்தே போந்த உயிர்க்கு புக்கில் அமைந்தின்று கொல் எஞ்ஞான்றும் இருப்பதோர் இல் இதுகாறும் அமைந்ததில்லை போலும் அந்நோய்கள் இருக்க அமைந்த ஞான்று இருந்தும் வெகுண்ட ஞான்று போயும் ஓர் உடம்பினும் நிலைபெறாது வருதலால் துச்சில் இருந்த என்றார்.
பின் புறப்படாது புக்கேவிடும் இல் அமைந்ததாயின் பிறர் இல்களுல் துச்சிலிராது என்பதாம் ஆகவே உயிரோடு கூடி நிற்பதோர் உடம்பும் இல்லை என்பது பெறப்பட்டது.
இவை ஏது பாட்டானும் முறையே யாக்கைகட்கு வரைந்த நாள் கழிகின்றவாறும் கழிந்தால் உளதாய நிலையாமையும அவை ஓரோவழிப் பிறந்த அளவிலே இறத்தலும் ஒரு கணமாயினும் நிற்கும் என்பது தெளியப்படாமையும் உயிர் நீங்கிய வழிக் கிடக்குமாறும் அவற்றிற்கு இறப்பும் பிறப்பும் மாறிமாறி வருமாறும் அவைதாம் உயிர்க்குரிய அன்மையும் என்று இவ்வாற்றால் யாக்கை நிலையாமை கூறியவாறு கண்டு கொள்க.
யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் ஒருவன் யாதொரு பொருளின் யாதொரு பொருளின் நீங்கினான் அதனின் அதனின் நோதல் இலன் அவன் அப்பொருளால் அப்பொருளால் துன்பம் எய்துதல் இலன்.
ஈண்டத் துன்பம் என்றது இம்மைக்கண் அவற்றைத் தேடுதலானும் காத்தலானும் இழத்தலானும் வருவனவும் மறுமைக்கண் பாவத்தான் வருவனவும் ஆய இருவகைத் துன்பங்களையும் ஆம்.
துறந்த பின் ஈண்டு இயற்பால பல எல்லாப் பொருள்களையும் துறந்தால் ஒருவர்க்கு இம்மைக்கண்ணே உளவாம் முறைமையை உடைய இன்பங்கள் பல வேண்டின் உண்டாகத் துறக்க அவ் இன்பங்களை வேண்டின் அவற்றைக் காலம் பெறத் துறக்க.
அவ்வின்பங்களாவன அப்பொருள்கள் காரணமாக மனம் மொழி மெய்கள் அலையாது நிற்றலானும் அவை நன்னெறிக்கண் சேறலானும் வருவன.இளமைக்கண் துறந்தான் அவற்றை நெடுங்காலம் எய்துமாகலின் உண்டாகத் துறக்க என்றார்.
ஐந்தன் புலத்தை அடல் வேண்டும் வீடு எய்துவார்க்குச் செவி முதலிய ஐம்பொறிகட்கு உரியவாய ஓசை முதலிய ஐம்புலன்களையும் கெடுத்தல் வேண்டும் வேண்டிய எல்லாம் ஒருங்கு விடல் வேண்டும் கெடுக்குங்கால் அவற்றை நுகர்தற்பொருட்டுத் தாம் படைத்த பொருள் முழுவதையும் ஒருங்கே விடுதல் வேண்டும்.
அது மனத்தைத் துன்பத்தானும் பாவத்தானும் அன்றி வாராத பொருள்கள் மேலல்லது வீட்டுநெறியாகிய யோகஞானங்களில் செலுத்தாமையின் அதனை அடல் வேண்டும் என்றும் அஃது அப்பொருள்கள்மேல் செல்லின் அந்நுகர்ச்சி விறகுபெற்ற தழல்போல் முறுகுவதல்லது அடப்படாமையின் வேண்டிய எல்லாம் ஒருங்கு விடல் வேண்டும் என்றும் கூறினார்.
ஒன்று இன்மை நோன்பிற்கு இயல்பு ஆகும் பற்றப்படுவதொரு பொருளும் இல்லாமை தவம் செய்வார்க்கு இயல்பாம் உடைமை பெயர்த்து மற்றும் மயல் ஆகும் அஃதன்றி ஒன்றாயினும் உடைமை அத்தவத்தைப் போக்குதலான் மீண்டும் மயக்குவதற்கு ஏதுவாம்.
எல்லாப் பொருள்களையும் விட்டு ஒரு பொருளை விடாதவழியும் அது சார்பாக விட்டன எல்லாம் மீண்டும் வந்து தவத்திற்கு இடையீடாய் மனக்கலக்கம் செய்யும் என்பது கருத்து.
பிறப்பு அறுக்கல் உற்றார்க்கு உடம்பும் மிகை பிறப்பறுத்தலை மேற்கொண்டார்க்கு அதற்குக் கருவிஆகிய உடம்பும் மிகை ஆம் மற்றும் தொடர்ப்பாடு எவன் ஆனபின் அதற்கு மேலே இயைபு இல்லனவும் சில தொடர்ப்பாடு உளவாதல் என்னாம்?
அவற்றுள் அருவுடம்பாவது பத்து வகை இந்திரிய உணர்வோடும் ஐவகை வாயுக்களோடும் காமவினை விளைவுகளோடும் கூடிய மனம் இது நுண்ணுடம்பு எனவும் படும்.
இவ்வுடம்புகளால் துன்பம் இடையறாது வருதலை உணர்ந்து இவற்றான் ஆய கட்டினை இறைப்பொழுதும் பொறாது வீட்டின்கண்ணே விரைதலின் உடம்பும் மிகை என்றார்.
யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுப்பான் தான் அல்லாத உடம்பை யான் என்றும் தன்னோடு இயைபு இல்லாத பொருளை எனது என்றும் கருதி அவற்றின்கண் பற்றுச் செய்தற்கு ஏதுவாகிய மயக்கத்தைக் கொடுப்பான் வானோர்க்கு உயர்ந்த உலகம் புகும் வானோர்க்கும் எய்தற்கு அரிய வீட்டுலகத்தை எய்தும்.
அதனைக் கெடுத்தலாவது தேசிகர்பால் பெற்ற உறுதிமொழிகளானும் யோகப் பற்சியானும் அவை யான் எனது அன்மை தெளிந்து அவற்றின்கண் பற்றை விடுதல்.
பற்றினைப் பற்றி விடாஅ தவர்க்கு இருவகைப் பற்றினையும் இறுகப் பற்றி விடாதாரை இடும்பைகள் பற்றி விடாஅ பிறவித் துன்பங்கள் இறுகப்பற்றி விடா.
தீரத் துறந்தார் தலைப்பட்டார் முற்றத் துறந்தார் வீட்டினைத் தலைப்பட்டார் மற்றையவர் மயங்கி வலைப்பட்டார் அங்ஙனம் துறவாதார் மயங்கிப் பிறப்பாகிய வலையுட்பட்டார்.
பற்று அற்ற கண்ணே பிறப்பு அறுக்கும் ஒருவன் இருவகைப்பற்றும் அற்ற பொழுதே அப்பற்று அறுதி அவன் பிறப்பை அறுக்கும் மற்று நிலையாமை காணப்படும் அவை அறாதபொழுது அவற்றால் பிறந்து இறந்து வருகின்ற நிலையாமைகாணப்படும்.
பற்று அற்றான் பற்றினைப் பற்றுக எல்லாப் பொருளையும் பற்றி நின்றே பற்றற்ற இறைவன் ஓதிய வீட்டு நெறியை இதுவே நன்னெறி என்று மனத்துக் கொள்க அப்பற்றைப் பற்றுக பற்றுவிடற்கு கொண்டு அதன்கண் உபாயத்தை அம்மனத்தால் செய்க விடாது வந்த பற்று விடதற்கு.
பொருள் அல்லவற்றைப் பொருள் என்று உணரும் மருளான் ஆம் மெய்ப்பொருள் அல்லவற்றை மெய்ப்பொருள் என்று உணரும் விபரீத உணர்வானே உளதாம் மாணாப் பிறப்பு இன்பம் இல்லாத பிறப்பு.
மருள் நீங்கி மாசு அறு காட்சியவர்க்கு அவிச்சையின் நீங்கி மெய்யுணர்வுடையர் ஆயினார்க்கு இருள் நீங்கி இன்பம் பயக்கும் அம்மெய்யுணர்வு பிறப்பினை நீங்கி வீட்டினைக் கொடுக்கும்.
ஐயத்தின் நீங்கித் தெளிந்தார்க்கு ஐயத்தினின்று நீங்கி உணர்ந்தார்க்கு வையத்தின் வானம் நணியது உடைத்து எய்தி நின்ற நில உலகத்தினும் எய்தக்கடவதாய வீட்டுலகம் நணித்தாதலுடைத்து.
ஒருவாற்றான் பிறர் மதம் களைந்து தம் மதம் நிறுத்தல் எல்லாச் சமயநூல்கட்கும் இயல்பு ஆகலின் அவை கூறுகின்ற பொருள்களுள் யாது மெய்யென நிகழும் ஐயத்தினை யோகமுதிர்ச்சி உடையார் தம் அனுபவத்தான் நீக்கி மெய்யுணர்வார் ஆகலின் அவரை ஐயத்தின் நீங்கித் தெளிந்தார் என்றும் அவர்க்கு அவ்வனுபவ உணர்வு அடிப்பட்டு வரவரப் பண்டை உலகியல் உணர்வு தூர்ந்துவரும் ஆகலின் அதனைப் பயன் மேலிட்டு வையத்தின் வானம் நணியதுடைத்து என்றும் கூறினார் கூறவே ஐய உணர்வும் பிறப்பிற்குக் காரணமாதல் கூறப்பட்டது.
ஐ உணர்வு எய்தியக்கண்ணும் பயம் இன்றே சொல்லப்படுகின்ற புலன்கள் வேறுபாட்டான் ஐந்தாகிய உணர்வு அவற்றைவிட்டுத் தம் வயத்ததாய வழியும் அதனால் பயனில்லையேயாம் மெய்யுணர்வு இல்லாதவர்க்கு மெய்யினையுணர்தல் இல்லாதார்க்கு.
அஃதாவது கோச்சேரமான் யானைக் கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை என்றவழி அரசன் என்பதோர் சாதியும் சேரமான் என்பதொரு குடியும் வேழ நோக்கினையுடையான் என்பதோர் வடிவும் சேய் என்பதோர் இயற்பெயரும் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை என்பதோர் சிறப்புப் பெயரும் ஒரு பொருளின் கண் கற்பனை ஆகலின் அவ்வாறு உணராது நிலம் முதல் உயிர் ஈறாகிய தத்துவங்களின் தொகுதி என உணர்ந்து அவற்றை நிலம் முதலாகத் தத்தம் காரணங்களுள் ஒடுக்கிக் கொண்டு சென்றால் காரணகாரியங்கள் இரண்டும் இன்றி முடிவாய் நிற்பதனை உணர்தலாம்.
ஈண்டுக் கற்று மெய்ப்பொருள் கண்டார் இம்மக்கட் பிறப்பின் கண்ணே உபதேச மொழிகளை அனுபவம் உடையதேசிகர்பால் கேட்டு அதனான் மெய்ப்பொருளை உணர்ந்தவர் மற்று ஈண்டு வாரா நெறி தலைப்படுவர் மீண்டு இப்பிறப்பின்கண் வாராத நெறியை எய்துவர்.
உள்ளம் ஒருதலையா ஓர்த்து உள்ளது உணரின் அங்ஙனம் கேட்ட உபதேச மொழிப் பொருளை ஒருவன் உள்ளம் அளவைகளானும் பொருந்துமாற்றானும் தெளிய ஆராய்ந்து அதனான் முதற்பொருளை உணருமாயின் பேர்த்துப் பிறப்பு உள்ள வேண்டா அவனுக்கு மாறிப் பிறப்புளதாக நினைக்க வேண்டா.
பிறப்பு என்னும் பேதைமை நீங்க பிறப்பிற்கு முதற்காரணமாய அவிச்சை கெட சிறப்பு என்னும் செம்பொருள் காண்பது அறிவு வீட்டிற்கு நிமித்த காரணமாய செவ்விய பொருளைக் காண்பதே ஒருவர்க்கு மெய் உணர்வாவது.
ஐவகைக் குற்றங்களுள்அவிச்சை ஏனைய நான்கிற்கும் காரணமாதல் உடைமையின் அச் சிறப்புப் பற்றி அதனையே பிறப்பிற்குக் காரணமாகக் கூறினார்.
தோற்றக் கேடுகள் இன்மையின் நித்தமாய் நோன்மையால் தன்னையொன்றும் கலத்தல் இன்மையின் தூய்தாய் தான் எல்லாவற்றையும் கலந்து நிற்கின்ற முதற் பொருள் விகாரமின்றி எஞ்ஞான்றும் ஒரு தன்மைத்தாதல் பற்றி அதனைச் செம்பொருள் என்றார்.
அதனைக் காண்கையாவது உயிர் தன் அவிச்சை கெட்டு அதனோடு ஒற்றுமையுற இடைவிடாது பாவித்தல் இதனைச் சமாதி எனவும் சுக்கிலத்தியானம் எனவும் கூறுப.
அஃது அதுவாய்த் தோன்றும் என்பது எல்லா ஆகமங்கட்கும் துணிபு ஆகலின் வீடு எய்துவார்க்கு அக்காரத்துப் பிறப்பிற்கு ஏதுவாய பாவனை கெடுதற்பொருட்டுக் கேவலப் பொருளையே பாவித்தல் வேண்டுதலான் அதனை முன்னே பயில்தலாய இதனின் மிக்க உபாயம் இல்லை என்பது அறிக.
சார்பு உணர்ந்து சார்புகெட ஒழுகின் ஒருவன் எல்லாப் பொருட்கும் சார்பாய அச்செம்பொருளை உணர்ந்து இருவகைப் பற்றும் அற ஒழுகவல்லனாயின் சார்தரும் நோய் அழித்து மற்றுச் சார்தரா அவனை முன் சாரக்கடவனவாய் நின்ற துன்பங்கள் அவ்வுணர்வு ஒழுக்கங்களை அழித்துப் பின் சாரமாட்டா.
சாரக்கடவனவாய் நின்ற துன்பங்களாவன பிறப்பு அநாதியாய் வருதலின் உயிரான் அளவின்றி ஈட்டப்பட்ட வினைகளின் பயன்களுள் இறந்த உடம்புகளான் அனுபவித்தனவும் பிறந்த உடம்பான் முகந்து நின்றனவும் ஒழியப் பின்னும் அனுபவிக்கக் கடவனவாய்க் கிடந்தன.அவை விளக்கின்முன் இருள்போல ஞானயோகங்களின் முன்னர்க் கெடுதலான் அழித்துச் சார்தரா என்றார்.
அஃது அறும்வழிக் கிடந்த துன்பங்கள் எல்லாம் என் செய்யும் என்னும் கடாவை ஆசங்கித்து அவை ஞான யோகங்களின் முதிர்ச்சி உடைய உயிரைச் சாராமாட்டாமையானும் வேறு சார்பு இன்மையானும் கெட்டு விடும் என்பது இதனால் கூறப்பட்டது.
காமம் வெகுளி மயக்கம் இவை முன்றன் நாமம் கெட ஞான யோகங்களின் முதிர்ச்சியுடையார்க்கு விழைவு வெறுப்பு அவிச்சை என்னும் இக்குற்றங்கள் மூன்றனுடைய பெயருங்கூடக் கெடுதலான் நோய் கெடும் அவற்றின் காரியமாய வினைப்பயன்கள் உளவாகா.
அநாதியாய அவிச்சையும் அதுபற்றி யான் என மதிக்கும் அகங்காரமும் அதுபற்றி எனக்கு இது வேண்டும் என்னும் அவாவும் அதுபற்றி அப்பொருட்கண் செல்லும் ஆசையும் அதுபற்றி அதன் மறுதலைக்கண் செல்லும் கோபமும் எண வடநூலார் குற்றம் ஐந்து என்றார்.
இடையறாத ஞானயோகங்களின் முன்னர் இக்குற்றங்கள் மூன்றும் காட்டுத் தீ முன்னர்ப் பஞ்சுத் துய்போலும் ஆகலின் அம் மிகுதிதோன்ற இவை மூன்றின் நாமங்கெட என்றார்.
காரணமாய அக்குற்றங்களைக் கெடுத்தார் காரியமாகிய வினைகளைச் செய்யாமையின் அவர்க்கு வரக்கடவ துன்பங்களும் இலவாதல் மெய்உணர்வின்பயன் ஆகலின் இவை இரண்டு பாட்டும் இவ்வதிகாரத்த வாயின.
எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும் தவாஅப் பிறப்பு ஈனும்வித்து எல்லா உயிர்கட்கும் எக்காலத்தும் கெடாது வருகின்ற பிறப்பினை விளைவிக்கும் வித்து அவாஅ என்ப அவா என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
உடம்பு நீங்கிப்போம் காலத்து அடுத்த வினையும் அது காட்டும் கதி நிமித்தங்களும் அக்கதிக்கண் அவாவும் உயிரின்கண் முறையே வந்துதிப்ப அறிவை மோகம் மறைப்ப அவ்வுயிரை அவ்வவா அக்கதிக் கண் கொண்டுசெல்லும் ஆகலான் அதனைப் பிறப்பினும் வித்து என்றும் கதிவயத் தான் உளதாய அவ்வுயிர் வேறுபாட்டினும் அவை தன்மை திரியும் உற்சர்ப்பிணி அவசர்ப்பிணி என்னும் கால வேறுபாட்டினும் அது வித்தாதல் வேறுபடாமையின் எல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும் என்றும் இஃது எல்லாச் சமயங்கட்கும் ஒத்தலான் என்ப என்றும் கூறினார்.
வேண்டுங்கால் பிறவாமை வேண்டும் பிறப்புத் துன்பம் ஆதல் அறிந்தவன் ஒன்றை வேண்டின் பிறவாமையை வேண்டும் அது வேண்டாமை வேண்ட வரும் அப்பிறவாமைதான் ஒரு பொருளையும் அவாவாமையை வேண்ட அவனுக்குத் தானே உண்டாம்.
அநாதியாகத் தான் பிறப்புப் பிணிமூப்பு இறப்புக்களால் துன்பமுற்று வருகின்றமையை உணர்ந்தவனுக்கு ஆசை இன்பத்தின் கண்ணேயாகலின் பிறவாமையை வேண்டும் என்றும் ஈண்டைச் சிற்றின்பம் கருதி ஒரு பொருளை அவாவின் அது பிறப்பீனும் வித்தாய்ப் பின்னும் முடிவில்லாத துன்பமே விளைத்தலின் அது வேண்டாமை வேண்ட வரும் என்றும் கூறினார்.
வேண்டாமை அன்ன விழுச் செல்வம் ஈண்டு இல்லை ஒரு பொருளையும் அவாவாமையை ஒக்கும் விழுமிய செல்வம் காணப்படுகின்ற இவ்வுலகின்கண் இல்லை ஆண்டும் அஃது ஒப்பது இல் இனி அவ்வளவேயன்று கேட்கப்படுகின்ற துறக்கத்தின்கண்ணும் அதனை ஒப்பது இல்லை.
தூஉய்மை என்பது அவா இன்மை ஒருவர்க்கு வீடு என்று சொல்லப்படுவது அவா இல்லாமை அது வாஅய்மை வேண்ட வரும் அவ்வவா இல்லாமைதான் மெய்ம்மையை வேண்டத் தானே உண்டாம்.
வீடாவது உயிர் அவிச்சை முதலிய மாசு நீங்குதல் ஆகலின் அதனைத் தூய்மை என்றும் காரணத்தைக் காரியமாக உபசரித்து தூய்மை என்பது அவா இன்மை என்றும் மெய்ம்மையுடைய பரத்தை ஆகுபெயரால் மெய்ம்மை என்றும் கூறினார்.
அற்றவர் என்பார் அவா அற்றார் பிறவியற்றவர் என்று சொல்லப்படுவார் அதற்கு நேரே ஏதுவாகிய அவாஅற்றவர்கள் மற்றையார் அற்றாக அற்றது இலர் பிற ஏதுக்களற்று அஃது ஒன்றும் அறாதவர்கள் அவற்றால் சில துன்பங்கள் அற்றதல்லது அவர்போற் பிறவி ஆற்றிலர்.
ஒருவனை வஞ்சிப்பது அவா மெய்யுணர்தல் ஈறாகிய காரணங்கள் எல்லாம் எய்தி அவற்றான் வீடு எய்தற்பாலனாய ஒருவனை மறவி வழியால் புகுந்து பின்னும் பிறப்பின்கண்ணே வீழ்த்துக் கெடுக்கவல்லது அவர் அஞ்சுவதே அறன்ஆகலான் அவ்வவாவை அஞ்சி காப்பதே துறவறமாவது.
அநாதியாய்ப் போந்த அவா ஓரோவழி வாய்மை வேண்டலை ஒழிந்து பராக்கால் காவானாயின் அஃது இடமாக அவன் அறியாமல் புகுந்து பழைய இயற்கையாய் நின்று பிறப்பினை உண்டாக்குதலான் அதனை வஞ்சிப்பது என்றார்.
அவாவினை ஆற்ற அறுப்பின் ஒருவன் அவாவினை அஞ்சித்துவரக் கெடுக்க வல்லன் ஆயின் தவா வினை தான் வேண்டும் ஆற்றான் வரும் அவனுக்குக் கெடாமைக்கு ஏதுவாகிய வினை தான் விரும்பும் நெறியானே உண்டாம்.
காரணத்தைக் காரியமாக உபசரித்து அவா என்றும் துன்பத்துள் துன்பம் என்றும் அது கெட்டார்க்கு மனம் தடுமாறாது நிரம்பி நிற்றலான் ஈண்டும் இன்பம் இடையறாது என்றும் கூறினார்.
கை பொருள் ஆகுஊழால் அசைவு இன்மை தோன்றும் ஒருவற்குக் கைப்பொருளாதற்குக் காரணமாகிய ஊழான் முயற்சி உண்டாம் போகு ஊழால் மடி தோன்றும் அஃது அழிதற்குக் காரணமாகிய ஊழான் மடி உண்டாம்.
இழவு ஊழ் உற்றக்கடை அறிவு பேதைப் படுக்கும் ஒருவனுக்கு எல்லா அறிவும் உளவாயினும் கைப்பொருள் இழத்தற்கு ஏதுவாகிய ஊழ் வந்துற்றவிடத்து அஃது அதனைப் பேதையாக்கும் ஆகல் ஊழ் உற்றக்கடை அகற்றும் இனி அவன் அறிவு சுருங்கியிருப்பினும் கைப்பொருளாதற்கு ஏதுவாகிய ஊழ் வந்துற்றவிடத்து அஃது அதனை வரிக்கும்.
நுண்ணிய நூல் பல கற்பினும் பேதைப்படுக்கும் ஊழுடையான் ஒருவன் நுண்ணிய பொருள்களை உணர்த்தும் நூல் பலவற்றையும் கற்றானாயினும் மற்றும் தன் உண்மை அறிவே மிகும் அவனுக்குப் பின்னும் தன் ஊழான் ஆகிய பேதைமை உணர்வே மேற்படும்.
உலகத்து இயற்கை இரு வேறு உலகத்து ஊழினான் ஆய இயற்கை இரண்டு கூறு திரு வேறு தெள்ளியராதலும் வேறு ஆதலால் செல்வமுடையராதலும் வேறு அறிவுடையராதலும் வேறு.
அவ்வாறன்றி அறிவுடையார் வறியராகவும் ஏனையார் செல்வராகவும் காண்டலான் அறிவுடையராதற்கு ஆகும் ஊழ் செல்வமுடையராதற்கு ஆகாது செல்வமுடையராதற்கு ஆகும் ஊழ் அறிவுடையராதர்க்கு ஆகாது என்றதாயிற்று.
செல்வம் செயற்கு செல்வத்தை ஆக்குதற்கு நல்லவை எல்லாம் தீயவாம் நல்லவை எல்லாம் தீயவாய் அழிக்கும் தீயவும் நல்லவாம் அதுவேயன்றித் தீயவை தாமும் நல்லவாய் ஆக்கும் ஊழ்வயத்தான்.
பால் அல்ல பரியினும் ஆகாவாம் தமக்கு ஊழல்லாத பொருள்கள் வருந்திக்காப்பினும் தம்மிடத்து நில்லாவாம் தம உய்த்துச் சொரியினும் போகா ஊழால் தமவாய பொருள்கள் புறத்தே கொண்டுபோய்ச் சொரிந்தாலும் தம்மைவிட்டுப் போகா.
கோடி தொகுத்தார்க்கும் ஐம்பொறிகளான் நுகரப்படும் பொருள்கள் கோடியை முயன்று தொகுத்தார்க்கும் வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லா துய்த்தல் அரிது தெய்வம் வகுத்த வகையான அல்லது நுகர்தல் உண்டாகாது.
துப்புரவு இல்லார் துறப்பார் வறுமையான் நுகர்ச்சி இல்லாதார் துறக்கும் கருத்துடையராவர் உறற்பால ஊட்டா கழியும் எனின் ஊழ்கள் உறுதற்பாலவாய துன்பங்களை உறுவியாது ஒழியுமாயின்.
தம்மால் விடப்பெறுவன தாமே விடப்பெற்று வைத்தும் கருத்து வேறுபாட்டால் துன்பமுறுகின்றது ஊழின் வலியான் என்பது எஞ்சி நிற்றலின் மன் ஒழியிசைக்கண் வந்தது.
நன்று ஆங்கால் நல்லவாக் காண்பவர் நல்வினை விளையுங்கால் அதன் விளைவாய இன்பங்களைத் துடைக்கும் திறன் நாடாது இவை நல்ல என்று இயைந்து அனுபவிப்பார் அன்று ஆங்கால் அல்லற்படுவது எவன் ஏனைத் தீவினை விளையுங்கால் அதன் விளைவாய துன்பங்களையும் அவ்வாறு அனுபவியாது துடைக்கும் திறன் நாடி அல்லல் உழப்பது என் கருதி?
தாமே முன் செய்து கொண்டமையானும் ஊட்டாது கழியாமையானும் இரண்டும் இயைந்து அனுபவிக்கற்பால அவற்றுள் ஒன்றிற்கு இயைந்து அனுபவித்து ஏனையதற்கு அது செய்யாது வருந்துதல் அறிவன்று என்பதாம்.
மற்று ஒன்று சூழினும் தான் முந்துறும் தன்னை விலக்குதற் பொருட்டுத் தனக்கு மறுதலையாவதோர் உபாயத்தைச் சூழினும் தான் அவ்வுபாயமேயானும் பிறிதொன்றானும் வழியாக வந்து அச்சூழ்ச்சியின் முற்பட்டு நிற்கும் ஊழின் பெருவலியா உள அதனால் ஊழ்போல மிக்க வலியுடையன யாவை உள?
பிரித்தானியாவில் மர்மமாக இறந்து கிடந்த இளம் பெண் கணவனைப் பற்றி அடுத்தடுத்து வெளியாகும் அதிர்ச்சி தகவல்கள் கீர்த்தி சுரேஷை பின்னுக்கு தள்ளி சாதனை படைத்த பிரபல நடிகர் டிவி சானல்களை அலற வைத்த ரேட்டிங்க்ஸ்
இதை தவிர கூடுதலாக சேமிப்பை நீட்டிப்பதற்கு என மைக்ரோ எஸ்டி அட்டை பொருத்தும் வகையிலான ஸ்லாட் வசதி கொண்டதாகவும் வந்துள்ளது.
நுரையீரலில் ஏற்பட்ட தொற்று மூச்சுத் திணறல் உள்ளிட்ட காரணங்களால் சென்னையில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனை ஒன்றில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தார் வாலி.
உடனடியாக தீவிர சிகிச்சை பிரிவுக்கு மாற்றப்பட்ட அவர் சுமார் முப்பது நாட்களுக்கும் மேலாக தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் இருந்து வந்தார்.
கவிஞர் கண்ணதாசன் ஒருபுறம் தமிழ் திரையுலகில் கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த காலக்கட்டத்தில் தனது தனித் திறமையால் தமிழ் திரையுலகில் தனக்கென ஒரு இடத்தை தக்க வைத்துக்கொண்டார்.
புதிய வானம்... புதிய பூமி நல்ல பேரை வாங்க வேண்டும் பிள்ளைகளே... ஏமாற்றாதே ஏமாறாதே... நான் ஆணையிட்டால் அது நடந்துவிட்டால்... கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா.. காற்று வாங்க போனேன் கவிதை வாங்கி வந்தேன்.. வெள்ளிக் கிண்ணம்தான் தங்க கையிகளில்.. நான் ஒரு குழந்தை நீ ஒரு குழந்தை... நான் உன்னை வாழ்த்தி பாடுகிறேன்.. ஊர்வசி ஊர்வசி... அம்மா என்றழைக்காத உயிரில்லையே...என எம்.ஜி.ஆர்.
சிவாஜி காலத்தில் இருந்து ரஜினி கமல் விஜய் அஜித் சூர்யா விக்ரம் தனுஷ் சிம்பு சித்தார்த் என இக்கால நடிகர்களின் படங்கள் வரை பாடல்கள் எழுதி உள்ளார்.
மற்றும் கருணாநிதி ஆகியோர் அரசியலில் இருவேறு துருவங்களாக இருந்த நிலையில் இரண்டுபேரிடமும் நல்ல நட்புறவை வளர்த்துக்கொண்டவர் வாலி.
தமிழ் திரையுலகின் இசை ஜாம்பவான்களான எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் இளையராஜா ஆகிய இரு இசையமைப்பாளர்களின் இசையில்தான் வாலி ஏராளமான பாடல்களை எழுதியுள்ளார் என்றபோதிலும் ஏ.ஆர்.
அந்தக் காலகட்டத்தில் பிரபல இதழில் ஓவியங்களை வரைந்து கொண்டிருந்த மாலியைப் போலவே தானும் ஒரு ஓவியராக வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டிருந்தவரிடம் அவருடைய பள்ளித் தோழன் பாபு மாலியைப் போல சிறந்த சித்திரக்காரனாக வரவேண்டும் என்றுகூறி வாலி என்னும் பெயரைச் சூட்டினார்.
எம்.ஜி.ஆர் சிவாஜி தலைமுறை தொடங்கி ரஜினிகமல் தலைமுறையில் தொடர்ந்து இன்று புதிதாய் அறிமுகமாகும் கதாநாயகர்களுக்கும் பாடல்கள் எழுதுமளவுக்கு அனைத்துத் தலைமுறையினராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு படைப்பாளி கவிஞர் வாலி.
திரைப்படப் பாடல்கள் மட்டுமின்றி மரபுக்கவிதைகள் புதுக்கவிதைகள் என்று அவர் தனது தமிழாற்றலைப் பல பரிமாணங்களில் வெளிப்படுத்தியவர் என்பதை எப்படி மறக்க முடியும்?
தாய்ப்பாசம் குறித்து எத்தனையோ பாடல்கள் வந்திருந்தாலும் கவிஞர் வாலி எழுதி இசைஞானி இசையமைத்து யேசுதாஸ் பாடிய அம்மாவென்றழைக்காத உயிர் இல்லையே?
முன்பு நிகழ்ந்த ஒரு விழாவில் கவிஞர் வாலி எனக்கு இன்று இருக்கும் பணம் வசதிகள் அனைத்தும் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் போட்ட பிச்சையே.
சோறு திண்ணவே நேரம் இல்லாதவன் ஆனேன் என்று பேசியதை வாசித்தபோது செஞ்சோற்றுக்கடன் என்பதன் சிறப்பைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.