sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சிவ சமுத்திரம் பாய்கரை நீர் வீழ்ச்சிகளைத் தூரத்திலிருந்து அவற்றின் இயற்கைத் தோற்றத்தைக் கண்டு ஆகாச கங்கை யென்றும் ஆஸ்ரம வாசத்திற்குத் தகுதியான இடமென்றும் வர்ணித்த கவியும் ரிஷியும் அந் நீர்வீழ்ச்சிகள் ஒளித்து வீணாக்கி வந்த பெருஞ்சக்தியைக் கட்டுப்படுத்தி மனிதன் இட்ட வேலையைச் செய்யும் பணிப் பெண்ணாக மாற்றிக் கொடுத்த இன்ஜினீயரை விட எப்படி மேலானவர் ஆவார்கள்?
இராஜபுதனப் பாலைவனத்தில் பளிங்குப் பாறையாக இருந்த இயற்கைப் பொருள் வெட்டப்பட்டு நாடுகடத்தப் பட்டு பல்லாயிரம் கைகளால் அடுக்க ஒரு தாஜ்மஹாலாக மாறிக் காட்சியளித்த போது அவ்வியற்கைப் பொருளின் பெருமை செயற்கை நிலையில் குறைந்தாவிட்டது?
மனிதன் இயற்கைப் பொருள்களையே யன்றித் தன்னுடைய இயற்கை இச்சைகளையும் உணர்ச்சிகளையும் கூடப் பின் பற்றக்கூடாது அவற்றைத் தன் அறிவைக் கொண்டு அடக்க வேண்டு மென்றும் அறிவு கற்பிக்கும் நெறியே ஞான நெறியே பின் பற்றத் தகுதி வாய்ந்தது என்றும் கண்டோம்.
இனி இயற்கை வழியிலிருந்தும் அதிகம் மாறுபடாத கிராம வாழ்க்கைக்குப் போய் எளிய வாழ்க்கையை ஏற்றுக் கொள்வது நலம் தரும் என்று சொல்வதைக் கவனிப்போம்.
உடம்பெல்லாம் வாயாகவும் வயிறெல்லாம் பல்லாகவும் அமைந்து உண்பதும் உறங்குவதும் தவிர்த்து வேறு தொழிலை யறியாத ஓரறிவு ஈரறிவுப் பிராணிகள் கூடத் தனித்து வாழ்வதில்லை.
மூன்றறிவு நான்கறிவு ஐந்தறிவுகளை யுடைய மிருகங்கள் பறவைகள் முதலான பிராணிகளும் தனித்து வாழ்வ தில்லை கூட்ட வாழ்க்கையையே விரும்பி நடத்துகின்றன.
மனிதரிலும் தலை சிறுத்து உடல் பெருத்துப் புலன் உணர்ச்சியன்றிப் போத உணர்வில்லாத அஞ்ஞானச் செல்வங்கள் கூடத் தனித்து வாழப் பிரியப்படுவதில்லை.
மரணத்தின் பயங்கரமெல்லாம் இனிமேல் பிறர் அன்புக்குப் பாத்திரமாகி பிறர் அன்பைப் பெறவும் பிறரிடம் அன்பைச் செலுத்தவும் வசதி யில்லாமற் போகிறதே என்கிற காரணத்தாலேயே ஏற்படுவதாகச் சொல்லலாம்.
பிற உயிர்களின் சம்பந்தத்திலிருந்து முற்றிலும் நீங்கி ஏகாங்கியாக இருக்க வேண்டு மென்ற பயத்தை நினைத்தே உடலை விட்டு நீங்கும் உயிர் மோக்ஷ உலகை விரும்பாது நில உலகிலேயே மீண்டும் இருக்க ஆசைப்படுகிறது.
இறந்தவர்களுடைய ஆவி மறுபடியும் இவ்வுலக வாழ்வை விரும்பித் தாங்கள் முன் வாழ்ந்த இடங்களைச் சுற்றிக் கொண்டும் பிற உயிர்களைப் பற்றிக் கொண்டும் பேய் பிசாசுகளாகித் தங்களுடைய ஆசைகளைத் தீர்த்துக் கொள்கின்றன என்ற கொள்கையும் மனிதனுக்கு இயல்பாகவுள்ள சங்க வாழ்க்கை விருப்பத்தைக் காட்டுகிறது.
தாங்கள் ஏற்படுத்தியுள்ள தண்டனைகளில் எல்லாம் தனியறையில் சிறை வைப்பது குணிடூடிச்ணூதூ இணிணஞூடிணஞுட்ஞுண மிகவும் கொடியதென்று அரசாங்கங்கள் நினைப்பதிலும் உண்மையில்லாமலில்லை.
இவ்விரண்டின் இன்றியமையாத் தன்மைக்குத் தக்கபடி இவ்விரண்டு பொருள்களும் காற்றும் நீரும் எல்லாருக்கும் எளிதில் கிடைக்கக் கூடிய விதத்தில் யாவர்க்கும் பொது உடமையாய் எந்தப் பலவானாலும் தன்னுடைய தனி உடமையாக்கிக் கொள்ள முடியாத வகையில் உலகமெங்கும் இயற்கையாய் அமைந்துள்ளன.
மூன்றாவதான உணவு முதல் இரண்டைப்போலப் பொது உடமையாயில்லாமல் மண்ணாசை கொண்ட மன்னராலும் பொன்னாசை கொண்ட மக்களாலும் ஆதியிலிருந்தே தனியுடமையாக்கிக்கொள்ளப் பட்டிருக்கிறது.
உணவையும் பொது உடமையாக்கி எல்லார்க்கும் எளிதில் கிடைக்கும்படி செய்யவேண்டு மென்பது அன்பின் வழிவந்த அறிவாளர் ஒவ்வொருவரும் ஆதி காலந் தொட்டுக் கொண்டுள்ள ஆசை கண்டு வந்த கனா.
இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து கெடுக உலகியற்றியான் என்றும் உறுபசியும் ஓவாப்பிணியும் செறுபகையும் சேராதியல்வது நாடு என்றும் வள்ளுவர் கூறிப் போந்தார்.
கனவை நனவாக்கி உணவையும் பொதுவுடமையாக்கிப் பசியையொழித்து மக்களுக்குள் ஏற்றத் தாழ்வு கற்பிக்கும் பகையையும் ஒழித்து ருஷ்யாவை நாடாகச் செய்தார் லெனின்.
ஓரிடத்திலிருந்து உழுது பயிர்செய்து தனக்கு வேண்டிய உணவுப் பொருள்களை உண்டாக்கிக் கொள்ளத் தெரியாத காலத்தில் மனிதன் எதைத்தின்று எப்படி வாழ்ந்தான்?
மிருகங்களைப் பிடித்துக் கொன்று தின்றவன் நாளடைவில் அம்மிருகங்களைப் பழக்கி வளர்த்து அவற்றைக் கொல்லாமல் அவற்றின் பொருள்களிலிருந்து உணவையும் உடையையும் பெற்றுக் கொள்ளத் தெரிந்தான்.
அக்காலத்தில் அவனுக்கு உணவையும் உடையையும் அளித்த மிருகங்களை வளர்க்க வேண்டி மேய்ச்சல் காடுகளைத் தேடியலைந்து ஓரிடத்திலும் நிலைத்து வாழாமல் நாடோடி வாழ்க்கை நடத்தினான்.
சாகுபடிக்குத் தகுதியான நிலவளமும் குடிப்பதற்கு தண்ணீர் எப்போதும் உள்ளதுமான இடத்தையே தான் தங்கி வசிப்பதற்கு ஏற்றதெனக் கண்டு இவ்விரண்டு வசதிகளும் பொருந்திய இடங்களில் தங்கினான்.
மழைத் தண்ணீர் பள்ளம் படுகைகளில் தேங்கி நின்ற நீர்நிலைகளும் மேற்பரப்பில் ஓடும் ஆறுகளுமே அந்தக்கால மனிதனுக்கிருந்த தெரிந்த ஜலவசதிகள் நிலத்தின் கீழ் உள்ள ஊற்றுக்களை கிணறு தோண்டி உபயோகிக்க அவனுக்குத் தெரியாது.
காசி பிரயாகை பாடலிபுரம் காவிரிப் பூம்பட்டினம் உறையூர் மதுரை கருவூர் நெல்லை பேரூர் முதலிய பழைய ஊர்கள் எல்லாம் நதிக்கரை நகரங்களே யாகும்.
ஈரோடை வெள்ளோடை சிற்றோடை பவானி கீழ்வானி மேல்வானி ஆற்ர் புனலூர் ஜலத்தூர் மதுக்கரை மீன்கரை ஓடத்துறை நெல்லித்துறை முதலான ஊர்ப்பெயர்கள் அவ்வூர்கள் ஆதியில் தோன்றுவதற்குக் காரணமாயிருந்த ஜலவசதிகளைக் குறிக்கின்றனவல்லவா?
இது போலவே இப்போது ஊர்களாயிருந்த இடம் முன் பெருங்காடுகளாயிருந்து மனிதன் அக்காடுகளை வெட்டி நாடாக்கின உண்மையையும் நமது நாட்டில் உள்ள பல ஊர்ப் பெயர்கள் தெரிவிக்கின்றன.
தென்னம்பாளையம் பனங்காட்டூர் புளியம்பட்டி மாமரத்துப்பட்டி விளாமரத்துப் பட்டி வேலாம் பூண்டி ஈஞ்சம் பள்ளி எட்டிக் குட்டை புங்கம்பாளையம் வேப்பம்பாளையம் முருங்கைத் தொழுவு வாகைத் தொழுவு நெரிஞ்சிப் பேட்டை வாழைத் தோட்டம் முதலிய ஊர்ப்பெயர்கள் காடுவெட்டி நாடாக்கிய காலத்தில் அவ்விடங்களில் சிறப்பாய் இருந்த மரஞ்செடி தாவரங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன.
அது போலவே புலியூர் சிங்கம் பேட்டை நரிப்பட்டி பன்றிமடை கரடிமடை மானுப்பட்டி முதலிய ஊர்ப்பெயர்கள் அக்காடுகளில் யதேச்சையாயிருந்த மிருகங்களை மனிதன் அழித்து ஊர் கட்டியதைக் குறிப்பனவாகும்.
நதிக்கரைகளில் ஊர்கள் உண்டாக்கிப் பெருகிய மனிதன் ஜனப்பெருக்கால் நதிகளை விட்டு மேட்டுப் பாங்கான நிலங்களிலும் குடியேறவேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டபோது ஆறுகளைத் தவிர்த்து வேறு ஜலவசதியைக் காணமுயன்றான்.
மேட்டுபாவி பூலாங்கிணறு வெள்ளக் கிணறு கரடி பாவி பருபாவி கிணற்றுக்கடவு பண்ணைக்கிணறு அல்லிக் கேணி கூவலூர் முதலிய ஊர்ப்பெயர்கள் மனிதன் கிணறு தோண்டத் தெரிந்து கொண்ட பின் ஆற்றங் கரைகளைவிட்டு மேட்டுப் பிரதேசங்களில் குடியேறிய காலத்தில் தோன்றியவை என்று தெரிவிக்கின்றன.
சிறு சிறு கூட்டங்களாய்ப் பரவி நாடெங்கும் குடியிருப்புகளை கிராமங்களை உண்டாக்கி வாழ்ந்த மக்களை ஆட்பலமும் அறிவும் கொண்ட ஒருவன் அடக்கித் தலைவனாகித் தன் அதிகாரத்தையும் ஆட்சியையும் நிலைக்கச் செய்ய அங்கங்கே கோட்டை களைக் கட்டினான்.
அரசனையண்டி அவனைக் காத்து மற்றவர்களை அரசன் ஆணைக்கடங்கச் செய்யவும் மதத்தின் பெயரால் மக்களுக்கு ஒழுக்கம் கற்பிக்கவும் அங்கங்கே கோயில்கள் தோன்றின.
நாள் முழுதும் ஒரு முயலையோ மானையோ பின் பற்றிக் காடு முழுதும் ஓடித்திரிந்து அதைக் கொன்று கொண்டு வந்து காய்ந்த சுள்ளிகளைச் சேர்த்துச் சக்கிமுக்கி தட்டித் தீயுண்டாக்கி இறைச்சியை வாட்டித் தானும் தன் மனைவி மக்களும் தின்று மரத்தடியிலும் மலைக்குகையிலும் வாழ்ந்து வந்த மனிதன் விவசாயம் செய்யத் தெரிந்து கொண்ட பின் ஓரிடத்தில் தங்கி விளைநிலத்திற்கருகில் வளைவு கட்டிக் கொண்டு வாழத் தொடங்கியபோது இவனுக்கருகில் இவன் இனத்தார்களும் இவனைப்போலவே வளைவுகள் கட்டிக்கொண்டு வாழலாயினர்.
ஒரு குடியிருப்புக்குச் சுற்றிலுமுள்ள விளை நிலங்களை அக்குடியிருப்பில் தங்கிய பல குடும்பங்களும் தங்களுக்குள் பங்கிட்டு அவரவர் நிலத்திற்கு வரையறை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் வந்தது.
தனியுடமைக் கொள்கை ஏற்பட்ட பின் நாளடைவில் சிலர் அதிக நிலங்கள் பெறவும் சிலர் நிலம் இல்லாது போகவும் நேர்ந்ததில் ஆச்சரியம் இல்லை.
நிலம் இல்லாதவர்கள் வேலையற்றுப் போகவே குடியானவனுக்கு வேண்டிய இதர பொருள்களையும் சௌகரியங்களையும் செய்து கொடுத்துக் குடியானவனிடமிருந்து தங்களுக்கு வேண்டிய உணவுப் பொருள்களைப் பெறவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது.
இவர்களுக்கு வேண்டிய உடையைத் தயாரித்துக் கொடுக்கச் சேடன் சேணியன் கைக்கோளனும் உழவுக் கருவிகளைச் செய்து கொடுக்கத் தச்சன் கொல்லனும் பாத்திரம் செய்து கொடுக்கக் குயவன் கன்னானும் வீடு கட்டவும் கிணறு வெட்டவும் ஒட்டன் கொத்தனும் இலை தயாரித்துக் கொடுக்கவும் மாலை கட்டிக் கொடுக்கவும் ஆண்டி பண்டாரமும் துணி வெளுத்துக் கொடுக்க வண்ணானும் க்ஷவரம் செய்து அழகு படுத்த நாவிதனும் அணிகலன் செய்து கொடுக்கத் தட்டானும் பண்ணை வேலைகளில் கடின வேலைகளைச் செய்யப் பள்ளர் சக்கிலியரும் என்று அவசியமான தொழில்களைச் செய்யச் சிலர் ஏற்படுத்தப் பட்டனர்.
கிராம வாழ்க்கை பின்னும் சிறிது நாகரிகப்பட்ட போது குடியானவன் குடித்துக் களிக்கக் கள்ளும் மதுவும் தயாரித்துக் கொடுக்கச் சிலரும் கோவில்களும் பூசாரிகளும் தேவடியார்கள் சின்னமேளம் பெரிய மேளங்களும் தோன்றின.
இவ்வாறு சமூக வாழ்க்கைக்கு வேண்டிய எல்லாவற்றையும் தாங்களே தயாரித்துக் கொள்ளக் கூடிய வகையில் ஜனங்களும் தொழில்களும் ஏற்பட்டு ஒவ்வொரு கிராமமும் ஒரு தனிப்பட்ட சமூகமாய் பிறர் தயவை எதிர்பாராமல் அக்காலத்திய கிராம வாழ்க்கை நடத்தப்பட்டு வந்தது.
இவ்வித கிராமங்கள் பலவற்றால் ஆகிய ஒரு நாட்டை ஒருவன் கைப்பற்றி ஆட்சி செய்யும்போது அவன் இந்தக் கிராம வாழ்க்கையின் அமைப்பைச் சீர்குலைக்காமல் மேலும் பலமாக்கி வைத்துத் தன் ஆட்சியை நிலை பெறுத்துவதற்குச் சாதகம் செய்து கொண்டான்.
ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் ஒரு தலைவனை ஏற்படுத்தி அவன் மூலம் தனக்குத் தேவையான கப்பத்தை வாங்கிக் கொண்டு தன் கட்டளைப்படி நடந்து தனக்குதவிபுரிபவர்களுக்கு ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் வரி நீக்கப்பட்ட விளைநிலங்களை ஊழிய இனாமென்றும் தேவதாயம் பிரம்மதாயம் என்றும் சாமிக்கும் பூசாரிக்கும் பிராமணருக்கும் கொடுத்து இவர்களைத் தன் ஆட்சிக்கு அரண்களாக்கிக் கொண்டான்.
கிராம அமைப்பு முடி ஆட்சிக்கும் கொடுங்கோன்மைக்கும் சாதகமான அமைப்பு என்பதைக் கண்டதினால் பழைய இந்து அரசர்கள் காலத்தில் இருந்த இவ்வமைப்புப் பின்னால் முகமதிய அரசர்களாலும் அதற்குப்பின் வந்த கிருஸ்தவ இங்கிலீஸ் அரசாங்கத்தாலும் அப்படியே காப்பாற்றப்பட்டு வருகிறது.
சிறு சிறு கிராமங்களில் தனிப்பட்ட சமூகங்களாய் வாழ்ந்து வந்த மக்கள் இராமன் ஆண்டாலென்ன இராவணன் ஆண்டாலென்ன என்று கவலை கொள்ளாமல் இருந்ததில் ஆச்சரியமில்லை.
சண்டமாருதத்தால் கலக்கப்பட்டுக் கொந்தளிக்கும் கடலின் கரையோரங்களில் அலைகள் ஒதுக்கும் குப்பை கூளங்களும் பாசியும் நுரையும் படிந்து சலனமற்றிருக்கும் உப்பங்கழிகளைப்போல உலகில் நடக்கும் எவ்விதப் புரட்சிகளுக்கும் எட்டாது உணர்வற்று அசைவற்று இருந்து வந்தன நம் நாட்டுக் கிராமங்கள்.
மிகப் பழமையானதும் எளிதில் உடைக்க முடியாததும் தொடர்ச்சியாக அரசாங்கங்களின் பாதுகாப்புப் பெற்று வந்ததுமான இந்தக் கிராம அமைப்பும் கிராம வாழ்க்கை முறையும் நாகரீக வளர்ச்சியால் நாளடைவில் சீர்குலைந்து சின்னா பின்னப்பட்டு இன்று அழிந்து ஒழிந்து போகும் நிலையில் இருக்கிறது.
பலங்குன்றி ஜீவநாடிகள் எல்லாம் அடங்கிக் குற்றுயிராயிருக்கும் இவ்வமைப்பையும் முறையையும் பலங் கொடுத்து உயிர்ப்பிக்கப் பல வைத்தியர்கள் முயற்சிக்கின்றனர்.
தன்னுடைய உடலுக்கு தானே வைத்தியம் செய்து பல பல விதமான உணவுகளை உண்டு பட்டினி கிடந்தும் பரீக்ஷித்துப் பார்ப்பது போல் கிராமவாழ்க்கையைப் புனர் நிர்மாணம் செய்வதற்கும் பல மருந்துகள் பரீக்ஷிக்கப் படுகின்றன.
கிராமக் கைத்தொழில் அபிவிர்த்தி சங்கம் என்கிற புது ஊசி ஒன்று இப்போது தயாரிக்கப்பட்டு கருப்பட்டியும் விளக்கெண்ணெயும் இஞ்செக்ஷன் செய்யப்பட வேண்டும் என்று இப்போது தீர்மானிக்கப் பட்டிருக்கிறது.
வேலையும் கூலியும் கிடைக்காததால் கிராமங்களில் உள்ளவர் கிராமங்களை விட்டுப் பட்டணங்களுக்கும் பிற நாடுகளுக்கும் போய் வாழ வேண்டிய நிர்ப்பந்தம்.
ஒவ்வொரு சென்ஸஸ் கணக்குப்படியும் கிராமாந்தரங்களில் வாழும் ஜனங்களின் தொகை குறைந்து கொண்டும் பட்டணங்களின் ஜனத்தொகை வளர்ந்து கொண்டும் வருகின்றன.
கீழ் ஜாதிகள் என்போரிலும் விவசாயிகளைத் தவிர்த்த மற்றையோரில் பெரும்பாலோர் பெரிய ஆலைகள் உள்ள பட்டணங்களுக்குப் போய்க் கொண்டு வருகின்றனர்.
வண்ணான் நாவிதன் புரோகிதன் பூசாரி ஆண்டி ஒட்டன் பள்ளன் சக்கிலியன் முதலானவர்களுக்கு ஓரளவு தொழில் இருக்கிறதாகச் சொன்னாலும் தச்சன் கொல்லன் தட்டான் கன்னான் குயவன் வாணியன் சேணியன் சேடன் கைக்கோளன் முதலான பலருக்குத் தங்கள் குலத் தொழிலைக் கிராமங்களில் நடத்தி அதன் மூலம் ஜீவனம் செய்ய இன்றைய நிலை இடம் கொடுப்ப தில்லை.
இன்று இப்பொருள்கள் எல்லாம் அனேகமாய் இயந்திர சாலைகளில் தயாரிக்கப்பட்டு வியாபாரிகளால் கடைகளிலும் சந்தைகளிலும் விற்கப்படு கின்றன.
உழவுத் தொழிலுக்கு இன்றியமையாது வேண்டிய கலப்பை ஏர்ச்சட்டம் பரம்புச் சட்டம் நுகம் தடி உழுகோல் முதலிய மரச்சாமான் களைப் பெரும்பாலும் இன்றைய குடியானவன் தன் ஊரிலுள்ள தச்சனிடம் போய் வாங்கிக் கொள்வதை நிறுத்திவிட்டான்.
கொழு கொத்து அரிவாள் மண்வெட்டி முதலிய இரும்புச் சாமான்களை பட்டணக்கரையிலுள்ள இரும்புக் கடையில் வாங்குகிறானேயன்றி உள்ளூரில் உள்ள கொல்லனிடம் பெற முடிவதில்லை.
மரச் சாமான்களும் இயந்திரசாலைகளில் அறுவை செய்து ரயில் மார்க்கமாக இறக்குமதி செய்யப்பட்டு மரக்கடைகளில் மொத்தமாகத் தயார்செய்யப்படுவதால் விலை குறைவாகவும் பொருள் நயமாகவும் கிடைக்கின்றன.
ஷராப் கடைகளில் தேவையான பொன் வெள்ளி நகைகள் நாகரிகமாகத் தயாரிக்கப் பட்டு எப்போதும் தயாரிலிருப்பதால் தட்டான் கிராமத்தை விட்டுப் பட்டணங்களில் உள்ள ஷராப்புக் கடைக்காரனிடம் கூலிக்கு வரவேண்டியதாயிற்று.
பீங்கானும் அலுமினியப் பாத்திரமும் இயந்திரங்கள் மூலம் ஏராளமாய் உற்பத்தி செய்யப்பட்டு குறைந்த விலைக்குக் கிடைப்பதால் குயவன் கன்னான் முதலியவர்களின் தனிப்பட்ட தொழிலுக்குத் தேவையில்லாது போயிற்று.
கூரைகளுக்குப் போடும் ஓடுகள் கூட மலையாளத்தில் இயந்திரங்கள் மூலம் பெருவாரியாக உற்பத்தி செய்யப்பட்டு நாடெங்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.
இவ்வாறே எந்தப் பொருளை எடுத்துக் கொண்ட போதிலும் தனிப்பட்ட ஒரு கைத்தொழில்காரன் முன்போல் அதைச் செய்து இயந்திர உற்பத்திப் பொருளுடன் போட்டியாக விற்க முடியாத நிலையில் தன் தொழிலை விட வேண்டியவனாகி விட்டான்.
இயந்தரமும் கிராமக் கைத்தொழிலாளியும் போட்டிபோட்டதில் ரயிலுடன் போட்டி போட்டு ஓடிச்செத்த குதிரையைப் போல கைத்தொழில்காரன் தோற்றுத் தன் தொழிலை இழந்தான்.
போக்கு வரவுக்குரிய வசதிகள் முன்காலத்திற்கு இப்போது மிகமிக அதிகரித்து விட்டதும் கிராமக் கைத்தொழிலின் வீழ்ச்சிக்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகும்.
இன்றைய தினம் சர்வ சாதாரணமாய்க் கிடைக்கும் உப்பு ஒருகாலத்தில் உள் நாட்டு ஜனங்களுக்கு சமுத்திரக் கரையிலிருந்து அதி தூரத்தில் உள்ளவர்களுக்கு கிடைத்தற்கரிய பொருளாயிருந்தது.
தற்காலத்தில் போக்குவரத்துக்குள்ள மிகுந்த வசதிகள் இயந்திர உற்பத்திப் பொருள்களை மூலை முடக்குகளில் எல்லாம் பரப்பிக் கிராமக் கைத்தொழில் காரன் வாழ்க்கையைக் கெடுத்து விட்டது.
ஆனால் அதற்காக அன்று போல தச்சனைத் தேடி மரம் தேடிக்கொடுத்து அவன் கேட்கிற கூலியும் கொடுத்து ஒருவாரம் பத்துநாள் அவனிடம் நடந்து ஒரு மரப் பொம்மை வாங்கிக் கொடுக்கிற தாயார் இன்றில்லை.
பண்டு தொட்டே கிராமங்களில் கைத்தொழில்களுக்கும் தொழிலாளர் களுக்கும் இருந்து வந்த இழிவும் கிராமக் கைத்தொழில் க்ஷீணத்திற்கு ஒரு காரணமாகும்.
உழுதுண்டு வாழ்பவனே வாழ்பவன் மற்ற எல்லோரும் தொழுது உண்டு பின்னால் திரிபவர் என்கிற நிலைமைதான் கிராமங்களில் இன்றும் இருக்கிறது.
சில ஜாதிகள் செருப்புப் போட்டுக் கொண்டு நடக்கக் கூடாது குதிரையேறக் கூடாது வண்டியேறக் கூடாது வேஷ்டியை முழங்காலுக்குக் கீழே தொங்க விட்டுக் கட்டிக் கொள்ளக் கூடாது என்ற பல கொடுமைகள் இன்னும் அனேக கிராமங்களில் இருந்து வருகின்றன.
இவ்வித நிர்ப்பந்தங்களுக்கடங்கித் தன் சுயமரியாதையை யிழந்து தொழில் செய்து கிராமங்களில் வாழ்வதை விடப் பட்டணங்களுக்குப் போவது மேல் என்று நினைத்து கிராமங்களை விட்டவர் பலர்.
ஈன ஜாதிகள் என்கிற இழிவைச் சுமந்து கொண்டு ஈனத் தொழில் என்று ஏசப்படும் தொழிலைச் செய்து அரை வயிற்றுக்கும் போதாக் கஞ்சி குடித்துக் கிராமத்தில் வாழ்வதை விட பட்டணம் வந்து ஒரு சலவைச் சாலையையோ பார்பர் ஷாப் அல்லது ஷேவிங் சலூன் என்ற காரியாலயத்தையோ ஏற்படுத்திக் கொண்டு சுயமரியாதையுடன் தொழில் செய்வது மேல் என்று கிராமத்து வண்ணானும் நாவிதனும் பட்டிணத்திற்கு வருவதை யார் ஆக்ஷேபிக்க முடியும்?
எனவே கிராமங்களில் இன்னும் பலம் பெற்றிருக்கிற ஜாதிக்கட்டுப்பாட்டின் கொடுமை களும் இழிவுகளும் அனேக தொழிலாளிகளைக் கிராமங்களிலிருந்து துரத்தி விட்டன என்று சொல்வது சிறிதும் மிகையாகாது.
கிராம அமைப்பின் அஸ்திபாரம் அசைந்து கிராம வாழ்க்கை என்ற பழய கோபுரம் இடிந்து விழுவதற்கு நான்காவதாக ஒரு முக்கிய காரணம் உண்டு.
சாத்தான் அரசாங்கத்தின் கொடுமைகளில் எல்லாம் மிகக் கொடுமையானது மேற்கத்திய கல்வி ஙிஞுண்ஞுணூண ஞுஞீதஞிச்டிணிண இங்கிலீஷ் படிப்பு என்று காந்தியார் சொல்கிறார்.
ஆனால் இந்த நாட்டு மக்கள் சமதர்ம ஆட்சிக்கு லாயக்காவதற்கும் நாகரீக மடைந்த மற்ற நாடுகளைப் போல் உயரிய வாழ்க்கை நடத்துவதற்கும் வேண்டிய ஆசையைக் கிளப்பி ஜனங்களின் கண்களைத் திறந்து தங்கள் தரித்திர வாழ்க்கையில் அதிருப்தியை உண்டாக்கி இன்ப வாழ்க்கையில் மோஹத்தைக் கொடுத்து அவ்வாழ்க்கையை விரைவில் அடையத்தக்க பயிற்சியையும் கொடுத்து வருவது இங்லீஷ் படிப்பும் ஆண் பெண் ஜாதி மத வித்தியாசமின்றி அது போதிக்கப்படும் முறையுமே என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.
கிராமவாசிகளான குடியானவனையும் தொழிலாளியையும் பட்டிக்காட்டு முட்டாள்கள் காட்டுமிராண்டிகள் என்று இதுவரை ஏசி இழிவுபடுத்தி வந்த படித்த கூட்டத்தார் இன்றையதினம் உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம் என்று சொல்லியும் மேல் வரி எழுதிக் கொண்டு நடிக்கவும் ஏற்பட்ட நிர்ப்பந்த நிலைமை எப்படி வந்தது?
சத்திரத்துச் சாப்பாடும் மடத்து நித்திரையும் தங்கள் பிறப்புரிமையாகக் கொண்டு வாழ்ந்த கூட்டத்தார்களே இன்றைய தினம் வீணில் உண்டு களித்திருப்போரை நிந்தனை செய்வோம் என்ற சமதர்ம தீர்க்கதரிசியாகிய பாரதியின் அதிதீவிரப் பொது உடமைத் தத்துவத்தை ஒப்புக் கொண்டவர்கள் போல் நடிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்த நிலைமையும் மேற்கத்திய கல்வியின் விளைவால் அல்லவா?
ஒரு பட்டிக் காட்டில் தாழ்ந்த குலமென்பதிற் பிறந்த ஒரு சாமிக்கண்ணு உலகம் மதிக்கத்தக்க ஒரு பேரறிஞராய் விளங்குவதற்கு இடமளித்தது சாத்தான் அரசாங்கத்தின் மேற்கத்திய கல்வி முறையல்லவா?
பழய தர்மப்படி படிப்பதற்கு உரிமையில்லாத சூத்திர குலங்களிற்பிறந்த ஒரு சுப்பராயனும் ஒரு செங்கோடனும் ஷண்முகமும் முதல் மந்திரியாகவும் ஜில்லா கலெக்டராகவும் திவானாகவும் வர முடிந்தது தற்போதைய கல்வி முறையால் அல்லவா?
நமது அம்பத்காரும் சிவராஜும் சீனிவாசனும் இழி குலங்கள் என்று சொல்லப்படும் ஜாதிகளில் பிறந்தும் புகழ் பெற்றுக் கண்ணியமான கனவான்களாகவதற்குத் துணை நிற்பதெது?
இவர்களைப் போன்ற அறிவாளிகள் பண்டைக்காலத்தில் ஒரு சம்பூகனாகவோ சாத்தானாகவோ இருந்து அரச தண்டனைக்கும் சமூக நிந்தனைக்கும் ஆளாகி ஒழியவும் அல்லது ஒரு பிண்ணாக்கு சித்தனாகவோ ஒரு பாம்பாட்டிச் சித்தனாகவோ கல்லுளி சித்தனாகவோ மாறிச் சந்நியாசி வாழ்க்கையை மேற் கொள்ளவும் தானே முடிந்தது?
ஆகையால் இந்நாட்டில் சமத்துவ உணர்ச்சி பரவுவதற்கும் ஜாதி பற்றிய தொழில் முறைகள் கைவிடப்பட்டு அறிவு பற்றியத் தொழிலை மாற்றிக் கொண்டு உயர்வடைவதற்கும் சௌகரியம் உண்டானதன் அடிப்படைக் காரணம் மேற்கத்திய இங்கிலீஷ் படிப்பும் அப்படிப்பு வித்தியாசமின்றி எல்லார்க்கும் போதிக்கப்படுவதுமேயாகும்.
கிராமங்களில் தொழிலாளர் நிலை இப்படியாக உழவுத் தொழிலிலேயே ஈடுபட்டுள்ள குடியானவர்களைப் பற்றியும் விவசாயக் கூலிகளைப் பற்றியும் இனிக் கவனிப்போம்.
கிராமங்களில் உள்ள உழு நிலங்களில் பெரும்பாகம் அவற்றைச் சாகுபடி செய்யும் குடியானவன் கையிலிருந்து பட்டணங்களில் உள்ள வக்கீல்களுக்கும் பெருஞ் சம்பளம் பெறும் உத்தியோகஸ்தர்களுக்கும் சௌகார்களுக்கும் முதலாளிகளுக்கும் மாறிவிட்டன.
சொற்ப நிலம் உடையவனுக்கு உழவுத்தொழிலில் தன் குடும்பத்திற்குப் போதிய வருவாய் கிடைக்காததால் கடன் வாங்கி விரைவில் தனக்குள்ள சிறிது நிலத்தையும் இழந்து வருகிறான்.
பெரிய மிராஸ்தார்கள் என்கிற குடியானவர்கள் கிராம வாழ்க்கையின் குறுகிய உணர்ச்சிகளால் தங்களுக்குள் குரோதங் கொண்டு கட்சி கட்டிக்கொண்டு அற்ப விஷயங்களுக்கெல்லாம் வியாச்சியங்கள் தொடர்ந்து தங்கள் ஆஸ்திகளை வக்கீல்களுக்கும் நியாயஸ்தலத் தேவதை களுக்கும் கொட்டி ஆண்டிகளாகின்றனர்.
கிராமங்களில் இத்தன்மைகளோடு விளங்கும் குடியானவர்கள் இல்லாவிட்டால் பட்டணங்களில் உள்ள வக்கீல்களுக்கும் நியாயஸ்தலங்களில் உள்ள தேவதைகளுக்கும் அவசியம் இருக்காது என்று சொல்வதில் தவறு ஒன்று மில்லை.
நிலங்களையுடைய குடியானவர்கள் தங்கள் அவிவேகத்தினாலும் பிடிவாதத்தினாலும் காலத்திற்கொப்ப மாற்றிக் கொள்ளுந் தன்மையில்லாத தாலும் நாளுக்கு நாள் க்ஷீணித்து வருகின்றனர்.
மூன்று பைசாவுக்கு சீமை யெண்ணெய் வாங்கி விளக்கேற்றிக் கொள்ளவும் வகையின்றி அந்திப் பொழுதின் மங்கிய வெளிச்சத்தில் கஞ்சி குடித்து விட்டுப் பெண்டு பிள்ளைகளை விட்டு பண்ணாடியின் தோட்டத்துக் களத்திலும் பட்டிப் புழுதியிலும் பட்டி நாயுடன் படுத்துக் காவல் காக்க வேண்டியது பண்ணையாளின் வாழ்க்கை.
இவன் மனைவி ஒரு சுமை புல்லோ விறகோ சுமந்து வந்து பட்டணத்தில் ஓரணா இரண்டணாவுக்கு விற்று உப்புப்புளி வாங்கிக் கொண்டு போக வேண்டியவளாக இருக்கிறாள்.
கிராமங்களிலிருந்து காய்கறி தயிர் பால் முதலியவற்றைக் கொண்டு வந்து பட்டணங்களில் விற்று ஜீவனம் செய்பவர்கள் பட்டணங்களை யடுத்துள்ள சுற்றுக்கிராமங்களில் வசிப்பவர்களில் பெரும்பாலானவராயிருக்கின்றனர்.
மேற்கூறியபடி சில கஷ்டங்கள் இன்மையும் பல சௌகரியங்கள் உண்மையும் பட்டணவாசத்தை மேன்மையுள்ளதாகவும் யாவரும் விரும்பத் தக்கதாகவும் செய்கின்றன.
நூறு காந்திகள் கூடிப் பிரசாரம் செய்த போதிலும் இவ்வுலக சுக போகங்களை விரும்புகிறவனையும் இன்ப வாழ்க்கையின் ருசியறிந்தவனையும் அறிவை வளர்க்க விரும்புபவனையும் கிராமத்திற்குப் போகச் செய்ய முடியாது.
கிராமத்திற்குப் போ என்று உபதேசம் செய்கிறவன் எவனும் தன்னைப் பொறுத்தமட்டில் கிராமத்திற்குப் போய் பட்டிக்காட்டானாக மங்கி மழுங்கிப் போகச் சம்மதிக்கிறதில்லை.
பட்டிக்காட்டான் பட்டணத்திற்கு வந்து நாகரிக வாழ்க்கையின் ருசியறிந்து விட்டால் பிறகு அவன் திரும்பவும் பட்டிக் காட்டிற்குப் போய் வாழ விரும்ப மாட்டான்.
எல்லோரும் நாகரிக வாழ்க்கைக்குப் போட்டி போட்டால் அவசியமான உணவுப் பொருள்களையும் உடைத்தாதுப் பொருள்களையும் உற்பத்தி செய்ய ஆட்கள் இல்லாமற் போய்விடும் என்ற பயமும் சிலருக்கிருக்கலாம்.
பாலுக்குச்சர்க்கரை போத வில்லை யென்பவனுக்கும் கூழுக்கு உப்பில்லை என்பவனுக்கும் உள்ள துக்கம் ஒரே தன்மையானது என்று சில பெரியோர்கள் சொல்லலாம்.
அகில மெல்லாம் பிடித்து ஆகாயத்தையும் ஆட்கொள்ள முயற்சிக்கும் மேற்கத்தியவர் வருத்தமும் மண்ணிற் புழுவாய்க்கிடந்து வயிற்றுக்குண வில்லை யென்று அழுகின்ற நம் நாட்டவர் துக்கமும் ஒரே தன்மையது என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்?
ஏழ்மையின் இன்றியமையாப் பல ஜோலிகளையும் விட்டு ஒரு குடம் தண்ணீருக்காக ஊர்ப் பொதுக் கிணற்றருகில் காத்துக்கிடந்து உயர்ஜாதிக்காரி யொருத்தி மனமிளகி ஒரு குடம் ஊற்றியதற்காக வாயார வாழ்த்திச் செல்லும் ஆதிதிராவிட சகோதரியின் திருப்திக்கும் பசியின் கொடுமையால் வைக்கோலையும் விரும்பிப் புசிக்கும் குதிரையின் திருப்திக்கும் வித்தியாச மென்ன?
வேண்டுமென்றே மனிதப் பிறவியின் உயர் இலட்சியங்களையும் உரிமைகளையும் பறிமுதல் செய்து மனிதனை மிருகத்தினும் கீழாக்கி வைத்துக் கொண்டு எளிய வாழ்க்கையில் அவன் திருப்தியடைகிறான் என்று சொல்வதும் எளிய வாழ்க்கையே அவனுக்குப் பொருத்தமானது என்று உபதேசிப்பதும் யோக்கியமும் நியாயமும் ஆகுமா?
பாலின் ருசியையறிந்த பூனை உரியில் பால் இருப்பதைத் தெரிந்து பாலைக்குடிக்க முயலும் போது நாம் அதைத் தடுப்பது பாலைப் பூனை குடிக்கக் கூடாது நமக்கு வேண்டும் என்ற சுயநலத்தாலல்லவா?
ஒரு சமயம் நாட்டுப் புறத்தில் கல் உடைத்து வாழும் ஒரு பாமரனைப் பாரிஸ் நகரத்திற்குப் புரட்சிக்காரர் கூட்டத்திற்குக் கூட்டிக்கொண்டு வர நேர்ந்தது.
குறிப்பிட்ட ஒரு சம்பவத்தைக் குறித்து அப்பாமரன் விசாரிக்கப்பட்ட பின் அவனைத் திரும்பவும் நாட்டுப்புறத்தில் உள்ள அவன் கிராமத்திற்கு இரகசியமாகவே அனுப்பிவிடத் தீர்மானித்தார்கள்.
அப்போது அப்பாமரன் புரட்சிக்காரர் களிடம் தான் இன்னும் இரண்டு மூன்று நாட்கள் பாரீஸில் தங்கி அதன் காட்சிகளைக் காண விரும்புவதாகவும் மூன்றா நாள் நடைபெறப் போகும் அரசன் நகரப் பிரவேசக் காட்சியைக் காண விரும்புவதாகவும் அவர்களிடம் தெரிவித்தான்.
புரட்சிக்காரரில் ஒருவர் அப்பேதைக் கூலியின் ஆசையைத் தீர்த்து வைப்பதாகவும் தானே அவனை அம்மூன்று நாட்களும் வைத்துப் போஷிப்பதாகவும் ஒப்புக்கொண்டார்.
என் வசம் ஒப்புவித்து விடுங்கள் என்று சமாதானஞ் சொல்லி அப்பாமரனை தன்னுடன் அழைத்துச் சென்று பாரிஸ் நகரின் அற்புத அலங்காரங்களையும் நாகரிக வாழ்க்கையின் போக போக்கியங்களையும் இரண்டு நாள் சுற்றிக் காண்பித்து மூன்றாம் நாள் அரசனும் அரசியும் நகர்ப்பிரவேசம் செய்யும் காட்சியையும் காண்பிக்க வேண்டி அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு போய் ஊர்வலம் வரும் பாதையோரத்தில் மேடான இடத்தில் வேடிக்கை பார்க்கக் கூடியுள்ள ஜனங்களுடன் நிறுத்தி அரசர் பவனி வருவதைப் பார்க்கச் செய்தார்.
இந்த ஆரவாரத்தில் மெய் மறந்து சந்தோஷங்கொண்ட நாட்டுப் புறத்தான் கூடச் சேர்ந்து அரசன் வாழ்க அரசி வாழ்க அரசனும் அரசியும் என்றென்றும் வாழ்க.
அப்போது அவன் பக்கத்திலிருந்த புரட்சிக்கார நண்பர் புன்னகை செய்து மெதுவாய் அவன் தோளைப் பற்றி அசைத்து தம்பி அரசன் போய் விட்டான் நாம் வீட்டுக்குப் போகலாம் வா என்று சாந்தமாகச் சொன்னார்.
கொத்தன் தன்னுடைய மித மிஞ்சிய உற்சாகத்தில் தன் நிலைமையை மறந்து கூத்தாடியதற்காகப் பெரிதும் வெட்கமடைந்தவனாய் ஐயா மன்னிக்க வேண்டும்.
புரட்சிக்காரர் உங்கள் கூப்பாட்டைக் கண்டு இது என்றென்றைக்கும் சாஸ்வத மென்றும் உண்மையிலேயே ஜனங்கள் கஷ்டமின்றிச் சந்தோஷப் படுகிறார்களென்றும் இவர்கள் நினைத்துக் கொள்ளுகிறார்கள்.
அழகாகச் சிங்காரிக்கப்பட்ட பல பொம்மைகளை உன் முன்னால் வைத்து அவற்றில் உனக்கிஷ்டமானதை எடுத்துக் கொள்ளும்படி சொன்னால் நீ எதை எடுப்பாய்?
புரட்சிக்காரர் பல வர்ணங்கள் கொண்ட தோகைகளையுடைய பறவைகள் சிலவற்றை அவற்றின் கால்களைப் பிணைத்து உன் முன் வைத்து உனக்கிஷ்டமான இறகுகளைப் பிடுங்கிக் கொள்ளும் படி சொன்னால் எந்தப்பட்சியின் இறகுகளை விரும்புவாய்?
இன்று அரசனை வாழ்த்திய நீ நாளை அரசனை வெறுத்து ஒழிக்கும் கூட்டத்திலும் இதே ஆர்வத்துடன் கலந்து கொள்வாய் என்று எனக்குத் தெரியும்?
பட்டிக்காட்டுப் பாமரரைப் பட்டணவாசம் செய்யும் பணக்காரர் மீதும் உயர் ஜாதிக்காரர் மீதும் உசுப்படுத்திவிடும் புரட்சிக்காரர் இன்று தமிழ்நாட்டில் இல்லை.
ஆனால் பணக்காரருக்கும் உயர் ஜாதிக்காரருக்கும் காவலாளியாக விளங்கும் காந்தியாரின் காங்கிரஸும் தீண்டாமை விலக்குக் கமிட்டியும் இவ்வேலையைத் தாங்கள் அறியாமலே செய்து வருவது ஆச்சரியமல்லவா?
மேடைகளில் சமத்துவ கீதங்கள் பாடி சமத்துவம் பேசி வாய்ச்சேவை செய்து வந்ததன் பலனாகக் காங்கிரஸ் கும்பலில் உள்ள பாமரர் மனத்தில் புதுப்புது உணர்ச்சிகள் எதிர்பாராவண்ணம் முளைத்து வேரூன்றிவிட்டன.
உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம் வீணில் உண்டுகளித்திருப்போரை நிந்தனை செய்வோம் என்று தினமும் கொட்டை கொட்டையாய் மேல் வரிச்சட்டம் போட்டுக்கொண்டு வெளிவரும் தேசீயப்பத்திரிக்கைகளைப் படிக்கும் பாமரன் யோசிக்க ஆரம்பித்து விட்டான்.
வெள்ளாளன் பாலைக்குடித்து ருசியறிந்து விட்டால் பாலைக் கொடுக்க ஒப்ப மாட்டான் என்று தனக்குத் தேவை யில்லாத காலத்திற் கூட வெள்ளாளன் பாலைப்பிடுங்கி வேலியில் ஊற்று என்ற சாணக்கிய தர்மம் இனி நடக்காது.
ஆனைமலை நீலகிரிக்கோ கண்டி கொளும்புக்கோ பினாங்கு சிங்கப்பூருக்கோ போய்ச் சிறிது பொருள் சேர்த்துக்கொண்டு வந்து நாகரிக வாழ்க்கையின் ருசியையும் அறிந்துள்ள பறையன் தன் ஊருக்குத் திரும்பி வந்தவுடன் அவனைப் பழையபடி பழைய சோற்றுத் தண்ணீர்க்கும் பாளைக்கம்புக்கும் நாள் முழுதும் பாடுபடும்படி செய்ய எந்தக் கவுண்டனாலும் இக்காலத்தில் முடியாது.
காலச் சக்கரத்தின் வேகத்தால் நாகரிக வாழ்க்கை இவ்விதம் நாட்டுப் புறங்களிலெல்லாம் பரவும் போது கிராமப்புனருத்தாரணம் கிராம நிர்மாணம் செய்வது என்று சொல்லிக்கொண்டு அநாகரிக வாழ்க்கைக்கு மக்களைத் தூண்டி எளிய வாழ்க்கையை ஏற்கும் படி பிரசாரம் செய்வது நலம் தரும் காரியமாகுமா?
புரட்சிக்குப் பின் ருஷியாவில் ஏற்பட்ட மகத்தான மாறுதல்களில் மிக முக்கியமானது பட்டிக்காட்டு வாழ்க்கையை ஒழித்து நாடெங்கும் நகர வாழ்க்கையை ஏற்படுத்தியதாகும்.
இலட்சம் இரண்டு லட்சம் ஜனங்கள் வசிக்கக் கூடிய பெரிய பட்டணங்களை நாட்டின் பலபாகங்களில் நிர்மாணித்து அவ்வப் பிரதேசத்தின் வசதிகளுக்கேற்ற இயந்திர சாலை களையும் ஏற்படுத்தி சுற்றுப் பக்கத்தில் குக்கிராமத்தில் வசித்து வந்த மக்களை யெல்லாம் நகரங்களில் குடியேற்றி இயந்திர சாதனங்களைக் கொண்டு தொழில் செய்யவும் நாகரிக வாழ்வின் நன்மைகளைப் பெறவும் செய்திருக் கின்றனர்.
சுருங்கச் சொல்லின் முன் யுகங்களில் அரசன் முதலான ஒரு சிலர் அனுபவித்து வந்த சுகங்களை இன்று பாமரர் பலரும் எளிதில் அனுபவிக்க முடிகிறது.