sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் பண்பும் ஒழுக்கமும் குறைந்தால் முன்போலத் திருத்தி அமைக்க முனிவர்களாலும் ஆகாது என்பன போன்ற அறிவுரைகள் நிறைந்துள்ளது இப்பாட்டு.
மக்கள் தத்தம் விருப்பத்துக்கேற்ப வழிபடும் எல்லாக் கடவுள்களின் உருவங்களும் உலகின் நாயகனான ஒரே கடவுளின் பல்வேறு வடிவங்களே என்ற கருத்தில் வேறு பல் உருவிற் கடவுள் என்ற தொடர் இப்பாட்டில் வருகிறது.
சோழ நாட்டில் காடாக இருந்த இடங்களை வெட்டி அழித்து நாடாக மாற்றிக் குடிகளை வாழச் செய்து குளங்களை வெட்டி பல்வேறு செல்வங்களையும் பெருக்கி பெரிய நிலைகளை உடைய மாடங்கள் அமைத்து உறையூரை விரிவுறச் செய்து செங்கோல் நடாத்திய சிறப்பு இப்பாட்டால் தெரிகிறது.
காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் தெய்வங்களுக்கு நடைபெறும் திருவிழாக்கள் குறித்து கட்டப்பெற்ற கொடிகளும் விலைப் பண்டங்களை அறிவிப்பதற்குக் கடைகளில் கட்டப்பட்ட கொடிகளும் பல நூல்களைக் கற்றுப் புலமையுற்றவர்கள் பிறரோடு வாது செய்யக் கருதிக் கட்டிய கொடிகளும் வேறு பல பெருங்கொடிகளும் பறந்து கொண்டிருந்தன என்பர்.
வணிகர்கள் இலாபத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்லிப் பொருளை விற்றனர் வேற்று மொழி பேசும் பல நாட்டு மக்களும் காவிரிப்பூம் பட்டினத்து மக்களோடு கலந்து இன்புற்று வாழ்ந்தனர் வாணிபப் பண்டங்களுக்கெல்லாம் சோழ அரசனுடைய புலி முத்திரையிட்டுப் பண்டங்களின் அளவுக்கு ஏற்பச் சுங்கம் வாங்கினார்கள் கடல் வழி வந்த குதிரைகளும் தரைவழி வந்த மிளகுப் பொதிகளும் இமயத்திலிருந்து வந்த பொன்னும் மணிகளும் பொதிகை மலையில் பிறந்த சந்தனமும் அகிலும் தென்கடல் முத்தும் கீழ்கடல் பவளமும் கங்கையாற்றுப் பொருள்களும் காவிரி வளங்களும் ஈழநாட்டு உணவுப் பண்டங்களும் காழகநாட்டு நுகர் பொருள்களும் சீனம் முதலிய நாடுகளிலிருந்து வந்த கற்பூரம் பனிநீர் குங்குமம் முதலான பொருள்களும் நிறைந்து கிடந்த தெருக்களைக் கொண்டு திகழ்ந்தது காவிரிப்பூம் பட்டினம்.
பரதவர் முழுமதி நாட்களில் கடலில் மீன் பிடிக்கச் செல்லாமல் ஆடல் பாடல்களில் ஈடுபட்டு இன்பமாக இருந்தனர் மக்கள் தீவினை நீங்குவதற்குக் கடலில் நீராடினர் கரும்பு ஆலைகள் காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் இருந்தன.
காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் சோம குண்டம் சூரிய குண்டம் என இரண்டு ஏரிகள் இருந்தன திருவெண்காட்டில் தற்போது உள்ள சந்திர தீர்த்தமும் சூரிய தீர்த்தமுமே அவை என்பர் என்பன போன்ற செய்திகள் பலவற்றைப் பட்டினப்பாலையில் காணலாம்.
இரணிய முட்ட நாடு என்பது மதுரை நகருக்கு வட கிழக்கே உள்ள ஆனை மலை அழகர் கோயில் முதலான ஊர்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட ஒரு பெரு நிலப்பரப்பாகும்.
நன்னனிடம் பரிசில் பெற்று வந்த கூத்தன் ஒருவன் மற்றொரு கூத்தனைப் பரிசில் பெற அவனிடம் ஆற்றுப் படுத்தியதாக அமைந்துள்ள பாடல் இது.
பல்வேறு வழிகள் ஒன்றுகூடும் இடங்களில் அவ்வழிகள் இன்ன இன்ன ஊருக்குச் செல்லுகின்றன என்னும் குறிப்பைக் கொண்ட கற்கள் நடப்பட்டிருந்தன வழிச் செல்பவர்கள் தாம் சென்ற வழியைத் தம் பின்னே வருவோர்க்கு அறிவிப்பதற்காக ஊகம் புல்லை முடிந்து இடும் வழக்கத்தை மேற்கொண்டிருந்தனர் எருமையின் பாலைக் காய்ச்சி மூங்கில் குழாயின் உள்ளே ஊற்றித் தயிர் தோய வைக்கும் வழக்கம் இருந்தது.
ஆட்டுத் தோலினால் செய்து வாரினால் தைக்கப்பட்ட படுக்கை இருந்தது என்பன போன்ற செய்திகள் மலைபடு கடாம் வாயிலாக தமக்குத் தெரிய வருகிறது.
எல்லரி குழல் குறுத்தூம்பு சிறுபறை சீறியாழ் தட்டை தண்ணுமை துடி தூம்பு பதலை பன்றிப் பாறை பாண்டில் பேரியாழ் முழவு முதலிய இசைக் கருவிகள் இருந்தன என்பதை இப்பாட்டிலிருந்து அறிய முடிகிறது.
நாலடியார் நான்மணிக்கடிகை இன்னா நாற்பது இனியவை நாற்பது கார் நாற்பது களவழி நாற்பது திணைமாலை நூற்றைம்பது ஐந்திணை எழுபது ஐந் திணை ஐம்பது திணை மொழி ஐம்பது திருக்குறள் திரிகடுகம் ஆசாரக்கோவை பழமொழி சிறுபஞ்சமூலம் முதுமொழிக் காஞ்சி ஏலாதி கைந்நிலை ஆகியவை பதினெண்கீழ்க் கணக்கு நூல்களாகும்.
மனித குலம் முழுமைக்குமான வாழ்க்கை வழி முறைகள் இந்நூலால் தமிழ் மொழிக்கும் தமிழ் மக்களுக்கும் தமிழ் நாட்டிற்கும் உலகப் புகழ் ஏற்பட்டுள்ளது என்பது உண்மை.
திருவள்ளுவர் வள்ளுவர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் தாய்தந்தையர் ஆதி பகவன் என்றும் மனைவியார் வாசுகி அம்மையார் என்றும் கூறுகின்றனர்.
இவர் பிறந்த ஊர் சென்னையில் உள்ள மயிலாப்பூர் என்றும் சிலர் மதுரை என்றும் இவரை ஆதரித்த வள்ளல் ஏலேல சிங்கர் என்ற வணிகர் என்றும் பலர் பலவிதமாகக் கூறுவர்.
திருவள்ளுவர் முழுக்க முழுக்க மனித நலம் பற்றியே பொது நோக்குடன் குறள் அமைத்தாலும் அன்பு அறிவு ஆற்றல் பண்பு இப்படிப் பல குணங்களைக் குறித்து தெளிவாக எழுதியிருப்பினும் இறை பக்தியையும் சுட்டிக் காட்டத் தவறினாரில்லை.
தூய அறிவு வடிவாக விளங்கும் இறைவனுடைய நல்ல திருவடிகளைத் தொழாமல் இருப்பாரானால் அவர் கற்ற கல்வியினால் ஆகிய பயன் ஒன்றுமில்லை.
அறக்கடலாக விளங்கும் இறைவனின் திருவடிகளைப் பொருந்தி நினைக்கின்றவர்க்கு அல்லாமல் மற்றவர் பொருளும் இன்பமுமாகிய மற்றக் கடல்களைக் கடக்க முடியாது.
அப்படியே காமத்துப்பால் என்பது தலைவனும் தலைவியும் கொள்ளும் காதல் களவு எதிர்பார்ப்பு ஏமாற்றம் மனம் குணம் ஊடுதல் கூடுதல் இப்படி எல்லாமே சுருக்கமாக தெளிவாக அழுத்தமாக எழுதி ஏற்றம் பெறுகிறார்.
மன்னனுக்கே தெரியாது முனிவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு பாட்டை எழுதி தம் இருக்கையில் வைத்துவிட்டு அரசனுக்கே தெரியாமல் தம் நாட்டுக்குச் சென்று விட்டனர்.
குறளுக்கு உரை கண்டவர்களுள் ஒருவரான தருமர் இதனை அறத்துப் பால் காமத்துப் பால் பொருட் பால் என மூன்று பிரிவாகப் பிரித்து அறத்துப் பாலில் துறவறவியல் இல்லறவியல் என்று இரண்டு இயல்களையும் பொருட்பாலில் அரச இயல் நட்பு இயல் பொது இயல் பகை இயல் பல்நெறி இயல் என்றும் காமத்துப் பாலில் இன்ப இயல் துன்ப இயல் என்றும் பிரித்தனர்.
எண் பெருங்குன்றத்து எண்ணாயிரம் இருடி பண் பொருந்தப் பாடிய பா நானூறும் என்றும் வெள்ளாண் மரபுக்கு வேதம் எனச் சான்றோர் எல்லோரும் கூடி எடுத்துரைத்த சொல் ஆகும் நாலடி நானூறும் என்று வரும் தனிப் பாடல்களின் வரிகள்.சமணப் புலவர் பலரால் பாடப் பெற்றது நாலடியார்.
கரிகால் வளவன் தன் கையை வெட்டி உண்மை நீதியை உணர்த்திய பொற்கைப் பாண்டியன் புகார் நகர சிறப்பு பற்றிய செய்திகள் கடையேழு வள்ளல்களின் கொடைத் திறமையும் தன் மகனைத் தேர்க் காலில் இட்டு நீதி வழங்கிய மனுநீதி சோழனைப் பற்றிய செய்தியும் கழுவேற்றுதல் போன்ற கொடிய தண்டனை பற்றிய செய்தியும் இப்பழமொழி செய்யுள்கள் வாயிலாகத் தெரிய வருகின்றன.
செய்வனவும் செய்யத் தகாதனவும் கூறப்படும் நான்கினால் அமைந்த இந்நூல் நான்கு இரத்தினத் துண்டங்களினால் ஆன அணி அணிந்தவர் உடலுக்குத் தரும் அழகைப் போல் அமைந்துள்ளது.
சித்த மருத்துவ நிபுணர்கள் வாதம் பித்தம் சிலோமம் ஆகிய மூன்று நாடிகளின் நடப்பினை யொட்டியே உடலில் தீமையும் நன்மையும் நடக்கும் என்பர்.
சிறிய ஐந்து வேர்கள் என்று குறிக்கப் படுபவை சிறுவழுதுணை வேர் நெரிஞ்சில் வேர் சிறுமல்லி வேர் பெருமல்லி வேர் கண்டங்கத்தரி வேர் என்பனவாம்.
உடல் நோயைத் தீர்ப்பதற்கு ஐந்து வேர்களும் பயன்படுதலைப் போல் இந்நூலின் செய்யுட் களிலே அமைந்துள்ள ஐந்து ஐந்து சிறந்தக் கருத்துக்கள் உயிர்க்கு உறுதி தரத்தக்கனவாய் உள்ளன.
சிறந்த பத்து அறிவுப் பத்து பழியாப் பத்து துவ்வாப் பத்து அல்ல பத்து இல்லைப் பத்து பொய்ப் பத்து எளியப் பத்து நல்கூர்ந்த பத்து தண்டாப் பத்து என்ற பெயரில் பத்து பத்துச் செய்யுட்களை உடையது.
ஆறு பொருட்களால் ஆன மருந்து உடல் நோயைத் தீர்ப்பது போல இந்நூலில் உள்ள செய்யுட்களில் அடங்கியுள்ள ஆறு ஆறு கருத்துக்களும் உயிருக்குற்ற நோயைக் களையும்.
வண்கயத்தூர் எனும் ஊரைச் சார்ந்தவர் என்பதும் பெருவாயின் முள்ளி என்னும் பெயரினர் என்பதும் இந்தச் சிறப்புப் பாயிரத்தின் வாயிலாகத் தெரிய வருகிறது.
இதைச் செய்யலாம் இதைச் செய்தல் கூடாது என்றும் இதனால் இன்ன நலன்கள் இதனால் இன்ன தீமைகள் எனவும் நீதி நேர்மை அறம் இறை பக்தி போன்றவைகளை இந்நூலில் காணலாம்.
சேரன் கணைக்காலிரும் பொறைக்கும் சோழன் செங்கணானுக்கும் கழுமலம் என்னும் இடத்தில் நிகழ்ந்த போரில் சோழனிடம் சேரன் சிறைப்பட்டான்.
பொய்கையார் இருவர் இருந்தனர் என்றும் அவர்களுள் ஒருவர் பிற்காலச் சோழனாகிய தஞ்சை விஜயாலயன் என்பவனது போர்க்களத்தைப் பாடியதே களவழி நாற்பது என்பார்.
கண்ணகி மலை மீதிருந்து கணவன் கோவலனோடு விண்ணிற் சென்ற காட்சியைக் கண்ட குன்றக்குரவர் இளங்கோவடிகளுக்கு உரைக்க மதுரை மாநகர் கண்ணகியால் எரியுண்டதை மதுரைக் கூலவாணிகன் சீத்தலைச் சாத்தனாரும் இளங்கோவடிகளுக்குக் கூறி இக் கதையை ஒரு காப்பியமாக எழுதுமாறு வேண்டினர்.
புகார் நகரத்தில் வணிக குலத்தைச் சேர்ந்த மாசாத்துவன் மகன் கோவலனுக்கும் மாநாய்கன் மகள் கண்ணகிக்கும் திருமணம் நிகழ்ந்து சில காலம் இன்புற்று வாழ்ந்திருந்தனர்.
இந்திர விழாவின்போது கோவலனும் மாதவியும் கானல் வரிப் பாடல் பாட அவரவர் பாடிய பாடலின் பொருள் பிறர் மேல் அன்பு கொண்டதாகத் தோன்ற அதனால் கோவலன் மாதவியை வெறுத்துக் கண்ணகியை அடைந்தான்.
கண்ணகியோடு புது வாழ்வு தொடங்க மதுரை மாநகருக்குக் கவுந்தியடிகள் துணையுடன் புறப்பட்டுப் போய் கண்ணகியின் ஒற்றைச் சிலம்பை விற்க மதுரை வீதிகளில் சென்றபோது ஒரு பொற்கொல்லனிடம் விலை கூற அவனும் விற்றுத் தருவதாகக் கூறி வஞ்சனையாகத தான் கவர்ந்து கொண்ட அரசியனது சிலம்பே இது வென்று மெய்ப்பித்துவிட எண்ணங் கொண்டு அரசனிடம் சென்று கோவலனைக் கள்வன் என்று சொல்ல அரசனும் ஆராய்ந்து பாராமல் கோவலனைக் கொன்று சிலம்பைக் கொண்டு வாருங்கள் என்று கட்டளையிட்டு விட்டான்.
கவுந்தி அடிகளால் இடைக்குல நல்லாள் மாதரியிடம் அடைக்கலமாக விடப்பட்ட கண்ணகிக்கு செய்தி எட்ட அவள் கடுஞ் சீற்றத்துடன் அரசன் அவைக்குச் சென்று தன் கணவன் கள்வன் அல்லன் என்று தன் காற்சிலம்பினை உடைத்து அதனுள்ளிருந்த மாணிக்கக் கற்களைக் காட்ட தான் அரசியல் தவறியமையறிந்து மன்னன் யானே கள்வன் என்று விழுந்து உயிர் துறந்தான்.
அச்சங்கமன் மனைவி நீலி என்பாள் பதினான்கு நாட்கள் வருந்தி மலைமீது உயிர் விட்டதைப் போன்று இவன் மனைவியும் உயிர் விடுவாள் என்ற சாபத்தையும் பிறப்பையும் கண்ணகிக்கு உணர்த்தியது அந்தத் தெய்வம்.
செங்குட்டுவன் வடநாடு சென்றான் ஆரிய மன்னர் பலரையும் வென்றான் கனக விசயர்களைச் சிறை பிடித்தான் இமயத்திலே பத்தினிக்குக் கல்லும் கொண்டான் அதனை கனக விசயர் தலையில் ஏற்றினான் கங்கையில் அக்கல்லை நீர் படை செய்து தன் நாடு கொண்டு வந்தான்.
சீத்தலைச் சாத்தனார் மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கப் புலவராக இருந்தபோது தமிழ்ச் சங்கத்தில் அரங்கேற்றத்தின் பொருட்டு வரும் நூல்களில் பிழைகளைக் காணும் போது எல்லாம் அவர் இத்தகைய பிழைகளைக் காணும் படியான இழிவான நிலைமை தமக்கு வந்து விட்டதே என்று வருந்தித் தம் தலையில் எழுத்தாணியால் குத்திக் கொள்வாராம் அவ்வாறு அடிக்கடி குத்திக் கொண்ட தனால் அவரது தலை சீழ் பொருந்தியதாக இருந்ததாம்.
இவர் பெளத்த மதத்தில் பெரும் பற்று உடையவர் எனினும் மற்ற சமயத்தவரும் விரும்பிப் படிக்கும் வண்ணம் இக்காப்பியத்தைப் படைத்திருக்கிறார்.
அத்தீவில் மணிமேகலை தீவதிலகை எனும் பெண் தெய்வத்தைக் கண்டு அவள் யோசனையால் புத்த பீடிகையை வணங்கித் தன் பழம் பிறப்புணர்ச்சியைப் பெற்றாள்.
மணிமேகலை சம்பாபதி எனும் காவல் தெய்வத்தின் கோயிலுக்குச் சென்று காயசண்டிகை வடிவம் பெற்று வெளி வந்து அன்னதானம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.
காய சண்டிகையைத் தேடிக் காவிரிப்பூம் பட்டினம் வந்த காஞ்சனள் காயசண்டிகை வடிவிலிருக்கும் மணிமேகலையை அவளே என்று எண்ணிவிட்டான்.
இது சிந்தித்தவற்றையெல்லாம் தரும் சிந்தாமணி என்னும் தெய்வமணியைப் போலவே புலவர்கள் சிந்தித்தவற்றை எல்லாம் தருதலால் சிந்தாமணி எனப் பெயர் பெற்றது என்பர்.
சீவகனைச் சுடுகாட்டில் கந்துக்கடன் கண்டெடுத்த போது சீவ என்று அசரீரி ஒலித்ததால் சீவகன் என்று கதாநாயகனுக்கும் சீவக சிந்தாமணி என்று இக்காப்பியத்திற்கும் பெயர் வந்தது என்பர்.
இவர் தமது புலமையைத் தம் ஆசிரியர்க்கு எடுத்துக் காட்டும் பொருட்டு நரிவிருத்தம் என்னும் பெயர் கொண்ட ஒரு நூலைப் பாடினார் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
சுடுகாட்டில் விசயை யின் நிலைக்கு இரங்கிய ஒரு தெய்வம் அவளது உயிர்த் தோழி சண்பக மாலை வடிவில் வந்து அவளுக்கு ஆறுதல் கூறியது.
அப்போது அங்கு வந்த கந்துக்கடன் என்னும் வணிகன் அந்தக் குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு போகும் வரை அவர்கள் மறைந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று அத்தெய்வம் யோசனைக் கூறியது.
இடையில் வேடர்களால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட பசுக்களை மீட்டுத் தத்து இடையர்குலத் தலைவனாகிய நந்தகோன் மகள் கோவிந்தை என்பாளைத் தன் நண்பனாகிய பதுமுகனுக்கு மணஞ் செய்து வைத்தான்.
குணமாலை சுரமஞ்சா ஆகிய இருவரின் நறுமணப் பொடிப் போட்டியில் சரியானத் தீர்ப்பு வழங்கியும் மத யானையிடமிருந்து காப்பாற்றியும் குணமாலையை மணந்து கொண்டான்.
தன் வில்லாண்மையை ஏமமாபுர மன்னனுக்குக் காட்டி அவன் அன்பைப் பெற்று அவன் புதல்வர்களுக்கெல்லாம் வில்வித்தை கற்றுத் தந்து அவன் மகள் கணக மாலையை மணந்தான்.
இராசமாபுரத்தின் வணிகத் தெருவில் ஆடிக் கொண் டிருந்த விமலையைக் கண்டு காதலுற்று அவளையும் மணந்தான் ஆடவரைக் காணாமலேயே கன்னிமாடத் தில் வாழும் விரதம் பூண்டிருந்த சுரமஞ்சரியை முதியவர் வேடத்தில் அணுகி இனிமையாகப் பாடி அவள் மனத்தை மாற்றி மணந்து கொண்டான்.
குண்டலகேசியின் வரலாறு பாளி மொழியில் எழுதப்பட்ட பெளத்தநூலாகிய தேரி காதை யிலும் தம்மபாதா அங்குத்தர நிகாயா என்னும் நூல்களிலும் நீலகேசித் தெருட்டு என்னும் சமணத் தமிழ் நூல் உரையிலும் காணப்படுகிறது.
சமணம் சார்ந்த குண்டலகேசி அச்சமயக் கொள்கைகளை நன்கு கற்றுப் பெளத்த சமயங்களாகிய பிறவற்றை எதிர்த்து அச்சமயத்தவரை வாதத்தில் வென்று தன் சமயக் கொள்கைகளைப் பரப்பி வந்தாள்.
குண்டலகேசி எனும் பெயரால் வந்த பெளத்த நூலுக்கு எதிராக ஒரு சமணர் வளையாபதி என்னும் பெண்ணைக் காவியத் தலைவியாகக் கொண்டு இந் நூலைப் படைத்திருக்கக் கூடும் என்று கூறுவோரும் உண்டு.
தான் சமண முனிவர் ஒருவரைச் சார்ந்து அவர் தம் நல்லுரை கேட்டுத் துறவு பூண்டு அருகன் திருவடி அடைந்து உலகம் யாவும் விரும்பும் சூளாமணியாகத் திகழ்கிறான்.
பிற சமயங்களையும் தத்துவங்களையும் சமண ஆசிரியர் வாதிட்டுச் சமண சமயமே சிறந்தது என்று நிலை வடமொழியில் உள்ள உத்தர புராணத்தினின்றும் எடுக்கப்பட்ட இக்கதையினைத் தமிழில் இயற்றியவர் யார் என்று தெரியவில்லை.
அப்போது அமிர்தமதி குஷ்ட நோய் பெற்ற அஷ்டபங்கன் எனும் யானைப் பாகன் பாடிய மாளவ பஞ்சமம் என்னும் பண்ணினால் மனம் நெகிழ்ந்து கள்ள நட்பு கொண்டவளானாள்.
முன்பு மாக்கோழியைக் கொன்ற தீச்செயலுக்காக மயில் நாய் பன்றி கருநாகம் கோழி முதலிய விலங்கு களாகப் பிறக்க யசோமதி அவ்விரு கோழிகளையும்.
மாக்கோழியைக் கொல்வதற்கே இவ்வளவு துன்பம் என்றால் மனித உயிரைக் கொல்வதற்கு எவ்வளவு துன்பம் நேரும் என்று எண்ணிப் பார் என்று மாரிதத்தனுக்கு அபயருசி கூற அவன் உடனே உயிர்ப் பலியை நிறுத்தி விட்டு அரசு துறந்தான்.
போர்ப் பயிற்சி யாழ் மீட்டுதல் விலங்குடன் பேசுதல் வானத்தில் பறத்தல் வாழைக் குறுத்தில் நகத்தால் சித்திரங்கள் வரைதல் பெண்களுக்கு வகை வகையாகச் சூட்டுதல் போன்றவை அவன் அறிந்த கலைகளுள் சில.
சைவ சமயத்தில் இறைவன் அருளை அடைவதற்குரிய நான்கு சாதனங்களாகச் சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் எனும் நான்கினைச் சான்றோர் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
மூவர் பாடிய தேவாரமும் மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகமும் ஒன்பதின்மரின் திருவிசைப்பாவும் திருமூலர் திருமந்திரமும் ஆலவாயுடையார் திருமுகப் பாசுரமும் காரைக்காலம்மை காடவர்கோன் சேரமான் பெருமாள் நாயனார் கபில தேவ நாயனார் நக்கீர தேவ நாயனார் பட்டினத்துப் பிள்ளை நம்பியாண்டார் நம்பி முதலியோர் தொகுத்த பாமாலைகளும் சேக்கிழார் இயற்றிய பெரிய புராணமும் பன்னிரு திருமுறைகளாக வகுக்கப்பட்டுள்ளன.
திருமாளிகைத் தேவர் சேந்தனார் சேதிராயர் கண்டராதித்தர் பூந்துருத்தி நம்பி காடவநம்பி திருவாலி அமுதனார் புருடோத்தம நம்பி கருவூர்த் தேவர் வேனாட்டடிகள்.
நக்கீரர் திருமுருகாற்றுப் படை கைலை பாதி காளத்தி பாதி அந்தாதி காரெட்டு பெருந்தேவ பாணி திருவெழு கூற்றிருக்கை திருவலஞ்சுழி மும்மணிக் கோவை கோபப் பிரசாதம் போற்றிக் கலிவெண்பா ஈங்கோய் மலை எழுபது.
இவர் திருமறைக் காட்டில் கோயிற் கதவங்கள் மூடுமாறும் காவிரியாற்றில் செலுத்துவோரின்றி ஓடம் செல்லுமாறும் திருமயிலையில் பூம்பாவை குடத்தினின்றும் உயிர் பெற்று எழுமாறும் பாடி அற்புதங்கள் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.
பாண்டி நாட்டில் குலச்சிறையார் எனும் அமைச்சரும் மங்கையர்க்கரசியார் எனும் அரசியாரும் அரசன் கூன் பாண்டியனைச் சமண சமயத்தினின்றும் சைவ சமயத்துக்கு மாற்ற வேண்டும் என ஞான சம்பந்தரைத் தம் நாட்டிற்கு அழைக்க இவர் அங்குச் சென்று மன்னன் கூன் பாண்டியனுக்கு இருந்த மாளாத வெப்ப நோயைத் திருநீற்றாலும் தீப்பாட்டாலும் நீக்கியதோடு அனல் வாதம் புனல் வாதங்களில் சமணர்களை வென்று சைவ சமயத்தின் மாண்பை யாவரும் உணருமாறு செய்திருக்கிறார்.
இவர் சிவபெருமானிடமிருந்து ஐந்து எழுத்துக்கள் பொறித்த பொற்றாளங்கள் முத்துச் சிவிகை சிவசின்னங்கள் ஆயிரம் பொற்குழிகள் படிக்காசு முதலியவற்றைப் பெற்ற பெருமையுடையவர்.
இவர் தாய் தந்தையாரை யிழந்த நிலையில் தமக்கு ஆதரவாக இருந்த தமக்கையார் திலகவதியாரால் பேணப்பட்டு கல்வியறிவும் ஊட்டப்பெற்றவராவார்.
பாடலிபுரத்தில் சென்று சமண சமயம் பற்றி அறிந்து சமண சமயத்தைச் சார்ந்தார் என்றும் அப்போது இவர்க்குத் தரும சேனர் எனும் பெயர் இருந்தது என்றும் அறிகிறோம்.
இவர் சைவத்தை விடுத்துச் சமணத்தைச் சார்ந்ததால் மனம் வருந்திய திலகவதியார் திருவதிகை வீரட்டானத்துக் கோயில் கொண்ட பெருமானை இரவும் பகலும் வணங்கி வேண்டி வந்தமையால் சிவபெருமான் இவர்க்குச் சூலை நோய் தந்து பின்னர் ஆட்கொண்டான் என்பர்.
சமணத்தை விடுத்து மீண்டும் சைவம் சார்ந்த இவரைச் சமணர்கள் சமண அரசன் மகேந்திர பல்லவன் ஆதரவு கொண்டு துன்புறுத்தினர் என்றும் இறைவன் அருளால் எல்லாத் துன்பங்களிலிருந்தும் மீண்டார் என்றும் மகேந்திர பல்லவனும் சைவ சமயத்தைச் சார்ந்து திருவதிகையில் குண பரதீச்சரம் எனும் கோயில் கட்டினான் என்றும் அறிகிறோம்.
அநபாயச் சோழன் சீவகசிந்தாமணி காப்பியத்தில் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொடுத்துச் சமணசமயச் சார்புடையனாதலைத் தடுப்பதற்காக அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் கதையை அருந்தமிழிலே அவனுக்கு எடுத்து ஓதினார்.
சேக்கிழார் திருத்தொண்டர் புராணத்தை ஓராண்டில் எழுதி முடித்தார் அரசன் அநபாயச் சோழன் சேக்கிழாரை யானை மீதேற்றி தன் கையால் குடை பிடித்து சாமரம் வீசி நகர்வலம் செய்வித்து நடராசப் பெருமான் முன் நூலை அரங்கேற்றச் செய்தான்.
திருப்புகழ் தவிர கந்தரனுபூதி கந்தர் அலங்காரம் திரு வகுப்பு வேல் விருத்தம் உடற்கூற்று வண்ணம் முதலியவற்றையும் இவர் பாடியுள்ளார்.
பொய்கை ஆழ்வார் பூதத்தாழ்வார் பேயாழ்வார் திருமழிசை ஆழ்வார் நம்மாழ்வார் மதுரகவி ஆழ்வார் குலசேகர ஆழ்வார் பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் தொண்டரடிப் பொடி ஆழ்வார் திருப்பாண் ஆழ்வார் திருமங்கை ஆழ்வார் எனப்படுவர்.
அவர் என் அன்பு திருமாலை அணுகு என்று சொல்கின்றது எனது நா அப்பெருமானுடைய ஆழி ஏந்திய தோளை ஏத்து எனச் சொல்கின்றது என் செவிகள் அவ்விறைவனது புகழைக் கேள் என்கின்றன என் கண்கள் பிறப்பு இறப்பு இல்லாத அவ்விறைவனைக் காண் என்று சொல்கின்றன என்பார்.
தெண்ணீர் வயற்றொண்டை நன்னாடு சான்றோருடைத்து என்று ஒளவையாரால் புகழ்ந்துரைக்கப்பட்ட தொண்டை நாட்டில் பல்லவ மன்னர்களால் சிறந்த ஒரு நகரம் அமைக்கப்பட்டது.
மாமல்லன் என வழங்கப் பெற்ற பல்லவ மன்னனால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட நகரமாதலினால் அதற்கு மாமல்லபுரம் என்றும் மகாபலிபுரம் என்றும் மக்களால் பெயரிட்டு வழக்கில் வந்தது.
மாமல்லனின் கலை வளத்தைச் சிற்பங்களின் வாயிலாகச் சித்தரித்து மக்கள் யாவரும் கண்டு களிக்கும் வண்ணம் எழில் அமைந்த கலைக் கூடமாகக் காட்சி அளிக்கும் இம்மகாபலிபுரத்தில் திருமால் சயனத் திருக்கோலத்தில் எழுந்தருளியுள்ளார்.
நரசிம்மவர்ம பல்லவனின் கலை மாண்பினை விளக்கும் கலைக் கோயிலாக உள்ள இம்மகாபலிபுரத்தில் மல்லிகைப் புதரின் நடுவில் நீலோற்பல மலரில் கி.
அவர் மனக் கோயிலில் திருமலை அமைத்து அவ்விறைவனை ஞானநீர் கொண்டு ஆட்டி அப்பெருமான் திருவடிகளில் அன்பாகிய மலரை இட்டு என்றும் அவனை ஆராதிப்பார்.
அவர் திருமாலின் திருவடிகட்குச் செந்தமிழ்ப்பாக்களால் ஆயினவும் என்றும் வாடாத வளம் பெற்ற நிலையில் அமைந்தனவுமாகிய செஞ் சொற்களால் ஆன பாமாலையைச் சாத்தியதால் யானே ஏழ்பிறப்பும் தவம் உடையேன் என்று கூறுவார்.
திருமாலைச் செங்கண் நெடியானை எங்கள் பெருமானைக் கைகூப்பி வணங்கப் பெற்றதனாலின் யான் இனி ஒரு குடை கீழ் மண்ணுலகை ஆள்வதையும் வேண்டேன் தேவர்கட்கும் தேவனாய்த் தேவருலகை ஆள்வதையும் வேண்டேன் என்று சொல்லுவார்.
தொண்டை நாட்டில் சென்னையைச் சார்ந்து சிறந்து விளங்கும் செல்வர்கட்கும் கலையறிவிற் சிறந்த அறிஞர்கட்கும் இருப்பிடமாகவும் சைவ வைணவர்களின் கோயில்களைத் தன்னகத்தே கொண்டு விளங்கும் தலமாகவும் செல்வர்கள் பலர் பூம்பொழில்களோடு கூடிய பெரிய பெரிய மாளிகைகளை அமைத்துக் கொண்டு வாழ்வதற்கு வகையுள்ள உறைவிடமாகவும் விளங்குவது திருமயிலை என்னும் நகரமாகும்.
இத்தகைய சீரும் சிறப்பும் ஒருங்கமைந்த திருமயிலை என்னும் இந்நகரத்தில் வைணவர்களின் திருக் கோயிலாகத் திகழும் ஆதிகேசவப் பெருமாள் கோயிலின் திருக் கிணற்றில் செவ்வல்லி மலரின்கண் கி.
அவரைக் கண்டவர்கள் இவர் கருவிலேயே ஞானமாகிய திருவுடையராய் அவதரித்தவர் இவரை மெய்ஞானச் செல்வர் என்று போற்றுவார்கள் இவரை வணங்கினால் தாம் மக்கட் பிறப்பை எய்தியதனால் அடைவதற்குரிய பயனை அடைவோம் என அவருடைய திருவடிகளை வணங்குவார்கள்.
அவர்கள் மாந்தருடன் கூடியிருத்தற்கு மன இயையாதவர்களாய் ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் ஒருநாள் இருந்த ஊரில் மறுநாள் இராமல் ஊர் ஊராய்ச் சென்று இறைவனைச் சேவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
இவர்கள் இங்ஙனம் இருக்கையில் இறைவன் இம்மூவரையும் சேர்ப்பித்தல் வேண்டும் எனத் திருவுளம் கொண்டு திருக்கோவலூருக்குச் செல்ல வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தை இம்மூவருக்கும் உண்டாக்கியருளினான் என்பர்.
இம்மூவருள் பொய்கையார் முதற்கண் ஒரு வைணவருடைய அழகிய இல்லத்தை அடைந்து அவ்வில்லத்தின் இடைகழியில் அந்த இல்லத்தாரின் இசைவு பெற்றுப் படுத்துக் கொண்டார்.
பின்பு பூதத்தாரும் பொய்கையார் பள்ளிக் கொண்டிருக்கும் வீட்டை யடைந்து படுக்க இடம் கிடைக்குமோ என வினவ அதனைச் செவிமடுத்த பொய்கையார் பூதத்தாரிடம் தாம் தங்கியுள்ள இடத்தில் ஒருவர் படுக்கலாம் இருவர் இருக்கலாம் என்று கூறி அவரையும் அவ்விடத்திற்கு எழுந்தருளும்படி அழைக்க பூதத்தாரும் அவ்வாறே செல்ல அவ்விருவரும் அங்கு அமர்ந்தனர்.
அப்பொழுது ஆண்டவனின் அடியவராகிய பேயாரும் அங்குச் சென்று படுத்துக் கொள்ள இடம் கேட்க பொய்கையார் பேயாரை நோக்கி இங்கு உள்ள இடத்தில் ஒருவர் படுக்கலாம் இருவர் இருக்கலாம் மூவர் நிற்கலாம் எனக் கூறி அவரையும் அழைத்துக் கொண்டார்.
பின்னர் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் உலாவி உணர்ந்து கொண்டு மிக்க மகிழ்ச்சியுடையவர்களாய் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் காலத்தே திருமாலும் அவர்கள் நிற்கும் இடத்தின் இடையில் அவர்களோடு தாமும் ஒருவராய்ச் சென்று நின்று கொண்டு அவர்கட்கு நெருக்கத்தை உண்டாக்கினார் வெளியிலும் செல்ல முடியாத பெரு மழையையும் உண்டாக்கி அருளினார்.
அவரது அழகிய மேனியை அகக் கண்களால் கண்டு தம் தூய்மை பொருந்திய எண்ணத்தினால் திருமாலின் தெள்ளிய இயல்பினைத் தெவிட்டாத தீந்தமிழில் அவனியில் உள்ளோர் உய்யும் பொருட்டு அந்தாதிப் பாடலாக அறிவிக்கத் தொடங்கினர்.
முதற்கண் பொய்கை ஆழ்வார் பொய்கையாழ்வார் முதற்கண் ஆரம்பித்து அந்தாதி பாடியதால் இவரது அந்தாதி முதல் திரு அந்தாதி என வழங்கப்பட்டது.
மூன்றாவதாக பேயாழ்வார் அவர்கள் பரமனின் பான்மையைப் பறை சாற்றும் பரந்த உள்ளத்துடன் தாம் கண்ட காட்சியை முதலிருவர் போன்றே அந்தாதியாகப் பாட அவா உள்ளவராய் திருமாலின் கோலத்தைத் தெரிவிக்கும் எண்ணத்தவராய் முதற்கண் என்ற பாடலை அந்தாதியின் இறுதிச் செய்யுளாகப் பரந்தாமனின் பண்பினை பாடி மூன்றாந்திரு அந்தாதியை முடித்தார்.
தொண்டை நன்னாடு சான்றோருடைத்து என்று தமிழகம் தழைக்க நீதி நூல் வகுத்த ஒளவையாரால் பாராட்டப் பெற்ற தொண்டை நாட்டில் கடலுக்கு மேற்கில் காஞ்சீபுரத்திற்குக் கிழக்கில் ஒர் தலம் உளது.
பார்க்கவ முனிவரும் அவர் மனைவியுமாகிய கனகாங்கி என்னும் தேவ மாதும் மன வருத்தம் கொண்டு அப்பிண்டத்தை ஒரு பிரம்புப் புதரின் கீழே போட்டுவிட்டுப் போனார்களாம்.
பிறகு ஆழியங்கையனாகிய திருமால் திருமகள் சமேதராய் அங்கே எழுந்தருளி அப்பிண்டத்தை அன்புடன் நோக்கி அருள் புரிய அதனால் அப்பிண்டம் ஓர் அழகிய ஆண் மகவாகும் உறுப்புக்கள் அமையப் பெற்றது என்பர்.
இறைவனின் திருவருளால் உயிர் அமையப் பெற்று பசி தாகங்களில் ஈடுபட்டு மக்கள் இல்லாத பிரம்புப் புதரில் அழுது கொண்டிருந்த அக்குழந்தையின் முன் எம்பெருமான் எழுந்தருளி இவருடைய பசி தாகம் தீரும்படி அருள்பாலித்துவிட்டுச் சென்றார்.
அங்கு அப்பொழுது திருவாளன் என்றொருவன் பிரம்பு அறுக்கப் போய் அவ்விடத்தில் இக்குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்டுத் தேடிச் சென்று அக் குழந்தையைக் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அதனை எடுத்து பெற்றோர்கள் அங்கு ஒருவரும் காணப்படாததினால் தனக்கு மகப்பேறு இல்லாத குறையைத் தீர்க்கக் கருதிய இறைவன் இக்குழவியை நமக்களித்தான் என்று மகிழ்ச்சியோடு தனது மனைவியான பங்கயச் செல்வியார் கையில் கொடுத்து கிடைத்த வரலாற்றையும் சொன்னாராம்.
பார்க்கவ முனிவருக்கும் அவரது மனைவியாகிய கனகாங்கிக்கும் மகனாகி திருவாளன் பங்கயச் செல்வி ஆகிய இருவரின் செல்வ மைந்தராகி திருமழிசை என்னும் தலத்தில் அவதரித்த காரணத்தினால் திருமழிசையாழ்வார் என்ற திருநாமத்தோடு வளர்ந்தார்.
உலக தத்துவங்களை உணர பற்பல சமயங்களிலும் புகுந்து ஆராய வேண்டும் என்கின்ற கருத்தினைக் கொண்ட இவர் சாக்கியம் சமணம் என்னும் சமயங்களில் உள்ள நூல்களை ஓதியுணர்ந்தார்.
பின்பு சைவ சமயத்தை அடைந்து சிவ வாக்கியர் என்னும் திருநாமத்துடன் சைவராய் விளங்கி அச்சமய நூல்களை ஆராய்ந்தவாறே அவர் பல தலங்களுக்குச் சென்று சிவபிரானைச் சேவித்து விட்டுத் திருமயிலையை அடைந்தார்.
அங்குப் பூஞ்சோலையில் இருந்த பேயாழ்வார் சிவ வாக்கியர் என்ற பெயருடன் சைவராக விளங்கும் திருமழிசை ஆழ்வாரைத் தடுத்தாட் கொள்ள வேண்டும் என்னும் நோக்கத்துடன் அவரிடம் முதற்பொருளாய் விளங்கி முக்தி நிலை அளிக்கும் முதல்வன் திருமகள் நாதனாகிய திருமாலே என்று நிலைநாட்டி விளக்கினார்.
இவ்வாறு சைவராக இருந்து சைவ மதத்தில் சிவ வாக்கியர் என்னும் பெயருடன் விளங்கிய திருமழிசையாழ்வாருக்கு பேயாழ்வார் நாராயணனின் திருமந்திரத்தை முறைப்படி உபதேசிக்க திருமழிசையார் ஸ்ரீவைணவர் ஆனார்.
பின்பு ஆழ்வார் தம்முடைய திருவவதாரத் தலமான திருமழிசைக்கு எழுந்தருளி சாத்துகைக்குத் திருமண் வேண்டி கல்லிச் சோதித்த இடத்தில் திருமண் அகப்படாமல் வருந்தி துயில் கொள்ள அவரது கனவில் திருவேங்கடநாதன் எழுந்தருளி திருமண் உள்ள இடத்தைக் குறிப்பிட்டுக் கூறியருளினான்.
இவரும் அங்கே திருமண் கண்டு எடுத்துப் பன்னிரண்டு திருநாமம் அணிந்து கொண்டு பின்பு திருமழிசையாழ்வார் வைகுந்த மாநகரைத் தரத்தக்க பெருமையுடைய கும்பகோணம் என்னும் திருக்குடந்தையில் ஏரார் கோலம் திகழக் கிடக்கும் ஆராவமுதனைக் கண்டு துதிக்க எண்ணமுடையவராய் காஞ்சியினின்றும் எழுந்தருளும்போது இடையில் உள்ள பெரும்பலியூர் என்கின்ற கிராமத்தில் சென்று ஒரு திண்ணையிலேயிருந்து வேதம் ஒதிக் கொண்டிருந்த அந்தணர்கள் இவரைக் கண்டு நான்காம் வருணத்தினனாகிய இவன் கேட்கும்படி நாம் வேதம் ஒதக் கூடாது என எண்ணித் தவிர்த்திருக்க ஆழ்வாரும் அவர்கள் கருத்தை அறிந்து திண்ணையை விட்டிறங்கினார்.
மறையர்கள் உடனே வேதம் ஓதத் தொடங்கி விட்ட இடத்து வாக்கியம் தோன்றாமையால் தட்டுத் தடுமாற ஆழ்வாரும் அதைக் கண்டு குறிப்பால் காட்டியருள பின்பு அவர்களுக்கு விடுபட்ட வாக்கியம் தோன்றி அவர்கள் தெளிந்துவந்து ஆழ்வாரை வணங்கி பிழையைப் பொருத்தருள்க என வேண்ட பக்திசாரரும் அவர்களுக்குப் பல இன்மொழிகளைக் கூறி விடைபெற்றுக் கொண்டு சென்றார்.
திருக்குடந்தை என்னும் கும்பகோணத்தை அடைந்த ஆழ்வார் ஆராவமுதனை வேண்டி பின் தாம் அதுவரையில் பாடிய பாசுங்களையெல்லாம் காவிரி நீரில் விட்டார்.
அவற்றுள் நான்முகன் திருவந்தாதிப் பாசுரங்களும் திருச்சந்த விருத்தப் பாசுரங்களும் எதிர்த்து வர அவற்றை எடுத்துக் கொண்டு ஆராவமுதனை வேண்டி னார்.
இங்ஙனம் திருமழிசையாழ்வார் அன்ன ஆகாரங்களை விட்டு காய் கிழங்குகளைச் சிறிது அமுதுசெய்து நெடுங்காலம் நானிலத்தில் நாடுய்யும் நல்வழியினைப் பாசுரங்கள் மூலம் உணர்த்தியருளினார் என்பர்.
இவருடைய பாசுரங்கள் யாவும் தத்துவப் பொருளை உணர்த்துவதோடு வைகுத்த நாதனின் அன்பை உண்டாக்கி இயற்கை வருணனைகள் எழிலாக அமையப் பெற்று பொருட்செறிவும் மிடுக்கும் இன்பமும் வாய்ந்தனவாய் விளங்குகின்றன.
ஒளவையாரால் பாண்டியா நின்னாடுடைத்து நல்ல தமிழ் என்று போற்றிய புகழ் வாய்ந்த பாண்டிய நாட்டில் திருக்குருகூரில் சதுர்த்த வருணத்தில் கி.பி.
இவ்வாழ்வாரின் மற்ற திருநாமங்கள் காரிமாறன் மாறன் சடகோபன் பராங்குசன் குருகைப் பிரான் திருக்குருகூர் நம்பி வகுளாபரணன் அருள்மாறன் தென்னரங்கன் பொன்னடி திருநாவீறுடைய பிரான் என்பனவாகும்.
அத்தகைய சான்றாண்மைக் குணம் படைத்தவரது திருவாக்கை ஒதும் வாய்ப்பைப் பெறும் எல்லா சமயத்தாரும் அவரை நம் சமயத்தவர் நம் சமயத்தவர் எனப் போற்றுவர்.
பிற்காலத்தில் இத்தனை புகழினைப் பெற்ற நம்மாழ்வார் பிள்ளைத் தன்மையில் பால் உண்ணாமலும் அழாமலும் அசையாமலும் மலர் கண்கள் திறவாமலும் இருந்தமை வியத்தகு செயலாகவும் பெற்றோர்க்கு எல்லை கடந்த வருத்தத்தைத் தரும் செயலாகவுமே இருந்தது.
அழகிய நம்பி என்பவர் தாம் இயற்றியருளிய குரு பரம்பரை என்னும் நூலில் நம்மாழ்வார் பெற்றோருக்கு ஏற்பட்ட வருத்தத்தைப் பற்றிக் கூறும் செய்யுட்கள் கல்லையும் நெகிழ்வித்துக் கரையச் செய்வன.