sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
திரு சின்னசாமி நயினார் அவர்கள் இரண்டாம் சருக்கம் முதல் நூல் முழுமைக்கும் எழுதிய உரைப் பகுதியை ஒழுங்குபடுத்திச் செப்பஞ் செய்துள்ளேன்.
இவ்வுரைப்பகுதி மூல நூற் கதையையும் ஆராய்ந்து எழுதப்பெற்றுள்ளமையால் பாடலின் நேர் பொழிப்புரையோடு தொடர்புடைய வேறு செய்திகளும் உடன் சேர்ந்திருக்கும்.
இச்சருக்கங்களை ஒவ்வொன்றிலும் அடங்கிய பாக்களின் அளவு குறித்துக்கூறும் இரண்டு பாடல்கள் இவை இந்நூலைக் கற்ற ஒருவர் பின்னாளில் செய்தனவாயிருத்தல் வேண்டும்.
விபுல மலையிலுள்ள சமவசரணத்திற்குத் தன் சுற்றத்தாரோடு வந்து வணங்கிய சிரேணிக மகாராசன் கௌதம முனிவரை வணங்கித் தருமங் கேட்கிறான்.
இறுதிச் சருக்கமான ஐந்தாம் சருக்கம் நாககுமாரனின் முற்பிறப்பு வரலாற்றையும் பஞ்சமி விரத நோன்பையும் அதனால் விளையும் பெரும் பயனையும் துறவு நிலையையும் எடுத்துரைக்கின்றது.
எனவே உலக இன்பங்களில் சிக்கிச் சுழன்றாலும் இறுதியில் துறவு பூண்டு இறைநிலை பெறவேண்டும் என்னும் குறிக்கோளையும் இக் காவியம் எடுத்துரைக்கின்றது.
நான்காம் சருக்கத்தில் நாககுமாரன் சயந்தகிரிச் சினாலயம் பணிந்து முக்குடைக்கீழ் விளங்கும் மூர்த்தியைப் போற்றுகிறான் என்பது தொடக்கமான மூன்று பாடல்களும் அருகன் புகழ் மாலையே.
பெருங்காவிய இலக்கணத்திற்குத் தண்டியலங்காரம் வகுக்கும் இலக்கணமே மேல்வரிச் சட்டமாக விளங்குகிறது பெருங்காப் பியநிலை பேசுங் காலை என்னும் நூற்பாவில் காணும் பொருள்களிற் பெரும்பாலனவும் இக் காவியத்தின்கண் இடம்பெற்றுள்ளன.
இவற்றுள் அவையடக்கச் செய்யுள் இரு நூலிலும் ஒரே வகையில் உரைக்கப்பட்டிருக்கின்றது திருமணம் செல்வக்கேசவராய முதலியார் தாம் எழுதிய கம்பநாடர் என்னும் நூலிலே தமிழில் தண்டியலங்காரம் தோன்றுவதற்கு முன்னரே காவியங்கள் ஏற்பட்டுவிட்டன என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தமிழில் தண்டியலங்காரம் ஏற்படுவதற்கு முன்னரே ஐம்பெருங் காப்பியங்களில் சிந்தாமணியும் ஐஞ்சிறு காப்பியங்களும் ஏற்பட்டு விட்டன.
இருபத்துநான்கு தீ்ர்த்தங்கரர் சரித்திரம் உரைக்கும் ஸ்ரீபுராணம்என்னும் மணிப்பிரவாள நடையிலுள்ள தமிழ் நூலுள் நாககுமார காவியத்தின் தோற்றுவாயாகத் தரப்பட்டுள்ள சிரேணிக மகாராசனின் வரலாறு காணப்படுகிறது.
பத்தாம் நூற்றாண்டில் புட்பதந்தர் என்பவர் அவப்பிரம்ஸ மொழியில் நாககுமார சரிதத்தை விரிவாக யாத்துத் தந்தார் என்பது தெரியவருகிறது.
இதை அடியொற்றியே வடமொழி கன்னடம் முதலிய பிறமொழிகளிலும் ஜைன ஆசிரியர்களால் இச் சரிதம் தனி நூலாகச் செய்யப்பட்டு வந்திருக்கிறது.
இவ்வகை வரலாற்றுச் சூழல்களைக் கொண்டு பார்க்கும் போது திருமணம் செல்வக்கேசவராய முதலியார் அவர்கள் கொண்ட கருத்துப் பொருத்தமானது என்றே எண்ண இடமாகிறது.
மற்றும் இச் சரிதம் முழுமையும் அந்நூலுள் காண்கிறபடி எழுதியிருப்பதோடு அந்நூலால் வெளிப்படும் சிறப்புச் செய்திகளையும் வகைப்படுத்தி விளக்கியுள்ளார்.
தமிழாய்வு இதழில் அச்சில் வாரா அருந்தமிழ் வெளியீட்டு வரிசை யில் இந்நூலை வெளியிடுவதற்கு மூலப்படியைத் தேடிப் பெற்றுத் தந்த பெரியார் டி.எஸ்.ஸ்ரீபால் அவர்களுக்கும் பழுதான ஒரு பிரதியைப் படி யெடுத்துக் காப்பாற்றி வைத்து வழங்கிய தச்சாம்பாடி சின்னசாமி நயினார் அவர்களுக்கும் தமிழ் மக்களின் நன்றி என்றும் உரியது.
இந் நூலை வெளியிட அவ்வப்போது ஊக்கி ஆவன செய்துவரும் தமிழ்த் துறைத் தலைவர்பேராசிரியர் டாக்டர் ந.சஞ்சீவி அவர்களுக்கு நன்றி பாராட்டும் கடப்பாடுடையேன்.
இந்நூலின் அச்சுப் பணியில் எனக்கு அவ்வப்போது உதவிய திருக்குறள் ஆராய்ச்சிப் பகுதியில் பணிபுரியும் ஆராய்ச்சித் துணைவர் கு.மோகனராசு தமிழ்த் துறை ஆராய்ச்சி மாணவர் அ.நாகலிங்கம் ஆகியோருக்கும் என் நன்றி உரியது.
தமிழாய்வில் வெளியிடப்படும் இக்காவியத்தைத் தனி நூலாகவும் வெளியிட வாய்ப்பளித்த பல்கலைக் கழகத் துணைவேந்தர் பெருந்தகை தாமரைச் செல்வர் நெ.து.சுந்தரவடிவேலு அவர்களுக்கும் சென்னைப் பல்கலைக் கழக ஆட்சிக் குழுவினருக்கும் என் நன்றியும் வணக்கமும் உரியனவாகுக.
இவருடைய திருவடிகளை வணங்கும் பொருட்டு வாணி பாதத்தையும் குருவின் பாதத்தையும் எம்முடைய இரு கரங்களையும் தலைமேல் குவித்து முறைப்படி வணங்குவோம்.
சிவந்த தளிர்களுடன் கூடிய அசோக மரத்தின் கீழே வளப்பம் பொருந்திய அழகிய மண்டபத்தினுள் இந்திரன் துதிபாடி நிற்க சிங்கங்கள் தாங்கிய அரியாசனத்தின்மேல் அழகுற வீற்றிருக்கும் அருகப் பெருமானின் அருளுடன் அவன் தந்தருளிய ஆகமங்களின் காலத்து வாழ்ந்த கொத்தான பூக்களை அணிந்த அரசனாகிய நாக குமாரனின் புண்ணிய சரிதத்தை வரித்துச்சொல்லுவோம்.
பல்வகை இசையும் பாரிசாத மலர்கள் நிறைந்த பூங்காக்களும் உடையதாய் நடுக்கமற்ற தேவருலகத்திற்கு அகழியின் அருகில் மதில் மிகவும் உயர்ந்து நின்றதால் பொங்கி யெழும் மேகக் கூட்டங்களை அம் மதில் தாங்கி நிற்கிறது.
மலர்மாலை கிடந்து அசைகின்ற முலைகளையும் சாலினியைத் தவிர மேலும் அம் மன்னனுக்கு இனிமை சேர்த்த மாதர் எண்ணாயிரம் பேர் இருந்தனர்.
வெற்றிவேல் போன்ற நீண்ட நெடுங் கண்ணுடையராகிய அந்த மாந்தர் அரசனுக்கு இனிய இன்பம் சேர்ப்பாராய் அவனுடன் கூடிச் சேர்ந்து அவனை உவகைக் கடலுள் அழுந்தச் செய்தனர்.
அவன் தேன் சொட்டும் மலர்களை ஏந்திக் கொண்டு அழகிய நகராகிய இராசமாகிரியம் புகுந்து அரசனுடைய அரண்மனை மதில்களைக் கடந்து சென்று அரசனை வணங்கி நிகழ்ந்தது கூறினான்.
வனபாலன் சொன்ன வனத்தை நோக்கி யானை தேர் குதிரை காலாள் என்னும் நால்வகைச் சேனையும் சூழ்ந்து வர மணம் மிக்க மலர்களையும் வாசனைக் குழம்புகளையும் ஏந்திக் கொண்டு அரசன் தன் பட்டத்தரசியுடன் வரவீரமுனி வந்து தங்கியிருந்த அழகிய கொடிகள் நிறைந்த சூழலுக்குத் தன் பரிவாரங்களுடன் சென்றான்.
பொலிவுபெற்ற நான்கு பக்கங்களிலும் மலர்களுடைய அசோகின் நிழலில் அமர்ந்த ஞானி நீதான்.புறவிதழோடு கூடிய தாமரை மலரின்மேல் நால் விரலை மலர்த்தி அழகிய வசரணத்துறையும் இறைவன் நீதான்.அறத்தன்மையுடைய நாகத்தின் பட நிழலில் வீற்றிருக்கின்றவன் நீயேதான்.ஐந்து மலரம்பும் கருப்பு வில்லும் கொண்ட மன்மதனை விலக்கிச் சென்றவன் நீதான்.மிக்க புகழ் வாய்ந்த சித்தி நகரை ஆட்சிபுரியும் சிரீவர்த்தமானன் என்னும் பெயருடைய தூயோன் நீதான்.
மேலான முத்தி நிலையைச் சேர் எனக் கட்டளையிட்டவன் நீதான்.உறங்காது யோகம் செய்து வாழும் நல்ல துறவியருலகம் தொழும் தூயோன் நீதான்.பண்டைய வினைகள் எல்லாம் சேராமல் பொசுக்கிய துறவோன் நீதான்.செஞ்சொற்பாவையாகிய கலைமகளை நாவில் கொண்டவன் நீதான்.சிரீவர்த்தமானன் என்னும் பெயருடைய தூயோன் நீதான்.
உடன்தானே ஞானக் காட்சியுடன் விரும்பும் ஒழுக்கத்தையுடையரான பிறர் உள்ளக் குறிப்புகளை உணர்ந்த முனிவர் பஞ்சமி கதையினைக் கூறத் தொடங்கினார்.
வெற்றி பல கொண்ட இவ்வரசன் சயந்தரன் தம் தேவியருடன் இன்புற்று வாழ்கின்ற நாள்களுள் ஒருநாள் அம்மன்னன் அரண்மனைக்கு வணிகன் வாசவன் என்பான் வந்தனன்.
அந் நாளில் வழியில் தனக்கு முன்பாக யானையின் மீது அமர்ந்து செல்லுகின்ற கச்சணிந்த முலையுடையாளாகிய மங்கை யார் என்று பிரிதிதேவி வினவினாள்.
பின் பால் போன்ற மொழியையுடைய அமிர்தம் போன்று இனிய பிரிதிதேவி இறைவனுடைய ஆலயம் அடைந்து நூல்களில் சொன்ன முறைப்படியே இறைவன் பாதத்தை நோக்கி வணங்கினாள்.
நின்னைத் தொழுபவர் தீய கதிகளை நீக்கி அழகிய முத்தியை சென்று அடைதற்கு எளிதாகும் என்று அவள் துதித்து ஆண்டிருந்த எல்லா வினைகளையும் அடக்கும் பண்பார்ந்த முனைவனைத் தொழுதாள்.
நீண்ட நெடுங்காலம் தவம் புரிந்து பின்பு அறவுரைகள் மிகுதியாய்க் கேட்டு விதிவென்ற பரமனாகிய முனிவனின் திருவடிகளைப் பிரிதிதேவி தன்னுடன் நிற்கும் தோழியருடன் குற்றம் அறப் பணிந்து அன்றுதானே புத்திரனைப் பெற்றாற்போலப் பெருமகிழ்வு கொண்டாள்.
நல்ல தவமுடைய முனிவனின் சொற்களை மணமலர் மாலை யணிந்த கூந்தலையுடைய பிரிதிதேவி கேட்டுப் பற்றுதலுடனே நினைந்து நல்ல பசுமையான ஆபரணம் அணிந்த பரந்த அல்குலை யுடைய தனக்குற்ற தோழிமாரோடு மிக்க தவமுடைய முனிவனின் பாதத்தில் வீழ்ந்து வெற்றியோடு வணங்கி மீண்டுவந்து தன்னுடைய அகலமான பெரிய அரண்மனையிலே புகுந்து அமர்ந்திருந்தாள்.
நான் இறைவன் ஆலயத்திற் சென்று இறைவனை வணங்கித் துதித்து மனத்திலே தீய களங்கஞ் சிறிதுமில்லாத பிரஹிதாஸ்வரர் எனும் ஓர் முனிவரைக் கண்டு அவர் பாதங்களை வணங்கிப் புனித மான திருவறங் கேட்டேன்.
இங்ஙனம் இருவரும் இணைபிரியாராய் இன்பமயமான போகந் துய்த்துவருங் காலத்திலே ஒருநாள் இரவு நித்திரைசெய்யும் போது மனோகரம் என்னும் நான்காம் யாமத்திலே ஓர் இமில் ஏறும் இளங்கதிர்ச் செல்வனும் இருளில் தன் மனை புகுந்ததாகப் பிரிதிதேவி கனவு கண்டு உடனே விழித்தெழுந்து அரசனுக்கு அறிவித்தாள்.
அரசனும் கேட்டு அகமகிழ்ந்து அறிவன் ஆலயம் போந்து செந்தளிர்ப்பிண்டியின்கீழ் வீற்றிருக்கும் அருகபரமனை வணங்கித் துதித்து ஆங்கு உறைந்த ஓர் அறிவொளிகாலும் முனிவரனைப் பணிந்திறைஞ்சித் தாம் கண்ட கனாப்பயன் யாதெனக் கண்டருளுமாறு கேட்டார்கள்.
முனைவனை இறைஞ்ச அதாவது வணங்கிக் கண்ட கனாவினை உரைக்க வென்றான் அக் கனாப்பயன் நுவல இருவரும் இருந்து கேட்டார் என்று முடிவு கொள்ளுதல் பொருத்தமாம்.
என்று ஐயுற்று மீண்டும் முனிவரை வணங்கிக் கேட்கலானா கம்பமில் நிலங்கள் எல்லாம் காத்தல்குடிகள் எல்லாம் அச்சம் முதலியவற்றால் நடுங்குதலின்றி நாட்டை அமைதி நிலவ அரசாள்கை.
என தினையனைத்துங்கூட அகப்புறப்பற்றில்லாத அம் முனிவரர் ஆம் உண்டு கூறுகிறேன் கவனித்துக்கேட்டு அக்குறிகளைக் கண்டபின் யான் கூறியவை உண்மையென நினைவு கூர்மின் என்று கூறலுற்றார்.
சமவசரண மண்டலத்தில் வீற்றிருக்கின்ற ஜிநனுடையதும் நின் நந்தவனத்துள்ளதும் தினம் தேவர்களால் வழிபாடு செய்யப்படுவதுமான சித்தகூட சைத்தியாலயத்தின் மக்களால் திறக்கமுடியாத் திருக்கதவம் உங்கள் சிறுவன் பாதம் பட்டபோதே தானே திறந்து கொள்ளும்.
இங்ஙனம் கருணைமிக்க பிகிதாசிரவ முனிவர் உரைத்தருளக் கேட்ட சயந்தர மன்னன் பிரிதிவிதேவியோடும் அவரடியைப் பணிந்து எழுந்து விடைபெற்று மீண்டு தன் அரண்மனைக்கு ஏகி மேகம் தவழும் மாளிகையிலுள்ள பஞ்சணையில் இருவரும் இனிது இன்பம் நுகர்ந்துவரும் நாளிலே ஊன் தவழும் வேல் போன்ற கண்ணையுடைய பிரிதிதேவி பூமண்டலத்தையாளும் தன் குமாரனுடைய பூரண கருப்பத்தின் மயற்கைக் குறியால் மண்ணையும் இனிதென உண்பாள்.
சந்திரனைக் கண்ட கடல்போல மன்னன் உளம் பூரித்து உவகையடைந்து தன் பொன் அறை திறந்து தரணியிலுள்ள பலருக்கும் தானம் செய்து புத்திர உற்சவம் கொண்டாடினான்.
ஓர் நாள் பிரிதிவிதேவி ஏனைய பெரிய தேவிமார் கூட்டத்தோடு தொழுதற்கரிய பரம ஈசன் கோயிற்குப் பத்தியோடும் வழிபாடியற்றக் கருதி அழகிய மணமலர்களும் வாசனைச் சாந்தமும் பல பொற்றட்டுகளில் ஏந்தியவளாய் அன்பார்ந்த குமரனையும் அழைத்துக் கொண்டு போய் ஆலயம் அடைந்தாள்.
அவ்வதிசயம் கண்டவர்கள் அரசனுக்கு அறிவிப்ப அரசனும் வியந்து பறையோசை போலும் இடிபோலும் ஆனந்த பேரிகை முழங்க அவர்களை அழைத்துக் கொண்டுவந்து மீண்டும் இறைவனை வாழ்த்தி வணங்கித் தன் அரண்மனை அடைந்தான்.
ஓர் நாள் பஞ்சசுகந்தனி என்னுங் கணிகை கின்னரி மனோகரி எனும் சிறந்த தன் கன்னியர் இருவருடன் வந்து அரசன் அடி பணிந்து அரசேஎன் குமாரிகளாகிய இவர்கள் வீணைவித்தையில் தமக்கு நிகரானவர் எவருமிலர் என இறுமாப்பெய்துகின்றனர்.
ஆதலின் அவர்களுள் வேற்றுமை நீ எவ்வாறு கண்டுணர்ந்தாய் எனக் கேட்க அதற்கவன் யாழை மீட்டி வாசிக்கும் போது மூத்தவள் வேறோன்றையும் நோக்காமல் கீழ்நோக்கியே பாடினாள்.
உடனே பல கலன் அணிந்த பஞ்சசுகந்தனி என்னும் கணிகை மாது தன் புத்திரிகள் இருவரையும் சிந்தாமணி போன்ற நாககுமாரனுக்கு வேள்வி விதியால் கொடுத்தாள்.
இங்ஙனமிருக்கஓர் நாள் நீலகிரி என்னும் பட்டத்து யானை மதங்கொண்டு கட்டுத்தறியை முறித்துக் கொண்டு வெளிப்போந்து மக்களையும் மாளிகைகளையும் அழித்துச் சென்றது.
மற்றோர் நாள் நாககுமாரன் ஓர் பொல்லாக் குதிரை எதிர்ப்பட்டாரையெல்லாம் வாயாற் கடித்தும் காலால் கொன்றும் தன் இச்சைப்படியே திரிந்து வருவதைக் கண்டு நகர மக்கள் அரசனிடம் முறையிட்டனர்.
அரசனும் நாககுமாரனை ஏவ அவனும் அதனை அடக்கி மேலேறி நகர வீதிகள் தோறும் ஊர்ந்து சென்று பல திசைகளிலும் சவாரி செய்து காட்டி முடிவில் அரசனெதிர்கொண்டு போய் நிறுத்தினான்.
இங்ஙனம் பிகிதாசிரவ முனிவர் கூறியருளிய அறவுரையிற் குறிப்பிட்ட கோயிற்கதவம் திறக்கப்படுதல் நச்சுவாவியில் வீழ்தல் யானையடக்கல் குதிரையடக்கல் என்ற நான்கு அறிகுறிகளும் தவறாமல் நடந்தன.
நாககுமாரன் சகல கலைக் கடலையும் கரைகண்ட புலமை மிக்கவனாய் யானை தேர் குதிரைகளை ஏறித் தன்னைப் பலரும் புகழும்படி ஊர்ந்து காட்டி மூன்றாம் பிறைபோல் இனிது வளர்ந்து பெருமைமிக்க திருமகனாக விளங்கினான்.
நிற்க நாககுமாரன் அடைந்துவரும் சீரையும் சிறப்பையும் கேட்கக் கேட்கக் களிப்பின்றி உளம் கொதித்துப் பொறாமையே குடிகொண்ட விசாலநேத்திரை தன் குமாரன் சிரீதரனை நோக்கி இனிது எடுத்து இயம்புகின்றாள்.
அவ்வமயம் அவன் தாயார் பிரிதிவிதேவி அவர்கட்கு வேண்டிய உண்டியும் உடையும் பூமாலையும் குங்குமமும் பொற்றட்டுகளில் ஏந்தித் தோழியையும் உடன் அழைத்துக்கொண்டு வீதி வழியே சென்று கொண்டிருந்தாள்.
பொறாமையே உளத்திற்கொண்ட விசாலநேத்திரையானவள் உடனே அரசனைக் கண்டு அரசே தங்கள் காதலியாகிய பிரிதிவிதேவி ஓர் கள்ள நாயகனைப் புணர்ந்து வருகின்றாள்.
இக் காட்சிகளை எல்லாம் சயந்தர மன்னன் நேரிற் கவனித்துக் கொண்டிருந்தானாதலால் பிரிதிவிதேவியிடம் சற்றும் பிழை இல்லை அவள் கற்புக்கரசியே.
விசால நேத்திரையோ இவள் மேற் கொண்ட பொறாமை எண்ணத்தால் இப்பெரும் பாதகமான பொய்யுரைகளைத் தானே கற்பனை செய்து கூறியிருக்கின்றாள் என்று உண்மையுணர்ந்து அவள்மீது அடங்காச் சீற்றங்கொண்டான்.
அரசன் கட்டளையிட்டு ஏகியதைக் கண்ட பிரிதிவிதேவி மிக்க சோகமும் துயரமும் அடைந்தவளாய்த் தன் வலக்கரத்தின் மேலே தலைசாய்த்த வண்ணமாய்த் துக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
இந் நிகழ்ச்சிகளை அன்பார்ந்த நாககுமாரன் கேள்வியுற்று வியப்படைந்தவனாய் விரைந்து சென்று தாயை வணங்கி நீ துயரப்படுவதற்குக் காரணம் என்னவென்று கேட்டான்.
நாககுமாரன் அம்மா ஒன்றும் கவலை வேண்டாம் யான் உடனே சென்று பல பொருள்களை ஈட்டித் தருகிறேன் எனத் தேற்றிவிட்டு வெளிப்போந்து அந்நகரில் பல்லாயிரக்கணன்ககான அரசர்கள் கூடிச் சூதாடும் ஓர் மனையுட் புகுந்து அவர்களோடு சூதாடி முறையே வெற்றி கண்டு அவர்கள் அணிந்திருந்த அணிகலன்களை எல்லாம் கைக்கொண்டு போய்த் தன் தாயிடம் கொடுத்தருளினான்.
வெற்றியடைந்த குமாரன் அவற்றைக் கொண்டு போய்விட்டான் என அரசன் ஆச்சரியமடைந்தவனாய்த் தானும் அவனோடு சூதாடி அவற்றைக் கொள்ளக் கருதிப் பிள்ளையை வரவழைத்து அன்புகூர இன்னுடையாடிச் சூதாடத் தொடங்கினான்.
முன்னம் தன் இனிய தாய் மனையிற் கவர்ந்த பொருள்களையும் அணிகளையும் தன்னுடன் சூதாடித் தோற்ற மன்னர் எண்ணாயிரவர்களின் அணிகளையும் கைக்கொண்டு வந்து தாய்க்குரிய பொருள்களைத் தாயிடங் கொடுத்தான்.
மன்னன் இனி நாககுமாரனுடைய வெளிவிளையாட்டங்களைத் தடுப்பதால் பயன் ஒன்றும் இல்லை எனக் கருதி உடனே கொல்லர்களை அழைத்து அந் நகர்ப்புறத்தே ஓர் அழகிய அரண்மனை சமைக்குமாறு கட்டளையிட்டான்.
அலங்கரியபுரத்தே நாககுமரன் தன் தேவிமாரோடும் தனித்துப் பிரிவின்றி அன்போடு வனவிளையாட்டும் புனல் விளையாட்டும் புரிந்து இனிதே இன்புற்றுக் களித்து வருநாளில் ஊழால் அவனுக்குத் தோழர்கள் வந்து சேர்ந்த வரலாற்றைக் கூறத் தொடங்குகிறேன்.
இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் எதிர்மலையும் கோடி வீரர்களையும் ஒருங்கே வீழ்க்கும் உடல் வலியும் உள்ளத்திறலுமுடையவராதலால்கோடி படர்கள் என்னும் சிறப்புப் பெயர் பெற்றுச் சீருடன் இருக்கும் காலத்தில் ஓர்நாள் அந்தரத்தே அறிவொளிமிக்க கடவுளுக்கு நிகராகிய அருந்தவ முனிவர் தூமசேனர் வந்தருளினார்.
அப்போது வேந்தனாகிய செயவருமன் விரைந்துவந்து அவரடியில் வீழ்ந்து வணங்கி அறவமுதம் ஆரப் பருகியபின் ஊழ்வினையுற அவரைத் தொழுது ஓர் விண்ணப்பஞ் செய்தான்.
இவ்விரண்டிலொன்றைத் தாங்கள் விளக்கியருள வேண்டும் என முனிவரும் அவதியாலறிந்து அரசே நின் புதல்வர்கள் இருவரும் அரசாள மாட்டார்கள் ஒருவனிடத்தே சேவை செய்வார்கள்.
அமைச்சன்மேல் அரசுரிமையை வைத்தவராய்த் தாம் சேவை செய்தற்குரிய இறைவன் யாவன் எனத் தேடிச் சென்று முடிவில் நாக லோகத்துக்கு நிகராகியதோர் பாடலிபுர நகரை அடைந்தார்கள்.
அந் நகரின் வீதி வழியே தேவருலகத்துறையும் தேவர்களைப் போலும் சிறப்புடைய வியாளன் மாவியாளன்என்ற அவ்வரச குமாரர்கள் இருவரும் சென்றார்கள்.
ஆங்கு நின்ற வியாளன் அவர்களைக் கண்டு விரைவில் திடீரென நீவிர் போர்க்கோலங்கொள்ளக் காரணம் ஏன் என்று கேட்க வள்ளலாகிய நாககுமாரனை வதைக்க வந்தோம் என ஆர்ப்பரித்தனர் இக் கூற்றைக் கேட்ட வியாளன் வெகுண்டு சீறி அக்கணமே ஆங்கிருந்த யானை கட்டும் கம்பம் ஒன்றை ஈர்த்து அப்படர்களையெல்லாம் நையப் புடைத்தான்.
இச்செய்தியைத் தந்தையாகிய சயந்திரமன்னன் கேள்வியுற்றுத் தன் மந்திரி நயந்தரனைச் சென்று குமாரர்களைப் போர் புரியாவண்ணம் சமாதானம் செய்யுமாறு ஏவினான்.
ஆதலால் நான் போதல் வேண்டும் எனத் தாயினிடத்தே விடைபெற்றுக் கொண்டு தானும் தேவிமார்களுமாக வேழமேறிப் புறப்பட்டுப் போந்து வியாளனூராகிய வட மதுரைக்குச் சென்று ஆங்கே தேவதத்தை என்னும் ஓர் மாதருடைய மனையில் தங்கி அளவற்ற மகிழ்ச்சியோடு உறைவாராயினர்.
அவனை நோக்கி தேவதத்தை ஐயனே கன்னியா குச்சம் எனும் நகர்க்கதிபதியாகிய மன்னன் செயவர்மன் மனைவி குணவதி இவர்கட்குப் புத்திரி சுசீலை.
அதைக் கேள்வியுற்ற இந் நகர்க்கரசன் துட்டவாக்கியன் அப்பெண்ணைத் தான் மணக்க விரும்பிச் சென்று அவளைக் கவர்ந்து கொடுவந்து சிறையிட்டுள்ளான்.
அதைக் கேட்ட நாககுமாரன் ஆங்கடைந்து காவல்புரியும் போர்வீரர்களை அச்சமுறுத்தித் துரத்திவிட்டுத் தன் வீரர்களை வைத்து அவளுக்குப் புகலிடம் தந்தான்.
உடனே துட்டவாக்கியன் மந்திரி புத்திரனாகிய எனக்குத் தன் அரசியலையே அளித்த வள்ளல் வியாளனல்லவா என எண்ணி அந் நன்றி மறவாமல் அக்கணமே அவன் பொற்கழல் தொழுதான்.
அவர்கட்கு ஆசானாகிய கீர்த்திவர்மன் அவ்விளையர்கள் ஒவ்வொருவருடைய ஊரும் பேரும் தாய் தந்தையர்களையும் அறிவித்து இவர்கள் என்னிடம் வீணை கற்பவராவார்கள்.
அவளைத் திருமணம் செய்து கொண்டு அவளோடு இனிது இன்பந்துய்த்து வருநாளில் வேற்று நாட்டு வாணிகன் ஒருவன் அவ்வீதி வழியாய் வந்து கொண்டிருந்தான்.
என்று கேட்க அதற்கு அவன் ஐயா என் காதலியைப் பீமன் என்னும் ஓர் அசுரன் கைப்பற்றிக் கொண்டு சென்று பயங்கரமான இருண்டதோர் மலைக்குகையுள் வைத்திருக்கின்றான்.
ஆதலால் இவ்வேடன் மனைவியைக் கொண்டு போய்க் குகையில் வைத்துள்ளேன் என உரைத்த பின் அவளை விடுவித்து குமாரனைப் பணிந்து தன் வரலாற்றைக் கூறிச் சந்திரகாந்தம் எனும் வாளும் நாகசயனம் எனும் படுக்கையும் காம கரண்டகமும் கொடுத்துச் சிறப்பித்தான்.
உடனே அங்குள்ள சுதர்சனை எனும் ஓர் இயக்கி தோன்றி அவன் பாதங்களை வணங்கி ஐயனே வெள்ளியம் பெருமலைத் தென் சேடியிலே அளகாபுரி எனும் ஓர் நகர் உளது.
அதன் சாதனத்தால் அம்முரசொலி முனிசுவிரதரின் கேவலோத்பத்தியில் தேவர்களால் முழக்கப்பட்டது எனத் தேர்ந்து சென்று அறவுரை கேட்டு வாழ்க்கையில் வைராக்கியங் கொண்டு துறவு வேண்டினான்.
அவரும் கேவலிபாற் சென்று அறிந்து மீண்டு தெய்வங்களே இனிவரும் நேமிதீர்த்தகரர் காலத்தில் இங்கு நாககுமாரன் எனும் ஓர் அரசிளங்குமரன் வருவான்.
யான் வேண்டுங்காலத்தே வாருங்கள் எனப் பணித்து அவைகளிடம் விடைபெற்று மீண்டும் அவ் வேடனைக் கண்டு இன்னும் யாதேனும் அதிசயம் உளதோ எனக் கேட்க வனசரன் சொல்கிறான்.
அதைக் கண்டவுடன் முற்கூறிய தெய்வங்களை வேண்டி நினைக்க அந் நாலாயிரம் தெய்வங்களும் வந்து பணிந்து ஏவல் கேட்க அவற்றை அந் நிதிக்குக் காவல் வைத்து விட்டு அருகன் ஆலயம் போந்து அருகனை வணங்கி மீண்டு தானும் தன் மனைவி திரிபுவனாரதியும் தோழனுமாக அங்கேயுள்ள கிரிகூடபுரம் என்னும் நகரத்தை அடைந்து ஓர் ஆலமரத்தின்கீழ் அமர்த்திருந்தான்.
புண்ணியாசிரவ கதையில் நாககுமாரன் ஆலமரத்தின்கீழ் அமர்ந்தபோது அம் மரத்துப் பிரஹோரங்கள் விழுதுகள் புறப்பட அதனை ஆந்த்ரோளமாகச் ஊஞ்சல் செய்தனன்.
இவளுக்குக் கணவன் யாவனொருவன் என்று அரசன் ஓர் அவதிஞானியைக் கேட்க அவரும் இவ்வாலமரம் யாருடைய சமாகமத்து ப்ராரோஹம் கைத் திறமையால் ஊசலாட்டம் உண்டாகுமோ அவனே பர்த்தா வாவான் எனக் கூற அதைக் கண்டு அறிவித்தற்கே என்னை விட்டனர் என்று கூறி வனராசனுக்கு அறிவித்தாள் என்று உள்ளது.
மகாபீமனுடைய பேரன் இப்பொழுது அரசாள் மன்னன் வனராஜன் சோம வம்சத்தில் பிறந்தவன் எனக்கேட்டு மகிழ்ந்து வணங்கித் தொழுது மனை அடைந்தான்.
ஓர் நாள் சோம வமிசத்தைப் பற்றிய சிலாசாசனங்கண்டு புண்டரவர்த்தனபுரத்தை வனராஜனுக்கு உரிமையாகும்படி செய்வாயாக என வியாளனுக்குக் கூற அவனும் தன் மாமன் ஜாயந்தரி என் பங்காளியோ என ஆம் அதற்கென்ன சந்தேகம் என்றான்.
வியாளனும் சோமப்பிரபனுடைய படைகளைக் கொன்று சோமப்பிரபனைக் கட்டவிட்டு நாககுமாரனுக்கு அறிவிப்ப குமாரனும் வந்து சோமப்பிரபனைக் கட்டவிழ்த்து விடுத்து புண்டரபுரத்தை வனராஜனுக்கு முடிசூட்டினான்.
உடனே துறந்து பொருண்மைத்துவம் உருவத்துவம் குணத்துவங்களைக் கைக்கொண்டு வீறுபெற நோற்றுப் பழவினை பரியச் சலியாத பிரதிமாயோகத்தே நின்று நற்கதியடைந்தான்.
குமாரனும் மகிழ்ந்து உடன்கொண்டு சென்று ஓர்நாள் குன்றைச் சூழ்ந்துள்ள ஜாலாந்தகம் எனும் வனத்து ஆலின் நிழலில் அமர்ந்திருந்தான்.
சுருண்ட குழலும் கரிய கண்ணும் சிவந்த வாயும் உடைய அக் கட்டழகியைச் சிந்துதேசாதிபதி சண்டப் பிரத்தியோதனன் மணக்க விரும்பி அதிப்பிரசண்டன் முதலிய கோட்படர்களாகிய தன் படை பலத்தோடும் வந்து அந் நகரை வளைய முற்றுகையிட்டான்.
வணங்கி வழிபடுவோர்கள் தேவராய்ப் பிறந்து தேவருலகாண்டு ஆயுள் முடிவில் வந்து இப் பூமண்டலத்திற்கு மகா மண்டலேசுவரராய்ப் பிறந்து ஆட்சி புரிந்து பெரிய வெற்றியானைப் பிடரியின் முத்தணிந்த வெண்கொற்றக்குடை நிழலையளிக்கத் தலைவராக வாழ்ந்திருப்பவ ராவார்கள்.
அவர்களி்ல் நாகதத்தை தப்பி வந்து குருஜாங்கல தேயத்தில் அத்தினாபுரத்து அரசன் தன் பிதாவின் உடன் பிறந்தவனாதலின் அவனுக்கு இதை அறிவித்தாள் என்றான்.
இவ் வரலாற்றை அறிந்தவுடனே வியாளனைக் குணவதியின் புறத்தேற விடுத்து வித்தைகளை அழைத்துக் கொண்டு ஆகாய மார்க்கமாகச் சென்று கௌசாம்பி அடைந்து சுகண்டனுக்குக் கன்னிகைகளை விடுவிக்குமாறு தூதுவிட்டான்.
குமாரனும் இவன் யாவன் எனக் கேட்க வியாளன் என் தம்பி எனக் கூறலும் உடனே மாவியாளன் குமாரனை வணங்கி ஐய மின்னற் கொடிபோலும் மெல்லிடையாள் உச்சயினி நகரத்து அரசன் ஜயசேனன் மகள் மேனகி என ஓர் கன்னிகை இருக்கின்றாள்.
கட்டழகி அவள் மன்மதனையும் விரும்பாதவள் என மகாவியாளன் கூறலும் நன்றென நாககுமாரன் அந் நகரத்திற்குச் செல்லக் கேள்வியுற்று ஜயசேனனும் மட்டற்ற மகிழ்ச்சியோடும் எதிர் கொண்டு அழைத்து இனிய முகமன் கூறி வேள்வி விதிப்படி நன் முகூர்த்தத்திலே அரிவையர் ஏந்திய பொற்கல நீரால் தாரை வார்த்துத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான்.
அவள் தன் நடனத்துத் தன்னை மிருதங்க வாத்தியத்தால் யாவனொருவன் கூர்ந்து வாசித்து வெற்றியடைவானோ அவனே தனக்குரிய நாயகனாவான் என வஞ்சினம் செய்துள்ளாள் என அறிவித்தான்.
மற்றும் தனக்கு இச்சையான தோழர்களோடும் அவ் வள்ளலும் அத் தீவையடைந்து பொன்மயமான அச் சினாலயத்தைக் கண்டு தொழுது வலங்கொண்டு பணிந்து துதித்தெழுந்துபோய் ஆலயத்தின்முன் எதிர்பார்த்திருந்தான்.
இவ்வாலய வழிபாட்டிற்கு வரும் ஆடவர்களுள் விஞ்சையர் யாரேனும் எங்களுக்குப் புகலிடம் அளித்துப் போற்றுவார் என இங்ஙனம் அலறிக்கொண்டு வருகிறோம் என்றாள்.
குமாரனும் அவனுடைய காவலரைக் கடிந்து தன் காவலரை நிறுவி போருக்கு எழுந்து ஆகாயத்து நின்று போராடி முடிவாகச் சந்திரஹாசத்தால் வாயுவேகனைக் கொன்று இரட்ச மகா இரட்சகர்கட்கு அரசைக் கொடுத்துவிட்டு அக் கன்னியர்களை மணஞ்செய்து கொண்டான்.
பின்னும் ஐந்நூறு படர்கள் தாமே வலிய வந்து ஐயனே யாங்கள் ஓர் அவதிஞான முனியைத் தொழுது எங்கட்கு இறைவன் யாவன் எனக் கேட்டோம்.
பிறகு காஞ்சீபுரம் அடைந்து அந்நகர் அரசன் வல்லப நரேந்திரனால் வரவேற்பளிக்கப்பட்டு கன்னியர் தானம் முதலிய சிறப்புகளை அடைந்தான் என்கிறது வடமொழிக் காவியம்.
அவன் புகழைக் கேட்ட சந்திரகுப்த அரசனும் உள மகிழ்ந்து மதனமஞ்கிகையை மந்திரங்களைக் கூறி வேள்வி விதியால் கன்னியாதானமாகக் கொடுப்ப மணந்து அவளோடும் பவணவாசிகளின் காதற்புணர்ச்சி போலக் காதல் வேட்கை மிக்கவனாய் லயப்பட்டுப் புணர்ந்து மகிழ்ந்திருக்கலானான்.
பெருமை மிக்க குமாரன் அந் நகர் அடைந்து மெய்ம்மையான வேள்வி முறையால் மணஞ்செய்து கொடுப்ப அவளுடன் இன்பம் துய்த்து வருநாளில் அந் நகர்ப் புறத்தே யுள்ள உய்யானத்தே பிஹிதாஸ்ரவர் எனும் முனிவர் வந்து தங்கினார்.
போகங்களையும் புண்ணியங்களையும் உண்டாக்க வல்ல பூரணமானதோர் சுக்கிலபட்ச பஞ்சமி திதி விரத நாளன்று நள்ளிரவில் பசிப் பிணித்துன்பம் மேலிட்டது.
அவன் தந்தை சயந்தரனும் வாழ்க்கை நிலையாமையை நன்கு உற்று நோக்கி வைராக்கியமுற்று அகப்பற்று புறப்பற்றறத் துறந்து நாட்டாட்சியை மகன் வைக்கலானான்.
அவன் மனைவி பிரிதிவிதேவியும் தன் பெருமை சான்ற குமாரனை விட்டுப் பிரிந்து போய் சிரீமதி என்னும் ஆரியாங்கனையை வணங்கித் துறவு மேற்கொண்டு அருந்தவம் புரிந்து அச்சுத கற்பத்தை அடைந்தாள்.
செந்தாமரையாளை ஒத்த நற்காட்சியுடைய இலக்கணை மாதேவி முதலாயினோரும் பதுமஸ்ரீ என்னும் ஆரியாங்கனையை வணங்கித் துறவு மேற்கொண்டார்கள்.
ஏனையோர்கள் தாம்தாம் மேற்கொண்ட தவத்தாற்றற் கேற்பசெல்வ மிக்க சௌதர்ம கற்பம் முதலாகச் சேர்ந்து தேவசுகம் அனுபவித்தனர்.
ஒருகால் காப்புச் செய்யுளை நூலின் முதற்கண் தனிப்பட நிறுத்தினாற்போல காவிய ஆசிரியரே தம் காவியப் பாடல்களின் எண்ணளவைச் சுட்டிப் பாடிவைத்தார் என்றும் கொள்ள இடமுண்டு.
இவற்றுள் இக் காவியத்தில் உட்பிரிவுகளாகிய ஐந்து சருக்கங்களிலும் தனித்தனி அடங்கிய செய்யுள்களும் நூல் முழுமைக்கும் ஆன செய்யுள் தொகையும் சுட்டப்பட்டுள்ளன.
இந் நாககுமாரன் கதையை இன்புறக் கேட்போர் நல்லியல்பு களுடன் வாழ்வர் என்று பயனும் கூறி இக் காவியத்தின் பாடல் தொகைப் பாடல் முடிவுறுகிறது.
கருணாநிதியின் இரண்டாவது குடும்பம் வாழும் கோபாலபுர மக்கள் தமக்கான ஆதரவை கருணாநிதிக்கு வழங்கவிரும்பவில்லை என்பதை நடந்து முடிந்த தமிழ்நாட்டின் சட்டசபைத் தேர்தல் மூலம் பார்க்கக்கூடியதாகவுள்ளது.
அதேவேளையில் மைலாப்பூரில் சிஐரி கொலணியில் உள்ள இவரது மூன்றாவது குடும்பத்தின் செயற்பாடுகள் கருணாநிதி தோல்வியைச் சந்திக்கக் காரணமாக அமைந்துள்ளதால் கோபாலபுரத்தில் புகைந்து கொண்டிருக்கும் எரிமலை எந்தநேரமும் வெடிக்கலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
உண்மையில் தி.மு.காவால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட உலகத் தமிழ் செம்மொழி மாநாட்டின் பின்னரே இக்கட்சியின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றம் கட்சி உறுப்பினர்களின் அழுக்குப்படிந்த உண்மைகள் வெளியுலகின் பார்வைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன.
மாநாடு முடிந்த கையுடன் மேற்குத் தமிழ்நாட்டில் தனக்கிருக்கும் செல்வாக்கை காண்பிக்கும் நோக்குடன் அ.தி.மு.க தலைவி ஜெயலலிதா கோயம்புத்தூரில் மிகப் பெரிய பொதுக்கூட்டம் ஒன்றை ஒழுங்குபடுத்தியிருந்தார்.
தி.முக.வின் முக்கிய உறுப்பினரும் கருணாநிதியின் மகனுமான அழகிரியின் கோட்டை எனக் கருதப்படும் மதுரை மற்றும் திருச்சி போன்ற இடங்களிலும் ஜெயலலிதா கூட்டங்களை ஒழுங்குபடுத்தி நடாத்தினார்.
அதுவரை தி.மு.க சார்பான கருத்துக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்த தமிழ்நாட்டின் நன்கறியப்பட்ட முதன்மை ஊடகங்கள் ஜெயலலிதாவின் பரப்புரை சாதகமாகச் செல்வதை கண்டுகொண்ட பின்னர் தி.மு.க சார் கருத்துக்களைப் புறக்கணிக்கத் தொடங்கின.
இதனடிப்படையில் சுப்ரமணியம் சுவாமியால் இலத்திரனியல் மற்றும் அச்சு ஊடகங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட நேர்காணல்கள் தி.மு.க வின் தேர்தல் தோல்விக்கான காரணங்களில் ஒன்று என்பது மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றல்ல.
கூட்டணிக்கட்சிகளின் எவ்வித ஆதரவுமின்றி மிகப் பெரும்பான்மையுடன் ஜெயலலிதா தலைமையிலான அ.தி.மு.க தமிழ்நாட்டின் ஆட்சியைக் கைப்பற்றிக்கொண்டுள்ளது.
நடிகர் விஜயகாந்த் தமிழ்நாட்டு சட்டசபையின் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக நியமிக்கப்படலாம் என தே.தி.மு.க தலைவர் பண்ரூட்டி இராமச்சந்திரன் தெரிவித்துள்ளார்.
இத்தேர்தலானது எதிர்பார்க்கப்படாத முடிவைப் பெற்றுத்தந்துள்ளபோதிலும் அஇஅதிமுக தலைமையிலான கூட்டணியில் இணைவதற்குத் தீர்மானித்த நடிகர் விஜயகாந்திற்கு எதிர்க்கட்சித்தலைவர் கொடுக்கப்படவேண்டும் எனவும் இராமச்சந்திரன் மேலும் தெரிவித்துள்ளார்.
நடந்து முடிந்த தமிழ்நாட்டின் சட்டசபைத் தேர்தலில் தனது கூட்டணிக்கட்சியின் வெற்றிக்காக அயராதுழைத்த விஜயகாந்திற்கு எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பதவி வழங்கப்படவேண்டும்.
தி.மு.க கட்சியினர் என்றுமில்லாதவாறு இத்தேர்தலில் மிகவும் குறைந்தளவு எண்ணிக்கையான ஆசனங்களுடன் மூன்றாம் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவதற்கு அவர்கள் மீதான அலைக்கற்றை ஊழல் விவகாரம் தொடர்பான குற்றச்சாட்டு முதனிலையில் உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.
ஜனநாயகத்திற்காக உயிர்த்தியகம் செய்யவும் தயார் தில் இருந்தால் மைத்திரி ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்தட்டும் சஜித் அனைத்து பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒன்றியத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் லகிரு வீரசேகர மற்றும் டெம்பிடியே சுகதானந்த தேரர் ஆகியோர் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
பின்னர் நீதிமன்ற உத்தரவுக்கு அமைய விளக்கமறியலில் வைக்கப்பட்ட சந்தேகநபர்கள் இன்று மீண்டும் கொழும்பு கோட்டை நீதவான் முன்னிலையில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டனர்.
ஜனநாயகத்திற்காக உயிர்த்தியகம் செய்யவும் தயார் தில் இருந்தால் மைத்திரி ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்தட்டும் சஜித் ஜனநாயகத்திற்காக உயிர்த்தியகம் செய்யவும் தயார் தில் இருந்தால் மைத்திரி ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்தட்டும் சஜித் இறுதிக் கிரியைகளின் போது திருடப்பட்ட பிரபல இயக்குனர் கலாநிதி லெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸுக்கு இந்தியாவில் வழங்கப்பட்ட தங்க மயில் ரனமயூரா என்றழைக்கப்படும் வௌ்ளி விருதை கண்டுபிடிப்பதற்கு பம்பலப்பிட்டி பொலிஸார் விசாரணைகளை ஆரம்பித்துள்ளனர்.
இந்த சம்பவம் தொடர்பாக ஒரு வீடியோ வெளியான நிலையில் ஒருத்தராவது சாகணும் என்று சொல்லிக் கொண்டே மஞ்சள் பனியன் போட்ட போலீஸ்காரர்கள் இருவர் துப்பாக்கியால் சுட்டனர்.