sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவளால் ஒரு போதும் புரிந்துகொள்ள முடியாத விஷயங்களைப்பற்றியும் ஆட்களைப் பற்றியும் சம்பவங்களைப்பற்றியும் நாடும் நாட்டவரும் பொதுப் பிச்னைகளும்.
வேறு யாருக்காக இல்லா விட்டாலும் தனது மூன்று குழந்தைகளுக்காகவாவது விலை மிக்கதாயிருந்திருக்கக்கூடிய ஒரு வாழ்க்கையைத் தொலைத்தோமென்று அறிய வில்லையல்லவோ.
மோகவெறியில் பிறந்த அம் மகனைப் பிரசவித்ததைத் தொடர்ந்து உண்டாகிய நோய்க்காலங்களில் தொலைதூரத்தில் எங்கேயோ உள்ள இருண்ட சிறையில்போய்க் கிடக்காமல் இருந்திருந்தால் ஒருபோதும் ஒரு குறையும் கூறியறியாத தன் சாதுவான மனைவிக்காவது அகால மரணம் நேரிட்டிருக்காது என்று நினைத்துப் பார்க்கவில்லையல்லவா.
தோழிகளுக்கு நடுவிலுள்ள அந்த உல்லாச வாழ்க்கை எல்லாக் கஷ்டங்களும் கிலேசங்களும் மறந்துபோகும் மகிழ்ச்சி நிறைந்த நிமிடங்களாயிருந்தன.
மேலே ஏறத் தொடங்கிவிட்ட நெற்றியோடல்ல முகமெல்லாம் சுருக்கமும் கோடுகளும் விழுந்து உட்புறமாகச் சற்று வளைந்து தளர்வுமேலிட்ட அஸிஸ்டின்ட் செகரட்டரியாகவல்ல.
தடித்த ஃப்ரேம் கொண்ட கண்ணாடி வழியாக உயர்குடிப் புன்சிரிப்புச் சொரியும் சிவந்த மெலிந்த ஆரோக்யவானாகிய இளைஞனாக யாரையும் நிராயுதபாணியாக்கும் மென்குணம்மிக்க புருஷனாக.
ஒரு லீவு நாளில் வேலை முடிந்து திரும்புகையில் ஆஃபீஸின் பின்னால் மலைவாழைகள் கொண்டையை நிமிர்த்தி நின்ற பூந்தோட்டத்தின் சமீபத்தில் பூத்துக் குலுங்கி நின்ற குல்மோஹர் செடியின் அடியில் பாலச்சந்திரன் அவனிடம் கேட்டான்.
யௌவனத்தின் அரும்பொருளான மந்த ஹாஸத்தைப் போன்ற சிவப்புப் பூக்கள் தாங்கி யூஃபர்ஸியா கொடிகள் கம்பி வேலியில் படர்ந்திருந்தன.
அல்ல சற்றுத் திரும்பிப் பார்த்திருந்தால் அம்முகத்தின் மாற்றத்தைக் கண்டிருந்தால் அக்கண்களின் காந்த சக்தியின் வசீகரப் பரப்பில் விழுந்திருதால்... துயரம் தோய்ந்த இதயத்தின் எல்லாத் துன்பங்களுடனும் அவனுடைய காலடியில் தன்னை அர்ப்பணித்துக்கொண்டிருக்க மாட்டாள்.?
மெதுவாக நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தபோது இதயத்தின் ஆழ்மட்டத்தில் எங்கேயோ துணையற்ற ஒரு ஆசையின் ஆதரவற்ற குரல் கேட்டது.
நினைவின் வாசலைப் பாதி திறந்து எட்டிப் பார்த்து கண்களில் புனித ஒளியின் டார்ச் அடித்துக் கொண்டு மென்மையும் உணர்ச்சி மிக்கது மான தொனியில் கேட்கிறான் நாணத்துடன் நிற்க மட்டுமே முடிகிறது.
பெருமை பேசும் ஊர்வலங்கள்... பொதுக்கூட்டங்கள்... ஸத்யாக்ரகங்கள்... மறியல்கள்...எல்லாவற்றிற்கும் முன்னால் கதர்த்தொப்பியணிந்த ஆஜானுபாகுவான ஒரு ஆளைக்காணோம்.
அப்பா அன்றும் சிறுமியாயிருந்தபோதே அவள் பாவாடையும் ஜாக்கெட்டு மணிந்து பையைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டு ஸ்கூலுக்குப் போகும் போது ஜனங்கள் மரியாதையுடன் சுட்டிக்காட்டிச் சொல்வதைக் கேட்டிருநந்தாள்.
காட்டு எருக்கும் கானாநாரிச் செடிக்கும் மட்டுமே மலர் வளையங்கள் சமர்ப்பித்துத் தலைகுனிந்து நின்ற அம் மயானத்தில் புதிதாக நட்ட தென்னங்கன்றின் இளங்குருத்துக்களை நோக்கியவாறு அவள் அசைவற்று நின்றாள்.
கண்ணீ்ர் மேகங்கள் நிறைந்த அவளது தனிமையெனும் பயங்கரம் நிறைந்த இரவுகளில் ஒரு வசந்த பௌர்ணமி போல வந்து சேர்ந்திருந்தான்.
அந்த நல்தரிசனங்கள் அதிகமாகுந்தோறும் முதலிலேயே பிரச்னைகள் நிறைந்த வாழ்க்கை இன்னும் அதிகமாகச் சிக்கலடையாதோ என்று பயந்தாள்.
மென்மையற்ற வார்த்தைகளையே தேர்ந்தெடுத்து மனப்பூர்வமான குரூரத்துடன் சொன்னாள் வெளிறிப்போன முகத்தில் வேதனை தளும்பி நிற்க அவன் சொன்னான் எத்தனைநாள் வேண்டுமானாலும் நான் காத்திருப்பேன்... பெண்மையின் இயல்பான சாதுர்யமும் யௌவனத்தின் உணர்ச்சி பூர்வமான மோகமும் வந்து கையைப்பிடித்து விலக்கும்முன்பு அடித்துச் சொன்னாள் வேண்டாம் அது வேண்டாம்... எனக்கு ஒருபோதும் திருமணம் நடக்காது.
இரவு பகல்கள் நீண்ட வருடங்கள் இப் பழைய மகளிர் விடுதியின் இருண்ட அறையிலிருந்து செக்ரட்டேரியட் வரையிலுள்ள இடுங்கிய வழியில் இடது ஓரமாக ஒடுங்கி நடந்தாள்.
ஓங்கிய சுவர்கட்குள்ளாக... குலுங்கும் கொலுசுகள் அணிந்த சிறு பிள்ளைகள் ஆரவாரத்துடன் விளையாடும் மண் முற்றங்களை நோக்கி... ஒரு தண்ணீர்விட்டான் கொடியைப் போல மெலிந்து ஒற்றைப் புறாவைப்போல் ஒதுங்கியவளான அந்த மைத்ரேயிகூட ஒரு காதல் திருமணத்தின் தீரத்துடன் வெளியே போனாள்.
தமது இல்லற சௌந்தர்யத்தின் சுகமிகு ஆனந்தத்தில் நெருங்கியமர்ந்து சலசலத்துக் கொண்டிருந்த அத் தாய்ப்பறவைகளை சாதாரண பார்வையாளர் ஒருவரைப் போலப் பார்த்திருந்தாள்.
ஆட்கள் வருவதும் இளைப்பாறுவதும் பிரிவதுமான ஒரு தங்குமிடத்தில் இருள் அடரும் நேரம் மாதிரியிருந்தது அவருடைய வாழ்க்கை அதே ஒற்றையடிப் பாதையோடு ஆஃபீசுக்கும் திரும்பி விடுதிக்குமாயுள்ள ஒரு நடை இடைவிடாமல் தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தது.
முற்றுப்புள்ளியற்ற ஒரு வாழ்க்கைச் சக்கரம் போலத் தானே நினைவுகளின் முன் மலர்த்தட்டு ஏந்தி நின்ற அந்த குல்மோஹர் மட்டும் உள்ளே கண்ணீர் அருவிகளை உண்டாக்கிற்று.
பாலச்சந்திரனைப் பார்ப்பதுண்டு மனப்பூர்வமான முயற்சிசெய்து தன்னுடைய செக்ஷனை மாற்றிக்கொண்டு போன பிறகும் சில நேரங்களில் ஒருபோதும் எதையும் நினைவுபடுத்தவில்லை.
மயிர் நரைக்கத்தொடங்கிய மத்ய வயதுக்காரியான இப் பழைய அப்பர் டிவிஷன் கிளார்க்கின் புதிய உறவைப்பற்றி ஏராளம் கதைகள் சொன்னார்கள்.
போனி டெயில் கட்டி லிப்ஸ்டிக் தடவி மெல்லிய நைலான் துணிக்கடியில் தத்தம் உடம்பின் பூகோள சாஸ்திரத்தைக் காட்டி நடந்த யுவதிகள் வெயிட்டிங் ரூமில் அவளைக் கண்டால் தமக்குள் கிசுகிசுத்தார்கள்.
கிழவிக்கும் கிழவனுக்கும் ஒரு காதல்.... தங்கள் வயதுக்குச் சுமக்க முடிந்ததற்கும் அதிகமான கதைகளைத் தாமே நடத்திக் காட்டியிருந்த அந்த யுவதிகள் மூக்கு முழி வைத்துப் பரப்பினார்கள்.
என் குடும்ப வாழ்க்கையைத் தகர்க்காமலிரு சாரதா நீ விரும்பியதுபோல நானே விலகிப்போனேன்... எனது இவ்வழியிலாவது ஒதுங்கிப் போக என்னை விடமாட்டாயோ... ஸ்தம்பித்துக் கேட்டிருந்தாள்.
முன்பு கொண்டையுயர்த்தி நின்ற மலைவாழைகளின் பின்னணியில் பூத்து நின்ற குல்மோஹரின் இடத்தில் புதுக்கட்டடங்கள் கட்டுவதற்காகக் கொண்டுவந்து தள்ளிய கருங்கல் ஜல்லிகள் குன்றாகக் கிடக்கின்றன.
கருங்கல் ஜல்லிகள் தத்தம் கனவுகளுடன் மகிழ்ச்சி நிறைந்த கற்பனைகளில் மயங்கியிருந்த அப் பூக்கள் இக் கருங்கற்களின் கீழே நசுங்கித் தேய்ந்து கிடக்குமாயிருக்கலாம்... நசுங்கித் தேய்ந்த மனத்துடன் இரவு முழுவதும் கிடந்து அழுதாள்.
பெரியக்கா... உன்னையும் சேர்த்துக் காப்பாற்றத் தேவையான பணம் எனக்குக் கிடைக்கிறதே உலகம் தனக்கு மட்டும் அநீதி இழைக்கிறது என்ற வேரூன்றிய நினைப்புடன் பார்த்ததினாலும் தான் கருப்புக்கண்ணாடி வழியாகவே நோக்கியதாலும் அப்போதெல்லாம் நினைத்துக்கொண்டாள்.
அவனுக்கு வந்துகொண்டிருக்கும் பெரிய திருமண ஆலோசனைகளுக்கும் உயர்ந்த குடும்ப சம்பந்தங்களுக்கும் முன்னால் அக்காவின் வேலை அவனுக்குக் கேடுகெட்டதாக இருக்கிறது மோசமானதாக இருக்கிறது அவனுடைய ஸ்டாட்டஸுக்குக் குறைவுண்டாகிறது.
மிகவும் அபூர்வமாகவே கிடைக்கும் தங்கையின் கடிதங்களில் மட்டுமே இருப்பதாகத் தோன்றும் அந்த இரக்கம் தயவு இவ்வுணர்ச்சிகளை மட்டும்தானே அதன்பின் கடைசிவரை எங்கேயும் எதிர்பார்க்க வேண்டியிருக்கும்.
நீ கொஞ்சம் பொறுத்துக்கொள்ளக் கூடாதா எதிர்காலச் சிந்தனையை வெளிக்காட்டாமல் அவனுடைய யோசனையைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொண்டதாகக் காட்டிக் கொள்ளாமலும் சொன்னாள் என்னவானாலும் இத்தனை காலமும் ஆயிட்டுதே..... வேற கஷ்டம் ஒண்ணுமில்லியே.
தம்பி வந்திருக்கிறானென்று தெரிவித்தபோது மாடிப்படிகளிலிறங்கிக் கொண்டே நினைத்தாள் கடவுள் எல்லாவற்றையும் முன் கூட்டியே அறிந்திருக்கிறான்.
வழக்கத்திற்கு மாறாக உத்யோகவேஷத்தில் வேலை அவசரத்திற்கிடையில் பாய்ந்து வந்தாற்போல முகம் தீஜ்வாலைபோல சிவந்து ஒளிர்கிறது.
ஆறுதலைத் தேடிவந்தபோது தேறுதலைத் தேடி ஓடி வந்தபோது... உங்களுடன் எனக்கு இனி எந்தவித உறவுமில்லை எல்லாம் எவ்வளவு சுலபத்தில் முடிந்துவிட்டது.
வருடங்களின் வேதனை உறைந்துபோன இதயத்துடனென்ற போதிலும் சாந்தமகாவே கேட்கிறேன் பாட்டி.. எரிச்சல் கொஞ்சமுமின்றிக் கேட்கிறேன் பாட்டி... அன்று அவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னது அன்பு நிறைந்த அந் நாவால்தானோ...?
ஆகாயத்தின் ஆழ்ந்த இருளிலிருந்து ஒரு சாபக்கேட்டைப்போல அவ் வார்த்தைகள் வாழ்க்கையில் வந்து விழ்ந்திருக்கின்றன.அழுந்தச் சுட்டுச் சிரிக்கின்றன.
பூஜைக்கு உதவாத பூ நான்தான் பாட்டி...நானேதான்... யாருக்கும் தேவையின்றி எதற்கும் உபயோகமில்லாமல் இதோ வீசி எறியப்பட்டிருக்கிறேன்.
வார்னிஷின் ஈரம் உலர்ந்திராத ஜன்னல் கம்பிகளினூடே ஊடுருவும் திருவாதிரை நிலவொளி பனியில் தோய்ந்த இன்னொரு மஞ்சள் நிறக் குவியலாயிற்று.
கூடவே ஜன்னலின் வலைத்துவாரங்களினூடே வட்ட நிழல்களும் சேர்ந்து வந்து விழுந்தபோது காவிநிறம் பளீரிட்ட நிலத்தில் கை வண்ணத்திலும் காவிய அலங்காரத்திலும் சூர்யகாந்திப் பூக்களின் வழிவந்த ஒரு அழகு தரிசனம்.
தன்னுடைய காதை அறுத்துக் காதலிக்கு சமர்ப்பித்த பைத்தியக்காரன் வான் கோக் இல்லாத காதின் பாதியையும் இறக்கியணிந்த ஃபெல்ட் தொப்பியில் மறைத்து வைத்து ஏதோ சொல்லிவிட்டுப் போகிறான்.
சுரப்பதைவிடப் பாலை அதிகமாக உள்ளே உறிஞ்சும் ஒரு பசுவின் மடியப்போல மண இரவிலும் விசித்திரமான இந்த சுபாவத்திலிருந்து அவனால் தப்ப முடிய வில்லை.
மணவாளனோ நான்கு குதிரைகளைப் பூட்டி மனோராஜ்யத்தில் சஞ்சரிக்கிறான்.அந்த சஞ்சாரத்தினிடையில் கண்ணில் படும் காட்சிகளோடு அவன் சல்லாபிக்கிறான்.
தாய் நாட்டில் வெந்துலர்ந்த நாகரிகத்தின் சுமையோடு வியன்னா நகரின் தெரு வீதிகளிலும் ஆஸ்பத்திரி வராந்தக்களிலும் அலைந்து திரிந்த ஸிக்மண்ட் ஃப்ராய்டுக்கு அவ்வாறன்றி வேறுவிதமாக யோசிக்க முடிந்தது.
முதல் பாவத்தின் புள்ளிக் குத்துக்கள் யஹோவாவைப் புறக்கணித்த அந்த யூதனுடைய ஆத்மாவின் அடுக்குகளாகவும் ஒவ்வொரு அடுக்கிற்கும் ஒவ்வொரு மூடியுமாகப் பரிணமித்தன மூல உருவங்களென்று முழங்கி விமரிசகர்கள் விமரிசனம் சமைக்கிறார்கள்.
முதல் பாவத்திலிருந்து முதல் உருவத்திற்கு அதிக தூரமில்லையென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.தரித்திரம் பிடித்தவர்கள் மனித இதயத்தின் ஆழங்களில் முட்டையிட்டுப் பெருகும் முதலைக் குட்டிகளின் கொட்டாவியைப்போல கலை கரையை எட்டாமல் திரும்பிப் போகும் அலைகளைக் குறித்து உனக்கு ஏதேனும் தெரியுமா?
அவ்வளவெல்லாம் ஏன் நீங்கள் விஸிலடிக்கையில் உதட்டிலிருந்து உதிரும் வெப்பத் தினால் சுற்றிலுமுள்ள புற்கொடிகள் வாடுவதைக் கவனித்ததுண்டா?
என்னவாக இருக்கும் காரணம் கல்யாணச் சடங்குகள் கழிந்து மண மகளின் அறையில் பிரவேசித்த உடனேயே முதல்முதலாகச் சூர்ய காந்திப் பூக்களின் பகற்கனவு மயக்கத்தில் ஆழ்வதற்கு குழப்பம்?
நிழலும் நிறமும் இணைத்திட்ட கோலங்களில் சில அசைவுகள் சற்று தூர பந்தலிட்டு நிற்கும் புளி மாவின் இலைகள் காற்றிலாடுகையில் நிழல்கள் சூர்யகாந்திப் பூக்களின் கன்னங்களை வருடுகின்றன.
அக் காட்சியைக் கண்டபோது அவனது நினைவு இளம்வெயிலில் குளித்த ஒரு மணிநாகத்தைப் போலச் சற்று நேரம் தலையுயர்த்தி நின்று ஒன்றிரண்டு முறை குலுங்கியாடி கரையும் மின்னொளி போல மற்றோரிடத்திற்கு ஊர்ந்து போயிற்று.
அயர்ன் பாக்ஸின் மூக்கு இது ஒரு பிரமாதமான உதாரணமாயிற்றே முகத்தில பாலுண்ணி கொண்ட அக்கா வியர்வைத் துளிகளைச் சுண்டு விரலால் துடைத்து வழித்து சிவப்பும் கருப்பும் சிறுசிறு புள்ளிகளிட்ட ப்ளவுசுக்கு இஸ்திரி போடுகிறாள்.
அக்கா ஒரு நாள் அவனையும் தூக்கிக்கொண்டு சிநேகிதிகளுடன் சோறு சமைத்து விளையாடுகையில் அவள் உரக்கக் கூறிய வார்த்தைகள் செங்கொட்டை மரத்தின் கிளையில் ஒரு காகமும் அடியில் ஒரு மரத் தவளையும் இருந்தன.
அயலார் லட்சணம் சொன்னார்கள் பாலுண்ணி குன்றிமணிக்கொட்டையளவாகையில் அவளுக்கொரு மணவாளன் வருவானே ஒல்லியும் பலவானுமான ஒரு அரும்பு மீசைக்கார நாயர் கொஞ்சம் தூர நின்று பார்த்தால் அக்காவின் மூக்குப் பாலுண்ணி அவளணிந்த நீலக்கல் மூக்குத்தியா மெனத் தோன்றும்.
மேட மாதத்தில் வேஷ்டி மடியைச் சுற்றிக் கட்டி கையிலொரு பனையோலை விசிறியுடன் விஸிலடித்துக்கொண்டு நாட்டுப்புறத்தின் சந்துகளிலும் குளக்கரைகளிலும் சுற்றி நடக்கும் காலம்.
தீ பறக்கும் மேட மாதம் கழிந்து இடவப் பாதியின் இடியும் மின்னலும் மழையும் கூடிய போது அண்டை வேலிக்குப் பக்கத்தில் வந்து நிற்கும் மீசைக்கார இளைஞன் அவனது அத்தானாகிவிட்டான்.
அரும்பு மீசைக்காரனுக்கு அரிசிப் பாலுண்ணிக்காரி.ஃபெய்த் ஃபான்டஸி ஃப்ராக் மென்ட்டட்னஸ் அக்காவின் கல்யாணம் தடபுடல்பட்டது.
படித்துறையில் அவனும் அக்காவும் மஞ்சள் பாவுபோலப் பூ மலர்ந்த மரக்கிளையில் மூக்கை உராயும் இரண்டு நாரைகளும் மட்டுமே அக்கா முதலில் அவனைக் குளிப்பாட்டினாள்.
அதிருஷ்ட அடையாளமான பாலுண்ணி அலங்கரிக்கும் மூக்கு மட்டுமல்ல அழகு திகைந்த வெண்மையான நீண்ட மெலிந்த கைவிரல்களுமுண்டு அவனுடைய அக்காவுக்கு.
நாளைக்காலையில் அக்கா வந்து எனது விரலில் கிடக்கும் மோதிரத்தில் செதுக்கியிருக்கும் எழுத்தின் பொருளென்னவென்று ஆராய்ந்தால் நானென்ன சொல்வேன்?
நிறங்களெனும் பெண் பிள்ளைகள் நீண்டு நிமிர்ந்து ஊஞ்சலாடுகையில் மெஜன்டா என்ற சுந்தரி விளையாட்டிலிருந்து விடுபட்டு நின்று சொல்கிறாள் நான் நிறங்களின் ராஜகுமாரி.
கீசகன் வேஷம் கட்டும் காவுங்ஙல் சங்கரப் பணிக்கரின் அரிதாரம் பூசிய முகத்தில் காக்காய்ப் பொன் துகள்கள் மன்னுவதை அவன் பார்த்திருக்கிறான்.
மணிக்கட்டு சுற்றளவில் திரியிட்ட நிலைவிளக்கின் ஓங்கியெரிதலினிடையில் பவழச் சிவப்பான உதடுகளிலும் பச்சை நிறமான கன்னங்களிலும் பொன்னலை போல மின்னிய காக்காய்ப்பொன் துகள்கள்.
அந்த அரிதாரத்தையும் காகாகாய்ப்பொன் துகள்களையும் வேஷங்களையும் அழிக்காமல் கீசகப்பணிக்கரை ஒரு பெண்பிள்ளை அழைத்தாளென்று கேள்விப் பட்டதையும் அவன் நினைவுகூர்ந்தான்.
பன்னீரும் முல்லைப்பூவும் எரியும் ஊதுபத்தியும் கஸ்தூரி கலந்த கருஞ்சாந்தும் பௌடரும் பாலராமபுரம் பட்டுச் சேலையும் நேரியலும் காயாத வார்னீஷும் நிழல் விரித்து அசையும் மாந்தளிர்களும் சூர்யகாந்திப் பூக்களும் பரிமளங்களின் கிணுகிணுப்பு துளும்பும் ஸ்வர ராக லஹரி.
அவைகளுக்கிடையிலிருந்து ஒரே ஒரு மணம் பிஸ்மில்லா கானின் ஷெனாய் நாதம்போல வேறுபட்டு கட்டவிழ்ந்து அவனது மூக்கினுள் நரம்பு மண்டலத்துள் இணைப்புக்களுள் எழில்மிகு கற்பனைகளுள் முதிர்ந்து சேரும் அவளுடைய மணம் கல்யாண சுகந்தம் ஷெனாய் நாதம் காதில் உலவுகையில் அவன் முன் முகத்திரையணிந்த ஓர் போதைதரும் பேதை தோன்றுகிறாள்.
அவர்களுடைய பரிமளங்கள் கூடியும் குறைந்தும் தெளிவும் தேடலும் மிக்க தாள லயங்களைச் சம்பாதிக்கையில் வாழ்வின் புது ரேகைகள் தளிர்க்கின்றன.
ஸிங்ஞார் ப்ரிக்ஸ் இஸ் வெரி ப்ளீஸ்டு..ட...ட்ட...ட்டி... டைப் அடிக்கும் சுந்தரிகளின் விரல்கள் எல.ஓ.வி.இ.
என்ற நான்கு எழுத்துக்களில் இடறுகையில் அவர்களுடைய கன்னத்தில் சுழன்றும் முகத்தில் மறுபடியும் மலருவதுமான காதலுணர்ச்சிகளின் நிறப்பொலிவும் அழகொலியும் எப்படியென நினைத்து நிற்கையில் அந் நினைப்பின் ப்ரீஃப் கேஸை எடுத்துக்கொண்டு லிஃப்டை நோக்கி நகரும் மிஸ்டர் எஸ்.
பழைய பூங்கா விநோதமே முதல் பூ நிலாவின் கீற்றுத் தடத்தில் என்ற புதிய சினிமாப் பாட்டு வரை ஆலாபித்த பெட்டி தொண்டை உடைந்து உறக்கமுற்றது.
வழுக்கையர்கள் குடைவயிறர்கள் வைரக்கல் கடுக்கன் அணிந்தவர்கள் குடுமி வைத்தவர்கள் விபூதியணிந்தவர்கள் வாடிய துளஸியைக் காதில் செருகி வைத்திருப்பவர்கள் அவர்களது அந்த இருப்பும் விட்டேத்தித் தன்மையும் சம்பாஷணைச் சாதுர்யமும் அவனை ஆச்சர்யப்படுத்தின.
இவர்களெல்லாம் தன்னைப் போல மணவாட்டியின் மணியறையில் சாய்வு நாற்காலியில் படுக்கையில் அல்லது பொம்மை போட்ட பல்வகைப்புற்பாயில் முதலிரவுகளைக் கழித்தவர்கள்.
நெய் அல்வாவின் பளபளப்பும் நிறமும் கொண்ட அந்த பீமசேனனுக்கு தெய்வம் மனமுவந்து நல்கிய ஒலிப்பேறு ஒரு ஒயிலிடை யாளுடையது.
தெய்வத்தின் ஞாபகக் குறைவாலுண்டாகும் அமளிகள் கடவுள் சிலசமயம் அவளுக்குள்ளதை அவனுக்கும் அவனுக்கு வேண்டியதை அவளுக்கும் மாற்றிக் கொடுத்துவிடுகிறார்.
இவர்களைப் போலத்தான் ராமாயணத்தில் ராமநாமத்தைவிட ஒவ்வொரு செய்யுளிலும் ஃப்ரராய்டினுடையவும் யுங்கினுடையவும் பேரைச்சொல்லி பஜனை செய்யும் நவீன ஸர்ரியலிஸ்டிக் வால்மீகிகளும்.
ஒரு கூட்டத்தார் வாழ்க்கையைக் கல்லாக்கித் தீர்க்கையில் மற்றக் கூட்டத்தார் உடைந்த ராகத்தில் புல்லாங்குழல் ஊதியூதி நுரையீரலைக் கெடுத்துக்கொள்கின்றனர்.
காமம் கல்லுமல்ல எழுத்துமல்ல சுருதியில் வாட்டிப் பொதிந்த கற்பூரப் பொட்டலமுமல்ல வழக்கத்திற்கு மாறாக தானும் ப்ரிக்ஸும் இப்படியொரு வாக்கு வாதத்தில் ஈடுபட்டது எப்படி?
மனிதர்களை அவர்களது தாசர்களாக்கிவிட்டு நடிகைகளை மனத்துள் வைத்து அவர்கள் தங்கள்வசமென்ற மாயக் கற்பனையில் ஜனங்கள் நடந்துகொள்கிறார்கள்.
நாளைய மனித இனம் கவிதை வாசிப்பு ஓவியக் கண்காட்சி நாடக அரங்கேற்றம் கதா காலட்சேபம் பாட்டுக்கச்சேரி என்றிவற்றில் கிடைக்கும் மயக்கத்தில் காம திருப்தியைப் பெறும் தங்களுடைய கடும் உழைப்பை மகிழ்ச்சி நுகர்வுப்பரப்பிற்கு உயர்த்திக்கொண்டு இன்னுமொரு காமனெரிப்பு நடக்கப் போகிறது.
மனத்தத்துவவாதிகளின் காமனைச் சுட்டெரித்தல் புராதனமும் கொச்சையானதுமான நடத்தைகளுக்குப் பதில் அதே பலன் அளிக்கும் நாகரிக வித்தகங்கள் கைவரும் மிக நொய்மையானது மனிதர்களின் நரம்பு நாகரிகத்தில் அது இன்னும் நொய்மையாகி விடுகிறது.
ஒரு காலத்தில் அவ்வளவு நெருங்கிய எதிர்காலத்திலாக முடியாது மனித வர்க்கம் கலைஞர்களைக் காமதேவதைகளாக்கிப் பன்னீர் தெளிக்கும்.
யாரும் அருவக் கலையின் பிரயோகத்திற்கு ஆளாக மாட்டார்கள் ப்ரிக்ஸ் ஏதோ கொள்கையை நிலைநாட்ட முயல்வதுபோல உரக்கச் சொன்னார் ...அருவக்கலையின் பிறப்பிடம் எதுவென்று?
ஒரு காலத்தில் காமம் வாழ்க்கையிலிருந்து வேறாக உதிர்ந்து விழவும் பிறகு அதனுடைய காலியான மொட்டில் கலை சூலுற்று விரியவும் செய்யுமென்ற கற்பனை சாமர்த்தியமானதுதான்.
மறைக்க முடியாத இடங்களில் கீறிப்பிளக்கும் மிருகத்தனமும் ஆபாசமும் அடக்கியாளலும் பாதாளச் சுரங்கங்களில் சங்கிலியில் கட்டிப்போட்ட ஆண்களை இரவு நேரத்தில் திராட்சை ரசமும் வறுத்த ஆட்டுக்கறியும் ஊட்டியபின் அந்தப்புரத்திற்கனுப்பி ஒட்டகமயிர் பொதிந்த சாட்டையால் விளாசும் அரேபியக்கதை சுந்தரிகளின் நகைச்சுவை இரசனையை அவன் சிலாகித்தான்.
தன்னந்தனியென உறுதியிட்டு நடிக்கும் ஒவ்வொருத்தனும் ஒவ்வொருத்தியும் உள்ளே எத்தனைபேரைச் சுமந்து கொண்டிருப்பார்கள் அவளும் தனியாயிருக்க வழியில்லை.
நினைவுகளைச் சப்புக்கொட்டியும் சந்தேகங்களுக்கு அட்டிகை யணிவித்து அலங்காரங்கள் செய்தம் ப்ரிக்ஸ்ஸுடன் வார்த்தையாடியும் நேரம் சென்றது.
ஜரிகைப் புடவையும் பச்சைப்பட்டுச்சோளியும் மணிக்கட்டு நிறைய வளையல்களு மணிந்த அவளும் அவ்வொளி உண்டாகியபோது திரும்பிப் பார்த்தாள்.
சுவற்றில் சாய்த்து வைத்திருந்த சாய்வு நாற்காலியை நிமிர்த்தி அவளையும் ஜன்னல்புறக் காட்சிகளையும் பார்க்கும்விதத்திலொரு கோணத்தில் நாற்காலியைப் போட்டு அமர்ந்தான்.
வெளியே எரியும் பெட்ரோமாக்ஸின் வெளிச்சம் பரவி விழும் மங்கிய மினுக்கத்தில் இரண்டு சிறு கண்மணிகளைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் கஷ்டம்.
நடுநிசி தாண்டிய நேரத்தில்கனவுகள் தாலாட்டிய கண்ணிமையில் சிறகுகள் படபடக்கும் ஆரவாரத்துடன் விழிப்புற வேண்டிய கண்ணிமை மயிர்களில் ஈரத்துடன் சுருண்டு சுருங்கி நாணமுற்று கிட்டத் தட்ட ஒரு குற்றவாளியைப் போல திருமணவறைக் கட்டிலில் தனியாக நடுவிலெதுவிமில்லாத ஒற்றை பிராக்கெட்டைப் போலசரிந்து படுத்திருக்கும் பெண்ணே தூண்டுதல் வார்த்தைகளின் சுடுரஸமேற்று சிரித்துக் குழைய வேட்கையுற்றிருக்கும் மங்கைத் தையலாளே... சட்டென்று அவனது வார்த்தையோட்டம் உடைந்து சிதறியது.அக் கண்கள் தனக்குப் பரிச்சயமானவையென்ற உணர்வு மனதில் மீண்டும் புடைத்தெழுந்தது.
மூக்கில் படிந்த இரத்தத்துடன் குருவிகள் கிளையிலிருந்து பழத்திற்கும் பழத்திலிருந்து கிளைக்கும் தாவிப் பறந்தன ஹர்ர்...என்ற ஒலியுடன்.
நாள்தோறும் நாற்பத்தொன்று இதயங்களை உள்ளே தள்ளினால்தான் அவன் பசியடங்கும்.ஆயுட்காலத்திற்குள் அநேகமாயிரம் மனிதர்களைக் கொன்றொடுக்கி அவர்களது மாரைப் பிளந்து இதயத்தைப் பறித்தெடுத்து அவன் உண்டான்.
அவன் அன்றுவரை புசித்த இதயங்களை மாதுளம்பழ உருவத்தில் முப்பத்தாறு தேவர்களுக்கும் மற்றவை மனிதர்களுக்கும் திருப்பிக் கொடுக்கும் வரையில் ராட்சசனுக்கு சாப விமோசனமில்லை.
மனித இதயங்களையெல்லாம் அவன் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டானென்றும் பாக்கியிருக்கும் முப்பத்தாறு தேவ இதயங்களைக் கொடுக்க வானவர்களை பூமியில் காணாததினால் இன்றும் மரமாகவே சாபமனுபவிக்கிறான் என்றும் கேள்வி.
இதெல்லாம் தனது மனத்தினுள் நுரைதள்ளிப் பொங்குகின்றனவென்பதை நினைத்தபோது அவனுக்கு அவனிடமே அருவருப்புண்டாயிற்று.கெட்ட காட்சிகளின் அடுக்குகளைச் சுருட்டி வைதத சுமையே மனம்.
அவளது சிதறி விழுந்த அளகபாரங்களைச் சீவியொதுக்கி நெற்றியில் விரல்களைப் பதித்து கண்ணிமை மயிர்களைத் தடவி அதன் ஈரத்தை உருமாலில் ஒத்தியெடுத்து விரலைச் சற்றுயர்த்திப் புருவக் கொடிகளின் வளைவையும் நீளத்தையும்மளந்து மூக்கின் பாலத்தோடு மோதிர விரலை நீவி அதன்மேல் இனிய வீணை வாசித்து அப்படியும் அசையாமல் கிடக்கும் அவளது அதரங்களில் சற்று இலேசாக அழுத்தி இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தி ஒரு நெடுமூச்சுவிட்டு அவளில் ஒருமூச்சை எழுப்பி சுடும் உதடுகள் மயக்கும் பரிமளம் மென்மைமிகு நாடித் துடிப்புக்கள்....அப்படியப்படி..... வெளியே ஓசையும் சலனமும் அடங்கின.
தாலாட்டித் தொட்டிலாட்டி கையில் கிடத்தி உறங்க வைக்க வேண்டிய பிஞ்சு சுசுக்களைப் போலராராரிராராரோ..... என்று உன்னி கிருஷ்ணன் பிறந்தானோ?
முட்டாளிடம் அவனது நூற்றெட்டுக் காதலிகளில் அறிவில் குறைந்தவளான மிஸ் விலாஸினி கூறியது தங்களுடைய கல்யாணக் கட்டிலில் ஒரு கட்டெறும்பாகிவிடச் சற்றும் விரும்பியதிலை.
அந்த மங்கல வேளையில் கிரெளஞ்சப் பறவைகளில் ஒன்றை எய்து வீழ்த்திய காட்டுவாசியின் கூர்மையான அம்பு போல இன்னொரு நினைவு இதயத்தில் துளைத்தேறியது.
சுருள் மட்டுமல்ல அவற்றுக்கு உருவமேற்றிவிட்ட உதடுகளும் முகமும் மனிதனும் அவனமர்ந்திரு்கும் சாய்வு நாற்காலியும் அதைப் பிடித்துக்கொண்டு நிற்கும் பெண் மடந்தையும் அவ்வறையும் ஊர்ப்பகுதியுமெல்லாம் இல்லாமல் போயிற்று.
ஸ்வீடனின் மகாராஜாவிடமிருந்து கருணையுடன் பெற்றுக் கொண்ட சரித்திரப் பிரசித்தமான விழாவின் மறுநாள் மாலை மிஸ்டர் ப்ரிக்ஸ் தனது விசிறிகளிடமிருந்து தப்புவதற்காகப் பூங்காவனத்தில் சற்றுச் சுற்றித் திரியலாமென வந்தார்.
மலர்த்தட்டுக்கள் பூமாலைகள் பீர் சீசாக்களின் மூடிகள் விஸ்கி லேபில்கள் சிகரெட் நுனிகளும்சாம்பலும் வாழ்த்துரைகளும் கவிதைகளும் டெலி ஃபோன் அழைப்புக்கள் பதில்கள்.
வேட்டை நாய்களின் வாயிலிருந்து தப்புவதற்காக வந்து சேர்ந்ததோ கண்ணியின் நடு மத்தியில் பிரபலமான இலக்கியக் கரத்தாவுக்கு எங்கும் நிம்மதியில்லை.
இவ் வனிதாமணி முற்றியவிதை என்னவெல்லாம் ஆயுதங்களுடன் வந்திருக்கிறாளோ அவள் தனது காலடிச் சுவடுகளை மோப்பம் பிடித்து வந்திரு்கிறாள்.
ரவீந்திரநாத் டாகூருக்குப் பிறகு........ முன்பக்கம் வீனஸின் சிலைகொண்ட மார்பிள் பெஞ்சில் மிஸ்டர் ப்ரிக்ஸ் ஊன்றியமர்ந்தார்.
மினிப்பாவாடை யணிந்த கால் முட்டியைக் குறுக்கி மென்மை வாய்ந்த கண்கள் உலகத்தின் பெரும் விஷயங்களை எடுத்து அம்மானையாடக் காட்டும் ஆர்வத்தை நினைத்தபோது நகைச்சுவைக்கப்பாற்பட்ட மிஸ்டர் எஸ்.
ஸார்த்ரெ அனுப்பிய படைப்பு வேண்டிய அளவு தத்துவார்த்தமாக இருக்கவில்லையென்ற காரணத்தால் லா புர்க்ஸி அதைப் பிரசுரிக்கவில்லை.
அவள் ஒரு புறக்கொடியின் நுனியைக் கிள்ளி முகத்தைச் சொறிந்துகொண்டபோது மிஸ்டர் ப்ரிக்ஸின் மனத்தில் கவர்ச்சி மிக்கதோர் இந்திய சினிமா நடிகையின் சித்திரம் பதிந்தபோதிலும் கணப்பொழுதில் அவ்வுபயோகமற்ற சித்திரம் அழிந்துபோயிற்று.
ஒரு மினி ஸ்கர்ட்டுக்காரி காலடியில் புல்தரையில் அமர்ந்திருப்பதும் நீங்கள் சற்று உயரத்தில் பெஞ்சில் உட்கார்ந் திருப்பதுமாக இருக்கையில் உங்கள் பருந்துக் கண்கள் பம்பரம்போல எந்தப் பக்கம் திரியுமென ஊகித்துக்கொள்ளுங்கள்.
அவள் மரியாதை கலந்த வணக்கங்களுடன் சமர்ப்பித்த கேள்விமாலையில் கண்ணையூன்றி பைப்பை வாயிலிருந்து எடுக்காமல் புகையில் பொதிந்த வார்த்தைகளை அவர் வெளியே விட்டார்.
இக் கவிதைகளில் பெரும்பாலானவையும் நான் இப்தால் சர்வகலா சாலையில் கூட்டிய அகில உலக இலக்கிய மாநாட்டின் தலைமையுரையில் சர்ச்சைப் பொருளாக்கியிருக்கிறேன்.
அவர்களை மட்டும் நான் குறை கூறவில்லை வேதப் புத்தகம்கூடப் பாதிரியின் இருக்கைத் தலையணைக்கு உயரம் கூட்டும் உபாயமாக இருக்கும் காலகட்டத்தில்.
அடிப்படையாக நொடித்தலுக்குள் வழுக்கித் தாவும் மேற்கத்திய பூர்ஷ்வாக்களின் பழைய மொராலிட்டியில்தான் இவர்களும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள்.
பழைய ஆதாமைப் போலவும் ஏவாளைப் போலவும் மேலைநாட்டு நாகரிகத்தின் கனவுலகிலிருந்து தாமே விலகிக்கொண்ட யுவதிகளும் வாலிபர்களும் கூட்டம் கூட்டமாக்க் கல்கத்தாவிலும் தில்லியிலும் கேரளக்கரையிலும் சுற்றியலைகிறார்களென்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஸெக்ஸைச் சுற்றி ஸெமிட்டிக் மதக்கோட்பாடுகள் பொதிந்து வைத்த கட்டுப்பாடுகளை அகற்ற வேண்டுமென அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.
புதிய பிறப்பின் வேதத்தின் வாழ்க்கை முறையின் கடவுளினுடைய ஊற்றைத் தேடி ஊர்சுற்றிகளைப்போலத் தாமே பாய்ந்து விழுந்தவர்களும் மேலைநாடுகளின் மதமெனும் கபடங்களை எதிர்ப்பவர்களும் புதிய ஒன்றினுக்காகத் தாகமுற்றவர்களுமான இளைஞர்கள் தடையற்ற ஒரு பாலியல் அறிவிற்காக ஏங்குகுறார்கள்.
எப்படிப்பட்ட சிதைவு எவ்வளவு கீழான நிலைமையில் அங்குள்ள சிந்தனையாளர்களும் இலக்கியக் கர்த்தாக்களும் ப்ரிக்ஸ் ப்ரான்ஸில் பிறந்திருந்தால் மகத்தானவோர் மூன்றாம் புரட்சியின் தீர்க்கதரிசியாகிவிட்டிருப்பார்.
பாம்புகள் ஓவியக் கற்களினடியின் சுருண்டுகிடந்து உறங்குகின்றன சில சமயம் ஓவியக் கல்லின்மேல் வாலையூன்றி நின்று பட்த்தை யுயர்த்தி நடனமாடுகின்றன.
காமதேவனாகிய பாம்பை வெறுப்பதும் ஆனாலும் அவன் உபதேசித்த காம விளையாட்டைத் தொடர்வதும் இவற்றினிடையிலுள்ள உள்ள தர்ம சங்கடமே மேலைநாட்டு வாழ்க்கையை அலங்கோலப்படுத்துகிறது.
இறுதியில் காவி ஒளிர்ந்த நிலத்தில் சூர்யகாந்திப் பூக்கள் கரிந்து பீடித்த அதே இடத்தில் கதிரவனின் ஒளியேற்று அசையாமல் பளபளத்துக் கிடந்தது இரு தலைகள் கொண்ட ஒரே ஸர்ப்பம் கன்னாட் ப்ளேஸின் நடுவிலுள்ள பார்க்கிலிருந்து சுற்றிலும் நோக்கிய போது தான் ஒரு கூட்டுக்குள் மாட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று தோன்றியது அவனுக்கு.
பார்க்கினுடைய இரும்புக் கிராதிகளைச் சூழும் கருப்புத்தாரிட்ட கரடுமுரடான வட்டத்திற்கந்தப்புறம் உருண்ட பெருந்தூண்கள் வரிசையாக நிற்கின்றன.
குருநாதர்கள் இவர்கள் எல்லோருடைய இரத்த்த்தைச் சிந்தலாம்இவற்றிலெல்லாம் நிறுவப்பட்ட ஒரு நாகரிகமே இங்கே உடல்கொண்ட்து.
பெண்கள் சூதாட்ட்த்தில் பணயம் போதையில் சன்மானம் முதலியவற்றிற்கன பொருட்களாயிருந்தனர் இன்று இங்கே ஒரு மொகலாயாச் சக்ரவர்த்தி வசித்த கோட்டை நிற்கிறது.
கன்னாட் ப்ளேஸின் நடுவிலுள்ள பார்க்கில் ஒரு பெஞ்சில் சுருண்டு குவிந்திருந்த கம்பளியின் உள்ளிருந்து ரங்கசாமி அய்யரின் இருமல் எழும்பிக்கொண்டிருந்தது.
ஒரு தடவை இப் பார்க்கில் தான் மாட்டிக்கொண்ட கூட்டைக் குறித்து நினைத்துக் கொண்டிருக்கையில்தான் இருட்டிலிருந்து தெளிவான தென்னிந்திய உச்சரிப்பான இங்கிலீஷில் சார் ரெண்டு நாளா நான் ஒன்றும் சாப்பிடலை ஒரு ரூபா தந்தா..... அப்படித்தான் ரங்கசாமி ஐயரிடம் பரிச்சயமுண்டாயிற்று.
டுமாரோ இஸ் ஃப்ரைடே தொண்டை நனைக்க வேண்டுமென்பவர்கள் இன்றே வாங்கிக்கொள்ளுங்கள் என்றே அவை சூசகமாகச் சொல்கின்றன.
அன்பின் அர்த்தமில்லாத வார்த்தைகளில்லை கவர்ச்சியூட்டல்கள் இல்லை வஞ்சனை இல்லை சொந்தம் கொண்டாடலில்லை நிராசையும் துக்கமும் இல்லை.
முழு நிலவை மறைத்தும் வெளிப்படுத்திக்கொண்டும் பிளந்து கிடந்த நீலமேகம் ஒரு சிறுமியின் நிர்வாணமான நிரம்பிய மார்புமீது விழுந்து கிடக்கும் துண்டைப் போலக் காட்சியளித்தது.
தனது பழகிக் கிழிந்த கம்பளியால் மூடிப் போர்த்திக்கொண்டு பெண்கள் ஆடைகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு கடையின் முன்னால் அவர் நின்றுகொண்டிருந்தார்.
கன்னாட் ப்ளேஸின் நடுவிலுள்ள பார்க்கின் பக்கம் வந்தபோது பழக்க தோஷத்தால் பார்த்துவிட்டான் ரங்கசாமி அய்யர் அங்கே இருக்கிறாரோவென்று.
நடக்கும்போது அவன் தொடர்ந்தான் அக்பர் ஆக்ராவிலிருந்து ஒரு சாம்ராஜ்யம் ஸ்தாபித்தார்.அவருடைய பின் தோன்றல்கள் இந் நகரத்தில் குடியேறியது முதல் அவர்களது அழிவு ஆரம்பித்தது.
குருக்ஷேத்திரத்தில் போரில் ஜெயித்தபோது பெரியவருக்குத் தோன்றிற்று இந் நகரிலிருந்துதான் தன்னுடைய ராஜ்யத்தை ஆளவேண்டுமென்று.
திரும்பி வந்து ஸீட்டில் அமர்ந்தபோது அவன் தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டான் நான் இங்கே ஒரு சூழ்ச்சி செய்யத் தீர்மானிச்சிருக்கேன்.
தாடிக்காரக் கூனக்கிழவன் சொல்லித் தந்தான் வெளியே நித்தியமான சந்தோஷம் உண்டென்று அங்கே அடைவது மட்டுமே இந் நடையின் இலட்சியம் அதனால் அங்கே போகும் வழியைக் கண்டு பிடிப்பவர்கள் அதிருஷ்டசாலிகள் என்று என்னவோ?
ஆலிங்கனத்தில் ஈடுபட்டு முடியும்போது அதரங்களின் வீக்கம் உறிஞ்சிக் குடித்து முடியும்போது நீங்கள் நீண்டதொரு மயக்கத்தில் விழுகிறீர்கள்.
சில சமயம் மயக்கத்தில் ஈரமும் வெப்பமும் மென்மையுமான ஒரு உறையில் நானொரு தொட்டிலில் கிடப்பதுபோலப் படுத்திருப்பதாகக் கனவு காண்பதுண்டு.
அவர்களில் ஒருவனே கூனன்.அவனுகுத் தாடி உண்டு.கழுத்தில் ஒரு ஜபமாலை.இடையில் முத்திரை குத்திய மேலங்கி.சுகந்த தூபங்கள் புகைத்துக்கொன்டு இடைவழியின் ஓரத்தில் ஒரு மறைவில் அவன் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறான்.
தடித்த நாக்கை வெளியே தொங்க விட்டு தங்கம் பூசிய பற்களைக் காட்டி இறைச்சியைக் கண்ட நாயைப் போலச் சிரித்துக்கொண்டே அவன் என்னை ஏற்றுக் கொண்டான்.
அவனுடைய முகப்புண் தாடி மயிர்களில் மறைந்திருந்தது.அதனால் அவன் கூப்பிட்டபோது நான் பயப்படாமல் போனேன்.பருக்களி லிருந்து சிந்தும் துர்க்கந்தத்தை அவன் சாம்பிராணிப் புகையில் ஒளித்து வைத்திருந்தான்.அவன் என்னை மகனே என்றழைத்தான்.