sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இனி உறை குவித்தல் என்பதனை இருசொற்படப் பிரித்து உறையாகக் குவித்தல் என்றுகொண்டு அளவையின் உரையிட்ட வாயிடத்தே குவிக்கப் படுவதுபோல நிலத்தே குவித்துவைத்தல் என்று உரைத்தலு மொன்று.
இதனாற் கூறியது மகளிர் மலிந்த வெக்கைகண் தொகுத்த நெல்லினிடத்தே அம்பண வளவை உறைகுவித் தாங்கு கடுந்தேற் றுறுகிளை துஞ்சும் கூடு கிளைத்த மகாஅரின் நின் உடற்றியோர் அலந்தனர் எனக்கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
உரை போர் சுடு எரி ஊர் கவர போரின்கண்ணே சுடுதற்காக எடுத்த தீயானது பகைவர் ஊர்களைக் கவர்ந்துண்டலால் கமழ் புகை சுடுநாற்றம் நாறுகின்ற புகை உருத்தெழுந்து உரைஇ மிக்கெழுந்து பரந்து மாதிரம் மறைப்ப திசைகளை மறைக்க தோன்றல் ஈயாது வெளித் தோன்றாமல் மதில் வாய் மதிற்குள்ளே யிருந்து தம் பழி ஊக்குநர் தம் குற்றத்தால் பழி செய்துகொள்ளும் பகைவருடைய குண்டுகண் அகழிய ஆழ்ந்த இடத்தையுடைய அகழியினையும் குறுந்தாள் ஞாயில் குறுகிய படிகளையுடைய ஞாயிலையுமுடைய ஆர் எயில் தோட்டி வௌவினை கடத்தற்கரிய மதிற்காவலை யழித்துக் கவர்ந்துகொண்டனை யாதலால் எ று.
ஊர் முழுதும் எரி பரவுவதால் புகைமிக்கெழுந்து எம்மருங்கும் சூழ்ந்துகொள்ளும் திறத்தை உருத்தெழுந்துரைஇப் போர்சுடு கமழ்புகை மாதிரம் மறைப்ப என்றார்.
பகைவர் ஊரிடத்தே நீ எடுத்த தீயானது அவ்வூர்களைக் கவர்ந்துண்ண அதனால் எழுந்த பெரும் புகை மாதிரம் மறைக்க நீ அப்பகைவருடைய எயிலை வௌவினை யென்பார்.
பகைவர் புறமதிலைச் சூழ்ந்துகொண்டவழி அஞ்சாது வெளிப் போந்து அவரைப் பொருதழித்து வேறலோ அப்போரிடைப் பட்டு வீழ்தலோ இரண்டி லொன்றைச் செய்யாது அகமதிற்கண் அடைபட்டு மடிந்திருத்தலால் பெரும் பழியே விளையுமாதலின் மதில்வாய்த் தோன்ற லீயாது தம்பழி யூக்குநர் என்றார்.
விற்பொறி யிருந்து எந்திரத்தால் அம்பு சொரிய அதற்கு இடனாகிய ஞாயிலைத் தாளுடையதுபோலக் கூறும் சிறப்புப்பற்றி குறுந்தாள்ஞாயி லென்று இப் பாட்டிற்குப் பெயராயிற்று.
குறுந்தாள் ஞாயிலென்றது இடையிடையே மதிலின் அடியிடங்களைப் பார்க்க அவற்றிற் குறுகிக்குறுகி யிருக்கும் படியையுடைய ஞாயிலென்றவாறு என்றும் இவ்வாறு கூறிய சாதிப் பண்பானும் படியைத் தாளென்று கூறினபடியானும் இதற்குக் குறுந்தாண் ஞாயில் என்று பெயராயிற் றென்றும் வௌவினை யென்றது வினையெச்சமுற் றென்றும் பழையவுரைகாரர் கூறுவர்.
அவனிருந்த நகரை முற்றி அவனுடைய ஆரெயில் தோட்டியை நீ வௌவிக் கொண்டமையின் அவன் அடைமதிற்பட்டுக் கிடப்ப அவன் கீழ் வாழ்ந்த இடையர்கள் வேறு புகல் காணாது தம்முடைய ஆனிரைகளைத் தாமே கொணர்ந்து தந்து அருள் வேண்டி நின்றமை தோன்ற ஆன்பயம் வாழ்நர் ஏறொடு கன்றுடை ஆயம் தரீஇ என்றார்.
ஆனிரையான் வரும் பாற்பயன் கொண்டு உயிர் வாழும் இயல்பினராயினும் அவற்றைத் தந்தேனும் நின் அருணிழல் வாழ்வு பெறுதல் வேண்டுமென நினைந்தன ரென்பார் ஆன்பயம் வாழ்நர் என்றும் கூறினார்.
அதுகண்ட நின் வீரர் தாம் முன்பே போந்து வெட்சி நெறியிற்கைப்பற்றிய அவர்தம் ஆனிரைகளை அருளால் வழங்கினமையின் புகல் சிறந்து அங்கை விடுப்ப என்றார்.
பகைத்துப் பொருதார்மேல் கண்ணோடாது அம்பு செலுத்தும் நெறிக்கு இளமை மேம்பட்டு நிற்பினும் அஃது அருளுடைமையால் சால்புற்றிருந்தமை விளங்க இளையர் என்றார்.
தன் வீரராகிய ஆயர்கள் பொருவது விட்டு ஆனிரைகளைத் தந்து நின் அருள் வாழ்வு வேண்டியதறிந்த கழுவுள் தான் அவர்கட்குத் தலைவனாகியும் தலைமைப் பணியினை யாற்றும் வலியின்மையால் நாணிப் பகற்போதிற் போந்து புகலடையாது வைகறைக்கண் வருதலை நினைந்தானென்பார் மத்துக் கயிறாடர் வைகற் பொழுது நினையூஉ என்றார்.
வைகறைப்போதில் ஆய்மகள் எழுந்து தயிர் கடைந்து கொண்டு ஞாயிற்றின் வெயில் மிகுமுன் மாறி வரவேண்டி யிருத்தலின் வைகறை யாமத்தின் இறுதிக் காலத்தை மத்துக்கயிறாடா வைகற் பொழுது என்றார்.
வணங்கியது கண்ட துணையே அவன்பாற்கொண்ட பகைமை நின்னுள்ளத்தினின்றும் நீங்குதலின் வேறுபுலம் நினைந்து செல்குவையாயினை எ்பார் வேறுபுலம் படர்ந்து என்றும் அச் செயலால் பகைவர் ஊர்கள் அழிவது ஒருதலையாதலின் பதி பாழாக என்றும் கூறினார்.
வேறுபுலம் பதி பாழாகப் படர்ந்தென்றது அக்கழுவுள் தலைமடங்குகையாலே அவனை விட்டு வேறு திறையிடாக் குறும்பர் நாட்டிலே அந்நாட்டுப் பதி பாழாகச் சென்று எறு.
இனிபகைவர் களிறும் கலனும் திறையாகத் தாரா தொழிந்ததற் கேதுவாகிய அவருடைய பெருஞ் செல்வ நிலையை விருந்தின் வாழ்க்கை யொடு பெருந் திரு என்றார்.
இனிப் பழையவுரைகாரர் விருந்தின் வாழ்க்கை யாவது நொடுறும் புதிதாகத் தாங்கள் தேடுகின்ற பொருள் என்றும்பெருந்திரு முன்னே தேடிக் கிடந்த பொருள் என்றும் கூறுவர்.
பதி பாழாக வேறு புலமாகிய தம் நாடு நோக்கி நீ வருவது கண்ட நின் பகைவர் தம் வாழ்க்கையையும் திருவும் அழிந்தன வென்று கருதி உளமும் உடலும் ஒருங்கு நடுங்கின ரென்பார் விருந்தின் வாழ்க்கையொடு பெருந்திரு அற்றன மெய்பனி கூரா என்றார்.
அருஞ் சமத்து அருநிலை யென்றது கடும்போர் நிகழுமிடத்து வெல்லுதல் அரிதென்னுமாறு இருதிறத்து வீரரும் மண்டுப் பொரும் நிலைமையாகும்அந் நிலைமைக்கண் அஞ்சாது நின்று பகைவர் முன்னேறாவாறு தகைந்து வெல்லும் போர்த்தகுதி பெற்ற களிறு என்றற்கு இவ்வாறு சிறப்பித்தார் என அறிக.
அருங்கலந் தாராத பகைவ ரென்னாது தராஅர் எனத் தொழில்மேல் வைத்தோதியது தாராமைக் கேதுவாய பகைமை நீங்கித் தருதற் கேதுவாகிய அச்சமுண்மை புலப்படுத்தற்கு.
பகைவர் தம்முடைய ஆண்மை அறிவு பொருள் படை முதலிய வலிவகையக் கடந்து மேம்பட்டு நெற்றல்பற்றி நின்னைத் தாக்கி வருத்தும் அணங்கெனக் கருதினா ரென்றும் அணங்கொடு பொருது வேறல் மக்கட் கரிதாதலின் அவர் செயற்பாலது வழிபாடு ஒன்றே யன்றிப் பிறிதில்லை யாதலின் பராவலின் என்றும் கூறினார்.
உரை உரவர் அறிவும் மடவர் அறியாமையும் தெரிந்தெண்ணிஅறிவிடையோர் அறிவு நலத்தையும் மடவோரது அறியாமையினையும் ஆராய்ந்து செய்வதும் தவிர்வதும் நினைந்து அறிந்தனை அருளாயாயின்அவரவர் தகுதி யறிந்து அருளா தொழிகுவையாயின் நெடுந்தகைநெடிய தகுதி யுடையோனே இவண் வாழுமோர் யார்இவ்வுலகில் வாழ்வோர் இலராவர்.
எறு அறிவு தெரிந்தெனவே அறியாமையும் தெரிந்தவாறு பெறப்படுதலின் அதனையும் பெய்துகொண்டு இருதிறத்தார்க்கு முறையே கூட்டி உரை கூறப்பட்டது.
உரவோர் அறிவுநலம் தேர்ந்து அவரைத் தழீஇக் கோடல் வேந்தர்க்குக் கடனாதலாலும் மடவோர் சிற்றினத்தா ராதலின் அவரோடு சேராமை வேண்டுதலாலும் இருதிறத்தார்க்கும் செய்வதும் தவிர்வதும் அறியவேண்டுவன வாயின.
உரவோர் புரியும் அறிவுடைச் செயல்கண்டு அருளலும் மடவோர் செய்யும் அறிவில் செயல்கண்டு ஒறுத்தலும் அரசுமுறை யதலால் அறிந்தனை அருளாய் என்றும் அருளாதொழியின் உரவோர் தேயச் சிற்றினம் பல்கித் துன்பமே மிகுவி்த்து உயிர்வாழ்க்கைய இன்னற்படுத்தும் என்றற்கு யாரிவண் வாழுமோர் என்றும் இதனை யறிந்தாற்றும் சிறப்புக் குறித்து நெடுந்தகை யென்றும் கூறினார்.
சேரமானோடு பொருது உடற்றி அலந்த பகைவரை மடவரென்றும் அணங்கெனப் பராவித் திறை செலுத்தியோரை உரவரென்றும் குறித்துரைத்தலின் இஃது ஓராற்றால் விரிந்தது தொகுத்து அவன் வென்றிச் சிறப் புரைத்தவாறுமாயிற்று.
இனிப் பழையவுரைகாரர் உரவரையும் மடவரையும் என்னும் இரண்டாவது விகாரத்தால் தொக்கது அறிவு அவர்களறிவு வாழுமோர் என்புழி உம்மை அசைநிலை என்பர்.
இதுகாறும் கூறியது பெரும நின் உடற்றியோர் கடுந்தேறு உறுகிளை துஞ்சும் செழுங்கூடு கிளைத்த இளந்துணை மகாஅரின் அலந்தனர் உருத்தெழுந்து உரைஇ எரி ஊர் கவர புகை மாதிரம் மறைப்ப ஆரெயில் தோட்டி வௌவினை அதுகண்ட ஆன்பயம் வாழ்நர் அஞ்சி ஏறொடு கன்றுடை ஆயம் தந்தாராக நின் இளையர் புகல் சிறந்து அங்கை விடுப்ப அவர் தலைவனான கழுவுள் நாணி வைகற் பொழுதிற் போந்து தலைமடங்கி நின்றானாக நீ வேறு புலம் படர்ந்து சென்று தராராய பகைவர் பராவலின் அவர் தந்த திறைகொண்டு பெயர்தி நின்னூழி வாழ்க இவ்வாறு உரவரு மடவரும் அறிவு தெரிந்தெண்ணி அருளாயாயின் நெடுந்தகை இவண் வாழுமோர் யார்?
இனிப் பழையவுரைகாரர் ஆரெயில் தோட்டி வௌவி அதனையுடைய கழுவுள் தலைமடங்குகையாலே வேறு புலம் படர்ந்து அவ்வேறு புலத்து நினக்கு யானையொடு அருங்கலம் திறையிடார்தம் விருந்தின் வாழ்க்கையொடு பெருந்திரு வற்றதெனக் கருதித் தங்கள் மெய்ந் நடுங்கமிக்கு நின்னை அணங்கெனக் கருதிப் பலபடப் பரவுதலான் பேய் தான் பற்றினா ருயிரை வௌவாது தனக்கு அவர் பலியிட்டுழி அப் பலிகொண்டு பெயருமாறுபோல நீயும் அவருயிரை வௌவாது திறைகொண்டு பெயரா நின்றாய் இஃதன்றே நீ இதுபொழுது செய்கின்றதுநின்னை யுடற்றியோர் கடுந்தேறு உறுகிளை துஞ்சும் கூடு கிளைத்த இளந்துணை மகாரைப் போல பெருமானே அலந்தார்கள் இனிமேல் உள்ளத்து உரவரையும் மடவரையும் அவரவர் அறிவினைத் தெரிந்தெண்ணிஅவர்களிடத்துச் செய்யும் அருளறிந்து அருளாயாயின் நெடுந் தகாய் இவண் வாழ்பவர் யார்?
நின்னூழி வாழ்க எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என்றும் இதனாற் சொல்லியது அவன் வென்றிச்சிறப்புக்கூறி அவற்குப் பகைவர்மேல் அருள் பிறப்பித்தவாறாயிற் றென்றும் கூறுவர்.
உரை நின் முன் திணை முதல்வர்க்குநின் குடியில் நினக்கு முன்னே விளங்கிய முன்னோர்களுக்கு ஓம்பினர் உறைந்துபாதுகாப்பா யிருந்து மன்பதை காப்ப அறிவு வலியுறுத்தும்மக்கட் கூட்டத்தைப் புரத்தற்கு வேண்டும் நெறிமுறைகளை அறிவுறுத்தும் நன்று அறி உள்ளத்துஅறமே காணும் உள்ளத்தையுடைய சான்றோர் அன்ன அமைச்சர் போன்ற சூழ்ச்சிவன்மை படைத்த நின்பண்புநினது இயல்பினை மடம் பெருமையின்அறியாமை மிக வுடையராதலால் நன்கு அறியார்தெளிய அறியாராயினர் நின் பகைவர் எறு.
பகைவேந்தரும் சூழ்ச்சி யடையராயினும் அறியாமை மிகவுடைய ரென்றற்கு மடம் பெருமையின் என்றும் அதனால் நின் பண்பும் வலியும் அறிந்திலர் என்றற்கு நின் பண்பு நன்கறியார் என்றும் கூறினார்.
பழையவுரைகாரரும் மன்பதை மக்கட் பன்மை யென்றும் அறிவு வலியுறுத்தும் சான்றோர் எனக் கூட்டுக என்றும் ஈண்டுச் சான்றோ ரென்றது மந்திரிகளை யென்றும் கூறுவர்.
உரை துஞ்சல் உறூஉம் பகல் புகும் மாலை எல்லா வுயிர்களும் ஒருங்கு அழிதற்குரிய ஊழிக் காலமானது புகுகின்ற பொழுதில் நிலம் பொறை ஒராஅ நிலமகள் சுமை நீங்க நீர்ஞெமர வந்து ஈண்டி நீர் பரந்து வந்து பெருகுதலால் உரவுத்திரை கடுகிய பரந்தெழும் அலைகள் விரையும் உருத்தெழு வெள்ளம் நிலத் துயிர்களைக் கோறற்குச் சினந் தெழுவது போலும் வெள்ளம் வரையா மாதிரத்து எல்லை வரையறுக்கப் படாத திசை முழுதும் இருள் சேர்பு பரந்து இருளொடு சேர்ந்து பரவுவதால் அகன்றுவரு ஞாயிறு பட்ட கூட்டத்து இருளைப் போக்குதற்குப் பன்னிரண்டாய் விரிந்துவரும் ஞாயிறுகள் தோன்றிய கூட்டத்தினது செஞ்சுடர் நிகழ்வின் சிவந்த வெயில் நிகழ்ச்சியினையும் பொங்கு பிசி்ர் நுடங்கிய மிகுகின்ற பிசிரினையுடைய அவ் வெள்ளத்தை வற்றச்செய்த மடங்கல் தீயின்வடவைத் தீயினையும் சினம் கெழு குருசில் சினம் பொருந்திய குருசிலே அம் சாறு புரையும் நின் தொழில் அழகிய விழாவினைப்போல இன்பம் செய்யும் நின்னுடைய தொழிலை ஒழித்து விலக்கி நின் உடற்றிசினோர்க்கு அனையை நின்னைப் பகைத்துப் பொருவார்க்கு ஒத்திருக்கின்றாய் எறு.
ஒராஅ என்பதனை ஒருவ வென்றும் ஞெமர வென்பதனை ஞெமர்ந்தென்றும் ஈண்டி யென்பதனை ஈண்ட வென்றும் பரந்தென்பதனைப் பரவவென்றும் திரித்துக்கொள்க.
பழைய வுரைகாரரும் ஒராஅ வென்றதனை ஒருவ வெனத் திரித்து ஈண்டி யென்றதனையும் ஈண்டவெனத் திரிக்க என்றும் வெள்ளம் பரந்தென்றதனை பரக்கவெனத் திரித்து அதனை நுடங்கியவென நின்ற செய்யிய வென்னும் வினையெச்சத்தோடு முடித்து அதனைச் சுடர் நிகழ்வு என்னும் தொழிற்பெயரொடு முடித்து வெள்ளம் பரக்கையாலே அவ்வெள்ளத்தை மாய்க்க வேண்டிச் சுடர் நிகழ்தலை யுடைத்தான தீயென வுரைக்க என்றும் கூறுதல் காண்க.
இத்தகையதொரு காலம் வருதல் நிலமகட்குச் சுமை நீக்கம் குறித்தென்றற்கு நிலம் பொறை யொராஅ என்றும் தன்னில் மூழ்கி மறையாத இடமும் பொருளும் இல்லையென்னுமாறு நீர் பரத்தலால் நீர்ஞெமர வந்தீண்டி என்றும் அவ்வெள்ளம் கடுகப் பரந்தெழுதற்குச் சூறைக் காற்று மோதுதலால் பேரலைகள் தோன்றிக் கடுகிவருவது உயிர்கண்மேற் சினம்கொண்டு பொங்கி வருவது போறலின் உரவுத்திரை கடுகிய வுருத்தெழு வெள்ளம் என்றும் கூறினார்.
துஞ்சல் எல்லா வுயிரும் படுத லென்றும் பக லென்றது ஊழியை யென்றும் மாலை யென்றது ஊழி முடிவினை யென்றும் உருத்தெழு வெள்ளமென்றது பல்லுயிரையும் ஒருங்கு தான் கொல்லும் கருத்துடையது போலக் கோபித்தெழு வெள்ளமென்றவா றென்றும் இச்சிறப்பானே இதற்கு உருத்தெழு வெள்ள மென்று பெயராயிற் றென்றும் பழைய வுரைகாரர் கூறுகின்றார்.
ஞாயிறு முதலிய கோள்களும் ஏனை விண்மீன்களும் தோன்றாவாறு திணியிருள் பரந்துவிடுதலால் திசையறிய லாகாமையின் வரையா மாதிரத்து என்றும் இருள் பரவும்போதே வெள்ளந்தானும் உடன் பரந்து விடுமாறு தோன்ற இருள் சேர்பு பரந்து என்றும் கூறினார்.
இவ்வூழியிருளைப் போக்கி நீர்ப்பெருக்கினை வற்றச்செய்தற்கு ஒரு ஞாயிறு அமையாமை பற்றிப் பன்னிரு ஞாயிறுகள் பல்வேறிடங்களில் கூட்டமாய்த் தோன்றிப் பேரொளியும் பெரு வெப்பமும் செய்தலால் அகன்றுவரு ஞாயிறு பட்ட கூட்டத்துச் செஞ்சுடர் நிகழ்வின் என்றார்.
அகலுதல் விரிதல் அஃகி யகன்ற வறிவென்னாம் குறள் பொங்கு பிசிர் என வெள்ளத்தைச் சுட்டிக் கூறினார் பிசிர் வற்றுவது போல இவ்வூழிவெள்ளம் வடவைத்தீயால் வற்றுமாறு தோன்ற.
ஞாயிறு பட்ட அகன்றுவரு கூட்டத்துச் செஞ்சுடர் நிகழ் வினால் திணியிருள் கெடுவதுபோல சேரனது கொற்ற வொளியினால் பகையிருள் கெடுதல்பற்றியும் மடங்கற் றீயால் உருத்தெழு வெள்ளம் வற்றுவது போல பகைவரது கடல் மருள் பெரும் படை கெட்டழிதல் பற்றியும் செஞ்சுடர் நிகழ்வின் மடங்கற் றீயின் அனையை என்றார்.
இனி பொங்கு பிசிர் நுடங்கிய செஞ்சுடர் நிகழ்வின் என்ற பாடமே கொண்டு உருத்தெழு வெள்ளத்தின் பொங்குகின்ற பிசிரைக் கெடுத்த செஞ்சுடர் நிகழ்வினையும் மடங்கற் றீயினையும் அனையை என்பதே நேரிய முறையாத லறிக.
இக் கூறியவாற்றால் சினங்கெழு குருசில் நின் உடற்றிசினோர்க்கு சாறுபுரையும் நின் தொழிலொழித்து துஞ்சலுறூஉம் பகல்புகு மாலை ஞாயிறுபட்ட அகன்றுவரு கூட்டத்துச் செஞ்சுடர் நிகழ்வினையும் பொங்கு பிசிர் நுடங்கிய மடங்கற் றீயினையும் அனையை என முடிக்.
விழாக்காலம் நணியார் சேயார் சிறியார் பெரியார் உடையார் இல்லார் இளையார் முதியார் எல்லார்க்கும் இன்பம் செய்தல் போலச் சேரமானும் எல்லார்க்கும் தன் ஆட்சியால் இன்பம் செய்தலின் அம்சாறு புரையும் நின் தொழில் என்றார்.
உரை கறுத்தோர் நின்னைப் பகைத்தவர் இகல் பெருமையின் படை கோள் அஞ்சார் கருத்தில் பகைமை பெரிதாயிருத்தல்பற்றிப் படை யெடுத்தற்கு அஞ்சாராய் சூழாது துணிதல் அல்லது காலம் இடம் வலி முதலியவற்றை ஆராயாமல் போர்செய்யத் துணிவதேயன்றி நாடு தம் நாட்டை உடன் காவல் வறிது எதிரார் பலராய்க் கூடிக் காத்தற்குச் சிறிதும் மாட்டாராலர்காண் எறு.
இகல் மாறுபாடு இஃது உள்ளத்தே மிக்க வழி அறிவு தொழில் செய்யாமையின் சினத்திற் கிரையாகி மேல் விளையும் பயனும் ஆராய்ந்திலர் என்பார் இகல் பெருமையின் படைகோள் அஞ்சார் என்றும் சூழாது துணித லல்லது என்றும் கூறினார்.
சூழ்ந்தவழித் தமது சிறுமையும் நின் பெருமையும் இனிது தெளிந்து விளையக்கடவ துன்பத்துக்கும் பழிக்கும் அஞ்சுவ ரென்பார் அஞ்சா ரென்றும் பலராய்க் கூடிக் காக்கினும் காவல் நிரம்பாது என்றற்கு உடன் காவலெதிரார் என்றும் கூறினார்.
பழையவுரைகாரர் இகல் பெருமையின் என்பதற்கு இகலானது பெரிதாகையானே என்றும் இகலென்னும் எழுவாய்க்குப் பெருமையை வினைநிலைப்பயனிலை யாகக் கொள்க என்றும் அஞ்சாரென்பது வினையெச்சமுற் றென்றும் படைகோளைத் துணிதலெனக் கூட்டுக வென்றும் உடன் காவ லெதிராரென்றது பலரும் தம்முட் கூடியும் காக்கமாட்டா ரென்றவா றென்றும் கூறுவர் இதுகாறும் கூறியது சினங்கெழு குரிசில் நின்னைக் கறுத்தவர் இகல் பெருமையின் படைகோளஞ்சாராய்ச் சூழாது துணிதலல்லது நாடு உடன் காவல் எதிரார் மடம் பெருமையின் நின் பண்பு நன்கறியார் நின் உடற்றிசினோர்க்கு நின் தொழி லொழித்து நீ துஞ்சலுறூஉம் பகல் புகு மாலை உருத்தெழு வெள்ளம் பரவுதலால் அகன்றுவரு கூட்டத்து செஞ்சுடர் நிகழ்வினையும் மடங்கற் றீயினையும் அனையையாகின்றாய் என்று வினைமுடிவு செய்க.
பழைய வுரைகாரர் நின்னொடு கறுத்தோர் தம் மடம் பெருமையால் நின் முன்குடிமுதல்வர்க்கு அறிவு வலியுறுத்தும் சான்றோரை யொத்த நின் சூழ்ச்சிப் பண்புடைமை யறிகின்றிலர் நீதான் சூழ்ச்சியுடையையே யன்றிக் குருசிலே நின்னுடற்றிசினோர்க்குப் போர் செய்யுமிடத்து மடங்கற் றீயின் அனையை அதனையும் அறிகின்றில ராதலால் அவர் தம் இகல் பெருமையானே அஞ்சாராய்ப் படைகோளைத் துணிதலல்லது நாட்டைச் சிறிதும் உடன்காவ லெதிர்கொள்ளார் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க என முடிப்பர் இதனாற் சொல்லியது அவன் சூழ்ச்சியுடைமையும் வென்றிச் சிழறப்பும் உடன் கூறியவாறாயிற்று என்பது பழையவுரை.
உரை உரவோர் எண்ணினும் மளவோர் எண்ணினும் அறிவுடையோரை யெண்ணினாலும் அஃது இல்லாத மடவோரை யெண்ணினாலும் பிறர்க்கு நீ உவமம் வாயினல்லதுபிறர்க்கு நீ உவமமாக வாய்ப்பதன்றிநினக்குப் பிறர் உவமமாகாநினக்குப் பிறர் உவமமா கலாகாத ஒரு பெரு வேந்தேஒப்பற்ற பெருமையையுடைய வேந்தே எறு.
உயர்ந்தோர் மடவோர் என்ற இருதிறத்தோர் பெருமை கூறலுறுவார்க்கு அவரின் உயர்ந்தோரை யுவமமாக வுரைத்தல்வேண்டு மென்பது பொருளிலக்கண மாதலின் தொல்.
உரை மருதம் சான்றமருத வளம் அமைந்த மலர்தலை விளைவயற் செய்யுள்விரிந்த இடத்தையுடைய விளை புலங்களாகிய கழனிக்கண்ணே யுலவும் நாரை ஒய்யும் மகளிர் நாரைகளை யோப்பும் மகளிர் இரவும் பகலும் பாசிழை களையார் இரவு பக லென்ற இருபோதினும் தாமணிந்த பசிய பொன்னாற் செய்த இழைகளைக் களையாராய் குறும்பல் யாணர்க் குரவை யயரும் ஒன்றற்கொன்று அணித்தாய்ப் பலவாகிய இடங்களிலே புதிய புதிய குரவைக்கூத்தினை யாடி மகிழும் காவிரி மண்டியகாவிரி யாற்றின் நீர் மிககுள்ள சேய்விரி வனப்பின்நெடுந் தொலைவிலேயே விரிந்து தோன்றும் அழகினையுடைய புகார்ச் செல்வ புகார் நகரத்தையுடைய செல்வனே பூழியர் மெய்ம்மறைபூழி நாட்டார்க்கு மெய்புகுகருவி போன்றவனே எறு மருதத்திணைக் குரிய பொருள்பலவும் குறைவற நிறைந்திருக்குமாறு தோன்ற மருதஞ் சான்ற மலர்தலை விளைவயல் என்றும் ஆங்குறையும் உழவர்மகளிர் வயற்கண் விளைபயிரை நாரைகள் மிதித்துச் சிதைக்காவண்ணம் ஓப்பும் செய்கையினராதலை செய்யுள் நாரை யொய்யும் மகளிர் என்றும் கூறினார்.
வித்திய வொன்று ஆயிரமாக விளைதலின் செல்வக் களிப்பால் இரவு பகல் எஞ்ஞான்றும் விளையாட்டினை விரும்பி யொழுகுகின்றா ரென்பார் இரவும் பகலும் பாசிழை களையார் குறும்பல யாணர்க் குரவை யயரும் என்றார்.
பழையவுரைகாரர் இரவும் பகலும் குரவை யயரு மெனக் கூட்டுக வென்றும் மருத மென்றது மருதநிலத் தன்மையை யென்றும் குறும்பல் குரவை யென்றது ஒன்று ஆடும் இடத்திற்கு ஒன்று அணியதாய் அவைதாம் பலவா யிருக்கின்ற குரவை யென்றவாறு என்றும் குரவை யயரும் புகார் எனவும் காவிரி மண்டிய புகார் எனவும் கூட்டுக என்றும் கூறுவர்.
வானளாவ வுயர்ந்த சோலைகளும் கொடிமாடப் பெருமனைகளும் சேய்மைக்கண்ணே காண்பார்க்கு அழகிய தமது காட்சியினை வழங்கும் சிறப்பு விளங்க சேய்விரி வனப்பிற் புகார் என்றும் அதனாற் செல்வமுகுதி தோன்ற செல்வ என்றும் கூறினார்.
உரை கழை விரிந்து எழுதரு மூங்கில்கள் விரிந்தெழுகின்ற மழை தவழ் நெடுங்கோட்டு மேகங்கள் தவழும் நெடிய உச்சியையுடைய கொல்லிப் பொருந கொல்லிமலைக்குத் தலைவனே கொடித்தேர்ப் பொறைய கொடி யுயர்த்திய தேர்களையுடைய மலைநாட்டரசே எறு.
உரை நின் வளனும் ஆண்மையும் கைவண்மையும் மாந்தர் அளவிறந்தன என நின்னுடைய செல்வமும் வீரமும் கொடையும் மக்கள் ஆராய்ச்சி யெல்லையைக் கந்தனவாகும் என்று யான் பன்னாள் சென்று உரைப்பவும் தேறார் யான் பல நாளும் சென்று உரைத்தேனாகவும் நின் பகைவர் தெளியாராயினார் பிறரும் சான்றோர் உரைப்பத் தெளிகுவர் கொல்லென பிறராகிய சான்றோரைக்கொண்டு தெரிவிப்பின் அவர் தெளிவரென முயன்றவழியும் ஆங்கும் மதிமருளக் காண்குவல் அப்போழ்தும் அவர் அறிவு மயங்கி யிருப்பதையே கண்டேன் யாங்கு உரைப்பேன் என யான் வருந்துவல் அதனால் அவர்கட்கு எவ்வாறு கூறித் தெளிவிக்கமுடியு மென்று நினைந்து வருந்துகின்றேன் எறு.
வளம் முதலியன முறையே பொருள்வலி தன் தோள்வலி துணை தோதிய வாற்றை மாந்தர் அளவிறந்தன வெனப் பன்னாள் யான்சென் வலி படைவலி முதலியவற்றைச் சுட்டி நிற்றலால் இவற்றைத் தாம் எடுத்துறுரைப்பவும் என்றார்.
உரைப்பவும் என்ற உம்மை தாமே அறியக்கடவதனை யாம் சொல்லவும் அறிகிலரெனச் சிறப்பும்மை என்றும் பிறரும என்ற வும்மை அசைநிலை யென்றும் பழையவுரைகாரர் கூறுவர்.
கூறப்படும் பொருளை நோக்காது கூறுவோர் தகுதி நோக்கும் மெல்லியர் போலும் என்று கருதிப் பிறராகிய சான்றோரை விடுத்தவழியும் அவர்பால் மயக்கமே புலப்படுவதாயிற் றென்பார் ஆங்கும் மதிமருளக் காண்குவல் என்றும் அத்துணை மடமை நிறைந்தோரை ஒறுப்பது அறமாகாதாகலின் அவர் பொருட்டு இரங்குவதல்லது பிறிதொன்றும் செய்தற் கின்மையின் வருந்துவல் யானே என்றும் கூறினார்.
யாங்குரைப்பேனென மீட்டும் அவர்கட்குத் தகுவன கூறித் தெருட்டற்கண் தம் விழைவிருப்பத்தைப் புலப்படுத்துவதனால் அவர்பால் அருளலையே வேண்டினா ரென்பது கருத்தாயிற்று.
சான்றோர் உரைப்பத் தெளிருவர் கொல்லென என்றதன்பின் கருதின் என ஒரு சொல் வருவித்து அதனைக் காண்குவ லென்னும் வினையொடு முடிக்க என்பர் பழையவுரைகாரர்.
இதுகாறுங் கூறியது ஒரு பெரு வேந்தே புகார்ச் செல்வ பூழியர் மெய்ம்மறை கொல்லிப் பொருந கொடித்தேர்ப் பொறைய நின் வளனும் ஆண்மையும் கை வண்மையும் மாந்தர் அளவிறந்தன எனப் பன்னாள் சென்று யான் உரைப்பவும் நின் பகைவர் தேறார் பிற சான்றோருரைப்பத் தெளிகுவர் கொல்லென முயன்றவழி ஆங்கும் மதி மருளக் காண்குவல் யாங்குரைப்பேன் என வருந்துவல் ஆகவே அவரை அறியாமை யுடையர் என்றெண்ணி அருளுதல் வேண்டும் என்று முடிக்க இனிப் பழையவுரை பெரு வேந்தே புகார்ச் செல்வ பூழியர் மெய்ம்மறை கொல்லிப் பொருந பொறைய நின் பகைவர் நின் வளனும் ஆண்மையும் கை வண்மையும் உலகத்து மக்கள் அளவைக் கடந்தன அவனொடு மாறுபடுவது நுமக்கு உறுதியன்றெனப் பன்னாள் யான் சொல்லவும் தேறிற்றிலர் தேறாராயினும் உலகத்து மதிப்புடைய சான்றோர் சொல்லத் தாம் தேறுவரோ வெனக் கருதின் அவர் சொன்னவிடத்தும் அவர்கள் மதி மருண்டதுமே காணாநின்றேன் ஆகலான் நின் பெருமையை அவர்கட்கு யாங்குரைப்பேனென வருந்தாநின்றேன் யான் இஃது என்னுறு குறை இதனை யறிந்து நீ அவர்பால் அருள வேண்டுவலென வினைமுடிவு செய்க என்று கூறும்.
இதனாற் சொல்லியது அவன் வென்றிக்கு அடியாகிய செல்வமும் ஆண்மையும் கை வண்மையும் உடன்கூறியவாற்றான் அவன் வென்றிச் சிறப்புக் கூறியவாறாயிற்று உரை சாய் அறல் கடுக்கும்நுண்ணிய கருமணலை யொக்கும் தாழ் இருங் கூந்தல்தாழ்ந்த கரிய கூந்தலையும் கொடு மணம் பட்ட வினைமாண் அருங்கலம்கொடுமணம் என்னும் ஊரிலே உண்டாகிய அரிய கலன்களையும் பந்தர் பயந்த பலர் புகழ் முத்தம்பந்தர் என்னும் ஊரிடத்தே பெற்ற பலரும் புகழ்கிற முத்துக்களையும் வரை யகம் நண்ணிபெரு மலைகளை யடைந்து அவற்றிடத்தும் தேடி தெரியுநர் கொண்ட குற்றமற ஆராய்ந்துகொள்ளும் அறிவினை யுடையோர் கொண்ட சிரறுடைப் பைம்பொறிசிதறிக் கிடத்தலையுடைய பசிய பொறிகளையும்கவைமரம் கடுக்கும கவலைய மருப்பின்கவைக்கோற் போலக் கிளைத்தலையுடைய கொம்பினையும் புள்ளி இரலைத் தோல்புள்ளியினையுமுடைய மான்தோலைக் கொண்டு ஊன் உதிர்த்துஅதன் உட்புறத்துத் தசையைக் களைந்து தீது களைந்துஏனை அழுக்குகளையும் போக்கி எஞ்சிய திகழ்விடு எஞ்சி நின்ற ஒளி வீசுகின்ற பாண்டிற் பருதி போகிய புடை வட்டமாக அறுத்த தோலின் விளிம்பிலே கிளை கட்டி இனமாகச் சேரக் கட்டி எஃகுடை இரும்பின்கூர்மையையுடைய வூசியால் வல்லோன்தொழில் வல்லவன் உள்ளமைத்து உட்புறத்தே மணிகளைப் பதித்து அழகுற அணி செய்து சூடு நிலையுற்றுசூடுதற்குரிய நிலைமையினை யுறுவித்து சுடர்விடு தோற்றம்ஒளி திகழ்கின்ற தோற்றத்தைப் பெறுவித்தலால் விசும் பாடு மரபின்விசும்பிலே பறக்கும் முறைமையினையுடைய பருந்து ஊறு அளப்பபருந்தானது ஊனென்று கருதி யதனையுற்றுக் கவர்தற்கு நினையுமாறு நலம் பெறு திருமணிநலம் பெற்ற உயரிய அத் தோற்பணியாகிய மணியை கூட்டும் நற்றோள்அணிகின்ற நல்ல தோளினையும் ஒடுங்கிரோதிஒடுங்கிய சுருள் என்னும் பகுதியான கூந்தலையும் ஒண்ணுதல் ஒள்ளிய நெற்றியினையும் வேறுபடு திருவின்பிறப்பால் திருமகளின் வேறுபட்டா ளென்னும் சிறப்பெய்திய மாண்பினையுமுடைய நின் தேவியினுடைய நின்வழி வாழியர்நின் குடிவழி நீடு வாழ்வதன் பொருட்டு கருவில்கருவிடத்தே யமைந்து எறு மென்மையும் நுண்மையு முடைமைபற்றிக் கருமணலைசாயறல் எனல் வேண்டிற்று.
தாழிருங் கூந்தலென்றவர் மறுபடியும் ஒடுங்கீரோதி யென்றது கூந்தலின் நீட்சியும் நிறப்பொலிவும் பொதுப்படக் கூறி அதனைச் சுருள் என்னும் பகுதியாக முடிக்கும் சிறப் பினை யுணர்த்தற்கு.
வேறுபடு திருவின் என்பதற்குப் பழையவுரைகாரர்வேறுபடு திருவின் என்றது இவளுக்குக் கூறிய குணங்களால் அவளின் வேறாகிய நின் தேவி என்றவா றென்றும் திருவின் என்னும் இன் அறைநிலை யென்றும் கூறுவர் கொடுமணம் பந்தர் என்பன அக்காலத்தே சிறப்புற்றிருந்த ஊர்கள்.
வேள்வி செய்தற்கண் அதனைச் செய்வோர் நல்லிலக்கணம் அமைந்த புள்ளிமானின் தோலைத் தூய்மை செய்து போர்த்துக்கொள்ப வாதலின் அதனை மானிலக்கணம் தெரிந்தாரைக் கொண்டு பெறுதல் வேண்டி விடுத்தலின் அவரைத்தெரியுநர் என்றும் அவர்கள் அதனை நாடிப் பெறுமாறு கூறுவார் வரையகம் நண்ணிக் குறும்பொறை நாடித் தெரியுநர் என்றும் கூறினார்.
கிளைத்த கொம்புடைமையும் உடலெங்கும் சிதறிய புள்ளியுடைமையும் விதந்து பைம்பொறிக் கவைமரம் கடுக்கும் கவலைய மருப்பிற் புள்ளியிரலை யென்றார்.வரையென்றது பெருமலையை யென்றும் குறும்பொறை யென்றதுஅதனை யணைந்த சிறு பொற்றைகளை யென்றும் தெரியுநர் கோடல் இலக்கணக்குற்றமற ஆராய்ந்து கோடல் என்றும் பைம் பொறி யென்றது செவ்விகளையுடைய புள்ளிகளை யென்றும்மேற்புள்ளி யிரலை யென்றதனை அதன் சாதிப் பெயர் கூறியவாறாகக் கொள்க என்றும் பழையவுரை கூறும்.
கவலை கவர்த்தல் வேள்விசெய்வோன் மான் தோலைப் போர்த்துக்கொள்ள அவன் மனைவி அத்தோலை வட்டமாக அறுத்து அதனைச் சுற்றிலும் முத்துக்களையும் பிற வுயரிய மணிகளையும் கட்டி நடுவே உயரிய மாணிக்கமணிகளைத் தைத்துக் தோளிடத்தே அணிவள் போலும் ஈண்டு ஆசிரியர் அரசமாதேவி இவ்வாறு அணிந்தாளென்றலின் மயிர் முதலியன மூடிப் பொலிவின்றி யிருக்கும் பகுதியைத் தீது என விலக்குதலால் தீது களைந்தெஞ்சிய திகழ் விடு பாண்டிற் பருதி என்றும் வட்டமான தோலைப்பாண்டிற் பருதி யென்றும் அதன் விளிம்பிலே கொடுமணத்துக் கலத்தையும் பந்தரிடத்துப் பெற்ற முத்தினையும் இனம் சேரக் கட்டினாரென்றற்கு புடைகிளை கட்டி யென்றும்உள்ளிடத்தே தாமரை முதலிய பூவைப் போலும் அழகிய வேலைப்பாட்டினைச் சிவந்த மாணிக்கமணி கொண்டு செய்யும் தொழில் வல்லுநரை வல்லோன் எஃகுடை யிரும்பின் உள்ளமைத்து என்றும் அவ்வாறு அமைத்தலால் சூடுதற்குரிய நிலையுறுவதால் சூடுநிலையுற்று என்றும் கூறினார்.
சிவந்த மணிகள் இடையே பதிக்கப்பெற்றுச் செவ்வொளி கான்று திகழ்தல் கண்டு ஊனென்று கருதிப் பருந்து கவர்ந்துசெல்லக் கருதுமென்பார் விசும்பாடு மரபிற் பருந்து றளப்ப என்றார்.
ஊன் தேடி யுற்றுண்டு பயின்ற கூரிய பார்வையினை யுடைய பருந்தினை மயக்குமாறு சிவந்த ஒளிகொண்டு விளங்கும் மணியாதல்பற்றி நலம் பெறு திருமணி எனப் பட்டது.
பொன்னிடைப் பதித்துப் பொலிவுறுத்தப் பெறும் மாணிக்க மணி தோலிடைப் பதித்தவழியும் தன் நல்லொளி குன்றாது திகழும் சிறப்புக் குறித்து இவ்வாறு நலம்பெறு திருமணியென்ற நலத்தால் இப் பாட்டிற்கு நலம்பெறு திருமணியென்று பெயராயிற்றென வறிக.
இனிப் பழையவுரைகாரர் நலம்பெறு திருமணி யென்றது மணியறிவாரால் இதுவே நல்லதென்று சொல்லப்படுதலையுடைய திருமணி யென்றவாறு இச்சிறப்பானே இதற்கு நலம்பெறு திருமணி யென்று பெயராயிற்று என்பர்.
இதன்கட் கூறியவற்றைத் தொகுத்து நோக்கின் தாழிருங் கூந்தலையும் திருமணி கூட்டும் நற்றோளையும் ஓதியையும் ஒண்ணுதலையும் வேறுபடு திருவினையையுமுடைய நின் தேவியின் கருவிலே என்பதாம்.
இனியிப் பகுதிக்கண் வந்தவற்றிற்கு உரைக் குறிப்புக் கூறலுற்ற பழைய வுரைகாரர் கவலைய வென்னும் அகரம் செய்யுள் விகார மென்றும் பாண்டி லென்றது வட்டமாக அறுத்த தோலினை யென்றும் பருதி போகிய புடை யென்றது வட்டமாகப் போன அத்தோலது விளிம்பினை யென்றும் எஃகுடை யிரும்பின் உள்ளமைத் தென்றது கூர்மையையுடைய கருவிகளால் அத்தோலுட் செய்யும் தொழில்களெல்லாம் செய்தமைத் தென்றவா றென்றும் அமைத்தென்றதனைஅமைப்பவெனத் திரிக்க வென்றும் வல்லோனால் என விரித்து வல்லோனால் நின் தேவி சூடுதல் நிலையுறுதலால் என்க என்றும் வல்லோன் யாகம் பண்ணுவிக்க வல்லவன் என்றும் தோற்றமென்றது தோற்றமுடைய அத்தோலினை யென்றும் கூறுவர்.
கருவில் என்பதனோடு அமைந்தென ஒரு சொல் வருவித்து வாழிரென்ற முற்றெச்சத்துக்கு முடிபாக்காது வாழியரென்னும் வினை யெச்சத்தினைச் சூடு நிலையுற்று என்னும் வினையொடு முடிக்க என்பர் பழையவுரைகாரர்.
உரை எண் இயல் முற்றிஎண்ணப்படுகின்ற திங்கள் பத்தும் நிரம்பி ஈர் அறிவு பிரிந்துஇருவகை யறிவும் அமைந்து சால்பும் செம்மையும் உளப்படப் பிறவும்சால்பும் நடுவுநிலையு முள்ளிட்ட பிற நற்பண்புகளும் காவற் கமைந்த அரசு துறை போகிய வீறுசால்நாடுகாத்தற்கு வேண்டும் அரசிய லறிவு வகை பலவும் முற்றக் கற்றுத் துறைபோகிய சிறப்பும் நிறைந்த புதல் வற் பெற்றனை இவணர்க்குநன்மகனைப் பெற்றுள்ளாய் இந்நில வுலகத்து வாழ்வார் பொருட்டு எறு.
இயற்கையாய கண்ணொளி யில்லார்க்கு ஏனை ஞாயிற்றொளி முதலியன பயன் படாமைபோல இயற்கையே உண்மையறிவில்லார்க்குக் கல்வி கேள்விகளானாம் செயற்கையறிவு பயன்படா தாகலின் ஈரறிவு புரிந்து என்றாரென்றுமாம்.
பிறந்த பின்பே இவை யாவும் பெறற் குரியவாயினும் இவற்றின் பேறு இனிது பொருந்துதற்குரிய நல்வாய்ப்புக் கருவிலே உண்டாவதாகலின் இவ்வாறு கூறினார் என அறிக.
உரை கேள்வி கேட்டுஅருமறைப் பொருளை அறிவ்ர் உரைப்பக் கேட்டு படிவம் ஒடியாதுஅவர் உரைத்த விரதங்களை மேற்கொண்டு தவிராதொழுகி உயர்ந்தோர் உவப்ப அறிவு ஒழுக்கங்களால் உயர்ந்த நன்மக்கள் மனமகிழும்படி வேள்வி வேட்டனை வேள்விகளைச் செய்து முடித்தாய் எறு அருமறைப்பொருளை ஒருவர் தாமே கற்றுணர்தல் கூடாமையின் கேள்வி கேட்டு என்றார்.
கேள்வி அருமறைப்பொருள் கேட்டற்குரியது அதுவாகலின் கேட்ட பொருளை நடைமுறையில் தெளிந்து நல்லறிவு கைவரப் பெறுதற்கு விரத வொழுக்கம் வேண்டியிருத்தலால் படிவ மொடியாது என்றார்.