sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நரசிம்மவர்மர் வேலைக் கொடுக்காமல் தாமும் அதை ஒரு கையினால் பிடித்துக் கொண்ட வண்ணம் சொன்னார் இந்த ஏகாம்பரர் சந்நிதியில் நான் எத்தனையோ தடவை எனக்கு ஓர் உற்ற நண்பனை அளிக்க வேண்டுமென்று பிரார்த்தனை செய்திருக்கிறேன் அந்தப் பிரார்த்தனையின் பயனாகவே நீர் இந்தக் காஞ்சிக்கு வந்ததாக நம்புகிறேன்.
அன்றிரவு கண்ணபிரான் கமலியிடம் சொன்னான் என் கண்ணே உன்னுடைய சிநேகிதி சிவகாமியின் சக்களத்தியை இன்று ரதத்தில் வைத்து ஓட்டிக்கொண்டு வந்தேன்.
என் தோழியைக் காப்பாற்றிக் கொடுத்ததற்காகத்தான் கண்ணா இதிலிருந்தே மாமல்லரின் மனம் எவ்வளவு உறுதியாயிருக்கிறதென்று தெரிகிறது என்றாள் கமலி.
உன் புத்திக் கூர்மையே கூர்மை கேவலம் ஒரு ரத சாரதியைப் போய் நீ கல்யாணம் செய்து கொண்டாயே இராஜ்யம் ஆளும் மதிமந்திரியையல்லவா நீ மணந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று கண்ணன் சொன்னான்.
ஆகா சிவகாமியை நாம் பார்த்து எத்தனை காலம் ஆகிவிட்டது காஞ்சியை விட்டு வௌியே போகக் கூடாது என்று மாமல்லருக்குத்தான் சக்கரவர்த்தி கட்டளை இட்டிருக்கிறாரே தவிர நாம் போவதற்கு எவ்விதத் தடையுமில்லையல்லவா?
ஆயனரின் வீட்டை நெருங்கும்போது எட்டு மாதத்துக்கு முன்பு அங்கே நாம் கண்ட காட்சிக்கும் இப்போது நாம் காணும் காட்சிக்கும் உள்ள வித்தியாசம் நம்மைத் தூக்கி வாரிப் போடுகிறது.
முதல்நாள் இரவு பெய்த மழைநீர் மரங்களின் இலைகளில் தங்கியிருந்தது குளிர்ந்த வாடைக்காற்று அடிக்கும்போது சலசலவென்று பூமியில் உதிர்கிறது.
சென்றுபோன ஆனந்தமான காலத்தை நினைத்து மனங்கசிந்து பாடும் சோககீதமாகத் தொனித்தது வீட்டை நெருங்கிச் சென்றோமானால் ஒரே ஒரு விருட்சத்தினடியில் மட்டும் யாரோ இரண்டு பேர் உட்கார்ந்து வேலை செய்து கொண்டிருப்பது கண்ணுக்குப் புலனாகிறது.
இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது ஆயனச் சிற்பியார் சித்திரம் எழுதுவதற்குரிய வர்ணச் சேர்க்கை முறைகளைப் பரிசீலனை செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்று ஊகிக்கலாம்.
போர்க்களத்திலிருந்து சக்கரவர்த்தி மாமல்லபுரத்திலும் மற்ற இடங்களிலும் நடந்து கொண்டிருந்த சிற்பப் பணிகளையெல்லாம் நிறுத்தி விடும்படி கட்டளை அனுப்பிய பிறகு ஆயனர் தமது அருமை மகளை அழைத்துக் கொண்டு பழைய அரண்ய வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தார்.
அவன் பல்லவ சைனியத்தில் சேர்ந்து பல்லவக் குதிரைப்படையின் தளபதியாகி விட்டான் என்றும் அதிசயமான வீரச் செயல்களைப் புரிந்து வருகிறான் என்றும் வதந்திகள் உலாவின.
எனவே அவர் சிற்பக்கலை முதலியவற்றையெல்லாம் ஒரு பக்கத்தில் கட்டிவைத்து விட்டு வர்ணச் சேர்க்கை சம்பந்தமான பரிசோதனைகளை ஆரம்பித்தார்.
ஏனெனில் அவளுடைய வாழ்க்கையாகிய வானத்திலே ஜகஜ்ஜோதியாக உதயமாகி அவளுடைய இதயத் தாமரையை மலரச் செய்திருந்த பிரேம சூரியனைப் பாடிப் பரவி வாழ்த்தி வணங்குவதற்கே அவளுக்குக் காலம் போதாமலிருந்தது.
உலகத்தில் இதுகாறும் யாரும் கண்டும் கேட்டுமறியாத அதிசயக் காதற் செல்வம் தனக்குக் கிட்டியிருப்பதாக எண்ணிய சிவகாமி அந்தக் காதலையும் காதலனையும் பற்றிச் சிந்திப்பதிலும் மனோராஜ்யம் செய்வதிலும் வருங்காலத்தைப் பற்றிய ஆகாசக் கோட்டைகள் கட்டுவதிலும் எல்லையற்ற இன்பத்தை அடைந்து வந்தாள்.
அந்த மனோராஜ்ய வாழ்க்கையிலேதான் எத்தனை ஆனந்தம் எத்தனை ஏமாற்றம் கூடிக் குலாவும் நேரம் எவ்வளவு சொல்லம்புகளினால் துன்புறுத்தல் எவ்வளவு?
அந்த எட்டு மாதத்து மனோராஜ்ய வாழ்விலே எத்தனையோ யுக யுகாந்திரங்களில் அனுபவிக்க வேண்டிய சோகச் சாயை படர்ந்த ஆனந்தங்களையும் இன்ப ரேகை கலந்த வேதனைகளையும் சிவகாமி அனுபவித்து விட்டாள் என்றே சொல்ல வேண்டும்.
உள்ளே நுழைவதற்கு முன்னால் வாசற்படிக்கு அருகில் நின்று சம்பாஷணையைச் சற்று ஒட்டுக் கேட்டு விட்டு உள்ளே போகக் கூடிய சந்தர்ப்பந்தானா என்பதை தெரிந்து கொள்வோம்.
பல்லவகுமாரரும் ஆயிற்று கட்டளையும் ஆயிற்று மாமல்லருக்கு இன்றைக்கு வேறு வேலை இல்லை போலிருக்கிறது திடீரென்று சிற்பியின் மகளை நினைத்துக் கொண்டாராக்கும்.
அம்மணி இதோ பாருங்கள் கன்யா குப்ஜத்து ஹர்ஷவர்த்தன சக்கரவர்த்தியின் பட்ட மகிஷி கழுத்திலேகூட இம்மாதிரி முத்துமாலை கிடையாது எப்படி ஜொலிக்கிறது பார்த்தீர்களா?
உங்கள் குமார சக்கரவர்த்தியிடம் நான் சொன்னதாகச் சொல்லு ஆயனச் சிற்பியின் வீட்டுக்கு அருகே தாமரைக் குளக்கரையில் புன்னை மரம் ஒன்று புஷ்பித்திருக்கிறது.
அம்மணி அலைகடலின் ஆழத்திலே சௌந்தரிய தேவதை ஒளித்து வைத்திருந்த பவளங்கள் சமுத்திர ராஜனின் கடுங்காவலை மீறி அபகரித்துக் கொண்டு வரப்பட்டவை மன்னாதி மன்னர்களெல்லாம் தங்கள் மணிமகுடத்தில் புனைவதற்கு ஆசைப்படக்கூடியவை ஒப்பற்ற பவளங்கள் இந்தத் தங்கப் பேழையில் இருக்கின்றன.
பாரத நாடெங்கும் புகழ்பெற்ற பரத சாஸ்திர ராணியின் மேனியை அலங்கரிப்பதற்கு உகந்தவை என்று இந்தப் பவள மாலைகளைப் பல்லவ குமாரர் அனுப்பி இருக்கிறார்.... அழகுதான் இந்தப் பவள மாலைகள் உங்கள் பல்லவ குமாரருக்கு அதிசயமாய்த் தோன்றலாம்.
ஆனால் அவரிடம் நீ போய்ச் சொல்லு ஆயனச் சிற்பி வீட்டின் இரண்டாம் கட்டிலே அந்தச் சிற்பியின் மகள் வளர்க்கும் கிளிகள் இருக்கின்றன.
அரண்மனை உத்தியானவனத்திலே மலர்ந்த சண்பகப் பூக்கள் குண்டு மல்லிகைகள் பிச்சி மலர்கள்... வேண்டாம் வேண்டாம் உடனே எல்லாவற்றையும் வௌியே கொண்டு போங்கள்.
உங்கள் பல்லவ குமாரரிடம் சிவகாமி ஒரு காலத்தில் பூ என்றால் பிராணனாயிருந்ததுண்டு ஆனால் ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் இப்போது பூவைக் கண்டால் பிடிப்பதேயில்லையாம் என்று தெரியப்படுத்துங்கள்... ஆமாம் இதையெல்லாம் எதற்காக இப்போது பல்லவ குமாரர் அனுப்பினாராம்?
மிகவும் சந்தோஷம் இந்த ஏழைச் சிற்பி மகளின் பிறந்த தினத்தைக் குமார சக்கரவர்த்தி நினைவு வைத்துக் கொண்டிருப்பது பற்றி நிரம்பச் சந்தோஷம்.
குமார சக்கரவர்த்தியே உன்னுடைய பிறந்த தினத்தை ஞாபகம் வைத்துக் கொண்டிருந்து வரிசைகள் அனுப்பியிருக்கும்போது.. சும்மா இருங்கள் அப்பா குமார சக்கரவர்த்தியை இலேசுப்பட்டவர் என்று நினைக்காதீர்கள்.
எடுங்கள் இவற்றை எல்லாம் உடனே நடையைக் கட்டுங்கள் எடுக்கிறீர்களா இல்லையா இதோ எடுத்துக்கொண்டு போகிறோம் அம்மா இதோ எடுத்துக்கொண்டு போகிறோம்.
இவ்வாறு பயந்து நடுங்கிக் கொண்டு கூறிய ஏவலர்கள் வரிசைப் பொருள்களை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு வௌியே வருவார்களென்று நாம் எதிர்பார்க்கிறோம்.
ஆனால் யாரும் வௌியே வருகிற வழியைக் காணோம் நல்ல மர்மம் இது வீட்டுக்குள்ளே பேச்சுக் குரல் மட்டும் கேட்கிறதே தவிர வேறு நடமாடும் சந்தடியைக் காணோமே?
ஏனெனில் உள்ளே சக்கரவர்த்திக்காக ஆயனர் அமைத்திருந்த சிற்ப சிம்மாசனத்திலே சிவகாமி மட்டுந்தான் தன்னந்தனியாக உட்கார்ந்திருக்கிறாள் இத்தனை நேரமும் அவள் சம்பாஷணை நடத்தியதெல்லாம் யாருடன்?
மாமல்லர் என்றைக்கு மனம் கனிந்து சிற்பி மகள் சிவகாமியைப் பார்ப்பதற்கு வருகிறாரோ அன்றைக்குத்தான் அவளுக்குப் பிறந்த தினம் என்று சொல்லுங்கள் தெரிகிறதா?
அம்மணி மன்னிக்க வேண்டும் தங்களுடைய பிறந்த தினத்தை முன்னிட்டு இந்த வரிசைப் பொருள்களை அனுப்பிய பல்லவ குமாரர் சற்று நேரத்துக்கெல்லாம் தாமே தங்க ரதத்தில் வருவதாகவும் தெரியப்படுத்தச் சொன்னார்.
மறுபடியும் சிவகாமியின் மகிழ்ச்சி ததும்பிய உண்மைக் குரல் ஆஹா மாமல்லரே வருவதாகச் சொன்னாரா அப்படியானால் இன்றைக்கு என் பிறந்தநாள்தான்... அப்பா இன்றைக்கு உங்கள் மகளின் பிறந்தநாள் தெரிகிறதா?
என்ன பேசாமல் இருக்கிறீர்கள் இன்றைக்கு ஒரு நாளாவது பச்சிலை அரைப்பதை நிறுத்துங்கள்... அதோ ரதம் வரும் சத்தம் கேட்கிறதே சிவகாமி சிம்மாசனத்திலிருந்து துள்ளி எழுந்தாள்.
வேறு யாரோபோல் இருக்கிறதே ஆஹா என்ன ஏமாற்றம் வருகிறவர் யாராயிருந்தாலும் நிச்சயமாக மாமல்லர் அல்ல சிவகாமி அந்தச் சிற்ப வீட்டின் வாசல் தூணைப் பிடித்துக் கொண்டு கற்சிலையைப் போல் நின்றாள்.
சிற்ப வீட்டின் வாசலில் வந்து நின்ற சிவகாமியைக் கண்டதும் பரஞ்சோதியின் கண்கள் அவளை ஏறிட்டுப் பார்க்க முடியாமல் தரையை நோக்கின.
ஆயனச் சிற்பியின் மகள் சாதாரண மானிடப் பெண் அல்ல தெய்வாம்சம் உடையவள் என்ற எண்ணம் முதன்முதலில் அந்த வீட்டுக்கு வந்திருந்தபோது பரஞ்சோதியின் உள்ளத்தில் தோன்றியிருந்தது.
சிவகாமிக்கும் மாமல்லருக்கும் ஏற்பட்டிருந்த இருதய பாசத்தைப் பற்றி முன்பே அவர் ஒருவாறு ஊகித்துத் தெரிந்து கொண்டிருந்தார்.
அரண்மனை நிலா மாடத்தில் சரத்கால சந்திரனின் அமுத கிரண போதையை அனுபவித்துக் கொண்டு சிநேகிதர்கள் இருவரும் பேசிக் கொண்டிருந்த போது மாமல்லர் தம்முடைய இருதயத்தையே அவருக்குத் திறந்து காட்டி விட்டார்.
இத்தனை நாளும் மாமல்லரின் உள்ளத்தில் அணைபோட்டுத் தடுத்து வைத்திருந்த பிரேமைப் பிரவாகமானது அவருடைய இருதய அந்தரங்கத்தை வௌியிடக்கூடிய உற்ற தோழன் ஒருவன் கிடைத்த உடனே அணையை ஒரே மோதலில் இடித்துத் தள்ளி விட்டு அமோக வெள்ளமாகப் பாய்ந்தது.
மாமல்லருடைய காதலோ அவருடைய உள்ளத்தை கடும் புயல் காற்று சுழன்று அடிக்கும் மலை சூழ்ந்த பிரதேசமாகவும் திடீர் திடீர் என்று தீயையும் புகையையும் கக்கும் எரிமலையாகவும் பிரம்மாண்டமான அலைகள் மலை மலையாக எழுந்து மோதும் குடாக்கடலாகவும் செய்திருப்பதைப் பரஞ்சோதி கண்டார்.
சென்ற எட்டு மாதத்தில் சக்கரவர்த்தியிடம் நெருங்கிப் பழகி அவருடைய அன்புக்கும் நம்பிக்கைக்கும் பாத்திரமாகி அநேக விஷயங்களில் அவருடைய அந்தரங்கக் கருத்துக்களையெல்லாம் அறிந்திருந்த பரஞ்சோதி மாமல்லரின் காதலைப்பற்றிச் சக்கரவர்த்திக்குத் தெரியுமென்றும் அதை அவர் விரும்பவில்லையென்றும் திட்டமாய்த் தெரிந்து கொண்டிருந்தார்.
ஒரு பக்கத்தில் அவருடைய மனப்பூர்வமான பக்திக்குப் பாத்திரமானவரும் தந்தையின் ஸ்தானத்தை வகிப்பவருமான மகேந்திரர் குமார சக்கரவர்த்தியின் உள்ளத்தைச் சிவகாமியிடமிருந்து திருப்ப விரும்புகிறார் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.
மாமல்லரோ தம்முடைய இருதய அந்தரங்கத்தையெல்லாம் வௌியிடுவதற்குரிய உற்ற துணைவராக அவரைப் பாவித்து தம் மனோரதத்தை நிறைவேற்றிக் கொடுப்பதற்கு அவருடைய ஒத்தாசையை எதிர்பார்க்கிறார்.
சிவகாமி என்று எண்ணியதுமே அவருடைய மனத்தில் பயபக்தியும் மரியாதையும் அன்பும் அபிமானமும் சங்கோசமும் வாத்ஸல்யமும் கலந்த புனிதமான தெய்வீக உணர்ச்சி தோன்றிற்று.
சிவகாமி விஷயத்தில் அவருடைய மன நிலைமைக்குத் தகுந்த உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமானால் சீதாதேவி விஷயத்தில் லக்ஷ்மணனுடைய மன நிலைமையைத்தான் சொல்ல வேண்டும்.
நேற்று ராத்திரி கமலி சுட்டு வைத்திருந்த ஒன்பது அப்பம் ஏழு தோசை பன்னிரண்டு கொழுக்கட்டை அவ்வளவையும் தின்று விட்டு இன்னும் ஏதாவது இருக்கிறதா கமலி என்று கேட்டேன்.
உன் வயிற்றில் எலி இருக்கிறது ஒரு பூனையைச் சாப்பிடு அப்போதுதான் உன் பசி தீரும் என்றாள் இதைக் கேட்ட சிவகாமி கலீரென்று சிரித்தாள்.
திருவெண்காட்டிலிருந்து... ஆம் நான்தான் திருவெண்காட்டு நமசிவாய வைத்தியரிடமிருந்து அப்பாவுக்கு ஓலை கொண்டுவந்த பரஞ்சோதிதான்... அப்போது கண்ணபிரான் குறுக்கிட்டு மன்னிக்க வேண்டும் கல்யாணச் சந்தடியில் மாப்பிள்ளையை மறந்து போனேன்.
தம்பி சில புதிய சோதனைகள் செய்து கொண்டிருக்கிறேன் வருகிறாயா காட்டுகிறேன் என்று ஆயனர் தாம் உட்கார்ந்திருந்த மரத்தடியை நோக்கினார்.
ஆயனர் வீட்டுச் சிற்ப மண்டபமானது கிட்டத்தட்ட எட்டு மாதத்துக்கு முன்பு பார்த்தது போலவே இருப்பதையும் ஆயனர் அப்போது அரைகுறையாக வேலை செய்து விட்டிருந்த சிலைகள் இன்னும் அரைகுறையாகவே இருப்பதையும் பரஞ்சோதி பார்த்தபோது அவருடைய மனத்தில் இன்னதென்று சொல்ல முடியாத ஒரு சோர்வு உண்டாயிற்று.
அப்படியா தம்பியின் முகக் களையைப் பார்த்து இவன் பெரிய பதவிக்கு வருவான் என்று அப்பொழுதே நாகநந்தியடிகள் சொன்னார்... என்று கூறிய ஆயனர் சட்டென்று நினைத்துக் கொண்டு தம்பி ஓலையை என்ன செய்தாய்?
தாங்களும் நாகநந்தியும் எவ்வளவோ எச்சரித்திருந்தும் பயனில்லாமல் போய்விட்டது ஓலை... அடாடா அதைச் சக்கரவர்த்தியிடம்... ஆம் ஐயா ஓலை சக்கரவர்த்தியிடம் சிக்கிவிட்டது.
நான் அறியாத பாஷையில் அவர் பேசினார்... தங்களுக்கு இருக்கும் ஆவலைப் பார்த்தால் வாதாபி சக்கரவர்த்தியைப் பார்க்க விரும்புவதாய்த் தோன்றுகிறதே ஆம் தம்பி உன்னை அனுப்பாமல் நானே ஓலையை எடுத்துக் கொண்டு போயிருக்கக்கூடாதா என்று கூடத் தோன்றுகிறது ஏன் அவ்வளவு ஆர்வம் ஐயா?
ஒரு சமயம் இந்தப் பல்லவ இராஜ்யத்திலுள்ள சிற்பிகள் எல்லாம் சேர்ந்து சபைகூடி மகேந்திர பல்லவருக்கு விசித்திர சித்தர் என்று பட்டம் கொடுத்தோம்.
சக்கரவர்த்தி முன்போல் இல்லை தம்பி ரொம்பவும் மாறிப் போய் விட்டார் அப்படியொன்றும் அவர் மாறவில்லை ஐயா யுத்தம் காரணமாகச் சிற்சில காரியங்கள் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.. யுத்தம் பாழும் யுத்தம் இப்போது நடக்கிற யுத்தம் போதாதென்று பழைய பாரத யுத்தத்தை வேறே கட்டிக் கொண்டு அழ வேண்டுமாம்.
நான் ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா தம்பி உண்மையில் மாமல்லபுரத்துச் சிற்ப வேலையை சக்கரவர்த்தி நிறுத்தியது பாரத மண்டபம் கட்டுவதற்காக அல்ல சிற்பிகளுக்கும் சிற்றாள்களுக்கும் படி கொடுத்து வந்த அரிசி பருப்பு மிச்சமாகட்டும் என்றுதான் துறைமுகப் பண்டக சாலைகளில் இருந்த அவ்வளவு தானியங்களையும் காஞ்சிக்குக் கொண்டு போய் விட்டார்களாம் யுத்தம் நடத்துவதற்கு இவையெல்லாம் அவசியமான காரியங்கள் ஐயா காஞ்சிக் கோட்டை ஒரு வருஷமோ இரண்டு வருஷமோ கூட முற்றுகைக்கு ஆயத்தமாயிருக்க வேண்டும்.
வாதாபியின் சமுத்திரம் போன்ற சைனியம் திரண்டு வருவதை நீங்கள் மட்டும் பார்த்திருந்தால்... வாதாபி சைனியம் வருகிறது வருகிறது என்று எட்டு மாதமாய்த்தான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆனால் இன்னும் ஏன் அந்தப் பிரம்மாண்டமான சைனியம் இங்கே வந்து சேரவில்லை தெரியுமா?
மகேந்திர பல்லவர் மட்டும் அப்போது போர்க்களத்துக்குப் போயிராவிட்டால் இதற்குள் காஞ்சி மாநகர் இருந்த இடம் புல் முளைத்துப் போயிருக்கும் ஐயா வாதாபி சைனியத்தில் வரிசை வரிசையாக மலை மலையாக நெடுந்தூரத்துக்கு நெடுந்தூரம் நின்ற ஆயிரக்கணக்கான போர் யானைகளை என் கண்ணாலேயே நான் பார்த்தேன்.
பாரத யுத்தத்தில் பஞ்சபாண்டவர்களின் வெற்றி ஸரீகிருஷ்ண பகவானுடைய அறிவு பலத்தினாலும் அர்ச்சுனனுடைய வில்லின் வீரத்தினாலும் சாத்தியமாயிற்று.
இந்த நாளில் கிருஷ்ண பகவானும் அர்ச்சுனனும் ஒரே உடம்பில் மகேந்திர பல்லவராக அவதரித்திருக்கிறார்கள் ஐயா தம்பி சக்கரவர்த்தியிடம் உன்னுடைய பக்தியைக் குறித்து மிகவும் சந்தோஷம்.
புலிகேசியின் படைகள் வடபெண்ணையைக் கடந்து விட்டன ஐயா வேங்கியை வென்ற புலிகேசியின் சகோதரன் விஷ்ணுவர்த்தனன் படைகளும் சேர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.
இனி அவற்றை வெகுகாலம் தடுத்து நிறுத்துவது அசாத்தியம் ஆகையினால்தான் காஞ்சிக் கோட்டையை முற்றுகைக்கு ஆயத்தம் செய்ய என்னைச் சக்கரவர்த்தி அனுப்பி வைத்தார்.
ஆகையால் கோட்டைக்குள்ளிருந்து அநாவசியமான ஜனங்களையெல்லாம் வௌியேற்றப் போகிறோம் கோட்டையைச் சுற்றிலுமுள்ள கிராமங்களிலிருந்தும் ஜனங்கள் வௌியேறும்படி இருக்கும்.
எதிரி சைனியம் வரும் சமயம் தாங்கள் இங்கே இருப்பது உசிதமாயிராது... ஆஹா இந்த அரண்ய வீட்டிலேயிருந்தும் சக்கரவர்த்தி என்னைத் துரத்திவிடப் பார்க்கிறாரா?
பல்லவ இராஜ்யத்துக்கு எப்பேர்பட்ட ஆபத்து வந்திருக்கிறதென்பதைத் தெரிந்துகொள்ளாமல் பேசுகிறீர்கள்... சக்கரவர்த்தி எங்களுக்கு என்னதான் கட்டளையிடுகிறார்?
தாங்களும் தங்கள் குமாரியும் காஞ்சிக் கோட்டைக்குள்ளேயே வந்து இருந்தாலும் இருக்கலாம் அல்லது சோழ நாட்டுக்குப் போய்த் தங்கள் சிநேகிதர் நமச்சிவாய வைத்தியருடன் சில காலம் தங்கியிருந்தாலும் இருக்கலாம்.
ஆயனரும் பரஞ்சோதியும் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் வாசற்படியருகில் நின்ற கண்ணபிரான் சமிக்ஞை செய்ததைச் சிவகாமி கவனித்தாள் என்று சொன்னோமல்லவா?
சற்று நேரத்துக்கெல்லாம் பேசிக் கொண்டிருந்தவர்களின் கவனம் தன் மீது செல்லாதபடி சிவகாமி மெல்ல நடந்து வீட்டுக்கு வௌியே வந்தாள்.
கண்ணபிரான் குரலைத் தாழ்த்திக்கொண்டு அதோ உள்ளே வந்திருக்கிறாரே அந்த வாலிபருக்கு உடனே விஷம் கொடுத்துக் கொல்லும்படி சொல்லச் சொன்னாள் என்றான்.
சக்கரவர்த்தி பரஞ்சோதியைத் தத்து எடுத்துக் கொண்டு விட்டார் பரஞ்சோதிக்குத்தான் இராஜ்யத்தைக் கொடுக்கப் போகிறார் மாமல்லருக்கு இராஜ்யம் இல்லை என்று.
எனக்கு அவரும் அவருக்கு நானும் இருந்தால் போதுமே இராஜ்யம் என்னத்திற்கு எல்லாப் பெண்களும் ஒரே மாதிரிதான் போலிருக்கிறது கமலிகூட இப்படியேதான் சொல்கிறாள்.
என்று கண்ணன் கேட்டுவிட்டு இன்னும் தாழ்ந்த குரலில் சின்னக் கண்ணன் கமலியின் வயிற்றில் இருக்கிறான் என்று கூறிப் புன்னகை புரிந்தபோது அவன் முகத்தில் அசடு வழிந்தது.
அவர்களெல்லாம் நம்முடைய ஏழைக் குடிசையில் வந்து தங்கியிருப்பார்களா என்று... அண்ணா அப்படிச் சொல்லவேண்டாம் நீங்களும் கமலியும் இருக்கும் இடத்தில் ஏழ்மை ஏது?
அப்படியொன்றும் பெரிய விஷயமில்லை ஒரே ஒரு சின்ன விசேஷம் மட்டும் உண்டு இன்று காலை நான் ரதத்தை ஓட்டிக் கொண்டுபோய் அரண்மனை வாசலில் நிறுத்தியதும் மாமல்லர் என்னைத் தனியாகக் கூப்பிட்டார்.
கொடுக்கிறேன் தங்கச்சி கொடுக்கிறேன் ஆனால் ஓலையை வாங்கிக் கொண்டதும் நீ ஓடிப்போய் என்னைத் திண்டாட்டத்தில் விட்டுவிடக் கூடாது... என்ன திண்டாட்டம் அண்ணா?
என்றெல்லாம் மாமல்லர் கேட்டபோது நான் விழித்தேன்... போதும் அண்ணா வேடிக்கை ஓலையைக் கொடுங்கள் இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமென்றே தவக்கம் செய்து விட்டுக் கடைசியாகக் கண்ணபிரான் ஓலையை எடுத்துக் கொடுத்தான்.
அரண்யத்தினால் சூழப்பட்ட தாமரைக் குளக்கரையில் மகிழ மரத்தினடியில் போட்டிருந்த மரப்பலகைச் சிங்காதனத்தில் சிவகாமி அமர்ந்து தன் மார்புக்கச்சில் சேர்த்துச் செருகியிருந்த ஓலையை எடுத்தாள்.
பிறகு சற்றுத் தயங்கி சட்டென்று தன் செவ்விதழ்களில் அதை ஒரு தடவை வைத்து எடுத்துவிட்டு வெறுமையாயிருந்த மேல் ஓலையை அப்புறப்படுத்தினாள்.
கண்களில் ஆர்வம் ததும்பச் சிவகாமி படிக்கத் தொடங்கிய போது அக்கா அக்கா என்று பின்னாலிருந்து வந்த சத்தத்தைக் கேட்டுத் திடுக்கிட்டாள்.
திரும்பிப் பார்த்தால் அந்த மரச் சிங்காதனத்தின் கைப்பிடிமீது ஒரு பச்சைக் கிளி உட்கார்ந்து அவளைக் கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தது கிண்கிணி ஒலிப்பதுபோல் சிவகாமி கலகலவென்று சிரித்து விட்டு அந்தக் கிளியைப் பார்த்து சுகப்பிரம்ம முனிவரே உமக்கு என்ன இங்கே வேலை?
போம் போம் என்று கையை ஓங்கி வீசியபோது அந்தக் கை வீச்சானது கன்னத்தை நெருங்கிவரும் காதலனுடைய கரத்தைத் தள்ளும் அபிநயமாகவே தோன்றியது.
சிவகாமி மறுபடியும் சிரித்துவிட்டுக் கூறினாள் வேஷதாரி ரிஷியே கதைகளிலே வரும் அரசிளங்குமரிகள் எல்லாரும் அந்தப்புரத்தில் உம்மை வைத்துக்கொண்டு எப்படித்தான் இரகசியம் பேசினார்களோ தெரியவில்லை இருக்கட்டும் இருக்கட்டும் நான் பல்லவ இராஜ்யத்தின் மகாராணியாகும் போது உங்களுக்கெல்லாம் அரண்மனையில் இடமில்லாமல் செய்து விடுகிறேன்... அப்போது அந்த விஷமம் நிறைந்த சுகப்பிரம்மம் மாமல்லா மாமல்லா என்று உச்சஸ்தாயியில் கீச்சுக் குரலில் கத்திற்று.
நடக்காது முனிவரே நடக்காது பல்லவ சிங்காதனத்திலே சிவகாமி தேவி அமர்ந்தவுடனே முதல் காரியமாக அந்த ராஜ்யத்திலே சோம்பித் திரியும் ஆண்டிகள் பிக்ஷுக்கள் காவித்துணி தரித்த சந்நியாசிகள் மண்டை ஓட்டு மாலை அணிந்த காபாலிகர்கள் இவர்களையெல்லாம் நாட்டை விட்டு ஓட்டி விடப்போகிறாள்.
யோக்கியமாகக் கல்யாணம் செய்து கொண்டு இல்லறம் நடத்துகிறவர்களுக்குத்தான் பல்லவ இராஜ்யத்தில் அப்புறம் இடம் இருக்கும் தெரியுமா?
நான் இந்த ஓலையைப் படிக்கும் வரையில் உம்முடைய திருவாயை மூடிக் கொண்டு சும்மா இரும்... சும்மா இருக்க முடியாது என்பது போல் சுகர் ரதி ரதி என்றார்.
இந்த ரிஷியோ எதையும் அரையும் குறையுமாய்க் கேட்டுக்கொண்டு நாலுபேர் இருக்கும்போது மானத்தை வாங்கி விடுவார் இந்த வேஷதாரி முனிவர் இங்கிருந்து தொலைந்து போன பிறகு உனக்கு மாமல்லரின் ஓலையைப் படித்துக் காட்டுகிறேன் ரதி இவ்விதம் கூறி ரதியின் மோவாய்க்கட்டையைத் தடவிக் கொடுத்துவிட்டுச் சிவகாமி மீண்டும் ஓலையைப் பார்த்தாள்.
கையிலே பணியாரத்தை வைத்துக் கொண்டிருக்கும் குழந்தை அதைச் சாப்பிட்டால் ஆகிப் போய்விடுமே என்ற பயத்தினால் தயங்குவது போல் சிவகாமியும் ஓலையைப் படிக்கும் இன்பத்தைத் தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டேயிருந்து கடைசியில் படிக்கலானாள்.
ஓலையில் பிராகிருத பாஷையில் எழுதியிருந்தது பின்வருமாறு பாரதநாட்டில் புகழ்பெற்ற சிற்ப சக்கரவர்த்தியின் செல்வக் குமாரியும் சௌந்தரிய தேவதை அடிபணிந்து போற்றும் சுகுமாரியும் பரத நாட்டிய சாஸ்திரம் வலம் வந்து தொழுது வணங்கும் கலைவாணியும் மாமல்ல பல்லவனின் இருதய சிம்மாசனத்தில் கொலு வீற்றிருந்து தனியரசு புரியும் மகாராணியும் ஆகிய சிவகாமி தேவிக்கு இனிமேல் ஓலை எழுத மாட்டேன் நானே நேரில் வந்து விடுவேன் என்று முன் ஓலையில் எழுதியிருந்தேன்.
மேலும் கீழும் நாற்புறமும் ஒரே காடாந்தகாரமாயிருந்தபடியால் என் கண்கள் திறந்திருந்தும் மூடியிருந்தனவோ என்று நான் ஐயப்பட நேர்ந்தது.
உன் கண் இமையில் தீட்டிய மையைக் காட்டிலும் கரியதாய் என்னைச் சுற்றிலும் படர்ந்திருந்த அந்த அதிசயமான இருட்டைப் பற்றி நான் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில் எனக்குச் சற்று மேலே வட்ட வடிவமான ஓர் ஒளி தோன்றக் கண்டேன்.
அருகே வந்ததும் அந்த ஒளி வட்டம் உன்னுடைய திவ்ய வதனந்தான் என்று தெரிந்தபோது எனக்குண்டான வியப்பையும் களிப்பையும் எவ்வாறு சொல்வேன்?
நிலாமதியின் இளங்கதிரையும் மல்லிகைப் பூவின் இன்ப மணத்தையும் அன்னப் பட்சியின் இறகிலுள்ள மென்மையையும் செவ்வழி ராகத்தின் இன்னிசையையும் கலந்து உன் தூய திருமேனியைப் பிரமன் படைத்திருக்க வேண்டுமென்று கருதினேன்.
அவ்வளவு அருகில் வந்திருந்த உன்னைத் தழுவி அணைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்று என்னுடைய தேகத்தின் ஒவ்வோர் அணுவும் துடிதுடித்தது ஆனாலும் நான் அவ்விதம் செய்யவில்லை.
உன்னைத் தொட்டேனானால் உன் திருமேனியானது நிலா மதியின் கதிராகவும் மல்லிகையின் மணமாகவும் அன்னப் பட்சியின் மென்மையாகவும் செவ்வழியின் இன்னிசையாகவும் தனித் தனியே பிரிந்து மறைந்து விடுமோ என்ற பயம் ஏற்பட்டிருந்தது.
இந்தப் பயத்தை அறிந்து கொண்டவளைப் போல நீ உன் செவ்விதழ்கள் சிறிது அகல முத்துப் போன்ற பற்களின் நுனி தெரிய குறுநகை புரிந்தாய் உன் பொன் வதனம் என்னை அமுத போதையில் ஆழ்த்திக்கொண்டு இன்னும் அருகே நெருங்கிற்று.
சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்தேன் ஒரு மரக்கிளையில் இரண்டு பட்சிகள் உட்கார்ந்து ஒன்றின் மூக்கை ஒன்று தொட்டும் கலகல என்று சப்தித்தும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தன.
அந்த மரத்தின் அடிக்கிளையிலிருந்து ஒரு நாகப் பாம்பு கருநிறமும் மஞ்சள் நிறமும் கலந்த உடலுடைய நீண்ட பாம்பு அந்தப் பட்சிகள் இருந்த கிளையை நோக்கிச் சரசர என்று ஏறிக் கொண்டிருந்தது.
நீங்கள் காஞ்சிக் கோட்டைக்காவது வந்துவிட வேண்டும் அல்லது சோழ நாட்டுக்குப் போய்விட வேண்டும் என்று சக்கரவர்த்தி சொல்லியனுப்பியிருக்கிறார்.
திடீரென்று கண் விழித்து எழுந்ததும் நான் சக்கரவர்த்தி குமாரன் இல்லை உன் தகப்பனாரிடம் சிற்பக் கலை கற்றுக் கொள்ளும் சீடன் என்று ஏற்பட்டால் எவ்வளவு ஆனந்தமாயிருக்கும்?
மேலே கிளைகள் முளைத்திருந்த இடத்தில் காணப்பட்ட பொந்தில் கையைவிட்டுத் திரும்ப எடுத்தபோது அவளுடைய கையில் ஏழெட்டு ஓலைகள் இருந்தன.
அந்த ஓலைகளை ஒவ்வொன்றாய் எண்ணிப் பார்த்து விட்டுத் தன்னிடமிருந்ததையும் சேர்த்து மறுபடியும் பொந்திற்குள் வைத்து விட்டுக் கீழே இறங்கினாள்.
இந்த ஏழைச் சிற்பியின் மகள் சிவகாமிதான் இவ்விதம் ரதியுடனும் சுக முனிவருடனும் மாறி மாறிப் பேசிக் கொண்டே சிவகாமி வீட்டை நோக்கிச் சென்றாள்.
காட்டு மரங்களுக்குள்ளே சிவகாமி மறைந்ததும் தாமரைக் குளத்தின் அருகில் இருந்த மற்றொரு பெரிய மரத்தின் மறைவிலிருந்து நாகநந்தி அடிகள் வௌிப்பட்டார்.
சக்கரவர்த்தியின் குமாரனாயிராமல் ஆயனரிடம் சிற்பக்கலை கற்கும் சீடனாயிருக்க விரும்புவதாக மாமல்லர் தெரிவித்திருந்தாரல்லவா ஆகா இந்த விஸ்தாரமான பரத கண்டத்தில் மூன்றில் ஒரு பாகத்தைத் தனி அரசு புரியும் சக்கரவர்த்தியின் குமாரர் தமக்குரிய அந்த மகத்தான சாம்ராஜ்யத்தை வேண்டாமென்று வெறுத்துத் தள்ளச் சித்தமாயிருக்கிறார் எதற்காக?
அரண்மனை மான்யம் பெற்று ஜீவனம் செய்யும் ஆயனச் சிற்பியின் மகளுக்காக அந்தப் பெண்ணிடம் தாம் கொண்ட காதல் நிறைவேறுவதற்கு இந்தச் சாம்ராஜ்யம் தடையாயிருக்கிறதென்பதற்காக இம்மாதிரி அதிசயத்தைக் கதையிலோ காவியத்திலோ கேட்டதுண்டா?
ரதி உன் தோழி சிவகாமியைப் போல் பாக்கியசாலியான பெண் இந்த ஈரேழு பதினாலு லோகத்திலும் இல்லையடி என்று கூறிச் சிவகாமி தன்னைத் தொடர்ந்து வந்த மானின் முகத்தை இரு கரங்களாலும் பிடித்து நிமிர்த்தினாள்.
இதோ பார் ரதி நீயும் அதிர்ஷ்டசாலிதான் எட்டு மாதத்துக்கு முன்பு உன்னிடம் மாமல்லரைப்பற்றி நான் குறைவாகக் கூறியதை மறந்துவிடு.
ரதி உன்பாடு யோகந்தான் மாமல்லரும் நானும் மனித சஞ்சாரமே இல்லாத நடுக்காட்டில் பர்ணசாலை கட்டிக் கொண்டு ஆனந்த வாழ்க்கை நடத்தப் போகிறோம்.
உனக்கு வேலை நிரம்ப இருக்கும் ரதி எனக்கும் மாமல்லருக்கும் இடையில் நீ அடிக்கடி தூது போக வேண்டியதாயிருக்கும் ரதி கண்களினாலேயே ஒரு புன்னகை புரிந்து விட்டு போதும் இந்த அசட்டுத்தனம் என்பதுபோல் தலையை ஆட்டி விட்டு சிவகாமியின் கையிலிருந்து திமிறிக்கொண்டு புல் மேயச் சென்றது.
காஞ்சியிலாவது உன் தோழி கமலி இருக்கிறாள்.. இப்படிப் பேசிக்கொண்டே நெருங்கி வந்த ஆயனரைச் சிவகாமி கட்டித் தழுவிக்கொண்டு அப்பா உங்களுக்குத் தெரியுமா?
இல்லை அப்பா இல்லை என்று சொல்லிக்கொண்டே சிவகாமி ஆயனரின் காதினருகில் நெருங்கி கமலி வயிற்றில் சின்னக்கண்ணன் வந்திருக்கிறானாம் என்றாள்.
முன்னைவிட அருமையுடன் சிவகாமியை அணைத்துத் தழுவிக் கொண்டு சந்தோஷம் அம்மா சிவகாமியின் கல்யாணத்தின்போதே நான் ஆசீர்வாதம் பண்ணினேன்... என்றார்.
நான் சொல்லவந்தது என்னவென்றால் கமலியின் கல்யாணத்தின் போது நான் அவளுக்கு ஆசீர்வாதம் செய்தேன் சீக்கிரத்தில் உனக்கு ஆண் குழந்தை பிறக்கவேண்டும்.
சிவகாமியின் உள்ளமோ தேன் மலரை மொய்க்கும் வண்டைப்போல் மகிழ மரப்பொந்தில் இருந்த மாமல்லரின் ஓலையைச் சுற்றி வட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தது.
உடனே மறுமொழி சொல்ல முடியாமல் சிவகாமி சிறிது திகைத்துவிட்டு பிறகு கமலியைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டதிலிருந்து எனக்கு உற்சாகமாயிருக்கிறது.
உடனே தான் பிழை செய்துவிட்டதை உணர்ந்து நாவைப் பற்களினால் கடித்துக் கொண்டு ஆமாம் அப்பா சக்கரவர்த்தி ஏதோ நமக்குச் செய்தி அனுப்பியதாகச் சொன்னீர்களே அது என்ன?
அகையால் ஒன்று நீங்கள் காஞ்சி நகருக்கு போய்விடுங்கள் அல்லது சோழ தேசத்துக்குப் போங்கள் என்று சக்கரவர்த்தி சொல்லி அனுப்பினாராம்.
மாமல்லரின் ஓலையில் தாம் வந்து அவளைச் சந்திக்கும் வரையில் ஒன்றும் முடிவு செய்ய வேண்டாம் என்று எழுதியிருந்ததை நினைத்துக் கொண்டுதான் மேற்கண்ட விதம் சிவகாமி சொன்னாள்.
ஆனால் எட்டு மாதத்துக்கு முன்பு திருநாவுக்கரசரைப் பார்ப்பதற்காக காஞ்சிக்கு போய்த் திரும்பியதும் முதன் முதலாக மாமல்லர் தனக்கு எழுதிய ஓலையை நினைவுப்படுத்திக் கொண்டாள்.
அரண்மனை நிலா மாடத்தில் முத்துப் பதித்த பட்டு விதானத்தின் கீழே தங்கக்கட்டிலின் மேல் விரித்த முல்லை மலர்ப்படுக்கையிலே படுத்துறங்க வேண்டிய நீ என்னுடைய ரதசாரதியின் வீட்டில் தரையிலே விரித்த கோரைப் பாயில் படுத்துறங்கினாய் என்பதை எண்ணி எண்ணி என் மனம் புண்ணாகிறது என்று பல்லவ குமாரர் எழுதியிருந்தார்.
இதிலே அவர் சிவகாமியிடம் கொண்டிருந்த காதலின் மேன்மையும் வௌியாயிற்று கண்ணபிரான் வீட்டிலே வந்து சிவகாமி தங்குவதை அவர் அவ்வளவாக விரும்பவில்லை என்பதும் புலனாயிற்று.
கமலியிடம் அவளுக்கிருந்த நட்புணர்ச்சியும் பல்லவ குமாரரிடம் அவள் கொண்டிருந்த காதல் வெறியும் போராடின முடிவிலே காதல்தான் வெற்றி பெற்றது.
ஆகா எத்தகைய பேதை நாம் மகிதலம் போற்றும் மண்டலாதிபதியின் குமாரரிடம் காதல் கொள்ளத் துணிந்து விட்டு அவருடைய கௌரவத்துக்குப் பங்கம் விளையக்கூடிய காரியத்தை செய்தோமே என்று வருந்தி இனிமேல் பல்லவ குமாரரின் விருப்பம் தெரியாமல் காஞ்சிக்கே போவதில்லையென்று தீர்மானித்திருந்தாள்.
ஆயனரின் மனச்சோர்வைக் கவனித்த சிவகாமி அவரை உற்சாகப்படுத்தும் பொருட்டு மறுபடியும் அப்பா நான் நடனம் ஆடி வெகு காலமாயிற்றே இன்றைக்கு ஆடுகிறேன் பார்க்கிறீர்களா?
புத்தம் சரணம் கச்சாமி தர்மம் சரணம் கச்சாமி சங்கம் சரணம் கச்சாமி என்று நாகநந்தி கோஷித்து முடித்ததும் ஆயனர் அடிகளே வரவேணும் வரவேணும் நினைத்த இடத்தில் நினைத்த போது வந்து அருள் செய்கிறவர் கடவுள்தான் என்று பெரியோர் சொல்லுவார்கள்.
அவ்விதமானால் என்னுடைய பாக்கியந்தான்... ஆயனரே உங்கள் குமாரியின் புகழ் தேசமெல்லாம் பரவியிருக்கும் அதிசயத்தை நான் என்னவென்று சொல்வேன்?
திருவதிகைக்கும் தில்லைக்கும் போனேன் உறையூருக்குப் போனேன் வஞ்சிக்குப் போனேன் நாகைக்கும் போயிருந்தேன் இன்னும் தெற்கே மதுரையம்பதிக்கும் கொற்கைத் துறைமுகத்துக்கும் சென்றிருந்தேன்.
ஆயனரே இப்பேர்ப்பட்ட கலைச் செல்வியைப் புதல்வியாகப் பெற நீர் எவ்வளவோ பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும்... இவ்வாறு புத்த பிக்ஷு சொன்மாரி பொழிந்து வருகையில் ஆயனரும் சிவகாமியும் இடையில் பேசச் சக்தியற்றவர்களாகப் பிரமித்து நின்றார்கள்.
கடைசியில் நாகநந்தி ஓ மகா சிற்பியே சென்ற எட்டு மாதத்திற்குள் சிவகாமியின் நடனத் திறமை இன்னும் எவ்வளவோ வளர்ந்திருக்க வேண்டுமே?
மாமல்லரின் காதல் கனிந்த மொழிகளும் அவளுடைய கலைச் சிறப்பைக் குறித்து நாகநந்தி கூறிய புகழுரைகளும் அத்தகைய கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணியிருந்தன.
மத்தகஜத்தின் மகோன்னதமான நடை பஞ்ச கல்யாணிக் குதிரையின் சிருங்கார நடை துள்ளி விளையாடும் மான் குட்டியின் நெஞ்சையள்ளும் நடை வனம் வாழ் மயிலின் மனமோகன நடை அன்னப் பட்சியின் அற்புத அழகு வாய்ந்த நடை.
இனிமேல் ஆடினால் சிவகாமியும் தாங்கமாட்டாள் உலகமும் தாங்காது என்ற நாகநந்தியின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஆயனர் சுயபிரக்ஞை அடைந்து தாளம் போடுவதை நிறுத்த சிவகாமியும் ஆட்டத்தை நிறுத்தினாள்.
உலோபி ஒருவன் தனக்குக் கிடைத்த மதிப்பில்லாத இரத்தினத்தைப் பெட்டிக்குள்ளே பூட்டி வைத்திருப்பது போல அல்லவா இருக்கிறது நீர் செய்யும் காரியம் தீபத்தை ஏற்றி நடுக் கூடத்தில் வைக்க வேண்டும்.