sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வெம்மை நிறைந்த காலத்தில் வெம்மையான நிலத்தைக் கடந்து வெம்மையான வறுமையையும் பகையையும் போக்க எண்ணித் தலைவியருடைய உள்ளம் வெதும்பத் தம் உள்ளமும் வெம்மை பெறப் பிரிந்து சென்றவர்கள் மழையால் நிலம் குளிர்ந்து வளம்பெறக் காடு கவின் பெறத் தம் முயற்சி நிறைவு பெற வீடு நலம்பெற மீண்டு வரும் காலம் அது.
மலர்ந்த ஞாலத்தில் புலம்பானது புறங் கொடுப்பக் கருவி வானம் தொகுதியாகிய மேகம் கதழ்கின்ற விரைகின்ற பெரிய உறைகளை துளிகளைச் சிதறக் கார் காலமானது கவின் பெற்ற கானத்தை உண் டாக்கியிருக்கிறது.
இப்போது கவின் பெற்ற காணத்தில் முல்லை அரும்பு விட்டிருக்கிறது செடி முழுவதும் முல்லை அரும்பு கூர் கூராகத் தலை நீட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.
கார் காலம் வந்துவிட்டால் வீட்டிலுள்ள மானனைய மகளிருக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறதோ இல்லையோ காட்டிலுள்ள மான்களுக்கு உண்டாகும் களிப்புக்கு எல்லையில்லை.
மற்றப் பருவங்களில் ஏதோ கிடைத்ததை உண்டு வாழும் கார் காலத்திலோ பச்சைப் பசேலென்று வளர்ந்த அருகம் புல்லைக் கறித்து உண்பதும் ஓடும் தண்ணிரைப் பருகுவதும் ஆண் மானும் பெண் மானும் கூடி விளையாடுவதுமாக அவற்றின் வாழ்க்கையிலே திருவிழாக் காலம் வந்ததுபோல இருக்கும்.
ஆனால் அந்த மென்மையான விலங்குகளுக்கு இறைவன் மிகவும் வன்மையான பாதுகாப்பைக் கொடுத்திருக்கிறான் ஆண் மான்களுக்குப் பெரிய கொம்புகளைக் கொடுத்திருக்கிறான்.
தோற்றத்தாலும் வன்மையினாலும் இரும்புபோல உள்ள பெரிய கரிய மருப்புக்களை உடைய இரலைகள் கார் காலத்தில் காணத்தில் பரலையுடைய பள்ளங்களிலெல்லாம் துள்ளி விளையாடு கின்றன.
தன் காதலனைச் சிலகாலம் பிரிந்திருக்க நேர்ந்தாலும் அந்தப் பிரிவு பின்னால் மிகுதியான பயனைத் தருவதற்கு ஏதுவாக இருப்பதைத் தெளிந்து அவன் செல்வதைத் தடுக்கவில்லை.
தனக்கும் பிரிவினால் துன்பம் உண்டானாலும் அறத்தைக் கருதிப் பொறுத்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினாள் அவன் பிரிந்து சென்ற பிறகுதான் பிரிவின் துன்பம் அவளுக்கு அநுபவத்தில் தெரிய வந்தது.
கற்புடைய மகளிர் இவ்வாறு தம் கணவர் பிரிந்த காலத்தில் கடமையுணர்ச்சியோடு வீட்டிலே இருந்து வாழ்வதுவே முல்லை நிலத்துக்குரிய நிகழ்ச்சி.
முன்னே சொன்னபடி கவின் பெற்ற கானத்தை உண்டாக்கும் கார்ப்பருவம் வானம் மழை பொழியவும் ஞாலம் வெப்பத்துக்கு விடை கொடுக்கவும் வந்துவிட்டது.
ஆகவே கவின் இழந்து வாடிய கானம் இப்போது கவின் பெற்றதைக் கண்ட தோழிக்கு இனித் தலைவர் வந்துவிடுவார் என்ற மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று.
தலைவி தேரில் வந்தால் மணியோசை நெடுந் தூரம் கேட்குமே அதுவும் அவர் தேரின் மணி ஒலி எனக்கு நன்றாகத் தெரியுமே ஒன்றும் கேட்கவில்லையே பொருள் ஈட்டும் பொருட்டுச் சென்ற அவன் குறித்த காலத்துக்குள் போதிய பொருளை ஈட்டினான்.
தன் பிரிவால் தன் காதலி துன்புறு வாளாதலின் அந்தப் பிரிவை எத்தனைக்கு எத்தனை குறுக்கிக் கொள்ளலாமோ அத்தனைக்கு அத்தனை நல்லது என்பதை அவன் உணர்ந்தவன்.
அந்த விழாவுக்குச் சென்ற தலைவன் சுற்றுப் புறத்தில் உள்ள இடங்களையும் போய்ப் பார்த்து இன்புற்றான் உறந்தைக்குக் கிழக்கே உயர்ந்த பெரிய குன்றம் இருக் கிறது.
அன்று முதல் அவன் அந்தக் கறங்குகின்ற ஒலிக்கின்ற இசை நிரம்பிய விழாவை யுடைய உறந்தையை மறக்கவில்லை அதற்குக் குண கிழக்கு திசையில் உள்ள நெடும்பெருங் குன்றத்தையும் அதில் அடர்த்து பூத்திருந்த காந்தளின் போது அவிழ்ந்த அலரையும் மறக்கவில்லை அந்த மலரின் மணத்தை வீசும் ஆய் தொடியையுடைய அரிவையாகிய தன் காதவியின் அழகையும் பண்பையும் நினைந்து நினைந்து இன்புற லானான்.
என்ன இப்படி பக்கத்தில் மனிதர்கள் இருப்பதையே தெரிந்து கொள்ளாமல் நீங்கள் உங்கள் வருணனையை விரிக்கிறீர்களே என்று காதலி அவனை அப்போது பொய்க் கோபத்தோடு கடிந்து கொண்டாள்.
குதிரைகள் தாமே வேகமாகப் போகும் ஆனாலும் தேர்வலவன் தன் தலைவன் பேச்சைக் கேட்டு வியந்தான் தன் காதலியைப் பார்க்கப்போகும் ஆர்வத்தில் உன்னால் எவ்வளவு வேகத்தில் ஒட்ட முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக ஒட்டு என்று தலைவன் சொல்வான் என்று எதிர் பார்த்தான்.
காட்டு வழியின் இருமருங்கும் பூத்த மரங்கள் நிற்பதை நாம் பார்த்து மகிழலாம் மலர்ந்த மலர்களில் தாதை ஊதித் தேனுண்ணும் வண்டுகள் இருக்கும் நம்மைப்போல வேண்டிய பொருளை ஈட்டுவதற்குப் பிரிந்து செல்லும் நிலை அவற்றுக்கு இல்லை.
ஆண் வண்டும் பெண் வண்டும் சேர்ந்து சேர்ந்து இரட்டையாகத் தாதையும் தேனையும் உண்டு அந்த மலராகிய மெத்தென்ற படுக்கையிலே நெடுநேரம் தங்கியிருக்கும்.
பிரிவின் வருத்தத்தை நன்கு உணர்ந்த நாம் அமைதியாக இருக்கும் வண்டினங்களின் இன்ப வாழ்க்கைக்கு உதவி ஏதும் செய்ய இயலாவிட்டாலும் கெடுதலாவது செய்யாமல் இருக்கலாமல்லவா?
மணியோசையைக் கேட்டுப் பயந்து அவை மலரை விட்டுத் துணையைவிட்டுச் சிதறுண்டு போகாமல் இருப்பதற்காகத் தான் மணிகளின் நாவைக் கட்டச் சொன்னேன்.
தேர் ஓடும் ஒலியும் குதிரையின் குளம் பொலியும் அந்த ஓசைகளைப் போலவே இருக்கும் ஆகையால் அவற்றைக் கேட்டும் வண்டுகள் அஞ்சா ஓசையே இல்லாமல் இருக்கவேண்டும் என்பது என் நோக்கம் அன்று.
தலைவனுக்குத்தான் எத்தனை கூரிய அறிவு இப்படியெல்லாம் நடக்கும் இதற்கு இப்படிப் பாதுகாப்புச் செய்யவேண்டும் என்று ஆராய்ந்து செய்கிறனே உயிர்களிடத்தில் அவனுக்கு உள்ள அன்புதான் எவ்வளவு சிறந்தது குதிரையை வருத்தக்கூடாது என்கிறான் வண்டுகளின் இன்பத்துக்கு இடையூறு செய்யக்கூடாது என்கிறான்.
பிற உயிர்களின் இன்பத்தை எண்ணி வாழும் மகனுக்கு வேண்டிய இன்பம் எளிதிலே கிடைக்கும் என்ற உண்மை நிச்சயமாகத் தலைவன் திறத்தில் பலிக்கும் என்ற உறுதி கொண்டான்.
வளைந்த உளையையும் தலை யாட்டம் கத்திரிகையினாலே கொய்த பிடரிமயிரையும் உடைய புரவிகளின் வாயிலே பூட்டிய கடிவாள வாரைத் தளரவிட்டுத் பிடித்தான் வலவன்.
அழகான வேலைப்பாடுள்ள தேர்மீதில் அதோ வருகிறார் தலைவர் இந்த முல்லை நிலத் தலைவராகிய குறும்பொறை நாடர் வருகிறார் உன் ஆருயிர்க் காதலர் வருகிறார் இனி உன் பிரிவுத் துன்பம் ஒழியும்.
முல்லை யரும்பின் கூர்மையானமுனை தெளிவாகத் தெரியவும் தேற்றாவின் மொட்டோடு பசுமையான காம்பையுடைய கொன்றையின் மொட்டு மலரவும் இரும்புக் கம்பியை முறுக்கினதுபோன்ற கரிய பெரிய கொம்புகளையுடைய ஆண் மான்கள் பருக்கைக் கற்களையுடைய பள்ளம் முழுவதும் துள்ளவும் விளக்கம் பெற்ற உலகத்தில் வெப்பமாகிய வருத்தம் ஓடவும் தொகுதி யாகிய மேகங்கள் வேகமான துளிகளைச் சிதறும்படி செய்து கார்காலம் அழகு பெற்ற காட்டை உண்டாக்கியது வளைந்த தலையாட்டத்தையும் கத்தரித்த பிடரி மயிரையும் இடைய குதிரைகளின் நரம்பைக் கட்டியது போன்ற தோற்றத்தையுடையதும் கையினலே இழுப்பதுமாகிய வார் தளர மலர்ந்த மரங்களில் பெடை வண்டுகளோடு தங்கிய தாதை உண்ணும் ஆண் வண்டுகள் கலங்குவதற்கு அஞ்சி மணிகளின் நாக்கைக் கட்டியதும் மாட்சிமை பெற்ற சிற்பத் தொழிலையுடையதும் ஆகிய தேரையுடையவனாகி சிறிய கரடுகளையுடைய முல்லை நிலத் தலைவனாகிய உன் காதலன் அங்கே தோன்றுகிறான் நீ பார்ப்பாயாக ஒலிக்கின்ற இசைகளை உடைய விழவைப் பெற்ற உறையூர்க்குக் கிழக்கே உள்ளதாகிய உயர்ந்த பெரிய குன்றத்தில் நெருங்கி வளர்ந்த காந்தளினது பேரரும்பு மலர்ந்த மலரின் மணத்தை வீசும் ஆராய்ந்தெடுத்த வளையை அணிந்த பெண்ணே நின் சிறப்பை உடைய அழகை நினைந்து விரும்பி.
மலர்ந்தமலர்ச்சி பெற்ற ஞாலம்உலகம் புலம்புவருத்தம் மழையில்லாமையால் உண்டான வெப்பமாகிய வருத்தம் புறங்கொடுப்பபுறங்காட்டி ஒட புறக் கொடுப்ப என்றும் பாடம் உண்டு புறத்தேபோக என்று அதற்குப் பொருள் எழுதுவர் பழைய உரையாசிரியர்.
பரியதளர நரம்பு ஆர்த்தன்ன பறவை என்று கூட்டுவர் பழைய உரையாசிரியர் யாழ் நரம்பு ஒலித்தாற் போன்ற இசையையுடைய வண்டு என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.
ஒருவரும் அறியாமல் காதலன் வருவதும் வீட்டில் உள்ளவர்கள் அறியாமல் கட்டுக் காவலைக் கடந்து சென்று காதலி அவனைச் சந்திப்பதும் எவ்வளவு இடர்ப்பாடான செயல்கள் ஒவ்வொரு நாளும் என்ன துன்பம் நேருமோ என்றும் தம்முடைய களவுக் காதல் வெளிப்பட்டு விடுமோ என்றும் தலைவி அஞ்சிக்கொண்டே இருக்கிறாள்.
தலைவனைக் காணும் பொழுதைவிடக் காணாப்பொழுது அதிகமாதலால் தலைவனைச் சந்திப்பதால் உண்டாகும் இன்பத்தைவிட அவனைப் பிரிந்திருப்பதால் உண்டாகும் துன்பமே அளவில் அதிகமாக இருக்கிறது.
தோழி ஒவ்வொரு நாளும் தலைவரைப் பிரிந்திருக்கும் போது நீ எவ்வளவு அல்லற் படுகிறாய் அவரை ஒரு நாள் சந்திக்காமற் போனாலும் புழுவாகத் துடித்துப் போகிறாயே தலைவி நான் என்ன செய்வேன் தோழி அவரைக் காணாத காலத்தில் என் உயிர் என் உடலில் இருக்கிற தில்லை.
அதில் நீ நள்ளிரவில் போகலாம் என்கிறாயே தலைவி இங்கே படும் துன்பத்தைக் காட்டிலும் அப்படிப் போவதனால் துன்பம் மிகுதியாக இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.
அந்தப் புற்றஞ் சோற்றைத் தின்பதென்றல் கரடிகளுக்கு மிகுதியான விருப்பம் ஆகையால் பாதி ராத்திரியில் அவை ஈசற் புற்றை அடைந்து தம்முடைய கைகளைப் புற்றுக்குள்ளே விடும்.
தலைவி அந்தப் பாதி ராத்திரியில் இருட் பிழம்புபோலக் கரடிகள் புற்றுக்களைத் தேடிக் கொண்டு வந்தால் நாம் தடையின்றி வழியிலே செல்ல முடியுமா?
தலைவி நீ போகக் கூடாது என்று சொல்கிறாய் நானே இரவிலே காட்டிலே போவதனால் உண்டாகும் இடையூறுகளைத் தெளிவாக அறிந்திருக்கிறேன் அப்படி அறிந்திருந்தும் போவது அரிதன்று என்று துணிவு கொள்கிறேன்.
பேழ் வாயையுடைய புலி தான் கொன்ற கேழலை பன்றியைத் தன் மனைவிக்கும் குட்டிகளுக்கும் ஊட்டுவதற்காக இழுத்துச் செல்லும் பலா மரங்கள் நிறைந்த காட்டில் பலாப் பழம் கம்மென்று மணக்கும்.
புலி காட்டுப் பன்றி யைத் தரதரவென்று இழுத்துச் செல்லுவதனால் அந்த மலைச்சாரலெல்லாம் அதன் இரத்தமும் ஊனும் சிதறி விழுந்து புலால் நாற்றம் வீசும்.
பேழ் வாயை யுடைய ஏற்றைஆண் புலி கேழலை அட்டு அதைப் பலாஅமன்ற செறிந்த அடுக்கம் மலைச்சாரல் நாறும்படி ஈர்த்துச் சென்றதுதான் அதற்குக் காரணம்.
வாழை மரம் என்றால் யானைகளுக்கு அதிக விருப்பம் வழையோடு வாழையும் ஓங்கிய அந்த இடத்தில் வாழையைத் தின்ன வந்த யானை பள்ளத்தில் விழுந்து மேலே ஏறமாட்டாமல் தவிக்கும் பிளிறும் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்ட பெண் யானையானது அங்கே வந்து பார்க்கும்.
மலைச் சாரலைப் பற்றியும் அதனூடே செல்லும் வழியின் அருமையைப் பற்றியும் இத்தனை செய்திகளைத் தலைவி எப்படி அறிந்தாள் என்று வியப்படைகிறான் இத்தனை இடையூறுகளை அறிந்தும் அவற்றைக் கடந்து செல்வது அரிதன்று என்று சொல்கிறாளே அதற்கு காரணம் இன்னது என்று அவனுக்குப் புலனாகவில்லை.
தலைவி இவ்வளவு இன்னலையும் தாண்டிக்கொண்டு இத்தனை சிக்கலான வழியில் இருளும் இடையூறும் கொடுமையும் அருமையும் நிறைந்த இந்த அருவழியில் மெல்லிய விலங்கு ஒன்று போவதை நான் அறிவேன்.
தலைவி எந்த விலங்கை மெல்லியலாராகிய மங்கை மாருக்கு உவமை சொல்லுகிறார்களோ எந்த விலங்கின் கண்களைப் பெண்மணிகளின் கண்களுக்கு ஒப்புக் கூறுகிறார்களோ எந்த விலங்கு பிற பிராணிகளைக் கொன்று உண்ணும் கொடிய விலங்குகள் நிரம்பிய காட்டிலே புல்லையும் நீரையும் உண்டு வாழ்கிறதோ அந்த விலங்கைத் தான் சொல்கிறேன்.
மான் செல்லும் வழியிலே மான் போன்ற நானும் மெல்ல மெல்லப் போகலாமே தலைவி மின்னல் மின்னுமே அந்த மின்னலின் ஒளியிலே மெல்ல மெல்லச் சிறுக அடியிட்டு நடந்து போகலாம் மயங்காமல் வழி தட்டுக் கெடாமல் நடந்து போய் விடலாம்.
எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு துன்பத்தின் கடுமை மிகுதியாக இருக்கிறதோ அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அதன் பின் கிடைக்கும் இன்பத்தின் சுவை மிகுதியாகும்.
இங்கே தலைவர் வருவார் வருவார் என்று காத்துக் கிடந்து அவர் வராததனால் ஏமாந்து நைந்து சாம்புவதை விட அவரை நிச்சயமாகக் காணலாம் என்ற நம்பிக்கை இருக்குமானால் எவ்வளவு இடையூறுகளானாலும் பொறுத்துக்கொண்டு செல்லலாம்.
வழிதெரியாமல் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நீங்கள் அலைந்திருப்பீர்களே என்று சொல்லி அன்போடு விசாரிப்பவர்கள் இருந்தால் எவ்வளவு துன்பமானாலும் பொறுத்துக் கொண்டு போகலாம்.
என்று கேளாமல் அன்போடு மெல்ல மெல்ல மழைத் துளியால் நனைந்த நீல மணி போன்ற கரிய நம்முடைய கூந்தலை அவிழ்த்துவிட்டு முதுகு மறையும்படியாகச் செய்து வாரிப் பிழிந்து அடடா எத்தனை அன்போடு என்னைத் தேடிக் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள் என்று யாராவது சொல்வார்களா?
தோழி நாம் கரடியையும் பாம்பையும் புலியையும் யானையையும் கண்டு அஞ்சாமல் அவற்றைத் தாண்டிக் கொண்டு சென்ற அருமையை நிச்சயம் பாராட்டி நம் இளைப்பை ஆற்றப் புகுவார் நின் காதலர்.
தலைவி ஐந்து பகுதியாகப் புனையும் என் மணியை ஒத்த ஐம்பாலை கூந்தலைச் சிறுபுறம் முதுகு புதைய வாரிக் கூந்தற் கொத்தைப் பிழிந்து நீயிர் இச்சுரம் அறிதலும் அறிதிரோ என்றுகூறி அன்போடு உசாவி ஆறுதல் கூறுபவர்களைப் பெறுவதாக இருந்தால் இந்தக் கடிய வழியைக் கடந்து செல்வது அரிது அன்று இது நிச்சயம்.
ஈயற் புற்றத்தின் ஈரமான பக்கத்தை அடுத்து வந்து குரும்பியாகிய வல்சியை உணவை உண்ணும் பெருங்கையையுடைய கரடியேற்றைக்கும் அஞ்சமாட்டேன்.
அசும்பிலே பட்ட களிற்றின் ஆரவாரத்துக்கும் அதனை மேலே ஏற்றும்பொருட்டு மரத்தை முறித்துப்படியாக இடும்பிடியின் முழக்கத்துக்கும் என் உள்ளம் ஒடியாது.
தலைவர் நம் கூந்தலே வாரிப் பிழிவாரி என்பது உறுதியானால் அவர் நம்மை அன்போடு கண்டு பேசி ஆறுதல் கூறுவது திண்ணமானால் அவற்றால் வரும் இன்பம் அளவிடற் கரியதல்லவா?
நம்மிடத்தில் தான் இவளுக்கு எத்தனை காதல் நம்மைப் பிரிந்து இருப்பதைக் காட்டிலும் இரவிலே இந்தக் கடுமையான வழியைக் கடக்கும் துன்பத்தைப் பொறுப்பது மேல் என்றல்லவா சொல்கிறாள்?
ஈசல் நிறைந்த ஈரமான பக்கத்தை அடைந்த புற்றஞ் சோற்றை உணவாகக் கொண்ட பெரிய கையை யுடைய ஆண் கரடியானது தொங்கும் தோலாகிய உறையை யுடைய கூர்மையான நகத்தால் பற்றுவதனால் புற்றுக் குள்ளே வாழும் பாம்புகள் தம் வலிமை அழிந்து துன்புறும் ஒரு நாளின் பாதியாகிய நள்ளிரவிலும் செல்லும் செயல் அருமையை உடையதன்று தோழி பெரிய வாயையுடைய ஆண் புலி பலா மரங்கள் செறிந்த மலைச் சாரலெல்லாம் புலால் நாற்றம் வீசும்படியாக அதை இழுக்கும் மூங்கில்கள் ஒலிக்கும் மலைச் சாரலையுடைய அவ்விடத்தே சுரபுன்னை மரங்களோடு வாழை மரங்கள் ஓங்கி வளர்ந்த தாழ்ந்த இடத்தையுடைய பள்ளத்தில் அவ் வாழையைத் தின்னும் பொருட்டுச் சென்று விழுந்த கோபத்தையுடைய ஆண் யானையின் வருத்தத்தை நீக்கும் பொருட்டு அதன் மனைவியாகிய பெண் யானை படியாவதற்காக முறித்து இட்ட பெரிய மரங்களால் உண்டான பெரிய ஓசை வானத்தைத் தொடும் மலையின் குகையிலே சென்று ஒலிக்கும் அவருடைய நாட்டில் எண்ணுவதற்கரிய உயர்ந்து தோன்றும் பல கற்களினிடையே மான் செல்லும் வழியில் கலக்கமின்றி மின்னல் ஒளி விட அதன் துணைகொண்டு குறுக அடியிட்டு மெல்ல மெல்லச்சென்று மழைத்துளி தலையிலே பெய்த ஈரமான நீல மிணியைப் போன்ற கூந்தலை அவிழ்த்துவிட்டு மேல் முதுகு மறையும் படியாக வாரிக் கூந்தற் கொத்தைப் பிழிந்து வழி தெரியாமல் தடுமாறிக் குறுக்கும் நெடுக்கும் வந்த நீங்கள் இந்த அரிய வழியை அறிவீர்களோ?
ஒதுங்கி என்பதை ஒதுங்க என்பதன் திரிபாகக் கொண்டு பெறின் பானுட் கங்குலும் ஒதுங்க அரிய அல்ல என்று கூட்டிப் பொருள் உரைப்பார் பழைய உரையாசிரியர்.
கேழல்காட்டுப் பன்றி அட்டகொன்ற பேழ் வாய்ஆழமான வாயையுடைய கேழல் அட்ட என்ற அடை மொழிகளால் ஏற்றை என்பது இங்கே ஆண் புலி யைக் குறித்தது.
மின்னுவிடமின்னல் ஒளியைவிட்டு விளங்க சிறிய குறுகிய எட்டு சிறிய ஒதுங்கிகுறுக அடியிட்டு நடந்து மெத்தென நடந்து என்பது பழைய உரை ஒதுங்கி நடந்து மென் மெல ஒதுங்கி என்று முன்னே கூட்டிப் பொருள் கொள்ளவேண்டும்.
இந்தப் பாட்டில் தலைவனுடைய நாட்டில் நிகழ்வனவாக மூன்று நிகழ்ச்சிகளைச் சொன்னாள் தலைவி பாதி ராத்திரியில் கரடி புற்றஞ் சோற்றை எடுக்கும்போது புற்றுக்குள்ளே இருக்கும் பாம்பின்மேல் அதன் நகங்கள் பட்டு அப் பாம்பு துன்பத்தை அடைவது ஒரு நிகழ்ச்சி.
அடுத்த நிகழ்ச்சி ஆண் புலி கேழலை இழுக்கும் செயல் அதற்குரிய உள்ளுறைப் பொருளைப் பின்வருமாறு உரை யாசிரியர் தெளிவுபடுத்துவார்.
புலியானது தான் நுகர்தற் பொருட்டுக் கேழலை அட்டுப் பழ நாற்றத்தையுடைய பலா அமல் அடுக்கம் புலாவ ஈர்த்தாற்போல அவரும் இன்பம் துய்த்தற் பொருட்டு வந்து நம்மைக் கூடி அக்கூட்டத்தாலே புகழ்ச்சியை உடைத்தாகிய நம் குடியை இகழ்ச்சியுடைத் தாம்படி பண்ணினார் என்றவாறு.
பானுட் கங்குல் என்பதனால் யாமமாகிய சிறு பொழுதும் துளிதலைத் தலைஇய என்ற குறிப்பினுல் சிறு தூறல் தூறும் கூதிர்க் காலமாகிய பெரும் பொழுதும் சொல்லப் பெற்றன.
கரடி கேழல் புலி யானை என்னும் விலங்குகளும் வழை வாழை என்னும் மரங்களும் குறிஞ்சி நிலத்துக்குரிய கருப்பொருள்கள் இரவுக்குறியில் தலைவன் கேட்கப் பேசுவதாதலின் புணர்ச்சியின் நிமித்தமாகிய உரிப்பொரு ளாயிற்று.
ஆதலின் நாம் இவளைத் தேடி வரும்போது இந்த இடையூறுகளைத் தாண்டி ஊறு பாடின்றி வரவேண்டுமே என்ற அச்சம் இவளுக்கு இருக்கும் என்ற எண்ணமும் தலைவனுக்கு உண்டாகும்படி இக்கூற்றுச் செய்கிறது.
ஒரு பக்கம் புற்றெழுந்த இடத்தில் கரடியும் பாம்பும் காட்சி தரவும் மற்றொரு சார் புலி கேழலை அடுதலும் அட்டு இழுத்துச் செல்லுதலுமாகிய செயல்கள் நிகழவும் வேறொரு சார் களிறு குழியில் விழுந்து பிளிறப் பிடி மரத்தை ஒடித்துப்போட ஒரே ஆரவாரமாக இருக்கவும் எம்மருங்கும் அஞ்சுவதற்குரிய சூழலாக மலைச் சாரற் காட்டைப் புலவர் காட்டுகிறார் இதனைப் பாடியவர் பெருங்குன்றுார் கிழார் அவருடைய இயற் பெயர் இன்னதென்று தெரியவில்லை.
மழைக் காலத்தில் காடுகளில் இந்திர கோபப் பூச்சிகள் தரையில் ஊரும் செக்கச் செவேலென்ற நிறமும் பட்டுப் போன்ற மென்மையும் உடைய அந்தப் பூச்சிகளைப் பட்டுப் பூச்சி யென்றும் சொல்வதுண்டு.
இங்கே செந்நிலப் பெருவழியில் பல இந்திர கோபப் பூச்சிகள் ஒரே கூட்டமாக ஊர்கின்றன ஒருங்கே ஊர்கின்றன வரி கோடு அமைய ஊர்கின்றன.
மரங்கள் செறிந்து வளர்ந்திருப்பதனால் மற்ற இடங்களில் எளிதிலே செல்வது போல அந்தக் காட்டுக்குள் செல்ல இயலாது அது செல்லுதற்கு அரிய இடங்களை உடையது.
தனக்கு விருந்தாகிய புல்லை உண்ணுகையில் தன் பிணையை விட்டு உண்டால் அதற்கு உண்டதாகவே தோற்றாதே ஆகவே புல்லை அருந்தும் பொருட்டுச் செல்லும் கலைமான் மடப் பிணையைத் தழுவிக் கொண்டே துள்ளிக் குதித்துச் செல்கிறது.
வீங்கிய மாட்சிமையுடைய மடியிலிருந்து தீம்பால் பிலிற்ற அந்த மாடுகள் அம்மா என்று தம் கன்றுகளை அழைத்துக்கொண்டே மாட்டுக் கொட்டிலில் புகுகின்றன.
அவருக்குள் மிகவும் வல்லவனாகிய பாணன் ஒருவன் தலைவனோடு நெருங்கிப் பழகுபவன் தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் எப்போதும் நன்மையையே விரும்புபவன் அந்தப் பாணன்.
அதோடு முல்லைப் புலத்தில் ஆக்களைப் பரப்பிக் கோவலர் நறும் பூவைச் செருகிக் கொண்டு வருவதையும் அறுகம் புல்லை வயிறு நிரம்பத் தின்று விட்டுக் கம்பீரமாக நடை போட்டுக்கொண்டு நல்ல ஆக்கள் தம் மடியினின்றும் பால் சோரக் கன்றைப் பயிரும் குரலோடு மன்றுகள் நிறையப் புகுவதையும் பார்த்தாள்.
வரவேண்டிய என் காதலர் வராமல் இருக்கிறாரே இதை எண்ணாமல் இருக்க முடிய வில்லையே இரவெல்லாம் தூக்கம் வராதே நம்முடைய உறுதியெல்லாம் மாலையைக் கண்டவுடன் போய் விட்டதே இந்த இரவு முழுவதையும் கழித்துக் காலையில் எழுந்திருக்க வேண்டுமே காலையில் எப்படி இருப்போமோ என்று அவள் துயரச் சிந்தனையிலே மூழ்கி விட்டாள்.
அவர் இந்தக் கார் காலத்து மாலையிலும் நான் எவ்வளவு துன்பப்படுவேன் என்பதைச் சிறிதும் நினைக்கவில்லையே இனி விடிந்தால் என்ன ஆவேனோ என்று தலைவி தன் துயரத்தைக் கொட்டி விட்டாள்.
தன் கடமையை உணர்ந்த பெருமாட்டி அவள் அறத்தை வளர்க்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தன் துன்பத்தை எண்ணாமல் தலைவனைப் போய் வா என்று சொன்ன மனையாட்டி யார் என்ன சொன்னலும் காதில் வாங்கிக் கொள்ளாமல் தன் காதலன் சொன்ன சொல் தவறாமல் உரிய காலத்தில் வந்துவிடுவான் என்ற நம்பிக்கையையே பற்றுக்கோடாகக் பற்றிக் கொண்டு பொறுமையாக இருந்த மடவரல் காதலனுடைய பிரிவினால் உள்ளம் நைந்தாலும் செய்யவேண்டிய அறங்களைச் செவ்வனே செய்து வந்த இல்லற அரசி.
அத்தகையவள் வாய் விட்டு இப்படிச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் அவள் மனத்தில் எவ்வளவு துன்பம் குமுறிக் கொந்தளிக்க வேண்டும் இத்தகைய நிலையில் ஆறுதல் சொல்ல இயலுமா?
யாழை வாசித்தால் எல்லாவற்றையும் மறந்து கேட்டுக் கொண்டே இருக்கலாமே தலைவியும் தலைவனும் தன்னுடைய யாழிசையிலே ஈடுபட்டு நின்றதைப் பலமுறை கண்டவன் அவன்.
இப்போது மாலைக் காலமாதலின் பாணன் யாழிலே சுருதி கூட்டிச் செவ்வழிப் பண்ணை ஆலாபனம் செய்தான் விரைவாக அந்தப் பண்ணில் ஒரு பாட்டை வாசித்தான் கடவுளை வாழ்த்தும் பாட்டு அது.
இத்தகைய சமயங்களில் இசையும் கடவுள் நினைவும் நல்ல ஆறுதலை அளிக்கும் என்ற எண்ணத்தால் நல் யாழில் செவ்வழியை இசைத்துக் கடவுளை வாழ்த்தினான்.
எங்கே போவது எப்படிப் போவது என்பதை எண்ணினானோ என்னவோ இங்கேயிருந்து இவள் படும் வேதனையைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டிலும் அவரிடம் சென்று இவள் துன்பத்தைத் தீர்க்க வழி செய்வது மேல் என்ற நினைவினால் அவன் புறப்பட்டான்.
உடம்பெல்லாம் வேர்க்க வாயில் நுரை தள்ளப் படபடப்போடு வந்த அவற்றின் நிலையே தலைவனுடைய மனம்போல முடுகி வந்திருக்க வேண்டுமெனத் தெரிவித்தது.
இப்படி மாறுபாடான வழியில் வேகமாக வந்திருக்கின்றன அந்தக் குதிரைகள் வருகிற வேகத்தில் வழியிலேயுள்ள சிறு கற்களையெல்லாம் தேர்ச் சக்கரம் மோதி அரைத்துச் சடசடவென்ற ஒலியை எழுப்பியிருக்கும்.
நல்ல முன்னிடங்களை உடைய அந்த ஊருக்குத் தலைவன் தேரில் வரும் காதலன் தேர் பக்கத்தில் வந்த பிறகு அதன் அலங்காரங்கள் கண்ணுக்குத் தெரிந்தன .
பாணன் புறப்பட்டபோது அவனோடு இருந்த தோழர்களிடம் சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டான் போன வேகத்தில் அவன் திரும்பி வந்ததை அவர்கள் கண்டார்கள்.
என்று அவனருகிலே இருந்து பழகும் தோழர்கள் கேட்கவே தான் புறப்பட நேர்ந்த காரணத்தையும் தலைவன் தேர் வந்துவிட்டதையும் கூறித் தான் போகவேண்டிய அவசியம் இல்லாமற் போனதைப் புலப்படுத்தினான்.
செவ்வரக் கைப் போன்ற சிவந்த நிலமாகிய முல்லை நிலத்தின் பெரிய வழியிலே காயாமரத்தின் பழம்பூப் பரவவும் பலவாக ஒருங்கே இந்திரகோபப் பூச்சிகள் ஊர்ந்து கோடு கிழிக்கவும் பவளத்தோடு நீலமணி கலந்தது போன்ற காட்சியைத் தருவதற்கு இடமாகிய குன்றத்தைச் சூழ்ந்த அழகிய காட்டின் புகுவதற்கரிய இடங் களில் மென்மையை உடைய பெண் மானை உடனழைத்துக்கொண்டு முறுக்கிய கொம்பையுடைய ஆண் மானானது புல்லை அருந்தும் பொருட்டுத் துள்ளிக்குதித்துச் செல்லவும் முல்லையாகிய பெரிய நிலப்பரப்பில் பசுக்களைப் பரவச் செய்து இடையர்கள் சிறிய கரடுகளின் பக்கத்திலே மலர்ந்த மணமுடைய பூக்களைக் கொண்டு விளையாடி இன்புறவும் அறுகம்புல்லை மேய்ந்து அசைபோட்ட செருக்குள்ள நடையையுடைய நல்ல பசுக்கள் புடைத்த சிறப்பையுடைய மடி இனிய பாலைச் சோரவிடக் கன்றுகளே அழைக்கும் குரலை உடையனவாய்க் கொட்டிவிலே நிறையப் புகுகின்ற மாலைக் காலத்திலும் இங்கே வந்து என் துயரத்தைக் களைய வேண்டும் என்று என் தலைவர் நினை யாரானால் காலையில் நாம் எப்படி ஆவோம்?
பாணனே என்ற வீட்டுத் தலைவியின் வார்த்தைகளுக்கு எதிரே ஒன்றும் சொல்லாமல் செவ்வழிப் பண்ணை நல்ல யாழில் இசைத்து விரைவில் கடவுளை வாழ்த்தி என் உடம்பிலே துன்பத்தை நிற்கும்படியாக வைத்து தலைவர் பால் செல்லப் புகும்பொழுது யான் கண்டேன்.
ஒட்டுகின்ற வேக முள்ள குதிரைகள் வெவ்வேறு வகையாக மாறுபட்டுச் செல்லும் கதியிலே வேகமாகச் செல்ல வழியிலே உள்ள கற்களிலே மோதி ஒலிக்கும் பல ஆரக்கால்களையுடைய சக்கரத்தைப் பெற்றதும் கார்காலத்தில் பெய்யும் மழையின் முழக்கத்தை யொத்த ஓசையையுடையதும் ஆகிய நல்ல முன்னிடங்களையுடைய ஊர்க்குத் தலைவனது அலங்கரிக்கப்பெற்ற உயர்ந்த தேரை.
கார்காலத்தில் காயாம்பூக்கள் உதிர்ந்து கீழே இறைந்து கிடக்க ஈயல்மூதாய் அவற்றினூரட ஊரும் போது மணியும் பவளமும் கலந்து கிடந்ததுபோன்ற தோற்றத்தை அளிப்பதாக இங்கே கூறினார் புலவர்.
பாணனுடைய துயரம் அவன் மெய்யிலே தோற்றிய பாவங்களால் பிறருக்குத் தோன்றினமையால் பையுள் மெய்ந் நிறுத்து என்றான் பையுள்துன்பம் அதனை உடம்பிலே நிறுத்துவதாவது உடம்பு படபடத்தல் முதலிய மெய்ப்பாடுகள் தோற்றுவது.
காயாவும் முல்லையும் மலருங் கால மென்றதனால் கார் காலமும் மாலையும் உள்ளார் என்று மாலையும் வந்தன இவை முல்லைக்குரிய பெரும் பொழுதும் சிறு பொழுது மாகும்.
காயாம்பூ குறும்பொறை மருங்கின் நறும்பூ எனப் பூவும் மடப்பிணை இரலை நல்லான் கன்று என விலங்கும் கோவலர் என மக்களும் ஆகிய கருப் பொருள்கள் வந்தன.
சில முதிய கிழவிகள் வந்தார்கள் அவர்கள் கேட்டபோது ஒரு காரணமும் தெரியவில்லை இவள் இப்படி இளைத்துப் போகிறாள் என்றாள் தாய் அந்தக் கிழவிகள் ஏதாவது தெய்வக் குற்றமாக இருக்கும்.
வேலன் பொதுவகையில் நீங்கள் என்னை மறந்து விட்டீர்கள் என்று சொன்னனே ஒழிய இன்ன காரணத்தால் அவள் இப்படி இருக்கிறாள் என்று சொல்லவில்லை.
என் வேதனை நீங்கும் வண்ணம் அன்றைக்கே வந்து அருள் செய்தாரே நிகழ்ந்ததை நான் சொல்லக் கேட்டு என்னை இத்தகைய இடர்ப்பாட் டில் சிக்க வைக்கக் கூடாதென்றுதானே போயிருக்கிறார்?
தோழி தெய்வத்தை உடைய உயர்ந்த மலையின் உச்சியிலிருந்து விழும் ஊற்றுக் கூட்டங்களைக் கொண்ட அருவியினால் வளர்ந்த காடுகள் பொருந்திய நாடனாகிய தலைவனது நன்மணம் கமழும் அகன்ற மார்பு வருத்தியதனால் உண்டான துன்பம் இது என்று செவிலியும் தாயும் அறியாத மனஞ்சுழலும் சமயத்தில் பகைவர்களை அழித்த பலவகையான புகழ்களையும் பரந்த கைகளையும் உடைய நெடிய முருகவேளை வழிபட இவள் நோய் தனி வாள் என்று முதுமையான வாயையுடைய பெண்டிர் அதுவே உண்மையாகக் கூற அதைக் கேட்ட தாய்மார் வேலனைக் கொண்டு வெறியாடும் களத்தை நன்றாக அமைத்து முருகனுக்குக் கண்ணியைச் சூட்டி வளப்பமுடைய கோயிலில் எதிரொலிக்கும்படி பாடச்செய்து பலியைக் கொடுத்து அழகிய சிவந்த தினையை இரத்தத் தோடு தூவி முருகனை வழிப்படுத்தி வருவித்த அச்சம் நிரம்பிய நடு யாமத்தில் சந்தனம் மணம் வீச அரிய மலைப் பிளப்பிலே தழைத்துப் பூத்த மலைச்சாரலுக்குரிய பலவகை மலர்களை வண்டுகள் மொய்க்கும்படி தலையில் அணிந்து யானையாகிய இரையைத் தேடிய பார்வையையும் நடையையும் ஒளித்து இயங்கும் வழக்கத்தையும் வலிமையையும் உடைய புவியைப்போல நல்ல மனைகளையுடைய நீண்ட ஊரைக் காக்கும் காவலர் அறியாமல் தன்னை விரும்பும் விருப்பத்தை உடைய உள்ளத்தைப் பெற்ற நம்முடைய விருப்பம் நிறைவேறும்படியாக இனிய உயிர் வாடாமல் தளிர்க்கும் படி தலைவர் அனையுந்தோறும் உடம்பு பூரித்துச் சிரித்தேன் அல்லனோ யான் என் உடம்பு இளைத்தற்குக் காரணமான காமநோயைத் தணிக்கும் காதலரின் வரவு இங்கு அயலானாகிய வேலனுக்குத் தெரியாமற் போனதைக் கண்டு?
முருகு ஆற்றுப்படுத்தமுருகனை வருவித்த ஆற்றுப்படுத்தவரும் வழிகாட்டி அழைத்து வந்த அவ் வேலன் முருகனை இங்ஙனம் செய்து ஆற்றுப்படுத்தான் என்க.
வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த காலத்துத் தலைமகள் ஆற்றாளாகத் தோழி தலைமகனை இயற் பழிப்பத் தலைமகள் இயற்பட மொழிந்தது என்பது இந்தப் பாடலின் துறை.
திருமணம் செய்வதைக் காரணமாக வைத்து அதற்குரிய பொருளை ஈட்டுவதற்குத் தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் அவன் பிரிவைத் தலைவி தாங்காமல் வருந்த அது கண்ட தோழி தலைவனுடைய இயல்பைப் பழித்துக் கூற அது கேட்ட தலைவி அவன் இயல்பு பொருத்தமானதென்று எடுத்துக் காட்டியது என்பது இதன் பொருள்.
நான் வருவானோ வாரானோ என்று அஞ்சியிருக்கும் போது வெறியாட்டு நிகழ்ந்த அன்றே வந்து அன்பு காட்டின பெருமை உடையவன் என் அச்சத்தை உணர்ந்து திருமணம் செய்து கொள்ள முந்தியவன் என்று அவன் மேல் பழி சாராவாறு அவனுடைய நல்வியல்புகளைத் தலைவி எடுத்துரைத்தாள்.
அவர் பெண் புலவர் என்று தோன்றுகிற இந்தப் பாட்டில் வெறியாடும் களச் இழைத்து வேல் முருகனை வழிபட்ட செய்தியை அழகாகச் சொன்னமையால் வெறி பாடிய என்ற சிறப்பு அப்புலவர்க்கு அமைந்தது.
இந்த அகநானுற்றுப் பாடலிலும் திருமுருகாற்றுப் படைப் பகுதியிலும் சொல்லப் பெறும் முருக பூசையில் பல செய்திகள் பொதுவாக இருத்தலைக் காணலாம்.
மிக்க வலிமை நிலைபெற்ற பெரிய காலையுடைய கொழுத்த ஆட்டுக்கிடாயின் இரத்தத்தோடு கலந்த தூய வெள்ளையரிசியைச் சிறு பலியாக இட்டு பல தானியக் கூடைகளை வைத்து பசிய சிறிய மஞ்சள் நீரோடு மணமுடைய பண்டங்களைத் தெளித்து தன்மையையுடைய அலரியின் மணமுடைய மாலையை அளவு சரியாக இருக்கும் படி நறுக்கி எங்கும் தொங்கப்படி அலங்கரித்து மணமுடைய தூபம் எடுத்துக் குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாடி ஒலிக்கின்ற இசையையுடைய அருவியின் ஓசையோடு இனிய வாத்தியங்கள் முழங்க பல நிறங்களையுடைய மலர்களைத் தூவி யாரும் அஞ்சும்படி மிகச் சிவந்த தினையைப் பரவ வைத்து குறமகளாகிய பூசாரிச்சி முருகனுக்குரிய துடியையும் தொண்டகப் பறையையும் வாசிக்கச் செய்து தெய்வம் இல்லை யென்பவரும் அஞ்சும்படியாக முருகனை வருவித்த அழகையுடைய விசாலமான கோயிலில் வெறியாடும் இடம் எதிரொலிக்கும்படி பாடி பலவாகிய கொம்புகளை ஒருங்கே ஊதி வளைந்த மணியை அடித்து ஓடாத வீரத்தையுடைய முருகனுடைய வாகனமாகிய பிணி முகம் என்னும் யானையை வாழ்த்தி வேண்டியவர்கள் வேண்டியபடி யெல்லாம் வந்து முருகனை வழிபட.
நெடுவேளாகிய தெய்வமும் நாடன் ஆகிய தலைவனும் அருவியாகிய நீர் நிலையும் தினையாகிய உணவும் ஆரமாகிய மரமும் சாரற் பல்பூ வாகிய பூவும் களிறு வயப்புலி ஆகிய விலங்குகளும் நன்மனை நெடு நகராகிய ஊரும் வெறியாட் டெடுத்தலாகிய தொழிலும் வந்தன.
பேரூராட்சியாக உள்ள பாப்பாரப்பட்டி வழியாக பென்னாகரம் பாலக்கோடு மாரண்டஹள்ளி ஒசூர் உள்ளிட்ட பல்வேறு பகுதிகளுக்கு பேருந்துகள் செல்கின்றன.
இப்பேருந்துகள் மூலம் விவசாயிகள் தொழிலாளர்கள் பள்ளி மாணவ மாணவியர் என பல்வேறு தரப்பினர் தங்களது பணிகளுக்காக நாள்தோறும் சென்று வருகின்றனர்.
நூற்றாண்டு விழாவில் பங்கேற்ற முதல்வர் எடப்பாடி கே.பழனிசாமி பாப்பாரப்பட்டி பேருந்து நிலையத்துக்கு எம்.ஜி.ஆரின் பெயர் சூட்டி திறந்து வைப்பதாக அறிவித்தார்.
இருப்பினும் திறப்பு விழா முடிந்து சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு மேலாகியும் அரசு உத்தரவிட்டும் இதுநாள் வரை பாப்பாரப்பட்டி பேருந்து நிலையம் பயன்பாட்டுக்கு வரவில்லை.
எனவே இப்பேருந்து நிலையத்தை விரைந்து பயன்பாட்டுக்கு கொண்டுவர பேரூராட்சி நிர்வாகம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என பொதுமக்கள் வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.