sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி புன்னை அலங்கு சினை நாகம் இருந்த அம் சிறை நாரை உறு கழிச் சிறு மீன் முனையின் செறுவில் கள் நாறு நெய்தல் கதிரொடு நயக்கும் தண்ணந்துறைவன் காணின் முன்னின்று கடிய கழறல் ஓம்புமதி தொடியோள் இன்னள் ஆகத் துறத்தல் நும்மின் தகுமோ என்றனை துணிந்து ஏ அசை நிலை தோழி திருமணம் செய்துகொள்ளத் தூண்டியது.
சோமசுந்தரனார் உரை வாளி விறல் பகை பேணார் ஆறு செல் வம்பலர் பதுக்கை ஊர்போல் தோன்றும் வழியில் போதல் பொருள் என ன் உணர்ந்தேன் என்றது அம்மறவர் செய்யும் கொடுமையினும்காட்டில் நம் தமர் செய்யும் கொடுமை பெரிது எனத் தலைவிக்கு குறிப்பால் உணர்த்தியவாறு.
அவ்விளிம்பு உரீஇய கொடும் சிலை மறவர் வை வார் வாளி விறல் பகை பேணார் மாறு நின்று இறந்த ஆறு செல் வம்பலர் உவல் இடு பதுக்கை ஊரின் தோன்றும் கல் உயர் நனந்தலை நல்ல கூறி புணர்ந்து உடன் போதல் பொருள் என உணர்ந்தேன் மன்ற அவர் உணரா ஊங்கு ஏ அசை நிலை தலைவன் மடல் ஏறத் துணிந்ததை உணர்த்தியது.
இது மற்று அசை நிலை எவன் ஓ அசை நிலை தோழி முது நீர்ப் புணரி திளைக்கும் புள் இமிழ் கானல் இணர் அவிழ் புன்னை நாகம் எக்கர் நீழல் புணர் குறி வாய்த்த ஞான்றை கொண்கன் கண்டன மன் எம் கண்ணே அவன் சொல் கேட்டன மன் எம் செவியே மற்று அசை நிலை அவன் மணப்பின் மாண் நலம் எய்தி தணப்பின் ஞெகிழ்ப எம் தட மென்தோள் ஏ அசை நிலை இயற்கைப் புணர்ச்சிக்கண் தலைவன் தலைவியிடம் கூறியது.
குவளை நாறும் குவை இருங்கூந்தல் ஆம்பல் நாறும் தேம் பொதி துவர் வாய் குண்டு நீர்த் தாமரை கொங்கின் அன்ன நுண் பல் தித்தி மாஅயோயே நீயே அஞ்சல் என்ற என் சொல் அஞ்சலை ஏ அசை நிலை யான் ஏ அசை நிலை குறுங்கால் அன்னம் குவவு மணல் சேக்கும் கடல் சூழ் மண்டிலம் பெறினும் விடல் சூழலன் நான் நின்னுடை நட்பு ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் தலைவி கூறியது.
முழவு முதல் அரைய தடவு நிலை பெண்ணை கொழு மடல் இழைத்த சிறு கோல் குடம்பை கருங்கால் அன்றில் காமர் கடுஞ்சூல் வயவுப் பெடை அகவும் பானாள் கங்குல் மன்றம் போழும் இனமணி நெடுந்தேர் வாராதாயினும் வருவது போல செவி முதல் இசைக்கும் அரவமொடு துயில் துறந்தனவால் துறந்தன ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் தோழி என் கண் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் வருந்திய தோழியிடம் தலைவி கூறியது.
உரைத்திசின் தோழி இசின் அசை நிலை அது புரைத்தோ அன்று ஏ அசை நிலை அரு துயர் உழத்தலும் ஆற்றாம் அதன்தலை பெரும் பிறிதாகல் அதனினும் அஞ்சுதும் அன்னோ இன்னும் நன் மலை நாடன் பிரியா நண்பினர் இருவரும் என்னும் அலர் அதற்கு அஞ்சினன் கொல் ஓ அசை நிலை பலர் உடன் துஞ்சு ஊர் யாமத்தானும் என் நெஞ்சத்து அல்லது வரவு அறியானே ஏ அசை நிலை தாய் தலைவியை இற்செறித்தற்குக் கருதியிருத்தலைத் தோழி தலைவனுக்கு அறிவுறுத்தி வரைந்து கொள்ளத் தூண்டியது.
சாமிநாதையர் உரை குருகு கழி தேர்ந்து வயிறு நிரம்ப உண்டு பின் தாழை மடலில் துஞ்சும் என்றது இதுகாறும் களவு ஒழுக்கத்தில் நின் உள்ளத்தில் நிறைவு உண்டாம் வண்ணம் அளவளாவினை ஆதலின் இனி வரைந்து கொண்டு நின் இல்லின்கண் உறைந்து இல்லறம் நடத்துவாயாக என்ற கருத்தை உணர்த்தியது.
சோமசுந்தரனார் உரை பரதவர் மீன் எறியக் கரையிருந்த அன்னக்குழாம் இரியும் என்றது யாம் தலைவனோடே நட்புச் செய்ய நம் பெண்மை நலம் முழுவதும் இரிந்தது என்னும் உள்ளுறை தோற்றி நின்றது.
கொல் வினைப் பொலிந்த கூர்வாய் எறி உளி முகம் படம் மடுத்த முளி வெதிர் நோன் காழ் தாங்கு அரு நீர்ச் சுரத்து எறிந்து வாங்கு விசை கொடும் திமில் பரதவர் கோட்டு மீன் எறிய நெடும் கரை இருந்த குறுங்கால் அன்னத்து வெண்தோடு இரியும் வீ ததை கானல் கைதை தாழை அம் தண் புனல் சேர்ப்பனொடு செய்தனெம் மன்ற ஓர் பகைதரு நட்பு ஏ அசை நிலை இற்செறிக்கப்பட்ட தலைவி வருந்தி அறத்தொடு நிற்றல் வேண்டும் என்று தோழிக்குப் புலப்படுத்தியது.
இராகவையங்கார் உரை குப்பைக் கோழி தனிப் போரில் வெற்றி தோல்விகளால் தமக்கு மகிழ்ச்சியும் வ்ருத்தமுமின்றி அயன்மையுடன் காண்பார் போல யானும் நோயும் பொரும் போரில் நீ அயன்மையான் உள்ளனை என்று தோழிக்குக் குறித்தாளாம்.
கண் தர வந்த காம ஒள் எரி என்பு உற நலியினும் அவரொடு பேணிச் சென்று நாம் முயங்கற்கு அருங்காட்சியமே வந்து அஞர் களைதலை அவர் ஆற்றலர் ஏ அசை நிலை உய்த்தனர் விடாஅர் பிரித்து இடை களையார் குப்பைக் கோழித் தனிப் போர் போல விளி வாங்கு விளியின் அல்லது களைவோர் இலையாம் உற்ற நோய் ஏ அசை நிலை காவல் மிகுதியால் வருந்தும் தலைவி வரையாது ஒழுகும் தலைவனை நினைத்துத் தன் நெஞ்சிடம் சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை மா அத்துத் தாது அமர் பூவில் வண்டு வீழ்ந்து ஆண்டுப்படும் கள்ளுண்டு மயங்கினாற் போன்று நீயும் தலைவனைக் கண்டுழி மயங்கா நின்றனை என்பது குறிப்பாகக் கொள்க.
மெல்லிய இனிய மேவரு தகுந இவை மொழியாம் எனச் சொல்லினும் அவை நீ மறத்தியோ வாழி அசை நிலை என் நெஞ்சே பலவுடன் காமர் மாஅத்து தாது அமர் பூவின் வண்டு வீழ்பு அயரும் கானல் தண் கடல் சேர்ப்பனை கண்ட பின் ஏ அசை நிலை தலைவனது பிரிவின்கண் கடுஞ்சொல் சொல்லிய தோழியிடம் தலைவி சொன்னது.
பிரிந்து போனவர் இவ்வாறு களிறு தன் பிடியின் வேட்கையைத் தீர்க்க முயல்வதைக் கண்டேனும் நம் நினைவு வரப் பெறாரா எனும் குறிப்பும் இதில் உள்ளது.
வளை உடைத்து அனையது ஆகி பலர் தொழ செவ்வாய் வானத்து ஐயெனத் தோன்றி இன்னம் பிறந்தன்று பிறை ஏ அசை நிலை அன்னோ மறந்தனர் கொல் ஓ அசை நிலை தாம் அசை நிலை ஏ அசை நிலை களிறு தன் உயங்கு நடை மடப் பிடி வருத்தம் நோனாது நிலை உயர் யாஅம் ஆச்சா மரம் தொலைய குத்தி வெண் நார் கொண்டு கை சுவைத்து அண்ணாந்து தழுங்க நெஞ்சமொடு முழங்கும் அத்த நீள் இடை அழ பிரிந்தோர் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த வேளையில் வருந்திய தலைவியை தோழி ஆற்றுவித்தது.
இப்போதும் மதவெறியால் கட்டுக்கடங்காது திரியும் யானைக்கு யானைப் பாகர் வாழைத் தண்டை உணவாக இடுதலும் வாழையின் சாற்றை மத்தகத்தில் தேய்த்தலும் உண்டு.
தமிழண்ணல் உரை பிடி தடவிக் கொடுக்க வேழம் கண்ணுறங்கும் என்ற குடும்ப வாழ்வுக் குறிப்பு தலைவனும் அது போன்ற குணமுடையவன் என்று உணர்த்துகிறது.
சோலை வாழை சுரி நுகும்பு இனைய அணங்கு உடை அருந்தலை நீவலின் மதன் அழிந்து மயங்கு துயர் உற்ற மையல் வேழம் உயங்கு உயிர் மடப்பிடி உலை புறம் தைவர ஆம் இழி சிலம்பின் அரிது கண்படுக்கும் மா மலை நாடன் கேண்மை காமம் தருவது ஓர் கை தாழ்ந்தன்று ஏ அசை நிலை பரத்தையிற் பிரிந்துவந்து வாயில் வேண்டிய தலைவனை தோழி ஏற்றுக்கொண்டது.
கைவினை மாக்கள் தம் செய் வினை முடிமார் சுரும்பு உண மலர்ந்த வாசம் கீழ்ப்பட நீடின வரம்பின் வாடிய விடினும் கொடியோர் நிலம் பெயர்ந்து உறைவேம் என்னாது பெயர்த்தும் கடிந்த செறுவில் பூக்கும் நின் ஊர் நெய்தல் அனையேம் பெரும நீ எமக்கு இன்னாதன பல செய்யினும் நின் இன்று அமைதல் வல்லாமாறு மாறு ஓர் இடைச் சொல் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த வேளையில் வற்புறுத்திய தோழியின்பாற் சினமுற்று கூறியது.
அலர் யாங்கு ஒழிவ தோழி பெருங்கடல் புலவு நாறு அகன் துறை வலவன் தாங்கவும் நில்லாது கழிந்த கல்லென் கடுந்தேர் யான் கண்டனனோ இலனோ பால் நாள் ஓங்கல் வெண்மணல் தாழ்ந்த புன்னை நாகம் தாது சேர் நிகர் மலர் கொய்யும் ஆயம் எல்லாம் உடன் கண்டன்று ஏ அசை நிலை இரவுக்குறிக்கண் தலைவியை எதிர்ப்பட்டு நீங்கும் தலைவன் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை கடற்கரையின்கண் இரை தேர்ந்துண்ட காகம் பூக்கமழ் பொதும்பில் தங்கும் துறைவன் என்றது களவொழுக்கத்தின்கண் வந்து ஒழுகும் தலைவன் வரைந்து கொண்டு தான் மனையிலிருந்து இல்லறம் நடத்துவான் என்னும் குறிப்புணர்த்தியது.
பெருங்கடல் கரையது சிறுவெண் காக்கை நீத்து நீர் இருங்கழி இரை தேர்ந்து உண்டு பூக்கமழ் பொதும்பில் சேக்கும் துறைவனொடு யாத்தேம் யாத்தன்று நட்பே அவிழ்த்தற்கு அரிது முடிந்து அமைந்தன்று ஏ அசை நிலை தலைவன் கூறிச் சென்ற கார்ப்பருவம் வந்துவிடத்து நீ ஆற்றல் வேண்டும் என்ற தோழிக்கு தலைவி வருந்திக் கூறியது.
சேய் உயர் விசும்பின் நீர் உறு கமஞ்சூல் தண் குரல் எழிலி ஒண் சுடர் இமைப்ப பெயல் தாழ்பு இருளிய புலம்பு கொள் மாலையும் உம்மை சிறப்பு உம்மை வாரார் வாழி தோழி வரூஉம் இன் உறழ் இள முலை ஞெமுங்க இன்னா வைப்பின் சுரன் இறந்தோர் ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரியுங்காலத்தில் தலைவி சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை நெருஞ்சி மலர் ஞாயிற்றின் ஒளியில் ஈடுபட்டு அதன் இயக்கத்தோடு ஒத்துத் திரும்புதல் போன்று யானும் தளவைவானது அன்பில் ஈடுபட்டு அவன் செயலோடு ஒத்து இயக்குவேன் ஆகலின் ஆற்றியிருப்பேன் என்றவாறு.
எழுதரு மதியம் கடல் கண்டாஅங்கு கண்டாங்கு ஒழுகு வெள் அருவி ஓங்கு மலை நாடன் ஞாயிறு அனையன் தோழி நெருஞ்சி அனைய என் பெரும் பணைத்தோள் ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிந்த பொழுது தலைவி நான் எங்ஙனம் ஆற்றுவேன்?
ஆய் வளை ஞெகிழவும் அயர்வு மெய் நிறுப்பவும் நோய் மலி வருத்தம் அன்னை அறியின் உளெனோ ஓ எதிர்மறைப் பொருளில் வந்தது வாழி அசை நிலை தோழி விளியாது உரவுக் கடல் பொருத விரவு மணல் அடைகரை ஓரை மகளிர் ஓராங்கு ஆட்ட ஆய்ந்த அலவன் துன்புறு துனை பரி ஓங்குவரல் விரி திரை களையும் துறைவன் சொல்லோ பிற ஆயின ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் ஆற்றாளாகிய தலைவியிடம் தோழி கூறியது.
பெருங்கடல் பரதவர் கொள் மீன் உணங்கல் அருங்கழிக் கொண்ட இறவின் வாடலொடு நிலவு நிற வெண்மணல் புலவ பலவுடன் எக்கர் தொறும் பரக்கும் துறைவனொடு ஒரு நாள் நக்கது ஓர் பழியும் இலமே போது அவிழ் பொன் இணர் மரீஇய புள் இமிழ் பொங்கர்ப் புன்னை அம் சேரி அம் சாரியை நாகம் இவ் ஊர் கொன் அலர் தூற்றும் தன் கொடுமையான் ஏ அசை நிலை நொதுமலர் வரையப் புக்க காலத்தில் நான் அறத்தொடு நிற்பேன் என்று தலைவிக்குத் தோழி கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை ஆமானின் குழவி தன் இயல்புக்கு ஒவ்வாத குடியிற்பட்டாலும் அவர்களோடு மருவி அவரது வாழ்க்கையிலே வன்மைப் பெற்றது போல் தலைவர் நம் இயல்புக்கு ஒவ்வார் எனினும் அவரோடு பழகி அவருடைய இயல்புகளைப் பெற்று வாழ வேண்டுமென உவமையை விரித்துக் கொள்க.
எல்லாம் எவன் ஓ அசை நிலை பதடி வைகல் பாணர் படுமலை பண்ணிய எழாலின் வானத்து எழும் சுவர் நல் இசை வீழ வீழ உண்டாக சுவல் என்பது சுவரென வந்தது சுவல் மேலிடம் பெய்த புலத்துப் பூத்த முல்லை பசுமுகை தாது நாறும் நறு நுதல் அரிவை தோள் இணைத் துஞ்சி கழிந்த நாள் இவண் வாழும் நாள் ஏ அசை நிலை கொடுங்கால் முதலை கோள் வல் ஏற்றை வழி வழக்கு அறுக்கும் கானலம் பெருந்துறை அம் சாரியை இன மீன் இருங்கழி நீந்தி நீ நின் நயன் உடமையின் வருதி இவள் தன் மடன் உடமையின் உயங்கும் யானது கவை மக நஞ்சு உண்டாங்கு அஞ்சுவல் பெரும என் நெஞ்சத்தான் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்தகாலத்து கவலையுற்ற தோழியிடம் தலைவி வருந்திக் கூறியது.
நல்கின் வாழும் நல்கூர்ந்தோர் வயின் நயன் இலர் ஆகுதல் நன்று என உணர்ந்த குன்ற நாடன் தன்னினும் நன்றும் நின் நிலை கொடிது ஆல் அசைச் சொல் தீய கலுழி நம் மனை மடமகள் இன்ன மென்மைச் சாயலள் அளியள் என்னாய் வாழை தந்தனை ஆல் அசைச் சொல் சிலம்பு புல் என ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் வருந்திய தலைவியிடம் சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை விச்சிக்கோ வேந்தரொடு பொருதுங்கால் யார் வெல்வர் யார் தோற்பர் என்ற ஐயத்தால் பகைவர் இருவர் தரத்தும் நோக்கலின் பாணர் புலி நோக்கு உறழ் நிலை எனப்பட்டது.
சிறு வீ ஞாழல் புலிநகக்கொன்றை வேர் அளைப் பள்ளி அலவன் சிறு மனை சிதைய புணரி குணில்வாய் முரசின் இயங்கும் துறைவன் நல்கிய நாள் தவச் சிலவே அலரே வில் கெழு தானை விச்சியர் பெருமகன் வேந்தரொடு பொருத ஞான்றை பாணர் புலி நோக்கு உறழ் நிலை கண்ட கலிகெழு குறும்பூர் ஆர்ப்பினும் பெரிது ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் தோழி வற்புறுத்தியதால் நான் ஒருவாறு ஆற்றுவேன் என்றது.
கானம் இருப்பை பாலை நிலம் இலுப்பை வஞ்சி வேனல் வெண்பூ வளி பொரு நெடுஞ்சினை உகுத்தலின் ஆர் கழல்பு களிறு வழங்கு சிறு நெறி புதைய தாஅம் பிறங்கு மலை அருஞ்சுரம் இறந்தவர்ப் படர்ந்து பயில் இருள் நடுநாள் துயில் அரிதாகி தெள் நீர் நிகர் மலர் புரையும் நன் மலர் மழைக் கணிற்கு எளியவால் எளிய ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் பனி ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் வருந்திய தலைவி தோழிக்குக் கூறியது.
நலத்தகை புலைத்தி பசை தோய்த்து எடுத்து தலைப் புடை போக்கி தண் கயத்து இட்ட நீரில் பிரியா பரூஉ திரி கடுக்கும் பேர் இலை பகன்றை சிவதை பொதி அவிழ் வான் பூ இன் கடுங்கள்ளின் மணம் இல கமழும் புன்கண் மாலையும் புலம்பும் இன்று கொல் தோழி கொல் ஐயம் அவர் சென்ற நாட்டு ஏ அசை நிலை பொருள்வயின் பிரிய எண்ணியதை அறிந்து வருந்திய தலைவியிடம் தோழி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை நாறு உயிர் பிடி தழீஇ யானை ஊர் மன்றத்தே வரும் என்றது தலைவியைப் பலர் அறிய மணஞ்செய்துக் கொண்டு நீ நின் இல்லத்தில் புகுதல் வேண்டும் என்னும் உள்ளுறை பயந்து நின்றது.
தமிழண்ணல் உரை களிறு பிடியைத் தழுவி மன்றத்தின் வழி இறங்கிவரும் குன்ற நாடன் அதைக் காண்பான் ஆதலின் தலைவனுக்குத் தலைவியை மணக்கும் எண்ணம் தோன்றும்.
குறும்படை பகழி கொடு வில் கானவன் புனம் உண்டு கடிந்த பைங்கண் யானை நறும் தழை மகளிர் ஓப்பும் கிள்ளையொடு குறும் பொறைக்கு அணவும் குன்ற நாடன் பணிக் குறை வருத்தம் வீட துணியின் எவன் ஓ அசை நிலை தோழி நம் மறை ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்தால் நீ ஆற்றும் வன்மை உடையையோ என்று வினவிய தோழிக்கு தலைவி கூறியது.
சிறுவெண் காக்கைச் செவ்வாய் பெரும் தோடு எறி திரைத் திவலை ஈர்ம் புற நனைப்ப பனி புலந்து உறையும் பல் பூங்கானல் விரி நீர்ச் சேர்ப்பன் நீப்பின் ஒரு நம் இன் உயிர் அல்லது பிறிது ஒன்று எவனோ தோழி நாம் இழப்பது ஏ அசை நிலை தலைவி இற்செறிக்கப்படுதலை உணர்த்திய தோழி இரவுக்குறி பெறுதல் அரிது என்பதைத் தலைவனுக்குப் புலப்படுத்தியது.
நிரை வளை முன்கை நேர் இழை மகளிர் இருங்கல் வியல் அறை செந்தினை பரப்பி சுனை பாய் சோர்வு இடை நோக்கி சினை இழிந்து பைங்கண் மந்தி பார்ப்பொடு கவரும் வெற்பு இடை நண்ணியது ஏ அசை நிலை வார் கோல் வல்வில் கானவர் தங்கை பெருந்தோள் கொடிச்சி இருந்த ஊர் ஏ அசை நிலை இரவுக்குறி நயந்தானைத் தோழி மறுத்தது.
சோமசுந்தரனார் உரை இரவுக் குறி வருங்கால் தலைவனுக்கு ஆற்றிடைப் புலி முதலியவற்றானே இடையூறு உண்டாயவழி அவன் பகைவர்க்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகுமாகலின் செறுவர்க்கு உவகை ஆக என்றாள்.
செறுவர்க்கு உவகை ஆக தெறுவர ஈங்கனம் வருபவோ தேம் பாய் துறைவ சிறு நா ஒண் மணி விளரி ஆர்ப்ப கடு மா நெடுந்தேர் நேமி போகிய இருங்கழி நெய்தல் போல வருந்தினள் அளியள் நீ பிரிந்திசினோள் ஏ அசை நிலை இரந்து பின்னின்ற தலைவன் தனது குறையறியக் கூறியது.
முலை ஏ அசை நிலை முகிழ் முகிழ்த்தன ஏ அசை நிலை தலை ஏ அசை நிலை கிளை ஏ அசை நிலை மென் குரல் கிழக்கு வீழ்ந்தன ஏ அசை நிலை செறி முறை வெண்பலும் பறிமுறை நிரம்பின சுணங்கும் சில தோன்றின ஏ அசை நிலை அணங்கு என யான் தன் அறிவல் தான் அறியலள் ஏ அசை நிலை யாங்கு ஆகுவள் கொல் தான் அசை நிலை ஏ அசை நிலை பெரு முது செல்வர் ஒரு மட மகள் கற்புக்காலத்தில் தலைவனது பிரிவால் வருந்திய தலைவியிடம் தலைவன் வந்தான் எனக்கூறித் தோழி ஆற்றுவித்தது.
திரி மருப்பு இரலை அண்ணல் நல் ஏறு அரி மடப் பிணையோடு அல்கு நிழல் அசைஇ வீ ததை வியல் அரில் துஞ்சி பொழுது செல செழும் பயறு கறிக்கும் பாசிப் பருப்பு பயத்தம் பருப்பு புன்கண் மாலை பின்பனி கடை நாள் தண் பனி அற்சிரம் வந்தன்று பெரு விறல் தேர் ஏ அசை நிலை பணைத்தோள் விளங்கு நகர் அடங்கிய கற்பின் நலம் கேழ் அரிவை புலம்பு அசாவிட ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிந்த காலத்தே வருந்திய தலைவியை நீ வருந்துதல் தகவு இல்லை என்று இடித்துரைத்துத் தோழி கூறியது.
நறை அகில் வயங்கிய நளி புன நறும் புகை உறை அறு மையின் போகி சாரல் குறவர் பாக்கத்து இழிதரும் நாடன் மயங்கு மலர்க் கோதை நல் மார்பு முயங்கல் இனிது மன் வாழி அசை நிலை தோழி மா இதழ்க் குவளை உண்கண் கலுழ பசலை ஆகா ஊங்கலங்கடை ஊங்குக் கடை என்க அல்லும் அம்மும் வேண்டாவழிச் சாரியை ஏ அசை நிலை இரவுக் குறி உணர்த்திய தோழிக்குத் தலைவி தலைவனின் ஏதம் கருதி அதனை மறுத்தது.
காமம் கடையின் காதலர்ப் படர்ந்து நாம் அவர்ப் புலம்பின் நம்மோடு ஆகி ஒரு பால் படுதல் செல்லாது ஆயிடை அழுவம் நின்ற அலர் வேய்க் கண்டல் கழி பெயர் மருங்கின் ஒல்கி ஓதம் பெயர்தரப் பெயர்தந்தாங்கு வருந்தும் தோழி அவர் இருந்த என் நெஞ்சே ஏ அசை நிலை தலைவன் கூறிச் சென்ற பருவம் வந்தும் அவன் வராமைகண்ட தோழி தலைவி பெரிதும் வருந்துவாளே என்று கவன்றத் தோழிக்குத் தலைவி கூறியது.
பல் வீ படரிய பசு நனைக் குரவம் பொரிப் பூம் புன்கொடு பொழில் அணிக் கொளாஅ சினை இனிது ஆகிய காலையும் காதலர் பேணார் ஆயினும் பெரியோர் நெஞ்சத்துக் கண்ணிய ஆண்மை கடவது அன்று என வலியா நெஞ்சம் வலிப்ப வாழ்வேன் தோழி என் வன்கணான் ஏ அசை நிலை தலைவி இற்செறிக்கப்பட்டதை அறிவித்தும் தலைவன் களவொழுக்கத்தை விரும்பினனாக நீ வரைதலே தக்கது என்று தோழி கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை கானவனது சோர்வறிந்து குரங்கு தொட்ட பழம் அவன் படுவலை மாட்டியபின் பெறுதற்கு அரிதாதலைப் போல காப்போரில்லா நிலையில் நீ கண்டு அளவளாவிய தலைவி இற்செறிக்கப்பட்டபின் நின்னால் அணுகுதற்கு அரியவள் ஆவாள் என்பது குறிப்பு.
கலை கை தொட்ட கமழ் சுளைப் பெரும்பழம் காவல் மறந்த கானவன் ஞாங்கர் கடியுடை மரந்தொறும் படுவலை மாட்டும் குன்ற நாட தகுமோ பைஞ்சுனை குவளைத் தண் தழை இவள் ஈண்டு வருந்த நயந்தோர் புன்கண் தீர்க்கும் பயம் தலைப்படாஅ பண்பினை எனின் ஏ அசை நிலை தலைவியை உடன்போக்கு நயப்பக் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை கன் முழையிலுள்ள மேல் காற்று வீழ்த்திய கரிய அடியையுடைய வேங்கை மரத்தினது வாடிய பூவையுடைய கிளையைப் போல இறந்து கிடக்கும் இரா.
சாமிநாதையர் உரை அவனது நாட்டில் உள்ள யானை தன்னை எதிர்த்த மிகுவலியுடைய புலியைத் தான் எதிர்க்காமலே கொம்பினால் வீழச் செய்தது என்பதால் அந்நாட்டுக்குரியனாகிய தலைவனும் இடையூறுகளை எளிதில் வெல்லும் ஆற்றல் உடையவன் என்பதை உய்த்துணர வைத்தாள்.
நோற்றோர் மன்ற தோழி தண்ணெனத் தூற்றும் துவலை பனிக் கடுந் திங்கள் புலம் பயிர் அருந்த அண்ணல் ஏற்றொடு நிலம் தூங்கு அணல வீங்கு முலை செருத்தல் பால் வார்பு குழவி உள்ளி நிரை இறந்து ஊர் வயின் பெயரும் புன்கண் மாலை அரும் பெறல் பொருள் பிணி போகிப் பிரிந்து உறை காதலர் வர காண்போர் ஏ அசை நிலை பகலில் வந்து ஒழுகுவானைத் தோழி இரவில் வா என்றது.
தாழை தைஇய என்பதனால் மறைவும் கொடுங்கழி என்பதனாற் பிறர் புகாமையும் ஒலிக்கும் என்பதனால் நீவிர் உரையாடினும் அரவங் கேளாமையும் கருதி உரைத்தாள் ஆவள்.
இழை அணிந்து இயல்வரும் கொடுஞ்சி நெடுந்தேர் வரை மருள் நெடு மணல் தவிர்த்து நின்று அசைஇ தங்கினிர் ஆயின் தவறோ தெய்ய அசை நிலை தழை தாழ் அல்குல் இவள் புலம்பு அகல தாழை தைஇய தயங்கு திரை கொடுங்கழி இழுமென ஒலிக்கும் ஆங்கண் பெருநீர் வேலி எம் சிறுநல் ஊர் ஏ அசை நிலை தலைவன் இரவுக்குறி விரும்புதலைத் தோழி தலைவிக்குக் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை பிடியை நயந்த களிறு குன்றம் நண்ணும் என்றது நின்னை நயந்த தலைவன் ஊரார் அலருக்கு அஞ்சி மனையகத்தே இரவில் வருவான் என்ற குறிப்பை உணர்த்தியது.
மல்கு சுனை உலர்ந்த நல் கூர் சுர முதல் குமரி வாகை கோல் உடை நறு வீ மட மாத் தோகைக் குடுமியின் தோன்றும் கான நீள் இடை தானும் நம்மொடு ஒன்று மணம் செய்தனள் இவள் எனின் நன்றே ஏ தேற்றம் நெஞ்சம் நயந்த நின் துணிவு ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிவான் என்று அஞ்சி வருந்திய தலைவிக்குத் தோழி அவன் பிரியான் எனக் கூறி ஆற்றுவித்தது.
சாமிநாதையர் உரை யானைக் கோட்டிடைக் கொண்ட முல்லை எந்தக் கணத்தில் அதன் வாயுள் புகுமோ என அறியா நிலை இருத்தலைப் போல இவள் எப்பொழுது உயிர் நீப்பாள் என்ற நிலையில் இருப்பாள் என்று உவமையை விரித்துக் கொள்க.
யானைக் கொம்பினிடத்தே உதிர்ந்து வீழும் சிறிய பூக்களையுடைய முல்லைக் கொம்பைப் பொலவென்று பொருள் செய்து யானைக் கொம்பை நகிலுக்கும் முல்லை மலரைக் கண்ணீர்த் துளிக்கும் உவமையாக்குதலும் ஒன்று.
அடும்பு அடும்புக் கொடி அவிழ் அணி மலர் சிதைஇய மீன் அருந்தும் தடந்தாள் நாரை இருக்கும் எக்கர் தண்ணந்துறைவன் தொடுத்து அம் சாரியை நம் நலம் கொள்வாம் என்றி தோழி கொள்வாம் இடுக்கண் அஞ்சி இரந்தோர் வேண்டிய கொடுத்து அவை தா என் சொல்லினும் இன்னாதோ நம் இன் உயிர் இழப்பு ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்தபின் வேறுபட்ட தலைவியை நோக்கித் தோழி சொன்னது.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி முன் நின்று பனிக் கடுங்குரையம் குரை ஓர் அசை செல்லாதீம் எனச் சொல்லினம் ஆயின் செல்வர் கொல் ஓ அசை நிலை ஆற்று அயல் இருந்த இருந்தோட்டு அம் சிறை நெடுங்கால் கணந்துள் ஆள் அறிவுறீஇ ஆறு செல் வம்பலர் படை தலைபெயர்க்கும் மலையுடைக் கானம் நீந்தி நிலையாப் பொருட்பிணி பிரிந்திசினோர் ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவொடு வந்தவழி வரைவுக்கு நமர் நேரார் கொல்லோ?
தமிழண்ணல் உரை நண்டு கீறிய கோடு போன்ற சிறு நெறியை அலை வீசி கணப் பொழுதில் அழித்தது போல மணம் கைகூடியதும் ஊரார் கூறிய அலர் ஒழியும் என்பது உள்ளுறை.
இராகவையங்கார் உரை புன்னை மலரின் மணமும் புலாலின் நாற்றமும் ஒருங்கு வீசும் சேரி என்றது தலைவன் வரைவுக்கு உடன்படும் தமரும் வறிதே அலர் கூறும் ஆயமும் உடையதென்று நினைவிற்று.
வளையோய் உவந்திசின் விரைவு உறு கொடும் தாள் அளை வாழ் அலவன் கூர் உகிர் வரித்த ஈர் மணல் மலிர் நெறி சிதைய இழுமென உரும் இசை புணரி உடைதரும் துறைவற்கு உரிமை செப்பினர் நமர் ஏ அசை நிலை விரி அலர் புன்னை ஓங்கிய நாகம் புலாலம் சேரி அம் சாரியை இன் நகை ஆயத்தாரோடு இன்னும் அற்றோ இ அழுங்கல் ஊர் ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிந்த காலத்தில் தோழியிடம் தலைவி கூறியது.
ஆர்கலி வெற்பன் மார்பு புணையாக கோடு உயர் நெடு வரை கவாஅன் பகல் ஏ அசை நிலை பாடு இன் அருவி ஆடுதல் இனிது ஏ அசை நிலை நிரை இதழ் பொருந்தாக் கண்ணோடு இரவில் பஞ்சி வெண்திரி செஞ்சுடர் நல் இல் பின்னு வீழ் சிறுபுறம் தழீஇ அன்னை முயங்க துயில் இன்னாது ஏ அசை நிலை பரத்தையிற் பிரிந்து வாயில் வேண்டிச் சென்ற தலைவனுக்கு வாயில் மறுத்தது.
நீர் நீடு ஆடின் கண்ணும் சிவக்கும் ஆர்ந்தோர் வாயில் தேனும் புளிக்கும் தணந்தனை ஆயின் எம் இல் உய்த்துக் கொடுமோ மோ முன்னிலை அசை அம் தண் பொய்கை எந்தை எம் ஊர் கடும் பாம்பு வழங்கும் தெருவில் நடுங்கு அஞர் எவ்வம் களைந்த எம் ஏ அசை நிலை இரவுக்குறி வந்த தலைவனிடம் நொந்து கூறியது.
முனி படர் உழந்த பாடு இல் உண்கண் பனி கால் போழ்ந்து பணை எழில் ஞெகிழ் தோள் மெல்லிய ஆகலின் மேவர திரண்டு நல்ல என்னும் சொல்லை மன்னிய ஏனல் செந்தினை அம் சிறு தினை காக்கும் சேணோன் ஞெகிழியின் பெயர்ந்த நெடு நல் யானை மீன்படு சுடர் ஒளி வெரூஉம் வான் தோய் வெற்பன் மணவா ஊங்கு ஏ அசை நிலை தலைவன் பிரிவிடைத் தலைவியைத் தோழி வற்புறுத்தியது.
வீங்கு இழை நெகிழ விம்மி ஈங்கே எறி கண் பேதுறல் ஆய் கோடு இட்டு சுவர்வாய் பற்றும் நின் படர் சேண் நீங்க வருவேம் என்ற பருவம் உதுக்காண் தனியோர் இரங்கும் பனி கூர் மாலை பல் ஆன் கோவலர் கண்ணிச் சொல்லுப அன்ன முல்லை வெண்முகை ஏ அசை நிலை பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் வாயில் வேண்டிப் பெறாது தானே புக்குக் கூடியது கண்டு தோழி உரைத்தது.
கொடிச்சி கைக்குளிரினின்றும் எழும் ஒலி சிலம்பினின்று எழும் ஒலி போலத் தோன்றும் நாடன் என்றது தனது மார்பு தர வந்த நோய் தெய்வம் தர வந்தது என பிறர் கருதுவதற்குக் காரணமான தலைவன் என்னும் உள்ளுறை தோற்றிற்று.
வெறி என உணர்ந்த வேலன் நோய் மருந்து அறியான் ஆகுதல் அன்னை காணிய அரும் படர் எவ்வம் இன்று நாம் உழப்பினும் வாரற்க தில் இடைச் சொல் தோழி சாரல் பிடிக் கை அன்ன பெருங்குரல் ஏனல் செந்தினை உண் கிளி கடியும் கொடிச்சி கைக் குளிர் சிலம்பின் சிலம்பும் சோலை இலங்கு மலை நாடன் இரவினான் ஏ அசை நிலை வரைவு மலிந்தவழித் தோழி நன்கு ஆற்றினாய் என்றாட்குத் தலைவி சொன்னது.
முருகு அயர்ந்து வந்த முதுவாய் வேல சினவல் ஓம்புமதி வினவுவது உடையேன் பல் வேறு உருவில் சில்அவிழ் மடையொடு சிறு மறி கொன்று இவள் நறு நுதல் நீவி வணங்கினை கொடுத்தி ஆயின் அணங்கிய விண் தோய் மா மலைச் சிலம்பன் ஒண் தார் அகலமும் உண்ணுமோ பலி ஏ அசை நிலை பிரிவு உணர்த்தப்பட்ட தோழி தலைவனிடம் கூறியது.
கண்ணி மருப்பின் அண்ணல் நல் ஏறு செங்கால் பதவின் வார் குரல் கறிக்கும் மடக் கண் மரையா நோக்கி வெய்துற்று புல் அரை உகாஅய் வரி நிழல் வதியும் இன்னா அருஞ்சுரம் இறத்தல் இனிதோ பெரும இன் துணை பிரிந்து ஏ அசை நிலை வேறொரு பரத்தை தன்னை புறங்கூறினாள் எனக் கேட்ட இற்பரத்தை அப்பரத்தையின் பாங்காயினர் கேட்பக் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை பிணக்கையுடைய கொடிப் பிரம்புகளைப் போன்ற கோடுகள் பொருந்திய புறத்தையுடைய நீர் நாய் பிரம்பின் தூற்றிலுள்ள நீர்நாய் என்றலும் பொருந்தும்.
அரில் பவர்ப் பிரம்பின் வரிப்புற நீர்நாய் வாளை நாளிரை பெறூஉம் ஊரன் பொற் கோல் அவிர் தொடி தற்கெழு தகுவி என் புறங்கூறும் என்ப தெற்றென வணங்கு இறை பணைத்தோள் எல் வளை மகளிர் துணங்கை நாளும் வந்தன அவ்வரை கண் பொர மற்று அதன் கண் அவர் மணம் கொளற்கு வரும் மள்ளர் போர் ஏ அசை நிலை யான் வரையும் அளவும் தலைவி ஆற்றுவாளோ என்று கேட்ட தலைவனிடம் இவள் ஆற்றாள் என்று தோழி கூறியது.
கோடு ஈர் இலங்கு வளை நெகிழ நாளும் பாடு இல கலிழ்ந்து பனி ஆனா ஏ அசை நிலை துன் அரு நெடு வரை ததும்பிய அருவி தண்ணென் முழவின் இமிழ் இசை காட்டும் மருங்கில் கொண்ட பலவின் பெருங்கல் நாட நீ நயந்தோள் கண் ஏ அசை நிலை தோழி செவிலித்தாய்க்கு அறத்தொடு நின்றது.
பால் வரைந்து அமைத்தல் அல்லது அவர் வயின் சால்பு அறிந்து அறிவதற்கு யாம் யார் ஓ அசை நிலை வேறு யான் கூறவும் அமையாள் அதன்தலை பைங்கண் மாச் சுனை பல் பிணி அவிழ்த்த வள் இதழ் நீலம் நோக்கி உள்ளகை பழுத கண்ணளாகி பழுது அன்று அம்ம அசை நிலை இ ஆய் இழை துணிவு ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைந்துக் கொள்வான் என்ற செய்தியைத் தலைவிக்கு உணர்த்திய தோழி தலைவி பேருவகை கொள்ளாமைப் பொருட்டுத் தலைவி ஐயுறு வண்ணம் கூறியது.
கொடியோர் நல்கார் ஆயினும் யாழ முன்னிலை அசைச் சொல் நின் தொடி விளங்கு இறைய தோள் கவின் பெறீஇயர் உவக்காண் தோழி அ வந்திசின் சின் முன்னிலை அசை தொய்யல் மா மழை தொடங்கலின் அவர் நாட்டு பூசல் ஆயம் புகன்று இழி அருவியின் மண்ணுறு மணியின் தோன்றும் தண் நறுந்துறுகல் ஓங்கிய மலை ஏ அசை நிலை வரைவுக்குரிய முயற்சிகள் மிகுதியாக நிகழ்வதைத் தோழியால் உணர்ந்த தலைவி கூறியது.
மெல்லியலோயே மெல்லியலோயே நல் நாள் நீத்த பழி தீர் மாமை வன்பின் ஆற்றுதல் அல்லது செப்பின் சொல்லகிற்றாம் மெல்லியலோயே சிறியரும் பெரியரும் வாழும் ஊர்க்கு ஏ அசை நிலை நாள் இடைப்படாஅ நளி நீர் நீத்தத்து திண் கரைப் பெரு மரம் போல தீது இல் நிலைமை முயங்குகம் பல ஏ அசை நிலை தலைவிக்கு உடன்போக்கு உணர்த்தியது.
இராகவையங்கார் உரை செல்வாம் எனத் தோழி தன்னை உளப்படுத்தித் தன்மைப் பன்மையாற் கூறினாள் என்பது தோழியும் உடன்போதல் வழக்கு இன்மையால் இயையாமை காண்க.
அத்த வாகை உழிஞ்சில் அமலை வால் நெற்று அரி ஆர் சிலம்பின் அரிசி ஆர்ப்ப கோடை தூக்கும் கானம் செல்வாம் தோழி நல்கினர் நமர் ஏ அசை நிலை தலைவி தன்னைப் புறனுரைத்தாள் என்பது கேட்டுப் பரத்தை தலைவியின் தோழியர் கேட்பக் கூறியது.
பொய்கை ஆம்பல் அணி நிற கொழு முகை வண்டு வாய் திறக்கும் தண் துறை ஊரனொடு இருப்பின் இரு மருங்கினம் ஏ அசை நிலை கிடப்பின் வில்லக விரலின் பொருந்தி அவன் நல் அகம் சேரின் ஒரு மருங்கினம் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த காலத்தில் வற்புறுத்தும் தோழிக்குத் தலைவி கூறியது.
இராகவையங்கார் உரை இவள் கானலில் உள்ள போது இவள் கூழையில் ஊதை தூற்றிய மணல் இங்கு மனைக்கண் வந்த பின்னரும் அக்கூழையினின்று உதிர்தல் கருதிற்று.
பனைத் தலை கருக்கு உடை நெடு மடல் குருத்தொடு மாய கடு வளி தொகுத்த நெடு வெண்குப்பை கணம் கொள் சிமைய அணங்கும் கானல் ஆழி தலை வீசிய அயிர்ச் சேற்று அருவி கூழை பெய் எக்கர்க் குழீஇய பதுக்கை புலர் பதம் கொள்ளா அளவை அலர் எழுந்தன்று இ அழுங்கல் ஊர் ஏ அசை நிலை அலர் மிக்கவிடத்து வருந்திய தலைவியிடம் தோழி உரைத்தது.
சோமசுந்தரனார் உரை குரங்கு தோண்டிய பலாக்கனி சிறுகுடியின்கண் சென்று கமழும் என்றதன்கண் தலைவனோடே கொண்ட நட்பு ஊரவர் அறிய வெளிப்படுதல் வரைதற்கு ஏதுவாய்ச் சிறக்கும் என உள்ளுறை காண்க.
நிலம் புடை பெயரினும் நீர் தீ பிறழினும் இலங்கு திரைப் பெருங்கடற்கு எல்லை தோன்றினும் வெவ்வாய்ப் பெண்டிர் கெளவை அஞ்சி கேடு எவன் உடைத்து ஓ அசை நிலை தோழி நீடு மயிர் கடும் பல் ஊக கறை விரல் ஏற்றை புடைத் தொடுபு தொடுபு எச்சத்திரிபு தொட என்னும் பொருட்டு உடையூ பூ நாறு பலவுக்கனி காந்தள் அம் சிறுகுடி கமழும் ஓங்கு மலை நாடனொடு அமைந்த நம் தொடர்பு ஏ அசை நிலை தலைவன் வரைவொடு புக்க காலத்துத் தமர் அவனை ஏற்றுக்கொண்டாராக யான் அறத்தொடு நிற்றதால் இது நிகழ்ந்தது என்று தோழி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை தூக்கணாங்குருவியின் கூடு ஒருவழிப்படாது பல்லாற்றானும் பின்னப்பட்டிருத்தலானே பல்லாற்றானும் மயங்கி அலர் தூற்றும் ஊர்க்கு உவமை ஆயிற்று.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி இன்று அவர் வாரார் ஆயின் ஓ அசை நிலை நன்றே சாரல் சிறு தினை விளைந்த வியன் கண் இரும் புனத்து இரவு அரிவாரின் தொண்டகச் சிறு பறை பானாள் யாமத்தும் கறங்கும் யாமம் காவலர் அவியாமாறு மாறு ஓர் இடைச் சொல் ஏ ஈற்றசை .
மலர் ஏர் உண்கண் மாண் நலம் தொலைய வளை ஏர் மென் தோள் ஞெகிழ்ந்ததன் தலையும் மாற்று ஆகின்று ஏ அசை நிலை தோழி ஆற்றலை ஏ அசை நிலை அறிதற்கு அமையா நாடனொடு செய்து கொண்டது ஓர் சிறு நல் நட்பு ஏ அசை நிலை
இன்று யாண்டையனோ தோழி குன்றத்து பழங்குழி அகழ்ந்த கானவன் கிழங்கினொடு கண் அகன் தூமணி பெறூஉம் நாடன் அறிவு காழ்க்கொள்ளும் அளவை செறி தொடி எம் இல் வருகுவை நீ என பொம்மல் ஓதி நீவியோன் ஏ அசை நிலை
விசும்பு கண் புதைய பாஅய் வேந்தர் வென்று எறி முரசின் நன் பல முழங்கி பெயல் ஆனாதே வானம் காதலர் நனி சேய் நாட்டர் நம் உன்னலரே யாங்குச் செய்வாம் கொல் அசை நிலை தோழி ஈங்கைய வண்ண தொட்டால் சுருங்கி துய் மலர் உதிர முன்னர் தோன்றும் பனி கடு நாள் ஏ அசை நிலை