sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அது கிடைக்கிற வரைக்கும் எதார்த்ததில புரியறதுமில்ல நாமும் அதன் மொத்த வீச்சமும் புரிஞ்சிக்கிற வரைக்கும் விடவுமாட்டோம் இல்லையா?
ஆமா இப்ப படிச்சிட்டிருக்கற புத்தகம்ன்னு கேட்டப்ப வ.உசி புத்தகத்தை என் அடுத்த பதிவில் குறிப்பிட்டிருக்கேன் தெகா.. அதுல என்ன புதுசான்னு கேட்டா ஒன்னும் இல்ல .. வாழ்க்கையோட பல பக்கங்களில் அமைதிக்கு என்ன வழின்னு.
தகவல் தொழில்நுட்பம்பிபிசி தமிழ்வணிகம்வேலை வழிகாட்டிதமிழகம்தேசியம்உலகம்அறிவோம்நாடும் நடப்பும்சுற்றுச்சூழல் சினிமா செய்திபேட்டிகள்கிசுகிசுவிமர்சனம்முன்னோட்டம்உலக சினிமாஹாலிவுட்பாலிவுட்கட்டுரைகள்மறக்க முடியுமாட்ரெய்லர்படத்தொகுப்பு ராசி பலன்எண் ஜோதிடம்சிறப்பு பலன்கள்டாரட்கேள்வி பதில்பரிகாரங்கள்கட்டுரைகள்பூர்வீக ஞானம்ஆலோசனைவாஸ்து பகோடா விற்பனை செய்வதும் வேலைவாய்ப்புதான் என்று பாஜக தேசிய தலைவர் அமித் ஷா கூறியுள்ளது பெரும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இதைத்தொடர்ந்து பகோடா விற்பதும் வேலைவாய்ப்பு என்று சொல்லும் பாஜக் பிச்சை எடுப்பதையும் வேலைவாய்ப்பு என சொல்லக் கூடும் பா.சிதம்பரம் கூறியிருந்தார்.
படத்தின் முதல் பாதியில் ஜல்லிக்கட்டு பற்றி இருந்தாலும் இரண்டாவது பாதியில் வரும் கதை ஹீரோவின் பெர்சனல் வாழ்கையில் உள்ள பிரச்சனை நோக்கி நகர தொடங்கும் அதிலிருந்து ஹீரோ வில்லன் சண்டை காட்சிகள் நோக்கி சென்றுவிடும்.
படத்தில் மெரீனாவில் நடைபெற்ற போராட்டத்தை மையமாக கொள்ளாமல் போராட்டத்திற்கு காரணம் கிராமத்தில் தான் பிரச்சனை வருகின்றது அதனால் தான் ஜல்லிக்கட்டு நடைபெறவில்லை அதற்கு தான் ஜல்லிக்கட்டு வேண்டும் என்று போராட்டம் தோன்றியது.
இப்படத்தின் கதைக்கு பொருத்தமாக மீனாட்சி இருந்தார்.மீனாட்சியின் நடிப்பை நன்றாக வெளிக்கொண்டு வந்துள்ளார் இயக்குனர் .. முத்தையா.
போஸ் டைம்ஸ் ஆப் அட்வென்சர் என்னும் இரு வார விளம்பர செய்தித்தாள் மதுரை மாவட்ட மக்களின் பயன்பாட்டிற்காக ஆரம்பிக்கப்... மதுரையில் உள்ள தமிழ் வாசகர்கள் செய்திகளை உடனடியாகவும் எளிதாகவும் படிக்கும் வகையில் நவீன தொழில் நுட்ப வசதிகளுடன்...
ஆனால் இன்றைய நாளில் மனிதர்கள் அன்பினை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு ஆணவத்தை அலங்காரமாக அணிந்து கொண்டு இன்னல்களை இருகரம் கூப்பி வரவேற்கின்றனர்.
ஆனால் இன்றைய அவசர யுகத்தில் சில மனிதர்கள் தான் சிறந்தவன் மற்றவர்கள் யாரும் தனக்கு நிகரில்லை என்ற எண்ணத்தோடு வாழ்கிறார்கள்.
இன்றைய மனிதர்களுக்கு குடும்பத்திலும் பணிபுரியும் இடத்திலும் நாள்தோறும் எத்தனையோ வேலை நெருக்கடிகளும் மனஅழுத்தங்களும் இருக்கின்றன.
பரபரப்பான வாழ்க்கையில் பம்பரமாக சுழலும் மனிதர்களுக்கு அடுத்தவர்களின் கர்வமான போக்கு மனவருத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.நாம் அனைவரும் பள்ளி கல்லுாரியில் படிக்கும் வரை நல்ல நண்பர்களாகவே வாழ்கிறோம்.
நண்பனின் துன்பத்தை நம் வெற்றியாகவும் நினைத்து மகிழ்ந்து அத்தனை உணர்வுகளையும் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.ஆனால் பணிபுரியும் இடங்களில் மட்டும் மனிதர்களுக்கு இடையே முரண்பாடுகள் தென்படுகின்றன.
ஒவ்வொருவரும் தான் மற்றவரை விட உயர்ந்தவர்கள் என்றும் அடுத்தவர்கள் நம்மைவிட சாதாரணமானவர்கள் என்றும் மதிப்பிட்டு அவர்கள் மனதை காயப்படுத்துகிறார்கள்.அன்பு செலுத்தி பாருங்கள் இன்றைய காலக்கட்டத்தில் ஒவ்வொருவரும் உறவினர்களைகூட தினந்தோறும் பார்ப்பதோ பேசுவதோ கிடையாது.
கசப்பான சூழலுடன் இருந்தால் நாட்கள்கூட யுகமாக மாறிவிடும்.இளமை காலத்தில் வெகுளித்தனமாக இருப்பவர்கள்கூட வயது கூடும்போது மன வியாதியை தேடிச்சென்று பெற்று திருப்தி அடைகின்றனர்.
வீடுகளில் மாமியார்கள் என்றால் மருமகளிடம் ஆதிக்கத்தை காட்ட வேண்டும் என்றோ பணிபுரியும் இடத்தில் சீனியர்கள் ஜூனியரிடம் ஆதிக்கத்தை செலுத்த வேண்டும் என்பதோ கட்டாயமில்லை.
ஒரு செயலை தன்னால் செய்ய முடியும் என்று நினைப்பது ஆரோக்கியமான சிந்தனை தன்னால் மட்டுமே செய்ய முடியும் என்று நினைப்பது ஆபத்தான சிந்தனை.
இரண்டு குழந்தைகள் உள்ள வீட்டில் ஒரு மாம்பழம் மட்டுமே உண்ணக் கிடைத்தால் தனக்கு மாம்பழம் பிடிக்காது என்றுக்கூறி அதை தன் பிள்ளைகளுக்கு பிரித்துக்கொடுப்பவர்தான் அம்மா.மன்னிக்கும் மனப்பான்மையை நம் தந்தையிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே உங்கள் கோபத்தை உங்கள் நண்பர்கள் பொறுத்துக்கொண்டு மவுனமாக சென்றுவிட்டால் உங்களை பார்த்து பயந்ததாக அர்த்தமில்லை.
சில நாட்கள் கழித்து செருப்பு கொடுக்க நண்பரின் வீட்டிற்கு வந்தவரின் தந்தை இறந்துவிட்டதால் இடுகாட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லும்போது கடும் மழை பெய்தது.
அந்த தெருவில் உள்ள அதே நண்பனின் வீட்டிற்கு சென்று மழை அதிகமாக பெய்வதால் சிறிது நேரம் என் அப்பாவின் பிணத்தை உன் வீட்டில் வைத்துக்கொள்கிறாயா என கேட்க நண்பன் கடும் கோபத்துடன் திட்டி கதவை மூடிவிட்டான்.
மற்றவர்கள் செய்தது தவறு என்று தெரிந்தால் மன்னிப்பு வழங்க தயங்காதீர்கள்.எப்போதும் நம் அருகில் உள்ளவர்களது சின்னசின்ன சந்தோஷங்களை பகிர்ந்துக்கொள்ளுங்கள்.
எங்கேயோ உள்ள ஒரு நபர் செய்த சாதனையை பாராட்டும் உங்கள் மனது நாள் முழுவதும் உங்களுடனேயே வாழ்கிறவரை ஏன் பாராட்ட தயங்குகிறது.
டெங்கு காய்ச்சல் பரவலுக்கு கொசுக்கள் காரணமாக உள்ள நிலையில் கொசுக்கள் மூலமாகவே ஒரு நகரம் முழுதும் டெங்கு காய்ச்சலைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளனர் ஆஸ்திரேலியாவைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள்.
திருமணத்திற்கு பின்னர் ரங்கஸ்தலம் நடிகையர் திலகம் இரும்புத்திரை உள்ளிட்ட பல படங்களில் நடித்ததோடு அது நல்ல வரவேற்பும் கிடைத்தன.
ஆனால் இவ் அவசர உலகில் வெளிமனத்தின் ஆட்சி அவனை ஆட்டிப் படைப்பதனாலே அவன் தினமும் தோல்விகளை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
ஆனால் அவசர நிலையில் அதை இன்றே முடித்துவிடு என்று வெளிமனத்தின் சொல் கேட்டு சென்று ஏமாந்து வந்து நொந்து கொண்டவர்களை நான் அவதானித்திருக்கிறோம்.
ஏன் குடும்பத்தில் கூட மனைவி ஒரு அலுவலாக வெளிக்கிட கணவன் தன் உள் மனதில் தோன்றியதை கூறி தடுத்திட அதனை மீறி சென்று அவள் ஏமாந்து வந்து மனுசனின் மனம்போல அது சரிவரவில்லை என்று கணவனில் குற்றம் சாட்டுவதனை நாம் அவதானித்து இருக்கிறோம்.
என்ற அறிஞர் தமது புத்தகத்தில் துர்காவிற்கும் ஈனன்னாவிற்கும் தொடர்புஇருப்பதை எடுத்து காட்டியுள்ளார் .மிக அற்புதமான தெய்வீகப்பாடலாகியஏண் உடு அன்னா எனும் அம்மையாரின் ஈனன்னை சீர்பியம் என்ற பாடலைதமிழ் படுத்தி சில குறிப்புக்களையும் தந்து ஓர் விருந்தாகப் படைக்கிறார்முனைவர் கி.லோகநாதன்இந்த அம்மையார் ஏறக்குறைய கி.மு.
சர்வ மெய்களின் அன்னை தெள்ளிய ஒளி வடிவினள் நின் அன்னைநில் அல்லது நீள் என்ற அடியில் பிறந்து உயர்ந்தவள் என்ற கருத்தில்அன்னைக்கும் அக்கைக்கும் வழங்கிய சொல் நம் என்றும் நன் என்றுசங்க இலக்கிய வழக்கில் உண்டு.
சர்ர சர்வ அனைத்தும் இதன்அடியில் பிறந்தனவே சர்வம் சகஸ்ரம் ஆயிரம் போன்ற சொற்கள்.இத்தகையவடமொழி சொற்களின் மூலம் சுமேருத் தமிழே என்று தெரிகின்றது.
ஒள் ஒளி தெள்ளிய இங்கு அகர ஈறுஇன்றும் தமிழில் பெரிஅ சிறிஅ என்பனபோன்ற சொற்களில்விளங்கும் பெயரடை உணர்த்தும் இலக்கணச் சொல்லே மிகப் பிரகாச ஒளியையே ஆடையாக தரித்துள்ள அழகிய மாது விண்ணிலும்புவியிலும் இருக்கும் அனைத்தாலும் விரும்பப்படுகின்றவள்.
மேளம் மெள்ளம் வெள்ளம் வெள்ளை அல்லது மெருகு மேரம்மேலம் பிரகாசமான மெருகுடைய கூறு கூறை கூறுசெய்யப்பட்டு உடுக்கப்படும் ஆடை காங்க காமம்விரும்பும் வான் ஊரத்திய இங்கு அத்து சாரியை ஆகும்.வடமொழியில் இதுவே அஸ்ய என்று மிக விரிவாக வழங்கி வருகின்றது.
அன்னையாகிய நின்னா சர்வ மெய்களின் தலைவி என்பதோடு தெள்ளியஒளியானவள் என்றும் சீர் மிகு பெண் மை என்பதோடு தூயவெள்ளொளியையே அணிந்திருப்பவள் கூறு என்றும்உலகில் ஊர்விண்ணில் உள்ள அனைவராலும் விரும்பப்படுகின்றவள் காங்க காம என்றும் பொருள் படும்.சர்வ மெய்களின் நின்னா என்பதை இன்று தத்துவநாயகி என்போம்.
தெள்ளிய ஒளி என்பதை பரஞ்சுடர் என்றும் பராபரைஎன்றெல்லாம் கூறுவோம் சீர் மிகு மங்கையாகிய இவள் தூய வெள்ளொளியையே ஆடையாகஅணிகின்றாள் என்னும் போது அவள் ஒளிப்பிரகாசமாய் அன்றே இந்தஅம்மையார் கண்களுக்கு காட்சி தந்துள்ளது மெய்யாகின்றது.எல்லாதத்வங்களின் நாயகியாக விளங்கும் அம்மை பரஞ்சுடராக தூயவெள்ளொளியில் தெள்ளிய ஒளியில் சுடரும் அவளை மாந்தர்களும்தேவர்களும் விரும்புகின்றார்கள் என்றால் என்ன பொருள்?
வெள்ளொளிப் பிழம்பு வீடுபேறு அளிக்கும் ஞானத்தின் வடிவு யார்இறைவனை ஒளி வடிவில் தரிசிக்கின்றார்களோ அவர்களே மேலானஞானிகள் ஆகின்றார்கள்.
இந்த ஞான தரிசனத்தைப் பெற்று உய்ய வேண்டும் என்ற வேட்கை எல்லாஉயிர்களுக்கும் இருக்கின்றது என்பதே இங்கு அம்மையார் விளம்பும்மெய்ஞானக் கருத்து ஆகும் என்கிறார் முனைவர் கி.லோகநாதன்.
அவளே எல்லா தத்துவங்களின் தலைவி எனும் போதுதானே மண்ணிலும் விண்ணிலும் நடக்கும் எல்லா தத்துவக் கூத்துகட்கும்தராதலமாக அமைகின்றாள் என்று மேலும் முனைவர் கி.லோகநாதன்கூறுகின்றார்.
பதாகை ஆரம்பத்தில் கவிதை எழுதத்தொடங்கியபோது எண்சீர்விருத்தம் ஆசிரியப்பா வடிவில் எழுதத்தொடங்கி பின்னர் குறுங்காவியங்கள் எழுதியதாக ஒரு பேட்டியில் படித்திருக்கிறேன்.
ஒரே ஒரு பாடல் வரியை எங்கள் மனத்தில் பதியவைப்பதற்காக ஒரு வகுப்புநேரம் முழுதும் நீளும் அளவுக்கு அந்த வரி சார்ந்த வரலாற்றையே கதையாக எடுத்துச் சொல்வதில் ஆற்றல் மிகுந்தவர்களாக இருந்தார்கள்.
நளவெண்பாவிலிருந்து எங்களுக்குப் பாடமாக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு நாலுவரி வெண்பாவைச் சொல்லிக் கொடுப்பதற்காக நளன் சரித்திரத்தையே கதையாகச் சொல்லி விளக்கியவர்கள் அவர்கள்.
ஒருநாள் காலை ஏரிக்கரையில் இருந்து திரும்பிவரும்போது தொலைவில் ஒரு நாவல்மரத்தின் அருகில் ஏராளமான காக்கைகள் கூடி இரைச்சலிடும் ஓசையைக் கேட்டேன்.
அன்று முழுக்க அந்தக் காட்சியை என் மனம் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட முறைகள் மீண்டும்மீண்டும் உருவாக்கி கண்கொட்டாமல் பார்த்தபடி இருந்தது.
தொலைபேசித் துறையில் கர்நாடக மண்டலத்தில் இளம்பொறியாளர் பதவிக்கான நேர்காணலில் கலந்துகொள்வதற்காக புதுச்சேரியிலிருந்து பெங்களூருக்குச் சென்றிருந்தேன்.
மருத்துவச்சான்றிதழ் எடுக்கச் சென்ற இடத்தில் கைச்செலவுக்கு வைத்திருந்த பணத்தை சீல் போட்டுத் தருகிறவருக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுக்க நேர்ந்ததால் அன்றும் சாப்பிடமுடியவில்லை.
நீ என்னடா என்றால் முட்டாள் மாதிரி விட்டுவிடுகிறேன் விட்டுவிடுகிறேன் என்று சின்னப்பிள்ளைமாதிரி அழுதுகொண்டு வந்து நிற்கிறாய் போ போய் ஒழுங்காக பயிற்சியை முடிக்கிற வேலையைப் பார் என்று புத்தி சொல்லி அனுப்பிவைத்துவிட்டார்.
பசியின் எல்லையில் பெட்டியில் தேடித் துழாவி கைக்குக் கிடைத்த பத்து பைசாவுக்கு ஒரு வாழைப்பழம் வாங்கிச் சாப்பிட்டுவிட்டு தோலைத் தூக்கிவீச மனமில்லாமல் வெற்றிலை மடிப்பதுபோல அதையும் மடித்துக் கடித்துத் தின்றதும்.
தின்று முடித்து திரும்பிய கணத்தில் பேருந்துக்குள்ளிருந்து என்னையே உற்றுப் பார்த்தபடி இருந்த இளம்பெண்ணின் பார்வையைக் கண்டு துணுக்குற்றதும் துல்லியமான காட்சிகளாகத் தெரிந்தன.
கவிதையாக இருந்தாலும் சரி சிறுகதையாக இருந்தாலும் சரி எனது மனபாரத்தை சிறிது நேரம் இறக்கிவைத்து இளைப்பாறுவதற்கு உதவும் சுமைதாங்கிக்கற்களாக உதவியிருக்கின்றன.
பதாகை நாஞ்சில் நாடன் சிறப்பிதழில் வந்த ஒரு கட்டுரையை பாராட்டி நண்பர் சுனில் கிருஷ்ணனிடம் சோழகக்கொண்டலின் மின்அஞ்சல் முகவரி பெற்றுக் கொண்டீர்கள் என்பது இங்கு நினைவுக்கு வருகிறது.
உங்களால் எப்படி எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கையையும் போராடும் உறுதியையும் கசப்பு தட்டாத பார்வையையும் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடிந்திருக்கிறது?
ஆறாம் வகுப்பில் சேர்வதற்காக உயர்நிலைப்பள்ளிக்கு வந்த பிறகு ராமசாமி அதியமான் ரங்கநாதன் ராதாகிருஷ்ணன் சாம்பசிவம் என தொடர்ச்சியாக நல்ல ஆசிரியர்கள் பாடம் எடுத்தார்கள்.
நான் எழுதிக்கொண்டு செல்லும் கவிதைகளைப் படிப்பதிலோ அல்லது யாப்புத் திருத்தங்கள் செய்துகொடுப்பதிலோ என் ஆசிரியர் ராதாகிருஷ்ணன் ஒருபோதும் சலித்துக்கொண்டதே இல்லை.
இலக்கியம் என்னும் வகைமைக்குள் வந்த பிறகு இராஜேந்திரசோழனும் பிரபஞ்சனும் நான் அவசியமாகப் படிக்கவேண்டிய நூல்களின் பெயர்களைப் பரிந்துரைத்ததுண்டு.
மாலைநேரக் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்தபடி இரவுநேரத்தில் என்னோடு வேலை செய்த நண்பர் பல ஆங்கில எழுத்தாளர்களை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.
கர்நாடகத்துப் பணியிடங்களில் என்னை மிகவும் நன்றாக அறிந்த ஒன்றிரண்டு பேர்களைத் தவிர பலருக்கு என் எழுத்துப் பணிகளைப்பற்றி எதுவும் தெரியாது.
எனவே அவர்களுக்காக உங்கள் கல்வி மற்றும் பணிச்சூழல் குறித்து சிறிது விளக்கமாகச் சொல்ல முடியுமா அதாவது என்ன படித்தீர்கள் என்ன வேலை செய்கிறீர்கள் என்ற விஷயம்.
மேலும் கடந்த சில மாதங்களாக உங்களைத் தொடர்பு கொண்டதில் நிறைய பயணம் மேற்கொள்கிறீர்கள் என்று தெரிகிறது சில இடங்களில் தொலைதொடர்பு வசதிகூட இருப்பதில்லை.
சுந்தர ராமசாமி அசோகமித்திரன் தி.ஜானகிராமன் போன்றோர் படைப்புகளில் தன்னெழுச்சிக்குத் தரும் முக்கியத்துவத்தை கிராஃப்டுக்கும் கொடுத்தார்கள்.
நீங்கள் எழுதத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் சிறுகதை என்பதை கிராஃப்ட் எனும் வடிவமாகப் பார்க்கும் போக்கும் அதிகமாக அமைந்திருந்தது இல்லையா?
ஆனால் சிறுபத்திரிகை உலகில் அதே வாக்கியத்தைச் சொல்லி விவாதத்தை உருவாக்கியவர்கள் விமர்சகர்களும் விமர்சகர்களாக விரும்பியவர்களும்.
கிராப்ஃட் நுட்பத்தை வைத்துக்கொண்டு இதற்கு மாற்றான எழுத்துகளை உருவாக்குவதன் மூலம் தமிழிலக்கியத்தை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்ல முடியும் என்றும் சொல்லப்பட்டது.
ஓர் ஒற்றையடிப்பாதையில் எந்த அவசரமும் இல்லாமல் நாலாபக்கங்களிலும் வேடிக்கை பார்த்தபடி நடந்துபோய்க்கொண்டிருக்கிறோம் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
அப்போது நமக்குப் பின்னால் இரண்டு சக்கர வண்டிகளும் நான்கு சக்கர வண்டிகளும் சர்புர்ரென்று சத்தமெழுப்பியபடி ஒன்றையடுத்து ஒன்றாக வருவதைப் பார்க்க நேர்ந்தால் எப்படி இருக்கும்?
பாரதியாரின் கண்ணம்மா பாடல்களை பள்ளிக்கூடப் பாடத்தைப் படிப்பதுபோல ஒரு சிறுமி படித்துக்கொண்டு செல்வதைக் கேட்பதற்கும் ஒவ்வொரு வரியிலும் இழையோடும் பொருளை உள்வாங்கிக்கொண்டு உயிர்ப்போடு ஒரு பெண் பாடுவதைக் கேட்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டு அல்லவா?
பதாகை உங்களுடைய ஆரம்பகாலக் கதைகளிலிருந்து வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் காட்டும் வடிவத்தை நீங்கள் சிரத்தையாக மேம்படுத்தி வந்துள்ளீர்கள் எனும்போது புனைவுகளில் சோதனை முயற்சிகளை உங்கள் மனம் எப்படி எதிர்கொண்டது?
மரபான ஒரு வடிவம் தொடர்ச்சியாக கையாளப்பட்டு கையாளப்பட்டு ஒரு கட்டத்தில் கைப்பழக்கமாகிவிடும்போது ஒரு சலிப்பு உருவாகும் அல்லவா?
சலிப்பு என்பது ஒவ்வொரு எழுத்தாளனுக்கும் ஒவ்வொரு மொழியிலும் எப்போதும் இருக்கக்கூடிய ஒன்றுதான் என்னும் உண்மை உறைத்தது.
கிராமத்துச்சாலை நகரத்துச்சாலை மலைப்பாதை காட்டுவழி பாறைகள் அடர்ந்த பாதை பாலைவனத்தின் பாதை என ஒவ்வொன்றாக கடந்துசென்றபடியே இருக்கிறான் குதிரைவீரன்.
பதாகை இன்றைக்கு எழுத வரும் புதியவர்களின் கதைகளைத் தொடர்ந்து படித்து வருபவர் என்பதால் இந்த கேள்வி பொதுவாக ஆரம்பகட்ட எழுத்தாளர்கள் புனைவு வடிவங்களில் அதிகம் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் எனப்பரவலான குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படுகிறது?
பாவண்ணன் ஆரம்பகட்ட எழுத்தாளர்கள் புனைவு வடிவங்களில் அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் என்பதை ஒரு பொது மதிப்பீடாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.
பதாகை தமிழ் இலக்கிய சாதனைகள் சிறுகதைகளில் நிகழ்த்தப்பட்டுவிட்டன எனும் வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் இனி வரும் காலத்தில் கட்டுரை வடிவிலான கதைகளும் சுய அனுபவங்களை எவ்விதமான உட்புகுத்தலும் இல்லாது அந்தந்த வடிவிலேயே எழுதுவதும் சிறுகதைக்கான போக்காகக் கொள்ளலாமா?
குறைந்தபட்சம் இன்னும் ஒரு ஐம்பது ஆண்டு காலத்துக்காவது இப்போது உள்ள மரபான கதைகூறல் போக்கே முக்கியப் போக்காகத் தொடரும் என்றே எண்ணுகிறேன்.
அறுபது விழுக்காடு எழுபது விழுக்காடு என அரசாங்கப் புள்ளிவிவரம் சொன்னாலும் உண்மையான கல்வியறிவு பெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை அதைவிடக் குறைவானதாகவே இருக்கும்.
சாகித்ய அகாதெமி வழியாக ஆங்கிலத்திலும் இந்தியிலும் வெளிவரும் காலாண்டிதழ் இந்திய மொழிகளின் கவிதை சிறுகதைகளை தொடர்ந்து வெளியிட்டு வருகிறது.
பதாகை பொம்மைக்காரி சிறுகதைத் தொகுப்பு முன்னுரையில் ..பல சிறுகதைகளை ..நிகழ்காலக் காட்சிகள் அளித்த மன எழுச்சியால் இறந்தகாலத்தைத் தேடிப்போன கதைகள் என வகைப்படுத்தியுள்ளீர்கள்.
அந்தக் காட்சி நம் மனத்தின் நினைவடுக்குகளில் எங்கோ ஒரு மூலையில் ஒடுங்கியிருக்கும் இன்னொரு காட்சியை இழுத்துவந்து நிறுத்திவிடும்.
ஒரு எழுத்தாளனின் நேரடி அனுபவங்கள் அவனது படைப்பில் எப்படி வெளிப்படுகின்றன எதை எடுத்து எதை விடுகிறான் அனுபவம் எப்படி புனைவாக மாறுகிறது?
பதாகை பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைத் தொகுப்புகள் நான்கு நாவல்கள் பதினெட்டு கட்டுரைத் தொகுப்புகள் இருபதுக்கும் மேற்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் சாகித்திய அகாதெமி உட்பட ஐந்து விருதுகள்.
ஓடுவதில் மிகவும் விருப்புமுள்ள இளைஞன் ஒரு பயிற்சியாளனால் கண்டடையப்பட்டு மாபெரும் ஓட்டப்பந்தய வீரனாக உருவாக்கப்படுகிறான்.
ஏன் ஓடுகிறீர்கள் எதற்காக ஓடுகிறீர்கள் ஓடும்போது எப்படி உணர்கிறீர்கள் என்றெல்லாம் மாறிமாறி கேள்வி கேட்கிறார்கள்.
இவன் எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் பொறுமையாக எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது அதனால் ஓடுகிறேன் எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது அதனால் ஓடுகிறேன் என் மனம் நிறைவாக உணர்கிறது அதனால் ஓடுகிறேன் என்றெல்லாம் பதில் சொல்கிறான்.
ஊடகங்கள் எதிர்பார்க்கும் பதில்களோ என் தேசத்துக்காக ஓடுகிறேன் என் தேசத்தின் பெருமைக்காக ஓடுகிறேன் என் தேசத்தின் கெளரவத்தை உலக அரங்கில் நிலைநாட்டுவதற்காக ஓடுகிறேன் என்பவை போன்றவை.
அவன் அவருடைய சொல்லில் உள்ள சீற்றத்தையும் கிண்டலையும் புரிந்துகொள்ளாமல் சட்டென்று இறங்கி நிலவொளியில் மின்னும் பாதையில் ஓடத் தொடங்குகிறான்.
என் மனத்தை உற்சாகத்தால் நிறைத்துக்கொள்வதற்கும் கரைத்துக்கொள்வதற்கும் எனக்குள்ள எனக்குத் தெரிந்த ஒரே வழி எழுத்து மட்டும்தான்.
அதன் கரையில் கால்களையும் கைகளையும் நனைத்து குளிர்ச்சியில் மனம் திளைத்தபடியும் கணந்தோறும் மாறும் அதன் அழகைச் சுவைத்து மனம் பறிகொடுத்தபடியும் காலம் கழிக்கும் பயணியாகவே என்னை நினைத்துக்கொள்கிறேன்.
வாழ்க்கையின் பலதரப்பட்ட முகங்களைக் காட்டும் படைப்பு எனப் பல விமர்சனங்கள் சொன்னாலும் மையக்கருத்தாக நான் நினைத்தது மனிதர்கள் எப்படி தங்கள் நிலைப்பாடுகளைத் தொடர்ந்து மாற்றிக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறார்கள் சரிதவறு எனக் கொள்ளாது எப்படி வாழ்வதற்கானப் பாதையை மிக இயல்பாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
அறம் கடைபிடிக்கமுடியாத ஒன்றாக அதே சமயத்தில் கடந்து செல்வதை கறாராகத் தடுக்காத ஒன்றாகவும் இருக்கும் அம்சம் வாழ்வின் மிகப்பெரிய விசித்திரம்.
திருடி மாட்டிக்கொள்ளும் தம்பி திருட்டுப்பழி சுமத்திய பண்ணையார் காசுக்கு விசாரணை செய்யும் போலீஸ்காரர்கள் ஓடிப்போனாலும் பணத்தை அனுப்பும் தம்பி என அவனைச் சுற்றிய உலகம் கருணையும் கொடூரமும் நிரம்பியது.
அக்கம்பக்கத்து கிராமங்களைச் சேர்ந்த விவசாயிகளும் சிறுவியாபாரிகளும் தம் விளைபொருட்களைக் கொண்டுவந்து விற்றுவிட்டுச் செல்லும் இடம்.
பங்களிப்பு என்பது எல்லாத் தரப்பினர்களாலும் நேர்முகமாகவோ மறைமுகமாகவோ வழங்கப்படுவது என்பதற்காக சற்றே விரிவாகச் சொல்லவேண்டியதாகப் போய்விட்டது.
இதைப் புரிந்துகொண்டால் காளிப்பனை இன்னும் நெருக்கமாகப் புரிந்துகொள்ளமுடியும் என்பதால் இந்த எடுத்துக்காட்டைச் சொல்ல விரும்பினேன்.
இந்தச் சமூகத்தில் சட்டம் செயல்படாமல் இருக்கும் ஒரு தருணத்தை அறம் பிழைத்துவிட்ட ஒரு தருணத்தை அடையாளம் காட்டுவதற்காக உள்ள ஒரு சாட்சி காளிப்பன்.
புனைவுகளில் வெளிப்படும் உண்மைக்கும் நம்மை சூழ்ந்துள்ள வாழ்வின் நிதர்சனத்துக்கும் இருக்கும் வேறுபாடுகளைப் பற்றி உங்களது கருத்து என்ன?
அந்த அலங்கோலக் கொடுமைகளிலிருந்து மண்டோ தன் கதைகளுக்காக எடுத்துக்கொள்ளும் ஒவ்வொரு உண்மையும் நிதர்சனம் பிடித்த கொடியின் நிறத்துக்கு மாறானதாக இருப்பதை உணரலாம்.
ஓர் இஸ்லாமியக் குடியிருப்புக்கு அருகில் இஸ்லாமியர்களால் சுடப்பட்டு சாகும் தறுவாயில் இருக்கும் ஓர் இந்து நண்பனும் அவனுக்கருகில் செல்லும் இஸ்லாமிய நண்பனும் உரையாடும் இறுதிக்கணத்தையே மண்டோ தன் கதைக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்கிறார்.
இந்து இஸ்லாம் என மதத்தைக் கடந்து தொழிலில் ஈடுபட்ட பெண்களுக்கு நல்ல விலையைப் பெற்று வருமானத்துக்கு வழிவகுத்துக்கொடுக்கக்கூடிய தரகன் அவன்.
ஒருவித தவிப்புடன் நெருங்கி குனிந்ததும் தன் கோட்டுப் பையில் ஒரு நகைப்பொட்டலம் இருக்கிறதென்றும் அதைப் பாதுகாப்பாக எடுத்துச் சென்று விலைமகள் சுல்தானாவிடம் சேர்த்துவிடு என்றும் சொல்லிவிட்டு உயிர் துறக்கிறான்.
பாவண்ணன் சமூகத்தில் ஒருவருடன் இன்னொருவர் உரையாடிக் கொள்ளவும் கருத்துகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளவுமான கருவியாக மனிதன் மொழியைக் கண்டடைந்தான்.
இலக்கியம் முக்கியமானதா என்ற கேள்விக்குப் பதிலாக மகாபாரதம் முக்கியமானதா என்றொரு கேள்வியை நமக்கு நாமே கேட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளலாம்.
நேற்றைய வரலாற்றையும் வாழ்க்கையையும் புரிந்துகொள்ள மகாபாரதம் முக்கியமானது எனில் இன்றைய வாழ்க்கையையும் வரலாற்றையும் புரிந்துகொள்ள நாளைய தலைமுறைக்கு இலக்கியம் துணையாக இருக்காதா என்ன?.
அந்தக் காவலனின் நிலைப்பாடுகளின் நிகழும் திடீர்மாற்றம் ஒரு கசப்பான புன்னகையை நம் உதடுகளில் படரவைக்கிறது என்பது ஒரு பாதி உண்மைதான்.
ஏதோ ஒரு கணத்தில் ஓர் அரசு ஊழியனின் அவஸ்தையையும் தனக்கென எவ்விதமான நிலைப்பாடும் இல்லாத முதுகெலும்பற்ற தன்மையையும் அது பட்டும் படாமல் சுட்டிக் காட்டுகிறது என்னும் மறுபாதி உண்மையை நம் மனம் எப்படியோ புரிந்துகொள்ளும்.
ஓர் அரசாங்க அலுவலகத்தில் மூத்த அதிகாரி சொல்லும் அசட்டு நகைச்சுவைகளுக்கெல்லாம் சிரித்துக்கொண்டும் மேம்போக்காக உதிர்க்கும் தத்துவங்களுக்கெல்லாம் ஆமாம் போட்டுக்கொண்டும் அறிவில்லாத விமர்சனங்களையெல்லாம் காதுகொடுத்துக் கேட்டுக்கொண்டும் மெளனமாக எல்லாவற்றையும் சகித்துக்கொண்டு வாழ்கிற எளிய குமாஸ்தா வர்க்கத்தினரை நினைத்துப் பாருங்கள்.
செகாவ் தீட்டியிருக்கும் காவலனின் காலடி நிழல் முதுகெலும்பில்லாதவர்களாக மாற்றிவைக்கப்பட்டிருக்கும் குமாஸ்தாக்களின் பாதம்வரைக்கும் நீண்டுவருவதை என்னால் உணரமுடிகிறது.
ஒரு வாசகனாக அப்புத்தகத்திலிருந்து நான் பெறுவது என்ன என்பதை விரிவாக உரைக்கும் பதிவாகவே ஒவ்வொரு கட்டுரையையும் அமைத்துக்கொண்டேன்.
ஒரு புத்தகத்துக்கு அரைப்பக்க மதிப்புரைகூட வருவதற்கு இடமில்லாத சூழலில் பக்கக் கட்டுப்பாடுகளே இல்லாமல் நான் விரிவாகவே எழுதினேன்.
ஒருநாள் பொங்கலுக்கு ஊருக்குச் சென்றிருந்த சமயத்தில் நானும் என் நண்பன் பழனியும் உரையாடிக்கொண்டே எங்கள் ஊர் ஸ்டேஷன் பக்கமாக நடந்துகொண்டிருந்தோம்.
நடையிலிருந்து திரும்பும்போது சிறுகதையைப் புரிந்துகொள்வதையும் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்வதையும் இணைத்து எழுதும் அவன்தான் முதன்முதலாக விதைத்தான்.
பதாகை கட்டுரைகளும் அபுனைவு இலக்கியங்கள் வழியே சுய அனுபவங்களை வரலாற்றுப் பிரக்ஞையுடன் எழுதும் சாத்தியம் அதிகரித்துள்ளது.
ஒரு தொடக்கப்பள்ளி ஆசிரியரின் அனுபவங்கள் என்னும் தலைப்பில் வார்த்தை இதழில் ஜெயகாந்தனின் நெருக்கமான நண்பரான குப்புசாமி ஒரு கட்டுரைத்தொடரை எழுதினார்.
சமீபத்தில் காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் பங்கெடுத்துக்கொண்டவரும் சிவாஜி ரசிகர் மன்றத்தின் செயலராகவும் இருந்த சின்ன அண்ணாமலையின் கட்டுரைத்தொகுப்பொன்றைப் படித்தேன்.
பதாகை உங்களது கட்டுரைத் தொகுப்புகளைப் படிக்கும்போது பிரமித்த ஒரு விஷயம் உங்களுக்கு பலதரப்பட்ட கலைவெளிப்பாடுகளில் இருக்கும் ஆர்வம்.
அச்சு அசலாக ஒரு பெண்ணைப்போலவே ஒயில்காட்டி அவன் ஆடிய ஆட்டமும் ஒரு அரசிபோல மிடுக்காக நடந்து காட்டிய கம்பீரமும் என்னை பிரமிக்கவைத்தன.
வகுப்பில் ஆசிரியர் கேட்கிற கேள்விக்கு ஒரே ஒரு வார்த்தைகூட பதிலாகச் சொல்ல தெத்தித்தெத்தி திணறக்கூடியவன் காட்டாற்று வெள்ளமென சொல்மழை பொழிவதை வைத்த கண்ணை எடுக்கமுடியாமல் பார்த்தேன்.
கோவிலில் மேளக்காரரும் நாதஸ்வரக்காரரும் போட்டிபோட்டுக்கொண்டு வாசிக்கும்போது எழும் விதம்விதமான தாளக்கட்டுகள் பிரமிக்கவைத்திருக்கின்றன.
வாழ்க்கையை ஒருநாள்கூட நிம்மதியாக வாழாத அவருக்கு அந்த இசையையே இயற்கை ஒரு வடிகாலாகக் கொடுத்திருக்கிறதுபோகும் என்று நினைத்துக்கொள்வேன்.
பதாகை யுகமாயினி இதழில் வெளிவந்த உங்கள் கட்டுரை அனுபவத் தொடர் மிகவும் வித்தியாசமானது.சிறுகதைகள் போலவே தோன்றும் கட்டுரைகள் அவை.தீரா நதியில் நீங்கள் எழுதிய அந்தக் கட்டுரை தொடரோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் இந்த வேறுபாடு இன்னும் துலக்கமாகவே விளங்கும் இவற்றுக்கும் சமீபத்தில் வெளிவந்த உங்கள் சிறுகதைகளுக்கும் பள்ளிக் கூடம் போன்றவை உள்ள வேறுபாட்டை விளக்க முடியுமா?
கட்டுரைக்கான சம்பவத்தையும் கதைக்கான சம்பவத்தையும் ஏதோ ஓர் உள்ளுணர்வின் தூண்டுதலால்தான் பிரித்து வகுத்துக்கொள்கிறேன்.
வியாபாரம் இல்லாத நேரங்களில் தனக்கு முன்னால் கொட்டிக் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் தக்காளி அல்லது கத்தரிக்காய்களில் ஒரு சிலவற்றை எடுத்து ஒரு கூடையில் பிரித்துப் போடுவார்.
பதாகை கபிலர் புரந்தரதாசர் சிலப்பதிகாரம் ஆவுடை அக்காள் பாடல்கள் என சங்க இலக்கியத்திலிருந்து பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு வரை வந்த பக்திப்பாடல்களைப் பற்றிய தீவிரமானக் கட்டுரைகளை முப்பது வருடங்களாக எழுதியுள்ளீர்கள்.
குறிப்பாக பாட்டும் பரவசமும் எனும் கட்டுரையில் அக்கமகாதேவி மல்லிகார்ஜூனைப் பற்றிப்பாடும் பாடல்களையும் ஆண்டாளின் பாடல்களையும் ஒப்பிட்டு எழுதியது தனிப்பட்ட அளவில் எனக்கு அவரது பாடல்களைத் தேடிக்கண்டடைய உதவியது.
பக்தி காலகட்டப்பாடல்களை பரவச நிலையிலிருந்து அணுகியதோடு அப்பாடல்களின் ஆழத்தில் புதைந்துள்ள உணர்வுகளை வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டியது.
ஆண்டாள் பாடல்களையும் அக்காவின் பாடல்களையும் பக்தி புதிய அணுகுமுறைகளில் அணுகி புதிய வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சக்கூடிய முடிவுகளைக் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்றால் அவற்றை நிச்சயம் வரவேற்கவேண்டும்.
ஆனால் தனிப்பட்ட விதத்தில் எனக்கு நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஆண்டாளின் பாடல்களையும் அக்காவின் பாடல்களையும் அணுகுவதே பிடித்திருக்கிறது.
ஒரு பாட்டில் கைத்தலம் பற்றிய மதுசூதனனைச் சொன்னவள் இந்தப் பாட்டில் அவன் குனிந்து திருக்கையால் தன் தாள்பற்றும் கணத்தைக் குறிப்பிடுகிறாள்.
கடவுள் தன் அருகிலேயே இருந்தால் நன்றாக இருக்குமே என நினைப்பவர்களுக்கு இந்த வரி அளிக்கக்கூடிய ஆறுதலையும் நம்பிக்கையையும் நினைத்துப் பாருங்கள்.
மதுரையிலிருந்து பெங்களூர் செல்லும் ரயிலில் கல்லூரிப்பெண்களும் ஆண்களும் கேலியாகப் பேசிச் சென்ற கணத்தில் திடுமென உடலைப்பற்றியதாக மாறியதும் தத்தமது நிலையை உணர்ந்து தயங்கும் ஓர் அனுபவக்குறிப்பு வருகிறது.
இந்திய மண்ணுக்கு மட்டுமே பிரத்யேகமாக இருக்கும் இப்படிப்பட்ட உணர்வுகள் சட்டென மனிதர்களைப் பற்றியதாக எப்படி மாறிவிடுகிறது?
பதாகை பருவம் போன்ற காலத்தில் மிகப் பின்னே அமைக்கப்பட்டுள்ள படைப்பை மொழிபெயர்ப்பதற்கும் தேர் ராகவேந்திர பாட்டீல் போன்ற சற்றே பிந்திய காலம்நிகழ்காலத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ள படைப்பை மொழிபெயர்ப்பதற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசங்கள்சவால்கள் ஏதேனும் உண்டா?
பாவண்ணன் எந்தக் காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த படைப்பாக இருந்தாலும் ஒரு மொழியில் உள்ள பழமொழிகளையும் மரபுத்தொடர்களையும் அவற்றின் பொருளையும் நோக்கத்தையும் தொனியையும் சிதைக்காமல் இன்னொரு மொழியில் மொழிபெயர்ப்பதுதான் மிகப்பெரிய சவால்.
என்னைப் பொறுத்தவரையில் மொழிபெயர்க்கும்போது எனக்குச் சந்தேகமாகத் தோன்றும் இடங்களை எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் என் நண்பர்களுடன் கலந்து பேசி தெளிவு பெறுவேன்.
ஒரு அத்தியாயத்தை மொழிபெயர்த்து முடித்ததும் கன்னட அத்தியாயத்தையும் தமிழ் அத்தியாயத்தையும் அருகருகில் வைத்துக்கொண்டு ஒவ்வொரு வாக்கியமாக மாற்றிமாற்றிப் படித்து சரிப்படுத்தி செம்மைப்படுத்திக்கொள்வேன்.
பதாகை பருவம் நாவலின் கன்னட மூல பிரதியில் பழங்காலக் கன்னட சொற்றொடர்கள் நிறைய உபயோகிக்கப்பட்டிருக்கும் என்ற யூகத்தில் கேட்கிறேன் அது தவறாகவும் இருக்கலாம்.
உ.ம் வெண்முரசில் அடிக்கடி உபயோகிக்கப்படும் தீச்சொல் என்ற பதத்தைப் போல் பருவத்திலும் நவீன கன்னடத்தில் அதிகம் புழங்காத சொற்கள் உபயோகிக்கப்பட்டு இருக்கலாம் என்று தோன்றுவதால்.
அப்படி பழங் கன்னட சொற்களை மொழிபெயர்க்கும் போது நவீனத் தமிழிற்கு நெருக்கமாக செய்வது உகந்ததா அல்லது அவற்றுக்கிணையான பழந் தமிழாகச் மொழிபெயர்ப்பது உகந்ததா?
பாவண்ணன் பருவம் மகாபாரதத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்ட நாவலென்றாலும் அது ஒரு நவீன நாவலுக்குரிய எளிய மொழியிலேயே எழுதப்பட்ட ஒன்றாகும்.
இதற்கு மாறாக தேர் நாவலும் ஒரு நவீன நாவலென்றாலும் அதன் ஒரு பகுதி முழுக்கமுழுக்க ஒரு நிகழ்த்துகலையின் சாயலைக் கொண்டிருந்தது.
பழைய சொல்லையோ அல்லது புதிய சொல்லையோ அதற்கு இணையான தமிழ்ச்சொல்லைக் கண்டுபிடிப்பதோடு மட்டும் மொழிபெயர்ப்பு முடிவடைவதில்லை.
பாவண்ணன் பல வேலைகளுக்கிடையில் முதல் மெய்ப்புப்படியை நானே நேரமொதுக்கி திருத்தங்கள் போட்டு சாகித்திய அகாதெமியிடம் கொடுத்தேன்.
திருத்தங்கள் செய்யப்பட்ட பிறகு மீண்டுமொரு முறை எனக்கு மெய்ப்புப்படியை எடுத்துக் கொடுக்கும்படியும் அவற்றை மறுபடியும் வாசித்துத் திருத்திக் கொடுப்பதாகவும் சொல்லியிருந்தேன்.
இந்தத் தருணத்தில் நிர்வாகக் காரணங்களுக்காக சாகித்திய அகாதெமியின் தமிழ்ப்பிரிவு பெங்களூரிலிருந்து சென்னைக்குச் சென்றுவிட்டது.
அச்சிடத் தேவையான தாள்கள் வாங்குவதற்கு ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் கோரப்பட்டுள்ளன என்றும் அதுவரை புதிய நூல்களின் அச்சாக்கம் தள்ளிவைக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் முதலில் சொல்லப்பட்டது.
நான் இன்னொரு முறை படித்துப் பார்த்து வேறு ஏதேனும் திருத்தம் தேவைப்படுமா என கண்டறிந்து அவற்றைக் குறிப்பிட்டுத் தருவதாகச் சொன்னேன்.