சம்பகாவதியென்னும் பட்டணத்தில் சூடால்காணனென்னும் ஒரு சந்நியாசி மிகுந்த சோற்றைக் கப்பரையிற் போட்டு உரியின்மேல் வைத்துவிட்டு நித்திரை பண்ணிக்கொண்டிருப்பான் பின்பு அந்தச் சோற்றைநான் தின்றுகொண்டு சும்மா இருக்கிற நாளில் அங்கேவீணா கர்ணனென்னும் ஒரு சந்நியாசி வந்து அவனோடுகூட அனேக கதாப்பிரசங்கம் பண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் அந்தச் சூடாகரணன் கையில்ஒரு தடியினாலே பூமியைத் தட்டிக்கொண்டு சோற்றைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருந்தான் அப்போது வீணாகர்ணன் என்னுடைய கதையை அனாதரவு பண்ணி நடுவே வேரேயென்ன வியாபாரத்தி லிருக்கிறாயெனச் சூடாகர்ணன் உன் வார்த்தையை அனாதரவு பண்ணவில்லை இவ்வெலி என்பாரத்தில் இருக்கிற அன்னதானத்தை நாள்தோறுந் தின்னுகிறது அதையோட்டுகிறேனென வீணா கர்ணன் அப்போது உறியைப் பார்த்துக் கொஞ்ச பலமுள்ள இந்தஎலி இவ்வளவுயரம் எப்படிக் குதிக்கிறது இதற்கேதோ ஒரு காரணம் இருக்கவேண்டும் அதுதான் எதுவாயிருக்கலாமென்று ஆலோசித்துப் பார்த்தால் மிகவும் இங்கே திரவியம் இருக்கவேண்டும் உலகத்தில் திரவியமுள்ளவர்கள் பலமுள்ளவரா யிருக்கிறார்கள் அசாத்தியமான காரியங்களைச் சாதிக்கிறார்கள் ராசத்துவத்துக்கும் இது காரணமாகும் எல்லாம் இதனால் ஆகின்றனவென்று சொல்ல அந்தச் சந்நியாசி அதைக்கேட்டு மெய்தான் என்று நம்பிப் பூமியை வெட்டி ஐயோ என் திரவியத்தை யெடுத்துக் கொண்டான் அன்று தொடங்கி நான் இளைத்துப்போனேன் பின்புஎனக்கு இரையும் கிடையாததிலும் மெள்ள மெள்ள நடந்துக் கொண்டிருக்கையில் அந்த சந்நியாசி பார்த்துபார் இந்த எலி இப்போது தன்னுடைய சாதித்தன்மையை அடைந்திருக்கிறது முன்னிருந்த தன்மதம் போய்விட்டது ஆகையால் பணம் இல்லாதவர்களை எல்லோரும் அற்பமாய் நினைக்கிறார்கள் என இதைக் கேட்டு நான் இப்போது யிங்கே இருக்கிறது சரியன்று இதை வேறொருவரோடுஞ் சொல்லலாகாது பொருள் இழவுங்கிருக்கச் சித்திரமுந்தானமும் மானமும் அவமானமும் ஆயுளுந்தனமும் ஆகிய இவைகளைப் புத்திமான் வெளிப்படுத்தலாகாது தன்விதி பிரதிகூலமாய் இருக்குங் காலத்திற் பராக்கிரமமும் முயற்சியும் வீணாகின்றன பணம் இல்லாதவனுக்கு வனவாசத்தைக் காட்டிலும் சுகமில்லை எந்தவிடத்தில் நாம் பணக்காரராயிருந்தோமோ அந்தவிடத்தில் ஏழையாயிருக்கிறது உத்தமம் அன்றென்று மறுபடி இழாத பணத்தை எடுத்துக்கொள்ள ஆயத்தப் பட்டேன் அப்போது சந்நியாசி என்னை தடியால் அடித்தான் அதனால் மிகவும் துக்கப்பட்டு உன் சினேகிதனோடு இங்கே வந்தேனென மந்தரன் மித்திரா நீ இதனால் அதைரியப்பட்டு உரைவிடந் துறந்தோமென்று வருத்தப்பட வேண்டாம் சாதுக்கள் எங்கே போனாலும் மரியாதை பெருகிறார்கள் சிங்கம் வேறொரு காட்டுக்குப் போனாலும் புல்லைத் தின்கிறதில்லை எலையே தின்னும் உற்சாகமுள்ளவன் சந்தோஷமுள்ளவன் தைரியசாலி சூரன் களக்கமில்லாதவன் இவர்களிடத்திலே லட்சுமி தானே வந்தடைகிறாள் நீ பணமிழந்தாலும் எப்போதும் சந்தோஷத்தோடு யிருக்கிறாய் ஆகையால் உனக்கிருக்கிற சுகம் பணத்தாசையால் மயங்குகிறவர்களுக்கில்லை இன்னும் கேள் மேகச்சாயை துஷ்டனுடைய தயை இளம்புல பால ஸ்திரீயௌ வனம் தனம் இவைகள் வெகு நாளைக்கு நில்லாது ஆகையால் இவை யிகழ்ந்து போனால் அழுதுகொண்டுஆகாரத்தைக் குறித்து ஏங்கியிருக்கலாகாது ஏனென்றால் எவன் கற்பத்திலிடுகிறானோ அவன் பிறக்கிறதற்கு முன்னேதானே தாய்முலையிற் பாலை அமைத்து வைக்கிறான் அப்படிப் பட்டவனாயுசுள்ளவறைக்கும் காப்பாற்றமாட்டானா நீ நல்ல விவேகியாயிருக்கிறதினால் இவையெல்லா முனக்குத் தெரிந்தேயிருக்கும் இனிச் சினேகமாய் என்னிடத்தில் சுகமாயிருவென இவையெல்லாம் கேட்டு லகுபதனன் மந்தரா நீ சகலகுண சம்பண்ணன் மேலும் சற்குணன் சாதுக்களுக்கு வந்த ஆபத்தை சாதுக்களே நிவர்த்தி பண்ணுகிறார்களென்று அறிந்து நாங்களுன்னை நாடிவந்தோமென்று சொல்லி நீண்ட பெரிய மரத்தின்மேல் போய் யுட்கார்ந்து தன் சுபாவப்படியே இங்குமங்கும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் யேதோ ஒரு பயமுகந்தரத்தை அறிந்து அவ்விரண்டுக்கும் நீங்களுங்களிடத்தில் ஒளித்துக் கொண்டிருங்களென மந்தரன் தண்ணீரில் போயிற்று எலி வளையில் நுழைந்தது காகம் விருட்சத்தின் நுனியிலிருந்து பார்க்கையிலே தோன்றுந் தோணப் படாமையால் பின்பு அம்மூன்றும் ஒன்றுக்கொன்டு பேசிக் கொண்டிருக்கையில் அங்கு அவைகளின் சமீபத்தில் சித்திராங்கனென்னும் ஒரு கலைமான் வந்து நான் வேடர் பயத்தால் உங்களிடத்தி லிருக்கலாமென்று வந்தேனெனவதைக் கேட்டு மந்தரனதற்கு சம்பதம் பண்ணி இதுவுன் வீடு நானுன்னேவகனென் றெண்ணிக்கொண்டு சும்மாயிருக்க வேண்டுமென முகமலர்ந்து மனங்கலந்த இன்சொல் சொல்லப் பிறகு இதுவு மிவைகளுடன் நட்பு கொண்டிருந்தது அப்படியிருக்கையில் ஒருநாள் சித்திராங்கனென்னும் மான் புல்லை மேய வேறோரிடத்திற்குப்போய் மீண்டு சாயங்காலம் வாராமையால் ஆமைமேயபோன மான் இன்றைக்கென் சாயந்திரம் வரவில்லையென்று விசனப்பட அதையறிந்தெல்லாம் விசனமடைந்தன மறுநாள் விடியற் காலத்தில் காக்கை பறந்து நாலு பக்கத்திலும் பார்த்துக் கொண்டு போகையில் சித்திராங்கன் தோல்வலையில் அகப்பட்டிருக்கிறதைக் கண்டு அதன்கிட்டப் போய் மித்திரா உனக்கிந்தவஸ்தை யெப்படி நேரிட்டதென இப்போதிதைக் கேட்டுப் பிரயோசனமில்லை நீ போயி ரணியகனை சீக்கிரமாயிட்டுக் கொண்டுவந்தால் அவ்வேடன் வருகிறதற்குள் என் பாசத்தையறுத் தென்னைவிடுவிப்பான் வேடன் வந்தால் ஒருபாயமு நடவாதென இதைக் கேட்டவுடனே விறைவாகப்போய் அவைகளுடனே நடந்த காரியத்தைச்சொல்லி இரணியகனை யிட்டுக் கொண்டு வந்தது இந்தயிரணியகன் மானைப் பார்த்து நீ சமர்த்தனாயிருக்கையில் வலையிலெப்படி யகப்பட்டாயென மான் வல்லமையிருந்தாலும் வருவது வரும் இப்போது என்னைச் சீக்கிரமாய் விடு எனக்குப் பழய பயமிருக்கின்றது முன்னாள் குட்டியா யிருக்கையில் வேடன் வலைக்கட்டி யென் கூட்டத்தை வளைத்தான் மற்றவைகள் பெரிய மானாக விருந்தபடியால் குதித்து வலையைத் தாண்டிப்போயின எனக்கு குதித்தோட சக்தியில்லாதிருந்தால் வேடன் பிடித்தி ராஜனிடத்திற் கொண்டு போனான் ராஜா வாங்கித் தன்பிள்ளைகையில் கொடுக்க அங்கே நான் வெகு நாளிருக்கையில் ஒரு நாள் மேக கற்சனையைக் கேட்டு மிகவுஞ் சஞ்சலப்பட்டு காற்று மழையால் பீடிக்கப்பட்டு மான் கூட்டங்களோடும்போது அவற்றின் பின்னான் ஓடுவேனோவென்று மனுஷ பாஷையி லெனக்குள்ளே பேசிக் கொண்டேன் ராஜ குமாரனிதைக்கேட்டு நாற்றிசையும் பார்த்தென்னையும் பார்த்தான் பின்பு சற்றுநேரஞ் சும்மாவிருந்து இது மனுஷனைப்போலெப்படி யுச்சரித்தது ஆகையால் இதுவொரு விசித்திரப் பிராணியாயிருக்கிறதென்று நினைத்து பயத்தினாற் சுரத்தில் விழுந்தான் பிறகு விடியற்காலத்தில் சோடர்களை அழைப்பித்து அவர்களுடனே யிதைச்சொல்ல அவர்களெல்லா மிருகங்களும் மனிதறைப்போல் பேசுகின்றன ஆயினும் நமக்கு முன்னே பேசுகிறதில்லை அதுவும் உன்னைப் பாராமல் பேசிற்று இதற்காக நீ பயப்பட வேண்டாம் இதுயாதொரு விசித்திர பிராணியன்று இதனால் உனக்கெவ்வளவும் பயமில்லையென இதைக்கேட்டி ராஜகுமாரன் என்னை விட்டுவிட்டான் பிறகு யிக்காட்டில் வந்தேன் இப்படி முன்னொருதரம் வலையிலகப்பட்டேன் ஆகையாலென்னைச் சீக்கிரமாக விடச் சொல்லுகிறேனென இதற்குள்ளே மித்திரத்துவத்தினாலே மந்தரனுமங்கே வந்து இரணியகனைப் பார்த்து மித்திராயிப் படிதாமசம் பண்ணுகிறது சரியன்று இப்போது வேடன்வந்தால் நாமெல்லாம் ஓடிப்போவோம் வலையிலகப்பட்ட சித்திராங்கனைப் பிடித்துக் கொள்வான் இதைக்குறித்து எனக்கு கிலேசமாயிருக்கிறது நினைப்பின் படி மனதிலிருக்கிறதை யரிகிற சினேகனும் மநோகர ஸ்திரீயும் பிறர் துக்கம் அறிகிற பிரபும் கிடையாது அருமையென்று இப்படி மந்த ரன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் வேடன் சடுதியில் எமனைப்போல் தூரத்தில் வருகிறதை லகுபதனன் கண்டு எலியைப் பார்த்து மித்திரா வேடன் வந்தான் இப்போது பெரியச் சங்கடம் நேரிட்டதென அதைக்கேட்டு இரணியகன் அதிசீக்கிரமாய்ச் சித்திராங்கன் வலையை அறுத்தது அறுத்தவுடனே கிட்டவந்த வேடனைப் பார்த்தெல்லாம் ஓட்டம் பிடிக்க அப்போதவன் விசனமடைந்து நாலண்டையும் பார்க்கையில் மந்தரன் தன்னடையின்படி நடந்து கொண்டிருந்தது வேடன் அதைப்பார்த்துப் பிடித்துத் தன்வலையில் சேர்த்துக் கட்டிக் கொண்டு கொஞ்சம் சந்தோஷத்தோடே போகும்போது அதைப் பார்த்து மானும் எலியும் காகமும் மிகவும் சிரமப்பட்டு இப்போது யென்ன செய்யலாமென்று வேடன் பின்னே போகத் தொடங்கின அப்போது இரணியகன் ஒரு சங்கட நிவர்த்தியாகிறதற்குள்ளே மற்றொருவன் வந்து நேரிட்டது ஆகையால் சீவனுக்கு தேகத்தோடுகூட அனேக துக்கங்களை யனுபவிக்க வேண்டியிருக்கிறது இந்தத் துன்பம் சினேகத்தினால் நமக்கு வந்தது எவன் மித்திரனிடத்தில் விசுவாசம் வைக்கிறானோ அந்த விசுவாசம் அவனுக்குத் தாய்தந்தை சகோதரன் பிள்ளை சுற்றங்கள் யிடத்திலிராதென்று இப்படி வெகுவிதமாய் துக்கித்துப் பின்னும் வேடன் தூரமாகப் போவதற்கு முன்னமே மந்தரனைவிடத் தக்கவுபாயம் பண்ண வேண்டும் பிறகு ஆகமாட்டாதென அப்போதவைகள் என்ன செய்யலாம் சொல்லென எலி சித்திராங்கன் ஏரிக்கரையில் செத்தவனைப் போல் கிடக்க வேண்டும் அவன் மேல் காகம் உட்கார்ந்து கொண்டு பொய்யாக குத்தவேண்டும் அப்படியிருந்தால் அதை வேடன் பார்த்து மந்தரனை பூமியில் வைத்துவிட்டு மானண்டை போவான் இதற்குள்ளே னானாமையின் கட்டை சோதிப்பேன் பிறகு அவ்வாமை தண்ணீரிலோடிப் போமென இதைக் கேட்டெல்லா மவ்வாறே செய்து மந்தரனை விடுவித்தன பிறகு அந்தவேடன் வாய்த விடும்போய் அடுப்பு நெருப்பும் இழந்தவள்போல் வெட்கி மிகவும் வருத்தமடைந்து கைக்கு வராத பெரிய லாபத்தை யிச்சித்துக் கைக்கு வந்த சிறிய லாபத்தையிழந்தேனே யாருக்கும் அதிக ஆசை நஷ்டம் கிடைத்த மட்டும் போதுமென்று நினைக்கிறவனே மகாபுருஷனென்று இங்ஙனமெண்ணிக் கொண்டு தன் வீட்டுக்குப் போனவுடனே அந்த காகமும் ஆமையும் மானும்எலியும் மிகவுஞ் சந்தோஷமடைந்து தங்களிடத்தில் முன்போல் வாழ்ந்திருந்தன.