sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆய்தம் என்ற ஓசைதான் அடுப்புக்கூட்டுப்போல மூன்று புள்ளி வடிவிற் றென்பது உணர்த்தற்கு ஆய்த மென்ற முப்பாற்புள்ளியும் என்றார்.
எனவே சார்ந்துவரன் மரபின் மூன்றுமே சிறந்தென ஏனைய முப்பதும் அவ்வாறு சிறந்தில வெனவும் பொருள்தந்து நிற்ற லின் அதனை விலக்கிச் சிறந்த முப்பது எழுத்தோடு இவையும் ஒப்ப வழங்கு மென்றதற்கு எழுத்தோரன்ன என்றார்.
அப்பகுதிகளைந்தும் ஓரளபு இசைக்குங் குற்றெழுத் தென்ப ஒரோவொன்று ஓரளபாக ஒலிக்குங் குற்றெழுத்து என்னுங் குறியினையுடைய என்று கூறுவர் புலவர்.
தமக்கு இனமாயவற்றின்கணல்லது குறுமை நெடுமை கொள்ளப் படாமையின் அளவிற்பட்டு அமைந்தனவாங் குற்றெழுத்திற் குறுகி மெய் அரைமாத்திரை பெற்றதேனுங் குற்றெழுத்து எனப் பெயர் பெறாதாயிற்று ஒருமாத்திரைபெற்ற மெய் தமக்கு இனமாக இன்மையின்.
இள் ஆஈஊஏஐஓஔ என்னும் அப்பால் ஏழும்ஆஈஊஏஐஓஔ என்றுசொல்லப்படும் அக்கூற்றேழும் ஈரளபு இசைக்கும் நெட்டெழுத்து என்பஒரோவொன்று இரண்டுமாத்திரையாக ஒலிக்கும் நெட்டெழுத்து என்னுங் குறியினையுடைய என்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு.
ஐகார ஔகாரங்கள் குறிய எழுத்தின் நெடியவாதற்குக் குற்றெழுத்தாகிய இனந் தமக்கின்றேனும் மாத்திரை ஒப்புமையான் நெட்டெழுத் தென்றார்.
நீட்டம் வேண்டின்வழக்கிடத்துஞ் செய்யுளிடத்தும் ஓசையும் பொருளும் பெறுதல் காரணமாக இரண்டு மாத்திரை பெற்ற எழுத்து அம்மாத்திரையின் மிக்கு ஒலித்தலை விரும்புவாராயின் அவ்வளபு உடைய கூட்டி எழூஉதல் என்மனார் புலவர்தாங் கருதிய மாத்திரையைத் தருதற்கு உரிய எழுத்துக்களைக் கூட்டி அம்மாத்திரைகளை எழுப்புக என்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு.
இங்ஙனம் அளபெடாது ஆசிரியத்தளைதட்டு நிற்பன கலிக்கு உறுப்பாகிய கொச்சக வெண்பாக்கள் அவை அன்னவன்றென கோட்டுநூறும் மஞ்சளுங் கூடியவழிப் பிறந்த செவ்வண்ணம்போல நெடிலுங் குறிலுங் கூடிய கூட்டத்துப் பிறந்த பின்னர்ப் பிளவுபடா வோசையை அளபெடை யென்று ஆசிரியர் வேண்டினார்.
இள் கண்ணிமை நொடி என அவ்வே மாத்திரை கண்ணிமை யெனவும் நொடி யெனவும் அவ்விரண்டே எழுத்தின் மாத்திரைக்கு அளவு நுண்ணிதின் உணர்ந்தோர் கண்டவாறே நுண்ணிதாக நூலிலக்கணத்தை உணர்ந்த ஆசிரியர் கண்ட நெறி எ று.
அதுபோலவே நொடித்தற் றொழிலிற் பிறந்த ஓசையது தோற்றக்கேட்டுக் காலக்கழிவும் அ எனப் பிறந்த ஓசையது தோற்றக்கேட்டுக் காலக்கழிவும் ஒக்கும்.
கண்ணிமைக்கும் நொடிக்கும் அளவு ஆராயின் வரம்பின்றி ஓடுமென்று கருதி நுண்ணிதி னுணர்ந்தோர் கண்டவாறு என்று முடிந்தது காட்டலென்னும் உத்தி கூறினார்.
இவை மெய்க்கு உயிராய் நின்று மெய்களை இயக்குமேல் உயிரென வேறோர் எழுத்தின்றாம் பிறவெனின் மெய்யி னிற்கும் உயிருந் தனியே நிற்கும் உயிரும் வேறென உணர்க.
அவ்வகரந் தனியே நிற்றலானும் பல மெய்க்கண் நின்று அவ்வம் மெய்கட்கு இசைந்த ஓசைகளைப் பயந்தே நிற்றலானும் வேறுபட்டதாகலின் ஒன்றேயாயும் பலவேயாயும் நிற்பதோர் தன்மையையுடைத்தென்று கோடும் இறைவன் ஒன்றேயாய் நிற்குந் தன்மையும் பல்லுயிர்க்குந் தானேயாய் அவற்றின் அளவாய் நிற்குந் தன்மையும் போல.
முன்னர் னகார இறுவாயென்புழி முப்பதெழுத்திற்கும் ஈறாகுமென்றார் ஈண்டுப் பதினெட்டெழுத்திற்கும் ஈறாமென்றாராதலிற் கூறியது கூறிற்றன்று.
இளை உயிர் மெய்யோடு இயையினும் பன்னீருயிரும் பதினெட்டு மெய்யோடுங் கூடி நின்றன வாயினும் இயல் திரியா தம் அளவுங் குறியும் எண்ணுந் திரிந்து நில்லா எறு.
அ என்புழி நின்ற அளவுங் குறியும் ஒன்றென்னும் எண்ணுங் க என நின்ற இடத்தும் ஒக்கும் ஆ என்புழி நின்ற அளவுங் குறியும் ஒன்றென்னும் எண்ணுங்கா என நின்ற இடத்தும் ஒக்கும் என்பது இதன் கருத்து.
இ ள் இசை உடன் மகரம் அரையளவு குறுகலுடைத்து வேறோர் எழுத்தினது ஓசையின்கண் மகர வொற்று தன் அரை மாத்திரையிற் குறுகிக் கால் மாத்திரை பெறுதலை யுடைத்து தெரியுங்காலை அருகும் ஆராயுங் காலத்துத் தான் சிறுபான்மையாய் வரும் எ று.
உயிர்மெய்யான ககர ஙகரங்கட்குந் தனிமெய்யான ககர ஙகரங்கட்கும் வடிவு ஒன்றாக எழுதியவற்றை ஒற்றாக்குதற்குப் பின்பு புள்ளி பெறுக என்றலின்.
இவற்றைப் புள்ளியிட்டுக் காட்டவே புள்ளி பெறுவதற்கு முன்னர் அகரம் உடனின்றதோர் மெய்வடிவே பெற்று நின்றனவற்றைப் பின்னர் அப்புள்ளியிட்டு தனிமெய் யாக்கின ரென்பதூஉம் பெறுதும்.
இதனானே ககரம் ஙகரம் முதலியன புள்ளிபெறுவதற்கு முன்னர் இயல்பாக அகரம் பெற்றே நிற்கும் என்பதூஉம் புள்ளி பெறுங்காலத்து அவ்வகரம் நீங்கும் என்பதூஉம் பின்னர் அப் புள்ளி நீங்கி உயிரேறுமிடத்துத் தன்கண் அகரம் நீங்கியே போக வருகின்றதோர் உயிர் யாதானும் ஒன்று ஏறி நிற்கும் என்பதூஉம் பெற்றாம்.
மகரம் ஆராய்ச்சிப்பட்டது கண்டு மகரத்திற்கு வடிவு வேற்றுமை செய்து அதிகாரத்தான் மெய்யின் தன்மை கூறி அதன்பின் மாட்டேற்றலின் எகர ஒகரத்தையுங் கூறினார்.
இள் புள்ளி இல்லா எல்லா மெய்யும்உயிரைப் பெறுதற்குப் புள்ளியைப் போக்கின எல்லா மெய்களும் உரு உருவாகி அகரமோடு உயிர்த்தலும்புள்ளி பெறுகின்ற காலத்து இயல்பாகிய அகர நீங்கிய வடிவே தமக்கு வடிவாகி நின்று பின்னர் ஏறிய அகரத்தோடுகூடி ஒலித்தலும் ஏனை உயிரோடு உருவு திரிந்து உயிர்த்தலும் ஒழிந்த பதினோருயிரோடுங்கூடி அவ் வடிவு திரிந்து ஒலித்தலும் ஆயீரியல உயிர்த்தலாறே என அவ்விரண்டு இயல்பினையுடைய அவை ஒலிக்கும் முறைமை எறு.
உருவுருவாகியெனவே புள்ளி பெறுதற்காக இயல்பாகிய அகரம் நீங்கிய வடிவே பின்னர் அகரம் பெறுதற்கு வடவாமென்பது உருவு திரிந்து உயிரத்தலாவது மேலுங் கீழும் விலங்கு பெற்றுங் கோடு பெற்றும் புள்ளிபெற்றும் புள்ளியுங் கோடும் உடன்பெற்றும் உயிர்த்தலாம்.
இதனானே மெய் தனக்கு இயல்பாகிய அகரத்தை நீங்கி நிற்பதோர் தன்மையும் பிறிதோருயிரை ஏற்குந் தன்மையும் உடைய தென்பதூஉம் உயிர்மெய்க்கட் புலப்படாது இயல்பாகிய அகரமாய் நிற்குந் தன்மையும் மெய் புள்ளிபெற் றழிந்தவழி அவற்றிற்குத் தக்க உயிராய்ப் புலப்பட்டு வருந்தன்மையும் உடைய தென்பதூஉம் பெற்றாம்.
இஃது ஆட்சியுங் காரணமும் நோக்கிய குறி ஒழிந்த மெல்லெழுத்தையும் இடையெழுத்தையும் நோக்கித் தாம் வல்லென்றிசைத்தலானும் வல்லெனத் தலைவளியாற் பிறத்தலானும் வல்லெழுத்தாயிற்று.
இள் ய ர ல வ ழ ள ய ர ல வ ழ ள என்னுந் தனிமெய்களை இடையெழுத்தென்பஇடையெழுத்தென்னுங் குறியினையுடைய என்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு.
வல்லினத்து கசதப என்னும் நான்கும் மெல்லினத்துக்கு ஞநம என்னும் மூன்றும் இடையினத்து யவ என்னும் இரண்டும் மொழிக்கு முதளாதல் நோக்கி இம்முறையே வைத்தார்.
அம்மூவாறும்......மெய்ம்மயங்குடனிலை என்று ஆசிரியர் கூறியிருப்பதால் மெய்யொடு மெய் மயங்கும் உடனிலை எனவே தனித்து நின்ற எழுத்துடன் முன்னின்ற எழுத்துக்கள் தாங் கூடுமாறு கூறினாராயிற்று.
காக்கை என்றால் இடைநின்ற ககரவொற்று முன்னர் நின்ற தன்னொற்றோடு மயங்கிற்று.கரு என ஈரெழுத்தொருமொழியுங் கருது என மூவெழுத்தொருமொழியும் உயிர் மெய் நின்று தன்முன்னர் நின்ற உயிர்மெய்யோடு மயங்கிற்று.
மெய்ம்மயக்கங்களுள் தனிமெய் முன்னர்ப் பிறமெய் நின்று மயங்குதல் பலவாதலிற் பல சூத்திரத்தாற் கூறித் தன் முன்னர்த் தான் வந்து மயங்குதலை ஒரு சூத்திரத்தாற் கூறுப.
அவை மயங்குங்கால் வல்லினத்தில் டகரமும் றகரமும் மெல்லினமாறும் இடையினமாறும் பிற மெய்யொடு மயங்கு மென்றும் வல்லினத்திற் கசதபக்கள் தன் மெய்யோடன்றிப் பிற மெய்யோடு மயங்காவென்றும் உய்த்துணரக் கூறுமாறு உணர்க.
உயிர்மெய் இரட்டை யெழுத்தாதலின் அது மெய்யோடும் உயிர் மெய்யோடும் இள் டறலள என்னும்புள்ளிமுன்னர்மொழியிடை நின்ற டறலள என்று கூறப்படும் நான்கு புள்ளிகளின் முன்னர் கசப என்னும் மூவெழுத்து உரியகசப என்று கூறப்படும் எடு கட்க கட்சி கட்ப எனவுங் கற்க முயற்சி கற்ப எனவுஞ் செல்க வல்சி செல்ப எனவும் கொள்க.
இவற்றுட் கொல்யானை என வினைத்தொகையும் வெள்யாறு எனப் பண்புத்தொகையும் நிலைமொழி வருமொழி செய்வதற்கு இயையாமையின் மருவின் பாத்திய என்று கூறுவராதலின் இவ்வாசிரியர் இவற்றை ஒரு மொழியாகக் கொள்வ ரென்று உணர்க.
அன்றி இவ்வாசிரியர் நூல் செய்கின்ற காலத்து வினைத் தொகைக்கண்ணும் பண்புத்தொகைக்கண்ணு மன்றி ஒருமொழிக்கண்ணே மயங்குவனவும் உளவாதலின் அவற்றைக்கண்டு இலக்கணங் கூறினார்.
எடு எண்கு வெண்சாந்து வெண்ஞாண் பண்பு வெண்மை மண்யாறு எண்வட்டு எனவும் புன்கு புன்செய் மென்ஞாண் அன்பு வன்மை இன்யாழ் புன்வரகு எனவும் வரும்.
மயக்கம் வேறு புணர்ச்சி வேறாதலின் ஈண்டுஇருமொழிப் புணர்ச்சி காட்டிற் கூறியதுகூறலென்னுங் குற்றமாம் என்று நச்சினார்க்கினியர் கூறுவது பொருந்தாது.
இள் மஃகான் புள்ளிமுன்முற் கூறியவற்றுள் மகரமாகிய புள்ளி முன்னர் வவ்வுந் தோன்றும்பகர யகரமே யன்றி வகரமும் வந்து மயங்கும் எறு.
இள் ய ர ழ வென்னும் புள்ளி முன்னர் ய ர ழ என்று கூறப்படும் மூன்று புள்ளிகளின் முன்னர் முதலாகெழுத்தும் மொழிக்கு முதலாமென மேற்கூறும் ஒன்பதெழுத்துகளும் உம்மையான் மொழிக்கு முதலாகாத பிற எழுத்துகளும் ஙகரமொடு தோன்றும்ஙகாரமும் வந்து மயங்கும் எறு.
எடு ஆய்க ஆர்க ஆழ்க ஆய்தல் ஆர்தல் ஆழ்தல் ஆய்நர் ஆர்நர் ஆழ்நர் ஆய்பவை ஆர்பவை ஆழ்பவை வாய்மை நேர்மை கீழ்மை எய்சிலை வார்சிலை வாழ்சேரி தெய்வம் சேர்வது வாழ்வது பாய்ஞெகிழி நேர்ஞெகிழி வாழ்ஞெண்டு செய்யாறு போர்யானை வீழ்யானை என மொழிக்கு முதலாம் ஒன்பதும் வந்து மயங்கின.
இனி உம்மையாற் கொண்ட மொழிக்கு முதலாகாதவற்றின்கண்ணுஞ் சில காட்டுதும் ஓய்வு சோர்வு வாழ்வு ஓய்வோர் சோர்வோர் வாழ்வோர் ஆய்ஞர் சேர்ஞர் ஆழ்ஞர் என வரும்.
இனி வேய்ங்ஙனம் வேர்ங்ஙனம் வேழ்ங்ஙனம் என மொழிக்கு முதலாகாத ஙகரம் இடைவந்த சொற்கள் அக்காலத்து வழங்கின என்று உணர்க ஆசிரியர் ஓதுதலின்.இதனை அகரமொடு தோன்றும் எனப் பிரித்தோதினார் அக்காலத்தும் அரிதாக வழங்கலின்.
இனி வேய்கடிது வேர்கடிது வீழ்கடிது சிறிது தீது பெரிது ஞான்றது நீண்டது மாண்டது யாது வலிது என்பன காட்டின் அவை இருமொழியாக நிலைமொழி வருமொழி செய்து மேற்புணர்கின்றன ஈண்டைக்காகா என மறுக்க.
இள் மெய்ந்நிலை சுட்டின்பொருணிலைமையைக் கருதின் எல்லா எழுத்தும்பதினெட்டுமெய்யும் தம்முன் தாம் வரூஉம்தம்முன்னே தாம் வந்து மயங்கும்ர ழ அலங்கடையே ரகார ழகாரங்களல்லாத இடத்து எறு.
எடு காக்கை எங்ஙனம் பச்சை மஞ்ஞை பட்டை மண்ணைதத்தை வெந்நெய் அப்பு அம்மை வெய்யர் எல்லி எவ்வி கள்ளி கொற்றி கன்னி என வரும்.
இள் அளபிறந்து உயிர்த்தலும் ஒற்றிசை நீடலும் நரம் பின் மறைய என்மனார் புலவர்முற்கூறிய உயிரும் உயிர்மெய்யும் மாத்திரையை இறந்தொலித்தலும் ஒற்றெழுத்துக்கள் அரை மாத்திரையின் நீண்டொலித்தலும் யாழ்நூலிடத்தன என்று கூறுவர் புலவர் இசையொடு சிவணிய உளவென் மொழிப அங்ஙனம் அளபிறந்தும் நீண்டும் இசைத்தல் ஓசையோடு பொருந்திய நால்வகைச் செய்யுட்களுக்கும் உளவென்று கூறுவர் ஆசிரியர் எறு.
இவ்விலக்கணங் கூறாக்காற் செய்யுட்குப் பா வென்னும் உறுப்பு நிகழாது அவை உரைச்செய்யுட் போல நிற்றலின் இவ்விலக்கணங் கூறவே வேண்டுமென்று உணர்க.
மேல் எழுத்து உணர்த்திய பின்னர் அவை தம்முள் தொடறுமாறும் உணர்த்தி அவ்வெழுத்தானாம் மொழியது மரபு உணர்த்து கின்றமையின் இவ்வோத்து மொழிமரபெனக் காரணப் பெயர்த்தாயிற்று.
இள் உரையசைக் கிளவிக்கு வரூஉம்தான் கூறும் பொருளைக் கோடற்கு ஒருவனை எதிர்முக மாக்குஞ் சொல்லிற்குப் பொருந்தவரும் ஆவயின்அம் மியா என்னும் இடைச் சொல்லைச் சொல்லுமிடத்து யாவென் சினைமிசை மகரம் ஊர்ந்து யாவென்னும் உறுப்பின் மேலதாய் முதலாய் நின்ற மகரவொற்றினை யேறி குற்றியலிகரம் நிற்றல் வேண்டும்குற்றியலிகரம் நிற்றலை விரும்பும் ஆசிரியன் எறு.
இவ்விடைச்சொல் தனித்து நிற்றல் ஆற்றாமையிற் கேள் என்பதனோடு சார்ந்து ஒரு சொல்லாயே நின்றுழி இடைநின்ற இகரம் ஒருமொழி யிடத்துக் குற்றியலிகரமாய் வருதலானும் ஆண்டு உணர்த்தற்குச் சிறப்பின்மையானும் ஈண்டுப் போத்தந்து கூறினார்.
இள் இடைப்படிற் குறுகும் இடனுமார் உண்டேஅவ்வுகரம் ஒருமொழியுளன்றிப் புணர்மொழி யிடைப்படின் தன் அரை மாத்திரையினுங் குறுகும் இடனும் உண்டு.
கடப்பாடு அறிந்த புணரியலானஅதற்கு இடனும் பற்றுக்கோடும் யாண்டுப் பெறுவதெனின் அதன் புணர்ச்சி முறைமை அறியுங் குற்றியலுகரப் புணரியலுள் எறு.
எடு எஃகு கஃசு கஃடு கஃது கஃபு கஃறு அஃது இஃது உஃது எனவரும் கஃறீது முஃடீது என்பனவற்றை மெய்பிறிதாகிய புணர்ச்சி என்றதனானும் ஈண்டுப் புள்ளி என்றதனானும் ஆய்தமும் மெய்யாயிற்று.
ஒற்றளபெடுக்குமாறு இவ்வதிகாரத்துக் கூறிற்றிலர் அஃது உயிரளபெடை போலச் சீர்நிலை யெய்தலும் அசைநிலையாந் தன்மையு முடையவாய்ச் செய்யுட்கே வருதலின்.
இவ்வாறன்றி இக் குறிப்புச்சொற்கள் ஆய்தம் இரண்டிட்டு எழுதப்படாவென்று பொருள் கூறிற் செய்யுளியலோடு மாறுபட்டு மாறுகொளக் கூறலென்னுங் குற்றந் தங்கு மென்று உணர்க.
இள் குன்றிசை மொழிவயின் நின்று இசை நிறைக்கும் அளபெடுத்துக் கூறாக்காற் குன்றுவதான ஓசையையுடைய அவ் வளபெடைச் சொற்கண்ணே நின்று அவ்வோசையை நிறைக்கும் அவை யாவையோ வெனின் நெட்டெழுத்திம்பர் ஒத்த குற்றெழுத்தேநெட்டெழுத்துக்களின் பின்னாகத் தமக்கு இனமொத்த குற்றெழுத்துக்கள் எறு.
நெட்டெழுத் தேறிய மெய் நெட்டெழுத்தாயுங் குற்றெழுத் தேறிய மெய் குற்றெழுத்தாயும் நிற்றலேயன்றி மெய்க்கு நெடுமையுங் குறுமையும் இன்மை உணர்க.
எடு து கொ என வரும்.இவை உயிர்மெய்க்கண்ணல்லது வாராமையானும் உயிர்க்கண்ணும் ஏனை அகரமும் எகரமும் அக்கொற்றன் எப் பொருள் எனத் தனித்து நின்று உணர்த்தலாற்றாது இடைச் சொல்லாய்ப் பெயரைச்சார்ந்து நின்று சுட்டுப்பொருளும் வினாப்பொருளும் உணர்த்துதலானும் நிறைபில வென்றார்.
எனவே ஒருவன் தனிமெய்களை நாவாற் கருத்துப்பொருள்களாகிய உருவாக இயக்கும் இயக்கமும் மூவகையாற் காட்சிப்பொருளாகிய வடிவாக இயக்கும் இயக்கமும் அகரத்தோடு பொருந்தி நடக்கும் என்றவாறு.
எழுதிக் காட்டுமிடத்துக் ககரம் முதலியன உயிர்பெற்று நின்றவடிவாக எழுதிப் பின்னர்த் தனிமெய்யாக்குதற்குப் புள்ளியிட்டுக் காட்டுகின்ற வாற்றான் வடிவை இயக்குமிடத்தும் அகரங் கலந்து நின்றவாறு காண்க.
இங்ஙனம் மெய்க்கண் அகரங் கலந்து நிற்குமாறு கூறினாற்போலப் பதினோருயிர்க்கண்ணும் அகரங் கலந்து நிற்குமென்பது ஆசிரியர் கூறாராயினார் அந்நிலைமை தமக்கே புலப்பபடுதலானும் பிறர்க்கு இவ்வாறு உணர்த்துதல் அரிதாகலானு மென்றுஉணர்க.
இறைவன் இயங்குதினைக்கண்ணும் நிலைத் திணைக்கண்ணும் பிறவற்றின்கண்ணும் அவற்றின் தன்மையாய் நிற்குமாறு எல்லார்க்கும்ஒப்ப முடிந்தாற் போல அகரமும் உயிர்க்கண்ணுந் தனிமெய்க்கண்ணுங் கலந்து அவற்றின் தன்மையாயே நிற்கு மென்பது சான்றோர்க்கெல்லாம் ஒப்பமுடிந்தது.
அகரமுதல் என்னுங் குறளான் அகரமாகிய முதலையுடைய எழுத்துக்களெல்லாம் அதுபோல இறைவனாகிய முதலையுடைத்து உலகமென வள்ளுவனார் உவமை கூறியவாற்றானுங் கண்ணன் எழுத்துக்களில் அகரமாகின்றேன் யானே யெனக் கூறியவாற்றானும் பிறநூல்களானும் உணர்க.
இள் எல்லா எழுத்தும்பன்னீருயிரும் மெய்ந்நிலை தம் இயல் மயக்கங் கிளப்பின்மெய்யின் தன்மையிலே தம்மடைய தன்மை மயங்கிற்றாகப் பெயர்கூறின் மானமில்லைகுற்றமில்லை எறு.
எடு வேய்க்க வாய்ச்சி பாய்த்தல் வாய்ப்பு எனவும் பீர்க்கு நேர்ச்சி வார்த்தல் ஆர்ப்பு எனவும் வாழ்க்கை தாழ்ச்சி தாழ்த்தல் தாழ்ப்பு எனவும் காய்ங்கனி தேய்ஞ்சது சாய்ந்தனம் காய்ம்புறம் எனவும் நேர்ங்கல் நேர்ஞ்சிலை நேர்ந்திலை நேர்ம்புறம் எனவும் வரும்.
இ ள் அவற்றுள் முற்கூறிய மூன்றனுள் ரகார ழகாரம் ரகாரமும் ழகாரமும் குற்றொற்றாகா குறிற்கீழ் ஒற்றாகா நெடிற்கீழ் ஒற்றாம் குறிற்கீழ் உயிர்மெய்யாம் எ று.
புகர் புகழ் புலவர் என்றாற் போல்வனவோ வெனின் மொழிக்கு முதலாம் எழுத்தினைச் சொல்வனவற்றிற்கே ஈண்டு ஆராய்ச்சியாதலால் அவை வேண்டியவாறே வருமென்று உணர்க.
இ ள் குறுமையும் நெடுமையும் எழுத்துக்களது குறிய தன்மையும் நெடிய தன்மையும் அளவிற்கோடலின் மாத்திரை யென்னும் உறுப்பினைச் செவி கருவியாக அளக்கின்ற அளவு தொழிலாலே செய்யுட்குக் கொள்ளப்படுதலின் தொடர்மொழி யெல்லாம் அம்மாத்திரை தம்முள் தொடர்ந்து நிற்கின்ற சொற்களெல்லாம் நெட்டெழுத் தியல நெட்டெழுத்து மாத்திரை மிக்கு நடக்கும் படியாகத் தொடர்ந்த சொல்லாம் எ று.
எனவே மாத்திரை அளக்குங்கால் நெட்டெழுத்தே மாத்திரை பெற்று மிக்கு நிற்கும் என்றமையான் எதிரது போற்ற லென்னும் உத்திபற்றிச் செய்யுளியலை நோக்கிக் கூறியதாயிற்று.
எனவே குற்றெழுத்துக்களெல்லாம் ஒற்றெழுத்துக்களோடும் நெட்டெழுத்துக்களோடும் கூடி அவற்றையே ஓசைமிகுத்து நிற்கும் என்றவாறாயிற்று.
கடம் கடாம் உடையான் திருவாரூர் அகத்தியனார் என ஈரெழுத்தையும் மூவெழுத்தையும் நாலெழுத்தையும் ஐயெழுத்தையும் இறுதியிலும் இடையிலும் ஒற்றடுத்து நின்று பொருள்தந்தவாறு காண்க.
இ ள் அகரத்திம்பர் யகரப் புள்ளியும் அகரத்தின் பின் இகரமே யன்றி யகரமாகிய புள்ளி வந்தாலும் ஐயென் நெடுஞ்சினை மெய்பெறத் தோன்றும் ஐயெனப்பட்ட நெட்டெழுத்தின் வடிவு பெறத் தோன்றும் எ று.
இள் மொழிவயினானஒரு சொல்லிடத்தே நின்ற ஐகார ஔகாரங்கள் தேருங்காலை ஆராயுமிடத்து ஓரளபாகும் இடனு மாருண்டேஒரு மாத்திரையாய் நிற்கும் இடமும் உம்மையான் இரண்டுமாத்திரை பெறுதலே வலிவுடத்தாயிற்று.
இடனு மென்றது ஒரு சொல்லின் முதலிடைகடை யென்னும் மூன்றிடத்துங் குறுகும் அது செய்யுட்கண் ஓசை இடர்ப்பட் டொலிக்குமிடத்துக் குறுகு மென்றற்கு.
இள் க த ந ப ம எனும் ஆவைந்தெழுத்தும்க த ந ப ம என்று கூறப்பட்ட அவ்வைந்து தனிமெய்யும் எல்லா உயிரொடுஞ் செல்லுமார் முதலேபன்னிரண்டு உயிரோடும் மொழிக்கு முதலாதற்குச் செல்லும் எறு.
எடு கலை கார் கிளி கீரி குடி கூடு கெண்டை கேழல் கைதை கொண்டல் கோடை கௌவை எனவும் தந்தை தாய் தித்தி தீமை துணி தூணி தெற்றி தேன் தையல் தொண்டை தோடு தௌவை எனவும் நந்து நாரை நிலம் நீலம் நுகம் நூல் நெய்தல் நேமி நைவளம் நொச்சி நோக்கம் நௌவி எனவும் படை பால் பிடி பீடு புகழ் பூமி பெடை பேடை பைதல் பொன் போது பௌவம் எனவும் மடி மாலை மிடறு மீளி முகம் மூப்பு மெலிவு மேனி மையல் மொழி மோத்தை மௌவல் எனவும் வரும்.
சககட்டி சக்கை சகடு சக்தி சங்கு சட்டென சட்டம் சட்டகம் சட்டி சட்டை சட சட சடை சடைவு சண்டி சண்டு சண்டை சணல் சதுப்பு சப்பட்டை சப்பென்று சப்பாணி சப்பு சப்பை சம்பு சம்மட்டி சமட்டு சம்ம சமழ சமை சரடு சரள சரி சருகு சருக்கரை சரேல்என சல்லடை சல்லரி சல்லி சலால் சலங்கை சலி சவ்வு சவம் சவா சவை சனி சளக்கென சழக்கு சள்ளென சள்ளை சளை சற்று சறுக்கு சன்னம் முதலிய நூற்றுக்கு மேற்பட்ட தனித்தமிழ்ச் சொற்கள் அடிப்படையானவும் தொன்று தொட்டவும் இன்றி யமையாதனவும் வேரூன்றினவும் சேரிவழக்கினவுமாயிருக்க அவற்றைப் பிற் காலத்தனவென்று கொள்ளுவது பெருந்தவறாகும்.
சண்டு சருகு முதலிய சில சொற்கள் பண்டு சகர முதலனவாயிருந்திருத்தல் கூடுமெனினும் சக்கு சடார் சடோ சரட்டு சலரல சரேல சலவு சளக்கு சளரா சள் முதலிய ஒலிக் குறிப்புச் சொற்களும் அவற்றினடிப்பிறந்தவும் துவக்கந்தொட்டுச் சகர முதவனவாயே யிருந்திருத்தல் வேண்டும்.
மேலும் முழு முதல் அரணும் வருபகை போணார் ஆரெயிலும் அமைத்துக்கொண்ட தொல் காப்பியம் காலத்தமிழர் சட்டிசெய்யத் தெரியாதிருந்தனர் என்பது பெருநகைக் கிடமானதாகும்.
இள் உ ஊ ஒ ஓ என்னும் நான்குயிர்உ ஊ ஒ ஓ என்று சொல்லப்பட்ட நான்கு உயிரும் வ என் எழுத்தொடு வருதலில்லைவ என்று சொல்லப்படு்ந்தன மெய்யெழுத்தோடு கூடிமொழிக்கு முதலாய் வருத லில்லை எறு.
இள் ஆ எ ஓ எனும் மூவுயிர்ஆ எ ஒ என்று கூறப்படும் மூன்று உயிரும் ஞகாரத்துக்கு உரியஞகார ஒற்றொடு கூடி மொழிக்கு முதலாதற்கு உரிய எறு.
எடு ஙகரமும் டகரமும் ணகரமும் ரகரமும் லகரமும் ழகரமும் ளகரமும் றகரமும் னகரமும் என மொழிக்கு முதலாகாத ஒன்பதும் முதலாமாறு ஙக்களைந்தார் டப்பெரிது ணந்நன்று எனவரும்.
இனி என என்றதனான் கக்களைந்தார் தப்பெரிது அக் குறிது ஆநெடிது என மொழிக்கு முதலானவற்றையுந் தம்பெயர் கூறுதற்கு முதலாமாறு ஒட்டிக் கொள்க.
குற்றிய லுகர.................நகரமொடு முதலும் என ஆசிரியர் தொல்காப்பியனார் இவ்வாறு குற்றியலுகரம் மொழிக்கு முதலாமென்றாராலோ வெனின் துகதையுகரங் குறுகிமொழி முதற்கண் வந்த தெனினுயிர்மெய் யாமனைத்துஞ்சந்திக் குயிர்முதலா வந்தணையு மெய்ப்புணர்ச்சி யின்றி மயலணையு மென்றதனைமாற்று இவற்றை விரித்துரைத்து விதியும் விலக்கும அறிந்துகொள்க.
இள் ஏ ஓ எனும் உயிர் ஞகாரத்தில்லைஏ ஓ என்றுகூறப்பட்ட இரண்டுயிருந் தாமே நின்றும் பிறமெய்களோடு நின்றும் ஈறாதலன்றி ஞகாரத்தோடு ஈறாதலில்லை.ஏறு.
இது முன்னர் மொழிக்கு ஈறாம் என்றவற்றுள் எஞ்சி நின்றன மொழிக்கு ஈறாமாறும் மொழிக்கு ஈறாகா என்றவை தம்பெயர் கூறுங்கான் மொழிக்கு ஈறாமாறுங் கூறுகின்றது.
ஈண்டு எஞ்சிய வென்றது முன்னர் உதாரணம் காட்டிய ஞகரமும் நகரமும் வகரமுஞ் சகரமும் பகரமும் ஒரு மொழிக்கும் ஈறாகாத ஙகரமும் ஒழிந்த பன்னிரண்டு மெய்க்கண்ணும் எகரமும் ஒகரமும் ஔகாரமும் ஒழிந்த ஒன்பதுயிரும் ஏறி மொழிக்கு ஈறாய் வருவனவற்றை யென்று உணர்க.
இனி ஙகரமும் ஔகாரமும் ஏறாத மெய் பதினைந்தும் எகரமும் ஒகரமும் ஏகாரமும் ஓகாரமும் உகரமும் ஊகாரமும் ஏறாத மெய்களுந் தம்பெயர் கூறுங்கான் மொழிக்கு ஈறாமாறு ஙப்பெரிது சௌஅழகிது ஞௌதீது என வரும்.
கெக்குறைந்தது கொத்தீது ஞெவ்வழகிது ஞொத்தீது துந்நன்று நூப்பெரிது வுச்சிறிது வூப்பெரிது என எல்லாவற்றையும் இவ்வாறே ஒட்டுக.
இதற்கு ஏகார ஓகாரங்கள் ஏறிவருவன உளவேற்கொள்க எனப் பல மெய்க்குக் கூறியிருப்பதனாலும் என்னே அன்னோ ஐயோ என்ற வடிவங்கள் காட்டாகக் கொள்ளப்பட்டிருப்பதனாலும் அடே வீணே ஐயே எற்றே அரோ முதலிய வடிவங்கள் வழக்கிலிருப்பதனாலும் காட்டுக காட்டப்படாத ஏகார ஓகார உயிர் மெய்யீறுகட்கெல்லாம் காட்டுண்டென அறிக.
நச்சினார்க்கினியர் ஈற்றின் மொத்தத்தொகை கூறுமிடத்து ஆக ஈறு நூற்று நாற்பத்தது மூன்றும் உதாரணமில்லாத பதினெட்டும் ஆக என்பது ஆக ஈறு நூற்று நாற்பத்தொன்றும் உதாரணமில்லாத இருபதும் என்றிருத்தல் வேண்டும்.
இ ள் ஞ ண ந ம ன ய ர ல வ ழ ள என்னும் அப்பதினொன்றே புள்ளியிறுதி ஞ ண ந ம ன ய ர ல வ ழ ள வென்று கூறப்பட்ட பதினொன்றுமே புள்ளிகளில் மொழிக்கு ஈறாவன எ று.
இ ள் உப்பகாரமொடு ஞகாரையும் அற்றே உகாரத்தோடு கூடிய பகரத்தோடு ஞகரமும் ஒத்து ஒரு மொழிக்கு ஈறாம் இவணையான அப்பொருள் இரட்டாது இவ்விடத்து ஞகாரத்தின் கண்ணான அப்பொருள் பகரம்போல இருபொருட் படாது எ டு உரிஞ் என வரும்.
எகின் எகினம் என்றாற்போல வேறோர் பெயராய்த் திரிவனவுஞ் சந்தியால் திரிவனவுமாய் ஈற்றுள் திரிபுடையன களைந்து ஒன்பதும் வருமேற் கண்டுகொள்க.
நிலம் நிலன் பிலம் பிலன் கலம் கலன் வலம் வலன் உலம் உலன் குலம் குலன் கடம் கடன் பொலம் பொலன் புலம் புலன் நலம் நலன் குளம் குளன் வளம் வளன் என இத்தொடக்கத்தன தம்முள் மயங்குவன.
சார்பிற் றோற்றத்து எழுத்துந்தனிமெய்யும் மொழியி னன்றி உணர்த்தலாகாமையின் அவை பிறக்கும் மொழியை மொழிமரபிடை உணர்த்திப் பிறப்பு உணர்த்த வேண்டுதலின் நூன்மரபின் பின்னர் வையாது இதனை மொழிமரபின் பின்னர் வைத்தார்.
இ ள் எல்லா எழுத்தும் பிறப்பின் ஆக்கஞ் சொல்லுங்காலை தமிழெழுத்து எல்லாவற்றிற்கும் ஆசிரியன் கூறிய பிறப்பினது தோற்றரவை யாங் கூறுமிடத்து உந்திமுதலாத் தோன்றி முந்து வளி கொப்பூழடியாகத் தோன்றி முந்துகின்ற உதானனென்னுங் காற்று தலையினும் மிடற்றினும் நெஞ்சினும் நிலைஇ தலையின்கண்ணும் மிடற்றின்கண்ணும் நெஞ்சின்கண்ணும் நிலைபெற்று பல்லும் இதழும் நாவும் மூக்கும் அண்ணமும் உளப்பட எண்முறை நிலையான் உறுப்புறு பல்லும் இதழும் நாவும் மூக்கும் அண்ணமு மென்ற ஐந்துடனே அக்காற்று நின்ற தலையும் மிடறும் நெஞ்சுங் கூட எட்டாகிய முறைமையையுடைய தன்மையோடு கூடிய உறுப்புக்களோடு ஒன்றுற்று அமைய இங்ஙனம் அமைதலானே வேறுவேறு இயல அவ்வெழுத்துக்களது தோற்றரவு வேறு வேறு பலப்பட வழங்குதலையுடைய காட்சியான நாடி நெறிப்பட அதனை யறிவான் ஆராய்ந்து அவற்றின் வழியிலே மனம்பட திறம்படத் தெரியும் அப்பிறப்பு வேறு பாடுகளெல்லாங் கூறுபட விளங்கும் எறு.
சொல்லுங்காலை வளி நிலைபெற்று உறுப்புக்களுற்று இங்ஙனம் அமைதலானே அவை வழங்குதலையுடைய அவற்றின் வழக்கம் அவற்றின் வழியிலே மனந் திறப்படத் தெரியுமெனக் கூட்டி உரைத்துக் கொள்க.
இள் இ ஈ எ ஏ ஐ என இசைக்கும் அப்பாலைந்தும்இ ஈ எ ஏ ஐ என்று கூறப்படும் அக்கூற்று ஐந்தும் அவற்றோரன்ன அகர ஆகாரங்கள்போல அங்காந்து கூறும் முயற்சியாற் பிறக்கும் அவைதாம் அங்ஙனம் பிறக்குமாயினும் அண்பல்லும் அடிநா அண்பல் வினைத்தொகை.
இதன் பொருள் நா வீங்கி விளிம்பு அண்பல் முதலுற நா மேனோக்கிச் சென்று தன் விளிம்பு அண்பல்லி னடியிலே உறாநிற்க ஆவயின் அண்ணம் ஒற்ற லகாரமாய் அவ்விடத்து அவ் வண்ணத்தை அந் நாத் தீண்ட லகாரமாயும் ஆவயின் அண்ணம் வருட ளகாரமாய் அவ்விடத்து அவ்வண்ணத்தை அந் நாத் தடவ ளகாரமாயும் இரண்டும் பிறக்கும் இவ்விரண்டெழுத்தும் பிறக்கும் என்றவாறு.
இத்துணையும் நாவதிகாரம் கூறிற்றென்றது அ ம் சூத்திரத்தில் நாவிற் பிறக்கும் எழுத்தை அதிகாரப்பட வைத்து அது முதலாக நாவிற் பிறக்கும் எழுத்துக்களையே கூறிவந்தமையை.
இதன் பொருள் எழுவளி மிடற்றுச் சேர்ந்த இசை உந்தியிலெழுந்த காற்று மிடற்றிடத்துச் சேர்ந்த அதனாற் பிறந்த ஓசை அண்ணங் கண்ணுற்று அடைய அண்ணத்தை அணைந்து உரலாணி இட்டாற்போலச் செறிய யகாரம் பிறக்கும் யகாரவொற்றுப் பிறக்கும் என்றவாறு.
மொழிந்த பொருளோடொன்ற வவ்வயின் மொழியாததனை முட்டின்று முடித்தலென்பதனான் அளபெடையும் உயிர்மெய்யுந் தம்மை ஆக்கிய எழுத்துக்களது பிறப்பிடமே இடமாக வருமென்று உணர்க.
உந்தியில் எழுந்த காற்றினைக் கூறுபடுத்தி மாத்திரை கூட்டிக் கோடலும் மூலாதாரம் முதலாகக் காற்றெழுமாறு கூறலும் வேதத்திற்கு உளதென்று இவ் வாசிரியர் கூறி அம் மதம்பற்றி அவர் கொள்வதோர் பயன் இன்றென்றலின்.
உந்தியில் எழுந்த காற்று முன்னர்த் தலைக்கட் சென்று பின்னர் மிடற்றிலே வந்து பின்னர் நெஞ்சிலே நிற்றலை உறழ்ச்சி வாரத்து என்றார்.
இச்சூத்திரம் என்னுதலிற்றோ வெனின் மொழிமரபிற் கூறிய மொழிக்கு முதலாமெழுத்தும் மொழிக்கு ஈறா மெழுத்தும் இத்துணை யென்றலும் எல்லா மொழிக்கும் ஈறும் முதலும் மெய்யும் உயிரு மல்லது இல்லையென்று வரையறுத்தலும் ஈறும் முதலுமாக எழுத்து நாற்பத்தாறு உளவோ வென்று ஐயுற்றார்க்கு எழுத்து முப்பத்து மூன்றுமே அங்ஙனம் ஈறும் முதலுமாய் நிற்பதென்று ஐயமறுத்தலும் நுதலிற்று.
இள் முதல் இரண்டு தலையிட்ட இருபஃது ஈறு அறுநான்காகும் மூன்று தலையிட்ட முப்பதிற்றெழுத்தினொடுமொழிக்கு முதலா மெழுத்து இரண்டை முடியிலே யிட்ட இருபஃதும் மொழிக்கு ஈறாமெழுத்து இருபத்துநான்கு மாகின்ற மூன்றை முடியிலே யிட்ட முப்பதாகிய எழுத்துக்களோடே நெறிநின்று இயலும் எல்லா மொழிக்கும்வழக்கு நெறிக்கணின்று நடக்கும் மூவகை மொழிக்கும் மெய்யே உயிரென்று ஆயீரியல இறுதியும் முதலும்மெய்யும் உயிரு மென்று கூறப்பட்ட அவ்விரண்டு இயல்பினையுடைய எழுத்துக்களே ஈறும் முதலும் ஆவன எறு.
இன்னும் ஈற்று மெய் புள்ளிபெற்று நிற்குமென்றதனானே உயிர்முதன்மொழி தம்மேல் வந்தால் அவை உயிரேற இடங் கொடுத்து நிற்கு மென்பதூஉங் கூறினாராயிற்று.
இவ்விதி முற்கூறியதன்றோவெனின் ஆண்டுத் தனிமெய் பதினெட்டும் புள்ளிபெற்று நிற்கு மென்றும் அவைதாம் உயிரேறுங்காற் புள்ளி யிழந்து நிற்கு மென்றுங் கூறினார் ஈண்டு மெய்முதல் மெய்யீறெனப் பொருளுரைக்க வேண்டினமையின் மொழிமுதன் மெய்களும் புள்ளிபெறுமோ வென்று ஐயுற்ற ஐயம் அகற்றக் கூறினா ரென்ற உணர்க.
மெய்யினியற்கை புள்ளியொடு நிலயல.... எகார ஒகரத்தியற்கையும் அற்றே என்று ஆசிரியர் மாட்டிய விடத்தும் எகர ஒகரம் புள்ளிபெறு மென்பதே கருத்தாதல் தெளிவாம்.
ஆதலால் இளம் பூரணரும் நச்சினார்க்கினியரும் குற்றியலுகரம் புள்ளியீறுபோல உயிரேற இடங் கொடுக்குமென்று உரைகூறுவது மாட்டேற்றிற்கு முற்றிலும் பொருந்தாது.
தொல்லைவடிவின்...புள்ளி என்னும் நன்னூல் நூற்பாவுரையில் ஆண்டு என்ற மிகையானே...குற்றுகரக் குற்றிகரங்களுக்குமேற் புள்ளி கொடுப்பாரும் உளரெனக் கொள்க என்று மயிலைநாதர் கூறுவதுங் காண்க.
நாகரிதென்புழி முன்னர்க் குற்றுகர வோசையும் பின்னர் உயிரோசையும் பெற்று அவ்விரண்டுங்கூடி நின்றல்லது அப்பொருளுணர்த்த லாகாமையின் இஃது உயிரோடுங் கூடி நிற்கு மென்றார்.
இள் உயிர்மெய்யீறும்உயிர்மெய் மொழியினது ஈற்றின்கண் நின்றதும் உயிரீற்றியதேஉயிரீற்றின் இயல்பை யுடைத்துஎறு உம்மையான் இடைநின்ற உயிர்மெய்யும் உயிரீற்றின் இயல்பை யுடைத்து என்றாராயிற்று.
இள் உயிரிறு சொல்முன் உயிர்வரு வழியும்உயிர் தனக்கு ஈறாக இறுஞ் சொல்லின்முன் உயிர் முதலாகிய மொழி வரும் இடமும் உயிரிறு சொல்முன் மெய்வரு வழியும்உயிர் தனக்கு ஈறாக இறுஞ் சொல்லின் முன்னர் மெய் முதலாகிய மொழி வரும் இடமும் மெய்யிறு சொல்முன் உயிர்வரு வழியும்மெய் தனக்கு ஈறாக இறுஞ் வொல்லின் முன்னர் உயிர்முதலாகிய மொழி வரும் இடமும் மெய்யிறு சொல்மு்ன் மெய்வரு வழியும் மெய் தனக்கு ஈறாக இறுஞ் சொல்லின் முன்னர் மெய் முதலாகிய மொழிவரும் இடமும் என்று புணர்நிலைச்சுட்டுஎன்று சொல்லப்பட்ட ஒன்றெனோடொன்றுகூடும் நிலைமையாகிய கருத்தின்கண் இவ்வென அறியக் கிளக்குங்காலை அவற்றை இத்துணை யென வரையறையை எல்லாரும் அறிய யாங் கூறுங்காலத்து நிறுத்த சொல்லே குறித்துவரு கிளவி யென்று ஆயீரியலமுன்னர் நிறுத்தப்பட்ட சொல்லும் அதனை முடித்தலைக் குறித்து வருஞ்சொல்லும் என்று சொல்லப்பட்ட அவ்விரண்டு இயல்பினையுடைய எறு எடு ஆவுண்டு ஆவலிது ஆலிலை ஆல்வீழ்ந்தது என முறையே காண்க.
விளவினைக் குறைத்தான் என்றவழிச் சாரியையும் உருபும் நிலை மொழியாயே நிற்குமென்பது நோக்கி அதனை நிறுத்தசொல்லென்றும் முடிக்குஞ் சொல்லைக் குறித்துவரு கிளவியென்றும் கூறினார் இதனானே நிலை மொழியும் வருமொழியுங் கூறினார்.