sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மொத்தத்தில் புதினம் முழுவதுமே நாமும் நம்நாடும் கடந்துவந்த மதவரலாற்றை மீண்டும் எழுதிப் பார்ப்பதாக அமைந்து இன்றைய மத அடிப்படைவாதத்தின் போலி நையாண்டியாக அமைகிறது.
அவள் மூலம் ஜாலவித்தை கற்றதாய்க் கூறித் திடீரென அவனது விரலை ஒரு செடியைப் பிடுங்குவது போல் பிடுங்கித் தேவமித்திரருக்கு ஒரு துணியில் வைத்துக் கொடுத்தான்.
எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டுச் சிரித்தபோது வாய்க்குள் இடது கையை மெதுமெதுவாகக் கஷ்டப்பட்டுச் செலுத்தித் திடீரெனத் தனது குதம் வழி விரல்களை ஆட்டிக் காட்டினான்.
தமிழவன் வரலாற்றில் காணக்கிடைக்கும் பெயர்கள் தகவல்கள் ஆகியவற்றை அக்கறையுடன் சேகரித்துப் படைபாளிக்கே உரித்தான கற்பனையின் நீரை ஊற்றிப் பிசைந்து தனது புனைகதையைக் கட்டி எழுப்புகிறபோது அதனூடாகச் சில விழுமியங்கள் விமரிசனத்துக்குள்ளாகிற சிலவற்றை உயர்த்திப் பிடிக்கிற செயல்பாடும் நிறைவேறிவிடுகிறது.
துப்பறியும் வரலாற்றுப் புதினமாகிய இதை யார் எழுதியது என்ற கேள்வியை எழுப்பித் துப்பறியும் வேலையில் வாசகனை ஈடுபடுத்துவது இந்தப் புதினத்தின் இன்னொரு தளம்.
கிரந்தக் கோயிலும் சுருங்கையின் மர்மப்பாதைகளும் அரசர்களும் புத்தபிட்சுகளும் நிறைந்த ஒரு பழங்காலத்தில் கதை நிகழ்கிறதென்றால் அகச்சான்றுகளும் புறச்சான்றுகளும் தேடி அலையும் ஆய்வாளர்கள் மலிந்த நிகழ்காலத்தில் குறிப்புக்கள் இடம்பெறுகின்றன.
மரங்கள் மனித முகங்கள் போல் தோற்றம் கொள்வதிலும் மனிதர்கள் சிலரின் மூக்கறுபட்டும் கண்கள் அறுபட்டுத் தொங்கியும் காணப்படும் கதையுலகில் தன்னை இழந்து சஞ்சரிக்கும் வாசகனை வேறொரு தளத்திற்குக் கொண்டுவந்து சஞ்சரிக்க வைக்கிறார்.
எல்லாம் விளையாட்டுத் தனமாகத்தான் இங்குக் கதைச்சொல்லி என்பவர் எல்லாவற்றிற்கும் தன்னிடம் விடை வைத்திருக்கிற ஒருவர் என்கிற நிலையிலிருந்து நழுவி நிற்கிறார்.
தன்னை ஒரு பலவீனன் என்று வர்ணித்துக் கொள்ளும் அவர் இப்பன்முகப் பார்வைகளை வாசகன் முன் வைப்பதின் மூலமாக முரண்கள் குறித்த முடிவுகளை வாசகரே எடுத்துக் கொள்ளுமாறு விட்டுவிடுகிறார்.
இதைப் படித்தபோது வரலாற்று நாவல்கள் கூட ஒருவகை மிகைப்புனைவு வகைக் காட்சியைச் சேர்ந்த மாயக்காட்சி நடப்பியலைத் தான் சொல்கின்றன என்று தோன்றுகிறது.
கலிங்கத்துப்பரணியில் களவாடிய பேய் இமயத்தில் சென்று முனிவர் உதவியால் இமயத்தில் எழுதிய வரலாற்றைப் படித்து இராசபாரம்பரியம் கூறுவதாக ஜெயங்கொண்டார் அமைக்கும்போது அவருக்கும் இந்த அழித்தெழுதும் உத்தி தெரிந்திருந்ததா என்று வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
அழித்தெழுதும் வகையில் இன்னொன்று பழைய புராணம் நாடோடிக் கதை இவற்றில் வரும் பாத்திரங்களை எடுத்து மறுபடைப்புச் செய்யும் முறை மாய நடப்பியல் முறையில் எழுதும் இத்தகைய படைப்புகளைவிட இது கொஞ்சம் பரவலானது.
காண்டேகரின் யயாதி எம்.டி.வாசுதேவன் நாயரின் இரண்டாமூழம் வீமன் கதை பெரும்படவம் ஸ்ரீதரனின் ஒரு சங்கீதம் போல சிற்பி மொழிபெயர்ப்பு தொஸ்தோவ்ஸ்கி போன்ற புதினங்கள் குறிப்பிடத் தக்கவை.
எழுதிய மர்ம நாவல் என்ற புதினத்தின் பின்னணியில் அக்கறையோடு கவனிக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்பதை மட்டும் சொல்லிக் கொண்டு அவர் வயதில் இளையவர் என்பதால் இன்னும் எழுத வேண்டியவை நிறைய இருக்கின்றன என்பதை அவருக்கு நினைவூட்டி அவருக்கு வாழ்த்துதலைச் சொல்லிக் கட்டுரையை நிறைவுசெய்கிறேன்.
ஆனால் கருத்துக்கள் எப்படி உருவாகின்றன என்ற கேள்வியோ கருத்துக்களுக்கும் மனதுக்கும் அல்லது சமூகத்துக்கும் உள்ள தொடர்பென்ன என்ற கேள்வியோ தமிழில் பெரிய அளவில் கேட்கப்படவில்லை.
பெரியாரும் கூட சிங்காரவேலரை அழைத்துத் தனது இயக்கத்துக்கு சில சிந்தனைகளை கருத்துக்களை தந்து தெளிவுபடுத்தும்படி கேட்டுக்கொண்டதுண்டு.
ஆனால் சமூகத்தை இயக்குவது பொருளாதாரம் என்றும் அதனால் மனிதனிடம் தோன்றும் கருத்துக்கள் இரண்டாம்பட்சமானவை என்றும் மார்க்ஸ் கருதினார்.
இவரைக் காலங்காலமாகப் பின்பற்றியவர்கள் இருந்தனர்.சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சி அடைந்தபின்பு சமீப காலங்களில் இவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் இவருடைய இந்தச் சிந்தனையை ஏற்கவில்லை.
இந்தச்சொல்லை அறிமுகப்படுத்தியவர் அர்ஜென்டினாவிலிருந்து இங்கிலாந்துக்கு வந்து அங்குப் பேராசிரியரான எர்னஸ்டோ லக்லாவ் என்பவராவார்.
சமூகத்திலிருந்து கருத்துக்கள் வருகின்றன என்பதைச் சற்று மாற்றி சமூகமும் கருத்துக்களிலிருந்து வருவதுண்டு என்றனர் இந்தப் பின்மார்க்சியர்கள்.
சோவியத் யூனியன் சிதறிய பிறகு இந்தப் பின்மார்க்சியர்களின் கருத்துக்கள் உலகம் எங்கும் பரவ ஆரம்பித்துள்ளன.பின்மார்க்சியம் என்பது மர்க்சியத்தின் கருத்துக்களை நவீன முதலாளியத்தின் குணங்களுக்கு ஏற்ப மாற்றி வடிவமைப்பதாகும்.இந்தச் சிந்தனையில் இன்று சிறந்துவிளங்குபவர் ஸ்லவாய் சீஸெக் என்பவராவார்.
புதுக்கம்யூனிசம் என்ற சிந்தனையை இவர் பரப்பிவருகிறார்.முதலாளியம் மார்க்ஸ் எதிபார்க்காத புதிய குணங்களைப்பெற்றுள்ளது என்பதை லக்லாவ் மற்றும் சீஸெக் போன்றோர் கூறுகின்றனர்.சமூகவியல் என்ற தனிப் பல்கலைக்கழகத்துறைப் பாடம் ஒன்று உண்டு.
முதலமைச்சர்களின் கடைக்கண் பார்வைக்கு ஆளானால் மட்டும் துணைவேந்தர்கள் ஆகமுடியும் என்ற விதி இருப்பது வரை தமிழகத்துக்கு வேண்டிய பாடம் எப்படி வரும்?
ஆனால் இந்த முக்கியமான பாடம் நம் சமூகத்தில் பரவாததாலோ என்னவோ தமிழ்த்துறைகளிலும் தமிழிலக்கியத்தைச் சமூகச் சிந்தனையுடன் இணைக்காமல் உள்ளனர்.
தமிழ்த்துறையைச் சிந்தனையின் பிரிவாகக் கட்டமைப்பதற்குப் பதிலாக சிந்தனையின்மையைப் பரப்பும் துறையாக அமைத்து வைத்திருக்கிறார்கள்.
ஆக மொத்தமாய் தமிழ் படிக்க வரும் அதிகமான மாணவர்களான தலித் மாணவர்கள் பழமையைப் பழமைக்காகவே இரண்டு ஆண்டுகள் முதுகலை படிக்கவும் மூன்று ஆண்டிலிருந்து முனைவர்பட்டத்தை முடிக்க எடுக்கும் பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்து படிக்கவும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
இந்தப் பழமை மூலமாக நவீன சமூகம் நவீன உலகம் அதன் பிரச்சனைகள் என்று கேள்வி கேட்கும் எந்த முறைமையும் ஊக்கப்படுத்தப்படுவதில்லை.
இன்று இந்தியாவிலும் இலங்கை மலேசியா சிங்கப்பூரிலும் உள்ள தமிழ்ப்படிப்பே தமிழனை அடிமையாக வைப்பதற்கான நல்ல இரும்புக் கவசம்.
கொஞ்சம்கூட ஈவு இரக்கம் ஏதும் இன்றி தமிழை மானேஜ் செய்கிற பேராசிரியர்களின் தனிச்சொத்து ஆகிவிட்டது தமிழ்ப்படிப்பு.
உதாரணமாய் பழனம் என்ற சொல்லை மிக அற்புதமான நூல் ஒன்றை எழுதியுள்ள குளோரியா சுந்தரமதி அவர்கள் பல பொருள் உள்ள சொல் என்கின்றார்.
அதாவது நாம் பார்த்துக்கொண்டுவந்த விசயம் தமிழ்ப்படிப்பை மாற்றி சிந்தனை உற்பத்திக்கான துறையாக அதனை வடிவமைப்பு செய்யமுடியுமா என்பது.
இன்று கவிதை எழுதும் இளம்பெண்ணிடம் புதிதாய் தோன்றும் கற்பனைக்கும் நற்றிணை கலித்தொகை போன்றவற்றில் வந்துள்ள கற்பனைக்கும் தொடர்புண்டா என்ற கேள்வி வரும் அது விவாதமாகும்.
ஒவ்வொரு நிமிடமும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் தமிழ்ச் சமூகத்திலிருந்து இன்று கவிதை எழுதும் இளம்பெண் தனது புதிய வாக்கியததைக் கொண்டு வருவாள்.
நவீன சமூகத்தோடும் நவீன வாழ்வோடும் தொடர்பில்லாத எந்தச் செயல்பாடும் மனக்கிளர்ச்சியைத் தராது மனக்கிளர்ச்சி கேள்விகள் வருத்தங்கள் இல்லை என்றால் கருத்துக்கள் தோன்றா.
கருத்துக்களைத் தோற்றுவிக்காத விமர்சிக்காத பிற கருத்துக்களோடு ஒப்பிடாத செயல்பாடாகத் தமிழ்த்துறை என்ற ஒரு மிக முக்கியமான தமிழ்நிறுவனம் அர்த்தமில்லாமல் போய்விடக்கூடாது.
அந்தத் துறைத்தலைவர் தனது முனைவர்பட்ட மாணவர்கள் சொற்களைப் பிரித்து அவற்றின் மொழி வடிவத்தை இலக்கணத்தை எழுதும் மிகப் பிரம்மாண்டமான காரியத்தைச் செய்வதைப் பற்றிச் சொன்னார்.
ம.பொ.சி.யின் வள்ளலார் கண்ட ஒருமைப்பாடு என்ற ஆன்மீக நூலை மீண்டும் படிக்கும்போதுதான் ம.பொ.சி.யின் கூற்றின் பொருளின் பரிமாணம் புரிகிறது.
என்ற ஒருவர்தான் அதனைக் கருத்துக்களாய் மாற்றித் தமிழ்ப்பற்று மூலம் தனது அரசியலான இந்திய ஒருமைப்பாட்டையும் தமிழர்களுக்குள் பக்திகாலத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்ட ஆன்மநேயம் என்ற ஒரு நவீன செக்குலர் கருத்தையும் உருவாக்கினார்.
ஏகஇந்தியா என்ற காலனியக் கருத்திலிருந்து பாரதியும் ம.பொ.சியும் விடுபடாத ஆபத்து இருந்தாலும் தமிழ் விழுமியம் பல தேசிய இனங்கள் சேர்ந்து கட்டிய இந்தியக் கூட்டாட்சியை மட்டுமே ஏற்கும் என்பது உண்மை என்றாலும் ம.பொ.சி அன்றைய காலத்தின் சிறைக் கைதியாக இருந்தபடியே சிந்தனை வானில் கவர்ச்சியான ஒரு அதிசயப் பறவையாய் பறந்திருக்கிறார் என்பதை அந்த நூல் காட்டுகிறது.
எனவே மார்க்சை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்லவேண்டிய வாதவிவாதங்களின் தொகுப்பாய் போஸ்ட் மார்க்சியம் என்ற பின்மார்க்சியம் தோன்றிப் பரவுகிறது.ஸ்லவாய் சீஸெக் அவர்கள் மார்க்சின் இந்தமுதலாளியம் சிதையுமென்றக்கருத்தைத் தவிர்க்க தத்துவவாதி ஹெகலையும் உளவியல்வாதி லக்கானையும் இணைத்து ஒரு மருந்தைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.ஹெகலும் லக்கானும் வடிவமற்ற கருத்துக்கள் என்ற ஒரு சிந்தனையை முன்வைப்பவர்கள்.
எதிர்ப்புச் செயல் வடிவங்களில்விருதுகளைத் திருப்புதல் ஏற்படும் மதமற்ற ஆன்மீக இன்பமும் மதமெனும்பேய் நாவல் உற்பத்திக்குப் பின்னால் இருக்கும் படைப்பு உந்துதலும் இங்குச் சேரும்.
கோதிக் மற்றும் செராசனிக் கட்டடக்கலையும் வளைவுகளும் வளாகங்களும் மரத்தால் செய்யப்பட்ட தரைகளுடைய பங்களாக்களும் தோட்ட வீடுகளுமாகக் காணப்பட்ட நகரத்தில் குறிப்பிட்ட அடையாளங்கள் கொண்ட இரு சமூகத்தாரின் மத்தியில் நடந்த மோதல்களில் ஒன்றுதான் அந்த வழக்கு.
கொண்டைகட்டி சமூகத்தவரின் உடமைகளைச் சூறையாடியது மட்டுமின்றி அவர்களில் இருவரைக் கொன்று விட்டனர் கட்டையன் சமூகத்தார் என்று கோர்ட்டில் வழக்குபோடப்பட்டது.
நகரம் அதன் நீண்ட கடற்கரைக்கும் வெயிலுக்கும் பெயர்பெற்றிருந்தது போலவே அவதூறுகளைப் பரப்புவதற்கும் ரகசியங்களைப் பாதுகாக்காமல் இருப்பதற்கும் பெயர்பெற்றிருந்தது.
கொண்டைகட்டிப் பிரிவினர் தலையில் இரண்டு கோடுகள் போடுவதோடு தங்கள்தங்கள் குடுமிகளை நான்கு புறமும் முழுதும் முடியில்லாமல் வழித்தெடுத்த தலையில் கட்டிவைத்திருந்தது போலவே மனதில் வஞ்சகமும் சூதுவாதும் கொண்டவர்கள் என்ற கருத்தை லண்டனில் சட்டம் படிக்கும் தன் தம்பியான பர்ட்டனுக்கு அடிக்கடி கடிதமாய் எழுதியிருந்த நகரின் அமைதிகாக்கும் நீதிபதி ஆர்பத்நாட்டின் முன்னிலையில் இந்தக் கலவர வழக்கு வந்தது.
இந்த வழக்கு பல சட்டச்சிக்கல்கள் கொண்டதும் நீதிமன்றத்தின் வரம்புகள் பற்றிய பிரச்சனைகளுடன் தொடர்புடையதாகவும் பல தரப்புக் கருத்துக்களுக்கும் இடம் வைப்பதாகவும் இருந்ததால் அக்காலத்தில் பெரிய பிரச்சாரம் பெற்றது.
கொண்டைகட்டி மக்களின் தலைவர் என்று கூறிக்கொண்டு வந்த மனிதரைப் புடைசூழ நின்று அவருடைய சமுதாயத்தவர்கள் இடுப்பில் அரிவாளை வைத்துச் செருகியபடி கோர்ட் வாசல் பக்கம் நின்ற புளியமரத்தின் கீழ் தத்தம் முட்டை மடக்கி பிருஷ்டம் தரையில் படாமல் கால்பாதத்தின் முன் பகுதியைப் புல்தரையில் ஊன்றி அமர்ந்திருந்தது பல வெள்ளைக்காரர்களுக்குக் காட்சிப்பொருளானது.
கறுப்பு உடலின்மேல் வெள்ளை வெளேர் என்ற இது அம்மக்களின் தலைவர்கள் மட்டும் அணிந்திருந்த ஆடைகளின் வண்ணம் ஆடைகளை அணிந்ததால் அவர்களின் முகம் முதலிய உடலின் மேல்பாகம் சூரியவொளியில் மேலும் கறுப்பாகத் தெரிந்தது.
கறுப்பு முகத்தின் காதுகளில் கடுக்கண் தொங்கவிட்டிருந்ததுபோல் காதுமடலின் மேல்பாகத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் மலர்ந்து மணக்கப் போகும் மலரைச் செருகி வைத்திருந்தனர்.
கெட்டுப்போகாமல் இருக்க காதல் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்களின் சாதிக்குழுவின் சபை அவரவர் ஊர்களில் வேப்பமரங்களின் கீழ் அமர்ந்து பஞ்சாயத்துகூடி முடிவு எடுத்தது.
எனவே காதல் செய்யும் அவர்கள் வீட்டுப்பிள்ளைகளை முதலில் கண்டிப்பது என்றும் அதுவும் சரிபடாதபோது கைகால்களை எடுத்துவிடுவது என்றும் பழக்கம் வைத்திருந்தார்கள்.
நகரத்தில் வர்ண விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட படகுகளில் இரவுநேரத்தில் மகிழ்வுப் பயணம் செல்லும் கவர்னரையும் அவரது குடும்பத்தையும் கண்டு மகிழ்வதிலும் ஆளுநர் வாழும் தோட்டத்துக்கு உள்ளேயிருக்கும் மாளிகையைக் கள்ளத்தனமாக எட்டிப்பார்ப்பதிலும் கொண்டைகட்டி சமுதாயத் தலைவர்கள் ஈடுபட்டனர்.
எனவே துவிபாஷிகள் கோவணம் கட்டிய உடம்பிற்குமேல் வெள்ளை வேஷ்டிகள் தார்பாய்ச்சிக் கட்டியபடி சேலம் வெற்றிலையை மென்றபடியும் திருச்சி சிகரெட் பிடித்தபடியும் கவர்னருக்குத் தோட்டவீடு தேடுவதில் ஒரு காலத்தில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்த சரித்திரம் கொண்ட ஊர் இது.
இறுதியில் அந்த நகரின்முதல் கவர்னருக்குப் பிரஞ்சு மாலுமியான லூயி தெமோண்ந்த் என்ற பிரமுகரின் விதவையான அந்தோனியோ தெமோண்ந்த் என்பவரிடம் இருந்த பெரிய வீடு பல ஆயிரம் வராகன் விலையில் வாங்கப்பட்டது என இந்த நகரத்தின் சரித்திரம் கூறுகிறது.
கட்டையன் சமூகத்தினருக்குத் தாங்கள் தாழ்ந்தவர்கள் என்ற எண்ணம் இருந்ததால் தங்கள் எதிரிகளான கொண்டைகட்டி சமூகத்தவர்களால் தங்கள் சமூகத்தின் இரு இளைஞர்களின் ஆண்குறிகள் வெட்டப்பட்டதை மன்னித்துவிடலாம் என்ற எண்ணமே இருந்தது.
ஆனால் வெள்ளைக்கார மருத்துவர் ஜான்போப் என்பவர் கிறிஸ்தவ எண்ணங்களால் உந்தப்பட்டு கட்டையன் சமூகத்தவர் மத்தியில் ஏசுகிறிஸ்துவையும் பைபிளையும் பரப்பிக்கொண்டே ஓய்வுநேரத்தில் தொழுநோயாளிகளுக்கு ஒரு மருத்துவமனை உருவாக்கிச் சேவையும் செய்கிறவர் வேறு ஏதோ தன்மனதில் யோசித்ததால் வழக்கு மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது.
கட்டையன் சமூகத்து இளைஞர்கள் இருவரும் நாட்டுமருத்துவரான பண்டிட் ஒருவரும் இவருடைய தந்தை பிரஞ்சு துரை ஒருவரின் சமையலறையில் நல்லபடி மாட்டுக்கறி சமைத்ததால் மிஸஸ்லா போர்தனெ என்ற அம்மாது அவரை அடிக்கடி மெச்சியதோடு பழைய பிரஞ்சு இலக்கியத்தில் வரும் சமஉடமைக் கருத்துக்களையும் போதித்தார் ஆக மொத்தம் ஜான்போப்பையும் சேர்த்து நான்குபேர் தாழ்த்தப்பட்ட கட்டையன் சமூகத்தவர் கொலையில் ஈடுபடவில்லை என சாட்சி சொன்னார்கள்.
வழக்கு நடந்த இடத்துக்கு இரண்டு பர்லாங் தூரத்தில் கவர்னரின் குதிரை மெய்க்காப்பாளர்கள் வசிக்கும் பெரிய வீடுகள் கர்னாடகத்திலிருந்து வந்த பேரிகெம்பையாவின் இளைய சகோதரரான பெரியநாயுடுகாருவுக்குச் சொந்தமாக இருந்தது.
ஜான்போப் ஏழைகளான கட்டையன் சமூகத்தவர் பயந்த சுபாவம் உள்ளவர்களாகையால் அவர்கள் தன் பாதுகாப்பில் இருப்பதே நல்லது என்று நினைத்ததால் கவர்னரின் குதிரை மெய்க்காப்பாளர்களின் வீட்டுக்கு அருகில் இருந்த லாயத்துக்கு எதிரில் உள்ள வீட்டில் எல்லோரும் தங்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்தார்.
கலவரத்தினால் பாதிக்கக் கூடாது என கலவரத்த்துக்கு முன்பே மேல்சாதியினரின் வீடுகளில் இருந்த அவர்கள் ஆபரணங்களையும் அரிவாள் கடப்பாரை வீட்டிலுள்ள நெல்மூட்டைகள் போன்றன வண்டிகளில் ஏற்றப்பட்டதைப் பார்த்த கீழ்ச்சாதியினரின் நாக்குகள் கூர்மையான சவரக்கத்தியால் அறுத்தெறியப்பட்டதையும் அவர்களுக்குத்தானே சிகிச்சை செய்ததையும் மருத்துவர் ஜான்போப் உறுப்புகளின் ஆங்கிலப் பெயர்களுடன் விளக்கியது மிகச்சிறந்த ஆதாரங்களாக அவரைப்போலவே உறுப்புக்களின் பெயரை உடல் சாஸ்திரத்தில் படித்திருந்த நீதிபதிகளால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.
நீதிபதியாக இருந்த ஆர்பத்நாட் என்பவர் ஓ மை ஹாட் என்று விசனம் அடைந்தது ஒரு சாட்சி இப்படி கூறியபோது தான் அய்யா எசமானர்களே மிகவும் கொடிய காரியம் என்று நான் கூறுவது ஒரு குடிசையில் ஒரு தாய் குழந்தை பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதையும் பொருட்படுத்தாது கலகக்காரர்கள் தாய்வயிற்றிலிருந்து வந்துகொண்டிருந்த பச்சைக்குழந்தையும் அதன் தாயையும் அங்கிருந்த மருத்துவச்சியையும் கரிக்கட்டையாய் போகும்படி எரித்த காட்சிதான்.
கையில் வெள்ளைத் துணியைக் கட்டிய நான்குபேர் ஒரு வரிசையில் இருந்த தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் பத்துக்குடிசைகளை ஈவிரக்கமின்றித் தங்கள் கையில் பிடித்தபடி இருந்த பனைஓலைகளால் ஆன தீப்பந்தத்தால் எரித்தபோது தான் அந்த கொடூரமான சம்பவம் நடைபெற்றது.
கொடுமையான காட்சியான நெருப்பில் பொட்டித்தெறித்த பானைகள் அரிசி தானியம் போன்ற உணவுப்பொருட்கள் படுப்பதற்காக வைத்திருந்த ஓலைப்பாய்கள் ஆண் பெண் குழந்தைகளின் ஆடைகள் எரிந்து கரியாகிப் போனதையும் கூறினார் அந்த சாட்சி.
வழக்கை நடத்திக்கொண்டிருந்த நகரத்தின் கட்டடங்களின் இந்தோ சராசனிக் பாணியும் கடற்கரைப்பட்டணமான அவ்வூரில் கப்பல்களை வழிமாறிப்போகாதபடி ஆங்காங்கே பாதுகாக்கும் நோக்கம் பெரியது பல்வேறு வகையான கலங்கரை விளக்கங்களும் நீண்ட பூங்காக்களும் அடிக்கடி மகிழ்ச்சி தோன்றும்போதெல்லாம் ஊர்வலம் போகும் கவர்னரும் அந்நகரத்தின் முக்கியக் கவர்ச்சிகளாகும்.
மேற்கத்திய அறிவையும் சட்ட நுணுக்கத்தையும் நீதி போதனையையும் தொழில்நுட்பம் வியாபார அறிவு போன்றவற்றையும் அடையாளமாகக் கொண்டு விளங்கிய வழக்கு மன்றத்தில் அன்று மிகப் பெரிய கூட்டம் காணப்பட்டது.
கூம்புகளும் வட்டவடிவமும் கொண்ட அந்த நகரத்தின் கட்டடங்கள் புதிய சாலைகள் நீண்ட கடற்கரை இவற்றின் அழகில் மயங்கியபடி தன் அழகான குதிரையை ஒருமணிநேரம் ஆசைதீர ஓட்டிவிட்டு மாளிகையில் போய் குளித்த பின்பு தன் நூலகத்தில் போய் அடுத்த நாள் நடக்கப்போகும் கொண்டைகட்டிகளின் வழக்குக்கான சட்டக்கருத்துக்களைத் தேட ஆரம்பித்தார் ஜார்ஜ் சார்ட்ரீஸ்.
வழக்கு வென்றால் அவருக்கு அளிக்கப்படப் போகும் ரண்டு கருத்த பெண்கள் பற்றிய ஆசையும் அவர் மனதின் ஓரத்தில் சந்தோசம் தரத் தவறவில்லை.
கலவரத்தில் கொண்டைகட்டிகளில் இருவர் பிணமாய் விழுந்திருந்ததால் ஏழைக்கட்டையன் சமூகத்துக்கு ஆதரவாய் வந்துள்ள ஜான்போப் கூட தங்களுக்குச் சாதகமாக வழக்குத் திரும்புவது கடினம் என யோசிக்குமளவு வழக்கு சிக்கலானதாகக் காணப்பட்டது.எனினும் கட்டையன் சமூகத்தவர்கள் இரண்டு கொலைக்கும் தங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை தங்கள் வீடுகளும் ஆடுமாடுகளும் பயிர் பச்சைகளும் மரங்களும் நெருப்புக்கிரையாகின என்ற உண்மையை ஆங்கில நாட்டு ராணியின் தர்மத்தைப் பரிபாலிக்க வந்திருப்பவர்கள் நிலைநாட்டத் தவறமட்டார்கள் என்ற அடிப்படையில் தங்களுக்குள் விவாதித்தார்கள்.
ஏழைபாழைகளான இத்தகைய கட்டையன் சமூகத்தவரின் நம்பிக்கை அவர்களின் விரோதிகளான கொண்டைகட்டி சமூகத்தவர்களிடம் கோபத்தை உண்டு பண்ணியது.
மனிதர்களை இயற்கை நியதியும் காலமாற்றத்துக்குட்படாது சதா இருந்து கொண்டிருக்கக் கூடிய மாறாத நீதியும் தம் கரத்தால் காப்பாற்றும் என்ற நம்பிக்கை பரவி இருந்த காலம் அது.
தாயையும் குழந்தையையும் அத்துடன் பேறுபார்க்க வந்த மூதாட்டியுடன் எரித்துக் கரிக்கட்டை ஆக்கியவர்களை வழக்குமன்றம் கண்டுபிடித்தது.
எனினும் கொலைபற்றிய முழுத் தீர்ப்பு உடனே வெளிவராததால் உண்மையில் கொண்டைகட்டி சமூகத்தினரின் இரண்டு பிணங்கள் விழுந்ததற்குத் தங்கள் சமூகத்தவர்கள் காரணமாயிருந்திருக்கலாமோ என்றே நினைத்தனர் .
பெரிய களேபரத்தில் அந்த இரண்டு கொண்டைகட்டி ஆட்கள் தங்கள் சமூகத்தவரால் கொல்லப்பட்டிருக்கலாமோ என்றும் ரகசியமாய் பேசிக்கொண்டனர் கட்டையன் சமூகத்தவர்கள்.
கொண்டைகட்டி சமூகத்தினரே அவர்கள் சமூகத்தில் இருவர் சாகக் காரணமாயிருந்தார்கள் என்று தீர்ப்பு வாசிக்கப்பட்டபோது கோர்ட்டில் அமைதி அதிக நேரம் பரவியது.
சொந்த சமூகத்தைச் சார்ந்த இரு மனிதர்களைக் கொன்றவன் இதோ நிற்கிறான் என்று மிகுந்த கோபத்துடன் வெள்ளைக்கார நீதிபதி முன்பல் ஒன்றில் புழு விழுந்திருக்கும் அந்த சமூகத்துத் தலைவர் என்று பேரும் புகழும் பெற்ற மனிதரைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
நான்கு கலவரங்கள் அந்த மக்களுக்குச் சுதந்திரம் கிடைத்த பின்பும்கூட அச்சடையாளமாய் இதுபோலவே நடந்ததனை ஆய்வு செய்த மத்திய வயதைக் கடந்த சமூகவியல் ஆய்வாளர் ஒருவர் பழைய நூலகங்களில்போய் இந்தச் சமூகங்களின் மோதல் வரலாற்றைப் படிக்கப் பழைய வழக்குகளைப் பூரணமாக ஆய்ந்தார்.
ஆண்டுகளையும் கோர்வையற்ற நிகழ்ச்சிகளையும் ஒழுங்கில்லாமல் அடுக்கி தந்தையும் தாத்தாவும் மகனும் ஒரே கடவுளின் பெயரை மீண்டும் மீண்டும் வைக்கும் மரபுள்ள அச்சமூகத்தில் வரலாற்றைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒரே நோக்கத்தினால் ஆய்வாளர் இறுதியல் வந்தடைந்த முடிவுகள் எல்லோரையும் பயங்கரமும் திக்பிரமையும் அடையவைத்தன.
சமீபத்தில் அதாவது சட்டசபைகளும் நாளிதழ்களும் டி.வி.க்களும் வந்து விட்ட இன்று இரண்டு கொலைகளைத் தாங்களே செய்துவிட்டு எதிரிச் சமூகத்தின் மீது சுமத்தியதுபோல் அன்றும் செய்த தந்திரத்தை ஆய்வாளர் கீழ்வருமாறு பல குறிப்புக்களை இணைத்து எழுதினார்.
கலவரம் தொடங்குவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே கொண்டைகட்டிச் சமூகத்தவர்கள் வாழும் பகுதியில் பஞ்சாயத்தினர் கூடும் செல்லிஅம்மன் கோயில் முன்புள்ள சத்திரத்தில் முக்கியமான எல்லோரும் கூடினார்கள்.
முன்பல்லில் புழுவிழுந்த சமூகத்தலைவர் வெள்ளைக்கார துரைமார் நியாயத்தைக் கண்டுபிடிப்பதில் நிபுணர்கள் சதா கடிகாரங்களையும் மணிக்கூண்டுகளையும் கலங்கரை விளக்கங்களையும் கொண்டிருக்கக்கூடிய இந்த நகரத்தில் வெள்ளைக்கார துரைமாரின் நியாய உணர்வை வெல்ல வேறு எந்தச் சக்தியும் இல்லாததால் கவனமாக நாம் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று கூறிவிட்டு உடுத்திய வெள்ளைத் துணியைத் தூக்கி வெறும்பிருஷ்டம் பட அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து இருளில் மெதுவாய் நடந்து மறைந்தார்.
இந்த திட்டம் ஏதும் அறியத்தேவையில்லாத ஜார்ஜ் சார்ட்ரீஸ் வழக்கமாய் தான்பார்க்கும் அச்சமூகத்தின் வழக்குகள் வரும்போது கிடைப்பதுபோல் கருப்புப்பெண் கிடைக்கப் போகும் நினைவுடன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் கிடந்தார்.
அவ்விருவருக்கும் ஊரின் பெரிய கிணற்றுக்கு அருகில் நிற்கும் ஆலமரத்துக்குக் கீழ் இரட்டைக்கல் உருவங்களாய் நினைவுச்சின்னம் எழுப்பி வருடம்தோறும் விழா எடுக்கப்படும் என்று ஊர்பிரதானிகள் வெத்திலை பாக்கு உள்ளங்கையில் வைத்து உறுதிமொழி எடுத்தனர்.
ரகசியமாய் நடக்கப்போகிற விபரங்கள் பலிகொடுக்கப் பட இருக்கும் இருவருக்குச் சொல்லப்பட்ட பின்பு அந்த இருவரும்தெய்வம் ஏறியவர்கள்போல் ஒன்றாய் அலைந்தனர்.
கலவரம் தொடங்கிய அன்று கம்பு கத்தி தீப்பந்தத்துடன் கலவரத்தில் ஈடுபடும் கட்டுமஸ்தான உடல் உள்ளவர்களுக்கு நம் சனங்கள் என்று அடையாளம் அறிவதற்காய் எல்லோருக்கும் வண்ணானிடம் நீலம் போட்டுத் துவைக்கப்பட்ட புதிய வேட்டிகள் கொண்டுவந்து அவற்றைச் சிறுசிறு துண்டுகளாய் கிழித்து அடையாளம் கட்டிக் கொள்வது கலவரங்கள் நடக்கும் போது வழக்கம்.
கலவரம் நடந்தது பற்றி பல தாக்கலைகள் வெள்ளைக்கார நீதிபதியான ஆர்பத்நாட்டின் நீதிமன்றத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டதால் கொலையைப்பற்றி ஆய்வாளர் இப்படிஎழுதினார்.
கத்தியோ இரும்பு வஸ்துகளோ பயன்படுத்தாமல் சொந்த சாதியினரே நெல்லிமரத்தின்கீழ் இருவரையும் கைகாலைக் கட்டி வைத்துப் பலர்சேர்ந்து தத்தம் கைகளால் ஓங்கிஓங்கி மிக அதிகமான பலத்துடன் அடித்தனர்.
அவர்கள் சம்மதத்துடன் அடித்துக் கொன்ற இடம் எதிரிச் சாதியான கட்டையன் சமூகத்தவர்கள் வாழும் பகுதி என்பதை கட்டையன் சமூகத்தவர்கள் மறுநாள் காலையில் கண்டனர்.
பிரிட்டிஷ் உயர்போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் குதிரை பூட்டிய ஜட்கா வண்டியில் வந்து வழக்கமாய் சாதுவானவர்களானாலும் ஏதோ கோபத்தால் கட்டையன் சமூகத்தவர் கொண்டைகட்டி சமூகத்திலிருந்து இருவரைக் கொன்றிருக்கிறார்கள் என்ற ஆராய்ந்து பார்க்காத தன் ஐயத்தை முடிவாய் எழுதி வைத்தார்.
இதுபோல் நிறைய இடைவெளிகளும் யூகங்களும் கொடூரமும் நிறைந்த கதையைப் பிற்காலத்தில் யாரும் நினைவில் கொள்ளவில்லை என்பது பொதுவாய் மக்களின் ஞாபக மறதியைச் சுட்டுவதோடு அவர்களின் முட்டாள் தனத்தையும் சுட்டுகிறதென்று மத்திய வயதைக் கடந்த அந்த ஆய்வாளர் தனது முடிவைத் தெரிவித்திருந்தார்.
ஏனென்றால் கடலுக்குச் சென்று செல்வம் ஈட்டியவனும் ப்ளைமவுத் வாசியுமான பதினாறாம் நூற்றாண்டின் கப்பல் காப்டன்களில் ஒருவன் எனத் தன்னுடைய ஊரில் பெயர்பெற்றிருந்த காப்டன் ஜான் ஸ்டுயர்ட் உலகில் பலப்பல நகரங்களில் வாழ்ந்தாலும் கடவுள் பக்தி கொண்ட தன்னுடைய தாயின் சொல்லைத் தட்ட முடிந்ததில்லை.
அதனால் உலகின் எந்தக் கடற்காற்றில் அவனது முகத்தின் தோல் ஸ்பரிசம் கொண்டாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட மாதத்தில் தாயிடம் வாக்குக் கொடுத்தது போல் ப்ளைமவுத்திற்கு வந்துவிடுவான்.
அப்படி வந்து அங்கு உள்ள சர்ச்சில் அவளுடன் சேர்ந்து ஞாயிறு ஒன்றின் காலை வேளையில் பாதிரி கொடுக்கும் திவ்ய நற்கருணையை அவன் புசிக்காமல் இருந்ததில்லை.
ஒரே ஒருமுறை ஜான் ஸ்டுயர்ட் தன் தாயிடம் சொன்னதுபோல் லண்டனுக்குப் போகாததற்கு விதியைத் தான் காரணமாகச் சொல்லலாம் ஆனால் அந்தக் காலத்தில் ஆக்ஸ்ஃபோர்டில் நாத்திகப் பேராசிரியர் என்று பிரபலமாகியிருந்த மிஸ்டர் மில் என்பவருடைய ஓரிரு சொற்பொழிவுகளைக் கேட்டிருந்த ஜான் ஸ்டுயர்டுக்கு விதி பற்றிய கருத்தில் உடன்பாடில்லை.
அதனால் ப்ளைமவுத்தில் ஜான் ஸ்டுயர்ட் இருக்கும் எந்த ஞாயிற்றுக்கிழமையும் தாயுடன் சர்ச்சுக்குப் போகாமல் இருந்ததில்லை.
ஒரே ஒருமுறை தாயிடம் சொல்லியதுபோல் இங்கிலாந்து திரும்ப முடியாததற்கு அந்த முட்டாள் கோழிக்கோட்டு சமாரினுடைய போர்வீரர்கள் செய்த மடத்தனம்தான் காரணம்.
தன் அடிமையைக் கடவுள் பற்றிய அறிவு இல்லாதவனாகத் தாயால் பார்க்கமுடியாததால் அவனை ஞானஸ்நானம் செய்வித்து கிறிஸ்தவனாக்கியதோடு அவளது பள்ளித் தோழியான மிஸஸ் டங்கனை அந்த ஒல்லியான தேகமும் ஆறு விரல்களும் கொண்ட யாக்கப்புக்கு ஞானத் தாயாகவும் நியமித்தாள்.
அன்று சர்ச்சில் பாதிரியார் கோபர்னிக்கஸ் என்பவன் சொல்லுவதுபோல் சூரியனைச் சுற்றித்தான் பூமி சுழல்கிறது என்ற கருத்தை யாரும் நம்பக்கூடாது அது பைபிளில் இல்லாத கருத்து என்றார்.
கள்ளிக்கோட்டை சமாரினால் சிறைசெய்யப்பட்ட ஜான் ஸ்டுயர்ட் கொட்டைப் பாக்கையோ கிராம்பையோ ரப்பரையோ மிளகையோ பிற கப்பல்காரர்கள் போல் திருடாவிட்டாலும் அவன் திருட விரும்பிய வேறு ஒரு பொருள்.
ஜான் ஸ்டுயர்ட் நாத்திகத்தில் நம்பிக்கை வைத்ததுபோல் சமாரினுடைய கள்ளக்காதலியாய் அதிக தென்னைமரங்கள் வளர்ந்திருந்த அரபிக்கடலின் தீவு ஒன்றில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த கறுப்புநிறமுள்ள கிழக்கத்தியப் பெண் மீதும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தான் என்பதே அந்தச் சக கப்பல் காப்டன்களின் கருத்து.
எது எப்படியோ ஜான் ஸ்டுயர்ட் யாருக்கும் தெரியாமல் மூன்றுமாதம் சமாரியனின் சிறையிலிருந்துவிட்டு லண்டனுக்குச் சென்றபோது இரட்டை நாடியுடன் பெருத்த உடம்பைத் தூக்கிக்கொண்டு நடமாடிய அவனுடைய தாயிடம் தொடர்ந்து பல பொய்களைச் சொல்லவேண்டியதாயிற்று.
வயது எத்தனை என்று அறியாத பற்களில் புழுவரிப்பால் அடிக்கடி படுத்துக்கொண்டு அழும் தலைமுடி நரைத்த அடிமையான ராபின்சன் வழக்கம்போல் ஸ்டுயர்ட்டின் பொய்களைக் கண்டுபிடித்து ஸ்டுயர்ட் சார்பில் ஏசுவிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான்.
பல பொய்களில் ஒன்று தாய்க்குப் பிடிக்கும் என்பதால் பல இந்துக்கள் அவர்கள் வழிபடும் பாம்பையும் கல்லையும் விட்டுவிட்டு நிஜமான கடவுளை வழிபடச் செய்வதற்காக ஒரு சர்ச்சைக் கட்டுவதற்கு அரபியக் கடற்கரையோரம் ஒரு ஏக்கர் நிலம் வாங்கிச் சர்ச் ஒன்று கட்டும் பூர்வாங்க வேலைகளைச் செய்துவிட்டு வருவதால் இங்கிலாந்துக்கு வருவதற்குத் தாமதம் ஏற்பட்டது என்பது.
அத்துடன் கடற்கொந்தளிப்புப் பற்றியும் அதனால் தன் கப்பலில் ஏற்பட்ட கோளாறுகளை அராபியக் கடற் கொள்ளையர்களுடன் நட்புபாராட்டி சீர்செய்தது பற்றியும் ஜான் ஸ்டுயர்ட் தடுமாறாமல் பொய்யென்று தோன்றாதவாறு தாயிடம் அன்பு இழையோடும் குரலில் சொன்னான்.
வயதான அடிமை ராபின்சன் ஸ்டுயர்டின் தாயின் ஆடையைத் துவைத்தபடி இருந்த சின்னப்பையனான அடிமை யாக்கப்பை ஒருவிதமாய் ஓரக்கண்ணால் பார்த்ததை இப்போது ஸ்டுயர்ட் கடைக்கண்ணால் கவனித்தான்.
ராபின்சனுக்கு நல்லவர்களின் மனதில் என்ன எண்ணங்கள் வந்து போகும் என்பது தெரியாவிட்டாலும் பொய்யர்கள் கபடதாரிகள் சதிகாரர்கள் பெண்களோடு வெறியுள்ளவர்கள் வீடுகளில் சமையலறையில் உணவுப் பண்டங்களைத் திருடுபவர்களின் மனதில் ஓடும் சிந்தனைகளை அறியும் விசேஷ திறமை இருந்தது.
தன் தந்தையால் விலைக்கு ஸ்பெயின் கப்பல் காப்டன் ஒருவனிடமிருந்து எண்ணூறு டாலர்கள் கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டுவரப்பட்ட ராபின்சனுக்கு அந்தத் திறமை உண்டு என்பதைப் பல ஆண்டுகளாய் அறிந்திருந்தான் ஸ்டுயர்ட்.
குதிரைக் கொட்டகையில் சாணத்துக்கிடையில் தலையில் வலது கைவைத்து சல்யுட் அடித்தபடி மேலாடையில்லாமல் உடம்பில் சதக்சதக் என்று விழும் பெல்ட் அடிகளைத் தடுத்தபடி ஆங்கிலத்தில் தாயிடம் சொல்லமாட்டேன் எஜமான் என்று மீண்டும் மீண்டும் சபதம் செய்ததை நம்பக்கூடாது என்பது ஸ்டுயர்டுக்குத் தெரியும்.
அவள் கேட்டால் சொல்லிவிடுவான்.ஆங்காங்கு வெளிப்படும் இரத்தத்தை ராபின்சன் வலது கைபெருவிரலால் துடைத்து துடைத்து நாவில் ஒற்றியபடி எழும்பும்போது ஸ்டுயர்ட் அகன்றான் அங்கிருந்து.
தூரத்தில் மரத்தில் மேல் ஏறி ஒளிந்து எல்லாவற்றையும் தன் பெரிய கண்களை மரத்தில் சேர்த்து வைத்து உடம்பை மறைத்தபடி பார்த்துக்கொண்டிருந்த இளைய வயது அடிமையான யாக்கப்பை ஸ்டுயர்ட் அப்போது கவனிக்கவில்லை.
தன்மகனை உத்தமனாகக் கிறிஸ்தவ நெறி தவறாமல் வளர்ப்பதற்கு அவனுடைய பத்துவயது வரை உதவிவிட்டுக் காலரா பரவிய தேசம் ஒன்றிலிருந்து உயிரின்றித் திரும்பிய தனது கணவன் மீது மீண்டும் அந்த ஆங்கில மாதுவுக்கு அன்பு தோன்றியது.
அன்பு தோன்றும்போது தனது பங்களாவின் நடுக்கூடத்தில் கோவாவிலிருந்து கொண்டுவந்த யானைத் தந்தங்களால் ஆன சட்டமிட்டு உயரமாய் மாட்டப்பட்டிருக்கும் சமீபத்தில் பலர் வீடுகளில் காணப்படும் அச்சிட்ட கறுப்பு வெள்ளையாலான ஏசுவின் இருதயம் ஒன்றைப் பார்த்து ஜெபம் செய்ய ஆரம்பித்தாள்.
தன் தோழர்களுடன் பணம் வைத்துச் சூதாடும் இரகசிய இடத்துக்குப் போகும்போது ஸ்டுயர்ட் தனது ஞானத்தாயிடம் தந்தையான பாதிரி கிறிஸ்டோபரைப் பார்த்து வருவதாய் பொய்சொல்லிவிட்டுப் பிளைமவுத்தில் புதிதாய் நடைபாதை போட்டிருந்த ரோட்டில் மிடுக்காக நடந்தான்.
தெரதள் ஸ்டுயர்ட் தனது மூதாதையான ஜான் ஸ்டுயர்ட் என்ற நபரின் நாணயமில்லாத பாத்திரப்படைப்பு பற்றி நினைத்து வருத்தம் அடைந்தாள் என்பதுதான் வாஸ்தவம்.
ஓரம் கிழிந்திருந்த தாள்களால் ஆன தங்க எழுத்துக்களை அதிகாரத் தலைப்புகளுக்குப் பயன்படுத்தியிருந்த அந்த கதை நூலை நாவல் என்று ஆங்கில ஆசிரியர்கள் கருதாததால் அவர்களின் இலக்கிய வரலாற்றில் சேர்க்கவில்லை என்றறிந்தாள் தெரதள் ஸ்டுயர்ட்.