sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அதேமாதிரி சில மந்திரவாதிகள் எதிரிக்குச்சூனியம் செய்ய ஏதோ ஒரு பேயை ஏவியனுப்பி அந்தப்பேய்க்கு அனுப்பப்பட்ட இடத்தில் தன் வலிமையைக்காட்ட முடியாவிட்டால் திரும்பி வந்து தன்னை ஏவி விட்ட மந்திரவாதியை முடித்துவிடுமாம்.
இப்போதெல்லாம ஏவிவிட்ட பேய்களை விட அரசியற் பிரச்சினைகளால சிங்கள இராணுவத்தாலழிந்தகொடூரமாகக் கொலை செய்யப்பட்டஅப்பாவி மக்களின் பேய்களும் இயக்கங்கள் ஒருத்தரொடு இன்னொருத்தர் மோதிப் பலியான எத்தனையோ இளைஞர்களின் பேய்களும் தெருக்களிலும் சந்திகளிலும் ஊரின் எந்த மூலை முடக்குகளிலும் மரங்களிலுமகுடிகொண்டலைவதைக்கண்டதாகப் பலர் சொன்னார்கள்.
ஆனால் தமிழராய் பிறந்த குற்றத்தால் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர் சிங்கள இராணுத்தினரால் கொலை செய்யப்பட்ட போது இறந்தவர்களைக் கொண்டு போய்ச் சுடலையில் புதைக்கவும் முடியாத நிலைகளால்இந்த ஊரார் இறந்த சொந்தக்காரர்களைத் தங்கள் வீட்டுத் தோட்டங்களிற் புதைத்தார்கள்.
தங்களின் கண்மணிகளாக வளர்த்த பிள்ளைகள் தங்களின் வயது போன காலத்தில் வைத்துப் பார்க்க வேண்டிய தங்கள் குழந்தைகளைத் தங்கள் கைகளாலேயே புதைக்க வேண்டிய கொடுமை தாங்காமற் தவித்த பெற்றோர் எத்தனையோ பேர்.
அநியாயமாகக் கொலைசெய்யப்பட்டு அகால மரணமடைந்தவர்களின் ஆவிகள் ஊரில் தெருக்களிலும் வீட்டுத்தோட்டங்ளிலும் பேய்களாகத் திரிவதால் பல வீடுகளில் அடிக்கடி பேய்க்கழிப்புச் சடங்குகள் நடக்கும்.
அதற்குக் காரணம்ஒருநாள் சிங்கள இராணுவத்தின் கொடுமைக்கு நாற்பது தமிழ் இளைஞர்கள் இந்த ஆற்றுக்கும் பக்கத்திலுள்ள கடற்கரைக்குமிடையில் வைத்துச் சுடப்பட்டார்கள்.
சிங்கள இராணுவத்தினரின் கொடுமைகளைத்தாங்க முடியாமல் பிள்ளையார் கோயிலடிச் சின்னாச்சியின் மகன் ரவி என்ற இளைஞன் வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய் ஒரு அரசியல் இயக்கத்தில் சேர்ந்த நாளிலிருந்து அந்தச் சின்னக் கிராமம் அடிக்கடி சிங்கள இராணுவத்தின் படுபயங்கரமான அநியாயங்களுக்கு ஆளாகியது.
ஒரு காலத்தில் பெரிய டாக்டராக வந்து ஊருக்குத் தொண்டு செய்வான் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்த போது தமிழரின் விடுதலைக்காகத் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்து போராட அவன் இயக்கத்தில் சேர்ந்து விட்டான்.
ரவியைத் தேடி வந்த இராணுவத்தினர் ரவியின் தகப்பன் சித்தப்பன் கண் தெரியாத வயது போன தாத்தா மூவரையும் ராணுவ ஜீப்பில் கட்டி றோட்டிலிழுத்துக் கொண்டு போனபோது அவர்களின் தோல்கள் உரிந்து இரத்தம் வழிந்து றோட்டில் கோடுபோட்டுக்கொண்டு போனதைப்பார்த்த பலர் மயங்கி விழுந்தனர்.
ஊரைத் தாண்டி இழுத்துக்கொண்டு போய அவர்களின் தலையை வெட்டி மொட்டையார்கல் என்று பெயர் பெற்ற மலையில் மூன்று தலைகளையும் அடுப்புக் கற்கள் மாதிரிப் பார்வைக்கு வைத்தார்கள்.
பின்னர் ஒவ்வொரு நாளும் ஊருக்குள் வந்து ரவியின் தாயையும சின்னம்மாவையும பாட்டிக்கிழவியையும் இழுத்துக்கொண்டுபோய் வெயிலில் உலர்ந்து மழையில் நனைந்து காட்டு மிருகங்களாற் குதறப்பட்ட அந்த பயங்கரமான மூன்று தலைகளையும் காட்டிச் சிரிப்பார்கள்.
அவர்களின் தலையற்ற மூன்று முண்டங்களும் கை கால்கள் வெட்டப்பட்டு ஊரிலுள்ள பிள்ளையார் கோயிலுக்கப் பக்கத்திலுள்ள வாகை மரத்தில் தொங்க விடப்பட்டிருந்தன.
அதைத்தொடர்ந்து சிங்கள இராணுவம் நடத்திய சுற்றி வளைப்பில் தப்பி ஓட முனைந்த இரு இளைஞர்களை ஊரார் முன்னிலையில் வைத்து அவர்கன் கதறக் கதற அடித்ததில் அவர்களின் இரத்தம் சிதறிப்பாய்ந்து பக்கத்துக்கடையை நனைத்தது.
இராணுவத்தினர் ஊரிலுள்ள மிகவும் வயது போன கிழவனிடம் கத்தியைக்கொடுத்து அந்த இளைஞர்களின் தலையை வெட்டச்சொல்ல அந்தக்கிழவன் மறுக்கவே கிழவனைத்தூக்கிப் பக்கத்தச்சுவரிலடிக்க கிழவன் மண்டை சிதறிச்செத்துப்போனான்.
சிங்கள இராணுவத்தினர் அந்த இளைஞர்களின் தலைகளை வெட்டி அந்த இரத்தம் வழியும் தலைகளைத் தங்கள் கைகளில் எடுத்துக் கொண்டு ஊரின் நடுத்தெருவில் எமதூதர்களாக நடந்து சென்றார்கள்.
உதிரம் வழியும் தலைகளைக் கொய்து கைகளிற் கொண்டு போன அவர்களின் செய்கை கடைக்குப்போய் மீன் வாங்கிக் கொண்டு வீட்டுக்கு ஆறுதலாகப்போவது போலிருந்தது.
இராணுவத்தினரின் கொடுமை ஓய்ந்து கொண்டுபோன காலத்தில் ஊரில் தோன்றி வளர்ந்த பல விடுதலையியக்கத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள தங்களுக்குள் உண்டான அபிப்பிராய வித்தியாசங்கள் அல்லது அதிகார வெறியால் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பழி வாங்கப் பல உயிர்ப்பலிகளை எடுத்தார்கள்.
உலகின் நான்காவது படை பலமுள்ள இந்தியா தர்மத்தின் தாயகம் என்று மதிக்கப் பட்ட ஒரு நாடு இப்படி அநியாயங்களைச் செய்வதைச் சாதாரண மக்களால் நம்ப முடியவில்லை.
இப்படிப் பல தரப்பட்ட அநியாயமான கொலைகளால் உயிரிழந்தவர்கள் பேய்களாகத் திரிவதால் ஊரார் மந்திரவாதிகளை நாடுவதும் பேய் கலைக்கச் சடங்குகள் செய்வதும் நாளாந்த விடயங்களாக வளர்ந்து போயின.
இயக்க ரீதியில் துப்பாக்கிகளுடன் ஒருத்தரையொருத்தர் பழி வாங்கிய அதே கால கட்டத்தில் பல பழைய எதிரிகள் தங்கள் எதிரிகளை இயக்கத்தினர் உதவியுடனும் மந்திரவாதிகளின் உதவியுடனும் தொலைத்துக்கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு நாள் ஒரு அயலுர்ப் பையன் அடிக்கடி அந்த ஊரின் தெருக்களில் சைக்கிளில் போய் வந்து கொண்டிருந்ததைச் சிலர் சந்தேகத்துடன் கவனித்தனர்.
ஒரு சில நாட்களுக்கு முன் தன் கடையைத்தாண்டிப் போன அழகம்மாவின் அழகு காமவெறி பிடித்த கோபாலனின்ன் நித்திரையைக் குழப்பியதை அவன் யாரிடமும் சொல்லவில்லை.
அழகின் அருகில் ஆபத்திருக்கும் என்பதை உணர்ந்த அழகம்மாவின் சொந்தக்காரர் எப்படியும் அவளுக்கு ஒரு பாதுகாப்பைத்தேட முயற்சிப்பதையும் கேடு கெட்ட காவாலியான கோபால் அறிவான்.
அழகம்மாவைத் தான் அடைய வேண்டும் என்ற வெறியில் ஆனந்தனை ஒழித்துக் கட்ட நினைத்த கோபாலன்தன் சினேகிதனும் மந்திரவாதியுமான வேலுப்போடியிடம் ஆனந்தன் ஊர்தெருக்களில் திரிந்து ஊர்ப் பெண்களை வட்டம் போடுவதாகச் சொல்ல அதைக்கேட்ட வேலுப்போடி ஆவேசம் கொண்டார்.
காம வியாதி பிடித்த கோபாலனுத்து ஊரில் நடக்கும் எல்லாக் காதல் விடயங்களும் தெரியும் ஆனாலும் பசாரியின் மகள் பற்றிய விடயத்தை வேலுப்போடியிடம் சொல்லாமல் ஊர்ப் பெண்களின் கற்பு கௌரவம் பற்றி ஒரு பெரி பிரசங்கம் வைத்து எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றினான்.
வேலுப்போடி கோபாலனுக்குத் தன் மகளின் காதலன் கிருஷ்ணனில் உள்ள ஆத்திரத்தைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் அயலரான் ஆனந்தன் போன்றோர் எங்கள் கிராமத்தைத் தங்கள் காம வேட்டைக்குப் பாவிப்தைத் தடுக்க வேண்டும் என்று சபதம் செய்தார்.. கடைக்காரக் கோபாலன் தனக்கு விரும்பிய பெண்கள் பலரைப் பசாரியின் வசிய மருந்தின் உதவியுடன் அனுபவித்தவன்.
இந்தப்பையன் தேடிக் கொண்டிருப்பதாகச் சொல்லும் அழகம்மா பற்றிய சிந்தனை வந்ததும் அவளை எப்படியும் தன்வசப்படுத்தி அனுபவிக்க வேண்டும் என்று காம வெறி பிடித்த கோபாலன் பசாரியின் செய்வினை வரைக்கும் காத்திராமல் ஆனந்தனை ஒழித்துக் கட்ட இன்னுமொரு சதித் திட்டம் போட்டுத் தன்னுடன் சினேகிதமாயிருக்கும்அடுத்த ஊரிலுள்ள ஒரு இயக்கத்தினருக்கு விசயத்தைச்சொல்லியனுப்பினான்.
தன் மந்திரத்தின் மகிமையைப் பெரிது படுத்தாமல் இயக்கங்களின் உதவியைக் கோபாலன் நாடியதை வேலுப்போடி விரும்பாவிட்டாலும் இயக்கத்தினருடன் பிரச்சினைப்பட்டு அவமானப்படத் தயாராயில்லை.
அத்துடன் தனது மகள் மல்லிகாவின் காதலன் கிருஷ்ணனைத் தன் செய்வினை சூனியத்தால் கொல்ல முடியாவிட்டால் இயக்கத்தின் உதவியையும் எடுக்கப் பசாரி மனத்திற்குள் திட்டம் போட்டுக் கோபாலனுடன் சேர்ந்து அழகம்மாவைத் தேடி ஊரிற் திரியும் ஆனந்தனை ஒரு அரசியற் துரோகி என்று காட்டிக்கொடுத்தனர்.
கலங்கியவன் கண்களுக்குக் கண்டதெல்லாம் பேய் என்பதுபோல் இந்த இயக்கத்தினரும் தங்களுக்குப் பிடிக்காத எந்தத் தமிழனையும் எதிரி என்று கொலை செய்வது காலம் காலமாய்த் தொடர்கிறது.
சிங்கள அரசாங்கம் தமிழர்களை இனரீதியாக ஒட்டு மொத்தமாக அழித்துக் கொண்டிருந்த போது தமிழ் இயக்கங்கள் தங்களுக்குப் பிடிக்காதவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து சித்திரவதை செய்து அழித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
சிங்கள இராணுவத்தினரால் அடித்துத்த துரத்தப்பட்ட தமிழ் குடும்பங்களில் ஒன்றைச்சேர்ந்தவன் என்று அவர்களிடம் அகப்பட்டுக் கொண்ட ஆனந்தன் சொன்னதை அவர்கள் நம்பவில்லை.
இவன்அகதி முகாமில் இருக்கும் போது இவனின் கண்களையும் கருத்தையும் அந்த முகாமில் அகதியாய் வந்திருந்த ஒரு இளம் தமிழ்ப் பெண் கவர்ந்து விட்டாள்.
முகாமில் பசி பட்டினி போன்ற கொடுமைகளுக்கப்பால் அவள் விழிகள் அல்லோல கல்லோலமான அந்தத்துயர் நிலையிலும் அவனுக்கு ஆறுதல் கொடுத்தன.
சீதையைத்தேடிய இராமனாய் அவன் சில நாட்கள் மனமுடைந்து அலைந்து திரிந்த போது அவள் பெயர் அழகம்மா என்றும் தாய் தகப்பனையிழந்த அழகம்மா தன் சொந்தக்காரர்களுடன் இந்த ஊர்ப்பக்கம் போனதாகக் கேள்விப்பட்டதும் அவளைத்தேடி தான் வந்ததாகச் சொன்னான்.
உதிரம் கொட்டக் கொட்ட ஆனந்தன் என்ற அப்பாவித் தமிழன் அதிகார வெறிபிடித்த இன்னொரு தமிழ்க் குழுவால் இயேசு நாதர் பட்ட கொடுமையை அழகம்மா என்ற பெண்ணிலுள்ள அன்புக்காகஅனுபவித்தான்.
இவனிமிருந்து உண்மையை எடுக்க அவர்கள் செய்த கொடுமையைச் சகித்துக் கொள்ளாத சூரியன் மேகத்திற்கள் தன்னை வேதனையுடன் மறைத்துக்கொணடான்.
ஒரு சில மணித்தியாலங்களுக்கு முன் கம்பீரமான உடலுடன் தன் காதலியைத்தேடி வந்த அந்தத் தமிழனின் அங்கங்கள் அதிகார வெறி பிடித்தோரால் அணு அணுவாக வெட்டப்பட்டன.
அடுத்த நாள் விடிந்தபோது அனாதையாய் அஹோரமாய்ச்சித்திர வதைப்பட்டுக்கிடந்த அந்தத் தலையற்ற பிணத்தை கடைக்கார கோபாலன் பார்த்து அலறி விட்டான்.
அந்த இளைஞனின் அஹோர மரணத்திற்குத் தான் ஒரு காரணம் என்று அவனின் மனச்சாட்சி சொன்னாலும் அழகம்மாவை அடைய வேண்டும் என்ற தணியாத காம வெறியால் மனச்சாட்சியையே அழித்து விட்டான்.
கண்ணகி மதுரை நகர் நடுவில் நின்று நியாயம் கேட்டுக் கதறியது போல் மகனின் வெட்டிக்கிடந்த தலையைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு தன் மகனை அழித்த தமிழ் இயக்கங்ஙளிடம் நியாயம் கேட்டாள்.
தன் மகனின் அழிவுக்குக் காரணமானவர்களை ஆண்டவன் சும்மா விடமாட்டான் என்று சபித்தாள்.அந்த இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்கூண்டோடுகுடும்பத்தோடு நரக லோகம் போவார்கள் என்று மண்ணையள்ளி வானத்தைப்பார்த்தெறிந்து சாபப் போட்டாள்.
பதவி வெறி காம வெறி பிடித்தோரை இந்தச் சாபங்கள் ஒன்றும் பயப் படுத்தப் போவதில்லை என்பதைக் கோபாலன் நிலை நிறுத்தினான்.ஒரு சில தினங்களில் அழகம்மாவின் சொந்தக்காரரைச் சந்தித்தான்.
அழகம்மாவிற்குத் தான் எந்த உதவி செய்யத் தயாராக இருப்பதாகவும் அதற்கு எவ்வளவு பணம் செலவழிக்கவும் தான் தயாராயிருப்பதாகவும் கோபாலன் வாயில் எச்சில் வழியச்சொன்னதை மௌனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் அழகம்மா.
ஒரு பின்னேரம் பட்டணம் போய் அடுத்த ஊர் ஆதம் காக்காவின் பட்டு மாளிகையில் ஒரு காஞ்சிபுரம் சேலையும் சட்டையும் வாங்கிக்கொண்டு அழகம்மாவைப்பார்க்க வந்தான்.
அவளின் தரை பார்த்துக் கிடந்த விழிகள்பொலிவிழந்த முகம் பொட்டற்ற நெற்றி கசங்கிய சேலை ஒன்றும் அந்தக்காமுகனின் நெஞ்சில் இரக்கத்தை உண்டாக்கவில்லை.
ஆண்டாண்டு தோறும் அழுது புரண்டாலும் மாண்டார் வருவாரோ என்று தத்துவம் பேசத்தொடங்கிய தனது சொந்தக்காரனைப் பார்ததும் தனது எதிர்காலம் எப்படியிருக்கப் போகிறது அழகம்மாவுக்குப் புரிந்தது.
அடுத்த நாள்சிவப்புச் சேலை கட்டிய விழி பிதுங்கிய அழகம்மாவின் உடல் கோபாலனின் கடைக்கு முன்னாலுள்ள நறுவி மரத்தில் பிணமாகத் தொங்கியது.
சில இரவுகளில் நடுச்சாமத்தில்சிவப்புச்சேலை கட்டிய இளம்பெண் ஒருத்தி தலையற்ற ஒரு முண்டத்துடன் விம்மியழுது கொண்டு நின்றதைக் கண்ட சிலருக்குப் பயத்தில் நெருப்புக்காய்ச்சல்வாந்தி வயிற்றுப்போக்கு என்று எத்தனையோ நோய்கள் வந்து விட்டன.
பெரிய புற்று வளர்ந்தால் பாம்பு குடியேறிவடும் என்று பயந்த கோபாலன் புற்றை வெட்ட முயன்ற போது சட்டென்று இரு நாக பாம்புகள் படமெடுத்துக் கொண்டு சீறின.
கடையருகில் பாம்புப் புற்றும் பாம்புகளும் இருப்பதைக் கேள்விப்பட்ட பலர் ஆனந்தனும் அழகம்மாவும் தங்களை அழித்தவர்களைப் பழி வாங்க பாம்புகளாக வந்திருப்பதாகப் பேசிக் கொண்டார்கள்.
என் உடம்பைத்தாகை கால்களைத்தா என்று கதறியழும் ஒரு வெறும் தலை முண்டத்தைக் கண்ட சிலர் அதன் பின் நீண்ட நாட்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வரவில்லை.
ஒரு காலத்தில் தனக்குச் செய்த கொடுமைக்குப் பழி வாங்கவே சந்திரவதனா தனது மகள் மல்லிகாவின் காதலுக்கு உதவி செய்திருப்பாள் என்பதை வேலுப்போடி அறியாமலில்லை.
தனது விருப்பத்சை சொல்லியனுப்பிய கிழவியிடம் சந்திரவதனா பாலிப்போடியைக் கல்யாணம் செய்வதை விட தான் வாழ்க்கை முழுதும் கன்னியாக இருக்கத்தயார் என்று சொல்லியனுப்பி விடடாள்.
சந்திரவதனா வேலுப்போடியைத் திருமணம் செய்ய மாட்டேன் என்று நிராகரித்த சில மாதங்களில் சந்திரவதனாவின் தகப்பன் வயலுக்குப் போன வழியில் நல்ல பாம்பு கடித்து இறந்து விட்டார்.
மூன்று பெண்களை வைத்துக் கொண்டு நான் தனியாக எப்படி வாழ்வேன் என்ன செய்யப்போகிறேன் என்று சந்திரவதனாவின் தாய் அழத் தொடங்கி விட்டடாள்.
சந்திரவதனாவைத் திருமணம் செய்து அடுத்த நிமிடமேஅவள் தனக்குச் செய்த அவமானத்தை எடுத்துச் சொல்லி அடிக்கத்தொடங்கி விட்டான் வேலுப்போடி.
தர்மமில்லாத எந்தச்செயலும் எப்படியோ ஒருநாள் எங்களைத் திருப்பித் தாக்கும் என்று அவள் சொல்வதை வேலுப்போடி காதில் வாங்கிக் கொள்வதே கிடையாது.
சந்தரவதனாவின் நீண்ட தலை மயிரைப்பிடித்தழுந்துக் கொண்டு அவளைத் தெருக்களிள் வைத்து அடித்துத் துன்புறுத்தி மல்லிகாவிடம் துரத்தி விட்டான் வேலுப்போடி.
மனைவியற்ற பூசாரியின்அந்த வீட்டுக்குள் அன்றிரவு தலை விரி கோலத்துடன் ஓரு அவலெட்ஷணமான ஒரு பெண் நுழைந்ததைச் சிலர் பார்த்ததாகச் சொன்னார்கள்.
பெண்களைச் சமமாக நடத்த வேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்யும் ஒரு இயக்கம் சந்திரவதனாவுக்குச் வேலுப்போடி செய்யும் கொடுமையைக் கேள்விப்பட்டு வேலுப்போடியைக் அழைத்துக்கொண்டுபோய் நன்றாக அடிபோட்டு வேலுப்போடியின் ஒரு பக்க மீசையையும் தலை மயிரையும் வழித்து விட்டு அனுப்பினார்கள்.
அவமானம் தாங்காத வேலுப்போடி தனது மகள் மல்லிகாவின் கணவனை செய்வினை செய்து கொலை செய்வதாகவும் மல்லிகாவுக்க உதவி செய்த சந்திரவதனாவுக்குப் பைத்தியம் வரப்பண்ணச் செய்யப்போகதாகவும் சொன்னபோது ஊராரில் பலர் அவனை வெறுத்தார்கள்.
போதாக்குறைக்கு மல்லிகாவின் கணவன் கிருஷ்ணன் திடிரென்று நோய்வாய்ப்பட்டபோது மந்திர தந்திரம் மாயை செய்வினை என்ற குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்த மல்லிகா தன் தகப்பன் தன் கணவனைக் கொலை செய்யச் சூனியம் செய்துவிட்டதாக நம்பி விட்டாள்.
அவன் உடல் நிலை கவலைக்கிடமானபோது வேறு வழியில்லாமல்தனது கணவனைக் காப்பாற்றத் தங்கள் குலதெய்வமான கடல்நாச்சியம்மனுக்கு மடை வைத்துச் சடங்கு செய்ய முடிவு செய்தாள் மல்லிகா.
ஏக்கத்தை முகத்தில் சுமந்தபடி வேலுப்போடியிடம் எவ்வளவு கோபம் இருந்தாலும் வேலுப்போடிக்கு எதிராக மடைப்பெட்டியைத் தொடச் சந்திரவதனா தயாராயில்லை.
அழகம்மாவையும் ஆனந்தனையும் கொலை செய்த அப்பாவுக்கும் கோபாலனுக்கும மடைப்பெட்டியைத்தந்து என் கணவரின் உயிரைக்காப்பாற்றாத உங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம் வெறும் தலையிடி என்று தொடங்கி அன்று கிட்டத்தட்ட நடைப்பிணமாயிருக்கும் தனது மருமகன் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தாள்.
கிருஷ்ணனுக்கு மூளையில் கட்டி என்றும் தங்களால் முடிந்த சிகிச்சையெல்லாவற்றையும் தாங்கள் செய்து விட்டதாகப் பட்டணத்து டொக்டர்கள் சொன்னதாகவும் மல்லிகா சொன்னாள்.
ஆனந்தன் அழகம்மாவின் பேய்களால் பேதலித்துப் போய் இப்போது இன்னுமொரு உயிர் பலியாக வேண்டாம் என்று கெஞ்சும் ஊர் மக்களைப்பார்த்தாள்.
தெய்வமாடுவதற்காமஞ்சளிற் குளித்து திரு நீறணிந்துவேப்ப மரக்கொத்துக்களைதத்தாங்கி பய பக்தியுடன நிற்கும் ஆண்கள் பெண்களைப்பார்த்தாள்.
மத்தள ஒலிகள் மந்திர உச்சாடாணங்கள அம்மன் துதி பாடும் இளைஞர்கள் ஒன்பது மடைப் பொங்கலுக்கும் அரிசி போடக் காத்திருக்கும் பக்தர்கள் எல்லோரையும் பார்த்தாள் அத்தனை மக்களின் நம்பிக்கையும் சந்திரவதனாவிற் தங்கியிருக்கிறது என்பதை நினைக்க அவளுக்கு உடல் சிலிர்த்தது.
அவனையணுகித் திறப்பெடுத்ததும் முதிரை மரத்தாலானமிகப் பழமையான அந்தப் புனிதமான பெட்டகத்தைத திறந்து மடைப்பெட்டி எடுத்ததும் ஏதோ கனவில் நடப்பது போலிருந்தது.
பசாரிகள் மந்திர உச்சாடணம் சொன்ன படி உரு வந்த தெய்வங்களிடம் கிருஷ்ணனுக்குச் சூனியம் செய்தவர்கள் யார்அவர்கள் எந்தத் திசையிலிருக்கிறார்கள் என்று அடையாளம் சொல்லச் சொல்லி சாட்டையால் அடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
சோர்ந்து போயிருக்கும் கணவன் கிருஷ்ணனைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் மகள் மல்லிகாவைக் கண்டதும் அவரின் ஆத்திரம் எல்லை கடந்தது.
கடல் மண்ணை அள்ளியெடுத்துச் சாபம் போட்டுத் திட்டத் தொடங்கியவரை வேப்ப மரத்தால் அடித்த தெய்வத்தைக் கண்டதும் பூ சாரிக்கு மூச்சே நிற்பது போலிருந்தது.
தெய்வங்களின் ஆட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் பசாரிகள் ஏன் வேலுப்போடியை அடிக்கறீர்கள் உரு வந்த தெய்வங்களைக் கேட்டபோதுஅவர் பல தெய்வங்களைக் கோபப் படுத்தி விட்டார் என்று பதில் வந்தது.
தனது மந்திரத்தைத் தரமற்றதர்மமற்ற வீணான முறையில் பாவித்து பசாரிப் பரம்பரைக்கே இழுக்கு உண்டாக்கி விட்டதாக இன்னுமொரு தெய்வம் அடித்தது.
இதுவரை மடைப்பெட்டியை வைத்துக்கொண்டு மக்களைத் தன் மந்திரத்தால் அடக்கி வைத்திருந்த பசாரி இன்று ஊர் மக்கள் முன் தன் மிக மிக வலிமையான ஆயதமான மடைப்பெட்டியையும் இழந்து மந்திரத்திற்கும் வலிமையற்று வெறும் மணல் புழுவாய் நெளிந்தார்.
தொல்காப்பியம் கூறும் உயிர் மரபுகள்கோடி சிறுகதை தொகுப்பில் மன உணர்வு பண்பாடும் மன உணர்வும் பூதக்கோள் வியாழனின் துணைக்கோள் ஈரோப்பா பூமியைப் போன்று நில நடுக்க அடித்தட்டு நகர்ச்சி உள்ளது.
யுகதிருப்பங்களில் அரசியல் சமூகம் இலக்கியம் சமயம் இவை சீர்குலைவதற்கான நிமித்தங்கள் தோன்றும் பொழுது கடவுள்தன்மை மிக்க மகான்கள் எதிர்பாராத விதமாய் வருகின்றார்கள்.
புத்தபிரான் சங்கரர் சைதன்யர் இராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் போன்ற பெருந்தகையோரின் மரபில் வந்து அண்மையில் நம் கண்முன்பே திருச் செயல்களை நிகழ்த்தியவர் காந்தி மஹாத்மா.
மக்களோடு ஒருவராக இவர் இழைந்து பழகியவர் ஏழையின் உள்ளதை உணர்ந்தவர் கடல் போன்ற எதிர்ப்புகளுக்கு அசையாத மலை போன்ற உறுதியினர் தீவிர உண்மைகளைச் சோதனை செய்வதில் சற்றும் தளராதவர் உடல் வருந்தினாலும் உள்ளத் தெளிவை விடாதவர் முரணாக நின்று போரிட்ட மூட நம்பிக்கையை விலக்கத் தம் மன்னுயிரையும் இழக்கத் துணிந்தவர்.
நாம் யார்க்கும் குடியல்லோம் நமனை அஞ்சோம் நரகத்தில் இடர்ப்படோம் நடலை இல்லோம்ஏமாப்போம் பிணியறியோம் பணிவோம் அல்லோம் இன்பமே எந்நாளும் துன்பமில்லை என்ற அப்பரது வாக்கை மெய்ப்பித்தவர்.
அற்புதங்கள் நிரம்பிய இவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுத முற்றிலும் தகுதி உள்ள ஓர் இலக்கிய கர்த்தா தமிழ் நாட்டுக்குக் கிடைத்தது அதன் பெரும் பாக்கிய மென்றே கூறலாம்.
தமிழர் இதயத்தில் என்றென்றும் இடம் கொண்ட அவர் ஆக்கிய இந்தத் திவ்ய சரிதை எத்துணை அழகு வாய்ந்ததாய் இருக்க வேண்டும் இதைப் புத்தக வடிவில் வெளியிடும் எமக்கு ஏற்படும் மகிழ்ச்சி ஒரு புறம் இருக்கட்டும்.
இருந்தாலும் நித்திய உலகிலிருந்து இந்தச் சிறு முயற்சியின் மீது தம் நோக்கைச் செலுத்தி அவர் எங்களுக்கு நிறைவான ஆசி தருவாரென்பது திண்ணம்.
பின்பு ராஜாஜி அவர்களுடைய அன்புக்கும் அபிமானத்துக்கும் பாத்திரராகி திருச்செங்கோடு சென்று கதர்ப் பணியிலும் மதுவிலக்குத் தொண்டிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.
வாசனுடைய அழைப்புக்கிணங்க சென்னைக்கு சென்று ஆனந்த விகடன் ஆசிரியப் பொறுப்பேற்று பல ஆண்டுகள் அதைச் சிறப்பாக நடத்தினார்.
ஸ்ரீ சதாசிவத்தின் அபூர்வமான நிர்வாகத் திறமையாலும் ஒத்துழைப்பின் மூலமும் ஒரு சில ஆண்டுகளுக்குள் அதை விகடனுக்கு இணையாக ஆக்கினார்.
அதை எதிர்கால சந்ததியாருக்கு கொடுப்பதற்கு முன் எவ்வளவு பிரகாசமாக எரிய வைக்க முடியுமோ அவ்வளவு பிரகசமாக அதை எரிய வைக்க விரும்புகிறேன் என்றார் காலஞ்சென்ற பெர்னார்ட்ஷா.
தமிழில் எதை வேண்டுமானாலும் எழுத முடியும் அதையும் ரொம்ப ரொம்ப தமிழிலேயே எழுத முடியும் குழந்தைகள் கூட அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதை நிரூபித்தவர் கல்கி.
சிவகாமியின் சபதம் பொன்னியின் செல்வன் பார்த்திபன் கனவு முதலிய நூல்கள் இன்னும் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்த பிறகுங்கூட தமிழ் மக்களின் இதயங்களை இன்பத்தில் ஆழ்த்திக் கொண்டிருக்கும் என்பது நிச்சயம்.
மொழிக்குப் புத்துயிர் அளித்தது போலவே மக்களின் வாழ்க்கையிலும் அவர் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.நல்ல காரியம் எதுவாயிருந்தாலும் அதில் முன்னின்று உழைத்தார்.
தாய் நாட்டுக்குப் போகிற வழியில் லண்டனில் ஸ்ரீகோகலேயைச் சந்தித்துப் பேசுவதற்காக மகாத்மா காந்தி இங்கிலாந்துக்குப் பயணமானார்.
தென்னாப்ரிக்காவில் போயர் யுத்தத்தின் போது செய்தது போல இந்த யுத்தத்திலும் பிரிட்டனுக்கு உதவி செய்வது இந்தியர்களுடைய கடமை என்று மகாத்மா தீர்மானித்தார்.
எனவே அச்சமயம் இங்கிலாந்தில் படிப்பதற்காக வந்திருந்த இந்திய மாணவர்களையும் மற்ற இந்தியர்களையும் திரட்டி அவர்களிடம் தமது அபிப்பிராயத்தைத் தெரிவித்தார்.
இந்தியர்களில் சிலர் அதை ஆட்சேபித்தார்கள் ஆங்கிலேயர் சுதந்திர புருஷர்கள் ஆளும் சாதியினர் ஆகையால் சாம்ராஜ்யத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக அவர்கள் யுத்தம் செய்தாக வேண்டும்.
இதனால் திருப்தி யடைந்த மகாத்மா அச்சமயம் இந்தியா மந்திரி பதவி வகித்த லார்ட் குரூவுக்குக் கடிதம் எழுதினார்.தாமும் தம்மைச் சேரந்த இந்தியர்களும் சைன்ய சேவையில் ஈடுபட விரும்புவதாகவும் அதற்கு வேண்டிய பயிற்சி பெறத் தயாரா யிருப்பதாகவும் அந்தக் கடிதத்தில் தெரிவித்தார்.
லார்ட் குரூ முதலில் சிறிது தயங்கி விட்டுப் பிறகு மகாத்மா எழுதிய வண்ணம் இந்தியர்களின் சைன்ய சேவையை ஒப்புக் கொள்வதாகப் பதில் எழுதினார்.
பிற்காலத்தில் டாக்டர் ஜீவராஜ் மேத்தா காந்தி மகாத்மாவுக்கு உடல்நோய் ஏற்பட்ட காலங்களிலும் காந்திஜி உண்ணாவிரதம் இருந்த காலங்களிலும் அவருடைய நம்பிக்கைக்கு உரிய வைத்தியராய் விளங்கினார்.
தற்சமயம் டாக்டர் ஜீவராஜ் மேத்தா பரோடா சமஸ்தான பிரதம மந்திரி பதவி வகித்துப் பரோடாவைப் பம்பாய் மாகாணத்தில் சேர்க்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்.
போர் வீரர்களுக்கு உடுப்புக்களும் காயம் பட்டவர்களுக்குக் கட்டுகள் போடும் துணிகளும் தயாரிக்கும் வேலையில் ஈடுபட்ட பெண்மணிகளின் சங்கம் ஒன்று லண்டனில் இருந்தது.
ஒருசமயம் போர் வீரர்களின் உடுப்புக்காக வெட்டப் பட்டிருந்த ஒரு குவியல் துணிகளை மகாத்மா காந்தியிடம் ஸ்ரீமதி சரோஜினி தேவி கொடுத்து அவற்றை உடைகளாகத் தைத்துக்கொண்டு வரும்படி சொன்னாராம்.
பிற்காலத்தில் இந்தியாவில் மகாத்மா ஆரம்பித்து நடத்திய இயக்கங்களில் ஸ்ரீமதி சரோஜினி தேவி எவ்வளவு ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டிருந்தார் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம்.மகாத்மாவிடம் ஸ்ரீமதி சரோஜினி தேவி கொண்டிருந்த பக்தி அளவற்றது.
பாதகன் கோட்ஸேயினால் மகாத்மா சுடப்பட்டு இறந்த சம்பவம் ஸ்ரீமதி சரோஜினியின் இருதயத்தைப் பெரிதும் பாதித்துப் பலவீனப் படுத்திவிட்டது.
பிரதம சிகிச்சையில் பயிற்சி பெற்றுப் பரீட்சையிலும் தேறியவர்களுக்கு இராணுவ டிரில் பயிற்சி அளிக்குமாறு கர்னல் பேக்கர் என்பவர் நியமிக்கப் பட்டார்.
இவர் தேவைக்கு அதிகமாகவே இந்தியர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்தத் தொடங்கினார்.தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து இங்கிலாந்துக்கு வந்து பாரிஸ்டர் பரீட்சைக்குப் படித்துக் கொண்டிருந்த ஸ்ரீ ஸோராப்ஜி அதாஜானியா என்பவர் இது விஷயமாக மகாத்தமாவுக்கு ஆரம்பத்திலேயே எச்சரிக்கை செய்தார்.
இவர் செலுத்தும் தர்பார் ஒருபுறமிருக்க இவர் தமக்கு உதவியாக நியமித்துக்கொண்டிருக்கும் ஆங்கில இளைஞர்களும் தங்களை எஜமானர்கள் என்று எண்ணிக்கொண்டு நம்மைக் கேவலமாக நடத்துகிறார்கள்.
ஆயினும் இனிமேல் படைத் தலைவர்களை நியமிக்கும்போது உங்களைக் கலந்து கொண்டு நியமிக்கும்படி செய்கிறேன் என்று இந்தியா மந்திரி தெரிவித்திருந்தார்.
அன்றிரவெல்லாம் காந்திஜி தமது உணவுப் பரிசோதனையைப் பற்றியும் கோகலேயின் போதனையைப் பற்றியும் ஆலோசித்துக் கடைசியாக ஒரு சமரச முடிவுக்கு வந்தார்.
ஆயினும் அவருடைய ஆத்ம சாதன நோக்கத்தையும் பிரதிக்ஞையில் உறுதியையும் கருதி டாக்டர் ஜீவராஜ் மேத்தாவிடம்காந்தி ஒப்புக்கொண்ட வரையில் சரி.
டாக்டல் ஜீவராஜ் மேத்தாவோ தாம் சொல்லுகிறபடி மகாத்மா முழுதும் கேட்டுக் கடைபிடித்தால் தான் நோயைக் குணப்படுத்த முடியும் என்று கூறினார்.
அப்போதும் இந்த யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தால் நீங்கள் உதவி செய்வதற்கு எத்தனையோ சந்தர்ப்பங்கள் கிடைக்கும் என்று மிஸ்டர் ராபர்ட்ஸ் கூறியது சரியான யோசனையாக மகாத்மாவுக்குத் தோன்றியது.
தாம் இந்தியாவுக்கு வரும் வரையில் அவர்கள் ஸ்ரீ ஆண்ட்ரூஸின் யோசனைப்படி நடக்க வேண்டும் என்று மகாத்மா சொல்லியிருந்தார்.
ஆனால் மகாத்மாவோ பழைய கர்நாடக கத்தியவார் பாணியில் இடுப்பில் வேஷ்டியும் உடம்பில் நீண்ட அங்கியும் தலைப்பாகையும் அணிந்திருந்தார்.
ஆனால் மகாத்மா காந்தி உபசாரத்துக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய சமயம் வந்தபோது இங்கே எல்லாருக்கும் குஜராத்தி தெரியுமாதலால் குஜராத்தியிலேயே பேச விரும்புகிறேன் நம் தாய்மொழி இருக்கும் போது அதைப் புறக்கணித்து விட்டு இங்கிலீஷில் ஏன் பேச வேண்டும்?
இங்கே நீங்கள் அரசாங்க சம்பந்தமான நடவடிக்கை எதுவும் தொடங்குவதாயிருந்தால் முதலில் என்னை வந்து பார்த்துப் பேசி விட்டுத் தொடங்க வேண்டும் என்று கூறினார்.
அதற்குக் காந்திஜி நான் அனுசரிக்கும் சத்தியாக்கிரஹ முறையில் எந்தக் காரியமானாலும் எதிராளியின் மனதை அறிந்து ஒத்துப்போக முயற்சி செய்வதே முதல் விதியாகும்.
லண்டன் வட்டமேஜை மகாநாட்டினால் பயன் விளையாமல் மகாத்மா திரும்பி இந்தியாவிற்கு வந்ததும் மறுபடியும் சத்தியாக்கிரஹப் போர் தொடங்குவதற்கு முன்னால் தம்முடைய கட்சியை எடுத்துச் சொல்லி சமரசத்துக்கு வழி உண்டா என்று பார்க்க விரும்பினார்.
ஆனால் வில்லிங்டனோ மகாத்மாவைப் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தின் விரோதியாகக் கருதி பேட்டி கொடுக்க முடியாது என்று சொல்லி விட்டார் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தின் நன்மைக்குப் பாதகம் ஏற்படாத வரையில் பிரிட்டிஷார் நாகரிகமாகவும் மரியாதையாகவும் நடந்து கொள்வது வழக்கம்.
சாம்ராஜ்யத்துக்கு ஆபத்து என்று ஏற்பட்டால் பிரிட்டிஷாரின் தயை தாட்சண்யம் நாகரிகம் மரியாதை எல்லாம் பறந்து போய் விடும் பம்பாயில் கவர்னர் லார்ட் வில்லிங்டனைச் சந்தித்துப் பேசிய பிறகு மகாத்மா பூனாவுக்குச் சென்றார்.
ஸ்ரீ கோகலேயைப் போலவே இந்திய ஊழியர் சங்கத்தைச் சேர்ந்த அனைவரும் இந்திய அரசியலில் மிதவாத கொள்கையைக் கடைபிடித்தார்கள்.
தற்சமயம் ஹரிஜன சேவா சங்கத்தின் காரியதரிசியாக இருந்து அரும்பெரும் தொண்டு செய்துவரும் ஸ்ரீ தக்கர் பாபாவும் மேற்படி சங்கத்தைச் சேர்ந்தவரே.
ஆனால் இந்திய ஊழியர் சங்கத்தின் மற்ற அங்கத்தினர் காந்திஜியுடன் பல விஷயங்களையும் பற்றிப் பேசியபோது சங்கத்தின் கொள்கைகளுக்கும் மகாத்மாவின் கொள்கைகளுக்கும் மிக்க வித்தியாசம் இருப்பதைக் கண்டார்கள்.
தம்முடைய கொள்கைகளுக்கு எவ்விதமான பங்கமும் இல்லாமல் இந்திய ஊழியர் சங்கத்திலே சேர்ந்து தொண்டு செய்யலாம் என்று மகாத்மா நினைத்தார்.
அவர் மகாத்மாவுக்குச் சமாதானமாக கூறியதாவது உங்களுடைய கொள்கை எப்படியிருந்தாலும் நீங்கள் ராஜி செய்து கொள்வதில் ஆர்வங் கொண்டவர் என்பதை இந்தச் சங்கத்தின் அங்கத்தினர் இன்னும் உணரவில்லை.
இதற்குப் பதிலாக மகாத்மா ஸ்ரீ கோகலேயுக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு கூறியதவாது இந்திய ஊழியர் சங்கத்தில் நான் சேர்ந்தாலும் சேராவிட்டாலும் போனிக்ஸிலிருந்து நான் கூட்டி வந்திருந்தவர்களோடு தனியாக ஒரு ஆசிரமம் ஸ்தாபித்துத் தொண்டு செய்ய விரும்புகிறேன்.
ஸ்ரீ கோகலே வாய்ப்பேச்சோடு நில்லாமல் இந்திய ஊழியர் சங்கத்தின் பொக்கிஷத்தாரரைக் கூப்பிட்டுக் காந்திஜியின் பெயரால் ஒரு பெயரேடு வைத்துக்கொண்டு அவர் கேக்கும் பணத்தையெல்லாம் கொடுத்து வரும்படி உத்தரவிட்டார்.
பாரிஸ்டர் வேலை தொடங்கியபோது மேனாட்டு நாகரிக உடுப்புத் தரித்திருந்தார்.தென்னாப்ரிக்காவில் போராட்டத்தில் இறங்கிய பிறகு அங்கே இந்தியத் தொழிலாளர்களைப் போல எளிய உடையை தரிக்கத் தொடங்கினார்.
அவரைப் பரிசோதனை செய்த உத்தியோகிஸ்தர் நீர் இராஜ கோட்டை சென்றதும் அங்குள்ள பெரிய வைத்திய அதிகாரியிடம் சென்று ஆஜர் கொடுக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்.
அப்போது பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு நேராக உட்பட்ட பிரதேசத்திலிருந்து கத்தியவார் சமஸ்தானப் பிரதேசத்துக்குள் நுழையும் இடத்தில ஒரு சுங்கம் ஏற்படுத்தியிருந்தர்கள்.
சிறை என்ற வார்த்தையைக் கேட்டு மோதிலால் பயப்பட்டு விடவும் இல்லை ஆவேசமான பதில் சொல்லவும் இல்லை தாங்கள் தலைமை வகித்து நடத்தினால் நானும் இன்னும் பலரும் சிறை புகுவதற்குத் தயார்.
மூன்றாம் வகுப்பில் பிரயாணம்செய்து பிரயாணிகள் அடையும் கஷ்டங்களை நேரில் தெரிந்து கொள்வதில் மகாத்மாவுக்கு எப்போதும் ஆர்வம் இருந்தது.
மகாத்மா இது சம்பந்தமாகக் கூறியிருப்பதாவது பெரிய மனிதர்கள் மூன்றாம் வகுப்பில் பிரயாணம் செய்யப் பிரியப்பட்டால் ஏழைகள் உள்ளாக வேண்டியிருக்கும் எல்லா விதிகளுக்கும் அவர்களும் உள்ளாக வேண்டியது அவசியம்.
அப்போது கவர்னர் ஜெனரலா யிருந்த லார்ட் செம்ஸ்போர்டைச் சந்தித்து வீரம்காம் சுங்கத்தைப்பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் கூறினார்.
சில நாளைக்கெல்லாம் வீரம்காம் சுங்கம் எடுத்து விடப்பட்டது சர்க்காருடன் கடிதப் போக்குவரவு நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் மகாத்மா காந்தி பகஸ்ரா என்னுமிடத்தில் பேசிய போது வேறு வழிகள் பயன் தராவிட்டால் சத்தியாகிரஹத்தைக் கைக்கொள்ள நேரலாம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
வீரம்காம் சுங்கவரியைப் பற்றிய கிளர்ச்சியை மகாத்மா காந்தி இந்தியாவில் சத்தியாக்கிரஹ இயக்கத்தின் ஆரம்ப நடவடிக்கை என்று கருதினார்.
உற்சவத்தைப் பார்ப்பதும் யாத்ரீகளுக்குச் சேவை செய்வதும் தவிர ஹரித்வாரத்துக்குப் பக்கத்தில் ஸ்ரீ முன்ஷிராம் நடத்தி வந்த குருகுலத்தைப் பார்க்கவேண்டும் என்ற நோக்கமும் மகாத்மாவுக்கு இருந்தது.
கிலாபத் இயக்கம் நடந்த காலத்தில் டில்லியில் உள்ள புகழ் பெற்ற ஜும்மா மசூதிக்குள் சென்று அங்கு கூடியிருந்த திரளான முஸ்லிம்களுக்குப் பிரசங்கம் செய்தவரும் அவர்தான்.