sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அப்போது ஓ பாரதக் குலத்தின் காளையே திருதராஷ்டிரரே பார்த்தன் அர்ஜுனன் நான்கு கூரிய கணைகளால் அந்த ராட்சசர்களின் இளவரசனை அலம்புசனைத் துளைத்தான்.
அதற்கு அர்ஜுனன் விராடனிடம் நான் உமது அந்தப்புரத்தில் வசித்தபோது உமது மகளை உத்தரையைப் பார்ப்பதற்கான சந்தர்ப்பம் எனக்கு எப்போதும் வாய்த்தது.
பதிவின் சுருக்கம் விராடன் அர்ஜுனனிடம் மற்ற பாண்டவர்களை அடையாளங்காட்டச் சொல்வது அர்ஜுனன் ஒவ்வொருவராக அடையாளங்காட்டுவது உத்தரன் மீண்டும் பாண்டவர்களை வர்ணித்து அடையாளங்காட்டுவது விராடன் தனது மகளை அர்ஜுனனுக்குக் கொடுக்க முன் வருவது அர்ஜுனன் உத்தரையைத் தனது மருமகளாக ஏற்பதாகச் சொல்வது... விராடன் அர்ஜுனனிடம் சொன்னான் உண்மையில் இவரே குந்தியின் மகனான குரு மன்னன் யுதிஷ்டிரர் என்றால் இவர்களில் யார் இவரது தம்பி அர்ஜுனன்.
விராடனின் சபா மண்டபத்துக்குள் நுழைந்த அவர்கள் மன்னர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த அரியணைகளில் அமர்ந்து கொண்டு வேள்விப்பீடத்தில் இருக்கும் நெருப்புகள் போலப் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தனர்.
அப்படிப் பாண்டவர்கள் தங்கள் ஆசனங்களில் அமர்ந்த பிறகு பூமியின் தலைவனான விராடன் தனது அரச அலுவல்களை முடித்து தனது சபையை நடத்த அங்கே வந்தான்.
அவன் விராடன் பகடையாட்டக்காரனான நீ என்னால் சபை உறுப்பினராகவே அமர்த்தப்பட்டாய் அழகிய ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் அணிந்து கொண்டு அரச ஆசனத்தில் நீ எப்படி அமரலாம்?
பதிவின் சுருக்கம் பசுக்கள் மீட்கப்பட்டதும் கௌரவர்கள் வெல்லப்பட்டதும் தன்னாலல்ல என்றும் ஒரு தெய்வ மகன் வந்து அவற்றைச் சாதித்தானென்றும் விராடனிடம் உத்தரன் சொல்வது விராடனிடம் அனுமதி பெற்று அர்ஜுனன் உத்தரைக்கு ஆடைகளைப் பரிசளிப்பது... உத்தரன் மன்னன் விராடனிடம் சொன்னான் பசுக்கள் என்னால் மீட்கப்படவில்லை எதிரிகளும் என்னால் வீழ்த்தப்படவில்லை.
வஜ்ரத்தைப் போலத் தாக்கவல்ல அந்தத் தெய்வீக இளைஞன் அச்சத்தால் ஓடும் என்னைக் கண்டு என்னை நிறுத்தி தானே எனது தேரில் ஏறிக் கொண்டான்.
கிருபரையும் துரோணரையும் பலமிக்க சக்தி கொண்ட துரோணரின் மகனையும் அஸ்வத்தாமனையும் சூதனின் மகனையும் கர்ணனையும் பீஷ்மரையும் அவனே கணைகளால் துரத்தினான்.
யானை மந்தையின் தலைமை யானை ஓடுவதைப் போல அச்சத்தால் ஓடிக்கொண்டிருந்த இளவரசன் துரியோதனனிடம் அந்த வலிமைமிக்க வீரன் தெய்வ மகன் ஓ குரு குலத்தின் இளவரசே ஹஸ்தினாபுரத்திலும் நீ பாதுகாப்பாக இருப்பதற்கான எந்தக் காரணிகளையும் நான் காணவில்லை.
பதிவின் சுருக்கம் சபைக்குள் நுழைந்த உத்தரன் இரத்தம் சொட்ட ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருக்கும் கங்கனைக் கண்டு பயந்து விராடனை அதட்டுவது கங்கனிடம் விராடனை மன்னிப்பு கோரச் சொல்வது விராடன் யுதிஷ்டிரனிடம் மன்னிப்பு கோரியது யுதிஷ்டிரனுக்கு இரத்தம் சொட்டுவது நின்றதும் அர்ஜுனன் உள்ளே நுழைவது அர்ஜுனன் கேட்கும்படி விராடன் உத்தரனைப் புகழ்வது... வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் பிறகு மன்னனின் விராடனின் மூத்த மகனான பூமிஞ்சயன் உத்தரன் உள்ளே நுழைந்து தனது தந்தையின் விராடனின் பாதங்களை வழிபட்டு கங்கனை யுதிஷ்டிரனை அணுகினான்.
இரத்தத்துடன் இருக்கும் கங்கன் சபையின் ஒரு மூலையில் தரையில் அமர்ந்திருப்பதையும் சைரந்திரி திரௌபதி அவனுக்காகக் காத்திருப்பதையும் அவன் உத்தரன் கண்டான்.
பதிவின் சுருக்கம் திரிகார்த்தர்களை வீழ்த்திய பிறகு விராடன் தனது நகருக்குத் திரும்புவது உத்தரன் குருக்களை எதிர்த்துத் தனியாகச் சென்றிருப்பதை அறிந்து வருந்துவது பிருஹந்நளன் உடன் சென்றிருந்ததால் வருந்த வேண்டாம் என்று கங்கராக இருக்கும் யுதிஷ்டிரன் விராடனிடம் சொல்வது உத்தரன் வென்றான் என்ற செய்தியை விராடன் கேள்விப்பட்டு மகிழ்வது கங்கரை விராடன் சூதாட அழைப்பது சூதாடும்போது தனது மகன் உத்தரனை விராடன் புகழ்வது பிருஹந்நளனே அதற்குக் காரணம் என்பது போலக் கங்கரான யுதிஷ்டிரன் சொல்வது கோபமடையும் விராடன் யுதிஷ்டிரனைப் பகடைக் காய்களால் தாக்குவது யுதிஷ்டிரனின் மூக்கில் இருந்து இரத்தம் வழிவது அதைத் திரௌபதி பிடிப்பது... வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் விரைவாகத் தனது செல்வத்தை மீட்ட விராடன் நான்கு பாண்டவர்களின் துணையோடு மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயத்துடனும் பெரும்படையுடனும் தனது நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்.
போரில் திரிகார்த்தர்களை வீழ்த்தி பசுக்களை மீட்ட அந்த வலிமைமிக்க ஏகாதிபதி விராடன் பிருதையின் குந்தியின் மகன்களுடன் சேர்ந்து பிரகாசமடைந்து அழகில் ஒளிர்ந்தான்.
நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியை மேம்படுத்துபவனான அந்த வீரமிக்க மன்னன் விராடன் தனது அரியணையில் அமரந்ததும் அந்தணர்களின் தலைமையிலான அவனது குடிமக்கள் அவன் விராடன் முன் வந்து நின்றனர்.
அவர்களால் வழிபடப்பட்ட மத்ஸ்யர்கள் மன்னன் விராடன் தனது படையின் தலைமையில் நின்று அந்த அந்தணர்களையும் குடிமக்களையும் பதிலுக்கு வணங்கி அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியுடன் விடைகொடுத்தனுப்பினான்.
அரண்மனையில் இருந்த பெண்களும் கன்னிகைகளும் அந்தப்புரத்தில் வாழ்ந்த மற்ற மகளிரும் அவனிடம் விராடனிடம் மகிழ்ச்சியுடன் நமது பசுக்களைக் குருக்கள் கௌரவர்கள் கைப்பற்றினர்.
இதனால் கோபமுற்ற பூமிஞ்சயன் உத்தரன் அந்தக் குரு கௌரவப் படையுடன் வந்திருக்கும் சந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் கிருபர் கர்ணன் துரியோதனன் துரோணர் துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமன் ஆகிய ஆறு பலமிக்கத் தேர்வீரர்களை வீழ்த்த எண்ணி மிகுந்த துணிச்சலுடன் பிருஹந்நளையைத் துணைக்கழைத்துக் கொண்டு தனியாகச் சென்றிருக்கிறான் என்றனர்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் ஒரே தேருடன் பிருஹந்நளையைத் தனது தேரோட்டியாகக் கொண்டு தனது வீர மகன் உத்தரன் சென்றிருப்பதைக் கேட்ட மன்னன் விராடன் துயரில் மூழ்கி தனது தலைமை ஆலோசகர்களிடம் அமைச்சர்களிடம் திரிகார்த்தர்களின் தோல்வியை அறிந்த கௌரவர்களும் பூமியின் பிற தலைவர்களும் தங்கள் நிலையில் நிற்க மாட்டார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.
எனவே திரிகார்த்தர்களால் காயங்கொள்ளாத எனது பிற வீரர்கள் இந்தப்பெரும்படையைத் துணைக்கழைத்துக் கொண்டு உத்தரனின் பாதுகாப்புக்காகச் செல்லட்டும் என்றான் விராடன்.
இதைச் சொன்ன மன்னன் விராடன் குதிரைகள் யானைகள் தேர்கள் மற்றும் பல்வேறு ஆயுதங்களாலும் ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த பெரும் எண்ணிக்கையிலான காலாட்படை வீரர்களைத் தனது மகனுக்காக விரைந்து அனுப்பினான்.
பெரும்படைக்குச் சொந்தக்காரனான மத்ஸ்யர்கள் மன்னன் விராடன் இப்படியே நால்வகைத் துருப்புகளைக் கொண்ட தனது படையின் பெரும்பிரிவை விரைந்து செல்ல கட்டளையிட்டான்.
என்பதைத் தாமதிக்காமல் அறியுங்கள் அலியைத் தேரோட்டியாகக் கொண்டு சென்றிருக்கும் ஒருவன் உயிரோடு இருக்க மாட்டான் என்றே நான் நினைக்கிறேன் என்றான் விராடன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் பிறகு நீதிமானான மன்னன் யுதிஷ்டிரன் துன்பத்திலிருந்த மன்னன் விராடனிடம் சிரித்துக் கொண்டே ஓ ஏகாதிபதி விராடரே பிருஹந்நளன் அவனது உத்தரனது தேரோட்டியாகச் சென்றிருந்தால் உமது பசுக்களை எதிரியால் இன்று கைப்பற்ற இயலாது.
அந்தத் தேரோட்டியால் பாதுகாக்கப்படும் உமது மகன் குருக்களுடன் கூடி வரும் பூமியின் அனைத்து தலைவர்களையும் ஏன் தேவர்களோ அசுரர்களோ சித்தர்களோ யக்ஷர்களோ உண்மையில் வந்தால் கூட அவர்களையும் போரில் வீழ்த்தவல்லவனாவான் என்றான் யுதிஷ்டிரன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் அதே வேளையில் உத்தரனால் அனுப்பப்பட்ட வேகமான பாதங்களைக் கொண்ட தூதர்கள் விராடனின் நகரத்தை அடைந்து வெற்றிச் செய்தியைத் தந்தனர்.
பிறகு யுதிஷ்டிரன் மன்னன் விராடனிடம் நற்பேறாலேயே பசுக்கள் மீட்கப்பட்டு குருக்கள் கௌரவர்கள் முறியடிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
எனினும் பிருஹந்நளனைத் தேரோட்டியாகக் கொண்டவனுக்கு வெற்றி உறுதி என்பதால் உமது மகன் உத்தரன் குருக்களை கௌரவர்களை வீழ்த்தியதை நான் வியப்பாகக் கருதவில்லை என்றான் யுதிஷ்டிரன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் அளவிலா பலம் கொண்ட தனது மகன் உத்தரன் அடைந்த வெற்றியைக் கேட்ட மன்னன் விராடன் மயிர்சிலிர்க்கும் வண்ணம் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
தூதர்களுக்கு ஆடைகளைப் பரிசாக வழங்கிய பிறகு அவன் தனது அமைச்சர்களிடம் நெடுஞ்சாலைகள் ராஜபாட்டைகள் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்படட்டும் மலர்க்காணிக்கைகளால் அனைத்து தேவர்களும் தேவிகளும் வழிபடப்படட்டும்.
கிங்கரர்கள் மணியாட்டிகள் மதங்கொண்ட யானைகளில் விரைந்து சென்று நான்கு சாலைகள் சந்திக்கும் இடங்களில் எனது வெற்றியை அறிவிக்கட்டும்.
கன்னியராலும் துதிபாடுவோராலும் சூழப்பட்டு அழகான ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட எனது மகள் உத்தரையும் எனது மகனை உத்தரனை எதிர்கொண்டழைக்கச் செல்லட்டும் என்றான் விராடன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் மன்னனின் இச்சொற்களைக் கேட்ட குடிமக்கள் அனைவரும் தங்கள் கைகளில் மங்கலகரமான பொருட்களுடன் சென்றார்கள்.
அழகான ஆடைகள் உடுத்திய அழகிய பெண்டிரும் துதிபாடுவோரும் புனித பாடல்களைப் பாடுவோரும் முகமன் கூறுவோரும் பாணபத்திரரும் பேரிகையிசைப்பவர்களும் இன்னும் பிறவகை இசைக்கலைஞர்களும் அளவிலா பராக்கிரமம் கொண்ட உத்தரனை வரவேற்பதற்காக வலிமைமிக்க விராடனின் நகரத்தில் இருந்து வெளியே வந்தனர்.
துருப்புகளையும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியரையும் கணிகையரையும் வேசிகளையும் அனுப்பிய பிறகு விவேகம் நிறைந்த மத்ஸ்யர்களின் மன்னன் விராடன் மகிழ்ச்சியுடன் ஓ சைரந்திரி மாலினி பகடையைக் கொண்டு வா.
அதற்குப் பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரன் மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயம் கொண்டவன் தந்திரமான ஒரு சூதாடியுடன் விளையாடக்கூடாது என்று சொல்லப்பட்டுள்ளதை நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.
அதற்கு விராடன் யுதிஷ்டிரனிடம் நான் சூதாடாவிட்டாலும் எனது அடிமைப்பெண்கள் பசுக்கள் தங்கம் மற்றும் நான் கொண்டுள்ள அனைத்துச் செல்வங்கள் ஆகிய இவை யாவற்றையும் உம்மால் இன்று காக்க முடியாது என்றான்.
அதற்குக் கங்கன் யுதிஷ்டிரன் விராடனிடம் ஓ ஏகாதபதி ஓ வெகுமதிகள் அளிப்பவரே விராடரே எண்ணற்ற தீமைகள் நிறைந்த சூதாட்டத்தால் உமக்கு என்ன பயன்?
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் விளையாட்டு நடந்து கொண்டிருந்த போது மத்ஸ்யன் விராடன் அந்தப் பாண்டுவின் மகனிடம் யுதிஷ்டிரனிடம் பாரும் பெரும் வல்லமை கொண்ட கௌரவர்களை எனது மகன் உத்தரன் போரில் வீழ்த்திவிட்டான் என்றான்.
அதற்குச் சிறப்புமிக்க மன்னனான யுதிஷ்டிரன் விராடனிடம் பிருஹந்நளனைத் தேரோட்டியாகக் கொண்ட அவன் உத்தரன் ஏன் வெல்லமாட்டான்?
இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும் மிகுந்த கோபம் கொண்ட மத்ஸ்ய மன்னன் விராடன் பாண்டுவின் மகனிடம் யுதிஷ்டிரனிடம் அந்தணர்களில் இழிந்தவனே அலியோடு எனது மகனை ஒப்பிடுகிறாயா?
யுதிஷ்டிரன் விராடனிடம் பீஷ்மர் துரோணர் துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமன் விகர்த்தனன் மகன் கர்ணன் கிருபர் மன்னர் துரியோதனன் மற்றும் பிற பலமிக்க அரசர்களான தேர்வீர்கள் கூடியிருந்தாலும் மருதர்களால் சூழப்பட்ட இந்திரனே கூட இருந்தாலும் அவர்கள் அனைவரிடமும் மோதிப் போரிட பிருஹந்நளனைத் தவிர வேறு எந்த மனிதனால் முடியும்?
கரங்களின் வலிமையில் அவனுக்கு நிகர் யாரும் இருந்ததில்லை இனி இருக்கப்போவதுமில்லை உண்மையில் ஒரு பயங்கரப் போரைப் பார்க்கும்போதும் பிருஹந்நளனின் இதயமே மகிழ்ச்சியில் நிறையும்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் இதைச் சொன்ன மன்னன் விராடன் கோபத்தால் எரிந்து பகடைக் காயால் யுதிஷ்டிரனை வலிந்து அடித்து அவனை நிந்தித்தபடி இது மீண்டும் நடவாதிருக்கட்டும் என்றான்.
அதே வேளையில் பலவிதமான இனிய நறுமணப் பொருட்களாலும் மலர்மாலைகளாலும் ஊக்கப்படுத்தப்பட்ட உத்தரன் குடிமக்களாலும் பெண்களாலும் மாகாணங்களின் மக்களாலும் வரவேற்கப்பட்டு மெதுவாக நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்.
பிறகு மன்னனை அணுகிய சுமைதூக்கி வாயில் காப்போன் ஒருவன் பிருஹந்நளையைத் துணையாகக் கொண்ட உமது மகன் உத்தரன் வாயிலில் காத்திருக்கிறான் என்றான்.
மத்ஸ்ய மன்னன் விராடன் மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயத்துடன் அவனிடம் நான் அவர்களைக் காண ஆவலுடன் இருப்பதால் அவர்கள் இருவரையும் இங்கே வரவேற்று அழைத்துவா என்றான்.
போரிலின்றி வேறு நேரத்தில் எவன் என் மேனியில் காயமேற்படுத்தவோ இரத்தம் சிந்தவோ செய்கிறானோ அவன் உயிருடன் இருக்க மாட்டான் என்பது அந்த வலிய கரங்கள் கொண்ட வீரன் பிருஹந்நளன் ஏற்றிருக்கும் நோன்பாகும்.
இதைக் கண்டால் ஆத்திரத்தில் அழற்சியுறும் அவன் நான் இரத்தம் சிந்துவதைப் பார்க்கப் பொறாமல் பொறுக்க முடியாமல் ஆலோசகர்கள் துருப்புகள் குதிரைகளுடன் சேர்த்து விராடரையும் இப்போதே கொன்று விடுவான் என்றான் யுதிஷ்டிரன்.
பதிவின் சுருக்கம் அர்ஜுனனைத் தஞ்சம் அடைந்த கௌரவப் படைவீரர்கள் அபயமளித்த அர்ஜுனன் அர்ஜுனனும் உத்தரனும் மீண்டும் வன்னிமரத்தை அணுகி உடை மாற்றிக் கொள்வது அர்ஜுனன் உத்தரனிடம் உத்தரனே இப்போரை வென்றதாக அவனது தந்தையிடம் சொல்லச் சொல்வது விராட நகரத்தை அடைவது... வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் குருக்களைப் போரில் வீழ்த்தியபிறகு காளையின் கண் போன்ற கண்களைக் கொண்ட அவன் அர்ஜுனன் பெரும் அளவிலான விராடனின் கால்நடைச் செல்வங்களை பசு மந்தையை திரும்ப மீட்டான்.
திருதராஷ்டிரர்கள் திருதராஷ்டிரன் மகன்கள் அனைவரும் படுதோல்வியடைந்து சென்ற பிறகு பெரும் எண்ணிக்கையிலான குரு படைவீரர்கள் ஆழ்ந்த கானகத்தில் இருந்து வெளியேறி இதயத்தில் அச்சத்துடன் பார்த்தனின் அர்ஜுனனின் முன்பு வந்தனர்.
அந்நிய நிலத்திற்கு வந்து பசியாலும் தாகத்தாலும் களைப்படைந்து அச்சத்தால் உணர்வற்றுப் போய் மனக் குழப்பமடைந்திருந்த அவர்கள் அனைவரும் பிருதையின் மகன் குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் முன்பு வந்து நாங்கள் உமது அடிமைகள் என்றனர்.
பதிவின் சுருக்கம் விராடன் பாண்டவர்களுக்கு அபரிமிதமான செல்வங்களைப் பரிசாக அளித்தது தனது வெற்றியைப் பிரகடனப்படுத்த தனது வீரர்களை நகரத்திற்கு அனுப்பியது வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் இப்படி யுதிஷ்டிரனால் சொல்லப்பட்ட சுசர்மன் அவமானத்தில் மூழ்கித் தனது தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டான்.
அடிமைத்தனத்தில் இருந்து விடுபட்ட அவன் சுசர்மன் மன்னன் விராடனிடம் சென்று அந்த ஏகாதிபதியை வணங்கிய பிறகு அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
நோன்புகள் நோற்றுப் பணிவுடன் இருந்த பாண்டவர்கள் தங்கள் சொந்த கரங்களின் பலத்தால் பதிலளிக்கும் வகையில் தங்கள் எதிரிகளைக் கொன்று சுசர்மனை விடுவித்த பிறகு அந்த இரவை மகிழ்ச்சியாகப் போர்க்களத்திலேயே கழித்தார்கள்.
அந்த வலிமைமிக்க வீரர்களும் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட பராக்கிரமம் கொண்டவர்களுமான குந்தியின் மகன்களுக்குச் செல்வமும் மரியாதையும் அளித்து விராடன் மனநிறைவு கொண்டான்.
போர்க்களத்தில் எதிரிகளை அடிப்பவர்களே நான் உங்களுக்கு ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட காரிகைகளையும் அபரிமிதமான செல்வத்தையும் நீங்கள் விரும்பும் பிறவற்றையும் அளிப்பேன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் மத்ஸ்யர்களின் மன்னனால் அவர்களுக்கு பாண்டவர்களுக்கு இப்படிச் சொல்லப்பட்டதும் யுதிஷ்டிரன் தலைமையிலான அந்தக் குருக்குல வழித்தோன்றல்கள் தங்கள் கரங்களைக்கூப்பித் தனித்தனியாக அவனுக்கு விராடனுக்கு மறுமொழி கூறும் வகையில் ஓ ஏகாதிபதி விராடரே நீர் சொல்வது அனைத்தாலும் நாங்கள் பெரும் மன நிறைவு கொண்டாலும் எதிரிகளிடம் இருந்து இன்று நீர் விடுபட்டத்தே எங்களுக்கு மிகுந்த மனநிறைவைக் கொடுக்கிறது என்றனர்.
இப்படிப் பதிலளிக்கப்பட்ட மன்னர்களில் முதன்மையானவனும் மத்ஸ்யர்களின் தலைவனுமான விராடன் மீண்டும் யுதிஷ்டிரனிடம் வாரும் நாம் உம்மை மத்ஸ்யர்களின் ஆட்சிக்கட்டிலில் நிறுவுகிறோம்.
ஓ வியாக்ர வகை அந்தணர்களில் முதன்மையானவரே கனகரே ரத்தினங்கள் பசுக்கள் மாணிக்கங்கள் முத்துகள் ஆகியவற்றை நான் உமக்கு அளிப்பேன்.
நமது நண்பர்களுக்கு இந்த நல்ல செய்தியைச் சொல்லும் பொருட்டும் உமது வெற்றியைப் பிரகடனப்படுத்தும் பொருட்டும் உமது உத்தரவின் பேரில் தூதர்கள் இப்போதே நகரத்திற்கு விரைந்து செல்லட்டும் என்றான் யுதிஷ்டிரன்.
அவனது இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட மன்னன் மத்ஸ்யன் விராடன் தூதுவர்களைக் அழைத்து நீங்கள் நகரத்திற்குத் திரும்பி போர்கள வெற்றியைப் பிரகடனப்படுத்துங்கள்.
நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட காரிகைகளும் தாதிகளும் அனைத்துவகை இசைக்கருவிகளை வாசித்தபடி நகரத்தை விட்டு வெளியே எங்களை எதிர் கொண்டழைக்க வரட்டும் என்றான் விராடன்.
மத்ஸ்யர்கள் மன்னனால் விராடனால் இப்படி உத்தரவிடப்பட்ட அந்த மனிதர்கள் அந்த ஆணையைத் தலைமேல் கொண்டு மகிழ்ச்சி நிறைந்த இதயங்களுடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றனர்.
அந்த இரவிலேயே நகரம் நோக்கி திரும்பிய அவர்கள் மன்னன் அடைந்த வெற்றியை சூரிய உதயத்தின் போது நகரவாயிலில் பிரகடனப்படுத்தினார்கள் என்றார் வைசம்பாயனர்.
பதிவின் சுருக்கம் திரிகார்த்தர்களுக்கும் மத்ஸ்யர்களுக்கு இடையில் நடந்த போர் சுசர்மனுக்கும் விராடனுக்கும் இடையே நடந்த மோதல் ஆகியவற்றைக் குறித்த வர்ணனை வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் நகரத்தில் இருந்து புறப்புட்டு வெளியே சென்று போர்க்களத்தில் அணிவகுத்து நின்ற வீரர்களான மத்ஸ்யர்கள் சூரியன் தீர்க்க ரேகையை கடக்கும்போது சூரிய அஸ்தமனத்தின்போது திரிகார்த்தர்களை முறியடித்தார்கள்.
உக்கிரத்தால் உற்சாகமடைந்து எதிரி மன்னனை அடைய விரும்பிய அந்த ஈரணியினரும் இரு அணியினரும் போரில் அடக்கப்படமுடியாதவர்களான அந்தப் பெரும் பலமிக்கத் திரிகார்த்தர்களும் மத்ஸ்யர்களும் பெரும் கர்ஜனை செய்தார்கள்.
பிறகு ஈரணிகளையும் சார்ந்த நிபுணத்துவம் வாய்ந்த போராளிகளால் நடத்தப்பட்ட பயங்கரமான மதம் கொண்ட யானைகள் தோமரங்களாலும் அங்குசங்களாலும் தூண்டப்பட்டு ஒன்றுக்கொன்று மோத வைக்கப்பட்டன.
ஓ மன்னா ஜனமேஜயா சூரியன் கீழே அடிவானத்தில் இருந்தபோது ஈரணியினரின் காலாட்படை குதிரைப்படை தேர்ப்படை யானைகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடைபெற்ற அந்த மோதல் மயிர்க்கூச்சரியும் வகையிலும் யமனுடைய நாட்டின் மக்கள்தொகையை அதிகரிக்கக் கணிக்கப்பட்டதாகவும் கடுமையாகவும் பயங்கரமாகவும் பழங்காலத்தில் நடந்த தேவாசுரப் போரைப் போலவும் இருந்தது.
தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தண்டுகளைக் கொண்ட தங்கள் விற்களை ஒரு கையில் இருந்து மறுகைக்கு மாற்றிய அந்த வீரர்கள் இடமாகவும் வலமாகவும் தங்கள் கணைகளை அடித்து ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொண்டனர்.
தேர்கள் தேர்களோடும் காலாட்படை காலாட்படையோடும் குதிரையில் இருப்போர் குதிரையிலிருப்போராடும் யானைகள் பெரும் பலமிக்க யானைகளோடும் மோதிக் கொண்டன.
வாட்கள் கோடரிகள் பராசங்கள் எறிவேல்கள் இரும்பு கதாயுதங்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டு அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கடுமையாகத் தாக்கிக் கொண்டனர்.
ஓ மன்னா ஜனமேஜயா அந்த வலிய கரங்கள் கொண்ட போர்வீரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உக்கிரமாகத் தாக்கிக் கொண்டாலும் அந்த மோதலில் எந்த அணியாலும் மற்ற அணியை முறியடித்து வெற்றி காண முடியவில்லை.
அழகான மூக்குகளுடன் சிலவும் மேல் உதடு ஆழமாக வெட்டப்பட்ட சிலவும் காது வளையங்களுடன் சிலவும் காயங்களால் வகுக்கப்பட்ட சிலவும் நன்கு வெட்டி நேர்த்தியாக்கப்பட்ட முடிகளோடு கூடிய சிலவும் எனப் பல தலைகள் தூசி படிந்த தரையில் உருண்டன.
காது குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தலைகளும் பாம்புகளின் உடல்களைப் போல இருந்த சந்தனம் பூசப்பட்ட கரங்களும் சிதறிக் கிடந்ததால் அந்தப் போர்க்களம் பார்ப்பதற்கு மிக அழகாக ஆனது .
தேர்கள் தேர்களோடும் குதிரையில் இருப்போர் குதிரையிலிருப்போராடும் காலாட்படையினர் காலாட்படையினரோடும் யானைகள் யானைகளோடும் மோதிக்கொண்ட போது எழுந்த பயங்கரமான தூசிப்படலம் விரைவில் இரத்த ஊற்றால் நனைந்தது.
ஆனால் என்னதான் அந்த வலிய கரங்கள் கொண்ட போராளிகள் மூர்க்கமாகத் தங்களுக்குள் போரிட்டுக் கொண்டாலும் ஈரணியைச் சேர்ந்த வீரர்களாலும் தங்கள் எதிரிகளை வீழ்த்துவதில் வெல்ல முடியவில்லை.
எதிரிகளில் நூறு பேரைக் கொன்ற சதானீகனும் நானூறு பேரைக் கொன்ற விசாலாக்ஷனும் மதிராக்ஷனும் அந்தப் பெரும் திரிகார்த்தப் படையின் மத்தியில் நுழைந்தனர்.
அந்த அடர்ந்த திரிகார்த்தப்படைக்குள் புகுந்த அந்தப் புகழ்பெற்ற வலிமைமிக்க வீரர்கள் தங்கள் எதிரிகளுடன் நெருக்கமாகப் போர் புரிந்தனர்.
வலுவான எண்ணிக்கை கொண்ட திரிகார்த்தர்களின் தேர்கள் ஒன்றுதிரட்டி வைக்கப்பட்டுள்ள இடத்தைக் கண்ட அந்த வீரர்கள் கடைசியாக அதை நோக்கித் தங்கள் தாக்குதலைச் செய்தனர்.
சூரியதத்தனைத் தனது தேரிலும் மதிராக்ஷனைத் தனக்குப் பின்னாலும் கொண்டிருந்த தேர் வீரர்களில் முதன்மையான மன்னன் விராடன் அந்த மோதலில் ஐநூறு தேர்களையும் எண்ணூறு குதிரைகளையும் பெரும் தேர்களில் இருந்த ஐந்து வீரர்களையும் அழித்து அந்தப் போர்க்களத்தில் தனது தேரின் மீது இருந்து தனது பல்வேறு திறமைகளை தந்திர உத்திகளை வெளிப்படுத்தினான்.
உயர் ஆன்மா கொண்டவர்களும் பலமிக்க வீரர்களுமான அவர்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட விரும்பி மாட்டுக்கொட்டகையில் உள்ள இரு காளைகள் போல உறுமிக் கொண்டு விரைந்தனர்.
பின்பு மனிதர்களில் காளையும் போரில் கட்டுக்கடங்காதவனுமான திரிகார்த்தர்களின் மன்னன் சுசர்மன் தேரில் இருந்து புரியும் தனிப்போர் செய்ய மத்ஸ்யனுக்கு விராடனுக்குச் சவால்விட்டான்.
பிறகு சினத்தால் துடித்த அந்தப் போர்வீரர்கள் தங்கள் தேர்களில் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்தபடி மழையூற்றைப் பொழியும் மேகங்களைப் போலக் கணைமழையைப் பொழியத் தொடங்கினர்.
ஒருவரிடம் ஒருவர் சினம் கொண்டவர்களும் ஆயுதங்களில் நிபணத்துவம் கொண்டவர்களுமான அந்த இரு கடும் போர்வீரர்களும் வாட்கள் கணைகள் கதாயுதங்கள் ஆகியவற்றைத் தாங்கி ஒருவரை ஒருவர் கூர்மையான கணைகளால் தாக்கிக் கொண்டு போர்க்களத்தில் களமாடினர்.
அபாயகரமான ஆயுதங்களை அறிந்த போர்க்களத்தில் கட்டுக்கடங்காத சுசர்மனும் மன்னன் மத்ஸ்யனை விராடனை கூர்மையான ஐம்பது கணைகளால் துளைத்தான்.
பிறகு ஓ பலமிக்க ஏகாதிபதியே ஜனமேஜயா போர்க்களத்தில் எழுந்த புழுதியின் விளைவாக சுசர்மன் மற்றும் மத்ஸ்ய மன்னன் ஆகியோரது படைவீரர்களால் ஒருவரை ஒருவர் வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியவில்லை.
பதிவின் சுருக்கம் சைரந்திரியை அரண்மனைக்குள் சேர்க்க வேண்டாம் என்றும் அவளை நாட்டை விட்டு விரட்டுங்கள் எனவும் குடிமக்கள் விராடனிடம் சொன்னது விராடன் சுதேஷ்ணையிடம் சைரந்திரியை அவள் விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்லச் சொல்லுமாறு கட்டளையிட்டது திரௌதி விராடனின் சமையலறையில் பீமனைக் கண்டு பேசுவது பிருஹந்நளையாக இருந்த அர்ஜுனன் சைரந்திரியாக இருந்த திரௌபதியிடம் அவள் எப்படி விடுதலை அடைந்தாள் என்பதைக் கேட்பது சுதேஷ்ணை சைரந்திரியிடம் அவள் விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லச் சொல்வது சைரந்திரி பதிமூன்றுநாள் பொறுக்குமாறு கேட்பது வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் சூதர்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட குடிமக்கள் மன்னனிடம் விராடனிடம் சென்று நடந்தது அத்தனையும் சொன்னார்கள்.
எனவே ஓ மன்னா விராடா சைரந்திரிக்குச் செய்யப்பட்ட அநீதிகளின் விளைவாக உனது நாடு அழிவைச் சந்திக்கமால் இருக்கத் தாமதமில்லாமல் நடவடிக்கை எடு என்றனர்.
அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்தக் கூட்டத்தின் தலைவன் விராடன் அவர்களிடம் அந்தச் சூதர்களின் இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யுங்கள் ரத்தினங்கள் மற்றும் தாராளமான நறுமணத்தைலங்களுடன் கீசகர்கள் அனைவரும் சுடர்வெட்டெரியும் ஒரே சிதையில் தகனம் செய்யப்படட்டும் என்றான்.
பிறகு அச்சம் நிரம்பிய மன்னன் விராடன் தனது ராணியான சுதேஷ்ணையிடம் சைரந்திரி திரும்பி வரும்போது அவளிடம் நீ ஓ அழகிய முகம் கொண்ட சைரந்திரி உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் சூதர்களைக் கொன்ற பிறகு பீமசேனனால் விடுவிக்கப்பட்டவளும் புத்திக்கூர்மையும் இளமையும் கொண்டவளுமான கிருஷ்ணை திரௌபதி தன் அனைத்து அச்சங்களில் இருந்தும் விடுபட்டு தன் அங்கங்களையும் ஆடைகளையும் நீரில் கழுவிக் கொண்டு புலியால் பயமுறுத்தப்பட்ட வெள்ளாடு போல நகரத்தை நோக்கிச் சென்றாள்.
பிறகு ஓ மன்னா ஜனமேஜயா மடைப்பள்ளியின் வாயிலில் மதங்கொண்ட பெரும் யானை போல இருக்கும் பீமசேனனை அந்தப் பாஞ்சால இளவரசி திரௌபதி கண்டாள்.
ஆச்சரியத்தால் அகன்ற விழிகளுடன் அவனை பீமசேனனைக் கண்ட திரௌபதி தங்கள் இருவருக்கு மட்டுமே புரியும் வார்த்தைகளில் என்னைக் காப்பாற்றிய கந்தர்வர்களின் இளவரசரை வணங்குகிறேன் என்றாள்.
அவளது திரௌபதியின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட பீமன் இதுவரை யாருக்குக் கீழ்ப்படிந்து இந்த நகரத்தில் அம்மனிதர்கள் வாழ்ந்தார்களோ அவளது உனது இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு தங்கள் கடனில் இருந்து அவர்கள் விடுபட்டத்தாகக் கருதி இனி இங்கே இருப்பார்கள் என்றான்.
அப்பாவியாக இருந்தாலும் கடுமையாகத் துன்புறுத்தப்பட்ட கிருஷ்ணை திரௌபதி அங்கே வந்தபோது ஆடற்கூடத்தில் இருந்து அர்ஜுனனுடன் வெளியே வந்த காரிகைகள் அவளை திரௌபதியை அணுகினர்.
இவை அனைத்தையும் நடந்தவாறே உன்னிடம் அறிய விரும்புகிறேன் என்று கேட்க அதற்குச் சைரந்திரி திரௌபதி அர்ஜுனனிடம் ஓ அருளப்பட்ட பிருஹந்நளையே எப்போதும் பெண்களின் அறைகளில் மகிழ்ச்சியாக நாட்களைக் கடத்தும் உனக்கு சைரந்திரியின் விதியில் கவலை கொள்ளச் சொல்லிக் கொள்ளும் அளவுக்கு என்ன இருக்கிறது?
சைரந்திரி தாங்கிக் கொள்ள வேண்டிய கவலைகள் ஏதும் உனக்கில்லை அதனால்தான் துக்கத்திலிருக்கும் என்னிடம் பரிகாசத்துடன் நீ இப்படிக் கேட்கிறாய் என்றாள் திரௌபதி.
அதற்குப் பிருஹந்நளை அர்ஜுனன் திரௌபதியிடம் ஓ அருளப்பட்டவளே பிருஹந்நளைக்கும் தனக்கேயுரிய இணையற்ற துக்கங்கள் இருக்கின்றன.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் பிறகு திரௌபதி அந்தப் பெண்களுடன் அரச வசிப்பிடத்துக்குள் நுழைந்து சுதேஷ்ணையின் முன் தோன்ற விரும்பினாள்.
ராணியின் சுதேஷ்ணையின் முன்பு அவள் திரௌபதி வந்தபோது அந்த விராடனின் மனைவி சுதேஷ்ணை மன்னனுடைய கட்டளையின் பேரில் ஓ சைரந்திரி நீ எங்குச் செல்ல விரும்புகிறாயோ அங்கே செல்.
பதிவின் சுருக்கம் கீசகனின் உறவினர்கள் வந்து கீசகனின் உடலைக் கண்டு அழுவது திரௌபதியின் மீது கோபம் கொண்டு கீசகனோடு சேர்த்து அவளையும் தகனம் செய்வது என்று முடிவு செய்வது விராடனிடம் அனுமதி பெற்று திரௌபதியைக் கட்டி சுடுகாட்டுக்குத் தூக்கிச் செல்வது திரௌபதி தனது கணவர்களைச் சங்கேத மொழியில் அழைப்பது பீமன் வந்து திரௌபதியைக் காப்பது பீமனால் கீசகர்கள் கொல்லப்படுவது வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் சொன்னார் பிறகு கீசகனின் உறவினர்கள் அனைவரும் அந்த இடத்திற்கு வந்து அவனைக் கீசகனைக் கண்டு எல்லாப்புறங்களிலும் அவனைச் சூழ்ந்து கொண்டு உரத்த ஒலி கொண்டு அழுதனர்.
காய்ந்த நீர் நிலையில் இருந்து இழுத்துவரப்பட்ட ஆமையைப் போன்று அனைத்து அங்கங்களும் சிதைக்கப்பட்ட கீசகனைக் கண்ட அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த அச்சமடைந்தனர்.
இப்படி ஒன்றாகக் கூடிய சூத குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த மனிதர்கள் தூணின் மீது சாய்ந்து கொண்டிருந்த களங்கமற்ற அங்கங்கள் கொண்ட கிருஷ்ணையைத் திரௌபதியை தங்கள் கடுங்கண்ணால் கண்டார்கள்.
இப்படிச் சொல்லப்பட்ட மன்னன் விராடன் ஓ ஏகாதிபதி ஜனமேஜயா அந்தச் சூதர்களின் பராக்கிரமத்தை நன்கு அறிந்ததால் சூத மகனுடன் கீசகனுடன் சேர்த்து சைரந்திரியை எரிப்பதற்கு அனுமதி கொடுத்தான்.
அதன்பிறகு உணர்வை இழந்து பயத்துடனும் தாமரை போன்ற கண்களுடனும் இருந்த கிருஷ்ணையை திரௌபதியை அணுகி அவளை வன்முறையுடன் அவர்கள் கீசகர்கள் பற்றினர்.
மெல்லிய இடுப்புக் கொண்ட அந்தப் பெண்ணைக் திரௌபதியைக் கட்டி பாடையில் ஏற்றி சுடுகாட்டை நோக்கி பெரும் சக்தியுடன் புறப்பட்டனர்.
ஓ மன்னா ஜனமேஜயா இப்படி அந்தச் சூத குலத்தின் மகன்களால் சுடுகாட்டை நோக்கி பலவந்தமாகத் தூக்கிச் செல்லப்பட்டவளும் தனது தலைவர்களின் பாண்டவர்களின் பாதுகாப்பின் கீழ் வாழ்பவளுமான களங்கமற்ற கற்புடைய கிருஷ்ணை திரௌபதி தன் கணவர்களின் உதவியை நாடி உரத்த ஒலியுடன் ஓ ஜயரும் ஜயந்தரும் விஜயரும் ஜயத்சேனரும் ஜயத்பாலரும் எனது வார்த்தைகளைக் கேட்பீராக.
யாருடைய தேர் சக்கரச் சடசடப்பு உரத்த ஒலி கொண்டதாகவும் யாருடைய வில்லின் நாணொலி பெரும்போருக்கு மத்தியிலும் இடியெனக் கேட்கப்படுவதாகவும் இருக்குமோ கரங்களில் வேகம் கொண்ட அத்தகைய சிறப்புமிக்கக் கந்தர்வர்களே என்னுடைய வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் கிருஷ்ணையின் திரௌபதியின் இந்தச் சோகமான வார்த்தைகளையும் புலம்பலையும் கேட்ட பீமன் ஒரு நிமிடமும் சிந்தித்துப் பார்க்காமல் தனது படுக்கையில் இருந்து எழுந்து ஓ சைரந்திரி நீ பேசிய வார்த்தைகளை நான் கேட்டுவிட்டேன்.
வைசம்பாயனர் ஜனமேஜயனிடம் தொடர்ந்தார் இதைச் சொன்ன பெரும்பலமிக்கக் கரங்கள் கொண்ட பீமன் அந்தக் கீசகர்களைக் கொல்ல விரும்பி தனது உடலைப் பெருக்கினான்.
ஓ ஏகாதிபதி ஜனமேஜயா சிதையை நோக்கிச் சென்ற அவன் பீமன் பெரிய கிளைகளைக் கொண்டு மேலே வாடிப் போய் பனைமர உயரமிருந்த ஒரு பெரிய மரத்தைக் கண்டான்.
அந்த எதிரிகளைக் கொல்பவன் பீமன் பத்து வியாமங்கள் அளவு கொண்ட அந்த மரத்தைத் தனது கரங்களால் பற்றி யானையைப் போல அதை வேரோடு பிடுங்கி தனது தோள்களில் வைத்துக் கொண்டான்.
சீற்றத்துடன் வரும் சிங்கத்தைப் போலத் தங்களை நோக்கிவரும் கந்தர்வனைக் பீமனைக் கண்ட அந்தச் சூதர்கள் அனைவரும் மிகவும் கவலை கொண்டு பயத்தால் நடுங்கி பீதியடைந்தனர்.
பிறகு அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அதோ கையில் மரத்தை உயர்த்திப் பிடித்துக் கொண்டு பலமிக்கக் கந்தர்வன் கோபத்துடன் இங்கே வருகிறான்.
அந்த மரம் பீமசேனனால் வேரோடு பிடுங்கப்பட்டதைக் கண்ட அவர்கள் திரௌபதியை விடுவித்துவிட்டு நகரத்தை நோக்கி மூச்சுவிடாமல் ஓடினர்.
கவலையுற்றுக் கண்ணீரில் குளித்த நனைந்த முகத்துடன் இருந்த பாஞ்சால இளவரசியிடம் திரௌபதியிடம் பெரும் பலம்வாய்ந்த கரங்கள் கொண்டவனும் பாண்டுவின் மகனுமான கட்டுக்கடங்காத விருகோதரன் பீமன் ஓ அச்சமுற்றவளே திரௌபதி எந்தக் காரணமுமின்றி உனக்குத் தீங்கிழைப்பவர்கள் இப்படியே கொல்லப்படுவார்கள்.
அறிவியல் என்ற நல்மருந்திற்கு ஆங்கிலம் என்ற கசப்பை ஒதுக்கி தேன் தமிழ் சேர்த்து கொடுக்கும் முயற்சியிது.பல இடங்களில் புதிய சொற்களை உருவாக்கியும் அவற்றின் பொருளானது அடிப்படையைச் சிதைத்துவிடாமலும் இருக்கும் வண்ணம் மேலும் படிக்க... நூறாண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த ஃப்ரான்ஸ் காஃப்கா ஆஸ்த்திரிய நாட்டு சிறுகதை எழுத்தாளர் நாவலாசிரியர்.
ஆங்கிலம் அறியாத ஆனால் துப்பறியும் கதைகள் படிக்கும் ஆர்வம் மிக்கத் தமிழ் ரசிகர்களுக்கு இந்த நூல்கள் மிகத் திருப்தியை அளிக்கும்.