sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இதற்கான உங்கள் கேள்வி அனைத்தும் மின்அஞ்சல் மூலமாகவே வர வேண்டும் மற்றும் அனைத்து விதமான கேள்விகளுக்கும் .. தொடர்புகொள்ள வேண்டும் சகஸ்ரவடுகர் அதிகரிக்கும் விலைவாசிஅதற்கு இணையாக உயராத சம்பளம் இவைகளாலும்பொதுமக்களைப் பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாத மத்திய அரசுஅதன் கொள்கைகள் போன்றவைகளால் இந்தியாவில் குடும்பம் என்ற அமைப்பு சிதைந்து சின்னாபின்னமாகிவிட்டதுஅதுவும் கடந்த எட்டு ஆண்டுகளில் இன்னும் படுமோசமாகிவிட்டது.இதனால்குடும்பத்தில் அன்புபாசம் போன்றவைகளின் இடத்தினை பணம் கைப்பற்றிவிட்டதுஇதன் விளைவாகபணத்தை எப்படி வேண்டுமானாலும் சம்பாதிக்கலாம் என்ற சூழ்நிலை உருவாகிவிட்டது.இந்த சூழ்நிலையால் குடும்ப உறவுகள் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
மேற்படி தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள அனைத்து கிராமங்களிலும் தடுப்பூசி போடுவதற்கு தகுதியாக உள்ள கோழிகளுக்கு கோழிக்கழிச்சல் தடுப்பூசி போடப்படுவதால் பொது மக்கள் அனைவரும் இம்முகாமில் தங்களது கோழிகளுக்கு கோழிக்கழிச்சல் தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.
கோழிக் கழிச்சல் நோய் பாதிப்பால் கிராமப் பொருளாதாரம் மிகவும் பாதிக்கப்படும் என்பதால் வருடந்தோறும் இரு வார கோழிக் கழிச்சல் தடுப்பூசி முகாம்கள் நடத்தப்படுகின்றன.
சிறு கதைகளையும் பெருங் கதைகளையுமே பெரிதும் விரும்பிப் படிக்கும் நம்மவர்கள் கதையல்லாத உரைநடைக் கட்டுரைகளை அதிலும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளை விரும்பிப் படிப்பது அரிது.
கதையல்லாத மற்ற ஆய்வுச் செய்திகளையும் படிக்கும் பொறுமையினையும் படித்துச் சுவைக்கும் திறனையும் வளர்த்துவிட வேண்டியது நம் போன்றோர் கடமையாகும்.
இந்த அடிப்படையில் இந்த நூலில் உளவியல் உடலியல் ஆகிய அறிவியல் மரஇன தாவர இயல் இலக்கியம் நாடகம் ஆடல் பாடல் இலக்கணம் மொழியியல் வரலாறு தரையியல் மன்பதை சமூக இயல் அறநெறி என்னும் பல துறைகளைப் பற்றிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளன.
மனம் என்பது நெஞ்சில் கழுத்தில் இருப்பதாக அப்பாவிகள் சிலரும் மனம் என்பது இதயத்தில் இருப்பதாக வேறு சிலரும் எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
அடிக்கடி மாறுதல் இன்ப துன்பங்களை உணர்தல் முதலிய செயல்களை நோக்குங்கால் உடலினின்றும் வேறாக மனம் என ஒன்று இருப்பது தெளிவு என்பது இன்னொரு சாரார் கூறுவது.
இனி இக்கால உளவியல் அறிஞர்களின் கருத்தைக் காணலாம் உளம் மனம் ஒரு தனிப்பொருள் அன்று உயிரி வளர்ச்சி பெறுங்கால் பல படிகளில் காணப்படும் தொழிலே உளம் வெளியிலிருந்து வரும் தூண்டல்களுக்கு இயையத் துலங்கும் தொகுதியே உளம் என்பது உளவியல் கருத்து.
இந்தக் கருத்தைத் தொழில்களின் வாயிலாகத் தெளிவு படுத்துவதற்குப் பின்வரும் விளக்கம் தேவைப்படுகிறது மெய் வாய் கண் மூக்கு செவி என்னும் ஐம்பொறிகளும் சுரப்பிகளும் தசையும் தண்டு வடத்தின் வாயிலாக மூளையோடு தொடர்பு கொள்கின்றன.
அவ்வாறே மூளையும் நேராகத் தொடர்பு கொள்ளாமல் தண்டுவடத்தின் வாயிலாகவே பொறிகள் சுரப்பிகள் முதலியவற்றோடு தொடர்பு கொள்கிறது.
அஞ்சல் நிலையமும் தொலை பேசி நிலையமும் போல தண்டு வடமானது இடையே இருந்து பொறிகளிலிருந்து மூளைக்கும் மூளையிலிருந்து பொறிகளுக்கும் செய்திகளை வாங்கிக் கொடுக்கிறது.
இதற்குச் சில எடுத்துக் காட்டுகள் வருமாறு கையில் ஒரிடத்தில் நெருப்புப் பட்டால் அந்த இடத்திலுள்ள உள் செல்லும் நரம்பு வழியாகச் செய்தி தண்டு வடத்துக்குச் செல்கிறது அங்கிருந்து அச் செய்தி மூளைக்கு அனுப்பப்படுகிறது நெருப்பினின்றும் கையை இழுத்துக் கொள்ளும்படி மூளை கட்டளை யிடுகிறது அக்கட்டளையைத் தண்டு வடத்தின் வழியாக வெளிச் செல்லும் நரம்பு கைக்கு எடுத்துச் செல்கிறது உடனே கை நெருப்பினின்றும் விலகுகிறது.
உள் செல்லும் நரம்புகள் மூளைக்கு ஐம்புல நுகர்ச்சி கிடைக்கச் செய்வதால் புலன் நரம்புகள் என்றுங்கூடப் பெயர் வழங்கப்பெறும் வெளிச்செல்லும் நரம்புகள் மூளையிலிருந்து உறுப்புகளுக்குக் கட்டளையை எடுத்துச் செல்வதால் கட்டளை நரம்புகள் என்றுங்கூடப் பெயர் வழங்கப்பெறும்.
இதே போன்று வாய் கண் மூக்கு செவி என்னும் மற்ற நான்கு பொறிகள் சுவை ஒளி நாற்றம் ஓசை என்னும் புலன்கள் தொடர்பாகவும் தூண்டலுக்குத் துலங்கல் உண்டு.
எடுத்துக்காட்டுகளாவன உணவுப் பொருள் தூண்டல் அதனை வாங்குதலும் வாய்க்குக் கொண்டு செல்லுதலும் நாக்கு சுவைத்து உண்ணுதலும் போன்றவை துலங்கல் எதிரே உள்ள ஒரு பொருள் தூண்டல் கண் உற்றுப் பார்த்து அதற்கேற்பச் செயல் புரிதல் துலங்கல் மலர் தூண்டல் மூக்கால் மணம் அறிந்து பறித்தலும் வாங்குதலும் சூடுதலும் மோந்து பார்த்தலும் போன்றவை துலங்கல் மணியோசை தூண்டல் அதனைக் காதால் கேட்டு அதற்கேற்ப வேலை தொடங்குதலும் செய்தலும் போன்றவை துலங்கல்.
இவ்வாறு வெவ்வேறு எடுத்துக்காட்டுகள் பல தரலாம் மழை பெய்தால் குடை பிடிக்கிறோம் இங்கே மழை தூண்டல் குடை பிடித்தல் விரைந்து நடத்தல் போன்றவை துலங்கல்.
உள்செல் நரம்புகள் உறுப்புகளிலிருந்து மூளைக்குச் செய்தி எடுத்துச் செல்வதாகவும் வெளிச்செல் நரம்புகள் மூளையிலிருந்து கட்டளைகளை உறுப்புகளுக்குக் கொண்டு செல்வதாகவும் அறிந்தோம்.
இதனை ஏறக்குறைய ஆயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே மாணிக்க வாசகர் என்னும் தமிழ்த் துறவி திருவாசகம் என்னும் நூலில் என்று அறிவித்திருப்பது ஈண்டு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது.
இக்கால அறிவியல் தோன்றுவதற்குப் பலநூற்றாண்டுகட்கு முன்பே தமிழர்கள் நரம்பின் இயக்கத்தை அறிந்திருந்தனர் என்பதற்காக இவை ஈண்டு எடுத்துக்காட்டப் பட்டன.
மெய் வாய் கண் மூக்கு செவி என்னும் ஐம்பொறிகளின் வாயிலாகச் சுவை ஒளி ஊறு ஓசை நாற்றம் என்னும் ஐம்புல நுகர்ச்சி மூளையால் நடைபெறுகிறது என்பது உண்மை ஆனால் மனத்தின் ஈடுபாடின்றி இந்நுகர்ச்சி நடைபெற முடியாது.
நாம் தேடிக் கொண்டு போகும் ஒருவர் எதிரே வருவதை நம் கண் பார்த்தாலும் மனம் வேறொன்றில் நாட்டம் கொண்டிருந்தால் வருபவரை நாம் இனம் கண்டு கொள்ள முடியாது.
இது போலவே நாம் இருக்கும் இடத்தில் திடீரெனக் கெட்ட நாற்றம் வீசினும் மனம் வேறொன்றில் ஈடு பட்டிருப்பின் கெட்ட நாற்றம் நமக்குப் புலப்படாது.நாம் அங்கேயே இருப்போம்.
இச்செய்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு நோக்கின் மனம் என்னும் ஓர் உட் கருவி தனியாக இருப்பது புலனாகும் என்பதாக ஒரு சாரார் கூறுகின்றனர்.
இதற்குரிய பதில் வருமாறு ஒரு பொறி ஏதேனும் ஒன்றில் முனைப்பாக ஈடுபட் டிருக்கும் போது மற்ற நான்கு பொறிகளுமே அடங்கியிருக்கக் கூடும்.
சுந்தரர் என்னும் சிவனடியார் கடவுள் திருமேனிச் சிலையை மிக்க ஆர்வத்துடன் கண்ணால் கண்டு வணங்கிக் கொண்டிருந்தபோது மற்ற நான்கு பொறிகளும் அடங்கிக் கண் என்னும் பொறியோடு ஒன்றியிருந்ததாகச் சேக்கிழார் என்பவர் பெரிய புராணம் என்னும் நூலின் பாடல் ஒன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார் என்பது அவரது பாடல் பகுதி.
மூளை முனைப்பாக ஏதேனும் ஒரு தூண்டலுக்குத் துலங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது மற்ற பொறிகளின் தூண்டலில் கவனம் இல்லாமல் இருப்பது இயற்கையே.
நாம் தேடிக்கொண்டு போகும் ஒருவர் எதிரே வந்து கொண்டிருப்பதை நம் கண் பார்த்தாலும் இந்தத் தூண்டலுக்கு ஏற்பத் துலங்காமல் நாம் வீட்டிலிருந்து புறப்படும்போது மனைவியோ மக்களோ கடையில் வாங்கி வரச்சொன்னதிலேயே முனைப்பாகப் பின் நோக்கி ஈடுபட்டிருந்தால் அந்தத் தூண்டலுக்கு ஏற்பவே நாம் துலங்கிக் கொண்டிருப்போம் அதனால் எதிரே வருபவரை இனம் கண்டுகொள்ள முடியாமற் போகிறது.
அஃதாவது ஒரு தூண்டலுக்குத் துலங்க வேண்டிய நேரத்தில் வேறு துண்டலுக்குத் துலங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது இதற்குப் பொருளாகும்.
இவ்வாறு ஒன்று நிகழ வேண்டிய நேரத்தில் வேறொன்று வந்து குறுக்கிட்டுத் தடுப்பதற்கு உளவியல் அறிஞர்கள் பின் செயல் தடை எனப் பெயர் வழங்குவர்.
இந்தக் கருத்தைத் திருவள்ளுவர் என்னும் தமிழ் அறிஞர் திருக்குறள் என்னும் நூலின் பாடல் ஒன்றில் மிகவும் நுட்பமாகப் பொதித்து வைத்துள்ளார்.
மனைவியைப் பிரிந்து வெளியூர் சென்றிருந்து திரும்பிய கணவன் மனைவியை நோக்கி உன்னை நான் அடிக்கடி நினைத்தேன் என்று கூறினானாம் உடனே அவள் நீங்கள் என்னை அடிக்கடி மறந்திருந்ததனால் தானே அடிக்கடி நினைக்க வேண்டி நேர்ந்தது ஏன் அவ்வாறு மறந்தீர்கள்?
ஒரே நேரத்தில் எட்டுச் செய்திகளைக் கவனிப்பதற்கு அட்டாவதானம் என்றும் பத்துச் செய்திகளைக் கவனிப்பதற்கு தசாவதானம் என்றும் பதினாறு செய்திகளைக் கவனிப்பதற்குச் சோடசாவதானம் என்றும் பெயராகும்.
மனம் என்னும் ஒன்று தனியே இருப்பதால்தான் அது எல்லாச் செய்திகளிலும் செயல்களிலும் விரைந்து மாறி மாறி ஈடுபாடு கொண்டு பதில் தர முடிகிறது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
இதற்குரிய பதிலாவது மனம் என ஒன்று தனியே இருந்து கொண்டு விரைந்து மாறி மாறிச் செயல் படுவதாக இதற்குப் பொருள் இல்லை அட்டாவதான மாகிய எட்டுத் தூண்டல் துலங்கல்களும் தசாவதானமாகிய பத்துத் தூண்டல் துலங்கல்களும் சோடசாவதானமாகிய பதினாறு துண்டல் துலங்கல்களும் உடலுக்குடன் மிகவும் விரைந்து விரைந்து நடைபெறுகின்றன என்பதே இதற்குப் பொருளாகும்.
மாற்றுக் கொள்கையினர் இன்னும் நிறைவு கொள்ளாமல் மற்றொரு மறுப்பு கூறலாம் அஃதாவது மனிதன் படுக்காமல் தூங்காமல் விழித்துக் கொண்டு செயலாற்றும் போது பல தூண்டல்கள் இடையிடையே ஏற்பட அவற்றிற்குத் துலங்கிக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதையாவது ஒத்துக் கொள்ளலாம்.
ஆனால் அவன் இரவில் இருளில் தனியறையில் தனியாகப் படுத்துக் கொண்டிருக்கும்பொழுது நெடு நேரம் தூக்கம் வராமல் எதை எதையோ மணிக் கணக்கில் மாறி மாறி எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றானே இது எவ்வாறு நிகழ்கிறது?
ஆனால் ஆழ்ந்து கவனிக்கும் செய்தி மூளையில் நன்றாகப் பதிவாகிறது விரைவில் மறக்காது விரைவில் நினைவுக்கு வரும் தாளின் மீதோ வேறு எதன் மீதோ பல முறை மேலும் மேலும் எழுதினால் ஒன்றும் படிப்பதற்குப் புரியாது.
இன்னொரு முறை அதிலேயே ஒலியைப் பதிவு செய்ய வேண்டுமெனில் முதலில் செய்த பதிவை அழித்த பிறகே மறு பதிவு செய்ய முடியும் கேட்கவும் முடியும்.
நம் மூளை மேற்கூறிய பொருள்கள் போன்றதன்று ஆண்டுக் கணக்கில் புதிய புதிய செய்திகள் மேலும் மேலும் மூளையில் எத்தனை முறை பதிவாகிக் கொண்டிருந்தாலும் அத்தனை செய்திகளும் குழப்பம் இன்றி எப்போது வேண்டுமானாலும் நினைவுக்கு வரும் எல்லாம் தெளிவாகவே இருக்கும்.
எனவே ஒருவன் இரவில் இருளில் தனி அறையில் தனியாகப் படுத்துக்கொண்டு மூளையில் முன்பு பதிவாகியுள்ள எத்தனை செய்திகளை மாறி மாறி நினைத்தாலும் அத்தனை செய்திகளும் மாறி மாறி நினைவுக்கு வந்து கொண்டேயிருக்கும்.
ஏன் தூண்டல் இல்லை அவன் அன்றைக்கு அனுபவித்தவை தொடர்பான சூழ்நிலையும் அதன் விளைவாக மறுநாளோ எதிர் காலத்திலோ செய்யவேண்டியவை தொடர்பான சூழ்நிலையும் அவனுக்கு அப்போதிருக்கும் நிலைமை தொடர்பான சூழ்நிலையும் துக்கம் வராமல் ஏற்படும் தொல்லை காரணமான சூழ்நிலையும் இன்ன பிறவும் துலங்கல்களாக இருந்து கொண்டு அவனைப் பலப்பல எண்ணங்களின் மீது துலங்கச் செய்கின்றன.
அங்ஙனமாயின் அஃறினை உயிரிகளும் மக்களைப் போல் ஏன் சிறப்புச் செயல்கள் புரியவில்லை எனில் அவற்றிற்கு மக்களைப் போல் கைகள் உள்ள உடல் அமைப்பு இல்லை என்பதே அதற்குரிய காரணமாகும்.
ஒர் உயர்தர மருத்துவ அறிஞர் பல்வேறு கருத்துகளைக் கூறிக்கொண்டிருந்த சொற்பொழிவின் நடுவிலே ஏதோ ஒரு தொடர்பு பற்றி மூளையின் இயக்கமே மனம் என்னும் கருத்தை உதிர்த்தார்.
எனவே மனம் என்பது உடலின் உள்ளே உள்ள ஓர் உள்ளுறுப்பு அன்று மூளையிலிருந்து தோன்றும் ஒரு வகை இயக்கமே மனம் மூளையே மனத்தின் தோற்றம் அதாவது மனம் தோன்றும் இடம் மூளையே என்பது உறுதியாகிறது.
ஒழுக்கமே மிகவும் உயர்வைத் தரவல்லது ஆதலின் ஒழுக்கத்தை உயிரினும் சிறந்ததாக ஒம்பிக் காக்க வேண்டும் என்கிறார் வள்ளுவர்.
ஈண்டு மற்றையவற்றினும் ஓம்ப வேண்டும் என்னாது உயிரினும் ஓம்பவேண்டும் என்று உயிரைக் குறிப்பிட்டுள்ளதில் உள்ள நயத்தை ஊன்றி நோக்க வேண்டும்.
அவற்றுள்ளும் இழந்து விட்டாலும் மீண்டும் எளிதில் கிடைக்கக் கூடிய உடைமையைக் காப்பதற்குச் செலுத்தும் விழிப்பை கவனத்தை விட இழந்தால் எளிதில் கிடைக்காமல் அரிதிற் கிடைக்கக்கூடிய உடைமையைக் காப்பதற்குச் செலுத்தும் விழிப்பு மிகப் பெரிதாகும்.
தெளிவாகச் சொல்வோமானால் பொருளின் விலையும் அதைப் பெறும் முயற்சியும் குறையக் குறைய மக்களின் விழிப்பும் குறைந்துகொண்டே போகும் விலையும் பெறும் முயற்சியும் பெருகப் பெருக மக்களின் விழிப்பும் பெருகிக்கொண்டே செல்லும்.
எடுத்துக்காட்டாக மண்பாண்டம் பித்தளைப்பாண்டம் செப்புப்பாண்டம் வெள்ளிப்பாண்டம் பொன்பாண்டம் வைர அணிகள் இவை முறையே ஒன்றிற்கொன்று பெருமதிப்புடையன வாதலின் இவற்றைப் போற்றிக் காப்பதில் விழிப்பும் பெருகிக் கொண்டே செல்கின்றதல்லவா?
இரண்டாவதாக நம் உடலைவிட்டுப் பிரிக்கக் கூடிய மேற்கூறிய இன்னும் ஏனைய உடைமைகளை விட நம் உடலைவிட்டுப் பிரிக்கமுடியாத கை கால் கண் முதலிய உறுப்புகளைக் காப்பதில் மேலும் மிகமிகப் பெரிய விழிப்பு செலுத்துகிறோம்.
இவ்வுறுப்புகள் பிரிக்க முடியாதவை யென்றால் வெட்டியெடுக்க முடியாதவை என்பது பொருளன்று ஆடையணிகலன்களைப் போல் உடம்போடு கூட்டவும் பின்பு பிரிக்கவும் பின்பு கூட்டவும் முடியாதவை என்பதே பொருள்.
மூன்றாவதாக ஒர் ஊரில் எதிரி திடீரென்று படையெடுத்துப் போர்புரியும்போது மறவர்கள் வீரர்கள் தவிர மற்றையோர் ஊரைவிட்டு ஒடுகின்றனர் ஒடும்போது தம் உடைமைகளையெல்லாம் அறவேவிட்டு ஒடுகின்றனர்.
இங்ஙனம் தம் உடைமைகள் உடலுறுப்புகள் இவற்றையெல்லாம் மனமார விட்டுவிட்டு வெளியில் ஒடுகின்றார்களே எதைக் காப்பதற்காக இவற்றையெல்லாம் விட்டுவிட்டு ஒடுகின்றார்கள்?
உடலுறுப்புகளை இயற்கையாகவோ செயற்கையாகவோ இழந்துவிட்ட கூன் குருடர் நொண்டி முடவர் எண்ணற்றவர்கள் உலகில் வாழக் காண்கின்றோமே ஆனால் உயிர் போனபின் வாழ்ந்தவர்களை என்றேனும் எங்கேனும் யாரேனும் பார்த்ததுண்டா?
அதன் நிலைதான் எல்லோர்க்கும் தெரியுமே இத்தகைய காரணங்களினாலேயே மற்றையவற்றைக் குறிப்பிடாமல் உயிரினும் ஓம்பப்படும் என்று உயிரையே குறித்தார் நம் வள்ளுவர்.
மற்றும் ஆசிரியர் உயிரைப்போல் ஒழுக்கம் ஓம்பப்படும் என்று கூறி உயிரும் ஒழுக்கமும் ஒரு நிலையுடையன என்று கூடக் கூறவில்லை உயிரைக் காட்டிலும் ஒழுக்கம் ஓம்பப்படும் என்று கூறி உயிரினும் உயர்ந்த பொருளாக ஒழுக்கத்தைச் சிறப்பித்துள்ள மாட்சி மிகப் பாராட்டுதற் குரியதாகும்.
கயவன் ஒருவனிடம் சிக்கிக் கொண்ட கற்புடைய மங்கை அக்கயவனால் தான் கற்பழிக்கப்படக்கூடிய நிலை நெருங்கியபோது தற்கொலை செய்து கொள்கின்றாளே அது ஏன்?
இவர்களெல்லோரும் உயிரினும் ஒழுக்கத்தை மதித்து உயிர் விட்டதனால் புகழுடம்புடன் எல்லோராலும் பாராட்டப் பெற்று இன்றைக்கும் வாழ்கிறார்கள்இனியும் என்றும் வாழ்வார்கள் அல்லவா?
எனவே ஒழுக்கமின்றி உயிர் வாழ்பவர்கள் பலராலும் தூற்றப்படுதலின் அவர்களே உயிர் வாழாதவர்கள் ஒழுக்கத்திற்காக உயிர் விட்டவர்கள் பலராலும் போற்றப்படுதலின் அவர்களே உயிர் வாழ்பவர்கள் என்பது வெளிப்படை.
எனவே பலர் பல தான தருமங்களைப் பற்றியும் சில பயன் உள்ள செயல்களைப் பற்றியும் அவற்றால் உண்டாகக் கூடிய பயன்களைப் பற்றியும் நன்கு தெரிந்து கொண்டு அவற்றைக் கடைப்பிடித்தும் வரலாம்.
புகழை விரும்பியும் முத்தியை நம்பியும் பிறர்க்கு வாரி வழங்குபவர்கள் பலர் தம் சொந்த ஒழுக்கத்தில் மிகத் தவறியிருப்பதைக் காண்கின்றோ மல்லவா?
இவர்களை மனத்தில் வைத்துதான் திருவள்ளுவர் மக்களே நீங்கள் கடைத் தேங்காயை எடுத்து வழிப் பிள்ளையாருக்கு உடைப்பீர்களேயானால் மாட்டை யடித்துச் செருப்புத் தானம் செய்வீர்களாயின் தாய் தண்ணீரின்றித் தவிக்கக் கும்பகோணத்தில் கோதானம் கொடுப்பீர்களானால் இன்னும் இவற்றைப் போல் உள்ளுக்குள் தகாதன செய்துகொண்டு வெளியில் சில நல்ல காரியங்களைச் செய்வீர்களானால் அவற்றால் ஒரு சிறிதும் பயனில்லை.
எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையான நல்லொழுக்கமே நற்றுணையாவது என்று சுட்டாமல் சுட்டியுள்ளார் என்னுங் குறளில் சாதி என்பது என்ன என்பதை வள்ளுவர் தெள்ளத்தெளியத் தெரிவிக்கிறார்.
ஒழுக்கமுடைமையால் பார்ப்பார் முதலிய வகுப்பினர் உயர் குலத்தாராகப் பகுக்கப்பட்டார்கள் என்றும் ஒழுக்கமின்மையால் பறையர் முதலிய வகுப்பினர் தாழ்குலத்தாராகப் பகுக்கப்பட்டார்கள் என்றும் சில ஆராய்ச்சியறிவிலிகள் உளறுகின்றனர்.
மேலும் சிலர் உயர் குலப் பார்ப்பான் ஒழுக்கம் தவறி விட்டால் தாழ் குலத்தானாவான் என்றும் தாழ்.குலப் பறையன் ஒழுக்கம் உயர்ந்து விட்டால் உயர்குலத்தானாவான் என்றும் குளறுகின்றனர்.
பார்ப்பான்பறையன் என்னும் சாதிப் பிரிவினை அன்று ஒழுக்கமுடைமையையும் இன்மையையும் கருதிப் பிரிக்கப்பட்டதன்று அவரவர்கள் செய்யும் தொழிலைக் கருதியே தொழிலுக்கேற்ற பெயர்கள் தரப்பட்டன.
எடுத்துக் காட்டாக கணக்கு வேலை செய்பவரைக் கணக்குப் பிள்ளை யென்றும் பாடம் கற்பிப்பவரை ஆசிரியர் என்றும் ஊர் நாட்டாண்மை செய்பவரை நாட்டாண்மைக் காரர் என்றும் சமையல் செய்பவரைச் சமையல்காரர் என்றும் இப்பொழுதும் நாம் அழைக்கின்றோம் அல்லவா?
எனவே ஒழுக்கம் குறித்து சாதிப் பிரிவினை ஏற்படவில்லை தொழில் குறித்தே ஏற்பட்டது என்னும் கருத்தினை நம் திருவள்ளுவர் உண்மை இங்ஙனமிருக்க ஒழுக்கமுடைமை குடிமை என்னும் இக்குறளுக்கு ஒழுக்கமுடைமை உயர் சாதித் தன்மை ஒழுக்கமின்மை இழி சாதித் தன்மை என்னும் கருத்தில் உரையாசிரியர்கள் பலரும் உரை பகர்ந்திருப்பதும் பரிமேலழகர் இக்குறளில் வருணத்தை இழுத்து மாட்டியிருப்பதும் அறியாமையும் வருந்தத்தக்கதுமாகும்.
ஒழுக்கமுடைமை குடிமைஇழுக்கம் இழிந்த பிறப்பு என்று வள்ளுவர்தான் வெளிப்படையாகச் சொல்லியிருக்கின்றாரே அதைத்தான் இவர்களும் எழுதினார்கள்.
கணவன் குடும்பத்தாரும் மனைவியின் தாய்வீட்டுக் குடும்பத்தாரும் ஐந்தாறு தலைமுறைகளாகப் பெண் கொடுக்கல் வாங்கல் சம்பந்தம் செய்துவந்திருப்பார்கள்.
அப்பப்பா ஒரு சாதி ஆணும் ஒரு சாதிப் பெண்ணும் மணந்து வாழ்கின்ற ஒரு குடும்பத்திலேயே கணவன் உயர்ந்த சாதி மனைவி தாழ்ந்த சாதி அல்லது கணவன் தாழ்ந்த சாதி மனைவி உயர்ந்த சாதி இன்னும் தாய் ஒரு சாதி சேய் பிள்ளை ஒரு சாதி யென்றால் பார்ப்பான் பறையன் முதலிய சாதிகட்குள் எது உயர்ந்தது?
வெவ்வேறு சாதியினராயினும் ஒரே சாதியினராயினும் தலைமுறை தலைமுறையாக உறவினராயிருந்தாலும் சரியே எவர்குடி குடும்பம் ஒழுக்கமுடைய குடியோ அவர்குடி உயர்குடியாகும் எவர்குடி ஒழுக்கமற்ற குடியோ அவர்குடி தாழ்குடியாகும் இது பரம்பரையாகத் தொடர்வதும் உண்டு.
இவர்களிடையே குணத்தைக் கொண்டுதான் உயர்குடி தாழ்குடி பகுக்க வேண்டுமே தவிர தொழிலுக் கேற்பவுள்ள தூய்வை சுகாதாரச் சூழ்நிலை என்பவற்றைக் கொண்டு பொதுவில் உயர்குடி தாழ்குடிகளைப் பிரிக்கக் கூடாது.
அண்ணன் தம்பிகளுக்குள்ளேயே அரசர்ங்க அலுவல் பார்க்கும் அண்ணனுக்கும் வயல்வெளிச் சேற்றில் வேலை பார்க்கும் தம்பிக்கும் உருவத்தில் தூய்மையில் நாகரிகத்தில் வேற்றுமை இருக்கத்தானே செய்யும்?
இவருள்ளேயே தம்பி நற்குண நற்செய்கை யுடையவனாயிருப்பின் அவன் உயர்ந்தவன் அண்ணன் தீக்குண தீச் செய்கை யுடையவனாயிருப்பின் அவன் தாழ்ந்தவன்.
ஆனால் முதலில் தீயொழுக்கத்தில் நடந்துவிட்டால் மீண்டும் நல்லொழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க முயன்றாலும் கெட்டபெயர் கெட்ட பெயர்தானே?
அது போலவே கல்வியின்றி வாழ்ந்தாலும் ஒழுக்கமின்றி வாழக்கூடாதுஎனவே ஒத்தினும் ஓதுதலினும் ஒழுக்கமே மேலானது என்பது தெளிவு.
நிற்க ஒழுக்கம் குறித்தே சாதிப் பிரிவினை ஏற்பட்டது என்னும் கருத்துடையோர் தம் கொள்கைக்கு ஆதாரமாக இக்குறளை எடுத்துக் காட்டலாம்.
அஃதாவது பார்ப்பான் ஒழுக்கம் குன்றினால் பிறப்புக்கெடும் என்று வள்ளுவர் கூறியிருப்பதால் ஒழுக்கத்தைக் கொண்டுதான் பார்ப்பான்.
ஒழுக்கத்தைக் குறித்தல்லாமல் தொழிலைக் குறித்தே சாதி வகுக்கப்பட்டது என்னும் நற் கருத்துக்கு பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்னும் குறளோடு இந்தக் குறளும் ஆதாரமாகும்.
வள்ளுவர் இக்குறளில் பிறப்பு ஒழுக்கம் குன்றக் கெடும் என்று மட்டும் சொல்லவில்லை மறப்பினும் ஒத்துக் கொளலாகும் என்றும் கூறியிருப்பதை ஆழ்ந்தாராய வேண்டும்.
வேதம் ஒதலை மறந்தாலும் மறக்கலாம் ஒழுக்கத்தை மறக்கலாகாது என்பதிலிருந்தே வேதம் ஒதுதலும் மிக மிக இன்றியமையாதது என்பது புலப்படும்.
அப்படியென்றால் உயிர் விடக்கூடாத பொருள்எல்லாவற்றினும் உயர்ந்த பொருள் என்பது தெரிகிறதன்றோ அதுபோலவே வேதமோதுதலும் மறக்கக் கூடாத ஒன்றுஎல்லாவற்றைக் காட்டிலும் கட்டாயம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒன்று என்பதும் புலப்படும்.
ஆதலின் என்க எனவே பார்ப்பான் தான் பார்ப்பன சாதியான் என்று அழைக்கப் படுவதற்கே காரணமானபிழைப்புத் தொழிலான வேத மோதலை மறக்கக்கூடாது தப்பித்தவறி மறந்தாலும் மீண்டும் ஒதிக்கொள்ளலாம் அல்லது வேறு தொழில் செய்தாவது பிழைத்துக் கொள்ளலாம்.
பொறாமைக் குணம் உடையவன் பிறருடைய உடைமை புகழ் முதலியவற்றைக் கண்டு கண்டு நெஞ்சம் புழுங்கிப் புழுங்கிச் சாவா னாதலாலும் அவன் ஒன்றும் செய்ய முடியா தாதலாலும் பிறரது உடைமையையோ புகழையோ பொறாமையால் கெடுக்க முயன்ற போது பிறரால் தாக்கப்படுவா னாதலாலும் அவனிடத்தில் எத்தகைய நல்வளர்ச்சியும் இருக்க முடியாது அதுபோலவே ஒழுக்கமில்லாதவனும் மக்களிடையே எத்தகைய உயர்வையும் அடைய முடியாது.
அஃதாவது ஒரு குற்றத்தைப் பிறர் செய்தாலும் அதனை ஒழுக்கமில்லாத இவரே செய்திருக்கக் கூடுமென்று உலகத்தார் கருதி ஒழுக்கமில்லாத இவரையே பழிப்பர்.
எனவே நன்றிக்கு நல்லொழுக்கம் வித்தானாற்போல இடும்பைக்குத் தீயொழுக்கம் வித்தென்றும் தீயொழுக்கம் இடும்பை தருவதைப் போல நல்லொழுக்கம் நன்றி தரும் என்றும் கொள்ளல் வேண்டும்.
சிலர் தீயொழுக்கமுடையவராயுள்ளனர் ஆனால் அவர்கள் வாழ்க்கையில் தீமையின்றி இன்புறுகின்றனர் இம் மாறுபட்ட காட்சிகளை நாம் காண்கின்றோமல்லவா?
இஃது இப்படி யெனவே இப்போது நன்மைபோல் தெரிந்தாலும் பின்னால் வரப்போகும் துன்பப் பயிரின் விளைவுக்குத் தீயொழுக்கம் முன்கூட்டி இடும் வித்தாகும் என்பதும் புலப்படும்.
மற்றும் தீயொழுக்கமுடையவர்கள் இப்போது இன்புற்றுக் கொண் டிருக்கும்போதே தம் இழுக்கம் வெளியில் தெரிந்து விட்டால் அரசாங்கம் அறிந்துவிட்டால் என்ன நேருமோ என்று அஞ்சிக் கொண்டே யிருப்பார்கள்.
இவர்கள் கோயில்களில் பழைய வழக்கப்படியுள்ள எண்ணெய் விளக்கைத் தவிர மின்னொளி எலெக்ட்ரிக் விளக்குப் போடவே கூடாது என்றும் சிலரைத் தீண்டக் கூடாது என்றும் உள்ளே விடக்கூடாது என்றும் ஒற்றைக் காலில் நின்றார்கள் நிற்கிறார்கள்.
இவர்கள் வளர்ச்சி பெற்றுச் செல்லும் விஞ்ஞான உலகம் என்னும் குழந்தையை மேலும் வளரவிடாமல் பழைய காலப் பழக்கவழக்கம் என்னும் தாயின் கருவிற்குள் வயிற்றுக்குள் கொண்டு வைத்துவிட முயல்கின்றனர்.
எனவேதான் நம் திருவள்ளுவர் மக்கள் தாம் எவ்வளவு கற்று அறிந்திருந்தாலும் உலகத்தோடு ஒத்துப் போக வேண்டும் என்னும் கருத்தில் எதிர்காலம் மாறக்கூடும் என்பதை முன்கூட்டியே நுனித் துணர்ந்து வள்ளுவர் இக்குறளைக் கூறவில்லையென்றால் அவருக்கு என்ன மதிப்பு?
ஒரு காலத்தில் நல்லொழுக்கமாகக் கருதப் பெற்றது மற்றொரு காலத்தில் இழுக்கமாகவும் ஒரு காலத்தில் இழுக்கமாகக் கருதப்பெற்றது மற்றொரு காலத்தில் ஒழுக்கமாகவும் ஒரிடத்தில் ஒழுக்கமாகக் கருதப் பெற்றது மற்றோரிடத்தில் இழுக்கமாகவும் ஓரிடத்தில் இழுக்கமாகக் கருதப் பெற்றது மற்றோரிடத்தில் ஒழுக்கமாகவும் ஒரு காலத்திலேயே ஓரிடத்திலேயேஒரு கூட்டத்தாரால் ஒழுக்கமாகக் கருதப்பெற்றது மற்றொரு கூட்டத்தாரால் இழுக்கமாகவும் ஒரு கூட்டத்தாரால் இழுக்கமாகக் கருதப்பெற்றது மற்றொரு கூட்டத்தாரால் ஒழுக்கமாகவும் கருதப்பெறக் கூடும்.
எனவே காலத்திற்கேற்ப இடத்திற் கேற்ப சூழ்நிலைக்கேற்ப மக்கள் தத்தம் ஒழுக்கங்களை நடைமுறைச் செயல்களை வகுத்துக்கொண்டு வாழ்வதே அறிவுடைமை.
கற்றவர் சிலர்சிலரென்ன பலர்தங்களை ஏதோ தனிப் பிரிவினர் உயர் வகுப்பினர் என்று எண்ணிக்கொண்டு சமூக மக்களோடு நன்கு கலந்து பழகாமல் அவர்கட்கு ஆவன புரியாமல் ஒதுங்கி வாழ்கின்றனர்.
வேறு பல கலைகளைக் கற்றிருப்பினும் உலக மக்களோடு ஒட்டி வாழ்தலைக் கல்லாத இவர்களை உண்மையில் கல்வி உடையவர்களாக எப்படிக் கொள்ள முடியும்?
இருப்பினும் குறிப்பிட்ட பயனாகிய மனையறப் பகுதி மலர்களின் வாயிலாகவே நடத்தவின் சிறப்பாக மலர்களைப் பற்றியே எடுத்துப் பேசி ஆராய்வோம்.
இருந்தோம்பி இல்வாழ்வதெல்லாம் விருந்தோம்பி வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு என்ற வள்ளுவரின் வாய்மொழிப்படி மனையறத் தால் பலர்க்கும் பலவகை நன்மைகளும் இருக்கும்.
இந்தப் போட்டிக் காட்சியைக் கதிரவனது மற்றொரு மனைவியாகிய தாமரை மலர் கண்டால் எள்ளி நகையாடிச் சிரித்தாலும் சிரிக்குமாம் அல்லது கவலையால் கண்ணீர் சொரிந்தாலும் சொரியுமாம்.
மேலும் கச்சியப்ப முனிவர் கந்தபுராணத்தில் என்றும் கூறியிருப்பதிலிருந்து கதிரவனுக்கு தாமரை நாயகன் தாமரை நாதன் என்னும் பெயர்கள் உளவாதலும் அறியப்பெறும்.
நாயகன் நாதன் என்றால் கணவன்தானே நம் புலவர்கள் திங்களை மட்டும் விட்டு வைத்தார்களா என்ன குமுத ஆம்பல் மலரின் கணவனாக மதியத்தைக் கூறி வைத்தார்கள்.
இல்லையே கதிரவனும் மதியமும் புறப்படும் நேரத்தில் வழக்கமாக மலர்கள் மலர்வதால் அவற்றை அம்மலர்களின் கணவன்மார்களாகக் கூறியிருப்பது ஒருவகை இலக்கிய மரபேயாகும்.
இதனை நன்கு உணர்ந்ததனால் தானோ பிங்கல முனிவர் தம் பிங்கல நிகண்டில் குமுத சகாயன் என்றும் மண்டல புருடர் தம் சூடாமணி நிகண்டில் குமுத நண்பன் என்றும் திங்கட்குப் பெயர் கூறியுள்ளனரோ என்னவோ?
அதாவது மாதவியின் மகளாகிய மணிமேகலை என்னும் மலரை இளவரசன் உதயகுமரன் என்னும் வண்டு உண்ண விரும்புவதைப்பற்றிக் கூறுகிறது இப்பகுதி.
உண்மையை ஆராயின் காய் காய்க்கும் மலர்களுக்கும் அவற்றின் கணவன்மார்களுக்கும் இடையே தூது செல்லும் தூதுவர்களே வண்டுகள் என்பது புரியும் இந்த வேலை செய்வதற்காக வண்டுகள் பெறும் கூலி இல்லையில்லை பரிசு இல்லையில்லை கையூட்டே இலஞ்சமே அவை குடிக்கும் தேனாகும்.
சிறுவர் சிறுமியர் பூவரசம் பூவைப் பறித்துப் பாவாடை கட்டிய பெண்குழந்தைபோல் பொம்மை செய்தும் இதழ்களைக் களைந்தெறிந்துவிட்டு அடியிலிருக்கும் காய்ப் பகுதியைக் கம்மலாகவும் பம்பரமாகவும் பயன்படுத்தியும் விளையாடுவது வழக்கம்.
இந்தக் குழாயின் வெளிப்புறத்தைச் சுற்றியிருக்கிற நூல் போன்ற கம்பிகளின் நுனிகளில் மஞ்சள் நிறமுடைய சிறுசிறு உருண்டைகள் இருக்கும்.
கேசரப் பகுதியிலுள்ள மகரந்தப் பையில் இருக்கிற மகரந்தப்பொடி என்னும் பூந்தூள் அண்ட கோசத்துள் விழுந்து தொடர்பு கொண்டால்தான் காய் உண்டாகுமாதலால் அம் மகரந்தப் பொடி உள்ள கேசரப் பகுதியைப் பூவின் ஆண்பாகம் என்று சொல்லலா மன்றோ?
ஒரே பூவில் ஆண் பாகமும் பெண் பாகமும் இருந்தால் ஆண் பாகத்திலுள்ள மகரந்தத் துணுக்குகள் பெண் பாகத்தோடு தொடர்புகொண்டு கருவுற்றுக் காய் காய்ப்பது தன்னில்தானே இயற்கையாக நிகழும்.
ஆண் பூவும் பெண் பூவும் தனித்தனியாயிருக்குமானால் காற்று வண்டு தேனி பறவை விலங்கு முதலியவற்றின் வாயிலாக ஆண் பூவிலுள்ள மகரந்தத் துணுக்குகள் பெண் பூவிற்கு வந்து தொடர்புறுவதால் கருவுற்றுக் காய் காய்க்கும்.
உலகியலில்கூட மணமக்கள் சிலர் சொந்தக்காரப் பெண் அல்லது ஆணின்மேல் கவர்ச்சி கொள்ளாது புதியவரையே விரும்பி நாடுவதைக் காண்கிறோமே விஞ்ஞான முறைப்படி நோக்கின் சொந்தக்கார மணமக்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகள் அறிவிலோ உருவிலோ போதிய வளர்ச்சி பெறுவது ஐயமே.
மகரந்தப் பொடி கொஞ்சமாக இருந்தால் பெண்பாகத்தில் பட்டாலும் படும் படாமல் போனாலும் போகுமாதலின் தாழை போன்றவற்றில் மகரந்தப் பொடிகள் மிகுதியாகவும் காற்றில் மிதப்பதற்கேற்றவாறு கனமற்று மெல்லியனவாகவுமுள்ளன.
இவையும் பிற பூக்களிலிருந்து பிறமகரந்தச் சேர்க்கை ஏற்பட வழியில்லாது போவதனாலேயே வேண்டா வெறுப்பாய்த் தம் பூவிலிருந்தே தன் மகரந்தச் சேர்க்கை பெற்றுக்கொள்கின்றன.
அதாவது சில இணையினப் பூஞ்செடிகளில் ஒரே மலரிலுள்ள ஆண் பாகமும் பெண் பாகமும் ஒரே நேரத்தில் முற்றுதல் பக்குவம் பெறாமல் முன்பின்னாகவே பதப்படுகின்றன.
ஒரு பூவின் பெண் பாகத்தில் வேறு மலரிலுள்ள ஆண் பாகமாகிய மகரந்தப் பொடியைக் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் வேலையை வண்டு தேனீ வண்ணத்துப்பூச்சி முதலியவை செய்கின்றன.
இவ்வகை மலர்கள் மணமும் நிறமும் கவர்ச்சியும் பெற்றிருப்பது வண்டு முதலியனவற்றைக் கவர்ந்து மயக்கித் தம்பால் இழுப்பதற்கேயாம்.
வண்டு முதலியன ஒரு மலரில் தேன் குடிக்கும்போது அதிலுள்ள மகரந்தத் துணுக்குகளைத் தம்மேல் ஒட்டிக்கொண்டு வேறொரு மலரில் சென்று அத்துணுக்குகளைத் தற்செயலாகச் சேர்க்கின்றன.
என்று கவிமணியவர்கள் சூரியகாந்தியைப் பற்றிக் குறிப்பிட் டிருப்பது உண்மையில் சூரியனை மயக்குவதற்கன்று வண்டுகளை மயக்கி வரவேற் பதற்கேயாம்.
மற்றும் பொழுது சாயும் மாலை வேளையில் மலரும் முல்லை முதலிய மலர்கள் பளிச்சிட்ட வெண்ணிறமாயிருப்பதன் காரணமும் வண்டுகளை மயக்கி வரவேற்கும் நோக்கமேயாம்.
இருட்டு நேரத்தில் வெண்ணிறந்தானே பளிச்சிட்டுத் தெரிந்து பார்ப்பவரைக் கவரும் இதனை பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் இயற்றிய மனோன்மணியம் என்னும் காவியத்திலுள்ள இங்கே நுணுகி நோக்குவோர்க்கு ஓர் ஐயம் எழலாம்.
அதாவது முல்லை மலர் ஒன்றில் தேன் அருந்தி மகரந்தப் பொடியும் ஒட்டிக்கொண்ட ஒரு வண்டு அடுத்தாற் போல் மற்றொரு முல்லை மலருக்கே சென்று அம் மகரந்தப் பொடியைச் சேர்க்கும் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்?
அதாவது ஒரு முல்லை மலரில் தேன் குடித்த வண்டு குறைந்தது அரை மணி அல்லது ஒரு மணிநேரம் வரையும் முல்லை மலர்களை மட்டுமே சூழ்ந்து கொண்டிருக்குமாம்.
மேலும் பெண் மலர்கள் ஆண் மலர்களின் கூட்டுறவைத் தவங்கிடந்து பெற்றுக் கருவுற்று இன வளர்ச்சி செய்வதோடல்லாது காயாகிக் கனியாகிப் பிற உயிரினங்கட்கும் உதவி ஒப்புரவு செய்து வாழும் மனையறத்தை எண்ணுங்கால் மயிர்க்கூச் செறிகின்றது.
தாங்கள் அடர்த்தியாக நெருங்கி வாழ்வதால் பூக்கதிர்கள் அடியிலோ நடுவிலோ ஏற்படின் பிறமகரந்தச் சேர்க்கைக்குப் போதிய வசதியிராது அதனாலேயே பூக்கதிர்களைத் தலைக்கு மேல் மிக நீட்டிக் கொண்டு பிறமகரந்தச் சேர்க்கையை எதிர்நோக்கிக் காத்து நிற்கின்றன.
என்னே இந்தச் செயல் மற்றும் தண்ணீருக்குள் வாழும் வேலம்பாசி என்னும் ஒருவகைச் செடியின் காதல் வாழ்வை ஆராய்ந்தோமாயின் வியப்பினும் வியப்பாயிருக்கும்.