sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்த மேனாமினுக்கி நம்ம வீட்டுக்கு வேண்டாம் என்று சிவராமனும் அவர் மனைவியும் ஏகமனதாகத் தீர்மானித்து அத்தீர்மானத்தை உடனடியாகச் செயலுக்குக் கொண்டு வந்தார்கள்.
பெரியவர்கள் தெரியாதவர்கள் தான் இப்படி ஏறுமாறாக வந்து வாய்க்கிறார்க்ள் நம் ஊரிலிருந்து சொந்தக்காரங்க வீட்டிலிருந்து ஏழைச் சிறு பெண் ஒருத்தியை அழைத்து வந்தால் திருப்திகரமாக நடந்து கொள்ளக் கூடும் என்று சிவராமன் எண்ணினார்.
குழந்தைகளுக்காக வாங்கப்பட்டுள்ள பவுடர் கண் மை வாசனைச் சாந்து ஹேராயில் ரிப்பன் முதலியவற்றை அவள் தாராளமாக எடுத்து உபயோகித்தாள்.
வறுமைச் சுழலில் வாழ்ந்தவள் ஆதலால் இங்கு வளங்களைக் கண்டதும் காய்ந்த மாடு கம்பிலே விழுந்தது போல பேராசையோடு அனைத்தையும் அனுபவிக் கத் துடித்தாள்.
சிறு குழந்தை களுக்காக வாங்கி வைத்திருக்கும் தின்பண்டங்களையும் பிஸ்கட் தினுசுகளையும் தெரிந்தும் தெரியாமலும் அமுக்குவதோடு நிற்பதில்லை.
சிவராமன் சாருக்கு எப்போது வசதிப்படும் எந்த நேரத்தில் எந்த இடத்தில் அவரை சந்தித்தால் சாவகாசமாகப் பேச முடியும் என்பதெல்லாம் அவருக்கு அத்துப்படி அவ்விதமே அவரைக் கண்டு உரையாடப் பிள்ளை தவற வில்லை.
நன்றாகச் சீவி முடித்து முகத்துக்குப் பவுடர் பூசிக் கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டியதோடு தன்னை ஆண்கள் பார்க்க வேண்டும் என்ற விருப்பமும் கொண்டாள்.
பால்காரன் காய்கறி விற்பவன் ஐஸ் வாலா ரோடோரத்தில் தள்ளு வண்டியில் குளிர் பானங்கள் விற்கிறவன் இப்படிப்பட்டவர்களிடம் அவளுக்கு ஒரு ஈடுபாடு ஏற்பட்டது.
கூல் ட்ரிங்க்ஸ் விற்பானே ஒருத்தன் தள்ளு வண்டியிலே வச்சு சிவப்பா கட்டுகுட்டுணு சிலிர்த்து நிற்கும் கிராப்பும் சிரிச்ச முகமுமா அவனுக்கும் அவளுக்கும் சிநேகம் போலிருக்கு அந்த அம்மா தன்னை மறந்து அவன் கூடப் பேசிச் சிரிச்சுக்கிட்டு நிக்கறதை நான் பார்த்தேன் என்று அவரது ஆபீசைச் சேர்ந்த ஒருவன் ஒரு நாள் அவரிடம் சொன்னான்.
பஸ் ஸ்டாப்பில் வந்து நின்ற ஒரு பஸ்ஸில் அவளும் கூல்ட்ரிங்க்ஸ் விற்பவனும் ஏறுவதும் உள்ளே போய் ஒரே ஸ்பீட்டில் இருவரும் உட்காருவதும் அவர் பார்வையில் பட்டது.
முகமெல்லாம் சிரிப்பேயாகி சிரிப்பினால் முழு உருவமும் தனியொரு எழிலேயாகி நிற்கும் அழகுப் பெண் போல அது முழுவதும் சிரிக்கும் மலர்களாகவே விளங்குகிறது.
மங்கையின் உள்ளத்தில் கிளுகிளுக்கும் பருவகாலக் கனவுகள் அவள் முகத்திலும் அங்கங்களிலும் அவள் மேனி முழுவதிலுமே பூத்துப் பொங்கி வனப்பாய்த் திகழ்வதுபோல் அதற்கும் ஏதேனும் கனவுகள் கிளர்வுகள் உள்ளுற இருந்து புறத்தில் பொன்னிற மலர்களாய் மொய்த்துக் கிடக்கின்றனவோ?
நான் இந்த ஊருக்கு வந்த புதிதில் முதன் முதலாக இவ்வித எழிற்கோலத்தில் அம்மரத்தைப் பார்த்தபோது அது என்ன மரம் என்று அறிந்திருந்தேனில்லை.
கண்ணைக் கருத்தைக் கவரும் மோகனத் தோற்றமாய் நின்ற அதை அறிமுகம் செய்து கொள்ளும் அவாவோடு ஒரு பெரியவரிடம் விசாரித்தபோது பொன் கொன்னை என்றார் அவர்.
கொங்கைகளும் கொன்றைகளும் பூச் சொரியும் காலம் என்று நந்திக் கலம்பகத்தில் வருவது இந்த இனத்து மரமாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்று நான் எண்ணிக்கொண்டேன்.
இந்த மரம் குறிப்பிட்ட ஒரு காலத்தில் தான் பொன் சொரிவது எனப் பூக்களைக் கொத்துக் கொத்தாய் சரம் சரமாய் தொங்க விட்டுக்கொண்டிருக்கும் இதர காலங்களில் லைகளோடு வெறும் மரமாய் நிற்கும் என்பதையும் நான் புரிந்துகொண்டேன்.
என்னையும் எனது புத்தகங்களையும் எனது விந்தைக் குணங்களையும் விசித்திரப் போக்குகளையும் தனிமையாக விட்டு விட்டு மற்றவர்கள் அவரவர் அலுவல்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தால் நல்லது என்று எண்ணி ஒதுங்கி வாழும் பிராணி நான்.
சதா புத்தகங்களைக் கட்டி மாரடித்துக்கொண்டு எதிலும் கலந்து கொள்ளாமலும் எவரிடமும் பேசிப் பழகாமலும் எப்படியோ நாளோட்டுகிற ஒரு நபரிடத்தில் மற்றவர்கள் என்ன சுவாரசியத்தைக் கண்டுவிட முடியும்?
அவள் இடுப்பில் கைகளை ஊன்றிக்கொண்டு தலை நிமிர்ந்து நின்று கண்டிப்பான விசாரணையில் ஈடுபட்டது ரசிக்க வேண்டி யது காட்சியாக இருந்தது.
ஏழை என்ற சொல்லின் எடுத்துக்காட்டு நீதான் என்றால் உலகத்தில் உன் போன்ற ஏழைகள் நிறைய நிறைய இருக்கலாமே என்று தோன்றியது... நான் ஒரு சிறு பெண்ணிடம் புத்தகத்தனமாய் பேசுகின்ற உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது.
இந்த வயசுப் பெண்கள் எந்த ஊரில் எந்தச் சூழ்நிலையில் இருந்தாலும் சரி ரொம்பவும் இன்ட்டரஸ்டிங் கான விஷயங்கள் இந்த பருவத்தில் பெண் பெரியமனுஷியும் இல்லை சின்னப்பிள்ளையும் இல்லை.
தெரியாத்தனத்தோடும் அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற துடிப்போடும் நடந்து கொள்கிற அவளிடம் நாம் பெரியவள் நமக்கு எல்லாம் தெரியும் என்கிற ஒரு பெரியதனம் படிந்து அவள் பேச்சில் சதா ஒலி செய்து கொண்டிருக்கும்.
பெரிய தொல்லையாகவும் தொந்தரவாகவும் மாறிவிட்டாள் சில நாட்களிலே அவள் மீது எனக்கு எரிச்சலும் சிறு வெறுப்பும் ஏற்பட்டது என்றாலும் அவளது புத்திசாலித் தனமான பேச்சும் குறும்புத்தனமும் விளையாட்டு சுபாவமும் எனக்கு பிடித்தனவாகி விட்டன.
இந்த நாட்டு வாசகப் பெருமக்களில் ஒரு நபர் தானே உன் அக்காளும் இந்நாட்டில் உள்ள வாசமணிகளும் ரசிகப் பெருமக் களும் எந்தவிதமான பத்திரிகைகள் புத்தகங்கள் எழுத்துக்களை ஆசையோடு படிக்கிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியாதா என்ன?
சில தினங்களுக்குப் பிறகு அவள் நாளைக்கு நாங்க ஊருக்குப் போகப்போறோம் என்று அறிவித்தபோது கெட்ட கழிசடையின் நல்ல நீக்கம் என்று சொல்லத் துடித்தது என் நா.
உயிர்த்துடிப்பு மிகுந்த துள்ளலும் குறுகுறுப்பும் நிறைந்த கவிதை போன்ற அச்சிறுமியைக் கெட்ட கழிசடை என்று குறிப்பிடுவதற்கு என் மனசுக்கே இஷ்டமில்லை.
வாழ்க்கையிலிருந்து தப்பி ஓடுகிற ஒட விரும்புகிற போக்குத்தான் வெறுமனே புத்தகங்களைப் படித்துக்கொண்டிருப்பது என்ற எனக்குப் படுகிறது.
வாழ்க்கையின் பொறுப்பு களையும் சுமைகளையும் சோதனைகளையும் ஏற்று சகித்து போராடி அனுபவித்து அவற்றின் இன்ப துன்பங்களை இயல் பாக ரசிக்க மனமோ பக்குவமோ இல்லாத அல்லது சோம் பலோ பயமோ கொண்ட பலவீனர்களின் பற்றுக்கோல்தான் இப்படிப் புத்தகங்களை மட்டுமே படித்துக்கொண்டிருப்பது.
அப்படி ஆராயப்போனால் ஆத்ம உயர்வுக்கு என்றும் ஞானத்தைத் தேடி என்றும் தனி இடங்களையும் வனங்களையும் மலைகளையும் தேடிச்சென்ற பழங்கால முனிவர்களும் தவம் மேற்கொண்ட ஞானிகளும்கூட எஸ்கேபிஸ்ட்கள்தான்.
ஆனால் ஆயிரம் தடவைகள் அப்படியும் இப்படியும் அலைந்து தன்னை எக்ஸிபிஷன் ஆக்கிக் கொள்வதில் அவள் ஆர்வம் அதிகம் உடையவளாக இருந்தாள்.
வாழ்க்கை ஒவ்வொருவரையும் என்னென்ன சோதனைகளுக்கெல்லாம் தான் ஆளாக்குகிறது நாலாம் வருஷம் பொன் கொன்றைகள் வழக்கம்போல் பூத்துக் குலுங்கின.
தன்னினைவற்றுக் கிடக்கிறாள் சில சமயம் உணர்வுபெற்று எழுந்ததும் காரணமற்றுச் சிரிக்கிறாள் பொன்கொன்றை பூக்கும் பூக்கும் என்கிறாள்.
வாழ்வின் வெறுமையும் ஏக்கமும் சேர்ந்து ஆசைகளும் கனவுகளும் தோல்வியுற்று விட்டதும் அவள் உணர்வுகளையும் உள்ளத் தையும் வெகுவாக பாதித்துள்ளன என்றும் சிலர் சொல்கிறார்கள்.
அதற்கு உரிய மூட் இல்லை நேரமில்லை என்று அதை ஒதுக்கி விடுவதனாலும் அவசரத்தினாலோ வேறு எதனாலோ அலட்சியப்படுத்துவதனாலும் நஷ்டமே ஏற்படும்.
பாவம் அந்த உணர்வுப் புத்தகம்தன் வாழ்க்கை யையே பாழாய் பயனற்றதாய் ஆக்கிக்கொண்டிருக்கிறது இதைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அனுதாபத்துக்கு உரிய அந்தப் பெண்ணின் சோக சித்திரமும் என் உள்ளத்தில் மலர்கிறது.
கடற்கரைக் கோயிலை ஒட்டிய வெளிப்புறத்தில் சிறிய கைப்பிடிச் சுவர் மீது அமர்ந்து வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் புன்னைவனம்.
பிரகாரத்தில் போய் வந்து கொண்டிருந்த ஆட்கள் நல்ல வேடிக்கைப் பொருள்களாக விளங்கிய போதிலும் கிழக்கே விரிந்து கிடந்த கடலும் வானமும் கரையை ஒட்டியிருந்த மணல் மேடும் ஒரு சில மரங்களும் தந்த காட்சி இனிமையே அவருக்கு மிகுதியும் பிடித்திருந்தது.
உலகத்தின் அதிசயங்களையும் அழகுகளையும் கண்டு களிப்புதற்காக ஊர் சுற்ற வேண்டும் நம்முடைய காலம் பூராவும் நமக்கே சொந்தமாக அமைதல் வேண்டும் என்ற பிடிவாதத்தோடுதான் அவர் வாழ்க்கைப் பாதையில் அடி எடுத்து வைத்தார்.
ஊர் சுற்றல் என்னவோ இயந்திர ரீதியில் நடந்து கொண் டிருக்கிறது நம் வாழ்க்கை என்று அவர் உள்ளம் அடிக்கடி அலுத்துக் கொள்வதும் ஒரு வழக்கமாகிவிட்டது.
எவ்வளவு தன்னம்பிக்கை உற்சாகம் எத்தகைய உணர்ச்சிகளின் கொள்கைப் பற்றின் லட்சிய ஆவேசத்தின் உயிர் உருவமாகத் திகழ்ந்தார் அவர் அந்த நாட்களிலே அவரைக் கண்டு பேச வந்தவர்கள் அவரிடமிருந்து நம்பிக்கை ஒளியும் உற்சாகப் பெருக்கும் பெற்றுச் சென்றார்கள்.
ஆனால் கால வேகத்திலே வாழ்க்கை நதியின் சுழிப்பில் இழுபட்டு அவர்கள் பலரும் எங்கெங்கோ எப்படி எப்படியோ ஆழ்ந்துவிட்டார்கள்.
கால வேகத்தோடு வாழ்க்கை நதி இழுத்த இழப்பில் போகிறவர்களும் முடிவில் செத்துத்தான் போகிறார்கள் எதிர்நீச்சல் போடுகிறவர்களுக்கும் அதே முடிவுதான்.
ஐம்பது வயதைக் கடந்துவிட்ட புன்னை வனத்துக்கு வாழ்க்கையே வறண்டதாய் அர்த்தமற்றதாய் நேற்றுப் போல் இன்று இன்று போல நாளை என்று ஒரே கதியில் சுழலும் தன்மைய தாய் சாரமற்றுத் தோன்றியது.
உலகத்து அற்புத இலக்கியங்களை எல்லாம் படித்து இன்புற வேண்டும் நாட்டில் கவனிப்பற்றுக் கிடக்கும் கலைச் செல்வங்கள் அனைத்தையும் ரசித்து மகிழ வேண்டும் இயற்கை இனிமைகளைக் கண்டு ஆனந்திக்க சதா ஊர் விட்டு ஊர் போய்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
இதற்கெல்லாம் மனைவி ஒரு விலங்கு ஆகவும் வளரக்கூடிய குடும்பம் ஒரு தடையாகவும் இருக்கும் என்று கருதித் தனிமை வாழ்வைத் தேர்ந்து கொண்ட அவருக்கு அந்த வாழ்வே சுமையாய் பயனற்றதாய் பசுமை இல்லாததாய் தோன்றலாயிற்று.
பத்து இருபது வருஷங்களுக்கு முன்பும் அதற்கு முந்தித் தனது சின்னஞ் சிறு பிராயத்திலும் அறிமுகம் செய்து கொண்டிருந்த இடங்களுக்கும் போனார்.
வாழ்க்கை நதி வேகமாகத்தான் ஒடுகிறது என்று எண்ணுகிறபோதே தான் அன்று போல் இன்றும் குறிப்பிடத் தகுந்த மாறுதல் எதுவும் அற்று கால வெள்ளத்தாலும் அசைக்க முடியாத கரும்பாறை போல் நிற்பதாக ஒரு நினைப்பும் அவருள் சுழியிடும்.
பந்த பாசங்களற்று பிடிப்பற்று பற்றுதல் எதுவுமற்று தன்னைப் பற்றிக் கொண்டு வாழ்வுச் சுழல்களில் ஈடுபடுத்த எவருமற்று ஒற்றைத் தனிநபராய் நாளோட்டும் தன்னுடைய நிலைமையும் புன்னைவனத்தின் மனசை உறுத்தும்.
இப்படி வாழ்வதுதான் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது என்று பெருமையோடு கருதிவந்த அவர் உள்ளத்திலே நாளடைவில் இப்படி வாழ்வதும் ஒரு வாழ்க்கைதானா?
கடற்கரைக் கோயில் அருகே அமர்ந்திருந்த புன்னை வனத்தின் கண்கள் விரிந்து கிடந்த நீர்ப்பாலை மீது படர்ந்து விழுந்த சூரியஒளி செய்து கொண்டிருந்த மினு மினுப்பு வேலை நயங்களை வியந்தன.
வெள்ளித் தகடுகள் போலவும் அசைந்து அசைந்து நெளியும் வெள்ளிய பறவைகள் போலும் நீர்ப்பரப்பு சிற்றலைகளைச் சித்தரித்துக் கொண்டிருந்தது.
தலையிலே ஒரு நரை கூடத்தோணலியே என் தலையில் ஃபிஃடி.ஃபிப்டி ஆயிட்டுது என்று சொல்லி அவரே அதை ரசித்து அனுபவித்து வாய்விட்டுக் கடகடவென நகைத்தார்.
வாழ்க்கைச் சுழிப்பில் திசை திருப்பப்பட்டு காலவேகத்தால் அடித்துக் கொண்டு போகப்பட்டு அலைக் கழிந்த ஒட்டைக் கப்பல்தானே இது அந்தக்காலத்தில் புன்னைவனத்துடன் நெருங்கிப் பழகி உரையாடிய பழைய நபர் என்பதை அவர் பேச்சுப் பாணி யிலேயே எடுத்துரைத்தார் வள்ளியின் அப்பா.
புன்னைவனம் இயல்பாகப் பொங்கிய உவகைப் பெருக் கோடு எழுந்து அருணாசலத்தின் கைகளைப் பற்றியவாறே உணர்ச்சியோடு பேசினார் மன்னிக்கணும்.
பேஷ்பேஷ் நான் தான் பலவீனமான ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் உணர்ச்சிகளின் உந்துதலுக்கு வசப்பட்டு மனசின் ஒரு தூண்டுதலுக்கு அடிமையாகி.
கல்யாணம் செய்துவிட்டு அப்புறம் அடிக்கடி ஏண்டா இந்த வில்லங்கத்தில் மாட்டிக் கொண்டோம் என்று வருத்தப்படுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டேன் என அலுப்புடன் பேசினார் அருணாசலம்.
அநேக பையன்கள் பெண்கள் அவர்களின் தாய் அவள் தங்கை இப்படி ஒரு கூட்டமாக வந்தவர்களில் மூத்தவள் நல்லாத் தான் இருக்கு உங்ககாரியம்.
இப்படி எத்தனையோ அக்குடும்பத்துடன் அவர் பொழுது போக்க நேரிட்ட சில மணி நேரத்தில் இல்லறத்தில் நிலவும் பல இனிமைகளை அவர் உணரமுடிந்தது.
என்றாலும் அவற்றை எல்லாம் மீறிய ஒரு பிணைப்பு ஒட்டுறவு பரஸ்பரத் துணை நெருக்கம் அவர் உள்ளத்தில் சிறு சிறு அலைகம் எழுப்பின.
ஒற்றைக் காட்டு ஒரியாக வாழ்ந்து பழகிவிட்ட போதிலும் புன்னைவனம் குடும்ப வாழ்வில் திகழும் சிறுசிறு இனிமைகளை வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் கண்டு தன் வாழ்வின் வறட்சியை எண்ணி ஒருவித ஏக்கம் வளர்ப்பது சென்ற சில வருடங் களாகவே அவருடைய புதுப் பழக்கம் ஆயிருந்தது.
இந்த விதமான குடும்ப இனிமைகளை ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்து வாழும் இல்லறத்தின் சிறு சிறு மகிழ்வுச் சிதறல்களை நயங்களை எல்லாம் அனுவித்து ரசிக்க வாய்ப்பு இல்லாதபடி தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் தானே வறளடித்துக் கொண்டதை எண்ணித் தன் மீதே அவர் அனுதாபம் கொள்வது உண்டு.
அருணாசலம் புன்னைவனத்திடம் தனிமையில் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது தனது வாழ்க்கைச் சுமைகளையும் தொல்லைகளையும் பற்றிப் புலம்பித் தீர்த்தார்.
உங்களுக்கு என்ன கவலையில்லாத வாழ்வு நினைத்தால் நினைத்த இடம் போவது மனசுக்குப் பிடித்த ஊரில் முகாம் எவ்விதமான சுமையோ கால் விலங்கோ பொறுப்போ கிடையாது உங்க மாதிரி நானும் தனி வாழ்வு வாழாமல் இப்படி அகப்பட்டுக்கிட்டு முழிக்கிறோமே என்று நான் ஏங்காத காலமே கிடையாது.
அருணாசலம் பேசப்பேச தன்னுடைய மனநிலையை இழப்பை ஏக்கத்தை அவரிடம் வாய்விட்டுப் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது என்று புன்னைவனம் கருதினார்.
என்றாலும் அந்தச் சிகரம் அவற்றால் பாதிக்கப்படாது அவற்றைப் பார்த்தபடி மகாரகசியத்தின் கம்பீரமான ஒரு சின்னம் போல நிமிர்ந்து நிற்கும்.
அதுபோல் தான் வாழ்க்கையின் மாறுதல்கள் மோதல்கள் சாடுதல்களுக்கு மத்தியில் அவற்றால் பாதிக்கப்படாது அவற்றை எல்லாம் பொறுமையோடு பார்த்தவாறே நீங்கள் உங்கள் காலத்தைக் கழிக்கிறீர்கள்.
உங்கள் நினைவு வரும்போதெல்லாம் இந்தக் கவிக்கருத்தைச் சொல்லி உங்களை ஒரு மாடர்ன் ரிஷி என்று நான் நண்பர்களிடம் சொல்வது வழக்கம்.
தள்ளுவண்டியை இழுத்திட்டுப் போயி ரயில்வே ஸ்டேஷனிலே கிடக்கிற ஒரு பார்சலை எடுத்துக்கிட்டு வா என ஏவுவார் இன்னொரு கடைமுதாளி.
அவ்வப் போது காப்பிக்கு இட்டிலி பலகாரத்துக்கு என்று சில்லறை ஏதாவது கொடுப்பார்கள் நிறையச் சாமான்கள் வாங்க வருகிறவர்கள் பெட்டி அல்லது கூடையை சுமந்துவருவதற்கு அவன் துணையை நாடுவார்கள் என்னடா வேணும்?
உரிய இடம் சேர்ந்து சுமையை இறக்கியதும் ரங்கனுக்கு நாலனாவோ எட்டனாவோ பார்த்துக் கொடுப்பார் அவனால் முதலாளி என அழைக்கப்பட்டவர்.
அடிபடாதபோதும் வலிய நாயைக்கண்டு தன் வாலைப் பின்கால்களுக்கிடையில் ஒடுக்கிக்கொண்டு நெளிந்து குழைந்து அஞ்சி மிரண்டு பார்த்துக்கொண்டே மெது மெதுவாக நகரும் எளிய நாய் மாதிரி அவன் கெஞ்சல் பார்வையை முதலாளி பக்கம் பதித்தபடி மெதுவாக நகர்வான்.
அவன் தோற்றமே அவன் ஏமாற்றப்படத் தகுந்தவன் எளிதில் ஏமாறுவதற்குச் சித்தமாக இருப்பவன் என்ற எண்ணத்தை மற்றவர்கள் மனசில் எழுப்பக்கூடியதாக இருந்தது.
அதில் அவர்களுக்கு ஒரு சந்தோஷம் சின்னப்பிள்ளைகள் கூட அவனைப் பரிகசிப்பது வழக்கம் ஏ ரங்கா குரங்கா என்று கூப்பிடுவார்கள்.
சிறுக்கி புள்ளெகளா தேவ்டியா புள்ளெகளா நீங்க வாந்திபேதியிலே போக என்று ஏசிக்கொண்டு அவனும் ஒரு கல்லை எடுத்து வீசி எறிவான்.
வாடிக்கைக்காரர்கள் அரை எடை விறகு அல்லது ஒரு எடை விறகு வாங்குகிறபோது கை வண்டியில் கட்டைகளை அடுக்கி தள்ளிக்கொண்டுபோய் அவரவர் வீட்டில் சேர்க்கவேண்டும்.
வண்டியில் விறகை அடுக்கி தள்ளிச்சென்று உரிய வீட்டில் இறக்கிப்போடும் ரங்கனுக்கு எட்டணா அதிகம் போனால் ஒரு ரூபாய் கொடுப்பார்.
நம்ம கூலியை மட்டும் அதிகப்படுத்த மாட்டேங்கிறாரு ரெண்டு வருசத்துக்குமுந்தி என்ன தந்தாரோ அதையே தான் இன்னிக்கும் தாறாரு.. இது முதலாளி காதிலே விழுந்தா உள்ளதும் போச்சு நொள்ளைக்கண்ணான்கிற கதை ஆகிப்போகும் என்று அவன் தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொள்வான்.
தலை நிமிர்ந்து நிற்கக்கூடிய எதிர்க்கக் கூடிய தெம்பும் திராணியும் அவனிடம் இல்லாதவை என்றே மனசில்படும் அவனைப் பார்க்கிறவர்களுக்கு.
பழிப்பு பரிகாசங் களுக்கும் ஆளாகிவந்த அந்த அப்பிராணிப் பயல் கூட அவமதிக்கவும் அதட்டவும் எரிந்து விழவும் ஏசவும் ஒரு ஜீவன் இருந்தது.
ஒரு எடை விறகை அடுக்கி தள்ளுவண்டியை சிரமத்தோடு உருட்டி வந்த ரங்கனின் உடல் சூட்டினால் பாதிக்கப்பட்டது போல உள்ளமும் சூடேறிக்கொண்டிருந்தது.
இருந்தவளை போனவளை வந்தவளை அவளை இவளை எல்லாம் வளை இழந்து விழித்துக் கொண்டு தவிக்கும்படி செய்த புண்ணியவான்கள் இவனையும் அப்படித்தானே எல்லோரும் பெண்கள் தான்.
அன்றாட வாழ்வின் வெறுமையும் வறட்சியும் மாயமாய் மறைய புதியதோர் வாழக்கை பசுமையாய் இனிமையாய் குளுமையாய் எழிலாய் அவனுள் உயிர்க்கும்.
சரிதாம் போய்யா உம்ம ஊரு தடை பாதைகள் இருக்கிற லெட்சணத்துக்கு அதுலே நடக்காதது தான் பெரிய குறையாப் போச்சுதாக்கும் நீரு இறங்கி வந்து தெருத் தெருவா நடந்து பார்த்தால் தானே உமக்குத் தெரியும் அப்படியும் இப்படியும் புரளும் கைலாசப் பார்வை தூரத்தில் வரும் ஒரு நபரை இனம் கண்டு கொள்கிறது.
சம்பாதித்து அம்மாவுக்குப் பணம் அனுப்ப வேண்டிய வயதில் உள்ள பிள்ளை அம்மாவிடமிருந்து பணம் கேட்பது வெட்கத்துக்கும் வேதனைக்கும் உரியதாகும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
மாமா ஏணியிலிருந்து கீழே விழுந்து விட்டார் மண்டையில் பலத்த அடி கட்டுப் போட்டிருக்கிறது என்ற செய்தியை அறிந்ததும் அவன் உள்ளம் கும்மாளியிட்டது.
ஆச்சர்யம் அவனால் எண்ணப்படுகிற முட்டகோஸ் மூஞ்சி அல்லது குடமிளகாய் மூக்கு அல்லது அரிசி அப்பளாம் அல்லது எவளோ அவளே சில நிமிஷ நேரத்தில் அவன் எதிரே வந்து கொண்டிருப்பாள்.
அடி உதவுகிற மாதிரி அண்ணன் தம்பி உதவமாட்டான் இனிமேல் பையன் தங்கக் கம்பி ஆகிவிடுவான் பாருங்கள் என்று உறுமி விட்டுப் போனார் முரட்டுப் பேர்வழி.
சுடுகாட்டையும் தீயையும் நெடிது கிடத்தப்பட்ட தன் உடலையும் எண்ணி மகிழும் அளவுக்கு அவன் மனம் பக்குவம் அடைந்திருக்க வில்லையே அவனுக்கு வாழ்க்கை தானே எண்ணங்கள் எண்ணம் பூராவும் வாழ்க்கையைப் பற்றியது தானே?
அந்த ஊர்க்கு முன்பு இருந்த பெயர் மறைந்து போகும் படியாக அந்த ஊர்காரர்களே மறந்து விடும்படி இந்தப் பெயர் நிலைபெற்று அநேக வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.
என்றைக்கோ எவளோ ஒருத்தி ஓடும் நீரில் மிதந்து வந்த பலாப்பழத்தை எடுக்கும் ஆசையோடு கைப்பிள்ளையைக் கரைமீது கிடத்தி விட்டு பழத்தைத்துரத்தி ஒட அவள் அதை எடுத்துத் திரும்பி வருவதற்குள் பிள்ளை உருண்டு ஒடையில் விழுந்து நீரோடு செல்ல அவள் பழத்தைக் கரையில் வைத்து விட்டு பிள்ளையைப் பிடிக்க ஒட பழமும் புரண்டு புரண்டு நீரில் அடிபட்டுச் செல்ல முடிவில் பிள்ளையும் போய் பழமும் போய் அவளது செயலின் அழியாத நினைவாய் அந்த ஒடை ஒரு பெயரை தாங்கிக்கொண்டு நெளிகிறது இன்றும்.
நிகழ்ச்சிகளை பொறுப்பாக நடத்திவைத்து பணம் பெற்று அவர்களுக்கு ஒரு தொகை கொடுத்துவிட்டு மீதியை தன்பங்காக வைத்துக் கொள்கிறவன்.
ராணி ராணி என்ற அடிக்கடி சொல்லும் சுப்பய்யாவுக்குக்கூட ரஞ்சிதம் என்று கூறுவது சிரமமாக இருந்ததோ அல்லது சிவத்தப் புள்ளை என்று குறிப்பிடுவது மனசுக்குப் பிடித்திருந்ததோ தெரியவில்லை சிவத்தப் புள்ளை என்று சொல்லு திர்ப்பதில் ஒரு சந்தோஷம் கிடைத்ததாகவே தோன்றியது.
பிறகு ரஞ்சிதத்தின் ஆட்டத்தைப் பார்த்து மயங்கியவர்கள் அவளைப் பார்த்துக் கிறங்கியவர்கள் அவளுடைய பெயரைக் கேட்டுச் சொக்கியவர்கள் எல்லோரும் அந்த சிவத்தப் புள்ளை என்றும் சிவத்தப்புள்ளையூர் என்றும் பேசுவதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.
சுற்று வட்டாரத்துக் கோயில்களில் கொடை விசேஷ விழா என்று எது வந்தாலும் சுப்பய்யாவுக்கு அழைப்பு வரும் யாரை ஏற்பாடு பண்ணினாலும் பண்னாவிட்டாலும்.
அப்படிக் கோருகிறவர்கள் ஆசையை நிறைவேற்றி வந்த சுப்பய்யா அது சாத்தியம் இல்லீங்க அது இப்ப நம்பகை யிலே இல்லை என்று சொல்லக்கூடிய காலமும் வந்தது.
அந்த சிவத்தப்புள்ளை நடிக்குதோ இல்லையோ அதுகிட்டே நடிப்புத்திறமை இருக்கோ இல்லியோ அது சும்மா மேடையிலே வந்து நின்னு கண்களை ஒரு சுழட்டுச் சுழட்டி ஜோரா ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சாலே போதும்.
நாடகக்கலையை உய்விக்க வேண்டும் என்கிற தாகத்தை விட நாடங்களில் நடிக்க வருகிற சுந்தரிகளையும் சிங்காரி ஒய்யாரிகளையும் அனுபவித்து ஜாலி பண்ண வேண்டும் எனும் மோகமே ராஜப்பாவை இயக்குவித்தது.
ஸ்பெஷல் டிராமாக்களிலே ஜொலிக்குதே ஒரு சிவத்தப் புள்ளை அதுக்கு இந்த ஊருதான் என்று ஊருக்கு விளம்பர மும் தேடித்தந்தாள்.
கிளி தன் கையைவிட்டுப் பறந்து போயிட்டுதே என்கிற வயித்தெரிச்சலில் இவன் இப்படிப் புலம்புதான் என்று அவனை விமரிசித்தார்கள் மற்றவர்கள்.
அதில் கும்பல் காட்சியில் கூடிநின்று கும்மி அடித்து குதியாட்டம் போட்ட ஒருத்தியை கவனித்த ஒருவர் இது நம்ம ஊர் சிவத்தப்புள்ளை இல்லையா?
சினிமாவிலே நடிக்கப் போயிருக்குதே சிவத்தப்புள்ளை அதுக்கு இந்த ஊருதான் என்று பேசுவதில் பெருமை கொண்டார்கள் அவ் வட்டாரத்தினர்.
ஹூம் என்ன பிரமாதமா நடிச்சுக் கிழிச்சிட்டா கும்பலோடு கும்பலாவந்து போற எக்ஸ்ட்ராவா தானே சான்சு கிடைச் சிருக்கு என்று ராஜப்பா குறைகூறினான்.
ஆகவே அவன் நண்பர்கள் தெரிந்தவர்கள் அவனைப் பற்றிக் கேட்டிருந்தவர்கள் என்று பல ரகத்தினரும் வந்தார்கள் அவன் என்னென்ன மருந்துகள் சாப்பிடுகிறான் எந்த வைத்தியரிடம் சிகிச்சை பெறுகிறான் என்பன போன்ற விஷயங்கள் குறித்தும் அனுதாபத்தோடு கேள்விகள் கேட்டார்கள்.
விநாயகம் பயல் என்று அவன் மனம் எரிச்சலுடன் குறிப்பிட்ட திருவாளர் விநாயகம் இளம் வயசு நபரே ஆயினும் விநாயகம் பிள்ளை என்றே அந்த வட்டாரத்தில் அறிமுகம் ஆகியிருந்தார்.
ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் அலுவல்கள் கவலைகள் அலைச்சல்கள் எவ்வளவோ இருக்கும்தானே அப்போது வந்து சேர்ந்தார் விநாயகம் பிள்ளை.
வருகிற வர்கள் அவனுக்காக ஏதாவது வாங்கி வருவது வழக்கமாக இருந்ததால் அறைக்குள் புகுவோர் கையில் என்ன எடுத்து வருகிறார்கள் என்று அறியும் ஆவல் அவனுள் கிளர்ந்தது.
நாளடைவில் தன்னைப் பார்க்க வருகிறவர்கள் பழமோ பிஸ்கட்டோ அன்றி வேறு எதுவுமோ வாங்கி வரவேண்டும் என்று எண்ணவும் கொண்டு வரமாட்டார்களா என்று எதிர் பார்க்கவும் தொடங்கியது அவன் மனம்.
வழக்கமான கேள்விகள் பிறக்கும் ஆதரவும் அனுதாபமும் பொதிந்த பேச்சுகள் ஒலிக்கும் என்று எதிர்பார்த்த கைலாசம் ஏமாற்றமே அனுபவித்தான்.
அப்புறம் அநத பாசந்தி அடை அவியல் காபிக்கு ஒரு கவிதையே பாடிப் போடுவே இதைச் சொல்லி விட்டு அட்டகாசமாகச் சிரித்தார் விநாயகம் பிள்ளை.
நீ கூடச் சொன்னியே வேட்டையாடி ஒரு பிராணியைக் கொன்ற புலியின் ரத்தம் தோய்ந்த நகங்கள் மாதிரி செக்கச் சிவந்த பூக்களை பூத்து நிற்கிற மரங்கள்னு ஒரு பாடலில் இருக்குதுன்னு.
பிறகு அதுக்கே ஏதோ சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டது மாதிரி உள்ளுற உணர்ச்சிப் பரவசம் பெற்றது போல இலை மொக்குகளை வெளிப்படுத்துது.
பார்க்க எவ்வளவு இனிமையாக இருக்கு இதை எல்லாம் நீயும் கவனிச்சிருப்பேன்னு நினைக்கிறேன்.. இரவின் அமைதியான நேரத்தில் அரும்புகள் ஒளியும் மணமும் பெற்று இதழ்களாக விரியும் ஓசையைக்கேட்க முடிகிறது என்று ஒரு கவிஞன் எழுதியிருக்கிறான்.
நவயுக ஸ்டைல்கள் தலைமுடியை எப்படியோ சிங்காரித்துக் கொள்வதிலும் இடுப்புச் சேலையை ரொம்பவும் இறக்கிக் கட்டிக் கொள்வதிலும்தான் விளம்பர மாகுது.
அதுபோன்ற பெண் ஒருத்தியைப் பார்த்து தான் ரவிவர்மா லட்சுமி சரஸ்வதி திருஉருவங்களை ஒவியமாக்கி யிருப்பான் என்ற நினைப்பு எனக்கு எழுந்தது.
நாகரிக வசதிகள் வேலைச் சுமைகள் பொறுப்புகள் கவலைகள் என்று மனிதர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே ஏகப்பட்ட விலங்குகளை மாட்டிக் கொண்டு குமைகிறார்கள்.
அதற்காகத் தன்னைச் சுற்றியுள்ள இனிமைகளைக் கவனிக்கப்படாது ரசித்து மகிழக் கூடாது என்கிற கண்டிப்பு கட்டுப்பாடு எதுவும் இல்லையே நாகரிக விளக்கொளியில் அறைக்குள் ளேயே தங்களை முடக்கிக் கொள்ளும் பட்டணவாசிகள் வெளியே அற்புத ஒளிப்பிரவாகமாய் நிறைந்து கிடக்கும் நிலாவைக் கண்டுகளிக்க மறந்து போகிறார்கள் ரசிக்கத் தவறிவிடுகிறார்கள் என்று யாரோ ஒரு கவிஞர் சொல்லியிருப்பதாக நீதானேடே சொன்னே?
அவர் தன் சீக்கைப் பற்றி எதுவுமே கேட்கவில்லை என்பதோ ஓய்வு எடுத்துக் கொள் உடம்பை நல்லா கவனி என்ற ரீதியில் இதமான வார்த்தைகள் கூறவில்லை என்பதோ இப்போது அவன் உள்ளத்தில் உறுத்தவில்லை.
விநாயகம் பிள்ளை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அங்கிருந்து மேலும் பல விஷயங்கள் பற்றிப் பேசாமல் போய்விட்டாரே என்று தான் அவனுக்குத் தோன்றியது.
அவர் சுட்டிய இனிமைகளை எல்லாம் மற்றும் அவை போன்ற நயங்கள் பலவற்றையும் ரசித்து மகிழத் தவறிவிட்டோமே என்ற வருத்தம் ஏற்பட்டது அவன் உள்ளத்தில்.
அப்படி நின்றால் அவருடைய முதுகுத் தோல் பியந்து போகக்கூடிய விபத்து ஏற்பட்டாலும் ஏற்படலாமே வாலிப வயதில் பெரிய கூட்டங்களுக்குப் பரமசிவம் போவது உண்டு.
உரிய நேரத்தில் தபால்களை எடுத்துப்போக வருகிறவர் பெட்டிக்குள் கையை விடும் போது பாம்பு என்ன செய்யும் அந்த ஆள் எப்படி அலறி அடிப்பார் என்று ரசமாக விரிவுரை செய்து மகிழந்து போவார் பரமசிவம்.
இவ்விதமான சிறு குறும்புகளை எல்லாம் பார்த்து ரசிக்கவும் வியந்து பாராட்டவும் அவருகில் யாரேனும் ஆட்கள் இருந்தால் தான் பரமசிவம் செய்வார்.
வீட்டுத் தலைவர் வந்து அழுகையையும் ஒப்பாரியையும் கண்டு விஷயம் புரியாமல் திகைத்து தந்தியைப்படித்து விட்டு அட மடச்சாம்பிராணிகளா அம்மா புறப்பட்டு வருகிறாள் ஸ்டேஷனுக்கு வந்து சந்திக்கவும்னு தந்தி வந்திருக்கு இதுக்குப் போயி ஒ ராமான்னு அழுது புலம்புவானேன்?
ஆயினும் அவரும் அவருடைய நண்பர்கள் சிலரும் சேர்ந்து தமாஷாக திருமண அழைப்பு இதழ் ஒன்றை முறைப்படி தயாரித்து அச்சிட்டு சிநேகிதர் உறவினர் தெரிந்தவர் அனைவருக்கும் அனுப்பி வைத்தார்கள்.
எதுவும் கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும் அப்பாற்பட்ட விஷய மல்ல ஜாலி பண்ணி மகிழ்ச்சி அடைவதற்காக எவரையும் ஏமாற்றலாம் என்பது பரமசிவத்தின் வாழ்க்கைத் தத்துவமாக அமைந்திருந்தது.
பரமசிவம் திருமணம் விஷயத்தில் நிகழ்த்திய கேலிக்கூத்து முடிந்த சிலவருடங்களுக்கப் பிறகு அவர் நிஜமாகவே கல்யாணம் செய்து கொண்டார்.
பீடை பாடை தரித்திரம் எவ்வளவு திமிரு ரொம்ப காலத்து சிநேகமாம் வீட்டுக்கு வந்து உரிமையா நடந்து என்னிடம் பெருமை கொழித்து விட்டுப் போறாளே?
பரமசிவம் எல்லோரையும் கிண்டல் செய்து ஜாலி பண்ணிய படி இருக்கிறாரே அவரையே ஒருசமயம் நாம் கோட்டா பண்ணினால் என்ன என்று அவர்கள் நினைத்தார்களாம்.
பையன்களோடு பேசி விளையாட நேரம் இருக்கும் முதல் மணி அடிக்க ஐந்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாலே வகுப்புக்குப் போகலாம் என்று எண்ணவும் அவனுக்க உற்சாகம் ஏற்பட்டது.
அந்த சமயம் திடுதிடுவென்று வந்தார் அண்ணாச்சி ஒட்டமும் இல்லாத சாதாரண நடையுமில்லாத வேகத்தில் வந்த அவர் படபடப்புடன் காணப்பட்டார்.
நம்ம பாடுதான் திண்டாட்டமா இருக்கு லொங்கு லொங்குன்னு ஓடி அங்கயும் இங்கயும் அலைஞ்சு அதை கண்டுபிடிச்ச வீட்டுக்கு இட்டார வேண்டியிருக்கு என்று அவன் சொன்னான்.
அவ்வப்போது மனசுக்குப் பிடிக்காத காரியத்தையும் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டு விடுகிறதே முருகனும் சங்கரனும் ஒவ்வொரு பக்கமாக அதை நெருங்கினார்கள்.
வேகமாகப் பறந்து கொண்டிருந்த உல்லாசிகளை அவன் கண்கள் பார்த்த சமயத்திலேயே அந்த நிஜக் காட்சியை அழித்தபடி வேறொரு தோற்றம் அவனுக்கு புலனாயிற்று.
ஆனால் அய்யோ என்று அவன் வாய்விட்டு அலற நேர்ந்தது உடனேயே.. ரோடின் திருப்பத்தில் வேகமாக வந்த லாரி மோட்டார் பைக் உல்லாசிகளை மோதித் தள்ளி சக்கரத்தால் இளைஞனைக் காயப்படுத்தி ரத்தம் ஒட வைத்தது.
ஒரு கணத்திற்கு முன்பு சுயம்பு மட்டும் தெளிவாகத் தன்னுள் கண்டறிந்த கோர விபத்து உண்மை நிகழ்ச்சியாகி பயங்கரமாகக் காட்சி அளித்துக் கொண்டிருந்தது பலரும் பார்க்கும்படியாக.
தனக்கு இப்படி ஒரு அதீத சக்தி இருக்கிறது என்பதை அவன் புரிந்து கொள்வதற்குள் இரண்டு மூன்று அனுபவங்கள் அவன் கண்முன்னே நடந்துவிட்டன.
கவிதைத் துணுக்காய் சிலிர்த்துச் சிரித்த சிறு பெண் கோரச் சித்திரமாய் ஒரு கணத்தில் மாற நேரிட்டது அவனுள் ஒரு வேதனையை உண்டாக்கியது.
மனிதரின் உள்ளுணர்வு பற்றியும் உள்ளுணர்வின் அபூர்வ சக்தி குறித்தும் பார்வைப் புலனுக்கு மேற்பட்ட அதிகப்படி கண்டுரைக்கக் கூடிய தனி ஆற்றல் பற்றியும் அவை பேசின.
இப்படி அதீதப் புலன் உணர்வு பிடித்துக் காட்டுகிற அனுபவம் எல்லாம் சோக நிகழ்ச்சிகளாக கோர விபத்துக்களாகவோ இருக்கின்றனவே மங்களகரமான சந்தோஷங்கள் நிறைந்த காட்சிகள் என் உள்ளுணர்வில் முன்கூட்டியே பளிட மாட்டாவோ?
பணம் பொருள் விஷயத்தில் மட்டுமின்றி புகழும் பெருமையும் வந்து சேருவதில் கூட அதிர்ஷ்டம் துணைபுரியக்கூடும் என்பதற்கு புன்னைக்காடு மகிழ்வண்ணம் பிள்ளையின் அனுபவம் சுவாரஸ்யமான உதாரணமாக விளங்குகிறது.
வானைத் தொடுவது போல் நெடிது உயர்ந்து முடிந்த வரையில் எவ்வளவு நிலப்பரப்பை வளைத்து பிடித்துக் கொள்ள இயலுமோ அவ்வளவுக்கு நீண்டு நெளிந்து கிடக்கும் மலைத் தொடரின் அடிவாரத்தை ஒட்டி அமைந்துள்ள சிற்றுார்களில் ஒன்று புன்னைக் காடு.
மலை அடிவாரத்தின் அருகாமையில் உள்ள ஊர்களுக்கு இயல்பாக ஏற்படக்கூடிய வசதிகளும் வசதிக்குறைவுகளும் புன்னைக்காடு ஊருக்கும் உண்டு.
கோழிகளைத் திருடித்தின்னும் பிராணிகளும் ஆட்டுக்குட்டிகளைத் தூக்கிச் சென்றும் பெரிய ஆடுகளை அடித்துக்கொன்றும் சேதம் விளைவிக்கும் கடுவா போன்ற கொடிய மிருகங்களும் அந்த ஊரில் அடிக்கடி வந்து போகும்.
பட்டப்பகல் போலநிலா பளிரென அடிக்கிற இரவு நேரங்கிளல் கூட அவ்வூர் வாசிகள் எட்டு மணிக்கு மேலே கதவுகளை திறந்து போட் டிருப்பதில்லை.
அவனை கரடி அடித்து விட்டது இவனை கடுவா கொன்று போட்டது புலி ஊருக்குள் வந்து அந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டது என்பன போன்ற பேச்சுக்கள் புன்னைக்காடு ஊரைப்பொறுத்த வரையில் சர்வசாதாரண விஷயங்களாகவே ஒலித்தன.