sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆலயத்தில் தினமும் காலையில் தேவர்கள் வாசம் செய்யும் கன்றுடன் கூடிய காமதேனு பசுவின் சிற்பத்திற்கு ஸ்ரீஸுக்தம் சொல்லி கோபூஜை அர்ச்சனையும் ஐராவத யானைக்கு ஸம்பத்கரீ மந்திரத்தால் அர்ச்சனையும் கஜபூஜையும் நடைபெறுகிறது.
பிராகார மேல் சுவர் முழுவதும் தெய்வானை திருக்கல்யாணம் மாங்கனி கைலாச காட்சி கண்ணப்பநாயனார் திருவண்ணாமலை ஈசன் அம்பிகை ஸ்ரீநகர லலிதாம்பிகை கஜேந்திர மோக்ஷம் காளிங்கநர்த்தன கண்ணன் ராதாகிருஷ்ணர் ராமர் செய்யும் ராமேஸ்வர பூஜை காட்சி ஸ்ரீனிவாச கல்யாணம் ப்ரத்யங்கிரா சரபேஸ்வரர் போன்ற வண்ணசுதைச்சிற்பங்கள் கண்களையும் கருத்தையும் கவர்கின்றன.
அவை தேவியின் காலடியில் தேவி இட்ட கட்டளையை நிறைவேற்றக் காத்திருப்பவை என்பதை ஆதிசங்கரர் தன் ஸௌந்தர்யலஹரியின் அஹ ஸுதே எனும் துதியில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அந்தந்த தெய்வங்களுக்குரிய விசேஷ நாட்களில் அந்தந்த தெய்வங்கள் ஆலய பிராகாரத்தில் வலம் வந்து பக்தர்களுக்கு அருள்செய்வது இத்தல வழக்கம்.
வாராஹி நவராத்திரி சாரதா நவராத்திரி வசந்த நவராத்திரி மாதங்கி நவராத்திரி போன்ற நான்கு நவராத்திரிகளும் ஆலயத்தில் விமரிசையாக கொண்டாடப்படுகிறது.
காதலின் தீபோமொன்று ஏற்றினாளே என்நெஞ்சில் என்று பாடிய உன் கம்பீரமும் அந்த உம தீ படத்தில் உனது நடிப்பும் தில்லு முல்லுவில் நீ அடித்த காமெடி உம ஏனோ பின் வரும் மனிதன் ராஜாதி ராஜா போன்ற படங்களில் காண முடிய வில்லை.
ஏதோ நாயர் புடித்த புலி வால் போல தெரிந்தோ தெரியாமலோ நீயாகவோ அல்லது ரசிகர்களாகத் தோற்றுவித்த ஒரு மாயக்கண்ணாடியில் சிக்கிய சிங்கிள் சிங்கமாய் பல படங்கள் செய்தாய்.
என்னதான் அதன் பின்னரும் நீ பேடிப்பயல்களை அடித்து உதைத்து நல்வழிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாலும் அந்த எண்பதுகளின் கோபக்கார இளைஞகனை அந்த சூப்பர் ஸ்டார் இமேஜ் குள் என்னால் தேடிக்கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
அது ஆன்மீக ஈடுபாடாக இருக்கட்டும் அரசியல் நடு நிலைமையாக இருக்கட்டும் ஏழைகளுக்கு உதவி செய்தலாக இருக்கட்டும் உன்னால் நஷ்டப்பட்ட திரைத்துரையினர்களுக்கு நஷ்டஈடு குடுத்ததாக இருக்கட்டும் பர்சனல் இமேஜ் கூடிக்கொண்டே வந்த அதே பொழுதில் உன் படங்கள் எல்லாம் ஆகா ஆகிக்கொண்டுவந்தன.
இதை முதலில் நீ ஆரம்பிக்க வில்லை தான் உனக்கு முன்னரே பல ஸ்டார் ஹீரோக்கள் செய்தது தான் இருந்தாலும் நீ கட்டிய அந்த பர்சனல் இமேஜ் கு அது ஒப்பவில்லை.
இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்க வெள்ளித்திரையிலும் வெளி விழாக்களிலும் கம்பிரமாகப்பார்த்த உன்னை நோயளியாகப்பார்க்க ரசிக நெஞ்சங்கள் ஒரு போதும் ஒப்பாது.
நீ திரும்பி வந்து குழந்தைகளுடன் டூயட் பாடுவதைப் பார்க்க இல்லை படத்தை முடித்துக்கொடுக்க இல்லை அனால் குர்தா பைஜாமாவில் திரையுலகின் வழிகாட்டியாக ஒரு பெரியண்ணனாக இருந்து கொண்டு உன் பர்சனல் இமேஜ் ஐ வளர்த்து கொண்டே போய் ரசிகர்களின் மனதாகிய இமயமலையில் ஒரு அறிய இடத்தை நிரப்ப வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன் .
சியாமளா ஜெபரஞ்சன் கொக்குவில் இந்து கல்லூரி இராமநாதன் நுண்கலைகூட மாணவி விஜயாலயம் நிர்வாகி ஆசிரியை வியட்நாம் ஹெனோய் நகரில் இன்றும் நாளையும் இடம்பெறவுள்ள இந்து சமுத்திர மாநாட்டின் ஆரம்ப நிகழ்வு இன்று காலை இடம்பெறவுள்ளதுடன் இலங்கையின் சார்பில் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க இம்மாநாட்டில் உரையாற்றவுள்ளார்.
இம்முறை பிராந்தியத்தின் புத்தாக்கத்தை கட்டியெழுப்புதல் என்ற தொனிப் பொருளில் இம்மாநாடு இடம்பெறவுள்ளதுடன் இம்மாநாட்டில் இந்து சமுத்திர வலயத்தின் மூலோபாயம் மற்றும் பொருளாதார முக்கியத்துவம் தொடர்பில் கவனம் செலுத்தப்படவுள்ளது.
பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பு வர்த்தகம் மற்றும் வாணிப செயற்பாடுகள் நிர்வாகத்துறைகளில் ஒத்துழைப்புடன் செயற்படுவதுடன் இச்செயற்பாட்டை கட்டியெழுப்புவது தொடர்பில் கவனம் செலுத்தப்படவுள்ளது.
சிங்கப்பூர் பங்களாதேஷ் மற்றும் இலங்கை ஆகிய நாடுகளிலிருந்து ஆரம்பித்த இந்த வருடாந்த மாநாட்டில் பிராந்தியத்தின் அரச தலைவர்கள் அமைச்சர்கள் இராஜதந்திரிகள் மற்றும் பல்வேறு துறை நிபுணர்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் கலந்துகொள்ளவுள்ளனர்.
மேலும் அதே நாளில் சிவகார்த்திகேயனுக்கு ஜோடியாக நடித்துள்ள சீமராஜா படமும் வெளியாகிறது.இந்நிலையில் அதே நாளில் நாகசைதன்யா நடித்துள்ள சைலஜா ரெட்டி அல்லுடு படமும் வெளியாக உள்ளது.
நம்மகிட்ட விசேஷமான ஒரு தைலம்டானிக் இருக்கு சீக்கிரமே உங்க களைப்பு ஓடியே போகும் கண்டிப்பா ஆபரேஷன் செய்தாகணும் என்பது போன்ற கரடு முரடான ஐடியாக்கள் கொடுத்து இருப்பார்களோ என்றால் அதுவும்இல்லை.
இந்த ஆய்வைத் தொடர்ந்து ஆஸ்திரேலியாவில் குறைந்த கலோரி குறைந்த கொழுப்புள்ள உணவுகள் தயாரிக்க பரிந்துரை செய்யப்பட்டு உள்ளது.
வீதியின் இடது ஓடத்தில் கடை வாசலிலிருந்து சுமார் நூறுஅடி தூரம் தள்ளி இந்த ஊன் பெயரைத்தாங்கிய சிமெந்துப் பலகை ஒன்று வெள்ளையாகத் தொகிறது.
பக்கத்தில் ஒரு வெள்ளைக் கன்றுக்குட்டி தலையைத் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டு கண்கள் அரைத்தூக்கம் போலச் செருகிக்கொள்ள கால்களைப் பரப்பிக் கொண்டு நிற்கிறது.
ஆறுதலாகப் படுத்திருக்கிறதே கன்னத்தோலினுக்கூடாக தாடை எலும்புகள் பீறித்தொய மெதுவாக இது அசைபோடுவதைப் பார்க்க ஒரே சினமாக இருக்கிறது.
வயல் வெளியில் நான் வந்திறங்கிய போது சிறிய பூண்டாக இன்னசெடி என்று அடையாளம் காண முடியாத நிலையிலிருந்தசணல் இப்போ வேலியளவுக்கு வளர்ந்து மஞ்சட்பூக்களுடன் குலங்கிச் சாய்கிறது.
கால்கள் இரண்டையும் அகட்டிப்போட்டுக்கொண்டு வாங்கில் முதுகு சாயுமிடத்தில் கைகளை வீசிப்போட்டுக்கொண்டு தலையைக் கவிழ்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்.
குவாட்டஸின் முன்விறாந்தையில் இருதூண்களுக்கு நடுவே ஒரு கயிற்றுக்கொடி கட்டப்பட்டு அதில் சிலதுணிகள் காய விக்கப்பட்டிருக்கின்றன சுவரோடு சாய்ந்து சாயும் இடம் இல்லாத கதிரை ஒன்று வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
அனேகமான வேளைகளில் அந்தக் கதிரையில் கனகசிங்கம் கால்மேல் கால்போட்டுக்கொண்டு தொடையில் ஊன்றிய கையை நாடிக்கு முண்டு கொடுத்துக்கொண்டு இருப்பதைக் காணலாம்.
லக்ஷபானவிலிருந்து யாழ்ப்பாணக்குடாவுக்கு கரண்ட்டைச் சுமந்துசெல்லும் நீள நீளமான கம்பிகளும் அவற்றைத் தாங்கி நிற்கும் பிரமாண்டமான போஸ்ட் களும் அவ்வயல்வெளியை ஊடறுக்கின்றன.
இப்படியே அவன் போகிற பாதையில் சிறிதுதூரம் போனால் முதுபண்டாவின் தச்சுவேலைக் கொட்டிலுக்கு முன்னால் சிறுபற்றைகளுக்கு இடையில் உள்ள பழுதடைந்த கிணற்றின் மிதியில் அவன் இந்தப் பிரப்பங்கூடையுடன் உட்கார்வதைக் காணலாம்.
அல்லது உப்பிடி உந்தக்கூரைத் தகரத்திலை பிடியுங்கோ எயும் என்னுடைய நகைச்சுவைக்காக ஏதோ கடமைக்காகச் சிப்பதுபோல் சித்துவிட்டு சிகரட்டைக் கொழுத்திக்கொண்டு மெதுவாக குவாட்டஸை நோக்கி நடக்கிறார் அவர்.
வாசல் தூணைப் பிடித்துக்கொண்டு சமாளித்துக் கொள்கிறாள் சோடா என்று சொல்லும்போது சாயம்பூசிய சிறிய அளவான உதடுகளின் பின்னணியில் முத்து வெள்ளைப் பற்கள்... வடிவமே முத்துப்போலச் சிறிதான பற்கள்.
இந்த வெயில் இல்லாவிட்டால் நானில்லை... எதிரே தொயும் காடு இல்லை.... தூங்கிவழியும் இந்தச் சிவலிங்கம் இல்லை.... இந்தக் கடையில்லை.... அந்தக் கன்னியில்லை...ஒன்றுமே இருக்காது.
கடையே அதிருகிறது...கடை அதிர...கடையில் நிலம் அதிர...நான்..அதிர...என்னோடு பொய்லர் அதிர... எதிரே வீதி அதிர... ஆசுபத்தி அந்தப் பெண் அதிர... ஷோக்கேஸ்கள் அதிர...சிவலிங்கம் அதிர... அதிர... இந்த அதிர்வுகள்கூட இவ்வளவு லயத்தைத் தேக்கிவைத்திருக்கின்றனவே இந்தச் சத்தத்தில் சிவலிங்கம் விழித்துக்கொள்கிறான்.
போ..போய் முசுத்தைக் கழுவிக்கொண்டுவா...இப்பிடிநெடுகத் தூங்கிவழிஞ்ச வாறவனும் சாப்பிடாமல் திரும்பிப் போடுவான்... ரெயில்வே லைனைக்கடந்து ஒருவன் போகிறான் காலைக் கடனை மத்தியானத்தில் கழிக்க கூட்ஸ்போன கையோடே போகிறான்.
ஆமைவேகத்தில் உருட்டுகிறானே பஸ்ஸை அடே சோம்பேறிப் பயலே பஸ்ஸை வேகமாக உன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓட்டு பஸ்ஸைப் பார்க்க எனக்கு பரமானந்தமாக இருக்கிறது.
அடிக்கடி நினைத்துக் கொண்டு மழை ஒரு பிடி பிடிக்கும் போகிற போக்கில் குசாலாக கண்ணடித்துவிட்டுப் போகிற விளையாட்டுக்காரப் பெண்ணைப்போல சில நிமிட நேரங்களில் ஓய்ந்து மறுபடி வானம் வெளிக்கும் துடைத்து ஏற்றிவைத்த சிம்னிவிளக்கு மாதி.
மாங்கொட்டை போட்டுத் தத்தி தத்தி ஓடலாம் என பாறைகள் ஒழுங்கற்று தெற்றுப் பற்களைப் போன்று தண்ணீருக்குள் துருத்திக்கொண்டு நின்றன.
சனங்கள் ஒருசாண் வயிற்றுக்கும் ஒருமுழத் துணிக்கும் ஆலாய்ப் பறக்கிற சனங்கள் திண்ணிய மார்புகளை இறுக்கிக் காட்டும் ரவிக்கைகளைப் பூட்டி ஒற்றைச் சீத்தைத் துணிகளில் கம்பாயம் கட்டிய பெண்கள்.
காய்ச்சிய தேங்காயெண்ணெய்யைப் பூசி தலைமயிரை வழித்தெடுத்து பின்னுச்சியில் சிறு பாக்களவு குடுமி வைத்திருக்கிற ஆண்கள் கடைசியில் களுசுருட்டு கேட்பார்கள்.
ஏழு மணிக்கெல்லாம் கீழேயிருந்து மெதுவாக மேலேறிவரும் ரோட்டில் வெள்ளைப் புறாக்கள் மாதி பள்ளிக்கூடம் போகின்ற குழந்தைகள்.
தலைக்கு மேலே சளசளவென்று தண்ணீர் விழச் சுகம் சுகம்... என முனகிக்கொண்டே குளிக்கிறபோது வாயைப் பிளந்து கொண்டு துருத்தித் தொகின்ற மூஞ்சியில் மூக்குகள் விந்து துவாரங்கள் பெரும் பொந்துகள் என்று தொயக் கள்ளத்தனமாகக் கிட்டவே வந்துவிடும்.
நேரம் காலமற்று சோடி சேர்ந்தபடியே தண்ணீருக்குள் ஊறி வெடித்துவிடும் என்று அச்சங்கொள்ள வைக்கும்படி இறுகிப் பிணைந்து புணர்ந்தபடியே புரண்டு புரண்டு ஆற்றுக்குள் நெறிவன.
அரைத்தூக்கத்தில் உழன்று புரள்கின்ற போது எச்சல்மிகக் கொள்ளும்படி முன் கதவில் படீர் என்று ஓசைஎழ வாலைத் தூக்கிச் சுழற்றி ஒரு சாத்துச் சாத்தும்.
அவனுக்குக் காய்கறி வியாபாரம்...பிறகு லியனமாத்தய அப்புஹாமிக்கு...அதற்கும் அடுத்தது ஆயவதி ஆமினேக்கு...மணக்க மணக்க அப்பம் சுட்டுத்தருவாள்...இப்படி...ஏழோ எட்டுக் கழிய கடைசிக் கோடியில் எங்களுக்கு ஸ்ரோர் புகையிலைச் சிப்பங்களும் சுருட்டுப் பெட்டிகளும் வழியவழிய அடுக்கிக்கிடக்க ஒரு சோடிக்குப் படுக்க இடம் வசதிப்பட்டது போல் பொய மேசை...சுறுட்டுக்குக் கோடா தடவுவதற்கு.
முணுக் முணுக்... என்று மண்ணெண்ணெய்ப் புகையினைக் கக்கிக்கொண்டு விளக்கு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்க அருள் சுருட்டுப் புகையுடன் சேர்த்து பொய்புழுகுகளையும் அநாயாசமாக ஊதித் தள்ளிக்கொண்டிருக்க...கைகள் பரபரவென்று சுருட்டுக் கட்டுகளைப் பித்துப் பித்து...கோடாச் சட்டிக்குள் தோய்த்துத்...தோய்த்து.... இருந்தாற் போல இரவின் நிசப்தத்தைத் தொலைத்து விட்டு ஒரு பாடல் வரும்.
மண்ணெண்ய்ப்புகை மயங்கி மயங்கிச் சுழலும் சுவர்களும் செவிகளுக்குப் பின்னே கைகளைக் குவிப்பதெனத் தோன்றும் புகையிலைச் சிப்பங்களும் சுருட்டுப் பெட்டிகளும் மரத்துப்போய் பெரும் கரு நிழல்களைச் சுவாலே படியவிடும்.
கல்லா மேசைமீது அரைத் தொடைகளில் சாய்ந்து உட்கார்ந்துகொண்டு நீலக்கல்லு மோதிரம் சிமிட்ட சுநீதாமுதலாளி தொடைகளில் தாளம் போடும்போது கேட்டேன்.
தடித்த கண்ணாடிக்கு பின்னால் ஆழப்புதைந்திருந்த விழிகளுக்குள் இருந்து பார்வை குத்தும்படி தாடிவைத்த ஒருவன்... காமா சோமாவென்று உடுத்துவான்.
சாறனைத் தூக்கிக் கட்டியபடி...தொடைகளில் பிலு பிலு என்று உரோமம் மண்டித் தொயும் ஒருவன்... தலைமயிர் நீக்ரோமாதி சுருண்டிருக்கும்.
புல்லுக்குள் கால்வைக்க அடிவயிற்றுக்குள் பிசைகிற பீதி தொடையளவு அகன்ற காய பெரும் நாகங்கள் படர்ந்திருப்பன போல... கபரக்கொய்யாக்கள் எந்நேரம் எங்கே தலைகாட்டும் என்று உணராது தவிப்பதைப் போல... இராப்பொழுதுகள் நிசப்தமாய் நீண்டுகொண்டே போயின.
மண்டியிட்டு ஒருக்களித்தவாறு ஒரு கையைத் தரையில் ஊன்றிய படி அவள்... முகத்தில் ஒருகோடி சூயர்கள் உதயமாகிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அரைத்தூக்கத்தில் உழன்று புரள்கின்ற போது எச்சல் மிகக் கொள்ளும்படி கதவில் படீர் என வாலைத் தூக்கிச் சுழற்றி ஒரு சாத்துச் சாத்தும் கபரக்கொய்யாக்கள் போல... மொடமொட வென்று எல்லாவற்றையும் கொட்டிக் கவிழ்த்தனரென... கட்டிலை கொரகொரென இழுத்துத் தள்ளுவதென..ஏதோ ஒரு இனிய வஸ்து நிலத்தில் படீரென வீசப்பட்டு சிதறுண்டு போனது போல... தலைக்குமேலே சளசளவென்று தண்ணீர்விழத் திளைத்து களிக்கினபோது கள்ளத்தனமாக அசிங்கத்தை வீசிக்கொண்டு கிட்டவே கபரக்கொய்யாக்கள் வருவதென...... எந்நேரமும் சதா துள்ளலுடன் கூய கொம்புகளால் பூமியை உழுது கொண்டு பீடும் வீயத்தை ஒடுக்க இயலாது தவித்தபடி பிணையல்களை அறுத்துவிட உன்னிடும் ஒரு காளை...பிணையல்களை அறுத்துவிட.... பூமியில் விழுத்திப் புரட்டினார்களென...மூஞ்சியில் ஒருவன் பாரமாகக் குந்தியிருக்க கால்களை அகலவே பித்து அமுக்க... தொடைகளின் நடுவே...தொடைகளின் நடுவே... வலிய கம்புகளால் விதைப்பைகளை நசித்து காயடிப்பதேயென.... பொறுக்க முடியாத வலியுடன் பீதியும் சேர்ந்து இயலாமையுடன் அவலமும் சேர அடிவயிற்றிலிருந்து நாதியற்ற அபயக் குரல் எழுந்தது.
குரல் தேய்ந்து தேய்ந்து போக...இறுதிக்கணங்களில் சில முனகல்களே மிஞ்ச அதுவும் போய்... நிலவு மிகவும் பயந்து போய் முகம் வெளிறி மேற்கே ஓடிச் சென்றது.
தனைமறந்து அருவிப்பெயலில் தலைமுழுகிச் சிலாகிக்கும்போது நீட்டிய மூஞ்சியில் மூக்குத் துவாரங்கள் பெரும் பொந்துகளெனத் தொய... பற்றைகளுக்குள் சரசரவென அரக்கிக்கோண்டு ஏதோஒரு இரையைக் குறிவைத்துக் கவ்வவென வாயை ஆவெனப் பிளந்தபடி கள்ளத்தனமாக.... வாலைச் சுழற்றி ஒரு வலிந்த சொடுக்கலில் சதையைப் பிய்த்தெடுத்துக் காகங்களை கபரக்கொய்யாக்கள் விருந்துக்கழைத்தன இது முதலைக்குத் தம்பி உடும்புக்கு அண்ணன் முதலையைப் போல அவ்வளவாகத் தீங்கற்றது.
மிகவும் வித்தியாசமாக ஒரு சித்திரை மாதத்தின் கதகதப்பான விடியலாக இன்றிச் சற்றே குளிரூட்டியபடி ஒவ்வொரு மயிர்க்காலிலும் நுழைந்து கிச்சு கிச்சு மூட்டுகிற குளிர்.
பொளபொள வெனப் பாய்கின்ற நீர்த்தாரையில் ஒருசிறு குழந்தை மாதி தலையை உதைத்துக் கொண்டிருந்த அருளை ஒரு தந்தையின் கனிவுடன் பார்த்தான்.
சீமைக்கிழுவை மரங்கள் பூத்திருந்த ஒரு உயரவேலிக்குப் பின்னே கம்பீரமாக உயர்ந்து தொந்த ஒரு வீட்டுக்கு முன்னால் போகையில் அருள் இவன் விலாவில் இடித்தான்.
மெல்ல இருள் சூழும் போதுகளில் அம்மா கோவிலால் அவளுக்கு வலுக்கட்டாயமாக வெள்ளைச்சேலை உடுத்தி வன்மத்துடன் வேடிக்கை பார்த்தன.
அம்மா தலை முழுகி ஈரக்கூந்தலை நுனியில் முடிந்து போட்டபடி ஒவ்வொரு நாள் மாலையிலும் கூந்தலிலிருந்து நீர் சொட்டிச் சொட்டி வெள்ளைச்சேலையின் பின்புறம் நனைந்தபடி தோற்றம்காட்ட அம்மன் கோயில்களைத் தேடிப்போக ஆரம்பித்தாள்.
ஒரு நேரம் மட்டுமே கொஞ்சம் போலச் சாப்பிடுகிற அம்மாவால் எவ்வாறு இப்படி பம்பரமாகச் சுழன்று காயம் பார்க்கமுடிகிறது மிகவும் குழைந்து போய்க் கஞ்சிப் பசையுடன் சோறும் ஏதோ ஒரு காயை வதக்கி வறட்டலாக ஒரு குழம்பும் கடித்துக்கொள்ள அப்பளம் உண்டு கட்டாயமாக.
கற்பூரம் எந்த மீதியின் வாசனையும் சூடுமாக ஈரலிப்பாக அம்மா நெற்றியைத் தீண்டுகிற போது வாசனை நாசியை நிரப்ப இவன் சிலிர்ப்பான்.
இந்த அத்தான் ஒரு சாயான சேற்று எருமை காட்ஸ் அடிக்கிறதையும் கடமைக்காக ஏதோ வேலைக்குப் போவதையும் மீதி நேரமெல்லாம் ஒரே குடியையும் தவிர இவன் எதைத் சாதித்தான்?
இவனுக்கு வடக்கு ரோட்டு டிராக்டர்களில் மண்ணையும் கல்லையும் கொண்டுவந்து குழிகளைச் சனங்கள் பீதியால் பரபரத்தபடி நிரப்பினார்கள்.
இவன் காவல் ரெடியாக நின்றான் சுறுசுறுப்பும் பொறுப்பும் மிக்கவனாக சுற்றுமுற்றும் பார்த்தபடி வான்களும் பஸ்களும் பாரத்தைக் குறைத்துப் பள்ளத்தில் மெதுவாக இறங்கி இறங்கிப் போயின.
விந்தி விந்தி நடக்கிற சுந்தாயக்கா உதயகாலத்தில் பஸ்பிடித்து வேலைக்குப் போய் மாலை மயங்கி இருள்சூளும் நேரங்களில் வீட்டுக்குப் போய்ச்சேர்கிற சுந்தாயக்கா அம்மா பதைபதைப்புடன் வாசலைப் பார்த்தபடியே நிற்பாளோ இந்த விந்தல் கால் மட்டும் இல்லாவிட்டால் இந்திரன் சந்திரன் எல்லாரும் கந்தாயக்கா பின்னால் வாசையாக காத்து நிற்க மாட்டார்களோ உதயகாலத்தில் பஸ்பிடித்து வேலைக்குப்போய் இருட்டியபிறகு வீட்டுக்குப் போய்ச்சேர உறுதியுடன் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டாள் சுந்தாயக்கா.
இவனை ஆதங்கமும் பொறுக்க முடியாமல் பீறிடுகிற அன்புமாக சுலோ அக்கா அழைத்துக்கொண்டு தொண்டைக்குழியைப் பிளந்துகொண்டு ஒரு நாகமென வெளிவந்தது.
சூரன்தான் ஒரு நூறுயார் தூரத்துக்கப்பால் பார்வை புலப்படாதபடிக்கு கனத்த திரைகளாக மழை விழுந்துகொண்டிருக்க வைப்பர் வேலைசெய்யாமலே படுவேகமாக வானைச் செலுத்திப் போகிறான் வேறு எவனால் இப்படி முடியும்?
எதிரே ஒரு சிறிய ரோட் மெயின் ரோட்டில் கலக்கும் அந்தச் சந்தியில் ஏதோ கள்ளத்தனத்துடன் வஞ்சகம் புய ஒளிந்திருப்பதாகப் பட்டது.
உணர்ச்சி வேகத்தில் கிடுகிடுவென நடுங்கினான்....ஏதாவது செய்...அவசரமாக...கெதியாக... தொடைகளிலும் கணுக்காலிலும் குதிரைபலம் சேர்ந்தது.
பேய்த்தனமாக ஊதிக்கொண்டிருந்த காற்றிலும் பெரு அம்புகளாகத் துளைக்கும் மழையிலும் ஒருகணம் ஜிவ்வெனப் பறந்து மழையில் நனைந்து சொசொதவென அனங்கிக்கொண்டிருந்த சகதியில் விழுந்தான்.
இவனுக்கு புந்துவிட்டது....அவ்வளவுதான்...இன்னும் ஒரு நொடிதான்...அருள் அடமுட்டாளே...அவசரப்பட்டுவிட்டாயே தொடைகளில் இலேசாக அடிபட்டிருக்க வேண்டும்.
ஆஜானுபாகுவான ஒரு வித்தியாசமான இந்த இளைஞன் கொட்டும் மழையில் நனைந்து விட்டு எங்கே இவ்வளவு அவசரமாகப் போகிறான் ஆறிப்போகலாமே கொஞ்சம் இளைப்பாறிப் போகலாமே...அல்லது போகலாமே விட்டுவிட்டால் என்ன.... இன்னும் என்ன என்ன விபாதங்களும் நிகழக் காத்திருக்கின்றனவோ இன்று சனங்கள் இவனை விசித்திரமாகவும் ஆவலாகவும் புதினம் பார்த்தார்கள்.
விரைந்து போய்ச் சேரலாம்.... சற்றுத் தூரே தெற்கு ரோட்டை போய்ச் சந்திக்கிற பாதை இவன் வழியை செங்குத்தாக வெட்டிப்போவதைக் கண்டான்.
தொலைந்தான் இவன் எதிர்பார்க்கவில்லை....கனவில் கூட....அவர்கள் இப்படி ஒரு கோலத்தில் தந்திரமாக உலாவுவார்களென துப்பாக்கிகள் இவனை பசியுடன் நெருங்கிச் சூழ்ந்தன.
இவன் ஏன் ஒரு காட்டுப் பிறவி மாதி இருக்கிறான் குலம் நெற்றியில் முழங்கைகளை அழுந்தப் போட்டவாறு கால்களை ஆட்டியவாறு படுத்துக் கிடந்தான்.
முன்னால் மென்குரலில் இசைத்தபடி ரேடியோ அவனை ரசிக்கும் பக்கத்திலே சைக்கிள் முன்சில்லை ஒயிலாக ஒடித்துச் சாய்த்தபடி அவனைப் பார்த்து பளீரென ஒளிவீசிச் சிக்கும்.
கூடவே மாடுகள் பலத்து மூசி மூச்சுவிடுவதும் வாலைத் தூக்கி ஈக்களை விளாசி விரட்டுவதும் கேட்கும் சாணியின் மணத்துடன் பசும்புல்லின் வாசனை நாசியில் உறைக்கும் கோழிகள் எல்லாம் ஏற்கனவே கூடுகளில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும்.
சுடச்சுட ஒரு கோப்பை தேநீர்...கடுமையான உழைப்புக்குப் பின் தொழுகையின் பின் மோகனமான இரவின் பிறப்பு நேரத்தில்.....அருமையான தனது பிள்ளைகளுடன் அம்மா அருந்துவாள்.
புத்தகங்களைத் தூக்கிக்கொண்டு எண்ணெய் பூசிபடியச் சீவிய தலைகளுடன் அவர்கள் பள்ளிக்கூடம் போவதை வாசலில் நின்று பார்த்து ரசித்தாள்.
பறவைகளின் கீச்சொலிகள் அடங்கிய பிறகு மாடுகள் எல்லாம் மேச்சல் நிலங்களிலிருந்து திரும்பி வந்துவிட்ட பிறகு மென்மஞ்சட் கதிர்களை மண்ணெண்ணெய் விளக்குகள் உமிழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில்....அம்மாவின் இடது தொடையை சற்றே உரசியபடி ஒரு வளர்பிறை நாளில் சீலன் பிறந்தான்.
சொறி பிடித்த நாய்கள் மட்டும் நாவைத் தொங்கப் போட்டபடி இளைத்தவாறு நிழல் தேடி ஓடித்தியும் கர்ர்ர் எனக் கடூரமாகக் கத்துகின்ற காக்க்கைகள் நீர் தேடிப் பறக்கும்.
சைக்கிளைத் துடைக்கும் போதும் பாடியவாறு பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் உதயகாலத்தில் பளபள வென மின்னுமாறு சைக்கிளைத் துடைப்பான்.
ரேடியோவில் இருந்து அவனது இனிய சாரமே மிதந்து வருகிறது போல...உலகின் இனிய வஸ்துகள் யாவும் அவனுக்காகவே படைக்கப்பட்டிருப்பதென....அவன் தொட்டதெல்லாம் துலங்கும் என....அவனுக்காக எங்கோ ஒரு அய நங்கை வளர்ந்து வருகிறாள் என...அவர்கள் அம்மாவுக்கு அழகிய மதலை குதம்பும் பேரக் குழந்தைகளைப் பெற்றுத் தருவார்கள் என.... சீலனோ எனில் சில நாட்களாக ஏனோ தானோ என மாறிவிட்டான்.
மாலை நேரங்களில் அம்மா ஊரை நீங்கித் தூரே இருக்கின்ற வயல்வெளிகளிலும் பனங்கூடல்களுக்குள் தனித்துக் கிடக்கின்ற திடல்களிலும் புல் செதுக்கிக் கொண்டு வரப் போவாள்.
சிந்திக் கிடக்கின்ற சில மலர்களும்...மெல்லமெல்லக் காற்றில் கரைந்து கொண்டிருக்கிற கற்பூர வாசனையும்.... முணுக்கென எகின்ற ஒரு சிறு தூண்டாமணி விளக்கும்...இழுத்துப் பூட்டப்பட்டிருக்கிற சித்திர வேலைப் பாட்டுடன் கூடிய கனத்த கதவும்... அம்மா வாசலில் நின்று தனியே தொழுதாள்.
குலம் திமுதிமுவென உள்ளே வருவான் அம்மாவுடன் ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசாமலே...அம்மா முகத்தைச் சாயாக ஏறிட்டுக் கூடப் பார்க்காமலே...கைகளில் பணத்தைத் திணிப்பான்.
வலிய கரங்களை நெற்றியின் மீது அழுந்தப் போட்டபடி....கால்களை ஆட்டியபடி...மயிரரும்பும் மார்புகளும் விம்மித் தணிய ஒரு நொடியில் தூங்கிப் போவான்.
அம்மாவுக்கு மிகவும் பாச்சயமான அந்த வயல் வெளிகளிலே பனங் கூடல்களுக்குள் தனித்துக் கிடக்கும் திடல்களிலே பொடியன்கள் குண்டு வெடிக்கவைத்துப் பழகுகின்றார்கள் என ஊர்ப்பெண்கள் அம்மாவிடம் சொல்லினர்.
இந்தச் சிறு குடிசைவீடும்....முருகன் கோயிலும்.....புழுதி பறக்கின்ற ஒழுங்கைகளும் ....பனங்கூடல்களும் ...திடல்களும் ...மாடுகளும் ...கோழிகளும் தான் அம்மாவின் உலகம்.
மாடுகள் மூச்சு விடும் சத்தத்தை கோழிகள் குறுகுறுப்பதை நாய் மூச்சுவாங்க அங்கும் இங்கும் ஓடுவதை நிலத்தைப் பிராண்டுவதை...அம்மா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
உடலெங்கும் கபடான அழகுமிக்க முத்திரைகளைப் போர்த்தியபடி கொடிய விஷமுடைய புடையன் பாம்பு வழுவி வழுவி வேலிக்குள் வருகிறதோ?....அம்மாவுக்கு ஒரே பயம் அடிக்கடி குண்டுச் சத்தங்கள் கேட்கின்றன.
சிறுவயதில் இருளைக் கண்டு பயந்து அம்மாக்கள் பக்கத்திலேயே ஒட்டியபடி படுத்திருந்த புதல்வர்கள் யாருமற்ற வயல்வெளிகளிலே பிசாசுகளும் உலவத் தயங்கும் நடுநிசி வேளைகளிலே இவ்வாறு திய எப்படிப் பழகினர்?
அம்மாவின் காலடியில் நிற்பதும்...பிறகு ஓடுவதும்...கெட்ட சேதியன்றை அம்மாவுக்கு உணர்த்த அது துடித்ததும் போலும் செங்காப் பசு மீண்டும் கதறியது.
ஆபத்தான நோயாளியை யாரோ சிலர் அவசர அவசரமாகச் சுமந்துகொணடு காப்பாற்ற ஓடிக் கொண்டிருப்பதாக.... கோழிஒன்று பாதாபமாகக் குழறுகிறது.
காரணமற்று சில தப்படிகள் நடப்பதும்...பிறகு நெடுநேரம் ஒரேயிடத்தில் உட்கார்வதும்...தூரே அர்த்தமற்றுப் பார்வை பதித்து பெருமூச்சுக்கள் எறிவதும்... சூயன் யாருக்கும் பிவு சொல்லாமல் மறைந்து போனது.
நிலவு மேகங்களுக்குள் பயந்து போய் ஒளித்துக்கொண்டு அடிக்கொருதரம் எட்டிப்பார்த்து சடக் எனத் தலையை உள்ளிழுத்துக் கொண்டிருந்தது.
வலது கையை ஒருவன் மென்மையாகப் பற்றியபடி வந்தான் மணிக்கட்டுக்குக் கீழே இரத்தம் ஊறிப்போன ஒரு துணிப் பந்து அவர்கள் ஓலைப்பாயை வித்தனர்.
கையிலையே வெடிச்சிடுத்தாம்... ஒருத்தி பீதி கவ்விய குரலில் மற்றவளிடம் குசுகுசுத்ததை அம்மா கனவிற் கேட்பதைப் போலக் கேட்டாள்.
கண்களில் பிந்திவிட்டதில் கலவரமும் பயமும் தெறிக்க மார்பில் புத்தகக் கட்டுக்களை அணைத்தபடி புழுதி பறக்கும் ஒழுங்கைகள் வழியே ஓட்டமும் நடையுமாக விரையும்.
தனக்கென ஒரு வீடு தனக்கென்று ஒரு மனைவி தன் பலவீனத்தை உணர்ந்ததில்தான் மனைவி என்கிற பாத்தியம் கொண்டாட இடமேற்படுகிறது ஆண்களுக்கு பெண்ணோ வெனில் தன் பலத்தை மறக்க மறைக்கத்தான் மனைவியாகிறாள்.
இவ்வளவு காலமும் ஙே...ஙே எண்டு மேகத்தைப் பார்த்து முழிச்சது போதாதா...ஓடுங்கோ கடைக்கு ஓடுங்கோ.... அண்ணா திரும்பிச் செல்வார்.
எதிர்புறமிருந்து ஜோன்சன் முதலாளி கண்களை மிகச் சிறப்பித்துக் காட்டும் கண்ணாடியினூடாக ஓரப்பார்வை பார்த்தபடி அண்ணாவை வம்புக்கிழுப்பார்.
ஜோன்சன் முதலாளியின் பொய தொந்தி சிப்பால் தழுமபிக் குலுங்கும் அண்ணா மானசீகமாக ஜோன்சன் முதலாளியின் தொந்தியில் ஒரு குத்து விடுவார்.
ஒரு கோடி சூயப் பிரகாசமுள்ள அய வஸ்து உள்ளே நுழைந்து விட்டதென ஒரு வசீகரத் தோற்றம் கிடைக்கம் அண்ணி சிலநொடி நேரம்தான் நிற்பாள்.
அதிலும் இந்தச் சுதா அண்ணி வந்த போது ஒரு சின்னப்பெண்ணைப் போன்று அவளைத் தொட்டுப் பார்த்து கையை இழுத்துக் கொண்டவள் அண்ணியுடனேயே ஒட்டிக்கொண்டாள்.
எனக்கு என்ன குறைவைச்சார்.... அதெல்லாம் சாவரும்.... இப்ப உப்பிடித்தான் சொல்லுவாய்...பிறகுபிறகு அண்ணியை பார்க்க நீ ஓடியா வரப்போறாய்.... எனக்குத் தொயாதா பெட்டையைப் பற்றி.... என்று நையாண்டியாகக் குத்தவும் செய்தாள்.
அவளது அழகுக்கும் சுட்டித்தனத்துக்கும் கெட்டித்தனத்துக்கும் ஏற்ற ஒருவனைத் தேடிப்பிடித்து தம் அதைத் தான் எவ்வளவு சுலபமாக நிறைவேற்றியிருக்கிறள் அட...தம்பியவன.....நான் வீட்டுப்பக்கம் ஒருக்காப் போயிட்டுவாறான்....பாத்துக்கொள்ளுங்கோ...நான் வரச்சுணங்கினா சாவியைக் கொண்டந்து தந்திட்டுப் போங்கோ... அண்ணா நடக்க ஆரம்பித்தார்.
கோடை காலத்து மழை மாதி சொல்லுங்கோ....என்னுடைய காசுக்காகத் தானே என்னைக் கட்டின்னீங்கள்...அவளில்லை தானே உங்களுக்கு ஆசை...ஆம்பிளையை நம்பக்கூடாது.... என்னையும் உங்களைப் போல நினைச்சியளோ?
அம்மாவும் அப்படியே அப்பாவும் அப்படியே கெளசி கதிரைகளில் ஏறி நின்று விளக்குகளைப் போட்டது அம்மா ஒரு பெரு மூச்சுடன் எழுந்து உள்ளே போனாள்.
அப்பாவும் கைகளை முகத்திலிருந்து எடுத்துவிட்டு சிடுசிடு மூஞ்சியுடன் போய் கிணற்றுக் கட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு வானத்தை நோக்கி நிமிர்ந்தார்.
உங்களுக்கு ...நானிருக்கிறேன்... என மிகத் தவிப்புடனும் அடக்க முடியாமல் பீட்டெழும் அன்புடனும் ஒரு மிருதுவான பெண்குரல் அபயமளித்ததைக் கேட்டவுடன் காற்று அவ்விடத்தை விட்டு நாகாகமாக நழுவிற்று.
மணிக்கட்டுக்கு ஓரங்குலம் மேலே ஒரு எலுமிச்சம்பழத்தைப் புதைத்து வைக்கலாம் எனத்தோன்றுபடி ஒரு பள்ளம் பறித்திருந்தது.
தோசையைத் திருப்பிப் போடுவதுபோல அசிரத்தையுடனும் இலாவத்துடனும் பிரேதத்தை தனது ஸ்ரெட்சருக்கு புரட்டிப் போட்டுக் கொண்டு ஐ நோக்கி ஓடினான்.
எனக்கு முன்னே நடுத்தர வயதைக் கடந்த மெலிந்த உயரமான ஒரு பெண்ணும் அவளைத் தாங்கியபடி வேறும் ஒரு பெண்களும் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள்.
அந்த பெண்ணுக்கு தொடைகளில் கூனிய முதுகுடன் கால்களைப் பதனமாக எடுத்து வைத்து தள்ளாடித் தள்ளாடி மெல்ல அவள் நடந்து கொண்டிருந்தாள்.
ஒடுக்கமான ஆளோடியின் இருபுறமும் உயர்ந்திருந்த சுவர்களுக்குள்ளும் கூரையின்கீழும் திகின்ற அசுத்தமான காற்று அந்த அவலக் கூக்குரலினால் மேலும் அசுத்தமாக்கப்பட்டு என் நெஞ்சினுள் புகுந்து கொண்டது.
கூடவே கொஞ்சம் பயமும்.... அரசியல்லை தோத்தவனும் புறமொதுக்கப் பட்டவனும் இலக்கியத்திலோ அல்லது வேறேதாவது கலைத்துறையிலோ ஈடுபடவேண்டியது அவசியம்.... மச்சான் என்றான்.
அதன் பின் அவனது அய்யாவுக்குப் பின்னால் அவனும் ஒரு பழைய பொய காயர் பூட்டிய சைக்கிளில் ஓலைப்பறியுடன் வலைகளைப் பொதிந்து ஏற்றியபடி முன்னால் சற்றே வளைந்தவனாய் சைக்கிளை உழக்கிக் கொண்டு வீச்சுக்குப் போகக் காண்பேன்.
அவர்களது சொற்ப சொத்துக்களான வலைகளும் அந்தச் சிறிய கொட்டில் வீடும் துணிமணிகளும் தேவனது புத்தகங்களும் அந்த விபத்தில் நாசமாய்ப் போயின.
மேல் மாடியில் நான் மட்டும் கீழே ஒரு இளந்தம்பதிகளும் அழகிய துடியான பெண்குழந்தையும் வீட்டின் முன்புறம் பாஷனுக்கு சற்றும் பொருந்தாத வகையில் ஒரு நீற்றுப் பூசினிக்காயில் குங்குமத்தினால் வரைந்த கோரமுகம் தொங்கியது.
எனது அறையின் ஜன்னலைத் திறந்தால் பூஞ்செடிகள் வாசையாக வளர்ந்திருந்த முற்றமும் சுற்றுமதிலும் அநேகமாக மெளனமாகவே இருக்கும் பாதையும் தொயும்.
மொத்தமாக பன்னிரண்டு பேர்கள் ஒரே இரவில் சில நொடிகளுக்குள் கட்சியினின்றும் உலகத்தினின்றும் வெளியேற்றப்பட்டபின் மயான அமைதி நிலவிற்றாம்.
தீப்பெட்டியும் சுருட்டும் வெற்றிலைக் கொட்டப் பெட்டியும் திருநீற்றுச் சம்புடமும் வில்லுக் கத்தியும் எடுத்து மடியில் பொதிந்து கொண்டு அப்பு முற்றத்தில் இறங்கினார்.
அப்புவுகுக்கு தேவாரங்கள் நல்ல மனனம் கோளது பதிகத்தை வாசைக் கிரமமாக பத்திலயத்துடனும் பயத்தால் நடுங்கும் குரலுடனும் பாடத்தொடங்கினார்.
அட....மேனே இப்ப உந்த இஞ்சின் போட்டுகள் கடலுக்குள்ளை ஓடடா ஓடெண்டு ஓட...பேயும் இல்லைப் பிசாசும் இல்லை....நம்மோடொத்தவனுக்கு மீனும் இல்லை என்று தேவனின் அப்புவின் கதை முடியுமாம்.
என்னுடைய அம்மாவின் தகப்பனார்இன்னும் ஜீவியவந்தராய் தாடியைக் கோதிக் கொண்டிருக்கும் எனது அப்புஒரு தரம் ஒரு பேய்க்கு துவரந்தடியால் விளாசியிருக்கிறார்.
அடிக்கடி நான் ஊம் கொட்டி எனது ஆர்வத்தைக் காட்டி அவரது வீரத்தையும் மெச்ச வேண்டியது அவசியம் அப்பு கல்வீட்டினுள் படுப்பது கிடையாது.
தீராந்திகளில் கலப்பையும் பிக்கானும் நுக்காலும் நாலைந்து துவரந்தடிகளும் இரும்புப் பூண் இட்ட காய ஏழுமுள்ளுக் கொட்டனும் சொருகப்பட்டிருக்கும்.
எவ்வளவு பேய்களுடன் அப்புவுடன் தோளோடு தோள் நின்று போராடியிருக்கும் அப்ப நான் நல்ல வடக்கன் மாடுகள் ஓறிணை வைச்சிருந்தனான்...என்னைவிட உயரம்...மாவெள்ளை நிறம்...ஒரு நாளைக்கு ஒரு கடகம் பருத்திக்கொட்டையும் புண்ணாக்கும் வேணும்.... என்று கதை தொடங்கும்.
அந்தக்காலத்தில் எங்களூல் தோட்டவேலையும் வயல்வேலையும் குறைந்த வெயில் மிகுந்த ஆனி ஆடி மாதங்களில் எல்லோரும் கூட்டாகச் சேர்ந்து அலம்பல் காட்டுக்கு வண்டி பூட்டிப் போவார்கள்.
இப்ப உந்த மெஷினுகள் வயலுகளுக்கை ஒண்டுபாதி சாமமெண்டும் பாராமல் உழுது உழுது பேய்பிசாசெல்லாம் எந்தப் பக்கம் போனதெண்டு சொல்லேலாமல் போவிட்டுது என மிக வருத்தத்துடன் முத்தாய்ப்பு வைப்பார்.
எங்களது வீட்டின் பின்புறமாக சில நாய்கள் பயந்தடித்து ஓடியதால் ஏற்பட்ட துடியான காலடிச் சத்தங்களையும் அடித்தொண்டையிலிருந்து புறப்பட்ட அவற்றின் பீதி கலந்த முனகல் ஒலிகளையும் தெளிவாகக் கேட்டோம்.
நன்கு இருட்டிய பிறகு சாப்பாட்டுப் பார்சலுடனும் அலைந்து திந்த களைப்புடனும் வியர்வை நாற்றத்துடனும் துர்மரணங்களைப் பற்றிய செய்திகளுடனும் வருவான்.
மிக நெருங்கும் அபாயத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் அவதியுடன் மூத்திரம் முட்ட சிலபேர் வீட்டினுள் தாறும் மாறுமாக தடுமாறி ஓடிக்கொண்டிருப்பதெனவும் அரவங்கள் எழுந்தன.
சிலவேளைகளில் சொட்டுச் சொட்டாக நீர் விரைந்து சிந்துவதைப்போல ஆனால் மிகவும் பெருத்த உரப்புடன் குளியலறையிலிருந்து சத்தங்கள் வரும்.