sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் ஏனோ தெரியவில்லை.. அந்தக் குளிர்காலத்தின் மேகம் கவிந்த இயற்கைக்கு மாறாக இருட்டிப் போய்விட்ட பிற்பகல் நேரத்தில் அவனுடைய சிரிப்புப் பேச்சை நம்பத் தோன்றவில்லை எனக்கு... அவளுடைய மார்பிலிருந்து அதைப் பலவந்தமாகப் பிடுங்கி எடுத்துக் கொண்டுபோக வேண்டியிருந்தது பர்சாதிக்கு.
எவ்வளவு மருந்து மாயம் மந்திரம் தந்திரம் தாயத்து பிரார்த்தனை செய்தாகிவிட்டது சாகும் தருவாயில் வாயில் தண்ணீர் ஊற்ற ஒர பிள்ளை வேண்டும் என்ற ஆசை யாருக்குத்தானிருக்காது..?
இன்னும் எவ்வளவோ சிந்தனைகள்.. சாமார் ஸியுடன் குசுகுசுப் பேச்சுக்கள் தெருவிலுள்ளவர்கள் அவன் செய்யும் ஆர்ப்பாட்டத்தைக் கண்டு கேலியாகப் பேசிக் கொண்டார்கள்.
...அதன் பிறகு புதனோடு புதன் பதினாலு நாள் வியாழன் வெள்ளி சனி இந்தப் பதினேழு நாட்கள் அவன் சுவர்க்கம் தன் கைக்கு வந்துவிட்ட மாதிரி மகிழ்ச்சியாயிருந்தான்.
எவ்வளவு பேரின் குழந்தைகள் எவ்வளவு விதமாகச் சாகின்றன... வெல்லம் கொதிக்கிற அண்டாவிலே விழுந்து குழந்தை செத்ததாகக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறான் கொதிக்கிற பாலுக்குள்ளே குழந்தை விழுந்து சாகறதைப் பார்த்திருக்கிறான்... ஆனால் இந்த மாதிரிச் சாவு.. ஐயோ ஒரு சின்ன இரத்தப் பிண்டம்... நீலம் பாரிச்சுப் போயிட்டது.
மூச்சுவிடத் திணறி மூச்சுவிட அது பண்ணின முயற்சியிலே அதன் இரு கண்களும் பெரிதாகி உடம்பைவிட்டு வெடித்து வந்துவிடும்போல... ஐயோ என்ன பரிதாபம் சப்பிக் கொண்டிருந்திருக்கும்.. பயம் என்றால் என்ன என்று தெரிந்து கொள்வதற்குமுன் ஆபத்து என்ன என்று புரிந்து கொள்ளுமுன் தாயின் நெஞ்சு திடீரென்று கீழே சரிந்து வந்தது.
தூக்கக் கலக்கத்தில் கம்பளியை நன்றாக மேலே இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டபோதுகூட அவளுக்கு இன்னொரு ஜீவனைப் பற்றிய ஞாபகம் வரவில்லை.
அவள் இயற்கையாகவே தூக்கத்துக்கு அடிமை... இருந்தாலும் அந்த இடத்திலே ஏன் இவ்வளவு சில்லுன்னு இருக்கு.. காளி கோவில் மணி அடிக்கிறது விடிவதற்கு அதிக நேரமில்லை.
அவள் திடுக்கிட்டு எழுந்து உட்கார்ந்தாள்... துணி நனைந்தால்கூடக் கம்பளிக்குக் கீழே இவ்வளவு குளிர்ச்சியாயிருக்காதே.. இது ஏதோ ஒரு மாதிரியா.. அவளது நெஞ்சு நடுங்கியது.
விளக்குத் திரியைத் தூண்டிவிட்டுப் படுக்கைப் பக்கம் பார்த்தவுடன் மனதிலிருந்த கொஞ்ச நஞ்ச நம்பிக்கையும் அணைந்து போய்விட்டது.
உயிர் நீங்கிவிட்ட சடலத்திலே மறுபடி சூடு எப்படி வரும் ஒன்றும் பலிக்கவில்லை அந்தப் பதினேழு நாள் வயதான மாமிசப் பிண்டத்தை நெஞ்சோடு சேர்த்துப் பிசையப் பயப்பட வில்லை மன்சனியா.
உண்மையில் அவள் கூட்டி வரவில்லை அதுவாகவே வந்து விட்டது அது என்ன இன்றைய நேற்றைய நிகழ்ச்சியா அவளது நான்காம் வயதில் அவளுக்குக் கலியாணம்.
கிராமத்து எல்லையில் ஆமணக்கு வயலுக்கருகில் அவர்களுடைய மாட்டுவண்டி வந்து கொண்டிருந்தபோதுதான் கறுப்பு நாய் வண்டிக்குப் பின்னால் வந்து கொண்டிருப்பதை அவன் கவனித்தான்.
வண்டி போய்க்கொண்டிருக்கும்போதே அவள் குனிந்து நாயைத் தூக்கிக் கொள்ள முயற்சிப்பதைப் பார்த்துப் பர்சாதி என்ன செய்யறே நீ நீ அவ்வளவு குனிய முடியுமா..இன்னும் கொஞ்சம் முன்பக்கமா நகர்ந்து உக்காந்துக்க புடைவையைச் சரிப்படுத்திக்கொண்டு மன்சனியா நாயை வண்டிக்குள் ஏற்றிக்கொண்டாள்.
அவன் என்னதான் சந்தையைப் பற்றி காய்கறிகளைப் பற்றிப் பேசினாலும் தன் பேச்சின் மூலம் எதைக் குறிப்பிடுகிறான் என்று மன்சானியாவுக்குப் புரிந்தது.
தங்கள் எஜமானைப் பற்றி கெடுதலாகப் பேசியதற்காக அவனைத் திட்டிவிட்டுக் கடைசியில் அவனைக் கேலி செய்தார்கள் நீ ரெண்டு கறுப்பு நாய்களைக் கூட்டிக்கிட்டுப் போறே.
எங்க கிராமமே இருட்டாயிடுச்சு.. ஆனாப் பாரு அந்த தடிக்குட்டி ஒல்லி குட்டியைவிட நெறையாச் சாப்பிடுமாக்கும் இவ்வாறு சொல்லிவிட்ட இருவரும் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்கள்.
மன்சனியா காயகறிக் கூடையைச் சுமந்து கொண்டு வியர்க்க விறுவிறுக்கத் தெருவில் வந்தால் சிறுவர்கள் கோலி விளையாடுவதை நிறுத்திக்கொண்ட ஒருவருக்கொருவர் கண்களால் ஜாடை செய்து கொள்வார்கள்.
மன்சனியா அருகில் வந்ததும் அந்த சிறுவர்களில் மிகவும் போக்கிரிகளான இருவர் அவளுக்கு இருபுறமும் நின்று கொள்வார்கள் அவளுடைய நடையைக் கேலி செய்தவாறு நடந்து கொண்டே தத்தக்கா பித்தக்கா.. தத்தக்கா பித்தக்கா.. என்று கத்துவார்கள்.
புதிதாக ஏதோ ஒன்று நிகழப் போகும் தருவாயில் உலகமே புதிதாகத் தோன்றும் பெரும் சுமையும் லேசாகத் தெரியும் பொருத்தமில்லாத பொருளும் பொருத்தமாக ஆகிவிடும் மனமும் உரம் பெறும்.
தன் உடம்பின் அழகின்மை யிலும் ஓர் அர்த்தத்தைக் கண்டாள் அவள்.. ஆனால் இதுவும் சிறிது காலத்துக்குத்தான் அவளுடைய பதினேழு நாள் ராஜத்துவம் முடிந்து போய்விட்டது.
அவள் தன் எந்த உடலுறுப்பைக் குறித்து வெகுகாலமாகக் கூச்சப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாளோ எந்தச் சுமை காரணமாக அவள் மற்றவர் களுக்கு மன்னால் கூனிக் குறுகிக் கொண்டிருந்தாளோ அந்த உறுப்பே இவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு அவளுக்குப் பெருங்கொடுமை இழைத்து விட்டது மன்சனியா காலகளைப் பரப்பிக் கொண்டு வீட்டுத் திண்ணையில் உட்கார்ந்திருக்கிறாள்.
மன்சனியாவைத் தேற்றவந்த ஒரு கிழவி அவளுடைய ஆழ்ந்து தூங்கும் வழக்கத்தைக் குறிப்பிட்ட போது பர்சாதி கிழவியை அதட்டி பேசாதிருக்கச் சொன்னான்.
ஓர் ஆண்பிள்ளை பொதுக்கிணற்றிலிருந்து பானையில் தண்ணீர் எடுத்து வருவதைப் பார்த்துத் தெருவாசிகள் என்ன சொல்வார்களோ மன்சானியாவின் நினைவை எப்போதும் வேறு விஷயங்களில் ஈடுபடுத்தி வைக்க முயற்சி செய்யவேண்டும் என்பது பர்சாதிக்கு இயற்கையாகவே புரிந்திருந்தது.
ஆனால் அதை எங்கே செய்கிறாள் இரவும் பகலும் வர்ந்தாவில் உட்கார்ந்துகொண்டு என்னதான் சிந்திப்பாளோ யாருக்குத் தெரியும் அவன் சந்தைக்குக் காய்கறிகள் கொண்டு போவதற்காக அதிகாலையில் எழுந்திருந்து அவரைப் பந்தலி லிருந்து காய்களைப் பறிப்பது வழக்கம்.
காய்கறிகளின் விலைவாசியைப் பற்றிப் பேச்சைத் தொடங்குவதுதான் அவர்களுடைய நெடுங்கால வழக்கம் பர்சாதி அவரைக்காய் விலையைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்குவான் இப்போ அவரைக் காய்க்கு நல்ல விலை.
காரியா கெழடாயிடுச்சு எப்போ செத்துப் போகுமோ தெரியாது இப்போலேருந்தே ஒரு புது நாய் வளக்கறது நல்லது.. வழியிலே குளிர்லே கெடந்து கத்திக்கிட்டிருந்தது தூக்கிக்கிட்டு வந்தேன்.
இதற்கிடையில் கணவன் ஒரு நாய்க்குட்டியை கொண்டு வந்து விட்டான் சங்கடந்தான் இவ்வளவு நாள் ஒவ்வொரு வருஷமும் காரியா நிறையக் குட்டிகள் போட்டுக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நாய்க்குட்டி வளர்க்கத் தோன்றவில்லை அவனுக்க.
என்ன தான் சாப்பிட்டு மிஞ்சியதைக் கொடத்தாலும் நாய் வளர்ப்பதிலும் ஒரு செலவு இருக்கத்தானே செய்கிறது சாப்பிட்டு மிஞ்சியதை மட்டும் கொடுத்தால் நாய்க்குட்டி நன்றாக வளருமா?
ஐயோ அப்பா கொஞ்சநேரங்கூட சும்மா விட மாட்டேங்கறே.. சும்மா உக்காரு இங்க அவள் நாய்க்குட்டியை மடியிலிருந்து இறக்கித் தன் பக்கத்தில் உட்கார வைத்தாள்.
முகர்ந்ததில் அதற்கு என்ன புரிந்ததோ அது சோம்பல் முறித்தவாறு வராந்தா விலிருந்து கீழிறங்கி வாசலில் உட்கார்ந்துகொண்டு தூங்கி வழியத் தொடங்கியது.
ஆனால் எசமானியின் உத்திரவையும் மீற முடியாதே.. மன்சனியா வீட்டு வேலையை முடித்துக்கொண்டு கூடையைத் தலையில் வைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தாள்.
இன்னிக்கு நீ என்கூட வர வேண்டாம் இங்கேயே இரு.. சொன்னாக் கேக்கறதில்லே போ போ உள்ளே அவள் காரியாவை உள்ளே தள்ளிவிட்டு படலை சாத்திக் கொண்டு போய்விட்டாள்.
இன்றும் மன்சனியா வருவதைக் கண்டு அவர்களுடைய கோலி விளையாட்டு நின்று போய் விட்டது.. பொதுக்கைக் காய்கறிக்காரி இன்னிக்கு ஏன் தனியா வந்திருக்கா?
இன்று அவர்கள் அவளைக் கேலி செய்து பாட்டுப்பாடி அவளைப்போல் நடந்து காட்டவில்லை அவர்கள் தங்களுக்குள் பூதனை ராட்சசியின் கதையைச் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.. அவள் காதில் விழும்படி.
இதன்பின் அவள் காய்கறி விற்கச்சென்ற இடங்களி லெல்லாம் வீட்டுப் பெண்கள் அவள் வீட்டில் நடந்த விபத்து பற்றித் துருவித் துருவிக் கேட்டார்கள்.
வீட்டுக்கு வீடு போய் விற்பதென்றால் அவளுக்குச் சிரமம் என்பதற்காகத்தான் அவன் அப்படிச் சொல்கிறான் என்று அவள் நினைத்துவிட்டாள்.. அவளும் பர்சாதியும் ஒன்றாகத் திரும்பினார்கள்.
விளக்கேற்றிப் பார்த்தார்கள் காரியா கால்களைப் பரத்திக்கொண்டு படுத்திருக்க நாய்க்குட்டி அதன் உலர்ந்த மடிக் காம்புகளைச் சூப்பிக் கொண்டிருந்தது.
நீ சொன்னதுக்காக ரொம்ப நேரம் இதைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாச்சு இப்போ ஒன் பொறுப்பை நீ ஏத்துக்க.. ஒரே பக்கமாப் படுத்துக்கிட்டு இருந்ததிலே உடம்பெல்லாம் மரத்துப் போச்சு என்று சொல்வதுபோல.. பிறகு காரியா மண்ணை முகர்ந்துகொண்டே வெளியே போய்விட்டது.
ஆமா பசிக்கத்தானே செய்யும் ரொம்ப நேரமாச்சே பால் கடிக்கற கொழந்தைகளுக்கு மணிக்கு மணி பசிக்கும்.. வா வா பசிக்கறபோது மட்டுமில்லே வேறே சமயத்திலும் அப்படிக் கத்தும்.. குறும்பாகச் சிரித்தாள் மன்சனியா.
அவள் கடைத்தெருவிலிருந்து திரும்பியபோது காரியா முன்பிருந்த நிலையிலேயே படுத்துக் கிடந்தது நாய்க்குட்டி அதன் மடியைச் சப்பிக் கொண்டிருந்தது.
இரு இரு பொறுக்கல்லியாக்கும்.. காரியாகிட்டே போ புது அம்மாவைப் பிடிச்சிருக்கியே போ அவளப் போய்ச் சப்பு.. என்ன ஏன் மோந்து பாக்கறே.
அப்படிச் செய்யாமல் அது வாலைச் சுருட்டிக்கொண்டு பச்சா திரும்பி வருவதற்காகக் காத்திருக்கிறது.. பச்சா டப்பா மூடியிலிருந்த பால் முழுவதையும் நக்கிய பிறகும் ஏன் இன்னும் குயின் குயின் என்று கத்திக்கொண்டு நிற்கிறது?
காரியா வராந்தாவில் சட்டென்று ஏறிப் பச்சாவை வாயில் கவ்விக் கொண்டு கீழே வருகிறது.. வா ஒன்னிடத்துக்கு வா வந்து ஒன்னிஷ்டப்படி செய்.. காரியா தன் பழைய இடத்துக்குப் பச்சாவைக் கொண்டு வந்து அதன் கழுத்தை இதமாக நக்கிக் கொடுக்கிறது.
பிறகு கால் களைப் பரப்பிக் கொண்டு படுத்துக் கொள்கிறது.. இனி என்ன செய்யவேண்டுமென்று பச்சாவுக்கு யாரும் சொல்லிக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை.
மன்சனியா மூங்கில் தூணில் சாய்ந்தவாறு ஆச்சரியத்துடன் இதைப் பார்க்கிறாள்.. கிழட்டுக் காரியாவுக்கு இன்னும் ஆசை தீரவில்லை போலும்.. ஈ பச்சாவைத் தொந்திரவு செய்கிறது.
காரியா தன் உடலை அசைக்காமல் தலையை மாத்திரம் ஆட்டியாட்டி ஈயை விரட்டப் பார்க்கிறது.. உடலை அசைத்தால் மடியைச் சூப்பும் பச்சாவுக்கு இடைஞ்சல் தவிரக் காரியாவின் சொந்த சுகத்துக்கும் இடையூறு.. கிழட்டு நாயின் மடி உப்பியிருப்பதைப் பர்சாதி கவனித் திருப்பானோ?
எதிரிக்குச் சற்று அவகாசம் கொடுத்துவிட்டால் பிறகு தன்னால் சமாளிக்க முடியாது.. சாக்கடைக்கருகில் ஒரு கீரியைப் பார்த்து வாத்துக் கூட்டி லிருந்து வெளியே ஓடிவந்தது காரியா.
அது நடந்துபோகும் போதும் பச்சா அதன் மடியைச் சப்புவதை விடவில்லை.. நாயும் குட்டியும் மறுபடி வாத்துக் கூண்டுக்குள் நுழைந்துவிட்டன.. பர்சாதிக்கு ஒரே திகைப்பு.. மிருகங்களில் இந்த மாதிரி நடக்கும் என்று இதுவரை அவனுக்குத் தெரியாது.
அவள் டப்பா மூடியை எடுத்துக் கொண்டு வாத்துக் கூண்டுப் பக்கம் போனாள்.. பச்சா பச்சா வா வா குர் குர் குர்.. மன்சனியா கையை நீட்டியதும் உறுமிக் கொண்டு வெளியே வந்தது காரியா.
அதன் மடியில் பால் சுரந்திருக்கிறது.. அது அவள் மேல் பாய்ந்தபோது அதன் வெதுவெதுப்பான ஈரமான மடியின் பாரம் அவளுடைய கைமேல் விழுந்தது ஈர மடி பால் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது காரியாவின் மடியிலிருந்து.. அவளுடைய கையில் காரியாவின் மடிபட்ட இடத்தில் பாலின் ஈரம்.. கடைசியில் சதிநாத் தாமே இரண்டாம் மாடிக்கு ஏறி வந்து கடுமையான குரலில் சொன்னார் சவி அநாகரீகத்துக்கும் ஒரு எல்லை இருக்கு எல்லை இருக்கணும் ஆனா விருந்தாளிகள் கூடியிருக்கிற இந்தக் கல்யாண வீட்டிலே நீ செஞ்ச அநாகரீகத் துக்கு எல்லையில்லே இவ்வளவு உறவுக்காரங்களுக்கு முன்னாலே என் கௌரவத்தை மண்ணாக்கினே நீயும் கேலிக்கு ஆளாகிக் கிட்டே இப்பவாவது தயவ செஞ்சு வா வீட்டுக்கு இரண்டாம் மாடி கட்ட அனுமதி கிடைக்க வில்லை.
சதிநாத் வந்து கூப்பிட்டபிறகும் அவள் பிடிவாதமா யிருந்தால் அவளும் அவளுடைய கணவன் மாதிரி பெத்தியந்தான் என்று நினைத்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.
வீட்டிலே இருக்கறவங்க எல்லாரும் ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தர் உன்னை சமாதானப்படுத்த வந்தாங்க நீ கீழே எறங்க மாட்டேன் சாப்பிட மாட்டேன்னு சொல்லி எல்லாரையும் வெரட்டிட்டேன்னு தெரியும் எனக்கு.
ஆனால் வெளியே வர வில்லையே அவள் யாரோ அறை வாசலில் ஒரு கோடு போட்டு அதை அவள் தாண்டக்கூடாதென்று ஆணையிட் டிருந்தாற்போல் அவள் அறைக்குள்ளேயே நின்றிருந்தாள்.
சவி எங்கேன்னு கேட்டுக்கிட்டிருக்காங்க வாயேன் ஒரு தடவை... சவி உன் அண்ணாவுக்க எவ்வளவு அழகான மாப்பிள்ளை கிடைச்சிருக்கான் வந்து பாரேன்... அத்தை கன்யாதானம் நடக்கற எடத்திலே நீ ஏதோ செய்யாமே வந்துட்டியாமே அப்பா கோவிச்சுக்கறார் சீக்கிரம் வாயேன்... ஆனால் சவி அசையவில்லை அவளுடைய கோபம் குறைய வில்லை.
அன்று பகலில் சமையலறை உக்கிராணம் சாப்பாட்டுக் கூடம் பூஜையறை என்று சக்கரம் மாதிரி சுழன்றிருக்கிறாள் ... மாலை நேரத்தில் தற்செயலாக அந்த நிகழ்ச்சி நேர்ந்துவிட்டது.
இருந்தாலும் அதையெல்லாம் எடுத்து வச்சிக்கிட்டுத் தேவைப்படறபோது கொடுக்க ஆளில்லாட்டி அசௌகரியந்தானே மஞ்சள் சோழி பட்டுப்புடவை மட்டுமில்லே சடங்குக்குத் தேவையான ஒவ்வொரு சாமானும் சவியோட பொறுப்பிலே தானிருந்தது கலியாணப் பொண்ணோட அம்மா எந்தப் பக்கந் தான் சமாளிப்பா?
தூக்க மருந்து கொடுத்து அவனைத் தூங்க வச்சுட்டுக் கீழே வர வேண்டியதுதானே கல்யாணப் பொண்ணும் பிள்ளையும் மணையிலே ஒக்காந்தப்பறம் விருந்துச் சாப்பாட்டை மேலே எடுத்துக்கிட்டுப் போய்ப் புருசனை எழுப்பி அவனுக்கு ஊட்டிவிட்டுக் கொஞ்சட்டுமே அப்படிச் செய்யாம இதென்ன .. இந்த ஆகாத்தியத்தைப் பொறுத்துக்க முடியாது வீடு நிறைய ஜனங்க.
அவங்களுக்கு முன்னாலே நீ கோவிச்சுக் கிட்டு ஆம்படையானோடே ஒன் ரூமிலே போய் உக்காந்துகிட்டு அவரும் சாப்பிட மாட்டார் நானும் சாப்பிட மாட்டேன்னு சொல்லிக்கிட்டிருக்கியே சீ..சீ.. இவ்வளவு லட்சணமா மாப்பிள்ளை வந்திருக்கான் அண்ணாவோட பலநாள் ஆசை நிறைவேறியிருக்கு கல்யாணச் சடங்கு ஒண்ணையும் வந்து பார்க்கலியே நீ சாப்பிடறதிலே கூடப் பிடிவாதம் பிடிக்கிறியே இந்த கல்யாணக் கொண்டாட்டம் பிரமாதமான சமையல் பலவகைக் கறி இனிப்பு இது ஒண்ணையும் நீங்க ரெண்டுபேரும் தொடக்கூட மாட்டீங்களா?
அதுக்கப்பறம் மாசம் முப்பது நாளும் வருசத்திலே பன்னெண்டு மாசமும் ஒன்னையும் ஒன் பைத்தியக்காரப் புருசனையும் வச்சுக் காப்பாத்தறான் ஒங்களுக்காகத் தனி அறை கட்டிக் கொடுத்திருக்கான்.. அந்த அண்ணா ஒம் புருசனை ஒரு அதட்டு அதட்டிட்டா ஒரு தள்ளு தள்ளிட்டா அதுக்காக இப்படியா பண்ணுவே நீ?
இந்த நல்ல நேரத்திலே ஒன் தங்கை புருசனை இப்படித் தள்ளிவிட்டியே ஒன் தங்கை வேற வழியில்லாம ஒன்னை அண்டியிருக் காங்கறதினாலேதானே நீ இப்படி செஞ்சுட்டே தங்கை பணக் காரியாயிருந்தா இந்த மாதிரி நடந்துக்கிட்டிருப்பியா?
வேடிக்கை என்னவென்றால் மேலே நின்றுகொண்டு சவிக்கு அதரவாகக் குசுகுசுத்தவர்கள் கீழே இறங்கி வந்ததும் சவியைக் கண்டித்துப் பேசினார்கள்.
அவர்களுடைய சவி அனுதாபத்தை நன்றியோடு ஏற்றுக்கொண்டு கண்ணீர் விடவில்லையென்றால் நீங்க ஒண்ணும் பேசாதீங்க எனக்கு ஒண்ணும் பிடிக்கலை நீங்க கீழே போயிடுங்க என்று முகத்திலறைந்தாற்போல பேசிவிட்டால் அவர்களுக்கு அவள் மேல் எரிச்சல் வராதா?
அன்று மாலையில் கல்யாணக் கூட்டத்துக்கு நடுவில் சதீஷ் ஒரு அழுக்குத் துணியில் லுச்சியையும் இனிப்புகளையும் குவித்து வைத்துக் கொண்டு சாப்பிட உட்கார்ந்ததைப் பார்த்து எரிச்ச லடைந்து அவர் சதீஷைக் கழுத்தைப் பிடித்து சபையிலிருந்து வெளியேற்றியது இப்போது நினைவு வந்தது.
கன்யாதானம் செய்ய வேண்டியிருந்ததால் அவர் உபவாசமிருந்தார் அலுப்பும் கவலையும் அவரை சஞ்சலப் படுத்திக் கொண்டிருந்தன இந்தச் சமயத்தில் சதீஷின் இந்த அசிங்கமான நடத்தையைப் பொறுத்துக் கொள்வது எளிதா?
ஆனால் அவரால் விரட்டிவிடப்பட்டதை இவ்வளவு பெரிய அவமானமாக அந்தப் பைத்தியக்காரன் எடுத்துக் கொள்வான் என்றும் அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை.. அவன் மறுபடியும் சமையல் காரர்களிடம் போய் உட்கார்ந்து கொள்வான் என்றுதான் அவர் நினைத்திருந்தார்.
அப்புறம் அவருடைய பெரிய மைத்துனிதான் அவரிடம் விஷயத்தைச் சொன்னாள் எனக்கொண்ணும் தெரியாதுப்பா நீ ஒன் தங்க புருசனை ஏதோ சொல்லிட்டியாம் கழுத்தைப் பிடிச்சு வெளிய தள்ளினியாம்.. அதனாலே ஒன் தங்கை கோவிச் சுக்கிட்டுப் புருசனோட தன் ரூமிலேபோய் ஒக்காந்துக் கிட்டிருக்கா.
மாலையிலிருந்து இதுவரை குறைந்தது ஐம்பதுபேர் சவியிடம் போய் அவளைக் கீழே இறங்கி வந்து மற்றவர்களுடன் உட்காரும் படி கல்யாணத்தைப் பார்க்கும்படி பந்தியில் உட்கார்ந்து சாப்பிடும்படி கேட்டுக்கொண்டுவிட்டார்கள்.
அவர் இதமான குரலில் ஒன்னாலே சாப்பிட முடி யாட்டியும் ஒரு தடவை வந்து ஒக்காரேன்.. நான் சதீஷோட சாப்பாட்டை மேலே அனுப்பச் சொல்கிறேன்.
மேலும் சவியை ஒருமுறை பார்க்க வேண்டுமென்ற ஆவல் இவ்வளவு பிடிவாதம் செய்யும்போது சவி எப்படித் தோற்றமளிக்கிறாள் என்று பார்க்க விரும்பினான் அவன்.
அவசியமில்லேதான்.. இருந்தாலும் இருட்டிலே ஒன்னைப் பார்த்தா பூதம் மாதிரி ஆவி மாதிரி இருக்கு அதனாலேதான்.. சவி அவனை எதிர்த்துப் பேசவில்லை சற்றும் சஞ்சலப் படவில்லை.
சதிநாத் அண்ணா அவரை ஏதோ செஞ்சுட்டார்னு கேள்விப்படடேன்... என்ன இருந்தாலும் நீ அதுக்காக இவ்வளவு ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணவேண்டாம் ஒன் பிடிவாதத்தைப் பார்த்து எனக்கு வெக்கமாயிருக்கு... உண்மையிலேயே சவியைப் பார்த்தால் ஒரு பூதம் மாதிரி ஒரு ஆவி மாதிரித் தானிருக்கிறது.
வெட்கத்தைத் துறந்ததோடு கொடூரமான சவியின் முகம் எப்படியிருக்கும் என்று பார்க்க வேண்டும் ஆனால் இருட்டில் அவளது முகத்தைப் பார்க்க முடிய வில்லை.
என் நாதர் தானே சமையலறைக்குப் போய்ப் பாத்திரத்தை உருட்டறாரான்னு போய்ப் பார்க்கறேன் என்பாள்.. திடீர்னு மூஞ்சியை உர்ருனு வச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டார் என் பிராணநாதர் நாம சந்தோஷமாப் பேசிக்கிட்டு இருக்கறது அவருக்குப் பிடிக்கலே.. நான் போய் அவரை சமாதானப்படுத்தறேன்.
ஆனால் இன்று அவர் உண்மையிலேயே அவமானப் படுத்தப்பட்டபோது அவள் முற்றிலும் மாறிப்போய் இவ்வளவு கோபித்துக் கொள்கிறாளே அப்படியானால் சதிநாத்தின் மனைவி சொல்வதுதான் உண்மையாயிருக்குமோ... பொறாமையாத்தான் சவி ஒரு அற்ப விஷயத்தைப் பெரிதுபடுத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்கிறாளோ?
ஆனால் அவள் தானே தன் நடத்தையால் இப்படி மற்றவர்களை நினைக்கச் செய்கிறாள் அவளது அசட்டுத்தனமான நடத்தை அப்படித்தானே நினைக்கச் செய்கிறது பொறாமைதான்.. இல்லாவிட்டால் என்றுதான் அவள் தன் கணவனிடம் இவ்வளவு பக்தியைக் காட்டியிருக்கிறாள்?
அவளுடைய அண்ணியே எவ்வளவு தடவை புருஷன் பைத்தியமாயிருக்கிறானேன்னு கொஞ்சங்கூடக் கவலையில்லே சவிக்கு கல் நெஞ்சக்காரி என்று சொல்லி வியந்திருக்கிறாள்.
இவங்க என்னை நல்லாக் கவனிச்சுக்க மாட்டாங்கன்னு என்கிட்டே ரொம்ப ஆசையாச் சொல்லியிருந்தார்... சொல்லிவிட்டுச் சற்றுச் சிரித்துக்கொண்டான் அமல் காரணம் சதீஷ்பாபு அவனுடன் பேசும்போது இவங்க என்று சொல்லவில்லை இந்த ராஸ்கல்கள் என்று குறிப்பிட்டான்.
அவளுடைய குரல் இனிமையா யிருக்குமே என் இப்படி ஆகிவிட்டது அந்த வறண்ட குரலிலேயே சொன்னாள் சவி அவர்தான் நீ பரிமார்ற வரைக்கும் பொறுக்கலியே தானே கொண்டுவந்து வச்சிக்கிட்டு... அந்தப் பேச்செல்லாம் வேண்டாம்.
சவி நீ அளவுக்கு மிஞ்சி அநாகரீகமா நடந்துக்கறே எல்லாத்துக்கும் ஒரு எல்லை இருக்கணும்.. இன்னிக்குக் கோவிச்சுக்கிட்டு அவரைப் பட்டினி போடறே நாளைக்குச் சாப்பாடு போடத்தானே வேணும்?
அவன் இவ்வளவு நேரமாகக் கீழே திரும்பி வராதது கண்டு மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று யோசிக்கவில்லையே அவன் அவர்களிருவருடைய பழைய வரலாற்றை மற்றவர்கள் மறந்திருப்பார்களா?
ஒண்ணும் சொல்ல வேண்டாம் அமல் ஒன்னைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கறேன் கல்யாணப் பொண்ணும் பிள்ளையும் மண வறைக்குப் போயிருக்காங்க.
எல்லாத் துக்கும் ஓர் அளவு உண்டு இருக்கணும் இன்னும் சில மணி நேரம் இந்தக் குளிர்ச்சியான இருட்டில் அமிழ்ந்திருக்க முடிந்தால் அவள் தான் இழந்து போன பலத்தை மீண்டும் பெற முடியும்.
மறுநாள் காலையில் எழுந்திருந்து கீழே போய் இயற்கையான குரலில் சொல்ல மடியும் நேத்திக்குக் கல்யாண அமர்க்களத்திலே ஒங்களைத் தொந்தரவ பண்ணலே ஆனா இனியும் சொல்லாமே இருக்க முடியாது.. மேலே வந்து பாருங்க.. இனிமே என்னென்ன சடங்குகள் செய்யணுமோ அவையெல்லாம் நீங்கதானே செய்யணும்.. அவர்களுடைய குடும்பத்தில் துக்க நிகழ்ச்சிகள் நேரும்.
அவளுக்குக் கல்யாணமானதும் அவளைப் புக்ககத்துக்கு அனுப்பும்போது சநாதனின் மனம் என்ன பாடுபடும் கல்யாணத்துக்கு மறுநாள் பிள்ளை வீட்டுக்காரர்களும் வேறு சிலரும் சுதாவைப் புக்ககத்துக்கு அழைத்துச் செல்லத் தயாராகிய போது சநாதன் விம்மி விம்மி அழுதான்.
ஒரு மாதத்துக்கு முன்னால் அப்பனும் பெண்ணும் விம்மி விம்மியழுவதைப் பார்த்து உணர்ச்சி வசப் பட்டுத் தாங்களும் அழுதுவிட்ட அக்கம் பக்கத்தாருக்கு அதைப் பற்றி நினைத்தாலே வெட்கமாயிருந்தது.
மிருகக்காட்சி சாலையிலே இந்த மாதிரி அசிங்கமெல்லாம் நடக்காது மனுஷங்களோட சமூகத்திலேதான் இப்படியெல்லாம் நடக்கும் என்று சிலர் சொன்னார்கள்.
ஒரு ஆம்பளையும் ஒரு பொண்ணும் எங்கேயிருந்தோ வந்து ஒரு சில நாளுக்குள்ளேயே நம்ம எல்லாரையும் முட்டாளாக்கிட்டு மாயமா மறைஞ்சு போயிட் டாங்களே அவங்க மேலே யாருக்கும் சந்தேகம் வரலியே ஆமாம் யாரும் அவர்கள் மீது சந்தேகப்படவில்லை.
அப்பன் மகள் இருவருடைய இந்தப் பரிதாப அழுகைக்குப் பின்னால் ஒரு மோசடிச் சதி சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பது அந்தத் தெருவாசிகளுக்கோ மாப்பிள்ளை வீட்டாருக்கோ தெரியவில்லை.
ஒரு மாதத்துக்குப்பின் ஒரு அந்தி வேளையில் மணமகனுக் குரிய குல்லாய் அணிந்துகொண்டு ஓர் ஏழைத்தந்தையின் பெண்ணைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு போனவர் தம் மனைவியைத் தேடிக்கொண்டு மாமனார் வீட்டுக்கு வருவார்.
ஆனால் சநாதனுடன் பழக்கமேற்பட்டு அவனுடைய வறுமை நிலையைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டபோது அவருக்கும் இந்த வயதில் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஒரு துணைவியின் புன்சிரிப்பைப் பெறும் ஆவல் ஏற்பட்டு விட்டது.
ஒருநாள் அவர் சநாதனின் அழைப்பையேற்று இந்த சந்தில் இந்த வீட்டுக்கு வந்து கொஞ்சம் பாயசமும் கொழுக்கட்டையும் சாப்பிட்டுவிட்டு ஒரு குமரிப் பெண்ணின் சுமையிலிருந்து சநாதனை விடுவிக்கத் தீர்மானித்து விட்டார்.
தன் சாதியைச் சேர்ந்த ஒர் அழகான ஏழைப்பெண் இந்த மாதிரி கல்யாணத்துக்கு வழியின்றி இந்த இருட்டுச் சந்தில் முடங்கிக் கிடப்பதைப் பார்க்க அந்த மனிதருக்குப் பொறுக்க வில்லை.
நைஹாட்டி கணேஷ் வஸ்திராலயாவின் முதலாளியான அவர் சநாதனுக்கு ரொக்கப் பணம் ஐநூறு ரூபாயும் கல்யாணத்தில் செய்யவேண்டிய தானப்பொருள்கள் வாங்கப் பணமும் பெண்ணுக்குப் பத்துப் பவுன் நகையும் கொடுத்து பெண்ணை கல்யாணம் செய்துகொடுக்க சநாதனைச் சம்மதிக்கச் செய்தார்.
இங்கே பாட்பாராவில் அவர்கள் சநாதன் சென் சுதா என்ற பெயர் களோடு சிறிது காலம் வாழ்ந்து அப்பனும் பெண்ணுமாக ஓர் அதிசய நாடகமாடிவிட்ட மாயமாய் மறைந்து போய்விட்டார்கள்.
கள்ளங் கபடற்ற மூன்று பேர்களை இவ்வாறு ஏமாற்றிவிட்டு அந்த மோசக்கார ஜோடி இப்போது எங்கு மறைந்து கொண்டிருக் கிறதோ அப்னுக்கேற்ற பெண் பெண்ணுக்குத் தகுந்த அப்பன் இந்த மோசடியைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டே பாட்பாரா கிராமத்துச் சந்திலிருந்து திரும்பிப் போய்விட்டது போலீஸ்.
கணேஷ் வஸ்திராலயாவின் முதலாளி சுதாவின் சாந்தமான புன்சிரிப்பு தவழும் முகத்தை நினைத்துப் பார்த்து ஐயோ இப்படியும் ஒரு மனுசன் இன்னொரு மனுசனை ஏமாத்துவானா என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.
ஆனால் அதே சமயத்தில் பாட்பாராவாசிகளோ போலீசோ கணேஷ் வஸ்திராலயா முதலாளியோ கற்பனையில்கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒரு நிகழ்ச்சி ராணா காட்டில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது.
அங்கு ஒரு குடியிருப்புப் பகுதியில் ஒரு சிறிய வீட்டின் ஜன்னல் பக்கம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஓர் இளைஞன் ஒரு மோசடி வலையில் விழத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான்.
வீட்டுக்குள்ளிருக்கும் கரபி ஜன்னலருகில் நின்று கொண்டு மெல்லிய குரலில் வெளியே நிற்கும் ரமேஷைக் கேட்டாள் நீங்க ஏன் இங்கே மறுபடி வரீங்க?
எனக்கு வரப்போற மனைவியின் பெயர் கவிலே தொடங்குமாம் கரபி சிரித்துவிட்டுச் சொன்னாள் ஆனா நீங்க இப்படி தினம் ஜன்னல் பக்கம் வந்து நின்னா நாலு பேர் நாலு சொல்லு வாங்க.
வேறே ஒண்ணும் லாபமில்லே என்னால வராம இருக்க முடியலியே கரபி நீ என்னை முதமுதல்ல பார்த்த அன்னிக்கே எனக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு உன்கிட்டேதான் எனக்கு அமைதியும் சுகமும் கிடைக்கும்னு இதெல்லாம் உங்க மாதிரி பெரிய மனுசங்களோட கிறுக்குத்தனம்.
கரபி முகத்தை உம்மென்று வைத்துக்கொண்டு சொன்னாள் ஆமாஒரு பரம ஏழையோட பொண்ணை சந்தோசமா வச்சுக்க என்னவேணும் வருசத்துக்கு ஒரு ஜோடி புடைவை தினம் ஒருவேளைக்கு ரெண்டுபிடி சோறு.
ஒன்னை அலங்காரம் பண்ணி வச்சுக்கும்படி ஒனக்கு கஷ்டமில்லாமே ஒன்னை வச்சுக்கக்கூடிய அளவுக்கு என்கிட்டே காசு இருக்கு என்று சொல்லிய ரமேஷ் பக்கத்திலிருந்த ஒரு பணக்கார மார்வாடியின் மாளிகையைச் சுற்றிக்காட்டி அந்த வீட்டுக்காரன் மாதிரி நான் பணக்காரனில்லே நீயுமில்லே அதனாலே.. என்றான்.
ஒரு கௌரவமான குடும்பத்துப் பெண்ணைக் கல்யாணம் செய்துவைக்கணும்னா ரொம்பக் குறைச்சலா செலவு செஞ்சாலும் ரெண்டாயிரம் ரூபாயாவது ஆகுமே கரபியின் கண் மூலையில் சந்தேகமும் எரிச்சலும் தென்பட்டன என்ன யோசிக்கிறீங்க?
ஆனா இவ்வளவு சீக்கிரமா ஏற்பாடு பண்ற துன்னா.. நூறு இருநூறுன்னு பல எடத்திலே கடன் வாங்கறதைத் தவிர வேறே வழியில்லே என்று வருத்தத்துடன் சொன்னான் ரமேஷ்.
அந்தக் கிழவன் கல்யாணச் செலவுக்காக அப்பாவுக்க மூவாயிர ரூவா தர்றதாச் சொல்லியிருக்கான்.. ரமேஷ் தான் சாய்ந்திருந்த சைக்கிளின் கைப்பிடியைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டான்.
அவன் கரபியைப் பார்த்துச் சொன்னான் அந்தக் கல்யாணம் நடக்க விட மாட்டேன் கரபி அந்தக் கிழவனோட பணத்தைத் தொட வேணாம்னு நீ ஒன் அப்பாகிட்டே சொல்லி வை சைக்கிளின் மிதியை அழுத்தியவாறு அவன் உரக்கச் சொன்னான் கரபி எல்லாக் கல்யாணச் செலவும் என்னுது நான் இன்னும் பத்து நாளிலே வந்து உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக் கூட்டிக்கிட்டுப் போயிடறேன் ராணாகாட் வீட்டில் கலியாணச் சடங்கு அடக்கமான முறையில் நடந்தேறியது.
அந்தத் தெருவுக்கு வந்து வசித்த நாட்களிலேயே ஏழைத் தந்தையும் பெண்ணும் தங்கள் நடத்தை யால் தெருவாசிகளின் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டு விட்டனர்.
அவளுக்கு நல்ல முறையில் கல்யாணம் செய்து பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையிருக்காதா அவருக்கு இதன் விளைவாக அவர் பக்கிரியாகி விட்டார் பாவம் தன் பெண்மேல தான் எவ்வளவு பிரியம் அவருக்கு.. கரபி ரமேஷ் கொடத்த பணத்தில் நகை வாங்கிப் போட்டுக் கொண்டு அவனுடைய மனைவியாகப் புக்ககம் சென்றாள்.
தாரகேஷ்வர் பசீர்ஹாட் பாட்பாரா ஆகிய இடங்களில் நிகழ்ந்தது போலவே இப்போதும் கரபி தந்தையிடமிருந்து விடைபெறும் போது ஓர் உருக்கமான காட்சி அரங்கேற்றப்பட்டது.
இவ்வாறு ராணாகாட்டின் ஒரு தெருவில் வசிப்பவர்களின் கண்களை நீரில் முழுக்காட்டிவிட்டு விடைபெற்ற கரபி அன்று மாலையில் கல்கத்தாவின் பாக் பஜார் பகுதியில் ஒரு குறுகிய சந்தில் ஒரு சிறு வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாள்.
பிறகு திடீரென்று பொறுக்க முடியாத வேதனையால் துடிப்பவள்போல் அப்பா ஞாபகம் வந்தால் ரொம்பக் கஷ்டமாயிருக்கு எனக்கு.. இன்னும் அழுதுக்கிட் டிருப்பார் அவர் என்றாள்.
இந்த மாதிரிப் பொண்டாட்டி யாருக்கும் கிடைக்க மாட்டாள் கரபி தன் கையை அவனிடமிருந்து விடுவித்துக்கொண்டு வேறுபக்கம் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.
இவ்வளவு காலமாத்தான் ஓட்டல் சாப்பாடு சாப்பிட்டுக் கிட்டிருந்தேன் இப்போ நீ வந்தப்பறமும் ஓட்டல் சாப்பாடு சாப்பிடக் கொஞ்சங்கூடப் பிடிக்கலே எனக்கு.
கரபி ஏதோ நினைவில் ஆழ்ந்தவள்பொல் வேறு பக்கம் பார்த்தவாறு திடீரென்று சொன்னாள் நீங்க இந்த மாதிரி ஆசைப்படாம இருந்திருந்தா நல்லாயிருந்திருக்கும்.
ஒரு புதிய மணப்பெண்ணின் புதுக் குடித்தனம் தொடங்கும் மகிழ்ச்சி பாத்திரங்களும் கரண்டிகளும் எழுப்பும் ஒலியில் வெளிப்பட்டது.
புதுக் குடித்தனக்காரி தன் புதுப்புடவையின் தலைப்பை இடுப்பில் செருக்கி கொண்டு கையில் மஞ்சள் அப்பிக் கொண்டிருந்ததால் புறங்கையால் நெற்றியில் விழுந்திருந்த முடிக்கற்றைகளை விலக்கியவாறு சமையல் செய்தாள்.
ரமேஷ் எழுந்து நின்றான் சிரித்துக்கொண்டே அவளுடைய கையைப் பிடித்து அவளை வலுக்கட்டாயமாகத் தனக்கருகில் உட்கார்த்தி வைத்துக்கொண்டு சொன்னான் இனிமேல் இந்த மாதிரி வாய்ப்பு கிடைக்கறது கஷ்டம்.
ஒன்னோட ஒக்காந்துகிட்டு ஒரே தட்டிலே சாப்பிடற மகிழ்ச்சி வாழ்க்கையிலே இன்னும் எவ்வளவு தடவை கிடைக்குமோ யார் கண்டாங்க?
ஆமா வேலை யாருக்கும் தயவு தாட்சணியம் காட்டாது நான் எவ்வளவோ நாள் காய்ச்சலோட வேலைக்குப் போயிருக்கேன் ரமேஷ் தன் கடன் சுமையை மிகவும் அற்பமாகக் கருதுபவன் போல் சிரித்தான்.
இடுப்பில் செருகி யிருந்த புடவைத் தலைப்பைப் பிரித்துக் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு சொன்னாள் கேளுங்க நான் ஒங்களை ஏமாத்த வந்திருக்கேன்.
நான் ஒங்களோட குடித்தனம் நடத்த வரல்லே ஓடிப்போறதுக்காக வந்திருக்கேன் கரபியின் நடத்தையைப் பார்த்தால் அவள் ஒரு நாடகப் பாத்திரமாக மாறி வேடிக்கையாக நடித்துக் காட்டுவதாகத் தோன்றியது விளையாட்டுக்காக ரமேஷைப் பயமுறுத்துகிறாள் என்று தோன்றியது.
வெகுகாலத்துக்கு முன் ரமேஷ் பார்த்த ஒரு நாடகத்தில் இப்படித்தான் ஒரு ராட்சசி ராஜகுமாரியாக உருமாறி வந்து ஒரு ராஜாவை மயக்கிக் கல்யாணம் செய்து கொள்கிறாள்.
பிறகு திடீரென்று இதே மாதிரிதான் சற்றும் கூச்சமில்லாமல் தன்னைப் பற்றிய உண்மையை வெளிப்படுத்தி அந்த ராஜாவைப் பயமுறுத்து கிறாள்.
நீங்க போலீசைக் கூப்பிட்டு என்னைப் பிடிச்சுக் குடுக்க மாட்டீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும் நீங்க அசடு திராணி யில்லாதவர் என்று சொல்லிவிட்டுக் கரபி தன் நகைகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றித் தரையில் வைக்கத் தொடங்கினாள்.
இந்தாங்க ஒங்க ஆயிரத்தைநூறு ரூவாயாவது தப்பிச்சுது.. இப்போ என்னைப் போகவிடுங்க சற்றுநேரம் பேசாமல் யோசனையிலாழ்ந்திருந்தான் ரமேஷ்.
சீ பொண்ணா யிருந்துக்கிட்டு அப்பாவையே ஏமாத்திட்டியே மோசக்காரி.. பிரபாத் பாபு ஜன்னல் வழியே எட்டிப் பார்த்து எழுதிக்கிட் டிருக்கீங்களா?