sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
வெண்முத்துக் குடை குளிர்நிழல் அளிப்ப அழகியசாமரகள் இரட்ட மகரந்த மணம் கம்ழும் மலர்களைச் சூடிய கூந்தலையுடைய மயிலனைய மகளிர் நடனமாட நிறம் விளங்கும் இசையை வீணை வல்லோர் அமிழ்தம் எனப் பாட வானுலகம் செழிப்புடன் விளங்க சிங்காதனத்தில் வீற்றிருந்து அரசு செய்யும் திறலோனாகிய இந்திரன்.
விண்ணம் விண்ணுலகம் அன்னம் போன்ற மெல்லிய சாயலை உடைய பெண்ணரசியாம் அகலியையின் பொந்துகள் போன்ற சுணங்கு படர்ந்து பூரித்தெழுந்த முலைகளாகிய களிறும் அல்குலாகிய வலிய தேரும் கூர்மையான விழிப்படையும் செய்யும் போரில் சிக்கினான்.பிதிர் பொடி.
குவளை மலரினைப் போன்ற கரிய கண்கள் சிவக்கவும் பசிய தெள்ளமிழ்தம் நிகர்த்த எச்சிலை ஒழுக்கும் பவளத்துண்டு போன்ற வாயிதழ்கள் வெளுத்து விளர்க்கவும் பெருத்து இரண்டாய் சுணங்காகிய தேமல் பூத்த வெண்முத்துமாலை புரளும்முலைகள் நசுங்கவும் பெருத்த நிதம்பமாகிய கடல் பொங்கவும் கவளவுணவு விழுங்கும்களிறும் பிடியும் எனத் தக்க சமயம் நோக்கிப் புணர்ந்தனர்.
கரிய குளிர்ந்த பெரிய கண்களையுடைய தேவமகளிர்தம் நீண்ட கழுத்தில் மங்கலம் நிறைந்து தழைத்தோங்க ஒலிக்கின்றகடலில் வெப்பத்துடன் தோன்றிய ஆலகால நஞ்சு நிறைந்த மிடற்றினரின் திருவடித் தாமரைகளி தம்முடைய சிந்தையை நிறுத்தும் ஒழுக்கமுடைய கௌதம முனிவர் அந்தக் களவினை அறிந்து.
துன்பம் கெடக் காமம் வெகுளி மயக்கம் எனும் மூன்று குற்றங்களையும் வென்று தெளிந்த ஆனந்தக் கடலில் குளிக்கும் தவச் செல்வம் உடைக கௌதமனார் இட்ட சாபம் பற்றியதும் ஆயிரம் யோனி உடலிற் கூடித் துன்ப்ப்பட்டு உயிர் வருந்திப் பொலிவு அழிந்து அறிவழிந்தான் நந்தாவிளக்குப் போல அழகு கொழிக்கும் தேவமகளிர் நடனம் ஆட இளமை கொழிக்கும் இந்திராணி அருகில் வீற்றிருப்பத் தேவர்கள் திரண்டு ஏவிய பணி செய்யச் சிங்காதனத்தில் வீற்றிருக்கும் இந்திரபதவி வேண்டானாகி நாணம் மிகக் கொண்டு மேருமலையை அடைந்தான்.
அங்கு நீர்வளம் மிகுந்து அழகு பரப்பி நூறு யோசனை தூரம் விரிந்து குளிர்ந்து வெண் திரைகள் வரிசையில் தவழும் பெரிய பொய்கையில் வண்டுகள் இசையுடன் மொய்த்துத் தாதருந்தும் பொற்றாமரையன்ன மலர் மொட்டகத்தில் மறைந்திருந்தான் மேன்மையுடையஃ மறைவனுடைய மனைவியின் முலையுடன் கூடிய ஆசை தணியது அந்தக் கொங்கையை ஒப்பது இது என்று அத்னுடன் கலந்து வாழ்பவனைப்போல முகிழ்த்த நறுமணமுள்ள தாமரை மொட்டின்கண் ஒளிந்து கொண்டு அவன் இருக்கவே தேவர்கள் தங்கள் தலைவனைக் காணாது உளம் திகைத்தார்கள்.
துங்கம் உயர்ச்சி தங்களுடைய அரசனைக் காணாமையினாலே கலங்கிய தேவர்கள் இந்திராணியுடன் வினையனைத்தும் நீங்கி தவத்தால் மேம்பட்ட வலிமையுடைய முனிவனைக் கண்டார்கள்.
சுரிசங்கு அலறிவயிறு உளைந்து தோற்றும் நித்திலம் சுரிந்த சங்கு ஓலிட்டு வயிறு நொந்து தோற்றுவித்த முத்து வெண்மையான முத்து ச்சியின் நகைக்கு உவமை.
மணமிக்க கற்பக மலர்களைச்சொரிந்து முனிவனின் திருவடிகளில் வீழ்ந்து முறையிற் பணிந்து துயரங்களையெலாம் ஒழிக்கும் கருணையுடைய குருவே இறைவா வலர்ரியினைக் கொன்ற வலிய தோளன் இந்திரனைக்காணோம்.
அரக்கு விரிந்ததைப் போன்ற சிவந்த சடைமுடியுடைய அடிகளை மனத்தில் நினைந்து விரிந்த பிரயாகைகைப் புனலி விதிப்படி ஆடுக என்று உரைத்தான்.
ஆலமுண்டார் வதியும் காஞ்சிநகருக்கு உற்ற பெயர்களை செபிப்பாயாக எனக் கூறி அவனுக்கு அப்பன்னிரு பெயர்களையும் உபதேசமாகச் செவியிற் கூறினான் திருவருளிற் செலுத்தும் திருக்காஞ்சிப் பெயர் பன்னிரண்டும் மனைத்தில் எண்ணி ஓதி தெருள் உய்த்தருளும் ஏகம்பநாதரின் திருவடிகளை மனத்தில் இருத்தி மயக்கத்தினைத் தவிர்ந்த பெரும் பேற்றினைப் பெற்றான் தன் மேனியிலிருந்த யோனிகள் அனைத்தும் நீங்க பெரியகண்கள் எனப் பொலியக் கண்டான்.
காஞ்சி நகரின் மேன்மையை எண்ணுந்தொறும் பேரற்புதம் அனுபவத்திற் கண்டு இமையோரால் ஆயிரங்கண் மகவான் எனப்பாராட்டப் பெற்றுத் தேவமகளிர் வணங்கத் துறக்க நாடெய்தி வணக்கத்திற்குரிய சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருந்து அரசு புரிந்து வாழ்ந்தனன்.
ஆயிரம் கொம்புடை அயிராவதம் என்னும் மதயானைப் பாகனாகிய இந்திரன் காஞ்சிநகர்த் திருநாமங்கள் கூறி அளவிலாத பேறெய்தும் திறம் கூறினேம்.
இனி எமனும் நடுங்கப் பகையரசர் வலிமை முழுவதையும் அழிக்கும் அரசன் ஒருவன் பன்னிரு நாமங்களைக் கணித்து வரம் பெற்றது உரைப்போம் வெண்மையான தந்தங்களையும் நிலத்தில் தோயுமாறு நீண்ட துதிக்கையினையும் சினமிக்க முகத்தினையும் உடைய கவளம் உண்ணும் மதக் களிறுகள் கரிய மேகமும் அஞ்சுமாறு பிளிரும் முழக்கொலியுடைய சுவர்ணபுரம் எனும் நகரில் கருடக்கொடி உயர்த்தவனாகிய திருமாலினைக் நிகர்க்கும் வலிமையுடைய அரசன் இருந்தான்.
பகையரசர்கள் முழுதும் போரினில் தோற்றனராய் தளிர்த்தவனங்களில் மறைய போரிட்டு அவர்களுடைய நாடுகளை ஒருங்கே கைக்கொண்டு உலகமெலாம் இன்புற வேள்வி முதலிய அறங்களை வளர்த்து அறநூல்கள் தொகுத்த அறவழி ஆட்சி புரிந்தொழுக் நாளில்.
முன்பு செய்த தீவினையின் பயன் தொடங்கியதினால் குற்றமற்ற அமைச்சர்களின் அறிவுரைகளை மனதிற்கொள்ளாமல் பகற்பொழுதெல்லாம் சூதாட்டங்களிலும் இரவெல்லாம் மகளிர் தோள் நலமுண்டும் கழித்திருந்தான் செல்வத்தை யெல்லாம் ஒருசேர அழிக்கும் படையாகிய சூதிலும் முல்லையரும்பைநிகர்க்கும் வெண்மையான பற்களையுடைய மகளிர் போகத்தினும் பொருந்தின மனத்தினனாதலினால் அவனௌடைய செல்வம் எல்லாம் காவலிலாமையினால் உறங்குபவன் கைப்பொருள்போல அழிவுற்றன.
அரசுரிமை தன்னை விட்டு நீங்குமாறு சூதிலும் பெண் இன்பத்திலும் அரசன் வீழ்வதைக்கண்டு பகையரசர்கள் அவனை வெற்றி கொள்வதற்கு இதுவே தக்க தருணமென்று விரைந்து படையெடுத்து வந்து கடல் சூழ்ந்ததென முற்றுகையிட்டனர்.
பகைவர் வந்து முற்றுகையிட்டு அமர் செய்ய போரினை ஏற்றுச்சினந்து கூற்றேன ஆரவாரம் செய்து தன்னுடைய படையின் துணையொடு கடும்போர் செய்தனன்.
தன்மனைவியை அரதன கூடம் என்னும் வலிமையுடைய கோட்டையில் த்ங்க வைத்து தன்னுடைய நல்ல அமைச்சனை அவளைக் காக்கும்படி நிறுவி தான் தன் மனத்தில் விரும்பியதனை அடையும் பொருட்டு வேந்தன் வடதிசை நோக்கிச் செல்வான்.
வானுயர் மதுகை கட்டவிழ்ந்து தேன் பொழியும் தாமரை மலர்களின் மீதேறிவரிகளையுடைய சங்குகள் வாயலறி ஈன்ற முத்துக் குவைகள் வெண்மையான ஒளியை வீச மகளிரின் செவ்வாய் எனும்படியான ஆம்பல்கள் மொட்டவிழும் ஒட்டைகள் நெருங்கிய பழனங்கள் சூழ்ந்த வளநகர்கள் பல்வற்றிலும் அலைந்து திரிந்தான்.
வளமாக வளர்ந்திருக்கின்ற தினைப் புனங்களில் காவலிருக்கின்ற கர்ங்குவளை போன்ற மகளிர் கவணில் எறிகின்ற மணிக்கற்கள் வானத்திலிருந்து கலங்கி வீழும் விண்மீன்கள் போல் பிரகசமான ஒளிவீசும் சாரல்களையுடய குன்றுகளில் தழை வேய்ந்த குடிசைகள் இருக்கும் ப்ல சிற்றூர்களில் சுற்றி அலைந்தான்.
இளமகளிரின் அழகிய நடையைக் இளமையான அன்னப்பறவைகள் கற்கும் சுரபுன்னை சோலைகள் சூழ்ந்த பக்கங்களில் தோணிகள் கூட்டம் அலைகளை விலக்கிக் கொண்டு வந்து பொருள்வளம் ஓங்குகின்ற இனிய துறைகளையுடைய நெய்தல் மரங்களை வேலியாகக் கொண்ட வளமான பதிகள் தொறும் சுற்றி அலைந்தான்.
உணவின்மையான் மெலிந்த யானைக்கூட்டம் நீர் வேட்டு சுழன்றுதிரிந்து தாம் தோய்தற்கு நீர்நிலைகளைத்தேடித் தத்தம் துணையோடு வருத்தத்துடன் ஓடும் வெப்பத்தினால் காய்ந்த வழிகளில் செல்வோரை அச்சம் கொளும்படி வருத்திக் கவர்ந்தபொருளால் பசிதீரும் ஆறலைக் கள்வர் வாழும் ஊர்களில் சுற்றித் திரிந்தான்.
அவரையும் துவரையும் வரகும் மற்றும் புன்செய்வளம் மிகுக்க மான்கள் தம் பெடையுடனும் இனத்துடனும் மகிழ்ந்து விளையாடி தாழ்ந்த கிளைகளையுடைய குருந்த மரத்தின் நீழலில் கண்ணுறங்கும் பாடிவீடுகள் நிறந்த முல்லைக் காடுகளில் உள்ள நகர்களில் அலைந்து திரிந்தான்.அரில் .
சிள்வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கானில் ஆங்கு ஒரு நீண்ட வழியில் எல்லும் பொழுது கொடிகள் ஆடும் வள நகரின் செல்வம் முதலியவற்றைக் கவர்ந்துகொண்டு தன்னிடத்தில் முடிவில்லாத துன்பத்தை வைத்த பகைவர் போல நெருங்கிய வெப்பத்தால் உலகு சாம்பி அல்லல்படச் சூரியன் உச்சி வந்தனன்.
ஒளிரும் பேரொளிக் கதிர்களாகிய கைகளால் சூரியன் இறுகப்பற்றிப் புணர்ந்த கலவியினால் தம் பொலிவழிந்தனபோல் பழனங்களில் மெல்லிய தாமரை மலர்கள் செறிந்த இதழ்கள் வாடின.
வாள் ஒளி நித்ஹிலம் முத்து சூரியனாகிய கணவன் மறையும் செயலை வேறொரு பெண்ணின் தோளினைப் புணர மறைந்து நீங்கியதெனக் கோபித்து வாடிக் கூம்பிய தாமரை மலரின் மணமுள்ள பதத்தைத் தடவி கூடும் ஆடவனைப் போல சூரியன் தன் கதிர்க்கையால் குளிர்ந்த நீரினை வற்றச் செய்யும்.
வழியிற் செல்வோரின் நீர் வேட்கையைத் தணிப்பதற்கு நீர் நிறைந்த குளம் தெளிந்ததைப் போல நீரைவிட்டு நீங்காத பசிய பாசியும் நீர்நிலையை விட்டு அகன்றது மெய்யறிவு விளங்கும்போது அறியாமையச் செய்யும் ஆணவமலம் அடங்குதல் போல.
நீர் நிலைகள் நீர்ப்பரப்பின் மேலே வெம்மையும் கீழ்ப்பால் பர்ந்தநீர் குளிர்ச்சியுமா விளங்கி நலம் பெறும் பொருட்டுத் திருஞான சம்பந்தரால் திருநீறு பூசப்பட்ட கூன்பாண்டிய மன்னனின் உடலை ஒத்தன.
ஞாயிற்றின் மிக்க கதிரின் வெப்பத்திற்கு அஞ்சிய நீர்வாழ் உயிர்களான மீன் முதலியன எஈரின் அடியில் மறைந்து வாழும் ந்லைமையை உடைய நீர்நிலைகள் கொள்ளையடிக்கின்ற கொடுங்கோலரசனைக் காணின் தெளிந்த அறிவுடையவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை ஒளித்து வாழ்கின்ற செயலை எடுத்துக் காட்டின.
அறியாமை நீங்காதவர் சிலர் நல்லறிவுடையவர்களைப் போல நடித்து மாணாக்கரை ஏமாற்றி வருத்துவது போல வருத்தும் நீர் வேட்கை உடைய மான்களை நீரென மயக்கி துன்பத்திற் செலுத்துவன அவ்விடங்கள்தோறும் பரந்த பேய்த்தேர்கள் கானல்நீர்.
குளிரினைப் போக்கும் ஞாயிறு உச்சிப்போதினை அடையும் அந்த வேளையில் தெளிந்த வெண்பளிங்கு தன்னிடைச் சேர்ந்த நிறத்தினை உறாத தன்மையை உயிர்களெலாம் வெயிலினால் தளர்ச்சி கொண்டு மனவூக்கத்தை முற்றுமாக நீங்கியதை நிகர்க்கும்.
ஒளியுடன் தன்னிடத்தில் தோன்றிய அழல் சுற்ருப் புறமெலாம் பற்றி எரியக் கிடந்த சூரிய காந்தக்கல் பரந்த சுடர் வெயிலில் வருந்திச் சாவதைக் காட்டிலும் படர்ந்த செந்தழலில்குளித்தல் நன்று எனக் கருதும் நிலையைத் தோற்றியது.
வெளியில் பரந்து கிடக்கும் வெயிலின் வெப்பத்தை விடத் தன்னின்னின்றும் தோன்றும் நெருப்பு குளிர்ந்ததெனச் சூரியகாந்தக் கல் கருதுவதாக் கூரியது தற்குறிப்பேற்றம் மணம் நாறும் பொன்னிறக் கொன்றை மாலையராகிய சிவபெருமானின் தாமரை மர்போன்ற திருவடியினின்றும் நீங்கித் தோன்றிய ஆருயிர் மீண்டும் அத்திருவடியை அடைதலைப் போல உச்சிப்போதச் சூரியன் அடைந்த போதுமெல்லிய மலர்களைப் பூக்கும் மரத்தினின்றும் நீங்கிப் படர்ந்த நிழலெலாம் மரத்தின் அடியை அடைந்தன.
வெப்பத்துடன் விளங்கும் கதிரொளி உச்சிப் பொழுதில் நீண்ட வழ்ச் செல்லும் மாந்தர்கள்போல் தன் அடியை அடைந்து அங்கிருந்து வெயில் சாய்ந்தபொழுது மரத்தடியை விட்டு நீங்கலால் நிழலும் வருத்தத்தைச் செய்யும் வெப்பஹ்தினுக்கு உடைந்து உள்ளம் தளர்ந்தது ஒத்தது வெப்பம் மிகுதியான உச்சிப் பொழுதில் அடியினை அடைந்து ஏனைய பொழுதில் துரம் அகலுதல் செய்கின்ற நிழல் சாவினைச் செய்யும் நோய் வந்த பொழுது நெருங்கியிருந்து அந்தத் துயரைச் செய்யும் நோய் நீங்கியபோது அகலும் தம்முடைய சுற்றத்தார் போன்றது.. நெருப்பினைப் போல ஒளியையும் வெப்பத்தையும் உமிழும் சூரியன் கிழக்குத் திசையில் எழுந்து மேற்கு நோக்கிச் செல்லும்போது கிழக்கு நோக்கிச் செல்வாரின் நிழற் கூட்டம் வருத்தும் வெப்புடைத் சூரியனோடு பகைத்ததொக்கும்.
நீர்நிலைகளில் நீருக்குள் இருக்கும் நீர் நிழல் அத்தகைய விகாரமுமின்றி எஞ்ஞான்றும் ஒருபடித்தாக இருத்தலால் அது மூவிலைச் சூலப்படையேந்திய சிவபிரானை நிகர்க்கும்.
தன்னுடைய உரிமை மனைவியாகிய தாமரை மலர் தோற்க அழகிய முகமலர் பொருந்தியுளார் என்று விரிகதிர்ச் சுடராம்சூரியன் கதிரால் வெப்பத்தைச் செய்து வருத்த அந்தச் சூட்டை நீண்ட குடையினைத் தலைக்கு மேல் பற்ரித்தடுத்தனர் வழிச்செல்வோர்.
பதிகர் வழிச்செல்வோர் சூரியன் தன்னுடைய வெப்பத்தினால் நிலத்தில் வாழும் உயிர்களையெலாம் அழகுற் உறங்கும்படியாகச் செய்து உறக்கம் அக்கினியின் செயல் என ஆகமம் உரைத்தலைப் புலப்படச் செய்தது.
நீர் தன்னை உள்வைத்துப் பாதுகாக்கும் நீண்டவுடல் வெயிலின் வெப்பத்தால் இன்னல் எய்துவதை ஒழிக்க வேண்டி உடலைப் போர்வையால் மூடுவது ஒப்ப ஆக்கையின் புறமெலாம் வேர்வையாய்த் தோன்றி வார்த்தது.
சூரியன் உமிழ்ந்த தழற் பிழம்பு கொத்தாக மலரும் கற்பகமலர் மணக்கும் தேவலோகத்தின் மேலும் விரவுதலால் அங்கு வாழும் தேவர்கள் யாவரும் வியர்வை இலாத உடலுடையவர் எனச் சொலப்படார் ஞாயிற்றின் வெயில் பரப்பிய வெப்பத்துடன் மெல்லிய காற்றும் கலந்து வீசி மேகம் உட்புகுந்தெழும் உயர்ந்தமாடங்களிலும் குளிர்ந்த மண்டபங்களிலும் மரங்கள் நிறைந்த சோலைகளிலும் பாய்ந்து அனலச் செய்தது.
நெருப்பு என அனலெழ வருத்திய வெயிலினால் தரை வெம்பின அடை கிழிந்து தேன் சொரிந்து வழியும் மலைகளும் வெம்பின கடற்கரையில் நிறைந்த மணல்களும் வெம்பின கடல் அலைகளும் வெம்பின இனிய குளிர் எப்பொழுதும் இருக்கும் பூஞ்சோலைகளும் வெம்பின.
மாதொருபாகரகிய சிவன் கங்கைநீரைச் சடையில் ஏற்றதுவும் பொன்னாகிய திருமகளை மார்பில் கொண்ட திருமால் கடலில் வீழ்ந்ததுவும் அன்னம் ஊர்பவனாகிய பிரமன் குளிர்ந்த நீரிலே மலரும் தாமரை மலர்மேல் இருப்பதுவும் இத்தகைய நண்பகல் வெயிலுக்கு வருந்தினமையாற் போலும்.
இவ்வாறு நண்பகற் பொழுது வந்திருக்கவே அரசன் ஒரு குளிர்ச்சி தரும் மரத்தடியை அடைந்து பலவித எண்ணங்களால் நெஞ்சுவருந்தி இருந்தனன்.
மூங்கில் போன்ற பருத்த தோள்களையுடைய மகளிரின் வீங்கிள் முலகள் தளர்ந்து கீழாகச் சாய்யும்தொறும் இளைஞர்களுக்கு அவர்கள் மீது ஆர்வம் குறைவதைப் போல சூரியன் மேலைக் கடலில் விழத் தாழுந்தோறும் பரந்த கதிர் வெப்பம் குறைந்து ஆறத் தொடங்கியது.
தேன் கமழும் அழகிய செவ்வியுடைய தாமரை மலரில் மகிழ்ந்து தங்கிய அன்னப் பறவைகளின் கூட்டம் அம்மலரைவிட்டு நீங்கி உயர்ந்தமரங்களில் உள்ள கூட்டினை நோக்கி பருதி வட்டத்தைப் போல நீங்கும் காட்சி சூரியன் தன் மனையாளாகிய தாமரைமலர் கூம்பும் தன்மை அறிந்து நீங்க்யதப் போல இருந்தது.
தாமரை யாகிய நங்கையின் முலையாகிய மொட்டினை வருடி மெல்ல மலரிதழ்ஆகிய வாயினின்றும் ஒழுகும் தேனாகிய எச்சிலை மாந்தி அவளுடன் கலந்த முறையால் முலையின்மேல் அணியப்பட்டிருந்த குங்குமச் சேறு தோய்ந்த நிறம்போலச் சூரியன் மேனி சிவந்தான்.
சேந்தான் சிவந்தான் மேற்குத் திசையில் மலைமுகடுகளை பகையாகிய இருள் செறிவும் குளிரைத் தோற்றுவிக்கும் பனியும் ஆகிய தோற்காத அவுணரைத் தொலைக்கக் கொடிய போரினைச் செய்யும் பொருட்டித் தன்மேனிமேல் சிவந்த கவசம் போர்த்தது போலிருந்தது எல்லோரும் போற்றும் தாமரை நாயகனாகிய சூரியன் சிவந்த நிறம் கொண்ட தன்மை.
மணத்துடன் அரும்பும் தாமரை மலரை மணந்த கணவனாகிய சூரியன் சிந்திய செந்நிறக் கற்றைக் கதிர்ரொளி வந்து தன்னைஎதிர்த்த அவுணர்களின் மார்பினை ஊடுருவி எடுத்த குருதி தோய்ந்த கூர் நுதி ஈட்டி போலும்.
இட்டு செலுத்தி மலையாகிய வளர்ந்த கொங்கையைத் தழுவி வாவிகளாகிய வாயில் ஊறும் நீரினை மாந்தி மகிழ்ச்சி தோன்றக் கலவி செய்த சூரியனாகிய தலைவன் தன்னை விட்டுப் பிரிவதைக் கண்டு கலங்கி அழகிய திசையாகிய தெய்வமகள் உடம்பில் பசலை கொண்டது போல தரையின்மீது பகல் ஒளிமழுங்கி பொலிவற்ற அந்தி வெயில் பரந்தது.அலமரல் என்பது எதிகை நோக்கி அளமரல் என ஆயிற்று.
பகலொளி தரையை விட்டு அகன்று நிலாமுற்றங்கள் மாடங்கள் ஆகியவற்றைப் பற்ரி பூஞ்சொலைகள் வாவிகள் மலைகளில் ஒளிரும் காட்சி தனக்குக் கடமைப்பட்டு அருளும் சூரியன் தன்னைஇட்டு எங்குச் செல்கின்றான் என்று பார்ப்பதற்கு மேலேறியது ஒக்கும்.
செறிந்த ஒளிக்கதிர்கற்றை உற்ற சூரியன் ஆகாயத்தை விட்டு நீங்கி செந்நிற ஒளி எறிக்கும் கடற்பரப்பினில் விளங்கும் தோற்றம் அழகியமன்மதன் போர் செய்காலம்நெருங்கியது என்று பேரொலி எழுமாறு குணில் அறையும் முரசம் தீயினிற் காய்தலை ஒக்கும்.
இருள் போலப் பரந்த கரியகடலாகிய வெல்லுதற்கு அரிய இராகு என்னும் பாம்பினால் மெல்ல மெல்ல விழுங்கப்பட்டுஒளிப்பிழம்பினை உமிழும்சூரிய தேவன் தன்னுடைய பலவாகிய ஒளிகதிர்க் கரங்கள் கூப்பிப் பைப்பைய மறைந்து கடலில் புகுந்து மறைந்தான்.
இவ்வாறு சூரியன் மறைந்த சமயத்தில் அரசன் எழுந்து பகைவர்கள் மூட்டி விட்ட கவலைத் தீ அவன் உள்ளத்தை வருத்த வஞ்ச மனத்தவான சிங்கம் புலி கரடி மான் முதலிய காட்டு விலங்குகளல்லால் மாந்தர் இயங்குதற்கரிய வழியில் செல்லும் போதில்.
உயிர்களெல்லாம் தத்தம் இடங்களை நாடிச் செல்லும் மயக்கங்கூர் மாலை மலைபோன்ற வலிய தோள் கொண்ட அன்புடைக் கணவரைப் பிரிந்திருக்கும் மகளிருக்கு நெருப்புமாய் தலைவருடன் கூடியிருப்பவர்களுக்கு மணங்கமழ் அமுதமுமாகிச் சார்ந்தது.
தனக்குப் பகையாகிய தண்ணீருக்கெலாம் அரசனாக இருப்பவன் இவனாம் என்னும் நினைவில் பொருது வெல்வது கருதி தனது ஒளிமிக்க தழல்களகிய படைகளையெல்லாம் மேற்குத் திசைத் தலைவனை எதிர்த்து நிற்க வைத்தாற் போலச் செக்கர் வானம் முகிழ்த்தது.
மேற்றிசைத்தலைவன் வருணன் மேற்குத் திசையில் படர்ந்து நிறையும் இருளாகிய பகையை ஓட்டபோகும் உத்தமாரசனாகிய சூரியன் தெற்குத்திசையில் பெருகும் இருட்பகைஞன் பின்னர் வந்து வருத்தாதவாறு தன் ஒளியைக் காவல் வைத்துச் சென்றதுபோல் செக்கர் வானம் வந்து வாய்த்தது.
மன்மதன் பிரிந்திருக்கும் காதலர்கள்மேல் செலுத்துவதற்குத் தன்னுடைய அம்புகளைக் கூர்மை செய்ததைப் போலத் தாமரை மலர்களெல்லாம் குவிந்து கூம்பின.
வினைமேற்கொண்டு பிரிந்த கணவர் குதிரை பூட்டிய தேரினை ஊர்ந்து இல்லம் புகுதலினால் மகிழ்ச்சி மிக்க அழகிய மகளிருடைய அமுதமூறும் தமக்குநிகரான முறுவலுக்கு அஞ்சி கூருடைந்தால் என்னும்படியாக மலர்ந்தன வாசனைமிக்க முல்லைமலர்கள்.
நகைபற்கள் பருத்த இளமையான முலையுடையவர்களுக்கும் வலிய களிறு போன்ற காளையருக்கும் நெருங்கிய கலவிப்போர் செய்விக்கும் பொருட்டு கரும்பு வில்லினையுடைய மன்மதனின் படையெழுத்தி ஆரவாரம் என குளிர்ந்த பூஞ்சோலையிலுள்ள புல்லிய குடம்பைகள் தோறும் பறவைகள் முழங்கின.
குற்றமற்ற பருதி வட்டம் சகரரால் தோண்டப்பட்ட மேலைக்கடலில் மூழ்கிய பின்னர் தலைவரைப் பிரிந்திருக்கும் மெல்லியலராகிய மகளிரினழகிய முகம் வாடிக் கூம்பி கவிஞர்கள் மகளிரின் முகம் தாமரை என்று உருவகம் உவமம் கூறும் ஒப்பற்ற பொருளை விளக்கிற்று.
கடலில் குளிப்பவனைப் போல மறைந்து சூரிய தேவன் மகளிரின் தாமரை மலர் போன்ற எழிலினைக் கவரும் பொருட்டுப் பல்வேறு உருவு கொண்டு வந்தது போன்றது வீடுகள்தோறும் விளக்குகளின் கூட்டம்.
அத்தகைய பொலிவற்ற மாலைக் காலத்தில் வழக்கம்போல அந்திநேரத்தில் வினைகளை யொழிக்கும் கடன்களைச் செய்து முடித்து மேல்வரும் வழியில் நடக்கும் அரசன் நல்ல நிமித்தங்களைக் கண்டு இவை பயக்கும் நன்மை யாதோ எனஎண்ணிச் செல்லுங்காலை ஒற்றைச் சக்கரத் தேர் ஊர்பவனாகிய சூரியன் அசுரர் நாட்டினைக் கோபித்து மூட்டிய செக்கர் வானமாகிய தழலெரிப் பிழம்பு வெளியிட்ட கரியபுகை என நெருங்கி இங்குத் திரண்டது என்று இருளில் செல்லும்போது தலைவரைக் களவில் கூடுவார் கணவனை ஏமாற்றி வேறு ஆடவரிடம் செல்வோர் கண்கழண்டு சுழலும் ஆந்தை திருடர் முதலியோருக்கெல்லாம் அளவற்ற உவகை காட்டி ஏனையோருக்கு பெருந்துன்பத்தைக் காட்டி அரசன் துன்பமுற பேரிருள் வந்து தங்கியது.
விழித்திருந்தாலும் இமைத்திருந்தாலும் வேறுபாடின்றிச் சேஇந்திருக்கும் நீக்கற்கரிய கொடிய இருட்பொழுதில் மேலே செல்லுதற்கு அடிவைக்க இயலாதவன் தன்னுடைய ஆண்தன்மை செலுத்த வலிந்து சென்று யாரும் செல்லாத கடக்க முடியாத வழியில் சென்றான் நெருங்குதற்கு அரிய வனத்தில் செல்லத் தொடங்கி நெருப்பால் சுற்றிவளைக்கப்பட்டு வருந்தும் பன்னிருபடப் பாம்பொன்று பதைபதைப்பது கண்டான்.
தன்னைக் காப்பாற்றிய வேந்தனை நோக்கிப் பாம்பு வேந்தன் துன்பக்கடலைக் கடக்கப் புணையாய்த் தோன்றிய பற்றுக் கோடே பற்கள் தோறும் நஞ்சினை உமிழும் கொடியனேனையும் உயிர் பிழைக்கச் செய்த உதவிக்கு என்ன கைம்மாறு செய்வேன் எனக்கூறியது.
எந்த உயிராக இருந்தாலும் அது துன்பப்படும் காலத்தில் அதனைக் காப்பதே நல்லறம் என்று நினைந்து செய்தாய் என நன்றியாக முகமனான வார்த்தைகளைக் கூறு துன்பநோய்களைக் களைமாறு மேலும்சொல்லும்.
குன்றுகள் இரண்டெனத் திரண்ட அழகிய தோள்களையுடையாய் ஒலிக்கின்ற வ்லிய நெருப்பினில் சிக்கி உயிர் பிழைத்த யான் உலகம் புகழும் சங்கசூடன் என்ற பெயரினேன் நல்ல கல்வியுடையேன்.
துன்பநோய் முழுவதையும் ஒழித்து நல்வரம் தரும் காஞ்சிகுகை வாயிலில் வலிமையான காவல் கொண்டு உலகினர் பாம்பெனக் கூற இருந்த மாபதுமன் எனக்குத் தோழன்.
அவன் செவியறிவுறூஉவாக எனக்குக் காஞ்சியின் பன்னிரு நாமங்களும் உபதேசிக்க நான் அதனைத் தியானித்து கருடனின் பகை நீங்கி எங்கும் திரிதரும் ஆற்றலைப் பெற்றேன் பின்னர் ஒருநாள் இங்கொரு பிலத்தில் அழகிய் நாககன்னியொருத்தியின் பொதிந்த தோள் புணர்ச்சியால் புத்தி மயங்கி பற்று வைத்திருந்த காஞ்சிப்பதியின் பன்னிரு நாமங்களையும் தியானித்தலை ஒழிந்தேன்.
அந்தபாவத்தின் விளைவாய் நெருப்பாகிய கூற்றுவனின் வாயில் துன்பமுறும் சமயத்தில் போற்றுதலுக்குரிய அப்பெயர்கள் நினைவுக்கு வந்தன.
அப்புண்ணியப் பயனால் அந்தத் துயரை நின் வழி நீங்கினேன் மன்னனே எண்வகைச் சித்திகள் வேண்டினாலும் துன்பங்கள் தீர பர முத்தி வேண்டினும் வண்டுகள் மொய்க்கும் மாலையணிந்தவனே அவற்றைக் காஞ்சிப்பதியின் ஈராறு திருப்பெயர்களும் விரைவில் அளிக்கும்.
எய்த்தனந் அறிந்தேன் உயர்ந்த பத்தியுடன் விரும்பி அந்தத் திருநாமங்களை நான்காம் உருபாகிய கு என்பதனைக் கூட்டி முதலில் ஓம் எனும் பிரணவத்தைக் கூட்டி குற்றம் தீர்க்கும் நம அந்தமாகச் செப்புக பேதமில் சத்தியம் என்றும் மாறாத உண்மையாகிய பிரணவம் தாமரை நீலோற்பலம் செங்குமுதம் சண்பகம் அறுகு சுத்தான்னம் எள் நெய் பால் தயிர் பாற்சோறு கொள்ளுதற்குரிய பிறவும் கொண்டு ஆகமநூன் முறையில் எண்ணற்ற சித்திகளை அடையும் பொருட்டு காஞ்சித் திருப்பெயர்களாகிய மந்திரங்களை ஓதி ஆகுதி செய்ய அவை ஒன்றுக்குப் பத்தாக வளப்படும்.
ஆதலால் வேந்தனே காஞ்சிப்பதியில் இம்மந்திரங்களைக் கணித்துத் தங்குவாயாக அரசனே நீவிரும்பிய பயன் அனைத்தும் கிட்டும் எனவாழ்த்திப் பாம்பரசன் தன்னிரு பன்னிரண்டு வாய்களாலும் அரசனுக்குக்குக் காஞ்சிப் பதியின் பன்னிரண்டு திருப்பெயர்களையும் உரைத்துவிட்டுத் தன்னுடைய புற்றினை அடைந்தது திருக்காஞ்சியின் பன்னிருநாமங்களும் செவியிலறிவுறுக்கப்பட்ட அரசனின் முகத்தில் துள்ளும் ஒளியின் வனப்பினைக் கவர்ந்து கொள்ள மெலிதாகத் தோன்றுதலைப் போல வெண்மையான ஒளி பரப்பும் திங்கள் எழுந்தது ஆகாயம் அழகுபெற.
சக்கரவாளகிரி சக்கரத்தின் வட்டையாகவும் நடுவிக் நின்ற சந்திரன் சக்கரத்தின்குடமாகவும் சந்திரனின்கதிர்கள் சக்கரத்தின் ஆரைகளாகவும் காட்சியளித்தன.
சந்திரனின் நிலவொளி திசையெங்கும் பரந்தது நிலவு கரிய இருளாகிய போர்வையை நீக்கி தன் கதிர்க்கரத்தால் மெல்ல மெல்லிய புணரிகடல் யாகிய அல்குலைப் பலமுறைதடவி குன்றாகிய சிவந்த முலையைத் தடவித் திளைத்தலினால்.
வைகக மடந்தை பெரிதும் நாணி வெளிறினள் மதமிக்க தன் வேழமாகிய கார் மேகத்தை ஊர்ந்து சென்று மலரம்புகளைத் தொடுக்கும் கருப்பு வில்லுடையவேளாகிய மன்மதன் போர் செய்து அவ்வியானை களைத்தமைகண்டு அதனைத் தங்குதற்குப் பொருந்திய பாசறைக்கண் செலுத்திச் சென்று அங்கு அதனைக் கட்டிவைத்தது போன்றிருந்ததுஇருள் மிகுதி வெளியெங்கிலும் விட்டு நீங்கிப் பிரிந்து வண்டுக்கூட்டம் முரலும் சோலையகத்துக் குடி கொண்ட காட்சி.
தேன் துளிக்கும் மலர்க்கொத்துக்களைக்கொண்ட கற்பக மலரின் குளிர்ந்த மாலைகளை அணிந்த தேவர்கள் நெருங்கி அடைந்து கலைகள் நிறைந்த திங்களிடமிருந்து அள்ளிக் கொண்டு போகுந்தொறும் சிந்திய புத்தமுதத்தின் துளிகள் போன்றன வானத்தில் பூத்து விளங்கிய விண்மீன்களின் கூட்டம்.
பெருமையுடைய மதியை நோக்கித் தேவர்களைப்போல யாமும் அமிழ்தம் உண்ண வார்க்க என்று நீரர மகளிரெலாம் அழகிய பவளம் போலச்சிவந்த வாயினைத் திறந்தனர் என்று கூறும்படியாகத் தேன் வழியும் குமுதமலர்களின் கூட்டம் விரிந்தன நீர்நிலைகள் தோறும் தேவர்கள் முழுவதையும் அள்ளிச் சென்றுவிடாமல் தடுத்து எமக்கும் அமிழ்தம் சால நன்கு வழங்க நின்பால் அருளுடையாரிடம் இப்பொழுதே சொல்லுக என்று இரந்தற்போல அம்பல் மலர்கள்தோறும் வண்டுகள் பாய்ந்துமுரன்றன.
ஆம்பல் மலரைச் சந்திரனின் கிழத்தியர் எனல் கவி மரபு மலையெனத் திரண்ட தங்கள் தோளும் காதலியருடைய கச்சைக் கிழித்துப் புறப்பட்ட முலைகளும் இறுக மாந்தர் முயங்குமாறு மன்மதன் எய்யும் கரும்பு வில்லின் நாணோசை தெரித்து மிக்குஎழுந்ததே போல் செழித்த சோலைகள்தோறும் சுரும்புகள் ஆரவாரித்தன.
என்பதுகவி மரபு செந்தழல் சான்றாக மணந்த கணவரை வஞ்சித்த மாதர்கள் பசிய துகிலைத் தம்மேற் போர்த்துக் கொண்டு மரவரிசைகளின் நிழலிலே மறைந்து தாம் விரும்பிய மைந்தரைக் கலவிப்போரில் மடக்கும் பொருட்டுத் தெருப் பக்கங்களில் நடந்தனர்.
கரிய ஆகாயத்தில் உள்ள சந்திரனின் கலையமிழ்தத்தினை இனிது மாந்தும் தேவர்கள் நிரந்தமாகப் பொறாமைப்படும்படியாக மாசற்ற முகமாகிய திங்களின் வாக்காகிய தெள்ளமிழ்தத்தை உண்டார் முலைக்கனத்தால் இறும் இடையுடைய இளைய மகளிரும் இளைஞரும் தம்முட் கூடி.
இத்தகைய அழகு நிறைய இரவு நீங்கலோடும் அத்தகைய கானத்தில் தங்கிய அரசன் பூஞ்சோலைகள் நிறைந்த காஞ்சிவளநகர் அடையும் வழியினை அறிந்து புறப்பட்டான்.
சிலகாவத்ம் கடந்து செல்லும்போதுகொவ்வைக்கனியிதழ்பவளச் செவ்வாய் அழகியகூந்தல் மகளிர்வருந்து நெஞ்சு வெதும்பிச் சேரிப் பரத்தையர் மாட்டு நுகர்ச்சி விரும்பிச் சென்ற கணவர்களிடத்துகொண்ட துனியுடன் தங்கும் வைகறை வந்தது.
ஆற்றல் வேண்டுநர் எல்லாம் அரனை யன்பினால் போற்றி இந்த மந்திரத்தை ஓதுக என்னல்போல் கார்க்குருவிகள் வரிசை வரிசையாக இருந்து மந்திரந்தன்னை உரைத்தன.
கடலைத் தன் ஆளுகைக்கீழ்க் கொண்டு வர சூரியன் வரவினை அறிந்து நெஞ்சம் வருந்தி கவலைநோய் கொண்டு வாடியதைப்போல் மென்மெல இரவில் ஒளிசெயும் சந்திரனைன் நிலவொளி மழுங்கியது.
சழங்கிய்து வாடியது இரவுசெய் கதிரொளி இரவில் கதிரொளி வீசும் நிலவு தலைவர்கட்கு வந்தது தலைவியருக்கும் வந்து சேரும் என்னும் சொல்லைப் புதுக்கினாற்போல் குளிர்வெண்மதி யின் ஒளி தேய்ந்து அழியுந்தோறும் விண்மீன்களும் ஒளிமழுங்கித் தேய்ந்தன.
விண்மீன்களைச் சந்திரனின் மனைவியர் எனல் கவி மரபு நீக்குதற்கு அரியதாகிய கரிய இருள் வயிறு நிறைய ஒளியை உண்டு மீத்து வைத்தது போல அழகிய மாளிகைகள் தோறும் ஏற்றிய வரிசையான விளக்குகள் எல்லாம் ஒளி நீங்கின.
தலைவனாகிய தான் வந்து சேர்ந்திடாமுன்னம் உயிர் நீங்காதவண்ணம் தன் வருகையை அறிவித்துத் தாமரை மலராகிய தலைவியைத் தேற்றச் சூரியன் விடுத்த தூதெனெச் சிவந்த அழகிய அருணன் வந்து விளங்கத் தோன்றினான் இப்படியாக வைகறைப் பொழுது வந்து சேரவே விரைந்து வழிச்செல்லும் வேந்தன் காலைக்கடன்களையெல்லாம் விரைவில் செய்து முடித்தான் தன்னைப் போல அந்தக் காலையும் அங்கு வந்து சேர்ந்தது என்று.
வடதிசை நோக்கிச் சென்ற வாக்கின் மன்னராகிய அப்பாடிகள் அங்கிருந்த பொய்கையில் இழிந்து திருவையாற்றுக் குளத்தில் எழுந்தமை நிகர்க்க சூரியன் மேற்றிசைக்கடலில் விழுந்து குணதிசைக் கடலில் தோன்றியது வாக்கின் மன்னர் திருவையாற்று வாவிநீரின் மேல் எழக் கண்ட மெய்யன்பர்கள் முகம்போல மலர்ந்தன தாமரை மலர்கள் ஆம்பல்கள் தீக்குணப் பரமதத்தவர் போலச் சாம்பின நீண்ட வழி சென்று அருந்தினை ஈறு இலாதவனே இதனை உண்டு களைப்பு நீங்குக என்று சூரியன் முன்னர் தனித்தனி இருந்து அந்தணர் மந்திரமோதி குவிந்த கரங்களில் நீர் ஏந்தினர்.
இதழ்கள் சூழ்ந்த தாமரை மலர்கள் பூத்த குளிர்ந்த தடாகங்கள்தோறும் தோலினைச் சூழ்ந்த சிறகுகளையுடைய அன்னக் கூட்டம் சென்றன.
இத்தகைய பல வளமுஞ் செறிந்த காலைப் பொழுதில் மன்னவன் எழுந்து பலமலைகளும் கானகமும் கரும்புக் கழனியும் கடந்து நெருங்கிய மலர்ப்பொழில்கள் சூழ்ந்த காஞ்சித் தொன்னகரை அடைந்தான்.
பிறப்புக்குக் காரணமான வினைத்தொகையினை ஒழித்தருளும் காமக்கோட்டத்தை விருப்பத்துடன் நெருங்கி மணம் வீசும் குழலுடைய உமைஅம்மையை மிகப்போற்ரி உள்ளகத்திருத்தினன் காஞ்சியின் பன்னிரு நாமங்களையும் தியானித்தனன்.
செல்வம் நீண்ட ஆயுள் அகியனவும் பிற நன்மைகளும் பெறுக அருளலும் அவற்றைப் பெற்று நீங்கி சிறந்த தன் நாட்டிடைப் புகுந்து போரிட்டு பகைஞரை வென்று எங்கும் தன் வெற்றிச் சக்கரம் சென்றுருள வீற்றிருந்து நாட்டினைக் காத்தனன்.
கன்னி காப்பெனும் அந்நகரின் பெயருள் காஞ்சி என்னும் மேன்மையான அரிய நற்பெயரினை ஒரு வேதியன் கேட்டுத் துன்பம் நீங்கி நினைக்கமுடியாத பேறு பெற்றதுவும் கூறுவோம்.
தங்களிடம் உல்ல பொருளை மறைத்தறியாத சிறந்த குணமுடையவர்களிடம் சென்று முறைப்படி இரந்து சுற்றத்தாரொடு பசி தீர்ந்து இன்னுயிர் ஓம்பினன்.
பாழ் ஆர்வம் பாழினைச் செய்யு ஆர்வம் கண்ணுக்கழகிய வளம் படைத்த காசிநகர் சென்றடைந்து பலவருடக்கள் அங்கிருந்துவேண்டுவார்க்கு வேண்டும் வரம்தரும் கங்கை நதிபுனித தீர்த்தம் ஆடுவாரிடம் பலசிறந்த தானங்களை விரும்பிப் பெற்றும் சூரிய கிரகணத்தன்று பிராயச்சித்தம் செய்வோரின் பாவம் நீக்கும் தானங்கள் ஏற்றும் செல்வம் மிகுதலால் பொஉள்மேற்கொண்ட பேராசை பெரிதும் அமைந்து தன்னுடைய திருநகரத்திற்குத் திரும்ப வேண்டி ஈட்டிய பெருஞ் செல்வத்துடன் நகரங்கள் பல கடந்து ஒரு மரநிழலை அடுத்துத் தங்கியபொழுது அவனுடைய வாழ்நாள் தீரவே நிலத்தின்மீது வீழ்ந்து உயிர் துறந்தான்.
பலவகையான தானங்களும் ஏற்ற கொடும்பாவத்தால் அளவிலாத துயருக்கு இருப்பிடமான அரக்கவுருவில் சிக்குண்டான் மிக வருந்தித் திரட்டியும் அப்பெருஞ்செல்வத்தால் அம்மறையவன் எப்பொருளையும் அடைந்திலன்.இறந்தபொழுதுநற்கதியடைந்திலன்.