வெட்கம் கெட்ட ஊடகங்களும் அதைக் கேள்வி கேட்காமல் பிரசுரித்துப் பரபரப்பைக் காசாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன அந்தப் பையனுக்கு காதலிக்கும்போது பதினேழு வயது என்பதும் புனிதமான டீச்சர் காதலிக்கலாமா என்பதும் என்ன வகையான வாதம் என்பதை நான் சொல்லவேண்டியதில்லை மொத்தத்தில் இளவரசுகளும் சங்கர்களும் செத்துப் போகிறார்கள் திவ்யாக்களும் கௌசல்யாக்களும் பிணமாய் வாழ்கிறார்கள் சொந்தக் காலில் நின்று எதையும் எதிர்கொள்ளும் வயது வரும்வரை காத்திருந்து உடலையும் அழகையும் மீறிக் கொள்ளும் காதல் வெல்லும் வாய்ப்புகள் ஓரளவு எனில் பொருளாதார சுய சார்பு வந்ததும் எதையும் சமாளிக்கும் துணிச்சலுடன் உணர்ந்து அனுபவித்து உண்மையாய்க் காதலியுங்கள் சாதிப் பாகுபாடுகள் தீர மற்ற வலுவான விஷயங்கள் மாறும்வரை காதலை ஒரு ஆயுதமாய் எடுக்கச் சொல்பவர்களைவிட்டு கொஞ்சம் விலகியே இருப்பது நல்லது சிதம்பரத்தில் இருந்த அந்தக் கல்லூரியில் .. படித்துக்கொண்டிருந்த மாணவன் மிக நன்றாகப் படிக்கக்கூடியவன் கூடப் படிக்கும் உள்ளூரில் வசித்த அப்போது கல்வியில் ஆதிக்கம் செலுத்திய உயர்ந்த ஜாதி மாணவன் ஒருவர் அவருக்கு மிக ஆப்தர் அந்த உயர் ஜாதி நண்பரின் தாயார் ஒரு பாத்திரத்தில் பசுஞ்சாணம் கலந்த நீரை எடுத்துவந்து அந்த மாணவர் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் தெளித்ததோடு நீங்களாக எழுதிக்கொண்ட வேதங்களை வைத்து எங்களை விட உயர்ந்தவர்கள் என்று கற்பனையில் வாழ்வது உங்கள் விருப்பம் அவருக்குக் கல்யாணம் ஆகி முதலில் ஆண் குழந்தை பிறந்த மறு வருடமே இரண்டாவதாய் ஒரு பெண் பிறக்க இரண்டு குழந்தைகளையும் சமாளிக்கமுடியாமல் பாட்டி வீட்டில் வளர்ந்தது முதல் குழந்தை நான்காவதாய் அப்பாவோடு பணியிட மாறுதல்களால் ஊர் சுற்றிக்கொண்டிருந்த பெற்ற தாய் இந்தக் கணக்கிலேயே இல்லை அப்பாவும் அம்மாவும் தங்களோடு வந்துவிட அழைக்க மகன் பிடிவாதமும் இடைப்பட்ட காலத்தில் உள்ளூரிலேயே வாழ்க்கைப் பட்டிருந்த சித்தியின் கண்ணீரும் வெல்ல இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் அங்கேயே படிப்பைத் தொடருவது என்று முடிவு ஏகமனதாக எடுக்கப்பட இரண்டுநாட்கள் அம்மாவும் அப்பாவும் அங்கேயே தங்கி தங்கை தம்பியோடு அவர்கள் மட்டும் ஊருக்குப் போவது என்று முடிவானது வாசலில் உட்கார்ந்து கையேந்தி வாங்கிச் சாப்பிட்ட மாதாரியை மகன் ஒருமையில் அழைப்பதையும் அவர் அப்போது அவருக்கு நிச்சயம் அறுபது வயதிருக்கும் அவனை சின்ன முதலாளிங்க என்று மரியாதையோடு விளிப்பதையும் கை படாமல் அவர் ஏந்திய கையில் மகன் உயரத் தூக்கி நீர் ஊற்றுவதையும் அதை எல்லோரும் இயல்பாய் எடுத்துக்கொள்வதையும் அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவர் யோசித்துப் பார்த்தேன் நான் வேலை செய்யும் பள்ளியில் படிப்பதே இவன் எதிர்காலத்துக்கு நல்லது அவ்வளவே அவர் சொன்னது ஊருக்கு வந்த மறுநாள் வீட்டுக்கு வந்த தோட்டியை மணி அண்ணா என்று தம்பி கூப்பிட்டுக் காபி கொடுத்தபோது விசித்திரமாக இருந்தது ஆனால் பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்பதில் தன்னளவில் உறுதியாக இருந்த அவர் அந்தப் பழக்கத்தை இம்மியும் மாற்றிக்கொள்ளவில்லை எனக்குத் தெரிந்து அவர் நட்புவட்டம் எல்லா ஜாதியிலும் வேரோடியிருந்தது எந்த இடத்திலும் ஏற்றத் தாழ்வை நான் பார்த்ததே இல்லை என்னைவிட அதிக மதிப்பெண் வாங்கிய கணேசனை பாப்பாரப் பயல் என்று நான் குறிப்பிட முதல்முறையாக அவரிடம் அறை வாங்கினேன் தான் யாரையும் கீழாக நடத்தமாட்டேன் என்பது மட்டுமல்ல தன்னை சிறுமை செய்த ஜாதியையும் தரக்குரைவாய்ப் பேசுவதை அவர் அனுமதித்ததில்லை இப்போது என் பையனிடம் நான் காட்டும் அன்பு நட்பில் பத்து சதவிகிதத்தைக்கூட வெளிப்படையாகக் காட்டியதில்லை அவர் ஒரே வீட்டில் பிறந்த அண்ணன் தம்பி இருவரில் தம்பி நோஞ்சானாக இருந்தால் அவனுக்கு அதிக அக்கறை காட்டவேண்டியது பெற்றவள் கடமைதானே என்பது அவர் வாதம் ஆரோக்யமாக வளர்ந்துவிட்ட அண்ணன் கொஞ்சம் விட்டுக்கொடுத்தே ஆகவேண்டியது விதி என்றவரிடம் எத்தனை நாளைக்கு என்று கேட்டால் எப்போதும் ஒரே பதில்தான் தலைமுறைகளாக வாய்ப்புக்கள் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு காலவரம்பு அமைத்து சலுகைகள் கொடுப்பதால் அவர்களை முன்னேற்றிவிடமுடியாது.