sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இளையவளே என் மகளே வெண்மை நிறத்தில் இருக்கும் மிகச் சிறந்த ஆடையை எடுத்து அணிந்துகொள் மென்மையான சிறந்த அணிகளை மார்பிலும் கழுத்திலும் அணிந்துகொள் கன்னத்தைச் செந்நிறமாக்கு முகத்தை அலங்காித்து இன்னும் அழகாக்கிக்கொள் இல்மாினன் என்னும் நித்தியக் கலைஞன் சம்போவையும் அதற்குப் பலநிற மூடியையும் செய்ய வந்திருக்கிறான்.
கொல்வேலைக் கலைஞனே அன்னத்தின் இறகு முனையிலிருந்து மலட்டுப் பசுவின் பாலிலிருந்து பார்லியின் ஒற்றைத் தானியத்திலிருந்து ஒரே ஆட்டின் கம்பிளி உரோமத்திலிருந்து உன்னால் சம்போவை ஒரு பலநிற மூடியுடன் செய்ய முடிந்தால் அதற்கு அன்பளிப்பாக என் மகளை உனக்குத் தருவேன் என்று அவள் சொன்னாள்.
லொவ்ஹியின் அழகிய பெண்ணான அந்த இனியவள் இப்படிச் சொன்னாள் வடநாட்டுக் கோழியாகிய நான் வேறொரு இடத்துக்குப் போய்விட்டால் அடுத்த ஆண்டுக் கோடை காலத்தில் குயிலிசையை இங்கே யாரப்பா கேட்பார்கள்?
நான் ஒரு சிறந்த சந்ததியில் வந்தவன் அல்லவென்றாலும் உயர் குடியில் பிறந்தவன் அல்லவென்றாலும் எனது உருவத்தினாலே அவளை வெற்றிகொள்வேன்.
கல் அரைபட்டு மாவாகும்வரை கல்லுலக்கை உடைந்து துகளாகும்வரை கல்லுரல் தேய்ந்து பொடியாகும்வரை நான் இந்தத் தீவைவிட்டுப் புறப்படமாட்டேன்.
நீ என்னை உண்மையிலே நேசித்தால் வாழ்நாளெல்லாம் உனது துணையாக்க எண்ணினால் உனது அணைப்பில் ஓர் இனிய கோழியாய் வைத்திருக்க விரும்பினால் எனக்கு நீ ஒரு சத்தியம் செய்து தர வேண்டும்.
இனிமேல் கிராமத்துக்குப் போகமாட்டேன் கிராமத்துப் பெண்களுடன் கூடமாட்டேன் அவர்களுடன் ஆடமாட்டேன் என்று நீயும் சத்தியம் செய்ய வேண்டும்.
இறைவனே உமக்கு நன்றி அடுப்பு மூட்ட ஓர் அாியவளை நூல் நூற்க ஒரு நல்லவளை துணி நெய்ய ஒரு தூயவளை ஆடைகளை வெளுத்து அழகாக மடித்து வைக்க ஓர் ஆசை மருமகளை எனக்குத் தந்தீரே ஆண்டவரே எல்லாப் புகழும் உமக்கே உாியது என்றாள் அவள்.
கோபத்தில் வெகுநேரம் குமைந்து கொண்டிருந்த அவன் தன் தாயிடம் முதிர்ந்த என் தாயே குயிலிக்கி கிராமத்துக்குப் போய் எங்கள் ஒப்பந்தத்தை மீறிவிட்டாள்.
மனவிமாாின் சத்தியங்களிலும் நம்பிக்கையில்லை என்ற லெம்மின்கைனன் தாயிடம் இப்படிச் சொன்னான் அம்மா போருக்கு அணியும் சட்டையைக் கொண்டுவா போருடைகள் அனைத்தையும் கொண்டு வா நான் இப்போது போர்மது குடிக்க விரும்புகிறேன்.
நேற்றுக்கூட எங்கள் அடிமை பாம்புகள் நிறைந்த வயலை உழும்போது பூமிக்குள் புதைந்திருந்த இரும்புப் பெட்டகத்தின் மூடியை உழுமுனை கிளப்பியது.
போதிய மந்திர அறிவும் ஆற்றலும் இல்லாமல் வடக்கே போனால் அவர்கள் மந்திரப் பாடல்களால் உன்னை எாியும் காிக்குள் வாய்வரைக்கும் புதைத்துவிடுவார்கள்.
மந்திரக் கணைகளுடன் புறப்பட்டவர்களை நான் மந்திரத்தால் கணைகளுடன் கட்டி துவோனியின் பயங்கர நீர்வீழ்ச்சியின் அடியிலுள்ள நீர்ச்சுழிக்குள் தள்ளினேன்.
வாள்வீரரே பூமியிலிருந்து எழுங்கள் போர்வீரரே கிணற்றிலிருந்து எழுங்கள் வில்வீரரே ஆற்றிலிருந்து எழுங்கள் வனமே உனது வீரருடன் எழுக அடவியே உனது ஆட்களோடு எழுக லெம்மின்கைனன் தான் வடநாட்டு மந்திரவாதிகளுடன் நடத்தப் போகிற போாில் தனக்கு உதவ வருமாறு கடலின் காட்டின் மலையின் அருவியின் மந்திர சக்திகளை அழைத்தான்.
பிசாசே நாயின் வாயைக் கட்டு பிசாசே நாயின் அலகைக் கட்டு எனது வரவை அது அறிவிக்காமல் இருக்கட்டும் தோட்டத்தின் உள்ளே நுழைந்ததும் அவன் சவுக்கால் நிலத்தில் அடித்தான்.
நடுவில் இருந்த லொவ்ஹி என்னும் முதியவள் இங்கே புதிதாக வரும் மனிதாின் எலும்பைக் கடித்து இரத்தம் குடிக்கும் இரும்புச் சடை நாய் ஒன்று இருந்தது.
நான் எங்கும் ஒரு தேர்ந்த மந்தரவாதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக நான் சிறுவனாக இருக்கையில் மூன்று கோடை இரவுகளிலும் மூன்று இலையுதிர் காலத்து இரவுகளிலும் என்னை என் அன்னை கழுவினாள்.
வடநாட்டின் முதியவளே உனது பெண்களில் ஒருத்தியை எனக்குத் தா மிகவும் உயர்ந்த மகளை மிகவும் சிறந்த மகளை எனக்குத் தா என்று கேட்டான் லெம்மின்கைனன்.
நீ பேய் வயலில் பனிக்கட்டியில் சறுக்கிச் சென்று பேய் எருதை வென்று வந்தால் கூந்தலில் பூச் சூடிய என் பூவையாில் ஒருத்தியை உனக்குத் தருவேன் என்று லொவ்ஹி சொன்னாள்.
சறுக்கும் அணியை முன்னே உதைத்துத் தள்ளி இறைவன் படைத்த இந்தக் காற்றினில் சறுக்கிச் செல்லும் கலேவாவின் மைந்தனாகிய நான் கைப்பற்ற முடியாத நாலுகால் பிராணி எதுவுமே இல்லை என்று சொன்னான்.
அதற்கு அடிமரத்தில் தலையைச் செய்து மரக் கிளைகளில் கொம்புகள் வைத்து சுள்ளிகளால் பாதங்கள் செய்து சேற்றுக் கம்பினால் கால்களைச் செய்தது.
பிசாசு தான் படைத்த காட்டெருதுக்கு இப்படிச் சொன்னது பிசாசின் எருதே ஓடு லாப்பியாின் வயல்வௌிகளில் ஓடி லெம்மின்கைனனை அலைக்கழித்துக் களைக்கவை காட்டெருது ஓடிற்று.
செந்நிறக் கன்னத்து லெம்மின்கைனன் புற்றரையில் பாம்பு ஓடுவதுபோலச் சறுக்கணியை நிலத்தில் உதைத்துத் தள்ளித் தண்டுகளைக் கையில் பிடித்தான்.
போகும்போது இப்படிச் சொன்னான் லாப்புலாந்தின் ஆண்கள் எல்லோரும் காட்டெருதைச் சுமக்க வரட்டும் பெண்கள் சட்டிகளைக் கழுவி வைக்கட்டும் பிள்ளைகள் விறகுச் சுள்ளிகளைப் பொறுக்கி வரட்டும் லாப்பில் இருக்கும் கலயங்கள் எல்லாம் எருதைச் சமைக்கத் தயாராகட்டும் முதல் முறை சறுக்கணிகளைத் தள்ளி விரைந்தபோது அவன் பார்வையிலிருந்து மறைந்து போனான்.
பின்னர் குறும்பன் லெம்மின்கைனன் ஆழ்ந்த துயரும் தாழ்ந்த தலையுமாய் இனிவரும் சொற்களில் இப்படிச் சொன்னான் இனிமேல் என்னைப்போல இன்னொரு மனிதன் காட்டெருதைத் துரத்திச் சறுக்கிச் செல்ல வேண்டாம்.
மானிட முதல்வனே விண்ணகத் தந்தையே நல்ல கனமில்லாத சறுக்கணிகளைத் தாரும் அதனால் காட்டிலும் மேட்டிலும் சறுக்கிக் காட்டெருதின் சுவடுகளைத் தொடர வழிகாட்டும் நான் காட்டரசனின் பாதை வழியாகச் செல்கிறேன்.
மலைக்குச் செல்லும் வழியில் அடையாளம் இட்டுவையும் வனத்தின் தலைவியே மியலிக்கியே தூயவளே சாியான பாதையில் என்னைப் பயணிக்க வை உனது இடுப்பு வளையத்திலிருந்து தங்கத் திறவுகோலை எடு வனக் கோட்டையைத் திற உனக்கு இது சிரமமாயின் உனது பணிப்பெண்களை அழைத்து ஆணையிடு தப்பியோவின் மகளே உனது மதுர வாயால் காட்டுக் குழலை இசைப்பாய் துயில் கொள்ளும் மியலிக்கியின் செவிகளில் உன்னிசை வீழ்ந்து அவள் துயில் கலைந்து எழட்டும் நான் எனது தங்க நாவால் இரந்து நிற்பது அவளுடைய காதுகளில் விழுந்ததாகத் தொியவில்லையே லெம்மின்கைனன் வனதேவதைகளை வணங்கிய பின்னர் காட்டிலும் மேட்டிலும் சதுப்பிலும் கடவுளின் மலையிலும் பிசாசின் காித் தடத்திலும் சறுக்கிச் சென்றான்.
அங்கிருந்து வட திசைப் பக்கமாய் சேற்று நிலத்துக்கு அப்பால் பார்த்தபோது குன்றுகளின் கீழ் பொன்னிறக் கதவுகள் மின்னும் தப்பியோவின் வீட்டைக் கண்டான்.
எனது வேட்டையின் இரையைத் தேடிச் செல்லும் இந்த நாளில் ஆடலுக்கான ஆடையை அணிவாய் காட்டரசனே நரைத்த தாடியனே தளிாில் தொப்பியும் பாசியில் ஆடையும் அணிந்தவனே காடு முழுவதையும் அலங்காரம் செய்வாய் பொன்னாலும் செம்பாலும் வெள்ளியாலும் எல்லா மரங்களையும் அலங்காித்துப் பிரகாசிக்கச் செய்வாய் வனத்தின் மகளே தூலிக்கியே உனது மந்தையைக் காட்டு வௌிகளுக்கு விரட்டு அவற்றைப் பாதை வழியாக நடத்திச் செல் காட்டு மிருகங்கள் குறுக்கே வந்தால் கொம்பைப் பிடித்துத் தூர விலக்கு பாதையின் குறுக்கே மரக்குற்றி இருந்தால் அதனையும் தூக்கித் தூரப் போடு பாதையின் நடுவே ஆறு இருந்தால் சிவப்புத் துணியால் படிகளைக் கட்டு தப்பியோவே காட்டரசனே நரைத்த தாடி முதியோனே தப்பியோ மனைவியே காட்டின் தலைவியே நீல ஆடையும் சிவப்புக் காலுறையும் அணிந்து வாருங்கள் என்னிடம் நிறையப் பொன்னும் வெள்ளியும் இருக்கின்றன.
இவற்றை வெகுமதியாகப் பெற்றுக்கொண்டு எனது உதவிக்கு வாருங்கள் இவ்விதமாக லெம்மின்கைனன் மந்திரப் பாடல்களைப் பாடி காட்டரசனையும் காட்டரசியையும் மகிழ்வித்தான்.
மானிட முதல்வனே மேகங்களைத் தாங்கும் தயாபரனே நீராவி அனைத்தையும் ஆள்பவனே உமது யன்னலைத் திறந்து இந்தப் பேய்க் குதிரையின் மேல் பனிக்கட்டிகளைக் கொட்டும் மானிட முதல்வனுக்கு லெம்மின்கைனனின் பிரார்த்தனை கேட்டது.
அதனிடம் மலைவாழ் குதிரையே நுரைவாய்ப் பாியே உனது தங்க மூக்கையும் வெள்ளித் தலையையும் இந்தத் தங்கக் கடிவாளத்துள் நுழைப்பாய் உன்னைக் கொடுமையாய் நடத்த மாட்டேன்.
லெம்மின்கைனன் அண்மையில் வந்ததும் இடையன் ஒரு நீர்ப்பாம்பை எடுத்து லெம்மின்கைனனின் இதயத்தில் ஈரலில் இடது கக்கத்தில் வலது தோளில் செலுத்தினான்.
நான் ஒரு பிழை செய்துவிட்டேனே ஆபத்துக் காலத்தில் பயன்படக்கூடிய மந்திரத்தை என் அன்னையிடம் கேட்க மறந்துவிட்டேனே நீர்ப்பாம்பின் கடிக்கான மந்திரம் எனக்குத் தொியவில்லையே அம்மா உன் மகனுக்கு நேர்ந்ததை நீ அறிவாயா?
அவனைப்பற்றிய செய்தியும் எதுவும் இல்லையே தனது தசையின் தசை எங்கே அசைகிறதோ இரத்தத்தின் இரத்தம் எங்கே சுழல்கிறதோ என்று அந்த ஏழை அன்னை ஏங்கினாள்.
ஓ நான் ஒரு பாவி என் அருமை மகனுக்கு அழிவு வந்ததே குறும்பன் லெம்மின்கைனனை நான் இழந்துவிட்டேனே அவள் தனது ஆடைகளைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு ஓடினாள் வெகு தூரம் ஓடினாள்.
கடைசியில் வடநாட்டுக்கு வந்து சேர்ந்த அவள் வடநாட்டுத் தலைவியிடம் லொவ்ஹி என் மகன் லெம்மின்கைனனை எங்கே அனுப்பினாய் சொல் என்று கேட்டாள்.
அவன் பனிமழையில் புதைந்து போனானோ கடலில் வீழ்ந்து உறைபனியில் உறைந்து போனானோ ஓநாயோ கரடியோ அடித்துக் கொன்றதோ எனக்கு ஒன்றுமே தொியாது.
ஓநாய்கள் எனது இனத்தைத் தின்னாது கரடிகள் எனது உறவைக் கொல்லாது அவனை எங்கே அனுப்பினாய் என்ற உண்மையைச் சொல்லாவிட்டால் களஞ்சிய அறையின் கதவுகளை உடைப்பேன்.
அவளுக்குச் சூாியன்மட்டும் விபரம் சொன்னது அப்பாவித் தாயே உன் மகன் கொல்லப்பட்டான் துவோனியின் கறுப்பு நதியில் வீசப்பட்டான் துவோனலாவின் அடியில் நீர்வீழ்ச்சியின் ஆழத்தில் அடக்கமானான் அவள் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக கொல்லன் இல்மாினனின் பட்டறைக்குப் போனாள்.
இல்மாினனே செம்பிலே எனக்கு ஒரு வாாியைச் செய்து தா அதற்கு அறுநூறு அடி நீளத்தில் பற்களைப் பொருத்து அதற்கு மூவாயிரம் அடி நீளத்தில் ஒரு கைப்பிடியைச் செய்வாய் என்று கேட்டாள்.
கடவுளின் கதிரே கொஞ்ச நேரம் சூடாக ஒளிர்வாய் அடுத்துக் கொஞ்சம் மங்கலாய் ஒளிர்வாய் பின்னா முழுச் சக்தியோடு ஒளிர்வாய் தீய சக்தியை உறங்கிடச் செய்வாய் துவோனியின் சக்தியைத் தேய்ந்திடச் செய்வாய் என்று சூாியனைப் பார்த்துச் சொன்னாள்.
இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் விண்ணுலகத் தெய்வமே உமது அலங்கார வண்டியில் குதிரையைப் பூட்டும் குழம்பிக் கலந்த தசைகளின் ஊடாய் எலும்புகள் ஊடாய் நரம்புகள் ஊடாய் வண்டியைச் செலுத்தும் உடைந்த எலும்புகளில் பொன்னையும் வெள்ளியையும் பூசிப் பொருந்த வையும் கிழிந்த தோல் சேர்ந்து ஒன்றாகட்டும் அறுந்த நரம்புகள் இணைந்து நன்றாகட்டும் உடைந்த எலும்புகள் ஒட்டிப் பலமாகட்டும் இறைவனே தசைக்குத் தசை எலும்புக்கு எலும்பு நரம்புக்கு நரம்பு பொருத்துக்குப் பொருத்து அனைத்தும் இணைந்து ஒன்றாகட்டும் லெம்மின்கைனனனின் அன்னை தனது மந்திர சக்தியால் அவனுடைய உடலைப் பொருத்தி முந்திய நிலைக்குக் கொண்டு வந்தாள்.
தேன்வண்டே இப்போது நீ தப்பியோவின் இல்லத்துக்குப் போ மலர்க் கிண்ணங்களில் இருந்தும் புல்லினங்களின் தாள்களில் இருந்தும் தேனைச் சேர்த்துச் சுமந்துவா என்று சொன்னாள்.
இப்போது நீ என்னுடன் வீட்டுக்கு வா நீ உயிர்த்து எழுந்ததற்கு இறைவனுக்கு நன்றி கூறு கர்த்தாின் கருணை இல்லாமல் என்னால் ஆகக்கூடியது எதுவுமே இல்லை என்றாள்.
செம்புப் பிடியுடைய தங்கக் கோடாியைத் தோளில் தாங்கியபடி சம்ஸா ஒரு குன்றில் ஏறினான் மறு குன்றில் ஏறினான் மூன்றாவது குன்றிலும் ஏறினான்.
முடிவில் பதினெட்டு அடி உயரமான ஓர் அரச மரத்தைக் கண்டு அதை வெட்ட முயன்றபோது அந்த மரம் வருமாறு சொன்னது என்னால் வைனாமொயினனுக்கு ஓர் ஓட்டைப் படகே கிடைக்கும்.
ஆ இந்த மந்திரச் சொற்கள் இல்லாமல் படகைத் தண்ணீாில் இறக்க முடியாதே என்ற வைனாமொயினன் மேலும் சிந்தித்தான் இந்த மந்திரச் சொற்களை எங்கே பெறலாம்?
கோடை மானின் நாக்கின் அடியிலும் வெள்ளை அணிலின் வாயினுள்ளும் நூறு சொற்கள் இருக்கின்றன என்று எண்ணிய வைனாமொயினன் வயல்வௌி மான்களையும் வெள்ளை அணில்களையும் கூட்டம் கூட்டமாக அழித்தான்.
கறுப்புப் புனித ஆற்றுக்கு அருகில் வந்ததும் வைனாமொயினன் உரத்துக் கத்தினான் துவோனியின் பெண்ணே எனக்கொரு தோணி கொண்டுவா துவோனியின் கறுப்பு ஆற்றில் துணிகளை அடித்துக் கழுவிக் கொண்டிருந்த குள்ளத் தோற்றமுடைய ஒரு பெண் நீ மரண உலகத்துக்கு ஏன் வந்தாய் என்பதைச் சொன்னால் நான் தோணி கொண்டு வருவேன்.
ஏனென்றால் அவனைத் தண்ணீர் கொணர்ந்திருந்தால் அவனுடைய ஆடையில் தண்ணீர் சொட்டுமே பின்னர் வைனாமொயினன் தன்னைத் தீ கொணர்ந்தது என்றதும் அவள் நெருப்பு உன்னை இங்கே கொணர்ந்தால் உனது ஆடை கருகியிருக்குமே தாடி பொசுங்கியிருக்குமே இதுவே உனது கடைசிப் பொய்யாக இருக்கட்டும் இயற்கையாகவோ நோய்வாய்ப்பட்டோ இறப்பு வராமல் நீீ எப்படி இங்கே வந்தாய்?
நீ உனது நாட்டுக்கே திரும்பிச் செல் இங்கே வந்தவர்கள் பலர் திரும்பிச் சென்றவர்கள் சிலரே முதிய பெண் ஒருத்திதான் முன்வைத்த காலைப் பின் வைத்துப் போவாள்.
அவள் ஒரு கோடை இரவில் நீாின் நடுவில் இருந்த பாறையில் அமர்ந்து இரும்பிலும் செம்பிலும் நூலை நூற்று நூற்றுக் கணக்காய் ஆயிரக் கணக்காய் வலைகளைப் பின்னுவாள்.
அவன் மந்திரம் செபித்து முதலில் நீர்நாயைப் போலவும் அடுத்து இரும்புப் புழுவைப் போலவும் பின்னா நச்சுப் பாம்பாகவும் வடிவங்கள் எடுத்துத் துவோனியின் வலைகளின் ஊடாக நௌிந்து வௌியேறினான்.
துவோனலாவிலிருந்து பத்திரமாய்த் திரும்பி வந்த வைனாமொயினன் இவ்வாறு சொன்னான் இறைவனே விதி வருமுன்னர் எவரையும் மரண உலகத்துக்குச் செல்ல விடாதீர்.
ஓ இல்மாினனே எனக்கு நீ இரும்பிலே காலணிகளும் இரும்பிலே கையுறைகளும் இரும்பிலே சட்டையும் இரும்பிலே ஒரு தண்டமும் செய்து தர வேண்டும் உட்புறத்தை உருக்கினால் அமைத்து வௌிப்புறத்தை மெல்லிரும்பால் மூடு அவற்றின் செலவுகளை உனக்குத் தருவேன்.
முதல் நாள் பெண்களின் ஊசிகளின் முனைகளிலும் மறு நாள் ஆண்களின் வாள்களின் முனைகளிலும் மூன்றாம் நாள் வீரர்களின் போர்க் கோடாிகளின் அலகுகளிலும் நடந்து சென்றான்.
புருவத்தில் மிலாறுவும் தாடையில் பூர்ச்சமும் தாடியில் அலாிப் பற்றையும் நெற்றியில் ஊசியிலை மரமும் பற்களில் பசுமை மரமும் வளர்ந்து இருந்தன.
அதிசயப் பிராணியே வௌியேறு பூமியின் கொடிய சக்தியே போ வௌியே இந்தத் துன்பத்தினால் அந்தரோ விபுனன் மந்திரப் பாடல்களைப் பாடத் தொடங்கினான்.
னைனாமொயினன் தனக்குத் தேவையான பாடல்களையும் மந்திரச் சொற்களையும் கேட்டு முடிந்ததும் விபுனனின் வயிற்றிலிருந்து வாய் வழியாக வௌியே வர விரும்பினான்.
முதியவன் வைனாமொயினன் வயிற்றிலிருந்து வாய்க்கு வந்து ஒரு தங்க அணிலைப்போல ஒரு பொன்னெஞ்சுக் கீாியைப்போல நிலத்தில் குதித்தான்.
வானவில்லின் வளைவில் இருந்த வடநாட்டு வனிதை கேட்டபடி கப்பலைக் கட்டி முடித்துவிட்டதால் அவளை மணம் முடிக்க வடநாட்டுக்குப் புறப்பட்டான் வைனாமொயினன்.
ஒரு நாள் காலை தேவதாரு மரத்து உருளையில் நிறுத்தியிருந்த அந்தக் கப்பலுக்குச் சிவப்பிலும் நீலத்திலும் பாய்களைக் கட்டிக் கடலில் இறக்கினான்.
இந்த அகன்ற பெரும் நீர்ப் பரப்பிலே பரந்து வீசும் பாாிய அலைகளில் கடவுளே இந்தக் கப்பலில் அமரும் இளைத்த எனக்குப் பலமாக வாரும் சிறிய மனிதனான எனக்குச் சிறந்த சக்தியைத் தாரும் எனது கைவிரல்கள் படாமலே காற்றுக் கப்பலைத் தாலாட்டிச் செல்லட்டும் அலைகள் இதனை அணைத்துச் செல்லட்டும் இல்மாினனுக்கு ஒரு தங்கை இருந்தாள்.
அவள் அதைப் பார்த்து நீ என் தந்தையின் அல்லது சகோதரனின் கப்பலாக இருந்தால் இந்தத் துறைக்குத் திரும்பி வா நீ ஓர் அந்நியன் செலுத்தும் கப்பலாக இருந்தால் அந்தப் பக்கமாகத் திரும்பிப் போ என்றாள்.
இல்மாினனே சகோதரனே எனக்கு ஒரு நூனாழி செய்து தா அத்துடன் விரலுக்கு மோதிரங்கள் இரண்டு மூன்று தோடுகள் நாலைந்து இடுப்புச் சங்கிலிகள் எல்லாம் செய்தால் உனக்கு ஓர் உண்மையைச் சொல்வேன்.
நீ வடநாட்டிலே ஒரு சம்போவை அடித்துக் கொடுத்தபோது அங்கே ஒரு பெண்ணை விரும்பியதும் அவளை மனைவியாகத் தரும்படி நீ கேட்டதும் நினைவிருக்கிறதா?
விரும்பிய வரைக்கும் குளி சகோதரா சணல்போல் வெண்மையாகும்வரை தலையைக் கழுவு பனிமழை போல் வெளுக்கும்வரை முகத்தைக் கழுவு என்று சொன்னாள்.
அன்னிக்கி அருமைத் தங்கச்சி எனது உடைகள் அனைத்திலும் மிகச் சிறந்ததைக் கொண்டுவா என்னை மாப்பிள்ளையாக அலங்காித்துக் கொள்ளப் போகிறேன் என்றான்.
இல்மாினன் தனது சேவகர்களுக்கு இவ்வாறு ஆணையிட்டான் எங்கள் ஆறு குதிரைகளில் சிறந்த ஒன்றைக் கொண்டு வந்து சறுக்கு வண்டியில் கட்டுங்கள்.
கரடித் தோலைக் கொண்டு வாருங்கள் நான் அமர்வதற்கு அதை வண்டியில் விாியுங்கள் கடற்குதிரையின் தோலால் வண்டியை மூடுங்கள் பின்னர் இல்மாினன் மானிட முதல்வனை வணங்கினான்.
ஓ முதிய வைனாமொயினனே நாங்கள் இருவரும் ஒரே பெண்ணை விரும்பிச் செல்வதால் அவளுடைய விருப்பத்துக்கு மாறாக அவளைப் பலவந்தமாகக் கைப்பற்றுவதில்லை என்று ஒரு நட்பு உடன்படிக்கை செய்து கொள்வோம் என்றான் இல்மாினன்.
அங்கிருந்த ஒரு கிழவி அதற்குப் பலன் சொன்னாள் போிச் சுள்ளியில் தேன் சுரந்தால் பெண் கேட்க மாப்பிள்ளை வீட்டார் வருகிறார்கள் என்று அர்த்தம்.
இருவரும் உள்ளே வந்ததும் இரண்டு கைபிடிகள் உள்ள சாடியில் தேன் கொண்டு வந்து நீ யாரை விரும்புகிறாயோ அவர் கையில் கொடு வைனாமொயினன் பெரும் பொருட்களுடன் வருவதால் அவனுக்கே கொடு என்று லொவ்ஹி மேலும் சொன்னாள்.
அருமைப் பெண்ணே ஆட்டுக் குட்டியே ஆமம்மா நீ போய் அந்த இல்மாினனின் வெயர்வை நெற்றியைத் துடைத்து அவனுடைய அழுக்குத் துணிகளையும் துவைத்துக் கொடு போ என்றாள் லொவ்ஹி.
ஆனால் அவன் எனது மணப்பெண்ணை நான் காணும் முன்னர் நீண்ட காலமாக நான் காத்திருந்த கன்னியைக் கண்ணால் காணும் முன்னர் இந்த நிலாவொளியில் எந்தப் பானமும் அருந்தேன் என்றான்.
ஒரு நல்ல கணவனான என்னிடம் ஓர் அன்புக்குாிய மனைவியாக வாழ்நாளெல்லாம் வந்திருக்கச் சம்மதித்து இறைவனின் பேரால் நீ சத்தியம் செய்தது நினைவிருக்கிறதா?
இல்மாினனே நீ தங்கத்தில் ஒரு கலப்பையைச் செய்து அதற்கு வெள்ளியால் அலங்காரம் செய் பாம்பு வயலை அதனால் உழலாம் என்று அந்த இளம்பெண் அறிவுரை சொன்னாள்.
பாம்பே பாதையைவிட்டு விலகிநில் பற்றைக்குள் நுழைந்து புல்லுக்குள் மறைந்து போ இதன்மேல் நீ தலையைத் தூக்கினால் இறைவன் உன்னை உருக்கு முனை அம்புகளால் அடிப்பார்.
அதில் வாழும் மரணக் கரடியையும் மரண ஓநாயையும் பிடித்து அடக்கு அதன்மேல் உனக்கு என் மகள் கிடைப்பாள் அவற்றைப் பிடிக்கச் சென்றவர் நூறுபேர்.
அந்தப் பாறையில் உருக்கில் கடிவாளமும் இரும்பில் வாய்ப்பூட்டும் அடிப்பாய் அவற்றால் மரண உலகத்துக் கரடியையும் ஓநாயையும் பிடிப்பாய் வடநாட்டு வனிதையின் வார்த்தைகளின்படி அவன் கடிவாளமும் வாய்ப்பூட்டும் செய்தான்.
பின்னர் இந்த மந்திரம் சொன்னான் பனிப் புகார்ப் பெண்ணே முகிலின் மகளே உனது சுளகால் மூடுபனியைக் காடெல்லாம் தூவு பனிப் புகாரை நிலமெல்லாம் நிறைய வீசு காட்டு மிருகங்கள் என்னைப் பார்க்காது இருக்கட்டும் எனது காலடி ஓசையைக் கேளாது இருக்கட்டும் இப்படி அவன் துவோனியின் கரடியையும் ஓநாயையும் பிடித்தான்.
வடநாட்டுத் தலைவி வருமாறு சொன்னாள் ஆனாலும் நீ ஒரு பிழை செய்தாய் மீனின் தலையைப் பிய்த்தாய் வயிற்றைப் பிளந்தாய் நெஞ்சைக் கிழித்தாய் அதன் தசையைச் சுவைத்தாய் நல்ல இடங்களிலேகூட நட்டமில்லாத வெற்றி கிடைக்க மாட்டாது.
லொவ்ஹி பாடினாள் எனது அன்புக்குாிய தங்க ஆப்பிளே என் அருமை மகள் அழகிய கூந்தலாள் இங்கே வளர்வதுபற்றி உனக்கு எப்படித் தொிந்தது?
ஒரு நாள் அதிகாலையில் நான் இந்தத் தோட்டப் பக்கம் வந்து வேலியோரம் நின்றபோது வடநாட்டின் வீட்டிலிருந்து நூல்போலப் புகை எழுந்ததைக் கண்டேன்.
மகளே பள்ளத்தாக்குப் பக்கம் போகாதே அங்கு நின்று பாடாதே கழுத்தின் வளைவையும் கைகளின் வெண்மையையும் பிறருக்குக் காட்டாதே இளம் மார்பின் எழுச்சியையும் ஏனைய உறுப்புகளின் வளர்ச்சியையும் ஒருவருக்கும் காட்டாதே என்று நான் உனக்குச் சொல்லவில்லையா?
அப்படிச் செய்திருந்தால் பின்லாந்து மாப்பிள்ளைகள் அவளைப்பற்றி அறிய வாய்ப்பில்லாமல் போயிருக்குமே நிலத்தில் இருந்த இரண்டு வாரக் குழந்தை இப்படிச் சொன்னது ஒரு சடைத்த மயிர்க் குதிரையைக்கூட மறைத்து வைக்கலாம்.
நடுக் கடலில் கற்கோட்டை கட்டி உன் மகளைத் தடுத்து வைத்தாலும் உருக்கு லாடன் அடித்த குதிரையில் உயர்ந்த தொப்பியுடன் வரும் மாப்பிள்ளையை உன்னால் தடுக்க முடியாது.
ஒரு முதியவன் ஒரு பெண்ணை அடையவோ நீச்சல் போட்டியில் வெல்லவோ படகுப் போட்டியில் வெற்றிபெறவோ விரும்பினால் அவன் ஓர் இளைஞனுடன் போட்டியிடவே கூடாது என்று அவன் மேலும் சொன்னான்.
வடநாட்டு மங்கைக்கும் இல்மாினனுக்கும் திருமணம் நிகழ்ந்தபோது நடைபெற்ற கொண்டாட்டம்பற்றியும் தெய்வீகப் பானம் அருந்தியதுபற்றியும் இப்போது பார்க்கலாம்.
பாவம் எருது பொறப்பா பொறு தடியால் உனது மண்டையை அடித்து நொருக்க நான்தான் வந்துவிட்டேனே அதன் பிறகு அடுத்த கோடையில் அசைக்க உனக்கு வாய் இருக்காது என்றான் அவன்.
லாப்புலாந்தின் விாிந்த வௌிகளிலிருந்தும் வலிமைமிக்க துர்யாவிலிருந்தும் ஏன் துவோனலா என்னும் மரண உலகிலிருந்தும்கூடக் கொண்டு வந்தார்கள்.
கிடைத்ததோ நூறு பீப்பாய் இறைச்சி அறுநூறு அடி பதனிறைச்சி ஏழு தோணி இரத்தம் ஆறு பீப்பாய் கொழுப்பு அவ்வளவுதான் வடநாட்டில் திருமண மண்டபம் ஒன்று கட்டப்பட்டது.
கூரையில் நின்றொரு கோழி கூவினால் அது நிலம்வரைக்கும் வந்து கேட்காது அவ்வளவு உயரம் கொல்லையில் நின்றொரு நாய் குரைத்தால் முன்வாசல்வரை வந்து கேட்காது அவ்வளவு தூரம் பின்னர் லொவ்ஹி என்னும் வடநிலத் தலைவி பொிய கூடத்தின் நடுவில் வந்து நின்று திருமணத்துக்கு வரும் அத்தனை பேருக்கும் மது வழங்க வேண்டுமே ஆனால் பீர் எப்படிப் பிறந்தது?
தரணியின் அழகே காட்டு மலரே இப்போது தப்பியோவின் இல்லமான காட்டுக்குச் செல் அங்கே சடைத்த மரத்தில் சட்டென்று ஏறு கழுகு உன்னைக் காணமாட்டாது.
ஊசியிலை மரத்தின் கூம்புக்காய்களை எடு அவற்றின் செதில்களைக் கொண்டுவந்து என்னிடம் கொடு சடைவால் அணில் சுழன்று திரும்பி வெட்டவௌியை ஓடி முடித்து மூன்று பொழில்கள் முழுவதும் கடந்து தப்பியோவின் வனத்தை அடைந்தது.
தங்க மகவே கரடிகள் பதுங்கி வாழும் பாறைக் குகைக்கு விரைந்து சென்று சொட்டும் நுரையைப் பாதத்தில் ஏந்தி பத்திரமாகத் திரும்பி வந்திடு என்று அவள் கீாிக்குச் சொன்னாள்.
வண்டே வண்டே பசும் புற்றிடலின் மலர்களின் அரசே நீ இப்போது கடல் நடுவே இருக்கும் தீவுக்குப் போவாய் அங்கே செம்புப் பட்டி அணிந்த பாவை ஒருத்தி உறக்கத்தில் இருப்பாள்.
ஒளிரும் பூக்களின் நுனியிலிருந்தும் பூக்களின் பொன்வாய்க் கிண்ணங்களிலிருந்தும் தேனை எடுத்து இறகில் சுமந்து இங்கே திரும்பி என்னிடம் சேர்ப்பாய் என்றாள் அவள்.
பானத்தை வடித்த பாவை இப்படிச் சொன்னாள் இந்த நாள் ஒரு தீய நாளாகிவிட்டதே நான் வடித்த பானம் தொட்டியில் நிரம்பி நிலத்தில் வழிகிறதே மரத்திலிருந்த சிவப்புக் குருவி சொன்னது.
மாமி என் ஆசை மாமி வடபுல நாட்டின் மதிப்பான தலைவி இந்த லெம்மின்கைனன் உனது மகளைத் திருமணம் செய்யும் நாளில் ஒன்றுசேரும் மக்கள் எல்லோரும் நன்றாகக் குடிக்க மதுவை சிறப்பாகக் காய்ச்சு என்றான்.
வடநாட்டில் நடைபெறப்போகும் திருமண விழாவில் கூடும் விருந்தினா குடிப்பதற்கு கல்லினால் கட்டிய களஞ்சியக் கூடங்களில் செப்பு வளையங்கள் பூட்டிய மிலாறு மரப் பீப்பாய்களில் மது பொங்கிப் புளித்துப் பதமாக இருந்தது.
ரொட்டிகள் சுட்டு முடிந்ததும் பலகாரங்கள் தயாரானதும் களஞ்சியக் கூடத்தில் இருந்த மது இவ்வாறு சொன்னது குடிப்பவன் இப்போது இங்கே வரலாம்.
என்னைப் புகழ்ந்து பாட ஒரு தரமான பாடகன் வராவிட்டால் உடைப்பேன் பீப்பாயின் வளையத்தை பெயர்ப்பேன் அடித் தட்டை பாய்வேன் நிலத்தில் என்றது.
ஓ எனது சிறிய வேலைக்காரப் பெண்களே சிறப்பான விருந்தினரை விழாவுக்கு அழையுங்கள் எளியவரை ஏழைகளை கூன் குருடு முடம் நொண்டி அனைவரையும் அழையுங்கள் குருடரைத் தோணியில் ஏற்றி வாருங்கள் நொண்டியைக் குதிரையில் ஏற்றி வாருங்கள் முடவரைச் சறுக்கு வண்டியில் இழுத்து வாருங்கள் வடநில மக்களும் வரட்டும் கலேவலா மக்களும் வரட்டும் ஒரு சிறந்த பாடகனாக வைனாமொயினனை அழையுங்கள் ஆனால் தூரநெஞ்சினன் என்று அழைக்கப்படும் அஹ்தி என்ற பெயருமுடைய லெம்மின்கைனனை மட்டும் அழைக்க வேண்டாம் என்று சொன்னாள்.
வடநாட்டுத் தலைவி திருமண விழா அலுவல்களில் ஈடுபட்டிருந்த நேரத்தில் சவுக்கு வீசும் சத்தமும் சறுக்கு வண்டியின் ஓசையும் ஒருங்கே கேட்டன.
அவள் அருகில் சென்று மாப்பிள்ளை வீட்டார் வருகிறார்கள் என்பதையும் மக்களின் மத்தியில் மாப்பிள்ளை இருக்கிறார் என்பதையும் அறிந்து கொண்டாள்.
காற்று அடிக்கிறதோ காடெல்லாம் சாிகிறதோ கடலலைதான் புரள்கிறதோ கூழாங்கல் உருள்கிறதோ என்றெல்லாம் நினைத்தேனே என்ற லொவ்ஹி மேலும் சொன்னாள்.
கறுப்புக் குதிரையில் மருமகன் வருவது பசியெடுத்த ஓநாயில் வருவது போலவும் இரைதேடும் காக்கைமேல் வருவது போலவும் பறக்கும் மாயக் கழுகுமேல் வருவது போலவும் இருக்கிறது.
ஓ இளைஞர்களே வீரர்களே முற்றத்துக்கு வாருங்கள் கடிவாளத்தைக் கழற்றுங்கள் ஏர்க்காலை இறக்குங்கள் மாப்பிள்ளையை உள்ளே வரவிடுங்கள் என்று கூறினாள் லொவ்ஹி.
அழகிய தொழிலாளரே செப்பு ஏர்க்காலிலிருந்து குதிரையை அவிழுங்கள் ஈயத்து நெஞ்சுப் பட்டியையும் தோல் கடிவாளத்தையும் கழற்றுங்கள் பட்டுக் கடிவாளமும் வெள்ளி வாய்ப்பூட்டும் கொண்ட குதிரையைப் பக்குவமாகக் கொண்டு செல்லுங்கள் புதிதாகப் பனிமழை பொழிந்த வெண்மையான தரையில் அது உருண்டு புரளட்டும் தேவதாருவின் வேரடியில் பாயும் அருவியின் சுவையான நீரை அது குடிக்கட்டும் தங்கக் கூடையிலிருந்தும் வெள்ளிப் பெட்டியிலிருந்தும் கழுவிய பார்லியை சுட்ட ரொட்டியை கோடைக் கோதுமையை தானியத்துடன் கலந்து உணவாகக் கொடுங்கள் பின்னர் உயர்ந்த ஓர் இடத்தில் சிறந்த ஓர் இலாயத்துக்கு இழுத்துச் செல்லுங்கள் அதற்குப் புல்லாிசியைக் கொடுங்கள் கூலத்தைக் கொடுங்கள் வைக்கோலைக் கொடுங்கள் கடற்குதிரை எலும்புச் சீப்பினால் அதை மென்மையாக வாாி வெள்ளியாலும் தங்கத்தாலும் செம்பாலும் இழைத்த போர்வையால் மூடுங்கள் இளைஞரே ஊர் மக்களே என்ற லொவ்ஹி தொடர்ந்து சொன்னாள்.
மருமகனை உள்ளே அழைத்து வாருங்கள் தொப்பியையும் கையுறைகளையும் கழற்றிவிட்டு அழைத்து வாருங்கள் பொறுங்கள்... இந்தக் கதவையும் கதவு நிலையையும் கழற்றாமல் அவர் உள்ளே நுழைவாரா என்று பார்க்கிறேன்.
இந்த உத்தரத்தை உயர்த்தாமல் படிக்கட்டைப் பணிக்காமல் சுவரை இடிக்காமல் சுவர் விட்டத்தை நகர்த்தாமல் மருமகன் உள்ளே வருவாரா?
உத்தரத்தை உயரத் தூக்குங்கள் வாயிற்படியைப் பணியுங்கள் கதவு நிலைகளைக் கழற்றுங்கள் உயர்ந்த மருமகன் உள்ளே வரட்டும் மாப்பிள்ளை உள்ளே வந்துவிட்டார்.
உத்தரம் ஆப்பிள் மரத்தாலும் தூண்கள் மிலாறு மரத்தாலும் அடுப்பின் பக்கம் நீராம்பலாலும் கூரை கெண்டை மீன் செதிலாலும் இயற்றப்பட்டன.
வாருங்கள் வாருங்கள் ஊசியிலை மரத்தின் இச்சிறு குடிலுக்கு உங்கள் வருகை நல்வரவாகுக என்று லொவ்ஹி மாப்பிள்ளையையும் கூட்டத்தினரையும் வர வேற்றாள்.
லொவ்ஹி தான் மாப்பிள்ளையை நன்றாகப் பார்ப்பதற்காக மிலாறுப் பட்டையில் தீச்சுடரைக் கொண்டுவரும்படி வேலைக்காாிகளுக்கு ஆணையிட்டாள்.
இளைஞரே மாப்பிள்ளையை உயர்ந்த இடத்துக்கு உயர்ந்த ஆசனத்துக்கு அழைத்து வாருங்கள் அவர் சுவருக்கு முதுகு காட்டி சிவப்பு மேசைக்கு முகம் காட்டி அமரட்டும் ஆரவாரம் செய்யும் ஊர்மக்களைப் பார்த்தபடி அவர் இருக்கட்டும் லொவ்ஹி விருந்தாளிகளை நன்கு உபசாித்தாள்.
அவன் மதுவை முதலில் சுவைத்ததும் மதுவே நல்ல மருந்தே மனிதருக்குப் போதையைத் தராதே பாடலைத் தருவாய் தங்க வாயால் தருவாய் பாடலை இல்லத் தலைவர்களும் இனிய மனைவியரும் பாடல்கள் எல்லாம் பாடி முடிந்துவிட்டதாகவும் நாக்குகள் ஓய்ந்துவிட்டதாகவும் நினைக்கிறீர்களா?
ஆனால் இரத்தம் நிறைந்த பருத்த மனிதர்கள் இங்கே மௌனமாய் இருப்பதால் நான் ஒரு மெலிந்தவன் பலம் இல்லாதவன் பாடல்கள் பாடி இந்தப் பொழுதை இனிதாக்க முயல்வேன் என்று சொன்னது.
அகன்ற வனங்களை ரொட்டி வயல்களாய் வெறும் காட்டைக் கோதுமை வயல்களாய் சிறிய மலைகளைப் பணியாரமாகவும் குன்றத்தைக் கோழியின் முட்டையுமாக்குவான்.
சிவிங்கி உரோமத்தில் ஆடவர்க்கு ஆடைகள் அகலத் துணிகளில் அாிவையர்க்கு ஆடைகள் மகளிருக்குக் காலணி மைந்தர்க்குச் செஞ்சட்டை அனைத்துமே கிடைக்க ஆண்டவன் பாடுவான்.
விழா எடுத்த இந்தத் தலைவனும் தலைவியும் வாழும் வரையிலும் கூடிக் களித்துக் கொண்டாட பீர் என்னும் ஆறு பெருகி ஓடட்டும் தலைவரை வாழ்த்துவீர் தலைவியை வாழ்த்துவீர் மகளிரை வாழ்த்துவீர் மைந்தரை வாழ்த்துவீர் இந்தப் பொிய விழா எடுத்ததுபற்றியும் இதில் குடித்து மயங்கிக் களித்ததுபற்றியும் எவரும் எதிர்காலத்தில் வருந்தாது இருப்பார்களாக விழா சிறப்பாக நடந்தது.
வடநிலத் தலைவியான லொவ்ஹி மருமகன் இல்மாினனுக்கு இவ்வாறு சொன்னாள் உயர்ந்த பிறவியே நாட்டின் பெருமையே நீர் எதற்காக இங்கே காத்திருக்கிறீர்?
ஒரு பெண் பருவம் அடைந்துவிட்டால் அதன்மேல் அவளுடைய பிதா மாதாவுடன் வாழ முடியாது என்பதையும் கணவனின் வண்டியில் கால் வைத்துப் புதுப் பயணம் தொடங்க வேண்டும் என்பதையும் நான் அறிந்துதான் இருந்தேன்.
கலேவலா என்னும் இடத்தில் ஒரு நல்ல மனைவி எப்படி ஒழுக வேண்டும் மாமியார் வீட்டில் எவ்வளவு அடக்கமாயும் மணாளனுக்கு எவ்வளவு இனிமையாயும் இருக்க வேண்டும் புகுந்த வீட்டை எப்படி மதிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் ஒஸ்மத்தாள் அறிவுரை கூறினாள்.