sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அடர்மலத்தடையால் தடையுறும் தடையுறாப் பிரமன் என்னும் திருப்பாசுரங்களின் உள்ளக்கிடையா லுணர்க.மேற்படி பக்ஷ சிருஷ்டி விசித்திரங்களாவன அணுபக்ஷ அபக்குவ சிருஷ்டி ஒஷதிகளாலும் பௌதிகங்களாலும் ஆகார மூலமாய் ஸ்திரீ புருஷ சம்பந்தத்தோடு உண்டாக்குவது.
மேற்படி பக்குவ சிருஷ்டியாவது புருஷன் ஸ்திரீயைப் பார்ப்பது போல் தன் அஸ்தத்தால் ஸ்திரீயைத் தடவி ஊன்றி நோக்கிப் புருஷனோடு தேகசம்பந்தஞ் செய்வித்து உண்டாக்குவது.
அணுபக்ஷத்தில் அபக்குவ சிருஷ்டியாவது ஓஷதிகளையும் பவுதிகங்களையும் உள்ளுக்குக் கொடுத்து ஸ்திரீ புருஷ சம்பந்தத்தோடு பிரஜோத்பத்தி செய்வது பக்குவ சிருஷ்டி புருஷன் ஸ்திரீயைப் பார்ப்பதுபோல் அஸ்தத்தால் தடவி ஊன்றிப் பார்த்து தேக சம்பந்தம் செய்து ஸந்தானத்தை உண்டாக்குவது.
பரமாணுபக்ஷ அபக்குவ சிருஷ்டியாவது புருஷன் தேகத்தைத் தடவிப்பார்த்த உடனே கருத்தரித்தல் பரமாணுபக்ஷ பக்குவ சிருஷ்டியாவது கண்ணால் பார்த்தவுடன் கருத்தரித்தல்.
ஒவ்வொரு பிறவியும் எந்தக் கற்பத்தில் நஷ்டமடைகின்றதோ அந்தக் கற்பகாலம் வரையில் தோற்ற மில்லாமல் மண்ணில் மறைந்திருந்து மறுகற்பத்தில் தோன்றி இவ்விதமாகவே மற்றயோனிகளிடத்திலும் பிறந்து முடிவில் இத்தேகங் கிடைத்தது.
மேலும் அறிவினுயர்ச்சி தாழ்ச்சியாலும் சிருஷ்டிக்குக் காரணமான வித்து தங்குவதற்கு க்ஷேத்திரமானதாலும் ஒருவாறு உருவத்தால் கொள்ளலாம் அனுபவத்தால் கொள்ளப்படாது.
முன்னுள்ள விஷபாகம் புணர்ச்சிக் காலையில் வெளிப்பட்டால் தேகநஷ்டம் பூதம் வெளிப்பட்டால் வியாதி அமுதம் வெளிப்பட்டால் சந்ததி விருத்தி.
கடவுளருளால் காலச்சக்கரம் போல் ஏகதேசத்தில் கோச உபஸ்தங்களின் அமுதபாக நாடியை முன்னே தள்ளி விஷாதிகளைப் பின்னே சேர்த்துக் கருத்தரிக்கச் செய்விப்பார்.
மறுபடியும் ஐந்து நாழிகைக்குள் மேற்படி அன்னத்தினது மத்திய தரமாகிய நெகிழ்ச்சியைக் குறித்துச் சுக்கிலமாக்கி இரண்டரை வராகனெடையில் கோசநுனியில் ஒன்றும் நாபியில் ஒன்றும் பிரமரந்திரத்தில் அரையுஞ் சேர்த்து மற்றவைகளைக் கொண்டு அங்கங்கு விளக்கத்தை யுண்டு பண்ணி ஈளை குரும்பை நகத்தூசு தொப்புளழுக்கு கண்பீளை முதலான அழுக்கை வெளிப்படுத்துகின்றது.
சுரோணித சுக்கிலம் கலந்து கர்ப்பந் தரிக்கிற காலத்தில் மூன்று சேர்ந்த கொத்தில் சம்பந்தப்பட்டால் ஆண் குழந்தையும் நான்கு சேர்ந்த கொத்தில் சம்பந்தப்பட்டால் பெண் குழந்தையும் பிறக்கும்.
ஆணில் மூன்றாவன ஆகாசம் பிரகிருதி ஆன்மவுணர்ச்சி இவைகள் ஒருமித்துச் சுக்கிலமாகத் தடித்துக் கோசத்தடியில் செம்பரத்தம் பூவிதழ் மூன்று மொன்றாயடுக்கியது போலிருக்கும்.
மேற்படி சத்துக்கள் ஆணிடத்துள்ள இடங்கள் மூளை தொப்புள் லிங்கத்தடி பெண்ணுக்குள்ள இடங்கள் மூளை தொப்புள் உபஸ்தத்தடி ஸ்தனத்தின் கீழ்.
பெண்ணிடத்தில் பிருதிவி அப்பு தேயு வாயு என்னும் சூரியன் சந்திரன் அக்கினி இயமானன் என்னும் உயிர் ஆக நான்கும் சேர்ந்து சுரோணித மாயிற்று.
பிண்டம் வயிறு..... மேற்படி பிண்ட ஸ்தானத்தில் கர்த்தாக்களிருக்கு மிடம் கோசம் தொப்புள் மார்பு இவர்கள் வண்ணம் நாடி உஷ்ணம் காற்று குறி முதலிய பேதங்களாம்.
மேற்படி தேகத்தில் பிரமபேதம் கீழும் மேலு மிருப்பதால் நாமடைய வேண்டிய பதஸ்தானங்கள் எவை என்றால் அவை கண்டமுதல் உச்சி வரையில் அடங்கியிருக்கின்றன.
பிண்டத்திற்குக் கிழக்கு முகம் மேற்கு கால் வடக்கு வலதுகை தெற்கு இடதுகை கொடிமரம் தொப்புளடி மேற்படி மரத்தின் அளவு உண்ணாக்கு கொடி புருவ மத்திக்குள்ளிருக்கும் வபை பலிபீடம் தொப்புள் நந்தி என்பது பசு ஆணவமலம் மூலாதாரத்தினது உள்ளங்கமே சிவலிங்கம் வாய் வாசல் புருவமத்தி சபை அறிவே பதி ஆதிகால் அநாதிதலை கீழ் தலை மேல் கால்.
கிழக்கு முகம் மேற்கு கால் வடக்கு வலதுகை தெற்கு இடது கை கொடிமரம் தொப்புள் கொடி மரத்தின் அளவு உள் நாக்கு பலி பீடம் வயிற்றின் மேடு நந்தி ஆணவம் முதலிய மலங்கள் உள்ள பசு சிவலிங்கமே மூலாதாரத்தின் உள்ளங்கம்.
அந்தப் பையிலிருக்கும் பால் போன்ற ஜலத்தின் மேல் ஆலிலை வடிவையுடைய வயிற்றி னுட்பாகம் படிவதனால் அதே வண்ணமாக ஓராடை கட்டியிருக்கும்.
அதை விஷ்ணுவென்றும் அச்சத்தியில் முன் பின் நடுவென்னும் இடத்தில் அதன் காரணச் சத்து பொன் வண்ணமாயும் அரித்திராவண்ணமாயும் குங்கும வண்ணமாயும் மூன்று உள்ளன.
குண்டலிவட்டமான நாடி மத்தியிலுள்ள பச்சை வண்ணமான சத்தியிலிருந்து ஒரு நாடி உண்டாய் இரண்டு தலையாய் விரிந்து ஒரு தலை மேலும் ஒரு தலை கீழும் செல்லுகின்றது.
மேலும் மேலே செல்லுகின்றதை விஷ்ணு வைகுந்தம்போகின்றா ரென்றும் கீழே செல்லுகின்றபோது க்ஷீராப்தியில் இருக்கின்றாரென்றும் சொல்லுகின்றது.
இந்த நாடி மூலமாக விஷ்ணு இடமாகிய ஜலத்திலும் பிரமனிடமாகிய இந்திரியத்திலும் உள்ள குற்றங்களைக் கண்டிப்பதால் ருத்திரனைச் சம்ஹார கர்த்தா வென்று சொல்வது.
இஃதன்றி இக் குண்டலி வட்ட நரம்பினடியில் நின்று இரண்டு நரம்பு வலத்தில் அஞ்சு கவருடைய தலையாயும் இடத்தில் ஆறு தலையுடைய கவராயும் நிற்கின்றன.
மேலும் வலது புறத்து நாடிக்கு அறுபத்திரண்டு மாத்திரையும் இடதுபுறத்து நாடிக்கு நாற்பது மாத்திரையும் அளவு வித்தியாசமிருப்பதால் இவர்களைச் சோதரர்களாகச் சொல்வதுமன்றி மேற்படி ருத்திராம்சமாகவே சொல்லுகின்றது.
இருதயத்திற்குமேல் இரண்டரை அங்குல இடமான கண்டத்தில் மகேசுவரனும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குல அண்ணாக்கில் சதாசிவமும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குல உயரத்தில் புருவமத்தியில் விந்துவும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குலத்தில் நாதமும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குலத்தில் பரவிந்துவும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குலத்தில் பரநாதமும் அதற்குமேல் இரண்டரை அங்குலத்தில் திக்கிராந்தம் அதிக்கிராந்தம் துவாதசாந்தம் முதலானவைகளும் அதீதத்தில் சுத்தசிவமு முள.
மேலும் பிரமஸ்தானந் தொடங்கிச் சுத்தசிவஸ்தானம் வரையில் ஒரு ஸ்தம்பம் இருதயம் வரையில் வாயுநாடி வண்ணமாயும் அதற்கு மேல் அக்கினி வண்ணமாயும் இருக்கும்.
இது அடியிற் பருத்து வர வர நேர்மையாய் இந்திரிய கரணங்களுக்குப் புலப்படாமல் அணுவுக்கணுவாய் ஜீவனுக்கும் புலப்படாமல் அகண்டமாய் ஆன்மக்காட்சியில் அருகித் தோன்றுவதாய் இரண்டற நிற்கும்.
முன் சொன்ன இருதயாக்கினிப் பை அக்கிரமமாய் விரிந்து விசேஷ அக்கினி ஜ்வாலை விசிரிம்பித்துக் கீழிருக்கும் க்ஷீராப்திப் பையிலிருக்கும் ஜலத்தைச் சுருட்டிக்கொள்ள ஜீவனுக்கு மரண காலம் நேரிடும்.
இந்த மனிததேகத்தில் புருவ முதலாகிய இடங்களில் உரோமம் தோன்றி நெற்றி முதலாகிய இடங்களில் உரோமம் தோன்றா திருப்பதற்கு நியாயம் யாதெனில் இத்தேகம் பாதாதி பிரமாந்திர பரியந்தம் வாயுவாலாகிய தேகம்.
அதைப் பற்றி மேற்படி இடத்திற்கு விந்துஸ்தானம் என்றும் அறிவிடம் என்றும் லலாடம் என்றும் முச்சுடரிடம் என்றும் முச்சந்திமூலம் என்றும் நெற்றிக்கண் என்றும் மஹாமேரு என்றும் புருவமத்தி என்றும் சித்சபா அங்கம் என்றும் பெயர்.
விந்துவுக்சூ உத்தர நியாயம் பூர்வ நியாயமாவது எல்லாத் தத்துவங்களுக்கும் புறத்தும் அகத்தும் மற்றும் விளங்கி தத்துவங்களைத் தன்வசப்படுத்தியும் தொழில்களைச் செய்வித்தும் தனித்து நின்றும் தன்னோடு தத்துவங்களைச் சேர்க்கின்ற படியால் விந்து சத்தனாயும் தத்துவங்கள் சத்தியாயும் இருக்கும்.
மேலும் ஆன்மாவுக்குச் சகல விளக்கமாகிய சாக்கிர ஸ்தானம் லலாடம் ஆதலால் விசேடம் சிறந்தது லலாடத்தில் மூக்குநுனியாகிய புருவமத்தி.
இதற்கு மேலுமுள சுத்தசிவசாக்கிரம் மேற்படி சொப்பனம் மேற்படி சுழுத்தி மேற்படி துரியம் துரியாதீதம் இவை சேருங்கால் ஜீவ சாக்கிராதி நீக்கப்படும்.
பரமாத்மா ஜீவாத்மா வென்னும் இரண்டின் நித்தியாநித்தியங்களையும் பிண்ட பேதத்தில் உயர்வுதாழ்வையும் காரியகாரண சம்பந்தங்களையும் தெரிவித்தல் யாதெனில் சாமானியம் விசேடமென்று ஜீவன் இரண்டு.
எப்படி எனில் சர்வேசுரனென்னும் நாமத்தின் பிரத்தியேக ஆத்ம சைதந்நியமாகிய வஸ்து எங்கும் பூரணமாய் இருப்பது இயற்கையுண்மை ஏகதேசம்... ஆதலால் கடவுளை அறிவதற்கு ஆன்ம அறிவைக் கொண்டே அறிய வேண்டும்.
இதன்றி சமய மத ஏற்பாட்டில் மகான்கள் குழுக்குறி அடையாளங் களாகப் பெயரிட்ட விக்கிரக பேதமாகிய சிலா லோக தாரு தந்த இஷ்டி முதலியவைகளில் கடவுள் காரியப்படுவது சரியை கிரியாதி பேதம் எட்டில் சரியையில் சரியை கிரியையில் சரியை இவ்விரண்டையும் செய்கின்ற மந்தர்களினது நியாயம்.
வெகுளி யென்பது மீசை துடித்தல் கண்சிவத்தல் கைமுதலிய உறுப்புகள் துடித்தல் வாய் குழறி மேல் விழுந்து கூவுதல் இஃது ஆயுளை நஷ்டம் பண்ணும்.
ஆதலால் இலக்ஷணம் இலக்ஷியம் அங்கம் காரணம் கரணம் முதலிய சம்பந்தங்களுமொன்று மில்லாது கெடுதியாகிய தத்துவங்களை அடக்கல்வேண்டும்.
மனித தேகத்தில் புருவ முதலாகிய இடங்களில் உரோமம் தோன்றியும் நெற்றி முதலாகிய இடங்களில் தோன்றாமலுமிருப்பதற்கு நியாயம் இந்தத் தேகம் பாதாதி பிரமரந்திர பரியந்தம் வாயுவாலாகிய தேகம்.
அதனாலதற்குப் பிந்துஸ்தான மென்றும் அறிவென்றும் பாலமென்றும் முச்சுடரென்றும் முச்சந்தியென்றும் முப்பாழென்றும் நெற்றிக்கண் என்றும் கபாடஸ்தானமென்றும் சபாத்துவாரமென்றும் மகம்மேருவென்றும் புருவமத்திய மூலமென்றும் சிற்சபை யென்றும் பெயராம்.
பூர்வ நியாயமாவது எல்லாத் தத்துவங்களுக்கும் புறத்தும் அகத்தும் அகப்புறத்தும் புறப்புறத்தும் விளங்கித் தத்துவங்களைத் தன்வசப் படுத்தியும் தொழில்களைச் செய்வித்தும் தனித்தும் தன்னோடு தத்துவங்களைச் சேர்க்கிறபடியால் பிந்து சத்தனாயும் தத்துவங்கள் சத்தியாயும் இருக்கும்.
கடவுள் காரியப்படுவது கடவுள் ஆன்ம வியாபகமாகிய மனித தேகத்தில் காரியப்படுவது உத்தமமாக இருக்க சிலாவிக்கிரக பூத தாரு முதலியவைகளில் வெளிப்படுத்திக்கொள்வது மந்த நியாயம்.
காய்ந்த கட்டையினிடத்தில் அக்கினி அதி சீக்கிரம் பற்றுதல்போல் பக்குவர்களாகிய ஜீவர்களிடத்தில் கடவுள் அருள் வெளிப்பட்டால் சுத்தமாதி மூன்று தேகசித்தியும் அத்தருணமே வரும்.
ஆதலால் கடவுள் அருள் வெளிப்படுவதற்குமுன் அபக்குவர்கள் தங்கள் செயற்கையாகிய ராகத்துவேஷாதி அசுத்தங்களைப் போக்கிக்கொள்வது உத்தமம்.
மேற்குறித்தவர்கள் பேரால் ஒவ்வொரு மஹான்கள் சாஸ்திரங்களையும் தேவாரம் திருவாசகங்கள் முதலியவைகளையும் அமைத்து இவற்றிற்கு இடமாக ஆலயங்கள் அமைத்து மேற்படி சித்திக்கு உரிய தத்துவ தத்துவிகளின் பெயரைக் கர்த்தாவாக்கி அந்தச் சித்தி முடிக்குங் காலம் தினம் கருவி முதலியவைகளை மேற்படி ஆலயங்களுக்கு விசேஷ காலமாக்கி வழக்கத்தில் வருவித்தார்கள்.
தேவாரம் திருவாசகம் முதலியவைகள் மேற்குறித்தவர்கள் பாடியனவல்ல சித்தர்கள் சில சித்திகளைக் குறித்துக் கற்பனையாய்ச் செய்த சரித்திரம் அதற்கு மேற்கொள் வேண்டுவதின் பொருட்டுச் சில பாடலுஞ் செய்து புராணத்தில் மேற்குறித்தபடி பெயரிட்டு அவர்கள் செய்ததாகப் பரிச்சயஞ் செய்ததே தவிர உண்மையல்ல.
ஆதலால் மேற்குறித்த பஸ்மத்தை மேற்குறித்த வருஷத்தில் முடித்து உட்கொண்ட புருஷனாகிய சித்தனுக்குக் கலிபுருஷனென்னு நாமம் வந்தது.
மேற்படி பஸ்மத்தை இரண்டு தினத்தில் முடித்து கற்பங்கொண்டு தேகசித்தியைப்பெற்றுத் திரிசியப்படாமல் மேற்படி புருஷன் தனது சங்கல்ப விகல்பங்களால் இவ்வுலகத்தைத் தோன்றலாதி அசைவுகள் செய்வித்து ஆடுகின்றான்.
இந்த ஐயாயிர வருஷமும் ஜீவித்திருக்கும்படி கலியுகத்திற்குக் குறித்த நாளிரண்டில் கல்பஞ் செய்து தேகசித்தியைப் பெற்றுக்கொண்டு நம்முடைய கண்ணுக்குத் தோற்றாமல் வேறு வடிவத்தோடு இருக்கிறவன் கலியுக புருஷன்.
மார்க்கண்டர்க்காக ருத்திரமூர்த்தி இடது காலால் எமனை உதைத்ததற்கு நியாயம் மார்க்கண்ட ரென்பது மயக்கமாகிய மறைப்பென்னும் மரணத்தைத் தவிர்த்தது.
ஆதலால் அஞ்ஞான பாசத்தால் சினமாகிற கூற்றுவன் கட்ட விவேகியென்னும் மார்க்கண்டன் ருத்திரனென்னும் ஆன்மஅறிவோடு கூடவே மேற்படி ருத்திரன் பிண்டநஷ்டஞ் செய்கின்ற இடகலையை மேலேற்றி குணங்களாகிய சூலத்தால் கூற்றையொழித்து அருளாகிய சத்துவ மயமாய் நீடிக்கச் செய்வது எமசம்மாரம்.
தயையே வடிவமாக இருக்கின்ற புண்ணிய தேகிகளே தேவர்கள்... அறிவினது உயர்ச்சியினாலும் தாழ்ச்சியினாலும் தேவரென்றும் மனிதரென்றும் சொல்லப்பட்டதே தவிர வேறே யெந்தக் காரணத்தினாலும் அல்ல.
பிரமதேவனது ஒரு சிரசை வெட்டும்பொருட்டுத் தோன்றின ருத்திரனுக்கு ஐந்து தலையாவன இச்சை ஞானம் கிரியை ஆதி பரை என்னும் ஐந்துமாம்.
பிரமதேவன் பத்தினியாகிய சரஸ்வதியை மூக்கறுத்தது யாதெனில் பிரமதேவனது சிரசில் ஒரு முகமாகிய அகங்கார தத்துவத்திற்கு உபகருவியாவன.
இவற்றை மனமாகிய சந்திரனுக்குக் கல்யாணம் என்னும் செயற்கையைச் செய்து சமமாகப் பார்க்கும்படித் தக்கன் சொன்னதைத் தடுத்து கிருத்திகை உரோகிணியாகிய ஆசை மோகம் இரண்டையும் பாராட்டி மற்றப் பெண்களைச் சந்திரன் அலக்ஷியம் செய்தான்.
செய்யவே தக்கனது சாபத்தால் பதினாறு கலையின் கண்ணியங்கெட்டு ஒவ்வொன்றாய்க் குறைய பயங் கொண்டு பிரமாவாகிய பாச அறிவினிடத்துச் சொன்னான்.
அங்ஙனம் சொல்லலும் சிவமானது சந்திரனாகிய மனத்தின் வியாபார கலைகளை ஒடுக்கி ஒரு கலையான சுத்த மனத்தைத் தானாகிய அறிவின் சிரம் என்னும் பிரஞ்ஞையில் தரித்து சாபம் வீண் போகாமல் ஏறியும் குறைந்தும் இருக்கும்படி செய்தது.
சுப்பிரமணியம் என்னும் ஷண்முகரால் சம்மரிக்க வேண்டியது எப்படி எனில் பஞ்ச சத்தியோடு அனன்னியமாகிய சம்வேதனை என்னும் அருட்சத்தியையுங் கூட்டிச் சுத்த அறிவே வடிவாகிய ஆறறி வென்னும் முகங்களோடு சுத்தஞானம் சுத்தக்கிரியை என்னும் சத்தியுடன் கூர்மை பொருந்திய வேல் என்னும் விவேகத்தால் தயாவடிவாய் அவா மோக மதங்களை நாசஞ் செய்வது சூரசம்மாரம்.
பூர்வ வாசனாதிகள் பல வண்ணமாய் விரிந்து ஆடுவது இயல்பாதலால் அவற்றை அசைய வொட்டாது மத்தியில் ஏறி இருப்பதாகிய சுத்த அறிவே ஷண்முகம்.
குண்டோதரனுக்கு அன்னமிட்டது குண்டோதரனுக்கு அன்னமிட்டார் என்பதற்குப் பொருள் குண்டோதரம் என்பது துத்தநாகக் குடாக்கு ஓதனமென்பது அன்னம் தரன் என்பது பசியில்லாதவன்.
எப்படியெனில் நாகக்கொட்டையை மைபோலாட்டி நாகத்திற்குப் பிடிப்பித்துச் சிறுபுடமாய்ப் பத்திட்டு எடுத்து நாலிலொன்று சூதஞ்சேர்த்து வட்டாக்கிக் கருந்துளசியால் கவசித்துச் சீலைமண் செய்து புடமிடச் சுண்ணமாம்.
பாற்கடல் கடைந்தது திருப்பாற்கடல் கடைந்து அமுதபானம் தேவர்கள் செய்யும் பொருட்டு விஷத்தை ருத்திரர் உட்கொண்டா ரென்பதற்குப் பொருள் திருப்பாற்கட லென்பது தேங்காய்.
பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டது ஆகாரம் உண்டவுடனே ஜீரணமாய்ப் பால்வண்ணமாக ஆகாரப் பையில் வெண்மை நிறமாக இருப்பது திருப்பாற்கடல் என்றும் அதனடியில் உண்டாம் பசி தீவிர சத்தியாகிய உஷ்ணம் வடவா முகாக்கினி என்றும் இரண்டிற்கும் மத்தியில் உண்டாகிய சீதளம் விஷ்ணு பள்ளிகொண்டது என்றும் சொல்வது.
நாராயணன் என்பதன் பொருள் அப்பு தத்துவத்தின் அதிஷ்டான கர்த்தாவென்றும் அப்பு தத்துவத்தில் தோன்றினவன் என்றும் நர விசேஷணப் பிறப்பை உடையோன் என்றும் நரனில் தோன்றினோன் என்றும் மாயாகோஷத்தை அல்லது நடப்பை உயிர்க்கு உண்டு பண்ணுவோன் என்றும் இன்ப சத்தியை உயிர்க்கு ஊட்டுவோன் என்றும் கொள்ளலாம்.
ந பிரகிருதியினுடைய ர சேட்டிப்பை ந ஆதிசத்தியினுடைய ர இன்பத்தை... கருடன்மீது விஷ்ணு ஏறியது என்பது க ஜலம் ரு கருமை ட வெண்மை.
வடுகநாதர் வடுகநாதர் விஷ்ணுவினுடைய தோலை உரித்துப் போர்த்துக் கொண்டது யாதெனில் மனத்தில் உண்டான மந்தத்தில் தோன்றின சீதமான விஷ்ணு அகம் புறம் எங்கும் இருப்பதை அப்படி எங்கும் பரவவொட்டாது உஷ்ண சத்தி விளங்கிச் சீதபாகத்துக்குக் கவசம் போல் உட்பக்கம் இல்லாமல் மேற்புறமாகப் பரவியிருப்பது ருத்திரனான வடுகநாதர் என்பது.
ஏனெனில் ஜீவன் உபாசனா துவாரமாய் ஜீவத்துவங் கெட்ட இடத்தில் இரண்டற்று ஒன்றாகிய வேதவழி என்னும் அத்துவைதம் நிலைக்கும்.
வகரம் சித்து மகரம் ஆனந்தம் சிகரம் எல்லா முள்ளதாய் விளங்குவது வகரம் எல்லாம் விளங்குவதா யுள்ளது மகரம் இரண்டினாலும் நிரம்பிய வின்பம்.
பூர்வபூர்வத்திற்குத் தாத்பரியம் அனாதியில் மலமில்லாது எல்லாமுடைய சிவத்திற்கு என்னுடைய கரண உள்ளங்களைச் சமர்ப்பிக்கின்றேன்.
அதில் பூர்வத்திற்குத் தாத்பரியம் சி என்பது பதி வா என்பது சத்தி ய வென்பது ஜீவன் ந வென்பது திரோதை ம வென்பது மாமாயை ஆதலால் மாமாயை திரோதை நீங்கி ஜீவ போத மற்று அருள் வடிவாய்ச் சிவமாவது.
பூர்வபூர்வத்தின் தாத்பரியம் சி என்பது எல்லாமுடையது வா என்பது அபிந்நமாகிய அருள் ய வென்பது ஆன்ம சிற்சபை ந வென்பது சீவன் ம வென்பது பசு ஆதலால் பசுத்தன்மை கெட்டு ஜீவபோதம் போய் ஆன்ம வியற்கை வடிவாய்ச் சத்துவமயமாய் எல்லாமுடையதுவாய்ப் பூரணமாய் நிற்றல் ஒருவாறு.
இவ்வளவும் செபமூலமாய்க் கரண சுத்தி வந்து அக்ஷர முன்னுதலை விட்டு அறிவாகிருதியாய் கருணையும் சிவமுமே பொருளெனும்படி நிற்றற்கு முதற்றுவாரமாம்.
பூர்வ பூர்வம் அனாதியில் மல மில்லாததையும் எல்லாமுடையதாயும் உள்ள சிவத்திற்கு என்னுடைய கரண உள்ளங்களைச் சமர்ப்பிக்கிறேன் என்பது.
பூர்வ பூர்வமாவது சி யென்பது எல்லாமுடையது வ என்பது அபின்னமாகிய அருள் ய ஆன்மாவாகிய சபை ந ஜீவன் ம பசு உத்தரத்தின் பொருள் பரவிந்து பரநாதம் பரத்திலும் அபரவிந்து அபரநாதம் பூர்வத்திலும் வழங்கும்.
பஞ்சாக்ஷரத்தில் ஏமசித்தியும் தேகசித்தியும் சொல்வதற்குப் பிரமாணம் சிவாயநம வெனச் செம்பு பொன்னாயிடும் சிவாயநம வெனச் சிந்தித்திருப்பார்க்கு அபாயம் ஒருநாளுமில்லை.
அதாவது மேற்குறித்த மூன்று தேகங்களின் ஸ்வரூப ரூபசுபாவ குணங்களை ஐயம் திரிபு மயக்க மின்றிக் கடந்தால் ஜனனமரண சாகரம் நீங்கி நித்தியர் ஆவோம்.
வருணம் இருபத்து நான்கு என்பதன் குறிப்பு இரு இரண்டு ஜீவகாருண்யம் தத்துவவிசாரம் ஆகிய இரண்டையும் பத்து பற்று பிடி பற்றினால் நான்கு நாலாகிய ஜீவகாருண்யம் ஈசுரபத்தி பாச வைராக்கியம் பிரம ஞானம் ஆகிய இவற்றை அடையலாம்.
நினைப்பு மறைப்பு உண்டாவதற்குக் காரணம் சந்திரன் அக்கினியோடு கூடி சூரியபாகத்திலுண்டாகும் காற்றினால் அசைக்கப்படும் போது உண்டாகும் நினைப்பு சூரியன் அக்கினியோடு கூடி சந்திர பாகத்தில் உண்டாகுங் காற்றினால் அசைக்கப்படும்போது உண்டாகின்றது மறைப்பு.
ஜனனம் மன அசைவு ஒன்றை நினைத்தல் சகலகாலம் மேற்படி தத்துவம் வேறொன்றில் பற்றல் தத்துவத்தின் அசைவாகிய ஆவி மேலேறுதல் மேற்படி ஆவி ஏறின இடத்தில் நில்லாது அக்கிரமித்தல்.
மரணம் தூக்கம் மனம் ஒன்றைப்பற்றி உடனே மறைதல் கேவலகாலம் மேற்படி தத்துவத்தின் கூர்மை கீழ்ச்செல்லுதல் பிரக்ஞை இல்லாதிருத்தல் மேற்படி ஆவி அக்கிரமித்தல் மனம் ஆபாசப்பட்டுச் சூனியமாதல்.
இந்த ஜீவன் அக்கினியின் சூரியபாகத்தி லுண்டாகும் காற்றினால் அசைக்கப்படும்போது நினைப்பும் அக்கினியின் சந்திரபாகத்தில் உண்டாகுங் காற்றினால் அசைக்கப்படும் போது மறைப்பும் உண்டாகின்றன.
மறைப்பென்பதற்குப் பொருள் மரணம் கேவலம் தூக்கம் தத்துவத்தின் கூறுபாடு கீழ்ச்செல்லுதல் பிரக்ஞை யில்லாதிருத்தல் அதனது உஷ்ணம் அதிக்கிரமிக்கிறது மனம் ஆபாசப்பட்டுக் கீழ்ச்செல்லுதல்.
சங்கல்ப மென்பது கரணம் யாதொன்றிலும் பற்றாமல் சுத்தமாயிருந்த காலத்தில் தோன்றிய அசைவே சங்கல்பம் ஒன்றிலும் பற்றாது அசைந்த மேலசைவென்னும் புடைபெயர்ச்சியே சங்கல்பம்.
சங்கல்பமென்பது யாதொன்றிலும் பற்றாமல் சுத்தமாயிருந்த காலத்தில் தோன்றிய அசைவாகிய நினைப்பே முன் அசைவின்றி அசைந்த அசைவாகிய மேலசை வென்னும் புடைபெயர்ச்சியே எக்காலத்தும் மரணமடைய மாட்டோமென்கிற பிரக்ஞையே.
கடவுள் ஏகம் அனேகம் என்பதற்குப் பொருள் சமயத்தில் சிவம் ஏகம் பிரமாதிக ளனேகம் மதத்தில் பிரமம் ஏகம் ஜீவர்கள் அனேகம் சாதாரணத்தில் கடவுள் ஏகம் பசுக்கள் அனேகம் சுத்த சன்மார்க்கத்தில் தனிக்கடவுள் ஏகம் அவ்வருளால் சுத்தமாதி ஞான தேகம் வேறாகப் பெற்ற ஞானிகள் அனேகம் எனக் கொள்க.
ஒன்றுமிரண்டுமானார் கடவுளானவர் தன்னருளைப் பெற்ற சுத்த ஞானிக்கு ஞானதேகத்தையும் சுத்தப் பிரணவதேகத்தையுங் கொடுக்க முதற் கருவியாக இருக்கின்றார்.
ஆகையா லியற்கையாகிய சத்துவத்தோடு கூடிச் செயற்கையாகிய ராஜச தாமசத்தைச் சிறுகச் சிறுக நீக்க வேண்டியதில் சதா ஞாபகம் செய்யவேண்டியது.
சுத்த சன்மார்க்க லக்ஷிய அனுபவ விருப்ப முடையவர்களுக்கு நனவினும் மண்ணாசை கனவினும் பெண்ணாசை சுழுத்தியினும் பொன்னாசை முதலிய மூன்றுங் கூடாவாம்.
இவற்றில் உள்ளம் பித்த உஷ்ணத்தோடு கூடி லலாட ஸ்தானத்தில் நிற்பது ஜாக்கிரம் சொப்பனமாவது உள்ளம் வாத நாடியோடு கூடிக் கண்ட ஸ்தானத்தில் இருப்பது சுழுத்தியாவது உள்ளம் சிலேத்தும நாடியோடு கூடி மார்பு ஸ்தானத்தில் நிற்பது.
இவற்றின் தாத்பர்யம் நக்ஷத்திரப்பிரகாசம் போல் தோன்றிய ஜீவஅறிவே உபாயஞானம் சந்திரப்பிரகாசம் போல் தோன்றி அறியும் ஆன்மஅறிவே உண்மைஞானம் எல்லா வஸ்துக்களையும் தெரிந்து அனுபவிக்கச் செய்கின்ற சூரியப் பிரகாசம் போன்ற கடவுளறிவே அனுபவஞானம்.
ஆதலால் ஒரு வஸ்துவினிடத்தில் பற்றுதல் அவா அதை அனுபவிக்க வேண்டுமென எழுந்தது ஆசை அதன் மயமாதல் காமம் அதைத் தன்வசப்படுத்த எழுவது மோகம் எந்த வஸ்துவிடத்திலும் மோகமாதிக ளின்றி அவாமயமாய் நிற்றல் வேண்டும்.
இந்திரியக்காட்சி என்பது ஒரு வஸ்துவின் நாமரூபமின்றிக் காணுதல் கரணக்காட்சி என்பது அந்த வஸ்துவைப் பற்றல் அதை அனுபவிக்கவேண்டு மென்கிற சித்தவிருத்தி உண்டாகிறது ஆசை என்னும் காமம் அதைத் தன் வசப்படுத்த எழுவது மோகம்.
ஆதலால் பேதாபேதம் குறிக்கும் நிமித்தம் இரண்டாம் இடத்துக்கு முன்னிலை என்றும் மூன்றாம் இடத்திற்குப் படர்க்கை என்றும் பெயர்கள் வந்தன என அறியவும்.
இவ்வழி நின்று ஜீவபோதம் கெட்டவிடத்தில் ஆசாரியனே சிஷ்யனைப் பற்றி இழுப்பதான மார்ச்சால நியாயம்போல் ஊட்டப்பட்ட கோன் கொண்ட குடியாகியது வேதாந்தமாகிய அத்வைதம்.
வித்தியாதத்துவத்தில் புருஷன் என்பது விஷயத்தில் அழுந்தி யிருக்கும் எட்டுக் குணங்களைக் குறிப்பிக்கின்றபடியால் தத்புருஷன் மத்தியபுருஷன் புருஷன் என்று வழங்கியது.
ஆலமரத்தடியில் சூரியனை வணங்கவேண்டியது என்பது என்னெனில் சூரியகலையில் தியானம் முதலிய செயல்கள் எல்லாம் செய்ய வேண்டியது பற்றிச் சொன்னது.
மனுஷ்ய வல்லபத்தால் தனக்கிருக்கிற அசுத்தங்களை நிவர்த்தி செய்துகொள்ளக் கூடுமா வென்றால் இது நல்லது இது கெட்டது என்று பகுத்தறியும் ஞானத்தால் விஷய வாசனையில் கரணங்களைச் செல்ல வொட்டாமல் தடுக்கக்கூடுமே ஒழிய நிவர்த்திக்கக் கூடாது.
செம்பிலே களிம்பு இயற்கையா யுள்ளதைப் பரிசனவேதியினால் நிவர்த்தித்து ஏமமாக்குவது போல் மாயாகாரியமான இந்தத் தேகத்தின்கண் உள்ள ஆன்ம இயற்கையாகிய ஆணவமலம் ஆண்டவரருளினால் நீங்கப்பெற்றுச் சுத்த உடம்பாக்கிக் கொள்ளலாம்.
தங்களைப் பார்க்கவேண்டு மானால் என்னைப் பாருங்கள் என்னைப் பார்க்கவேண்டு மானால் தங்களைப் பாருங்கள் தங்களைப் பார்த்தால் என்னைப் பார்ப்பீர்கள் என்னைப் பார்த்தால் தங்களைப் பார்ப்பீர்கள்.
சூல்வண்டி ஆயிரங்கொண்ட நூல்களை ஒரு ஜென்மத்தில் ஒருவன் அதிதீவிர ஜீவமுயற்சியால் படிக்கச் சிறிய உபாசனைச் சகாயத்தால் முடியும்.
அப்படிப்பட்டவன் ஆயிரம் ஜென்மம் எடுத்துப் படிக்கும் கலைஅறிவை ஒருவன் அருள்முன்னிடமாகச் சுத்த சிவ நோக்கத்தால் அறியத் தொடங்கினால் ஒரு கணத்தில் படித்துக் கொள்ளலாம்.
சமரச வேத சன்மார்க்க சங்கம் என்பதற்குப் பொருள் எல்லாச் சமயங்களுக்கும் பொதுவாகிய அறிவுநூல் முடிபான நான்காவது மார்க்கத்தை அனுஷ்டிக்கின்ற கூட்டமென்று கொள்க.
மேற்படி அந்தம் நான்கின் ஐக்கிய விவரம் வேதாந்தத்தில் போதாந்த யோகாந்தமும் சித்தாந்தத்தில் நாதாந்த கலாந்தமும் அடங்கியிருக்கின்றன.
அவை அவ்வச் சமயமத சன்மார்க்கங்களின் தலைமையாகிய கர்த்தா மூர்த்தி ஈசுரன் பிரமம் சிவம் முதலிய தத்துவங்களில் காலப் பிரமான பரியந்த மிருக்கும் அதற்குமேலிரா.
இதன் தாத்பரியம் யாதெனில் சமரசம் என்பதற்குப் பொருள் எல்லா அந்தங்களினது அந்தமும் தனக்குப் பூர்வமாக்கித் தான் உத்தரத்தி னின்று மருவியது சமரசம்.
சுத்த சமரச மென்பதற்கு நியாயம் விந்து பரவிந்து இரண்டையும் மறுக்கச் சுத்தவிந்து வந்தது போலும் சிவம் பரசிவம் இரண்டையும் மறுத்தது சுத்தசிவம் போலும்.
ஆன்மாவுக்கு அருள் எப்படி அநந்நியமோ அதுபோல் சுத்த சன்மார்க்கத்திற்குப் பூர்வத்தில் சொன்ன சன்மார்க்கங்கள் யாவும் அநந்நியம்.
சத்துவ சம்பந்தமுடைய மார்க்கம் யாதெனில் சத்போதம் சத்கர்மம் சத்சங்கம் சத்காலம் சத்விசாரம் சத்பாத்திரம் சற்சனம் சற்செய்கை முதலியனவும் சத்துவ சம்பந்தம் உடையன.
சத்துவகுண நிர்க்குண லட்சியத்திற்கு மார்க்கம் நான்கு எவை எனில் சத்துவ குணத்தின் முதல் விளைவு தன்னடிமையாகப் பலரையும் பாவித்தல் இரண்டாவது புத்திரனாகப் பாவித்தல் மூன்றாவது சிநேகிதனைப் போலப் பாவித்தல் நான்காவது தன்னைப்போலப் பாவித்தல்.
சத்துவகுண விளைவு என்பதற்குப் பொருள் சத்துவகுணத்தின் முக்கிய லட்சியமாகிய எல்லாம் வல்ல சர்வ சித்தியோடு ஞானசித்தியைப் பெறுதல்.
நெல்லை விதைத்தான் என்பதன் பொருள் உழுதல் தொடங்கிக் கிருகத்தில் சேர்த்து அனுபவிக்கிற பரியந்தம் அடங்கியிருப்பதுபோல் சன்மார்க்கம் என்பது சாதாரணம் முதல் அசாதாரணம் ஈறாக அடங்கிய பொருளெனக் கொள்க.
ஏகதேசத்தில் ஒருவாறு பூர்வம் என்பதற்குப் பொருள் சிருஷ்டியாதி அனுக்கிரக மீறாகச் செய்யும் பிரமாதி சதாசிவ மீறாகவுள்ள பஞ்ச கிருத்திய கர்த்தர்களி லொவ்வொரு கிருத்தியத்தின் விரிவு ஐந்தாக விரிந்த கர்த்தர் பேதம் இருபத்தைந்தாக விரிந்த மஹாசதாசிவாந்த அனுபவ காலத்தை அறுபத்து நாலாயிரத்தில் பெருக்கிய கால அளவு எவ்வளவோ அக்கால அளவு சுத்த மகா சதா சிவானுபவத்தைப் பெற்றுச் சுத்த தேகியா யிருப்பது.
ஆதலால் எவ்வகையினும் உயர்வுடையது பாவனாதீத அதீதம் குணாதீதஅதீதம் லட்சியாதீதஅதீதம் வாச்சியாதீதஅதீதம் ஆகிய சுத்த சன்மார்க்கம்.
மேற்படி மார்க்கத்தின் ஏகதேசம் அடியிற் குறிக்கும் அனுபவங்கள் எக்காலத்தும் எவ்விடத்தும் எவ்விதத்தும் எவ்வகைத் தடையும் வாராத சுத்தமாதி ஞானதேக சித்தியும் அண்ட பிண்ட தத்துவங்களைச் சுதந்தரத்தில் நடத்தும் தனிப்பெரும் வல்லமையும் ஏமரவுப்பிய பிரேதஜீவிதாதி சித்தியும் வஸ்துப் பிரத்யக்ஷானுபவ சித்தியும் ஆகிய இவற்றை ஒருங்கே அடைவது மேற்குறித்த மார்க்கத்தின் முடிபு.
காரண மாத்திரமாய் விளங்கா நின்ற விந்து நாத முதலியனவும் காரிய காரண மாத்திரமாய் விளங்கா நின்ற அம் அங் சிங் வங் மங் சிவா வசி ஓம் முதலியவும் காரிய மாத்திரமாய் விளங்கா நின்ற ஹரி சச்சிதானந்தம் பரிபூரணம் ஜோதியுட் ஜோதி சிவயவசி சிவயநம நமசிவய நாராயணாயநம சரவணபவாயநம முதலியவும் இவ்வண்ணம் குறித்த பரிபாஷைகளின் உண்மை ஆன்ம அனுபவத்திலும் வகர தகர வித்தையிலும் விளங்கும்.
மேலும் மேற்குறித்த வண்ணம் தத்துவங்களை உபாசித்தும் அர்ச்சித்தும் தத்துவாதீதாதீதத்தைத் தியானித்தும் இடையில் ஜபித்தும் கரணலயமாகச் சமாதி செய்தும் தத்துவச் சேட்டைகளை அடக்காநின்ற விரதமிருந்தும் சாதாரண யோகபாகத்தில் மூச்சடக்கியும் சாதகர்கள் மேற்குறித்த வண்ணம் செய்வார்கள்.
சாத்தியர்கட்கே கேட்டல் சிந்தித்தல் தெளிதல் நிஷ்டைகூடல் என்னும் நான்கும் கடந்து அவர்கள் ஆருடராக நிற்பதால் சாதனமொன்றும் வேண்டுவதில்லை.
சமரச வேத சன்மார்க்க சங்க மென்பதற்குப் பொருள் எல்லாச் சமயங்களுக்கும் பொதுவாகிய அறிவு நூலின் முடிவான நான்காவது மார்க்கத்தை அனுஷ்டிக்கின்ற கூட்டமென்று கொள்க.
இதற்கு நியாயம் விந்து பரவிந்து இவ்விரண்டையும் மறுக்கச் சுத்த விந்துவானது போலும் சிவம் பரசிவம் இவ்விரண்டையும் மறுக்கச் சுத்த சிவமானது போலும் சன்மார்க்கம் சிவசன்மார்க்கம் இவ்விரண்டையும் மறுத்தது சுத்த சன்மார்க்கம்.
அதாவது சத்போதம் சத்கர்மம் சத்ஸங்கம் சத்காலம் சத்விசாரம் சத்பாத்திரம் சத்ஜனம் சத்செய்கை முதலியவை சத்துவகுண சம்பந்தமானவையாம்.
சத்துவ குணத்தின் விளைவென்று சொன்னதற்குப் பொருள் சத்துவ குணத்தின் முக்கிய லட்சியமாகிய எல்லாம் வல்ல சர்வசித்தியோடு ஞானதேகம் பெறுகிறவரையில் உள்ள அனுபவம் நெல் விளைத்தா னென்பதன் பொருள் உழுதல் தொடங்கிக் கிருகத்தில் சேர்க்கிறவரையில் அதன் தாத்பரிய மடங்கி யிருப்பது போல்.
இந்த இருபத்தைந்தையும் அறுபத்து நாலாயிரத்தில் பெருக்கிய காலம் எவ்வளவோ அவ்வளவு கால பரியந்தம் மகாசதாசிவ அனுபவத்தைப் பெற்று சுத்த தேகியாக இருப்பது.
சன்மார்க்கத்தின் ஏகதேசமென்பது எந்தக் காலத்தும் எவ்வகைத் தடைகளும் இன்றி அழியாத சுத்தப் பிரணவ ஞானதேகமென்கின்ற தேகசித்தியும் எல்லாம் வல்ல சர்வசித்தியும் பெற்றுக்கொள்வது.
அவை சமய மதங்களில் சொல்லுகிற கர்த்தா மூர்த்திகள் ஈசுவரன் பிரமம் சிவம் முதலிய தத்துவங்களின் காலப் பிரமாண பரியந்தம் இருப்பதொழிய அதற்குமேல் இரா.
பரிபாஷை அங் சிங் வங் பங் அம் விந்து நாதம் சிவ வசி ஓம் அரி அர சத்து சித்து ஆனந்தம் பரிபூரணம் ஜோதி சிவயவசி சிவாயநம நமசிவாய ஆ ஈ ஊ ஐ நாராயணாயநம சிவோகம் சோகம் முதலியவாகச் சமயமதங்களில் குறிக்கப்பட்ட மந்திர தந்திர ரகசிய வாசக வாச்சிய வசன அக்ஷர தத்துவ பவுதிக முதலியவையும் பரிபாஷையாம்.
மேற்குறித்த வண்ணம் ஜபித்தும் தியானித்தும் அர்ச்சித்தும் உபாசித்தும் சமாதிசெய்தும் சுவாசத்தை அடக்கியும் விரதமிருந்தும் இவை போன்ற வேறு வகைத் தொழிற்பட்டும் பிரயாசை யெடுப்பது வியர்த்தம்.
பாவனாதீதாதீதம் குணாதீதாதீதம் வாச்சியாதீதாதீதம் லட்சியாதீதாதீதம் ஆகிய சுத்த சன்மார்க்கப் பொருளாகிய அருட்பெருஞ் சோதி ஆண்டவரால் இதனது உண்மைகள் இனி வெளிப்படும்.
சமய மத சன்மார்க்கிகளில் தாயுமான சுவாமிகளும் இன்னும் அனேக பெரியோர்களும் சுத்தப் பரப் பிரமத்தினிடத்தில் இரண்டறக் கலந்துவிட்டதாக முறையிடுவது வாஸ்தவமா அவாஸ்தவமாவென்றால் அவாஸ்தவம்.
முன்னிருந்த அளவைக் காட்டிலும் விசேஷ ஞானத்தோடு சுத்த சன்மார்க்கத்துக் குரியவர்களாய் வருவார்கள் சாத்தியர்களாய் இரண்டறக் கலப்பார்கள்.
சர்வசித்தியையுடைய தனித்தலைமைப் பதியாகிய ஆண்டவரை நோக்கி தபசு செய்து சிருஷ்டியாதி பஞ்ச கிருத்தியங்களையும் பெற்றுக்கொண்ட மூர்த்திகளாகியவர் ஒரு தொழிலுடைய பிரமாவும் இரண்டு சித்தியுடைய விஷ்ணுவும் மூன்று சித்தியுடைய ருத்திரனும் இதுபோன்ற மற்றையர்களும் மேற்குறித்த மூவரால் ஏற்படுத்திய தத்துவசித்திக் கற்பனைகளாகிய சமய மத மார்க்கங்களை அனுஷ்டித்து அவர்களையே கர்த்தாக்களாக வணங்கி வழிபாடு செய்துவருகிற இது வரையிலுமுள்ள அணுக்கள் மேற்குறித்தவர்களது பதப்பிராப்தியை மேற்படி அணுக்கள் லேசம் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.