sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சூதமுனிவரைக் குறித்துப் பலர் பலவிதமான அபிப்பிராய முரைக்கின்றன ராயினும் இவர் முந்நூலும் தண்ட கமண்டலங்களும் பஸ்ம ருத்திராக்ஷங்களும் உடையவராக இருக்கின்றார் என இவரை வருணிக்குமிடங்களில் கேட்கப் படுதலானும் லோமஹர்ஷணரென் றிவருக்கு மற்றொரு பெயரிருத்தலானும் இவரொரு பிராமணரேயாதல் வேண்டும்.
கட்குடி வெறியினா லொருமுறை பலராமனிவரை சூதனென் றிகழ்ந்திருத்தலால் க்ஷத்திரிய பிராமண ஸங்கிர மத்தினா லுண்டான ஜாதியென் றுரைக்கப்படுகின்ற சூத ஜாதியரைச் சேர்ந்தவரா யிருப்பினு மிருக்கலாம்.
இள் தளிர்களையுடைய தண்ணிய கிளைகளோடு கூடிய தேமாமரங்களிலுள்ள ஒள்ளிய பழங்களின் தேனும் விளங்காநின்ற பலாப்பழங்களின் தேனும் தழைத்துள்ள வழைப்பழங்களொழுக்குகின்ற தேனும் கலந்து குளங்களில் நிறைந்து புகழத்தக்க வயல்களில் நீருக்குப் பதிலாகப் பாயஅதனால் நெல்விளைகின்ற உயர்ந்த கருநாட தேசம் செய்த நல்ல தவத்தினால் ஒருமன்னவன் எல்லா உயிர்களையும் அங்கிருந்து அரசாண்டு இரக்ஷித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் பெயர் யாதென்றால்மேகந் தவழுகின்ற மதில்சூழ்ந்த மாபுரமென்னும் நகரத்திலிருந்து குறைவற்ற எட்டுத்திக்கிலுமுள்ள எல்லாஅரசர்களும் தமது பாதங்களை வணங்கஅடைக்கலமென்றடைந்தவர்களை இரட்சித்துக் இன்.
அவனெப்படிப்பட்டவனென்றால் கற்பக விருக்ஷநிழலிருந்து அரசாளுகின்ற இந்திரனைக்காட்டிலும் மிகுந்த செல்வமுடையவன் உருவத்தில் மன்மதனைப் பார்க்கிலும் பேரழகினையுடையவன் திரண்ட கல்லைவிடப் பலமான தோள்களையுடையவன் போர்முகத்தில் ஆண் சிங்கம் போன்றவன் ஆண் வண்டுகளுடன் பெண் வண்டுகளும் பாட தேனுடைந் தொழுகும்படி மலர்மாலை யணிந்துள்ளவன் மூன்றுலோகங்களையும் இரட்சிக்கின்ற ஆக்கினா சக்கரத்தையுடயவன்.
இள்.வேற்றரசர்கள் வந்து தனக்குக் கட்ட வேண்டிய கப்பங்களைக் கொண்டுவந்து அளந்து குவிக்கின்ற தலை வாயிலையுடையவன் எக்காலங்களிலும் முரசுவாத்தியங்கள் முழங்கும் மணவினைகளை யுடையவன் கரையை மோது கின்ற திரைகளை யுடைய கடல்போன்ற சேனைகளையுடையவன் அழகிய உத்தம ரேகைகளையுடைய மார்பினையுடையவன் யானையைப்போன்ற பலமுடையவன்.
அழகினையுடைய பெண்கள் சாமரங்களுடன் ஆலவட்டங்களை வீசவும் பவளம்போன்ற வாயினையுடைய அரம்பா ஸ்திரீகளையொத்த பெண்கள் தாம்பூல மளிக்கவும் முத்துப்போன்ற வெள்ளிய ஒள்ளிய தந்தபந்திகளையுடைய மாதர்கள் இசையோடுகூடிய ஒப்பற்ற நாட்டியமாடவும் உலகாளு மன்னவர்கள் இருபுறங்களிலும் நின்றுகொண்டு துதிக்கவும் ஓசையினையுடைய கடல்போன்ற சைநியங்கள் சூழ்ந்து நிற்கவும்.
இவ்வரசன் திருநீறிடுநெற்றியினனாய் ஸ்மிருதிவழி நடப்பவ னாதலின் அயன் அரி அரன் என்னுந் திரிமூர்த்திகளையும் புத்திரலா பார்த்தமாகத் தன் கைகளாற் பூசை செய்தனன்.
புத்திரசந்தான முண்டானதால் அவன் உடனே இனி நான் பிறவியை யொழித்தேன் எனக்கு மேலாகிய நல்ல பதமும் உண்டென்று மகிழ்ந்து ஜாதககர்மங்கள் முதலியனவாகவுள்ள விடாமற் செய்யவேண்டிய எல்லாக் கருமங்களையும் விசேஷமாகவே செய்து அப்புத்திரனுக்கு நல்ல மஹாராஜனென்று நாமகரணஞ் சூட்டி.
ஜனங்கள் சொர்க்காதி போகஸ்தானங்களையும் மோக்ஷஸ்தானமாகக் கருதுதல் வழக்கமாதலின் மகன்றோன்றின ஸந்தோஷத்தால் தந்தை பவமொழிந்தே னென்றான் என்பதனினும் இதற்குப் பிறவியினின்றும் நீங்கினேன் என்பதனினும் பாவத்தினின்றும் விடுபட்டுப் புண்ணிய மிகுதியுடையவ னாதற்குப் புத்திரசனன மொரு காரணமாதலின் பாவத்தினின்றும் நீங்கினே னென்றான் என்பதே சாலச் சிறப்புடையதாம்.
எறு குருகுல வாசஞ்செய்து எல்லாக் கலைகளையும் முற்ற உணர்ந்த பிரமசாரியானவன் குருதக்ஷணை கொடுத்துக் குரு வினை ஸந்தோஷப்படுத்தி ஆசிபெற்றுச் செல்ல வேண்டுமுறைப்படி இம்மாராஜனும் கலைகளை யுணர்ந்து பிரமசரிய விரதமுடித்து தந்தையாலளிக்கப்பெற்ற மிகுதியான திரவியங்களைக் குரு தக்ஷணையாக அளித்து ஆசியும் விடையும் பெற்றுத் தந்தையிடஞ் சென்றார் என்றுணர்க.
முடத்தெங்கு கழற்குடம் மடற்பானை பருத்திக் குண்டிகை ஆதியவைகளின் குணங்களை யுடையரல்லா நல்லாசிரிய ரென்பார் ஏதமற்ற குரவர் என்றார்.
இள் வாழையும் கமுகும் நட்டு மணப்பந்தலை யலங்கரித்துப் புதியதோரணங்களைக் கட்டிப் பொன்னங்குடங்களை நிறைத்து மனோகரமாக எவ்விடங்களிலும் தீபங்களை ஏற்றித் தேனொழுகுகின்ற மலராற் கட்டப்பட்ட தூக்கு மாலைகளைத் தொங்கவிட்டு தேவேந்திர பட்டினத்தைப்போல அந்த மாபுரியை யலங்கரித்தார்கள் .
விளங்காநின்ற ஆலின் ஒள்ளிய தளிர்தளிர்த்து இனிய விரண்டு தனங்களாகிய இரட்டையான கோங்கரும் புகளரும்பி நன்மை விளங்குகின்ற ஆம்பலும் குமிழும் இரண்டுகுவளைகளும் பொருந்தியுள்ள செந்தாமரைமலர் பூத்து விளங்காநின்ற மேகத்தைச்சுமந்து இரண்டுகால்களால் குற்றமற்ற மின்னலைப்போல அசைந்து பலத்தைத் தரும் வண்ணம் நடக்கின்ற கொடிபோல்பவளை வைதிக முறைப்படி மணஞ்செய்வித்து.
ஆம்பல் அதரத்துக்கும் குமிழ் நாசிக்கும் குவளை கண்ணுக்கும் சரோருகம் முகத்துக்கும் புயல் கூந்தலுக்கும் இள்வதிஷ்டன் முதலிய முனிசிரேஷ்டர்களையும் அரிய வேதங்களை யுணர்ந்த பிராமணர்களையும் கொண்டு மந்திரத்தோடு பொருந்திய கங்கைமுதலிய நீர்களாலே அபிஷேகித்துநவரத்தினங்களாலும் பொன்னாலும் இயற்றப் பட்ட விளங்குகின்ற சிங்கஞ் சுமந்த மெல்லிய ஆசனத்தின்மீது ஏறியிருக்கச்செய்துபிரகாசிக்கின்ற புதிய இரத்தின மகுடத்தைச் சூட்டிபருந்துகள் மொய்க்கின்ற வேற்படையினையுடைய அம்மன்னவன்கடல்சூழ்ந்த உலகத்தை நீ ஆளென்று தனதுமகனாகிய மஹாராஜனிடத்து அளித்தனன்.
செங்கோலைக் கைக்கொண்டமஹாராஜனும் ஏகசக்கிராதி பதியாய் உலகத்தைப் பொதுமையி னின்று நீக்கி சிறப்பு வழியாற் றன்னதாக்கிதன்னதிகாரம் எவ்விடங்களிலும் செல்லும் வண்ணம் எட்டுத் திக்குகளிலும் சென்று விஜய மடைந்து சுவர்க்கத்தைப்போல போகத்தை யநுபவித்துக் கொண்டு மனைவியுடன் வாழ்ந்துகொண்டுஇருந்தனன் என்று சூதமுனிவர் கூறலும்சௌனகாதி முனிவர்கள் வெற்றிவேலினை யுடைய அம் மன்னவன் பின்னர் என்ன செய்தானென்று கேட்கஅதற்கு உயர்ந்த அச் சூதமுனிவர் இவ்வாறு கூறுவாராயினர்.எறு மணம் புரிதலும் மகுடஞ் சூடுதலும் உல காளுதலும் போகந் துய்த்தலுமாதிய காரியங்கள் வியப்புடைய விஷய மன்றாதலின் இங்ஙனமிருந்த மன்னவன் பின் யாதுசெய்தனன் என முனிவர் கடாவினார் என்க.
இள் தானுந் தன் மனைவியும் ஏக மனதுடையவர்களாய் ஒருகாலத்திலும் வேற்றுமைப்படாத சுபாவத்துடன் ஆத்ம விசாரணை செய்த யோகிகளையும் பிதாமாதாக்களையும் கடவுளையும் தினந்தோறும் வணங்கிஅவர்களால் சொல்லப்பட்ட வழிப்படியே நடந்தும்சகஸ்திரார்த்தங்களை நிருத்தி யாசனஞ் செய்தும்வினயத்துடனேகுதர்க்கமின்றி அநுபவிகளை வினாவியும் சிலகாலத்தைக் கழித்து.
மெய்ஞ்ஞான குருவென்றதுவேதகனை.இவன் அதி வன்னாச்சிரமியாய் பரிசனவேதியானது தன்னாற் பரிசிக்கப் பெற்ற தாம்பிரத்தின் களிம்பினை அகற்றிப் பொன்னாக்குமாறு இவனும் தன்னையடைந்த பக்குவனுடைய பந்தத்தினையும் சீவத்துவத்தையும் அகற்றிப் பிரமத்துவத்தை யுண்டாக்கி வைப்பவனாம்.
உயிர்ச்சார்பும் பொருட்சார்புமாகவுள்ள புறப்பற்றை யொழித்து அவ் வொழிந்த புறப்பற்றில் பின்னும் மனம் செல்லாமல்அதனை நினைத்தலையும் ஒழிந்து சரீராபிமானத்தையும் நீங்கி அந்தக்கரணங்களின் வாதனைகளையும் ஆசாரிய உபதேசத்தின்படி ஒடுக்கினால் முத்தியுண்டாகும் முத்தியுண்டானவுடன் தானாகவே பிறவியின் கருவானது அழிந்தொழிந்திடும்.
ஆதலால்இந்த நன்மார்க்கத்தை நீ சீக்கிரமாகக் கைப்பற்றி உனக்கேற்ற விடத்திற்குச் செல்வாயாக வென்று அந் நல்லாசிரியர் உபதேசித்தனர்.
அந்த நன்மார்க்கத்தை ஆசாரியனால் சந்தேக விபரீதங்கள் அகலும்வண்ணம் நிச்சயமாகக் கேட்டுணர்ந்து பின்னும் நாட்டை யடைந்துமுன்னே தான் செய்து கொண்டுவந்த அரசாங்கமுறைமையைச் சிறிது காலம் நடத்திக் கொண்டிருந்து ஒருதினம்தமது ஆத்மலாபத்திற் குரிய வேறு மார்க்கத்தையுத்தேசித்து சபையிலிருந்த எல்லோரையும் போகும்வண்ணம் விடைகொடுத்தனுப்பிவிட்டு அம்மன்னவன் தனது அரசகோலங்களையெல்லாம் அகற்றினவனாய் அந்தப்புரத்திற்குச் சென்று தான் ஏகனாய் ஒரிடத்திலிருந்தனன்.
அரசர்களும்மந்திரியர்களும்புரோகிதர்களும் இன்னுமுள்ள மற்றைப் பெரியவர்களுமெல்லாம் அரசனிருக்கும் அவ்வேகாந்தமான விடத்திற்குச் சென்று அவ்வேந்தனைப் பார்த்து மன்னவ நித்தியகருமங்களைச் செய்யாமல் சும்மாவிருத்தல் இராஜலக்ஷண மல்லவென்று கூறுதலும் அவ்வரசன் அவர்களைப் பார்த்துநான் இராஜலக்ஷணங்களை விரும்பினேனில்லை என்னை இன்னானென்று உணர்ந்து கொள்ளவே விரும்பினேன்.எறு.
மாக்ஷிமை பொருந்திய காட்டில் ஏகனாய்த் தனித்திருந்து மனோசலனத்தை யொழித்து முத்தியை யடைவேன்.மோக்ஷாபேக்ஷையை யடைந்த என்மனம்இனி விஷய வியாபாரத்தில் திரும்பாது.
வனம்காமக்குரோதாதிகளை உண்டாக்காததும் உலகப் பற்றற்ற மௌனிகளால் சஞ்சரிக்கப்பெற்றதுவு மாதலின் மாண்டதோர் வனம்என்றா ரென்க வனத்திலாயினும் சீடர்முதலிய உபசாரகர்களுடனுறில் மனத்திற்கு அசைவுண்டா மாதலின்அது கூடாதென்பார் ஒருவனாய் என்றான் என்க.
மன்னவ உமது தந்தையும் முதலில் நின்னையே இந்நாட்டுக்கரசனாக வாலிபத்திலேயே மகுடஞ்சூட்ட இதுகாறும் குற்றமில்லாமல் உனது புஜபல பராக்கிரமத்தால் இவ்வுலகத்தை யாண்டனை.
சரீரமுடைய பிராணிகளுக்கெல்லாம் போகமே பெரும் பொருளெனவும்அது மகாராசபதவியை யுடைய இவனுக்கு நிரம்பியிருக்கின்ற தென்றும் இவர்க ளெண்ணினவர்களாதலின்இவ்வுடலுடனே இச்செல்வமன்றி வேறுளதோ?
அரசன் அப்போகங்களை நுகர்ந்து துன்புருவானவை இவை என வெறுத்துஇன்புருவான ஞானத்தினை விரும்பித் துறவில் மனங்கொண்டு நின்றா ராதலின்உலகபோகத்தினும் ஞானமே சிறப்புடையதென்பது வெளிப்படை.
நாங்களும் சஞ்சலத்தை யடைவோம்.இப்படிப்பட்ட எங்களைத் துன்பப்படும் வண்ணம் இவ்விடத்தில்நிறுத்தி நீ வனஞ்செல்லுதல் முறைமையல்ல.
எங்களுக்கு விளங்கும்வண்ணம் இதனைச் சொல்லியருள வேண்டுமென்று மந்திரிகள் கேட்க உலகப்பற்றில் சிறிது மனமில்லாத அம் மன்னவனும் அவர்களை நோக்கி உலகத்தை மெய்யானதாக வெண்ணுகின்ற சத்திய பத்தியுடையவர்களுக்கு இவ்வுலகம் அனித்திய மென்று எவ்வளவுதான் எடுத்துக் கூறினும் விவேக முண்டாகாது.
இள்.இந்த அரசின் தன்மை சொற்பமானது.இதனால் உண்டாகும் துன்பத்திற்கோ அளவில்லை அந்தத் தன்மையை நீங்கள் ஆலோசனையின்மையால் அறிந்தீர்களில்லை.
யூகையுடையார் செய்யு நிச்சயம் அழியாத தாகவும் யூகை இல்லாதவர்கள் செய்யு நிச்சயம் நிமிஷத்திற்கு நிமிஷம் மாறுபடுவதாகியு முள்ளதால்ஊகையுடையார்க் குலகம் பொய்யாய் நிற்றலின் அதுவே உண்மையென அறிஞர் கொள்வர்.
ஒவ்வொருவர்களும் அவரவர்கள்செய்த கருமங்களுக்கேற்பப் பிறப்பார்கள்.அவரவர்களது கன்மவொழிவு வரைக்குமே அவரவர்களது சுகதுக்கமானால் ஏ ஜனங்களே யாருக்கு யார் துணையாவார்கள்?
ஆதலால் அவரவர்களுடைய சரீரங்கள் இருக்கும்பொழுதே இத்தேகாதிப் பிரபஞ்சங்களுக்கு ஆதாரமானவர் யாரென்று ஆலோசித்து ஒவ்வொருவரும் அவ்வாதாரத்தை யடைதலே முறையாம்.
அனைவர்களும் பின்னர் அவன் செல்வதைக் கண்டு கண்ணீர் சொரிந்து வாய்விட்டலறி அழுதுகொண்டு நின்றார்கள்.உடனே அவனது உறவினர்கள் அரசனது பின்னே சென்று நீ எங்களை விட்டொழிந்து சென்றால் எம்மை யாவர் காத்து இரக்ஷிப்பார்கள்?
ஆதலால் அந்த ஞானத்தையடைந்துபகையான இந்த அஞ்ஞானத்தை நீங்கி ஏகைகமாக உறவாயிருத்தல் ஆன்மலாபத்தின் பொருட்டாம்.அதனால் மற்றைய உறவுகளெல்லாம் விட்டொழியும் என்றான்.
இள்.பின்னர்துறந்து செல்பவன் தன் மகனென்னும் விருப்பத்தால் அவனது பிதா மாதாக்களிருவர்களும் அவன் பின்னே சென்றுமைந்தனேநீ வாவயோதிகர்களாகியஎங்களிருவர்களையும்வேறே யாரை இரக்ஷிக்கும்படி நீ ஏற்படுத்தினாய்?
நிரம்பப் பெற்றவளையும் இம்மன்னவன் துறந்தானானால் இவ் விலக்கண நிரம்பாத மற்றைய மாதரைப்பிறர் துறத்தற் கருமையின்மை விளக்குவான் அரிவையர்க டமக்கிலக்கணங் கூறு நூலதனி லதனை யெல்லாமுரிமையா யுடையவளாமினியமனை என்றார்.
நீ பதிவிரதை யாதலால் என் வசனத்தை மீறி நடத்தல் நினக்கு முறைமையல்ல ஆதலால் என் சொற்படி நீ நாட்டிற்குச் செல்லென்று கூறி அவளை அவ்விடத்திலேயே நிறுத்திவிட்டு வேந்தன் அயலானைப்போல் செல்லாநின்றனன்.
மஹாராஜனும் தனதுசொந்தநகரத்தைவிட்டு தேசங்களையும் நாடுகளையும்கடந்து காட்டையடைந்து இரவும் பகலும் உண்ணாட்டத்தோ டிருக்கின்ற தபசிகள் வசிக்குமிடத்தை யடைந்து ஞானாசாரியனுபதேசித்த அரிய வாக்கியார்த்தத்தைக் கேட்டு அத்தபோதனர் அதன் மெய்ப்பொரு ளுணர்த்த உணர்ந்து உறுதிப்பட்ட மனமுடையவனாய் யாவராலும் கலக்கமடையாத ஞானியாய் தைரியமுடையவனாய்.
ஊருக்குட் சென்று வீடுகள்தோறும் போய் உணவினைத் தனக்குள்ளே சந்தோஷத்துடன் அழகிய கையிலே வாங்கி அங்குநின்றுண்டுஉலகத்திலுள்ளவர்கள் பைசாசமென்று நினைத்துச் சிரித்திட அதற்கு வெட்கப்படாமல் இம்மை மறுமைகளில் ஆசை நீங்கி சிவோஹம்பாவனையுடையவராய் அவண்ணமே சஞ்சரிக்கத் தொடங்கினார்.எறு.
இராஜ பதவியைக் காட்டிலும் சருவசங்கபரித்தியாக பதவியைச் சிறந்ததாகக் கருதினவ ராதலால்பிச்சைக்குச் சென்றபோது மகிழ்வுடையவராவிருந்தனர்.குறைவற்ற செலவமென் றேகோல மாமறை கூப்பிடுமே என்றபடி குறைவற்ற இம் மஹாபதவியை யடைந்தமையால் இனிப் பிறப்படைதலில்லாதவ னானேனென்னுந் தோற்றமுடையவராக விருந்தனர் என்பதைக்குறிப்பிக்க அகமகிழ்ந்தங்கையேற்றே யவ்விடத் தருந்தி என்றனர்.
அதிவன்னா சிரமத்தை யடைந்தவர்கள் ஜாதிபேதமாதிகளை யாராயாமல் பசித்தபோது புசிப்பவர்களாக நூல்கள் கூறுதலால்மஹா ராஜாவும் அதிவன்னாசிரமத்தை யடைந்தவராகிக் கரதல பிக்ஷுவாக விருந்தனர்.இவ்வாறு நினைத்தவிடத்திற் புசித்தல் இழுக்கன்றோவெனின்அதிவன்னாசிரமியாவான் எல்லா வஸ்துக்களையும் சிவபெருமானாகவே காண்கிறானாதலால் அவனால் காணப்படுபொருள் சிவமானபோது ஜாதிபேத மெங்குளது?
முற்றுந்துறந்த முதுக்குறைந்தோர் தருமம் ஐயமேற்றுண்டல் என்று கூர்மபுராணத்தில் கேட்கப் படுதலாலும்ஊரெலா மட்டசோறு நம்மதே என்று மாணிக்க வாசகசுவாமிகள் கூறியிருத்தலாலும் துறவிகளாகிய அதி வன்னாசிரமிகளுக்கு ஜாதிபேதமில்லை யென்க.
அல்லாதவர்களுக்கு நியமவிதியேவிதியேயாம்.நியமவிதியாவது வேற்றுமதத்தின ரிடத்துப் புசித்தல் ஒழுங்கீனமானவர்களது அன்னத்தைப்புசித்தல் முதலியவை கூடாமையாம்.
எவ்விடத்தும் ஏகாங்கியாய் சாதகமான நிஷ்டையினின்றும் உலகமுகமாகத் திரும்பாமல் அதிலேயே பதிய நினைத்துப் பிரபஞ்சத்தில் தான் சஞ்சரிக்கு மிடங்களிலெல்லாம் சிவோஹம்பாவனையுடனே நின்றனன்.
எறு எவ்வளவு விரக்தியுடையவனானாலும் ஓரிடத்திலிருப்பனாயின் அவனை ஊரிலுள்ளவர்கள் மஹானென்று மதித்து வந்துபசாராதிகளைச் செய்வார்கள்.
அதுமிகுந்தால் சமுசாரியாவான் என்பதை உத்தேசித்தே மஹாராஜாவும் ஓரிடத்திலுந் தங்காமலும் செல்லும் போழ்தும் மோதப்ரதாபங்களை ஒன்றிலுங் கொள்ளாமலும் பிரியாப்பிரியங்கள் வராதிருக்கும்படியும் சிவோஹம் பாவனையோடு சென்றனரென்க.
சட்சுவாதி இந்திரியங்களா லுணரப்படுகிற பௌதிகப் பிரபஞ்சம் எவ்விடத்தில் காணப்படும் என்று ஆராய்ந்து பார்த்து இது காணப்படும் பௌதிகவியாபார ப்ரக்ஞையில் என்று தெளிந்து தன்னு ளுதித்த அம் மனமும் உண்டாகிற உற்பத்தி ஸ்தானத்தை நோக்கி இது பிரமத்தினின்று முண்டாயதென்று உணர்ந்து காணப்பட்ட இவ்வுலகங்களனைத்தும் அந்த பிரமமே என்று நிஷ்டாமுகமாக நின்று நியதிகளைந்து சிவோஹம்பாவனையாற் கண்டனன்.
விரக்தர்கள் சமாதிகூடுங்கால் வாக்கியசோதனைசெய்து நியதிகளைந்து அநுபவிக்கிற வழக்கப்படி இம் மகாராஜாவும் தான் நிஷ்டைகூடப் புகுங்கால் ஆதனத்திலிருந்து குரு தியானாதிகளைச் செய்து இரு விழிகளையுந் திறந்து இப் பௌதிக வுலகத்தை நோக்கி இது எங்கே காணப்படுகிறதென்றெண்ணி மனதிலேதானென் றுணர்ந்து பின்னர் மனத்தைப்பற்றிச் சிந்தித்து இது பிரமத்தைத்தவிரவில்லை யென்றுணர்ந்து அசிபத லக்ஷியார்த்தமான பிரமத்தைத் தவிர வொன்றுங் காணப்படவில்லை யென்று தெளிவாக வெண்ணித் தியானித்துத் ததாகாரமாக நிற்கிற வழக்கப்படி நின்றனுபவித்தனர்.
அதுகாரணத்தினால் இம்மன்னவன் காணப்படுகிற இவ் வனைத்தையும் பிரமரூபமாகச் சுருதி யுக்திகளால் அநுபவத்தி லாக்கிக் கிழியி லாரோபிதமான பஞ்சவன்ன சித்திரம்போலப் பிரமத்தி லாரோபிதமான இப்பிரபஞ்சசித்திரம் அசத்தாக உள்ளது என அநுபவத்தால் பிரபஞ்சபாவனையை யகற்றிப் பிரமபாவனையில் அகமேவஸர்வம் அகம்பிரமாஸ்மி என யாதொரு சலனமுமில்லாமல் இருந்தனன்.
மகுடந்தரித்த அரசர்களுக்கரசனான மஹா ராஜா காவலினை யுடைய ஊர்களுக்குப் போயும் காடுகள் தோறும் சென்றும் பூப்பிரதக்ஷிணஞ்செய்தும் இலக்ஷியார்த்த வநுஸந்தானத்தில் தவறுத லில்லாமல் அச்சகச நிஷ்டையினின்றுந் திரும்பாதமனமுடையவனாகி ஞான நிலையை முத்திநிலையை ப்பெற்றுப் பந்த நிவர்த்தியே யுருவமாக நின்றான்.
காட்டிற் சென்றாலும் நாட்டிற் சென்றாலும் பூப்ரதக்ஷிணஞ் செய்தாலும் அவ்வவ்விடங்களிலுள்ள பௌதிகத் தோற்றத்தாற் பயகம்பனாதிகளும் மோதப்பிர மோதாதிகளும் பெத்தான் மாக்களுக்குண்டாவது சகசம்.
எறு கன்னனை வேடுகழித்த கதைபோல என்று கூறுகிறபடி குருவும் சிவோஹம்பாவனையாற் சீடனை நோக்கி நீ கேவலம் ஜடரூபமான பிரபஞ்சாதி யுருவமல்லை.நீ என்னுருவமே தான்.எந்தப் பிரமம் நானோஅந்தப் பிரமமே நீ.இவ்வித அநுஷ்டானத்தால் நீயாகிறாய் என்று உபதேசிக்கிற குருவாக்கிய பரிபாலகனாகிய சீடன் வாக்கியசோதனையா லுண்டான அநுபவாப்பியாசத்திலே நின்று பழகி பிரமமாகவே ஆகிறான்.
ஆனால் அவனுக்கிடையிலிருந்த வேடுவன் என்னும் பிராந்தி யொழிந்தமையால் ஆநந்தமடைந்தான் என்று உதகரிப்பது வழக்கமாதலால் யாமும் முத்தியென்பதற்கு விடுதலையென்றுள்ள பொருளுக்கேற்ப பந்த நிவிர்த்தி யென்றாம்.
அநுபவம் வந்த பின்பு தனக்குப் பிரமமொன்றைத் தவிர மற்றெதுவும் உள்ளதாகக் காணப்படாமையாலும்பிரமநாட்டத்திற் காணப்படுவன வுளவேல் இவை தன்னநுபவத்திற் கீழ்ப்பட்ட மாயாகற்பிதமென்றே நிஸ்ஸந்தேகமாக வறிகிறானாதலாலும் தன்னை உண்மையான வரசனென்று மதித்தனன் என்பார் சத்தியமாக வெண்ணிஎன்றார்.
தேகேந்திரியாதிகரண நியதிசெய்து அநுபவ நிலையினின்ற சிஷ்டாசாரசீலன் பிரமமொன்றைத்தவிர வேறொன்றையுங்காணானென்பது சம்பிரதாயம்.குண்டலமுமோதிரமு மரைஞாணும் என விவை உருவாதிகளால் வேறு பேர்களைப் பெற்றாலும் பொன்னைத் தவிர வவைகள் வேறே யில்லை யானாற்போல காணப்படுகிற வஸ்துக்களெல்லாம் பலவேறு திரிபினவாயினும் அவை பிரமமென வுணர்ந்த ஞானிக்குப் பிரமமாகவே தோன்றுமென்பது நிச்சயம்.சிவோஹம் பாவனையா லவைகள் தானாகவே காணப்படும் முறைப்படி மன்னவனும் அவ் வநுபவத்திலே அமைந்து நின்றா னென்பார் என்னையே யன்றி யொன்று மில்லெனத் தேர்ந்தான் என்றா னென்றனர்.
அவனுக்குப் பந்த நிவிர்த்தி யுண்டாகும் சட்சுவாதி யிந்திரியங்கலாற் காணப்படுகிற பிரபஞ்சங்களனைத்தும் பெத்ததசையில் எனக்கிருந்த ஸத்தியபுத்தியின் வாஸனையின் பழக்கமேயன்றி வேறில்லை என்று சமாதியிற் சமாதானமாக நினைத்து அவை பிரமமாக விளங்குதலை சிவோஹம் பாவனையாற் கண்டு பிரமத்துட னேகமாய்ப் பரமார்த்தநிலையி லிருந்தனன் அரசர்க்கரசனாகிய மஹாராஜன்.எறு.
உலகத்தினையும் பிரமமாகக் கண்டால் அவனுக்குப் பிரமத்தைவிட இது வேறே யொன்றல்ல வென்னுந் தோற்றத்தால் அதிலுள்ள பந்தம் நிவர்த்தியாகிறது.
ஒருவன் முத்தனாதற்கு முன்னேயும் பின்னேயு முலகமுள்ளபடி யிருக்க பிரமமாகவே கண்டானெனல் எப்படி யெனின் அபக்குவர்களுக்கு பிரபஞ்சமாகவும் பக்குவர்களுக்குப் பிரமமாகவுங் காணுதல் உண்மையாதலின் ஆமென்க.ஒருநாளுணர்ந்ததனாலேயே பிரமமாகயாவையுங் காணமுடியாது.பலநாளுஞ் செய்யு நியதியோடு கூடிய நிஷ்டையாலேயே பிரமமாகக் காணவேண்டிய தாதலால் மன்னவனும் வாக்கிய சோதனையுடனே நிஷ்டை கூடினா னென்பார் என்னினை வேயென் றெண்ணியிலகிடக் கண்டு வேறற் றிருந்தனன் என்றார்.
தனதானையே உலகமுழுதுஞ்செல்லுதலால் ஏகசக்கராதிபதி யென்று பேர்பெற்ற அரசனது செல்வத்தாலாகிய போகமும் அலக்ஷியமான ஒரு துரும்புபோலவாகும்.
ஆதலால் இம்மன்னவனும் அந்த ஞான ராஜ்யத்தை அநுமான அளவையைக்கொண்டு தெளியவல்ல யூகமான புத்தியைத் துணையாகக் கொண்டு சற்குரு உபதேச முறையால் பிரமமாகியராஜ்யத்தை ஆளுதற்குத் தத்பத லக்ஷ்யார்த்தமான அப்பிரமநாட்டையடைந்து நியதிகளைதல் முதலிய எல்லாக்கிரியைகளையும் அவ்வரசன் நிறைவேற்றினான்.
இந்த வித்தையையே பெரியவர்கள் தொட்டுக் காட்டாத வித்தைசுட்டுப்போட்டாலும் வராதுஎன்பர்.ஆசான் கற்பியாதுபோனால் இந்தவநுபோக நிலையாது.
அபக்குவிகள் தங்களுக்குள்ள பிராந்தியால்இரண்டு முளவென மிக மோகங் கொள்வார்கள்.முடிவும் முதலுமாதிய ஒன்றுமில்லாததும் சாதகத்தாற் காணத்தக்கதுமான பிரமம் சிவோஹம்பாவனையால் நாமேயென எப்பொழுதும் இலக்ஷியப்படுத்திப்பார்த்து முற்சொல்லிய பிரமம் நிஷ்டாவிசேஷத்தால் தானாகவே விளங்கினான்.எறு.
காணப்படுவன வெல்லாம் பிராந்தி யென்றேமேலோர் துணிந்தநுபவிப்பார்கள்.இவரு மவ்வண்ணமே நின்றநுபவித்தனர் என்பார்தந்தஞ்சங் கற்பத்தாலேஎன்றார்.
பரிச்சேத வியல்பில்லாமல் சருவவியாபகமான பிரமமென்னும் நாட்டையாளுபவன் தங்குதலில்லாமல் எவ்விடத்திலும் பிரமமாய்ப்பார்த்து சிஷ்டாசாரத்தைக் கைப்பற்றிய அம்மன்னவன் பெருங்காயமிருந்து நீங்கிய பாத்திரத்தின் தன்மையைப்போல மனமானது நிர்க்குண தியானத்திற் பழகிச் சகுண வுருவங்களை யொழித்து ஆநந்தாநுபவியாய் அரச னநுஷ்டிப்பில் நின்றனன் எறு.
அதுபோலப் பிரமத்தைத்தவிர வொன்றுமில்லையென் றுணர்ந்தும் முன்னந் தனது மனதிற் குடிகொண் டிருந்த காரியப் பிரமாதிகளின் தன்மைகளைமுற்று மொழித்தாலும் பழக்கவாதனை தாக்குமாதலால் அதை ஒழிக்கும்பொருட்டே நிர்க்குண தியானத்தை அப்பியாச காலத்திற் செய்வது வழக்கம்.
அதை முறையாக இவரும் வாக்கியசோதனைசெய்து நிர்க்குணத்திலேயே நின்றநுபவித்தானந்தரூபி யாயினா ரென்பார் அங்குரு வகற்றி நின்றானானந்தி யாக வேந்தன் என்றார்.
நித்தியமான பிரமபாக்கிய நிலையை ஐயந்திரிபாதிகளின்றி ஞானாசாரியனது கடாக்ஷத்தால் பெற்று கைவல்யமடைந்து நின்றனன் நித்யமான பிரம ஞானத்தையுடைய மகாராஜன்.
தொம்பதவாச்சியத்திணின்றும் நீங்கியதைப்போல தத்பதவாச்சியத்தினின்றும் நீங்கினால் மனோவிகார முதலிய ஒழியு மென்பார் பரமுத்தி மேவிடி னாசமாகும்என்றார்.
இள்.இவ்விதமான கூடஸ்த பிரம ஐக்கிய ஞானத்தை ஞானாசாரியனிடத்தி லுபதேசமாகப்பெற்று சாஸ்திர மனனசீலனாய் எவ்விடங்களிலும் சித்ஸொரூபமே ஸொரூபமாக அப்யாஸித்துக் கொண்டுலாவுதலை உலகத்திலுள்ளவர்கள் கூறுதற்கு முன்னே மந்திரிமார்களுள் ஞானநூலாராய்சசியா லறிவுடையவனாகிய ஒரு மந்திரியானவன் அதைக்கேட்டு இவ்வாறு செய்தற்குக் காரணமென்னவென்று கேட்க வேண்டுமெனத் தனக்குத் தலைவனாகவுள்ள அரசனைத் தேடிக்கண்டு அவனது பாதங்களை வணங்கி எதிர்நின்றனன்.
இள்.பூமியே மெத்தையாகவும் ஆகாயமே பொருத்தமான விதானமாகவும்சந்திரனுஞ் சூரியனும் விளக்காகவும் இயல்பாக வீசாநின்ற காற்றே பொருந்திய சாமரையாகவும் பந்தநிவிர்த்தியே பாரியையாகவும் கைவல்யமே சுகமாகவும் ஆநந்தபிராப்தியா லதிக மகிழ்வுடையவனாகவும் இருந்தனன் மன்னவன்.
அரசனது பள்ளியறையி லென்றும் நுந்தா விளக்கும் சாமரையும் இருப்பதைப்போல இத் துறவரசனது பூவணையிலும் சதா வவைக ளிருக்கின்றன வென்பார் தீவமதாகியிந்து செங்கதிர்வீசுங் காற்று மேவுசாமரமதாகிஎனறார்.
மனைவி யில்லாதவனுக்குப் பள்ளியறை இன்பமில்லாமை போலப் பந்தநிவிர்த்தி யில்லாதவனுக்குக் கைவல்ய சுகமுமில்லை யென்பார் விடுதலை மனைவி யாகிக்கேவல மின்பமாகி என்றார்.
தேர் முதலிய சைனியங்கள் சூழ்ந்து நிற்க அரதனங்களிட் டிழைத்துள்ள சிங்கங்களாற் சுமக்கப்பட்ட ஆசனத்தின்மீது அநேகவிதமான அலங்காரத்துடனே கொலுவிலிருந்த இம் மகாராஜன் ஆசாரியனால் அளிக்கப்பட்ட கீளொடு கௌபீனத்தை மாத்திரம் தரித்திருப்பவனாய் சரீர முழுமையும் விபூதியால் மறைத்து உற்பத்தி நாசங்களை யொழித்து ஏகரூபமான பிரமரூபமாகி மனனசீல முடைய மஹானாகி நின்றான்.
இம்மன்னவனுக்கு அரசகோலத்தி லிருந்த ரதமுதற் சேனையாதியும் ரத்தினசிங்காதனமும் விதவலங்காரங்களும் ஆச்சரியப்படத் தக்கவையன்றாம்.
தந்தைதாயாராதி யுடற்பற்றினரால் அகங்காரமமகாரங்கள் மலியும்வண்ணம் இவ்வ்வுலகி லிவ்வுடலொடு தோன்றின சிறிது நாளிற்கட்டப்பட்ட அரைநாணும்பின்னுஞ் சில மாதங்கள் கழித்தமைக்குஞ் சிகையும் கிரியைக் கருத்தைக் காட்டத் தரிக்கும் பூணூலும் ஆகிய் இவைகள் பந்தவிருத்தியையன்றி பந்தஒழிவை ஒருநாளுந் தராதாதலின்ஆனந்தமேவடிவமாக விளங்குகின்ற ஞானாசாரியன் குடுமிபூணநூல்அரைநாண் முதலியவகளை ஒழிப்பித்துஇல்லறங்கடந்து துறவறம் புகுந்ததற்கு அடையாளமாகக் கீளுங் கோவணமும் அளித்தலும் பூருவாச்சிரமத்திலுள்ள பேரினை ஒழித்து வேறு பெயர் துறவறத்திற்கு ஏற்றவாறு அளித்தும் காத்தல் நூலொடு பழகிய நுண்ணறிவாளர்க் கொப்பமுடிந்துள்ள தாதலின் இவ்வாசிரியரும் இம்மன்னவன் ஞானாசாரியரிடத்து முறையே பெற்ற கீளொடுகோவணந் தற்ற தூயவர் என்று விளக்குவான் உதவுகோவணம் என்றார்.
தலைமுதல் கால்பரியந்தம் ஓரங்குலமுதல் பலவங்குல நீளமாக விட்டுவிட்டு நீற்றினை நீரிற்குழைத்து வேறு வேறு விதமாக மந்திரங்களை யுச்சரித்துத்தரித்தலினும் ஏகரூபமான சிவபெருமானொருவரையே நினைத்துக் கேசாதிபாதம்வரை உத்தூளித்தல் முத்திகாண்டிகளாயுள்ள பெரியோர்களுக் குடன்பாடும் ஒழுங்குமாக விளங்குதலைக் காட்ட உருத்தெரியாத நீறாய் என்றார்.
காமாதி பகைகளை ஒழித்து ஞானாதி நினைவினை ஊட்டவல்ல ஒப்பறு பொருளாதலானும் பந்த நிவிர்த்தியைக் காட்டிநிற்ப தொன்றாதலானும் போககாமிகளான உலகினரினின்றும் முத்தர்களை வேறுபடுத்திக் காட்டுவதாதலானும் ஸ்ரீ சிவபெருமானுடைய திருவுருவ ஸம்பந்தமுள்ளதாதலானும விபூதியை முற்றத் துறந்த முனிவர்கள் மிக வுவந்தணிதலை விளக்குவான் உருத்தெரியாத நீறு என்றார்.
யானை ஏறுதல் தேரேறுதல் முதலியவைகளால் யாதொரு பிரயோசனமின் றென்றும்அவைகளை ஏறி நடாத்துதற்கு விருப்பங் கொள்ளுதல் கூடாதென்றும் அவைகளை ஏறி நடத்திய மகாராசனே அவைகளை வெறுத் தகற்றியுள்ளானென்றும் முன்னரே இவ்வரசன் துறந்த பொருள்களை வருவித்துரைத்தல் அவனது வைராக்கியத்தினை விளக்குவதுடன் துறவிகள் வாகனமேறி யுலவுதல் கூடாமை என்பதையும் விளக்குதல் காண்க.
அடியேனுக்கு விவேகமதிகரிக்கும்படி இவ்விடத்தில் என்பொருட்டுச் சொல்லியருளல் வேண்டும்.எறு யான் சாத்திரங்களிற் கண்டவையுங் கேட்டவையுமாக உள்ள வியுல்புகளுக்கு ஐயனேநின்செயல் மாறுபட்டு நிற்பினும் நீ பேரறிவினையுடைய பெருந்தகையாதலின் சிற்றறிவினையுடைய சிறியேன் அறிந்துகொள்ளுமாறு விளங்கவுரைத்தல் வேண்டுமெனப் பணிவொடு கூறினானென்று குறிப்பிப்பார்இவணெனக் கருள வேண்டும் எனக்கறிவோங்குமாறு என்றான் என்றனர்.
உயர்ந்ததான பந்தநிவிர்த்தி யென்னுந் தன்மையை விரும்பினாலோ ஞானநாட்டத்தாற் கிடைக்கும்.நீ எந்த பதவியை விரும்பி இந்தப் பரதேசிகோலத்தை யடைந்தது என்று வினவினான்.
சுருதி ஸ்மிருதிகளிலே உரைக்கப்பட்ட விதி விலக்குகளை அறிந்து அம்முறையில் வழுவுதலின்றி நடந்தவன் சரீர முடிவில் சுவர்க்க முதலிய பதவிகளை அடைதல் உண்மையாதலின் அதற்கு இத்துறவு முதலிய கஷ்டங்கள் வேண்டுவ தில்லையே எனக் கருதினவனாதலின் இல்லறத்தைப்பதப்பட நிறுத்தி ஏகல் பண்பதாம் என்றான் எனினுமாம்.
நீ சுவர்க்காதி பதவிகளை விரும்பினால் நின்மகன் நினது குடும்பத்தினை அடையுங்காலத்து நீ அவனுக்கு முடியுஞ் செங்கோலுமளித்து அவனை அரசனாக்கி நின் மனைவியை முறையே மகனிடம் ஒப்புவித்து வானப்பிரஸ்தாசிர மடையலாமே.
இதற்குள் அவசரப்பட்டு எதனைக் கருதி இங்ஙனஞ் செய்தனை என்று குறிப்பிப்பான் இல்லறத்தைப் பதப்பட நிறுத்தி ஏகல் பண்பதாம் என்றான் எனினுமாம்.
மேலாம்முத்தி என்றதுமதவாதிகள் உரைக்கும் லோகாந்தரங்களை அடைந்து வாழுதலான சகுணமுத்தியை விலக்கி விதேகமுத்தியை விளக்குவான் மேலாமுத்தி என்றார்.
ஞானப்பார்வையினாலேயேமேலாமுத்திபதத்தை விரும்பினால் அடையலாமென்பது சுருதிசித்தமாயிருக்க நீயேனோ இங்ஙனம் செய்தனை என அரசன் செய்கையை விபரீதமானதாகக் கருதினவனாதலால் எப்பதத்தினை வேண்டி இந்தப் பரதேசியானது என்றான் என்க.
பரதேசி என்னுஞ் சொல் பலபொருளைத் தருவதாயினும் பரத்தின் தேசுபடிந்தவன் பரதேசி யாதலால்ஞானிகளான துறவிகளை உலகினர் பரதேசி என்றழைக்கின்றார்கள்.
துறவறம் புகுந்தானொருவன் தன்னாடுவிட்டு வெகு தூரத்திலுள்ள பிறநாட்டில் சஞ்சரிக்கவேண்டுவது முறையாதலின் துறவிகளை அறிஞர்கள் பரதேசி என் றழைக்கின்றார்கள்.
அகதி இங்கு அமைச்சன்இந்தப் பரதேசியான தென்றான் என்றாசிரியர் அண்மைச்சுட்டமைத் துரைத்தது அவனுடைய அபக்குவநிலையை விளக்குதற்கேயாம்.
உன்னால் சொல்லப்பட்ட ஆக்ஷேபங்களுக்குச் சமாதானங்கள் பொறுமையோடு செவ்வனே கேட்பாயாக.நம்மைக்காட்டிலு மிதரவரசன் நாட்டிலில்லை யென்று நீ கூறியது சரியேயாகும்.
அமைச்சனே என்மனம் பலவகை வியாப்ரங்களில் பரக்கச் செல்லாதென் றரசன் கூறியது நான் இங்கு வருபவர்களுடனெல்லாம் கலந்து வார்த்தையாடு மியல்பினேனல்லேனென்றும் நின்பொருட்டு அகமுகமாக இருந்த என் மனத்தைப் பகிர்முகப்படுத்துகிறேன் என்றும் குறிப்பிக்கும் பொருட்டேயாமென் றுணர்க.
அவ்வமைச்சன் நீதிநூல்களை யன்றி ஞானநூல்களையும் பயின்று அடக்கம் பொறுமையாதிகளை யுடையவனாக வுள்ளவனென்று முன்னமே அறிந்தவனாதலின் அமைவுடையமைச்ச என விளித்தனர்.
பிறர்தம் மதமேற் கொண்டுகளை வென்ற முறைப்படி அமைச்ச னுரைத்தனவற்றை யெல்லாம் உண்மை யென உடன்பட்டுப் பின்ன ரவைகளை மறுத்தல் காண்க.
துறவியாகிய இவ்வரசனுக்கு சுவர்க்காதி பதங்கள் துச்சமான பொருள்களாக மதிப்பாதலின் அவைகளைக் குறித்து ஆக்ஷேப ஸமாதானங்களெவையு முரையாது விடுத்துத் தனதநுஷ்டானமும் நித்தியமுமான முத்தியைப்பற்றி முதலில் கூறத் தொடங்கினவர் மந்திரியின் கருத்தை மறுப்பான் விருப்பமாக் குடும்ப பாரத்திதமதா யழுந்துவோருக் கெங்ஙனம் பார்வை தோன்றும் என மந்திரியின் அபிப்பிராயத்தைக் கண்டித்தனர் என்றறிக.
அட்டாவதானஞ் செய்பவன் ஒரேகாலத்திற் ஒன்றிறந்த பல பொருள்களில் நினைவுடையவனாக விருக்கின்றனே என்பதால் ஒருக்கால் நீ இங்ஙனங் கருதலாம்.
அட்டாவதானத்தில் கருதப்படுகிற பல பொருள்களும் புறநோக்கமென்னும் ஒரு காரணத்தினால் நிறைவேறுமாதலின் மனம் புறமுகமான ஒரு நிலையிலே நிற்கின்றது.
அது புறநாட்டமாகிய ஒரு தொழிலாலேயே ஆவது என்றும் முத்திக்கு வேண்டுவது உண்ணோக்கமே என்றும் இல்லற தருமத்திற்கு வேண்டுவது புறநோக்கென்றும் இருவிதமாக நிற்றலின்நினது அபிப்பிராயம் இவ்விடங்களுக்கு முரணுற்று நிற்றலை நீ அறிந்திலை என்பனவாதி அநேக வினா விடைகளை உள்ளமைத்தே ஆசிரியர் விடைமாத்திரமாய் அட்டாவதானவினமவை புறநோக் காகும் என்றும் இல்லங் கருதிய புற நோக்காகும் எனவு முரைத்தனர்.
தென்றிசை நடப்போர் என்பதுமுதல்என்றுமனேகம் என்னும் பாடல்களளவும் அமைச்சனுக்கு அரசன் இல்லற துறவறங்களின் தாரதம்மியங்களின் வழியாய் பந்தமோக்ஷங்களின் நிலைமைகளை உபதேசித்தல் காண்க.