sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இள் யகர இறுதி வேற்றுமைப் பொருள்வயின் யகர ஈற்றுப்பெயர் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக்கண் வல்லெழுத்து மிகும் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வந்து இயையின் அவ் வல்லெழுத்து மிக்குமுடியும் எறு.
இள் மகன் வினை கிளப்பின் தாயென்னுஞ் சொல் தனக்கு அடையாய் முன்வந்த மகனது வினையைப் பின்னாக ஒருவன் கூறுமிடத்து முதல் நிலை இயற்று இவ் வீற்றுள் முதற்கட் கூறிய நிலைமையின் இயல்பிற்றாய் வல்லெழுத்து வந்துழி அவ் வல்லெழுத்து மிக்கு முடியும் எறு.
எல்லாமென்றதனால் அவ்வாய்க்கொண்டான் இவ்வாய்க்கொண்டான் உவ்வாய்க்கொண்டான் எவ்வாய்க்கொண்டான் சென்றான் தந்தான் போயினான் என உருபின் பொருள்பட முடிவனவும் தாய்க்கொண்டான் தூய்ப்பெய்தான் என்றாற்போலும் வினையெச்சமும் பொய்ச்சொல் மெய்ச்சொல் எய்ப்பன்றி என்றாற்போலும் பண்புத்தொகையும் வேய்கடிது வேய்க்கடிது என்னும் அல் வழி யுறழ்ச்சிமுடிவுங் கொள்க.
இம் மாட்டேற்றினை யகர ஈற்று வேற்றுமை அல்வழி யென்னும் இரண்டையுங் கருதி மாட்டெறிந்தாரென்பார் அல்வழிமுடிபும் ஈண்டுக் காட்டுவர்.
இள் ஆரும் வெதிருஞ் சாரும் பீரும் ஆரென்னுஞ் சொல்லும் வெதிரென்னுஞ் சொல்லுஞ் சாரென்னுஞ் சொல்லும் பீரென்னுஞ் சொல்லும் மெல்லெழுத்து மிகுதல் மெய்பெறத் தோன்றும் மெல்லெழுத்து மிக்குமுடிதல் மெய்ம்மைபெறத் தோன்றும் எறு.
இன்னும் இதனானே கூர்ங்கதிர்வேல் ஈர்ங்கோதை என்றாற்போலவுங் குதிர்ங்கோடு விலர்ங்கோடு அயிர்ங்கோடு துவர்ங்கோடு சிலிர்ங்கோடு என்றாற் போலவும் மெல்லெழுத்து மிகுவன கொள்க.
இச் சூத்திரத்தினை வேற்றுமை யிறுதிக்கண் அல்வழியது எடுத்துக் கோடற்கட் சிங்கநோக்காக வைத்தமையான் அல்வழிக்கும் இம்முடிபு கொள்க.
இள் நெல்லுஞ் செல்லுங் கொல்லுஞ் சொல்லும்நெல்லென்னுஞ் சொல்லுஞ் செல்லென்னுஞ் சொல்லுங் கொல்லென்னுஞ் சொல்லுஞ் சொல்லென்னுஞ் சொல்லுமாகிய இந்நான்கு சொல்லும் அல்லது கிளப்பினும் வேற்றுமை இயலஅல்வழியைச் சொல்லுமிடத்துந் தாம் வேற்றுமைமுடிபின் இயல்பிற்றாய் லகரம் றகரமாய்த் திரிந்து முடியும் எறு இள் இல்லென் கிளவி இன்மை செப்பின்இல்லென்னுஞ்சொல் இருப்பிடமாகிய இல்லை உணர்த்தாது ஒரு பருளினது இல்லாமையை உணர்த்தும் இடத்து வல்லெழுத்து மிகுதலும்வல்லெழுத்து முதன்மொழி வந்துழி அவ்வல்லெழுத்து மிக்குமுடிதலும் ஐ இடை வருதலும்ஐகாரம் இடையே வருதலும் இயற்கையாதலும்இரண்டும் வாராது இயல்பாய் முடிதலும் ஆகாரம் வருதலும்ஆகாரம்வந்து முடிதலுமாகிய இந்நான்கு மடிபும் கொளத்தகு மரபின்சொற்குமுடிபாகக் கொளத்தகும் முறையானே ஆகிடனுடைத்துதன் முடிபாம் இடன் உடைத்து எறு கொளத்தகு மரபினென்றதனான் வல்லெழுத்து முதன்மொழி வந்துழி ஐகாரம் வருதலும் ஐகாரம் வந்துழி வல்லெழுத்து மிகுதலும் மிகாமையும் ஆகாரம்வந்துழி வல்லெழுத்து மிக்குமுடிதலுங் கொள்க.
எடு இல்லெனநிறுத்திக் கொற்றன் சாத்தன் தெளிவு பொருள் எனத் தந்து வல்லெழுத்தும் ஐகாரமுங் கொடுத்து இல்லைக் கொற்றனென ஏனையவற்றோடும் ஒட்டுக.
இஃது இல்லென்பதோர் முதனிலை நின்று வருமொழியோடு இங்ஙனம் புணர்ந்ததென்பது உணர்தற்கு இல்லென்கிளவியென்றும் இயற்கையாதலு மென்றுங் கூறினார்.
இள் தொழிற்பெயரெல்லாம் லகார ஈற்றுத் தொழிற் பெயரெல்லாம் தொழிற்பெயரியலஞகார ஈற்றுத் தொழிற் பெயரின் இயல்பினவாய் இருவழியும் வன்கணத்து உகரமும் வல்லெழுத்தும் மென்கணத்தும் இடைக்கணத்து வகரத்தும் உகரமும் பெற்று முடியும் எறு எடு புல்லுக்கடிது கல்லுக்கடிது வல்லுக்கடிது சிறிது தீது பெரிது ஞான்றது நீண்டது மாண்டது வலிது எனவும் வல்லுக்கடுமை சிறுமை தீமை பெருமை ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி வன்மை எனவும் வரும்.
இள் சுட்டு முதலாகிய வகர இறுதி வகர ஈற்றுப் பெயர் நான்கனுள் சுட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய வகர ஈற்றுப்பெயர் மூன்றும் முற்படக் கிளந்த உருபியல் நிலையும் முற்படக்கூறிய உருபு புணர்ச்சியின் இயல்பிற்றாய் வற்றுப் பெற்று முடியும் எறு.
இ ள் வேற்றுமையல்வழி ஆய்தமாகும் அச்சுட்டுமுதல் வகரம் வன்கணத்துக்கண் வேற்றுமையல்லாத இடத்து ஆய்தமாய்த் திரிந்து முடியும் எ று.
இ ள் மெல்லெழுத்து இயையின் அவ்வெழுத்தாகும் அவ்வகர ஈறு மென்கணம்வந்து இயையுமாயின் அவ் வகரவொற்று அவ்வம் மெல்லெழுத்தாய்த் திரிந்துமுடியும் எ று.
இ ள் ஏனவை புணரின் அச்சுட்டுமுதல் வகர ஈற்றோடு இடைக்கணமும் உயிர்கணமும் வந்து புணருமாயின் இயல்பென மொழிப அவ்வகரந் திரியாது இயல்பாய்முடியுமென்று கூறுவர் புலவர் எ று.
இள் குமிழ் என் கிளவி மரப்பெயர் ஆயின் குமிழென்னுஞ் சொல் குமிழ்த்தலென்னுந் தொழிலன்றி மரப்பெயராயின் பீர் என் கிளவியொடு ஓர் இயற்று ஆகும் பீரென்னும் சொல்லோடு ஓரியல்பிற்றாய் ஒருவழி மெல்லெழுத்தும் ஒருவழி அம்மும் பெற்று முடியும் எறு.
இள் பாழ் என் கிளவி மெல்லெழுத்து உறழ்வு பாழென்னுஞ் சொல்லீறு வல்லெழுத்தினோடு மெல்லெழுத்துப் பெற்று உறழ்ந்து முடியும் எறு.
இதன் பொருள் ஆயிரம் வருவழி ஏழென்பதன் முன் ஆயிரமென்னும் எண்ணுப்பெயர் வருமொழியாய் வருமிடத்து உகரங்கெடும் நெடுமுதல் குறுகிநின்று உகரம்பெறாது முடியும் என்றவாறு.
இள் நூறு ஊர்ந்து வரூஉம் ஆயிரக் கிளவிக்குஅவ்வேழென்பது நூறென்னுஞ் சொன்மேல் வரும் ஆயிரமென்னுஞ் சொல்லிற்கு கூறிய நெடுமுதல் குறுக்க மின்றுமுற்கூறிய நெடுமுதல் குறுகி உகரம் பெறுதலின்று எறு இள் ஐ அம் பல் என வரூஉம் இறுதிஅவ் வேழன் முன்னர் ஐயென்றும் அம்மென்றும் பல்லென்றும் வருகின்ற இறுதிகளையுடைய அல்பெயர் எண்ணினும்பொருட்பெயரல் லாத எண்ணுப்பெயராகிய தாமரை வெள்ளம் ஆம்பல் என்பன வந்தாலும் ஆ இயல் நிலையும்நெடுமுதல் குறுகி உகரம்பெறாது அவ்வியல்பின்கண்ணே நின்று முடியும் எறு இள் உயிர்முன் வரினும்அவ்வேழென்பதன் முன்னர் அளவுப்பெயரும் எண்ணுப்பெயருமாகிய உயிர்முதன்மொழி வரினும் ஆ இயல் திரியாதுநெடுமுதல் குறுகி உகரம்பெறாது முடியும் இயல்பிற் றிரியாது முடியும் எறு தோன்றுமென்றதனான் நெடுமுதல் குறுகாது வல்லெழுத்துப் பெற்றும் பெறாதும் வருமென்ற இரண்டும் உறழ்ச்சியாய் வருமென்று கொள்க.
கோள்கடிது கோட்கடிது கோள்கடுமை கோட்கடுமை என்பன போல்வன பிறவும் வரும் இள் இருள் என் கிளவிஇருளென்னுஞ் சொல் வேற்றுமைப் பொருட் புணர்ச்சிக்கண் வெயிலியல் நிலையும்வெயிலென்னுஞ் சொற்போல அத்தும் இன்னும் பெற்று முடியும் சாரியை வரையாது கூறினமையின் இயல்புகணத்தும் ஒடள்டுக.
புட்கடிது வட்கடிது சிறிது தீது பெரிது எனவும் புட்கடுமை வட்கடமை சிறுமை தீமை பெருமை எனவும் புண்ஞான்றது நீ்டது மாண்டது எனவும் புண்ஞாற்சி நீட்சி மாட்சி எனவும் வரும்.
இள் மக்கள் என்னும் பெயர்ச் சொல் இறுதிமக்களென்னும் பெயர்ச் சொல்லிறுதி இயல்பேயன்றி தக்கவழி அறிந்து வலித்தலும் உரித்துதக்க இடம் அறிந்து வல்லொற்றாகத் திரிந்து முடிதலும் உரித்து எறு தக்கவழியென்றார் பெரும்பான்மை மக்கள்உடம்பு உயிர்நீங்கிக் கிடந்த காலத்தின் அஃது இம்முடிபுபெறும் என்றற்கு.
மக்கள் கை செவி தலை புறம் எனத் திரியாது நின்றது உயிருண்மை பெற்று இஃது இவ்வோத்தின்கண் எடுத்தோத்தானும் இலேசானும் முடியாது நின்றவற்றிற்கெல்லாம் இதுவே ஓத்தாகக் கொண்டு சாரியை பெறுவனவற்றிற்குச் சாரியையும் எழுத்துஒப் பெறுவனவற்றிற்கு எழுத்துங் கொடுத்து முடித்துக்கொள்க என்கின்றது.
இள் உணரக் கூறிய புணரியன் மருங்கின்உணரக் கூறப்பட்ட புள்ளியீறு வருமொழியோடு புணரும் இயல்பிடத்து கண்டு செயற்கு உரியவைமேல் முடித்த முடிபன்றி வழக்கினுட் கண்டு முடித்தற்கு உரியவை தோன்றியவழி கண்ணினர் கொளல்அவற்றையுங் கருதிக்கொண்டு ஏற்றவாறே முடிக்க எறு எடு மண்ணப்பத்தம் என அல்வழிக்கண் ணகர ஈறு அக்குப் பெற் றது.
அம்பர்க்கொண்டான் இம்பர்க் கொண்டான் உம்பர்க்கொண்டான் எம்பர்க்கொண்டான் என இவ் வீறு ஏழனுருபின் பொருள்பட வந்தன வல்லொற்றுப்பெற்றன.
முன்னாளை வாழ்வு முன்னாளைப்பரிசு ஒருநாளைக்குழவி ஒரு திங்களைக்குழவி என்றாற் போல்வன ளகார ஈறு ஐகாரமும் அதனோடு வல்லெழுத்தும் பெறுதல் கொள்க.
அவற்றைக் கண்ணினர் கொளவே என்பதனான் மண்ணுக்குப்போனான் பொன்னுக்குவிற்றான் பொருளுக்குப்போனான் நெல்லுக்குவிற்றான் கொள்ளுக்குக் கொண்டான் பதினேழு என்றாற்போல வழக்கின்கண் உகரம் பெபறுவனவும் விண்ணுக்குமேல் மண்ணுக்கு நாப்பண் பற்கு நெற்கு என்பன முதலியவுங் கொள்க.
இவ்வோத்துக் கற்றியலுகர மென்று கூறப்பட்ட எழுத்துப் பொருட்பெயரோடும் எண்ணுப்பெயர் முதலியவற்றோடும் புணரும் முறைமை உணர்த்தினமையிற் குற்றியலுகரப் புணரியலென்னும் பெயர்த்தாயிற்று.
இத்தலைச்சூத்திரம் மொழிமரபினகத்து இருவழிய என்ற குற்றுகரம் இதனகத்து இனைத்து மொழியிறுதி வருமென்று அவற்றிற்குப் பெயரும் முறையுந் தொகையும் உணர்த்தகின்றது.
இள் ஈரெழுத் தொருமொழி இரண்டெழுத் தானாகிய ஒருமொழியும் உயிர்த் தொடர்உயிர்மேல்வரும் மெய்யைத் தொடர்ந்து நின்ற சொல்லும் இடைத் தொடர்இடை யொற்று மேல்வரும் மெய்யைத் தொடர்ந்து நின்ற சொல்லும் ஆய்தத் தொடர்மொழி ஆய்தமாகிய எழுத்து மேல்வரும் மெய்யைத் தொடர்ந்து நின்ற சொல்லும் வன்றொடர்வல்லொற்று மேல்வரும் மெய்யைத் தொடர்ந்து நின்ற சொல்லும் மென்றொடர்மெல்லொற்று மேல்வரும் மெய்யைத் தொடர்ந்து நின்ற சொல்லும் ஆயிரு மூன்றேஆகிய அவ்வாறு சொல்லுமே உகரங் குறுகு இடன்குற்றியலுகரங் குறுகிவரும் இடன் எறு எடு நாகு வரகு தெள்கு எஃகு கொக்கு குரங்கு என வரும்.
இள் அல்லது கிளப்பினும்அல்வழியைச் சொல்லுமிடத்தும் வேற்றுமைக் கண்ணும்வேற்றுமைப் புணர்ச்சிக் கண்ணும் எல்லா இறுதியும் உகரம் நிலையும்ஆறு ஈற்றின் வருமொழியானல்லது அல்வழியும் வேற்றுமையும் விளங்காமையின் அல்லது கிளப்பினும் வேற்றுமைக்கண்ணும் எனவே இருமொழிப் புணர்ச்சி என்பது பெற்றாம்.
அன்றி இருமொழிப் புணர்ச்சிக்கண் ஒரு மாத்திரை பெறு மென்றார்க்குப் பன்மொழிப் புணர்ச்சியாகிய செய்யுளிலக்கணங் குற்றுகரத்தான் நேர்பசை நிரைபசை கோடலும் அவற்றான் அறுபது வஞ்சிச்சீர்கோடலும் பத்தொன்பதாயிரத் திருநூற்றுத் தொண்ணூற்றொரு தொடை கோடலும் இன்றாய் முற்றியலுகரமாகவே கொள்ள வேண்டுதலின் மாறு கொளக் கூறலென்னுங் குற்றந் தங்குமென்று உணர்க.
இப்பாடத்தையே இளம்பூரணரும் பேராசிரியரும் கொண்டனர் குற்றியலுகரம் மெய்யெழுத்துப்போல அரைமாத்திரை யொலிப் பினும் தனித்து நிற்கும்போது தனித்தொலிக்கும் உயிர்த்தன்மை நிரம்பியதே என்பது பேராசிரியர் கருத்து.
இனி இது மால்யாறுபோந்து கால்சுரந்துபாய்ந்து எனத் தொடர் மொழிக்கண்ணும் அரைமாத்திரை பெற்றது என்னாக்கால் வஞ்சிச்சீ ரின்றாமாறு உணர்க.
முன்னின்ற சூத்திரத்து உகரநிறையுமென்று பாடம் ஓதி அதற்கு உகரம் அரைமாத்திரையிற் சிறிது மிக்கு நிற்குமென்று பொருள் கூறி இச் சூத்திரத்திற்குப் பழைய அரைமாத்திரைபெற்று நிற்குமென்று கூறுவாரும் உளர்.
இ ள் இடையொற்றுத் தொடரும் ஆய்தத்தொடரும் இடையொற்றுத் தொடர்மொழிக் குற்றுகர ஈறும் ஆய்தத் தொடர்மொழிக் குற்றுகர ஈறும் நடை ஆ இயல என்மனார் புலவர் நடைபெற நடக்குமிடத்து முற்கூறிய அவ்வியல்பு முடிபினையுடைய என்று கூறுவர் புலவர் எ று.
இ ள் வன்றொடர் மொழியும் மென்றொடர் மொழியும் வன்றொடர்மொழிக் குற்றுகர ஈறும் மென்றொடர் மொழிக் குற்றுகர ஈறும் வந்த வல்லெழுத்து ஒற்று இடை மிகும் வருமொழியாய் வந்த வல்லெழுத்தினது ஒற்று இடையிலே மிக்கு முடியும் மெல்லொற்றுத் தொடர்மொழி மெல்லொற்றெல்லாம் அவ்விரண்டனுள் மெல்லொற்றுத் தொடர்மொழிக்கண் நின்ற மெல்லொற்றெல்லாம் இறுதி வல்லொற்று இறுதிக்கணின்ற வல்லொற்றும் கிளை ஒற்று ஆகும் கிளையாகிய வல்லொற்றுமாய் முடியும் எ று.
கிளைவல்லொற்று வருதலாவது ணகாரத்திற்கு டகாரமும் னகாரத்திற்கு றகாரமும் புணர்ச்சியும் பிறப்பும் நோக்கிக் கிளையாமாதலின் அவை முன்னர் வந்து நிற்றலாம்.
கமுகங்காய் தெங்கங்காய் சீழ்கம்புல் கம்பம்புல் பயற்றங்காய் என்றாற் போலும் புல்லினையும் மரமென அடக்கி மாறுகொளக் கூறலெனத் தழீஇக் கொண்ட சிதைவென்பதாம் இச் சூத்திரமென்று உணர்க.
இ ள் ஈரெழுத்து மொழியும் வல்லொற்றுத் தொடரும் ஈரெழுத்தொருமொழிக் குற்றியலுகரமும் வன்றொடர்மொழிக் குற்றியலுகரமும் அம் இடை வரற்கும் உரியவை உள முன் முடித்துப்போந்த முடிபுகளன்றி அம்முச்சாரியை இடையேவந்து முடிதற்கு உரியனவும் உள யாண்டெனின் அம் மரபு ஒழுகும்.
இன்னும் அதனானே இருட்டத்துக்கொண்டான் விளக்கத்துக்கொண்டான் என அத்தும் வல்லெழுத்துங் கொடுத்தும் மயிலாப்பிற்கொற்றன் பறம் பிற்பாரி என இன் கொடுத்துங் கரியதன்கோடு நெடியதன்கோடு என அன்கொடுத்தும் முடிக்க.
இள் எண்ணுப்பெயர்க் கிளவிஎண்ணுப்பெயராகிய சொற்கள் பொருட்பெயரோடு புணருமிடத்து உருபியல் நிலையும்உருபுபுணர்ச்சியின் இயல்பின்கண்ணே நின்று அன்பெற்றுப் புணரும் எறு எடு ஒன்றன்காயம் இரண்டன்காயம் சுக்கு தோரை பயறு என ஒட்டுக.
சொல்லிய என்றதனான் இருபெயரொட்டுப்பண்புத்தொகை வன்கணத்துக்கண் இனவொற்றுமிக்கு வல்லெழுத்துப்பெற்று முடிதலும் இயல்புகணத்துக்கண் இனவொறறுமிக்கு முடிதலுங் கொள்க.
கரட்டுக்காணம் குருட்டுக் கோழி திருட்டுப் புலையன் களிற்றுப்பன்றி வெளிற்றுப்பனை எயிற்றுப்பல் எனவும் வரட்டாடு குருட்டெருது எனவும் வரும்.
பண்பினென்றதனால் மெல்லொற்று வல்லொற்றாய் ஐகாரம் பெற்று முடிவனவும் மெல்லொற்று வல்லொற்றாய் ஐகாரமும் வல்லெழுத்தும் பெற்று முடிவனவும் மெல்லொற்று வல்லொற்றாகாது ஐகாரமும் வல்லெழுத்தும் பெற்றுமுடிவனவுங் கொள்க.
ஓர்யாட்டையானை ஐயாட்டையெருது எனவும் அற்றைக்கூத்தர் இற்றைக்கூத்தர் எனவும் மன்றைத்தூதை மன்றைப்பானை பண்டைச்சான்றோர் எனவும் வரும்.
இள் சுட்டுச் சினை நீடிய மென்றொடர் மொழியும் சுட்டாகிய சினையெழுத்து நீண்ட மென்றொடர்க் குற்றுகர ஈறும் யாவினா முதலிய மென்றொடர் மொழியும்யாவென்னும் வினா முதலாகிய மென்றொடர்மொழிக் குற்றுகர ஈறும் வல்லெழுத்தியற்கை ஆ இயல் திரியாவல்லெழுத்துப்பெற்று முடியுந்தன்மையாகிய அவ் வியல்பிற் றிரியாது முடியும் எறு.
இயற்கையென்றதனான் மென்றொடர்மொழிக் குற்றியலுகர ஈற்று வினையெச்சம் இயல்பாயும் வன்றொடர்மொழிக் குற்றியலுகர ஈற்று வினையெச்சம் மிக்கும் முடிவன கொள்க.
இருந்து கொண்டான் ஆண்டு சென்றான் தந்து தீர்ந்தான் வந்து போயினான் எனவும் செத்துக்கிடந்தான் செற்றுச்செய்தான் உய்த்துக்கொண்டான் நட்டுப்போனான் எனவும் வரும்.
இள் உண்டென்கிளவி உண்மை செப்பின்உண்டென்னுஞ் சொல் வினைக்குறிப்பை யுணர்த்தாது ஒரு பொருள் தோன்றுங்கால் தோன்றி அது கெடுந்துணையும் உண்டாய்நிற்கின்ற தன்மையாகிய பண்பை உணர்த்திநிற்குமாயின் முந்தை இறுதி மெய்யொடுங் கெடுதலும்முன்னர் நின்ற குற்றுகரம்தான் ஏறி நின்ற மெய்யொடுங் கெடுதலும் மேனிலை ஒற்றே ளகாரமாதலும் அதற்கு மேல் நின்ற ணகார ஒற்று ளகார ஒற்றாதலுமாகிய ஆ முறை இரண்டும் உரிமையும் உடைத்துஅம்முறை யினையுடைய இரண்டு நிலையும் உரித்து அஃது உரித்தன்றி முன்னர் நின்ற நிலையிலே கேடுந் திரியும் இன்றி நிற்றலும் உடைத்து வல்லெழுத்து வரூஉங் காலை யானவல்லெழுத்து முதன்மொழியாய் வருங்காலத்து எறு.
வல்லெழுத்து அதிகாரத்தால் வாராநிற்ப வல்லெழுத்து வரூஉங்காலை என்றதனான் அவ்விருமுடிபும் உளது பண்பை யுணர்த்தும் பகரம் வரும் மொழிக்கண்ணே யென்பதூஉம் ஏனைக் கசதங்களிலும் இயல்புகணத்தினும் உண்டென நின்று வினைக்குறிப்பாயுஞ் சிறுபான்மை பண்பாயும் நிற்கு மென்பதூஉங் கொள்க.
இனி உண்டு காணம் உண்டுசாக்காடு உண்டுதாமரை உண்டுஞானம் நூல் மணி யாழ் வட்டு அடை ஆடை என வருவனவெல்லாங் கேடுந் திரிபுமின்றி வினைக்குறிப்பாயுஞ் சிறுபான்மை பண்பாயும் நின்றன.
இள் திரிபுவேறு கிளப்பின்அப்பெருந் திசைகளோடு கோணத் திசைகளை வேறாகப் புணர்க்கு மிடத்து ஒற்றும் உகரமுங் கெடுதல் வேண்டும் என்மனார் புலவர்அவ்வுகரம் ஏறி நின்ற ஒற்றும் அவ் வீற்று உகரமுங் கெட்டுமுடிதல் வேண்டுமென்று சொல்லுவர் புலவர்.
தெற்கொடு புணருங் காலை அது தெற்கென்னந் திசையொடு புணருங் காலத்து ஆன ஒற்று மெய் திரிந்து னகாரமாகும்அத்திசைக்குப் பொருந்திநின்ற றகார ஒற்றுத் தன் வடிவு திரிந்து னகர ஒற்றாய் நிற்கும் எறு.
கிழக்கு என்பது கரை கூரை என்பவற்றோடு புணருமிடத்துக் கீழ்கரை கீழ்கூரை என நிலைமொழியிறுதி உகரம் மெய்யொடுங் கெட்டு அதன்மேல்நின்ற ககர ஒற்றும் ழகரத்தில் அகரமுங் கெட்டு முதலெழுத்து நீண்டு முடிந்தன.
மேற்கு கரை கூரை மீகரை மீகூரை என நிலைமொழி ஈற்று உகரம் மெய்யொடுங்கெட்டு அதன்மேல்நின்ற றகர ஒற்றுங் கெட்டு ஏகாரம் ஈகாரமாகி முடிந்தன.
இள் ஒன்று முதலாக எட்டன் இறுதி எல்லா எண்ணும் ஒன்றென்னும் எண் முதலாக எட்டென்னும் எண்ணீறாயுள்ள எல்லா எண்ணுப் பெயர்களும் பத்தன் முன் வரின்பத்தென்னும் எண்ணுப் பெயரின் முன் வரின் குற்றியலுகரம் மெய்யொடுங் கெடும்அப்பத்தென்னுஞ் சொல்லிற் குற்றுகரந் தான் ஏறி நின்ற மெய்யோடுங் கெடும் இரண்டலங்கடை முற்ற இன் வரூஉம்ஆ்ண்டு இரண்டல்லாத எண்ணுப் பெயர்களிடத்து முடிய இன்சாரியை இடைவந்து புணரும் எறு.
இள் ஆயிரம் வரினும் ஆயியல் திரியாதுமுற்கூறிய பத்தன் முன்னர் ஒன்று முதலியனவேயன்றி ஆயிரமென்னுமெண் வந்தாலும் ஈறுகெட்டு இன்பெற்று முடியும் இயல்பில் திரியாது எறு.
இள் நிறையும் அளவும் வரூஉங் காலையும்முற்கூறிய பத்தென்பதன் முன்னர் நிறைப்பெயரும் அளவுப்பெயரும் வருங்காலத்தும் இன்னென் சாரியை குறையாதாகும்அவ்வின்னென்னுஞ் சாரியை குறையாது வந்து முடியும் எறு.
இள் ஒன்றுமுதல் ஒன்பான் இறுதிமுன்னர்ஒன்று முதல் ஒன்பது ஈறாகக் கூறுகின்ற எண்ணுப் பெயர்களின் முன்னர் நின்ற பத்தன் ஒற்றுக்கெடவருமொழியாக வந்து நின்ற பத்தென்னுஞ் சொல்லினது தகர ஒற்றுக் கெட ஆய்தம் வந்து இடை நிலையும் இயற்கைத் தென்பஆய்தமானது வந்து இடையே நிலைபெறும் இயல்பை யுடைத்தென்று கூறுவர் ஆசிரியர ஆறன் இறுதி அல்வழியானஅவற்றுள் ஆறென்னும் ஈறல்லாத விடத்து குற்றியலுகரங் கூறிய இயற்கைகுற்றியலுகரம் முற்கூறிய இயற்கையாய் மெய்யொடுங்கெட்டு முடியும் எறு.
ஒன்றென்பதன் ஈற்றுக் குற்றுகரம் மெய்யொடுங் கெடுத்து னகர ஒற்றினை ரகர ஒற்றாக்கி உகர மேற்றி ஒருவென நிறுத்தி நின்ற பத்தென்பதன் தகர ஒற்றுக் கெடுத்து ஆய்தமாக்கிப் பஃதென வருவித்து ஒருபஃது என முடிக்க.
இள் ஒன்பான் ஒகரமிசைத் தகரம் ஒற்றும் ஒன்பது என நிறுத்திப் பஃது என வருவித்து முடிக்குங்கால் நிலைமொழியாகிய ஒன்பதென்னும் எண்ணினது ஒகரத்திற்கு முன்னாக ஒரு தகர ஒற்றுத் தோன்றி நிற்கும்.
முந்தை ஒற்றே ணகாரம் இரட்டும்முன் சொன்ன ஓகாரத்திற்கு முன்னர் நின்ற னகர ஒற்று ணகர ஒற்றாய் இரட்டித்து நிற்கும் பஃதென் கிளவி ஆய்த பகரங்கெடவருமொழியாகிய பஃதென்னுஞ் சொல் தன்கண் ஆய்தமும் பகரமுங் கெட்டுப்போக ஊகாரக் கிளவி நிற்றல் வேண்டும்நிலைமொழியியல் இரட்டிய ணகரத்தின் பின்னர் ஊகாரமாகிய எழுத்துவந்து நிற்றலை ஆசிரியன் விரும்பும்ஒற்றிய தகரம் றகரமாகும்வருமொழியாகிய பத்தென்பதன் ஈற்றின்மேலேறிய உகரங் கெடாது பிரிந்துநிற்ப ஒற்றாய் நின்ற தகரம் றகர ஒற்றாய் நிற்கும் எறு.
தொண்டு என்னும் ஒன்றாமிடப்பெயர் வழக்கறவே தொண்பது என்னும் பத்தா மிடப்பெயர் ஒன்றாமிடத்திற்கும் தொண்ணூறு என்னும் நூறா மிடப்பெயர் பத்தா மிடத்திற்கும் தொள்ளாயிரம் என்னும் ஆயிரத்தா மிடப்பெயர் நூறா மிடத்திற்குமாக வழங்கத் தலைப்பட்டன.
முதற் பத்து எண்ணுப் பெயர்களில் ஒன்பது என்பதைத் தவிர மற்றவையெல்லாம் ஒரு சொல்லா யிருப்பதையும் ஒன்பது என்பது இரு சொல்லாய்ப் பதுபத்து என்று முடிவதையும் தொண்ணூறு என்பது நூறு என்றும் தொள்ளாயிரம் என்பது ஆயிரம் என்றும் முடிவதையும் நோக்குக.
அங்ஙனம் ஏலாமையின் அது போலியுரையென மறுக்க ஆகவே தொண்டுபத்துதொண்பது தொண்டுநூறு தொண்ணூறு தொண்டுஆயிரம்தொள்ளாயிரம் என்று புணர்ப்பதே முறையென்றும் தொண்டு என்னும் எண்ணுப்பெயர் வழக்கற்றதினால் அதன் மேலிடப் பெயர்கள் மூன்றும் ஒவ்வோரிடமாய்த் தாழ்ந்துவந்து வழங்கின என்றும் அறிந்துகொள்க.
இதனை ஒற்றாய் வந்துநின்ற தகர ஒற்றின்மெல் நிலைமொழி ஒகரத்தை ஏற்றித் தொவ்வாக்கி ணகர ஒற்று இரட்டி அதன்மேல் வருமொழிக்கட் பகரமும் ஆய்தமுங்கெட வந்த ஊகார மேற்றித் தொண்ணூவாக்கிப் பகரவாய்தமென்னாத முறையன்றிக் கூற்றினான் நிலைமொழிக்கட் பகரமும் ஆய்தமுங் கெடுத்துக் குற்றியலுகரம் மெய்யொடுங் கெடுத்து வருமொழி இறுதித் தகர ஒற்றுத் திரிந்துநின்ற றகர ஒற்றின்மேலே நின்ற உகரமேற்றித் தொண்ணூறென முடிக்க.
தோன்றுங்காலையென்றதனான் இவ்வெண்ணின் முன்னர் எடுத்தோத்தானும் இலேசானும் முடியாதுநின்ற எண்ணுப்பெயர்களெல்லாம் இவ்விதியும் பிறவிதியும் எய்துவித்து முடித்துக்கொள்க.
ஒருமூன்று ஒருநான்கு இருமூன்று இருநான்கு ஒருகால் இருகால் ஒருமுந்திரிகை இருமுந்திரிகை ஒருமுக்கால் இருமுக்கால் என்பன பிறவுங் கொணர்ந்து ஒட்டுக.
இள் கசதப முதன்மொழி வரூஉங் காலைமூன்றனொற்று வந்ததொப்பதூஉம் ஐந்தனொற்று மெல்லெழுத்தாவதூஉம் அவ்வளவுப்பெயர் ஒன்பதினும் வன்கணமாகிய கசதபக்கள் முதன் மொழியாய் வந்த இடத்து எறு.
நமவ என்னும் மூன்றோடு சிவணி அகரம் வரினும்அளவுப்பெயர்களின் முன்னர் மென்கணத்து இரண்டும் இடைக்கணத்து ஒன்றுமாகிய நமவ என்னும் மூன்றனோடு பொருந்தி உயிர்க்கணத்து அகரம் வரினும் உம்மையான் உயிர்க்கணத்து உகரம் வரினுங் கூறாத வல்லெழுத்துக்கள் வரினும் இயல்புமுற்கூறியவாறே டகாரம் ணகாரமாய் வேறோர் விகாரமின்றி இயல்பாய் முடியும் எறு.
இவ் வேண்டா கூறலான் எண்ணகலெனக் குற்றுகர ஈறாய்க் கேடுந் திரிவும் பெற்று உயிர்வருமொழியான தொடர்மொழிக்கண் ஒற்றிரட்டுதல் கொள்க.
மூன்றும் ஐந்தும் என்னாத முறையன்றிக் கூற்றினால் நானாழி நான் மண்டை என்புழி நிலைமொழி னகரம் றகரமாகாது நின்றவாறே நின்று முடிதலும் வருமொழி முதனின்ற நகரம் னகரமாகத் திரிய நிலைமொழி நகரங் கெடுதலுங் கொள்க.
இள் ஐந்தனொற்றுஐந்தாமெண்ணின்கணின்ற நகர ஒற்று முந்தையது கெடும்வகரமுதன்மொழி வந்தால் முன்னின்ற வடிவு கெட்டு முடியும் எறு.
இ ள் முதலீரெண்ணின் முன் உயிர் வருகாலை ஒரு இரு என முடிந்துநின்ற இரண்டெண்ணின் முன்னர் உயிர் முதன் மொழி வருமொழியாய் வருங்காலத்து உகரக்கிளவி தவலென மொழிப நிலைமொழி யுகரமாகிய எழுத்துக் கெடுதலாமென்று சொல்லுவர் புலவர்.
இ ள் மூன்றும் நான்கும் ஐந்தென் கிளவியும் மூன்றென்னுமெண்ணும் நான்கென்னுமெண்ணும் ஐந்தென்னுமெண்ணும் தோன்றிய வகரத்து இயற்கையாகும் முன்னர்த்தோன்றி நின்ற வகரம் வருமொழிக்குக் கூறிய இயல்பாக மூன்றின்கண் வகர ஒற்றாயும் நான்கின்கண் லகர ஒற்றாயும் ஐந்தின்கண் ஒற்றுக்கெட்டும் முடியும் எ று.
இள் ஆறென் கிளவிஆறென்னு மெண்ணுப்பெயர் அகல் உழக்கு என்பன வரின் முதல் நீடும்முன்னர்க் குறுகி நின்ற முதலெழுத்து நீண்டு முடியும் எறு.
இள் ஒன்பான் இறுதி உருபுநிலை திரியாதுஅளவும் நிறையும் வருவழி ஒன்பதென்னும் எண்ணின் இறுதிக் குற்றுகரந்தன்வடிவு நிலைதிரியாது நின்று சாரியைமொழி இன்பெறல்வேண்டும் சாரியைச்சொல்லாகிய இன் பெற்று முடிதலை விரும்பும் ஆசிரியன் எறு.
அது குற்றுகரம் மெய்யொடுங்கெட்டு மூன்றுமா ஆறும் நெடுமுதல் குறுகி முதலீரெண்ணி னொற்று ரகரமாய் உகரம் பெற்று இடைநிலை ரகரம் இரண்டன்கட் கெட்டு முடிதலாம்.
இதனை ஒன்பதென்னும் ஒகரத்தின்முன்னர் வந்த தகர ஒற்றின்மேலே ஒகரத்தையேற்றிப் பகரங் கெடுத்துக் குற்றியலுகரம் மெய்யொடுங் கெடுத்து நின்ற னகர ஒற்றினை இரண்டு ளகர ஒற்றாக்கி நூறென்பதன் நகரங்கெடுத்து ஊகாரம் ஆகாரமாக்கி ளகரத்தின் மேலேற்றி இகரமும் ரகரமும் வருவித்து விகாரப்பட்ட உயிராகிய ஆகாரத்தின்முன் உடம்படுமெய் யகாரம் வருவித்து றகர உகரங் கெடுத்து மகர ஒற்று வருவித்து முடிக்க.
இள் ஆறன் மருங்கிற் குற்றியலுகரம்ஆறென்னு மெண்ணின்க ணின்ற குற்றியலுகரம் நெடுமுதல் குறுகி அறுவென முற்றுகரமாய் நிற்றலின் மெய் ஒழிய ஈறு கெடுதல் வேண்டும் அது தானேறிய மெய்யாகிய றகர ஒற்றுக் கெடாது நிற்ப முற்றுகரமாகிய ஈறு தான் கெட்டுப் புணர்தலை விரும்பும் ஆசிரியன் எறு.
உருவென்றும் நிலையென்றுஞ் சாரியை மரபென்றுங்கூறிய மிகையால் ஆயிரமல்லாத பிறவெண்ணின்கண்ணும் பொருட் பெயரிடத்தும் இன்னும் உகரமும் வல்லெழுத்தும் பெற்று முடியும் முடிபு கொள்க.
இன்னும் இவ்விலேசானே வேறொரு முடிபின்மையிற் கூறாதொழிந்த எண்ணாயிர மென்றவழி ஒற்றிரட்டுதலும் ஈண்டுக் கூறியவற்றிற்கு ஒற்றிரட்டுதலுங் கொள்க.
இள் நூறாயிரம் முன் வரூஉங் காலைநூறாயிரமென்னும் அடையடுத்தமொழி ஒன்றுமுதல் ஒன்பான்கள் முன் வருமொழியாய் வருங்காலத்து முதனிலைக் கிளவி நூறன் இயற்கை ஒன்றென்னும் முதனிலைக் கிளவி ஒன்று முன் நூறென்னு மெண்ணோடு முடிந்தாற்போல விகாரமெய்தி முடியும்.
ஏனையன இருநூறாயிரம் இரண்டு நூறாயிரம் முந்நூறாயிரம் மூன்று நூறாயிரம் நானூறாயிரம் நான்குநூறாயிரம் ஐந்நூறாயிரம் ஐந்து நூறாயிரம் அறுநூறாயிரம ஆறு நூறாயிரம் எண்ணூறாயிரம் எட்டு நூறாயிரம் ஒன்பதுநூறாயிரம் எனவரும்.
இவ்விகாரப் பட்டனவற்றிற்குக் குற்றுகரம் மெய்யொடுங் கெடுத்து முதலீரெண்ணி னொற்று ரகரமாக்கி உகரம் வருவித்து மூன்றும் ஆறும் நெடுமுதல் குறுக்கி மூன்றனொற்று நகாரமாக்கி நான்கும் ஐந்தும் ஒற்றுமெய்திரியா வாக்கி எட்ட னொற்று ணகாரமாக்கி இலேசுகளாற்கொண்ட செய்கைகளில் வேண்டுவனவுங் கொணர்ந்து முடிக்க.
நூற்றுப்பத்து நூற்றுக்கோடி நூற்றுத்தொண்ணூறு எனவும் நூற்றுக்குறை நூற்றிதழ்த்தாமரை நூற்றுக்காணம் நூற்றுக்கான்மண்டபம் எனவும் இன ஒற்று மிக்கன கொள்க.
இள் அளவும் நிறையும் ஆயியல் திரியாஒருபஃது முதலிய எண்களின் முன்னர் அளவுப்பெயரும் நிறைப்பெயரும் வந்தால் ஒற்று இடைமிகாது இன்சாரியை பெற்று முடியும் எறு.
திரியா என்றதனான் ஒருபதிற்றுக்கலம் இருபதிற்றுக்கலம் என்னுந் தொடக்கத்தனவற்றின்கண் இன்னின் அகரம் றகரமாகத் திரிந்து இரட்டுதலும் உகரமும் வல்லெழுத்தும் பெறுதலுங் கொள்க.
அளவு நிறையு மதனோ ரன்ன என்று பாடம் ஓதுவார் முன்னர்ச் சூத்திரத்து ஆவயின் என்றதனானும் அதன் முன்னர்ச் சூத்திரத்து நின்ற என்றதனானும் இவற்றை முடிப்பார்.
எனவே வழிநிலையெண்ணாகிய இரண்டு முதலாகிய எண்கள் அம்மூன்று கணமும் முதன்மொழியாய் வரின் முதனிலை முடிபாகி விகாரம் எய்தியும் எய்தாது இயல்பாயும் முடியும்.
எடு ஒருகல் சுனை துடி பறை ஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு எனவும் இருகல் இரண்டுகல் சுனை துடி பறை ஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு எனவும் ஒட்டுக.
இவ்வெண்களிற் குற்றியலுகரம் மெய்யொடுங் கெட்டு முதலீரெண்ணின் ஒற்று ரகாரமாய் உகரம் வந்தது இருகல் முதலியவற்றிற்கு இடைநிலை ரகாரங் கெடுக்க.
முன்னர் எண்ணுப் பெயரும் அளவுப்பெயரும் நிறைப்பெயரும் வருவழிக் கூறிய விகாரங்களிற் பொருட்பெயர்க்கும் ஏற்பன கொணர்ந்து முடித்து எல்லாவற்றிற்கும் நிலை யென்றதனான் ஒற்றுத் திரிந்து முடிக்க.
நாற்கல் நான்குகல் சுனை துடி பறை நான்ஞாண் நான்குஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு ஐங்கல் ஐந்துகல் சுனை துடி பறை ஐஞ்ஞாண் ஐந்து ஞாண் நூல் மணி ஐயாழ் ஐந்துயாழ் ஐவட்டு ஐந்துவட்டு அறுகல் ஆறுகல் சுனை துடி பறை ஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு எண்கல் எட்டுக்கல் சுனை துடி பறை எண்ஞாண் எட்டுஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு ஒன்பதுகல் சுனை துடி பறை ஞாண் நூல் மணி யாழ் வட்டு என ஒட்டுக.
இள் முதனிலைக்குஒன்றென்னும் எண்ணின் திரிபாகிய ஒரு என்னும் எண்ணிற்கு உயிரும் யாவும் வருகாலை உயிர் முதன்மொழியும் யாமுதன்மொழியும் வருமொழியாய் வருங்காலத்து அதன் நிலைஅம்முதனிலையின் தன்மை இவ்வாறாம் ஒகரம் ஓவாகும்ஒகரம் ஓகாரமாய் நீளும் ரகரத்து உகரந் துவரக் கெடும்ரகரத்து மேனின்ற உகரம் முற்றக்கெட்டு முடியும் எறு.
எடு ஓரடை ஓராகம் ஓரிலை ஓரீட்டம் ஓருலை ஓரூசல் ஓரெழு ஓரேடு ஓரையம் ஓரொழுங்கு ஓரோலை ஓரௌவியம் என வரும்.
துவர என்றதனான் இரண்டென்னும் எண்ணின் இகரத்தை நீட்டி ரகரத்துள் உகரத்தைக் கெடுத்து ஈரசை ஈர்யானை எனவும் மூன்றென்னும் எண்ணின் னகரவொற்றுக் கெடுத்து மூவசை மூயானை எனவும் முடிக்க.
இ ள் லன என வரூவும் புள்ளி இறுதி முன் லகார னகாரமென்று கூற வருகின்ற புள்ளியீற்றுச் சொற்களின் முன்னர் உம்முங் கெழுவும் உளப்படஉம்மென்னுஞ் சாரியையுங் கெழுவென்னுஞ் சாரியையும் உட்பட பிறவும் அன்ன மரபின் மொழியிடைத்தோன்றிபிறசாரியையும் அப்பெற்றிப்பட்ட மரபினையுடைய மொழியிடத்தே தோன்றி செய்யுள் தொடர்வயின் மெய்பெற நிலையும்செய்யுட்சொற்களைத் தொடர்பு படுத்திக் கூறுமிடத்துப் பொருள்பட நிற்கும்.
இன்னுஞ் சான்றோர் செய்யுட்கட் பிறசாரியை பெற்று விகாரங்கள் எய்தி முடிவனவற்றிற்கெல்லாம் இச்சூத்திரமே விதியாக முடித்துக் கொள்க.
அன்ன பிறவும் எல்லாம்அத்தன்மையாகிய பிறவுமெல்லாம் மருவின் பாத்தியஉலகத்து மருவி நடந்த வழக்கினது பகுதியைத் தம் இலக்கண மாகவுடைய புணரியல் நிலை இடை யுணரத்தோன்றா ஒன்றடோனொன்று புணருதல் நடந்த தன்மை இடம் விளங்கத் தோன்றா எறு.
எடு கண் விண்ணவிணைத்தது விண்விணைத்தது இவை குறிப்புரிச் சொல் ஆடை வெள்ள விளர்த்தது வெள்விளர்த்தது இவை பண்புரிச்சொல் கடல் ஒல்ல வொலித்தது ஒல்லொலித்தது இவை இசை யுரிச்சொல்.
இவற்றுட் கரியனாகிய பார்ப்பான் கரியளாகிய பார்ப்பனி கரியராகிய பார்ப்பார் கரியதாகிய குதிரை கரியனவாகிய குதிரைகள் என ஐம்பாலினையும் உணர்த்தும் பண்புகொள்பெயர் தொக்கவாறு காண்க.
இவற்றுட் கருமை என்னும் பண்புப்பெயர் தொக்கதேற் கருமையாகிய பார்ப்பானென விரித்தல் வேண்டும் அங்ஙனம் விரியாமையிற் பண்புகொள் பெயர் தொக்கதென்று உணர்க.
வெற்றிலை வெற்றுப்பிலி வெற்றடி வெற்றெனத்தொடுத்தல் என்றாற் போல்வனவற்றுள் வெறுவிதாகிய இலையென்பது பாக்குங் கோட்டு நூறுங் கூடாததாய பண்புணர்த்தி ஈறு தொகுதலின் மருவின் பாத்தியவாய் நின்று ஒற்றடுத்தது.
இனி ஆடரங்கு செய்குன்று புணர்பொழுது அரிவாள் கொல்யானை செல்செலவு என நிலம் முதலாகிய பெயரெச்சந்தொக்க வினைத்தொகைகளை விரிக்குங்கால் ஆடினவரங்கு எனச் செய்த என்னும் பெயரெச்சத்து ஈறு விரிந்த அகர ஈறு இறப்பு உணர்த்தியும் ஆடாநின்றவரங்கு ஆடுமரங்கு எனச் செய்யுமென்னும் பெயரெச்சத்து ஈறு விரிந்த உம்மீறு நிகழ்வும் எதிர்வும் உணர்த்தியும் அவற்றானாய புடைபெயர்ச்சியைத் தோற்றுவித்து இரண்டு பெயரெச்சமும் ஒருசொற்கண் ஒருங்கு தொக்கு நிற்றலின் அதனை ஒரு பெயரெச்சத்தின்கண் அடக்கிப் புணர்ககலாகாமையிற் புணர்க்கலாகாதென்றார்.
இனி அன்னபிறவும் என்றதனானே உண்டானென்புழி உண்ணென்னும் முதனிலையுங் காலங்காட்டும் டகரமும் இடனும்பாலும் உணர்த்தும் ஆனும் ஒன்றடோனொன்று புணர்க்கப்படா.
கரியனென்புழிக் கருவென நிறுத்தி அன்னெனத் தந்து புணர்க்கப்படா அது இன்னனென்னும் பொருள் தருதலின்.ஏனைவினைச் சொற்களும் இவ்வாறே பிரித்துப் புணர்க்கலாகாமை உணர்க.
நூற்பாவில் முப்பாற்புள்ளி யென்பது புள்ளிபெற்ற மூவெழுத்துக்களையும் முப்புள்ளி வடிவான ஆய்தத்தையும் ஒருங்கே குறிப்பது ஆமாகோனவ் வணையவும் பெறுமே என்னும் நன்னூல் நூற்பாவின் ஆமா என்பதுபோன்ற இரட்டுறலாகும்.