sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சாமிநாதையர் உரை பிரம்பின் காய்த்துப் பழுத்து முதிர்ந்த கனியை எளிதிற் கெண்டை பெரும் ஊரன் என்றது தன்னுடைய சிறப்பால் அன்பும் செல்வமும் முதிர்ந்த தலைவனை பரத்தையர் எளிதிற் கவர்ந்து கொள்வர் என்பது.
அரில் பவர் பிரம்பின் வரிப் புற விளை கனி குண்டு நீர் இலஞ்சி கெண்டை கதூஉம் தண் துறை ஊரன் பெண்டினை ஆயின் பலவாகுக நின் நெஞ்சில் படர் ஏ அசை நிலை ஓவாது ஈயும் மாரி வண்கை கடும் பகட்டு யானை நெடுந்தேர் அஞ்சி கொன் முனை கொன் இடைச்சொல் போர்முனையை சிறப்பித்தது இரவு ஊர் போல சிலவாகுக நீ துஞ்சு நாள் ஏ அசை நிலை பொழுது கண்டு சொன்னது.
சோமசுந்தரனார் உரை அன்பின் வழியே இப்பறவைகள் இயங்குதலால் அவை இரக்கத்தக்கன என்னுமுகத்தால் அன்பின்றித் தன்னை மறந்துறையும் வன்கண்மையுடைய தலைவர் இவ்வன்புதானும் அறிகிலரே என்று கருதி இறங்கியவாறாம்.
ஞாயிறு பட்ட அகல் வாய் வானத்து அளிய தாம் அசை நிலை ஏ அசை நிலை கொடும் சிறை பறவை இறை உறை ஓங்கிய நெறி அயல் மராஅத்த கடம்பம் பிள்ளை உள் வாய் செரீஇய இரை கொண்டமையின் விரையுமால் விரையுமால் விரையும் ஆல் ஆல் ஓர் அசைச்சொல் செலவு ஏ அசை நிலை நன் நலம் தொலைய நலமிகச் சாஅய் இன் உயிர் கழியினும் உரையல் அவர் நமக்கு அன்னையும் அத்தனும் அல்லரோ தோழி புலவியஃது எவன் அஃது பகுதிப்பொருள் விகுதி ஓ அசை நிலை அன்பு இலங்கடை ஏ அசை நிலை .
பெரும் தண் மாரிப் பேதைப் பித்திகத்து பிச்சிப்பூ அரும்பு ஏ அசை நிலை முன்னும் மிகச் சிவந்தனவே யானே மருள்வேன் தோழி பானாள் இன்னும் தமியர் கேட்பின் பெயர்த்தும் என்னாகுவர் கொல் அசை நிலை பிரிந்திசினோர் ஏ அசை நிலை அருவி மா மலை தத்த கருவி மா மழை சிலைதரும் குரல் ஏ அசை நிலை .
மால் வரை இழிதரும் தூ வெள் அருவி கல் முகை ததும்பும் பன் மலர் சாரல் சிறுகுடிக் குறவன் பெருந்தோள் குறுமகள் நீர் ஓரன்ன சாயல் தீ ஓரன்ன என் உரன் அவித்தன்று ஏ அசை நிலை இயற்பழித்தல் இயல்பை பழித்துக் கூறல்.
சாமிநாதையர் உரை அருவி வேங்கைப் பெருமலை நாடன் என்றது அருவியானது தன்னைச் சார்ந்த வேங்கையைக் குறைவின்றிப் பாதுகாத்தலைப் போலத் தலைவனும் தன்னைச் சார்ந்த என்னைப் பாதுகாப்பான் என்பது.
அருவி வேங்கை பெரு மலை நாடற்கு யான் எவன் செய்கு ஓ அசை நிலை என்றி யான் அது நகையென உணரேன் ஆயின் என்னாகுவை கொல் அசை நிலை நல் நுதல் நீ ஏ அசை நிலை .
இன்னள் ஆயினள் நன்னுதல் என்று அவர் துன்னச் சென்று செப்புநர்ப் பெறின் ஏ அசை நிலை நன்று மன் வாழி அசை நிலை தோழி நம் படப்பை நீர் வார் பைம்புதல் கலித்த மாரிப் பீரத்து அலர் சில கொண்டு ஏ அசை நிலை
சாமிநாதையர் உரை நாடு ஆகுபெயர் இரண்டும் தூக்கின் சீர் சாலா ஏ அசை நிலைபூப் போல் உண்கண் பொன் போல் மேனி மாண் வரி அல்குல் குறுமகள் தோள் மாறுபடூஉம் வைகலொடு எமக்கு ஏ அசை நிலை
உள்ளின் உள்ளம் வேம் ஏ அசை நிலை உள்ளாது இருப்பினெம் அளவைத்து அன்று ஏ அசை நிலை வருத்தி வான் தோய்வற்றே ஏ அசை நிலை காமம் சான்றோர் அல்லர் யாம் மரீஇயோர் ஏ அசை நிலை .
கடும் புனல் தொகுத்த நடுங்கு அஞர் அள்ளல் கவிர் இதழ் அன்ன தூவி முருக்க மரம் செவ்வாய் இரை தேர் நாரைக்கு எவ்வமாக தூஉம் துவலை துயர் கூர் வாடையும் வாரார் போல்வர் உரையசை நம் காதலர் வாழேன் போல்வல் உரையசை தோழி யான் ஏ அசை நிலை பொருள்வயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை நெடுநல்வாடை என்ற பெயர்க்காரணம் கூறவந்த நச்சினார்க்கினியர் தலைவனைப் பிரிந்திருந்தது வருந்துந் தலைவிக்கு ஒரு பொழுது ஓர் ஊழிபோல் நெடிதாகிய வாடையாய் என்பதைக் கருதுக.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி காதலர் நூல் அறு முத்தின் தண் சிதர் உறைப்ப தாளி கொடி வகை தண் பவர் நாள் ஆ மேயும் பனிபடு நாள் ஏ பிரிநிலை பிரிந்தனர் பிரியும் நாளும் பல ஆகுப ஏ அசை நிலை .
புனவன் துடவை பொன் போல் சிறு தினை கடி உண் கடவுட்கு இட்ட செழுங்குரல் அறியாது உண்ட மஞ்ஞை ஆடுமகள் வெறியுறு வனப்பின் வெய்துற்று நடுங்கும் சூர் மலை நாடன் கேண்மை நீர் மலி கண்ணொடு நினைப்பு ஆகின்று ஏ அசை நிலை .
தலைவன் மணந்த காலத்தில் நிறைந்த அன்போடு இருந்தவாறே இப்பொழுதும் குறைவின்றி இருப்பேம் என்றமையின் அவனை ஏற்றுக்கோடற் குறிப்புப் பெற்றது.
புல் வீழ் இற்றி கல் இவர் வெள் வேர் வரை இழி அருவியின் தோன்றும் நாடன் தீது இல் நெஞ்சத்து கிளவி நம் வயின் வந்தன்று வாழி அசை நிலை தோழி நாமும் நெய் பெய் தீயின் எதிர்கொண்டு தான் மணந்தனையம் என விடுகம் தூது ஏ அசை நிலை .
குவி இணர் தோன்றி ஒண் பூ அன்ன தொகு செந்நெற்றி கொண்டை கணங்கொள் சேவல் நள் இருள் யாமத்தில் எலி பார்க்கும் பிள்ளை வெருகிற்கு அல்கு இரை ஆகி கடு நவை படீஇயர் ஓ அசை நிலை நீ ஏ அசை நிலை நெடு நீர் யாணர் ஊரன் தன்னொடு வதிந்த ஏம இன் துயில் எடுப்பியோய் ஏ அசை நிலை .
கடலலைகள் தரும் இறாலைத் தன் முயற்சியின்றிப் பெற்றமைகின்ற தலைவன் என்றது ஊழால் தரப்பட்ட களவின்பமே நுகர்ந்து வரைதல் முயற்சியின்றி அமைபவன் என்றவாறு.
மென்தோள் நெகிழ்த்த செல்லல் வேலன் வென்றி நெடுவேள் என்னும் அன்னையும் உம்மை உயர்வு சிறப்பு அதுவென உணரும் ஆயின் ஆ இடை கூழை இரும்பிடி கை கரந்தன்ன கேழ் இரும் துறுகல் கெழு மலை நாடன் வல்லே வருக தோழி நம் இல்லோர் பெரு நகை காணிய சிறிது ஏ அசை நிலை .
கௌவை அஞ்சின் காமம் எய்க்கும் எள் அற விடினே உள்ளது நாணே பெருங்களிறு வாங்க முரிந்து நிலம் படாஅ நார் உடை ஒசியல் அற்று ஏ அசை நிலை கண்டிசின் இசின் முன்னிலை அசையில் வந்தது தோழி அவர் உண்ட என் நலன் ஏ அசை நிலை .
ஊர்க்கும் அணித்து ஏ அசை நிலை பொய்கை பொய்கைக்குச் சேய்த்தும் அன்று ஏ அசை நிலை சிறு கான் யாறு ஏ அசை நிலை இரை தேர் வெண்குருகு அல்லது யாவதும் துன்னல் போகின்றால் பொழில் ஏ அசை நிலை யாம் எம் கூழைக்கு எருமண் கொணர்கம் சேறும் ஆண்டும் வருகுவள் பெரும் பேதை ஏ அசை நிலை .
நெய்தல் பரப்பில் பாவை கிடப்பி நின் குறி வந்தனென் இயல் தேர்க் கொண்க செல்கம் செல வியங்கொண்மோ மோ முன்னிலை அசை அல்கலும் ஆரல் அருந்த வயிற்ற விலாங்கு மீன் நாரை மிதிக்கும் என் மகள் நுதல் ஏ ஈற்றசை பெரு நன்று ஆற்றின் பேணாரும் உளரே ?
ஒரு நன்று உடையவள் ஆயினும் புரி மாண்டு புலவி தீர அளிமதி இலை கவர்பு ஆடு அமை ஒழுகிய தண் நறும் சாரல் மெல் நடை மரையா துஞ்சும் நன் மலை நாட நின் அலது இலள் ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை நண்டு கொக்கின் பார்வையை அஞ்சி வளைபுக விரையும் என்றது நாம் அலர் தூற்றுவார் பார்வையை அஞ்சி அவர் அறியுமுன் தலைவன் இல்லத்தே புக விழைகின்றோம் என்னும் குறிப்புடையது.
மாரி ஆம்பல் அன்ன கொக்கின் பார்வல் அஞ்சிய பருவரல் ஈர் ஞெண்டு கண்டல் வேர் அளை செலீஇயர் அண்டர் கயிறு அரி எருத்தின் கதழும் துறைவன் வாராது அமையினும் அமைக சிறியவும் உள ஈண்டு விலைஞர் கை வளை ஏ ஈற்றசை
புள்ளும் மாவும் புலம்பொடு வதிய நள்ளென வந்த நார் இல் மாலை பலர் புகு வாயில் அடைப்ப கடவுநர் வருவீர் உளீரோ எனவும் வாரார் தோழி நம் காதலோர் ஏ ஈற்றசை இயற்கைப் புணர்ச்சிக்குப் பின் தலைவன் கூறியது.
இல்லோன் இன்பங் காமுற்றாங்கு அரிது வேட்டனை ஆல் அசை நிலை நெஞ்சே காதலி நல்லள் ஆகுதல் அறிந்தாங்கு அரியள் ஆகுதல் அறியாதோய் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை குரங்கு கொம்பு ஏற்றுக்கொள்ளும்படி பாயாமையால் அது முறிந்து போனதுபோல தலைவர் தான் அறியும் வண்ணம் குறி செய்யாத தவற்றால் என் தோள்கள் பிசைந்தன என்று தலைவி கூறியது.
இருள் திணிந்தன்ன ஈர்ந் தண் கொழு நிழல் நிலவுக் குவித்தன்ன வெண்மணல் ஒரு சிறை கருங்கோட்டுப் புன்னைப் பூம்பொழில் புலம்ப நாகம் இன்னும் வாரார் வரூஉம் பன் மீன் வேட்டத்து என் ஐயர் திமில் ஏ ஈற்றசை .
உமணர் சேர்ந்து கழிந்த மருங்கின் அகன்தலை ஊர் பாழ்த்தன்ன ஓமையம் பெருங்காடு அம் சாரியை இன்னா என்றிர் ஆயின் இனியவோ பெரும தமியோர்க்கு மனை ஏ ஈற்றசை .
இராகவையங்கார் உரை திரை இருக்குமிடத்து மீனொடு வாராதாயின் நாரை உயிர் வாழாமை போலத் தானுள்ள இடத்துத் தலைவன் வரைவொடு வாரானேல் உயிர் வாழேன் என்று குறித்தாளாம்.
இலங்கு வளை நெகிழச் சாஅய் யான் ஏ பிரிநிலை உளென் ஏ அசை நிலை இரக்கக் குறிப்புமாம் வாழி அசை நிலை தோழி சாரல் தழை அணி அல்குல் மகளிருள்ளும் விழவு மேம்பட்ட என் நலனே பழ விறல் பறை வலம் தப்பிய பைதல் நாரை திரை தோய் வாங்கு சினை இருக்கும் தண்ணந்துறைவனொடு கண்மாறின்று ஏ ஈற்றசை .
இங்ஙனம் கொள்ளாது முல்லைத் தொகு முகை இலங்கு எயிறாக நகுமே தோழி நறும் தண் காரே என்று பாடம் கொள்ளின் முல்லையின் திரண்ட முகைகள் விளங்கிய பற்கள் போலாக நறுந்தண் கார் ஒலிக்கும் என்று பொருள் கொள்க.
இளமை பாரார் வள நசைஇச் சென்றோர் இவணும் வாரார் உம்மை உயர்வு சிறப்பு எவணரோ வென பெயல் புறந்தந்த பூங்கொடி முல்லை தொகு முகை இலங்கு எயிறாக நகும் ஏ அசை நிலை தோழி நறும் தண் கார் ஏ அசை நிலை பாணற்கு வாயில் மறுத்தல்.
குருகிற்கு அஞ்சிய கெண்டை அக்குருகைப் போன்ற தோற்றத்தை மட்டும் உடையதும் கொடுமை இல்லாததுமாகிய தாமரை முகையையும் அஞ்சினாற்போல நீ விடுத்த பாணனைப் பொய்யனாகக் கண்டு வெறுத்த மகளிர் பிற பாணரையும் வெறுத்தர் என்பது குறிப்பு.
சோமசுந்தரனார் உரை குருகு கொளக் குளித்த கெண்டை என்றது அன்னத்தால் கவ்வப்பட்டுழி அதற்கு அகப்படாது நீரினுள் புகுந்து உயிர் உய்த்த கெண்டை மீன் என்றவாறு.
எனவே நின் பாணன் பொய்யில் மயங்காது தப்பினேம் என்றபடியாம் குருகு கொள குளித்த கெண்டை அயலது உருகெழு தாமரை வான் முகை வெரூஉம் கழனியம் படப்பை அம் சாரியை காஞ்சி பூவரச மரம் ஊர ஒரு நின் பாணன் பொய்யனாக உள்ள பாணர் எல்லாம் கள்வர் போல்வர் நீ அகன்றிசினோர்க்கு ஏ ஈற்றசை குறியிடத்தில் காணாது மீளுதல்.
நிலம் தொட்டுப் புகாஅர் வானம் ஏறார் விலங்கு இரு முந்நீர் காலில் செல்லார் நாட்டின் நாட்டின் ஊரின் ஊரின் குடி முறை குடி முறை தேரின் கெடுநரும் உளரோ நம் காதலோர் ஏ அசை நிலை பருவ வரவின்கண் சொல்லியது.
சாமிநாதையர் உரை ஓர் ஏர் உழவன் ஈரம் வீண்படாமல் உழுவதற்கு விரைதலைப் போல என் நெஞ்சம் தலைவியை உரிய பருவத்தே கண்டு அளவளாவ விரைகின்றது என்றான்.
ஆடு அமை புரையும் வனப்பின் பணைத்தோள் பேர் அமர்க் கண்ணி இருந்த ஊர் ஏ அசை நிலை நெடுஞ்சேண் ஆர் இடையது ஏ அசை நிலை நெஞ்சு ஈரம் பட்ட செவ்விப் பைம்புனத்து ஓர் ஏர் உழவன் போல பெரு விதுப்பு உற்றன்றால் நோகு ஓ அசை நிலை யான் ஏ அசை நிலை
கவவுக் கடுங்குரையள் குரை அசைநிலை காமர் வனப்பினள் குவவு மென் முலையள் கொடிக் கூந்தலள் ஏ அசை நிலை யாங்கு மறந்தமைகு ஓ அசை நிலை இரக்கக் குறிப்பு யான் ஏ அசை நிலை ஞாங்கர் கடுஞ்சுரை நல் ஆன் நடுங்கு தலைக் குழவி தாய் காண் விருப்பின் அன்ன சாஅய் நோக்கினள் ஏ அசை நிலை மாஅயோள் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை கிளி உண்டமையால் கதிர் இழந்த நினைத்தாள் பெரும் பெயலுண்மையால் உலர்ந்து வாடாமல் இலை விட்டதுபோல தலைவர் உண்டமையால் நலன் இழந்த யான் அவரது தண்ணளியை நினைத்து உயிர் வைத்துள்ளேன் என்றது.
புனவன் துடவை பொன் போல் சிறு தினை கிளி குறைத்து உண்ட கூழை இருவி பெரும் பெயல் உண்மையின் இலை ஒலித்தாங்கு என் உரம் செத்தும் உளென் ஏ இரக்கக் குறிப்பு தோழி என் நலம் புதிது உண்ட புலம்பினான் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை அருவி நிலப்பரப்பில் இழிந்து வளம் தருவத்தேனும் இடையில் மலரை உதிர்த்தலும் கல்லைப் பொருதலும் பாம்பு போலத் தோன்றலுமாகிய துன்பத்திற்கு ஏதுவான செயலைச் செய்தது போல நாடனது நட்பு முடிவில் நன்மையையே தருவதாயினும் இடையில் பிரிவினால் துன்பத்திற்குக் காரணமாக ஆயிற்று என்பது.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி நம்மொடு பிரிவு இன்று ஆயின் நன்று மன் ஒழியிசை தில்ல அசை நிலை குறும் பொறைத் தடைஇய நெடுந்தாள் வேங்கை பூவுடை அலங்கு சினை புலம்ப தாக்கி கல் பொருது இரங்கும் கதழ் வீழ் அருவி நிலம் கொள் பாம்பின் இழிதரும் விலங்கு மலை நாடனொடு கலந்த நட்பு ஏ அசை நிலை .
காமம் காமம் என்ப காமம் அணங்கும் பிணியும் அன்று ஏ அசை நிலை நுணங்கி கடுத்தலும் தணிதலும் இன்று ஏ அசை நிலை யானை குளகு மென்று ஆள் மதம் போல பாணியும் உடைத்து அது காணுநர்ப் பெறின் ஏ அசை நிலை .
கொன் ஊர் துஞ்சினும் யாம் துஞ்சலம் ஏ அசை நிலை எம் இல் அயலது ஏழில் உம்பர் மயில் அடி இலைய மா குரல் நொச்சி அணி மிகு மென் கொம்பு ஊழ்த்த மணி மருள் பூவின் பாடு நனி கேட்டு ஏ அசை நிலை
கிழக்கு ஆளுனரின் உத்தியோகபூர்வ இல்லமருகில் நேற்றைய தினம் இரு கைக்குண்டுகள் மீட்கப்பட்டுள்ளதாக தகவல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
சுத்திகரிப்புத் தொழிலாளி இவ்வாறு கைக்குண்டுகள் காணப்படுவதைக் கண்டு தகவல் தெரிவித்ததையடுத்து விசேட அதிரடிப்படையினர் விரைந்து அவற்றை மீட்டு செயலிழக்கச் செய்ததாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.
சாமிநாதையர் உரை தன்னால் பாதுகாக்கப்பட்ட பிள்ளையை வெருகு கவருமோ என்னும் அச்சத்தினால் கோழிப் பேடை கூவியது போலத் தம்பால் இருந்து வந்த தலைவனைத் தலைவி கவர்ந்து தன்பால் இருத்திக் கொள்வாளோ என்னும் அச்சத்தினால் பரத்தையர் பழிமொழி கூறினர் என்பது.
மனை உறை கோழி குறுங்கால் பேடை வேலி வெருகு இனம் மாலை உற்றென புகும் இடம் அறியாது தொகுபுடன் குழீஇய பைதல் பிள்ளை கிளை பயிர்ந்தாஅங்கு இன்னாது இசைக்கும் அம்பலொடு வாரல் வாழியர் ஐய எம் தெரு ஏ அசை நிலை .
வளைவாய் சிறுகிளி விளை தினை கடீஇயர் செல்க என்றோள் ஏ அசை நிலை அன்னை என நீ சொல்லின் எவன் தோழி கொல்லை நெடுங்கை வன் மான் கடும் பகை உழந்த குறுங்கை இரும்புலி கோள் வல் ஏற்றை பைங்ககண் செந்நாய் படுபதம் பார்க்கும் ஆர் இருள் நடுநாள் வருதி சாரல் நாட வாரல் ஓ அசை நிலை என ஏ ஈற்றசை .
சுனை குற்று தொடலை தைஇ புனக் கிளி கடியும் பூங்கண் பேதை தான் அறிந்தனளோ இலளோ பானாள் பள்ளி யானையின் உயிர்த்து என் உள்ளம் பின்னும் தன் உழை அது ஏ அசை நிலை .
அழியல் ஆய் இழை அன்பு பெரிது உடையன் பழியும் அஞ்சும் பய மலை நாடன் நில்லாமையே நிலையிற்று ஆகலின் நல் இசை வேட்ட நயன் உடை நெஞ்சின் கடப்பாட்டாளனுடைப் பொருள் போல தங்குதற்கு உரியது அன்று நின் அம் கலுழ் மேனி பாய பசப்பு ஏ அசை நிலை
கழிய காவி குற்றும் கடல வெண்தலைப் புணரி ஆடியும் நன்று ஏ அசை நிலை பிரிவு இல் ஆயம் உரியது ஒன்று அயர இவ்வழிப்படுதலும் ஒல்லாள் அவ்வழிப் பரல் பாழ்படுப்பச் சென்றனள் மாது அசை நிலை ஓ அசை நிலை செல் மழை தவழும் சென்னி விண் உயர் பிறங்கல் விலங்கு மலை நாட்டு ஏ அசை நிலை உறை பதியன்றி துறை கெழு சிறுகுடி கானல் அம் சேர்ப்பன் கொடுமை எற்றி ஆனாத் துயரமொடு வருந்தி பானாள் துஞ்சாது உறைநரொடு உசாவா துயில் கண் மாக்களொடு நெடு இரா உடைத்து ஏ அசை நிலை
தண்டுடைக் கையரும் வெண்தலைச் சிதவலருமாய் நன்று நன்று என்னும் மாக்களோடு ஆங்கணதவை இன்று பெரிது என்னும் ஆதலான் பிரிந்தோர் புணர்ப்போர் இருந்தனர் கொல்லோ என்றனள் என்க.
அவ்விடத்தில் உள்ளதாகிய நம்மைச் சார்ந்த குழுவிலுள்ளார் தண்டைப் பிடித்த கையினரும் நரையையுடைய தலைக்கண் துகிலையுடையவருமாகிய நன்று நன்று என்று கூறும் தலைவன் தமரோடு இந்நாள் நீங்கள் வரப் பெற்றமையால் பெருமையுடையதென்று முகமன் கூறுவார்.
ஆங்கணது தண்டினைப் பிடித்த கையுடையாரும் வெள்ளிய நரையினையுடைய தலையின்கண் துகிலை உடையாருமாகிய நந்தமர் மொழிக்கெல்லாம் நன்று நன்று என்று கூறி மகிழும் தலைவன் தமரோடு இந்நாள் நும் வருகையால் பெருமையுடையதாம் என்று முகமன் கூறாநிற்கும்.
அம்ம இடைச்சொல் வாழி அசை நிலை தோழி நம்மூர் பிரிந்தோர்ப் புணர்ப்போர் இருந்தனர் கொல் அசை நிலை ஓ அசை நிலை தண்டுடைக் கையர் வெண்தலைச் சிதவலர் நன்று நன்று என்னும் மாக்களோடு இன்று பெரிது ஆங்கணது அவை ஏ அசை நிலை வேனில் பாதிரி கூன் மலர் அன்ன மயிர் ஏர்பு ஒழுகிய அம் கலுழ் மாமை நுண் பூண் மடந்தையை தந்தோய் போல இன் துயில் எடுப்புதி கனவே எள்ளார் அம்ம இடைச்சொல் துணைப் பிரிந்தோர் ஏ அசை நிலை
செல்வச் சிறாஅர் சீறடி பொலிந்த தவளை வாய பொலஞ்செய் கிண்கிணி காசினன்ன போது ஈன் கொன்றை சரக்கொன்றை குருந்தோடு அலம்வரும் பெருந்தண் காலையும் கார் அன்று என்றி ஆயின் கனவோ இது ஓகாரம் வினா மற்று அசை நிலை வினவுவல் யான் ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை ஏனைப் பெண்மை நலன் எல்லாவற்றிற்கும் நாணம் ஆக்கமாய் நின்று அவற்றை நிலைபெறுத்தலின் கரும்பு நின்ற மணற் சிறு சிறை என்றாள்.
அளிது ஓ அசை நிலை தான் அசை நிலை ஏ அசை நிலை நாண் ஏ அசை நிலை நம்மொடு நனி நீடு உழந்தன்று மன் கழிவுக் குறிப்பு ஏ அசை நிலை இனி ஏ அசை நிலை வான் பூங்கரும்பின் ஓங்கு மணல் சிறு சிறை தீம்புனல் நெரிதர வீய்ந்த உக்காங்கு தாங்கும் அளவைத் தாங்கி காம நெரிதர கை நில்லாது ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை வேங்கை மரத்தின் மீது கட்டப்பட்ட பரணிலும் யானைகளாலும் எட்ட முடியாத குன்றின் மீது கட்டப்பட்ட பரணிலும் இருப்பவன் ஆதலின் இவன் சேணோன் எனப்பட்டான்.
சேணோன் மாட்டிய நறும் புகை ஞெகிழி வான மீனின் வயின் வயின் இமைக்கும் ஓங்கு மலை நாடன் சாந்து புலர் அகலம் உள்ளின் உள் நோய் மல்கும் புல்லின் மாய்வது எவன் கொல் அசை நிலை அன்னாய்
வங்காக் கடந்த செங்கால் பேடை எழால் உற வீழ்ந்தென கணவன் காணாது குழல் இசை குரல் குறும் பல அகவும் குன்று கெழு சிறு நெறி அரிய என்னாது மறப்பு அருங்காதலி ஒழிய இறப்பல் என்பது ஈண்டு இளமைக்கு முடிவு ஏ அசை நிலை தேற்றம் .
யாவதும் அறிகிலர் கழறுவோர் ஏ அசை நிலை தாய் இல் முட்டை போல உள் கிடந்து சாயின் அல்லது பிறிது எவன் உடைத்து ஓ அசை நிலை யாமைப் பார்ப்பின் அன்ன இன் வேண்டாவழிச் சாரியை காமம் காதலர் கையற விடின் ஏ அசை நிலை வரைவு கடாவுக எனக் கூறியது.
குன்றக் கூகை குழறினும் முன்றில் பலவின் இருஞ்சினை கலை பாய்ந்து உகளினும் அஞ்சுமன் அளித்த என் நெஞ்சம் மன் கழிவுக் குறிப்பு இனி ஏ அசை நிலை ஆர் இருள் கங்குல் அவர் வயின் சாரல் நீள் இடை செலவு ஆனாது ஏ அசை நிலை .
தமிழண்ணல் உரை பாலை நிலக்காட்டில் பெண்புறா பிரிந்த ஆண் புறாவை நினைத்து கூவுவதை அவ்வழியாகச் செல்லும் தலைவர் காண்பாராதலின் அவருக்கு நம் நினைவு வரும்.
யாங்கு அறிந்தனர் கொல் அசை நிலை தோழி பாம்பின் உரி நிமிர்ந்தன்ன உருப்ப அவிர் அமையத்து இரை வேட்டு எழுந்த சேவல் உள்ளி பொறி மயிர் எருத்தின் குறு நடைப் பேடை பொரி கால் கள்ளி விரி காய் அம் கவட்டு தயங்க இருந்து புலம்பக் கூஉம் அருஞ்சுர வைப்பின் கானம் பிரிந்து சேண் உறைதல் வல்லுவோர் ஏ அசை நிலை பருவங்கண்டு வருந்தியது.
முதை புனம் கொன்ற ஆர்கலி உழவர் விதைக்குறு வட்டி போதொடு பொதுள பொழுது ஓ அசை நிலை பிரிநிலை தான் அசை நிலை வந்தன்று ஏ அசை நிலை மெழுகு ஆன்று ஊது உலை பெய்த பகுவாய் தெண் மணி மரம் பயில் இறும்பின் ஆர்ப்ப சுரன் இழிபு மாலை நனி விருந்து அயர்மார் தேர் வரும் என்னும் உரை வாராது ஏ அசை நிலை
பார்ப்பன மகனே பார்ப்பன மகனே செம்பூ முருக்கின் புருச மரம் நல் நார் களைந்து தண்டொடு பிடித்த தாழ் கமண்டலத்து படிவ உண்டி பார்ப்பன மகனே எழுதாக் கற்பின் நின் சொல் உள்ளும் பிரிந்தோர்ப் புணர்க்கும் பண்பின் மருந்தும் உண்டோ மயல் ஓ அசை நிலை இது ஏ அசை நிலை தமிழண்ணல் உரை பூப்பு எய்தியதை தலைவி இவ்வாறு கூறுவதால் இதை இடக்கரடக்கல் என்பர்.
குக்கூ என்றது கோழி அதன் எதிர் துட்கென்றன்று தூய நெஞ்சம் தோள் தோய் காதலர்ப் பிரிக்கும் வாள் போல் வைகறை வந்தன்று ஆல் அசை நிலை என ஏ அசை நிலை
சோமசுந்தரனார் உரை நுனியில் மெல்லிய முகத்தோடு அவள் முலைகளும் வளர்ந்து சிமிழ் போலாயின வேங்கடசாமி நாட்டார் உரை முலையும் உச்சியிலுள்ள மெல்லிய முகத்தால் சிமிழுடன் மாறுபட்டன.
கார் புறத்தந்த நீருடை வியன் புலத்து பலர் புகுதரூஉம் புல்லென் மாலை முல்லை வாழி ஓ அசை நிலை முல்லை நீ நின் சிறு வெண் முகையின் முறுவல் கொண்டனை நகுவை போலக் காட்டல் தகுமோ மற்று அசை நிலை இது தமியோர் மாட்டு ஏ அசை நிலை யார் அணங்கு உற்றனை கடலே பூழியர் சிறுதலை வெள்ளைத் தோடு பரந்தன்ன மீன் ஆர் குருகின் கானல் அம் சாரியை பெருந்துறை வெள் வீ தாழை திரை அலை நள்ளென் கங்குலும் கேட்கு நின் குரல் ஏ அசை நிலை உ.
சாமிநாதையர் உரை வாளை நாகு தான் இருந்தவிடத்தே இருந்து முயற்சி சிறிதுமின்றி எளிதில் கொக்கின் பழத்தைப் பெற்றது போல யாம் முயலாமே தலைவன் வலிய வந்து எம்மை நயப்ப யாம் அவனோடு உறைந்தேம்.
கணைக் கோட்டு வாளை கமஞ்சூல் மட நாகு துணர் தே கொக்கின் தீம் பழம் கதூஉம் தொன்று முதிர் வேளிர் குன்றூர்க் குணாது தண் பெரும் பவ்வம் அணங்குக தோழி மனையோள் மடமையின் புலக்கும் அனையேம் மகிழ்நற்கு யாம் ஆயினம் எனின் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை உப்புச் சகடமானது பெருமழையால் அழிந்தது போல நீ நாணும் உரனும் அழிந்தாயெனவும் ஒரு முறை கள்ளுண்டான் நாணும் அறிவும் அற்று மயங்கினும் அதை உணராது மீண்டும் உண்டு மகிழ்ந்தது போல ஒரு முறை தலைவியை விரும்பி இத்தோழிபாற் பணிந்து குறை இரந்து நாணமிழந்து நின்றும் அமையாமல் மீண்டும் விரும்பினை எனவும் உவமைகளை விரித்துக் கொள்க.
மகிழ்ந்ததன் தலையும் நற உண்டாங்கு விழைந்த தன் தலையும் நீ வெய்துற்றனை அருங்கரை நின்ற உப்பு ஒய் சகடம் பெரும் பெயல் தலைய வீந்தாங்கு இவள் இரும் பல் கூந்தல் இயல் அணி கண்டு ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை திரை மீனைப் பெயர்த்தாலும் நாரை அம்மீன் உள்ள இடத்தே சென்று அதனை ஆர்ந்தது போல தாயர் முதலியோர் இற்செறித்துக் காப்பிடை வைப்பினும் தலைவன் தலைவியிருக்குமிடத்து வந்து கண்டு இன்புறல் வேண்டுமென்பது குறிப்பு.
தண் கடல் படுதிரை பெயர்த்தலின் வெண்பறை நாரை நிரை பெயர்ந்து அயிரை ஆரும் நொய்ம்மீன் ஊர் ஓ அசை நிலை நன்று மன் மன் கழிவுக் குறிப்பு மரந்தை ஒரு தனி வைகின் புலம்பு ஆகின்று ஏ அசை நிலை .
முளி தயிர் பிசைந்த காந்தள் மெல்விரல் கழுவுறு கலிங்கம் கழாஅது உடீஇ குவளை உண்கண் குய் புகை கழும தான் துழந்து அட்ட தீம் புளிப் பாகர் இனிதெனக் கணவன் உண்டலின் நுண்ணிதின் மகிழ்ந்தன்று ஒள் நுதல் முகன் ஏ அசை நிலை .
மாரிப் பித்திகத்து பிச்சிப்பூ நீர் வார் கொழு முகை இரும் பனம் பசுங்குடை பலவுடன் பொதிந்து பெரும் பெயல் விடியல் விரித்து விட்டன்ன நறும் தண்ணியள் ஏ அசை நிலை நன் மா மேனி புனல் புணை அன்ன சாய் இறை பணைத்தோள் மணத்தலும் தணத்தலும் இலம் ஏ அசை நிலை பிரியின் வாழ்தல் அதனினும் இலம் ஏ அசை நிலை .
சுரஞ்செல் யானை கல் உறு கோட்டின் தெற்றன இறீஇயர் ஓ அசை நிலை ஐய மற்று அசை நிலை யாம் நும்மொடு நக்க வால் வெள் எயிறு ஏ அசை நிலை பாணர் பசுமீன் சொரிந்த மண்டை போல எமக்கும் பெரும் புலவாகி நும்மும் பெறேஎம் இறீஇயர் எம் உயிர் ஏ அசை நிலை .
பலவும் கூறுக அஃது அறியாதோர் ஏ அசை நிலை அருவி தந்த நாள் குரல் எருவை கொறுக்கச்சி கொறுக்காந்தட்டை நாணல் வகை கயம் நாடு யானை கவள மாந்தும் மலை கெழு நாடன் கேண்மை தலைபோகாமை தலை அசை நிலை நற்கு அறிந்தனென் யான் ஏ அசை நிலை .
சாமிநாதையர் உரை மீனுக்கென அமைத்த வலையில் விலங்கு பட்டாற்போலத் தலைவனுக்கென அமைந்த என்திறத்து நொதுமலர் வரைய முயன்றனர் என்று உவமையை விரித்துக் கொள்க.
காண் இனி வாழி அசை நிலை தோழி யாணர் கடும் புனல் அடைகரை நெடும் கயத்து இட்ட மீன் வலை மா பட்டாஅங்கு இது மற்று அசை நிலை எவன் ஓ அசை நிலை நொதுமலர்தலை அயலாரிடம் ஏ அசை நிலை .
தா அம் சிறை நொப்பறை வாவல் பழு மரம் படரும் பையுள் மாலை எமியமாக தன்மைப் பன்மை ஈங்குத் துறந்தோர் தமியராக தன்மைப் பன்மை இனியர் கொல்லோ ஏழ் ஊர்ப் பொது வினைக்கு ஓர் ஊர் யாத்த உலை வாங்கு மிதி தோல் போல தலைவரம்பு அறியாது தலை அசை நிலை வருந்தும் என் நெஞ்சு ஏ அசை நிலை
பொன் நேர் ஆவிரை புது மலர் மிடைந்த பன் நூல் மாலை பனைபடு கலி மா பூண் மணி கறங்க ஏறி நாண் அட்டு அழிபடர் உள் நோய் வழிவழி சிறப்ப இன்னள் செய்தது இது என முன் நின்று அவள் பழி நுவலும் இவ்வூர் ஆங்கு உணர்ந்தமையின் ஈங்கும் ஏகுமார் உளென் ஏ அசை நிலை பொருள்வயின் பிரிய எண்ணுதல்.
பெயன் மழை துறந்த புலம்பு உறு கடத்து கவை முள் கள்ளி காய் விடு கடு நொடி துதை மென் தூவி துணைப் புறவு இரிக்கும் அத்தம் அரிய என்னார் நம் துறந்து பொருள்வயின் பிரிவார் ஆயின் இவ் உலகத்து பொருளே மன்ற பொருளே முன்னது பிரிநிலை ஏகாரம் பின்னது தேற்றம் அருளே மன்ற ஆரும் இல்லது ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை செவ்வித் தேனை விரும்பிப் புன்னைக் கிளையில் வண்டினங்கள் தொகூம் என்றது அங்ஙனம் தொக்க வண்டுகள் தேனைப் பெற்றவுடன் தம் சேக்கையாகிய இறாலை நாடி வருதல் ஒருதலையாதல் போலப் பொருள் நசைஇச் சென்ற நம் தலைவரும் அஃது ஈட்டியவுடன் மீண்டு வந்து அருளுவர் என்னும் துணிவாளே யான் இரங்காது இருக்கின்றேன் என்பதற்கு உவமம் என்க.
பருவத் தேன் நசைஇ பல் பறை தொழுதி உரவுத்திரை பொருத திணி மணல் அடைகரை நனைந்த புன்னை மாச்சினை தொகூஉம் மலர்ந்த பூவின் மா நீர் சேர்ப்பற்கு இரங்கேன் தோழி ஈங்கு என் கொல் என்று கொல் அசை நிலை பிறர் பிறர் அறியக் கூறல் அமைந்தாங்கு அமைக அம்பலஃது அஃது பகுதிப்பொருள் விகுதி எவன் ஏ அசை நிலை தோழி தலைவியைக் குறை நயப்பக் கூறியது.
சாமிநாதையர் உரை வரையில் முதிர்ந்த தேனடை தன்பால் உள்ள தேனை ஒருவருங் கொள்ளாது வீழ்ந்து கழிதல் போல தன் மொழியை யாருங் கொள்ளாமையின் தலைவன் போயினான் என்ற உவமையை விரித்துக் கொள்க.
ஒரு நாள் வாரலன் இரு நாள் வாரலன் பல் நாள் வந்து பணி மொழி பயிற்றி என் நன்னர் நெஞ்ச நெகிழ்த்த பின்றை வரை முதிர் தேனின் போகியோன் ஏ அசை நிலை ஆசு ஆகு எந்தை யாண்டு உளன் கொல் ஓ அசை நிலை வேறு புலன் நல் நாட்டுப் பெய்த ஏறுடை மழையின் கலிழும் என் நெஞ்சு ஏ அசை நிலை .
கடல் பாடு அவிந்து கானல் மயங்கி துறை நீர் இருங்கழி புல்லென்றன்று ஏ அசை நிலை மன்ற அம் பெண்ணை மடல் சேர் வாழ்க்கை அன்றிலும் பையென நரலும் இன்று அவர் வருவர் கொல் அசை நிலை வாழி அசை நிலை தோழி நாம் தன் புலப்பினும் பிரிவு ஆங்கு அஞ்சி தணப்பு அரும் காமம் தண்டியோர் ஏ அசை நிலை .
சோமசுந்தரனார் உரை களவுக் காலத்தில் பல இடையூறுகள் உண்மையின் பிறை போன்று இடையீற்றுக் காணப்படுவேமாய் ஏனைப் பொழுதில் காணப்படேமாய் இருந்தேமன்றே அக்காணப்படாத போதெல்லாம் என் பட்டீரோ என்று இரங்கியவாறு.
அயிரை பரந்த அம் தண் பழனத்து நொய்ம்மீன் நொய்ம்மீன் ஏந்து எழில் மலர தூம்புடைத் திரள் கால் ஆம்பல் குறுநர் நீர் வேட்டாங்கு இவள் இடை முலைக் கிடந்து முலை இடை முன்பின்னதாகத் தொக்கது நடுங்கல் ஆனீர் தொழுது காண் பிறையின் தோன்றி யாம் நுமக்கு அரியமாகிய காலை களவு பெரிய நோன்றனிர் நோகு யான் ஏகாரங்கள் அசைநிலைகள் வரைவு கடாயது.
இதனால் இடையறாது உடனுறைய வேண்டுமானால் தம் விருப்பத்தை உணர்த்தி அங்ஙனம் இருத்தற்கு ஏற்ற நிலை வரைந்துகொண்டு இல்லறம் நடத்தலே என்பதை உய்த்துணர வைத்தாள்.
கல்லென் கானத்து கடமா ஆட்டி எல்லும் எல்லின்று ஞமலியும் இளைத்தன செல்லல் ஐஇய உது எம் ஊர் ஏ அசை நிலை ஓங்கு வரை அடுக்கத்துத் தீந்தேன் கிழித்த குவை உடை பசும் கழை தின்ற கயவாய்ப் பேதை யானை சுவைத்த கூழை மூங்கில் குவட்டு இடை அது ஏ அசை நிலை .
இராகவையங்கார் உரை களிற்று இன நிரையிற் தப்பி ஒரு கழை நீடியது போல அவ்வரி வாடத் துறந்தோர் இடையூறுகளிற் தப்பிப் பொருள் எய்தி நீடுதல் குறித்தாள்.
பழூஉ பல் அன்ன பரு உகிர் பா அடி இருங்களிறு இன நிரை ஏந்தல் வரின் மாய்ந்து அறை பாத்தி மடி கரும்பின் கண் இடை அன்ன பைதல் ஒரு கழை நீடிய சுரன் இறந்து எய்தினர் கொல் ஓ அசை நிலை பொருள் ஏ அசை நிலை அல்குல் அவ்வரி வாட துறந்தோர் வன்பராக தாம் சென்ற நாட்டு ஏ அசை நிலை உ.
சாமிநாதையர் உரை எருமை கட்டப்பட்ட தன் குழவியினின்றும் அகலாமல் அருகிலே உள்ள பயிரை ஆரும் ஊரன் என்றது தலைவன் இல்லின்கண் உறையும் தலைவிபாற் கொண்ட அன்பு குறையாமல் தனக்கு வேண்டிய இன்பத்தை அருகில் உள்ளார்பாற் பெறுகின்றான் என்னும் குறிப்பை புலப்படுத்துவது.
விழுத்தலை பெண்ணை விளையல் மா மடல் மணி அணி பெருந்தார் மரபின் பூட்டி வெள் என்பு அணிந்து பிறர் எள்ளத் தோன்றி ஒரு நாள் மருங்கில் பெரு நாண் நீக்கி தெருவின் இயலவும் தருவது கொல் ஓ அசை நிலை கலிழ்ந்து அவிர் அசை நடைப் பேதை மெலிந்திலள் நாம் விடற்கு அமைந்த தூது ஏ அசை நிலை பருவங் கண்டு தலைவி கூறியது.
சோமசுந்தரனார் உரை கார்ப் பருவத்தின் முன்னர்ச் சென்ற முதுவேனிலின் வெம்மையால் உலர்ந்த புற்கென்ற காயா இப்போது மயில் எருத்துப் போல மலர்ந்தன என்பாள் புல்லென் காயாப் பூக்கெழு பெருஞ்சினை.
சென்ற நாட்ட கொன்றை சரக் கொன்றை அம் பசு வீ நம் போல் பசக்கும் காலை தம் போல் சிறுதலை பிணையின் தீர்ந்த நெறி கோட்டு இரலை மானையும் காண்பர் கொல் நமரே புல்லென் காயாப் பூ கெழு பெருஞ்சினை மென் மயில் எருத்தில் தோன்றும் கான வைப்பின் புன்புலத்தான் ஏ அசை நிலை அறிகரி பொய்த்தல் ஆன்றோர்க்கு இல்லை குறுகல் ஓம்புமின் சிறுகுடி செலவு ஏ அசை நிலை இதற்கு இது மாண்டது என்னாது அதன் பட்டு ஆண்டு ஒழிந்தன்று ஏ அசை நிலை மாண் தகை நெஞ்சம் மயில் கண் அன்ன மாண் முடி பாவை நுண் வலை பரதவர் மடமகள் கண் வலைப்படுஉம் கானலான் ஏ அசை நிலை .
இராகவையங்கார் உரை கொண்டலிற் கூம்பித் தொலைந்த காந்தள் என்றது இரவுக்குறி வந்து ஒழுகா னொன்ற நிலையில் அதனாலே வாடும் தன்னைக் குறித்ததாம்.
நுதல் பசப்பு இவர்ந்து திதலை வாடி நெடு மென் பணைத்தோள் சாஅய் தொடி நெகிழ்ந்து இன்னள் ஆகுதல் நும்மின் ஆகும் எனச் சொல்லின் எவனாம் தோழி பல் வரிப் பாம்பு பை அவிழ்ந்தது போல கூம்பி கொண்டலின் தொலைந்த ஒண் செங்காந்தள் கல் மிசைக் கவியும் நாடற்கு என் நல் மா மேனி அழிபடர் நிலை ஏ அசை நிலை பருவங் கண்டு தலைவி கூறியது.
ஆர்கலி ஏற்றொடு கார் தலைமணந்த தலை அசை நிலை கொல்லை புனத்த முல்லை மென் கொடி எயிறு என முகையும் நாடற்கு துயில் துறந்தனவால் துறந்தன ஆல் ஆல் ஓர் அசைச் சொல் தோழி என் கண் ஏ அசை நிலை வரைவிடை வைத்துப் பொருள்வயின் பிரிதல்.
சாமிநாதையர் உரை வருடையின் மறி பாலை ஆர மாந்தி வரை நிழலில் உகளும் நாடன் என்றது தலைவன் வரைதற்குரிய பொருள் நிரம்பப் பெற்று ஈண்டு வந்து வரைந்து கொண்டு இல்லறம் நடத்துவான் என்ற குறிப்பையுடையது.
செவ்வரை சேக்கை வருடை மான் மறி சுரை பொழி தீம் பால் ஆர மாந்தி பெரு வரை நீழல் உகளும் நாடன் கல்லினும் வலியன் தோழி வலியன் என்னாது மெலியும் என் நெஞ்சு ஏ அசை நிலை முகை முற்றின ஏ அசை நிலை முல்லை முல்லையொடு தகை முற்றின ஏ அசை நிலை தண்கார் வியன் புனம் வால் இழை நெகிழ்த்தோர் வாரார் மாலை வந்தன்று என் மாண் நலம் குறித்து ஏ அசை நிலை
சாமிநாதையர் உரை நேமி போகும்பொழுது மண்ணில் புதைந்த பகுதி போக எஞ்சிய பகுதியே வெளியில் தெரியுமாதலின் அப்பகுதிக்குப் பிறை உவமையாயிற்று.