sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அப்புரம் தொடர்ந்து நடந்த நாடகங்களில் நேராகச் சபையைப் பார்த்து அழாமல் ஒரு பக்கமாக முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு ஏதோ ஒருவகையாகச் சமாளித்தாள்.
எனவே இது போன்ற குற்றங்களை நடிப்புக் கலைபயிலும் மாணவர்கள் தொடக்கத்திலேயே பயிலும் போதே நன்கு கவனித்துத் திருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
இல்லையானால் உணர்ச்சி நடிப்புத்திறமை குரல்வளம் எல்லாவற்றையும் இந்தத் தெளிவு இல்லாத பேச்சுக் உணர்ச்சி பாவத்தோடு அற்புதமாக நடிப்பான் ஒரு நடிகன் வார்த்தைகளைக் கொலை செய்வான்... என்பதை எண்ண சொண்ணாய்?
வார்த்தைகளைத் தெளிவாகவும் அழுத்தமாகவும் பேசுவதற்கு உதாரணமாக மற்றொரு காட்சி தமிழ்ச் செல்வம் நாடகத்தில் காதல் என்னும் பகுதி நல்ல சுவையான காட்சி.
தலைவி கண்ணாளா இந்தப் பிறவியில் என்னைக் கைவிடுவதில்லை என்று சொன்னீர்களே அப்படியானால் அடுத்த பிறவியில் யாரை அடையத் தவம் செய்கிறீர்களோ?
ஆகவே கதைப் போக்கையும் உரையாடலையும் நன்கு தெரிந்து கொண்டு வார்த்தைகளை இடமறிந்து கருத்தறிந்து பாத்திரத்தின் பண்பறிந்து அழுத்தமாகவும் மென்மையாகவும் பேச வேண்டியது அவசியமாகும்.
கதைப் போக்கிலும் உயர்ந்த நடிப்பிலும் உள்ளத்தைப் பறி கொடுத்துத் தன்னை மறந்திருந்த ஒரு பெரிய மனிதர் மேடையில் நடப்பதை நாடகமாக எண்ணவில்லை.
உடனே மேடைமீது கண்காணியாக நடித்த நடிகர் பணிவோடும் புன்னகையோடும்.... நண்பர்களே நான் பல ஆண்டுகளாக நடித்து வந்ததின் பயனை இன்றே பெற்றேன்.
கண்காணி காட்டிய வெறி கதாநாயகன் கதறிப் புலம்பிய கோலம் இருவரும் காட்டிய மெய்ப்பாட்டுணர்ச்சி எல்லாம் காட்சியை உண்மை போல் காட்டின.
அதன் விளைவு சபையில் இருந்த ஒரு நல்ல ரசிகர் பழைய நாடகந்தான் பக்த பிரகலாதன் கடைசிக் காட்சி இறைவன் தூணிலுமிருப்பான் துரும்பிலுமிருப்பான்... என்று சொல்லுகிறான் பிரகலாதன்.
இரணியனுக்கும் நரசிம்ம மூர்த்திக்கும் பலத்த சண்டை நரசிம்மம் இரணியனை மடியில் தூக்கி வைத்துத் தமது கூரிய நகங்களால் மார்பைக் கிழிக்கிறார்.
இரணியனின் மார்பைக் கிழிக்கத் தொடங்கியதும் வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட அவரது கூரிய பொய் நகங்கள் இரணியனின் மேலங்கியைக் கிழித்துக் கொண்டு உள்ளே போய் மார்பையும் தீண்டிவிட்டன.
நடிப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போதெல்லாம் நடிகன் அந்தப் பாத்திரமாகவே மாறிவிட வேண்டும் பாத்திரத்தோடு ஒன்றிவிட வேண்டும் அப்போதுதான் நடிப்பிலே வெற்றி பெற முடியும் எனப் பலரும் சொல்லுவதைக் கேட்கிறோம்.
நடிகன் மேடையில் நடிப்பதையே மறந்து தான் புனைந்துள்ள பாத்திரமாகவே மாறிவிடும் போதுதான் முழு வெற்றி பெறுகிறான் என்று பலரும் நினைக்கிறார்கள்.
பாத்திரமாக மாறுவது என்பதெல்லாம் வெயிலில் மண்டை பிளந்து விட்டது என்று சொல்லுவது போல் வெறும் வார்த்தை மயக்கமே தவிர வேறொன்றுமில்லை.... நடிகன் பாத்திரத்தின் குண இயல்புகளை நன்றாகத் தெரிந்துகொண்டு பாத்திரத்துடன் ஒன்றி நடிக்க வேண்டும்.
நடிகன் தனக்கு எதிரே வீற்றிருக்கும் சபையின் சுவை உணர்ச்சியைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் மேடையிலுள்ள இதர அமைப்புகளையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
கத்திகளை ஒத்திகைப்படி இருவரும் வீச வேண்டும் இல்லாவிட்டால் என்னதான் மழுங்கிய கத்தியாயிருந்தாலும் ரத்தக் காயங்களுடன் நிற்க வேண்டியதுதான்.
பாண்டியனாகவும் சோழனாகவும் வேடம் புனைந்த நடிகர்கள் நான் முன்பு சொன்ன நரசிம்ம நடிகரைப் போல் உணர்ச்சி மேலீட்டால் மெய்மறந்து பாத்திரங்களாகவே மாறி வாள் வீசத் தொடங்கிவிட்டால் விபரீதமல்லவா விளையும்... அதை நடிப்பென்று எப்படிச் சொல்லுவது?
பாத்திரமாக நின்று இவற்றை எல்லாம் மலையாகவும் கடலாகவும் மலர்ப் பூங்காவாகவும் மணிமண்டபமாகவும் எண்ணிக் கொள்ளும் அதே நேரத்தில் நடிகன் தானாகவும் நின்று இவையனைத்தும் பலகை சட்டம் அட்டை துணி இவற்றால் செய்யப்பட்டவை என்பதையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
உணர்ச்சி வசப்பட்ட ஒரு நடிகன் ஐயோ தலை விதியே என்று தலையில் அடித்துக் கொள்ளும்போது தலையிலிருப்பது பொய்ச் சிகை என்பதை மறந்து ஓங்கியடித்துவிட்டால் அடுத்த விநாடி அந்தத் தலையின் நிலை டோபாவின் நிலை என்னவாகும்?
வீரச்சுவை ததும்ப நடிக்கும் வேகத்தில் நடிகன் மீசையில் கை வைத்து ஒட்டு மீசையை முரட்டுத்தனமாய் முறுக்கத் தொடங்கி விட்டால் மீசை கையோடு வந்துவிடுமல்லவா?
பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கண்டுகளிக்கும் இன்றைய திறந்தவெளி அரங்குகளில் ஒலிபெருக்கியின் உதவியை நடிகன் கவனத்தில் வைத்துக்கொண்டு அதற்கேற்பக் குரலை அடக்கியும் உயர்த்தியும் பேசவேண்டும்.
மின்சார விளக்குகள் எங்கெங்கே பொருத்தப்பட்டிருக்கின்றன எங்கே நின்றால் முழு வெளிச்சமும் தன் மேல் விழும் பக்கத்திலே நிற்கும் நடிகன் பாடத்தை மறந்து விட்டுத் தவிக்க நேரலாம்.
அந்த நேரத்தில் சபையில் ஒரு குழந்தையில் அழுகையாலோ அல்லது ஒரு பெரிய மனிதர் எழுந்து போனதைலோவேறு காரணங்களாலோ சலசலப்பு ஏற்படலாம்.
இதைப் போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் நடிகன் தனது திறமையால் எப்படியாவது சமாளித்துக் குழப்பம் அடங்கிய பின்பே அந்த வார்த்தைகளைச் சொல்ல முயல வேண்டும்.
மரம் யானையாகவும் பூனையாகவும் மேசையாகவும் கட்டிலாகவும் நாற்காலியாகவும் பல்வேறு உருவங்களில் காட்சியளித்தாலும் அவற்றிலெல்லாம் மரம் என்ற மூலப் பொருள் மறைந்து கிடப்பதை நாம் அறிவோம்.
அதைப்போலவே கண்ணனாகவும் கருப்பனாகவும் அரசனாகவும் ஆண்டியாகவும் எத்தனை எத்தனை வேறுபட்ட பாத்திரங்களில் நடிகன் தோன்றினாலும் எந்தச் சமயத்திலும் அவன் அப்பாத்திரத்தினுள்ளே மறைந்து நிற்கிறான் என்பது உண்மை.
உலகில் பற்றில்லாமல் உலகிலே வாழும் யோகிகளை முனிவர்களைக் குறிப்பிடும்போது தாமரையிலை நீர்போல் பற்றற்று வாழ்கிறார் என்று சொல்லுகிறார்களல்லவா?
அதைப்போல் பாத்திரத்துடன் ஒன்று பட்டு நிற்கும் நடிகனையும் தாமரையிலை நீர்த்துளி போல் பாத்திரத்தோடு ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் நிற்பவன் என்று சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும்.
வெளிப்புற உணர்ச்சிகள் பாத்திரத்தோடு ஒன்றிக் கிடந்தாலும் அந்தப் பாத்திரத்தைக் கண்காணிக்கும் கருவியாக நடிகனின் உள்ளுணர்வு இயங்கிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும்.
அவ்வாறு பாத்திரத்திற்கு உணர்ச்சிகளை அடிமைப்படுத்தி விடாமல் தனது உள்ளுணர்வைத் தெளிவாக வைத்துக் கொள்பவனால்தான் நடிப்பில் வெற்றி காணமுடியும்.
அந்தச் சிறப்புக்குரிய அவ்வையார் நாடகத்தில் நான் அவ்வையாராக அரங்கில் நடிக்கும்போது ஒவ்வொரு விநாடிம் சண்முகமாகவே இருந்து அவ்வையின் பாத்திரத்தைக் கண்காணித்து வருகிறேன்.
கூன் முதுகு பொக்கை வாய்கை நடுக்கம் தாடை அசைவு முகத்தின் சுருக்கம் தளர் நடை பெண் குரல் எல்லாவற்றையும் உள்ளுணர்வு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கும்.
அதே நேரத்தில் மேடை யிலே திரை விழும் இடங்கள் ஒளி அமைத்திருக்கும் இடங்கள் ஒலிக்கருவி வைத்திருக்ம் இடங்கள் இன்னும் எத்தனையோ விஷயங்களை அவ்வையார் நினைவில் வைத்திருந்தால் அல்லவா சபையோர் நாடகத்தைக் கண்டு ரசிக்கலாம் எனக்கே ஒரு சமயத்தில் பெரிய அபாயம் ஏற்பட்டது.
அஷ்டாவதானம் தசாவதானம் சதாவதானம் என்று பெரும் புலவர்கள் அவதானம் செய்து பல விஷயங்களை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு அற்புதமாக விடை தருகிறார்களல்லவா?
ஆனால் அவதானிகளைப் போல் ஒன்றுக்கொன்று சமபந்தமில்லாத விஷயங்களை மூளையில் போட்டுக் கொண்டு குழப்ப வேண்டிய நெருக்கடி நடிகனுக்கு இல்லை.
மேடையில் நடிப்பின் வெற்றிக்குத் தேவையான ஒன்றோடொன்று சம்பந்தப்பட்ட முக்கியமான சில அம்சங்களை மட்டும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டால் போதும்.
நாடகம் பாத்திரம் நடிப்பு மேடை சபை இந்தச் சூழலை விட்டு வேறிடத்துக்குப் போகாமல் நடிகன் தன் சிநதனையைக்கட்டுப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
என்னைப்போல் காப்பியடித்து நடிக்காதே விஷயத்தை மட்டும் புரிந்துகொண்டு உனக்கு வருவதுபோல் நடி அப்போதுதான் நீ தேர்ச்சி பெற முடியும் என்றார்.
காப்பியடிக்கும் இந்தக் கலை நடிப்பில் மட்டுமன்று பேச்சு பாட்டு எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறது பேச முயல்பவர்களெல்லாம் ஒரு சில நல்ல பேச்சாளர்களைப் போலவே பேச முயல்வதைப் பார்க்கிறேன்.
பொதுவாகப் பார்த்தால் ஒரே தோற்றம் ஆராயப் புகுந்தால் எத்தனை எத்தனையோ மாறு பாடுகள் மனிதனுடைய புறத்தோற்றத்தில் மட்டுமா அகத் தோற்றத்திலும் ஆயிரம் மாறுதல்கள்.
நடிகனுக்கு இந்தக் கட்ப்பாட்டுணர்ச்சி மிகவும் அவசியம் எவ்வளவு சிறந்த நடிகனாக இருந்தாலும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடங்கி நடிக்கும் போதுதான் அவன் நடிப்பிலே மெருகு கலையழகு இருக்கும்.
மனோகரன் நாடகத்தில் ஆவேசம்கொண்ட மனோகரன் தன்னைப் பிணைத்திருந்த சங்கிலிகளை அறுத்துக்கொண்டு தந்தையைவெட்ட முயல்கிறான் எல்லோரும் தடுக்கிறார்கள் பயனில்லை அமைச்சர் சத்தியசீலர் தாய் பத்மாவதி தேவிக்கு மனோகரன் அளித்த வாக்கை நினைவுபடுத்துகிறார்.
கதையில் முன்பு நடைபெற்ற இரண்டு காட்சிகளில் இதே போன்று வசந்த சேனையை வெட்ட முயன்றபோது சத்தியசீலர் மனோகரன் அளித்த வாக்குறுதியை நினைவு படுத்தித்தான் தடுத்தார்.
இந்தக் காட்சியில் மனோகரன் ஆவேசங்கொண்டு பாய்வதும் கையைப்பிடித்து நிறுத்துவதும் அவள் யார் என்று பார்ப்பதும் தன் தாய் என்று உணர்ந்ததும் அவன் ஆவேசமெல்லாம் அடங்கிப்போய் தாய்க்குப் பணிந்த மகனாக நிற்பதும் சில விநாடிகள் பேச்சு எதுவுமில்லாத பகுதிதான்.
மனோகரன் நாடகத்தில் சங்கிலியறுக்கும் காட்சி புருஷோத்தமன் பத்மாவதி வசந்தசேனை ராஜப் பிரியன் சத்தியசீலர் மனோகரன் ஆகியோரைத் தவிர மற்றும் அமைச்சர்கள் காவலர்கள் எடுபிடிகள் முதலிய பலர் மேடையில் நிறைந்திருப்பது வழக்கம்.
ஏதாவது மிகையாக நடித்து சபையோரின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் இழுத்துவிடக்கூடாது எப்போதும் சபையோரின் கண்கள் முக்கியமான பாத்திரங்களுடன் ஒன்றி நிற்கும்போது தனியே ஒரு புறம் நிற்கும் நடிகர் வேறு தனிக் குறும்புகள் எதுவும் செய்யக்கூடாது.
சீதை வெட்டப்பட்டாளென்ற செய்தியைக் கேட்டதும் இராமன் துடித்திலன் உடம்பை அசைக்கவில்லை உயிர்ப்பு மில்லன் உயிர் இருப்பதாகவும் தெரியவில்லை துள்ளிக் கண்ணீர் பொடித்திலன் கண்ணீர் விடவுமில்லை யாது மொன்றும் புகன்றிலன் எதுவும் பேசவில்லை பொருமி உள்ளம் வெடித்திலன் துயரத்தால் மனம் பொருமி வெடித்து விடவுமில்லை விம்மிப் பாரின் வீழ்ந்திலன் அழுது புலம்பி அடியற்ற மரம் போல் வீழ்ந்து விடவுமில்லை வியர்த்தானல்லன் அவனது உடம்பில் வியர்வைத் துளிகளும் தோன்ற வில்லை ஆனால் இராமனுக்கு அப்போது ஏற்பட்டுள்ள துன்பத்தையெல்லாம் அமரர்களும் அறியமாட்டார்கள்....என்கிறார் கம்பர்.
எதிரே வீற்றிருக்கும் ரசிகர் கூட்டம் அவ்வப்போது காட்டும் மெய்ப்பாட்டுணர்ச்சிகள் மேடையில் நடிக்கும் நடிகனின் உணர்ச்சிகளோடு ஒருமைப்படும் போது தான் நடிப்புக்கலை அதன் உச்சநிலைக்கு வருகிறது.
வாழ்வின் துன்பங்களையெல்லாம் மறந்துவிட்டு மக்களை மகிழ்விக்க வரும் நடிகனுக்கு மக்களின் ரசிப்பும் ஆதரவும் இல்லாவிட்டால் இன்பத்திற்கு இடமேது.
ஒரு மனிதனுக்கு வாழ்க்கையில் எப்பொழுதோ சில வேளைகளில் ஏற்படக்கூடிய கோபம் சோகம் வீரம் முதலிய உணர்ச்சிகளையெல்லாம் சில மணி நேரங்களில் செய்து காட்டுகிறான் நடிகன்.
உடற்பயிற்சியின் மூலம் மாணவர்களாகிய நீங்கள் எல்லோரும் நல்ல உடல்நலம் பெற்று நடிப்புக்கலை பயின்று நடிக நட்சத்திரங்களாகி நமது நாட்டிற்கும் மொழிக்கும் பல்லாண்டு காலம் பணிபுரிந்து எல்லா நலன்களும் பெற்று இனிது வாழ வேண்டுமென இறைவனை வேண்டுகிறேன்.
கலையை ரசிப்பவர்களிடையே மட்டுமல்ல இந்த வேற்றுமை கலையைக் கையாள்பவரிடையேயும் கூட இவ்வாறு இரண்டு வேறுபட்ட கொள்கைகள் இருந்து வருகின்றன.
பொழுதுபோக்காக மட்டுமே கலை இருக்க வேண்டுமென விரும்புபவர்கள் மக்களிடம் மனித சமுதாயத்தினிடம் கருணை இல்லாதவர்கள் அன்பில்லாதவர்கள்.
மனித சமுதாயத்தினிடம் பற்றுக் கொண்ட ரசிகர்கள் கலைஞர்கள் மனித வாழ்வு வளம்பெற வேண்டுமென எண்ணும் நல்லவர்கள் கலை சிறப்பாக நாடகக் கலை வாழ்வுக்கு வளர்ச்சி தரும் முறையிலே தான் வளரவேண்டுமென விரும்புவார்கள்.
அதற்குமேல் அவனது அறிவைப் போய்த் தட்டியெழுப்பவும் வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார் கவிஞர்.மகாகவி பாரதி சொல்வதைப் பாருங்கள் உண்மைதான் கலைப்பெருக்கினால் மனித குலத்தின் அறிவுக்கண் திறக்கிறது.
தான் கற்ற கல்வியால் பெற்ற அறிவின் வழியில் நிற்பதற்கு நாடகக் கலையின் மூலம் அனுபவப் பேருண்மைகளையும் அவன் தெரிந்து கொள்ளுகிறான்.
நல்ல ஒழுக்க நெறிகளை விரிவாக எடுத்துக் காட்ட வேண்டும் ஒழுக்கத்தில் உயர்ந்தவர்கள் கதையின் முடிவில் நன்மை பெறவேண்டும் தீய ஒழுக்கங்களால் விளையும் கேடுகளை எடுத்துக் கூறவேண்டும் அத்தகைய தீயவர்களை அவர்கள் செய்யும் தீமையே அழித்துவிட வேண்டும் தீயனவற்றைத் தீச்செயல் புரிவோர் எவ்வளவு சிறப்பாக எடுத்துச் சொன்னாலும் நல்லவர்கள் அவற்றை வெறுத்து ஒதுக்குவதாக அமைய வேண்டும் இதுவே அறம் என்று அழகாகக் கூறுகிறார் ஆசிரியர்.
அதனால்தான் நாடகத்தைப்பற்றிக் குறிப்பிடும்போது அறிஞர்கள்நாடகம் அச்சில் அழகாக வந்து விடுவதால் மட்டுமே வளர்ந்து விடாது அரங்கிலும் ஆடிச் சிறப்புப் பெற வேண்டும் என்கிறார்கள்.
இவற்றோடு கதை வேடம் காட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்று சேரும் போது இலட்சக்கணக்கான மக்களுக்குச் சுவைதரும் ஒன்றாக நாடகம் அமைந்து விடுகிறது.
சில மணி நேர இன்பப் பொழுது போக்குக்காக மட்டும் இதைப் பயன்படுத்துவோமானால் கள் வெறிக்கும் கலை வெறிக்கும் வித்தியாசம் இல்லாது போய்விடுமல்லவா?
பொழுது போக்குக் கலையென்பது கரக விளையாட்டு காவடியாட்டம் சிலம்பக்கூத்து கழைக் கூத்து பொய்க்கால் குதிரையாட்டம் இன்னும் இவை போன்ற பல்வேறுபட்ட கலைகளாகும்.
உடற்பயிற்சி நேரத்தில் உடம்பிற்குச் சரியில்லை என்று எத்தனை பேர் ஓடி ஒளிகிறார்கள் அதற்காகத் தான் பலவிதமான விளையாடல்களையும் நமது பெரியவர்கள் ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.
பலீன்சடுகுடு நொண்டி கிளித்தட்டு முதலிய பழங்கால விளையாடல்களும் இன்று நீங்கள் விரும்பும் கிரிக்கட் ஹாக்கி டென்னிஸ் புட்பால் முதலிய பல்வேறு விளையாடல்களும் உடல் வளர்ச்சிக்காக ஏற்பட்டவைதாம்.
இதையே கருப்பொருளாக வைத்து இளமையில் ஒழுங்காகப் படித்ததனால் நன்றாக வாழ்ந்த ஒருவனையும் படிக்காததனால் பெரியவனானபின் கஷ்டப்பட்ட ஒருவனையும் சேர்த்துக் கதையாகச் சொல்லுகிறார்கள்.
திருடாதே என்பதற்காகத் திருடியதால் ஒருவன் அடைந்த கஷ்டங்களை விளக்கி ஒரு கதை நல்லவனுடைய நட்பை எடுத்துக்காட்ட ஒரு கதை தீய நட்பை விளக்க ஒரு கதை இப்படிக் கதைகளின் மூலம் நமக்கு அறிவுரைகள் கூறி நம்முடைய பாட்டிமார்கள் நம்முடைய அறிவை வளர்த்திருக்கிறார்கள்.
அவ்வைப்பிராட்டி நமக்குச் சொன்ன அறிவுரைகளையெல்லாம் காட்சிகளில் சேர்த்துத்தான் அவ்வை நாடகத்தை நாங்கள் நடித்து வருகிறோம்.
இந்த நாடகத்தைப் பார்த்து வந்தபோதும் அதன் முடிவிலும் எனக்கு என்ன தோன்றியது என்றால் நம் கையில் மட்டும் அதிகாரம் இருந்தால் இந்த நாடகக் கம்பெனியையும் இந்த ஔவையார் நாடகத்தையும் உடனே நாட்டின் பொதுவுடைமை யாக ஆக்கிவிட வேண்டும் என்பதுதான்.
அவ்வையார் நாடகம் பார்த்து அனுபவிக்க வேண்டிய கலைக்காட்சி மட்டுமல்ல தமிழர்களின் வாழ்வையே உயர்த்தக்கூடிய நிர்மாணத் திட்டத்தைச் சேர்ந்தது.
இவ்வாறு இன்னும் எத்தனை எத்ததனையோ அறிஞர் பெருமக்கள் அவ்வை நாடகத்தைப் பெருமிதத்தோடு வாழ்த்தி வரவேற்றிருக்கிறார்கள்.
நல்லுரைகளை நல்ல நாடகத்தின் மூலம் சொல்லும்போது அவைகளை நல்லவர்கள் நாட்டின் நலனை விரும்புபவர்கள் எப்படியெல்லாம் வரவேற்பார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுகிறோம்.
அதைப் பயன் படுத்தாமல் வேறு ஏதோ ஒரு கனவுலகில் சஞ்சரித்துக் கொண்டு அந்த சக்தியை வழிபடுவதோடு பூசிப்பதோடு மட்டும் நின்று விடுவதா?
அது போல்தான் இருக்கிறது கலை மக்களுக்கு விரைவாக அறிவு வளர்ச்சியைக் கொடுப்பதும் புரட்சிகரமான மன மாற்றத்தை உண்டு பண்ணச் செய்வதும் உன்னதமான இலட்சியங்களைத் தேசத்தில் பரப்புவதுமான சர்வ சக்தி படைத்த கலையே நாடகம்.
இல்லையே உப்பு அதிகமாய்ப் போய்விட்டால் அந்தச் சுவை உணர்ச்சி நமது முகத்தில் உடனே தெரிகிறதே அப்படியானால் பசிக்காக உணவு என்றாலும் அந்த உணவு நாவிற்கும் ருசியாக இருக்க வேண்டும் என்றாகிறது.
அப்படிச் சாப்பிட்டால் உடம்பிற்கு ஒத்துக்கொள்ள வேண்டுமே உண்பதற்கு சுவையாக இருக்கலாம் அது உடலுக்கு ஊறு செய்யாமல் இருக்க வேண்டாமா?
எனவே பசிக்காக உணவு அருந்தும் போதும் நாவிற்கு ருசி உடலுக்கு வலிமை இவற்றை யெல்லாம் பார்த்துத்தான் அருந்த வேண்டியிருக்கிறது.கலைஞனின் தாய்மை கசப்பு மருந்தானாலும் நம் தாய்மார்கள் இனிப்போடு கலந்தோ அல்லது வாழைப்பழத்திலே வைத்தோ கொடுத்து விடுகிறார்கள்.
அதேபோல் தான் கலை வாழ்வுக்காகவே என்று எண்ணுபவர்கள் நாடகத்திலே கலையழகு கருத்தழகு நல்ல பயன்இவையெல்லாம் இருக்க வேண்டுமென எண்ணுகிறார்கள்.
ஒரு தாய் எப்படித் தன் குழந்தைகளைப் பேணி வளர்த்து அறிவாளிகளாக்க வேண்டுமென்று நினைக்கிறாளோ அப்படியே ஒவ்வோர் உண்மைக் கலைஞனும் கருதுகிறான்.
மனிதனுடைய மனோதத்துவப் போராட்டங்களை விளக்கிக் காட்டி அதில் நல்லதற்கு வெற்றி காண்பிப்பதும் பிரசாரத்தை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்.
தனி மனிதனுடைய உள்ளத்தையும் உயர்த்த வேண்டும் சமுதாயத்தின் நிலையையும் உயர்த்த வேண்டும் தனி மனிதப் பண்பு வளர்வதிலேதான் சமுதாயத்தின் வளர்ச்சியும் அடங்கியிருக்கிறது.
சமுதாயத்தை உயர்த்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு அறிவுப் பிரசாரம் என்ற பெயரால் அழிவுப் பிரசாரம் அபத்தப் பிரசாரம் முதலியவற்றைச் செய்வதால் யாருக்கும் நன்மையேற்படாது.
அதற்காக நம் கலையில் பிரசாரக் கருத்துக்களே கூடாது என்ற முடிவுக்கு வந்து கலை கலைக்காகவே என்னும் கோஷ்டியில் சேர்ந்துவிட முயல்வது தவறாகும்.
நாடகம் எழுதுகிற ஆசிரியரோ அல்லது நடிக்கிற நடிகரோ தமது கருத்தைத் கலையழகுடன் வெளிப் படுத்த முடியாததனால்தான் பெரும்பாலும் நிகழ்சாசிகளின் மூலம் எடுத்துக்காட்ட வேண்டிய கருத்துக்களை அப்படியே பிரசங்கம் செய்யத் தொடங்கி விடுகிறார்கள்.
ஆசிரியன் தான் மக்களுக்குச் சொல்ல விரும்பும் கருத்துக்களுக்கு ஏற்றபடி கதை பாத்திரங்கள் நிகழ்ச்சிகள் இவற்றையெல்லாம் படைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
அதுதான் கலைக்கும் அப்பட்டமான பிரசாரக் கருத்துக்களை வெளியிடும் ஆவேசத்தில் நாடகக் கலைக்குரிய சிறப்பான அம்சத்தைக் கொன்று விடக்கூடாது.
அது மட்டுமன்றுநாடகத்தைப் பார்க்கிறவர்கள் பாத்திரங்களையும் அவர்களுடைய உணர்ச்சிப் போராட்டங்களையும் நிகழ்ச்சிகளையும் மறந்து விட்டு வெறும் வார்த்தைகடைய ஜாலங்களிலேயே மனத்தைச் செலுத்தும்படியாக ஆகிவிடுகிறது.
கலையம்சமுள்ள பிரசார நாடக மென்றால் பாத்திரப் படைப்பு குணப் போராட்டம் இப்போராட்டத்தில் உச்சம் அந்த உச்சத்தின் விளைவு காலம் இடம் செயல் இவற்றின் ஒருமைப்பாடெல்லாம் சிறப்பாக அமைந்த ஒரு கட்டுக்கோப்பு இருக்கவேண்டும்.
கத்தியை உபயோகிக்கும் போது எப்படிக் கவனமாக உபயோகிக்கிறோமோ அப்படியே கலையின் மூலம் நாவை உபயோகிக்கும் போதும் கவனமாக உபயோகிக்க வேண்டும்.
கத்தியைவிடக் கூர்மையானது நாவு நாவிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் மிகுந்த ஆற்றலுடையவை தீயினாற் சுட்டபுண் ஆறி விடும் நாவினாற் சுட்ட வடு ஆறாது.
எங்கேனும் கலை மன அமைதியைக் கெடுத்துக் கவலையும் ஏக்கமும் பெருகுவதற்குக் காரணமாக இருக்குமானால் அங்கே மனிதன் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும் உதவிக் கருவி எதிர்க்கும் கருவியாக மாறிவிடக் கூடாது.
மகாகவி பாரதியார் மகாத்மா காந்தியடிகளை வாழ்த்தும்போது தமது பாடலிலே போர்வழியைக் கொலைவழி யென்றும் அறவழியை அருங்கலை வழி யென்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
என்று மகாகவி பாரதி சொல்லும்போது நமக்கு எத்தனை பெரிய உண்மை புலனாகிறது மக்களைச் செயல் படுத்தும் வழிகளை இரண்டாகப் பிரித்து ஒரு வழியைக் கொலை வழியென்றும் மற்றொரு வழியைக் கலைவழியென்றும் கூறுகிறார்.
பண்டைக்காலத்தில் நடைபெற்று வந்த நாடகங்களை நாம் பார்க்கும்போது இந்தக் கலைவழி எவ்வளவு சிறப்பாகக் கையாளப்பட்டு வந்திருக்கிறது என்பது தெரிகிறது.
புராண நாடகம் இதிகாச நாடகம் வரலாற்று நாடகம் கற்பனை நாடகம் பக்தி நாடகம் இலட்சிய நாடகம் சமுதாய நாடகம் சமுதாய சீர்திருத்த நாடகம் தேசீய நாடகம் நகைச்சுவை நாடகம் என நாடகங்களை இவ்வாறு பலவகைப் படுத்திப் பார்க்க வேண்டும்.
சிவலீலா கந்தலீலா கிருஷ்ணலீலா சக்திலீலா பிரபுலிங்க லீலை இராமாயணம் மகாபாரதம் தசாவதாரம் சாவித்திரி சதியனுசூயா முதலியவை புராண இதிகாச நாடகங்கள்.
இமயத்தில் நாம் தஞ்சை நாயக்கர் தாழ்வு இராஜ ராஜ சோழன் வீரபாண்டியக் கட்டபொம்மன் முதலியவை வரலாற்று நாடகங்கள்.மனோகரன் இரண்டு நண்பர்கள் லீலாவதி சுலோசனா வேதாள உலகம் இவற்றையெல்லாம் கற்பனை நாடகமாகக் கொள்ளலாம்.
இராமதாஸ் பிரகலாதன் துருவன் சிறுத் தொண்டர் மார்க்கண்டேயர் நந்தனார் முதலிய நாடகங்கள் பக்தி நாடகங்கள் என்னும் பிரிவில் சேர்ந்தவை.
தான் போற்றிவரும் குறிப்பிட்ட ஒரு இலட்சியத்திற்காக இறுதிவரை போராடி வெற்றிபெறும் ஹரிச்சந்திரா போன்ற நாடகங்கள் இலட்சிய நாடகம் என்ற வகையில் அடங்கும்.
டம்பாச்சாரி இராஜாம்பாள் இராஜேந்திரா மோகன சுந்தரம் மேனகா பம்பாய் மெயில் வித்தியா சாகரர் நாலு வேலி நிலம் மல்லியம் மங்களம் உயிரோவியம் வேலைக்காரி முதலியவை சமுதாய நாடகங்கள்.
அந்தமான் கைதி முள்ளில் ரோஜா பைத்தியக் காரன் இழந்த காதல் இரத்தக் கண்ணீர் மனிதன் வாழ்வில் இன்பம் பெண் முதலியவை சமுதாயச் சீர்திருத்த நாடகங்கள்.
புராண இதிகாசக் கதைகளில் சொல்லப்படும் பேருண்மைகளும் அறிவுரைகளும் இன்று நடைபெறும் சில முற்போக்கு நாடகங்களிலேகூடக் காணப் படவில்லையே மகாகவி காளிதாசன் பவபூதி முதலியோரின் நாடகங்கள் புராண இதிகாசக் கதைகள்தாம்.
மேல் நாடுகளில் இன்றும் அந்த நாடகங்களின் சிறப்பைப் போற்றுகிறார்களே நடித்தும் வருகிறார்களே காளிதாசனின் சகுந்தலை நாடகம் சந்திர மண்டலத்தை எட்டிப் பிடித்த ருசியாவிலும் இன்று நடிக்கப் படுகிறதே சென்னையில் எந்தத் தமிழ்ப் படமும் ஓடாத அளவுக்குப் பல வாரங்கள் ஓடிய பத்துக் கட்டளைகள் என்னும் திரைப் படம் புராணக் கதைதான்.
ஆனால் அந்தப் படத்தின் சிறப்பு எந்த நாட்டினராலும் மறுக்கப்படவில்லையே வட மொழியிலும் தமிழ் மொழியிலும் உள்ள நாடகங்களை திரைப்படங்களைப் புராணக் குப்பைகள் என்று கேலி செய்யும் பகுத்தறிவு வாதிகள் என்று சொல்லப்படுபவர்கள்கூட இந்த ஆங்கில பத்துக் கட்டளைகள் படத்திற்கு பிரமாதமாக விமர்சனம் செய்து வரவேற்று வாழ்த்துக் கூறினார்களே எனவே புராண இதிகாசங்கள் என்பதற்காகவே நாம் எந்த நாடகக் கதைகளையும் ஒதுக்க வேண்டியதில்லை.
அப்படி ஒதுக்கித் தள்ளத் தொடங்குவோ மானால் நமக்குப் பழைய சிறப்பென்றோ வரலாற்றுப் பெருமையென்றோ சொல்லுவதற்கு ஒன்றும் இல்லாமற் போய்விடும் என்பதைப் பணிவோடு சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.
கருணை வள்ளலான நமது மகாத்மா காந்தியடிகள் ஹரிச்சந்திரா நாடகந்தான் தமது வாழ்க்கையில் சத்திய நெறிப்படி நடக்கத் தூண்டியதென்று சுய சரிதையாகிய சத்திய சோதனை யிலே எழுதியிருக்கிறார்.
மகாத்மா காந்தியடிகளுக்குச் சத்தியத்தைப் போதிக்கும் சக்தி வாய்ந்திருக்கும் ஒரு நற்கலையை நாடகக் கலையை வெறும் பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சியாக வளர்ப்பது நாட்டுக்கு நன்மை செய்வதாகுமா வென்பதை எண்ணிப் பார்க்குமாறு வேண்டுகிறேன்.
சிலப்பதிகாரம் நமக்குக் கிடைத்திராவிட்டால் தமிழ் மக்கள் இசையிலும் நடனத்திலும் நாடகத்திலும் சிறந்து விளங்கிய செய்திகள் மறைந்தே போயிருக்கும்.
தாய்க்குலம் எழுச்சி பெற்று நின்றால் கொடுங் கோலையும் வீழ்த்திச் செங்கோலை உயர்த்த முடியும் செம்மையைக் காக்க முடியும் எனச் சிலப்பதிகாரத்தின் வாயிலாக உலகுக்கு உணர்த்துகிறார் இளங்கோவடிகள்.
எழுச்சி பெற்ற அந்த வீரக் கண்ணகி மெய்யிற் பொடியோடும் விரித்த கருங்குழலோடும் கையில் ஒற்றைத் தனிச் சிலம்போடும் கண்ணீரோடும் வந்து பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் அவைக் களத்திலே நிற்கிறாள்.
நீதி வழுவியதால் வளைந்த செங்கோலைத் தன் உயிரைக் கொடுத்து நிமிர்த்தினான் பாண்டியன் எவ்வளவு உயர்ந்த பாத்திரம் பாண்டியன் தமிழினத்திற்கு எத்தனை பெருமை அவ்வாறு நீதிக்காக ஆவி நீத்த நெடுஞ் செழியனை தன் காதற் கணவனைக் கொன்ற பாண்டியனை கண்ணகியின் திருவாயாலேயே வாழ்த்துக் காதையில் தென்னவன் தீதிலன் என்று சொல்ல வைக்கிறார் இளங்கோவடிகள்.
எவ்வளவு அருமையான பாத்திரப் படைப்புக்கள் தந்தையின் சொல்லுக்காகப் பதினான்கு ஆண்டுகள் வனவாசம் செய்த ஒரு தனையன் தாய் தனக்குத் தேடிக் கொடுத்த அரசைத் தமையனுக்கே கொடுக்க முன் வந்த தம்பி பரதன் எத்தனை விதமான மன நிலைகளைப் பார்க்கிறோம்.
கொடியவளாகிய இவளது புகதல்வன் பரதன் எனக்கு ஈமச் சடங்குகளும் செய்யத் தக்கவன் அல்லன் என்று தயரதன் நாவால் சொல்லும் அளவுக்கு அவன் மனத்தை மாசுபடுத்தி விட்ட கைகேயி என்ன சாதாரணப் படைப்பா?
கணவன் தயரதன் மகன் பரதன் முதலிய எல்லோராலும் இவ்வாறு வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்ட கைகேயியை இறுதியில் இராமன் எவ்வாறு போற்றுகிறான்.. போர் முடிந்தது தயரதன் தெய்வ வடிவிலே வந்து திருமகனைச் சந்திக்கிறான்.
இந்த இடத்திலே இராமன் வாக்கால் வெளிப்படுத்தும் சொற்கள் கம்பரை ஒரு மிகப் பெரிய நாடக ஆசிரியராக நமக்குக் காட்டி மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது.
தயரதன் அவ்வாறு கேட்டவுடனே தீயவளென்று நீ கை விட்டாயே அந்த என் தெய்வமாகிய கைகேயியும் அவள் திருமகனும் எனக்கு மீண்டும் தாயும் தம்பியுமாகும்படியான ஒரு வரத்தைத் தர வேண்டும் என்று வணங்கினானாம் இராமன்.
உடனே இராமனை மனிதர் வாழ்த்தியதாகச் சொல்லவில்லை கம்பர் தேவர்கள் வாழ்த்தியதாகச் சொல்லவில்லை உயிர்க்குலங்கள் எல்லாம் வாய் திறந்து எழுந்து ஆரவாரம் செய்ததாகச் சொல்லுகிறார்.
என்ன அற்புதக் காட்சி காப்பிய முழுவதும் கொடுமைக்காரியாகத் திகழ்ந்த கைகேயியை எல்லோராலும் வெறுக்கப்பட்ட கைகேயியை அவளால் கொடுமைக்காளான பாத்திர மாகிய இராமன் தன் திருவாயாலேயே தெய்வம் என்று கூற எப்படி உயர்த்தி விட்டார் கம்பர் இஃதல்லவா நாடகப் பண்பின் உச்ச நிலை.
பஞ்ச பாண்டவர்களின் அருமைத் தாய் குந்திதேவியும் அவளுடைய முதற் புதல்வனும் பாண்டவர்களில் மூத்தவனுமான கர்ணனும் சந்திக்கிறார்களே அந்தக் கட்டத்தைப் போல் ஒரு அற்புதக் காட்சியை உலக நாடக இலக்கியங்களிலே நாம் பார்க்க முடியுமா?
கள்ளிப் புதர்களும் கற்றாழைக் காடுகளும் நிறைந்திருந்த கலைத்துறையை நாங்கள் கைப்பற்றி விட்டோம் இனி இங்கே இதிகாசங்களும் புராணங்களும் இடம் பெற இயலாது என நண்பர்கள் சிலர் சொல்லிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் இராமாயணத் திரைப் படத்தை வெற்றிப் படமாகக் கொண்டு வந்து தமிழ் நாட்டின் ஒவ்வொரு நகரிலும் அப்படத்தை நூற்றுக் கணக்கான நாட்கள் ஓட்டிக் காட்ட முடிந்தது என்றால் அந்தக் காப்பியத்தின் அழியாத் தன்மைக்கு வேறென்ன சிறப்பு வேண்டும்?
அரசியலிலே என்ன மாற்றங்கள் ஏற்பட்டாலும் விஞ்ஞானம் இன்னும் எத்தனை புதுமைகளைக் கண்டாலும் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு அப்பாலும் நிலைத்து நிற்கும் ஆற்றல் படைத்த அமர காவியங்கள் சிலப்பதிகாரம் இராமாயணம் மகாபாரதம் முதலியவை.
மனித உள்ளங்களைப் பண்படுத்தவும் மனிதனை மனிதனாக்கித் தெய்வ நிலைக்கு உயர்த்தவும் நமது முந்தையோர் தந்து போன இந்தச் செல்வங்களுக்கு ஈடானவற்றை இனிப் படைக்க யாராலும் இயலாது.
கடவுளரையும் மனிதர்களையும் கலந்து உறவாட விட்டுக் கதைகள் புனைந்து அழியாத பேருண்மைகளை நெஞ்சத்திலே அழுத்தமாகப் பதிய வைக்கும் புராண இதிகாசக் கதைகளைக் குறைவாக மதிப்பிடுதல் கூடாது.
பலவிதமான மனோதத்துவ நிலைகளை வாழ்க்கையில் பல சந்தர்ப்பங்களில் நிகழக்கூடிய மனப் போராட்டத்தின் வெற்றி தோல்விகளை சீரிய நடிப்பின் மூலம் சித்திரித்துக் காட்டுவது கலைச் சிறப்புக்கள் நிறைந்த கருத்தோவியமாகக் காட்சிகளை அமைப்பது பார்ப்பவர்கள் புலன்களெல்லாம் ஒடுங்கித் தம்மை மறந்த நிலையில் ரசிக்குமாறு கதையை எழுதுவது இம்மூன்று சிறப்புக்களும் ஒரு நல்ல நாடகத்திற்கு வேண்டும்.
இது மலையாளத்தில் சாதாரணமாகச் சொல்லும் ஒரு வார்த்தை நிகழ்ச்சியில் ஏதும் சுவை இல்லையானால் ஒரு சுக்கு மில்லா என்றுதான் குறிப்பது வழக்கம்.
எனவே ஒரு சுக்கும் இல்லையென்றால் மக்கள் நோய்க்குரிய மருந்து கருத்து எதுவும் அந்த நாடகத்திலே இல்லை என்பது பொருள்.உள்ளத்தை உயர்த்த வேண்டும் நாடகம் வெறும் பொழுது போக்குக் கலையன்று புன்மைகளைப் போக்கவும் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
புராணம் இதிகாசம் சரித்திரம் சமுதாயம்எந்த அடிப்படையைக் கொண்டு நாடகம் எழுதப்பட்டாலும் ஒன்று நான் முன்பு சொன்னது போல் மனிதப் பண்பை உயர்த்துவதாக இருக்க வேண்டும் அல்லது சமுதாயத்தை உயர்த்துவதாக இருக்கவேண்டும்.
ஒரு நாடகத்தைப் பார்க்க வரும் மக்கள் நாடகம் முடிந்து வீடு திரும்பும்போது வந்தபோதிருந்ததை விட உள்ளத்தில் சிறிதளவாவது உயர்வான எண்ணங்களைக்கொண்டு செல்லவேண்டும்.
அவர்கள் நமது கருத்துரையில் குறிப்பிட்ட மூன்று சிறப்புக்களும் இருந்தால்தான் ராஜாஜீ அவர்கள் சொல்லியது போல் பார்ப்பவர்கள் உள்ளத்தில் உயர்வு ஏற்படும் என்பதில் ஐயமில்லை.
இவ்விரு பெரியார்களுடைய அறிவுரைகளையும் என் அனுபவத்தையும் துணைகொண்டு பார்க்கும் போது நல்ல நாடகம் என்றால் அந்த நாடகத்தில் மக்களுக்குத் தேவையான கருத்து அக்கருத்தை உள்ளத்தில் பதியும் வண்ணம் அமைத்துள்ள காட்சிக் கட்டுக்கோப்பு இவற்றோடு கதைப் பொருளை நன்கு வெளிப்படுத்தும் நடிகர்களும் அமையவேண்டும்.
பொது நன்மைக்கான கருத்துக்களைக் கட்டுரையாகவோ கதையாகவோ சொல்லுவதைவிட இசையோடு பாடுவதைவிட நாடகமாக நடித்துக் காட்டுவது நல்ல பயனைத் தரும்.
எங்கள் நாடகக் குழுவில் நாங்கள் நடித்துவந்த கதரின் வெற்றி தேச பக்தி போன்ற நாடகங்களும் கவியின் கனவு இன்ப சாகரன் ஆகிய தேசீய நாடகங்களும் எத்தனை எத்தனையோ ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் இளைஞர்களைச் சுதந்திர இயக்கத்தில் குதிக்கச் செய்திருக்கின்றன விடுதலை வெறியூட்டியிருக்கின்றன.
ஒரு எழுத்தாளன் தன்னுடைய இலட்சியத்தில் பூரண வெற்றி பெற வேண்டுமானால் அவன் ஒரு சிறந்த நாடகாசிரியன் என்ற இடத்தைப் பெற வேண்டும்.
மகாகவி ஷேக்ஸ்பியர் மகாகவி காளிதாசன் என்றெல்லாம் புகழும்போது அவர்கள் நாடகாசிரியர்கள் என்பதை நாம் நினைவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
கட்டுரை சிறுகதை நாவல் எழுதுவதைவிட நாடகம் எழுதுவது கஷ்டமானது என்பது மட்டுமன்று நாடகம் மக்களுக்கு அதிகப் பயனைத் தரக்கூடியது என்பதுதான் உண்மை.
நல்ல நாடக நிகழ்ச்சிகள் உங்கள் உள்ளத்தை உயர்த்தி சென்ற காலச் சிந்தனைகளையும் நிகழ்காலத்தின் உண்மைகளையும் வருங்காலத்தின் வளமைகளையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றன.