sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இங்குதான் திருமண வைபவத்தின்போது கன்னிகாதானம் செய்ய வேண்டிய முறையை பெரியவர்கள் விளக்குகிறார்கள்... கன்னியை அவளது தகப்பன் தானம் செய்து கொடுக்கும்போது அவளைத்தன் வலது துடையில் மட்டுமே அமர்த்திக்கொள்ள வேண்டும்.... இடது துடையிலோ அல்லது இரு துடைகளின் நடுவிலோ மணமகள் அமரக்கூடாது.
அகத்தியர் ஊசிப் போன உணவு எச்சில் உணவு கல்லிருக்கும் உணவு இவைகளை ஏழைகளுக்கோ அல்லது கணவன்மார்களுக்கோ பெண்கள் படைத்தால் அவர்களை விட்டுத் தான்யலட்சுமி விலகி விடுகிறாள்... பொதுவாக மற்றவர்கள் வயிற்றில் நாம் அடிக்கும்போது நம்மை விட்டு தான்யலட்சுமி அகன்று விடுகிறாள்.
ஐயனே அடுத்து நம் நெஞ்சுப்பகுதியில் வசிப்பவள் தைரியலக்ஷ்மி என்று நீ அறிய வேண்டும்... நெஞ்சிலே நஞ்சை வைத்து பொய்யும் புறமும் பேசித் திரிபவரை விட்டு தைரியலட்சுமி அகன்று விடுகிறாள் பாரேன்.
ஆகவேதான் பெண்கள் மாங்கல்யம் அணிவதும் அணிந்த மாங்கலயம் நெஞ்சிலே தவழ்வதும் கனவனுடைய தைரியத்தை வளர்க்கும் என்கிறார்கள் பெரியவர்கள்....புரிந்ததா போகா?
மாங்கல்ய மகிமையைப் பற்றித்தான் தாங்கள் விரிவாகக் கூறியுள்ளீர்களே மாங்கல்ய மகிமை என்னும் புத்தகத்தில் காண்க அகத்தியர் ஆம் ஐயனே அடுத்து வருபவள் வித்யாலக்ஷ்மி.... இவள் நம் கழுத்துப்பகுதியில் வசிக்கிறாள் என்று நீ அறிவாயாக பொதுவாகவே அனைவரும் கழுத்தில் ருத்திராக்ஷம் அணிந்துதான் தீரவேண்டும்.
ஆகவே மேற்கூறியபடி முகத்தைப் பேணாதவர்களை விட்டு சௌபாக்யலக்ஷ்மி அகன்று விடுகிறாள் என்று உறுதியோடு மக்களுக்கு அறிவிப்பாய் போகா.
இதனால் சாபம் உண்டு என்று நீ அறிதல் வேண்டும்... இவையெல்லாவற்றிற்கும் காரணம் அறியாமையும் அறிந்த பெரியவர்களை நாடாமையுமே அகத்தியர் ஆம் ஐயனே தவறுகளைத் தாராளமாகச் செய்து நம்முள் இருக்கும் லட்சுமிகளை நாமே விரட்டியடித்தபின் நம்மிடம் செல்வங்கள் எப்படிச் சேரும்?
திரிகரண பிரதோஷ வழிபாட்டை ஒரு வருடத்தில் மூன்றுமுறை மட்டும் சனிக்கிழமையும் திரயோதசி திதியும் சேர்ந்து வருவது முறையாகச் செய்வதால் ஒருவன் அஷ்ட லக்ஷ்மிகளின் பூரண ஆசியைப் பெறுவதோடு இழந்த செல்வத்தையும் திரும்பப்பெற்று விடுகிறான்... அப்படி உத்தமமாகத் திரிகரண பாதோஷ வழி பாட்டைச் செய்ததால்தான் பஞ்ச பாண்டவர்களும் தாங்கள் இழந்த செல்வங்களை திரும்பப் பெற்றார்கள் அறிந்து கொண்டாயா போகா?
அகத்தியர் அன்பனே ஒரே வருடத்தில் நான்கு முறை மட்டுமே சனிக்கிழமையும் திரயோதசி திதியும் மாலை வேளைகளில் கூடி வருவதைப் பெரியோர் பிரம்மசிரஸ் என்று அழைக்கின்றனர்.
அகத்தியர் அப்பனே பிரமனும் அரியும் தம் பேதமையால் பரமம் யாம் பரமம் என்று அவர்கள் பதைப்பொடுங்க அரனார் அழலுருவாய் அவர்களுக்கிடையில் ஆதி அந்தமற்று நின்றானல்லவா..?
அப்பொழுது ஈசன் உங்களிருவரில் யார் எனது அடியையோ அல்லது என் முடியையோ பார்க்கிறீர்களோ அவர்களே பிரும்மம் என்று அசரீரியாய் ஒலிக்க திருமால் பன்றி வடிவம் தாங்கி பூமியைக் குடைந்து கொண்டு அடியைத் தேடிச்செல்ல பிரம்மனும் அன்னப்பறவை வடிவம் கொண்டு முடியைத் தேடிச் சென்றனன்....திரும்பிவந்த பிரம்மனோ முடியைக் கண்டேன் என்று பொய் சொல்லி விட்டான்.
வாழ்க்கையில் மனிதன் செய்யும் மாபெரும் குற்றம் ஒரு தவறை மற்றொரு தவறினால் சரிசெய்ய நினைப்பதுதான்.... முதலில் பிரமன் நானே பிரம்மம் என்று சொன்னதே தவறு.... அந்தத் தவறை முடியைக் கண்டேன் என்று பொய் சொல்வதன் மூலம் நிரூபிக்கப் பார்த்தனன்..... ஆகவே சொல்லொணாத சாபத்திற்குள்ளானான்....அதைத் தீர்த்துக் கொள்ள ஓரிடத்திற்கு வந்தான்....அந்த இடம் எதுவென்று உனக்குத் தெரியுமா போகா?
அகத்தியர் பிரமனும் அண்ணாமலை ஏகி அடி அண்ணாமலையில் ஈசனுக்கு கோயிலெழுப்பி முறையாக கிரிவலம் வருகிறான்... ஈசனும் மனமிரங்கவில்லை... பிரமனும் மனம் தளரவில்லை... பல தேவாண்டுகள் கழிகின்றன... கால்கள் தேய்ந்தது துடைகள் தேய்ந்து பின்பு இடுப்பும் தேய்ந்த நிலையிலும் விடா முயற்சியுடன் கிரிவலம் வருகிறான்... இருதயமும் தேய்ந்துவிடும் என்ற நிலை வந்துவிட பிரமன் தலைகீழாக நின்று கிரிவலத்தைத் தொடர்கிறான்... இப்பவும் ஈசன் மனமிரங்கவில்லை... தலையிலிருந்து ஒவ்வொரு அங்கமாகத் தேய்ந்து கொண்டே வந்து முடிவில் பிரமனுடைய இதயம் மட்டும் துள்ளித் துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு கிரிவலம் வருகிறது அப்படி வரும்போது ஒரிடத்தில் பிரமன் கௌதம முனிவரைக் காண்கின்றான் அவரிடம் தன் துயரக் கதையைக் கூற அவரும் மனமிரங்கி பிரமனே நீ நான்கு மகாப்பிரதோஷங்கள் மட்டுமே வரும் இவ்வருடத்தில் நீ அந்த நான்கு மஹா பிரதோஷ தினங்களிலும் உத்தம மாலை வேளையில் கிரிவலத்தில் பிரதோஷ லிங்க தரிசனத்தைச் செய்து பின் பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்தால் ஈசன் மனமிரங்குவான் கவலை வேண்டாம் என்று சொல்ல பிரமனும் அந்த நான்கு மஹாப் பிரதோஷங்களையும் கெளதம முனி கூறியதுபோல் முறையாக அனுஷ்டித்து ஈசா கருணையுடன் நான் செய்த பாவம் தீர்ப்பாய் என்று மனமுருகி வேண்ட ஈசனும் பிரமனுக்குக் காட்சியளித்தனர்... ஆகவே பிரமன் ஒரே வருடத்தில் நான்கு முறை மட்டுமே வருகின்ற மஹா பிரதோஷ வழி பாட்டை உத்தம பிரதோஷ லிங்க தரிசனத்துடன் முறையாகச் செய்து ஈசனை வழிபட்டதால் அவன் செய்த பாவங்கள் தீர்ந்தன... ஆகவே போகா.. யார் ஒருவர் பிரம்மசிரஸ் பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்கிறார்களோ அவர்கள் மேல் சுமத்தப்பட்ட அபாண்ட பழி தீரும் என்று மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக.
இந்க அட்சரப் பிரதோஷ வழிபாடு மஹா உத்தமமானது ஐயனே போகர் .....தாருகாவனத்து ரிஷிகளெல்லாம் அகந்தை கொண்டிருந்ததால் அவர்களுடைய ஆணவத்தை அடக்க ஈசன் பிட்சாடனனாய் வந்தான் என்று நீங்கள் முன்பு அடியேனிடம் சொல்லியுள்ளீர்கள் குருவே இத்தகைய அழகில் மயங்காதார் யார்?
அன்று வந்தது ஈசனுக்குப் புலித்தோலாடை.. இதைப் பார்த்த பின்பும் தாருகாவனத்து ரிஷிகள் தங்கள் தவறை உணராது அருட்பெருஞ் சோதியாகிய ஈசன மேல் வேள்வி அக்னியை ஏவுகிறார்கள்.....ஆனால் ஈசனோ அதைத் தன் சுண்டுவிரல் நகத்தில் அடக்கிக்கொணடான்... அகத்தியர் எப்பொழுதுமே போகா.... தொல்விமேல் தோல்வியுறத்தான் போராடும் வேகம் அதிகரிக்கும் என்பதை அறிவாயா?
அகத்தியர் அருட்பெருஞ்சோதியாகிய ஈசன் மேல் சாதாரண வேள்வி அக்னியை ஏவிய அறிவிலிகள் இப்பொழுது பூதகணநாதனாகிய சர்வேச்வரன் மேல் பூதங்களை ஏவுகின்றனர்.
வேதநாயகனாகிய ஈசன் அவர்கள் வேதங்களையே தன்மேல் ஏவியதைக் கண்டதும் பெரும் கோபமுற்று உக்கிர தாண்டவம் ஆட ஆரம்பிக்க... அண்டங்கள் ஆட ஆரம்பிக்கின்றன... தாருகாவனத்து ரிஷிகள் மடிந்துவிட அவர்கள் மடிந்த பின்பும் ஈசனுடைய உக்கிரம் தணிந்தபாடில்லை.
பார்த்தார் பிரம்மதேவர் அன்னை பராசக்தியிடம் ஒடிவந்து என்று மனமுருகி வேண்ட அன்னையும் கருணை பூண்டனள்... தாருகாவனத்தில் வந்து ஈசன்முன் நிற்க ஈசனுடைய உக்கிரமும் கிரமமாய் அடங்குகிறது..... உக்கிரம் அடங்கிய நிலையில் அன்னையும் ஈசனைப் பார்த்து இனி நீர் அழகாகவும் அருமை யாகவும் தெளிவாகவும் தீர்க்கமாகவும் ஆடவேணடும் என் ஈசனே என்று வேண்ட... ஈசன் இடப்பக்கம் திரும்புகிறான்... நாலாயிரம் கோடி பனைமர உயரம் கொண்ட இருபூதங்கள் நான்கு உலக அளவு கொண்ட ஒரு உடுக்கையைத் தூக்கிக்கொண்டு வந்து ஈசன் முன் வைத்துச் செல்ல ஈசன் இப்போது வலப்பக்கம் திரும்புகிறான்... கைலாயத்தில் உடுக்கை வாசிக்கும் கணங்களுக்குத் தலைவனாகிய சண்டப் பிரசண்ட மாருபவன புவண்டசீல நீலகண்டருத்ர கணநாதன் வந்து உடுக்கையின் முன் நிற்கிறான்... அகத்தியர் அப்படி என்றால அளவிட முடியாத ஈசனுடைய உருவம் முன்னால் நாலாயிரம் கோடி பனைமர உயரம் என்பது அற்பமல்லவா?
இயற்கை பொய்த்தாலும் பொய்க்கலாம் ஆனால் அகத்தியன் வாக்கு என்றுமே பொய்க்காது.... இதை உறுதியாக மக்களுக்குத் தெரிவிப்பாயாக... சரி ... கதைக்கு வருகிறேன்.
இப்பொழுது அவன் ஈசனை நோக்க....ஈசனும் அவனை நோக்க... அவனுடைய விரல்களில் சக்திகள் பரிணமிக்கின்றன... சக்தியைப் பெற்ற நிலையில் அவன் உடுக்கையியல் தில்லானா என்ற அற்புதமான தாளக்கோர்வையை வாசிக்க ஈசனும் அதற்கு ஏற்ப அற்புதமாக நாட்டியமாட... இறந்த தாருகாவனத்து முனிவர்கள் உயிர் பெற்று எழுகிறார்கள்.
ஆகவேதான் இறந்த முனிவர்கள் உயிருடன் திரும்பி வந்தனர் தில்லானாவின் மகிமையால் போகர் ஐயனே ஒரு சிறு சந்தேகம் ஈசன் தாருகா வனத்து ரிஷிகளின் அகந்தையை அடக்க நாட்டியமாடியதற்கும் அட்சர பிரதோஷத்திறகும் என்ன தொடர்பு என்று கூறுவீர்களா?
அதனால் அந்தப் பிரதோஷம் அட்சரப் பிரதோஷம் எனப்பட்டது.. ஆகவே போகா யாரொருவர் ஒரு வருடத்தில ஜந்து முறை மட்டுமே வரும் மஹாப்பிரதோஷ வழிபாட்டைச் செய்கிறார்களோ அவர்கள் முனிதாண்டவம் கண்ட பலனை அடைவதோடு திதி அமாவாசை தர்ப்பணங்கள் செய்யத் தவறியதால் பெற்ற சாபங்கள் நீங்கி அவர்தம் மூதாதையர் பித்ருலோகத்தில் இருள் பகுதியிலிருந்து ஒளிப்பகுதிக்குச் செல்ல வழி வகுத்தவர்களாகிறார்கள்.
மேலும் மக்கள் செய்யும் ஒரு முக்கிய தவறிலிருந்து அவர்களை அட்சரப்பிரதோஷ வழிபாடுதான் காப்பாற்றுகிறது ஐயனே அது தெரியுமா உனக்கு.?
அகத்தியர் ஆம் மகனே அன்று அவர்கள் வேதங்களை தவறாக ஏவியமையால்தான் கலியில் வேதம் ஓதுவோர் குறைந்துவிட்டனர்... ஆனால் ஒவ்வொருவரும் வேதம் ஓதித்தான் தீரவேண்டும்.
ஒரே வருடத்தில் ஆறுமுறை சனிக்கிழமையும் திரயோதசி திதி கூடி வருவதை ஸ்கந்தப் பிரதோஷம் என்கின்றனர் பெரியோர்.... அகத்தியர் ஆம் ஐயனே புருஷோத்தமனாகிய முருகப் பெருமானே வழிபட்ட உத்தமப் பிரதோஷம் இது... ஆறுமுகன் சூரபதுமனைப் போரில் சந்திப்பதற்கு முன் ஈசனருள் வேண்டித் திருஅண்ணாமலையை முறையோடு வலம் வருகிறான்.
காயத்ரி தரிசனத்தை அடைந்து ஈசனை மனமுருகி வேண்ட ஈசனும் மகிழ்ந்து காட்சியளித்தனன்...ஆறுமுகா நீ செல்லும் பயணத்தில் சூரனின் ஆணவத்தை அழித்து அவனையே வாகனமாகவும் கொடியாகவும் கொள்வாய் என்று அருள்பாலித்தான்.
அப்படி முருகன் வரம் பெற்ற நாளன்று சனிக்கிழமையும் திரயோதசி திதியும் கிருத்திகையுடன் கூடியிருந்ததால் ஸகந்தப் பிரதோஷம் என்று பெயர் பெற்றது அகத்தியர் அன்பனே ஸ்கந்தப் பிரதோஷத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தால் தட்டிப்போன பதவி உயர்வு தேடிவரும்.
என்று பதில் சொல்ல நாராயணனும் அப்படியா நாரதா அருகில் தடாகம் ஒன்று இருக்கிறது அதை பார்த்துவிட்டு என்னிடம் திரும்பிவா... என்று சொல்ல நாரதரும் சுறுசுறுப்புடன் அத்தடாகத்தை நோக்கி செல்கிறார்... தடாகம் அமைந்திருக்கும் சூழ்நிலையே அவரை மெய் மறக்க பிரமித்த நாரதரும் அதில் சிறிது எடுத்துப் பருக ஆகா அமிர்தம் போல் உள்ளதே... இதில் குளித்தால் என்ன?
என்று நினைத்து அத்தடாகத்தில் மூழ்கி எழுகிறார்... நாரதராக நீருக்குள் சென்றவர் ராஜ உடையில் வெளி வருகிறார்... தாமே நாரதர் என்பதை மறந்த நிலையில் சுற்றும் முற்றும் பார்க்கிறார்... தன்னைச் சுற்றி மக்கள் நின்று ஆடிப்பாடுவதைப் பார்த்த நாரதரும் பிரஜைகளே என்னாயிற்று என்று அவர்களைக் கேட்க மக்களும் பிரபோ உங்களை எங்கெல்லாம தேடுவது வாருங்கள் நம் நாட்டிற்குச் செல்வோம் என்று ஒரு குரலில் கூற.. நாரத ராஜாவும் பீடு நடை போட்டு நாட்டிற்குள் சென்று அரியணையில் அமர்கிறார்.
சிறிது நாட்களிலேயே பேரழகியான ஒரு மங்கையை மணம் புரிந்து அவளை அளவு கடந்த அன்போடு அரவணைத்து வாழ்ந்து பல குழந்தைகளைப் பெற்றெடுக்கிறார்... இப்படியே மூன்று ஜன்மங்கள் கழிந்து முன்னூறு வருடங்களும் ஆகிய நிலையில் ஒரு நாள் கடும் வெள்ளம் ஏற்பட நாரத ராஜாவின் மனைவியும் குழந்தைகளும் அடித்துச் செல்லப்படுகின்றனர்.... இதைக் கண்ட நாரத ராஜாவும் காக்கும் கடவுளே நீ எதற்கு இருக்கிறாய் இவர்களைக் காப்பாற்ற மறுக்கிறாயே என்று கூறிக்கொண்டே அவர்களைக் காக்கும் பொருட்டு வெள்ளத்தில் குதிக்க .. மூர்ச்சித்த நிலையில் கரையில் ஒதுங்குகிறார்... மூர்ச்சை தெளிந்து கண் திறந்து பார்க்கிறார்... எதிரே நாராயணமூர்த்தி நிற்பதைக் கண்டு அவரைச் சரணடைகிறார்.
ஐயனே போதும் போதும் இந்த மாயவாழ்க்கை என்று ஓலமிட நாராயணனோ நீ அனுபவித்தது ஒரு நீர்க்குமிழி தோன்றி மறையும் நேரம்தான் இதற்கே இப்படி அலறினால்..?
மேலும் நீ காணவேண்டியது நிறைய உள்ளது நாரதா என்று கூறி மறைய... நாரதரும் இறைவனை நோக்கி மனமுருக வேண்டுகிறார்.. அப்பொழுது வானில் தோன்றிய அசரீரி நாரதா நீ முறையோடு திக்குப்பிரதோஷ வழிபாட்டை இயற்றினால் நாராயண நாமத்துடைய மகிமையை உணர்ந்து அந்த மகிமையினால் எம்மிடம் வந்து சேர்வாய் என்று ஒலிக்க நாரதரும் உத்தமமாக திக்குப்பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்து வைகுண்டம் ஏகினார்.
ஆகவே போகா... யாரொருவர் திக்குப்பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்கிறார்களோ அவர்கள் அடுத்த பிறவியில் அரசனாகப் பிறப்பர் அது மட்டுமல்லாது அட்டத்திக்குகளையும் கட்டி ஆளும் சக்தியையும் பெறுவர்... அகத்தியர் நாராயணனுடைய நாமத்தின் மகிமையை உண்மையில் உணர வேண்டுமென்றால் வைணவர்களும் பிரதோஷ வழிபாடுகளைச் செய்துதான் தீரவேண்டும்.
பிரதோஷ வேளையில் ஸ்ரீநாராயண மூர்த்தியே கைலாயம் சென்று ஈசனுடைய நாட்டியத்திற்கு மத்தளம் வாசிக்கும் போது வைணவர்கள் அவ்வேளையில் பிரதோஷ வழிபாட்டைச் செய்ய வேண்டாமா?
போகர் ஐயனே ஒரே வருடத்தில் ஒன்பது மஹாப் பிரதோஷ தினங்கள் வருமேயானால் அதன் மகிமையைக் கூற வேண்டுகிறேன் அகத்தியர் போகனே ஒரே வருடத்தில் ஒன்பது மஹாப்பிரதோஷ தினங்கள் வருவதைப் பெரியோர்கள் நவநாதப் பிரதோஷம் என்கிறார்கள்.
ஆகவே யாரொருவர் நவநாதப் பிரதோஷத்தை அனுஷ்டிக்கிறார்களோ அவர்கள் செய்யும் தொழில் நிரந்தரமாவதோடு நவக்கிரகங்களின் ஆசிகளையும் பெறுகிறார்கள்.
குஷ்ட நோய் போன்ற தோல் நோய்களும் வந்த வழி செல்லும் என்பதை கலியுக மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக... போகர் ஐயனே பத்து வகையான மஹாப்பிரதோஷங்களையும் அற்புதமாக விளக்கினீர்கள்... அடுத்து நீங்கள் கூறப்போவதைக் கேட்க மிகவும் ஆவலாக இருக்கிறேன்... அகத்தியர் சீடனே நானும் பிரதோஷ மகிமையைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே இருப்பேன்.. நீயும் கேட்டுக்கொண்டே இருப்பாய்... மக்களும் உடம்பு நோகாமல் படித்துக் கொண்டே இருப்பர்.... கேட்பதும் படிப்பதும் மட்டும் போதாது.
போகர் அப்படியென்றால் வசிஷ்டர் விச்வாமித்ரர் போன்ற உத்தமர்கள் அருகிலிருந்தும்... என் விதி விட்டபடி நான் போகிறேன் என்று இராமாயணத்தில் ராமன் கூறுவதேன்?
நம் பரம்பரையைச் சேர்ந்த ஒரு உத்தம சித்தர் சஞ்சிகை பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாக அனுஷ்டித்து சித்தியும் பெற்று விதியையும் மாற்ற வல்லவராக விளங்கினார்.. அவர்தான் சாக்தப் பரப்பிரம்ம காளத்தீச்வர ஸதாதப சித்தர்.
அகத்தியர் உன்னில் உள்ளதில் எவ்வளவு ஈசனுக்குக் கொடுத்தாய் உன்னைச் சோந்தவர்களுக்கு எவ்வளவு அள்ளிக் கொடுத்தாய் ஈசன் திருப்பணியில் உன் உடல் தேய்மானம் எவ்வளவு?...
ஆகவே விதியின் பிடியில் சிக்கி கதியின்றி வாடுபவர்கள் சஞ்சிகை பிரதோஷ வழிபாட்டால் விதியின் கோரப்பிடியிலிருந்து விடுபட்டு பேரின்பம் அடைவார்கள் என்பது நிச்சயம் அடுத்து ஆனி மாதத்தில் சுக்ல பட்சத்தில் வருகின்ற பிரதோஷத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறேன்.....கேட்பாயாக.... அப்படி வருகின்ற பிரதோஷத்திற்கு தஸாங்குஸம் என்று பெயர்... எம்மை விட்டுச் செல்வமெல்லாம் ஓடி விட்டதே... எம்மிடம் பணம் இல்லையே... நாம் வைத்திருந்த பொருட்களையெல்லாம் இழந்துவிட்டோமே... என்று அரற்றுபவர்களெல்லாம் தஸாங்குஸ பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்தால் இழந்த செல்வங்களைத் திரும்பப் பெறுவதோடு மட்டுமல்லாமல் மறு பிறவியில் மன்னனாயும் பிறப்பர் அறிந்தாயா?
அகத்தியர் உலகப் பாசங்களை விட்டே போகும்போது பாசத்தினால் பயப்படுகிறார்கள் என்று நீ சொல்வது தவறு... நானே சொல்கிறேன்..... நாம் தர்மதேவதையைச் சந்திக்கப் போகிறோம் என்று உணர்வதால் மனிதர்கள் இறக்கும்போது பயப்படுகிறார்கள்.
நீ சொல்வதுபோல் பாவம் செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணம் யாருக்கும் முதலில் கிடையாதுதான்... ஆனால் இன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையால் பாவங்களைச் செய்து விடுகிறான்... அகத்தியர் நாம் ஒன்றை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தால் முயற்சி செய்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்.... பெருமளவில் முயற்சி செய்தும் எண்ணம் ஈடேறவில்லையெனறால் நாம் கோபப்பட்டுவிடுகிறோம்.. கோபத்தின் எதிரொலியாக துரோகம் வருகிறது.. துரோகம் வந்த பிறகு நாம் எதற்கும் துணிந்துவிடுகிறோம்... இப்போது அறிந்து கொண்டாயா போகா... பாவங்கள் சேரும் விதத்தை... ஆகவே இறந்த பாவம் இனிப் பிறக்கும் பாவம் மறந்த பாவம் இனி மறக்கும் பாவம் வருத்த பாவம் வருத்தத்திற்குரிய பாவமும் கருத்தபாவம் கருத்தறுத்த பாவமும் மறு நிறைத்த பாவமும் அரைத்த பாவமும் அரைத்துக் கரைத்த பாவமும் போக வேண்டுமென்றால் பாசாங்குலி என்ற பெயர் பெற்ற பிரதோஷ வழிபாட்டை முறையாகச் செய்ய வேணடும்....திரயோதசி திதியுடன் திருஆதிரை நட்சத்திரம் கூடிவரும் போது நாம் அனுஷ்டிக்கும் பிரதோஷ வழிபாட்டிற்குத்தான் பாசாங்குலி என்று பெயர்.. இது சக்தி வாயந்த ஒரு நட்சத்திரப் பிரதோஷமாகும்.
போகர் ஐயனே பாவம் வந்து சேர்கின்ற வழியைக் காட்டினீர்கள்... பாவங்கள் தீரவும் சிறப்பானதொரு வழிபாட்டைத் தந்தீர்கள்..ஆனால் பாவங்கள் செய்யாதிருப்பதற்கு மட்டும் ஒரு வழியும் கூறவில்லையே...?
அகத்தியர் ஐயனே உன்னுடைய கேள்விக்கு கீதாச்சாரியனே பதிலளிக்கிறான்...... தருமத்தை ஆசைப்பட்டுச் செய்யக்கூடாது... தருமத்தின் பலனையும் ஈசனுக்கே அர்ப்பணம் செய்தல் வெண்டும்... கருமமும் அவ்வாறேதான் இதுதான் பாவங்கள் செய்யாதிருப்பதற்கு வழி.... போகர் ஐயனே கண்ணனே ஈசனுக்கு அர்ப்பணம் செய் என்று சொல்வதால் அரியும் சிவனும் ஒன்று என்றாகி விடுகிறதல்லவா?
அகத்தியர் உனக்காக ஆயிரம் வரிப் பாடலை பத்து வரியாகச் சுருக்கிச் சொன்னால் புரியவில்லை என்கிறாயே.... சரி மக்களுக்காக இப்பாட்டின் சாரத்தை மட்டும் ஒரு சம்பவத்தின் மூலம் விளக்குகிறேன்... கலியில் ஞானானந்தகிரி என்று பெயர் கொண்ட உத்தமர் ஒருவர் இருந்தார்.
அவருக்கு உத்தம சீடர் ஒருவர் இருந்தார்... அந்தச் சீடர் ஹரி நாமத்தைப் பரப்ப பாரதத்திலுள்ள குஜராத் மாநிலத்திற்குச் சென்றிருந்தார்.. அங்கு ஓரிடத்தில் ஹரிநாம மகிமையைப் பற்றி இறுதியில் சொற்பொழிவாற்றியபின் கிளம்ப முற்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது சொற்பொழிவை முழுவதுமாகக் கேட்ட ஒரு அடியார் அவரிடம் ஒடிவந்து நிற்கிறார்.
வந்து நின்றவர் அவரைப் பார்த்து சுவாமி நீங்கள் குஜராத்தியில் செய்த ஹரிநாம மகிமை சொற்பொழிவு மிக அற்புதமாக இருந்தது... உங்களுக்கு அனந்த கோடி நமஸ்காரங்கள் என்று சொல்ல.. உத்தம ஞானானந்த கிரியினுடைய சீடர் திகைத்து போய் பெரியவரே அடியேனுக்கு குஜராத்தி மொழி தெரியாது ஹிந்தியில்தான் அடியேன் உரையாற்றினேன்... என்று சொல்ல வந்தவரோ இல்லை... என் காதில் விழுந்ததெல்லாம் குஜராத்தி மொழிச் சொற்களே என்று உறுதியாகச் சொல்ல... சீடரும் சொல்வதறியாமல் திகைத்து நின்றுவிட்டார் அகத்தியர் வேறு யாராக இருக்க முடியும்?
அவருடைய குருநாதர் ஞானானந்தகிரிதான்... ஆகவே உன் மனம் ஒரு பொருளிலேயே ஈடுபட்டிருக்கும் போது உன் காதில் விழுகின்ற ஒலிகளெல்லாம் உன் மனதிற்கு ஏற்றபடி உருமாறி ஒலிக்கின்றன... அதுபோல நீ விஷ்ணு பக்தியில் பூரணமாய் நிலைத்திருக்கும் பொழுது சிவனைப்பற்றியே பேசிக் கொண்டிருந்தால் கூட உன் காதில் விஷ்ணுவைப் பற்றிப் பேசுவதாகவே விழும்.
அது தான் பிரம்மம் என்று நீ அறியலாம் போகர் குருவே நாங்கள் மனச்சாட்சி சொல்கின்ற வழியில் செல்லும் போது சத்சங்கம் எதற்கு என்று இன்றைய மனிதர்கள் கேட்கிறார்களே?
கலியிலே மனச்சாட்சி நிச்சயமாக ஆசைக்கு அடிமையாகும் என்கிறான்...ஆகவே கலியிலே ஆசைகளுக்கு அடிமைப்பட்டு வாழும் மனிதனுடைய மனச்சாட்சி என்றுமே பொய் சாட்சிதான் சொல்லும்... குரு ஒருவருக்குத்தான் எது நல்லது எது தீயது?
ஆகவே குருவினுடைய தீர்ப்பே எதிலும் முடிவான தீர்ப்பு...என்று மக்கள் உணர்ந்து குருவைச் சார்ந்து சத்ஸங்க வாழ்க்கை நடத்தித்தான் தீரவேண்டும்... புரிந்ததா போகா...?
மேலும் பொதுவாகவே.... உணர்ச்சியாலும் அறிவாலும்தான் மனிதன் ஆளப்படுகிறான்... அறிவால் ஆளப்படும் மனிதன் துறவறத்தை மேற்கொண்டு அறிவின் சிகரத்தை அடைகிறான்..ஆனால் உணாச்சியால் ஆளப்படும் மனிதனோ இல்லறத்தில் புகுகின்றான்... இல்வாழ்க்கை குரு அருளால் முறைப்படுத்தப்படவில்லையென்றால் மனிதனுள் பொறாமை அசத்தியம் முதலிய விஷசக்திகள் பரவி அவனை அலைக்கழித்துவிடும்.. துறவற வாழ்க்கை என்பது ஒரு கத்தியின் கூர்முனையில் நடப்பதைப் போன்றது.
கரணம் தப்பினால் மரணம் என்கிற கதை...ஆனால் இல்லற வாழ்க்கையோ படுக்க வைத்த கத்தியின் மேல் நடப்பதைப் போன்றது... படுக்க வைத்த கத்தியின் மேல் நடக்கும் போதே தடுக்கி விழுந்து தடுமாறிச் செல்லும் மனிதன் கத்தியின் கூர்முனையில் என்று நடப்பது இதையறிந்துதான் பெரியவர்களும் இல்லறமே நல்லறம் என்று கூறி விட்டார்கள்... இல்லறம் நல்லறமாவதற்குத்தான் குருவின் அருள் தேவை...ஆகவே அனைவருக்கும் குரு இருந்துதான் தீரவேண்டும் போகர் அனைவருக்கும் குரு வாய்ப்பதில்லையே கலியுகத்தில் குருவா என்று இறை நம்பிக்கை உள்ளவர்களே கேட்கின்றார்களே குருதேவா அகத்தியர் எல்லா யுகங்களிலும் குருவருள் நிரவி நிற்கின்றது.
குருவை ஒருவன் பெற்றுவிட்டால் அவனுக்கு உலகில் வேறு எதையும் பெறத் தேவையில்லை.. அக்குருவிடம் அவன் பக்தி சிரத்தையுடன் பரிபூரண நம்பிக்கையுடன் தன்னைப் பிணைத்துக் கொள்வானாயின் அவன் நிறை குறைகளை தேவைகளை குண நலன்களை குருவே கவனித்து கொள்கின்றார்... கலியுலகில் எதை எதையோ இறைவனிடம் வேண்டும் பக்திமான்கள் கூட தனக்கு சற்குரு வாய்க்க வேண்டும் என்று வேண்டுவதில்லை உண்மையான உள்ளத்துடன் குருவருள் பெற இறைவனிடம் வேண்டிடின் நிச்சயமாக கலியுலகில் கூட இறைவன் அவனைத் தக்க குருவிடம் சேர்ப்பிக்கிறார் இது நிச்சயம்.. இதை சத்தியமான வாக்காகக் கொண்டு கலியுலகில் மக்கள் இறை வழிபாடு செய்யட்டும்.
அகத்தியர் அற்புதமாய்க் கேள்வி கேட்கும் அன்பனே போகா... கலியில் அனேகமாக அனைத்து மக்களுடைய வாழ்க்கையும் கேள்வி கேட்கும் வாழ்க்கையாகவே அமைந்து விடுகிறது.
ஆனால் பலருடைய வாழ்க்கை கேள்விக் குறியாகவே அமைந்துவிடுகிறது... கேள்வியும் பதிலும் எங்கு முடிவடைகிறதோ அங்குதான் குரு அடிமை என்ற வாழ்க்கை தொடங்குகிறது...புரிந்ததா...?
போகர் ஐயனே குரு இல்லாவிட்டால் பொறாமை அசத்தியம் போன்ற விஷசக்திகள் மனிதனுள் பரவி வியாபித்துவிடும் என்றீர்கள்... யார் யாருக்கு எங்கெங்கு விஷம் இருக்கிறது என்பதை அறிய அடியேன் ஆவலாயிருக்கிறேன்.... அகத்தியர் உத்தமனே நன்கு அறிந்து கொள்வாயாக.
போகர் ஐயனே மனிதன் இத்தகைய விஷங்கள் இல்லாது வாழ்வதற்காகத்தான் ஈசன் விடமுண்டு நடனம் ஆடிய நாளைப் பெரியவாகள் பிரதோஷமாகக் கொண்டாடச் சொன்னார்களோ...?
முதல் சுற்றில் திருஊடல் என்ற வாத்தியத்தையும் பிரிவுத்தாரை என்ற வாத்தியத்தையும் வாசிக்கச் வேணடும்... அகத்தியர் திருஊடல் ஊடல்களைத் தீர்க்கவும் பிரிவுத்தாரை பிரிந்தவர்களைச் சோக்கவும் வாசிக்க வேண்டும்..புரிந்ததா போகா?
போகர் சுவாமி திரிதள வலத்தில் அடியார்கள் ஈசனையும் அன்னையையும் சுமக்கும் நந்தியைச் சுமந்து கொண்டு எப்படி நடக்க வேண்டும் அகத்தியர் ஐயனே நடைகளில் பலவகைகளுண்டு... காளை நடை கூரை நடை வார்நடை வீரிய நடை பாம்பு நடை புரிய நடை வண்டு நடை நண்டு நடை எறும்பு நடை எட்டுக்கால் நடை கால் கூட்டு நடை பாம்பு நடை பறவை நடை தேள் நடை சாரை நடை சர்ப நடை குடக் கருவிடு நடை என நடை இடை காட்டி நடக்கின்ற விதிகள் உண்டு... ஒவ்வொரு நடையும் ஒவ்வொரு வித பலன்களைத் தரவல்லது என்பதை நீ அறிய வேண்டும்.
உதாரணமாக காளை நடையில் ஈசன் அடியார் தோள்களில் வரும் போது அவனைத் தரிசிப்போர்க்கு நேத்திர ரோகங்கள் தீருகின்றன குடக்கருவிடு நடையில் ஈசனைத் தரிசிப்போர்க்கு நீர் சம்பந்தமான நோய்கள் தீருகின்றன.. இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்... அகத்தியர் ஐயனே பலன்கள் பல உண்டு எனினும் முக்கியமாக திரிதளப்பிரதக்ஷிணம் செய்வதால் தவறு செய்யாதவர்களை தண்டித்த பாவம் போகிறது... அடுத்து வருவது.. கர்ப்ப ஸ்ரீ பிரதட்சிணம் இறைவனைச் சுமந்துகொண்டு அடியார்கள் அடிமேல் அடி வைத்து நடந்து வலம் வருவதே கர்ப்ப பிரதட்சிணம் எனப்படுகிறது அடியார்கள் அடிமேல் அடிவைத்து நடந்து வலம் வரும்போது அடியார்க்கு முதலாகிய ஈசனும் அம்மையோடு அசைந்து அசைந்து வருவதைப் பார்ப்பதற்கே காணக் கண்கோடி வேண்டுமடா போகா... யாரொருவர் இப்பிரதட்சிணத்தின் போது ஈசனைத் தாங்கும் பேற்றைப் பெற்றாரோ அவர் மீண்டும் கருவில் வந்து தங்கமாட்டார் என்பது உறுதி ஐயனே.... அதுமட்டுமா உத்தம கர்ப்ப ஸ்ரீ பிரதட்சிணத்தை முறையாய் தரிசிப்பவர்க்குப் பிள்ளையில்லாக் குறைதீரும் என்பதும் பெரியவர்கள் அனுபவித்து உணர்ந்த உண்மை என்பதை மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக மேலும் இவ்வலத்தில் வாசிக்க வேண்டிய வாத்தியம் நாதஸ்வரம் மட்டுமே போகர் சற்குரு நாதா கலியுகத்தில் ஈசனைச் சுமப்பதற்கு மக்கள் முன் வரத் தயங்குகிறார்களே... இது நியாயமா...?
அகத்தியர் நீ ஈசனைச் சுமந்தால் ஈசன் உன் பாவங்களைச் சுமக்கிறான்..நீ உன் தோளால் ஈசனைத் தூக்கினால் மாளா இன்பம் பெறுகிறாய்.. ஈசனைத் தூக்கினால் இன்பமடையப் போவது நீ... தூக்கத் தயங்கினால் உன் பாவச்சுமையைச் சுமக்கப்போவது நீ...இதில் ஈசனுடைய பங்கென்ன...?
கலியுகத்தில் மனிதன் அறியாமையினால் செல்வம் நிலையானது..அதுவே இன்பத்தைத் தரவல்லது என்று எண்ணுகிறான்.. மேலும் மெய்ஞானக் கல்வியை விடுத்து வெறும் விஞ்ஞானக் கல்வியே நம் வாழ்வை உயர்த்துவது என்று அஞ்ஞானத்தினால் எண்ணி விடுகிறான்.
வெற்றுக் கல்வியும் செல்வமும் இன்பத்தைத் தருவது உண்மையானால் அருள்வாதவூரான் மாணிக்கவாசகப் பெருமான் ஏன்...கல்வி என்னும் பல்கடல் பிழைத்தும் செல்வமெனும் அல்லலில் பிழைத்தும்... என்று சொல்கிறார் ஆகவே போகா இறைவனை வணங்கு என்று பெரியவர்கள் சொன்னது உன்னைக் கட்டுப்படுத்த அல்ல மகனே... உன்னை ஒழுக்கப்படுத்த என்று நீ உணரவேண்டும்.. அதுபோல ஈசனைத்தூக்கு என்று பெரியவர்கள் சொன்னது உன் தாய்க்கு ஒரு வழி செய்ய.... அகத்தியர் மறுபிறபவியில் அவன் அலியாகப் பிறப்பான்...ஆகவே போகா... தரிசனமே பலன் தந்தாலும் ஈசனைச் சுமக்க அனைவரும் முன்வரவேண்டும்...புரிந்ததா?
பிறகு வலப்புறம் திரும்பியபடியே ஐந்தடிகள் எடுத்துவைப்பர்.. இப்படியே ஐந்து ஜந்தடிகளாக முன்னேறும் போது ஈசனும் இடப்புறம் வலப்புறம் என்று மாறி மாறிச் சென்று அருள்வேண்டி வந்த பக்தருக்குத் தரிசனம் தருகிறான்.
அதுமட்டுமா ஈசனுடைய ஒவ்வொரு திக்கு பார்வையும் ஒவ்வொருவித அருளை வாரி வழங்குறது போகனே அகத்தியர் உண்மையாகக் கேட்கும் உத்தமனே விபரமாகச் சொல்கிறேன் கேள்... ஈசன் பார்க்கும் கிழக்குப் பார்வை வாத நோய்களைத் தீர்க்கிறது.
அவன் பார்க்கும் வடகிழக்கு பார்வை சூலைநோய் தீர்க்கிறது தென்னவன் பார்க்கும் தெற்கு பார்வையினால் அகால மரணம் நீங்குவதோடு வாகன விபத்துகளும் நீங்குகிறது அன்னவன் பார்க்கும் தென்கிழக்குப் பார்வையோ பெண்களுக்குப் பால் பாக்கியத்தைப் பூரணமாக தருகிறது.
மேலவன் பார்க்கும் மேற்கு பார்வை திருமணத்தைக் கூட்டி வைப்பதோடு பிரிந்த தம்பதியரையும் சேர்த்து வைக்கும் பெரியோன் பார்க்கும் வடமேற்குப் பார்வையினால் உனக்குப் பொன்னும் பொருளும் சேருது.
அகத்தியர் ஆம் ஐயனே நாமும் பொறுமையுடன் தெய்வீக நெறியில் நின்று வாழ்ந்தால்.. உத்தமர்கள் உய்த்துணர்ந்தது போல்ஈசனுடைய பார்வை மகிமைகளை நாமும் உய்த்துனரலாம் அகத்தியர் உத்தமனே குழவி நடைப் பிரதட்சிணம் எனப்படும் ஒரு உத்தம வலத்தை பற்றி உனக்கு விளக்குகிறேன்.
இம்முறையில் அடியார்கள் ஈசனை முதுகிலே சுமந்து முன்னேறி நடக்க ஈசனும் படகு ஆற்றிலே அசைந்து அசைந்து செல்வதுபோல அடியார் முதுகிலே ஆடி ஆடி அசைந்து அசைந்து செல்வான்... அப்படி அவன் செல்வதைப் பார்ப்பதற்கென்றே பிறவி எடுக்க வேண்டுமடா போகா.. இவ்வலத்தின்போது ஈசனை மனங்குளிர தரிசிப்பதால் மூவுலகத்திலும் தொடரும் நாகதோஷம் நீங்க வழிபிறக்கிறது என்று மக்களுக்கு அறிவிப்பாயாக... அகத்தியர் ஐயனே தைலப் பிரதட்சிணம் என்றழைக்கப்படும் உத்தம வலத்தில் ஈசன் பவனி வரும்போது அவனை நீ தரிசித்திடில் வேலை வாய்ப்புகள் தேடிவந்து உன்னை நாடும்.. இவ்வலத்தில் ஈசனைச் சுமந்தபடி அடியார்கள் ஒருகாலை முன்வைத்து மறுகாலைத் தரையில் உரசியபடியே தொடர்ந்து மாற்றி மாற்றி நடப்பது.. அகத்தியர் வெளிநாட்டு அரசர்கள் நம் நாட்டிற்கு விஜயம் செய்யும்போது வரவேற்பு விழாவில் நம் ராணுவத்தினர் அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் வகையில் நடந்து செல்வார்களே அதுபோல ஈசனைச் சுமந்து இப்பிரதட்சிணத்தில் அடியார்கள் நடந்து செல்லவேண்டும்...புரிகிறதா?
போகர் ஐயனே பலவித பிரதட்சிண முறைகளைப் பற்றித் தாங்கள் கூறினீர்கள்... ஆனால் எல்லாவகையிலும் மிகச்சிறந்த பிரதட்சிண முறை எது குருதேவா?
ஆகவே சோம சுக்த பிரதடசிணத்திற்கு ஈடு இணையான வரங்களையோ ஆசிகளையோ தரவல்ல பிரதட்சிண முறை எதுவும் கிடையாது என்று மக்களிடம் உறுதியாக அறிவிப்பாய் போகா... அகத்தியர் அப்பனே சோமசுக்த வலத்தில் ஈசன் முதலில் புறப்பட்ட இடத்திலிருந்து பிரதட்சிணமாக நவகிரகமூலைக்கு வந்து அங்கிருந்து புறப்பட்டு அப்பிரதட்சிணமாக த்வஜஸ்தம்ப நந்திக்கு வர முதலில் நந்திக்கு தீபம் காட்டப்பட்டு பிறகு அத்தீபத்தை ஈசன் ஏற்றுக் கொள்கிறான்.
அங்கிருந்து ஈசன் திரும்பவும் பிரதட்சிணமாக வந்து சனீச்வர சன்னதியில் நின்று மஹா தூபதீப ஆராதனைகளை ஏற்றுக்கொண்டு மீண்டும் புறப்பட்டு அப்பிரதட்சிணமாக இருக்கும் நிலைக்கு வந்து சேர்கிறான்.
இதேபோல் மூன்று முறை பிரதட்சிணமாகவும் அப்பிரதட்சிணமாகவும் ஈசன் வலம் வரும் இம்முறைக்கே சோமசுக்தப் பிரதட்சிணம் என்று பெயர்.
அப்பொழுது வலமாகச் சென்று கயிலையங்கிரிக்குள் புகுந்து ஈசனைச் சரணடையலாம் என்று எண்ணி தேவர்களும் அசுரர்களும் வலப்புறமாக வந்த பொழுது ஆலாலம் அவர்களை இடப்புறமாக வந்து தாக்க அஞ்சி நடுங்கிய அவர்கள் வந்த வழியே திரும்ப ஆலாலமும் தான் வந்த வழியே திரும்பிவந்து அவர்களைத் தாக்க முற்பட்டது.
இவ்வாறு அன்று தேவர்கள் வலமும் இடமுமாக ஒடி ஒடி ஈசனைத் தேடியதை இன்று சோம சுக்த வலத்தின்மூலம் நினைவுபடுத்திக் கொள்கிறோம்.
அதைத் தேடியதைப் போல தங்கள் இருதய கமலத்திலேயே தங்கியிருக்கும் ஈசனை நாடுவதை விட்டு எங்கோ கயிலையில் இருக்கும் ஈசனை நாடி ஓடியதால் வந்த வினையே தேவர்களுடைய துன்பங்களுக்குக் காரணம் அல்லவா?