sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை அளிது பாரியது பறம்பு இரங்கத்தக்கது பாரியுடைய பறம்பு நளி கொள் முரசின் மூவிரும் முற்றினும் பெருமையைக்கொண்ட முரசினையுடைய நீயிர் மூவேந்தரும் சூழினும் உழவர் உழாதன நான்கு பயன் உடைத்து உழவரால் உழுது விளைக்கப்படாதன நான்கு விளையுளை யுடைத்து ஒன்று அவற்றுள் முதலாவது சிறி இலை வெதிரின் நெல் விளையும் சிறிய இலையையுடைய மூங்கிலினது நெல் விளையும் இரண்டு இரண்டாவது தீஞ்சுளைப் பலவின் பழம் ஊழ்க்கும் இனிய சுளையையுடைய பலாவினது பழம் ஊழ்க்கும் மூன்று மூன்றாவது கொழுங் கொடி வள்ளிக் கிழங்கு வீழ்க்கும் கொழுவிய கொடியையுடைய வள்ளிக் கிழங்கு தாழ விருக்கும் நான்கு நான்காவது அணி நிற ஓரி பாய்தலின் அழகிய நிறத்தையுடைய ஓரி பாய்தலான் மீ தழிந்து அதன் மேற் பவர் அழிந்து திணி நெடுங் குன்றம் தேன் சொரியும் கனத்த நெடியமலை தேனைப் பொழியும் வான் கண் அற்று அவன் மலை அகல நீள வுயரத்தால் வானிடத்தை யொக்கும் அவனது மலை வானத்து மீன் கண் அற்று அதன் சுனை அவ்வானத்தின்கண் மீனை யொக்கும் அம்மலையின்கட் சுனை ஆங்கு அவ்விடத்து மரந் தொறும் பிணித்த களிற்றினிர் ஆயினும் மரந்தோறும் கட்டப்பட்ட யானையை யுடையீராயினும் புலந் தொறும் பரப்பிய தேரினிராயினும் இடந்தோறும் பரப்பப்பட்ட தேரை யுடையீராயினும் தாளில் கொள்ளலிர் உங்கள் முயற்சியாற் கொள்ளமாட்டீர் வாளில் தாரலன் நுமது வாள் வலியால் அவன் தாரான் யான் அறிகுவன் அது கொள்ளுமாறு யான் அறிவேன் அதனைக் கொள்ளும் பரிசை சுகிர் புரி நரம்பின் சீறியாழ் பண்ணி வடித்து முறுக்கப்பட்ட நரம்பினையுடைய சிறிய யாழைப் பண்ணி வாசித்து விரை யொலி கூந்தல் நும் விறலியர் பின் வர நறு நாற்றத்தையுடைய தழைத்த கூந்தலையுடைய நும் விறலியர் பின்னே வர ஆடினிர் பாடினிர் செலின் ஆடினிராய்ப் பாடினிராய்ச் செல்லின் நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈயும் அவன் நுமக்கு நாட்டையும் மலையையும் கூடத் தருவன் எறு.
நான்கு பயனுடைத்தென்று வைத்து நெல் விளையும் பழம் ஊழ்க்கும் கிழங்கு வீழ்க்கும் தேன் சொரியும் என்று அவற்றின் செய்கை தோன்றக் கூறினா ரெனினும் கருதியது நெல்லும் பழமும் கிழங்கும் தேனுமாகக் கொள்க.
விறலிய ரென்றது அவர் உரிமை விளக்கம் நாட்பட்ட தேன் நிறம் மாறியது கண்டு தேன் ஓரி பாய்ந்து விட்டதென இக்காலத்தும் குறவர் வழங்குகின்றனர்.
சொரிதல் தேனுக்குரிய வினையாயினும் குன்றம் தேன் சொரியுமெனக் குன்றத்துக் குரித்தாய் நிற்பதுபற்றி இடத்து நிகழ்பொருளின் தொழில் இடத்துமேல் ஏறி நின்றதென்றார்.
யான் அறிகுவன் அது கொள்ளுமாறுஎன்றது நீவிர் கொள்ளும் திறம் அறியாது களிறும் தேரும் முதலாயின கொண்டு போருடற்றக் கருதினீர் அச் செயல் நுமக்குப் பயன் தாராது என்பது பட நின்றது.
தமிழ் வேந்தர் மூவரும் பாரியின் பறம்பைத் தம் பெரும்படையுடன் போந்து முற்றிக்கொண்ட காலையில் கபிலர் அவர்க்குப் பாரியின் போராண்மையும் கை வண்மையும் எடுத்தோதுவாராய் நீவிர் மூவிரும் கூடிச் சூழ்ந்தாலும் பாரியை வென்று அவன் பறம்பினைக் கைக்கொள்வது முடியாது பறம்பு நாடு முந்நூறு ஊர்களை யுடையது அம்முந்நூறூர்களையும்பரிசிலர் அவனைப் பாடித் தமக்குரிமை செய்துகொண்டனர்.
இனி அவனும் யாமுமே யுள்ளோம் நீவிரும் அவர்போலப் பாடி வருவீராயின் எம்மையும் பெறலாம் எஞ்சி நிற்கும் இப்பறம்பு மலையினையும் பெறலாம்என்று கூறுகின்றார்.
உரை கடந்து அடு தானை மூவிரும் கூடி உடன்றனி ராயினும் வஞ்சியாது எதிர் நின்று கொல்லும் படையினையுடைய மூன்று திறத்தீரும் கூடிப் பொருதீ ராயினும் பறம்பு கொளற்கு அரிது பறம்பு கொள்ளுதற்கு அரிது முந்நூறு ஊர்த்து தண் பறம்பு நன்னாடு முந்நூறு ஊரை யுடைத்து குளிர்ந்த நல்ல பறம்பு நாடு அம் முந்நூறு ஊரும் பரிசிலர் பெற்றனர் நீர் பாடினிர் செலின் நீயிர் பாடினிராய் வரின் யாமும் பாரியும் உளம் நுமக்கு யாமும் பாரியும் உள்ளேம் குன்றும் உண்டு அதுவேயன்றி மலையும் நீர் பாடி வரினும் பறம்பு நாடு பரிசிலர் முன்னே பெற்றமையின் அது நுமக்குக் கிடையாதென்பது கருத்தாகக் கொள்க.
விளக்கம் நாடு வேண்டிப் பொருவதிற் பயனில்லை அந்நாட்டு ஊர் முந்நூரும் பரிசிலர்க் குரியவாய்விட்டன எஞ்சி நிற்பது குன்றமொன்றே அதனை நும்மூர்க்குக் கொண்டு செல்ல முடியாது.
இரவலரைப் புரக்கும் இயல்பினராகிய மூவேந்தரும் இழிந்த செயலாகிய இரவலர் செயலைச் செய்ய விரும்பாரெனக் கபிலர் எண்ணி ஏமாற்றமடைகின்றார்.
இப் பாட்டின்கண் கபிலர் மூவேந்தரையும் நோக்கிப் பாரியின் தோளாண்மையைப் புகழ்ந்து நுமக்கு இப்பறம்பு கொள்ளற் கரிது என்றவர் அவ்வியப்பு நீங்கா வுள்ளத்தோடு அப்பறம்பு மலையை நோக்கி பறம்பு மலையே நீ பாரியாற் காக்கப்படுதலால் நின்னை வேல் கொண்டு வென்று கைப்படுத்தல் வேந்தர்கட்கு அரிதே ஆயினும் கிணை கொண்டு பாடும் விறலி யொருத்தி வேந்தாகிய பாரியைப் பாடி வருவாளாயின் அவள் கொள்ளுதற்கு எளியையாய் உள்ளாய்என்று உரை அளிது பேரிருங் குன்று இரங்கத்தக்கது பெரிய கரிய குன்றம் வேலின் வேந்தர்க்கோ அரிது அது வேலான் வெல்லுதல் வேந்தர்க்கோ அரிது நீலத்து இணை மலர் புரையும் நீலத்தினது இணைந்த மலரை யொக்கும் உண்கண் கிணைமகட்கு மையுண்ட கண்ணையுடைய கிணையையுடைய விறலிக்கு எளிது பாடினள் வரின் பாடினளாய் அளிதோ வென்றது வியப்பின்கண் வந்தது.
மூவேந்தருடைய சூழ்ச்சியால் வேள்பாரி இறந்தபின் சான்றோராகிய கபிலர் அவன் மகளிரை வேறொரு நல்ல காப்புள்ள இடத்தே சேர்த்துவிட ஆங்கே ஒரு திங்கட்குமேல் அம் மகளிர் அவர் பாதுகாப்பில் இருந்து வந்தனர.
ஒருநாளிரவு முழுத்திங்கள் தன் பானிலவைப் பொழிந்து கொண்டு வானத்தே திகழ்ந்தது அதுகண்ட அம் மகளிர்க்கு வருத்தம் கையிகப்பதாயிற்று.
உரை அற்றைத் திங்கள் மூவேந்தரும் முற்றியிருந்த அற்றைத் திங்களின் அவ் வெண்ணிலவில் அவ் வெள்ளிய நிலாவின்கண் எந்தையும் உடையேம் எம்முடைய தந்தையையு முடையேம் எம் குன்றும் பிறர் கொளார் எம்முடைய மலையையும் பிறர் கொள்ளார் இற்றைத் திங்கள் இவ் வெண்ணிலவில் இற்றைத் திங்களது இவ் வெள்ளிய நிலவின்கண் வென்று எறி முரசின் வேந்தர் வென்றறைந்த முரசினையுடைய அரசர் எம் குன்றும் கொண்டார் எம்முடைய மலையையும் கொண்டார் யாம் எந்தையும் இலம் யாம் எம்முடைய தந்தையையு மிழந்தேம் எறு.
விளக்கம் தந்தையையுங் குன்றையு மிழந்து தனிமைத் துயருழக்கு மகளிர் இழவாமுன் இருந்த நிலையினையும் உடன் நினைந்து வருந்துமாறு தோன்ற அற்றைத் திங்கள்.....கொளார்என்றார்.
வென்றெறி முரசின் வேந்தர்என்றது நல்வழியால் வென்று முழக்குதற்குரிய முரசினை அல்வழியால் பாரியைக் கொன்று முழக்குகின்றமை தோன்ற நின்றமையின் இகழ்ச்சிக் குறிப்பினை யுடையதாயிற்று.
அவன் மூவேந்தர் சூழ்ச்சியால்இறந்தபோது அவர்கள் மணப்பருவ மெய்தியிருந்தனராதலால் அவர்களைத் தக்க பாதுகாப்பமைந்த இடத்தில் வைத்துத் தமிழ்நாட்டு வேந்தர்க்கு திருமணம் செய்விப்பது தமது கடனாமெனக் கருதி வேள் பாரி இறந்ததும் கபிலர் அவர்களை யழைத்துச் செல்வாராயினர்.
செல்பவர் பார்ப்பாரிடை வைத்த பொருட்கும் பார்ப்பார்க்கும் ஏதம் செய்தலாகா தென்ற அக்கால அரசியன் முறைப்படி அம் மகளிரைப் பார்ப்பாரிடை அடைக்கலப்படுத்தக் கருதிச் செலவு மேற்கொண்டார்.
உரை மட்டு வாய் திறப்பவும் மதுவிருந்த சாடியை வாய் திறப்பவும் மைய விடை வீழ்ப்பவும் ஆட்டுக் கிடாயை வீழ்ப்பவும்அட்டு ஆன்று ஆனா அடப்பட்டு அமைந் தொழியாத கொழுந் துவை கொழுவிய துவையையும் ஊன் ஊனையுமுடைய சோறும் சோற்றையும் பொட்டாங்கு ஈயும் பெருவளம் பழுனி விரும்பிய பரிசே தரும் மிக்க செல்வம் முதிர்ந்து நட்டனை மன் முன் எம்மோடு நட்புச் செய்தாய் முன்பு இனி இப்பொழுது பாரி மாய்ந் தென பாரி இறந்தானாக கலங்கிக் கையற்று கலங்கிச் செயலற்று நீர் வார் கண்ணேம் தொழுது நீர் வார் கண்ணையுடையேமாய்த் தொழுது நிற்பழிச்சிச் சேறும் நின்னை வாழ்த்திச் செல்லுதும் பெரும் பெயர்ப் பறம்பே பெரிய புகழையுடைய பறம்பே கோல் திரள் முன் கை குறுந்தொடி மகளிர் கோற்றொழிலாகச் செய்யப்பட்ட திரண்ட குறிய வளையை யணிந்த முன்கையினையுடைய மகளிரது நாறு இருங் கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்து மணங்கமழும் கரிய கூந்தலைத் தீண்டுதற் குரியவரை நினைந்து எறு.
பாரியோ மாய்ந்தனன் யாமும் செல்கின்றேம் நிற்கின்ற நீ வேள் பாரியின் பெருமையும் புகழும் உலக முள்ளளவும் நிலைபெற்றோங்க நிற்கின்றாயாதலின் நீ வாழ்வாயாக என்பார் வாழியோ பெரும்பெயர்ப் பறம்பேஎன்றார்.
மணந்த கணவனாலன்றி மகளிர் கூந்தல் பிறரால் தீண்டப் படாதாகலின் அம்மரபு நோக்கி மகளிர் நாறிருங் கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்தென்றார்.
கொழுந் துவை தன்னை உண்பார்க்கு மேன்மலும் விருப்பத்தை மிகுவிக்கும் சுவையுடைய தென்றற்குவிருப்ப மமையாத கொழுந் துவை யெனினு மமையும்என்றார் உரைகாரர்.
பாரி மகளிரை அழைத்துக்கொண்டு செல்லுங்கால் நெடிது சென்ற வழியும் பறம்புமலை தோன்றி நிற்பக் கண்ட மகளிர் யாம் இத்துணை நெடிது போந்தும் நம் பறம்பு நமக்குத் தன் தோற்றத்தினை வழங்கா நின்றதுஎன வியந்து கூறக் கேட்ட கபிலர் மனம் நொந்து கூறுவார் நெடிய புகழானாகிய பாரியது பறம்பு ஈண்டு நின்று காணினும் தோன்றும் அவனுளனாய காலத்து யாண்டு நின்று நோக்கினும் புகழுருவாய்த் தோன்றும் இப்போதோ ஏனை மலைகளைப்போல வெறுங்கட்புலனாய்த் தோன்று மளவாயிற்றெனக் கூறுகின்றார்.
உரை ஈண்டு நின்றோர்க்கும் தோன்றும் இவ்விடத்து நின்றோர்க்கும் தோன்றும் சிறுவரை சென்று நின்றோர்க்கும் தோன்றும் மன்ற சிறிது எல்லைபோய் நின்றோர்க்கும் தோன்றும் நிச்சயமாக களிறு மென்று இட்ட கவளம் போல யானை மென்று போகடப்பட்ட கவளத்தினது கோதுபோல நறவுப் பிழிந்திட்ட கோதுடைச் சிதறல் மதுப்பிழிந்து போகடப்பட்ட கோதுடைத்தாகிய சிதறியவற்றினின்றும் வார் அசும் பொழுகும் முன்றில் வளர்ந்த மதுச்சே றொழுகும் முற்றத்தையுடைய தேர் வீசு இருக்கை நெடியோன் குன்று தேர் வழங்கும் இருப்பையுடைய உயர்ந்தோனுடைய மலை எறு.
நெடியோன் குன்று தோன்று மென்றது புகழான் உயர்ந்து காணாதார்க்கும் செவிப்புலனாகத் தோன்றும் அவனுளனாய காலத்து இப்பொழுது பிற மலை போலக் கட்புலனாகத் தோன்றுமள வாயிற்றெனக் கையற்றுக் கூறியவாறாகக் கொள்க.
பிழிந்திட்ட கோதுடைச் சிதறலினின்றும் அசும்பொழுகும் என்றது பாரியில்லாமையாற் பொலிவற்றிருப்பினும் யாம் கண்டு கண்ணீர் விட்டுக் கலுழுமாறு தோன்றாநின்ற தென்றொரு குறிப்புத் தோற்றுவித்தது.
வேள் பாரியோடு தாம் இருந்த காலத்து அம் மலையிடத்தே வீழும் அருவிகளின் இனிய காட்சியைக் கண்டு மகிழ்ந்த திறத்தை அவன் மகளிர் தமக்குள்ளே பேசிக்கொண்டனராக அது கேட்ட கபிலர் வருந்திக் கூறுவாராய் இக்குன்றம் முன்பு பாரியிருந்த காலத்தில் ஒரு சார் அருவிகள் ஒலிக்க ஒருசார் தன்பால் வந்த பாணருக்குத் தரும் பொருட்டு வடிக்கப்படும் இனிய கள் அருவிபோலக் கற்களை யுருட்டிக்கொண்டோடும் மூவேந்தர்பால் பகைகொண்டு மாய்ந்த பாரியின் குன்றம் இந்தச் சிறப்பை யிழந்ததுகாண்என்று வருந்திக் கூறுகின்றார்.
உரை ஒரு சார் அருவி ஆர்ப்ப ஒருபக்கம் அருவி ஆர்த்தொழுக ஒருசார் ஒரு பக்கம் பாணர் மண்டை நிறையப் பெய்ம்மார் பாணருடைய மண்டைகள் நிரம்ப வார்க்க வேண்டி வாக்க உக்க தேக்கள் தேறல் வடிக்க உக்க இனிய கள்ளாகிய தேறல் கல்லலைத் தொழுகும் கல்லை யுருட்டி யொழுகும் பல்வேல் பல வேற்படையுடனே அண்ணல் யானை வேர்ந்தர்க்கு தலைமை பொருந்தி யானையையுமுடைய வேந்தர்க்கு இன்னானாகிய இனியோன் குன்று கொடியோனாகிய இனியோன் மலை மன் அது கழிந்தது எறு.
விளக்கம் முன்னைப் பாட்டு நறவுப் பிழிந்திட்ட கோதுடைச் சிதறல் வாரசும் பொழுகும்என்றதாக இப்பாட்டு பாணரது மண்டை நிறையுமாறு சொரியும் தேறல் கல்லலைத் தொழுகும் என்கின்றது.
பாணர்க்குப் பெய் தற்குச் சொரிந்த தேறலின் மிகுதி கல்லலைத் தொழுகு மென்றது வேள்பாரி இரவலர்க்கு வரையாது வழங்கியும் மிக்கிருந்த அவனது செல்வம் வேந்தர் உள்ளத்தே பகைமை தோற்றுவித்து அதன் வாயிலாக அவன் உயிரைக் கொண்டுபோயிற்றென இரங்கும் குறிப்புடையதாதலை யுணர்க.
பாரி மகளிரைப் பார்ப்பாரிடத்தே அடைக்கலப்படுத்திய கபிலர் அவர்களைத் தக்க அரச குமாரர்கட்கு மணம்புரிவித்தல் வேண்டித் தமிழகத்துக் குறுநில மன்னர் பலரையும் காணச் சென்றார்.
செல்கையில் அடிக்கடி பாரியினது பறம்பு நாட்டையும் பறம்பு மலையையும் காண்பாராயினர் அந்நாடும் கெட்டுப் புன்புலமாயிற்று மலையும் பொலிவிழந்தது.
பாரியிருந்த காலத்தே நாட்டு மகளிர் வரைமே லேறியிருந்து நாட்டில் பாரியொடு பொருதல் வேண்டி வரும் வேந்தர்களின் குதிரைகளை யெண்ணிப் பார்ப்பது வழக்கம் இப்போது அஃதொழிந்தமையின் அவர்கள் அந்நாடு வழியே செல்லும் உமணர்கள் கொண்டேகும் உப்பு வண்டிகளை யெண்ணிப் பார்ப்பது கண்டார்.
உரை தீ நீர்ப் பெருங் குண்டு சுனைப் பூத்த இனிய நீரையுடைய பெரிய ஆழ்ந்த சுனைக்கண் பூத்த குவளைக் கூம்பவிழ் முழு நெறி புறள் வரும் அல்குல் செங்கழு நீரினது முகை யவிழ்ந்து புறவித ழொடித்த முழுப்பூவாற் செய்யப்பட்ட தழையசையும் அல்குலையும் ஏந்தெழில் மழைக்கண் மிக்க அழகையுடைய குளிர்ந்த கண்ணினையும் இன்னகை மகளிர் இனிய முறுவலையுமுடைய மகளிர் புல் மூசு கவலைய புல் மொய்த்த கவலையை யுடையனவாகிய முள் மிடை வேலி முள்ளால் நெருங்கிய வேலியையும் பஞ்சி முன்றில் சிற்றில் ஆங்கண் பஞ்சு பரந்த முற்றத்தையுமுடைய சிறிய மனையிடத்தின்கண் பீரை நாறிய சுரை இவர் மருங்கின் பீர்க்கு முளைத்த சுரை படர்ந்த விடத்தில் ஈத்திலைக் குப்பை ஏறி ஈத்திலையையுடைய குப்பையின்கண்ணே ஏறி உமணர் உப்பு ஒய் ஒழுகை எண்ணுப உமணர் உப்புச் செலுத்தும் சகடத்தை யெண்ணுவர் நோகோ யான் நோவேன் யான் காலை தேய்கமா எனது வாழ்நாள் கெடுவதாக பயில் பூஞ்சோலை மயில் எழுந் தாலவும் பயின்ற பூவையுடைய சோலைக்கண் மயிலெழுந் தாடவும் பயில் இருஞ் சிலம்பில் கலை பாய்ந்து உகளவும் பயின்ற மலையின்கண்ணேயேறி முசுக்கலை தாவி யுகளவும் கலையுங் கொள்ளா வாக அம்முசுக்கலையும் நுகர்ந்து வெறுத்தலாற் கொள்ளாவாம் பரிசு காலமன்றியும் மரம் பலவும் பயம் பகரும் காலமன்றாகவும் மரங்கள் பலவும் காயும் பழமு முதலாயினவற்றை விளைந்து கொடுக்கும் யாணர் அறாஅ வியன் மலை அற்று புது வருவாயொழியாத அகன்ற மலையைப் போலும் அண்ணல் நெடு வரை ஏறி தலைமையையுடைய வுயர்ந்த வரையின் கண்ணேயேறி தந்தை பெரிய நறவின் கூர் வேல் பாரியது தம்முடைய தந்தையாகிய மிக்க மதுவினையும் கூரிய வேலினையுமுடைய பாரியது அருமை யறியார் பெறுதற்கருமையை யறியாராய் போர் எதிர்ந்து வந்த போரேற்று வந்த வலம்படு தானை வேந்தர் வென்றிப்பட்ட சேனையையுடைய அரசரது பொலம் படைக் கலிமா எண்ணுவோர் பொன்னாற் செய்யப்பட்ட கல முதலியவற்றையுடைய மனஞ் செருக்கிய குதிரையை யெண்ணுவோர் எறு.
இன் னகை மகளிர் நெடு வரை யேறி முன்பு வேந்தர் கலிமாவை யெண்ணுவோர் இப்பொழுது ஈத்திலைக் குப்பையேறி உமணர் உப்பொய் ஒழுகையை எண்ணுவர் இதற்கு நோவேன் யான் எனது வாழ்நாள் கெடுவதாக வென வினைமுடிவு செய்க.
விளக்கம் குவளைக் கூம்பவிழ் முழு நெறி யென்றவிடத்துக் குவளை செங்கழுநீர் செங்கழு நீரின் முகை யவிழ்ந்து புறவித ழொடிக்கப்பட்ட பூ ஈண்டு முழுநெறி யெனப்பட்டது.
பறம்பு நாட்டில் வாழும் மகளிர் இப்போது உமணர் செலுத்தும் சகடத்தை யெண்ணுதல் கண்டு கபிலர் இரங்குகின்றவர் பாரியிருந்து அரசுபுரிந்த காலத்தே இம்மகளிர் பாரியொடு போர் வேட்டு வந்த வேந்தருடைய போர்க்குதிரைகளை யெண்ணி விளையாடியது நினைந்து வருந்துகின்றார்.
சோலையில் மயிலெழுந்தால சிலம்பில் கலை பாய்ந்துகள மரங்கள் காலமன்றியும் பயம் பகரும் புது வருவாய் ஒழியாத அரை மலை அத்தன்மைத்தாக உச்சி மலையில் மகளிர் ஏறி வேந்தருடைய குதிரைகளை யெண்ணுவர் என்றும் உரை கூறுவ துண்டென்பார் வியன்மலை அத்தன்மைத் தெனப் பிறிதொரு தொடராக்கி உரைப்பினு மமையும் என்றார்.
பாரியது நாடு புன்புலமானது கண்டு வருந்தி வந்த கபிலர் அவன் மகளிர் இருந்த பார்ப்பார் மனையடைந்து கண்டது கூறலுற்றார்கூறுபவர் இம் மகளிர்க்குத் தந்தையாகிய வேள் பாரியது நாடு அவன் உளனாகிய காலத்தில் அவன் செங்கோன்மையால் மழை பிழையாது சான்றோர் பலர் நிறைந்திருந்தது அத்தகைய நாடு இன்று அவனை இழந்து புல்லிதாயிற் றென இரங்கிப் பாடினர்.
உரை மைம் மீன் புகையினும் சனிமீன் புகைகளோடு கூடிப் புகையினும் தூமம் தொன்றினும் எல்லாத் திசையினும் புகை தோன்றினும் தென் திசை மருங்கின் வெள்ளி ஓடினும் தென்றிசைக் கண்ணே வெள்ளி போக்குறினும் வயலகம் நிறைய வயலிடம் விளைவு மிக புதல் பூ மலர புதலிடத்துப் பூ மலர மனைத் தலை மகவை ஈன்ற அமர் கண் ஆமா நெடு நிரை மனையிடத்துக் குழவியை யீன்ற மேவிய கண்ணையுடைய ஆமாவினது நெடிய நிரை நன் புல் ஆர நல்ல புல்லை மேய கோல் செம்மையின் சான்றோர் பல்கி கோல் செவ்விதாகலின் அமைந்தோர் பலராக பெயல் பிழைப்பு அறியாப் புன் புலத்தது மழை பிழைப்பறியாத புல்லிய நிலத்தின்கண்ணது பிள்ளை வெருகின் முள்ளெயிறு புரைய இளையவெருகினது கூரிய பல்லை யொப்ப பாசிலை முல்லை முகைக்கும் பசிய இலையையுடைய முல்லை முகைக்கும் ஆய் தொடி அரிவையர் தந்தை நாடு நுண்ணிய தொழிலையுடைய வளையினை யணிந்த மகளிரையுடைய தந்தை நாடு எறு.
புன்புலத்ததாயிருந்ததே அது பெயல் பிழைப்பறியாமை கோல்செம்மையினான் உளதாய தன்றே அவ்வாறு கோல் செவ்விதாக நிறுத்தியவனை இழப்பதே யென்று அவன் நாடு கண்டு இரங்கியவாறாகக் விளக்கம் மைம்மீன் சனி சனியைக் கரியவன் என்றும் கூறுப.
இப் பாட்டின்கண் சான்றோராகிய கபிலர் பறம்பு நாட்டு வழியே வருபவர் அதன் அழிவு கண்டு அறைகளையும் பொறைகளையும் இடையிடையே அமைய இணைத்தமைத்த கரையையுடைய சிறு குளம் மிக்க நீர் நிரம்பிப் பாதுகாப்பார் இன்மையின் கரையுடைந்து வீற்று வீற்றோடி யழிவதுபோல் பல்வகைக் குடிகள் நிறைந்து பாரியாற் காக்கப்பட்டிருந்த பறம்பு நாடு அவன் இறந்ததும் கெட்டழிந்து போயிற்றே என வருந்திப் பாடியுள்ளார்.
உரை அறையும் பொறையும் மணந்த தலைய பாறையும் சிறு குவடும் கூடிய தலையை யுடையவாகிய எண் நாள் திங்கள் அனைய கொடுங் கரை எட்டாம் பக்கத்துப் பிறைபோலும் வளைந்த கரையை யுடைத்தாகிய தெண்ணீர்ச் சிறு குளம் கீள்வது தெளிந்த நீரையுடைய சிறிய குளம் பாதுகாப்பாரின்மையின் உடைவது போலும் கூர் வேல் குவைஇய மொய்ம்பின் கூரிய வேலையேந்திய திரண்ட தோளையுடைய தேர் வண் பாரி தேர் வண்மையைச் செய்யும் பாரியது தண் பறம்பு நாடு குளிர்ந்த பறம்பு நாடு எறு.
விளக்கம் அறைகளையும் பொறைகளையும் இடையிடையே கரையாக அமையுமாறு பிறை வடிவில் ஏரிகட்குக் கரையமைக்கும் முறை பண்டுதொட்டே வருவதென்பது இதனாலும் மலைநாட்டு ஏரிகளைக் கண்டும் அறியலாம்.
பறம்பு நாட்டின் அழிவு கண்டு வருந்தும் கபிலர் முன்பு அது புளங்கறியும் தினையாகிய புதுவருவாயுமுடையதாய் விளங்கி யிருந்ததும் வேள் பாரி நெடுஞ்சுரத்து நின்ற தனி மரம்போல் இரவலர்க்குப் பெருவண்மை புரிந்தொழுகியதும் நினைந்து இப் பாட்டின்கண் கையற்றுப் உரை கார்ப்பெயல் தலைஇய கார்காலத்து மழை பெய்து மாறிய காண்பு இன் காலை காட்சியினிய காலத்து களிற்று முகவரியின் களிற்று முகத்தின்கண் புகர் போல தெறுழ் வீ பூப்ப தெறுழினது மலர் பூப்ப செம் புற்று ஈயலின் செம்புற்றின்கண் ஈயலை இன் அளைப் புளித்து இனிய மோரோடு கூட்டி அடப்பட்ட புளிங்கறியை யுடைத்து மென்றினை யாணர்த்து மெல்லிய தினையாகிய புதுவருவாயை யுடைத்து முன்பு நந்துங் கொல் இனி அது கெடுங்கொல்லோ நிழலில் நீளிடைத் தனி மரம் போல நிழலில்லாத நெடிய வழிக்கண் நின்ற தனிமரத்தை யொப்ப பணை கெழு வேந்தரை இறந்தும் முரசையுடைய அரசரின் மிகுத்தும் இரவலர்க் கீயும் வள்ளி யோன் நாடு இரவலர்க்கு வழங்கும் வண்மையை யுடையவனது நாடு எறு.
விளக்கம்நீரின்மையான் வாடி வதங்கிப் பொலிவழிந்திருக்குங் கானம் கார்ப்பெயல் பெய்தவிடத்து தழைத்துப் பூத்து வண்டினம் பாட வரி நுணல் கறங்க தெள்ளறல் பருகிய மானினம் துள்ளி விளையாடக் காண்பார்க்கு இனிய காட்சி வழங்குதலின் கார்ப்பெயல் தலை இய காண்பின் காலை யென்றார்.
புளிச் சோற்றை ஈயல் பெய்து அடும் பண்டையோர் மரபு வரகின அவைப்பு மாணரிசி யொடு கார்வாய்ப் பொழிந்த வீர்வாய்ப் புற்றத் தீயல்பெய் தட்ட வின்புளி வெஞ்சோறு அகம்.
ஈயல் பெய் தடப்படும் புளிச் சோற்றுக்கு வேண்டப்படும் இன் அளை ஆட்டின் பழுக்கக் காய்ச்சிய பாலானாகிய தயிர் என்று ஈண்டுக் காட்டிய அகப்பாட்டு சிறுதலைத் துருவின் பழுப்புறு விளைதயிர் என்று கூறுகிறது.
பாரி மகளிரை நல்ல பாதுகாப்புடைய இடத்துக்குக் கொண்டேகும் கபிலர் பறம்பு நாட்டின் வளத்தைக் கண்டு இனி இவ் வளஞ்சிறந்த நாடு பாரி யிறந்தமையின் காப்பாரின்றிக் கெட்டழியும் போலும் என வருந்திப் பாடியுள்ளார்.
உரை வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ்சுவல் வெம்மை முதிர்ந்த வேங்கை மரத்தையுடைய சிவந்த மேட்டு நிலத்து கார்ப் பெயல் கலித்த பெரும்பாட்டு ஈரத்து கார்காலத்து மழையான் மிகுந்த பெரிய செவ்வியையுடைய ஈரத்தின்கண் பூழி மயங்கப் பல உழுது வித்தி புழுதி கலக்கப் பல சால்பட வுழுது வித்தி பல்லி ஆடிய பல்கிளைச் செவ்வி தாளியடிக்கப்பட்ட பல கிளையையுடையசெவ்வியின்கண் களை காழ் கழாலின் களையை யடியினின்றும் களைதலான் தோடு ஒலிபு நந்தி இலை தழைத்துப் பெருகி மென் மயில் புனிற்றுப் பெடை கடுப்ப மெல்லிய மயிலினது ஈன்றணிய பேடையை யொப்ப நீடி ஓங்கி கருந் தாள் போகி கரிய தண்டு நீண்டு ஒருங்கு பீள் விரிந்து எல்லாம் ஒருங்கு சூல் விரிந்து கீழும் மேலும் எஞ்சாமை பல காய்த்து கதிரினது அடியும் தலையும்ஒழியாமல் மிகக் காய்த்து வாலிதின் விளைந்த சீரிதாக விளைந்த புது வரகு அரிய புதிய வரகை யறுக்க தினை கொய்ய தினையையரிய கவ்வை கறுப்ப எள்ளிளங் காய் கறுப்ப அவரைக் கொழுங் கொடி விளர்க்காய் கோட் பதமாக அவரையினது கொழுவிய கொடியின்கண் வெள்ளைக் காய் அறுக்கும் செவ்வியாக நிலம் புதைப்பழுனிய மட்டின் தேறல் நிலத்தின்கட் புதைக்கப்பட்ட முற்றிய மதுவாகிய தேறலை புல்வேய் குரம்பைக் குடிதொறும் பகர்ந்து புல்லாலே வேயப்பட்ட சிறியமனையின்கண் குடியுள்ள இடந்தோறும் நுகரக்கொடுக்க நறு நெய்க் கடலை விசைப்ப நறிய நெய்யிலே கடலைதுள்ள சோறு அட்டு சோற்றை யட்டு ஊட்டுதற்கு பெருந்தோள் தாலம் பூசல் மேவர பெரிய தோளையுடைய மனையாள் கலம் பூசுதலைப் பொருந்த வருந்தா யாணர்த்து வருந்த வேண்டாத புதுவருவாயை யுடைத்து முன்பு நந்துங் கொல் இனியது கெடும் போலும் இரும்பல் கூந்தல் மடந்தையர் தந்தை கரிய பலவாகிய கூந்தலையுடைய மடந்தையர்களுக்குத் தந்தையாகிய ஆடு மழை நரலும் சேட்சிமை அசைந்த மூங்கில் இழைந்தொலிக்கும் உயர்ந்த உச்சியையுடைய புலவர் பாடி ஆனாப் பண்பின் புலவர் பாடப்பட்டமையாத தன்மையையுடைய பகைவர் ஓடு கழல் கம்பலை கண்ட பகைவரது புறக்கொடுத்தோடும் வீரக் கழலினது ஆரவாரத்தைக் கேட்டு நாணிப் பின் செல்லாது கண்டு நின்ற செரு வெஞ் சேஎய் பெருவிறல் நாடு போரை விரும்பிய சேயை யொக்கும் பெரிய வென்றியை யுடையவனதுநாடு எறு.
நந்தி யென்பது முதலாய வினையெச்சங்கள் விளைந்த வென்னும் பெயரெச்ச வினையோடும் அரிய வென்பது முதலாக மேவர வென்ப தீறாக நின்ற வினையெச்சங்கள் யாணர்த் தென்னும் குறிப்பு வினையோடும் முடிந்தன.
விளக்கம் பல சால்பட வுழுதலால் நல்ல புழுதி தோன்றி எரு வேண்டாதே மிக்க பயனை விளைவிக்குமாதலின் பூழி மயங்கப் பலவுழுது என்றார் தொடிப்புழுதி கஃசா வுணக்கிற் பிடித்தெருவும் வேண்டாது சாலப்படும் குறள்.
பகைவர் புறந்தந் தோடு மிடத்து அவரது கம்பலை கண்டு இத்தகைய மறமானமில்லாத மள்ளரொடு பொருதல் தன் மறமாண்புக் கிழுக்காதலின் பாரி நாணமுற்று அவர் பின்னே செல்வ திலனாகலின் கம்பலை கண்ட செருவெஞ்சேய் என்றதற்கு ஆரவாரத்தைக் கேட்டு நாணிப் பின் செல்லாது கண்டு நின்ற செரு வெஞ்சேய் என்று உரை கூறினார்.
பெருந்தோளென்றது அடையடுத்துநின்ற சினையிற் கூறும் முதலறி கிளவி அற்றாயினும் உரைகாரர் தொடர்மொழியாகக் கொண்டு பெருந்தோளையுடையாளென விரித்தலின் பண்புத் தொகைப்புறத்துப் பிறந்த அன்மொழித்தொகை யென்றார்.
திருக்கோவலூர்க்கு மேற்கே பெண்ணையாற்றின் தென்கரைப் பகுதியும் தென்பகுதியும் பண்டை நாளில் மலாடு என்ற பெயரால் வழங்கப்பெற்று வந்தது.
அதனை யறிந்த காரி கோவலூரினின்றும் சென்று தன் வேற்படை கொண்டு தாக்கினானாக அவ் வாரியர் கூட்டம் அரியேற்றின் முன் நரிக் கூட்டமென அஞ்சி நடுங்கி யோடிவிட்டன ரென்பார் ஆரியர் துவன்றிய பேரிசை முள்ளூர்ப் பலருடன் கழித்த வொள்வாள் மலையன தொருவேற் கோடி யாங்கு நற்.
இத்துணைப் புகழ் படைத்த மலையன் தமிழ் வேந்தர் மூவர்பாலும் ஒத்த நட்புக்கடம் பூண்டு அவரவர்க்கும் வேண்டுங்கால் உதவிபுரிந்துள்ளான்.
உரை ஒரு திசை ஒருவனை உள்ளி ஒரு திசைக்கண் வள்ளியோனாகிய ஒருவனை நினைந்து நாற்றிசைப் பரிசில் மாக்கள் பலரும் வருவர் நான்கு திசையினுமுள்ள பரிசின் மாக்கள் பலரும் வருவர் அறிதல் அரிது அவர் வரிசை யறிதல் அரிது ஈதல் பெரிதும் எளிது கொடுத்தல் மிகவும் எளிது மா வண் தோன்றல் பெரிய வண்மையையுடைய தலைவ அது நற்கு அறிந்தனை யாயின் நீ அவ் வரிசையறிதலை நன்றாக அறிந்தாயாயின் புலவர்மாட்டு பொதுநோக்கு ஒழிமதி அறிவுடையோரிடத்து வரிசை கருதாது ஒருதரமாகப் பார்த்தலைத் தவிர்வாயாக எறு.
விளக்கம் பரிசின்மாக்கள் பலரும் வருவர் என்றவிடத்துப் பலரும் என்றதனால் அவருள் வல்லவரும் மாட்டாதவரு மெனப் பலரும் இருப்பது பெறப்படும்.
பரிசிலர் என்ற முறையில் மாட்டாதவரோடொப்ப வல்லவரையும் வைத்து நோக்குதல் மடவோர் செயலாதலால் அறிவுடையோர் வரிசையறிந் தீதல்வேண்டும் என்றதற்கு ஈதல் எளிது வரிசை யறிதல் அரிது என்றார்.
புலமிக்க வரைப் புலமை யறிதல் புலமிக்க வர்க்கே இயலுவ தொன்றாதலின் வரிசையறிவது அரிதாயிற்று பொதுநோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின் அதுநோக்கி வாழ்வார் பலர் குறள்.
திருமுடிக்காரி தன் வண்மையிற் சலியாதிருத்தலைக் கண்ட கபிலர் பெருவியப்புற்று திருமுடிக்காரி நின் நாடு கடலாலும் கொள்ளப்படாது பகை வேந்தராலும் கைக்கொள்ள நினைக்கப்படாது ஆயினும் அஃது அந்தணர்க்குக் கொடைப் பொருளாயிற்று.
மூவேந்தருள் ஒருவர் தமக்குத் துணையாதலை வேண்டி விடுக்கும் பொருள் இரவலர்க் குரித்தாயிற்று நின் ஈகைக் ககப்படாது நிற்பது நின் மனைவியின் தோளல்லது பிறிதில்லை அவ்வாறிருக்க நின்பாற் காணப்படும் பெருமிதத்துக்குக் காரணம் அறியேன் என்று இப் பாட்டிற் குறித்துள்ளார்.
உரை கடல் கொளப்படாது கடலாற் கொள்ளப்படாது உடலுநர் ஊக்கார் அதனைக் கொள்ளுதற்குப் பகைவர் மேற் கொள்ளார் கழல் புனை திருந்தடி காரி வீரக்கழலணிந்த இலக்கணத்தால் திருந்திய நல்ல அடியையுடைய காரி நின் நாடு நினது நாடு அழல் புறந்தரூஉம் அந்தணரது அது வேள்வித்தீயைப் பாதுகாக்கும் பார்ப்பாருடையது வீயாத் திருவின் விறல் கெழு தானை கெடாத செல்வத்தினையும் வென்றி பொருந்திய படையையுமுடைய மூவருள் ஒருவன் துப்பாகியர் என மூவேந்தருள் ஒருவனுக்கு வலியாக வேண்டுமென்று ஏத்தினர் தரூஉம் கூழ் அம் மூவர்பானின்றும் வந்தோர் தனித்தனி புகழ்ந்து நினக்குத் தரும் பொருள் நும் குடி வாழ்த்தினர் வரூஉம் இரவலரது நுமது குடியை வாழ்த்தினராய் வரும் பரிசிலருடையது வடமீன் புரையும் கற்பின் ஆதலால் வட திசைக்கண் தோன்றும் அருந்ததியையொக்கும் கற்பினையும் மட மொழி மெல்லிய மொழியினையு முடைய அரிவை தோள் அளவு அல்லது அரிவையுடைய தோள் மாத்திரையல்லது நினது என இலை நின்னுடையதென்று சொல்ல ஒன்றுடைய யல்லையாயிருக்கவும் நீ பெருமிதத்தை நீ பெரிய செருக்கினை யுடையையாயிராநின்றாய் இதற்குக் காரணமென்னையோ எறு.
ஏத்தினர் தரூஉ மென்று பன்மையாற் கூறியது அவ்வேந்தன் அமைச்சரை மூவருள் யானொருவன் எனக்குத் துப்பாகியர் என அம் மூவரும் ஏத்தினர் தரூஉ மென் றுரைப்பினு மமையும்.
நாடு அந்தணரது கூழ் இரவலரது அரிவை தோள் அளவல்லதை நினக்கு உரித்தாகக் கூறுதற்கு யாதும் இல்லையாயிருந்தது நீ பெருமிதத்தை யுடையையாயிருந்தா யென வியந்து கூறியவாறு.
விளக்கம்காரியின் மலைநாடு உள்நாட்டதாகலின் கடல் கொளப்படாது என்றும் முடிவேந்தர் மூவரும் துணையாக விரும்பும் பெருவலி படைத்தவனாதலின் உடலுநர் ஊக்கார் என்றும் கூறினார்.
மூவருள் ஒருவன் துப்பாகியர் என்றதற்கு மூவேந்தருள் ஒருவனுக்கு வலியாக வேண்டும் எனப் பொருள் கூறினமையின் வேறு வகையாகக் கூறப்படும் பொருளை மூவருள்.....அமையும் என்றார்.
பண்டைத் தமிழ்மக்கள் தம் தாளாற்றலால் ஈட்டிய பொருளை இரவலர்க்கீத்துப் பெறும் புகழையே புகழாகக் கருதுவர் தாயத்தாற் பெற்ற செல்வத்தை வழங்கிப்பெறும் புகழை விரும்புவதிலர்.
பொருளை யீட்டியது போலத் தம் ஆண்மை நலத்தால் மணந்து கொள்ளப்பட்டாராயினும் மகளிர் வாழ்க்கைத் துணையாகக் கருதப் பட்டமையின் கொடைக்குரியராகார் என்பது தமிழ் நூன் மரபு.
மனைவியை விலைப்பொருளாகக் கருதி விற்றலும் பிறர்க் ஒருகாற் புலமை நலஞ் சான்ற நல்லோரிடையே வள்ளல்களின் கொடைநலம் பற்றிப் பேச்சு நிகழ்ந்தபோது நாநலம் சிறந்த கபிலர் நாட்காலையிற் கள்ளுண்டு களிக்குங்கால் இரவலர் புகழுரை கேட்டு அவர்க்குத் தேர்கள் பலவற்றை வழங்குவது எத்தகைய வள்ளல்கட்கும் எளிதில் இயல்வதாம் எனவே அவரது கொடை கள் மகிழ்ச்சியில் நிகழ்வதனால் செயற்கையாம்.
உரை நாட்கள் உண்டு நாட் காலையே மதுவை யுண்டு நாள் மகிழ் மகிழின் நாளோலக்கத்து மகிழ்ச்சியை மகிழின் தேர் ஈதல் யார்க்கும் எளிது தேர் வழங்குதல் யாவர்க்கும் எளிது தொலையா நல்லிசை விளங்கும் மலையன் கெடாத நல்ல புகழ் விளங்கும் மலையன் மகிழாது ஈத்த மது நுகர்ந்து மகிழாது வழங்கிய இழை யணி நெடுந்தேர் பொற்படைகளால் அணியப்பட்ட உயர்ந்த தேர் பயன் கெழு முள்ளூர் மீமிசைப் பட்ட பயன் பொருந்திய முள்ளூர் மலையுச்சிக்கண் உண்டாகிய மாரி உறையினும் பல மழையினது துளியினும் பல எறு.
விளக்கம் செயற்கையாவது மதுவுண்ட மகிழ்ச்சியால் தன்னால் நல்கப்படும் பொருள்களின் அருமை நோக்கும் இயற்கை யறிவிழந்து ஏற்குநர் ஏற்க வழங்குவது.
இவ்வண்ணம்கருதிக்கொண்டிருந்த சான்றோர் சிலரைக் கண்ட கபிலர் மலையன் திருமுடியைக் காணச் செல்லும் இரவலர் நாளும் புள்ளும் நோக்கவேண்டுவதிலர் அவன்பால் அடையினும் செவ்வி நோக்குதலும் கூறத் தகுவன இவையென முன்னரே தம்முள் ஆராய்ந்து கோடலும் வேண்டா அவனைப் பாடிச் சென்றோர் வறிது பெயர்வதில்லை யென்று இப் பாட்டில் வற்புறுத்தியுள்ளார்.
உரை நாள் அன்று போகி நல்ல நாளன்றாகப் போகி புள் இடை தட்ப புள் நிமித்தம் இடையே நின்று தடுப்ப பதன் அன்று புக்கு செவ்வியன்றாகச் சென்று கூடி திறன் அன்று மொழியினும் கூறுபாடன்றாக முனியும் வார்த்தைகளைச் சொல்லினும் வறிது பெயர்குவர் அல்லர் வறிதாக மீள்வா ரல்லர் நெறி கொள் ஒழுங்குபட பாடு ஆன்று இரங்கும் அருவி ஓசை நிறைந்து ஒலிக்கும் அருவியையுடைய பீடு கெழு மலையன் பாடியோர் பெருமை பொருந்திய மலையையுடையோனைப் பாடியவர்கள் எறு.