sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தூது விடாமை நோக்கித் தோழியோடு புலந்து சொல்லியது நட்பினுள் துயர் வரவு ஆற்றுபவர் இன்பஞ்செய்தற்குரிய நட்பின்கண்ணே துன்பவரவினைச் செய்ய வல்லவர் துப்பின் எவனாவர் கொல் துன்பம் செய்தற்குரிய பகைமைக்கண் என் செய்வர் கொல்லோ?
காமம் இன்பம் கடல் காமம் புணர்வால் இன்பஞ்செய்யுங்கால் அவ்வின்பம் கடல்போலப் பெரிதாம் மற்று அஃது அடுங்கால் துன்பம் அதனிற் பெரிது இனி அது தானே பிரிவால் துன்பஞ் செய்யுங்கால் அத்துன்பம் அக்கடலினும் பெரிதாம்.
காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரை காணேன் காமமாகிய கடல் நீந்தாதேனல்லேன் நீந்தியும் அதற்குக் கரை காண்கின்றிலேன் யாமத்தும் யானே உளேன் அக்காணாமைக் காலந்தான் எல்லோரும் துயிலும் அரையிருளாயிற்று இருட்கண்ணும் அதற்கு ஒரு துணையின்றியானேயாயினேன் ஆயும் இறந்துபட்டுய்ந்து போகாது உளனாகாநின்றேன் ஈதொரு தீவினைப்பயன் இருந்தவாறென் விளக்கம் கடுமை ஈண்டு மிகுதிக்கண் நின்றது.
இரா அளித்து இரா அளித்தாயிருந்தது மன் உயிர் எல்லாம் துயிற்றி என்னல்லது துணை இல்லை உலகத்து நிலை பெறுகின்ற உயிர்களையெல்லாம் தானே துயிலப் பண்ணுதலான் என்னையல்லாது வேறு துணை உடைத்தாயிற்றில்லை.
இந்நாள் நெடிய கழியும் இரா காதலரோடு நாம் இன்புற்ற முன்னாள்களிற் குறியவாய் அவர் பிரிவாற்றேமாகின்ற இந்நாள்களிலே நெடியவாய்ச் செல்கின்ற கங்குல்கள் கொடியார் கொடுமையின் தாம் கொடிய அக்கொடியாரது கொடுமைக்கு மேலே தாம் கொடுமை செய்யா நின்ற.
கொடுமை கடிதின் வாராது நீட்டித்தல் அவர் பிரிவானும் நீட்டிப்பானும் உளதாய ஆற்றாமைக்குக் கண்ணோடாமை மேலும் பண்டையின் நெடியவாய்க் கொடியவாகாநின்றன என்பதாம்.
உள்ளம் போன்று உள்வழி செல்கிற்பின் மனம் போலக் காதலருள்ள தேயத்துக் கடிதிற்செல்ல வல்லன ஆயின் என் கண் வெள்ளநீர் நீந்தல என் கண்கள் இங்ஙனம் வெள்ளமாகிய தம் நீரை நீந்தா.
மனத்திற்குச் செலவாவது நினைவேயாகலின் உள்ளம் போன்று என்றும் மெய்க்கு நடந்து செல்ல வேண்டுதலின் கண்கள் அதனோடு சென்று காதலரைக் காண்டல் கூடாது என்னும் கருத்தால் செல்கிற்பின் என்றும் கூறினாள்.
தண்டா நோய் யாம் கண்டது தாம் காட்ட இத்தணியா நோயை யாம் அறிந்தது தாம் எமக்குக் காதலரைக் காட்டலானன்றோ கண தாம் கலுழ்வது எவன் கொல் அன்று அத்தொழிலவாய கண்கள் இன்று எம்மைக் காட்டச் சொல்லி அழுகின்றது என் கருதி?
உண்கண் உண்கண்கள் உயலாற்றா உய்வு இல் நோய் செய்வன என் கண் நிறுத்து அன்று யான் உய்வ மாட்டாமைக்கு ஏதுவாய ஒழிவில்ல த நோயை என் கண்ணே நிறுத்தி பெயலாற்றா நீர் உலந்த தாமும் அழுதலை மாட்டாவண்ணம் நீர் வற்றிவிட்டன.
இதுவும் அது கடல் ஆற்றாக் காமநோய் செய்த என்கண் எனக்குக் கடலும் சிறிதாம் வண்ணம் பெரியதாய காமநோயைச் செய்த என் கண்கள் படல் ஆற்றா பைதல் உழக்கும் அத் தீவினையால் தாமும் துயில்கிலவாய்த் துன்பத்தையும் உழவாநின்றன.
எமக்கு அந்நோய் செய்த கண் தாம் இதன் பட்டது எமக்கு அக் காமநோயினைச் செய்த கண்கள் தாமும் இத்துயிலாது அழுதற் கண்ணே பட்டது ஓஒஇனிதே மிகவும் இனிதாயிற்று விளக்கம் ஓ என்பது மிகுதிப் பொருட்கண் வந்த குறிப்புச் சொல்.
விழைந்து இழைந்து வேண்டி அவர்க் கண்ட கண் விழைந்து உள்நெகிழ்ந்து விடாதே அன்று அவரைக் கண்ட கண்கள் உழந்துழந்து உள்நீர் அறுக இன்று இத்துயிலாது அழுங்கலாய துன்பத்தினை உழந்து தம் அகத்துள்ள நீர் அற்றே போக.
பேணாது பெட்டார் உளர் நெஞ்சால் விழையாது வைத்துச் சொல் மாத்திரத்தால் விழைந்தவர் இவ்விடத்தே உளர் மற்று அவர்க் கண் காணாது அமைவில அவ்வுண்மையாற் பயன் யாது அவரைக் கண்கள் காணாது அமைகின்றன இல்லையாயின்?
விளக்கம் செயலாற் பிரிந்து நின்றமையின் பேணாது என்றும் முன் நலம் பாராட்டிப் பிரிவச்சமம் வன்புறையும் கூறினாராகலின் பெட்டார் என்றும் கூறினாள்.
இனிக கொண்கனை என்று பாடமாயின் என் கண்கள் தம்மைக் காணாது அமைகின்ற கொண்கனைத் தாம் காணாதமைகின்றனவில்லை இவ்வாறே தம்மை யொருவர் விழையாதிருக்கத் தாம் அவரை விழைந்தார் உலகத்துளரோ?
வாராக்கால் துஞ்சா காதலர் வாராத ஞான்று அவர் வரவு பார்த்துத் துயிலா வரின் துஞ்சா வந்த ஞான்று அவர் பிரிவஞ்சித் துயிலா ஆயிடைக் கண் ஆரஞர் உற்றன ஆதலான் அவ்விருவழியும் என் கண்கள் பொறுத்தற்கரிய துன்பத்தினை உடைய.
எம் போல் அறைபறை கண்ணார் அகத்து மறை பெறல் எம்போலும் அறைபறையாகிய கண்ணினையுடையார் தம் நெஞ்சின்கண் அடக்கிய மறையையறிதல் ஊரார்க்கு அரிதன்று இவ்வூரின்கண் உள்ளார்க்கு எளிது.
இங்ஙனம் செய்யுள் விகாரமாக்காது அறைபறைக் கண்ணார் என்று பாடம் ஓதுவாரும் உளர் யான் மறைக்கவும் இவை வெளிப்படுத்தா நின்றன என்பதாம்.
விளக்கம் பிற என்பது அசைநிலை உடம்படாவழி ஒழிதல் குறித்துப் பிரிவுணர்த்தினராகலின் அவரன்புடையர் என்னும் கருத்தான் நயந்தவர் என்றும் இதுவே உடம்பாடாக மேலும் பிரிவு நிகழுமாகலின் இனி அவரைக் கூடுதலரிது என்னும் கருத்தான் நல்காமை என்றும் முன்னர் உடம்படுதலும் பின்னர் ஆற்றாது பசத்தலும் பிறர் செய்தனவல்ல என்பாள் பசந்த என் பண்பு என்றும் யான் செய்துகொண்ட துன்பத்தினை இனி ஒருவருக்குச் சொல்லலும் பழியாம் என்னும் கருத்தால் யார்க்கு உரைக்கோ?
யான் ஆற்றியுளேனாகவும் பசப்பு இப் பசப்புத்தான் தந்தார் அவர் என்னும் தகையால் என்னையுண்டாக்கினார் அவர் என்னும் பெருமிதத்தான் என்மேனிமேல் இவர் தந்து ஊரும் என்மேனியை மேற்கொண்டு செலுத்தா நின்றது.
மெய் மற்றை மனவாக்குகளின் வழித்தாகலின் அதன் கண்ணும் வரற்பாற்றன்றாயிருக்க வந்தமையின் இதன் செயல் கள்ளமாயிருந்தது எனத்தான் ஆற்றுகின்றமை கூறியவாறாயிற்று.
எம் காதலர் உவக்காண் செல்வார் பண்டும் நம் காதலர் உங்கேசெல்வாராக என் மேனி பசப்பு ஊர்வது இவக்காண் என்மேனி பசப்பூர்வது இங்கேயன்றோ?
விளக்கு அற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் விளக்கினது மெலிவு பார்த்து நெருங்கி வரும் இருளேபோல கொண்கன் முயக்கு அற்றம் பார்க்கும் பசப்பு கொண்கன் முயக்கினது மெலிவு பார்த்து நெருங்கி வரும் இப்பசப்பு.
புல்லிக் கிடந்தேன் புடை பெயர்ந்தேன் முன்னொரு ஞான்று காதலரைப் புல்லிக்கிடந்த யான் அறியாது புடை பெயர்ந்தேன் அவ்வளவில் பசப்பு அள்ளிக் கொள்வற்று அப்புடை பெயர்ந்த அளவிலே பசப்பு அள்ளிக் கொள்வது போல வந்து செறிந்தது.
இவள் பசந்தாள் என்பது அல்லால் இவள் ஆற்றியிராது பசந்தாள் என்று என்னைப் பழி கூறுவதல்லது விளக்கம் இவளை அவர் துறந்தார் என்பார் இல் இவளை அவர் துறந்து போயினார் என்று அவரைக் கூறுவார் ஒருவருமில்லை.
தாம் வீழப் பெற்றவர் தம்மாற் காதலிக்கப்படும் கணவர் தம்மைக் காதலிக்கப் பெற்ற மகளிர் பெற்றோரே காமத்துக் காழ்இல் கனி பெற்றாரன்றே காமநுகர்ச்சி என்னும் பரல் இல்லாத கனியை.
அத்து அல்வழிக்கண் வந்தது முன்னை நல்வினை இல்வழிப் பெறப்படாமையின் பெற்றார் என்றும் அவரால் தடையின்றி நுகரப்படுதலின் காழில் கனி என்றும் கூறினாள்.
வீழ்வார்க்கு வீழ்வார் அளிக்கும் அளி அறமும் பொருளும் நோக்கிப் பிரிந்தால் தம்மை இன்றியமையா மகளிர்க்கு அவரை இன்றியமையாக் கணவர் அளவறிந்து வந்து செய்யும் தலையளிவாழ்வார்க்கு வானம் பயந்தற்று தன்னையே நோக்கி உயிர் வாழ்வார்க்கு வானம் அளவறிந்து பெய்தாற் போலும்.
விளக்கம் நம் காதலர் நம்மை விழையாமையின் அத்தலையளி இல்லையாகலான் மழை வறந்துழி அதனான் வாழ்வார் போல இறந்து படுதலே நமக்கு உள்ளது என்பதாம்.
வீழப்படுவார் கற்புடை மகளிரால் நன்கு மதிக்கப்படுவாரும் தாம் வீழ்வார் வீழப்படார் எனின் கெழீஇயிலர் தாம் விரும்பும் கணவரான் விரும்பப் படாராயின் தீவினையாட்டியர்.
காமம் ஒரு தலையான் இன்னாது மகளிர் ஆடவர் என்னும் இரு தலையினும் வேட்கை ஒருதலைக் கண்ணேயாயின் அஃது இன்னாது காப்போல இருதலையானும் இனிது காவினது பாரம்போல இருதலைக்கண்ணும் ஒப்பின் அஃது இனிது.
ஒருவர்கண் நின்று ஒழுகுவான் காமன் காமம் நுகர்தற்கு உரிய இருவரிடத்தும் ஒப்பநிற்றல் ஒழிந்து ஒருவரிடத்தே நின்று பொருகின்ற காமக் கடவுள் பருவரலும் பைதலும் காணான் கொல் அவ்விடத்துப் பசப்பானாய பருவரலும் படர் மிகுதியும் அறியான் கொல்லோ விளக்கம் விழைவும் வெறுப்பும் இன்றி எல்லார்கண்ணும் நிகழ்ந்தன அறிதற்குரிய கடவுளும் என்கண் வேறுபட்டான் இனி யான் உய்யுமாற என்னை?
நசைஇயார் நல்கார் எனினும் என்னால் நச்சப்பட்ட காதல் என்மாட்டு அன்பிலரேயாயினும் அவர் மாட்டு இசையும் செவிக்கு இனிய அவர் திறத்துயாதானும் ஓர் சொல்லும் என் செவிக்கு இனியவாம்.
உறார்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் நெஞ்சு நின்னோடு உறாதார்க்கு நின் நோயை உரைக்கலுற்ற நெஞ்சே கடலைச் செறாய் நீ ஆற்றாயாயினும் அரிதாய அதனையொழிந்து நினக்குத் துயரஞ் செய்கின்ற கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாய அஃது எளிது.
விளக்கம் உரைக்கலுற்றது அளவிறந்த நோயகலானும் கேட்பார் உறவினராகலானும் அது முடிவதொன்று அன்று முடிந்தாலும் பயன் இல்லை என்பது கருதாது முயலாநின்றாய் என்னும் குறிப்பான் வாழிய என்றாள்.
உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால் முன் கூடிய ஞான்றை இன்பத்தினைப் பிரிந்துழி நினைத்தாலும் அது பொழுது பெற்றாற்போல நீங்காத மிக்க மகிழ்ச்சியைத் தருதலால் கள்ளினும் காமம் இனிது உண்டுழியல்லது மகிழ்ச்சி செய்யாத கள்ளினும் காமம் இன்பம் பயத்தல் உடைத்து.
தாம் வீழ்வார் நினைப்ப வருவது ஒன்று இல்தம்மால் விரும்பப் படுவாரைப் பிரிவின்கண் நினைத்தால் அந் நினைவார்க்கு அப்பிரிவின் வருவதோர் துன்பம் இல்லையாம் காமம் எனைத்து இனிது ஒன்றே காண் அதனால் காமம் எத்துணையேனும் இனிதொன்றே காண்.
தும்மல் சினைப்பது போன்று கெடும் எனக்குத் தும்மல் எழுவது போன்று தோன்றிக் கெடாநின்றது நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் அதனால் காதலர் என்னை நினைப்ர் போன்று நினையாராகல் வேண்டும்.
சேய்மைக்கண்ணராய கேளிர் நினைந்துழி அந்நினைக்கப்பட்டார்க்குத் தும்மல் தோன்றும் என்னும் உலகியல்பற்றித் தலைமகன் எடுத்துக் கொண்ட வினை முடிவது போன்று முடியாமை யுணர்ந்தாள் சொல்லியதாயிற்று.
எம் நெஞ்சத்து அவர் ஓ உளரே எம்முடைய நெஞ்சத்து அவர் எப்பொழுதும் உளரேயாய் இராநின்றார் அவர் நெஞ்சத்து யாமும் உளேங்கொல் அவ்வகையே அவருடைய நெஞ்சத்தும் யாமும் உளமாதுமோ ஆகேமோ?
தம் நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் தம்முடைய நெஞ்சின்கண்ணே யாம் செல்லாமல் எம்மைக் காவல் கொண்ட காதலர் எம் நெஞ்சத்து ஓவா வரல் நாணால்கொல் தாம் எம்முடைய நெஞ்சின்கண் ஒழியாது வருதலை நாணால்கொல்லோ?
விளக்கம் ஒருவரைத் தம்கண் வருதற்கு ஒருகாலும் உடம்படாது தாம் அவர்கண் பலகாலுஞ்சேறல் நாணுடையார் செயலன்மையின் நாணார்கொல் என்றான்.
யான் அவரொடு உற்ற நான் உள்ளே உளேன் யான் அவரோடு புணர்ந்த ஞான்றை இன்பத்தை நினைதலான் இத் துன்ப வெள்ளத்தும் உயிர் வாழ்கின்றேன் மற்று யான் என்னுளேன் அது இன்றாயின் வேறு எத்தால் உயிர் வாழ்வேன் ?
மறப்பு அறியேன் உள்ளினும் உள்ளம் சுடும் அவ்வின்பத்தை மறத்தலறியேனாய் இன்று உள்ளாநிற்கவும் பிரிவு என் உள்ளத்தைச் சுடா நின்றது மறப்பின் எவனாவன் அங்ஙனம் பிரிவாற்றாத யான் மறந்தால் இறந்த படாது உளேனாவது எத்தால்?
எனைத்து நினைப்பினும் காயார் தம்மை யான் எத்துணையும் மிக நினைத்தாலும் அதற்கு வெகுளார் காதலர் செய்யும் சிறப்பு அனைத்து அன்றோ காதலர் எனக்குச் செய்யும் இன்பமாவது அவ்வளவன்றோ?
வேறு அல்லம் என்பார் அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து முன்பெல்லாம் நாம் இருவரும் வேறல்லம் என்று சொல்லுவாரது அளியின்மையை மிகவும் நினைந்து என் இன்னுயிர் விளியும் எனது இனிய உயிர் கழியாநின்றது.
மதி மதியே விடாது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்படாதி என் நெஞ்சின் இடைவிடாதிருந்தே விட்டுப் போயினாரை யான் என் கண்ணளவானாயினும் எதிர்ப்படும் வகை நீ படாதொழிவாயாக.
காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு யான் வருந்துகின்றது அறிந்து அது தீரக் காதலர் விடுத்த தூதினைக் கொண்டு என் மாட்டு வந்த கனவினுக்கு விருந்து யாது செய்வேன் விருந்தாக யாதனைச் செய்வேன்?
கயல் உண்கண் யான் இரப்பத் துஞ்சின் துஞ்சாது வருந்துகின்ற என் கயல் போலும் உண்கண்கள் யான் இரந்தால் துஞ்சுமாயின் கலந்தார்க்கு உயல் உண்மை சாற்றுவேன் கனவிடைக் காதல்ரைக் காண்பேன் கண்டால் அவர்க்கு யான் ஆற்றியுளேனாய தன்மையை யானே விரியச் சொல்வேன்.
தூதர்க்குச் சொல்லாது யாம் அடக்குவனவும் சொல்லுவனவற்றுள்ளும் சுருக்குவனவற்றின் பரப்பு தோன்றச் சொல்வேன் என்னும் கருத்தால் சாற்றுவேன் என்றாள்.
நனவினான் நல்காதவரை நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாதாரை கனவினாற் காண்டலின் என் உயிர் உண்டு யான் கனவின் கண் கண்ட காட்சியானே என்னுயிர் உண்டாகா நின்றது.
நனவினான் நல்காரை நாடித்தரற்கு நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாதாரை அவர் சென்றுழி நாடிக் கொண்டு வந்து கனவு தருதலான் கனவினான் காமம் உண்டாகும் இக்கனவின்கண்ணே எனக்கு இன்பம் உண்டாகா நின்றது.
நனவினான் கண்டதூஉம் இனிது ஆங்கே முன் நனவின்கண் அவரைக் கண்டு நுகர்ந்த இன்பந்தானும் இனிதாயிற்று அப்பொழுதே கனவும் தான் கண்டபொழுது இனிது இன்று கனவின்கண் கண்டு நுகர்ந்த இன்பமும் அக் கண்டபொழுதே இனிதாயிற்று.
நனவென ஒன்று இல்லையாயின் நனவு என்று சொல்லப்படுகின்ற ஒரு பாவி இல்லையாயின் கனவினான் காதலர் நீங்கலர் கனவின்கண் வந்து கூடிய காதலர் என்னைப் பிரியார்.
நனவினான் நல்காக் கொடியார் ஒரு ஞான்றும் நனவின்கண் வந்து தலையளி செய்யாது கொடியவர் கனவினான் எம்மைப் பீழிப்பது என் நாள்தோறும் கனவின்கண் வந்து எம்மை வருத்துவது எவ்வியைபு பற்றி?
விளக்கம் பிரிதலும் பின் நினைந்து வாராமையும் நோக்கி கொடியார் என்றும் கனவில் தோள்மேலராய் விழித்துழிக் கரத்தலின் அதனானும் துன்பமாகாநின்றது என்பாள் பீழிப்பது என்றும் கூறினாள்.
துஞ்சுங்கால் தோள் மேலராகி என் நெஞ்சு விடாது உறைகின்ற காதலர் யான் துஞ்சும் பொழுது வந்து என் தோள் மேலராய் விழிக்குங்கால் விரைந்து நெஞ்சத்தராவர் பின் விழிக்கும் பொழுது விரைந்து பழைய நெஞ்சின் கண்ணராவர்.
கனவினான் காதலர்க் காணாதவர் தமக்கு ஒரு காதலர் இன்மையின் அவரைக் கனவிற் கண்டறியாத மகளிர் நனவினான் நல்காரை நோவர் தாம் அறிய நனவின் கண் வந்து நல்காத நம் காதலரை அன்பிலர் என நோவா நிற்பர்.
இதுவும் அது இவ்வூரவர் நனவினான் நம்நீத்தார் என்பார் மகளிர் நனவின்கண் நம்மை நீத்தார் என்று நம் காதலரைக் கொடுமை கூறாநிற்பார் கனவினான் காணார்கொல் அவர் கனவின்கண் நீங்காது வருதல் கண்டறியாரோ?
விளக்கம் என்னொடு தன்னிடை வேற்றுமை இன்றாயின் யான் கண்டது தானும் கண்டமையும் அது காணாது அவரைக் கொடுமை கூறுகின்றமையின் அயலாளே யாம் என்னும் கருத்தால் இவ்வூரவர் என்றாள்.
பொழுது பொழுதே நீ மாலையோ அல்லை நீ முன்னாள்களின் வந்த மாலையோ அல்லை மணந்தார் உயிர் உண்ணும் வேலை இருந்த ஆற்றான் அந்நாள் காதலரை மணந்த மகளிர் உயிரையுண்ணும் இறுதிக்காலமாய் இருந்தாய்.
மருள் வாலை மயங்கிய மாலாய் புன்கண்ணை நீயும் எம்போலப் புன்கணுடையையாயிருந்தாய் நின் துணை எம் கேள்போல் வன்கண்ணதோ நின் துணையும் எம் துணைபோல வன்கண்மையுடையதோ?
பனி அரும்பிப் பைதல்கொள் மாலை காதலர் கூடிய நாளெல்லாம் என்முன் நடுக்கம் எய்திப் பசந்துவந்த மாலை துனி அரும்பித் துன்பம் வளர வரும் இந்நாள் எனக்கு இறந்து பாடு வந்து தோன்றி அதற்கு உளதாம் துன்பம் ஒருகாலைக்கு ஒரு கால் மிக வாரா நின்றது.
விளக்கம் கூடிய ஞான்று பிரிவர் என்று அஞ்சப்பண்ணிய காலை அஃது ஒழிந்து இஞ்ஞான்று கங்குல் வெள்ளத்திற்குக் கரையாய் வாராநின்றது என்னும் கருத்தால் நன்று என்கொல் என்றும் கூடிய ஞான்று இன்பம் செய்து வந்த மாலை அஃது ஒழிந்து இஞ்ஞான்றும் அளவில் துன்பஞ் செய்யாநின்றது என்னும் கருத்தால் பகை எவன்கொல்?
மாலை நோய் செய்தல் முன்னெல்லாம் எனக்கு நட்பாய் இன்பஞ் செய்து போந்த மாலை இன்று பகையாய்த் துன்பஞ் செய்தலை மணந்தார் அகலாத காலை அறிந்தது இலேன் காதலர் பிரிதற்கு முன்னே அறியப் பெற்றிலேன்.
இந்நோய் இக்காம நோயாகிய பூ காலை அரும்பி காலைப் பொழுதின்கண் அரும்பி பகல் எல்லாம் போது ஆகி பகற்பொழுதெல்லாம் பேரரும்பாய் முதிர்ந்து மாலை மலரும் மாலைப் பொழுதின் கண் மலராநிற்கும்.
விளக்கம் துயிலெழுந்த பொழுதாகலின் கனவின் கண் கூட்டம் நினைந்து ஆற்றுதல்பற்றி காலை அரும்பி என்றும் பின் பொழுது செலச்செல அது மறந்து பிரிவுள்ளி ஆற்றாளாதல் பற்றிப் பகலெல்லாம் போதாகி என்றும் தத்தம் துணையை உள்ளி வந்து சேரும் விலங்குகளையும் மக்களையும் கண்டு தான் அக்காலத்தின் நுகர்ந்த இன்பம் நினைந்து ஆற்றாமை மிகுதிபற்றி மாலை மலரும் என்றும் கூறினாள்.
ஆயன் குழல் முன்னெல்லாம் இனிதாய்ப் போந்த ஆயன் குழல் அழல் போலும் மாலைக்குத் தூதாகி இது பொழுது அழல்போலச் சுடுவதாய மாலைக்குத் தூதுமாய் கொல்லும் படை அது வந்து என்னைக் கொல்வுழிக் கொல்லும் படையும் ஆயிற்று.
இதற்கு முன்னெல்லாம் யானே மயங்கி நோயுழந்தேன் மதி மருண்டு மாலை படர்தரும் போழ்து இனிக் கண்டாரும் மதி மருளும் வகை மாலை வரும்பொழுது பதி மருண்டு பைதல் உமக்கும் இப்பகுதியெல்லாம் மயங்கி நோயுழக்கும்.
மாயா என் உயிர் காதலர் பிரிவைப் பொறுத்த இறந்துபடாதிருந்த என் உயிர் பொருண்மாலையாளரை உள்ளி மருள் மாலை மாயும் இன்று பொருளியல்பே தமக்கியல்பாக உடையவரை நினைந்து இம்மயங்கும் மாலைக்கண்ணே இறந்துபடாநின்றது.
விளக்கம் குறித்த பருவம் கழியவும் பொருள் முடிவு நோக்கி வாராமையின் சொல் வேறுபடாமையாகிய தம்மியல்பு ஒழிந்தவர் அப்பொருளியல்பே தம் இயல்பாயினார் காலம் இதுவாயிற்று இனி நீ சொல்கின்றவாற்றால் பயனில்லை என்பதாம்.
பசந்து பணி வாரும் கண் பசப்பெய்தன்மேல் நீர் வார்கின்ற நின் கண்கள் நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும் நம்மால் நயக்கப்பட்டவரது நல்காமையைப் பிறர்க்குச் சொல்லுவது போல நின்றன இனி நீ ஆற்றல் வேண்டும்.
மணந்த நாள் வீங்கிய தோள் காதலர் மணந்த ஞான்று இன்ப மிகுதியால் பூரித்த நின் தோள்கள் தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும் இன்று அவர் பிரிந்தமையை விளங்க உணர்த்தவதுபோல மெலியா நின்றன இது தகாது.
விளக்கம் அன்றும் அவ்வாறு பூரித்து இன்றும் இவ்வாறு மெலிந்தால் இரண்டும் கண்டவர் கடிதின் அறிந்து அவரைத் தகவின்மை கூறுவர் என்பதாம்.
துணை நீங்கித் தொல்கவின் வாடிய தோள் அன்றும் தம் துணைவர் நீங்குதலான் அவரால் பெற்ற செயற்கை அழகே அன்றி பழைய இயற்கை அழகும் இழந்த இத்தோள்கள் பணை நீங்கிப் பைந்தொடி சோரும்.
அன்றும் பிரிந்தார் என்று அவரன்பின்மை உணர்த்தி இன்றும் குறித்த பருவத்து வந்திலர் என்று அவர் பொய்ம்மை உணர்த்தா நின்றன இனி அவற்றைக் கூறுகின்றார்மேல் குறை உண்டோ?
கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் கவவுக்கை நெகிழினும் ஆற்றாதாட்கு இக்கால நீட்டத்து என்னாம் என்று நினையாத கொடியாரது கொடுமையைத் தாமே சொல்லாநின்றன தொடியொடு தொல் கவின் வாடிய தோள் வளைகளும் கழன்று பழைய இயற்கை அழகும் இழந்த இத்தோள்கள் இனி அதனை யாம் மறைக்குமாறு என்னை?
தான் ஆற்றுதற் பொருட்டு இயற்பழித்த தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது தொடியொடு தோற்நெகிழயான் ஆற்றவும் என்வயத்தவன்றித் தொடிகள் கழலுமாறு தோள்கள் மெலிய அவரைக் கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து நோவல் அவற்றைக் கண்டு நீ அவரைக் கொடியர் எனக் கூறுதலைப் பொறாது யான் என்னுள்ளே நோவா நின்றேன்.
நெஞ்சே நெஞ்சே கொடியார்க்கு என் வாடு தோள் பூசல் உரைத்து இவர் கொடியார் என்கின்றவர்க்கு நீ சென்று என் மெலிகின்ற தோளினாள் விளைகின்ற ஆரவாரத்தைச் சொல்லி பாடு பெறுதியோ ஒரு மேம்பாடு எய்தவல்லையோ?
நின்னுரை கேட்டலும் அவர் வருவர் வந்தால் இவையெல்லாம் நீங்கும் நீங்க அஃது எனக்குக் காலத்தினாற்செய்த நன்றியாமாகலின் அதன் பயனெல்லாம் எய்துதி என்னும் கருத்தால் பாடு பெறுதியோ?
முயங்கிய கைகளை ஊக்க தன்னை இறுக முயங்கிய கைகளை இவட்கு நோம் என்று கருதி ஒரு ஞான்று யான் நெகிழ்ந்தேனாக பைந்தொடி பேதை நுதல் பசந்தது அத்துணையும் பொறாது பைந்தொடிகளை அணிந்த பேதையது நுதல் பசந்தது அப்பெற்றித்தாய நுதல் இப்பிரிவிற்கு யாது செய்யுமோ?
முயக்கிடைத் தண் வளி போழ அங்ஙனம் கைகளை ஊக்குதலான் அம் முயக்கிடையே சிறுகாற்று நுழைந்ததாக பேதை பெருமழைக்கண் பசப்புற்ற அத்துணையிடையீடும் பொறாது பேதையுடைய பெரிய மழைக்கண்கள் பசப்புற்றன அத்தன்மையாவன கண்கள் மலைகளும் காடும் நாடுமாய இவ்விடையீடுகளையெல்லாம் யாங்ஙனம் பொறுத்தன?
விளக்கம் அது கைகளை ஊக்க அவ்வளவில் பசந்தது யான் கைகளையும் ஊக்கி மெய்களும் நீங்கிச் சிறுகாற்று ஊடறுக்கும் துணையும் பசந்திலன் எனத் தன் வன்மையும் தன் மென்மையும் கருதி வெள்கிற்று என்பதாம்.
என் நெஞ்சு வாழி என் நெஞ்சே வாழ்வாயாக காதல் இலராக நீ நோவது அவா நம்கண் காதல் இலராகவும் நீ அவர் வரவு நோக்கி வருந்துதற்கு ஏது பேதைமை நின் பேதைமையே பிறிதில்லை.
விளக்கம் நம்மை நினையாமையின் நங்கண் காதல் இலர் என்பது அறியலாம் அஃதறியாமை மேலும் அவர்பால் செல்லக் கருதாது அவர் வரவு பார்த்து வருந்தா நின்றாய் இது நீ செய்து கொள்கின்றது என்னும் கருத்தால் பேதைமை என்றாள்.
நெஞ்சே இருந்து உள்ளிப் பரிதல் என் நெஞ்சே அவர்பால் செல்வதும் செய்யாது ஈண்டு இறந்துபடுவதும் செய்யாதிருந்து அவர் வரவு நினைந்து நீ வருந்துகின்றது என்னை?
நெஞ்சே கண்ணும் கொளச் சேறி நெஞ்சே நீஅவர்பாற் சேறலுற்றாயாயின் இக்கண்களையும் உடன் கொண்டு செல்வாயாக இவை அவர்க் காணல் உற்று என்னைத் தின்னும் அன்றி நீயே சேறியாயின் இவைதாம் காட்சி விதுப்பினால் அவரைக் காண்டல்வேண்டி நீ காட்டு என்று என்னைத் தின்பன போன்று நலியா நிற்கும்.
நெஞ்சே நெஞ்சே யாம் உற்றால் உறாஅதவர்யாம் தம்மையுறத் தாம் உறாத நம் காதலரை செற்றாரெனக் கைவிடல் உண்டோ வெறுத்தார் என்று கருதிப் புலந்து கைவிட்டிருக்கும் வலி நமக்குண்டோ?
என் நெஞ்சே கலந்து உணர்த்தும் காதலர்க்கண்டால் புலந்து உணராய் யான் தம்மொடு புலந்தால் அப்புலவியைக் கலவிதன்னானே நீக்கவல்ல காதலரைக் கண்டால் பொய்யேயாயினும் ஒருகால் புலந்து பின்னதனை நீக்க மாட்டாய் பொய்க்காய்வு காய்தி அதுவும் மாட்டா நீ இப்பொழுது அவர் கொடியர் எனப் பொய்க் காய்வு காயா நின்றாய் இனி இதனை ஒழிந்து அவர்பாற் செல்லத் துணிவாயாக.
நல் நெஞ்சே நல்ல நெஞ்சே ஒன்று காமம் விடு ஒன்றின் நாண் விடமாட்டாயாயின் காமவேட்கையை விடு ஒன்று நாண் விடு ஒன்றின் அது விடமாட்டாயாயின் நாணினை விடு இவ்விரண்டு யானோ பொறேன் அன்றியே இரண்டும் விடாமை நின் கருத்தாயின் ஒன்றற்கொன்று மறுதலையாய இவ்விரண்டனையும் உடன் தாங்கும் மதுகை யான் இலன்.
விளக்கம் யானோ என்னும் பிரிநிலை நீ பொறுப்பினும் என்பதுபட நின்றது நல்நெஞ்சே என்றது இரண்டையும் விடாது பெண்மையை நிலைபெறுத்தலின் நல்லை என்னும் குறிப்பிற்று.
என் நெஞ்சு என் நெஞ்சே அவர் பிரிந்து நல்கார் என்று அவர் இவ்வாற்றாமையை அறியாமையின் நொந்து வந்து தலையளி செய்யாராயினார் என்று கருதி பிரிந்தவர்பின் ஏங்கிச் செல்வாய் பேதை அறிவித்தற் பொருட்டு நம்மைப் பிரிந்து போயவர்பின் ஏங்கிச் செல்லலுற்ற நீ யாதும் அறியாய்.
துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா நம்மைக் கூடாவண்ணம் துறந்துபோயினாரை நாம் அகத்து உடையேமாக இன்னும் கவின் இழத்தும் முன் இழந்த புறக்கவினேயன்றி நின்ற அகக்கவினும் இழப்போம்.
அவர் நம்மைத் துன்னாமல் துறந்தார் ஆகவும் நாம் அவரை மறத்தல் மாட்டேமாகவும் போன பொய்க்கவினே அன்றி நிறன் நிறையும் இழப்போம் என்பதாம்.
நாணுத்தாழ் வீழ்த்த நிறை என்னும் கதவு நாணாகிய தாழினைக் கோத்த நிறை என்னும் கதவினை காமக் கணிச்சி உடைக்கும் காம வேட்கையாகிய கணிச்சி முரியாநின்றது இனி அவை நிற்றலும் இல்லை யான் ஆற்றலும் இல்லை.
நானுள்ள துணையும் நிறையழியாதாகலின் அதனைத் தாழாக்கியும் அகத்துக் கிடந்தன பிறர் கொள்ளாமற் காத்தலின் நிறையைக் கதவாக்கியும் வலியவாய்த் தாமாக நீங்காத அவ்விரண்டனையும் ஒருங்கு நீக்கலின் தன் காம வேட்கையைக் கணிச்சியாக்கியும் கூறினாள்.
யாமத்தும் என் நெஞ்சத்தைத் தொழில் ஆளும் எல்லாரும் தொழிலொழியும் இடையாமத்தும் என் நெஞ்சத்தை ஒறுத்துத் தொழில் கொள்ளா நின்றது காமம் என ஒன்று கண் இன்று ஆகலாற் காமம் என்று சொல்லப்பட்ட ஒன்று கண்ணோட்டம் இன்றாயிருந்தது.
தலைமகன்பாற் செலவிடுத்தல் தாயைப் பணி கோடல் உலகியலன்மையின் காமம் என ஒன்று என்றும் அது தன்னைக் கொள்கின்றது அளவறியாது கோடலின் கண்ணின்று என்றும் கூறினாள்.
காமத்தை யான் மறைப்பேன் இக்காமத்தை யான் என்னுள்ளே மறைக்கக் கருதுவேன் குறிப்பு இன்றித் தும்மல் போல் தோன்றிவிடும் அதனாலென் இஃது என் கருத்தின் வாராது தும்மல்போல வௌப்பட்டே விடா நின்றது.
யான் நிறையுடையேன் என்பேன் இன்றினூங்கெல்லாம் யான் என்னை நிறையுடையேன் என்று கருதியிருந்தேன் என் காமம் மறை இறந்து மன்றுபடும் இன்று என் காமம் மறைத்தலைக் கடந்து மன்றின்கண் வௌப்படா நின்றது.
தம்மை அகன்று சென்றார்பின் செல்லாது தாமும் அகன்று நிற்கும் நிறையுடைமை காமநோய் உற்றார் அறிவது ஒன்று அன்று காம நோயினை உறாதார் அறிவதொன்று அன்றி உற்றார் அறிவதொன்று அன்று.
செற்றவர் பின் சேறல் வேண்டி என்னை அகன்று சென்றார் பின்னே யான் சேறலை வேண்டதலான் என்னை உற்ற துயர் எற்று அளித்து என்னை உற்ற துயர் எத்தன்மையது?
பேணியார் காமத்தாற் பெட்ப செயின் நம்மால் விரும்பப்பட்டவர் வந்து காமத்தால் நாம் விரும்பியவற்றைச் செய்யுமளவில் நாண் என ஒன்றோ அறியலம் நாண் என்றொன்றையும் அறிய மாட்டேமாயிருந்தோம்.
நம் பெண்மை உடைக்கும் படை நம் நிறையாகிய அரணை அழிக்கும் தானை பல் மாயக் கள்வன் பணி மொழியன்றோ பல பொய்களை வல்ல கள்வனுடைய தாழ்ந்த சொற்களன்றோ?
வந்தாற் புலக்கக் கடவேம் என்றும் புலந்தால் அவன் சொற்களானும் செயல்களானும் நீங்கேம் என்றும் இவை முதலாக எண்ணிக் கொண்டிருந்தன யாவும் காணாது கலவிக் கண் தன்னினும் முற்படும் வகை வந்து தோன்றினான் என்பாள் பல் மாயக் கள்வன் என்றாள்.
இதுவும் அது புலப்பல் எனச் சென்றேன் அவர் வந்த பொழுது புலக்கக் கடவேன் என்று கருதி முன் நில்லாது பிறிதோரிடத்துப் போயினேன் நெஞ்சம் கலத்தலுறுவது கண்டு புல்லினேன் போயும் என் நெஞ்சம் நிறையின் நில்லாது அறைபோய் அவரோடு கலத்தல் தொடங்குதலை அறிந்து இனி அது வாயாது என்று புல்லினேன்.
போய நாள்கள் சுவரின்கண் இழைத்தவற்றைத் தொட்டு எண்ணுதலான் என் விரல்கள் தேய்ந்தன கண்ணும் வாள் அற்றுப் புற்கென்ற அதுவேயன்றி அவர் வரும் வழிபார்த்து என் கண்களும் ஔயிழந்து புல்லியவாயின இவ்வாறாயும் அவர் வரவு உண்டாயிற்றில்லை.
உரன் நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார் இன்பம் நுகர்தலை நச்சாது வேறலை நச்சி நாம் துணையாதலை இகழ்ந்து தம் ஊக்கம் துணையாகப் போனார் வரல் நசைஇ இன்னும் உளேன் அவற்றை இகழ்ந்து ஈண்டு வருதலை நச்சுதலான் யான் இவ் வெல்லையினும் உளேனாயினேன்.
பிரிந்தார் கூடிய காமம் வரவு உள்ளி நீங்கிய காமத்தராய் நம்மைப் பிரிந்து போயவர் மேற்கூறிய காமத்துடனே நம்கண் வருதலை நினைந்து என் நெஞ்சு கோடு கோடு ஏறும் என் நெஞ்சு வருத்தமொழிந்து மேன்மேற் பணைத்தெழாநின்றது.
கண் ஆரக் கொண்கனைக் காண்க என் கண்கள் ஆரும் வகை என் கொண்கனை யான் காண்பேனாக கண்ட பின் என் மென்தோள் பசப்பு நீங்கும் அங்ஙனம் கண்டபின் என் மெல்லிய தோள்களின் கண்பசப்புத் தானே நீங்கும்.
கொண்கண் ஒருநாள் வருக இத்துணைநாளும் வாராக் கொண்கன் ஒருநாள் என்கண் வருவானாக பைதல் நோயெல்லாம் கெடப் பருகுவன் வந்தால் பையுளைச் செய்கின்ற இந்நோயெல்லாம் கெட அவ்வமிழ்தத்தை வாயில்கள் ஐந்தானும் பருகக் கடவேன்.
வேந்தன் வினை கலந்து வென்று ஈக வேந்தன் வினை செய்தலைப் புரிந்து வெல்வானாக மனை கலந்து மாலை விருந்து அயர்கம் யாமும் மனைவியைச் சென்று கூடி ஆண்டை மாலைப்பொழுதிற்கு விருந்து அயர்வேமாக.
தலைமகனைக் கூறாது வேந்தன் வெல்க என்றும் மனை கலந்து என்றும் மாலைப் பொழுதின்கண் விருந்தயர்க என்றும் வந்த அவ்வுரைதானே அது கூடாமைக்குக் கரியாயிற்று.
கரப்பினும் நீ சொல்லாது மறைத்தாயாயினும் எல்லா கை இகழ்ந்து அதற்கு உடம்படாதே நின்னைக் கைகடந்து நின் உண்கண் உரைக்கலுறுவது ஒன்று உண்டு நின் உண்கண்களே எனக்குச் சொல்லல் உறுவதொரு காரியமுண்டாய் இரா நின்றது இனி அதனை நீயே தௌயச் சொல்வாயாக.
தன்கண் பிரிதற்குறிப்புளதாகக் கருதி வேறுபட்டாளது வேறுபாடு குறிப்பான் அறிந்து அவட்குத் தன் பிரியாமைக் குறிப்பு அறிவுறுத்தவாறு.
என் கண்ணிறைந்த அழகினையும் வேயையொத்த தோளினையும் உடைய நின் பேதைக்கு பெண் நிறைந்த நீர்மை பெரிது பெண்பாலரிடத்து நிறைந்த மடமை அவ்வளவன்றி மிகுந்தது.
கோக்கப்பட்ட பளிங்கு மணியகத்துக் கிடந்து புறத்துப் புலனாம் நூல் போல மடந்தை அணியில் திகழ்வது ஒன்று உண்டு இம்மடந்தையது அணியகத்துக் கிடந்து புறத்துப் புலனாகின்றதொரு குறிப்பு உண்டு.
முகை மொக்குள் உள்ளது நாற்றம்போல் முகையது முகிழ்ப்பினுளதாய்ப் புறத்துப் புலனாகாத நாற்றம் போல பேதை நகை மொக்குள் உள்ளது ஒன்று உண்டு நின் பேதை என்னோடு நகக் கருதும் நகையது முகிழ்ப்பினுளதாய்ப் புறத்துப் புலனாகாததோர் குறிப்பு உண்டு.
செறி தொடி செய்து இறந்த கள்ளம் நெருங்கிய வளைகளையுடையாள் என்கண் இல்லாத தொன்றனை உட்கொண்டு அது காரணமாக என்னை மறைத்துப் போன குறிப்பு உறுதுயர் தீர்க்கும் மருந்து ஒன்று உடைத்து .
தண்ணந்துறைவன் தணந்தமை குளிர்ந்த துறையை உடையவன் நம்மை மெய்யாற் கூடியிருந்தே மனத்தாற்பிரிந்தமையை நம்மினும் வளைமுன்னம் உணர்ந்த அவன் குறிப்பான் அறிதற்குரிய நம்மினும் இவ்வளகைள் முன்னே அறிந்தன.
விளக்கம் கருத்து நிகழ்ந்ததாகலின் தணந்தமை என்றும் யான் தௌய உணர்தற்கு முன்னே தோள்கள் மெலிந்தன என்பாள் அதனை வளைமேலேற்றி அது தன்னை உணர்வு உடைத்தாக்கியும் கூறினாள்.
எம் காதலர் சென்றார் நெருநற்று எம் காதலர் பிரிந்து போயினார் நெருநற்றே யாமும் மேனிபசந்து எழுநாளேம் அப்பிரிவிற்கு யாமும் மேனி பசந்து எழுநாள் உடையமாயினேம்.
விளக்கம் நெருநற்றுச் செய்த தலையளியாற் பிரிவு துணியப்பட்டது என்பாள் நெருநற்றுச் சென்றார் என்றும் அதனை ஐயுற்றுச் செல்கின்றது ஏழு நாளுண்டாகலின் அன்றே மேனி பசந்தது என்பாள் மேனி பசந்து எழுநாளேம் என்றும் கூறினாள்.
யான் அது தௌவித்தவழித் தௌயாது தொடி நோக்கி அவா பிரிய யான் ஈண்டிருப்பின் இவை நில்லா எனத் தன் தொடியை நோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அதற்கு ஏதுவாக இவை மெலியும் எனத் தன் மென்தோள்களையும்?
காமநோய் கண்ணினால் சொல்லி இரவு மகளிர்தம் காம நோயினைத் தோழியர்க்கும் வாயாற் சொல்லாது கண்ணிற் சொல்லி அது தீர்க்கவேண்டும் என்று அவரை இரவாது உடன்போதல் குறித்துத் தம் அடியினை இரத்தல் பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்து என்ப தமக்கு இயல்பாகிய பெண்மை மேலும் ஒரு பெண்மை உடைத்து என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர்.