sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அப்போது ஒரு நாள் அவர் மட்டுந் தனியாய்ப் புறப்பட்டு வாகனாரூடராய் ஊரைச் சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டு வரும்போது அவருக்கு மறுபடியும் கூடாரத்துக்குப் போக மார்க்கந் தெரியாமையினால் வழியில் நின்று கொண்டிருந்த கனகசபையைக் கூப்பிட்டுக் கூடாரத்துக்குப் போகிற மார்க்கத்தைக் காட்டும்படி கேட்டுக் கொண்டார்.
உடனே கவர்னர் தம்முடன் கூட வண்டியில் ஏறிக் கொள்ளும்படி சொன்னதால் அந்தப் பிரகாரம் கனகசபையும் வண்டியில் ஏறி வழி காட்டிக் கொண்டு போனான்.
அவர்கள் வழியிற் போகும்போது கனகசபை கவர்னரை நோக்கி ஐயா கவர்னர் அவர்களுடைய கூடாரத்தில் பல துரைமார்கள் இருப்பார்களே அவர்களுக்குள் கவர்னர் இன்னாரென்று தெரிந்து கொள்வதற்கு விசேஷ அடையாளம் என்ன?
என்று கேட்க கவர்னர் கனகசபையைப் பார்த்து கவர்னரைக் கண்டவுடனே எல்லாரும் எழுந்து தொப்பியைக் கழற்றி நின்றுகொண்டு வணங்குவார்கள் கவர்னர் மட்டும் உட்கார்ந்தபடியே இருப்பார்.
இவ்வகையாகச் சம்பாஷித்துக் கொண்டு அவர்கள் கூடாரத்தைச் சமீபித்தவுடன் கூடாரத்தில் இருந்தவர்கள் எல்லாரும் எழுந்து தொப்பியைக் கழட்டிக் கொண்டு கவர்னர் வருகிற வண்டியை நோக்கி வந்தனஞ் செய்தார்கள்.
ஏனென்றால் நாமிருவர் மட்டும் உட்கார்ந்தபடி இருக்கிறோம் நம்மைக் கண்டவுடனே எல்லாரும் எழுந்து தொப்பியைக் கழற்றிக் கொண்டு நமக்கு வந்தனம் செய்கிறார்கள் என்றான்.
சமயோஜிதமாகவும் சாதுரியமாகவும் கனகசபை சொன்ன மறுமொழியைக் கவர்னர் வியந்து கொண்டு அவனுக்குக் கனகாபிஷேகம் செய்து அனுப்பினார்.
ஒரு நாள் சிங்காரத் தோட்டத்தில் கடைசியில் இருக்கிற ஒரு பெரிய தாமரைத் தடாகத்தின் ஓரத்தில் நானும் ஞானாம்பாளும் கனகசபையும் விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது கனகசபை கால் தவறி அந்தத் தடாகத்தில் விழுந்து விட்டான் அவன் நீந்தத் தெரியாதவனானதால் தன்னீரில் முழுகுகிறதும் கிளம்புகிறதுமாகத் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தான்.
ஞானாம்பாள் அலறிக் கொண்டு அங்கும் இங்கும் ஓடிப் பார்த்தும் உதவி செய்யத்தக்கவர்கள் ஒருவரும் அகப்பட வில்லை எங்கள் வீடு வெகு தூரமானதால் அங்கே போய் யாரையாவது அழைத்துக் கொண்டு வருவதும் அசாத்தியமாயிருந்தது.
இதை யெல்லாம் ஞானாம்பாள் ஒரு க்ஷணப் பொழுதில் ஆரோகித்துக் கொண்டு சிங்காரத் தோட்டத்தின் கடைசியிலிருக்கிற திட்டி வாசலைத் திறந்து கொண்டு வெளியே ஓடினாள்.
அவ்விடத்திலும் ஒருவரும் சமீபத்தில் இல்லையால் தூரத்தில் ரஸ்தாவில் நடந்து கொண்டிருந்த ஒரு சந்நியாசியை ஐயா ஐயா வென்று கூப்பிட்டுக் கொண்டு மான் போலவும் மயில் போலவும் அதி வேகமாக ஓடினாள்.
ஞானாம்பாள் சந்நியாசியாரை நோக்கி ஐயா ஒரு சிறுவன் குளத்தில் விழுந்து விட்டான் தாங்கள் தயவு செய்து வந்து அவனைக் கரையேற்ற வேண்டும் என்று மிகவும் வணக்கத்துடனே பிரார்த்தித்தாள்.
அவர் ஓடி வரும்போதே ஞானாம்பாளைப் பார்த்து அந்தப் பிள்ளையை நான் கரையேற்றினால் நீ காதில் போட்டிருக்கிற வயிர ஓலைகள் முதலிய நகைகளைக் கொடுப்பாயா?
நாங்கள் வரப் பின்னுஞ் சற்று நேரம் தாமதப் பட்டிருக்குமானால் கனகசபை ஜலத்தில் மூழ்கி இறந்து போயிருப்பானென்பது நிஸ்ஸந்தேகம்.
அவன் ஜலத்தைக் குடித்து மூர்ச்சையா யிருந்ததால் அவன் குடித்த ஜலம் வெளிப்படும்படி சந்நியாசியார் தகுந்த பக்குவங்கள் செய்து அவன் பிராணனை ரக்ஷத்தார்.
சந்நியாசியார் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று கையமர்த்தி ஞானாம்பாளைப் பார்த்து உன்னுடைய மனோதர்மத்தை அறிவதற்காக அந்த நகைகளைக் கேட்டேன்.
இவ்வளவு சிறு பிராயத்தில் ஒரு பிராணனைக் காப்பாற்ற நீ எவ்வளவோ முயற்சி செய்தாயே உனக்குச் சமானமான புண்ணியவதிகள் உலகத்தில் இருப்பார்களா?
இம்மையிலும் மறுமையிலும் சகல பாக்கியங்களையும் கடவுள் உனக்குத் தந்தருள்வாராக என்று ஆசீர்வாதஞ் செய்து சந்நியாசி பயணம் திண்ணையில் என்பது போல் ஒரு நிமிஷத்தில் போய் விட்டார்.
வென்று நான் சற்று நேரம் ஆலோசித்து ஞானாம்பாளுடைய குணமே விசேஷமென்று தெரிந்து கொண்டேன் இதுவரையில் பேசச் சக்தி இல்லாமல் களைத்துப் போயிருந்த கனகசபைக்குக் கொஞ்சம் திடம் உண்டாகி அவன் எங்களைப் பார்த்துத் தாய் தகப்பன் இல்லாமல் நிராதரவாயிருக்கிற எனக்கு இவ்வளவு பெரிய உபகாரஞ் செய்து பிராணனைப் பிரதிஷ்டை செய்தீர்களே அதற்கு என்ன பிரதி உபகாரம் செய்யப் போகிறேன்?
அவர் சில நாளைக்கு முன் கடின வியாதியா யிருந்தபோது இனிமேல் ஜீவதசைக்கு ஏதுவில்லையென்று நினைத்துக் கொண்டு என்னை ரகசியத்தில் கூப்பிட்டு அப்பா குழந்தாய் உனக்குத் தெரியாமல் இந் நாள் மட்டும் நான் மறைத்து வைத்திருந்த ஒரு ரகசியத்தை உனக்கு வெளிப் படுத்துகிறேன்.
அதென்னவென்றால் நானும் என் பெண்சாதியும் உன்னைப் பெற்றவர்கள் அல்ல இதற்குப் பன்னிரண்டு வருஷத்துக்கு முன் நீ ஆறு மாசக் குழந்தையாயிருக்கும்போது ஒருவன் உன்னைக் கொண்டுவந்து பிள்ளைக்குப் பால் வேண்டும் என்று கேட்டான்.
பால் வற்றாமல் இருந்ததால் அவள் உன்னை வாங்கி மார்பிலே வைத்து அணைத்தாள் உடனே அவளுக்குப் பால் சுரந்து நீ சம்பூரணமாகப் பால் குடித்தாய்.
உன்னைக் கொண்டு வந்தவன் மறுபடியும் உன்னை எடுத்துக் கொண்டு போவதற்கு அவனால் கூடிய மட்டும் பிரயாசைப் பட்டும் நீ என் பெண்சாதியை விடாமல் அவளைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு அழுதாய் அவன் இந்தப் பிள்ளை உங்களுக்கு வேண்டுமானால் நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிப் போய் விட்டான்.
இப்படிப்பட்ட அதி சௌந்தரியமான பிள்ளை நமக்குக் கிடைத்ததே என்கிற ஆநந்தத்தினால் நீ யாருடைய பிள்ளையென்று அவனை விசாரியாமல் உன் மேலே நோக்கமா யிருந்துவிட்டோம்.
ஆனால் அவன் கேவலம் சாமானியன் ஆனதால் அவனுக்கு நீ பிள்ளை அல்லவென்று நிச்சயம் அது முதல் உன்னைக் கண்ணுக்குக் கண்ணாகவும் பிராணனுக்குப் பிராணனாகவும் வளர்த்தோம் நீயும் சொந்தப் பிள்ளையைப் பார்க்கிலும் நூறு பங்கு அதிகமாகச் சகல விதத்திலும் திருப்தியாக நடந்து வந்தாய் இனி நான் பிழைப்பேனென்கிற நம்பிக்கை இல்லாமையினாலும் சில விசை உன் மாதா பிதாக்கள் உன்னைத் தேடி வந்தால் உனக்கு உண்மை தெரிந்திருக்க வேண்டியதானதினாலும் இந்தக் காரியத்தை உனக்குத் தெரிவித்தேன்.
பிற்பாடு ஏதோ கடவுளுடைய அனுக்ரஹத்தால் என்னை வளர்த்த பிதாவாகிய சாந்தலிங்கம் பிள்ளை ஆரோக்யம் அடைந்து பிழைத்துக் கொண்டது உங்களுக்குத் தெரியுமே அவர் சொன்ன விருத்தாந்தத்தைக் கேட்டது முதல் எனக்கு உண்டாகியிருக்கிற கிலேசமும் துக்கமும் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.
நான் அப்போதே இறந்து போயிருந்தால் என்னுடைய துக்கமும் அவமானமும் என்னுடன் இறந்துபோயிருக்குமே என்று சொல்லிக் கனகசபை தாரை தாரையாய்க் கண்ணீர் விட்டு அழுதான்.
பிற்பாடு எங்கள் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டு எங்களாலே கூடிய வரையில் அவனுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளைச் சொல்லியும் அவன் மனந் தேறவில்லை.
ஆனால் என் தாயார் மட்டும் அந்த ரகசியத்தை எப்படியோ தெரிந்து கொண்டு கனகசபையிடத்தில் அத்தியந்த கிருபையும் அன்பும் பாராட்டி வந்தார்கள்.
அப்போது அநேக ஆனைகளும் குதிரைகளும் வண்டிகளும் கொடிகளும் குடைகளும் காலாட்களும் நானாவித வாத்திய முழக்கத்துடன் தெருவில் வந்து எங்கள் வீட்டுக்கு எதிரே நின்றன.
கனகசபையைத் தழுவி மார்போடு அணைத்துக் கொண்டு என் மகனே என் கண்மணியே என் குலதிலகமே இந்நாள் வரைக்கும் உன்னைப் பார்க்கக் கொடுத்து வைக்காமற் போனேனே என்ன பாவமோ உன்னைப் பிரிந்திருந்தேனே இப்போதாவது உன்னைக் காணாமல் கண்டேனே இனி மேல் என்னைப் போலே பாக்கியசாலிகள் உண்டா?
பிற்பாடு அந்த மஹாபுருஷன் ஞானாம்பாளை நோக்கி ஓ பாக்கியவதியே ஸ்திரீ ரத்னமே குண பூஷணியே நீயே தர்மாவதாரம் உனக்குச் சமானமான குணவதிகள் இந்த உலகத்தில் இருப்பார்களா?
இப்படியாக நிகழ்ந்த அதிசயங்களைக் கேள்விப் பட்டு எங்கள் தாய் தந்தைமார்கள் சுற்றத்தார் யாவரும் வந்து சூழ்ந்து கொண்டு அவருக்கும் அவருடைய பத்தினிக்கும் தகுந்த ஆசனங்கள் கொடுத்து வீற்றிருக்கச் செய்தார்கள்.
அவர்கள் எங்களை நோக்கி ஓ புண்ணியவான்களே புண்ணியவதிகளே நீங்கள் இந்நாள் மட்டும் என் மகனுக்குச் செய்து வந்த உபகாரங்களுக்கு நான் என்ன கைம்மாறு செய்யப் போகிறேன்?
நான் இன்னானென்றும் இந்தப் பிள்ளையை நான் பிரிந்திருந்த காரணத்தையும் நீங்கள் அறிய விரும்புவீர்களாதலால் அதைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்.
நாங்கள் பூர்வீக அரசர்களுக்கு முடியெடுத்து வைக்கிற வேளாளர்களானதால் எங்களுக்கு அநேக கிராமங்களும் பூமிகளும் தானமாய்க் கிடைத்து சர்வ சுதந்திரமாக அநுபவித்து வருகிறோம்.
என்னுடைய தகப்பனார் ஆதிமூலம் பிள்ளைக்கு நானும் என் தம்பியாகிய தெய்வநாயகம் பிள்ளையும் புத்திரர்கள் என் பேர் தேவராஜப் பிள்ளை எங்கள் குடும்பத்தில் ஜேஷ்ட புத்திரர்களுக்கும் அவர்களுடைய சந்ததிகளுக்கும் பட்டம் ஆகிறதே தவிர கனிஷ்டர்களுக்குப் பட்டம் ஆகிறதில்லை ஆனால் ஜேஷ்டர்களுக்குச் சந்ததி இல்லாவிட்டால் கனிஷ்டர்களுக்குப் பாத்தியம் உண்டாகும் நான் மூத்தவன் ஆனதால் எனக்குப் பட்டாபிஷேகம் ஆகி என் தம்பி என்னுடைய சம்ரக்ஷணையிலிருந்து வந்தான் இதற்குப் பன்னிரண்டு வருஷத்துக்கு முன் இந்தக் குழந்தையை என் பத்தினி பிரசவித்தாள் ஆறு மாசத்துக் குழந்தையாயிருக்கும்போது எனக்குக் குரூரமான வியாதி கண்டு எங்கள் குடும்ப வைத்தியர்கள் பலர் ஔஷதம் கொடுத்தும் சௌக்கியப்பட வில்லை இங்கிலீஷ் டாக்டர்கள் மருந்து கொடுத்துக் கொஞ்சம் சௌக்கியமான உடனே நான் தேச யாத்திரை செய்தால் எனக்கு முழுதும் சௌக்கியமாகுமென்று வற்புறுத்திச் சொன்னார்கள் இந்தக் குழந்தை அதி பால்யமாயிருந்ததால் அதை நாங்கள் கூடக் கொண்டுபோகாமல் என் தம்பி வசத்தில் ஒப்புவித்துப் பாளையத்தைச் சேர்ந்த காரியங்களையும் அவனே பார்க்கும்படி திட்டஞ் செய்து நானும் என் பெண்ஜாதியும் பரிவாரங்களும் தேச யாத்திரை செய்யப் புறப்பட்டோம்.
பங்காளம் பம்பாய் முதலான இடங்களெல்லாம் சுற்றிக் கொண்டு நாங்கள் திரும்பிவர ஆறுமாசம் சென்றது நாங்கள் பங்காளத்தில் இருக்கும்போது எங்கள் தம்பி யிடத்திலிருந்து வந்த கடிதத்தில் எங்கள் பிள்ளை சுழிமாந்தங் கண்டு இறந்துபோனதாக எழுதியிருந்த படியால் நானும் என் பத்தினியும் பட்ட துயரம் இவ்வளவென்று சொல்லி முடியாது.
எனக்கு என் தம்பியிடத்தில் இருந்த விசுவாசத்தினால் அவள் சந்தேகப்படுவது சரியல்ல என்று கண்டித்தேன் நாங்கள் ஊருக்கு வந்த பிறகு பிள்ளை இறந்தது வாஸ்தவமென்று சகலரும் பிரஸ்தாபித்து வந்தபடியால் என் மனையாளுடைய சந்தேகமும் நிவர்த்தியாய் விட்டது.
அப்போது அவன் இடுப்பிலிருந்து ஒரு கடிதம் வெளிப்பட்டது அது என் பேரால் மேல் விலாசம் எழுதப் பட்டு முத்திரிக்கப்பட்டிருந்த படியால் நான் தனியாக ஒரு அறைக்குள்ளே போய் அதனை வாசிக்கத் தொடங்கினேன் அது வருமாறு ஐயோ அண்ணா நான் உங்களுக்குப் பரம சத்துருவே தவிரத் தம்பியல்ல தாங்கள் பங்காளத்திலிருந்தபோது தங்களுடைய பிள்ளை வியாதியால் இறந்து போனதாக நான் தங்களுக்கு எழுதினது சுத்த அபத்தம்.
தங்களுக்குப் பிறகு எனக்குப் பட்டம் நிலைக்க வேண்டியதற்காகத் தாங்கள் ஊரில் இல்லாத காலத்தில் தங்களுடைய பிள்ளையை எப்படியாவது தொலைத்துவிட வேணுமென்று என் பிரிய நேசனாகிய முத்துவீரனுக்குச் சொன்னேன் அவன் அப்படிச் செய்யக் கூடாதென்று எனக்குப் பல வகையில் போதித்தான் நான் பிடிவாதஞ் செய்ததனால் அவன் பிள்ளையை வாங்கிக் கொண்டு உன் மனதுப்படி செய்கிறேன் என்று சொல்லிப் போய்விட்டான் அந்தச் சமயத்தில் அந்தப் பிள்ளைகளுக்குப் பால் கொடுத்தவளுடைய பிள்ளை சுழி மாந்தத்தினால் இறந்து போனதால் அவளைப் பொருள் மூலம் ஸ்வாதீனப் படுத்திக்கொண்டு அவள் பிள்ளையைத் தங்கள் பிள்ளையென்று பேர் பண்ணி சகலரும் அறிய இராக் காலத்தில் அந்தப் பிள்ளையைப் பிரேத ஆலயத்தில் ஆடம்பரமாக அடக்கஞ் செய்தோம்.
தங்களுடைய புத்திரனைக் கொண்டு போன முத்துவீரனை வெகு காலமாக நான் பார்க்கவில்லை அவன் உலகத்தைத் துறந்து சந்நியாசியாகப் போனதாகக் கேள்விப்பட்டேன் அவன் தங்கள் பிள்ளையைக் கொலை செய்திருப்பானென்றே எண்ணியிருந்தேன்.
முந்தாநாள் வந்த சந்நியாசி தங்கள் பிள்ளையைக் கொலை செய்யவில்லையென்றும் சத்தியபுரியில் சாந்தலிங்கம் பிள்ளை வீட்டில் அந்தப் பிள்ளை வளருவதாகவுஞ் சொன்னான் அந்தச் சந்நியாசியை இங்கே இருக்கும்படி சொல்லியிருக்கிறேன் அவனை விசாரித்தால் ஆதியோடு அந்தமாகச் சகல சங்கதிகளும் விசிதமாகும் தங்களுக்கு நான் செய்த துரோகத்துக்காக என் மனச் சாக்ஷ எனக்குச் செய்த தண்டனை சாமானியம் அல்ல என் வியாதிக்கும் மரணத்திற்கும் காரணம் என் மனச் சாக்ஷயேயன்றி வேறல்ல.
அந்தக் கடிதத்தை நான் வாசித்த உடனே ஒரு பக்கத்தில் பெரிய ஆச்சரியமும் ஒரு பக்கத்தில் என் கனிஷ்டன் மேலே பிரதாபமான கோபமும் ஜனித்து இன்னது செய்கிறதென்று தெரியாமல் சற்று நேரம் சித்திரம் போல அசைவற்றிருந்தேன்.
பிறகு பிள்ளை ஜீவந்தனாயிருக்கிறானே அவனைக் காணலாமென்கிற சந்தோஷம் மேலிட்டு சந்நியாசியார் வந்திருக்கிறாராவென்று விசாரித்தேன் அவர் வந்திருக்கிறதாகக் கேள்விப்பட்டு அவரை ரகசியமாக அழைத்து அவர் மூலமாகச் சகல சங்கதிகளையும் பரிஷ்காரமாக அறிந்து கொண்டேன்.
என் தம்பியினுடைய உத்தரக்கிரியைகளெல்லாம் முடித்துக் கொண்டு நானும் என் பத்தினியும் பரிவாரங்களும் புறப்பட்டு வந்து என் பிள்ளையையும் உங்களையும் கண்டேன் ஆனந்தங் கொண்டேன்.
இப்படிப்பட்ட பிரமானந்தத்தை நான் பிறந்தது முதல் ஒருநாளும் அநுபவித்ததில்லை ஆனால் இதுவெல்லாம் மெய் தானோ அல்லது கனவோ என்கிற சந்தேகம் ஒன்று மத்தியில் போராடுகிறது முந்தி நாம் பார்த்த காரியங்களைக் கனவில் காணுகிறதே யல்லாமல் பாராத காரியங்களைக் கனவில் காணக்கூடுமோ?
இந்த ஊரையும் ராஜ கிருஹங்களுக்குச் சமானமாகிய உங்கள் கிருஹங்களையும் அவைகளின் நானாவித அலங்காரங்களையும் மகா புண்ணியாத்துமாக்களான உங்களையும் இதற்குமுன் நான் ஒருநாளும் பாராதிருக்க இப்போது நான் பார்க்கிறபடியால் இவ்வளவும் கனவல்ல உண்மையென்றே நிச்சயிக்கிறேன்.
பிறகு கனகசபையைச் சிறு பிள்ளை முதல் வளர்த்தவர் எங்கே என்று விசாரித்துத் தெரிந்துகொண்டு அவரை நோக்கி ஐயா உம்மைப் போல நல்லவர்கள் உண்டா?
நீர் எவ்வளவோ பாடுபட்டு அவனை அருமை பெருமையாக வளர்த்து அவனை மனுஷனாக்கி விட்டீரே என் கூடப் பிறந்த தம்பி என் பிள்ளையைக் கொலை செய்ய நினைத்தானே ஒரு சம்பந்தமும் இல்லாத நீர் சொந்தப் பிள்ளையைப் பார்க்கிலும் நூறு பங்கு அதிகமாகப் பிள்ளையை வளர்த்தீரே உமக்கு இந்த உலகம் முழுமையும் கொடுத்தாலும் நீர் செய்த உபகாரத்துக்குத் தகுந்த பிரதிப் பிரயோஜனம் ஆகுமா?
என்று சொல்லி பிறகு என் தாயார் தகப்பனார் பந்துக்கள் முதலிய ஒவ்வொருவரையும் பார்த்துத் தனித்தனியே ஸ்தோத்திரஞ் செய்யத் தொடங்கினார்.
அவரும் அவருடைய பத்தினியாரும் எங்களால் எல்லாரும் பசியாயிருக்கிறீர்களே என்று சொல்லி உடனே எழுந்து ஸ்நானம் ஜபம் முதலிய நித்திய கருமங்களை முடித்துக் கொண்டு ஒரே பந்தியாய் இஷ்டான்ன போஜனஞ் செய்தோம்.
துரும்பு போல் இளைத்திருந்த கனக சபை தாய் தகப்பனைக் கண்ட சந்தோஷத்தினால் பாரித்துப் பூரித்து அவர்களுடன் வந்த யானைகளின் ஒன்று போல் ஆனான்.
எங்களைக் கூட அழைத்துக்கொண்டு போய்த் தகுந்த மரியாதைகள் செய்தனுப்ப வேண்டுமென்பது கனகசபையின் தகப்பனாருடைய அபேக்ஷயா யிருந்தாலும் நாங்கள் அதற்குச் சம்மதிக்கமாட்டோமென்று தெரிந்துகொண்டு அவர் எங்களைப் பார்த்து நீங்கள் ஒன்றிலும் குறைவில்லாத பாக்கியசாலியாயிருக்கிறீர்கள்நீங்கள் செய்த பேருபகாரத்திற்குக் கடவுள் கிருபை செய்யவேண்டுமே யல்லாமல் என்னாலே செய்யக் கூடியது யாதொன்றுமில்லை உங்களுக்குப் பிரதி உபகாரம் செய்யவேண்டுமென்று நான் நினைத்தால் என்னைப் போல் நன்றி கெட்டவர்கள் வேறொருவரும் இருக்க மாட்டார்கள் ஏனென்றால் உங்களுக்கு ஒரு துன்பம் வந்த காலத்தில் அல்லவே நான் உங்களுக்குச் சகாயம் செய்யவேண்டும் ஆகையால் உங்களுக்குப் பிரதி உபகாரஞ் செய்ய நினைப்பது உங்களுக்குத் துன்பம் வரவேண்டுமென்று பிரார்த்திப்பது போலாகுமானதால் நான் பிரதி உபகாரஞ் செய்ய நினைக்கமாட்டேன் என்றார்.
அவர் பயணப்படுமுன்னுக்கு எங்கள் பாட்டியார் வந்து ஐயா உங்கள் பிள்ளை என்னால் வெகுவாக அடிபட்டான் அதை நினைக்கும்போது எனக்கு வருத்தமாயிருக்கிறது என்றார்கள்.
தான் அடிபடாதவனா யிருந்தால் அடியினால் உண்டாகிற உபத்திரவம் இன்னதென்று தெரியாமல் தன்னுடைய பிரஜைகளை அடிக்கடி அடிக்கச் சொல்லுவான் துன்பப்படாதவனுக்கு ஏழைகளுடைய வருத்தம் எப்படித் தெரியும்?
பிற்பாடு அவரும் அவருடைய பத்தினியாரும் கனகசபையும் அவனை வளர்த்த தந்தை தாய்மார்களையும் அழைத்துக் கொண்டு எங்களிடத்தில் தனித் தனியே விடைபெற்றுக்கொண்டு பரிவாரங்களுடன் சென்றுவிட்டார்கள்.
கூடப் பிறந்த அன்புள்ள சகோதரன் போல நெடுங்காலம் என்னுடன் கூட இருந்து சகல சுகதுக்கங்களுக்கும் உடந்தையாயிருந்த கனகசபையைப் பிரிந்தது எனக்குப் பெரிய மனோதுக்கமும் வியாசங்கமுமாயிருந்தது.
அவனுக்கு அதிபால்யத்தில் நேரிட்ட ஆபத்துகளை நீக்கி அவனை அற்புதமாக வளர்ப்பித்த கடவுளது திருவருட் செயலை வியந்து ஸ்தோத்தரித்தேன்.
நானும் ஞானாம்பாளும் ஒரு நாள் காலையில் வெளித் திண்ணையில் படித்துக்கொண்டு இருக்கும்போது எனக்குப் பழக்கமான ஒரு ஜோதிட சாஸ்திரியார் வந்து செலவுக்கு ஒன்றும் இல்லாமல் வருத்தப் படுகிறேன் ஏதாவது கொடுக்கவேண்டும் என்று கேட்டார்.
அப்போது கூட இருந்த எங்கள் உபாத்தியாயர் அவரைப் பார்த்து சகலருக்கும் சாஸ்திரஞ் சொல்லிப் பாக்கியத்தைக் கொடுக்கிற உமக்குக் கஷ்டமுண்டா?
உடனே சாஸ்திரியாருக்கு ஆக்கிரோஷமுண்டாகிச் சொல்லுகிறார் நாங்கள் உலகத்தை ரக்ஷக்கும்பொருட்டு தரித்திர வேஷம் பூண்டுகொண்டு திரிகிறோமே யல்லாமல் எங்களுக்கு ஒரு கஷ்டமுண்டா?
அவர் அந்த நாயைப் பார்த்து கரடி புலி முதலிய துஷ்ட மிருகங்களின் வாய்களை மந்திரத்தினாலே கட்டிவிடுகிற நான் இந்த நாயின் வாயைக் கட்டி அது குலைக்காமலும் கடிக்காமலும் செய்ய மாட்டேனா?
உடனே அந்த நாய்க்குக் கோபமுண்டாகி கட்டியிருந்த சங்கிலியை அறுத்துக் கொண்டு ஒரே பாய்ச்சலாய் சாஸ்திரியார் மேலே பாய்ந்து அவர் தேகத்தைப் பக்ஷணஞ் செய்ய ஆரம்பித்தது.
உடனே எங்கள் உபாத்தியாயர் ஒரு கழியை எடுத்துக் கொண்டு நாயைத் துரத்திச் சாஸ்திரியாரை விடுவித்து மந்திரத்தினால் அந்த நாயின் வாயைக் கட்டி விடக்கூடாதா?
எங்கள் வித்தையெல்லம் சுத்தப் பொய் உலகத்தில் உதரநிமித்தம் பல பேர் பல வேஷங்கள் பூண்டுகொண்டு ஜீவிக்கிறார்கள் அப்படியே நானும் இந்த வேஷம் போட்டுக் கொண்டு திரிகிறேன் என்னுடைய சொந்த விஷயத்தில் சாஸ்திரம் பலிக்காமலிருக்கும்போது அன்னியர்கள் விஷயத்தில் கேட்கவும் வேண்டுமா?
எனக்கு நாலு புத்திரிகள் சாஸ்திர சகுனங்கள் பார்த்து சாதகங்கள் பார்த்து பொருத்த நிமித்தங்கள் பார்த்து அவர்களைக் கலியாணஞ் செய்துக் கொடுத்தேன்.
மந்திரங்கால் மதி முக்கால் என்பது போல என்னுடைய புத்தியைக் கொண்டு பிழைக்கிறேனே யல்லாது சாஸ்திரத்தைக் கொண்டு பிழைக்கவில்லை சகலருக்கும் சுகமுந் துக்கமுங் கலந்து வருகிறபடியால் நானும் சுகத்தையும் துக்கத்தையுங் கலந்து சகலருக்கும் சாஸ்திரஞ் சொல்லிக் கொண்டு வருகிறேன் ஆனால் சுகத்தையே யாவரும் விரும்புகிறபடியால் சுகத்தையே அதிகமாகச் சொல்லி யாவரையும் நான் சந்தோஷப்படுத்துகிறது வழக்கம் இப்போது காலம் விபரீதமாய்ப் போய்விட்டது.. நான் ஒருவனுக்கு யோகம் வருமென்று சொன்னால் அவனுக்குக் கஷ்டம் சம்பவிக்கின்றது சுபிக்ஷ காலமென்று சொன்னால் துர்பிக்ஷ காலமாய் முடிகின்றது ஒரு கர்ப்ப ஸ்திரீயைப் பார்த்து அவளுக்குப் பிள்ளை பிறக்குமென்று சொன்னாலும் அந்தக் கர்ப்பம் பொய்யாகி மகோதரமாய் முடிகின்றது கர்ப்பத்திலிருக்கிற பிள்ளை கூட என்னை ஒருதரம் மோசம் செய்துவிட்டது.
எப்படியென்றால் நான் நெடுநாளாக ஆசிரதம் செய்து வந்த ஒரு பிரபு என்னை அழைத்து கர்ப்பிணியா யிருக்கிற தன் மனைவிக்கு என்ன குழந்தை பிறக்குமென்று கேட்டார்.
நான் ஆண் பெண் இரண்டில் ஒன்றுதானே பிறக்கவேண்டுமென்று நினைத்து ஆண் குழந்தை பிறக்குமென்று அவரிடத்தில் தனிமையாகச் சொன்னேன் அவருக்குத் தெரியாமல் அவருடைய மனைவியிடத்திலே போய் பெண் குழந்தை பிறக்குமென்று அதி ரகசியமாகச் சொல்லி வைத்தேன்.
இனிமேல் இந்த தொழிலை விட்டுவிடுவதென்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது உங்களுடைய நாயே எனக்கு நல்ல புத்தி கற்பித்துவிட்டபடியால் இனிமேல் சாஸ்திரத்தைக் கட்டித் தூரத்தில் எறிந்துவிடச் சித்தமாயிருக்கிறேன்.
அவர் நிசம் சொன்னதற்காக அவருக்குத் தகுந்தப் பிரயோசனஞ் செய்யவேண்டுமென்று எங்கள் போதகர் சொன்னதினாலே அவருக்கு நானும் ஞானாம்பாளும் பத்து ரூபாய் கொடுத்து அனுப்பினோம்.
சாஸ்திரியார் போனபின்பு உபாத்தியாயர் எங்களைப் பார்த்து சோதிடம் பொய்யென்று அந்தச் சாஸ்திரியே ஒப்புக்கொள்வதால் இனிமேல் உங்களுக்கு வேறே சாக்ஷயம் வேண்டுவதில்லை.
அந்த மேலான வரத்தை எத்தனையோ புத்திமான்களும் இருக்க அவர்களுக்குக் கொடாமல் இந்த சாஸ்திரிகளைப் போலொத்த சர்வ மூடர்களுக்கும் குடுகுடுப்பைக் காரர்களுக்கும் கோணங்கிக்காரர்களுக்கும் குறத்திகள் முதலானவர்களுக்கும் சுவாமி கொடுத்திருப்பாரா?
பின்னும் நமக்கு வருகிற நன்மை தீமைகள் நமக்குத் தெரியாமலிருக்க அசேதன ஜந்துக்களாகிய பல்லிகளுக்கும் பட்சிகளுக்கும் தெரிந்து அவைகள் நமக்குத் தெரியப்படுத்தக்கூடுமா?
எங்கள் கொல்லைக்குப் பின்புறத்தில் இருக்கிற சிங்காரத் தோட்டங்களின் மதிலுக்கு அப்பால் கொஞ்ச தூரத்தில் ஒரு பாழ் மண்டபமும் அதற்குப்பின் ஒரு விஸ்தாரமான காடும் இருந்தன.
சில காலத்துக்கு முன் அந்தப் பாழ் மண்டபத்தில் யாரோ ஒருவன் கழுத்தில் சுருக்கிட்டுக் கொண்டு இறந்துபோனதாகவும் அவன் பிசாசு ரூபமாகி அந்த மண்டபத்தில் வாசஞ் செய்வதாகவும் பின்னும் ஒரு சங்கிலிக் கறுப்பு ஒரு மரத்திலிருப்பதாகவும் எப்போதும் சங்கிலி ஓசை கேட்பதாகவும் அந்த மண்டபத்துக்குப் போன ஆடு மாடு முதலான ஜீவ ஜந்துக்கள் திரும்பி வராமல் பிசாசுகளுக்கு இரையாகி விடுவதாகவும் ஒரு வதந்தி பிறந்து வெகு காலமாக அந்த மண்டபத்துக்காவது காட்டுக்காவது ஒருவரும் போக்குவரவு இல்லாமல் நின்றுவிட்டது.
அவருடைய விவேகமும் தைரியமும் எனக்குத் தெரியுமாதலால் வேட்ட நாயையும் கையில் பிடித்துக் கொண்டு அவரைத் தொடர்ந்து போனேன் மண்டபம் சமீபித்தவுடனே நான் பயப்படுவேனென்று அவர் என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நடந்தார்.
மண்டபத்துக்குள் நுழையும்போது நமனுடைய வாய்க்குள் நுழைவது போலிருந்தது நாங்கள் மண்டபத்துக்குள் நுழைந்தவுடனே கணக்கில்லாத பல பட்சிகள் கா கூ என்று சப்தித்துக் கொண்டு புறப்பட்டன அந்தப் பட்சிகளுடைய எச்சங்களால் மண்டபத்தில் கால் வைக்க இடமில்லாமல் துர்நாற்றம் எங்கள் குடலைப் பிடுங்க ஆரம்பித்தது உடனே காட்டைப் பார்க்கிறதற்காக மண்டபத்தை விட்டுக் கீழே இறங்கினோம் எங்களுக்கு முன் எங்கள் வேட்டை நாய் மிருக வாசனை பிடித்துக் கொண்டு காட்டுக்குள் ஓட ஆரம்பித்தது அதைக் கண்டவுடனே நரிகளும் ஓநாய்களும் காட்டுப் பூனை முதலான பல மிருகங்களும் நாலு பக்கங்களிலும் கத்திக்கொண்டு ஓடத் தலைப்பட்டன.
அந்த ஓநாய் மேல் எங்கள் வேட்டை நாய் பாய்ந்து பிடித்துக் கொண்டு எங்களுக்குப் பாதகாணிக்கை கொண்டுவருவது போல் எங்கள் முன்பாக ஓடிவந்தது.
உடனே உபாத்தியாயர் என்னை நோக்கிச் சொல்லுகிறார் இந்தக் காட்டைப் பார்த்தால் உலகம் உண்டானது முதல் மனுஷ சஞ்சாரம் இல்லாதது போலத் தோன்றுகிறது.
யாரோ ஒருவன் துர்மரணமாய் இறந்து போனானென்கிற பயப் பிராந்தியினால் வெகு காலமாக ஒருவரும் இவ்விடத்தில் சஞ்சரிக்காதபடியால் பட்சிகளும் பல மிருகங்களும் அந்த மண்டபத்தையும் காட்டையும் தங்கள் வாசஸ்தலங்களாக ஆக்கிக் கொண்டன.
இந்தக் கானகத்துக்குள்ளே பிரவேசிக்கிற ஆடுமாடுகளை மிருகங்கள் தின்றுவிடுவதை அறியாமல் பிசாசுகள் தின்றுவிடுவதாக நினைத்தார்கள்.
இவ்விடத்தில் இருக்கிற பலவகையான மரங்களின் இலைகள் காய்ந்துபோய்க் காற்றினால் அடிபட்டுக் கலகலவென்று சப்திப்பதைச் சங்கிலிக்கறுப்பன் என்று நினைத்தார்கள்.
அறிவில்லாத மிருகங்களும் பட்சிகளும் நிர்ப்பயமாய் வசிக்கிற இடத்தில் அறிவுள்ள மனுஷர் சஞ்சரிக்கப் பயப்படுவது எவ்வளவு மௌட்டியம்?
அந்தக் காட்டை எங்களிடத்தில் சாசுவதக் குத்தகையாக ஒப்புக்கொண்டு அதை வெட்டித் திருத்திச் சாகுபடி செய்து பயிரிட்டு அநுபவிப்பதுந் தவிர அந்த மண்டபத்தில் அவரே குடும்ப சகிதமாய்க் குடியிருந்து வருகிறார்.
எங்கள் உபாத்தியாயரிடத்தில் நான் பல புத்திகளைக் கற்றுக்கொண்டதுபோலவே என் தாயாரிடத்திலும் ஞானாம்பாளிடத்திலும் அநேக நற்குணங்களையும் கற்றுக்கொண்டேன்.
எந்தக் காலத்திலாவது அவர்களிடத்தில் கோபம் குரோதம் மூர்க்கம் முதலான துர்க்குணங்களை நான் கண்டதேயில்லை எப்போதும் அவர்கள் பேசுவது மிருது பாஷையே தவிரக் கடூர வார்த்தைகளை அவர்களிடத்தில் நான் கேட்டதே யில்லை.
என்று கேட்க உங்களுக்குக் கோபம் வரும்போது உங்களைப் பார்த்தால் எனக்குப் பயமாயிருக்கிறது நீங்கள் கோப முகத்தோடு கண்ணாடியைப் பார்த்தால் உங்களுக்குத் தெரியும் என்று சொன்னாள்.
நான் தனிமையாகப் போய்க் கோப முகத்துடனே கண்ணாடியைப் பார்த்தேன் அப்போதிருந்த கோரம் எனக்கே சகிக்காமல் அன்று முதல் கோபத்துக்கு விடை கொடுத்துவிட்டேன்.
ஞானாம்பாள் எனக்கு இளையவளாயிருந்தாலும் அவளுடைய விநய காம்பிரியமும் நாகரிகமும் சுசீல ஒழுக்கமும் எப்படிப்பட்டவையென்றால் பெரியோர்கள் சமூகத்தில் இருக்கும்போது எவ்வளவு மரியாதையும் சிரத்தையும் உண்டாகுமோ அவ்வளவு மரியாதை அவளிடத்தில் இருக்கும்போதும் என்னை அறியாமலே உண்டாகும்.
எப்படியெனில் ஒரு நாள் சிங்காரத்தோட்டத்திலிருந்து ஒரு ரோஜாப் புஷ்பத்தைப் பறித்து அவள் கையிலே கொடுத்து உன்னுடைய முகம் இந்தப் புஷ்பத்துக்குச் சமானம் என்றேன்.
அவள் அந்தப் புஷ்பம் சீக்கிரத்தில் வாடிப்போவதுபோல அழகும் சீக்கிரத்தில் அழிந்துபோகும் என்றாள் அந்தப் பூவை உபமானித்தது சரியல்ல.
அவள் சற்று நேரம் சும்மா இருந்து பிற்பாடு சொல்லத் தொடங்கினாள் சந்திரனுக்கு ஸ்வயம் பிரகாசம் இல்லையென்றும் சூரியனுடைய ஒளியினால் சந்திரன் பிரகாசிக்கிறதென்றும் நாம் புஸ்தகங்களில் வாசித்திருக்கிறோம்.
அப்படியே மனுஷர்களுடைய வடிவெல்லாம் சூரியனாகிய கடவுளிடத்திலிருந்து உண்டாவதால் அவரே ஸ்தோத்திரத்துக்குப் பாத்திரர் என்று சொல்லிக்கொண்டு அப்பாற் போய்விட்டாள் அன்று முதல் அவளை ஸ்தோத்திரம் செய்கிறதில்லையென்று பிரதிக்ஞை செய்துகொண்டேன்.
அந்தச் சப்தங் கேட்டவுடனே அவ்விடத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருந்த ஒரு துஷ்டக் காளை அலறிக்கொண்டு சமீபத்திலிருக்கிற சித்திர மண்டபத்துக்கு ஒரு பக்கம் துரத்த ஒரு பெரிய ஆட்டுக் கடா இந்தப் பக்கத்தில் துரத்த ஆரம்பித்தன.
இப்படி இரண்டுக்கும் நடுவில் அகப்பட்டுக்கொண்டு அவள் அவஸ்தைப்படும்போது நான் ஒரே ஓட்டமாய் ஓடி ஞானாம்பாளைத் தூக்கிச் சித்திரமண்டபத்து வெளித் திண்ணையின்மேல் ஏறிக்கொண்டேன்.
அந்தச் சித்திரமண்டபத்துத் திண்ணை அதிக உயரமானதாலும் அதன் படிகள் அந்தப் பக்கத்தில் இல்லாமல் வேறே பக்கத்தில் இருந்தமையாலும் அந்தச் சமயத்தில் நான் இல்லாமல் இருந்தால் அவளுக்குப் பெரிய அபாயம் நேரிட்டிருக்கும்.
இந்தச் சமாசாரம் ஞானாம்பாள் மூலமாக எங்கள் இரண்டு வீட்டாருக்கும் தெரிந்து அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் எனக்குச் செய்த ஸ்தோத்திரம் அபரிமிதமே.
இராவணாதி அசுரர்களை நாசஞ்செய்து சீதையைச் சிறை மீட்டுக்கொண்டுபோன இராமருக்கு எவ்வளவு பிரதாபம் கிடைத்ததோ அவ்வளவு பிரதாபம் எனக்கு வாய்த்தது.
பிறகு ஞானாம்பாள் என் தாயாரைப் பார்த்து அத்தையம்மா உங்களுக்கு அநேக சரித்திரங்கள் தெரியுமே யாதொரு பதிவிரதையினுடைய சரித்திரந் தெரிந்திருந்தால் சொல்ல வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தாள்.
சில காலத்துக்கு முன் திரிசிரபுரத்தில் அரசு செய்து வந்த விஜயரங்க சொக்கலிங்க நாயகர் சந்ததியில்லாமல் இறந்து போனபடியால் அவருடைய பத்தினியாகிய மங்கம்மாளுக்குப் பட்டாபிஷேகமாகி அவள் துஷ்டநிக்கிரஹம் சிஷ்ட பரிபாலனஞ் செய்து மநுநீதி தவறாமல் அரசாட்சி செய்து வந்தாள்.
மங்கம்மாளுக்குத் தம்பி மேலிருந்த பிரியத்தினால் தன்னுடைய நாட்டில் சில ஊர்களைப் பிரத்தியேகமாய்ப் பிரித்து இவனுடைய ஸ்வாதீனப் படுத்தி தனக்குள்ளாக அவன் சிற்றரசாயிருந்து அரசாட்சி செய்யும்படி திட்டஞ் செய்தாள்.
அவனுக்கு மகோன்னத பதவி கிடைத்த உடனே மதிமயங்கி சமஸ்தான காரியங்களை எவ்வளவுங் கவனிக்காமல் காமாதுரனாய்ப் பரஸ்திரீ கமனம் முதலிய துர்விஷயங்களிற் காலத்தைச் செலவளிக்கத் தலைப்பட்டான்.
அவனுடைய ஆஸ்தான உத்தியோகஸ்தர்களில் ஒருவனாகிய மங்களாகரம் பிள்ளையினுடைய பத்தினி கற்பலங்காரி என்பவள் திவ்விய சுந்தரமும் அவளுடைய பெயருக்குத் தகுந்த சுகுணமும் உள்ளவளாயிருந்தாள்.
அவளிடத்தில் அந்த துஷ்டராஜனுக்கு மோகம் உண்டாகி அவளைத் தன் கைவசப்படுத்தும் பொருட்டு அவளிடத்துக்குச் சில ஸ்திரீகளைத் தூதாக அனுப்பினான்.
அவர்கள் அவளுடைய புருஷன் வீட்டிலில்லாத சமயம் பார்த்து அவளிடஞ் சென்று அம்மா நீ செய்த தவ மகிமையினால் உனக்கு ராஜயோகம் வந்துவிட்டது உன்னைப்போல் அதிர்ஷ்டசாலிகள் உண்டா?
அவருடைய தயவைப் பெற எத்தனையோ ஸ்திரீகள் தவஞ்செய்கிறார்கள் அவர்களுக்கெல்லாம் சிந்திக்காமல் உனக்கு அவருடைய கிருபை கிடைத்தது எவ்வளவு பெரிய அதிர்ஷ்டம் இனி இந்த நாட்டுக்கெல்லாம் நியே அரசி சமஸ்தான காரியங்களெல்லாம் உன்னுடைய ஏவலின்படியே நடக்கும்.
எனக்கு அரசரும் குருவும் தெய்வமும் என்னுடைய பர்த்தாவே அன்றி வேறல்ல அவருடைய கிருபையே எனக்கு ஐசுவரியம் அவருக்கு முன்பாக மற்ற அரசர்கள் எல்லாரும் அஜகஜாந்தரம் உங்கள் அரசருடைய கிருபைக்காகத் தவஞ் செய்கிற ஸ்திரீகளே அந்தக் கிருபையைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.
மறுபடியும் அவர்கள் அந்த உத்தமியின் புத்தியைக் கலைக்கிறதற்குச் சகல தந்திர வித்தைகளை உபயோகப் படுத்தியும் அவள் இசையவில்லை அவர்கள் உடனே புறப்பட்டுப் போய் அரசனுக்கு நடந்த காரியங்களைத் தெரிவித்தார்கள்.
அவளைப் பலாத்காரமாகக் கொண்டு போகிற பக்ஷத்தில் தன்னுடைய சகோதரி மங்கம்மாளுக்குத் தெரிந்தால் தன்னைச் சிரசாக்கினை செய்வாளென்று பயந்து அவன் பலாத்காரஞ் செய்யத் துணியவில்லை.
பணமென்றால் பிணமும் வாயைத் திறக்குமானபடியால் பணத்தைக் கொண்டே அவ்ளை வசியஞ் செய்யவேண்டுமென்று நினைத்து அவன் ஒரு பெரிய பெட்டியில் தங்க நாணயங்களையும் வேறொரு பெட்டியில் ரத்னாபரணங்களையும் நிரப்பி அந்தத் தூதிகள் கையில் கொடுத்து அவளிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
அவர்கள் அந்தப் பெட்டிகளைக் கற்பலங்காரி வீட்டுகுக் கொண்டுபோய்த் திறந்துகாட்டி அவளுடைய புத்தியை மயக்கப் பிரயாசப்பட்டார்கள்.