sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
யதா வேதோ ஹ்யனாதிர்ஹி தத்வத் ஸப்தசதீ ஸ்ம்ருதா வேதம் எப்படி அனாதியோ அப்படி ஸப்தசதீ என புவனேசுவரி ஸம்ஹிதை கூறுகிறது.
இதை பாராயணம் செய்ய நித்திய கர்மாவை முடித்துப் பரிசுத்தமான இடத்திலமர்ந்து ஆசமனம் பிராணாயாமம் ஸங்கல்பம் முதலியவற்றைச் செய்துகொண்டு ஸாவாதானமாக முன் பின் கூறியுள்ள அங்கங்களுடனும் நவாக்ஷரீ ஜபத்துடனும் கைக்கொள்ள வேண்டும்.
ஜ்ஞானினாமபி சேதாம்ஸி துர்க்கே ஸ்ம்ருதா ஸர்வாபாதா ப்ரசமனம் போன்ற மந்திரங்களைத் தனியாக ஜபம் செய்தால் அந்தந்த மந்திரத்திற் கனுகுணமான முர்த்தியை அந்தந்தச் சரித்திரத்தில் கூறியபடி நியாஸமும் தியானமும் செய்து அதற்கியைந்தபடி.
ஸூரத மகாராஜனுக்கு மேதாமஹரிஷி கூறியதாவது பரமேசுவரியைச் சரணடைவாய் அவளை ஆராதித்தால் அவள் இகலோக இன்பங்களையும் ஸ்வர்க்கத்தையும் மோக்ஷத்தையும் அளிப்பாள்.
அரசன் தன் அரசாட்சியை மீண்டும் பெற்று இன்ப வாழ்வெய்தி எதிர்காலத்தில் மனுவாக விளங்கப்போகிறான் என்றும் ஸமாதி என்ற வைசியன் ஞானம் பெற்று மோக்ஷமடைந்தான் என்றும் கூறி தேவீ மஹாத்மிய வரலாறு முடிவடைகின்றது.
பிரம்மதேவரே எது உலகில் மிக்க ரகசியமானதோ மனிதர்க்கு எல்லா ரக்ஷயையும் அளிப்பதோ இதுவரை எவர்க்கும் சொல்லப்படாதுளதோ அதை உலக நன்மைக்காக எனக்கு உபதேசித்தருளல் வேண்டும்.
இந்திராணீதேவீ ஐராவதம் என்ற யானை வாகனமுடையவள் விஷ்ணுசக்தியான மஹாலக்ஷ்மி கருடவாகனமுடையவள் மஹேசுவரபத்தினி விருஷப வாகனமுடையவள் குமரக்கடவுளின் சக்தி மயில்வாகன முடையவள்.
மஹாபலம் பொருந்தியவளே மஹோத்ஸாஹம் பொருந்தியவளே கொடிய பயத்தைப் போக்குபவளே சத்துருக்களுக்குப் பயத்தை வளர்ப்பவளே காட்சிக்கரிய தேவியே என்னை காத்தருள்வாய்.
மேற்கில் வாருணீ சக்தியும் வாயு மூலையில் மிருக வாகினியான வாயுசக்தியும் காப்பாற்றட்டும் வடக்கில் கௌமாரியும் ஈசான முலையில் சூலதாரிணியும் காப்பாற்றட்டும்.
புருவமத்தியில் த்ரிநேத்ரா தேவியும் நாசிகையில் யமகண்டாதேவியும் கண்களின் நடுவில் சங்கினீ சக்தியும் காதுகளில் துவாரவாஸினீ சக்தியும் ரக்ஷிக்கவேண்டும்.
கன்னத்தில் காளிகாதேவியும் கர்ணமூலத்தில் சாங்கரீதேவியும் நாசிகைகளில் ஸூகந்தாதேவியும் மேலுதட்டில் சர்ச்சிகாதேவியும் ரக்ஷிக்கட்டும்.
உள் நாக்கைச் சித்திரகண்டாதேவியும் தாடைகளை மகாமாயையும் மோவாய்க்கட்டையைக் காமாக்ஷியும் வாக்கை ஸர்வமங்களாதேவியும் காப்பாற்றட்டும்.
கழுத்தில் பத்ரகாளியும் முதுகெலும்பில் தனுர்த்தரீதேவியும் கழுத்தின் வெளியில் நீலக்கிரீவாதேவியும் கழுத்தெலும்பை நளகூபரீதேவியும் காப்பாற்றட்டும்.
இருயத்தை லலிதாதேவியும் வயிற்றில் சூலதாரிணியும் நாபியைக் காமினீ தேவியும் ரஹஸ்யஸ்தானத்தை குஹ்யேசுவரியும் ரக்ஷிக்கட்டும்.
துடைகளை மஹாபலாதேவியும் முழங்கால் நடுவில் விநாயகீதேவியும் கணுக்கால்களில் நாரஸிஹ்மீதேவியும் பின்னங்கால்களில் மிதௌஜஸியும் ரக்ஷிக்கட்டும்.
கால் விரல்களை ஸ்ரீதரியும் பாத்தின்கீழ் தலவாஸினியும் நகங்களை தம்ஷ்ட்ராகராலியும் கேசங்களை ஊர்த்துவகேசினியும் மயிர்க்கால்களில் கௌபேரியும் தோலை வாகீச்வரியும் இரத்தம் வீரியம் கொழுப்பு மாம்ஸம் எலும்பு மூளை இவற்றைப் பார்வதியும் ரக்ஷிக்கட்டும்.
குடல்களைக் காலராத்திரியும் பித்ததாதுவை முகுடேசுவரியும் ஆதாரக்கமலங்களில் பத்மாவதியும் கபதாதுவில் சூடாமணியும் ரக்ஷிக்கட்டும்.
தேவியே எந்த இடம் கவசமில்லாமல் காக்கப்படாமல் உளதோ அதை எல்லாம் ஜயந்தீ எனவும் பாபநாசினீ எனவும் பெயர் பெற்ற நீ காத்தருளல் வேண்டும்.
இப்புவியில் இயற்கையில் ஸ்தாவரங்களிலிருந்தும் ஜங்கமங்களிலிருந்தும் உண்டாகிய விஷமாயினும் செயற்கை விஷமாயினும் மந்திர தந்திரங்களால் செய்யப்பட்ட அபிசாரங்களாயினும் எல்லாம் நாசமடையும்.
பிரம்மராக்ஷஸர்களும் வேதாளங்களும் கூஷ்மாண்ட பைரவாதி துர்தேவதைகளும் கவசத்தை இருதயத்தில் தரித்த அவனை கண்ட மாத்திரத்தில் ஒடுங்கிப் போகின்றனர்.
ஜயந்தீ மங்கலா காளீ பத்ரகாளீ கபாலினீ துர்க்கா க்ஷமா சிவா தாத்ரீ ஸ்வாஹா ஸ்வதா எனப் பெயர் பெற்ற உனக்கு நமஸ்காரம்.
பரப்ரஹ்மஸ்வருபிணியான சண்டிகே எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்குவோர்க்கும் உன்னை நமஸ்கரிக்கும் எனக்கும் ருபத்தையளிப்பாய் ஜயத்தையளிப்பாய் கீர்த்தியையளிப்பாய் என் சத்துருக்களை அழிப்பாய்.
மனதுக்கினியவளாயும் மனதில் போக்கை அறிந்து நடப்பபவளாயும் கடத்தற்கரிய ஸம்ஸாரஸாகரத்தைக் கடத்தற்கு உதவிபுரிபவளாயும் நற்குலத்துதித்தவளாயு முள்ள மனைவியை யளிப்பாய்.
விசுத்தஞானமே சரீரமாயும் முன்று வேதங்களே தெய்வீகக் கண்ணயும் கொண்டு உயர் நலத்தை கூட்டுவித்தற்குக் காரணரூபியாய்ப் பாதிச் சந்திரனைத் தலையிலணிந்து விளங்கும் பரமசிவனுக்கு நமஸ்காரம்.
ஆனால் மந்திர ஜபமில்லாமல் தேவீ மஹாத்மியமாகிய இதனால் துதிப்பவர்க்கும் ஸ்தோத்திரமாத்திரத்தாலேயே தேவி சித்தி யளிக்கின்றாள்.
பலமந்திரங்களில் எது சிறந்தது என்று உலகில் ஏற்படும் சந்தேகமாகிய இதைக்கருதியே பரமசிவன் இதுவே எல்லா நன்மைகளையுமளிப்பதாக இருக்கட்டுமென்று இவ்வுலகிற்கு இதை அழைத்தருளினார்.
சண்டிகையின் ஸ்தோத்திரமாகிய இதை ரகசிமாய்ப் போற்றத்தக்கதாய் அவர் செய்தருளினார் அதனால் உண்டாகும் புண்ணியத்திற்கு முடிவே இல்லை என்ற அந்த நிர்ணயத்தை உள்ளபடி உணர்தல் வேண்டும்.
கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்த்தசியிலோ அஷ்டமியிலோ ஒருமைப்பட்ட மனத்துடன் எந்த ஸாதகன் நியாய வழியில் சம்பாதித்த தன் பொருளை தேவியிடம் ஸமர்ப்பிக்கின்றானோ பின்பு உலக வாழ்க்கையின் பொருட்டு அவசியமானதை தேவியளித்ததென மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளுகின்றானோ அவனிடமே தேவி ஸந்தோஷமடைகின்றாள்.
மேற்கூறிய முறையில் எவன் தடையை நீக்கிவிட்டு ஸப்தசதீ ஸ்தோத்ரமாகிய இதை நாள்தோறும் தெளிவுபட ஜபம் செய்கின்றானோ அவன் சித்தனாகவும் தேவியின் அடியார் கூட்டத்திற் சேர்ந்வனாகவும் கந்தர்வனாகவும் பிறரைக் காக்கவல்லவனாகவும் ஆவான்.
அவன் எங்கும் சஞ்சரிப்பவனாயினும் எங்கிருந்தும் அவனுக்கு பயம் உண்டாகாது அற்பாயுளில் மரணமடையமாட்டான் மரணத்துக்குப்பின் மோக்ஷத்தை யடைவான்.
ஸ்திரிகளிடம் ஸெளபாக்கியம் முதலிய எதெது காணப்படுகிறதோ அது எல்லாம் தேவியின் அருளாலேயே ஏற்படுவதாகையாலும் பரம மங்களரமான இந்த ஸ்தோத்திரம் ஜபித்தற்குரியது.
மெதுவாக ஜபம் செய்தாலும் பயன் உண்டு எனினும் உரக்கப் பாராயணம் செய்வதாலேயே பரிபூர்ண பலன் ஏற்படுமாதலால் அங்ஙனமே அது ஆரம்பித்து அனுஷ்டிக்கப்படவேண்டும்.
ஐசுவரியம் ஸெளபாக்கியம் ஆரோக்கியம் ஸ்ம்பத்து சத்துரு ஜயம் உயர்ந்த மோக்ஷம் எல்லாம் எந்தப் பரதேவதையின் அருளால் கிட்டுகின்றனவோ அவள் ஏன் மக்களால் துதிக்கப்படுவதில்லை ?
ராத்திரி ரூபியான சிச்சக்தியே துர்வாஸனை வடிவான பெண் ஓநாயையும் பாவச்செயல் வடிவான ஆண் ஓநாயையும் எங்களை யணுகாமல் விரட்டிவிடு.
ராத்ரி தேவியே காமாதி சத்துருக்களை உனது கிருபையால் ஜயித்துள்ள எனது ஸ்தோத்ரவடிவான இந்த ஹவிஸ்ஸை அங்கீகரித்தருள வேண்டும்.
ஸ்ரீ நவாக்ஷரீ மஹாமந்திரமாகிய இதற்கு மார்கண்டேயர் ரிஷி ஜகதீச்சந்தம் துர்க்கா லக்ஷ்மீ ஸரஸ்வதீ தேவதை.
ஹ்ராம் என்று பீஜத்தை நாபியிலும் ஹ்ரீம் என்று சக்தியைக் கருக்குழியிலும் ஹ்ரும் என்று கீலகத்தைப் பாதங்களிலும் நியாஸம் செய்க.
தியானம் தாயே மதுகைடபர்களை வதம் செய்தவளே மஹிஷாஸுரனுடைய பிராணனைப்போக்கியவளே விளையாட்டாக தூம்ரலோசனனை வதைத்தவளே சண்டமுண்டர்களையழித்தவளே ரக்தபீஜாசுரனை நிர்முலமாக்கியவளே சும்பனையும் நிசும்பனையும் ஒழித்தவளே நித்திமானவளே துர்க்காம்பிகையே உன்னை நமஸ்கரிக்கின்றேன்.
ஜம்சித்தஸ்வரூபிணியான மஹாஸரஸ்வதி ஹ்ரீம்சிதாத்மஸ்வரூபிணியான மஹாலக்ஷ்மி க்லீம் ஆநந்தரூபிணியான மஹாகாளி எல்லாத்தீமைகளையும் சமனம் செய்யும் நிர்விகல்பரூபிணியான உன்னை இருதய கமலத்தில் தியானிக்கிறேன்.
பகவான் விஷ்ணு யோக நித்திரையிலிருக்கும்போது தோன்றிய மதுகைடப அசுரர்களை ஸம்ஹரிக்கும் பொருட்டு தாமைரப்பூவிலுதித்த பிரம்மதேவர் ஏந்த தேவியை ஸ்துதித்ததாரோ அந்த மஹா காளியைச் சேவிக்கின்றேன்.
அவள் தனது பத்துக் கைகளில் வாள் சக்ரம் கதை பாணம் வில் பரிகம் சூலம் புசுண்டி தலை சங்கம் இவற்றைத்தரித்து ஸர்வாங்சு பூஷிதையாய் நீலமணிக் கொப்பான காந்தியுடனும் மூன்று கண்களுடனும் பத்து முகங்களுடனும் பத்துக் கால்களுடனும் விளங்குகின்றாள்.
எவர் சூரியபுத்திரனோ ஸாவர்ணி எனப் பெயர் பெற்றவரோ எட்டாவது மனுவாகக் கூறப்படுகிறாரோ அவருடைய வரலாற்றை விரிவாகக் கூறப்புகும் என்னிடம் கேட்பாய்.
சூரிய குமாரனும் மகாபாக்கியசாலியும் ஸாவர்ணி எனப் பெயர்பெற்றவருமான அவர் மகாமாயையின் அனுக்கிரகத்தால் எங்ஙனம் மன்வந்தராதிபராக ஆனார் என்பதைக் கூறுகிறேன்.
முன்னொரு காலத்தில் ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்திர முடிவில் சைத்ரவம்சத்தில் உதித்தவனாயும் ஸுரதன் எனப் பெயர் பெற்றவனாயும் பூமண்டலம் முழுதுமாண்ட ஒரு அரசன் இருந்தான்.
தன் வயிற்றிற் பிறந்த புத்திரர்களைப்போல் நன்றாகத்தன் பிரஜைகளைப் பரிபாலித்து வந்த அவனுக்கு அப்போது கோலாவித்வம்ஸிகள் எனப் பிரபலமான அரசர்கள் பகைவர்களாயினர்.
பின்னர் சொந்தத் தலைநகராகிய அங்கும் துஷ்டர்களும் கெட்ட எண்ணமுடையவர்களும் பலசாலிகளுமான அவனுடைய மந்திரிகளால் பலங்குறைந்த அவனுடைய பொக்கிஷமும் சைனியமும் அபகரிக்கப்பட்டன.
பிறகு ஆட்சியை யிழந்த அவ்வரசன் ஒருவனாகவே குதிரையின் மீதேறி வேட்டையாடப் போவதாயச் சாக்குக் காட்டி வழி தெரியாத வனத்துட் புகுந்தான்.
அது அம்முனிவராலும் அவரது சிஷ்யர்களாலும் பிரகாசிப்பதாயும் இம்சையை மறந்து சாந்தமாய்விட்ட துஷ்ட மிருகங்கள் சூழ்ந்ததாயுமிருந்து.
அவன் அரசன் அம் முனிவரால் உபசரிக்கப்பெற்று முனிசிரேஷ்டருடைய அவ்வாசிரமத்தில் இங்குமங்கும் சஞ்சரித்துக்கொண்டு சிறிது காலமிருந்தான்.
எப்போதும் மதங்கொண்டதும் பராக்கிரமம் மிகுந்ததுமாகிய எனது பிரதாமான அந்த யானை எனது எதிரிகளின் வசமாகி என்ன அனுபவங்களை அடையப்போகிறதோ அறியேன்.
எவர்கள் எப்போதும் பிரீதியாலும் தனத்தாலும் உண்டியாலும் எனக்கு வசப்பட்டவர்களாயிருந்தார்களோ அவர்கள் நிச்சயமாக அன்னிய அரசர்களுக்கு இப்போது சேவை செய்கிறார்கள்.
ஆலோசியாமல் செலவிடும் சீலமுடையவர்களும் எப்போதும் அழிவையே செய்பவர்களுமாகிய அவர்களால் மிகவும் கஷ்ட்டப்பட்டு நான் சேர்த்து வைத்த அந்தப் பொக்கிஷம் நாசமாகப்போகிறது.
அன்புடன் கூறிய அரசனுடைய இவ்வார்த்தயைக் கேட்டு அவ்வைசியன் அவ்வரசனிடம் வணக்க ஒடுக்கத்துடன் பின்வருமாறு பதிலளித்தான்.
பணப் பேராசையால் ஒழுக்கங்கெட்ட புத்திரர்களாலும் மனைவியாலும் கைவிடப்பட்டவனாய் தனத்தையும் தாரத்தையும் புத்திரர்களையும் இழந்து என்னுடைய தனத்தை அபகரித்துக் கொண்ட நண்பர்களாலும் பந்துக்களாலும் விலக்கப்பட்டுத் துன்புற்று வனத்தையடைந்துள்ளேன்.
பேராசைபிடித்த எந்தப்புத்திரர்களாலும் மனைவியாலும் தனத்திலிருந்து நீங்கள் விலக்கித் தள்ளப்பட்டீர்களோ அவர்களிடம் ஏன் உமது மனம் சிநேக பாசத்தால் கட்டுப்பட வேண்டும் ?
என் மனம் கடினமாகிக் கட்டுப்பட்டு நிற்கவில்லையே என்ன செய்வேன் ?பணத்தில் பேராசை கொண்ட எவர்களால் பிதா என்ற சிநேகமும் பதி என்ற பிரீதியும் பந்து என்ற ப்ரீதியும் விடப்பட்டு நான் விலக்கப்பட்டேனோ அவர்களிடத்தில் என் மனம் இன்னும் பிரீதியுடனேயே இருக்கிறது.
எந்த குணமற்ற பந்துக்களிடம் என் மனமானது பிரேமையால் பிணிக்கப்பட்டுளதோ அவர்களைக் குறித்து எனக்குப் பெருமூச்சும் மனக்கலக்கமும் உண்டாகிறது.
நீர் சொல்லுகிறபடி மனிதர்கள் உண்மையில் அறிவு படைத்தவர்கள்தான் ஆனால் அவர்கள் மட்டுந்தான் அங்ஙனம் அறிவுபடைத்தவர்கள் என்பதில்லை ஏனெனில் பசு பக்ஷி மிருகம் முதலிய எல்லாம் அங்ஙனம் அறிவு படைத்தவையே.
அறிவிருந்தாலும் தாம் பசியினால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தாலும் மோஹத்தினால் தம் குஞ்சுகளின் அலகில் இறையைப் போடுவதில் ஆதரவு கொண்டுள்ள இப்பக்ஷிகளைப் பார்ப்பாய்.
தேவர்களின் காரியசித்திக்காக அவள் எப்போதும் ஆவிர்ப்பவிக்கின்றாளோ அப்போது நித்யையாயினும் அவள் உலகில் உற்பவித்ததாகச் சொல்லப்படுகின்றாள்.
கல்பத்தின் முடிவில் பிரபஞ்சம் ஒரே ஜலமயமாகிவிட்டபோது பிரபுவும் பகவானுமான விஷ்ணு ஆதிசேஷனைப் படுக்கையாய்க் கொண்டு எப்போதும் யோகநித்திரையில் ஆழ்ந்தாரோ அப்போது பயங்கரமானவர்களும் மதுகைடபர்கள் என்று பெயர் பெற்றவர்களுமான இரண்டு அசுரர்கள் தோன்றினார்கள்.
பிரஜைகளுக்கு நாயகனும் பிரபுவுமான பிரம்மா விஷ்ணுவின் நாபிகமலத்தில் இருந்து கொண்டு தூங்கும் ஜனார்த்தனரையும் தன்னை எதிர்க்கும் உக்கிரவடிவான அவ்வசுரர்களையும் பார்த்து ஏகாக்கிர சித்தத்துடன் உலக நாயகியும் உலகின் தாயும் உலகைக் காப்பவளும் அழிப்பவளும் தேஜோ மூர்த்தியான விஷ்ணுவின் நித்திரை வடிவினளும் ஒப்பற்றவளுமான அந்த யோக நித்திராதேவியைத் துதிக்கலானார்.
அழிவற்றவளே நித்தியமானவளே நீயே ஸ்வாஹா நீயே ஸ்வதா நீயே வஷட்காரம் நீயே ஸ்வரருபிணீ அம்ருத ஸ்வருபிணீ ப்ரணவஸ்வருபிணீ .
அரை மாத்திரை வடிவனளாய் இருப்பவளும் என்றுமுள்ளவளும் நீயே திரை வடிவனளாய் இருப்பவளும் என்றுமுள்ளவளும் நீயே எந்த தேவி விசேஷமாய்க் கூற முடியாதவளோ அவளும் நீயே.
ஸத்தாகவோ அஸத்தாகவோ எவ்விடத்திலாயினும் எக்காலத்திலாயினும் எந்த வஸ்து உண்டோ அது அனைத்திற்கும் சக்தியாய் விளங்குபவள் எவளோ அப்படிப்பட்ட நீ அப்போது துதிக்கப்படுவதெங்ஙனம் ?
உலகை உண்டாக்கியவனும் உலகை காப்பவனும் உலகை உண்பவனும் எவனோ அவனுங்கூட உன்னால் நித்திரையின் வசமாக்கப்பட்டிருக்க எவன்தான் உன்னைத்துதிக்கும் வல்லமையுடையவனாவான் ?
விஷ்ணுவும் நானும் ஈசானனும் எவளால் உடல் தாங்கும்படி செய்விக்கப்பட்டோமோ அப்படிப்பட்ட உன்னைத்துதித்த எவன்தான் சக்தியுடையவனாவான் ?
இங்ஙனம் பிரம்மாவால் துதிக்கப்பெற்ற தாமஸிதேவி அங்கு அப்போது மதுகைடபர்களை ஒழிக்க விஷ்ணுவை எழுப்பும்பொருட்டு வெளிப்படையாய்த் தோன்றாத அவருடைய கண் வாய் மூக்கு புஜம் இருதயம் மார்பு முதலிய ஸ்தானங்களினின்று வெளிப்போந்து பிரம்மாவின் கண்ணெதிரில் தோன்றினாள்.
ஒரே நீர்ப்பரப்பின் மேல் பாம்புப் படுக்கையிலிருந்து எழுந்த அவர் அப்போது வீரியமும் பராக்கிரமமும் மிகுந்தவர்களும் துஷ்டர்களுமான அம்மதுகைடபர்களை கண்ணுற்றார்.
பின்னர் பகவான் ஹரியானவர் எழுந்து கோபத்தால் கண் சிவந்தவர்களாய் பிரம்மாவைப் புசிப்பதற்கு ஆவேசம் பிறந்தவர்களாய் நின்ற அவர்களுடன் போர் புரியலானார்.
வஞ்சிக்கப்பட்டோம் என்றுணர்ந்து அவர்கள் அப்போது உலகமெங்கும் ஒரே ஜலமயமாயிருக்கக் கண்டு கமலக்கண்ணனாகிய பகவானை நோக்கி எங்கு பூமி மறைவான இடம் ஜலத்தில் முழுகாமல் இருக்கிறதோ அங்கு எங்களைக் கொல்லலாம் என்று கூறினர்.
ஓம் ஜய ஜய ஸ்ரீ மார்கண்டேய புராணத்தில் ஸாவர்ணிக மன்வந்தரத்திலுள்ள தேவீ மஹாத்மியத்தில் முதல் அத்தியாயம் முற்றிற்று ஓம்.
அக்ஷமாலை பரசு கதை பாணம் குலிசம் தாமரைப் பூ வில் குண்டிகை தண்டம் சக்தி வாள் சர்மம் சங்கம் மணி மதுபாத்திரம் சூலம் பாசம் சக்கரம் முதலிய ஆயுதங்களை கைகளிலேந்தியவளும் கமலாஸனத்திலிருப்பவளும் பிரஸன்னமான முகத்தினளும் மஹிஷாசுரனை வதைத்தவளும் ஆகிய மகாலக்ஷ்மியை இங்கு சேவிக்கின்றேன்.
முன்னொரு காலத்தில் மஹிஷாசுரன் அசுரர்க்கரசனையும் இந்திரன் தேவர்களுக்கு அரசனையும் இருக்கையில் நூறு வருஷகாலம் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் ஒரு யுத்தம் நிகழ்ந்தது.
பின்னர் தோல்வியுற்ற தேவர்கள் பிரம்மாவை முன்னிட்டுக்கொண்டு பரமசிவனும் மகாவிஷ்ணுவும் எங்கு கூடியிருந்தனரோ அங்கு சென்றனர்.
மஹிஷாசுரனுடைய சேஷ்டையையும் தேவர்களுக்கேற்ப்பட்ட அவமானத்தையும் நடந்தது நடந்த பிரகாரம் விரிவாகத் தேவர்கள் அவர்களிடம் கூறினர்.
சூரியன் இந்திரன் அக்கினி வாயு சந்திரன் யமன் வருணன் இன்னும் மற்ற எல்லா தேவதைகளுடைய அதிகாரங்களை நடத்திக்கொண்டு அவன் ஒருவனே வீற்றிருக்கிறான்.
அந்த துராத்மாவான மஹிஷனால் சொர்க்கத்திலிருந்து துரத்தப்பட்டு தேவகணங்களெல்லாம் மனிதர்களைப்போல் பூலோகத்தில் அலைந்து திரிகின்றனர்.
தேவர்களுடைய இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டு விஷ்ணுவும் சம்புவும் புருவங்கள் நெரிந்து முகங்களில் கடுகடுப்புத் தோன்றக் கோபங் கொண்டார்.
அப்போது கடுங்கோபம் நிறைந்த சக்ரபாணியின் முகத்தினின்றும் பிரம்மாவின் முகத்தினின்றும் சங்கரர் முகத்தினின்றும் அவ்வாறே வெளிக்கிளம்பிய அந்த மகத்தான ஒளி யொன்று வெளிப்போந்து.
அந்தப் பேரொளியின் பிழம்பு மலைப்போல் ஜ்வலிக்கவும் திக்கு திசைளெல்லாம் அதன் ஜ்வாலைகள் வியாபிக்கவும் தேவர்கள் கண்டனர்.
பிரம்மாவின் ஒளியால் இருபாதங்களும் சூரிய ஒளியால் கால் விரல்களும் வசுக்களின் ஒளியால் கைவிரல்களும் குபேரன் ஒளியால் மூக்கும் தோன்றின.
எல்லா தேவர்களுடைய தேஜஸ்ஸும் ஒருங்கே சேர்ந்து தோன்றிய அவளைக் காணப்பெற்ற அப்போது மஹிஷனிடம் துன்புற்ற தேவர்கள் ஆனந்தமடைந்தனர்.
ஆயிரங் கண்களையுடையவனும் தேவராஜனுமாகிய இந்திரன் தனது குலிசத்தினின்று தோற்றுவித்த வஜ்ராயுதத்தையும் தனது யானையாகிய ஐராவதத்தினின்று தோற்றுவித்த மணியையும் கொடுத்தான்.
அவ்வாறே சூடாமணி பிரகாசம் பொருந்திய குண்டலங்கள் கடகங்கள் வெண்மையான அர்த்தசந்திரப்பிரபை எல்லாத் தோள்களுக்கும் தோள்வளைகள் நிர்மலமான நூபுரங்கள் ஒப்புயர்வற்ற அட்டிகைகள் எல்லா விரல்களுக்கும் ரத்தின மிழைத்த மோதிரங்கள் முதலிய எல்லா ஆபரணங்களையும் பிரகாசம் பொருந்திய பரசுவையும் அநேக விதமான அஸ்த்திரங்களையும் பிளக்கமுடியாத கவசத்தையும் விசுவகர்மா அவளுக்குக் கொடுத்தான்.
இந்த பூமியைத் தாங்குபவனும் நாகங்களுக்கெல்லாம் அதிபனுமாகிய ஆதிசேஷன் மகாமணிகளால் அலங்கரிக்கப்பெற்ற நாகஹாரத்தை கொடுத்தான்.
பாதங்களின் பாரத்தால் பூமி சலிக்கவும் கிரீடம் வானத்தின் முகட்டைத் தொடவும் வில்லின் நாணொலியால் பாதாளம் உட்பட எல்லாம் நடுங்கவும் ஆயிரம் புஜங்களும் திக்கெங்கும் வியாபிக்கவும் நின்ற தேவியை அவன் கண்ணுற்றான்.
ஆயிக்கணக்கான யானைப்படைகளும் குதிரைப்படைகளும் கோடித் தேர்களும் சூழ்ந்தவனாய்ப் பரிவாரிதன் என்ற அசுரனும் யுத்தம் செய்தான்.
தோமரம் பிந்தபாலம் சக்திமுஸலம் கத்தி பரசு பட்டிசம் முதலிய ஆயுதங்கள்க் கொண்டு அந்தப் போரில் தேவியுடன் அவன் யுத்தம் செய்தான்.
தேவர்களும் ரிஷிகளும் துதிக்க மீண்டும் தேவியாகிய பரமேசுவரி சற்றும் ஆயாசமின்றி அசுரர்களுடலில் சஸ்திரங்களையும் அஸ்திரங்களையும் விடுத்தாள்.
சில தேவசத்துருக்கள் அம்புக் கூட்டங்களால் உடலெங்கும் தைக்கப்பெற்று அம்பு மயமாய் முள்ளம் பன்றிகளைப் போல் காணப்படுபவர்களாய்ப் பிராணனை விட்டனர்.
சிலருடைய தலைகள் உருண்டன சிலர் இடுப்பில் வெட்டுண்டனர் கால்கள் வெட்டுண்டும் துடைகள் வெட்டுண்டும் சில கொடிய அசுரர்கள் வீழ்ந்தனர்.
சிலர் தலை வெட்டுண்டு வீழ்ந்த பின்னருங்கூட அவர்களுடைய தலையற்ற உடல்கள் மீண்டும் எழுந்து ஆயுதங்களை எடுத்துக்கொண்டு தேவியுடன் யுத்தம் செய்தன.
கொடிய யுத்தம் நடந்த இடத்தில் தேர்களும் யானைகளும் குதிரைகளும் அசுரர்களும் வீழ்ந்து கிடந்தமையால் பூமி கால் வைக்க இடமில்லாமலிருந்து.
விறகும் புல்லும் பெரிய குவியலாயிருந்தால் எப்படி நெருப்பு எரிக்குமோ அப்படி அம்பிகையானவள் ஒருகணத்தில் அந்தப் பெரிய சேனையை நாசமாக்கினாள்.
அவளுடைய வாகனமாகிய அந்த சிங்கமும் உறக்க கர்ஜனை செய்துகொண்டும் பிடரிமயிரைச் சிலிர்த்துக் கொண்டும் தேவசத்ருக்களின் உடல்களில் உறையும் உயிர்களைத் தேடுவது போல் காணப்பட்டது.
தேவியின் கணங்களால் அசுரர்களுடன் செய்யப்பட்ட யுத்தம் எங்ஙனமிருந்ததெனின் தேவர்கள் வானிலிருந்து புஷ்பமாரி பெய்து துதிக்கும்படி இருந்தது.
மகாசுரனும் சேனாதிபதியுமான சிக்ஷரன் அந்த அசுரசைனியம் கொல்லப்படுவதைக் கண்ணுற்றுக் கோபமுண்டு அம்பிகையை எதிர்த்துப் போர்புரிய முற்பட்டான்.
அவனுடைய அம்புக்கூட்டங்களை விளையாட்டாக வெட்டித் தள்ளிவிட்டு தேவியானவள் அவனுடைய குதிரைகளையும் குதிரைகளை யோட்டுபவனையும் பாணங்களால் கொன்று வீழ்த்தினாள்.
வில்லொடித்து தேரிழந்து குதிரையிழந்து ஸாரதியுமிழந்து நின்ற அவ்வரசன் வாளையும் கேடயத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு அந்த தேவியை எதிர்த்துப் பாய்ந்தான்.
அம்மகாசுரன் பின்னர் பத்திரகாளியை நோக்கி ஒளியால் ஜ்வாலித்துக்கொண்டு ஆகாயத்திலிருந்த சூரிய பிம்பமே பாய்ந்தாற்போல் தோன்றுமாறு அதை எய்தினான்.
மஹிஷாசுரனுடைய சேனாதிபதியும் மகாவீரியம் பொருந்தியவனுமான அவன் மடிந்ததும் தேவர்களைத் துன்புறுத்தும் சாமரன் யானைமேல் ஆரோகணித்து வந்தான்.
அங்ஙனம் போர்புரிந்து கொண்டே யானை மீதிருந்து இருவரும் தரைக்கு வந்து இன்னும் அதிகமான ஆவேசத்துடன் கடுமையாயத் தாக்கிக்கொண்டு யுத்தம் செய்தனர்.
மரங்களைக்கொண்டும் கற்களைக்கொண்டும் யுத்தத்தில் தேவியால் உதக்ரன் கொல்லப்பட்டான் இவற்றாலும் கைவாளின் தந்தப்பிடியின் அடியாலும் கராளன் வீழ்த்தப்பட்டான்.
தேவியானவள் கோபித்து உத்தனைக் கதையாலடித்து பொடியாக்கினாள் பாஷ்கலனை பிந்திபாலத்தாலும் தாமிரனையும் அந்தகனையும் அம்புகளாலும் கொன்றாள்.
முகவாய்க் கட்டையால் தாக்கிச் சிலரையும் குளம்பால் மிதித்துப் பிறரையும் வாலால் அடித்தும் கொம்பால் கிழித்தும் மற்றவர்களையும் இன்னும் சிலரை வேகத்தாலும் சப்தத்தாலும் சூழற்சியாலும் மூச்சுக்காற்றாலும் பூமியில் வீழ்த்தினான்.
மகாவீரியம் பொருந்திய அசுரனும் பூமியைக் குளம்பால் பிளப்பவனாகவும் கொம்புகளால் உயர்ந்த மலைகளைத்தூக்கி யெறிபவனாகவும் கோபத்துடன் கர்ஜித்தான்.
இங்ஙனம் கூறிவிட்டு அவள் அக்கொடிய அசுரன்மேல் பாய்ந்து அவனை வீழ்த்தி அவன் கழுத்தில் காலால் மிதித்து நின்று கொண்டு சூலத்தால் அவனைத் தாக்கினாள்.
காலின் கீழொடுக்கப்பட்ட அவனும் அப்போது தன் சுய எருமை உருவுடன் தன் வாயினின்று வெளிவர முயன்றானெனினும் தேவியின் வீரியத்தால் ஒடுக்கப்பட்டு அரைவாசிதான் வெளிவர முடிந்தது.
வீரியம் மிக்கவனாயினும் துராத்மாவாகிய அம்மஹிஷாசுரனும் அவ்வசுரச்சேனையும் தேவியால் அழிக்கப்பட்ட பின் தேவேந்திரனும் தேவகணங்களும் வணக்கத்தால் வளைந்தகழுத்தும் தோளும் மகிழ்ச்சியால் புளகாங்கித மடைந்து அழகிய உடல்களுமுடையவர்களாய் அந்த தேவியைச் சொற்கொண்டு போற்றினார்கள்.
எந்த தேவி தனது சக்தியால் இவ்வுலகை யெல்லாம் வியாபிக்கின்றாளோ எல்லா தேவகணங்களின் சக்தியும் எவளுடையவடிவில் ஒன்று கூடுகின்றனவோ எல்லா தேவர்களாலும் மகரிஷிகளாலும் பூஜிக்கப்பட்டவள் எவளோ அந்த அம்பிகையை நாங்கள் பக்தியுடன் வணங்குகின்றோம்.
எவளுடைய ஒப்புயர்வற்ற பெருமையையும் பலத்தையும் மகாவிஷ்ணுவும் பிரம்மாவும் சிவனும் கூட வர்ணிக்க இயலாதோ அந்தச் சண்டிகை அசுபத்தினாலேற்படும் பயத்தைப் போக்கி அகில உலகையும் பரிபாலிக்கத் திருவுளங்கொள்ள வேண்டும்.
புண்ணியவான்களுடைய வீடுகளில் ஸ்ரீதேவியாகவும் பாவிகளுடைய வீடுகளில் மூதேவியாகவும் திருந்திய மதியுடையவர்களின் உள்ளத்தில் புத்தியாகவும் நல்லோர்களிடம் சிரத்தையாகவும் நற்குலத்துதித்தோரிடம் வெட்கமாகவும் எவள் தானே விளங்குகின்றாளோ அவளேயாகிய உன்னை வணங்குகின்றோம்.
தேவியே உனது நினைத்தற்கரிய வடிவையோ அசுரர்களை அழிக்கும் அளவு கடந்த வீரியத்தையோ எல்லா தேவகணங்களிடையும் அசுர கணங்களிடையும் நிகழ்ந்த போரில் உனது அற்புதச் செயல்களையோ எங்ஙனம் வர்ணிப்போம் ?
ஹரிஹராதியர்க்கும் எட்டாதவள் எல்லோர்க்கும் புகலிடம் இவ்வுலகெல்லாம் உன்னுடைய ஒரு அம்சத்தில் தோன்றியுளது முதன்மையானதும் மாறுபடாததும் உயர்ந்ததுமான மூலப்பிரகிருதி நீ.
தேவி எல்லா யாகங்களிலும் எந்த உச்சாரணத்தால் தேவர்களனைவரும் திருப்தியடைகின்றார்களோ அந்த ஸ்வாஹா வடிவினளாய் நீயே விளங்குகின்றாய்.
நீ சப்தவடிவினள் பரிசுத்தமான ரிக் வேதத்திற்கும் யஜுர் வேதத்திற்கும் பாடுதற்கினிய பதங்களுடன் கூடிய உத்கீதத்தால் அழகுபெற்ற ஸாமவேதத்திற்கும் உறைவிடம் நீயே.
தேவி உதயத்தில் சிவந்த சந்திரன் போலவும் கோபத்தால் புருவம் நெரிந்து கடுமையாகவும் விளங்கிய உனது முகத்தைக் கண்டதும் மஹிஷாசுரன் உடனே பிராணனை இழக்காததும் மிக்க விசித்திரமே.
தேவி உனதருளால் நல்வாழ்க்கை எய்தியவன் மிகுந்த ஆதரவுடன் நாள்தோறும் இடைவிடாது தருமகாரியங்களை யெல்லாம் செய்கிறான் பிறகு சுவர்க்கத்தையடைகிறான்.
ஏழ்மையையும் துன்பத்தையும் பயத்தையும் போக்குபவளே எல்லோருக்கும் உபகாரம் செய்ய எப்போதும் உருகும் நெஞ்சுடையவர் உன்னைத் தவிர யார் உளர் ?
நரகத்தில் நித்தியவாசம் செய்யக்கூடிய பிரபலமான பாவத்தை இவர்கள் செய்தாலும் செய்யட்டும் அதனால் போரில் என்னிடம் உயிர் துறந்து தேவலோகம் செல்லட்டும் என்று எண்ணியே நிச்சயமாக நீ எதிரிகளைக் கொல்கின்றாய் போலும்.
எனினும் எதிரிகள்மேல் ஆயுதங்களைப் பிரயோகிப்பதால் இவர்கள் சத்துருக்களாயினும் எனது ஆயுதங்களால் புனிதமாகி நல்லுலகங்களை அடையட்டும் என்பதே அவர்களிடமும் மிகுந்த கருணைவாய்ந்த உனது எண்ணமாயிருக்க வேண்டும்.
உனது வாளினின்று போந்த ஒளிக்கற்றையின் மின்னலாலும் சூலத்தின் முனையின்றும் போந்த காந்தியின் பெருக்காலும் அசுரர்களின் கிரணங்களுடன் கூடிய சந்திரபிம்பம் போன்ற உனது திருமுகமண்டலத்தைக் காணப்பெற்றதால் தான்.
முவ்வுலகிலும் சஞ்சரிக்கும் உனது அழகிய வடிவங்கள் அவற்றாலும் அளவு கடந்த கோரமான வடிவங்கள் எவையோ அவற்றாலும் இப்பூவுலகையும் எங்களையும் காத்தருள்வாய்.
அம்பிகே வாள் சூலம் கதை முதலிய ஆயுதங்கள் எவை உனது தளிர் போன்ற கரங்களில் ஏந்தப் பெறுகின்றனவோ அவற்றால் எத்திக்கிலும் எங்களைக் காப்பாய்.
இங்ஙனம் தேவர்களால் துதிக்கப்பெற்றும் தேவலோக நந்தவனத்தில் புஷ்பித்த மலர்களால் அர்ச்சிக்கப் பெற்றும் வாசனைத் திரவியங்களால் பூசப்பெற்றும் திவ்ய தூபங்களால் தேவர்களனைவராலும் ஆராதிக்கப்பெற்றும் அருள்சுரந்த ஜகத்தாத்ரி தன்னை வணங்கி நின்ற தேவர்களனைவரையும் நோக்கிப் பின்வருமாறு கூறினாள்.
மாசற்ற வதனம் படைத்தவளே எந்த மனிதனாயினும் இந்த ஸ்தோத்திரங்களால் உன்னைத் துதித்தால் அம்பிகே எங்களிடம் அருள் சுரந்த நீ அவனுக்கும் எப்போதும் குறைவற்ற செல்வமும் பெருமையும்கோதனம் முதலியனவும் நல்ல ஸ்திரீகளும் ஸம்பத்தும் வளர அருள் புரியவேண்டும்.
அரசே மூவுலகிற்கும் நன்மை செய்ய விரும்பிய தேவியானவள் புராதன காலத்தில் எங்ஙனம் தேவ சரீரங்களினின்று தோன்றினாளோ அவ்வரலாறு இங்ஙனம் உனக்கு கூறப்பட்டது.
மீண்டும் தேவர்களுக்கு உபகாரம் செய்யவும் உலகங்களை ரக்ஷிக்கவும் அவ்வாறே சும்ப நிசும்பர்களையும் துஷ்ட தைத்தியர்களையும் வதைக்கவும் கௌரியின் தேகத்தினின்று அவள் உற்பத்தியான வரலாற்றை நான் சொல்லக்கேட்பாய்.நிகழ்ந்தது நிகழ்ந்த வண்ணம் உனக்குக் கூறுகிறேன்.
ஒம் ஜய ஜய ஸ்ரீ மார்க்கண்டேய புராணத்தில் ஸாவர்ணிக மன்வந்தரத்திலுள்ள தேவீ மாஹாத்மியத்தில் நான்காவது அத்தியாயம் முற்றிற்று.
மணி சூலம் கலப்பை சங்கம் உலக்கை சக்கரம் வில் அம்பு ஆகியவற்றைத் தனது தாமரைக் கைகளில் தரிப்பவர்ளும்மேகத்திடை விளங்கும் குளிர்ந்த சந்திரனைப் போன்ற பிரபையுடன் பிரகாசிப்பவர்களும்கௌரியின் தேகத்திலுதித்தவளும் மூவுலகிற்கும் ஆதாரமாகியவளும் அபூர்வ வடிவினளும் சும்பன் முதலிய அசுரர்களே நாசஞ்செய்தவளும் ஆகிய மஹா சரஸ்வதியைத் தியானிக்கின்றேன்.
முன்னொருகாலத்தில் சும்பன் நிசும்பன் என்ற அசுரர்களால் இந்திரனுடைய மூவுலக ஆட்சியும் யஜ்ஞபாகங்களும் பலத்தாலும் கொழுப்பாலும் அபகரிக்கப்பட்டன.
கொடி அசுரர்களால் அங்ஙனம் அதிகாரம் அபகரிக்கப்பட்டு துரத்தப்பட்ட தேவர்கள் எல்லோரும் எவராலும் வெல்ல முடியாத அந்த தேவியை நினைத்தனர்.
ஆபத்தில் நினைக்கப்பட்டால் உங்களுடைய பெரிய ஆபத்துக்களையும் அக்கணமே போக்குவேன் என்று அவளால் நமக்கு வரமளிக்கப்பட்டுள்ளது என உள்ளத்தில் கொண்டு தேவர்கள் மலையரசாகிய இமயத்தை அடைந்து அங்கு விஷ்ணுமாயையாகிய தேவியை நன்கு துதித்தனர்.
கஷ்டங்களைக் கடத்துவிக்கும் துர்க்கையாகவும் அனைத்தின் ஸாரமாகவும்அனைத்தையும் ஆக்குபவளாகவும்கியாதி வடிவினளாகவும் கரிய வடிவினளாகவும் புகை வடிவினளாகவும் உள்ளவளுக்கும் என்றென்றும் நமஸ்காரம்.
எல்லா உயிர்களிடத்தும் எந்த தேவி சைதன்ய வடிவினள் எனக்கூறப்பட்டுள்ளாளோ அவளுக்கு நமஸ்காரம் நமஸ்காரம் நமஸ்காரம்.
எல்லா உயிர்களிடத்தும் எந்த தேவி இந்திரியங்களை ஆள்பவளாய் எங்கும் எல்லாப்பொருள்களிடத்தும் வியாபித்து நிற்கின்றாளோ அந்த தேவிக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.
பூர்வத்தில் தங்கள் மனோரதம் பூர்த்தியாவதற்காக தேவர்களால் துதிக்கப்பட்டவளும் அங்ஙனமே நாள் தோறும் தேவேந்திரனால் சேவிக்கப்பட்டவளுமான அந்த ஈசுவரி நமக்கு சுபகாரணத்தையும் சுபகாரியத்தையும் நற்பயனையும் கூட்டுவிப்பவளாகவும் ஆபத்துக்களைப் போக்குவிப்பவளாகவும் ஆகவேண்டும்.
இப்போது கையோங்கிய அசுரர்களால் பீடிக்கப் பெற்ற தேவர்களாகிய நம்மால் எவள் வணங்கப்படுகின்றாளோ எவளோ பக்தியால் வணங்கிய தேகத்துடன் நினைத்த மாத்திரத்தில் அக்கணமே நம்முடைய எல்லா ஆபத்துக்களையும் போக்குவாளோ அவளே நம்மையாளும் ஈசுவரி.
யுத்தத்தில் சும்பனால் ஒடுக்கப்படும் நிசும்பனால் ஜயிக்கப்படும் இங்கு வந்து கூடியிருக்கும் தேவர்களால் இந்த ஸ்துதி என்னைக் குறித்துச் செய்யப்படுகிறது.
மனதைக் கவரும் சிறந்த வடிவு தாங்கிய அம்பிகையை கௌசிகீ தேவியை சும்ப நிசும்பர்களின் பணியாட்களாகிய சண்டனும் முண்டனும் காணப்பெற்றனர்.
மூவுலகிலும் யானை குதிரை முதலியவைகளோ வயிரம் முதலிய விலை உயர்ந்த கற்களோ அந்தந்த வகையில் இரத்தினம் எனக் கருதப்படுபவை எவையோ அவையெல்லாம் தற்போது தங்கள் கிருகத்தில் பிரகாசிக்கின்றன.
இந்திரனிடமிருந்து கஜரத்தினமான ஐராவதம் கொண்டுவரப்பட்டது உச்சைசிரவஸ் எனும் குதிரையும் அவ்வாறே இந்த பாரிஜாத விருக்ஷமும் கொண்டுவரப்பட்டன.
சண்டமுண்டர்களுடைய இவ்வார்த்தையைக் கேட்டுச் சும்பன் அதன்மேல் அசுரசிரேஷ்டனாகிய சுக்ரீவனைத் தூதாக தேவியிடம் அனுப்பினான்.
எப்படிச் சொன்னால் மிகுந்த பிரீதியுடன் அவள் வந்து சேருவாளோ எப்படிக் காரியத்தை எளிதில் முடிக்கலாமோ அப்படி உன்னால் செய்யப்படவேண்டும்.
தேவர்களாய்ப் பிறந்த அனைவரிடமும் எவனுடைய கட்டளை தடையின்றிச் செல்லுகின்றதோஎவன் எல்லா அசுரப் பகைவரையும் வென்றவனோ அவன் கூறியது எதுவோ அதைக் கேட்பாய்.
பாற்கடல் கடைந்ததிலுண்டானதும் உச்சைசிரவஸ் எனப் பெயர் பெற்றதுமான அந்த அசுவரத்னம் தேவர்களால் எனக்கு வணக்கத்துடன் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டது.
எவளால் இவ்வுலகு தாங்கப்படுகிறதோ அந்த மங்கள வடிவினளான பகவதீ துர்க்காதேவி இங்ஙனம் கூறியதைக் கேட்டுத் தனக்குள்ளே சிரித்துக்கொண்டு கம்பீரமாகப் பின்வருமாறு கூறினாள்.
என்னைப் போரில் வெல்பவர் எவரோ என் கருவத்தையடக்குபவர் எவரோஎனக்கு நிகரான பலமுடையவரெவரோ அவரே இவ்வுலகில் எனக்கு பர்த்தா ஆவார் என்பதுதான் பிரதிஜ்ஞை.