sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தமிழ்மகனுக்கு தீப்பெட்டி என்றால் வாசகர்கள் அவரவர்களுக்குப் பிடித்தமான பொருட்களையும் சம்பவங்களையும் தூக்கிக்கொண்டு பயணிக்க வெட்டுப்புலி நிறைய வாய்ப்புக்களைக் கொடுத்துக்கொண்டே செல்கின்றது.
சும்மா ஏரியிலே நாலு கவளை ஒட்டிக்காம இந்த மோட்டாரை வாங்கியாந்து வெச்சிட்டு அதுக்கு செவரட்சனை செய்றதுக்கே சரியா போவுது என்று தசரதரெட்டியின் மனைவி மங்கம்மா தன் சகோதரியிடம் புளகாங்கிதத்தோடு புலம்புகின்றாள்.
ரங்காவரத்திலோ சிறுத்தை சின்னாரெட்டி எங்கு பார்த்தாலும் நடவு நட்டு பயிர் செய்வதும் பம்பு வைத்து நீரிறைப்பதும் அதிகமாகிக் கொண்டே வருவதாகச் சொல்கின்றார்.
நாப்பதுகளில் ஜெகநாதபுரத்திலிருந்து ரங்காவரம் செல்லும் வழியில் சூரப்பேடு ராகவரெட்டி காசு கொழுப்பெடுத்தவன் டீசல் மோட்ரு வெச்சிருக்கான்.
ஐம்பதுகளில் பூவேரியில் கிணறுவெட்டி இருளிப்பட்டியிலிருந்து கரண்ட் இழுக்கும் செலவைக் குறைக்க லட்சுமணரெட்டி மணி நாயுடுவைக் கூட்டு சேர்க்க முயல அவரும் செலம்பத்தானையும் கூட்டு சேர்த்துக் கொண்டு இன்னும் செலவைக் குறைக்கலாம் என்று சொல்கின்றார்.
அறுபதுகளில் பாட்டியாளுக்கு வாரீசு இல்லாததால் ஜெகநாதபுரத்தில் வந்து தங்கிவிட்ட வேலூர் சுந்தர முதலியார் சத்தமே இல்லாம ஒடுதா ஓடலாயான்னு கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி சுகுணா மோட்டார் ஓடுவதாக லட்சுமண ரெட்டியிடம் சிலாகிக்கின்றார.
மோட்டார் சமாச்சாரமன்னா சுப்ரமணிய ஐயருதான் அவரை வுட்டா வேற ஆளு கிடையாது நுணுப்பமான வேலக்காரன் என்று தன் பங்குக்கு லட்சுமணரெட்டி சிலாகித்துச் சொல்கிறார்.
ஒரு கிராமத்தில் ஒரு ஆய்விற்கான தகவல் சேகரிப்பின் போது ஒரு மூதாட்டி சொன்ன வார்த்தைகள் வெட்டுப்புலியில் மோட்டார் பற்றி உரையாடல் வரும்போதெல்லாம் என் கைபிடித்து கால எந்திரப் பயணம் கூட்டிச் சென்றது.
வெள்ளைக்காரர்களால் நம் ஊர் ஆளப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதால் நமக்கு என்ன பாதகம் வந்துவிட்டது.நாடு எப்படி ஆளப்படவேண்டுமோ அப்படித்தான் ஆளப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது.எனவே சுதந்தரம் என்பது அக்கறை கொள்ளத்தக்க விசயமாகப் படவில்லை என்று நாவலின் முதலில் குறிக்கப்படும் லட்சுமணனின் மனவோட்டமே மக்களுடையதாகவுமிருந்தது.
வெள்ளையனையே பார்த்திராத மக்களுக்கு அவனை வெளியேற்றவேண்டுமென்ற சுதந்தர வேட்கையையும் அக்ஹிரகாரங்களே இல்லாத பிராமண வாசனையே இல்லாத மக்களைக் கூட பார்ப்பனத் துவேஷம் கொண்டலைய வைத்தது.
எங்க பக்கத்திலே ஐம்பது மற்றும் அறுபதுகளில் பிரபலமாயிருந்த மோட்டாரையும் பம்பையும் தூக்கிக் கொண்டு என்னை ரெம்ப தூரம் பயணப்பட வைத்தது வெட்டுப்புலி.
செலவுக்கு காசு இல்லாதபோது மோட்டார் மெக்கானிக்குகள் காயல் கருகுகின்றமாதிரி கள்ளத்தனம் செய்துவிட்டு நழுவ கடன் வாங்கியோ கடன்சொல்லியோ அவனிடமே காயில் கட்டினான்.
அது எதுவும் வேண்டாம் தண்ணீருக்குள்ளே ஓடுகின்றமாதிரி சப்மெர்சிபிள் மோட்டார் வரவும் கோயம்புத்தூரை நோக்கி நன்றியுடன் வணங்கிவிட்டு அதை மாட்டிக்கொண்டான்.
இலவச மின்சாரம் இவனுக்கெதுக்கு அது இருக்கப்போய்த்தானே நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுகிறான் என்று அவனைக் குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தி மானங்கானியாய் பேசியவர்களைப் பார்த்து விக்கித்து நின்றான்.
நாத்தாங்கால் வுட்டு நாலு நாள் ஆனாப்ல இதோ இந்த அளவுக்கு வெட்டிப்பாரு என்று ஒருவிரல் கடை அளவு காட்டினாள் மங்கம்மா தசரத ரெட்டியின் பாரியாள்.
வைத்தியருதான் சிறுத்தை சின்னா ரெட்டி கொஞ்சம் சுத்த பத்தமா இருப்பாரு இது முத்தம்மா ருத்ரா ரெட்டியின் பாரியாள் இந்தக் குடுமி விவகாரம் நான் எம்.ஏ படிக்கும் வரை உயிருடனிருந்த என் தாத்தாவின் குடுமியைப் பற்றிக்கொண்டு கால எந்திரப் பயணம் செய்ய வைத்தது.
தவறான அறுவைச் சிகிச்சையால் கண் பார்வை இழந்தும் எங்களை பேப்பர் படிக்கச் சொல்லி நடப்புகளை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் அவருக்கிருந்தது.
வெட்டுப்புலியில் குடுமிகளைக் கண்டதும் என் தாத்தாக்களின் தலையில் இருந்த குடுமிகிராப்புக்கு பின்னாலிருந்த வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளை உணரத் தவறிவிட்டோமே என்று தவித்தேன்.
நம்மைநாமே ஊற்றுக் கவனிக்காமல் எல்லாவற்றையும் விட்டேத்தியாகப் பார்த்துப் பழகிவிட்டதால் ஏற்பட்ட சோகம் மனதைக் கவ்வியது.
கருவேல் என்று குச்சி வச்சி பல்துலக்கினால் கல்லைக் கூட கடித்துத் தின்னலாம் என்று பழம் பெருமைப் பேச்சு வந்தபோது காலத்திற்கேற்றாற்போல் சிந்தித்த உறவினர் ஒருவர் அத்தனை குச்சிகளையும் வச்சிக்கிட்டு ஊத்தைவாயோடு திரிஞ்சது எனக்கில்லை தெரியும்.
அவரே இன்னொரு தடவை பாக்கட்டிலே மட்டும் ஷாம்பு அடைச்சி வராம இருந்திருந்தா வொக்காளி ஊர்ப்பய தலையெல்லாம் நாறிப்போயிருக்கும் என்று சிலாகித்தார்.
அழும் பிள்ளைகளை வண்டியில் வைத்து ஒரு ரவுண்டு காட்டி வருவது போல ஏங்கிய மனசுக்கு குடுமிகளை ஒரு ரவுண்டு காண்பித்துவிட்டு ஒதுங்கிக்கொண்டேன்.
ஆளுயர உரலில் அதிகாலை எழுந்திருந்து அரைமூட்டை புன்னாக்கையும் பருத்திவிதையும் ஆட்டி மாடுகளுக்குக் நீர்விடத் தெரிந்த அவர்களால் மாவாட்டி இட்லி தோசை சாப்பிடத்தெரியவில்லை.
தீப்பெட்டி மட்டுமல்ல கால எந்திரப்பயணம் செய்யத் தீர்மானித்தால் நம்மைக் கைப்பிடித்து அழைத்துச் செல்ல ஏராளமான பொருட்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.
அவைகளுடன் நம்மால் பயணிக்க முடிந்தால் நாம் வாழ்ந்த வாழப் போகின்ற வாழ்க்கையைப் பற்றி புதிய தரிசனங்களை அவைகள் நிச்சயமாகத் தரும்.
ஆனால் அடுத்த வரியில் முன்முடிவும் விரோத மனப்பான்மையும் இல்லாமல் வாசிக்கவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டது எனக்கு ஆறுதலைத் தந்தது.
லட்சுமணரெட்டி மனைவி விசாலாட்சி சொல்வதுமாதிரி மடத்துக்குப் போனாலும் சரி திடலுக்குப் போனாலும் சரி அளவோடு இருக்கனும் என்ற கருத்து எனக்குப் பிடித்தமானது.
ஒரு காலத்தில் வாழ்வாதார உத்தரவாதத்தின் பொருட்டு வேகமாக எழுந்த கோஷங்களை இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்குப் போட்டுக்கொண்டிருப்போம்?.
கட்டிதட்டிப் போயிருந்த சமூக அமைப்பையும் நிர்வாகத்தையும் நெகிழ்ச்சியுறச் செய்ய வலுவான கோஷங்களும் உயிர்களைப் பலிகொண்ட போராட்டங்களும் தேவைப்பட்டன.
ஒரு காலகட்டம் உருவாக்கிய கருத்தாக்கங்களை கோஷங்களை உத்திகளை எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் எல்லாக் காலத்திற்கும் செல்லுபடியாக்க நினைப்பது பிடிவாதமன்றி வேறென்ன?
கோபத்தில் வெற்றிலைச் சாறை ஹேமலதா முகத்தில் தியாகராஜன் துப்பிய மாதிரி அவர்களால் என் முகத்தில் துப்ப முடியவில்லை மாறாக முன்பின் தெரியாதவர்களிடம் என்னைப் பற்றி தப்பபிராயத்தை விதைத்து விட்டார்கள்.
ஆனால் அவர்களுக்குத் தெரியாது கணனியில் என்னுடைய கருத்துக்களை தமிழில் உள்ளிடும் ஒவ்வொரு முறையும் அந்த ஈரோட்டுப் பெரியவர் எழுத்துச் சீர்திருத்தம் கொண்டுவராமல் இருந்திருந்தால் இதுவெல்லாம் நமக்கு சாத்தியப்பட்டிருக்குமா என்ற நெகிழ்ச்சியுடனே உள்ளிடுகின்றேன் என்பது.
ஆனால் அதற்கு மாறாக பெண்கள் நகைகள் அணியாமல்அலங்காரம் செய்யாமல்ஆண்களைப் போல கிராப் வெட்டிக்கொள்ளவேண்டும் என்ற பெரியாரின் கருத்தின் மீது இன்னும் அதிக மரியாதை உண்டு.
ஒவ்வொருவருக்கும் வரலாற்று உண்மைகளை அவரவர் ஆர்வங்களுக்கும் யூகங்களுக்கும் ஏற்ப புரிந்து கொள்ளும் உரிமை இருக்கின்றதல்லவா?
எஸ்.எஸ்.இராஜேந்திரனைப் பற்றி வரும் குறிப்புகள் என்னைக் கால எந்திரத்தில் பயணிக்க வைத்தாலும் அது எனக்கு அவ்வளவு சுகமானதாக இல்லை.
நாம துடைக்கிற மாதிரி முகத்தை அழுத்தித் துடைக்காமல் கைத்துண்டை வைத்து முகத்தில் ஒற்றி ஒற்றி எடுத்த அந்த காட்சி என் நினைவில் ஆழமாகப் பதிந்தது.
அந்தக் காலகட்டத்தில் மதுரை மாவட்டத்தில் அசைக்க முடியாத காங்கிரஸ் ஆளுமையாக இருந்த தேனி என்.ஆர்.தியாகராஜனை வீழ்த்தவே எஸ்.எஸ் ஆரை களமிறக்கியதாகப் பின்னாளில் கேள்விப்பட்டேன்.
மூணு ஏக்கர் ஐஞ்சு ஏக்கர் வச்சிருக்கிற விவசாயிக்கூட கோயம்புத்தூர் மெட்ராஸ் பக்கம் வீட்டில் லைட்டு கிணத்துலே மோட்டார் சைக்கிள் என்று வசதியாக வாழ்கின்றான்.
சங்க பொறுப்பாளர்கள் என்னை அடுத்து வந்து பார்க்கும்போது இந்த மாசம் புதுசா இரண்டு மூன்று மோட்டார்கள் எங்க ஊர்லே மாட்டியிருக்கின்றோம் என்று சொல்லணும்.
ஆனால் முக்கியமான அரசியல் திருத்தச் சட்டம் பஞ்சாயத்து ராஜ் பாராளுமன்றத்தில் தாக்கலாகி வாக்கெடுப்பு நடந்த போது அந்தநேரம் பார்த்து சிறுநீர் கழிக்க சென்று விட்டதால் அந்த சட்டத் திருத்தம் நிறைவேறாமல் போனதாக கேள்விப்பட்டபோது முதன் முதலாக சட்டமன்றத்திற்கு அவரை அனுப்பி அழகு பார்த்த எங்கள் தொகுதி மீதும் எங்கள் மக்களின் மீதும் சிறுநீர் கழிக்கச் சென்றதாக துடித்துப் போனேன்.
கால எந்திரப் பயணத்தின் அனுபவங்களை அசைபோட்டுப் பார்த்தால் தமிழ்மகன் சொல்வது மாதிரி அப்பாவித்தனமான குடும்பங்கள் மட்டும் ஓர் இயக்கத்தின் வேர்களாக இருக்கவில்லை.
எனக்குக் கூட இவ்வளவு மெனக்கெட்ட தமிழ்மகன் பஞ்சாயத்து தேர்தலைப் பற்றி சிலதைப் பதிவு செய்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமே என்று நினைக்கத் தோன்றியது.
இருந்தாலும் திராவிட இயக்க நாவலாக வடிக்கப்பட்ட வெட்டுப்புலியில் அதற்கு தொடர்பேயில்லாத பி சி மில்லைப் பற்றி தமிழ்மகன் பதிவு செய்திருப்பது அவர் பதிவு செய்ய மறந்த பலவற்றிற்கு பிராயச்சித்தம் தேடித்தந்து விடுகின்றது.
லட்சுமணரெட்டி ஊத்துக்கோட்டையில் சிலகாலம் இருந்தபோது சிவகுருவின் நிர்வாகத்தில் நடந்த முதலியாரின் டெண்ட் கொட்டகையிலிருந்த வள்ளி சாப்பாட்டுக் கடையில் வேலை பார்க்கின்றார்.
மைல் கணக்கா இந்த நீட்டுக்கும் அந்த நீட்டுக்கும் கட்டி வெச்சிருக்கான்னா லட்சுமணரெட்டி பரவசப்பட்டு தன் மாமனாரின் சொந்தக் கட்டடம் போலவே அந்த மில்லை விவரிக்கின்றார்.
ஐம்பதுகளில் இருபதாயிரம் பேர் வேலை பார்த்தார்கள் என்றால் அன்றைய மெட்ராஸ் ஜனத்தொகையில் இலட்சம் பேருக்கு மேல் அது ஜீவனமளித்திருக்கின்றது.
நாம் நினைவில் வைத்திருக்கும் எந்த தலைவரையும் விட எந்த இயக்கத்தையும் விட மெட்ராஸ் வளர்ச்சிக்கும் விரிவுக்கும் அந்த மில்லின் பங்களிப்பு பெரிது.
மதுரையில் மேலும் பஞ்சாலைகள் உருவாக மதுரை ஒரு வணிக மையமாக உருவெடுக்க தூங்கா நகர் என்று பெயரெடுக்க அந்த மில்லும் ஒரு காரணம்.
அவர்கள் மறக்கப்பட்டு மறைக்கப்பட்டு மதுரை என்றால் அஞ்சா நெஞ்சன் அட்டாக் பாண்டி பொட்டு சுரேஷ் என்று நினைவு வருமாறு மாறிப்போனது ஒரு வரலாற்றுச் சோகமன்றி வேறென்ன?
திராவிட இயக்க நாவலில் அழகிரியின் பெயர் விடுபட்டால் மதுரை பக்கம் வரமுடியாதென்று தமிழ்மகன் பயந்தாரோ என்னமோ நாவலை முடித்த கடைசிப் பக்கத்தில் அழகிரிதான் மினிஸ்டர் என்று பதிவு செய்து தன்னை பாதுகாத்துக்கொண்டார்.
இனக்காவலர்கள் குடிதாங்கிகள் இடிதாங்கிகள் சமூகநீதிக் காவலர்கள் சிறுத்தைகள் புரட்சி புலிகள் தளபதிகள் என்று அடைமொழிகளோடு புறப்பட்ட தலைவர்களின் கவர்ச்சி வெளிச்சம் பலவற்றை மறைத்து விட்டது.
அவர்களின் பிடியிலிருந்து அது உருவாக்கும் மாயையிலிருந்து மீள வேண்டுமென்றால் வரலாற்றை மீளுருவாக்கம் செய்யவேண்டும் மெட்ராசின் வளர்ச்சிக்கு விரிவுக்கு அடித்தளமிட்ட ஒரு ஆலையைப் பற்றி லட்சுமணரெட்டியை சாக்காக வைத்து தமிழ்மகன் பிரமிப்பது அவரின் முதிர்ச்சியான வரலாற்றுப் பிரக்ஞையை காட்டுவதன்றி வேறென்ன?
வராலாற்றுச் சட்டகத்தில் வாழ்க்கையை பொறுத்தும் எழுத்தாளர்களுக்கு இருக்கும் கற்பனை சார்ந்த சுதந்திரம் சிலரின் வாழ்க்கையை வரலாற்றுச் சட்டகத்தில் பொறுத்துபவர்களுக்கு இருப்பதில்லை.
சிலவற்றைச் சொல்ல அசாதாரணமானவர்களின் பெயரைத் தமிழ்மகன் பயன்படுதினாலும் அவர்களை வெட்டுப்புலியின் கதாபாத்திரங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தியே காட்டுகின்றார்.
வாழ்வின் உயர்வான மதிப்பீடுகளை மனிதர்கள் பல சமயங்களில் இயல்பூக்கமாக வெளிப்படுத்துகின்றார்களென்ன்பதே மானுடப் பிறவியின் அழகு.
தசரதரெட்டியைப் பற்றிய குறிப்பில் தெரிஞ்சோ தெரியாமலேயோ மனசில் தைரியமும் அதே சமயம் பழி பாவத்துக்கு அஞ்சுகிற தன்மையும் கொண்ட தானே உருவாக்கிக்கொண்ட தன்னுடைய வாழ்க்கை நெறிக்கு தன் பையன் லட்சுமணனால் குந்தகம் நேர்ந்துவிடக்கூடாதே என்று அஞ்சுவதாகத் தமிழ்மகன் குறிப்பிடுவது அவர்கள் காட்டிச் சென்ற வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளைத்தான்.
என்று தசரதரெட்டி சொன்னதைக்கேட்டு நாம் கஞ்சி குடித்த பானையை பறப்பிள்ளை தொடுவதா என்று கோவித்துக்கொண்டு சென்ற பாலகிருஷ்ணரெட்டியைச் சட்டை செய்யாமல் நாய்க்கு ஊத்தினாலும் பரவால்லே.
அதே மாதிரி லட்சுமணன் பறையர் பெண் குணவதியிடம் காதல் கொண்டு அவளுடைய தாய் நாகரத்தினத்தை அக்கா என்றும் தருமனை மாமா என்று அழைப்பதும் குணவதி சுட்டிக்காட்டியதால் மட்டுமல்ல.
இந்த முன்னகர்வு மெதுவாகச் சென்றதாக நினைத்தவர்கள் முன்னகர்வைமாற்றங்களை துரிதப்படுத்த நினைத்தவர்கள் கோட்பாடுகளை உருவாக்கினார்கள்.
வெட்டுப்புலியில் இயல்பூக்கமாக எழுந்த மாற்றங்களும் இயக்கம் கட்டி எழுப்பிய மாற்றங்களும் மிக அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.
கணேசன் அவருடைய இருமகன்கள் நடேசன் தியாகராஜன் லட்சுமணரெட்டியின் மகன் நடராஜன் மருமகன் பாலு இயக்கங்களால் கவரப்பட்டு அறிவிலிருந்து பூத்தவர்கள்.
புத்தகத்தைப் படித்துமுடித்து அதை மீண்டும் அசைபோட்ட போது வெள்ளைக்காரன் ஜேம்ஸின் குதிரையை லட்சுமணன் ஒட்டுவதாக வெட்டுப்புலியைத் தமிழ்மகன் தொடங்கியது அவரின் படைப்பியல் திறன்.
வெட்டுப்புலியில் குறிக்கப்பட்ட பயண சாதனங்களில் குதிரை மாட்டுவண்டி சைக்கிள் ட்ராம் ரயில் பஸ் கார் லாரி ஏரோபிளான் இவைகளில் குதிரையைத் தவிர மற்றது அனைத்திற்கும் ஏதோ ஒருவகையில் முன்னரே போடப்பட்ட வழித்தடங்கள் தேவைப்படுகின்றது.
கடவுளைக் கருவியாக வைத்தே ஏற்றத்தாழ்வுகளை நிரந்தரப்படுத்துகின்றார்கள் என்ற கருத்தாக்கம் இவர்களின் வாழ்க்கையில் பொய்யாகின்றது.
குளித்துவிட்டு நெற்றி நிறைய விபூதி பூசிக்கொள்ளும் பழக்கத்திற்கும் தற்போதைய பாஷையில் சொல்வதென்றால் ஹிந்துத்துவ சம்பிரதாயத்திற்கும் பறையர்களை தீண்டத்தகாதவர்களாக வைத்திருப்பதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்று காட்டுவதாகவே அவர்களின் ஆன்மீகம் இருந்ததாக நான் புரிந்துகொண்டேன்.
மதம் அது சார்ந்த நம்பிக்கைகள் அதுசார்ந்த மனிதர்கள் குறிப்பாக பிராமணர்கள் அதற்குத் தடையாக இருப்பதாக உணர்ந்தது அவர்களுடைய நேரடி அனுபவமில்லை.
அவர்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட திருப்பத்தையோ தன் சகோதரன் நிலைகண்டு நிலைகுலைந்த நாகம்மா சாய் பக்தையானதையோ ஆன்மீகம் பகுத்தறிவை வென்றதாக அர்த்தம் கொள்ளக்கூடாது.
சமூக முன்னகர்வைவிட மன அமைதி பிரதானமாகத் தேவைப்பட்டபோது தியாகராஜன் அன்னையிடம் அடைக்கலமாவதும் நாகம்மை சாய் பக்தையாவதும் மிக இயல்பானது.
நா எங்க வீட்லே காபி குடிச்சது அஞ்சாங்கிலாஸ் முடிச்ச பின்னாடிதான்.எனக்குத் தெரிஞ்சு நானோ எங்கப்பாவோ அண்ணனோ எங்கம்மாவோ யாரையும் சின்னதா தொந்தரவு செஞ்சது கிடயாது.ஆனா நீங்கள்லாம் பிராமானாள்னா ஏதோ சூழ்ச்சி செஞ்சு கெடுக்க வந்தவான்னே பாக்கறீங்க.
எங்க குடுமபத்தில அந்த மாதிரி ஒரு சூழ்ச்சியும் செஞ்சதில்லே நடராஜன் தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்பதற்கல்ல ஒரு சகமனிதனிடமிருந்த தேவையற்ற துவேசத்தைப் போக்குவதற்காக கொடுக்கப்பட்ட விளக்கம்.
ஆனால் அதை மிகைப்படுத்தி நம்மை அச்சுறுத்தி நம் பார்வையைத் திசை திருப்புவதுகூட நம்மாலே சரிசெய்துகொள்ளக்கூடிய பலவற்றில் நம்மை ஈடுபடாமல் தடுக்க நம்மவர்களே செய்யும் சூழ்ச்சி போல் தெரிகின்றது.
இந்த சூழ்ச்சிச் சூத்திரத்தின் வணிக வடிவம்தான் குழந்தைகளை தரையில் தவழவிடாதீர்கள்.அக்குழந்தையைத் தாக்க கோடிக்கணக்கான வைரஸ்கள் உங்கள் வீட்டுத் தரையில் காத்திருக்கின்றன.
தெருவிலிருக்கும் தூசியிலிருக்கின்றது உங்கள் பேரழகைச் சீர்குலைக்கும் கிருமிக் கூட்டம்.. இவைகளிலிருந்து பாதுகாக்கவே நாங்கள் பொருட்களைத் தயாரிக்கின்றோம்.
நாங்க இருக்கின்றோம் என்று நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்வதும் பத்திரமா பாத்துக்குங்க என்ற பாசக் குரலும் பயமுறுத்தலையே உத்தியாகக் கொண்டிருக்கும் சமூக அரசியல் இயக்கங்களின் வணிக நீட்சிதானே?
முப்பதுகளிலே சின்னாரெட்டியின் பையன்கள் ஓடியாடி தேடிய சம்பாத்தியத்தை நிலம் வாங்குவதில் முதலீடு செய்ய அந்த நிலத்திலும் விதைப்பாடாக இல்லாமல் நடவு நட்டி வெள்ளாமை செய்ததால் எரு பத்தாமல் போய்விட்டதாக சின்னாரெட்டி புலம்புகின்றார்.
அதில் வசூல் செய்து விடுகிறான் கடைசியில் முத்தாய்ப்பாக அப்படித்தான் ஒரு தொழிலைத் தொட்டு ஒரு தொழில் வளரவேண்டியிருக்கின்றது என்று முடிக்கின்றார்.
நெல்லுச்சோறு சாப்பிட ஆசையை வளர்த்து விதைப்பாடாக இல்லாமல் நடவுநட்டி வெள்ளாமை செய்ய நம் விவசாயிகளைத் திசைதிருப்பி எருவைத் தட்டுப்பாடாக்கி கடைசியில் யூரியா போடவைக்க எப்படியெல்லாம் பிராமணர்களும் வெள்ளையர்களும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் கூட்டுச் சதியில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள்?.
கோவணத்தைக் கட்டிக்கொண்டு கூலை மட்டும் குடித்துக்கொண்டிருந்த அந்த பொற்காலத்திலிருந்து சதிசெய்தல்லவா நாசகாரக் கும்பல் நம்மை இந்த நிலைக்குத் தள்ளிவிட்டார்கள்?.
கொசஸ்தலை ஆற்றைப் பார்க்கும் லட்சுமணரெட்டி ஆற்றுநீர் காற்றில் சுருண்டு கிடக்கும் போர்வை போல் மெலிந்து கிடப்பதைப் பார்த்து விசனப்படுகின்றார்.
தெளுக்க இருந்த மணல் இருபது முப்பது அடி ஆழத்துக்குப் போய்விட்டதையும் ஆங்காங்கே களிப்புத் திட்டுகள் தெரிய ஆரம்பித்துவிட்டதையும் கவலையுடன் பார்க்கின்றார்.
ஒரு செயல் அதனுடைய வளர்ச்சியினாலே வேறுபட்டு விலகிப்போய் முரண்பட ஆரம்பிக்கின்ற விந்தையை அவர் திராவிட இயக்கங்களோடு ஒப்பிட்டு உணர்கிறார்.
மணல் குவாரியை ஏலம் எடுத்திருந்த தன் சினேகிதரான மணி நாயுடுவிடம் சொல்லி மணல் அள்ளுவதை நிறுத்தச் சொல்லவேண்டும் என்று முடிவெடுத்து அவரைப் பார்க்கின்றார்.
அத நிறுத்துனா அத்தன பேரும் மேலே வுழுந்து பாய்வானுங்கோ..என்னோட எல்லா பிசினஸையும் பாதிக்கும் ரெட்டியாரே..எம் பையன் மாளிவாக்கம் இஸூகூல் கட்றதுக்கு காண்ட்ராக்டு எடுத்துட்டான்.
எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டு லட்சுமணரெட்டி மௌனம் சாதித்தது இயலாமையினாலா அல்லது அவர் ஏதாவதொரு சூழ்ச்சியின் கைக்கூலியாகி விட்டதாலா?
ஸ்டேஷனில் ஹேமலதாவின் கையில் குத்தப்பட்டிருந்த அண்ணா உருவப் பச்சையைப் பார்த்த கான்ஸ்டபிள் இன்ஸ்பெக்டரிடம் சார் இவள் அண்ணா உருவத்தை பச்சை குத்தியிருக்கின்ற தமிழ்ப்பெண்.
பச்சை குத்தியிருக்கா.இவ மதுசூதனன் ஆளாகக் கூட இருக்கலாம் என்று கான்ஸ்டபிள் எச்சரிக்க அதனால் ஹேமலதாவை விட்டுவிடுவது ஆயிரம் கேள்விகளை எழுப்புகின்றது.
என்று அவர் தொடர்ந்தபோது ஐயோ இது தெலுங்கு ரெட்டியில்லை தமிழ் பேசும் வன்னிய ரெட்டி என்று நான் திருத்தமுயன்றபோது ரெட்டியன்னா தெலுங்கு என்றுதான் எடுத்துக் கொள்வார்கள்.
சமூக மாற்றத்தை அதன் அழகோடும் அவலட்சனத்தோடும் எதனோடும் சமரசம் செய்துகொள்ளாமல் தமிழ்மகன் ஆவனப்படுத்தியிருப்பது மாதிரிதான் என் குறைந்த வாசிப்புப் பழக்கத்திலிருந்து நான் உணர்ந்து கொண்டது.
ஒரு மேப்ஐ வரைபடத்தை வைத்து எந்தெந்த இடங்களில் என்னென்ன சம்பவங்கள் உரையாடல்கள் நடைபெற்றது என்பதைக் குறித்தால் நாவலை இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வாய்ப்பாயிருக்கும்.
சென்ற வருடம் கிழக்குப் பதிப்பக பத்ரியவர்களுடன் திருமழிசைக்கு அருகிலுள்ள ஜமீன் கொரட்டூர் என்ற ஊரில் கிண்டி பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்கள் நடத்திய கிராம முகாமில் கலந்து கொண்டேன்.
வெட்டுப்புலியை சென்ற வருடமே படித்திருந்தால் நிச்சயமாக ஜமீன் கொரட்டூர் அருகிலிருக்கும் பூண்டி ஏரியையும் ரங்காவரத்தையும் நிச்சயமாகப் பார்க்கப் போயிருப்பேன்.
நிறைய வாசிக்க வாய்ப்பிருந்த ஆசிரியப் பணியிலிருந்தாலும் எனக்குத் தேவையானதை மட்டும் வாசிக்கும் கஞ்சத்தனமிக்கவனாகவே நான் இருந்துவந்துள்ளேன்.
தியானப் பயிற்சியால் இவர்களை நான் புரிந்துகொண்டதற்கும் எனக்கு அறிமுகமான சிலர் புரிந்து கொண்டதற்கும் வித்தியாசங்கள் இருந்ததை உணர்ந்துள்ளேன்.
வாசிப்பது கொஞ்சமாக இருந்தாலும் அது எனக்குள் மாற்றத்தை உண்டாக்குமளவிற்கு நெகிழ்ச்சியானவனாக இருந்து வந்துள்ளேன் என்பதுதான் உண்மை.
அவருக்கு விஷ்ணுபுரம் விருது வழங்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஜெயமோகன் அவர்கள் தனது இணைய தளத்தில் அவரைப்பற்றி எழுதியபோதுதான் நான் பூமணியின் வெக்கை படித்த நினைவு வந்தது.
அஞ்ஞாடி முழுவதும் எந்தவித ஆர்ப்பாட்டமோ அலட்டலோ இல்லாமல் பூமணி அவ்வளவு இயல்பாக தான் பார்த்த தான் வாழ்ந்த சமூகத்தின் மீது வாஞ்சையுடன் வெளிப்படுகின்றார்.
அதனால்தான் தான் சித்தரிக்கும் கதாபாத்திரங்களின் ஆளுமைகளிலிருந்தே நமக்குத் தேவையான பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் சூட்சுமத்தை பூமணி கையாண்டுள்ளார்.
சுதேசி ஆள்வோர்களும் சரி விதேசி ஆள்வோர்களும் சரி மாற்றத்திற்கான நியாயங்களை உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளாமலிருந்த பாராமுகப் போக்கு.
ஆனால் இந்த மாற்றங்களையெல்லாம் கடந்து பூமணி செதுக்கியிருக்கின்ற கதாபாத்திரங்கள் இதிகாச கதாபாத்திரங்களைப் போல காலம் கடந்து நிற்கின்றன.
ஆண்டிகருப்பி என்ற ஆளுமைகள் தங்களுடன் தொடர்புடைய அனைவருக்கும் எப்படி இடர்ப்பாடுகளைத் தாங்கி நிற்கும் வலுவைத் தருகின்றார்கள் என்பதுதான் அஞ்ஞாடி வெளிப்படுத்தும் வாழ்வியல் நெறி.
பஞ்சம் பிழைக்க வந்த சண்முக நாடாரின் குடும்பத்திற்காகட்டும் சுந்தர நாயக்கர் மற்றும் ஆண்டாள் என்ற நாயக்கர் பெண்மணிக்காகட்டும் கருத்தையா தன் கூட்டாளிகளுக்கு செய்துகொடுக்கும் ஏற்பாடுகளில் அது வெளிப்படுகின்றது.
இதையெல்லாம் இப்படிஇப்படி செய்யவேண்டும் என்று விரிவான ஆய்வுகளுக்குப்பின் பரிந்துரைக்கின்ற கனமான பாடப்புத்தகங்கள் சொல்லும் உத்திகளையெல்லாம் போகிற போக்கில் வெளிப்படுத்தி நம்மையெல்லாம் அஞ்ஞாடி கதாபாத்திரங்கள் அசர வைக்கின்றார்கள்.
ஆனால் அந்த அடையாளத்தின் மீது கட்டமைக்கப்படும் மதிப்பீடுகள்.வண்ணாக்குடி கழுதைகள் வண்ணாந்துறை பற்றி எழுதும்போதெல்லாம் பூமணி விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்கின்றார்.
பட்டமாண்ட பாளயக்காரர்களெல்லாம் இருக்குமிடம் தெரியாமல் மறைந்துபோக வேறு எந்த ஆதாரங்களுமில்லாத ஒரு வண்ணார் குடும்பம் என்று சொல்லப்படும் மட்டும் பயன்படுத்தி கிளைவிட்டுப் படர்வது பல பாடங்களை நமக்குக் கற்றுத் தருகின்றது.
நகரத் தெருக்களின் மரநிழலிலோ கட்டடங்களின் உயரத்தால் நிழல் விழும் இடங்களிலோ நின்று தொழில்செய்து கொண்டிருக்கும் அயர்ன் வண்டிக்காரர்கள் அதற்கு நல்ல உதாரணம்.
எந்த ஒரு சேவைத் தொழிலாளியும் வீட்டு வேலைக்காரர்கள் எலெக்ட்ரீசியன் பிளம்பர் உருவாக்க முடியாத நம்பகத்தன்மையை அவர்கள் சமூகத்தில் உருவாக்கி வைத்துள்ளனர்.
இமயத்தின் கோவேறு கழுதைகளை அடுத்து நான் படித்தவரை வண்ணார்களின் வாழ்வியலை இவ்வளவு கரிசனத்தோடு தமிழ் எழுத்தாளர்கள் யாரேனும் கையாண்டிருக்கின்றார்களா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
மருது சகோதரர்களுக்கும் ஊமைத்துரைக்கும் இடையிலிருந்த நட்பைவிட ஆண்டிக்கும் மாரிக்கும் ஆண்டிக்கும்பெரிய நாடாருக்கும் இடையே நிலவிய நட்பு நமக்கு ஒரு பாடம்.
ஆனால் நாம் நினைத்தால் ஆண்டிபெரிய நாடாருக்குமிடையே சுந்தர நாயக்கர் மாடப்பனுக்குமிடையே ஆண்டாள் நெத்திலி வேலம்மாள் இடையே ஏற்பட்ட நட்பை நம்மால் பின்பற்ற முடியும்.
சிவகாசி கலவரத்தில் தன் கணவன் தங்கையாவைப் பறிகொடுத்துவிட்டு கழுகுமலைக்குத் தன் இருகுழந்தைகளுடன் திரும்புகின்றாள் பெரிய நாடாரின் பேத்தி தெய்வானை.
அல்லல் படுவோருக்கு அபயமளிக்க தெய்வீக சக்தியால்தான் முடியுமென்று நம்முடைய இதிகாசங்கள் நம்மை நம்பவைத்துவிட்டது மாறாக சாதாரண மனிதர்களாலும் அதைச் செய்யமுடியும் என்று பூமணி காட்டும்போது அபயமளிப்பதற்கு தெய்வ சக்தியோ தியாகமோ தேவையில்லை.
சத்திரப்பட்டி சுந்தர நாயக்கர் மாடப்பக்குடும்பன் மாடனின் மனைவி முத்தம்மா மகள் சீனித்தாய் இவர்களைச் சுற்றி பின்னப்படும் பாசவலை போன்று எல்லோரையும் பின்னிக்கொண்டால் இவ்வுலகில் எவ்வளவு சமாதானம் உண்டாக்கியிருக்கும்.
சுந்தர நாயக்கர் தன் மனைவியால் அவமானப்படுத்தப்படுவதாக நினைக்கும் போதெல்லாம் மாடப்பனின் ஆறுதல் வார்த்தைகள் ஒரு குடும்பனின் வார்த்தைகளாக அல்லாமல் ஒரு குருவின் உபதேசமாகவல்லவா வருகின்றது.
படபடவென்று பேசும் கதாபாத்திரமாக நெத்திலி வேலம்மாள் காட்டப்பட்டாலும் விதவையான ஆண்டாள் உணர்ச்சிகளோடு தோற்று கர்ப்பம் தரிக்க அதைக் கலைப்பதற்கு நெத்திலி உதவினாலும் அதை ஆண்டாளின் பலகீனம் என்றோ இழுக்கியல்புடையதாகவோ நினைக்காமல் உதவுவதும் அந்த உதவியை சாக்காக வைத்து சலுகைகள் பெறமுயற்சிக்காததும் அந்த இரகசியங்களை காப்பாற்றுவதும் நெத்திலி வேலம்மாள் சமூகப்பணி பயில்பவர்களுக்கு மிகப் பெரிய முன்னுதாரணம்.
ஆனால் வெளிஉலகத் தொடர்பில்லாத ஆண்டியும் கருப்பியும் தங்கள் மகள் வீரம்மாளின் காதலை அங்கீகரிக்கும் போது படிப்பென்ன மயிர் படிப்பு என்ற யோக ஞானத்தின் விளக்கமாக அவர்கள் வாழ்ந்ததை உணரமுடிகின்றது.
புளுகுனியாக பொறுப்பற்ற இளைஞனாக கோயிந்தன் காட்டப்பட்டாலும் தேங்கிக்கிடக்கும் ஒரு சமூகத்தில் கலாச்சார ரீதியான மாற்றங்களுக்கு வித்திடுவது படிப்பவர்களை நிச்சயமாக சிந்திக்க வைக்கும்.
கொத்துக்கொத்தாக பஞ்சத்திலும் நோயிலும் கலவரங்களிலும் மக்கள் மடிவது நம்முள் பலகேள்விகளை எழுப்பினாலும் அதற்கான விடைகளை நோக்கி சற்றாவது நாம் முன் நகர்ந்திருப்பதாகவே எனக்குப் படுகின்றது.
ஆனால் தன் மகன் மாரிமுத்துவின் பாராமுகத்தால் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் பொம்மக்காள் உவர்க்காட்டுத் தோட்டத்தின் தெலாக்கல்லில் தூக்குப் போட்டுக்கொள்ளும் சர்க்கரை நாடார் தொழுநோயாளியான மரியான் உபதேசியாருக்கு மரணத்திற்குபின் கிடைக்கும் மரியாதை மரணத்திற்கு முன் கோவிந்தனின் மனநிலை இந்தச் சம்பவங்கள் எழுப்பும் கேள்விகளுக்கான விடைகள் இன்றளவும் நம்மிடம் இல்லை.
ஏதாவது சம்பவத்தையோ மனிதர்களையோ நினைவுகூறும் போது அதுமாதிரி இப்ப எங்கே பார்க்கமுடியுது அந்த மாதிரி மனுசங்க இப்ப எங்கே இருக்காங்க என்று கடந்த கால விருப்புணர்வு மிகும்போது அந்த சம்பவங்களும் மனிதர்களும் நடைமுறை சாதியமற்றவைகள் என்ற கருத்தே அதிலிருந்து மறைமுகமாக வெளிப்படுகின்றது.
மாறாக அந்த மாதிரியான சம்பவங்கள் காலம் கடந்தும் தொடர்கின்றது அந்த மாதிரியான மனிதர்கள் இன்றும் நம்முடன் வாழ்கின்றார்கள் என்ற உணர்வு மேலோங்கும்போதுதான் அதிலிருந்து அவர்களிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள தயாராகின்றோம்.
அஞ்ஞாடி குறிப்பிடும் சம்பவங்களாகட்டும் சித்தரிக்கும் கதாபாத்திரங்களாகட்டும் காலத்தைக்கடந்து வெவ்வேறு வடிவங்களில் நம்மைத் தொடர்கின்றன.
அதை பூமணி எழுத்தாக்கிக் காட்டும் போது அதை நிகழ்காலத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது ஓ அதுமாதிரி தானே இதுவும் அவர்கள் மாதிரிதானே இவர்களும் என்று நமக்கு புரியவரும் போது அஞ்ஞாடி புதினம் என்ற நிலையிலிருந்து மேலுயர்ந்து நம்மைப் பக்குவப்படுத்தும் பாடப்புத்தகமாகின்றது.
அவள் தன் பேரனை என்னமாக வளர்த்தாள்ஒருதடவை பேரனை தலைக்குமேலே தூக்கி அண்ணாந்து கொஞ்சும் போது சரியாக அவள் வாயில் மோண்டுவிட்டான்.
மோண்டு முடிக்கும் வரை வாயைத் திறந்து காட்டிவிட்டு கொப்புளித்துத் துப்பினாள் ஒரு நல்ல நாளன்று கும்பா நெறைய நெல்லுச்சோற்றில் பருப்பாணம் ஊற்றி ஆசையாகச் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
அதைப்பார்த்த சொக்கம்மா கருப்பியின் மருமகள் சனியனே ஒனக்கு மோத்திரக் குடுக்கை அந்துபோச்சா என்று ஓடிவந்து பொய்யாளியை அடிக்கின்றாள்.
தட்டில் வைத்திருந்த பட்டாணியை காணவில்லை என்று தேடியபோது நான்கைந்து மணிநேரம் கழித்து அது பாப்பாவின் வயிற்றிலிருந்து ஜீரணமாகமுடியாமல் கழிச்சலாக வெளிவந்தது.
பட்டாணியை விட்டுவிட்டு கழிச்சலை மட்டும் வீட்டு நாய் நாக்கிவிட்டுச் சென்றுவிட கொத்தான பட்டாணி எண்ணை தடவிய பளபளப்புடன் வராண்டாவில் கிடந்திருக்கின்றது.
சிலவருடங்களுக்கு முன் ஒரு கலந்துரையாடலுக்காக நிதி ஒதுக்கீடு இல்லாத ஒரு க்காக தமிழ் நாடறிந்த மதுரை பேராசிரியர்கள் இருவரை தொடர்புகொண்டோம்.
என்னவென்று கேட்க அவங்க ரெண்டு பேரும் சொல்லிவைத்த மாதிரி இரண்டாயிரம் ரூபாய் கொத்துக்கூலி கேட்கின்றார்கள் என்று சொல்ல வேறு இரண்டு பேராசிரியர்களை .
உங்களை மாதிரியான நபர்கள் எங்கள் மாணவர்களிடையே பேசினால் அவர்கள் மேலான செயல்களுக்கு தூண்டப்படுவார்கள் என்று அவரை கல்லூரிக்கு அழைத்தேன்.
அடுத்த சில தினங்களில் அவர்களுடைய ஐ சென்னையிலிருந்து அனுப்பிவைத்து மிகக் குறைந்த செலவில் கல்லூரி கணணிகளுக்கு இணையவசதி எப்படி ஏற்படுத்தலாம் என்று ஆலோசனை சொல்ல அனுப்பினார்.
அடுத்து கிழக்கு ஆசிரியர் குழுவைச் சேர்ந்த திரு.மருதன் அவர்களை அனுப்பி வைத்து எங்களுடைய அனுபவங்களையெல்லாம் ஆவணப்படுத்தி உலகின் பார்வைக்குக் கொண்டுசெல்ல முடியுமா?
சவுரிமுடி ரகசியத்தை தெரிந்துகொண்டு குளுவன் செவிட்டில் அறைந்து துரத்திவிட்டு அதைப் பற்றி ஜம்பமடிக்காமல் அமைதிகாக்கின்றான்.
முன்னேற்றப் பணியாளர்களைப் பற்றி பேசும் போது அவர்கள் முன்னேற்றப் பணியை மகிழ்ச்சிக்குரியதாக்கினார்கள் என்று ஒரு அறிஞர் குறிப்பிடுவார்.
சாமியைக் கும்புட்டாத்தானே மழ பேயும் என்பவரிடம் அப்ப இத்தனை வருஷம் கும்புட்டதெல்லாம் பொய்யா என்று எதிர்க்கேள்வி போட்டு மடக்குவான்.
ஆனால் அதே நேரத்தில் சத்திரப்பட்டி சக்கிலியக்குடி முனியசாமி மீது மூத்திரம் மோண்டு கொண்டிருந்த கலிங்கல் ஆட்டுக்காரச் சிறுவர்களை ஏலே அகராதி புடிச்ச அறுதச் சிறுக்கி புள்ளீகளா என்று அவர்கள் மீது கல்லெறிந்து விரட்டுவான்.
நாளைக்கு மேச்சாதிக்காரப் பசங்க வந்து ஓங்க சாமி மேல பேண்டுவச்சா என்ன செய்வீக பேண்ட குண்டிய அறுத்து நாய்க்குப் போட்ருவோம் என்று மோண்டவன் அதட்டலாகச் சொல்ல ஒன் மானிய அறுக்குற ஆளில்லங்கிற துமுருள பேசுற.
முன்னேறிய ஊர்களிலெல்லாம் யாரையும் கேட்கவேண்டாம் என்னுடைய அனுபவத்திலிருந்து சொல்கின்றேன் அங்கே ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட கோயிந்தன்கள் இருப்பார்கள்.
இன்னும் தொடரும் ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன் அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்த என்ற புத்தகத்தின் தமிழாக்கமான தன்னாட்சி வளமான இந்தியாவை உருவாக்க தமிழில் கே.ஜி.
மக்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்படவேண்டுமென்பதில் சமரசத்திற்கு இடமில்லையாதலால் தன்னாட்சி என்ற கருத்தாக்கத்தை யாராலும் வெளிப்படையாக விமர்சிக்க முடியாது.
ஆனால் நம் முன்னுள்ள சவாலே தன்னாட்சியை அடைவது பற்றியல்ல ஏற்கெனவே ஓரளவு கைகூடியிருக்கும் தன்னாட்சியை புதிய பஞ்சாயத்து அமைப்பு எப்படி அர்த்தமுள்ளதாக்குவது என்பது பற்றித்தான்.
தன்னாட்சி என்பது சர்வரோக நிவாரணியல்லவென்றாலும் சர்வரோக நிவாரணத்திற்கான மூலப்பொருள் அதில் உள்ளதென்பதை ஒப்புக்கொள்ளவேண்டும்.