sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்த வேளையில் ஜாண் வாசர் தனது இருதயம் நொறுங்குண்ட நிலையில் தனது கடந்த கால பாவங்களுக்காக தேவனை நோக்கி தனது விண்ணப்பங்களை மிகுந்த வியாகுலத்துடனும் பலத்த சத்தத்துடனும் ஏறெடுக்கத் தொடங்கினார்.
தனது பாவத் தவறுகளுக்காக அவரைப் போல தனது மன்றாட்டுகளைக் கண்ணீருடன் தேவனுக்கு ஏறெடுத்த எந்த ஒரு பாவியையும் நான் என் வாழ்க்கையில் அதுவரைக் கண்டதே இல்லை.
என்ன ஆச்சரியம் இப்பொழுது அவருடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்ட பாவ மன்னிப்பின் நிச்சயத்தையும் இரட்சகரில் பெற்ற உலகம் தரக்கூடாத தேவ சமாதானத்தையும் பெற்று அனுபவித்து ஆனந்தத்தால் ஆர்ப்பரிப்பவராகக் காணப்பட்டார்.
அத்துடன் அவர் தனது இரட்சிப்பின் சந்தோசத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட இடமான லாஃபாய்ட் சிறிய தேவாலயமும் மகிமையால் நிறைந்ததாகக் காணப்பட்டது.
தேவன் அருளின சமாதானமும் இரட்சகர் இயேசுவின் நிறைந்த ஜோதிப் பிரசன்னமும் தன்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டிருப்பதை அவரே அந்த இரவில் எங்களிடம் பரவசம் பொங்கக் கூறினார்.
ஜாண் வாசர் இரட்சிப்பின் நிச்சயத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட லாஃபாய்ட் தெருவிலுள்ள சிறிய தேவாலயத்தின் படத்தை நீங்கள் இந்தச் செய்தியில் காணலாம்.
ஜாண் வாசர் மனந்திரும்புதலின் நிகழ்ச்சிக்குப் பின்னர் கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பிறகு நாங்கள் எல்லாரும் பக்கத்து ஊரில் நடைபெற்ற ஒரு உயிர் மீட்சி கூட்டத்தில் கலந்துவிட்டு இராக் காலத்தில் எங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம்.
எங்களில் சிலர் கர்த்தருக்குள் ஆரவாரித்து எங்களுடைய மட்டற்ற மகிழ்ச்சியின் காரணமாக அந்த இரவின் பிந்திய நேரம் உரத்த குரலில் நாங்கள் பாடிக் கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தோம்.
எங்களுடைய பாடலைக் கேட்கும் மக்கள் நிச்சயமாக நாங்கள் பைத்தியம் பிடித்தவர்கள் என்று அடையாளம் கண்டு கொள்ளுவார்கள் என்று நாங்கள் எங்களுக்குள் சொல்லிக் கொண்டோம்.
அதைக் கேட்ட விசுவாசத்தில் அப்பொழுது குழந்தைக்குரிய வளர்ச்சியில் இருந்த அங்கிள் ஜாண் வாசர் அந்த மக்கள் அப்படியே நினைக்கட்டும் அவர்கள் நம்முடைய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட கர்த்தர் இயேசுவையே பிசாசு பிடித்தவன் என்றுதானே சொன்னார்கள் என்று துரிதமாக பதில் அளித்தார்.
நாங்கள் அங்கிள் ஜாண் வாசரைப் பார்த்தபோது விசுவாசத்தின் நல்ல போராட்டத்தைப் போராட அவர் ஆயத்தமாகிவிட்டார் என்பதைத் திட்டமாகக் கண்டுகொண்டு விட்டோம்.
ஆ எத்தனை மாட்சியாக அவர் பின் வந்த நாட்களில் கர்த்தருக்காக யுத்தம் செய்தார் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்கள் ஆயுதங்களும் யுத்த தளவாடங்களும் உலகப்பிரகாரமான மற்றும் ஆவிக்குரிய போராட்டங்களில் மகா முக்கியமானவைகளாகும்.
ஒரு ஆயுதவர்க்கத்தை எவ்வாறாக அரையில் கச்சையாகத் தரித்துக் கொண்டு பட்டயத்தால் எப்படி சுழற்றி வெட்ட வேண்டும் என்ற பயிற்சியை நாம் அவசியம் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
தம்முடைய மாட்சிமையான தேவ ஊழியத்திற்கு தெரிந்து கொண்ட தமது அடியானான அங்கிள் ஜாண் வாசரையும் கர்த்தர் இடைக்கச்சை கட்டி பற்பலவிதமான வழிகளில் அவரை தேவ ஒழுங்கின் பயிற்சிகளுக்குட்படுத்தினார்.
இந்த பயிற்சிகளில் அவரைப் பக்குவப்படுத்த ஆண்டவருக்கு எட்டு ஆண்டு காலம் எடுத்துக் கொண்டது மிகவும் நீண்டதொரு காலம் என்று நாம் சொல்லுவதற்கில்லை.
தேவாலயத்தின் சமூதாய கூட்டங்களில் அங்கிள் ஜாண் வாசரின் குரல் கேட்கப்பட்டபோதினும் பக்திக்கடுத்த காரியங்களில் குறிப்பாக தேவனுடைய வார்த்தையைக் குறித்த ஞானத்தில் அவர் அடிமட்டத்திற்கும் கீழான அடித்தட்டிலேயே இருந்தார்.
அவருக்கிருந்த மிகவும் சொற்பமான துணிக்கை போன்ற சிறிய வேத அறிவை எவ்வளவு துரிதம் துரிதமாக வளர்க்க முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக வளர்க்க அவர் பிரயாசம் எடுத்துக் கொண்டார்.
அவர் வேலைசெய்த சாராயம் காய்ச்சும் சாராயக்கடையின் சுவர்களில் ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் இரண்டு அல்லது மூன்று வேத பகுதிகளை எழுதிப்போட்டு தனது பணியில் இருந்தவண்ணமாகவே அந்த வேத பகுதிகளை அவர் வாசித்து வாசித்து தியானம் செய்வார்.
மாலை நேரங்களில் எந்த ஒரு ஆலய ஆராதனைகளுக்கும் அவர் செல்ல இயலாமல் இருக்கும் வேளைகளில் மணிக்கணக்கான நேரம் அவர் தன்னுடைய வேதாகம தியானத்தில் சில வேளைகளில் முழங்கால்களில் நின்றவண்ணமாகவே கர்த்தருடைய வார்த்தைகளைத் தியானிக்கத் தொடங்கிவிடுவார்.
இவ்விதமாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தேவனுடைய வார்த்தைகளில் அவர் நன்கு வளர்ச்சியடைந்து பின் நாட்களில் அவைகளை தேவ ஜனத்தின் மட்டற்ற ஆசீர்வாதத்திற்கு அனுகூலமாக வெளிப்படுத்தினார்.
அந்த வேத வசன தியானத்தின் காரணமாக தனக்கு எதிராக வந்த வேதப்புரட்டர்களையும் தேவ வசனத்தின் எதிராளிகளையும் தங்கள் கையினால் தங்கள் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு நிற்கச் செய்தார்.
ஆம் எப்படி மலையின் மேல் சோதனைக்காரன் தனக்கு எதிராகத் தொடுத்த அனைத்து கேள்விகளுக்கும் அங்குமிங்கும் நகர முடியாத தடுத்து நிறுத்த இயலாத பொருத்தமான தேவ வசனங்களால் அவனது வாயை அடைத்த அருமை இரட்சகரைப்போன்று அங்கிள் ஜாண் வாசர் விளங்கினார்.
அங்கிள் ஜாண் வாசருடன் சுவிசேஷ கீதங்களின் பாட்டு ஆராதனையை நடத்த அவருடன் அரை டஜன் மற்றவர்களும் சேர்ந்து கொண்டால் அவர்களின் பாடல் தொனி அரை மைல் தொலைவு வரை பனி மூட்டம் நிறைந்த இரவு வேளைகளில் தெளிவாகக் கேட்கும்.
வழியில் செல்லுவோர் அந்த பாட்டுகளின் அடிகளைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் போது பரலோக கீதங்களையே தாங்கள் கேட்பதாக ஆவியில் பரவசப்பட்டுக் கொண்டு செல்லுவார்கள்.
ஆனால் அந்தோ அது மாந்தரின் மனந்திரும்புதலுக்கேற்ற உன்னதமான தேவனுடைய ஆளுகையின் கிருபையின் பொற் காலங்கள் என்பது அவனுடைய கண்களுக்கு மறைவாயிருக்கும்.
தேவனுடைய சேனையின் போர் வீரன் தான் பெற்றுக் கொள்ளும் போர்ப் பயிற்சிகளில் மிகவும் கடுமையான இரக்கமற்ற தயையற்ற பயிற்சிகளையும் பெற்றே ஆகவேண்டும்.
அந்த அன்புப் பாலகன் தனது பாசமுள்ள பெற்றோர்களின் புயங்களில் சாய்ந்தவாறே சிறு பிள்ளைகள் என்னிடத்தில் வருகிறதற்கு இடங்கொடுங்கள் அவர்களைத் தடைபண்ணாதிருங்கள் என்ற வார்த்தையை பெற்றோர்களின் காதில் முணுமுணுத்தவாறே பரலோகத்திற்குக் கடந்து சென்றான்.
தனது மனைவி மரித்த அந்த இலையுதிர்கால இரவில்தான் அங்கிள் ஜாண் வாசர் தன்னைச் சந்தித்த அடுக்கடுக்கான துயரங்களின் காரணமாக ஒரு கணம் தூக்கி வீசப்பட்டார்.
அதைத் தொடர்ந்து அவர் அரை மணி நேரம் தனது கட்டிலில் படுத்தவாறே இதயம் நொறுங்கிப்போன ஒரு அன்புக் குழந்தையைப் போன்று ஏங்கி ஏங்கி கதறி அழுதார்.
கழுகானது மிகவும் அமைதியான நிர்மலமான ஆகாயத்தில் அல்ல புயற்காற்று சீறி வீசும் கொந்தளிப்பான வான வீதியில்தான் மிக உச்சிக்கு பறந்து செல்லும்.
அதைப்போன்றே ஒரு விசுவாசியும் வாழ்வின் மிகவும் இருண்ட மணி நேரங்களில் வாழ்வில் புயற்காற்று கொடுமையாக தாக்கி மோதும் வேளைகளில் பரலோகத்திற்கு நேராக செட்டைகளை அடித்து எழும்புகின்றான்.
கப்பலின் திசைகாட்டி கருவியின் முள் சடுதியாக கப்பலைத் தாக்கிய புயலின் காரணமாக சற்று நேரம் பரபரப்புடன் அங்குமிங்கும் சுழன்று அசைந்தாடி மீண்டும் சற்று நேரத்திற்குள்ளாக தனது ஆரம்ப நிலைக்கு அருமையாக வந்து நின்று சரியான பாதையைக் காட்டிக்கொண்டு நிற்பதைப்போன்று அங்கிள் ஜாண் வாசரும் வாழ்வின் கோரப் புயலால் ஒரு கணம் சின்னா பின்னமாக அலைக்களிக்கப்பட்ட போதினும் அடுத்த கணம் தன்னைப்போன்று பாடுகள் கண்ணீரில் சிக்கித் தவிக்கும் மக்களுக்கு தனது வாழ்வின் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து ஆறுதல் கூறி அவர்களின் கண்ணீரைத் துடைத்து அவர்களை அரவணைக்கும் உன்னத நிலைக்கு உயர்ந்து நின்றார்.
தனக்கு முன்பாகக் கண்ணீர் வடியும் கண்களோடு காணப்பட்ட ஏழை ஆத்துமாக்களுக்கு நானும் உங்களைப்போன்று இதே கண்ணீரின் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகத்தான் கடந்து சென்றபடியால் உங்களுடைய ஆத்துமாவின் கசப்பு எனக்கு நன்றாகத் தெரிவதுடன் கசப்பைத் தொடர்ந்து வரவிருக்கும் ஆசீர்வாதப் பிரவாகத்தையும் நான் அறிந்தவன் என்று கூறக்கூடிய நிலையில் காணப்பட்டார்.
அங்கிள் ஜாண் வாசரின் நீண்ட கால நண்பரும் அவர் ஆராதித்த ஆலயத்தின் குருவானவருமான ஹையற் ஸ்மித் என்பவர் அங்கிள் ஜாண் வாசரைக் குறித்துச் சொல்லும் வார்த்தைகளைப் பாருங்கள் நான் அங்கிள் ஜாண் வாசரின் சபைக்குக் குருவானவராகப் பொறுப்பெடுத்த ஆரம்ப கால நாட்களில் சபையிலுள்ள வீடுகளைச் சந்திப்பது எனது வழக்கமாக இருந்தது.
ஜாண் வாசர் எங்கேயிருப்பார் என்று கேட்டறிந்து இறுதியாக அவர் வேலைசெய்து கொண்டிருந்த சாராயம் காய்ச்சும் தொழிற்கூடத்திற்கு நான் சென்றேன்.
அப்பொழுது அவர் நெருப்பு உக்கிரமாக எரிந்து கொண்டிருந்த ஒரு பெரிய சாராய கொப்பரைக்கு முன்னால் நின்று கொண்டு ஏதோ ஒரு புத்தகத்தை மிகுந்த ஆசை ஆவலோடு வாசித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் கவனித்தேன்.
அவர் எந்த புத்தகத்தை வாசித்துக் கொண்டிருக்கின்றார் என்பதை நான் அறியும்படியாக எந்த ஒரு ஓசை ஒலி எழுப்பாமல் மெதுவாக அடி மேல் அடி எடுத்து வைத்து அவருக்கு அருகில் சென்று அவருடைய தோளுக்குப் பின்னாக அருகில் நின்று கொண்டு அந்தப் புத்தகத்தை நான் கவனித்தபோது பரிசுத்தவான் ஜாண் ஃபாக்ஸ் என்பவர் எழுதிய இரத்த சாட்சிகளின் வரலாற்றுப் புத்தகத்தை அவர் வாசித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் ஆச்சரியத்துடன் கண்டு கொண்டேன்.
நான் சாராயத் தொழிற்கூடத்திலிருந்து வெளியே வரும் சமயம் அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளி ஒருவர் நீங்கள் அந்த மனிதரை சந்தித்தீர்களா?
நல்லது என்று கூறிக்கொண்டே அவர் தனது வார்த்தைகளைத் தொடர்ந்தார் இந்த சாராயத் தொழிற் சாலையில் நீங்கள் அந்த மனிதரைச் சந்தித்த அந்த இடமானது இந்த பவ் கீப்சி ஊரிலுள்ள எந்த ஒரு தேவாலாயத்தினைக் காட்டிலும் மிகவும் பரிசுத்தமான இடம்.
வியாதி தன்னை குரல்வளையை நெரித்து மூச்சுத்திணறப்பண்ணி மரணமடையப்பண்ணும் என்று அவர்கள் பயந்ததினால் அவர்கள் ஒரு நாள் என்னைப் பார்த்து கஷ்டமின்றி தான் மரணம் அடைய ஜெபிக்கும்படியாக என்னைக் கேட்டுக்கொண்டார்கள்.
அதின் பின்னர் பக்கத்து அறையிலிருந்த அங்கிள் ஜாண் வாசரிடம் போய் நான் ஒரு கடினமான வாக்குறுதியை ஒருவருக்குக் கொடுத்துவிட்டேன் என்று சொன்னேன்.
என்னிடத்தில் விசுவாசமில்லாதபடியால் அதற்கான தேவ வாக்குத்தத்தம் ஒன்றும் இல்லை என்று எண்ணிக் கொண்டு அப்படிச் சொல்லிவிட்டேன் என்றேன் நான்.
அவர்கள் மரணமடைந்த நாளின் காலையிலும் அவர்கள் ஏற்கெனவே மரித்துவிட்டார்கள் என்பதை நான் அறியாமல் ஒரு சிறிய ஜாடியில் அவர்களுக்கு விருப்பமானதொரு ருசியுள்ள ஒரு பதார்த்தத்தை என் கரத்தில் எடுத்துக் கொண்டு சென்றேன்.
நான் எனது கரத்தில் கொண்டு சென்றதை வாங்கிக் கொள்ளும்படியாகவும் நான் துரிதமாக வீட்டுக்குத் திரும்பவேண்டும் என்றும் நான் அவரைக் கேட்டுக்கொண்டேன்.
உடனே அவர் தனது கரங்களை ஆனந்தத்தால் பலமாகத் தட்டியவராக ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட கர்த்தரால் என் மனைவி இப்பொழுது மோட்சத்தில் இருக்கின்றார்கள்.
அவருடைய வாழ்க்கைத் துணைவியார் மரித்து ஜீவனற்ற கட்டையாக இருளான வீட்டில் கிடக்கும்போது அவரால் எப்படி ஆனந்தமாகத் தன் கரங்களைத் தட்டிப் பேச முடிந்தது என்பதை அப்பொழுது என்னால் புரிந்து கொள்ள இயலாதபோதினும் இப்பொழுது அதை என்னால் நன்கு புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது.
மரணத்தின் மூலமாக தனது மனைவி அடைந்து கொண்ட ஆதாயமானது தனக்கு பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்திவிட்டது என்ற துயரமான சுயநல எண்ணம் எதுவும் இல்லாமல் சரீரப் பாடுகளிலிருந்தும் வேதனைகளிலிருந்தும் நித்தியமான விடுதலையைப் பெற்று தேவனுடைய மகிமைக்குள் தன்னுடைய மனைவி பிரவேசித்து விட்டார்கள் என்ற ஆனந்தப் பரவச நினைவு அவரை அவ்விதமாகக் கை தட்டி ஆரவாரிக்கச் செய்தது.
சொந்த குடும்ப பந்த பாசங்களும் பொறுப்புகளும் மக்களை அவர்கள் இருக்கும் இடங்களில் அங்குமிங்கும் நகர முடியாத வண்ணம் அப்படியே பிடித்து வைத்துக் கொள்ளுவதை நாம் காணலாம்.
வாசர் கம்பெனி என்ற பெயரில் இயங்கிக் கொண்டிருந்த மாவு மில்லிலும் சாராயத் தொழிற்கூடத்திலும் ஜாண் வாசர் பல ஆண்டு காலம் வேலை செய்து வந்திருந்தபடியால் பணத்தை அள்ளிக் கொடுக்கக்கூடிய அந்த வேலைகளையும் அந்தக் கம்பெனியின் உரிமையாளர்களான தனது ஒன்றுவிட்ட அன்பும் பட்சமும் உள்ள சகோதரர்களையும் திடீரென விட்டுப் பிரிய அவரால் இயலாததாக இருந்தது.
எனினும் தனது இரட்சிப்பின் மூலமாகப் பெற்றுக் கொண்ட நித்திய ஜீவ வாழ்வுடன் ஒப்பிடும் போது தனது உலக வேலை நிரந்தரம் இல்லை என்பதையும் தான் தனது அன்பின் ஆண்டவருடைய மகிமைக்காக அந்த வேலையை விட வேண்டியதின் அவசியத்தையும் அவர் உணர்ந்தார்.
தனது வாசர் கம்பெனியின் அவரது சகோதரர்கள் எவ்வளவோ அவரை நயம் பண்ணின போதினும் ஆதாயத்தில் அவருக்கு ஒரு பெரிய பங்கை கொடுக்க மகிழ்ச்சியோடு முன் வந்தபோதினும் அவர் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்துவிட்டார்.
அதைத் தொடர்ந்து அமெரிக்க கிறிஸ்தவ கைப்பிரதி கழகம் அந்த நாட்களில் தனது தனித்தாள் சுவிசேஷ ஊழியர்களை நாடு முழுவதும் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தது.
நமது ஜாண் வாசர் அதை மிகுந்த களிகூருதலோடு ஏற்று தனது வாழ்வின் இறுதி வரை அந்த பரிசுத்தமான தேவ ஊழியத்தை ஆத்தும பாரத்தோடு செய்தார்.
அவருடைய தேவ ஊழியத்தைக் குறித்து ஒருவர் அந்த நாட்களில் இப்படி எழுதினார் ஜாண் வாசருக்கு இந்த ஊழியத்தின் காலமானது கடுமையான கஷ்டங்கள் மற்றும் பாடுகள் நிறைந்த நாட்களாக இருந்தன.
காரணம் அவர் தனது வீட்டிலிருந்து பிரிந்து அவாந்திரமான தீவில் தனித்த ஒரு சிறைவாசியைப் போல கரடுமுரடான நாட்டுப்புற பகுதிகளில் ஒரு அந்நியனைப் போல வாழ வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்.
ஆனால் தேவன் அவர் சென்ற புற்கள் நிறைந்த ஏகாந்தமான தனிமை இடங்களுக்கு அவருடன் சென்றதுடன் அவருடைய ஊழியங்களை ஆசீர்வதித்து அவருடைய இருதயத்தை தேவ சமாதானத்தாலும் தம்மைப் பற்றிய துதியினாலும் நிரப்பினார்.
சில சமயங்களில் தேவன் தன்னை அழைத்த உன்னதமான ஊழிய அழைப்பை அவர் எண்ணும் பொழுது அந்த பரலோக மகிழ்ச்சியை தன்னளவில் அடக்கிக் கொள்ள இயலாமல் அவர் பயணம் செய்யும் கூடார வண்டிக்குள் ஆனந்த நடனமாடிவிடுவதாக அவரே கூறியிருக்கின்றார்.
விசாலமான புல் மைதானங்களான பிரயரிகள் வழியாக அவர் தம்முடைய ஊழியத்தின் பாதையில் செல்லும் வேளைகளில் தான் இந்த உலகத்தில் எத்தனையான தகுதியற்ற பாவி என்பதையும் அதே சமயம் பூமியின் முகத்திலே தான் தன்னுடைய ஆண்டவரின் எத்தனையானதொரு கிருபா பாத்திரம் என்பதையும் உணர்ந்து நெஞ்சம் பூரிப்பதாகவும் சொல்லியிருக்கின்றார்.
ஒரு மனிதனுக்கு கர்த்தரைப்பற்றிச் சொல்ல வேண்டிய முதல் வார்த்தைகளையும் அந்த மனிதனுடைய ஆத்துமத்தின் நிலையையும் அவனுடைய முகப் பார்வையைக் கொண்டும் தனது வார்த்தைகளுக்கு அவன் அளிக்கும் முதல் பதில்களையும் கொண்டு அவர் கணித்துவிடுவார்.
அந்த மனிதன் ஆண்டவருடைய இரட்சிப்பின் பாத்திரமாக இல்லாதிருந்தால் அவர் அவனை கண்ணீரோடு எச்சரித்து இரட்சிப்பின் தேவ செய்தியை அவனுக்குச் சொல்லுவார்.
அமெரிக்க கிறிஸ்தவ கைப்பிரதி கழகம் அமெரிக்காவின் வடக்கு மற்றும் வடகிழக்குப் பகுதியையும் இல்லினாய்சில் சில இடங்களையும் குறிப்பாக கெண்டல் டிகால்ப் பூன் கெய்ன் போன்ற இடங்களையும் அங்கிள் ஜாண் வாசரின் தேவ ஊழியத்திற்காக பிரித்துக் கொடுத்திருந்தது.
அந்த இடங்களுக்குப் போவதற்கு முன்னர் அவர் சிக்காகோ பட்டணத்தில் கொஞ்ச நாட்கள் தங்கியிருந்து தனது நண்பர்களைச் சந்தித்ததுடன் தனது ஊழியத்திற்குத் தேவையான வேதாகமங்கள்.
புதிய ஏற்பாடுகள் ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவ புத்தகங்கள் கைப்பிரதிகள் போன்றவற்றை தனது ஸ்தாபனத்திலிருந்து பெற்றுக் கொண்டார்.
அதிகமான பண புழக்கம் இல்லாததால் அங்கிள் ஜாண் வாசரின் கிறிஸ்தவ புத்தகங்கள் வேதாகமங்கள் போன்றவற்றின் விற்பனையும் குறைவாகவே இருந்தது.
பகற் காலம் முழுவதும் வியர்வை கொட்டும் வெப்பமாகவும் இராக்கால நேரம் மிகவும் குறுகியதாகவிருந்தமையால் ஜாண் வாசர் மிகவும் கஷ்டப்பட்டார்.
இல்லினாய்ஸ் என்ற பட்டணத்தில் டைவ்ஸ் என்ற தெருவிலுள்ள ஒரு ஐசுவரியமுள்ள மனிதரின் வீட்டின் கதவை அங்கிள் ஜாண் வாசர் ஒரு நாள் தட்டி நின்றார்.
அதோ கூடையில் இருக்கும் அவர்களுடைய கிறிஸ்தவ புத்தகங்களை நான் விற்பனை செய்வதற்காக இங்கு வந்திருக்கின்றேன் என்று ஜாண் வாசர் பதிலளித்தார்.
அந்த கூர்மையான பதிலில் மனமடிந்து விடாமல் தன்னைத் திடப்படுத்திக் கொண்டு அந்த பெரிய வீட்டை அங்கிள் ஜாண் வாசர் ஒரு தடவை சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவராக ஆனால் உண்மையில் நான் ஜாண் பன்னியன் ரிச்சர்ட் பாக்ஸ்டர் ஃப்ளேவல் போன்ற பக்த சிரோன்மணிகளின் கால்களாக நான் இருந்து கொண்டு அவர்களுடைய புத்தகங்களை கொண்டு வந்திருக்கின்றேன்.
அன்பின் ஆண்டவர் இயேசுவை நீங்கள் நேசிக்கின்றீர்களா என்பதை அறிய நான் மிகுந்த ஆவலுடையவனாக இருக்கின்றேன் என்றார் ஜாண் வாசர்.
ஆனால் ஆண்டவர் நமது தேவாலயத்துக்கு வந்து தேவாலயத்தின் பதிவேடுகளைப் புரட்டி நமது பெயர் அங்கு பதிவு பண்ணப்பட்டிருக்கின்றதா என்பதைப் பாராமல் நமது பெயர்கள் ஆட்டுக் குட்டியானவருடைய ஜீவ புஸ்தகத்தில் எழுதப் பட்டிருக்கின்றதா என்பதை மட்டும்தான் பார்ப்பார் என்பதை நீங்கள் மறக்கக்கூடாது என்றார் ஜாண் வாசர்.
கூடையிலுள்ள புத்தகங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் கணக்குப் பார்த்து அதின் தொகையை அம்மையாரிடம் கொடுத்த போது அதற்கான பணத்தையும் ஜாண் வாசருக்கும் ஒரு சிறிய அன்பளிப்பையும் சேர்த்து அவர்கள் கொடுத்துவிட்டு கூடையிலுள்ள புத்தகங்கள் யாவையும் தங்கள் வீட்டு புத்தகசாலையில் சேர்க்கும்படியாக தனது வீட்டு வேலைக்காரனிடம் அம்மையார் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.
அதின் பின்னர் அந்த அம்மையார் அங்கிள் ஜாண் வாசரிடம் ஆரம்பத்தில் தான் பெருமையாக நடந்து கொண்டதற்காக அவர் தன்னை மனப்பூர்வமாக மன்னிக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டார்கள்.
நமது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட கர்த்தர் நமது பாவங்களையும் சாபங்களையும் தம் பேரில் ஏற்று எத்தனையாக நம்மை மன்னித்து நம்மை நேசித்தார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா?
அங்கு அங்கிள் ஜாண் வாசர் ஏறெடுத்த அவரது கண்ணீரின் ஜெபத்தின் காரணமாக பின் நாட்களில் நல்லதொரு தேவ ஊழியம் அந்த இடத்தில் நடந்ததாகக் கூறப்படுகின்றது.
உலக மக்களின் நெருக்கமான பழக்க வழக்கங்களுக்கெல்லாம் விலகி அப்பால் தொலைவான இடத்தில் வாளால் அறுக்கப்பட்ட மரப் பலகைகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மர வீட்டில் அவன் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான்.
அவன் எதிர்த்து நின்றதுபோல அந்த அளவுக்கு தேவனுடைய கிருபையும் அவனுக்கு ஆதரவாக அவன் மேல் இருந்ததுதான் ஆச்சரியத்துக்குரிய காரியமாகும்.
அவனுடைய விலையேறப்பெற்ற ஆத்துமாவின் நன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு நான் அவனிடம் கேட்கும் அன்பான விசாரிப்பின் நிமித்தமாக அவன் எனக்கு விரோதமாக அவ்வப்போது பைத்தியம் கொண்டவனைப்போல சீறி எழும்பிவிடுவான்.
இதன் பின்னர் நீண்ட நாட்கள் இடைவெளிக்குப் பின்னர் அவனுடைய வீட்டுப் பகுதிக்கு நான் ஒரு தடவை செல்லும் போது அவன் தனது வேலையில் மூழ்கியிருந்தான்.
அவன் என்னைக்கண்டதும் தனது கையிலிருந்த நீண்ட கைப்பிடியுள்ள புல் வெட்டும் கத்தியை கீழே போட்டுவிட்டு சிங்கத்தைப் போல என்னை நோக்கி என்னை தூஷித்துக் கொண்டும் என்னை சபித்துக் கொண்டும் வந்து கொண்டிருந்தான்.
இப்படி நாங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் மாறி மாறிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் நான் அவனைப் பார்த்து சிநேகிதனே நீங்கள் உங்கள் இருதயத்தை இரட்சகர் இயேசுவுக்குக் ஒப்புக்கொடாத வரை உங்களுக்கு சமாதானம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று சொன்னேன்.
அவன் கோபத்தால் வாயில் நுரை தள்ளிக் கொண்டு உரத்த குரலில் நீ இந்த இடத்தைவிட்டு உடனே போய்விடு நான் உன் முகத்தை இனிமேல் பார்க்கக் கூடாது இல்லையேல் நான் உன்னைக் கொன்று போடுவேன் என்றான்.
எனினும் எனது உள்ளத்தில் இந்தக் காரியத்துக்கும் ஒரு முடிவு உண்டு அந்த மனிதனால் இனி தப்ப முடியாது என்று உள்ளத்தில் உணர்ந்தவனாக கடந்து சென்றேன்.
அடுத்த முறை நான் அந்த மனிதனுடைய வீட்டு வழியாக கடந்து சென்ற போது அவன் என்னைக் கண்டதும் என்னுடைய கண்ணில் படாதபடிக்கு ஒளித்துக் கொள்ள முயற்சிப்பதை நான் தூரத்திலிருந்து கவனித்தேன்.
நானும் ஜெபத்துடன் உங்கள் கணவனைக் கண்டு பிடிக்க முயற்சிக்கின்றேன் என்று கூறிவிட்டு வீட்டுக்குப் பின்னர் உள்ள தானியக் களஞ்சியத்திற்குச் சென்று கதவைப் பலமாகத் தட்டினேன்.
நான் அவரிடத்தில் நடந்து சென்று அவருடைய கரங்களைப் பற்றிப் பிடித்து என் அருமை சகோதரனே நாம் இப்பொழுது ஜெபம்பண்ணுவோம் என்று இருவருமாக முழங்காலூன்றினோம்.
நாங்கள் இருவரும் ஒன்றாக வருவதை அந்த மனிதரின் மனைவி தூரத்திலிருந்து பார்த்தபோது அவர்களின் முகம் ஆனந்த சந்தோசத்தால் நிரம்புவதை எங்களால் காண முடிந்தது.
அந்த சகோதரியின் முகத்தில் அன்று கண்ட அந்த ஆனந்த மகிழ்ச்சியை என் வாழ்வில் என்றுமே நான் எந்த ஒரு சகோதரியிடமும் கண்டதே இல்லை அங்கிள் ஜாண் வாசர் ஒரு சமயம் ஒரு வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தார்.
அந்த சகோதரி அங்கிள் ஜாண் வாசரைக் கண்டதும் தனது வீட்டின் நிலையை அவருக்கு எடுத்துக் கூறி அவரைக் கெஞ்சி மன்றாடி ஒரு வேதாகமத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.
அங்கிள் ஜாண் வாசர் அந்த வேதாகமத்தைக் கொடுத்து விட்டு அந்த வீட்டிலிருந்து கடந்து செல்லவும் அந்த நாஸ்தீக கணவன் தன்னுடைய மனைவியின் கரத்தில் வேதாகமம் இருப்பதைக் கண்டதும் கடுங்கோபத்தில் அந்த வேதாகமத்தை அவர்களுடைய கரங்களிலிருந்து பற்றிப் பிடுங்கி ஒரு கோடரியை கொண்டு வந்து அதை மரம் வெட்டும் மரக்கட்டையில் வைத்து அதை இரண்டு துண்டுகளாக வெட்டி அதின் ஒரு பகுதியை தன் வசம் வைத்துக் கொண்டு அடுத்த பகுதியை இந்த இடத்திலுள்ள யாவற்றிலும் உனக்கும் ஒரு பங்கு வேண்டும் என்று சொல்லுகின்ற நீ உனக்குரிய இந்த பங்கையும் பெற்றுக் கொள் என்று மிகவும் ஏளனமாகச் சிரித்துச் சொல்லி தான் வெட்டிய அடுத்த பகுதியை மனைவியிடம் கொடுத்து விட்டான்.
தன்னுடைய பங்கான வேதாகமப் பகுதியை அந்த நாஸ்தீகக் கணவன் இரும்பு சாமான்கள் போடுகின்ற ஒரு பெட்டியில் போட்டு தன் அறையில் வைத்துக் கொண்டான்.
வீட்டினுள் அவன் அடைபட்டுக்கிடந்த நாட்களில் தான் படிப்பதற்கு ஏதாவது கிடைக்குமா என்ற எண்ணத்தில் பழைய செய்தித்தாட்கள் ஏதாவது கிடைக்குமா என்று அவன் தேடி.யும் ஒன்றும் கிடைக்காமல் சில சமயத்திற்கு முன்னர் தான் கோடரியால் வெட்டிப்போட்ட வேதாகமத்தின் பகுதி கிடைக்கவே வேறு வழியில்லாமல் அதை ஆர்வத்தோடு படிக்க ஆரம்பித்தான்.
அந்தப் பகுதி தனது மனைவிக்குத் தான் வெட்டிக் கொடுத்த வேதாகமத்தில் இருப்பதை கண்ட அவன் அந்தப் பகுதியை தந்திரமாக அவளிடமிருந்து திருடி எடுத்துப் படிக்க ஆவல் கொண்டு எவ்வளவோ தேடியும் கடைசி வரை அவனால் அதைக் கண்டு பிடிக்கக் கூடாமற் போயிற்று.
கெட்ட குமாரனின் முழுச் சரித்திரத்தையும் எப்படியாவது வாசித்துவிட வேண்டும் என்ற அந்த நாஸ்தீக கணவனின் அளவு கடந்த ஆசையானது அவனுடைய பெருமையை எல்லாம் அவனை விட்டு விரட்டி ஓட்டி தனது பக்தியுள்ள மனைவியினிடம் சரணாகதி அடையச் செய்தது.
அந்த வாசிப்பின் பயனாக இறுதியில் அந்த நாஸ்தீக மனிதனே தனது பரலோகத் தந்தையை நாடி வந்த தனயனாகி இறுதியில் ஆண்டவருடைய அன்பின் அடிமையானான்.
அந்த மனிதருடைய வரவுக்காக ஒரு மாடியின் தாழ்வாரத்தில் காத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில் மிகவும் பகட்டாக ஆடை அணிகலன்கள் அணிந்து மிகவும் பெருமையாகக் காணப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீ அவருக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தாள்.
மறுபடியும் பிறக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் ஆண்டவராகிய இயேசு இரட்சகரை உடனே அண்டிக்கொள்ள வேண்டியதன் தேவையையும் அவளுக்குத் திட்டமாக எடுத்துச் சொன்னார்.
அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்கவே அவள் இடி முழக்கம் போன்று கர்ச்சித்துக் கொண்டு அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளில் தனக்கு எந்த ஒரு நம்பிக்கையும் இல்லை என்றும் அவற்றைத் தன்னிடம் பேச வேண்டாம் என்றும் அவள் அவரைக் கடிந்து கொண்டாள்.
இரட்சகர் இயேசுவை மறுதலிப்பதில் உள்ள ஆபத்துக்களையும் முரட்டாட்டத்தின் முடிவில் உள்ள பயங்கர நாசங்களையும் தேவ கோபாக்கினையையும் தனது கரத்திலிருந்த வேதாகமத்திலிருந்து வேத வசனங்களை கோர்வையாக எடுத்து எடுத்து அவளுக்குக் காண்பித்தார்.
ஒரு விருத்தாப்பிய மனிதன் சிறிது நேரத்திற்கு முன்பாக என்னிடத்தில் கிறிஸ்தவ மார்க்க சம்பந்தமான காரியங்களை பேசிக் கொண்டிருந்தான் என்று தனது கணவனிடம் அவள் புகார் சொன்னாள்.
நீங்கள் நினைப்பது போல அத்தனை எளிதாக அந்த மனிதரின் வாயை உங்களால் மூடி அடைத்துவிட முடியாது என்று அவள் தனது கணவனுக்குப் பதில் கொடுத்தாள்.
நான் மட்டும் இந்த இடத்தில் இருந்திருக்கும் பட்சத்தில் உன் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டு உடனே போய்விடு என்று நான் அவனிடம் சொல்லியிருப்பேன் என்று அவன் சொன்னான்.
நீங்கள் மட்டும் அவரைச் சந்தித்திருந்தால் அவர் தன்னுடைய வேலையிலேயேதான் மிகுந்த தீவிரமாக ஈடுபட்டிருப்பதைக் கண்டிருப்பீர்கள் என்று அவன் மனைவி பதில் கூறினாள்.
ஜேக்கப் நாப் என்ற பிரசித்த பெற்ற சுவிசேஷகர் அமெரிக்காவின் சிக்காக்கோ பட்டணத்தில் தொடர்ச்சியான எழுப்புதல் கூட்டங்களை அப்பொழுது நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.
இந்த நேரத்தில் சுவிசேஷகர் ஜேக்கப் நாப் அங்கிள் ஜாண் வாசரை தேடிச் சென்று தனக்கு ஏற்பட்ட காரியத்தை அவருடன் மிகவும் துயரத்துடன் பகிர்ந்து கொண்டார்.
தனக்கென்று அந்த பெரிய பண்ணை நிலத்தை வாங்கின பாவத்தை தேவ சமூகத்தில் அறிக்கையிட்டு அந்த நிலத்தை கர்த்தருடைய ஊழியத்திற்காக கொடுத்துவிட்டு முற்றும் வெறுமையானார்.
அங்கிள் ஜாண் வாசர் உங்களை சந்திப்பாரானால் நீங்கள் அவரைச் சந்திக்க தயக்கம் காண்பிக்கும் நேரத்திற்குள்ளாக பக்கத்து வீட்டாரைச் சந்தித்து அந்த முழுக்குடும்பத்தையும் முழங்கால்கள் ஊன்றச் செய்து அவர் ஜெபிக்க ஆரம்பித்து விடுவார்.
நான் சிறுவனாக இருந்த சமயம் நானும் எனது நண்பர்களும் மலையில் பனிச்சறுக்கு விளையாட்டு விளையாடிவிட்டு வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்த வேளையில் அங்கிள் ஜாண் வாசர் எங்களைச் சந்தித்தார்.
அவருடைய ஊழியத்தைக் குறித்து ராணுவ வீரர்களில் ஒருவர் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதுகின்றார் ஜாண் வாசரின் உடற்கட்டின் கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையில் நாம் பார்த்தோமானால் அவர் ஆண்டவருக்காக செய்த காரியம் மிகவும் ஆச்சரியத்திற்குரியதாகும்.
வாரத்திற்கு வாரம் வாரத்தின் ஏழு நாட்களிலும் அதே உயர்மட்ட தேவ ஊழிய உழைப்பில் அவர் ஈடுபட்டிருந்தபோதினும் தேவன் அவரை அப்படியே தமது கிருபைக்குள் மிகவும் தெம்பாகப் பாதுகாத்துக் கொண்டார்.
நான் அங்கிருந்த சமயம் அனைத்து ராணுவ அதிகாரிகள் மற்றும் போர் வீரர்களை எல்லாம் ஒன்று அல்லது இரண்டு தடவைகள் தனிப்பட்ட விதத்தில் சந்தித்து இரட்சிப்பின் காரியத்தை அவர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டிருந்தார்.
எந்த ஒரு பரம தரிசனத்துக்கடுத்த காரியத்தைக் குறித்து தான் எப்பொழுதும் பின் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன் என்பதை அவர் நன்கு அறிந்திருந்தார்.
அமெரிக்கா தேசத்தின் மேயின் என்ற இடத்திலிருந்து ஃபுளோரிடா என்ற இடம் வரைக்கும் அட்லாண்டிக் கடற்கரையிலிருந்து பசிபிக் சமுத்திரப் பகுதி வரைக்கும் அங்கிள் ஜாண் வாசர் கால் நடையாகவும் கூடார வண்டியிலும் குதிரைச் சவாரி செய்தும் ரயில் மூலமாகவும் யந்திரப் படகு மூலமாகவும் இராப்பகலாக பயணம் செய்து தேவனுடைய சுவிசேஷத்தை பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு கண்ணீரோடு அறிவித்தார்.
அவருடைய மனத்தாழ்மையான ஆத்தும பாரமிக்க கண்ணீரின் தனித்தாள் தேவ ஊழியத்தின் மூலமாக ஒரு பெருங்கூட்டம் மக்கள் ஆண்டவருடைய பரம ராஜ்யத்திற்கு நிச்சயமாக வழிநடத்தப்பட்டிருப்பார்கள் என்பதை நாம் நிச்சயமாக நம்பலாம்.
இருண்ட மழை மேகங்களும் தூறல்களும் ஈரப்பதமும் பல நாட்களுக்கு அங்கு தொடர்ந்து இருந்து கொண்டே இருக்கும் என்று ஜேம்ஸ் ஹாமில்ட்டன் என்ற ஒருவர் கூறியிருக்கின்றார்.
அங்கிள் ஜாண் வாசர் வயதானவர் என்று நிச்சயமாகச் சொல்லுவதற்கு முன்பே அவரது தேக சுக நிலையில் பலத்த சரிவு ஏற்பட ஆரம்பித்தது.
அறுபது வயது ஆவதற்குள்ளாகவே அவர் தமது சரீரத்தில் கடுமையான பாடு வேதனைகளை நாளின் பல மணி நேரங்களுக்கு சந்திக்க வேண்டியதாகவிருந்தது.
எனினும் வாழ்வின் ஆரம்ப கால நாட்களில் நல்ல திடகாத்திரமான உடற்கட்டை அவர் கொண்டிருந்தபடியால் பின் நாட்களில் அவருக்கு ஏற்பட்ட சரீர பாடுகளைப் பொறுத்துக் கொள்ளுவது என்பது அவருக்கு ஓரளவு இலகுவாக இருந்தது.
அவர் தனது தேவ ஊழியத்தின் பாதையிலிருந்து ஓய்வு பெறுவதற்கு மூன்று அல்லது நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பதாகவே அவர் தன்னை ஓரளவு நடமாடித் திரியும் சுக நிலையில் வைத்துக் காத்துக் கொள்ளுவது என்பது அவரால் கூடாத காரியமாகவே காணப்பட்டது.
எனினும் கர்த்தருடைய ஊழியங்களைச் செய்வதிலிருந்து தனக்கு ஓய்வு என்பது அவரால் கற்பனை கூட பண்ணிப் பார்க்க முடியாத ஒரு காரியமாகவே இருந்தது.
அதைக் கேள்விப்பட்ட நான் என்னுடைய திருச்சபையிலும் அவரை அழைத்து ஊழியம் செய்தால் ஒரு பெரிய ஆத்தும அறுவடை எப்படியாவது கிடைக்கும் என்று நான் பெரிதும் வாஞ்சித்தேன்.
அவர் தனித்தாள் தேவ ஊழியம் செய்த அமெரிக்க கிறிஸ்தவ கைப்பிரதி கழகம் என்ற ஸ்தாபனத்துடன் தொடர்பு கொண்டு அவர்களுடைய அனுமதியை நான் முதலில் பெற்றுக் கொண்டேன்.
எனது விருப்பத்திற்கு அவர்கள் செவி மடுத்து அங்கிள் ஜாண் வாசரை தேவ ஊழியத்தின் பாதையில் நான் பயன்படுத்திக் கொள்ளும்படியாகவும் குறிப்பிட்ட தேதியில் அவர் ஃபோர்ட் பிளேன் என்ற இடத்திற்கு வந்து சேருவதாகவும் எனக்குத் தகவல் கொடுத்தார்கள்.
எங்கள் வீட்டிற்கு வரும் வழியிலேயே அவர் சுகயீனமாக இருப்பதை அறிந்த நான் அவர் நன்றாகத் தங்கி இளைப்பாற ஒரு வெதுவெதுப்பான அறையை ஆயத்தப்படுத்திக் கொடுத்ததுடன் பகற் காலத்தில் அவர் மனமகிழ்ச்சியடைய ஒரு குதிரைச் சவாரிக்கும் நான் ஒழுங்கு செய்தேன்.
எனினும் நாம் தொடர்ந்து ஊக்கமாக ஜெபிப்போம் நிச்சயமாக தேவன் விரைவாகவே நமது தேவ ஊழிய ஒழுங்கு என்ன என்பதை நமக்கு வெளிப்படுத்திக் கொடுப்பார் என்று கூறினார்.
அவர் அப்படிச் சொன்ன அந்த நாளிலேயே பெத்தேல் என்ற இடத்தில் ஒரு மரண வீட்டிற்கு வந்து அடக்க ஆராதனையை நடத்தும்படியாக நான் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டேன்.
அப்படியே அந்த அடக்க ஆராதனையில் நாங்கள் தேவனுடைய அசைவாடுதலை எந்த ஒரு சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாமல் பூரணமாக உணர்ந்தபடியால் அடுத்து வந்த ஒரு வார காலத்திற்கு உயிர் மீட்சிக் கூட்டங்களை ஒழுங்கு செய்தோம்.