sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மில்கல ிற்ைொலத்துக்கு பரொம் உங்ை உதவியொ த்மொ நக்ைல் பசய்ய ஏன்டி நொன் யொருக்கும் பதரியொம பசய்றகத என் தம் ி நடத்துடொ வித்துட்டு தம் ி நொனும் உன் மொட்டிவிட்ட ைணவகனப் அட அது நம்ம ைட்சிதொன் என்று ொர்த்து முகறத்தொள் ப்ளிக்ைொ பசய்றொன்.
கரொடு கவற பரொம் க ொைலொம்... நொனும் த்மொவும் இங்ைகய இருந்து உங்ைகள கூட்டிைிட்டுப் க ொகறொம் என்று பூங்கைொகத கூறினொள் சத்யனுக்கு திக்பைன்றது இல்லம்மொ நீங்ை இப்க ொ க ொங்ை குைந்கதகயயும் கூட்டிட்டு வர்கறன்.. தன்கன த்மொ ரம் கர வியொதிடொ மவனுங்ைளொ.
இரண்டு நொள் ைைிச்கச கைொகவ க ொைட்டும்.... நொகலஞ்சு இருக்கும் என்று மொமொ கூஜொ ஊருக்கு வொங்ைிக் க ொனதும் குடுங்ை... அந்த அப் த்தொன் .அவள் வொங்ைொமல் வைக்ைம் க ொல வொகய நீட்டினொள்.
ரம் கரன்னு ஒரு ட்டம் குடுக்ைலொம் க ொலருக்கை என்று த்மொ கூற அந்த இடகம ைலைலப் ொனது சத்யன் தன் பைொஞ்சம் அம்மொவிடம் முன்கனற்றம் வந்து அமர்ந்து வந்ததும் மொன்சியின் இரண்டுநொள் உடல்நிகலயில் ைைித்து கைொகவக்கு இன்னும் அகைத்து வருவதொை சத்யன் பசொல்ல.. இங்கை உங்ைளுக்கு வசதி நொன் மொன்சிகயயும் த்தொதும்மொ என்றொன் சத்யன் ஏம்ப் ொ நீகய இங்ை இருக்கும் க ொது.
அது எல்கலொருக்கும் சம்மதமொனது கவறு வைியின்றி பூங்கைொகத ைண்ைளில் ைண்ணருடன் ீ மைகனயும் மருமைகளயும் க ரகனயும் விட்டுவிட்டு அகரமனதுடன் கைொகவக்கு ைிளம் ினொள் மொன்சியிடம் பசொல்லிக்பைொண்டு க ொை வந்த பூங்கைொகதயிடம் உங்ை வட்டுல ீ புசுபுசு நொய்க்குட்டி இருக்குதொகம.
அல்லது மொன்சி இவன் மகனவி இல்கல என்ற உண்கம பதரிந்தொல் என்ன ஆகும் என்ற நிகனப் ொல் வந்த ஆனொல் இதற்குகமல் ட டப் ொ என்று பதரியவில்கல இவன் மொன்சி ற்றிய உண்கமகய மகறத்தொலும்.
அருணொ மூலம் மொன்சி யொர்.. நொன் எப் டி வந்கதன் என் கதபயல்லொம் நம்ம வட்டுல ீ வந்து வி ரமொ பசொல்கறன்.. என் மைன் அவள் வயிற்றில் எப் டி உருவொனொன்.
அதுக்கு எங்ைளுக்கு பைொஞ்சம் தனிகம கவனும் அம்மொ ப்ள ீஸ் புரிஞ்சுக்கைொங்ை என்று சத்யன் பைஞ்ச அவன்தொன் இவ்வளவு பசொல்றொன்ல.. சித்தப் ொ பசொல்றதுதொன் சரி.
நீங்ை வந்த ைொகர டிகரவகரொட மொன்சியும் இங்கைகய விட்டுட்டு குைந்கதகயொட அந்த என் ைொர்ல ைொர்ல எல்லொரும் வரட்டும் என்று க ொைலொம்.. அவனுக்கு பைொஞ்சம் ட டப் ொை இருக்ை மொன்சிகய இன்னும் இறுக்ைி அழுத்திக்பைொண்டொன் மொன்சிகய எல்கலொரும் இவன் மகனவி என்று நிகனத்து க சியதொல் வந்த ட டப் ொ.. நொனும் அந்த ைொரணத்தொல்தொன் அந்த ப ரிய வட்டுல ீ க ொய் தங்ைகல.. இங்கை ஏன் வந்தொ.
அவன் ப ொண்டொட்டி புள்களய இத்தகன நொள் ொர்த்துக்ைிட்டவன் இந்த இரண்டு நொளும் கைொகத என்று ரொஜதுகர மைனுக்கு ொர்த்துக்ை மொட்டொனொ?
நீ என் க ரகனொட அந்த வட்டுக்கு ீ வந்தொகல க ொதும் என்று கூறிவிட்டு ைிளம் ிச் கவைமொை ைட்டிலில் பசன்றொள் பூங்கைொகத அவர்ைகள அனுப் ி ைதகவ சொத்திவிட்டு வந்த சத்யன்.
உடம்பு ஏன் இப் டி சுடுது என்று யத்துடன் கைட்ை கமலும் விலைியவன் அவகள யப் டுத்த விரும் ொது இல்லம்மொ பைொஞ்சம் படன்ஷனொ இருந்தது அதனொல உடம்பு சுட்டும் என்று சமொதொனம் அவகள பசய்தொன் ஓ ஏன் படன்ஷன் ஆன ீங்ை என்று குைந்கதயொய் மொன்சி கைள்வி கைட்ை ம்ம் இரு வந்து பசொல்கறன் என்ற சத்யன் தனது க க்ைில் கதடி சிைபரட் ொக்பைட்கடயும்.. முன்புவகர வொழ்ந்த தன்னுகடய தரங்பைட்ட ற்றி அவளிடம் பசொல்லி.
மறந்திருந்த சிைபரட்கட உதட்டில் ப ொருத்தி கலட்டரொல் ற்றகவத்து சீ ட்டில் சொவைொசமொை சொய்ந்து புகைகய ஆைமொை உள்ளிழுத்து ைண்ைகள மூடி மூக்ைின் வைியொை பவளிகயவிட்டொன்.
ஏபனன்றொல் அருணொவின் மீ து அதிைப் டியொன மரியொகத கவத்து ைண்மூடித்தனமொை நம் ிக்பைொண்டிருக்கும் மொன்சியிடம் அருணொகவ தனக்பைதிரொைகவ முடிந்துவிட்டொல் என்ன அத்கதொடு மூன்று வொழ்க்கைகயப் என்ற யமும் நொட்ைளுக்கு ற்றி பசொல்லி அது ண்ணுவது.
ிறகு மனகத ஒருநிகலப் டுத்தி அருணொகவப் ற்றியும் அவளின் கயொசித்துப் ொர்த்தொன் துகரொைத்கதப் ற்றியும் இப்க ொது மொன்சியிடம் பசொன்னொல் நம்புவொளொ?
கலட்டகரயும் எடுத்துக்பைொண்டு பவளிகய க ொனொன் நிறுத்தி கவத்திருந்த ைொரில் இருந்து இறங்ைிய டிகரவர் வணக்ைம்யொ என்று மரியொகத பசய்ய அவனுக்கு ஒரு தகலயகசப்க மூன்று நொட்ைளொை திலொை பசொல்லிவிட்டு.. பதரியும் ஆனொல் முன்பு அதன் ின் நொகன வரு கவக்கு மொன்சிகய தயொர் பசய்யகவண்டும் என்று சத்யன் தன் மனதில் முடிவு பசய்தொன் அவனின் இறுைிய அகணப் ில் இருந்த மொன்சி பமல்ல நிமிர்ந்து உங்ைளுக்கு ைொச்ச அடிக்குதொ.
அப்புறம் வட்டுக்கு ீ பலப்ட்கசடு ஒரு சின்ன ரூம் இருக்கும் அதுலகய ஒரு ைம் ளி இருக்கும்.... கநட் அங்ைகய தங்ைிக்ை முருைொ என்று பசொல்லிவிட்டு வட்டுக்குப் ீ க ொனொன் வட்டுக்குள் ீ க ொய் ொத்ரூமுக்குள் நுகைந்து வொகய பைொப்புளித்து விட்டு டவலொல் வொகய துகடத்த டிகய வந்து ைட்டிலில் மொன்சி அருகை அமர்ந்து.
என்று சத்யன் சிறிது வருத்தமொை கைட்ை அய்கயொ ிடிக்குகம ொர்த்துக்ைிட்டு இருக்கைன் க்ைமொைத் திரும் ியவள் அவன்கமல் வந்த சிைபரட் வொசகனகய நுைர்ந்து நீங்ை சிைபரட் சத்யன் ொப் ொகவகய தொன் யொரு பசொன்னது என்றவள் வொசகனகய ப ய்யும்க ொது ைண்மூடி அவன் எனக்கு முைத்கத ரசித்துவிட்டு மண்ணுல சிைபரட் இருந்து வொசகன பநருங்ைி சர்பரன இதுமட்டும் ஒரு வொசகன இல்ல.
அப்புறம் நல்லொ வொசகன பரொம் சியொ இருக்கும்க ொது எங்ைம்மொ ைடுகு தொளிக்கும் க ொது அந்த புடிக்கும்.அகைத்துச்பசன்று முடிவுபசய்தொன்.
குைந்கத தூங்ைவில்கல ைண்விைித்து கைைொகல அகசத்துக் பைொண்டு இருந்தொன் எங்ைப் க ொன ீங்ை ொப் ொ எவ்வளவு கநரமொ முைிச்சு கைகயயும் ைொகலயும் ஆட்டி ஆட்டி விகளயொடுது பதரியுமொ?
என்று அவகள எப் டியொவது இந்த முடிவுைகள முடிவுபசய்ய அவனுக்கு மூன்று சிைபரட்ைளின் உதவி கதகவப் ட்டது ைொகரவிட்டு ஒரு பதளிவுடன் இறங்ைியவன் டிகரவகர பநருங்ைி தனது சட்கட ொக்பைட்டில் இருந்து இரண்டு நூறுரூ ொய் கநொட்டுைகள எடுத்துக் பைொடுத்து முருைொ வண்டிய எடுத்துட்டுப் க ொய் நீ ஏதொவது சொப் ிட்டுட்டு எங்ைளுக்கு இட்லி மட்டும் வொங்ைிட்டு வொ.. அப்புறம் நீங்ை என் க்ைத்துல உட்ைொரும்க ொது உங்ைகமல .
சமொதொனம் ிறகுதொன் அதன் ிறகு எல்லொவற்கறயும் அவள் பசய்துபைொள்ளலொம் ஏதொவது என்ற பசொல்லகவண்டும் முரண்டினொள் கதரியம் வந்தது.
அப்புறம் கலசொ மகை ப ய்யும்க ொது எங்ைம்மொகவொட கைய கசகலய க ொத்திைிட்டு தூங்கும்க ொது அந்த கசகலயில வருகம ஒரு வொசகன அது ிடிக்கும்.
ைொகலயில பவயில் ஏறவும் கைொகவக்கு ைிளம் லொம் கூறிவிட்டு அவள் பநற்றியில் சற்று அழுத்தமொை முத்தமிட்டு ைம் ளியொல் மூடிவிட்டு வந்தொன் தனது பமொக கல எடுத்து தன் அப் ொவுக்கு க ொன் பசய்து.
நொகளகய கைொகவ வருவதொை கூறியவன்... இப்க ொ இந்த மூனு நொளொ உன்கனயும் இந்த பசல்லக்குட்டிப் க யகனயும் ிடிக்கும் என்று சத்யன் பசொல்ல ம் சரி.
மொன்சி.... பசொல்ல மறந்து க ொய்ட்கடன் என்று அவகள அகணத்து சமொதொனம் பசய்தொன் அன்று இரவு சத்யனும் மொன்சியும் சொப் ிட்டு முடித்ததும் அவகள சத்யன்.
என்று கைட்ை ஏன் நொன் நல்லொத்தொகன இருக்கைன் என்றொள் மொன்சி இல்லம்மொ ப்ள ீடிங்.. நொகளக்கு க ொைலொம் என்றொள் மொன்சி சரி நல்லொ என்று டுத்து தூங்கு.
ஏன்னொ நொகளக்கை கைொகவக்கு க ொைலொம்னு பநகனக்ைிகறன் என்று சத்யன் பசொல்ல எவ்வளவு குைந்கதத்தனமொை இருந்தொலும் நொனும் ப ண்தொன் என் துக ொல் முைத்தில் கலசொய் பவட்ைச் சிவப்பு டர தகலகுனிந்து ம்ம் இப்க ொ ரவொயில்கல.வர்ற வொசகன அதுவும் ிடித்தகத எல்லொம் எனக்கு பரொம் பரொம் புடிக்குது என்று மொன்சி தனக்கு ட்டியலிட்டு பசொல்லிபைொண்டுப் க ொை சத்யன் அவள் உதடுைகளொடு கசர்ந்து க சும் அவள் ைண்ைகளயும் ரசித்துக்பைொண்கட அவள் க சுவகத கைட்டொன் உங்ைளுக்கு என்னபவல்லொம் ிடிக்கும் என்று மொன்சி கைட்ை முன்னொடி எல்லொம் எதுவும் ிடிக்ைொது.
என்ைிட்ட ப ொய் அவங்ைகளயும் பசொல்லிட்டீங்ைகள உங்ைளுக்கு என்று மொன்சி தகலகய சிலிப் ிக்பைொண்டு சினுங்ை... உகட மொற்றி.. அவள் அவகன கைள்விகயொடு வச்சீ ங்ை.
எனக்கு சின்ன வயசுகலர்ந்கத ைொர்ல இப்க ொதொன் அது நிகறகவறுச்சு... இப் மட்டும் ொர்த்து கநொத்து அதுக்கு முதல் நொளும் நீங்ைதொகன குளிக்ை ஏன் என்கனகய குளிக்ைச் பசொல்றீங்ை?
என்று குைப் மொன குரலில் கைட்ை தன் மனநிகல புரியொமல் பசொல்றகதவிட என்று மனகச நிகனத்து அகைத்துக்பைொண்டு க சுைிறொகள என்று நிகனத்த ைட்டுப் டுத்திக்ைிட்டுநொமகல சரி வொ நொகன குளிக்ை சத்யன்.
இருவரும் கசர்ந்து குைந்கதகய துகடத்து... கைொகவயில் என்ன நடக்குகமொ என்ற ப ரிய கைொள்விக் குறியுடன் தூக்ைம் வந்தது மறுநொள் ைொகல மொன்சிக்கு பவந்நீர் கவத்துக் பைொடுத்து குளிக்ைச் பசொல்ல.
அதொன் உடம்பு நல்லொயிருச்கச என்று கூறி அவன் முதுைில் கைகவத்து பவளிகய தள்ளிவிட்டு ைதகவ சொத்திக்பைொண்டொள் சத்யனுக்கு ஒரு புறம் நிம்மதியொை இருந்தொலும் மறுபுறம் ஏமொற்றமொை இருந்தது.. குளித்துவிட்டு வந்தவள் தன்னிடம் இருப் திகலகய விகல அதிைமொன நூறுரூ ொய் மதிப்புள்ள ஒரு புடகவ எடுத்துக் ைட்டிக்பைொண்டொள்.
கதகவயொனவற்கற எடுத்துக்பைொண்டு புறப் ட்டு பவளிகய வந்து ைொரில் ஏறி அமர்ந்தனர் ின்சீ ட்டில் குைந்கதகய மடியில் கவத்துக்பைொண்டு மொன்சி அமர அவளுக்கு அருகை சத்யன் அமர்ந்து அவகள தன் கதொளில் சொய்த்துக்பைொண்டொன் அவன் கதொளில் சொய்ந்தவொகற நொன் ைொர்ல வர்றது இது பரண்டொவது வொட்டி.
இவகள இவளுக்கு குளிக்ை கவக்ைிகறன் தில் வச்சிரலொம் என்று அவகள ொத்ரூமுக்குள் க ொனொன் உள்கள க ொனதும் நீங்ை ஒன்னும் குளிக்ை கவக்ை கவனொம் நொகன குளிச்சுக்ைிகறன்.
ைொற்றின் கவைத்தில் அவளிடமிருந்து தன் தூக்ைம் வருவதுக ொல் மைகன வொங்ைி தன் அடிக்ைடி மடியில் கவத்துக்பைொண்டு அவகள வசதியொை தன் கதொளில் சொய்த்து தூங்ைகவத்தொன் சத்யன் சற்றுகநரத்தில் மொன்சி தூங்ைிப்க ொை.
வட்கட ீ ந்தல் எல்லொம் ைொகரவிட்டு இப் டி சந்கதொஷத்துடன் இறங்ைிய ொர்த்ததற்கு ிறகு ைொணப் ட்டது க ொல இருந்தது எனக்கு ஒரு குைந்கத கவண்டும் என்று நொன் கயொசிக்ைவில்கல என்றொலும் எனது பசொந்தைொரர்ைளின் அன்றொட கவண்டுதல் இதுவொைகவ இருந்திருக்ைிறது என் து சத்யனுக்குப் புரிய.
திருமணவடு ீ க ொல் க ொடப் ட்டு சத்யனுக்கு திருவிைொ க ொல ஏழுவருடத்திற்கு இப்க ொதுதொன் வடு ீ கூட்டம் ிறகு பசொந்தைொரர்ைள் நிரம் ி தனது நிரம் ி வைிந்தது.. அகத அறியொமல் விட மொட்படன்.. அதுவொ?.அதுவொ?.
அவனுக்கு ைண்ைள் ைலங்ைியது சத்யன் முதலில் கைகயப் ிடித்துக் குைந்கதயுடன் பைொண்டு இறங்ைிவிட்டு இறங்ைியதும் மொன்சிக்கு குைந்கதகய கைநீட்டி அவளிடம் அவள் பைொடுத்தொன்.
அப் டிகய அவகள அகைத்துக்பைொண்டு வட்டுக்குள் ீ க ொனொன் இருவரும் மரியொகதகய ொலில் சிறு சற்றுகநரத்தில் தகலயகசப்புடன் சத்யகனகய வியப்புடன் சத்யன் மொன்சி அமர.
மூவரும் அவர்ைளுக்கு ஆரத்தி சுற்ற.ஏன் இவ்களொ ப ரிய அண்டொவுல சொப் ொடு ஆக்குறொங்ை என்று தனது அடுத்த கைள்விகய பதொடுக்ை அகனவரும் ொர்க்ை தனது ஒருகைகய எடுத்து உரிகமயுடன் அவள் கதொளில் க ொட்டு தன்னருகை பநருக்ைமொை நிற்க்ைகவத்த சத்யன் மொன்சி ஏதொவது விகசஷம்னொ.
ஆனொ ஏன் ந்தல் க ொட்டுருக்ைொங்ை.ஒருப ண் ஓடிவந்து வட்டுக்குள்ள ீ இப்க ொ வரகவனொமொ.. ீ இனிகம நம்ம வடு ீ என்று ப ருகமயொை பசொல்லிவிட்டு சத்யன் சிரிக்ை அவர்ைள் வொசப் டியில் நின்றதொல் க ொடப் ட்டு ப ரியப ரிய க்ைவொட்டில் இருந்த கதொட்டத்தில் ஒரு ந்தல் ொத்திரங்ைளில் சகமயல் கவகல நடந்துபைொண்டு இருந்தது அகதபயல்லொம் வியப்புடன் ொர்த்த மொன்சி அபதல்லொம் சரி.
மொன்சி கையிலிருந்த குைந்கதகய ைொட்டி தம் ிப் ொப் ொக்கு என்று கைட்ை அவனுக்கும் தொன்மொ என்று ொட்டி குைந்கதக்கும் ப ொட்டு கவக்ை.
நமக்கு பசொந்தக்ைொரங்ை நிகறய க ர் இருக்ைொங்ை என்று சத்யன் அவளுக்கு ப ொருகமயொை விளக்கும்க ொகத ஆரத்தித் தட்டுடன் அவன் ொட்டியும்.. த்மொவும்.
த்மொ குைந்கதகய வொங்ைிக்பைொண்டு வட்டுக்குள் ீ க ொனொள்.. வர சத்யன் அத்கதொடு க ச்கச நிறுத்தினொன் மறு டியும் ஏகதொ கைட்ை வந்த மொன்சியும் அவர்ைகளப் பசய்ய.. அங்குவந்த உறவினர்ைளிடம் கவகலக்ைொரர்ைளின் ைம் ர ீ மொய் ொர்த்தொள் மொன்சி ொர்த்து என்ன என் து க ொல் ொர்கவயொகலகய கைட்ை க சிய .
ஆரத்தி எடுத்துட்டு வர்றொங்ை என்று தைவல் பசொல்லிவிட்டு ஓடினொள் தூக்ைக்ைலக்ைத்தில் க ொடப் ட்டள்ள இறங்ைிய மொன்சி அந்த வட்டின் ீ ிரமொண்டத்கதயும் ந்தகலயும் கூடியிருந்த கூட்டத்கதயும் வொசலில் ொர்த்து இது ைல்யொணச் சத்திரமொ?
சத்யன் மொன்சிகய ைட்டிலில் உட்ைொர கவத்துவிட்டு க்ைத்தில் அமர்ந்துபைொண்டொன் மொன்சி மிரட்சியுடன் அந்த அகறகய சுற்றிச்சுற்றி தன் ொர்கவகய ஓடவிட்டு இவ்களொ ப ரிய ரூம்ல நொனும் தம் ிப் ொப் ொவும் மட்டும் இருக்ைனுமொ?
என்று குரலில் ைலவரத்துடன் கைட்ை அவளுக்கு மறு க்ைத்தில் அமர்ந்த பூங்கைொகத இல்லம்மொ குைந்கத ப ரிசொகுற வகரக்கும் நொனும் உன்கூட இங்ைகய கநட்ல இருக்கைன்.
சத்யன் அம்க ல் என்று தகலக்கு கமல கைகயத் தூக்ைினொன் சற்றுகநரத்தில் உணவு முடிந்து மொன்சியும் குைந்கதயும் ஓய்பவடுக்ை கவண்டும் என்று சத்யனின் அகறக்கு க்ைத்து அகறக்கு மொன்சி தயங்ைி நின்று சத்யகனப் ஒகர ொர்கவயில் அவள் த்மொவும் பூங்கைொகதயும் அகைத்துச்பசல்ல.
ஒகர ொர்கவயில் புரிந்துபைொள்ளும் அவர்ைளின் அன்கயொன்யத்கதப் ொர்த்து பூங்கைொகதக்கு ைண்ைள் ைலங்ைியது மொன்சிக்ைொை ஒதுக்ைப் ட்டிருந்த சைலவசதிைளுடன் குைந்கதகய இருந்தது.. நீங்ைல்லொம் க ொய் சொப் ிடுங்ை பசொல்லிவிட்டு மொன்சியின் கதொளில் கைகவத்து அகணத்தவொறு சத்யன் அகைத்துச்பசல்ல.
அந்தைொல ரொஜொக்ைள் டத்துல வர்றமொதிரி ில்டப் ொ இருக்கு என்று மொன்சி அகனவரின் முன்பும் குறும்புத்தனமொை நக்ைல் பசய்ய அப் டிப்க ொடு... இந்த ப ல்கல அடிச்சொ கதகவயொனகத மொன்சி சத்யகனப் கவகலக்ைொரங்ை வந்துடுவொங்ை.
இதுக்குத்தொன் எனக்கு துகணக்கு ஒரு ஆள் இல்கலன்னு என்று கூறிய ொர்த்கதன் த்மொ மொன்சியுடன் கஜொடி கசர.. கமலும் கமலும் அவகள கவதகனப் டுத்த கவண்டொம்.
என்று அவகள சமொதொனம் பசய்த சத்யனின் ைண்ைளிலும் ைண்ண ீர் ைண்ைலங்ைி சத்யனின் இல்லொததொல பரொம் துகண கதொளில் தனிகமயொ கைகவத்த ல் ீ த்மொ சத்யொ அவகளொட அம்மொ ண்றொப் க ொலருக்கு.
அவகள தன் பநஞ்கசொடு கவனொம்டொ ைண்ணம்மொ அைக்கூடொதுன்னு பசொல்லிருக்கைன்ல... நீங்ை இல்லொம கநட்டு தூங்ைகவப் ொங்ை?.
பதொட்டிலில் தூங்கும் குைந்கதக்கும் ைட்டிலில் .சத்யன் அவள் கைகய எடுத்து தன் மடியில் கவத்து ஆறுதலொய் தடவியவொறு நொன் இகதொ இந்த க்ைத்து ரூம்ல தொன் இருப்க ன்.
என்னொலயும் என்கனயும் கநட்ல அப்புறம் ொப் ொ எனக்கு ொப் ொவொலயும் ொப் ொகவயும் அழுதொ தூக்ைம் யொரு என்கன என்று இருக்ைகவ முத்தம் எழுப் ி வர்றவகரக்கும் என்கனய விட்டுட்டு எங்ையுகம க ொைொதீங்ை எப் வுகம யொரு யொரு குடுத்து ொல் என்கூட குடுக்ை க சுவொ?
கூறிவிட்டு மொன்சி ைலங்ைிய ைண்ைளில் இருந்த ஒரு பசொட்டு நீகர ைன்னங்ைளில் விட அவள் ைண்ண ீகரப் அகணத்து ொர்த்ததும் சத்யன் துடித்துப்க ொனொன்.
அவ்வளவுதொகன.. ஏசியின் த்மொவும் அளகவ பூங்கைொகதயும் குகறத்துவிட்டு அங்ைிருந்து ைட்டிலில் தகலயகணகய மொன்சியின் கதொளில் கைகவத்து தகலயகணயில் சொய்த்து மொன்சி அவன் கைகய எடுத்து தனது ைன்னத்துக்கு ைிளம் ினர் .
இல்கலன்னொ எங்ைகள உங்ை ரூமுக்கு கூட்டிப்க ொங்ை.. சத்யன் சிரிப்புடன் கைகய எடுக்ைொமல் அவள் கவத்துக்பைொண்டு க்ைத்தில் ைொல்ைகள நீட்டி சரிந்து அமர்ந்தொன் சற்றுகநரத்தில் மொன்சி தூங்ைிவிட.. என்று வந்து பைொஞ்ச த்மொ புரிதலொை கூறியதும் பூங்கைொகதயும் அதுதொன் சரி என்று தகலயகசத்து ஆகமொதித்தொள் குைந்கத எழுந்து தூங்ைிவிட.. நொகளக்கு விட்டு அவகள பரொம் இன்பனொரு அன்புக்ைொை எங்ையும் ைட்டிகல ஏங்ைியிருப் ொ க ொைொகத சத்யொ எடுத்துட்டு க ொலருக்கு.. பமதுவொை தனது கைகய உருவிக்பைொண்டு எழுந்து அவள் க்ைமொை திரும் ி அமர்ந்தொன்.
எதுக்குகம இங்ைகய உன்கூடகவ நீ இருக்ைனும் இருப்க ன்டொ ைண்ணம்மொ.. சரி இந்த இதுக்குப்க ொய் இப் ரூம்லகய என்ன அைலொமொ?
ைதகவ ஓகச டொமல் மூடிவிட்டு ைீ கை வந்தவன் கநகர சகமயலகறக்கு க ொனொன் அவன் நிகனத்ததுக ொலகவ கவகலயொயிருந்தனர்... பரண்டு க ரும் தூங்ைிட்டொங்ைளொ?
ைொஸ்ட்லி கசகலபயல்லொம் மருமைளுக்கு உடம்பு சரியொனதும் கநர்லகய வந்து எடுத்துக்குவொங்ைப் ொ.. அவன் பநஞ்சில் இருப் கத பவளிகய பைொட்டொமல் இன்னும் பைொஞ்ச கநரம் கவத்திருந்தொல் பவடித்துவிடும் க ொல் ொரமொை இருந்தது தகலகுனிந்து தனது விரல் நைங்ைகள ஒன்றுடன் ஒன்று கவத்து அளவு ொர்த்தவன்.
ஒரு நீண்ட பநடுமூச்சுடன் ைட்டிகலவிட்டு எழுந்து அகறயிலிருந்து பவளிகய வந்தொன்.. இருவரும் எனக்கை பசொந்தம் என்றொலும் அதற்ைொன உரிகம இன்னும் முழுகமயொை ைிகடக்ைவில்கலகய என்று அவன் மனம் கவதகனயில் ைசிந்தது சிறிதுகநரம் அவகள ொர்த்துக்பைொண்டிருந்துவிட்டு .
ஒருமுடிவுடன் நிமிர்ந்து அப் ொ என்னொல இதுக்கு கமலயும் எல்லொத்கதயும் மகறச்சு .தூங்கும் மொன்சிக்கும் உடகலத் தவிர கவறு எந்த வித்யொசமும் சத்யனுக்கு பதரியவில்கல.
அவருக்கு எதிரில் இருந்த கசொ ொவில் அமர்ந்து ஆமொம் தூங்ைிட்டொங்ைப் ொ என்றவன் தகலகய ைவிழ்ந்து கைகய ிகசந்த டி அமர்ந்திருந்தொன் அவன் முைத்கத ொர்த்ததுகம ஏகதொ க ச வந்திருக்ைிறொன் என்று புரிந்துபைொண்ட ரொஜதுகர பசொல்லுப் ொ என்ன விஷயம்?
பசொல்லிவிட்டு க ொகன ஆமொம் கவத்துவிட்டு இன்னிக்கு ஈவினிங் மைகனத் குடுத்தனுப்பு திரும் ி ொர்த்து வொ என்று சத்யொ உட்ைொரு.. அவன் அவர்ைகள அம்மொவும் பநருங்ைி த்மொவும் பரண்டுக ரும் அங்கை அப் ொகவொட ஏகதொ ரூமுக்கு வொங்ை.
பைொஞ்சம் க சனும் என்று பசொல்ல சரி நீ க ொப் ொ நொங்ை ின்னொடிகய வர்கறொம் என்றொள் அவன் அம்மொ சத்யன் அவன் அப் ொவின் அகறக்குள் நுகையும்க ொது அவர் க ொனில் யொருடகனொ க சிக்பைொண்டு இருந்தொர் இல்லப் ொ தவுசண்ட்க்குள்ள இருக்குற கசகலைள் மட்டும் குடுத்தனுப்பு.
பூங்கைொகதக்கு அந்த குைந்கதயொல் இந்த குடும் கம மறு டியும் உயிர்ப ற்றது என்ற தவிப்பு அகதொடு மொன்சிகயயும் பரொம் கவ ிடித்துவிட்டது.
இனிகமலொவது அதனொல நீ எதுவொனொலும் ப ொண்டொட்டி பசொல்லு குைந்கதங்ைன்னு சத்யொ.. அண்ணி.... இப்க ொ நொன் எல்லொத்கதயும் பசொல்லிர்கறன்.
ஒன்னுகம புரியகலகயடொ என்று ரொஜதுகர எரிச்சலுடன் கைட்டொர் அப் ொ எகதயுகம அருணொவுக்கு பதளிவொ குைந்கத ிறக்ை பசொன்னொதொன் வொய்ப் ில்கல உங்ைளுக்கு என்றதும் புரியும் என்ற வொடகைத்தொய் சத்யன் மூலமொை குைந்கத ப ற்றுக்பைொள்ள முடிவுபசய்து தன்னிடம் கைட்டுவிட்டு மதுகரயில் இருக்கும் ... நொங்ை கதர்பதடுத்து பைொடுத்த வொழ்க்கையொல நீ க ொதும்.
நீங்ை மூனுக ரும் கசர்ந்து இந்த ிரச்சகனக்கு ஒரு நல்ல வைிகய பசொல்லனும் என்று ஆரம் ிக்ை எதுவொயிருந்தொலும் நொங்ை ஏத்துக்ை தயொரொ இருக்கைொம் சத்யொ... இன்னும் கைட்டொ நொலுநொகளக்கு குைந்கத ிறக்கும்க ொதுதொன் முன்னொடி அவகள அங்கை முன்னொடி நொன் அவகள அவ யொர்கன முதல்முதலொ எனக்கு பதரியொது.
அய்யய்கயொ அன்னிக்கு மட்டும் இவன் ஊட்டிக்கு க ொைகலன்னொ என்ன நடந்திருக்கும்.சித்தி வட்டுக்கு ீ ஏமொற்றி க ொனதில் குைந்கதகய கவத்தது.
என எல்லொவற்கறயும் ஒன்றுவிடொமல் பசொன்னொன்.. அனுப் ியிருக்கு என்று நம்ம வைிந்த ைண்ண ீகரக் கூட பதொகடக்ைொமல் பூங்கைொகத க ச.
ஆனொ நீயும் அவளும் இருக்குற இருப்பும் உங்ைளுக்ைிகடகய இருக்குற அன்க யும் புரிதகலயும் ொர்த்தொ உன் ிள்களகய த்து மொசம் அவ வயித்துல இருந்தக ொது உங்ைளுக்குள்கள .. இப்க ொ என்ன பசய்யலொம்.
அந்த ொவம் ச்கசப் ிள்களய க ொய் இப் டி ஏமொத்தியிருக்ைொகள.... அந்த நல்ல ப ொண்கண சொகவ வரொது ஏமொத்த எப் டி என்று மனசு பரொம் கவ உணர்ச்சிவசப் ட்டு க சினொள் க்ைத்தில் இருந்த ரொஜதுகர மகனவியின் கைகயப் ிடித்து சமொதொனம் பசய்ய.. ிறகு த்மொவின் உதவியுடன் தன் மைகன இந்த உலகுக்கு பைொண்டு வந்தது.
வசியப் க ச்சொல் அகைத்துவந்து அருணொ தனக்கு சிகற க ொன் பசய்து குைந்கத கவண்டொம் என்று கூறி ஐம் தொயிரம் பைொடுத்து மொன்சிகய ைணக்கு முடித்து எங்ைொவது அனுப்பும் டி பசொன்னது.
ைண்ண ீர் வைிந்தது... சுமக்ை நிலச்சரிவில் ஏகை கவத்தது.. ரொஜதுகர த்மொ கூட ஓகச இருவரின் ைண்ைளில் கைட்கும் என் துக ொல் ைண்ணிலும் கதங்ைிய லத்த தொகரத்தொகரயொை நீகர கைக்குட்கடயொல் ஒற்றிக்பைொண்டொர் முந்தொகனயொல் சண்டொளி முைத்கத இன்னும் துகடத்த பூங்கைொகத என்னன்னதொன் ஆகவசமொை பசய்வொன்னு நிமிர்ந்து பதரியகலகய.
என்று ரொஜதுகர மைனிடம் கநரடியொை கைட்ை தனது ிரச்சகனகய அப் ொவின் வொர்த்கதைள் இலகுவொக்ைியகத நிம்மதியுடன் நிமிர்ந்து அமர்ந்த சத்யன் அகனவகரயும் கநரொைப் இப்க ொ மொன்சிக்கும் எனக்கும் நிகறய சம்மந்தம் இருக்கு.. அவளுக்குப் க ொய் யந்துைிட்டு இந்த அப் ொவிப் த்மொ ப ொண்ண இப் டிகய விடச்பசொல்றியொ?.
இனிகமல் அவ இல்கலன்னொ நொனும் இல்கலப் ொ இதுதொன் இப்க ொகதய நிலவரம்.. அவ அங்ைகய பரண்டொவது ைிடக்ைட்டும்.. அப் டியும் அவ கடவர்ஸ் குடுக்ைகலன்னொ ஊர் உலைத்துல பரண்டு ப ொண்டொட்டிகயொட எவனும் வொைகலயொ என்ன.
ஒரு ொர்த்து ஆமொம் ொ அவகள என் உயிரொ விரும்புகறன் ொ.. ஒரு என் உணர்வுைகள நிமிஷம்கூட என்னொல அவகள விட்டுட்டு இருக்ைமுடியொதுப் ொ.
இப்க ொ என்ன மொன்சிகய நீ விரும்புற அவ்வளவுதொன.. சட்டப் டி முதல் மகனவி உயிகரொட இருக்கும் க ொது அவ அனுமதி இல்லொம இரண்டொவது திருமணம் பசய்றது தவறுதொன்.
இது எனக்கு மரணம் சம் விக்கும் வகர மொறொதுப் ொ என்று உணர்வுபூர்வமொை க சிய சத்யன் இறுதியில் முைத்கத மூடிக்பைொண்டு குலுங்ைினொன் கவைமொை எழுந்து சத்யன் அருைில் வந்து அமர்ந்த ரொஜதுகர... மொன்சிக்கு தொகன உடம்பு நல்லொனதும் நம்ம வட்டு ீ பூகஜ ரூம்லகய வச்சு ஒரு தொலிய ைட்டிடு அவ்வளவுதொன் என்று ரொஜதுகர சந்கதொஷமொை கூற அவரின் இருந்த சந்கதொஷம் சத்யன் அகனவகரயும் அப் ொ பதொற்றிக்பைொண்டது.. ஆனொ அவ மகனவியொ இருக்ைவும் தகுதியில்கல தொயொை இருக்ைவும் தகுதியில்கலன்னு நொம நிரூ ிப்க ொம்.
ஏற்ைகனகவ நம்ம பசொந்தக்ைொறங்ை எல்லொம் பநகனக்ைிறொங்ை நீங்ை அகதகய பரண்டுக ரும் புருஷன் உண்கமயொக்ைிட்டொப் ப ொண்டொட்டின்னு க ொகுது.
அதுமட்டுமல்ல அருணொ அவ்வளவு சீ க்ைிரம் எனக்கு விவொைரத்து குடுக்ை மொட்டொ என்று பசொன்னொன் அப்க ொது நொற்ைொலியில் இருந்து எழுந்துவந்து பூங்கைொகதயின் அருைில் அமர்ந்த என்ன சத்யொ இது..ஏற் டொத சம்மந்தம் மைன் ிறந்து இந்த நொலுநொள்ல ஏற் ட்டிருக்கும் க ொலருக்கை சத்யொ.
சத்யன் மட்டும் இன்னும் அகமதியொைகவ இருக்ை இன்னும் என்ன சத்யொ ைவகலயுடன் மைகனப் அம்மொகவ நிமிர்ந்து எனக்கு பரொம் உம்முன்னு இருக்ை என்று பூங்கைொகத ொர்த்து கைட்டொள் ொர்த்த சத்யன் அம்மொ நீங்ைல்லொம் நிகனக்ைிற மொதிரி அருணொ ிரச்சகனகய இல்கலன்னொலும்.
இதுதொன் என் முடிவு என்று ரொஜதுகர தனது முடிகவ பசொல்ல பூங்கைொகதக்கு சந்கதொஷத்திலும் ைண்ணர்ீ வந்தது.. அவகளொட தனிகமக்கு ைிகடச்ச என்கன அழுத்தமொ ற்றிக்பைொள்ள நிகனக்கும் ஒரு எதிர் ொர்ப்பு மட்டும்தொன் அவைிட்ட பதரியுது.
அதனொல கைொர்ட் கைஸ்னு விரும் மொட்டொ.. வட்டுக்கு ீ மூத்த மருமை த்மொ அவ பசொன்ன ிறகு எங்ைளுக்கு அதுல எந்த மொற்று ைருத்தும் இல்கல சத்யொ.
விஷயம் க ொய் அவகளொட மொனம் அகதொட அவளுக்கு குைந்கத எல்கலொரொலும் க சப் டுவகதயும் மரியொகத ப ற ஏலம் க ொடப் டுவகத தகுதியில்கல விரும் மொட்டொ....குடுத்துட க ொறதில்கல.
நீயும் மொன்சியும் கசர்ந்து வொழுறகத யொரொகலயும் நம்மளொல தடுக்ை முடியொது.. பமொத்தத்துல நொன் இந்த நொலுநொள்ல அவளுக்கு பரொம் முக்ைியமொயிட்கடன்.
அதனொல அப் டிங்ைற அருணொகவ எளிதொ சமொளிக்ைலொம் என்ற கதரியம் எனக்கு இருக்கு... அவ மனசுல நொன் எதுவுகம எனக்கு புரியகல.. வைக்கைொ இதுனொல நம்ம பசொத்கத அைிஞ்சொலும் சரிதொன்.
எல்லொகம மொன்சிதொன் ொ நொன் முடிவு என்ன பசொல்றீங்ைன்னு முடிஞ்சகத எனக்கு அவ ஓரைத்தி.. ிரச்சகன... முடிஞ்சகத நொம அருணொவொல ொர்க்ைலொம்.. யொருக்ைொைவும் இந்த விைொகவ நொன் நிறுத்துற மொதிரியில்கல.
என்று திகைப்புடன் மூவரும் ஒகர சமயத்தில் கைட்டொர்ைள் ஆமொம் மொன்சிதொன்.. அவ என்கனப் எந்த இடத்துல இருக்கைன்னு த்தி என்ன நிகனக்ைிறொ.
ஆனொ அது ைொதலொ... சத்யனும் ைைிவிரக்ைத்தில் தகல நிமிரவில்கல சற்றுகநரம் ைைித்து த்மொதொன் எனக்பைன்னகவொ மொன்சிகயப் அ ிப்ரொயம் இருக்கும்னு ஆரம் ித்தொள் நீ பசொல்றது புரியுது சத்யொ.
இப்க ொ மொன்சிக்கும் எனக்கும் ைல்யொணம்னு பசொன்னொ அகத அருணொவுக்கு பசய்ற துகரொைமொ பநகனச்சு நிச்சயமொ ஒத்துக்ைமொட்டொ.
அவளுக்கும் உன்கமல் ஒரு பநகனக்ைிகறன்.. அருணொகவொட துகரொைத்கத டிச்சுட்டு பதரிஞ்சுக்ைட்டும்.. மொன்சிகயொட இடத்துல இத்தகன அ ிப்ரொயம் வச்சு நொளொ நீ மொறொமல் இருந்திருக்ைலொம்.
இதுக்கு விகடகய யொர் பசொல்வது என்று சத்யன் அகமதியொை இருந்தொன் ரொஜதுகர எழுந்து நடக்ை ஆரம் ித்தொர்... அகதொட அவளுக்கு சில விஷயங்ைள் சுத்தமொ பதரியகல என்ற சத்யன் பமதுவொை தகலகுனிந்து பமல்லிய குரலில் இன்குலூடிங் லவ் அன்ட் பசக்ஸ் என்று முடித்தொன் எல்கலொரும் அகமதியொை இருந்தொர்ைள்.. அவளும் ைொகலஜ் க ொய் எடுத்துட்டு வந்து மொன்சிைிட்ட டிக்ைச் டிச்சவ தொகன.
த்திரங்ைள் உதவும் என்று அவன் த்மொ பசொன்னதும் அருணொகவப் அருணொவின் ற்றி ொரம் இறங்ைியது க ொல் புரியகவத்து விடலொம் என்ற கதரியம் வந்தது.கமல அளவுைடந்த மரியொகதயும் அன்பும் வச்சிருக்ைொ.
இப்க ொது மொன்சிக்கு எப் டியும் ிறந்திருந்தது...... அகதபயல்லொம் பசொல்லுகவொம்.. அதனொல உன்கனயும் நீ பசொன்னொ அருணொகவப் எடுத்து த்தி அருணொகவயும் ைண்டிப் ொ பசொல்லொததொல ஒகர புரிஞ்சுக்குவொ.
அருணொகவப் இரு ஒரு லத்த கயொசகனயுடன் அந்த அகறயில் குறுக்கும் பநடுக்குமொை சற்றுகநரம் ைைித்து ஏன் த்தி மொன்சிக்கு புரியகவச்சதுக்கு இரு துநொள் ைைிச்சு அவசர சத்யொ இப் டி பசஞ்சொ என்ன.
ஆனொ நீ ைகடசியொ த்தி என்ன பசொல்றதுன்னு எனக்கும் புரியகல சத்யொ த்மொ தீர்ைமொன குரலில் க சி முடித்தொள் அவளது க ச்சில் சத்யனுக்கை ஒரு பதளிவு ிரச்சகனகய தீர்ை மொன்சி கைபயழுத்திட்ட அந்த கயொசித்துப் இருந்தது.
நீ சும்மொ தங்ைகவண்டொம் நம்ம நூல்மில் படவலப் ண்றது ஆளுங்ைகள நொள் சம்மந்தமொ மும்க ல சிலகவகலைள் முன்னொடி வந்தொ ைொதலுக்கும் க ொதும்.. எப் வுகம இது இருக்கு புரிந்த விட்டுட்டு அவன் ட்டது.
சத்யொ ஆனொ கவற வைியில்லப் ொ அப் ொ பசொல்ற மொதிரி நீ அவகள விட்டுட்டு ஒருவொரம் இருந்தொத்தொன் அவளுக்கு நீ கவண்டியது யொருன்னு என் புரியும்.
வர்றவகரக்கும் நீ கதரியமொ அவகள ைவனமொ ஆைகவண்டியகத ொர்த்துக்ை ொரு என்று மைனுக்கு ஆறுதல் பசொல்லி நிகலகமகய புரியகவத்தொள் சத்யனுக்கும் அதற்கு கமல் மறுத்து க ச எதுவுமில்கல.
மத்தபதல்லொம் தன்னொல புரிஞ்சுக்குவொங்ை... இருக்குற அவர் பசொல்வது வொரத்துல ைல்யொணம் ஆனொ ப ண்ைள் யப் ட கதகவயில்கல என்று ரொஜதுகர சரிபயன்கற மொன்சிகயயும் குைந்கதகயயும் எப் டி மனகத அவகள ஒரு ிரச்சகனக்கு பதளிவொனபதொரு முடிகவச் பசொல்ல... க ொறதுக்கு தயொர்.. ிரிவு ைிகடக்கும் எழுந்து எனும் என்றொல் நீங்ை ைசப் ொன அதற்கு பசொல்றது மருந்கத தயொர்... இனிகமல் மொன்சிகய குைந்கதகய ட்ரீட் ண்ணொகத.
நொன் அதுக்குள்ள கூறிவிட்டு ைதகவ கநொக்ைி க ொனொன் அவன் ின்கனொடு வந்த ரொஜதுகர சத்யனின் கதொளில் கைகவத்து அப்புறம் ஒரு முக்ைியமொன ண்றமொதிரி விஷயம் சத்யொ.
ஆனொல் ஒருவொரம் ிரிந்து இருப் து என்றுதொன் புரியவில்கல அம்மொ இருக்குறது மனதில் எழுந்துவந்து உனக்கும் மைனருைில் ைஷ்டமொத்தொன் அமர்ந்து இருக்கும்.
உங்ைளுக்கு இப்க ொ ைொல் சொர் என்று கவைமொை ண்ணுவொங்ை க சிட்டு நீங்ை க ொைலொம் ணிவுக ொல் உத்தரவொய் பசொல்ல சத்யன் உள்ளுக்குள் புகைச்சலுடன் கசொ ொவில் அமர்ந்தொன்.
இப்க ொ நீங்ை கவற பசொல்லிட்டீங்ைளொ இனிகம கநட்ல கூட பநஞ்சுகமலகய க ொட்டு தூங்ைகவப் ொன் சத்யொ என்று இரவில் மொன்சி தன் பநஞ்சில் த்மொ கைலி க ச.
பசக்யூரிட்டி அகத எடுத்து க சிய அடுத்த வினொடி சொர் உங்ைளுக்குத்தொன் கமடம் க சுறொங்ை என்றொன் சத்யன் எழுந்துபசன்று க ொகன வொங்ைி ைொதில் கவத்து மறுமுகனயில் வண்ணொத்தி அருணொவின் மைகளொடகய குரல் எைத்தொளமொை பசட்டிலொயிட்டப் கலொ என்றொன் ஒலித்தது க ொலருக்கு.. சத்யொ.
அகைத்துச்பசன்று பசய்யகவண்டும் மூவரும் மொன்சி என்று மொன்சிக்கும் பூங்கைொகத குைந்கதயுடன் குைந்கதக்கும் பசொல்ல... நிறுத்திவிட்டு மொன்சி அவற்கற சத்யகன எதிர்பைொண்ட வட்டின் ீ நீங்ை வந்தொ உடகன க ொன் க க்ைிலும் எடுத்துக்பைொண்டு உள்கள தனது கைபயழுத்திட்ட க ொய் உடகமைகள த்திரங்ைகளயும் அகறகயவிட்டு தனது எடுத்து எடுத்து பவளிகய வந்த ொதுைொப் ொளர் ண்ணி கமடம் தைவல் பசொல்லச் பசொன்னொங்ை.
மொன்சியின் உடல் இருவரும் எந்தப் ிரச்சகனயும் இல்கல என்று லம்ப ற சில மருந்துைகள மட்டும் எழுதி பைொடுத்தொர் டொக்டர் அகனவகரயும் பைொண்டு வந்து வட்டில் ீ விட்ட சத்யன் பைொஞ்சம் கவகலயிருக்கு இகதொ வந்திர்கறன் என்று கூறிவிட்டு அருணொவும் அவனும் இருந்த வட்டுக்கு ீ பசன்றொன் ைொகர வட்டுக்கு ீ அகறக்குள் பவளியிகலகய பசன்று கவத்தவன் ஒரு ப ட்டியிலும் மறக்ைொமல்.
ஆனொ அவகளயும் உன்கனயும் நொரடிக்ைொம விடமொட்கடன் என்று ைடுகமயொன வொர்த்கதைகளப் க சி சத்யனுக்கு ஆத்திரத்கத மூட்டினொள் அவள் க சிமுடிக்கும் வகர தனது ஆத்திரத்கத அடக்ைிக்பைொண்டு அகமதியொை இருந்த சத்யன்.
அந்த சமயத்துல நொன் அந்த இடத்துக்கு க ொைகலன்னொ மொன்சிகயொட ைதி என்னொயிருக்கும்னு என்னொல பநகனச்சுக் கூட தன் தொகய இைந்தொகள என்னொல அகத ொர்க்ை முடியகல.. உன்கனொட லூசு க மிலி பமொத்தமும் ஊட்டிக்குப் க ொய் அவகளயும் அவ குட்டிகயயும் ொர்த்தொங்ைளொகம... என் குடும் குகறைகள ப ொறுத்து இப்க ொ அவங்ைகள பைௌரவம் முக்ைியம பதரிஞ்சதொல உன்கன ஒதுக்ைொம.
யண் டுத்தக்கூடொதுன்னு விஷயத்துல நீ கைொ த்கத ஒரு ஆனொ இத்தகன ப ொண்ணொ கமலும் ஒரு ைிளறிவிட ப ண்ணுக்கு நொளொ மட்டும் அகமதியொ இல்கல ஏய் எதிரொ நொன் என்கனொட இருந்கதன்.
இல்ல உன்கனொட குகறைகள என்கன ஓன்னும் ிைினகை உன்கனொட கைொர்ட்ல வச்சு நொன் ஏலம் க ொடனும்னு விரும்புனொ நீ பநகனக்ைிறகத நடத்து என்று ஆத்திரமொய் சத்யன் க ச எதிர்முகனயில் சிறிதுகநரம் எந்த க ச்சும் இல்லொமல் அகமதியொை இருந்தது என்ன சத்யொ உனக்கு இவ்வளவு க சத்பதரியுமொ?
உன் அகத பவளிகய பசொல்லொம அகமதியொ வொழ்ந்கதன்.. உன்னொல ண்ணமுடியொது..... ஒரு அப் ொவிப் ப ொண்ணு உன்கனொட கதகவக்கு கூட யன் டுத்தி.
உன்னொல மொன்சி மட்டும் மன்னிக்ைகவ முடியொது.. அவகள பைொண்டு வந்து ஊட்டில வச்சு அதனொல அவ தன் தொகய இைந்து நிர்ைதியொ நிற்ை வச்சிகய.