sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கடைசியில் கடையத் திரளும் சுவையான வெண்ணெய் அடுக்களைத் தூக்கத்தை வீட்டுப் பெண்களுக்கு விட்டுவிடு பாடல்களை வாங்குகளில் விட்டுவிடு சிறு பெண் இயல்பை இலைக்கட்டில் விட்டுவிடு இளமைத் துடுக்கைப் போர்வைக்குள் விட்டுச் செல் குறும்பும் சேட்டையும் அடுப்படியில் இருக்கட்டும் சோம்பலை நிலத்தில் விட்டுவிடு இவற்றை உன் தோழிக்குக் கொடுத்துவிட்டு நீ போய் வா உனது இந்த இனசனத்தைக் கைவிடு உனது புதிய இனத்தவரான உனது கணவாின் அப்பா அம்மா சகோதாி சகோதரனை அன்பான சொற்களால் சீராட்டு மதிப்பான பழக்கத்தால் பாராட்டு ஒரு பெண் தான் புகுந்த வீட்டில் செய்ய வேண்டிய வேலைகளை வாிசைப்படுத்தி அவற்றை எவ்வளவு கவனமாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதையும் விளக்கினாள் ஒஸ்மத்தாள்.
வாளி ஒன்று சாிந்து கிடந்தால் அதை எடுத்துக் கக்கத்தில் வைத்துத் தண்ணீர் அள்ள அருவிக்குப் போ ஒரு காவுத்தண்டில் வாளியைக் கொளுவி அதைத் தூக்கித் தோளில்வைத்துச் சுமந்து வா கிணற்றடியில் சோம்பி நிற்காமல் குளிர் காற்றைப் போல் விரைவாய்த் திரும்பி வா இல்லாவிடில் கிணற்று நீாில் நீ உனது சிவந்த உருவத்தைப் பார்த்து மயங்கி நின்றாய் என்று உன் மாமாவும் மாமியும் பொருமுவார்கள்.
மாலையில் குளியல் நேரத்தில் நீரை இறைத்து இலைக்கட்டைப் பதமாக்கி சவுனா அறையில் புகையை அகற்றி நீராவிக் குளியலுக்கு வேண்டிய ஆயத்தங்களைச் செய் இல்லாவிட்டால் நீ குளியலறைப் பலகையில் படுத்துக் கிடந்தாயென உன் கணவாின் அப்பாவும் அம்மாவும் தப்பாக நினைப்பார்கள்.
வௌியாடை மேலாடை இல்லாமல் வௌியே போகாதே கைத்துண்டு காலணி இல்லாமல் உலாவப் போகாதே அப்படிப் போவதை மாப்பிள்ளை கண்டால் கடுஞ்சினம் கொள்வார்.
உணவுவகைகளை ஆக்கி இறக்கும்வரை விருந்தாளிகளுக்குப் பேச்சுக் கொடு அவர்கள் புறப்படும்போது போய் வாருங்கள் என்று விடைகொடுத்து அனுப்பு ஆனால் அவர்களோடு சேர்ந்து வாசலுக்கு வௌியே வராதே அப்படி வந்தால் உன் கணவர் ஆத்திரப்படுவார்.
அக்கம் பக்கத்துக்குப் போய் யாருடனாவது பேச வேண்டும் போலிருந்தால் அப்படிச் செய்யலாமா என்று கேள் அதன்பின் போகும் இடங்களில் நிதானமாகப் பேசு உனது புகுந்த வீட்டைப்பற்றி இகழ்வாகப் பேசாதே உன் மாமியைப்பற்றிக் குறைவாகப் பேசாதே நீ உண்ண உனக்கு உன் மாமி வெண்ணெய் தருவாளா?
கணவன் வீட்டுத் தோட்டத்து மரங்கள் எல்லாம் என்னைக் கடிப்பது போல கிழிப்பது போல வதைப்பதுபோல என்னைப் பார்த்துக் குரைப்பதுபோல உணாந்தேன்.
ஆனால் நான் மலையைத்தான் பெயர்த்தாலும் பாறையைப் பிளந்தாலும் பாராட்ட ஆளில்லை என் கொடிய மாமிக்கு நான் மாவரைத்துக் கொடுத்தேனே நீண்ட மேைசையின் தலைப் பக்கம் அமர்ந்து தீயுமிழும் தொண்டைக்குள் தங்க விளிம்புக் கிண்ணத்திலிருந்து அள்ளியள்ளித் தின்றாளே அடுப்புப் பலகையில் சிந்திய உணவை நான் மர அகப்பையால் எடுத்துச் சாப்பிட்டேன்.
அடிமரக் கட்டையை அங்கே எடுத்து புல்லைப் பிடுங்கி மூஞ்சையைச் செய்து பாசியால் தாடியும் கல்லால் வாயும் களிமண்ணால் தலையும் சுடுகாியால் கண்ணும் மிலாறுக் கணுவால் காதும் கவர்த் தடியால் காலும் செய்தால் இப்படி ஒரு மாப்பிள்ளை வந்திருப்பாரே இப்படி நான் பாடிக் கொண்டிருக்கையில் அந்த வழியாக வந்த என் கணவர் சுவருக்கு மறு பக்கத்திலிருந்து எனது பாட்டைக் கேட்டுவிட்டார்.
நான் மழையிலே நனைந்து குளிாிலே கொடுகி நின்றபோது என்னை வீட்டுக்குள்ளே அழைத்து அடுப்பங்கரையில் அமரச் சொல்லும் நல்ல மனம் படைத்த நல்லவர்களும் சிலர் இருக்கிறார்கள்.
எனது இளம் வயதில் நூறு பேரென்ன ஆயிரம்பேர் வந்து பிற்காலத்தில் எனக்கு இப்படியெல்லாம் வரும் என்று சொல்லியிருந்தாலும் நான் நம்பியிருக்க மாட்டேன்.
மாப்பிள்ளையாரே மனமுவந்த சோதரரே தாய் பெற்ற பிள்ளைகளில் தகுதி நிறைந்தவரே உமக்கு மணமகளாக ஒரு சிறு பறவையைத் தந்திருக்கிறோம்.
உமக்கு வாய்த்த அதிர்ஷ்டத்தைப் போற்றிடுக இனியவளை வளர்த்த தந்தைக்கும் தாய்க்கும் நன்றி சொல்க அந்தத் தூயவள் உள்ளொளி மிகுந்தவள் உமது பாதுகாப்புக்குள் வந்துவிட்டாள்.
உமது அருகில் இருக்கும் கன்னம் சிவந்த இக்காாிகை கதிரைப் போரடிக்க வைக்கோற் போரமைக்க துணி தோய்க்க நூல் நூற்க துணி நெய்ய உமக்குத் துணையாக இருப்பாள்.
அாிவாள் ஒன்றை அாிவைக்குக் கொடுத்து உதயத்தில் அவளைப் பசும்புற்றரைக்கு அழைத்துச் செல்வீர் அவள் கைத்திறனில் வைக்கோல் கலகலப்பதையும் கோரைப் புல் கிலுகிலுப்பதையும் பூண்டுகள் அசைவதையும் நாற்றுகள் முறிவதையும் அங்கே காண்பீர் இன்னொரு நாளில் அவளுக்கொரு கைத்தறியும் அதற்கான பொருட்களையும் கொடுத்துப் பாரும் தறியின் ஓசையும் நூனாழி ஒலியும் உமக்குக் கேட்கும் ஊர் முழுக்கக் கேட்கும்.
அவளைப் பள்ளப் பகுதிக்குப் போக விடாதீர் அடிமரக் கட்டை நிலத்தில் நடக்க விடாதீர் கல்லில் பாறையில் உலாவ விடாதீர் ஏனென்றால் தந்தை தாய் வீட்டில் அவள் அப்படி வாழ்ந்ததில்லை.
அவளை மூலை முடுக்கெல்லாம் அனுப்பி வையாதீர் சேம்பங் கிழங்கு இடிக்கவோ வைக்கோலை மரப் பட்டையை அரைத்து ரொட்டி சுடவோ கேளாதீர் ஏனென்றால் தந்தை தாய் வீட்டில் அவள் அப்படி வாழந்ததில்லை.
அவளை ஏங்க விடாதீர் வருந்த விடாதீர் கண்ணீர் சிந்த விடாதீர் அப்படியொரு நிலை வந்தால் கட்டும் குதிரையை ஓட்டும் வண்டியை தந்தை தாய் வீட்டுக்குக் கொண்டுவாரும் அவளை அவளைக் கூலிக்கு வந்த வேலைக்காாியாகவோ விலைக்கு வாங்கிய அடிமையாகவோ நினைக்க வேண்டாம் அவளைக் களஞ்சிய அறைக்கு அனுப்பும்போது சந்தேகப்பட வேண்டாம் ஏனென்றால் தனது தந்தை தாய் வீட்டில் ரொட்டிகளை வெட்டுவதும் அவள்தான்.
மாமியால் மாமாவால் மற்றும் எவராலும் அவளுக்கு துன்பம் எதுவும் நேராமல் அவள்முன் ஒரு சுவராக நிற்பீர் கதவுத் தூணாக நிற்பீர் நீர் அவளுக்கு அறிவுரை சொல்ல விரும்பினால் முதலாம் ஆண்டில் கட்டிலில் சொல்லும் பின்னர் கதவுக்குப் பின்னாலே சொல்லும் முதலாம் ஆண்டில் வாயாலே சொல்லும் அடுத்த ஆண்டில் கண்ணால் சொல்லும் மூன்றாம் ஆண்டில் நிலத்திலே காலை ஊன்றிச் சொல்லும் இன்னும் அவளுக்குப் புத்தி வரவில்லை யென்றால் நாணல் புல்லைப் பறித்துப் புத்தி சொல்லும்.
ஆனால் தடியையோ சவுக்கையோ கையில் எடாதீர் இன்னமும் அவளுக்குப் புத்தி வரவில்லை யென்றால் மிலாறு மரத்தில் ஒரு குச்சியை ஒடியும் அதைச் சட்டை மடிப்புக்குள் மறைத்து வீட்டுக்குக் கொண்டு செல்லும் அதை அவளுக்கு அசைத்துக் காட்டி மிரட்டலாம்.
ஆனால் அடியாதீர் அடுத்த ஆண்டும் அவளுக்குப் புத்தி வரவில்லையென்றால் மிலாறுக் கிளையில் தடி எடுத்து வௌியே சத்தம் வராதபடிக்குப் பாசி பூசிய நான்கு சுவர்களுக்கு நடுவில் பாடத்தை நடத்துவீர் ஆனால் வௌியிலே வயலிலே தோட்டக் கரையிலே வைத்து அடியாதீர்.
விடை தா நிலமே சிறுபழங்கள் நிறைந்த வனமே மலர்களைச் சொாியும் வழியே பசும் புற்புதர்களே நூறு தீவுகள் கொண்ட ஏாிகளே ஆழ்ந்த குளங்களே அடர்ந்த மரங்களே உங்கள் அனைவாிடமும் விடை பெறுகிறேன்.
கொல்லன் இல்மாினன் அவளைப் பற்றி வண்டியில் ஏற்றிக் குதிரையைச் சவுக்கால் அடித்து இவ்வாறு சொன்னான் ஏாிகளே ஏாிக் கரைகளே ஊசியிலை மரங்கள் வளர்ந்த மலைகளே உயர்ந்த தேவதாரு மரங்களே அலாிப் புதர்களே மர வேர்களே தழைகளே உாிகளே நாங்கள் விடை பெறுகிறோம்.
உனது காலடிச் சுவடுகள் அழிவதற்குள் வருவதாகச் சொல்லிவிட்டுப் போனாயே ஆனால் இத்தனை நாட்களாய்த் திரும்பி வரவில்லையே மணப்பெண் வளரட்டும் என்று பார்த்திருந்தாயா?
இப்போது உன் அன்புக்குாியாளை வண்டியிலிருந்து இறங்க விடு பழுப்பு நிறத்துப் பாதையில் கால் வைக்கட்டும் பன்றிகள் நடந்து மென்மையானது இந்த நிலம்.
மணமகளே மணமகளே வா வா இறங்கி மண்ணில் அடி வைத்து வா வா மண்டபத்தை நோக்கி மெள்ள வா வா வீட்டுக் கூரையின் கீழ் நடந்து வா வா கடந்த குளிாிலும் கோடையிலும் இந்தக் கதவுப் பிடிகள் மோதிரம் அணிந்தவள் வந்து தம்மைத் தொடுவதற்காகச் சிலுசிலுத்திருந்தன.
மகனே மதிப்புள்ள மாப்பிள்ளையே சிவப்புத் துணியையும் பட்டுத் துணியையும் அவிழ்த்துப் போடு ஐந்து எட்டு வருடங்களாக நீர் ஆசைப்பட்ட பெண்ணவளை நாங்களும் பார்ப்போமே நீாிலும் நிலத்திலும் சிறந்தவளைத் தொிந்தாயா?
அதுதான் கேட்காமல் நானும் பார்க்கிறேனே செழித்த சிறுபழச் சோலையில் செழித்த சிறுபழக் கிளை அவள் அங்கே நிலத்தில் ஒரு பிள்ளை இருந்தது.
அவள் கொணாந்தவை உரோம ஆடைகள் போர்வைகள் சொந்தக் கைகளால் பின்னிய துணிவகைகள் பட்டுச் சால்வைகள் கம்பளி ஆடைகள் இன்னும் எவ்வளவோ மங்கலப் பெண்ணே செந்நிற மங்கையே நீ உன் தந்தையின் வீட்டில் ஒரு மகளாகப் புகழோடு இருந்தவள்.
இங்கே கணவனின் வீட்டில் ஒரு மருமகளாகப் பெரும் புகழோடு இருப்பாய் உனக்கு இங்கே தொல்லைகள் வரும் என்று நினைக்கவே வேண்டாம் கட்டுக் கட்டாகக் கதிர்களும் தானியங்களும் குவித்து வைத்திருந்ததை வரும் வழியில் பார்த்திருப்பாயே அவையெல்லாம் இந்த வீட்டுக்கு உாியவை.
செந்நிறக் கலயங்களில் வாட்டிய இறைச்சித் துண்டுகள் வெண்ணெய்க் கட்டி யோடு பாலாடைப் பணியாரம் வெள்ளிக் கத்தியால் வெட்டிய விதம்விதமான வெண்ணிற மீன்கள் தங்கக் கத்தியால் அறுத்த வஞ்சிர மீன்களின் தடித்த துண்டுகள் எல்லாம் போதும் போதுமெனப் பாிமாறப்பட்டது.
இந்த வீட்டைக் கட்டிய காலத்தில் இவருடைய தலைமயிர் எத்தனை காற்றைக் கண்டிருக்கும் கையுறைகளை எத்தனை நாட்கள் கற்பாறையில் விட்டுவிட்டு வந்திருப்பார் இவருடைய தொப்பி ஊசிமரத்தில் எத்தனை நாள் தொங்கியிருக்கும் இவருடைய கையுறைகள் எத்தனை நாட்கள் சேற்றில் புதைந்திருக்கும் ஒரு நல்ல தலைவர் கிராமத்தார் அறியாமல் துயில் எழுவார்.
அவற்றில் முதலாவதைச் சொல் நீ வழியில் எதிர்கொள்ளப் போகும் மூன்று பயங்கரங்களையும் ஒவ்வொன்றாகச் சொல்வேன் என்று தொடங்கிய லெம்மின்கைனனின் தாய் அவனுக்குக் காத்திருந்த மூன்று மரணங்களையும் விபாித்தாள்.
இந்த வில்லை எவனாவது வளைக்க முடிந்தால் அவனை ஓர் உண்மையான வீரன் என்பேன் என்ற லெம்மின்கைனன் அடிமையை அழைத்துப் போர்க் குதிரையை வண்டியில் பூட்டச் சொன்னான்.
லெம்மின்கைனன் மாபெரும் கடவுளை மனதில் நினைத்தான் மனுக்குல முதல்வனே உயர்மா தெய்வமே விண்ணுலகத் தந்தையே வடமேற்கிலிருந்து ஒரு மேகத்தை அனுப்பும் இன்னொன்றை மேற்கிலிருந்தும் வேறொன்றைக் கிழக்கிலிருந்தும் அனுப்பும் வடகீழ்த் திசையில் அவற்றை ஒன்றாய் இணையும் அவற்றைப் பக்கத்தோடு பக்கமாய் மோதித் தள்ளும் கொதிக்கும் பாறைகளில் பனிமழையைக் கவிழ்த்துக் கொட்டும் மனுக்குல முதல்வன் முகில்களைச் சேர்த்து மோதினார்.
காிய பாம்பே மரணத்தின் நிறத்து மாபெரும் புழுவே புல் மேடுகளிலும் மர வேர்களிலும் மறைந்து வாழும் பிராணியே புற்களிலிருந்து உன்னைப் பிாித்தவர் யார்?
மூடு வாயை மறை தலையை அடக்கு அடக்கு அலையும் நாக்கை சுருட்டு சுருட்டு உடலைச் சுருட்டு விலகு விலகு வழியைவிட்டு புற்றரைப் புற்றுள் புகுந்து ஓடு பாசி நிலத்துள் புகுந்து ஓடு அரசங் கட்டையாய் உருண்டு ஓடு அங்கிருந்து நீ தலையைத் தூக்கினால் இறைவன் உன்னை உருக்கு முனை ஆணிகளாலும் இரும்புக் குண்டுகளாலும் அடித்து நொருக்குவார்.
விலகி நில் வடநிலத்து விருந்துக்கு என்னைப் போக விடு பலவிதமான பயங்கரங்களையும் தொல்லைகளையும் கடந்து லெம்மின் கைனனை வடநாட்டுக்குக் கொண்டுவந்திருக்கிறோம்.
மணமக்கள் விழாவைவிட்டுப் போன பின்னர் அழைப்பு இல்லாமல் குடியர் கூடிய இடத்துக்கு வந்த லெம்மின்கைனனுக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதை இனிப் பார்ப்போம்.
அவன் அங்கே நின்று வருமாறு சொன்னான் நான் இங்கு வந்ததால் நலமான வாழ்த்துக்கள் என்னை வாழ்த்துவோர் அனைவர்க்கும் வாழ்த்துக்கள் எனது குதிரை உண்ண பார்லியும் இந்த வீரன் அருந்த பீரும் இங்கே கிடைக்குமா?
நீ ஓர் இரவு முந்தியோ ஒரு பகல் பிந்தியோ வந்திருக்கலாமே அப்போது லெம்மின்கைனன் வாயைக் கோணித் தலையைத் திருப்பிக் கறுத்தத் தாடியைத் திருகி முறுக்கி இப்படிச் சொன்னான் ஓகோ அப்படியென்றால் இங்கே விருந்தொன்று நடந்திருக்கிறது.
நான் மூடை மூடையாகக் கொணாந்து கொட்டினேனே நீ இப்போது பீர் கொண்டு வராததால் எனக்கு உணவு தயார் செய்யச் சட்டியை அடுப்பில் வைக்காததால் நான் லெம்மின்கைனன் அல்லவோ?
அந்தத் தருணத்தில் லெம்மின்கைனன் வீசினான் வாளை தோள்களிலிருந்து வீழ்ந்தது தலை தண்டிலிருந்து கிழங்கை ஒடிப்பதுபோல இருந்தது அது.
உடனே வாள்களுடனும் மற்றும் போர்க்கருவிகளுடனும் நூற்றுக் கணக்கான ஆயிரக் கணக்கான வீரர்கள் தோன்றி லெம்மின்கைனனின் கழுத்தைக் குறிபார்த்தனர்.
ஐயனே மனுக்குல முதல்வனே விண்ணுலக ஞானியே மேகங்களை ஆளும் அரசே நீராவியை ஆள்பவனே ஒரு புகைப் படலத்தைக் காற்றில் பரப்பு மெல்லிய முகிலை அதன்மேல் விாிப்பாய் அதன் ஊடாக நான் சென்று என் அன்னையைக் காண்பேன்.
இப்போது மூட்டையைக் கட்டு மாவையும் உப்பையும் மற்றும் உணவுப் பொருட்களையும் ஒரு துணிச் சாக்கிலே கட்டு உன் மகன் இந்த வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட்டு வௌிநாடு செல்லவேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது.
எனது சொல்லைக் கேட்டு அங்கே போகாதிருந்தால் இந்தப் போர் வந்திருக்காதே இப்பொழுது உனது தலை தப்ப வேண்டுமென்றால் நீ எங்காவது ஓடிப் போய்விடு உனக்கு வழி சொல்ல எனக்கும் தொியவில்லை என்றாள் தாய்.
ஆனால் அங்கேயும் பலகை அறுக்கும் பகைவர்கள் வருவார்களே தூண்கள் அறுக்கத் துட்டரும் வருவார்களே மிலாறுவாய்ப் பூர்ச்சமாய்ப் போய் நில் எனலாம்தான்.
ஆனால் விறகுவெட்டிகள் வெட்டிட வருவார்களே மலைமேல் சென்று பசும்புல் தரையில் சின்னப் பழமாய்ச் சிறு செம்பழமாய் இருக்கச் சொல்லலாம்தான்.
நீயும் அங்கே போய் ஒன்று இரண்டு மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பின்னர் உனது பெற்றோர் கட்டிய இந்த வீட்டுக்குத் திரும்பி வா என்று சொன்னாள்.
இந்த மண்ணைப் புழுக்கள் புசிக்கட்டும் இலைதளைக் காட்டில் சிவிங்கிகள் இளைப்பாறட்டும் வயல்களில் கலைமான்கள் உருண்டு புரளட்டும் காட்டு வௌிகளில் வாத்துக்கள் வாழட்டும் அன்புத் தாயே நான் போய் வருகிறேன்.
பின்னர் அவன் காற்றே கப்பலின் பாய்க்கு வீசு வசந்தக் காற்றே விரைந்து வீசு தேவதாரு மரத்தில் கட்டிய படகு பெயாில்லாத அந்தத் தீவுக்குப் போகட்டும் என்று சொன்னான்.
இந்தத் தீவின் கப்பலாய் இருந்தால் இல்லத்தை நோக்கி இப்பக்கம் திரும்பு தூர தேசச் செய்திகளைக் கேட்க நாங்கள் ஆவலாக இருக்கிறோம்.
நீ நூறு ஆயிரம் கப்பல்களைக் கொண்டு வந்தாலும் அவற்றைக் கரையில் ஏற்றிக் கவிழ்த்து வைக்க இந்தத் துறையில் போதிய உருளைகள் இருக்கின்றன என்றனர் தீவின் பெண்கள்.
ஒரு பொிய போாிலிருந்து மோதும் கூாிய வாள்களிலிருந்து தப்பி வந்த ஒரு சிறிய மனிதன் அடைக்கலம் பெற இந்தத் தீவில் இடமேதும் உண்டோ?
நூறு ஆயிரம் வீரர்கள் வந்தாலும் அவர்கள் மறைந்து வாழப் போதிய கோட்டைகளும் தோட்டங்களும் இருக்கின்றன என்று தீவின் பெண்கள் கூறினர்.
குயில்கள் பாடும்போது அவற்றின் வாய்களிலிருந்து வந்த தங்கமும் அலகிலிருந்து சொட்டிய செம்பும் சொாிந்த வெள்ளியும் தங்கமலையையும் வெள்ளி மலையையும் போய்ச் சேர்ந்தன.
எனக்கு ஒரு வீடிருந்தால் அதில் ஒரு நீளமான மேசை இருந்தால் மேசையின் முகப்பில் நானும் இருந்தால் இனிமையான பாடல்களை இன்னமும் பாடுவேன் என்றான் லெம்மின்கைனன்.
படகே கடலில் நீர்க்குமிழ்போல் செல்வாய் அலையில் மிதக்கும் ஆம்பலாய்ச் செல்வாய் கழுகே கழுகே மூன்று இறகுகளைக் கொண்டுவா காக்கையே இரண்டை நீயும் கொண்டுவா அவை படகின் முன்புறம் காவலாய் இருக்கட்டும் படகில் ஏறினான்.
அந்தத் தீவில் நாளெல்லாம் தங்கி தீவுப் பெண்களுக்கு இன்பமூட்ட முடியவில்லை என்பதால் ஆழ்ந்த துயரும் தாழ்ந்த தலையுமாய் அமர்ந்திருந்தான்.
பன்றிகளிடமிருந்து ஓநாய்கள் ஒளிப்பதுபோல கிராமத்துக் கோழிகளிடமிருந்து கருடன் ஒளிப்பதுபோல பெண்களிடமிருந்து நானும் மறையலானேன்.
பின்னர் தாரு மரத் தோணியே தவிர்ப்பாய் துயரை பலகைகளால் பக்கம் அமைத்த படகே புலம்புதல் வேண்டாம் நாளைக் காலையில் உன்னைத் துடுப்பு வீரர்களால் நிரப்புவேன்.
அம்மா நான் போருக்குப் புறப்பட்டால் நீ வருத்தப்படாதே அந்த வடநாட்டாரை வீழ்த்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் எனது நெஞ்சில் விழுந்துவிட்டது என்றான்.
அங்கே சென்றடைந்ததும் தியேரா எனது உண்மையான நண்பனே போர்க்களங்களில் நாங்கள் இருவரும் நடத்திய வாழ்க்கை உனக்கு நினைவிருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.
உடனே ஒரு பனிப் பையனைப் படைத்து வட கடலின் பெரு வௌிக்கு அனுப்பி இவ்விதம் ஆணையிட்டாள் பனிப் பையனே நான் வளர்த்த அழகான பிள்ளையே நான் சொல்லும் இடத்துக்கு உடனே செல்வாய் தௌிந்த பெரும் சமுத்திரத்தின் விாிந்து பரந்த நீர்ப் பரப்பிலே குறும்பன் லெம்மின்கைனனின் தோணியை உறையச் செய்வாய் அந்தத் துடுக்கனையும் உறையச் செய்வாய் நானே அவிழ்த்துவிட்டால் தவிர அவன் என்றுமே வௌியே வராதிருக்கட்டும் பனிப்பையன் என்னும் தீமனம் படைத்தோன் குளிர்ந்த கடலின் கொடிய அலைகளில் படியப் புறப்பட்டான்.
பனிப்பையனைக் கையால் பற்றிய லெம்மின்கைனன் பனிப் பையனே குளிர் காலத்தின் குளிரான மகனே எனது நகங்களில் விரல்களில் செவிகளில் தலையினில் குளிரை ஏற்றாதே நீ குளிராக்குவதற்கு மனித இனத்தில் ஒரு தாய் பெற்ற உடலைவிட இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கின்றன.
சேற்றைக் குளிராக்கு நிலத்தைக் குளிராக்கு குளிர்ந்த கல்லையும் குளிர்ந்த அலாியையும் மேலும் குளிராக்கு காட்டரசு மரங்களின் கணுக்களைக் குளிரச் செய் மிலாறு மரத்தின் பட்டையையும் ஊசியிலை மரத்தையும் அாித்து நோகச் செய் ஆனால் ஒரு தாய் பெற்ற பிள்ளையின் உரோமத்தையும் தொடாதே இவ்வளவும் உனக்குப் போதாது என்றால் இன்னும் எவ்வளவோ அாிய பொருட்கள் இருக்கின்றன.
நான் உன்னைச் சபிக்கிறேன் போ போ வட எல்லைக்குப் போ ஓடு ஓடு உனது வீட்டுக்கு ஓடு அங்கே நெருப்பில் இருக்கும் கலயங்களைக் குளிராக்கு அடுப்பில் இருக்கும் அனலைக் குளிராக்கு மாப்பிசையும் மாதாின் கைகளைக் குளிராக்கு மங்கையர் மார்புப் பையனைக் குளிராக்கு செம்மறி மடியில் பாலைக் குளிராக்கு பெண்குதிரை வயிற்றுக் கருவைக் குளிராக்கு இதற்கும் நீ அடங்காது போனால் உன்னை மேலும் சபிப்பேன்.
போ போ அரக்கர் மத்தி நெருப்புக்குப் போ பிசாசுகளின் சூளை நெருப்புக்குப் போ திணி திணி உன்னை நீயே தீயில் திணி கொடு கொடு கொல்லுலையில் உன்னைக் கொடு கொல்லன் சுத்தியலால் உன்னை அடிக்கட்டும் சம்மட்டியால் உன்னை அறையட்டும் இன்னமும் நீ அடங்காது போனால் கோடை வீட்டுக்கு உன்னை விரட்டினேன்.
பனிப்பையனால் பாதிக்கப்பட்ட அந்தக் கொடிய குளிர்ப் பிரதேசத்தில் கல்லிலே கம்பளி நூலையும் பாறையில் உரோமத்தையும் பிடுங்கிக் காலுறைகளும் கையுறைகளும் செய்தான்.
காட்டு வழியாக மேலும் சில தூரம் சென்ற பின்னர் லெம்மின்கைனன் ஓ தியேரா சகோதரனே மாதங்களும் நாட்களும் நடந்து திாிந்து எங்கேயோ வந்திருக்கிறோம் என்றான்.
என் அன்னையின் இந்தத் தசையும் இரத்தமும் இப்போது இருப்பது பொிய போாிலா அல்லது பெருங்கடல் அலையிலா அல்லது தாரு மரத்து மலையிலா சிறுபற்றை வனத்திலா என்பதை என் அன்னை அறியமாட்டாள்.
ஒருவேளை தன் மகன் இறந்திருக்கலாம் என்று எண்ணி இப்படி அழுவாள் என்னுடைய அதிர்ஷ்டம் கெட்ட மகன் துவோனி என்னும் மரண உலகில் விதைக்கிறான்.
மனிதாின் மனங்களில் இருந்தும் முதிய மாதாின் எண்ணங்களில் இருந்தும் தாடி வளர்த்த மனிதாின் வார்த்தைகளில் இருந்தும் எங்களைக் காப்பாற்றுவீராக எங்களுக்கு எப்போதும் ஒரு நிரந்தரமான காவலனாக விளங்குவீராக நீர் காட்டிய நல்ல நெறிகளில் இருந்து எங்கள் குழந்தைகள் விலகாது இருப்பார்களாக இந்தப் பிரார்த்தனைக்குப் பின்னர் லெம்மின்கைனன் தனது துன்பத்தைத் திரட்டி இரு கரும் குதிரைகள் படைத்தான்.
கலர்வோவின் இனத்தை அழிப்பதாயும் சிறிதாய்ப் பொிதாய் அடிப்பதாயும் வீடுகளைக் கொழுத்திச் சாம்பராக்குவதாயும் அச்சுறுத்தினான்.
அப்பொழுது அவன் தனக்குத் தானே இப்படிச் சொல்லிக் கொள்வான் நான் பொியவனாயும் பலசாலியாயும் வளர்ந்தால் என் தந்தையின் துயருக்கும் தாய் விழிநீருக்கும் பதிலடி கொடுப்பேன்.
உந்தமோவின் நாட்டில் இருந்த மனிதரும் மாதரும் இந்தப் பையனால் வரக்கூடிய அழிவைத் தடுக்க இவனை எப்படிக் கொல்லலாம் என்று சிந்திக்கலாயினர்.
இரண்டு மூன்று இரவுகள் கழித்துப் பையன் நீாில் மூழ்கிப் போனானா அல்லது பீப்பாய்க் குள்ளேயே மாண்டு போனானா என்று பார்க்கச் சென்றார்கள்.
ஐந்து மரங்களை வெட்டிய பின்னர் எட்டு மரங்களை வீழ்த்திய பின்னர் இந்த வேலையைப் பிசாசு வந்து செய்யட்டும் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு மரக் குற்றியில் ஏறிநின்று சீழ்க்கை அடித்து இப்படிச் சொன்னான் எனது குரல் கேட்கும் தூரம் வரையிலும் எனது சீழ்க்கையொலி எட்டும் எல்லை வரையிலும் நிற்கும் அத்தனை மிலாறுவும் மற்றும் மரங்களும் வீழட்டும்.
இப்படியாகக் கல்லர்வோவின் மைந்தனான குல்லர்வோவை இல்மாினனுக்கு விற்றுவிட்டு அவனுக்குப் பதிலாக இரண்டு ஓட்டைச் சட்டிகள் மூன்று பாதிக் கொளுவிகள் ஐந்து பழைய அாிவாள்கள் மற்றும் ஆறு தேய்ந்த வாாிகளைப் பெற்றுக்கொண்டான் உந்தமோ.
அவன் மாலையில் வீட்டுத் தலைவனிடமும் காலையில் வீட்டுத் தலைவியிடமும் தனது வேலைகளைப்பற்றி இப்படிக் கேட்டான் நான் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் என்னென்ன என்று சொல்லுங்கள் வடநாட்டுத் தலைவி லொவ்ஹியின் மகளான இல்மாினனின் மனைவி புதிய அடிமைக்கு என்ன வேலை கொடுக்கலாம் என்று சிந்தித்தாள்.
அந்த ரொட்டிக்கு மேற்புறத்தைக் கம்பாிசியாலும் கீழ்ப் புறத்தைக் கோதுமையாலும் செய்து நடுவில் ஒரு கல்லை வைத்துத் தடிமனாகச் சுட்டாள்.
அவள் ரொட்டிக்கு வெண்ணெய் பூசி அதை அன்றைய உணவென அடிமையிடம் கொடுத்து மேலும் இப்படிச் சொன்னாள் காட்டுக்குள் மந்தை போய்ச் சேரும்வரை நீ இதனைச் சாப்பிடக் கூடாது இல்மாினனின் மனைவி மந்தையைப் புல்வௌிக்கு அனுப்பிய பின்னர் மந்தையின் பழைய மந்திரத்தை இவ்வாறு சொன்னாள் பால் தரும் பசுக்களைப் புல்வௌிக்கு அனுப்புகிறேன்.
திறந்த புல் வௌிகளிலும் அகன்ற பசும் சோலைகளிலும் உயர்ந்த மிலாறுக் காடுகளிலும் தாழ்ந்த அரசம் அடவிகளிலும் பொன்போன்ற ஊசியிலைத் தோப்புகளிலும் வெள்ளியாய் விளங்கும் வனங்களிலும் மந்தை நிறையக் கொழுப்பைப் பெறட்டும்.
மாட்டு நிணத்தைப் பெற்று மீண்டும் வரட்டும் நிலையான கர்த்தரே நீர் அவற்றைக் காத்தருளும் அவற்றுக்கு எந்த அல்லலும் வராதிருக்கட்டும் அவை அங்குமிங்கும் சிதறி அலையாது இருக்கட்டும் மந்தை மேய்ப்பவன் மந்தனாய்ப் போனால் அலாிச் செடியோ பூர்ச்ச மரமோ போிச் செடியோ சிறுபழச் செடியோ மேய்ப்பனாய் மாறி மந்தையை வழிநடத்தட்டும் அதனால் தலைவி மந்தையைத் தேடாது இருப்பாள்.
அலாியும் பூர்ச்சமும் அடுத்த செடிகளும் மேய்ப்பனாய் மாறி மந்தையைப் பாதுகாக்காது போனால் இயற்கையின் மகளிரை இங்கே அனுப்பும் படைப்பின் செல்விகாள் மந்தையைக் காக்க உங்களை அழைக்கிறேன் இல்மாினனின் மனைவி இவ்வாறு கோடையின் சக்தியை தென்காற்று மங்கையை பசும் மரப் பாவையை சூரையின் சக்தியை போியின் மகளிரை சிறுபழச்செடியின் அரசியை என்று எல்லா இயற்கை மகளிரையும் விளித்து மந்திரப் பாடல்களைப் பாடினாள் கோடையின் சக்தியே தென்காற்று மங்கையே உமது நல்லாடை மேலாடை அனைத்தையும் பரப்பி எனது பசுக்களுக்கு ஒரு கூரை அமையுங்கள் அவற்றைக் கொடிய காற்றுத் தொடாது இருக்கட்டும் கோப மழை அவற்றில் படாது இருக்கட்டும் அசையும் சதுப்பு நிலங்களிலிருந்தும் ஆடும் சேற்றுக் குளங்களில் இருந்தும் அல்லல் வராமல் அவற்றைக் காப்பாற்றுங்கள் தேன் போல இசைக்கும் குழலைச் சுவர்க்கத்திலிருந்து கொண்டு வாருங்கள் மலர்கள் மிளிரும் மலைகளுக்கும் மேடுகளுக்கும் கேட்கும்படி பலமாகக் குழலை ஊதுங்கள் வயல்வௌிகள் இனிமை பெறட்டும் பசும் சோலைகள் மென்மையுறட்டும் சேற்றுக் கரைகளில் தேன் உருகட்டும் அருவிச் சேறு உருண்டோடட்டும் எனது கால்நடைக்குத் தேன் கலந்த உணவை உண்ணக் கொடுங்கள் தேன் மிகுந்த பானத்தை அருந்தக் கொடுங்கள் பொன் போன்ற புற்களையும் வெள்ளிப் புற்றாள்களையும் உண்ணக் கொடுங்கள் பெருகும் அருவியிலும் இரையும் நீர்வீழ்ச்சியிலும் நீரை அருந்த விடுங்கள் புல்வௌி மத்தியில் பொற்கிணறு வெட்டுங்கள் அந்தத் தேன்போன்ற நீரைக் குடிக்கும் பசுக்களின் பருத்த மதமதத்த பால்மடிகளிலிருந்து பால் சொட்டட்டும் பாலாறு பெருகிப் பாயட்டும்.
பாலை மரண உலகுக்கு அனுப்ப எண்ணும் தீயவாின் தீய நினைவுகள் ஓயட்டும் வடநாட்டின் மந்திரப் பாடல்களில் தேர்ச்சி பெற்றவளான இல்மாினனின் மனைவி அடுத்து வன சக்திகளை அழைத்துப் பாடினாள்.
மியலிக்கியே வன அரசனின் தயாளமான கை படைத்த மனைவியே உனது பெண்களில் உயர்ந்தவள் ஒருத்தியை எனது மந்தையைக் காக்க அனுப்பு தெல்லர்வோவே காட்டரசன் தப்பியோவின் மகளே மஞ்சள் கூந்தலில் மனோகரம் பெற்றவளே வனத்தின் படைப்புகளைப் பாதுகாப்பவளே எனது கால்நடையையும் காத்தருள்வாயே உனது அழகிய விரல்களால் அவற்றைத் தடவு உனது தடவுதலால் சிவிங்கியின் தோலின் சிறப்பைப் பெறட்டும் மீனின் சிறகுபோலச் சீரைப் பெறட்டும் கடற்கன்னியின் கூந்தல்போல மென்மையுறட்டும் கம்பளி ஊரோமத்தின் கவினையுறட்டும் மந்தையை மங்கிய மாலையில் நல்ல தலைவியின் வீட்டுக்கு அனுப்பு முதுகில் நீர்ப்பையும் மடியில் பால்க் குளமும் அசைந்தே வரட்டும் கதிரவன் ஓய்வு பெற்று ஒதுங்குகிற நேரத்தில் மாலைப் பறவைகள் இசைத்து மகிழும் நேரத்தில் எனது கால்நடைக்கு இவ்விதம் சொல்வீர் வளைந்த கொம்புகளே வீட்டுக்குத் திரும்புங்கள் காட்டுவௌிகளிலும் நீர்க்கரையோரங்களிலும் திாிவது தனிமையை உணர்த்தும்.
நுயீாிக்கியே காட்டரசன் தப்பியோவின் மகனே நீல உடை அணிந்த நெடுங்காட்டு மைந்தனே சேற்று நிலத்தின்மேல் ஊசியிலை மரங்களையும் தேவதாருவின் கிளைகளையும் பரப்பி நிரப்பி ஒரு பாலம் அமைப்பீர் எனது பசுக்கள் சேற்றில் அமிழ்ந்து போகாமல் பாதுகாப்பாகப் புகைக்கும் இடங்களுக்கு வந்து சேரட்டும் அன்புக் கரடியே ஆப்பிள் பழமே தேன் பாதமே வளைந்த முதுகே இப்பொழுது நாங்கள் ஓர் உடன்படிக்கை செய்யலாம்.
இந்தப் பெரும் கோடை காலத்தில் பாலைச் சுமந்து வரும் பிளவுபட்ட குளம்புள்ள பசுக்களுக்கு நீ கெடுதி செய்யமாட்டாய் பசுக்களின் மணி யோசை கேட்கும்போது பசுக்களின் குழலோசை கேட்கும்போது புற்றரையில் படுத்துக் காதுகளை நிலத்தில் அழுத்தி நித்திரை செய்வாய் அல்லது பசுக்களின் மணியும் மேய்ப்பனின் குரலும் உனக்குக் கேட்காத தூரத்து மலைகளுக்குப் போய்விடுவாய் உனக்குக் கோபம் வருமாயின் புதாிலே உனது கோபத்தைக் காட்டு ஊசியிலை மரத்தில் உனது வேகத்தைக் காட்டு உழுத்த மரங்களைக் கடித்து உதறு மிலாறுக் கட்டைகளைத் திருப்பிப் போடு சிறுபழப் புதர்களைப் புரட்டிப் போடு கடும்பசி வந்தால் காட்டுக் காளான்களைக் கடித்து உண்பாய் எறும்புப் புற்றை அடித்து உடைப்பாய் நிலத்தைக் கிண்டிச் சிவப்புக் கிழங்குகளைத் தோண்டி எடுப்பாய் காட்டில் தேன்சுவை உணவைத் தேடிப் பெறுவாய் ஆனால் எனது கால்நடை உணவான புல்லுணவைத் தவிர்த்து விடுவாய் மனுக்குல முதல்வனே மாபெரும் தெய்வமே கரடி வரும் ஓசை காதில் விழுந்தால் எனது பசுக்களைக் கற்களாய்க் கட்டைகளாய் மாற்றி அமைப்பீர் நான்மட்டும் ஒரு கரடியாய் இருந்தால் இங்கே முதிய பெண்களின் காலடிகளைச் சுற்றிப் பொழுதைக் கழியேன்.
தப்பியோவே காட்டரசனே நரைத்த தாடியுடைய நல்வனத் தலைவனே உமது நாய்களைத் தூரத்தில் நிறுத்தும் அவற்றின் ஒற்றை நாசிகளைக் காளான்களாலும் மற்ற நாசிகளை ஆப்பிள்களாலும் அடைத்து வைப்பீர் அப்படியானால் மந்தையின் மணம் எதுவும் அவைகளை எட்டாது.
பட்டுத் துணியால் கண்களைக் கட்டிச் சுற்றுத் துணியால் செவிகளைச் சுற்றும் இதுவும் இன்னமும் போதாது என்றால் உமது படைப்புகளை புல்வௌிகளிலில் இருந்து காடுகளில் இருந்து கரைகளில் இருந்து வெகு தூரத்துக்கு வழிநடத்திச் செல்வீர் மனுக்குல முதல்வனே தங்க மாமன்னனே போித் தண்டில் வளையங்கள் செய்து காட்டு விலங்குகளின் வாய்களைக் கட்டும் போியின் கட்டுக்கு அடங்காது இருந்தால் செப்பிலே இரும்பிலே பொன்னிலே வளையங்கள் செய்து வாய்களைக் கட்டும் இப்படியாகப் பல மந்திரங்களைச் செபித்த பின்னர் குல்லர்வோ என்னும் இடையனுடன் கால்நடையைக் தொழுவத்திலிருந்து அனுப்பினாள் இல்மாினனின் மனைவி.
இதன் புவியியல் எல்லைகள் வடக்கில் ஏட்ரியாட்டிக் கடல் கிழக்கே கிரேக்கத் தீவுகள் தெற்கே மத்தியத் தரைக்கடல் மேற்கே இத்தாலிய குடா.
ஆகையால் நீண்ட கால வீட்டுக் கடன்களைப் பெறும்போது தவணை முறைகளையும் கவனமாகத் திட்டமிட்டு கையாள வேண்டும் ஆகப் பெரும்பாலானோர் ஒரு கனவு வீட்டைக் கட்டி முடக்கவோ வாங்கிப் போடுவதற்காகவோ வங்கிக் கடன்களை வாங்குகிறார்கள்.
குறைந்த தொகையைத் தவணை தவறாமல் எளிதாகச் செலுத்திவிட முடிகிறது.எனினும் நீண்ட காலத்துக்கு வட்டி செலுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் உள்ளதால் கடன்தொகை அதிகரிக்கிறது.
வீட்டுக் கடன்கள் அதிகக் கடன்தொகையைக் கொண்டிருப்பதால் கடனாளிகள் குறுகிய காலக் கடனுதவியைக கண்டறிதல அவசியம் இது மற்றவர்களின் வாழ்முறை ம்ற்றும் வட்சியங்களில் சமரசம் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும்.
தொடக்கத்தில் கடன் வாங்கியவர்கள் பொதுவாகத் தங்கள் வட்டிக்கு ஒரு முக்கியப் பகுதியைச் செலுத்தி இருப்பார்கள் என்பதால் வீட்டுக் கடன் சமநிலை பரிமாற்றமானது மீண்டும் ஒரு நீண்ட காலக் கடன் சேமிப்புக்கு உதவாது.
கூடுதலாக புதிய கடனுக்கான நீண்ட தவணைக் காலத்தைத் தேர்வு செய்வது சுமையை எளிமையாக்கும் மியூச்சுவல் ஃபண்ட் தமிழ் குட்ரிட்டன்ஸ்
பிளாக்ஸ்டோன் ஆறு மற்றும் கால்வாய் ஹெரிடேஜ் மாநிலம் பார்க் கிங் பிலிப் தான் ட்ரையலில் இலையுதிர் காலத்தில் ஆலிவ் பெர்ரி .
ஏன்டா முட்டாப்பயலே எங்கயாவது ஆர்ப்பாட்டமோ உர்வலமோ மறியல் போராட்டாமோ நடக்கும் போது பொலீஸ் பூ கொத்தோடயாடா நிக்கிறவான்.
செய்தியும் கண்ணோட்டமும் பொன்னார் கிரண்பேடி சவடால்கள் பு.ஜ.தொ.மு ஐ.டிஐ.டி சேவை ஊழியர்கள் பிரிவு செய்தி இலவசங்களை வாங்கியே தமிழக மக்களுக்கு பழக்கமாகிவிட்டது மத்திய சாலை போக்குவரத்து மற்றும் கப்பல் துறை இணை அமைச்சர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன்.
மக்கள் இலவசத்திற்கு அடிமையாகிவிட்டதாய் பொன்னார் சொல்வதன் பொருள் எல்லாவற்றையும் தனியாரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு அவர்களிடம் காசுகொடுத்து மக்கள் வாங்கி கொள்ளட்டும் என்பதுதான்.
மக்களின் உழைப்பில் கிடைத்த பணத்தை கொள்ளையடித்துவிட்டு எல்லா துறைகளும் நஷ்டத்தில் போவதாய் நாடகமாடுகின்றனர் அரசியல்வாதிகளும் அதிகாரிகளும்.
மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை தரமான கல்வி மருத்துவம் தங்கும்வசதி வேலை வாய்ப்புகள் வேலை அனைவருக்கும் சமமாக இலவசமாக வழங்குவது அரசின் கடமை.
இதை ஒழுங்காக செய்ய துப்பு இல்லையென்றால் வரிவசூலிக்க எந்தவித உரிமையும் இந்த அரசுக்கு இல்லை என்பதை உழைக்கும் மக்களாகிய நாம் புரிந்து கொள்ளவேண்டும் .