sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உலகத்தார் பழிப்பன ஒழிதற்கும் புகழ்வன செய்தற்கும் ஏதுவாகிய உலகநடை இயல்பு சுற்றம் இல்லாதார்க்கு இன்மையின் அவர் தெளியப்படார் என்பதாம்.
காதன்மை கந்தா அறிவு அறியார்த் தேறுதல் அன்பு உடைமை பற்றுக்கோடாகத் தமக்கு அறியவேண்டுவன அறியாதாரைத் தெளிதல் பேதைமை எல்லாம் தரும் அரசனுக்கு எல்லா அறியாமையும் கொடுக்கும்.
விளக்கம் தன்னோடு அவரிடை நின்ற அன்புபற்றி அரசன் அறிவிலார் மேல் வினையை வைப்பின் அஃது அவர் அறிவின்மையாற் கெடும் கெட்டால் அவர்க்கு உளதேயன்றி வினைக்கு உரியாரை அறியாமை மேல் விளைவு அறியாமை முதலாக அவனுக்கு அறியாமை பலவும் உளவாம் என்பதாம்.
யாரையும் தேராது தேறற்க யாவரையும் ஆராயாது தெளியா தொழிக தேர்ந்த பின் தேறும் பொருள் தேறுக ஆராய்ந்தபின் தெளியும் பொருள்களை ஐயுறாது ஒழிக.
தேரான் தெளிவும்அரசன் ஒருவனை ஆராயாது தெளிதலும் தெளிந்தான்கண் ஐயுறவும்ஆராய்ந்து தெளிந்தவன்மாட்டு ஐயப்படுதலும் இவ்விரண்டும் தீரா இடும்பை தரும்அவனுக்கு நீங்காத துன்பத்தைக் கொடுக்கும்.
விளக்கம் வினை வைத்த பின் ஒரு தவறு காணாது வைத்து ஐயுறுமாயின் அதனை அவன் அறிந்து இனி இது நில்லாது என்னும் கருத்தான் அவ்வினையை நெகிழ்த்து விடும் அதுவேயன்றிப் பகைவரால் எளிதில் பிரிக்கவும் படும்.
தெளிவிற்கு எல்லை கூறியவாறு இவை ஐந்து பாட்டானும் தெளியப்படாதார் இவர் என்பதூஉம் அவரைத் தெளிந்தால் படும் இழுக்கும் தெளிவிற்கு எல்லையும் கூறப்பட்டன.
நன்மையும் தீமையும் நாடிஅரசன் முதற்கண் ஒரு வினையைத் தன்கண் வைத்தால் அதன்கண் ஆவனவும் ஆகாதனவும் ஆய செயல்களை ஆராய்ந்து அறிந்து நலம் புரிந்த தன்மையான்அவற்றுள் ஆவனவற்றையே விரும்பிய இயல்பினையுடையான் ஆளப்படும்.
விளக்கம் தன்னை உரிமை அறிதற்பொருட்டு அகம் புறங்கட்கு நடுவாயதோர் வினையை அரசன் தன்கண் வைத்த வழி அதன் கண் ஆம் செயல்களையே செய்தவன் பின்னும் அவ்வியல்பினனாதல் பற்றி அகமாய வினைக்கண்ணே ஆளப்படுவன் என்பதாயிற்று.
வாரி பெருக்கி பொருள்வரு வாயில்களை விரியச் செய்து வளம் படுத்து அப் பொருளால் செல்வங்களை வளர்த்து உற்றவை ஆராய்வான் அவ் வாயில்கட்கும் பொருட்கும் செல்வங்கட்கும் உற்ற இடையூறுகளை நாள்தோறும ஆராய்ந்து நீக்கவல்லவன் வினை செய்க அரசனுக்கு வினை செய்க.
அன்பு அரசன் மாட்டு அன்பும் அறிவு அவனுக்கு ஆவன அறியும் அறிவும் தோற்றம்அவை செய்தற்கண் கலங்காமையும் அவா இன்மை அவற்றால் பொருள் கையுற்ற வழி அதன்மேல் அவா இன்மையும் ஆகிய இந்நான்கும் நன்கு உடையான்கட்டே தெளிவு இந்நான்கு குணங்களையும் நிலைபெற உடையான் மேலதே வினையை விட்டிருக்கும் தெளிவு.
விளக்கம் இந்நான்கும் நன்குடைமை இவன் செய்கின்ற வினைக்கண் யாதும் ஆராய வேண்டுவதில்லை என்று அரசன் தெளிவதற்கு ஏது ஆகலின் அவனை அதன் பிறப்பிடனாக்கிக் கூறினார்.
எனை வகையான் தேறியக் கண்ணும்எல்லா வகையானும் ஆராய்ந்து தெளிந்து வினைவைத்த பின்னும் வினைவகையான் வேறாகும் மாந்தர் பலர் அவ் வினையின் இயல்பானே வேறுபடும் மாந்தர் உலகத்துப் பலர்.
விளக்கம் கட்டியங்காரன்போல அரச இன்பத்தினை வெஃகி விகாரப்படுவதல்லது அதனைக் குற்றம் என்று ஒழிந்து தம் இயல்பின் நிற்பார் அரியர் ஆகலின் வேறாகும் மாந்தர் பலர் என்றார்.
அறிந்து ஆற்றிச் செய்கிற்பாற்கு அல்லால் செய்யும் உபாயங்களை அறிந்து செயலானும் இடையூறுகளானும் வரும் துன்பங்களைப் பொறுத்து முடிவு செய்ய வல்லானை யல்லது வினைதான் சிறந்தான் என்று ஏவற்பாற்றன்று வினைதான் இவன் நம்மாட்டு அன்புடையன் என்று பிறனொருவனை ஏவும் இயல்புடைத்தன்று.
செய்வானை நாடிமுதற் கண்ணே செய்வானது இலக்கணத்தை ஆராய்ந்து வினை நாடிபின் செய்யப்படும் வினையினது இயல்பை ஆராய்ந்து காலத்தொடு எய்த உணர்ந்து செயல்பின் அவனையும் அதனையும் காலத்தோடு படுத்துப் பொருந்த அறிந்து அவனை அதன்கண் ஆடலைச் செய்க.
இதனை இதனான் இவன் முடிக்கும் என்று ஆய்ந்து இவ் வினையை இக்கருவியால் இவன் முடிக்கவல்லவன் எனக் கூறுபடுத்து ஆராய்ந்து அதனை அவன்கண் விடல் மூன்றும் தம்முள் இயைந்தவழி அவ்வினையை அவன்கண்ணே விடுக.
வினைக்கு உரிமை நாடிய பின்றைஒருவனை அரசன் தன் வினை செய்தற்கு உரியனாக ஆராய்ந்து துணிந்தால்அவனை அதற்கு உரியனாகச் செயல்பின் அவனை அதற்குரியனாமாறு உயரச் செய்க.
வினைக்கண் வினை உடையான் கேண்மைஎப்பொழுதும் தன் வினையின் கண்ணே முயறலை உடையான் அவ்வுரிமையால் தனக்குக் கேளாய் ஒழுகுகின்ற தன்மையை வேறாக நினைப்பானைத் திரு நீங்கும் அது பொறாதார் சொற் கேட்டு அரசன் மாறுபடக் கருதுமாயின் திருமகள் அவனை விட்டு தீங்கும்.
விளக்கம் கேளாய் ஒழுகுகின்ற தன்மையாவது தான் பிறனாம் நில்லாது கேளிர் செய்யும் உரிமை எல்லாம் செய்தொழுகுதல் அவனை அவமதிப்பாகக் கொண்டு செறக் கருதுமாயின் பின் ஒருவரும் உட்பட்டு முயல்வார் இல்லையாம்.
விளக்கம் அஃது ஒன்றனையும் ஆராயவே அதன் வழித்தாய உலகம் எல்லாம் ஆராய்ந்தானாம் அதனால் அவன் உரிமை அழியாமல் தன்னுள்ளே ஆராய்ந்து போதுக என்பதாம்.
பற்று அற்ற கண்ணும் பழைமை பாராட்டுதல் ஒருவன் செல்வம் தொலைந்து வறியனாயவழியும் விடாது தம்மோடு அவனிடைப் பழைமையை எடுத்துக் கொண்டாடும் இயல்புகள் சுற்றத்தார்கண்ணே உளசுற்றத்தார் மாட்டே உள ஆவன.
விருப்பு அறாச் சுற்றம் இயையின் அன்பும் அறாத சுற்றம் ஒருவற்கு எய்துமாயின் அருப்பு அறா ஆக்கம் பலவும் தரும்அஃது அவற்குக் கிளைத்தல் அறாத செல்வங்கள் பலவற்றையும் கொடுக்கும்.
விளக்கம் உட்பகையின் நீக்குதற்கு விருப்பு அறாச் சுற்றம் என்றும் தானே வளர்க்கும் ஒரு தலையாய செல்வத்தின் நீக்குதற்கு அருப்பு அறா ஆக்கம் என்றும் விசேடித்தார்.
ஆக்கம் என்பது ஆகுபெயர் பலவும் என்பது அங்கங்கள் ஆறினையும் நோக்கிப் பலர் கூடி வளர்த்தலின் அவை மேல்மேன் கிளைக்கும் என்பது கருத்து.
அளவளாவு இல்லாதான் வாழ்க்கை அச்சுற்றத்தோடு நெஞ்சு கலத்தல் இல்லாதவன் வாழ்க்கை குளவளாக் கோடு இன்றி நீர் நிறைந்தற்று குளப்பரப்புக் கரையின்றி நீர் நிறைந்தாற்போலும்.
செல்வம் பெற்றத்தால் பெற்ற பயன் செல்வம் பெற்ற அதனால் ஒருவன் பெற்ற பயனாவது சுற்றத்தால்தான் சுற்றப்பட ஒழுகல் தன் சுற்றத்தால் தான் சூழப்படும் வகை அதனைத் தழீஇ ஒழுகுதல்.
கொடுத்தலும் இன்சொலும் ஆற்றின் ஒருவன் சுற்றத்திற்கு வேண்டுவன கொடுத்தலையும் இன்சொல் சொல்லுதலையும் வல்லனாயின் அடுக்கிய சுற்றத்தான் சுற்றப்படும் தம்மில் தொடர்ந்த பல வகைச் சுற்றத்தானே சூழப்படும்.
பெருங்கொடையான் வெகுளி பேணான் ஒருவன் மிக்க கொடையை உடையனுமாய் வெகுளியை விரும்பானுமாயின் அவனின் மருங்கு உடையார் மாநிலத்து இல் அவன்போலக் கிளை உடையார் இவ்வுலகத்து இல்லை.
காக்கை கரவா கரைந்து உண்ணும் காக்கைகள் தமக்கு இரையாயின கண்டவழி மறையாது இனத்தை அழைத்து அதனோடும் கூட உண்ணா நிற்கும் ஆக்கமும் அன்ன நீரார்க்கே உள சுற்றத்தான் எய்தும் ஆக்கங்களும் அப்பெற்றித்தாய இயல்பினை உடையார்க்கே உளவாவன.
பொது நோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின் எல்லாரையும் ஒரு தன்மையராக நோக்காது அரசன் தத்தம் தகுதிக்கு ஏற்ப நோக்குமாயின் அது நோக்கி வாழ்வார் பலர் அச்சிறப்பு நோக்கி அவனை விடாது வாழும் சுற்றத்தார் பலர்.
தமர் ஆகித் தன் துறந்தார் சுற்றம் முன் தமராய் வைத்துத் தன்னோடு அமராது யாதானும் ஒரு காரணத்தால் தன்னைப் பிரிந்து போயவர் பின்னும் வந்து சுற்றமாதல் அமராமைக் காரணம் இன்றி வரும் அவ்வமராமைக் காரணம் தன் மாட்டு இல்லையாகத் தானே உளதாம்.
இயற்கையாகவே அன்புடையராய சுற்றத்தார்க்குச் செய்கையான் வந்த நீக்கம் அதனையொழிய ஒழியும் ஒழிந்தால் அவர்க்கு அன்பு செய்து கொள்ள வேண்டா பழைய இயல்பாய் நிற்கும் என்பார் வரும் என்றார்.
உழைப் பிரிந்து காரணத்தின் வந்தானை காரணம் இன்றித் தன்னிடத்து நின்றும் பிரிந்துபோய்ப் பின் காரணத்தான் வந்த சுற்றத்தானை வேந்தன் இழைத்து இருந்து எண்ணிக் கொளல் அரசன் அக்காரணத்தைச் செய்து வைத்து ஆராய்ந்து தழீஇக் கொள்க.
வருதற் காரணத்தைச் செய்யாதவழிப் பின்னும் பிரிந்து போய்ப் பகையோடு கூடும் ஆகலின் இழைத்திருந்து என்றும் அன்பின்றிப் போய்ப் பின்னும் காரணத்தான் வந்தமையின் எண்ணிக் கொளல் என்றும் கூறினார்.
பிரிந்து போய சுற்றத்தாருள் தீமை செய்யப்போய் அதனை ஒழிய வருவானும் பின் நன்மைசெய்ய வருவானும் தழுவப்படும் ஆகலின் தழுவுமாறு முறையே இவ்விரண்டு பாட்டானும் கூறப்பட்டது.
சிறந்த உவகை மகிழ்ச்சியின் சோர்வுமிக்க உவகைக் களிப்பான் வரும் மறவி இறந்த வெகுளியின் தீதுஅரசனுக்கு அளவிறந்த வெகுளியினும் தீது.
புகழைப் பொச்சாப்புக் கொல்லும் ஒருவன் புகழினை அவன் மறவி கெடுக்கும் அறிவினை நிச்சம் நிரப்புக் கொன்றாங்கு அறிவினை நிச்சம் நிரப்புக் கெடுக்குமாறு போல.
அஃது அறிவு உடையான் கண் உண்டாயின் அவற்கு இளிவரவானும் பாவத்தானும் எள்ளற்பாட்டினை விளைத்து அவன் நன்கு மதிப்பினை அழிக்கும் அதுபோல மறவியும் புகழ் உடையான் கண் உண்டாயின் அவற்குத் தற்காவாமையானும் காரியக் கேட்டானும் எள்ளற்பாட்டினை விளைத்து அவன் நன்கு மதிப்பினை அழிக்கும் என்பதாயிற்று.
பொச்சாப்பார்க்கும் புகழ்மை இல்லைபொச்சாந்து ஒழுகுவார்க்குப் புகழுடைமை இல்லை அது உலகத்து எப்பால் நூலோர்க்கும் துணிவுஅவ்வின்மை இந்நீதி நூலுடை யார்க்கேயன்றி உலகத்து எவ்வகைபட்ட நூல் உடையார்க்கும் ஒப்ப முடிந்தது.
விளக்கம் அரசர்க்கேயன்றி அறம் முதலியன நான்கினும் முயல்வார் யாவர்க்கும் அவை கைகூடாமையின் புகழில்லை என்பது தோன்ற எப்பால் நூலோர்க்கும் துணிவு என்றார்.
அரண் அச்சம் உடையார்க்கு இல்லை காடு மலை முதலிய அரண்களுள்ளே நிற்பினும் மனத்தின்கண் அச்சமுடையார்க்கு அவற்றால் பயன் இல்லை ஆங்கு நன்கு பொச்சாப்பு உடையார்க்கு இல்லை அதுபோலச் செல்வமெல்லாம் உடையராயினும் மனத்தின்கண் மறவியை உடையார்க்கு அவற்றால் பயன் இல்லை.
முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்னால் காக்கப்படும் துன்பங்களை அவை வருவதற்கு முன்னே அறிந்து காவாது மறந்திருந்தான் பின் ஊறு தன்பிழை இரங்கிவிடும் பின் வந்துற்ற காலத்துக் காக்கல் ஆகாமையின் அப்பிழைப்பினை நினைத்து இரங்கிவிடும்.
இழுக்காமை யார்மாட்டும் என்றும் வழுக்காமை வாயின் அரசர்க்கு மறவாமைக் குணம் யாவர் மாட்டும் எக்காலத்தும் ஒழிவின்றி வாய்க்குமாயின் அஃது ஒப்பது இல் அதனை ஒக்கும் நன்மை பிறிது இல்லை.
விளக்கம் வினை செய்வார் சுற்றத்தார் என்னும் தம்பாலார் கண்ணும் ஒப்ப வேண்டுதலின் யார் மாட்டும் என்றும் தாம் பெருகியஞான்றும் சுருங்கிய ஞான்றும் ஒப்ப வேண்டுதலின் என்றும் என்றும் எல்லாக் காரியங்களினும் ஒப்ப வேண்டுதலின் வழுக்காமை என்றும் கூறினார்.
அரிய என்று ஆகாத இல்லை இவை செய்தற்கரியன என்று சொல்லப்பட்டு ஒருவற்கு முடியாத காரியங்கள் இல்லை பொச்சாவாக் கருவியான் போற்றிச் செயின் மறவாத மனத்தானே எண்ணிச் செய்யப் பெறின்.
புகழ்ந்தவை போற்றிச் செயல் வேண்டும் நீதி நூலுடையார் இவை அரசர்க்கு உரியன என்று உயர்த்துக் கூறிய செயல்களைக் கடைப்பிடித்துச் செய்க செய்யாது இகழ்ந்தார்க்கு எழுமையும் இல்அங்ஙனம் செய்யாது மறந்தவர்க்கு எழுமையினும் நன்மை இல்லை ஆகலான்.
விளக்கம் அச்செயல்களாவன மூவகை ஆற்றலும் நால்வகை உபாயமும் ஐவகைத் தொழிலும் அறுவகைக் குணமும் முதலாய செயல்கள் சாதி தருமமாகிய இவற்றின் வழீஇயோர்க்கும் உள்ளது நிரயத் துன்பமே ஆகலின் எழுமையும் இல் என்றார்.
தம் மகிழ்ச்சியின் தாம் மைந்து உறும் போழ்துஅரசர் தம் மகிழ்ச்சிக்கண் தாம் வலியுறும் பொழுது இகழ்ச்சியின் கெட்டாரை உள்ளுகமுற்காலத்து அதனினாய சோர்வால் கெட்டவர்களை நினைக்க விளக்கம் காரணங்களோடு அவர்க்கு உளதாய உரிமையை மகிழ்ச்சிமேல் ஏற்றித் தம் மகிழ்ச்சியின் என்றும் இகழ்ச்சியும் கேடும் உடன் தோன்றும் ஆகலின் மகிழ்ச்சியின் மைந்துறும் போழ்து என்றும் கூறினார்.
தான் உள்ளியது எய்தல் எளிது மன் அரசனுக்குத்தான் எய்த நினைத்த பொருளை அந்நினைத்த பெற்றியே எய்துதல் எளிதாம் மற்றும் உள்ளியது உள்ளப் பெறின் பின்னும் அதனையே நினைக்கக் கூடுமாயின்.
ஓர்ந்துதன்கீழ் வாழ்வார் குற்றம் செய்தால் அக்குற்றத்தை நாடி யார்மாட்டும் கண்ணோடாதுயாவர் மாட்டும் கண்ணோடாது இறை புரிந்து நடுவு நிலைமையைப் பொருந்தி தேர்ந்துஅக்குற்றத்திற்குச் சொல்லிய தண்டத்தை நூலோரோடும் ஆராய்ந்து செய்வஃதே முறை அவ்வளவிற்றாகச் செய்வதே முறையாம்.
உலகு எல்லாம் வான் நோக்கி வாழும் உலகத்து உயிர் எல்லாம் மழை உளதாயின் உளவாகாநிற்குமே எனினும் குடி மன்னவன் கோல் நோக்கி வாழும் குடிகள் அரசன் செங்கோல் உளதாயின் உளவாகா நிற்கும்.
அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய் நின்றது அந்தணர்க்கு உரித்தாய வேதத்திற்கும் அதனால் சொல்லப்பட்ட அறத்திற்கும் காரணமாய் நிலைபெற்றது மன்னவன் கோல் அரசனால் செலுத்தப் படுகின்ற செங்கோல்.
வேதமும் அறனும் அநாதியாயினும் செங்கோல் இல்வழி நடவா ஆகலின் அதனை அவற்றிற்கு ஆதி என்றும் அப்பெற்றியே தனக்கு ஆதியாவது பிறிதில்லை என்பார் நின்றது என்றும் கூறினார்.
குடிதழீஇக் கோல் ஒச்சும் மாநில மன்னன் அடி தன் குடிகளையும் அணைத்துச் செங்கோலையும் செலுத்தும் பெருநில வேந்தன் அடியை தழீஇ நிற்கும் உலகு பொருந்தி விடார் உலகத்தார்.
இவ்விரண்டனையும் வழுவாமல் செய்தான் நிலம் முழுதும் ஆளும் ஆகலின் அவனை மாநில மன்னன் என்றும் அவன் மாட்டு யாவரும் நீங்கா அன்பினராவர் ஆகலின் அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு என்றும் கூறினார்.
பெயலும் விளையுளும் தொக்குபருவமழையும் குன்றாத விளைவும் ஒருங்கு கூடி இயல்புளிக் கோல் ஒச்சும் மன்னவன் நாட்டநூல்கள் சொல்லிய இயல்பால் செங்கோலைச் செலுத்தும் அரசனது நாட்டின் கண்ணவாம்.
மன்னவன் வென்றி தருவது வேல் அன்று கோல் மன்னவனுக்குப் போரின் கண் வென்றியைக் கொடுப்பது அவன் எறியும் வேல் அன்று கோல் அதூஉம் கோடாது எனின் அஃதும் அப்பெற்றித்தாவது தான் கோடாதாயின் விளக்கம் கோல் செவ்விதாயவழியே வேல் வாய்ப்பது என்பார் வேல் அன்று என்றார் மாண்ட.
வையகம் எல்லாம் இறை காக்கும் வையகத்தை எல்லாம் அரசன் காக்கும் அவனை முறை காக்கும் அவன் தன்னை அவனது செங்கோலே காக்கும் முட்டாச் செயின் அதனை முட்டு வந்துழியும் முட்டாமல் செலுத்துவனாயின்.
எண்பதத்தான் ஓரா முறைசெய்யா மன்னவன் முறை வேண்டினார்க்கு எளிய செவ்வி உடையனாய் அவர் சொல்லியவற்றை நூலோர் பலரோடும் ஆராய்ந்து நின்ற உண்மைக்கு ஒப்ப முறை செய்யாத அரசன் தண்பதத்தான் தானே கெடும் தாழ்ந்த பதத்திலே நின்றுதானே கெடும்.
விளக்கம் எண்பதத்தான் என்னும் முற்று வினை எச்சமும் ஓரா என்னும் வினை எச்சமும் செய்யா என்னும் பெயரெச்சமும் எதிர்மறையுள் செய்தல் வினை கொண்டன.
குடி புறங்காத்து ஓம்பிக் குற்றம் கடிதல் குடிகளைப் பிறர் நலியாமல் காத்துத் தானும் நலியாது பேணி அவர் மாட்டுக் குற்றம் நிகழின் அதனை ஒறுப்பான் ஒழித்தல் வேந்தன் வடு அன்று தொழில் வேந்தனுக்குப் பழி அன்று தொழில் ஆகலான்.
தன்கீழ் வாழ்வாரை ஒறுத்தல் அறன் அன்மையின் வடுவாம் என்பதனை ஆசங்கித்து அஃது ஆகாது அரசனுக்கு அவரை அக்குற்றத்தின் நீக்கித் தூயர் ஆக்குதலும் சாதி தருமம் என்றார்.
வேந்து கொடியாரைக் கொலையின் ஒறுத்தல்அரசன் கொடியவர்களைக் கொலையான் ஒறுத்துத் தக்கோரைக் காத்தல் பைங்கூழ்களை கட்டதனோடு நேர்உழவன் களையைக் களைந்து பைங்கூழைக் காத்ததனோடு ஒக்கும்.
விளக்கம் கொடியவர் என்றது தீக்கொளுவுவார் நஞ்சிடுவார் கருவியிற் கொல்வார் கள்வர் ஆறலைபடார் சூறை கொள்வார் பிறன்இல் விழைவார் என்றிவர் முதலாயினாரை இவரை வடநூலார் ஆததாயிகள் என்ப.
இப்பெற்றியாரைக் கண்ளோடிக் கொல்லாவழிப் புற்களைக்கு அஞ்சாநின்ற பைங்கூழ்போன்று நலிவுபல எய்தி உலகு இடர்ப்படுதலின் கோறலும் அரசற்குச் சாதிதருமம் என்பதாயிற்று.
இவை இரண்டு பாட்டானும் செங்கோல் செலுத்தும் வெண்குடை வேந்தற்குத் தீயார் மாட்டு மூவகை ஒறுப்பும் ஒழியற்பால அல்ல என்பது கூறப்பட்டது.
கொலை மேற்கொண்டாரின் கொடிது பகைமை பற்றிக் கொல்லுதல் தொழிலைத் தம்மேற்கொண்டு ஒழுகுவாரினும் கொடியன் அலை மேற்கொண்டு அல்லவை செய்து ஒழுகும் வேந்து பொருள் வெஃகிக் குடிகளை அலைத்தல் தொழிலைத் தன்மேற் கொண்டு முறை அல்லவற்றைச் செய்து ஒழுகும் வேந்தன்.
வேலொடு நின்றான் ஆறலைக்கும் இடத்துத் தனியே வேல் கொண்டு நின்ற கள்வன் இடு என்றது போலும்ஆறு செல்வானை நின் கைப்பொருள் தா என்று வேண்டுதலோடு ஒக்கும் கோலொடு நின்ற இரவு ஒறுத்தல் தொழிலோடு நின்ற அரசன் குடிகளைப் பொருள் வேண்டுதல்.
நாள்தொறும் நாடி முறை செய்யா மன்னவன் தன் நாட்டு நிகழும் தீமைகளை நாள்தோறும் ஆராய்ந்து அதற்கு ஒக்க முறையைச் செய்யாத அரசன் நாள்தொறும் நாடு கெடும் நாள்தோறும் நாடு இழக்கும்.
அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுத கண்ணீர் அன்றே அரசன் முறை செய்யாமையால் குடிகள் துன்பமுற்று அதனைப் பொறுக்க மாட்டாது அழுத கண்ணீரன்றே செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படைஅவன் செல்வத்தைக் குறைக்கும் கருவி.
மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை அரசர்க்குப் புகழ்கள்தாம் நிலை பெறுதல் செங்கோன்மையான் ஆம் அஃது இன்றேல் மன்னர்க்கு ஒளி மன்னாவாம் அச்செங்கோன்மை இல்லை ஆயின் அவர்க்கு அப் புகழ்கள்தாம் உளவாகா.
முறை செய்யா மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின் முறை செய்யாத அரசனது கொடுங்கோலின்கீழ் வாழின் இன்மையின் உடைமை இன்னாது யாவர்க்கும் பொருளினது இன்மையினும் உடைமை இன்னாது.
விளக்கம் தனக்குரிய பொருளோடு அமையாது மேலும் வெஃகுவோனது நாட்டுக் கைந்நோவயாப்புண்டல் முதலிய வருவது பொருளுடையார்க்கே ஆகலின் அவ்வுடைமை இன்மையினும் இன்னாதாயிற்று.
மன்னவன் முறை கோடிச் செய்யின் மன்னவன் தான் செய்யும் பொருளை முறை தப்பச் செய்யுமாயின் உறை கோடி வானம் பெயல் ஒல்லாது அவன் நாட்டுப் பருவமழை இன்றாம் வகை மேகம் பொழிதலைச் செய்யாது.
தக்காங்கு நாடிஒருவன் தன்னின் மெலியார்மேல் சென்ற வழி அதனை நடுவாக நின்று ஆராய்ந்து தலைச்செல்லா வண்ணத்தால் ஒத்தாங்கு ஒறுப்பது வேந்துபின்னும் அது செய்யாமற்பொருட்டு அவனை அக்குற்றத்திற்கு ஒப்ப ஒறுப்பானே அரசனாவான்.
கடிதுஓச்சிஅவ்வொத்தாங்கு ஒறுத்தல் தொடங்குங்கால் அளவிறப்பச் செய்வார்போல் தொடங்கி மெல்ல எறிகசெய்யுங்கால் அளவிறவாமல் செய்க ஆக்கம் நெடிது நீங்காமை வேண்டுபவர்ஆக்கம் தம்கண் நெடுங்காலம் நிற்றலை வேண்டுவார்.
வெருவந்த செய்து ஒழுகும் செங்கோலன் ஆயின்குடிகள் வெருவிய செயல்களைச் செய்து நடக்கும் வெங்கோலனாம் ஆயின் ஒருவந்தம் ஒல்லைக் கெடும்அரசன் ஒருதலையாகக் கடிதில் கெடும்.
இறை கடியன் என்று உரைக்கும் இன்னாச்சொல் வேந்தன்குடிகளான் நம் இறைவன் கடியன் என்று சொல்லப்படும் இன்னாத சொல்லையுடைய வேந்தன் உறை கடுகி ஒல்லைக் கெடும்ஆயுளும் குறைந்து செல்வமும் கடிதின் இழக்கும்.
அருஞ்செவ்வி இன்னா முகத்தான் பெருஞ்செல்வம்தன்னைக் காணவேண்டுவார்க்குக் காலம் அரியனாய்க் கண்டால் இன்னாத முகத்தினை யுடையானது பெரிய செல்வம் பேய் கண்டன்னது உடைத்து பேயாற் காணப்பட்டாற் போல்வதொரு குற்றம் உடைத்து.
கடுஞ் சொல்லன் கண்இலன் ஆயின்அரசன் கடிய சொல்லையும் உடையனாய்க் கண்ணோட்டமும் இலனாயின் நெடுஞ்செல்வம் நீடு இன்றி ஆங்கே கெடும்அவனது பெரிய செல்வம் நீடுதலின்றி அப்பொழுதே கெடும்.
விளக்கம் வேட்டம் கடுஞ்சொல் மிகுதண்டம் சூது பொருள்ஈட்டம் கள்காமமொடு ஏழு எனப்பட்ட விதனங்களுள் கடுஞ்சொல்லையும் மிகுதண்டத்தையும் இவர் இவ்வெருவந்த செய்தலுள் அடக்கினார்.
கடுமொழியும் கையிகந்த தண்டமும்கடிய சொல்லும் குற்றத்தின் மிக்க தண்டமும் வேந்தன் அடுமுரண் தேய்க்கும் அரம்அரசனது பகை வெல்லுதற்கேற்ற மாறுபாடாகிய இரும்பினைத் தேய்க்கும் அரமாம்.
விளக்கம் கடுமொழியால் தானையும் கையிகந்த தண்டத்தால் தேசமும் கெட்டு முரண் சுருங்கி வருதலின் அவற்றை அரமாக்கித் திண்ணிதாயினும் தேயும் என்றற்கு அடுமுரணை இரும்பாக்கினார்.
இவை ஐந்து பாட்டானும் செவ்வியின்மை இன்னா முகம் உடைமை கண்ணோட்டம் இன்மை கடுஞ்சொற்சொல்லல் கை இகந்த தண்டம் என்று இவைகள் குடிகள் அஞ்சும் வினையென்பதுஉம் இவை செய்தான் ஆயுளும் அடுமுரணும் செல்வமும் இழக்கும் என்பதூஉம் கூறப்பட்டன.
இனத்து ஆற்றி எண்ணாத வேந்தன்காரியத்தைப் பற்றி வந்த எண்ணத்தை அமைச்சர்மேல் வைத்து அவரோடு தானும் எண்ணிச் செய்யாத அரசன் சினத்து ஆற்றிச் சீறின்அப் பிழைப்பால் தன் காரியம் தப்பியவழித் தன்னைச் சினமாகிய குற்றத்தின்கண்ணே செலுத்தி அவரை வெகுளுமாயின் திருச் சிறுகும்அவன் செல்வம் நாள்தோறும் சுருங்கும்.
விளக்கம் அரசர் பாரம் பொறுத்துய்த்தல் ஒப்புமையான் அமைச்சரை இனம் என்றும் தான் பின் பிழைப்பாதால் அறிந்து அமையாது அதனை அவர்மேல் ஏற்றி வெகுளின் அவர் வெரீஇ நீங்குவர் நீங்கவே அப்பிழைப்புத் தீருமாறும் அப் பாரம் இனிது உய்க்கு மாறும் இலனாம் என்பது நோக்கி திருச் சிறுகும் என்றும் கூறினார்.
சிறை செய்யா வேந்தன்செரு வருவதற்கு முன்னே தனக்குப் புகலாவதோர் அரண் செய்துகொள்ளாத அரசன் செருவந்த போழ்தில் வெருவந்து வெய்து கெடும் அது வந்த காலத்து ஏமம் இன்மையான் வெருவிக் கடிதின் கெடும்.
கடுங்கோல் கல்லார்ப் பிணிக்கும்கடுங்கோலனாய அரசன் நீதி நூல் முதலிய கல்லாதாரைத் தனக்குப் பகுதியாகக் கூட்டாநிற்கும் அது அல்லது நிலக்குப் பொறை இல்லைஅக்கூட்டம் அல்லது நிலத்திற்கு மிகையாய பாரம் பிறிது இல்லை.
அவன் அது செய்தற்கு இயைவாரை அல்லது கூட்டாமையின் கல்லார்ப் பிணிக்கும் என்றும் ஏனையவற்றை எல்லாம் பொறுக்கின்றது இயல்பு ஆகலின் நிலத்திற்குப் பொறை அது அல்லது இல்லை என்றும் கூறினார்.
கண்ணோட்டம் என்னும் கழி பெருங் காரிகை உண்மையான் கண்ணோட்டம் என்று சொல்லப்படுகின்ற சிறப்பு உடைய அழகு அரசர்மாட்டு உண்டு ஆகலான் இவ்வுலகு உண்டுஇவ்வுலகம் உண்டாகாநின்றது.
இன்மை வெகு வந்த செய்தல் ஆகலின் அவர் நாட்டு வாழ்வார் புலியை அடைந்த புல்வாயினம் போன்று ஏமஞ் சாராமை பற்றி இவ்வுலகுண்டு என்றார்.
உலகியல் கண்ணோட்டத்து உள்ளதுஉலகநடை கண்ணோட்டத்தின் கண்ணே நிகழ்வது அஃது இலார் உண்மை நிலக்குப் பொறைஆகலான் அக்கண்ணோட்டம் இல்லாதார் உளராதல் இந்நிலத்திற்குப் பாராமாதற்கே பிறிதொன்றற்கு அன்று.
பண் என்னால் பாடற்கு இயைபு இன்றேல்பண் என்ன பயத்ததாம் பாடல் தொழிலோடு பொருத்தமின்றாயின் கண் என்னாம் கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்அது போலக் கண் என்ன பயத்ததாம் கண்ணோட்டமில்லாத இடத்து.
பாடல் தொழில்களாவன மாழின்கண் வார்தல் முதலிய எட்டும் பண்ணல் முதலிய எட்டும் மிடற்றின்கண் எடுத்தல் படுத்தல் நலிதல் கம்பிதம் குடிலம் என்னும் ஐந்தும் பெருவண்ணம் இடைவண்ணம் வனப்பு வண்ணம் முதலிய வண்ணங்கள் எழுபத்தாறுமாம்.
முகத்து உளபோல் எவன் செய்யும்கண்டார்க்கு முகத்தின்கண் உளபோலத் தோன்றல் அல்லது வேறு என்ன பயனைச் செய்யும் அளவினால் கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்அளவிறவாத கண்ணோடுதலை உடைய அல்லாத கண்கள்.
கண்ணிற்கு அணிகலம் கண்ணோட்டம்ஒருவன் கண்ணிற்கு அணியும் கலமாவது கண்ணோட்டம் அஃது இன்றேல் புண் என்று உணரப்படும் அக் கலம் இல்லையாயின் அஃது அறிவு உடையாரால் புண் என்று அறியப்படும்.
விளக்கம் வேறு அணிகலம் இன்மையின் கண்ணிற்கு அணிகலம் என்றும் கண்ணாய்த் தோன்றினும் நோய்களானும் புலன் பற்றலானும் துயர் விளைத்தல் நோக்கி புண் என்று உணரப்படும் என்றும் கூறினார்.
கண்ணொடு இயைந்து கண்ணோடாதவர் ஓடுதற்கு உரிய கண்ணோடு பொருந்திவைத்து அஃது ஓடாதவர் மண்ணொடு இயைந்த மரத்து அனையர் இயங்காநின்றாராயினும் மண்ணொடு பொருந்தி நிற்கின்ற மரத்தினை ஒப்பர்.
கண்ணோட்டம் இல்லவர் கண் இலர்கண்ணோட்டம் இல்லாதவர் கண்ணுடையரும் அல்லர் கண் உடையார் கண்ணோட்டம் இன்மையும் இல்கண்ணுடையவர் கண்ணோட்டம் இலராதலும் இல்லை.
விளக்கம் கண்ணுடையராயின் காட்சிக்கண்ணே அஃது ஓடும் என்பதுபற்றி கண்ணோட்டம் இல்லவர் கண்ணிலர் எனக் கூறியபின் அதனை எதிர்மறை முகத்தான் விளக்கினார்.
கருமம் சிதையாமல் கண்ணோட வல்லார்க்குமுறை செய்தல் ஆகிய தன் தொழில் அழியாமல் கண்ணோட வல்ல வேந்தர்க்கு உரிமை உடைத்து இவ்வுலகு உரித்தாம் தன்மை உடைத்து இவ்வுலகம்.
முறை சிதைய வரும் வழிக் கண்ணோடாமையும் வாராவழிக் கண்ணோடலும் ஒருவற்கு இயல்பாதல் அருமையின் கண்ணோட வல்லார்க்கு என்றும் அவ் வியல்பு உடையார்க்கு உலகம் நெடுங்காலம் சேறலின் உரிமை உடைத்து என்றும் கூறினார்.
ஒறுத்து ஆற்றும் பண்பினார் கண்ணும் தம்மை ஒறுக்கும் இயல்பு உடையார் இடத்தும் கண்ணோடிப் பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை கண்ணோட்டம் உடையராய்க் குற்றத்தைப் பொறுக்கும் இயல்பே அரசர்க்குத் தலையாய இயல்பாவது.
நஞ்சு பெயக் கண்டும் உண்டு அமைவர்பயின்றார் தமக்கு நஞ்சிடக் கண்டுவைத்தும் கண் மறுக்கமாட்டாமையின் அதனை உண்டு பின்னும் அவரோடு மேவுவர் நயத்தக்க நாகரிகம் வேண்டுபவர் யாவரானும் விரும்பத்தக்க கண்ணோட்டத்தினை வேண்டுமவர்.
ஒற்றும் உரைசான்ற நூலும் இவை இரண்டும்ஒற்றும் புகழமைந்த நீதிநூலுமாகிய இவை இரண்டனையும் மன்னவன்கண் தெற்றென்கஅரசன் தன் இரண்டு கண்ணுமாகத் தெளிக.
விளக்கம் ஒற்றுத் தன் கண் செல்லமாட்டாத பரப்பெலாம் சென்று கண்டு ஆண்டு நிகழ்ந்தன எல்லாம் உணர்த்தலானும் நூல் அந்நிகழ்ந்தவற்றிற்குத் தன்னுணர்வு செல்ல மாட்டாத வினைகளையெல்லாம் சொல்லி உணர்த்தலானும் இவ்விரண்டனையுமே தனக்கு ஊனக் கண்ணும் ஞானக்கண்ணுமாகத் துணிந்து கொண்டு ஒழுகுக என்பதாம்.
எல்லார்க்கும் நிகழ்பவை எல்லாம் எஞ்ஞான்றும் வல்அறிதல் எல்லார்கண்ணும் நிகழ்வன எல்லாவற்றையும் நாள்தோறும் ஒற்றான் விரைந்தறிதல் வேந்தன் தொழில்அரசனுக்கு உரிய தொழில்.
அவை நிகழ்ந்த பொழுதே அவற்றிற்குத் தக்க அளியாகத் தெறலாகச் செய்யவேண்டுதலின் வல்லறிதல் என்றும் இவ்விருதொழிற்கும் அறிதல் காரணம் ஆகலின் அதனையே உபசார வழக்கால் தொழில் என்றும் கூறினார்.
ஒற்றினான் ஒற்றிப் பொருள் தெரியா மன்னவன்ஒற்றினானே எல்லார் கண்ணும் நிகழ்ந்தவற்றை ஒற்றுவித்து அவற்றான் எய்தும் பயனை ஆராயாத அரசன் கொற்றம் கொளக் கிடந்தது இல்வென்றியடையக் கிடந்தது வேறொரு நெறி இல்லை.
தம்வினை செய்வார் சுற்றம் வேண்டாதார் என்ற அனைவரையும் ஆராய்வதுதம் காரியம் செய்வார் சுற்றத்தார் பகைவர் என்று சொல்லப்பட்ட அனைவரையும் சொல் செயல்களான் ஆராய்வானே.
விளக்கம் தம் என்றது அரசனோடு உளப்படுத்தி அவனுக்குக் காரியம் செய்வார் செய்வனவும் சுற்றத்தார் தன்னிடத்து நாட்டிடத்தும் செய்வனவும் பகைவர் தன் அற்றம் ஆராய்தலும் மேல் தேறப்படுதலும் முன்னிட்டுத் தன்னிடத்துச் செய்வனவும் அறிந்து அவற்றிற்கு ஏற்றன செய்ய வேண்டுதலின் இம்மூவகையாரையும் எஞ்சாமல் ஆராய வேண்டும் என்பார் அனைவரையும் ஆராய்வது ஒற்று என்றார்.
கடாஅ உருவொடுஒற்றப்பட்டார் கண்டால் ஐயுறாத வடிவோடு பொருந்தி கண் அஞ்சாதுஅவர் ஐயுற்று அறியலுறின் செயிர்த்து நோக்கிய அவர் கண்ணிற்கு அஞ்சாது நின்று யாண்டும் உகாஅமைவல்லதே ஒற்று நான்கு உபாயமும் செய்தாலும் மனத்துக் கொண்டவற்றை உமிழாமை வல்லனே ஒற்றனாவான்.
துறந்தார் படிவத்தர் ஆகி இறந்து ஆராய்ந்துமுற்றும் துறந்தாராயும் விரதஒழுக்கினராயும் உள்யுகுதற்கு அரிய இடங்களெல்லாம் உள்புக்கு ஆராயவேண்டுவன ஆராய்ந்தறிந்து என் செயினும் சோர்வு இலது ஒற்று ஆண்டையார் ஐயுற்றுப் பிடித்து எல்லாத்துன்பமும் செய்து கேட்டாலும் தன்னை வெளிப்படுத்தாதவனே ஒற்றனாவான்.
மேல் நால்கை உபாயத்தினும் சோர்வின்மை சொல்லி வைத்தும் ஈண்டும் தண்டத்தைப் பிரித்துக் கூறியது அதனது பொறுத்தற்கு அருமைச் சிறப்பு நோக்கி.
மறைந்தவை கேட்க வற்று ஆகிஒற்றப்பட்டார் மறையச் செய்த செயல்களை உள்ளாயினாரால் கேட்க வல்லனாய் அறிந்தவை ஐயப்பாடு இல்லதே ஒற்றுகேட்டறிந்த செயல்களில் பின் ஐயப்படாது துணியவல்லவனே ஒற்றனாவான்.
விளக்கம் மறைந்தவை சொல்லுவாரை அறிந்து அவர் அயிராமல் சென்று ஒட்டித் தாமே சொல்லும் வகை அதற்கேற்ற சொல்லாகச் செயலாக முன்னே விளைத்து அத் தொடர்பால் கேட்குங்காலும் உறாதார்போன்று நின்று கேட்க வேண்டுதலின் கேட்க வற்று ஆகி என்றும் கேட்டறிந்தவற்றைத் தானே ஐயுற்று வந்து சொல்லின் அரசனால் அவற்றிற்கு ஏற்ற வினை செய்யலாகாமையின்ஐயப்பாடு இல்லதே என்றும் கூறினார்.
ஒற்று ஒற்றித் தந்த பொருளையும் ஓரொற்றன் ஒற்றிவந்து அறிவித்த காரியத்தன்னையும் மற்றும் ஓர் ஒற்றனால் ஒற்றிக் கொளல் பிறனோர் ஒற்றனாலும் ஒற்றுவித்து ஒப்புமை கண்டுகொள்க.
ஒற்று ஒற்று உணராமை ஆள்க ஒற்றரையாளும் இடத்து ஒருவனையொருவன் அறியாமல் ஆள்க உடன் மூவர் சொல் தொக்க தேறப்படும் அங்ஙனம் ஆண்ட ஒற்றர் மூவரை ஒரு பொருள்மேல் வேறுவேறு விட்டால் அம்மூவர் சொல்லும் பயனால் ஒத்தனவாயின் அது மெய் என்று தெளியப்படும்.
ஒருவனையொருவன் அறியின் தம்முள் இயைந்து ஒப்பக் கூறுவர் ஆகலின் உணராமை ஆள்க என்றும் மூவர்க்கும் நெஞ்சு ஒற்றுமைப்படுதலும் பட்டால் நீடு நிற்றலும் கூடாமையின் தேறப்படும் என்றும் கூறினார்.
ஒற்றின்கண் சிறப்பு அறியச் செய்யற்கமறைந்தவை அறிந்து கூறிய ஒற்றின்கண் செய்யும் சிறப்பினை அரசன் பிறர் அறியச் செய்யாதொழிக செய்யின் மறை புறப்படுத்தான் ஆகும்செய்தானாயின் தன்னகத்து அடக்கப்படும் மறையைத் தானே புறத்திட்டான் ஆம்.
சிறப்புப் பெற்ற இவன் யாவன் என்றும் இது பெறுதற்குக் காரணம் யாது என்றும் வினவுவாரும் இறுப்பாரும் அயலாராகலின் புறப்படுத்தானாகும் என்றார்.
உடையர் எனப்படுவது ஊக்கம்ஒருவரை உடையர் என்று சொல்லச் சிறந்தது ஊக்கம் அஃது இல்லார் மற்று உடையது உடையரோ அவ்வூக்கம் இல்லாதார் வேறு உடையதாயினும் உடையராவரோ ஆகார்.
உள்ளம் உடைமை உடைமை ஊக்கம் உடைமையே ஒருவனுக்கு நிலைநின்ற உடைமையாவது பொருள் உடைமை நில்லாது நீங்கிவிடும் மற்றைப் பொருள் உடைமை நிலை நில்லாது நீங்கிப் போம்.
ஊக்கம் உள்ளத்துப் பண்பாகலின் அதற்கு நிலை நிற்றலும் பொருள் உடம்பினும் வேறாய் அழிதல் மாலைத்து ஆகலின் அதற்கு நிலை நில்லாமையும் கூறினார்.
ஆக்கம் இழந்தேம் என்று அல்லாவார்இழந்தவராயினும் யாம் கைப்பொருளை இழந்தோம் என்று அலமரார் ஒரு வந்தம் ஊக்கம் கைத்து உடையார்நிலைபெற்ற ஊக்கத்தைக் கைப்பொருளாக உடையார்.
அசைவு இலா ஊக்கம் உடையான் உழைஅசைவில்லாத ஊக்கத்தை உடையான்மாட்டு ஆக்கம் அதர்வினாய்ச் செல்லும்பொருள் தானே வழி வினவிக்கொண்டு செல்லும்.
வெள்ளத்து அனைய மலர் நீட்டம்நின்ற நீரின் அளவினவாம் நீர்ப்பூக்களின் தாளினது நீளங்கள் மாந்தர்தம் உள்ளத்து அனையது உயர்வுஅது போல மக்கள்தம் ஊக்கத்தளவினதாம் அவர் உயர்ச்சி.
உள்ளுவது எல்லாம் உயர்வு உள்ளல்அரசராயினார் கருதுவதெல்லாம் தம் உயர்ச்சியையே கருதுக அது தள்ளினும் தள்ளாமை நீர்த்துஅவ்வுயர்ச்சி பால்வகையாற் கூடிற்றில்லையாயினும் அக்கருத்துத் தள்ளாமை நீர்மையுடைத்து.