ஒருவனத்தில் வசித்திருந்த கிரகிரனென்னுஞ் சிங்கம் ஒரு நாள் யிரைக்கு நெடு நேரம் திரிந்து யாதொரு பக்ஷணமுங்கிடையாமையினால் பொழுதுபோனவுடனே ஒரு பெருங்குகையைப் பார்த்தது இதிலடைகிறதற்கு யாதேனும் ஒருப் பிராணி வரும் அதைத் தின்று பசியாரலாமென்று தனக்குள் தீர்மானித்து அதிலொளிந்து கொண்டிருக்கையில் அக்குகையில் வசிக்கிற அவிபுச்சனென்னும் நரி வந்து அங்கே சிங்கத்தின் காவல் சுவடுகளைக் கண்டு சந்தேகித்து சிங்கம் இதிலிருக்கிறதையு மில்லாததையுஞ் சோதித்துப் பின்பு உள்ளே புகவேண்டுமென்றெண்ணித் தூரத்தில் நின்றுகொண்டு ஓ குகையேயென்று இரண்டு தரங்கூவியழைத்துக் குகாய் நீ என்னோடு பேசமலிருக்கிருக்கிறதென்ன உனக்கும் எனக்கும் பிரதி தினஞ் சம்பாஷனை நடந்து கொண்டிருந்ததே இன்றைக்கேன் நீ பேசவில்லை விரைவாய்ச்சொல் இல்லாவிட்டால் நான் மற்றோரிடத்திற்குப் போய்விடுவேனனென்று சொல்லி மீண்டுங் கூப்பிட்டது அப்போது சிங்கம் நினைக்கிறது இக்குகை நாள்தோரும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைக்கு நமது பயத்தினால் அதனோடு பேசவில்லை அதற்குப் பதிலாக நாம் உத்தரங் கொடுப்போமென்று ஆலோசித்துப் பிரதித் தொனியினால் அங்கேயிருந்த பிராணிகளெல்லாந் திடுக்கிடும்படி அந்த நரியைக் கூவ நரி அப்பப்பா நான் பிழைத்தேனென்று வேறோரிடத்திற்கு ஓடிப்போய் விட்டது ஆதலால் யாதொன்றையும் முன்னே ஆலோசித்துச் செய்ய வேண்டுமென்று தனமித்திரர்கட்கு சொல்லி அவர்களோடு குரூர நாசமந்திரி தேசாந்திரம் போயிற்று பின்னறதாக மந்திரி இப்போது கூட்டத்தைக் கொல்வதற்கு வருத்தமில்லை விவேகமில்லாத மந்திரியை தடைய அரசன் சீக்கிரத்திற் கெடுவான் விவேக மந்திரி வஞ்சனையான மித்திரர்களைப் பகைவரென்றறிந்து கொள்வான் அப்படி அறிகிறவன் இவனிடத்தில் இப்போதொருவனுமில்லை ஆதலால் நம் குலத்தின் மங்களத்தைக் குறித்து யாதாயினும் பிரயத்தனஞ் செய்ய வேண்டுமென்று மனதில் நிச்சயித்து அன்றுமுதல் தினந்தினம் ஒவ்வொரு விறகு கொண்டு வந்து வழியண்டை போட்டுக்கொண்டே வந்து போராகக் குவிந்த மாத்திரம் அதைப்பார்த்துச் சூரிய பகவான் உதித்தவுடனே கோட்டான்களெல்லாங் குருடு கொண்டிருக்கையில் விறகுகளையும் சுள்ளிகளையுங் குகையின் வழியில் கும்பலாகச் சோத்துத் தான்மெல்லென மேகவாகணன் இடத்திற்கு வந்தது அப்போதுமேகவாண ராஜன் என்ன செய்தியெனச் சிரஞ்சீவி நான் பகைவர் குலவேரைப் பிடுங்கத் தக்க உபாயஞ் செய்திருக்கிறேன் நீங்கள் ஒவ்வொருத்தர் ஒவ்வோர் எரிகொள்ளி விழுக்காடு கொண்டுவந்து என் சாகையின் மேற்போட்டால் கோட்டான்களெல்லாம் இறக்குமென இதைக்கேட்டுக் காகராசனென்ன உபாயஞ் செய்ததாம் சொல்லென மந்திரி மகாராசாவே இது சொல்லத்தக்க சமயமென்று நான் சொல்லுகிறசெய்தியைப்பகைவர் அறிந்துவேறோரிடத்தில் ஓடிப்போனால் நம்முடையைத்தனைமுயற்சியும் வீனாய்போம்போலும் கடிதிற் செய்யத்தக்க காரியத்தியதாமசஞ் செய்யலாகாதெனக் கேட்டு காகராசன் தன் பரிவாரத்தோடு கூட எரி கொள்ளிகளைக் கொண்டுவந்து உலூகங்களிருக்குங்குகை வழியிற்போட அப் புகையினால் கோட்டான் பயந்து கலக்கமுற்றிரைச்சலிட்டுக் கொண்டு வெளியே வருகையில் போக வழியில்லாமையால் அப்போது குரூரநாகன் சொன்னதை நினைத்துக் கொண்டு அவன் வார்த்தையைக் கேளாமைக்கு பலன் இதுதானிது தானிதுதானென்று அழுகுரலோடு சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் நெருப்புச் சுவாலைய திகரித்துக் கோட்டான்கள் யிறந்தன பின்பு மேகவர்ணராசன் முன்விட்ட தன் மரத்திற் குடிபோய்ச் சுகமாக இராச்சியத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கையில் சிரஞ்சீவியைப் பார்த்து நீ பகையாளி வீட்டிலிருந்து எவ்வாறு காரியத்தை முடித்தாயெனச் சிரஞ்சீவி குரூரநாகன் தவிர மற்றவர்களெல்லாரும் மூடராகையால் அவர்கள் அவன் புத்தியைக் கேளாமல் அவனை அவமானம் பண்ணி என்னைத் தங்கள் துற்கத்தில் இட்டுக் கொண்டு போனார்கள் அதனால் அவன்தன் சிநேகம் பந்துக்களோடுகூட மருதேசத்திற்குப்போனான் மற்றைக்கோட்டான்கள்மூடராகையால் எரிந்திரந்தார்கள் இவ்வாறே முன் ஓர் காலத்தில் சத்துரு நாசத்தின் பொருட்டு ஒரு கிருஷ்ணயறபமந்த தவளைகளை தோளிற் சுமந்து கெடுத்ததென அதைக்கேட்டு காகராஜன் நகைத்துப் பாம்பு தவளைகளைத் தோளிற் சுமந்து கொன்றவிதமென்ன சொல்லுமையா வெனச் சிரஞ்சீவி சொல்லலுற்றது.