sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இது பிறர் முறைப்பிலிருந்து முணுமுணுப்பிலிருந்து பரிகாசப் பார்வையிலிருந்து கேலிச் சிரிப்பிலிருந்து கிண்டல் சொல் உதிர்ப்பி லிருந்து மெது மெதுவாகத்தான் அவனுக்குப் புலனாயிற்று.
தெருக்களில் நடக்கிற போது எதிர்ப்படுகிற பெண்களை பஸ் நிறுத்தங்களில் காத்து நிற்கும் மகளிரை ஒட்டலுக்குள் வருகிற அங்கிருந்து வெளியேறுகிற சுந்தரிகளை சினிமா தியேட்டர்களின் கும்பல் மத்தியில் பளிச்சிடுகிற சிரித்த முகங் களை அவன் கூர்மையாக கவனிப்பதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தான்.
சந்திரனுக்கு கலர் தாகம் அதிகமாயிட்டுது வரவர டைவா வாடை ஜாஸ்தியாகுதே பொம்பிளை காந்தம் தீவிரமா இழுக்குது போலிருக்கே அதுமாதிரி சமயங்களில் சந்திரன் அசட்டுச்சிரிப்பு சிரித்தான்.
அவள் வாய் நிறைய எச்சிலைத் திரட்டி அவன் மூஞ்சியில் துப்பாத குறையாகக் காறி முன்னே துப்பியபடி தூ மேறையும் மூஞ்சியும் கம்மனாட்டிக் கழுதை என்று முணமுணத்தபடி நடந்தாள்.
ஒவ்வொருவராக பெட்டி படுக்கை மூட்டை முடிச்சுகளுடன் இடித்து நெருக்கி இறங்கும் போது ஊடே தென்படப் போகிற அந்த முகத்தை எதிர்பார்த்து ஆர்வத்தோடு கண்களை வாசலிலேயே நிறுத்தி நின்றான்.
உறுத்து நோக்கியவாறு நின்ற அவன் முகத்தை ஒவ்வொரு பயணியும் ஏறிட்டுப் பார்த்து யாரையோ எதிர்பார்த்து நிற்கும் எவனோ என ஒதுக்கிவிட்டு பரபரப்பாக நடந்தபோது அவர்களில் ஒருத்தியாய் அவளும் இறங்கினாள்.
அந்த முகத்தை அந்த சுந்தரியை வியப்புடன் பார்த்துப் பார்த்து மகிழ்ந்த உணர்ச்சிப் பெருக்கில் அவன் கவியரங்கத்தில் நன்கு சோபிக்காமலே போனான்.
வேறொரு கவிஞனோடு அவள் இழைந்து குழைந்ததையும் சிரித்துக் களித்ததையும் காணக்காண சந்திரனுக்கு வேறு வகை ஏமாற்றமும் எரிச்சலும் உண்டாயின.
விதி அல்லது காலம் அல்லது வாழ்க்கையின் விசித்திர சக்தி அல்லது என்ன இழவோ ஒன்று தன்னோடு விளையாடுவ தாக சந்திரன் மனம் குமையலானான் இப்போது.
தற்செயலாக அந்த சுந்தர முகத்துக்காரி அவன் பார்வையில் நன்றிாகவே பட்டு அவனது வயிற்றெரிச்சலைக் கிளறி விட்டதற்குப் பிறகு அடிக்கடி அவள் தரிசனம் கிடைத்துக்கொண்டேயிருந்தது.
ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அவனது உள்ளத்தின் எரிச்சலும் கோபமும் அதிகரிக்கும் படியாகவே அமைந்தன அவன் பார்வையில் பட்ட தோற்றங்கள்.
வேகமாக மோட்டார் சைக்கிளில் சவாரி போன ஒரு டம்பப் பேர்வழியின் பின்னால் அவனை கட்டிப்பிடித்தபடி அமர்ந்து அவன் தோள் மீது தலை சாய்த்து சிரிக்கும் முகத்தோடு சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசியவளாக.
நாகரிக ஒட்டல் ஒன்றில் செல்வச் செழிப்போடு விளங்கிய ஒரு தடியனோடு ஒரு ஜாங்கிரியைப் பிட்டு ஒரு துண்டை அவன் வாயில் அவள் கொடுப்பதும் ஒரு துண்டை அவன் அவளுக்கு ஊட்டுவதும் அவன் விரலை அவள் உதடுகளால் கவ்வி பொய்யாய் கடிப்பதும் அவன் விரலை எடுத்து வலியால் தவிப்பவன் போல் நடிப்பதும் அவள் சிரித்துக் குலுங்குவது மான நிலையில் அவளை அவன் இனம் புரிந்து கொண்டான்.
காலமும் பணமும் பசியும் மனமும் துணிவும் கொண்ட வசதிக்காரர்களுக்கு துணைசேரத் தயங்காத சாகசக்காரி அவர்களை சந்தோஷப்படுத்தி தனது தேவைகளையும் வசதிகளையும் பூர்த்தி செய்து கொள்ளத் துணிந்த நவநாகரிகத் தொழிற்காரி இவள்.
அவன் மனசில் அந்த முகம் ஆதியில் என்றோ எங்கோ வசிய ஒளியோடு மிளிர்ந்து அவன் உள்ளத்தில் நிலையாகப் பதிந்து விட்ட அந்த முகம் எப்பவும் அவனை அலைக்கழிக்கும் ஒரு பிம்பமாகத்தான் மிதந்து கொண்டிருந்தது.
உந்தன் மனநிலையை நான் தெரிந்து கொண்டேனடி தங்கமே தங்கம் என்று சொல்லி வளைகள் கலகலக்கும் படியாகக் கைகொட்டி களி துலங்கும் குலுக்குச் சிரிப்பு சிந்தினாள் ராஜம்மா.
தோழியின் விழிகளைச் சந்திக்க மறுத்த அவளுடைய அஞ்சனம் தோய்ந்த கண்களும் செம்மை படர்ந்த முகமும் தலை தாழ்ந்து கொண்ட நிலையும் ராஜம்மா பொய் சொல்லவில்லை என்று விளம்பரப்படுத்தின.
சிநேகிதிகளை சாதாரணமாகவே கெண்டை பண்ணி மகிழும் சுபாவம் உடைய ராஜம்மா குத்திக் குத்தி கேலி செய்வதற்கு விஷயம் கிடைக்கிற போது சும்மா இருந்து விடுவாளா?
ஆவாரா ஸ்டைலில் டிரஸ் செய்து கொண்டு திலீப் குமார் மாதிரி கிராப் வளர்த்துக் கொண்டு ஜிப்பி பாணியில் வேலைத்தனங்கள் செய்து.
ஒரு நபரைக் காணாத போதெல்லாம் எங்கள் தங்கத்தின் மையுண்ட கண்கள் காற்றில் அலைபட்ட கருமேகங்கள் போல் அங்கும் இங்கும் உருண்டு புரண்டது எங்களுக்குத் தெரியாதா?
அந்த துஷ்யந்த மகாபுருடரும் எங்கள் சகுந்தலை அம்மாளும் கண்களைப் புறாக்கள் ஆக்கிக் காதல் தூது விட்டு மகிழ்ந்து போவதைத் தான் நாங்கள் தெரிந்துகொள்ளவில்லையா?....
ஆகவே தன் சினேகிதிக்குத் துணைபுரிய வேண்டியது தனது கடமை என்று ராஜம்மா தானாகவே முடிவு செய்து செயல் திட்டத்திலும் ஈடுபட்டு விட்டாள்.
சில சமயங்களில் ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் தீவிரமாக ஆழ்ந்து சுற்றுப்புறத்தைக் கவனிக்க மறந்துவிடு கின்றன என்று வம்பளத்தாள் ராஜம்.
இன்னும் ஆரம்பித்த இடத்திலேயே நிற்கிறதே அது இதை அறியும்போது சிரிப்பதா அனுதாபப் படுவதா என்றே எனக்குப் புரியவில்லை என்று அவள் எழுதினாள்.
யார் யாருக்கோ என்னென்ன அனுபவங்கள் எல்லாமோ எதிர்ப்படுகின்றன தனக்கு ரசமான ஜோரான சுகமான அனுபவம் ஒன்று கூடக் கிட்டமாட்டேன் என்கிறதே என்றுதான்.
சொல்லச் சொல்ல வாயூறும் கேட்பவர்கள் காதுகளில் தேன் பாய்ச்சும் மற்றவர்கள் நெஞ்சில் ஆசைக் கள்ளைச் சுரக்க வைக்கும் ஒரு சிலரது உள்ளத்திலாவது பொறாமைக் கனலை விசிறிவிடும் அற்புதமான அனுபவங்கள்.
ஐயோ பேசிப் பேசிப் பூரித்துப் போகிறார்களே பல பேர் இரண்டு பேர் சந்தித்தாலே கேட்டீரா சங்கதியை நேற்று... என்று ஆரம்பித்து சுவாரஸ்யமாக வர்ணிக்கிறார் ஒருவர்.
திண்ணைகளிலும் விசேஷ வீடுகளில் கூடுகிறபோதும் சும்மா நாலைந்து பேர் கூடிப் பேசிப் பொழுது பேர்க்குகிற சமயங்களில் எல்லாம் எப்போதும் எங்கும் எல்லோருக்குமே சுவையாக எடுத்துச் சொல்வதற்கு ஜிலுஜிலுப்பான அனுபவங் கள் இருந்தன.
குட்டிச்சுவருக்கு ஆகறது போல ஐம்பதைத் தாண்டிவிட்டது பசுமையான அனுபவம் இனிமையானது மற்றவர்கள் மத்தியிலே ஜவுளிக்கடைக்காரன் பகட்டாக பளபளப்பாக வசீகரமாக எடுத்துப் பரப்புகிற ஜோர் ஜோரான துணிகளைப் போல் அனைவரையும் கவரும்படி எடுத்துச் சொல்லக் கூடிய அனுபவங்கள் ஒன்றிரண்டுசுட்ட நம்ம வாழ்வில் இல்லையே சுயம்புவின் நெஞ்சு ஏக்கப் பெருமூச்சை நீள உயிர்க்கும்.
குத்தாலம் பிள்ளை பேசுவதைக் கேட்கிறபோதெல்லாம் இதிலே நூத்திலே ஒரு பங்கு நமக்கு ஏற்பட்டாலும் போதுமே மீதி நாளெல்லாம் அசை போடுவது போல் ஆனந்தமாக எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கலாமே என்று அவன் மனம் ஏங்கும்.
தங்களுக்கு அந்த லைனில் கிடைத்த வெற்றிகள் பற்றி எதிர்பாராது வந்து சேர்ந்த ரொமான்ஸ்கள் பற்றி ரயில் பயணத்தில் கிடைத்த திடீர் காதல் புதிய இடத்தில் அகப்பட்ட தொடர்புகள் தேடிப்போன அனுபவங்கள் ரிக்ஷாக்காரர்கள் துணையோடு நேர்ந்த உறவுகள் பக்கத்து வீட்டில் பழுத்துக் கனிந்து தங்கள் கையில் வந்து விழுந்த உணர்ச்சிக் கன்ணிகள் பற்றி எல்லாம் அலுப்பில்லாமல் சொன்னார்கள்.
சிலர் பேய்களுடன் நேரிட்ட பேட்டி பாம்பு அல்லது துஷ்ட மிருகத்தை எதிர்த்துக் கொன்றது அபூர்வமாகக் கிடைத்த வாட்ச் அல்லது நகை அல்லது பர்ஸ் இப்படி சந்தர்ப்பச் சூழ்நிலை களோடு விவரித்தார்கள்.
பிஞ்சு போன முறத்தாலே அதை வெளும்பச் சாத்த அறுந்த பழைய செருப்பாலே அதன் மூஞ்சியிலே போட இப்படி எல்லாம் எடுத்துச் சொல்வதுக்கு ஒரு அனுபவத்துக்குக் கூட வழி செய்யலியே அது ஒரு அனுபவம் நேரக்கூடாது?
கருங்கல் தளத்தை செம்மண் தரையை நீல வானை வேப்ப மரங்களின் பசுமையை சுவர்களின் வெண்மையை இவ்விதமான வர்ண விஸ்தாரங்களை ரசித்தபடி இருந்தான்.
அவளைப் பார்ப்பதும் பார்க்காதது போல் நடிப்பதுமாக இருந்த அவனை நைஸாக எடை போட்டபடி நடந்து வந்து அவள் எதிர் வரிசை பெஞ்சு ஒன்றில் உட்கார்ந்தாள்.
தெற்கு வடக்காக அகன்று நீண்டு கிடந்த மேலத்தெருவின் கிளைபோல் கிழக்கு நோக்கி ஒடுங்கலாகப் பிரிந்து சென்ற நடுத்தெருவில் திரும்பி அடியெடுத்து வைத்த ஆண்டியா பிள்ளையின் நடையில் தனியொரு வேகம் சேர்ந்தது.
கைலாசம் பிள்ளையை சந்திக்கப் போகிறோம் என்ற துடிப்பு அவர் கால் செருப்பின் டப் டிப்ட் ஒசையிலேயே உயிரொலி கொடுப்பது போல் தோன்றியது.
வேகம் வேகமாக நடப்பதனால் மட்டுமே வாங்கிய மேல்மூச்சு அல்ல அது... மேலத்தெருவில் நடந்தபோதே அதுக்கும் முந்தி பஸ்ஸில் வந்து கொண்டிருந்தபோதே அவர் நினைப்பெல்லாம் கைலாசம் பிள்ளையைத்தான் வட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தது.
சுற்றி வளைத்து ஏதோ ஒருவகையில் சொந்தம் கொண்டாடுகிற உறவு என்றாலும் அதைவிட அழுத்தமான நட்பு உணர்வு இரண்டு பேருக்கிடை யிலும் நெருக்கமான பிணைப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
ஆண்டியாபிள்ளை அந்த ஊருக்கு வரும்போதெல்லாம் அண்ணாச்சி யோவ் என்று கூவிக்கொண்டு கைலாசம்பிள்ளை வீட்டை எட்டிப் பார்க்காமல் போவதில்லை.
உள்ளூர் சமாச்சாரங்களை அண்ணாச்சி சொல்ல அயலூர் அக்கப்போர் தெரிந்தவர்கள் பற்றிய வம்புகள் ரசமான கிசுகிசுப்புகள் மற்றும் பத்திரிகைச் செய்திகள் என்று ஆண்டியாபிள்ளை கூற பேச்சு மணிக் கணக்கில் வளரும்.
கிராமத்தில் உள்ள கறவை மாடுகளின் பால் எல்லாம் பண்ணையில் கறக்கப்பட்டு பக்கத்து டவுண்களுக்குப் போய்விடுவதால் ஊரிலே பாலுக்குத் தட்டுப்பாடு என்கிற உண்மையும் ஒவ்வொரு முறையும் அவர்களது பேச்சில் அடிபடும்.
இருந்தாலும் ஊரில் பால் தாராளமாகவே கிடைக்கிற நிலை இருந்தால்கூட அண்ணாச்சியின் நிரந்தரமான பற்றாக்குறை பட்ஜெட் காப்பிக்குப் பால் வாங்குவதை அனுமதிப்பதில்லை.
அது போக திடீரென்று நினைத்துக் கொண்டு ஆமைவடை பண்ணு வாழைக்காய் பஜ்ஜி செய் உருளைக்கிழங்கு போண்டா செய் என்று விருப்பம் தெரிவித்துக் கொண்டேயிருப்பார்.
இவை தவிர வேர்க்கடலை என்றால் சிறிய கடை வைத்து உள்ளூரின் சின்னச் சின்னத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதன் மூலம் சிறிதளவு லாபம் பெற முடியும் என்பதை அனுபவ பூர்வமாக நிரூபித்துக் கொண்டிருந்த பிச்சையாப்பிள்ளை சொன்னது போல கைலாசம்பிள்ளைக்கு உசிரு அதுவும் எப்பவும் வீட்டில் இருக்கும்.
ஆண்டியாபிள்ளை மாதிரி வீடு தேடி வருகிறவர்கள்தான் சூரிய வெளிச்சமும் புதிய காற்றும்போல அவரது சாதாரண நாட்களுக்கு விசேஷ உயிர்ப்பு தந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
அதனால் அண்ணாச்சியை நீண்ட காலம் பாராமல் இருந்து விட்டது அவருடன் பேச்சுப் பரிமாற்றம் செய்து ஊர் விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளாமல் போனது பெரும் குறைவாகவே பட்டது அவருக்கு.
தோளில் கிடந்த துண்டை எடுத்து திண்ணைப் பட்டியக் கல்லில் தூசி தட்டிவிட்டு துண்டை மடித்தவாறே போட்டு அதன்மீது உட்கார்ந்தார் ஆண்டியாபிள்ளை.
அல்லது அவரைக் கண்டு பேச வருகிறவர்களில் யாரேனும் மாதவிக் குட்டியின் நிலவு செய்யும் முகத்தையும் காண்போர் நெஞ்சில் குறுகுறுப்பு ஏற்படுத்தும் விழிகளையும் நினைவில் நிலையாகப் பதிந்து விடுகிற முறுவலையும் பார்த்துவிட்டு அவள் நினைவினால் அலைப்புண்டு அப்புறம் பரமசிவத்திடம் அவளைப் பற்றிச் சுவாரஸ்யமாகப் பேச ஆரம்பிப்பார்கள்.
பெண் குமாஸ்தாக்கள் வேலை பார்க்கிற இடத்தில் சரிநிகர் சமானமாக ஆண்களும் வேலை செய்ய வேண்டியிருந்ததன் மூலம வேலையின் தரம் எப்படி இருந்தது ஆண்களின் உழைப்புத் திறம் எத்திசையில் எவ்வாறு வேலை செய்தது பெண் சக்தி யார் யாரை எந்த எந்த விதமாகப் பாதித்து வந்தது என்பன போன்ற விவரங்கள் யாவராலும் சேகரிக்கப்பட வில்லை.
பெண்கள் மேனி மினுக்கிகளாகவும் அலங்கார வல்லியரா கவும் நாளுக்கொரு தினுசுப் புடவை கட்டியும் சதா வாசன அலைகளைப் பரப்பியும் இரண்டு மூன்று பேர்களாகச் சேர்ந்து அர்த்தமில்லாமல் கிளுகிளுத்துச் சிரித்துக் கொண்டும் ஆபீசுக்கு வந்தார்கள்.
அவர்களது புறத் தோற்றத்தில் காணப்பட்ட அழகும் சுத்தமும் அவர்கள் செய்த வேலைகளில் இருக்குமா இருந்ததா என்று உறுதியாக யாரே சொல்ல முடியும்?
அவர்கள் பார்வையில் பட்டும் அவர்களுக்கு அருகே உட்கார்ந்தும் அவர்கள் பார்க்கட்டுமே என்பதற்காகவும் ஏதோ முக்கிய காரியம் இருப்பதுபோல் அங்கும் இங்குமாக ஒர் அறையிலிருந்து இன்னோர் அறைக்குமாய் சும்மா சும்மா போய் வந்து கடமை ஆற்றிய ஆண்குமாஸ்தாக்கள அசமஞ்சங்களா கவும் பித்துக் குளிகளாகவும் ஏழை எளியவர்கள் போலவும் கேவலம் குமாஸ்தாக்கள் ஆகவும் காட்சி அளிக்கலாமா?
சிலர் சினிமாவில் நடிக்க வேண்டிய வர்கள் தப்பித் தவறி சாரமற்ற வேலைகள் நடைபெறும் அலுவலகத்தினுள் அடி எடுத்து வைத்து விட்டவர் போல் தோன்றினார்கள்.
சுமார் அழகு பெற்ற நாரீமணிகள் சஞ்சரித்த பகுதிகளின் நிலையே இது வென்றால் மாதவிக்குட்டி போன்ற அழகான பெண்கள் வேலை செய்யும் பிரிவுகள் எப்படி இருக்கும் என்று தெரியாதா என்ன மாதவிக்குட்டி நல்ல அழகி.
அவள் மல்கோவா மாம்பழம் போல் இருந்தாள் என்ற தன்மையில் வர்ணிக்க ஆரம்பித்துப் பழக்கடைக்கும் அவள் கன்னங்களில் ரோஜாப்பூ சிரிக்கும் கண்களில் கருங்குவளை மின்னும் என்னும் தினுசில் தொடங்கிப் பூக்கடைக்கும் அவள் மேனி மெருகில் பாதாம் அல்வாவைக் காணமுடியும் சரும மென்மையில் வெண்ணெய் மினுமினுக்கும் அவள் குரலில் குலோப் ஜான் ஊறிக் கிடக்கும் ஜீரா இழையும் என்றெல்லாம் விவரித்து மிட்டாய்க் கடைக்கும் விளம்பரம் செய்ய வேண்டிய அவசியம் எதுவும் இல்லை தான்.
ஆனால் அவள் சுமமா பார்க்க மாட்டாளே மை பூசப்பட்டிருக்கிறதோ இல்லையோ எனும் ஐயத்தைத் தூண்டும்படி ஒரு கருமை வரையிட்ட மாவடு வகிர் அன்ன நெடுங்கண்கள் சுடரிட இதழ்களில் சிறு நகை தவழ அவள் என்ன விஷயம் என்ன விஷயம்?
பொதுவாகவே அங்குள்ளவர்களுக்கு அதிகமான வேலை கிடையாது பத்தரை மணிமுதல் மாலை ஐந்து மணிவரை ஆபீஸ் நேரம் நடுவில் ஒரு மணி நேரம் இடைவேளை என்ற திட்டம் இருந்தது என்னவோ உண்மை தான் ஆனால் ஒவ்வொருவரும் இடைக்கிடையே ஓய்வு நேரம் தேடிக் கொள்ளத் தயங்கவே இல்லை.
நண்பரைக் கண்டு பேசச் செல்வது போல் ஒவ்வோர் அறையினுள்ளும் புகுந்து அங்குள்ள பெண்கள் முன்னே தங்கள் உடல் அழகையும் ஆடைப் பகட்டையும் அறிவுப் பிரகாசத்தையும் வெளிச்ச மிடுவதில் உற்சாகம் காட்டுவார்கள்.
பரமசிவத்திடம் சந்தேகத் தெளிவு பெற வருகிறவர்கள் போல் எட்டிப் பார்க்கிறவர்களும் உங்களைப் பார்த்துப் போகலாமென்று வந்தேன் என்று கூறிக் கொண்டே வருகிறவர்களும் உண்மையில் மாதவி எனும் சுடரினால் கவரப்படுகிற மனித விட்டில்கள் தாம் என்பதைப் பரமசிவமே நன்கு அறிவார்.
அவள் வாங்கிக் கொள்வாளோ மறுத்து விடுவாளோ என்ற சலன சித்தத்தோடு அதிகப்படியான பீடா வாங்கி வந்தவன் இப்பொழுது ஆனந்தம் அடைந்தான்.
தந்தத்தினால் கலை அழகோடு உருவாக்கப்பட்டன போன்ற மெல்லிய விரல்கள் முன் வந்து பூவிதழ்கள் போல் குவிந்து பீடாவை எடுத்ததை அவன் ரசித்தான்.
அவள் கைமேலே சென்று செவ்விய உதடுகளுக் கிடையே அதைத் திணித்ததை யும் கண்கள் சுழன்றதையும் முகத்தின் மாறுதல்களையும் ஆசைக் கண்களால் அள்ளி விழுங்கியவாறே நின்றான் அவன்.
பளிச்சிடும் வர்ணங்கள் மினுக்கும் கண்ணாடித் தாள்களில் அடங்கிய அருமையான இனிப்புகள் பொன்வளை ஒன்று அழகு படுத்திய எழிலான கை முன் வந்து ஒரே ஒரு மிட்டாயை எடுத்துக் கொண்ட போது பொன் அவிர் மேனி மங்கை என்பது மாதவிக்குத் தான் பொருந்தும் தங்கம் என்றால் தங்கமே தான் என்று அவன் மனம் பேசியது.
ஒரு சொல்லை உச்சரித்தால் இன்பத்தேன் வந்து பாயுது காதினிலே என்பதை வீணான கவிப்பிதற்றல் என்று அடித்துப் பேசும் பாலகிருஷ்ணன் கவி வாக்கில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை என உணர்ந்தான் இப்போது.
எனக்குச் சாப்பாடே வேண்டாம் என்று அறிவித்த போது பாலகிருஷ்ணன் இந்த உலகத்திலேயே இல்லை சினிமாக்காரர்கள் சில சமயங்களில் ட்ரீம் லீக்குவன்ஸ் என்று படம் பிடித்துக் காட்டுவார்களே காதலர்களின் கந்தர்வலோக சஞ்சாரம் பற்றி அப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சியில் பலூன்கள் மிதக்க புகைச் சுருள்கள் நெளிய விசித்திரமான இலைகளும் கொடிகளும் துவள விந்தைப் பூக்கள் சிரிக்க அற்புதமாகத் திகழும் ஒரு கனவு உலகத்தில் மாதவியோடு அவனும் திரிவதாக மயங்கி விட்டான்.
மேஜை மீது கிடந்த குப்பைகளை எல்லாம் அள்ளி டிராயருக்குள் திணித்து விட்டு குமாஸ்தாக்கள் புறப்படுவதற்கு ஆறரை மணி ஆகிவிட்டது.
ஆபீஸின் அறைகளுக்குள் விளக்குகள் ஒளி சிந்தி அழுது கொண்டிருந்தாலும் வராந்தா மாடிப்படி சில திருப்பங்கள் போன்ற இடங்களில் வெளிச்சமே இல்லை.
சீ மிருகம் என்று தன் வெறுப்பு முழுவதையும் திரட்டி வீசிவிட்டு அவனை வலுவுடன் ஒதுக்கித் தள்ளிய மாதவி வேகமாகப் படிகளில் இறங்கினாள்.
பெண் ஒருத்தி சிரித்துப் பேசினால் அதன் பின் வேறு கருத்து பதுங்கிக் கிடக்கும் என்று இவர்கள் ஏன் எண்ணவேண்டுமோ எனக்குத் தெரியவில்லை.
மாதவிக்குட்டி தனது வேலையை ராஜிநாமா செய்து விட்டாள் தாங்கள் இருக்கிற திசையை எட்டிப் பார்க்கவே மாட்டாள் என்பதை அறிந்ததும் பாலகிருஷ்ணன் வகையறா மனம் போன போக்கில் விமர்சனம் கூறுவதில் மகிழ்வுற்றனர்.
நன்றாக இருக்கிறதே நீங்கள் சொல்வது நாங்கள் கொடுத்ததை எல்லாம் வாங்கி மொக்கு மொக்கென்று மொக்கினாளே அந்தத் தடிச்சி மிட்டாய் கொடுத்தால் மில்க் சாக்லட் நன்றாக இருக்கும் என்றும் சாக்லட் சப்ளை செய்தால் ஐஸ்கிரீம் பிடிக்கும் என்றும் சொல்லி தனக்குப் பிடித்ததைக் கேட்டு வாங்கித் தன் வயிற்றை ரொப்பிக் கொண்டிருந்தாளே.
இப்படி எல்லாம் தின்ன ஆசைப் பட்டால் வீடு விட்டுப் போகும் மகளே நமக்குக் கட்டுபடி ஆகிவராது என்று அவளுடைய அம்மா சொல்லியிருப்பாள்.
உண்மையைச் சொல்லப் போனால் அப்போது நான் விழித்திருக்கவும் இல்லை கண்களை மூடிக்கொண்டு யோசனையில் ஆழ்ந்து கிடந்தேன் முதுகெலும்பு இல்லாத ஜீவன் மாதிரி நாற்காலியில் சரிந்து சாய்ந்தபடி.
ஹே கற்பனை வறண்ட கதைக்காரா உனக்கு கதை எதுவும் உதயமாகாததில் வியப்பே இல்லை என்பது பாயசத்தில் உள்ள இனிப்பு போலவும் மிளகாய்ப் பொடியில் உள்ள காரம் போலவும் உப்பில் உள்ள கரிப்பு போலவும் நன்கு புலனாகின்றது.. இவ்வாறு அதிகப்பிரசங்கி தனமாக வாயாடும் வல்லமை பெற்றது யாரோ என்று நான் விழித்துக் கொண்டு இருக்கையில் முன்னே செல்லும் தலை அலங்கார சிங்காரியின் கொண்டையில் கொலுவிருக்கும் மல்லிகை மணத்தை நுகர்ந்தாலும் இங்கே பூ வாசனை எப்படி வந்தது செடியுமில்லை தோட்டமும் இல்லையே என்று முழிக்கும் பண்பு பெற்ற மக்கு பிளாஸ்திரியின் சரியான பிரதிநிதியே நான் உனக்கு ஒரு கதை சொல்லட்டுமா?
நானும் சில நண்பர்களும் ஊர் சுற்றி அணைக்கட்டுகளைப் பார்த்துவிட்டு ஒரு பெரிய கோவிலைக் கண்டுகளித்துத் திரும்பிய சமயம் ஒரு இடத்தில் இந்தப் பதுமை விலைக்குக் கிடைத்தது.
அதனுள்ளே எப்பவாவது விக்கிர மாதித்த வேதாளத்தின் தாயாதி எதுவேனும் புகுந்துக் கொள்ளும் பதுமை கதை சொல்ல முன்வந்து விடும் என்று நான் கண்டேனா?
பெரிய கதாசிரியர்கள் முதல் இளம் கதைக்காரர்கள் ஈறாக எல்லோரும் இப்படித்தான் முன்னுரை கூற ஆசைப்படுகிறார்கள் என்று கனைத்தது எனது மனக்குறளி சந்திரன் என்கிற வாலிபனும் ஆனந்தவல்லி என்ற பெண்ணும் ஒருவர்மேல் ஒருவர் ஆசையாக இருந்தாங்க என்று பொம்மை தன் கதையை ஆரம்பிக்கவே நான் ஏமாற்றம் அடைந்தேன் என்று சொல்லத்தான் வேண்டும்.
அது இவ்வாறு திடுதிப்பென்று கதையை ஆரம்பிக்குமென்று நான் எதிர்பார்க்க வில்லை ரொம்ப நாளைக்கு முன்னே ஒரு ஊரிலே... என்றோ முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ராஜா இருந்தார் எனவோ அது பேசத் தொடங்கும் என்று நினைத்தேன்.
என் ஏமாற்றத்தைச் சமாளிப்பதற்காக நான் குறை கூறலானேன் என்ன பேரு இது ஆனந்தவல்லி என்று வசந்தா பிரேமா ஹம்ஸா சாரு சுலோ பத்மு என்ற ரீதியில் அழகா நாகரிகமாகப் பெயர் வைக்கப்படாதோ அந்தப் பெண்ணுக்கு?
இதுமாதிரி ஊடே ஊடே நீ வால் தனம் பண்ணிக் கொண்டிருந்தால் நான் சொல்லவந்ததைச் சொல்ல மாட்டேன் ஆமாம் என்று உறுதியாக அறிவித்தது பொம்மை.
எனது மனம் வெறிக் குரங்கு ஒரு கணம் கூட சும்மா இருக்க முடியாதே அதனால் அவளைப் பார்த்தால் இன்னிக்கு பூரா பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாம்னு தோணும்.
அவள் ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டுக் கண்களை தாழ்த்திக் கொள்கிறபோது கண்ணாடிமேலே சூரிய ஒளி பட்டுத் தெறிக்கிற மாதிரி பளிச் சென்று இருக்கும்.
அலைகள் நடனமிடும் சமுத்திரத்திலே நிலவொளி படரும் வனப்பு தோட்டத்துச் செடிகளில் விதம் விதமான மலர்கள் பூத்துச் சிரிக்கும் கோலம் அந்தி வேளையின் மேலவானத்து அதிசய அழகு வெண் மேகங்கள் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருக்கும் நீல வானம் இதெல்லாம் ஒரு தடவைக்கு ஒரு தடவை பார்க்கப் பார்க்க புதுமையும் இனிமையும் வாடாத எழிலும் பெற்றிருப்பதாகத் தோன்றவில்லையா?
அவளை அடிக்கடி பார்க்கவும் அவளால் அடிக்கடி பார்க்கப்படவும் அவளது பொன்னொளிச் சிரிப்பைப் பெறவும் அவளுடைய இனிய பேச்சுக்களைக் கேட்கவும் வாய்ப்பு மிகுதியாகப் பெற்றிருந்தவன் சந்திரன்.
அவனும் ஆனந்த வல்லியும் உறவுமுறையாக வேறு இருந்ததனால் ஊரிலே உள்ளவங்களும் உற்றார் உறவினரும் இரண்டு பேரும் சரியான ஜோடிதான் நல்ல பொருத்தம் சீக்கிரம் கல்யாணத்தை முடித்து வைத்துவிட வேண்டியது தான் என்று விளையாட்டாகவும் வினையாகவும் சொல்லுவது வழக்கம்.
சந்திரனும் ஆனந்தவல்லியும் கல்யாணம் செய்துகொண்டு இன்பமாக வாழ்க்கை நடத்துவதற்கு வேளையும் பொழுதும் வரட்டும் என்று காத்திருந்தார்கள்.
விதி அதிர்ஷ்டம் என்பவற்றை யார் நம்பினாலும் சரி நம்பாவிட்டாலும் சரி மனிதருக்குப் புரியாத அவர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாத மனித எத்தனத்துக்கும் மேலான சில சக்திகள் மனிதருடைய காரியங்களை பாதிக்கின்றன மனித வாழ்க்கையை கண்டபடி எல்லாம் ஆட்டிப் படைக்கின்றன என்று ஒவ்வொருவரும் எப்பவாவது எண்ணத்தான் செய் கிறார்கள்.
காதலியின் கன்னத்தின் கதுப்பையும் மினு மினுப்பையும் நினைவு படுத்திய அந்தப் பழத்தைக் கல்லால் அடித்து விழவைப்பதை விட மேலே ஏறிப் போய் கையால் பறித்து எடுத்து வந்து அவளிடம் கொடுப்பதே சிறப்பானதாகும் என்று அவன் எண்ணியிருக் கலாம்.
ஆசைத் துடிப்போடும் அளவற்ற தன்னம்பிக்கையோடும் வேகமாக ஏறிய சந்திரன் அஜாக்கிரதையாகக் கால் வைத்ததனால் மரத்திலிருந்து தவறிக் கீழே விழுந்தான்.
அதனால் அவன் தனது நிலைமையையும் தன்னோடு வாழ்க்கை முழுவதம் துணை சேர்ந்து அவளது வருங்காலத்தை குறை உடையதாகவும் நரக வேதனை பெற்றதாகவும் மாற்றிக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிற தனது ஆசைக் கிளியின் வாழ்வு பற்றியும் தீவிரமாகச் சிந்தித்தான்.
ஆகவே தனது காதலி ஆனந்தவல்லிக்கு நல்லது செய்வதாக நம்பிக் கொண்டு சந்திரன் மொட்டை மாடியிலிருந்து கீழே குதித்து தனது உயிரைத் தியாகம் செய்து கொண்டான்.
தனது அன்புக்கு உரியவளுக்கு இன்பம் அளிப்பது மட்டும் காதலின் நோக்கமல்ல தன்னால் அவளுக்குத் துன்பமும் நீடித்த வேதனையும் ஏற்படும் என்று தெரிந்தால் அப்படி ஒரு நிலைமை ஏற்படாமல் தவிர்க்கவும் தூண்டும் உண்மையான காதல்.
தனக்குக் கதை சிருஷ்டிக்க முடியாத வறட்சி ஏற்பட்ட நிலையிலும் மற்றவர்கள் கதையை மோசம் மட்டம் குப்பை என்று கண் மூடித்தனமாக விமர்சனம் செய்வதில் மகிழ்வு காண்கிற இலக்கிய பிரம்மாக்களின் கும்பலைச் சேர்ந்தவன் தானா நீயும்?
யாரது ஏன் என்று கேட்பாருமில்லையே பேராசிரியர் பரமசிவம் அவர்களின் வீட்டுக்கதவை தட்டி அலுத்துவிட்ட கைலாசத்தின் மனம் இப்படி முணுமுணுத்தது.
இதே தன்மையில் அவன் உள்ளம் இன்னும் புலப்ப புராணம் தீட்டிக் கொண்டேயிருந்திருக்கும் பேராசிரியர் வீட்டுக் கதவு திறக்கப்படும் ஓசை எழாது இருந்தால் திறந்த கதவின் பின்னே நின்ற திருவுருவம் கைலாசத்தின் கோபம் கொதிப்பு குமைதல் அனைத்தையும் அவித்துவிடும் ஆற்றல் பெற்ற குளுமைக் காட்சியாகத் திகழ்ந்தது.
ஒரு கையில் எவர்சில்வர் தட்டு அதில் அஞ்சாறு பஜ்ஜிகள் வலது கை பஜ்ஜியை எடுத்து செவ்விய உதடுகள் வட்டமிட்டு எழிலுறுத்திய வாய்க்கு உதவும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தது.
இயல்பாகவே சதைப் பிடிப்பால் மினுமினுத்த கதுப்புக் கன்னங்கள் வாய்க்குள் அடைப்பட்டிருந்த பஜ்ஜி யினால் மேலும் உப்பிக் காணப்பட்டன.
இப்படி ஓயாமல் திணித்துக் கொண்டேயிருந்தால் ஒரு உருவம் முட்டகோஸ் மாதிரிப் பசுமையாய் வளராமல் என்னைப்போல் வத்தப் புடலங்காயாகவா விளங்க முடியும்?
வாயில் கிடந்து திணறிய பஜ்ஜி மறைந்தால் தான் குமரி குரல் கொடுக்க முடியும் என உணர்ந்த கைலாசம் தனது விசேஷ குணமான சங்கோஜத்தை ஒதுக்கி வைக்கத் துணிந்தான்.
ஸார்வாள் பொய்ப்பல் கட்டி யிருக்கிறார்களா இல்லை அவர்களது நிஜப் பல் வரிசையே இந்த வயசிலும் இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறதா என்று புரியவில்லை.
அது அதனுடைய உரிமை மூன்று கண்ணாடி டம்ளர்களை ஒன்றாகச் சேர்த்து உராய்ந்து தொடர் ஒலிகளை எழுப்பியது போல் கலகலெனவும் கிணிகிணி எனவும் கடகட வென்றும் சிரிப்பொலி சிதறினாள் பேபி.
அவை மீண்டும் மேலெழுந்து பேபியின் முகத்தின் பக்கம் திரும்பியபோது அம்முகம் மலர்க் குவியல்போல் வண்ணமும் வனப்பும் பெற்றுத் திகழ்வதைக் கண்டன.
வேடிக்கைப் பிரியை... சொல்லாத எண்ணங்கள் அவர் உள்ளத்தில் நீந்தி பெற்ற மனசில் களிப்புத் திவலைகளை அள்ளித் தெளித்தன என்பதை அவர் முகபாவமும் உதடுகளில் விளையாடிய குறுநகையும் எடுத்துக் காட்டின.
இல்லேம்மா ஸார்வாளைத் தேடி ஒரு ஸார் வந்திருக்கிறார் அந்த ஸாருக்காக நம்ம அப்பா ஸார் வாங்கிட்டு வரச்சொன்னார் என்றேன்.
அவளுடைய கண் பார்வையில் விசேஷமான அர்த்தங்கள் தேங்கித் தென் படுகிறபோது இப்படி அவன் என்றோ எங்கோ படித்திருந்த நயமான சிந்தனைக்கு ரசமான விளக்கம் காட்டின பேபியின் கண்கள் அவன் முகம் மலர்ந்தது.
தான் அறிந்த அற்புதங்கள் கண்டெடுத்த நயங்கள் உணர்ந்த இலக்கிய உண்மைகள் அபூர்வமாக அவர் எழுதிய எண்ண மணிகள் பற்றி எல்லாம் மிகுந்த ஈடுபாட்டோடு பேசினார்.
இவ்விதப் புரவோலங்களை எல்லாம் கேட்டுச் சகித்துக் கொண்டிருப்பதோடு இடைக்கிடை வியப்புரை உதிர்த்து உற்சாகம் ஊட்ட வேண்டிய அவசியமும் ஏற்படும் என்பதனால் தான் கைலாசம் அடிக்கடி பெரிய மனிதர்களை கண்டு பேசச் செல்வதில்லை.
உலவுகின்ற நற்காவியம் இவள் ஜீவனுள்ள மணிக் கவிதை என்ற ரீதியில் இலக்கியநயம் கண்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தது கைலாசத்தின் மனக்குறளி பேபியும் அதற்கேற்றபடி தான் நடந்துகொண்டாள்.
இன்னொரு அறையினுள் சென்று அவன் பார்வையில் படக்கூடிய இடத்தில் நின்று அதையும் இதையும் எடுத்து எடுத்ததை இருந்த இடத்திலேயே வைத்து ஏதோ பிரமாத வேலை செய்வது போல் காட்டிக் கொண்டாள்.
தந்தையிடம் எதையாவது அர்த்தமின்றிக் கேட்டு காரணம் இல்லாமல் சிரித்து தேவையில்லாமலே பேச்சுக் கொடுத்து தான் அங்கிருந்ததை சதா உணர்த்திக் கொண்டிருந்தாள்.
கைகளில் ஒரு நூல் கயிற்றைப் பற்றி அதைத் தலைக்கு மேலும் பாதங்களின் கீழுமாகச் சுற்றிச் சுழற்றி கயிற்றில் கால்கள் சிக்கிவிடாதபடி சாமர்த்தியமாகத் தாவித்தாவி ஸ்கிப்பிங் ஆடிக் கொண்டிருந்தாள்.
ஸார்வாளைப் பார்த்து இந்தப் புத்தகத்தைக் கொடுக்கலாம் என்று வந்தேன்.. தலையை நிமிர்த்தாமல் கண்ணின் கருமணிகளை விழிக்கடையில் நிறுத்தி அப்பா இல்லை.
அப்படியானால் ஸார் வந்ததும் இதைக் கொடுத்து விடுங்கள் என்று கையிலிருந்த புத்தகத்தை அங்கிருந்த மேசை மீது வைத்துவிட்டு அவன் வேகமாக வெளியேறினான்.
அந்தத் தூண்டுதலுக்கு இணங்கியதால் நஷ்டம் ஏற்பட்வில்லைதான் அவன் திரும்பி நோக்கிய போது வாசல்படியில் நின்று முன்னால் வளைந்து எட்டிப் பார்த்த பேபியின் தரிசனம் அவனுக்குக் கிட்டியது.
அவன் திரும்பிப் பார்த்ததில் ஆனந்தம் அடைந்த பேபி முகத்தைச் சிரிப்பால் ஒளிப்படுத்திக் காட்டிவிட்டு உள்ளே இழுத்துக்கொண்டாள்.
அது எப்படியோ தெரிந்தது என் மனசு எனக்குச் சொல்லிற்று என்று வைத்துக் கொள்ளுங்களேன் எனக் கூறிவிட்டுக் கலகலவெனச் சிரித்தாள் ஒயிலி.
ஐயோ நான் ஒரு சித்திரக்காரனாக இல்லையே அந்தத் திறமை எனக்கு இருக்குமானால் எவ்வளவோ அருமையான ஒவியங்கள் தீட்டலாமே என்று மனசாற வருந்தினான் அவன்.
எட்டி எட்டிப் பார்த்தும் எதிர் வந்து நின்றும் ஏதேனும் காரணம் கற்பித்துக் கொண்டு அவர்கள் இருந்த இடத்திற்கு வந்தும் கைலாசத்தின் மீது இனிய நோக்கு உகுத்து அவன் பார்வையைப் பெற்று மகிழ்வுற்றாள்.
பேராசிரியரோடு உரையாடிக் கொண்டிருப்பதால் எவ்வளவோ லாபம் கிட்டுகிறது புதிய புதிய விஷயங்களை அறிய முடிகிறது பயனுள்ள பொழுது போக்கு என்றெல்லாம் அவன் நெஞ்சொடு.
ஸார்வாள் இலக்கியக் கதாபாத்திரங்களின் குணாதிசயங் களையும் உணர்வுக் குழப்பங்களையும் உளப் போராட்டங் களையும் மிகத் தெளிவாகப் புரிந்து நுணுக்கமாக ஆராய்ந்து அலசிப் பிழிந்து விவரிக்கிறார்கள்.
ஸார்வாளின் அறிவையும் ஆராய்ச்சித் திறமையையும் தந்தையின் பாசம் எனும் ஒட்டடை மூடிக்கொண்டது போலும் என்று கைலாசத்தின் மனக்குறளி எடை போட்டது ஒரு சமயம்.
அகத்திலும் புறத்திலும் நிலவுகிற வரட்சியால் தூண்டப்படும் அந்த வியாதிக்கு அவன் அறிந்த மாற்று ஊர் வழி போவதும் பல மாத காலம் வெளியூரிலேயே தங்குவதுமாகும்.
வாடிய முகத்தோடு ஏக்கப் பார்வையை அவன் பக்கம் ஏவி நின்ற பேபியின் தோற்றம் கைலாசத்தின் உள்ளத்தில் கிளர்ச்சி உண்டாக்காமல் இல்லை.
என்று முனங்க ஆரம்பித்தது அவன் மனக்குறளி இலேசாக அவன் புறப்படும் நேரத்தில் எதிர்பாராதவிதமாக பேபி வந்து நின்றதும் கைலாசம் திகைப்புற்றான்.
அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது நீங்கள் என்னை அழைத்துக் கொண்டு போகாவிட்டால் நீங்கள் பிரயாணம் செய்கிற ரயிலிலேயே விழுந்து நான் செத்துப் போவேன்.
உங்களைப் பார்த்த தினத்தி லிருந்தே உங்கள் மேல் எனக்கு ஆசை ஏற்பட்டு விட்டது என்று உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் சொன்ன பேபி அவன் அருகில் சென்றாள்.
அவள் இடுப்பில் கைவைத்து அவளை இன்னும் அருகில் இழுத்தபடி ஆசைப் பார்வையை அவள் முகத்தில் பதித்து அவன் அன்போடு கேட்டான் சரி பத்மா உன் அப்பா என்ன சொல்வார்?
பேபி எனக்கு வீண் சிரமம் வைக்காமல் நீயாகவே உன் வருங்காலத்துக்கு நல்ல வழி வகுத்துக் கொண்டாய் போலும் ரொம்ப சந்தோஷம் என்றார்.
காதல் போயின் சாதலாம் வெங்காயம் போனால் பெருங்காயம் போங்கடா முட்டாள் பயல்களா காதலித்து வாழ்வது என்று கிளம்புகிற இரண்டு பேர் வாழ முடியவில்லை யாம்.
வாழ்வது நம் கையில் இல்லை என்றால் சாவது மட்டும் நம் இஷ்டம்போல சித்தியாகக் கூடிய விஷயமாகவா இருக்கிறது என்ற ரீதியில் கனல் கக்கத் தொடங்குவார் அவர்.
இதற்குக் காரணம் மாறியாடும் பெருமாளை ஏமாறிவிடும் சிறு பிள்ளையாக மாற்றிய காதலி எவளாவது இருந்திருக்கலாம் என்று எண்ணுகிறவர்கள் உண்மையை விட்டு விலகியே செல்கிறார்கள்.
கல்லுளிமங்கன் எனப் பலராலும் குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டாவது புத்திர பாக்கியமான மகரநெடுங் குழைக்காதன் ஏறுமாறாக ஏதாவது செய்திருந்தால் அவர் ஆச்சரியப்பட்டிருக்க மாட்டார்.
அவர் தமது புதல்வர்களுக்கு அழகிய இனிய நீளப் பெயர்களைச் சூட்டிய காரணம் திருத் தலங்களில் எழுந்தருளியுள்ள தெய்வங்களின் திருநாமங்கள் அவை என்பதனால் தான்.