sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாடக வளர்ச்சிக்காக அரசியலாரே சங்கம் அமைத்திருக்கிறார்கள் பட்டம் வழங்குகிறார்கள் பரிசு கொடுக்கிறார்கள் பாராட்டுகிறார்கள் பல்கலைக் கழகத்திலே நாடகத்தைப்பற்றிப் பேச நாடகக்காரனுக்கு அழைப்பு விடக்கூடிய அளவுக்கு நல்ல சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறதென்றால் அன்றும் இன்றும் வாழ்ந்திருக்கும் பேறு பெற்ற என் போன்றவர்களுக்கு வாழ்வில் இதைவிட மகிழ்ச்சியளிக்கும் விஷயம் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாதல்லவா?
மூன்றே மூன்று கியாஸ் லைட்டுகளை வைத்துக்கொண்டு நாடங்கள் நடைபெற்ற போதும் நான் நடித்தேன் இன்று கண்ணைப் பறிக்கும் மின்சார வெளிச்சத்திலேயும் நடித்து வருகிறேன்.
பரம்பரை பரம்பரையாக அரங்கிலே ஆடிவந்துள்ள நாடகங்களின் வளர்ச்சியையும் அளவுகோலாகக்கொண்டு பார்த்தால் நமக்கு உண்மை விளங்கும்.
உணர்ச்சியைத் தூண்டி விட்டு உள்ளத்தில் புதைந்து கிடக்கும் அன்பையும் அறிவையும் தூய்மையையும் வெளிப்படுத்தி மக்களைப் பண்படுத்தும் மகத்தான கலை.
அதாவது நாட்டின் சென்ற காலத்தையும் நிகழ் காலத்தையும் வருங்காலத்தையும் தன் அகத்தே காட்டுவதால் நாடு அகம் நாடகம் என்று பெயர் பெற்றிருக்கிறது.
சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமானால் நாடகம் உலக நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டும் கண்ணாடி என்பது முற்றிலும் பொருந்தும்.ஏன் தோன்றியது இந்த நாடகக் கலை ஏன் தோன்றியது?
அவ்வாறு நம் மனத்தில் பதிந்துவிட்ட அந்த அழகான காட்சியை நல்ல ஓவியக் கலைஞன் ஒருவன் சித்திரத்திலே தீட்டிக்கொண்டு வருகிறான் அந்தச் சித்திரத்தை நாம் பார்க்கும்போது நமக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது?
கண் முன்னால் கண்டு களித்த ஒரு பெரிய காட்சி முழுதும் சின்னஞ்சிறு சித்திரத்தில் ஒடுங்கி விட்டத்தைக் கண்டு ரசிக்கிறோம் அல்லவா?
இல்லையா?.....அந்தத் தம்பியையோ தங்கையையோ அல்லது பாப்பாவையோ புகைப்படம் எடுத்து அந்தப் புகைப் படத்தைக் கையிலே வைத்துக்கொண்டு பார்க்கும்போது உங்களுக்கு எவ்வளவு ஆனந்தம் உண்டாகிறது?
ஆனால் பழங்களைப் போல மண்ணாலோ காகிதத்தாலோ செய்து வர்ணம் பூசிக் கடைகளில் வைத்திருக்கிறார்களே அவற்றைப் பார்த்து அதிசயப்படுகிறோம்.
இப்படி நேரில் கண்ட ஒரு அழகிய காட்சியைச் சித்திரத்திலே காணும்போதும் தினமும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நம் வீட்டிலுள்ள பாப்பாவைப் புகைப் படத்திலே பார்க்கும் போதும் உண்மையான பழங்களைப் பார்ப்பதைவிடப் பழங்கள் போலச் செய்தனவற்றைப் பார்க்கும் போதும் நமக்கு ஒரு தனி இன்பம் மகிழ்ச்சி ஏன் ஏற்படுகின்றது?
விளையாட்டு உணர்ச்சிகளில் பிறர் செய்வதைப் போல் நாமும் செய்து காட்ட வேண்டுமென்ற உணர்ச்சி குழந்தைப் பருவம் முதலே நம்மிடம் இருந்து வருகிறது.
இவ்வாறு இயல்பாக எல்லோருக்கும் ஏற்படும் விளையாட்டுணர்ச்சி பண்டைக் காலத்தில் இருந்த நம்முடைய பெரியவர்களுக்கும் ஏற்பட்டது.
மண்ணாலும் துணியாலும் மனிதர்களைப்போல் அழகான பொம்மைகளைச் செய்து அந்தப் பொம்மைகளின் கை கால் தலை முதலிய உறுப்புகளைக் கயிற்றால் கட்டிப் பின்னால் மறைவில் இருந்து கயிற்றை இழுத்து வெகு சாமர்த்தியமாகப் பொம்மைகளை ஆடவும் பாடவும் செய்து விளையாட்டுக் காட்டினார்கள்.
முன்னால் வெள்ளைத் திரையைப் போட்டு அந்தத் திரைக்குப் பின்னால் ஒரு விளக்கை வைத்து இடையில் அட்டையினாலோ காகிதத்தினாலோ செய்த பொம்மைகளைக் காட்டி விளையாடினார்கள்.
இவ்வாறு உயிரில்லாத பொம்மைகளை வைத்துக் கொண்டு விளையாடுவதைவிட உயிருள்ள மனிதர்களையே வேஷம் போடச் செய்து ஆடிப்பாடி நடிக்க வைத்துப் பார்ப்பது மிகச் சிறந்த விளையாட்டல்லவா?
இப்ப நம்முடைய முன்னோர்கள் மூளையிலே ஒரு காலத்தில் தோன்றிய இந்த நாடக விளையாட்டு பாவைக்கூத்து முதல் பலவிதக் கூத்துகளாக முன்னேறி வளர்ந்து நாட்டியமாகி நாட்டிய நாடகமாகி இன்று நாம் காணும் நவீன நாடக உலகத்திற்கு வந்த கதை மிகப் பெரிய வரலாறு.
ஐம்பெருங் காப்பியங்களில் ஒன்றாகிய சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவடிகள் நாட்டியமாடும் மாதவியை நாடக மேத்தும் நாடகக் கணிகை என்றுதான் குறிப்பிடுகிறார்.
தனிப் பாடல்களுக்கு அபிநயம் பிடித்து ஆடுவதை நாட் டியம் என்றும் ஏதேனும் ஒரு கதையைத் தழுவி வேடம் புனைந்து ஆடுவதை நாடகம் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
வட இந்தியாவில் பெரும்பாலும் நாடகம் நடத்துவோர் நாடக வளர்ச்சிக்காகப் பாடுபடுவோர் நாட்டிய சங்கம் என்றே பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
நாடகக் கொட்டகைக்குச் சிறிது நேரம் கழித்து வருகிறார் ஒருவர் அனுமதிச் சீட்டு விற்பவரிடம் ஏன் ஐயா ஆட்டம் ஆரம்பிச்சாச்சா?
என்ன ஷண்முகம் ஒன்றரை ஆண்டுகளாக நாடகத்தை நிறுத்திவிட்டீர்களே மறுபடியும் எப்போ ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்கப் போகிறீர்கள்?
அங்கே என்னைச் சந்தித்த பழைய நண்பர் ஒருவர் ஆஹா இராஜ ராஜ சோழனைப் போல ஒரு ஆட்டத்தை நான் பார்த்ததேயில்லை என்று பாராட்டினார்.
இப்படி வார்த்தைகளால் விளக்குவது இயல் இதையே என்று பாட்டாகப் பாடினால் அது இசை இதையே முக பாவங்களைக் காட்டிக் கை முத்திரைகளோடு விளக்குவது நாடகம்.
இயல் இசை நாடகம் என வரிசைப்படுத்திப் பார்க்கும்போது நாடகம் மூன்றாவதாக இருந்தாலும் இயலும் இசையும் அதாவது பாட்டும் பேச்சும் இன்று நாடகத்திற்குள்ளேயே அடங்கிக் கிடப்பதால் நாம் நாடகத்தை முதன்மை யாகக் கொள்வதில் தவறில்லை.
இந்த முதன்மையை எண்ணித்தான் நமது முன்னோர்கள் தமிழுக்கு இலக்கணம் கண்டபோதே நாடகத்தைத் தமிழிலிருந்து வேறுபடுத்த முடியாதபடி இயலிசை நாடக மெனுந் தமிழ் என மொழியோடு நாடகத்தையும் இணைத்திருக்கிறார்கள்.
ஔவைப் பிராட்டியார் பாடுகிறார் பால் தேன் பாகு பருப்பு இவை நான்கையும் நான் உனக்குத் தருகிறேன் இயல் இசை நாடகம் ஆகிய மூன்று தமிழையும் நீ எனக்குக் கொடு என்ரு இறைவனை வேண்டுகிறார்.
இந்தத் தனிச் சிறப்பால் நாடகத்தை வாழ்வோடு ஒட்டிய கலையாகத் தமிழர்கள் போற்றி வளர்த்து வந்திருக்கிறார்கள் என்பது நன்கு தெரிகிறது.
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதெனக் கூறப்படும் தமிழ் நூல்களில் முறுவல் சயந்தம் செயிற்றியம் குணநூல் முதலிய பல நாடக இலக்கண நூல்களைப்பற்றிய செய்திகள் கிடைக்கின்றன.
சிறந்த வரலாற்று நூலாகக் கருதப்படும் சிலப்பதிகாரம் என்ற தமிழ்க் காப்பியத்தில் நாடகக் கலையைப் பற்றியும் காட்சித் திரைகளைப் பற்றியும் நாடக அரங்க அமைப்பைப் பற்றியும் விரிவாகக் கூறப் பெற்றிருக்கிறது.
இந்தச் சிலப்பதிகார நூலுக்கு சிறந்த உரையெழுதிய அடியார்க்கு நல்லார் தமது குறிப்பில் நாடகத் தமிழைப் பற்றிக் கூறும் பரதம் அகத்தியம் என்னும் நூல்கள் இருந்தனவென்றும் அவை அழிந்து விட்டன என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தெற்கே குமரி முனையை யடுத்து இலெமூரியாக் கண்டம் என ஒரு பெரிய நிலப்பரப்பு இருந்ததாகவும் அங்கே பாண்டியர் அரசாட்சியில் சங்கம் அமைத்து மொழியாராய்ச்சி நடைபெற்றதாகவும் பெருங் கடல்கோளினால் அந்த நாடு நகரங்கள் அழிவுற்றபோது நாடக இசை இலக்கண நூல்கள் பல அழிந்து போயினவென்றும் தமிழ் இலக்கியங்களில் பேசப்படுகின்றது.
அடியார்க்கு நல்லார் தம்முடைய காலத்தில் பரதசேனாபதீயம் மதிவாணர் நாடகத் தமிழ் நூல் முதலிய நாடக நூல்கள் இருந்தனவாகக் குறித்திருக்கிறார்.
நாடகம் என்றால் என்ன அது எத்தனை வகைப்படும் எப்படி எழுதவேண்டும் நடிப்புக்குரிய இலக்கணங்கள் எவை கதா நாயகர்களுக்குரிய இலக்கணங்கள் எவை என்பன எல்லாம் ஆராய்ச்சி முறையில் செய்யுள் வடிவில் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன.
நாடகப் பேராசிரியர் பத்மபூஷணம் பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்கள் பழம் பெரும் தமிழ் நூல்களையெல்லாம் ஆராய்ந்து நாடகத்தமிழ் என்னும் ஒரு சிறந்த நூலை வெளியிட்டிருக்கிறார்.
இந்த நூலின் பிற்பகுதியில் தொழில் முறை நாடக சபைகளைப்பற்றிய செய்திகள் முழுதும் நன்கு ஆராய்ந்து சொல்லப்படவில்லையென்றாலும் நாடகத் தமிழைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி நல்ல முறையில் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.
ஆக மறைந்தும் அழிந்தும் போன பழைய நூல்கள் போக இப்போது நமது காலத்தில் இருந்து வரும் நாடக இலக்கண நூல்கள் நாடகவியல்மதங்க சூளாமணி சாகுந்தல ஆராய்ச்சி நாடகத் தமிழ் ஆகிய நான்கு நூல்களாகும்.
நான் முன்பு குறிப்பிட்டவாறு நாடக இலக்கியங்கள் படித்து மாத்திரம் மகிழும் இலக்கியங்கள் அல்ல மேடையில் பார்த்து மகிழும் இலக்கியங்கள்.
பார்த்து மகிழும் நாடகங்கள் இலக்கிய வடிவிலே நூல் வடிவிலே இருந்தாலும்கூட அவற்றைக் காட்சி நூற்கள் என்றே அறிஞர்கள் சொல்லுவார்கள்.
பழைய நூல்களில் காட்சி நூல் என்று சொல்வதற்கு நூல் வடிவில் நாடகம் எதுவும் நமக்குக் கிடைக்கா விட்டாலும் தமிழ் நாட்டில் ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாக நாடகங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன என்பதற்குச் சான்றுகள் கிடைக்கின்றன.
இராஜ ராஜ சோழனின் வெற்றியைக் குறிப்பிடும் இராஜ ராஜ விஜயம் என்னும் நாடகம் அவன் வாழ்ந்த காலத்திலேயே தஞ்சாவூர்க் கோயிலில் நடிக்கப் பெற்றதாகக் கல் வெட்டுகளில் பொறிக்கப் பட்டுள்ளது.
நகரங்களிலும் சிற்றூர்களிலும் மன்னர் அரண்மனைகளிலும் ஆலயங்களிலும் தற்காலிகமாக மேடைகள் அமைக்கப்பட்டுத் திறந்தவெளிகளில் நாடகங்கள் பல நூறு ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்திருக்கின்றன.
சிற்பம் சித்திரம் இசை நாட்டியம் நாடகம் ஆகிய நற்கலைகள் அனைத்தையும் ஆதரித்துப் போற்றி வளர்த்து வந்த பெருமை நம் நாட்டின் ஆலயங்களுக்கே தனி உரிமை.
வேத்தியல் பொதுவியல் என நாடகங்களை இரு வகைப்படுத்தி வேத்தியல் அரசர்கள் பிரபுக்களுக்கென்றும் பொதுவியல் மக்களுக்கென்றும் ஆடப்பட்டு வந்ததாகத் தெரிகிறது.
நூல் வடிவில் இதுவரை நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் நாடகங்கள் எல்லாம் ஏறக்குறைய முந்நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிற்பட்டவையென்றே சொல்ல வேண்டும்.
அகோ கேளுங்கள் சபையோர்களே இப்படியாகத் தானே அரிச்சந்திர மகாராஜனாகப் பட்டவன் நாடு நகர முதலானதுகளை விசுவாமித்திர முனியிடம் கொடுத்துவிட்டுக் காசிக்கு வரும் வழியில் அனேக துயரை யடைந்து காசிநகர்க் கோபுரந் தோன்றக் கண்டு தன் பத்தினிக்குத் தெரிவித்துக் கரங் கூப்பித் தொழுகிறவிதங் காண்பீர்கள் கனவான்களே..... இதுதான் பழங்கால நாடக வசனம்.
கேளாய் பெண்ணே சந்திரமதி லேகத்திலுள்ளவர்கள் செய்யும்படியான சகல பாவங்களையும் போக்கத் தக்கதாகிய திவ்ய மகிமை பூண்ட இந்தக் காசி நாடு வந்தோம் பாராய் பெண்ணே அவ்வளவுதான்.
சீர்காழி அருணாசலக் கவிராயர் அவர்களால் எழுதப் பெற்ற இராம நாடகம் அசோமுகி நாடகம் ஆகியவை கட்டியக்காரன் வசனத்தோடு முழுதும் பாடல்களால் அமைந்தன.
பெரும்பாலும் இந்த நொண்டி நாடகத்திற்குரிய கதை கதாநாயகன் தீயவனாக இருந்து காமுகன் வலையில் சிக்கி பிறகு தண்டனைக்குட்பட்டு அவயவங்களை இழந்தவனாகி நொண்டியாய் ஒரு தெய்வத்தை வேண்டி வழிபட இழந்த அவயவங்களை மீண்டும் பெறுகிறான் என்பதே.
ஹிரண்ய சம்ஹார நாடகம் உத்தர ராமாயண நாடகம் கந்தர் நாடகம் காத்தவராயன் நாடகம் பாண்டவர் சூதாட்ட நாடகம் வள்ளியம்மை நாடகம் சிறுத்தொண்டர் நாடகம் இவ்வாறு பல்வேறு நாடகங்கள் பெரும்பாலும் பாடல்களாகவும் ஒரு சிறிது கட்டியக்காரன் வசனத்தோடு கூடியதாகவும் அமைந்திருக்கின்றன.
பாரத விலாசம்சகுந்தலை விலாசம் மதன சுந்தரப் பிரசாத சந்தான விலாசம் மதுரை வீரன் விலாசம் சித்திராங்கி விலாசம் அரிச்சந்திர விலாசம் தேசிங்குராஜ விலாசம் மன்மத விலாசம் இவ்வாறு பல விலாசங்கள்.
விலாசம் என்ற பெயருக்கு ஆதி காரணமாக விளங்கியது ஏழாம் நூற்றாண்டில் மகேந்திர பல்லவன் எழுதிய மத்த விலாசம் என்னும் நாடகம் என்று கருதலாம்.
விலாசம் என்ற பெயரால் நாடகம் நடைபெற்றபோதுதான் நடிகர்கள் சந்தர்ப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு சொந்தமாகவே வசனம் பேசவும் தொடங்கினார்கள்.
இந்த நாடகாசிரியராலேயே பிரம்ம சமாஜ நாடகம் தாசில்தார் நாடகம் என்னும் வேறிரண்டு நாடகங்கள் சமுதாயச் சீர்திருத்த முறையில் எழுதப் பெற்றுள்ளன.
குற்றாலக் குறவஞ்சி விராலிமலைக் குறவஞ்சி அழகர் குறவஞ்சி சரபேந்திர பூபாலக் குறவஞ்சி இவ்வாறு எழுதப் பெற்றுள்ள பல குறவஞ்சி நாடகங்களில் சிறப்பு வாய்ந்த பாடல்களைக் கொண்ட இலக்கியமாகக் கருதப்படுவது திருக்குற்றாலக் குறவஞ்சியாகும்.
நாடக இயல் என்னும் இலக்கண நூலை எழுதிய பரிதிமாற் கலைஞன் அவர்கள் ரூபாவதி கலாவதி என்னும் இரு நாடகங்களை உரைநடையிலும் மானவிஜயம் என்னும் நாடகத்தை அகவற்பா நடையிலும் எழுதியிருக்கிறார்.
பண்டைக்கால நாடகப் பாடல்கள் வெண்பா கலித்துறை விருத்தம் தோடையம் திபதைகள் தருக்கள் கொச்சகம் தாழிசை அகவல் கண்ணிகள் சிந்துகள் முதலிய பல விதமான பாவினங்களில் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன.
இவ்வாறு ஆடப்பட்டு வந்த நாடகத்தை ஒழுங்கு படுத்தி இன்று நாம் காணும்படியான நாடக மேடை அமைப்புக்குக் கொண்டு வந்தவர் தஞ்சை நவாப் கோவிந்தசாமி ராவ் எனப் பம்மல் சம்பந்த முதலியாரவர்கள் தமது நாடகத் தமிழ் என்னும் நூலிலே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
நானறிந்த வரையில் இதே காலத்தில் கும்பகோணம் திரு.நடேச தீட்சிதர் அவர்களால் துவக்கப் பட்ட திரு.கல்யாணராமய்யர் நாடகக் குழுவினரும் நாடகத் துறையில் புதிய பாதை கண்டவர்கள் எனத் தெரிகிறது.
தமிழ் நாடகக் கலைக்கு மகத்தான பணி புரிந்த தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் இந்தக் கல்யாண ராமையர் நாடகக் குழுவில் நடிகராகவும் நாடக ஆசிரியராகவும் இருந்தார்.
நாடகத்தைத் தொழிலாகக் கொண்ட தமிழ்நாட்டு நாடக சபைகள் அனைத்திலும் பெரும்பாலும் சங்கர தாஸ் சுவாமிகளின் நாடகங்களையே நடித்து வந்தார்கள் என்று கூற வேண்டும்.
சுகுண விலாச சபையின் தோற்றமும் பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்கள் அச்சபைக்காக எழுதிய பல்வேறு வகைப்பட்ட நாடகங்களும் தமிழ்நாட்டில் பல அமெச்சூர் நாடக சபைகளைத் தோற்றுவித்தன.
தொழில் முறை நாடக சபைகளும் ஏற்று நடித்து வளர்ச்சி பெறுவதற்கு பம்மல் சம்பந்த முதலியாரின் நாடகங்கள் வாய்ப்பளித்தனவென்பதை நன்றியோடு குறிப்பிட வேண்டும்.
ஒரு நாடகம் சிறப்பாக இருக்க வேண்டுமானால் அந்த நாடகத்தில் பங்கு கொள்ளும் நடிகர்களிடையே ஒழுங்கும் நியதியும் கட்டுப்பாடும் இருக்க வேண்டும்.
அவருடைய நாடக அமைப்புத் திறன் அந்த அமைப்பிலே காணப்படும் நுணுக்கம் நாடகப் போக்கிலே நாம் காணும் அழகு நாடக பாத்திரங்களின் வாயிலாகப் பாடல்களிலும் உரையாடல்களிலும் அவர் வெளியிட்ட கருத்துக்கள் அந்தக் கருத்துகளால் நாடகம் பார்ப்பவர்கள் அடைந்த பயன் இவற்றையெல்லாம் எண்ணிப் பார்க்கும் போது சுவாமிகளின் நாடக நல்லிசைப் புலமை நமக்கு நன்றாகத் தெரிகிறது.
நாடகத்திற்காக அவர் எடுத்துக்கொண்ட கதைகள் பெரும்பாலும் அம்மானைப் பாடல்களாக நம்முடைய தாய்மார்கள் சுவையோடு படித்து வந்த பழங்கதைகள் தாம்.
அபிமன்யு சுந்தரி பவளக்கொடி சீமந்தனி சதியநு சூயா பிரகலாதன் சிறுத்தொண்டர் வள்ளி திருமணம் சத்தியவான் சாவித்திரி சுலோசனா சதி இப்படி எல்லாம் நமக்குத் தெரிந்த நாடகங்கள்.
இவைகளைத் தவிர வடமொழி நாடகமாகிய மிருச்சகடியையும் ஷேக்ஸ்பியரின் ரோமியோஜூலியத் சிம்பலைன் ஆகிய நாடகங்களையும் மணிமேகலை பிரபுலிங்கலீலை ஆகிய தமிழ்க் காப்பியக் கதைகளையும் சுவாமிகள் நாடகமாக்கி இருக்கிறார்.
சுவாமிகள் எழுதிய அத்தனை நாடகங்களும் அரங்கில் ஆயிரக்கணக்கில் நடிக்கப் பெற்றவையென்பதை நாம் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
சுவாமிகளின் நாடகங்களில் வெண்பா கலித்துறை விருத்தம் சந்தம் சிந்து வண்ணம் ஓரடி கும்மி கலிவெண்பா தாழிசை கீர்த்தனை இப்படிப் பலவகைப்பட்ட பாடல்களும் சிறு பகுதி உரையாடல் களும் நிறைந்திருக்கும்.
சிரித்தாலும் பாட்டு அழுதாலும் பாட்டு கோபித்தாலும் பாட்டு சண்டை போட்டாலும் பாட்டு ஒரு வருக்கொருவர் பேசிக் கொள்ளூவதும் எல்லாம் பாட்டு மயந்தான்.
அந்நாளில் நடைபெற்ற வேறு சில நாடகங்களில் நான் பார்த்திருக்கிறேன் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் ஒளிந்து மறைந்து கொள்ளையடிக்க வரும் திருடன் கூடக் காலில் சலங்கை கட்டிக்கொண்டு ஆடிப்பாடி ஆர்ப்பாட்டத்தோடு வருவான் சதாரம் அதிரூப அமராவதி ஆகிய நாடகங்களில் திருடன் வேடத்திற்கென்றே சில நட்சத்திர நடிகர்கள் இருந்தார்கள்.
சில சமயங்களில் பெண்களும் திருடர்களாக நடிப்பது உண்டு ஏறத்தாழ எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் தமிழ் நாடக மேடையில் உரைநடை தலைகாட்டத் தொடங்கியது.
நல்ல தமிழறிவும் கற்பனைத் திறனும் வாய்ந்த சில நடிகர்கள் ஒருபடி மேலே போய் கதைக்குப் புறம்பாகவும் சற்று நீண்ட வசனங்களைப் பேசத் தொடங்கினார்கள்.
ஆண் வேடதாரியும் சளைக்காமல் உன் பேச்சு சன்னம் வைத்து இழைப்பது போல் இருக்கிறதே என்று கூறி பெண் வேடதாரி ஆசாரி வகுப்பைச் சேர்ந்தவர் என்பதை நினைவுபடுத்துவார்.
இப்படியெல்லாம் நடிகர்கள் கற்பனையாகப் பேசிக் கட்டுப்பாடு இல்லாதிருந்த காலையில் நாடகத்தைத் தொழிலாகக் கொண்ட நாடக சபைகளுக்கு ஒழுங்காக உரையாடல்கள் எழுதிக் கொடுத்து நாடகப் பேச்சு முறையை வகுத்த பெரியார் தவத்திரு.
மதுரை பாலமீன ரஞ்சனி சங்கீத சபை மதுரை ஒரிஜினல் பாய்ஸ் கம்பெனி மதுரை தத்துவ மீன லோசனி வித்துவ பாலசபா முதலிய சபைகள் இவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவை.
நவரசம் அதாவது காதல் வீரம் சிரிப்பு கோபம் வியப்பு இழிப்பு சோகம் பயம் சாந்தம் இப்படி ஒன்பத சுவைகள் சொல்லப்படுகின்றன அல்லவா?
கலித்தொகை குறுந்தொகை நற்றிணை நாலடியார் திருக்குறள் பழமொழிகள் இவையெல்லாம் சுவாமிகளின் பாடல்களிலும் வசனங்களிலும் பரந்து கிடப்பதைக் காணலாம்.
ஒரே நாள் இரவில் நான்கு மணி நேரம் நடைபெறக்கூடிய ஒரு நாடகம் முழுவதையும் அடித்தல் திருத்தல் இல்லாமல் பாடல்கள் வசனங்களோடு எழுதி முடித்த மகத்தான தெய்வீக ஆற்றல் பெற்றவர் சங்கரதாஸ் சுவாமிகள்.
இந்த நாடகங்களே சென்ற முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை தமிழ் நாடக மேடைக் கலையை அழிந்து போகாமல் காப்பாற்றி வந்துள்ளன.
கிருஷ்ணன் அவர்கள் சென்னையில் நடைபெற்ற சுவாமிகளின் நினைவு விழாவின்போது சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் நாடக உலகின் இமயமலை யென்று உணர்ச்சியோடு குறிப்பிட்டார்.
சுவாமிகளின் அபிமன்யு சுந்தரி சுலோசனா சதி என்னும் சிறந்த நாடகங்கள் அண்மையில் தமிழ்நாடு சங்கீத நாடகச் சங்கத்தின் ஆதரவோடு வெளி வந்துள்ளன வென்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இதுபோல் அவருடைய மற்ற நாடகங்களையும் அரசாங்கமோ பல்கலைக்கழகமோ ஏற்று அச்சிட்டு வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்பது என் வேண்டுகோள்.
இன்று நம்மிடையே வாழும் தமிழ்ப் பேரறிஞர்கள் சுவாமிகளின் நாடக நூல்களைப் பார்க்க இயலுமானால் அவரது பெருமை குன்றின் மேலிட்ட தீபம்போல் ஒளி வீசும் என்பதை உறுதியாகச் சொல்லுவேன்.
இன்று நடைபெற்று வரும் நவாப் இராஜமாணிக்கம் பிள்ளை நாடக சபை வரை அந்த இராமாயணப் பாடல்களைப் பாடப்பெற்று வருவது அப் பாடல்களை இயற்றிய ஆசிரியருக்குப் பெருமை தருவதாகும்.
இன்னும் சித்திரகவி சுப்பராய முதலியார் உடுமலை சந்தச்சரபம் முத்துசாமிக் கவிராயர் குடந்தை வீராசாமி வாத்தியார் மதுரபாஸ்கரதாஸ் மற்றும் உடுமலைக் கவிராயரின் மாணாக்கர்களான சந்தானகிருஷ்ண நாயுடு சங்கரலிங்கக் கவிராயர் முதலிய பல நாடகப் புலவர்கள் நாடகக் கலைக்குச் சிறந்த பணி புரிந்திருக்கிறார்கள்.
பழமையான நாடக சபைகளில் பலவற்றை கல்யாண ராமையர் ராமுடு ஐயர் ராவண கோவிந்தசாமி நாயுடு வள்ளி வைதியநாதையர் அல்லி பரமேஸ்வரய்யர் கே.எஸ்.
நாராயணசாமி பிள்ளை சீனிவாச பிள்ளை மதார் சாய்பு பரமக் குடி அரங்கசாமி ஐயங்கார் முதலிய பெரியார்கள் பலர் சொந்தமாக நடத்தி நாடகக் கலையை வளர்த்திருக்கிறார்கள்.
இப்போது நான் குறிப்பிட்டவர்களின் நாடக சபைகளுக்கெல்லாம் பெரும்பாலும் சங்கரதாஸ் சுவாமிகளே ஆசிரியர் என்பதும் அவரது நாடகங்களையே இவர்கள் முதன்மையாக நடித்து வந்தார்களென்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
நடேச ஐயர் தொடங்கிய திருச்சி ரசிக ரஞ்சனி சபை தஞ்சை சுதர்சன சபை குமர கான சபை சென்னை செக்ரட்டேரியட் பார்ட்டி முதலிய சபைகளில் சிறந்த அமெச்சூர் நடிகர்கள் பலர் பயிற்சிபெற்று வளர்ந்தார்கள்.
வடமொழியிலுள்ள காளிதாசரின் மாளவிகாக்னிமித்திரம் ஹர்ஷவர்த்தனரின் இரத்தினாவளி முதலிய நாடகங்களையும் மொழி பெயர்த்திருக்கிறார்.
பம்மல் சம்பந்தனாரின் நாடகங்களிலே கற்பனை நாடகங்களான மனோகரன் இரண்டு நண்பர்கள் போன்ற ஒரு சில நாடகங்கள் உலக நாடகக் கதைகளோடு ஒப்பிடத்தக்கவை என்பதைப் பெருமையோடு குறிப்பிடலாம்.
இந்த நாடகம் சென்ற எழுபது ஆண்டுகளாகத் தமிழ் நாடக மேடையில் அமரத்வம் பெற்ற நாடகமாக விளங்கி வருகிறது பம்மல் சம்பந்தனாரின் மனோகரா நாடகத்தைத் தொழில் முறை நாடக சபையினர் அனைவரும் நடித்திருக்கிறார்கள்.
மற்றும் இரண்டு நண்பர்கள் இரத்தினாவளி காலவரிஷி வேதாள உலகம் லீலாவதி சுலோசனா சபாபதி கள்வர் தலைவன் முதலிய நாடகங்களும் பல சபையினரால் நடிக்கப் பெற்றுள்ளன.
பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்கள் தமது நாடக அனுபவங்களை யெல்லாம் நாடக மேடை நினைவுகள் என்ற தலைப்பில் எழுதி ஆறு தொகுதிகளாக வெளியிட்டிருக்கிறார்.
பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அவர்கள் நாடகத்தைத் தொழிலாகக் கொள்ளாது கலை வளர்ச்சியையே நோக்கமாகக் கொண்டு தமிழ் நாடகக் கலைக்கு ஓர் உயர்வான நிலையைத் தேடித் தந்துள்ளார்.
பம்மல் சம்பந்தனார் நாடகப் பேராசிரியராக விளங்கியதோடு மட்டுமில்லாமல் தாம் படைத்த நாடகப் பாத்திரங்களைத் தாமே ஏற்றுச் சிறப்பாக நடித்தும் புகழ் பெற்றார்.
தமிழ் நாடக உலகம் தமிழ் நாடகத் தலைமையாசிரியர் என சங்கரதாஸ் சுவாமிகளையும் தமிழ் நாடகத் தந்தை என பத்ம பூஷணம் பம்மல் சம்பந்தனாரையும் இதயத்தில் வைத்துப் போற்றி வருகிறது.
அந்த நாளிலேயே இவர் ஒரு தமிழ் நாடகக் குழுவை அழைத்துக் கொண்டு இங்கிலாந்துக்குச் சென்று லண்டன் மாநகரில் தமிழ் நாடகங்களை நடத்தி வெற்றி கண்டவர்.
பதிபக்தி பம்பாய் மெயில் கதர் பக்தி கவர்னர்ஸ் கப் ஆகிய இவரது நாடகங்கள் மௌனப் படங்கள் ஏராளமாக வந்த காலத்தில் அவற்றோடு வெற்றிகரமாகப் போட்டியிட்டு நின்றன.
சிதம்பரநாதன்.பாவலர் அவர்கள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ்த் துறைத் தலைவராக இருந்து இப்போது மதுரை பல்கலைக் கழகத்தின் துணைவேந்தராகப் பணியாற்றும் திரு.
மேற்குறித்த ஜே.ஆர்.ரங்கராஜுவின் நாவல்களோடு வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார் எழுதிய மேனகா என்னும் நாவலையும் நாடகமாக்கி இவர் எங்களுக்குப் பயிற்றுவித்தார்.
பொதுவாகப் பம்மல் சம்பந்தமுதலியாரின் நாடகங்களையும் ஏனைய சமுதாய நாவல் நாடகங்களையும் தொழில் முறை நாடக சபைகளிடம் பரப்பியவர் இவரேயாவார்.
சென்னை ராயல் தியேட்டரில் நடைபெற்ற இவரது தசாவதார நாடகத்திற்குத் திருநெல்வேலியில் சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டனவென்றால் அந்த நாளில் அது பெரிய வியப்புக்குரிய செய்தி அல்லவா?
த்ரீ டைமென்ஷன் என்று இப்போது சொல்லுகிறோமே அப்படிப்பட்ட கனபரிமாணக் காட்சிகளுக்கு முதன் முதலாகத் தமிழ் நாடக மேடையில் வித்திட்டு வளர்த்தவர் திரு.
மின்சார வசதிகள் இன்றைய அளவுக்கு வளர்ச்சி பெறாத அந்த நாளில் அவர் காட்டிய அற்புதக் காட்சிகளை இன்று எண்ணிப் பார்த்தாலும் திகைப்பூட்டுவதாக இருக்கிறது.
கன்னையா அவர்களைப் பின்பற்றி மதுரை ஒரிஜினல் பாய்ஸ் கம்பெனி பால மீன ரஞ்சனி சங்கீத சபை ஸ்ரீ பால ஷண்முகானந்த சபா முதலிய நாடக சபைகள் காட்சியமைப்பு முறையில் அதிக கவனம் செலுத்தத் தொடங்கின.
விஸ்வநாததாஸ் போன்ற பல நடிகர்கள் நாடக மேடைகளில் தேசீயப் பாடல்களை முழக்கித் தேசபக்திக் கனலை எழுப்பிய சிறப்பையும் இங்கு குறிப்பிட வேண்டும்.
ஐயாமுத்து அவர்கள் எழுதிய இன்பசாகரன் என்னும் தேசீய நாடகத்தையும் பிரேமகுமாரி என்னும் பெயரில் பங்கிம் சந்திர சாட்டர்ஜியின் துர்க்கேச நந்தினி நாவலையும் நாடகமாக நடித்தனர்.
கன்னையா அவர்களின் காட்சியமைப்பு முறைகளைப் பின்பற்றி இராமாயணம் தசாவதாரம் குமார விஜயம் சபரிமலை ஐயப்பன் சக்தி லீலா ஏசுநாதர் பக்த ராமதாஸ் முதலிய நாடகங்களை மிகச் சிறப்பாக நடத்திப் புகழ் பெற்றார்.
சமுதாயத்தில் உள்ள குறைபாடுகளைக் கலைக் கண்ணோடு எடுத்துக் காட்டிச் சீர்திருத்தும் வேகம் உடைய குமாஸ்தாவின் பெண் என்ற நாடகத்தைத் திரு.
அன்ன பூர்ணிகா மந்திர் என்ற வங்காளி நாவலைத் தழுவி எழுதப் பெற்ற இந் நாடகம் தமிழ் மக்களிடையே ஒரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.
இந்த நாடகம் ரசிகர்களால் பெரிதும் வரவேற்கப்பட்ட சிறப்பு எங்களுக்கு மட்டுமல்ல தமிழ் நாடக உலகுக்கே ஒரு மகத்தான வெற்றியென்று குறிப்பிடவேண்டும்.
இந்நாடகத்தில் ஔவையாராக நடிக்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்ததை என் வாழ்க்கையிலேயே நான் பெற்ற மிகச் சிறந்த பேறாகக் கருதுகிறேன்.
திருமழிசையாழ்வார் பக்த சாருகதாசர் தாகசாந்தி குடும்ப வாழ்க்கை முதலிய சில புதிய நாடகங்கள் இந்தச் சபையினரால் அரங்கேற்றப் பெற்றன.
இதற்குப் பின் நாங்கள் அரங்கேற்றிய மனிதன் என்னும் நாடகம் சமுதாய நாடகங்களில் ஒரு புரட்சியை உண்டு பண்ணி ரசிகர்களின் அமோக ஆதரவைப் பெற்றது.
திரைப்பட வளர்ச்சியால் நாடக மேடையும் புதிய புதிய நுணுக்கங்கள் பலவற்றைக் கையாண்டு போட்டி போட்டுக்கொண்டு வளர்ச்சி பெற்றது என்றே சொல்ல வேண்டும்.
இந்தக் கழகத்தில் நடிகர்கள் நாடகாசிரியர்கள் நாடகத் தொழிலாளர்கள் அமெச்சூர்கள் ரசிகர்கள் எல்லோரும் அங்கம் வகித்தார்கள்.
பம்மல் சம்பந்தமுதலியார் அவர்கள் தலைமையில் தூதுக்குழுவொன்று அமைச்சர்களை நேரில் கண்டு நாடகம் நடத்துவோரின் குறைகளை எடுத்துரைத்தது.
நாடக அரங்குகள் இல்லாத குறையைப் போக்கத் திறந்தவெளி அரங்குகள் ஏற்படுத்தி நாடகக் கழகத்தின் சார்பில் தொழில் முறை நாடக சபைகளும் அமெச்சூர் சபைகளும் கூட்டாக இரு பெருங் கலை விழாக்களை நடத்தின.
அதில் ஐயாயிரம் நாற்காலிகள் போட்டு இரண்டு வகுப்பாகப் பிரித்து முதல் வகுப்பு எட்டணாவாகவும் இரண்டாவது வகுப்பு நான்கணாவாகவும் குறைந்த கட்டணம் வைத்து நாடகங்களை நடத்தி மத்திய சர்க்கார் அமைச்சர்களையும் அழைத்து வந்து காட்டினோம்.
தமிழ் நாட்டில் நடைபெறும் பொருட்காட்சிகளில் எல்லாம் பெரிய கலையரங்குகள் ஏற்படுத்தி நாடக நிகழ்ச்சிகளுக்கு முதலிடம் கொடுத்து நகரசபைகளும் நாடகக்கலை வளர்ச்சியில் பெரும் பங்கு கொண்டு வருகின்றன.
இராமையா எழுதிய மல்லியம் மங்களம் குஹன் எழுதிய புகழ் வழி கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தியின் மோகினித் தீவு பாரதியாரின் பாஞ்சாலி சபதம் என்னும் கவிதை நாட்கம் ஆகிய இவற்றை சேவா ஸ்டேஜ் சர்வீசார் மிக நல்ல முறையில் புதிய விதமான காட்சி அமைப்புகளோடு நடத்தி வருகிறார்கள்.
ராமச்சந்திரனின் இன்பக்கனவு அட்வகேட் அமரன் நேஷனல் தியேட்டர்சாரின் துறையூர் மூர்த்தி எழுதிய இலங்கேஸ்வரன் உபகுப்தர் எம்.எஸ்.
திரௌபதி நாடக மன்றத்தாரின் நாராயணசாமி எழுதிய திலகம் வேலவன் எழுதிய கவிதா ராஜ்யம் முதலிய நாடகங்கள் சிறந்த நாடகங்களாக ரசிகர்களால் போற்றப்படுகின்றன.
கோபாலரத்தினம் சு.குருசாமி பெரியசாமித் தூரன் சிதம்பர சுப்பரமணியம் கோமதி சுவாமிநாதன் போன்ற எழுத்தாள நண்பர்கள் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.
மீண்டும் அது தொடர்ந்து நடைபெறுவதற்கு ஆனவற்றைச் செய்யுமாறு மதிப்புக்குரிய செட்டி நாட்டரசர் அவர்களையும் துணைவேந்தர் அவர்களையும் பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்ளுகிறேன்.
கதை பாத்திரப் படைப்பு காட்சித் தொகுப்பு உரையாடல்நடிப்பு பாடல் வேடப் பொருத்தம் காட்சி ஜோடனை நாடக அரங்கம் நாடக ரசிகர்கள் இவ்வாறு பல்வேறு பிரிவுகளைக் கொண்ட நாடகத்தில் நடிப்பு ஒரு சிறப்பும் முதன்மையுமான பகுதி.
இந்த விளையாட்டுகளிலே ஒருவரைப்போல் மற்றொருவர் நடித்துக் காட்டுவது ஒரு அற்புதமான விளையாட்டல்லவா?எல்லா உயிரினங்களுக்கும் நடிப்பு உண்டு இந்த விளையாட்டு உணர்ச்சி நம்மைப் போன்ற மனிதர்களுக்கு மட்டுமன்று எல்லா உயிரினங்களுக்கும் இருக்கிறது.
சீறிப் பிராண்டும் பூனைக் குட்டியோடு நம் குழந்தைகள் பயமின்றி விளையாடுகின்றன... தனது கூரிய நகங்களை உள்ளடக்கிக் கொண்டு அது எவ்வளவு அற்புதமாக விளையாடுகிறது அது நடிப்பல்லவா?
அது போகட்டும் பெரியவர்கள் கல்யாணம் செய்து கொள்வதைப் பார்த்து நம் குழந்தைகள் மரப்பாச்சிக் கல்யாணம் செய்து விளையாடுவதை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்கள் அல்லவா?
விளையாட்டுச் சாமான்களை வைத்துக்கொண்டு புழுதி மண்ணை அள்ளிப் போட்டுச் சோறாக்கிப் பரிமாறிச் சாப்பிட்டு விளையாடுவதை நாம் எத்தனை தடவை பார்த்திருக்கிறோம் அது என்ன?
டே ராமா நம்ம வாத்தியாரு பாடம் சொல்லும் போது அவர் மூஞ்சி போற போக்கை இங்கே பாரு என்று முகத்தைக் கோணிக் கொண்டு வாத்தியாரைப் போல் நடிக்கிறான் அவன்.
பள்ளிக்கூடத்திற்கு டிமிக்கி கொடுத்துவிட்டு கெட்ட பிள்ளைகளோடு சேர்ந்து ஊர் சுற்றி விட்டு வீட்டிற்கு வரும்போது ஒன்றுமறியாத ஒழுங்கான பிள்ளை போல் வந்து அப்பா அம்மாவை எத்தனை தடவை ஏமாற்றி யிருக்கிறோம்?
நடைமுறை வாழ்க்கையில் நம்மில் எத்தனையோ பேர் அபூர்வமாக நடிக்கிறார்களே இந்த நடிப்பையெல்லாம் அவர்கள் எந்தப் பள்ளிக்கூடத்தில் கற்றுக் கொண்டார்கள்?
வணிகர்கள் வழக்கறிஞர்கள் பேச்சாளர்கள் தேசபக்தர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள் இவர்களில் பலர் தம் சொந்த வாழ்க்கையில் எப்படியெல்லாம் திறமையாக நடிக்கிறார்கள்?
இன்னும் கூட நமது தமிழ் மொழி தெரியாத பிரதேசத்தில் பிற மொழியாளருடன் பேச வேண்டிய நெருக்கடியேற்படும் சமயத்தில் நாம் என்ன செய்கிறோம்?
இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் நாங்கள் மலேயாவுக்குச் சென்றிருந்தபோது சீன மொழியாளர்களுடன் கடை வீதிகளில் பேரம் பேசி பல பொருட்களை வாங்கினோம்.
உவகை பெருமிதம் நகை வெகுளி வியப்பு அவலம் அச்சம் வெறுப்பு சமநிலை ஆகிய நவரச பாவங்களையும் எப்படி எப்படி வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்பதற்குரிய குறிப்புக்கள் அதில் இருக்கின்றன.
எனவே முற்கால நடிப்பிலக்கண விதிகள் மாறுவதும் புதிய நடிப்பிலக்கண விதிகள் புகுவதும் குற்றமல்லவென நமதுபெரியோர்களே வரையறுத்துக் கூறியிருக்கிறார்கள்.
மேடையில் நின்று நடிக்கும்போது ஒரு நடிகன் அதற்குரிய பாவத்தைக் கண்களில் காட்டாது வேறு எங்காவது சுழலவிட்டுக் கொண்டிருந்தால் சுவைகெட்டுவிடும்.
அந்த நடிகனைப் பார்க்க சபையோருக்கும் பாவமாய்த்தானிருக்கும்.நடிகருக்கு அழகுணர்வு வேண்டும் நாடக நடிகன் தன் மெய்ப்பாட்டு உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தப் பயிலும்பொழுது முக்கியமான ஒன்றை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
அந்த இடத்தில் வள்ளல் பாரியின் மகளிரான அங்கவையும் சங்கவையும் அவரிடம் பரிவுகாட்டி நனைந்த உடையை மாற்றி நீலச்சிற்றாடையைக் கொடுத்து உதவுகிறார்கள்.
ஔவையார் வறுமை நிலையிலிருந்த வள்ளலின் மகளிரைப் பாரி மகளிர் என அறிந்ததும் பாரியின் மரணச் செய்தியையும் அவர்களின் கதியற்ற நிலையையும் கேட்டுப் பரிவு காட்டுகிறார்.
மறுநாள் நாடகத்தைப் பற்றி விமர்சனம் செய்த ஒரு பத்திரிகையாளர் இந்த உணர்ச்சியான கட்டத்தில் அங்கவை சிரித்தது உணர்ச்சியையே கெடுத்துவிட்டது.
அதுவும் ஆசிரியராகிய ஷண்முகமே ஔவையாராக நிற்கும்பொழுது சிறிதும் லட்சியமின்றி இந்தப் பெண் சிரித்தது மன்னிக்க முடியாதது என்று எழுதிவிட்டார்.