sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஒருவனத்தில் பெட்டைச் சிங்கத்தோடு கூடியிருந்த சிங்கத்துக்கு இரண்டு குட்டிகள் உண்டானவுடனே பல விலங்குகளைக் கொன்று தன் பெண் சிங்கத்தின் கையில் கொடுக்கப் பார்த்து இப்பிள்ளைகளுக்கு வினாத் தெரிகிற வரைக்கும் இவர்களை நம்பித் தனியே விட்டிராதேயென்று பத்திரஞ் சொல்லி நித்தியம் தான் மாத்திரம் போய் மிருகங்களைக் கொன்று கொண்டுவந்து கொடுத்து கொண்டிருக்கையில் ஒருநாள் அதற்கு ஒன்றுங் கிடையாமல் திரும்பி வீட்டுக்கு வரும்போது வழியில் கையிலகப்பட்ட ஒரு நரிக்குட்டியை அடியாமல் பிடித்துப் பெட்டை கொண்டுவந்து இன்றைக்கு இதைவிட வேறொன்றுங் கிடைக்கவில்லையென அப் பெட்டை அக்குட்டியை மிகவுஞ் சிறியதாயிருக்கின்றதைப் பார்த்துத் தன்குழந்தைகளில் ஒன்றாய்க் காப்பாற்றிக் கொண்டுவருகையில் அம்மூன்றும் பெரியனவாய் ஒருநாள் காட்டுக்குப்போனபோது அங்கொரு யானையைக் கண்டு இதன் கிட்டப் போகலாகாதென்று சொல்லிவிட்டு நரிக்குட்டி வீட்டிற்கு ஓடிப் போயிற்று மற்றிரண்டும் அதைப் பார்த்து அதன் பின்னே வீட்டுக்கு வந்து தன் தாயுடனே அந்தநரியின் காரியத்தைச் சொல்ல நரிகுட்டி அதைக் கேட்டு மிகவும் கோபித்து நான் இவர்களிலும் செரியத்திற் குரைந்தவனா இவர்களென்னை பழித்து நகைப்பானேன் கூழுக்கு மாங்காய் தோற்குமா நானிவர்களைத் தண்டித்து என் பராக்கிரமத்தைக் காட்டுவேன் கொட்டினால் பிள்ளைப் பூச்சியா என இதைக் கேட்டுப் பெண் சிங்கம் நரியையே காந்தமாய் ஓரிடத்திற் கொண்டுபோய் நீர் நரிக்குட்டி உன்குலத்தில் யானையைக் கொல்லுகிற சக்தியில்லை உன்னை நாந் என்பால் கொடுத்து வளர்த்தமையால் இந்தப் பராக்கிரமஞ் சொல்லிக் கொள்ளுகிறாய் இவர்கள் இனி உன்னை இன்னவனென்று அறிவதற்கு முன்னே நீபுறப்பட்டு ஓடிப்போ இல்லாவிட்டால் அவர்கள் கையினடியுண்டு இறந்து போவாயென அதைக் கேள்விப்பட்டவுடனே சம்புகம் ஓடிப் போயிற்று ஆதலால் நீ குசவனென்று வெளிப்படுவதற்கு முன்னே விரைவாயிதை விட்டுப் போவென அவன் அந்த ராசாவின் உத்தாரப்படி ஓடிப் போனானென இப்படி முதலையின் பேச்சைக்கேட்டுச் சுமுகன் ஸ்திரீக்களின் கிருத்திமம் ஒருவர்க்குந் தெரியாதாகையால் அவர்கள் விசுவாசத்தை நம்பலாகாதென முதலை இது எதனாற்ச் சொல்லுகிறாயென வானரஞ் சொல்லத் தொடங்கிற்று.
பராக்கிரமசாலியான நந்தனராசனென்பவன் துரைத்தனம் பண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் அவன் மனையாட்டி ஏதோவொரு காரணத்தால் பிணங்கிக் கொண்டதைக் குறித்து அரசனெவ் வித சமாதானஞ் செய்துங் கேளாமல் நீ வாயில் வாளம் போட்டுக்கொண்டு உன் முதுகின் வேல் எண்ணையெடுத்துக் கொண்டு குதிரை போலக் கனைத்தால் நானுன் பேச்சிக்குச் செவி கொடுப்பேனென அப்போது நிருபன் அவள் பிரீதிக்காகச் சொன்ன வண்ணஞ் செய்ய அதைப் பிரதானியின் மனைக் கிழத்திக் கேள்விப்பட்டு அவளுங் கோபமாய் தன் பதியுடனே பேசாமல் முறடாயிருக்க அவ்வேளையில் முழுதும் அறிந்தவனாகிய வரருசி யென்னும் மந்திரி தன் மனைவிக்கு எவ்வித ஆறுதல் சொல்லியும் அவளுடன் பாடாமல் நீ தலை மொட்டை இட்டுக்கொண்டு என்னை வலசாரி இடசாரியாகக் சூழ்ந்து வந்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் பண்ணூவாயானால் உனக்கு நானுட்படுவெனென மந்திரி அவள் பிடிவாதத்துக்காக அங்கனஞ் செய்து மறு நாளுதயத்தில் சபையில் வந்திருந்த அரசனிடத்திற்குப் போக அரசன் பிரதானியைப் பார்த்து நீ எதற்கா முண்டனம் பண்ணிக் கொண்டாயென மந்திரி மகாராஜா அவர்கள் குதிரையைப் போலக் கனைத்தபடியாய் அடியேன் மழுங்க மொட்டையிட்டுக் கொண்டேனென இப்படி யிருவர் பேச்சையுங் கேட்டு சனங்கள் நடந்த செய்தியெல்லாம் அறிந்து கொண்டார்கள் ஆதலால் மாதர்களுடையாநுசித வார்த்தைகளைக் கேட்டு மௌனமாயிருக்க வேண்டும் அங்ஙனம் செய்யாது அவரோடு மறுமொழி சொல்லுகின்றன புலித் தோலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கழுதையைப்போல் கிலேச மடைவானென அதெப்படியென்று முதலை வினாவக் குரங்கு விடைவிடுக்கின்றது நருமதியாற்றங்கரையில் பவானியென்னும் ஒரேழை வண்ணான் தன் கழுதை தீனியில்லாமல் நாளுக்கு நாள் யிளைத்துப்போகிறதைக் குறித்து விசனப்பட்டுக் கொண்டிருக்கையில் ஒரு நாள் வினையாமல் கிடைத்த புலித்தோலைக் கொண்டுவந்து களிப்புடனே விரைவில் அக் கழுதை மேல் போர்த்து ஊரார் பயிர்களில் மேயவித்துக் கொண்டிருக்கும்போது குடிகள் இது புலியென்று நினைத் தோடிப் போவார்கள் இபடியிருக்கையில் இப்பெருவாயகன் மிகவும் பெருத்து ஒருநாட் பயிரில் தானியத்தைத் தின்று கொண்டிருக்கும்போது ஒரு பெண் கழுதையின் கூக்குரலைக் கேட்டு மிகவும் பெருங் கூச்சலிடத் தொடங்கிற்று அப்போது அக்கொலைக்காரன் இது புலியாவென்று நிச்சயித்து அதைப் பிடித்து இடிப் பொடியாயடித்தான் ஆதலால் மாதர்களுடனே வீணாகப் பேசலாகாது இப்படியிருக்கையில் நீயவனைக் குறித்து என்னைக் கொல்ல விருந்தாய் இது உன்குற்றமன்று விசுவாசகாதகம் பண்ணுதல் உன் சாதிக்கே யியல்பாயிருக்கின்றது அது சாதுக்களின் சேர்க்கையாலுங் குணமாகாது மேலும் துஷ்டர்கட்கு உபதேசித்துப் பயனில்லையென்று இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் சலத்திலிருந்த ஒரு சலசரம் வந்தூன் மனையாள் எதிபார்த்துக் கொண்டிருந்தது பட்டினியாயிருந்தாளென அந்த நாராசஞ் செவியிலேரினவுடனே முதலை நான் கொடியோனாதலில் இத்தன்மைய இடரிலகப் பட்டேன் முதல் நண்பனுக்குப் பொல்லாதவனானேன் இரண்டாவது மனைசுகித்தியும் இரந்த நாள் வீடுங் காடாயிற்று இல்லக் கிழத்தியில்லாத இல்லஞ்சுடலை யன்றோ ஆதலால் மித்திரா என் பிழையை மன்னி நானுனக்கு துரோகம் நினைத்ததனால் தீயில் குதிக்கிறேனென இதைகேட்டு வானரம் எவன் பேச்சினால் நீ கொலைத் தொழிற்க்கேற்பட்டையோ அவள் சாவைக் குறித்து இப்போது கிலேசித்து உயிர்விட நினைக்கிறாய் அப்படிப்பட்ட துற்குணியின் சாவுக்குக் களிக்க வேண்டும் பதியை விட்டு பின்னுக்கு உடன்பட்டிருந்ததனால் முன்னொருத்தியை நாயும் சிரித்ததென அப்போது மகரம் நரியாரைப் பார்த்து நகைத்ததென சுமுகன் சொல்லுகிறது.
சம்பகாவதி நகரத்தில் கிழவனாயிருந்த தேவதத்தனென்னும் ஒரு சாவகாரியின் பெண்சாதி அந்நிய புருஷர்களிடத்தில் ஆசை கொண்டிருக்கையில் அவளைக் கண்ட ஒருமூடனவனைக் கண்டு பெண்ணே என் பெண்சாதி யிரந்தபடியினால் நான் மிகவும் துக்கித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் நீ என் துக்கத்தை பரிகரித்தால் உனக்குப் புண்ணியம் உன்னைப் பார்த்து மிகவும் ஆனந்தமாயினேனென அதைக் கேட்டு அவள் உன் மனதின்படி இங்கனமிருக்கிற என் கிழக் கணவன் பணத்தையெடுத்துக் கொண்டு நீயும் நானும் பரதேசத்தில் போய் வாழ்ந்திருப்போமென அவன் இது மிகவும் நல்ல காரியஞ் சொன்னாய் நீ கணப்போதானாலும் அட்டி யில்லாமல் இக்காரியத்தில் முயற்சி செய்யலாமென அப்படியே மறுநாள் வெளிச்சமேறும் வேளையில் வெகு திரவியஙளை எடுத்துக்கொண்டு சங்ககேத படி இருவரும் தேசாந்திரம் போவதைக் குறித்து இருகாத வழி போகையில் அங்கே ஒருபேராற்றிப் பார்த்தவரில் அவள் பின்னே இவனை யாராயினுந் தேடிக்கொண்டு ஓடி வந்தால் பணத்தையும் அவளையுங் கொண்டு போகிறதுமன்றி நம்முடைய ஜீவனையும் வாங்குவார்களாதலால் இவளை விட்டுப் பொருளை மாத்திரம் ஏமாற்றிக்கொண்டு போகவேண்டுமென்று மனசிலேயே ஆராய்ந்து நிச்சயித்துப் பின்பு அவளை நோக்கி இந்நதி மிகவுங் கடினமானது தண்ணீரும் நிரம்ப வருகிறது ஆதலால் முன்னே எல்லாவற்றையும் அக்கரையில் வைத்துவிட்டுப் பின்பு உன்னை நோவாமல் கொண்டு போய் கரைசேர்க்கிறேனென அவள் உன் மனதின்படி செய்யென பின்பு அவளிடத்திலிருந்த பண முழுவதையும் வாங்கிக் கொண்டு என் பிரிய நாயகியே உன் புடவையையும் அவிழ்த்துக் கொடுத்தாயானால் உன்னை மறுபடியும் கொண்டுபோதல் வருத்தமாயிரா தெனச்சொல்லி அவளப்படியே விழ்த்துக் கொடுக்க அதையுங்கைக் கொண்டு இவள் வெட்கத்தினால் அங்கிங்கோடி யாரோடுஞ் சொல்லமாட்டாளென்று எண்ணிக் கொண்டு அபகரித்த பொருளோடு கூடப் போய் விட்டான் பிறகவளதைப் பார்த்துத் தன் மனதில் வியாகுலித்து நான் செய்த வேலைக்குப் பலன் உடனே கிடைத்தது இதை அக்கிழப் பிணமறிந்தால் என்ன செய்யுமோ வென்றெண்ணிக்கொண்டு நாணத்தினால் தண்ணிலிரங்கி உட்கார்ந்திருகையில் ஓரிறைச்சி துணுக்கையை வாயில் கௌவிக்கொண்டு ஓடிவந்து தண்ணீரில் நின்றுத் துள்ளீக்கரையிக் விழுந்த மீனைப் பிடிக்க நினைத்து வாயிறைச்சியை பூமியில் போட்டுக் கௌவப்போகையில் அம்மீன் தண்ணீரில் குதித்து நரி திரும்பி அத்தசையிண்டை வருவதற்குள்ளே அதை ஒரு பருந்து அறைந்து போகவானதைப் பார்த்து ஆவதென்னவென அதைக்கேட்டுச் சம்புகன் குரோதத்தோடே எனக்கு நேரிட்டது போலவே நீயும் உன் பதியையுஞ்சாரனையு மிழந்து இப்போது நிர்வாணத்தோடு என்னயெண்ண மிடுகிறாயென இப்படியிருவருக்கும் வாக்குவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கையில் இஃதவள் கணவனுக்குத் தெரிந்து அவனவளை மிகவுந் தண்டித்து ஓட்டி விட்டானாதலால் அந்தத் துஷ்டியைக் குறித்துச் சோகமுராமல் முதலாய் நீ உன் சாகைக்குப் போவென மகரந்தன் வீட்டுக்குப் போன விடத்தில் அங்கே வேறொரு முதலையிருக்கக் கண்டு நம்மிடத்தையும் ஒருவன் கைக் கொண்டான் அதற்குச் சாமபேதத்தை தண்டங்களில் ஓருபாயஞ் செய்வதைக் குறித்து நம்முடைய சினேகிதனை விடச் சொல்லுகிறவர்கள் இல்லை அவனையே வினாவ வேண்டுமென்று உறுதி செய்து மீண்டும் நாவமரத்தண்டை வந்து சுமுகனைப் பார்த்து மித்திரை பட்ட காலிலேயே படுங் கெட்ட குடியே கெடும் என்றாற்போல என் அபாயத்தினால் என் வீட்டையும் ஒருவன் பிடிங்கிக் கொண்டான் இனி நானென்ன செய்வேனென்று முறையிட வானரம் நன்றி கெட்டவனே எனக்குப் பொல்லாங்கு தேடின நீ மறித்து முட்டாள் தனமாய் என்னிடத்துக்க ஏன் வந்தாய் மூடனுக்கு உபதேசிததால் அவன் வீடுடையவன் வீடிழக்கப்பண்ணுவனென முதலை இதெங்கனமெனக் குரங்கு சொல்லத் தொடங்கிற்று.
ஒரு மரத்தின்மேல் கூடு கட்டி அதில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற இரண்டு தூக்கணங்குருவி ஆலங்கட்டியுடனே கூடப் பெருமழை பெய்கையில் குளிரினாலே சளிப்பிடித்துப் பல்லு கிட்ட நடுங்கிக்கொண்டு ஒரு மரத்தடியிலொதுங்கியிருந்து வருந்துகிற வானரத்தைக் கண்டு உனக்குக் கால்கைகளிருந்துங் குளிர் காற்று முதலிய துக்கத்தை ஐயையோ நீயேன் அனுபவிக்கிறாய் நீயேன் வீடு கட்டிக் கொள்ளவில்லையென்று இரக்கத்தாற் சொல்ல அதைக் கேட்டு அத்துஷ்டக் குரங்கு ஊசி மூஞ்சிமூடாவல்லவனுக்குப் புத்தி சொல்லுகிறையா எனக்கு வீடு கட்டுகிற சக்தியில்லை அதைப் பிரித்தெறிகிற சாமர்த்தியமுண்டு இதோ பாரென்று அதன் கூட்டைப் பிரித்தெரிந்தது ஆதலால் கீழானோர்கட்கு உபதேசிக்கலாகாதென முதலை அப்பனே நான் குற்றவாளியுன்பது மெய்யே ஆயினுமவன் பழைய சிநேகிதனாலோல் உன்னை கேட்கிறேனென வானரம் யெங்கே போய்ப் பகையாளியோடு போர் செய்து மடிந்தால் சொற்கமடைவாய் வென்றால் வீடு அடைந்து சுகமுறுவாய் முன்னொரு புத்திசாலி உத்தமனுக்குக் கும்பிடும் சூரனுக் குபதேசமும் காரியக்காரனுக்குத் தானமும் ஈடானவனுக்குத் தண்டமுஞ் செய்தாற்போலச் செய்யவேண்டுமெனமு தலை அதெங்கன மெனச்சுமுகன் சொல்லலுற்றது.
இம்மலையின்மேல் சதுரனென்னும் ஒருநரி பசியுடனே அங்கங்கே திரியுங்கால் ஒரு செத்த யானையை கண்டு அதன் தோலைக்கிழித்து இரைச்சியைத் தின்னும் வல்லமை அதற்கின்றமையால் அஃதங்குக் காத்திருக்கையில் அங்கே வந்த சிங்கத்தைக் கண்டு தண்டனிட அது நீ யாரென நரி நான் தங்களடியேன் தாங்கள அடித்தயானையைக் காத்துட்கார்ந்திருக்கிறேனெனச் சிங்கம் இது நான் கொன்றதென்று வேறொருவன் கொன்று எறிந்தானோ அன்றித் தானாய் மடிந்ததோ எப்படியிருந்தாலும் அதை நான் புசியேன் இதுவுனக்கு வேண்டுமானால் எடுத்துக் கொள்ளென நரி சுவாமி இது யோக்கியந்தான் பெரியோர்கள் தம் ஆண்மையாலேசம் பாதிக்கிறார்களென சிங்கம் அதைக்கேட்டு வேறொருவனத்திற்குப் போகப் பின்னும் அங்கே வந்த ஒரு புலியைப் பார்த்து அம்மான் நீ இக்காலன் முகத்திலேன் எதிர்ப்பட்டாய் இவ்வானையைக் கொன்று மிருகேந்திரன் யாதொரு புலி வந்தாலதற்கு தெரியாமல் எனக்கு வந்து சொல்லுவாய்னால் நானதைக் கொன்று யெறிவேன் நான் முன்னே ஒரு யானையையடித்து மூழ்கப் போனயிடத்தில் ஒரு புலி அதையெச்சில் பண்ணிற்று அது முதலாகப் புலியைத் தேடிப் பார்த்தும் அகப்படவில்லையென்று என்னுடன் சொல்லியிருக்கிறானெனப் புலி அச்சிங்கத்தின் உத்தரவைக் கேடு மிகவும் பயந்து மருமகனே எனக்குப் பிராணதானங் கொடுமெனச் சொல்லிக்கொண்டே ஓடிப்போயிற்று மறுபடி ஒரு வானரத்தைக் கண்டுமுன்னே வந்த துஷ்டனைக் கும்பிட்டுப்போக்கினோம் இரண்டாமவனைப் பேதித்தோம் இப்போது இதன் கையால் இதைக் கிழிப்பிக்க வேண்டுமென்று இப்படித்தன்னுள்ளே நிச்சயித்துப் பின் புவானரா நீ நெடுநாளைக்குப்பின் புந்தாய் மற்றும் பசித்திருக்கிறாய் எனக்குச் சிங்கம் கொடுக்க இவ்வானிரைச்சியை நீ கொஞ்சம் தின்று சிங்கம் வருவதற்கு முன்னே சீக்கிரமாய் ஓடிப்போவெனக் குரங்கு அதைகேட்டு யானையைக் கிழிக்க அதைப்பார்த்து நரி வானரா சிங்கஞ் சமீபத்தில் வந்து இனி நீ விரைவிலோடிப் போவென அதைக்கேட்டுக் குரங்கு பறந்தது பின்பு அது பின்னந்தவிடத்திலிருந்த மாம்சத்தை நரி தின்னுகையில் அங்கே வந்தவேறொரு நரியைச் சண்டையிட்டுத் துரத்திதான் வேணமட்டும் இரைச்சிகளைத் தின்றது ஆதலால் நீ அம்மகரத்தை கொன்று உன் வீட்டில் சுகமாயிரு வேறொரு தேசத்தில் சௌக்கியமெல்லாங் கிடைக்குமாயினும் தனக்குச் சிநேகம் அச்சொருவனும் இல்லாவிட்டால் சித்திராங்கன் போல தீங்குகள் அனுபவிக்க வருமென முதலைச் சித்திராங்கதனுக்கு எப்படி அவஸ்தை நேரிட்டதென வானரஞ் சொல்லத் தொடங்கிற்று.
அயோத்தி மாநகரத்திலிருந்த சித்திராங்கன் என்னும் ஒருநாய் பஞ்சத்தினால் சோறு கிட்டாமல் மறுதேயத்திற் சென்று ஒருகிருகஸ்தன் வீட்டுக்குப்போய் அவ்வீட்டுக் கரிசோறுபோட்டு ஆதரித்ததனாலன்று முதல் வெகுநாள் வரைக்கும் அங்கேயிருந்து ஒரு நாள் சரசமாய் வீட்டுக்கு வெளியேவந்து வந்தவுடனே அவ்வூர் மற்றைநாய்கள் இதன் மேலேவிழுந்து அநேக விடத்தில் கடித்து அந்த உதிரமாம் சங்களை வெளிப்படுத்தினத்தினால் சித்திராங்கன் மிகவும் துக்கமடைந்து என்ன பஞ்சம் வந்தாலும் சுயதேசத்தை விட்டு வரலாகாதெனத் தனக்குள் தேறிமீண்டு அயோத்திக்கு ஓடிவந்த மாத்திரத்தில் அதற்கு இறவாகிய நாய்கள் சித்திராங்கா அத்தேயம் எப்படியிருக்கிறதெனச் சித்திராங்கன் அத்தேயம் செழிப்பாயிருக்கின்றது மாதர்களூம் தயாசாலிகளாயிருக்கிறார்கள் சுகாதிமித்திரத் துன்பமில்லை ஆதலால் இவ்வவஸ்தை நேரிட்டதெந்றது ஆனதுகொண்டு தன்னிடத்திலிருப்பதுபோலச்சுகம் வேறில்லை யென்கின்றனென முதலை அவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டுப்போய் அவ்வண்ணமே எதிரியுடனேபொருது அதன் வீட்டை மீட்டுக்கொண்டு அங்கேயே வாழ்ந்திருந்தது ஆதலால் பராக்கிரமத்தினால் பாக்கியம் வழித்தேடி வந்தடைகின்றது.
சோமசன்மன் அரசன் மக்களை நோக்கி யாவநொருவனுடைய தீச்செயல்களைக் கண்ணுற்றாயினும் செவியுற்றாயினும் அறிவுடையோன் அதைப் பிரியலாகாது அங்ஙனம் ஆகையினால் வெள்ளறிவனென்னும் பெரிய ஒரு மயிர்விளைஞன் பணிபத்திரன் என்போனது கருமம் கண்டு வழிதேராமல் அங்ஙனம் புரிந்து இடருற்றனனென அதைக் கேள்வியுற்ற இளங்குமரா அஃதெவ்வாறு இயம்புதியென் வினாவ ஆசிரியனுரைக்காயினான் அவரசக் கண்ணதாய் பட்டணபுரி வாசியாகிய மணிபத்திரன் என்பொன் நன்னெறி பற்றி ஒழுகலான உளதாய் நன்குரலால் பரிபவமுற்று இவ்வறுமை கெட்டது சீச்சீதயை சாந்தி முதலான குணங்கள் பொருளில்ளாதாரிடத்தில் விபரீதமாகத் தோன்றுகின்றனவென்று கணந்தோறும் ஆகுலித்துக் குடும்பப் பாதுகாப்பின் ஏக்கத்தினான் அறிவு மழுக்கமடைக்கின்றது தானிய முதலிய பொருளிலா வீடு இக்காடு ஒக்கும் அவன் கல்வி முதலிய குணச் சிறப்புற்றான் ஆயினும் மணிதர் எண்ணிக்கையில் உறான் இங்கனம் பலவகைத் தாயவற சிமிமையினான் எழுதுகின்றது ஆதலால்பட்டினியிருந்து உயிர் துறப்பளெதைத் துணிந்து மணிபத்திரன் லகளவளர் கையில் பதுமநிதி நீத்தோன் மடிவமாய் அவன் கனவில் அடைந்துயான் உன் ஒழுக்கத்தால் நட்புலனாக நாளை இவ்வுருவத்தோடு வருவேன் அப்போது என் சென்னிமேல் தண்டத்தால் புடைப்பையாயின் குன்றாப் பொற்குவை ஆனேனெனக் கேட்டு அவன் துயில் ஒழிந்து அக்கனவி உணமையோ அன்றேல் இஃது எப்போழ்தும் எனக்குளதாய் பொருட் சிந்தையிந் தோற்றமோயென்று இங்கனம் மருநாள் கருதிக் கொண்டிருக்குங்கால் இரவில் கண்டாங்குவந்த இந்நீத்தேரனைக் கண்டு நிகழ்ந்த கனவு மெய்யெனத் துணிவுற்று அவன் சிரமெல் ஓர் தண்டங்கொடு தாக்க அவன் பொன்மயமாய் ஒளிவிட்டு நின்றமையால் ஒன்றிற் பொதிந்து விட்டிலவையா நிறபுழி வனில்லாட்கு நகங்களைந்து கொண்டிரு மதமயிற் வினைஞனை நோக்கி உனக்குச் சிறிதும் புலப்படுதற்க எனவற்புறுத்தி விக்க அந்நெறி நிற்பளென மேற்கொண்டு வீட்டிற்சென்று அறிவியை அழைத்து வந்து அன்னோன் மண்டையில் கோலகொண்டறைவன் அவன் சுடா விபசுமபன்னானெனத் தேறி மற்றைநாள் துறவிகள் குழுவிற்சென்று மிகவணங்கி நீவிர் எத்திறத்தோர்க்கும் அறிவுணர்த்திக் கரையேற்றா நிற்கின்ற நீர் மற்றும் எவ்வெலா இல்லத்துக்குக்கும் பிச்சைக்கு ஏகா நிற்கின்றீர் ஆதலாலித் தினம் நாயினேன் சிறுகுடிலுக்குத் தேவரீர் கூட்டத்தோடு எழுந்தருள்வீராக வென அவர்களில் தலைவ்ன் இம்மாசு தீர்ப்போனை நோக்கி நாள்தோறும் அந்தணர் உன் மனைக்கு வராநிற்க நீ இன்றைக்கு எமக்கேன் இயம்புகின்றனை அவ்வேதியரையே அழையாயென அக்காலையிலவ்வித உம்மட்டுப் போறச் செயல்கல் இருக்கின்றமையான் அறிகின்றரேன் ஆதலால் நீ விரென வேண்டுகையை எட்டுனை பிமறாமல் திருவுளம் வைத்தருள் வீரெனப் பழிவாக மொழிந்து அவர் கரத்தைபற்றி இல்லிற் கொண்டுவந்து அம்முனிபின கபாடத்தில் உலக்கையால் சாத்தின அளவில் அவன் களைந்து நிலத்தில் அடியற்ற பாலைபோல் வீழ்ந்தனன் இதற்குள் தபசி குழாம்வந்து மெய்மறந்து கிடக்கின்றவனைப் பார்த்தளவில் பேரிரைச்சலிட இக்கலிபலியை அவ்வூராள்வோன் காவலாள்கள் கண்டு ஆண்டெய்தி அந்நாவிதனைப் பிணித்துத் தந் தலைவன் பாற்கொடுமோய் விட அவ்வூராணி மஞ்சிகளை நோக்கி இஃது என் செய்தனையென உருக்கி வினாவ அம் மங்கவன் அவ்வணிகளை விழித்து உன் பாலநிக எந்தது என்னையொத்தவன் அவனொன்றும் உரையாதிருந்தான் அதன்மேல் அதிகாரத் தலைவனம பட்டனைப் பார்த்து இவனாராயாமல் இகருமம் புரிந்தனனாதலால் இவளைக் கழுவேற்றுக் இதான மடினனொரு பார்ப்பினி பாமரிசியாமல் இயற்றி கைருமத்தால் முக்காவைக் குறிக்கி ஆகுலித்தாவென மணிபத்திமன் இன்றுலக்கனம் அருள்வாயென அவ்வூராளி சொல்லுவதாயினான்.
உச்சயினிபுரத்தில் வதிந்த தேவனாமனோ வேதியனென்போன் மனைவியோடு இல்லற நடாத்தும் நாளில் குழவியில்லாக் குறையால் இருவரும் ஓர் கீரிப்பிள்ளையை மைந்தனைப் போல கருதி வளர்ப்புழி ஒரு மகவுண்டாயிற்று அம் மதலையை ஓர் நாள் தூங்கிவித்து கணவனைப் பார்த்து யான் உலகத்தின் பொருட்டுச் செல்லாநின்றேன் நீர் நங்காள் முளையைப் பார்த்திரும் ஒர் வேளை கீரி கடிக்குமென்று இங்குஙனம் வகுத்துத் தண்ணீர்க்குச் செல்லப் பின்னர் அக்குழந்தை தொட்டிலில்கண் வளர்ந்தது.
அவ்வந்தணனும் ஓர் தடாத் கருமவயத்தனாய்ப் புறஞ்செல்ல அத் தருணத்தில் ஒரு கிருஷ்ண சர்ப்ப மபிலத்தினின்று புறம்போந்து தொட்டிலின் மேல்செல்லா நிற்க கண்ணுற்றங்குலம் அதை அக்கணமே விரைந்து பற்றி உதரிக்கொன்று பலகண்டங் கண்டு குறுதியாற் பூசற்ற முகத்துடனே தனது ஆற்றாலைக் காட்ட விரும்பி விரைந்து துவாரமுமாக வருகையில் வந்தபார் பினி செந்நீரால் நிறைந்த அதன் வதனத்தைப் பார்த்தளவில் அது தன் பிள்ளையைக் கடித்து மடித்ததென்று துள்ளித் துள்ளித் துனுக்குற்று நீர்க் குடஞ்சிதைவுறும் மடிதன் தலைமேற் போட்டுக்கொன்று உடனே உற்புகா நிற்கையில் மகனு றங்குதலையும் அருகே கரும் பாம்பின் துணிக்கைக் குவையையிங் கண்டு அந்தோ கெட்டேன் யான் என் அருங்குழவியை நனகார மவின்றிக் கொலை செய்தேன் எனச் சோகமுற்றுப் புலம்பா நிற்புழி அவள் தலைவன் ஆண்டையதிக் குழந்தை இதோ யிருக்கையில் நீ வெறுமையேன் மக விழந்தேனென்று ஏன் கழறிக்கலுழ்க் கின்றனை என்னடி பெதாயென் மனைவி நீர் யாதோ பேதாய் என்மொழி தள்ளிப் போனமையால் அதன் பயனிதோ வாய்த்தது இதுமிக்க அவர் வினன் முடியுமேல் சக்கரஞ் சுழன்றதை ஒத்தென அதெவ்வண்ணம் உரைத்தியென்ன உரைப்பதாயினாள்.
அமராதி நகரத்தி புற்றிருந்த வேதியர் நால்வர்மிடியால் துன்புற்று இப்பொழுது யரமடைந்த பொருளின்மையை இன்மையாக்கும் இடம் நாடிச்செல்வோமாக பொருளில்லார்க்கு வனநடுவதி சலினும் இன்பிலையென்று இங்கனம் கடைபித்து நால்வரும் மறுதேயம் போகா நிற்கையிலக்ஷிப் பராந்திக் கரை அணித்தாகப் பைரவ நந்தியென்னும் யோகி ஒருவன் எல்லாம் வல்லோனாய் வீற்றிருக்கின்றவென அறிந்து அவ்விடத்தில் அவனுழையச் சென்று இயன்ற மட்டும் பூசிக்க அத்துறவி அவர்கள் வழிபாட்டிக் கிறங்கி உம் வர விகாரணம் ஏதென அவர்கள் அடிகளே எம்மை நலிகின் குரவைத் தோலைப்பான் மிக்க பொருட்குவை கணிவின் செம்மை யாலன்றி எய்துவதன்று.
ஆதலின் இதன் நிமித்தஞ் சாந்துணையும் முயல் வேண்டுமென்று துணிந்து ஈண்டுநும் சரண் அடைந்தோம் இனித் தேவரீர் எம்விழவை முடிப்பீரேல் எம்முயிரைதும் மால விடுது மெயோகி யிவர்கள் பரபரப்பையுங் கடைப்பிடியையும் உணர்ந்து நான் குகதியைற் சிந்தித்து அன்னோ தீரநோக்கி நீர் இமயகிரி நெறிபற்றிப் பிசகாது போமின் போவழியென வாத்தியாண்டு விழுமோ அதற்கு ஆண்டு சித்தியசய என்றுரைத்து அவர்கள் தலைமீது நான்கு திரிச் சீலைகளை வைத்தபின் அப்பொன்விருப்போர் அங்ஙனம் அவர் ஆணையைச் சிறைமேற்றாங்கி இமய மலையிடத்திற் போகச் சிறி ஆறுகடக்கையில் ஒருவன் வாரத்தி வீருந்தது அக்காலை அன்னவன் அங்குத் தொளடுப்பாரப் புழித்தாமிரக் கனியாயிருக்க அவன்றனை விட்டு கடந்த ஏணையோரை மித்திரநேநும அமாக் கெடத்தா மிரக்கொண்மின் எனக்கேட்டு மூவரும் பேதாய் இக்காலென்றையன இகது எத்துணைப் பெறினும் நமனடிமை யெட்டுணையும் அகலாது.
ஆதலால் யாமுன் செல்லுது மெனவுரைப்படி அலாமு செல்லா நிற்க அவனதன் ஆற்றல் அளவு செப்புவாரி கொடுவந்த நெரிவ கன்றவன் பிந்நா முந்நாக் கூறிய அம்மூவரும் ஓர் கூப்பாடு சேம்பை போவழி அங்கொருதவன் தலைத் திரிவிழ் அங்கனந் தொட்டு மற்றோரை நோக்கியீழ் பெள்ளிகளைக் கைக்கொடு மீளவே மெனயவ் விருவரும் முயற்படப் பொற்குவை யிருக்கும் ஆதலால் யாம்மேன அவாபோய் பின்னும் அவனுவெனை போன இராசியில் தன்வலிக்கு இயன்றன சுமந்து சென்றனனென பின்பு அவ்வெஞ்சிய இருவரும் நடக்கையில் ஒருவன் சிரத்திரி நிலத்தில் வீழவும் அவன் தோண்டிக் காண்புழிப் பொற்றிரள் இருந்தமை யாலவன் களிம்பின பெருக்கிலமிழ்ந் தினவனாய் நண்பனே நம்மிக்கை மட்டுஞ் சொன்னத் திரள் கொடுசெல்லுது வருதியென அப்பேராசைப் பேதை யறிவிலாய் முன்னே மணித்திரளிருப்பனவாய் ஆதலால் நான் செல்வனெனப் பின்பு அவன் யான் இச்செம்பொன் எற்றுக்கொண்டு உன் வரவு நோக்கிக் கொண்டிருப்பன் நீ விரைவில் வருதிறென அவனங்ஙனம் ஆகவென்று அகன விட்ட கலவுழிவெயிலின் வருந்தி பசி நீர் வேட்கையால் சித்திநெறி தப்பி இவன் னுழல் கையில் அங்கொரு மனிதன் தளியில் ஒரு சக்கரஞ்சுலவும் அவனுடலெங்குஞ் செந்நீரால் மூழ்கியிருக்கவுங் கண்டு அவனை நோக்குற்றி நீ யாவன் உன் தலைமேல் இந்நேமிசுமுவை தென்னையென்று இம்மாற்றம் வினாவ அளவில் அவ்வாழியினு வச்சிமீது வந்திருக்க அவ்வேதியன் துணுக்குற்று இதென்ன கிணறு வெட்டப் பூதம் புறப்பட்டாற்போல ஆயிற்றெனக் கவலையுற்று இந்நேமி என் மத்தகத்தின் மீதுறுவ தென்னையென முனசக்கிரி மொழியலுற்றனன்.
அப்போழ்து இவ்வாழி அவன் தலையைப் பற்றிக் கொள்ளுமென்று எனக்குக் குபேரன் வரமிருக்கிறதென அச்சகரத் தலைப் புதியோன் பிள்ளையார் பி்டிக்கக் குரங்காய் முடிந்ததுபோல எனக்காயிற்றென்று தன்னிற்க வன்று நெட்டுயிர்ப் பெறிந்து பண்டைநேமித் தலையனை நோக்கி நீயிங் கெய்தி எத்தனை நாளாயின விளம்புதியென அவன் எனக்குக் காலவரை யறை தெரியாது இராமண அரசியற்துங் காலையில் நான்மிடிப்பட்டு இங்னென்னைத் தச்சிகிறானென்ற நரியை வைது கழுதை தன் பெருங்குரல் முழுதும் திரந்து பாடிற்று.அப்போதவ் வழுநா விழிப்புற்றக் கழுதையைக் குண்டுருட்டாய்ப் பிணித்து நையப் புடைத்தனர் நரியதைக் கண்டு மாமா என்மொழி தள்ளி யிசைபாடின்மையா லிப் பயனடைந்தனை யென்றி கழ்ந்துரைத்ததெனச் சக்கரதரன் நன்மொழி வினவியு மந்தரவெனனுந் தந்துரையன் மரணமுற்றனன் என் பொன் வாய்ப்பினன இஃதெவ்வண்ண முளதாயிற்றறி யுமபுத்தியென சக்கிரி சொல்வதாயினான்.
நாராயன நகரத்தில் மந்தரனென்னுந்தந்து வந்யன் பலவகைப்பட்ட வஸ்திர நெய்துவரு மூதியத்தான் மனைவியோடுண்டு உடுத்துக் காலந்தள்ளி வருகையில் அவன் தறி முறிந்தமையால் மரம் வேண்டுற்றுக் காட்டிற்ப்புக்கானாகத் திரியா நிற்கையில் ஓர் பெரிய வாலையைப் பார்த்து வெட்டத் தொடங்குழியதன் மேலிருந்த யட்சகன் இவ்வென்னிடத்தை வருகத்தே நீயிருப்புற்றத்தை வெறுப்பின்றித் தரா நிற்பேன் என சாலியள் நானென்னில்லம் புகுந்தெவரை யுமுசாவி யவர் சொன்ன வண்ணங் கேட்பேன் என்றவ் வண்ணம் வீடு நோக்கி வருங்கால் நெறியிலெதிரந்த மித்திரனாய் நாவிகனை என் செய்வ தியம்புதி என அன்னே நீராச்சியங்கேள் நீயரசு நன்மை வச்சுமரவேம் என அதைக்கேட்ட பின் நடந்த செய்தியைத் தன் மனைவியாகிய சாலிக்குத் தெரிவிக்க அம்மடந்தை இராச்சியத்திற்கு வரம்பிலிடை யூறுகளிருக்கின்றன ஆதலானது கேட்கற்பாற்றன்று வேறொரு வதனமுமிரு சரமுங் கேட்பையாயன்றிலசத்திற் சிறுசீரை நெய்தானம் மில்வாழ்க்கை செல்வனக்கும் என அதை சிரமேற்கொண்டு மீண்டு மவ்வனத் தருகிற் சென்றவ் வியக்கனை நோக்கி எனக்கு மற்றோர் சென்னியு மீரத் தமுந்தருதி என அவன் அங்கனமாக எனச் சொல்லிய வளவில் வினாய் வாறடைந்துவப் பெய்தித் திருவிக்கிரத்திற்கு வருகையில் மார்க்களில் விபரீதத்தைக் கண்டித்தோரி ராக்கதனென்றெண்ணுற்றுத் தலையா லொருகல்லெறிந்து கொன்றனர் ஆதலாற் பாலது பிழையாதென்றுணவுற்று வல்லேகா வீணாசை கொள்ளார் அங்ஙனம் வீணெண்ணங் கொண்டு கிருபண னென்போன் கேடுற்றனன் என சொன்ன சித்தி அக்தெவ்வாரியம்புதி என்னக் கரசரன் சாற்றலுற்றனன்.
பண்டாபுரத்திற கிருபன சருமனென்னுமொரு வேதியனிரந்து வயிறு நிரப்பி பெஞ்சியதவங்களைப் பெய்து நிரப்பிய பானையைச் சிங்கத்தின் மீதிருத்தி யதனடியிற் படுப்பன் இங்ஙனமொருகுகையிலோர் நாட்கிடந்தவாறே சிறு விலைக் காலமெய்தியிப் பண்டம் விலைவிப் படுத்தியப் பொருட்கோர் காராடு கொண்டது பல்கிய பின்னரவற்றையா விற்குமாறியல்லா யெருகிய பின்னரவற்றை வாம்பரி கொள்வேன் என்று சொல்லிப் பின்னப் பரிக்குட்டிகளினின்று விருத்தியாகும்படிச் செய்து பின்வற்றை விற்றியான் திரண்டயான மிகவும் செல்வமுடையேனாவேன் பின்னோர் பார்ப்பனக் கன்னிகையை நாடி மணம் புரிவேன் அம்மாதகட்டோர் மகவுளதாம் அது தவழ்கையில் யான் பெண்டீரை நோக்கி அடிபெண்னே குழவியையெடு வென்பேன் அவள் பணியூற்றத்தாலெடாள் அப்போதியானலட்கிங்ஙன மொருதை கொடுப்பாலென இங்ஙன மெண்ணம் மிட்டோருதையுதைக்க யவ்வுதை யரிசிப்பானை யிற்றாக்கியத் துடைபட்டிருந்த பண்டமுழுவதுங் கொட்டுண்டிறைந்து பயன்பெறாதாயிற்று ஆதலால் வீண் கற்பனை கற்பித்தாலாகாது என அதைக் கேள்வியுற்ற பொன்வாய்ப்பினன் உன் மீது குற்றம்யாது இதுபற்றுள்ளததின் பெருமை கிருபணத்திவத்தினாற் சந்திரசேய ராசனபுற்றனன் என சக்கரன அஃதெங்ஙனமாயது என சுவர்ணசித்தி சொல்லுகின்றனன் அயோத்தியா நகரத்திற் சந்திரசேனனென்னு மரையன்றன் மகன் வலிமுகத்தோடாட வயாவதின மிக்க வேட்கையைக் கண்டு பற்பல வலிமுகங் கொணர்ந்து சாலையில் வளர்ப்பிப்புழி அங்குமடையனுக் குங்குற்றேவல் செய்வோர்க் கும்பகை மூண்டமையறிந்தவற்றுளோர் சதுர்ப்பாடுடையமுசு இவனகலா நிகழ்ந்திருக்கின்றமையா லிவ்விடந் துறந்து காட்ட கம்புகுவேம் என அதைக் கேட்டவாரைக்குழு நீ மூடத்தன்மை யாலறிவிழந்து பலபல பாடி பிதற்றுகின்றார் இங்கரையனை யடுத்தப் பலவண்ண வண்டுகளுண்டு குழீ இயிருந்தேகம் இந்நலத்தை வலியவீசி வனத்திற்றழை தின்றுழல்வது நன்றன்று யாதொனறெய்தற் பாலதோ அஃதிங்ஙனேயெய்துக என இம்மொழி கேட்டக் கிழக்குரங்கு தன் குடும்பத்தோடு வேற்றிடம் புக்கது பின்னர் ஓர் நாட்பணி செய்வோன் மடையனைக் காண்டத்தாலோசி யெறிந்தமையானவனை எரி கொள்ளி கொண்டெறிந்தான் அக்கனற்பொறி வைத்தூறி பற்றிக் குதிரைச்சாலை யாவற்றினு மூண்ட கனத்துள் பரிகளிற்கிற வெறிந் திறந்தனவுடற் பாதிகது வீழ்ந்தன சிலகண் முதலியவுறுப்புகள் வேந்தன இச்செய்தி யரசனறிந்தக் கணத்திற் குதிரை மருத்துவரைக்கூய் அவ்வகவ வேக்காடொழிதற்கெது செய்யலாகாது என அவ்வா மரத்திரர் குரக்கினெய் யாலன்றிக் குணமுறாதி என அண்ணலுடனே ஏவல் புரிவோரென்ன மேறிட்டு இவ்வானரக் குழுவைக் கொலை செய்திப் பண்டிகா சொல்லியாங்கு புரிந்து குணமுறு விமின்கள் என்றேவ அவான்னவர் செய்தனர் இதையும் முதுக்கடுவனறிந்து பெரிதும் வருந்தி யிப்பழி வாங்குவேனென்று துதிசெய்து காட்டகத்துத் திரிதருகையில் வழியின் மிகப்பொலியுள்ள ஒரு பெருஞ்சரசசைக் கண்டிக் குளத்தக்கது மககண்டப் பின்மையினிவணோர் பெரும்பியே யிருக்க வேண்டுமென்றுள்ளிச் சேய்மைக் கணின்றோர் தாமரைத்தனைப் பிடுங்கிய் தனாளத்தினானிரை யுறிந்து குடித்தது இதையாண்டு வந்த ரணங்கன் கண்டத்தினின்று மரக் கடத்தினரு குற்று உன் சதுரப்பாட்டை மெச்சி நான் பிரசன்னமாயினேன் இவ்வென மணிவடத்தை யேற்றுக்கொள்ள எனத்தனகளத்தின மானாயைக் கழற்றிக் கொடுத்தது.
அப்போது குரங்கு பைசர்வத்தை உதகத்திலுனக்கு வலியெவ் வளவிருக்கின்றது அப்பைசாசம் ஆயிர பெயரொருங்கே நீரிலிறக்கினும் வரைப் புறம் போகவொட்டேன் என இதைக் கேட்ட வலிமுகம் உனக்கு நிரம்பவுணவு கொடுவருதல் என்றல் விரத்தின மாலையைக் கழுத்திலணிந்து கொண்டு சந்திரசேனனே வரையன் பதிபுக்கின்றவனைத் தரிசித்து சுவாமி உஞ்சோறு நெடு நாளுண்டு வளர்ந்தேன் ஆதலாலும்மைக் கொணரலாயினேன் எனப் பணிந்து இச்சக்கரத்தால் பிடிப்பட்டவனென அதைக் கேட்ட வேதியன் ஈங்குவலகி நீர் தருபவரெனப் பூரவசக்கிரி பசிதாகம் இவ்வழி வருந்துதலில்லைமுழுது மின்பே நுகரவேண்டும் இஃது நிதிக்கோன்நிதியைக்கவாவான வருபவர்க்கச் சுறுத்தும் பொருட்டு வைத்திருக்கின்றது இவ்வச்சத்தால் யாவரும் இங்கு வாராரென்று இங்கனம் நிகழ்வன யாவுஞ்சொல்லி இப்போது எனமெய்க்கு ஆற்றப்பெறாத வேதனையுளதாயிற்று ஆதலால் நான் செல்வனெனச் செல்வழிச் சென்றனன் பின்னர் முற்கூறிய சுவர்ண சித்தி சொல்லியாங்கு நெடுநேரம் இவன் நெறி நோக்குற்றிருந்துங் காணாமையால் தேடி வந்து அவன் சென்னியில் சக்கரஞ் சுற்றுகின்றமை கண்டு ஐயுற்று அருகெய்தி நண்பனே இதென்னையென அவனிது பேராசையின் பயனெனச் சுவாணசிகதி ஓகோ இது பிள்ளை வரத்துக்கு போனவிடத்தில் புருடனைப் பறிகொடுத்தால்போல் ஆயிற்றேயெனச் சற்றுக் கலங்கிபின் வெள்ளறிவோர்க்குக் கல்வி பயிற்சி சிறிதுளதாயின் பிரனறிவைக் கேளாது செத்த சிங்கத்தை உயிர்ப்பிக்கின்றவர்போற் கேடுறுவார்களென அதை கேட்டுச் சக்கரதான் அதெங்கனமென வினாவப்பொன் வாய்ப்பின்ன இருகின்றனன்.