sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அரசியல் யாப்பு பவுத்தத்துக்கு முதன்மை இடம் கொடுத்து அதன் அடிப்படையில் பவுத்த மதத்தைப் பாதுகாப்பதும் ஆதரவளிப்பதும் அரசின் கடமை என்று சொல்வதின் மூலம் பவுத்த மதத்தவர் முதல்தர குடிமக்கள் என்பது சொல்லாமல் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
இந்த அடிப்படையிலேயே இரக்குவானையில் உள்ள தீவிர பவுத்த சிங்களவர்கள் பவுர்ணமி நாளில் இந்துக் கோயில் ஒன்றில் திருவிழா நடத்தக் கூடாது நடத்தினால் கலவரம் வெடிக்கும் என அச்சுறுத்தியுள்ளார்கள்.
ஆட்சித்தலைவர் மகிந்தா இராசபக்சே பாதுகாப்புப் படையினர் காவல்துறை மற்றும் பொதுமக்களைத் தீமையில் இருந்து காக்க பவுத்த தேரர்கள் பண்டாரநாயக்க நினைவு மண்டபத்தில் இரவிரவாக பிரித் ஓதினார்கள்.
சிங்கள பவுத்த தேசியத்தின் பிதாமகன் எனப் போற்றப்படுபவர் இவரே தமிழ் முஸ்லிம் மக்கள் அந்நியர் என்ற உணர்வை சிங்கள மக்கள் மத்தியில் விதைத்தவர்.
பண்டைய சிங்கள அரசர்களது ஆட்சிக் காலம் போல் நாட்டை ஆள்வோர் தங்களது அறிவுரைப்படிதான் ஆள வேண்டும் என்று பவுத்த தேரர்கள் வேண்டினார்கள்.
தன்னாட்சி உரிமையையும் தாயகக் கோட்பாட்டையும் கோருவதற்கு தமிழர்களுக்கு எந்தவிதமான உரிமையும் இல்லை ஸ்ரீலங்காவில் சிங்கள மக்களுக்கே அனைத்து உரிமைகளும் இருக்கின்றன.
பவுத்தம் துக்கம் பற்றிய கருத்தாக்கங்கள் எட்டு நன்னடத்தை விதிகள் நான்கு பெரும் உண்மைகள் மற்றும் மும்மணிகள் எனப்படும் புத்தநிலை தர்மம் என்கிற நடைமுறை வாழ்விற்கான போதனைகள் சங்கம் என்கிற கூட்டமைப்பு முறை ஆகியவற்றை கொண்ட ஒரு வாழ்க்கை நெறியாகும்.
பொருளுக்கும் புலனுக்கும் உள்ள உறவில் பொருளையோ புலனையோ முதன்மைப்படுத்தாமல் இரண்டிற்கும் சம அளவிலான முக்கியத்துவத்தை பவுத்தம் கொடுக்கிறது.
கவுதம புத்தரை சமணத் தீர்த்தங்கரர்களுள் இறுதியானவரான வர்த்தமான மகாவீரர் ஒன்று விட்ட உடன்பிறப்பு என்று சமண இலக்கியங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.
சங்கம் மருவிய காலத்தில் எழுதப்பட்ட மணிமேகலை சிலப்பதிகாரம் குண்டலகேசி ஆகிய காப்பியங்களிலும் மதுரைக்காஞ்சியிலும் பவுத்த மதத்தைப் பற்றிக் கூறப்பட்டுள்ளன.
கடைச்சங்க நூல்களில் பவுத்தம் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படவில்லை என்றாலும் பவுத்தமதத்தைச் சேர்ந்த புலவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.
அவர் நிறுவிய கற்தூண்களும் கல்வெட்டுக்களும் இன்றைய வட பாரதம் நேப்பாளம் பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கனிஸ்தான் நாடுகளில் காணப்படுகின்றன.
மகத அரசின் ஆட்சிமொழி பிராகிருதமாக இருந்ததால் அப்பேரரசின் ஆட்சிக்கு உட்பட்ட பகுதிகள் அனைத்திலும் பிராகிருத மொழியே ஆட்சிமொழியாகவும் சமயம் வணிகம் கல்வி போன்ற துறைகளின் பொதுமொழியாகவும் இருந்தது.
மூவேந்தர்களான சேர சோழ பாண்டியர்கள் மட்டுமின்றி அதியமான்கள் போன்ற குறுநில மன்னர்களும் தமிழகத்தில் சுதந்திரமாக ஆட்சி செய்து வந்தனர்.
இந்த உண்மையை பேரரசர் அசோகர் தம்முடைய இரண்டாம் கல்வெட்டில் சோழ பாண்டிய கேரளபுத்திர சத்ய புத்திரர் எனப்படும் அதியமான்களையும் தம்முடைய அண்டை நாட்டுக்காரர் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்.
தமிழகம் அப்போது பெற்றிருந்த அரசியல் இறையாண்மையால் தமிழே ஆட்சிமொழியாகவும் கல்விமொழியாகவும் சமயம் வணிகம் போன்ற துறைகளின் பொதுமொழியாகவும் விளங்கி இருந்தது.
தமிழ்மக்கள் தமிழை எழுதப் பிராமி எழுத்து முறையை ஏற்றுக்கொண்டபோதும் பிராகிருத மொழியை ஆட்சிமொழியாகவோ பொதுமொழியாகவோ ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
பிராமி எழுத்துமுறையை மாற்றியமைத்துத் தமிழுக்குத் தேவையான எழுத்துகளைக் கூட்டியும் தமிழுக்குத் தேவையில்லாத எழுத்துகளை நீக்கியும் மேலும் சில மாறுதல்களைச் செய்தும் தமிழுக்கென ஒரு தனியான எழுத்து முறையைப் படைத்தனர்.
முற்காலத்தில் பிராகிருத மொழியில் எழுதப்பட்ட பவுத்த சமண சமய நூல்களில் தமிழகத்தின் பண்டைய எழுத்து முறையை திராவிடி அல்லது தாமிளி என்று குறித்தனர்.
அக்காலத்தில் தமிழகத்தில் சமயத் தொண்டாற்ற வந்த பவுத்த சமண முனிவர்களும் தமிழைக் கற்றுக்கொண்டு தங்கள் சமயப்பணியையும் தமிழ்ப்பணியையும் ஒருங்கே ஆற்றினர்.
பிற்காலத்தில் அய்ரோப்பாவிலிருந்து கிறிஸ்தவ மத போதகர்கள் தமிழ்நாடு வந்தபோது அவர்களும் தமிழ்மொழியைப் படித்து அதன் மூலம் சமயத் தொண்டை ஆற்றினர்.
மகாவம்சம் இலங்கைக்குப் பவுத்தமதத்தினைப் பரப்ப அசோகர் அனுப்பிய மகேந்திரனும் சங்கமித்திரையும் முறையே அவரது மகனும் மகளும் எனக் கூறுகிறது.
அவரை மணக்கும் போதே பவுத்தமதத்தினைத் தழுவி விட்டார் என்றும் ஆனால் முழுதாகப் பவுத்தமதக்கொள்கையின் மீது ஈடுபாடு கொள்ளாமல் இருந்தார் என்றும் கூறப்படுகிறது.
இருந்த செல்வம் அனைத்தையும் தானம் செய்துவிட்டதால் ஆட்சிக்கு வந்த மற்றொரு மகன் ராதாகுப்தர் என்பவர் அசோகரைப் புறக்கணித்துக் கவனிக்காமல் விட்டு விட்டார்.
அது மட்டுமல்ல அசோகர் பாரதம் முழுதும் நிறுவிய கற்தூண்கள் மற்றும் கல்வெட்டுக்கள் அனைத்தையும் மொழிபெயர்த்தவரும் இந்த ஆங்கிலேயரே.
அசோகரின் கல்வெட்டில் காணப்படும் எழுத்துக்கள் ஏறத்தாழ தமிழகத்தில் கிடைத்துள்ள பண்டைய தமிழ் பிராமி எழுத்துக்களை ஒத்தவை.
பேரரசர் அசோகரின் இரண்டாவது கல்வெட்டு தனது ஆட்சிக்கு அப்பாற்பட்ட சோழ பாண்டிய சத்தியபுத்திர கேரளபுத்திர தேசங்களிலும் தாமிரபரணியிலும் இலங்கையவன அரசனாகிய அண்டியொக்ஸ் ஆட்சி செய்யும் தேசத்திலும் மக்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் மருத்துவம் என்னும் இருவகை மருத்துவ நிலையங்களை நிறுவியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.
அசோகர் தம் ஆட்சிக் காலத்தில் மகிந்த தேரர் சங்கமித்திரை போன்றோரை பவுத்த மதப் பரப்புரை செய்ய தென்னாட்டிற்கும் இலங்கைக்கும் அனுப்பினார்.
பொதிய மலைப் பகுதியில் சங்கமித்திரை மேடு என்ற ஒரு இடம் இருப்பதால் சங்கமித்திரை பாண்டிய நாட்டில் பவுத்தமதப் பரப்புரை செய்தார் என்று அறிய முடிகிறது.
கலிங்கப்போர் முடிந்த பின் அசோகர் அனுப்பிய தேரர்கள் தாமிரபரணி நதிக்கரையில் உள்ள கொற்கையிலும் பிற இடங்களிலும் பரவி பவுத்த சமயத்தை வளர்த்தனர்.
பவுத்த சமயப் பரப்புரைக்கு இலங்கைக்குச் சென்ற மகிந்த தேரர் தனது ஆறு சகாக்களுடன் வான்வழியாக மிகிந்தலையை வந்தடைந்ததாக மகாவம்சம் கூறுகிறது.
தமிழ்நாட்டில் அரசர்கள் வணிகர்கள் செல்வந்தர்கள் முதலானவர்களின் பொருள் உதவியுடன் விகாரைகள் பள்ளிகள் சேதியங்கள் சைத்தியங்கள் ஆங்காங்கே நிறுவப்பட்டன.
பொதுமக்களைத் தங்களது பள்ளிகளுக்கு அழைத்து மணல் பரப்பிய முற்றங்களில் அமரச் செய்து திரிபீடகம் பவுத்தஜாதகக் கதைகள் போன்றவற்றைச் சொல்லி மதபோதனை செய்தார்கள்.
பவுத்த தேரர்கள் மத போதனை செய்வதோடு நில்லாமல் ஏழைகள் குருடர் செவிடர் முடவர் முதலானவருக்கும் உணவு அளிக்க அறச்சாலைகளை அரசர் செல்வந்தர் போன்றவர்களிடம் இருந்து பொருளுதவி பெற்று நிறுவினார்கள்.
மணிமேகலை சிறைக்கோட்டம் சென்று சிறையில் வாடும் மக்களுக்கு உணவு கொடுத்து உண்பிக்க அதனை அறிந்த சோழ மன்னன் உனக்கு யான் செய்ய வேண்டியது என்ன என்று கேட்க அவள் கேட்டவாறு சிறைக்கோட்டத்தை அறக்கோட்டமாக மாற்றிக் கொடுத்தான்.
அவ்வறக்கோட்டம் கொடிய பிறவியிற் பிறந்த வருந்தினோர் முன் செய்த நல்வினைப் பயனால் பொருத்தமான நற்பிறவி அடைந்தது போல அரசனுடைய ஆணையினாலும் மணிமேகலையின் அருளாலும் நரக வேதனை செய்யும் சிறைக்கோட்டம் பழைய தன்மையிலிருந்து மாறி விளங்கியது.
பெண் ஒருத்தி காயகண்டிகை உருவிலிருந்த மணிமேகலை அரசனிடம் சென்றதையும் சிறந்த புகழுடைய அரசன் அவளுக்கு அருளிச் செய்ததையும் சிறைச்சாலையை அழித்து அதனை அறவோர் வாழும் அறச்சாலையாக ஆக்கியதையும் உதயகுமரன் கேள்வியுற்றான்.
சிலப்பதிகாரம் இயற்றிய இளங்கோ அடிகள் தண்டமிழ் ஆசான் எனச் சிறப்பித்த சீத்தலைச் சாத்தனார் இயற்றிய மணிமேகலை காப்பியத்தை தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் படித்து அறியவேண்டும்.
நாகப்பட்டினத்தில் மேற்கொண்ட அகழாய்வுகளில் மட்டும் முந்நூற்றுக்கும் அதிகமான வெள்ளியில் ஆன புத்தர் சிலைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
இதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு மவுரிய அரசில் தளபதியாக இருந்த புஷ்யமித்திர சுங்கர் எனப்படும் பிராமண தளபதி கடைசி மவுரிய அரசன் பிருக்ரதா என்பவரை நயவஞ்சகமாகக் கொன்று சுங்க வம்ச அரசை நிறுவினான்.
இருந்தும் பவுத்தம் தென்கிழக்கு ஆசியா எங்கணும் பரவிக் கொண்டிருந்த போது அது பிறந்து வளர்ந்த இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் வீழ்ச்சி அடைந்து வந்தது.
இருபதாம் நூற்றாண்டில் அப்பேத்கார் எடுத்த முயற்சியின் காரணமாக மகாராஷத்திர மாநிலத்தில் வாழ்ந்த தலித் மக்கள் பலர் பவுத்த மதத்துக்கு மாறினார்கள்.
பவுத்தம் தமிழகம் வந்து சேர்ந்த காலப்பகுதியில் சமணம் ஆருகதம் சனாதனதர்மம் என அழைக்கப்படும் வைதீகம் ஆசிவகம் போன்ற மதங்களும் தமிழகம் வந்து சேர்ந்தன.
முன்னர் குறிப்பிட்டது போல புத்தரும் சமண மதத்தை உண்டாக்கிய மகாவீரரும் ஆசீவக மதத்தை உருவாக்கிய கோசால மக்கலிபுத்திரரும் ஒரே காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் ஆவர்.
தொல்காப்பியம் அய்வகை நிலங்களான முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் பாலை ஆகியவற்றுக்குரிய தெய்வங்களாக முறையே மாயோன் திருமால் சேயோன் முருகன் வேந்தன் இந்திரன் வருணன் கொற்றவை எனக் குறிக்கிறது.
அக்காலத்து வைதீகப் பிராமணர் தம் வேள்விகளில் ஆடுமாடுகளைப் பலி கொடுத்தது சங்க காலத்துத் தமிழரும் தெய்வங்களுக்கு ஆடு கோழிகளைப் பலியிட்டு வணங்கி வந்தனர்.
மதுரை மாநகரம் ஒரு நிகழ்ச்சியை முரசு அறைந்து தெரிவித்ததை பெருஞ்செய் ஆடவர் தம்மின் பிறரும் யாவரும் வருக ஏனோரும் தம் என மதுரைக் காஞ்சி கூறுகிறது.
எஞ்சிய வைதீகம் பவுத்தம் ஆருகதம் என்னும் மூன்று மதங்கள் மட்டும் தொடர்ந்து போரிட்டுப் பூசல் விளைத்து வந்தன.பவுத்த மதத்திற்கும் வைதீக மதத்திற்கும் இருந்த பகைமை மணிமேகலையில் ஆபுத்திரன் கதையில் கூறப்பட்டுள்ளது.
சோழநாட்டுப் பார்ப்பனர் ஒருவர் அனாதைச் சிறுவனாகிய ஆபுத்திரனை வளர்த்து வருகிற காலத்தில் அவ்வூர்ப் பார்ப்பனர் கொலை வேள்வியாகிய யாகம் செய்யத் தொடங்கி அதன் பொருட்டுப் பசு ஒன்றைக் கொண்டு வந்து கட்டி வைத்தனர்.
பவுத்தனான ஆபுத்திரன் ஆநியாயமாக ஒரு பசு கொல்லப்படுவதைத் தடுக்க எண்ணி ஒருவரும் அறியாமல் அப்பசுவை அவிழ்த்துக் காட்டிற்கு ஓட்டி விட்டான்.
அவன் வீதியில் பிச்சைக்குச் சென்றபோது பார்ப்பனர் அனைவரும் அவனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில் கல்லையும் மண்ணையும் கொட்டிக் கொடுமைப்படுத்தினார்கள்.
கவுசிகன் என்னும் வைதீகப் பார்ப்பனன் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் இருந்தபோது ஒரு பசு தன் கூரிய கொம்புகளால் அவன் வயிற்றைக் குத்திக் கிழித்து விட்டது.
சமணர் கொலையையும் கொலை செய்வோரையும் கொலை வேள்வியையும் வெறுத்தவர் ஆகலின் கொலை வேள்வி செய்பவனும் அதுசெய்ய உடன்படுபவனுமாகிய இவ் வைதீகப் பார்ப்பனனுக்கு உதவிசெய்ய உடன்படாமல் அனுப்பிவிட்டனர்.
சமண சமயத்தைக் கண்டிக்கக் குண்டலகேசி என்னும் நூலைப் பவுத்தர் இயற்றியதும் பவுத்த சமயத்தைக் கண்டிக்க நீலகேசி என்னும் நூலைச் சமணர் இயற்றியதும் இந்நூல்களுள் ஒருவர் சமயத்தை யொருவர் கடுமையாகத் தாக்கிக் கூறும் செய்திகளும் இவ்விரு சமயத்தாருக்கும் இருந்த சமயப் பகையைத் தெளிவாக்குகின்றன.
இவ்வாறு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் வைதீகம் பவுத்தம் சமணம் என்னும் மும்மதங்களுக்குள் தமிழ்நாட்டிலே நடைபெற்ற போராட்டத்தில் வைதீக மதம் பின்னடைந்து அழிந்துபோகும் நிலை எய்திற்று.
பிராமணர் பிறப்பினால் உயர்வு தாழ்வு பாராட்டியதும் வேதங்களைப் படிக்கும் உரிமை பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே உண்டென்றும் அவற்றை மற்றவர் படிக்கக்கூடாது என்றும் தடுத்து வந்ததும் அதன் பின்னடைவுக்கு முக்கிய காரணிகளாகும்.
அன்றியும் சுவர்ணதானமே பூமி நிலம் தானமே கோதானமே மகிஷ தானமே அஸ்வதானமே கஜதானமே பார்யாதானமே கன்னியா தானமே போன்ற தானங்களைப் பெறுவதில் வைதீகப் பார்ப்பனர் கண்ணுங் கருத்துமாக இருந்தனர்.
மற்றும் வடநாட்டுப் பார்ப்பனர் மச்சம் மாமிசம் முதலிய ஊனுணவுகளை உண்பது போன்று அக் காலத்தில் தமிழ்நாட்டிலிருந்த பார்ப்பனரும் ஊனுணவை உண்டு வந்தனர்.
இக்காரணங்களால் தமிழ் மக்களிடையே வைதீகப் பார்ப்பன மதம் பவுத்த சமண மதங்களைப்போன்று செல்வாக்குப் பெறாமல் குன்றத் தொடங்கிவிட்டது.
சில அரசர்கள் மட்டும் வைதீக முறைப்படி பிராமணர்களைக் கொண்டு பெரும் பொருட் செலவில் யாகங்கள் செய்த செய்தி புறநானூறு போன்ற சங்க காலத்து நூல்களில் காணப்படுகின்றன.
சமண சமய குருவான பேர்பெற்ற ஆசாரிய அகளங்கர் காஞ்சீபுரத்தில் பவுத்தக் கோயிலாக இருந்த காமாட்சி அம்மன் கோயிலில் பவுத்த தேரர்களுடன் சமயவாதம் செய்து அவர்களை வென்றார்.
இவ்வாறு தமிழ் நாட்டில் வைதீகம் பவுத்தம் என்னும் மதங்கள் பின்னடைந்துவிடச் சமண மதம் செல்வாக்குப் பெற்றுச் சிறப்புற்றிருந்தது.
நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் இனிய தமிழில் பாடல்களைப் பாடி இறையுணர்வுடன் பக்தி உணர்வையும் எளிய மக்களுக்கும் புரியும் வகையில் பரவச் செய்தனர்.
புதிய சைவ மதத்திற்கு ஆக்கம் தேட சிவன் அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்னும் நாற்பொருளையும் அருளிச் செய்தார் என்றும் அவரே இருக்கு யசுர் சாமம் அதர்வணம் என்னும் நான்மறையையும் அருளிச் செய்தார் என்றும் அவரே நான்மறையின் பொருளாயிருக்கிறார் என்றும் அவ்வாறே திருமால் நான்கு அறங்களையும் நான்கு மறைகளையும் அருளிச்செய்தார் என்றும் அவரே நான்மறையின் பொருளாயிருக்கிறார் என்றும் நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் பாடியிருப்பது திராவிட வைதீகக் கொள்கையை ஒன்றோடொன்று பொருத்திப் பிணைக்கும் முயற்சியாகும்.
மன்னர்களின் ஆதரவின்மை வைதீக சமயங்களின் புத்துயிர்ப்பு பவுத்தத்தில் காணப்பட்ட பிரிவுகள் பவுத்த துறவிகளின் ஒழுக்கக் குறைவு கடினமான தத்துவக் கோட்பாடுகள் போன்றவை பவுத்த சமயம் வலுவிழந்து மறையக் காரணங்களாக அமைந்தன.
மகாவம்சம் புனிதப் பெருமக்களின் மன எழுச்சிக்கும் அமைதி மற்றும் ஆனந்தத்துக்குமாக எழுதப்பட்டது என்பதை அதன் ஆசிரியர் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் முடிவில் தவறாது குறிப்பிடுகிறார்.
மகாவம்சம் பவுத்த சித்தாந்தங்களை விட பவுத்த தேரர்களுக்கே முக்கியத்துவம் அளித்து முன்னிலைப்படுத்துவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டுள்ளது.
மனிதன் எத்தகைய தீவினையைச் செய்தாலும் வணக்கத்துக்குரிய தேரர்களின் காலில் விழுந்தால் நீ ஆசீர்வதிக்கப்படுவாய் என்று மிக நேரடியாகவே மகாவம்சம் சொல்லிவிடுகிறது.
மாதகலில் பவுத்த விகாரையைக் கட்டியதன் மூலம் இலங்கை முழுதும் பவுத்த சிங்களவருக்குச் சொந்தமானது என்பதை சிங்கள பேரினவாதம் நேரடியாக இல்லாவிட்டாலும் மறைமுகமாகப் பறையறைகிறது என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.
தொடர்ந்து பேசிய சரத் சில்வா திருகோணமலை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த சேருவில மற்று சோமாவதி போன்ற பவுத்தசமய இடங்களில் காணப்பட்ட விகாரைகளை மேம்பாடு செய்வதில் நெடுங்காலமாக சிங்கள தேசியவாதிகள் ஈடுபட்டு வந்ததாகக் குறிப்பிட்டார்.
சரத் சில்வாவின் பேச்சு ஸ்ரீலங்காவின் உச்ச நீதி மன்றம் சிங்கள பவுத்த மயம் ஆக்கப்பட்டிருப்பதையும் அதன் தீர்ப்பு சட்டத்தின்படி அல்லாது சிங்கள பவுத்த உணர்வோடு வழங்கப்படுகிறது என்பதை எண்பித்துள்ளது.
காஞ்சீபுரத்திலே அசோகப் பேரரசரால் கட்டப்பட்ட நூறு அடி உயரம் உள்ள பவுத்த தூபிகள் இருந்ததையும் சோழ நாட்டிலே அசோக பேரரசர் கட்டிய பவுத்த விகாரை இருந்ததையும் குறிப்பிடுகிறார்.
அன்றியும் பாண்டி நாட்டின் தலைநகருக்கு மதுரைக்கு அருகே மகேந்திர தேரர் கட்டிய ஒரு பவுத்த விகாரை இருந்ததாகவும் அதற்குக் கிழக்கே அசோகப் பேரரசரால் கட்டிய இன்னொரு தூபி இருந்ததாகவும் இவை இரண்டும் இவர் காலத்தில் இடிந்து சிதைந்து புல்பூண்டு முளைத்துக் காணப்பட்டன என்றும் யுவாங் சுவாங் எழுதி வைத்துள்ளார்.
பவுத்த மதத்தின் புனித நூல்களில் மூன்று தொகுதிகளை எவனொருவன் விளக்கிக் கூறுகிறானோ அவனுக்கு சேவகம் புரிய பல பணியாளர்கள் ஒதுக்கப்பட்டார்கள்.
இதற்கு மாறாக சொற்போரில் ஒருவன் தோற்றாலோ அழுத்தமில்லாமல் வாதம் புரிந்தாலோ அவன் முகத்தில் கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்தப்பட்டது.
இப்படி ஞானவானுக்கும் மூடனுக்கும் இடையில் வித்தியாசம் காட்டினார்கள்... தமிழ்நாட்டில் வடக்கிலிருந்து வந்து புகுந்த மதங்கள் தங்களுக்குள்ளே போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஒன்று இன்னொன்றைப் பழித்து இழித்துச் சண்டை இட்டன.
காஞ்சிபுரத்தில் காணப்படும் பல கோயில்களில் காமாட்சி அம்மன் கோயிலும் ஒன்று அந்தக் கோயில் ஆதியில் பவுத்தரின் தாராதேவி கோயிலாக இருந்தது என எழுதியிருந்தேன்.
உலகம் முழுதும் பேர் பெற்றிருந்த நாலந்தாப் பல்கலைக் கழகம் போல் காஞ்சி மாநகர் பவுத்தப் பேரறிஞர்களது அறிவுக்களஞ்சியமாக விளங்கியது.
உலகத்தில் இன்றுநிலவும் பவுத்தமதப் பெரும் பிரிவுகளில் ஒன்றான சென் பவுத்தம் அல்லது தியான பவுத்தம் சீனாவிலும் யப்பானிலும் பேரும் புகழும் பெற்று விளங்குகிறது.
காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் பவுத்தப் பள்ளியின் தலைவராக இருந்த அறவண அடிகள் பிற்காலத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் வந்து தங்கிப் பவுத்த மதத்தைப் போதித்து வந்தார் என்பதும் மணிமேகலையினால் அறியப்படுகின்றது.
இன்றைக்கும் காஞ்சிபுரத்தில் அறப்பணஞ்சேரி என்னும் ஒரு தெரு உண்டென்றும் அது அறவணஞ்சேரி என்பதன் மரூஉவென்றும் அறவண அடிகள் தங்கியிருந்த தெரு ஆதலின் அத்தெரு இப்பெயர் வாய்ந்ததென்றும் கூறுவர்.
அன்றியும் புத்தேரித் தெரு என்னும் பெயருடன் ஒரு தெரு காஞ்சிபுரத்தில் இருக்கின்றதென்றும் அது புத்தர் தெரு என்பதன் மரூஉவென்றும் கூறுவர்.
மாதவி மகள் மணிமேகலை பவுத்த தருமங்கேட்டுத் துறவு பூண்டபின் காஞ்சிபுரத்திலே கடைநாள் வரையில் இருந்ததாக மணிமேகலை கூறுகின்றது.
காஞ்சிபுரத்தைத் தலைநகராகக்கொண்டு அரசாண்ட பல்லவ அரசர்களுள் புத்தவர்மன் என்பவன் பவுத்த மதத்தைச் சேர்ந்தவன் ஆக இருத்தல் வேண்டும்.
அந்த மலையில் அவலோகிதீஸ்வரர் என்னும் போதி சத்வர் வீற்றிருக்கிறார் என்பதும் அவரிடம் அகத்தியர் தமிழ் கற்றார் என்பதும் பவுத்தர்களின் நம்பிக்கை.
சிலப்பதிகாரத் தலைவனாகிய கோவலனது ஒன்பது தலைமுறைக்கு முற்பட்ட பாட்டனான இந்தக் கோவலன் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனுக்கு உற்ற நண்பன் என்பதும் பாதபங்கய மலையிலிருந்து வந்த ஒரு பவுத்த தேரரின் அறிவுரைகளைக் கேட்டு இவன் துறவு பூண்டு சேதியம் அமைத்ததோடு தன் பொருள் முழுவதையும் ஈகை செய்தான் என்றும் தெரிகின்றது.
இந்த விகாரை ஸ்ரீமாற விஜயோத்துங்கனின் தந்தையான சூடாமணிவர்மன் என்பவன் நினைவாகக் கட்டப்பட்டதாகலின் இதற்குச் சூடாமணி விகாரை எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது.
உலகில் உள்ள முக்கிய சமயங்கள் சைவம் வைணவம் பவுத்தம் சமணம் கிறித்தவம் இஸ்லாம் பற்றிய இலக்கியங்கள் தமிழில் பண்டுதொட்டு இருந்து வந்துள்ளன.
பதிணெண்கணக்கு நூல்கள் அய்ம்பெரும் காப்பியங்கள் அய்ஞ்சிறு காப்பியங்கள் சங்கம் மருவிய காலத்தில் எழுதப்பட்ட நூல்கள் ஆகும்.
சங்கம் மருவிய காலத்தில் எழுந்த அய்ம்பெருங்காப்பியங்களில் ஒன்றான சிலப்பதிகாரம் மற்றும் மணிமேகலையில் திருக்குறள் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது.
என்றும் சீரிளமைத் திறத்தோடு வாழும் தமிழ்நங்கை என்னும் பெருமாட்டிக்குச் சிலம்பு மேகலை வளை குண்டலம் மணி என்னும் விலைபெற்ற நகைகளை அணிவித்து என்றென்றும் அவள் சீரோடும் சிறப்போடும் அழகோடும் புகழோடும் விளங்கச் செய்தவர் பவுத்த சமண மதப் புலவர்களே ஆவர்.
அஃதாவது சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை வளையாபதி குண்டலகேசி சிந்தாமணி என்னும் அய்ம்பெருங்காப்பியங்களை இயற்றித் தமிழ் அன்னையை அழகுறச் செய்தவர்கள் பவுத்த சமண புலவர்களே.
பவுத்தர்களும் சமணர்களும் தங்கள் மதக் கொள்கைகளை உலகத்திலுள்ள மக்கள் எல்லோரும் அறிய வேண்டும் என்னும் பரந்த மனப்பான்மை உடையவர்கள்.
ஆசிவகத்திற்குப் பின்னும் சைவத்திற்கு முன்னும் இருந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் பெரும்பான்மை தமிழர்களால் தழுவப்பட்டு மிகுந்த செல்வாக்குடன் வாழ்ந்த இரு பெரும் சமயங்கள்தாம் பவுத்தமும் சமணமும்.
அய்ம்பொறியும் அய்ம்புலனும் உடைய மானிடனாகப் பிறந்து மனிதனாக வளர்ந்து பின்னர் தவத்தினாலே அய்ம்பொறிவாயில்களை அவித்துப் பிறவித் துன்பத்தை நீக்கி வீடுபேறு பெற்ற தீர்த்தங்கரர் அருகக் கடவுள் எனப்படுவார்.
மற்ற சமயங்களில் கூறப்படுகின்ற தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத பொறிவாயில்கள் இல்லாத ஒரு பரம்பொருள் கோட்பாடோடு சமண பவுத்த சமயங்களுக்கு உடன்பாடு இல்லை.
அய்ம்பெருங்காப்பியங்கள் அய்ஞ்சிறுங்காப்பியங்கள் பதிணெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் போன்ற தமிழ் இலக்கிய கருவூலங்களில் பவுத்தர் சமணர் ஆகியோரின் பங்குதான் மிக அதிகமாக உள்ளது.
தமிழரின் தேசியக் காப்பியம் எனப் பல தமிழறிஞர்களால் போற்றப்படும் சிலப்பதிகாரத்தை எழுதிய இளங்கோவடிகள் ஒரு சமணத் துறவி ஆவர்.
அய்ம்பெருங் காப்பியங்களில் மணிமேகலை வளையாபதி குண்டலகேசி என்னும் மூன்றையும் பவுத்தரும் சிலப்பதிகாரம் சிந்தாமணி என்னும் இரண்டையும் சமணரும் இயற்றினர்.
முத்தமிழ் நூலென சிறப்பிக்கப்படும் நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரத்தைப் படைத்த இளங்கோ அடிகள் சைவம் வைணவம் பவுத்தம் சமணம் ஆகிய நான்கு சமயங்கள் பற்றிப் போற்றிப் பாடியிருக்கிறார்.
சமண தத்துவத்தைத் திருத்தக்க தேவர் கலையழகோடு தமிழ் மரபினை ஆநிரை மீட்டல் போர்முறை திருமண நிகழ்வுகள் யானை ஏற்றம் குதிரை ஏற்றம் பந்தாடல் ஒட்டி எழுதியுள்ளார்.
தமிழர் வாழ்க்கையின் அழகும் வளமும் நலமும் நீர்மையும் ஒருங்கே திரண்டு தன்னேரில்லாத் தனிப்பெரும் காப்பியமாகச் சீவக சிந்தாமணி ஒளிர்கின்றது.
அய்ம்பெருங் காப்பியங்களில் இன்று முழுமையாகக் கிடைப்பவை சிலப்பதிகாரம் சீவக சிந்தாமணி மணிமேகலை ஆகியவையே வளையாபதி குண்டலகேசி ஆகிய இரண்டின் கதை நிகழ்ச்சிகளை சில உரையாசிரியரின் மேற்கோள்கள் மூலமும் பல தமிழறிஞர்களின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளின் மூலமும் கர்ண பரம்பரையாக நிலவி வரும் இலக்கியச் சான்றுகள் மூலமும் அறிய முடிகிறது.
குண்டலகேசிக்கு மறுப்பாக எழுதப்பட்ட நீலகேசி என்ற சமண சமயத்தை போற்றும் சிறு காப்பியம் மூலமே குண்டலகேசி எண்ணிலாப் பாடல்களை கொண்ட பெருங்காப்பியம் என்பதை நாம் அறியக் கூடுவதாக இருக்கின்றது.
குண்டலகேசி முழுமையாகக் கிடைத்திருந்தால் இக்காப்பிய காலத்திய சமுதாய நிலை சமய நிலை கல்வி நிலை சமயங்களின் காழ்ப்புணர்வுகள் போன்றவற்றை நாம் தெளிவாக அறிந்திருக்கலாம்.
அதுபோல் காளனும் குண்டலகேசியும் முதன் முதலில் சந்தித்தபோது இருவர் பார்வையும் ஒன்றை ஒன்று உண்ண அவர்கள் காதல் வயப்பட்டனர் எனக் குண்டலகேசி சித்திரிப்பது கம்பன் காவியத்தில் சீதையும் இராமனும் முதல்முறை பார்த்துக்கொண்டதை கண்ணொடு கண் இணை கவ்வி ஒன்றை ஒன்று உண்ணவும் நிலைபெறாது உணர்வும் ஒன்றிட அண்ணலும் நோக்கினான் அவளும் நோக்கினாள் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
மாடியில் இருந்து குண்டலகேசி கீழே குனிந்து எட்டிப் பார்க்கவும் பந்து தோளில் பட்ட வாலிபன் நிமிர்ந்து மேலே பார்க்கவும் சரியாக இருந்தது.
திறமையும் கடமை உணர்வும் நேர்மை எண்ணமும் கொண்ட அமைச்சர் கருணைவேலர் தன் மகன் என்றும் பாராமல் அத்தண்டனையை முன்மொழிந்தது குறிப்படத்தக்கதாகும்.
அவனோ கபடமாகச் சிரித்துக் கொண்டே நான்தான் அந்தத் தெய்வம் என்னை நீ கள்வன் என்று ஏளனம் செய்ய உனக்கு எவ்வளவு துணிவு இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டான்.
வைதீக மதமோ பொது மக்கள் அறியாத சமற்கிருத மொழியில் எழுதப்பட்ட வேதங்களை பிராமணரல்லாத மற்ற வருணத்தவர்கள் படிக்கவும் கூடாது பிறர் படிப்பதைக் காதால் கேட்கவும் கூடாது அப்படிச் செய்வராயின் அவரைக் கடுமையாகத் தண்டிக்கவேண்டும் என்று சட்டமும் எழுதிவைத்துள்ளது.
இந்தப் பெயர் தாங்கிய ஒரு பெண் தெய்வம் காவரிப்பூம்பட்டினத்தைக் காவல் காத்து பகையரசர்களிடமிருந்து மட்டுமில்லாது இயற்கையில் எழுகின்ற நோய் நொடிகளிலிருந்தும் இந்தப் பதியிலுள்ள மக்களைக் காத்து வந்ததால் இதற்குச் சம்பாபதி என்னும் பெயர் ஏற்பட்டது.
அவள் பிறந்த போது ஆயிரம் கணிகையர் கூடி மகிழ அக்குழந்தைக்குக் கோவலன் தன் குலதெய்வம் மணிமேகலா தெய்வத்தின் பெயரைச் சூட்டினான்.
அப்போது மதுரையில் பாண்டியன் மனைவியின் கால் சிலம்பைத் திருடியதாக ஒரு பொற்கொல்லனால் குற்றம் சாட்டப்பட்டு பாண்டிய மன்னனால் கொலைத் தண்டனை பெற்று இறந்து படுகிறான்.
அதுகாலை இந்திராவிழாவுக்குச் செல்ல மலர்மாலை கட்டுவதற்குச் சிறந்த பூக்களைக் கொய்யும் பொருட்டு மணிமேகலை தனது தோழி சுதமதியுடன் மலர்த் தோட்டத்திற்குச் செல்கின்றாள்.
அப்போது இந்திரவிழாவைக் காண வந்த மணிமேகலா தெய்வம் மணிமேகலையை உதயகுமரனிடமிருந்து காப்பாற்றுவதற்காக அவளைத் தூக்கிச் சென்று மணிபல்லவத் தீவில் விட்டு விடுகிறது.
அப்போது கடலின் கடவுளான மணிமேகலா தெய்வம் தோன்றி நின் மனக் கவலையை ஒழிப்பாயாக என்று கூறி மந்திர உபதேசத்தினை அருளிச் செய்து மறைகிறது.
மதுரையை எரித்த காரணம் கூறி அருள வேண்டும் எனப் பத்தினித் தெய்வத்தை வேண்ட கண்ணகி தெய்வமும் பழம்பிறப்பின் தீவினை ஒருவரை வந்து அடைந்தே தீரும் எனச் சொல்லி மதுரை எரித்ததற்கும் கோவலன் கொலையுண்டதற்கும் ஆன காரணங்களை பத்தினித் தெய்வம் எடுத்துரைத்தது.
மேலும் பத்தினித் தெய்வம் மணிமேகலையிடம் நீ இந் நகரில் உள்ள பல சமயத்தவரும் கூறும் கொள்கைகளைக் கேட்டு அவை உனக்கு உண்மையென்று தோன்றாமையால் பவுத்த சமயத்தைப் பற்றி ஒழுகுவாயாக எனச் சொல்லிற்று.
வஞ்சி நகரில் முதலில் வைதிக நெறியைச் சார்ந்த அளவை தருக்க வாதியையும் பின்னர் முறையே சைவவாதி வைணவவாதி ஆசீவவாதி நிகண்டவாதி சாங்கியவாதி வைவேடிகவாதி ஆகியோரையும் சார்ந்து அச்சமயங்களின் கொள்கைகள் பற்றி வினாவி அறிந்து கொண்டாள்.
தெருக்களில் பலவகையான மீன்களை விற்கும் பரதவர் உப்பு விற்கும் வலைச்சியர் பிட்டு வணிகர் அப்ப வணிகர் இறைச்சி விற்போர் வெற்றிலை விற்போர் மணப்பொருள் விற்போர் குயவர் செப்புப் பாத்திரம் செய்வோர் வெண்கலக் கன்னார் பொன்செய் கொல்லர் உருக்குத் தட்டார் தச்சர் மண்பாவை செய்வோர் வரந்தரத்தக்க கடவுள் உருவம் எழுதும் ஓவியர் தோல் பதனிடும் பாணர் தையல் வேலைசெய்வோர் மாலை கட்டுவோர் காலத்தைக் கணக்கிட்டுச் சொல்லும் கணியர் தாளம் யாழ் இவற்றால் இனிய பண் மிழற்றும் பாணர் போன்றோர் வாழும் வீதிகள்.
சங்கறுப்போர் முத்துக் கோப்போர் வதியும் வீதி வேத்தியல் அரசர்க்கு ஆடும் கூத்து பொதுவியல் பொதுமக்களுக்கு ஆடும் கூத்து வாழும் தெரு எண்வகைத் தானியங்களை குவித்து வைத்திருக்கும் கூலவாணிகர் தெரு அரசனை பாராட்டும் மாகதர் சூதகர் வாழும் தெரு நாழிகை அறிவிக்கும் வேதாளிகர் ஆகியோர் வாழும் தெரு பொதுமகளிர் வாழும் தெரு ஆடைகள் நெய்து விற்கும் சேணியர் தெரு வண்ணக்கர் மணிகள் முத்துக்கள் விற்கும் வணிகர் நிறைந்த தெரு அந்தணர் தெரு அரசப் பெருந்தெரு அமைச்சர் தெரு சேனாதிபதி தெரு மன்றங்கள் அம்பலங்கள் சதுக்கங்கள் சந்திகள் யானைப் பாகர் குதிரை வாதுவர் ஆகியோர் வாழும் வீதிகள் பலவற்றைக் கண்டவாறே மணிமேகலை சென்றாள்.
பின்னர் பவுத்த துறவிகள் உறையும் தவப்பள்ளி அடைந்து அங்கே தவமேற் கொண்டிருந்த மாசாத்துவானைக் கோவலனின் தந்தை கண்டு அவன் திருவடியை வணங்கித் தன் வரலாற்றினை முறையே தெரிவித்தாள்.
அவனும் தான் கோவலனும் கண்ணகியும் இறந்தமை கேட்டுப் பவுத்த தருமம் மேற்கொண்ட தாகத் தெரிவித்து கோவலனுக்கு ஒன்பது தலைமுறைக்கு முன்பிருந்த கோவலன் என்பான் இந்நகரின்கண் கட்டுவித்த பவுத்தசயித்தியத்தைக் கண்டு வழிபட வந்தேன்.
இனி அறவணவடிகள் நினக்கு அறங்கூறற்கு ஏற்றவிடம் கச்சிமாநகர் காஞ்சிபுரம் என்றெண்ணி அங்கே மாதவியும் சுதமதியும் உடன்வரச் சென்றுள்ளார்.
மேலும் அக்கச்சிமாநகரும் வறுமையால் வருந்துகிறது உயிர்கள் பல உணவின்றி இறக்கின்றன் அங்கே நீ சென்று அவற்றைப் பாதுகாப்பது பேரறம் என்று இசைத்தான்.
அதுகேட்ட மணிமேகலையும் வஞ்சிநகரின் மேற்றிசையில் விண் படர்ந்து வடகிழக்காகக் கச்சிமாநகரடைந்து அது வறங்கூர்தலால் பொலிவிழந்திருப்பது கண்டு மனமிரங்கினாள்.
பின்னர் அந்நகர் நடுவே இளங்கிள்ளி என்பான் அமைத்திருந்த பவுத்த சயித்தியத்தை வணங்கி அதற்குத் தென்மேற்கிலிருந்த பொழிலொன்றை யடைந்தாள்.
அவள் வரவறிந்த கஞ்சகன்சென்று கச்சிவேந்தற்கு அறிவிக்க அவன் தன் அரசியும் சுற்றமும் உடன்வர வந்து மணிமேகலையின் அறச் செயலைப் பாராட்டி வரவேற்று தனக்குத் தெய்வமொன்று தோன்றி மணிமேகலையைப் பற்றிக் கூறியதைத் தெரிவித்து அது தன்னை மணிபல்லவத் துள்ளது போலக் கோமுகிப்பொய்கையும் பொழிலும் பிறவும் சமைக்குமாறு பணித்ததையும் அவ்வாறே தான் செய்தமையும் தெரிவித்து அவ்விடத்தையும் அவட்குக் காண்பித்தான்.
மணிமேகலையும் அதனைக் கண்டு வழிபட்டுக் காணார் கேளார் கால்முட மானார் பேணா மாக்கள் பேசார் பிணித்தோர் படிவ நோன்பியர் பசிநோ யுற்றோர் முதலிய பலரையும் வருவித்துத் தன் அமுதசுரபியால் இனிய அமுதுண்பித்தாள்.
அவரைக் கண்டதும் மணிமேகலை அவர்க்குரிய வழிபாடியற்றி அறுசுவை நால்வகை உணவு தந்து மகிழ்வித்துத் தன் ஆண்வேடத்தை மாற்றிக்கொண்டாள்.
தருமம் கேட்கப்புக்க மணிமேகலைக்கு மெய்ப்பொருளைத் தேர்ந்துணர்தற்கு வேண்டும் அளவைகளையும் அவற்றுள் தீயவற்றை நீக்கித் தூயவற்றால் பொருளின் மெய்ம்மைத் தன்மையை அய்யமின்றி அறியும் திறத்தையும் அறிவுறுத்த அறவண அடிகள் மேலும் கூறற்குரிய அறங்களைக் கூறினார்.
அமரர் வேண்டுகோட்கு இரங்கித் துடித லோகத்தினின்றும் தோன்றி போதிமூலத்திருந்த வாமன் உரைத்த திருவறத்தை அவற்குப் பிற்போந்த எண்ணிலரான புத்தர்கள் வழிவழியாக உரைத்துப் போந்தனர் அதனை உனக்குரைப்பேன் என அறவணடிகள் உரைக்கத் தொடங்கி பன்னிரு நிதானங்களும் அவற்றின் மண்டிலவகையும் கண்ட வகையும் சந்தி வகையும் தோற்ற வகையும் கால வகையும் பிறவும் தொகுத்தும் விரித்தும் கூறினார்.
முடிவில் கட்டும் வீடும் ஒவ்வொன்றன் காரணமும் அவரவர் முயற்சியால் விளையுமேயன்றிப் பிறரால் தரப்படுமாறில்லை யென்பதை வற்புறுத்தி இறுதியாக மேலே கூறிய பொருள் எல்லாவற்றிற்கும் காமம் வெகுளி மயக்கம் என்ற மூன்றுமே காரணமென்றும் காமத்தை அநித்தம் துக்கம் அநான்மா அசுசியெனத் தனித்துப் பார்த்துப் பற்றறுக்கும் அசுப பாவனையால் கெடுத்தல் வேண்டுமென்றும் வெகுளியை மைத்திரி பாவனை கருணா பாவனை முதித பாவனைகளால் கெடுத்தல் வேண்டுமென்றும் மயக்கத்தை ஞான நூற்பொருளைக் கேட்டல் சிந்தித்தல் பாவனை தரிசனையெனவரும் உபேக்ஷ பாவனையால் கெடுத்தல் வேண்டுமென்றும் அறிவுறுத்தினாராக மணிமேகலையும் அவர் காட்டிய ஞானவிளக்கின் துணை கொண்டு தவத்திறம் பூண்டு தருமம் கேட்டு பிறவித் துன்பம் நீங்க நோன்பு மேற்கொண்டாள்.
பவுத்த துறவியாகி மக்களின் பசியைப் போக்குவதையே தன் கடமையாகக் கொண்டு வாழ்ந்த மணிமேகலை அவள் மறைவிற்குப் பின்னர் தெய்வமாகப் போற்றப்பட்டாள்.