sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இவ்வாறு எம்பால் இனிய சாயலையுடையனாயினும் போரிடத்துத் தன் வீரர் தம் உள்ளூரிடத்தே குடிமயக்கத்தால் வஞ்சினங் கூறி விட்டுப் பகைவர் எறியும் படைக்கஞ்சி யுடைந்து பிறக்கிடுவாராயின் கீரஞ்சாத்தன் சரேலென அவ்விடத்தை யடைந்து அவர்க்கு அரணாகத் தானே முந்துற்றுச் செல்வன்என்று கூறுகின்றார்.
உரை கந்துமுனிந்து உயிர்க்கும் யானையொடு கம்பத்தை வெறுத்து நெட்டுயிர்ப்புக்கொள்ளும் யானையோடு பணை முனிந்து கால் இயல் புரவி ஆலும் ஆங்கண் பந்தியை வெறுத்துக் காற்றுப் போலும் இயல்புடைய குதிரை ஆலிக்கும் அவ்விடத்து மணல் மலி முற்றம் புக்க சான்றோர் இடு மணல் மிக்க முற்றத்தின்கட் புக்க சான்றோர் உண்ணா ராயினும் அப்பொழுது உண்ணா ராயினும் தன்னொடு சூளுற்று உண்மென இரக்கும் தன்னுடனே சார்த்திச் சூளுற்று உண்மி னென்று அவரை வேண்டிக் கொள்ளும் பெரும் பெயர்ச் சாத்தன் பெரிய பெயரையுடைய சாத்தன் ஈண்டோ இன சாயலன் எம் போல்வாரிடத்து இனிய மென்மையை யுடையன் வேண்டார் எறி படைமயங்கிய வெருவரு ஞாட்பில் இங்ஙனம் மெல்லியனாயினும் விரும்பாதா ரெறியும் படைக்கலம் தம்மிற் கலந்த அஞ்சத்தக்க போரின்கண் கள்ளுடைக் கலத்தர் வீரபானத்தையுடைய கலத்தினராய் உள்ளூர்க் கூறிய நெடுமொழி மறந்த சிறு பேராளர் அதனையுடைய செருக்கான் ஊர்க்குள்ளே யிருந்து சொல்லிய வீரம் மேம்பட்ட வார்த்தையைப் போரின் கண் மறந்த சிறிய பேராண்மையையுடையோர் அஞ்சி நீங்குங்காலை போர்க்களத்து அஞ்சிப் புறங்கொடுத் தோடுங் காலத்து ஏமமாக அவர்க்கு அரணாக தான் முந்துறும் தான் வலியான் முந்துற்று நிற்பன் எறு.
விளக்கம் முற்றம் புக்க சான்றோர் உண்ணாராயினும் என்றதற்கு ஏது இது வென்பார் அப்பொழுது உண்ணாராயினும் என்றார் பின்னர் உண்ணாது போகாரென்றற்கு தன்னொடு சூளுறுதலாவது உண்ணீராயின் யானு முண்ணேன் என்பது.
சிறுபேராளர் அஞ்சி நீங்குமிடம் ஆண்டாதலின் ஈண்டென்றதற்கு எம்போல்வாரிடம் என்றார் அஞ்சி நீங்கும் சிறுபேராளர் நெடுமொழி கூறிய காலமும் இடமும் குறிப்பார் கள்ளுடைக் கலத்தர் உள்ளுர்க் கூறிய நெடுமொழி என்றார்.
ஈண்டு இன்சாயலனாகும் இக் கீரஞ்சாத்தன் தன் மறவர் அஞ்சுங்காலை ஏமமாக முந்துற்றுத் தறுகண்மை மிக வுடையனாம் என்பார் முந்துறும் எனக் காரியத்தின் வைத்து உபசரித்தார்.
இவன் பாண்டி வேந்தனுக்குத் துணையாய் நின்று படை வேண்டுமிடத்துப் படைத்துணை புரிந்தும் வினை செயல் வேண்டுமிடத்து அதற்குரிய கருத்துக்களை வழங்கியும் விளங்கினான்.
நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் கடல்கோட் காலத்துக் குமரிக்கு வடக்கிலுள்ள தமிழகத்துக் குடியேறிய பரதவர்க்குத் தலைமை தாங்கிப் போந்து அந்நிலத்தை வென்று தந்தவன் அவனுக்குப் பின்பல வேந்தர் தோன்றிப் பாண்டி நாட்டைச் செம்மைப்படுத்தி மதுரையைத் தலைநகராகக் கொண்டனர்.
இவ்வாறு பாண்டிநாடு செவ்வையுற நிறுவப்பட்டபின்இப்பாட்டிற் கூறப்பட்ட பாண்டியன் உளனாதலின் இவனை நிலந்தரு திருவிற் பாண்டிய னெனக் கோடல் பொருந்தாது.
நாலை கிழவனான நாகனைக் காணப்போந்த வடநெடுந்தத்தனார் என்னும் சான்றோர் தமக்கு இந்த நாகனைப்பற்றிப் பலரும் கூறிய செய்தியை இப்பாட்டின்கண் வைத்துப் பாடி இவன் தந்த சிறந்த பரிசினைப் பெற்று இன்புற்றார்.
இதன்கண் இவ்வுலகில் பாரி முதலிய வள்ளல்கள் இறந்தொழிந்தனர் இரப்போர் குறிப்பறிந் தீயும் வேந்தரும் இலராயினர் இந்நிலையில் வறுமையுற் றிரக்கும் என் மண்டையை ஈத்து மலர்ப்பவர் யாவருளர் எனப் பரிசிலரைக் கேட்க அவர் பலரும் பாண்டியன் மறவனான நாலை கிழான் நாகன் உளன் அவன் படை வேண்டும்வழி வாளுதவியும் வினை யாராய்ச்சி வேண்டும்வழி அறிவுதவியும் வேந்தனுக்குத் துணைபுரிவன்.
வடநாட்டினின்றும் தென்னாட்டிற் குடிபுகுந்த பழங்குடியிற் றோன்றியதுபற்றி நெடுந்தத்தனார் வடநெடுந்தத்தனார் என்று கூறப்படுகின்றார்.
உரை ஞால மீமிசை வள்ளியோர் மாய்ந்தென உலகத்தின் மேல் வண்மையுடையோர் இறந்தாராக ஏலாது கவிழ்ந்த என் இரவல் மண்டை பிறர்பால் ஏலாது கவிழ்ந்த எனது இரத்தலையுடைய மண்டையை மலர்ப்போர் யார் என வினவலின் ஏற்கும் பரிசு இட்டுமலர்த்த வல்லார் யார் என்று கேட்டலின் மலைந்தோர் விசி பிணி முரசமொடு தன்னொடு மாறுபட்டோரது வலித்துப் பிணிக்கப்பட்ட முரசத்தோடு மண் பல தந்த மண் பலவற்றையும் கொண்ட திருவீழ்நுண் பூண் பாண்டியன் மறவன் திருமகள் விரும்பிய நுண்ணிய தொழில் பொருந்திய ஆபரணத்தையுடைய பாண்டியன் மறவன் படை வேண்டுவழிவாள் உதவியும் அவனுக்குப் படைவேண்டியவிடத்து வாட்போரை யுதவியும் வினை வேண்டுவழி அறிவு உதவியும் அரசியற்கேற்ற கருமச்சூழ்ச்சி வேண்டியவிடத்து அமைச்சியலொடு நின்று அறிவு உதவியும் வேண்டுப வேண்டுப இவ்வாறு வேண்டுவன பலவும் வேந்தன் தேஎத்து அவ்வரசனிடத்துதவி நுகம் அசை படாஅ ஆண்டகை உள்ளத்து தான் பூண்ட நுகம் ஒரு பாற் கோடித் தளராமற் செலுத்தும் பகடுபோல ஆண்மையினும் சூழ்ச்சியினும் தளராத ஆண்மைக் கூறுபாடு பொருந்திய ஊக்கத்தினையும் தோலா நல்லிசை நாலை கிழவன் தோலாத நல்ல புகழையுமுடைய நாலை கிழவன் பருந்து பசி தீர்க்கும் நற்போர் திருந்து வேல் நாகன் பருந்தினது பசி தீர்க்கும் நல்ல போரைச் செய்யும் திருந்திய வேலையுடைய நாகனை பலர் கூறினர் பலரும் சொன்னார் எறு.
அடி குவிந்து வாய்விரிந்திருப் பதனாலும் ஏற்கும்போது அதன் வாய் தோன்ற ஏந்துவதும் ஏலாப் போது கவிழ்த்து வைப்பதும் இயல்பாதல்பற்றி ஏலாது கவிழ்ந்த மண்டை யென்றும் இட்டு மலர்ப்போர் என்றும் கூறினார்.
நாகனைப் பாடப் போந்தவர் அவன் இறைவனான பாண்டியனை மண்பல தந்த பாண்டியன் என்றது அங்ஙனம் அவன் மண்பல கோடற்கும் இந்நாகனே படை வேண்டுவழி வாளும் வினைவேண்டுவழி அறிவும் உதவினானென்பது வற்புறுத்தற்கு.
அசைநுகம் படாஅவென்றது குறிப்புருவகமாதலின் அதனை விரித்து தான் பூண்ட நுகம் ஒருபாற் கோடித் தளராமல் செலுத்தும் பகடுபோல ஆண்மையினுஞ் சூழ்ச்சியினும் தளராதஎன்று வரை கூறினார்.
சேரமான் குட்டுவன் கோதை சோழன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நலங்கிள்ளி சேட்சென்னி சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவன் ஆகிய முடிவேந்தரைப் பாடிப் பெரும் பரிசில் பெற்ற கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் இவனையும் இப்பாட்டிற் பாடியுள்ளாரெனின் இவன் கொடுக்கும் கொடைப் பொருளினும் கொடுத்தற் கமைந்த குணநலமே பண்டை நல்லிசைச் சான்றோர் இவன்பால் வருவித்துப் பாடச் செய்ததென்பது தெற்றெனத் தெளியற்பாற்று.இவனைப் பாடி இவன் தந்த பரிசிலைப் பெற்று இன்புற்ற குமரனார் இப்பாட்டின் கண்ணே பரிசில் பெற்ற பாணனொருவன்பெறாமையால் கொடுப்பாரை யறியும் வேட்கையனாய் வரும் வேறொரு பாணனுக்குக் கூறுவானாய் பாண்பசிபபகைஞன் ஒருவன் ஈர்ந்தையில் உள்ளான் அவன் நிரம்பக் கொடுக்கும் அத்துணைச் செல்வமுடைய னல்லனாயினும் இல்லையென மறுக்கும் சிறுமையுடையனல்லன் போரிற் புண்பட்டு வடு நிறைந்த யாக்கை யுடையவன் நினக்கு வறுமை கெட விருப்பமாயின் எம்மொடு வருக யாம் சென்று அவனை இரப்போமாயின் அவன் தன்னூர்க் கொல்லனை வருவித்து அவற்கு நம் உண்ணா வயிற்றினைக் காட்டி உடனே வேல் வடித்துக் கொடு யான் சென்று போருடற்றிப் பொருள் கொணர்ந்து இவர்தம் பசி தீர்த்தல் வேண்டும் என்று சொல்லி யிரப்பான்என்று பாடியுள்ளார்.
உரை நிரப்பாது கொடுக்கும் செல்வமும் இலன் நாடோறும் தொடர்ந்து கொடுக்கும் செல்வமும் உடையானல்லன் இல்லென மறுக்கும் சிறுமையும் இலன் இங்ஙனம் வறிஞனாயினும் இரந்தோர்க்கு இல்லையெனச் சொல்லி மறுக்கும் புன்மையு முடையனல்லன் இறையுறு விழுமம் தாங்கி தன் அரசுக்கு வந்துற்ற போரானமைந்த இடும்பைகளைத் தான் பொறுத்து அமரகத்து இரும்பு சுகைக்கொண்ட விழுப்புண் நோய் தீர்ந்து அந்தப் போரின்கண் படைக்கலங்கள் சுவைக்கொடை சிறந்த புண்ணாகிய நோய் தீர்ந்து மருந்துகொள் மரத்தின் வாள் வடு மயங்கி மருந்து வாங்கிக்கொள்ளப் பட்ட மரம்போல வாளுற்ற வடு ஒன்றோடொன்று விரவி வடு வின்று வடிந்த யாக்கையன் ஆண்மைக் குறைபாடின்மையின் வசையின்றி அழகுபெற்ற உடம்பை யுடையனாய் கொடையெதிர்ந்து வண்மையை யேற்றுக்கொண்டு ஈர்ந்தையோன் ஈர்ந்தையென்னு மூரின்கண்ணே யிருந்தான் பாண் பசிப் பகைஞன் பாணரது பசிக்குப் பகைவனாயவன் இன்மை தீரவேண்டின் நினது வறுமை நீங்க வேண்டுவையாயின் நீயும் வம் மோ எம்முடனே நீயும் வாராய் முதுவாய் இரவல முதிய வா யையுடைய இரவல யாம்தன் இரக்குங் காலை யாம் தன்னை யிரக்கும்பொழுது தான் எம் உண்ணா மருங்குல் காட்டி தான் எம்முடைய உண்ணாத மருங்கினைக் காட்டி தன்னூர்க் கருங்கைக் கொல்லனை இரக்கும் தன்னுடைய ஊரின் வலிய கையினையுடைய கொல்லனை வேண்டிக் கொள்ளாநிற்கும் அவன் திருந்திலை நெடுவேல் வடித்திசின் என திருந்தின இலையையுடைய நெடிய வேலை வடிப்பாயாக எனச் சொல்லி எறு.
பாண் பசிப் பகைஞன் ஈர்ந்தையோன் அவன் தன்னை யாம் இரக்குங்காலைத் தான் எம் மருங்கைக் காட்டி வேலை வடித்திசின் எனக் கொல்லனை யிரக்கும் இரவல இன்மை தீரவேண்டின் எம்மொடு நீயும் வருவாயாக வெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
விளக்கம் நிரப்பாது கொடுத்தலாவது இலனென்னும் எவ்வம் உரையாவாறு கொடுத்தல் நாடோறும் தொடர்ந்து கொடுத்தாலன்றி நிரப்பாது கொடுக்கும் கொடையாகாமையின் நாடோறும் தொடர்ந்து கொடுக்கும் என்று உரைத்தல்.
வாஅள் வடு நிறைந்திருப்பினும் ஆண்மைக்குறைவா லுண்டாகும் வசையும் மெய்வலிக் குறைவாலுளதாகும் மெலியும் இல்லாதவன் என்றற்கு வசையின்று வடிந்த யாக்கையன்என்றார்.
தன் தாணிழற்கீழ் வாழும் கொல்லனைத் தான் இரத்தல் அமையாதாகலின் அதற்கு அமைதிகூறல் வேண்டி இரங்கு......உதவ வேண்டுதலானும்என்று உரைகாரர் கூறினார்.
சிறுகுடி கிழான் பண்ணன்போல இவனும் கைவண்மையும் போர்வண்மையுமுடையவன்.சிறுகுடி சோழநாட்டு மென்புலத்து ஊராக இவ்வல்லார் காட்டு நாட்டு வன்புலத் தூராகும்.
அம் மன்றினைச் சார்ந்திருக்கும் மனைகளில் முன்றிலில் இவ்விளாவின் கனிகள் உதிரும் அம் மனைகளின் வாழும் மறத்தியருடைய புதல்வர் விளவின் பழம் உதிருந்தோறும் ஓடிச்சென்றெடுப்பர்.
அதேகாலத்தில் புறத்தே காவற்காட்டில் வாழும் பிடியானை யீன்ற இளங்கன்று ஓடிவந்து விளவின் உதிர்ந்த கனியை யெடுக்கும் இத்தகைய நலம் சிறந்த ஊராகிய வல்லார் பண்ணனுக் குரியதாகும்.
இவனைச் சோணாட்டு முகையலூர்ச் சிறுகருந்தும்பியா ரென்னும் புலவர் ஒருகால் போந்து இனிய பாட்டுப் பாடிச் சிறப்பிக்க இவனும் அவர்க்கு வேண்டும் சிறுமையும் விதந்தோதிச் சிறப்புறப் பாடியதுகொண்டு சான்றோர் இவரைச் சிறப்பாகக் கருந்தும்பியார் என அழைப்பாராயினர்.
இப்பாட்டின்கண் சிறுகருந்தும்பியார் பாணர்க்குக் கூறும் முறையில் வல்லார் என்னும் ஊரின் அமைதியை யெடுத்தோதி பாணனே பண்ணன் வல்லாரென்னும் ஊரின்கண் உள்ளான் வறுமையால் உண்ணாது வருந்தும் நின் சுற்றம் உண்டு வாழ்தல் வேண்டுவையாயின் வல்லார் கிழானான பண்ணன் பகைப்புலம் நோக்கிச் செல்லுதற்குள்ளே உன் பசிக்குப் பகையாகிய பரிசில் பெறுதற்கு இப்போதே செல்வாயாகஎன்று கூறுமாற்றால் போரெனிற் புகலும் பண்ணனது ஆண்மையினை விதந்தோதுகின்றார்.
உரை மன்ற விளவின் மனை வீழ் வெள்ளில் மன்றத்தின் கண்ணே நிற்கப்பட்ட விளாவினது மனையிடத்து வீழ்ந்த விளாம்பழத்தை கருங் கண் எயிற்றி காதல் மகனொடு கரிய கண்ணை யுடைய மறத்தி காதல் மகனுடனே கான இரும் பிடி கன்று தலைக் கொள்ளும் காட்டு வாழும் கரிய பிடியினது கன்று வந்தெடுக்கும் பெருங் குறும்பு உடுத்த வன்புல இருக்கை பெரிய அரண் சூழ்ந்த வலிய நிலத்தின்கண் ஊராகிய இருப்பையும் புலாஅல் அம்பின் புலால் நாறும் அம்பினையும் போர் அருங்கடிமிளை பொருதற்கரிய காவற்காட்டினையு முடைய வலாஅ ரோன் வல்லாரென்கிற ஊரிடத்தான் வாய் வாள் பண்ணன் வாய்த்த வாளையுடைய பண்ணன் உண்ணா வறுங் கடும்பு உய்தல் வேண்டின் நினது உண்ணப்பெறாத வறிய சுற்றம் உண்டு பிழைத்தல் வேண்டுவையாயின் நீ இன்னே சென்மதி நீ இப்பொழுதே செல்வாயாக சென்று அவன் பகைப்புலம் படரா அளவை போய் அவன் வேற்றுப்புலத்துச் செல்லாத எல்லையில் நின் பசிப்பகைப் பரிசில் காட்டினை கொளற்கு நினது பசிக்குப் பகையாகிய பரிசிலை நினது வறுமையைக் காட்டினையாய்க் கொள்ளுதற்கு எறு.
அதனை யடுத்திருப்பது அகழும் அரணுமாதலின் இரண்டு மகப்பட பெருங்குறும்புஎன்றார் கடிமிளையும் ஆழ் கிடங்கும் உயர் மதிலும் அம்புடை யெயிலும் என அரண்களை வகுத்துரைக்கும் இயைபுகொண்டு இவ்வாறு கூறப்பட்டது.
கடலிற் கலஞ்செலுத்திப் பிறநாடுகட்குச் சென்று வாணிகஞ் செய்தலும் மீன் பிடித்தலும் முத்துகுளித்தலும் பண்டைப் பாண்டியர் மேற்கொண்டிருந்த தொழில்.
தமிழரசர் கடாரம் சாவகம் ஈழம் முதலிய நாட்டின்கட் கலஞ்செலுத்திப் படைகொண்டு சென்று போருடற்றி அரசு முறை நிறுவிய செய்தி கடார முதலிய நாட்டு வரலாறுகள் குறித்தோதுகின்றன.
கடலுள் மாய்வதற்கு முன் அவன் சான்றோர் சான்றாண்மையை வியந்து கூறுவானாய்த் தமக்கென முயலாது பிறர்க்கென முயலும் பெரியோர் உளராதலால் இவ்வுலகம் உளது இன்றேல் இது மண்புக்கு மாயும் என்ற கருத்தால் தமக்கென வாழாப் பிறர்க்குரியாளர் இந்திரர் அமிழ்தம் கிடைப்பதாயினும் அதனைத் தமித்திருந்துண்ணார் யாரையும் வெறார் பிறர் அஞ்சுவ தஞ்சுவர் அஞ்சி அதனைத் தீர்த்தற்கண் சோம்பார் புகழ்ப் பொருட்டுத் தம் உயிரையும் ஈவர் பழியால் உலக முழுதாளும் உயர்வு வரினும் வேண்டார் மனக் கவலையுங் கொள்ளார் இவ்வியல்பினோடு பிறர் நலம் பேணும் பெரியோர் உளர் அவரால் இவ் வுலகம் உளதாகின்றதுஎன்று இப்பாட்டைப் பாடியுள்ளான்.
உரை உண்டால் அம்ம இவ்வுலகம் உண்டேகாண் இவ்வுலகம் இந்திரர் அமிழ்தம் இயைவதாயினும் இந்திர்க்குரிய அமிழ்தம் தெய்வத்தானாதல் தவத்தானாதல் தமக்கு வந்து கூடுவதாயினும் இனிதெனத் தமியர் உண்டலும் இலர் அதனை இனிதென்று கொண்டு தனித்து உண்டலும் இலர் முனிவிலர் யாரோடும் வெறுப்பிலர் பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சித் துஞ்சலும் இலர் பிறர் அஞ்சத்தகும் துன்பத்திற்குத் தாமும் அஞ்சி அது தீர்த்தற்பொருட்டு மடிந்திருத்தலு மிலர் புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர் புகழ் கிடைக்கின் தம்முடைய உயிரையும் கொடுப்பர் பழி எனின் உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர் பழியெனின் அதனால் உலகமுழுதும் பெறினும் கொள்ளார் அயர்வு இலர் மனக்கவற்சியில்லார் அன்ன மாட்சி அனையராகிய அப்பெற்றித்தாகிய மாட்சிமைப்பட்ட அத்தன்மையராகி தமக்கென முயலா நோன்றாள் தமக்கென்று முயலாத வலிய முயற்சியையுடைய பிறர்க்கென முயலுநர் பிறர் பொருட்டென முயல்வார் உண்மை யான் உண்டாதலான் எறு.
அச்சமுண்டாகிய வழிச் செயலறுதி யுண்டாதலின் அதனைமறுத்து அஞ்சத்தகும் துன்பத்தைப் போக்கச் சோம்புதலுறார் என்பான் துஞ்சலு மிலர் என்றும் குற்றப் படலும் அதனால் மனத்தே கவலையும் எய்துவதில ரென்றற்கு அயர்விலர் என்றும் மேற்குரித்த குணஞ்செயல்களையுடையா ரென்பான் குணத்தை அன்னமாட்சியென்றும் செயல்களை அனையாராகியென்றும் கூறினான்.
பாண்டியருள் நெடுஞ்செழியன் என்னும் பெயருடைய வேந்தர் பலர் இருந்திருத்தலின் அவரின் வேறுபடுத்தற்கு இவனைச் சான்றோர் ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியன் என இவனது வென்றிச்செயலை யெடுத்தோதிச் சிறப்பித்துள்ளனர்.
தென்குமரிக்குத் தெற்கிலிருந்த தமிழகம் கடல் கோட்படவே பாண்டியரும் சோழரும் சேரரும் இடஞ் சிறிதென்னும் ஊக்கம்துரப்ப நிலம் வேண்டி வடபுலத்தே முன்னேறிச் சென்று கொண்டிருக்கையில் வடவாரியரும் தென்பகுதி நோக்கி வந்த வண்ணமிருந்தனர்.
அங்ஙனம் வருவாரைக் கற்சிறைபோலத் தாங்கி நிற்றலும் அடிவீழ்ந்து புகலடைத்தோரைப் பேணி யோம்புதலும் தமிழ் மூவேந்தருடைய செயல்களாயின.
இப்போதுள்ள சங்க இலக்கியங்கள் நூற்றுக்கு மூன்று விழுக்காடேனும் வடவாரியக் கருத்துக்களை யுடையவா யிருத்தலாற்றான் நிலை பேறு பெற்றன.
அடைக்கலம் புக்கு உட்பகையாய்ப் புறத்தே வெளிப்படா தொழுகினோ ரொழிய வெளிப்படையாய்ப் பொரவந்த ஆரியப்படையினை வஞ்சியாது பொருது வெற்றி கொண்ட மாண்பினால் இந்நெடுஞ்செழியன் ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியனாய்விளங்க லுற்றான்.
கோவலனைக் கொலைபுரிந்த பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனையும் இளங்கோவடிகள் வடவாரியர் படை கடந்து தென்றமிழ்நா டொருங்கு காணப் புரைதீர் கற்பின் தேவி தன்னுடன் அரைசுகட்டிலிற் றுஞ்சிய பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன்என்பர்.
நாட்டுமக்கள் கல்வியறிவுடையராதல் வேண்டி கல்வி வழங்கும் ஆசிரியனுக்கு உற்றவிடத் துதவுதல் வேண்டும் வேண்டுமளவிற்கு மிகவே அவற்குப் பொருள் வழங்குதல் வேண்டும் மிக்க பொருள் கொடுத்தவழியும் ஆசிரியனை வழிபடுதற்கு வெறுப்படைதலாகாது இவ்வாறெல்லாம் செய்து கல்வி கற்பது நன்று எனத் தொடங்கி இப்பாட்டின்கண் கல்வியில்லாற்குத் தான் பிறந்த குடும்பத்திலே தன்னைப் பெற்ற தாயாலும் சிறப்பளிக்கப்படமாட்டாது என்றும் அவன் நாட்டு அரசு முறையும் கல்வியறிவுடையோனையே துணையாகக் கொள்ளுமே தவிரக் கல்லாதானை யேலாதென்றும் கற்றோன் கீழ்நிலையில் பிறந்தானாயினும் அவற்குத் தலைமை யுண்டாகும் மேல்நிலையிற் பிறந்தோனும் அக்கீழ்ப்பிறந்தான் தலைமையிற்றான் அக் கல்விகுறித்து வழிபட்டொழுக வேண்டுமென்றும் இவ்வாற்றால் குடும்பமும் சமுதாயமும் அரசியலும் யாவையும் கல்வி நலத்தால் சிறப்படைதலால் கற்றல் நன்று என்றும் உரை உற்றுழி உதவியும் தன் ஆசிரியருக்கு ஓர் ஊறு பாடு உற்றவிடத்து அது தீர்த்தற்கு உவந்து உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும் மிக்க பொருளைக் கொடுத்தும் பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்று வழிபாட்டு நிலைமையை வெறாது கற்றல் ஒருவருக்கு அழகிது பிறப்பு ஓரன்ன உடன்வயிற்றுள்ளும் அதற்கு என்னோ காரணமெனின் பிறப்பு ஒரு தன்மையாகிய ஒரு வயிற்றுப் பிறந்தோருள்ளும் சிறப்பின் பாலால் கல்வி விசேடத்தால் தாயும் மனம் திரியும் தாயும் மனம் வேறுபடும் ஒருகுடிப் பிறந்த பல்லோ ருள்ளும் ஒரு குடியின் கட்பிறந்த பலருள்ளே மூத்தோன் வருக என்னாது அவருள் அறிவுடையோன் ஆறு அவருள் அறிவுடையோன் சென்ற நெறியே அரசும் செல்லும் அரசனும் செல்லும் வேற்றுமை தெரிந்த நாற்பாலுள்ளும் வேறுபாடு தெரியப்பட்ட நாற்குலத்துள்ளும் கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின் கீழ்க்குலத்துள் ஒருவன் கற்பின் மேற்பால் ஒருவனும் அவன்கட் படும் மேற்குலத்துளொருவனும் இவன் கீழ்க்குலத்தானென்று பாராது கல்விப் பொருட்டு அவனிடத்தே சென்று வழிபடுவனாதலான் எறு.
விளக்கம் உற்றுழி யுதவுக என்றும் உறு பொருள் கொடுக்க என்றும் அறிவுறுத்தவன் பிற்றை நிலைமுனியாது கற்கஎன்றது இவ்விரண்டும் செய்தவழித் தன்பால் உயர்வும் இவற்றைப் பெறும் ஆசிரியன்பால் தாழ்வும் உண்டாதலால் அவ்வுயர்வுவழித் தோன்றும் மானம் ஆசிரியன் ஆணைவழி நின்று தாழ்ந்து கேட்டற்குத் தடை செய்யும் அதனால் கல்வியறிவு நன்கு பெறப்படாமையோடு மாணாக்கர்க்குக் கடைமைநிலையும் உண்டாதலால் அம் மானம் அறநெறிப்பட்ட மானமாகாதென விலக்கிப் பிற்றைநிலை முனியாது கற்கஎன்றான்.
ஆசிரியற்கு உற்றுழி யுதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும் மாணாக்கன் பொருணிலையில் உயர்ந்தானாயினும் அவ்வுயர்வை மனங்கொள்ளாது பணிவுடையனாதல் அறமாதலாலும் பணிவிலனாதல் அறத்துக்கு மாறாதலாலும் செல்வ மாணாக்கன் ஆசிரியன் பால் பணிவிலனாகும் மானம் அறநெறிப்பட்ட மானமாகா தாயிற்று.
உரிய அளவு பொருள் கொடுத்தலின் ஆசிரியனுக்கு ஊறுபாடுற்றவிடத்து உதவுதல் வேண்டா எனக் கருதற்க என்றற்கு உற்றுழி யுதவியும்என்றும் உரிய அளவினும் மிகைபடவே தருக என்பான் உறுபொருள் கொடுத்தும் என்றும் கூறினான் ஊற்றுழி யுதவுதல் எல்லார்க்கும் பொதுவாய் அறமாதலின் அதனை முதலிலும் உறுபொருள் கொடுத்தல் செல்வமுடையார்க்கே இயல்வதாகலின் அச்சிறப்புப்பற்றி அதனைப் பின் வைத்தும் மொழிந்தான்.
இக்காலக் கல்வித் துறையில் இவ்வுணர்வு அறவே யில்லாதொழிந்தமையின் ஆசிரியர்களை அடிமைகளாகக் கருதி யல்லற்படுத்தும் கீழ்மைப் பண்புடைய செல்வமாக்கள் கல்வித் துறைகட்குத் தலைவர்களாகத் தோன்றி நாட்டு மக்களின் நல்லறிவை முளையிலே கெடுத்து அவரிடையே ஒருமை யுணர்வும் சீர்த்த புலமையும் உண்டாகாவாறு செய்துவிட்டதை இக்கால நிலை யெடுத்துக் காட்டுகிறது.
ஒருவர்பால் அரிய பொருளொன்று உளதாயின் அதனைப் பெற முயல்வோர் அவர்க்கு உற்றுழி யுதவி அவர் அன்பைப்பெற முயல்வர் அன்புளதானாலன்றி அருமையுடைய பொருளைக் கொடுத்தற்கு அவர்க்கு மனமுண்டாகாது.
ஆசிரியன்பால் உள்ள பொருளோ அவன் மனங் கனிந்து வழங்குதல் வேண்டு மெனத் தானே விழைந்து கொடுத்தாலன்றி வேறு எவ்வகையாலும் எத்திறத்தாராலும் பெறக்கூடியதன்று.
ஆனதுபற்றியே இப்பாண்டியன் உற்றுழி யுதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்அன்பு செய்க பிற்றைநிலை முனியாதுவழிபடுக என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே வற்புறுத்தினான்.
பெற்ற தாய்க்குத் தன் வயிற்றிற் பிறந்த பிள்ளை எத்துணைப் பொலிவற்றிருப்பினும் மனவெறுப்புண்டாகாது திருவள்ளுவர் ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால்என்பது காண்க.
தம்மிற்றம் மக்கள் அறிவுடைமை மாநிலத்து மன்னுயிர்க்கெல்லாம் இனிது என்பது பெற்றோர்க்கும் கற்றோர்க்கும் நோக்கமாதலின் மாநிலத்து மன்னுயிர்க் கின்ப வாழ்வு வழங்கும் அரசு முறை அறிவுடையோனையே நோக்கி யியங்கும் என்பான் அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும் என்றான்.
தமிழகத்தில் தமிழ் மக்களிடையே இப் பாகுபாடு இன்றும் கிடையாது என்றும் இருந்ததில்லை வடவாரிய நூல்களையடிப்படையாகக் கொண்டெழுந்த இந்து லா வில் மட்டில் இருக்கிறது.
வேளாளர் கீழ்ப்பாலாராயின் அவர்க்குரிய தொழிலான உழவு உயர் தொழிலாகத் திருவள்ளுவர் முதலாய சான்றோர்களால் உயர்த்துக் காட்டப்பட மாட்டாது.
கல்வியறிவு நாற்பாலார்க்கும் பொதுவாதலின் அறிஞனை இப் பாற்பாகுபாடு கட்டுப்படுத்தா தென்றற்கு கீழ்ப்பா லொருவன் கற்பின் மேற்பாலொருவனும் அவன்கட் படுமேஎன்றான்.
கீழ்ப்பா லொருவன் கற்பின்என்றாற்போல மேற்பா லொருவன் கல்லா னாயின் அவனும் என்னாது மேற்பா லொருவனும்என்றும் உரைகாரர் மேற்குலத்துள் ஒருவனும்என்றும் கூறியது மேற்பாலா னொருவன் கற்றவனாயினும் கீழ்ப்பாலொருவன் கற்றுத் தலைவனாயின் அவன்பாற் சென்று வழிபடுதற்குரியன் என்பதை வற்புறுத்துகிறது.
பாண்டிநாட்டுப் பிசிர் என்னும் ஊரிலிருந்து சான்றோரான ஆந்தையார் கோப்பெருஞ் சோழனைக் காணாமலே அவனுடைய குண நலனும் ஆட்சி நலமும் சான்றோராற் கேள்வியுற்று அவன்பால் பெரு நட்புப் பூண்டனர்.
அந்நட்பு உயிர்கலந் தொன்றிய செயிர்தீர் நட்பாய்கோப்பெருஞ் சோழன் வடக்கிருந்து உயிர்விட்டவழி இவரும் உயிர் விடுதற் கேதுவாயிற்று.
பாண்டிநாட்டுச் சான்றோராகிய பிசிராந்தையார்க்குத் தம் நாட்டு வேந்தனான பாண்டியன் அறிவுடை நம்பிபால் பிறவாமல் சோழநாட்டு கோப்பெருஞ் சோழன்பால் பெருநட்புள தாயிற்றெனின் இச்சான்றோருடைய அன்பைப் பெறுதற்குரிய நலம் இப்பாண்டியன்பால் இல்லை யென்பது தானே பெறப்படும்.
இவன்பால் சூழ்ந்த அரசியற் சுற்றத்தார் இவனை இடித்துரைத்து நெறிப்படுத்தும் நேர்மையின்றி நீர் போகும் வழிப் புல் சாய்ந்து கொடுப்பதுபோல இவன் விழைந்த வழியெல்லாம் நுழைந்து கொடுத்து அரசியலில் வாழும் மக்கட்குத் துன்பமுண்டாக்கினர்.
இக்குறைகளை அரசற் கெடுத்துரைத்து நெறிப்படுத்துவதுநாட்டுக்கு இன்றியமையாத பணியும் சான்றோர்க்குத் தாம் செய்யக்கடவ கடனுமாதலை யுணர்ந்தார் பாண்டியனைச் சென்று கண்டார்.
ஆந்தையார் கோப்பெருஞ் சோழன் முதலிய பெருவேந்தர் பாராட்டிக் கேண்மை கொள்ளும் புலமை நலம் சிறந்திருப்பதை நன்கறிந்தவனாகலின் வேந்தனும் அவரை விருப்போடு வரவேற்றான்.
இதன்கண் களிற்றி யானைக்கு உணவாகும் நெல் அது விளையும் நிலத்திலிருந்து கொணரப் பட்டுக் கவளங் கவளமாகக் கொள்ளப்படுமாயின் விளைநிலம் ஒருமா அளவினும் குறைந்த தாயினும் பல நாட்கள் அக்களிற்றுக்கு உணவு தரவல்லதாம்.
யானைக்கென்று நூறுமா நிலத்தை விட்டு நெல் விதைப்ப அது விளைந்து சாய்ந்து கிடக்கையில் அதனைத் தனியே மேயவிடின் அதன் வாய் புகுமளவினும் கால்களால் கெடுவது மிகுதியாகும் இவ்வாறே வேந்தனும் தான் பெறுதற்கரிய அரசிறையை நெறியறிந்து முறையே கொள்வானாயின் நாடு பெரும் வளம் படைத்துச் செல்வத்தாற் புகழ் பெறும் அவ்வேந்தன் நாடோறும் வரிசையறியுந் திறமில்லாச் சுற்றம் சூழத் தானும் மெல்லியனாய்க் குடிகள்பால் அன்பின்றி மிக்க இறையை வாங்கலுறுவானாயின் யானை புக்க விளை நிலம் போல அவற்கும் பொருள் சேராது நாடு கெட்டழியும்என்று செவியறியுறுத்துள்ளார்.
உரை காய் நெல் அறுத்துக் கவளங் கொளின் காய்த்த நெல்லை யறுத்துக் கவளமாகக் கொள்ளின் மா நிறை வில்லதும் ஒரு மாவிற் குறைந்த நிலத்திற் கதிரும் பல்நாட் காகும் பல நாளைக்காகும் நூறு செறு வாயினும் நூறு செய்யாயினும் தமித்துப் புக்கு உணின் யானை தனித்துப் புக்கு உண்ணுமாயின் வாய் புகுவதனினும் கால் பெரிது கெடுக்கும் அதனது வாயின்கட் புகுந்த நெல்லினும் கால் மிகவும் கெடுக்கும் அறிவுடை வேந்தன் அப்பெற்றியே அறிவுடைய அரசன் நெறி அறிந்து கொளின் இறை கொள்ளும் நெறியை அறிந்து கொள்ளின் நாடு கோடியாத்துப் பெரிது நத்தும் அவன் நாடு கோடிப் பொருளினை யீட்டிக்கொடுத்துத் தானும் மிகவும் தழைக்கும் கிழவன் மெல்லியனாகிய வேந்தன் அறிவால் மெல்லியனாகிய வைகலும் நாடோறும் வரிசை அறியாக் கல்லென் சுற்றமொடு தரமறியாத உறுதி கூறாது அவன் விரும்புவதனையே தானும் கூறும் ஆரவாரத்தையுடைய சுற்றத்தோடு கூடி பரிவு தப எடுக்கும் பிண்டம் நச்சின் அன்பு கெடக் கொள்ளும் பொருட்டொகுதியை விரும்பின் தானும் உண்ணான் உலகமும் கெடும் தானும் உண்ணப்பெறான் உலகமும் கெடும் எறு.
இதற்குத் தென்னெல்லை பெண்ணையாறும் மேலெல்லை வடார்க்காட்டையும் சேலமா நாட்டையும் பிரிக்கும் சவ்வாது மலைத்தொடருமாமென்பது கல்வெட்டுக்களால் அறிகின்றோம்.
வென்வேற்கிள்ளி யென்னும் சோழனுக்கும் நாகநாட்டு வேந்தன் மகள் பீலிவளை யென்பாட்கும் பிறந்து கடலில் கலமூர்ந்து வருங்கால் அது சிதைந்ததாக இவன் திரையில் மிதந்து கரை யடைந்தானென மணிமேகலை கூறுகிறது.
பின்பு அவன் அக் காரணத்தால் திரையனெனப்பட்டானென்றும் வேந்தன் மகனென்றற் கடையாளமாகத் தொண்டைக்கொடி யணிந்திருந்ததுபற்றி அவன் தொண்டைமானாயினான் அவனாண்ட நாடு தொண்டை நாடாயிற்றென்றும் கூறுப இத்திரையன் தமிழ் வேந்தர் மூவருள்ளும் அல்லது கடிந்த அறம் புரி செங்கோல் உடைமையாற் சிறந்தவனென்றும் குணகடல் வரைப்பின் முந்நீர் நாப்பண் பகற்செய் மண்டிலம் பாரித் தாங்கு முறை வேண்டுநர்க்கும் குறை வேண்டுநர்க்கும் வேண்டுப வேண்டுப வேண்டினர்க் கருளி மேம்பட்டவனென்றும் புலவர் பூண்கட னாற்றிப் பகைவர் கடிமதி லெறிந்து குடுமி கொள்ளும் வென்றி யல்லது வினையுடம் படினும் ஒன்றல் செல்லாஉரவோனென்றும் அவன் நாட்டில் ஆறலைகள் வரும் பிற தீங்கு புரிவோரும் இலரென்றும் பெரும்பாணாற்றுப்படை பெரிதெடுத்துப் பேசுகின்றது.
நாடோறும் வேந்தர் பலரும் பல்வேறு வகையில் பணிந்து நட்புக் கொளல் வேண்டி நயந்திசினோரும் துப்புக் கொளல்வேண்டிய துணையி லோரும் கல்வீ ழருவி கடற்படர்ந்தாங்குஇவன்பால் வந்தவண்ண மிருந்தனர்.
இதன்கண் அரசியலை ஒரு சகடமாக வுவமித்து சகடத்தை உகைப்பவன் உகைக்குந் திறத்தை மாண்புற அறிந்தானாயின் அஃது இடையூறு சிறிதுமின்றி இனிது செல்லும் அத்திறம் அறியானாயின் நெறியல்லா நெறியிற் சென்று சேற்றில் அழுந்தி மிக்க துன்பத்துக் குள்ளாவன் அவ்வாறே அரசியலை நடத்தும் வேந்தன் அரசியல் முறையைத் திறம் பட அறிந்தானாதல் வேண்டும் அதனால் நாடு நலம் பெறும் அவனும் சீர்பெறுவான் அறியானாயின் உட்பகை புறப்பகைகளாகிய சேற்றில் அழுந்திக் கெடுவன்என்று அறிவுறுத்துள்ளான்.
உரை கால் பார் கோத்து உருளையையும் பாரையும் கோத்து ஞாலத்து இயக்கும் காவற் சாகாடு உலகின் கண்ணே செலுத்தும் காப்புடைய சகடந்தான் உகைப்போன் மாணின் அதனைச் செலுத்து வோன் மாட்சிமைப்படின் ஊறு இன்றாகி ஆறு இனிது படும் ஊறு பாடில்லையாய் வழியை இனிதாகச் செல்லும் உய்த்தல் தேற்றானாயின் அவன் அதனை இனிதாகச் செலுத்துதலைத் தெளியமாட்டானாயின் வைகலும் பகைக்கூழ் அள்ளற்பட்டு அது நாடோறும் பகையாகிய செறிந்த சேற்றிலே யழுந்தி மிகப் பல் தீ நோய் தலைத்தலைத் தரும் மிகப் பல தீய துன்பத்தை மேன்மேலும் உண்டாக்கும் எறு.
இஃது உலகாளும் முறைமை கூறுதலை யுட்கொண்டு சகடம் செல்லுறுமாற்றைக் கூறினமையின் நுவலா நுவற்சி யென்னும் அலங்கார மாயிற்று ஒட்டென்று கூறுவாருமுளர்.
அன்றி இதற்கு உலகத்தின்கண்ணே உலகியற்கையை நிறுத்தி அதனோடு ஞாலத்தின்கண்ணே செலுத்தப்படும் காப்பாகிய சகடம் தன்னைச் செலுத்துவோன் மாட்சிமைப்படின் தனக்கு ஓரிடையூறின்றாகி நெறிமுறைமையே நடக்கும் அதனைச் செலுத்துதல் தெளியானாயின் அச் சாகாடு மறுதலை யென்னும் செறிந்த அள்ளலிலே அகப்பட்டுத் தனக்கும் தன்கீழ் வாழ்வார்க்கும் மிகப் பலவாகிய தீக்கேட்டினை மேன்மேலே தருமெனவும் பொருளுரைப்பர்.
விளக்கம் உலகாளு முறைமை கூறுதலை யுட்கொண்டு உரைக்கும் மிடத்து அரசியலாகிய சகடத்தை யுகைப்போனாகிய வேந்தன் மாட்சிமைப்படின் ஊறுபாடின்றி ஆட்சியைக் கடைபோக இனிது செலுத்துவன் அதனைச் செலுத்து முறைமையை அறியானாயின் நாளும் உட்பகையும் புறப்பகையுமாகிய இவற்றிடையே அகப்பட்டுத் தனக்கும் தன்னாட்டவரக்கும் மிகப் பல துன்பத்தை மேன்லேும் செய்து கொள்வன் எனவரும்.
இப் பாட்டின் கருத்தைத் திருத்தக்கதேவர் ஆர்வலஞ் சூழ்ந்த ஆழியலைமணித் தேரை வல்லான் நேர்நிலத் தூருமாயின் நீடுபல் காலஞ் செல்லும் ஊர்நில மறிதல் தேற்றா துருமேல் முறிந்து வீழும் தார்நில மார்பவேந்தர் தன்மையு மன்ன தாமேசீவக.
வினையான் மிக்க வேந்தர் போந்து தானையொடு சூழ்ந்து கொண்ட காலையில் தன் தானை யழியவே இனித் தன்னையின்றித் தன் எயில்சூழ் இருக்கைக்கு வேறு அரணில்லையென்பதைத் தெரிந்து நன்னனென்பான் தான் தங்கியிருந்த கானத்தினின்றும் வெளிப்பட்டு வந்து தான் பிடித்த வேலைக் கைவிடாது பகைவரை வென்று தன் பண்டைப் புகழை நிறுவிய சிறப்பினைப் பெரிதும் பாராட்டிப் பேசுவர்.
இத்தகைய சிறப்பமைந்த இக் கீரனார் தம்மோடொத்த சான்றோர் சூழ வேந்துடை யவையத்திருந்தகாலை அரசர்க்கும் அவர் குடை நிழல் வாழும் குடிகட்குமுள்ள தொடர்புபற்றி ஓர் ஆராய்ச்சி நிகழ்ந்தது உயிர்க்கும் உடம்புக்குமுள்ள தொடர்பே அரசுக்கும் அவன் நாட்டிற்கும் உள்ள தொடர்பு என்பது அவ் வாராய்ச்சியில் முடிபாயிற்று.
ஆகவே உடம்பின் நலத்துக்கும் கேட்டுக்கும் உயிரினது உண்மையும் இன்மையுமே ஏதுவாதல் போல வேந்தன் உளனானால் நாடு நலமுறுதலும் இலனாயின் கெடுதலும் ஒருதலை என்றனர் ஒருசாரார்.
இவ்வாறு நாட்டிற்கு அரசே உயிரென்பாரும் பொருளே உயிரென்பாரும் சான்றோர் இருதிறத்தராகவே ஆங்கிருந்த மோசி கீரனார் நாடாளும் வேந்தனாவான் இவ்வுலகிற்கு யானே உயிர் ஏனை நெல்லுமன்று நீருமன்று என்பதை அறிந்தொழுகும் அரசுமுறை உயிர் நிலையாம்என்ற கருத்துப்பட இப் பாட்டினைப் பாடிக் காட்டினார்.