sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஸ்ரீ சுந்தரர் மாணிக்கவாசகர் என்பவர்தம் சரித்திர நிகழ்ச்சிகளைப் பல இடங்களில் திருப்புகழ்ப் பாடல்களிற் குறித்துள்ளார் எங்கள் திருப்புகழ்ப் பதிப்பில் ஆராய்ச்சியிற் பார்க்க.
முருகவேளின் திருப்புயங்களின் செயல்களை நக்கீரர் திருமுருகாற்றுப்படையிற் கூறியவாறே அதற்கோர் விளக்கவுரைபோலத் தாம் பாடிய புய வகுப்பில் சுவாமிகள் விவகரித்துள்ளார்.
பின்னும் நக்கீரரைப்பற்றியும் திருமுருகாற்றுப்படையின் பெருமையைக் குறித்தும் பல இடங்களில் திருப்புகழிலும் கந்தரந்தாதியிலும் திருவகுப்பிலும் சுவாமிகள் சொல்லியுள்ளார்.
பின்னும் நக்கீரரைப்பற்றியும் திருமுருகாற்றுப்படையின் பெருமையைக் குறித்தும் பல இடங்களில் திருப்புகழிலும்கந்தரந்தாதியிலும் திருவகுப்பிலும் சுவாமிகள் சொல்லியுள்ளார்.
இவரது நிலையையும் இவர் முன் செய்துள்ள பெருந்தபோ பலத்தையும் உணர்ந்த அருணாசலேசுரரே எனத் தோற்றிய தவப் பெரியார் ஒருவர் இவர்முன் தோன்றி மிக்க அன்புடனும் இனிய வசனத்துடனும் அன்ப நீ தவ நிலையில் இருந்து ஆறுமுகக்கடவுளை இடைவிடாது தியானிப்பாயாகஎன உபதேசித்துச் சென்றனர்.
தமது தவறுகளை எல்லாம் நினைந்து நினைந்து வருந்தலாயினர் அந்தோ பெரியார் கூறிய நன்னெறியைப் பயில முயலாது வீணே காலங் கழித்தேனே என மனம் நைந்தனர்.
மொழியும் அடியார்கள் கோடி குறை கருதினாலும் வேறு முனிய அறியாத தேவர் பெருமாள் தமது வழியடிமை இங்ஙனம் உயிர் துறத்தலைச் சகிப்பரோ முகமாறும் மொழிந்தது வீண் போமோ?
திருமூலருக்கு நாதன் என்னும் பட்டத்தைச் சிவபிரான் அளித்தது போலத் தாமும் அருணகிரியார்க்கு நாதன் என்னும் பட்டத்தை யளித்து அருணகிரிநாத எனப் பெயரிட் டழைத்தனர்.
அருணகிரியாரும் முருக அடியேன் எவ்வண்ணம் நினது புகழைப் பாடுவேன் என மயங்கி கேட்க சுவாமி இவ்வண்ணம் பாடுக என்று சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளுக்குச் சிவபிரான் அடி எடுத்துக் கொடுத்தது போல முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை என வண்ணப்பாவாகவே அடி எடுத்துத் தந்து மறைந்தார்.
பத்திதரு முத்திநகை யத்தி யிறைவா எனும் விரிஞ்சைப் பிள்ளைத்தமிழும் முத்தித் திருவென்னும் முன் பதினாயிரமாம் பத்தித் திருப்புகழைப் பாடுங்காண் எனவரும் தணிகை யுலாவும் ஈண்டு கவனிக்கற்பாலன.
பிணியெல்லாம் நீங்கினவராய் முத்தமிழாதிய கலைவள்ளவராய் யோகீசுரறாய் மெய்ஞ்ஞானியராய் அகில சத்தியும் எட்டுறு சித்தியும் வாய்ந்தவராய்ப் பத்திக்கடலில் திளைத்துப் பரவசம் உற்றனர்.
வள்ளியம்மையாரும் இவரது மலங்கள் பறந்தோட அஞ்சலெனக் கூறித் திருக்கரத்தால் இவர் சிரசைத் தீண்டி ஸ்பரிச தீக்ஷை செய்தனர்.
அரிய மெய்ப்பொருளைப்பெற அடியேனை ஓர் உரியவனாக நினைத்து உபதேசித்த கருணையை என்னென்று கூறுவேன் அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக் கடியேன் உரிதா உபதேசம் உணர்த்தியவா கந்தர் அநு.
வீண் டம்பக்காரனும் ஒன்றும் உணராதவனும் மிகப் பொல்லானுமாகிய என்னை ஆண்ட கருணையை எங்ஙனம் எடுத்து ஓதுவேன் ஆதாளியை ஒன்றறியேனை யறத் தீதாளியை ஆண்டது செப்புமதோ?
இங்ஙனம் தமது பழைய அநா சார நிலை முற்றும் மாறினவராய்க் கழுவியெடுத்த மணி போலவும் களிம்பு அறுபட்ட கலம்போலவும் நோய் நீங்கினவராய் அகமும் புறமும் பளிங்கன்ன சுத்த சொரூபராய்த் திகழ்ந்து புனித தேகத்துடனும் முற்றிய ஞானத்துடனும் இவர் பொலிவதைக்கண்டும் கீதமும் தாளமும் ததும்பிப் பொலிய இவர் முருகபிரானை ஆசுகவியாகச் சந்தப்பாவாற் பாடுவதைக் கேட்டும் திருவண்ணாமலை வாசிகளும் சுற்றியுள்ள ஊர்களில் உள்ளவர்களும் இவர்மாட்டு அளவிடற்கரிய மதிப்பும் வியப்பும் பக்தியும் அன்பும் கொண்டனர்.
அக்காலத்துத் திருவண்ணாமலைப் ப்ரதேசத்தை ஆண்டிருந்த பிரபுடதேவமாராஜன் இவர் மாட்டு மிக்க அன்பும் பத்தியும் பூண்டவனாயிருந்தான்.
இறைவனது திருக்கோலத்தை எனக்குக் காட்டி யருளுக எனச் சோமாசிமாற நாயனார் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளை வேண்டினது போலப் ப்ரபுடதேவ மாராஜனும் தவப் பெரியோய் உங்களை ஆட்கொண்ட முருகவேளை எனக்குக் காட்டி யருளுக என அருணகிரிநாதரை வேண்டினன்.
தேவேந்திர சங்க வகுப்பை இச்சமயத்திற் பாடித்தேவியைத் துதித்து தேவியை வர ஒட்டாது அருணகிரி யார் தடுத்தனர் என்றும் பெரியோர் சொல்வர்.
மயிலுமாடி வரவேணும் என்று மாத்திரம் கூறாது மயிலு மாடி நீயாடி வரவேணும் என்றதன் கருத்து நீ யாடினால் தான் யாவையும் ஆடிடும் என்னும் உண்மையைப் புலப்படுத்துதற்கே.
அரசன் முதலிய யாவரும் இது அற்புதம் அற்புதம் என வியந்து அருணகிரியாரை முருக பிரான் ஆட்கொண்டது சத்தியம் சத்தியம் எனத் துதித்துக் கூத்தாடினர்.
இங்ஙனம் சபையில் முருக பிரானை வர வேண்டிப் பாட முருக வேளும் வேண்டின வாறே ஒரு நொடிப் பொழுதிற் சபையில் தோன்றித் தரிசனம் தந்து அருணகிரியாரைத் தாம் ஆட்கொண்டதை உலகறியப் புலப்படுத்தினர் என்பது.
வேசையர் மயக்கே தமக்குப் பெரிய இடர்ப் பாடாய் முதலில் இருந்த காரணத்தாலும் அந்த இடர் ஒழிபட்ட இடம் அருணை யாதலாலும் வேசையர் மயக்கினின்றும் தம்மை என்றுங் காத்தருள வேண்டும் என்கின்ற விண்ணப்பம் இத்தலத்துப் பாடல்கள் பல வற்றிலும் பிறதலத்துப் பாடல்களிலும் பரவியுள்ளது.
மேலும் பெண்ணாசையே நீக்கரிய ஆசை ஆதலின் அதை ஒழித்தா லொழிய நாம் கரையேறுவது கூடாத காரிய மாகுமாதலின் அதை நாம் ஒழித்துக் கரையேற வேண்டும் என்னும் பெருங்கருணை காரணமாகவே சுவாமிகள் வேசையர் இன்பத்தின் தீமைகளை மிக விரிவாகவும் அழுத்தமாகவும் பன்முறை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்.
தத்தை யங்கனையார் தங்கள் மேல் வைத்த தயாவை நூறாயிரங் கூறிட்டு அத்தில் அங்கு ஒரு கூறு உன் கண் வைத்தவருக்கு அமருலகு அளிக்கும் நின் பெருமை எனத் திருவிசைப் பாவிற் கருவூர்த் தேவர் முழங்குகின்றனரன்றோ?
சுவாமிகள் பெறற் கரிய பேற்றைப் பெற்ற தலமாதலின் அவரது சரித்திர சம்பந்தமான வீஷயங்கள் பல அருணைத் திருப்புகழ்ப் பாடல்களிற் கிடைக்கின்றன.
வள்ளியம்மையை முருக பிரான் வலிய ஆட்கொண்டதே அவருடைய பெரும்புகழுக்கு முக்கிய காரணமாயிருந்த தென்னும் ரகசியத்தை முதலிலேயே அருணகிரியார் உணர்ந்திருந்தனர் என்பது.
இங்ஙனம் திருவண்ணாமலையில் தவப் பொழுதில் நின்ற அருணகிரியார் ஞாலநின் புகழே மிக வேண்டும் என்னும் தமிழ் மறை மொழியைப் பொன்னெனப் போற்றி நாற்றிசையிலும் முருகன் திருப்புகழைப் பரப்ப விரும்பி நால்வரைப் போலத் தாமும் தலயாத்திரை செய்ய அருணையினின்றும் புறப்பட்டார்.
இன்ன வரிசையிற் சுவாமிகள் தலங்களைத் தரிசித்தார் என்று துணிவுபடக் கூற வழியொன்று மில்லை எனினும் வயலூரா எனவரும் பாடல்களில் பெரும்பாலன அவர் வயலூரைத் தரிசித்த பிறகு பாடியிருக்க வேண்டும் என்னும் ஓர் உபதேசங் கொண்டு இந்த ஆராய்ச்சி தொடங்குகின்றது.
இத்தலத்தில் முருக பிரான் தமது அற்புத மயில்மிசை திருநடன தரிசனம் தர அதைத் தரிசித்து மகிழ்ந்து அந்த யோகானந்த நடன தரிசனத்தைக் குறிப்பிக்கும் பல பல தத்துவம் என்னும் பாடலைப் பாடித் திருவெணெய் நற்பதி புகழ்பெற அற்புத மயிலின் மிசைக் கொடு திருநட மிட்டுறை பெருமாளே எனத் துதித்து வணங்கினர்.
இக்கருத்தை வாரமதாம் அடியார்க்கு வாரமாகி வஞ்சனை செய்வார்க்கென்றும் வஞ்சனாகும் சீரரசை என வரும் தேவாரத்திற் அப்பர்திருவாலம் பொழில் காண்க.
திருவண்ணா மலையில் மூலை முடுக்கிலிருந்த முருகர் முகூர்த்தங்களைத் துதித்தது போலத் தில்லையிலும் பல இடங்களிலிருந்த முருக மூர்த்தியைப் புகழ்ந்து பாடினார் பரவினார்.
கனக சபைப் பெருமாளே என்றும் திருச்சிற்றம்பலப் பெருமாளே என்றும் தில்லை நகர்க் கோபுரப் பெருமாளே என்றும் தெற்குக் கோபுர வாசலில் மேவிய பெருமாளே மேலைக் கோபுர வாசலில் மேவிய பெருமாளே வடக்குக் கோபுர வாசலில் மேவிய தம்பிரானே நாலு கோபுர வாசல் மேவிய பெருமாளே ஆடகப் படிக கோபுரத்தின் மகிழ் தம்பிரானே என்றும் பலவாறாகப் பாடி யாடி மகிழ்ந்தார்.
பின்னும் நடன ஸ்தலமாதலின் கலகல என்றும் கண கண என்றும் சிலம்பொலி தாள ஒலி நடன ஒலி ஒலித்த நாதமே இவரைப் பரவசப் படுத்திய காரணத்தால் இத்தலத்துப் பாடல்கள் பல வகைய நாத ஒலி நிறைந்த அற்புத கரமான சந்த பேத ஒலிகளுடன் பொலிவனவாய் விளங்குகின்றன.
இத்தலத்துப் பாடல்களிற் புலியூர் புலிசை புலீச்சுரம் கனக சபை கனகம்பலம் பொன்னம்பலம் திருச்சிற்றம்பலம் திருவம்பலம் சிதம்பரம் மன்று தில்லை பெரும்பற்றப் புலியூர் என்னும் நாமங்கள் யாவும் வந்துள்ளன.
இவ் வழகிய பாடலில் உள்ள வேதநூன் முறை வழுவா மேதினம் வேள்வி யாலெழில் புனைமூ வாயிர மேன்மை வேதியர் மிகவே பூசனை புரிகோவே என்னும் அடிதான் எந்தையார் வ.த.
சிதம்பரம் தீக்ஷிதர்கள் ஒரு விவாதத்தில் தங்கள் பெருமையைக் காட்ட மேற்காட்டிய திருப்புகழ் அடியைக்கொண்ட தாதுமாமலர் முடியாலே என்னும் பாடலைச் சான்றாக எடுத்துக் காட்டினதாகவும் அப்பாடலின் தேனொழுகும் இனிமை தன் மனத்தை மிக்குங் கவர்ந்து திருப்புகழில் தனக்கு ஆசை உண்டு பண்ணிற்று என்றும் இத்தகைய அற்புதப் பாடல்கள் பதினாறாயிரம் அருணகிரிநாதர் பாடியிருக்க ஓராயிரமேனும் கிடைத்து அச்சிட்டால்தான் எடுத்த ஜன்மம் பலன் பட்டதாகும் எனக் கருதினேன் என்றும் எந்தையார் என்னிடம் கூறினர்.
மேலும் விருத்தாசலத்தில் இறப்பவர்களுக்கு மறுபிறப்பு இல்லை என்றும் அங்கு முடிவுறும் நல் உயிர்களுக்குத் தேவி தனது முன் தானையால் வீச ஈசன் பஞ்சாக்ஷர உபதேசம் செய்வார் என்றும் அக்காரணத்தால் காசியின் மேற்பட்டது விருத்த காசியாம் விருத்தாசலம் என்றுன் கந்தபுராணம் வழி நடைப்படலத்தில் எனச் சிறப்பித்துக் கூறப்பட்டுள்ளது.
இத்தலத்துக்குள்ள இம் மேன்மைகளை அருணகிரியார் முடிபவர் வடிவறு சுசிகர முறை தமிழ் முதுகிரி வலம்வரு பெருமாளே என்னும் அடியிற் சுருக்கி விளக்கியுள்ளார்.
இப்படி அனேக தலப் பெயர்களும் சுவாமி தேவி இவர்களின் பெயரும் தேவார காலத்தில் தமிழில் வழங்கியன திருப்புகழ்க் காலத்தில் வடமொழியில் வழங்கப் பெறலாயின.
மேலும் இப்பதிகத்தில் திருமால் அமுது பங்கிட்டபோது சிவபக்தருக்கு இவ்வமுதைப் பகிர்வேன் எனப் பகிர்ந்து கொடுத்ததாகக் கூறப்பட்டுள்ள விஷயம் அறிந்து மகிழத்தக்கதாம்.
சீகாழிக்கு உரிய பன்னிரு நாமங்களில் காழி புகலி சண்பை பிரமபுரம் கொச்சை கழுமலம் பூந்தராய் என்பன இவர் பாடிய பாசுரங்களில் வந்துள்ளன.
பின்னும் ஒரு பாசுரத்தில் முருக வேள் வள்ளியம்மையின் மலர்ப்பாதங்களை வருடி அவ்வம்மையாருக்கு உதவியாக ஆயால் ஓட்டும் தொண்டினைக் கூடத் தாம் அத்தொழிலுக்குப் புதிதாயிருந்தும் மேற் கொண்டு செய்தாரெனவும் எனக் கூறி மகிழ்கின்றார்.
திருவிடைக்கழி ஆண்டவர் திருத்தணிகை யாண்டவர் போலவே தொடையின்மிசை இடது திருக் கையை வைத்துள்ளார் ஆதலால் தணிகைப் பிரானை நினைக்கும் பொழுதெல்லாம் இடைக்கழி எந்தையின் ஞாபகம் இடைக்கழியை நினைக்கத் தணிகை ஞாபகமும் அருணகிரியார்க்கு அவசியம் வரும்.
இப்பதிகத்தில் சித்தர் விஞ்சையர் மாகர் சபாஷென என்னும் அடியில் சபாஷ் என்னும் பதம் வந்திருப்பது கவனிக்கற் பாலது இதனால் இவர் காலம் மகம்மதிய ராஜ்ய காலம் வந்த பிறகு என்பது ஏற்படும்.
இப்பதிகத்தில் பரம மாயையின் நேர்மையையும் சம்பந்தப் பெருமானது திருவிளையாடலையும் சொல்ல முடியாத அழகுடன் சொற்களை அமைத்துச் சுவாமிகள் பாடியுள்ளார்.
சுவாமிகள் காலத்தில் வட வேங்கடத்தில் திருமால் கோயில் கொண்டிருந்தார் என்பது இப்பதிகத்தில் உலகீன்ற பச்சையுமை யண்ணன் வடவேங்கடத்தி லுறைபவன் என வருவதால் தெரிகின்றது.
இந்தப் பெரிய மடத்தில் உள்ள முருக வேளைப் போற்றி போற்றி எனத் துதித்து அருணகிரிநாத எனத் தமக்குப் பட்டம் அளித்து அழைத்த அன்பினைப் பாராட்டி அருணகிரி நாத எனும் அப்பனே போற்றி எனத் துதித்து ஆரம்ப அறிவும் இலாத நான் நன்னெறியில் நிற்க நீ தீக்ஷை செய்தருள வேண்டும் தலையறிவிலேனை நெறி நிற்க நீ தீக்ஷை தரவேணும் எனப் பிரார்த்தித்தனர்.
ஆண்டவனைப் பரமாத்மாவை நாயகனாகவும் தன்னை ஜீவாத்மாவை நாயகியாகவும் பாவித்துப் பரமாத்மாவின் மேலுள்ள காதலை வெளிப்படுத்தும் முறையிற் பாடுகின்ற நூல் உலா எனப்படும்.
பரமாத்மாவை நாயகியாக வும் ஜீவாத்மாவை நாயகனாகவும் பாவித்துப் பரமாத்மாவின் மீதுள்ள காதலைப் புலப்படுத்தும் வகையிற் பாடுகின்ற நூல் கோவை எனப்படும்.
நக்கீரரது பாட்டின் வளப்பமும் அவரது வாய்மைச் சொல்லும் அவருக்கு முருகபிரான் இலக்கணங்கள் போதித்த விஷயமும் உலகம் உவப்ப என்று அடி மோனையுடன் அவருக்கு முருகவேள் அடி எடுத்துக் கொடுத்த அருட் ப்ரசாதமும் இப் பதிகத்திற் போற்றப்பட்டுள.
இத்தலத்துப் பதிகங்களில் மனப்பாடஞ்செய்யத் தக்க அருமை அடிகள் சுவாமிமலையில் இருந்தபொழுது அருணகிரியார் ஸ்ரீசம்பந்தப்பெருமான் அருளியுள்ள திருவெழு கூற்றிருக்கைபோல ஓர்அருமைத் திருவெழு கூற்றிருக்கைச் செய்யுளும் பாடினார்.
அக்கோபுரத்தமர்ந்த முருகவேளை என அந்த ராஜ கோபுரத்தின் சித்திர அழகுக்கு இணையான சித்திர அழகு அமைந்த சந்த வகையிற் பாடி மகிழ்ந்தார்.
அதற்கேற்ப இத்தலத்துத் திருப்புகழில் சம்பந்தப் பெருமான் சமணரோடு வாது செய்த சரித்திரமும் பூவாளூர் மழ நாட்டைச் சேர்ந்த தென்னும் விஷயமும் கூறப்பட்டுள.
எங்ஙனம் இருந்த இடத்தில் தந்தையைச் சுற்றியே சகல லோகங்களையும் ஒரு நொடியில் விநாயக மூர்த்தி வலம் வந்தாரோ அங்ஙனம் மனமும் இருந்த இடத்தில் உலகெங்கும் சுற்ற வல்லது என்பது விளக்கப் பட்டது.
அப்பனே உனது அழகைக் காண்பதற்குப் பிரமன் எனக்குக் கொடுத்துள்ள இருகண் போதுமோ எனக்கு அவன் நாலாயிரங் கண் கொடுத்திலனே என வருந்தி என்னும் அருமைப் பாடலைப் பாடினர்.
முருகா வேசையர் பார்வையில் அழியாமல் அம்மயக்கை அழிக்க வல்ல ஞானத்தை எனக்கென்றே பெறுமாறு ஒப்பிலா வகையில் நான் பெற அதிக விருப்புடையேன்.
சுவாமிகள் திருச் செங்கோட்டுக்கு வரும் முன்னரேஇவர் பாடிய அற்புதத் திருப்புகழ்ப் பாக்களின் பெருமை நாடெலாம் பரவிப் போற்றப்பட்டது.
ஞானியரும் புலவரும் திருப்புகழ்ப் பாடல்களின் சொல்லழகையும் பொருளாழத்தையும் கண்டு வியந்தனர் கற்று மகிழ்ந்தனர் இதனை யுணர்ந்த அருணகிரியார்திருச் செங்கோட்டுப் பெருமானே நாற்றிசையிலும் உள்ள பக்தர்கள் அற்புதம் என வியக்கும்படியான சந்தம் நிறைந்த உனது திருப்புகழ்ப் பாவைச் சிறிது ஓத அநுக்கிரகஞ் செய்தஉனது கருணையை மறவேன் எனத் தமது ஆணடவரையே பாடி நன்றி பாராட்டினர்.
திருச் செங்கோட்டுக்கு உரிய நாமங்களாகத் திருப்புகழில் செங்கோடு செங்கோடை செங்குவடு நாகமாமலை நாககிரி காளக்கிரி உரகசிகரி சர்ப்ப கோத்ரம் சர்ப்ப கிரி சர்ப்பப் பொற்றை பணி சயிலம் புஜக கோத்திரி என்னும் பெயர்கள் போந்துள.
சுவாமிகள் ஆங்காங்குப் பல சமயங்களில் தனிப்பாடல்களாகப் பாடிய கட்டளைக் கலித்துறைச் செய்யுள்களில் ஒரு நூறு அவராலேயோ பின்பு வேறு பெரியாராலோ தொகுக்கப்பட்டுக் கந்தரலங்காரம் என்னும் அருமைப் பெயரிடப்பட்டு சலங்காணும் என்னும் நூற்பயன் கூறும் பாட்டுடன் ஒரு நூலாக வகுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் எனத் தோன்றுகின்றது நூறு பாடல்களுக்கு மேற்பட்ட காப்புச் செய்யுளும் ஆறு பாடல்களும் சுவாமிகள் வாக்காகவே காணப்படுகின்றன.
திருவாணி கூடல் எனப் பதிப்பில் இப்பொழுது இருக்கும் பாடத்துக்கு திருவும் லக்ஷ்மியும் வாணி சரஸ்வதியும் பொருட் செல்வமும் கல்விச் செல்வமும் கூடிய கூடல் மதுரை என்பது பொருளாம்.
திரிசிராப்பள்ளிக்கு உரிய பதினாறு பாடல்களில் ஒன்பது பாடல்களில் வயலூர் சொல்லப் பட்டிருத்தலின் திரிசிராப்பள்ளியிலிருந்ௌத வயலூரைச் சில காலம் தரிசித்து வந்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகின்றது.
இவ்வுரையில் பத்தாம் சூத்திரம் முதற் பாடல் பொற்புது கருவி யாவும் என்று தொடங்குவதில் தத்துவம் முப்பத்தாறும் நீங்கியே முத்தி என்பதற்குக் கோயிற் புராணத்தில் தரை முதல் ஆறா றென வரும் நாதாதியின் மீதே என்றும் திருக்களிற்றுப் படியாரில் நாதாந்தத்தே இருப்பர் என்றும் திருப் ப்புகழில் விந்து நாத ஓசைக்குத் தூரமானது என்றும் வரும் ஏதுக்களைக் கண்டுகொள்க என்ற பகுதியே திருப்புகழ்ப் பாடல ஒன்றை எடுத்துக் காட்டுவது.
இப்பதிகத்தில் சித்தியுடைக் கற்குடி என்பது அட்டமா சித்திகள் அணைதரு காளத்தி என்னும் தேவார அடியை நினைப்பூட்டுகின்றது.மூவர் தேவாரமும் பெற்ற தலம் கற்குடி.
வள்ளியைத் தம்மோடு இணைக்க எண்ணிய நமது ஆண்டவரே தமது இச்சை நிறைவேற விநாயக மூர்த்தியை வேண்டினராதலின் நாமும் இத்தலத்துள்ள பொய்யா விநாயகரது திருவருளைப் பெறுவோமாகில் நமது இச்சை நன்கு நிறைவேறும் அங்ஙனம் விநாயகப் பெருமானை வேண்டுவதற்கும் நமது ஆண்டவரது உத்தரவு வேண்டும் எனக்கருதி முருக வேள் சந்நிதியில் நின்று நிசிசரரைப் பெலியிட்டருள் பெருமாளே உனது திருவடி உனது சத்தி வேல் மயில் கோழிக் கொடி இவை தமைச் சதா கருதும் புத்தி எனக்கு நிலைத்திருக்க வேண்டி நான் இன்று இத்தலத்தில் வீற்றிருக்கும் அருளிற் பொய்யாத கணபதி யை முறைப்படி வலஞ் செய்துமறவாது அருச்சித்து வணங்குவன் எனப் போற்றி முருகவேளின் உத்தரவு பெற்றுப் பொய்யா விநாயகரைத் தரிசித்து அருச்சித்துப் பெருமானே நீ சுப்பிரமணி படும் அப்புன மதனிடை இபமாகி யானையாகி அந்தக் குறமகளுடன் அந்தப் பெருமானை மணம் புரிவித்தவனல்லவா உன்னை மட்டவிழ் மலர் கொடு பணிவேன்.
வளர்ப்பவள் அத்தன் சிவபிரான் முன் அன்று வயலூரில்புகழ் செப்ப முருகபிரானது திருப்புகழைப் பாட அநுக்கிரக சத்துவத்தை அநுக்கிரக வலிமையை அளித்திடு எனக்குக் கொடுத்த செய்ப்பதி வயலூர்த் தலம்.
இந்த அடிக்குச் சிவபிரான் முன்பு உன்னைப் புகழும்படியாக அவருக்குக் குருமூர்த்தியாய் உண்மைப் பொருளை அநுக்கிரகஞ் செய்த உபதேசித்த வயலூர் முருகா எனவும் பொருள் கொள்ளலாம்.
எங்ஙனம் வேல் மயில் சேவலை மறவாது தமது திருப்புகழில் வைத்துப் போற்றினரோ அங்ஙனமே பொய்யாக் கணபதியார் இட்ட கட்டளைப்படி வயலூரா வயலூரா என வயலூரையும் தமது பாடல்களில் வைத்துப் பாடுவாராயினார்.
அவ்வத் தலத்து சுவாமி தேவிதிருநாமங்களைத் திருப்புகழில் அருணகிரியார் வடமொழி நாமங்களாற் கூறியுள்ளதால் திருநாமங்களைத் தமிழ்ப் பெயரால் தேவாரப்பாக்களிற் குறித்த நாயன்மார்கள் காலத்துக்குப் பின்னர் தான் தமிழ் நாமங்கள் வழக்கற்று வடமொழி நாமங்கள் பிரபலமாயின என்பது புலப்படுகின்றது.
மறைக்காடு என்பது வேதாரணியம் எனவும் முது குன்றம் என்பது விருத்தாசலம் எனவும் ஆனைக்கா என்பது கஜாரணியம் எனவும் தேன் மொழிப்பாவை என்பது மதுர வசனாம்பிகை எனவும் அங்கயற்கண்ணி என்பது மீனாக்ஷி எனவும் தான் தோன்றியப்பர் என்பது சுயம்பு நாதேசுரர் எனவும் புற்றிடங் கொண்டார் என்பது வன்மீகநாதர் எனவும் இவை போல்வன பிறவும் வழங்கி வருவன காண்கின்றோம்.
இங்ஙனம் வயலூரில் சுவாமிகள் இருந்த பொழுது ஒரு நாள் வயலூர்ப் பெருமானது சந்நிதியில் நின்று பத்திச் சுவை நனி சொட்டச் சொட்ட விகட பரிமள ம்ருகமத இமசல எனத் தொடங்கி அரிய பெரிய திருப்புகழ்ப்பா ஒன்றைப் பாடி என முடித்து மகிழ்ந்தார்.
முத்தமிழால் வைதாரையும் அங்கு வாழ வைக்கும் தமிழ்க் கடவுளுக்கு இத்தகைய அருமைத் தமிழ்ப் பாடலைக் கேட்டுச் சும்மா இருக்க முடியுமா?
நீ அத்தலத்துக்கு வருவாயாக எனக் கட்டளையிட்டு ஞானப் பொருள்களை விளக்கி ஞான அமுதை ஊட்டி விட்டோம் உன் மலமாசு யாவையும் வீட்டி விட்டோம்.
விழித் தெழுந்த அருணகிரியார் எம்பிரானது தாளிணையைச் சற்றுங் கருதாத இவ்வடியேனை விராலி மலைக்குவா என அழைத்த கருணை யிருந்தவா றென்னே என ஆச்சரியப் பட்டு எனப்பாடி நன்றி பாராட்டினார்.
ஞானமலை குருமலை யாய காடடர்ந்த ப்ரதேசங்களில் தனியாக யாத்திரை செய்யும் பொழுது ஒரு பெருங்காட்டில் வழிதப்பி அருணகிரியார் திகைத்துச் செங்கோடைக் குமரா வழி தெரியவில்லையே என ஆண்டவனைத் தியானித்த பொழுது செங்கோடைக் குமரன் என எங்கே நினைப் பினும் அங்கே என் முன்வந் எதிர் நிற்பனே கந்தா எனும்போது செஞ்சேவல் கொண்டு வரவேணும் பயந்த தனிவழிக்குத்துணை வடிவேலுஞ் செங்கோடன் மயூரமுமே என அவர் அருளிய திருவாக்கின் உண்மையை அவரே காணும்படி வேலாயுதம் அவருக்கு எப்புறத்தும் நின்று இரவும் பகலும் துணை செய்ய முருகவேளும் ஒரு வழிகாட்டியாய் வெளிப்பட்டு வந்து உதவினர்.
பிரமனும் திருமாலும் பட்டி முநிவர் கோமுநிவராகப் பேரூரில் தவஞ்செய்து சிவபிரானது நடன தரிசனத்தைக் கண்டு களித்தனரென்பதும் காமதேநு பூசித்த தலம் பேரூர் என்பதும் பேரூர்ப் புராணத்தால் தெரிகின்றன.
அத்தலத்துப் பதிகத்தில் தாம் முதல் நாளில் தற்கொலை புரியத் துணிந்த தருணத்தில் இரக்கங்காட்டி இறைவன் தம்மை ஆட்கொண்டதை சுபமளித்த கருணையைச் எனப் பாராட்டி மகிழ்ந்தார்.
உள்ளத்தையும் உயிரையும் ஒருங்கே கவரும் தோற்றங் கொண்ட பழநிமலை கண்ணிற் பட்டபொழுதே புளகாங்கிதம் கொண்டு பரவசமுற்று இந்நாள் காறும் பழநி பழநி பழநி என்று தல நாமத்தைக் கூடப் படித்துச் ஜெபிக்காது போனேனே அங்ஙனம் ஜெபிப்பவரைக் கூடத் தலை வணங்கினேன் இல்லையே என வருந்தி சிவமாய் விளங்குகின்ற இம் மஹா க்ஷேத்திரத்தை மனத்தினாற் கூட இதுகாறும் சேவித்ததில்லையே எனத் துக்கித்து பழநி மலையின் அடிவாரத்தி லுள்ளதும் ஆறுபடை வீடுகளில் மூன்றாவதுமான திருவாவினன்குடியை முதலில் தரிசித்தார்அவர் காலத்திற் சேர மன்னரைச் சேர்ந்த ப்ரதேசத்திற் கொங்கு நாட்டில் வைகாவூர் நாடு என்னும் பகுதியைச் சார்ந்த தலம் ஆவினன் குடி.
ஆதியந்த உலா என்பது அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களுள் ஒருவரும் ஸ்ரீ சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளுக்கு உயிர் நண்பருமான சேரமான் பெருமாள் நாயனார் கழறிற் றறிவார் நாயனார் பாடிய திருக்கைலாய ஞான உலா என்னும் நூல்.
இப்பாடல் முருகபிரான் ருத்ர ஜன்மராய் வந்த லீலையையும் அவர் அகத்திய ராதி முநிவர்களுக்கும் சங்கப் புலவர்களுக்கும் தமிழ் குருநாதர் என்பதையும் அருமையாக விளக்குகின்றது.
இதன் கருத்து ஸ்ரீசம்பந்தப் பெருமானாகிய முருகவேள் உலகுக்கு உதவிய தேவாரத்தை ஆராயும் பணியை நாம் மேற்கொள்ள வேண்டும் அங்ஙனம் மேற்கொள்ளுவதால் இடர்படா வாழ்வை நாம் பெறலாம் என்பது.
உனது காவிய நூலாராய்வேன் இடர்படாதருள் வாழ்வே நீயே தரவேணும்இத்திருவாக்கை மேற்கொண்டே தேவார ஒளி நெறி என்னும் சம்பந்தர் தேவார ஆராய்ச்சி நூலை அடியேன் எழுதி வெளியிட்டது.
ஒரு முறைக்கு இரு முறையாக அருணையிலும் வயலூரிலும் திருவடி தீக்ஷை பெற்றிருக்க மறுபடியும் எனது தலைபதம் அருள்வாயே எனப் பழநியில் வேண்டியது மிகையாகாதோ எனின்ஆகாது.
இது இங்கென்னைப் பலகாலு மிதித்த நீ யாரென்னக் கங்கை சடை கரந்த பிரான் அறிந்திலையோ எனக்கரந்தான் எனவரும் பெரிய புராணத்தால் அறியக் கிடக்கின்றது.
மேலும் உணர்ந்தார்க் குணர்வரியோன் தில்லைச் சிற்றம் பலவன் என்றார் மணிவாசகனார் திருக் கோவையாரில் ஆதலின் மாயைகளும் வினைகளும் தம்மைத் தாக்கா திருப்பதற்கு மனோலயம் பெற வேண்டி அடிக்கடி திருவடி தீக்ஷையைவிரும்பி என வேண்டினர்.
ஈற்றில் கதித்த மலை என வருவது ஊற்றுக்குழி கோயமுத்தூர் ஜில்லா ரெயில் ஸ்டேஷனுக்கு அருகில் உள்ளது என்றும் அது சிறந்த சுப்ரமண்ய ஸ்தலம் என்றும் கூறுவர்.
இதனால் திருப்புகழ்ச் சந்தப் பாவுக்கு இவரே வழி காட்டியாய் ஆதிகர்த்தாவாய்த் தலை சிறந்தவராய்க் குருமூர்த்தியாய் விளங்கினர் என்பதும் இவர் காலத்திலேயே இவரது பாடல்களின் உன்னத நிலையைக் கண்டு இவரே சந்தப் பாக்களுக்குப் பிரபு இவரே குரு என்று உலகம் பாராட்டிற்று என்பதும் நன்கு விளங்குகின்றன.
நஞ் செந்தின் மேய வள்ளி மணாளற்குத் தாதை கண்டாய் என அப்பர் சுவாமிகளாலும் மற்றும் தமிழ்ச் சங்கப் புலவர்களாலும் விசேஷித்துச் சொல்லப்பட்ட திருச்செந்தில் மாநகரைக் கண்குளிர உள்ளங் குளிரக் கண்டார் தோள் குளிரத் தொழுதார் கடற்கரை திருக்கோயில் பொலியும் அழகைக் கண்டார் ஆனந்தங் கொண்டார்.
எங்ஙனமெனில் திருவண்ணாமலைத் தலம் யான் பரம் என ஆணவங் கொண்ட பிரம விஷ்ணுக்களுக்கு எட்டாத தான மாதலால் அது ஆணவம் அற்றோர்க்கே சிவம் விளங்கும் என்பதைக் குறிப்பாற் காட்டி ஆன்மாக்களை உய்விக்கின்றது அதுபோலத் திருச்செந்தூர்த் தலம்அலைகள் மோதி ஓயுங் கடற்கரையில் உள்ள தலமாதலின் புறத்தே அலை ஓயும் இடத்தில் முருகன் திருக்கோயில் கொண்டுள்ளது போல அகத்தே எங்கு எப்போது மன அலை ஓய்கின்றதோ அங்கு அப்போது ஜோதி முருகன் விளங்கிக் கோயில் கொள்வான் என்பதைப் புலப் படுத்துகின்றது.
சிற்றின்பக் கடலில் அமிழுகின்றேனே நான் என் மன அலை ஓய்ந்து நான் என்று கரைகாண்பது என எண்ணிக் கொண்டைக் குழலாரோடு ...அன்புற்று இன்பக் கடலூடே அமிழுவேனை மெத்தென ஒரு கரை சேர்த்து அம்பொன் தண்டைக் கழல் தாராய் என இரங்கி வேண்டினர்.
இலை விபூதி மிக ஆசாரமாய்க் கொடுப்பதைக் கருதியும் அருச்சனை செய்யும் போற்றிகளது ஆசாரத்தைக் கருதியும் போலும் இங்ஙனம் போற்றப் பட்டது.
இது கண் நின்று எதிர் நின்று தற் பெயர் புணர்த்தி சக்தி யென்று தன் திருநாமஞ் சாத்தி கற்பினொடு சூரனை வெல்லென்று கற்பித்தலுடனே அமையா வென்றிஒடுங்காத வென்றி அரத்தம் குருதி ரத்தம் என வரும் கல்லாடக் கருத்தினொடு ஒத்துளது.
திருநெல்வேலிப் பிரதேசத்தில் வெவ்வேறு இடங்களில் கிடைத்த திருப்புகழ் ஏட்டுப் பிரதி இரண்டில் இராமாநுஜதாசர் பாடிய நூற்றெட்டுத் திருப்புகழுள் ஒன்றாகிய உடைச் சேலைதா என்னும் பாட்டு அருணகிரியாரது பாடல்களுடன் கலந்து கிடந்தது.
ஒரு திருப்புகழ் ஏட்டிற் புலவர் புராணம் பாடிய முருகதாச சுவாமிகள் பாடிய பாடல்கள் பன்னிரண்டு புதுவைத் திருப்புகழ் கலந்து கிடந்தன.
இவைதமைக் கண்டு அஞ்சித் தான் எந்தையார் திருப்புகழ் முதற் பாகம் முதற் பதிப்பின் முகவுரையில் இவ்வளவு தூரம் ஆராய்ச்சிசெய்து ஒழுங்கு படுத்தியும் பாடல்களெல்லாம் அருணகிரிநாத சுவாமிகள் திருவாக்கிலிருந்து வந்தபடியே கலப்பு இல்லாமல் இருக்கின்றன என்று சொல்லத் துணிந்திலன் என எழுதியுள்ளார்கள்.
ஆயினும் உண்மையை உள்ளத்தில் இயக்கும் வண்ணம் முருக பிரானைப் பிரார்த்தித்து அவர் திருவருளையே துணையாகக் கொண்டு இவ்வாராய்ச்சி நடைபெறகின்றது.
சுவாமிகள் திருச் செந்தூரில் ஆண்டவரை நித்தம் தரிசித்து அருமையான பலவித சந்தங்களில் அவரைச் செந்தமிழாற் பாடி மகிழ்ந்து ஆனந்த வெள்ளத்தில் திளைத் திருக்கும் பொழுது ஒருநாள் என்றும் இரங்கி வேண்ட வேண்டியபோ தடியர் வேண்டிய போகமது வேண்ட வெறாதுதவு பெருமாள் தமது மணங்கமழ் தெய்வத் திளநலங்காட்டி அருணகிரியாரின் எதிரே குழந்தைத் திருக் கோலத்துடன் கொஞ்சிக் கொஞ்சி நடன தரிசனம் தந்தார்.
இக்காரணத்தாலும் உலக துன்பங்களுக்கு அடிப்படைக் காரணமான பெண்ணாசை யை ஒழியுங்கள் ஈதலே அறம் என்று கடைப்பிடியுங்கள் என்னும் சிறந்த உபதேசங்களையே உலகுய்யச் சுவாமிகள் பன்முறை எடுத்தெடுத்து ஓதியுள்ள காரணத்தாலும் கருணைக்கு அருணகிரி எனப் பழமொழியும் ஏற்பட்டது.
வில்லிபுத்தூரரது ஆடம்பரங்களைக் கண்டோ அக்காலத்துப் புலவர்களது படாடோபங்களைப் பார்த்தோ அருணகிரியார் மிக அஞ்சி அத்தகைய ஆணவ அழுக்கு தம்மை அசுத்தப் படுத்தாதிருக்க வேண்டும் என்னுங் கருத்துடன் வில்லிபுத்தூரரொடு செய்தவாது திருச் செந்தூரிலேயோ திருச்செந்தூர் தரிசித்தபின் சமீப காலத்திலேயோ நடந்திருக்க வேண்டுமென்பது கந்தரந்தாதியிற் சொல்லப் பட்ட தலங்களுள் செந்தூரே அதிகமாகக் கூறப்பட்டுள்ளதால் ஒருவாறு பெறப்படும்.
திருக்கோண மலைப் பதிகத்தில் உள்ள கிளிப்படு பூதி என்பது கந்தரதுபூதி என்று பொருள் கொண்டால் இப்பாடல் அருணகிரியார் வாக்கல்ல எனவும் ஏற்படலாம்.
இலஞ்சியும் திருமலையும் முருகனடியார்கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டிய தலங்கள் செங்கோடைப் பண்டாரத்தையா பாடிய திருமலை முருகன் பிள்ளைத்தமிழ் மிக அருமையான அழகிய நூல் அவசியம் படிக்கத் தக்கது.
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளு்க்குச் சிவ பிரான் திருப்பனையூரில் திரு்ககூத்தொடு தரிசனந் தந்தவாறு சிவ குமாரரும் அருணகிரியார்க்கு இத்தலத்தில் தமது நிர்த்த தரிசனத்தைத் தந்தருளினார்.
இலங்கையில் இலங்கியவிளங்கின இல்லங்களுள் வீடுகளுள் இலங்கு அருள் இல் எங்கணும்விளங்குகின்ற அருட் குணம் இல்லாத வீடுகள் எல்லாவற்றிலும் ஏ அக்னியே இலங்குநீ இலங்குவாயாகஒளி வீசுக எரிக எனஎன்று முறையோதிஆணையிட்டு கனல் இடும் குரங்குநெருப்பிட்ட குரங்கு என்பது பொருங்.
அருணகிரியாரும் விழித்தெழுந்து தமது தோளில் வேல அடையாளம் மயில் அடையாளம் இருக்கக் கண்டு மெய் சிலிர்த்து உள்ளங் குளிர்ந்து முருகா நாயனைய என்னையும் பொருட்படுத்தி அழைத்து அடைக்கலப் பொருள்போல அருமை பாராட்டி வேற்பொறி மயிற்பொறி யிட்டனையே என மகிழ்ந்து எனப் போற்றி இறைவா நான் வேசையர் மயலே மேலதாய் மகாபிணி மேலிட முடங்கி வெட்க மடைந்த மஹாமத வீணன் இனி எனக்கு உறவாகும் பாக்கியம் வேண்டும் அத்தகைய பாக்கியத்தைத் தந்தருளுக என வேண்டிப் பணிந்தனர்.
மாடைபொன் தமனியப்பதிமாடையம்பதிமாடம்பாக்கம் தமனியப்பதி பொன்னூர்மாயூரத்துக்கு அருகில் உள்ள தேவாரம் பெற்ற ஸ்தலமாகிய திரு.அன்னியூருக்கும் பொன்னூர் எனப் பெயருண்டு.
எந்தக் காலத்திலும் மக்கிப் போகாத சூரன் என்னும் ஒரு மாமரத்தைப் பார்த்தாய் அதை வேலாற் பிளந்தாய் அம்மரத்தினின்றும் இரண்டு உருவங்கள் ஒன்று மயில் ஒன்று சேவல்செய்தாய் ஆதலால் நீ ஒரு சித்தன்.
அத்தகைய சித்தப் ப்ரசித்தனாயிருந்தும் நீ ஒரு குறப் பொம்மையின் தாளின் கீழ்ப் படிந்தாய் என்னே இது என்று அசதி ஆடினார்பரிகாசஞ் செய்தார் என்றார்.
தாட்குள் படிந்து என்றும் தாட்கு உட்படிந்து என்றும் இருவகையாகப் பிரித்து தாளிற் பணிந்து என்றும் தாளால் காலால் இட்ட வேலைகளைச் செய்து என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.
வள்ளி மலைக்கு வந்ததும் அம்மலையை வலம் வந்து மலை முழுதும் முற்றும் ஆய்ந்து தரிசித்து வள்ளியம்மையை மணக்க முருகபிரான் தணிகையினின்றும் தாமே வள்ளி மலைக்கு வந்து வள்ளியோடு பல லீலைகள் செய்து விளையாடின தலமல்லவா இது என மகிழ்ந்து முருகா நீ எனக்கு ரகசியம் என்று உபதேசித்த பொருள் நான் வள்ளிமலையைக் கண்டவுடனே வெட்ட வெளிச்சமாய் விளங்கி விட்டது.
நீ உபதேசித்த உபதேசமாவது யாரொருவர் யான்எனது என்னும் ஆணவ நிலை அற்று என்னை வழிபடுகின்றார்களோ அவர்களுக்கு நான் எளியன்குற்றேவல் செய்பவன் என்பதல்லவா அவ்வகையில் உண்மை வழிபாடு செய்த பிராட்டி வள்ளிப்பிராட்டி.
ஆதலாலன்றோ நீயே தணிகையினின்றும் வள்ளி மலைக்குத் தனியே சென்று வள்ளியின் சன்மார்க்கத்தை உகந்து மெச்சி வள்ளியின் பொருட்டுப் பல குற்றேவல்களைச் செய்து பல விளையாட்டுகள் விளையாடி அந்த நங்கையைத் திருமணமுஞ் செய்து உனக்குகந்த தேவியாகத் திகழும்படி வலப்பாகத்தே வைத்தாய் என்று தெளிவாக ஆத் தெய்வ ரகசியத்தை வெளியிட்டு கந்.
அதாவது முருகா நீ சிவபிரானுக்கு உபதேசித்த ரகசிய உபதேசம் வள்ளிச் சன்மார்க்கமே எனத் தெரிந்து கொண்டேன் என்று என்னும் பதிக அடியில் எடுத்துரைத்துள்ளார்.