sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆத்மாவுக்கு இவ்வுடலில் எங்ஙனம் பிள்ளைப் பிராயமும் இளமையும் மூப்பும் தோன்றுகின்றனவோ அங்ஙனமே மற்றொரு சரீரப் பிறப்புத் தோன்றுகிறது.
குந்தியின் மகனே குளிரையும் வெப்பத்தையும் இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் தரும் இயற்கையின் தீண்டுதல்கள் தோன்றி மறையும் இயல்புடையன என்றுமிருப்பனவல்ல.
நைந்த துணிகளைக் கழற்றியெறிந்துவிட்டு மனிதன் புதிய துணிகள் கொள்ளுமாறு போல ஆத்மா நைந்த உடல்களைக் களைந்து புதியனவற்றை எய்துகிறது.
இந்த ஆன்மாவை வியப்பென ஒருவன் காண்கிறான் வியப்பென ஒருவன் சொல்லுகிறான் வியப்பென ஒருவன் கேட்கிறான் கேட்கினும் இதனை அறிவான் எவனுமிலன்.
இருமைகளற்று நன்மைதீமை ஒளிஇருள் குளிர்வெப்பம் போன்ற இரட்டை நிலைகள் எப்போதும் உண்மையில் நின்று யோக க்ஷேமங்களைக் கருதாமல் ஆத்மாவை வசப்படுத்தியவனாகுக.
பார்த்தா ஒருவன் தன் மனத்தில் எழும் விருப்பங்களனைத்தையும் துறந்து தன்னிலே தான் மகிழ்ச்சி பெறுவானாயின் அப்போது ஸ்திர புத்தியுடையவனென்று சொல்லப்படுகிறான்.
துன்பங்களிலே மனங்கெடா தவனாய் இன்பங்களிலே ஆவலற் றவனாய் அச்சமும் சினமுந் தவிர்த்தவனாயின் அம்முனி மதியிலே யுறுதி வாய்ந்தவ னென்ப.
எவன் நல்லதும் கெட்டதும் வருமிடத்தே எதனிலும் வீழ்ச்சியற்றவனாய் ஆவலுறுவதும் பகைப்பதுமின்றியிருப்பானோ அவனுடைய அறிவே நிலைகொண்டது.
ஆமை தன் அவயவங்களை இழுத்துக் கொள்ளுவது போல் எப்புறத்தும் விஷய பதார்த்தங்களினின்று புலன்களை யொருவன் மீட்க வல்லானாயின் அவனறிவே நிலை கொண்டது.
குந்தியின் மகனே தவ முயற்சியுடைய புருஷனிடத்திலேகூட இந்திரியங்கள் வரம்பு கடந்து செல்லும்போது தம்முடன் மனத்தையும் வலிய வாரிச் செல்கின்றன.
அவற்றையெல்லாம் நன்றாக அடக்கி யோகத்தில் அமர்ந்தவனாய் என்னைப் பரமாகக் கொண்டு புலன்களை வசப்படுத்தி வைத்திருப்பவன் எவனோ அவனுடைய அறிவே நிலைகொண்டது.
விழைதலும் பகைத்தலுமின்றி தனக்கு வசப்பட்ட புலன்களுடன் விஷயங்களிலே ஊடாடுவோனாய் தன் விதிக்குத் தான் உட்பட்ட மனிதனின் ஆறுதலடைகிறான்.
இந்திரியங்கள் சலிக்கையில் ஒருவனுடைய மனமும் அவற்றைப் பின்பற்றிச் செல்லுமாயின் அம்மனம் கடலில் தோணியைக் காற்று மோதுவதுபோல் அறிவை மோதுகிறது.
கடலில் நீர்த் தொகுதிகள் வந்து விழுகையில் அது மேன்மேலும் நிரப்புதற்குரிதாய் அசையா நிலைகொண்டிருப்பது போலே விருப்பங்கள் தன்னுள்ளே புகும்போது இயல்வான் எவனோ அவன் சாந்தியடைகிறான்.
கர்மங்களைச் செய்யும்போது இந்நிலைமை எனக்கு பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் வந்தேறியதென்றும் ஈசுவரனுடைய கட்டளையினால் அவனுதவியைக் கொண்டு அவனுடைய பிரீதிக்காகவே செய்கிறோம் என்றும் எண்ணிச் செய்ய வேண்டும்.
பாபமொன்றுமில்லாத அர்ஜுனா இவ்வுலகத்தில் இரண்டுவித நிஷ்டை முன்னர் என்னால் கூறப்பட்டது ஸாங்கியர்களின் ஞானயோகத்தால் எய்துவது யோகிகளின் கர்ம யோகத்தால் எய்துவது என.
கர்மேந்திரியங்களை அடக்கிக்கொண்டு ஆனால் இந்திரிய விஷயங்களை மனத்தால் ஸ்மரித்துக் கொண்டிருப்போனாகிய மூடாத்மா பொய்யொழுக்கமுடையவனென்று சொல்லப்படுகிறான்.
அர்ஜுனா எவன் இந்திரியங்களை மனத்தால் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு கர்மேந்திரியங்களால் கர்ம யோகம் பண்ணுகிறானோ அவன் சிறந்தவன்.
முன்பு பிரம்மதேவன் வேள்வியுடனே உயிர்க்குலத்தை ஒருமிக்கப் படைத்துச் சொல்லினான் இதனால் பல்குவீர்கள் நீங்கள் விரும்பும் விருப்பங்களையெல்லாம் உங்களுக்கிது கறந்து தரும்.
இதனால் தேவர்களைக் கருதக் கடவீர் அந்த தேவர் உங்களைக் கருதக் கடவர் இங்ஙனம் பரஸ்பரமான பாவனை செய்வதனால் உயர்ந்த நலத்தை எய்துவீர்கள்.
இங்ஙனம் சுழலும் வட்டத்தை இவ்வுலகில் பின்பற்றி ஒழுகாதோன் பாப வாழ்க்கையுடையான் புலன்களிலே களித்தான் பார்த்தா அவன் வாழ்க்கை விழலேயாம்.
அவனுக்குச் செய்கையில் யாதொரு பயனுமில்லை செயலின்றி இருப்பதிலும் அவனுக்குப் பயனில்லை எவ்விதப் பயனையுங் கருதி அவன் எந்த உயிரையுஞ் சார்ந்து நிற்பதில்லை.
நான் தொழில் செய்யாவிட்டால் இந்த ஜனங்களெல்லோரும் அழிந்து போவார்கள் குழப்பத்தை நான் ஆக்கியோன் ஆவேன் இந்த மக்களையெல்லாங் கொல்வோனாவேன்.
பாரதா அறிவில்லாதார் செய்கையில் பற்றுடையோராய் எப்படித் தொழில் செய்கிறார்களோ அப்படியே அறிவுடையோன் பற்றை நீக்கி உலக நன்மையை நாடித் தொழில் செய்ய வேண்டும்.
எல்லாச் செய்கைகளையும் உள்ளறிவினால் எனக்கு அர்ப்பணமாகத் துறந்துவிட்டு ஆசை நீங்கி எனது என்பது அற்று மனக் காய்ச்சல் தீர்ந்தவனாய்ப் போர் செய்யக் கடவாய்.
என்னுடைய இந்த நித்தியமான கொள்கையை எந்த மனிதர் சிரத்தையுடையோராய்ப் பொறாமையின்றிப் பின்பற்றுகிறார்களோ அவர்களும் தொழில்களிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.
என்னுடைய இக்கொள்கையை யாவர் பொறாமையால் பின்பற்றாது விடுகிறார்களொ எவ்வித ஞானமுமில்லாத அம்மூடர்களை நாசமடைந்தோராகவே தெரிந்து கொள்.
புகையினால் தீ சூழப்பட்டிருப்பது போலவும் கண்ணாடி அழுக்கால் மாசு படுவது போலவும் கர்ப்பத்தைக் கருப்பை சூழ்ந்திருப்பது போலவும் இது இவ்வுலகைச் சூழ்ந்திருக்கிறது.
ஆதலால் பாரத ரேறே நீ தொடக்கத்தில் இந்திரியங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு ஞானத்தையும் விஞ்ஞானத்தையும் அழிப்பதாகிய இந்த பாவத்தைக் கொன்று விடு.
இங்ஙனம் புத்திக்கு மேலான பொருளை ஆத்மாவை உணர்ந்து தன்னைத்தான் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு வெல்லற்கரிய விருப்பமாம் பகையைக் கொல்லக் கடவாய் பெருந்தோளுடையாய் அர்ஜுனா உன்னை ஏமாற்றிச் சண்டையில் உற்சாக மூட்டுவதற்காக உன்னைக் கர்ம யோகத்தில் தூண்டுகிறேன் என்று எண்ணாதே.
பிறப்பற்றே னெனினும் அழிவற்றே னெனினும் உயிர்களுக்கெல்லாம் ஈசனே யெனினும் யான் எனது பிரகிருதியில் நிலைபெற்று ஆத்ம மாயையால் பிறப்பெய்துகிறேன்.
எனது தெய்வத்தன்மை கொண்ட பிறப்பும் செய்கையும் இங்ஙனமென்பதை உள்ளபடி யுணர்வோன் உடலைத் துறந்த பின்னர் மறு பிறப்பு எய்துவதில்லை.
விருபத்தையும் அச்சத்தையும் சினத்தையும் துறந்தோராய் என் மயமாய் என்னை அடைக்கலம் புகுந்து ஞானத் தவத்தால் தூய்மை பெற்று என்னியல்பு எய்தினோர் பலர்.
தொழிலின் இயல்புந் தெரியவேண்டும் தொழிற்கேட்டின் இயல்புந் தெரியவேண்டும் தொழிலின்மையின் இயல்புந் தெரியவேண்டும் கர்மத்தின் நடை மிகவும் சூழ்ந்தது.
செய்கையில் செயலின்மையும் செயலின்மையில் செய்கையும் எவன் காணுகிறானோ அவனே மனிதரில் அறிவுடையோன் அவன் எத்தொழில் செய்கையிலும் யோகத்திலிருப்பான்.
எவனுடைய செய்கைத் தொடக்கங்களெல்லாம் விருப்பு நினைவு தவிர்ந்தனவோ அவனுடைய செயல்கள் ஞானத் தீயால் எரிக்கப்பட்டனவாம் அவனை ஞானிகள் அறிவுடையோனென்கிறார்கள்.
கர்மப் பயனிலே பற்றுக் களைந்தவனாய் எப்போதும் திருப்தியுடையோனாய் எதனிலும் சார்பற்று நிற்போன் செய்கை செய்து கொண்டிருக்கையிலும் செயலற்றவனாவான்.
ஆசையற்றவனாய் சித்தத்தை ஆத்மாவால் கட்டுப்படுத்தி எவ்வித தானங்களும் வாங்குவதைத் துறந்து வெறுமே சரீரத் தொழில் மாத்திரம் செய்து கொண்டிருப்போன் பாவத்தையடைய மாட்டான்.
தானாக வந்தெய்தும் லாபத்தில் சந்தோஷமுறுவோனாகி இருமைகளைக் கடந்து பொறாமையற்றவனாய் வெற்றியிலும் தோல்வியிலும் சமநிலை பெற்றான் தொழில் செய்தாலும் அதனால் கட்டுப்படுவதில்லை.
பிரம்மத்துக்கு அர்ப்பணமாக பிரம்ம அவியை பிரம்மத் தீயில் பிரம்மத்தால் ஓமம் பண்ணுவோன் பிரம்மத்தின் செய்கையில் சமாதான மெய்டினோன் அவன் பிரம்மத்தை அடைவான்.
வேறு சிலர் ஞானத்தால் கொளுத்துண்ட தன்னாட்சியென்ற யோகத்தீயில் எல்லா இந்திரியச் செயல்களையும் உயிர்ச் செயல்களையும் ஓமம் பண்ணுகிறார்கள்.
விரதங்களை நன்கு பாதுகாக்கும் முனிகளில் வேறு சிலர் திரவியத்தால் வேள்வி செய்வோர் சிலர் தவத்தால் வேட்போர் சிலர் யோகத்தால் வேட்போர் சிலர் கல்வியால் வேட்போர் சிலர் ஞானத்தால் வேட்போர்.
இனி வேறு சிலர் பிராணாயாமத்தில் ஈடுபட்டவர்களாய் பிராணன் அபானன் என்ற வாயுக்களின் நடையைக் கட்டுப்படுத்தி அபானவாயுவில் பிராணவாயுவையும் பிராணவாயுவில் அபானத்தையும் ஆகுதி பண்ணுகிறார்கள்.
செய்கைகளையெல்லாம் பிரம்மத்தில் சார்த்திவிட்டுப் பற்றுதலை நீக்கி எவன் தொழில் செய்கிறானோ அவன் நீரில் தாமரையிலைபோல் பாவத்தால் தீண்டல் பெறுவதில்லை.
யோகிகள் பற்றுதலைக் களைந்து ஆத்ம சுத்தியின் பொருட்டாக உடம்பாலும் மனத்தாலும் புத்தியாலும் அன்றி வெறும் இந்திரியங்களாலும் தொழில் செய்வார்.
தன்னை வசங்கொண்ட ஆத்மா எல்லாக் கர்மங்களையும் மனதால் துறந்து எதனையும் செய்வதுமின்றிச் செய்விப்பதுமின்றி ஒன்பது வாயில் கொண்ட உடற்கோட்டையில் இன்புற்றிருக்கிறான்.
பிரம்மத்தில் புத்தியை நாட்டி அதுவே தாமாய் அதில் நிஷ்டையெய்தி அதில் ஈடுபட்டோர் தம்முடைய பாவங்களெல்லாம் நன்கு கழுவப் பெற்றோராய் மீளாப் பதமடைகிறார்கள்.
கல்வியும் விநயமும் நன்கு கற்ற பிராமணனிடத்திலும் பசுவினத்தும் யானையினிடத்தும் நாயினிடத்தும் நாயைத் தின்னும் புலையனித்தும் பண்டிதர் சமப் பார்வையுடையோர்.
விரும்பிய பொருளைப் பெறும்போது களி கொள்வான் பிரிமற்றதைப் பெறும்போது துயர்ப்பட மாட்டான் பிரம்மஞானி ஸ்திர புத்தியுடையோனாய் மயக்கம் நீங்கி பிரம்மத்தில் நிலை பெறுகிறான்.
புறத் தீண்டுதல்களில் பற்றுதல்கள் கொள்ளாமல் தனக்குள்ளே இன்பத்தைக் காண்போன் பிரம்ம யோகத்தில் பொருந்தி அழியாத இன்பத்தை எய்துகிறான்.
சரீரம் நீங்குமுன்னர் இவ்வுலகத்திலேயே விருப்பத்தாலும் சினத்தாலும் விளையும் வேகத்தை எவன் பொறுக்க வல்லானோ அந்த மனிதன் யோகி அவன் இன்பமுடையோன்.
தனக்குய்ள்ளே இன்பமுடையவனாய் உள்ளே மகிழ்ச்சி காண்பவனாய் உள்ளே ஒளி பெற்றவனாகிய யோகி தானே பிரம்மமாய் பிரம்ம நிர்வாணமடைகிறான்.
இருமைகளை நன்மை தீமை குளிர் சூடு இன்பம் துன்பம் என எல்லாப் பொருள்களைப் பற்றி நிற்கும் இரட்டை நிலைகள் வெட்டிவிட்டுத் தம்மைத்தாம் கட்டுப்படுத்தி எல்லா உயிர்களுக்கும் இனியது செய்வதில் மகிழ்ச்சியெய்தும் ரிஷிகள் பாவங்களொழிந்து பிரம்ம நிர்வாணம் அடைகிறார்கள்.
விருப்பமும் சினமும் தவிர்ந்து சித்தத்தைக் கட்டுப்படுத்திய ஆத்ம ஞானிகளாகிய முனிகளுக்கு பிரம்ம நிர்வாணம் அருகிலுள்ளது.
அவன் ஜனங்களுடைய சேர்க்கையை வெறுத்துத் தனிமையிலே விருப்பமுற்றுத் திடமான ஆசனத்திலமர்ந்து தனது ஆத்ம சொரூபத்தை எண்ணி எண்ணி மகிழ்வான்.
எல்லா ஆத்மாக்களும் தேகசம்பந்தத்தை நீக்கிப் பார்த்தால் ஒருவகைப்பட்டவை என்று எண்ணி முடிவில் கடவுளும் அவ்வாத்மாக்களும் ஒருவகைப் பட்டவர்களென்றும் உணர்வான்.
ஒருவன் எல்லாக் கோட்பாடுகளையும் துறந்துவிட்டுப் புலன்களிலேனும் செயல்களிலேனும் பற்றுதலின்றியிருப்பானாயின் அப்போதவன் யோகநிலையில் ஏறியவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.
தன்னை வென்று ஆறுதலெய்தியவனிடத்தே சீதோஷ்ணங்களிலும் சுக துக்கங்களிலும் மானாபிமானங்களிலும் சமநிலைப்பட்ட பரமாத்மா விளங்குகிறது.
ஞானத்திலும் விஞ்ஞானத்திலும் திருப்தி கொண்டவனாய் மலை முடிவில் நிற்பான் போன்று புலன்களை வென்று ஓட்டையும் கல்லையும் பொன்னையும் ஒன்று போலே காணும் யோகியே நிலையுற்றானெனப்படுவான்.
மறைவிடத்தில் இருந்து கொண்டு தனியனாய் உள்ளத்தைக் கட்டி ஆசையைத் துறந்து ஏற்பது நீக்கி எப்போதும் ஆத்மாவில் யோகமுறக் கடவான்.
அங்கு மனதை ஒருமுகமாக்கி உள்ளத்தையும் புறச் செயல்களையும் நன்கு கட்டுப்படுத்தி ஆசனத்தமர்ந்து ஆத்மா நன்கு தூய்மையடையும்படி யோகத்திலே பொருந்தக் கடவான்.
நன்கு சாந்தமெய்தியவனாய் அச்சத்தைப் போக்கி பிரம்மச்சரிய விரதத்தில் நிலைகொண்டு மனதை வசப்படுத்தி என்னிடத்தே சித்தத்தை இசைத்து எனக்கு ஈடுபட்டு யோகத்திலிருக்கக் கடவான்.
இங்ஙனம் எப்போதும் மனதைக் கட்டுப்படுத்தி ஆத்மாவில் யோகமுற்றிருக்கும் யோகி என்பதால் நிலை பெற்றதாகிய மிகச் சிறந்த விடுதலையிலுள்ள ஆறுதலையறிவான்.
ஒழுங்குக்கு உட்பட்ட உணவும் விளையாட்டும் உடையோனாய் வினைகளில் ஒழுங்குக்குட்பட்ட நடைகளுடையவனாய் உறக்கத்திலும் விழிப்பிலும் ஒழுங்குக்குட்பட்டானாயின் அவனுடைய யோகம் துயரை அழிக்கிறது.
சித்தத்தைக் கட்டி ஆத்ம யோகத்தில் கலந்து நிற்கும் யோகிக்குக் காற்றில்லாத இடத்தில் அசைவின்றி நிற்கும் விளக்கை முன்னோர் உவமையாகக் காட்டினர்.
குற்றங்களைப் போக்கி இங்ஙனம் எப்போதும் ஆத்மாவில் கலப்புற்றிருப்பானாயின் அந்த யோகி பிரம்மத்தைத் தொடுவதாகிய மிக உயர்ந்த இன்பத்தை எளிதில் துய்க்கிறான்.
யோகத்தில் கலந்தவன் எங்கும் சமப் பார்வையுடையவனாய் எல்லா உயிர்களிடத்தும் தானிருப்பதையும் தன்னுள் எல்லா உயிர்களுமிருப்பதையும் காணுகிறான்.
எவன் எங்கும் என்னைக் காண்கிறானோ எல்லாப் பொருள்களையும் என்னிடத்தே காண்கிறானோ அவனுக்கு நான் அழியமாட்டேன் எனக்கவன் அழிய மாட்டான்.
ஒருமையில் நிலை கொண்டவனாய் எல்லா உயிர்களிடத்திலுள்ள என்னைத் தொழுவோன் யாங்கணும் சென்ற போதிலும் அந்த யோகி என்னுள்ளேயே இயலுகிறான்.
மதுசூதனா இங்ஙனம் நீ சமத்துவத்தால் ஏற்படுவதாகச் சொல்லிய யோகம் ஸ்திரமான நிலையுடையதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை எனது சஞ்சலத் தன்மையால்.
நம்பிக்கை யுடையோயெனினும் தன்னைக் கட்டாமையால் யோகத்தினின்றும் மனம் வழுவியவன் யோகத்தில் தோற்றுப்போய் அப்பால் என்ன கதியடைகிறான் கண்ணா?
யோகத்தில் தவறியவன் புண்ணியம் செய்வோரின் உலகங்களை யெய்தி அங்கு கணக்கில்லாத வருஷங்கள் வாழ்ந்து தூய்மையுடைய செல்வர்களின் வீட்டில் பிறக்கிறான்.
தவஞ் செய்வோரைக் காட்டிலும் யோகி சிறந்தோன் ஞானிகளிலும் அவன் சிறந்தோனாகக் கருதப் படுகிறான் கர்மிகளிலும் அவன் சிறந்தோன் ஆதலால் அர்ஜுனா யோகியாகுக.
மற்றெந்த யோகிகளெல்லாரிலும் எவனொருவன் அந்தராத்மாவில் என்னைப் புகுத்தி என்னை நம்பிக்கையுடன் போற்றுகிறானோ அவன் மிக மேலான யோகியென்பது என்னுடைய கொள்கை.
பக்தர்களில் துன்புற்றார் செல்வத்தை விரும்புவோர் ஞான சொரூப நிலையை விரும்புவோர் ஈசுவர தத்துவத்தை யுணர்ந்தவர் என நான்கு வகையுண்டு.
இந்த மூன்று குணங்களாகிய எண்ணங்களால் இவ்வுலக மெல்லாம் மயங்கிப் போய் இவற்றினும் மேலாம் அழியாத இயல்பு கொண்ட என்னை உணராதிருக்கிறது.
வெவ்வேறு விருப்பங்களால் கவரப்பட்ட அறிவினையுடையோர் தத்தம் இயற்கையால் கட்டுண்டு வெவ்வேறு நியமங்களில் நிற்பாராய் அன்னிய தேவதைகளை வழிபடுகின்றனர்.
எந்த எந்த பக்தன் நம்பிக்கையுடன் எந்த எந்த வடிவத்தை அர்ச்சிக்க விரும்புகிறானோ அவனுடைய அசையாத நம்பிக்கைக்குத் தக்க வடிவத்தை நான் மேற்கொள்ளுகிறேன்.
எந்த ஜனங்கள் பாவந் தீர்ந்து புண்ணியச் செயல்கள் செய்கின்றனரோ அவர்கள் இருமைகளின் மயக்கந்தீர்ந்து திடவிரதமுடையோராய் என்னை வழிபடுகின்றனர்.
மூப்பினின்றும் மரணத்தினின்றும் விடுபடுமாறு என்னை வழிபட்டு முயற்சி செய்வோர் அது என்ற பிரம்மத்தை யுணர்வார் ஆத்மஞான முழுதையும் உணர்வார் செய்கையனைத்தையு முணர்வார்.
பூதஞானம் தேவஞானம் யாகஞானம் இவற்றுடன் என்னை யாவர் இறுதிக் காலத்திலேனும் அறிவாரோ யோகத்திற் பொருந்திய சித்தமுடைய அன்னோரே அறிஞர்.
ஆக்கையினின்றும் ஆவி கிளம்புங்கால் எத்தகைய எண்ணம் மனிதனின் மனதுக்குள் இருக்கின்றதோ அத்தகைய பலனையே மறுபிறவியில் பெறுவானாதலால் பக்தர்கள் இறக்கும் தருணத்தில் கடவுளைத் தியானித்திருப்பது அவசியம்.
ஒருவன் முடிவில் எவ்வெத் தன்மையை நினைப்பனாய் உடலைத் துறக்கின்றானோ அவன் எப்போதும் அத்தன்மையிலே கருத்துடையவனாய் அதனையே எய்துவான்.
இறுதிக் காலத்தில் அசைவற்ற மனத்துடன் புருவங்களிடையே உயிரை நன்கேற்றி பக்தியுடனும் யோக பலத்துடனும் எவன் நினைக்கிறானோ அவன் அந்தக் கடவுளாகிய பரம புருஷனை அடைகிறான்.
எந்த நிலையை வேதமுணர்ந்தோர் அழிவற்றதென்பர் விருப்பமற்ற முனிகள் எதனுட் புகுவர் எதை விரும்பி பிரம்மச்சரிய விரதம் காக்கப்படும் அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்லுகிறேன்.
தீ ஒளி பகல் சுக்கில பக்ஷம் உத்தராயணத்தின் ஆறு மாதங்கள் இவற்றில் இறக்கும் பிரம்ம ஞானிகள் பிரம்மத்தையடைகிறார்கள்.
புகை இரவு கிருஷ்ண பக்ஷம் தக்ஷிணாயனத்தின் ஆறு மாதங்கள் இவற்றில் இறக்கும் யோகி சந்திரனொளியைப் பெற்றிருந்து மீளுகிறான்.
மற்றொரு வகையால் நோக்குமிடத்தே பூதங்கள் என்னுள் நிற்பனவுமல்ல என் ஈசுவர யோகத்தின் பெருமையை இங்கு பார் பூதங்களைத் தரிக்கிறேன் அவற்றுட்பட்டேனல்லேன்.
எங்கும் இயல்வானும் பெரியானுமாகிய காற்று எப்படி எப்போதும் வானில் நிலைபெற்றிருக்கிறானோ அப்படியே பொருள்களெல்லாம் என்னுள் நிலைபெற்றனவென்று தெரிந்து கொள்.
உலகத் தோற்றத்துக்கு அதுவே காரணமாதலாலும் பிரம்மம் குணாதீத மாகையால் காரணமென்று சொல்லத் தகாதலாலும் பிரம்மம் பரம்பொருள் சுத்த சாக்ஷி.
வீணாசையுடையோர் வீண் செயலாளர் வீணறிவாளர் மதியற்றோர் மயக்கத்துக்கு இடமான ராக்ஷத ஆசுர மோகினி சக்திகளைச் சார்ந்து நிற்கின்றனர்.
இந்த உலகத்தின் அப்பன் நான் இதன் அம்மா நான் இதைத் தரிப்போன் நான் இதன் பாட்டன் நான் இதன் அறியப்படு பொருள் நான் தூய்மை செய்வது நான் ஓங்காரம் நான் நான் ரிக் நான் ஸாமம் நான் யஜுர்.
இவ்வுலகத்தின் புகழ் இதனிறைவன் இதன் கரி இதனுறையுள் இதன் சரண் இதன் தோழன் இதன் தொடக்கம் இதன் அழிவு இதன் இடம் இதன் நிலை இதன் அழியாத விதை.
தேவ விரதிகள் தேவரை எய்துவார் பிதிர்க்களை நோற்பார் பிதிர்க்களை யடைவார் பூதங்களைத் தொழுவார் பூதங்களை யடைவார் என்னை வேட்போர் என்னை எய்துவார்.
நீ எது செய்யினும் எதனை நீ உண்பினும் எதை நீ ஓமம் பண்ணினும் எதனைக் கொடுத்தாலும் எத்தவத்தைச் செய்தாலும் குந்தி மகனே கடவுளுக்கர்ப்பணமென்று செய்.
அப்படி யிருக்கத் தூய்மையார்ந்த அந்தணரும் ராஜரிஷிகளும் எனக் கன்பராயின் என்னே ஆதலால் நிலையற்றதும் இன்ப மற்றதுமாகிய இவ்வுலகப் பிறவி யெய்திய நீ என்னை வழிபடக் கடவாய்.
பெருந்தோளுடையாய் பின்னுமோர் முறை நான் சொல்லப்புகும் மிகவுயர் சொல்லினைக் கேளாய் நீ எனக்கு உகந்தவன் ஆதலால் நினது நலம் வேண்டி இங்கதனை விளம்புவேன் நினக்கே.
துன்புறுத்தாமையும் நடுமையும் மகிழ்ச்சியும் ஈகையும் தவமும் இகழும் புகழும் இங்ஙனம் பலபடுமியல்புகளெல்லாம் என்னிடம் பெறுவன உயிர்கள்.
அகத்தினை என்பால் வைத்து உயிரை என்னுள்ளே புகுத்தி ஒருவரையொருவர் உணர்விப்பாராய் எக்காலுந் தம்முள் என்னைக் குறித்தியம்புவார் அன்னோர் மகிழ்ச்சியும் இன்பமும் அடைவார்.
அன்னவர்க்கிரங்கி யான் அன்னவர் ஆத்ம இயல்புயானாகி ஒளியுடை ஞானவிளக்கால் அவரிடை அஞ்ஞானத்தால் தோன்றுமிருளைத் தொலைப்பேன்.
அங்ஙனமே சாமங்களில் நான் பிருகத்சாமம் என்ற பெரிய சாமம் சந்தஸ்களில் நான் காயத்ரி மாதங்களில் நான் மார்கழி பருவங்களில் மலர்சான்ற இளவேனில்.
இங்ஙனம் கண்ணனுடைய பெருமைகளைக் கேட்ட அர்ஜுனன் அவற்றை நேரில் காண வேண்டுமென்ற விருப்பமுற்றுக் கண்ணனை வேண்ட அவன் அவற்றைக் காண்பதற்குரிய திவ்ய நேத்திரங்களை அளிக்கிறான்.
அநேக வாய்களும் பல கண்களும் பல ஆயுதங்களும் சிறந்த ஆடை ஆபரணங்களும் சிறந்த வாசனைகளும் பொருந்திய அந்த விசுவரூபத்தில் வையக முழுதும் ஒருங்கே அடங்கியிருப்பதைக் கண்ட அர்ஜுனன் வியப்புற்றுக் கண்ணனைத் துதிக்கிறான்.
பிறகு அர்ஜுனனது வேண்டுகோளின் பேரில் கண்ணன் தனது விசுவரூபத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டு முன்போல் கைகளில் சாட்டையும் சங்கு சக்கரங்களையுமேந்தி நின்று தனது உண்மையான சொரூபத்தைக் காணவும் தன்னைப் பெறவும் பக்தி ஒன்றே சிறந்த மார்க்கமாதலால் தன்னையே நேசித்திருக்கும்படி அர்ஜுனனுக்கு உபதேசிக்கிறான்.
அர்ஜுனா இன்று இங்கே என்னுடலில் சராசரமான உலக முழுதும் ஒருங்கு நிற்பதைப் பார் இன்னும் வேறு நீ எதைக் காண விரும்பினும் அதை இங்கு காண்.
அரசனே இவ்வாறுரைத்துவிட்டு அப்பால் பெரிய யோகத் தலைவனாகிய ஹரி பார்த்தனுக்கு மிக உயர்ந்த தன் கடவுள் வடிவைக் காட்டினான்.
திவிய மாலைகளும் ஆடைகளும் புனைந்தது திவ்ய கந்தங்கள் பூசியது எல்லா வியப்புக்களும் சான்றது எல்லையற்றது எங்கும் முகங்களுடைய தேவ ரூபம்.
அழிவிலாய் அறிதற்குரியனவற்றில் மிகவுஞ் சிறந்தாய் வையத்தின் உயர் தனி உறையுளாவாய் கேடிலாய் என்றுமியல் அறத்தினைக் காப்பாய் சநாதன புருஷன் நீயெனக் கொண்டேன்.
ஆதியும் நடுவும் அந்தமுமில்லாய் வரம்பிலா விறவினை கணக்கிலாத் தோளினை ஞாயிறுந் திங்களும் நயனமாகக் கொண்டனை எரியுங் கனல் போலியலு முகத்தினை ஒளியால் முழுமையுலகையும் கொளுத்துவாய் இங்ஙன முன்னைக் காண்கிறேன்.
ருத்திரர் ஆதித்யர் வசுக்கள் சாத்யர் விசுவே தேவர் அசுவினி தேவர் மருத்துக்கள் ஊஷ்மபர் கந்தர்வர் யக்ஷர் அசுரர் சித்தர் இக்கூட்டத்தார்களெல்லாரும் நின்னை வியப்புடன் நோக்குகின்றனர்.
பெருந்தோளாய் பல வாய்களும் விழிகளும் பல கைகளும் பல கால்களும் பல வயிறுகளும் பல பயங்கரமான பற்களுமுடைய நின் பெருவடிவைக் கண்டு உலகங்கள் நடுங்குகின்றன.
விளக்குப் பூச்சிகள் மிகவும் விரவுடனெய்தி எரிகின்ற விளக்கில் வீழ்ந்து நாசமுறுதல் போல உலகங்கள் மிகவும் விரைவுடன் நின் வாய்களில் வந்து விழுந்து நாசமடைகின்றன.
என் தொழில் செய்வான் எனைத்தலைக் கொண்டோன் என்னுடை அடியான் பற்றெலாம் இற்றான் எவ்வுயிரி டத்தும் பகைமை யிலாதான் யாவன் பாண்டவ அவனென்னை எய்துவான்.
ஞான யோக பக்தி யோகங்களுள் ஞான யோகம் தாமதித்தே பயனளிக்கு மென்றும் அதில் மனதை நிறுத்துவது கஷ்டமானதென்றும் பக்தி யோகமோ கடுகப் பலனையளிக்கு மென்றும் அதில் மனதை நிறுத்துவது சுலபமான தென்றும் கூறப்படுகிறது.
பிறகு பக்தி யோகத்தைப் பெறுவதற்குரிய உபாயங்கள் கூறப்படுகின்றன பக்தர்கள் பிறரிடத்தில் சிநேக பாவத்துடனும் அகங்காரமற்றும் இன்ப துன்பங்களைச் சமமாய் எண்ணியும் கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தியுடனும் இருக்க வேண்டும்.
இங்ஙனம் எப்போதும் யோகத்தமர்ந்து நின்னை வழிபடும் தொண்டர்களா அல்லது நாசமற்ற அவ்யக்த வஸ்துவை வழிபடுவோரா இவ்விரு திறத்தாரில் யோகஞானத்திலே மேம்பட்டார் யாவர்?
என்னிடத்தே மனத்தைச் செலுத்தி நித்திய யோகிகளாய் உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன் என்னை வழிபடுவோர் யாவரோ அவர்களே யோகத்தில் சிறந்தாரென நான் கருதுகிறேன்.
இந்திரியக் குழாத்தை நன்கு கட்டுப்படுத்தி எங்கும் சமபுத்தியுடையோராய் எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை விரும்புவோராகிய அவர்களும் என்னையே அடைகிறார்கள்.
இதுவும் நின்னால் செய்யக்கூடவில்லை யென்றால் என்னுடன் லயித்திருப்பதை வழியாகக் கொண்டு தன்னைத்தான் கட்டுப்படுத்தி எல்லாச் செயல்களின் பயன்களையும் துறந்துவிடு.
எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடையவனாய் தன்னைக் கட்டியவனாய் திட நிச்சயமுடையவனாய் என்னிடத்தே மனத்தையும் மதியையும் அர்ப்பணம் செய்து என் தொண்டனாகிய யோகி எனக்கினியவன்.
எவனை உலகத்தார் வெறுப்பதில்லையோ உலகத்தாரை எவன் வெறுப்பதில்லையோ களியானாலும் அச்சத்தாலும் சினத்தாலும் விளையும் கொதிப்புகளினின்றும் எவன் விடுபட்டானோ அவனே எனக்கினியவன்.
எதனையும் எதிர்பார்த்தலின்றித் தூயோனாய் திறமுடையோனாய் பற்றுதலற்றவனாய் கவலை நீங்கியவனாய் எல்லா ஆடம்பரத்தையுந் துறந்து என்னிடம் பக்தி செய்வோனே எனக்கினியவன்.
பகைவனிடத்தும் நண்பனிடத்தும் மானத்திலும் அவமானத்திலும் குளிரிலும் வெப்பத்திலும் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் சமப்பட்டவன் பற்றுவிட்டவன்.
புகழையும் இகழையும் நிகராகக் கொண்ட மெளனி யாது வரினும் அதில் மகிழ்ச்சியுறுவான் குறியற்றான் ஸ்திர புத்தியுடையான் இத்தகைய பக்தன் எனக்கினியவன்.
இந்தத் தர்மரூபமான அமிர்தத்தை யான் சொல்லியபடி வழிபடுவோர் நம்பிக்கையுடையோர் என்னை முதலாகக் கொண்டோர் அத்தகைய பக்தர் எனக்கு மிகவுமினியர்.
இத்தேகத்தின் சேர்க்கையால்தான் ஆத்மாவுக்கு அற்ப விஷயங்களில் விருப்பமும் இன்பம் துன்பம் கோபம் தாபம் முதலியவைகளும் உண்டாகின்றன.
வேட்கை பகைமை இன்பம் டுன்பம் உடம்பு உணர்வு உள்ளத்துறுதி இவையே க்ஷேத்திரமும் அதன் மாறுபாடுகளுமாம் என உனக்குச் சுருக்கிக் காட்டினேன்.
மேற்பார்ப்போன் அனுமதி தருவோன் சுமப்பான் உண்பான் மகேசுவரன் இங்ஙனம் உடம்பிலுள்ள பரம புருஷன் பரமாத்மாவென்றே சொல்லப்படுகிறான்.
பரதக் காளையே ஸ்தாவரமாயினும் ஜங்கமமாயினும் ஓருயிர் பிறக்குமாயின் அது க்ஷேத்திரமும் க்ஷேத்திரஞனும் சேர்ந்தமையால் பிறந்ததென்றறி.
சூரியன் ஒருவனாய் இவ்வுலக முழுதையும் எங்ஙனம் ஒளியுறச் செய்கிறானோ அதுபோல் க்ஷேத்திரத்தையுடையோன் க்ஷேத்திர முழுதையும் ஒளியுறச் செய்கிறான்.
ஞானக் கண்ணால் இவ்வாறு க்ஷேத்திரத்துக்கும் க்ஷேத்திரக்ஞனுக்குமுள்ள வேற்றுமையை அறிவோர் பூதபிரகிருதியினின்றும் விடுதலை பெற்றுப் பரம்பொருளை அடைகின்றனர்.
தேக சம்பந்தமே ஆத்மாவின் சுக துக்கங்களுக்கும் கோபதாபம் முதலிய குணங்களுக்கும் காரணமென்று முன்கூறிய விஷயம் இதில் விவரிக்கப்படுகிறது.
பிறகு பிரகிருதி ஆத்மாவின் மும்மை காமத்துக் கேற்ப தேவ மனுஷ்ய பசு பக்ஷி ரூபங்களைப் பெற்று சத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்களால் ஆத்மாவைப் பிணிக்கிறது.
சத்துவத்திலிருந்து ஞானம் பிறக்கிறது ரஜோ குணத்தினின்றும் அவா தமோ குணத்திலிருந்து தவறுதலும் மயக்கமும் அஞ்ஞானமும் தோன்றுகின்றன.
உடம்பிலே பிறக்கும் இந்த மூன்று குணங்களையுங் கடந்து பிறப்பு சாவு மூப்பு வருத்தம் என்பனவற்றினின்றும் விடுபட்டோன் அமிர்த நிலையடைகிறான்.
மானத்தையும் அவமானத்தையும் நிகராகக் கருதுவான் நண்பரிடத்தும் பகைவரிடத்தும் நடுநிலைமை பூண்டான் எல்லாவிதத் தொழிலெடுப்புக்களையுந் துறந்தான் அவனே குணங்களைக் கடந்தவனென்றும் சொல்லப்படுகிறான்.
அரசம் வித்து முளையாகவும் கன்றாகவும் பிறகு பெரிய மரமாகவும் மாறி வானளாவி யிருப்பதுபோல் பிரகிருதியும் ஆத்மாவுடன் சேர்ந்து மகத்து அகங்காரம் இந்திரியங்கள் ஐந்து பூதங்கள் என்பனவாக மாறிப் பிறகு தேவ மனுஷ்ய யக்ஷ ராக்ஷதாதி ரூபங்களுடன் எங்கும் பரவியிருக்கின்றது.
சம்சாரி முக்தன் என்று ஆத்மாக்கள் இரண்டு வகைப் பட்டவர்கள் கடவுளோ இவ்விரண்டுவித ஆத்மாக்களைக் காட்டிலும் முற்றிலும் வேறுபட்டவர்.
செருக்கும் மயக்கமு மற்றோர் சார்புக் குற்றங்களையெல்லாம் வென்றோர் ஆத்ம ஞானத்தில் எப்போதும் நிற்போர் விருப்பங்களினின்றும் நீங்கியோர் சுக துக்கக் குறிப்புக்களையுடைய இரட்டைகளினின்றும் விடுபட்டோர் மடமையற்றோர் இன்னோர் அந்த நாசமற்ற பதத்தை எய்துகின்றனர்.
கந்தங்களைக் காற்று தோய்வினால் பற்றிச் செல்வது போல் ஈசுவரன் யாதேனுமோருடலை எய்துங் காலத்தும் விடுங்காலத்தும் இந்த இந்திரியங்களைப் பற்றிச் செல்லுகிறான்.
சூரியனிடமிருந்து உலக முழுமைக்கும் சுடர் கொளுத்தும் ஒளியும் சந்திரனிடத்துள்ளதும் தீயிலுள்ளதும் அவ்வொளி யெல்லாம் என்னுடையதே யென்றுணர்.
உலகத்தில் இரண்டு வகைப் புருஷருளர் அக்ஷர புருஷன் க்ஷர புருஷன் என க்ஷர புருஷன் என்பது எல்லா உயிர்களையும் குறிக்கும் கூடஸ்தனே அக்ஷர புருஷன்.
நான் அழிவு கடந்தோனாதலாலும் அக்ஷர புருஷனைக் காட்டிலும் சிறந்தோனாதலாலும் உலகத்தாராலும் வேதங்களாலும் புருஷோத்தமனென்று கூறப்படுகிறேன்.
தாங்களே இறைவனென்றும் தாங்களே வல்லவர்களென்றும் தாங்களே செல்வம் படைத்தவர்களென்றும் தங்களுக்கு நிகர் எவருமில்லையென்றும் எண்ணிக்கொண்டு கெட்ட காரியங்களைச் செய்து நரகத்தில் விழுவார்கள்.
இந்தக் காட்சியில் நிலைபெற்று அற்ப புத்தியுடைய அந்த நஷ்டாத்மாக்கள் உலகத்துக்குத் தீங்கு சூழ்வோராய் அதன் நாசத்துக்காகக் கொடிய தொழில் செய்கின்றனர்.
நிரப்பவொண்ணாத காமத்தைச் சார்ந்து டம்பமும் கர்வமும் மதமும் பொருந்தியவராய் மயக்கத்தால் பொய்க் கொள்கைகளைக் கொண்டு அசுத்த நிச்சயங்களுடையோராய்த் தொழில் புரிகிறார்கள்.
நூற்றுக்கணக்கான ஆசைக் கயிறுகளால் கட்டுண்டு காமத்துக்கும் சினத்துக்கும் ஆட்பட்டோராய்க் காம போகத்துக்காக அநியாயஞ் செய்து பொருட் குவைகள் சேர்க்க விரும்புகிறார்கள்.
இவர்கள் தற்புகழ்ச்சியுடையோர் முரடர் செல்வச் செருக்கும் மதமுடையோர் டம்பத்துக்காக விதி தவறிப் பெயர் மாத்திரமான வேள்வி செய்கின்றனர்.
அகங்காரத்தையும் பலத்தையும் செருக்கையும் விருப்பத்தையும் இனத்தையும் பற்றியவர்களாகிய இன்னோர் தம் உடம்புகளிலும் பிற உடம்புகளிலும் உள்ள என்னைப் பகைக்கிறார்கள்.
இங்ஙனம் பகைக்கும் கொடியோரை உலகத்தில் எல்லாரிலும் கடைப்பட்ட இந்த அசுப மனிதரை நான் எப்போதும் அசுரப் பிறப்புக்களில் எறிகிறேன்.
சிலர் சாஸ்திர நியமத்தை மீறி டம்பமும் அகங்காரமு முடையோராய் விருப்பத்திலும் விழைவிலும் சார்புற்றவர்களாய் கோரமான தவஞ் செய்கிறார்கள்.
உயிர் சக்தி பலம் நோயின்மை இன்பம் பிரீதி இவற்றை மிகுதிப் படுத்துவன சுவையுடையன குழம்பாயின உறுதியுடையன உளமுகந்தன இவ்வுணவு சத்துவ குணமுடையோருக்குப் பிரியமானவை.
கசப்பும் புளிப்பும் உப்பும் உறைப்பும் மிகுந்தன அதிகச் சூடு கொண்டன உலர்ந்தன எரிச்சலுடையன இவ்வுணவுகளை ரஜோ குணமுடையோர் விரும்புவர்.
தேவர் அந்தணர் குருக்கள் அறிஞர் இவர்களுக்குப் பூஜை செய்தல் தூய்மை நேர்மை பிரம்மசரியம் கொல்லாமை இவை உடம்பைப் பற்றிய தவமெனப்படும்.
மதிப்பையும் பெருமையையும் பூஜையையும் நாடிச் செய்வதும் ஆடம்பரத்துக்காகச் செய்வதுமாகிய தவம் ரஜோ வெனப்படும் அஃது நிலையற்றது உறுதியற்றது.
கொடுத்தல் கடமையென்று கருதிக் கைம்மாறு வேண்டாமல் தகுந்த இடத்தையும் காலத்தையும் பாத்திரத்தையும் நோக்கிச் செய்யப்படும் தானத்தையே சாத்விக மென்பர்.
தகாத இடத்தில் தகாத காலத்தில் தகாதார்க்குச் செய்யப்படுவதும் மதிப்பின்றி இகழ்ச்சியுடன் செய்யப்படுவதுமாகிய தானம் தாமச மெனப்படும்.
தத் என்ற சொல்லை உச்சரித்துப் பயனைக் கருதாமல் பல வகைப்பட்ட வேள்வியும் தவமும் தானமுமாகிய கிரியைகள் மோக்ஷத்தை விரும்புவோரால் செய்யப்படுகின்றன.
ஆனால் காம்ய கர்மத்தை அடியோடு விட்டுவிடுவது நந்நியாசமென்றும் நித்திய நைமித்திக கர்மங்களில் பற்றுதலையும் பலனையும் துறப்பது தியாகமென்றும் அறியவேண்டும்.
இவ்விதம் கண்ணனுடைய உபதேசத்தைக் கேட்டு அர்ஜுனன் மயக்கமற்று நல்லறிவு பெற்றுப் போர் புரியத் தொடங்கினான் என்று சஞ்ஜயன் திருதராஷ்டிரனுக்குக் கூறினான்.
சில அறிஞர் செய்கையைக் குற்றம் போல கருதி விட்டுவிட வேண்டும் என்கிறார்கள் வேறு சிலர் வேள்வி தானம் தவம் என்ற செயல்களை விடக்கூடாது என்கிறார்கள்.
உடம்புக்கு வருத்தம் நேருமென்ற பயத்தால் ஒரு செய்கையைத் துன்பமாகக் கருதி அதனை விட்டுவிடுவோன் புரியும் தியாகம் ரஜோ குணத்தின்பாற் பட்டது.