sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்தச்சூழ்நிலை தமிழ் மக்களை நடமாடும் வெறும் பிணங்களாக வைத்திருக்கிறது.வெளியுலகம் என்ற ஒன்று உலகத்துப் பெரும்பான்மை மக்களைக் கொண்ட அசாதாரண நிலையில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று யதார்த்ததை மறந்தவர்களாக வைத்திருக்கிறது.
ஒரு அன்பான தாய்தந்தைசகோதரஉற்றார் உறவினர் என் பாசங்களை மறந்துவிட்ட ஒருத்தனுக்குஇன்னுமொரு உயிருடன் தன்னை நெருக்கத்தில் கொண்டு வரும் கல்யாணம் என்பதைக் கற்பனைகூட செய்ய முடியாது.
அவர் சொன்னவற்றின் பின்னால் அடங்கியிருக்கும் பிரமாண்டமான வாழ்க்கை மாறுதல்களை அவனால் அந்த நேரத்தில் ஒழுங்காக அல்லது செயற்கையாக ஆக்கப்பட்ட சூழ்நிலையின் உண்மையான நிகழ்வாகக் கிரகிக்க முடியவில்லை.
தினேஸ் என்ற இளைஞனினின் குழப்பமான மனநிலை கல்யாணம் பெண் ஒருத்தியுடனான உறவு என்ற பல பரிமாணங்களின் ஆழத்தை அறிய அவன் திண்டடுகிறான்.
அவன் விஞ்ஞான பாடத்தில் ஒரு சில புள்ளிகள் குறைந்ததால் டாக்டராக வரமுடியாமற்போன சோகத்தைத் தெரிந்து கொண்டவன்.நீ மறுத்துவிட்டால் இங்கு இன்னுமொரு இளைஞன் எனக்கு மருமகனான வரலாம் என்று சொன்ன சோமசுந்தரத்தின் அவசரமான உளவியல்த் தேடலைச் சாடையாகப் புரிந்து கொண்டவன்.
ஒரு அர்த்தமற்ற பிரயாணமாக வாழ்க்கை பல பயங்கரங்களை ஒவ்வொரு வினாடியும் எதிர்பார்த்து ஊர்ந்து கொண்டிருக்கும்போது ஒரு சாதாரண வாழ்க்கையின் மறுமுகத்தை அவன் அவனுக்கு அருகில் படுத்திருக்கும் கங்காவின் அமைதியான உறக்கநிலயில் உணர்கிறான்.
ஆண் பெண் உறவின் ஆரம்ப நிகழ்வுகளின் மன நெகிழ்ச்சியை போர்ப் பயங்கரம் தவிர எந்தக் கோணத்தையும் தொடர்ந்து வைத்திருக்காத இளைஞனின் பார்வையில் கவிதையாக வடிந்திருக்கிறது இந்த நாவலின் சிலபகுதிகள்.இக்கதை கதையா ஒரு காவியமா என்று பிரித்துப் பார்க்கமுடியாத விதத்தில் எழுத்துநடை அற்புதமாகப் படைக்கப் பட்டிருக்கிறது.
பல மாதங்களாக அகதிகளாக அழத்துச்செல்லப் படும் ஒரு மனிதக் கூட்டம் அவர்கள் அவர்களின் பாதுகாப்புக்காகஅழைத்துச் செல்லப் படுவதை நம்பித் தங்கள் வீடுகள் சொத்துக்கள் அவர்களின் நாளாந்த வாழ்க்கைக்குக்கு இன்றியமையாத காய்கறித் தோட்டங்கள் அவர்கள் வளர்த்த அன்பான வீட்டுப் பிராணிகள் அவர்களின் வணக்கத்துக்குரிய கடவுளர்கள் படங்களில் பலவற்றையும் பிரிந்து புறப்படுகிறார்கள்.
அந்த அழைப்பின் கோரத்தை ஒரு துளியும் கற்பனை கூடச் செய்து பார்க்காத அப்பாவிகளாகத் தங்களின் அகதிப் பயணத்தைத் தொடரும்போது இதுவரை அவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை ஒரு இறந்துபோன காலகட்டம் என்பதை அவர்கள் எடுத்துவைக்கும் ஒவ்வொரு காலடிகளும் உணர்த்திக் கொண்டிருக்கின்றன.
ஆனாலும் அவர்களால் அந்த நிலையை மாற்றக்கூடிய எந்த விதமான வலிமைமனநிலை எதுவுமற்ற மனிதர்களாக அவர்களின் சூழ்நிலை ஆக்கப் பட்டிருக்கிறது.
இயக்கத்தில் சேர்ந்த தமயன் இயக்கம் அவர்களை வெளியேறச் சொன்னபோது திரும்பி வரும் நம்பிக்கையுடன் வீட்டிலுள்ள பல பொருட்களை வாடகைக்கு அமர்த்திய ட்ரக்டரில் திணித்துக்கொண்டு புறப்பட்டதிலிருந்துபல இடங்களைக் கடந்து பல இழப்புகளைக் கண்டு தாயையும் இழந்த தனியனாக தினேஸ் தன்னை அந்த மனிதக் கூட்டத்தில் புதைத்துக் கொண்டபோது அந்த அவல நிலையிலும் தங்களைச் ஷெல்லடியிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ளவும் தங்கள் வயது வந்த குழந்தைகயை இயக்கத்திடமிருந்து காப்பாற்றவும் ஒவ்வொரு தாய் தகப்பனும் படும் துயரைக் கண்டவன்.
இயக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றத் தன் மகனைஒரு இரும்புத் தகரத்தில் மண்குழியில் புதைத்து வைத்த தாயின் துயர் கண்டவன்.மகன் இறந்ததால் புத்திபேதலித்த ஒரு தாயின் துயரைக் கண்டு பரிதாபப்பட்டவன்.
இப்போது அவனின் உயிரோடு இருத்தலைப் பல இடைஞ்சல்களுக்குள்ளும் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பவனை அந்தக் கொடிய போர்ச் சூழல் கங்காவுடன் இணைத்துவிடுகிறது.
சாதாரணங்கள் அசாதாரணமான சூழ்நிலையில் அந்தத் தகப்பனின் எதிர்பார்ப்பு நீண்ட நாட்களாக எந்தவொரு தனித்துவ அடையாளமுமின்றி ஒரு கூட்டத்தின் சிறுதுளியாய்க் கலந்து கொண்டிருந்தவனுக்கு இப்போதுகங்காவைப் பாதுகாக்க அவளுக்குத்துணையாகவிருக்கஇருவரும் காதலிக்கஅல்லது ஷெல்லடியில் அங்கவீனமாகும்போது ஒருத்தரை ஒருத்தர் ஆதரித்து உதவிசெய்யக் கங்காவைக் கல்யாணம் செய்ய உத்தேசிக்கிறான்.
கல்யாணத்தின்பின் எப்படி கங்காவுடன் பழகுவது என்றுகூடத் தெரியாத தினேஸ் ஒருசில மணித்தியாலங்களில் பல மாற்றங்களை எதிர்நோக்குகிறான்.. தன்னிடம் மனைவியாக வந்தவளை ஒரு கணவனாகத் திருப்திப்படுத்த முடியாத தன் நிலையைக்கண்டு அவனை அணைத்து ஆறதல் கொடுத்த கங்கா அவன் மனைவியாக மட்டுமல்லாமல்அவனது வாழ்க்கையில் அவனைப் பரிபூணமாக புரிந்து கொண்ட ஒரு துணையாக அவனுடன் இணைகிறாள்.
சட்டென்று வந்தபோர்ப் பயங்கரசூழலில் மனிதவாழ்வின் அர்த்தத்தையே மறந்துபோன அல்லது விளங்கிக் கொள்ளமுடியாத வேதனையில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தவனுக்கு அன்புகாதல்இரு உடல்களும் உள்ளங்களும் ஒருமித்த இணைவின் மகிமை என்பன கங்காவின் அன்பில் வெளிப்படுகிறது.. போர்ச் சூழ்நிலையில் நிம்மதியான நித்திரையே என்னவென்று தெரியாமல் நகர்ந்து கொண்டிருந்தவனின் வாழ்வில் ஒருசில மணித்தியாலங்களில் நடந்த மாற்றங்கள் அவனை நித்திரையில் ஆழ்த்திய ஒரு சொற்ப நேரத்தின் இடைவெளி இனித்திரும்ப முடியாத ஒரு முடிவைக் காட்டுகிறது.. அவன் நித்திரையால் விழித்தபோது காணவில்லை.
அவனை ஒரு முழுமையான மனிதனாகக் கண்டு தன்னை அவனிடம் அர்ப்பணித்த கங்காவை பூமியதிரக் குண்டுகளைப் பொழிந்து கொண்டிருக்கும் போர்விமானங்களின் இரைவில் திடுக்கிட்டு எழும்பியபோது காணவில்லை.ஆண்மையின் முக்கிய கோணத்தின் பலவீனத்தை அவனுடன் பகிர்ந்து கொண்டவளைத் தேடுகிறான்.
போர்விமானங்களின் இரைவில் செவிப்புலன்கள் செயலிழக்க பயங்கரக்குண்டுகளின் கந்தக நெடி மூக்கைத் துளைக்ககரும் புகை கண்களை மறைக்க அவன் தனது உயிரின் உயிரைத் தேடுகிறான்.
குண்டடி பட்ட கோரமான இடத்தில் அவளைத் தேடுதலும் பிணமாக அவளைக் கண்டதும் அவன் துடித்து வெடிப்பதும் இதுவரை அவன் காணாத உணர்வுகளின் பிரவகமாகச் சிதறுகிறது.
நீங்கள் இருவரும் எப்போதும் சேர்ந்திருங்கள்.இருவரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் எக்காரணத்தாலும் பிரிந்து விடாதீர்கள் என்ற அறிவுரையுடன் தன்னிடம் உப்படைத்த கங்காவைக் கடைசிவரைக்கும் அவன் தன்னால் முடியுமட்டும் கவனித்துக் கொள்கிறான்.
ஒரு வித்தியாசமானது மட்டுமல்லாது ஒரு அற்புதப் படைப்பாகவும் எழுதப்பட்டிருக்கிறது பைனான்சியல் டைம்ஸ்.இப்படிப் பற்பல பாராட்டுகளைப் பெற்றிருக்கும் இந்நாவல்.
மக்களின் வாழ்க்கைஅவர்களையும் மீறிய சக்திகளால் நடத்தப் பட்டிருக்கும் தருணத்தில் அரசியல் சார்பற்ற பார்வையுடன்ஒரு சாதாரண இளைஞனின் உணர்வைத் துல்லியமாகஅழகாககவிதை நயத்துடன் படைக்கப் பட்ட அற்புதமான நாவலிது.
அருட்பிரகாசம் என்ற எழுத்தாளனின் முதல் நாவலிது என்பது நம்ப முடியாமலிருக்கிறது.ஒரு கைதேர்ந்த சிற்பக்கலைஞனின் கருத்தைக்கவரும் சிலையாக இப்படைப்பு எனக்குப் பட்டது.
சமயத்தை முன்னெடுத்து மனிதத்தைக் கூறுபோட்டுபெண்ணடிமைத் தனத்தைச் சமுதாயக் கோட்பாடாக முன்னெடுக்கும் பார்ப்பனிய சித்தாந்தம் பற்றிய இவரின் கண்ணோட்டம் இவரின் பல படைப்புக்களலும் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
திரு அகஸ்தியர் அவர்களின் எரி நெருப்பில் இடைபாதையில்லைஎன்ற நாவலின் முன்னுரையில் அவர் கூறும்போது சுரண்டும் வர்க்கத்தின் எச்ச சொச்சமானயாழ்ப்பாண சமூக அமைப்பின்தாழ்த்தப்பட்டஉயர்த்தப்பட்டபிறழ்வுகளை மையப்படுத்திஐம்பது ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்துப் பரப்பை இலங்கையில் முதன் முதலில் பிரசவித்த தமிழ் நாலும் இதுவே என்கிறார்.
அந்த படிப்புக்கள் இலங்கையிலுள்ள ஒடுக்கப் பட்ட மக்களின் மேம்பாட்டுக்காகவும் உதவுவதற்கான எழுத்துக்கள் அவர்களிடமிருந்து வந்தன.
யாழ்ப்பாணத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் தொழிலாளர்கள்ஏழைமக்கள் சாதி மக்கள் தங்களின் அடிமைத் தளையை அறுத் தெறிய மனிதத்திற்கு அப்பாலான அதர்மத்தை அடிப்படையாகக கொண்ட வர்ணாஸ்ரம முறைக் கோட்பாடுகளை அறியவேண்டும் என்று பரப்புரை செய்தார்கள்.
வர்ணாசிரமம் என்ற பெயரில் நால்வகைச் சாதி படைத்துஅதன் அடிப்படையில் மனுக்குலத்தைக் கூறுபோட்டது இருக்கு வேதம்.வைசியரும் சூத்திரரும்.
அன்றைய யாழ்ப்பாணத்து சமுதாயத்தில் ஊறிப் போயிருந்த சாதிக் கொடுமையின் விகார முகத்தை அப்பட்டமான யதார்த்தமாகப் படைத்தவர் எனது மதிப்புக்குரிய திரு அகஸ்தியர் அவர்கள்.
இன்றைய நவநாகரிக வாழ்க்கைமுறையில்பல்விதமான ஊடகங்களின் தாக்குதல்களால் மனிதர்களின் பேச்சுவழக்கு மிக வேகமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது.
அதன் பின்னணியிலுள்ளசாதி மதவர்க்க வாழ்க்கைமுறையும் எனபது பற்றி யாரோ ஆய்வு செய்ய முற்பட்டால் அகஸ்தியர் என்னவென்று வடபுலத்து பருத்தித் துறையையும் நெல்லியடியையும் தனது படைப்பில் வடித்த எழுத்து நடைமூலம் அழியாத ஆவணமாக்கியிருக்கிறார் என்பது புரியும்.
இலங்கையில் மட்டுமல்லாமல் கடல்கடந்த விதத்திலும் இவரின் கருத்துக்கள் பரந்து விரிந்தன என்பதற்கு இவரின் எழுத்துக்கள் லண்டன் ப.பி.சி தமிழோசைஇந்தியாவில் தாமரைஎழுத்துகலைமகள் தீபம்ஜீவாகண்ணதாசன் போன்ற பத்திரிகைகளில் வந்தன என்பதே சான்றாகும்.
இவர் ஒரு சாதாரண முறபோக்குத் தமிழ் எழுத்தாளர் மட்டுமல்லஇவர் கர்நாடக இசையில் பரிட்சயம் பெற்றவர்மிருதங்கம் வாசித்தவர்.இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் தலைமைக் குழு உறுப்பினராக இருந்தவர்.
அவை மனித வளர்ச்சிக்கு ஒரு நாட்டின் ஒரு சமுதாயத்தின் முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாகவிருக்கும் என்பது ஜனநாயக நாடுகளில் வாழும் அவர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள்.
அவர்களின் ஒற்றுமையைத் திரட்டித் தமிழச் சமுதாயத்தை முன்னேற்றாமல் போலித் தமிழ் தேசியவாதிகள்பழையபடி சாதிப் பிரிவுகளைச் சமயக் கோயில்கள் பிராந்தியவெறிக் கோட்பாடுகள் தேர் இழுப்புக்கள் மூலம் நிலைநிறுத்திவருகிறார்கள்.
இன்றைய தலைமுறைக்குப் பழைய இலக்கியங்களை திரும்பவும் அறிமுகப் படுத்தவேண்டியதும் அந்த இலக்கியங்கள் சொல்லும் சரித்திரத்திரத்திலிருந்து பல பாடங்களைப் படிக்கவேண்டும் என்பதை ஊக்குவிப்பதும் முற்போக்குச் சிந்தனை படைத்த புத்திஜீவிகளின் கடமை என நினைக்கிறேன்.
ஒற்றுமையற்ற சமுதாயம்விடாப்பிடியாகசாதி சமயபிராந்திய வேறுபாடுகளைத் தொடர்ந்தால் ஒன்றுபட்டு வேலைசெய்து அந்தச் சமுதாயம் உயர்நிலை அடைவது மிகவும் சிரமம்.
இன்று அரசில்வாதிகள்சமயத்தையும் மொழியையும்பிராந்திய வேறுபாடுகளையும் தங்கள் சொந்த நலத்திற்காகப் பாவிக்கிறார்கள்அந்தக் கேவலமான அரசியலால் தமிழ்ச் சமுதாயம் அடையக் கூடிய மேன்மைநிலை மறுக்கப்படுகிறது என்பதை இளம் தலைமுறையுணரவேண்டும்.
இளம் தலைமுறை உணர்ந்த மாற்றங்கள் நடக்காத வரையில் இலங்கையில் தமிழரின் சரித்திரம் ஒரு இருண்டகாலத்தையே நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கும் என்பது எனது கருத்து.
என்னடா கண்ணா இந்தியாவுக்கு வருவேன் என்று இதுவரையும் ஒரு வார்த்தையும சொல்லாமல் சட்டென்று வந்து குதிக்கிறேன் என்கிறாய் இந்தியாவில யாரும் சொந்தக்காரங்க கல்யாணத்துக்கு வர்றியா?
ஏன் யாரும் இந்தியாவுக்கு லண்டனிலிருந்து சட்டென்று வந்து இறங்கக் கூடாது என்ற சட்டம் உங்கள் நாட்டில் அமுலாக்கப் பட்டிருக்கிறதா?கண்ணன் பதிலுக்குக் கேள்வி கேட்டான்.
இந்தியாவில் போய் இறங்கவேண்டும் என்ற கண்ணனின் அவசர துடிப்புக் காரணம்.அவனது மனதில் பல குழப்பமான சிந்தனைகளைத் தந்துகொண்டிருக்கும் கவிதா என்றொரு கோயம்புத்துர்ப் பசும் கிளிக்கு விரைவில் திருமண நிச்சயார்த்தம் நடக்கப் போகிறது என்று தெரிந்துகொண்டதால் வந்த பதட்டம்தான் என்பதை அவன் அரவிந்துக்குச் சொல்லமுடியாது.
அவளைப் பற்றிச் சொல்லுமளவுக்கு கண்ணனுக்குக் கவிதாவைப் பற்றி நிறையத் தெரியுமா என்று கண்ணன் தன்னைத்தான் கேட்டுக் கொண்டால் அதற்கும் அவன் சரியாகப் பதிலும் தெரியவில்லை.
கவிதா லண்டனிலிருந்தபோது அவளிடம் சொல்ல நினைத்தவற்றைச் சொல்ல முடியாமற் தவித்தவன் இன்று அவளுக்குத் திருமணம் நிச்சயமாகிவிட்டது என்று கேள்விப் பட்டதும் தாங்கமுடியாத சோகம்.இன்னொருத்தனுக்கு நிச்சயமாகி விட்ட அவனின் கவிதாவை சந்திக்க எடுத்த அந்த முடிவு சரியானதா என்ற கேள்வியின் நெருடலை அவன் அறிவான்.
இந்தியாவிலிருந்து மேற்படிப்புக்காக வந்திருந்த கவிதாவின் கயல் விழிகளில் தன்னைப் பறிகொடுத்து விட்டுத் தவிப்பதும் அரவிந்தனுக்குத் தெரியாது.
அரவிந்தோடுதங்கை சாலினியைப் பற்றிப் பேசும்போது தமிழ்நாட்டிலிருந்து லண்டனுக்குப் படிக்க வந்த ஒரு இந்தியப் பெண்ணை சாலினி அடிக்கடி வீட்டுக்கு அழைத்து வருவது பற்றிக் கண்ணன் அரவிந்துக்குச் சொல்லவில்லை.
வீட்டில் செல்லப் பிள்ளையான சாலினி தனது சினேகிதிகளுடன் வானரங் கூட்டங்கள் மாதிரிக் கும்மாளம் போடுவதாகக் கண்ணன் தனது தாய் தகப்பனிடம் முறையிடுவான்.
நாளைக்குக் கல்யாணமாகிப் புருஷன் வீட்டுக்குப் போனால் அவள் இப்படிக் கூத்தடிப்பாளோ என்னவோ சாலினிக்காக அம்மா பரிந்து பேசினாள் அப்படியான அந்த இளம் பெண்கள் கூட்டம் வந்தால் கண்ணன் தனது அறையைப் பூட்டிவிட்டுக் கொண்டு தன் விடயங்களில் ஈடுபடுவது வழக்கம்.
டெலிபோனிற் பேசும்போதுபேச்சோடு பேச்சாக ம்சாலினியின் வானரப் படை சமயலறையில் அம்மாவுடன் சேர்ந்து லட்டு செய்கிறார்கள்அல்லது சாலினியின் வானரப் படை தோட்டத்தில் பிக்னிப் போடுகிறார்கள் என்ற எழுந்தமானமாக அரவிந்துக்குச் சொன்னதுண்டு.
அரவிந்தனின் தகப்பனார் பல வருடங்களுக்கு முதல் இந்திய அரசால் மேற்படிப்புக்கு லண்டனுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு மேலதிகாரி.அவர் தனது ஒரேயொரு மகனுடனும் மனைவியுடனும் லண்டனுக்கு வந்திருந்தார்.
அரவிந்தின் தகப்பனின் மூன்று வருட மேற்படிப்பு லண்டனில் முடியவிட்டு இந்தியாவுக்குத் திரும்பியதும் அன்றிலிருந்து கடந்த பல வருடங்களாகக் கண்ணனும் அரவிந்தும் முகநூல்இமெயில்வட்ஸ்அப்ஸ்கைப் என்று எத்தனையோ சமுகவலைத் தளங்களின் உதவிகளுடன் நீண்ட தொடர்பிலிருக்கிறார்கள்.
கண்ணன் அவனது குடும்பத்துடன் சுமார் பத்துவருடங்களுக்கு முன் தமிழ்நாடு கோயில்களுக்குத் தங்கள் குழந்தைகளை அழைத்துச் சென்ற சமயம் அரவிந்த் குடும்பத்தினர் அவர்களின் உறவினர் திருமணத்திற்கு சிங்கப்பூர் சென்றிருந்ததால் கண்ணனும் அரவிந்தும் சந்தித்துக் கொள்ளவில்லை.
வேலையில் சந்தித்து உறவாகி அவனுக்குப் பிடித்த பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்ளவிருப்பதாகவும் தாய் தகப்பன் தனது முடிவுக்கு ஆசிர்வாதம் சொன்னதாகவும் சொன்னான்.அரவிந்தின் குரலிருந்த சந்தோசத்தொனி அரவிந்த் எவ்வளவு துரம் தனது காதலில் மூழ்கியிருக்கிறான் என்பதைத் தௌளெனக் காட்டியது.
கண்ணன் ஏன் இன்னும் திருமணம் செய்யவில்லை அல்லது எந்த உறவுக்கும் தன்னை உட்படுத்திக் கொள்ளவில்லை என்று அரவிந் கேட்கவில்லை.கண்ணனுக்குக் காதல் ஏதும் இருந்தால் தனக்குச் சொல்லியிருப்பான் என்ற அரவிந்துக்குத் தெரியும்.
அரவிந்த அவனது சிறுவயதில் ஒருசில வருட காலம்தான் லண்டனிலிருந்தாலும்மற்றவர்களின் தனி விடயங்களில் தேவையற்ற கேள்வி கேட்கும் தன்மையானது மிகவும் அநாகரிகமானது என்ற பிரித்தானியக் கோட்பாட்டைத் தெரிந்து வைத்திருந்தான்.அதனால் கண்ணனுக்குக் காதல் விவகாரம் ஏதும் இருக்கிறதா என்று எதுவும் கேட்கவில்லை.
அப்பாவும் அம்மாவும் மிகவும் சந்தோசத்துடன் அரவிந்துக்குப் பரிசும் வாங்கிக் கண்ணனிடம் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.சாலினி விழுந்தடித்துக் கொண்டு தனது சினேகிதி கவிதாவின் திருமண நிச்சயார்த்தப் பரிசாகக் கவிதாவுக்கு நிறையப் பரிசுகளை அள்ளிக் இதில் எத்தனைபேர் குழம்பிய மனநிலையிலுள்ள என்னைப்போல தங்கள் காதல் உணர்வின் உந்துதலால் இந்தியாவுக்கோ அல்லது ஏதோ ஒரு இடத்திற்குத் தங்களின் மனதில் காதலையுண்டாக்கிய பெண்ணைத் தேடிப் போய்க் கொண்டிருப்பார்கள்?
தங்கை சாலினியைப் பார்க்க அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்துகொண்டிருந்த கவிதாவைப் பார்த்துப் பேசிய ஒருசில தடவைகள் அவன்மனதில் நிழலாடுகின்றன.
என்று தங்கையின் அறைக்குள் நுழைந்தவனைச் சாடையாகப் பார்த்துவிட்டுத் தலை திருப்பிய கவிதாவின் அழகிய முகம் ஒருகணம் அவனில் பட்டுத் திரும்பியது.ஜன்னலால் எகிறிவந்த மதிய சூரியனின் ஒளிவெள்ளத்தில் கவிதாவின் கண்கள் கூசியது.
எனது காரில் ஏதோ பிரச்சினை நேற்று வேலையால் வரும்போது தலையிடி தந்ததுநாங்கள் இன்று ஹாம்ஸ்ரெட் ஹீத் போவதாகத் திட்டம் போட்டிருந்தோம் தயவு செய்து கூட்டிப்போவாயா?
சாலினி அந்த வீட்டு இளவரசி அவ்வீட்டில் இருப்பவர்களெல்லாம் அவளின் உத்தரவை ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பவள்.
தான் கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் சொல்லாமல் தன்னைக் குறும்புத்தனமாக எடைபோடும் தமயனில் வந்த கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டு கவிதா இன்னும் கொஞ்ச நாளில் லண்டனை விட்டு ஊர் திரும்பப் போகிறாள்லண்டனில் எனக்குப் பிடித்த ஒரு சில இடங்களுக்கு அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு போவதாக இருந்தேன் தங்கை சாலினியின் குரலில் இருந்த உண்மையான கெஞ்சல் கண்ணனை இரங்கப் பண்ணியது.
காரைப் பார்க் பண்ணி விட்டு மிகவும் பிரமாண்டமான பரந்த வெளிப் பார்க்கான ஹாம்ஸ்ரெட் ஹீத்நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருந்தபோது அந்த இடத்தைப் பற்றி சாலினி தனது சினேகிதிக்கு விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டு வந்தாள்.
அன்று அவன் முதல் முறையாகக் கவிதாவை முழுமையாக பார்த்தான்அளவிட்டான்.ரசித்தான்.அவளில் தெரிந்த ஏதோ ஒன்றுஅவனின் இருபத்தி ஏழு வயது வரைக்கும் எட்டிப் பார்க்காத ஒரு ஏக்கத்தைச் சட்டென்று நினைவு படுத்தியது.
அழகிய சூழ்நிலையில் அன்று அவன் கவிதாவுடனும் தங்கையுடனும் முதற்தரம் நீண்ட நேரத்தைக் கழித்தபோது இதுவரையும் அவன் அனுபவிக்காத ஒரு இனிய உணர்வு மனதில் இழையோடியது.
இருபத்தியொருவயதில் கண்ணனின் முதற்கட்டப் பட்டப் படிப்பு முடிந்ததும்அடுத்த கட்ட மேற்படிப்பைத் தொடங்கியபோது உனது படிப்பு முடிய.. என்று அம்மா தொடங்கிய வார்த்தையை அவனின் ஆழமானபார்வை மேலே தொடராமற் தடை செய்தது.
நீ சேலைக் கடையிற்போய் ஒரு நல்ல காஞ்சிபுரச் சேலையை வாங்கிக் கொள்வது போல் அவர்களுக்கும் உனக்குப் பிடித்தவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு வந்து சம்பந்தம் பேசாதே என்று அவனின் அப்பா சொல்லி விட்டார்.
கவலைப்படாதே அவன் கண்ணன் நல்ல பையன் காலமும் நேரமும் வந்தால் யாரோ ஒரு தேவதை அவனிடம் வந்து சேர்வாள் அப்பா அம்மாவிடம் கண்ணனைப் பற்றிக் குறும்புத் தனமாகச் சொன்னது ஞாபகமிருக்கிறது.
அவனின் அப்பா தனது தங்கைகளுக்கான எதிர்கால நல்வாழ்க்கைக்கு நல்ல சீதனம் வாங்கிக்கொண்டுகல்யாண சந்தையில் தன்னை விற்றுக் கொண்டவர்.அதற்காக அம்மாவை அவர் வேண்டா வெறுப்பாக நடத்தவில்லை.
தங்கள் குழந்தைகள் தங்களுக்குப் பிடித்த துணையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டால் அவர் திருப்திப்படுவார் என்பது அவரின் குழந்தைகளுக்குத் தெரியும்.
அம்மா அடிக்கடி சொந்தக்கார வீடுகளில் நடக்கும் கல்யாண வீடுகளைப் பற்றிப் பேசும்போது அவள் மனதின் ஆதங்கத்தை அவளின் குழந்தைகளும் கணவரும் நன்று புரிந்துகொண்டார்கள்.
ம்ம் அப்படி ஒன்றும் இல்லை என்று தெரிந்ததும் தனிமையிலிருந்து பெருமூச்சு விடுவதைத் தவிர அவளால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்பதும் கண்ணனுக்குத் தெரியும்.
அவனின் மனதில் உண்டாகிய மாற்றங்களோ அவன் மனதைக் கவர்ந்த பச்சைக் கிளி இந்தியாவுக்குப் பறந்து விட்டது என்பதோ வீட்டில் யாருக்குத் தெரியும்?
ஹீத்ரோவிலிருந்து இலங்கைக்குப்போய் அங்கிருந்து சென்னைக்கு விமானம் புறப்படும் வரையும் அவன் மனம் எதையெல்லாமோ சிந்தித்துத் தவித்துக் கொண்டிருந்தது.
ஹொலிடேய்க்கு இந்தியா வருகிறேன் என்று அரவிந்துக்குப் பொய்சொல்லி விட்டு கண்ணன் தனது வாழ்க்கையில் ஒரு குழப்பமான பிரயாணத்தைத் தொடர்கிறான்.
அன்று கவிதா அவனுடன் அதிகம் பேசிக் கொள்ளவில்லை.சினேகிதிகள் இருவரும் பார்க்கின் உயர்ந்த இடமான பார்லியமென்ட் ஹில் என்ற இடத்தில் போயிருந்து தங்களைச் சுற்றிக் கிடந்த பிரமாண்டமான லண்டன் மாநகரத்தை ரசித்தார்கள்.
சாலினி லண்டனில் பிறந்து வளர்ந்தவள் எதையும் சட்டென்றும் பட்டென்றும் நேர்மையுடன் சொல்பவள் கவிதாவோ ஒவ்வொர வார்த்தையையும் கவனமாகச் சொல்பவள்.
வாழ்க்கையையே ஒரு குறிப்பிட்ட வலயத்துக்கு அப்பாற் தெரிந்து கொள்ளவோதெரிந்து கொள்ளத் தேவையிருப்பதாகவோ நினக்காதவள் என்று அவன் புரிந்து கொண்டான்.
கோயம்புத்தூரில் ஒரு தொழிலதிபரின் ஒரே மகள் கவிதாஅவளுக்கு இரு தமயன்கள் இருக்கிறார்கள் என்று சாலினி பேச்சுவாக்கில் சொல்லியிருக்கிறாள்.கவிதாவின் அடக்கமான பாவத்தைக் கண்டதும்தகப்பன்தமயன்கள் கட்டுப்பாட்டில் கவிதா வளர்ந்திருக்கிறாள் என்று கண்ணன் தனக்குள் நினைத்துக்கொண்டான்.
கவிதாசாலினியுடன் சேர்ந்து பார்க்குக்குப் போன சிலவாரங்களுக்குப் பின்சாலினி லண்டனில் நடக்கவிருக்கும் சைனா நாட்டாரின் கலைவிழாவுக்குக் கவிதாவுடன் செல்ல டிக்கட் எடுத்திருந்தாள்.
கவிதா தனது படிப்பு முடிந்து இந்தியா செல்ல சில மாதங்களேயிருந்ததால் சாலினி தனது சினேகிதிக்கு இந்தியாவில் பார்க்கமுடியாத சில கலை நிகழ்ச்சிகள் லண்டனில் நடக்கும்போதுஅவைகளுக்குக் கவிதாவை அழைத்துச் செல்ல முடிவு கட்டியிருந்தாள்.
இவ்வளவு செலவு பண்ணி வாங்கிய டிக்கட் அநியாயமாகிறதே என்பதை விடகவிதாவுக்கு இந்த கலைநிகழச்சியைக் காணமுடியாதே என்பதுதான் பாவமாக இருக்கிறது சாலினி கண்கள் குளமாகச் சிணுங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.
மகன்.. என்று அம்மா கண்ணனைப் பார்த்தாள் அவளின் பார்வையிற் கெஞ்சல்.சாலினியின் சினேகிதிகளைத் தன் குழந்தைகள் மாதிர் கவனித்துக்கொள்பவள் அம்மா.
கவிதாவுக்கு சாலினி தன்னால் ஷோவுக்கு வரமுடியாதுஅண்ணாவுடன் போகச் சொன்னதும் கவிதா என்ன மறுமொழி சொன்னாள் என்பதோ தன்னுடன் வரமறுதிருப்பாளோ என்பதெல்லாம் கண்ணனுக்குத் தெரியாது.அண்ணாகவிதா உன்னை வாட்டர்லூ ஸ்டேசனுக்கு வந்து சந்திக்கச் சொன்னாள் என்று சாலினி சொன்னபோது அவன் மனம் துள்ளிக் குதித்தது.
அவனின் தகப்பன் அவருக்கு லண்டனில் பிடித்த இடங்களில் ஒன்று அடிக்கடி சொல்லுமிடமான சவுத்பாங்க் என்ற இடத்தில் கலை நிகழ்ச்சி நடக்கிறது.
உலகத்து மக்களின் பிரதிபலிப்பைக்காண வேண்டுமானால் லண்டனிலுள்ள ஒருசில பிரமாண்டமான ஸ்ரேசன்களிலுந்து அவதானித்தால் அதுபுரியும்.
மேல் நாட்டு நாகரிகத்தின் அழகுகளைத் தாண்டிய ஒரு கலைத்துவம் அவள் தோற்றத்தில்.அவன் தனக்காக எங்கு காத்திருக்கிறான் என்பதைத் தேடிய பார்வையின் குறிப்பு தனக்கானது என்ற நினைவு தட்டியதும் அவனின் உணர்வில் ஒரு பொறி.
தங்கையின் சினேகிதியாகப் பழகத் தொடங்கிய நாளிலிருந்து அவனின் உள்ளுணர்வைச் சீண்டியெடுக்கும் அவளின் நினைவுக்கு அர்த்தம் என்னவென்று அந்தக் கணம் அவனுக்கு விளங்கியது.
அன்று அவர்கள் பார்த்தது மிகவும் அதிக செலவில் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்திற்குச் சவால்விடும் பணக் கொளிப்பு நிறைந்த சைனாநாட்டின் பிரமாண்டமான கலைப் படைப்பு.
அவள் அவன் அருகில் இருக்கிறாள் அவளுக்குத் தெரியாத வேறோரு நாட்டுக் கலை நிகழ்ச்சியை அவள் மிகக் கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
அவன் மனம் எங்கேயிருந்தது என்று அவளுக்குத் தெரியாது.தெரிந்திருந்தாலும் அவள் காட்டிக்கொள்ள மாட்டாள் என்பதும் அவனுக்கத் தெரியும்.
கலை நிகழ்ச்சியின் இடைநேரத்தில் அவன் அவளுக்குக் குளிர்பானம் வாங்கி வந்தான்.இருவரும் கலை நிகழ்ச்சி பற்றி ஒன்றிரண்டு வார்த்தைகள் பரிமாறிக் கொண்டார்கள்.
அசாதாரண உணர்வுகள் மனதில் அபரிமிதமான காதல் அலைகளைக் கிளப்பும்போதுமிகவும் சாதாரண பாவத்துடன் நடந்து கொள்வதன் சிரமத்தை அவன் உணர்ந்தான்.
என்னருகில் இரண்டு மணித்தியாலங்கள் நீயிருந்தாய் என்னுணர்வை இழக்கச் செய்தாய் காதலுக்கு அர்த்தம் செய்தாய் கண்ணோடு கண்களைப் பின்னிக் கொள்ளாமல் எனது கருத்துக்களைத் தெளிவு படுத்திவிட்டாய்.
தேம்ஸ் நதி செல்ல நடை போட்டுக்கொண்டிருந்தது.அதில் உல்லாசப் படகுகளும் அதிலுள்ளவர்களின் கேளிக்கைக் குரல்களும் உலகத்தில் எங்களைப்போல் சந்தோசமானவர்களைக் காணமுடியாது என்பதைச் சொல்வதுபோலிருந்தது.
வாழ்க்கை முழுதும் அவளுடன் தனது வாழ்க்கையைத் தொடர முடிந்தால் நான் எவ்வளவு அதிர்ஷ்சாலியாயிருப்பேன் என்று அந்த நிமிடம் தன்னைத் தானே கேள்வி கேட்டுக்கொண்டான்.
எனக்கு ஜாஸ் இசை பிடிக்கும் ஏதாவது பேசவேண்டும் என்பதற்காகச் சொன்னானா அல்லது உனக்கு என்ன பிடிக்கும் என்பதைச் சொல் அல்லது என்னுடன் எதையாவது பேசு என்பதற்காகச் சொன்னானா என்பது அவனுக்கே தெரியாது.
அவர்கள் அவனின் காரை நெருங்கியபோதுமன நிம்மதி தரும் இசை எல்லாமே பிடிக்கும் மேற்கத்திய இசையில் அவ்வளவு பரிச்சயமில்லை என்றாள்அவள் குரல் மிக மிக மென்மையாகவிருந்து.
அவனுக்கும் அவளுக்குமிடையிலுள்ள கலாச்சார அல்லது கருத்துணர்வு அல்லது வித்தியாசமான வாழ்க்கையமைப்பின் தொலைவை அல்லது வித்தியாசங்களைச் சிலவார்த்தைகளில் சொல்லி முடித்து விட்டாளா?
அதன்பின் சிலதடவை சாலினியைப் பார்க்கவந்தபோது கண்ணன்ஹலோ மட்டும் சொல்லாமல் ஏதோ சாட்டுக்களை வைத்துக்கொண்டு கவிதாவுடன் பேசினான்.அவள் லண்டனை விட்டுச் செல்லப் போகிறாள் என்ற துயர் அவனை நெருஞ்சி முள்ளாய்க் குத்திக்கொண்டிருந்தது.
சாரி கண்ணன்அம்மாவின் உறவினர்களைப் பார்க்க இரண்டு நாளில் மதுரை போகவேண்டியிருக்கிறது.அதற்கு முதல் பலவேலைகள் செய்யவேண்டிக் கிடக்கு உன்னுடன் அதிக நேரம் சென்னையில் செலவழிக்கமுடியாதுஅரவிந்த் குரலில் சோகம் பரவாயில்லைசிறுவயதில் அம்மா அப்பாவுடன் சில தடவைகள் சென்னை வந்திருக்கிறேன்.அம்மா சேலைக்கடைகளை முற்றுறகையிடுவாள் தங்கை சினிமா நடிகர்கள் நடிகைகளைப் பார்க்கவேண்டும் என்று அடம் பிடிப்பாள்அப்பா நிறையப் புத்தகங்கள் வாங்குவார்.
மதுரைக்குச் சென்றதும் வழக்கம்போல் மீனாட்சியம்மன் கோயிலுக்குச் சென்றான்.சிறுவயதில் அவன் அந்தக் கோயிலுக்கு வந்தபோது அவனுக்கு அந்தக் கோயில் பிடித்துக்கொண்டது.
அரவிந்தனும் அவனுடன் கோயிலுக்கு வருவதாகவிருந்தான் ஆனால் கடைசி நேரத்தில் அவனுக்கு வேறு ஏதோ வேலையிருந்ததால் அவன் வரவில்லை.
கோயில் பூசை முடியவிட்டு கோயில் தெப்பக் குளத்து மண்டபத்தில் உட்கார்ந்தவனின் மனதில் பட்டென்று ஒரு கேள்வியை யாரோ கேட்பதுபோலிருந்தது.
அவளைப் பார்க்கவேண்டுமென்பதற்காக என்று ஏன் பல பொய்களைச் சொல்லிக் கொண்டு அலைகிறாய் அவள் உன்னை விரும்புவதாக எப்போதாவது சொன்னாளா அல்லது உனது தங்கையிடமாவது சாடையாகச் சொன்னாளா ஏன் வெறும் காதற் கற்பனையில் காலத்தை வீணாக்குகிறாய்?
என்னைக் கலை நிகழ்சிச்சிக்குக் கூட்டிச் சென்றதற்கு உனது அண்ணாவுக்கு நன்றி சொல் என்று கவிதா சொன்னதாகசச் சாலினி சொன்னாளே தவிர உனது அண்ணாவுக்கு எனது அன்பைச் சொல் என்றோ அல்லது வேறு எந்தவிதமாகவோ கவிதா கண்ணனைப் பிரிந்து ஏதும் மன உளைச்சல் படுவதாக வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லையே?
மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயில் மண்டபத்தில் ஒரு மாலை நேரம் தனியேயிருந்து சிந்தித்தபோதுசட்டென்று பல கேள்விகள் அவனைத் திக்கு முக்காடப் பண்ணின.
தங்களின் உள்ளத்தின் உயிர்த்துடிப்பை மறைத்துவிட்டு சமுதாயத்திற்காக வேடம் போடுபவர்கள்.அவளிடம் போய் தனது காதலைச் சொல்லி விட்டு அவளை ஏன் குழப்பவேண்டும்?
அரவிந்த பிஸியாக இருப்பதால்கவிதாவின் பரிசை கோவைக்கு நேரே சென்று கொடுக்கமுடியவில்லை என்றும் பார்ஸலில் அனுப்புவதாகவும் சாலினிக்கு செய்தி அனுப்பினான்.
தனது சூழ்நிலைகடந்து வந்து எங்கோயோ ஒரு பெருங்காற்றின் மத்தியில் அகப்பட்ட தவிப்பு அவனை அழுத்திக் கொண்டிருந்தது.கால் போன போக்கில் மதுரை எங்கும் சுற்றித் திரிவதைவிடக் கோயிலுக்கு வந்து சிந்தனையைச் சீராக்குவது அவனுக்குப் பிடித்திருக்கிறது.
கடந்த இருநாட்களாக இருக்குமிடத்தில் உட்கார்ந்து தன்னைச் சுற்றிய பக்தியான மனிதர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.இவர்களெல்லாம் ஏதோ தேவைக்குத்தானே கடவுளிடம் வருகிறார்கள்?
ஏதோ ஒரு தவறுதலான நம்பராக இருக்கலாம் என்று யோசித்த அவன் கட் பண்ண நினைத்தபோது கண்ணன் கவிதா பேசறேன் ஏன் உங்களுக்குச் சிரமம் அவன் முணுமுணுத்தான்.
அய்யோ என்னால் இப்போ உடனடியாகக் கோவைக்குப் புறப்பட முடியாது.என் சினேகிதன் அவனின் உறவினர் கல்யாண விடயமாக பிஸியாகவிருக்கிறான் அவன் படபடவென்று சொல்லி முடித்தான்.
அவனின் மன உளைச்சல்களைக் கொட்டித்தீர்க்க அவன் மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலின் தடாகத்தையண்டியிருந்த மண்டபத்திலமர்ந்திருந்து தனது வாழ்க்கையை அலசுவது அவளுக்குத் தெரியுமா?அவனின் மறுமொழியை எதிர்பாராமல் அவள் போனை வைத்து விட்டாள்.
அவளைப் பார்த்து அவன் துயர் படத் தயாரில்லை என்று தனக்குத் தானே பல தடவை சொன்னாலும் ஒவ்வொர தடவையும் அவளைப் பற்றி நினைக்கும்போது அவளைப் பார்த்தேயாகவேண்டும் என அவன் மனம் ஆணையிட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ஆறுமாதங்களுக்கு முன் லண்டனில் அவனை விட்டுப் பிரிந்தவள் இன்று இந்தியாவின் ஒரு முக்கிய பெண் தெய்வத்தின் கோயில் சன்னிதானத்தில் நீல நிறப் பருத்திச் சேலையில் பவித்திரமாக வந்து கொண்டிருந்தாள்.
அவன் கருத்தில் கவிதாவில் அவனுக்குள்ள காதலைச் சுமந்துகொண்டு அவள் எடுத்துவைக்கும் ஒவ்வொரு அடியும் அவனின் எதிர்கால சோகத்திற்கான அடிகள் என்று தனக்குள் பொருமிக் கொண்டான்.
லண்டனில் இரு பட்டப் படிப்புக்களைப் படித்து முடித்தவன் இன்று அவளைக் கண்டதும்தனது மூளையில் எந்த சிந்தனையும் உருப்படியாகச் செயற்படவில்லை என்பதன் மர்மத்தையுணராது தவித்தான்.
கோவைக்கு வந்து எனது பெற்றோரிடம் கொடுத்தால் மிகவும் சந்தோசப்படுவார்கள் அவள் குரலில் எனது வேண்டுகொளை மறுக்காதே என்று தொனி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
அவர்களும் உங்களைப் பார்க்க ஆசைப் படுகிறார்கள் உங்கள் நண்பர் மிகவும் பிஸியாக இருப்பதாச் சொன்னீர்கள்மதுரை சுற்றிப்பார்க்கலாமா?
எங்கள் வாழ்க்கையில் சிலவேளைகளில் சிலநேரங்களைக் கேள்வி கேட்காமல் ஏற்றுக் கொள்ளவேணும்அது வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கிய பரீட்சையாகவும் இருக்கலாம் எங்களையறிந்து கொள்வதற்கும் எங்களை மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்வதற்கும் கிடைக்கும் அற்புத இடைவெளிதான் தற்செயல் சந்திப்புக்கள் அவள் தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.
மன்னிக்கவும் நீங்கள் என்னைத் தேம்ஸ் நதியோரத்தில் கிட்டத் தட்ட நடு நிசியில் அழைத்துக் கொண்டுபோய் எனக்கு ஜாஸ் இசை பிடிக்கும் என்று சொன்னது போல் நான் உங்களைப் பொங்கும் காவிரிக் கரைக்குக் கூட்டிக் கொண்டுபோய் எனக்குப் பிடித்த இசைபற்றி உங்களுடன் முணுமுணுக்க முடியாதுஏனென்றால் காவேரி வரண்டு கிடக்கிறது.அவள் அவனைப் பார்த்தபடி சொன்னாள்.
இன்னொருத்தனுக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டதாகச் சொல்பவள் ஏன் இவனுடன் தேம்ஸ் நதிக்கரையில் இரவில் நடந்ததை ஞாபகப் படுத்துகிறாள்?