sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்தத் தேசம் இங்கிலீஷ் துரைத்தனத்தார் சுவாதீனமாகிச் சில காலத்திற்குப் பின்பு சத்தியபுரி என்னும் ஊரிலே தொண்டைமண்டல முதலியார் குலத்திலே நான் பிறந்தேன்.
என் பாட்டனார் ஆகிய ஏகாம்பர முதலியார் இந்த தேசத்தை ஆண்ட நபாபுகளிடத்தில் திவான் உத்தியோகஞ் செய்து அளவற்ற திரவியங்களையும் பூஸ்திதிகளையும் சம்பாதித்தார்.
என் பாட்டனார் படித்ததும் அவருக்குத் திவான் உத்தியோகங் கிடைத்ததும் எல்லாரும் அதிசயிக்கத் தக்க விஷயமானதால் அதை நான் கேள்விப்பட்ட பிரகாரம் விவரிக்கிறேன்.
என் பாட்டனார் சம்பளங் கொடுத்துப் படிக்க நிர்வாகம் அற்றவராயிருந்தபடியால் அவர் சில உபாத்தியாயர்களை அடுத்து அவர்கள் ஏவின வேலைகளைச் செய்து கல்வி கற்றுக் கொண்டார்.
அவர் கல்வியில் பூரண பாண்டித்தியம் அடைந்து யௌவன புருஷனா யிருக்கும்போது ஒரு நாள் ஒரு துலுக்கன் குதிரையின் மேல் ஏறிக்கொண்டு சத்தியபுரிச் சாலை மார்க்கமாகச் சாரி போனான்.
அப்போது அவ்விடத்தி லிருந்தவர்கள் அவன் யாரோ பக்கிரி அவனைத் தொட்டால் ஜாதிப்பிரஷ்டத்துவம் உண்டாகும் என்று சொல்லிக் கொண்டு அப்பால் விலகிப் போய்விட்டார்கள்.
என் பாட்டனார் மட்டும் அவன் யாராயிருந்தாலும் ஆபத்து வேளையில் உதவ வேண்டும் என்று நினைத்து அவனைத் தூக்கி மடிமேல் வைத்துக் கொண்டு அவனுடைய காயங்களைக் கட்டி அவன் மூர்ச்சை தெளியும்படியான பக்குவங்களைச் செய்தார்.
அவன் மூர்ச்சை தெளிந்து எழுந்தவுடனே என் பாட்டனாரைப் பார்த்து நீர் செய்த உபகாரத்துக்கு ஏழைப் பக்கிரியான நான் என்ன பிரதி உபகாரஞ் செய்யப் போகிறேன் என்று பலவாறாக ஸ்தோத்திரஞ் செய்தான்.
உடனே என் பாட்டனார் பிரதி உபகாரத்தை விரும்பி இந்த உபகாரத்தை நான் செய்ய வில்லை ஆபத்துக் காலத்தில் ஒருவருக்கு உதவுவது எவ்வளவோ பெரிய சுகிர்தம் அந்தச் சுகிர்த பலனே எனக்குப் போதும் இம்மையில் நான் வேறு பிரதிப் பிரயோஜனத்தை அபேக்ஷக்கவில்லை என்றார்.
அந்தத் துலுக்கன் என் பாட்டனாரைப் பார்த்து இம்மையிலும் உமக்கு அல்லா கிருபை செய்வார் என என் பாட்டனார் நித்தியமான மறுமைப் பலனை நான் அபேக்ஷக்கிறேனே தவிர இம்மைப் பலனை அபேக்ஷக்கவில்லை என்றார்.
என்று கோபித்து என் பாட்டனார் கன்னத்தில் பளீரென்று அறைந்துவிட்டு குதிரையின் மேல் ஒரே தாண்டாய்த் தாண்டி ஏறிக்கொண்டு போய்விட்டான்.
அவ்விடத்தில் இருந்தவர்கள் எல்லாரும் என் பாட்டனாரை நோக்கி அந்த துஷ்டத் துலுக்கனுக்கு நீர் உபகாரஞ் செய்தற்குக் கைமேல் பலன் கிடைத்ததே என்று பரிகாசம் பண்ணினார்கள்.
அதற்குச் சில தினங்களுக்குப் பிறகு நபாபினிடத்திலிருந்து அநேக சேவகர்கள் உருவின கத்திகளுடனே வந்து என் பாட்டனாரைப் பிடித்துக் குற்றவாளிபோற் பின்கட்டு முறையாகக் கட்டி நபாபு சமூகத்திற்குக் கொண்டு போனார்கள்.
அப்பொழுது சிங்காதனத்தின் மீது வீற்றிருந்த நபாபு என் பாட்டனாரைக் கண்டவுடனே எழுந்து ஓடிவந்து என் பாட்டனாரைத் தழுவிக் கொண்டு சொல்கிறார்.
நான் பக்கிரி போல மாறுவேஷம் போட்டுக் கொண்டு பல ஊர்களைச் சுற்றிப் பார்த்து வருகையில் சத்தியபுரியில் எனக்கு நேரிட்ட பிராணாபத்தைத் தீர்த்து இரக்ஷத்தீரே அந்த உபகாரத்துக்காகவும் உம்முடைய அபார யோக்கியதைக்காகவும் உம்மைத் திவான் உத்தியோகத்தில் நியமித்திருக்கிறோம் உமக்குச் சம்மதா?
அதைக் கேட்டவுடனே நபாபு சிரித்துக் கொண்டு நீர் ஆக்ஷபிக்காமலிருக்கும் பொருட்டு உம்மைப் பலவந்தமாகக் கொண்டு வரும்படி ஆக்ஞாபித்தோம் என்று சொல்லி உடனே என் பாட்டனாரைத் திவான் உத்தியோகத்தில் நியமித்துச் சன்னதுங் கொடுத்தார்.
இப்படிப்பட்ட திவான்கள் முன்னும் இல்லை பின்னும் இல்லை என்று ஜகப்பிரக்கியாதியாய் யாவருஞ் சொல்லும்படியாக என் பாட்டனார் அதிகாரஞ் செலுத்திவந்தார்.
ஒவ்வொரு நபாபும் அவருக்குப் பல சமயங்களில் கனகாபிஷேகஞ் செய்ததுந் தவிர எண்ணிக்கையில்லாத கிராமங்களையும் பூமிகளையும் சர்வ மானியமாகக் கொடுத்தார்கள்.
ஏனென்றால் அந்த நாமத்துக்குத் தகுந்த குணம் என்னிடத்தில் இல்லை மேலும் என்னுடைய பெயரை எழுதி நீட்டினால் காதவழி தூரம் நீளும் இந்தப் புஸ்தகமும் அந்தப் பெயருக்கே சரியா யிருக்கும் ஆகையால் என்னுடைய பெயரைச் சுருக்கி பிரதாப முதலி என்று என்னை எல்லாரும் கூப்பிடுகிறது வழக்கம்.
என் தகப்பனாருடைய பிரியத்துக்கும் தாயாருடைய பிரியத்துக்கும் பேதம் என்ன வென்றால் என் தகப்பனார் நாளை வருவதை யோசியாமல் இன்றைக்கு நான் சந்தோஷமாயிருந்தாற் போதுமென்று நான் என் இஷ்டப்பிரகாரம் கொட்டம் அடிக்கும்படி விட்டுவிடுவார்.
எனக்கு வயது போதாது போதாது என்று என் தகப்பனார் காலஹரணம் செய்து வந்தபடியால் என்னை எட்டாம் வயது எட்டிப் பார்க்கிற வரையில் நான் சுத்த நிரக்ஷர குக்ஷயாயிருந்தேன்.
என் மாதாவினுடைய அலட்டைப் பொறுக்க மாட்டாமல் என் தந்தையார் என்னை ஒரு நாள் தனியே அழைத்து உன் தாயார் உன்னைப் பள்ளிக் கூடத்தில் வைக்கவேண்டுமென்கிறாளே நீ என்ன சொல்லுகிறாய்?
இது நான் சுயமாகச் சொன்னதல்ல என் பாட்டியார் அடிக்கடி அந்த வார்த்தைகளைச் சொல்ல நான் கேள்விப்பட்டிருந்ததால் அந்தப் பிரகாரம் நான் பாடம் பண்ணிக் கொண்டு சொன்னேன்.
இவ்வளவு சாதுரியமாய் நான் பேசின சமாச்சாரம் வீடு முழுவதும் பரவி எங்கள் காரியஸ்தர்கள் கணக்கர்கள் பந்துக்கள் பணிவிடைக்காரர்கள் முதலான சகலரும் ஒவ்வொருவராய் வந்து என்னுடைய சாமர்த்தியத்தைப் புகழ ஆரம்பித்தார்கள்.என்னுடைய பாட்டியாரும் தம்முடைய உபதேசம் என்பதை மறந்துவிட்டு என்னைக் கட்டித் தூக்கிக்கொண்டு என் கண்ணே பொன்னே இவ்வளவு சாமர்த்தியமாய்ப் பேச யாருக்காவது வருமோ?
அப்போது அவ்விடத்திலே கட்டியிருந்த ஒரு கருங்குரங்கு என் பாட்டியார் என்னை ஏதோ உபத்திரவஞ் செய்வதாக எண்ணிக் கொண்டு அவர்கள் மேலே தாவி விழுந்து அவர்களைக் கடிக்க ஆரம்பித்தது.
கல்வியை உணராவிட்டால் கடவுளது யதார்த்த சொரூபத்தையும் அனந்த கல்யாண குணங்களையும் தர்மாதர்மங்களின் பேதங்களையும் ஞான சாஸ்திரங்களையும் பூகோளம் ககோளம் கணிதம் முதலிய சாஸ்திரங்களையும் இகபர சுகங்களை அடையத்தக்க மார்க்கங்களையும் நாம் எப்படி அறியக்கூடும்?
பிருதிவி ரூபமாயிருக்கிற பொன் வெள்ளி முதலான பஞ்ச லோகங்களை எடுத்துக் காய்ச்சித் திரட்டாவிட்டால் அவைகளுக்கு ஒளி உண்டாகுமா?
வெட்டித் திருத்தாத நிலம் கல்லும் முள்ளும் புல்லும் மண்டிக் கெட்டுப் போவது போல் கல்விப் பயிற்சியில்லாத மனம் துர்க்குணங்கள் நிறைந்து கெட்டுப் போகாதா?
தனவான்கள் படித்தவர்களாயிருந்தால் மட்டும் அவர்களுடைய பொருள்களை சத்விஷயத்தில் உபயோகிப்பார்களே தவிரப் படியாதவர்கள் கையில் அகப்பட்டு தனமானது பைத்தியக்காரர்கள் கையில் இருக்கிற கத்திபோல் தங்களுக்கும் பிறருக்கும் துன்பம் விளைவிக்கும்.
அதைக் கேட்ட என் தகப்பனார் நல்லது பெண்ணே உன் மனதுப் பிரகாரம் பிள்ளைக்கு வித்தியாப்பியாசம் செய்விக்க வேண்டிய முயற்சி செய்கிறேன் என்றார்.
கல்வி அனாவசியமென்று என் பாட்டியார் எனக்குப் போதித்த போதம் என் தாயாருடைய பிரசங்கமாகிய பிரசண்டமாருதத்தின் முன் பஞ்சாய்ப் பறந்து விட்டது.
உடனே என் தகப்பனார் ஒரு உபாத்தியாயரை நியமனஞ் செய்து எங்கள் வீட்டில் தினந்தோறும் வந்து எனக்குக் கற்பிக்கும்படி திட்டஞ் செய்தார்.
எங்கள் கிராம காரியங்களையும் என் தகப்பனார் எவ்வளவும் கவனிக்காமல் என் தாயாரே வகித்துப் பார்த்து வந்த படியால் என் படிப்பைக் கவனிக்க என் தாயாருக்கு ஒரு நிமிஷமாவது ஒழிகிறதில்லை.
எனக்குப் படிக்க இஷ்டமானபோது நான் படிக்கிறதென்றும் என்னை உபாத்தியாயர் கண்டனை தண்டனை செய்யக் கூடாதென்றும் ஆனால் நான் படிப்பில் சுக்கில பட்சத்துச் சந்திரன் போல் தினே தினே விருத்தி ஆகவேண்டுமென்றும் நிபந்தனை செய்தார்கள்.
ஒரு உபாத்தியாயர் மாச முழுவதும் பிரசாயப் பட்டுச் சொல்லிக் கொடுத்துச் சம்பளம் வாங்குகிற சமயத்தில் சம்பளமில்லாமல் நீக்கப் பட்டார்.
உபாத்தியாயர்களைத் தள்ளுகிற அதிகாரம் என் தகப்பனாருக்கும் பாட்டியாருக்கும் இருந்தது போலவே நானும் அந்த அதிகாரத்தைச் சில சமயங்களில் செலுத்தி வந்தேன்.
இவ்வகையாக நான் பன்னிரண்டு உயிர் எழுத்துங் கற்றுக்கொள்வதற்கு முன் தள்ளுபடியான ஆசிரியர்களும் பன்னிரண்டு பேருக்கு அதிகமாயிருக்கலாம்.
அவர் குடும்ப சகிதமாய் எங்கள் வீட்டில் இருந்து கொண்டு எனக்கும் அவருடைய பிள்ளை கனகசபை என்பவனுக்கும் பாடம் சொல்லிக் கொண்டு வந்தார்.
ஒரு நாள் என் பாட்டியார் உபாத்தியாயரைப் பார்த்து நம்முடைய பிள்ளையாண்டான் படித்துப் படித்துத் தொண்டை வறண்டு போகிறதே இனி மேல் உம்முடைய மகன் கனகசபை பாடம் படிக்கட்டும்.
அவன் இல்லாதபோது உபாத்தியார் தன் முதுகிலும் அடித்துக் கொள்வார் நான் பாடத்தைச் சரியாய்ப் பாடித்த நேரமுமில்லை கனக சபை அடிபடாத நேரமுமில்லை.
ஒரு நாள் உபாத்தியாயர் கனகசபையை முதுகில் அடித்தபோது அவன் அழுதுகொண்டு ஐயா என் முதுகு ஒரு அபராதமும் செய்ய வில்லையே இவ்வளவு பாடும் வயிற்றுப் பிழைப்புக்காகத் தானே ஆகையால் வயிற்றில் அடியுங்கள் என்றான்.
இப்படியானால் தமிழ் நெடுங்கணக்கு முழுவதும் எனக்குப் பாடம் ஆவதற்கு முன் அவன் எத்தனை அடிபட்டிருப்பானென்று புத்திமான்கள் கணக்கிட்டுத் தெரிந்துகொள்ளப் பிரார்த்திக்கிறேன்.
அவன் உயிருக்கும் உடலுக்கும் அபாயம் வரும்படியாக அவனுக்கு அடி வாங்கிக் கொடுத்த அட்சரங்களுக்கு உயிரெழுத்து மெய்யெழுத்து உயிர்மெய்யெழுத்து என்று பெயர் வந்தது கிரமமல்லவா?
நானும் சில பிள்ளைகளும் தெருவில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்பொழுது அவர்களில் ஒரு பையன் என்னைப் பார்த்து நான் இரண்டு கண்களையும் மூடிக்கொண்டு ஒரு வித்தை செய்கிறேன் நீ அந்த வித்தையை இரண்டு கண்ணையுந் திறந்துகொண்டு செய்வாயா?
உடனே அந்தப் பையன் நடுத் தெருவில் உட்கார்ந்து இரண்டு கண்ணையும் மூடிக்கொண்டு மண்ணை அள்ளி அள்ளித் தன் கண்மேலே போட்டுக் கொண்டான்.
ஒரு கண்ணாடியில் நானும் சில பிள்ளைகளும் எங்களுடைய முக அழகைப் பார்த்தபோது எல்லாருடைய முகமும் அழகாயிருக்க என் முகம் மட்டும் எனக்கே பார்க்கச் சகிக்காமல் விகாரமாயிருந்தது.
எந்த வேலையிலும் சோம்பலாக இருக்கக் கூடாதென்றும் தொட்ட காரியத்தை உடனே முடித்துவிட வேண்டுமே தவிர நாளைக்கென்று நிறுத்தி வைக்கக் கூடாதென்றும் என் தாயார் எனக்கு அடிக்கடி புத்தி சொல்லி வருவார்கள்.
நான் அந்தப் புத்தியை பக்ஷண விஷயங்களில் உபயோகப் படுத்தி எத்தனை பக்ஷணங்கள் அகப்பட்டாலும் நாளைக்கென்று வையாமல் உடனே சாப்பிட்டு மந்தப் பட்டு வைத்தியர்களுக்கு ஓயாது வேலை கொடுத்து வந்தேன்.
எல்லாரிடத்திலும் மரியாதையாய்ப் பேசவேண்டுமென்றும் யாராவது வந்தால் அவர்களுக்கு உடனே ஆசனம் கொடுத்து உபசாரம் செய்ய வேண்டுமென்றும் என் தாயார் எனக்கு அடிக்கடி சொல்லி வருவார்கள்.
தினமும் பொழுது விடிந்தவுடனே உபாத்தியாயர் வந்து படிக்கச் சொல்லித் தொந்தரவு செய்தபடியால் பொழுது விடியாமலிருப்பதற்கு என்ன உபாயமென்று யோசித்துப் பார்த்தேன்.
கோழி கூவிப் பொழுது விடிகிறபடியால் கோழி கூவாவிட்டால் பொழுது விடியாதென்று நினைத்து கோழி வளர்க்கவேண்டாமென்று அக்கம் பக்கம் வீட்டுக்காரர்களுக்கு உத்தரவு செய்தேன்.
ஒரு நாள் ஒரு பையனிடத்தில் நான் இரண்டு வராகன் கடன் வாங்கினதாகவும் அவன் என்னை அடித்ததாகவும் சொப்பனங் கண்டு விழித்துக்கொண்டு அந்தப் பையனை மறுநாள் பார்த்தபோது அந்தச் சொப்பனத்தை அவனுக்குத் தெரிவித்தேன்.
ஒரு நாள் நான் வீதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது ஒரு துஷ்டன் அவனுடைய மாட்டை ஓங்கி ஓங்கி அடித்து ஓட்டிக் கொண்டு போனான்.
எமன் வந்து உயிரைக் கொண்டு போகின்றதென்று நான் கேள்விப் பட்டிருந்த படியால் கதவை மூடி வைத்திருந்தால் எந்த வழியாய் வருவான் என்று நினைத்து அந்தப் பெரியவர் படுத்திருந்த அறையின் கதவை மூடி துவாரங்களை யெல்லாம் அடைத்துவிட்டேன்.
நான் ஒரு நாள் கண்ணாடியில் என் முகத்தைப் பார்த்தபிறகு முதுகின் அழகைப் பார்க்கும் பொருட்டு கண்ணாடியை எனக்குப் பின்புறத்தில் வைத்து முதுகாலே பார்த்தேன்.
ஒரு முக்கியமான சங்கதியைப் பற்றி ஒரு சிநேகிதனுக்கு நான் கடிதம் எழுதி அதன் கடைசியில் இந்தக் கடிதம் வந்து சேரா விட்டால் உடனே எனக்குத் தெரிவி என்று எழுதினேன்.
ஒரு திருடன் எவ்விதமாகவோ உள்ளே நுழைந்து எல்லாரும் தூங்குகிற சமயத்தில் என்னுடைய கைக் காப்பையும் கொலுசையுங் கழற்றிக்கொண்டு ஓடினான்.
எங்கள் வீட்டிலிருந்த கடியாரம் மத்தியானம் இரண்டு மணி அடித்தவுடனே சுரம் வருவது வழக்கமாயிருந்தபடியால் கடியாரம் ஓடாமல் நின்று விட்டால் சுரமும் வராமல் நின்றுபோகுமென்று நினைத்து கடியாரத்தை நிறுத்தி விட்டேன்.
ஒரு நாள் இராத்திரி வெகுநேரம் வரையில் நாங்கள் சிலம்பம் விளையாடிக் கொண்டிருந்து வீட்டுக்கு வந்தபோது எங்கள் வீட்டுக்கு எதிரேயிருக்கிற மைதானத்தில் கூத்தாடிகள் வேஷம் போட்டுக்கொண்டு இராம நாடகம் ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
நாங்கள் வந்தபோது இராமரும் சீதையும் லட்சுமணரும் நகரத்தை விட்டுப் புறப்பட்டுக் காட்டுக்குப் போகிற சமயமாயிருந்தது அப்போது தசரதர் கௌசலை முதலான சகல ஜனங்களும் அழுது பிரலாபித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அதைக் கண்டவுடனே நான் கனகசபையைப் பார்த்து அந்தப் பொல்லாத கைகேசியினாலே இராமர் பட்டத்தை இழந்து மனமுருகி வாடவும் சம்பவித்திருக்கின்றதே இந்த அநியாயத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு நாம் சும்மா இருப்பது தர்மமா?
நானும் அவனும் மற்றப் பிள்ளைகளும் எங்கள் கைகளிலிருந்த சிலம்பக் கழிகளுடனே சென்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஜனங்களின் தலைமேல் ஏறி மிதித்துக் கொண்டு நாடகசாலைக்குள்ளே பிரவேசித்து விட்டோம்.
அங்கே தன் பிள்ளைக்குப் பட்டாபிஷேகம் ஆகுமென்கிற அகக்களிப்புடன் உட்கார்ந்துகொண்டிருந்த கைகேசியை வளைத்துக் கொண்டு எங்கள் கை சலிக்கிற வரையில் அடித்தோம்.
அவளுடைய அதிர்ஷ்ட வசத்தால் அகப்படாமல் தப்பித்துக் கொண்டாள் காட்டுக்குப் போகிற இராமரிடத்துக்குப் போய் நகரத்துக்குத் திரும்பும்படி சொன்னோம்.
எப்படி என்றால் சும்மா இருந்த உம்மை உம்முடைய தகப்பனார் அழைத்து உம்மைப் பட்டங் கட்டிக்கொள்ளும்படி சொல்லி நீரும் அதற்குச் சம்மதித்து ஊரெங்கும் முரசறைவித்த பிற்பாடு உமக்குக் கொடுத்த இராச்சியத்தைப் பரதனுக்குக் கொடுக்க அவருக்கு அதிகாரம் உண்டா?
இந்தப் பிரகாரம் இராமாயணம் சப்த காண்டத்தை ஒன்றரைக் காண்டத்துக்குள் அடக்கி இராமரும் அவருடைய தம்பியும் சீதையும் வனத்துக்குப் போகாமலும் தசரதர் இறவாமலும் இராவணன் சீதையைச் சிறை எடுத்தானென்னும் அபவாதம் இல்லாமலும் இராவணாதிகளை ராமர் கொலை செய்தாரென்கிற பழிச் சொல் இல்லாமலும் சிறு பிள்ளையாகிய பரதன் ராஜ்ஜியபாரம் தாங்கி வருந்தாமலும் செய்து பிரதாப முதலி என்னும் பேரை நிலை நிறுத்தினேன்.
மறுபடி ஒரு நாள் அந்த வைத்தியர் என்னைக் கண்டு பூர்வீக மனுஷர்களெல்லாரும் தீர்க்காயுசாயிருந்தார்கள் இந்தக் காலத்து மனுஷர்களுக்கு ஆயுசு குறைந்து போனதற்குக் காரணம் என்ன?
நான் அவரைப் பார்த்து பூர்வீகத்தில் வைத்தியர்கள் இல்லாதபடியால் பூர்வீக மனுஷர்கள் நீடிய ஆயுசு உள்ளவர்களாயிருந்தார்கள் இந்தக் காலத்தில் வைத்தியர்கள் அதிகமாயிருப்பதால் ஆயுசு குறைந்து போய்விட்டது என்றேன்.
நானும் சில பிள்ளைகளும் நீந்தக் கற்றுக் கொள்வதற்காக ஒரு குளத்துக்குப் போனோம் நானும் நீந்தக் கற்றுக் கொள்வதற்கு முன் தண்ணீரில் இறங்கமாட்டேன் என்று கரையில் உட்கார்ந்தேன்.
நானும் சில பிள்ளைகளும் குதிரைப் பந்தயம் விட்டபோது என் குதிரை எல்லாருடைய குதிரைகளுக்கும் பிந்திப் போய்விட்டதால் எல்லாரும் என்னைப் பார்த்துக் கை கொட்டிச் சிரித்தார்கள்.
என்று கேட்க நான் சத்துருக்களைக் கண்டவுடனே ஓட ஆரம்பித்தேன் அவர்கள் என்னைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடி வந்தார்கள் இப்படி நான் சத்துருக்களை ஓடச் செய்தேன் என்றேன்.
என்று கேட்க நான் சத்துருக்களைக் கண்டவுடனே அதிவேகமாக ஓடுவேன் என்னுடைய ஓட்டத்தைப் பிடிக்க அவர்களாலும் அவர்கள் பாட்டனார்களாலும் முடியாது இவ்வகையாக அவர்களை நான் வெற்றி கொள்வேன் என்றேன்.
ஆகையால் அந்தக் கவிகளை இந்தப் புஸ்தகத்தில் சேர்க்காமல் விட்டு விட்டேன்.ரு புலவர் நான் பாடின ஒரு கவியைப் பார்த்து அதை நான் கம்பராமாயணத்திலிருந்து திருடிக் கொண்டதாகக் குறை கூறினார்.
நான் உடனே அவரைப் பார்த்து நான் அந்தக் கவியைக் கம்பராமாயணத்திலிருந்து திருடி எடுத்துக் கொண்டு போனால் பிறகு அந்தக் கவி கமபராமாயணத்தில் எப்படி இருக்கக் கூடும்?
நான் அவனை நோக்கி அவிவேகியின் குற்றம் அவனுக்கு மட்டுந் தெரியாது உலகத்துக்கெல்லாம் தெரியும் விவேகியின் குற்றம் அவனுக்கு மட்டுந் தெரியும் உலகத்துத் தெரியாது என்றேன்.
எனக்காகக் கனகசபை படிப்பதும் எனக்காக அவன் அடிபடுவதும் என் தாயாருக்குச் சிலநாள் வரைக்கும் தெரியாமலிருந்து பிற்பாடு தெரிந்ததாகக் தோன்றுகிறது.
ஒருநாள் அவர்கள் என்னையும் கனகசபையையும் அழைத்து இருவருக்கும் இலைபோட்டுக் கனகசபை இலையில் மட்டும் அன்னம் பட்சணம் முதலியவைகளைப் படைத்து என்னுடைய இலையில் ஒன்றும் படையாமல் வெறுமையாய் விட்டுவிட்டார்கள்.
எனக்காக ஒரு ஏழைப்பிள்ளையை அடிபடும்படி செய்வித்தது பெரிய அக்கிரமமென்று என் தாயார் விஸ்தாபிரஸங்கஞ் செய்ததுமின்றி என்னைப் பார்த்து நீ படவேண்டிய அடியை கனகசபை ஏற்றுக்கொண்டால் நீ அனுபவிக்கிற சுகங்களிலும் அவனுக்குப் பங்கு கிடைக்கவேண்டியது நியாயம் என்று சொல்லி அன்று முதல் அன்ன வஸ்திரபூஷணாதி விஷயங்களில் எனக்குங் கனகசபைக்கும் யாதோரு பேதமு மில்லாமல் இருவரையும் ஒரே தன்மையாய் நடத்தி வந்தார்கள்.
இனிமேல் நான் என் வீட்டில் படிப்பது சரியல்லவென்று என் மாதா அபிப்பிராயப்படி எங்களுடைய சம்பந்தி முதலியார் வீட்டில் அவருடைய மகளோடுகூட வேறொரு தகுந்த உபாத்தியாரிடத்தில் நானும் கனகசபையும் படிக்கும்படி திட்டம் செய்தார்கள்.
கனகசபையிம் தகப்பனார் சாந்தலிங்கம் பிள்ளையை என் தாயார் கைவிடாமல் அவரை எங்கள் குடும்பத்தில் பிரதான காரியஸ்தராக நியமித்து அவரையும் அவருடைய குடும்பத்தையும் சம்ரட்சணை செய்து வந்தார்கள்.
அவருடைய பாட்டனார் என்னுடைய பாட்டனாரைப் போலவே கருநாடக ராஜாங்கத்தில் உத்தியோகஞ்செய்து அநேக திரவியங்களை ஆர்ஜித்துக் கொண்டு சத்தியபுரியில் வந்து வசித்தார்.அவருடைய குமாரன் சந்திரசேகர முதலியாருக்குச் சம்பந்தி முதலியாரும் என் தாயாரும் சந்ததிகள்.
உலகத்திலிருக்கிற அழகுகளெல்லாம் கூடி ஒரு வடிவம் எடுத்து வந்தாள் போல அவள் அதிரூபலாவண்ணியம் உடையவள் அவளுடைய குணாதிசயங்களை யோசிக்குமிடத்தில் ஞானாம்பாள் என்கிற பேர் அவளுக்கே தகும் அவளுடைய பிதா சம்பந்தி முதலியார் பிரபலமான திரவியவந்தராயிருந்தும் செலவளிக்கிற விஷயத்தில் அவருக்குச் சமானமான தரித்திரர்கள் ஒருவருமில்லை.
சங்கீதம் வாசிக்கிறவர்கள் தா தா என்று தாளம் போட்டாலும் அவர் சண்டைக்கு வருவார் யாராயினும் ஒருவர் தாதனைப் பார்த்து தாதா என்று கூப்பிட்டாலும் அவர் சகிக்க மாட்டார்.
எப்படியென்றால் அவருடைய கிராமக் குடிகள் செலுத்தவேண்டிய குத்தகைப் பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு நாள் அவருடைய வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.
அவர்களை அவர் பொக்கிஷ அறைக்குள் அழைத்துக் கொண்டு போய் அவர்கள் கொண்டுவந்த பணத்தைத் திருப்பித் திருப்பிப் பத்து தரம் எண்ணி வாங்கி வைத்துக் கொண்டு அவர்களுக்குச் செலவு கொடுத்து அனுப்பினார்.
அவள் அப்படியானால் உங்களைப் பல பேர்கள் லோபி லோபி என்று சொல்லுகிறார்கள்.. உங்களுக்கு மகளாயிருக்க எனக்கு வெட்கமா யிருக்கிறது என்று மழலைச் சொல்லால் உளறிக்கொண்டு சொன்னதைக் கேட்டவுடனே சம்பந்தி முதலியாருக்கு வெட்கமுண்டாகி அன்று முதல் அவர் லோப குணத்தை விட்டு தாதா என்று பல பேரும் சொல்லும்படி புது மனுஷனாக மாறிவிட்டார்.
ஒரு நாள் தமக்குச் சமானமானவர்கள் ஒருவரும் இல்லை என்கிற கர்வத்தோடும் கூடிய ஒரு பெரியவர் சம்பந்தி முதலியார் வீட்டுகு வந்திருந்தார் அப்போது அவ்விடத்திலிருந்தவர்கள் ஞானாம்பாளைக் காட்டி இந்தக் குழந்தை இவ்வளவு சிறு பிராயத்தில் அதிக தீக்ஷண்ணியம் உள்ளதாயிருக்கிறது என்கிறார்கள்.
என் தாயார் உத்தரவுப்படி நானும் கனகசபையும் சம்பந்தி முதலியார் வீட்டுக்குப் போய் ஞானாம்பாளுடைய உபாத்தியாயராகிய கருணானந்தப் பிள்ளையிடத்தில் கல்வி கற்க ஆரம்பித்தோம்.
நாங்கள் அவளுடன் வாசிக்க ஆரம்பித்தபோது அவள் எடுத்த புஸ்தகம் வாசிக்கவும் அர்த்தம் சொல்லவும் பிழையில்லாமல் எழுதவும் கூட்டல் கழித்தல் பெருக்கல் முதலான கணக்குகள் பார்க்கவும் திறமையுள்ளவளா யிருந்தாள்.
பிள்ளை பெற்றவளைப் பார்த்து மலடி பெரு மூச்சு விட்டது போல் ஞானாம்பாளுடைய கல்வித் திறமையை அறிந்தவுடனே எங்களுக்குப் பொறாமையும் வெட்கமுமுண்டாகி அன்று முதல் நாங்கள் கல்வியில் அதிகக் கவனம் வைக்கத் தொடங்கினோம்.
நாங்கள் எவ்வளவு பிராயசப் பட்டுப் படித்தாலும் அவளும் மேலும் மேலும் படித்துத் தினந்தோறும் கல்வியில் அபிவிருத்தி அடைந்து வந்தபடியால் அவளுடைய ஓட்டத்தைப் பிடிக்க எங்களால் முடிய வில்லை.
ஆயினும் அவளுடன் சேர்ந்து படிக்கும்படியான பாக்கியம் எங்களுக்குக் கிடைத்த பிற்பாடு நாங்களும் கல்வியில் முயன்று கல்விமான்களென்கிற பெயரும் பிரதிஷ்டையும் பெற்றோம்.
நாங்கள் கல்வியில் தனக்குக் குறைவாயிருப்பதற்காக வருத்தப் படுகிறோமென்று தெரிந்து கொண்டு அந்த வருத்தத்தை நீக்கும் பொருட்டு எங்களைப் பார்த்து ஞானாம்பாள் சொல்கிறாள் ஸ்திரீகள் எவ்வளவு படித்தாலும் புருஷர்களை வெல்ல மாட்டார்கள் ஸ்திரீகள் சொற்பகாலத்தில் வளர்ந்து புஷ்பித்து சீக்கிரத்தில் கெட்டுப் போகிற சிறு செடிகளுக்குச் சமானமா யிருக்கிறார்கள்.
புருஷர்களோ என்றால் வெகுநாள் தாமதப் பட்டு வளர்ந்து நெடுநாள் வரைக்கும் பலன் கொடுக்கிற விருக்ஷங்களுக்குச் சமானமா யிருக்கிறார்கள்.
என்று என் பாட்டியார் கேட்க ஞானாம்பாள் உங்களுடைய பேரனுக்குப் பாடத் தெரியாவிட்டால் என்னை அடிப்பீர்களென்று பயந்து பிரம்பை ஒளித்தேன்.
உடனே என் பாட்டியார் ஞானாம்பாளைக் கட்டிப் பிடித்து என் புத்தியுள்ள செல்வமே என்று ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டுப் பிறகு என்னைப் பார்த்துச் சொல்லுகிறார்கள்.
விளையும் பயிர் முளையிலே தெரியும் என்பது போல ஞானாம்பாள் இவ்வளவு சிறு பிராயத்தில் நடக்கிற கிரமத்தையும் ஒழுங்கையும் யோசிக்குமிடத்தில் அவள் அறிவிலும் நற்குணங்களிலும் உன் தாயாருக்குச் சமானம் ஆவாளென்று நினைக்கின்றேன் உன் தாயாருக்குக் கல்யாணம் ஆவதற்கு முன் நடந்த ஒரு அதிசயத்தைத் தெரிவிக்கிறேன் கேள் என்று என் பாட்டியார் சொல்லத் தொடங்கினார்கள்.
உன் தாயார் கன்னிகையா யிருக்கும்போது அவளுடைய குண அழகையும் ரூபலாவண்ணியத்தையும் கேள்வியுற்று அவளை மணஞ் செய்வதற்கு நம்முடைய பந்துக்களில் அநேகர் விரும்பியும் முடவன் கொம்புத் தேனுக்கு ஆசைப் பட்டது போல அவர்களுடைய எண்ணம் நிறைவேறாமற் போயிற்று.
நமக்கு நெருங்கிய பந்துத்வம் உடைய பேராவூர் நீலகண்ட முதலியும் உன் தாயாரைக் கொள்ள பகீரதப் பிரயத்தனஞ் செய்தான் அந்தப் பிரயத்தனம் பலிக்காமற் போய்விட்டதால் தாயாரை எவ்வகையிலாவது சிறை எடுத்துக் கொண்டுபோய் பலவந்தமாய் விவாகஞ் செய்துகொள்ளுகிறதென்று தீர்மானித்துக் கொண்டு அதற்குத் தகுந்த சமயமும் தேடிக் கொண்டிருந்தான் அவனுக்கு ஒரு சமயமும் வாய்த்தது.
எப்படியென்றால் உன்னுடைய மாதாமகர் முதலான புருஷர்களெல்லாரும் இருகாதவழி தூரமான மங்கனூருக்குப் போயிருந்தார்கள் வீட்டில் உன் தாயார் முதலான சில ஸ்திரீகளும் சில வேலைக்காரர்களும் மட்டும் இருந்தார்கள் அந்தச் சமயத்தில் மேற்கண்ட நீலகண்ட முதலி அவனுடைய இரண்டு குதிரைகள் பூட்டின நாலு சக்கர ரதத்தையும் சாரதியையும் சத்தியபுரிக்கு அனுப்பி மங்கனூருக்குப்போயிருந்த உன் மாதாவின் தகப்பனாருக்குத் திடீரென்று மார்பு அடைத்துப் பேச்சு மூச்சு இல்லாமல் அத்தியாவஸ்தையாக இருப்பதாகவும் அதற்காக உன் தாயார் உடனே வரும்படி வண்டி அனுப்பியிருப்பதாகவும் அபாண்டமாய்த் தெரிவிக்கும்படி திட்டஞ் செய்தான் அந்தப் பிரகாரம் சாரதி வந்து தெரிவித்தவுடனே உன் தாயார் நிஜமென்று நம்பி உடனே அவளும் அவளுடைய தோழியும் அந்த வண்டியில் ஏறிக் கொண்டு புறப்பட்டார்கள்.
அந்த வண்டி நீலகண்ட முதலியினுடைய வண்டி என்பது உன் தாயாருக்குத் தெரியாது தன் தகப்பனாருடைய வண்டிகளில் ஒன்றென்று நினைத்தாள் இரண்டு குதிரைகள் கட்டின வண்டியைத் தொடர்ந்து கொண்டு ஓடுவது அசாத்திய மாகையால் வேலைக்காரர்கள் ஒருவரும் வண்டியுடன் கூடப் போகவில்லை அந்த வண்டியைச் சாரதி அதி வேகமாய் நடத்திக் கொண்டு தெற்கு ரஸ்தா வழியாகப் போனான்.
தெற்கு ரஸ்தாவில் ஒரு காதவழி தூரம் போய்ப் பிறகு மங்கனூருக்கு மேற்கு ரஸ்தா வழியாகத் திரும்ப வேண்டியதாயிருக்க அந்தப்படி மேற்கு ரஸ்தாவில் திரும்பாமல் பேராவூருக்குப் போகிற கிழக்கு ரஸ்தா வழியாக வண்டியை நடத்திக் கொண்டு போனான்.
வண்டியின் பலகணிகள் மூடப் பட்டிருந்தமையாலும் தகப்பனார் வியாதியாயிருக்கிறாரென்கிற துயரத்தினாலும் வண்டி கிழக்கு ரஸ்தா வழியாகப் போகிறதை உன் தாயார் கவனிக்கவில்லை.
அந்தச் சாரதி சாராயப் பெட்டியைக் கிட்டத்தில் வைத்துக் கொண்டு வழியிற் போகும்போதே சாராயத்தைக் குடித்துக் கொண்டு போனதால் அவன் அறிவு மயங்கி அவனுடைய வெற்றிலைப் பாக்குப் பையைக் கை நழுவிக் கீழே விழும்படி விட்டு விட்டான் அது விழுந்த வெகு நேரத்துக்குப் பிற்பாடு அவனுக்குத் தெரிந்து அதைத் தேடிப் பார்ப்பதற்காக அவன் வண்டியை நிறுத்திக் கீழே குதித்தான்.
வண்டி நின்றவுடனே அது நிற்கவேண்டிய காரணம் என்ன என்று விசாரிப்பதற்காக உன் தாயார் ஜன்னலைத் திறந்தாள் உடனே அந்தச் சாரதி குடிவெறியுடனே வந்து வெற்றிலை பாக்குப் பை கீழே விழுந்து விட்டது.
அதைத் தேடிக்கொண்டு வருகிறேன் அம்மா என்று சொல்லிவிட்டு வந்த வழியைப் பார்த்துக் கொண்டு போனான் அவன் போன பிற்பாடு கிழக்கு ரஸ்தா வழியாக வண்டி போகிற விவரம் உன் தாயாருக்குத் தெரிந்தது.
அந்த வண்டியில் ஒரு பக்கத்தில் நீலகண்ட முதலி என்று பெயர் வரையப்பட்டிருந்ததாலும் அந்தக் கிழக்கு ரஸ்தா அவனுடைய ஊருக்குப் போகிற மார்க்கமென்பது உன் தாயாருக்குத் தெரியுமானதாலும் சகலமும் அவனுடைய கபட நாடகமென்று உன் தாயார் ஒரு நிமிஷத்தில் கண்டுபிடித்துக் கொண்டாள்.
அவள் சிறு பருவ முதல் குதிரை கட்டின வண்டிகளில் ஏறி சில சமயங்களில் சாரத்தியம் செய்வதும் அவளுக்குப் பழக்கமாயிருந்தபடியால் அவள் ஒரு நிமிஷத்தில் அந்த வண்டியில் சாரதி ஸ்தானத்தில் ஏறி உட்கார்ந்து குதிரைகளை மேற்கே திருப்பி வாயு கதியாக வண்டியை நடத்த ஆரம்பித்தாள் பையைத் தேடிப் போன சாரதி வண்டி திரும்பி வருவதைக் கண்டு குடி மயக்கத்தினால் தள்ளாடித் தள்ளாடி விழுந்துகொண்டு வண்டியை மறிக்க ஓடிவந்தான்.
அவன் கிட்ட நெருங்காதபடி உன் தாயார் குதிரைச் சவுக்கால் ஓங்கி ஓங்கி அடித்தாள் அந்த அடியும் அவனுடைய குடியும் அவனைக் கீழே தள்ளி விட்டன உன் தாயார் மனோகதியும் பிந்தும்படி மங்கனூர்ச் சாலை மார்க்கமாக வண்டியை நடத்திக் கொண்டு போகும்போது நீலகண்ட முதலி ஒரு குதிரையின் மேல் ஏறிக் கொண்டு வண்டியைத் தொடர்ந்து வந்து வண்டிக்கு முன்னாலே மறித்தான் வண்டியிலே பூட்டிய இரண்டு பரிகளும் நிற்காமல் நீலகண்ட முதலி மேலே தாவிப் பாய்ந்து ஓடின படியால் அவன் ஏறிய குதிரை வெகுண்டு மார்க்கத்தை விட்டுத் தாண்டிக் குதித்து அவனை ஒரு படு குழியில் வீழ்த்திவிட்டுப் பக்ஷபோல் பறந்து போய்விட்டது.
இவ்வண்ணமாக உன் தாயார் தெய்வானுகூலத்தால் தப்பி மங்கனூர் போய்ச் சேர்ந்தாள் அவ்விடத்தில் அவளுடைய தகப்பனார் அவளைக் கண்டவுடனே ஓடிவந்து அவளைத் தழுவிக் கொண்டு அவள் ஊரை விட்டு இவ்வளவு சடுதியில் வந்ததற்குக் காரணம் என்ன என்று கேட்க அவள் நடந்த காரியங்களையெல்லாம் ஆதியந்தமாய்த் தெரிவித்தாள்.
அதைக் கேட்டவுடனே அவள் தகப்பனாருக்கும் மற்றவர்களுக்கும் நீலகண்ட முதலி மீது பிரமாதமான கோபம் உண்டாகி அவனைச் சிக்ஷக்கத் தொடங்கினார்கள்.
எப்படி என்றால் தம்முடைய ஜாதியார் எல்லாரும் ஏகமாய்க் கூட்டங்கூடி அவனைச் சாதிப் பிரஷ்டம் ஆக்கி சுபாசுபங்கள் இல்லாமலும் நீர் நெருப்பு இல்லாமலும் விலக்கி விட்டார்கள்.
அவள் அன்னமில்லாதவர்களுக்கு அன்னமும் வஸ்திரமில்லாதவர்களுக்கு வஸ்திரமும் கொடுத்து எத்தனையோ ஏழைக் குடும்பங்களைக் காப்பாற்றி வருகிறாள்.
அவளுக்குக் கடவுள் நீடிய ஆயுசைக் கொடுத்து உனக்கும் எனக்கும் என்னுடைய மகனுக்கும் மற்ற ஏழைகளுக்கும் அவள் ஆதரவாயிருக்கும்படி கிருபை செய்ய வேண்டுமென்பது என்னுடைய இடைவிடா பிரார்த்தனையா யிருக்கிறது என்றார்கள்.
மாமியார் மெச்சிய மருமகள் இல்லை என்கிற பழமொழிக்கு விரோதமாக என் தாயாருடைய சுகுணப் பிரபாவங்களை என் பாட்டியார் எடுத்துப் பிரஸ்தாபித்தவுடனே இப்படிப் பட்ட புண்ணியவதி வயிற்றிலே பிறந்தோமே என்கிற சந்தோஷத்தினால் நான் புளகாங்கிதமாகி ஆனந்தக் கண்ணீர் சொரிந்தேன்.
எங்கள் வீட்டுக்குப் பின்புறத்தில் எண்ணிகையில்லாத பல விருக்ஷங்கள் நிறைந்த சிங்காரத் தோட்டமும் பூஞ்சோலைகளும் தாமரைத் தடாகங்களும் இருந்தன.
நாங்கள் படிக்கிற நேரம் போக மற்ற நேரங்களில் இந்திரனுடைய கற்பகச் சோலைக்குச் சமானமான அந்தச் சிங்காரத் தோட்டத்தில் விளையாடுகிறது வழக்கம்.
எப்படியென்றால் சிங்காரத் தோட்டத்தில் பழுத்திருக்கிற மாங்கனிகள் தேங்கனிகள் வாழைக்கனிகள் பலாக்கனிகள் விளாங்கனிகள் முதலியவைகளைப் பறித்து ஏழைகளுக்குக் கொடுத்து வருவாள்.
அந்தத் தோட்டத்தில் இருக்கிற பக்ஷகளை ஒருவரும் பிடிக்காமலும் உபத்திரவஞ் செய்யாமலும் ஞானாம்பாள் பாதுகாத்து வந்தபடியால் அவைகள் மென்மேலும் பெருகி அவளைக் கண்டவுடனே ஆடிப்பாடி குதித்து விளையாடி மகோற்சவங் கொண்டாடும்.
ஒரு நாள் நாங்கள் தோட்டத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது ஒரு மரத்தில் அபூர்வமாய்ப் பழுத்திருந்த இரண்டு பழங்களை ஞானாம்பாள் பறித்துக் கொண்டு வந்து என் முன்பாகவும் கனகசபை முன்பாகவும் வைத்துப் புசிக்கும்படி சொன்னாள்.
என்று கேட்க அந்தப் பழங்களை வரிசையாக வைத்து எண்ணும்படி சொன்னேன் அவள் ஒன்று இரண்டு என்று எண்ணினாள் உடனே ஒன்றும் இரண்டும் மூன்றல்லவா?
அத்தான் ஒரு பழம் அருந்தட்டும் என்று சொல்லி அவள் ஒரு பழத்தைத் தின்றுவிட்டாள் கனகசபை ஒரு பழத்தை விழுங்கிவிட்டான் நான் ஒன்றுமில்லாமல் வெறும் வாயைச் சப்பினேன்.
அதென்னவெனில் சென்னைபுரி கவர்னர் தேச சஞ்சாரஞ் செய்துகொண்டு வருகையில் சத்தியபுரியில் கூடாரம் அடித்துக் கொண்டு அவருடைய பரிவாரங்களுடன் சில நாள் தங்கி இருந்தார்.