sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மறுநாள் இலங்கை வந்த பிரித்தானிய பிரதமர் தட்சரைச் சந்தித்த ஜனாதிபதி ஜே.ஆர் யாழ்ப்பாணப் பொலிஸ் நிலையத் தாக்குதலானது தட்சரின் வருகையை அவமதிக்கும் வகையில் அமைந்ததாகக் குறிப்பிட்டதுடன் இந்தக் குழுக்கள் தமிழ் மக்களைப் பயங்கரவாதம் நோக்கி அழைத்துச் செல்வதாகவும் தெரிவித்திருந்ததாக ரீ.சபாரட்ணம் பதிவு செய்கிறார்.
எம்மிரு நாடுகள் உட்பட பல நாடுகளையும் பாதித்துக்கொண்டிருக்கும் இன்று வேகமாகப் பரவும் நோயான பயங்கரவாத வன்முறைகளுக்கு நாம் முகம்கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.
வாக்குச் சீட்டால் செய்ய முடியாததைத் துப்பாக்கி ரவையால் சாதிக்க முயல்பவர்களுக்கு வன்முறையைக் கையிலெடுத்தவர்களுக்கு எதிராக திடமான பதில் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான தன்னுடையதும் பிரித்தானியாவின் உடையதுமான உறுதியான நிலைப்பாட்டை தட்சர் எடுத்துரைத்திருந்தார்.
தொடர்ந்து சுதந்திரம் பொறுப்புணர்வு நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் ஆகிய விழுமியங்கள் பற்றிப் பேசியவர் தமது பிரச்சினையை அமைதி வழியிலும் ஜனநாயக ரீதியாகவும் எடுத்துரைக்கும் சிறுபான்மை சமூகங்களுடன் இணைந்து செயற்பட அரசாங்கங்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்றும் குறிப்பிட்டார்.
மேலும் தோல்வியடைந்த சர்வகட்சி மாநாட்டு முயற்சிகளைக் குறிப்பிட்டுப் பேசியவர் உங்களுடைய ஜனாதிபதியின் முன்மொழிவின் அடிப்படையிலான தீர்வை சர்வகட்சி மாநாட்டின் மூலம் எட்டமுடியாது போனது பற்றி தான் வருத்தம் கொள்வதாகத் தெரிவித்ததுடன் சமூகங்களுக்கிடையில் ஏற்படும் சிக்கலான பிரச்சினைகள் கலந்துரையாடல் நல்லிணக்கம் ஆகியவற்றின் மூலம் மட்டுமே தீர்க்கப்படமுடியும் என்று தான் உறுதியாக நம்புவதாகவும் தட்சர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
இந்தியாவின் அணுகுமுறை மாற்றத்தை ஈழத் தேசிய விடுதலை முன்னணி என்று ஒன்றுபடுதலுடன் எதிர்கொண்ட தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் தமது வன்முறைத் தாக்குதல் நடவடிக்கைகளை அதிகரிக்கத் தொடங்கின.
மறுபுறத்தில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் முன்னெடுத்த தாக்குதல்கள் ஜே.ஆரின் பயங்கரவாதம் என்ற கருத்துக்கு வலுச்சேர்த்ததுடன் அரசாங்கம் பயங்கரவாத எதிர்ப்பாக பதில் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவும் வழிசமைத்தது.
அரசாங்கம் நடத்திய பதிலடித் தாக்குதல்கள் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கையாக ஜே.ஆராலும் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தின் தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அத்துலத்முதலியாலும் நியாயப்படுத்தப்பட்டன.
இந்த வியாக்கியானத்தின் படி இந்தியா மேற்குலகம் உள்ளிட்ட சர்வதேச சமூகம் தமக்கு ஆதரவாக இருக்கும் என்பதே ஜே.ஆரின் கணக்கு.
அரசியல் ரீதியில் ராஜீவ் காந்தி ஆயுத இயக்கங்கள் தொடர்பிலான நிலைப்பாட்டை ஓரளவு மாற்றியிருந்தாலும் இந்திய உளவுத்துறை தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களுக்கான ஆதரவை தொடர்ந்து வழங்கிக் கொண்டுதான் இருந்தது.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் ஆயுதம் மூலமாக விடுதலை என்ற எண்ணத்திலும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு என்ற கோசத்தின் கீழ் இராணுவ ரீதியில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களை வெற்றிகொள்வது என்பது ஜே.ஆரின் திட்டமாகவும் இருந்தது.
ஆனால் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களோ ஜே.ஆரோ எதிர்பார்க்காத வகையில் ராஜீவ் காந்தி வேறொரு திட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார்.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் அரச படைகளைத் தாக்குவதும் அதற்குப் பதிலடித் தாக்குதலை அரச படைகள் முன்னெடுக்கும் போது அதில் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் கொல்லப்படுவதும் அப்பாவிப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதற்குப் பதிலடியாக தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் பதில்த் தாக்குதல் நடத்துவதும் ஒரு விஷச்சுழலாகச் சுற்றிச் சுழன்று கொண்டிருந்ததை அவதானிக்கக் கூடியதாக உள்ளது.
வல்வெட்டித்துறைத் தாக்குதலுக்கு பதிலடி என்ற அடிப்படையில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழு ஒன்று சில காலத்துக்குப் பின்னர் இந்தத் தாக்குதலுக்கு விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு உரிமை கோரியிருந்ததாகச் சில ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள் நடத்திய தாக்குதல் வரலாற்றில் அழிக்கமுடியாத பெரும் இரத்தக் கறையாகப் படிந்து கிடக்கிறது.
அசோகனின் மகள் சங்கமித்தையால் இலங்கைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதும் கௌதம புத்தர் ஞானம் பெற்ற அரச மரத்தின் கிளையிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்திருந்த மஹாபோதி மரத்தையும் இலங்கையின் பல்வேறு மன்னர்களும் அமைத்திருந்த சைத்தியங்களையும் அநுராதபுர நகரம் கொண்டுள்ளது.
இந்தத் தாக்குதலில் பொதுமக்கள் புத்த பிக்குகள் ஆண்கள் பெண்கள் என அங்கிருந்தவர்கள் மீது ஈவிரக்கமின்றி வன்முறைத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது.
உணர்ச்சி ரீதியாக இந்தத் தாக்குதலை ஆதரிப்பவர்கள் உளராயின் அவர்களது நியாயப்படுத்தலானது கண்ணுக்குக் கண் பல்லுக்குப் பல் என்ற காட்டுமிராண்டி நீதியின் அடிப்படையிலானதாகவே இருக்கும்.
அரச படைகள் அப்பாவித் தமிழ் மக்களைத் தாக்கியதை அரச பயங்கரவாதம் என்று சொல்லிக்கொண்டு மறுமுனையில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் அப்பாவிச் சிங்களப் பொதுமக்கள் மீது தாக்குதலை மேற்கொள்ளும் போது அது ஆயுதக் குழுக்களானவை பயங்கரவாதிகளே என்ற ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாட்டை குறித்த ஆயுதக் குழுக்களே வழிமொழிவதாக அமைகிறது.
இது மட்டுமல்ல இலங்கையின் பெரும்பான்மை மக்களாகிய சிங்களப் பௌத்தர்கள் மத்தியில் இச்சம்பவம் ஆறாத காயத்தையும் அழிக்கமுடியாத வடுவையும் ஏற்படுத்தி விடுகிறது.
இது எந்த வகையிலும் தமிழ் மக்களுக்கு ஆதாயத்தைத் தரக்கூடியதொன்றல்ல மாறாக பெரும் பாதகத்தைத் தரக்கூடியது என்பதை அன்று இந்தத் தாக்குதலை முன்னெடுத்தவர்களும் அதற்குக் கட்டளை இட்டிருந்தவர்களும் அவர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கியவர்களும் அறிந்திருக்கவில்லை என்பது வருத்தத்துக்குரியது.
இதைப் பற்றி முறிந்த பனை நூலில் கருத்துரைக்கும் அதன் நூலாசிரியர்கள் அநுராதபுரப் படுகொலைகளை அங்கிகரித்த அநேகர் சிங்களவர்களின் உயிர்களோடு நினைத்தபடி விளையாடுதல் தமிழர்களின் உயிர்களுக்கு மோசமான பாதுகாப்பின்மையை ஏற்படுத்துமென உணரவில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.
ஆனால் இந்தத் தாக்குதலை மற்றைய தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதையும் இங்கு பதிவு செய்தாக வேண்டும்.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களின் ஒன்றிணைந்த அமைப்பான ஈழத் தேசிய விடுதலை முன்னணி குறித்த தாக்குதல் தொடர்பில் அதிர்ச்சியையும் கடும் எதிர்ப்பையும் பலியானவர்கள் தொடர்பில் பெரும் வருத்தத்தையும் பதிவு செய்திருந்தது.
மறுபுறத்தில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியும் குறித்த தாக்குதல் தொடர்பில் தனது கண்டனத்தையும் வருத்தத்தையும் பதிவுசெய்திருந்தது.
சில காலம் கழித்து வௌிவந்த ஊடகத் தகவல்கள் குறித்த தாக்குதல் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பால் முன்னெடுக்கப்பட்டதாகவும் இதன் பின்னணியில் இந்திய உளவு நிறுவனமான றோ இருந்ததாகவும் தன்னுடைய ஆய்வுக் கட்டுரையொன்றில் அசோக பண்டாரகே கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்.
இது பற்றி தன்னுடைய கட்டுரையொன்றில் குறிப்பிடும் ராஜன் ஹூல் பிற்காலத்தில் ஊடகங்களில் வந்த தகவல்களின் படி இந்தத் தாக்குதலை முன்னெடுப்பதற்காக றோ அமைப்பு முதலில் புளொட் டெலோ இயக்கங்களையே நாடி இருந்ததாகவும் ஆனால் அவர்கள் இதை மறுத்துவிட்டார்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.
ராஜீவ் காந்தி அரசாங்கமானது இலங்கை உள்ளிட்ட அயல் நாடுகளுடனான வௌியுறவுக் கொள்கை தொடர்பிலான தன்னுடைய வௌிப்படையான அணுகுமுறையை நட்புறவானதாக மாற்றி இருந்தாலும் இந்திய உளவுத்துறையினூடான மறைமுக அணுகுமுறைகள் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருந்தன.
தமிழ் அரசியல் ஏற்கெனவே இந்தியாவின் கைப்பொம்மையாக மாற்றப்பட்டுவிட்டிருந்த நிலையில் தமிழ் ஆயுதப் போராட்டத்தையும் தன்னுடைய பிடிக்குள் முழுமையாகக் கொண்டுவரும் கைங்கரியத்தை இந்தியா முன்னெடுத்தது.
இந்த விஷச்சுழலின் அடுத்த கொடூரத்தை அநுராதபுரத் தாக்குதல் நடந்ததன் மறுநாள் நெடுந்தீவுக்கும் குறிகட்டுவானுக்கும் இடைப்பட்ட கடலில் அப்பாவித் தமிழ் மக்கள் அனுபவித்தனர்.
நடுக்கடலில் பயணப்படகு சென்றுகொண்டிருக்கும் போது வேறொரு பைபர் படகில் வந்த நபர்கள் சிலர் குமுதினிப் படகை வழிமறித்து அதற்குள் நுழைந்து அதிலிருந்த பயணிகளான அப்பாவிப் பொதுமக்களைகுழந்தைகள் முதியவர்கள் என்ற வயது வேறுபாடின்றி ஈவிரக்கமின்றி வெட்டிக் கொன்றனர்.
தாக்குதலை நடத்தியவர்கள் ரீ சேர்ட் அணிந்திருந்ததுடன் சிலர் நீளக்காற்சட்டையும் சிலர் கட்டைக்காற்சட்டையும் அணிந்திருந்ததாகக் கண்கண்ட சாட்சிகள் குறிப்பிட்டிருந்தன.
அத்துடன் அவர்கள் இலங்கை கடற்படையைச் சேர்ந்தவர்கள் என குறித்த சாட்சிகள் அடையாளப்படுத்தி இருந்ததாகக் குறித்த தாக்குதல் தொடர்பிலான தன்னுடைய அறிக்கையில் சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை கோடிட்டுக் காட்டியிருந்தது.
இந்தக் குரூரத் தாக்குதல் இலங்கை கடற்படையினரால் நடத்தப்பட்டது என்ற குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்ட போது அதற்குப் பதிலளித்த இலங்கையின் தேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் லலித் அத்துலத்முதலி குறித்த தாக்குதலுக்கு யார் பொறுப்பு என்பதற்கு எந்தவித சாட்சியங்களும் இல்லை என்று குறிப்பிட்டார்.
ஆனால் இம்முறை வெறுமனே ஜே.ஆர் அரசாங்கத்துக்கும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்கும் இடையில் மட்டுமன்றி தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களையும் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வரும் எண்ணத்தை ராஜீவ் காந்தி கொண்டிருந்தார்.
இது மிகவும் சிக்கலானதொன்று ஏனெனில் ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தையும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களையும் இதற்குச் சம்மதிக்கச் செய்வதென்பது சிக்கலானதொரு காரியம்.
ஜே.ஆர் அரசாங்கமானது ராஜீவ் காந்தியுடன் நல்லெண்ணத்தை வளர்க்க விரும்பியிருந்தமை இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் சாதகமானதொன்று.
ஏனெனில் ராஜீவ் காந்தியோடு நல்லுறவை விரும்பிய ஜே.ஆர் ராஜீவினுடைய பேச்சுவார்த்தைக்கான அழைப்பை நேரடியாக எதிர்க்கும் வாய்ப்புக் குறைவு.
ஆகவே ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்குக் கொண்டுவருவது தொடர்பில் இந்தியா நேர்மறையான எண்ணத்தைக் கொண்டிருந்தது.
மறுபுறத்தில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் இயக்கங்களைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவருவது அவ்வளவு இலகுவான காரியமில்லை என்பதையும் இந்திய அரசாங்கம் உணர்ந்திருந்தது.
முக்கிய இயக்கங்கள் தமிழ்த் தேசிய விடுதலை முன்னணியாக ஒன்றிணைந்திருப்பது சாதகமான ஒன்றாக இருந்தாலும் பேச்சுவார்த்தைக்கான அழைப்புக்கு அவை எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றும் என்பது நிச்சயமற்று இருந்தது.
இந்த விடயத்தில் இந்தியாவுக்குச் சிக்கலே தராது இந்தியாவின் சொல்கேட்கும் செல்லப்பிள்ளையாக தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி மட்டுமே இருந்தது.
மறைந்த புலிகளின் அரசியல் ஆலோசகர் அன்ரன் பாலசிங்கம் இந்திய அரசின் இலங்கைப் பிரசைகள் மேலான பயங்கரவாத நடவடிக்கைக்கு தாங்கள் எப்படி கைக்கூலிகளானோம் என பின்வருமாறு அம்பலப்படுத்துகின்றார்.
இந்தியாவின் காய்நகர்த்தல் பற்றி அமெரிக்க உளவுத்துறையான சி.ஐ.ஏயின் அறிக்கையொன்றில் பின்வருமாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஜெயவர்தன மீண்டும் தமிழ்த்தரப்போடு பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடுவார் என்று இந்தியா நம்புகிறது என அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
மேலும் அதில் யுத்தத்தைத் தவிர்க்கவே இந்தியா முயற்சிப்பதாகவும் இரத்த ஆறு பாய்ந்தால் அது இந்தியாவுக்கு அதிகளவிலான அகதிகளைக் கொண்டு வரும் என்பதோடு தென்னிந்தியாவில் பெரும் அரசியல் எழுச்சியையும் ஏற்படுத்தும் என்பது இந்தியா யுத்தத்தை விரும்பாமைக்கு முக்கிய காரணம் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.
மேலும் அளவில் சிறிய தனிநாடொன்று உருவானால் அது அரசியல் பொருளாதார ரீதியில் திராணியற்றதாகவே இருக்கும் என்பதுடன் தொடர்ந்தும் இந்தியாவின் ஆதரவை எதிர்பார்த்திருக்கும் என்பதும் மேலும் இனரீதியில் தனிநாட்டுப் பிரிவினை உருவாவதானது இந்தியாவுக்குள் அதிகரித்த தன்னாட்சி கோரி நிற்கும் இனக்குழுக்களுக்கு தவறான சமிக்ஞையை அளிக்குமென்று புதுடெல்லி அஞ்சுவதாகவும் அந்த அமெரிக்க உளவுத்துறை அறிக்கை சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருந்தது.
மேலும் ராஜீவ் காந்தியின் இராஜதந்திர அணுகுமுறை பற்றி அலசும் அந்த அறிக்கை இலங்கை தொடர்பில் ரொமேஷ் பண்டாரி புதியதோர் அணுகுமுறையைக் கையாள்வதாகவும் முதலில் வன்முறை நிறுத்தப்பட வேண்டும் அதன் பின்பே பேச்சுவார்த்தை என்ற கருத்தை பண்டாரி ஏற்பதாகவும் இந்தக் கருத்தானது மிகநீண்ட காலமாக ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தால் முன்வைக்கப்பட்டு வந்தபோதும் இந்திராகாந்தி அரசாங்கம் இதை எதிர்த்து வந்ததாகவும் அந்த அறிக்கை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
தமிழ்க் கிளர்ச்சியாளர்களின் நடவடிக்கைகளை இந்தியா கட்டுப்படுத்தும் என்ற உறுதிமொழியை ஜே.ஆருக்குத் தெரிவிக்க பண்டாரிக்கு ராஜீவ் காந்தி அனுமதியளித்திருந்ததாகவும் அந்த அமெரிக்க உளவுத்துறை அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
ஜே.ஆர் அரசாங்கத்தையும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் உட்படத் தமிழ்த் தரப்பையும் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வருவதுதான் ரொமேஷ் பண்டாரியின் திட்டம்.
தமிழ்த் தரப்பில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களும் இடம்பெற வேண்டும் என்ற கருத்தை ராஜீவ் காந்தியிடம் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவர் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் தெரிவித்திருந்தமையும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
இலங்கை அரசாங்கத்துடன் எதிர்காலப் பேச்சுவார்த்தைகள் பற்றி அமிர்தலிங்கம் மூன்று நிபந்தனைகளை ராஜீவ் காந்தியிடம் முன்வைத்திருந்தார்.
இதுபற்றி தன்னுடைய நூலொன்றில் விவரிக்கும் அன்றைய இலங்கைக்கான இந்தியத் தூதுவர் ஜே.என்.திட்ஷிட் ஜெயவர்த்தனவைப் பேச்சு வார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வருவதற்காக இந்தியப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி பஞ்சாப் போராளிகள் அஸாம் கிளர்ச்சியாளர்களோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்திய முன்னுதாரணங்களை ரொமேஷ் பண்டாரி முன்வைத்ததுடன் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய தீர்வொன்றை அடையப்பெறுவதற்காக அந்நியப்படுத்தப்பட்ட குடிமகன்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவது என்பது சட்டம் சட்டரீதியான ஏற்புடைமைகளின் தொழில்நுட்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதென்று எடுத்துரைத்ததாக கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்.
இதன் அடுத்த கட்டமாக ராஜீவ் காந்தியை சந்திக்க ஜே.ஆரைப் புதுடெல்லி வருமாறு ராஜீவ் சார்பில் பண்டாரி அழைப்பை விடுத்திருந்தார்.
தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களுடன் தான் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு வர வேண்டுமானால் அதற்கு சில நிபந்தனைகளை இந்தியா ஏற்க வேண்டுமென அவர் ராஜீவிடம் தெரிவித்தார்.
இரண்டாவதாக இலங்கையின் ஆள்புலத்துக்குள் சுதந்திரமானதும் இறைமையுள்ளதுமான தமிழரசு ஒன்றை ஸ்தாபிப்பதற்கான கோரிக்கையை ஒருபோதும் இந்தியா அங்கிகரிக்கக்கூடாது.
மூன்றாவது நிபந்தனை பாக்கு நீரிணைப் பகுதியில் இந்தியா இலங்கை இணைந்து ரோந்துப் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும் என்றவாறான கோரிக்கையை ஜே.ஆர் முன்வைத்தார்.
இயற்கை அனர்த்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பங்களாதேஷுக்கு விரைந்து அன்றைய பங்களாதேஷ் ஜனாதிபதி எர்ஷாடை சந்தித்து இந்தியாவின் ஆதரவைத் தெரிவிக்க விரும்பிய ராஜீவ் காந்தி அந்தச் சில மணிநேர விஜயத்தில் தன்னோடு இணைந்து கொள்ளுமாறு ஜே.ஆருக்கும் அழைப்பை விடுத்திருந்தார்.
இலங்கையானது தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் ஒன்றியமான ஆசியான் அமைப்பில் இணைவதுதான் இலங்கைக்கு நன்மை தரக்கூடியது என்ற குரல் இன்றுவரை ஒலித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.
கொள்கை ரீதியான முரண்பாடுகள் இருப்பினும் ஜே.ஆர் ஆசியான் அமைப்பு தொடர்பில் எப்போதும் நேர்மறையான கருத்துகளையே பதிவுசெய்திருக்கிறார்.
ஆசியானில் இலங்கை இணைந்தால் இந்தியாவின் பெரியண்ணன் ஆதிக்கத்திலிருந்து நழுவிவிடக்கூடிய பெரும் வாய்ப்பு இலங்கைக்கு உண்டு என்பதை இந்தியா அறியும்.
சார்க் அமைப்பின் ஸ்தாபகம் தொடர்பில் வௌிப்படையான முன்னெடுப்பு பங்களாதேஷிடமிருந்தே வந்திருப்பினும் அதன் பின்னணியில் இந்தியாதான் இருந்தது இருக்கிறது என்பது சில ஆய்வாளர்களது கருத்தாக இருக்கிறது.
இலங்கையை சார்க்குக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டால் அதனால் இலங்கைக்கும் தெற்காசியப் பிராந்தியத்துக்கும் நன்மை கிடைக்கிறதோ இல்லையோ இன்னொரு மாற்றுப் பிராந்தியக் கூட்டில் இலங்கை இணைவது தடுக்கப்படுகிறது.
புதுடெல்லியிலிருந்து டாக்கா வரையும் பின்னர் டாக்காவிலிருந்து புதுடெல்லி வரையுமான விமானப்பயணத்தின்போது ஜே.ஆருக்கும் ராஜீவுக்கும் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கு குறிப்பிடத்தக்களவு காலம் கிடைத்ததாகத் தனது நூலில் பதிவு செய்யும் ஜே.என்.திட்ஷிட் இந்தப் பேச்சுகளின் போது இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வின் அடிப்படையானது மாவட்ட ரீதியான அதிகாரப் பகிர்வு என்ற ரீதியில் அமைவதற்குப் பதிலாக மாகாண ரீதியான அதிகாரப்பகிர்வு என்ற ரீதியில் அமைய ஜே.ஆரைச் சம்மதிக்க வைத்ததாக ராஜீவ் காந்தி நம்பியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது மேலும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களுடன் பேசுவதில்லை என்ற தன்னுடைய நிலைப்பாட்டிலிருந்து இறங்கி தமிழ்த் தரப்பின் அனைத்து இயக்கங்களுடனும் நேரடியாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தவும் தனது சம்மதத்தை ராஜீவ் காந்தியிடம் வழங்கியிருந்ததாக ஜே.என்.திட்ஷிட் பதிவு செய்கிறார்.
ஜே.ஆர் தனது இந்திய விஜயத்தை நிறைவு செய்து கொண்டு இலங்கை திரும்பிய பின் ஊடகங்களுக்குக் கருத்துத் தெரிவித்த ராஜீவ் காந்தி இலங்கைக்குள் தனித்த அரசொன்றை ஸ்தாபிக்கும் எண்ணத்துடன் போராடும் தமிழ் கெரில்லாக்களுக்கு ஆயுதம் பெறும் வழியாக இந்திய ஆள்புலம் இருப்பதை அனுமதிக்க முடியாது என்பதில் இந்தியா உறுதியாக உள்ளது.
இலங்கைத் தமிழர்கள் தனிநாடு ஒன்றை எதிர்பார்க்கக்கூடாது அவர்கள் சமஷ்டியைக் கூட எதிர்பார்க்கக் கூடாது அவர்கள் எதிர்பார்க்கக்கூடியதெல்லாம் இந்தியாவிலுள்ளது போன்றதோர் ஏற்பாட்டை மட்டுமே என்றும் தெரிவித்திருந்தார்.
எந்தத் தமிழ் அரசியல்வாதி எந்த வியாக்கியானத்தை எந்தவகை வார்த்தை ஜாலங்களில் சொன்னாலும் இலங்கை இலங்கைத் தமிழர் தொடர்பிலான எந்தக் காலத்திலும் மாறாக இந்தியாவின் நிலைப்பாடு இதுதான்.
இந்தியாவில் எந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும் இந்த வௌியுறவுக் கொள்கை ஒருபோதும் மாறாது ஏனென்றால் இந்த வௌியுறவுக் கொள்கையின் அஸ்திபாரம் என்பது இந்திய நலனாகும்.
ஜே.ஆரைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவரச் சம்மதிக்க வைத்தாலும் அதைவிட இந்தியாவுக்குச் சவாலானதாக இருந்த விடயம் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வருவதாகும்.
இராஜவரோதயம் சம்பந்தன் அண்மையில் நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்றும்போது சத்தியாக்கிரகம் அஹிம்சையைக் கடைப்பிடித்திருந்தால் ஆயுதப் போராட்டத்தைத் தவிர்த்திருக்கலாம் என்று கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார்.
அரசியல் என்பதும் பேச்சுவார்த்தை என்பதும் எந்தவோர் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வை எட்டுவதில் மிக முக்கியமானவை தவிர்க்கப்பட முடியாதவை.
ஆனால் அந்தப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அதிகாரத்தரப்பை அழைத்து வருவதற்கான அழுத்தம் ஏதாவதொரு போராட்ட வழியில்தான் தங்கியிருக்கிறது.
மஹாத்மா காந்தி மார்ட்டின் லூதர் கிங் போன்றவர்கள் அஹிம்சை வழிப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்து அதில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியையும் கண்டிருந்தார்கள்.
ஆனால் இந்திய சுதந்திரத்துக்கு ஆயுத வழி சென்ற சுபாஷ் சந்திரபோஸ் பகத் சிங் ஆகியோரே காந்தியைவிட முக்கிய காரணகர்த்தாக்கள் என்று கருத்துரைப்போரும் உளர்.
எது எவ்வாறு இருப்பினும் ஆயுத வழியைத்தாண்டி அஹிம்சை வழியை நாடுவதற்கான மிக முக்கிய நியாயங்களில் ஒன்று ஆயுதவழியானது இரு தரப்புக்கும் அதிக உயிர்ச்சேதத்தையும் ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்புகளையும் ஏற்படுத்திவிடும்.
குறித்த அஹிம்சை வழிப் போராட்டமானது வெற்றியைத் தராது போனால் அஹிம்சை வழிப்போராட்டங்கள் மறுதரப்பால் உதாசீனப்படுத்தப்பட்டால் சத்தியாக்கிரகங்கள் போதிய அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தாவிட்டால் அதன் பின்னர் என்ன செய்வது என்ற கேள்வி எழுவது தவிர்க்க முடியாதது.
அதேவேளை அஹிம்சைக்கு மாற்றாக ஆயுதம் எடுத்துப் பேரழிவுப் பாதையில் தொடர்வதா என்று மாற்றுக் கேள்வியையும் இங்கு தவிர்த்துவிட முடியாது.
ஜே.ஆரைப் பேச்சுவார்த்தைக்குச் சம்மதிக்க வைப்பதிலும் தமிழ்த் தரப்பை குறிப்பாக விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வருவதில் இந்தியாவுக்குச் சற்றே அதிக சிரமமாய் இருந்தது.
இதற்குக் காரணம் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பும் அதன் தலைமையும் ஜே.ஆருடனான பேச்சுவார்த்தைகளின் மீது நம்பிக்கையற்று இருந்தமையாகும்.
ராஜீவ் காந்தியோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்திவிட்டு நாடுதிரும்பியிருந்த ஜே.ஆர் இங்கு வந்ததும் எந்தத் தீர்வும் மாவட்ட சபைகளின் அடிப்படையிலேயே அமையும் என்று கருத்துரைத்திருந்தார்.
ராஜீவிடம் மாகாண சபைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீர்வுக்குச் சம்மதம் தெரிவித்துவிட்டு இலங்கை வந்ததும் மாவட்ட சபைகளே தீர்வு என்று சொன்னது சாணக்கியமா நேர்மையீனமா என்பது தனித்த விவாதம்.
இது தொடர்பில் அமிர்தலிங்கம் ஊடகங்களுக்கு விடுத்த அறிக்கையில் மாவட்ட சபைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் தீர்வு அமையும் என்று இந்தியாவிலிருந்து நாடு திரும்பிய ஜே.ஆர் விமான நிலையத்தில் வைத்துத் தெரிவித்தமையானது எம்மை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
ஜே.ஆரின் விசேட தூதுவராகச் சென்று முன்னாள் இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தியைச் சந்தித்து பேசிய எச்.டபிள்யூ.ஜெயவர்தன இந்திரா காந்தியிடம் தெரிவித்த போது மாவட்ட சபைகள் தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் போதுமானவையல்ல என்று இந்திரா காந்தி குறிப்பிட்டிருந்ததையும் அமிர்தலிங்கம் சுட்டிக் காட்டியிருந்தார்.
ஜே.ஆர் அரசாங்கத்துக்கும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்கள் உள்ளிட்ட தமிழ்த் தரப்புக்கும் இடையில் பேச்சுவார்த்தை இடம்பெற்றே ஆகவேண்டும் என்பதில் ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான இந்திய அரசாங்கம் உறுதியாக இருந்தது.
இதன் ஒரு பகுதியாக இலங்கையிலிருந்து சட்டம் நீதி சம்பந்தமான நிபுணர் குழுவொன்றை இந்தியாவுக்கு அழைத்து அதிகாரப்பகிர்வு தொடர்பிலான சட்டம் அரசமைப்பு விவகாரங்கள் பற்றிய கலந்துரையாடல் ஒன்றை இந்தியாவின் சட்டம் நீதியியல் நிபுணர்களுடன் நடத்தியது.
இலங்கை சார்பாக ஜே.ஆரின் சகோதரரும் இலங்கையின் முன்னணி வழக்குரைஞர்களில் ஒருவருமான எச்.டபிள்யூ.ஜெயவர்தன தலைமையில் குழுவொன்று இந்தக் கலந்துரையாடலில் கலந்துகொண்டிருந்தது.
இலங்கையிலிருந்து சென்ற சட்டம் நீதியியல் நிபுணர் குழுவானது இலங்கை அரசமைப்பின் இரண்டாம் மூன்றாம் சரத்துகளுக்குட்பட்ட தீர்வொன்றே வழங்கப்பட முடியும் அதாவது ஒற்றையாட்சிக்குள் இலங்கையின் இறைமையைப் பாதிக்காத அரசியல் தீர்வொன்றைப் பற்றியே பேசமுடியும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தது.
மறுபுறத்தில் தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்து வருவதில் இந்தியா பெரும் சவாலைச் சந்தித்தது.
இலங்கையில் வன்முறைத் தாக்குதல்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் வரை பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடப்போவதில்லை என்று முக்கிய தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களின் ஒற்றுபட்ட முன்னணியான ஈழத் தேசிய விடுதலை முன்னணி அறிவித்திருந்தது.
ஆனால் இந்தத் தாக்குதல் நிறுத்தம் தொடர்பில் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பும் அதன் தலைமையும் திருப்தி கொண்டிருக்கவில்லை என்று தன்னுடைய நூலொன்றில் நாராயண் சுவாமி குறிப்பிடுகிறார்.
இதுபற்றி மேலும் விவரிக்கும் நாராயண் சுவாமி இந்தத் தாக்குதல் நிறுத்தம் ஏற்படுத்தப்பட்டு ஒரு வாரகாலத்தின் பின்னர் இந்தத் தாக்குதல் நிறுத்தத்தை முதலில் தான் எதிர்த்ததாகவும் பின்னர் இந்தியாவின் அதீத அழுத்தத்தின் காரணமாகவே தன்னுடைய மனது மாற்றப்பட்டதாகவும் இது பற்றித்தான் மகிழ்ச்சிகொள்ளவில்லை என்றும் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் பொதுவில் ஏற்றுக்கொண்டதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
மேலும் தமிழ்ப் போராளிகளும் தமிழ் அரசியல்வாதிகளைப் போலவே திடீரென்று கொழும்போடு சமரசத்துக்கு வந்து விடுவார்கள் என்ற அச்சம் தமிழ் மக்களிடம் இருப்பதை விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் புரிந்துகொண்டிருந்தாரெனவும் நாராயண் சுவாமி குறிப்பிடுகிறார்.
அந்த விடுதலையையும் பெருமையையும் வென்றெடுக்கும் வரை ஆயுதங்களைக் கீழே வைக்கப்போவதில்லை என்று விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் கூறினாரெனவும் நாராயண் சுவாமி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மேலும் நான் ஒன்றைத் தௌிவாகக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன் சுதந்திர தமிழீழம் கிடைக்கும்வரை எமது போராட்டம் தொடரும் என்று புலிகளின் தலைவர் கூறினாரெனவும் நாராயண் சுவாமி பதிவு செய்கிறார்.
இந்தப் பேச்சுவார்த்தை முயற்சி நிச்சயமாகத் தோல்வி அடையும் என்பதற்கு இந்தப் பேச்சுவார்த்தைக்கு இருதரப்பும் அழைக்கப்பட்ட விதமே சான்று பகர்கிறது.
ஜே.ஆர் அரசாங்கத்துக்கோ முக்கிய தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களுக்கோ பேச்சுவார்த்தையில் நம்பிக்கையோ விருப்பமோ இருக்கவில்லை.
மாறாக ஜே.ஆர் மீது இந்தியா பிரயோகித்த அழுத்தம் காரணமாகவும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களை கிட்டத்தட்ட மிரட்டி வற்புறுத்தியதன் காரணமாகவும்தான் இந்தப் பேச்சுவார்த்தைக்கான அவர்களது சம்மதம் கிட்டியது.
ஒரு தரப்பு ஒற்றையாட்சிக்குள்ளான மாவட்ட சபைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீர்வு என்பதிலும் மறுதரப்பு சுதந்திரமான தனி நாடு என்பதிலும் உறுதியாக இருக்கும் போது பேச்சுவார்த்தை மூலமான தீர்வு என்பது நிச்சயம் சாத்தியமில்லை.
காலத்தால் பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது இந்தியா இத்தனை அவசரமின்றி இன்னும் கொஞ்சம் இலாவகமாகக் கையாண்டிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் தோன்றுவதைத் தவிர்க்க முடியாதுள்ளது.
அதேவேளை ஓடிக்கொண்டிருந்த இரத்த ஆற்றை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டிய காலத்தின் அவசரத் தேவையும் இந்த அவசர முடிவுக்கு முக்கிய உந்துசக்தியாக இருந்திருக்கும் என்ற நிதர்சனத்தையும் மறந்துவிட முடியாது.
ஜே.ஆர் அரசாங்கமும் பேச்சுவார்த்தைகள் மூன்றாவது நாடொன்றில் நடத்தப்படுவது பொருத்தமானது என்ற அபிப்பிராயத்தைக் கொண்டிருந்தது.
இவற்றைச் செவிமடுத்த இந்திய வௌியுறவுத்துறை செயலாளர் ரொமேஷ் பண்டாரி பேச்சுவார்த்தைகளை பூட்டானில் நடத்தும் முன்மொழிவை முன்வைத்தார்.
இதைத் தொடர்ந்து பூட்டானின் மன்னரும் இந்தப் பேச்சுவார்த்தையை பூட்டானின் தலைநகரான திம்புவில் நடத்துவதற்கான அழைப்பை இந்தப் பேச்சுவார்த்தையின் மத்தியஸ்தர் என்ற வகையில் இந்தியாவிடம் விடுத்திருந்தார்.
இதற்காக முரண்பட்டுக்கொண்டிருந்த தமிழ் இளைஞர் ஆயுத இயக்கங்களை பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவரும் பணி இந்திய உளவுத்துறையான றோ அமைப்பிடம் வழங்கப்பட்டிருந்ததாக நாராயண் சுவாமி உள்ளிட்ட பலர் பதிவு செய்கிறார்கள்.
ஜே.ஆர் அரசாங்கத்துக்கும் தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் உள்ளிட்ட தமிழ்த் தரப்புக்கும் இடையில் திம்புவில் நடத்துவதற்குத் தீர்மானித்திருந்த பேச்சுவார்த்தைக்கு தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களைச் சம்மதிக்க வைக்க பகீரதப் பிரயத்தனத்தில் இந்தியா ஈடுபட்டிருந்தது.
இந்தியாவின் அந்த ஆதரவு என்பது தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களுக்கு இன்றியமையாததாக இருந்த நிலையில் அந்த இன்றியமையாத ஆதரவையே தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவருவதற்கான துருப்புச் சீட்டாக இந்தியா பயன்படுத்தியது.
இந்த அழுத்தத்தின் வாயிலாக முக்கிய ஆயுதக் குழுக்களில் அநேகமானவற்றை அவற்றின் அதிருப்திக்கு மத்தியிலும் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவர இந்தியாவால் முடிந்திருந்தாலும் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பைச் சம்மதிக்க வைப்பது அவ்வளவு இலகுவானதாக இருக்கவில்லை.
விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் பேச்சுவார்த்தைகளில் சுத்தமாக நம்பிக்கையற்றிருந்ததுடன் ஆயுத வழியில் சுதந்திர தனித்தேசத்தை வென்றெடுப்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.
பிரபாகரனின் இந்த மனநிலையை ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்திய அதிகாரிகள் அறிந்திருந்தாலும் காலவோட்டத்தில் அதைத் தம்மால் மாற்றவிட முடியும் என்று அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர் என தனது நூலொன்றில் நாராயண் ஸ்வாமி குறிப்பிடுகிறார்.
ஒரு மாதகாலத்துக்குள் பேச்சுவார்த்தைகள் ஆரம்பிக்கப்படவேண்டியிருந்த நிலையில் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு எவ்வாறெனினும் அழைத்து வரவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இந்தியா இருந்தது.
ஜே.ஆரைச் சம்மதிக்க வைத்துவிட்டு விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பைப் பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு அழைத்துவராவிட்டால் அது இந்தியாவுக்குப் பெரும் தோல்வியாக அமையும்.
பிராந்தியத்தின் பெரியண்ணனாகச் செயற்பட்ட இந்தியாவுக்கு அது ஏற்புடையதொன்றாக இருக்காது ஆகவே தன்னுடைய ஒட்டுமொத்தப் பலத்தையும் பிரயோகிக்க இந்தியா தயாரானது.
விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையைச் சந்தித்த இந்தியாவின் உளவுத்துறையான றோவின் அதிகாரிகள் திம்புப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குச் செல்வதைத் தவிர பிரபாகரனுக்கு வேறு வழியில்லை என்பதைத் திட்டவட்டமாக கூறினரெனவும் அவ்வாறு பிரபாகரன் சம்மதிக்காவிட்டால் இந்தியாவின் நிலமும் கடலும் இனி அவர்களின் பயன்பாட்டுக்குக் கிடைக்காது என்று கூறினரெனவும் நாராயண் ஸ்வாமி பதிவுசெய்கிறார்.
அதாவது திம்புவுக்கு விடுதலைப் புலிகள் வராவிட்டால் இந்தியாவில் விடுதலைப் புலிகள் செயற்படமுடியாது என்ற அச்சுறுத்தலை அவர்கள் வௌியிட்டிருந்தார்கள்.
மறுபுறத்தில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணி பேச்சுவார்த்தைகளில் பங்குபற்றுவதையும் விடுதலைப் புலிகள் உள்ளிட்ட தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்கள் சில விரும்பியிருக்கவில்லை.
தமிழர் பிரச்சினை தொடர்பில் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணிக்கு எந்தத் தொடர்புமில்லை என்று றோ அதிகாரிகளிடம் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் மதியுரைஞர் அன்டன் பாலசிங்கம் குறிப்பிட்டாரெனவும் அதற்குப் பதிலளித்த றோ அதிகாரிகள் உங்களை நாம் ஆயுதப் போராட்டத்தைக் கைவிடச் சொல்லவில்லை பேச்சுவார்த்தை மேசைக்கு வரத்தான் சொல்கிறோம் என்று கூறினரெனவும் நாராயண் ஸ்வாமி குறிப்பிடுகிறார்.
பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்பில் பேசுவதற்கு தமிழ் இளைஞர் ஆயுதக் குழுக்களின் தலைவர்களும் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியின் தலைவர்களும் டெல்லிக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
இந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் கலந்துகொள்ள டெல்லி வந்திருந்த விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் பிரபாகரன் அவருடைய அடையாளமாகவே மாறியிருந்த மீசையை மழித்துவிட்டு வந்திருந்தாரெனவும் அது ஏன் என்று வினவியவர்களிடம் போராடும் போதுதான் மீசை தேவை பேச்சுவார்த்தைக்குப் போவதென்றால் நாம் மீசையை மழித்துவிட வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டாரென நாராயண் ஸ்வாமி பதிவுசெய்கிறார்.