காலையில் தான் வார்தாவிற்கு வந்து இறங்கியிருந்தேன் நான் வார்தாவில் உள்ள காந்தி ஆசிரமத்திற்கு வருவது இதுவே முதன்முறை ஆனால் அதைப்பற்றி நிறைய வாசித்திருக்கிறேன் புகைப்படங்களிலும் பார்த்திருக்கிறேன் ஆனால் நேரில் காணும்போது அதன் பெருமைகள் எதுவும் கண்ணில்படவில்லை சுமாரான பராமரிப்பில் நடைபெறும் ஒரு முதியோர் விடுதி ஒன்றைப்போலவே இருந்தது ராகேல் காந்தியின் குடிலை புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் இந்த அறையில் தான் காந்தி தங்கியிருந்திருக்கிறார் கூரை வேய்ந்த எளிமையான அறை காந்தியின் கைத்தடி மற்றும் காலணிகள் எழுதும்பொருள்கள் பாதுகாப்பாக வைக்கபட்டிருந்தன ஒரு அரிக்கேன் விளக்கு படுக்கையின் அருகில் இருந்த்து இல்லை என்றே நினைக்கிறேன் ஆனால் மின்சாரத்தின் வருகை இந்திய கிராமங்களின் இயல்பை மாற்றிய முக்கியமான அம்சம் என்பதை காந்தி நிச்சயம் உணர்ந்திருப்பார் என்றேன் காந்தியின் அறையில் மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட ஒரு அலமாரி பித்தளை செம்புகள் முக்காலி இருந்தன அருகில் ஒரு பழைய மரக்கட்டில் மிகச்சிறிய ஜன்னல் தனது தேவைகளை ஒரு மனிதன் எப்படி முடிவு செய்து கொள்கிறான் என்பதில் தான் அவனது வாழ்க்கை துவங்குகிறது காந்தி தனது தேவைகள் குறித்து மிகவும் கவனம் கொண்ட மனிதராகவே தோன்றுகிறார் தேவைகளை உருவாக்கி கொள்வது எளிது விட்டுவிடுவது கடினம் என்பதை நான் இப்போது தான் உணர்ந்து வருகிறேன் ஒருவகையில் காந்தியின் மீதான எனது ஈர்ப்பிற்கு அதுவும் ஒரு முக்கியமான காரணம் என்றே சொல்வேன் காந்தி வாழ்ந்த காலத்தில் அந்த அறைக்குள் வந்து நிற்பது பலருக்கும் நெகிழ்வான சம்பவமாக இருந்திருக்கும் ஒரு நிமிசம் மனக்கண்ணில் அந்த காட்சி தோன்றி மறைந்த்து காந்தி இந்த இடத்தில் தான் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பார் காந்தி வெறுமனாக உட்கார்ந்திருப்பார் என்று நினைக்கவே முடியாது ஏதாவது ஒரு வேலையை பரபரப்பாக செய்து கொண்டேயிருந்திருப்பார் ஏன் அவருக்குள் இத்தனை பரபரப்பு வேகம் ஒய்வு என்பதை ஏன் அந்த மனிதன் பலவீனமாக கருதுகிறார் என்றெல்லாம் எனக்கு தோன்றியது காந்தி நிமிசங்களை எண்ணி வாழ்ந்திருக்கிறார் நான் அப்படியில்லை சோம்பலும் எதிலும் திருப்தியின்மையும் தேவையற்ற பயமும் கவலையுமே என்னை உருவாக்கின நான் கல்வியின் வழியே என் வாழ்வினை உருவாக்கி கொண்டவன் காந்தி படிப்பை கைவிட்டு தனது வாழ்க்கையை முன்னெடுத்து சென்றவர் வாழ்வின் முடிவில் ஒரு எளிய இந்திய விவசாயியை போல தான் அவர் இருந்தார் அதிகமான நம்பிக்கை அதிகமான ஏமாற்றம் இரண்டும் அவருக்கு பரிசாக கிடைத்தன காந்தியை அறிந்து கொள்ள வாசிப்பு உதவி செய்யாது என்றே நான் நம்புகிறேன் வாசிப்பின் வழியே காந்தி கருத்துருவமாக மட்டுமே பதிவாகிறார் அவரது செயல்பாடுகளின் பின்னுள்ள வலியை எளிமையை நேரடித்தன்மையை வாழ்ந்து பார்க்க வேண்டும் அப்போது தான் காந்தி மணல்கடிகாரத்தில் ஒவ்வொரு துளி மணலாக விழுந்து நிரம்புவதைப் போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நமக்குள் விழுந்து நிறைவார் எனக்கு காந்தியை அறிமுகப்படுத்தியது என்னுடைய அம்மா என் பனிரெண்டு வயதில் காந்தியை பென்சிலில் படம் வரைந்து முதல் பரிசு வாங்கி வந்ததை கண்டு சந்தோஷப்பட்டபடியே தத்ரூபமா வரைஞ்சிருக்கே நான் காந்தியை நேர்ல பாத்து இருக்கேன் என்று அம்மா சொன்னார் என்னால் அதை நம்ப முடியவில்லை அம்மா எப்படி காந்தியை நேரடியாக பார்த்திருப்பாள் ஒரு வேளை காந்தி அவளது பாட்டைகுளம் கிராமத்திற்கு வந்திருந்தாரா எனக்கேட்டேன் என் ஊருக்கு காந்தி வரவில்லை ஆனா நான் காந்தியை அவரது வார்தா ஆசிரமத்திற்கே தேடிப்போய் பார்த்திருக்கேன் என்றாள் நிஜமா எனக்கேட்டபோது அது ஒரு பெரிய கதை அப்போ நீ எல்லாம் பொறக்கவேயில்லை என்றபடியே தனது இடதுகையை நீட்டி காட்டினாள் அம்மாவின் இடதுகை சற்று வளைந்து துருத்திக் கொண்டது போலதானிருந்தது இந்த கை காந்திக்காக உடைப்பட்டது யார் உடைச்சா தெரியும்லே உங்கப்பா காந்தியை பாக்கப் போனதுக்கு கிடைத்த தண்டனை உங்கப்பாவுக்கு காந்தியை சுத்தமா பிடிக்காது உங்கப்பா என்ன பெரும்பான்மை ஆம்பளைகளுக்கு காந்தியை பிடிக்காது அதிகாரம் பண்ண ஆசைப்படுற ஆம்பளை காந்தியை வெறுக்கதானே செய்வாங்க ஆனா பெண்களாலே காந்தியை ஆழமாக புரிந்துகொள்ள முடியும் வார்தாவுக்கு போயி காந்தி முன்னாடி நின்னுகிட்டு இருந்தப்போ அவரை ஒரு ஆணாக வேறுபடுத்தி பாக்க என்னாலே முடியலை பேச்சு வராமல் நாக்கு தடிச்சி போனது மாதிரி ஆகிருச்சி என்னை மீறி அழுதுட்டேன் பாபுஜி கருணையான கண்களோட சிரிச்சிகிட்டே என் கிட்டே வந்து ஏதோ சொன்னார் எனக்கு அப்போ ஒரு வார்த்தை இங்கிலீஷ் தெரியாது ஹிந்தியும் தெரியாது ஆனா பாபுஜி எனக்கு ஆறுதல் சொல்றாருனு மட்டும் புரிஞ்சது அங்கேயே பாபுஜியோட ஆசிரமத்திலே வாழ்நாள் பூரா இருந்திர மாட்டமானு ஏக்கமா இருந்துச்சி அதுக்கு கொடுத்து வைக்கலே திடீர்னு ஒரு நாள் உங்கப்பா வந்து இழுத்துட்டு வந்துட்டார் ஆசிரமத்தை விட்டு போகமாட்டேனு பிடிவாதம் பண்ணினேன் பாபுஜி என் தலையை தடவி ஊருக்கு போயிட்டு வரச்சொல்லி அனுப்பி வச்சார் அவர் சொல்லுக்கு கட்டுபட்டு தான் உங்கப்பாவோட இத்தனை வருஷம் வாழ்ந்திருக்கேன் என்றார் அம்மா பதில் சொல்லவில்லை மௌனமாக இருந்தாள் பிறகு லேசாக தலையை ஆட்டியபடியே அதை பத்தி உனக்கு சொன்னா புரியாது சொல்றதுல எனக்கும் விருப்பம் இல்லே என்று பேச்சை துண்டித்துவிட்டாள் அதன்பிறகு ஒன்றிரண்டு முறை காந்தியை பற்றி பேச்சு வரும்போது அம்மா வார்தாவிற்கு ஒடிப்போன கதையின் ஒரு சில நிகழ்வுகளை கேட்டிருக்கறேன் அப்பா ஒரு முறை கோபத்தில் உங்கம்மா ஒரு ஒடுகாலி முண்ட வேற ஆம்பளையா இருந்தா இந்தநேரம் அவளை வெட்டி கொன்னு புதைச்சிருப்பான் என்று கத்தினார் அதை தான் எப்பவோ செய்துட்டீங்களே என்று அம்மா அமைதியாக சொன்னாள் அப்பா அம்மாவை முறைத்தபடியே வெளியேறிப் போய்விட்டார் பொம்பளைங்க அரசியல் பேசினா உங்கப்பாவுக்கு பிடிக்காது அதுவும் படிக்கிற பொம்பளைன்னா அவருக்கு எட்டிக்காய் இதுல காந்திகட்சியில வேற சேந்துகிட்டா அதான் உங்கப்பாவுக்கு அம்மாவுக்குமான பிரச்சனை என்று ஒரு முறை வெங்கடரத்னம் மாமா என்னிடம் சொன்னார் அந்த வயதில் இதை வெறும் கணவன் மனைவி சண்டை என்று மட்டும் தான் நினைத்திருந்தேன் ஆனால் இது குடும்ப சண்டையில்லை வெறுப்பிற்கும் அன்பிற்குமான ஊசலாட்டம் என்பதை பின்னாளில் தான் புரிந்து கொண்டேன் அம்மாவை குடும்ப வாழ்க்கை இருட்டிற்குள் பிடித்துத் தள்ளிய போது அதிலிருந்து காந்தி தான் அவளை மீட்டிருக்கிறார் தனது உண்மையான செயல்களின் வழியே மற்றவர்களின் ஏளனத்தை கடந்து செல்ல முடியும் என்பதை நிருபணம் செய்திருக்கிறார் தனது மனசாட்சியின் குரலுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும் என்பதை கற்றுதந்திருக்கிறார் எல்லாவற்றையும் விட அடுத்தவர் பொருட்டு வாழ்வது எப்போதும் வலிமிக்கதே ஆனால் அதில் கிடைக்கும் மனசாந்தி பெரியது என்பதை காந்தியே உணர்த்தியிருக்கிறார் லட்ஸ் உண்மையில் கடவுள் கைவிட்டு போன உலகை காந்தி நிரப்பியிருக்கிறார் அது தான் உன் அம்மா விஷயத்தில் நடந்திருக்கிறது இரண்டு முறை கர்ப்பசிதைவு அடுத்தடுத்து குழந்தைகள் வறுமை கூட்டு குடும்பத்தின் அவமானம் இத்தனையும் உனது அம்மாவை மூச்சு திணற அமுக்கும் போது காந்தி மட்டும் தான் அவளுக்கான நம்பிக்கை வெளிச்சமாக இருந்திருக்கிறார் காந்தி என்ற சமூகபோராட்டக்காரனை விட காந்தி என்ற இந்த எளிய நம்பிக்கை அதிகம் வலிமையுடையது அதை உணர்ந்தவர்கள் காந்தியை எப்போதும் நேசித்து கொண்டுதானிருக்கிறார்கள் ராகேல் சொல்வது உண்மை இந்திய பெண்கள் காந்தியை சமூகசேவகர் என்ற தளத்தில் புரிந்து கொள்ளவில்லை பெரும்பான்மை மக்கள் சகலவிதமான அடிப்படை அறங்களையும் கைவிட்டு தீமையும் பொய்மையும் தனதாக்கி கொண்ட சூழலில் அறத்தின் பொருட்டு தன்னை ஒப்படைத்துக் கொண்டு சுயபரிசோதனை கொண்ட வாழ்வை மேற்கொண்ட எளிய மனிதர் என்றே புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் ராகேலுக்கு வன்முறையின் கொடூரம் தெரியும் அவள் யூதப்பெண் எனது மாணவியாக அறிமுகமாகி என்னை திருமணம் செய்து கொண்டவள் அவளுக்கு என்னை விடவும் என் குடும்பத்தை சேர்ந்த பெண்களிடம் அதிகம் ஒட்டுதல் அந்த பெண்கள் நித்யமான வதைமுகாமில் வாழ்பவர்கள் என்று ஒருமுறை ராகேல் என்னிடம் சொன்னது நிஜமான உண்மை நான் லண்டனுக்கு பொருளாதாரம் படிக்க போய் அங்கேயே வேலை பார்க்க துவங்கிய போது அம்மா ஒரு முறை போனில் கேட்டாள் அம்மா ஒருத்தி தான் லட்சுமணன் என்ற என் பெயரை லட்சுமா என்று அழைப்பவள் லண்டன்வாசிகள் என்னை லட்ஸ் என்கிறார்கள் அப்பாவிற்கும் மற்ற நண்பர்களுக்கும் மணா ஆனால் அம்மா என்னை லட்சுமா என்று அழைக்கையில் அது பெண் பெயர் போலவே இருக்கிறது அம்மா அப்படி அழைக்கையில் அதில் ஒரு தனியான பிரியம் கலந்திருக்கும் எனக்கு புரிந்துவிட்டது இந்த ஆசையின் அடிநாதமாக இருப்பதும் காந்தியின் மீதான பற்றுதல் பத்தொன்பது வயதில் மொழி தெரியாமல் லண்டனுக்கு படிக்க போன காந்தியின் மனதை தானும் அனுபவித்து பார்க்க விரும்புகிறாள் அப்படி என்ன காந்தியின் மீது கிறுக்குதனம் அப்படித்தான் அம்மா தனி ஆளாக லண்டனுக்கு பயணம் செய்து வந்திறங்கினாள் முற்றிய முதுமை அவளுக்கு தனியான சோபையை தந்திருந்த்து ஆரஞ்சு நிற சால்வை ஒன்றினை போர்த்தியபடி வெளிர்சிவப்பு வண்ண சேலையை அழகாக உடுத்தியபடியே கொக்கின் வெண்மை போன்ற தலைமுடியுடன் சோகை படிந்த முகத்துடன் அம்மா இறங்கி மெதுவாக கண்ணாடி கதவுகளை தாண்டி நடந்துவந்தாள் அவளது கண்களில் ஒரு துளி பயமில்லை கடந்து செல்லும் பயணிகள் யாரையும் அவள் ஏறிட்டு கூட பார்க்கவில்லை நிதானமாக மெதுவாக அவள் வெளியேறும் வாசலை நோக்கி நடந்து வந்து கொண்டிருந்த காட்சி என் மனதில் அப்படியே பதிவாகியிருக்கிறது எதற்காக இந்த பயணம் என்று கேட்டார்கள் நான் சும்மா என்று சொன்னேன் இமிகிரேஷன் அதிகாரி சிரித்தபடியே சும்மா லண்டனுக்கு வருகின்றவர்கள் இதை விட்டு ஒரு போதும் திரும்பி போக மாட்டார்கள் நீங்களும் அப்படி ஆகப்போகிறீர்கள் பாருங்கள் என்றார் எனது நினைவுகள் என்னை வெளியூரில் தங்கவிடாது என்று சொன்னேன் அவர் வியப்புடன் கையை உயர்த்தி நீங்கள் சொல்வது முற்றிலும் உண்மை என்றார் அவ்வளவு தான் நடந்தது என்றபடியே காரின் கண்ணாடி வழியாக தெரியும் பரபரப்பான லண்டன் வீதிகளை பார்த்தபடியே வந்தார் அப்பா இறந்து போன கடந்த பத்து வருஷங்களாக அம்மா நாள் முழுவதும் படித்துக் கொண்டேயிருக்கிறாள் தமிழ் ஆங்கிலம் இரண்டிலும் மாறிமாறி படிக்கிறாள் சில இரவுகளில் அவள் படிப்பதை காணும் போது ஏதோ பரிட்சைக்கு படிப்பது போல இருக்கும் சில சமயம் நாற்காலியில் சாய்ந்து கொண்டு மடியில் புத்தகத்தை வைத்து கொண்டு தனக்கு தானே பேசிக் கொண்டிருப்பாள் அம்மாவிற்கென தனியான உலகம் ஒன்றிருக்கிறது அவள் தன்னை சுற்றி தானே ஒரு அரூபவலையை பின்னிக் கொண்டுவிட்டாள் லண்டனில் அம்மா என்னுடன் இரண்டரை மாதம் தங்கியிருந்தாள் தனியாக அவளாக டியூப் ரயிலில் பயணம் செய்து காந்தி படித்த யூனிவர்சிட்டி காலேஜ் காந்தி நடந்த வீதிகள் காந்தி உறுப்பினராக இருந்த வெஜிடேரியன் சங்கம் என்று ஒவ்வொன்றாக தேடி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அதைப்பற்றி என்னிடம் அதிகம் பேசிக் கொண்டது கிடையாது சிலவேளைகளில் எனது மனைவி ராகேலிடம் காந்தியை பற்றி பேசியிருக்க்கூடும் ராகேலும் அம்மாவும் பேசிக் கொள்வது வேடிக்கையாக இருக்கும் அம்மா ராகேலை ஒரு பள்ளிசிறுமியை நடத்துவது போலவே நடத்தினாள் நான் அப்போது தான் அப்படி ஒரு விஷயமிருப்பதை கவனித்தேன் என்ன சொல்வது எனப் புரியாமல் சிரித்தபடியே பெண்கள் எந்த ஒன்றையும் உன்னிப்பாக கவனிக்கிறீர்கள் உன் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை என்றேன் உன் அம்மாவிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது பலநேரங்களில் பயமாக இருக்கிறது அவரது கண்களில் சொல்லப்படாத விஷயங்கள் புதையுண்டுகிடக்கின்றன அவர் ஒரு விசித்திரமான பறவை.