sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சிங்கள தேசத்தின் உயிர்க்குருதி சிங்கள மொழி என்று சிங்களத் தலைவர்கள் கர்ஜித்த வேளையில் தமிழர்களுக்கும் தமிழ்மொழி அவ்வாறானதொன்றே என்பதை அவர்களை புரிந்துகொள்ளாததுதான் இலங்கை இனப்பிரச்சினையின் மூலவேர் ஆகிறது.
தமிழ் அரச சேவையாளர்கள் பலருக்கும் சிங்கள மொழியில் தேர்ச்சிபெற ஆறுமாதகால அவகாசம் வழங்கும் அறிவிப்பை அரசாங்கம் வழங்கியது.
சிங்கள அரச சேவையாளர்கள் தனிச்சிங்களச் சட்டத்தை தமக்கு சாதகமான ஒன்றாகப் பார்த்தார்கள் அதனால் அச்சட்டத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் அரச சேவையாளர்களுக்காக குரல் கொடுக்க அவர்கள் முன்வரவில்லை.
அரச கூட்டுத்தாபன ஊழியர் சங்கம் புகைவண்டிப் பகுதி ஊழியர் சங்கம் புகைவண்டிப் பகுதி எழுதுவினைஞர் சங்கம் அஞ்சல் எழுதுவினைஞர் சங்கம் தமிழ் ஆசிரியர் சங்கம் துறைமுக தொழிலாளர் கழகம் நெற்சந்தைப்படுத்தும் சபை ஊழியர் சங்கம் இலங்கைத் தொழிலாளர் கழகம் பெருந்தோட்டத்துறை என தமிழ் தொழிலாளர்கள் தமக்கான தொழிற்சங்கங்களை உருவாக்கினர்.
சோமசுந்தரம் ஆடியபாதம் ஐயர் உள்ளிட்ட தமிழ் அரச சேவையாளர்கள் பலரும் பொது எழுதுவினைஞர் சேவை ஒன்றியத்திலிருந்து விலகி அரசாங்க எழுதுவினைஞர் சங்கத்தை உருவாக்கினர்.
தமிழ் அரச உத்தியோகத்தர்கள் ஒன்றிணைந்து உருவாக்கிய அரசாங்க எழுதுவினைஞர் சங்கத்தின் தலைவரும் அரசாங்க எழுதுவினைஞருமான செல்லையா கோடீஸ்வரன் சிங்கள மொழியில் தேர்ச்சி பெற மறுத்தார்.
பிரித்தானிய வெஸ்ட்மினிஸ்டர் நாடாளுமன்றத்தையொத்ததொரு இரு அவைகள் கொண்ட சட்டவாக்கசபையை இங்கு உருவாக்கியதுடன் வெஸ்மினிஸ்டர் மாதிரியிலான கபினட் நிர்வாக முறையையும் ஸ்தாபித்தது.
ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தையும் மதத்தையும் சேர்ந்த மக்களை பெரும்பான்மையாகவும் வேறு சமூகங்களையும் மதங்களையும் சேர்ந்த மக்களை சிறுபான்மையாகவும் கொண்ட ஒரு நாட்டின் அரசியல் யாப்பில் இவ்வகைப் பாதுகாப்பு சிறுபான்மை மக்களுக்கு அவசியமான ஒன்றாகிறது.
இந்தப் பாதுகாப்பானது சிறுபான்மையினருக்கெதிரான சட்டங்கள் உருவாக்கப்படுவதிலிருந்து பாதுகாப்பு வழங்கியதே அன்றி சிறுபான்மையினருக்கெதிரான நிர்வாக நடவடிக்கைகள் சார்ந்த பாதுகாப்பை வழங்கவில்லை.
ஜெயரட்ணம் வில்சன் உரிமைகள் சட்டம் ஒன்று வழங்கப்பட்டிருக்குமேயானால் அது சிறுபான்மையினருக்கு பலமான பாதுகாப்பாக இருந்திருக்கும்.
தனக்கு முறைப்படி கிடைக்கவேண்டிய ஊதிய உயர்வை அரசாங்கம் சட்டத்துக்கு புறம்பான வகையில் வழங்க மறுக்கிறது என்பதே அரச எழுதுவினைஞரான கோடீஸ்வரனின் வழக்கு.
உயர் நீதிமன்றில் மேன்முறையீட்டு மனு பிரதம நீதியரசர் பெனான்டோ மற்றும் நீதியரசர் சில்வா ஆகியோர் முன்னிலையில் விசாரிக்கப்பட்டது.
உயர் நீதிமன்றமானது ஓர் அரச சேவையாளன் தன்னுடைய சம்பளத்துக்காக முடிக்கெதிராக நீதிமன்றமொன்றில் வழக்குத் தாக்கல் செய்ய முடியாது என்ற அடிப்படையில் மாவட்ட நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை ரத்து செய்தது.
இந்த முதற் புள்ளியிலேயே வழக்கு தீர்ந்து விட்ட காரணத்தால் அரசியலமைப்பு சார்ந்த விடயங்கள் பற்றி ஆராய்வதை உயர்நீதிமன்றம் தேவையற்றதெனக் கருதியது.
சட்டப் பிரபுக்களைக் கொண்ட ப்ரிவி கவுன்ஸிலுக்கு மேன்முறையீடு செய்யும் உரிமை சோல்பரி அரசியல் யாப்பில் வழங்கப்பட்டிருந்தது.
எம்.பி.சொலமன் எஸ்.சீ.க்றொசெட்தம்பையா மற்றும் எம்.ஐ.ஹமவி ஹனீபா ஆகிய சட்டத்தரணிகளும் அரசாங்கத் தரப்பில் ஈ.எப்.என்.க்றேஷியன் க்யூ.ஸீ.
ப்ரிவி கவுன்ஸிலில் ஹொட்சன் பிரபு வைகன்ட் டில்ஹோர்ன் டொனவன் பிரபு பியேர்ஸன் பிரபு டிப்லொக் பிரபு ஆகிய சட்டப் பிரபுக்கள் முன்னிலையில் கோடீஸ்வரன் வழக்கின் மேன்முறையீடு விசாரிக்கப்பட்டது.
அந்தத் தீர்ப்பில் அரசாங்க சேவையாளளொருவன் தனது சம்பளத்தொகைக்காக முடிக்கெதிராக வழக்குத்தாக்கல் செய்ய முடியாது என்ற உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புக்கெதிரான கோடீஸ்வரனின் மேன்முறையீடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதுடன் அரசியலமைப்பு விடயம் பற்றி உயர்நீதிமன்றம் ஆராய வேண்டும் என ப்ரிவி கவுன்ஸில் தீர்ப்பளித்தது.
எந்த அரசியல் அமைப்பு சார்ந்த பிரச்சினையை இந்த வழக்கில் ஆராய்வது தேவையற்றது என உயர்நீதிமன்றம் கருதியதோ அது ஆராயப்பட வேண்டும் என ப்ரிவி கவுன்ஸில் தீர்ப்பளித்தது.
ப்ரிவி கவுன்ஸிலின் இந்தத் தீர்ப்பு அன்று எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்த ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவிற்கு பெரும் சவாலைத் தந்தது.
இத்தோடு கோடீஸ்வரன் வழக்கு என்ற தனிச்சிங்களச் சட்டத்துக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டம் அரசாங்கத்தின் இரும்புக்கரத்தால் அடக்கப்பட்டது.
அத்துடன் அடிப்படை மனித உரிமைகள் குறிப்பாக தனி மனித சுதந்திரமானது மாற்றமுடியாத அழிக்கமுடியாத சரத்தொன்றின் ஊடாகப் பாதுகாக்கப்படுதல் எல்லா நாடுகளுக்கும் எல்லா அரசியல் யாப்புகளிற்கும் அவசியமானதொன்றாகும்.
ஆயினும் தமிழர்களுக்கும் சிங்களவர்களுக்குமிடையிலான மீளிணக்கப்பாடென்பது அரசியலமைப்பு ரீதியான பாதுகாப்பினைத் தாண்டி அதிகாரத்திலுள்ள அரசாங்கத்தினதும் அதனை அதிகாரத்துக்குக்கொண்டு வந்த மக்களினதும் நல்லெண்ணம் பொது உணர்வு மற்றும் மனிதாபிமானம் என்பவற்றிலேயே தங்கியிருக்கிறது என தனது எண்ணத்தைப் பதிவு செய்கிறார்.
ராணுவப் பலங்கொண்டு தமிழரசுக் கட்சியினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட தனிச் சிங்களம் சட்ட அமுலாக்கத்துக்கெதிரான அஹிம்சைவழிச் சத்தியாக்கிரகப் போராட்டங்களும் குடியியல் மறுப்புப் போராட்டங்களும் அடக்கப்பட்டன.
இக்காலத்தில் உடல்நலங்குன்றியிருந்த இலங்கை தமிழரசுக் கட்சியின் ஸ்தாகபத் தலைவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் சிகிச்சைக்காக இங்கிலாந்து செல்வதற்கு ஸ்ரீமாவோ அரசாங்கம் அனுமதித்திருந்தது.
அத்துடன் தடுப்புக்காவலில் இருந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் வி.நவரட்ணம் மாரடைப்பால் பாதிக்கப்பட்டபோது தேசிய வைத்தியசாலையில் முதற்தர பிரிவில் ஆயுதந் தாங்கிய பொலிஸாரின் பாதுகாப்புடன் சிகிச்சைளிக்கப்பட்டதாகவும் தனது நூலில் வி.நவரட்ணம் பதிவுசெய்கிறார்.
தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர்கள் தடுப்புக் காவலிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டாலும் தமிழ் மக்கள் தொடர்பிலான அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறையில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை.
வெறும் மொழிப் பிரச்சினையாக மட்டுமல்லாமல் தமிழ் மக்கள் பல்வேறு தளங்களிலும் இனப் பாகுபாட்டையும் இரண்டாந்தரப் பிரஜைகளாக நடத்தப்படவேண்டிய நிலையையும் எதிர்கொள்ள வேண்டி நேரிட்டது.
வி.கே.சமரநாயக்கவும் கணேஷ் சண்முகமும் கொழும்பு றோயல் கல்லூரியிலும் பின்பு இலங்கைப் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞான பீடத்திலும் ஒன்றாகப் பயின்றவர்கள் நல்ல நண்பர்கள்.
முறைப்படி அரசாங்கப் புலமைப்பரிசில் கணேஷ் சண்முகத்துக்கே கிடைக்க வேண்டும் அதனைத் தனக்கு எப்படித் தரமுடியும் என வி.கே.சமரநாயக்க வினவினார்.
அதற்கு தற்போது தனிச் சிங்களம் சட்ட அமுலாக்கத்துக்குப் பின் அரசாங்கப் புலமைப்பரிசில் கிடைக்க சாதாரண தரப் பரீட்சையில் சிங்கள மொழிப் பாடத்தில் சித்தியெய்தியிருக்க வேண்டும் எனக் கல்வித் திணைக்கள அதிகாரி பதிலளித்தார்.
இதன்பிறகு அவரது நண்பரான கணேஷ் சண்முகத்தினதும் ஏனைய சில நண்பர்களினதும் வேண்டுகோளின்படி புலமைப்பரிசிலை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஆனால் பேராசிரியர் சண்முகம் வெளிநாட்டுக் கல்வியின் பின் இங்கிலாந்திலும் பின்னர் அமெரிக்காவிலும் பல்கலைக்கழகங்களில் பணியாற்றி அங்கேயே தனது வாழ்வின் இறுதியையும் அடைந்தார்.
மிகச்சிறந்த தமிழ் புலமையாளர்களும் திறமையாளர்களும் இந்நாட்டிலிருந்து வெளியேறுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.
இங்கிலாந்து ஐக்கிய அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளுக்கு மட்டுமல்லாமல் இங்கிருந்து தமிழ் சிவில் சேவையாளர்களும் புலமையாளர்களும் கானா நைஜீரியா ஸம்பியா மலேசியா ஆகிய நாடுகளுக்கும் புலம்பெயர்ந்தனர்.
சிங்களபௌத்தர்கள் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டு தாம் இரண்டாம் நிலைக்குத்தள்ளப்படுகிறோமோ என்ற அச்சம் அவர்களையும் ஆட்கொண்டிருந்தது.
ஒப்பரேஷன் ஹோல்ட் பாஸ்ட் எனப் பெயரிடப்பட்ட இந்த முயற்சி பற்றிய தகவல்கள் அரசாங்கத்துக்குத் தெரியவந்திருந்ததிலும் கதிர்காமம் செல்லவிருந்த பிரதமர் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் திட்டம் மாறியதன் விளைவாகவும் இராணுவப் புரட்சிக்கான முயற்சி தோல்வி கண்டது.
ஆனால் இந்த அவசரகதியில் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டமே குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் விடுதலைபெறுவதற்கான வழியையும் ஏற்படுத்திக்கொடுத்தது.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் சார்பில் பிரபல சட்டத்தரணிகளான ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம் எச்.டபிள்யூ.ஜயவர்தன எச்.ஜே.கதிர்காமர் ஆகியோர் ஆஜராகினர்.
நீதிபதிகளை நியமிக்கும் அரசியலமைப்பு அதிகாரம் உயர்நீதிமன்றுக்கானது தமது நியமனம் நிறைவேற்றுத்துறையால் இடம்பெற்றிருப்பதானது அரசியலமைப்புக்குடன்பாடனது அல்ல என்று அறிவித்தனர் நீதிபதிகள்.
முன்னர் சட்டமா அதிபராக இருந்தபோது இவ்வழக்கு விசாரணைகளில் பங்களிப்புச் செய்தவராதலால் அவர் இவ்வழக்கில் நீதிபதியாக இருக்க முடியாது போனது.
இந்த இராணுவப் புரட்சி முயற்சியுடன் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லையெனினும் இராணுவத் தளபதியாக இருந்த மேஜர் ஜெனரல் வின்ஸ்டன் விஜயகோன் மாற்றப்பட்டு சிங்களபௌத்தரான மேஜர் ஜெனரல் றிச்சட் உடுகம இராணுவத் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.
இதுபோலவே இந்த இராணுவப் புரட்சி முயற்சியுடன் சம்பந்தப்பட்டதாகப் பேசப்பட்ட அன்றைய ஆளுநர் சேர் ஒலிவர் குணத்திலக்கவை மாற்ற மகாராணியாரிடம் வேண்டப்பட்டது.
ஆளுநர் என்பவர் மகாராணியாரின் பிரதிநிதி என்பதால் அவரை நியமிக்கும் பதவிநீக்கும் மாற்றும் அதிகாரம் மகாராணியாருக்கு மட்டுமே உரியது.
குறித்த கடிதத்துடன் தான் லண்டன் சென்ற கதையை அன்றைய பிரதமரின் செயலாளராக இருந்த பிட்மன் வீரக்கோன் தனது ரென்டரிங் அன்டு ஸீஸர் ஆங்கிலம் என்ற நூலில் விவரிக்கிறார்.
இலங்கை அரசாங்கத்தின் வேண்டுகோளுக்குச் செவிசாய்த்த மகாராணியார் இலங்கை அரசாங்கத்தின் பரிந்துரையின் பேரில் கண்டிச் சிங்களவரும் சிங்கள பௌத்தரும் இராஜதந்திரியுமான வில்லியம் கோபல்லாவ ஆளுநரான நியமிக்கப்பட்டார்.
தன்னை மிகப்பெரும் மாக்ஸிஸ புரட்சியாளனாக முன்னிறுத்திய பிலிப் குணவர்த்தன ஆரம்பத்திலேயே இனவாத முகத்தை அணிந்துகொண்டார்.
இதனால் விசனமடைந்த பாலா தம்பு தலைமையிலான தமிழ் மாக்ஸிஸவாதிகளும் எட்மண்ட் சமரக்கொடி தலைமையிலான சிங்கள மாக்ஸிஸவாதிகளும் லங்கா சமசமாஜக் கட்சியிலிருந்து விலகி புரட்சிகர லங்கா சமசமாஜக் கட்சியைத் தோற்றுவித்தனர்.
தனிச் சிங்களம் சட்டம் பற்றிய பிரதான இடதுசாரிக் கட்சிகளின் கொள்கை மாற்றமானது தமிழ் மக்களின் மொழியுரிமைப் போராட்டத்தில் ஒரு முக்கிய பின்னடைவு.
ஆனால் இதைவிட மிகப்பெரும் அநீதிகள் இந்தக் கூட்டணியால் எதிர்காலத்தில் நிகழ்த்தப்படும் என்பது அன்று பலருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
இந்நிலையில் சிங்களபௌத்த தேசியவாசியான மெத்தானந்தவினால் சிங்களம் மட்டுமல்லாமல் பௌத்தமும் முன்னிலைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று கோரிக்கை வலியுறுத்தப்படத் தொடங்கியது.
குறித்த சட்டமானது பின்வருமாறு வழங்கியது ஆ அவருடைய தந்தை வழிப் பேரனும் தந்தை வழிப்பாட்டனும் இலங்கையிற் பிறந்தவர்களாகவோ இருந்தால் அவர் இலங்கைப் பிரஜையாகவே கருதப்படுவார்.
அத்துடன் இ இலங்கைக்கு வெளியே பிறந்தவர் இலங்கைப் பிரஜையாக மதிக்கப்பட வேண்டுமேயானால் அவருடைய தந்தையும் தந்தை வழிப் பேரனும் இலங்கையிற் பிறந்திருத்தல் வேண்டும் அல்லது இச்சட்டமூலம் இந்திய வம்சாவழி மக்கள் பிரஜாவுரிமையைப் பெறமுடியாத நிலையை ஏற்படுத்தியது.
இதற்கு பின்னர் நிறைவேற்றப்பட்ட இந்தியபாகிஸ்தானியர் பிரஜாவுரிமை சட்டத்தின்படி இலங்கையில் குடும்பமாக ஏழு வருடங்கள் வசித்தவர்களும் விவாகமாகாமல் பத்து வருடங்கள் வசித்தவர்களும் பிரஜாவுரிமை பெறுவதற்கு உரிமை பெற்றார்கள்.
இந்த ஒப்பந்தத்தின் படி இலங்கையானது வயதுவந்த ஆனால் இதுவரை வாக்காளர் இடாப்பில் பதிவு செய்திராத உள்நாட்டில் வதிவோரைப் பதிவுசெய்யும் காரியத்தை முன்னெடுக்கும் எனவும் அதன் பின் அப்பதிவில் இல்லாதோர் சட்டவிரோத குடியேற்றவாசிகளாக கருதப்படுவர் எனவும் அவர்கள் இந்திய மொழிகளிலொன்றைப் பேசுபவர்களாக இருந்தால் அவர்கள் இந்தியாவுக்கு திருப்பியனுப்பப்படுவார்கள் எனவும் அவர்களை திருப்பியனுப்புவதற்கு வேண்டிய வசதிகளை இலங்கைக்கான இந்தியத் தூதுவராலயம் செய்து தரும் எனவும் இணங்கப்பட்டது.
இந்த ஒப்பந்தம் பற்றிக் கருத்துக் கூறிய சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான் இந்த ஒப்பந்தம் வெற்றியளிக்க வேண்டுமெனில் இதற்கான டெல்லிப் பேச்சுவார்த்தையில் அரசாங்கம் காட்டிய முனைப்பை இதன் அமுலாக்கத்திலும் காட்ட வேண்டும் என்றார்.
இந்த ஒப்பந்தத்துக்கெதிராக அன்று எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருந்த எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க கொண்டு வந்த மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டது.
ஆனால் தொண்டமான் ஐயம் கொண்டது போலவே ஒப்பந்தத்தை அமுல்படுத்துவதில் இலங்கை அரசாங்கம் முனைப்புடனோ செயல்திறனோடோ நல்லெண்ணத்துடனோ செயற்படவில்லை.
ஜோன் கொத்தலாவல இந்திய தரப்பில் ஒரு பிரஜையேனும்கூட பதிவுசெய்யப்படாத நிலையில் நாம் வேண்டுமென்றே இந்திய வம்சாவழி மக்கள் இலங்கைப் பிரஜையாகப் பதிவு செய்து கொள்வதில் அக்கறையீனமாக இருக்கிறோம் என்ற குற்றச்சாட்டு இந்தியாவின் தரப்பிலிருந்து வரத்தொடங்கியது.
அத்தோடு இலங்கை பிரஜாவுரிமைக்கு விண்ணப்பித்தவர்கள் தங்கள் மனதை மாற்றி இந்தியப் பிரஜாவுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்கக்கூடாது என்ற நிபந்தனையும் இந்தியத்தரப்பில் விதிக்கப்பட்டது.
இதன் நோக்கம் சட்டவிரோத இந்திய குடியேற்றவாசிகளை இலங்கைப் பிரஜாவுரிமை இல்லாத இந்திய வம்சாவழி மக்களை இவ்வாறுதான் அரசாங்கம் அடையாளப்படுத்தியது கைதுசெய்து விசேட தடுப்புக் காவலரண்களில் தடுத்து வைப்பதாகும்.
இந்தப் பிரச்சினை தொடர்பில் அன்று பெரும்பான்மையான இந்திய வம்சாவழி மக்களின் பிரதிநிதியாக இருந்த இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் இலங்கை இந்திய காங்கிரஸ் முழுவினைத்திறனுடன் செயற்படமுடியாததற்கு அதன் உட்கட்சி முறுகல் ஒரு முக்கிய காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.
உண்மையில் சுதந்திர இலங்கையைப் பொறுத்தவரை இலங்கையில் அன்று வாழ்ந்துகொண்டிருந்த அனைத்து மக்களும் இலங்கைப் பிரஜைகளாகக் கருதப்பட்டிருக்க வேண்டியவர்களே.
ஆனால் இந்திய வம்சாவழி மக்கள் என்ற முத்தரை துரதிர்ஷ்டவசமாக இந்நாட்டில் கணிசமாக அன்று வாழ்ந்துகொண்டிருந்த ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் மீது பதிக்கப்பட்டது.
இவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் தமிழர்கள் பெருந்தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்காக பிரித்தானியர்களால் தென்னிந்தியாவிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டவர்கள்.
இவர்களனைவருக்கும் பிரஜாவுரிமை வழங்கினால் இந்திய வம்சாவழித் தமிழர்கள் இலங்கைத் தமிழர்கள் என இலங்கையில் தமிழர்களின் மொத்த சனத்தொகை கணிசமானளவுக்கு உயர்ந்துவிடும் என்ற பெரும்பான்மைச் சிங்களவர்களின் அச்சம்தான் இந்திய வம்சாவழி மக்களுக்குப் பிரஜாவுரிமை மறுக்கப்படக் காரணம்.
ஆனால் இந்த இன அரசியல் வாதத்தை மறுப்போர் இந்தியாவிலிருந்து பிரித்தானியரால் கொத்தடிமைகளாகக் கொண்டுவரப்பட்டவர்கள் இந்த நாட்டின் பிரஜைகள் அல்ல மாறாக அவர்கள் எங்கிருந்து கொண்டுவரப்பட்டார்களோ அங்கே அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவதுதான் நியாயம் என்ற வாதத்தை முன்வைத்தனர்.
சேர் ஜோன் கொத்தலாவலவுக்குப் பின்னர் இந்திய வம்சாவழி மக்களினுடைய பிரஜாவுரிமைப் பிரச்சினை பற்றி எந்த முக்கிய நகர்வும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.
ஏறத்தாழ ஒரு தசாப்தகாலத்துக்கு பின்னர் ஸ்ரீமாவோ அரசாங்கம் இந்தப் பிரச்சினை தொடர்பில் அக்கறைகாட்டத் தொடங்கியதுடன் இந்தியாவுடனான பேச்சுவார்த்தைக் கதவுகளையும் தட்டத் தொடங்கியது.
இலங்கையிலிருந்து நாடற்றவர்கள் என அரசாங்கம் முத்திரை குத்தியுள்ள இந்திய வம்சாவழி மக்களை வெளியேற்றுவதற்கு இலங்கை அரசாங்கம் முயல்வதை உணர்ந்துகொண்ட தொண்டமான் அதனைத் தடுப்பதற்காகவே டெல்லி விரைந்தார்.
விருப்பின் பேரில் மீண்டும் வருவோரை மட்டுமே ஏற்பதாகவும் இதுபற்றிய எதிர்கால பேச்சுவார்த்தைகள் இடம்பெறும் போது கட்டாயம் இலங்கைத் தொழிலாளர் காங்கிரஸுடன் கலந்தாலோசிப்பதாகவும் இந்தியப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு உறுதியளித்தார்.
குதிரை பேரம் போன்று மக்களை பண்டங்களாக பரிமாற்றிக்கொள்வதில் ஜவஹர்லால் நேருவுக்கு உடன்பாடில்லை என்ற கொள்ளை இலங்கையில் பிரஜாவுரிமை வேண்டிய இந்தியவம்சாவழி மக்களுக்கு சாதகமானதாக இருந்தது அவர்களை இந்தியாவுக்கு அனுப்பிவிடத் துடித்த இலங்கை அரசாங்கத்துக்கு அது சாதகமாக இருக்கவில்லை.
அதன் விளைவாக ஸ்ரீமாவோ அரசாங்கத்தால் சர்வதேச உறவுளில் மிகப்பெருஞ் சாதனை என புகழப்படும் ஸ்ரீமாசாஸ்திரி ஒப்பந்தத்தை சாத்தியமாக்கக்கூடியதாக இருந்தது.
இலங்கையில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த இலங்கை அரசாங்கம் நாடற்றவர்கள் என்று கருதிய இந்திய வம்சாவழி மக்களை பண்டங்களைப் பிரித்துக்கொள்வது போல பிரித்துக்கொள்வதற்கு இந்தியஇலங்கை அரசாங்கங்கள் ஒன்றுபட்டன ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்தம் என்பது ஒரு வரலாற்றுச் சாதனை சர்வதேச உறவுகளைப் பொறுத்தவரையில் ஒரு மிக முக்கிய நிகழ்வு.
ஆனால் அன்று இலங்கையில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த இந்திய வம்சாவழி மக்களின் மக்கள் பிரதிநிதியாக இருந்த சௌமியமூர்த்தி தொண்டமானின் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் இது ஒரு குதிரைப்பேரம் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்தம் உண்மையில் ஒரு சாதனையா?
கொத்தலாவலநேரு ஒப்பந்தத்துக்கும் அதன் தோல்விக்கும் பின்னர் ஏறத்தாழ ஒரு தசாப்த காலத்தின் பின் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவின் அரசாங்கம் இந்திய வம்சாவழி மக்களின் பிரஜாவுரிமைப் பிரச்சினை தொடர்பில் தனது கவனத்தை திருப்பியது.
சர்வதேச அரசியலில் பிரதமர் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவுக்குத் தனிப்பட்ட அக்கறை இருந்ததாக அன்றைய பிரதமரின் செயலாளராகவிருந்த பிரட்மன் வீரக்கோன் தனது ரென்டேர்ட் அன்டு ஸீஸர் ஆங்கிலம் என்ற நூலில் குறிப்பிடுகிறார்.
இந்தியா சீனா ரஷ்யா மற்றும் ஏனைய சோசலிச நாடுகளுடன் மிக நெருங்கிய சர்வதேச உறவுகளை ஸ்ரீமாவோ பேணி வந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.
ஆகவே ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்தத்தை பல இராஜதந்திர அறிஞர்களும் அரசறிவியலாளர்களும் புகழ்வது போல ஒரு சாதனையாகவே அவரும் பார்த்திருக்கலாம் ஆனால் இந்த இராஜதந்திர விளையாட்டில் பகடைக்காய்களாக அப்பாவி மக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதுதான் சோகத்துக்குரியது.
இந்த ஒப்பந்தத்தின் நோக்கம் இலங்கையில் நாடற்றவர்களாக இருக்கின்ற இந்திய வம்சாவழி மக்களுக்கு பிரஜாவுரிமையைப் பெற்றுக்கொடுத்தலாகும்.
இதுவரை காலமும் யாரும் கண்டுகொள்ளாத இந்தப்பிரச்சினைக்கு ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்க வெற்றிகரமான தீர்வொன்றினைக் கண்டிருக்கிறார் என்ற கருத்துடையவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள்.
பிரஜாவுரிமை இன்றி வாழ்ந்த மக்களுக்கு பிரஜாவுரிமை வழங்க நடவடிக்கை எடுத்ததற்காக பிரதமர் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவைப் பாராட்டலாம்.
ஆனால் அந்த மக்களின் மனநிலையை விருப்பத்தை அறியாமல் குதிரைப்பேரம் போல இந்தநாட்டில் பிறந்து வாழ்ந்துகொண்டிருந்த மக்களை கூறுபோட்டுப் பிரித்துக்கொண்டதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்வது?
இதுபற்றி அன்று இந்திய வம்சாவழி மக்களின் மக்கள் பிரதிநிதியாக இருந்த சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான் தனது தேயிலையும் அரசியலும் ஆங்கிலம் என்ற சுயசரிதை நூலில் பின்வருமாறு எழுதுகிறார் இந்திய வம்சாவழி மக்களின் பிரஜாவுரிமை பற்றிய பேச்சுவார்த்தைக்காக டெல்லி செல்வதற்கு முன் அவர் பிரதமர் ஸ்ரீமாவோ என்னுடனோ இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸுடனோ பிரஜாவுரிமைப் பிரச்சினை பற்றி கலந்தாலோசிக்கவில்லை.
இதைவிட பாரதூரமானது என்னையோ வேறு இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் தலைவர்களையோ இந்தப் பிரச்சினை பற்றிய எமது தரப்பு நிலைப்பாட்டை எடுத்துச்சொல்வதற்கு இந்தியா செல்ல அனுமதிக்கவில்லை அன்றைய காலத்தில் நாட்டை விட்டு வெளியே செல்ல அனுமதி தேவைப்பட்டது.
இந்திய வம்சாவழி மக்களின் பிரதிநிதிகளுடன் ஆலோசிக்காமல் அவர்களது கருத்தைக் கேட்காமல் இந்தப் பிரச்சினைபற்றி பேச்சுவார்த்தை நடத்தவோ தீர்வொன்றினை எட்டவோ இலங்கை அரசாங்கத்துக்கோ இந்திய அரசாங்கத்துக்கோ எந்தவித உரிமையுமில்லை என நான் குறிப்பிட்டேன்.
நான் நேரடியாகச் சொல்கிறேன் அரை மில்லியன் இலங்கைஇந்திய மக்களின் உரிமைகளைப் பேரம்பேசி இந்தியா மிகப்பெரிய தவறினை இழைத்துவிட்டது.
இந்த மக்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இலங்கையில் பிறந்தவர்கள் அவர்களது முன்னோர்கள் இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்கள் ஆகவே மிக அண்மைய இந்திய வம்சாவழி என்ற ஒரே பாவத்துக்காக அவர்கள் மீளப்பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்கள்.
இலங்கைக்கான இந்திய உயர்ஸ்தானிகராலயம் சக்தி வாய்ந்த பிரச்சாரத்தினூடாக இலங்கைவாழ் இந்திய வம்சாவழி மக்களை இந்திய குடியுரிமைப் பெறச் செய்ய முயன்றது இவ்வாறுதான் இந்த ஒப்பந்தத்தை சாத்தியமாக்க முயன்றனர்.
ஒரு குறிப்பிட்ட தனித்துவத்தன்மைகள் கொண்ட மக்கள் கூட்டத்தின் பிரச்சினைக்கு தீர்வுகாணும் போது அவர்களினுடைய கருத்தைக் கேட்காமலேயே அவர்களுக்கான தீர்வினை இருநாட்டு அரசாங்கங்கள் செய்துகொண்டு அவர்களை தமக்கிடையே பண்டங்களைப்போல கூறிட்டுப் பங்கிட்டுக்கொள்வதை எப்படி நியாயமாகும்?
அதாவது இந்த இலங்கை நாட்டில் வாழ்கின்ற பெரும்பான்மையானவர்கள் வந்தேறு குடிகள்தான் அதுவும் குறிப்பாக இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்கள்தான்.
மகாவம்சம் சொல்கின்ற சிங்கத்துக்கும் கலிங்க இளவரசிக்கும் பிறந்த சிங்ஹபாகு அரசாண்ட சிங்ஹபுர இந்தியாவின் ஒடிசாவிலல்லவா இருந்தது.
ஆகவே மிக அண்மையில் இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்கள் என்ற பாவத்திற்காகத்தான் இந்த மக்கள் அவர்களது விருப்பத்துக்கு மாறாகத் தண்டிக்கப்படுகிறார்களா?
அதிகாரத்தின் விளையாட்டில் அரை மில்லியன் மக்கள் பகடைக்காய்களாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என இலங்கை தமிழரசுக் கட்சியின் சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்தம் பற்றி பேசும் போது குறிப்பிட்டார்.
பிரஜாவுரிமைப் பிரச்சினையை முக்கிய காரணம் காட்டி ஜி.ஜி.பொன்னம்பலத்தின் தலைமையின் கீழான அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸிலிருந்து விலகிய சா.ஜே.வே.செல்வநாயகம் தலைமையிலானவர்கள் இது போன்றதொரு சூழலில் இன்னும் காத்திரமான எதிர்ப்பை இந்திய வம்சாவழி மக்களின் தலைவர்ளோடு இணைந்து வெளிப்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.
இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் லோக் சபாவில் உரையாற்றிய ஆச்சார்யா க்ரிபாலனி இந்த ஒப்பந்தமானது இந்தியாவுக்கு எதிரானதென்றும் இந்திய வம்சாவழி மக்களின் விருப்பமின்றி இந்த ஒப்பந்தம் உருவாகியுள்ளது என்று குறிப்பிட்டார்.
இத்தனை எதிர்ப்புக்கு மத்தியில் கைச்சாத்திடப்பட்ட ஒப்பந்தத்தில் பேனா மை காய்வதற்கு முன்பாகவே முதலிடியை ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்க இறக்கினார்.
இந்தியாவுக்கு மீள அழைக்கப்படும் மக்களின் வாழ்வாதாரம் பற்றிய திட்டம் அவர்களுக்கான தொழில் வசதிகள் அவர்களது குடும்பம் உறவுகள் பற்றிய நிலை பற்றி எல்லாம் ஒப்பந்தத்தில் எதுவுமில்லை.
அதாவது ஒப்பந்தம் எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என்பது தெளிவில்லாத ஒரு நிலையிலேயே இவ்வொப்பந்தம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.
இராஜதந்திர நகர்வுகள் என்ற பார்வையில் ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்தம் ஒரு சாதனையாக இருக்கலாம் ஆனால் இது நிச்சயம் ஒரு மக்கள் கூட்டத்துக்கெதிராக கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்ட அநீதி என்ற கருத்தில் நிறைய நியாயங்கள் இருக்கிறது.
ஆயினும் லேக் ஹவுஸ் நிறுவனத்தை முடக்கும் எந்தவொரு நேரடி நடவடிக்கையையும் எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க எடுக்கவில்லை.
எதிர்க்கட்சிகளும் லேக் ஹவுஸ் நிறுவனமும் இந்த ஊடக சுதந்திரத்துக்கெதிரான நடவடிக்கையை எதிர்த்து கடும் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளையும் ஆர்ப்பாட்டங்களையும் முன்னெடுத்தன.
அன்றைய முன்னணிப் பத்திரிகை நிறுவனங்களான லேக் ஹவுஸ் நிறுவனம் மற்றும் ரைம்ஸ் ஒப் சிலோன் நிறுவனம் ஆகியவற்றை முடக்கி கையகப்படுத்துவதே இந்த ஊடக ஆணைக்குழுவின் பின்னாலிருந்த அரசியல் நோக்கம் என்பதை அதன் சிபாரிசுகளிலிருந்து புரிந்துகொள்ள முடியும்.
இவ்விரு நிறுவனங்களையும் முதலாளித்துவத்தையும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியையும் ஆதரிக்கும் நிறுவனங்களாகவும் கிறிஸ்தவ ஆதரவுநிலை கொண்ட அமைப்புக்களாகவுமே பிரதமர் ஸ்ரீமாவின் சோஸலிஸசிங்களபௌத்த பேரினவாத கொள்கை பார்த்தது.
இதன்படி பத்திரிகைகளைத் தேசியமயமாக்குவதற்கான சட்டமூலம் செனட் சபையில் கொண்டுவரப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டு பின்னர் கீழ்சபையான மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.
இதனை முறியடிக்க நாடாளுமன்ற கூட்டத்தொடரை ஒத்திவைத்துவிட்டு மீண்டும் புதிய கூட்டத்தொடரொன்றைக் கூட்டி புதிதாக இந்த சட்டமூலத்தை அரசாங்கமே சமர்ப்பிக்க முடிவெடுத்தது.
பத்திரிகைத் துறையில் தனியுடைமையை இல்லாதொழிக்க எனது அரசாங்கம் எடுத்த முயற்சி நடைமுறைச் சிக்கல்களில் சிக்கவைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரை ஒத்திவைத்து புதிய கூட்டத்தொடரொன்றை ஆரம்பிப்பதே இந்தச் சிக்கலை மீறி ஊடக ஆணைக்குழுவின் சிபாரிசுகளை அமுலாக்குவதற்கான ஒரே வழியாகும் என பிரதமர் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்க நாட்டு மக்களுக்கு விளக்கமளித்தார்.
இதன்போது மதியம் தனது பதவி விலகல் கடிதத்தை பிரதமர் ஸ்ரீமாவுக்கு அனுப்பிவைத்த அவைத் தலைவரும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி முக்கியஸ்தரும் அமைச்சருமான சி.
டி சில்வாவுடன் மஹாநாம சமரவீர இன்றைய வெளிவிவகார அமைச்சர் மங்கள சமரவீரவின் தந்தையார் பி.பி.விக்ரமசூரிய விஜேபாஹூ விஜேசிங்ஹ எட்மண்ட் விஜேசூரிய ஏ.எச்.
டி சில்வா இந்திரசேன டி சொய்ஸா சி.முனவீர அல்பேர்ட் சில்வா சேர் ரஸீக் பறீட் எஸ்.பி.லேனாவ லக்ஷ்மன் டி சில்வா டி.இ.திலகரத்ன ஆர்.சிங்க்ள்டன்சல்மான் ஆகியோர் ஆளுந்தரப்பிலிருந்து எதிர்த்தரப்புக்கு மாறினர்.
சி.பி.டி சில்வா எதிர்த்தரப்பில் சென்று அமர்ந்ததும் எதிர்த்தரப்பிலிருந்த ஆர்.ஜி.சேனநாயக்க எழுந்து ஆளுந்தரப்புக்கு மாறினார்.
தான் இந்த அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவளித்ததற்கு இந்தியஇலங்கை ஒப்பந்தம் ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி என்ற சாதனை தான் காரணமென்றார்.
ஆனால் ஸ்ரீமாசாஸ்த்ரி ஒப்பந்த்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தே இந்திய வம்சாவளி மக்களின் பிரதிநிதியாக சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான் ஸ்ரீமாவோ அரசாங்கத்துக்கெதிராக வாக்களித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்த கட்சி மாறல்களைத் தொடர்ந்து சிம்மாசன உரை மீதான வாக்களிப்பு இடம்பெற முன்பு முன்னாள் பிரதமரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான விஜயானந்த தஹநாயக்க நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையொன்றை சிம்மாசன உரையில் திருத்தமாக முன்மொழிந்தார்.
ஆனால் லேக் ஹவுஸை தேசியமயமாக்குவதன் ஊடாகக் கையகப்படுத்தும் அரசாங்கத்தின் திட்டத்தை இலங்கை தமிழரசுக் கட்சியும் கடுமையாக எதிர்த்தது.
நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் ஒன்று நிறைவேற்றப்பட்டால் அல்லது அரசாங்கம் வாக்கெடுப்பில் தோற்கடிக்கப்பட்டால் பிரதமர் பதவி விலகுவதுடன் நாடாளுமன்றம் கலைக்கப்பட்டு மறுதேர்தல் நடத்தப்படுவதே வெஸ்ட்மினிஸ்டர் நாடாளுமன்ற மரபு.
ஆனால் தமிழ் மக்களின் தலைவிதியோ அல்லது துரதிர்ஷ்டமோ இன்று வரை தமிழ் மக்கள் மெத்தப்பிரயத்தனத்துடன் ஆதரவளித்த மாற்றங்கள் எதுவுமே தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்பினைப் பூர்த்தி செய்ததே கிடையாது.
தேர்தலில் ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்கவுக்கு போட்டியாக பலமான கூட்டணியொன்றை அமைக்க ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைவர் டட்லி சேனநாயக்க தீர்மானித்தார்.
ஸ்ரீமாவோ மற்றும் அவரது மார்க்ஸிய நண்பர்கள் மீண்டும் ஆட்சிக் கட்டிலில் ஏறுவதைத் தடுப்பதற்கும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி தலைமையிலான ஆட்சி ஒன்றை உருவாக்கவும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி முக்கியஸ்தராக இருந்த ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன லேக் ஹவுஸ் நிறுவனத்தின் முகாமைத்துவப் பணிப்பாளர் எஸ்மண்ட் விக்கிரமசிங்க முன்னாள் பிரதம நீதியரசரான நீதியரசர் பஸ்நாயக்க ஆகியோரும் மும்முரம் காட்டினர்.
ஏனெனில் தமிழர் அரசியல் வரலாற்றையும் அதனூடாக தமிழ் மக்களது அரசியல் அபிலாஷைகள் என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இலங்கை அரசியலின் முக்கிய நிகழ்வுகளையும் அதுசார்ந்த தமிழ்த் தரப்பின் நடவடிக்கைகளையும் அதன் சூழமைவுடன் தெரிந்துகொள்ளுதல் அவசியமாகும்.
இதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் டட்லிசெல்வா ஒப்பந்தமும் இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி டட்லி அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவளிக்கும் முடிவும் எட்டப்பட்டது.
பிரதான தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் இலங்கை அரசாங்கத்தோடு இணக்கப்பாடொன்றை எட்டுவதற்கு எடுத்த முயற்சிகள் தொடர்ந்து தோல்வி கண்டமையும் மறுபுறத்தில் தமிழ் மக்களின் தொண்டைக் குழியில் சிங்களம் திணிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தமையும் தமிழ் மக்களிடம் ஒரு நிர்க்கதியற்ற நிலையைத் தோற்றுவித்திருந்தது.
அடங்காத் தமிழன் சி.சுந்தரலிங்கம் சிங்களவர்கள் ஒருபோதும் அரசியல் ஒப்பந்தங்களை மதிக்கமாட்டார்கள் சிங்கள அரசியல்வாதிகள் அவர்கள் வலதுசாரியோ இடதுசாரியோ நடுநிலைவாதியோ எதுவானாலும் தமிழர்களுடைய மொழியுரிமையை ஏற்றுக்கொள்ளப்போவதில்லை என்று ஆணித்தரமாகத் தனது கருத்தைப் பதிவு செய்தார்.
வடக்கிலே தமிழரசுக் கட்சியாகவும் தெற்கிலே பெடரல் பார்ட்டியாகவும் சமஷ்டிக் கட்சி தன்னை முன்னிறுத்திக் கொண்ட இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி அஹிம்சை வழிப் போராட்டத்தைத் தனது நேரடி போராட்ட ஆயுதமாக முன்னிறுத்தியது.
ஆனால் வரலாற்றின் பின்னைய காலங்களில் இதே தமிழரசுக் கட்சித் தலைமைகள் ஆயுதப் போராட்டத்துக்கு மறைமுகமாக ஆதரவளித்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.
மறுபுறம் தெற்கில் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் தனிச்சிங்களம் என்பதும் சிங்கள மேலாதிக்கமும் ஆணித்தரமாக வேரூன்றச்செய்யப்பட்டது.
ஆங்கிலேய ஆட்சிக் காலத்தில் அநகாரிக தர்மபாலவின் வருகையோடு பௌத்த மறுமலர்ச்சி என்பது பாரியளவில் முன்னெடுக்கப்படத் தொடங்குகிறது.
ஆங்கிலேயகிறிஸ்தவ மேலாதிக்கத்தை எதிர்ப்பதனூடாக பௌத்த மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியதில் அநகாரிக தர்மபாலவின் பங்கு முதன்மையானது.
பௌத்தத்தையும் சிங்கள கலாசாரத்தையும் புகழ்தல் பிரித்தானியரையும் கிறிஸ்தவர்களையும் குற்றம் சுமத்துதல் இலங்கையில் பௌத்தத்தின் அழிவைப் பற்றிய பயத்தை உருவாக்குதல் சிங்களபௌத்தத்தின் மறுமலர்ச்சி அல்லது மீளுருவாக்கம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துதல் என்ற நான்கு படிமுறைப் பிரசாரத்தை அநகாரிக தர்மபால முன்னெடுத்ததாக நீல் டிவோட்டா குறிப்பிடுகிறார்.
அந்நியர்களான முகம்மதியர்கள் இங்கு வந்து வளர்கிறார்கள் ஆனால் மண்ணின் மைந்தர்களான சிங்கள மைந்தர்கள் வேலையற்றுத்திரிகிறார்கள் என்று அநகாரிக தர்மபால அன்று முழங்கினார்.