sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இதற்கிடையில் அமெரிக்க நாளிதழ் வெளியிட்டுள்ள இந்த பரபரப்பு குற்றச்சாட்டு தொடர்பாக இலங்கை பொருளாதார குற்றப்பிரிவு போலீசார் விரைவில் விசாரணைக்கு தயாராகி வருகின்றனர்.
கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அரசின் கைவசம் இருக்கும் பல துறைகள் தனியார்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு வரும் நிலையில் தற்போது விமான நிலையங்களும் படிப்படியாக தனியாரிகளிடம் ஒப்படைக்கும் பணி தொடங்கிவிட்டது.
நடிகர் கமல்ஹாசன் நேற்று மக்கள் நீதி மய்யம் என்ற புதிய அரசியல் கட்சியை தொடங்கியுள்ள நிலையில் முதல் நாளில் அவருடைய கட்சியில் பல்வேறு துறைகளை சேர்ந்தவர்கள் இணைந்தனர்.
இந்த நிலையில் கவிஞர் சினேகன் நடிகர் பரணி நடிகர் வையாபுரி தயாரிப்பாளர்நடிகர் ஆர்.கே.சுரேஷ் நடிகை ஸ்ரீப்ரியா நடிகர் நாசர் மனைவி கமீலா நாசர் ஆகிய திரையுலக பிரபலங்கள் கமல் கட்சியில் இணைந்தனர்.
பல புலவர்களின் அகத்துறைப் பாடல் தொகுதிகளாகிய குறுந் தொகை நற்றினை அகநானூறு என்ற மூன்றில் அடியளவினால் நீண்ட பாடல்களை உடையதாதலால் இதற்கு நெடுந்தொகை என்ற பெயரும் வழங்கும்.
இறையனாரகப் பொருளுக்குச் சங்கப் புலவர்கள் பலர் எழுதிய உரைகளைக் கேட்டு அவற்றில் நக்கீரர் உரை சிறந்ததென்று நிறுவியவர் இவர் என்றும் பிறவி ஊமை யென்றும் முருகனுடைய அமிசம் உடையவரென்றும் ஒரு வரலாறு வழங்குகிறது.
முதல் நூற்றிருபது பாடல்களைக் களிற்றியான நிரை என்றும் அவற்றின் பின் உள்ள நூற்றெண்பது பாடல்களை மணிமிடைபவளம் என்றும் கடைசியில் உள்ள நூறு பாடல்களை நித்திலக் கோவை என்றும் பகுத்துப் பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.
பழைய குறிப்பொன்று களிற்றியான நிரை என்பது பொருள் காரணமாக வந்ததென்றும் மணிமிடை பவளம் என்பது செய்யுளும் பொருளும் ஒவ்வாமையால் வந்த பெயரென்றும் நித்திலக்கோவை என்பது செய்யுளும் பொருளும் ஒக்கும் காரணத்தால் வந்ததென்றும் தெரிவிக்கின்றது.
அடுத்தபடி குறிஞ்சிக்கு எண்பது பாட்டும் மருதத்துக்கு நாற்பதும் முல்லை நெய்தல் என்பவற்றிற்கு நாற்பது நாற்பது பாடல்களும் இருக்கின்றன.
குறிஞ்சித் திணைப் பாடல்கள் இரண்டும் களவுக் காலத்து நிகழ்ச்சிகளையும் முல்லைத் திணைப் பாடல்கள் இரண்டும் கற்புக்காலத்து நிகழ்ச்சிகளையும் கூறுகின்றவை.
அப்பெருமானுடைய திருமுடி திருமார்பு திரு நுதல் நெற்றிக்கண் திருக்கரம் திருமேனி பல் சடை திருக்கழுத்து திருத்தாள் ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சொல்கிறார்.
அவன் அணிந்திருக்கும் கொன்றை மாலை பூணூல் பிறை புலித்தோலாடை என்பவற்றையும் அவன் எடுத்த படைகளாகிய கணிச்சி மழு சூலம் என்பவற்றையும் அவனுடைய இடபவாகனத்தையும் பாடுகிறார் உமாதேவியார் எப்போதும் எம்பெருமானேடு சேர்ந்திருப்பதைக் குறிப்பிக்கிறார்.
இப்படி அங்க அணி அடையாளங்களால் இறைவனை அன்பு கொண்டு சுட்டிக் கூறித் துதித்தாலும் அவனுடைய மிகப் பழமையான இயல்புகள் இன்னவென்று யாராலும் திட்டமிட்டுச் சொல்வது முடியாதாம்.
சங்ககாலத்துத் தமிழர்கள் அடியார்களுக்கு இரங்கி ஆண்டவன் திருக்கோலங் கொண்டு எழுந்தருளுகிறான் என்பதையும் அப்படி அங்க அடையாளங்களைச் சுட்டிக் கூறுவதற்குரியவனாக அவன் இருப்பினும் அவன் இயல்பு முற்றும் உணர்தற்கரியது என்பதையும் இறைவனுடைய அருளிலே எல்லா உயிரும் வாழ்கின்றன என்பதையும் உணர்ந்திருந்தார்கள் என்பதற்கு இந்தக் கடவுள் வாழ்த்து ஒரு தக்க சான்று.
கண்டதும் காதல் என்று சொல்லும் வேற்று நாட்டுக் களவுக் காதலுக்கும் தமிழ் நாட்டுக் களவுக் காதலுக்கும் இதுதான் உயிர் நிலையான வேற்றுமை.
பிறவிதோறும் காதலன் காதலியராக இருக்கும் இரண்டு உயிர்கள் வெவ்வேறு பிறவியில் வெவ்வேறு நிலத்தில் வெவ்வேறு குடியிலே பிறந்தாலும் அவ்வுயிர்களை அவ்வப் பிறவியிலே தெய்வம் இடை நின்று கூட்டி வைக்கிறது.
காதலர் தம் முயற்சியின்றியே சேர்வதனால் இயற்கைப் புணர்ச்சி என்று இதனைக் குறித்தாலும் தெய்வத்தின் திருவருள் இடை நின்று கூட்டுவிப்பதனால் இதனைத் தெய்வப் புணர்ச்சி என் றும் சொல்வதுண்டு.
பகற் காலத்தில் சோலையிலும் தினைப்புனத்திலும் காதலர்கள் சந்திக்கிறார்கள் திணைப்புனம் காத்தல் முதலிய வேலைகள் இல்லாதபோது தலைவி தாயின் பாதுகாப்பில் வீட்டிலே இருப்பாள்.
முதலில் கள வொழுக்கத்தில் ஈடுபட்டு அப்பால் திருமணம் செய்து கொண்டு இல்வாழ்க்கையாகிய கற்பொழுக்கத்தை மேற்கொள்வதைக் களவின் வழிவந்த கற்பு என்று சொல்வார்கள்.
பிறருக்குரிய பொருளை அவர் அறியாதவாறு தனக்கு உரியதாக்கிக் கொள்ளும் களவு அன்று இது மறைவான ஒழுக்கம் என்ற பொருளில் களவு என்ற பெயர் வந்தது.
தமிழ் இலக்கணத்தைப் பழங்காலத்தில் எழுத்து சொல் பொருள் என்று மூன்றாகப் பகுத்துக் கூறினார்கள் இந்த மூன்றில் பொருளிலக்கணம் சிறந்தது.
தொல்காப்பியர் இந்த வரையறை அவ்வளவும் உண்மை அல்ல இந்த நிகழ்ச்சிகள் அத்தனையும் பொய்யும் அல்ல என்று நினைக்கும்படியாக இலக்கணம் கூறுகிறார் புனைந்துரை வகையினல் அழகான அமைப்புக்களை யெல்லாம் ஒன்று சேர்த்துச் சொல்வதை நாடக வழக்கு என்பார்கள் அகப் பொருள் நிகழ்ச்சிகள் நாடக வழக்கும் உலகியல் வழக்கும் இணைந்த ஒன்று என்று தொல்காப்பியர் சொல்கிறார் இதனைக் கொண்டு ஆராய்ந்தால் உலகியலில் நிகழும் நிகழ்ச்சிகளையும் இலட்சிய வாழ்வுக்குரிய நிகழ்ச்சிகளையும் இணைத்துக் கவிஞர் அகப்பொருள் உலகத்தைப் படைத்தனர் என்று தோன்றுகிறது.
அழுக்கும் தவறும் நிறைந்த உலகத்துப் புழுதியிலே நடமாடும் மக்களை நினைத்து அந்தக் காதலர்களை நினைத்தால் அவர்களுடைய தூய்மை கெட்டுவிடும்.
உருவும் பெயரும் உடையவராகி வாழும் மக்களைக் காதலராக வைத்துப் பாடுவது காதலின் நுட்பத்தையும் தூய்மையையும் குலைத்துவிடும் என்பது அவர் கொள்கை ஆகவே அகப்பொருட் பாட்டில் சுட்டிப் பெயர் கூறும் பாத்திரங்கள் வருவதே இல்லை.
அப்படிப் பெயர் கூறி அவர்களைக் காதலராகவோ காதலியராகவோ வைத்தால் அந்தப் பாடல்கள் அகத்திணைப் பாடல்கள் ஆகா புறத்தினைப் பாடல்கள் ஆகிவிடும்.
தாம் இயற்றிய அகத்துறைப் பாடல்களில் யார் புகழையேனும் இணைக்க வேண்டுமானால் அதற்குத் தமிழ்ப் புலவர்கள் ஒரு வழி வைத்திருக்கிறார்கள்.
பாட்டில் வரும் அகத்துறை நிகழ்ச்சியில் அந்த மனிதரை ஒரு பாத்திரமாக்காமல் எப்படியாவது ஒரு தொடர்பை உண்டாக்கிப் பாட்டில் அவர் பெயரை நுழைத்து விடுவார்கள் அகநானூற்றின் முதற் பாட்டை மாமூலனார் என்ற புலவர் பாடியிருக்கிறார் மாமூலனாருக்குப் பழனியில் வாழ்ந்த சிற்றரசனுகிய ஆவியென்பவனைப் பாராட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது.
சாணை பிடிக்கிறவன் அரக்கையும் பிசின் முதலியவற்றையும் சேர்த்து இரண்டு கல்லை ஒட்டிச் சாணைக் கல்லை அமைப்பான் அந்தக் கற்கள் முன்பு தனித் தனியே இருந்தாலும் ஒட்டின பிற்பாடு பிளவு படாமல் ஒன்றுபட்டே இருக்கும் அந்தச் சாணைக் கல்லேப்போல நாமும் வெவ்வேறாக இதுகாறும் இருத்தாலும் இனிமேல் பிரியாமல் இருப்போம் என்று தலைவன் சொன்னானாம்.
ஆவிக்குரிய பொதினி மலையில் சாணைக்காரன் பிசினைக்கொண்டு சேர்த்திய கல்லைப்போல என்று சானைக்காரனுக்குப் பொதினியையும் பொதினிக்கு ஆவினையும் அடைகளாக்கிப் பாட்டுக்குள் ஆவியை நுழைத்துவிடுகிறார்.
வண்டுகள் மொய்க்கும் கண்ணியையும் வீரக்கழலையும் உடையவன் அச்சத்தைத் தரும் குதிரை வீரர்களாகிய மழவரோடு பொருது அவரை ஒட்டியவன் முருகனைப் போலப் போர் செய்கிறவன் இத்தகைய சிறப்புக்களை உடையவன் ஆவி அவனுக்குரியது பொதினி மலை அந்தப் பொதினி மலையிலே சாணைக்காரன் ஒட்டிய சாணைத் கல்லைப்போலப் பிரியமாட்டோம் என்று அழகாக இணைத்து ஆவியின் புகழைப் பாடி விடுகிறார் இரண்டு கல்லும் ஒட்டி இணைந்தது போல காதலனும் காதலியும் பிரிவின்றி இணைந்ததுபோல பாட்டில் ஆவியின் புகழ் இணைந்து விளங்குகிறது.
ஒருவருடைய பெயரையும் புகழையும் சார்த்திச் சொல்லும் பாடல்களில் அவரைப் பாட்டுடைத் தலைவர் என்றும் பாட்டில் வரும் தலைவனைக் கிளவித் தலைவன் என்றும் சொல்வது மரபு.
காரோடன் சாணையிடுபவன் பயின் பிசின் பிரியலம் பிரியமாட்டோம் மாணிக்கவாசகர் பாடிய திருச்சிற்றம்பலக் கோவையாரில் நடராசப் பெருமானுடைய புகழ் ஒவ்வொரு பாட்டிலும் வருகிறது.
ஆனால் தேவாரத்திலும் திவ்யப் பிரபந்தத்திலும் கடவுளையே நாயகனாகவும் பாடுவார் தம்மை நாயகியாகவும் வைத்துப் பாடிய பாடல்கள் அகப்பொருட் பாடல்கள் அல்ல.
இப் புத்தகத்தில் உள்ள அகத் துறைப் பாடல்கள் நான்கிலும் அவ்வத் திணைக்குரிய முதல் கரு உரிப்பொருள்கள் சிறப்பாக அமைந்திருக்கின்றன.
பதினெட்டு அடிகளைக் கொண்ட இந்தப் பாட்டில் முதல் ஒன்பது அடிகளும் மலைப் பக்கத்தில் உள்ள எழிலை அழகாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன.
வாழை மரங்கள் பெரிய குலைகள் ஈன்று நிற்பதையும் அவற்றின் காய்கள் கனிந்து உதிர்வதையும் பலா மரத்திலே பழம் கனிந்து வெடித்து வழியிலே போகிறவர்களை யெல்லாம் அவர்கள் போகிற போக்கிலே போக விடாமல் தடுப்பதையும் தேன் சொரிந்த சுனையில் அத் தேன் புளித்து விளை தலையும் வாழைப் பழத்தையும் பலாப் பழத்தையும் வயிறு நிறைய உண்ட ஆண் குரங்கு மரத்திலே ஏறுவதற்கு முடியாமல் உதிர்ந்த மலர் குவியலாகக் கிடக்கும் மெத்தென்ற படுக்கையிலே தூங்குவதையும் அந்தப் பகுதியிலே பார்க்கிறோம்.
ஈசல் நிறைந்த புற்றிலே புற்றாஞ்சோற்றைத் தின்ன வந்த கரடி புற்றுக்குள்ளே கையை விட்டுத் தன் நகத்தால் அதற்குள்ளே கிடக்கும் பாம்பை உசுப்பி விடுகிறது.
நடு இரவிலே சுற்றிலும் உள்ள இருள் குட்டி போட்டாற் போன்று தோன்றும் கரடியைக் குரும்பி வல்சிப் பெருங்கை ஏற்றை என்று புலவர் சொல்கிறார் இது ஒரு பக்கம் நிகழ்கிறது.
பராசக்தியே கண்கவர் அழகுத் திருக் கோலத்தில் காமாட்சியாகவும் உள்ளத்தை நடுங்கச் செய்யும் பயங்கரக் கோலத்தில் காளியாகவும் காட்சி அளிக்கிறாள்.
உண்மை உலகத்தில் இரண்டு கோலங்களும் இருவேறு அழகை உடையன கவிதை யுலகத்தில் இந்த இருவகைக் கோலங்களின் சொல்லோவி யங்கள் பின்னும் அதிக அழகைப் பெற்று ஒளிர்கின்றன போற்றிப் பாராட்டும் வகையில் இலங்குகின்றன.
காதலுலகத்தைக் கோலம் செய்து காட்டும் அகப் பாட்டுக்களில் விலங்கினங்களிடையிலும் காதல் இருப்பதை விளக்கும் காட்சிகளைப் புலவர்கள் காட்டுவது வழக்கம்.
தன் இருக்கையில் உள்ள பெண் புலிக்கும் இரையூட்ட எண்ணியே அவ்வாறு இழுத்துச் செல்கிற தென்ற கருத்துப் பாட்டிலே குறிப்பாகப் புலப்படுகிறது.
மக்களுடைய உணர்ச்சிகளின் நுட்பத்தையும் தூய காதலின் திறத்தையும் பிற உயிர்களைத் துன்புறுத்தாமல் வாழும் இயல்பையும் இவைபோன்ற பல அரிய செய்திகளையும் இந்தப் பாடல்களில் காணலாம்.
சில இடங்களில் இறைச்சிப் பொருளையும் உள்ளுறைப் பொருளையும் உரைகாரர் எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார் அகநானூறு மூலத்தையும் பழைய உரையையும் ஸ்ரீ வே.
இராஜகோபாலையங்கார் என்னும் தமிழறிஞர் பதிப்பித்திருக்கிறார் அப்பதிப்புக்குச் சேது சம்ஸ்தான வித்துவானக விளங்கிய மகா வித்துவான் ஸ்ரீ ரா.
சங்கநூற் காட்சிகள் என்னும் வரிசையில் இது ஆறாவது புத்தகம் இன்னும் எஞ்சியுள்ள இரண்டு புத்தகங்களையும் முருகன் திருவருள் நிறைவேற்றி வைக்கும் என்றும் தமிழன்பர்களின் ஆதரவு இந்த வரிசைக்குப் பெரிய அளவில் கிடைக்கும் என்றும் எண்ணுகிறேன்.
கடவுள் ஒருவனே என்ற கருத்தே முடிந்த முடிபானாலும் மனத்தின் துணைகொண்டு நினைப்பதும் அப்படி நினைத்ததைக் கருவிகளின் துணைகொண்டு செய்வதுமாகிய இயல்பையுடைய மக்கள் கடவுளைப் பல உருவங்களை உடையவனாக வைத்து வழிபடுகிறார்கள்.
பல வீரச் செயல்களையும் அருட் செயல்களையும் உடையவனாகப் புகழ்கிறார்கள் சிவபெருமானைப் பற்றிய உருவ வருணனையும் திருவருட் செயல்களைப் பற்றிய செய்திகளும் தேவாரம் முதலிய சைவத் திருமுறைகளில் கடல்போல விரிந்து பரந்துள்ளன.
ஆயினும் அந்த நூல்களுக்கு முன்பே இன்றைக்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே சிவபெருமான் முதலிய கடவுளரைப் பற்றிய செய்திகள் பல தமிழ் நாட்டில் வழங்கி வந்தன.
இன்று இந்த நாட்டில் சிவபெருமானுடைய திருக்கோலத்தை எப்படி எண்ணிப் பாடி அலங்காரம் செய்து வழிபடுகிறோமோ அப்படியே அக்காலத்திலும் வழிபட்டார்கள்.
மற்ற வற்றில் ஐங்குறுநூறு கலித்தொகை அகநானூறு புறநானூறு என்ற நான்கு நூல்களிலும் கடவுள் வாழ்த்தாக அமைந்த பாடல்கள் சிவபெருமானைப் பற்றியவை.
யாவரும் அறியாத தன்மையை உடைய பழம் பொருளாகிய சிவபெருமானுடைய திருவுருவம் அப்பெருமான் திருக்கரத்தில் ஏந்திய படைகள் அணிந்த ஆடையணிகள் முதலியவற்றை எடுத்துச் சொல்லுகிறார்.
கார் காலத்தில் மலர்கின்ற கொன்றையினது பொன்னை யொத்த புதிய மலராலாகிய தாரை அணிந்திருக்கிறவன் அம்மலராலாகிய மாலையை உடையவன் தலையில் சூட்டிக் கொண்டிருக்கும் அதே மலராலாகிய கண்ணியை உடையவன்.
தார் ஓர் விசேடமாக இடுவது மாலை அழகுக்கு இடுவது கண்ணி போர்ப்பூ இனித் தார் சேர்ப்பதாகவும் மாலை கட்டுவதாகவும் கண்ணி தனித்துத் தொடுப்பதாகவும் இவ்வேறுபாடுகளென உரைப்பாரும் உளர் என்பன பழைய உரையாசிரியர் எழுதியிருக்கும் குறிப்புக்கள்.
சிவபெருமானுடைய திருமார்பிலுள்ள தாரையும் மாலையையும் திருமுடியிலுள்ள கண்ணியையும் கானச் செய்தபின் அப்பெருமானுடைய திருமார்பை மறுபடியும் ஊன்றிக் கவனிக்கச் செய்கிறார் பெருந்தேவனார் தாரும் மாலையும் கண்ணைப் பறிக்கும் வண்ணமுடையன ஆதலின் கண்டவுடனே தெரிகின்றன.
அதனால்தான் இமையவர் என்ற பெயர் ஆவூர்களுக்கு வந்தது இமையிலே யாருக்கும் இல்லாத சிறப்புடையவர் என்று பொருள் விரித்துக் கொள்ளவேண்டும்.
கொன்றை மலர்த் தாரையும் மாலையையும் கண்ணியையும் காட்டி மார்பில் உள்ள நுண் ஞாணையும் காட்டி நுதலில் உள்ள இமையாத நாட்டத்தையும் காட்டிய புலவர் சிவபெருமானுடைய திருக்கைகளில் உள்ள படைகளைக் காட்ட வருகிறார்.
பகைவரை அழித்துக் கையிலே இருப்பது கணிச்சியோடு மழு என்னும் படை தோல்வியே இல்லாத அப்பெருமானது திருக்கரத்தில் மூன்று வாயை உடைய வேலாகிய சூலமும் உண்டு.
இறைவனாகிய் சத்தனிடம் உள்ள பண்பு அருள் அதுவே சக்தி இறைவன் எப்போதும் அருள் நிரம்பியிருப்பவன் அது எப்போதும் வெளிப்படையாகத் தோன்றாது.
சக்தி இறைவனோடு ஒன்றி மறைந்திருத்தலும் உண்டு அவன் திருமேனியின் இடப் பகுதியிலே ஒன்றி விளங்குவதும் உண்டு தனியே வேறாக இருத்தலும் உண்டு.
எல்லையில்லாது படர்ந்த செஞ்சோதிப் பிழம்பைப் போல அம்மேனி காட்சி அளிக்கும் அந்தி வேளையில் கதிரவன் மேல் கடலில் மூழ்கும்போது மேற்கு வானம் செம்மை நிறம் பெற்றுப் பார்க்கப் பார்க்கப் பேரழகை உடையதாக இருக்கும்.
இதுவரையில் தாரன் கண்ணியன் என்று நிறுத்தி ஞாண் மார்பினஃது நாட்டம் நுதலது மழுகையது என்று கூறி மூவாய் வேலும் உண்டு என்றும் ஊர்ந்தது ஏறு சேர்ந்தோள் உமை என்றும் தனித் தனியே முடியும் வாக்கியங்களாக அமைத்து வருணித்தார்.
இறைவனுடைய செவ்வண்ண மேனியிலே கண்ணைச் செருகிப் பார்க்கிறோம் தன்னைத் தியானிக்கின்றவர்களிடத்தில் அவனுக்கு அருள் உள்ளம் பிறக்கும்.
மாலை நேரத்துச் செவ்வானிலே வெள்ளிய பிறை முளைத்தாற் போல அந்தப் புன்னகை தோற்றுகிறது திருமேனி நிறத்துக்கு மாறுபட்டு விளங்கும் வெள்ளிய கூர்மையான பற்களெல்லாம் சேர்ந்து வானில் இலங்கும் பிறைபோலத் தோற்றம் அளிக்கின்றன.
அந்தச் செக்கர் வானிலே தோன்றி விளங்கும் பிறையைப் போன்ற திருமேனி நிறத்தோடு மாறுபட்ட வெள்ளிய கூரிய பற்களையும் முன்னே செவ்வான் என்றமையால் அவ்வான் என்று சுட்டினர்.
விலங்கு வால் வை எயிறு என்பதற்கு மற்றப் பற்களுக்கு மாறுபட்டுத் தோன்றும் கோரப் பற்கள் என்று பொருள் சொன்னால் அது இறைவனுக்குப் பொருந்தாது.
நெருப்புக் கொழுந்து விட்டாற் போன்ற சடை பள பளவென்று ஒளிவிடும் சடை புரிசடை என்று புலவர் சடையின் பெருமையைச் சொல்கிறார் அகைந்தன்ன சடை விளங்கு சடை புரிசடை எனத் தனித் தனியே கூட்ட வேண்டும்.
மேனி முதலாக இறைவனுக்குரிய சிறப்புக்களை ஒரே வாக்கியத்தில் அடக்கிச் சொல்லவந்த பெருந்தேவனார் சடையைக் கூறியவுடன் அப்பெருமானுடைய திருமுடித் திங்களைப் பற்றிச் சொல்கிறார் வானத்திலே உள்ள திங்களுக்கும் இறைவனுடைய சென்னியிலே உள்ள திங்களுக்கும் வேறுபாடு உண்டு.
அவனுடைய சென்னியிலே ஒளிரும் திங்கள் முதிர்வதே இல்லை எப்போதும் பிறையாகவே இருக்கிறது அப்பெருமான் திருவருளைப் பெற்ற மார்க்கண்டன் என்றும் பதினறாக இருப்பது போல என்றும் இளமையோடு இருக்கிறது.
சிவபெருமான் தன் கருணையால் மெய்ஞ்ஞானிகளாகிய அருளாளர்களுக்கு இவ்வாறெல்லாம் உருவம் கொண்டு முன் நின்று அருள் செய்கிறான் அவன் அருளை கண்ணுகக் கண்ட பெரியோர்கள் தாம் கண்ட காட்சியை ஏனையோர்க்கு எடுத்துச் சொன்னார்கள் அவர்களுடைய அநுபவத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு இறைவனுக்குத் திருவுருவங்களும் அவற்றை வைத்து வழிபடும் கோயில்களும் உண்டாயின.
அவனுடைய வரலாறு யாராலும் அறிய ஒண்ணாதது என்று சொல்கிறார் அவன் எப்பொழுது உண்டானான் யாரால் வளர்க்கப் பெற்றான் அவனுக்கு ஆதி உண்டா?இத்தகைய வினாக்களுக்கு விடையே இல்லை அந்த வரலாறு மிக மிகப் பழமை யானது.
இறைவன் மகாதேவன் ஆயிற்றே ஒருகால் அவனை இந்தத் தேவர்கள் அறிந்திருக்கலாமே என்று எண்ணி அவர்களைக் கேட்டால் எங்களுக்குச் சிவபிரானுடைய தொன்முறை மரபு தெரியாது என்றே சொல்வார்கள் புலன்களை அடக்கித் தவம் புரிந்து வாழும் முனிவர்கள் தேவர்கள் அறியாத ஞானம் பெற்றவர்கள் இறைவனை அறிந்து அவனுடைய அருள் பெற்றவர்கள்.
இறைவன் அருளைப் பெருதவர்கள் சிறிதும் தடையின்றிப் போலியாக அவனை அறிந்து விடோமென்று கூறுவார்களேயன்றி உண்மையில் இறைவன் அருளைப் பெற்றவர்கள் இன்னும் அறிந்திலேம் என்றே சொல்வார்கள்.
இப்படி யாரைக் கேட்டாலும் எனக்குத் தெரியாது எனக்குத் தெரியாது என்று சொல்லும்படி அமைந்தது இறைவனுடைய வரலாறு அது யாரும் அறியாத அநாதியான தொன்மையான முறையை உடையது.
மூப்பை அடையாத தேவர்களும் புலனை அடக்கித் தவம் புரியும் முனிவர்களும் மற்றவர்களும் யாவரும் அறிய இயலாத அநாதி முறையான பழைய வரலாற்றை யும் உடைய சிவன் என்று சொல்ல வருகிறார்.
அது நீல கண்டம் நஞ்சை உண்டு கறுத்து நீல மணிபோல விளங்குவது மணி மிடறு காதிலே கேட்க இனிக்கும் இசையைப் பாடும் யாழைப் போன்றது கண்ணிலே காண இனிக்கும் மணியைப் போன்றது.
யாழின் தன்மையை உடைய மணி போன்ற மிடறு ஆதலால் யாழ் கெழு மணி மிடறு என்று புலவர் அதைப் பாராட்டுகிறார் செவ்வானைப் போன்ற மேனியையும் பிறையைப் போன்ற எயிற்றையும் நெருப்பைப் போன்ற சடையை யும் திங்களொடு சுடரும் சென்னியையும் யாரும் அறியாததொன் முறை மரபினையும் உடையவனும் புலியுரிவையை அணிந்தவனும் யாழ்த் தன்மையை படைய மணி போன்ற மிடற்றை உடையவனுமாகிய சிவ பிரானை அந்தணன் என்று பெருந்தேவனார் சொல்கிறார் அறவாழி அந்தணன் என்று கடவுளைத் திருவள்ளு வர் கூறினார்.
தன்பால் சிறிதளவு அன்பு செய்தாலும் அவர் செய்த பழைய குற்றங்களை மறந்து அருள் செய்தலால் தட்பத்தைப் பின்னும் சிறப்பித்து அந்தண்மையாக்கி அந்தணன் என்றார்.
கடவுளரில் சிவபெருமான் அந்தணன் என்றும் ஏனைய கடவுளர் அரசன் வணிகன் வேளாளன் என்ற மரபோ டொக்க நிற்பவரென்றும் கூறுவாரும் இருக்கின்றனர்.
எப்போதும் சாமவேதத்தை இசைத்தலால் யாழின் தன்மை பொருந்திய நீலமணி போன்ற திருக்கழுத்தை யுடைய அழகிய அருளை உடைய சிவபிரானுடைய தாள் என்று சொல்ல வருகிறார் யாழ்யாழின் தன்மை கெழுபொருந்திய மணிநீல மணி.
இறைவனுடைய தாள் நிழலிலிருந்து எல்லா உலகங்களும் உண்டாயின என்று ஐங்குறுநூற்றுக் கடவுள் வாழ்த்தில் பெருந்தேவனார் பாடியிருக்கிறார் என்பது அந்தப்பாட்டு.
இந்தக் கேள்விகளுக்கு இங்கே விடை கூறுகிறார் கடலிலே பிறந்த மீன்கள் வேறு இடத்திலே வாழ்வதில்லை நீரிலே தோன்றி அந்த நீரிலேயே வாழ்கின்றன அவ்வாறே எந்தத் திருவடி நிழலிலிருந்து உயிர்க் கூட்டங்கள் தோற்றினவோ அங்கே தான் தங்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுத் தங்குகின்றன.
பட்சிகள் தம் குஞ்சுகளைத் தம் சிறகுக்குள் அடக்கிப் பாதுகாப்பதுபோல இறைவன் தன் தாள் நிழலில் உலகங்களையெல்லாம் தங்கச் செய்து பாதுகாக்கிறான் மரம் வைத்தவன் தண்ணிர் ஊற்றிக் காப்பாற்றுவதுபோல தன் தாளிலிருந்து புறப்படவிட்ட உலகங்களை அதன் நிழற் கீழ் வைத்து வேண்டியவற்றை அருள் செய்து வாழச் செய்கிறான்.
இந்தப் பாடலில் இறைவன் மூவா அமரரும் முனிவரும் பிறரும் யாவரும் அறியாத் தொன்முறை மரபினை உடையவனாக இருப்பினும் அவன் அருளே கண்ணாகக் கண்ட பெரியோர்களுக்கு அவன் உருவுடையவனாகி எழுந்தருளுவான் என்பதும் அவ்வாறு எழுந்தருள்வது உருவத்தையே பற்றுக் கோடாகப்பற்றி நினைக்கும் மனத்தை உடைய ஆருயிர்களுக்கு அருள் செய்யும் நிமித்தம் என்பதும் குறிப்பாகப் புலப்பட்டன.
அவன் திருவுருவச் சிறப்பைச் சொல்லும் வாயிலாக அவள் திருமுடியையும் அதில் உள்ள கண்ணி சடை பிறை ஆகியவற்றையும் அவன் திருநுதலையும் அதில் ஒளிரும் இமையா நாட்டத்தையும் திருக்கழுத்தையும் அதில் உள்ள நஞ்சையும் அதில் எப்போதும் இசைக்கும் சாம கீதத்தையும் அவன் புன்முறுவலையும் அவன் திருமார்பையும் அதன்கண் உள்ள தாரையும் பூணூலையும் அவன் அணிந்த புலித்தோலாடையையும் அவன் திருக்கரங்களையும் அவற்றில் உள்ள கணிச்சி மழு சூலம் என்பவற்றையும் மாதிருக்கும் பாதி யையும் இடப வாகனத்தையும் எடுத்துச் சொல்கிறார் புலவர்.
நாம் அந்த வீட்டில் இருக்கிறோம் அந்தத் தெரு வில் இருக்கிறோம் அந்த ஊரில் இருக்கிறோம் இன்னும் மேலே விரித்துக்கொண்டே போனல் தாலுகா ஜில்லா ராஜ்யம் நாடு கண்டம் உலகம் என்று விரியும்.
இதன் உணர்ந்தே உலகம் யாவும் அவன் தாள் நிழலில் தங்கி யிருக்கின்றன என்றார் இறைவன் கொன்றைத் தாரையுடையவன் மாலையை உடையவன் கண்ணியை உடையவன் அவன் மார்பிலே உள்ளது நுண்ஞாண் நுதலிலே உள்ளது நாட்டம் கையிலே இருப்பது கணிச்சியொடு மழு அத்தோலா தோனுக்கு மூவாய் வேலும் உண்டு அவன் ஊர்ந்தது ஏறு அவனைச் சேர்ந்தோள் உமை செவ்வான் அன்ன மேனியையும் வையெயிற் றெயும் புரிசடையையும் சென்னி யையும் தொன்முறை மரபையும் உடைய உரிவை தைஇய மணிமிடற்றையுடைய அந்தணனுடைய தாள் நிழலில் உலகு தங்கியது.
கொன்றைத்தாரன் கொன்றை மாலையன் கொன்றைக் கண்ணியன் நுண்ஞாண் மார்பன் கண்ணுதல் கணிச்சியங்கரத்தான் மழுவாட் படையோன் சூலபாணி விடையூர்பெருமான் உமாபாகன் செக்கர் மேனியன் வாலெயிற்றோன் புரிசடையோன் மதிமுடித்தோன் அநாதி அறிவரியான் அமரர்க்கரியான் புலியுரியாடையன் சாமகீதன் நீலகண்டன் அந்தணன் உலகுடைய கழலான் என்ற திருநாமங்களால் பெறப்படும் இயல்புகளை யெல்லாம் இந்தப்பாடல் சுட்டிக் காட்டுகின்றது.
எவ்வளவு பெரிய குலை ஒரு குலையில் எத்தனை காய்கள் என்று எண்ணிப் பார்த்தால் அதன் பெருமை நன்றாகத் தெரியும் பெருங்குலை காய்கள் பெரியனவாக இருப்பதோடு மிகுதியாகவும் இருக்கின்றன.
தேன் நிரம்பிய சிறு கிண்ணங்களைப் போன்ற அந்தப் பூக்களோடு உறவாடித் தாதுரதித் தேனுண்ணும் வண்டி னங்களுக்கும் அங்கே குறைவு இல்லை.
இங்கே அயலில் சந்தன மரம் இருக்கிறது ஏறலாம் வழுக்காமல் பற்றிக்கொண்டு ஏறுவதற்கு அந்த மரத்தின்மேல் மிளகு கொடி படர்ந்திருக்கிறது.
மணமுள்ள மெத்தென்ற அந்த மலர்ப் படுக்கையிலே படுத்ததுதான் தாமதம் அப்படியே உறங்கிவிட்டது அது தேன் என்று தெரியாமலே சுனையிலுள்ள முதிர்ந்த தேனை உண்டது.
இயற்கை எழில் பொங்கும் சூழலிலே பெரு முயற்சி இல்லாமலே கடுவன் இன்ப உறக்கத்தில் அழுந்திக் கிடக்கும் இத்தகைய அரிய காட்சியை எங்கே காணலாம்?
அந்த ஆணழகன் தன்னுடைய குறிஞ்சி நிலத்தைப் பற்றியும் மலைச்சாரற் பெருவளத்தைப் பற்றியும் தன்னுடைய காதலியிடம் அவ்வப்போது சொல்வதுண்டு.
இப்படி ஒருவர்க்கு ஒருவர் சொல்வதனால் தலைவனுடைய நாட்டுக்குச் செல்லாமல் இருந்தாலும் அந்த நாட்டின் வளப்பத்தைத் தலைவியும் தோழியும் நன்கு அறிந்திருந்தார்கள்.
ஆனால் உலகம் இந்தக் காதற் பயிர் வளர்வதற்குத் துணையாக இருக்க வேண்டுமே திணைப்புனத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் காதலர்கள் சந்தித்தார்கள்.
திணைப்புனம் காக்கும் வேலை உள்ளவரையில் தலைவன் பகற் காலத்தில் தலைவியைக் கண்டு பேசி அளவளாவ இயலும் அந்தக் காவல் நின்றுவிட்டால் தலைவி வீட் டோடு இருக்க வேண்டியவளே.
இனிமேல் இவளை இங்கே காண முடியாது ஆதலால் இவளைத் திருமணம் செய்துகொண்டு இல்வாழ்க்கை நடத்தத் தொடங்குங்கள் என்று தலைவனிடம் அவள் சொல்வது தக்கது அன்று.
இனி இந்தக் களவுக் காதல் நீட்டிக் காது என்று சொன்னால் தலைவன் உள்ளம் வருத்தத்தை அடையுமே வெளிப்படையாக நீ மணம் புரிந்து கொள் என்று சொல்வதைவிட இனிப் பகலில் இவளைக் காண முடியாது இரவிலே வந்து காணலாம் அப்படிச் செய்வதிலும் பல இடர்ப்பாடுகள் உள்ளன என்று குறிப்பாகச் சொன்னல் நல்லறிவுடைய காதலன் இனி நம் காதலியை மணம் செய்து கொள்வதே முறை என்ற முடிவுக்கு வருவான்.
தினை விளைந்து விட்டமையால் இனிமேல் நீங்கள் புனங்காவலுக்குச் செல்ல வேண்டாம் வீட்டிலே இருங்கள் என்று தலைவியின் தாயும் சொல்லி விட்டாள் இன்னும் ஓரிரண்டு நாட் களில் அவர்கள் தினைப்புனத்துக்கு வருவது நின்றுவிடும்.
இனி நாங்கள் இல்லிலே செறிந்து கிடப்போம் தோழி தங்களுடைய நாட்டில் மலையிலே வாழும் பல் வேறு விலங்கும் தாம் குறியா இன்பத்தை எளிதிலே எய்தும் என்று சொல்கிறார்கள்.
அப்படி இருக்க அந்த நாட்டுக்குத் தலைவராகிய தங்களுக்குத் தாங்கள் மனத்தாலே நினைத்து இன்னது செய்ய வேண்டு மென்று ஆராய்ந்து திட்டமிட்டு முயன்றால் தாங்கள் குறித்த இன்பம் எப்படி அரிதாகும்?
வாழைப் பழத்தையும் பலாப் பழத்தையும் வயிறு நிறையத் தின்று விட்டுப் பாறை நெடுஞ் சுனையில் விளைந்த தேறலை அறியாது உண்ட கடுவன் அயலில் உள்ள மிளகு கொடி படரும் சந்தன மரத்தின்மேல் ஏறாமல் மணம் பொருந்திய பலர்க் குவியலில் மகிழ்ந்து கண்படுக்கும் மலைநாடு தங்கள் நாடு என்பதை உணர்ந்தேன்.
இவ்வாறு குறியா இன்பத்தை எளிதில் தங்கள் மலையில் பல்வேறு விலங்கும் எய்தும் என்றும் தெரிந்து கொண்டேன் ஆதலின் தாங்களும் இன்பத்தை எளிதில் அடைவதற்குரியவர்களே.
தங்களுக்கு உண்டாகும் இன்பத்தைக் கருதி மாத்திரம் அல்ல என் தலைவியின் நிலையை எண்ணியும் தாங்கள் தக்க முயற்சியை மேற் கொள்ள வேண்டும்.
தலைவியி னுடைய தந்தை இரவிலே வீட்டையும் ஊரையும் காவல் காப்பதற்காகக் காவலரை வைத்திருக்கிறார் அவர்களுடைய கட்டுக் காவலைக் கடப்பது எளிதன்று கடப்பதற்கரிய அருங்கடிக் காவலர் அவர்கள் சேர்ந்திருக்கும் சமயத்தை அறிந்துகொண்டு தாங்கள் வரவேண்டும்.
இரவிலே காவலருடைய காவலைக் கடந்து செல்வது எப்படி என்ற ஆராய்ச்சியிலே இறங்கினன் தலைவியை இதுகாறும் எளிதிலே கண்டு அளவளாவிய மாதிரி இனிக் காண முடியாதோ என்று ஏங்கினான் அவன் மனம் தத்தளித்தது அவன் உள்ளத்தே தோன்றிய துயரத்தை அவன் விட்ட பெருமூச்சு வெளிப்படுத்தியது.
அந்தப் பரி வேடமும் இது கல்யாண காலம் என்பதைத் தெரிவிக்குமே விலங்குகள்கூட எதிர்பாராத இன்பத்தை அடையும் நாட்டுக்குத் தலைவராகிய தாங்கள் எதிர்பாராத இன்பத்தை அடைய வழியா இல்லை?
அவள் இன்புற வழி பிறக்க வேண்டும் இப்படி அவள் சொல்லச் சொல்லத் தலைவனுக்கு இனி நம் காதலியை முறைப்படியே திருமணம் செய்து கொள்வதுதான் ஏற்ற வழி என்ற உறுதி உண் டாயிற்று.
தலைவன் பகலிலே தலைவியைச் சந்திக்கும் பகற் குறிக்கண் வந்தபொழுது அவனுக்குத் தலைவியின் தாய் தலைவியை இல்லிலே இருக்க வைக்கும் செறிப்பை அறிவுறுத்தி அவன் திருமண்ம் செய்து கொள்வதற்குரிய முயற்சியிலே முனையும்படியாகத் தோழி சொல்வதாக அமைந்திருக்கிறது பாட்டு.
கொழுவிய இலைகளை உடைய வாழையின் காய்கள் மிக்க பெரிய குலையிலிருந்துதானே கனிந்து உதிர்ந்த இனிய கனியையும் உண்ணும் இயல்பையுடைய மக்கள் அருகில் சென்றல் அவர்களை மேலே செல்ல விடாமல் தடுத்த மலைச்சாரலில் உள்ள பலாப்பழத்தின் சுளையோடு முதிர்ந்து உதிர்ந்த பாறையில் உள்ள ஆழமான சுனையிலே விளைந்த தேனைத் தேனென்று அறியாமல் நீர் என்று எண்ணி உண்ட ஆண் குரங்கு அயலிலே வளர்ந்துள்ளதாகிய மிளகு கொடி படர்ந்த சந்தன மரத்தின்மேல் ஏறாமல் மணம் மிக்க மலர்க் குவியலாகிய படுக்கையில் இன்புற்றுத் துயிலுவதற்கு இடமானதும் இவ்வாறே தாம் எதிர்பாராத இன்பத்தை எளிதிலே நின்மலையில் வாழும் பல வேறு வகைப்பட்ட விலங்குகளும் அடைவதற்கு இடமானது மாகிய நாட்டை உடையவனே மனத்தால் நினைத்து எதிர்பார்க்கும் இன்பங்கள் உனக்கு ஏன் அரியனவாகும்?
மிக்க அழகு மூங்கிலையொத்த பருமையையுடைய தோள் நிறுத்த நிறுத்த வருத்தத்தை விட்டு நில்லாத நெஞ்சம் இவற்றோடு உன்னிடத்தில் இந்தத் தலைவியும் இத்தகைய ளானள் ஆயினும் அவள் தந்தை வைத்த கடப்பதற்கு அரிய காப்புத் தொழிலையுடைய ஊர்காவலர் அயர்வு அடையும் சமயம் அறிந்து நீ இராக் காலத்தில் தலைவியி னிடம் வருவதற்கும் உரியாய் பசுமையான செடிகளினிடையே ஓங்கிய வேங்கை மரமும் விளக்கத்தையுடைய பூங்கொத்துக்களை மலரச் செய்தன நீண்ட வெள்ளிய சந்திரனும் பரிவேடத்தைக் கொண்டது.
குறியாநினைக்காத எளிதில்எளிதாக குறியா இன்பம் என்பது முயற்சியும் உளப்பாடும் இன்றி வந்த இன்பமெனக் கடுவனுக்கும் தலைவனுக்கும் ஏற்பக் கொள்க என்பது பழைய குறிப்புரை.
கங்குல் வருதலும் உரியை என்றது இவள் நின்னையின்றி அமையாளாய் நின்னைக் காண்டல் வேண்டி நின்வர விற்கு உடன்பட்டிருத்தலான் வருதற்குரியை நீ என்றவாறு பகற்குறியேயன்றிக் கங்குல் வருதலும் உரியை பழைய உரை.
வேங்கையும் விரிந்தன என்றது திணைப்புனம் அறுத்து இற்செறிப்புண்டாள் என்றவாறு எனவே பகற்குறியும் மறுத்துக் காவலர் சோர்பதன் ஒற்றி எனவே இரவுக்குறி யருமைகூறி அதுவும் மறுத்துத் தோழி வரைவு கடா யினவாறு பழைய உரை.
பகலிலே தலைவன் தலைவியைச் சந்தித்த இடத்தில் தலைவியை அவள் தாய் வீட்டிலேயே இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்த தைத் தலைவனுக்கு உணர்த்தி அதன் வாயிலாகத் திருமணம் செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணத்தைத் தோழி தலைவனுக்கு உண்டாக்கியது என்பது இதன் பொருள்.
பழைய உரையாசிரியர் இதன் உள்ளுறையைப் பின் வருமாறு விளக்குகிறார் கடுவனனது தேனை அறியாது நுகர்ந்து பின்பு தனது தொழிலாகிய மரமேறவும் மாட்டாது வேறு ஓரிடத்துச் செல்லவும் மாட்டாது தனக்கு அயலாகிய சந்தனத்தின் நிழலிற் பூமேலே உறங்கு கின்றாற் போல நீயும் இக் களவொழுக்கமாகிய இன்பம் நுகர்ந்து நினது தொழிலாகிய அறநெறியையும் தப்பி இக் களவினை நீங்கி வரையவும் மாட்டாது இக் கள வொழுக்கமாகிய இன்பத்திலே மயங்கா நின்றாய் என்றவாறு.
வருவார் வருவார் என்று தம்மைப் பிரிந்துசென்ற காதலரை நினைந்து தம் இல்லிலே இருந்து கடமையாற் றும் காதலிமாரின் அகத்திலே உவகையும் முகத்திலே முறுவலும் தழைக்கக் கார்காலம் வந்தது.
காதலர் தம் காதலியரைப் பிரிந்து செல்லுவதற்குக் காரணமான செயல்களை நிறைவேற்றிவிட்டுத் தம் காதலியரைக் காணும் அவாவோடு மீள்வதற்கு உரிய காலம் அது.