sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி நான் கேட்டு எழுதியிருந்த வாக்கியங்களால் எனக்கிருந்த ஆர்வத்தை அறிந்து தம் கைப்பட அந்நூல் முழுவதையுமே எழுதி அனுப்பிவிட்டார்.
தமிழ்நூல்களைச் சிரத்தையோடு படிப்பவர்களே அதிகமாக இல்லாதபோது ஏட்டுச் சுவடியைப் படிப்பதாவது பார்த்து எழுதுவதாவது இந்த நிலையில் பாரிஸிலிருந்து கடல் கடந்து வந்த வில்லைப் புராணத்தை நான் புதையலெடுத்த தனம் போலவே கருதினேன்.
ஒரு முறை அவர் திருக்குறள் காமத்துப் பாலின் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்புப் புத்தகமொன் றை அனுப்பி இதனை என் மாணவர் ஒருவர் மொழி பெயர்த்தார்.
அவர் கும்பகோணத்தில் என் வீட்டை விசாரித்துக் கொண்டுவரும்போது போலீஸார் அவரை வேற்று நாட்டு ஒற்றரென்றெண்ணிப் பிடித்துப் பாதுகாப்பில் வைத்துவிட்டார்கள்.
சிறைப்பட்ட பிரெஞ்சுக்காரர் அக்காலத்தில் கும்பகோணத்தில் ஸப்கலெக்டராக இருந்த ஸ்ரீமான் வைபர்ட் துரை யென்பவருக்கு ஒரு கடிதமெழுதித் தாம் இன்னாரென்பதையும் தாம் வந்த காரியம் இன்னதெனபதையும் தெரிவித்தார்.
தாம் போகும் மகா சபையில் ஏதேனும் ஒரு பழைய தமிழ் நூலைப்பற்றிய கட் டுரை ஒன்றைத் தாம் வாசிக்க விரும்புவதாகவும் அதற்கேற்ற பழைய நூற்பிரதி ஒன்று உதவினால் நலமாக இருக்குமென்றும் கூறினார்.
மளளஸ்ரீ கலெக்டர் வீட்டில் நான் விருந்துண்ணும் போது உங்களைக் கீர்த்தியால் அறிந்து அதிக மதிப்பு வைத்திருக்கும் கலெக்டர் துரையவர்களைத் தாங்கள் எனக்குக் காட்டிய பழைய காஞ்சிப்புராணத்தை என்னுடைய செலவில் காபியெடுக்கத் தங்களைக் கேட்கும்படி பிரார்த்தித்துக் கொண் டேன்.
இந்த அருமையான அச்சிடாத புஸ்தகத்தைத் தாங்கள் கஷ்டப்பட்டுக் கண்டுபிடித்தீர்களென்றும் அதின் அசல் தங்களிடத்தில் இருக்கிறதாகவும் வெளிப்படுத்துவேன்.
பேரைச் சொல்வித் தங்களைப் பார்க்க வந்தபோது என்னை எவ்வளவு அன்பாய் அங்கீகரித்தீர்கள் என்றால் தங்களை யான் கேட்கும் புராணத்தின் காபியைத் தருவீர்களென்று நம்புகிறேன்.
சாஸ்திரங்களை ஓங்கச் செய்யவும் அழகிய தமிழ்ப் பாஷையின் பெருமையையும் வெளிப்படுத்தவுமே இந்த உப காரத்தைத் தங்களிடம் கேட்கிறேன்.
அவர் வந்து என்னைப் பார்த்ததையும் காஞ்சிப் புராணம் பெற்றது முதலியவற்றையும் தம்முடைய ஆசிரியராகிய வின்ஸோன் துரைக்கு எழுதியிருந் தார்.
ஸ்ரீ பொண்டேனூ தம் கடிதத்தில் உங்களைக் கீர்த்தியால் அறிந்து மதிப்பு வைத்திருக்கும் கலெக்டர் துரையவர்கள் என்று குறிப்பித்திருந்தார்.
ஆனாலும் வில்லைப் புராணத்தையும் பழைய காஞ்சிப் புராணத்தையும் பார்க்கும் போதெல்லாம் பிரெஞ்சு தேசத்துத் தமிழாசிரியரையும் தமிழ் மாணவரையும் நினைக்கிறேன்.
அவர் பழைய அன்பை நினைவூட்டும் வில்லைப்புராணம் வில்வவனப் பெருமையைக் காட்டி லும் அதிகமாக வின்ஸோன் துரையின் தமிழன்பை அறிவுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
சீவக சிந்தாமணி என்னும் பழைய காவியத்தை நான் ஆரய்ந்து வந்த காலத்திலேயே ஐம் பெருங் காப்பியங்கள் என்று தமிழில் வழங்கும் ஐந்து நூல்களில் மற்ற நான்காகிய சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை வளையாபதி குண்டலகேசி என்பவற்றைப் பெயரளவில் மட்டும் தெரிந்து கொண்டிருந்தேன்.
வேறு சில உரைகளிலும் பிரபந்தங்களி லும் உள்ள குறிப்புக்களால் மணிமேகலை யென்பது ஒரு பழைய நூலென்பதும் அது பழைய நூலாசிரியர்களாலும் உரையாசிரியர்களாலும் மிக வும் பாராட்டப் படுவதென்பதும் வர வர உறுதி பெற்றன.
சிலர் தெரியாதென்று சொல்லிவிட்டால் தங்கள் நன்மதிப்புக்குக் கேடு வந்து விடுமென்ற கருத்தினால் ஏதோ தோன்றியபடி யெல்லாம் சொன்னார்கள்.
தங்களுக்கே தெளிவாகாத விஷயமாதலின் ஒரே விஷயத்தை ஒருவரையே வெவ்வேறு சமயத்தில் கேட்டால் வெவ்வேறு விதமாகச் சொல்லத் தொடங்கினர்.
தமிழ் மகள் தன் மணி மேகலையை அணிந்து கொள்ளும் திருவுள்ளம் உடை யவளாயின் எப்படியாவது நற்றுணை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை மாத்திரம் சிதையாமல் இருந்தது.
ஒரு நாள் ஒருமணிக்கு மேல் இடை வேளையில் உபாத்தியாயர்கள் தங்கும் அறையில் உட் கார்ந்து மணிமேகலைப்பிரதியை வழக்கம்போல் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன்.
அப்போது என்னோடு அதிகமாகப் பழகுபவரும் எனக்குச் சமமான பிராயம் உடையவருமாகிய ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி ஐயங்கா ரென்னும் கணித ஆசிரியர் என்ன?
அவர் புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கவனித்தால் அந்தப் புத்தகமும் அவரும் வேறாகத் தோற்றாதபடி அதிலே அமிழ்ந்து தம்மை மறந்து ஈடுபட்டிருப்பதைக் காணலாம்.
அதுதான் அவ ருக்கு ஆனந்தம் அதுதான் அவருக்கு யோகம் என்னுடைய விடையைக் கேட்டு விட்டுச் சிறிது நேரம் தலை நிமிர்ந்தபடியே யோசித்தார் பிறகு எங்கே அந்தப் பாகத்தை படித்துக் காட்டுங்கள் என்றார்.
நான் கையெழுத் துப் பிரதியைப் பிரித்து வாசிக்கலானேன் அவர் முகத்தில் சிறிது ஒளி உண்டாயிற்று என் னுடைய மனக் கலக்கமாகிய இருட்பிழம்பில் அந்த ஒளி ஒரு மின்னலைப் போலவே தோன்றி நம்பிக்கை உண்டாக்கிற்று.
அவர்கள் லோகக் கணக்கு அது சம்பந்தமான ஏற்பாடுகளெல்லாம் தனி என்று அவர் சொல்லச் சொல்ல எனக்கு உள்ளத்துக்குள்ளே குபீர் குபீரென்று சந்தோஷ ஊற்றுக்கள் எழுந்தன.
இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன் அசோக வனத்தில் இருந்த சீதை இராமபிரானின் கணையாழியைக் கண்டபோது எத்தகைய மகிழ்ச்சியை அடைந்தாளோ அத்தகைய மகிழ்ச்சியை நான் அடைந்தேனென்றே சொல்லலாம்.
இனி இராமன் வந்து நம்மை மீட்பான் அச்சமில்லை என்று சீதை நினைத்தாள் நானும் இனி மணிமேகலையை உருவாக்கிவிடலாம் அச்ச மில்லை என்று நினைத்தேன்.
அவருடன் பழகப்பழக அவருடைய விரிந்த அறிவும் பல துறைப் பயிற்சியும் தெளிவான ஞான மும் பொறுமையும் பரோபகாரத்தன்மையும் எனக்கு நன்கு விளங்கின.
அவருடைய உதவி எனக்குக் கிடைத்திராவிட்டால் மணிமேகலையை நான் வெளி யிடுவதோ அதற்கு உரை எழுதுவதோ ஒன்றும் நிறைவேறாமற் போயிருக்கும்.
மணிமேகலையில் சில இடங்களில் உள்ள கருத்துக்களை நான் சொல்லும்போது ரங்காசாரியார் பிரமித்துப் போவார் சில சொற்களின் மொழி பெயர்ப்பைக்கேட்டு ஆச்சரியப்படுவார் எவ்வளவு சிரமப்பட் டிருக்கிறார்கள் எவ்வளவு அழகாகச் சொல்லியிருக் கிறார்கள் என்று அடிக்கடி விம்மிதம் அடைவார்.
என்னிடம் இருந்த நீலகேசித்திரட்டின் உரை வீரசோழிய உரை சிவஞான சித்தியார்பரபக்கம் ஞானப் பிரகாசர் உரை என்பவற்றில் வந்துள்ள பௌத்த சமய சம்பந்தமான செய்யுட்களையும் செய்தி களையும் தொகுத்து வைத்துக்கொண்டேன்.
நானும் சில ஆங்கிலப் புத்தகங்களை அவர் விருப்பப்படி விலைக்கு வருவித்துக் கொடுத்தேன் மானியர் வில்லியம்ஸ் மாக்ஸ்முல்லர் ஓல்டன் பர்க் ரைஸ் டேவிட்ஸ் முதலிய அறிஞர்கள் எழுதி யுள்ள விஷயங்களை யெல்லாம் அவர் படித்துக்கூறக் கூற நான் உணர்ந்து கொண்டேன்.
பிறகும் விடுமுறைக் காலங்களில் சென்னைக்கு வந்து இரண்டு மாதங்கள் தங்கியிருந்து அவரைக் கண்டு விஷயங்களைக் கேட்டுக் குறிப்பெடுக்கலானேன்.
இப்படி ஐந்தாறு வருஷங்கள் பௌத்த மதத்தைப் பற்றிய செய்திகளை நான் அறிந்துவந்தேன் ரங்காசாரியாரவர்கள் எனக்கு உபாத்தியாயராக இருந்து கர்பித்தார்களென்று சொல்வது பின்னும் பொருத்தமாக இருக்கும்.
அதனோடு பௌத்த சமயத்தைச் சார்ந்த மும்மணிகளாகிய புத்தன் பௌத்த தர்மம் பௌத்த சங்கம் என்னும் மூன்றையும்பற்றிய வரலாற்றையும் எழுதினால் படிப்பவர்களுக்கு உபயோகமாக இருக்கு மென்று ரங்காசாரியார் வற்புறுத்திக் கூறினார்.
புத்த சரித்திரம் முதலியவற்றை எழுதியபோது இடையிடையே பல பழைய தமிழ்ச்செய்யுட்களைப் பொருத்தியிருப்பதைக் கேட்டு ரங்காசாரியார் அடைந்த சந்தோஷத்திற்கு அளவில்லை.
தன்னுடைய தாயாகிய காந்தாரி நீ போய் வா என்று கூற துச்சாதனன் அன்னை போன்ற திரௌபதியின் முன் சென்று தன் கையிலுள்ள செண்டால் அவளது கூந்தலை பற்றிச் செல்லலானான்.
கொடிபோன்ற திரௌபதி அந்தோ தன் குழல் குலைய மானங் குலைய மனங்குலையத் தான் செல்லுமிடத்தே தன் கணவர் இருப்பர் என்ற தைரியத்தோடு சென்றாள் என்பது இச்செய்யுளின் பொருள்.
ஐயனார் திருக்கரத்தில் செண்டு இருக்கிறதென்றும் கரிகாற்சோழன் இமயமலையைச் செண்டாலடித்துத் திரித்தானென்றும் சில செய்திகள் நூல்களால் தெரிந்தன.
அப்பால் மாடுகளின் வகை கொண்டி மாடுகளை மடக்கிப் பிடிக்கும் முறைகள் பிடித்தற்கு வேண்டிய கருவிகள் முதலிய பல விஷயங்களை அவன் விரிவாக எடுத் துரைத்தான்.
கயிற்றில் சுருக்குப்போட்டு அடங்காத காளைகளை அதில் அகப்படச் செய்யும் விதத்தைச் சொல்லித் தன் கையிற் கொணர்ந்திருந்த கயிற்றில் அந்தச் சுருக்கையும் போட்டுக் காட் டினான்.
நான் மாடுகளோடு பழகுபவனாகவோ பல பசுக்களை வைத்துக் காப் பாற்றுபவனாகவோ இருந்தால் அவன் கூறிய வற்றையெல்லாம் மனத்திற் பதித்துக் கொண்டிருப்பேன்.
எங்கள் ஜாதியிலே வாழ்த்துச் சொல்லும் போது நல்லெருமை நாகு நற்பசு சேங்கன்று ஆடு கிடாய் அடியாள் பெண்பெற என்று வாழ்த்துவார்கள் என்றான் அவன்.
எருமை கிடாரிக் கன்றையும் பசு காளைக்கன்றையும் ஆடு கிடாய்க் குட்டியையும் மனைவி பெண் குழந்தையையும் பெற வேண்டுமென்று அந்தச் சாதியினர் விரும்புவார்களாம்.
இடையன் ஆடுகளை ஓட்டும் மாதிரியை அபிநயித் துக் காட்டினான் ஆடுமாடுகளை நாங்கள் காட்டுப் புறங்களுக்கு ஓட்டிக்கொண்டு போவோம்.
இடையர்கள் ஆடு மாடுகளுக்கு உணவு அளிப்பதற்காக மரக்கிளைகளை வெட்டிச் சாய்ப்பார்கள் என்ற செய்தியை அவன் சொன்னபோது எனக்குப் பழந்தமிழ் நூல்களிலுள்ள செய்யுட்கள் ஞாபகத்திற்கு வந்தன.
நம் மனமறிந்து முற்றும் நம்மோடு பழகினவர் நம்மிடமிருந்து ஓர் உபகாரத்தை எதிர்பார்க்கிறார் வாய்விட்டும் சொல்லிக் கேட்டுவிடுகிறார்.
அதனைத் தொடர்ந்தவாறே சீவகன் தன்னுடைய தாயைப் பார்த்துத் தன் நிலையை நான் என் தந்தை மரணமடையப் பின் பிறந்தேன் அன்றியும் நீ துன்பத்தில் தங்கவும் நட்புடையவர்கள் மனம் வருந்தவும் இடைமகன் கொன்ற இன்னா மரம் போல இருந்தேன் என்னும் சொற்களால் விளக்குகிறான்.
நச்சினார்க்கினி யர் அந்த உவமையை விரித்து உயிருடன் இருந் தேனாய்ப் பகையை வென்றேனுமல்லேன் உயிரை நீத்தேனுமல்லேனென்று கருதி மரத்தினேனென் றான் என்று விசேஷவுரை எழுதுகின்றார்.
இடையன் வெட்டு அறாவெட்டுஎன்ற பழ மொழி எவ்வளவு சுலபமாகவும் சுருக்கமாகவும் இடையனது கைத்திறமையையும் மற்றவர்கள் வெட்டும் வெட்டிற்கும் அவனது வெட்டிற்கும் உள்ள வேற்றுமையையும் தெரிவிக்கின்றது என்ற பாசுரத்தில் ஆழ்வார் கடவுளது திரு வருளைப் பெறவில்லையே என்ற ஏக்கத்தால் மன மழிந்தும் பெறுவோமென்ற நம்பிக்கையால் உயிர் வைத்துக்கொண்டும் நிற்கும் நிலையை இடையன் எறிந்த மரத்தை உவமையாக்கிப் புலப்படுத்து கின்றார்.
அந்த உபமானத்தின் கருத்தை ஆயிரம் வார்த்தைகளால் விரித்து உணர்த்தப் புகுவதை விட இடையன் வெட்டு அறாவெட்டு என்ற சூத் திரத்தை மாத்திரம் சொல்லி நிறுத்தினாலே போதும்.
சென்னையில் ஏட்டுச் சுவடிகளைத் தொகுத்து வைத் துப் பாதுகாக்கும் அரசாங்கத்துக் கையெழுத் துப் புத்தகசாலைக்கு இராசதானிக் கலாசாலையில் வடமொழிப் பேராசிரியாரக இருந்த ராவ்பகதூர் ம.ரங்காசாரியார் அதிபராக இருந்தார்.
நான் சென்ன பட்டணத்துக்கு வேலையாக வந்த ஆரம்பத்தில் புதிதாக எழுதப்பெற்று வந்த அப்புத்தகசாலைத் தமிழ்க் கையெழுத்துப் பிரதிகளின் விரிவான அட்ட வணையை அவர் என்னிடம் காட்டினார்.அந்தப் புத்தகசாலை பெரும்பொருள் செலவிட்டு அமைக்கப் பெற்றது.
புத்தகசாலைத் தலைவர் அப்புத்தக அட்ட வணையை என்னிடம் கொடுத்து எங்கள் புத்தக சாலையில் இந்த அட்டவணையைத் தொகுத்து எழுதி யிருக்கிறோம்.
ஏட்டுச் சுவடிகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள் வதில் மிக்க ஆவலுடைய எனக்கு அக்கனவான் அளித்தவேலை கரும்பு தின்னக் கூலி கொடுத்தது போல் இருந்தது.
அப்புத்தகசாலையில் இன்ன இன்ன சுவடிகள் உள்ளனவென்பது தெரிந்து எனக்கு ஏதேனும் உதவுமானால் பார்த்துப் பயன் படுத்திக் கொள்ளலாம் என்பது என் எண்ணம்.
அப்பெயரை அதற்குமுன் நான் எங்கும் கண்டதுமில்லை கேட்டதுமில்லை தரும புத்திரரது பட்டாபிஷேகத்திற்குப் பின் உள்ள வரலாறுகளைக் கூறுவதாகிய மாவிந்தமென்ற ஒரு நூல் உண்டு.
முதற் பக்கத்திலேயே இந்த அடையாளம் இருக்கும்போது நீங்கள் இதைக் கவனிக்காமல் என்னைக் கேட்கிறீர்களே என்று அவர் கூறினார் முன்பிருந்த்தைவிட அப்போது அவர் தொனி மிகவும் கம்பீரமாகவே யிருந்தது.
நான் ஏமாற்றம் அடைந்தமாதிரி மற்ற வர்கள் ஏமாறாதபடி இந்தச் சுவடியின் பெயரை இனிமேல் நைடதமென்று மாற்றிவிடுங்கள் என் றேன்.
அப்பால் நான் ராவ்பகதூர் ரங்காசாரியாரவர் களிடம் சென்று புத்தக அட்டவணையை முதலி லிருந்து நன்றாகப் பரிசோதித்தே வெளியிடவேண்ட மென்று தெரிவித்தேன்.
வடமொழி சங்கீதம் முதலியவற்றில் வல்ல வித்துவான்களும் வேதம் சாஸ்திரங்கள் முதலிய வற்றில் தேர்ந்த அறிஞர்களும் அங்கே சென்று தக்க சம்மானங்களைப் பெற்றுச் செல்வார்கள் அன்னதானம் விசேஷமாக நடைபெறும்.
சேஷையா சஸ்திரிகள் திவானாக வந்த பிறகு பல வகையாக உள்ள வித்துவான்களுடைய தகு தியை அறியும் பொருட்டு அவர்களுக்கு வினாப் பத்திரங்கள் கொடுத்துப் பரீக்ஷித்து அவர்கள் பெறும் அம்சத்தின் தரத்தை அறிந்து அதற்கேற்ற சம்மானம் செய்யும் வழக்கம் ஏற்பட்டது.
இங்ஙனம் நடைபெறும் பரீக்ஷையில் தேறுபவர்களுக்கு அவர் களுடைய தகுதிக்கேற்ப நூறு ரூபாய் முதல் பத்து ரூபாய் வரையிற் பரிசு அளிக்கப் படும்.
வருஷத் திற்கு வருஷம் அதிகமான வித்துவான்கள் வர ஆரம்பித்தனர்.அ வர்களெக்கெல்லாம் வழக்கப் படியே மரியாதைகள் செய்யப்பெற்று வந்தன.
ஒரு வருஷம் நவராத்திரியில் ஸரஸ்வதி பூஜைக்கு முதல்நாள் சாஸ்திரிகள் வித்தியா மண்ட பத்தில் வித்துவான்களுடைய கூட்டத்தின் நடுவில் அமர்ந்திருந்தார்.
படித்தபின்பு கடிதம் கொணர்ந்தவரை ஒருமுறை ஏற இறங்கப் பார்த் தார்.அ ந்த மனிதருடைய முகத்தில் சிறிதளவாவது அறிவின் ஒளியையே அவர் காணவில்லை.
வந்தவர் பெருங்காயம் சுக்கு உப்பு எலுமிச் சம்பழரஸம் முதலியவற்றைப் பக்குவமாகச் சேர்த்துத் தாளிதம் செய்வேன் மகாராஜாவினுடைய விருப்ப மறிந்து வேண்டியதைச் செய்து கொடுப்பேன்.
அவரும் முன்ன வரைப் போன்றவரென்றே சாஸ்திரிகள் உணர்ந்து கொண்டார் அவரைப் பார்த்து நீர் மகாராஜவுக்கு என்ன பணி செய்து வருகிறீர் என்று கேட்டார்.
பிறகு ஒருவர் வந்தார் மகாராஜாவின் முத்திரை யிட்ட கடிதமொன்றை நீட்டினார் தாம் மகாராஜா வுக்கு வேப்பிலைக்கட்டி பண்ணித் தருவதாச் சொன்னார்.
இப்படியே பொடி செய்து தருபவரும் உடையணிவிப்பவரும் வேறு பணி விடை செய்பவர்களுமாகப் பத்துப்பேர் வரையில் வந்து சாஸ்திரிகளிடம் கடிதங்களைக் கொடுத்துச் சென்றார்கள்.
சிறிது நேரம் அரசரிடம் இவ்வாறு பேசியிருந்து விட்டு விடைபெற்றுக்கொண்டு சேஷையா சாஸ்திரி கள் பத்து அடி நடந்தார் பிறகு எதையோ நினைத்துக் கொண்டவர் போலத் திரும்பிவந்தார்.
விஜயதசமியன்று எல்லா வித்துவானகளையும் ஒரு வரிசையாக வைத்து மகாராஜா அவர்களே பிரதக்ஷி ணம் செய்து மரியாதை செய்யும் இந்த வழக்கம் வேறு எந்த இடத்திலும் இல்லை.
அவர்கள் தமக்கு உத்தம சம்பாவனை கிடைக்கப் போவதாகப் பலரிடம் உத்ஸாகத்தோடு சொல்லிக் கொண்டே போய்விட்டார்களென்று தோற்றுகின் றது.
சாஸ்திரிகள் ஒருவேளை யாருக்கேனும் உதவி செய்யவேண்டுமென்று மகாராஜாவின் திருவுள்ளத்திற் படுமானால் எனக்குத் தனியே சீட்டு அனுப்ப லாம் நான் உசிதம்போல அவர்களுக்கு அநுகூலம் செய்வேன்.
அவர் களுக்குக் கொடுக்கும் பணத்தைக் குதிரைக்கான கொள்ளுச்செலவென்று எழுதிக்கொள்ளலாம் பசு வின் புல்லுக்குரிய செலவில் சேர்த்துக் கொள்ள லாம் பருத்திக்கொட்டைச் செலவில் எழுதலாம் வாணமருந்துச் செலவில் கூட்டிக்கொள்ளச் செய் கிறேன்.
இந்த வரலாற்றைப் பிற்காலத்தில் என்னிடம் சாஸ்திரிகளே கூறியதுண்டு அப்பொழுது அவர் மகாராஜாவை வேலைக்காரர்கள் பலமுறை வற் புறுத்தி யிருக்கலாம்.அ வர் அவர்களுடைய நச்சுப் பொறுக்க முடியாமல் ஏதாவது அநுகூலமாக விடை கூறியிருப்பார்.
அந்தக் கடிதம் கொண்டு வந்தவர்களை குதிரை மாடு முதலியவைகளோடு சேர்க்க வேண்டு மேயன்றி வித்துவான்களோடு சேர்க்கக் கூடா தென்பதைக் குறிப்பாக மகாராஜாவிடம் சொல்லி விட்டேன்.
அப்போது ஒருநாள் என் புத்தக ஆராய்ச்சி வேலைக்கு உதவியாக இருந்த ஒரு நண்பரும் நானும் என் ஜாகையிலிருந்து தெருவழியாக மேற்கே சென்று கொண்டிருந்தோம்.
இந்த ஊர்க் காலே ஜுக்கு நான் வேலையாக வந்தபிறகு தியாகராச செட்டியார் ஜாகைக்கு ஒவ்வொரு நாளும் காலை மாலை வேளைகளில் நான் போய்வருவேன்.
இந்தக் கனவான் வந்தபொழுது நான் சிலப்பதிகார ஏட்டுப் பிரதியையும் கையெழுத் துப் பிரதியையும் வைத்துத் தனியே ஓப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
என்ன புஸ்தகம் வேண்டியிருக்கிறது இவைகளை யெல்லாம் எடுத்து அப்படியே காவிரியாற்றில் போட்டு விடவேண்டு மென்ற ஆத்திரம் எனக்கு உண்டாகிறது என்றார்.
இவர் என்மேல் கொண்ட அளவற்ற ஆதர வினால் தம்முடைய ஆத்திரத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ள முற்பட்டால் என்ன செய்வதென்ற பயம் என் உள்ளத்துள் உண்டாயிற்று.இந்தப் புஸ்தங்களை யெல்லாம் கட்டிப் போட்டு விடுங்கள்.
கும்பகோணம் காலேஜில் ஸ்ரீமான் ராவ்பகதூர் ஸாது சேஷையரென்னும் கனவான் பிரின் ஸிபாலுக்கு அடுத்தபடி பலகாலம் புரொபஸராக இருந்தார்.
அவர் ஏழை யாக இருந்ததையும் முதலில் சொற்பச் சம்பளம் பெற்றுக் கணக்குப்பிள்ளை வேலை பார்த்ததையும் விளக்குக் கம்பத்தின் கீழிருந்து படித்ததையும் கதை கதையாக் சொல்லிக் கொள்வார்கள்.
அவர் சென்னைக்குச் சென்று ஜட்ஜ் உத்தியோகம் பார்த்துவரும் திறமை யைப்பற்றிப் பலர் பலவிதமாகப் பாராட்டிப் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள்.
வெளிப்பார்வைக்கு அவர் மிக்க அடக்கமுடையவராக இருந்தாலும் அவருடைய அபிப்பிராயத்தை ஒருவராலும் மாற்ற முடியாதென் றும் சொல்லுவார்கள்.
அவ ருடைய பேராற்றல் சட்ட ஞானம் அடக்கம் முதலியவைபற்றி ஸ்ரீமான் ராய் பகதூர் பூண்டு அரங்கநாத முதலியார் போன்ற பெரி யோர் முக்கியமான சந்தர்ப்பங்களில் பாராட்டிக் கூறுவர்.
தஞ்சைஷில்லாவாசிகள் தங்கள் ஜில்லாவிலே பிறந்த நீங்கள் இவ்வாறு உலகமெல்லாம் கொண்டாடும்படி இருப்பதுபற்றி எண்ணி எண்ணிப் பூரிக்கிறார்கள்.
இந்தக் கிழவர் என்ன தைரியமாகப் பேசுகிறார் எவ்வளவு உசிதமாகப் பாராட்டுகிறார் என்று அங்கிருந்த வர்கள் எண்ணித் தம் கவனம் முழுவதையும் அந்த எழுபது பிராயமுள்ள கிழவர்மீதும் ஜட்ஜ் முத்து சாமி ஐயர் மீதும் செலுத்தினர்.
கிழவர் பேசி நிறுத்தினார் முத்துசாமி ஐயர் ஐயர்வாள் நீங்கள் ஒரு குறள் சொன்னீர்களே அதற்கு அடுத்தகுறளையும் சொல்லி அதனுடைய அர்த்தத்தையும் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம் என்றார்.
அதன்பிறகு அதற்குப் பதிலாக அடுத்த குறளைச் சொல்லும்படி முத்துசாமி ஐயர் கூறினதைக் கேட்டவுடன் எனக்கு மிக்க வியப்பு ஏற்பட்டது.
இவருக்குக் குறளில் இவ்வளவு ஞாபகம் இருக்கிறதே அடுத்த குறளில் இந்த ஸந் தர்ப்பத்துக்குப் பொருத்தமான செய்தியிருப்பதை இவர் தெளிவாக அறிந்து வைத்திருக்கிறாரேய என்று நினைத்தேன்.
அங்கிருந்த கனவான்களிற் பலர் நாமும் காலேஜில் தமிழ் படித்தோம் திருக்குறளையும் படித்தோமே நமக்கு இவ்வளவு ஞாபகம் இல்லையே இவர் எப்போதும் இங்கிலீஷிலே பழகுகின்றவர் தமிழ்ச் செய்யுளை மறக்க வில்லையே என்று பேசிக் கொண்டது என் காதிலே பட்டது.
ராஜப்பையர் ஆமாம் உங்களைப் பெற்ற தஞ்சாவூர் ஜில்லா இப்போது மிகவும் சந்தோஷிப் பதற்கு நீங்கள் மற்றொரு குறளை உதாரசமாக்க் காட்டுகிறீர்கள்.
தன்னுடைய பிள்ளை அறிவிற் சிறந்தவனென்று உலகத்தார் கூறக்கேட்ட தாய் அப்பிள்ளையைப் பெற்ற காலத்தில் அடைந்த மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும் பன்மடங்கு அதிக மகிழ்ச்சியை அடைவாளென்று அந்தக் குறளிலே சொல்லியிருக்கிறது.
அடுத்த குறளைச் சொல்லுங்கள் என்று அவர் அன்று கூறியபோது அவருடைய தமிழபிமானத்தையும் சந்தர்ப்பத்திற்கேற்பச் சுருக்க மாகப் பேசும் திறமையையும் உணர்ந்தேன்.
அந்தக் காலத்துக்குப் பிறகு பலமுறை முத்து சாமி ஐயரை நான் பார்த்திருக்கிறேன் அவரோடு பேசிப் பழக வேண்டுமென்ற அவா எனக்கு நெடு நாளாக இருந்தது.
முத்துசாமி ஐயர் எங்கேனும் பிரசங்கம் செய் வதாக இருந்தால் முன்பே நன்றாக ஆராய்ந்து குறிப் பெடுத்துக் கொண்டுபோவாரென்று சொல்வார்கள்.
அன்று அப்பேரறிஞர் தம்மைச் சுற்றிலும் கரடாக் காகிதங்களைச் சிறிய சிறிய அளவில் கிழித்துக் குறிப் பெடுத்து அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருந்த்தைப் பார்த்தபோது நான் கேள்வியுற்றது உண்மை என்றே புலப்பட்டது.
அடுத்த குறளைச் சொல்லுங்கள் என்று அவர் கூறியது என் நினைவிலே நின்றமையின் நான் செய்யும் தமிழ்ப்பணி அப்பெரியாருடைய ஆசீர் வாதம் இருந்தால் நன்றாக நடைபெறுமென்ற உறுதி எனக்கு இருந்தது.
இந்தக் காலத்தில் படிக்கிறது வேலைபார்க்கத் தானென்று எல்லோரும் நினைக்கிறார்கள் வேலை கிடைத்துவிட்டால் சௌக்கியமாகச் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருந்துவிடுகிறார்கள்.
பெரும்பாலும் மௌனமாகவே இருந்து தம் காரியங்களைக் குறைவின்றி நிறைவேற்றும் அவ் வுத்தமருடைய ஆசி எனக்கு மனவுறுதியையும் ஊக்கத்தையும் உண்டு பண்ணியது.
தாம் பிறந்த நாட்டுக்குப் பெருமை அளித்த அப்பெரியார் தமிழி னிடத்தில் மிக்க அன்பும் பழக்கமும் உடையவராக இருந்தாரென்பதை ஆங்கிலம் படித்த யாவரும் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டுவது மிகவும் அவசியம்.
திருவாவடுதுறை யாதீனத்தின் தலை வராக இருந்த மேலகரம் ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தேசிகர் தனவைசியர்களுடைய அழைப்பிற்கு இணங்கித் தம்முடைய பரிவாரங்களுடன் வந்திருந்தனர்.
திருவாவடுதுறை யாதீனத்தில் அப் போது சின்னப்பட்டத்திலிருந்த ஸ்ரீ நமச்சிவாய தேசிகரும் கல்லிடைக் குறிச்சியிலிருந்து வந்திருந் தார்.
அக்காலத்தில் நான் சுப்பிரமணிய தேசி கரிடம் பாடங் கேட்டுக்கொண்டும் திருவாவடுதுறை மடத்தில் உள்ளவர்களுக்குத் தமிழ்ப்பாடஞ் சொல்லிக்கொண்டும் இருந்தேன்.
ஆதலின் தேவஸ்தான ஸபையைச் சேர்ந்த ஸ்ரீமான் வேங்கடசாமி நாயுடு என்பவர் வையை யாற்றங்கரையிலுள்ள தம்முடைய பங்களாவில் தேசிகருக்கும் அவரைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் இடம் அமைத்துக் கொடுத்திருந்தார்.
ஒரு பெரிய சைவாதீனத்துத் தலைவரென்பதற்கு ஏற்றபடி சுப்பிரமணியதேசிகருக்குச் சிறிதும் குறை வின்றி உபசாரங்கள் நடைபெற்றுவந்தன.
சைவ மடத்தின் தலைமைப் பதவியினால் இயல் பாகவே சுப்பிரமணிய தேசிகரிடம் யாவருக்கும் மதிப்பு இருந்தது அதனோடு அவருடைய குணங்கள் அம்மதிப்பைப் பன்மடங்கு உயர்த்தி விட்டன.
யாரிடமும் சுலபமாகப் பழகும் குணமும் அன்பும் தர்மசிந்தனையும் வடமொழி தென்மொழி சங்கீத மென்பவற்றிலுள்ள பேரன்பும் பயிற்சியும் வித்து வான்களை ஆதரிக்கும் வண்மையும் ஆகிய இயல்புகள் அவரிடத்திற் குடிகொண்டிருந்தன.
சேற்றூர் சிவகிரி முதலிய இடங் களிலுள்ள ஜமீன்தார்களும் வேறு பல பிரபுக் களும் உத்தியோகஸ்தர்களும் வந்து வந்து பேசி மகிழ்ந்து சென்றார்கள்.
மகாவைத்தியநாதையர் முத லிய சங்கீத வித்துவான்களும் அப்பா தீக்ஷிதர் முதலிய வடமொழி வித்துவான்களும் தமிழ் வித்துவான்களும் எப்பொழுதும் உடனிருந்தே வந்தார்கள்.
சேலம் முதலிய இடங்களிலிருந்து வந்த மிட்டாதார்களும் வேறு பல ரும் ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தேசிகருடன் சொல்லித் தங் கள் தங்களுக்குரிய அனுமதிச் சீட்டுக்களைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.
கும்பாபிஷேகதினத்தன்று காலையில் சுப்பிர மணிய தேசிகர் பூஜையை முடித்துக் கொண்டு சின்னப் பண்டாரஸந்நிதியுடன் கோயிலுக்குச் சென்றார்.
இறங்கி உள்ளே செல்ல இயலாதென்பதையறிந்த சுப்பிர மணிய தேசிகர் சிவிகையில் இருந்தபடியே இங்கே நின்ற மதுரைக் கலெக்டரைப் பார்த்துப் புன்னகை புரிந்தார்.
சுப்பிரமணிய தேசிகர் தரிசனத்திற்கு உள்ளே செல்ல நினைத்தபோது சின்னப் பண்டார ஸந்நிதி யினுடைய தாழ்வடப் பெட்டி வெளியிலே தங்கிவிட் டதை அறிந்தார்.
ருத்திராட்சகண்டி முதலியவற்றை அணிந்து கொள்ளாமல் நமச்சிவாய தேசிகரைத் தரி சனத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதில் அவருக்கு மனம் இல்லை.
ஐந்தே நிமிஷத்தில் அவர் தாழவடப் பெட்டியைக் கொண்டு வந்து தேசிகர் முன்வைத்து நாழிகையாய் விட்டது புறப்பட ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்றார்.
பிறரைக் கவரும் முகப்பொலிவும் நீண்ட மூக்கும் கணீரென்ற பேச் சும்எந்த நற்காரியத்திலும் துணிவு கொள்ளும் இயல்பும் அவர்பால் விளங்கின.
தங் களுக்கு இந்த வேலையைக் கொடுத்தது அபசார மானாலும் இந்த வேளையில் இதைவிடப் பெரிய உப காரம் வேறு இல்லை என்று சுப்பிரமணிய தேசி கர் கூறினார்.
மணி ஐயர் வரப் போகிறா ரென்பதை அறிந்து பல பெரிய மனிதர்கள் அவரைப் பார்ப்பதற்கும் அவர் பேச்சைக் கேட்பதற்கும் வந்து காத்திருந்தார்கள்.
சுப்பிரமணிய தேசிகர் விஷயமாக ஸ்ரீ மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் வேதநாயகம் பிள்ளை முதலியவர்களாற் பாடப்பெற்ற கவிகளை நான் அங்குள்ள பெரியோர்கள் விரும்பியபடியே அப் பொழுது சொல்லிக் காட்டினேன்.
மணி ஐயருடைய தந்தையாராகிய சுப்பைய ரென்பவர் இராமநாதபுரம் ஸமஸ்தானத்தில் மானேஜராக இருந்த பொன்னுசாமித் தேவரிடம் உத்தியோகம் பார்த்து வந்தார்.
அதனைச் சுப்பை யர் தம் குடும்பத்திற்கு உபயோகப் படுத்திக் கொள் ளாமல் அதைக்கொண்டு மதுரை ஸ்ரீ மீனாட்சிசுந்த ரேசுவரர் கோயிலில் ஒரு வேத பாடசாலையை ஏற் படுத்தினார்.
அவர் சிவகங்கை ஸமஸ்தானத் திலும் இராமநாதபுரம் ஸமஸ்தானத்திலும் சிறந்த உத்தியோகங்களை வகித்து விளங்கியவர் ஏழை ஜனங்கள்பால் இரக்க முடையவர் பெருங்கொடை யாளி.
தம்முடைய தமையனாரும் தம்பியும் சம்பா திக்கும் பொருள்களை உசிதமாகவும் தாராளமாகவும் செலவிட்டு வந்தவர் அவ்விருவருக்கும் குடும்பக் கவலையே உண்டாகாதபடி பார்த்து வந்தார் அவ ருக்கு இராமயாதபுரம் மதுரை முதலிய இடங்களில் மிக்க செல்வாக்கு இருந்துவந்தது.
அக்காலத்தில் அங்கே கலெக்டர் ஆபீஸில் இருந்த அவர் தமையனாராகிய இராமசாமி ஐயர் அவருக்கு இருபது ரூபாய் சம்பளத் தில் ஒரு வேலை வாங்கி வைத்தார்.
தமிழ் படித்தவர்க ளிடமிருந்து பல அரிய விஷயங்களைக் கேட்டுணர்ந்து பாராட்டுவார்.அ தனால் தமிழ் அகத்திணை நூல் களில் இன்ன இன்ன நிலத்திற்கு இன்ன இன்ன மரங்கள் உரியன என்று கூறியிருப்பதை உணர்ந்து அவற்றை ஆராய்ந்து சாலைகளில் அவ்வந் நிலங்க ளுக்கு ஏற்ற மரங்களை வைத்து வளர்க்கச் செய்தார்.
அக்காலத்தில் மதுரை கலெக்டராக இருந்த கரோல் துரையென்பவர் மணி ஐயருடைய பெரு மையை நன்கு அறிந்து அவரிடம் மிக்க அன்பு பாராட்டி வந்தார்.
மதுரைத் திருக்கோயிலைச் சுற்றியுள்ள மதிலுக்கு வெளியில் பல ஜனங்கள் குடிசைகள் கட்டிக்கொண்டிருந்தனர் சிலருடைய வீடுகளும் இருந்தன அவர்களால் பல வகை அசுத் தங்கள் உண்டாயின.
அக்கோயிற் கும்பாபிஷேகம் செய்வித்த அமராவதிபுதூர் வயிநாகரம் குடும்பத் தைச் சேர்ந்த நால்வருள் ஒருவராகிய வேங்கடா சலஞ் செட்டியார் அதுகண்டு மனம் வருந்தினார்.
மணிஐயர் மிக்க இரக்கமும் அன்பும் உடையவரென்பதை அறிந்து அவரிடம் சென்று திருமதில் சிவபெருமான் வடிவமாயிற்றே அதைச்சுற்றி ஜனங்கள் அசுத்தம் செய்கிறார்களே இதைக் காண எனக்கு மனம் பொறுக்கவில்லை.
உடனே கரோல் துரையினுடைய உதவியைப் பெற்று மதிற் புறத்தே இருந்தவர்களுக்கு வேறிடங்கள் வாங்கித் தந்தும் வீடுகட்டப் பணம் உதவியும் நிலத்துக்கு விலை தந்தும் அவர்களைத் திருப்திசெய்வித்தார்.
அவற்றை அறிந்த மதுரை நகர வாசிகள் இத்தகைய உபகாரியே ஆலயத்தை நிர் வாகம் செய்யவேண்டும் என்று எண்ணி அவரைத் தேவஸ்தான சபையின் அங்கத்தினராகத் தேர்ந் தெடுத்தார்கள்.
சைவசமய நெறி யென்னும் தமிழ் நூலினால் பல விஷயங்கள் புலப்படுமென்று அறிந்து அந்நூல் முழுவதையும் ஒரே இரவில் படித்து மொழிபெயர்த்து வைத்துக் கொண்டார்.
காலேஜானது கோர்ட்டுக்கு அருகே இருத்தலால் அங்குள்ள உபாத்தியாயர்களிற் பெரும்பாலோரும் மாணாக்கர்கள் பலரும் ஒழிவு நேரங்களிற் போய் அவர் பேச்சைக் கேட்டு மகிழ்வார்கள்.
தமிழிலே பேசிப் பழக வேண்டிய தன் அவசியத்தை அவர் முதலில் வலியுறுத்தினார் நம்மவர்கள் இங்கிலீஷ் பாஷையைப் படித்துப் படித்து அந்தப் பாஷையிலேயே நினைப்பதற்கும் பேசுவதற்கும் பழக்கம் செய்து கொண்டுவிட்டார்கள்.
தமிழ் சம்பந்தமான சபைகளில் தமிழிலே தான் பேசுவார் அப்பொழுதெல்லாம் அவர் சில தமிழ்ச் செய்யுட்களை இடையே சொல்லுவதில் தவறுவதே இல்லை.
கிருஷ்ணசாமி ஐயரவர்களும் ஸ்ரீமான் சிவசுவாமி ஐயரவர்களும் அவருடைய பழக்கத் தினால் மிக உயர்ந்த நிலைமைக்கு வந்தவர்கள்.
அவர்கள் யாவரையும் கண்டு பேசி அவரவர் களுக்கு ஆகவேண்டியவற்றை விரைவாகவும் சுருக்க மாகவும் தெளிவாகவும் சொல்லி அனுப்பி விடுவார்.
கடிகாரம் அவருக்கு நேரத்தைக் காட்டுகிறதா அவர் வேலைகள் கடிகாரத்தை ஓட்டு கின்றனவா வென்றே சந்தேகங்கூட எனக்குச் சில சமயங்களில் உண்டாகிவிடும்.
இராஜராஜேசுவர சேதுபதியவர்களோடு சென்னையில் ஒருமுறை நான் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது தமிழ் நூல் ஆராய்ச்சியைப்பற்றிய பேச்சு வந்தது.
என்னைப்போலவே அம்மன்னரும் மணி ஐயர் காலவரையறைப்படி வேலைசெய்வதைக் கவனித்திருப்பதை அறிந்தபோது எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி உண்டாயிற்று.
மணி ஐயரே சில முறை காலத்தின் அருமையையும் காலத்துக் கேற்ப வேலைகளை ஒழுங்கு படுத்திக் கொள்ளும் முறையை யும் பற்றி என்னிடம் சொல்லியிருக்கின்றார்.
இன்றும்சென்னை வாழ்வைப் பற்றியும் இங்கே வந்த பிறகு செய்த வேலைகளப் பற்றியும் எண்ணும்போது தீர்க்கதரிசியாகிய மணி ஐயருடைய வார்த்தைகள் என் நினைவுக்கு வரு கின்றன.
அவர் தம் முடைய பெருந்தன்மையினால் அவ்வாறு கூறினாரா யினும் அவருடைய தூண்டுதலால் பிறர் செய்யும் உதவிகளை முயற்சிசெய்து பெறுவதற்கு என் மனம் துணியவே இல்லை.
அதுகண்ட மற்றொரு ஜட்ஜ் அவன் கிழவனாகிவிட்டமையால் வேலைக்கு உதவ மாட்டானென்று கூறி வேலையினின்றும் நீக்கிவிடும் படி ரிஜிஸ்ட்ராருக்கு எழுதிவிட்டார்.
அவர் உடனே அவனைத் தமக்குப் பங்கா இழுக்கும்படி ஏற்பாடு செய்துவிட்டார் இவன் கிழவன் வேலை செய்ய இயலாதவனென்றால் நான் இவனைவிடப் பிராயத்தில் முதிர்ந்தவன்.
ஏழு ரூபாய் சம்பளம் வாங்கும் இவன் வேலை செய்ய உப யோகமற்றவனென்றால் ஆயிரக்கணக்கில் சம்பளம் வாங்கும் நான் இவனைக் காட்டிலும் உபயோகம் இல்லாதவனே என்று கூறினார்.
ஸ்ரீ முத்துசாமி ஐயருக்குப் பிறகு ஹைகோர்ட்டு ஜட்ஜ் பதவியை வகித்துப் பெருமை யடைவதென்றால் அதற்கேற்ற அறிவும் ஆற்றலும் இருக்கவேண்டுமல்லவா?
இங்ஙனம் அவர் தம் தீர்ப்புகளை ரிஜிஸ்ட்ரா ரைக் கொண்டு பார்க்கச் செய்வதைச் சிலர் விரும்ப வில்லை இவ்வளவு சிறந்த அறிவாளியாகிய இவர் எழுதுவதில் என்ன பிழை இருக்கப்போகிறது?
அதனை உணர்ந்த மணி ஐயர் ஒரு சமயம் பல நண்பர்கள் கூடியிருந்த கூட்டத்தில் இந்த விஷயத்தை எடுத்துக் கூறி நாம் வருந்தி உழைத்துக் கற்றுக்கொண்ட இந்தப் பாஷையில் நாம் தவறு செய்தல் இயல்பே.
பரோபகாரம் செய்வதற்கு முடியாமல் நிர்ப்பந்தங்களில் அகப்பட்டுக்கொண்டு இருப்பதாவிடச் சீக்கிரமே விலகிவிடுவது நல்ல தல்லவா?