sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இப்படி தானும் தோற்று பிள்ளைகளையும் இழந்த கோசிகன் மனம் தளர்ந்து ஊக்கம் குன்றி பிள்ளைகளில் தப்பிப் பிழைத்த ஒருவனிடம் அரசுரிமையைக் கொடுத்துவிட்டு இமயமலைச் சாரலில் சிவபெருமானைக் குறித்துக் கடும் தவம் புரிந்தான்.
இவனது கடும் தவத்தை மெச்சி சிவபெருமான் அவன் முன் தோன்றி என்ன வரம் வேண்டும் என்று கேட்க தனுர் வேதம் அனைத்தும் தான் உணர்ந்திட வேண்டும் எல்லா அஸ்திர சஸ்திர மந்திரங்களும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும் நான் நினைப்பதெல்லாம் நடக்க வேண்டும் என்று வரம் கேட்டான்.
அரசர்களின் உடல்வலி தோள்வலி படைவலியினும் பிரம்ம தேஜஸே பெரிது என்று தானும் அவற்றைப் பெறுவதற்காகத் தவம் செய்யச் சென்றான் கெளசிகன்.
எப்படியாகிலும் அவனது தவத்தைக் கலைத்துவிட வேண்டுமென்ற நோக்கத்தில் அரம்பையரில் திலோத்தமை என்ற அழகியை அனுப்பி அவர் தவத்தைக் கலைக்கச் சொன்னான்.
பிறகு தன் தவறுக்காக மனம் வருந்தி தேவலோகத்துப் பெண்ணான நீ மண்ணுலகில் சென்று மானிட மங்கை ஆகுக என்று திலோத்தமையை சபித்துப் பின் வேறு திசைக்குச் சென்று மீண்டும் தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.
இவ்விருவரும் தசரத சக்கரவர்த்தியின் குமாரர்கள் கலைக்கோட்டு மாமுனிவரை அழைத்து வந்து தசரதன் செய்த புத்ர காமேஷ்டி எனும் யாகத்தின் பலனாய் கோசலைக்கு இராமனும் கைகேயிக்கு பரதனும் சுமித்திரைக்கு லக்ஷ்மண சத்ருகுனனும் பிறந்தனர்.
இவர்களைப் பெற்றவர் தசரத சக்கரவர்த்தி என்றாலும் கலைகளையும் வேதங்களையும் போதித்து பேருணர்வினனாக இவனை ஆக்கிய பெருமை வசிஷ்ட முனிவரையே சேரும்.
ஒருக்கால் தசரத சக்கரவர்த்தியின் குமாரர்கள் என்று சொல்லுகிறாரே இவர்களும் தந்தையைப் போல பல மனவியர்களை மணந்துகொள்வார்களோ என்று ஜனகன் நினைத்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக வசிஷ்ட முனிவரின் சீடர்கள் என்று கூறியதின் மூலம் இவர்கள் ஏக பத்தினி விரதர்களாக இருப்பார்கள் என்று சொல்ல விரும்பினாரோ என்னவோ?
ஜனக மகாராஜனே அதுமட்டுமல்ல கெளதம முனிவரின் சாபத்தால் கல்லாய் சமைந்திருந்த அகலிகையின் சாபம் தீரத் தன் கால் துகள் பட்ட மாத்திரத்தில் அவள் உயிர் பெற்றெழுந்த அதிசயத்தை என் கண்களால் கண்டேன்.
என்று முனிவர் கூறிக்கொண்டிருக்கும் போதே ஜனக ராஜன் இந்தச் சிறுவன் இராமனால் சிவதனுசை வளைக்க முடியுமோ என்று மனதால் சிந்தித்ததற்கு முனிவர் பதில் சொன்னது போல அமைந்தது.
உடனே பணியாளர்கள் சென்று எட்டுச் சக்கரமுடைய உறுதியான இரும்புப் பேழையில் வைக்கப்பட்டிருந்த தனுசை அறுபதினாயிரவர் ஐயாயிரவர் என்றும் கூறுவர் தாங்கி வந்தனர்.
இப்படி ஒரு நிபந்தனை விதிக்க இந்த மன்னனுக்கு ஏன் இப்படி புத்தி கெட்டதோ இவனுக்குத் தன் பெண் மீது ஆசை இல்லையோ என கூட்டத்தினர் வருந்தினர்.
திரயம்பகம் என்ற பெயர் கொண்ட அந்த தனுசை கொண்டு வந்து வைத்தவுடன் இந்த தனுசை இதுகாறும் ஒருவரும் வளைக்க முடியாத நிலையில் இப்போது ஏன் கொண்டு வர வேண்டும்.
ஒரு சமயம் தக்கன் பார்வதியை இகழ்ந்ததைக் கருதி சிவபெருமான் வில்லைக் கையில் ஏந்தி கோபத்துடன் தட்சனுடைய வேள்விச் சாலையை அடைந்து வேள்வியை அழிக்குமாறு வீரபத்திரரை ஏவினார்.
இந்தத் திருமகளை அடையவேண்டி தேவர்களும் மன்னாதி மன்னர்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு வந்தார்கள் ஆயினும் சிவதனுசை வளைப்பவர்க்கே சீதையை மணமுடிப்பதாக ஜனகன் அறிவிப்பு செய்தமையால் எவராலும் இந்த தனுசை வளைக்க முடியாததால் தோற்றுத் திரும்பினார்கள்.
இதனால் சீதையின் திருமணம் எங்கே தடைப்பட்டு விடுமோ என்று நாங்கள் ஐயப்பட்டுக் கொண்டிருந்த போது இராமன் வந்துவிட்டதால் அவன் எமது கவலையைத் தீர்ப்பான் என்று திடமாக நம்புகிறோம் என்றார் சதானந்தர்.
இவற்றைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த விஸ்வாமித்திர முனிவர் ஜாடையாக இராமனைப் பார்க்க அவரது பார்வையின் பொருளைப் புரிந்து கொண்டு இராமன் அந்த சிவதனுசை நோக்கினான்.
மால் விடையும் என்றால் பெருமையுள்ள ரிஷபமும் பொன் நாகமும் என்றால் தங்க நிறமுள்ள மகாமேருமலை நாகமும் என்றால் யானை இவைகள் அனைத்துமே வெட்கமடையும்படியாக இராமன் நடந்தானாம்.
ஒரு முனையைக் காலில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டு நாணை இழுத்து ஒரு கையால் பூட்டியதைக்கூட எவரும் பார்க்கும் முன்னர் ஒரு பெரும் ஓசை கேட்டது.
கடல்கள் எல்லாம் பல்வகை இரத்தினங்களை வாரி இறைத்தன முனிவர்கள் ஆசி மொழிந்தனர் ஜனக மன்னனோ என் நல்வினைப் பயனே இன்று இந்த இராமன் உருவில் வந்தது என்று மகிழ்ந்தார்.
சிவதனுசை வளைக்க யார் வருவார் என்று காத்திருந்து இப்போது இராமன் வில்லை முறித்தவுடன் அவனுக்கு சீதையின் திருமணத்தை உடனே முடித்துவிட வேண்டுமென்று அவசரம்.
அல்லது முறைப்படி தசரத சக்கரவர்த்தியை அழைத்து நாடெங்கும் திருமணச் செய்தியை முரசு அறைந்து அறிவித்துவிட்டு உரியவாறு நடத்தலாமா தங்கள் கருத்து யாது?
அதற்கு முனிவர் சொன்னார் தசரத சக்கரவர்த்திக்கு செய்தி அனுப்பி அவரை வரவழைத்துத் திருமணம் செய்வதே முறை நீ அப்படியே செய் என்று சொன்னதும் ஜனகன் தூதர்களை அயோத்திக்கு அனுப்பி இங்கே நிகழ்ந்தவற்றை தசரத சக்கரவர்த்தியிடம் கூறி அழைத்து வரும்படி ஓலை கொடுத்து அனுப்பினான்.
தசரத மன்னனோடு பட்டத்தரசிகளும் வாத்திய முழக்கங்களோடும் மக்களின் இரைச்சலோடும் படைகளின் பேரொலியோடும் இசைக் கருவிகளின் இசையோடும் வழிநடை சென்றனர்.
சீர் சுமந்து செல்லும் பெண்டிர் உரிமை மகளிர் அறுபதினாயிரவர் வசிஷ்ட முனிவர் பரத சத்ருக்குனர் அதிகாரிகள் மண்டலாதிபர்கள் இவர்களோடு தசரதன் நவரத்தினங்கள் பதித்த தேரில் ஏறிச் சென்றான்.
அன்றைய அந்தி மாலைப் பொழுதில் இளைஞர்களும் கன்னியர்களும் தங்களை நன்கு அலங்கரித்துக் கொண்டு கள் உண்டு பல்வகை போகங்களைத் துய்த்துத் தங்களுக்கே திருமணம் போல மகிழ்ச்சியோடு இருந்தனர்.
இப்படி தசரதன் தன் பரிவாரங்களுடன் புறப்பட்டு நான்கு நாட்கள் பயணம் செய்து ஐந்தாம் நாள் மிதிலையை அடையும் போது ஜனக மகாராஜன் அவர்களை எதிர்கொண்டு அழைத்துச் சென்றான்.
மிதிலை நகரின் வீதிகளில் தேரில் இராமன் பவனி வரும்போது முட்டிமோதிக் கொண்டு அவனைக் காண்பதற்காகக் கூடியிருக்கும் பெண்களின் கண்களின் ஊடே அவன் உருவம் புகுந்த வந்ததால் இவனுக்குக் கண்ணன் என்று பெயர் வந்ததும் சரிதான் போலும்.
அவன்கூடவே அந்தப் பெண்களின் உள்ளங்களும் போகின்றனவாம் அந்த உள்ளங்களைப் பிடிப்பதற்காக ஓடுவதைப் போல அந்தப் பெண்கள் ஓடுகின்றனர்.
கூட்டத்தை விலக்கிக் கொண்டு விலகுங்கள் விலகுங்கள் என்று மற்றவர்களை ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு அவனைப் பார்ப்பதற்காக அவனை சுற்றிலும் மொய்த்தனர்.
தொடு கழற் கமலம் அன்ன தாள் கண்டார் அவனது தாளினையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் அவனது இரு தடக்கைகளைக் கண்டவர்களும் அங்ஙனமே அப்படி அந்த இராமனை முழுமையாகக் கண்டவர்கள்தான் பின் யார் இருக்கிறார்கள் இந்தக் கூட்டத்தில்.
கங்கர் கொங்கர் கலிங்கர் தெலுங்கர்கள் சிங்களாதிபர் சேரலர் தென்னவர் அங்கராசர் குலிங்கர் அவந்திகர் வங்கர் மாளவர் சோளர் மராட்டர் என்று அனைவரும் இருந்தனர்.
உடனே சீதையின் செவிலித்தாயர்கள் அவளை அலங்கரித்து கூந்தலில் மலர் சூட்டி சுட்டி முதல் தலயலங்கார அணிகலன்களைப் பூட்டி குழைகள் அணிவித்து கழுத்தணிகள் முத்துமாலை உள்ளிட்ட பற்பல மாலைகளை அணிவித்து தோளுக்கு அணியாக பதுமராகம் முதலான மணிகளை அணிவித்து இடைக்கு அணிகள் மேகலை முதலானவற்றைப் பூட்டி கண்களுக்கு மையிட்டு நெற்றிக்குத் திலகமிட்டு பூக்களும் பொற்கொடியும் அணிவித்து பிறகு திருஷ்டி கழித்து இரட்சையும் காப்பும் இட்டு நெய்விளக்கு ஏற்றி பலிதூவி இறைவனைத் தொழுது வேதம் கற்றோருக்குத் தானம் ஈந்து ஆரத்தி எடுத்த நீரால் அவளுக்குப் பொட்டு இட்டு செவிலித்தாயர் சீதையை தயார் படுத்தினர்.
சீதை உட்கார்ந்தபடியே சிறிது கண் இமைகளைத் தூக்கித் தன்னை மணந்து கொள்ளப் போவது அன்று மாடத்திலிருந்து பார்த்தோமே அந்த அஞ்சன வண்ணன்தானே என்று பார்த்து ஆம் அவனேதான் என்று ஐயம் நீங்கி மனம் தெளிவுற்று மகிழ்வு எய்தினாள்.
அப்போது விஸ்வாமித்திர முனிவர் ஜனகனிடம் கேட்க அவன் தன் குலப் பெருமையெல்லாம் சொல்லி தன் புதலல்வியரை ராம லக்ஷ்மணருக்கும் தன் தம்பியின் புதல்விகளை பரத சத்ருக்குனருக்கும் கொடுக்க சம்மதித்து அதற்கு அடுத்த இரண்டாம் நாளான பங்குனி உத்தரம் நாளில் நால்வருக்கும் திருமணம் செய்வது என நிச்சயம் செய்து கொண்டனர்.
கொடிய தாகத்தோடு குடிக்க நீர் நிலைகளைத் தேடி அலைந்தவன் ஓரிடத்தில் நீர் நிலையைக் கண்டும் அதனை நெருங்கமுடியாதபடி முட்புதர்கள் சூழ்ந்திருந்தால் எப்படி வேதனைப் படுவானோ அப்படி வருந்தினாள் சீதை.
திருமண மண்டபத்துக்கு தசரதன் வெண்கொற்றக் குடை விரித்து முரசுகள் மங்கல வாத்தியங்கள் முழங்க சுற்றிலும் ஏனைய அரசர்கள் புடைசூழ சம்பந்தயாக வந்து சேர்ந்தான்.
அங்கே இராமனுக்கு மங்கல நீராட்டி கன்னிப் பெண்கள் வேதியர்கள் முதலானோருக்குத் தானங்கள் கொடுத்து ஆதிஅம்ஜோதியாம் திருவரங்கப் பெருமானை வணங்கினார்கள்.
காதணிகள் வீரப்பட்டம் திலகம் முத்தாரம் முத்து வடம் தோள்வளை கடகம் நவமணி மாலை இவற்றின் மேல் உத்தரீயம் முப்புரிநூல் அரை ஆடை நழுவாமல் கட்டும் உதரபந்தனம் பட்டாடை உடுத்தி அரைக்கச்சும் உடைவாளும் அணிந்து அரையைச் சுற்றி கட்டப்படும் அரைப்பட்டிகை கிம்புரி எனும் தொடையணி காலில் சிலம்பு கழல் இவ்வளவும் அணிந்து அலங்காரத் தோற்றத்தில் தேர் ஏறி புறப்பட்டான்.
மறையவர்கள் வேதமந்திரங்களை கோஷிக்க ஜனகன் சீதாபிராட்டியின் கையைப் பிடித்து இராமபிரான் கையில் கொடுத்து நீர் வார்த்து கன்னிகாதானம் செய்வித்தான்.
விஸ்வாமித்திர முனிவ்ர் இராமனுக்கு வேதங்களில் காணப்படும் பல ராஜ நீதிகளை உபதேசித்து அனைவரையும் ஆசீர்வதித்துவிட்டு தவம் செய்ய இமய மலைக்குச் சென்றுவிடுகிறார்.
சில நல்ல தீய நிமித்தங்கள் பற்றி கூறப்படும் செய்திகளாவன வலியன் கருடன் காடை கழுகு ஆந்தை உடும்பு கீரி குரங்கு இவை வலமிருந்து இடமாகப் போனால் நல்ல நிமித்தங்களாகக் கருதப்படும்.
நாரை விச்சுளி காக்கை செம்போத்து கிளி கொக்கு மயில் கோழி ஓணான் புள்ளிமான் புனுகு பூனை புலி நரி இவை இடமிருந்து வலம் போனால் நல்ல நிமித்தமாகக் கருதப்படுகிறது.
தசரதனும் பரிவாரங்களும் சிறிது தூரம் சென்றதும் எதிரே ஒருவன் பூமி அதிரும்படியாக கையில் மழு கோடறி போன்றதோர் ஆயுதம் ஏந்தியபடி வந்து நின்றான்.
அத்தகையவன் பரசுராமனின் தந்தையான ஜமதக்னி முனிவர்பால் காமதேனுவைக் கவர்ந்து தவறு இழைத்தமையால் பரசுராமன் மிக்கச் சினம் கொண்டு அவனைத் தன் மழுவால் கொன்றான்.
பரசுராமனின் இந்தச் செயலுக்கு பழிவாங்கும் விதமாக கார்த்தவீர்யாச்சுனனின் புதல்வர்கள் பரசுராமன் இல்லாத நேரம் பார்த்து அவன் தந்தை ஜமதக்னியைக் கொன்று விடுகின்றனர்.
அதனால் பரசுராமன் ஆவேசம் கொண்டு க்ஷத்திரிய குலத்தையே நாசம் செய்வேன் என்று இருபத்தோரு முறை அவர்களைக் கொன்று அவர்கள் உதிரத்தில் தந்தைக்கு பித்ரு கடன்களைச் செய்தான்.
இந்த பரசுராமன் திருமாலின் அம்சாவதாரமாய் பிருகு முனிவர் வம்சத்தில் தோன்றி ராமன் என்ற பெயருடன் கடுந்தவம் செய்து சிரஞ்ஜீவி எனும் வரம் பெற்று பரசுப்படை பெற்றதால் பரசுராமன் எனும் பெயரால் வழங்கப்பட்டான்.
இதற்கெல்லாம் கவலைப் படாத பரசுராமன் இராமன் முறித்த சிவதனுசின் வரலாற்றைக் கூறி அது பழுதுபட்டது என்றும் முடிந்தால் என் கையிலிருக்கும் விஷ்ணு தனுசை முறித்து இராமன் வீரனென்றால் நிரூபித்துக் காட்டட்டும் என்றான்.
பரசுராமன் கையிலிருந்த விஷ்ணுதனுசை வாங்கி அதை வளைத்து நாண் ஏற்றி ஓர் அம்பை குறிபார்த்து பரசுராமரே நீர் வேதம் உணர்ந்த பெரியோன்.
பரசுராமனால் இராமனுக்கு எந்த துன்பமும் ஏற்படவில்லை என்பதறிந்து தசரதன் மகிழ்ச்சியடைந்து மூவுலகுக்கும் நல்வினை யாற்றவும் இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் வாழ்வளிப்பவன் இராமன் என்று ஆசி கூறினான்.
இந்த நிலையில் தசரதன் ஒருநாள் முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது காதோரம் ஒரு நரைமுடி இருப்பதைக் கண்டு விடுகிறான்.
எனது முன்னோர்கள் ஆட்சிப் பொறுப்பைத் தங்கள் பிள்ளைகளிடம் ஒப்படைத்துத் தவம் இயற்றக் கானகம் சென்றது போலவே நானும் செய்ய விரும்புகிறேன்.
நாட்டில் உள்ள பகைகளை வென்ற நான் இனி என் உள்ளத்தில் இருக்கும் பகைகளான காமம் வெகுளி முதலான எதிரிகளையும் தவம் எனும் ஆயுதம் கொண்டு வெல்ல விரும்புகிறேன்.
இதனைக் கேட்ட மந்திரக் கிழவர்களுக்கு இராமனுக்கு ராஜ்யம் என்றதும் மகிழ்ச்சியும் தசரதன் பிரிவு எனும் துக்கத்தையும் அடைந்தனர்.
தசரதன் பிரிவு வருத்தத்தைத் தருவது என்றாலும் அவன் மறுமைக்குத் தவம் செய்வது அவசியம் என்பதாலும் மன்னுயிர்க்கெல்லாம் இராமனைப் போன்ற ஓர் அரசன் கிடைப்பது என்பது அரிது என்பதாலும் விதியின் வழியே அனைத்தும் நடக்கும் என்று அவர்கள் உறுதியாக நம்பியதாலும் அமைச்சர்கள் தசரதன் விருப்பத்திற்கு சம்மதித்தார்கள்.
அனைத்தையும் சீர்தூக்கிப் பார்த்து வசிஷ்டர் பேசத் துவங்கினார் தசரதா முன்பு உன் முன்னோர்கள் ஆக்ஞா சக்கரத்தைச் செலுத்தி பெருமை கொண்ட மன்னர்களில் இராமனை மகனாகப் பெற்ற உன் பெருமைக்கு ஈடாக யாருக்குக் கிடைத்தது?
வசிஷ்டரின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட தசரதன் தான் இராமனை மகனாகப் பெற்றபோது மகிழ்ந்ததைக் காட்டிலும் மிதிலையில் இராமன் சிவதனுசை ஒடித்தபோது மகிழ்ந்ததைக் காட்டிலும் பரசுராமனின் கர்வத்தை ஒழித்த அந்த நாளைக் காட்டிலும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
வசிஷ்டரின் மொழிகேட்டு தசரதன் கண்களில் நீர்மல்க குருவின் பாதங்களில் நமஸ்கரித்து ஐயனே தாங்கள் காட்டிய நல்வழியிலே நான் ராஜ்ய பாரம் தாங்கியதைப் போலவே இராமனுக்கும் தாங்களே வழிகாட்டியாக இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக் கொண்டான்.
அமைச்சர் சுமந்திரன் எழுந்து இராமனுக்கு அரசுரிமை என்பது மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தி எனினும் உனது பிரிவு என்பது எங்கள் உள்ளங்களைச் சுட்டெரிக்கின்றது.
அங்கே இராமன் தம்பி இலக்குவனோடும் சீதாபிராட்டியோடும் அமர்ந்திருக்கக் கண்டு வணங்கி இராமா சக்கரவர்த்திக்கு உன்னிடம் ஒரு காரியம் இருக்கிறது உடன் வருவாயாக என்று சொன்னவுடன் தாமரைக் கண்ணனான ஸ்ரீ இராமன் ஒரு மேகம் நடந்து செல்வது போல நடந்து சென்று தேரிலே ஏறிக்கொண்டான்.
தசரதன் தான் தாங்கி வந்த புவி பாரத்தைத் தாங்கக்கூடிய தோள்வலியும் புயவலியும் தன் மகன் இராமன் பெற்றிருக்கிறானா என்று தன் தோளோடு அவன் தோளை வைத்து அளந்து பார்க்கிறானோ?
நீயே இந்த ராஜ்ய பாரத்தை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் உன் மீது பாரத்தைச் சுமத்துவதாக எண்ணாதே இதுதான் நல் அறம் என்பதைக் கருதி ஏற்றுக் கொள்வாயாக என்றான் தசரதன்.
தந்தை கூறிய அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்ட ஸ்ரீ இராமன் அவன் கூறுவதே அறம் என்று உணர்ந்து அடக்கத்தோடு அவன் சம்மதத்தைக் குறிப்பால் உணர்த்தினான்.
ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப் பிடித்து கரம் கோர்த்து மகிழ்கின்றனர் இராமனைப் பெற்ற பாக்கியவதியான கோசலையிடம் இந்த மகிழ்ச்சியான செய்தியைச் சொல்ல வேண்டுமாம் ஓடுகின்றனர் அவள் இருக்கும் மாளிகை நோக்கி.
என் வயிற்றில் உதித்த ஸ்ரீ இராமன் இனி உன்னவன் அவனுக்கு எல்லா நலன்களும் அருளுதல் உன் கடனே என்று குலதெய்வத்திடம் வேண்டிக் கொள்கிறான்.
எவருடனும் பகைமை கொள்ளாதே பகைமையை நீக்கிவிட்டால் போர் செய்ய வாய்ப்பில்லை அப்படி ஒரு நிலைமை வந்தாலும் போர் செய்யாதே நடுநிலையோடும் மன உறுதியோடும் ஆட்சி செய் நல்லோர் சொல்லும் ஆலோசனைகளைக் கேட்டு அதன்படி நட குடிமக்கள் உயிர் என்றால் அதனைத் தாங்கும் உடலாக நீ இரு.
இன்சொல்லே பேசு ஈகையுடன் இரு உள்ளும் புறமும் தூயவனாக இரு வினைத்திட்பம் உடையவனாக இரு உயர்ந்த எண்ணங்களைக் கொண்டிரு எப்போதும் வெற்றியோடு இரு அரச நீதி தவறாமல் ஆட்சி செய்.
நல்லொழுக்க வழியில் நடப்பாயாக நடுநிலையாளனாக இரு ஆசைகளை விட்டொழி குறிப்பாகப் பெண்ணாசை அழிவைத் தரும் என்பதால் அவ்வெண்ணத்தை அடியோடு விடு இவ்வாறு பற்பல நீதிகளை வசிஷ்டர் இராமனுக்கு உபதேசித்தார்.
இராமனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் என்ற செய்தி கேட்டவுடன் அயோத்தி நகரத்து மாந்தர் அனைவரும் கிடைத்தற்கரிய தேவாமிர்தம் பெற்று உண்டவர்கள்போல் பெருமகிழ்ச்சி கொண்டனர்.
அப்போது நகரில் நடக்கும் ஆரவாரங்களைக் கேட்டு கைகேயியின் தாதியும் உடலில் கூன் விழுந்த தோற்றமுடைய மந்தரை எனும் பெயர் கொண்ட கூனி என்ன நடக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக வெளியே வந்தாள்.
இந்தக் கூனியால் விளையப் போகும் தீமைகளைக் கருத்தில் கொண்டு கொடுமனக் கூனி என்றும் இறுதியில் இராவணன் வதம் செய்யப் படுவதற்கு இவள் செய்யும் சூழ்ச்சியே காரணமாக இருக்கப் போகிறது என்பதைக் காட்டும் விதத்தில் இராவணன் இழைத்த தீமைபோல் இந்தக் கூனி தோன்றினாள் என அவளை கம்பர் பெருமான் நமக்கு அறிமுகம் செய்விக்கிறார்.
முன்பொரு நாள் இராமன் சிறுவனாக இருந்த போது தன் வில்லில் மண் உருண்டைகளை வைத்து இந்தக் கூனியின் கூன்விழுந்து வளைந்த முதுகில் அடித்ததைத் தன் ஆழ்மனத்தில் இருத்தி வருந்திக் கொண்டிருந்தாள்.
எனவே அவன் மீது கொண்டிருந்த ஆத்திரத்தால் அவனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் என்ற செய்தியைக் கேட்டவுடன் அவளுக்கு மிகுந்த கோபத்தை உண்டு பண்ணுகிறது.
அடியே கைகேயி ராகு தன்னைப் பிடிக்க வரும்போதும் தன் தண்ணொளியைப் பரப்பி நிற்கும் சந்திரன் போல உன்னைத் தேடிவரும் தீமை தெரியாமல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாயே எழுந்திரு என்றாள்.
இராமனைத் தன் மகன் என்றும் பரதனைக் கோசலையின் மைந்தன் எனவும் எண்ணி வளர்த்து வந்த பாங்கும் பரந்த குணமும் நல்லெண்ணமும் இந்தக் கூற்றின் மூலம் விளங்குகிறது அல்லவா?
சில பெண்கள் தன் கணவனுடைய தங்கையிடம் பேசும் போது என் புருஷன் என்று சொல்லாமல் உன் அண்ணன் என்று குறிப்பிடுவார்கள் அதைப் போலவும் கைகேயி சொன்னாளோ என்னவோ?
தாடகை என்ற பெண்ணைக் கொன்று ஆண்கள் எல்லாம் பரிகசிக்கும்படியாகவும் வீரம் மாசு படும்படியாகவும் தன் கையில் வில் ஏந்தி நிற்கும் இராமன் நாளை முடிசூட்டிக் கொள்ளப் போகிறானாம் என்றாள் கூனி.
கண்களில் மகிழ்ச்சி பொங்க உள்ளம் களிப்பில் கூத்தாட நல்ல செய்தி கொண்டு வந்த உனக்கு இந்தா இந்த மணிமாலை என்று ஒரு விலை மதிக்க முடியாத இரத்தின ஹாரத்தைப் பரிசாக அளித்தாள்.
கூச்சலிட்டாள் கைகேயியை அதட்டினாள் கோபமாய் பார்த்தாள் வைதாள் வெப்ப பெருமூச்சு விட்டாள் தன் கோலத்தை அலங்கோலமாக ஆக்கிக் கொண்டு ஒப்பாரி வைத்து அழுதாள் கைகேயி பரிசளித்த இரத்தின மாலையைத் தூக்கி எறிந்தாள்.
அவள் கைகேயியைப் பார்த்து சொல்கிறாள் அடியே நீ பேதை அறிவிலி பைத்தியக்காரி உன் மகனோடு நெடுநாள் வாழ்ந்து துன்பப்படப் போகிறாய்.
இராமனுக்கு முடிசூட்டினால் அவன் சீதையோடு ஆடம்பரமாக சிம்மாசனத்தில் வீற்றிருக்க உன் மகன் பரதன் அவனுக்கு ஏவல் செய்யும் தொண்டனாக இருக்க வேண்டும்.
அந்த இராமனும் லக்ஷ்மணனும் இந்த பூமியை அளவற்ற காலம் செல்வச் செறுக்கோடு ஆள உன் மகன் பரதனும் சத்ருக்குனனும் காடு போய் தவமியற்றி விரதம் மேற்கொள்ளுதல் நன்று.
இப்படி ஒரு சூழ்ச்சியை மனதில் கொண்டுதான் தசரதன் பரதனை கேகய நாட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டு இராமனுக்கு முடி சூட்ட ஏற்பாடு செய்கிறான் என்று இப்போது எனக்குப் புரிகிறது.
கைகேயி நீ அரசியாய்ப் பிறந்து அரசியாக அரண்மனையில் வளர்ந்து சக்கரவர்த்திக்கு வாழ்க்கைப்பட்டும் துயரக் கடலில் வீழ்கிறாயே இராமனைவிட எந்த விதத்திலும் குறைவிலாத பரதன் சாக்கடையில் இழிந்த அமுதம்போல வீணாகிறானே இப்படி கூனி பேசிய சொற்கள் கைகேயிக்கு மேலும் கோபத்தை மூட்டியது.
கைகேயி நீ என்னிடம் கோபப்பட்டாலும் அடித்து விரட்டினாலும் உனக்கு உண்மையை உணர்த்தாமல் போகமாட்டேன் என்று சொல்லிக்கொண்டே கைகேயியின் பாதங்களில் வீழ்ந்து பணிந்து வணங்கி மேலும் பேசுகிறாள் மந்தரை.
கைகேயி மனம் மாறி தசரதனிடம் வரம் கேட்டு இராமனைக் காட்டுக்கு அனுப்ப வேண்டும் இராமன் காட்டில் அரக்கர்களை அழித்து இராவண சம்ஹாரமும் நிறைவேற வேண்டுமென்று தேவர்கள் மாயம் செய்திருந்தார்கள் அதன் பயனாகவும் ரிஷிகளும் வேதியர்களும் அரக்கர்களின் அழிவுக்காக செய்த அரும்பெரும் தவ வேள்விகளின் பலனாலும் மந்தரை கைகேயியின் மனதை மாற்றிவிட்டதறிந்து தேவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.
அதனால்தான் தூய சிந்தனையுள்ள கைகேயி மனம் மாறவும் கைகேயி காரணமாக இருந்து இராமன் வனம் புகவும் அரக்கர் அழியவும் காரணமாக இருந்தாள் எனும் கருத்தினைக் காணும்போது கைகேயி மீது வரும் கோபம் நமக்கெல்லாம் மறைந்துவிடுமல்லவா?
தன்னைக் காட்டுக்கு அனுப்ப காரணமாக இருந்த கைகேயியைத் தன் தாய் என்று இறுதியில் இராமபிரான் பெருமைகொண்டது மட்டுமல்ல தன் தந்தை தசரதனையும் அவள் இனி என் மனைவி இல்லை என்று கூறிய சபதத்தையும் மாற்றிக் கொள்ளச் செய்கிறானே மனம் மாறிய கைகேயி கூனியை அன்போடு பார்த்து மந்தரை நீ எனக்கும் நல்லவள் என் மகனுக்கும் நல்லவள்.
சற்றுமுன்புதான் கைகேயி அந்தக் கூனியை நீ எனக்கு நல்லையும் அல்லை நீ என் மகன் பரதனுக்கும் நல்லையும் அல்லை அத்தரும நோக்கில் உனக்கும் நல்லையும் அல்லை என்று சொன்னதை மாற்றி இப்போது கூனி தனக்கும் தன் மகனுக்கும் நல்லவள் என்கிறாள் கைகேயி.
உடலைப் போலவே உள்ளமும் கோணலாகிப்போன கூனி மேலும் பேசுகிறாள் முன்பு சம்பராசுரனுடன் நந்த போரில் உன் கணவன் தசரதனுக்கு நீ செய்த உதவியைப் பாராட்டி அவன் உனக்கு இரண்டு வரங்களைக் கொடுத்தானல்லவா?
நீ பெறும் இரண்டு வரங்களில் ஒன்றினால் பரதனுக்கு அரசுரிமையையும் மற்றொரு வரத்தினால் இராமன் ஏழிரு பருவங்கள் பெரும் காட்டில் சுற்றித் திரியும்படியும் செய்வாயாக.
மந்தரையை வெளியே போகச் சொல்லிவிட்டு கைகேயி தன் மலர் மஞ்சத்திலிருந்து இறங்கிக் கீழே விழுந்து தலையில் சூடியிருந்த மலர்களைப் பிய்த்து எறிந்தாள்.
இடையில் அணிந்திருந்த மேகலையை அறுத்து வீசினாள் பாத கிண்கிணியையும் கை வளையல்களையும் கழற்றி எறிந்தாள் நெற்றியில் அணிந்திருந்த குங்குமத் திலகத்தை அழித்தாள் மேலே அணிந்திருந்த இரத்தின ஆபரணங்களை வீசி எறிந்தாள் கூந்தலைப் பிரித்துத் தரையில் பரந்து விரிந்து கிடக்குமாறு செய்தாள் கண்களில் பூசியிருந்த அஞ்சனம் கரைய அழுதாள் இலைகளும் பூக்களும் நீங்கிய வெற்று மரம்போல நிலமிசை வீழ்ந்தாள்.
அழகும் மங்கலமும் தரும் பொருட்களையெல்லாம் நீக்கிவிட்டு பின்னால் தனக்கு வரப்போகும் கைம்மை கோல நிலையை முன்னதாகவே மேற்கொண்டாள் கைகேயி.
துள்ளி விளையாடுகின்ற மான் கீழே விழுந்து கிடப்பதைப் போல கிடந்தாள் தோகை விரித்தாடும் மயில் துயில் கொள்வது போல தரையில் கிடந்தாள் மணமிக்க செந்தாமரை மலரில் வாசம் செய்யும் திருமகளான ஜானகி அயோத்தி நகரை விட்டு நீங்கினாள் என்று கருதி அந்த இடத்திற்கு வந்துவிட்ட லக்ஷ்மியின் மூத்தவளான மூதேவி போலக் கிடந்தாள் கேகய மன்னனின் புத்திரியான கைகேயி.
மறுநாள் முடிசூட்டு விழாவிற்கான ஏற்பாடுகளையெல்லாம் செய்து முடித்துவிட்டு தன் அன்பிற்கு அதிகமும் பாத்திரமான கைகேயியின் இல்லத்துக்கு மகிழ்ச்சியோடு வந்து சேர்ந்தான் தசரதன்.
என்பால் உமக்கு உண்மையான அன்பும் அருளும் உண்டு என்றால் முன்னே எனக்கு அளித்தவற்றை நீங்கள் மனமுவந்து இப்போது தரவேண்டும் என்றாள் கைகேயி.
தசரதன் இராமன் மேல் ஆணையிட்டுக் கூறியதால் வாக்குத் தவறமாட்டான் என்று உறுதி செய்து கொண்ட கைகேயி தேவர்கள் சாட்சியாக சம்பராசுர யுத்தத்தின் போது நீங்கள் கொடுப்பதாகக் கூறிய இரண்டு வரங்களை இப்போது நீங்கள் எனக்குத் தருவீராக என்றாள்.
உடனே கைகேயி கேட்கிறாள் நீங்கள் கொடுத்த இரண்டு வரங்களில் ஒன்றினால் என் மகன் பரதன் முடிசூடிக்கொண்டு ராஜ்யத்தை ஆளவும் மற்றொரு வரத்தினால் சீதைமணாளன் இராமன் போய் வனம் புகுதலும் வேண்டுமெனக் கேட்டாள் தீமைகளுக்கெல்லாம் சிறந்த தீமையாக விளங்கும் கைகேயி.
அவளது மனதிலிருந்த வஞ்சத்தின் ஆழம் புரியாமல் தசரதன் அவள் மீது உயிரையே வைத்திருந்தானே கைகேயியை தசரதன் நேருக்கு நேராகப் பார்த்து உனக்கு என்ன புத்தி பேதலித்து விட்டதா?
அவளோடு பெண் குலத்தையே பூண்டோடு அழித்து விடுகிறேன் அதனால் கிழ் மக்கள் வரிசையில் நானும் சேர்ந்து கொள்வதால் குற்றமில்லை என பொங்கி எழுகிறான்.
இப்படித் துன்பத்தால் பலபடியாகச் சிந்தித்து தசரதன் ஒன்றும் செய்யாது பொறுத்து நான் படும் பெரும் துன்பம் கண்டும் சிறிதேனும் மனமிரங்கித் தன் நிலையினின்றும் மாறாத இவளை இரந்து வேண்டுதல் ஒருக்கால் பலன் அளிக்கக்கூடும் என்று கருதி அவ்வாறே செய்யத் துணிந்தான்.
என்றாள் கைகேயி.. இவ்வளவு மன்றாடியும் மனம் இரங்காததைக் கண்டு மன்னன் இனி இராமன் காடு போவதைக் தடுக்கவும் இயலாது என் உயிர் பிரிவதையும் தடுக்க இயலாது என்று உணர்ந்து அயர்வுற்று கீழே வீழ்ந்தான்.
இதுவரை இனியவளாகப் பழகி வந்த இந்தக் கைகேயியிடம் இவ்வளவு கொடுமையும் அற்பத்தனமும் குடிகொண்டிருப்பதைக் கண்டு துயரம் கரைகாணாததாயிற்று தரையிலே மனம் வெதும்பி புரள்கிறான்.
உருவத்தால் பெண்ணாயினும் ஆண்பாலரே உடல்வலி படைவலி மதிவன்மை ஆகிய எல்லா சிறப்பையும் பெற்ற அரசர் மற்றும் தேவர்களை வென்று தசரதன் என்று பெயர் பெற்ற நான் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாலே மனைவியாலே கேடுற்றான் எனும் பழிச் சொல்லுக்கு ஆளாகி விட்டேனே இப்படிப் பற்பலச் சொல்லி புலம்பினான் தசரதன்.
ஆனால் நீ உன் மகனோடும் கூடி வசை வெள்ளம் கூடி பழியாகிய பெருவெள்ளத்தில் நீந்திக் கொண்டிரு என்று சொல்லி மயங்கி கீழே விழுந்தான்.
சுமந்திரன் அவள் இட்ட கட்டளையை சிரமேல் ஏற்று இராமன் இருக்கும் மாளிகைக்குச் சென்று இராமனைக் கண்டு பட்டாபிஷேகத்திற்கு வந்திருக்கிற அனைவரும் காத்திருக்கிறார்கள்.
இந்த உத்தரவைக் கேட்டதும் இராமன் எழுந்து அரங்கப் பெருமானைச் சென்று வணங்கிவிட்டு இன்னிசை கீதங்களும் வாழ்த்தொலிகளும் முழங்க சுமந்திரனோடு புறப்பட்டான்.
நேரே சபா மண்டபம் சென்று அங்கே மன்னன் காணப்படாமையினால் கைகேயியின் அரண்மனையைச் சென்றடைந்தான்.அரண்மனை யுள் சென்ற இராமன் அங்கே மகிழ்ச்சியான சூழ்நிலை இல்லை என்பதை உணர்ந்தான்.
கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகை பரதனே ஆள நீ போய் சடாமுடி தரித்துக் கொண்டு தவங்களைச் செய்து கானகம் சென்று புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடி பதினான்கு ஆண்டுகள் சென்றபின் வா என்று அரசன் சொன்னான் என்றாள்.
கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பர் வாக்கால் பார்ப்போம் சக்கரவர்த்தி தசரதன் கட்டளை இட்ட காரணத்தினால் முடிசூட்டிக்கொள்ள இராமன் சம்மதித்தானேயன்றி விரும்பி இந்த ராஜ்ய பாரம் ஏற்க சம்மதிக்கவில்லை.
எனவே இப்போது ராஜ்யத்தை பரதனுக்குக் கொடுத்துவிட்டு தான் வனம் சென்று தவம் மேற்கொண்டு புண்ணிய நதிகளாடி பதினான்கு ஆண்டுகள் முடிந்தபின் வா என்று தந்தை ஆணையிட்டதாய் தாய் கூறியதும் மட்டற்ற மகிழ்ச்சியடைந்து வண்டியில் பூட்டப்பட்ட மாடு கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது போல உணர்ந்தான் இராமன்.
முன்பு உனக்கு பட்டாபிஷேகம் என்றபோது அவன் முகம் எப்படியிருந்ததோ அதுபோலவே ராஜ்யம் உனக்கு இல்லை பரதனுக்குத்தான் நீ பதினான்கு ஆண்டுகள் வனவாசம் செய்து வரவேண்டும் என்று சொன்னபோதும் அதேபோல அன்று மலர்ந்த செந்தாமரை மலர்போல ஒளியோடும் மலர்ச்சியோடும் இருந்தது.
இராமன் இவ்வாறு கைகேயிடம் சொல்லிவிட்டு அவளைத் தொழுது நமஸ்கரித்துவிட்டு தன் தந்தை இருந்த திசை நோக்கி வணங்கி புறப்பட்டு நேரே தன்னைப் பெற்ற தாய் கோசலையின் மாளிகையைச் சென்றடைந்தான்.
அங்கே கோசலை இராமனை முடிசூடிய கோலத்தில் அதற்குரிய குடை முதலான சிறப்புக்களுடன் தன் மாளிகைக்கு வருவான் என்று மகிழ்ச்சியோடு அவனை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளுக்கு இராமன் வெரும் கையனாய் போய் நின்றதும் கோசலை அதிர்ச்சியுற்றாள்.
வீசுகின்ற கவரி இல்லை அரசனுக்குரிய வெண்கொற்ற குடையின்றி தனி மனிதனாக விதி இராமனை வழிநடத்திச் செல்ல தர்மம் அவன் பின் வருத்ததுடன் பின்தொடர கோசலை முன் போய் நின்றான்.
உன் தலையில் மணிமுடி இல்லை உன் உடல் மங்கல மஞ்சள் நீரால் நனைந்திருக்கவில்லை என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் காலடியில் வீழ்ந்து வணங்கிய இராமனிடம் மனம் நெகிழ்ந்து அவனை மனதார வாழ்த்திவிட்டு ஏன் அப்பா நீ முடிசூட்டிக் கொள்வதற்கு ஏதேனும் இடையூறு நேர்ந்துவிட்டதா?
நடந்தவற்றையெல்லாம் தன் தாயிடம் சொன்னால் அவள் மனம் உடைந்து போவாள் என்று கருதி இராமன் கைகளைக் கூப்பித் தன் தாயை கும்பிட்டு அம்மா உன் அன்பு மகன் குற்றமற்ற குணமுடைய பரதன் முடிசூடப் போகிறான் அம்மா என்றான்.
இராமா மன்னர் கட்டளைப்படி பரதனுக்கு ராஜ்யத்தைக் கொடுத்துவிட்டு அவனோடு ஒன்றுபட்டு பல்லூழி காலம் நலமாய் வாழ்வாயாக என்று வாழ்த்தினாள்.
தாயின் உரைகேட்டு மகிழ்ந்த இராமன் அம்மா நான் நன்னெறியில் உய்யும் பொருட்டு அரசன் எனக்கு இட்ட கட்டளை ஒன்றும் இருக்கிறது என்றான்.
நான் பதினான்கு ஆண்டுகள் வனம் சென்று அங்கு வாழும் பெரும் தவசிகளோடு தங்கியிருந்து வரவேண்டும் என்றும் மன்னன் கட்டளை அம்மா இதனைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் கோசலை பெரிதும் வருந்தினாள் மயங்கினாள் விம்மி அழுதாள் விழுந்தாள் சோகத்தின் எல்லைக்கே சென்றாள்.
எல்லோரையும் காட்டிலும் உன்பால் பேரன்பு கொண்டு நீயே உயிர் எனக் கருதிய மன்னர் அதற்கு முற்றிலும் மாறாக உன்னைக் காட்டிற்கு அனுப்பும் வகையில் நீ ஏதேனும் தவறு செய்து விட்டாயோ இராமா?
இனி இராமனைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்று நன்கு உணர்ந்த பிறகு கோசலை தசரதனை விட்டே சொல்லி தடுத்துவிடலாம் என்று எண்ணமிட்டாள்.
கோசலை தன் கணவன் தசரதனைக் காண்பதற்காக கைகேயியின் அரண்மனைக்குச் சென்று அங்கு மன்னன் கிடந்த காட்சியைக் கண்டு மூர்ச்சையடைகிறாள்.
அங்கே ராஜ சபையில் இருந்த மக்கள் காதுகளிலெல்லாம் மங்கல ஒலிகள் கேட்க வேண்டிய நேரத்தில் இப்படியொரு அழுகுரல் அமங்கலமாய்க் கேட்கிறதே அது என்னவென்று பார்த்து வர வசிஷ்டரை அனுப்புகின்றனர்.
எனினும் முனிவர் வசிஷ்டரின் ஆலோசனையை கைகேயி ஏற்காமல் மன்னன் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றவில்லையானால் தான் உடனே உயிர்நீப்பேன் என்கிறாள்.
இவ்வாறு பலவாறு கைகேயியிடம் சொன்ன பின் முனிவரே இனி இந்தக் கைகேயி என் மனைவியும் அல்லள் அந்தப் பரதனை என் மகனாகக் கருதமாட்டேன் அவன் இனி மகன் என்ற உரிமையில் செய்யவேண்டிய காரியங்களுக்கும் உரியவன் இல்லை என்றான் தசரதன்.
அப்படி மறைந்து இருக்கும்போது சலபோசனன் எனும் சிறந்த முனிவனும் அவன் மனைவியும் பார்வை இழந்தவர்களாகத் தன் மகனே துணையாக அவனுடன் இருந்தார்கள்.
கண் இழந்த பெற்றோருக்குத் தண்ணீர் கொண்டு வரும் பொருட்டு ஒரு குறுகிய பாத்திரத்தில் நீரோடையில் அந்த மகன் நீர் மொள்ளும்போது உண்டான ஓசை யானை நீர் அருந்தும் ஓசை போல இருந்ததால் மறைந்திருந்த நான் யானை என்று எண்ணி ஒலி வந்த திசை நோக்கி அம்பைச் செலுத்திவிட்டேன்.