sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தமிழர் பெரும்பான்மையினராக இருந்த போதும் தமிழர்களுக்கு என்று தனி அரசியல் கட்சிகளோ தனி அரசாங்க ஒதுக்கீடுகளோ ஒதுக்கப்படுவதில்லை.
இந்திய அரசியல் கட்சிகளாக இருந்தாலும் அதன் தலைவர்கள் தமிழர்களாகவே இருப்பது பெரும்பான்மை தமிழர்களின் ஆதரவைப் பெரும் பொருட்டு ஒரு மரபாக உள்ளது.
மலையாளிகள் தெலுங்கர்கள் ஆகிய இனமக்கள் அவ்வப்போது தங்கள் சங்க திட்டங்களுக்காக அரசாங்க மானியம் பெறுவது உண்டு என்றாலும் குறிப்பாக நஜீப் பிரதமர் ஆன பின்பு அது பிற அரசு சாரா இயக்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதியைப் போன்ற ஒன்றாகவே அமைகின்றது.
ஆயினும் நாடு சுதந்திரம் பெற்ற போது இந்தியர் என்ற வட்டத்துக்குள் இயங்கிய சீக்கியர்களும் இந்திய முஸ்லீம்களும் மெல்ல மெல்ல தங்களைத் தனித்துக் கொண்டுள்ளது மலேசிய இந்தியர் அரசியலில் ஒரு குறிப்பிடதக்க மாற்றம் ஆகும்.
சீக்கியர்கள் இன்று தனி இனமாக அடையாளம் பெரும் வேளையில் இந்திய முஸ்லீம்கள் தங்களை மலாய் இனத்தவரோடு கலந்துவிடுவதிலும் பூமிபுத்ரா தகுதி பெருவதிலும் குறியாய் உள்ளனர்.
முன்பு ம.இ.கா வில் இணைந்து பணியாற்றிய இந்திய முஸ்லீம்கள் இப்போது என்னும் அரசியல் கட்சியை தொடங்கி அரசாங்க ஆதரவு கட்சியாக நடத்திவருகின்றனர்.
அக்கட்சியின் தலைவர் டத்தோ ஶ்ரீ சைட் இப்ராஹிம் பின் காதிர் மேலவை உறுப்பினராக தேர்வு பெற்றிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆயினும் மலேசிய இந்தியர்களின் அரசியல் தாய்கட்சியாக கருதப்படும் ம.இ.காவில் முஸ்லீம் தமிழர்களும் சீக்கியர்களும் இன்றும் தொடர்ந்து அங்கத்துவமும் பொறுப்புகளும் வகிக்கவே செய்கின்றனர்.
தொடர்ந்து வளர்ந்துவரும் இஸ்லாமியமயமாக்களும் சிறுபான்மை இந்துக்களுக்கு எதிரான மதமாற்றுச் சூழ்ச்சிகளும் மலேசிய இந்துக்களிடையே பதற்றத்தை உருவாக்கி தங்கள் மத அடையாளத்தை வலுப்படுத்திக் கொள்ள உந்துகிறது.
உலகின் மிகப்பெரிய இந்து தெய்வ சிலைகளும் உயராமான கோபுரம் கொண்ட கோயில்களும் பல கோடி வெள்ளி செலவில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மலேசிய இந்தியர்களால் கட்டப்படுகின்றன.
நாத்திகவாதத்தையோ சமய மறுப்பையோ அதிக பெரும்பான்மை மலேசிய இந்தியர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள தயாராக இல்லை என்பதை இதன்வழி அறியலாம்.
அரசாங்க பொதுவிடுமுறைகள் தைப்பூசம் தீபாவளிப்பண்டிகை ஆகிய இரு தினங்களுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்படுவதால் மதச்சார்புஅரசாங்கத் தரப்பும் மலேசிய இந்தியர்களின் பொது அடையாளமாக மதத்தையே முன்னிருத்துவது தெளிவு.
தங்கள் அரசியல் போராட்டத்தை முன்னெடுக்க இந்தியர் உரிமை என்று அடையாளப்படுத்தாமல் இந்து உரிமை என்று அடையாளப்படுத்தியவர்கள் அவர்கள்.
திராவிடர் கழகங்கள் பெரியார் கொள்கைகளாக பகுத்தறிவுவாதம் சாதி எதிர்ப்பு சமுதாய சீர்திருத்தம் போன்ற விடயங்களை அடிப்படையில் பேசினாலும் அவை மலேசிய மக்களின் வாழ்வியலோடு பொருந்தமுடியாமலும் நடைமுறை வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முடியாமல் நீர்த்துப் போய்விட்டன.
ஆயினும் சமூக அரசியல் தலைவர்கள் மேடைப் பேச்சுக்கு பெரியாரையும் அவரின் பகுத்தறிவு கருத்துக்கள் சிலவற்றையும் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு பயன்படுத்துகின்றனர்.
பெரியாரின் மலேசிய வருகையின் போதுகூட அவர் மதத்தொடர்பான எதிர்கருத்துகருத்துகளையோ நாத்திக கருத்துகளையோ இங்கு பேசவில்லை என்றே அன்றைய குறிப்புகள் உணர்த்துகின்றன.
கவி மலாயா தமிழ் முன்னோடிகளும் பெரியார் வருகையும் மலேசிய திராவிட கழக அமைப்பாளர்களும் இவ்வுண்மையை உணர்ந்து திராவிட கழக செயல்பாடுகளை யார் மனமும் கோணாதவாறு நடத்தப் பழகிக் கொண்டுவிட்டனர்.
ஆகவே சாதிய கொடுமைகள் குறித்து கடந்த ஒரு நூற்றாண்டாக மீண்டும் மீண்டும் எழுதியும் பேசியும் வந்ததன் பயனாக பெருவாரி பாமர மக்கள் சற்றே விழிப்படைந்து வெளிப்படையாக சாதியம் பேசுவது நவீன வாழ்வியலுக்கு அழகல்ல என்ற புரிதலோடு சாதியை மறைவாக பேசும் நாகரீக வழக்கம் கொண்டுள்ளனர்.
ஆயினும் கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக சில செல்வந்தர்களும் அரசியல்வாதிகளும் படித்தறிந்தவர்களும் சாதிச் சங்கங்களை தமிழர் பண்பாட்டு உரிமை என்ற நிலைப்பாட்டுடன் நிர்வகித்துவருவதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
பெரியாரின் பகுத்தறிவுவாத கருத்துகள் மலேசியாவில் வளரவில்லை என்பது உண்மையானாலும் தமிழ் மொழி இந்நாட்டில் வேர் ஊன்றி வளர அவரின் செயல்பாடுகளும் மூல வித்தாக இருந்தன என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.
அவரின் முதல் வருகையின் விளைவாக மலேசியாவில் பலர் சுயமரியாதை சிந்தனையை பெற்றனர் என்பதோடு தமிழ் மொழி மீதான பற்றையும் வளர்த்துக் கொண்டனர்.
நகரங்களிலும் தோட்டபுறங்களிலும் நூல் நிலையங்கள் பல தொடங்கப்பட்டதும் சுயமரியாதை கருத்துக்களின் தாக்கதின் வழிதான் என்பதை மறுக்க முடியாது.பெரியார் தமிழ் மொழியை சிறுமை படுத்தினார் என்ற வாதமெல்லாம் அன்று பேசப்படாத நிலையில் பலரும் தமிழ்ப்படிக்க பெரியாரும் ஒரு உந்துதலாக இருந்ததே வரலாற்று உண்மை.
பெரியார் மலாயாவுக்கு வந்த போது இங்கு அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட வரவேற்பிலும் அவர் ஆற்றிய உரைகளிலும் தமிழின உணர்வே மேலிட்டிருப்பதை அறிய முடிகிறது ஆயினும் இங்கு இனம் மதம் என்ற வேற்றுமை பாராமல் அவருக்கு சிறப்பு செய்துள்ளனர்.
பெரியாரின் தாக்கத்தால் இனமான உணர்ச்சி பெற்ற தமிழர்கள் கோ.சாவின் பின் ஒன்றுகூடி நின்றதனாலேயே மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் இன்றும் தமிழ் நிலைத்திருக்கிறது என்கிற வரலாற்று உண்மையை மலேசியாவில் தமிழ்த் தேசியம் பேசுகிறவர்கள் உணரவேண்டும்.
ஜப்பானிய ஆதிக்க கொடுமைகள் சயாம் மரண ரயில் நிர்மாணிப்பு மே இனக்கலவரம் கம்போங் மேடான் சம்பவம் போன்ற வரலாற்று இடர்கள் அனைத்திலும் மலேசிய இந்தியர்கள் என்ற பொது இனமாகவே நமக்கு பாதிப்புகள் வந்து சேர்ந்தன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
தோட்டப்புறங்களில் சில நிர்வாகங்களிடம் தமிழர்களுக்கு எதிரான மலையாளிகள் யாழ்ப்பாணத்தமிழர்களின் இன ஆதிக்கப்போக்கு இருந்தது உண்மையென்றாலும் அது அரசியல் வடிவங்கொண்டதல்ல என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
நேரடி அணுகுமுறையின் வழி சிந்தித்தால் அடிப்படையிலேயே தமிழ்த் தேசியம் என்ற இயக்கம் நம் நாட்டு தமிழர் வாழ்வியலுக்கு அப்பாற்பட்டதாக உள்ளது.
மேலும் ஒரு காலத்தில் மூட நம்பிக்கைகள் என்று பெரியார் சாடிய சடங்குகளும் வழக்கங்களும் இன்று மலேசிய இந்தியர்களால் அறிவியல் பின்புலம் கற்பிக்கப்பட்டு சந்தைப்படுத்தபடுகின்றன.
இந்து சமய சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் அறிவியல் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டவை என்று பலரும் உறுதியாக நம்புவதோடு அதில் பெருமையும் கொள்கின்றனர்.
அவர்கள் புராதன மதநம்பிக்கைகளாலும் பண்பாட்டு கூறுகளாலும் தங்களை மென்மேலும் நெருக்கிக் கொள்ளும் மக்களாகவே இங்கு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அடுத்த நிலையில் தமிழ் நாட்டு பூர்வகுடிகளான தமிழர்களின் மண்ணையும் உரிமைகளையும் பிற இன வந்தேரிகள் அபகரித்துக் கொண்டார்கள் என்ற சீற்றம் தமிழ்த்தேசியம் அமைய இன்னொரு காரணம்.
தமிழர்களை பிழைக்க வந்த கூட்டம் சுரண்டி வாழ்வதை இனியும் அனுமதிக்கக் கூடாது என்னும் பொருளாதார விழிப்புணர்வின் தீவிர வடிவமாகவும் நாம் தமிழ்த் தேசியத்தை கொள்ளலாம்.
இங்கு நம்மையே வந்தேறிகள் என்று மலாய்காரர்கள் தூற்றிக் கொண்டிருக்கையில் நாம் எந்த முகாந்திரத்தில் தமிழ் தேசியத்தை ஆதரித்து பேசுகிறோம் என்பது சிந்தனைக்குறியது.
மேலும் வந்தேறி சிறுபான்மையை ஒரு தேசிய இனம் ஓரங்கட்டும் செயலை நாம் தமிழ்த் தேசியத்தின் ஊடாக ஆதரிக்க தலைப்படுகிறோம் என்றால் நாம் நம்மை அறியாமலேயே இந்நாட்டில் இப்ராஹிம் அலி போன்ற இனவாதிகளின் செயலுக்கும் போன்ற இனவாத இயக்கங்களுக்கும் ஆதரவு கொடுகிறோம் என்றே பொருளாகிறது.
பெர்காசா நமக்கு செய்ய நினைக்கும் அநீதிகளை நாம் இனவாதம் என்று பொங்கி எழும் அதே நேரம் தமிழ் நாட்டில் இருந்து சீமானோ கரிமாவளவனோ வந்திருந்து வடுகன் அயோக்கியன் என்று பேசும் போது நாம் கைத்தட்டி வரவேற்கிறோம்.
அதேப் போல் மலேசியாவில் தெலுங்கு சங்கமும் மலையாளிகள் சங்கமும் இரண்டு தலைமுறைகளாக மறக்கப்பட்டுவிட்ட தங்கள் தாய்மொழியை மீட்டெடுக்க முயலும் செயல்களை சிலர் விமர்சிக்கின்றனர்.
தெலுங்கு மொழி ஆரம்ப பள்ளிகளில் போதிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் நஜீப்பிடம் மனு போட்டதும் பல தமிழ் ஆர்வாளர்களும் தொண்டர்களும் சோர்வுற்றதைக் கண்டேன்.
ஆனால் இதே நிலை தமிழர்க்கு மொரிசியஸ் மியன்மார் தென் ஆப்ரிக்கா போன்ற நாடுகளில் ஏற்பட்டபோது அதாவது அவர்கள் தங்கள் தாய்மொழியான தமிழை மீட்டெடுக்க முயன்றபோது நமது செயல் எப்படி இருந்தது என்பதை நாம் சிந்தித்துப்பார்ப்பது நல்லது.
தற்போதைய நிலையில் மலேசியாவில் தமிழ்ப்பள்ளிகளும் தமிழ்க் கல்வியும் முழு அதிகாரத்தோடு இயங்குகின்றன என்றாலும் அந்த வாய்ப்புகளை எத்தனைத் தமிழர்கள் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பது ஆய்வுக்கு உட்பட்டது.
தமிழ்ப்பள்ளியே எங்கள் தேர்வு என்று இயக்கம் நடத்தி நாம் தமிழ்ப்பள்ளிகளுக்கு மாணவர் பதிவை அதிகரிக்க வேண்டிய நிலையிலேயே இருக்கின்றோம்.
வீட்டில் தமிழ்ப்பேசுவதால் தங்கள் பிள்ளைகளின் பிற மொழி அறிவு தடைபடும் என்று காரணம் கூறி பிள்ளைகளிடம் மலாயிலோ ஆங்கிலத்திலோ பேசும் தமிழர்கள் செய்யாத பாதகத்தையா பிற இனத்தார் தமிழுக்குச் செய்துவிடப் போகிறார்கள்?
இந்தியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் திரைப்படங்கள் வாயிலாகவும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் வாயிலாகவும் மட்டுமே தமிழை நுகரும் தமிழர்களே இங்கு அதிகம்.
ஆகவே பிற சிறுப்பான்மையினரின் தாய்மொழி வளர்ச்சி தமிழ்மொழிக்கு அச்சுறுத்தல் என்பது நமது இயலாமைகளை மூடிமறைக்கும் மாயையாகும்.
தமிழுக்கு இன்று இந்நாட்டில் நம் மூதாதையர் போராடி பெற்றிருக்கும் வாய்ப்புகளைத் தமிழர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொண்டாலே போதும்.
அடுத்து இலங்கைப் இனப்படுகொலைகளுக்கு எதிராக மலேசியத் தமிழர்களாகிய நாம் வெகு நெடுங்காலமாகவே எதிர்ப்புகளை காட்டியே வந்துள்ளோம்.
ஆனால் தமிழ்நாட்டில் இருந்து வரும் பேச்சாளர்கள்தான் இங்குள்ள பிரபாகரன் ஆதரவாளர்கள் ஈழ மக்களுக்கு உதவும் நன்நெஞ்சர்கள் மனிதாபிமான தமிழர்கள் அனைவரையும் தங்கள் தமிழ்த் தேசியத்துக்கு சாதகமாக திரட்டும் முயற்சிகளைச் செய்கின்றார்கள்.
தமிழ்த் தேசியத்தின் வழி ஈழமக்களுக்கு நல்வழி பிறக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் மலேசிய தமிழர்களும் குறிப்பாக இளைஞர்களும் அவர்களுக்கு ஆதரவாக செயல்படுகின்றனர்.
உதாரணத்திற்கு சீமான்மலேசியாவில ஈழ மக்களின் துயர்களையும் ராஜபஷேவின் கொடுமைகளையும் உணர்ச்சியோடு பேசி ஆதரவு பெற்று இறுதியில் அவரது நாம் தமிழர் இயக்கம் உதயமாக வழிதேடிக் கொண்டதைக் குறிப்பிடலாம்.
அவர்களின் பார்வையில் மலேசிய தமிழர்கள் மிக செழிப்பாக வாழ்வதாகவும் அவர்களின் ஆதரவை தங்கள் அரசியல் நோக்கத்திற்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள இலங்கை அரசியல் சூழலை மூலதனமாக ஆக்குவதாகவுமே இருக்கிறது.
ஆனால் நாம் தமிழ் நாட்டு பேச்சாளர்களின் பேச்சைக் கேட்டுவிட்டு அதை அப்படியே இங்கே ஒப்பித்துக் கொண்டு இருப்பது அறிவுடமை அன்று.
ஆகவே இன்று தமிழக மின்னூடகங்களின் வழி பரப்பப்படும் தமிழ்த்தேசியம் என்னும் அரசியல் அச்சு நேரடி மலேசியச் சூழலில் பொருந்தக்கூடியதாக இல்லை.
தமிழ்த் தேசியத்தை முன்னிருத்தி இங்கு இயங்குதல் என்பது இப்போதைக்கு இல்லாத எதிரியோடு போரிடும் குழப்பமான நிலைக்கு நம்மை கொண்டு சென்று விடும்.
காரணம் மலேசியத் தமிழர்கள் திராவிட அரசியலால் தோற்றார்கள் என்ற ஒரு நிலை அறவே பொருந்தாத நிலையில் திராவிடத்தை எதிர்க்கும் தமிழ்த் தேசியமும் பொருத்தமற்ற ஆயுதமாகவே இருக்கும்.
அடுத்து மலேசியாவில் தமிழ்த் தேசிய அரசியல் அணுகுமுறையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்பது உறுதியானாலும் அது தமிழ்மக்களுக்கு சொல்லவரும் அடிப்படை செய்தியை புறக்கணிக்க முடியாது என்றே தோன்றுகிறது.
காரணம் தமிழ்த் தேசியம் தமிழர்கள் என்ற ஒற்றைச் சொல்லின் வழி உலகில் தமிழ்மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட மக்களோடு உரையாட முற்படும் தகவல்களை நாம் நமது சூழலுக்கு ஏற்ப கவனப்படுத்த வேண்டிய தேவை இருப்பதாகவே உணர்கிறேன்.
மலேசியாவில் சிலர் தமிழ்த்தேசியத்தை ஆதரித்து குரல் எழுப்பிக் கொண்டிருப்பதன் உளவியல் காரணம் இவ்வகை ஒப்பீட்டின் அடிப்படையிலேயே அமைவதாக கருதுகிறேன்.
ஆகவே தமிழ்த் தேசியத்தை ஒப்பீட்டு முறையில் நம் சூழலோடு பொருத்தி ஆராய்வது நன்மை பயக்கும் தமிழகத்தில் திராவிடர் என்று குறிக்கப்படும் மரபினத்திற்குள் தமிழ் தெலுங்கு மலையாளம் கன்னடம் ஆகிய மொழிகள் பேசும் மக்கள் அடக்கப்படுகிறார்கள்.
இந்த அடிப்படை ஒற்றுமைகளைக் கொண்டு நாம் தமிழ்த் தேசியம் சொல்லும் இன அரசியலை ஓரளவு ஒப்பீட்டு அடிப்படையில் ஆராய்ந்து பார்க்க முடியும் என்றே தோன்றுகிறது.
மலேசியாவில் தெலுங்கு சங்கம் அதே வேலையை அதாவது இந்தியர் அரசியல் கூட்டமைப்பில் இருந்து தெலுங்கு மக்களை வெளியேற்றும் திட்டத்தில் இறங்கி உள்ளது தெளிவாகிறது.
பிறப்பு பத்திரத்தில் இனம் என்னும் விடயத்தில் இதுவரை பொதுவாக இந்தியர் என்று குறிக்கப்படுவதை மாற்றி தெலுங்கு என்று குறிப்பிட அனுமதிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை அவர் முன்வைத்துள்ளார்.
தங்கள் இன அடையாளங்கள் மறைந்து விடக் கூடாது என்கிற விழிப்பு உள்ள சிறுபான்மையினரிடம் உள்ள பதற்றமே டாக்டர் அட்ஷயகுமாரிடம் உள்ளது.
ஆனால் அதை அவர் அரசியல் சட்டத்தின் வழி முன்னெடுக்க நினைப்பது ஆபத்தான பின்விளைவுகளையே மலேசிய இந்தியர் அரசியலில் ஏற்படுத்தும்.
அதாவது தனி மொழியும் பண்பாடும் உள்ள ஒரு இனமான தெலுங்கர்கள் இனி இந்தியர் என்ற கூட்டு இன அடையாளத்தில் வாழ்வதை விரும்பவில்லை என்பதையே இது புலப்படுத்துகிறது.
தங்களுகென்று ஒரு இன அடையாளம் கல்வி வானொலி ஒலிபரப்பு என்னும் கோரிக்கைகள் ஒரு தேசிய இனமாக தங்களை இருத்திக் கொள்ளும் முயற்சியாகும்.
தமிழ் முஸ்லீம்கள் இதே போன்றதொரு கோரிக்கையை முன்வைத்து செயல்பட்டாலும் அவர்கள் தமிழ் முஸ்லீம்கள் என்ற சிறப்பு அடையாளத்தையே தொலைத்துவிட்டு நிற்கும் அவல நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர் என்பதும் உண்மை.
இந்நிலை தொடர்ந்தால் மலேசிய வரலாற்றில் இருந்து இஸ்லாமிய தமிழர்கள் காணாமல் போய்விடுவார்கள் என்பது உறுதி.மிகச் சிறுபான்மை சீக்கியர்கள் தனி இனமாக மலேசிய சட்டத்தில் இடம் பிடித்து விட்டனர் என்பது உண்மை என்றாலும் அவர்கள் தமிழர்தம் பண்பாட்டு வாழ்வியலோடு ஒட்டு அற்றவர்கள் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.
ஆகவே மலேசியர்களாகிய நாம் நமது இனமாக தமிழ் தெலுங்கு மலையாளி என்று குறிக்கப்படுவதே முறை ஆகவே டாக்டர் அட்சயகுமாரின் கோரிக்கையை நான் வரவேற்கிறேன்.
ஆயினும் மலேசியாவில் தங்களின் இனம் என்று தமிழரோ தெலுங்கரோ மலையாளியோ தனி அரசியல் அடையாத்தைக் கோருவது மீண்டும் நம்மை தூய இன கண்டுபிடிப்பு சிக்கலுக்குள் கொண்டு போய்விடும் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.
எனவே திட்டமிட்டோ அல்லது அதிகார ஆசையினாலோ டாக்டர் அட்ஷய குமார் தனி தெலுங்கு அடையாளத்தை கோரினாலும் அதை நாம் முற்றாக மறுக்க வேண்டிய நிலையிலேயே இருக்கிறோம்.
ஆகவே டாக்டர் அட்ஷய குமார் போன்றவர்கள் தங்களை இயக்கத்தில் உறுதிபடுத்திக் கொள்ளவும் அதிகாரத்தில் தொடர்ந்து நீடிக்கவும் இதுபோன்ற பரப்புரை உத்திகளை செய்வது இயல்பு என்றே கொள்ளமுடியும்.
ஆனால் இவ்வகை ஆபத்தான உத்திகளினால் இதுவரை நாட்டில் தமிழ்த் தொண்டு ஆற்றியும் தமிழ் மொழி நிலைக்கவும் பாடுபட்ட அனைத்து பிற இன மக்களின் மீதும் கலங்கம் படிவதையும் அவர்கள் அறிய வேண்டும்.
சுயநல அரசியலை மையமாக கொண்டு சிலர் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளால் பெரும்பான்மை மக்களின் நலம் பாதிப்புறுவதை மக்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.
ஆகவே தமிழகத்தில் திராவிட அரசியல் ஆட்டம் கண்டிருப்பதுபோல் மலேசியாவில் இந்திய அரசியல் ஆட்டங்கான தொடங்கி உள்ளது தெளிவாகிறது.
மலேசியாவில் தெலுங்கர்கள் தனி இனமாக அடையாளம் காண விரும்புவது இயல்பாகவே இந்தியர் என்ற ஒரே கூடாரத்தில் இருந்த தமிழர்களையும் மலையாளிகளையும் சிந்திக்கவைக்கும்.
எனவே தெலுங்கு சங்கத்தலைவர் இந்தியர் என்ற அடையாளத்தை மறுக்கத்துணிந்த நிகழ்வை காரணம் காட்டி தமிழ் நாட்டு பாணி தமிழ்த்தேசியம் பேசுவது இனக் கசப்பை மட்டுமே மேலோங்கச் செய்யமுடியும்.
ஊர் இரண்டுபட்ட பின்பு கொண்டாட்டம் போடப்போவது அரசியல்வாதிகள் மட்டுமே ஆகவே மலேசியாவின் தமிழ்த் தேசியம் என்பது தமிழுக்கு தொண்டாற்றுபவர்கள் அனைவரையும் இனம் மொழி சாதி பேதம் பாராமல் ஏற்று செயல்படும் இயக்கமாக இருப்பதே சிறப்பு.
உதாரணத்திற்கு தமிழ்ப் பள்ளிக்கு தங்கள் பிள்ளைகளை அனுப்பும் தெலுங்கு மலையாளிகளைவிட மலாய்சீன பள்ளிக்கு தன் பிள்ளையை அனுப்பும் ஒரு தமிழன் எந்தவகையிலும் சிறந்தவனாகிவிட முடியாது.
இங்கு இந்தியர் அடையாளத்திற்குள் தமிழர்களாக நாம் வாழ்ந்தாலும் நமது மொழி பண்பாடு என்ற அடிப்படைகளில் நம்மோடு கைகோர்க்க முன்வரும் எல்லாரையும் ஏற்று செயல்படக்கூடிய தெளிவே மலேசிய தமிழ்த் தேசிய வடிவமாக இருக்க முடியும்.
தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சி என்பது வரலாற்று அடிப்படையில் பிராமனர் முதல் வடுகர் வரை அனைத்து தரப்பு மக்களாலும் முன்னெடுக்கப்பட்டது என்பதே உண்மை என்பதால் அந்த மரபு காக்கப்படவேண்டும்.
தமிழ்நாட்டு தமிழ்த் தேசியத்துக்கு இங்கிருந்தபடி ஆவேசப்படும் அன்பர்கள் இனி தங்கள் சிந்தனையை மலேசியச்சூழலை குழைக்காத மலேசிய தமிழ்த்தேசியம் குறித்து சிந்திக்க வேண்டியது அவசியம்.
மலேசிய தமிழர்களின் உற்பத்திக்கும் அவர்களின் கலை சார்ந்த முயற்சிகளுக்கும் பாராமுகம் காட்டும் நாம் தமிழ்த் தேசியம் பேசுவது எந்த நியாயத்தில் என்பதே அவசியமான கேள்வி.
நாம் நம்மை தமிழ்நாட்டின் விழுதுகள் என கற்பனையில் இருக்கும் வரை வாழும் நாட்டின் சூழலுக்கு ஏற்ப ஆக்ககரமாகச் சிந்திக்கவோ செயல்படவோ முடியாது.
இதே நாட்டில் இதே மண்ணில் எதிர்கால தமிழனின் நிலை எப்படி இருக்க வேண்டும் என முடிவு செய்ய வேண்டியதே தமிழ்த் தேசியத்தின் பணியாக இருக்கும்.
ஆகவே தமிழ்த் தேசியம் என்பது உலகத் தமிழர்களுக்கு எல்லாம் ஏற்ற ஒரே மேடையை அமைத்துக் கொடுக்கும் என்பது பொய்மைவாதமாகும்.
பல நாடுகளிலும் பிரிந்து வாழும் தமிழர்கள் அவர்களின் சூழலுக்கு ஏற்ற தமிழ்த் தேசியத்தை அவர்களே சுயமாக கண்டெடுக்க வேண்டும்.
ஆனால் அதை இன காழ்ப்பாகவோ பிறரை ஆதிக்கம் செய்யும் யந்திரமாகவோ மாற்றாமல் தமிழ் இன அடையாளத்தை வலிமை படுத்தும் பேரியக்கமாக முன்னெடுக்க வேண்டும்.
யாரை நீக்க வேண்டும் என்று பட்டியல் போட்டு வாதிடுவதை விடுத்து யாரை கூட்டு சேர்த்து வெற்றிபெறமுடியும் என்று சிந்திப்பதே தமிழினத்தின் எதிர்காலத்தை முடிவுசெய்யும்.
ஆகவே தமிழ்த் தேசியம் என்பது இன்றைய சூழலில் நம் நாட்டை பொருத்தவரை ஒரு தமிழ் அணியாக இயக்கமாக ஆக்ககரமான செயல்பாடுகளுடன் முன்னேறுவதே வரவேற்க தக்கது.
மாறாக தமிழ் நாட்டு ஆரவார தமிழ்த் தேசியத்தை பின்பற்றி இங்குள்ள தெலுங்கரையும் மலையாளியையும் பாசீச வெறியோடு பேசுவதும் தூற்றுவதும் மலேசியத்தமிழர்களை உயர்த்திவிடப் போவதில்லை.
நம் மொழியை நம் பண்பாட்டுச் சிறப்புகளை நம்முடன் ஒன்றற கலந்துவிட்ட சமயத்தை தமிழின ஒற்றுமையை மேலும் மேலும் உயர்த்திக்காட்ட ஆகக் கூடிய காரியங்களில் நம் சக்தியை செலவழிப்பதே ஆக்கச்செயலாகும்.
பாண்டியன் தேசியப் பழமைவாதத்தை மறுதலித்தல் பெரியாரின் அரசியல் கருத்தாடலில் தேசம் உ.பி மாதிரியில் இங்கே ஒரு சமூகப் பொறியியல் ஒன்றைக் கட்டமைக்கப் போவதாக நேற்று சேலத்தில் விரிவாகப் பேட்டியளித்துள்ளார் மருத்துவர் இராமதாஸ்.
திராவிடக் கட்சிகளாலும் அவர்கள் பேசிய திராவிடம் என்கிற கருத்தியலாலுந்தான் தமிழர்கள் இன்று தாழ்ந்துள்ளனர் எனக் கூறியுள்ள இராமதாஸ் அவர்கள் தனது இந்தச் சமூகப் பொறியியல் திராவிடத்திற்குப் பதிலாகத் தமிழியத்தை முன்வைக்கும் என்றுள்ளார்.
இனி இரண்டு திராவிடக் கட்சிகளுடன் மட்டுமல்ல திராவிடம் என்று பெயர் தாங்கியுள்ள எந்தக் கட்சியுடனும் கூட்டில்லை எனச் சமீபகாலமாகச் சூளுறைத்து வரும் மருத்துவர் இந்த அடிப்படையில் தன் எதிர்காலத் திட்டத்தை முன் வைத்துள்ளார்.
அதாவது திராவிடக் கட்சிகளை ஒதூக்கிவிட்டு இத்தகைய சாதி அமைப்புகளை இணைத்து ஒரு கூட்டணி அமைத்து ஆட்சியைப் பிடிப்பதுதான் அவரது சமூகப் பொறியியல்.
இந்தச் சாதி அமைப்புகள் அனைத்தும் சமீப காலங்களில் இரு அம்சங்களை வலியுறுத்துவதில் ஒற்றைக் குரலில் பேசுவதை எல்லோரும் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.
திராவிடத்தால் வீழ்ந்தோம் என்றொரு தத்துவத்தைப் பல்வேறு பொய்கள் அபத்தங்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் முன் வைத்த பெங்களூரு குணாவின் இன்றைய வாரிசுகள் முன்வைக்கும் தமிழ்ச் சாதிகளின் ஒற்றுமை என்கிற கருத்தாக்கத்துடன் மருத்துவர் அவர்களின் சமூகப் பொறியியல் மிகவும் நெருக்கமாக வருவதை யாரும் உணர இயலும்.
அருந்ததியருக்கு இட ஒதுக்கீடு அளிக்கக் கூடாது எனவும் அம்பேத்கராம் மராட்டியரைத் தலைவராக ஏற்கக் கூடாது எனவும் சொன்னவர் குணா என்பதை யாரும் மறந்துவிட இயலாது.
மருத்துவர் அவர்களுக்கு இந்தக் கருத்தில் அதாவது தெலுங்கு கன்னட மலையாளச் சாதிகளை ஒதுக்கவேண்டும் என்கிற கருத்தில் உடன்பாடு உண்டா என்பது விளங்கவில்லை.
மருத்துவர் அவர்களின் பொறியியலில் பார்ப்பன எதிர்ப்பிற்கு இடமுண்டா இல்லை உ.பி மாதிரியில் பார்ப்பனர்களுக்கு முக்கிய இடமளிக்கப்படுமா என்பதும் விளங்கவில்லை.
திராவிட என்னும் பெயர் தாங்கிய எந்தக் கட்சியுடனும் கூட்டில்லை என்றால் காங்கிரஸ் மற்றும் பா.ஜ.க உள்ளிட்ட பிற கட்சிகளுடன் கூட்டிற்குத் தடையில்லையா என்பதும் விளங்கவில்லை.
பெரியாரும் பின் வந்த திராவிடக் கட்சிகளும் திராவிடம் என்பதைப் பெயரில் சுமந்திருந்தாலும் அவர்கள் முன்நிறுத்தியது தமிழ்த் தேசியத்தைத்தான்.
எல்லோருக்கும் அவரவர் விகிதாசார அடிப்படையில் இட ஒதுக்கீடு என்று சொன்னபோது பார்ப்பனர்களுக்கு அவர்களுக்குரிய முன்று சத ஒதுக்கீடு அளிப்பதை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார் பெரியாரைப் பொருத்த மட்டில் பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு என்பது அடிப்படையில் சாதி எதிர்ப்பு என்பதுதான்.
அவர்கள் எல்லோரும் மூன்றாண்டுச் சிறைவாசம் அநுபவிக்க வேண்டியதாயிற்று இந்திரா ஆண்டபோது அவர் தனித் தமிழ்நாடு கேட்டுப் போராடினார்.
அப்போதுகூட சாதி இல்லை பாப்பான் இல்லை சூத்திரன் இல்லை என்று அரசியல் சட்டத்தைத் திருத்து நான் போராட்டத்தை வாபஸ் வாங்கிக் கொள்கிறேன் என்றார்.
என்றைக்கு அவர்கள் தேர்தல் அரசியலில் குதித்தார்களோ அன்றைக்கே சாதி அடிப்படையிலான ஓட்டு வங்கிகளை அவர்கள் மையப்படுத்தியே செயல்படத் தொடங்கினர்.
ஆக பெரியாருக்குப் பிந்திய திராவிடக் கட்சிகளின் மிகப் பெரிய வீழ்ச்சியே அவர்கள் திராவிடக் கருத்தியலிலிருந்து பிறழ்ந்தது என்பதுதான்.
புலே அம்பேத்கர் பெரியார் போன்றோர் இது ஒரு சாதீயச் சமூகம் என்கிற கருத்தாக்கத்தை முன்னிறுத்தி ஒரு அரசியலைக் கட்டமைத்தனர்.
சாதியைக் காப்பாற்ற முயலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் பா.ஜ.க ஆகியவை அதன் காரணமாகவே இந்தியச் சமூகத்தின் அடிப்படை முரண்பாடு சாதி அல்ல மதம்தான் எனத் திரிக்கின்றனர் இந்துத்துவவாதிகள் இப்படிச் சாதி முரண்பாட்டைப் பின்னுக்குத் தள்ளி மத முரண்பாட்டைக் கட்டமைப்பதை ரொமிலா தப்பார் சுட்டிக் காட்டுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஆனால் இன்று அவர்கள் தமிழ்ச் சாதிகளின் ஒற்றுமை என்கிற முழக்கத்தை முன் வைக்கும்போதுதான் அவர்கள் சாதி ஒழிப்பிற்கே எதிரிகள் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது.
சாதிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட சாதிகளின் இருப்பை முதன்மைப் படுத்தி ஆதாயம் தேடாத ஒரு அரசியலா இல்லை சாதிகளை முதன்மைப் படுத்தி சாதிகளின் கூட்டணியை உருவாக்கும் அரசியலா என்பதுதான்.
திருமாவளவன் மட்டுமல்ல ஏதோ அம்பேத்கர் புலே போன்றோர் தோன்றிய மராட்டியம் உள்ளிட்ட மற்ற மாநிலங்களிலெல்லாம் தீண்டாமைக் கொடுமைகளே இல்லை என்பது போல எதெற்கெடுத்தாலும் திராவிடக் கருத்தியலைக் குறை சொல்லும் தலித் அறிவு ஜீவிகளும் இது குறித்துச் சொல்ல வேண்டும்.
பார்ப்பனீயம் என்கிற குறியீட்டின் மூலம் சாதிய முரணை முதன்மைப் படுத்திய திராவிடக் கருத்தியலைச் சுமக்கும் திராணியை பெரியாருக்குப் பிந்திய திராவிட இயக்கங்கள் இழந்தன.
தேர்தல் அரசியல் ஊழல்கள் வாரிசு அரசியல் என்பதாகச் சீரழிந்த இவற்றால் சாதி ஒழிப்பை முதன்மைப்படுத்திச் செயல்பட இயலாது என்பது அப்பட்டமான உண்மை.
ஆனால் திராவிடக் கட்சிகளின் இந்தப் பலவீனங்களுக்காக சாதி உறுதியாக்கத்தை முன்வைத்து இயங்கும் ஒரு அரசியலை திராவிட எதிர்ப்பு தமிழியம் என்கிற பெயர்களால் ஏற்க இயலாது.
அப்படியாயின் திராவிடக் கருத்தியல் செயல்படாத பிற மாநிலங்களில் யாதவ்களும் தாக்கூர்களும் எப்படி வலிமையான அரசியல் சக்திகளாக மாறினர் என்கிற கேள்விக்கு நாம் பதில் சொல்லியாக வேண்டும்.
இது ஒருபுறம் இருக்க திராவிடக் கருத்தியலின் பார்ப்பன எதிர்ப்பு இடைநிலைச் சாதிகளின் உறுதியாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தன என்றே வைத்துக் கொண்டாலுங்கூட அதற்கு மாற்று வெளிப்படையாகச் சாதி உறுதியாக்கத்தை முன்னிறுத்திச் செயல்படும் சாதிகளின் கூட்டணி அரசியல் அல்ல.
திராவிடக் கருத்தியல் திராவிட இயக்க ஆட்சிகள் ஆகியவற்றால் தமிழகம் தாழ்ந்துவிட்டது என மருத்துவர் அவர்களும் இதர தமிழ்ச் சாதிகளின் ஒற்றுமை பேசும் தமிழியவாதிகளும் எழுப்பும் முழக்கம் உண்மையிலேயே அதைப் பொருள் கொள்வதில்லை.
தமிழர் இழந்த ஆற்றுநீர் உரிமைகளை மீட்க உருப்படியான உங்களின் திட்டம் என்ன என்பதைத் திட்டவட்டமாக முன்கூட்டியே அறிவிக்க வேண்டும்.
காவிரி பாலாறு தென்பெண்ணை முல்லைப்பெரியாறு அணை ஆகியவற்றின் மீதான வழிவழி வந்த உரிமையை அண்டை மாநிலத் திராவிடர்கள் அடாவடித்தனமாகப் பறிப்பதையும் கைச்சாத்திட்ட ஒப்பந்தங்களையும் ஆணையங்களின் இடைக்காலத் தீர்ப்புகளையும் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புகளையும் மதிக்காததையும் கண்டும் காணாமல் தமிழ்நாட்டிற்கு வர வேண்டிய ஆற்றுநீர்ப் பங்கீடுகளை வாங்கித் தராமல் தமிழகத்தையும் தமிழர்களையும் வஞ்சித்துக் கொண்டிருக்கும் தில்லி வல்லரசை எதிர்த்து உருப்படியாகப் போராடுவீர்களா?
தமிழர்களிடமிருந்து பறித்து மலையாளிகளுக்குத் தாரைவார்க்கப்பட்ட இடுக்கி மாவட்டத்தை மீண்டும் தமிழகத்தோடு சேர்க்கும்படி போராடாமல் முல்லைப்பெரியாற்று அணையின் மீதான உரிமைக்காகக் குரலெழுப்புவது தும்பை விட்டு வாலைப் பிடிக்கும் கதைதானே?
இந் நிலையில் சித்தூர் மாவட்டத்தைத் தமிழகத்தோடு மீண்டும் சேர்க்கச் சொல்லிக் கேட்காமல் பாலாற்றின்மீது தமிழருக்குள்ள உரிமையை நிலைநாட்டுவோம் என்பது வெற்றுப் பம்மாத்துத்தானே?
நீங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் மலையாளிகள் தான்தோன்றித்தனமாகவும் அடாவடியாகவும் மேற்குநோக்கி வலிந்து திருப்பிக்கொண்ட கருப்பானாற்றை மீண்டும் கிழக்குநோக்கித் திருப்பிவிடுவீர்களா?
இதனால் தமிழர் வாழும் கொள்ளேகாளம் பெங்களூர் கோலார்த் தங்கவயல் சித்தூர் இடுக்கி தேவிகுளம் பீர்மேடு கன்னியாகுமரியின் சில பகுதிகள் முதலான வளம் மிக்கப் பகுதிகளை இழந்தோம்.
இதனால் மலையாளிகள் தமிழகத்திற்குள் ஊடுருவி கண்ணகி கோயில் உள்ளிட்ட தமிழர்பகுதிகளையெல்லாம் மெல்ல விழுங்கி வருகின்றனர்.
எல்லையை வரையறுப்பதற்காகக் கூட்டப்பட்ட கூட்டங்களில் தமிழக அரசின் சார்பாக அனுப்பப்பட்ட தமிழகப் பொதுப்பணித் துறை அதிகாரிகளெல்லாம் பெரும்பாலும் மலையாளிகளாகவே இருந்தனர்.
இதனால் கேரளத்துடனான தமிழகத்தின் எல்லைகள் வரையறுக்கப்படாமலேயே அரை நூற்றாண்டுக் காலம் ஓடிவிட்டது தனித்தோ கூட்டணியாகவோ நீங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் கேரளத்துடனான தமிழகத்தின் எல்லையை விரைந்து வரையறுப்பீர்களா?
தமிழகம் வாசலில்லா வீடு தமிழரின் எல்லைகளில் அயலாரின் ஊடுருவல் ஓயாது நடந்து வருவதால் தமிழகத்தின் எல்லைப்புறங்கள் உள்ளுக்குத் தள்ளிப் போய்க்கொண்டே இருக்கின்றன.
நீங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் தமிழகத்தின் எல்லைகளைப் பாதுகாப்பதற்கென்றே எல்லைக்காப்புப் படை ஒன்றைக் கட்டியெழுப்புவீர்களா?
பிற மாநிலங்களில் அந்தந்த மாநிலத்தவரே அம் மாநிலங்களின் முதலமைச்சராகவும் அமைச்சர்களாகவும் இருப்பதைப்போல் தமிழின உணர்வு கொண்ட தமிழர்கள் மட்டுமே தமிழகத்தின் முதலமைச்சர்களாகவும் அமைச்சர்களாகவும் வர வேண்டும் என்னும் மரபைத் தோற்றுவிப்பீர்களா?
அண்மையில் நாகை மாவட்டத்துச் செம்பியன் கண்டியூரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட புதிய கற்காலத்துக் கற்கோடரியின்மீது தமிழ் எழுத்து இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
குறைந்தது இருபதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே எழுத்தும் இலக்கியமும் வரலாறும் கொண்டிருந்த தமிழ் மட்டுமே செம்மொழி எனப்படும் தகுதிக்கு உரியது என்று இந்திய அரசு அறிவிக்க வேண்டும் என்று ஆட்சிக்கு வந்தபின் தமிழகச் சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றுவீர்களா?
இந்த இழிவைப் போக்க உங்கள் கூட்டணி ஆட்சி வந்தால் தமிழகத்திலுள்ள எல்லாரும் தமிழைக் கற்க வேண்டும் என்னும் சட்டத்தை இயற்றுவீர்களா?
தமிழகத்தில் தமிழை ஆட்சிமொழியாகவும் அலுவலக மொழியாகவும் பாடமொழியாகவும் வழக்குமன்ற மொழியாகவும் வழிபாட்டு மொழியாகவும் ஆக்குகின்ற சட்டத்தை இயற்றுவீர்களா?
தமிழே முதன்மொழி என்ற பாவாணரின் மொழிக்கோட்பாடே தமிழக அரசின் மொழிக்கொள்கை என்று ஏற்றுக்கொண்டு தமிழின் தாய்நிலையை மறுக்கும் மூலத்திராவிடம் என்னும் பொய்க்கோட்பாட்டுக்குக் கடைவிரிக்கும் தமிழ் எதிர்ப்பாளர்களின் சூழ்ச்சியைக் கண்டித்துச் சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் இயற்றுவீர்களா?
தமிழர்களைத் திராவிடர்கள் என்று அடையாளப்படுத்தவே கூடாது தமிழர்களைத் தமிழர்கள் என்று மட்டுமே எல்லா அரசு ஆவணங்களிலும் மடல்தொடர்புகளிலும் பாடநூல்களிலும் பிறவற்றிலும் குறிப்பிட வேண்டும் என்று சட்டப் பேரவையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றுவீர்களா?
தமிழைத் திராவிடமொழி என்று இனிமேல் குறிப்பிடவே கூடாது என்றும் தமிழிலிருந்து கிளைத்த மொழிகளை இதற்குமேல் தமிழிய மொழிகள் என்றே குறிப்பிட வேண்டும் என்றும் சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் இயற்றுவீர்களா?
தமிழில் வேண்டுமென்றே பிறமொழிக் கலப்புடன் எழுதுவதைப் பிரான்சு முதலான நாடுகளில் உள்ளதைப்போல் தண்டனைக்குரிய குற்றம் என்று சட்டம் இயற்றுவீர்களா?
இனி வரும் தேர்தல்களில் அமைக்கப்படும் கூட்டணிகள் தமிழரால் மட்டுமே தலைமை தாங்கப்பட வேண்டும் என்ற உறுதியான நிலைப்பாட்டை எடுப்பீர்களா?
தமிழ்நாட்டில் பணிபுரியும் இந்திய ஆட்சித்துறை அதிகாரிகளும் இந்தியக் காவல்துறை அதிகாரிகளும் மாவட்ட ஆட்சியர்களும் நடுவணரசு மாநில அரசு அதிகாரிகளும் தமிழர்களாகவே இருக்க வேண்டும் என்று சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் இயற்றி அதைச் செயல்படுத்துவீர்களா?