sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
எனக்கு முன்னால் தி.சு.நடராஜன் இராமசுந்தரம் க.சுப்பிரமணியம் நாச்சிமுத்து இந்திரா பார்த்தசாரதி போன்றவர்கள் அங்கு சென்று தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்து விட்டுத் திரும்பி இருக்கிறார்கள்.
எந்தெந்தப் புத்தகங்களையெல்லாம் வாசிக்க நேரம் இல்லாமல் தவித்தேனோ அந்தப் புத்தகங்களையெல்லாம் வாங்கி அங்கிருக்கும்போது படிக்கத் தொடங்கினேன்.
இன்றைக்குள்ள பல இளைஞர்களுக்கு இந்தி எதிர்ப்புக் காலகட்டத்தில் நடந்த போராட்டங்கள் பற்றி போதுமான புரிதல் இல்லாததனால் அந்தத் தகவல்களை இலக்கியத்திற்குள் கொண்டுவரவேண்டும் என்று கருதி அந்த நாவலை எழுதி முடித்தேன்.
இந்த சமயத்தில் திடீரென்று ஆறுமாதம் நீட்டிப்பு கிடைத்ததால் சரி நாம் ஏதாவது ஒரு நாவலை எழுதி முடிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தேன்.
அங்கிருந்து வெளியாகும் ஆன் லைன் வெப்சைட்டுகளில் ஒரு சில அனுபவ ரீதியிலான சின்னச் சின்ன கட்டுரைகளை எழுத மட்டுமே நேரம் கிடைத்த எனக்கு இந்தப் பெரிய ஓய்வு என்பதை உருப்படியான காரியத்திற்குச் செலவிட்டாக வேண்டும் என்ற எண்ணம் உதித்தது.
தமிழ்நாட்டுச் சிறுபத்திரிகைச் சூழலிலிருந்து சென்றவன் என்ற வகையில் எனக்கு இங்கிருந்து வெளிவருகின்ற பத்திரிகைகளோடு உள்ள உறவு இந்தக் காலத்தில் தடைப்பட்டுப் போனது.
எங்குப் பார்த்தாலும் வெறும் பனி மட்டுமேதான் கண்களுக்குத் தெரிகின்ற ஒரு சூழலில் ஒன்று நமக்கு சிறு வயது ஞாபகங்கள் மிதந்து வரும்.
அனைத்துலக வாசகர்களைக் கருத்தில் வைத்து எந்தத் தமிழ் நாவல்களும் வெளிவருவதில்லை என்ற எண்ணம் எனக்கிருந்ததனால் இதை தற்பெருமைக்காக நான் சொல்லவில்லை.
இந்திய மொழிகளில் வெளிவருகின்ற நாவலை அனைத்துலக வாசகனுக்கு மொழி பெயர்த்துக் கொடுத்தால் அவன் அதை அனைத்துலக நாவலாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டான்.
தமிழிலக்கியத்தில் அனைத்துலக வாசகர்களைக் குறி வைத்து எழுதக்கூடிய எழுத்து ஒன்றை முயற்சி செய்து பார்ப்போமே என்றுதான் வார்ஸாவில் ஒரு கடவுள் என்கின்ற இந்த நாவலை நான் எழுதினேன்.
இப்படி ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மையோடு வார்ஸாவுக்குச் சென்றால் என்னைத் தமிழ்ப்பேராசிரியன் என்பதற்காகவே முதன்முதலாக பெருமைப்படுத்தியது அந்த வார்ஸா பல்கலைக்கழகம்.
இது நாள் வரை ஒரு சிறு பிராந்திய மொழிக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டு முட்டாள்தனமாக தாழ்வு மனப்பான்மையில் உழன்று இருக்கிறோமே என்று சங்கடப்பட்டேன்.
தமிழ் மொழி மற்ற இந்திய மொழிகளைப் போன்ற ஒரு மொழியல்ல இந்தி என்ற செயற்கையான மொழி ஒன்றை செயற்கையாக பிரபலப்படுத்தி ஃபிரெஞ்ச் ஆங்கிலம் ரஷ்யன் போன்ற மொழிகளுக்கு இணையாக யுனஸ்கோ உள்ளிட்ட அளவில் மதிப்புக் கொடுத்து உலகம் முழுக்க உள்ள பல பல்கலைக்கழகங்களின் மூலம் அம்மொழி இன்றைக்கு பரப்பப்படுகிறது.
வெளிநாட்டுக்கு வேலைக்குச் செல்லும் இந்தியப் பிராந்திய மொழிப் பேராசிரியர்கள் எல்லோருக்கும் இந்தியத் தூதரகம்தான் மாதச் சம்பளத்தினை வழங்கும்.
அதற்கான காலகட்டங்களெல்லாம் போய்விட்டது என்று பல அரசியல் தலைவர்கள் சமீபகாலமாகத் தமிழ் நாட்டில் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அதனால் இந்தி எதிர்ப்பு என்பது ஒவ்வொரு மொழியிலும் இருந்தால் தான் அந்தந்த மொழிகளும் வட்டார கலாச்சாரங்களும் உயிர் பெற முடியும் என்பது எனக்குப் புரிய வந்தது.
வார்ஸா பல்கலைக்கழகத்தில் இருக்கின்ற புத்தி ஜீவிகள் எல்லோரும் கம்யூனிஸ வீழ்ச்சியை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் என்று தெரிந்து கொண்டபோது நான் அதிர்ந்துபோனேன்.
ஏனென்றால் நான் தென் இந்தியாவைப் பொறுத்தளவில் குறிப்பாக தமிழகத்தைப் பொறுத்தளவில் மார்க்ஸிய மரபின் வழியிலிருந்து பல விஷயங்களைப் புரிந்து கொண்டு உருவான ஒரு புத்தி ஜீவி.
அதே போல ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு நான் காரில் சென்றபோது அந்த வண்டியின் டிரைவர் வலது பக்கம் கை காட்டி அதோ தெரிகிறதே பார் ஒரு கட்டிடம்.
வார்ஸா பல்கலைக் கழகத்தில் எனக்குச் சொல்லப்பட்ட பல நிஜக் கதைகளையெல்லாம் கற்பனையான பாத்திரங்களின் மூலமாக இங்குக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
ஆனால் இந்தியாவிலிருந்து அமெரிக்கா போன்ற பல நாடுகளுக்குக் குடியேறிய நமது எழுத்தாளர்கள் அங்கு சென்றும் இந்தியாவில் தாங்கள் கழித்த பால்ய பருவத்தையே மனநிலையில் நின்று எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஹாருக்கி மொரக்காமியை பொறுத்த அளவில் அவர் எழுதிச் சமீபத்தில் வெளிவந்திருக்கும் நாவல் வரை எல்லா எழுத்துக்களையும் நான் படித்துவிட்டேன்.
சிறுவயதிலிருந்தே பழைய கடைகளில் அவர் வாசித்திருந்த அமெரிக்க நாவல்களின் தாக்கத்தினால் அவரது எழுத்துக்கள் இயல்பாகவே உலகளாவிய வடிவத்தில் வெளிப்பட்டன.
மரபார்ந்த ஜப்பானிய கலாச்சாரத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் மொரக்காமி அனைத்துலக விஷயங்களையும் தனது நாவல்களில் சேர்த்துக் கொள்கிறார்.
வெளிநாடுகளுக்குப் புலம் பெயர்ந்த இலங்கை எழுத்தாளர்களை மொத்தமாகச் சேர்த்து ஈழத்தமிழ்க் கவிதைகள் என்ற முழுதொகுப்பை நான் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
என்னைப் பொறுத்தளவில் ஒரு எல்லைக்கு மேல் சென்று என்ன சொல்வேன் என்றால் நாவல் இலக்கியம் என்பது மேற்கைப் பார்த்து இந்திய மொழிகள் எல்லாவற்றிலும் வந்தது.
ஆக நாம் எழுதுவது எல்லாம் நம் நாவல்களே ஒழிய அனைத்துலக நாவல்கள் அல்ல ஒருவிதத்தில் நாவல் அல்லாத நாவல்களை நாம் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறோமா?
ஆனால் அலெக்ஸ் ஹேலி சினுவா ஆச்சிப்பி போன்றவர்கள் அவர்களின் மரபார்ந்த விஷயங்களை கலாச்சாரங்களை பிரச்னைகளை ஒரு நாவலாகச் சொல்லும் போதுகூட அதில் அனைத்துலக வாசிப்புத்தன்மை என்பது இருக்கிறது.
இந்த மாதிரி நாமும் நமது நாவலை இன்டர்நேஷனல் எடிட்டிங்கிற்கு உட்படுத்தினாலே அது நாவலுக்கு இன்னொரு வடிவத்தைக் கொடுக்கும்.
சமீபத்தில் கலைஞர் ராமர் பாலம் பிரச்னை தொடர்பாக உண்ணாவிரதம் இருந்தபோது அனைத்திந்திய மீடியாக்கள் முழுவதும் கலைஞருக்கு எதிரான கருத்துக்கள் வெளியிட்டன.
இதற்கு என்ன காரணம் என்றால் தமிழர்கள் தங்களுடைய அனைத்துலக அடையாளத்தை மறு உருவாக்கம் செய்து பார்க்கின்ற ஓர் அறிவுப்பூர்வமான அரசியல் இங்கு வராமல் போனதால்தான்.
தமிழகத்தில் உள்ள எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியின் பிரதிநிதிகளும் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறைக்கான அமைச்சர் பதவியைக் கேட்டுப் பெற மாட்டார்கள்.
சாகித்ய அகாடமியின் தலைவராக வரவேண்டும் என்று இந்தி மொழிக்காரனும் பெங்காலி மொழிக்காரனும் கன்னட மொழிக்காரனும்தான் சண்டைபோட்டுக் கொண்டு இருக்கிறானே ஒழிய தமிழனுக்கு அந்த மாதிரி ஒரு பதவி இருக்கிறதென்றே தெரியாது.
இன்றைக்குப் படுவேகமாக மாறிவரும் நவநாகரிகமான விஷயமாகட்டும் அல்லது வேறு எந்தவிதமான விஷயமாகட்டும் அதைப் புரிந்து கொள்வதற்குக் கலாச்சார புரிதல் என்பது மிக மிக முக்கியமானது.
அது வாசிப்பைக் கோருவதும் அர்த்தம் தொடர்பான பிரச்னைகளில் வாசகர்களை ஈடுபடுத்துவதுமான ஒரு எழுத்துமுறையாகவே உள்ளது என்று ஜானதன் கல்லர் குறிப்பிடுகிறார்.
என்றால் நீங்கள் இதற்கு முன்னால் கலாச்சாரம்தான் முக்கியமானது என்ற முடிவை எட்டி இருக்கிறீர்கள் அழகியலை விட கலாச்சாரத்தின் முக்கியத்துவத்தை எப்படி முக்கியமானதாக நீங்கள் நிறுவுகிறீர்கள் என்று சொல்ல முடியுமா?
கலாச்சாரத்திற்கும் அரசியலுக்கும் இடையில் ஓர் இடைவெளி இருந்தாலும் ஒரு சில குறிப்பிட்ட கட்டங்களில் இரண்டிற்கும் முரண்பாடு இருந்தாலும் இரண்டிற்கும் ஒரு தொடர்பு என்பது எப்போதும் உண்டு.
தி.மு.க.வின் அரசியல் காலகட்டத்தில் இந்த இரண்டிற்குமான தொடர்பு இல்லாமல் போனதற்கான வரலாற்றுக் காரணம் என்னவென்று பார்த்தால் இந்த அழகியலை முன்வைத்தவர்கள் பிராமணர்களாக இருந்தார்கள் என்பதுதான்.
நான் க.நா.சு.வை ஆதரித்தவுடன் தி.மு.க.வினரும் இடதுசாரிகளும் அவரை ஒரு பிராமணர் என்று சொல்லி ஒரு போர்வையைப் போட்டு அமுக்கப் பார்த்தார்கள்.
தமிழ்க் கலாச்சாரத்திற்குள் வரலாற்று ரீதியாக தொடர்ந்து நீங்கள் ஒரு விஷயத்தை கவனித்துப் பார்த்தீர்களென்றால் அழகியலை எல்லோருமே கொலை செய்திருக்கிறார்கள்.
ரொலாண்ட் பார்த் தனது பிரதி தரும் இன்பம் என்ற கட்டுரையில் கற்பனையில் உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்காக ஆசிரியன் கண்ணீர் வடிப்பதும் அதைப் படித்துவிட்டு வாசகர்களும் கண் கலங்குவதும் ஒருவித தற்காலிக மனச்சிதைவு நோய் என்கிறார்.
இந்தக் காலகட்டத்தில் பின்நவீனத்துவத்திற்கு முக்கிய இடமிருக்கிறது என்று ஏன் சொல்கிறோம் என்றால் இந்தக் குறைகளையெல்லாம் பின் நவீனத்துவம் தான் கண்டுபிடித்திருக்கிறது.
இலக்கியத்திற்குள் இருக்கின்ற அழுகுணித் தன்மையை எப்போதுமே பரிசோதிக்கவும் அதிலிருந்து மனிதர்களை பாதுகாக்கவும் கூடியதுதான் இலக்கிய விமர்சனம்.
தமிழ்ச் சமூகத்தைப் பொறுத்த அளவில் நீங்கள் எழுப்பிய இந்தப் பிரச்னையை ரொம்ப ஆழமான ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தி இருக்க வேண்டும்.
ஏனென்றால் தமிழர்கள் எல்லோரும் உணர்ச்சி மயமானவர்கள் என்று அரசியல்வாதிகளிலிருந்து சாதாரண ஆட்கள் முதற்கொண்டு சொல்கிறார்கள்.
உணர்ச்சிவசமான இந்த மனிதக் கூட்டத்திற்கு இந்த விவாதம் ரொம்ப முக்கியமானதாக நாம் எடுத்துக் கொண்டு சர்ச்சித்து இருக்க வேண்டும்.
தீராநதி உங்களுடைய பிரதிகளை வாசிக்கும் போது ஒரு வாசகன் என்பவன் இவ்வளவு முயற்சிகளை இவர் மேற்கொண்டிருக்கிறார் என்ற மைய இழையைப் பிடிக்க முடியும்.
ஒரு சிலர் நான் திருப்பாவை பற்றி எழுதியதைப் படித்துவிட்டு இவன் அபாயகரமான மனிதன் என்று சங்கேதமாக பேசி அக்கருத்தைப் பரப்பி இருக்கிறார்கள்.
தீராநதி அமைப்பியல் என்ற தத்துவ பின்புலத்திலிருந்து தொடங்கிய உங்களின் சிந்தனை படிப்படியாக வளர்ந்து இன்றைக்கு பின் நவீனத்துவம் வரைக்கும் வந்து சேர்ந்திருக்கிறது.
தமிழவன் என்றாலே ஞானக் கூத்தன் கவிதைகளை முதலில் விமர்சித்து பிறகு அந்நிலைப்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்து ஆதரித்து எழுதியதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது.
மரபார்ந்த கவிதைகள் வித்தியாசமான மொழிப் பிரயோகத்தால் ஆனவை என்றால் நவீன கவிதையோ மொழியை வன்முறையாக்கிக் கொண்டுதான் தோன்றி இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று ரொலாண்ட் பார்த் சொல்கிறார்.
கூடவே பொதுப்படையாகப் பார்த்தால் கவிதை என்பது பொருட்களின் அந்நியப்படுத்தப்படாத அர்த்தங்களைத் தேடிக் கொண்டிருப்பதே என்றும் எழுதுகிறார்.
புதுக் கவிதைகள் தோன்றிய காலத்திலிருந்து தொடர்ந்து கவனித்து வருபவன் என்ற வகையில் எங்குப் புதுக் கவிதைகள் பற்றி எழுதுகின்ற வாய்ப்புக் கிடைத்தாலும் உடனடியாக அதைப் பயன்படுத்தி எழுதிக் கொண்டேதான் இருந்திருக்கிறேன்.
சமீப காலமாக குறிப்பாக நான்கு ஆண்டுகளாக பெண்கள் தமிழ்க் கவிதைகளில் செய்திருக்கின்ற மாற்றத்தை முக்கியமானதொன்றாக நான் பார்க்கிறேன்.
ஃபிரெஞ்ச்சை விட ஆழ்ந்த பாரம்பரியம் கொண்ட தமிழ் மொழியில் பரிச்சயம் உள்ள எனக்கு இப்போது தமிழில் நடந்து கொண்டிருக்கிறதில் ஏதோ ஒரு தொடர்ச்சி இருக்கிறது என்றே படுகிறது.
தீராநதி தமிழில் சமகாலமாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் கைனோகிரிடிசிஸம் என்பது செழுமையாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.
கைனோ கிரிடிசிஸம் என்பது பெண் எழுத்தாளர்களிடத்திலும் பெண்களுடைய அனுபவத்தைச் சித்திரிப்பதிலும் அக்கறை கொண்ட பெண்ணிய விமர்சனமாகும்.
ஆனால் இங்கு அந்தப் பெயர்களில் பெண்ணிய எழுத்துக்கள் அணுகப்படுவதில்லை தமிழவன் கைனோகிரிடிசிஸம் என்பதெல்லாம் இங்கே வராது.
அவர்களைவிட பழைமையான சிந்தனை நமது தொல்காப்பியத்தில் இருக்கிறதே அதையெல்லாம் தெரியாமல் உடனே அவர்கள் சொல்வது போல் அதே பாதையில் செல்லக் கூடாது.
மற்றது ஜாக்குலீன் ரோஸ் மெரி யெகொபஸ் மற்றும் காஜா சில்வர்மன் போன்ற பெண்ணிய அறிஞர்கள் உளப்பகுப்பாய்வைச் சிறப்புற மறுவெளிப்பாடு செய்திருப்பதை இணைத்துக் கொள்கிறது.
ஏனென்றால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை உளப்பகுப்பாய்வு நெறிமுறைகளை இயல்பாக்கிக் கொள்வதில் உள்ள சிக்கல்களைப் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.
அந்த அம்சத்தைக் கொண்டுள்ள உளப்பகுப்பாய்வின் மூலமே பெண்களின் இக்கட்டை ஒருவரால் புரிந்து கொள்ளவும் மறு கற்பனை செய்து பார்க்கவும் நம்பிக்கை கொள்ளவும் முடியும்.
இலக்கியப் பெரும் திரட்டை விரிவாக்கியதன் மூலம் புதிய விவாதப் பொருள்களின் பரப்பு ஒன்றை அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம் பெண்ணியம் அதனுடைய பல்வகைத் திட்டவரைவுகளினூடே அமெரிக்காவிலும் இங்கிலாந்திலும் இலக்கியக் கல்வியில் முக்கியமான மாற்றத்தைத் தோற்றுவித்துள்ளது.
சமண கருத்துகளுக்கு தமிழ்ச் சமூகம் ஆட்பட்ட பிற்பாடு தொல்காப்பிய கருத்துகளிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட தன்மையான கருத்துகள் இங்கு ஏற்பட்டிருக்கின்றன.
முழுச் சுதந்திரம் கொடுத்து பல்கலைக் கழகம் ஒரு துறையை உருவாக்குவதற்கு இன்றைக்கு எனக்கு வாய்ப்புக் கொடுத்திருக்கும் நேரத்திலும் கூட முழுவதுமாக இந்தக் குரலை என்னால் உள்ளே கொண்டு சேர்க்க முடியவில்லை.
தத்துவம் என்பது குழப்பமடைந்த மனித இனம் மீண்டும் சரியாகச் சிந்திப்பதற்குச் செய்யும் முயற்சியாகும் என்று சமகால தத்துவ ஆய்வாளரான எட்வர்டு கிரெய்க் சொல்கிறார்.
சிறுபத்திரிகைகள் சூழலில் இயங்குகின்ற நண்பர்கள் மத்தியில் தத்துவம் பற்றிய ஆராய்ச்சி விவாதமெல்லாம் மீண்டும் வந்திருக்கிறது.
முன்பெல்லாம் நான் மேலைக் கலாச்சாரத்தில் இருக்கிற தத்துவ கருத்தாக்கங்களை அப்படியே கொண்டு வந்து இங்கே வைத்து விவாதித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
இன்றைக்கு எனக்கு என்ன தோன்றுகிறது என்றால் தமிழ்த் தேசிய மனோபாவத்திற்குள் சுமார்ஆறுகோடித் தமிழர்கள் மத்தியில் இயங்கக் கூடிய மனோபாவத்தின் அடையாளத்தை நான் தமிழ்த் தேசிய மனோபாவம் என்று குறிப்பிடுகிறேன் தத்துவம் பற்றிய விவாதம் மிக மிக முக்கியமானது.
தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தத்துவத்திற்கே செலவழித்த ஒரு தத்துவவாதியான நீட்ஷேதான் நீங்கள் குறிப்பிட்ட அந்தக் கருத்தையும் சொல்லி இருக்கிறார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது.
சைவசித்தாந்தத்தில் மணிமேகலையில் பக்தி இலக்கியத்தில் இருக்கக் கூடிய வைஷ்ணவம் போன்ற தத்துவ மரபுகளை ஆழமாக மீண்டும் நாம் வாசிக்க வேண்டும்.
அதற்குக் காரணம் என்னவென்றால் தெரிதாவினுடைய கருத்துக்களை நம்முடைய உரைமரபுகளோடு இணைத்துதான் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்ற ஒரு குரல் இங்கு உருவானது.
நமது தமிழகத்தில் கூட சமீப காலமாக சேகுவேரா என்ற டிஷர்ட் பிம்பம் உண்மை பிம்பத்தைவிட கவர்ச்சியாகவும் வியாபார நுகர் பொருளாகவும் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது.
சினிமாவில் வருகின்ற பிம்பங்களை நிஜமெனக் கருதி அவர்களை தங்களின் விடுதலையை பெற்றுத்தரக் கூடிய தலைவர்களாக பார்த்து பிரமித்தார்கள்.
வரலாற்று ரீதியாக விஜய நகரப் பேரரசு தமிழகத்திற்கு வந்தபோது பெரும்பாலான தெலுங்கர்கள் பிறமொழியினர் எல்லாம் நம் சமூகத்திற்குள் வருகிறார்கள்.
இதை ஏன் குறிப்பிடுகிறேன் என்றால் இவர்களெல்லாம் சேர்ந்து ஒரு தமிழ் அடையாளத்தைக் கட்டி உருவாக்கி இருக்கிறார்கள் இல்லையா அதுதான் பின் நவீனத்துவ அடையாளத்தின் அடிப்படை.
அதாவது இன்றைய அரசியல் நாகரிகம் பண்பாடு வாழ்முறையுடன் தொடர்புகொண்டு தமிழ் படிக்க வருகிற இளைஞர்கள் இருபாலருக்கும் உணர்ச்சி தருவதாகவும் விமர்சன அறிவைத் தருவதாகவும் அகில உலக அறிவுபெறுமுறைகளைப் பரிச்சயம் செய்து புது வாழ்வுக் கிளர்ச்சியைத் தருவதாக அமைய வேண்டும்.
இதற்கான ஒரே வழி தற்கால இலக்கியத்தின் உள்ளிழைகளுக்கும் பழிந்தமிழிலக்கண இலக்கிய கருத்து மற்றும் மொழி வடிவத்திற்கும் எப்போதும் தொடர்பிருக்கிறதென்று அமையும் விதத்தில் பாடம் உருவாக்கவும் பயிற்றுவிக்கவும் படவேண்டும்.
இந்த நோக்கத்தை ஈடேற்றும் முறையில் தமிழ்ப் பழமைக்கும் தற்கால இலக்கியத்தில் பெரிய இலக்கிய வடிவமாகக் கருதப்படுகிற நாவல் இலக்கியத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு ஒற்றுமை வேற்றுமை போன்றவற்றைக் காணவேண்டும்.
இதற்கு நான் நேரடியாக இந்த இரண்டு வகைமைகளையும் பழந்தமிழிலக்கண இலக்கியமும் நாவலும் அணுகாமல் ஒரு முறையியல் வழியாக அணுகுகிறேன்.
அதனால் தொல்காப்பியத்தின் கருத்துக்களை நாவல் வடிவத்துடன் இணைத்துப் பார்க்கும் வகையில் இதுவரை தமிழில் நடந்துள்ள சில முயற்சிகளைப் பற்றிய என் கருத்துக்களை முதலில் பார்ப்போம்.
அதற்குத் துணையாக நான் பயன்படுத்தும் தரவுகள் கீழ்வருமாறு இனி தொல்காப்பியத்தை நவீன இலக்கியத்துக்கு எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்ற விஷயத்துக்கு வருவோம்.
ஐந்திணைக் கோட்பாடும் மொழிதல் கூற்று கோட்பாடும் தமிழ்ப் புனைகதைகளிலும் நவீன பழைய கவிதைகளிலும் இணைத்து ஆயப்பட்டுள்ளன இதுவரை.
இன்னும் சற்று ஆழமாய் போவதென்றால் தமிழகத்தில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட வருணனை மொழியியல் வரலாற்று மொழியியல் சாம்ஸ்கியின் மொழியியல் போன்றன அதிகம் இலக்கியத்தோடு தொடர்பு கொள்ளவில்லை.
சசூர் கருத்து பரவியபோது அதனை விமரிசித்த பக்தின் என்ற ரஷ்ய அறிஞரின் கருத்தும் உலகமெங்கும் பரவியதால் அவ்வறிஞரின் மொழிதல் பற்றிய கோட்பாடும் பரவியது.
எனவே நாம் யாரோ கண்டுபிடித்த மொபைலையும் கணினியையும் பயன்படுத்துவதுபோல சசூரையும் பக்தினையும் பற்றிப் பேசவேண்டிய தேவை ஏற்பட்டுவிட்டது.
ஒவ்வொரு வகையில் சப்தம் போடும்போதும் அந்த சப்தத்தைக் கேட்பவர் ஒரு அர்தத்தைப் பெறுகிறார் சில வேளை ஒரு சப்பதம் அழுகையை ஏற்படுத்துகிறது.
இலக்கிய விமரிசனம் என்பது நாவல் கவிதை சிறுகதை நாடகம் சுயசரிதை என்று மொழியால் எழுதப்படும் எல்லா வகைகளையும் மொழித்தளத்திலிருந்து அணுகும் துறை் அதாவது இலக்கியத்தை அர்த்தப்படுத்தும் சுருக்கம் அல்லது பெருக்கும் மறுக்கும் மாற்றும் தொடர்புறுத்தும் இன்னொரு துறை.
இக்கருத்துக்களின் பின்னணியில் பார்க்கும்போது கே.அய்யப்ப பணிக்கரின் இலக்கிய விமரிசனம் சசூர் அல்லது பக்தின் கருத்துக்களை எடுக்காமலே ஒரு செய்முறை விமரிசனம் செய்கிறது.
முக்கியமாக கடலின் மீது நடைபெறும் பயணம் பனிவெளி விண்வெளி போன்றவற்றை இணைக்க திணைக் கோட்பாட்டில் இடம் இருக்க வேண்டுமென்கிறார் அய்யப்ப பணிக்கர்.
கோட்பாட்டு நவீனமாக்கம் என்பதை உரையாசிரியர்களை ஆழமாகவும் ஒப்பீட்டு முறையிலும் கற்றால் கற்கமுடியும் துரதிருஷ்டவசமாக பெரும்பாலும் உரைகாண் மரபு இப்படி ஒரு விரிவாதலுக்கு வழிசெய்ய முனையவில்லை மேலது நூல் பக்.
மேலுமில் இத்தகைய கட்டுரைகள் வந்த காலகட்டத்துக்குப் பின்னர்தான் கே.கே.பிர்லா ஆய்வு உதவி பெற்று இக்கருத்துக்களைப் பணிக்கர் முன் வைத்தார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உரைகாண் மரபு பணிக்கர் சொல்வதுபோல் விரிவாதலுக்கு வழி சொல்லவில்ல என்பது உரைமரபையும் சசூர் பக்தின் கருத்துக்களை இணைத்துச் செய்த தமிழர்களின் ஆய்வுகளைப் பணிக்கர் அறியாததால் உருவான முடிவு எனலாம்.
தொனிக்கோட்பாட்டை லக்கானுடன் இணைத்துப் பேசும் அய்யப்ப பணிக்கர் சசூர் மற்றும் பக்தின் கோட்பாடுகளை வைத்து தமிழில் அவர் எழுதுிக் கொண்டிருந்த காலத்திலேயே செய்யப்பட்ட ஆய்வுகளை அறியாதிருந்தார் என்பது ஆச்சரியம்.
இத்தகைய பின்னடைவுகள் இருந்தாலும் ஒட்டுமொத்த சமஸ்கிருத அணியிலக்கண மரபான ரசக்கோட்பாடு தொனிக்கோட்பாடு ஔச்சித்தியம் வக்ரோத்தி முதலான எல்லா சமஸ்கிருதக் கோட்பாட்டையும் தமிழ்க் கோட்பாடுகளுடன் ஒப்பிட்டு அகில உலக அளவில் தமிழ்க் கோட்பாடுகள் தனியாய் அமைந்துள்ளன என பணிக்கர் மெச்சுவதை நாம் குறிப்பிட்டேயாக வேண்டும்.
மேலும் தமிழர்கள் ஆய்வுச் செய்ய தெரியாதவர்கள் என்ற எண்ணத்தைத் தமிழ்ப் பேராசிரியர்கள் கொண்டிருந்ததால் வெளியாளான பணிக்கரின் ஆய்வு தொல்காப்பியத்துக்குப் பரப்புரை தநந்தது.
டேவிட் காப்பர்பீல்ட் அன்னாகரீனீனா போரும் வாழ்வும் குற்றமும் தண்டனையும் கரம்போவ் சகோதரர்கள் ஜேம்ஸ்ஜாய்ஸின் நாவல்கள் மார்ஷல் புரூஸின் எழுத்து தாமஸ்மன் கப்ரியேல் மார்க்யேஸ் அயெஹோ கார்பென்தியே போன்றோரின் ஒவ்வொன்றும் இன்னொன்றுபோல் அமையாத நாவல்கள் பற்றிய அய்யப்ப பணிக்கர் கவனிக்கத்தக்கது இதிலிருருந்தெல்லாம் அறிவது நாவல் ஒப்பீட்டாய்வுக்கு இடமளிப்பதில்லை என்பதல்ல.
ஆசியாவின் கதையாடல் மரபுகளையும் கூட கவனத்தில் கொண்டால் மேற்குலகின் நாவல் விளக்கங்கள் வரையறைகளின் போதாமை குறித்து புரிந்துகொள்ளலாம் என்கிறார் பணிக்கர் மேலது நூல் பக்.
அய்யப்ப பணிக்கரின் மொத்த பார்வையும் தொல்காப்பியத்தை மலையாள ஆங்கில நாவல்களை ஒப்பிடுவதிலும் அப்போது ஏற்படும் கோட்பாட்டுக்கும் இலக்கியத்துக்குமான இடைவெளியை விசாரித்துப் பார்ப்பதுமாகும்.
படைப்பு கோட்பாட்டை நிறைவு செய்யாது அது கோட்பாட்டை எப்போதும் மீறி நிற்கும் என்பதைப் புரிந்து மீறி நிற்கும் படைப்பின் அதிகபட்ச அம்சங்களுக்கும் கோட்பாட்டின் குறைந்து நிற்கும் அம்சங்களுக்கும் ஓர் உரையாடலை நடத்த வைக்கிறார் அப்போது அவருக்குப் படைப்பின் விளக்கமுடியா அம்சங்களில் இருக்கும் இடைவெளியையும் கோட்பாட்டின் விளக்க முடியும் அம்சங்களுக்கிடையில் இருக்கும் இடைவெளியையும் கவனிக்க முடிகிறது.
அதாவது படைப்பின் இடைவெளி என்று பொதுவாய் பணிக்கர் கூறுவதை இரு மேற்கத்திய அறிஞர்கள் மொழியின் இருவித குணங்கள் என்று விஞ்ஞானமுறையில் விவரிக்கிறார்கள்.
ஏ.கே.ராமானுஜன் தான் படைப்பு நோக்கை அய்யப்ப பணிக்கருக்கே வழிகாட்டியவர் என்பதனை பணிக்கர் தன்னுடைய நூலில் மேலது பல இடங்களில் கூறுகிறார்.
நவீனமுறை இலக்கிய அணுகல் பற்றி அறிமுகமில்லாமல் தமிழறிஞர்கள் தொல்காப்பியத்தை ஜெபம் செய்துகொண்டிருந்ததை ஒரே அடியில் மாற்றுகிறார்.
இந்தக் கன்னடக் கவிஞர் நம் பண்டிதர்கள் தொல்காப்பியத்தை உருத்தட்டிப் பாராயணம் செய்ததில் ஆயிரத்தில் ஒன்றுகூட ராமானுஜனுக்குத் தெரியாவிட்டாலும் ராமானுஜன் தான் முதன்முதலில் திணை மயக்கம் பற்றிய புதுமையான விளக்கத்தை அளித்து இலக்கியப் பார்வைக்குத் தக தொல்காப்பியத்தைப் பார்க்கும்முறையை அறிமுகப்படுத்தினார்.
ஏ.கே.ராமானுஜன் பாலை என்ற பிரிவு அர்த்தத்தைக் குறிஞ்சியின் கூடலில் இணைத்து பாலையும் குறிஞ்சியும் இரண்டு குறியீடுகள் என்று கூறுகிறார்.
இவ்வாறு இரண்டு நவீன தொல்காப்பிய விளக்கங்களை அளித்த மலையாளத் தற்காலக் கவிஞரான அய்யப்ப பணிக்கரும் கன்னடத் தற்காலக் கவிஞரான ஏ.கே.ராமானுஜனும் தொல்காப்பியத்திற்குத் தரும் இலக்கிய நோக்கு சார் விளக்கங்களைக் கண்டோம்.
இலக்கிய நோக்குத் தன் கருத்துக்கள் தோன்றிய களத்தைச் சாராம்சம் என்ற நினைவில்லாமையிலிருந்தா அல்லது நினைவுபூர்வமாக இன்னதில் இருந்துதான் தன் சிந்தனை வருகிறதென்ற பிரக்ஞாபூர்வமான செயலில் இருந்தா என ஆராய்வதில்லை.
தம் பிரக்ஞாபூர்வமற்ற நிலைபாடுகளில் மட்டும் கற்பனையாய் மனதில் தோன்றிய ஒரு கண நிலைப்பாட்டில் அதாவது சாராம்சவாதம் என்று தத்துவவாதிகள் அழைக்கும் நிலைப்பாட்டில் கால்பதித்துள்ளனர்.
சாராம்சத்தில் கால்பதித்தாலும் தொல்காப்பியக் கருத்தை நீட்சிப் படுத்தியதால் அவ்விருவரும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லத்தக்க இலக்கியச் சிந்தனையாளர்களே.
இதுபோல் ரோமன்யாக்கப்ஸன் என்பவரும் மொழிக்கும் இலக்கியத்தின் கவிதை மொழி இயங்குமுறைக்கும் உள்ள உறவு பிரஞ்சு கவிதை பூனைகள் பற்றிய லெவிஸ்ட்ராஸுடனான ஆய்வில் விளக்குவார்.
ராமானுஜன் இரண்டு திணைகள் பிரிவைச் சொல்லும் பாலையும் புணர்ச்சியை உரிப்பொருளாகச் சொல்லும் குறிஞ்சியும் மயங்கும் போது பிரிவும் அதற்கு எதிர்பதமான புணர்ச்சியும் பொருள் மயங்கி இரண்டு தனியாகவும் ஒன்றாகவும் செயல்படுவதை விளக்குகிறார்.
பக்தின் மொழிதல் கோட்பாடு என்ற பல குரல்கள் இருவரின் நீ நான் என்ற குரல்கள் பொருள் மயங்கி நீ நான் இணைந்தும் பிரிந்தும் மொழியில் செயல்படுவதுபோல் ஒரு நாவல் என்ற மொழியில் நீயின் குரலும் வாசகனின் குரல் நானின் குரலும் ஆசிரியனின் குரல் ஒலிக்கும்.
அப்படி இருகுரல்கள் ஒவ்வொரு நாவலில் தனித்தனியே ஒலிப்பதின் பரிமாணத்தை இருநாவல்கள் பறறிய மொழிநடை கற்பனை கதைத் தொடக்கம் முடிவு உரையாடல் சூழல் வர்ணனை என்றெல்லாம் விரிவான ஆய்வு மூலம் எழுதமுடியும்.
அதாவது உரை எழுதியவர்களின் மனதில் இந்தக் கருத்துக்கு என்ன விளக்கம் வருகிறதென்று பார்த்தால் சொல் தன்னையும் குறிக்கும் அதன் அர்த்தத்தையும் குறிக்கும்.
இங்கு ஏ.கே.ராமனுஜனின் கருத்துக்களைக் கொண்டு வந்து பொருத்தினால் பிரிவில் பாலை புணர்ச்சி குறிஞ்சி உண்டு என்ற பொருள் கிடைப்பதுபோல் கடற்கரை நெய்தல்யில் மலை குறிஞ்சியின் இடம் உண்டு அதுபோல் மலையில் கடற்கரை உண்டு என்றும் சொல்லலாமே.
ஒரு நாவலின் வாக்கியங்கள் அதன் ஒலித்தளமாய் அடிமனதில் அல்லது கனவில் உருவம் மாறும்போது நாவலின் ஒலிக்கோணமும் அர்த்தக்கோணமும் உருவம் மாறுகின்றன.
அதாவது நாம் ராமானுஜனை அவருடைய சாராம்வாத தத்துவ நிலைபாட்டிலிருந்து சற்றுமாற்றி அடுத்தகடட விளக்கச் சாத்தியப்பாட்டுக்கு வளர்த்தெடுக்கிறோம்.
அதற்குக் கொஞ்சம் தொல்காப்பியமும் மொழியியல் சார்ந்த சமீபத்திய சிந்தனைப் போக்குகள் பற்றித் தமிழில் வந்த எழுத்துக்களைப் படித்திருப்பதும் போதும்.
இங்குச் சொல் தானாகவும் சொன்மை வேறொன்றாகவும் பொருண்மை என்ற உரையாசிரியர்களின் மற்றும் தொல்காப்பிய நூற்பாக்களில் வரும் மொழிநடை செயவென் கிளவி செய என்னும் சொல் அன்று இந்த விதமான சுயவிளக்க ச் சிந்தனை இருந்ததென்பது நமக்கு இன்று ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது.
அதுவும் சமஸ்கிருதமும் ஆங்கிலமும் தான் விமரிசன வழிகாட்டிகள் என்ற கருதப்பட்ட தமிழில் முதன்முதலாகத் தொல்காப்பியப் பாதையில் சென்று இலக்கிய விமரிசனம் செய்யும் முறைமைக்கு வருகிறோம்.
ஏ.கே.ராமானுஜன் கடற்கரை மலையில் குறிஞ்சி வரலாம் என்று ஒரு மாய எதார்த்த மொழிநடைக்கு வழிவைக்கிறார் என்ற அடிப்படையையும் நாவல்களில் பலகுரல்கள் கேட்கும் என்ற பக்தினின் அடிப்படையையும் மார்க்யொஸின் களங்கமற்ற எரிந்திரா நாவலில் அணுகுமுறையாகக் காணலாம்.
பாலைவனத்தில் தீபிடித்த வீட்டிலிருந்து தன் இருமகன்களின் எலும்புப் பெட்டிகளுடன் புறப்படும் பாட்டி பேத்தியைப் பலருடன் படுக்கைப் பொருளாக மாற்றுகிறாள்.
எதார்த்த நடப்புக் கதைக்குள் படைவீரன் யுலிசஸ் பேத்தி இருக்கும் கூடாரத்துக்குள் பிற படைவீரர்கள் போல போவதைப் பாட்டி தடுக்குமிடத்தில் மார்க்கொஸ் விளக்குகிறார் படைவீரன் ஏன் தன்னைப் பாட்டி தடுக்கிறாள் என்று கேட்கும்போது பாட்டி சொல்கிறாள் ஏகப்பட்ட நிழல்களைச் சேர்த்தே கொண்டு வருகிறாய் என்றாள் பாட்டி.
அதாவது இருகுரல்கள் நீ மற்றும் நானின் குரல்கள் தொல்காப்பியக் கூற்றின் பிரதிநிதிகளாய் வந்து நாவலின் கதை நீட்சி வளர்த்தப்படுகிறது.
இங்கு எதார்த்த மொழி அகம் மாயஎதார்த்த மொழி புறம் என்றுகூட அடிப்படையான ஆதித்தமிழ் இலக்கியக் குரலும்கூட குறுநாவலின் உளமொழித் தளத்தில் முரண்பபட்டும் எதார்த்த நாவல் மாய எதார்த்த நாவல் முரண் அழிந்தும் எதார்த்தமும் மாயமும் ஒன்றில் இன்னொன்று வேறுபாடற்று இணைதல் கதையை மேலே எடுத்துச் செல்லுகின்றன.
அதாவது ஒரு மேல் மொழியும் ஒரு கீழ் மொழியும் என்றோ ஒன்றுக்குள் ஒன்று என கடல்நீரில் உப்பும் நீரும் கலந்திருப்பது போலவோ இருமொழிகள் என்று கற்பனை செய்யலாம்.
எரிந்திரா பற்றிய தொல்காப்பிய முறை விமரிசனத்துக்குப் பார்க்க தமிழவன் கட்டுரைகள் தொகுதி காவ்யா தன்னின்வேறாகிய பொருள் தெரியப்படுதலும் பொருள்அறியப்படாது சொல் தன்மையறியப்படுதலும் ஆகிய இரண்டும் சொல்லான் ஆம் என்று சொல்லுவர் புலவர் தொல்.சொல்.
இப்படி அந்த நாவலில் மொழியின் தொடர்புறுத்தாப் போக்குவழி நாவலின் மொத்த சொற்களும் ஒவ்வொன்றும் கழன்று நன்று பொருந்தாத சொற்களின் குவியலாய் நாவலுக்கான அந்நியமாதல் உள்ளடக்கம் ஒன்றைத் தருகிறது.
குடிபோதையில் இருக்கும் ஒருவன் தேவை ஏற்பட்டால் தன்னிடம் வரலாம் என்று சொல்வதை நம்பி ரகுநாதன் அவனிடம் வேலை கிடைக்குமென்று நம்பிப் போகிறான்.
அவமானப்பட்டுத் திரும்புகையில் பாலியகால சிநேகதி மாலதியைப் பார்க்கிறான் அவள் என்ன இன்டர்வியூவுக்குப் போவதுபோல் இருக்கிறதே என்றவுடன் ஆமாம்.
நவீன நகரம் ஒன்றின் புதுமனிதனான வேர்பிடிப்பற்ற காற்றில் அசைந்தாடும் செடிகொடிகள் போல் மனிதர்கள் வாழும் தன்மையும் நாம் புரிந்து கொள்ள முடியாது.
அதாவது படர்க்கை மற்றும தன்மை ஒருமை என்ற மொழி ஏற்படுத்தும் இடைவெளிபோல் கதையும் தொடக்கத்துக்கும் பின்புவரும் கதைக்கும் தொடர்பற்ற தன்மை காணப்படுகிறது.
ஆக மொழியின் பல்வேறு தளங்கள் மேல் மொழி கீழ் மொழி என்று தொடர்ந்து செல்லும் மொழித் தளங்களால் ஆன நாவல் கரைந்த நிழல்கள் என்று கூறுவதில் தவறில்லை.
அப்படியெனில் இளம்பூரணர் சொன்னதானாய் நிற்கும் மொழியும் சொல் தன்னை அறியப்படுதலும் தன்னின் வேறாய் நிற்கும் தன்னின் வேறாகிய மொழியும் என்ற இருதள மொழிகளின் மற்றும் அதன் பல்வேறு நுண்தளங்களே ஒருங்குகூடி இந்த நாவல் என்றும் பெரிய வடிவம் கொண்ட மொழியை உருவமைத்தன என்று கூறலாம்.
அக்கோட்பாட்டை நீட்சிப்படுத்தினால் பக்தினின் கூற்றுக் கோட்பாட்டின் பல்குரல்கள் பற்றிய சிந்தனைக்குத் தொல்காப்பியருடன் தொடர்புண்டு என்பதறிவோம்.
கூற்றுக் கோட்பாட்டில் சங்கப்பாடல்கள் அமைவது அவற்றைப் படிக்கும்போது புதுப்பரிமாணமும் மரபு அர்த்தத்தின் பொலிவை வாசகன் அடையவும் ஏதுவாகின்றன.
பிற்காலக் கலம்பகம் போன்ற அமைப்புக் கொண்ட பாடல்களில் நிஜத்தன்மைவனும் கூற்றுகிளவித் தலைவனும் பாடல்களின் அமைவு பெற்றாலும் அர்த்த அமைதி கெடுவதில்லை.
அதுபோல் நிஜத் தலைவன் யாராக இருந்தாலும் அவன்மீது கவிஞர் தன் பாட்டை நிலைநிறுத்துவது கவிஞனின் அன்றாட வாழ்வு சார்ந்த எதார்த்தம்.
இந்த நாவல் கதையின் குரல் இழைகள் பல மட்டங்களில் பற்பல அடுக்குகளில் கேட்டும் எதிரொலித்தும் இருக்கும் பல்வித லயங்களின் ராகங்களின் சங்கமமாகிறது.
அதாவது இரு கதைத் தலைவர்கள் கிளவித்தலைவன் நிஜத்தலைவன் இரண்டாயும் ஒன்றாயும் பிரிந்தும் சேர்ந்தும் வாசக மனதில் பல்லுருவம் பெற்று அது மேலும் மேலும் தொடர்ந்து உருவ விகசிப்பை மேற்கொள்கின்றன.
மரபுகளாலும் பழமொழிகளாலும் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டு சம்பிரதாயங்கள் வழிபாடுகள் நடைமுறைகள் ஒழுக்கம் ஆசாரம் என்று பெரிய ஒரு பண்பாட்டு இரும்புக் கோட்டையாய் பெண்ணுக்கு எதிராய் கட்டப்பட்ட உலகம் நாவலின் இறுதியில் இளைய வயதினன் ஒருவன் நாகுவை டாக்டரிடம் அழைத்துச் சென்று அவள் பெண்மை இல்லாது குழந்தை பெற தகுதி இல்லாதவளா எனப் பரிசோதித்து விடுவோம் என்ற சவால் விடுகையில் பதிலின்று தடுமாறுகிறது.
இந்த இரு உலகங்கள் முட்டி மோதுகையில் ஏற்படும் சமுத்திர அலையின் சதா ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் பேரிரைச்சல் தான் தலைமுறைகள் உலகின் கதையாடலின் அடிப்படை நெருக்கடி ஆகும்.
உறவுகள் நாவலின் மையப்பாத்திரமான மகனுக்கு நாவல் நெடுகிலும் மகனின் தகப்பன் பற்றிய மன உடும்புப்பிடி நெருக்கமே அவனது பிரச்சனையோ என்று கேட்குமளவு போகிறது.