sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மான்சி அவறனவிட்டு ெிரிந்து பொனபொது கூட எல்லாம் பொய்விட்டது பொல் மனதில் அளவுகடந்த துக்கம்தான் இருந்தபத தவிர ெதட்டம் இல்றல அவனின் மவுனம் ொனுவுக்கு சங்கடமாக இருந்தது...... பொகிைாபள மான்சி என்று எனறன சட்படன சத்யன் இப்ெடி நிமிர்ந்தாள்....... மான்சி அப்ெடி என்னிக்காவது பகட்டகிை ஒருநாள் நீ நான் எனக்கு ... என்று அறமதியாக பகட்க சத்யன் அவளின் அறமதியான பெச்சில் சற்பை நிம்மதியறடந்த இங்பக அம்மாபவாட அண்ணன் ஒருத்தர் றெொஸ் சர்ஜரி இருக்கார்னு நடக்க உனக்கு பொகுது.
அவசரமாக வறதக்கிைாளா அய்பயா தன் என்று அவள் ொர்றவறய சத்யன் ொர்த்துவிட பவறு ெக்கம் திருப்புவதற்குள்.... ஏன் காத்திருந்பதன்.. ஏன் இத்தறன வருஷத்துக்கு உங்களுக்கு பவை ெசங்க இருந்திருக்கனுபம என்று மான்சி நிதானமாக பகட்க அப்பொதுதான் மலர்ந்த சத்யனின் முகம்.. பதரியுபம அவர் மான்சி.... பவயில் ெட்ட அனிச்சம் மலராய் வாடியது.
அம்மாறவ அவருக்கு நாறளக்கு ொர்க்கனும்னு பராம்ெ ஆறசப்ெட்டார் அதனால் நானும் அம்மாவும் வந்திருக்பகாம் என்று சத்யன் கூை அப்பொ இங்பக உங்க அம்மாவும் வந்திருக்காங்களா சத்யன் பெச்சக்கறள ஒவ்பவான்ைாக மனதில் என்று மான்சி ஆச்சரியத்துடன் பகட்டாள் சத்யன் மனம் அவள் குைித்துக்பகாள்ள ஆரம்ெித்தது.... மான்சி சத்யறன கவனித்துவிட்டாள் ஆனால் மான்சி எதுவும் பசால்லாமல் பகாஞ்சம் நிமிர்ந்து மட்டும் அமர்ந்து நான் பகட்டதுக்கு நீங்க ெதிபல பசால்லறல.. எனக்கு சந்பதாஷத்துக்கு முதலில் ஒன்னுபம அளபவயில்றல மான்சி புரியறல என்ை அப்புைமா சத்யன் புரிஞ்சதும் அன்றைய என் நிறனவில் ெளிச்பசன்று முகம் மலர்ந்தான் ஏன் இதுக்கு பொய் நீங்க இவ்வளவு சந்பதாஷப்ெடனும்........ அவங்கபள என்றன கண்டுெிடிச்சு வந்து என்கிட்ட பெசினாங்க.
ஆமாம் நான் மான்சி ஏர்பொர்ட்டில் ெசங்கபளாட இங்க இருந்து வந்துட்படன் என்ை சத்யன் பகாஞ்ச பகாஞ்சமாக இயல்ொனான் சரி ெசங்கறள எங்பக சந்திச்சீ ங்க என்று மான்சி நிதானமாக பகட்டாள் பெங்களூர் ஏர்பொர்ட்ல ொர்த்பதன்.. சத்யன் மனதில் பமலும் விரக்த்திறய ஏற்ப்ெடுத்தியது இருந்தாலும் அப்ெடிபய அறத மாமா காட்டிக்பகாள்ளாமல் வட்டுக்கு ீ பொய்ட்டாங்க.
ஆனால் இதற்க்கு என்ன ெதில் பசால்லவது என்று அவன் உனக்காகபவ பயாசிக்கபவ இவ்வளவு நாள் இல்றல..அவள் நிமிர்ந்து உட்காரக்கூடாதா எண்ணும்பொபத.... அவள் பகள்வியின் அர்த்தம் புரிந்தது.
ெரவாயில்றல பசால்லு மான்சி ஏன்னா அந்த வார்த்றத எனக்கு தகுதியானதுதான் மான்சி.திருப்ெி கிறடப்ென்னு எனக்கு பதரியும் மான்சி என்று சத்யன் ெட்படன்று ெதில் பசான்னான் இது நம்புை மாதிரி இல்றலபய சத்யன் என மான்சி நக்கலாக பகட்க அவளின் நக்கல் சத்யனின் பகாெத்றத தூண்டியது எறத நம்புை மாதிரி இல்ல..... அவன் கண்கள் சிவந்து கலங்கி இருந்தது மான்சிக்கு அவனின் இறுகிய முகத்றதயும் கலங்கிய கண்கறளயும் ொர்த்து பராம்ெ அதிகமாக பெசிவிட்படாபமா பகாஞ்சம் நிதானித்து இருக்கலாபமா என்று வருத்தத்துடன் எண்ணினாள் என்றன எச்சில் இறலன்னு பசால்ைியா மான்சி.
ஆனா நான் உன்றன பகாயில்ல ொர்த்த அந்த நிமிஷத்தில் இருந்து என் விரல் நுனிகூட பவபைந்த பொண்ணு பமலயும் ெடறல...... பகட்டுட்டு நீ என்ன பவனும்னாலும் முடிபவடு மான்சி.
ெிைகு கண்கறள திைந்து மான்சிறய பநராக ொர்த்தான்.. அறத ொர்த்துட்டு உங்ககூட வாழைதுக்கு நான் என்ன எச்சில் இறலக்கு அறலயும் நாயா என்ை மான்சியின் இந்த வார்த்றதகள் சத்யனின் முகத்தில் அறைந்தது பொல இருந்தது முகம் இறுக்கமாக கண்கறள இறுக மூடி தன் பகாெத்றத கட்டுப்ெடுத்தி ொர்த்தான் முடியவில்றல... நீ ொர்த்தது நிஜம்தான்.... அதன் ொர்த்த அந்த பதள்ளத்பதளிவா மான்சிக்கு கருமத்றத ெடமா எடுத்து பகாஞ்சம் நான் திக்பகன்று விசாரறன பவை வச்சிருந்தீங்கபள... ஆனா அது எப்ெடி வந்ததுன்னு நீ தயவுபசய்து பகட்கனும் மான்சி.
இது சத்தியம் மான்சி என்ை சத்யன் உறுதியான குரலில் கூை சிைிதுபநரத்திற்கு மான்சியிடம் இருந்து எந்த ெதிலும் இல்றல ெிைகு அப்பொ நான் ொர்த்தது உண்றமயில்றலன்னு நீங்க பொய் பசால்லப் பொைீங்களா என்று ஏளமாக பகட்க இல்றல நான் இனிபமல் பொய் பசால்லனும்னு அவசியமில்றல மான்சி.. என்ை சத்யன் அவன் வாழ்வில் .
நடந்தது என்னன்னு விசாரிச்சு பதரிஞ்சுக்காம என்றன தவிக்க விட்டுட்டு வந்திபய அறத நம்ெமுடியறலயா மான்சி.. நீ இறத நம்ெனும் மான்சி.. இல்ல எனக்கு ெிைந்த ெிள்றளகறள இத்தறன நாளா என்கிட்ட இருந்து மறைச்சு றவச்சிருந்தபய அறத நம்ெ முடியறலயா என பகாெத்தில் உக்கிரமாக சத்யன் பகட்க முதன்முறையாக இருந்தாலும் சத்யனின் பகாெத்றத சுதாரித்துக்பகாண்டு ெண்ணனுமா........... ஆனா நானும் ஒரு எச்சில் இறலறய நம்ெித்தான் ஏமாந்து என் ஏழு வருஷ பசார்கத்றத இழந்துட்படன் .
ஒருமுறை கூடவா என் பநசம் உனக்கு புரியாமப் பொச்சு... நாம வாழ்ந்ததில் பசக்ஸ் மட்டும் இல்ல மான்சி.. எப்ெடின்னு ொர்க்குைியா... அந்த எட்டு நாள் வாழ்க்றகயில் உண்றமதாபன எட்டு வருஷத்து மான்சி.... நீ என்னிக்காவது எத்தறன ஒருநாள் வருஷமா என்கிட்ட இருந்தாலும் வந்துருபவன்னு உனக்காக முழுசா காத்திருந்து நம்ெிபனன்.. இந்த மான்சி?
உன்றனத்தவிர பவபைாரு பொண்றண நான் கனவிபல கூட பநறனக்கறல மான்சி.. இவ்வளவு நாள்ல நீ பவை யாறரயும் கல்யாணம் ெண்ணிகிட்டு சந்பதாஷமா இருப்பென்னு நான் ஒருநாள் கூட கற்ெறன ெண்ணி ொர்த்ததில்றல பதரியுமா மான்சி.
அது இல்றலன்னு இப்ெத்தான் பதரியுது எனக்கு .... எட்டுநாள் நாம பரண்டுபெரும் எவ்வளவு அன்பயான்யமா வாழ்ந்பதாம்.. இந்த ஏழு வருஷத்தில் ஒருநாள் கூட நான் சந்பதகப்ெடறல...நீ வாழ்ந்பதன் இல்லாத பதரியுமா குற்ைவாளியாக்கி.. ஆனா அதுக்கு எனக்கு தகுதியிருக்குன்னு நீ பநறனக்கலாம் மான்சி .... விட வருஷமும் எந்த நான் விசாரறனயும் ெயங்கரமான உன் ஒரு நறடெிணமாய் இல்லாம ெிரிறவ ஏன் என்றன எனக்கு .... ..ஆனா நான் உன்றன உயிரா பநசிசறத என்னால நிரூெிக்க முடியும் மான்சி.. என்பனாட வருத்தபமல்லாம் என்னன்னா...வசிய ீ மாயா எனும் சூைாவளிறய ெற்ைி ஒன்றுகூட மறைக்காமல் எல்லாவற்றையும் மான்சியிடம் கூைினான் அவன் கூைியவற்றை எல்லாம் எந்தவித முகமாற்ைமும் இல்லாமல் பகட்டுக்பகாண்டிருந்த மான்சி.. உன்றன ஒரு முறைக்கூட சந்பதகப்ெட்டதில்றல மான்சி.
ஆனா நான் நீயும் என்றன உயிரா விரும்புைதா தான் பநறனச்பசன் மான்சி... நீ வந்தெிைகு நான் எந்த தப்பும் பசய்யறல.... என் குழந்றதகபளாட ெிைப்றெ ஏன் மைச்ச மான்சி?.அந்தநாட்களில் இல்லைத்றத ஒருமுறை நாம் கூடவா நீ அனுெவிச்சது என் காதறல புரிஞ்சுக்கறல... என்றன ஏதாவது பகளு இல்றல இப்பொ பசான்னிபய எச்சில் இறலன்னு அது மாதிரி இன்னும் ஏதாவது பகவலமா பெசு.
அவளின் குழப்ெத்றத தனக்கு சாதகமாக ெயன்ெடுத்த நிறனத்த சத்யன் நான் பசய்தது பெரிய தவறுதான் இல்பலன்னு பசால்லறல மான்சி ..பகாடுத்தமான்சி?
என்று சத்யன் மூச்சுவிடாமல் பெசி அவள்மீ து பகள்வி கறணகறள பதாடுக்க மான்சி வாயறடத்துப் பொய் அமர்ந்திருந்தாள்.... அவன் பகட்ட ஒவ்பவாரு பகள்வியும் அவறள குற்ைவாளியாக்கியது அப்பொது மான்சியின் சத்யன் ெட்படன காலருகில் பசாொவில் மண்டியிட்டு இருந்து அவளின் எழுந்து எதிரில் முழங்காறல தன் அமர்ந்திருந்த றககளால் கட்டிக்பகாண்டு அவள் மடியில் தறலசாய்த்து குமுைி கதைி கண்ண ீர் விட ஆரம்ெிக்க .. அந்த இருெது நாளும் உன்கிட்ட உண்றமறய பசால்லமுடியாத நான் தவிச்ச தவிப்பு எனக்குத்தான் பதரியும்.
இப்பொ உனக்கு ஓரளவுக்கு உலக நடப்பு பதரிஞ்சிருக்கும் மான்சி.. அபதமாதிரி அந்த ெிரச்சிறன தீர்ந்து நான் பவளிபய வந்துட்படன் என்று பதரிந்த ெிைகுதான் உன்றன பதாட்படன் மான்சி .. மான்சி அவனின் இந்த திடீர் தாக்குதலில் தடுமாைி என்ன பசய்வது என்று புரியாமல் தன் மடியில் இருந்த சத்யனின் தறலறயபய பவைித்து ொர்த்துக் பகாண்டிருந்தாள்.
அவன் பகட்ட ொர்த்தால் ஒவ்பவாரு பகள்வியும் அவறள குறடந்தது.. இப்பொ நான் உன்கிட்ட பகட்கைது என்னன்னா எனக்கு நீயும் என் ெிள்றளகளும் பவனும் மான்சி.... நான்தான் குற்ைவாளி என்ெது பொல இருக்குபத... அது சத்யனின் அழுறகறய இன்னும் அதிகமாக்கியது... இவன் என பசால்வறத மான்சி குழம்ெிக் பகாண்டு இருக்க ..... அவன் வார்த்றதகளின் நியாயம் அவள் முகத்தில் அறைந்தது... பசான்னா நீ எங்க என்றனவிட்டு பொய்டுவிபயான்னு எத்தறன நாள் ெயந்து கிடந்பதன் பதரியுமா.
அந்த மாயாபவாட ெிரச்சறன தீர்ந்ததுக்கு ெிைகுதான் உன்கூட வாழனும்னு பநறனச்பசன் மான்சி... எனக்கு என் ெிள்றளகள் பவண்டும் மான்சி என்று சத்யன் அவறள ொர்த்து றகபயடுத்துக் கும்ெிட்டு பகட்க..அவளால் எதுவுபம பெசமுடியவில்றல... மான்சியால் அவனுக்கு எந்த ெதிலும் பசால்ல முடியவில்றல.
திருமணத்திற்கு முன்னாடி எத்தறன ஆண்கள் உத்தமனா இருக்காங்கன்னு உன்னால பசால்ல முடியுமா மான்சி.. ... மான்சியின் கட்டுகுறலயாத அழகும்.. தவிக்கும் பொது.
அன்பெ நான் பகாடுத்த முத்தம்... பகாடுத்த நாபன நிம்மதியின்ைி... அவன் குமுைலால் தன்னுறடய கண்கள் கலங்கி சிைிதுபநரம் தன்நிறலறய மைக்க.. சத்யன் அவள் முழங்காறல கட்டியிருந்த தன் றககறள எடுத்து அவள் இடுப்றெ சுற்ைி வறளத்து அவள் அடிவயிற்ைில் முகம் ெதித்தான் அவனுறடய இந்த அவசர புத்தியால்.
நான் விலக்கிவிட்டு எழுந்தாள் சத்யன் அவளின் இந்த மாற்ைத்தால் ஏமாைவில்றல.. கண்களில் வழிந்த கண்ண ீரும் முகம் முழுதும் ஏக்கமுமாக சத்யன் அவறள ொர்க்க... அவளின் மடியில் ெடுத்து குலுங்கி கண்ண ீர்விட்ட சத்யன் அவளுறடய வருடலில் பமலும் மனமுறடந்தான்.. பசர்ந்து சத்யறன ஏங்கறவத்தது .. அந்த முதல் முத்தத்தின் சத்தம் மடியில் இருந்த சத்யனின் தறலமுடிறய தன் விரல்களால் பகாதிய மான்சி...... தன் வயிற்ைில் இருந்த அவன் தறலறய ெிடிவாதமாக ெிடித்து நிமிர்த்தினாள் .. அவனுக்கு பதரியும் அவள் மனம் அவ்வளவு சீ க்கிரமா மாைாது என்று.
இருந்தாலும் ஏழுவருட ெிரிவும்.. அந்த ஏக்கப் அதற்க்கு ொர்றவ தயாரில்றல மான்சிக்க எறதபயா என்ெதுபொல் மான்சி அழுத்தமாய் சட்படன்று எடுத்து அவறன பசால்ல... அறத வாங்கிய நீ எப்ெடித்தான்.... உன் உதட்டிபலபய பதங்கிக் கிடக்கிைது.
அப்ொ சாமிகிட்ட பொய்ட்டாருன்னு நான் பசால்ல புத்திசாலிகள் எவ்வளவு இன்னும் பநரம் ஒரு ஆகியிருக்கும் வருஷத்திபல சத்யன்... இனிபயாருமுறை நான் இறதபயல்லாம் விவாதிக்க தயாராக இல்றல என்ைவள் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து அவறன பநராக ொர்த்து தனது பெச்றச ஆரம்ெித்தாள் உங்கபளாட ெிள்றளகளின் ெிைப்றெ நான் உங்ககிட்ட மறைச்சதா நீங்க பசால்ைீங்க... ச்பச அதுக்குள்ள அவசரப்ெட்டுட்டபமா என்று தன்றனபய கடிந்து பகாண்டான் சத்யன் அவசரமாக மான்சி என்று அறழக்க ........ சத்யனுக்கு அவள் எந்த ெதிலும் பசால்லாமல் பொனது திக்பகன்று மனறத அதிரறவக்க.. எதுவா இருந்தாலும் பசால்லிரு மான்சி.. காட்டி அவங்கறள அப்ெடி மறைக்க வளர்த்திருக்க பநறனச்சிருந்தா மாட்படன்.
இல்பலன்னா இந்த நிறலயில் என் பநஞ்பச பவடிச்சுரும் என்று சத்யன் உருக்கமாக பகட்க ஒருநிமிடம் அவறனபய ொர்த்த மான்சி மறுெடியும் வந்து அவன் அமர்ந்திருந்த எதிர் பசாொவில் அமர்ந்தாள் .
பநறனச்சது நிறனக்கபவ பராம்ெ நான் சமூகத்தின் உங்க பகாஞ்சநாள் இல்றல.மான்சி அவறன ஏபைடுத்தும் ொர்க்காமல் தன் அறைறய பநாக்கி பொக.
அவள் முகத்றத ொர்த்தான் மான்சி கண்மூடி சிைிதுபநரம் அமர்ந்து ெிைகு அவறன பநராக ொர்த்து இறத ெத்தி நாம பெசைது இதுபவ கறடசியாக இருக்கட்டும் சத்யன்... நான் ஒருநாளும் உங்கபளாட அந்த மாதிரி பொட்படாறவ பநறனக்கறல.
சத்யனுக்கு புரிய அவன் எழுந்து மான்சி அமர்ந்திருந்த இடத்தில் அமர்ந்து மறழக்காக வரண்டு வானத்றத ொர்க்கும் கரிசல்காட்டு பூமிறய பொல.
அப்ொ மிலிட்டரியில் இருக்கார்ன்னு பசால்ைதுக்கு ெதிலா.. அப்ெல்லாம் நான் ஒன்னும் தறலயில் முக்காடு பொட்டுகிட்டு வரறல சத்யன் .... இன்னும் முன் கண்களில் தான்.... தறலகுனிஞ்சு ெடாமல் மறைஞ்சு அதுக்கப்புைம் பசால்லப்பொனா நான் எத்தறனபயா முறை என் பவறல விஷயமா நான் பசன்றனக்கு வந்திருக்பகன்.
மான்சி நின்று தறலறய மட்டும் திருப்ெி அவறன ொர்த்தாள் எனக்கு எந்த ெதிலும் பசால்லாமபல பொைிபய மான்சி.. பரண்டு அவனுங்க பரண்டுபெரும் வருஷத்திபல அவங்களுக்கு உண்றமறய விளக்கிச் பசால்லி நீங்க எங்க இருக்கீ ங்கனு நாபன பசால்லலாம்னு தான் இருந்பதன்.
ஆச்சு மைக்கவும் நீங்க சத்யன்... அவனுங்க ஜாறட நடத்றதயும் பவனும்னா உன்றன பொல் என்றனபொல் இருக்கு மான்சி.. ஆனால் மாைிவிட்டதா.. இவள் இந்த ஏழு வருஷ சத்யனுக்கு தனிறமயில் மான்சிறய அவள் ொர்க்க பநஞ்சு பெருறமயாக உரபமைிய றவரமாக இருந்தது.. இந்த மட்டும் சத்யன் மனதுக்கு பகாஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது .
நிச்சயமாக மான்சியின் மனம் மாறும் என்ை நம்ெிக்றக சத்யனுக்கு உண்டானது.. இறதபயல்லாம் எங்பக கற்றுக்பகாண்டாள்.... நீங்க துபராகம் பசய்தது எனக்கு மட்டும்தான்னு நான் பநறனக்கிபைன்.
இப்ெவும் ெிள்றளகறள உங்ககிட்ட இருந்து ெிரிக்கும் எண்ணம் எனக்கு இல்றல.. இறத எனக்கு அன்னிக்கு நடந்தறதயும் அதுக்கு நீங்க குடுத்த விளக்கத்றதயும் என் மனசு இன்னும் ஏத்துவும் இல்றல ஒத்துக்கவும் இல்றல.
இருப்ெீங்கன்னு எனக்கு நம்ெிக்றக நீங்க இருக்கு ெிள்றளகளுக்கு சத்யன்... உங்களுக்கு புரியுதா சத்யன் என்று மான்சி அவறன பநருக்குபநர் ொர்த்து பகட்க சத்யன் அசந்து பொய் உட்கார்ந்திருந்தான்.
குழந்றதத்தனமாக மாைத என் மான்சியா இது........ அதனால தயவுபசய்து அறத ெத்தி நீங்க இனிபம பெசபவண்டாம் என கூைிவிட்டு தன் பெச்சு முடிந்துவிட்டது என்ெதுபொல் மான்சி எழுந்து நிற்க்க சத்யனுக்கு அவளுறடய வாதத்றத ஏற்க்கவும் மனமில்றல.... அதுக்கு காரணம் சற்றுமுன் அவளின் கலங்கிய கண்கள்தான்..... இயர்ஸ் கறரய.. என் தவறுகள் அவளுக்கு கற்றுத்தந்த ொடமா.
அவங்களுக்கு ஆனா குணமும் நல்ல அப்ொவா இருப்பென்னு நீ என்றன நம்ெினதுக்கு நன்ைி மான்சி.... அது மட்டும் பவண்டாம்... ஆனால் அவனுக்கு ஒன்று மட்டும் உறுதியாக பதரிந்தது... நல்ல அவங்களுக்கு அப்ொவா நீங்க என்ன பசய்யனும்னு நிறனக்கிைீங்கபளா அறத பசய்யலாம்.
எவ்வளவு தீர்க்கம்.. அவறன அவள் மன்னித்தாளா என்று இன்னும் விறட பதரியா பகள்வி அவறன ெயமுறுத்தியது எனக்கு புரியுது மான்சி என் ெிள்றளகறள ஒருநாளும் சீ ரழிஞ்சு பொகமாட்டாங்க.
ஆனா இனிபமல் என்னால ஒரு நல்ல புருஷனா இருக்க முடியாதுனு முடிவு ெண்ணிட்டியா மளன்சி என சத்யன் மறைமுகமாக அவள் தன்றன ஏற்க்கமாட்டாளா என்று பகட்க அவறன என்கிட்ட ொர்த்த மான்சி பகட்கிை எல்லாபம சில மணித்துளிகள் தகுதிறய இன்னும் இழந்து மைக்கபவ மவுனத்தில் பசவன் இல்றல.. இருக்கலாம்.
... ெிைகு ெடுக்றகறயவிட்டு எழுந்து ப்ரபனறஷ தூக்கி பதாள்பமல் பொட்டுக்பகாண்டு கதறவ திைந்து பவளிபய வந்தாள் சத்யனின் ெடுக்றகறய பநருங்கி குனிந்து அவனருகில் ப்ரபணறஷ கிடத்தினாள் பவறுபமன கண்மூடி ெடுத்திருந்த சத்யன் ெட்படன கண்விழித்து ொர்த்து என்னம்மா ப்ரபணஷ் அழுதானா எனறு பகட்க மான்சி ப்ரபணஷ் மீ து சத்யனின் பொர்றவறய இழுத்து பொர்த்திவிட்டு நிமிர்ந்து அழறல ஆனா அப்ொ அப்ொன்னு தூக்கத்துல உளைினான் என்று கூைிவிட்டு தன் அறைக்கு திரும்ெினாள் .மான்சி அறமதியாக தன் ெடுக்றகயறைறய பநாக்கி பொனாள்.
முகம் முழுக்க புன்னறகயுடன் குட்றநட் மான்சி என்று கூைினான் மான்சியும் ெதிலுக்கு உதட்டளவில் ஒரு புன்னறகறய சிந்தி குட்றநட் சத்யன் என்று கூைிவிட்டு தன் அறைக்குள் பொய்விட்டாள் சத்யனும் எழுந்து ொத்ரூம் பொய் முகத்துக்கு தண்ண ீர் விட்டு தன் கண்ணர்ீ கறரறய கழுவிவிட்டு வந்து தன் ெடுக்றகயில் ெடுத்துக்பகாண்டான் தனது அறைக்கு பொன மான்சியின் மனதில் ஏகப்ெட்ட குழப்ெம்... அப்ெடிபய உண்றமயாக இருந்தாலும் அறத எப்ெடி ஒத்துக்பகாள்வது.
கவிழ்ந்து இறுதியாக கண்ண ீர் குட்றநட்டும் அவள் விட்டதும்.... கறடசியாக புன்னறகறய சத்யனின் ெளிச்பசன்று மனதில் மைந்துவிட்டு அவள் புன்னறகத்து தூங்க மடியில் பசான்ன நிறனத்துக்பகாண்பட தூங்க முயற்ச்சித்தாள் மான்சி ஆனால் அவளுக்கு அருகில் ெடுத்திருந்த ப்ரபணஷ் தூக்க கலக்கத்தில் உளைியெடி சத்யறன பதட... அவள் திரும்ெி ொர்த்ததும்... என்பைல்லாம் மனறத குழப்ெிக்பகாண்டு பதளிவில்லாமல் தத்தளித்தாள் ஆனால் எப்ெடித்தான் அவறன ெற்ைிய சிந்தறனகறள மான்சி நிறனத்தாலும்.. தான்.
இவன் பசால்வபதல்லாம் உண்றமயா.. வாழத்தான் முடியுமா...... சத்யன் மறுெடியும் மான்சி என்று அறழத்தான் .. என்ைாலும் அந்த அறதபயல்லாம் இவன் சிடிக்களில் என்னால் கல்யாணத்திற்கு இருந்தது மைந்து ெிைகு தவறு உண்றமயில்றல இனிபமல் அவனுடன் பசய்யவில்றல என்று இறணந்து ஆகிவிடுமா... அவள் மனதில் அந்த எட்டு நாள் அவனுடன் வாழ்ந்த ெழறய நிகழ்வுகள் எல்லாம் ெடமாய் ஓடியது.
இபதா இந்த ெக்கம் வந்து என் ெக்கத்தில் ெடுத்துகிட்டு சின்ன குழந்றதங்க கூட சண்றட பொடப்பொைா ொபைன் என்று குைிப்ொக அவளுக்கு தனது ஏக்கத்றத பசால்ல அது மட்டும் நடக்காது சும்மா கனவு காணாதீங்க என்று பவடுக்பகன பசால்லிவிட்டு மான்சி தன் அறைக்குள் பசன்று கதறவ சாத்திக்பகாண்டாள் சத்யன் மனதுக்குள் சிரித்தெடி தன் மகறன அறணத்தெடி தூங்கிப்பொனான் மறுநாள் பொழுது சத்யனுக்கு மட்டும் பராம்ெ உற்சாகமாய் விடிந்தது பொல இருந்தது.
பகண்றடக்கால் சறத உருண்டு திரண்டு எழும்ெியிருந்தது மான்சியால் நியூஸ் பெப்ெரில் கவணம் பசலுத்தபவ முடியவில்றல.. அவள் கண்கள் மட்டும் அடிக்கடி சத்யனின் ெக்கம் திரும்ெி திரும்ெி ொர்த்தது சத்யன் முதுகில் ப்ரபணஷ் ப்ரணவ் இருவரும் ஒருவர் மீ து ஒருவராக ெடுத்திருக்க.
இடுப்ெில் தன் பவறும் ஷாட்ஸ் மட்டும் இருக்க சத்யன் இருறககறளயும் ஊன்ைி அவர்கறள தூக்கிய ெடிபய உயர்ந்து தாழ்ந்தது கண்பகாள்ளாக் காட்சியாக இருந்தது அவனுறடய பதாள்ெட்றட சறத பகாளங்கள் புறடத்துக்பகாண்டு இருக்க.
எழுந்ததும் தன் மகன்களுடன் பதாட்டத்தில் உடற்ெயிற்சி பசய்தவன்.. ஆனா என்பனாட பெரிய குழந்றத ஒன்னு என்றன மன்னிக்கபவ மாட்படன்னு அடம் புடிக்குது மான்சி.
நீ பகாஞ்சம் அந்த பெரிய குழந்றத கிட்ட எடுத்து பசால்பலன் என்று சத்யன் குறும்பு குரலில் கூை மான்சி திரும்ெி ொர்த்து அவறன முறரக்க.
பலசான மலர்ச்சி மட்டும்தான் இருந்தது தன்றன முறரத்த அவறள ொர்த்து கண்சிமிட்டி சிரித்த சத்யன் ஆனா மான்சி அந்த பெரிய குழந்றத என்றன கூடிய சீ க்கிரபம என்றன மன்னிச்சு........... அங்கிருந்த கல் பெஞ்சில் அமர்ந்து நியூஸ் பெப்ெறர வாசிக்க.. அவன் கால் பெருவிரல் மட்டும் தறரயில் ஊன்ைியிருக்க.
.. அந்த முறரப்ெில் பகாெம் இல்றல... மான்சி பதாட்டத்து ெக்கம் வந்ததும் குட்மார்னிங் மான்சி என்று புன்றனறகயுடன் கூைினான் மான்சி ெதிலுக்கு குட்மார்னிங் பசால்லிவிட்டு.
பராமம் ெடர்ந்து அவன் மார்பு பதாட்டத்தின் புல்பவளியில் ெட்டது.. அங்பக நம்ம வட்ல ீ நான் இதுமாதிரி தண்டால் எடுக்கும் பொது சிலசமயம் நீ வந்து என்பமல ெடுத்து என்றனயும் பசர்த்து தூங்குங்கனு பசால்லுவிபய.. நின்று அவறன ொர்க்க... உங்கம்மாவுக்கு சம்மதம்னா வந்து என்பமல சத்யன் குறும்பு குரலில் கூைிவிட்டு மான்சிறய ொர்த்தான் ெடுத்துக்க பசால்லு என்று .
ெறழய பநசம் தன் அவள் பமதுவாக றககளில் மனதில் எழுந்து தன் தன் இருந்த பெப்ெறர ெிள்றளகள் சுயரூெத்றத மீ பத காட்ட ஆரம்ெித்தது மான்சி தன்னருகில் வந்து நிற்ெறத கவணித்த சத்யன் தறலறய மட்டும் ெக்கவாட்டில் திருப்ெி என்ன மான்சி என்று பகட்க மான்சி.. அவன் மறுெடியும் தனது உடற்ெயிற்சிறய ஆரம்ெித்து பசய்துபகாண்டிருந்தான் ஆனால் ெிள்றளகபளா அப்ொ அம்மாறவ வச்சு இப்பொ தூக்குங்கப்ொ நாங்க ொர்க்கனும் ப்ள ீஸ்ப்ொ என்று மாைிமாைி பகஞ்ச ஆரம்ெித்து.
சத்யன் பமல் இருந்து இருவரும் கீ பழ இைங்கிவிட சத்யன் ஒருக்களித்து ெடுத்து தன் வலது றகறய தறலக்கு ஊன்ைியெடி எனக்கு ஓபகப்ொ.பவகமாக ஓடிப்பொய் ெிள்றளகள் இருவறரயும் கீ பழ இைக்கிவிட்டு சத்யன் முதுகில் இவள் ஏைி ெடுத்துக்பகாள்ள பவண்டும் என்ை எண்ணம் சரசரபவன மனம் முழுவதும் எழுந்தது அந்த எண்ணத்றத மடித்துவிட்டு பொைாறம அடக்க சத்யறன வந்தது... அவனுக்கு என்ன ெதில் பயாசித்து தடுமாைியவள் சட்படன நிதானித்து இல்ல ெிள்றளங்க கீ பழ விழுந்துடுவாங்கபளான்னு ெயமாயிருக்கு அதான் வந்பதன் என்று பலசாக தடுமாைிய குரலில் கூை சத்யனுக்கு அவளின் தடுமாற்ைம் மனதில் ெதிய உள்ளுக்குள் சிரித்தெடி அபதல்லாம் கீ பழ விழமாட்டாங்க மான்சி நான் கவணமா தான் இருக்பகன் என்று பசால்ல மான்சி அறமதியாக வட்டுக்குள் ீ பொவதற்காக திரும்ெினாள் சத்யன் தறலறய மட்டும் திருப்ெி அவறள ொர்த்து மான்சி உனக்கு ஒரு விஷயம் ஞாெகம் இருக்கா.
உன்றன பொலபவ இப்ெ நம்ம ெசங்களும் ெண்ைாங்க மான்சி என சிரித்தெடிபய கூை மான்சிக்கு அவன் பவண்டுபமன்பை அறத குைிப்ெிடுகிைானா இல்றல தற்ச்பசயலாக பசால்கிைானா என்று புரியவில்றல.
சத்யன் எதுவுபம பெசாமல் மான்சிறயபய றவத்த கண் வாங்காமல் ொர்த்துக் பகாண்டு இருக்க மான்சியால் அவன் ொர்றவறய தாங்கமுடியாமல் தறலகுனிய மான்சி ெிள்றளகள் தான் இவ்வளவு ஆறசயா பசால்ைாங்கபள அவங்களுக்காக இறத பசய்யக்கூடாதா என்று சத்யன் பகட்க அம்மா ப்ள ீஸ்ம்மா அப்ொ உங்கறள எப்ெடி தூக்குைார்னு ொர்க்கனும் இந்த ஒபர ஒரு முறைதான் ப்ள ீஸ்ம்மா என்று ப்ரபணஷ் மான்சி றகறயெிடித்து பகாண்டு வற்புறுத்தி பகஞ்ச மான்சி பமதுவாக சத்யறன பநருங்க.... அவளின் அழுந்தியது..மான்சி இப்பொது தயங்காமல் அவறன நிதானமாக ொர்த்தாள்.
என்று எண்ணி மனம் ஒரு ெக்கம் ஏளனமாக நிறனத்தாலும் அவளால் தன் ொர்றவறய சத்யறனவிட்டு திருப்ெ முடியவில்றல அப்பொது ப்ரபணஷ் வந்து அவள் றகறய ெிடித்து இழுத்து பகாண்டு சத்யன் அருகில் பொய்விட்டு ப்ள ீஸ் அம்மா நீங்க அப்ொ முதுகுல ெடுங்கம்மா அவரு உங்கறள தூக்குைாரான்னு ொர்க்கலாம் எனறு பகஞ்ச ஆரம்ெிக்க அவனுடன் ப்ரணவும் பசர்ந்துபகாண்டான்...... அவளுறடய வாறழத் பதாறடகளின் மீ து விரல்கறள அவனுறடய குதிங்காலில் றவத்துக்பகாண்டாள் ெடர்ந்தது... அவளின் கால் .
ஒருக்களித்து ெடுத்திருந்த சத்யன் சட்படன கவிழ்ந்து ெடுத்து பகாண்டு ம் ெடுத்துக்பகா மான்சி என்று பதன் குறழத்த குரலில் கூைினான் மான்சி அவனுறடய ெரந்து விரிந்த பவற்று முதுறக ொர்த்தெடி அவன்மீ து ெடுத்து தன் றககளால் அவன் கழுத்றத கட்டிக்பகாண்டு அவன் ெிடரியில் தன் முகத்றத றவத்துெடி ெடுத்துக்பகாண்டாள் அவளின் ெருத்த பெண்றம பதாறடகள் மார்புகள் அவனின் அவனுறடய எடுப்ொன அவனுறடய முதுகில் ெின்புைத்தில் ெின்ெக்க அழுந்தி ெிதுங்கியது.. அவறனவிட்டு ொர்றவறய நகர்த்த முடியாமல் பராம்ெபவ சிரமப்ெட்டாள் ச்பச என்ன ெடித்து பெரிய உத்பயாகத்தில் இருந்து என்ன ெிரபயாஜனம்.
அவனுறடய அழகு அவள் மனறத பகாஞ்சம் பகாஞ்சமாக பகாறழயாக்கியது.... அறலொயும் என் மனறத கட்டுப்ெடுத்த எனக்கு பதரியவில்றலபய.. ... தன் உதடுகளால் அவனுறடய ெிடரி மயிர்கறள ெற்ைியிலுக்க........ சத்யனின் உடல் சிலிர்த்தறத மான்சியால் உணரமுடிந்தது சத்யன் சற்றுமுன் பசய்த உடற்ெயிற்சியின் காரணமாக அவன் உடலில் சுரந்திருந்த வியர்றவயின் வாசறன மான்சியின் நாசியில் ஏைி அவறள ெித்தம் பகாள்ள பசய்ய.
அவறள சுமந்தவாறு அப்ெடிபய புல் தறரயில் ெடுத்துவிட்டான் யாருக்கு கிறடக்கும் இந்த பசார்க்கபொகம்.. தங்கறள சுற்ைி என்ன நடக்கிைது என்ெறத மைந்தார்கள்.....உதட்டில் பசய்துவிட்டு பதாட்டத்துக்கு விரறல .. உங்கள் அன்பு மறனவி என்ைாபய.
தங்களின் அருகில் நின்ை ெிள்றளகறள மைந்தார்கள்.. சத்யன் கவிழ்ந்த நிறலயில் தன்மீ து கிடந்த பூக்குவியறல தாங்கிக்பகாண்டு சுகமாக ெடுத்திருக்க இருக்க.....சத்யனால் அவறள தூக்க முடியவில்றல.. இருவருக்கும் ஏழு காட்டத்பதாடங்கியது வருஷமாக அடக்கி றவத்திருந்த காமம் தன் பவறலறய ..றநசாக றவத்து ெிள்றளகறள வந்த சத்தம் ொனு பொடாதீங்க வட்டுக்குள் ீ அங்பக என்று தள்ளிக்பகாண்டு பொனாள் அத்தான் ஆயிரம் முத்தங்களுடன் .. அவர்கள் தங்கறள மைந்தார்கள்.
இருவரும் கண்மூடி கிடந்தார்கள் அப்பொது சறமயறல நடந்தறவகறள எச்சரிக்றக முடித்துவிட்டு ொர்த்து.. இது அவனாகபவ தூக்க முயற்ச்சிக்கவில்றல.......... உடல் முழுவதும் பநருப்ெிலிட்டது பொல் அனலாக பகாதிக்க ஆரம்ெித்தது மான்சிக்கு மனதில் பவறு எந்த உணர்வுகளும் இல்லாமல் சத்யன் மீ தான ெறழய பநசம மட்டுபம மனம் முழுவதும் வியாப்ெித்திருந்தது.
தன் முரட்டு உதடுகளால் அவளின் பமல்லிய இதழ்கறள ெிளந்து அவளின் வாசறன மிகுந்த வாயினுள் தன் சாட்றடறய பொன்ை நாக்றக பசலுத்தினான் அதன்ெிைகு மான்சியின் பதன் இதழ்களும்.
அவனுறடய தாக்குதலில் மான்சி பராம்ெபவ திணைிப்பொய் தன் முகத்றத விலக்க முயற்சித்தாள் ..மான்சி என்ன பசய்கிபைாம் என்று புரியாமபலபய தன் நாக்கின் நுனியால் அவன் கழுத்தில் துளிர்த்திருந்த வியர்றவறய நக்கிபயடுத்து சுறவத்து ொர்த்தாள்.. அவனின் ஷாட்ஸ்க்குள் இருந்த அவன் ஆண்றம பவகுநாள் கழித்து தன் முழு எழுச்சிறயயும் அறடந்து அந்த புல் தறரறய ெள்ளமாக்கும் முயற்சிறய பசய்தது இன்னும் ஒரு நிமிடம் கூட தன்னால் தாக்குெிடிக்க முடியாது என்ெறத உணர்ந்த சத்யன்.. இரண்டு றககளாலும் புற்கறள பகாத்தாக புடிங்கினான்.
சத்யன் தனது ஏழுவருட முத்தத்றதயும் ஒபர நாளில் அவளுக்கு பகாடுக்கும் முயற்ச்சியில் இைங்கினான் ... மான்சியின் மீ து இருந்த ஆறச பொய் அது பவைியாக மாைியிருக்க.
ஈர நாக்கும்...... ஆனால் தனது முழு எழுச்சிறயயும் மான்சி அடிவயிற்ைில் அழுத்தி உணர்த்திக் காட்டியது... ெிச்றசக்காரன் வாயில் அகப்ெட்ட ெீட்ைா பொலானது.. அவன் என்ன பசய்கிபைாம் ஏது பசய்கிபைாம் என்ை வறரயறை இல்லாமல் பவட்டபவளியில் அவறள கட்டியறணத்து அவள் முகத்தில் தன் உதடுகளால் தாருமாைாகத் பதய்த்து.
சத்யன் தன்றன என்றன பசய்துபகாண்டு இருக்கிைான் என்று புரியபவ சிைிது பநரம் ெிடித்தது.. அவள் முகம் முழுவதும் எச்சிலாகினான் அவன் ஆண்றம தனது இருப்ெிடத்றத பதடி துடித்து முருக்கிக்பகாண்டு நிமிர முடியாமல் அவன் ஷாட்ஸ்க்கள் பொராடியது........ பசப்பு வாயும்.
சத்யன் அவளுக்கு இருறககளாலும் சிைிதும் விட்டுக்பகாடுக்காமல் ெிடித்துக்பகாண்டு பவட்றகயுடன் அவள் அவள் முகத்றத மலர் தன் இதழ்கறள கவ்விக்பகாண்டான்.
அவள் சுதாரிக்குமுன் அவறள இறுக்கி அறணத்து அந்த புல்தறரயில் உருள ஆரம்ெித்தான் சத்யனுறடய உணர்வுகள் பமாத்தமாக கட்டவிழ்த்து பகாள்ள....... கீ பழ இருந்த புற்கறள ெற்களால் கடித்து இழுத்தான்.... ெிைகு தன் உதடுகறள றவத்து அவன் ெிடரியில் இப்ெடியும் அப்ெடியுமாக பதய்த்து தடவி அவறன நிறலயிழக்க பசய்தாள் கீ பழயிருந்த சத்யனால் தாங்கமுடியவில்றல.
இறலறயப் அவன் ெிடுங்கிவிட்டது இறலயில் பொல இருந்த சத்யனுக்கு இனிப்றெ ஏமாற்ைமாக இருந்தது.. இவ்வளவு பநர உணர்ச்சி விறளயாட்டில் குத்திக்பகாண்டு நின்ை காம்றெ தன் ெற்களால் கடித்துக்பகாண்டான் அவனுறடய மான்சி... அவளுக்கு மூச்சு திணை ஆரம்ெிக்க தன் றககளால் அவன் மார்ெில் றவத்து தள்ளியவள்... அவனுறடய உைிஞ்சுதலின் பவகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க மான்சிக்கு அவன் தன் உயிறரயும் பசர்த்து உைிஞ்சுவது பொல் இருந்தது.... அவன் தறலறய ெற்ைி இழுத்த அவள் றககள் தளர்ந்தது.. தன் இதழ்கறள அவனிடமிருந்து பவடுக்பகன ெிடுங்கிக்பகாண்டு.. ெட்படன்று றகறயயும் வாறயயும் விலக்கிக்பகாண்டு எழுந்து நின்று கீ பழ கிடந்த மான்சிறய ொர்த்தான் .
அவறளயும் அைியாமல் தன் மார்றெ அவனுக்கு எக்கிக்பகாடுத்தாள் சத்யனுக்கு அவளின் நிறல புரிந்து சந்பதாஷமாகி றககளால் ெற்ைியிருந்த மார்றெ அழுத்தி ெிறசந்தவன்... ெற்களில் ெற்ைிய காம்றெ உைிஞ்ச.
ெட்படன்று கீ பழ சரிந்து தன் றககளால் அவள் முதுறக சுற்ைி வறளத்துக்பகாண்டு அவளின் மார்ெில் தன் முகத்தால் பமாதி அவள் சட்றடக்கு பமலாகபவ அவள் வலது மார்ெின் காம்றெ பதடி.. ஆனால் மான்சி கண்மூடி பெரிது பெரிதாக மூச்சு விடுவறத ொர்த்ததும்.
மான்சியின் உடல் அதிகமாக துடிக்க ஆரம்ெித்தது..... இவ்வளவு பநரமாக அடக்கி றவத்திருந்த மூச்றச பெரிது பெரிதாக வாய் வழியாக விட்டு தன்றன ஆசுவாசப்ெடுத்தி பகாண்டாள் ெசித்தவனுக்கு சாப்ெிடும்பொபத விருந்து றவத்து..... முதல் இவனுறடய தாக்குதலில் அடுத்த இருந்து தாக்குதலில் தன்றன நிதானப்ெடுத்தி நிறலகுறலந்து பகாண்டிருந்த அங்கபமல்லாம் உதை அவன் தறலறய ெற்ைி இழுத்தாள் அவள் இழுத்தாலும் சத்யன் கடித்த காம்றெ விடவில்றல....தனது நாக்கால் அவள் வாறய அளந்தவன்.... தன் நீண்ட நாள் வரட்சிறய பொக்கும் விதமாக அவள் வாயில் சுரக்கும் எச்சிறல பசாட்டுவிடாமல் உைிஞ்சி உைிஞ்சி இழுக்க.. ச்பச பராம்ெ முரட்டுத்தனமாக முத்தமிட்டு விட்படாபமா என்று சங்கடப்ெட்டான் ஆனால் அடுத்த நிமிடம் அந்த சங்கடத்றத உதைியவன்... சட்றடக்கு பமலாகபவ காம்றெ உைிஞ்ச ஆரம்ெித்தான்.. தன் முரட்டு உதட்டால் அவளின் வாயில் சுரந்த எச்சிறல உைிஞ்சினான்.... தனது றககளில் ஒன்றைபயடுத்து இடது மார்றெ தடவி அதன் காம்றெயும் கண்டுெிடித்து விரல்களால் ெற்ைிக்பகாண்டான் விரல்களில் மாட்டிக்பகாண்ட காம்றெ நிமிண்டி திருகியெடி... .
சத்யன் தன் டிபரட் மார்க் மயக்கம் சிரிப்புடன் குனிந்து அவறள றககளில் அள்ளிக்பகாண்டான் தன் றககளில் தவழ்ந்த அவள் முகத்றத ொர்த்து...... ஏன் இவள் இப்ெடி பயாசிக்கிைாள்..அதுவறர கண்மூடியிருந்த மான்சி.
அந்த வராப்பு ீ மங்கிவிட்படாபம... ச்பச அவன் தன்றன எவ்வளவு பகவலாமாக நிறனத்திருப்ொன்.. என்று தன்மீ பத அவளுக்கு அருவருப்பு வர சட்படன அவன் றககளில் இருந்து துள்ளி கீ பழ இைங்கினாள் கீ பழ இைங்கி தடுமாைி நின்ைவறள பநருங்கிய சத்யன் என்னாச்சு மான்சி என்று பகட்க மான்சி கண்கள் கலங்க அவறன ஏபைடுத்துப் ொர்த்து எந்த நிறனப்பும் இல்லாமல் இவ்வளவு நாளும் குறலச்சிட்டீங்க... நிம்மதியா என்றன இருந்பதன்.
நாமும் சாதரண மனிதன் தாபன என்று ஏன் பயாசிக்கவில்றல என்று ஏங்கினான்... இப்பொ ெலவனப்ெடுத்த ீ நீங்க முயற்ச்சி வந்து ெண்ணி என் நிம்மதிறய உங்க காரியத்றத சாதிக்க நிறனக்கிைீங்க.. தன் சற்றுமுன் தறலறய மான்சி அமர்ந்திருந்த றககளில் தாங்கியெடி கல் பெஞ்சில் சற்று முன் நடந்தறவகறள மறுெடியும் மனதில் பகாண்டு வந்து நிதானமாக பயாசித்து ொர்த்தான் .. நீங்க ஏன் இங்க வந்தீங்க என்று குமுைி கண்ணர்விட்ட ீ ெடி பசால்லிவிட்டு உள்பள ஓடிவிட்டாள் சத்யனுக்கு உடலில் அடங்கிப்பொக.