sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உயர்ந்த குலத்தினால் அன்றியும் நின்னைப் பிறப்பிக்கச் செய்து உயிர் விடுத்தலானும் எல்லா நலத்தினாலும் உயர்ந்த உன் தந்தை ஒளியுடைய வலம்புரியை ஒத்தான்.
ஆதலின் மாந்தாதா என்று அழைக்கப்பட்டு உலகத்தைக் குற்றமற செங்லோச்சிக் காத்துச் செல்வனாய் வாழ்கின்ற நின்னைத் தாயும் தந்தையும் தானேயாகி உன்னைத் தந்த வேந்தன் உன்னைக் காணப் போந்தான்.
ஐயனே உன்னுடைய தந்தையின் மார்பினைப் பிளந்து நீ பிறந்து வந்தமையான் எய்திய பாவம் நீங்கிடும் வகையில் பரிகாரம் வாய்ப்பப் புண்ணியதலமொறுக்குச் சென்று செய்யபொற்சடையானாகிய சிவபிரானைப் பூசனை செய்திட வேண்டும் என்றான்.
இவ்வாறு தெளிந்து கூறும் ஆசாரியனை வணங்கி ஏத்தி அவர் கூறியவண்ணம் சிவனை வழிபட ஆர்வமீர்ப்ப அரசன் எழில்சேர் மாட காஞ்சிமூதூரினை மகிழ்ச்சியுடன் அடைந்தான்.
மலமறுக்கும் சிவபெருமானின் திருப்பணிகள் பலவும் ஆற்றும் விருப்பத்துடன் அனைத்தையும் திருத்தமாகச் செய்து முடித்தபின் இட்டசித்தி தீர்த்தத்தில் நீராடினன்.
என்று ஓர் வாக்கு அரசன் காதுற எழுதலோடும் இறைவனின் கருணையைப் போற்றி நல்லதொரு வாழ்க்கை பெற்றான் இப்படி இன்னும் அவ்விடத்தில் எண்ணீல வரங்கள் பெற்றோர் அனைவரையும் முற்றக் கூறல் எம்மனோரால் இயலுமோ?
இனி தண்டன் என்னும் அரசனைக் கொண்டு கானகமாக இருந்த காஞ்சியை பிறைசூடிய பெருமானின் அருள் வாய்க்கப் பெற்ற கலிகாலன் முன்போல் வளநகராகியதைச் சொல்வாம்.
கங்கையாற்றைச் சடையில் சூடிய சிவபெருமான் விரும்பி அமர்ந்துள்ள காஞ்சி நகரில் தம் பெருமையெல்லாம் தோன்ற வாழ்ந்து காவல் பூண்ட வேந்தர்கள் கணக்கிலாதவராவர்.
அன்னவர்தம்முள் ஓர் குல மன்னவன் பகைவர்களை வேரழிப்பவன் தண்டன் என்னும் பெயருடையவன் ஆட்சி செய்து வரும் நாளையில் ஒருதினந்தனில் வேட்டையாடுதலை விரும்பி தன் வீட்டில் செய்ய வேண்டிய நாட்கருமங்களை முடித்த பின்பு மணங்கமழ் உணவினை உண்டு மலரின் மணங்கமழ்கின்ற குஞ்சியைப் பொற்கயிற்றினால் இறுக்கக் கட்டி இடுப்பில் பிரகாசமான கச்சினை இறுக்கி காலில் கழல் சேர்த்தனன்.
வில்லும் அம்பும் வேலும் வாள்களும் சக்கரமும் வேகமாக ஓடி விலங்குகளை ஒருங்கு கூட்டும் நாய்களும் விலங்குகளைப் பிடிக்கும் வலைத் திரள்களும் வாகனங்களும் விலங்குகளை எழுப்பும் வாத்தியங்களும் கணக்கிலாதன மற்றும் கடலென விலங்குகளை வளைக்கப் புலிகள் போன்ற வீரமுடை மன்னர்கள் முதலியோரும் வந்து வாசலில் திரண்டனர்.
மறையோதும் அந்தணர்கள் தங்களுடைய அகங்கையாகிய மணம் நிறைந்த தாமரைமலர் விரிந்திடகையை விரித்து ஆசி வழங்கி மங்கலம் கூற ஒளிநீண்ட முடியுடைய அரசர்களின் கைகளாகிய மலர்கள் கூம்பிடவணங்கும்போது இருகை கூம்பும் மகளிரின் முகமாகிய தாமரைகள் மலர்ந்து நாணத்தினால் தலை கவிழ வணங்க மலர்ப்போதுகளாகிய கொடிய கணையாளி மன்மதன் நெஞ்சு புழுங்க அழகினனாகிய தண்டன் வேட்டைக்கு ஏகினான்.
ஒருதிசையிலுள்ளகடல் மற்றொரு திசையிலுள்ளகடலுடன் கலத்தலைப் போன்று குற்றமற்ற காஞ்சி நகரினைக் விரைந்து நீங்கி ஒருகாட்டினை அரசர் சூழ்த் தண்டன் ஏகியதன்பின் யானை தேர்களுடன் யாவரும் புகுந்தனர் உள்ளே.
தண்டன் மான்கூட்டம் செறிந்து தங்கும் இடத்தை அறிந்து வர ஒற்றர்களை அனுப்ப அவர்கள் ஓடி எல்லா இடங்களிலும் பார்த்துவந்துப் பிழையின்றிக் கூற வில்லில் நாணேற்றி அம்புகளைத் தெரிந்து கொண்டு ஏகினான்.
ஆயுதங்களுக்கு ஏற்ற மரபு வினைச் சொற்களைக் குறிக்கொள்க வேட்டை வீரர்கள் விடும் ஆயுதங்கள் திடீரென மேலே எழுந்து குதிக்கும் விலங்குகளின் கால்களைக் குறைப்பன தலைகளை அரிவன காதுகளை அறுப்பன கண்களைக் குத்துவன மார்புகளைத் தைப்பன வலிய தோல்களைக் கிழிப்பன துதிக்கைகளை வீழ்ப்பன குருதியை ஒழுகச் செய்வன.
வேட்டை வீரர்கள் ஆய்ந்து அடர்ந்து சாடிய விலங்குகள் சில சிதறி ஓடி வீழ்ந்தன கோபத்துடன் சீறி எழுந்து எழுந்த வேகத்திலேயே வீழ்ந்தன.
சுழன்று வீழ்ந்தன நீண்ட குடர் சரிந்து வீழ்ந்தன வலி குன்றி மண்ணின்மேல் விழும் விலங்குகளில் சிலதரைமேல் வாலடித்து மாய்வன சில வாய் பிளந்து உயிர் மாய்வன சில காலுதைந்து மாய்வன சில கண்சுழன்று உயிர்மாய்வன சில நாவினைக் கடித்து மாய்வன சில தலை திருகி உயிர்மாய்வன சில அழகிய உடல்கள் பதைத்து உயிர்மாய்வன இசைக் கருவிகள் எங்கும் ஒலித்திட பலப்பல நாய்கள் விலங்குகளை சுற்றி வலைத்திட வீரர்கள் வில்லினின்றும் எய்த அம்புகள் உடலை உருவ சிலவிலங்குகள் தம்மெதிர் தோன்றும் தம்மினத்தொரு விலங்காகிய இதுவே தனக்குத் துன்பம் விளைத்ததென்று சினத்துடன் அதைப் பிடித்துத் தாக்கின.
இருளால் வளம் பெற்ற அக்காடதனில் சிதறி ஓடும் விலங்குகளில் மருண்டு எழுகின்ற வலிய புலி எதிர்ப்படும் கலைமானினைப் பற்றிலது வெருண்ட சிங்கம் எதிர்ப்படும் மதயானையை வீழ்த்திலது.
பிற விலங்குகளும் மருட்சியினாலும் வெருட்சியினாலும் எதிர்ப்படும் தமக்குப் பகை விலங்கைக் கொல்லாமல் மும்மலங்களையும் ஒழித் மாதவரை ஒத்தன.
அம்பு தைக்கப் பட்ட வெம்புலி எதிரில் கிலுத்த நெடிய மரத்தையும் அதிலுள்ள கனிகளையும் கண்டு அவை தன்னை வருத்திடும் வெம்பகையாகிய மானிடர் போலும் எனச் சினந்து மரத்தைப் பலமாகத் தாக்கிக் குதித்து ஒய்யென உயிர்விடுவன எங்கணும்.
மக்கட் குழந்தையைப் போல இருக்கும் என்பர்.வேட்டையாடும் திறனுடன் வளர்ந்திடும் காளையர் விட்ட அம்புகள் துளைக்கவே மகண்மாக்குலம் மூர்ச்சித்து வீழ்ந்தன.
இடியொலி செய்யும் புலிகளும் எருமைகளும் யானையும் கருமான்களும் கிருஷ்ணமான் நெளிந்து துடிக்கக் கிழித்த புண்ணிலிருந்து நெருப்புப் போலச் செந்நிறமான இரத்தம் நிலத்தில் வழிய காற்றினைப் போல கடுகி ஓடிக் குழாம் ஆக நெருங்கி அதிர்ப்பன இவை அரசனது செல்வம் கெடும் குறி காட்டும் இரத்த மழைபோன்று இருந்தன.
வலைகளை அறுத்துக்கொண்டு விரைந்து செல்லும் பன்றிகள் மன்னவன் செலுத்திய அம்புகள் துளைத்து இறந்து வீழ்ந்த காட்சி தமது குலத்தவர்க்குப் பேரிடர் வந்தபோது தாம்மட்டுமுயிர் பிழைக்க வழி தேடுவோர் இந்த உலகில் விரைவில் அழிவர் என்ற உண்மையைத் தெளிவுறுத்தியது காட்டுக்கு அரசன் சிங்கம் என்னும் அரிய பெற்றும் தன் பெயருக்கு இயைய விலங்குகளைக் காத்தல் செய்யாது விலங்குகள் அழியக் கொன்று தின்னும் இயல்பு நினைந்து கோபம் கொண்டதுபோல் வலிய பெரிய புயங்களை உடைய மன்னவன் சிங்கங்கள் அனைத்தையும் வெங்கணை தூண்டி அழித்தான்.
உணவுக் கவளம் அளித்து உயிர்போல் தம்மைக் காத்தருளுகின்ற பாகனையும் கொல்லும் பிழையை உடையன என்று சினந்தான் என யானைகள் அனைத்தையும் மடியச் செய்தான்.
மறைந்திருந்து எவ்வெவெவ் வகையான விலங்குகளையும் தாக்கி விரும்பிக் கொன்று தின்னும் பழியுடைய வீரத்தை வெறுத்ததுபோல் வேஙகைப் புலியை அழித்தான்.
மேதி எருமை மேலும் அரிய வேட்டையாட விரும்பிய அரசன் வித்துக்கு எனப் பயிர்களை விட்டு வைப்பதைப் போன்று நிறை சூலினவும் இளம்பருவத்தினவும் மயக்கும் நோயுடையனவும் ஆகிய விலங்குகளைக் கொல்லாது உயிருடன் வாழ விட்டனன்.
அச்சமயத்தில் பார்க்கவமுனிவர் தருப்பை முதலியன கொண்டுவர போயவன் இன்னம் திரும்பி வாராததனால் அவன் மனைவி விருந்து விரைவாக அமைத்து உபசரித்தனள் அரசனின் வருத்தமும் நீங்கியது.
முனி பத்தினி செய்த விருந்தினால் அச்சம் விளைக்கும் நீர் வேட்கை நீங்கிய அரசன் அவளுடைய கட்டெழில் மீது கண் சாத்தினான் காமவேட்கை வருத்த வெதும்பினான்.
பலநாள்கள் உண்டு தன்வயிறு தாங்காமல் விம்மிப் பருத்த குளிர்ந்த அழகிய முகமாகிய சந்திரன் பொருக்கென வெளியில் உமிழ்ந்திட்ட ஒளிரும் இருளே என்ன விளங்கிய கூந்தலின் பெருமையும்.
அஞ்சும்படியாகத் தன்னை நாளும் அழித்திடும் விரோதத்தால் இருட்கூட்டம் தொடர்ந்து தன்னைத் தாக்க இளம் பிறையாகிய குழவி ஓடிப்போய் தனக்குச் சார்பாகிய தாயாகிய கடலில் சேறப் பொருந்தியதுபோல் சுருள்கள் பொருந்திய குழல்கள் நடுவில் சுடர்விடும் நெற்றியின் சீரும்.
இயங்குமியல்பும் குற்றமும் உடைய முப்புரங்களையும் பொடிசெய்தருளும் பெருமான் தீயை உமிழும் கொடிய அம்பினைக் கோக்கும் பொருட்டு வாசுகி என்னும் பாம்பாகிய அழகிய நாணினை இறுக்கிக் கட்டும் பொருட்டு மிக உயர்ந்த இமயமலையாகிய வில்லும் நாணம் அடைய விழிகள் என்னும் அம்புகளைக் குலஞ்சிறந்த நாணில் நிறுத்தி எய்யும் புருவவில் விளங்குகின்ற சிறப்பும்.
போர்க்களத்தில் எதிரிகளை எதிரிட்டுக் கண்டு எய்த குறிக்குத் தப்பிய தவறுடைய அம்பின் பெருமை அழிய அம்பறத்தூணியில் இருந்தவாறே இளைஞர்களுடைய உயிரைத் தப்பவிடாது உண்டு உமிழாத கூரிய விழியாகிய அம்பின் சிறப்பும்.
கண் இருந்த இடத்திலிருந்தே பார்வைக் கணையால் இளைஞர் உயிரை வருத்துதல் அம்பறத்துணியில் இருந்தவாறே கொலைத் தொழிலைச் செய்யும் அம்பின் செயலாகக் கூறப்பட்டது.
தேன் பிலிற்றும் அழகியவட்டமான தாமரைத் தவிசின் மீது இருக்கும் பிரமதேவன் தன் படைப்பு திருத்தமாக அமையுமாறு ஒளி உமிழும் பொன்போன்ற மாமை நிறத்தில் குமிழம்பூக்களைப் பலமுறை படைத்துப் பழகிய பின்னர் குறைவற முயன்று செய்த எழில் குலவுகின்ற மூக்கின் அழகும்.
கவுளை நீர் நிலை என்றதற்கேற்ப நீர்நிலையில் தோன்றும் பொருள்களாகிய பவளம் எனச் செவ்விதழும் பற்கள் மணியெனவும் வாய் ஆம்பற்போதெனவும் விழி குவளைமலரெனவும் காது வள்ளைக் கொடியெனவும் கூறப்பட்டது செவ்விதழாகிய பவளமும் மூரலாகிய மணியும் செவ்வாயாகிய செவ்வாம்பல் மலரும் விழியாகிய குவளைமலரும் காதாகிய வள்ளையும் அழகுறப் பூத்த நீர்நிலை எனச் சுடர் விடுகின்ற இரு கன்னங்களின் சிறப்பும் மண்ணின்மீது எண்ணில்லாத அரிய உயிர்களை உண்டு விடம் உறைந்து கண் என ஒரு பெயர் வாய்த்த கடுங்கொலை விழியாகிய கூர்வேல் விரைந்து சென்று விண்ணவரையும் அழித்திடாத வண்ணம் ஆசையைத் தோற்றுவிக்கின்ற முகத்தில் இட்ட வலிமையான தடையாகத் தங்கி இருக்கும் ஒளியுடைய காதின் சிறப்பும்.
வளமான கூந்தல் என்னும் நீண்ட நீலமணி நிறத் தோகை ஒளிவிட உளங்கவர் பத்தினி என விளங்கும் பச்சைமயில் இங்குலிகப் பட்டின் துண்டினை நிகர்த்த இந்திரகோபப் பூச்சியைப் அலகால் வவ்வியதைப் போன்று அழகு பூத்து ஒளிவிடும் அதரத்தின் அழகும் தாமரை மலருக்குக் கணவன் சூரியன் என்பதைப் போலக் குமுதமலருக்குத் தலைவன் சந்திரன் என்பது மரபு.
அமுதொடு நஞ்சினையும் உமிழும் அலைகலையுடைய கடல் ஈன்று எடுத்த திங்களாகிய முகத்தில் சொற்களாகிய ஒப்பற்ற அமுதமும் மையுண்ட கண்ணாகிய சுடு விடமும் கொழிக்கும் பெருமையும்.
அதனை நோய் நோக்கு என்பார் திருவள்ளுவர் பிறப்பிறப்புக்களுடைய இழிவான யோனியில் பிறந்த தேவர்களிடத்தில் இருப்பதற்கு நாணி தாமரை குபேரனின் பதுமநிதி மீண்டும் அழகிய முகமாக மாறி ஒளிவீச அவனிடத்திலிருக்கும் சங்கும் சங்கநிதி தாமரை முகமாக மாறிச் சென்றதை உணர்ந்து அதனுடைய அருகில் போந்து மகிழ்ச்சியுடன் தங்கியது போன்ற ஒள்ளிய கழுத்தின் சிறப்பும்.
இளிவரு யோனியாக்கை இறைவன் இந்திரன் சிவபெருமான் மன்மதனை எரித்த அன்று அவரைப் பகைத்த மன்மதன் கொடியிலேற்றும் மகரமீனும் கொடிய வில்லாகிய கரும்பும் எரிக்குத் தப்பி இவளிடத்தில் சேமத்துணையுடன் சேர்ந்து அடைக்கலமாகி அமர்ந்ததுபோன்ற முழங்கைகள் அழகும் தோள்களின் அழகும்.
சேமத்துணை ஏற்கெனவே ஒன்று பயன்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்போது பயன் படுத்திக்கொள்ள அதிகமாக வைத்திருப்பது மகளிர் கைக்குத் தாமரை உவமை.
அவன் படைப்புக் கருத்தாவாக இருந்தும் நாளும் அவனை தாங்கிவரும் தன்னைச் சந்திரனால் கேடுற்றுச் சுருங்கா வண்ணம் காத்திலன் என்று அவனை விட்டு நீங்கி பெருந்தவங்களாற்றிப் பேதையாகிய இப்பெண்ணின் கரமாய்ப் பொருந்தி அழகிய வெண்மதிக்குக் கூம்பாத வளமை பெற்று விளங்கும் சிறப்பும் குளத்தினுள் எழுந்து பூத்த மணமலராகிய தாமரையே வியக்கத் தக்க கரங்கல் என்ன விளங்க அந்த நீரில் வாழும் களிற்று மீன்கள் வரிசையாச் செறிந்து அழகாக நின்றதுபோல் விளங்கும் அழகிய விரல்களின் சிறப்பும் அதிர்த்து ஆரவாரித்து.
ஒலித்து வந்து வண்டு கோதும் கூந்தலையும் சிவந்த வரிகளையுடைய கண்ணினையும் உடைய முனி பத்தினி தன்னுடைய மொழிக்கு எதிர்த்து வந்து வாதாடும் பெரிய கிளியைப் பற்றி அது நடுங்கிட வாயைப் பற்றி ஒடித்து அதன் அலகினை வென்ற வெற்றியைத் தெரிவிக்கும் பொருட்டுத் தன் கையின் நீண்ட விரலில் வைத்தது போன்ற நகத்தின் சிறப்பும்.
சகோரப் புள்ளினைப்போல் சந்திரனின் அமிழ்தத்தை உண்ண விரும்பிகுளிர்ந்த முகத்தைச் சந்திரனெனக் கருதி அதன் கீழ் சக்கரவாளப் பறவை தன் துணையொடும் உறைவது ஒப்ப முலைக்கண் மேல் நோக்கி இறுமாந்த பூண்முலையின் சிறப்பும் திருமாலினைச் சுமக்கல் ஆற்றாது தோற்றது என ஆலிலையும் பாற்கடல் அலையும்திரை முனி பத்தினியின் வயிறும் வயிற்றின் மடிப்புமாய்ப் பொருந்தி அது ஆலிலைபோலத் தழைத்த வனப்புடையதாக இருத்தலைக் கண்டு திருமால் அவற்றின்மீது அணைந்தது போன்ற காட்சியுடன் கூடிய மயிர் ஒழுங்கின் சிறப்பும் கவின் நதி அழகிய நதி.
நீர்ச்சுழியினை ஒத்த கொப்பூழ் மண்ணவர் உயிரையெல்லாம் விழுங்கினும் நிரம்பாமல் விண்ணோர் உயிரையும் கொள்ளூம் இடமுடைய சிறப்பும் சிவபெருமானுக்கு அஞ்சிய மன்மதன் பெண்ணுருக் கொண்டு முனி பத்தினியாக மாறினான்.
அவனுடைய மகுடம் முலையாகவும் முரசம் அல்குலாகவும் சந்திரனாகிய குடை முகமாகவும் கரும்பு வில் சொல்லாகவும் அம்பாகிய தாமரைமலர் மேனி கை காலாகவும் முல்லை அரும்பு பற்களாகவும் குவளைமலர் கண்ணாகவும் யானையாகிய இருள் கூந்தலாகவும் மாறியதை ஒத்தன.
மயில் அச்சமுற்று அணுகாத இடம் இதென்று இயலும் மூக்கு எனப்படும் காமரூபி வடிவத்தை நோக்கித் தனக்குப் பாதுகாப்பு இஃதென்று அச்சமின்றி படம் விரித்துத் தங்கியது போன்ற காட்சியைப் படைக்கும் அல்குலின் சிறப்பும்.
அல்குலாகிய பாம்பு மயில் அஞ்சி அணுகாத மூக்கு எனப்படும் பச்சோந்தியை அடுத்து படம் விரித்திருந்தது மதயானையின் மத்தகத்தினைப் போல அல்குலை இயற்றும் வேதன் அம்மதகத்துக்குப் பொருத்தமான துதிக்கைகளைப் போல அமைத்த தொடைகளின் சீரும்.
பாவை போன்றவளின் அணிகலன்கள் அணிந்த அல்குலாகிய பாம்புக்கு அஞ்சித் தன்பால் தஞ்சம்புகுந்த கணைக்கால் என்னும் வரால் மீனின் மேல் பாம்பு நெருங்கிடின் துண்டுபடுத்தல் நினைந்து வெற்றியுடைய நண்டு கணைக்காலுக்கு முன்பாய்த் தங்கியது எனும் முழந்தாள் சீரும் வேட்டவர் காதலர்.
காதலித்தவரின் தலை முடியின் மேல் ஏறுதல் பற்றிப் பாதத்தினைத் தாமரை மலர் நிகர்க்கும் என்றாலும் இசைக்கும் வண்டுக்கூட்டம் மொய்த்தலால் வாடுதலானும் கண்களைப் பொத்தும் இருள் வர ஒளி இழந்து கூம்புதலானும் நிகராகாது தாழும்.
யார் யார் எத்தன்மைத்தாகக் கருதுகிறார்களோ அத்தன்மைத்தாகவே இருக்கும் கொன்றைப் பூமலையணிந்த சிவபரம்பொருளைப்போல மாந்தளிரினை ஒத்தது என நினைப்பவருக்கு அதுவேயாகவும் அசோகந்தளிர் நிகரென நினைப்பவர்க்கு அதுவேயாகவும் ஒளியுடைய பொன் நிகர்த்தது என நினைப்போருக்கு அதுவேயாகவும் ஒளிரும் உடலழகும்.
இருளெல்லம் திரண்டு ஒருங்கு சேர்ந்தது என மருளும் எனக் கார்மேகத்தைக் கைபற்றிக் கூந்தலாகப் படைந்த அந்த நாளில் தேன் துளிக்கும் தாமரைமலத் தேவாகிய பிரமன் அந்தக் கார்மேகத்தின் இடையில் இருந்த மின்னலைக் கைப்பற்றி ஓர் உருவாகச் செய்த சீர்மையுடைய இடை நுடங்கும் அழகும் இருள் கால் சீக்கும் இருளை அவ்விடத்திலிருந்து போக்கும்.
இருளினை ஓட்டும் ஒளியை உமிழும் பொன்மலைகள் இவை என்று பெருத்த முலைகளைப் பார்த்து வேங்கைப் மலர்கள் விரவி நின்று ஒளிர்வது ஒப்ப கோங்கு அனைய முலைமேல் அழகிய தேமல் படர்ந்துள்ள சிறப்பும் தன்னுடைய கண்கள் என்னும் கைகளால் முனிபத்தினியின் அழகைத் தனித்தனியே மொண்டு மோண்டு அருந்தியும் மனத்தில் அமையாத காமம் வளர்தலினால் தண்டன் கற்புடைப் பத்தினியின் உள்ளம் நடுங்க அவளுடைய கரத்தை வலிதில் பற்றி ஈர்த்தான்.
அடங்காத சீற்றமும் வலிமையும் உடைய சிங்க இனத்து உயர்ந்த ஏறு ஒன்று நெருங்கி மடப்பிணையொன்றைப் பற்றியது போல நெஞ்சில் தாங்க வியலா அச்சம் மிக இருர்கால்களும் கைகளும் தள்ளாடித் தடங்கண்ணீல் நீர் சொரிந்து முனிபத்தினி உடல் தளர்ந்து பதறுகின்ற அச்சமயத்தில்.
நெருப்பென வெகுளி துள்ள நீண்டு வார்ந்த புருவங்கள் வளைய அழகிய விசிகள் சிவப்ப உலகெலாம் அச்சம் கொள்ள வேதமந்திரங்கள் பொலியும் திருவாய் துடிப்பச் சினங்கொண்டு இவ்வாறு கூறினான்.
குறைவற்ற கற்பினாளை விரும்பிய தண்டனே நீ இப்பொழுதே அலியுரு அடைவாய் அவள் மீது தவறான ஆசைகொண்டு செல்லும் உன்னை உறுதியாக விலக்காது விட்ட உன் அமைச்சனும் வேடன் ஆகுக.
கொழுந்து விட்டு எரியும் நெருப்பினால் சூழப்பட்ட யானைக் கூட்டம் வருந்திய தென்னச் சிந்தையில் துயரம் கொண்டு தவமுனிவன் தாளில் வீழ்ந்து வணக்கம் செய்து அமைச்சனும் மன்னனும் எந்தையே நீ பொறுத்தல் வேண்டும் என்று இரந்தனர்.
அவர்கள் இரக்கவே நீவிர் விரும்பிச் செய்த இந்த பிழையினால் நீங்கள் விரும்பி வாழும் காஞ்சி நகரமும் அங்குள்ள அளத்தலரிய தீர்த்தங்களும் சிவாலயங்களும் அன்றி மற்றவெல்லாம் வளமை கெட்டு காடாய் நிற்கும்.
அவனைக் காணில் இச்சாபம் எல்லாம் தீரும் என்று உரைத்துவிட்டுத் தன் சிவாக்கினியுடனும் பத்தினியுடனும் யாரும் அடைய முடியாத பனிசூழ் கயிலாயமலையை அடைந்தான்.
வலாத்காரமாகப் பிறர் மனைவியைக் கைப்பற்றினர் வரும் பிறப்பிலும் இப்பிறப்பிலும் அலியுருவாவர் என்னும் பழமொழிக்கு ஏற்ப அவலம் மிக மன்னன் அந்த நாளே அலியுருப் பூண்டான் உயிர்களை நலிவுசெய்யும் வேட உடம்புகொண்டு அடைந்தனன் அமைச்சனும் வேள்விகளும் தவமும் தூய விருந்தும் கொடையும் உயர்ந்த கல்விகேள்விகளும் செல்வ்மும் சத்தியத்தில் இன்பமும் நல்ல முயற்சிகளும் ஆகியன என்றும் பிரியாத காஞ்சிமாநகர்தானும் நீள்வனக் காடாயிற்று காஞ்சியின் வளத்துடன் பிறவும் ஓடுங்கினமை கூறியது.
மணமிக்க சோலைகளும் தாமரைத் தடாகங்களும் இறுதி வரை பாயும் ஒள்ளீய புனல் உடைய ஆறும் கடற்கரை வெண்மணற் குன்றும் கொடியுடன் கூடிய என்றும் அழியாத மதிலுடைய நகரமும் இளமகளிர் ஆடும் பண்ணைகளும் ஆகியன வளமொடும் ஒடுங்கின.
மகிழ்ச்சியே இல்லை யெனப்படுவதாயிற்று அறியாமையாகிய விலங்கை அரியும் கல்வி தேரும் பட்டி மண்டபமொடு வானவர்கள் வந்து தங்கும் பெரிய மண்டபம் மன்னர்கள் முப்போதும் அமரும் மண்டபங்கள் எவையும் மைந்தர் வந்து கூடும் வனப்பினை இழந்தன.மன்னோ அசைச்சொல்.
விருந்தினை வரவேற்பவர் பெருமையும் திருமணம் செய்பவர் பெருமையும் ஆதரிப்பவர் பெருமையும் புகழ் விளைப்பவர் பெருமையும் இரத்தலைத் தீர்ப்பவர் பெருமையும் பத்திசெய்தலின் பெருமையும் இத்தகைய பலவும் ஒழிந்தன.
தெரு வீதிகள் எல்லாம் விழக்களை இழந்தன தக்கை முதலிய மங்கலக் கருவி ஒசையை இழந்தன தேவர்கள் மனிதர்கள் முனிவர்கள் கூடும் கூட்டம் இழந்தன சின்னம் சங்கு கோடு முதலிய மங்கல ஒலிகள் எழால் இழந்தன நயப்பு பயன்.
மறையோதுதலின் பயனும் வேள்வியாகிய புண்ணியத்தைச் செய்து தீங்கினை நீக்கும் பயனும் இறைவனின் இன்னருள் கூறும் புராணக் கதைகளைக் கேட்கும் பயனும் சிவபெருமானின் திருப்பாதத்தை ஏத்தும் வழிபாட்டின் பயனும் இல்லாதொழிந்தன வேதியர் வீதிகள்.
பிறவிடங்களில் இல்லாதபோதிலும் இவற்றைக் காப்பற்றிப் பேணும் கடப்பாடுடைய வேதியர்களே இவற்றை இழந்தனர் என்று வறட்சியின் கொடுமை கூறப்பட்டது.
அரசவீதிகள் போரில் வெற்றியைத் தரும் யானைகளுக்கு வெகுளியூட்டிப் போர்ப்பயிற்சி தரும் வனப்பும் தேர்கள் ஒன்றையொன்று போட்டியில் முந்தப் பயிலும் வனப்பும் ஐந்துகதிகளிலும் வல்ல குதிரைகள் தம்முள் வெல்ல விளைக்கும் கலகமும் இன்னபிற அரசர்களுக்குரிய வீர வனப்புகளை இழந்தன வணிகர் தெருக்கள் கப்பலில் வந்த பொருள்களை வாங்கும் ஓசை வியப்பும் தம்மிடம் உள்ள பொருள்களை வங்கத்தில் ஏற்றிச் செலுத்தும் ஓசைவியப்பும் நகரில் உள்ளவர் வாங்கப் பொருள்களைப் பகுத்து விற்கும் வியப்பும் பொருந்தும் இவைபோன்ற பிற வியப்புகளும் இல்லாது நீங்கின.
கால்நடைகளைப் போற்றி வளர்க்கும் ஓசையும் களத்தில் பொலியும் நெல்லினை விருந்தினரின் வயிற்றில் உணவாகிய அவிசாக இடும் வேள்வியினை ஆற்றும் அன்பும் ஞானியரை இனிது பேணும் சிறப்பும் விட்டு நீங்கின வேளாளர் தெருக்களும் வீதிகளும்.
வெண்ணில ஒளி வீசும் இளம்பிறைச் சடைக்கற்றை அண்ணலார் உமையம்மையுட னமர்ந்துள்ள கச்சி மாநகரில் வதிவோர் உயிருக்குயிராம் சிவத்தை அடைவார் என்பது அறிந்து அவ்விடத்துத் தானும் ஒரு தவம் ஆற்ற நண்ணீயது போல எழுந்தது மணம்வீசி தேன்பொழியும் அடர்ந்த கானம்.
முதுகானம் நெருங்கிய அடர்ந்த காடு நஞ்சு கலந்த கரியகண்டத்து இறைவனின் கழல் தொழுபத்தியுடன் நாளும் காஞ்சியாகிய பழம்பெரு மாநகரின் நீங்காது வாழும் திருமாலின் செயல் அறிந்து சிவனே தனித் தெய்வம் என அங்குப் பொருந்தி அடுத்துத் தானும் அங்கு அணைந்ததே போல மிக்கு அடர்ந்தது பெருங்கானம்.
கிளர்ந்து எழுந்த தம்முடைய வலியைக் காளியினால் ஒழித்ததனால் பகை கொண்டு பிறையணிந்த பெருமானின் நகரை அழிக்க மீண்டும் மாறுபட்டு ஓங்கிப் பலகடல்களும் வளைந்து முற்றுகை இட்டதாகும் பலநிற மலர்களும் விரும்பி வண்டுகளின் கூட்டம் ஒலிக்க வாய்திறந்து மேலே நிமிர்ந்து எழும் பெருங்கானம்.
முக்கால நிகழ்ச்சிகளையும் தெளிவுபட அறியும் கணியர்கள் வாழ் இடந்தொறும் கணிகளாகிய வேங்கை மரங்கள் வேங்கைப் புலிகள் எண்ணில வாழும்.
விடமுண்ட கண்டருக்கு மலர் எடுத்து உதவ யாரும் இல்லாமை தெரிந்து தாங்களே உதவுவப் பொருந்தியது என்னும்படியாக சிவபிரான் திருக்கோவிலின் திருச்சுற்றில் உருண்ட காய்களை உடைய பசிய வில்வம் முல்லை குமிழ் போன்ற மகிழம் சுரபுன்னை கூந்தல் என மருட்டும் கனிகளையுடைய கொன்றை முதலியன நின்று மலர்களைச் சொரியும்.
முன்பு தங்கள் உடம்பின் உறுப்புகளை விரும்பித் தழுவியதுதனைக் கருதி மிக்க நட்புக் கொண்டு பொருந்தியது போல் ஒப்ப்ல்லாத கடைத் தெருக்கள் தோறும் மணமிக்க குங்குமம் சந்தனம் வாழை அகில் முதலிய மரங்களும் வாசம் எங்கும் மொய்த்து எழும் கர்ப்பூரம் இலவங்கம் ஏலாதிகளும் சூழும்.
காடெலாம் அரசாட்சி செய்கின்ற கண்ணன் அப்புதுக் கானகத்தில் நீண்ட தோரணம் வைத்ததுபோன்று வரிசையாக நிற்கும் பல்வகைய மரங்கள்தோறும் மலர்க்கொத்துக்களையுடைய கொடிகள் படரும்.
மகளிரின் நடைக்குப் பிடி நடையும் நகிலுக்குக் களிற்றின் மத்தகமும் இடைக்குச் சிங்கத்தின் இடையும் பார்வைக்கு உழையும் உவமையாகக் கூறப்படும்.
அழகிய தம்முடைய உறுப்புகளுக்கு நிகரான உறுப்புடைய மகளிரைக் காண விருப்பத்துடன் வீடுகள் இருந்த இடந்தொறும் மும்மதம் வழியும் களிற்றுடன் பிடிகளும் வலிமையுடை சிங்கங்களும்உழையும் நாள் தொறும் நுழைவன தங்கியிருப்பன அலைவன.
எப்படியெனில் மழைத்துளியுடன் கலந்த தேனை மழைநீர் போல ஒளிவிடும் இலிங்கத் திருமேனியை அளியினால் ஆட்டி வளைந்த கிளைகளில் உள்ள இலைகளாகிய துணியால் மேனியை ஒற்றி குளிர்ந்த மலர்த்திரள்களைத் தூவி நறும் பழமாகிய நைவேத்தியத்தை நல்கி மரக்கானகமும் தளிதோறும் சிவலிங்கபூசனையைத் தினம் தகைபெறப் புரியும்.
உலகில் மேம்பட இருந்த அந்தக் காலத்தில் முன்பு பலவாச்சியங்கள் ஒலித்ததைப் போல இப்பொழுது உயர்ந்த யானைகள் பிளிறும் பேரொலியும் கூட்டமான ஆண்சிங்கங்களின் இடிபோல ஆர்த்தெழும் முழக்கமும் வேங்கைப்புலிகளின் உறுமலும் நிறைந்து விடியற்காலை நண்பகல் மாலையென எக்காலமும் கலந்து எல்லா இடங்களிலும் எழும்.
மரக்கொம்புகளில் பூத்து மலர்ந்த மலர்களிலிருந்து வற்றாத நதியென ஒழுகும் பூந்தேனைப் புனலெனப் பருகி அலைத்து மகிழும் மகண்மாக்கள் ஆலயத்துள் தூணில் இருக்கும் ஆண் சிற்பத்தை விரும்பி நோக்கும் நோக்கு அதன் சிறப்பை ஆராய்வது போலிருக்கும் உயர்ந்த மூங்கில்கள் உராய்ந்து உகுத்த முத்துக்களும் நீண்ட பகையால் சிங்கம் தாக்க மாண்ட யானையின் மத்தகத்திலிருந்து உகுத்த மணிகளும் தெருத்தோறும் காட்சிகொளக் கிடந்து கலவியின் போது மகளிரின் முலைமேல் பூண்ட முத்துமாலைகள் அறுந்து வீழ்ந்து ஒளிரும் அத்தன்மையக் காட்டும்.
எங்கள் தலைவனின் அழகிய நகரின் எழிலை அழிக்கப் படர்வது ஏன் என இறைவனின் திருக்கரத்தில் உள்ள எரியும் நெருப்பு கானகத்தைப் பற்றிப் படர்ந்து அழித்திட எழுந்தது என்ன மூங்கிற் புதர் உராய்ந்து தோற்றிய நெருப்பு ஓடி வானளவு உயர்ந்த கானகத்தை அழிக்க முற்பட்டபோது அக்கானகம் ஒழுக்கும் தேனால் அந்நெருப்பு அழியும்.
சந்திர சேகரரே அழகுமலிந்த காஞ்சிமாநகர் மாதவத்தொரு முனிவர் சபித்தலால் வளங்குன்றி எங்கும் நீண்டு சிள்வண்டுகள் ஒலிக்கும் காடாகிப் பெருந் துன்பமுற்றது.
வெள்ளை அன்னப்பறவைக் குழாங்களும் மின்னல் என மிளிர்ந்த ஒளி நிறம் வாய்ந்த இளமகளிரும் மிக்க களிப்புடன் ஆட்டமரும் அழகிய நீர்த்தடங்கள்தோறும் தேன்கூடுகள் உள்ள கிளைகளில் வளர்கின்ற காட்டுக் கோழிகளும் ஒழுகும் மும்மதவெள்ளத்தை வண்டுகள் கூட்டுணும் காட்டு யானைக் குழாங்களும் முழுகி ஆடும் சுவாகதம் கிளி.
தேன் வார்ந்த்து என இனிமை மிக்கு வழியும் திவவுயாழ்ப் பாட்டும் மகளிர் இனிய இசையுடன் மிழற்றும் குரலிசைபாட்டும் நிகழ்ந்த வேறு வேறு இடந்தொறும் கிளிகள் மணிப்பூவைகள் குயிலினம் மிழற்றும் ஓங்கு பாடல் நிறையும்.
நீண்ட கூந்தலுக்கு ஊட்டிய நறும்புகை கலந்திருந்த இடங்கள்தோறும் குளிர்ந்த முத்துக்கள் உகுக்கும் மூங்கில்கள் உராய்ந்ததால் எழும் செந்தீ போந்து அளாவி அகில் சந்தனம் மரங்களை எரித்து எழும் புகைக் கொழுந்து ஊரும்.
அமிழ்தம் போல வரும் விருந்தினை எதிர்கொள்ளும் இடந்தோறும் இப்பொழுது மதவேழம் வெண்மையான பிடரியை உடைய சிங்கமும் கொடிய கரடியும் புலியும் மான் உழை முதலியன வேறு கானகங்களினின்றும் நீங்கி வந்தனவற்றைத் தத்தம் இனமென எதிர்கொள்ளும் விலங்குகளை உடையனவாயின.
பரத்தையருடனும் இற்கிழத்தியருடனும் வலிய அழகிய புயங்களை உடைய மைந்தர்கள் விருப்புடன் கேளிக்கை விளையாட்டுக்கள் ஆடி இன்புற்ற மணமிக்கபொழில்கள் தோறும் பெரிய நீண்ட துதிக்கை பிடிகளுடன் வேழமும் பெட்டைகளுடன் மானை வருத்தும் வெண்பிடரியுடைய ஆண்சிங்கங்களும் கலந்து மன்மதக் கலைகளைப் பயிற்ருவிக்கும்.
உளக்கனிவோடு நற்றாயர்கள் செழுமையான உணவுகளை சிறார்களை ஊட்டும் அகந்தோறும் அளவிலாத பிடிக்குலம் தத்தம் குழவிகளுக்கு இலையுணவினை ஊட்டுவன.
விண்ணளாவிய கொடி நெருங்கிய மாளிகைகள் இப்பொழுது முத்துச் சிந்தும் மூங்கிலினம் செழித்து வளர்ந்து திரண்டு நிறைந்து வான் அளந்து ஆடுவனவாயின.
பொன்னும் வெள்ளீயும் நவமணித் திரள்களும் கைம்மாறு கருதா மாரியெனக் கொடுக்கும் வள்ளல்கள் ஏற்போர் அகங்கையில் ஒழுக்கிய நீராகிய பெருவெள்ளம் நிறைந்த இடமுற்றும் இப்பொழுது மின்னும் கூரிய எயிறுடைய வலிமை வாய்ந்த சிங்கக் கூட்டம் வேட்டையாடி உயிர்சாய்த்த யானைக் கூட்டத்தின் குருதி ஊர்ந்து குளமென நிறைந்து நிற்கும்.
சங்காரகாலத்தில் சுடுகாட்டில் நாடகம் ஆடும்போது நின் கழல் தொழுது உன்னுடன் ஆட்டம் செய்யும் பேய்க்கணம்நீவிரும்புகின்ற அழகிய நகரென அங்கு கூட்டமாக நின்னுடைய கோயிலைக் காப்பனபோல போல குழிந்த விழியும் சுருண்ட தலைமயிரும் பெருவயிரும் பெரிய மூக்கும் உடைய பேய்கள் பேரொலியுடன் கூத்தாடி மகிழும்.
சரபப் பறவை தாக்கியதால் உயிரிழந்த நரசிங்கத்தின் தோலும் பெருகும் வீரமுடைய சிங்கம் தாக்கியதால் உயிர் பிரிந்த யானையின் தோலும் போரில் மதமொழுகும் யானைக் கூட்டம் தாக்கிட இறந்த புலித்தோலும் எங்கும் நின்னுடைய போர்வைகள் வெயிலில் உலர்த்துவனபோலக் கிடக்கும்.
மையாந்த மயங்குதற்கு ஏதுவாகிய மனிதர் என்பவர் ஒருவரும் இன்றித் தனிமைப்பட்ட அந்த நகர் நோக்கி உன்னுடைய மார்பகத்து அணியென அணிந்த நச்சுப்பை உடைய பாம்பின் இனமெல்லாம் வந்து உன்னுடைய இடம் என்னும் உரிமையால் எங்கும் நிறைந்து அவற்றின் பலமணிகளும் பலஇடங்களிலும் ஒளி வீசும் மிளிரும் அங்கி பாம்புச்சட்டை.
வளரும் தேன்கூடுகளும் புனுகுபூனை கத்தூரியும் மான் புனுகு ஒருவகைக் காட்டுப்பூனையிடமும் கத்தூரி கத்துரிமானிடமும் பெறுவது வணிகர்களின் தெருவினைக் காட்டும்.
கலுழி நீரையொத்த மதநீரால் களிற்றினம் திருமஞ்சனமாட்டிடக் கர்ப்பூரம் சந்தனம் குங்குமம் முதலிய நறுமணப்பொருள்களை உயர்ந்த மரங்கள் எடுத்து வழங்கி நிற்க.
விசாலமான சாமரையை கவரிமான் எடுத்து வீச மூங்கில் புதர் மணிகளாகிய திறைகளை நல்க நெடுவனம் அவ்விடத்தில் அரசு செய்து நிற்கும் மானமா கவரிமான்.
வெண்புழுதியை மேனிமுழுதும் உத்தூளனமாகப் பூசி மரவுரி உடுத்து செல்வங்களைத் துறந்து பலமரங்களும் உகுத்த சருகுகள் மற்றும் காற்றினை உணவாக உண்டு தூய காஞ்சியும் அருந்தவம் அக்கானிடைச் செய்யும்.
அரம்பையர் கவரி வீச மணியொளி வீசும் மெல்லணை மேல் வீற்றிருக்கும் தேவன் இந்திரன் சந்திரசேகரனாகிய இறைவன் முன் அழகிய கரங்களைச் சிரமேல் கூப்பி அடைந்தான்.
சிந்தையில் அன்பு திளைப்ப எழுந்து இறைவன் முன்னுற நிற்றலும் முக்கண்ணுடை இறைவன் இந்திரனை நோக்கி மைந்தனே நீ பூமியின்மேல் விளங்கு மக்கள் இனத்தில்.
பிறந்து வளர்ந்து உயர் காஞ்சி மாநகரை முன்போல் புதுக்கி அது நீங்கா வகை போற்றுவாயாக எனலும் மண்ணில் மேற் பிறக்க வேண்டுமே என முதலிற் கலங்கிப் பின் காஞ்சி மாநகரை மேல்நிலைக்குக் கொண்டு வருவது குறித்துக் கவலையை விட்டு நீங்கி.
உள்ளத்தில் நிறைந்த பத்தி உள்ளத்தை ஈர்ப்ப சிவபரம்பொருளை ஏத்தி அருள்விடை பெற்று மண்ணுலகத்தை ஆள்கிகின்ற அரசகுல மங்கை வயிற்றில் விண்ணரசாள்பவன் பொருந்தினான்.
மாற்றிக் கொள்ளல் பரிவர்த்தனை செய்து கொள்ளல் அழகிய கர்ப்பம் தங்கவே பொலிவில் மூங்கிலை வென்ற தோளும் ஆலிலையின் அழகிய வயிறும் தம்முள் பருமையையும் மெலிவையும் பரிமாறிக் கொண்டாற்போல பருத்த தோள் மெலிய மெலிந்த வயிறு பருத்தது மயிலன்ன சாயல் உடையவளுக்கு.
கலிகாலன் என்னுன் சூரியன் மண்மேல் தீயனவெல்லாம் ஒழிய வந்து பிறக்கும் காலம் வந்துற்றதால் தாமரை முகையும் விரியும் எனக் குழுமிக் கருவண்டுகள் மொய்த்ததைப்போல் குடம்போலும் கொங்கை உச்சிகண் கறுத்து அழகு படைத்தது.
ஒலிக்கின்ற கடலால் சூழப்பட்ட மண்ணுலகையெல்லாம் செங்கோல் முறைமையினால் தாங்க அரும்பெறல் கருவில் அவனுடைய தோள் மண்ணோடு பழகப் பெய்வது போல் ஒளிமிகு மண்ணை உண்ணும் வயாநோய் பிறந்தது.
பெருமையுடைய கருவில் இருப்பது பெண்குழந்தையோ அல்லது தீமையை ஒழிக்கும் பெருமையுடைய ஆண்மகன்கொலோ என்று அறியத் தோன்றிய ஆசையால் பார்த்திட உள் நோக்கிச் செல்வதைபோல் கூர்த்த வேல்போன்ற விழிகள் குழைந்தன பரவிய வயிற்றினில் தங்கிய பிள்ளை வளரும் இயல்புபோல் கச்சணிந்த முலைகளில் வாசமிகு தீம்பாலும் கருவிருந்து அரும்பி மிக்கது.
அணிகளில் எல்லாம் சிறந்த அணி மகவு ஒன்றே என மண்திணிந்த உலகம் தெளிவாக அறியத் தெரிவிப்பது போல வயிற்றினுள் மகவு வளர்கின்ற தளர்வினால் அணிகளும் மலர்களும் நீங்கும் தன்மை பெற்றன.