sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
முஹம்மது நபி யின் காலத்திற்கு பிறகு தான் இஞ்சில் மாற்றப்பட்டது என்றால் இன்று இருக்கும் புதிய ஏற்பாட்டை போலவே இரண்டாம் மற்றும் நான்காம் நூற்றாண்டில் கண்டு எடுக்கப்பட்ட தோல் பிரதிகள் மாறாமல் இருப்பதாக தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுவது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன ?
இங்கிலாந்து வாழ் தமிழ் மக்கள் தாம் நினைத்தவுடன் தமிழ்நாட்டில் உள்ள திருத்தணி முருகன் கோவிலுக்கு சென்று வருவது சற்று இயலாத ஒரு காரியம் தான்.
இவர்களின் விருப்பத்தினை பூர்த்தி செய்யும் பொருட்டு இங்கு திருத்தணிகை முருகவேல் திருத்தலம் அமைந்தது திருத்தணி முருகப்பெருமானின் திருவருள்தான் என்று நாம் கூறலாம்.
இந்திய வாழ் மக்களும் இலங்கைத் தமிழ் மக்களும் ஆன்மீக சேவையில் பெரிதும் பஙகு கொள்கின்றனர் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டாக இத்திருத்தலம் திகழ்கின்றது என்று கூறினால் அது மிகையாகாது.
போக்குவரத்து அதிகமுள்ள இவ்விடத்தில் திருத்தலம் அமைந்துள்ளது இலண்டனின் பல்வேறு பகுதியிலிருந்தும் இத்தலம் வருவதற்கு பேரூந்து மற்றும் இரயில் வசதிகள் உள்ளன.
முருகப் பெருமானைத் தரிசித்து விட்டு வலம் வரும் போது நாம் பெரிய அளவிளான வினாயகர்தட்சிணாமூர்த்தி கிருஷ்ணர்சண்டிகேஸ்வரர் சண்முகர் ஆஞ்சநேயர்நாக தம்பிரான்பைரவர் மற்றும் ஒரு சிறிய வினாயகர் ஆகியவர்களை வழிபட்டுச் செல்வதற்கு மூர்த்திகள் பிரதிஸ்டை செய்யப்பட்டுள்ளன.
இங்குள்ள குருக்கள் பக்தர்களின் அழைப்பின் பேரில் வீட்டில் நடத்தப்படும் விசேச ஹோமங்கள்மற்றும் உள்ள விழாக்கள் போன்றவற்றில் தமது திருப்பணிகளை செய்து பக்தர்களை திருப்திபடுத்துகின்றனர்.
இனிஸ்ட் இந்த ௬௦௨பிட் ப்ளூடூத் ஸ்பீக்கர் வைட் சமீபத்திய விலை கண்டுபிடிக்க எங்கள் தளத்தில் சோதனை வைத்து கொள்ளவும்.
மன்னிப்பு கேக்கறவன் மனுசன்.. மன்னிக்கறவன் பெரிய மனுசன் ... கமல் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.. பகிர்ந்துக்கொண்மைக்கு மிக்க நன்றி... ரஜினி என்பவரை ஏன் கொண்டாட வேண்டும் என்று அடிக்கடி சில முணுமுணுப்புகள் கேட்கும்.
யாராவது அன்று பள்ளிக்கூடம் வரவில்லையென்றால் நேராக அந்த சிறுவன்சிறுமியின் வீட்டிற்கு சென்று வராததின் காரணம் என்ன என்று விசாரிப்பார் சரியான காரணம் உடல் நிலை சரியில்லை போன்ற இல்லை என்றால் தூக்கிக்கொண்டு வந்து விடுவார்.
பங்கர் வாடி எனும் குஜராத்தி நாவல் ஒன்று சில வருடங்களுக்கு முன்பு படித்தேன் அதில் ஒரு ஆசிரியன் எந்த வசதியும் இல்லாத ஒரு குக்கிராமத்திற்கு வேலைக்கு வருவான்.
அந்த கிராமத்து இளைஞர்களுக்காக ஒரு பெரிய விளையாட்டு அரங்கை பல இன்னல்களுக்கிடையில் அவன் எவ்வாறு கட்டிமுடிக்கிறான் என்று நாவல் விவரித்துச் செல்லும்.
பேராசிரியர்களுக்கு கிடைக்கும் வருவாயின் மிச்சத்தை வேறு எதிலாவது மூதலீடு செய்து ரியல் எஸ்டேட் வட்டிக்கு கொடுப்பது தேங்காய் மண்டி அரிசி மண்டி இப்படி பல அதை கவனிப்பதிலேயே தங்களது நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவழிக்கின்றனர்.
தன்னிறைவான சம்பளம் கிடைத்தால் குடும்பம் வறுமையை போக்க ஆசிரியர்கள் பகுதி நேர வேலை டியூசன் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை இதனால் தங்களது முழு கவனத்தையும் கல்விப்பணியில் செலுத்த முடியும் என்ற நியாயப்படுத்தல் எவ்வளவு தவறாகிப்போனது.
அமைப்புப் பிரச்சனை என்று சொல்லி போராட்ட அழைப்பு விடுப்பதா அல்லது இது தனி மனித ஒழுக்கப்பிரச்சனை ஆகவே ஒவ்வொருவரும் மாற வேண்டும் என்று சொல்லி நம் வாயை நாமே மூடிக்கொள்வதா.
இந்த மோசமான சூழலில் நாம் வாழ்வதால்தான் நமக்கு அமீர் கான் இயக்கிய தாரே ஜமீன் பர் சமீபத்தில் தமிழில் வெளியான சாட்டை போன்ற திரைப்படங்கள் மிகவும் பிடித்துப்போகின்றன.
அரசு கல்லூரிகள் பல்கலைக்கழகங்களை நம்பியிருக்கும் ஏழை மக்கள் தலித்துகள் மற்றும் கிராமத்தினருக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளாகவே இதை பார்க்கவேண்டும்.
பிரகாஷ்குமார் நிக்கி கல்ராணி கர்ணாஸ் பால சரவணன் ஆகியோர் நடித்த டார்லிங் என்ற புதுப்படம் கரூரில் உள்ள ஒரு சினிமா திரையரங்கில் பொங்கல் பண்டிகை அன்று திரையிடப்பட்டு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.
பின்னர் அந்த வி.சி.டி எந்த திரையரங்கில் தயாரிக்கப்பட்டு உள்ளது என்பதை கண்டறியும் மும்பையில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்திற்கு அனுப்பி வைத்தனர்.
இதுகுறித்து நடவடிக்கை எடுத்து சம்பந்தப்பட்டவர்களை கைது செய்ய வேண்டும் என்று சென்னையில் உள்ள திருட்டு வீடியோ தடுப்பு பிரிவு போலீஸ் சூப்பிரண்டு ஜெயலட்சுமியிடம் புகார் கொடுத்தார்.
அதன்பேரில் கோவை திருட்டு வீடியோ தடுப்பு பிரிவு போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் ஈஸ்வரன் தலைமையில் திண்டுக்கல் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் தூயமணி வெள்ளைசாமி சேலம் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் ஆனந்த் தலைமையில் போலீசார் நேற்று முன்தினம் நள்ளிரவு சம்பந்தப்பட்ட தியேட்டருக்கு நேரில் வந்து சோதனை செய்தனர்.
தயாரித்து விற்கப்படும் வி.சி.டிக்களை பெற்று அதை மும்பையில் உள்ள ரியல் இமேஜ் என்ற நிறுவனத்தில் கொடுத்தால் அந்த நிறுவனத்தினர் திருட்டு வி.சி.டிக்கள் இந்த சினிமா தியேட்டரில் தயாரிக்கப்பட்டது என்று கண்டுபிடித்து அதற்கான சான்றிதழை வழங்குவார்கள்.
கரூரில் தயாரிக்கப்பட்டது என்ற சான்றிதழை வைத்து சம்பந்தப்பட்ட படத்தின் உரிமையாளர் சென்னையில் உள்ள போலீஸ் சூப்பிரண்டு அலுவலகத்தில் புகார் செய்தார்.
பல கோடி ரூபாய் மதிப்புமிக்க கோஹினூர் வைரம் நம் நாட்டில் ஆந்திரா கோதாவரி நதிக்கரையில் கண்டெடுக்கப் பட்டது.அப்போது இந்தியாவை ஆண்ட முகலாய அரசு அந்த வைரத்தைக் கைப்பற்றி தனிடம் வைத்துக்கொண்டது.
நம்பொருளை மியூசியத்தில் பார்வைப் பொருளாக வைத்திருந்தார்கள் கண்ணீர் வடித்தேன்.நாடு திரும்பியதும் அப்போது மந்திரியாக இருந்த ப.சிதம்பரத்திடம் சொன்னேன் ..அது என் இலாகா இல்லை வேறு இலாகா பேரை சொன்னார்.
நம் மோடி அரசு இங்கிலாந்து அரசிடம் கோஹினூர் வைரத்தை இந்தியாவுக்கு திருப்பி தரும்படி சுப்ரீம் கோர்டில் வழக்கு தொடர்ந்துள்ளதாக கடிதம் வந்துள்ளது.
நான் வெயில்காலத்தில் பிறந்தவன் வெயிலேறிய கிராமத்தில் வளர்ந்தவன் ஆகவே ஒவ்வொரு ஆண்டின் குளிர்காலமும் எனக்கு ஒவ்வாதவை அதைக் கடந்து செல்வதற்காக நிறைய முன்தயாரிப்புகள் பிரயாசைகளை மேற்கொள்ள வேண்டியதிருக்கிறது குறிப்பாகக் குளிர் எனக்கு ஒத்துக் கொள்வதில்லை பின்னிரவுகளில் விழித்து எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டு எப்போது சூரியன் உதயமாகும் எனக் கதகதப்பிற்குக் காத்துக் கொண்டிருப்பது விநோதமான அனுபவம் இந்தக் குளிர்காலமும் அப்படித்தான் துவங்கியிருக்கிறது இரண்டு முறை மருத்துவரிடம் சென்று குளிர்காய்ச்சலுக்கான மருந்துகளைப் பெற்றுவந்துவிட்டேன் காய்ச்சல் குறைந்துவிட்டது ஆனால் மனநிலை பிடிப்பற்று மிதந்து கொண்டிருக்கிறது குளிர்காலம் அதிகம் நினைவுகளைக் கிளறக்கூடியதாக இருக்கிறது ஏதேதோ நினைவுகள் கடந்து போன மனிதர்களைப் பற்றிய எண்ணங்கள் பகிர்ந்து கொண்ட சந்தோஷம் வலியெனக் கொப்பளித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது குளிர்காலத்தின் ஊடாக எனக்கிருக்கும் நம்பிக்கை புதிய புத்தகங்களின் வெளியீடுகள் மட்டுமே எனது புத்தகங்கள் மற்றும் நான் விரும்பி படிக்கும் சக எழுத்தாளர்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் புத்தகங்களின் எனக் குளிர்காலம் பல்வேறு புதிய புத்தகங்களுடன் தான் துவங்குகிறது வருடம் தோறும் எனது புதிய புத்தகங்கள் வெளியாகின்றன என்றாலும் ஒவ்வொரு வெளியீடும் என்னளவில் முக்கியமானதே அதை வெறும் புத்தகவெளியீட்டு விழாவாக நான் கருதுவதில்லை என்னோடு என் எழுத்தோடு சேர்ந்து பயணிப்பவர்கள் நண்பர்கள் அக்கறை கொண்டவர்கள் அத்தனை பேரையும் ஒருங்கிணைக்கும் புள்ளியாகவே காண்கிறேன் இந்த ஆண்டு எனது முதல்புத்தகம் வெளியில் ஒருவன் மறுபதிப்புக் காணுகிறது நற்றிணை பதிப்பகம் முக்கிய எழுத்தாளர்கள் பலரின் முதல்புத்தகத்தை மறுபிரசுரம் செய்யும் முயற்சியை எடுத்திருக்கிறது நீண்ட காலத்தின் பிறகு எனது முதல்புத்தகத்தை மறுபடி அச்சில் காண ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன்.
எவ்வளவு தான் நான் நெருங்கி நெருங்கிப்போனாலும் அந்த இடைவெளி அப்படியே தான் இருக்கிறது அந்தக் குரல் குமாரசாமியுடையது இருபத்திரெண்டு வருஷங்களுக்கு முன்பு ஒன்றாகக் கல்லூரியில் படித்தவன்.
அவனைப் போலவே உறக்கம் பீடிக்காமலிருந்த சிலர் குறுந்திரையில் திரைப்படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் பக்கத்துச் சீட்டிலிருந்த ஜப்பானியன் ஏதோ ஒரு அனிமேஷன் படம் பார்த்து தனியே சிரித்துக் கொண்டிருந்தான்.
விமானத்தின் இரவு விளக்கு வெளிச்சம் ஏதோ தேவாலயத்தினுள் படுத்துகிடப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது இத்தனை வருஷஙகளுக்குப் பிறகு இந்த இரவில் குமாரசாமியின் குரல் ஏன் மனதில் கேட்க வேண்டும் என அவனுக்குப் புரியவில்லை இவ்வளவிற்குக் குமாரசாமியை சந்தித்து ஒன்பது வருஷங்களுக்கு மேலாகயிருக்ககூடும் நெருங்கிப்பழகியவர்களின் குரல் எத்தனை காலம் ஆனாலும் நமக்குள்ளே ஒலித்துக் கொண்டேதானிருக்குமா.
பி.எஸ்சி கெமிஸ்ட்ரி படித்துக் கொண்டிருந்த ஒருவனுக்கு ஆத்மாநாம் கவிதைகள் மீது எப்படி இத்தனை ஆர்வம் வந்தது என ஜோதிராமுக்குப் புரியவேயில்லை.
ஆத்மநாமிற்குப் பிடித்த மிலிட்டரி பச்சை நிறம் ஆத்மாநாமிற்குப் பிடித்த இசைத்தட்டு என உண்மையில் அவன் ஆத்மாநாமை வழிபட்டான்.
அந்த நாட்களில் கெமிஸ்ட்ரி பைனல் இயர் படித்துக் கொண்டிருந்த ஜோதிக்கு இருந்த ஒரே கனவு அமெரிக்காவிற்குப் போய் ஆய்வு செய்து டாக்டர் பட்டம் பெற வேண்டும் என்பதே ஆனால் படித்துக் கொண்டிருந்த சுப்பையா நாயுடு கல்லூரியில் எம்எஸ்சி கூடக் கிடையாது அது போன்ற சிறுநகரக்கல்லூரிகளில் படிக்கிற மாணவர்களில் பெரும்பான்மையினர் பேங்க் அல்லது ரயில்வே எக்ஸாம் எழுதி வேலைக்குப் போகக் கனவு காண்பவர்கள் சிலர் கல்யாண பத்திரிக்கையில் போட்டுக் கொள்ளப் படிப்பவர்கள் நல்லவேளை கல்லூரியின் நூலகம் மிகப்பெரியது அங்கே பத்துக்கும் மேற்பட்ட பன்னாட்டு ஆய்விதழ்களுக்குச் சந்தா கட்டியிருந்த காரணத்தால் படிப்பதற்கு நிறைய விஷயங்கள் கிடைத்தன.
நூலகத்தில் உட்கார்ந்து படித்தால் பேராசிரியர்கள் கண்ணில் பட நேரிடுமே என்பதற்காகவே ஜோதி விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்த பழைய கேலரியில் உட்கார்ந்து ஆய்விதழ்களைப் படிக்கத் துவங்கினான்.
நோ பிராப்ளம் என்றபடியே தாவி இறங்கி கல்லூரியை ஒட்டிய நியூ காலனியை நோக்கி நடந்து போகத்துவங்கினான் குமாரசாமி திரும்பி வந்த போது சீனியர் இந்தாங்க என்று ஒரு சிகரெட்டும் கடலைமிட்டாயும் கொடுத்துவிட்டு தன் இடத்திற்குப் போய் உட்கார்ந்து கொண்டான் ஜோதியை யாரும் அதுவரை அப்படிச் சீனியர் எனக் கூப்பிட்டதில்லை அத்துடன் தானே கடைக்குப் போய்ச் சிகரெட் வாங்கிவந்து ஒசி கொடுத்துவிட்டு போகிற ஒருவனை அவன் சந்தித்ததேயில்லை குமார் அப்படி நடந்து கொண்டது பிடித்திருந்தது.
கல்லூரி முடிந்து ஹாஸ்டலை நோக்கி மாணவர்கள் நடந்து போய்க் கொண்டிருக்கும் போது அவனிடம் நீ ஹாஸ்டலா எனக்கேட்டான் ஜோதி இல்லை டேஸ் ஸகாலர் நைட் கடைசி டவுன் பஸ்ல தான் வீட்டுக்குப் போவேன்.
அதுவரைக்குக் காலேஜ் உள்ளேயே தான் சுற்றிகிட்டு இருப்பேன் எனச் சொன்னான் குமாரசாமி அப்படி என்ன படித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என அன்று ஜோதி கேட்டுக் கொள்ளவில்லை அடுத்தச் சில நாட்களுக்குள் அவன் நன்கு பழக்கமாகிவிட்டான்.
அதிலும் கவிஞனை ஆதர்சமாகக் கொண்டுவிட்டால் அவனால் அதிலிருந்து மீளவே முடியாது எனக்கு ஒரே ஆதர்சம் ஆத்மநாம் முக்கியமான பொயட்.
நீரிலும் அப்படியான உயிர்போராட்டம் உண்டு தான் ஆனால் ஏதாவது ஒரு பாறையடியில் ஒளிந்து கொண்டு பூஞ்சையான எதையாவது தின்றுவிட்டு பெருங்கடலின் இசையைக் கேட்டபடியே வாழ்ந்துவிட முடியும் தப்பித்தலுக்கு நிறைய இடமிருக்கிறது கரெக்ட் சீனியர் அது தான் பிழைக்கத் தெரிந்த மனிதனுக்கான பொது அடையாளம்.
சீனியர் கோப்ப்படுகிறீர்களா சராசரி என்ற வார்த்தையை யார் கேட்டாலும் கோபம் கொண்டுவிடுவார்கள் சராசரியாக வாழ்வதற்கு நிச்சயம் திறமை வேணும் சீனியர் எனக்கும் அப்படி வாழ ஆசையாகத் தானிருக்கிறது என்றான் என்ன சீனியர் இவ்வளவு எளிமையாகச் சொல்லிவிட்டீர்கள் இந்த உலகத்திலே மிகச்சிரமமான காரியம் ஒருவன் தன்னைப் புரிந்து கொள்வது தான் ஒரு அவசியமில்லை பெரும்பான்மையினர் இப்படித் தானிருக்கிறார்கள் அப்படியே இருநதுவிட்டால் அதிர்ஷடம்.
உலகம் அப்படியே இருக்கவிடாது யோசிக்கச் சொல்லும் பிரச்சனைகளில் தள்ளி யோசிக்க வைக்கும் ஒருவேளை யோசிக்கத் துவங்கிவிட்டால் உருப்படாமல் போய்விடுவாய் என ஒடுக்கவும் செய்யவும் குமார் நீ நிறைய உன்னைப் பற்றி யோசித்துக் குழம்பிப் போயிருக்கிறாய்.இதை எல்லாம் உன் ஐம்பது வயதில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது தானே இப்போதைக்குப் போய்ப் படிக்கிற வழியைப் பார் சீனியர் ஐம்பது வயசில் ஒருவன் தன்னைப் பற்றி யோசிப்பது பயத்தால் அதுவும் சாவு மீதான பயத்தால் நான் வாழும் போது என்னைப் பற்றிப் புரிந்து கொண்டு வாழ ஆசைப்படுகிறேன்.
தெய்வத்தால் ஆகாதெனினும் முயற்சி தன் மெய் வருத்த கூலி தரும் என்றொரு குறள் இருக்கிறது இதை வாசித்தவுடன் தெய்வத்தால் ஆகாதது என்றால் என்ன எவை எல்லாம் தெய்வத்தால் ஆகாது ஏன் ஆகாதது.
தெய்வத்தால் ஆகாது என்றாலும் மெய் வருத்தி அதைப் பெற்றுவிடமுடியும் என்றால் நாம் தெய்வத்தை விட மேலா இல்லை தெய்வம் என்பது கடவுளை குறிக்கவில்லையா இப்படி அந்தக் கவிதை ஏதேதோ எண்ணவோட்டங்களை உருவாக்கிவிடுகிறதில்லையா.
கவிதை என்பதே இருப்பதிலிருந்து இன்மையையும் இன்மையிலிருந்து இருப்பையும் உண்டாக்கி காட்டுவது தானே ஒரு குழப்பமும் இல்லை தவளை தண்ணீருக்குள் ஒரு இடத்தில் குதித்து இன்னொரு இடத்தில் தாவி வெளியேறுவது போன்றது தான் கவிதை வாசித்தலும் சொற்களின் இடைவெளிக்குள் நீந்துவது சுகமானது.
ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுவது போல ருசியிருக்க்கூடும் ஆனால் கவிதைகள் படித்து வாழ்க்கையில் ஜெயித்தவர் ஒருவருமேயில்லை இதைக் குமார் சொல்லி நீங்கள் கேட்க வேண்டும் ஒரு நாடகம் போல நிகழ்த்திக்காட்டுவான்.
ஆத்மாநாமை கட்டிக் கொண்டு முத்தமிட ஆசைப்படுகிறேன் சீனியர் பாவி செத்துப் போய்த் தொலைந்துவிட்டான் என் வாழ்க்கையில் எந்தப் பெண்ணையும் முத்தமிட ஆசைப்பட்டதே கிடையாது இந்த மடையனை முத்தமிட ஆசைப்படுகிறேன் அவன் நிகரற்ற கவி.
எரிந்த நட்சத்திரம் ஆத்மாநாமை பற்றிச் சொல்லும் போது குமாரின் முகம் இயல்பாக ஒரு போதும் இருந்த்தேயில்லை ஏதோ ஒரு அரிய கண்டுபிடிப்பினை அடைந்தவன் முகத்தில் ஒளிர்வது போன்ற ஒரு பிரகாசம் அதே நேரம் கண்டுபிடிப்பினை பகிர்ந்து கொள்ள யாரும் இல்லையே என்ற வேதனை இரண்டும் கலந்திருக்கும்.
தன்னை வீட்டில் யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்ற ஆதங்கம் குமாரிடம் அதிகமிருந்த்து சில நாட்கள் முன்பு தனது அண்ணனை அடித்துவிட்டதாகச் சொன்னான் இது போல ஒருமுறை அவன் தந்தையைக் கொல்ல வேண்டும் என்று கடப்பாரையைத் தூக்கி கொண்டு விரட்டியதாகக் கூறினான் குடும்பத்திற்குள் அவனால் நிலை கொள்ளமுடியவில்லை அதே நேரம் காதல் வேலை போன்ற கனவுகள் எதுவும் அவனுக்குள் இல்லை.
வீட்டிற்குப் போகவே பிடிக்கவில்லை ஆனால் வீட்டை விட்டு வெளியேறி போகவும் பிடிக்கவில்லை என்றான் குமார் அதைபற்றி யோசித்தால் துக்கமாக இருக்கும் அப்போது என்ன தோன்றுகிறதோ அதைச் செய்கிறேன் சரி தவறுகள் எனக்குக் கிடையாது சீனியர் என்ன சீனியர் நான் எதை எல்லாம் கஷ்டம் என்று நினைக்கிறேனோ அதை எல்லாம் நீங்கள் ஒன்றுமேயில்லை என்கிறீர்கள் கற்பனை செய்வது எளிதானதேயில்லை.
அப்படியா என்றபடியே குமார் கிழே கிடந்த ஒரு கோழி ரோமம் ஒன்றை கையில் எடுத்துக்காட்டி இதைப் பற்றிக் கற்பனையாக ஏதோவொன்று சொல்லுங்க பார்க்கலாம் என்றான் ஆமாம் இந்த உலகில் தேவையானது தேவையற்றது என்ற இரண்டு பிரிவுகள் இருக்கிறது தேவையற்றதை பற்றி யோசிக்கத் தேவையேயில்லை தேவையற்றது தேவையானது என்பதை எதை வைத்து யார் முடிவு செய்வது.
சீனியர் தேவையற்றவைகளாகத் தோன்றுபவை தான் உலகில் அதிகம்காரணம் அதன் தேவையை இன்னமும் மனிதர்கள் அறியவில்லை இந்தக் கவிதை உங்களுக்குப் புரிகிறதா இது தான் கற்பனை.
வேறு எந்த உயிரினமும் கற்பனை செய்யுமா எனத்தெரியவில்லை ஒரு கவிஞன் தான் மற்ற கவிதைகளைப் படித்துப் புரிந்து கொள்ள வழிகாட்டுகிறான்.
ஒரு சுடரிலிருந்து இன்னொரு சுடர் பற்றிக் கொள்வது மாதிரி குமார் இப்படித்தான் வாய் ஒயாமல் கவிதைகள் பற்றியே பேசிக் கொணடிருப்பான் சில சமயம் தான் எழுதிய கவிதைகளைக் கொண்டு வந்து வாசித்துக் காட்டுவான் கவிதை படிப்பதற்குச் சரியான இடம் சுடுகாடு என ஒருநாள் சொன்னான் இன்னொரு நாள் கல்லூரி மரங்கள் தோறும் கவிதைகளை அட்டையில் எழுதி தொங்கவிட்டிருந்தான் கல்லூரி நாட்களில் அறிவாளிகளாகத் தென்படும் பலர் வாழ்க்கையில் ஏன் ஜெயிப்பதில்லை ஒரு சராசரியாகக் கூட வாழ முடிவதில்லை முற்றிலும் தோற்றுப் போய்விடுகிறார்கள் அதைத் தோல்வி என வரையறுக்க முடியுமா எனத் தெரியவில்லை ஆனால் அடையாளமற்றுப் போய்விடுகிறார்கள் குமார் அப்படித்தான் நாலாவது செமஸ்டரோடு கல்லூரியை விட்டு நின்றுவிட்டான் எதற்காகப் படிப்பை நிறுத்திக் கொண்டான் எனக் கேட்டதற்கு அவன் பதில் சொல்லவேயில்லை ஆனாலும் சில நாட்கள் அதே கேலரியில் உட்கார்ந்து கவிதைகள் வாசித்துக் கொண்டிருப்பான் கையில் ஆத்மாநாம் கவிதைகள் என்ற புத்தகம்.
பெரும்பான்மை வரிகள் அடிக்கோடு போட்ட புத்தகமது ஒருமுறை ஜோதியிடம் கொடுத்து படித்துப்பார்க்க சொன்னான் ஹாஸ்டல் அறையில் படுத்தபடியே ஜோதி புரட்டி புரட்டி பார்த்தான் ஒன்றுமே புரியவில்லை மறுநாள் திரும்பக் கொடுத்துவிட்டான் குமார் சிரித்தபடியே சொன்னான் அதைக்கேட்டு ஜோதி சப்தமாகச் சிரித்தான் பிறகு இருவரும் ஹாஸ்டல் அறைக்குப் போய் நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் விமானத்தின் விளக்குள் திடீரென ஒளிரத்துவங்கின உறக்கத்திலும் பசியறிந்து உணவளிக்கும் விமானப்பணிப்பெண்கள் உறைந்த புன்னகையுடன் தள்ளுவண்டியில் பழச்சாறும் மதுபாட்டில்களையும் தள்ளிக் கொண்டு வரத்துவங்கினார்கள்.
கவிதை ஒரு மனிதனை உயர்வு அடையச் செய்யாதா ஏன் இத்தனை நல்ல கவிதைகளை வாசித்த குமார் வாழ்வில் தோற்றுப் போனான் சீனியர் வாழ்க்கையில் ஜெயிப்பது என்றால் பணம் காசு சம்பாதிப்பது வீடு கட்டிக் கொள்வது மனைவி குழந்தைகளுடன் சுகமாக வாழ்வது என்பது மட்டும் அர்த்தமில்லை அப்படிச் சராசரிகள் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் அவர்களை விடுங்கள் வாழ்க்கையில் ஜெயித்தவன் என உண்மையில் எவனும் கிடையாது வாழ்க்கையின் விசித்திரங்களை சிக்கல்களைப் புரிந்து கொள்ள இலக்கியம் உதவுகிறது குறிப்பாகக் கவிதைகள்.
கவிஞன் வாழ்க்கையைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ருசித்து அனுபவித்து உண்ணுகிறான் ஒருவனின் இளமையில் கவிதை நுழைந்துவிட்டால் அவன் வேற்றுலகவாசியாக மாறிவிடுவான் இதே உலகிற்குள் அவன் இன்னொரு உலகில் சஞ்சரிப்பான் அப்படிச் சஞ்சரிப்பதை போதை என்பார்கள்.
அதைக் கொண்டே வாழ முயற்சிப்பது ஒரு பைத்தியக்காரத்தனம் எந்தக் கலையும் சோறுபோடாது கலையைக் கொண்டு வாழ்வதற்குச் சாதுர்யம் வேண்டும் அது வேண்டுமானால் கவிஞனுக்குக் குறைவாக இருக்கலாம் ஆனால் கவிஞர்கள் அடைகிற சந்தோஷமும் அகசுதந்திரமும் மற்றவர்கள் அறியாதது கவிஞர்களை உயர்த்திப் பேசுவது போல உன்னை நீயே உயர்த்திக் கொள்கிறாய் குமார் அப்படி ஒன்றும் கவிஞர்கள் இந்த உலகிற்கு ஆதர்சமானவர்களில்லை உலகம் ஒரு போதும் அவர்களை வழிகாட்டியாக முன்னிறுத்தியதில்லை அதற்குக் காரணம் வேறு தான் மட்டும் பறக்கவிரும்புகிறவன் கவிஞனில்லை உங்களையும் இணைத்துக் கொண்டு பறக்க விரும்புகிறவனே கவிஞன் அது தான் இவ்வளவு போராட்டமும்.
இலக்கியத்தைப் பாடமாகப் படிப்பதை விடக் கொடும்தண்டனை வேறு கிடையாது எனச் சொல்லி சிரித்தான் குமாரசாமி யாரை பரிகசிக்காமல் இருந்திருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கு ஆதர்சமாக இருப்பவர்கள் அரசியல்வாதிகள்.
அதிகாரிகள் செல்வந்தர்கள் வணிகர்கள் நடிகர்கள் இவர்களிடம் எவ்வளவு தான் கவிதை பற்றிப் பேசினாலும் மண்டைக்குள் ஏறாது என்று தெரியும்.
எனக்குக் கவிதைகள் போதுமானதாகயிருக்கிறது அதுவும் ஆத்மாநாமின் கவிதைகள் மட்டுமே போதும் என்றிருக்கிறது நான் நண்டில்லை ஆமை உண்மையில் கவிதை ரசிகனாக இருப்பமதென்பது ஆமைகள் தண்ணீருக்குள் வாழ்வது போன்றது அதற்கு வெளியுலகே தேவையில்லை எப்போதாவது தனது இருப்பை வெளிக்காட்டிக் கொள்ள மேற்பரப்பில் வந்து சில நிமிசம் நீந்துவிட்டு மீண்டும் அடியாழத்திற்குள் சென்றுவிடக்கூடியது.
உனது விருப்பத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது குமார் அதற்காக ஏன் உன் படிப்பை கெடுத்துக் கொள்கிறாய் கெமிஸ்ட்ரி பரிட்சை எழுதுவதற்கும்.
கவிதைக்கும் என்னடா பிரச்சனை எனக்கேட்டான் ஜோதி செமஸ்டர் பரிட்சை எழுத ஹாலில் உட்கார்ந்து பேப்பரை வாங்கினால் மனதில் ஈழக்கவிஞர் மஹாகவியின் ஒரு கவிதை ஒலிக்கிறது மகத்தான கவிதையது இந்த வரிகளை அப்படியே பரிட்சை பேப்பரில் எழுதி கொடுத்துவிட்டு வெளியே வந்து உட்கார்ந்து கொண்டு ஈழப்போரை பற்றி நினைத்து அழுது கொண்டிருந்தேன் சீனியர்.
எனக்குள் கவிதை மட்டுமே இருக்கிறது அதற்குள் சோடியம் பைகார்பனேட் பென்சாயிக் ஆசிட் போன்றவற்றைக் கலக்க முடியவில்லை நான் ஒண்ணுக்கு போவதற்கே பத்து முறை யோசிக்கிறவன் படித்து வேலைக்குப் போவது எல்லாம் நடக்காத கனவு.
அதனால் தான் லியோ லாண்டரி கடையில் வேலைக்குச் சேர்ந்துவிட்டேன் அங்கே தான் படிக்க நிறைய நேரம் கிடைக்கிறது லாண்டரி கடையில் உட்கார்ந்து கொண்டு பில்போட்டபடியே கவிதை படிக்க எப்படிக் குமரால் முடிந்தது.
புஸ்தகமே பிடிக்காத என் மனைவி கூட ஆத்மநாமை படிக்கிறாள் அந்த ஒரு புத்தகம் மட்டும் வீட்டில் அனுமதிக்கபட்டிருக்கிறது ஒரு ஆச்சரியம் ஒரே கவிதையை நான் ஒருவிதமாகவும் அவள் வேறுவிதமாகவும் படிக்கிறோம் அவளுக்குத் தெரிந்த ஆத்மாநாம் எனக்குத் தெரியாதவன் என்னை சகித்துக் கொள்வதற்குத் தான் வேறு என்ன அரைமணி நேரம் நாம் எங்காவது வெளியே போய்ப் பேசிக் கொண்டிருக்கலாமா கோவமா சீனியர் கல்யாணம் என்பது என் தனிப்பட்ட விஷயம் இதில் சுயநலத்தைத் தவிர ஒன்றுமேயில்லை இதில் ஏன் நண்பர்கள் ஒன்று கூட வேண்டும் என எனக்குப் புரியவில்லை அதான் இது தகவலுக்காக மட்டும் யாரும் கல்யாணத்திற்கு வரத்தேவையில்லை என அச்சிட்டிருந்தேன் பொய் என்னிடம் மிச்சமிருப்பது ஆத்மாநாம் மட்டுமே மற்றபடி நான் ஒரு கெட்டவன்.
இந்த இழவெடுத்த காம்ம் படுத்துகிற பாடு தான் என் முதற்பிரச்சனை காமத்தை மிருதுவானது எனச் சொல்லி வைத்த்து பெரும் பொய் அது ஒரு அவஸ்தை தவிப்பு மூச்சுமுட்டல்.
ஆஸதுமா நோயாளிகளுக்குத் தொண்டையில் சளி நின்று கொண்டு அவஸ்தையை உருவாக்கும் துப்பி வெளியேற்றினால் தான் மூச்சுவிட முடியும் காம்மும் அப்படியானது தான் வடிகால் இல்லாவிட்டால் முழுஅவஸ்தை தான்.
ரகசியமாக எழுதி காற்றில் பறக்கவிட்டுவிடுகிறேன் அது ஒரு ஆசுவாசம் வெட்டவெளியில் மூத்திரம் அடிப்பது மாதிரி நான் குடிப்பதை சிகரெட் பிடிப்பதை ஊர் சுற்றுவதைக் கூட அவளால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிகிறது படிப்பதை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை அதற்குத் தான் நிறையச் சண்டை போட்டிருக்கிறேன் புஸ்தகங்களுக்குள் காணாமல் போகிறவர்களுக்குப் பெரிய ஆசைகள் கனவுகள் இருக்காது குடும்பம் நடத்த நிறையக் கனவுகள ஆசைகள் வேண்டும் அதை அடைய பரபரப்பாக ஒட வேண்டும் தோற்க வேண்டும் நான் நிறையச் சம்பாதிக்கிறேன் கனவு காணுகிறேன்ஆனாலும் நான் படிப்பதும் மனைவிக்குப் பிடிக்கவில்லை தானே பேச்சை திருப்பிப் போடுகிறாய் பிரச்சனை புத்தகங்களில் இல்லை நமது கவனம் எதில் குவிகிறதோ அதுவே நாம் ஆகிறோம் நிஜத்தில் புத்தகம் என்பது இன்னொரு பெண்.
இதுவும் ஆத்மநாம் கவிதை தான் எனக்கு நேரமாகிறது இன்னொரு முறை சந்தித்து விரிவாகப் பேசலாம் உங்கள் கார்டு கொடுங்கள் என அவசரமாகக் குமார் கிளம்பிப் போனான்.
ஏனோ அவன் பாவம் என்று தோன்றியது இதன் ஆறு ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு ஜோதி செகாந்திரபாத்தில் உள்ள எண்டோமின் நிறுவனத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது ஒரு பின்மதியம் குமார் வந்திருந்தான் உருக்குலைந்து போன தோற்றம்.
அடர்ந்த தாடி குழிவிழுந்த கண்கள் கையில் ஒரு துணிப்பை வைத்திருந்தான் அதை எல்லாம் விடுங்க சீனியர் எனக்கு ஒரு பொஸ்தகம் போடணும் எழுதின கவிதைகள் எல்லாம் இந்தப் பையில் கிட்க்கு அதை ஒரு கவிதை தொகுப்பாகக் கொண்டு வரணும் ஒன்றரை வருஷம் வேலை எதுவும் செய்யலை பத்மா கார்மெண்ட் கம்பெனிக்கு வேலைக்குப் போறா நான் வீட்டை பாத்துகிட்டு பிள்ளைகளை வளர்க்கிறேன் இதை எனக்கு நானே ஒரு வருஷமா கேட்டுகிட்டே தான் இருந்தேன் உண்மையைச் சொன்னா ஒரு காரணமும் கிடைக்கலை அற்ப ஆசைனு வச்சிகிடலாம்.
ஏன் உன்னை நீயே அவமானப்படுத்திக்கிடுறே குமார் இது ஒன்றும் அற்ப ஆசையில்லை கவிதை எல்லோரும் எழுத முடியாது நீ எத்தனையோ வருஷமாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறாய் இதுவரை புத்தகம் போட்டதேயில்லை பொஸ்தகம் வந்தவுடனே அனுப்பி வைக்குறேன் பிடிச்சிருந்தாலும் பிடிச்சிருக்காட்டியும் எனக்கு அதைப் பற்றிக் கவலையில்லை எனக்குக் கவிதைகள் எழுதப்பிடிக்கும் வாசிக்கப் பிடிக்கும் அவ்வளவு போதும் குமாரசாமி கவிதை தொகுப்பினை வெளியிடவில்லை நண்பர்களிடம் வாங்கிய பணத்தைக் குடித்துச் செலவழித்துவிட்டான் என்றும் இப்போது முன்பு வேலை பார்த்த அதே லாண்டரியில் திரும்ப வேலை செய்வதாகவும் விக்டர் சொல்லியிருந்தான் பின்பு விக்டரே தானே குமாரசாமியின் கவிதைகளைத் தொகுத்து ஒரு புத்தகமாக்கி அதற்கு ஒரு வெளியீட்டுவிழாவும் நடத்தினான் அந்த விழாவிற்குக் குமாரசாமி வரவில்லை.
அதைப்பற்றிக் கேட்டதற்கு நண்பர்களுக்கு விநியோகம் செய்ய விக்டர் இருநூறு பிரதிகளைக் குமாரசாமிக்குக் கொடுத்திருந்தான் அத்தனையும் ஒருநாளில் வெந்நீர் எரிக்க அடுப்பில் போட்டுவிட்டதாகச் சொன்னான் குமாரசாமி இப்படிக் குமார் குறித்து நிறையப் புகார்கள் கட்டுக்கதைகள் நண்பர்களுக்குள் உலவிக் கொண்டிருந்தன ஒருமுறை குமாரை நெல்லை ரயில்வே ஸ்டேஷன் உள்ளே வைத்து பார்த்த போது சபரிமலைக்கு மாலைபோட்டிருந்தான் கறுப்புச் சட்டை தாடி கழுத்தில் ருத்ராட்சமாலை.
என்ன கோலமிது என ஜோதி கேட்ட போது அமைதியான குரலில் சொன்னான் கவிதை என்னைச் சீரழித்துவிட்டதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் சீனியர் ஆனால் என்னை விடுதலை தான் செய்திருக்கிறது.
முன்பு ஒரு நாள் நீ ஒரு தவளை என்று சொன்னது நினைவிருக்கிறதா குமார் நிஜத்தில் நீ தவளை கூடயில்லை வெறும் தலைப்பிரட்டை என்மீது கோபப்படுகிறவர்கள் அத்தனை பேரும் என்னை நேசிக்கிறார்கள் நான் நேசிக்கும் அனைவரும் என்மீது கோபபடுகிறார்கள் அதற்கு நீ தான் காரணம் உன்னை யாரும் ஒரு போதும் புரிந்து கொள்ளப்போவதில்லை காரணம் நீயும் ஒரு கவிதையைப் போன்றவன் தான் அவரவர் புரிதல் அவரவருக்கு ஆமாம் சீனியர் நான் மிக மோசமான பால்யகாலத்தைக் கொண்டவன் அய்யா என்னை அடிக்காத நாளேயில்லை மிக மோசமான பள்ளிவாழ்க்கை கொண்டவன் ஆசிரியர்கள் என்னைத் திட்டாத நாளேயில்லை கல்லூரி தான் எனது முதற்திறவு கோல் எனது விருப்பத்தின் படியே நான் வாழ முயன்ற நாட்கள் கல்லூரியில் தான் துவங்கியது.
எனக்கு வீடு ஊர் மனிதர்கள் எதுவும் பிடிக்காமல் இருந்த நாட்களில் தான் கவிதை அறிமுகமாகியது என்னை உதறி வெளியேற நான் தயார் ஆக இருந்த மனநிலையில் தான் கவிதை எனக்குள் இறங்கியது நாட்டுசாராயத்தைக் குடிப்பது போலச் சூடாக நெஞ்சு எரிய கவிதைகளைக் குடித்துத் தீர்த்தேன் அந்த மயக்கம் என்னை விடவேயில்லை அது என்னைக் காப்பாற்றியது கவிதை தந்த உஷ்ணத்தில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன் கவிதை உண்மையில் பெரும் நம்பிக்கையைத் தோற்றுவிக்கிறது.
அந்தக் கதகதப்பில் என்னை வளர்த்துக் கொண்டேன் உலகம் கவிதைகளை வாசனை திரவியத்தைப் போலக் கருதுகிறது வெறும் பரிமளம் மட்டுமே அதற்குப் போதுமானது.
முழுமுட்டாளை கூட வாழ அனுமதிக்கும் சமூகம் கவிஞனை வாழ விடுவதில்லை என்பது தான் நிதர்சனம் எனச் சொல்லியபடியே குலுங்கி அழ ஆரம்பித்தான் குமாரசாமி இத்தனை வருஷங்களில் அந்த நிமிசம் தான் அவன் அழுவதை ஜோதி காண்கிறான் அதுவும் சபரிமலைக்கு மாலை போட்ட ஒருவன் ரயில் நிலையத்தில் கவிதையை நினைத்துக கொண்டு அழுவது அபத்தமானதாகத் தோன்றியது இதுவும் ஆத்மாநாம் தான் என்றபடியே அவன் ரயிலினுள் ஏறி சென்று கொண்டிருந்தான் அந்தக் கவிதையை ஜோதி மட்டுமில்லை பிளாட்பாரத்திலிருந்த பலரும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் அதற்குப் பிறகு குமாரை சந்திக்கவேயில்லை உடல்நலிவுற்று எங்கோ சிகிட்சை எடுத்தான் என்றும் இப்போது ஒரு கூரியர் நிறுவனத்தில் வேலை செய்வதாகவும் கேள்விப்பட்டான் அடுத்த ஆண்டு ஊருக்குப் போயிருந்த போது ஏனோ குமாரை சந்திக்க விருப்பமேயில்லை.
இத்தனை வருஷங்களுக்குப் பிறகு இப்படி நடுவானில் ஏன் அவன் மனதில் ஒலிக்கத் துவங்கினான் தனிமையை உக்கிரமாக உணர்பவன் மனது கவிதையை நோக்கி நகரும் என்பது தான் காரணமா.
காலை ஒன்பது மணிக்கு டோக்கியோ வந்து இறங்கிய போது அந்த ஜப்பானியன் மிகுந்த நன்றிவுணர்வுடன் சொன்னான் தூக்கமற்ற மிகச்சிறந்த இரவு கவிதைகளுக்கு நன்றி ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுடையதைத் தவிர வேறு பல வாழ்க்கைகளைக் கற்பனையிலாவது வாழ ஆசைபடுகிறவன் அதற்குக் கவிதைகள் தானே எளிய வழி விசா பரிசோதனை செல்லவேண்டிய கருத்தரங்கம் அதற்கான முன் தயாரிப்பு வேலைகள் இரவு சரியாகச் சாப்பிடாத வயிற்றுவலி எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து ஜோதிக்குள் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்த்து ஜோதி தலை அசைத்தபடியே சொன்னான்
நியூசிலாந்து கிரிக்கெட் அணியின் தலைமைப் பயிற்றுவிப்பாளராக ஆறாண்டுகளாக இருந்த மைக் ஹெஸன் தான் பதவியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்துள்ளார்.
உலகக் கிண்ணத்துக்கு இன்னும் ஓராண்டுக்கும் குறைவான காலப் பகுதியே இருக்கின்ற நிலையிலேயே ஒக்லன்டில் இன்று இடம்பெற்ற பத்திரிகையாளர் சந்திப்பிலேயே நியூசிலாந்து கிரிக்கெட் அணியின் தலைமைப் பயிற்றுவிப்பாளர் பதவியிலிருந்து விலகும் அறிவிப்பை மைக் ஹெஸன் வெளியிட்டிருந்தார்.
இந்நிலையில் அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டுள்ள நியூசிலாந்து கிரிக்கெட் சபை கடுமையான சர்வதேச கிரிக்கெட்டிலிருந்து விடுப்பொன்றை எடுத்துக் கொள்ளவும் தனது மனைவி பிள்ளைகளுடன் மேலும் நேரத்தை செலவிடவும் மைக் ஹெஸன் விரும்புவதாகத் தெரிவித்துள்ளது.
சில ஆண்டுகளாக சினிமாவுக்கு முழுக்கு போட்டுவிட்டு கிரிக்கெட் நண்பர்களுடன் ஜாலியாக உலகம் சுற்றுவது என பொழுதை போக்கி வந்த பிரித்தி ஜிந்தா தற்போது திருமண பந்தத்துக்குள் நுழைந்துள்ளார்.
காதல் மிக சந்தோசம் தரக்கூடியது அதோடு பக்தியும் சேர்ந்துவிட்டால் அது சொர்க்கமாகவே இருக்கும்...உங்கள் இந்த பக்த மீராவின் உணர்வுகளை உங்கள் வரிகளில் படிக்கும் போது மனம் மிக மகிழ்ச்சி அடைந்து சொர்க்கத்தில் இருபது போல ஒரு உண்ர்வு.