sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
உரை வாடாஅது பனிபடு நெடுவரை வடக்கும் வடக்கின் கண்ணது பனிதங்கிய நெடிய இமயமலையின் வடக்கும் தெனாஅது உருகெழு குமரியின் தெற்கும் தெற்கின் கண்ணது உட்குந் திறம்பொருந்திய கன்னியாற்றின் தெற்கும் குணாஅது கரை பொரு தொடு கடற் குணக்கும் கீழ்க்கண்ணது கரையைப் பொருகின்ற சகரரால் தோண்டப்பட்ட சாகரத்தின் கிழக்கும் குடாஅது தொன்று முதிர் பொளவத்தின் குடக்கும் மேல்கண்ணது பழையதாய் முதிர்ந்த கடலின் மேற்கும் கீழது கீழதாகிய முப்புணர் அடுக்கிய முறை முதற் கட்டின் நிலமும் ஆகாயமும் சுவர்க்கமுமென மூன்றுங் கூடிய புணர்ச்சியாக அடுக்கப்பட்ட அடைவின்கண் முதற்கட்டாகிய நீர்நிலை நிவப்பின் கீழும் நீர்நிலைக்கண் ஓங்கிய நிலத்தின் கீழும் மேலது ஆன்நிலை உலகத்தானும் மேலதாகிய கோ லோகத்தின்கண்ணும் ஆனாது அமையாது உருவும் புகழும் ஆகி உட்கும் புகழுமாக விரிசீர்த் தெரிகோல் ஞமன்ன் போல பரந்த அளவையுடைய பொருள்களை ஆராயும் துலாக்கோலின்கட் சமன்வாய் போல ஒரு திறம் பற்றல் இலியர் ஒருபக்கம் கோடாதொழிக நின் திறம் சிறக்க நினது படை குடி முதலாகிய கூறுபாடுகள் சிறக்க செய்வினைக் கெதிர்ந்த தெவ்வர் தேஎத்து போர் செய்தற்கு மாறுபட்ட பகைவர் தேயத்தின் கண்ணே கடற்படை குளிப்ப மண்டி நினது கடல்போலும் படை மேல் விழுந்து உள்புக மிக்குச் சென்று அடர்ப்புகர்ச் சிறுகண் யானை செவ்விதின் ஏவி அடர்ந்த புகரினையுடைய சிறுகண் யானையைத் தடையின்றி நேரே யேவி பாசவல் படப்பை ஆரெயில் பல தந்து பசிய விளைநிலப் பக்கத்தையுடைய அரிய மதிலரண் பலவற்றையுங் கொண்டு அவ் வெயில் கொண்ட செய்வுறு நன்கலம் அவ்வரணின்கட் கொள்ளப்பட்ட அழகுபடச் செய்த நல்ல அணிகலங்களை பரிசில் மாக்கட்கு வரிசையின் நல்கி பரிசிலர்க்கு வரிசையின் வழங்கி நின் குடை நினது கொற்றக் குடை முனிவர் முக்கட் செல்வர் நகர் வலம் செயற்கு முனிவராற் பரவப்படும் மூன்று திருநயனத்தையுடைய செல்வரது கோயிலை வலம் வருவதற்கு பணியியர் தாழ்க பெரும நின் சென்னி நினது முடி சிறந்த நான்மறை முனிவர் ஏந்து கை யெதிரே மிக்க நான்கு வேதத் தினையுடைய அந்தணர் நின்னை நீடு வாழ்கவென் றெடுத்தகையின் முன்னே இறைஞ்சுக வணங்குக இறைவ நின் கண்ணி நினது கண்ணி ஒன்னார் நாடு சுடு கமழ்புகை எறித்தலான் வாடுக நின் பகைவரது நாட்டைச் சுடும் பல மணநாறும் புகையுறைத்தலான் வாடுக நின் வெகுளி நினது சினம் வாலிழை மங்கையர் துனித்த வாண்முகத் தெதிரே செலியர் வெளிய முத்தாரத்தையுடைய நின் தேவியஉடைய துனித்த ஒள்யையுடைய முகத்தின் முன்னர்த் தணிக வென்று வென்றி யெல்லாம் அகத்தடங்கிய வென்று வென்றி முழுதையும் வியவாது நின்மனத்தே உட்கொண்ட தண்டா ஈகை தகை மாண் குடுமி தணியாத வண்மையையுடைய தகுதி மாட்சிமைப் பட்ட குடுமி தண் கதிர் மதியம் போலவும் குளிர்ந்த சுடரையுடைய திங்களை யொப்பவும் தெறு சுடர்ஒண் கதிர் ஞாயிறு போலவும் சுடுகின்ற ஒளிபொருந்திய ஒள்ளிய கதிரையுடைய ஞாயிற்றை யொப்பவும் பெரும மன்னிய நிலை பெறுவாயாக நீ நிலமியையானே நீ உலகத்தின்மேல் எ று.
குடுமி பெரும உருவும் புகழும் ஆக ஒருதிறம் பற்றா தொழிக நிற்றிறம் சிறக்க பணிக இறைஞ்சுக வாடுக செல்லுக பரிசின் மாக்கட்கு நல்கிமதியம் போலவும்ஞாயிறு போலவும்பெருமநீ நிலத்தின் மிசை மன்னுக வெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
நின்றிறம் நிற்றிறம் என வலிந்து நகர்வலஞ் செயற்குப் பணியியரென வீடும் ஏந்துகை யெதிர் இறைஞ்சுக வென அறமும் புகையெறித்தலான் வாடுகவெனப் பொருளும் முகத்தெதிர் தணிகவென இன்பமும் கூறியாவாறாயிற்று.
விளக்கம் வடக்கின் கண்ணது வடாஅது தெற்கின் கண்ணதுதெனாஅது குணக்கின் கண்ணது குணாஅது குடக்கின் கண்ணதுகுடாஅது என வந்தன.கண்ணென் வேற்றுமை நிலத்தினானும் தொல்.
இவை பெயராய் வடக்கின்கண்ணதாகிய நெடுவரை யெனவும் தெற்கின்கண்ணதாகிய குமரியெனவும் குணக்கின்கண்ணதாகிய தொடுகடலெனவும் குடக்கின்கண்ணதாகிய பௌவமெனவும் இரு பெயரொட்டுப் பண்புத்தொகையாயின.
இதனால் இவ்வுரைகாரர் வடாதென்னும் முற்றுவினைக் குறிப்பைப் பெயர்ப்படுத்திப் பனி படு நெடுவரையொடு பண்பொட்டாக்கி அதன் வடக்குமென்க என்றார்.
இப்பாண்டியன் காலத்தில் தெற்கில் கடலில்லையாதலால் தெனாஅது உருகெழு குமரி யென்றாராக உரைகாரரும் தெற்கின் கண்ணது உட்குந் திறம்பொருந்திய கன்னியா றென்றுரை கூறினார்.
மேலது என்றது மேலுள்ள துறக்க முதலிய உலகுகளையெல்லாம் அகப்படுத்தி நிற்குமாயினும் எல்லாவுலகிற்கும் மேலதாகியா ஆனிலையுலகிற்காயிற்று.
தேஎத்து என்பதன் அத்துச்சாரியையை அசைனிலையாக்கி விலக்கி தேஎம் என நிறுத்தி தேஎம் கடற்படைக்குள்ளே குளிப்ப மூழ்க என்று இயைத்து பகைவரது தேயம் படையாகியு கடலுக்குள்ளே மூழ்க என்று பொருள் கூறுபவரும் உண்டு.
உருவும் புகழுமாகி நிற்றிறம் சிறக்க என இயைத்து உருவும்புகழும் உடையவாய் நின் படை குடி முதலிய திறங்கள் சிறக்க வென்றுரைப்பவரு முண்டென்பதைஆகியென்பதைத் திரியாது நிற்றிறஞ் சிறக்க வென்பதனோ டியைத்துரைப்பாருமுளர் என்றார்.
அறமும் பொருளும் இன்பமும் வீடும் என்ற நான்கும் பெறுக வென்றறிவுறுத்துவது சான்றோர்க் கியல்பாதலால் காரிகிழாரும் பாண்டியற்குப் பணிக வென்பதனால் வீடும் இறைஞ்சுக வென்பதனால் அறமும் வாடுக வென்பதனால் பொருளும் தணிக வென்பதனால் இன்பமும் கூறினார்.
அற முதலிய நான்கனுள் சான்றோரால் தலையாயதெனக் கருதப்படுவது வீடாதலின் அதனை முதலிலும் கடையாக வைத்து ஒதுக்கப்படுவது இன்பமாதலின் அதனை இறுதியிலும் ஓதினார்.
வேந்தன்பால் நடுவுநிலை இன்றாயின் படை குடி அமைச்சு நட்பு முதலிய உறுப்புக்கள் சிறப்புற நின்று அரசியலுக்குத் துணைசெய்யாவாதலால் ஒரு திறம் பற்றலிலியரோ என்றார்.
பகைவர் மதிலைக் கவர்ந்து அவ்விடத்துப் பகைமன்னர் திறையாகத் தரும் செல்வத்தைக் கொணர்ந்து பரிசிலர்க் கீவது பண்டைத் தமிழ்வேந்தர் மரபாதலால் ஆரெயில் பலதந்து அவ்வெயிற் கொண்ட செய்வுறு நன்கலம் பரிசில் மாக்கட்கு நல்கி என்றார்.
பரிசிலர்க்கு வழங்குமிடத்தும் பொதுவுற வழங்காது பரிசிலரது தகுதியறிந்து அதற்கேற்ப வழங்குதல் வேண்டு மென்பதை வரிசையின் நல்கி என்றார்.
மகளி ரூடுமிடத்துச் சிறிது சினம் நிகழினும் ஊடியவரை உணர்த்துதற்கண் கருத்தைச் செலுத்தாது அவரை வாடப்பண்ணிக் காதலின்பத்தைக் கெடுக்குமாதலால் செலியரத்தை நின் வெகுளி என்றார்.
நான் மறை முனிவர் ஏந்துகை யெதுரே இறைஞ்சுக பெரும என்கின்றா ராதலால் முனிவர் முக்கட் செல்வர் என்ற விடத்து முனிவராற் பரவப்படும் முக்கட் செல்வர் என்று உரை கூறினார் அவராற் பரவப்படும் அருந்தவச் செல்வம் முக்கட் செல்வரித் துண்பென் றறிக.
இவர் கரிகாலனுடைய கொற்றத்தைப் பாடும் கருத்தால் அவனது போரின் கடுமையால் பகைவர் நாடு அழிவுறுதலை யெடுத்தோதி அவன் மனத்தில் அருள் பிறப்பிப்பது மிக நயமாகவுள்ளது.
நீயோ இரவும் பகலும் அந்நாட்டரசர்களான பகைவரைப் பொருதழிக்கக் கருதி அவர் தம் ஊர்களைச் சுட்டெரித்தலால் நாட்டுமக்கள் அழுது புலம்பும் ஆரவாரக் கொள்ளையை விரும்புகின்றாய் அதனால் அந்நாடுகள் நல மிழந்து கெட்டன காண் என்று கூறுவது இவ்வாதனாரின் சான்றாண்மையைப் புலப்படுத்துகின்றது.
உரை களிறு கடைஇய தாள் களிற்றைச் செலுத்திய தாளையும் கழல் உரீஇய திருந்தடி வீரக்கழல் உரிஞ்சிய இலக் கணத்தால் திருந்திய அடியினையும் கணை பொருது அம் பொடு பொருது கவி வண் கையால் இடக்கவிந்த வள்ளிய கையுடனே கண் ஒளிர்வரூஉம் கவின் சாபத்து கண்ணிற்கு விளங்கும் அழகினையுடைய வில்லையும் மாமறுத்த மலர் மார்பின் திருமகள் பிறர் மார்பை மறுத்தற் கேதுவாகிய பரந்த மார்பினையும் தோல் பெயரிய எறுழ் முன்பின் யானையைப் பெயர்த்த மிக்க வலியினையுமுடைய எல்லையும் இரவும் எண்ணாய் பகலும் இரவும் எண்ணாது பகைவர் ஊர் சுடு விளக்கத்து பகைவரது ஊரைச் சுடுகின்ற தீயினது ஒளியின் கண்ணே தங்கள் அழுவிளிக் கம்பலைக் கொள்ளை மேவலை தம் சுற்றத்தை யழைத்தலுடனே அழுகின்ற கூவுதலையுடைய ஆரவாரத்தோடு கூடிய கொள்ளையை விரும்புதலுடையை ஆகலின் ஆதலான் நல்ல இல்ல ஆகுபவால் நல்ல பொருள்கள் இல்லையாகுவனவால் இயல் தேர் வளவ இயற்றப்பட்ட தேரையுடைய வளவ தண் புனல் பரந்த பூசல் குளிர்ந்த நீர் பரந்த ஓசையையுடைய உடைப்புக்களை மண் மறுத்து மண் மறுத்தலான் மீனிற் செறுக்கும் மீனாலடைக்கும் யாணர் பயன் திகழ் வைப்பின் புது வருவாயினையுடைய பயன் விளங்கும் ஊர்களையுடைய பிறர் அகன்றலை நாடு மாற்றாரது அகன்ற இடத்தையுடைய நாடுகள் எ று.
தாளையும் அடியையும் கையுடனே சாபத்தையும் மார்பையும் முன்பையுமுடைய வளவநீ கொள்ளை மேவலையாகலின் யாணரையும் வைப்பினையுமுடைய பிறர் நாடு நல்ல இல்ல வாகுப வெனக் கூட்டுக.
நாடு நல்ல இல்ல வாகுபவென இடத்து நிகழ் பொருளின் றொழில் இடத்துமேலேறி நின்றது இனித் தாளாலும் அடியாலும் கையாலும் சாபத்தாலும் மார்பாலும் முன்பாலும் கொள்ளை மேவலையாகலின் என ஆலுருபு விரித்துரைப் பினுமமையும்.
இது பிறர் அகன்றலை நாடு நல்ல வில்ல வாகுப வென்றமையிற் கொற்ற வள்ளையும் ஊர் சுடு விளக்கத் தழுவிளிக் கம்பலை யென்றமையின் மழபுல வஞ்சியுமாயிற்று.
உறுப்புநூல் வல்லார் கூறும் இலக்கணப்படியே அமைந்த அடியென்றற்குத் திருந்து அடி என்றாராகலின் இலக்கணத்தால் திருந்திய அடி யென உரை கூறப்பட்டது.
இனி இவ்வாறு கொள்ளாது முன் வைத்தது பின் வையாத அடியென்று கொள்ளினும் பொருந்தும் என்பார் பிறக்கிடாத அடி யெனினு மையும் என்று உரைகாரர் கூறினார்.
அழுவிளி யென்பதில் விளி அழைத்தலும் கூவுதலுமாகிய இருபொருளும் கொண்டு நிற்றலின் இருபொருண்மையும் விளங்க அழைத்தலுடனே அழுகின்ற கூவுதல் என உரைக்கின்றார்.
இல்லையாகுவன நல்லனவாயினும் நாடு இல்ல வாகுப வென நாட்டின் வினையாகக் கூறியதற்குக் காரணம் நாடும் நல்லனவும் இடமும் இடத்து நிகழ்பொருளுமாம் இயைபுடைமையாதலால் நாடு நல்ல... நின்றது என்றார்.
இப்பாட்டிற்கு உரைத்துள்ள பொருள் வகையே நோக்கின் நீ கொள்ளை மேவலையாகலின் என்பதற்குக் காரணம் விளங்காமையாலும் அதனைக் காணலுறின் தாளும் அடியும் முதலிய வற்றையுடைமை காரணமென்று காணப்படுவதுபற்றி தாளாலும் அடியாலும்.....உரைப்பினு மையும் என்றார்.
இவன் கபிலருக்கு நூறாயிரங் காணம் பொன் தந்து நன்றா வென்னும் குன்றேறி நின்று தன் கண்ணிற் கண்ட நாடெல்லாம் காட்டிக்கொடுத்தான் என மேலே காட்டிய பதிகத்தால் அறியலாம்.
இப்பாட்டின்கண் ஞாயிற்றை நோக்கி வீங்கு செலல் மண்டிலமே நீ பகற்போதை நினக்கென வரைந்துகொள்வாய் திங்களுக்குப் புறங் கொடுக்கின்றாய் தெற்கினும் வடக்கினும் மாறி மாறி வருகின்றாய் மலைவாயில் மறைகின்றாய் பகற்பொதிற்றான் தோன்றுவாய் இத்தனை குறைபாடுடைய நீ சேரலாதனை ஒப்பதென்பது நினக்கு ஆகாது என்று பழிப்பது போலச் சேரமானைப் பாராட்டுகின்றார்.
உரை வையங் காவலர் வழிமொழிந் தொழுக உலகத்தைக் காக்கு மரசர் வழிபாடு சொல்லி நடக்க போகம் வேண்டி நுகரும் இன்பத்தை விரும்பி பொதுச்சொற் பொறாஅது பூமி பிற வேந்தருக்கும் பொது வென்னும் வார்த்தைக்குப் பொறாது இடம் சிறிதென்னும் ஊக்கம் துரப்ப தன் நாடு இடம் சிறிது என்னும் மேற்கோள் செலுத்த ஒடுங்கா உள்ளத்து மடியாத வுள்ளத்தையும் ஓம்பா ஈகை பொருளைப் பாதுகாவாது வழங்கும் வண்மையையும் கடந்து அடு தானைச் சேரலாதனை வஞ்சியாது எதிர்நின்று கொல்லும் படையையுமுடைய சேரலாதனை வீங்கு செலல் மண்டிலம் மிக்க செலவையுடைய மண்டிலமே யாங்கனம் ஒத்தி எவ்வாறொப்பை பொழுது என வரைதி நீ பகற்பொழுதை நினக்கெனக் கூறு படுப்பை புறகொடுத்து இறத்தி திங்கள் மண்டிலத்திற்கு முதுகிட்டுப் போதி மாறி வருதி தெற்கும் வடக்குமாகிய இடங்களில் மாறிமாறி வருவை மலை மறைந்து ஒளித்தி மலையின் கண்ணே வெளிப்படாது கரப்பை அகல் இரு விசும்பினானும்அகன்ற பெரிய ஆகாயத்தின்கண்ணும் பகல் விளங்குதி பல்கதிர் விரித்துபகற்பொழுது விளங்குவை பல கிரணங்களையும் பரப்பி எறு.
வீங்கு செலல் மண்டிலமே வரைதி இறத்தி வருதி ஒளித்திநீ விசும்பினாலும் பகல் விளங்குதி இக்குறைபாடெல்லாமுடைய நீ சேரலாதனை யாங்கன மொத்தியோ எனக் கூட்டி வினை முடிவு செய்க.
இனி பகல் விளங்கலை யென்னும் பாடத்திற்குத் திங்கண் மண்டிலமாக்கி மாறி வருதி யென்பதற்குத் தேய்ந்தும் வளர்ந்தும் வருதியெனவும் பிறவும் அதற்கேற்ப வுரைப்ப.
விளக்கம் திங்கள்தோறும் மேடம் முதலாகக் கூறப்படும் இராசி தோறும்நின்று ஞாயிறு விளக்கம் செய்யும் என்னும் சோதிட நூன்முறைப்படி மாறி வருதி யென்பதற்கு இராசி தோறும் மாறி வருதியெனினு மமையும் என்றார்.
அவற்கு அதனை ஒப்பாகக் கூறுப அதனை யாராயுமிடத்து வீங்கு செலல் மண்டிலம் பல குறைபாடுகளை யுடைத்தாதலால் அவ்வொப்புமை பொருந்தாதென்பார்.
ஞாயிறு மறையத் திங்கள் தோன்றித் திகழ்வதால் திங்களுக்கு முதுகிட்டுப் போதி யென்றார் திங்கள் முதுகிடுதல் இல்லை ஞாயிறு எழுதற்கு முன் மறைதலும் எழுந்தபின் மறைதலும் திங்கட்குண்மையின்.
பகல் விளங்குதல் யென்றதற்கு பகற்பொழுது விளங்குவை யென்று கூறுதலால் பொழுதென வரைதி யென்பதற்குக் காலத்தைப் பலபொழுதுகளாக சிறுபொழுது பெரும்பொழுதுகளாக வகுத்தற்கு ஏதுவாகுவை யென்றுரைப்பினும் அமையும்.
உரைகிடந்தவாறே கொள்ளுமிடத்து பகற்பொழுது நினக்கெனக் கூறுபடுக்கும் நீ அப்பகற்போதிற்றான் பல்கதிர்களையும் பரப்பி விளங்குவை யென்றதாகக் கொள்க.
இவற்றிற்கு மாறாகச் சேரலாதனது ஒளி இரவு பகலென வரையறையின்றி யெக் காலத்தும் திகழும் என்றும் கடந்தடுதானை யுடையனாதலால் இவன் பிறர்க்கும் புறங்கொடுத்தல் இலன் என்றும் போரில் வஞ்சிக்கும் இயல்பிலனாதலால் இடமாறுதலும் பகைவர் படைக்கு மாறுதலும் இவன்பால் இல்லையென்றும் அத்தகிரியில் மறைந்தொளிக்கும் ஞாயிறு போலாது எங்குந் தன் புகழே விளக்க மிக்குத் தோன்றுகின்றானென்றும் விண்ணும் மண்ணும் தன் புகழே பரப்பி விளங்குகின்றானென்றும் சேரலாதன் மிகுதி கூறியதாகக் கொள்க.
காவலர் வழிமொழிந்தொழுகலால் அரம்பும் குறும்பும் பகையும் பிறவும் நாட்டில் இல்லையாக சேரலாதன் போகநுகச்சி மேற்கொண்டிருந்தமையின் வழியொழுக நுகரும் போகம் வேண்டியென ஒழுகவென்னும் வினையெச்சத்தை நுகரும் என ஒருசொல் வருவித்து முடித்தார்.
இனி பகல் விளங்குதியென்பதைப் பகல் விளங்கலை யென்று பாடங் கொண்டு அதற்கேற்பப் பகலில் விளக்கம் செய்யாத திங்கள் மண்டிலத்தை வீங்கு செலல் மண்டிலம் என்றார் என்று கொண்டு.
இவ்வுரைகாரர் காட்டியவாறே பகல் விளங்களையால் என்று பாடங் கொண்டு வீங்கு செலல் மண்டிலத்தைத் திங்களாக்கி பொழுதெனவரைதி யென்பதற்கு.
மாறி வருதி யென்பதற்கு திங்கடோறும் மாறிப் பிறத்தி யென்றும் மலைமறைந் தொளித்தி யென்பதற்கு மலைசார்ந்த வழித் தோன்றா யென்றும் பொருள் கூறுவர்.
நெடுந்தொலைவிலுள்ள பொருளைக் கூர்ந்து நோக்கி யறியும் கண்ணை நெட்டிமையெனச் சிறப்பித்துரைத்த நயங் கருதி இவர்க்கு இப்பெயருண்டாயிற்று இவர் பஃறுளியாறு கடல் கோட்படு முன்னர் இருந்தவராதலின் கடல் கோட்குப் பின்னர்த் தோன்றிய சங்ககாலத்தில் அப் பாட்டுஇறந்துபோயிற் றாதல்வேண்டும்.
அறத்தாறு நுவலும் பூட்கையும் யானைமேற் கொடி கட்டிய சிவிகையமைத்து இவர்ந்து வரும் பெருமிதமும் உடையன் என்றும் இவனுடைய முன்னோனாகிய பாண்டியன் நெடியோனென்பான் பஃறுளியாறு கடலிற் கலக்குமிடத்தே முந்நீர் விழா ஆற்றினான் என்றும் அவ் வியாற்று மணலினும் பல வாண்டுகள் இப் பாண்டியன் முதுகுடுமி வாழ்வானாக என்றும் வாழ்த்துகின்றார்.
உரை ஆவும் ஆன் இயற் பார்ப்பன மாக்களும் ஆவும் ஆனினதியல்பையுடைய பார்ப்பாரும் பெண்டிரும் மகளிரும் பிணியுடையீரும் நோயுடையீரும் பேணி பாதுகாத்து தென்புல வாழ்நர்க் கருங்கடன் இறுக்கும் தென்றிசைக்கண் வாழ்வோராகிய நுங்குடியில் இறந்தோர்க்குச் செய்தற்கரிய பிண்டோதகக் கிரியையைப் பண்ணும் பொன்போல் புதல்வர்ப் பெறாதீரும் பொன்போலும் பிள்ளைகளைப் பெறாதீரும் எம் அம்பு கடி விடுதும் எம்முடைய அம்பை விரையச் செலுத்தக் கடவேம் நும் அரண் சேர்மின் என நீர் நுமக்கு அரணாகிய இடத்தை அடையும் என்று அறத்தாறு நுவலும் பூட்கை அறநெறியைச் சொல்லும் மேற்கோளினையும் மறத்தின் அதற்கேற்ற மறத்தினையுமுடைய கொல் களிற்று மீமிசைக் கொடி கொல் யானை மேலே எடுக்கப்பட்ட கொடிகள் விசும்பு நிழற்றும் ஆகாயத்தை நிழற்செய்யும் எங் கோ குடுமி வாழிய எம்முடைய வேந்தனாகிய குடுமி வாழ்வானாக தம் கோ தம்முடைய கோவாகிய செந்நீர்ப் பசும்பொன் சிவந்த நீர்மையையுடைய போக்கற்ற பசிய பொன்னை வயிரியர்க்கு ஈத்த கூத்தர்க்கு வழங்கிய முந்நீர் விழவின் நெடியோன் முந்நீர் கடற்றெய்வத்திற்கெடுத்த விழாவினையுடய நெடியோனால் உளதாக்கப்பட்ட நன்னீர்ப் பறுளி மணலினும் பல நல்ல நீரையுடைய பஃறுளி யென்னும் ஆற்றின் மணலினும் பலகாலம் எறு.
யாற்று நீரும் ஊற்றுநீரும் மழைநீரு முடைமையான் கடற்கு முந்நீரென்று பெயராயிற்று அன்றி முன்னீரென்று பாடமோதி நிலத்திற்கு முன்னாகிய நீரென்று முரைப்ப.
பிணியுடையீரும் புதல்வர்ப் பெறாதீருமென்னும் முன்னிலைப் பெயரோடு ஆவும் பார்ப்பன மாக்களும் பெண்டிருமென்னும் படர்க்கைப் பெயர்கள் விராய் வந்து நும்மரண் சேர்மின் என்னும் முன்னிலை வினையான் முடிதல் செய்யுண் மருங்கினும் வழக்கியல் மருங்கினும் தொல்.
ஒரு குடியில் இறந்தோர் தென்றிசைக்கண் இருந்து தம் குடியிற் பிறக்கும் புதல்வர் தம்மை நோக்கிப் படைக்கும் சோறும் நீரும் உண்டு வாழ்வர் என்ப.
ஒரு கொள்கையினை மேற் கொண்ட வழியும் அதனைச் செயற்படுத்தற்கு இன்றியமையாது வேண்டப்படுவது மறப்பண்பாதலின் மறத்தின் என்றதற்கு அதற் கேற்ற மறத்தினையும் என்றுரைத்தார்.
மீமிசைக் கொடியென்றதுபற்றி அது விசும்பினும் உயர்ந்து அதனைக் கீழ்ப்படுத்தித் தான் மேலுயர்ந்து நின்று அவ் விசும்பிற்கு நிழல் செய்யும் என்பது தோன்ற ஆகாயத்தை நிழற்செய்யும் என்றார்.
மீமிசை யென்புழி மீ யென்றது யானைமீதுள்ள சிவிகையின் மேலிடத்தையும் மிசை யென்றது அவ்விடத்தே விசும்பும் கீழ்ப்பட மேலுயர்ந்து நிற்கும் கொடி மரத்தின் உச்சியையும் குறித்து நின்றன.
இவ்வாறு கொள்ளாமல் விசும்பானது தன்கீழ் களிற்றுமிசை நின்று நுடங்கும் கொடியால் நிலத்தை நிழற் செய்யும் என்றும் பொருள் கூறலாம் என்பதற்கு கொடியால் விசும்பு நிழற்றும் எனினும் அமையும் என்றார்.
கொடிநின்று விசும்பு நிழற்றுதற்குக் களிறு இடமாதலின் இடத்து நிகழ் பொருளின் தொழில் இடத்துமேலேற்றிக் கூறுபவரும் உண்டு அதனால் மீமிசைக்கொடி.... மாறிக் கூட்டுவாருமுளர் என்றார்.
உரைகாரர் திருவிளையாடற் புராண காலத்துக்குப் பிற்பட்டவராதலின் வடிம் பலம்ப நின்ற பாண்டியன் வரலாற்றை யுட்கொண்டு இதற்கு வேறுரை கூறுபவரைக் கண்டு முந்நீர்க்கண் வடிம் பலம்ப நின்றானென்ற வியப் பால் நெடியோ னென்றா ரென்ப என்று குறிக்கின்றார்.
முந்நீர் விழவு கண்ட நெடியோனுக்கும் வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியனுக்கும் பொருத்தம் யாதுமில்லையாதலால் வடிம் பலம்ப நின்ற பாண்டிய னென்னாது நெடியோனென்றே உரைகூறினார்.
இனி முந்நீர் என்று கடற்குப் பெயருண்டானதற்கு இவ் வுரைகாரார் கூறும் காரணத்தை மறுத்து மண்ணைப் படைத்தலும் காத்தலும் அழித்தலுமாகிய முச்செய்கையையுடைய நீர் முந்நீர் ஆகுபெயரால் அது கடற்காயிற்றென அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்.
முன்னிலைப்பெயரும் படர்க்கைப்பெயரும் விரவி முன்னிலைவினை கோடற்குத் தனியே விதி கூறப்படாமையால் அதிகாரப் புறனடையாற் கொள்ளவேண்டி யிருத்தல்கொண்டு முன்னிலைவினையான் முடிதல்.....கொள்ளப்படும் என்றார்.
பாண்டியன் நெடியோன் காலத்திருந்த பஃறுளியாற்றை நெட்டிமையார் எடுத்தோதி அதன் மணலினும் பல்லாண்டு வாழ்கவென வாழ்த்துதலால் அப் பஃறுளியாறு நெட்டிமையார் காலத்தும் உளதாதல் பெறப்படும் படவே இவரும் இவராற் பாடப்பெற்ற பாண்டியனும் கடல்கோட் காலத்துக்கு முற்பட்டவர் என்பது விளக்கமாம்.
இவன் பாமுளூர் என்னுமிடத்தும் செருப்பாழி யென்னுமிடத்தும் பகைவரை வென்று முறையே பாமுளூரெறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி யென்றும் செருப்பாழி யெறிந்த இளஞ்சேட்சென்னி யென்றும் கூறப்படுகின்றான்.
இவன் நெய்தலங் கானலிலிருந்தபோதும் பாமுளூரெறிந்தபோதும் செருப்பாழி யெறிந்தபோதும் ஊன்பொதி பசுங்குடையார் இவனைப் பாடிப் பரிசில் பெற்றிருக்கின்றார்.
இதனிடத்தே ஊன் பொதிந்துகொண்டு செல்வதை வியந்து இவ் வாசிரியர் ஊன்பொதி பசுங்குடை யென்று பாடிய சிறப்பால் இவர் ஊன்பொதி பசுங்குடையார் எனப்படுகின்றார்.
இப் பாட்டின்கண் இளஞ்சேட்சென்னி நெய்தலங்கானலிடத்தே யிருக்குங்கால் தன்னை வழிபடுவோரைத் தழுவிக்கோடலும் பிறர் பழி மேற்கொள்ளாமையும் குற்றஞ்செய்தாரை நன்காராய்ந்து ஒறுத்தலும் அடியடைந்தாரை ஏற்றலும் மனைவாழ்வில் இன்புறுதலும் உடையனாய் முன்செய்து பின்னிரங்காவினையும் நாடு முழுவதும் பரந்த நல்லிசையும் கொண்டு சிறப்பது கண்டு மகிழ்ந்து புகழ்கின்றார்.
உரை வழிபடுவோரை வல் அறிதி நின்னை வழிபட்டொழுகுவோரை விரைய அறிவை பிறர் பழி கூறுவோர் மொழி தேறலை பிறருடைய குற்றம் சொல்லுவாரது வார்த்தையைத் தெளியாய் நீ மெய்கண்ட தீமை நீ மெய்யாக மனத்தான் ஆராய்ந்து அத் தக ஒறுத்தி அத் தீமைக்குத் தகத் தண்டம் செய்வை வந்து அடி பொருந்தி வந்து நின் பாதத்தையடைந்து முந்தை நிற்பின் முன்னே நிற்பாராயின் பண்டையிற் பெரிது நீ தண்டமும் தணிதி அவர் பிழைசெய்வதற்கு முன் நீ செய்யும் அருளினும் அருள் பெரிதாக அவரைச் செய்யுந் தண்டமும் தணிவை அமிழ்து அட்டு அமிழ்தத்தைத் தன் சுவையால் வென்று ஆனா உண்ணவுண்ண வமையாத கமழ் குய் யடிசில் மணங்கமழும் தாளிப்பையுடைய அடிசிலை வருநர்க்கு வரையா விருந்தினர்க்கு மிகுதி குறை படாமல் வழங்கும் வசையில் வாழ்க்கை பழி தீர்ந்த மனை வாழ்க்கையையுடைய மகளிர் மலைத்தல் அல்லது பெண்டிர் முயக்கத்தால் மாறுபடுத்தலல்லது மள்ளர் மலைத்தல் போகிய வீரர் போரான் மாறுபடுத்தலொழிந்த சிலைத்தார் மார்ப இந்திர விற்போலும் மாலையையுடைய மார்ப செய்து இரங்கா வினை ஒருதொழிலைச்செய்து பின் பிழைக்கச் செய்தே மென்று கருதாத செய்கையைும் சேண் விளங்கும் புகழ் சேய்மைக் கண்ணே விளங்கும் புகழினையுமுடைய நெய்தலங் கானல் நெடியோய்நெய்தலங் கானலென்னும் ஊரையுடைய நெடியோய் எய்த வந்தனம் யாம் அணுக வந்தேம் யாம் பல ஏத்துகம்நின் பல குணங்களையும் புகழ்வேமாக எறு.
விளக்கம் வினையும் புகழுமுடைய நெய்தலங்கானல் நெடியோய் மார்ப நீ வல்லறிதி மொழிதேறலை தகவொறுத்தி தண்டமும் தணிதி ஏத்துவோமாக எய்த வந்தனம் எனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க.
தன்னை வழிபட்டொழுகுபவரை அவர் சொல்செயல்களைக் கண்டறிதற்கு முன்னே அவர் முகக்குறிப்பால் மனநிலையைக் கண்ட மாத்திரையே யுணர்ந்து கொள்ளுதல்பற்றி வல்லறிதி என்றார்.
நீதிநூற்குத் தக ஆராய்ந்து என்பதனால் குற்ற வகைகளும் அவற்றை யாராயுந் திறங்களும் ஒறுக்கும் திறங்களும் உணர்த்தும் நீதிநூல்கள் தமிழகத்தே யிருந்தமை புலனாகிறது.
பொருணூலை வடமொழியில் எழுதிய கௌடிலியன் தென்றமிழ் நாட்டவனாதலால் அவனது நூலில் காணப்படும் நீதிகள் பல தமிழகத்தே நிலவினவாம் என்பதும் ஈண்டு நினைவுகூரத்தக்கது.
தணிதி யென்றதனால் தணிதற்குரிய வெகுளியை வருவித்து பண்டு செய்த கோபத்தினும் பெரிதாகத் தணிதி யென்று பொருள் கூறினும் பொருந்துவதாம் என்பார் பண்டு ... அமையும் என்றார்.
வருநர்க்கு வரையா என்றதற்கு வரும் விருந்தினர்க்கு வரையாமல் வழங்கியென்று பொருள் கூறுகின்றாராதலால் அவ்வாறு வழங்கப்படும் அடிசிலின் அளவை வருவித்து மிகுதி குறையாமல் என்றார்.
கற்புங் காமமும் நற்பா லொழுக்கமும் மெல்லியற் பொறையும் நிறையும் வல்லிதின் விருந்துபுறந் தருதலும் சுற்றமோம்பலும் பிறவு மன்ன கிழவோன் மாண்புகள் கற்பு.
மகளிர்பால் மென்மையும் பகைவர்பால் வன்மையும் காட்டும் அவனது இயல்பை மகளிர் மலைத்தல் அல்லது மன்னர் மலைத்தல் போகிய சிலைத்தார் மார்ப என்றார் வணங்குசிலை பொருத நின் மணங்கமழகலம் மகளிர்க் கல்லது மலைப்பறி யலையே பதிற்.
செய்திரங்காவினை யென்பதற்கு முன்னொரு தொழிலைச் செய்து பின் பிழைக்கச் செய்தேம் என்று கருதாத செய்கை யென்று பொருள் கூறியது செய்து பின்னிரங்காவினை அகம்.
இங்கே கூறிய நற்பண்புடையோரை யணுகிக் காண்பதும் அவர் குணங்கள் உரைப்பதுவும் நலமென்பதுபற்றி எய்த வந்தனம்யாம் ஏத்துகம் பலவே என்றார்.
கொண்கானநாடு பொன் மிகவுடையதென்றும் அதனை யுடையவன் நன்னன் என்றும் அந்நாட்டிலுள்ள எழிற்குன்றம் மிக்க பொருணலமுடையதாகலின் பெறலரிது என்றும் பாராட்டிக் கூறுவன்.
வேனிற் காலத்தில் குயில்கள் மாம் பொழிலிலிருந்து புணர்ந்தீர் புணர்மினோ என இசைக்கும் என்பதும் குழவோ ரின்னா ரென்னாது பொருள்தன் பழவினை மருங்கிற் பெயர்பு பெயர் புறையும் என்பதும் பிறவும் இவனது மனமாண்புலமையைப் புலப்படுத்தும்.
போரில் பகைவர் படையால் உடல் சிதைந்து உயிர் கெட்ட வீரனை அருங்கடன் இறுத்த பெருஞ்செயாளன் என்றும் அவன் யாண்டுளன் எனில் சேண்விளங்கு நல் விசை நிறீஇ நாநவில் புலவர் வாயுளானே புறம்.
பேய்மகள் கட்புலனாகாத வடிவுடையளாதலால் கட்புலனாமாறு பெண்வடிவுகொண்டு இளவெயினியென்னும் பெயருடன் நின்று இதனைப் பாடினாளென்று இவ்வுரைகாரர் காலத்தே சிலர் கூறியிருக்கின்றனர்.
போர்க்களத்துப் பிணந்தின்னும் பேய்மகளிரை வியந்து விரியப் பாடிய சிறப்பால் இளவெயினியார்க்குப் பேய்மகளென்பது சிறப்புப்பெயரா யமைந்ததாகல் வேண்டும்.
குறமகள் என்றதை குறிஞ்சி நிலத்து நன்மகள் என்று கொள்ளாது குறக்குடியிற் பிறந்த மகளென்று பிழைபடக் கொண்டதுபோல இவரைப் பேய்மகளென்று கோடல் அறமாகாது.
உரை அரிமயிர்த் திரள் முன் கை ஐய மயிரையுடைய திரண்ட முன் கையினையும் வாலிழை தூய ஆபரணத்தையுமுடைய மட மங்கையர் பேதை மகளிர் வரி மணல் புனை பாவைக்கு வண்டலிழைத்த சிற்றிற்கட் செய்த பாவைக்கு குலவுச் சினைப் பூக் கொய்து வளைந்த கோட்டுப்பூவைப் பறித்து தண் பொருநைப் புனல் பாயும் குளிர்ந்த ஆன் பொருந்தத்து நீரின்கட் பாய்ந்து விளையாடும் விண்பொரு புகழ் விறல்வஞ்சி வானை முட்டிய புகழினையும் வென்றியைமுடைய கருவூரின் கண் பாடல் சான்ற விறல் வேந்தனும்மே பாடுதற்கமைந்த வெற்றியையுடைய அரசனும் வெப்புடைய அரண் கடந்து பகைதெறும் வெம்மையையுடைய அரணை யழித்து துப்புறுவர் புறம் பெற்றிசின் வலியோடு எதிர்ந்தவருடைய புறக்கொடையைப் பெற்றான் புறம் பெற்ற வய வேந்தன் மறம் பாடிய பாடினி யும்மே அப் புறக்கொடையைப் பெற்ற வலிய அரசனது வீரத்தைப் பாடிய பாடினியும் ஏருடைய விழுக் கழஞ்சின் தோற்றப் பொலிவுடைய சிறந்த பல கழஞ்சால் செய்யப்பட்ட சீருடைய இழை பெற்றிசின் நன்மையையுடைய அணிகலத்தைப் பெற்றாள் இழை பெற்ற பாடினிக்கு அவ்வணிகலத்தைப் பெற்ற விறலிக்கு குரல் புணர் சீர்க்கொளைவல் பாண் மகனும்மே முதற் றானமாகுய குரலிலே வந்து பொருந்தும் அளவையுடைய பாட்டைவல்ல பாணனும் ஒள்ளழல் புரிந்த தாமரை விளங்கிய தழலின்கண்ணே ஆக்கப் பட்டபொற்றாமரையாகிய வெள்ளி நாரால் பூப் பெற்றிசின் வெள்ளி நாரால் தொடுத்த பூவைப் பெற்றான் எ று.
இனி இவள் பேயாயிருக்க கட்புலனாயதோர் வடிவுகொண்டு பாடினாளொருத்தி யெனவும் இக்களத்து வந்தோர் யாவரும் பரிசில் பெற்றார்கள் ஈண்டு நின்னோடு எதிர்ந்து பட்டோ ரில்லாமையான் எனக்கு உணவாகிய தசை பெற்றிலேன் எனத் தான் பேய்மகளானமை தோன்றப் பரிசில் கடாயினாளெனவும் கூறுவாருமுளர்.
மங்கை யென்பது மங்கைப் பருவத்தராகிய மகளிரைக் குறியாது மகளிர் என்ற பொதுப்பெயராய் நிற்றலால் மடமங்கையர் என்றதற்கு பேதை மகளிர் என்று பொருள் கூறப்பட்டது.
அதன் வெண்மணலில் மகளிர் விளையாட்டயர்வது மரபாதலை குறுந்தொடி மகளிர் பொலஞ்செய் கழங்கிற் றெற்றியாடும் தண்ணான் பொருநை வெண்மணல் புறம்.
வேந்தனுமே யென்பது செய்யுளின்பங் குறித்து வேந்தனும்மே என விகாரமாயிற்று பாடினியும்மே பாண் மகனும்மே என்பவையும் இது போலவே விகாரம் எனக் கொள்க.
விழுக்கழஞ் சென்புழி கழஞ்சுக்கு விழுப்பம் சிறப்பாலும் பன்மையாலும் உண்டாதலின் விழுக்கழஞ்சு என்றதற்குச் சிறந்த பலகழஞ்சு என உரைகூறினார்.
இனி உரைகாரர் பாடினிக்குப் பாண்மகன் என இயைத்து பாடினியது பாண்மகனெனப் பொருள்கொண்டு உயர்திணையாகலின் அதுவென்னும் உருபுகெட அதன் பொருண்மை தோன்றக் குகரம் வந்தது என்பர்.
அதுவென் வேற்றுமைக்கண் வந்த உயர் திணைத் தொகை விரியுமிடத்து அதுவென்னும் உருபுகெடக் குகரம் வரும் எனத் தொல்காப்பியர் கூறினரேயன்றி நான்கனுருபு விரிந்து தொகாநிலையாய தொடரிடத்தன்றாகலின் அவர் கூறுவது பொருந்தாமை யறிக.
பாடினிக்கு என்பதற்குப் பாடினியது பாடலுக்கென்று பொருள்கொண்டு அப் பாடற்கேற்பக் கொளைவல்ல பாண்மகன் என்றுரைப்பிற் பொருத்தமாதலின் பாடினி பாடலுக் கேற்பக் கொளை வல்ல பாண்மகன் எனினு மமையும் என்றார்.
இப்பாட்டின்கண் பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி தன் பகைவர்க்கு இன்னாவாக அவர்தம் நாட்டை வென்று கைக்கொண்டு தன்னை வந்து அன்பால் இரக்கும் பரிசிலராகிய பாணர் பொற்றாமரைப்பூச் சூடவும் புலவர் யானையும் தேரும் பெற்றேகவும் இனியவற்றைச் செய்கின்றான் இஃது அறமோ என நெட்டிமையார் அவனைப் பழிப்பது போலப் புகழ்கின்றார்.
உரை பாணர் தாமரை மலையவும் பாணர் பொற்றாமரைப் பூவைச் சூடவும் புலவர் பூ நுதல் யானையொடு புனை தேர் பண்ணவும் பட்டம் பொலிந்த மத்தகத்தையுடைய யானையுடனே அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரினை ஏறுதற்கேற்ப அமைக்கவும் அறனோ இது அறனோ இவ்வாறு செய்தல் விறல் மாண் குடுமி வெற்றி மாட்சிமைப்பட்ட குடுமி பிறர் மண் இன்னாவாகக் கொண்டு வேற்றரசருடைய நிலத்தை அவர்க்கு இன்னாவாகக் கொண்டு நின் ஆர்வலர் முகத்து இனிய செய்தி நின்னுடைய பரிசிலரிடத்து இனியவற்றைச் செய்வை எறு.
குடுமி பிறர் மண் இன்னாவாகக்கொண்டு மலையவும் பண்ணவும் நின் ஆர்வலர் முகத்து இனிய செய்வை இது நினக்கு அறனோ சொல்லுவாயாக வெனக் கூட்டி வினைமுடிவு செய்க மற்று அசை நிலை.
ஒருவர்க்குரிய நிலத்தைப் பிறர் வலியாற் கொள்ளுமிடத்து உரியார்க்கு வருத்தமுண்டாதல் இயல்பாதலால் பிறர் மண் இன்னாவாகக் கொண்டு என்றார்.
ஆர்வலர்க்கு இன்பம் செய்தலும் பகைவர்க்கு இன்னாமை செய்தலும் விறல் மாண்ட வேந்தர்க்குப் புகழாதலால் இது பழித்தது போலப் புகழ்ந்ததாகக் கொள்க என்றார்.
இப்பெருநற்கிள்ளி சோழநாட்டு வேந்தனாய் இருந்து வருகையில் தன்னோடு பகைகொண்ட சேரமன்னரொடு போருடற்றும் கருத்தினனாய்க் கருவூரை முற்றியிருந்தான்.
அக்காலை ஆசிரியர் உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் என்னும் சான்றோர் சேரமன்னனுடன் அவனது அரசமாளிகையாகிய வேண்மாடத்துமேல் இருந்தார்.
சோழன் களிற்றுமிசை யிருப்பதும் களிறு மதம்பட்டுத் திரிவதும் பாகரும் வீரரும் அதனை யடக்க முயல்வதும் கண்ட சேரமான் மோசியாருக்குக் காட்ட.