sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கடலுண கடல் நீராகிய உணவு மழை நீரினை விடுக்கச் சொல்லி அன்னை விடுத்த கணங்கள் வருதலைக் கண்ட மேகங்கள் இடியோசையின்று வானில் வேகமாகச் செல்லும் மேகங்கள் வேனில் வெப்பப்பத்தில் தங்களை இருத்திடும் என்று அஞ்சிக் கடலை நோக்கி வேகமாக ஓடுதலை ஒக்கும் முழங்குவௌ இடைத்தல்.
அழுங்குவித்திடும் தங்குவித்திடும்.. ஒழுங்கு கொண்டு வரிசையாக வேனிலின் தாக்குதலுக்குத் தோற்றன போல மேகங்கள் வானத்திலிருந்து நீண்ட கடலில் வீழ்ந்தன.
சால மிகுதியாக ஆரவாரத்துடன் நீருண்டு சுழலும் கார்மேகம் விசும்பிடை எழுந்த காட்சி ஆகாயத்தில் ஆயிரங்கண்ணுடைய தலைவனாகிய இந்திரனைக் கோபித்து போருக்கெழுந்த அவுணர்களைப் ஓல இருந்தது.
போர்த்திறல் போராற்றல் வெந்தழலை விளைப்பது ஈது என வேனிலை முந்துற விழுங்கிய முறைமை என கொடிய வெப்பத்தை விளைவிப்பது என்று வேனிலை விழுங்கிய முறைமை போல சூரியனின் இயக்கம் ஓய ஆகாய வெளியெலாம் கார்மேகம் செறிந்தது.
மிகக் கொடும் பாதகத்தை வளர்த்த வேனில் புறமுதுகு காட்டித் தப்பி ஓடிவிடாதபடி எங்கும் சுற்றி வலைத்ததைப் போலக் கார்மேகம் திசையெல்ல்லாம் செறிந்தது.
நாகத்தை அணிகலனாக அணிந்த இறைவரை முன்னொரு முறை மேகவாகனமாகத் தாங்கிய திருமாலே ஆகாயத்தை மூடிய கர்முகில் அவருடைய மார்பில் நின்று ஒளிவிடுகின்ற திருமகளே மின்னல்.
திருமால் மேகௌருவில் இறைவனைத் தாங்கிய வரலாறு காஞ்சிப்புராணம் முதற்காண்டம் புண்ணியகோடீசப்படலத்தில் மூன்றாம் செய்யுளில் கூறப்பட்டுள்ளது.
எதிரில் கண்ட அனைத்தையும் கபளீகரம் செய்து வந்த யானையை எம்மானாகிய இறைவர் தன் கரத்தால் தொட்டு நேராகக் கிழித்த செம்புண் போன்றது கரியமுகிலின் ஓரங்களில் தோன்றிய மின்னொளி.
ஆகாய நெடு வெளி முழுதும் தூயமணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட முரசம் முரசின் மேல் போர்த்திய கருந்தோல் பரந்த கார்மேகம்முரசில் வரிந்து கட்டப் பட்ட வார்கள் மின்னல் ஒலிக்கின்ற குறுந்தடி இந்திரவில்.
அழகுடன் இயங்கும் மின்னல்கள் இடிகள் இசைக்கருவிகளுக்கு நிகராக ஒலிக்க விசும்பிலிருந்து மண்நிலம் என்னும் வேத்தவையினர் காண ஆகாயத் திரையை நீக்கி வந்து ஆர்த்துக் கூத்தாடுதலைப் போன்றிருந்தது குயின் மேகம்.
ஆகாயத்தில் வருகின்ற மேகங்கள் வழங்குகின்ற மின்னல் கீற்றுக்கள் விலங்கிய தன்மை கரும்பாம்பாகிய இராகு ஆசைப்பட்டுக் ஆசைப்பட்டு விழுங்கிய சூரியனைச் செறிக்க மாட்டாமல் ஆங்காங்கு கக்கியபோது சூரியனின் செவ்வொளி புறத்தே விளங்கியதைப் போன்றிருந்தது கருங்கடலுக்கு நிகராக இருந்தது ஆகாயத்தில் கார் மேகக்கூட்டம்.
பூத்து ஒடுங்குவ கடலில் தோன்றி ஒடுங்குங் காட்சி மழை மேகக் கூட்டம் மின்னல் திரள்களை வழங்குதோறும் நோய் தழைத்த அந்த மகத நாட்டில் ம்னிதப் பிணங்களை உண்ண வரும் பேய்க்கணம் தம்முடைய நெருப்பு ஆகிய வாய்களை அங்காந்தலைப் போன்றிருந்தது.
வேனில் வெப்பத்தால் வருந்திய மகத நாட்டினில் மழை பெய்வதற்கு முன் மிக்க பெருங்குளிரைச் செலுத்திப் பெருங்கருணையைப் பொருந்தியதைப் போல வேனிலுன் துயர் வெப்பத்துடன் ஊதைக் காற்று உழன்றது இடமாகவும் வலமாகவும் திரிதலினாலும் அம்புபோல விரைந்து நேராகச் செல்லுதனிலாலும் மண்டலமகச் சுற்றி வருதலினாலும் தடைகளைத் தாண்டி வருதலினாலும் இத்தகையவற்றைச் செய்தலினால் நெடுஞ்சூறாவளிக் காற்று ஐங்கதி வல்ல குதிரைகளை நிகர்க்கும்.
மலைச்சாரல்களில் விளையாடியும் நறுமனப்பூஞ்சோலைகளில் விலையாடியும் மரக்காக்களில் விளையாடியும் மைந்தர்களுடைய வெப்பு தொலைய இன்பத்தை அருளுதலினாலும் காற்று அம்மைந்தர்களின் காதலியர் ஒத்தது.
வழி நடந்து வந்து அடைதலானும் மனையில் வந்து எய்துவதனாலும் கூந்தலை நீவுதலினலும் உடலெலாம் குளிரத் தழுவி மாதர்மகிழச் சேரலானும் மிக்க குறியிடத்து மகிழ்ச்சியை அடைந்த மைந்தரைத் தூதைக் காற்று ஒத்தது.
ஊதை ஈரக் காற்று பாறைகளின் மீது மோதியும் மரங்களின் மேல் மோதியும் தரைமீது வீழ்ந்தும் நீர்த்தடாகங்களில் வீழ்ந்தும் நீண்ட கரைமீது ஏறி உலாவியும் நிகழ்த்தும் காட்சியால் கள் குடித்தவர் நிலையை ஒத்தது ஊதைக் காற்று.
மழை மேகம் கடலிடத்து வடவைத்தீ போல மின்னலைச் செய்ய நீரைப் பொழிவது அம்பிகையின் அருளைப் பெறத் தக்க சமயம் இதுவே எனப் பரந்த நீலக்கடல் பலவும் விண்ணில் எழுந்து தம் நீரை ஒழுக்குவதைப் போன்றது.
அசுரர்களுடன் போரிட இந்திரன் தன்னுடைய படைக்கலங்களான வச்சிராயுதம் வேல் முதலியவற்றை விண்ணும் போதாமல் தரையெங்கும் நிரப்பியதைப் போல மிகுந்த நீலமணி போன்ற கார்மேகங்கள் நீர்த்தாரையைப் பொழிந்தன.
போரினை ஏற்ற அவணர்களை அவர்களுடைய சுற்றத்தினருடன் அழித்து இந்திரன் ஞாலமாகிய தோற்றுப்போன அவுணர்களில் ஒருவனின் உடலம் அழிய வச்சிராயுதம் அம்புகள் முதலியவற்றை நிரைத்ததைக் கூறும் கார்மேகம் இடி மின்னலுடன் பொழிகின்ற மழைத் தாரை.
மலை அடுக்கல்களின் மேல் மழை பொழிந்து மழைத் தாரைகள் அங்கு நிறைந்திருந்த இங்குலிகம் கலந்து அலைக்க நின்ற காட்சி மீண்டும் மலைகளுக்கு இறகு முளைக்கப் பார்த்து இந்திரன் சிறகு அரிந்திடக் குருதி பாய்ந்து துடிப்பதை ஒத்தது மின்னுகின்ற மழைத் தாரையில் முல்லை அரும்புகள் குமிழ்ம்பூக்கள் காந்தள் மலர்கள் சிறு மலைக் குவடுகள் ஆகியன தரையில் வீழ்ந்தன.
நெடிய விசும்பில் அழகிய கார்முகில் கூட்டம் எழுப்பும் நீண்டபேரொலிக்கு எதிர் அகன்ற பாருலகமும் பேரொலி உடையதுபோல் தணந்து சென்ற தலைவர் மீண்டு வரும் தேர் ஒலியும் பலவகை வாத்தியங்களின் ஒலிகளும் கலந்து விம்மின.
கார் மேகம் மழைத் தாரை பொழிவது கலக்கமுண்டாகப் பொருளை ஈட்டுதலை விரும்பி வினைவயிற் பிரிந்த தலைவர் கார்காலத்தினும் வராததனால் தலைவரைப் பிரிந்த தலைவியரின் மையுண்ட விழிகளில் நீர் சொரிவதைப் போன்றிருந்தது .
கார்காலத்தின் இடி முழக்கின்போது குயில்கள் கூவாது அடங்கிய தன்மை பெரும்பறையின் பேரொலியாகிய வேற்றொலி அதிகரித்தபொழுது யாழிசைக்க முற்பட்டவர் தாங்களே இசைக்காது அடங்கியதைப் போல இருந்தது.
அவர்கள் முன் சிறிதும் மொழியாத கற்ற பெரியோர்கள் கார்காலத்தில் கூவாத குயிலுக்கு உவமை.. நினைப்பவர்கள் உள்ளத்தையும் எரிக்கும் வேனிற்பருவமாகிய மன்னை எழுந்த கார் மேகக் கூட்டம் போரிட்டு வாய் மடுத்து உண்டலினால் அழியும் அன்னவனின் ஒளியும் அவிந்தது பிரிந்து அகன்ற தலைவரை வரப்பெறா மடந்தையரைப் போல முகம் தளர்ந்து ஒடுங்கின திரண்ட குயிலினங்கள்.
எம்முடைய நிறச் சாயல் பெற்று எம்மை ஒத்திடும் உமையின் வரவினால் உலகம் இன்புறும் இயல்பு நன்று என மகிழ்ந்து ஆடல் ஒத்தன மலைகளெங்கணும் மயில் கூட்டங்களின் ஆடல்கள்.
உலர்த்தி வாட்டியய வேனிலாகிய மன்னனை ஒழித்து வையகத்தைக் கைக்கொண்ட கார் என்னும் மன்னவனுடைய புகழை இயைத்த விருதென எங்கும் எழுந்தன எண்ணிலாத மயில்திரளின் அகவலோசையே.
கடல் நீரைப் பருகி சிறந்த நீரைத் தேக்கி வேனிலில் கண்டவர் உயிரையெல்லாம் வருத்தி உடலில் இருந்த குருதியைப் பருகி மீட்டும் உமிழ்வன போன்றிருந்தது தரையெங்கும் இந்திரகோப் பூச்சிகள் பரந்த காட்சி.
இந்திரகோபப் பூச்சிகள் நிலத்தில் பரந்திருந்த காட்சி வருத்தும் வேனிலில் சினந்து எழுந்த நெருப்பு தூவிய மிக்க நீரால் எம்மைத் தொலைக்கப் போரிட வந்துள்ள இவற்றினைச் சுட்டூப் பொசுக்குவோம் என்று எழுந்து நீலமுகிலோடு போரிடுவது போலவும் இருந்தது.. சிவந்த இந்திரகோபப் பூச்சிகள் நிலத்தின் மீது பரந்திருந்த காட்சி கடலாகிய ஆடையை உடுத்த நிலமடந்தையாகிய கன்னியினுடைய உடலெலாம் மழைத்தாரைகளாகிய கொடிய அம்பு துளைத்துக் குடைந்த நெடும் புண்வழியே கொப்புளித்தெழும் செந்நிற மிக்க இரத்தத் துளியும் போன்றிருந்தது.
மழையெனும் கணவன் மழித்தாரை என்னும் நீண்டகரங்களால் தழுவிச் சேர்ந்ததனால் நீள் நிலம் என்னும் பெண் நீடும் இன்பம் என்னும் கரு நிறைந்து பசும்புல் முதலியவற்றால் பசப்புற்றாள்.
அது இழும் என்னும் ஓசையுடன் தொடர்ந்து பெய்த தாரையால் குழிந்து போன உடல் மேலும் குழிந்து விடாமல் பேணி மரகதத்தால் பச்சைக்கல் சட்டை செய்து மேல் பொருத்தியது போலிருந்தது.
மூங்கில் போன்ற தோள்களையுடைய இளம்பெண்களின் கடைக்கண்களைப்போல் துயரத்தைச் செய்யும் வேனில் வெப்பமாகிய அரசன் கார்காலமாகிய அரசனின் சேனைக்கு அஞ்சித் தப்பி ஓடும்பொழுது நிலத்தில் போட்டுவிட்ட குடைகளைப் போல ஆங்காங்கே காளான்கள் பூத்தன.
மழை மேகங்கள் இடித்த குரலுக்கு அஞ்சிப் நிலப்பிளவுகளில் ஒதுங்கிய பாம்புகளின் மணிகளின் சிவந்த ஒளி காருக்கு அஞ்சிய நெருப்பினம் பயந்து நிலவறையில் ஒளிந்து கொண்டது போலிருந்தது.
அரிய செய்து மெய் வாடிய மகளிர் பின் அழகும் அணிகலன்களும் பெற்றதைப் போல வேனிலால் வருந்திய மரம் புல் முதலிய தாவரங்கள் மிக்க தளிர் முதலியவற்றால் புஹ்தச்ழகும் விளக்கமும் பெற்றன.
பிறக்கம் விளக்கம் பிரிந்த காதலர் மீண்டு வந்து அன்பினால் கூடிய பொழுது தலைவியின் மெய்யில் தோன்றும் புதுப் பொலிவினை பெருத்த பல மரங்களும் அவற்றைப் பின்னிப் படரும் கொடிகளும் மணத்துடன் தளிர்க்கும் தளிர் முதலியனவும் காட்டும்.
பொழிகின்ற மழைத் தாரையில் பூக்கள் சோர்ந்தும் உடல் தளர்ந்த கொடிகளும் கொம்புகளும் கலவியினால் மெலிதலைக் காட்டின சிதற்க் கிடக்கம் பூக்கள் கலவியின் போது கழன்று விழுந்த அணிகலன்களைக் காட்டின.
மழைத்துளி உகுந்தொறும் மலைப்பக்கங்களிலெல்லாமழிகின்ற வேனிலின் வெப்பம் அங்கங்கு நின்று சுடுதலினாலே பாம்புகள் படமெடுத்து மேலும் மேலும் ஊர்தல் போல அழகிய காந்தள் மலர்கள் அரும்பின.
பொழிந்த மழைத் தாரகள் தன்னுடைய மார்பத்தைப் பிளந்து மெல்லிதாக ஆக்கவே மலையாகிய மகள் போதும் நில் எனத் தடுத்தலென ஓச்சிய கரம் எனக் கார் மேகத்தை எதிர் நோக்கின காந்தள் பூக்குலம்.
வண்டுக் கூட்டம் செவ்வழிப்பண்ணினைப் பாடத் தொடங்க முல்லை அரும்புகள் பொழிந்த மழைநீர் போதும் இனி நீங்குக எனக் கருமேகத்தை முல்லை நிலம் பல்லைக் காட்டி இரப்பது போன்ற காட்சிகள் முல்லை நிலமெங்கும் தோன்றின.
நிலவுலகத்துக்கு இறுதி வந்துற்ரிடும் என்று இறைவன் க்ங்கையைச் சடையில் தாங்கியது என புள்ளிகளை உடைய வண்டுக்கூட்டம் மொய்த்து தேன் உண்ணும்படியாகக் மேக நீருடன் கொன்றை பூத்தன.
திருமகளை மார்பில் உடையவனான கண்ணன் உலகத்துக்குக் கார்கால மழையினால் அழிவு வந்துறும் என்று மலையைக் குடையாய்ப் பிடித்துக் காத்தது போல எழுந்தன காயாம்பூ மரங்கள்.
குவலயா பீடத்தைக் கொன்றவனாகிய கிருஷ்ணனுக்கும் இந்த யானையைக் கொல்வது அருமையுடைத்து என அதனை எதிர்க்கக் கண்ணனுக்கு முன் பிறந்த பலராமனும் அங்கு உற்றதைப் போலக் காயஃஅவுடன் பிடாவும் எழுந்து பூத்தன.
இஃது அழகிய மயிலினை வாகனமாகக் கொண்ட முருகன் கார் காலத்துக்கு அருளும் பொருட்டு வள்ளி தெய்வயானை இருவரும் இருமருங்கிலும் நிறக மயிலுடன் தோன்றியதைப் போலக் காட்சியளித்தது.
போர் வேல் முருகனை மழையைப் போக்கு என வேண்டி அவனதி திருந்திய திருவடியை வணங்குவன போல வெட்சி குருந்து கூவிளம் குல்லை முதலியன அருகில் தலைதாழ்த்தி வணங்குவனபோல் மலர்க்கொத்துக்களை அசைத்தன மரங்கள்தோறும் மலர்கள்தோறும் வண்டுகள் செல்லும் காட்சி வலிமையை அழிக்கும் வேனிலினால் வருந்தியவர்களுக்கெலாம் உங்கள் இன்னல்கள் தீர்ந்தனவோ என்று ஆகாயத்தில் பரந்த கார் உசாவப் படர்தல் போன்றிருந்தது.
பேய்த்தேரினை நீரென எண்ணிப் பின் தொடர்ந்து உடலிளைத்த தங்களை மழையைத் தந்து உயிர்ப்பிக்கச் செய்திடும் வானினைச் சந்திக்க மகிழ்ச்சியால் வானுறத் தாவின மான் கூட்டங்கள்.
தழை உணவினை மிக உண்டு உடல் கொழுத்த வேழங்கள் களகள என அருவி முழங்குதலைப் போல மதநீரினைச் சிந்துவனவாக இளைய முகில்களைப் போல மலைமேல் துதிக்கைகளை மேல் உயர்த்தி விளையாடுவ.
நிலவெடிப்பின் வழியே நாகலோகத்திலும் போய்ப் ஒளிந்து கொண்ட தீச்சூட்டைப் புரட்ட மண்ணைக் கிளைத்து மரிய கார் மேகம் உழப்பது போலக் கரடிக் கூட்டம் புற்றுக்களைக் கிளைத்து எங்கும் சுழலும் பாதலத்திலும் கார்காலத்துப் பனி விரவியது அங்கிருந்து போக மாட்டோம் என்று மேகம் மறுப்பதைப் போல மேலெழுந்து ஈசல்கள் பறந்து மென்சிறகுகள் தியோர் செல்வம் அழிதலைப் போலச் சிதைந்து வீழ்ந்தன.
தீயோர் தீய வழியில் பெற்ற செல்வம் விரைந்து அழிதல் திண்ணமாகலின் உவமம் ஆயிற்று கயல் மீன் பய்ந்தெடுத்து உயர்ந்து சிரல் பறவை தொகுசிறகு அலைப்பதாகிய காட்சி நீரின் பெருக்கத்தைக் கண்டு இனி மழை போதும் மேலும் வேண்டா எனக் கையால் முகிலினை மறித்தத முறைமை போலும் .
அகிற் சேக்கை அகிற்புகையூட்டப்பெற்ற படுக்கை.. வேனிற்காலத்தில் மேல்தளத்தில் வாழ்ந்த இளமைந்தரும் நறுமணக் கூந்தல் மகளிரும் கார்காலத்தில் கீழ்த்தளத்திற்கு வந்து அகிற்புகி யூட்டப்பட்ட படுக்கையில் கலந்து இன்புற்றனர்.
தேங்கி நிற்கும் நீரில் மழைத் தாரகள் விழுவதனால் தோன்றும் குமிழிகள் வேனிலின் வெப்பத்தைத் தாங்கும் அளவினைத் தளர்ந்து தண்ணீர்களும் வேனிற் கொப்புளங்கள் கொண்டன போலும்.
சிவபெருமானின் திருவுள்ளத்தில் அருள் தோன்றியவுடன் துன்பமயமான பலபிறப்புக்களும் வரும் வாயில் அடைபட்டாற்போல மழையினால் பக்க மண்சரிந்து நிலவெடிப்புக்கள் அடைபட்டன.
குன்றுகளும் முல்லை நிலங்களும் மருத நில குளிர்ந்த வயல்களும் ஒன்றும் வேறுபாடு தோன்றாதனவாய் நீரால் பெரிதும் மூழ்கடிக்கப் பட்டிருந்தன வேனில் வெப்பு அற கடல் எங்கும் சூழ்ந்து பரந்து தேங்கியது நிகர்ப்ப்.
பட்டமாரி பொழிந்தமாரி பயந்தாலென பயந்ததால் பெற்றதால் போதும் போதும் என்று கூறுவார் உரை அன்றி மழைநீர் பெய்ய வேண்டும் என்பார் உரை இல்லையாம்.
மகதநாட்டுக்கு அரசனாகப் பெற்றவன் அழகிய நுண்ணிய இடையாளாகிய அம்பிகையின் பேரருள் பெற்றதை எண்ணி இன்பநீராடினான் மக்கள் அனைவரும் புது நீரில் தோய்ந்து களித்தனர்.
அம்பிகையும் கங்கைநதி சூழும் ஞானச் செல்வம் நிலவுகின்ற புகழுடைக் காசிநகரை அடைந்து விசுவநாதன் திருவடிகளில் பூசை புரிந்திருந்தாள்.
அரோ அசை இறைவனுடைய திருக்கண்கலை இறைவி மறைத்த நாளில் போல அம்பிகை மகத நாட்டுஅரசனுக்கு ஈந்த அருளால் தழைத்த மழை மேகத்து நீண்ட இருள் சிறிது சிறிதாக நீங்கிற்று ஆகாயத்தில் மேல் இருந்த மழை மேகங்களெல்லாம் நிலத்தின்மேல் வந்திறங்கியது என்னும் படியாக மேகத்தின் இடியோசை அடங்கின அழகிய நிலத்தின் மீது நிறைந்த நீர்நிலைகளில் நீரலை ஓசை மிக்கது.
கூதிர்காலம் தூவிய நீர்த்திவலைகள் துணைவரைப் பிரிந்தீருக்கு எல்லாம் மிக்க துயரைச் செய்யும் ஊடலால் அணையாதவரை மன்மதன் விடும் மலர்க் வெய்ய கணைகளால் தம்முட் கலந்து கூடச்செய்கின்ற தூதாயும் நெருங்கின இனிய தேனை அளைந்தும் நீர்த்துளிகளை அளைந்தும் குளிர்ச்சியுடன் தாவும் இயல்பினதாய் யாரும் உள்ளமெலாம் கலங்க பாம்போ எனவும் பாயும் அம்போ எனவும் கொல்ல வந்த புலியோ எனவும் கலங்கக் கூதிர்க்காற்று எங்கும் சூழ்ந்தது கள் தேன்.
கிண்ணத்தின் வாய் போல அகன்ற இதழ்களை யுடைய மலர்த்திரள் வெண்சங்குத் திரள் சூழ்ந்த பறவைகளின் ஆரவாரவொலி ஒளி வீசும் மணி போன்ற இயல்பினையுடையவாய் தேன்கலந்த நீர் நிறைந்தன பெரிய குளங்கள் எல்லாம் மழை நீரால் உடைந்துபோன வாய்க்கால்களை அடைக்கும் ஒலியும் மேடாக உயர்ந்த மண்ணைவாரி பள்ளங்களைத் தூர்க்கும் ஓசையும் பற்பல வாய்க்கால்கள்தோறும் நீரினைத் திருப்பி விடும் ஓசையும் வயல்களை மூடிக் கெடுக்கும் வெள்ளத்தை ஒதுக்கும் ஓசையும் ஆகியபேரொலிகள் எங்கும் கிளர்ந்தெழுந்தன அருள் பிரி ஆவி திருவருள் வியாபகத்தில் அடங்கியிருந்தும் அதனோடு கூடாமல் பிரிந்திருக்கும் உயிர்கள்.
திருவருளால் பிரிந்த உயிர்கள் எண்ணிலாத புவனங்களில் போகங்களை நுகர்ந்து பின் அத்திருவருளைக் கூடுமாறு போல அலைகடலின் நீரே மேகம் கொண்டுவந்து பொழிய மலைகள் முதலிய இடங்கல் எல்லாம் எல்லா வளங்களும் பெற்றுச் செழிப்படைய ஆறாய்ப் பெருகி கரையை அலைகளாற் தாக்கும் ஒலியினை உடைய கடலில் நிறைந்தது.
போர்க்களத்தில் பகைவரை இரக்கமின்றிக் கொன்று பேய்க்கும்பருந்துகளுக்கும் விருந்து செய்யும் மறக்குணங் கொண்டோரிடத்தும் தமக்கு ஆவியைப் போன்றமகளிரைப் பள்ளியிடத்துக் கண்டபோது சிறந்த குணமாகிய அன்பே தோன்றுவதைப் போல வேனிற்காலத்தில் உயிர்களை வதைத்த சூரியனிடத்தில் வெப்பம் சிறிதும் நிகழாது மின்னலைப் போல நிறமுடைய அழலைச் செய்யும் கிரணக் கற்றைகளை விரிக்கின்ற மாதவனாகிய சூரியனை வைது வெப்பத்தைச் செய்தான் என்று மக்கள் வைதனர்.
இரவாக கடும் பகலுமாறி சூரியனும் நிலவும் தம்முள் மாறி வருவன என்னும்படியாக ஞாயிற்றினொளி மழுங்கிச் செல்ல பரவிய பசுங்கதிரொளி பால்போன்ற நிலவைச் செய்ய மக்களுக்கு இன்பம் விளைத்ததது பனிவெண் திங்கள்.
பாம்பின் மலைநிலமக்கள் குரவைதழுவி ஆடும் குமரவேளின் குன்றமெங்கும் படம் போன்று அகன்ற அல்குலுடையார் தலைவியர்தம் அரதனமணி வடம் அணிந்த கொங்கைகளைத் தழுவும் பொருட்டு கள்வொழுக்கத்தில் புணர்வோர் செல்லும் காட்டு வழிகளும் தேய்ந்து போயின கூதிர்காலம் பரவுதலினால் யானைகளின் மதநீரும் வற்றித் தேய்ந்தன தங்களுக்கு இன்பம் நல்கும் கார்காலத்தை மோதிப் பொங்கிய கூதிரை நோக்கிப் பொருமி நின்று அழுவதைப் போல நிலவைதொட்டு உயர்ந்து நின்ற தேனீக்கள் மொய்க்கும் மரங்களின் கொம்புகளெல்லாம் நீர்த்துளிகள் தூவி நின்றன.
மரக்கிளைகள் சிந்தும் நீர்த்துளிகளினால் சோலையுள்ளும் பெரிய நீர்த்துளிகளைக் கூதிர்ப்பருவம் வீசும் இயல்பினால் சோலைப் புறத்தும் தங்கிய பறவைக் கூட்டம் மகளிர் வெம்மை செய்யும் புகையுடைய இருக்கைகள் போல் காட்சி தரும் நெருங்கிய குளிரால் உள்ளம் தளர்ந்த இளையமந்தி தீண்டுதற்கு அரிய தீக்கனல் என மனமகிழ்ச்சியுடன் துள்ளிச் சென்று கண்ணுக்கழகாகப் பூத்துள்ள செங்காந்தள் மலர்களை நெருங்கி மூண்ட குளிர் நீங்கத் தன் முன்கைகளை அக்காந்தள் மலர்களின் மேல் நீட்டும்.
மின்னி இடித்துப் பெய்யும் மழை ஒழியும் வரைக்கும் தன்னுடைய கால்களைப் பெயர்த்து மாறி மாறி நின்று ஒழியாமல் ஆடிய களைப்பினால் செயல் இன்றிக் காயாம்பூ நிகர்த்த கழுத்தை உடைய மயில்கள் சோலைகள் தோறும் தம் தோகையைக் குவிதது வருந்தின.
கூதிர் உள்ளத்தை வருத்தலும் தத்தம் துணைகளோடு சிங்கங்களும் யானைகளும் கரடிகளும் மான்களும் புலிகளும் பாறைகளைக் குடந்தன போன்றமைந்துள்ள குகைகள் அனைத்தின் அகத்தில் அடங்கின மங்கையரும் மைந்தரும் அந்தப்புரத்தில் ஒடுங்கியமையைப் போன்று.
கைகள் நடுங்க உடலில் செறிந்த மயிர்கள் கூச்செறிய ஆம்பல் மலரிதழைப் போலச் சிவந்தவாய் துடிப்ப தேன் போன்று இனிக்கும் மொழி குழற இப்படியிருக்கும் மாந்தர் யாவரும் வருந்த வந்து பரவிய கூதிரினை மிகவும் கோபித்தவரை ஒத்தவரானார்.
காதலர் அன்பினிற் கலவி செய்யும் பள்ளியறைகள் தோறும் மக்கள் அமரும் அழகிய மேடைகள் தோறும் ஹிண்ணைகள்தோறும் எங்கும் அகலில் செந்தீ அக்கினி காரியம் செய்வோரின் நித்திய வேள்வித்தீயினும் சிறப்பாகப் பேணப்பட்டது சிவந்த தாமரைகளை வென்ற செழுமையான முகம் சிவப்ப மையுண்ட கண்ணியராகிய அழகிய மடந்தையர் மது உண்டு வீடுகள் தோறும் கட்டிலில் நெய் தாவிய கூந்தல் சோரக் காதலருடன் கலவியில் மிக்காராயினர்.. கொதித்து சினந்து.
சினந்து எழும் மலவலியைக் கெடுத்து திருவருளைக் கூடுவாருக்கு இறைவன் முறைப்படி நீராட விதித்துப் பின்னர் சிவாக்கினிவேள்வியைப் பின் அமைத்த செயல் மிக்கு எழும் கூதிரைக் கண்டு அஞ்சாமலிருக்கும் பொருட்டுப் போலும் வில் போன்ற நெற்றியினராகிய பொருட் பெண்டிரின் அளிவுபடாத ஆசை என்ன சொல்லமுடியாத அளவு வயல்கள் தோறும் நெற்பயன் விளைந்தன கரும்புகள் நிறைந்தன.
பளிங்கு போன்ற தூய தெளிந்த நீர் பாய்ந்து தேங்கிய நீரோடைகளில் பொருந்திய மீன்கூட்டம் வரும் புனலுக்கு எதிராகச் சென்றும் மீண்டும் துள்ளி மேலெழுந்தும் வீழ்ந்தும் மென்மையான மலர்களை அலைத்தும் திரியும் பெருஞ்செல்வம் பெற்ற கீழ்மக்களைப் போல.
இத்தகைய கூதிர்காலத் தோற்றத்தில் இமயமலை பெற்றெடுத்த நங்கையாகிய இறைவி முத்துக்களும் அலைகளும் உடைய கங்கை சூழ்ந்த பழநகராகிய காசியில் குடியிருக்கும் ஐயன் விசுவநாதனை வணங்கி நகரை நீங்கிச் செல்ல விடை கொண்டு காஞ்சியை நோக்கிப் புறப்பட்டாள்.
எட்டுத்திசையில் உள்ளோரும் விருப்பு எய்த தேவலோகப் பெண்டிர் நெருங்கி வரவானவர்கல் புகழ வெண்மணிக் குடை மெல் நிழலைச் செய்ய சாமரைகள் பக்கங்களில் இரட்ட கண்டவர்களின் கண்களில் மகிழ்ச்சி தங்க உமையம்மை திருக்கண் நோக்கம் செய்ய சண்டிகை மங்கலை எனும் தோழியர் காஞ்சியை நோக்கிச் செல்லும் வழியின் வளத்தினை எடுத்து மொழியத் தொடங்கினர்.
கூந்தால் என விளியேற்றது.முகமாகிய மதியில் பொங்கும் நிலவொளி உண்ணும் பொருட்டு வரித் திரட்டி வைத்துள்ள இருள் போலும் கூந்தலை உடையவளே தங்கையாகிய உன்னைக் காணும் பொருட்டு சீர்வரிசைகளுடன் வருவதைப்போல் அலைகளால் தழங்கி மகிழ்ச்சியால் ஆடும் கங்கை நதி அகில் நறுஞ்சந்தனம் மலர்கள் கற்பூரம் புதியகனை காய் தேன் செம்பொன் மணி முதலிய பலவற்றையும் அலைகளாகிய கரங்களில் ஏந்தி வந்து அணைவதைப் பாராய்.
கருநிறம் மிகுந்த வண்டுகள்கண்கள் விளையாடும் தாமரையாகிய முகமுடைய நிமலையே மிகவும் வறுமையுற்ற தாங்கள் நீராகிய பெருவலம் அடைய மழையாகிய கருணை வழங்கிப் போந்த அறம் மிக்க நின்னை யமுனை முதலிய நதிக்கடவுள்கள் பலவும் மலர்கள் தூவிக் சுழலும் ஓதையால் நின்னை வாழ்த்திப் போற்ரி உன் முன் வணங்கும் காட்சியினைக் காணாய் மணங்கமழும் கருங்கூந்தலாகிய புயல் பெற்றெடுத்த இந்திரவில் நிகர்க்கும் ஒளிவீசும் நெற்றியினாய் அடியார் கூட்டத்துடன் நீ எழுந்தருளுவதை அறிந்து உன்னைத் தொழக் காத்திருப்பதைப் போல மேகக் கூட்டம் தங்கியிருக்கும் மலர்ச்சோலையிலிருந்துகொண்டு இரைதேடப் புகுதாமல் இர்ரப்பதமிக்க கூதிர்க்கு வருந்தினவாய்க் கூடுகள்தோறும் ஒடுங்கும் பறவைக் கூட்டங்களின் அழகு காணாய் விழியாகிய கெண்டைமீன் தாக்கி அலைத்து அச்சுறுத்திய சுறா மகரம்போன்ற காதணி விளங்குகின்ற காதினை உடையாய் செல்வம் ஒழிந்த காலத்திலும் தமக்கு இயல்வதைக் கொண்டு அறம் செய்வாறைப்போல கொழிக்கும் மலர்களில் தேன் கூதிரால் நீத்து ஒழிந்த மரங்கள் குளிர்ந்த நீரினால் நீ வரும் வழியில் நீர்த்துளிகளைத் தூவிப் பணிசெய்யும் வனப்பினை நோக்குவாயாக.
அலைகின்ற விழிகளாகிய கடல்களுக்கு இடையிலே இடப்பட்ட பெரிய அணையென நீண்ட அழகிய மூக்கினை உடைய மாதே கொலைக் கருவியாகிய வஜ்ராயுதப் படையை ஆளும் இந்திரன் நின்னுடைய செந்தாமரைப் போதாகிய திருவடிகளை விண்ணிலிருந்து தொழுமாறு தூய்மை செய்தது போல துகள் முழுதும் நீங்கிய நீண்ட ஆகாயப் பரப்பு தூய்மையாக விளங்குவதைத் திருக்கண் சாத்துவாயாக.
ஒளி பொங்கிய உன் நுதலாகிய மதிகண்டு அலர்ந்த கருங்குவளை எனப் பொலிந்த கண்களை உடையவளே அழகனாகிய இறைவனின் திருமுகம் அழுங்கத் தன்னைப் புதைத்த நின்னை மிகவௌம் அஞ்சினான்போல் சூரியன் தன் வெப்பமான தீக்கதிர்களை நின்மேல் செலுத்தானாகி குளிர்ந்த கதிரொளி வீசும் மதியம் நண்பகலும் விளங்குவதைப் போன்று ஒளிதருதலை நின் பார்வைக்கு ஈவாய்.
பரிசு இயல்பு நெடிய விழியாகிய கடல் கரையிலெறிந்த சிவந்த பவளம் எனச் செவ்விதழ் நிலவு வாயினை உடையவளே நிலத்தின் உயர்ந்த கயிலை மலையில் நீ இருந்தவரைக்கும் அம்மலயின் மீது பரரவியலாமல் அதன் தாழ்வரையில் தவழ்ந்த மதி இப்பொழுது தனக்கு எளிதான சமயம் ஆதல் அறிந்து அப்பொழுது அலர்ந்த தாமரைக் கடிமலர் நிகர்க்கும் உன் முகவொளியைக் கவர்ந்து விண்ணில் ஒளி மிகுத்த அழகினைப் பாராய் கந்தரம் கழுத்து.
மென்கழுத்து எனும் கமுகமரம் உகுத்துக் கிடந்த பாக்கு அனைய சந்தனக் குழம்பினால் எழுதிய தொய்யிலுடன் அழ்கிய பொன்னிறக் கொங்கையினையுடைய தூயன பேசும் சிற்றிடைக் கொடியாய் தேவமகளிர் வானுலகத்திலிருந்து உன்னைத் தொழவந்து அடைவதுபோலக் கார் மேகக் கூட்டம் வர தேவலோகம்போலக் காட்சி அளிக்கும் அன்னப்பறவைகளின் கூட்டம் நீரினை அலைத்துவிளையாடும் மருத நிலத்தை எய்தல் காண்பாயாக அன்னத் தொகுதி நீரலைத்து விளையாடுவது தேவலோகப் பெண்கள் விளையாடுவது போலக் காட்சி தருகின்றது எனவாம்.
ஆலகால நஞ்சினை உண்டபிரான் தேவர்களைப் போலத் தானும் அமுது உண்ண விரும்பி அல்குலாகிய கடலைக் கடைய அமைத்த மந்தரமலையும் நீண்ட பாம்பும் போலப் பெருகிய இளமுலையும் மயிரொழுங்கும் ஒளிர்கின்ற பசிய கொடியே வயல்களில் உள்ள சாலிப் பயிர்கள் தம்முடைய நெல்மணிகலைக் கொண்டு உன்னை அருச்சித்து எதிர் வணங்கும் இயல்பினைப் பாராய் சாலி உயர்ந்த நெல்வகை பணம் பாம்பின் படம்.
பாம்பின் படத்தை வெருட்டும் அல்குலாகிய மணித்தேர் ஏறி கூந்தலாகிய பாசறைக்கண் போவதற்கு மணங்கமழும் மயிர் ஒழுக்காகிய சங்கிலையைப் பூட்டி அலங்கரிக்கப்பட்ட கொங்கையாகிய கரிகளைச் செலுத்துகின்ற காட்சிப்படாத மன்மதனைப் போன்று நுண்ணிய இடுகு இடை உடைய அழகியவளே செம்புலால் கொள் அயில்வேல் நிகர்க்கும் உன் விழிக்குத் தோற்று இரிந்து ஓடும் கயல் மீன்கள் மேல் உன்றன் நெடுங்கண் பார்வையைச் சாத்துவாயாக நடம் குயிலும் நடனத்தைச் செய்யும்.
நிலமகன்ற உலகங்கள் அனைத்தினுக்கும் சிவபெருமான் அல்லது வேறு இறைவன் இலாமையாகிய உண்மையை அவ்விறைவனின் விழிகளைப் புதைத்துத் தெளிவித்த செழும் தாமரையாகிய கையாய் கரைகளுக்கு அடங்காத தடாகங்கள் நின்னிக் காண விழி ஆயிரம் பெற்றமைந்தது போல செவ்வாம்பல் மலர்கள் மலர்ந்து ஒளிரும் விளக்கத்தைக் காண்பாயாக கொம்மை திரட்சி.
திரண்ட முலையாகிய மலை பெற்ற கொழுங் காந்தள் என மலர்ந்த அழகிய கையில் இனிமையாகப் பேசும் கிளியை ஏந்திய விளக்கொளியே தவக்கொழுந்தே மணமாலையே மூன்று உலகங்களையும் ஈன்று காப்பாற்றும் உன்னுடைய முகம் தன் முகம்போல் இருந்த முறைமையை நோக்கி செந்தாமரை மலர் மிக மகிழ்வது போல அலர்ந்த செழுமையான தடாகங்களைக் காணாய் மயிர் ஒழுக்காகிய பாம்பு விரித்த மணியுடைய படத்தைப் போல அழகிய வளமான நிதம்பத்தை உடையவளே மலமாகிய குற்றத்தை ஒழிப்பவளே தெய்வமே தேவர்கள் தொழும் இறைவியே நுண்மணல்களை ஒழுக்கும் அலைகளை உடைய கடல் நின்னுடைய வரவினை அறிந்து நீ செயி ரொழிப்பவ ளாதலால் தன்னிடம் இருக்கும் உவர்ப்பாகிய குற்றத்தைப் போக்கிக் கொள்வதற்காக ஒளிவீசும் மணித்திரள்களை எதிர் குவித்து நிலத்தில் வீழ்ந்து இறைஞ்சும் நெய்தலைக் காணாய்.
உன் மூத்தமகனாகிய யானை முகக் கடவுளின் இயல் காட்டும் ஒப்புமையையினால் நீங்கி அப்புர்றம் போகாத கரியின் பெரிய துதிக்கையின் எழிலினைத் துமிக்கும் தொடையினை தொடைக்கு யானையின் துதிக்கை உவமை மெல்லிய பட்டாடையினால் மறைத்த மானே பிரமனின் பொய்மொழிக்குச் சான்றுபோய்கீழ்ப்பட்டவனாகிய என்னை இறை தன் சிரசில் முடிக்க எனக்கு அருள் நல்காய் ர்ன்று தேன் துளிக்கும் மணமுள்அ தாழம்பூ தலைவக்குஞ் செயலை நோக்காய்.
வேதத்தின் சிரசிலும் வழிபடும் அடியவர்களின் முடியிலும் விளங்கிப் பூத்து கோதி மகிழும் சுரும்பினங்களைப் போல அன்பர்களின் துதியில் குடிகொண்ட தாமரையாகிய திருவடியை உடையவளே பத்தி உணர்வு மிக உடையார் கண்ணில் நீர் ததும்ப மலர் தூவி பணிந்தது எனும்படியாகத் தேன் துளிக்கத் தும்பி உழுது விரிந்த மலர்களை இறைத்து வளைந்த கிளையினை உடைய மணமுள்ள புன்னை அசைவதைப் பாராய் தெளிந்த கிடத்தற்கரிய ஆனந்தச் செழுங்கடலில் எமை அமிழ்த்தும் ஞானச் செல்வியே துள்ளும் மானின் விழியும்நறுவிய குமிழம் பூவாகிய மூக்கும் செவ்வொளி வீசும் இந்திரகோபம் போன்ற தொண்டைப் பழமாகிய செவ்வாயும் தேன் துளிக்கும் கொன்றைக்காயாகிய கருங் கூந்தலும் முல்லையரும்புகளாகிய பற்கூட்டமும் தோற்றி ஒசிகின்ற கொடியாகிய இடை நுடங்கப் புறவமாகிய மகள் உன்னை வந்து எதிர்கொள்ளுவதைப் பாராய் புறவம் முல்லை நிலம்.
படைத்து காத்து ஒடுக்கி மறைத்து அருளலாகிய ஐந்தொழில் புரியும் தலைமையை பிரம கபாலத்தில் இரந்துண்ணும் உன்னுடைய கணவருக்கு அவரோடு இருந்து செய்து முடிக்கும் அன்னையே சடையை உடைய அந்தத் தலைவரின் காதில்அவர் கையில் ஏந்திய மான் உன் செயலை ஒற்றாராய்ந்து கூறியதோடு உன்னுடைய நடையின் தன்மைபோல எழுந்து உகளும் மானின் பின் உன் விழியாகிய மானைப் போக்குவாயாக உகளும் துள்ளும்.
திருமகளும் கலைமகளும் சயசய் என்று போற்றித் துதிக்கும் தெய்வப்பெண்ணே மார்க்கண்டேயனுக்கு அருள்புரிந்து தன் அரசுக்கு அரசனான இயமனை உதித்து உருட்டும் முக்கட் பெருமானுக்குச் சிறந்த மனையாள் என்று நின்னைச் சினப்பதுபோல் காட்டெருமை முகஞ்சுழித்துப் பார்ப்பதாகிய அவ்விடத்து நின்னுடைய விழியாகிய அம்பினைச் செலுத்துவாயாக சங்கேந்திய கரத்தானாகிய திருமாலும் தாமரையில் இருக்கும் பிரமனும் தேடியும் காண்பதற்கு அரியாய் உன்னைப் பிரிந்ததாகிய கொடுந்துயர் வருத்தும் ஆற்றாமையை நீக்குவதற்கும் இன்னைப் பிழைத்தவர்கள் அஞ்சுமாறு நீ உன் கணத்தவருடன் நீ செல்லும் அழகினை நோக்குவதற்கும் ஆசை கூர்ந்து பரந்த புகழையுடைய உன் கணவர் வந்ததுபோல் நிற்கும் கொன்றை மரத்தின் மீது நின் விழியாகிய பூவினைச் சாத்தாய்.
புண்ணியமும் தவமாகிய செல்வமும் இக வாழ்க்கையும் எமக்கு இங்கு அருளும் வஞ்சிக் கொடியாகிய அன்னையே தங்கள் குலத்தில் ஒரு கொடிக்கு நீ திருமணம் செய்துவைத்த அச்சார்பினால் சடைதரித்த அழகரை நீங்கி அறம் வளர்த்து எல்லா உயிருக்கும் அருள் தழைக்கும் மேன்மையை இங்கு அறிந்து இன்முகத்தோடு மகிழ்வனபோல முல்லை அரும்பும் இயல்பினைப் பாராய் மங்கலம் புண்ணியம்.
ஏற்கெனவே பிறப்பினை அடைந்தவர்களுக்கும் இனி பிறப்பினை அடைய இருப்பவர்களுக்கும் உன்னையன்றி வீடு பேறு கிட்டா தென விளங்கும் மலையிற் பிறந்த கொம்பே உலகுயிர்கள் அழிந்து போய்விடாமல் காத்தளிக்கும் உன்னுடைய வரவைக் காணவே இங்கு இறைவி வரச் சிறந்த தவம் செய்தோம் என உள்ளத்துள் உவகை மேலும் மேலும் கிளர்ந்து தோன்ற ஆரவாரித்ததென செறிந்த அருவிகள் பல ஆர்த்தொலிக்கும் குறிஞ்சி நிலத்தின் அழகினை நோக்குவாயாக பிறங்கல் மலை இமயமலை.
கரியமேகம் நிகர்த்த மேனி செந்நிறம் படைத்து ஒளிரும் பொற்பாவாய் அருவிகளி படிந்தும் சுனைகளில் தோய்ந்தும் பொழில்களில் புகுந்து விளையாடியும் வீற்றிருந்தும் இவ்வாறு தன்னோடு மகிழ்ந்திருந்த நீ பிரிந்ததனால் வருந்திய கயிலைமலை நீ செல்லும் வழிகளில் வறி மறிக்கப் பலவுருவாய் வந்து கிடப்பதைப் போன்று ஒலிக்கும் பல அருவிகள் செறிந்த மலைகலைக் காண்பாயாக.
கொடுஞ்செயல்கள் புரிந்த அசுரர்களின் தலைவனான சூரபன்மனையும் அவனுடைய நகரான மகேந்திரபுரியையும் ஒருங்கே ஒழித்த குழந்தையைப் பெற்றவளே பூவுலகத்தில் அறம் வளர்த்த பரிசினை உணர்ந்து உன்னுடைய தந்தையாகிய இமயமலையின் குலத்தைச் சார்ந்த மலை மணம் விரிக்கும் கற்பகதருவுக்கு அரசனாகிய இந்திரனால் வெட்டப் பெற்ற சிறகுகளை மீளப் பெற விரும்பி கரத்தை மேல் உயர்த்திக் கொண்டு உன்பால் அழிதலில்லாத நல்வரம் இரத்தல் ஒப்ப மணமுள்ள காந்தள் மலர் மலர்வன அவற்றைப் பாராய்.