sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
புல்லை மேய்ந்து கொல்லேற்றோடே புனிற்றாக் கன்றை நினைந்து மன்றிற் புகுதரவுந் தீங்குழ லிசைப்பவும் பந்தர்முல்லை வந்து மணங் கஞற்றவும் வருகின்ற தலைவற்கும் இருந்த தலைவிக்குங் காமக்குறிப்புச் சிறத்தலின் அக்காலத்து மாலைப்பொழுதும் உரித்தாயிற்று.
இயற்கைப் புணர்ச்சி நிகழ்ந்த பின் களவு நீட்டிப்பக் கருதுந் தலைவற்குக் களவினைச் சிறப்பிக் குங்கால் தலைவி அரியளாகவேண்டுமாகவே அவ்வருமையை ஆக்குவது ஐப்பசியுங் கார்த்திகையுமாகிய கூதிரும் அதன் இடையாமமுமென்பது.
இருள் தூங்கித் துளி மிகு தலிற் சேறல் அரிதாதலானும் பானாட் கங்குலிற் பரந்துடன் வழங்காது மாவும் புள்ளுந் துணையுடன் இன்புற்று வதிதலிற் காமக்குறிப்புக் கழியவே பெருகுதலானுங் காவன்மிகுதி நோக்காது வருந்தலைவனைக் குறிக்கண்ணெதிர்ப்பட்டுப் புணருங் கால் இன்பம் பெருகுதலின் இந்நிலத்திற்குக் கூதிர்க்காலஞ் சிறந்ததெனப்படும்.
இது குறிஞ்சிக்கு கூதிரும் யாமமும் வந்தது நிலனும் பொழுதும் முதலென்றமையிற் கார் முதலாதல் வேண்டும் வே்ண்டவே அதற்கிடையின்றிக் கூறிய மாலையும் அதன் சினையாமாதலிற் கார்காலத்து மாலையென்பது பெற்றாம்.
இள் வைகுறு விடியல் மருதம் வைகறையும் விடியற் காலமும் மருதமாதலும் ஏற்பாடு நெய்தல் ஆதல் மெய்பெறத் தோன்றும் எற்படுகாலம் நெய்தலாதலும் பொருள்பெற்த் தோன்றும் என்றவாறு.
பரத்தையிற் பிரிந்த தலைவன் ஆடலும் பாடலுங் கண்டுங் கேட்டும் பொழுது கழிப்பிப் பிறர்க்குப் புலனாகாமல் மீளுங்காலம் அதுவாதலா னுந் தலைவிக்குக் கங்குல் யாமங் கழியாது நெஞ்சழிந்து ஆற் றாமை மிகுதலான் ஊட லுணர்த்தற் கெளிதாவதோர் உபகார முடைத்தாதலானும் வைகறை கூறினார்.
இனித் தலைவி விடியற்காலஞ் சிறுவரைத்தாதலின் இதனாற் பெறும் பயன் இன்றென முனிந்து வாயிலடைத்து ஊடனீட்டிப்பவே அவ் வைகறை வழித்தோன்றிய விடியற்கண்ணும் அவன் மெய்வேறு பாடு விளங்கக்கண்டு வாயில் புகுத்தல் பயத்தலின் விடியல் கூறினார் இனி வெஞ்சுடர் வெப்பந் தீரத் தண்ணறுஞ் சோலை தாழ்ந்து நீழற் செய்யவுந் தண்பதம்பட்ட தெண்கழி மேய்ந்து பல் வேறு வகைப்பட்ட புள்ளெல்லாங் குடம்பை நோக்கி உடங்கு பெயரவும் புன்னை முதலிய பூவினாற்றம் முன்னின்று கஞற்றவும் நெடுந்திரை யழுவத்து நிலாக்கதிர் பரப்பவுங் காதல் கைமிக்குக் கடற்கானுங் கானற்கானும் நிறைகடந்து வேட்கைபுலப்பட உரைத்தலின் ஆண்டுக் காமக்குறிப்பு வெளிப்பட்டு இரங்கற்பொருள் சிறத்தலின் எற்பாடு நெய்தற்கு வந்தது கானன் மாலைக் கழிப்பூக் கூம்ப என்பதனுள் மாலையும் வந்தது.
இவற்றிற்கு அறுவகை இருதுவும் உரிய வென்பதன்றிக்காரும் இளவேனிலும் வேனிலும் பெரும்பொழுதாகக் கொள்ப என்றற்குப் பொருள் பெறத் தோன்றும் என்றார் இனி நெய்தற்கு ஒழிந்த மூன்று காலமும் பற்றிவரச் சான்றோர் செய்யுட் செய்திலர்.
இதன் பயன் இவ்விரண்டு நிலத்துக்கு இள் நடுவு நிலைத்திணையே பாலைத்திணை நண்பகல் வேனிலொடு எற்பாடுங் காலையும் என்னும் இரு கூற்றிற்கு நடுவணதாகிய ஒரு கூறு தான் கொண்டு வெம்மை செய்து பெருகிய பெரும்பகலோடும் இளவேனிலும் வேனிலும் என்னும் இரண்டினோடும் முடிவு நிலை மருங்கின் பிரிவெனப்படுதற்கு முடிவுடைத்தாகிய குறிஞ்சியும் முல்லையுமாகிய ஒரு மருங்கின் கண்ணே முன்னிய நெறித்து ஆசிரியன் மனங்கொள்ளப் படும் நெறிமைத்து என்றவாறு.
முடிவுநிலைப்பகுதிக்கண் முன்னப் படுமெனவே அத்துணை யாக்கமின்றி ஒழிந்த மருத மும் நெய்தலும் முடியாநிலமாய் அத்துணை முன்னப்படா தாயிற்று.
சுரத்தருமை அறியின் இவள் ஆற்றாளாமெனத் தலைவன் செல வழுங்குதலுந் துணிந்துபோதலும் உடன்போவலெனத் தலைவி கூறுதலும் அதனை அவன் விலக்கலும் இருந்திரங்கலும் போல் வன பலவும் முடியவரும் நிலங் குறிஞ்சியும் முல்லையுமாகலின் சுரத்தருமை முதலியன நிகழாமையின் மருதமும் நெய்தலும் அப்பொருண்முடிய வாராவாயின.
எற்பாட்டுக்கு முன்னர்த்தாகிய நண்பகலைப் பாலைக்குக் கூற வேண்டிப் பின் வைத்தாரேனும் பெரும்பொழுதிற்கு முற் கூறுதலின் ஒருவாற்றாற் சிறுபொழுதாறும் முறையே வைத்தாராயிற்று.
காலையும் மாலையும் நண்பகலன்ன கடுமைகூரச் சோலைதேம்பிக் கூவன் மாறி நீரும் நிழலும் இன்றி நிலம் பயந் துறந்து புள்ளும் மாவும் புலம்புற்று இன்பமின்றித் துன்பம் பெருகுவதொரு காலமாதலின் இன்பத்திற்கு இடையூறாகிய பிரிவிற்கு நண்பகலும் வேனிலுஞ் சிறப்புடைத்தாயிற்று.
பண்டைய போலாது இன்பம் மிகத்தரும் இளவேனிற் காலத்துப் பொழில் விளையாடியும் புதுப்பூக் கொய்தும் அருவியாடியும் முன்னர் விளையாட்டு நிகழ்ந்தமைபற்றிப் பிரிந்த கிழத்தி மெலிந்துரைக்குங் கிளவி பயின்று வருதலானும் உடன்போக்கின்கண் அக்காலம் இன்பம் பயக்குமாதலானும் இளவேனிலோடு நண்பகல் சிறந்த தெனப்பட்டது.
இது கூதிரை முன்பனியாகிய மர்கழியுந் தையுந் தொடர்ந்தாற் போல வேனிலாகிய சித்திரை முதலிய நான்கற்கு முன்பின் பனியாகிய மாசியும் பங்குனியுந் தொடர்ந்ததென்று கூறினார்.
இருவகைப் பிரிவும் நிலைபெறத் தோன்றினும் நான்கு வருணத்தாருக்கும் காலிற் பிரிவும் வேளாளர்க்குக் கலத் திற் பிரிவுந் தத்தம் நிலைமைக்கேற்பத் தோன்றினும் உரியது ஆகும் என்மனார் புலவர் பின்பனிக்காலம் அவ்விரண்டற்கும் உரிமைபூண்டு நிற்குமென்று கூறுவர் புலவர் என்றவாறு.
கடலினை நிலமென்னாமையிற் கலத்திற் பிரிவு முன்பகுத்த நிலத்துள் அடங்காதென்று அதுவும் அடங்குதற்கு இருவகைப் பிரிவும் என்னும் முற்றும்மை கொடுத்துக் காலிற் பிரிவோடு கூட்டிக் கூறினார்.
இக்கருத்தானே இருவகை வேனிலும் நண்பகலும் இருவகைப் பிறிவிற்கும் ஒப்ப உரியவன்றிக் காலிற் பிரிவுக்குச் சிறத்தலுங் கலத்திற் பிரிவிற்கு இளவேனி லொன்றுங் காற்றுமிகாத முற்பக்கத்துச் சிறுவர விற்றாய் வருதலுங் கொள்க.
ஒழிந்த உரிப்பொருள்களிலும் பாலை இடை நிகழுமென்றலிற் பிரியவேண்டியவழி அவற்றிற்கு ஓதிய காலங்கள் கலத்திற் பிரிவிற்கும் வந்தால் இழுக்கின்று.
இம் மணிமிடைபவளத்துப் பின்பனி வந்தவாறும் நண்பகல் கூறாமையும் அவர் குறித்தகாலம் இதுவென்பது தோன்றிய இது பின்பனிநின்றகாலம் வரைவின்றி வந்தது.
ஆகுமென்றதனால் வேதவணிகரும் பொருளின்றி இல்லறம் நிகழாத காலத்தாயிற் செந்தீவழிபடுதற்கு உரியோரை நாட்டிக் கலத்திற் பிரிதற்கு உரியரென்று கொள்க.
உரிப்பொருண் மயக் குறுதல் என்னாது திணை மயக்குறுதலும் என்றார் ஓர் உரிப் பொருளோடு ஓர் உரிப்பொருண் மயங்குதலும் ஓர் உரிப் பொருள் நிற்றற்கு உரிய இடத்து ஓர் உரிப்பொருள் வந்து மயங்குதலும் இவ்வாறே காலம் மயங்குதலும் கருப்பொருண் மயங்குதலும் பெறுமென்றற்குதிணையென்றது அம்மூன்றனையங் கொண்டே நிற்றலின்.
இன்னும் மயக்குறுதலும் என்றதனான் அவ்வந் நிலங்கட்கு உரிய முதலுங் கருவும் வந்து உரிப்பொருள் வேறாதலன்றி அவ் வந்நிலங்கட்கு உரியவல்லாத முதலுங் கருவும் வந்து உரிப் பொருண் மயங்குவனவுங் கொள்க அஃது அயந்திகழ் நறுங் கொன்றை என்னும் நெய்தற் கலியுட் காண்க இக்கருத்தானே நக்கீரரும் ஐந்திணையுள்ளுங் களவு நிகழுமென்று கொண்டவாறுணர்க.
என்பது கார்காலத்து மீள்கின்றான் முகிழ்நிலாத் திகழ்தற்குச் சிறந்த வேனிலிறுதிக்கண் தலைவிமாட்டு நிகழ்வன கூறி அவை காண்டற்குக் கடிது தேரைச் செலுத்தென்றது.
உரிப்பொருள் அல்லன உரிப்பொருளென்று ஓதப்படும் ஐந்தணையும் அல்லாத கைக்கிளையும் பெருந்திணையும் மயங்கவும் பெறும் நால்வகை நிலத்தும் மயங்கவும் பெறும் என்றவாறு.
பாலையென்பது ஒன்று பிரிந்து பலவாகிய கூற்றின் மேற்றாதலின் ஒற்றுமைப்பட்டு நிகழ்கின்றார் இருவர் பிரிந்துவரலும் பாலையாமன்றே?
கூனுங் குறளும் மூகுஞ் செவிடும் உறழ்ந்து நறவினை வரைந்தார் ஈண்டு நீர்மிசை என்னுங் கலிகளுங் காமத்து மிகுதிறத்தான் அரசனை நோக்கிச் சென்றோர் கூறியவாகலின் மருதத்துக் கோத்தார்.
இள் புணர்தலும் புணர்தனிமித்தமும் பிரிதலும் பிரிதனிமித்தமும் இருத்தலும் இருத்தனிமித்தமும் இரங்கலும் இரங்கனிமித்தமும் ஊடலும் ஊடனிமித்தமும் என்ற பத்தும் ஆராயுங்காலை ஐந்திணைக்கும் உரிப்பொருளாம் என்றவாறு.
தேருங்காலை என்றதனாற் குறிஞ்சிக்குப் புணர்ச்சியும் பாலைக்குப் பிரிவும் முல்லைக்கு இருத்தலும் நெய்தற்கு இரங்கலும் மருதத்திற்கு ஊடலும் அவ்வந்நிமித்தங்களும் உரித்தென்று ஆராய்ந்துணர்க.
அகப்பொருளாவது புணர்ச்சியாகலானும் அஃது இருவர்க்கும் ஒப்ப நிகழ்தலானும் புணர்ச்சியை முற்கூறிப் புணர்ந்துழியல்லது பிரிவின்மையானும் அது தலைவன் கண்ணதாகிய சிறப் பானுந் தலைவி பிரிவிற்குப் புலனெறி வழக்கின்மையானும் பிரி வினை அதன் பிற்கூறிப் பிரிந்துழித் தலைவி ஆற்றியிருப்பது முல்லையாகலின் இருத்தலை அதன்பிற் கூறி அங்ஙனம் ஆற்றியிராது தலைவனேவலிற் சிறிது வேறுபட்டிருந்து இரங்கல் பெரும்பான்மை தலைமகளதே யாதலின் அவ் விரங்கற்பொருளை அதன்பிற் கூறி இந்நான்கு பொருட்கும் பொதுவாதலானுங் காமத்திற்குச் சிறத்தலானும் ஊடலை அதன்பிற் கூறி இங்ஙனம் முறைப்படுத்தினார்.
அவை இயற்கைப் புணர்ச்சியும் இடந் தலைப்பாடும் பாங்கற் கூட்டமுந் தோழியிற்கூட்டமும் அதன் பகுதியாகிய இருவகைக் குறிக்கண் எதிர்ப்பாடும் போல்வன.
பிரிந்தபின் தலைவி வருந்துவனவுந் தோழி யாற்றுவித்தனவும் பாலையாதலிற் பின்னொருகாற் பிரிதற்கும் நிமித்தமாம் அவை பின்னர்ப் பிரியும் பிரிவிற்கு முன்னிகழ்தலின்.
இனித் தலைவி பிரிவுணர்த்தியவழிப் பிரியாரென்றிருத்தலும் பிரிந்துழிக் குறித்தபருவ மன்றென்று தானே கூறுதலும் பருவம் வருந்துணையும் ஆற்றியிருந்தமை பின்னர்க் கூறுவனவும் போல்வன இருத்தல்.
இனிப் பருவங்கண்டு ஆற்றாது தோழி கூறுவனவும் பருவமன்றென்று வற்புறுத்தினவும் வருவரென்று வற்புறுத்தினவுந் தலைவன் பாசறைக்கண் இருந்து உரைத்தனவும் அவைபோல்வனவும் இனிக் கடலுங் கானலுங் கழியுங் காண்டொறும் இரங்கலும் தலைவன் எதிர்ப்பட்டு நீங்கியவழி இரங்கலும் பொழுதும் புண்துணைப் புள்ளுங் கண்டு இரங்கலும் போல்வன இரங்கல்.
இள் கொண்டு தலைக்கழியினும் தலைவன் தலைவியை உடன்கொண்டு அவள் தமரிடத்து நின்று பிரியினும் பிரிந்து அவண் இரங்கினும் தலைவன் உடன்கொண்டு போகாது தானே போதலில் தலைவி மனையின்கண் இருந்து இரங்கினும் ஓரிடத்தான இவ்விரண்டும் ஓரிடத்தின் கண்ணே ஓரொழுக்கமாயின உண்டென மொழிப இவ்வொழுக்கந்தான் நான்கு வருணத்திலும் வேளாண் வருணத்திற்கு உண்டென்று சொல்லுவர் ஆசிரியர் என்றவாறு.
என மேலே கூறுவாராதலிற் றந்தையுந் தன்னையருந் தேடிப் பின் வந்து இவரொழுக்கத்திற்கு இடையூறு செய்வரென்னுங் கருத்தே இருவருள்ளத்தும் பெரும்பான்மை நிகழ்தலிற் பிரிவுநிகழ்ந்த வாறாயிற்று.
இனித் தலைவி பிரிந்திருந்து மிகவும் இரங்குதலின் இரங்கினுமெனச் சூத்திரஞ்செய்தான் அதனானே பாலைப்பொருட்கண் இரங்கற்பொருள் நிகழுமென்றான் இதனுள் வெள்ளிவீதியைப்போலச் செல்லத்துணிந்தியான் பலவற்றிற்கும் புலந்திருந்து பிரிந்து ஓரிடத்தினின்றும் பிரிந்த பெயர்வுக்குத் தோணலந்தொலைய உயிர்செலச் சாஅய் இரங்கிப் பிறிது மருந்தின்மையிற் செயலற்றேனென மிகவும் இரங்கியவாறு மெய்ப்பாடுபற்றி யுணர்க.
வானமூர்ந்த என்னும் அகப்பாட்டினுண் மெய்புகுவன்ன கைகவர் முயக்கமவரும் பெறுகுவர் மன்னே எனக் கூறி அழுதன் மேவாவாய்க் கண்ணுந் துயிலுமென இரக்கமீக் கூறியாவாறு முணர்க.
இங்ஙனம் இச்சூத்திரவிதி உண்மையிற் சான்றோர் அகத்தினுங் கலியினும் ஐங்குறு நூற்றினும் பாலைக்கண்ணே உடன்போக்கு நிகழ்ந்த செய்யுட்களைக் கோத்தாரென் றுணர்க.
ஒழிந்த மூன்று வருணத்தோருந் தமக்கு உரிய பிரிவின்கட் செந்தீயோம்புவாரை நாட்டிப் பிரிப ஆகலான் அவர்க்கு ஏனைப் பிரிவுகள் அமைந்தன.
வேர் முழுதுலறிநின்ற என்னும் மணிமிடைபவளத்துட் கூழுடைத் தந்தை யிடனுடை வரைப்பி னூழடி யொதுங்கினு முயங்கும் எனவுங் கிளியும்பந்தும் என்னும் களிற்றியானை நிரையுள் அல்குபத மிகுத்த கடியுடை வியனகர் எனவும் நெல்லுடைமை கூறிய அதனானே வேளாண் வருணமென்பது இ ள்.
கலந்த பொழுதும் காட்சியும் இயற்கைப் புணர்ச்சி நிகழ்ந்த காலமும் அதன் முன்னர்த்தாகிய வழிநிலைக் காட்சி நிகழ்ந்த காலமும் அன்ன முன்னர்ச்சூத்திரத்துட் கொண்டுதலைக் கழிந்த காலத்தை உடைய என்றவாறு.
மழைகூர் காலத்துப் புறம்போந்து வினையாடுதலின்மையின் எதிர்ப்பட்டுப் புணர்தல் அரிதாகல.ானும் அதுதான் இன்பஞ் செய்யாமையானும் இருவகை வேனிற் காலத்தும் இயற்கைப்புணர்ச்சி நிகழுமென்றது இச்சூத்திரம்.
முன்னர்க் கூதிரும் யாமமும் முன்பனியுஞ் சிறந்ததென்றது இயற்கைப்புணர்ச்சிப் பின்னர்க் களவொழுக்கம் நிகழ்தற்குக் கால மென்றுணர்க.
இக்குறுந்தொகையுட் குரீஇயோப்புவாள் கண்ணென வழி நிலைக் காட்சியைப் பாங்கற்குக் கூறினமையின் அத்தினைக்கதிர் முற்றுதற்கு உரிய இளவேனிலும் பகற்பொழுதுங் காட்சிக்கண் வந்தன.
கலத்தலுங் காட்சியும் உடனிகழுமென் றுணர்க கலத்தலின்றிக் காட்சி நிகழ்ந்ததேல் உள்ளப் புணர்ச்சியேயாய் மெய்யுறு புணர்ச்சியின்றி வரைந்துகொள்ளுமென்றுணர்க.
தமக்கென நிலனும் பொழுதும் இல்லாத கைக்கிளையும் பெருந்திணையும் நிலனில்லாத பாலையும் பிறமுதலொடு மயங்கிற்றேனும் அவை மயங்கிய நிலனும் பொழுதும் அவ்வத்திணைக்கு முதலெனப்படுமென்பதாம்.
எந்நில மருங்கிற் பூ என்பதனாற் பூவும் பள்ளும் வரைவின்றி மயங்குமெனவே ஒழிந்த கருவும் மயங்குமென்பது சூத்திரத்துப் பொருளன்றியும் என்பதனான் உரையிற்கொள்க.
முல்லைக்கு உணா வரகுஞ் சாமையும் முதிரையும் மா உழையும் புல்வாயும் முயலும் மரம் கொன்றையுங் குருந்தும் புள் கானக்கோழியுஞ் சிவலும் பறை ஏறுகோட்பறை செய்தி நிரை மேய்த்தலும் வரகுமுதலியன களைகட்டலும் கடாவிடுதலும் யாழ் முல்லையாழ்.
குறிஞ்சிக்கு உணா ஐவனநெல்லுந் தினையும் மூங்கிலரிசியும் மா புலியும் யானையுங் கரடியும் பன்றியும் மரம் அகிலும் ஆர முந் தேக்குந் திமிசும் வேங்கையும் புள் கிளியும் மயிலும் பறை முருகியமுந் தொண்டகப்பறையும் செய்தி தேன் அழித்தலுங் கிழங்கு அகழ்தலுந் தினைமுதலியன விளைத்தலுங் கிளிகடிதலும் யாழ் குறிஞ்சியாழ்.
மருதத்திற்கு உணா செந்நெல்லும் வெண்ணெல்லும் மா எருமையும் நீர்நாயும் மரம் வஞ்சியுங் காஞ்சியும் மருதமும் புள் தாராவும் நீர்க்கோழியும் பறை மணமுழவும் நெல்லரிகிணையும் செய்தி நடுதலுங் களைகட்டலும் அரிதலுங் கடாவிடுதலும் யாழ் மருதயாழ் பிறவுமென்றதனால் பூ தாமரையுங் கழுநீரும் நீர் யாற்றுநீரும் மனைக்கிணறும் பொய்கையும் ஊர் ஊர்க ளென்பனவேயாம்.
மரம் புன்னையும் ஞாழலுங் கண்டலும் புள் அன்னமும் அன்றிலும் முதலியன பறை மீன்கோட்பறை செய்தி மீன்படுத்தலும் உப்பு விளைத்தலும் அவை விற்றலும் யாழ் நெய்தல்யாழ் பிறவுமென்றதனால் பூ கைதையும் நெய்தலும் நீர் மணற்கிணறும் உவர்க்குழியும் ஊர் பட்டினமும் பாக்கமும்.
இனிப் பாலைக்கு உணா ஆறலைத்தனவுஞ் சூறை கொண்டனவும் மா வலியழிந்த யானையும் புலியுஞ் செந்நாயும் மரம் வற்றின இருப்பையும் ஓமையும் உழிஞையும் ஞெமையும் புள் கழுகும் பருந்தும் புறாவும் பறை சூறைகோட்பறையும் நிரை கோட்பறையும் செய்தி ஆறலைத்தலுஞ் சூறைகோடலும் யாழ் பாலையாழ்.
எந்நில மருங்கிற் பூவும் புள்ளும் எழுதிணை நிகழ்ச்சியவாகிய நால்வகை நிலத்துப் பயின்ற பூவும் புள்ளும் அந்நிலம் பொழுதொடு வாரா ஆயினும் தத்தமக்கு உரியவாகக் கூறிய நிலத்தொடுங் காலத்தொடும் நடவாமற் பிற நிலத் தொடுங் காலத்தொடும் நடப்பினும் வந்த நிலத்தின் பயத்த ஆகும் அவை வந்த நிலத்திற்குக் கருப்பொருளாம்.
திணைதொறும் மரீஇய திணைநிலைப் பெயர் நால்வகை நிலத்தும் மரீஇப்போந்த குலப்பெயருந் திணைநிலைப் பெயரும் உரிப்பொருளிலே நிற்றலையுடைய பெயரும் வினைப்பெயருமென்று அவ்விரண்டு கூற்றையுடையவாம் எ று.
நால்வகை நிலத்தும் மருவிய குலப்பெயராவன் குறிஞ்சிக்குக் கானவர் வேட்டுவர் இறவுளர் குன்றுவர் வேட்டுவித்தியர் குறத்தியர் குன்றுவித்தியர் ஏனைப் பெண்பெயர் வருமேனும் உணர்க.
முன்னர் வந்த நிலத்தின்பயத்த என்புழிக் காலத்தையும் உடன்கோடலின் ஈண்டுந் திணைதொறு மருவுதலும் பொழு தொடு மருவுதலும் பெறப்படுதலிற் பொழுது முதலாக் வரும் பாலைக்குத் திணைதொறு மரீஇய பெயருந் திணைநிலைப்பெயருங் கொள்க.
ஆடூஉத் திணைப்பெயர் முற்கூறிய ஆண்மக்களாகிய திணைதொறு மரீஇய பெயர்களுள் ஆயர் வேட்டுவர் வரூஉங் கியவரும் உளர் ஆயரிலும் வேட்டுவரிலும் வருங்கியவரும் உளர் ஆ வயின் வரூஉங் கிழவியிரும் உளர்அவுவிடத்து வருந் தலைவியரும் உளர் எறு.
ஆயர் வேட்டுவரென்உம் இரண்டு பெயரே எடுத்தோதினாரேனும் ஒன்றென முடித்தலான் அந்நிலங்கட்கு உரிய ஏனைய பெயர்களான் வருவனுவுங் கொள்க.
இன்னும் ஏனலு மிறங்குகதி ரிறுத்தன என்னும் அகப் பாட்டினுள் வானிணப் புகவிற் கானவர் தங்கை எனவும் மெய்யிற்றீரா என்பதனுள் வேட்டுவற் பெறலோடமைந்தனை எனவும் வருவனவும் பிறவுங் கொள்க வேட்டு என்னுந் தொழிலூடையானை வேட்டுவனென்றலிற் குறிப்பு வினைப் பெயர்.
ஏனோர் பாங்கினுந் திணை நிலைப்பெயர் எண்ணுங் காலைஒழிந்த பாலைக்கும் நெய்தற்கும் உரியராகக் கூறிய மக்கள் கூற்றினும் வருந் தலைமக்கள் பெயரை ஆராயுங்காலத்து ஆனா வகையஅவை பெரும்பான்மையாகிய கூறுபாட்டினையுடைய என்றவாறு.
என்று அவனருமை செய்தயர்த்தலின் அவனை இகழ்ச்சிக்குறிப்பாற் ஏனோர் பாங்கினும் எனப் பொதுப்படக்கூறிய அதனான் மருத நிலத்து மக்களுட் டலைமக்கள் உளராகப் புலனெறி வழக்கஞ் செய்த செய்யுட்கள் வந்தன உளவேற் கண்டு கொள்க.
இள் அடியோர் பாங்கினும் பிறர்க்குக் குற்றேவல் செய்வோரிடத்தும் வினை வல பாங்கினும் பிறர் ஏவிய தொழிலைச் செய்தல் வல்லோரிடத்தும் கடி வரையில புறத்து என்மனார் புலவர் தலைமக்களாக நாட்டிச் செய்யுட்செய்தல் நீக்கப் படாது நடுவணைந்திணைப் புறத்து நின்ற கைக்கிளை பெருந்திணைகளுள் என்றவாறு எனவும் பெருந்திணைக்கண் அடியோர் தலைவராக வந்தது.
என்றவழி எமரேவலான் யாஞ் செய்வதன்றி யாங்கள் ஏவ நென்னெஞ்சம் இத்தொழில்கள் செய்கின்றனவில்லை என்றலின் வினைவல பாங்கினாளாய தலைவிகூற்றாயிற்று.
இது தாழ்த்துப் போதற்குத் தலைமையின்றிக் கடிதிற் போகல் வேண்டுமென்றமையானும் நல்லேறும் நாகும்போல் நாமுங் கூடப் போகல் வேண்டுமென்றமையானுந் தலைவன் வினைவல பாங்கினனாயிற்றென்க.
இஃது அவ்வந் நிலத்து இழிந்தோர்க்கு எஞ்ஞான்றுந் தொழிலேயாய் நிகழு மென்றும் புனங்காவலும் படுபுள்ளோப்புதலும் இவ்வாறன்றி உயர்ந்தோர் விளையாட்டாகி இயற்கைப்புணர்ச்சிப்பின்னர்ச் சின்னாளிற் றவிர்வரென்றும் வேறுபாடுணர்க.
இக்கூறிய இருதிறத்தோருந் தமக்கு உரியரன்மையான் அறம்பொருளின்பம் வழாமை நிகழ்த்துதல் அவர்க்கரிதென்பது பற்றி இவற்றை அகப்புறமென்றார்.
இள் மரபின் வேதநூலுட்கூறிய இலக்கணத்தானே ஏவல் ஆகிய நிலைமையவரும் பிறரை ஏவிக்கொள்ளுந் தொழில் தமக்குளதாகிய தன்மையையுடைய அந்தணர் அரசர் வாணி கரும் அன்னர் ஆகிய அவரும் அம்மூவரையும்போற் பிறரை ஏவிக்கொள்ளுந் தன்மையராகிய குறுநிலமன்னரும் அரசராற் சிறப்புப்பெற்றோரும் ஏனோரும் நால்வகை வருணமென்று எண்ணிய வகையினால் ஒழிந்து நின்ற வேளாளரும் உரியர் உரிப்பொருட் டலைவராதற்கு உரியர் என்றவாறு.
இம் மணிமிடைபவளத்து வேந்தன் தலைவனாயின வாறுந்தான் அமரகத்து அட்ட செல்வத்தையே மிக்க செல்வமாகக் கருதுதற்குரியாள் அரசவருணத்திற் றலைவியே என்பதூஉம் உணர்க.
உலகுகிளர்ந்தன்ன என்னும் அகப்பாட்டுள் வாணிகன் தலவனாகவுங் கொள்ளக் கிடத்தலிற் றலைவியும் அவ்வருணத் தலைவியா மென்றுணர்க.
இதனுட் பூக்கோளேய தண்ணுமை விலக்கிச் செல்வே மென்றலின் அரசனாற் சிறப்புப்பெற்ற தலைவனாயிற்று இன்னுஞ் சான்றோர் செய்யுட்களுள் இங்ஙனம் வருவனவற்றை அவற்றின் பொருணோக்கி உணர்க.
இவை யென்றதனை எடுத்தலோசையாற் கூறவே அறங்கருதாது அரசரேவலால் தூதிற்பிரிதலும் போர்த்தொழில் புரியாது திறைகோடற்கு இடைநிலத்துப் பிரிதலுஞ் சிறப்பின்மை பெறுதும்.
அவற்றுள் அம்மூன்றனுள் ஓதலும் தூதும் உயர்ந்தோர் மேன ஓதற்பிரிவுந் தூதிற்பிரிவும் அந்தணர் முதலிய மூவரிடத்தன என்றவாறு.
சிறந்தது பயிற்ற லிறந்ததன் பயனே என்பதினாற் கிழவனுங் கிழத்தியும் இல்லறத்திற் சிறந்தது பயிற்றாக் கால் இறந்ததனாற் பயனின்றாதலின் இல்லறம் நிரம்பாதென்றற்கு நிரம்பாவாழ்க்கை யென்றார்.
இல்லறம் நிகழ்கின்ற காலத்தே மேல்வருந் துறவறம் நிகழ்த்துதற்காக அவற்றைக் கூறும் நூல்களையும் கற்று அவற்றின் பின்னர்த் தத்துவங்களையுமுணர்ந்து மெய்யுணர்தல் அந்தணர் முதலிய மூவர்க்கும் வேண்டுதலின் ஓதற்பிரிவு அந்தணர் முதலியோர்க்கே சிறந்ததென்றார்.
இள் தானே சேறலும் தன்பகைக்குத் தானே செல்லுதலும் தன்னொடு சிவணிய ஏனோர் சேறலும் அவனொடு நட்புக்கொண்ட ஒழிந்தோர் அவற்குத் துணையாகிச் எனவே வாணிகர்க்கு உரித்தன்றாயிற்று.
தானேயென்று ஒருமை கூறிய அதனானே முடியுடைவேந்தர் தாமே சேறலும் ஏனோரெனப் பன்மைகூறிய அதனானே பெரும்பான்மையுங் குறுநிலமன்னர் அவர்க்காகச் சேறலும் முடியுடைவேந்தர் அவர்க்காகச் சிறுபான்மை சேறலும் உணர்க.
அவ்வேந்தர் இல்வழிக் குறுநிலமன்னருந் தாமே சேறல் வேந்து வினையியற்கை என்பதன்கட் கூறுப இதனானே தன்பகைமேலும் பிறர் பகை மேலும் ஒருகாலத்திற் சேறலின்றென்றார்.
இள் முல்லை முதலாகச் சொல்லிய மேவிய சிறப்பின் தானே சென்ற வேந்தன் தனக்கு முல்லை முதலாக முற்கூறப் பட்ட நால்வகைநிலனுந் திறையாக வந்துபொருந்திய தலைமையானே பிழைத்தது முன்னர் ஆள்பவர் கலக்குறுத்த அலை பெற்று நெறிமுறைமை தப்பிய அந்நாடு முறையாற் பிழையாதாகல் வேண்டியும் பிரிவே தனது பழையநாடுகளை ஆளும் நெறிமுறைமையினாலே தப்பாமல் ஆக்கம்பெறக் காத்தலை விரும்பிப் பிரிதலும் பிரிவே ஏனோர் படிமைய இழைத்த ஒண் பொருள் முடியவும் பிரிவே முற்கூறிய அந்தணர் அரசரை ஒழிந்த வணிகர் தமக்கு விரதங்களுடையவாக வேதநூலிற் கூறிய ஒள்ளிய பொருள் தேடி முடியும்படி பிரிதலும் பிரிவே என்றவாறு.
இதனுள் ஒல்குபு நிழல்சேர்ந்தார்க்கு எனவே முன்னர் ஆள்பவர் கலக்குறுத்த அலைபெற்றுப் பின் தன்னை நிழலாகச் சேர்ந்தாரென்பதூஉம் அவர்க்குப் பின்னர் உலைவு பிறவாமற் பேணிக் காத்தானென்பதூஉம் விருந்துநாட்டு என்பதனால் திறைபெற்ற புதிய நாடென்பதூஉம் பெற்றாம்.
படைபண்ணிப் புனையவும் என்னும் பாலைக்கலியுள் வல்வினை வயக்குதல் வலித்திமன் என்பதற்கு வலிய போர் செய்து அப்பகைவர் தந்த நாட்டை விளக்குதற்கு வலித்தி யெனவுந் தோற்றஞ்சா றொகுபொருள் என்பதற்குத் தோற்றம் அமைந்த திரண்ட பொருளாவன அந் நாடுகாத்துப் பெற்ற அறம்பொருளின்பம் எனவும் பகையறு பயவினை என்பதற்குப் பகையறுதற்குக் காரணமாகிய நாடாகிய பயனைத் தரும் வினையெனவும் வேட்டபொருள் என்பதற்கு அறம் பொருளின்பமெனவும் பொருளுரைத்துக்கொள்க.
இள் மேலோர் முறைமை மேல் அதிகாரப்பட்டு நின்ற வாணிகர்க்கு ஓதிய அறந்தலைப் பிரியாப் பொருள் செயல் வகை நால்வர்க்கும் உரித்து அந்தணர்க்கும் அரசர்க்கும் இருவகை வேளாளர்க்கும் உரித்து என்றவாறு.
இதற்கு வாணிகர்க்கு வேதநூலுள் இழைத்த பொருண் முடிவானே இந்நால்வரும் பொருண்முடிப்பரெனிற் பிரிவொன்றாகி மயங்கக் கூறலென்னுங் குற்றந் தங்குமாகலின் அது கருத்தன்று இந்நால்வருள் அந்தணர் ஓதலுந் தூதும்பற்றிப் பொருண்முடித்தலும் அரசர் பகைவயிற் பிரிவு பற்றிப் பொருண்முடித்தலும் உயர்ந்த வேளாளர் பகைவயிற் பிரிவு பற்றிப் பொருண்முடித்தலும் உழுதுண்பார் வாணிகத்தாற் பொருண்முடித்தலுங் கருத்து.
இற்றுள் வேள்விக்குப் பிரிந்து சடங்கிற்கு உறுப்பாகியும் அதற்குக் குரவனாகியும் நிற்றல் உரிமையின் ஆண்டு வேள்வி செய்தான் கொடுத்த பொருள்கோடல் வேண்டுதலானும் அறங் கருதித் தூதிற்பிரியினும் அவர் செய்த பூசனை கோடல் வேண்டுமாகலானும் அவை அந்தணர்க்குப் பொருள் வருவாயாயிற்று.
இதனுள் நடுநின் றென்றதனான் இரு பெரு வேந்ரையுஞ்சந்து செய்வித்தற்கு யான நடுவே நிற்பலென்றும் எஞ் செய்பொருள் முற்றுமள வென்றதனான் அது முடித்தபின்னர் யாம் பெறுதற்குரியவாய் அவர் செய்யும் பூசனையாகிய பொருண் முடியு மளவுமென்றும் அந்தணன் பொருள்வயிற் பிரியக் கருதிக் கூறிய கூற்றினை அவன் தலைவி கூறியவாறுணர்க.
மேலோர் முறைமை ஏனோர்க்கு முரித்தே என்னாது நால்வர்க்கு முரித்தே என்றது முற்கூறிய வணிகரையொழிந்த இருவகை வேளாளரையும் கூட்டியென் றுணர்க.
அவருள் உழுவித்துண்போர் மண்டிலமாக்களுந் தண்டத்தலைவருமாய்ச் சோழநாட்டுப் பிடவூரும் அழுந்தூரும் நாங்கூரும் நாவூரும் ஆலஞ்சேரியும் பெருஞ்சிக்கலும் வல்லமுங் கிழாரும் முதலிய பதியிற்றோன்றி வேளெனவும் அரசெனவும் உரிமையெய்தினோரும் பாண்டிநாட்டுக் காவிதிப்பட்ட மெய்தினோருங் குறுமுடிக் குடிப்பிறந்தோர் முதலியோருமாய் முடியுடைவேந்தர்க்கு மகட்கொடைக்கு உரிய வேளாளராகுப.இருங்கோ வேண்மா னருங்கடிப் பிடவூர் எனவும் ஆலஞ் சேரி மயிந்த னூருண்கேணிநீ ரொப்போன் எனவுஞ் சான்றோர் செய்யுட்செய்தார்.
உருவப்பஃறேர் இளஞ்சேட்சென்னி அழுந்தூர்வேளிடை மகட்கோடலும் அவன் மகனாகிய கரிகாற் பெருவளத்தான் நாங்கூர்வேளிடை மகட்கோடலுங் கூறுவார்.
இள் ஓத்தின் ஆன வேதத்தினாற் பிறந்த வட நூல்களுந் தமிழ் நூல்களும் உயர்ந்தோர்க்கு உரிய அந்தணர் அரசர் வணிகர்க்கும் உயர்ந்த வேளாளர்க்கும் உரிய என்றவாறு.
அவை சமயநூல்களும் ஒன்றற்கொன்று மாறுபாடுகூறுந் தருக்கநூல்களுந் தருமநூல்களும் சோதிடமும் வியாகரணம் முதலியனவும் அகத்தியம் முதலாகத் தோன்றிய தமிழ் நூல்களுமாம்.
வேதந்தோன்றிய பின்னர் அது கூறியபொருள்களை இவையும் ஆராய்தலின் ஓத்தினானவென்று அவற்றிற்குப் பெயர் கூறினார் ஓத்தென்பது வேதத்தையே யாதலின்.
இள் வேந்து வினை இயற்கை முடியுடைவேந்தர்க்குரிய தொழிலாகிய இலக்கணங்கள் வேந்தனின் ஒரீஇய ஏனோர் மருங்கினும் எய்து இடன் உடைத்து அம்முடியுடை வேந்தரை யொழிந்த குறுநிலமன்னரிடத்தும் பொருந்தும் இடனுடையது என்றவாறு.
அவர்க்குரிய இலக்கணமாவன தன்பகைவயிற் றானே சேறலுந் தான் திறைபெற்ற நாடுகாக்கப் பிரிதலும் மன்னர் பாங்கிற் பின்னோரெனப்பட்ட வேளாளரை ஏவிக்கொள்ளுஞ் சிறப்புமாம்.
என்புழி வேறு பன்மொழிய தேஎத்தைக் கொள்ளக் கருதிப் போர்த்தொழிலைச் செலுத்தும் உரன்மிக்க நெஞ்ச மென்றலின் இது குறுநிலமன்னன் தன்பகைவயின் நாடு கொள்ளச் சென்றதாம் வேந்தனெனப் பெயர் கூறாமையின்.
பொருள் வயினும் தமக்குரிய திறையாகப் பெறும் பொருளிடத்தும் உயர்ந்தோர் ஒழுக்கத்துக்கு ஆன பொருள் வயினும் உயர்ந்த நால்வகை வருணத்தார்க்குரிய ஒழுக்கத்திலேயான ஒத்திடத்தும் பிரிதல் அவர்வயின் உரித்து பிரிந்துசேறல் அக் குறுநிலமன்னரிடத்து உரித்து என்றவாறு.
பொருள்வயிற்பிரிதல் பொருள்தேடுகின்ற இடத்தின்கண் ணென வினைசெய்யிடமாய் நின்றது.உயர்ந்தோர்க் குரிய வோத் தினான என்று அவ்வோத்தினை அவரொழுக்கத்திலேயான பொருளென்றார்.
இனித் தலைவி கற்பினுட் பிரிவாற்றாது எம்மையும் உடன்கொண்டு சென்மினெனக் கூறுவனவுந் தோழி கூறுவனவுஞ் செலவழுங்குவித்தற்குக் கூறுவனவென்று உணர்க.
இனி இச் சூத்திரத்திற்குப் பொருள்வயிற் பிரிவின்கட் கலத்திற்பிரிவு தலைவியுடன் சேறலில்லை எனவே காலிற் பிரிவு தலைவியுடன் சேறல் உண்டு என்று பொருள் கூறுவார்க்குச் சான்றோர் செய்த புலனெறிவழக்கம் இன்மை உணர்க.
எத்திணை மருங்கினும் கைக்கிளைமுதற் பெருந்திணையிறுவாய் ஏழன்கண்ணும் மகடூஉ மடல்மேல் நெறிமை தலைவி மடலேறினாளாகக் கூறும் புலனெறிவழக்கம் பொற்புடைமை இன்மையான பொலிவுடைமையின்று ஆதலான் அது கூறப்படாது எறு.
இள் போகிய திறத்து நற்றாய் தலைவியுந் தலைவனும் உடன்போய காலத்து அம்மகட் பயந்த நற்றாய் தன்னும் அவனும் அவளுஞ் சுட்டிக் காலம் மூன்றுடன் மன்னும் நன்மை தீமை முன்னிய விளக்கிப் புலம்பலும் தன்னையுந் தலைவனையுந் தன் மகளையுங் குறித்துக் காலம் மூன்றுடன் நிலைபெற்று வரும் நல்வினை தீவினைக்குரிய காரியங்களைத் தன் நெஞ்சிற்கு விளக்கி வருந்திக் கூறுதலும் அச்சஞ் சார்தல் என்று அன்ன பிறவும் நிமித்தம் மொழிப்பொருள் தெய்வம் அவற்றொடு தொகைஇப் புலம்பலும் அச்சஞ் சார்தலென்று கூறப்பட்டவற்றையும் அவைபோல்வன பிறவற்றையும் பல்லி முதலியசொல் நற்சொல் தெய்வங் கட்டினுங் கழங்கினும் இட்டு உரைக்கும் அத்தெய்வப் பகுதியென்றவற்றோடு கூட்டி வருந்திக் கூறலும் தோழி தேஎத்தும் கண்டோர் பாங்கினும் புலம்பலும் தோழியது ஆற்றாமையைக் கண்டுழியுந் தலைவியைத் தேடிப்போய்க் காணாது வந்தாரைக் கண்டுழியும் வருந்திக் கூறலும் அவ்வழி ஆகிய கிளவியும் அவ்வுடன்போக்கிடத்துச் சான்றோர் புலனெறி வழக்கஞ் செய்தற்குரியவாய் வருங் கிளவிகளும் உரிய உடன் போகிய திறத்து உரிய எறு.
இதனுள் அறநெறி இதுவெனத் தெளிந்த என்மக ளென்று தாய் கூறவே உடன்போக்குத் தருமமென்று மகிழ்ந்து கூறி அங்ஙனங் கூட்டிய நல்வினையைத் தன் நெஞ்சிற்கு விளக்கிப் புலம்பியவாறு காண்க.
இனி அச்சம் இருவகைத்து தலைவி ஆண்டை விலங்கும் புள்ளும் ஆறலைப்போரும் முதலிய கண்டு அஞ்சும் அச்சமுந் தந்தை தன்னையர் பின்சென்றவர் இஃதறமென்னாது தீங்கு செய்கின்றாரோ என்று அஞ்சும் அச்சமுமென.
இவ் வைங்குறுநூறு யாம் இவற்றைக்கண்டு வருந்த இவற்றை எமக்கு ஒழித்துத் தான் நீரிலா ஆரிடைப் போயினாளென்றது இது தோழி தேஎத்துப் புலம்பல்.
இவ் வைங்குறுநூறு தலைவன் மீண்டு தலைவியைத் தன்மனைக்கட் கொண்டுவந்துழி அவன் தாய் சிலம்புகழி நோன்பு செய்கின்றாளெனக் கேட்ட நற்றாய் ஆண்டுநின்றும் வந்தார்க் குக் கூறியது.
இள் ஏமப்பேர் ஊர்ச்சேரியும் சுரத்தும் பதியெழு வறியாப் பேரூரிற் றெருவின்கண்ணும் அருவழிக்கண்ணும் தாமே செல்லும் தாயரும் உளர் தந்தையுந் தன்னையரும் உணரா முன்னம் எதிர்ப்பட்டு மீட்டற்குத் தாமே போகுந் தாயரும் உளர் என்றவாறு.
தாயரெனப் பன்மை கூறித் தாமேயெனப் பிரித்ததனாற் சேரிக்கு நற்றாய் சேறலுஞ் சுரத்திற்குச் செவிலித்தாய் சேறலும் புலனெறி வழக்கிற்குச் சிறந்ததென் றுணர்க.
இக் குறுந்தொகையுள் நம்மாற் காதலிக்கப்பட்டா ரென்றது அவ்விருவரையும் தாயருமுளரென்றதனாற் றந்தையுந் தன்னையரும் வந்தால் இன்னது செய்வலென்றலும் உளவென்று கொள்க.
இயல்புற என்றதனானே தலைவன் கரணவகையால் வரைந்தானாக எதிர்சென்ற தோழிக்கு யான்வரைந்தமை நுமர்க்குணர்த்தல் வேண்டுமென்றார்க்கு அவள் உணர்த்தினே னென்றலுந் தலைவி மீண்டு வந்துழி ஊரது நிலைமை கூறுதலுங் கொள்க.