sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பற்கள் தாமாகவே குணமாக்கிக்கொள்ளக்கூடிய சிகிச்சை முறை ஒன்றை வடிவமைத்துகொள்ள முடியும் என்று நம்புகிறோம் என இக்லஸ் எல் கரீம் கூறினார்.
தற்போதைய மருத்துவ சிகிச்சையான பற்களில் நிரப்புதலை ஒரேயடியாக முடிவுக்குக் கொண்டுவராமல் படிப்படியாக புதிய சிகிச்சை முறை வரும் என்கிறார் அவர்.
புதிய உள் பல்கூழை உருவாக்கத் தேவைப்படக்கூடிய மரபணுக்களைத் தூண்டும் ஒரு பொருளாக ஆஸ்பிரின் மாத்திரையை இனம்காண முந்தைய பெருமளவிலான ஆய்வுத் தகவல்களை விஞ்ஞானிகள் தொகுத்துள்ளனர்.
உள் பல்கூழை மீண்டும் உருவாக்குவது மற்றும் நிரப்புதல் சிகிச்சை அளிப்பதை மாற்றுவதற்கு ஆஸ்பிரினை பற்களுக்கு வழங்குவதை எப்படிச் செய்யப் போகிறோம் என்பதுதான் அடுத்த செயல்பாடாக அமையும் என்று இக்லஸ் எல் கரீம் கூறுகிறார்.
சிகிச்சை சோதனைகளுக்குப் பிறகு அதனை பற்களில் வைப்பதற்கான ஒரு கருவியை வடிவமைக்க சக பணியாளர் களோடு முயற்சி மேற்கொள்வதுதான் அடுத்தகட்டமாக அமையும் என்று கரீம் விளக்கியுள்ளார்.
ஆஸ்பிரின் மாத்திரை ஏற்கனவே உரிமம் பெற்ற ஒரு மருந்தாக இருப்பது இந்தப் புதிய சிகிச்சையை வடிவமைக்க உருவாக்குவதற்கு உதவும்.
இந்தப் புதிய அணுகுமுறை பற்களின் வாழ்நாளை அதிகரிப்பது மட்டுமல்ல இங்கிலாந்தின் தேசிய சுகாதார சேவைகள் மற்றும் உலக அளவிலான சுகாதார பராமரிப்பு அமைப்புகளுக்கு பெருமளவில் செலவைக் குறைப்பதாகவும் அமையும் என்று டாக்டர் எல் கரீம் தெரிவித்திருக்கிறார்.
இந்நிலையில் ரசிகர்களிடம் அதிக வரவேற்பு பெற்றுள்ள இப்படத்தை இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் முன்னாள் கேப்டனும் ராஜ்ய சபா உறுப்பினருமான சச்சின் டெண்டுல்கருக்கு காட்ட படக்குழுவினர் ஏற்பாடு செய்து வருகின்றனர்.
பொழுபோக்கு அம்சங்களுடன் கிராமங்களை தத்தெடுத்தல் தொடர்பான சமூக சிந்தனை கொண்ட இப்படம் அரசியல் பிரபலங்களுக்கு திரையிட்டுக் காட்டப்பட்டது.
எந்த தரிசனமும் அது அக்காலகட்டத்தின் தரிசனம் என்று மட்டுமே புரிந்துகொள்வது அது அந்த குறிப்பிட்ட படைப்பாளிக்கு மட்டுமேயானது என்று கொள்வதை போலவே மேம்போக்கானது.
கசாக்கின் இதிகாசம் வரலாற்றில் நான் மிகுந்த தயக்கத்துடன் பயன்படுத்தும் இருத்தலியல் சார்ந்த சிந்தனையின் தரிசனத்தின் கூர்முனைகளில் ஒன்று.
இருத்தலியல் எனும் சொல் நம் தமிழ் இலக்கிய சூழலில் மிகவும் பரவலாக புழங்குவது எனும் போதிலும் நாம் இன்றைய காலகட்டத்தில் அதை வரலாற்றுப் புரிதலுடன் தத்துவ ரீதியாக வரையறுத்து கொள்வது அவசியமானது என தோன்றுகிறது.
ஏனெனில் ஒரு தத்துவத்தை அது உருவான சூழலின் காலகட்டத்தின் சிந்தனைப் பிரதிநிதியாகவும் வரலாற்றுச் சம்பவங்களை அதன் செயல்ப் பிரதிநிதியாகவும் கொள்ளலாம்.
அவர்களுக்கு நான் டால்ஸ்டாயின் போரும் அமைதியுமோ அல்லது குறைந்தபட்சம் அதன் பிற்சேர்கையாக அவர் எழுதிச்சேர்த்த தத்துவப் பகுதியையோ பரிந்துரைப்பேன்.
தத்துவம் வரலாறு இவை இரண்டையும் முறையே மானுடத்தின் சிந்தனை செயல் ஆகியவற்றின் வெளிவடிவமாகமாகக் கொண்டால் மானுடத்தை குறித்த அறிதலுக்கும் சிந்தனை செயல்பாட்டுக்கும் தத்துவமே அது சிந்தனைப் பிரதிநிதி என்பதாலேயே நெருக்கமானது.
அதேசமயம் வரலாறே அதன் நிகழ்களம் என்பதால் கடினமே ஆயினும் அதன் மாபெரும் விரிவை தொகுத்து முறையாக அறிவுத்தளத்திற்கு உட்படுத்துவதே இச்செயல்பாட்டின் முழுமையாக அமையும்.
புறவரலாற்றின் தளத்தில் இயங்குவதால் முதல் வகை தத்துவவாதிகளே மேற்சொன்னது போல் முன்னோடிகள் என்றும் ஊக்குவிப்பாளர்கள் என்றும் பிழைமதிப்பீட்டுக்கு ஆளாகிறார்கள் இவர்களே தத்துவத்திற்கு வெளியே அறியப்படவும் செய்கிறார்கள்.
அதே நேரம் காண்ட் நியூட்டனின் காலத்தில் மதத்தை முறியடித்து எழுந்த அறிவியல் மறுமலர்ச்சியை தொடர்ந்து அதன் பிறகும் எஞ்சிய கேள்விகளுக்கான ஆன்மிக அடித்தளங்களை கிழக்கிலிருந்தும் தன் தொல்மதங்களிலிருந்தும் எடுத்துக்கொள்ளத் துவங்கிய மேற்கின் அகப்பயணத்தை பிரதிபலிக்கும் தத்துவாதியாக உள்ளார்.
புறவரலாற்றின் இயக்கமே அரசியல் என்றால் கலையை அகவரலாற்றின் இயக்கத்தில் ஒரு பகுதியாக கொள்ளலாம் கலையின் அடிப்படை மேலும் ஆழமானது என்பதால் அதில் உள்ள காலாதீத இயல்பு பெரும்படைப்புகளை அகவரலாற்றின் முழுமுற்றான பிடியிலிருந்து விடுவிக்கிறது.
அகவரலாற்றின் புறவரலாற்றின் நுண்ணிய அவதானிப்பாளர்களாகவும் செயல் உறுப்பினர்களாகவும் இருப்பதே அவர்களின் அடிப்படை இயல்பாக இருக்க வேண்டும்.
ஒ.வி.விஜயன் தத்துவத்தால் உந்தப்பட்ட கலைஞன் அல்ல வரலாற்றால் உந்தப்பட்ட கலைஞன் இருத்தலியல் தத்துவம் ஒருவகையில் மேற்சொன்ன இருவகை தத்துவத்திற்கும் நடுவே தன்னை நிலைநாட்டிக்கொள்கிறது.
அது புறவரலாற்றின் ஒரு மாபெரும் வீழ்ச்சியை தன் துவக்கப்புள்ளியாக கொண்டது தேசங்களின் வீழ்ச்சி அதைதொடர்ந்து மதிப்பீடுகளின் வீழ்ச்சி கொள்கைகளின் வீழ்ச்சி விழுமியங்களின் வீழ்ச்சி முக்கியமாக அறத்தின் வீழ்ச்சி.
மானுட சிந்தனை செயல் இரண்டிலும் எழுப்பப்பட்ட கட்டுமானங்கள் அனைத்தும் நொறுங்கி மானுடம் அல்லது அதன் ஒரு பகுதி பலகோடி தனிமனிதர்களாக ஆனதிலிருந்து அது துவங்குகிறது.
நீட்ஷே அறம் விழுமியங்கள் ஆகியவற்றின் சிதைவே மானுட வரலாற்றின் அடுத்த கட்டமென முன்மொழிந்தார் ஆனால் தகர்ந்ததாக அவர் கண்ட இவ்வனைத்து கட்டுமானங்களின் சுமையையும் தனிமனிதனில் ஏற்றிவைத்தார்.
அறிவதுவுக்கும் அறிபடுபொருளுக்கும் அடிப்படை அறிதலுக்கு அப்பாற்பட்டதாகவே இருக்கமுடியும் என காண்ட் தனது தத்துவத்தில் விளக்கினார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் ஏற்பட்ட மாபெரும் அறிவியல் வளர்ச்சியும் அதனுடன் இணைந்து கொண்ட கொடும்போர்களும் ஐரோப்பாவை மீபொருண்மை கட்டுமானங்கள் பேரறம் சுயம் மீதான பொருண்மை விசைகளின் வெற்றியை கண்கூடாக நிறுவுவதாக எண்ணச்செய்தன.
ஆயினும் இவ்வாறு தங்களை அடைத்து கொள்வதன் மூலம் அவர்கள் எந்த ஆழமான தத்துவக் கேள்வியையும் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாதவர்களாக ஆயினர்.
இந்த சூழலில் எழுதவந்த ஹெடெகர் தனது இருப்பும் காலமும் எனும் நூலில் இக்கேள்விகளை கையாள முற்றிலும் புதிய பொருண்மையின் கட்டுப்பாடுகளற்ற மொழியை கையாண்டார்.
முன்சொன்னது போல ஹெடெகர் முதன்மையாக தனது கேள்வியை அறிதலின் மீதும் தனிமனிதன் ஒரு அறியும் உயிர் அல்லது அறியும் இருப்பு எனும் அடிப்படைக் கருதுகோள் மீதும் எழுப்புகிறார்.
ஹெடெகருக்கு முந்தைய மேலைத் தத்துவவாதிகள் இருப்புகளின் வெவ்வேறு இயல்புகளை குறித்தே தங்களது தத்துவ விசாரணையை முதன்மையாக செலுத்தினர்.
அறிதலின் அடிப்படை தன்மை மீது கேள்வி எழுப்பிய ஹெடெகர் இந்த இருப்பை இயல்பாக கொள்ளும்அறியும் உணரும் போன்ற சொற்கள் இங்கு பொருந்தா அது குறித்த விசாரனை கொண்ட இருப்பை தனது தத்துவத்தின் அடிப்படையாக கொள்கிறார்.
எறியப்பட்டதன்மைக்கு இரண்டு அம்சங்கள் உள்ளன ஒன்று அச்செயலின் மீது எறியப்படுவதுவுக்கு இருக்கும் கட்டுப்பாடு இல்லாத தன்மை இரண்டு எறியப்பட்ட இடத்தினுடனான உடனடி ஒட்டுமொத்த அறிமுகம்.
மரபாக சொல்லப்பட்டு வந்த அறிபடுபொருள்களை தொகுத்து கட்டப்பட்ட ஒட்டுமொத்தமாக உலகை காணும் நோக்கையே இங்கு அவர் விமர்சிக்கிறார்.
உதாரணத்துக்கு கட்டில் என்னும் பொருள் ஒய்வு எனும் மனிதனின் தேவை மனிதன் எனும் உயிர் உயிர் என உலகில் அமைவது உலகம் எனும் கோளம் என இந்த ஒட்டுமொத்தத்தின் ஒரு கண்ணியாகவே அறியமுடியும்.
இந்த அவர்கள்ஐ மற்ற அங்கென இருப்பதுகளின் தொகுப்பாக காணலாம் எனினும் தொகுப்பாக இயங்கும் போது அவர்களில் அங்கென இருப்பதின்இருப்பை குறித்த விசாரணை கொண்டிருப்பது இயல்பு குறைவாகவே இருக்கும்.
தெளிவாக சொல்வதானால் நம் இருப்பின் ஒரு பகுதியே தூய அங்கென இருப்பது தூய அங்கென இருப்பது அல்லாத நம் இருப்பே அவர்களாக தொகுக்கப்படுகிறது.
இதுவரை பேசியவற்றை தொகுத்து ஒற்றை வரியில் மேற்கொள் குறிகளை தவிர்த்து சூத்திர வடிவில்சூத்திரம் என்பது ஒவ்வொரு சொல்லும் மேற்கோள் குறியிட்ட வரியன்றி வேறென்ன?
சொல்வதானால் அவ்வுலகில் அதன் ஒட்டுமொத்ததில் எறியப்பட்ட அங்கென இருப்பது உலகின் பகுதியாக இருப்பதாக அவர்களுடன் உடனிருப்பாக இருத்தலை புரிகிறது.
சரியான சுத்தியலை கொண்டு கச்சிதமான சூழலில் ஆணி அடிக்கும் தச்சன் அச்செயலை அறிவதேயில்லை இந்நிலையை ஹெடெகர் கைக்கு உடனடியாக இருப்பது என வரையறுக்கிறார்.
தச்சன் சுத்தியலின் இயல்பையோ அதன் மூலத்தையோ குறித்து சிந்திக்க போவதில்லை அதை செயலுக்கு உகந்தபடி எப்படி சரி செய்வது என்பதே அவரது சிந்தனையாக இருக்கும் அச்சிந்தனை அவர்களின் தாக்கத்தால் நிகழும்அதாவது தச்சன் என்பவர் தச்சர்கள் எப்படி சிந்திப்பார்களோ மனிதர்கள் எப்படி சிந்திப்பார்களோ அதனால் கட்டுபடுத்தப்படுகிறார்.
இந்த சொற்பிரயோகத்தால் இச்செயல்பாட்டில் கைக்கு உடனடியாக ஆக்கவேண்டும் எனும் உந்துதலும் இருப்பதை ஹெடெகர் அடையாளப்படுத்துகிறார்.
தூய அறிதலில் அதன் கடைசி எல்லையான முற்றறிதல் சாத்தியமற்றது .மேலும் அப்படி அறியப்படுவது உலகின் பகுதியான இருப்புக்கு ஏற்கனவே அறிமுகமான ஒட்டுமொத்தமே ஆகும்.
தச்சர் ஏன் ஆணி அடிக்கிறார் என்றால் தச்சர்கள் ஆணி அடிப்பர் தச்சர்கள் ஏன் ஆணி அடிக்கிறார்கள் என்றால் மனிதர்கள் மரப்பொருள்களை பயன்படுத்துவர் எனென்றால் மனிதர்கள் பொருட்களை பயன்படுத்துவர் உருவாக்குவர் மற்ற செயல்பாடுகளை புரிவர்.
உதாரணமாக முதன்முதலில் கடலை எதிர்கொள்ளும் ஒரு குழந்தை கடல் என்னும் கொள்கையை அல்லது தன்மையை அறிவதற்கு முன்னால் அதிர்ச்சி என்னும் மனநிலையை அடைகிறது.
குழந்தை தெரிந்த அப்பாவின் தோள்களில் அமரும் மகிழ்ச்சியான மனநிலையிலிருந்து தெரியாத கடலை எதிர்கொள்ளும்போது அதிர்ச்சி தருவதாக கடல் பொருள்படுகிறது.
அந்நிகழ்வு என்பது பன்மைச் சாத்தியங்கள் ஒரு புள்ளியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒற்றைச் சாத்தியமாக மாறி கடப்பது என்கிறார்.
அங்கென இருப்பது அக்கறை கொண்டு இருப்பதாக காலமாக இறப்பை நோக்கிய இருப்பாக இருத்தலை புரிகிறது ஹெடெகர் கூறும் இருத்தலின் நிலை இயல்பு இரண்டையும் இவ்வாறாக தொகுக்கலாம்.
பன்மைச் சாத்தியங்களே எதிர்காலத்தின் அடிப்படை விதியென்றால் பன்மைச் சாத்தியங்களில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுப்பதே இருத்தலின் இயல்பென்றால் சாத்தியங்களை குறுக்கிகொள்வதென்பது காலத்தை குறுக்கிக்கொள்வது இருத்தலை குறுக்கிகொள்வது.
அனால் இவ்வாறு தன்னதிகாரத்துடன் அவர்களிடமிருந்து விலகுதலென்பது எந்த அடிப்படையுமின்றி பன்மைச் சாத்தியங்களை எதிர்கொள்வது காலத்தை எதிர்கொள்வது தூய இருத்தலை எதிர்கொள்வது அதே நேரம் அக்கறையின் சாத்தியங்களின் எல்லையை அறிவது.
ஹெடெகர் தன்னை இருத்தலியல் தத்துவத்துடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை எனும்போதும் பின்னால் சார்த்ர் தலைமையில் பிரெஞ்சுக்காரர்களால் தீவிரமாக முன்னெடுக்கப்பட்ட இருத்தலியல் என்பது ஹெடெகரின் இந்த அடிப்படைச் சிந்தனை மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட விவாதங்களே.
எந்த தத்துவவாதிக்கும் அடிப்படையான மேலும் மேலும் ஊடுருவிச்செல்லு தன்மையை ஹெடெகருக்கு பின் தோன்றிய இருத்தலியல் தத்துவவாதிகள் கொண்டிருக்கவில்லை.
விளைவாக ஹெடெகரின் இடைவெளிகளை நிரப்பாமல் அக்காலகட்டத்து ஐரோப்பியப் பொது மனநிலைக்கு கவர்ச்சியானதாகத் தோன்றிய பறதியை தழுவுதல் எனும் மொழிபை மேலும் உக்கிரமாக முன்னெடுத்தனர்.
தனிமனிதன் எவ்வளவிற்கு தனிமனிதனல்ல என்பதும் அவர்களிலிருந்து முற்றிலும் விலகியிருப்பது என்பது ஒட்டுமொத்தத்திலிருந்து விலகியிருப்பது என்பதனால் அது அடிப்படைச் சாத்தியமற்றது என்பதும்.
பறதியை எதிர்கொள்ளும் மனம் தற்கொலை செய்து கொள்ள விழைவது துன்பம் வரும்போது தற்கொலை செய்துகொள்ளும் அவர்களின் இயல்பை பிரதிபலிப்பதே.
இருத்தலியலின் கட்டமைப்பற்ற இயல்பால் அதன் கூறுகள் அனேகமாக அம்மனநிலை இடம்பெற்ற பேசப்பட்ட அனைத்து பெரும்படைப்புகளிலும் அடையாளம் காணப்பட்டன.. இருத்தலியல் கூறை கொண்டிருப்பதற்கு எந்த கட்டமைப்பையும் ஏற்க வேண்டியதில்லை என்றானது.
உதாரணமாக ஒரு படைப்பு பௌத்தக் கூறுகளையோ அல்லது நீட்ஷேவின் கூறுகளையோ கொண்டிருக்க வேண்டுமெனில் அவற்றின் கட்டமைப்பையும் ஏற்றிருக்க வேண்டும்.
பொதுவாக நாடகங்களில் குறிப்பாக இசைநாடகங்களில் பின்பற்றப்படும் ஓர் கதைசொல்லல் உத்தியு உண்டு அது நாடகத்தை அதன் கதையோட்டத்தின் பெரும்பகுதியை கடந்து அதன் உச்சக்காட்சிக்கு முந்தைய காட்சியில் துவங்குவது.. இவ்வாறு துவங்குவதனால் கதையின் பெரும்பகுதியை விதவிதமான பார்வைகளில் உண்மையும் திரிபுமாக உரையாடலிலேயே கையாள முடியும் என்பது இதன் அடிப்படைஆனால் மேலும் முக்கியமாக இதன் மூலம் நாடகம் அதன் கதாபாத்திரங்களை ஏற்கனவே நிகழ்ந்தவற்றின் பின்னணியில் ஓர் உணர்ச்சியுச்சத்தில் நிறுத்தமுடிகிறது.
கசாக்கின் இதிகாசம் நாவலிலும் அது துவங்கும் புள்ளியிலேயே அதில் இடம்பெறும் கதாபாத்திரங்களின் கதைகளில் பெரும்பகுதி கடந்துவிட்டிருக்கிறது.
அதில் கூறப்படும் இந்து இஸ்லாமிய புராணங்களின் பின்னணியில் பார்த்தால் கசாக் என்ற அவ்வூரின் கதையே பெரும்பகுதி கடந்துவிட்டது போல உணர்கிறோம்.
கசாக்கின் கதாபாத்திரங்கள் யாரும் செலுத்தப்பட்டவர்கள் அல்ல மாறாக அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் வாழ்கையை வெறுமனே கடத்த விழைபவர்கள்.
இதற்கு காரணம் இக்கதை துவங்குவது அதன் உச்சகாட்சிக்கு முந்தைய காட்சியிலல்ல நாடகம் முடிந்து கொட்டகையை அவிழ்த்த பின் எஞ்சும் வெற்றிடத்தில்.
கசாக்கின் இதிகாசம் கதை துவங்கும் புள்ளியில் அல்லா பிச்சா மொல்லாக்க தன் ஆன்மீக வாழ்கையின் முடிவில் தன் காலின் ரணம் அறிவிக்கும் மரணத்தை காத்திருக்கிறார் நைசாமலி தோல்வியுற்ற தன் அரசியல் பிரவேசத்திலிருந்து மீண்டும் அவன் விட்டு சென்ற கசாக்கிற்கே மதப்பூசகனாக வந்துசேர்கிறான் குட்டாடன் பூசாரி தன் பால்யத்தில் நெருக்கம் கொண்ட பெண்ணின் நினைவுகளை சுமந்து நம்பிக்கையற்ற தன் பிரம்மச்சரிய வாழ்கையை மேற்கொள்கிறார் பனையேறி குப்புவச்சன் கொழித்திருந்த தன் கள் இறக்கும் தொழில் அரசாங்கத்தடையால் அழிய மனைவி விட்டுச்சென்ற தனிமையில் டீக்கடை முன் அலர் பேசி காலத்தை கழிக்கிறார்.
மற்றோர் இடத்தில் ஓணான் ஒன்று தன் புராதன கண்களால் குட்டாடன் பூசாரியை வெறித்து பார்கிறது அவர் பதறி அதனை கழுத்தை திருகிக் கொல்கிறார்.
நாவலின் அமைப்பிலும் இந்த அம்சம் உள்ளது அத்தியாயங்கள் மீண்டும் மீண்டும் கதாபாத்திரங்கள் மனவிலக்கத்துடன் தனித்திருக்கும் பின் மதியமோ அல்லது அந்திப்பொழுதிலோ முடிவடைவதாக உள்ளது.
கற்பு நேறி காக்கும் மனைவிகளை கொண்ட கணவர்களே அதில் ஏற முடியும் என்கிறது கசாக்கின் நம்பிக்கை அதனால் ஊரில் எவரும் இப்போது அதில் ஏற முயற்சிப்பதில்லை.
இக்கதையை சொல்லிமுடித்து இதேபோல் ஒட்டுமொத்தத்தால்அரசாங்க தடை சிதைவுற்ற குப்புவச்சனின் கதையை சொல்லும் ஆசிரியர் இவ்வாறு துவங்குகிறார் பனையேறி குப்புவச்சனை சாந்தும்மா நினைத்து பார்க்க வாய்ப்பில்லை.
குப்புவச்சனுக்கே கூட அந்நினைவு அந்நியமாகவும் அகன்றதுமாகத் தோன்றியது கள்ளுக்கு தடை இயற்றப்பட்டு சில நாட்களுக்குப்பின் குப்புவச்சன் பனையொன்றில் பற்றி ஏறுகிறார்.
அதேபோல் சாந்தும்மாவை வீழ்த்தும் ஒட்டுமொத்தத்தின் பகுதியாகவே குப்புவச்சன் டீக்கடை சுமைதாங்கியில் அமர்ந்து அவளை குறித்து கதைகள் புனைகிறார்.
நாவலில் ஒரு தருணத்தில் மதபூசகன் நைசாமலியை சபித்துவிட்டு அப்புக்கிளியின் அப்பன் குட்டாப்புநரி இரவில் கசாக்கிலிருந்து கூமன்காவு நோக்கிச்செல்கிறான்.
போகும் வழியில் செய்க் தங்ஙலின் ஆவி படைகளை நினைத்து பீதியடைந்து மாட்டு வண்டி ஒன்றின் துணையுடன் பாலக்காட்டுக்கு சென்றுவிடுகிறான்.
முடிவில் அதுவும் ஓர் கதையாடலே மரணத்தின் துக்கம் நிறைந்த ஓர் கதையாடல் உண்மையில் நமக்கிருப்பதனைத்தும் கதையாடலே என கண்டுகொள்கிறான்.
அத்தியாயம் இவ்வாறு முடிகிறது முன்னொரு காலத்தில் பச்சோந்திகளுக்கும் முன்பு தினோசர்களுக்கும் முன்பு ஒரு மாலை பொழுதில் இரண்டு உயிர்துளிகள் நடப்பதற்கு புறப்பட்டன.
அங்கே தனித்து நின்ற செண்பத்தின் கிளையொடித்து பூவை கிள்ளியெடுத்தபோது செண்பகம் சொன்னது தங்கச்சி நீ என்ன மறந்திட்டியே பிள்ளைகள் போய்விட்டிருந்தார்கள்.
அனால் செதலி ஓர் அடித்தளமல்ல நாவல் முழுவதிலும் செதலி மலையில் விசேஷமாக ஒன்றும் நிகழ்வதில்லை மீண்டும் மீண்டும் நாம் காண்பது அதன் வெறுமையையே.
தன் ஒரே உறவான தாய் இறந்ததும் செதலியில் சென்று மறையும் அப்புக்கிளி பல வாரங்களுக்கு பிறகு தலைநிறைய முடியும் பேணும் உடலெங்கும் கரையான்களுமாக மீண்டும் கசாக்கில் தோன்றுகிறான்.
அம்மையில் இறந்த தன் பேத்தியை சுமந்துகொண்டு ஊரார் துரத்த கிழவர் ஒருவர் செதலி மலைக்கு ஏறி செல்கிறார் சில நாட்களுக்குப்பின் பேத்தியின் உடலை பாதி அழுகிய நிலையில் கண்டெடுக்கிறார்கள்.
அடையும் கண்ணாடி கதவுகள் ஒவ்வோன்றும் மூடிகொள்ளும் சாத்தியங்கள் அல்லவா அப்பால் என்ன என்று காணமுடிகிற சாத்தியங்கள் அதனாலேயே பெரும் துக்கத்தை தரும் சாத்தியங்கள்.
ஓ.வி.விஜயன் காணும் பிரம்மம் என்பது இருத்தலியல் நோக்கின் மூலமாக மட்டுமே காணமுடிகிற ஓர் தனித்துவமான வடிவமாக உள்ளது அது மரணம்.
ஓ.வி.விஜயனுக்கு வேதாந்தத்தில் ஈடுபாடு இருந்ததாகவும் அவர் நித்ய சைதன்ய யதிக்கு நெருக்கமாக இருந்தார் எனவும் கூறப்படுகிறது.. இதுவே அவரை மற்ற கொள்கைசார் இருத்தலியல் படைப்பாளிகளிடமிருந்து பிரித்துகாட்டுகிறது.
ஒரு பெரும் படைப்பாளி சமூகத்தின் அக்காலகட்டத்து அகவரலாற்றின் பகுதியாக இருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் மேலதிகமாக மானுடத்தின் ஒட்டுமோத்த வரலாற்றின் பின்னனியில் அதை அணுகக்கூடியவனாக இருப்பான்.
பின்னாள் இருத்தலியல்வாதிகள் கூக்குரலிட்ட ஒட்டுமொத்ததிற்கு எதிரான தனிமை என்னும் செயல்பாட்டை இந்நாவலில் வரும் அம்மை நோய் பரவும் காட்சிச்சித்தரிப்பை விட எதுவும் பெரிதாக விமர்சித்துவிடமுடியாது.
ஒவ்வொரு தெரு சந்திலும் பெருங்கருணயுடன் குழந்தைகளுக்கு உடல்நலம் அருளும் அம்மன்களை பிரம்ம ரூபமாக அல்லாமல் எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?
கடிதத்தில் எங்கும் எனது பார்வை ஒன்றே அதை காண்டியவேதாந்த பார்வை எனலாம் அனால் இருத்தலியல் தத்துவத்தை நான் தொகுத்த பகுதிகளில் எனது பார்வை அதன்மீது விமர்சனங்களை கொண்டதாக இல்லை அதன் மீது நம்பிக்கை கொண்டதாகவே ஒலிக்கிறது.
அனால் கட்டுரைஏதேனும் ஒரு தளத்தில் விவாதிக்கப்பட்டாலே அதற்கான ஊக்கமடைவேன் அஞ்சலி அனுபவம் அரசியல் அறிக்கை அறிமுகம் அறிவிப்பு அறிவியல் அழைப்பிதழ் ஆன்மீகம் ஆய்வு ஆளுமை ஆவணப்படம் இசை இணையம் இதழ் இயற்கை இலக்கிய அமைப்பு உரை உரையாடல் ஊடகம் எதிர்வினை எழுத்து ஒலிப்பதிவு ஓவியம் கடிதம் கட்டுரை கருத்துரிமை கலாச்சாரம் கலை கல்வி கவிதை காணொளிகள் காந்தி காவியம் கீதை குறுங்கதை குறுநாவல் குழுமவிவாதம் கேள்வி பதில் சங்கம் சந்திப்பு சமூகம் சிறப்பு பதிவுகள் சிறுகதை சுட்டிகள் சுற்றுச்சூழல் செய்தி செய்திகள் தத்துவம் தமிழகம் தளம் திரைப்படம் தொடர் நகைச்சுவை நட்பு நாடகம் நாட்டார் கலை நாவல் நிகழ்ச்சி நீதி நூலகம் நூலறிமுகம் நூல் நூல் வெளியீட்டு விழா நேர்காணல் பண்பாடு பதிப்பகம் பயணம் புகைப்படம் புனைவிலக்கியம் புனைவு பொது பொருளியல் மகாபாரதம் மதம் மதிப்பீடு மருத்துவம் முன்னுரை மொழி மொழிபெயர்ப்பு வரலாறு வர்த்தகம் வாசகர் கடிதம் வாசிப்பு வாழ்த்து விமரிசகனின் பரிந்துரை விமர்சனம் விருது குமரகுருபரன் விருது விளக்கம் விழா விவாதம் வெண்முரசு இந்திரநீலம் இமைக்கணம் எழுதழல் காண்டீபம் கிராதம் குருதிச்சாரல் செந்நா வேங்கை சொல்வளர்காடு திசைதேர் வெள்ளம் நீர்க்கோலம் நீலம் பன்னிரு படைக்களம் பிரயாகை மழைப்பாடல் மாமலர் முதற்கனல் வண்ணக்கடல் வெண்முகில் நகரம் வெய்யோன் வெண்முரசு தொடர்பானவை வேளாண்மை
வன்முறை இல்லாமல் அம்முரணியக்கம் நிகழ்மென்றால் அது வளர்ச்சிப்போக்காகவே இருக்கும் என்பது நான் கொண்டுள்ள இலட்சியவாத நம்பிக்கை.
தமிழில் அவ்வாறு சமூகக் கோபம் கொண்டவர்களாக காட்டிக் கொள்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் வெறும் தனிநபர்க் காழ்ப்பும் உள்ளடங்கிய சாதிக்காழ்ப்பும் மட்டுமே கொண்டவர்கள் என்பதை நான் பொதுத்தளத்தில் செயல்பட ஆரம்பித்த இந்த முப்பது ஆண்டுகளில் கண்டு சலிபப்டைந்திருக்கிறேன்.
தனிப்பட்ட கோபங்களுக்கு தாவிச்சென்றாலும் உடனே குளிர்ந்துவிடுபவர் எனக்கும் ஞாநிக்கும் சில பொது அம்சங்கள் கூட இருக்கின்றன.
ஞாநியை பார்ப்பனர் என்றும் இந்துத்துவர் என்றும் கூட பிற்போக்குவாதி என்றும் முத்திரை குத்தும் எழுத்துக்களை நான் சென்ற எத்தனையோ வருடங்களாக கண்டுவருகிறேன்.
அதை முன்வைப்பவர்கள் எவருமே எளிய அடிப்படை நேர்மை கூட இல்லாத அரசியல் ஆத்மாக்கள் பெரும்பாலான சமயங்களில் ஞாநி முத்திரைகளுக்கு எதிராக அதீதமாக உணர்ச்சிவசப்படுவார்.
இதை மனதில் நிலைநிறுத்திக்கொள்வதால் சூழ்நிலையை தெளிவாக பார்க்க முடிவதுடன் தீர்வுகள் வெளிச்சத்திற்கு வருவதையும் காண முடிகின்றது.
நான் சமாளிப்பதற்கு மிகவும் பெரிதாக உணர்கின்ற சூழ்நிலையை சந்திக்கும் பொழுதெல்லாம் நான் ஓர் அடி பின் வைத்து அதை வித்தியாசமான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க வேண்டும்.
என்னுடைய உள்ளார்ந்த வலிமையின் மீது நான் நம்பிக்கை வைத்து சூழ்நிலையிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதற்கு நான் ஆர்வமாக இருந்தால் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் எனக்கு எதையாவது கற்றுக்கொடுக்கிறது என எனக்கு நான் நினைவு செய்து கொள்வது அவசியமாகும்.
சின்ராசா அண்ணை நாளைக்கு கரம்பன் பக்கம் போகோணும் என்னமாதிரி வசதியோ என்று எனது ஆஸ்தான ஆட்டோக்காரர் சின்னராசா அண்ணருக்கு செல்போனினேன்.
யாழ்ப்பாணத்தின் தீவுப்பிரதேசங்களில் ஒன்றான ஊர்காவற்துறை பிரதேசத்தில் அமைந்திருக்கும் இந்தக் கரம்பனுக்கு இதுவரை நானோ சின்னராசா அண்ணரோ இதுவரை போகாத இடத்துக்குப் போகப்போகிறோம் எந்தவிதமான வழிகாட்டலும் இன்றி.
எனவே அந்த உறவினரை விட எனக்கு அந்த இடமெல்லாம் எப்படி இருக்கும் என்று என்று ஆவல் மேலிட இந்தப் பயணத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகச் சேர்த்துக் கொண்டேன்.
என் ஆட்டோகிராப் காலம் ஆரம்பித்தது கூட இந்தத் தீவுப்பகுதி இடப்பெயர்வால் அவள் எங்கள் ஊருக்கு இடம்பெயர்ந்த அந்தக் காலம் தான்.
சின்னராசா அண்ணரின் ஓட்டோ அந்த விடிகாலையில் குச்சொழுங்கை எல்லாம் அளந்து கொண்டு போய்க்கொண்டிருக்க இணுவில் சுதுமலை மானிப்பாய் நவாலி வழுக்கியாறு வட்டுக்கோட்டை கடந்து பயணிக்கிறோம்.
அந்த சந்துபொந்துகளில் தற்காலிக நித்திரை முகாம்களை அமைத்துத் துயில் கொண்டிருந்த நாய்கள் எங்களின் திடீர் முற்றுகையைப் பொறுக்காமல் ஆட்டோவைத் துரத்தித் துரத்திக் குலைத்துக் கொண்டு பின்னால் ஓடி வந்து களைத்து ஓய்ந்தன.
ஆறில்லா ஊருக்கு அழகு பாழ் என்பார்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் ஆறு இல்லை ஆனால் கொள்ளை அழகு என்பது பழமொழியை உருவாக்கினவருக்கு இடித்துரைத்துச் சொல்லவேண்டும்.
வழுக்கியாற்றின் படம் இங்கே போகிற வழியில் திடீரென்று பொலிவான கட்டிடங்கள் என்ன ஏது என்று விசாரிக்க முன்னர் யாழ்ப்பாணக் கல்லூரி என்று கொட்டை எழுத்துக்களோடு தன் விளக்கம் சொன்ன அந்தப் பாடசாலைச் சூழலை ஆட்டோவை நிறுத்தி வியந்து பார்க்கின்றேன்.
ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் எழுப்பப்பட்ட இந்தக் கல்லூரி அன்றிலிருந்து இன்று வரை யாழ்ப்பாணத்தில் முன்னணியில் வைத்துப் பார்க்கப்படும் கல்விக்கூடங்களில் ஒன்று.
இரண்டு பக்கமும் பரந்து விரிந்த காணிகளில் எழுப்பப்பட்ட அந்தக்காலத்துச் சுண்ணாம்புக்கற் கட்டிடங்கள் காவி உடை தரித்து நிற்கின்றன.
எதிரே பாக்குமரங்கள் கொண்ட தோப்பு அங்கே ஒரு பாக்குமரத்தின் மேலே ஒருவன் இருந்து பாக்குப் பிடுங்கிக் கொண்டிருக்க இவரோ தம்பி வட்டுக்கோட்டைக்குப் போற வழி என்ன என்று கேட்கவும் மேலே இருந்து கேட்ட அவனுக்கோ பாக்கு விலை விசாரிக்கிறாரோ என்று நினைத்து அண்ணோய் காரைநகர்ச் சிவன் கோயிலுக்குப் போயிட்டு அப்படியே கரம்பனுக்குப் போவமே என்று திடீரென என் பயணத் திட்டத்தில் புதிய மாற்றத்தைச் சேர்க்க சின்னராசா அண்ணர் தலையாட்டிக் கொண்டே காரை நகர்ப்பக்கம் விட்டார் ஆட்டோவை.
காரைநகர் வீதி பளபளப்பான கறுப்பு வெல்வெட் விரிப்புப் போலப் பளிச்சிட்டுக்கொண்டிருக்க அதை ஆசையோடு முத்தமிட்டுக்கொண்டே ஆட்டோ.
தம்பி சுனாமி வரேக்கை காரைநகர்ச் சனம் கோயிலுக்குள்ள இருந்தது ஒருத்தருக்கும் ஒண்டுமே நடக்கேல்லை என்பது புதுமை தானே சின்னராசா அண்ணர்.
கசோரினா பீச் பக்கம் போகாதேங்கோ தம்பி இந்தப் பெடிபெட்டையளும் வெளிநாட்டுக்காரரும் செய்யிற அநியாயம் கொஞ்ச நஞ்சமில்லை அவையின்ர உடுப்பும் ஆட்களும் என்று சின்னராசா அண்ணர் சொல்ல இன்னொரு நாள் அவரோடு கசோரினா பீச் இற்குப் போகும் ஆசையை மூடி வைத்துக் கொண்டேன்.
ஈழத்துச் சிதம்பரம் என்று போற்றப்படும் காரைநகர்ச் சிவன் கோயில் குடமுழுக்குக் கண்டு அன்று கும்பாபிஷேக தினம் அன்று என்பதை முதல் நாள் உதயன் பேப்பர் சொல்லியிருந்தது.
அங்கே ஒவ்வொரு பிரகாரத்திலும் இருக்கும் எழுந்தருளி மூர்த்திகளுக்கு வரிசையாகப் பூசை நடந்துகொண்டிருக்க வாய் தேவாரம் முணுமுணுக்க கையைக் கூப்பிக்கொண்டே வேடிக்கையும் பக்தியும் கலந்து உட்பிரகாரத்தைச் சுற்றுகிறேன்.
கோயிலுக்குள்ளே சனக்கூட்டம் எல்லோருமே பக்திப்பரவசத்தில் வயது பால் வேறுபாடின்றி உரக்க அரோகரா அரோகரா என்று கத்திக்கொண்டே திரைச்சீலை விலக்கப்படும் நேரத்தில் காணும் மூர்த்தியைப் பரவசத்தோடு வழிபடுகின்றார்கள்.
முண்டியடித்துக்கொண்டே அந்தப் பிரகாரத்தின் வாய்க்காலில் வழிந்தோடும் தீர்த்தத்தை கையில் ஏந்தி வாயில் உறிஞ்சிக் குடித்துத் தலையிலும் தெளித்துக் கொண்டே அடுத்த பிரகாரத்துக்குத் தாவுகின்றார்கள்.
எப்படிப் போவது என்று எனக்கும் சின்னராசா அண்ணருக்கும் தெரியாத நிலையில் ஆட்டோ சந்தியில் வந்து முன்னே தெரியும் பஸ் தரிப்பு நிலையத்தில் வந்து நிற்கிறது.
ஓ தாராளமா இப்பிடியே நேரப்போய் சீனோர்ப்பக்கம் ஒரு ஜெற்றி பிடித்துப் போனால் மற்றப்பக்கம் ஊர்காவற்துறை நானும் அந்தப் பக்கம் தான் போறன் என்றவாறே அந்தப் பெண்மணி எந்தவிதமான அனுமதியையும் எதிர்பார்க்காமல் என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து சரி நான் இறங்க வேண்டிய இடம் வந்துட்டுது உதால நேர போங்கோ என்று கையைக் காட்டி விட்டுத் தன் போக்கில் போய்விட்டார்.
ஒரு நேவிக்காரன் வந்து இங்கே நிற்கவேண்டாம் ஜெற்றி வந்ததும் வரலாம் என்று எங்களைத் திருப்பி அனுப்பப் போக்கிடமின்றித் திரும்புகின்றோம்.
ஆட்டோ ஜெற்றியில் ஏற ஆட்டோவுக்குள் நானும் சின்னராசா அண்ணரும் எங்களோடு மறுகரைக்குப் போகும் தொழில் செய்வோர் மற்றும் குடிமக்கள் என்று சைக்கிள் மோட்டார் சைக்கிளோடு நிறைய ஜெற்றி என்ற அந்தத் திறந்த இரும்புப்பாதை ஆட்களை அள்ளியணைத்துக் கொண்டு மறுகரை நோக்கிப்பயணிக்கின்றது.
உப்பிடித்தான் தம்பி நான் மகாதேவாக்குருக்களைக் அனலை தீவு காண போட்டில ஓட்டோவை ஏத்திக் கொண்டுபோயிருக்கிறன் சின்னராசா அண்ணை பெருமிதத்தோடு சொல்கிறார்.
யாழ்ப்பாணத்தை முற்றுகையிட்ட போர்த்துக்கேயர் காலத்தில் கட்டி ஒல்லாந்தர் காலத்தில் கட்டியாண்ட கடற்கோட்டை கடலுக்கு நடுவே கம்பீரமாக நிற்கின்றது.
கரம்பன் முருகமூர்த்தி கோயிலடிக்குக் கிட்டத்தான் வீடு இருக்காம் அந்தப் பக்கம் போய்ப்பார்ப்பம் என்று நான் சொல்ல சின்னராசா அண்ணர் இடையில் எதிர்ப்படுவோரை நிறுத்தி விசாரித்து வழிகேட்டு முருகமூர்த்தி கோயிலுக்கும் வந்தாச்சு.
திருநீறைப் பூசி சந்தனம் வச்சு இரும்புக் கதவுக்குள்ளால் மூடிய பிரகாரத்துக்குள்ளே இருக்கும் ஆண்டவனை நினைந்து தேவாரம் பாடிவிட்டு அடுத்து என்ன செய்யலாம் என்று உறவினரின் செல் போனுக்கு அழைக்கிறேன்.
எங்கட வீடு முருகமூர்த்தி கோயிலுக்குக் கிட்ட இல்லை அந்தக் கோயிலுக்கு நாங்கள் வாறனாங்கள் என்று சொன்னேன் எங்கட வீடு அங்காலை தள்ளிப் போகோணும் என்றார் அவர் கூடவே இன்னொரு விலாசத்தைக் கொடுத்தார்.
அங்காலை தள்ளிப் போகோணுமாம் அண்ணை என்றவாறே ஆட்டோவில் ஏறி இந்த முறை நானே இடையில் எதிர்ப்படுவோரை விசாரித்து ஏறக்குறையக் கரம்பனை மூன்று சுற்றுச் சுற்றியிருப்போம்.
எல்லாம் அலுத்துப் போய் இனி வீட்டை போகலாம் என்று நினைத்துக் கடைசி முயற்சியாக அந்த வனாந்தரத்தில் இருந்த ஒரேயொரு வீட்டின் கதவைத் தட்டினோம்.
இது அவையின்ர தங்கச்சி வீடுதான் அங்கை பாருங்கோ அதான் அவையின்ர வீடு பக்கத்தில் இருக்கும் இன்னொரு புதர்க்காட்டைக் காட்டியவாறே அந்தப்பக்கமாக அவர் நடக்கப் பின்னால் மந்திரத்தால் கட்டுப்பட்டது போல வழிகாட்டியும் சின்னராசா அண்ணரும் பின்னே நானும்.
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் அரசபடைகளுக்கும் இடையில் நேரடிச் சண்டைகள் அதிகம் இல்லாது மீட்கப்பட்ட இடங்கள் என்பதால் அங்கே தென்படும் வீடுகள் விமானக்குண்டுகள் போன்றவற்றின் சேதாரமின்றிக் கட்டிடம் தனித்திருக்கக் கூரையும் நிலைக்கதவுகளும் தளவாடங்களும் சூறையாடப்பட வீட்டுக்குள்ளே மரங்களும் ஊர்வனவும் குடிகொண்டிருக்கின்றன.
இதன்போது வீதியால் வந்த இராணுவத்தினர்... திரு கோணமலை கடற்படைத் தளத்திற்கருகில் யுவதி ஒருவர் அவரது மைத்துனரால் அடித்துக் கொலை செய்யப்பட்டுள்ளதாக பொலிசார் தெரிவித்... திருகோணமலை மூதூர் பொலிஸ் பிரிவுக்குட்பட்ட தோப்பூர் ஆஸாத் நகர் மீரா தைக்கா பள்ளிவாசலில் காலை தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்தவர்...
காயம் காரணமாக இரு ஆண்டுகளாகப் போட்டியில் பங்கேற்காமல் இருந்த தீபா கலந்துகொண்ட முதல் போட்டியிலேயே முதலிடம் பிடித்து அசத்தியுள்ளார்.
தேர்வில் காப்பியடித்த மாணவர்கள் பொறியியல் கல்லூரி அங்கீகாரத்தை ரத்து செய்தது அண்ணா பல்கலைக்கழகம் தங்கம் வென்றதைவிட என் ஃபிட்னெஸ் இப்போது எனக்கு திருப்தி அளிக்கிறது.
என் வெற்றிக்குப் பின்புலத்தில் இருந்தவர்களுக்கும் பயிற்சியாளர் பிஸேஷ்வர் நந்திக்கும் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் என்று தீபா கூறியுள்ளார்.
வரும் ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஜகர்த்தாவில் நடைபெறவுள்ள ஆசியப் போட்டிக்கான ஜிம்னாஸ்டிக் இந்தியக் குழுவில் தீபா இடம் பிடித்துள்ளார்.
லண்டனில் இருந்து இன்று அதிகாலையில் சென்னை வந்த விமானம் தரையிறங்க முடியாத நிலை ஏற்பட்ட தால் ஐதராபாத் விமான நிலையத்திற்கு திருப்பி விடப்பட்டது.
பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆடவர் ஒருவருக்கு மரணம் விளைவித்ததற்காக தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப் பட்ட இரு இந்திய சகோதரர்களுக்கு இன்று வெள்ளிக்கிழமை அதிகாலையில் தண்டனை நிறைவேற்றப் படு கிறது.
தண்டனை நிறைவேற்றத்தை ஒத்திவைக்குமாறு அந்த சகோதரர்களின் குடும்பத்தினர் நெகிரி செம் பிலான் யாங்டி பெர்துவான் பெசாருக்கு கடிதம் எழுதியுள்ளனர்.