sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனால் காகா எவ்வளவுதான் சின்னஞ் சிறு குழந்தையாக இருந்தாலும் தன் வயதைக் காட்டி லும் அறியாப் பிள்ளையாக இருந்தாலும் ஆண்பிள்ளை ஆண் பிள்ளைதானே?
இது போன்ற விஷயங்கள் ஒரு காதால் கேட்டு இன்னொரு காதால் விட்டுவிடக் கூடியவை அல்லவே சின்னஞ்சிறு மேகப் பிஞ்சுகள் பெரிய கரிய மேகங்களாகி விடுவதில்லையா?
எப்பொழுதாவது கல்யாணம் கார்த்திகை என்று வந்தால் தின்பண்டம் கொடுக் கவோ பெறவோ தான் யாராவது அந்த வீட்டு இடை கழியைத் தாண்டுவார்கள்.
அடுத்த கணமே அவளுக்குத் தோன்றியது தான் காகாவின் கட்டிலில் போய் உட்கார்ந்திருப்பதாக அவனுடைய மிருதுவான கேசங்களில் விரல்களை நுழைத்துக் கோதுவதாக.
ஒரு கணம் விழித்துக்கொள் போதும் ஒரு சொல் ஒரு வார்த்தை ஒரே சொல் ஒரே ஒரு வார்த்தை....அவ்வளவுதான்... மைனா கூறிக் கொண்டிருந்தாள்.
அதனால்... காகா எனக்கு அதைத் தவிர வேறு வழி தோன்றவில்லை என்று கூறியவாறே மைனா பந்துபோல எதையோ சுற்றிக் காகாவின் ஜன்னல் வழியாக அவன் அறைக்குள் போய் விழும் படி விட்டெறிந்தாள்.
மைனாவின் முறுவல் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளுவதாக அமைந்திருக்கிறது என்று சித்தி குறிப்பிட் டாளே அதை ஒரு முறையாவது காணவேண்டாமா?
தன் பைக்குள் வைத்திருக்கும் காகாவின் உருமாலை அவிழ்வது போலவும் அதன் முனைகள் சின்னஞ் சிறு கைகள் ஆகித் தன் இடையைத் தழுவு வது போலவும் அவளுக்குத் தோன்றியது.
எனது இந்தக் கோரிக்கை விசித்திரமானது என்பதை நான் அறிவேன்.. மைனாவுக்குத் திடீரென்று தன்னுள்ளே ஒரு துணிவு பிறப்பதுபோலத் தோன்றியது.
இருந்தாலும் தாங்கள் சம்மதம் அளித்தால்... நான் எந்த நாளும் தங்களிடம் குறை கூற மாட்டேன்.... என்னுள்ளே இனம் தெரியாத முடிச்சு ஒன்று விழுந்து நெருடுகிறது.... உலகமே வியக்கும் வண்ணம் என் பணி கொண்டு நான் உயருவேன்.... முடி களையாமல் இருக்க எனக்கு உத்தரவு தாருங்கள்...... மைனா தன் உள்ளத்தை விண்டு வைத்தாள்.
பல்லாண்டுகளாக நான் இந்தக் கூந்தலைத் தவிர வேறு யாருடனும் பேசிப் பழகியதில்லை என் றவள் தலை தரையில் பதிய வணங்கித் தொடர்ந்தாள் வழி பாட்டுக்குகந்த பெரியவரே... ஒரு முறை நடக்காததையும் தான் நடத்திப் பாருங்களேன்.
பாதி வழி சென்றபின் ஒரு பொதுப் பாதை இணையும் அப்பாதையிலே காடர்கள் பட்டாணியர்கள் ராஷே மலைவாசி கள் போன்ற எத்தனையோ வேற்று மனிதர்களின் நடமாட்டம் அதிகம் இருக்கும்.
ஆனால் ஒரு கஷ்டம் என்னவென்றால் நாங்கள் தினமும் ஒரு நடையோ இரண்டு நடையோ தந்தைக்கும் அவரது கூலியாட்களுக்கும் உணவு எடுத்துச் செல்லும் நிர்ப்பந்த நிலைக்கு ஆளாகியிருந்தோம்.
தினமும் அந்தச் சாலையைக் கடக் கும்பொழுது ஏதோ கடக்க முடியாத பள்ளத்தாக்கிலே சிரமப் பட்டு இறங்கி ஏறுவதுபோல உணர்ந்தோம்.
ஆனால் அப் பாதையை அடைய இரண்டு மூன்று திருப்பங்கள் இருக்கும் பொழுதே கால்வாயைக் கடக்கும் நேரத்திலேயே நாங்கள் ஆட்டுக்குட்டிபோல் மிரட்சியோடு அங்கும் இங்கும் நோக்குவோம்.
எல்லா வற்றிலும் பெரிய நரகம் பள்ளிக்கூடம் என்றைக்காவது எப்பொழுதாவது அந்த நரகத்திலிருந்து விடுபட்டால் வயலுக்குச் சோறு கொண்டு செல்வதே எங்களுக்கு நரகமாக முடியும்.
இந்தப் பாதையில் குறுக்கிடும் அச்சக் கடலைத் தாண்டுவதில் உள்ள சிரமம் காரணமாக வயற்புரம் செல்வ தென்றாலே நாங்கள் ஒருவேளை நரகவேதனைப் பட்டமோ என்னவோ அல்லது வயலுக்குச் சோறு எடுத்துச் செல்வதைத் தான் நாங்கள் நரகமாக எண்ணினோமோ என்னவோ?
என்று கேட்டான் அரசன்... நான் கதையில் கவனம் செலுத்தாமல் கிராமத்தைத் திரும்பத் திரும்ப நோக்கினேன் யாராவது நம் வழியே போகிறவர்கள் வர மாட்டார்களா என்று யார் சொன்னது?
நீங்கள் இரண்டாம் திருமணம் செய்து கொள்ளக்கூடாது என்றாள் ராணி அட ஒரு விஷயம் சொல்ல நான் மறந்தே போய்விட்டேனே ராணிக்கு இரண்டு மகன்களும் ஒரு மகளும் இருந்தார்கள்.
மாற்றாந்தாய் வந்தால் தன் பிள்ளைகுட்டிகளுக்குத் துயரம் தருவாள் என்று எண்ணித்தான் ராணி அப்படி ஒரு வாக்குறுதி கேட்டாள் என் சகோதரி தன் குரலில் இனிமையைக் குழைத் துப் பெண்மையின் மேன்மை பூரிக்கச் சொன்னாள்.
சாலையின் ஒரு புறத்தில் கறுப்புப்பட்டில் வைஸ்ட் கோட்டும் பட்டாணியர்களைப் போன்று தளர்ந்த ஸல்வாரும் அணிந்து ஒருவன் படுத்திருந்தான்.
இந்த ராஷாவை அச்சுறுத்தக்கூடிய மனிதன் எங்களுக்கு யாராவது கிடைக்காமற் போகமாட்டான் என்ற நம்பிக்கை எங்களுக்கு இன்னும் இருந்தது.
நடுங்கும் உள்ளத்துடனும் தடுமாறும் கால்களுடனும் மக்கள் வாஹே குரு வாஹே குரு என்று கூறிக்கொன்டு இடுகாட் டைக் கடந்து விடுகிறார்கள் ஹிந்துக்கள் பசுவின் வாலைப் பிடித் துக் கொண்டு பாவக் கடலைத் தாண்டுவதுபோல ஏன் நாமும் அப்படிச் செய்யக்கூடாது?
தன் கணவர் பகத்ராமின் வாயிலிருந்து சானண்ஷாவின் பெய ரைக் கேட்டதும் திரௌபதி சற்று வெட்கிப்போய் விட்டாள் ஐயையோ நான் சொன்னது சானண்ஷாவின் காதுகளில் விழுந்திருக்குமோ?
இப்பொழுதுதான் நான்கைந்து நாட்களுக்கு முன்னால் விடிந் தும் விடியாததுமாகக் கணேஷாவின் டாக்ஸியிலிருந்து எழுந்த ஹாரன் ஒலி கேட்டுத் திரௌபதியின் வாயிலிருந்து இந்த விடியா மூஞ்சிகளுக்கு இரவு நேரத்தில் தூக்கமே வராதோ?
திரும்ப நேரம் ஆகிவிடும் என்று பயமாயிருந்தால் அல்லது இரவு அங்கேயே தங்கும்படி இருக்கும் என்று தோன்றி னால் கையோடு கம்பளிப் போர்வையோ படுக்கையோ.... என்று ஆரம்பித்தாள் திரௌபதி.
இருந்தாலும் காலையில் கண் விழித்து எழுவதற்கு முன்னரும் இரவில் கண் உறங்கிய பின்னரும் வாசற்கதவை வந்து தட்டித் தொல்லை தருகிறார்களே அவர்களைக் கண்டு சிற்சில சமயம் அவள் பொறுமை இழந்துவிடுவது உண்டு சலித்துக் கொள்வது உண்டு.
லாலாஜி சானண்ஷாவுடன் அம்பாலா போயிருக்கிறார் என்று திரௌபதி கூறியதும் அவன் ஏதோ முணு முணுத்துக் கொண்டே சென்றான் பசையுள்ளவர்களானால் உடனே புறப்பட்டு விடுகிறார்.
இன் றைக்கு என்னோடு அவர் கஸ்டோடியனிடம் வரவில்லை என்றால் மாலை நேரத்துக்குள்ளே என் வீட்டுப் பாத்திரம்பண்டங்கள் எல்லாம் தெருவிலே கிடக்கும் அவன் அந்தண்டை போயிருக்கமாட்டான் இந்தண்டை இன் னொரு அகதி வந்து என் கடன் மனுவை ஏற்கும்படியாகச் செய்துவிட்டார்.
இங்கே வந்து ஒரு வீட்டு மூலையிலே முடங்கிப் படுப்பதற்குக்கூட இடம் கிடைக்கவில்லை என்றால் நீங்களே சொல்லுங்கள் நான் எங்கே போய் முட்டிக் கொள்வது?
எறும்பு ஊறக் கல் குழியும் இலேசான தூற்றலும் இடை விடாது பெய்து கெட்டியான கற்பாறையிலும் தனக்கு ஒரு வழி வகுத்துக் கொள்ளும் என்றால் திரௌபதியின் உள்ளத்திலே ஒரு தாய் மனம் அல்லவா குடிகொண்டிருந்தது இளகி இரக்கம் காட் டாமல் அவளால் எப்படி இருக்க முடியும்?
நடுத்தர வயதுள்ள ஓர் அகதிப் பெண்ணின் இக்குறையைக் கேட்டுத் திரௌபதி அவளுக்கும் மூன்று மணிக் கெடு கொடுக்க வாய் திறந்தாள்.
இடர்ப்பட்ட அகதிப் பெண்ணின் துயரக் கதை அவளது வாய் மொழியாகவும் திரௌபதியின் விழி வழியாகவும் ஏக காலத்தில் சொல்லப்படுவது போலத் தோன்றியது.
ஆனால் இப்பொழுது திரௌபதியின் காதுகளில் அகதிப் பெண்ணின் வலி பொறுக்கமுடியாத ஐயோக்குரலும் புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையின் அழுகைக் குரலும்தான் விழுந்தன.
ஒருமுறை நீங்கள்தான் ஏதோ ஒரு நம்பர் கூடக் குறித்துக் கொடுத்திருந்தீர்களே திரௌபதியின் பேச்சைக் கேட்ட லேடி டாக்டர் கூறினாள் ஆமாமாம் அது காமன்டாசிங்கின் நம்பர்.
ஆனால் ஒன்று தமது சொந்தக்காரர்களுக்கோ அல்லது மிகவும் வேண்டியப்பட்டவர் களுக்கோ முடை ஏற்பட்டால் உடனே ஆள் அனுப்பிக் கூப்பிடுகிறார் திரௌபதி நடந்தது அவ்வளவையும் கூறிவிட்டு இன்னும் நான் இவளுடைய பெயர்ஊரைக் கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.
என்னுடைய காரேஜை பக்ஷி குஷ்ஹால் சந்த் அட்வொகேட் இருக்கிறாரே அவர் தமது பெயருக்கு அலாட் செய்துகொண்டுவிட்டார் என்று கேள்விப் பட்டேன்.
டெலிபோன் விசாரணை அலுவலகத்திலே லாலா சானண்ஷாவின் நம்பரைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு கூப்பிட்டுப்பார் எங்கிருந்து பேசுகிறீர்கள் நீங்கள்?
அவர் இப்பொழுது எங்கேயிருக்கிறார் என்று தெரிந்தால் நலம் நீங்கள் பேசுகிறது யார் திரௌபதி லாலாஜியின் வீட்டிலிருந்து பேசுகிறேன் சரி அப்படியானால் இரண்டு நிமிஷம் பொறுங்கள்.
ஹ...லோ சொல்லுங்கள் டிபுடி கமிஷனரின் மாளிகையிளிருந்து வண்டி வைத்துக் கொண்டு லாலாஜி அகதிகள் முகாமுக்குப் போய் விட்டாராம்.
பிரசவித்த அகதிப் பெண்ணுக்குப் பணிவிடைசெய்வது திரௌ பதி இராக்கண் விழித்ததற்கு ஒரு சாக்கே ஒழிய உண்மையில் அவளால் இமை கொட்ட முடியவில்லை.
அது வெகு தூரம் போகும் வரை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த திரௌ பதியின் வாயிலிருந்து பாவம் இந்த ஏழையையும் பாரு அந்த விடியா மூஞ்சியையும் பாரு என்ற சொல்தான் மன நிறைவோடு வந்தது.
போன வேகத்திலேயே வெளியேறிக் கொண்டிருந்த என்னைக் கண்டு ஓடோடி வந்து அப்படியே புத்தக முட்டையோடு அலக்காகத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டான்.
அந்த வண்ணமே வெளியே கொண்டு வந்து என்னை இறக்கி விட்டு ஓரணாக் காசைக் கையில் திணித்து கிஷன் நீ என்னைச் சித்தப்பா என்று சொல்லிக் கூப்பிடணும் என்ன?
அம்மா சிரித்துக்கொண்டே ஆமாம் அவர்தான் கூப்பிட் திருக்கணும் இவள் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்துள்ள புதிய வேலைக் காரி ஒரு வேலை உன் பெரியம்மா உன்னைக் கூப்பிட்டிருக்கிறாளோ என்னவோ?
இரும்புக் கட்டிலுக்கு அருகில் இருந்த அலமாரியின் ஆள் உயர நிலைக்கண்ணாடிக்கு எதிரே ஒல்லியான மென்மையான கோதுமை நிறப் பெண் ஒருத்தி முழங்காலை முத்தமிடும் தனது நீண்ட கரிய கேசங்களை நீவி வாரிக் கொண்டிருந்தாள்.
எங்கள் பக்கமாகத் திரும்புவதற்கு முன்னாலேயே பஞ்சாபியர் வழக்கப்படி அவள் தன் புடவைத் தலைப்பை இழுத்துத் தலையைப் போர்த்திக்கொன்டாள்.
நான் சித்தியின் இடுப்பைச் சுற்றி வளர்த்திருந்த என் கைகளை அகற்றியபோழுது அவள் ஓர் ஆழ்ந்த பெருமூச்சு விட்டது எனக்கு நன்றாக நினைவு இருக்கிறது.
நான் என் பெயரைச் சொன்னபொழுது அவள் பஞ்சாபியர்கள் அல்லாத உச்சரிப்பில் திரும்பச் சொன்னாள் கிருஷ்ண சந்திரன் தலை சீவிக் கொள்வதை அப்படியே நிறுத்திவிட்டு அவள் சோப் பினால் கை கழுவிக்கொன்டாள்.
ஏறக்குறைய மூன்று நாட்களுக்குப்பின் நான் பள்ளியிலிருந்து வீட்டுக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தபொழுது சித்தப்பாவின் வீட்டுக் கதவு ஒருக்கணித்துத் திறந்திருந்ததைக் கண்டேன்.
இன்றைய என் அறிவு வளர்ச்சியைக் கொண்டு அவளுடைய கண்கள் அப்பொழுது கனத்திருந்தன சோர்ந்திருந்தன அப்பொழுதுதான் தூங்கி விழித்தாற்போலிருந்தன என்று கூறமுடியும்.
திடீரென்று அவளுக்கு என்ன தோன்றிற்றோ தெரியவில்லை இதுவரை என் இடது தோளில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த புத்தகப் பையைக் கழற்றிக் கீழே வைத்தாள்.
என் பொன்னிறக் கேசங்களைக் கோதி என் முன் நெற்றிக்கு அருகாகக் கொண்டு வந்து அந்த நாடாவினால் சுற்றி இடது காதுக்கு அருகில் அழகிய மலர் முடி சமைத்தாள்.
காண்டிராக்டரின் சின்னப் பெண் இருக்கிறாளே அவள் இப்படித் தான் தன் அண்ணனைக் கொண்டு புதிய பொம்மை வாங்கி வரச்செய்து அலங்கரித்து மகிழ்வாள்.
அவள் எனது இளஞ் சூட்டுக் கன்னங்களைத் தன் இரு கைகளினாலும் அழுந்தப் பிடித்துக்கொண்டு நெற்றியிலும் தலையிலும் முத்தமாகப் பொழிந்து விட்டாள்.
அவள் சமையலறையிலிருந்து ஒரு வெள்ளிக் கிண்ணம் நிறையப் பாலும் ஒரு தட்டு நிறையத் திராட்சையும் கொண்டு வந்து என்னெதிரில் வைத்தாள்.
எதிரே வைக்கப்பட்டிருந்த வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் பால் பாலேடு சாதம் சப்பாத்தி கறிகாய் வெண்ணெய் எல்லாம் வைக்கப்பட் டிருந்தன.
நான் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று எவ்வளவோ சொல்லியும் கேட்காமல் சப்பாத்திகளை முறித்து முறித்து என் வாயில் கறி வகைகளுடன் வலிந்து ஊட்டலானாள்.
என் கண்களுக்கு நேராகவே புடவைத் தலைப்பில் முடிந்து தொங் கிக் கொண்டிருந்த சாவிக் கொத்திளிருந்து ஒரு சாவியைத் தேடி எடுத்துத் துணிகள் வைத்திருந்த அலமாரியை ராதை திறந்தாள்.
ஓர் ஆணியிலிருந்து மயில் தோகையினால் ஆனா மகுடம் ஒன்றை எடுத்தவாறே கிருஷ்ண சந்திரா இந்த மகுடத்தை நான் என் கையினாலேயே உனக்காகத் தயாரித்திருக் கிறேனாக்கும் என்றாள்.
பத்து நிமிடங்களுக்கிள்ளாக எனக்கு வேட்டி யுடுத்தி மகுடம் வைத்து மலர் மாலை சூட்டிப் புல்லாங்குழலும் கொடுத்து முந்திய நாளைப் போலவே நிறுத்திவிட்டாள்.
என் சின்னச் சின்ன விரல்கள் அப்படி எப்படித்தான் அந்தத் துவாரங்களில் நடனம் புரியத் தொடங்கினவோ தெரியவில்லை நான் என்றுமே புல்லாங்குழல் வாசித்ததில்லை.
அந்த நேரத்தில் எனக்கு எங்கிருந்துதான் அவ்வளவு பலம் வந்ததோ தெரியவில்லை அப்பொழுது நான் என்னை எல்லா வகையிலும் ஒரு முழு மனித னாகவே கண்டேன்.
பள்ளிப் பரீட்சையிலும் என்னைப் பற்றி ரிப்போர்ட்டு நல்ல படியே அமைந்தது இருந்தாலும் என் மீது ஒரு கண் வைத்து எல்லோரும் கவனித்து வரலாயினர்.
என் கைகளைப் பிடித்து அம்மாவிடம் கொடுத்து இந்தாருங்கள் பிடியுங்கள் உங்கள் வெண்ணெய்த் திருடனை உள் அறையில் ஒளிந்து கொண்டிருந்தான் என்றாள்.
நான் ஒரு சமாசாரம் சொல்லவேண்டும் என்றிருந்தேன் சொல்லும் முறையிலேயே அவள் தான் சொல்லப்போகும் விஷயம் மிகவும் முக்கியமானது என்று காட்டிக்கொண்டாள்.
மர்தானா பொறுத்துக் கொள் அடுத்த கிராமத்துக்குப்போய் எவ்வளவு வேண்டுமோ அவ்வளவு தண்ணீர் பருகலாம் என்றார் பாபா ஆனால் மர்தானா வுக்குத் தாகம் என்றால் அப்படிப்பட்ட தாகம்.
அப்புறம் என்ன ஆயிற்று அம்மா நான் துடித்தேன் மர் தானாவுக்குத் தாகம் தீர்த்துக் கொள்ளத் தண்ணீர் கிடைத்ததா இல்லையா என்று அறிந்துகொள்ள.
ஹஸன் அப்தாலில் இப்பொழுது அதன் பெயர் பஞ்ஜா ஸாஹப் என்று ஆகி விட்டது ஒரு கற்பாறையில் நானக் பாபாவின் உள்ளங்கை அடையாளம் இன்றும் இருக்கிறது.
எப்பொழுது ஸாகா நடந்தாலும் அன்று வீட்டில் அடுப்பு எரியாது என்பதும் இரவில் தரையில் தான் படுத்து உறங்கவேண்டும் என்பதும் எனக்குத் தெரியும்.
ஆனால் வண்டியை வழியில் எங்கும் நிறுத்தக்கூடாது என்பது பரங்கியனின் உத்தரவாயிற்றே வண்டியில் உட்கார்ந் திருந்த சுதந்திரதாகம் மிகுந்த விடுதலை வீரர்கள் நாட்டுப் பற்று நிறைந்த இந்தியர்கள் பசியால் அல்லவா வாடிக்கொண்டிருந்தார் கள் அவர்களுடைய தாகத்தைத் தீர்க்கத் தண்ணீருக்கும் அல்லவா தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது?
ஆனால் பஞ்ஜா ஸாஹப்பில் உள்ள மக்களின் உறுதியான தீர்மானம் என்ன வென்றால் வண்டியை எப்படியும் பஞ்ஜா ஸாஹப்பில் நிறுத்தியே தீரவேண்டும்.
தொலைவிலிருந்து கூவிக் கொண்டு கதறிக்கொண்டு நீள விசில் கொடுத்துக்கொண்டு வண்டி தொலைவில்தான் வந்து கொண்டிருந்தது என்றாலும் அதன் வேகம் குறைந்துவிட்டது.
அதைத் தொடர்ந்து புயலைப் போல பாய்ந்து வரும் ரெயில் வண்டியை ஒருவர் நிறுத்த முடியுமானால் உருண்டு வரும் மலைப் பாறையை ஏன் ஒருவர் நிறுத்த முடியாது?
கடமை வீரர்களுக்காக உயிரைத் துரும்பாக மதித்து நிற்காத வண்டியை நிறுத்தினார்களே பசியினாலும் தாகத்தினாலும் வேதனைப் பட்ட நாட்டு மக்களுக்குப் பசிக்கு உணவும் தாகத்துக்குத் தண்ணீரும் கொடுத்தார்களே அவர்களுக்காகப் பெருகிய கண்ணீர் அது.
பாநிஹாலிலிலிருந்து பத்து மைலுக்குப் பிறகு வரப்போகும் மலை யேற்றத்தில் உள்ள திருப்பத்தைப் பற்றி அவன் தன் கிளீனரி டம் படான் கோட்டிலிருந்தே சொல்லத் தொடங்கி விடுவான்.
வெள்ளரி வகையைச் சேர்ந்த தர்பூஸாப் பழத்தின் கீற்றை ஒக்கும் பாதையின் அந்தப் பகுதி ஏற்கனவே எதிரிடைப் புகழ் சூடிக்கொண்டது.ஆம் அவ்வளவு சிரமமான பாதை.பனி பெய் யும் காலத்தில் அங்கே நல்ல காற்றும் அடிக்கும்.அப்பொழுது மலை உச்சியிருந்து பனிப் பத்தை அத்தனையும் கீழே உருண்டு வரும் போகும் பாதையை அடைத்து விடும்.அதனால் அந்தக் காலத்தில் அரசாங்கத்தின் சார்பில் பனிக் கட்டிகளை அகற்றும் வேலை நடை பெற்ற வண்ணம் இருக்கும்வந்து போகும் வாகன ங்கள் தடைப்பட்டு நின்று விடக்கூடாது என்பதற்காக.
படோத்தில் இரவைக் கழித்தபின் வண்டி ஏறி ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்த தஸௌந்தா சிங்.பலேபலே இன்று பயப்படத் தேவையில்லைபயலேஎன்றான்.அதோடு நிறுத்திக் கொள்ளா மல் முழு நீளத் திட்டுக்களால் தன் கிளீனரை அருச்சித்தான் என்ன என்னவோ விலங்களுடன் அவனுக்கு உறவுமுறை கற்பித்தான்.கிளீனருக்கு அர்ச்சனையை முடித்துக்கொண்டு பிரார்த்தனைக் குரலில்வாஹ் குருமெய் அரசேநீயே துணை என்றான்.
ஏகப்பட்ட பொருள்களும் ஏறியிருந்தன.தஸௌந்தா சிங் எதிரே உள்ள கண்ணாடியில் பார்த்துநீங்கள் வாஹே குரு மெய்யரசின் கணக்குப்படி இரண்டரை ஜீவன்கள் தான்.இரண்டு ஆண்ஒரு பெண்.என்றான்.
பருவ நிலை ஒன்றும் மோசமாயில்லை என்றான் தஸௌந்தா சிங் பிறகு வானத்தை நோக்கி அண்ணாந்து பார்த்து உன் மாயை உனக் குத்தான் தெரியும் வாஹே குரு என்றைக்காவது ஒரு நாள் டிக்கட் வாங்க வேண்டியது தானே?
ஒல்லியான கொடிபோன்ற பெண்ணின் நீட்டு வாகு முகத்திலே பெரிய பெரிய கண்கள் வட்டமிடுவதைக் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தவாறே கூறினான் பத்தாவது குரு சொன்னது அம்மா அவர் என்ன சொல்லிப் போயிருக்கிறார் தெரியுமா?
ஐந்தாவது கச்சடா அதாவது மேலங்கி ஒரு தடவை சாத்தான் தெருவிலே மண்வெட்டி கொண்டு பனிக்கட்டியை அகற்றிக் கொண்டிருந்த பொழுது இவன் மேலங்கி தொலைந்துவிட்டது.
சித்தப்பன் உறவு கொண்டா டிக் கொண்டு கை கூப்பி நிற்பான் மலர்க்கொடி போன்ற அந்தப் பெண் தன் இரு தோழர்களையும் நோக்கி சர்தாரஜிக்கும் நம்முடைய ஏதாவது ஒரு டிராமாவில் பார்ட் கொடுத்தால் நன்றாயிராது?
எனக்கு டிராமாவில் பங்கு கொடுப்பதை அப்புறமாக வைத் துக் கொள்ளுங்கள் கேட் திறக்கும் செய்தியைக் கேட்டதும் தஸௌந்தா சிங் மெய்யுருக வேண்டினான் இந்தச் சாத்தான் சாலையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்று ஆண்டவனே அப்புறம் பிழைத்துக் கிடந்தால் டிராமாவில் பங்கு பெறவும் எனக்குத் தடையில்லை சமமான சாலையில் மேலே ஏறும்பொழுது மலை உச்சியைக் கண்டு அவன் இருகைகளாலும் காதுகளைத் தொட்டு ஸத்நாம் ஸ்ரீ வாஹ் குரு அகால புருஷனே ஆண்டவனே காலஹ்கடந்த மெய்யுறை பொருளே நீயே துணை என்று வேண்டினான்.
ஆயினும் ஒருவனை டிரைவர் ஆக்கி னாய் இன்னொருவனைக் கிளீனர் ஆக்கினாய் வேறு சிலரை நாடக நடிகர் ஆக்கினாய் என்னே நின் செயல் என்றான்.
பிறகு அந்தக் கொடி இடையாளின் நீண்ட முகத்தில் நீட்டுப் போக்கான மோவாயில் பளிச்சென்று தெரிந்த பெரிய கரு மச்சத்தில் தன் பார்வையை ஓட்டியவாறே அம்மணி நீங்கள் டிராமா போடு கிறீர்களா?
அந்தப் பூங்கொடியின் தோழன் ஒருவன் சர்தார்ஜியின் தோளைத் தட்டிக் கொடுத்து எங்களுடைய இந்த குல்ஹிமா இருக்கிறாளே இவள் ஹீரோயினுக்குக் குறைந்த பார்ட்டை ஏற்பதே இல்லை என்றான்.
ஸேட்ஜிக்கும் என் நடிப்புப் பிடிக்கத்தான் செய்கிறது என்றாலும் இவருடைய தயவுதான்... குல்ஹிமா முடிக்கவில்லை அதற்குள் டைரக்டர் கோழியைப் போலத் தம் வயிற்றைத் துருத்திக் காட்டிக் கூறினார் குல ஹிமா நீ ஹீரோயினுக்காகவே பிறந்திருக்கிறாய்.
சர்தார்ஜி வேகமாக வண்டியின் ஸ்டியரிங்கைத் திருப்பியவாறே கூறினார் பலே பலே ஆண்டவனே எங்கள் பத்தாவது குரு குரு கோவிந்தா சிங் கூட விசித்திர நாடகம் என்று ஒன்று எழுதியிருக்கிறார்.
எங்கள் பத்தாவது குரு பெண்களின் இயல்புகளையெல்லாம் பிட்டுப் பிட்டு வைத்திருக் கிறார் என்று ஒரு தடவை எங்கள் பாட்டி கேட்டாளாம் மகனே என்னிடமும் பெண்களின் அத்தனை இயல்புகளும் இருக்கின் றனவா?
எங்களு டைய இந்த இரண்டரை சீவன்களையும் பொறுப்பாகக்கொண்டு சேர்க்கவேண்டியது உன் கடமை ஆண்டவனே இந்தச் சாத் தான் தெரு நாடகத்திலிருந்து எங்களை நல்லபடியாகக் கரை கொண்டு சேர்த்து விடு.
தஸௌந்தா சிங் வண்டியிலிருந்து வெளியே இறங்கி எலே திருட்டுப் பயல் மகனே கச்சடாப் பயலே இறங்கி வந்து பாரடா ஜானி காற்றின் நாடி எப்படித் துடிக்கிறது சொல்லு என்றான்.
மகேஷ்ஜி நம்முடைய அடுத்த நாடகத்திலே இரண்டொரு டயலாக் இந்த ஜானிக்கும் கொடுக்கவேண்டும் என்ற குல் ஹிமா டைரக்டர் பக்கம் தன் பார்வையைத் திருப்பி அக்தர் ஸாஹப் வரப்போகிற நமது நாடகம் ஒன்றில் இந்த ஜானி சோப்பு நுரைபோல வரணும் ஒரு நிமிஷம் தன் நிறங்களைக் காட்டி விட்டுப்போகனும் அப்பொழுது என்ன பிரமாதமாக இருக்கும் தெரியுமா?
தொடர்ந்து உன் அம்மா உன்னைச் சினாரின் உலர்ந்த சருகுக் குவியலிலிருந்து எடுத்து வந்தாள் என்னும் விவரத்தை நீ மேடையில் உன் வாயால் சொன்னால் எப்படிச் சுவை கூட்டும்?
ஆமாம் சகுந்தலை கூடக் கண்வ மகரிஷிக்குக் காட்டின் ஒரு மூலை யில் சருகுக் குவியலுக்குள்ளிருந்து தானே கிடைத்திருக்கிறாள் அக்தர் தானே கேள்வியைக்கேட்டு விடையும் சொல்லிக் கொண்டான்.
நம்முடைய அட்வான்ஸ் ஸ்குவாட் ஸ்ரீநகரில் நம்மை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அம்மா உங்களுக்குத் தெரியாது தஸௌந்தா சிங் இரு கைகளாலும் இரு காதுகளையும் தொட்டுச் சொன்னவன் காற் றில் ஓர் ஒலி வருகிறது.
வண்டி சாத்தான் சாலையின் நட்ட நடுவில் போய்க் கொண்டிருந்த பொழுது சர்தார்ஜிவண்டியை நிறுத்துங்கள்என்று குல்ஹிமா உரக்கக் கூவினாள்.
வண்டி நின்றதும் குல்ஹிமா இறங்கி வெளியே வந்துஇந்த மலைத்தோற்றம் எவ்வளவு அழகாயிருக்கிறதுஅடுத்த தடவை வரும் பொழுது நாம் சேட்ஜியையும் அழைத்து வருவோம் என்றாள்.
பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே மலைச் சரிவிலிருந்து பனிப் படல்கள் விழலாயின.தஸௌந்தா சிங் பதறிப்போய் பருவ நிலை கெட்டு விட்டது.காற்று குறும்பு செய்யத் தொடங்கி விட்டது இது நல்லதற்கு இல்லை.ஆண்டவனேஉன் திருவுள்ளம் எதுவோயார் கண்டார்கள்?
தஸௌந்தா சிங் வாய் கொண்ட மட்டும் வண்டியை இளக்கார மாகத் திட்டினான்அடி மூதிநீ காயலான் கடைக்குப் போகிற நாள் கிட்டி விட்டதுஉன் சளிக்கும் சலதோஷத்துக்கும் சிகிச்சை இனி எங்களிடம் கிடையாது ஜானியோ களைக்கொத்தியினால் பனியை அகற்ற முனைந்து கொண்டிருந்தான்.
தஸௌந்தா சிங்கோ இனி என்ன செய் வது அம்மா?என்ஜினின் பகுதி ஏதாவது உடைந்து கிடைந்து போயிருந்தால் வாஹே குருவின் மீது ஆணை என் பற்களைப் பிடுங்கி அங்கே இணைத்திருப்பேன்.
மகேஷ் சர்தாரின் பேச்சைக் காதில் வாங்கிக்கொல்லாமலே குல்ஹிமா வண்டியின் சக்கரங்கள் ஜாம ஆவதற்குல்லாகவே உன் உதட்டு முறுவல் உறைந்துவிடும் போலிருக்கிறதே என்றான்.
அவன் உரத்த குரலில் வாத்தியாரே நான் சொல்கிரதையும் கேட்டுக்கொள் நெருப் பில் எரிந்து மடிகிரதைக் காட்டிலும் பனிக் கட்டிக்கு அடியில் அமுங்கிச் சாவது ஆயிரம் மடங்கு மேல் என்றான்.
கட்டிலில் காலைத் தேய்த்துக் கொண்டு சாவதைக் காட்டிலும் இந்தச் சாவு நல்லதுதான் ஏன் குல்ஹிமா உன் பெயரை நோஷே லப் அமிர்த வாசனி என்று வைத்திருந்தால் எப்படி யிருக்கும்?
இந்தச் சாத்தான் சாலை இந்தப் புயல் வீசும் மாலை இந்த குல்ஹிமா இவளுக்கு நோஷேலப் என்ற பெயர்தான் வைத்திருக்க வேண்டும் அது தான் பொருத்தம் என்றான் அக்தர்.
அந்த இரண்டரை டிக்கட்டுகளைப் போல தஸௌந்தா சிங்கும் ஜானியும் பஸ்ஸுக்குள் முடங்கி உட்காருவதைத் தவிர வேறு எதுவும் வழி தோன்றவில்லை.
இந்தப் பெயருக்குப் பொருள் என்ன தெரியுமா பனிமலர் ஆனால் பனி மலரான நான் உண்மையில் என் இதயத்துக்குள்ளே பெரு நெருப்பை மூடிவைத்திருக்கிறேனாக்கும் வெளியே பனி மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.
குல்ஹிமா என்னோடு நீ போரும் அமைதியும் திரைப்படம் பார்த்தபொழுது சொன்னாயே உனக்கும் பியரேக்கும் எத்தனை ஒற்றுமை மகேஷ் நீயும் பியரேயைப்போல் உயரமாயிருந்து கண்களுக்குக் கனத்த மூக்குக்கண்ணாடியும் அணிந்திருந்தால் நன்றாயிருக்கும் என்று நினைவிருக்கிறதா?
கல்சுரல் டெலிகேஷனில் கடல் தாண்டிப் போகும் பொழுது உன் அன்பின் நினைவாக சரிகை வேலைப்பாடு செய்த கைக் குட்டையைக் கொடுத்துப் போகாதே.
நான் ஸ்ரீநகரின் லால் சௌக்கில் நின்று கொண்டு ஒரு கோல்டு பிளேக் பாக்கெட்டுக்காக அன்பின் அந்த நினைவுச் சின்னத்தை விற்றாலும் விற்றுவிடுவேன் என்றான்.
குல்ஹிமா குரலில் கம்பீரத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு ஸ்ரீ நகரின் லால் சௌக்கில் யார் விற்கிறதுயாருடைய கைக் குட்டையை?ஒரு கைக் குட்டைக்காக வாழ் நாள் முழுவதும் நீங்கள் தவித்துத் தவம் கிடந்தாலும் இலேசில் கிடைத்து விடுமா அது?
பிறகு நினைவு கணப்பில் விறகைச் சொருகி அவளும் இந்தச் சாலையில் தான் கிடைத்தாள் அந்தப் பூங் குயிலின் பெயர் லாலாருக் படோத்தில் உள்ள அஞ்சல் அலு வலகத்தில் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து அவள் இனிக்க இனிக் கப் பேசுவது போலத்தோன்றும் என்றான்.
ஆனால் சர்தார்ஜி ஒரு நாடகத்தின் கதாநாயகியை வேறு நாட கத்தின் கதாநாயகியோடு அல்லவா இணைக்கிறார் அக்தரால் பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை வாஹ் சர்தார்ஜி இருந்தாலும் உங்களைப் பற்றிச் சொல்லவேண்டுமா?
விளக்குறை வானம் பாடியே லேடீஸ் அண்ட் ஜெண்டில் மேன் உயிர் தப்பினோம் மெய்யன்பர்களே வண்டிக்குள்ளிருந்த இரண்டரை டிக்கட்டுகள் வெளியே வந் தார்கள்.
தஸெளந்தா சிங் மகிழச்சியில் மூழ்கித் தழுதழுக்கும் குரலில் பிஞ்சிளம் பெண்ணே மலர் உயிரே விளக்குறை வானம்பாடியே முதலில் நாம் கணப்பின் அருகில் செல்வோம்.
அப்புறம் நான் உனக்கு வேண்டியது கூறுவேன் சிலம்பொலி எழுப்பிப் பாடுவேன் அதைக் கேட்டு உனது இந்த டைரக்டரும் டிராமா எழுத்தாளனும் ஊமைக் கோட்டான் ஆகவில்லையென்றால் என் பெயரை மாற்றிவை என் மலர் உயிரே என்றான்.
தீக் கணப்பு எத்தனை அருகில் இருந்தென்ன போகும் பாதை படு சிரமமாக அல்லவா இருந்தது தஸௌந்தா சிங் மதுப் புட்டியைப் பெட்டியில் எடுத்து வைத் துக் கொண்டு குல்ஹிமாவை நோக்கி வெறும் சோற்றைத் தின்னும் இவர்களால் பூவொத்த மேனியாள் ஆனாலும் உன்னை எப்படித் தூக்கிச் செல்ல முடியும்?
வாஹ் குருவின் மீது ஆணை உன்னைத் தூக்கிச் செல்லுவதென்றால் தந்தூரி ரொட்டி சாப்பிடுபவர்களால் தான் முடியும் பயப்படமாட்டாயே என் பூமேனிப் பெண்ணே என்று கேட்டான்.
மலர் உயிரே நான் உன்னை மலரைப் போலவே தூக்கிச் சென்று அங்கே இறக்கிவிடுவேன் ஓ விளக்குறை வானம் பாடியே லேடீஸ் அண்ட் ஜெண்டில்மென் என்று கூறிக் கொண்டே அவன் நடந்தான்.
தஸௌந்தா சிங்கின் வாய்மொழியாகப் பனியில் வண்டி சிக்கிக்கொண்ட கதையைக் கேட்டு பனியிலிருந்து தப்ப எல்லோருக்கும் கணப்பு கிடைப்பதாக என்று ஆண்டவனை வேண்டினான் ரஹீமூ.
தஸௌந்தா சிங் நான்கு வாய் மதுச் சாற்றை அருந்திய பின் ஓ சித்தப்பா வெள்ளைத் தாடியுள்ள பீர் வெள்ளைக் குதிரை மீது ஏறி நம் கஷ்டங்களைத் தீர்க்க ஏன் வரவில்லை?
ரஹீமு வடை அளித்தன் சர்தார்ஜி பருவம் குதிர்ந்து பனி உருகத் தொடங்கும்பொழுது பீர் தன் வெள்ளைக் குதிரை மீதேறி வந்து நமக்குத் தன் உருவத்தைக் காட்டுவான்.
ஆனால் இப்பொழுது தான் பீருக்கே குகைப் பாதை தயாராகிவிட்டதே பீரின் பாதை யில்தான் பன்னிரண்டு மாதங்களும் போக்கு வரத்து நடை பெறுகிறதே தஸௌந்தா சிங் தனது கோப்பையில் இன்னும் இரண்டு வாய்க்கு மதுச் சாற்றைச் சாய்த்துக் கொண்டு ஓ சித்தப்பா பீருக்கு மட்டும் மனம் இல்லை யென்றால் இந்தச் சுரங்கப்பாதை ஏற்பட்டிருக்க முடியுமா?
அக்தர் தொடர்ந்தான் ஆமாம் என் மேல் போவதாயிருந்தால் என் மார்பைத் துளைத்துக்கொண்டு போ என்று கூறிப் பீர் பேசாமல் உட்கார்ந்து விட்டானாக்கும் என்றான்.
தஸௌந்தா சிங் மதுச் சாற்றின் கடைசி மிடறை அதன் வாயில் விழ்த்து குடி மகனே குடி குடித்துவிட்டு நன்றாகத் தூங்கு கனவிலே பீர் பாஞ்சலைக் காண நேர்ந்தால்.
அதனிடம் முறை யிட்டு வேண்டிக் கொள் ஓ பக்கிரிகள் தலைவனே உன் ஆட்சி யின் எல்லையில் டிரைவர் தஸௌந்தா சிங்குக்கு எவ்விதத் துயரும் ஏற்படக்கூடாது என்று கூறு என்றான்.
ஆனால் இந்தப் பாதையில் எத்தனை தடவைகள் லாலாருக் என்ன என்ன உருவங்கள் ஏற்றுக் காட்சி தருவாளோ என்ற நினைப்பில் அவன் பேசாமல் இருந்துவிட்டான்.
அவன் பார்வை குல்ஹிமாவின் மீது விழும்பொழுதெல்லாம் அவனது கை அவனையறியாமலே தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் நாயக்குட்டியின் முதுகைத் தடவிக் கொடுக்கும்.
அவனுக்குத் தான் எத்தனை முயன்றும் தூக்கமே வரவில்லையே குல்ஹிமா புரண்டு படுத்தவள் அரைக் கண்ணைத் திறந்து தஸௌந்தா சிங்கைப் பார்த்தாள்.
டிரங்குப் பெட்டிகள் கட்டில்கள் தொட்டில்கள் மேஜைகள் நாற்காலிகள் சோபா செட்டுகள் படங்கள் எல்லாமே இருக்கவேண்டிய இடங் களிலிருந்து பெயர்ந்து காவல் நிலையத்தை நிறைத்தன.
அம்மாதிரி நேரங்களில் இதுபோன்ற பொருள்களைக் குறித்த இடத்தைத் தவிர வேறு இடங்களில் வைத்தால் அழகு கெட்டுவிடும் என்றுகூட வீட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் நினைக்கலாம்.
வீட்டுப் பாத்திரம் பண்டங்கள் எல்லாம் அலமாரிகள் சமையற் கட்டுகள் ஆகியவற்றிலிருந்து வெளியேறி அரசாங்க அலுவலகங்களின் வாசலிலே கேட்பாரற்றுக் குவிந்து கிடந்தன.
எனவே இடந்தேடி இந்த அகதிகள் நடந் தும் மாட்டு வண்டிகளில் ஏறியும் ஒருநாள் இருந்த இடத்தில் மறு நாள் இல்லாமல் இடம் மாறி இடம் சுற்றினார்கள்.
நாடே அழிந்து ஒழிந்துவிட்டது ஜாட் இனத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இளைஞன் அக்கம்பக்கத்துப் பாழ்நிலையைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் பிராயம் முதிர்ந்த தந்தையிடம் கூறினான்.
அழிந்து ஒழிந்து போனது மெய்தான் இருந்தாலும் சற்று ஊன்றிக் கவனி மக்கள் தனித்தனி இடங்களில் குடியேறிச் சமைய முயன்றுகொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஒரு மாதம் கழித்துப் பார்த்தால் யாருமே கலப்பை பிடித்து அந்த வயலை உழவில்லை என்றே எண்ணத் தோன்றும் உண்மையில் கிழவனின் பேச்சில் உண்மை அங்கங்கே கோரைப் புல்லெனத் தலை தூக்கித்தான் நின்றது.
தங்கள் புதிய மாட்டுத் தொழுவத்துக்கு அருகில் அவர் கள் சிறு சிறு குழிகள் வெட்டி அவற்றில் வரட்டியை இட்டுப் புகை மூட்டம் போடுவார்கள்.
எப்பொழுதாவது தாசீல்தாரோ அல்லது வேறு அதிகாரி களோ அவர்களுடைய புதுக் கிராமத்துக்கு வந்தால் இவர்களில் பலர் தங்களைத் தாங்களே தலைவர்களாகவும் பஞ்சாயத் தாரர்களாகவும் வெளிக் காட்டிக்கொள்ள முனைவார்கள்.
இப்படியாக அக்கிராமத்து மக்கள் அனைவருக்கும் தங்களைப் பிரதிநிதியாக்கிக் காட்டிக் கிராமத்தில் தங்களுக் குத் தலைமைப் பதவியைத் தேடிக்கொள்ள முயல்வார்கள்.
நைச் சியமாகப் பேசி மக்களைப் பின்னால் அமரச் செய்து விட்டு ஒருவர் சொன்னால் போதும் என்று ஒரு கோட்பாட்டைக் கூறி அதிகாரிகளின் சௌகரியத்தைக் கவனிப்பவர்கள் போலத் தாகத்துக்கு ஏதாவது வேண்டுமா?
இப்படியாக அழிவும் ஆக்கமும் பெற்றுக் கொண்டிருந்த பாகிஸ்தானில் இந்திய அரசாங்கத்தின் தொடர்புத்துறை அதி காரியாகப் பணியாற்ற நான் நியமிக்கப்பட்டேன்.
பலாத்கார மாகத் தூக்கிச் செல்லப் பட்ட பெண்களையும் வலுக் கட்டாய மாக இஸ்லாமைத் தழுவும்படி வற்புறுத்தப்பட்ட குடும்பங்களை யும் இந்தியாவுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவருவது என் வேலை.
இந்தியப் படையைச் சேர்ந்த ஒரு சிறு குழுவும் பாகிஸ்தானின் ஸ்பெஷல் போலீஸ் துறையைச் சேர்ந்த சில சிப்பாய்களும் எனக்கு உதவி புரிந்து கொண்டிருந்தனர்.
பாகிஸ்தானிப் போலீஸ்காரர் கள் அந்தப் பெண்களைத் திருப்பி அனுப்பும் விஷயத்தில் அதா வது தங்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேற்றும் விஷயத்தில் ஓரளவு உதவினார்கள்.