sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இனி அருமறை சோரும் என்பதற்குப் பிறரெல்லாம் உள்ளத்து அடக்கப்படும் எண்ணத்தை வாய் சோர்ந்து பிறர்க்கு உரைக்கும் என்று உரைத்தார்.
ஏவவும் செய்கலான் புல்லறிவாளன் தனக்கு உறுதியாயவற்றை அறிவுடையார் சொல்லா நிற்கவும் செய்யான் தான் தேறான் அதுவன்றித் தானாகவும் இவை செய்வன என்று அறியான் அவ்வுயிர் போமளவு ஓர் நோய் அவ்வுயிர் யாக்கையின் நீங்குமளவும் நிலத்திற்குப் பொறுத்தற்கு அரியதொரு நோயாம்.
விளக்கம் உயிர் தான் உணர்தல் தன்மைத்தாயிருந்தும் நின்ற யாக்கைவயத்தான் மருளல் தன்மைத்தாய் வேறுபடுதலின் அவ்வுயிர் என்றும் அதன் நீக்கிய பொழுதே அதற்கு இரண்டனுள் ஒன்று கூடுதலின் போமளவும் என்றும் குலமலை முதலிய பொறுக்கின்ற நிலத்திற்குப் பாவயாக்கை பெரும் பொறையாய்த் துன்பம் செய்தலின் ஓர் நோய் என்றும் கூறினார்.
காணாதாற் காட்டுவான் தான் காணான் தன்னை எல்லாம் அறிந்தானாக மதித்தலான் பிறரால் ஒன்றறியும் தன்மையிலாதானை அறிவிக்கப்புகுவான் அவனாற் பழிக்கப்பட்டுத்தான் அறியானாய் முடியும் காணாதான் தான் கண்டவாறு கண்டானாம் இனி அவ்வறியுந் தன்மையில்லாதான் கொண்டது விடாமையான் தான் அறிந்தவாற்றால் அதனை அறிந்தானாய் முடியும்.
உலகத்தார் உண்டு என்பது இல் என்பான் உயர்ந்தோர் பலரும் உண்டு என்பதோர் பொருளைத் தன் புல்லறிவால் இல்லை என்று சொல்லுவான் வையத்து அலகையா வைக்கப்படும் மகன் என்று கருதப்படான் வையத்துக் காணப்படுவதோர் பேய் என்று கருதப்படும்.
விளக்கம் கடவுளும் மறுபிறப்பும் இருவினைப் பயனும் முதலாக அவர் உள என்பன பலவேனும் சாதி பற்றி உண்டு என்பது என்றும் தானே வேண்டிய கூறலால் ஒப்பும் வடிவால் ஒவ்வாமையும் உடைமையின் தன் யாக்கை கரந்து மக்கள் யாக்கையுள் தோன்றுதல் வல்ல அலகை என்றும் கூறினார்.
எல்லா உயிர்க்கும் பகல் என்னும் பண்பு இன்மை பாரிக்கும் நோய் எல்லா உயிர்கட்கும் பிற உயிர்களோடு கூடாமை என்னும் தீக்குணத்தை வளர்க்கும் குற்றம் இகல் என்ப இகல் என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
விளக்கம் மக்களையும் விலங்குகளோடு ஒப்பிப்பது என்பது தோன்ற எல்லா உயிர்க்கும் என்றும் பகுதிக்குணத்தை இடைநின்று விளைத்தலின் பகல் என்னும் பண்பு இன்மை என்றும் கூறினார்.
பகல் கருதிப் பற்றா செயினும் தம்மொடு கூடாமையைக் கருதி ஒருவன் வெறுப்பன செய்தானாயினும் இகல் கருதி இன்னாசெய்யாமை தலை அவனொடு மாறுபடுதலைக் குறித்துத் தாம் அவனுக்கு இன்னாதவற்றைச் செய்யாமை உயர்ந்தது.
விளக்கம் செய்யின் பகைமை வளரத் தாம் தாழ்ந்து வரலானும் ஒழியின் அப்பற்றாதன தாமே ஓய்ந்து போகத் தாம் ஓங்கி வரலானும் செய்யாமை தலை என்றார்.
பற்றாத என்பது விகாரமாயிற்று இகல் என்னும் எவ்வ நோய் நீக்கின் மாறுபாடு என்று சொல்லப்படுகின்ற துன்பத்தைச் செய்யும் நோயை ஒருவன் தன் மனத்தினின்று நீக்குமாயின் தவல் இல்லாத் தாவில் விளக்கம் தரும் அவனுக்கு அந்நீக்குதல் எஞ்ஞான்றும் உளனாதற்கும் ஏதுவாய புகழைக் கொடுக்கும்.
இகல் என்னும் துன்பத்துள் துன்பம் கெடின் மாறுபாடு என்று சொல்லப்படுகின்ற துன்பங்கள் எல்லாவற்றினும் மிக்க துன்பம் ஒருவனுக்கு இல்லையாயின் இன்பத்துள் இன்பம் பயக்கும் அவ்வின்மை அவனுக்கு இன்பங்கள் எல்லாவற்றினும் மிக்க இன்பத்தினைக் கொடுக்கும்.
இகல் எதிர் சாய்ந்து ஒழுக வல்லாரை தம் உள்ளத்து மாறுபாடு தோன்றியவழி அதனை ஏற்றுக் கொள்ளாது சாய்ந்தொழுக வல்லாரை மிகல் ஊக்கும் தன்மையவர்யார் வெல்லக்கருதும் தன்மையுடையார் யாவர்?
விளக்கம் இகலை ஒழிந்தொழுகல் வேந்தர்க்கு எவ்வாற்றானும் அரிதாகலின் வல்லாரை என்றும் யாவர்க்கும் நண்பாகலின் அவரை வெல்லக் கருதுவார் யாவரும் இல்லை என்றும் கூறினார்.
இகலின் மிகல் இனிது என்பவன் வாழ்க்கை பிறரொடு மாறுபடுதற்கண் மிகுதல் எனக்கு இனிது என்று அதனைச் செய்வானது உயிர் வாழ்க்கை தவலும் கெடலும் நணித்து பிழைத்தலும் முற்றக் கெடுதலும் சிறிது பொழுதுள் உளவாம்.
இகல் மேவல் இன்னா அறிவினவர் இகலோடு மேவுதலையுடைய இன்னாத அறிவினையுடையார் மிகல் மேவல் மெய்ப்பொருள் காணார் வெற்றி பொருந்துதலையுடைய நீதி நூற்பொருளை அறியமாட்டார்.
இகலிற்கு எதிர் சாய்தல் ஆக்கம் தன் உள்ளத்து மாறுபாடு தோன்றிவழி அதனை எதிர்தலையொழிதல் ஒருவனுக்கு ஆக்கம் ஆம் அதனை மிகல் ஊக்கின் கேடு ஊக்குமாம் அது செய்யாது அதன் கண் மிகுதலை மேற்கொள்வானாயின் கேடும் தன்கண் வருதலை மேற்கொள்ளும்.
ஆக்கம் வருங்கால் இகல் காணான் ஒருவன் தன்கண் ஆக்கம் வரும்வழிக் காரணமுண்டாயினும் இகலை நினையான் கேடு தரற்கு அதனை மிகல் காணும் தனக்குக் கேடு செய்துகோடற்கண் காரணம் இன்றியும் அதன்கண் மிகுதலை நினைக்கும்.
இகலான் இன்னாத எல்லாம் ஆம் ஒருவனுக்கு மாறுபாடு ஒன்றானே இன்னாதன எல்லாம் உளவாம் நகலான் நன்னயம் என்னும் செருக்கு ஆம் நட்பு ஒன்றானே நல்ல நீதி என்னும் பெருஞ்செல்வம் உளதாம்.
வலியார்க்கு மாறு ஏற்றல் ஒப்புக தம்மின் வலியார்க்குப் பகையாய் எதிர்தலை ஒழிக மெலியார்மேல் பகை ஓம்பா மேக ஏனை மெலியார்க்குப் பகையாதலை ஒழியாது விரும்புக.
அன்பு இலன் ஒருவன் தன் சுற்றத்தின்மேல் அன்பிலன் ஆன்ற துணை இலன் அதுவேயன்றி வலிய துணையிலன் தான் துவ்வான் அதன்மேல் தான் வலியிலன் ஏதிலான் துப்பு என்பரியும் அப்பெற்றியான்மேல் வந்த பகைவன் வலியினை யாங்ஙனம் தொலைக்கும்?
அஞ்சும் ஒருவன் அஞ்ச வேண்டாதவற்றிற்கு அஞ்சா நிற்கும் அறியான் அறியவேண்டுமவற்றை அறியான் அமைவு இலன் பிறரோடு பொருத்தம் இலன் ஈகலான் இவற்றின் மேலும் யாவர் மாட்டும் இவறன்மாலையன் பகைக்குத் தஞ்சம் எளியன் இப்பெற்றியான் பகைவர்க்கு மிக எளியன்.
வெகுளி நீங்கான் ஒருவன் வெகுளியின் நீங்கான் நிறை இலன் அதுவேயன்றித் தான் நிறையுடையன்அல்லன் எஞ்ஞான்றும் யாங்கணும் யார்க்கும் எளிது அவன் மேற் சேறல் எக்காலத்தும் எவ்விடத்தும் யார்க்கும் எளிது.
வழி நோக்கான் ஒருவன் நீதிநூலை ஓதான் வாய்ப்பன செய்யான் அது விதித்த தொழில்களைச் செய்யான் பழி நோக்கான் தனக்கு வரும் பழியைப் பாரான் பண்பு இலன் தான் பண்புடையன் அல்லன் பற்றாற்கு இனிது அவன் பகைவர்க்கு அப்பகைமை இனிது.
விளக்கம் தொல்லோர் அடிப்பட வழங்கி வந்ததாகலான் வழி என்றும் தப்பாது பயன்படுதலின் வாய்ப்பன என்றும் இக்குற்றங்களுடையான் தானே அழிதலின் பற்றார்க்கு இனிது என்றும் கூறினார்.
காணாச் சினத்தான் தன்மையும் பிறரையும் தான் அறியாமைக்கு ஏதுவாகிய வெகுளியையுடையான் யாவன் கழி பெருங் காமத்தான் மேன்மேல் வளராநின்ற மிக்க காமத்தையுடையான் யாவன் பேணாமை பேணப்படும் அவரது பகைமை விரும்பிக் கொள்ளப்படும்.
குணன் இலனாயக் குற்றம் பலவாயின் இனன் இலனாம் ஒருவன் குணம் ஒன்றும் இலனாய் உடைய குற்றம் பலவாய வழி அவன் துணையிலனாம் மாற்றார்க்கு ஏமாப்பு உடைத்து அவ்விலனாதல்தானே அவன் பகைவர்க்குத் துணையாதலையுடைத்து.
அறிவு இலா அஞ்சும் பகைவர்ப் பெறின் நீதியை அறிதல் இல்லாத அஞ்சும் பகைவரைப் பெற்றால் செறுவார்க்குச் சேண் இன்பம் இகவா அவரைச் செறுவார்க்கு உயர்ந்த இன்பங்கள் நீங்கா.
விளக்கம் உபாயம் அறிதலும் அறிந்தால் செய்து முடிக்கும் திண்மையும் இல்லாதாரே பகைவராதல் கூடாமையின் பெறின் என்றும் அவரை அறிந்து மேற்சென்ற பொழுதே பகையின்மையும் செல்வமும் ஒருங்கே எய்தலின் சேணிடை இன்பங்கள் இகவா என்றும் கூறினார்.
கல்லான் வெகுளும் சிறுபொருள் ஒல்லானைநீதி நூலைக் கல்லாதானோட பகைத்தலான் வரும் எளிய பொருளை மேவாதானை எஞ்ஞான்றும் ஒளி ஒல்லாதுஎஞ்ஞான்றும் புகழ் மேவாது.
நீதி அறியாதானை வேறல் எளிதாயிருக்கவும் அது மாட்டாதானை வெற்றியான் வரும் புகழ் கூடாது என்பதாம் ஆகவே இச்சிறிய முயற்சியாற் பெரிய பயன் எய்துக என்றவாறாயிற்று.
பகை என்னும் பண்பு இலதனை பகை என்று சொல்லப்படும் தீமை பயப்பதனை ஒருவன் நகையேயும் வேண்டற்பாற்று அன்று ஒருவன் விளையாட்டின் கண்ணேயாயினும் விரும்புதல் இயற்கைத்தன்று.
விளக்கம் மாணாத பகையை ஆக்கிக் கோடல் எவ்வாற்றானும் தீமையே பயத்தலின் பண்பிலது என்றும் அதனை விளையாட்டின்கண் வேண்டினும் செற்றமே விளைந்து மெய்யாம் ஆகலின் நகையேயும் என்றும் வேண்டாமை தொல்லையோரது துணிவு என்பார் நீதி நூல் மேல் வைத்தும் கூறினார்.
வில் ஏர் உழவர் பகை கொளினும் ஒருவன் வில்லை ஏராகவுடைய உழவரோடு பகை கொண்டானாயினும் சொல் ஏர் உழவர் பகை கொள்ளற்க சொல்லை ஏராகவுடைய உழவரோடு பகை கொள்ளாதொழிக.
தீங்காவது துணையுள் வழியும் வேறல் ஐயமாயிருக்க அஃது இன்றியும் பலரோடு பகைகொண்டு அவரால் வேறுவேறு பொருதற் கண்ணும் அழிந்தே விடுதல்.
பகை நட்பாக் கொண்டு ஒழுகும் பண்புடையாளன் தகைமைக்கண் வேண்டியவழிப் பகையை வேறுபடுத்துத் தனக்கு நட்பாகச் செய்து கொண்டொழுகும் இயல்பினையுடைய அரசனது பெருமையுள்ளே தங்கிற்று உலகு அடங்கிற்று இவ்வுலகு.
தன்துணை இன்று தனக்கு உதவும் துணையோ எனில் இல்லை பகை இரண்டு நலிவு செய்யும் பகையோ எனின் இரண்டு ஒருவன் தான் அவற்றின் ஒன்று இன்துணையாக் கொள்க அங்ஙனமாய் நின்றவழி ஒருவனாகிய தான் அப்பகை இரண்டனுள் பொருந்தியது ஒன்றை அப்பொழுதைக்கு இனிய துணையாகச் செய்து கொள்க.
தேறினும் தேறாவிடினும் பகைவனை முன் தெளிந்தானாயினும் தெளிந்திலனாயினும் அழிவின்கண் தேறான் பகான் விடல் தனக்குப் புறத்தொரு வினையால் தாழ்வு வந்துழிக் கூடாது நீக்காது இடையே விட்டு வைக்க.
இதனான் நொதுமலாக்கற்பாலது கூறப்பட்டது நொந்தது அறியார்க்கு நோவற்க நொந்தனைத் தாமாக அறியாத நட்டார்க்குத் தன் நோவு சொல்லற்க மென்மை பகைவர் அகத்து மேவற்க வலியின்மை பார்த்திருக்கும் பகைவர் மாட்டு அவ்வலியின்மையை மேலிட்டுக் கொள்ளற்க.
வகை அறிந்து தற் செய்து தற் காப்ப தான் வினை செய்யும் வகையை அறிந்து அது முடித்தற்கு ஏற்பத் தன்னைப் பெருக்கி மறவி புகாமல் தன்னைக் காக்கவே பகைவர்கண் பட்ட செருக்கு மாயும் தன் பகைவர் மாட்டு உளதாய களிப்புக் கெடும்.
முள் மரம் இளைதாகக் கொல்க களைய வேண்டுவதாய முள் மரத்தை இளைதாய நிலைமைக்கண் களைக காழ்த்த இடத்துக் களையுநர் கை கொல்லும் அன்றியே முதிர்ந்த நிலைமைக்கண் களையலுறின் களைவார் கையினை அதுதான் களையும்.
விளக்கம் களையப்படுவதாய தம் பகையை அது மெலிதாய காலத்தே களைக அன்றியே வலிதாய காலத்துக் களையலுறின் தம்மை அதுதான் களையும் என்பது தோன்ற நின்றமையின் இது பிறிது மொழிதல்.
செயிர்ப்பவர் செம்மல் சிதைக்கலாதார் தம்மொடு பகைப்பாரது தருக்கினைக் கெடுக்கலாய் இருக்க இகழ்ச்சியான் அது செய்யாத அரசர் உயிர்ப்ப உளரல்லர் மன்ற பின் உயிர்க்கும் மாத்திரத்திற்கும் உளரல்லர் ஒருதலையாக.
நிழல் நீரும் இன்னாத இன்னா ஒருவனுக்கு அனுபவிக்க வேண்டுவனவாய நிழலும் நீரும் முன் இனியவேனும் பின் நோய் செய்வன இன்னாவாம் தமர் நீரும் இன்னா செயின் இன்னாவாம் அது போலத் தழுவவேண்டுவனவாய தமரியல் புகளும் முன் இனியவேனும் பின் இன்னா செய்வன இன்னாவாம்.
வாள் போல் பகைவரை அஞ்சற்க வாள்போல எறிதும் என்று வெளிப்பட்டு நிற்கும் பகைவர் பகையினை அஞ்சாதொழிக கேள் போல் பகைவர் தொடர்பு அஞ்சுக அங்ஙனம் நில்லாது கேள்போல மறைந்து நிற்கும் பகைவர் நட்பினை அஞ்சுக.
முன்னே அறிந்து காக்கப்படுதலான் அஞ்சற்க என்றும் அங்ஙனம் அறியவும் காக்கவும் படாமையின் கெடுதல் ஒருதலை என்பது பற்றி அஞ்சுக என்றும் கூறினார்.
உட்பகை அஞ்சித் தற்காக்க உட்பகையாயினாரை அஞ்சித் தன்னைக் காத்துக்கொண் டொழுகுக உலைவிடத்து மட்பகையின் மாணத்தெறும் அங்ஙனம் ஒழுகாதவழித் தனக்கோர் தளர்ச்சி வந்தவிடத்துக் குயவன் மட்கலத்தை அறுக்கும் கருவி போல அவர் தப்பாமற் கெடுப்பர்.
மனம் மாணா உட்பகை தோன்றின் புறம் திருந்தியது போன்று அகந்திருந்தாத உட்பகை அரசனுக்கு உண்டாவதாயின் இனம் மாணா ஏதம் பலவும் தரும் அஃது அவனுக்குச் சுற்றம் வயமாகாமைக்கு ஏதுவாகிய குற்றம் பலவற்றையும் கொடுக்கும்.
விளக்கம் அவை சுற்றத்தாரை உள்ளாய் நின்று வேறுபடுத்தலும் அதனால் அவர் வேறுபட்டவழித் தான் தேறாமையும் பின் அவற்றான் விளைவனவும் ஆம்.
உறல் முறையான் உட்பகை தோன்றின் புறத்து உறவு முறைத் தன்மையோடு கூடிய உட்பகை அரசனுக்கு உண்டாவதாயின் இறல் முறையான் ஏதம் பலவும் தரும் அஃது அவனுக்கு இறத்தல் முறையோடு கூடிய குற்றம் பலவற்றையும் கொடுக்கும்.
விளக்கம் அவை புறப்பகைத் துணையாய் நின்றே அது தோன்றாமல் கோறல் முதலிய வஞ்சனை செய்தலும் அமைச்சர் முதலிய உறுப்புகளைத் தேய்த்தலும் முதலாயின.
ஒன்றாமை ஒன்றியார்கண் படின் பகைமை தனக்கு உள்ளாயினார் மாட்டே பிறக்குமாயின் பொன்றாமை ஒன்றல் எஞ்ஞான்றும் அரிது அரசனுக்கு இறவாமை கூடுதல் எஞ்ஞான்றும் அரிது.
செப்பின் புணர்ச்சிபோல் கூடினும் செப்பினது புணர்ச்சி போலப் புறத்து வேற்றுமை தெரியாமற் கூடினாராயினும் உட்பகை உற்ற குடி கூடாது உட்பகை உண்டாகிய குடியிலுள்ளோர் அகத்துத் தம்முள் கூடார்.
உட்பகை உற்ற குடிமுன் வளர்ந்து வந்ததாயினும் உட்பகையுண்டாய குடி அரம் பொருத பொன்போலப் பொருது உரம் தேயும் அரத்தாற் பொரப்பட்ட இரும்பு போல அதனால் பொரப்பட்டு வலி தேயும்.
உட்பகை எட்பகவு அன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும் அரசனது உட்பகை அவன் பெருமையை நோக்க எள்ளின் பிளவை ஒத்த சிறுமை உடைத்தேயாயினும் கேடு உள்ளதாம் பெருமையெல்லாம் அழிய வரும் கேடு அதன் அகத்ததாம்.
விளக்கம் எத்துணையும் பெரிதாய கேடு தனக்கு எல்லை வருந்துணையும் எத்துணையும் சிறிதாய உட்பகையுள்ளே அடங்கியிருந்து வந்தால் வெளிப்பட்டு நிற்கும் என்பதாம்.
உடம்பாடு இலாதவர் வாழ்க்கைமனப் பொருத்தம் இல்லாதாரோடு கூட ஒருவன் வாழும் வாழ்க்கை குடங்கருள் பாம்பொடு உடன் உறைந்தற்று ஒரு குடிலுள்ளே பாம்போடு கூட உறைந்தாற் போலும்.
இடச்சிறுமையானும் பயிற்சியானும் பாம்பாற் கோட்படல் ஒருதலையாம் ஆகவே அவ்வுவமையால் அவ்வுயிர்க்கு இறுதி வருதல் ஒருதலை என்பது பெற்றாம்.
ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழாமை எடுத்துக் கொண்டனயாவும் முடிக்க வல்லார்களுடைய ஆற்றல்களை அவமதியாமை போற்றுவார் போற்றலுள் எல்லாம் தலை தங்கண்தீங்கு வாராமல் காப்பார் செய்யும் காவல்கள் எல்லாவற்றினும் மிக்கது.
இகழ்ந்தவழி களைய வல்லார் என்பது தோன்ற ஆற்றுவார் என்றும் அரண் படை பொருள் நட்பு முதலிய பிற காவல்கள் அவரான் அழியுமாகலின் அவ்விகழாமையைத் தலையாய காவல் என்றும் கூறினார்.
பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகின் ஆற்றல்களால் பெரியராயினாரை வேந்தன் நன்கு மதியாது அவமதித்து ஒழுகுவாராயின் பெரியாரால் பேரா இடும்பை தரும் அவ்வொழுக்கம் அப்பெரியாரால் அவனுக்கு எஞ்ஞான்றும் நீங்காத துன்பங்களைக் கொடுக்கும்.
அடல் வேண்டின் ஆற்றுபவர்கண் இழுக்கு வேற்று வேந்தரைக் கோறல் வேண்டிய வழி அதனை அப்பொழுதே செய்யவல்ல வேந்தர் மாட்டுப் பிழையினை கெடல் வேண்டின் கேளாது செய்க தான் கெடுதல் வேண்டினானாயின் ஒருவன் நீதி நூலைக் கடந்து செய்க.
விளக்கம் அப்பெரியாரைக் காலனும் காலம் பார்க்கும் பாராது வேல் ஈண்டு தானை விழுமியோர் தொலைய வேண்டிடத் தடூஉம் வெல்போர் வேந்தர் ஆற்றுவார்க்கு ஆற்றாதார் இன்னா செயல்மூவகை ஆற்றலும் உடையார்க்கு அவை இல்லாதார் தாம் முற்பட்டு இன்னாதவற்றைச் செய்தல் கூற்றத்தைக் கையால் விளித்தற்று தானேயும் வரற்பாலனாய கூற்றுவனை அதற்கு முன்னே கை காட்டி அழைத்தால் ஒக்கும்.
வெந்துப்பின் வேந்து செறப்பட்டவர் பகைவர்க்கு வெய்தாய வலியினையுடைய வேந்தனால் செறப்பட்ட அரசர் யாண்டுச் சென்று யாண்டும் உளராகார் அவனைத் தப்பி எங்கே போயுளராவார் ஓரிடத்தும் உளராகார்.
வெந்துப்பின் வேந்து ஆகலால் தம் நிலம் விட்டுப் போயவர்க்கு இடங் கொடுப்பாரில்லை உளராயின் இவர் இனி ஆகார் என்பது நோக்கி அவனோடு நட்புக்கோடற் பொருட்டும் தாமே வந்தெய்திய அவர் உடைமையை வெளவுதற்பொருட்டும் கொல்வர் அன்றெனில் உடனே அழிவர் என்பன நோக்கி யாண்டுச் சென்று யாண்டும் உளராகார் என்றார்.
எரியால் சுடப்படினும் உய்வு உண்டாம் காட்டிடைச் சென்றானொருவன் ஆண்டைத் தீயாற் சுடப்பட்டானாயினும் ஒருவாற்றான் உயிருய்தல் கூடும் பெரியார்ப் பிழைத்து ஒழுகுவார் உய்யார் தவத்தாற் பெரியாரைப் பிழைத்து ஒழுகுவார் எவ்வாற்றானும் உயிருய்யார்.
தகை மாண்ட தக்கார் செறின் சாப அருள்கட்கு ஏது ஆய பெருமை மாட்சிமைப்பட்ட அருந்தவர் அரசனை வெகுள்வராயின் வகைமாண்ட வாழ்க்கையும் வான் பொருளும் என்னாம் உறுப்பழகு பெற்ற அவன் அரசாட்சியும் ஈட்டி வைத்த பெரும் பொருளும் என் பட்டுவிடும்?
அரசர் தம் செல்வக்களிப்பான் அருந்தவர் மாட்டுப் பிழை செய்வாராயின் அச்செல்வம் அவர் வெகுளித் தீயான் ஒரு கணத்துள்ளே வெந்துவிடும் என்பதாம்.
குன்று அன்னார் குன்ற மதிப்பின் குன்றத்தை ஒக்கும் அருந்தவர் கெட நினைப்பாராயின் நிலத்து நின்று அன்னார் குடியொடுமாய்வர் அப்பொழுதே இந்நிலத்து நிலைபெற்றாற் போலும் செல்வர் தம் குடியோடு மாய்வர்.
ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் காத்தற்கு அருமையான உயர்ந்த விரதங்களை உடையார் வெகுள்வராயின் வேந்தனும் இடை வேந்த முரிந்து கெடும் அவராற்றலான் இந்திரனும் இடைய தன் பதம் இழந்து கெடும்.
நகுடன் என்பான் இந்திரன் பதவி பெற்றுச் செல்கின்ற காலத்துப் பெற்ற கணிப்பு மிகுதியால் அகத்தியன் வெகுள்வதோர் பிழை செய் அதனால் சாபமெய்தி அப்பதம் இடையே இழந்தான் என்பதனை உட்கொண்டு இவ்வாறு கூறினார்.
சிறந்தது அமைந்த சீரார் செறின் கழிய மிக்க தவத்தினை உடையார் வெகுள்வராயின் இறந்து அமைந்த சார்பு உடையராயினும உய்யார் அவரான் வெகுளப்பட்டார் கழியப் பெரிய சார்பு உடையார் ஆயினும் அதுபற்றி உய்யமாட்டார்.
மனை விழைவார் மாண் பயன் எய்தார் இன்பம் காரணமாகத் தம் மனையாளை விழைந்து அவள் தன்மையராய் ஒழுகுவார் தமக்கு இன்துணையாய அறத்தினை எய்தார் வினை விழைவார் வேண்டாப் பொருளும் அது இனிப் பொருள் செய்தலை முயல்வார் அதற்கு இடையீடென்று இகழும் பொருளும் அவ்வின்பம்.
அவ்வின்பம் அவள் தன்மையராதற்கு ஏதுவாய இன்பம் அஃது அவளாற் பயனாய அறத்தினும் அவ்வறத்திற்கும் தனக்கும் ஏதுவாய பொருளினும் செல்லவிடாமையின் விடற்பாற்று என்பதாம்.
பேணாது பெண் விழைவான் ஆக்கம் தன் ஆண்மையை விட்டு மனையாளது பெண்மையை விழைவான் எய்தி நின்ற செல்வம் பெரியது ஓர் நாண் ஆக நாணுத் தரும் இவ்வுலகத்து ஆண்பாலார்க் கெல்லாம் பெரியதோர் நாண் உண்டாகத் தனக்கும் நாணுதலைக் கொடுக்கும்.
அச்செல்வத்தால் ஈதலும் துய்த்தலம் முதலிய பயன் கொள்வாள் அவள் ஆகலின் அவ்வாண்மைச் செய்கை அவள் கண்ணதாயிற்று என்று ஆண்பாலார் யாவரும் நாண அதனால் தன் ஆண்மையின்மை அறிந்து பின் தானும் நாணும் என்பது நோக்கி பெரியதோர் நாணாக நாணுத்தரும் என்றார்.
இல்லாள் கண் தாழ்ந்த இயல்பு இன்மை ஒருவன் இல்லாள் மாட்டுத் தாழ்தற்கு ஏதுவாய அச்சம் நல்லாருள் நாணு எஞ்ஞான்றும் தரும் அஃது இலராய நல்லாரிடைச் செல்லுங்கால் நாணுதலை அவனுக்கு எக்காலத்தும் கொடுக்கும்.
அங்ஙனம் அஞ்சி யொழுகுதலின் அவளை நியமிப்பார் இல்லையாம் ஆகவே எல்லாக் குற்றமும் விளையும் என்பது நோக்கி எஞ்ஞான்றும் நாணுத் தரும் என்றார்.
மனையாளை அஞ்சும் மறுமை இலாளன் தன் மனையாளை அஞ்சி ஒழுகுகின்ற மறுமைப்பயன் இல்லாதானுக்கு வினை ஆண்மை வீறு எய்தல் இன்று வினையை ஆளுந்தன்மை உண்டாய வழியும் நல்லோரால் கொண்டாடப்படாது.
இல்லறம் செய்தற்குரிய நன்மை இன்மையின் மறுமையிலாளன் என்றும் வினையையாளும் தன்மை தன் தன்மையில்லாத அவனால் முடிவு போகாமையின் வீறு எய்தல் இன்று என்றும் கூறினார்.
இல்லாளை அஞ்சுவான் தன் மனையாளை அஞ்சுவான் நல்லார்க்கு நல்ல செயல் எஞ்ஞான்றும் அஞ்சும்தான் தேடிய பொருளே யாயினும் அதனால் நல்லார்க்கு நல்லன செய்தலை எஞ்ஞான்றும் அஞ்சாநிற்கும்.
இல்லாள் அமை ஆர் தோள் அஞ்சுபவர் தம் இல்லாளுடைய வேய் போலும் தோளினை அஞ்சுவார் இமையாரின் வாழினும் பாடு இலர் வீரத்தால் துறக்கம் எய்திய அமரர் போல இவ்வுலகத்து வாழ்ந்தாராயினும் ஆண்மையிலர்.
பெண் ஏவல் செய்து ஒழுகும் ஆண்மையின் நாண் இன்றித் தன் இல்லாளது ஏவல் தொழிலைச் செய்து திரிகின்றவனது ஆண் தன்மையின் நாண் உடைப் பெண்ணே பெருமை உடைத்து நாணினையுடைய அவள் பெண் தன்மையே மேம்பாடு உடைத்து.
நல்நுதலாள் பெட்டாங்கு ஒழுகுபவர் தாம் வேண்டியவாறன்றித் தம் மனையாள் வேண்டியவாறு ஒழுகுவார் நட்டார் குறை முடியார் தம்மொடு நட்புச் செய்தார் உற்ற குறை முடிக்கமாட்டார் நன்று ஆற்றார் அதுவேயன்றி மறுமைக்குத் துணையாய அறஞ்செய்யவும் மாட்டார்.
அறவினையும் அறச்செயலும் ஆன்ற பொருளும் அது முடித்தற்கு ஏதுவாகிய பொருட்செயலும் பிறவினையும் இவ்விரண்டின் வேறாய இன்பச் செயல்களும் பெண் ஏவல் செய்வார்கண் இல் தம் மனையாள் ஏவல் செய்வார்மாட்டு உளவாக.
அவை நோக்கி அறச்செயல் பொருட் செயல்கள் முன்னே ஒழிந்தார்க்குத் தலைமை அவள் கண்ணதாகலின் பின் அவைதாமும் இலவாயின என்பது தோன்ற அவற்றைப் பிரித்துக் கூறினார்.
எண் சேர்ந்த நெஞ்சத்து இடன் உடையார்க்கு கருமச் சூழ்ச்சிக்கண் சென்ற நெஞ்சத்தினையும் அதனினாய செல்வத்தினையும் உடையராய வேந்தர்க்கு பெண் சேர்ந்து ஆம் பேதைமை எஞ்ஞான்றும் இல் மனையாளைச் சேர்தலான் விளையும் பேதைமை எக்காலத்தும் உண்டாகாது.
அன்பின் விழையார் பொருள் விழையும் ஆய் தொடியார் ஒருவனை அன்புபற்றி விழையாது பொருள்பற்றி விழையும் மகளிர் இன்சொல் இழுக்குத் தரும் அது கையுறும் துணையும் தாம் அன்பு பற்றி விழைந்தாராகச் சொல்லும் இனிய சொல் அவனுக்குப் பின் இன்னாமையைப் பயக்கும்.
பயன் தூக்கிப் பண்பு உரைக்கும் பண்பு இல் மகளிர் ஒருவனுக்கு உள்ள பொருளை அளந்தறிந்து அஃது எய்தும் துணையும் தம் பண்புடைமை சொல்லும் பண்பில்லாத மகளிரது நயன் தூக்கி நள்ளாவிடல் ஒழுகலாற்றினை ஆராய்ந்தறிந்து அவரைப் பொருந்தாது விடுக.
விளக்கம் பண்பு சொல்லின்கண் அல்லது தங்கண் கிடவாமை தோன்றப் பண்பு இல் மகளிர் என்றும் அவர்க்கு அது சாதி தருமமாதல் நூலானேயன்றி அவர் செயலானும் அறிந்தது என்பார் நயன் தூக்கி என்றும் அவ்வறிவு அவரை விடுவதற்கு உபாயம் என்பது தோன்றப் பின் நள்ளாவிடல் என்றும் கூறினார்.
பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் கொடுப்பாரை விரும்பாது பொருளையே விரும்பும் பொது மகளிரது பொய்ம்மையையுடைய முயக்கம் இருட்டு அறையில் ஏதில் பிணம் தழீஇயற்று பிணமெடுப்பார் இருட்டறைக்கண்ணே முன்னறியாத பிணத்தைத் தழுவினாற் போலும்.
விளக்கம் பொருட்கு முயங்கும் மகளிர் கருத்தும் செயலும் ஆராயாது சாதியும் பருவமும் ஒவ்வாதானை முயங்குங்கால் அவர் குறிப்புக் கூலிக்குப் பிணம் எடுப்பார் காணப்படாத ஓரிடத்தின்கண் இயைபில்லாததோர் பிணத்தை எடுக்குங்கால் அவர் குறிப்போடு ஒக்கும்.
பொருட் பொருளார் புன்னலம் இன்பமாகிய பொருளை இகழ்ந்து பொருளாகிய பொருளையே விரும்பும் மகளிரது புல்லிய நலத்தை அருட் பொருள ஆயும் அறிவினவர் தோயார் அருளொடு கூடிய பொருளை ஆராய்ந்து செய்யும் அறிவினையுடையார் தீண்டார்.
மதி நலத்தின் மாண்ட அறிவினர் இயற்கையாகிய மதி நன்மையான் மாட்சிமைப்பட்ட செயற்கை அறிவினையுடையார் பொது நலத்தார் புல் நலம் தோயார் பொருள் கொடுப்பார்க்கெல்லாம் பொதுவாய ஆசையினையுடைய மகளிரது புல்லிய நலத்தைத் தீண்டார்.
அதனான் அன்றிக் கல்வியறிவு மாட்சிமைப்படாமையின் மதிநலத்தின் மாண்ட அறிவினவர் என்றும் அவ்வறிவுடையார்க்கு அவராசையது பொதுமையும் மெய்ந்நலத்து புன்மையும் விளங்கித் தோன்றலின் தோயார் என்றும் கூறினார்.
தகை செருக்கிப் புன்னலம் பாரிப்பார் தோள் ஆடல் பாடல் அழகு என்பனவற்றால் களித்துத் தம் புல்லிய நலத்தை விலை கொடுப்பார் யாவர்மாட்டும் பரப்பும் மகளிர் தோளினை தம் நலம் பாரிப்பார் தோயார் அறிவொழுக்கங்களானாய தம் புகழை உலகத்துப் பரப்புதற்குரிய உயர்ந்தோர் தீண்டார்.
விளக்கம் ஆடல் முதலிய மூன்றும் உடைமை அவர்க்கு மேம்பாடாகலின் தகை என்றும் தோயின் அறிவொழுக்கங்கள் அழியும் ஆகலின் அவற்றால் புகழ் பரப்புவார் தோயார் என்றும் கூறினார்.
நெஞ்சின் பிற பேணிப் புணர்பவர் தோள் நெஞ்சினார் பிறவற்றை ஆசைப்பட்டு அவைகாரணமாகக் கொடுப்பாரை மெய்யாற் புணரும் மகளிர் தோள்களை நிறை நெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வர் நிறையால் திருந்திய நெஞ்சம் இல்லாதார் தோய்வர்.
விளக்கம் பொருளும் அதனால் படைக்கப்படுவனவும் விரும்பும் நெஞ்சு அவற்றின் மேலதாகலின் புணர்வது உடம்பு மாத்திரம் என்பது அறிந்து அது வழி ஓடாது நிற்கும் நெஞ்சினையுடையார் தோயாமையின் அஃதிலார் தோய்வர் என்றார்.
மாய மகளிர் முயக்கு உருவு சொற்செயல்களான் வஞ்சித்தலை வல்ல மகளிரது முயக்கத்தை ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கு என்ப அவ்வஞ்சனை ஆய்ந்தறியும் அறிவுடையார் அல்லார்க்கு அணங்கு தாக்கு என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
வரைவு இலா மாண் இழையார் மென்தோள் உயர்ந்தோர் இழிந்தோர் என்னாது விலை கொடுப்பார் யாவரையும் முயங்கும் மகளிரது மெல்லிய தோள்கள் புரை இலாப் பூரியர்கள் ஆழும் அளறு அக்குற்றத்தையறியும் அறிவில்லாத கீழ்மக்கள் புக்கு அழுந்தும் நிரயம்.
சாதியான் இழிந்தாரின் நீக்குவதற்குப் புரை இலாப் பூரியர்கள் என்றும் அவர் ஆழ்தற்கு ஏதுவாகிய உருவம் முதலிய மூன்றும் என்பது தோன்ற மாணிழையார் மென்தோள் என்றும் அவர்க்கு அளற்றினை இடையின்றிப் பயக்கும் என்பது தோன்ற உருவகமாக்கியும் கூறினார்.
இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும் கவர்த்த மனத்தினையுடைய மகளிரும் கள்ளும் சூதும் என இம்மூன்றும் திருநீக்கப்பட்டார் தொடர்பு திருமகளால் துறக்கப்பட்டார்க்கு நட்பு.
கள் காதல் கொண்டு ஒழுகுவார்கள்ளின்மேற் காதல் செய்தொழுகும் அரசர் எஞ்ஞான்றும் உட்கப்படார்எஞ்ஞான்றும் பகைவரான் அஞ்சப்படார் ஒளி இழப்பர் அதுவே அன்றி முன் எய்திநின்ற ஒளியினையும் இழப்பர்.
விளக்கம் அறிவின்மையால் பொருள் படை முதலியவற்றாற் பெரியராய காலத்தும் பகைவர் அஞ்சார் தம் முன்னோரான் எய்தி நின்ற ஒளியினையும் இகழற் பாட்டான் இழப்பர் என்பதாம்.
கள்ளை உண்ணற்கஅறிவுடையராயினார் அஃதிலராதற்கு ஏதுவாய கள்ளினை உண்ணாதொழிக உணில் சான்றோரான் எண்ணப்பட வேண்டாதார் உண்அன்றியே உண்ணல் வேண்டுவார் உளராயின் நல்லோரால் எண்ணப்படுதலை வேண்டாதார் உண்.
விளக்கம் பெறுதற்கரிய அறிவைப் பெற்று வைத்தும் கள்ளான் அழித்துக் கொள்வாரை இயல்பாகவே அஃது இல்லாத விலங்குகளுடனும் எண்ணாராகலின் சான்றோரான் எண்ணப்பட வேண்டாதார் உண்க என்றார்.
ஈன்றாள் முகத்தேயும் களி இன்னாதுயாது செய்யினும் உவக்கும் தாய் முன்பாயினும் கள்ளுண்டு களித்தல் இன்னாதாம் மற்றச் சான்றோர் முகத்து என்?
விளக்கம் மனம் மொழி மெய்கள் தம் வயத்த அன்மையான் நாண் அழியும்அழியவே ஈன்றாட்கும் இன்னாதாயிற்று ஆனபின் கள் இருமையும் கெடுத்தல் அறிந்து சேய்மைக்கண்ணே கடியும் சான்றோர்க்கு இன்னாதாதல் சொல்ல வேண்டுமோ?
கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற யாவரும் இகழும் மிக்க குற்றத்தினையுடையாரை நாண் என்னும் நல்லாள் புறங்கொடுக்கும்நாண் என்று சொல்லப்படுகின்ற உயர்ந்தவள் நோக்குதற்கு அஞ்சி அவர்க்கு எதிர்முகமாகாள்.
விளக்கம் காணுதற்கும் அஞ்சி உலகத்தார் சேய்மைக்கண்ணே நீங்குவராகலின் பேணா என்றும் பின் ஒருவாற்றானும் கழுவப்படாமையின் பெருங்குற்றம் என்றும் இழிந்தோர்பால் நில்லாமையின் நல்லாள் என்றும் கூறினார்.
பொருள் கொடுத்து மெய் அறியாமை கொளல்ஒருவன் விலைப்பொருளைக் கொடுத்துக் கள்ளால் தனக்கு மெய்ம் மறப்பினைக் கொள்ளுதல் கை அறியாமை உடைத்துஅவன் பழவினைப் பயனாய செய்வதறியாமையைத் தனக்குக் காரணமாக உடைத்து.
கை அப்பொருட்டாதல் பழனுடைப் பெருமரம் வீழ்ந்தெனக் கையற்று துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறு அல்லர்உறங்கினார் செத்தாரின் வேறாதல் உடையரேனும் அக்காலத்து அறிவின்மையான் வேறு எனப்படார் கள் உண்பவர் எஞ்ஞான்றும் நஞ்சு உண்பார்அவ்வாறே கள்ளுண்பார் நஞ்சுண்பாரின் வேறாதல் உடையரேனும் எக்காலத்தும் அறிவின்மையான் வேறு எனப்பட்டார் அவர்தாமே யாவர்.
இதனை நிரல்நிரை யாக்கி திரிக்கப்படுதலால் உறங்கினாரும் நஞ்சுண்பாரும் ஒப்பர் கைவிடப்படுதலான் செத்தாரும் கள்உண்பாரும் ஒப்பர் என்று உரைப்பாரும் உளர்.
அதிகாரப்பொருள் பின்னதாயிருக்க யாதும் இயைபில்லாத நஞ்சுண்பார்க்கு உவமை புணர்த்து ஈண்டுக்கூறல் பயனின்றாகலானும் சொற்கிடக்கை நிரல் நிரைக்கு ஏலாமையானும் அஃது உரையன்மை அறிக.
கள் ஒற்றிக் கண் சாய்பவர்கள்ளை மறைந்துண்டு அக்களிப்பால் தம் அறிவு தளர்வார் உள்ளூர் உள் ஒற்றி எஞ்ஞான்றும் நகப்படுவர்உள்ளூர் வாழ்பவரான் உள் நிகழ்கின்றது உய்த்துணர்ந்து எஞ்ஞான்றும் நகுதல் செய்யப்படுவர்.
களித்து அறியேன் என்பது கைவிடுகமறைந்துண்டு வைத்து யான் கள்ளுண்டறியேன் என்று உண்ணாத பொழுது தம் ஒழுக்கங் கூறுதலையொழிக நெஞ்சத்து ஒளித்ததும் ஆங்கே மிகும்அவ்வுண்ட பொழுதே பிறரறியின் இழுக்காம் என்று முன் நெஞ்சத்து ஒளித்த குற்றமும் முன்னையளவின் மிக்கு வெளிப்படுதலான்.
களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல்கள்ளுண்டு களித்தான் ஒருவனை இஃது ஆகாதென்று பிறனொருவன் காரணம் காட்டித் தெளிவித்தல் நீர்க்கீழ்க் குறித்தானைத் தீத்துரீஇ அற்று .
கண் உண்ணாப் போழ்தில் களித்தானைகள் உண்பானொருவன் தான் அஃது உண்ணாது தெளிந்திருந்தபொழுதின் கண் உண்டுகளித்த பிறனைக் காணுமன்றே காணுங்கால் உண்டதன் சோர்வு உள்ளான் கொல்காணுங்கால் தான் உண்டபொழுது உளதாம் சோர்வினை அவன் சோர்வால் அதுவும் இற்றென்று கருதான் போலும் விளக்கம் சோர்வுமனமொழி மெய்கள் தன் வயத்த அல்லவாதல்.
வென்றிடினும் சூதினை வேண்டற்க தான் வெல்லும் ஆற்றல் உடையனாயினும் சூதாடலை விரும்பாதொழிக வென்றதூஉம் தூண்டிற் பொன் மீன் விழுங்கியற்று வென்று பொருளெய்துவார் உளரால் எனின் அவ் வென்ற பொருள் தானும் இரையான் மறைந்த தூண்டிலிரும்பினை இரை எனக் கருதி மீன் விழுங்கினாற் போலும்.
ஒன்று உய்தி நூறு இழக்கும் சூதர்க்கும் அத்தூண்டிற் பொன் போன்ற ஒன்றனை முன்பெற்று இன்னும் பெறுதும் என்னும் கருத்தால் நூற்றினை இழந்து வறியராம் சூதர்க்கும் நன்று எய்தி வாழ்வது ஓராறு உண்டாங்கொல்பொருளால் அறனும் இன்பமும் எய்தி வாழ்வதொரு நெறியுண்டாமோ?
உருள் ஆயம் ஓவாது கூறின் உருளும் கவற்றின்கண் பட்ட ஆயத்தை இடைவிடாது கூறிச் சூதாடுமாயின் பொருள் ஆயம் போஒய்ப் புறமே படும் அரசன் ஈட்டிய பொருளும் அவன் பொருள் வருவாயும் அவனை விட்டுப் போய்ப் பகைவர் கண்ணே தங்கும்.
சிறுமை பல செய்து சீர் அழிக்கும் சூதின் தன்னை விழைந்தார்க்கு முன்இல்லாத துன்பங்கள் பலவற்றையும் விளைத்து உள்ள புகழையும் கெடுக்கும் சூதுபோல வறுமை தருவது ஒன்று இல் நல்குரவினைக் கொடுக்க வல்லது பிறிதொன்று இல்லை.
இல்லாகியார்முற்காலத்துத் தாம் உளராகியே இலராகி ஒழுகினார் கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி இவறியார்கவற்றினையும் அஃது ஆடுங் களத்தினையும் அவ்வாடற்கு வேண்டும் கைத்தொழிலைனையும் மேற்கொணடு கைவிடாத வேந்தர்.
சூது என்னும் முகடியான் மூடப்பட்டார்தன் பெயர் சொல்லல் மங்கலம் அன்மையின் சூது என்று சொல்லப்படும் முகடியான் விழுங்கப்பட்டார் அகடு ஆரார் அல்லல் உழப்பர் இம்மைக்கண் வயிறாரப் பெறார் மறுமைக்கண் நிரயத் துன்பம் உழப்பர்.