sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மாண்ட மதி ஏர் ஒள் நுதல் மாட்சிமையுற்ற திங்களை யொத்த ஒளிபொருந்திய நெற்றியினையும் வயங்கு இழை விளங்கும அணியினையும் உடைய ஒருத்தி நின் பரத்தையாய ஒருத்தி இகழ்ந்த சொல்லும் சொல்லி நின்னை இகழ்ந்து கூறும் சொல்லும் கூறி சிவந்த ஆய் இதழ் மழைக்கண் நோய் உற நோக்கி சிவந்த அழகிய இதழினையுடைய குளிர்ந்த கண்ணால் வருத்தம் மிகப் பார்த்து தண் நறு கமழ் தார் பரீஇயினன் நினது தண்ணிய நறிய மணம் கமழும் மாலையினை அறுத்து அம்மொடு ஊடினன் சிறு துனிசெய்து நும்முடன் ஊடிச் சிறு கலாம் செய்து எம் மணல் மலி மறுகின் இறந்திசினோள் எமது மணல் நிறைந்த தெருவழியே சென்றாளன்றே முடிபு பெரும் பெயர் மகிழ்ந வயங்கிழை ஒருத்தி இகழ்ந்த சொல்லும் சொல்லி நோயுற நோக்கி தார் பரீஇயினள் நும்மொடு ஊடினள் சிறுதுனி செய்து எம்மறுகின் இறந்திசினோள் இதுவோ நின் செம்மல் பேணாது அகன்மோ.
பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் தனது தலைமை தோன்றப் பரத்தையரை இழித்துரைத்துத் தலைவியைப் பாராட்டி வாயில் வேண்டி நின்றானாக இன்ன தன்மையாள் ஒருத்தி நும்மை இகழ்ந்துரைத்துத்தாரினைப் பரிந்து ஊடிச்சிறு துனி செய்து எம்மறுகின் இறந்திசினோள் ஆதலின் அதுதான் நும் தலைமையோ எம்மைப் பேணுதலை ஒழிவீராக என்று கூறித் தோழ வாயில் மறுத்தாள் என்க.
உறை.ஈங்கைப் புதுவீயும் மாத்தின் இளந்தளிரும் வருட ஆர்குருகு உறங்கும் நீர் சூழ் வளவயல் என்றது தலைவன் குறியாத இன்பத்தினையும் எளிதின் எய்துவான் என்றபடி.
சிறுநுதல் பசந்து சிறிய நெற்றி பசப்புற்று பெருதோள் சாஅய் பெரிய தோள் மெலிந்து அகல் எழில் அல்குல் அவ்வரி வாட அகன்ற எழிலுடைய அல்குலின் அழகிய வரிகள் வாட பகலும் கங்குலும் மயங்கி பகலும் இரவும் மயங்குதலுற்று பை என மெல்லென பெயல் உறு மலரில் கண்பனி வார மழை பெய்தலை ஏற்ற மலரைப் போலக் கண்ணில் நீர்பெருகி வழிய ஈங்கு இவள் உழக்கும் எண்ணாது இங்கே இவள் தனித்துத் துயரால் வருந்துவள் என்று எண்ணாது வினை நயந்து பொருளீட்டும் வினையை விரும்பி நீங்கல் ஒல்லுமோ நீ பிரிந்து செல்லுதல் பொருந்துவதாமோ?
முடிபு ஐய நனந்தலையினையும் பெருங்கல் வைப்பினையும் உடைய மலை முதல் ஆற்றில் இவள் உழக்கும் என்னாது வினை நயந்து நீங்கல் ஒல்லுமோ வி ரை.
மலை முதல் ஆறு இவள் உழக்கும் என்னாது நீங்கல் ஒல்லுமோ என்றதனால் நின்னைப் பிரிதலாலும் நீ இத்தகைய ஏதம் மிக்க கொடிய நெறியிற் செல்லுவை என்றதனாலும் தலைவி வருந்துவள் எனக் கூறித் தோழி செலவு விலக்கினாள் என்க.
கருகோல் குறிஞ்சி நும் உறைவு இன் ஊர்க்கு கரிய கிளைகளையுடைய குறிஞ்சி மரங்களையுடைய இருத்தற்கு இனிமையுடைய நும் ஊர்க்கு காவலர் கரந்து கடி புனம் துழைஇயகாவலாளர்க்கு மறைந்து காவல் கொண்ட புனத்தை வளைத்துண்ட பெரு களிற்று ஒருத்தலின் பெரிய களிற்றுயானையைப் போல பெயர்குவை செல்வாய்.
முடிபு நாட அருவி புனல் மலிந்து ஒழுகலின் இரவில் வருதல் எவனோ பகல் வரின் கிளி எம்மொடு ஒப்பி கூந்தல் மெல்லணைத் துஞ்சி பொழுதுபட நும் உறைவு இன் ஊர்க்குக் களிற்று ஒருத்தலிற் பெயர்குவை.
இரவில் புனத்தினை மேய வரும் களிறு பரணின் மீதிருந்து கவண் முதலியவற்றால் தன்னை ஓட்டுவாரைக் கோறற்கு முயறல் உண்டாகலின் அதற்கு எட்டாத சேய்மையில் பரண் இடப்பெற்றிருக்கும் என்பது களிறு அணந் தெய்தாக் கன் முகை இதணத்து என்பதனாற் பெறப்படும்.
தோழி காம்பின் வனை கழை உடைந்த மூங்கிலின் அழகிய தண்டு உடைதற்கு ஏதுவாய கவண் விசை கடி இடி கவண் கல்லின் வேகந் தங்கிய கடிய தாக்குதலை உடைய கனை சுடர் அமையத்து வழங்கல் செல்லாது வெப்பமிக்க கதிர்களையுடைய பகற்பொழுதில் இயங்குதல் இன்றி இரவு புனம் மேய்ந்த உரவு சின வேழம் இரவின்கண் தினைப் புனத்தை மேய்ந்த வலிய சினம் கொண்ட யானை தண் பெரும் படாஅர் வெரூஉம் குளிர்ந்த பெரிய தூற்றினை அஞ்சும் குன்று விலங்கு இயவின் அவர் சென்ற நாட்டு குன்றுகள் குறுக்கிடும் நெறிகளையுடைய நம் தலைவர் சென்ற நாட்டின்கண் நாம் செலின் எவனோ நாம் சென்றால் என்னையோ?
முடிபு தோழி கோடியர் வானவன் திருந்துகழற் சேவடி நசைஇக் காடு மிக நெடிய என்னார் படர்தந்தாங்கு நாம் குன்று விலங்கு இயவின் அவர் சென்ற நாட்டுச் செலின் எவனோ?
கோடியர் காடு மிக நெடிய என்னார் வானவன் சேவடி நசைஇப் படர்தந்தாங்கு என்ற உவமையால் செல்லும் நெறி நெடிய என்னாது நாமும் தலைவரை நச்சி அவர் நாட்டுச் செல்லின் எவனோ என்று தலைவி உரைத்தாளாகக் கொள்க.
இன்று இவண் விரும்பாதீ இன்று இவ்விடத்திருத்தலை விரும்பற்க உப்பு ஒய் உமணர் ஒழுகையொடு ஆங்கண் வந்த உப்பினைச் செலுத்தி வரும் உப்பு வணிகரது வண்டியுடன் அவ்விடத்தே வந்த இளைபடு பேடை இரிய பாதுகாவல் எய்திய பேடை அஞ்சியோட உரும் இசைப் புணரி இடிபோலும் ஒலியினையுடைய அலை குரைத்து எழுந்து உடைதரும் ஒலித்து எழுந்து சிதறி விழும் பெருநீர் வேலி எம் சிறு நல் ஊர் கடலை எல்லையாகவுடைய எமது சிறிய நல்ல ஊர் சென்று சிறிது சென்ற வழி அ பூ விரி புன்னை மீது தோன்றும் அந்தப் பூக்கள் விரிந்த புன்னையின் மேலே தோன்றுகின்ற பெண்ணை பனை மரத்தினின்றும் கூவும் கண்ணஃதே கூப்பிடு தூரத்தே யுள்ளதேயாம்.
முடிபு சேர்ப்ப நெடுந்தகை நீர்மையை அன்றித் தொழுதகு மெய்யை நீயும் அழிவு முந்துறுத்துப் பன்னாள் வந்து பணிமொழி பயிற்றலின் இவளும் நின்மாட்டுப் பெரும்பேது உற்றனள் காதலின் வளர்ந்த மாதராகலின் சிறிது பெருமடம் உடையர் அதனால் இன்று இவண் விரும்பாதீமோ எம் சிறு நல்லூஙா பெண்ணைக் கூவுங் கண்ணது அவண் வருக.
புரவலன் போலும் தோற்றமுடைய நீ இரவலன்போல் வந்து பலகால் பணிமொழி கூறினை என்பாள் கடுந்தேரிளையரொடு சீக்கி நின்ற நெடுந்தகை நீர்மையை யன்றி நீயும் தொழுதகு மெய்யை .
நின்மாட்டு இவளும் பெரும்போது உற்றனள் என்றது நீ எய்திய துன்பத்திற்குத் தானும் வருந்தி நின்னையே நினைந்து அறிவுநிலை கலங்குவாளாயினள் என்றபடி ஓரும் ஓ தெய்ய அசைநிலை.
கூஉங்கண்ணஃது ஆய்தம் விரித்தல் பெண்ணைக்கு ஊங்கண்ணஃது எனப்பிரித்து பெண்ணைக்கு அப்பாலாய இடத்தது என உரைத்தலுமாம்.
இரு பிடி பரிசிலர் போல பெரிய பெண் யானையினைப் பரிசில் பெறும் பாணர் போல கடை நின்று நமது மனையின் கடையில் நின்று பின் அரு கடி காப்பின் அகல் நகர் அரிய காவலையுடைய மதில் சூழ்ந்த அகன்ற மனையின் ஒரு சிறை ஒரு பாலுள்ள எழுதி அன்ன திண் நிலைக் கதவம் எழுதினாற் போன்ற செறிந்த நிலையினையுடைய கதவினை கழுது வழங்கு அரை நாள் பேய் வழங்கும் பாதியிரவில் காவலர் மடிய காவலர்கள் சோர்ந்திருக்கும் செவ்வி பார்த்து திறந்து திறந்து வந்து நம் புணர்ந்து நம்மைக் கூடி நம்மிற் சிறந்தோர் இவ்வுலகத்தே யாரும் இல்லை என்று கூறி பல் நாள் பல காலம் பொம்மல் ஓதி நீவிய காதலொடு பொலிவு பெற்ற கூந்தலைத் தடவி அளிசெய்த காதலோடு.
பயம் தலை பெயர்ந்து மாதிரம் வெம்ப நீர் அற்று ஒழியத் திசையெல்லாம் கொதிக்க வம்பலர் வருவழி பேணி புதிய வழிப்போக்கர் வருங்கால் அவர்களைப் போற்றி கோவலர் ஆயர்கள் மழவிடைப் பூட்டிய குழாஅய்த் தீம்புளி இளைய எருதுகளின் கழுத்திற் கட்டியுள்ள மூங்கிற் குழாயிலுள்ள இனிய புளிச் சோற்றை செவி அடைதீர அப் புதியரின் காதடைப்பு நீங்க தேக்கு இலை பகுக்கும் தேக்கின் இலையில் பகிர்ந்து அளிக்கும் புல்லி நல் நாட்டு உம்பர் புல்லி என்பானது வேங்கட நான்னாட்டிற்கு அப்பாலுள்ள செல் அரும் சுரம் இறந்து ஏகினும் கடத்தற் கரிய சுரநெறியைக் கடந்து சென்றிருப்பினும் நீடலர் தாழ்க்காது விரைவில் வருவர்.
முடிபு தோழி நப்புணர்ந்து காதலொடு அருண்மொழித் தேற்றி நம் அகன்றிசினோர் புல்லி நன்னாட்டும்பர்ச் செல்லரும் சுரம் இறந்தேகினும் நீடலர்.
வேய் பயில் அடுக்கம் புதைய மூங்கில் நெருங்கிய பக்கமலை மறைய கால் வீழ்த்து கால் இறங்கி இன் இசை முரசின் இரங்கி இனிய இசை பொருந்திய முரசம் போல ஒலித்து ஒன்னார் ஓடு புறம் கண்ட பகைவர் ஓடும் புறக்கொடையினைக் கண்ட தாள் தோய் தடகை முழந்தாளினைப் பொருந்தும் பெரிய கையினையுடைய வெல் போர் வழுதி போர் வெல்லும் பாண்டியன் செல் சமத்து உயர்த்த வென்று செல்லும் போரில் தூக்கிய அடு புகழ் எஃகம் போல கொல்லும் புகழ் வாய்ந்த வேல் போல கொடி பட மின்னி ஒழுங்கு பட மின்னி மழை பாயின்று மழை பரவியுள்ளது காண்பாயாக.
பெரிய நிதியம் சொரிந்த நீவி போலமிக்க நிதியினைச் சொரிந்துவிட்ட உள்ளீடில்லாத துணிப்பை போல பாம்பு ஊன் தேம் பும் வறம் கூர் கடத்திடைபாம்பு உடல் வாடிக் கிடக்கும் வறட்சி மிக்க காட்டிடத்தே கணை இடஅறலைப்போர் அம்பினை எய்தலால் தொலைந்தோர் இறந்து பட்டோராய நீங்கா வம்பலர் ஒழியாத புதியோரது வசிபடு புண்ணின் குருதி மாந்தி பிளந்த புண்ணினின் றிழியும் செந்நீரைக் குடித்து காக்கைகாகங்கள் ஒற்றுச் செல் மாக்களின் ஒடுங்கிய குரலஒற்றராகச் செல்லும் மக்களைப்போல உள்ளடங்கிய குரலினவாய் இல்வழிப் படூஉம் மனையிடத்தே வந்து தங்கும் இடமாய கல்உயர் பிறங்கல் மலை இறந்தோர் கற்கள் உயர்ந்த பக்கமலைகளையுடைய மலையைக் கடந்து சென்றோராய அவர் முடிபு தோழி வாழி நெஞ்சம் பிண்த்தோர் தம்மலதில்லா நம் இவண் ஒழியப் பொருள் புரிந்து அகன்றன ராயினும் மலையிறந்தோராய அவர் ஒருள் புரிந்து வருவர்.
இனிப் பிறிது உண்டோ என்றது இனி நமக்குப் பிரிவென்பது இல்லையெனக் குறிப்பித்தபடி இனிப் பிரியுமாறு இல்லையெனத் தன் நெஞ்சம் ஒருப்படத் தெருட்டிய தலைவர் பிரிந்து சென்றாராகலின் தலைவி கண் பனிமல்க வெய்ய உயிரா வருந்தி யிருந்தனள் என்க.
நீலத்து அன்ன நீர் பொதி கருவின் நீலமணியை யொத்த நீர் பொதிந்த சூலினைக்கொண்டு மா விசும்பு அதிர முழங்கி கரிய வானினிடத்தே அதிர இடித்து ஆலியின் பெய்த நீரினால் நிலம் தண்ணென்று நிலம் தட்பமுற்று கானம் குழைப்ப காடு தழைத்திட இனம் தேர் உழவர் இனத்தை ஆராயும் உழவர் இன்குரல் இயம்ப இனிய குரல் ஒலிக்க மறியுடை மடப்பிணை தரீஇ குட்டியினையுடைய இளைய பெண்மானைத் தழுவிக்கொண்டு புறவில் காட்டில் திரிமருப்பு இரலை முறுக்கிய கோட்டினையுடைய கலைமான் பை பயிர் உகள பசிய பயிரிலே துள்ளித் திரிய ஆர் பெயல் உதவிய கார் செய்காலை மேகம் மிக்க யெலைத் தந்த கார்ப்பருத்தைச் செய்யும்காலத்தே.
பெரும செய்வினை அழிந்த மையல் நெஞ்சில் செய்யப்படும் வினைகள் அழிதற் கேதுவாய மயக்கம் பொருந்திய நெஞ்சில் துனிகொள் பருவரல் தீர வெறுப்புத் தரும் துன்பம் அகல வந்தோய் நீ வந்துற்றனை அதனால் இனிது செய்தனை எம் தலைவிக்கு இனியதொன்றினைச் செய்தாய் ஆவாய் வாழ்க நின் கண்ணி நின் கண்ணி வாழ்வதாக நின் மலர்ந்த மார்பு நினது அகன்ற மார்பு வேலி சுற்றிய வால் வீ முல்லை மனையில் வேலியாகச் சூழ்ந்த வெள்ளிய முல்லை மலர்களாகிய பெருதார் கமழும் பெரிய மாலை கமழும் விருந்து ஒலி கதுப்பின் புதுமையுறத் தழைத்த கூந்தலையுடைய இன் நகை இளையோள் கவவ இனிய நகையையுடைய இளையோளாகிய இவள் தழுவிக்கொள்ள மன்னுக நிலைபெறுவதாக.
முடிபு கார் செய் காலை புரவி வாய்ச் செல வல்லோன் வணக்கிய தாப்பரி நெடுந்தேர் இயங்கு வழி யறுப்ப யாழ்செவ்வழி பிறப்ப தலைவர் இந்நிலை வாராராயின் தம் நிலை எவன்கொள் பாண சிறிது உரைத்திசின் எனமடவோள் கூற அவளது மையல் நெஞ்சிற் பருவரல் தீர வந்தோய் பெரும இனிது செய்தனை நின் கண்ணி வாழ்க இளையோன் கவவ நின் மலர்ந்த மார்பு மன்னுக.
புரவி செல்ல வல்லோன் வணக்கிய நெடுந்தேர் இயங்கு வழியறுப்ப வாராராயின் என்றது பிரிந்தார்க்கு வருத்தத்தைச் செய்யும் செவ்வழிப் பண் தோன்றும் இத்தகைய மாலைப்பொழுதில் வாராராயின் என்றபடி.
புதல்போல் குரம்பை முன்றில் புதர்போலும் குடிசையின் முன்றிலில் தேக்கின் அகல் இலை குவித்த தேக்குமரத்தின் அகன்ற இலையில் குவிக்கப்பெற்ற ஊன் புழுக்கு அயரும் புழுக்கிய ஊனினை உண்ணும் கான்கெழு வாழ்நர் நாட்டில் பொருந்திய வாழ்க்கையினை யுடையாரது சிறுகுடியான் சீறூரின்கண் தான் சேக்குவள் கொல் அவள் தங்கியிருப்பளோ.
முடிபு பெண்துணை சான்றனள் இவள் என நோக்கி நெருநையும் நெஞ்சம் அயிர்த்தன்று பெயர்த்தும் அறியாமையின் யான் செறியேன் தான் தன் வியன் நகர் சிலம்பும் கழியாள் அத்தம் விடலை பொய்பபப்போகி சிறுகுடியான் சேக்குவள் கொல்.
பன்மாண் கண்துணையாக நோக்கி நெருநையும் அயிர்த்தன்று மன்னே நெஞ்சம் என்றது அங்ஙனமாகவும் இற்செறியாமையாகிய தவறுசெய்துவிட்டேனே எனக் கழிவிரக்கம் தோன்றக் கூறியபடியாம்.
தேர்தர வந்த தனது தேரிற் கொணர்தலால் வந்த தெரி இழை நெகிழ்தோள் விளங்கும் அணி நெகிழ்ந்த தோள்களையுடைய ஊர்கொள்கல்லா மகளிர் ஊர் தாங்காத பரத்தையர் பரத்தமை தரத்தர பரத்தமையை மேன்மேலும் தன்பால் எய்துவிக்க தாங்கலோ இலன் என அதனைத் தாங்கலாற்றாதவனாக வுள்ளான் என்று மனை கெழு மடந்தை மனை வாழ்க்கை மேவிய கற்புடைய மடந்தையாகிய நீ வறிது புலத்தல் ஒல்லுமே பயனின்றி அவன்பால் ஊடுதல் பொருந்துமோ?
அது புலந்து உறைதல் வல்லியோரே தலைவன் பரத்தமையைப் புலந்து பிரிந்துறையும் வண்மையுடையோர் செய்யோள் நீங்க தம்மிடத்து நின்றும் திருமகள் நீங்க சில்பதம் கொழித்து சிறிய அரிசியைத் புடைத்து தாம் அட்டு உண்டு தமியர் ஆகி தாமே சமைத்துண்டு தனித்தோர் ஆகி தேம்மொழிப் புதல்வர் திரங்கு முலை சுவைப்ப தேன் போலும் இனிய மொழியினையுடைய மக்கள் பால் இன்றிச் சுருங்கிய முலையினைச் சுவைத்துப் பார்க்க வைகுநர் ஆகுதல் அறிந்தும் எளிமையுடன் தங்குவார் ஆதலை அறிந்துவைத்தும் அஃது உடலுமோர் தலைவன் பரத்தமைகுறித்தமாறுபாடுவோர் அறியார் அறிவிலாராவர்.
அது புலந்துறைதல் வல்லியோர் செய்யோள் நீங்கச் சில்பதம் அட்டு உண்டு தமியராகி புதல்வர் திரங்கு முலை சுவைப்ப வைகுநர் ஆதல் அறிந்தம் அது உடலு மோர் அறியார்.
ஊர் கொள்கல்லா என்றது ஊர் இடமில்லை யாம்படி நிறைந்த என்றபடி அன்றி ஊரையெல்லாம் இடமாகக்கொண்ட கல்வியில்லாத மகளிர் என்றுமாம்.
தேர்தர வந்த மகளிர் மேன்மேலும் தருதலால் பரத்தமை தாங்கலாற்றானாயினன் என மனைகெழு மடந்தையாகிய நீ புலத்தல் கூடுமோ எனவும் புலந்துறைதல் வல்லியோர் புதல்வர் திரங்குமுலை சுவைப்ப வறியராய் வைகுநராதல் அறிந்தும் அஃது உடலுமோர் அறியாதாராகுவர் எனவும் தோழி தவைவியைச் சினந்து கூறினாள் என்க.
உறை பொய்கை ஆம்பல் மேய்ந்த எருமைப்போத்த அள்ளல் துஞ்சிப் பொழுதுபட வரால் குறையப் பகன்றை சூடி மூதூர் மள்ளரிற் புகுதரும் ஊரன் என்றது தலைவன் பரத்தையர் சேரிக்கண்ணே அப்பரத்தையரை நுகர்ந்து இரவெல்லாம் அவ் விழிந்த இன்பத்திலே மயங்கிக் கிடந்து காலையில் தன் பெருமை குறையவும் அலர் மிகவும் நாணின்றிப் போந்தான் என்றபடி.
பல்நாள் அன்னையும் அறிவுற அணங்கி பலநாளாக நம் அன்னையும் அறிந்திட நம்மை வருத்தி நல் நுதல் பாய பசலை நோய் நம் காதலர் வந்து நின்றார் முடிபு காமர்வேனில் மராஅத்துக் குயிலிடு பூசல் எம்மொடு கேட்ப தலைவர் தாம் வருவேம் என்ற பருவம் ஆண்டை இல்லை கொல்லென மெல்ல நோக்கி நினைந்தனம் இருந்தனமாக காதலா வந்து நின்றனர் நன்னுதற் பாயபசலை நோய் நம துறந்து என்னுழியதுகொல்.
மழை தொழில் உலர்ந்தென என்றது கூதிர்க்காலத்தின் கழிவையும் அற்சிரம் நீங்க என்றது பனிக்காலத்தின் கழிவையும் மான் ஏமுற்ற காமர்வேனில் என்றது இளவேனிற் பருவத்தின் வருகையையும் குறிப்பன என்க.
ஒன்று இன்று தலையாக வாரல் இன்று முதலாக அங்ஙனம் வாராதே அன்றி வரினே நீ வருதியேல் ஏம் உறு துயரம் யாம் இவண் ஒழிய யாங்கள் இவ்விடத்தில் மயக்கமுறும் துயரத்தின் நீங்குமாறு என் கண்டு பெயரும் காலை என்னைக்கண்டு நீங்கும் காலத்து நின் கல் கெழு சிறுகுடி எய்திய பின்றை நினது மலைகள் பொருந்திய சீறூரை அடைந்த பின்னர் வேய் பயில் அழுவத்து பிரிந்த நின் வேட்டொடு நாய் வேட்டமாடுங்கால் மூங்கில் மிக்க காட்டில் பிரிந்த நின் வேட்டுவர்களோடு நாய்களை பயிர் குறி நிலை கொண்ட கோடு அழைக்கும் குறிப்பினைக் கொண்டுள்ள ஊதுகொம்பினை சிறிது ஊதல் வேண்டும் சிறிது ஊதுதல் வேண்டும்.
முடிபு பயமலை நாட யானையும் வழங்கும் உருமும் உரறும் புலியும் அஞ்சுதகவுடைய சிறு நெறி இரவில் தமியை வருதி மன்றல் வேண்டினும் பெறுகுவை இன்று தலையாக வாரல் வரீனே ஏமுறு துயரம் யாம் இவண் ஒழிய எற் கண்டு பெயருங்காலை நின் சிறுகுடி எய்திய பின்றை அழுவத்துப் பிரிந்த வேட்டொடு நாய் பயிர் கோடு சிறிது ஊதல் வேண்டும்.
பிரசம் வண்டின் இசை அருவியோசையோடு கூடிய வண்டின் இசை முழவொலியோடு கூடிய நரம்பின் ஒலிபோல ஒலிக்கும் என்க அருவிக்கு முழவும் பிரசத்திற்கு நரம்பும் உவமம்.
நீ இரவில் வரும் நெறி ஏதம் மிக்கதாகலானும் நீ மன்றலை விரும்பினர் எமர் வரைவெதிர்கொள்வர் ஆகலானும் இன்று முதலாக இரவுக் குறிக்கண் வாரற்க என்றாள்.
பின்னும் அவன் வரின் தாம் எய்தும் கலக்கத்தை அறிவுறுப்பாளாய் எமுறு துயரம் யாமிவண் ஒழிய நின் கோட்டினைச் சிறுகுடி எய்திய பின்றை ஊதல் வேண்டும் என்றாள் என்க.
நுமக்கு அரும்பொருள் எய்துக உமக்கு அரியபொருள் வந்துறுவதாக கொய் குழைத் தளிர்ஏர் அன்ன கொய்யப்பட்ட குழையாகிய அழகிய தளிரினை யொத்த தாங்கும் மதுகையன் பிரிதற்றுன் பினைத் தாங்குதற்கரிய வலியினளும் மெல்லியள் இளையள் மென்மைத் தன்மையினளும் இளையளும் நனிபேர் அன்பினள் நும்பால் மிகப் பெரிய அன்பினளுமாகிய இவள் செல்வேம் என்னும் நுமது எதிரில் நின்று ஒழிவேம் என்னும் ஒண்மை பிரிந்து ஆற்றியிருப்பேம் என்று கூறும் அறிவுடைமை இலள் இல்லாதவள் ஆவள் என் செய்வேன்.
முடிபு பாழ்படு நனந்தலை இவள் வயிற் பிரிந்தனீர் அகறல் சூழின் நுமக்கு அரும்பொருள் எய்துக தாங்கரும் மதுகையன் மெல்லியள் இளையன் நனி பேரன்பினள் ஆகிய இவள் செல்வேம் என்னும் எதிர் ஒழிவேம் என்னும் ஒண்மை இலள் என் செய்வேன்.
நெட கழி துழைஇய குறு கால் அன்னம் நீண்ட உப் பங்கழியைத் துழவி மீன் பிடித்துண்ணும் குறிய காலினையுடைய அன்னம் அடும்பு அமர் எக்கர் அம் சிறை உளரும் அடும்பங்கொடி பொருந்திய மணல் மேட்டிலிருந்து தனது அழகிய சிறகினைக் கோதி உலர்த்தும் தடவுநிலை புன்னை தாது அணி பெருதுறை வளைந்த நிலையினையுடைய புன்னை மரத்தின் பூங்கொடி அழகுசெய்யும் பெரிய துறைக்கண் நடுங்கு அயிர் போழ்ந்த கொடிஞ்சி நெடுதேர் நெகிழும் நுண்மணலைப் பிளந்து கொண்டு வந்த கொடிஞ்சியையுடைய நீண்ட தேரினை வண்டல் பாவை சிதைய வந்துயாங்கள் புனைந்து விளையாடிய வண்டற்பாவை அழிந்திடச் செலுத்திவந்து நீ தோள் புதிது உண்ட ஞான்றை நீ இவள் தோளின் நலத்தினைப் புதுவதாக நுகர்ந்த நாளில் கடல் அறி கரி கடலானது அறியும் சான்றாக சூளும் பொய்யோ நீ கூறிய சூளும் பொய்யோ.
முடிபு சேர்ப்ப எம் தோழி எவ்வம் அலர் வாய் நீங்க நீ அருளாய் பொய்ப்பினும் நெடுந்தேர் வண்டற்பாவை சிதைய வந்து நீ இவள் தோள் புதிதுண்ட ஞான்றைக் கூறிய சூளும் பொய்யோ.
சூளாவது இயற்கைப் புணர்ச்சிக் காலத்து யான் நின்னை வரைந்து கொண்டு இல்லறம் நிகழ்த்துவேன் எனக் கடற்றெய்வம் சான்றாகக் கூறிய சொல்.
எல்லி துணையொடு துச்சில் இருக்குங்கொல் இரவில் தன் துணைவனுடன் ஓர் ஒதுக்கிடத்தே தங்கியிருப்பாளோ அன்றி அவ்விரவில் கணையோர் அஞ்சாக் கடுங்கண் காளையொடு அம்பினை எய்யும் ஆறலைப்போரை அஞ்சாத தறுகண்மையையுடைய காளையாய தன் தலைவனுடன் முன் உறச் செல்லும்கொல் அவன் முன்னே நடந்து செல்லுவாளோ?
முடிபு யாய் அறிவுறுதலஞ்சி சிலம்பு கழீஇ மலையிறந்தோள் சேண் பால் சீறூர் எல்லி துணையொடு துச்சில் இருக்குங்கொல் காளையொடு முன்னுறச் செல்லுங்கொல் எவ்வினை செயுங்கொல்?
இருப்பையின் பூ பிணையும் தானும் உண்பதற்குப் போதியதன்றாகலின் பிணையை மாத்திரம் உண்பிக்க வேண்டிய கலைமான் தான் அதனை உண்ணாமலே பிணையை விளிக்கும் என்றார்.
இத்தகைய காட்டின் கண்ணுள்ள சீறூரில் இராப்பொழுது துணைவனொடு துச்சில் இருத்தல் அன்றி அவனுடன் நடந்து செல்லுதல் ஆய இரண்டும் துன்பம் விளைப்பனவே என்பாள் எவ்வினை செயுங்கொல் நோகோ யானே என்றாள்.
வயங்கு வெயில் ஞெமிய பாஅய் விளங்கும் வெயில் மறையவே மேகம் பரந்து மின்னு வசிபு மின்னல் பிளந்திட மயங்கு துளி பொழிந்த மிக்க மழையைச் சொரிந்த பானாட் கங்குல் நடு இரவில் ஆராக் காமம் அடூஉ நின்று அலைப்ப அமையாத காமம் வருத்தா நின்று அலைந்திட இறு வரை வீழ்நரின் மலை முகட்டினின்று வீழ்ந்திறப்பார் போல தெறு வர நடுங்கி அச்சம் உண்டாக நடுங்கி பாம்பு எறி கோலில் கோலால் அடிக்கப்பட்ட பாம்புபோல் தமியை வைகி வேறு துணையின்றியிருந்து தேம்புதி கொல்லோ வாடுவையோ.
முடிபு நெஞ்சே நம் அணங்கியோள் பொதியில் போலப் பெறலருங் குரையாள் அதனை உணராது பானாட் கங்குல் ஆராக் காமம் அடூஉ நின்றலைப்ப நடுங்கி கோலெறி பாம்பின் தேம்புதி கொல்லோ.
நின் நினது ஐய செய்ய மதன் இல சிறிய அடி அழகிய சிவந்த வலியற்ற சிறிய அடிகள் நிலன் உறுதல் அஞ்சி நிலத்திற் பொருந்துதலை அஞ்சி பைய மெல்லென தடவரல் ஒதுக்கம் தகைகொள இயலி உடல் வளைந்து நடக்கும் நடை அழகு பெற நடந்து காணிய வம்மோ காணுதற்கு வருவாயாக.
முடிபு கற்பு மேம்படுவி புயல்கால் வீழ்த்தன்று பேர் அலர் நம் வயிற் செய்வோர் ஏச்சொல் வாடக் காதலர் வருவரென்பது வாய்வதாகல் தகைகொள இயலி காணிய வம்மோ.
புயல் கால் வீழ்த்தன்று ஆதலால் இனி கார்காலத் தொடக்கத்தே காதலர் வருதல் உண்மை என வேனிலின் இறுதிக்கண் தோழி தலைவியை வற்புறுத்தினாள் என்க.
தளிர் இயல் கிள்ளை தளிரின் இயல் வாய்ந்த கிளி இனிதின் எடுத்த இனிது வளர்த்த வளராப் பிள்ளை தூவி அன்ன இளைய பார்ப்பின் சிறகினை யொத்த வார் பெயல் வளர்த்த பை பயிர் புறவில் பெய்யும் மழை வளர்த்த பசிய பயிரினையுடைய காட்டில் பறை கண் அன்ன நிறைச்சுனை தோறும் பறையின் கண் போன்ற நிறைதலை யுடைய சுனைகள் தோறும் துளிபடு மொக்குகள் துள்ளுவன சால மழை பெய்தலால் உண்டாகிய குமிழிகள் குதிப்பனவற்றையொப்ப தொளிபொரு பொகுட்டு தோன்றுவன மாய சேற்றின் கண்ணே பொருதலால் எழும் குமிழிகள் தோன்றி மறைய வளிசினை உதிர்த்தலின் வெறி கொள்பு தாஅய் சினையினின்றும் காற்று உதிர்த்தலால் மணம் கொண்டு பரந்து சிரல் சிறகு ஏய்ப்ப அறல் கண் வரித்த சிச்சிலிப் பறவையின் சிறகினை யொப்ப அறலினிடத்துக் கோலம் செய்த வண்டு உண் நறுவீ துமித்த நேமி வண்டுகள் தேன் உண்ணும் நறிய பூக்களை அறுத்து ஏகிய தேருருள் தண் நில மருங்கில் போழ்ந்த வழியுள் குளிர்ந்த நிலத்திடத்தே பிளந்து சென்ற சுவட்டில் நிரை செல்பாம்பின் விரைபு நீர் முடுக ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வரிசை யுற்றுச் செல்லும் பாம்புபோல விரைந்து நீர்முடுகிச் செல்ல முல்லை மாலை நகர் புகல் ஆய்ந்து முல்லை மலரும் மாலைக் காலத்தே நகரின்கண் புகுதலை ஆய்ந்துணர்ந்து நெடுந்தகை தேர் செல்லும் பெருந்தகையாய தலைவன் தேர் செல்லாநிற்கும்.
திருந்து இழை தடமெல் பணைதோள் மடமொழி அரிவை திருந்திய அணியினையும் பெரிய மென்மை வாய்ந்த மூங்கில் போலும் தோளினையும் மடப்பம் வாய்ந்த மொழியினையு முடைய தலைவி விருந்தும் பெறுகுநள் போலும் இன்று விருந்தயர்தலும் பெறுவாள் போலும்.
முடிபு நெடுந்தகை தேர் புறவில் தொளி பொரு பொருட்டுத் தோன்றுவன மாய நேமி போழ்ந்த வழியுள் நிரை செல் பாம்பின் விரைபு நிர் முடுக மாலை நகர் புகல் ஆய்ந்து செல்லும் அரிவை விருந்தும் பெறுகுநள் போலும்.
முடிபு தோழி வாழி காதலர் களவுங் கைமிக வளர்ந்தன்று அன்னையும் உட்கொண்டு ஓவாள் காக்கும் பின்பெரிது இவண் உறைவு எவனோ அளியள் என்றருளி அருஞ்சுரம் வெய்ய நின்எயிறு உணீஇய மழை ஒருநாள் தலைஇய அரிவை நின்னொடு செல்கம் சின்னாள் ஆன்றனையாகென வினைவலி யுறீஇ எல்லாம் பெரும்பிறிதாக என்றூழ் நீளிடை அத்தம் மாலைப் போகி ஒழியச் சென்றோர் நோய்தருபால் மன்ற பழி எவன் ஆங்கொல்.
ஆடுநடை......அதியன் என்பதிலிருந்து அள்ளன் என்பான் தனக்கு வெற்றியை அளித்தான் என்ற மகிழ்ச்சியால் அதியன் என்பவன் அவனுக்குப் பரிசிலாக நாடு நல்கினன் போலும் எனக் கருதப்படுகின்றது.
செல்வர் கடுந்தேர் குழித்த ஞெள்ளல் ஆங்கண் செல்வர்களது விரைந்து செல்லும் தேர் குழித்த தெருக்களிடத்தே நெடுகொடி நுடங்கும் அட்டவாயில் நீண்ட கொடிகள் அசையும் அட்டவாயில் என்னும் ஊரிடத்தேயுள்ள இரு கதிர் கழனி பெருகவின் அன்ன நீண்ட கதிர்களுடைய வயல்களின் பெரிய அழகினை யொத்த நலம் பாராட்டி அவளது அழகினைப் பாராட்டி நடையால் விளக்கமுற்று விழவில் செலீஇயர் வேண்டும் அவளுடன் புனல் விழாவின்கண் செல்லுதல் நினக்குத் தகுவாகும்.
முடிபு தலைவ குறுமகள் நல்லள் அம்ம போஒர் கிழவோன் பழையன் ஓக்கிய வேல்போல அவள் நோக்கியோர் திறத்துக் கண் பிழையல அவள் நலம் பாராட்டி நடை எழிற் பொலிந்து விழவிற் செலீஇயர் வேண்டும்.
இன்பமும் இடும்பையும் இன்பமும் துன்பமும் புணர்வும் பிரிவும் புணர்தலும் பிரிதலும் நன் பகல் அமையமும் இரவும் போல நல்ல பகற்பொழுதும் இராப்பொழுதும் போல வேறு வேறு இயல் ஆகி வேறு வேறு தன்மையினவாகி மாறு எதிர்ந்து உள என மாறாக எதிர்ப்பட்டு நிற்பன என உணர்ந்தனை ஆயின் நீ உணர்ந்துளாயாயின் ஒரூஉம் இன்னா வெம் சுரம் இவளை நீங்கிச் செல்லும் இன்னாமையையுடைய கொடிய சுரநெறியில் நல்நசை துரப்ப நல்லபொருள் வேட்கை செலுத்த துன்னலும் தகுமோ நீ சென்று சேர்தலும் தகுவதாமா?
கனை கதிர் ஆவி அவ் வரி ஞாயிற்றினது மிக்க கதிரால் தோன்றும் ஆவியாய அவற்றின் அலைகளை நீர் என நசைஇ நீர் என்று எண்ணி விரும்பி மா தவ பரிக்கும் விலங்குகள் மிக ஓடி அலையும் மரல் திரங்கு நனந்தலை மரற்செடி வாடும் அகன்ற இடத்தினையும் களர் கால் யாத்த கண் அகன் பரப்பின் களர் பரந்த இடமகன்ற பரப்பினையும் செவ்வரைக் கொழி நீர் கடுப்ப செங்குத்தாய மலையினின்றும் கொழித்து வரும் அருவிநீர் போல அரவின் அ வரி உரிவை அணவரும் மருங்கின் பாம்பினது அழகிய வரிகளையுடைய உரிக்கப் பெற்ற தோல்கள் பொருந்தும் பாறை இடங்களையும் உடைய புற்று அரை யாத்த புற்றுக்கள் அடிமரத்தில் கட்டப்பெற்றுள புலர் சினை மரத்த காய்ந்த கிளைகளையுடைய மரத்திடத்தவாய மை நிற உருவின் மணிக் கண் காக்கை பெய்யும் மேகத்தின் நிறம் போலும் உருவினையும் நீலமணி போலும் கண்ணினையுமுடைய காக்கைகள் பைநிணம் கவரும் படு பிண கவலை பசிய கொழுப்பினைக் கவர்ந்துண்ணும் இடமாய மிக்க பிணங்கள் கிடக்கும் கவர்த்த நெறிகளாகிய சென்றோர் செல் புறத்து இரங்கார் கொன்றோர் வழிச்செல்லும் வணிகர்கள் போகும் இடங்களின் பின்னே யிருந்து இரக்கமுறாது அவர்களைக் கொன்ற ஆறலைப்போர் கோல் கழிபு இரங்கும் அதர தங்கள் அம்புகள் கழிந்ததன் பொருட்டே இரங்கும் நெறிகளையுடைய வேய் பயில் அழுவம் இறந்தபின் மூங்கில் நெருங்கிய காட்டினைக் கடந்த பின் முடிபு துணிவில் நெஞ்சே இன்பமும் துன்பமும் புணர்வும் பிரிவும் வேறு வேறியலவாகி மாறெதிர்ந்து உள என உணர்ந்தனையாயின் வெஞ்சுரம் துன்னலும் தகுமோ நீ செலவலித்தனையாயின் வேய் பயில் அழுவம் இறந்த பின்னே எம்மை யாவதும் நினைதலும் செய்தியோ.
தலைவியைப் புணர்ந்தும் இன்பம் துய்க்கும் நீ பிரியின் துன்பமேயுள எனறதனை அறிந்தாயாயின் பொருள்நசையால் தலைவியைப் பிரிந்து வெஞ்சுரம் துன்னுதல் தகாது என்றான்.
வழை அமல் அடுக்கத்து சுரபுன்னை மரங்கள் நிறைந்த மலைச்சாரலில் வலன் ஏர்புமேகமானது வலமாக எழுந்து வயிரியர் முழவு அதிர்ந்தன்ன முழக்கத்து ஏறோடு கூத்தரது முழவம் அதிர்ந்தாற் போன்ற முழக்கத்தினையுடைய இடயேறுகளுடன் கூடி உரவு பெயல் பொழிந்த நள் என் யாமத்து மிக்க பெயலைச் சொரிந்த நள்ளென்னும் ஒலியினையுடைய நடு இரவில் அரவின் பைதலை இடறி பாம்பினது பசிய தலையை இடறிக்கொண்டு பால் நாள் இரவின் வந்து அந்தப்பாதி இரவில் வந்து எம்இடை முலை பொருந்தி எம் முலையிடையே பொருந்தி துனி கண் அகல் தமது வருத்தம் தம்மிடத்து நின்றும் நீங்க வளைஇ ஆகத்தைத் தழுவி கங்குலின் இரவெலாம் இனிதின இயைந்த நண்பு இங்ஙனம் இனிமையாகப் பொருந்திய நண்பினை இலங்கு வளை நெகிழ விளங்கும் வளை நெகிழவும் படர்பரந்து அலைப்ப நமது துன்பம் பரவி வருத்தவும் அவர் முனிதல் தெற்று ஆகுதல் நற்கு அறிந்தனம் ஆயின் அவர் பின் வெறுத்தல் தெளிவாதலை நாம் நன்கு உணர்வோமாயின்.
யாம் நாம் முயங்குதொறும் முயங்குதொறும் அவர் முயங்குதோறும் முயங்குறுதோறும் உயங்க முகந்துகொண்டு அடக்குவம் வருத்த முகந்துகொண்டு நம் மார்பின்கண்ணே அடக்கியிருப்பேம்.
மன் அது கழிந்ததே முடிபு தோழி பானாள் இரவின் வந்து கங்குலின் இயைந்த நண்புவளை நெகிழப் படர் அலைப்ப அவர் முனிதல் தெற்றாகுதல் நற்கு அறிந்தனமாயின் சாரல் நாடன் மார்பு முயங்குறுதொறும் உயங்க முகந்துகொண்டு அடக்குவம் மன்.
தோழி சொல்லெடுப்பத் தலைமகள் சொல்லியது என்னும் துறைக்கேற்ப நற்கு அறிந்தனமாயின் என்று தொடங்கித் தோழி கூறி முடிக்குமுன் நாடன் மார்பினை அவன் முயங்குதோறும் முகந்துகொண்டு அடக்குவம் எனத் தலைவி கூறினாள் என்று கொள்க.
மடப்பிடி மழை தவழ் சிலம்பில் சூல் ஈன்று யாக்கை களிறு தைவர சிலம்பில் துஞ்சும் என்றது தலைவி தலைவனுடைய செல்வமிக்க மனையில் மகப்பெற்று தலைவன் அன்பு பாராட்ட இல்லறம் நடத்துதலை விரும்புவள் என்றபடி.
பாய் கொள்பு உறு வெரிந் ஒடிக்கும் சிறு வரிக்குருளை பாய்தல் கொண்டு நேர்மை பொருந்திய முதுகினை நெளிக்கும் குறுகிய வரிகளையுடைய புலிக்குட்டி நெடு நல் யானை நீர் நசைக்கு இட்ட கைகறித்து உரறும் நீண்டுயர்ந்த நல்ல யானை நீர் வேட்கையால் சுனையின் பால் இட்ட கையினைக் கடித்து முழங்கும் இடமாய மை தூங்கு இறும்பில் மேகம் துஞ்சும் காட்டில் புலிபுக்கு ஈனும் வறு சுனை புலி நீரின் மையின் புகுந்து குட்டியை ஈனும் வறிய சுனையினையுடைய பனி படுசிமையைப் பல் மறை இறந்து.
முடிபு தோழி காதலர் ஈங்கு யான் வருந்தவும் நீங்குதல் துணிந்து வாழ்தல் வல்லுநராயின் வெம்முனைத் துகள் தொகுத்து எறிவளி சுழற்றும் அத்தம் சிறிது அசைந்து பன்மலை யிறந்து ஏகுவர் கொல்லோ.
அவர் ஊர்ந்த தேர் உதுவ காண் அவர் ஏறிச்சென்ற தேர் உங்கே தோன்றலைக் காண்பாயாக குப்பை வெண் மணல் குவவு மிசையானும் வெள்ளிய மணல திரண்ட குவியல்களின் மேலும் எக்கர் தாழை மடல்வயினாலும் மணல் மேட்டிடத்துள்ள தாழை மடல்களினிடத்தும் ஆய் கொடி பசு அடும்பு அரிய ஊர்பு இழிவு அழகிய அடும்பின் பசிய கொடிகள் அரிபட ஏறியும் இறங்கியும் சிறுகுடிப் பரதவர் பெருங்கடல் மடுத்த சிறிய குடி வாழ்க்கையையுடைய நெய்தல் மாக்கள் பெரிய கடலிற் செலுத்திய கடு செலல் கொடு திமில் போல் விரைந்து செல்லுதலையிடைய வளைந்த மீன் படகுபோல நிவந்துபடு தோற்றமொடு உயர்ந்து தோன்றும் தோற்றத்துடன் இகந்து மாயும் சென்று அப்பால் மறையா நிற்கின்றது.
முடிபு தோழி புலம்பன் அல்கியும் அயர்ந்தும் புணர்ந்தும் பணிந்தும் தவறுஇல் நம்துயர் அறியாமையின் அயர்ந்த நெஞ்சமொடு செல்லும் செல்வோன் புறத்து இரங்கித் தகைஇய சென்ற என் நெஞ்சம் எய்தின்று கொல்லோ எய்தியும் காமம் செப்ப நாணின்று கொல்லோ அவர் ஊர்ந்த தேர் பரதவர் கடல் மடுத்த திமில்போல நிவந்துபடு தோற்றமொடு இகந்து மாயும் உதுவ காண்.
தலைவன் ஏறிய தேர் அண்மையில் நிவந்த தோற்றமுடையதாயிருந்து சேய்மையிற் செல்லுந்தோறும் மறைதலுக்கு அவ்வாறு சென்று மறையும் திமில் உவமையாயிற்று.