sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தகடூரை நோக்கிச் சேரமான் படையெடுத்துச் சென்று வென்றதைச் சொல்வதாதலின் அந்தக் காவியத் துக்குத் தகடூர் பாத்திரை என்ற பெயர் உண்டாயிற்று.
அதிகமானிடம் பலகாலம் உயிரோடு இருக்கும்படி செய்யும் நெல்லிக்கனியைப் பெற்ற ஒளவையார் பாடிய பாடல் அவருடைய உள்ளத்தின் துயரத்தை நன்றாக எடுத்துக் காட்டுகிறது.
சிறிதளவு மதுவை அவன் பெற்றாலும் எங்களுக்கு ஈந்து விடுவானே மிகுதியாகப் பெரிய அளவில் அதனைப் பெற்றால் நாங்கள் முதலில் உண்டு உவகை மிகுதியினால் நாங்கள் பாட எஞ்சியதைத் தான் உண்ணுவானே இப்போது அந்தக் காட்சியைக் காண முடியாமல் போயிற்றே?
பெரு விருந்தானால் சொல்லவே வேண்டாம் அப்போதும் பலரை உண்பிப்பான் எங்கெங்கே நல்ல நல்ல உணவு கிடைக்கிறதோ அங்கெல்லாம் எமக்குத் தந்து எம்மை நிறுத்துவான்.
சிறந்த இசைக்கலையில் தலைவர்களாகிய பாணர்கள் தம் கையில் வைத்திருக்கும் பிச்சைப் பாத்திரமாகிய மண்டையை அவன் மார்பில் துளைசெய்த வேல் துளைத்தது.
சுற்றத்தார்கள் கண்கள் ஒளி மழுங்கி நிற்கும்படியாக அழகிய சொல்லையும் நுட்பமாகிய ஆராய்ச்சியையும் உடைய புலவர்கள் நாவிலே போய் அந்த வேல் விழுந்தது.
சில சமயங்களில் வீரனுடைய மார்பைத் துளைத்து அவனை வீழ்த்திய வேலையே எடுத்து அதனைத் தன் மார்பில் பாய்ச்சிக்கொண்டு அவன் மனைவி இறந்துபடுவதும் உண்டு.
ஆடவர்கள் ஒரு வகையில் வீரத்தைக் காட்டுகிறார்கள் என்பது உண்மை ஆனால் இந்த மங்கையரோ அதனினும் பெரிய வீரத்தைக் காட்டி உயிரை விடச் சிறிதும் அஞ்சாமல் கற்பை நிலை நிறுத்துகிறார்கள்.
பழைய காலத்தில் மன்னர் குலத்தில் பிறந்தவர்களும் குறுநில மன்னர்களாகிய வேளிர் குலத்தில் பிறந்தவர்களும் தமக்கு ஏற்ற குலத்திலே பெண் கொண்டு மணப்பது வழக்கம்.
ஒரு மன்னனுடைய மகளை வேறு ஒரு மன்னன் தனக்கோ தன் மகனுக்கோ மணம் செய்து கொடுக்க வேண்டுமென்று கேட்கும்போது மகளைப் பெற்றவன் அந்தச் சம்பந்தத்தை விரும்பாமல் இருப்பதும் உண்டு.
முடியுடை மன்னர்களாகிய சேர சோழ பாண்டியர்கள் தனித்தனியே தமக்கு அந்தப் பெண்களை மணம் புரிவிக்க வேண்டு மென்று கூறி ஆள் அனுப்பினர்.
மந்தை மந்தையாகப் பல மனைவிமார்களை ஆந்தப் புரத்தில் வைத்துக்கொண்டிருக்கும் அவர்களை மனத்தால் தன் பெண்களின் வாழ்வு ஒருவகை அடிமை வாழ்வாக முடியும் என்று பாரி எண்ணினான்.
இப்போது பாரி தன் பெண்களை மணஞ்செய்து தர மறுக்கவே இதுவே காரணமாகக் கொண்டு அவனோடு போரிட்டு அவனை அழித்துவிடலாம் என்று எண்ணினார்கள்.
இப்படிப் பலவாறாகப் போர் நிகழும்போது படையெடுத்து வந்த அரசனுடைய போர்ப்படைகளை எல்லாம் தோல்வியுறச் செய்கிறான் நாட்டை ஆளும் அரசன் அவன்தான் காஞ்சிமாலை யணிந்து போர் செய்கிறவன்.
களையை முற்றும் களைத்து எறிவதுபோலப் பகைப்படைகளில் ஒரு சிறு பகுதிகூட எஞ்சாமல் அடியோடு அழித்துப் போர்க்களத்தை முன் இருந்ததுபோல ஆக்கிவிடுகிறான்.
பலர் சூழ்ந்து பாதுகாத்த திரண்ட பூங்கொத்துக் களையுடைய கடம்ப மரத்தின் காவலையுடைய திரண்ட அடிமரத்தை வெட்டும்படி வீரர்களை ஏவி அந்த அடி மரத்தினால் பகைவரை வெற்றி கொண்டு அடித்து முழக்கும் முரசைச் செய்த வெல்லும் போர்.
நன்னன் என்னும் மன்னனுடைய காவல் மரம் மா அதன் காயை ஒரு பெண் பிறர் அறியாமல் பெற்றுத் தின்றாள் என்பதற்காக அந்தப் பெண்ணைக் கொல்லும்படி செய்தான் அரசன்.
கடிமரம் தடிதலும் களிறும் மாவும் துறைப்படிவன வற்றைக் கோறலும் புறஞ்சேரியைச் சுடுதலும் முதலியனவும் அடுத்தூர்ந்தட்ட கொற்றத்தின்பாற் படும் என்று நச்சினார்க்கினியர் எழுதுகிறார்.
படைக்கலங்களை எறியும் வீரர்கள் அங்கங்கே மறைவில் நின்று போரிடுவார்கள் அம்பு முதலியவற்றை மறைவாக வைத்திருக்கும் துவாரங்களும் மறைவிடங்களும் மதிலின்மேல் இருக்கும்.
இதை கொள்ளார் தேஎம் குறித்த கொற்றம் என்று தொல்காப்பியர் வகுக்கிறார் பகைவர் நாட்டினைத் தான் கொள்வதற்கு முன்னேயும் கொண்டான்போல வேண்டியோர்க்குக் கொடுத்தலைக் குறித்த வெற்றி என்பது இதன் பொருள்.
ஒரு வீரனேப் பாராட்டும்போது பகைவர்களுடைய மதில் இன்னும் அவர்கள் கையில் இருக்கவும் பாணர்களுக்கு அந்நாட்டிலுள்ளவற்றைக் கொடுப்பதாக உறுதி கூறும் வள்ளன்மையுடையவனே என்று புலவர் ஒருவர் பாடுகிறார் இவ்வாறு உறுதிமொழி கூறிய அரசன் தன் வலிமையினால் தான் கூறியவாறே பகைவரை வென்று தன் உறுதிமொழியைக் காப்பாற்றுகிறான்.
மதிலுக்குள் இருக்கும் வேந்தனைப் பொருது அழிக்க வேண்டும் என்ற மனவேகம் மீதூர்வதனால் புறத்தே முற்றுகையிட்ட அரசன் சில சமயங்களில் சபதம் செய்வான்.
அவனுடைய ஊக்கத்தையும் பகைவன்பால் கொண்ட சிற்றத்தையும் தக்கபடி ஆராய்ந்து போரை நடத்தும் திறமையையும் போருக்கு ஏற்ற பொருட்சிறப்பையும் கண்டு புலவர்கள் பாராட்டுகிறார்கள் இவ்வளவு தகுதிகளையும் பெற்ற அரசனுக்கு எவ்வளவு பெரிய அரணாக இருந்தால் என்ன?
வீரபானமாகிய மதுவை மயிலைப் போன்ற மங்கையர் கொடுக்க அதனை உண்டு வீரர்கள் கண்கள் கனல் கொப்புளிக்கப் போர் செய்யத் தொடங்கி மதிலில் உள்ளவர்கள் அழியும்படி பொருதாலும் பகையரசனுடைய மதிலை வெல்வது அரிது என்று கூறுகின்றனர்.
கல்லுக்குண்டுகளைப் போன்றன சில அவற்றை இடங்கணி என்பர் பாம்பைப் போல சில சீறி வரும் குரங்கைப் போலச் சில பாய்ந்து பற்றும் அவற்றைப் பாம்பு என்றும் கடிகுரங்கு என்றும் வழங்குவார்கள்.
கொடுமுடிகள் உயர்ந்து நிற்கும் மலேயிலிருந்து நிலத்தைப் பார்த்து அதில் உள்ள இரையைக் கொள்ள நினைக்கும் பறவைக் கூட்டத்தைப்போல பகைவருடைய பலமெல்லாம் ஒழியும்படி மத்தளத்தைப் போன்ற வலிய தோளையுடைய வீரர்கள் மதிலுக்குள்ளே ஆரவாரம் செய்தபடி பாய்ந்து இறங்கினார்கள் என்று புறப்பொருள் வெண்பா மாலை இந்தக் காட்சின்யச் சொல்கிறது.
ஒரு மதிலைத் தாண்டி உள்ளே புகுந்து உள்ளே உள்ள காட்டையும் தாண்டுவதற்குள் மதிலுக்குள் உள்ள வீரர்கள் பொருது எதிர்ப்பார்கள்.
சமையல் செய்யும் பாத்திரங்களையும் அகப்பைகளையும் கரண்டிகளையும் அப்படியே வீசி மதிலுக்குள் எறிகிறார்கள் இனிமேல் மதிலுக்குள் புகுந்து மாலையில் அங்கே சமையல் செய்து சாப்பிடுவோம் என்று உறுதி பூணுகிறார்கள்.
அப்போது முற்றுகையிடும் வேந்தன் உள்ளே உள்ள மக்கள் துன்புறுவதை எண்ணி இரங்கி மதிற்குள் இருக்கும் அரசனுக்கு நீ மதிற்கதவைத் திறந்து சமாதானம் பேச வந்தால் நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோம் என்று சொல்லி அனுப்புவான்.
நலங்கிள்ளி வேறு நாட்டுக்குப் போரிடச் சென்றிருந்தபோது அவனுக்குரிய ஆவூர் என்னும் இடத்தைக் கைப்பற்றிக்கொண்டு அங்கிருந்த கோட்டையில் படைகளுடன் புகுந்தான் நெடுங்கிள்ளி.
முரட்டுப் பிடிவாதமாக நெடுங்கிள்ளி இருப்பதனல் மதிலுக்குள் இருக்கும் மக்களுக்குத் துன்பம் உண்டாகும் என்பதை நலங்கிள்ளி உணர்ந்தான்.
இவற்றை யெல்லாம் கண்டு மனம் வருந்திய அவர் நெடுங்கிள்ளிமுன் சென்றார் அவனைப் பார்த்துப் பேசத் தொடங்கினர் இங்கே உன்னைச் சூழ இருக்கும் காட்சிகளைப் பார்த்தாயா?
நாள்தோறும் பெண் யானைகளின் கூட்டத்தோடு ஆண்யானைகள் குளத்துக்குச் சென்று படிந்து நீராடி மகிழும் நெல்லைக் கதிரோடு தின்பன அவை நெய்யும் சோறுமாகப் பிசைந்து தரும் கவளத்தை உண்டு நடைபோடுவன அவை.
இப்போது அவை கட்டுத்தறியை முறிக்கின்றன வெறும் நிலத்தைத் துதிக்கையால் துழாவுகின்றன பசி தாங்காமல் முழங்குகின்றன அடிக்கடி பெருமூச்சு விடுகின்றன.
ஒன்று அறச்செயல் மற்றென்று ஆண்மைச் செயல் அறத்தைக் கருதினயானால் கோட்டைக் கதவைத் திறந்து இது உன் கோட்டை என்று சொல்லிச் சமாதானம் செய்துகொள்வது நல்லது.
நீ அறத்தின் வழி நடப்பவனாக இருந்தால் இது நின்னுடைய கோட்டை என்று சொல்லி இதைத் திறந்துவிடுவாயாக மறம் பொருந்தியவ னானால் போர்செய்வதற்காவது திறந்து விடுவாயாக அவ்வாறன்றி அறம் மறம் இரண்டும் இல்லாதவனாக திறக்காமல் அடைத்த திண்ணிய நிலையை உடைய கதவினைப் பெற்ற உயர்ந்த மதிலின் ஒரு பக்கத்தே ஒதுங்கி யிருத்தல் நாணத்தகும் செயல் ஆகும் ஆராய்ந்து பார்த்தால் என்பது இதன் பொருள்.
வரகு என்பது சோழியை கொள் என்றது முள்ளை சித்திரங்களை எழுதிய அழகிய மாடங்களின் இடங்களையெல்லாம் இடித்துக் கழுதையே ஏராகவும் கையில் விளங்கும் வேலே கோலாகவும் உழுது அதன்பிறகு சோழியையும் வேல முள்ளையும் விதைத்தாலும் தேன் கலந்த மாலையையுடைய அரசனது கோபம் போகவில்லை.
உள்ளே இருக்கும் அரசன் தன் வலியின்மையை உணர்ந்து முற்றுகையிட்ட வேந்தனப் பணிந்து திறைகளை அளிப்பதும் அவற்றைப் பெற்றுக்கொண்டு சினம் ஆறி எதிர்த்து வந்த அரசன் தன் நாடு திரும்புவதும் உண்டு.
பகைவரைச் சார்ந்தவர்கள் திடீரென்று எங்கிருந்தாவது வந்து எதிர்க்கக்கூடுமாதலின் இவ்வாறு செய்கிறான் தன் படைகளையெல்லாம் வருவித்து வீரர்களுக்கு ஏற்ற வகையில் தனித்தனியே சிறப்புச் செய்கிறான்.
வேறு மதில்களில் உள்ள பகையரசர்கள் இந்த உறுதியான மதில் இவ்வரசனுக்கு உரிமையானதைக் கண்டு தம்மால் இனி ஒன்றும் செய்ய இயலாது என்று அஞ்சுகிறார்கள்.
இனி இவனைப் பணிந்து வாழ்வதையல்லாமல் வேறு காரியம் இல்லை என்று உணர்ந்து யாவரும் தம்மதிலை விட்டு வந்து வெற்றி பெற்ற அரசன் தாளில் விழுந்து பணிகிறார்கள்.
இவ்வாறு முற்றுகையில் வெற்றி பெற்ற வீறுடைய வேந்தன் பகைவர் தன் தாள் பணிய தான் கைப்பற்றிய கோட்டையினிடையே வெற்றி சீராடி மன நிறைவோடு வீற்றிருக்கிறான்.
மதிலை வேற்று அரசன் முற்றுகை இடும்போது அந்த மதிலையுடைய வேந்தன் பல வகையாலும் மதிலைக் காப்பாற்றிப் பகைவேந்தனைப் புறங்காட்டி ஒடச் செய்து விடுவான்.
சில நகரங்களில் இன்றும் கோட்டைகள் இருப்பதைப் பார்க்கலாம் இராசதானி நகர் மட்டுமன்றி வேறு முக்கிய இடங்களிலும் குன்றுகளிலும் அரசர் கோட்டைகளைக் கட்டியிருக்கிறார்கள்.
தன் நாட்டில் உள்ள இடங்கள் பலவற்றிற்கும் சென்று சென்று பார்த்து வருவதும் குடிமக்களுடைய குறைகளை அறிந்து ஆவன செய்வதும் அரசனுக்கு இயல்பு.
மதிமலி புரிசை மாடக் கூடல் என்று தொடங்கும் திருமுகப் பாசுரத்தில் மதுரையின் மதிலைப்பற்றி மதிமலி புரிசை என்று அதைப் பாடிய ஆலவாய் இறையனார் சொல்கிறார் பகையரசன் மதிலை முற்றுகையிடும்போது அவனே எதிரிட்டுப் போர் புரிந்து அதனைப் பாதுகாக்கும் போர்ப் பகுதியை நொச்சித் திணை என்று புறத்திணையில் எடுத்துச் சொல்வார்கள்.
மதிலை முற்றுகையிடுவதற்குப் பகைவர்கள் வந்து விட்டார்கள் என்ற செய்தி தெரிந்தவுடன் மதிலுக்குள் இருப்பவர்கள் அதைப் பாதுகாப்பதற்குரிய முயற்சியை மேற்கொள்கிறார்கள்.
மதிலின் உறுப்புக்கள் ஒழுங்காக இருக்கின்றனவா என்று ஆராய்ந்து பகைவர் உள்ளே மறைந்து வருவதற்கும் மதிலின்மேல் ஏறி வருவதற்கும் இடம் இல்லாமல் செய்துவிடுகிறார்கள்.
மதிலுக்கு அருகில் வந்து முற்றுகையிடுவதற்கு இடம் கொடுக்காமலே புறத்திலிருந்து ஒட்டிவிட்டால் மதிலுக்கு எந்த விதமான சிறிய ஊறுபாடும் நிகழாது அல்லவா?
அவர்களுக்குக் காவல்காட்டையும் கிடங்கையும் பகைவரிடம் அகப் படாமல் காக்க வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் தம் உடம்பையும் உயிரையும் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமே அவர்களுக்கு இல்லையாம்.
திரண்ட ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிக் கிடக்கும் காவற் காடும் நெருப்புப் போன்ற பூவினையுடைய காணத்தக்க மீண்ட அகழும் காவல்புரிவாராய் சிங்கமொத்த வீரமுடைய வேலை ஏந்தியவர்கள் தம் உடம்பு.
இனி மதிலின்மேலிருந்து பகைவர் சுற்றிச் சூழ நில்லாதவண்ணம் படைக்கலங்களை எறிந்து ஒட்டவேண்டும் என்று கூறி வீரர்கள் மதிலின்மேல் ஏறுகிறார்கள்.
பல நாட்கள் முற்றுகை யிட்டுச் சும்மா இருந்தாலே மேலே இருப்பவர்களைப் பட்டினி போட்டுக் கொன்றுவிடலாம் என்ற பைத்தியக்கார எண்ணம் மூவேந்தர்களுக்கு இருப்பதை அவர் உணர்ந்துகொண்டார்.
தங்களிடம் உள்ள வளத்தைப் பகைவர் உணரட்டும் என்று எண்ணி ஒரு பாட்டை ஒலையில் எழுதிக் கீழே உள்ளவர்கள் தெரிந்து கொள்ளும்படி ஓர் அம்பிலே கோத்து அதை அனுப்பச் செய்தார்.
முற்றுகையிடும் அரசன் மதிலுள் இருக்கும் மறவர் மகள் ஒருத்தியைக் கல்யாணம் செய்து தந்தால் முற்றுகையை விட்டு விடுவதாகச் சொல்லி ஒரு தூதுவன அனுப்புவான்.
இவ்வாறு அரசர் பெண் வேண்டி விடுக்கும் தூதரிடம் சினந்து மறவர் பேசும் பேச்சைத் தமிழில் உள்ள கலம்பகத்தில் மறம் என்ற துறையாக வைத்துப் பாடியிருக்கிறார்கள் புலவர்கள்.
பிறருடைய நாட்டைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என்ற ஆசையோடு போர் புரிய எழுவது ஒரு வகை தம்முடைய வீரத்தை நிலைநாட்டுவதற்குப் போர் புரிவது மற்றெரு வகை இந்த இரண்டையும் வெவ்வேறு திணையாக வகுத்துச் சொல்கிறார் தொல்காப்பியர்.
தனது வலியினை உலகம் மீக்கூறுதலே தனக்குப் பெறு பொருளாகக் கருதி மேற்சென்ற வேந்தனை அங்ஙனம் மாற்று வேந்தனும் அவன் கருதியமைக்தே தான் பெறுபொருளாக எதிர்சென்று அவனைத் தலைமை தீர்க்கும் சிறப்பினையுடைத்து அத் தும்பைத்திணை என்று சொல்லுவர் ஆசிரியர் என்பது இச் சூத்திரத்திற்கு நச்சினார்க்கினியர் எழுதிய உரை.
வெட்சிக்குக் கரந்தையும் வஞ்சிக்குக் காஞ்சியும் உழிஞைக்கு நொச்சியும் எதிரெதிரே அமைந்ததுபோலத் தும்பைக்கு எதிராகத் திணை ஏதும் இல்லை.
போருக்குப் புறப்பட்ட படைகளின் சிறப்பை எப்படி வருணிப்பது வேந்தனுடைய யானைக்கு எத்தனை அறிவு அது இப்போது போர்க்களத்தில் புகுந்து பகைவர்களைச் சாடப்போகும் மிடுக்குடன் நிற்கிறது.
அது போர்க்களத்தில் புகுந்து உழக்கினால் எத்தனை பேர் பட்டு விழுவார்கள் இதை எதிர்பார்த்து அந்த மதகளிற்றைத் தொடர்ந்து சென்று போர்க்களத்தில் விருந்துணவு பெறும் ஆர்வத்தினால் பேய்களும் கழுகுகளும் கூற்றுவனும் அதன் பின்னே செல்கின்றனவாம்.
விலக்குதற்கு அரிய சேனை அவற்றையுடைய அரசர் ஆகியோருடைய தசையையும் உயிரையும் உண்ணுவதற்காக கடல் போன்ற சேனைக்குள்ளே பேயும் கழுகும் கூற்றுவனும் தன்னைப் பின்பற்றி வர வீரக் கழலையுடைய வேந்தனது களிறு சீறும்.
ஓர் அரசனைப் பல அரசர்கள் பகைப்படையில் நின்று எதிர்த்தாலும் தானே தனி நின்று தன் அரசனைப் பாதுகாக்கும் மாவீரனும் இந்தப் படையில் இருக்கிறான்.
தன் கை வேலால் பல களிறுகளை மாய்த்துப் பல வீரர்களின் மார்புகளைத் திறந்து வெற்றி பெற்று அவ்வேலைப் பெருமிதத்துடன் வீரன் ஏந்தியிருக்கிறான்.
போர்க்களத்தில் இதுவரையில் கிடைக்காத பெரு விருந்து தங்களுக்குக் கிடைத்ததென்ற மகிழ்ச்சியில் தேருக்கு முன்னும் பின்னும் பேய்கள் கைகோத்துக் கொண்டு ஆடுவதாகச் சொல்லுவது ஒரு மரபு.
இரு பெரும் படைக்கும் நடுவில் அஞ்சாமல் தூணைப்போல் நின்ற வீரன் ஒருவனை ஓரிடத்தில் காண்கிறோம் இதோ ஒரு வீரன் போர்க்களத்தில் வீழ்ந்து கிடக்கிறான்.
இப்படிக் கிடந்தவனைப் பார்த்து உடம்பெல்லாம் முள்ளையுடைய முள்ளம்பன்றியைப்போலக் கிடக்கிறான் என்றும் கழற்சிக்காயைப்போல அல்லவா பூமியில் உடம்பு படாமல் கிடக்கிறான்?
மற்ற எந்தத் திணைக்குரிய பூவைப்பற்றித் தெரிந்தாலும் தெரியாவிட்டாலும் வாகைத் திணைக்குரிய பூவாகிய வாகையைப் பற்றித் தமிழ் இலக்கியம் பயில்கிறவர்கள் பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும்.
வாகை சூடி வருகிறார் என்று வெற்றியடைந்து வருபவரைக் கட்டுரைகளிலும் கதைகளிலும் இன்றை எழுத்தாளர்களும் குறிப்பதைக் காண்கிறோம் இலக்கியங்களிலும் மற்றப் பூக்களைப்பற்றிய செய்திகள் வருவதைவிட வாகை சூடுவதைப் பற்றிய செய்திகளை மிகுதியாக வரும்.
கலை அறம் முதலிய துறைகளில் பிறரைக் காட்டிலும் சிறந்து நிற்பவர்களுடைய பெருஞ் சிறப்பைச் சொல்லும் துறைகளும் வாகை என்ற அடையாளத்தோடு வருகின்றன.
சேனைகளாகிய வரம்பையுடைய போர்க்களமாகிய பெரிய வயலில் மிக்க கோபம் என்னும் விதையை விதைத்து வெற்றி பெற்று அதனால் வந்த புகழ் என்னும் பயிரை விளைவிக்கிறானாம்.
ஆகவே எங்கேனும் போர் நிகழ்ந்தால் தமக்கு விருந்து கிடைக்கப்போகிறது என்று அவை மிகவும் ஊக்கம் பெற்று அவ்விடத்துக்குச் செல்லுமாம்.
வீரத் தெய்வமாகிய கொற்றவை தன்னுடைய கணங்களாகிய பேய்களுக்குப் போர்க் களத்தில் விருந்தை நுகரும்படி ஆணையிடுவாளாம் பேய்கள் இறந்து கிடந்த உடம்புகளை வைத்துக் கூழ் அட்டுக் கொற்றவைக்கு நிவேதனம் செய்துவிட்டுப் பிறகு தாம் உண்டு கூத்தாடும்.
ஒரு தலைவன் படையெடுத்துச் சென்று தன் பகைவரோடு பொருது வென்றதை விரிவாகச் சொல்லும் இறுதியில் போர்க் களத்தில் களவேள்வி நிகழ்ந்ததையும் பல பாடல்களால் விரித்து உரைப்பது பரணி பாடும் புலவர்கள் வழக்கம் பேய்கள் களத்தில் கூழ் அடுதலும் பின்பு கூழ் இடுதலும் கூழை உண்டு வெற்றி பெற்ற வீரனை வாழ்த்துவதும் பரணி நூல்களில் இறுதிப் பகுதிகளாக அமையும்.
முடித்தலையை அடுப்பாகவும் இரத்தத்தையே உலை சீராகவும் தசை மூளை முதலியவற்றை உணவுப் பொருளாகவும் வைத்துப் பேய்மகள் இறந்தவர்களின் தோளாகிய துடுப்பினால் துழாவிக் களவேள்விக்குக் கூழ் அடுவதாக ஒரு பாடல் கூறுகிறது என்பது அதன் இலக்கணம்.
தலையும் காலும் அற்ற ஆனையையே பானையாக ஏற்றி குதிரையின் இரத்தத்தை உலைமீராகப் பெய்து குதிரைப் பல்லையே உள்ளிப் பூண்டாகவும் நீகத்தையே உப்பாகவும் இட்டு வாளையும் அம்பையும் வேலையும் விறகாக இட்டு சினத் தீயை எரியாக மூட்டுகின்றன.
கலிங்க வீரர்களின் பல்லைத் தகர்த்துப் பழ அரிசியாக வைத்துக் கிழிந்த முரசையே உரலாகவும் யானைத் தந்தத்தையே உலக்கையாகவும் கொண்டு சலுக்கு மொலுக்கென்று பாட்டுப் பாடித் தீட்டுகின்றன.
தீட்டிய அரிசியை உலையில் இட்டு அந்தக் கூழ் பொங்கி வழியாமல் வீரர்களின் கைகளை துடுப்பாகவும் குதிரையின் குளம்புக் கால்களை அகப்பைகளாகவும் களவேள்வியைச் செய்துவிட்டு அரசன் வெற்றி மிடுக்குடன் தேரில் ஏறி வருகிறான்.
வலியும் வருத்தமும் இன்றி இயல்பாகிய ஒழுக்கத்தானே நான்கு வருணத்தோரும் அறிவரும் தாபதர் முதலியோரும் தம்முடைய கூறுபாடுகளை இருவகைப்பட மிகுதிப்படுத்தல் என்று கூறுவர் ஆசிரியர் என்று இதற்கு நச்சினார்க்கினியர் பொருள் உரைத்தார்.
தம்மைத் தாமே சிறப்பித்துச் சொல்லிக் கொள்ளுவதும் மற்றவர்கள் அவர்களைப் பாராட்டிச் சொல்லுவதுமாகிய இரண்டு வகையில் இந்தச் சிறப்பு இருக்கும்.
உறழ்ச்சியால் பெற்ற வென்றியை வாகையெனவும் இயல்பாகப் பெற்ற வென்றியை முல்லை யெனவும் கூறுப என்று நச்சினார்க்கினியர் விளக்குகிறார் பிறரோடு ஒப்பு நோக்கும் போதோ போட்டியிடும்போதோ பெற்ற சிறப்பைச் சொல்வது வாகை இயல்பான நிலையைச் சொல்வது முல்லை.
என்று தொல்காப்பியம் கூறும் அதன் உரையில் நச்சினார்க்கினியர் மிக விரிவாக அத்தொழில்களை விளக்குகிறார் ஓதல் ஒதுவித்தல் வேள்வி செய்தல் வேள்வி செய்வித்தல் ஈதல் ஏற்றல் என்பவை அவர்களுக்குரிய ஆறு தொழில்கள்.
வேதம் அங்கம் தர்மசாஸ்திரம் இராமாயணம் பாரதம் புராணம் அகத்தியம் முதலிய இலக்கணங்கள் இறையனார் அகத்தியனார் ஆகிய பெருமக்கள் பாடிய நூல்கள் ஆகியவற்றை ஓத வேண்டும் என்று அவ்வுரை யாசிரியர் கூறுகிறார் வாணிகருக்கு ஒதுதல் வேள்வி செய்தல் ஈதல் உழவு பசுவைப் பாதுகாத்தல் வாணிகம் என்னும் ஆறும் உரியவை.
வாணிகம் செய்யும்போது விலையை மிகுதிப் படுத்தாமலும் பண்டத்தைக் குறைக்காமலும் லாபத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்லியும் கடமையாற்றுவார்களாம்.
நுகத்தின் நடு எப்படி நடுகிஐ பிறழாமல் இருக்கிறதோ அப்படி பழிக்கு அஞ்சி உண்மையையே பேசுவார்கள் தம் பொருளையும் பிறர் பொருளையும் ஒரு மாதிரியே பார்ப்பார்கள் பண்டங்களுக்குரிய விலையாகத் தாம் பெறுவதை அதிகமாகப் பெற மாட்டார்கள் பண்டத்தையும் குறைவாகக் கொடுக்க மாட்டார்கள் பல வகையான பண்டங்களையும் கொள்முதல் இவ்வளவு லாபம் இவ்வளவு என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லி விற்பார்கள் என்று இவ்வடிகள் சொல்கின்றன.
பிற நாட்டு மக்கள் எல்லாம் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக்கும் மதுரைக்கும் வந்து தம் நாட்டுப் பண்டங்களைக் கொடுத்துவிட்டு இந்த நாட்டுப் பண்டங்களை வாங்கிச் சென்ற காலம் அது.
அரசர் முதலிய மூவரோடும் ஒத்துழைத்து அவர்களுக்கு வேண்டிய உதவியைச் செய்வது வேளாளர் தொழில் வேதம் ஒழிந்த நூல்களை ஓதுதல் ஈதல் உழவு பசுவையும் எருதையும் பாதுகாத்தல் வாணிகம் வழிபாடு என்னும் ஆறும் அவர்களுடைய தொழில் வகைகள் அவர்களில் உழுது உண்பவர் என்றும் உழுவித்து உண்பார் என்றும் இருவகை உண்டு அவர்களுடைய சிறப்பை வெறும் சாம்பல் என்று எண்ணி அதை எடுத்தான்.
நாம் இவர்களை வென்று விட்டோமே இவர்களும் புறங் காட்டி ஒடித் தம் மானம் இழந்து மதி இழந்து வாலைச் சுருட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்களே என்று பகைவர்களை எண்ணக்கூடாதாம்.
இதைப் பொருந வாகை என்னும் துறையில் விளக்குகிறார் புறப்பொருள் வெண்பா மாலை ஆசிரியர் கடலைப் போலத் தமக்குள்ள சேனைகளைத் தாமே பாராட்டிக் கொண்டு தம் பகைவர்களைக் குறைவாக மதிப்பிடுதல் வீரத்துக்குரிய இயல்பு அன்று அறிவிலே தெளிவுடையவர்கள் நெருப்பு ஆறுகிற பக்குவத்தில் இருந்தால் அது முழுவதும் ஆறியபிறகு அன்றி இடையிலே அந்த நீறு பூத்த நெருப்பைத் தம் கையில் ஏந்த மாட்டார்கள்.
ஒரு நாட்டில் அரசன் தக்கபடி ஆட்சி நடத்தி வந்தால் அவனுடைய குடைநிழலின்கீழ்க் குடிமக்கள் பசி பிணி பகை இல்லாமல் வாழ்வார்கள்.
அரசன் தான் பெற்ற வெற்றியினால் ஊக்கம் பெற்று குடிமக்கள் தம் தம் துறையில் இன்னலும் இடையூறும் இல்லாமல் அவற்றைப் போக்கி வென்று இன்ப வாழ்வு வாழ்வதற்கு ஏற்பன செய்யவேண்டும்.
அவ்வாறு புதிய ஒளி படைக்கும் நாட்டிலே மேதாவிகள் தோன்றுவார்கள் மகாத்மாக்கள் அவதாரம் செய்வார்கள் மூன்று காலமும் அறிந்துணரும் பேரறிஞர்கள் உதிப்பார்கள்.
காமம் வெகுளி மயக்கம் இல்லாத ஒழுகலாற்றினை இறப்பும் நிகழ்வும் எதிர்வும் என்னும் மூவகைக் காலத்தினும் வழங்கும் நெறியான் அமைத்த முழுதுணர்வுடையோன் என்பது நச்சினார்க்கினியர் உரை.
பிறருக்கு எள்ளளவும் துன்பத்தைச் செய்யமாட்டார்கள் மற்றவர்களைப் போலப் புலன் நுகர்ச்சியிலே ஈடுபடாமல் தேவைகளைக் குறைத்துக் கொள்வது தவம் பயில் பவர்களுக்கு இயல்பு.
அருவி ஆடிச் செந்தீ வேட்டுச் சடையைப் புலர்த்தும் இவனா முன்பு பாவை யன்ன மகளிரின் தொடியை நெகிழ்த்த மள்ளன் என்று கண்டோர் வியக்கும் வண்ணம் அவன் தாபதக் கோலத்தில் ஒளிர்கிறான்.
பல்வகைப் பொருளைப் பெற்று நுகரும் வீரத்தினும் அதனைப் பிறர் பயன் கொள்ளும்படி தியாகம் செய்து நிற்கும் வீரம் சிறந்தது என்பது ஆன்றோர் கொள்கை.
நகமும் சதையும் போலக் காதலியுடன் இணை பிரியாது ஒன்றி வாழும் உயர்ந்த காதல் வாழ்வு உடையவ னானாலும் அதையும் இப்போதைக்குத் துறந்துவிட்டுப் பகைவரை ஒடுக்குவதையே லட்சியமாகக் கொள்வது அரசன் இயல்பு.
ஆனால் வீரம் மிக்க அரசன் போர்க்களத்தில் அக்காலத்தில் தங்கும்படி நேர்ந்தால் அவன் காமத்தையும் வென்று வீர உணர்ச்சியுடன் விளங்குவான்.
கூதிர்ப் பருவம் வந்தும் இவன் தன் காதலியை எண்ணாமல் பகைவரை வெல்லும் ஒரே நோக்கத்தோடு பாசறையில் தங்கியிருக்கிறானே என்று புலவர்கள் அப்போது வியப்பார்கள்.
இந்தக் குளிரால் நடுங்கியும் அரசன் நினைத்தால் போய் வரத் தேரைப் படைத்தவன் தன் மனைவியைப் போய்ப் பார்த்து வரவேண்டும் என்று நினைக்கவில்லே.
வாடையினால் மக்களுக்கும் பிறருக்கும் உண்டாகும் துன்பத்தையும் பாசறையில் அரசன் போரில் புண்பட்ட வீரர்களுக்கு ஆறுதல் கூறிக்கொண்டு உலவுவதையும் அரண்மனையில் அவனுடைய மனைவி அவனை எதிர் நோக்கி வாடியிருப்பதையும் நெடுநல்வாடை அழகாகச் சொல்கிறது.
நெருப்பிலே கையைக் காட்டிக் காட்டி அந்தச் சூட்டைக் கன்னத்தில் ஒத்திக் கொள்கிறாச்கள் ஆடுமாடுகள் மேயப் போகாமல் அப்படி அப்படியே நின்று விடுகின்றன.
உயர்ந்த மாளிகைகளில் வேனிற் காலத்தில் காற்று வருவதற்காகத் திறந்து வைக்கும் சாளரங்களின் இரண்டு கதவுகளையும் இறுக மூடியிருக்கிறார்கள்.
அதைத் தம் மார்பிலே தடவிக்கொண்டு அந்தச் சூட்டில் சுருதி சேர்க்கிறாக்கள் கணவன்மாரைப் பிரிந்த மகளிர் தனிமைத் துன்பம் பொறாமல் வருந்துகிறார்கள்.
தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்ளாமல் பாண்டிய மன்னன் பிரிந்து போர்க்களத்துக்குச் சென்றிருத்தலால் பிரிவுத் துன்பத்தால் வருந்துகிறாள்.
அருகில் தோழிமார்கள் அவன் காலை வருடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் வயசான மூதாட்டியர் பல வகையான கதைகளைச் சொல்லிப் பொழுது போக்க முயலுகிறார்கள்.
நழுவ நழுவ அதை இடக்கையினால் இடுக்கிக் கொள்கிறான் அவன் பக்கத்திலே அவனுடைய மெய்காப்பாளன் தன் தோளிலே வாளைத் தொங்க விட்டுக்கொண்டு வருகிறான் அவ னுடைய தோளில் வலக்கையை வைத்துக்கொண்டு நடந்து வருகிறான் அரசன்.
இந்த நாட்டில் வெவ்வேறு தொழிலையும் வெவ்வேறு கடமைகளையும் கொண்ட மக்கள் அவற்றைச் சரிவரச் செய்து சமுதாயம் முழுவதும் நல்வாழ்வு வாழச் செய்தார்கள்.
ஒவ்வொரு துறையில் ஈடுபட்டுத் தொழிலாற்றும் பிரிவினர் சமுதாயமென்னும் உடம்பில் வெவ்வேறு உறுப்புக்களைப்போல இருந்து வந்தனர்.
காட்டைக் காத்துச் செங்கோலோச்சும் அரசரும் என்றும் நிலையான உண்மைகளை நினைப்பூட்டிக்கொண்டு சமாதானத்தையும் நடுநிலையையும் நிலைநிறுத்திய அந்தணரும் பொருள்களைக் கொள்ளவேண்டிய இடத்தில் கொண்டு கொடுக்க வேண்டிய இடத்தில் கொடுத்து யாவரும் யாவும் பெறச் செய்த வணிகரும் வேளாண்மையிலும் பிற தொழில்களிலும் ஈடுபட்ட தாளாளரும் சமுதாயத்தின் உயிர் நாடிகளாக விளங்கினர்.
குற்றம் செய்யாமல் செங்கோல் செலுத்தி வீர முரசம் முழங்க எல்லா உயிர்களுக்கும் நலம் செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணத்தோடு நடுநிலைமையில் நின்று சூரியனைப்போல ஒளிர்பவன் அரசன்.
முத்தீ ஓம்பி கான்மறையைப் பயின்று வாழும் அந்தணர் இரு வேந்தர் முரண் கொண்டு பகைத்தால் அவர்களிடையே தூது சென்று சமாதானத்தை விளைவித்தனர்.
அதற்கு அறங்கூறவையம் என்று பெயர் அந்த அவையத்தில் கல்வி முதலியவற்றால் சிறந்த பெரியோர்களை நியமித்து அரசன் தலைமை தாங்கி நியாயம் வழங்குவான்.
நல்ல குடிப்பிறப்பும் கல்வியும் நற்குணங்களும் வாய்மையும் தூய்மையும் நடுநிலையும் அழிக்காறின்மையும் அவாவின்மையும் ஆகிய எட்டு இயல்புகள் உடையவர்களையே அரசன் அறங்கூறவைய மாந்தராக நிறுவுவான்.
நல்ல குடிப்பிறப்பாகிய உடையை உடுத்து நூலறிவாகிய மாலையைச் சூடி நல்லொழுக்கமாகிய அணியை அணிந்து சத்தியம் என்பதை உணவாகக் கொண்டு தூய்மையாகிய காதலியின் இன்பம் நுகர்ந்து நடுநிலை என்னும் நகரில் தங்கி அழுக்காறு இன்மை அவாவின்மை என்னும் இரண்டு நிதிகளை ஈட்டுபவர்களாம் அவர்கள்.
சோதிட நூல்கள் பலவற்றையும் அறிந்து விண்ணிலும் மண்ணிலும் நிகமும் நிகழ்ச்சிகளை முன்கூட்டியே சொல்லும் ஆற்றல் உடையவன் கணிவன்.
தனக்கு அவன் ஒருவன்தான் மைந்தன் என்பதை நினையாமல் வேறு ஆடவர் இல்லாத அந்தக் குலத்துக்கு அவன் ஒருவனேனும் இருக்கிறனே என்ற திருப்தி அவளுக்கு.
அரசன் தன்னுடைய நாட்டை நன்கு பாதுகாத்து ஆறில் ஒன்று வரியாக வாங்கி காவல் தொழிலை மேற்கொள்ளுவதையும் போரில் புகுந்து வென்று போர்க் களத்தைத் தன்னுடையதாக்கிக் கொள்ளுவதையும் பல படியாகப் புலவர் பாராட்டுவர் அவனுடைய குடையைப் புகழ்வர்.
உலகத்திலுள்ள பற்றை ஒழித்து மெய்யான பொருளை விரும்பி வாழ்வதும் உலகத்திலுள்ள துயரைக் கண்டு பற்றை ஒழிந்து நிற்பதும் சிறந்த மக்களுடைய இயல்பு.
ஒருயிர்க்குத் துன்பம் வந்தால் அதைத் தன் உயிரைக் கொடுத்துக் காப்பதும் அதன் வருத்தத்தைத் தன்னுடையதாகக் கொண்டு வருந்துவதும் பொய் கூறுதல் கள்ளுண்ணுதல் முதலியவற்றைத் துறந்து நிற்றலும் அருளொடு புணர்ந்த துறவறத்தின் இலக்கணம்.
இப்படியாக வீரத்தை விரிவாகச் சொல்லும் புறப் பொருளில் பல வகை வெற்றியைச் சொல்லும் வாகைத் திணையில் மக்களுடைய நிலையும் சிறப்பும் அகப்புறப் போராட்டங்களில் வென்று நிற்கும் வீரமும் பேசப்படுகின்றன.
அன்பில் தாயைப் போலவும் நன்மை பயப்பதில் தவத்தைப் போலவும் போகும் வழிக்குப் புண்ணியம் ஈட்டித் தருவதனால் மகனைப் போலவும் தவறு செய்பவர்களுக்கு நோயைப் போலவும் துன்பம் வந்தால் மருந்தைப் போலவும் ஆராய்ச்சி செய்யப் புகுந்தால் அறிவைப் போலவும் இருந்து யார் யாருக்கு எப்படி எப்படி இருந்தால் உவப்பு உண்டாகுமோ அப்படி அப்படி இருப்பான் அரசன்.
தசரதன் அவ்வாறு இருந்ததாகக் கம்பர் பாடுகிறார் இத்தகைய அரசனைப் புலவர்கள் புகழ்ந்து பாராட்டுவார்கள் அவனுடைய வீரத்தையும் ஈகைத் திறத்தையும் சிறப்பித்துப் பாடுவர்கள்.
வீரம் விளைத்துப் போரில் வெற்றி பெற்று ஆதனால் பெறும் பொருள்களையெல்லாம் தன்பால் வரும் கலைஞர்களுக்கும் புலவர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் வாரி வழங்குவான் அரசன் ஆகவே அவனுடைய ஈகைக்குரிய முதலைத் தருவது வீரச்செயல் இந்த இரண்டையும் இணைத்துப் படுவார்கள் புலவர்கள்.
புறப்பொருளில் வரும் திணைகளில் வெட்சி முதல் வாகை ஈறாகவுள்ள திணைகள் அரசனுடைய வீரச் சிறப்பையே பெரும்பாலும் புகழ்கின்ற முறையில் அமைந்தவை.
பாடாண் என்பது பாடுதல் வினையையும் பாடப்படும் ஆண் மகனையும் நோக்காது அவனது ஒழுகலாறாகிய திணை உணர்த்தினமையின் வினைத்தொகைப் புறத்துப் பிறந்த அன்மொழித்தொகை என்று இந்தத் தொடருக்குப் பொருளும் இலக்கணமும் கூறுவர் நச்சினார்க்கினியர்.
அரசனுடைய புகழையும் வலிமையையும் தனக்கென வைத்துக் கொள்ளாமல் கொடுக்கும் கொடையையும் மிக்க இரக்கத்தையும் எடுத்துச் சொல்வது பாடாண் பாட்டு என்று புறப் பொருள் வெண்பா மாலைக்காரர் சொல்வார்.
சிங்கம் முழங்கினால் காடே எவ்வாறு கிடுகிடாய்த்துப் போகுமோ அவ்வாறு போர் செய்வதாக அவன் வஞ்சினம் கூறினால் பகையரசர்கள் நடுங்கிப் போவார்கள்.
அறத்தை நிலை நிறுத்தி நல்ல செயல்களெல்லாம் குறைவற நடக்கும்படி செய்து கடவுட்பக்தி யுடையவனாய் இருத்தலினால் அவர்கள் பல இனிய சொற்களைக் கோத்துப் புகழ்மாலை சூட்டுகிறார்கள்.
தன் நாட்டில் இல்லற வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள் யாவரும் குறையின்றி வாழச்செய்யும் அவன் தானும் சிறந்த குடும்பியாக வாழ்கிறான் பல மகளிரை மணப்பது அந்தக் கால அரசர் வழக்கம்.
புலவர்களும் கலைஞர்களும் தன்னைப் புகழ்வார்கள் என்று எதிர்பார்த்து அவன் கொடை வழங்குவதில்லை முல்லைப்பூத் தன்னைப் பறித்து ஒருத்தி அணியப் போகிறாள் என்று எண்ணியா மலர்கிறது?
குளிர்ச்சியான அழகிய மாலையை மார்பு நிறைய அணிந்து அவன் திருவோலக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் போது பார்த்தால் அவனுடைய அரசத் திருவின் சிறப்புத் தெரியவரும்.
அவன் இங்கே இப்படி அமைதியுடன் வீற்றிருந்தாலும் பகைவர் தலையெடுக்கவொட்டாமல் அடியோடு அழித்துவிடும் ஆற்றலும் கோபமும் படைக்கலன்களும் உடைய பெரிய படைகள் அவனிடம் இருக்கின்றன.
அரசன் உறங்கச் செல்கிறான் குழந்தையானால் துயிலும்பொருட்டு அன்னையும் பிற மகளிரும் தாலாட்டுப் பாடுவார்கள் அரசன் உறங்கச் சென்றான் என்பதையும் அழகுபெறச் சிலர் பாடுவார்கள்.
தன்னுடைய வீரத்தால் பொல்லாதவர்களை அடக்கித் தீங்கை யெல்லாம் போக்கி இனிமேல் கொடுமையே தலைதூக்காது என்று நிச்சயப் படுத்திக்கொண்டு சிறிதே ஓய்வு பெறலாமென்று துயிலச் சென்றிருக்கிறான் அரசன் என்று பாடுவார்கள்.
தமது வலிமையாலே பாசறைக்கண் ஒரு மனக் கவற்சியின்றித் துயின்ற அரசருக்கு நல்ல புகழைக் கொடுக்கும் பொருட்டுச் சூதர் துயிலின்றும் எழுப்பி ஏத்திய துயிலெடை நிலை என்பது இதன் பொருள்.