sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
யாத்திரையிற் சேனைகட்குத் தளர்ச்சியுண்டாகாது உள்ளக் கிளர்ச்சியடையுமாறு நாடகமகளிரும் நகைவேழம்பரும் குயிலுவரும் தங்கள் ஆடல் பாடலழகுகளாலும் விநோதப் பேச்சாலும் வாத்திய இசைகளாலும் மகிழ்ச்சி விளைத்தற்கு உடன்செல்வது பண்டைமரபென்பது இதனால் விளக்கமாகும்.
செங்குட்டுவன் காலத்து நடந்த யுத்தமுறைமையானது தொல்காப்பிய முதலிய முன்னூல்களிற் கண்ட புறத்துறைகட்கும் பழைய தமிழ்வழக்குகட்கும் ஒத்ததாகவே புலப்படுகின்றது.
போரில் அரசன் வெற்றியடைந்தபின்னர் விழுப்புண்பட்டு இறவாதிருந்த வீரர்களையும் வீரசுவர்க்கம் பெற்ற சூரர்களுடைய மைந்தர்களையும் தன் ஆஸ்தானத்தில் அழைத்து அவர்களையெல்லாம் பெரிதும் அபிமானித்து ஊக்குதல் பழைய மரபாயிருந்தது.
இக்காலத்து நம்மையாளும் அரசாங்கத்தாரும் போரிற் பெருந்திறல் காட்டும் வீரசிகாமணிகட்குப் பட்டமும் பதக்கமும் அளித்துப்பாராட்டிவரும் முறையானது பழைய தமிழ்வேந்தராற் கைக்கொள்ளப்பட்டதொன்றே என்பதையறிய நம்மவரில் யார்தாம் மகிழார்?
போரிற் பகைவரை வென்றுகவர்ந்த பொருள்கள் எத்துணை அருமையும் பெருமையும் உடையவையாயினும் அவற்றைத் தம் வீரர்களுக்கும் போர்க்களம்பாடும் புலவர்க்கும் மற்ற இரவலர்க்கும் வேண்டிய வேண்டியாங்கு அளித்து மகிழ்வதும் பண்டை அரசர்கொண்ட ஒழுக்கமாகவுந் தெரிகின்றது.
ஆயினும் செங்குட்டுவன் காலத்தே கற்பின்மாட்சியை நிறுவிய பத்தினிகளிடம் தெய்வபாவனை வைத்துவீரர்க்குச்செய்வதுபோலக்கற்காண்டலும் கல்லெடுத்தலும் அதனை நீர்ப்படுத்துத் தூய்மைசெய்தலும் பிரஷ்டித்தலும் வாழ்த்துதலும் பெருமரபாயிருந்தன என்பது மேற்குறித்த வஞ்சிக் காண்டப் பகுதிகளால் நன்கறியப்படும்.
கண்ணகியின் கற்பினை வீரக்கற்பு அல்லது மறக்கற்பு என்றும் அவளை வீரபத்தினி யென்றும் ஆரஞருற்ற வீரபத்தினிபதிகம் அடிகள் கூறியதற்கேற்ப வீரர்க்குரியதாக நடைபெற்றுவந்த நடுகல்வழக்கத்தைக் கண்ணகி முதலியோர்கும் பண்டையோர் கொண்டனர் போலும்.
இவ்வாறு வீரசுவர்க்கம் பெற்ற சூரர்கட்குமட்டுமன்றி சககமனஞ்செய்த பத்தினிகட்கும் கல்நாட்டிவந்த வழக்கமானதுபிற்காலத்தே பிரபலமாகவிருந்த தென்பது தென்னாட்டின் பலபாகங்களிலும் அத்தகைய வீரக்கற்களும் ஸதிகற்களும் விசேடமாகக் காணப்படுதலால் விசதமாகின்றது.
இது மஹா ஸதி கல் என்பதன மரூஉ ஸ்ரீமாந்கோபிநாதராயரவர்கள் செந்தமிழ்ப் பத்திரிகையில் எழுதிய சிறந்த ஆராய்ச்சியுரை யொன்றில் அவ்விருவகைக் கற்களின் மாதிரிகளாகக் காட்டிய படங்களை அடுத்த பக்கங்களிற் கண்டுகொள்க.
பண்டையரசர்கள் மேற்கூறியவாறு வீரபத்தினிகளைச் சிறப்பித்தற்குரிய சிலைகளை இமயம் பொதியம்போன்ற பெரிய பர்வதங்களினின்றும் எடுத்து வருதலும் அவ் வெடுத்தவற்றைக் கங்கை காவிரிபோன்ற புண்ணியநதிகளில் நீராட்டித் தூய்மை செய்வித்தலும் அம்முயற்சியில் இடையூறு விளைக்கும் பகையரசரை அடக்கி மீளுதலும் வழக்கமென்பது செங்குட்டுவன் செய்திகளினின்றுந் தெரியலாம்.
சரித்திரவறிஞர் சிலர் நம் சேரன்காலத்தில் மருமக்கட்டாயமே வழங்கியதாகக்கொண்டு அக்கொள்கைக் கேற்பப் பழைய பாடல்களைத் திருத்திச் செல்வர்.
போரின் விவரம் முன்னரே விளக்கப்பட்டது.செங்குட்டுவனது வடயாத்திரைக்குச் சிறிதுமுன்பே இவன் மைத்துனச்சோழனைப் பட்டத்தில் நிறுவியசெயல் நிகழ்ந்ததென்பது கங்கைக்கரைப்பாடியில் மாடலனை இவன் சந்தித்தபோது அச்சோழனது க்ஷேமத்தைப்பற்றி உசாவிப்போந்த குறிப்பால் புலப்படும்.
பண்டைத் தமிழிலக்கியங்களைச் சோதித்து வருமிடத்து நம் சேரர்பெருமான் போன்ற அறிவுந் திருவும் பெற்ற அருந்திறலரசர் தென்னாட்டில் அதிகமிருந்திலர் என்பது புலப்படத் தடையில்லை.
பழைய தமிழ் வேந்தருள்ளே இவன்றந்தை சேரலாதனும் சோழன் கரிகாற்பெருவளத்தானுந் தவிர வேறெவரும் இவனுக்கிணை கூறத் தக்கவரல்லர் அவ்விருவரும் தங்கள் வீரப்புகழை நாவலந்தீவ முழுதும் விரித்துநின்றவர்களாயினும் தமிழ்வேந்தர்க்கே அப்பெருமையுரியதென்பதை வடவேந்தர்கள் நன்கறியச் செய்து அவர்கள் விரித்தபுகழை நிலைநிறுத்திய வீரசிகாமணி நம் சேரர்பெருமானே யாவன்.
இந்நூல்.வேறு பக்வேளிர்குலக் கொழுந்தாகிய இத்தேவி அறிவு திரு அழகு அமைதி முதலிய உயர் குணங்களெல்லாம் ஒருங்கு வாய்ந்திருந்ததோடு தன் நாயகனுக்கு உற்றசமயங்களில் உறுதி கூறும் ஆற்றலுடையவளாகவும் விளங்கினள்.
இத்தகைய ஒப்புயர்வற்ற கற்புடையாட்டியை மனைவியாகப்பெற்றிருந்த நம் சேரர்பெருந்தகைக்குச் சீராமமூர்த்தியன்றி வேறியாவர் சிறந்த உவமையாவார்?
சேரன்செங்குட்டுவனது இயற்கைக்குணங்கள் பலவற்றுள்ளே அவனது வீரத்தன்மையே மேம்பட்டு விளங்கியிருந்ததென்பது இவன் சகோதரரும் பரணரும் அக்குணத்தையே அதிகமாகப் புகழ்வதால் தெரிகின்றது.
தன்னையும் மற்றைத் தமிழரசரையும் வீரக்குறைகூறி இகழ்ந்தார் என்பதுபற்றியன்றோ இமயச் சாரலிலுள்ள குயிலாலுவம்குயிலாலுவம் என்பது இமயமலையின் ஒரு பகுதியாய் உத்தரகோசலத்தைச் சார்ந்த ஒரு தலமாகத் தெரிகிறது.
இங்குச் சிவபிரானுக்கு ஒரு கோயிலும் இருந்ததென்பது இமயச் சிமயத் திருங்குயிலாலுவத்து உமையொரு பாகத் தொருவனை வணங்கி என்னும் இளங்கோவடிகள் வாக்கால் அறியலாம்.
செங்குட்டுவனது பெரும்புகழ் தமிழகத்தின் மட்டுமின்றி வடநாடெங்கும் பரவியிருந்ததென்பது இவனது யாத்திரையில் நட்பரசராகிய நூற்றுவர் கன்னர் இவனுக்குச் செய்துபோந்த உபசாரங்களாலும் பிறவற்றாலும் தெளிவாகும்.
ஆயின் அசோகன் சமுத்திரகுப்தன் முதலிய வடவேந்தரது தென்னாட்டு விஜயங்களை விளக்கும் சாஸனங்கள் தஷிணத்துக் காணப்படுதல்போலச் செங்குட்டுவனது வடநாட்டு வெற்றிபற்றிய சாஸனமொன்றுமே அத்தேசத்தில் இதுகாறும் காணப்படவில்லை.
பிற்காலத்துத் தமிழ்வேந்தருள் முதலாம் இராஜேந்திரசோழன் கங்கையும் கடாரமும் பர்மா வென்றுகொண்டானென்ற சரிதம் நம்மவரால் முற்றும் நம்பப்பட்டுவருகின்றது ஆயின் பழைய சேரனொருவன் பெருவீரனாய் அக்காரியத்தையே செய்திருத்தலும் கூடியதன்றோ?
செங்குட்டுவனது பிரஸ்தாபத்தைப் பற்றிய தென்னாட்டுச் சாஸனம் ஒன்றுமே இதுவரை காணப்படவில்லை அதுபற்றி அத்தகைய வேந்தனொருவனே இருந்தவனல்லன் என்று கூறிவிடலாகுமோ?
கடைச்சங்கநூல்களிற் கண்ட அரசரைப்பற்றிய சாஸனக்குறிப்புகளே இல்லை என்றிருந்தகாலத்து முதுகுடுமிப்பெருவழுதி தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் கரிகாலன் கோச்செங்கணான் போன்றவரைப்பற்றிய சாஸனக்குறிப்புக்கள் சிறிது சிறிதாகச் சமீபத்திற்றான் காணப்பட்டுவருகின்றன.
ஆதலால்சாஸனசாக்ஷிக ளில்லாமைபற்றி இலக்கியச் செய்திகளையெல்லாம் புறக்கணித்துவிடுதல் கூடாதென்பதே எங்கருத்து.செங்குட்டுவன் வடநாட்டிற் படையெடுத்துச் சென்றதற்குக் காரணம் தமிழ்வேந்தர்கள் தம் முத்திரைகளை இமயத்திற் பதித்தவர் என்ற பெருமையை வடவரசர்சிலர் இகழ்ந்து கூறியதனால் அப்பெருமை தங்கட்குண்டென்பதை மெய்ப்பிப்பதற்காகவே என்பது இளங்கோவடிகள் வாக்கால் நெடுக உணர்ந்தோம்.
அங்ஙனம் தமிழராற்றலை வடவர்க்கு மெய்ப்பித்த நம் சேரர்பெருமானது அருஞ்செயலைச் சாஸன ஆதாரமின்மைபற்றிச் சிலர் எளிதாக்கிவிடுவாராயின் அஃது அவ் வடவேந்தர் செயலினும் அதிசயிக்கத் தக்கதேயன்றோ செங்குட்டுவன் வீரமிகுதியோடு மதிநுட்பமிக்கவனாகவும் இருந்தான்.
மதுரையிற் கோவலனைக் கொல்வித்து அத்தவற்றை யறிந்ததும் பாண்டியன் தன்னுயிர் நீத்த செய்தியைச் சாத்தனார் வாயாற் செங்குட்டுவன் முதன் முதற்கேட்டபோது அவ்வரசனது செய்திக்கு மிகவும் வருந்தி என்று கூறிப்போந்த வார்த்தைகள் உண்மையில் எவ்வளவு பொருள் பொதிந்துள்ளன?
ஆனால் அதுபற்றி மூவேந்தர்க்கும் பொதுவாக ஒரு காப்பியஞ்செய்யத் தொடங்கிய தாம் நடுநிலை பிறழதம் தமையனை அதிகமாகப் புனைந்துகூறினவராகத் தோற்றவில்லை.
முந்நீரினுள்புக்கு உரை ஆனால் வஞ்சிக்காண்ட முழுதும் செங்குட்டுவன் புகழையே அவ்வடிகள் கூறியதென்னெனின் கண்ணகிபொருட்டு அரியபெரிய செயல்களைப்புரிந்து சிறப்பித்த பெருமை செங்குட்டுவனதேயாதலின் எடுத்துக்கொண்ட காப்பியநிலைக்கேற்ப அவனைப் பாராட்டுதலும் இன்றியமையாத தாயிற்றென அறிக.
இவ்விஷயம் சோழபாண்டியரிடம் இவன் கோபங்கொள்ள நேர்ந்தபோது மாடலமறையோன் கூறிய சாந்தவசனங்களை விரைந்தேற்றுக் கோபமடங்கியதும் தன்னால் வென்று சிறைபிடிக்கப்பட்ட கனகவிசையரைச் சிறைநீக்கியதோடு அவர்களைச் சிறைப்படுத்திய வில்லவன்கோதை என்ற படைத்தலைவனைக் கொண்டே அன்னோரை உபசரிக்க ஏவியதும் பின்னர் அவ்வந்தணன் கூறிய தர்மமார்க்கங்களையே அநுஷ்டித்ததுமாகிய வரலாறுகளால் விளங்கும்.
இதனால் இவனுக்குரிய அடைசொல் இவனது நிறம்பற்றி வழங்கப்பட்டதென்பது பெறப்படும்.இவன் சிறியதந்தைக்கும் குட்டுவன் என்பது பெயராயினும் பல்யானைச் செல்கழு என்பது அவனுக்கு விசேடணமாகும்.
கங்கைக்கரைப்பாடியில் மாடலனுக்குச் செங்குட்டுவன் தன் நிறையளவு பொன்னை நிறுத்துத் தானஞ் செய்தானென்பதை எழுதுமிடத்தில் இளங்கோடிகள் எனக் கூறுகின்றார்.
இதனுள்ளே இவனது நிறையளவாகக் குறிக்கப்பட்ட ஆடகப்பெருநிறை ஐயைந்திரட்டி என்பதற்குஅரும்பதவுரையாளர் ஐம்பது துலாம் பாரம் பொன் என்று கூறுவர்.
இது சிறிது மிகுதிபோலத் தோற்றுமாயினும் பழையகாலத்து மக்களுக்குள்ளே பெருவீரனாக விளங்கிய வேந்தர் பெருந்தகை யொருவனுக்கு மேற்குறித்த நிறையளவு அதிகமாகாதென்றே தெளியலாம்.
எவ்வாறெனின் இச்சேரனைப் பாடிய பரணரும் சாத்தனாரும் அவர்கள் காலத்துப் புலவர்கள்பலரும் கடைச் சங்கத்தவரென்பதும் அப்புலவர்களாற் பாடப்பட்ட பேரரசருஞ் சிற்றரசரும் அக்காலத்தையே சூழ்ந்திருந்தவரென்பதும் சங்க நூல்களால் நன்கறியப்படுகின்றமையால் இவ்வாராய்ச்சியிலிருந்து அப்புலவர் அரசர்களது காலநிலையும் தெளிவாகக்கூடுமன்றோ?
முதற்காரணம்செங்குட்டுவன் காலத்தவனாக இளங்கோவடிகள் கூறிய இலங்கைவேந்தன் கயவாகுவின் காலத்தைக்கொண்டு அச்சேரன்காலத்தை அளந்ததாம் அஃதாவது இலங்கைச் சரித்திரத்துட்கண்ட கஜபாகு என்ற பெயருடையார் இருவருள் முன்னவன் கி.பி.
ஆயினும் சமீபத்தில் நிகழ்ந்த எமதாராய்ச்சியில் அம் முடிந்த கொள்கையை விரோதித்து நிற்கும் முக்கியமான விஷயங்கள்சில எதிர்ப்படலாயின.
இதற்குரிய காரணங்களை இங்கு விவரிப்பதால் சங்ககாலத்தைப்பற்றி ஐயுறாது சமாதானம் பெற்றிருக்கும் உள்ளங்கட்கு இடையூறாகுமோ என்றஞ்சுகின்றேம்.
எனினும் அபிப்பிராயங்களை மறைப்பதனாற் சரித்திரவுண்மை வெளிப்படுதல் தடைப்படுமாதலின் அறிஞர் ஆராய்ந்து ஏற்றபெற்றி கொள்ளுமாறுஅவற்றை ஈண்டு வெளியிடுவேம்.
கடைசங்ககாலத்தில் விளங்கிய புலவருள்ளேகபிலர் பரணர் நக்கீரர் மாமூலர் சாத்தனார் முதலியோர் சிறந்தவர்களென்பது யாவரும் நன்கறிவர்.
இவருள் மாமூலனார் சோழன் கரிகாலன் சேரலாதன் கள்வர்கோமான் புல்லி முதலிய அரசர்காலத்தவர் என்பதும் தமிழ் நாட்டின் பலபாகங்களிலும் வடநாடுகளிலும் இவர் சஞ்சரித்து வந்தவரென்பதும் அகநானூற்றிற்கண்ட இவர் பாடல்களால் அறியப்படுகின்றன.
இப்புலவர் செங்குட்டுவனாற் போரில் வெல்லப்பட்ட பழையன்மாறனுக்கும் மோரியருக்கும் நிகழ்ந்த போரொன்றையும் குறிப்பிடுதலால் அகநானூறு.
இவ்வடிகளிலே நந்தருடைய புராதன ராஜஸ்தலமாகிய பாடலீபுரத்துள் கங்காநதி பிரவேசித்து அதன் வளங்களை அழித்துப்போந்த செய்தி குறிக்கப்படுதல் காணலாம்.
பாடலீபுரமானது நந்தர் மௌரியர் ஆந்திரர் முதலிய பிரபல சக்கரவர்த்திகளது ஆட்சித்தலமாய் இப்பரதகண்டத்துக்கே ஒரு சிரோரத்தினம்போல் மிகுந்த பிரசித்தம்பெற்று விளங்கியதாகும்.
சந்திரகுப்தன் காலத்தவரான மெகஸ்தனிஸ் என்ற யவனதூதரால் குறிக்கப்பட்டதும் பாடலியைச் சூழ்ந்திருந்ததுமான பெரிய மரக்கோட்டை சமீபத்திற் கண்டெடுக்கப்பட்ட விவரத்தை எழுதுமிடத்தில் ஸ்ரீ.ரோமேசசந்திர தத்தர் தம் நூலிற் காட்டியுள்ள கீழ்க்குறிப்பு ஈண்டுக் கவனிக்கத்தக்கது.
பாஹியான் எழுதுவதாவதுஅந்நகரத்துள்ள அரண்மனைகள்இப்பழைய அரண்மனை பாங்கிபூர் பாட்னா நகரங்கட்கு இடைப்பட்ட ரயில்வேயின் தென்பாரிசத்துகுமாராஹார் கிராமத்தின் வீடுவயல்களின்கீழ்ப் புதைவுண்டிருந்ததாகத் தெரிகிறது.
அக்கட்டிடத்துச் சாளரங்களை அலங்கரித்து நிற்கும் சித்திரங்களும் பிரதிமைகளும் இக்காலத்தவராற் செய்யமுடியாத அவ்வளவு வேலைத்திறம் வாய்ந்தவை.
பழைய பாடலிக்குச் சிறிது தூரத்தோடிய கங்கையானது இப்போது அதன்பக்கத்துச் செல்வதால் அம்மஹா நதியின் திடும் பிரவேசத்தாலுண்டான நிலைமாற்றமே அவ்விராஜ ஸ்தலத்தின் பேரழிவுக்குக் காரணமாகியதெனெக் கருதலாம்.
ஆகவே செங்குட்டுவன் காலத்தவராகிய மாமூலனார்சீர்மிகு பாடலிக் குழீஇக் கங்கை நீர்முதற் கரந்த நிதியம் என்று பாடியிருப்பது முற்கூறிய பாடலியழிவுச் செய்தியையே குறிப்பதென்பதில் தடையென்னை?
ஹ்யூந்த்ஸாங் வந்து பார்த்தபோது பாடலீபுரம் ஒரு குக்கிராமமாக மாறியதென்று அவர் எழுதினராயினும் அவ்வழிவு தமக்கு முன் இன்னகாலத்து நிகழ்ந்ததென்று அவருங் குறித்திலர் தமது காலத்தையடுத்து அது நிகழ்ந்திருந்ததாயின் அச் செய்தியையும் அவர் கூறாமற் போகார் அங்ஙனமின்மையால் அவர் வருகைக்கு இரண்டொரு நூற்றாண்டுகளுக்கு அஃதாவது ஹ்யூந்த்ஸாங்க்கு முன் வந்தவரான பாஹியான் காலத்தை யொட்டி கி.பி.
இவற்றால்பாடலியழிவைப் பாடிய மாமூலனாரும் அவர்காலத்து விளங்கிய செங்குட்டுவனும் ஏறக்குறைய அவ்வைந்தாம் நூற்றாண்டில் இருந்தவராதல் பெறப்படுகின்றது.
சமுத்திரகுப்தனுக்குப் பிந்திய அரசர்பாடலீபுரத்தைத் தங்கள் ராஜஸ்தலமாக்காது நெகிழவிட்டதாகத் தெரிதலாலும்அந்நகரம் அக்காலத்தே நிலைமாறிய செய்தி ஊகிக்கப்படுகிறது.
அதனால் பல்லவர்கள் தென்னாட்டில் தங்கள் பெருமையை நிலை நாட்டுவதற்கு முன்னதான காலமொன்றில்தான்செங்குட்டுவன்போன்ற சங்ககாலத்தவரான அரசர் திகழ்ந்திருத்தல் வேண்டும் என்பது ஒருபோதும் தவறான ஊகமாகாது.
சிலர்கருத்துப்படிஇத்திராவிட சங்கத்தையே கடைச்சங்கமென்று கொள்வற்குத் தகுந்த ஆதாரமில்லை.ஆனால் எக்காரணத்தாலோ கடைச்சங்கம் குலைந்ததை உத்தேசித்துஅதனையடுத்துத் தமிழ்வளர்ச்சி சமய வளர்ச்சி செய்வதற்கு ஒரு சங்கம் ஸ்தாபிக்கச் சைநர் இம்முயற்சி செய்திருக்கலாம்.
இச்சங்கத்தின் நோக்கம்குலைந்த கடைச்சங்கத்தைப் புனருத்தாரணஞ் செய்வதேயாயின் அக்கடைச்சங்கம் இச்சைந சங்கத்துக்குச் சிறிது முற்பட்டதாதல் வேண்டும்.
வடநாட்டில் மகதநாடாண்ட ஆந்திரசக்கரவர்த்திகளது வீழ்ச்சிக்குப்பின் பிரபலம்பெற்று விளங்கிய குப்தவமிச சக்கரவர்த்திகளுள்ளேசமுத்திரகுப்தன் என்பான் திக்விஜயஞ்செய்து இப்பரதகண்ட முழுமையும் தன் வெற்றிப்புகழைப் பரப்பியவனென்பதுசாஸனமூலம் அறியப்படுகின்றது.
ஆனால் இப்பெயர் கொண்டவரிருவர் இருந்தனரென்பதும் அவருள் ஒருவன் செங்குட்டுவனுக்குச் சிறிதுமுன்னும் மற்றொருவன் அவனுக்குச் சிறிதுபின்னும் இருந்தவரென்பதும் முன்னமே குறிப்பிட்டோம்.
அம்மாந்தரஞ்சேரலைப் பாடிய பரணரே செங்குட்டுவனையும் பாடியிருத்தலால் நம் சேரன் அம்மாந்தரனுக்குச் சிறிது பிற்பட்டவனென்பது பெறப்படும்மாந்தரஞ் சேரல் என்ற பெயரைச் சேரனொருவனுக்கு இளங்கோவடிகள் கூறியிருப்பதாலும் அவன் செங்குட்டுவனுக்கு முற்பட்டவனாதல் புலப்படுகின்றது.
சமுத்திரகுப்தனது சாஸனத்துக் கண்ட மாந்தராஜா என்னும் பெயர் தமிழ் நூல்களிற் பயிலுதலறியாமையால் அவனை வேற்று நாட்டரசனாகச் சரித்திரநூலோர் சிலர் கருதுவாராயினர்.
இனி சமுத்திரகுப்தன் சங்ககாலத்தவனான மாந்தரஞ்சேரலை வென்றவன் என்றதற்கேற்ப மற்றோர் அரிய செய்தியும் சங்கநூல்களில் குறிப்பிடப்படுதல் கவனிக்கத்தக்கது.மேற்கூறியபடி பாடலியழிவைப்பற்றிப் பாடிய மாமூலனாரேதம் காலத்தில் வடவாரிய வேந்தனொருவன் தென்னாடுநோக்கிப் படையெடுத்துப்போந்த பெருத்த திக்விஜய விஷயம் ஒன்றையும் இருமுறை குறிப்பிடுகின்றார்.
அவர் கூறுவன எனக் காண்க.இவ்வடிகளிலே மோரியர் திக்விஜயஞ் செய்துகொண்டு தென்னாடு நோக்கிப் படையெடுத்து வந்த காலத்தேஅவர்க்குப் பணியாமல் எதிர்த்துநின்ற மோகூர் அரசனுடன் அவர்கள் பொதியமலைப்பக்கத்தில் போர் புரிந்தனர் என்ற அரிய செய்தி கூறப்படுதல் காணலாம்.
இதனுட்கண்ட மோகூர் அரசனாவான்பாண்டியன் சேனாபதியான பழையன்மாறன் என்பவன் இவனே மோகூர் என வழங்கப்பட்டவன் என்பதும்செங்குட்டுவனால் இவன் அழிக்கப்பட்ட செய்தியும் முன்னரே குறித்தோம்.
இதனால் மௌரியவரசரது தென்னாட்டு விஜயம் செங்குட்டுவனாற் போரில் வெல்லப்பட்ட பழையன் மாறன் காலத்து நிகழ்ந்ததென்பது தெளிவாகின்றது.இப்பெரு வேந்தர் வருகையே நம் சேரனைப்பாடிய பரணரால் பாராட்டப்பட்டிருத்தலும் அறியத்தக்கது.
மோரியரது தென்னாட்டுப் படையெழுச்சியில் அவரது சேனையுடன் தேர் செல்லுதற்குத் தடையாயிருந்த மலையொன்றைக் குடைந்து வழிசெய்துகொண்டு அவர் தெற்கே வந்தனரென்பது மேற்கூறியமாமூலர் பரணர் ஆத்திரையனார் வாக்குக்களால் அறியலாம்.ஆயின் அங்ஙனம் வழியுண்டாக்கப்பட்ட மலை இன்னதென்பது இப்போது விளங்கவில்லை.
இவ்விருவகை மௌரியருள்ளே முன்னவர் மிகவும் முற்பட்டவராகவும் பின்னவர் மிகவும் பிற்காலத்தவராதலோடு பிரபலமற்றவராகவும் காணப்படுதலால்அவ் விருவகையினருள் ஒருவரைப்பற்றியும் மாமூலனார் முதலியோர் கூறினரென்று கருதக்கூடவில்லை.
இதற்கேற்ப அப்புலவர் இவர்களை வம்ப மோரியர் என்கின்றார்.இதற்குப் புதிய மோரியர் என்பது பொருளாதலால் பழைய மோரியரை விலக்கற்கே இவ்வடை கொடுக்கப்பட்டதாகலாம்.
எங்ஙனமாயினும் பிற்பட்ட சந்திரகுப்தன் மகன் சமுத்திரகுப்தன் என்பான் பரத கண்டமுழுதுந் திக்விஜயஞ்செய்து தன் வீரப்புகழை எங்கும் பரப்பிய சக்கரவர்த்தியாதலோடு இவன் சேரநாட்டை யடுத்திருந்த கடம்பவேந்தனான காகுஸ்தன் மகளை மனம்புரிந்தவனென்றுந் தெரிகிறது.
ஆதலால் இச்சக்கரவர்த்தியின் தென்னாட்டு வருகையையே வடுகர் முன்னுற மோரியர் தென்றிசை மாதிர முன்னிய வரவிற்கு என்னும் மாமூலனார் வாக்குக் குறித்ததாகல் வேண்டும்.
இக்குப்த சக்கரவர்த்திகட்கு வடுகர்சேனை கூறப்பட்டிருப்பதும் பொருந்தும் என்னெனின்சமுத்திரகுப்தனும் அவன் தந்தையும் ஆந்திரர் மகதநாட்டிற் றம்பழையநிலை தவறியபின்அவர் ஸ்தானத்திற்றோன்றியவராதலால் போர்வலிமை பெற்ற அவ்வாந்திரரை இவ் வம்பமோரியர் தம் படையாளரிற் சிறந்தவராகக் கொண்டிருத்தல் கூடியதேயாம்.வெல்லப்பட்ட குடிகளை இங்ஙனமமர்த்திக் கொள்ளுதல் இக்காலத்தரசர்க்கும் இயல்பேயன்றோ?
இக்குப்தர் வருகையன்றி பிற்காலத்துக் கொங்கணமௌரியரைப் பற்றியதே மாமூலனார் விஷயமாயின் சேரநாட்டையடுத்துப் பிரபலமற்றிருந்த சிற்றரசரும் சளுக்கியரால் அடக்கப்பட்டவருமான அன்னோரை வடுகர் முன்னுற மோரியர்தென்றிசை மாதிர முன்னிய வரவிற்கு என்றிங்ஙனம் திக்குவிசயப் பெருமைக்கேற்ற சொற்களாற் சிறப்பியார் என்க.தென்றிசை மாதிர முன்னிய வரவுஎன்பதனால் அங்ஙனம்வந்த மோரியர்தென்னாட்டையடுத்த கொங்கணத்தவரன்றிவடவாரியரே என்பதும் பெறப்படுதல் காணலாம்.
இனிப்பாண்டியன் சேனாபதியான பழையன்மாறனுக்கும் மோரியர்க்கும் நிகழ்ந்ததாக மாமூலனார்கூறிய பொதியப்போர் சமுத்திரகுப்தனது தென்னாட்டுப் படையெழுச் சியில் அவன் பாண்டிநாட்டைத் தாக்கிய செய்தியைக் குறிக்கின்றது.முற்கூறியபடி மாந்தரனை இக்குப்தவரசன் வென்றவனாதலின் அங்ஙனஞ் சேரனை அடக்கியவன் பாண்டிநாட்டையும் வெல்லக் கருதினன் போலும்.
இக்குப்தனால் வெல்லப்பட்ட தக்ஷிணதேசத்து ராஜாக்களுக்குள்ளே கேரளனைமட்டும் இவன் சாஸனங்குறித்து மற்றச்சோழபாண்டியரைக் குறிக்காமையால் அத்தமிழ்வேந்தர் இவனுடன் எதிர்த்துநின்று அடாங்காதிருந்தவாராதல் வேண்டும்.
இவர் கடைச்சங்கத்தை அலங்கரித்த பெரும்புலவெரெனக் கருதப்படுதலின்அச்சங்கத்தைச் சார்ந்தவராய்ச் செங்குட்டுவனைப் பாடிய பரணர்சாத்தனார் முதலியோருக்கு ஏறக்குறைய சமகாலத்தவரென்பது சொல்லாதே அமையும்.
இப்போது வெளிவந்துள்ள அக்களவியலுரை இந்நக்கீரர் செய்ததாகவே வழக்குளதேனும்அவரால் நேராக எழுதப்பட்டதன்றி அவரதாசிரியபரம்பரையின் கீழ் வழங்கியதென்பது அந்நூலின் உரைப்பாயிரத்தை ஆராய்ச்சி செய்யும்போது உணரப்படுகின்றது.
அவ்வுரைப்பாயிரத்தில் நக்கீரனார் முதலாக மாணாக்கர் பதின்மர்தலைமுறைகள் கூறப்பட்டு இங்ஙனம் வருகின்றதுரை என்று முடிந்திருத்தலால் நக்கீரனார்முதல் வாய்ப்பாடமாகச் சொல்லப்பட்டு வந்த அவ்வுரைஅவர்க்குப் பத்தாந் தலைமுறைக் காலத்தேதான் நூலாக எழுதப்பட்டதென்பது விளக்கமாமன்றோ?
அவ்வுரையெழுதியோராற் காட்டப்பட்ட உதாரணச் செய்யுள்களில் அரிகேசரி பராங்குசன் நெடுமாறன் முதலிய பெயர்கள் தரித்த பாண்டியனொருவன்சங்கமங்கை நெல்வேலி முதலிய இடங்களிற் போர் வென்றவனென்று விசேடமாகப் புகழப்படுகின்றான்.
ஆகவே அந்நக்கீரனார் காலத்தை ஏறக்குறைய ஒட்டியிருந்தவனாகத் தெரியும் செங்குட்டுவன்முதலியோர்க்கும் அந்நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைக் கொள்ளத்தடையில்லை என்க.இவ்வரையறை களவியலுரையெழுதியவர் தாங்காட்டிய பாண்டியனுக்குச் சமகாலத்தவாராயிற் பொருந்துமல்லதுபிற்பட்டவராயின் நக்கீரர் காலம் இன்னும் குறைவுபடுமென உணர்க.
சேரன்செங்குட்டுவனது வடயாத்திரையில் அவனுக்குப்பேருதவி புரிந்தவர் கன்னர் என்போர் இளங்கோவடிகள் இவரைக் கூறுமிடங்களிலெல்லாம் கன்னரெனப் பன்மையாக்குவதோடு நூற்றுவர்கன்னர் ஆரியவரசர் ஐயிருபதின்மர் எனத் தொகைப்படுத்துவதாலும் அவர் ஒரு கூட்டத்தவராயிருந்தனர் என்பது விளங்குகின்றது.
இவற்றால் மாளுவதேசத்தை பலபகுதிகளாகப் பிரித்தாண்ட அரசர் கூட்டத்தவராகவே ஸ்ரீமந்து.அ.கோபிநாதராயவர்களும் இவ்வபிப்பிராயமே கொள்வர்.
சமுத்திரகுப்தனால் மாளுவதேசம் வெல்லப்பட்ட காலத்தில் அந்நாட்டின் பெரும்பாகம் ஒருவரன்றிப் பலகூட்டத்தாரால் ஆளப்பட்டுவந்ததென்றும் அவன் மகன் சந்திரகுப்தனால் அத்தேசம் குப்தஏகாதிபத்யத்துள் ஒன்றாக்கப்பட்டதென்றும் சரித்திர நூலோர் கூறுவர்.
இனி தமிழறிஞர் சிலர் இளங்கோவடிகள் குறித்த நூற்றுவர் கன்னர் என்பது ஆந்திரவரசர் பட்டப்பெயரான சாதகர்ணி என்பதன் தமிழ்மொழிபெயர்ப்பென்றும் அதனால் நூற்றுவர்கன்னர் என்பது செங்குட்டுவன் காலத்து ஆந்திரவரசனான ஒருவனையே குறிக்க வேண்டுமென்றுங் கருதுவர்.
இளங்கோவடிகள் வாக்கை நோக்குமிடத்து கன்னன் கன்னி என ஒருமையாற் கூறாது கன்னர் எனப் பன்மையாகவும் கங்கைக்கரையிலிருந்த செங்குட்டுவன் அக்கன்னரை அவருடைய வளந்தங்கிய நாட்டிற்கனுப்பியதைக் குறிக்கும்போது ஆரியவரசர் ஐயிரு பதின்மரைச்சீரியல் நாட்டுச் செல்கென் றேவி என்றும் மாளுவ வேந்தர் என்றும் ஒருகூட்டத்தாராகவும் பாடப்பட்டிருத்தலால் நூற்றுவர் கன்னர் என்றதொடர் அரசனொருவனைக் குறிப்பதாகப் புலப்படவில்லை.
இவ்வடியார்களுக்குரிய காலவிசேடத்தையே சங்கத்தரசர் புலவர்க்குங் கூறுவதாயின் அதன்முன் எத்தனையோ ஆக்ஷேபங்கள் எதிர்ப்படுதல் ஒருதலையாம்.
மேற்கூறிய நாயன்மார்க்கு நெடுங்காலத்துக்கு முன்பே கடைச்சங்கம் நடைபெற்றதென்பதுசங்ககாலத்தரசனான சோழன்கோச்செங்கணான் பூர்வஜென்மத்திற் சிலந்தியாகப்பிறந்ததையும் நக்கீரனார் சரிதப்பகுதியான தருமிக்குப் பொற்கிழியளித்த வரலாற்றையும் அவ்வடியார்கள் பாடுதலால் நன்குவிளங்குவதன்றோ?
இன்னும் இதனை விரிப்பிற் பெருகும் சுருங்கவுரைக்குமிடத்து இலக்கியப் பிரமாணங்களும் சாஸனவாதரவுகளும் அக்கொள்கைக்கு முற்றும் மாறானவையென்றே சொல்லலாம்.
இதனால் மேற்கூறிய எங்கொள்கைக்கமைந்த பிரமாணபலங்களை நோக்குமிடத்து அக்கயவாகுபற்றிய கொள்கை உறுதி பெற்றதாகக் கருதக்கூடவில்லை.
மேலே விரிவாக எழுதிப்போந் த பல அதிகாரங்களாலும் சேரன்செங்குட்டுவனது பெருவாழ்வின் வரலாறு ஒருவாறு வெளியாகும்.இச்சேரர்பெருமானது பெருமையை நோக்குமிடத்து இவனையே நாம் தென்னாட்டு அசோகன் என்றே சொல்லல் தகும்.அறிவாற்றல்களால் மட்டுமன்றிசரித்திர உண்மையாலும் எவ்வாறு அசோகச்சக்கரவர்த்தி வடநாட்டில் மதிக்கப்பெற்றவனோஅவ்வாறேதென்னாட்டின் பழைமைக் குற்றவருள் செங்குட்டுவனே சிறந்தோனாவன்.சங்கச் செய்யுள்களில் எத்தனையோ அரசர் செய்திகள் கூறப்பட்டிருப்பினும் இச்சேரன்போன்ற அத்துணைப் பெருமையுடையவராக அன்னோர் அறியப்படாததோடு இவ்வளவாக அவர் வரலாறுகளை ஆராய்ச்சி செய்வற்கும் இடமில்லை.
இங்ஙனம்புலவர் பாடும் புகழுடையோனாய் வீரம் நியாயம் தியாக முதலியவற்றால் விளங்கிநின்ற இச்சேரனுக்குப்பின் இவன் மகன் குட்டுவஞ்சேரலே பட்டமெய்தியவானாதல் வேண்டும்.
இவர் வலிசுருங்கியகாலத்தே சோழபாண்டியரும்அந்நிய அரசராகிய பல்லவர் கங்கர் போன்றவரும் தென்னாட்டில் மாறிமாறி ஆதிக்கம் பெறுவாராயினர்.
இத்தகைய தனித்தமிழ் வேந்தர்களது ஆட்சியிடமாய்ச் செந்தமிழ்ப்பயிர் செழித்துவளர்ந்த அம்மலை நாடானது பிற்காலத்தின் மாறியநிலையை என்னென்பேம் அச்சேரநாடு சில நூற்றாண்டுக்குள் பாஷையாலும் நடையுடைபாவனைகளாலும் வேறுபட்ட ஒரு தனித்தேசம்போல் இப்போது நிற்பது அதிசயமேயன்றோ?
சோழபாண்டிய வமிசங்கள் மறைந்துபோய்ப் பல நூற்றாண்டுகளாயினும் சேரமரபினர்சிலர் திருவனந்தபுரம் திருசூர்களைத் தலைநகர்களாகக் கொண்டு அரசியல் புரிந்து வருவது தென்னாடுசெய்த பாக்கியமே என்னலாம்.
இவ்வமிசத்தரசரும் இவரால் ஆளப்படும் குடிகளும் பாஷை நடையுடை பாவனைகளால் வேற்று நாட்டார் போல இக்காலத்தில் மாறிநின்றனராயினும் பழைய தமிழ் வழக்க ஒழுக்கங்களையும் சொற்பொருண் மரபுகளையும் அவரிடத்துப்போலச் செந்தமிழ்நாட்டு மக்களுள்ளும் நாம் காணமுடியாவென்றே சொல்லலாம்.
விலை சூத்திரத்திற்கு அமைய எரிபொருள் விலைகளை மீள் பரிசீலனை செய்துஇ விலை மட்டங்களை தீர்மானிக்கப் போவதாக அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது.
இது தொடர்பில் அமைச்சரவை கூட்டத்தில் ஆழமாக ஆராயப்பட்டதாக சுகாதார போசாக்கு மற்றும் சுதேச வைத்தியத்துறை அமைச்சரும் அமைச்சரவை பேச்சாளருமான டொக்டர் ராஜித சேனாரட்ன தெரிவித்தார்.
அரசாங்க தகவல் திணைக்களத்தில் நேற்று இடம்பெற்ற அமைச்சரவை தீர்மானங்களை அறிவிக்கும் செய்தியாளர் மாநாட்டில் அமைச்சரும் அமைச்சரவை பேச்சாளருமான டொக்டர் ராஜித சேனாரட்ன குறிப்பிட்டார்.
அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் விலை வீழ்ச்சியின் அனுகூலங்களை மக்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என தீர்மானிக்கப்பட்டதாக அமைச்சர் மேலும் குறிப்பிட்டார்.
ஏதோ ரிடையர் ஆன பிறகு அதுல வந்த பணத்துல சொந்தமா ஒரு வீடு கட்டிக்க முடிந்தது கையில எந்த பணமும் இல்லையே என்று பெருமூச்சு விட்டார்.
செல்வி ஆசிரியர் வேலைக்குப் படிச்சிட்டு சும்மா இல்லாம அருகில் இருந்த அனாதை ஆசிரமத்தில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு இலவசமாகப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
வரதட்சனைக் கொடுக்க முடியாததால ஏற்கனவே இரண்டு முறை செல்வியின் திருமணம் நின்று போனது அதிலிருந்து திருமணம் என்ற பேச்சைக் கேட்டாலே அவளுக்குக் கோபம் தான் வந்தது.
சார் சார் கணேசன் சார் உங்கப் பொண்ணுக்கு நல்ல வரனா ஒன்னு வந்துருக்கு மாப்பிள்ளை மேனேஜராக இருக்காரு நாளைக்கு அவங்கள வரச் சொல்லலாமா.
சரோஜா என்னங்க என்னாச்சு என்று அவரது தலையை அப்படியே தூக்கிப் பார்த்தாள் மயக்கத்தில் இருப்பது தெரிந்ததும் முகத்தில் நீர் தெளித்தாள்.
ஏற்கனவே இரண்டு தடவை வரதட்சனையாலதான் கல்யாணம் நின்னுப் போச்சு இந்த கல்யாணமும் நிக்கக் கூடாதுன்னு நினைச்ச கணேசன் ஒரு வழியாக அவர்கள் கேட்ட வரதட்சனையைச் செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டார்.
அழாதே செல்வி அப்பா நான் இருக்கேன் எப்படியாவது பணம் ஏற்பாடு பண்ணிடுறேன் என்று சொன்னவருக்கு மனதில் இனம்புரியாத பயம் அவரைக் கவ்விக் கொண்டது.
இல்ல யாரும் பணம் கொடுக்க மாட்டேன்னுட்டானுங்க நான் எவ்வளவு பேருக்கு உதவி செஞ்சிருப்பேன் அதெல்லாம் ஒருத்தனும் நினைச்சிப்பார்க்கலே மனசு ரொம்ப வலிக்குது என்றவாறே அப்படியே சாய்ந்து அமர்ந்தார்.
காலையில் பேப்பரை புரட்டிக் கொண்டிருந்த கணேசன் ஒரு செய்தி மட்டும் உன்னிப்பாய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் சிறுநீரகம் செயலிழந்த வசதியான ஒரு பெண்ணுக்கு சிறுநீரகம் கொடுப்பவர்க்கு தக்கச் சன்மானம் வழங்கப்படும் என்று அச்செய்தியில் இருந்தது.
இப்ப குடியிருக்கிற வீட்டை வித்துட்டு கல்யாணம் பண்ணலாம் என்றால் வீடு நல்ல விலைக்கு போகமாட்டேங்குது அப்படியே கேட்குற விலைக்கு வித்தாலும் அந்த பணம் கல்யாணத்துக்குப் பத்தாது என்ன செய்வது என்று புரியாமல் இருந்தபோதுதான் அந்த பத்திரிக்கைச் செய்தி அவருக்கு ஆறுதலாய் இருந்தது.
சரோஜா நான் பணம் விஷயமா வெளியூர் போறேன் வர்றதுக்கு ஒரு வாரம்ஆகும் என்று சொல்லிவிட்டு அந்த பத்திரிக்கையில் குறிப்பிட்ட ஆஸ்பிட்டலுக்குச் சென்றார்.
ஆபரேஷன் முடிஞ்சதும் அவருக்கு அறுபதாயிரம் பணம் மட்டுமே அவர்கள் கொடுத்தார்கள் அதை வாங்கிக் கொண்டு வீட்டிற்கு வந்தார்.
எப்ப வந்தீங்க என்ன உடம்புல கட்டுப் போட்டிருக்கீங்க என்று கேட்டாள் கணேசன் நடந்த விபரத்தைக் கூற சரோஜாவும் செல்வியும் அழுதுவிட்டனர்.
நான் கும்பிடுகிற அண்ணாமலையாரே சிவனடியார் உருவத்தில வந்து நகைகளை என்னிடம் கொடுப்பது போல கனவு கண்டேன் இதற்கிடையில் பெண்பார்த்துச் சென்ற மாப்பிள்ளை ரகு பெண் பற்றியும் பெண் குடும்பம் பற்றியும் விசாரிக்கும் பொழுது அவர்களின் கஷ்டம் முழுவதும் அறிந்து கொண்டார்.
மேலும் அனாதைக் குழந்தைகளுக்குப் பாடம் சொல்லித்தரும் செல்வியின் நல்ல மனசு அவருக்குப் பிடித்திருந்தது விடியற்காலை நேரம் கணேசன் தூக்கம் வராமல் புரண்டு புரண்டுப் படுத்துகொண்டிருந்தார்.
உங்களுக்கு இருக்கிற இந்த பெருந்தன்மையான மனசு இந்த உலகத்துல யாருக்கும் வராது இன்றைக்கு மாப்பிள்ளைகள் எல்லோரும் பெண் வீட்டாரிடம் எவ்வளவு புடுங்கித் திங்கலாம்ன்னு நினைக்கிறாங்க அவங்களுக்கு மத்தியில நீங்க உசந்திட்டீங்க மாப்ள நீங்க எங்க விட்டுக்கு மாப்பிள்ளையா வர்றதுக்கு நாங்க கொடுத்து வெச்சிருக்கனும் கண்ட கனவு பலிச்சிட்டுங்க என்று சரோஜா சொல்ல மாப்பிள்ளைய நோக்கி கண்களில் நீர்வழிய கையெடுத்து கும்பிட்டார் கணேசன்.
திரைப்பட மொழியின்மீது கொண்ட அளவற்ற ஈடுபாட்டால் வெளிநாட்டில் சம்பாதித்த பணத்தை முதலிட்டுத் தன் கனவுகளை நனவாக்கிக்கொண்டிருப்பவர்.
பாத்திரங்களின் மன இயக்கத்துக்கு இணையாக ஒவ்வொரு புறப்பொருளின் அசைவையும் இருப்பையும் அர்த்தப்படுத்தியதன் வழியாக திரைப்பட மொழியைக் கையாள்வதில் இவருக்கு இருக்கும் ஆர்வத்தையும் திறமையையும் புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது.
பொருளாதார நிலையில் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தில் இருந்தாலும் இளமையில் தான் விரும்பிய பெண்ணை அடையமுடியாத ஏக்கம் ஒரு பெரும்பாரமாக அழுத்த தனிமையில் வாடும் நடுவயதைக் கடந்த ஆணும் சந்தர்ப்பவசத்தால் ஆசைப்பட்டவனை ஏற்க இயலாமல் குடும்பக் கட்டாயத்தின்பேரில் ஆசையே இல்லாதவனுடைய தாலியைச் சுமக்கும் மனைவியாக மாற நேர்ந்தாலும் இருபதாண்டுகளாக மனத்தளவில் காதலனையே நினைத்து உருகும் பெண்ணும் எதிர்பாராமல் சந்திக்கநேரும் சூழலில் நேரும் பரஸ்பர தடுமாற்றங்களையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் ஆவல்களையும் பின்விளைவுகளையும் இப்படம் முன்வைக்கிறது.