sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனாலும் பொருக்கி ராஸ்கல் முத்தம் கொடுக்கிற சாக்குல உதட்ட நல்லா கடிச்சி வச்சிட்டான் அம்மா என்னடின்னு கேட்டதுக்கு பதிலே சொல்ல முடியல.
என் மொபைல் பொறுக்கின்னு அவன் பேரைத் தாங்கி சிணுங்க ஆரம்பித்தது... பொருக்கி...நான் புலம்புறது தெரிஞ்சா அதுக்கும் கிண்டல் பண்ணுவான்... ஒண்ணுமே நினைக்காத மாதிரி பேச நினைத்து..ஹலோ என்றேன்... ராஸ்கல்..வீட்ல ஒளிஞ்சிருந்து பார்த்த மாதிரியே கேக்குறானே?
எனக்கு ஏன் கொழுந்தியா இல்லாம போச்சுன்னு இப்பதாண்டி தெரியுது.. கொஞ்சம்கூட பொறுப்பே இல்லாத அப்பன்டி உனக்கு.. ஏய்ய்....லூசு.... ஏன்டா இப்பிடி படுத்துற?
கேட்டுத்தொலைடா..எனக்கு தூக்கம் வருது.. என் உதடுதான் இப்படி சொன்னதே தவிர.. இந்த ராஸ்கல் நடுராத்திரி பேசுனாலும் பேசிக்கிட்டேதான் இருக்கதோணுது எனக்கே எனக்காக இவன பெத்து கொடுத்ததுகாகவாது அவனோட அம்மாவை கைமேல் வைத்துத் தாங்கனும்போல தோணியது.
இப்ப என்னோட உலகத்துல அபி..அபி...அபிதான்... என்னையே எனக்கு மறக்கடிச்சிட்டான் ராஸ்கல் நேத்து இப்பிடித்தான் பீச்ல அபிய பார்க்கபோற சந்தோசத்துல என் அம்மாவோட ஜாக்கெட்ட எடுத்து போட்டுக்கிட்டு அம்மாகிட்ட போய் என்னம்மா இது ஒரே நாள்ல இப்பிடி ஸ்லிம் ஆயிட்டேன்னு கேட்டேன் அதுக்கு அம்மா பார்த்த பார்வை இருக்கே?
எல்லாம் அந்தப் பொருக்கியாலதான்.. அவன்கிட்ட சொல்லணும் டேய் தங்கக்குட்டி ஒருநாளாவது உன் குட்டிமா ட்ரெஸ் இல்லாம வெளில போறதுக்குள்ள கல்யாணம் பண்ணி கூட்டி போயிருடா... இப்பிடி வெட்க்கமில்லாம அவன்கிட்ட சொல்லணும்.. என் செல்லப் பொருக்கிகிட்ட எனக்கு என்ன வெட்கம்?
உனக்கு என்னமோ சந்தேகம் கேக்கனும்னியே அத கேளுடா மொதல்ல முரட்டு ரவ்டி.. சின்ன புள்ளைங்க பப்பர் முட்டாய கடிக்கிற மாதிரி உதட்ட கடிச்சிட்டு பேச்சைப்பாரு.. வீட்ல யார் மூஞ்சியும் நான் பாக்க முடில தெரியுமா?
சரி விட்ரி செல்லம்.. அதுக்கு ஒரு மருந்து இருக்கு அடுத்தமுறை பார்க்கும்போது அதையும் தர்றேன் அதவிடு இப்ப ஏண்டி.. படிச்ச கவிதை.. பார்த்த படம் எல்லாத்துலயும் பெண்கள் உதடு தேன் மாதிரி இனிக்கும்.. வண்டு வந்து உட்காரும்னு பாடுனாங்க.. நேத்து என்னடி உன் உதடு ஒரே உப்பு கரிச்சது?
பதில் சொல்லுடி.. அட..அறிவே இல்லாத என் அறிவு செல்லமே நேத்து அழுததால கண்ணீர் வழிஞ்சு உதட்டுல இருந்துச்சுடா...அதனாலதான் உப்பா இருந்திருக்கும்... சந்தோசமா இருக்கும்போது கொடுதுப்பாரு.. அப்ப தெரியும் இன்னைக்கு நான் ரெம்ப சந்தோசமா இருக்கேண்டா வாலு.. ஏய்ய்..என்ன சொன்ன?
இரு.. ஆஆ...செல்லகுட்டி குளிச்சிட்டு ரெடியா இருடி... பத்து நிமிசத்துல அங்க இருக்கேன்.. அந்த அண்டா வாயனையும்.. அவனோட பிகரையும் ஏதாவது கோவிலுக்கு அனுப்பி வச்சிரு போகலைன்னு சொன்னா குண்டு கட்டாத் தூக்கி வெளில போட்டுரு நான் இதோ வந்துகிட்டே இருக்கேன் என்றபடி போனைக் கட் பண்ணிவிட்டான்.
எனக்கு அதுக்கு அப்பறம் படுக்கையில் இருக்கப் பிடிக்கவில்லை வேகமாக எழுந்து குளித்து அவனுக்குப் பிடித்த சேலையை எடுத்துக் கட்டிக்கொண்டு கீழே வந்தேன் அப்பாவுக்கு டிபன் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த அம்மா என்னை ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தாள் அம்மா.. இன்னைக்கு உங்க ப்ரோகிராம் என்னம்மா?
அதாம்மா நீயும் அப்பாவும் பத்திரிக்கை கொடுக்க போகணும்னு சொன்னீங்கல்ல நீங்க போங்கம்மா மதியத்துக்கு நான் சமைச்சு வைக்கிறேன் என்றேன்.
என்றாள் அப்பாவுக்கு புரிந்துவிட்டது போலும் ஏய்.. அதான் புள்ள சொல்லுதுல்ல சமச்சி வைக்கிறேன்னு கெளம்புடி பேசாம என்று கை கழுவ போனார்.
அது... அது வந்தும்மா.... அந்தப் பொ... நாக்கை கடித்துகொண்டேன் அவரு வீட்டுக்கு வர்றேன்னு சொல்லியிருக்காரும்மா அதான் நானே சமைக்கலாம்னு.... என்று இழுத்தேன்.. அதானே பார்த்தேன் என்னைக்கும் இல்லாத திருநாளாசமைக்கிறேன்னு சொல்றியேன்னு என்று கிண்டல் பண்ணிவிட்டு கொஞ்ச நேரத்தில் இருவரும் பத்திரிக்கைகளை பையில் போட்டுகொண்டு கிளம்பிவிட்டார்கள்.
அந்த ராஸ்கலுக்கு என்ன புடிக்கும்னு யோசிக்கும் போதே ஒரு முறை ரெஸ்ட்ராரண்டில் சாப்பிடும் போது எனக்கு நான் வெஜ்ஜ விட வெஜ்ஜுதான் புடிக்கும் அதுவும் காலிஃப்ளவர்ல எது செஞ்சாலும் சாப்பிடுவேன் என்று அவன் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது கிச்சனில் பார்வையை விட்டேன் காலிஃப்ளவரைத் தவிர எல்லாம் இருந்தது சரி வாங்கிகிட்டு வந்து சமைக்கலாம் என்று வீட்டைப் பூட்டிக்கொண்டு கிளம்பினேன்.
மார்கெட் நடந்து போகும் தூரம்தான் ரயில்வே கிராசிங்கைத் தாண்டினால் வந்துவிடும் அந்த ஸ்வீட் ராஸ்கலுக்காக இது கூட செய்ய மாட்டனா என்ன?
அபிக்கு என்னென்ன சமைக்கணும் அவன்கூட என்னென்ன பேசணும் என்று மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்த்துக்கொண்டே நடந்தேன் கேட் குளோஸ் ஆகி இருந்தது ஓவர் ஹெட் ப்ரிட்ஜ் ஏறி போகவும் பொறுமை இல்லாமல் அனைவரையும் போல நானும் குறுக்கே நடக்க ஆரம்பித்தேன் அந்த நேரம் பார்த்து போன் அடித்தது எடுத்துப்பார்த்தேன் அபி இந்த ராஸ்கலுக்கு வீட்டுக்கு வர்ற வரையும் கூட பொறுமை இருக்காதே?
இங்க அமிஞ்சிக்கரைல ஒருத்தர் வண்டில வந்துகிட்டு இருக்கும் போது பசங்க பட்டத்துக்கு போட்ட மாஞ்சா நூலு அறுந்து வந்து அவரு கழுத்துல சிக்கி கழுத்தை அறுத்துருச்சு போல.. அவரு நிலை தடுமாறி விழுந்து பின்னாடி வந்த லாரி ஏத்தி ஸ்பாட்ல உயிர் போச்சுங்க.. அங்க கிடந்த செல்போன எடுத்து அவரு கடைசியா பேசின நம்பருக்கு..... மறுமுனையில் சொல்லிக்கொண்டே போக எனக்கு காலடியில் உலகம் நழுவியது கையில் இருந்த செல்போனும் நழுவியது.... உலகமே நிசப்தமாகத் தோண.
என்னைப்பார்த்து மட்டும் ஒரு கூட்டமே கத்திகொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன்.. எதற்கென்று புரியாமலே தலையைத் திருப்பினேன்.... என்னை நோக்கியபடி ஏதோ ஒரு எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் வந்து கொண்டிருந்தது ஒருவேளை அபிதான் என்னைக் கூப்பிட வருகிறான் போல... எனக்கு ஏனோ விலகத் தோன்றவில்லை வெட்டி பிளாகர்ஸ் சிறுகதைப் போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு பெற்ற என்னுடைய சிறுகதை இது.
திருச்சியில் இருந்து காரைக்குடி செல்லும் நெடுஞ்சாலையில் நீந்தி வந்து கொண்டிருந்தது அந்த இன்னோவா கார் உள்ளே முன் இருக்கையில் இருப்பவர்தான் கருப்பையா சொந்த ஊரான காரைக்குடி அருகில் உள்ள கண்டனூரை விட்டு பிழைப்புக்காக திருச்சியில் குடியேறியவர்.
ரயில்வேயில் வேலை செய்து ஓய்வு பெற்று கடந்த வாரம் திருமணம் முடிந்த தன் மகனையும் மருமகளையும் குலதெய்வம் கோவிலுக்கு சாமி கும்பிட தன் கிராமத்துக்கு அழைத்துப் போய்க்கொண்டிருப்பவர்.
திருச்சி விமான நிலையம் வரை பொதுவாகப் பேசிக்கொண்டு வந்தவர்கள் அதைத் தாண்டி கார் வேகம் எடுத்ததும் திடீரென்று மருமகள் கேட்டாள் இப்ப எந்தக் கோவிலுக்கு அத்த போறோம்?
அதையாவது கேட்டுகிட்டு வர்றேன் என்றாள் கருப்பையா அர்த்தத்தோடு திரும்பி மனைவியைப் பார்த்தார் அவளும் அந்தக் கதையை மருமகளுக்கு சொல்ல ஆரம்பித்தாள்...... எப்படா விடியும் என்று காத்திருந்ததைப்போல சேவல் ஒன்று கூவத்தொடங்கியது ஆனாலும் நீ என்ன கூவுறது நான் என்ன போறதுன்னு வளர்பிறை நிலவு போகம்மாட்டேன் என்று அடம்பிடித்துக் கொண்டிருந்த அதிகாலை கொஞ்ச நேரம் பொறுத்துப்பார்த்த சேவல் தன் கூட்டாளிகளையும் சேர்த்துக்கொண்டு கூவ ஆரம்பித்தது.
கொஞ்ச நேரத்தில் வேப்ப மரத்தில் அடைந்திருந்த குருவிகளும் சேர்ந்துகொள்ள வேறு வழியில்லாமல் நிலா மேகங்களுக்கு இடையில் பம்ம ஆரம்பித்தது.
லேசாகச் சிலிர்த்துக்கொண்டு அப்போதுதான் கவனித்தான் அவன் வெற்று மார்பைக் கட்டிக்கொண்டு புது மனைவி பொசலியாத்தா தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.
அப்போதுதான் அவன் மண்டைக்கு உரைத்ததுதனக்கு நேத்துதான் கல்யாணம் ஆகியதும் இது தன் பொண்டாட்டி பொசலியாத்தான்னும் நேற்று இரவு நடந்ததை நினைத்து லேசாக அப்படியே கண்களை மூடிக்கிடந்தான்.
எழுந்தவள் புது இடத்தின் சூழ்நிலையை உள்வாங்கவே வினாடிகள் ஆயிற்று அப்போதுதான் உணர்ந்தாள் தான் சேலை கூட இல்லாமல் இருப்பதையும் கருத்தான் தன்னையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதையும்.
சற்று நேரம் அப்படியே இருந்தவன் மெதுவாக அவளை விலக்கி அப்போதுதான் பார்ப்பது போல பார்த்தான் மாநிறத்தில் அழகாகவே இருந்தாள் கழுத்தில் மஞ்சள் பூசிய தாலியும் நெற்றியில் கருத்தானின் கை வண்ணத்தில் அழிந்த குங்குமமும் அவளுக்கு இன்னும் அழகைக் கூட்டியது.
ஏ புள்ள பொசலி இந்த வீடையும் உன் வீடா நினைச்சிக்க.. வாக்கப்பட்டு வந்த இடம்னு வெசனப்பட்டு நிக்காத உனக்கு என்ன தெரியலைனாலும் ஆத்தாக்கிட்ட கேளு.. இல்லையா ரெண்டு நாளைக்கு அக்கா இங்கதான் இருக்கும் கேட்டுக்க நேத்தே உன்கிட்ட நிறைய பேசணும்னு நினைச்சேன் உன் பக்கத்துல வந்ததுமே இந்தப்பாலாபோன ஆச எதையும் பேசவிடல... இருந்தாலும் போகப்போக உனக்கே தெரிஞ்சிரும் என்றான்.
கருத்தானும் விடாமல் புள்ள.. ஒதுங்குறது குளிக்கிறது எல்லாம் அக்காகிட்ட கேட்டுக்க நான் ஒழவுக்கு போக போறேன் என்றவனை அதிர்ச்சியோடு நிமிர்ந்து பார்த்தாள் பொசலி.
அவள் பார்வையில் இருந்த கேள்வியை புரிந்தவனாய் என்ன புள்ள பண்றது?அடுத்த வாரம் நடவு வச்சாச்சு இருவது குழிக்கு மேல தருசு கொட அடிக்காமக் கெடக்கு தொணை ஏறு கூட்டறதும் இல்ல ஒத்த ஏரு இன்னைக்கு ஆரம்பிச்சாதான் ரெண்டு மூணு நாளைக்குள்ள முடிச்சிட்டு நடவுக்கு பக்குவம் பண்ண முடியும் என்றான் ஒரே மூச்சாக.
பங்காளி சாமிநாதன் சந்தைக்கு வண்டி கட்டிக்கிட்டு உங்க ஊரு வழியாத்தானே போவான்..ஒரு எட்டு உங்க வீட்டுல போய் இன்னைக்கு வரலியாம் ஒருவழியா நடவ முடிச்சிட்டு வர்றோம்னு சொல்லிவிடறேன் என்றான் கருத்தான்.
சொல்லிவிட்டு அவள் முகத்தில் தெரிந்த ஏமாற்றத்தையும் உணர்ந்தவனாக.. சரி புள்ள..நீச்சத்தண்ணிய குடிச்சிட்டு நான் வயலுக்கு போறேன்.. மத்தியானத்துக்கு நீயே சாப்பாடு கொண்டு வா புள்ள வயலுக்கு உனக்கு வழி தெரியாது.. அக்காகிட்ட கேட்டுக்க என்று கூறியவாறு அவள் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் வெளியில் நடந்தான்.
உள்வீட்டில் இருந்து பத்திக்கு வந்தவன் இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்த அக்கா குழந்தைகளையும் மச்சானையும் மிதிக்காமல் கவனமாகத் தாண்டி வந்தவன் வாசலில் சாணி தெளித்துக்கொண்டிருந்த அக்காவைப் பார்த்ததும் லேசாகத் தயங்கி நின்று ஆத்தாவைத் தேடியவன் வீட்டுக்கு கிழக்கில் வாரம் இறக்கி அதை அடுப்படியாக மாற்றி வைத்த குடிசையில் அந்த நேரத்திலும் ஆத்தாக்காரி என்னமோ செய்து கொண்டிருந்தாள் இந்தப்பக்கம் திண்ணையில் அவன் அப்பன் வெளத்தன் அந்த நேரத்திலும் வெத்தலையைக் கொதப்பிக் கொண்டிருந்தான்.
மெதுவாக ஆத்தாகாரி பக்கம் திரும்பி ஆத்தா..கொஞ்சம் நீச்சத்தண்ணி உப்பு போட்டுக் கொடுத்தா..குடிச்சிட்டு வயலுக்கு போவனும் என்றான்.
அதைக்கேட்ட ஆத்தாகாரி பரமாயி ஏன்டா கூறுகெட்டவனே.. கல்யாணம் ஆயி இன்னும் ராத் திரும்பல..வயலுக்கு போறானாம் வயலுக்கு.. போடா போக்கத்தவனே என்றாள் கொஞ்சம் பழைய கஞ்சியை எடுத்து கோழிகளுக்கு போட்டபடியே.
அதைக்கேட்ட வெளத்தன் மகனுக்கு தோதாக வந்தார் ஏண்டி.. போக்கத்தவளேஅவன்தான் அடுத்தவாரம் நடவு வச்சுருக்கான்ல.. அப்பறம் வயலுக்கு போவாம என்னடி பண்றது?
ஆத்தா கொடுத்த நீச்சத்தண்ணியை குடித்துவிட்டு சொம்பைத் திண்ணைலே வைத்துவிட்டு ஆத்தா..பங்காளி ராமன் சந்தைக்கு போவான்.. இன்னைக்கு ஏதோ மருவீட்டுக்கு போவனுமாம்ல அந்த புள்ள வீட்டுக்கு.. நடவு முடிஞ்சதும் வர்றோம்னு சொல்லி விட்ரு ஆத்தா என்று சொல்லியபடியே கட்டுத்தரையை நோக்கி நடந்தான்.
அங்கே ஆத்தாகாரி வைத்த தவிட்டு தண்ணியை குடித்துவிட்டு கருத்தானுக்கு கல்யாணம் ஆயிருக்கு ரெண்டு நாளைக்கு நம்மள சீண்ட மாட்டான்னு சந்தோசமாக அசை போட்டுக்கிட்டு நின்ன வண்டி மாடுகள் மண்டையனும் கொரட்டையும் கருத்தானை பார்த்ததும் இவன் எங்கடா இங்க வந்தான்னு பார்த்தபடி நின்றன.
அவைகளைத் தட்டிக்கொடுத்து அவிழ்த்தவன் மம்மாட்டிய ஒரு தோளிலும் கலப்பையை ஒரு தோளிலும் சுமந்தபடி வயலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான்.
அவன் கலப்பையோடும் மாடுகளோடும் நடப்பதைப் பார்த்த சாமிநாதன் ஏன்டா கருத்தா.. கல்யாணம் ஆயி மாமியார் வீட்ல கறிச்சோறு திங்காம எதுக்குடா கலப்பைய தூக்கிட்டு போற?
கருத்தான் எப்போதுமே இப்பிடித்தான் எதிலும் சமரசம் செய்துகொள்ள மாட்டான் காலையில் ஆரம்பித்தால் உச்சி வெயில் ஏறும் முன்னரே ஏர் அவிழ்த்து மாடுகளைக் குளிப்பாட்டி அவைகளை கம்மாக் கரையோரம் மேய விட்டு ஆத்தாகாரி கொண்டுவரும் சாப்பாட்டை சாப்பிடுவான்.
சிறிதுநேரம் அந்த ஆல மரத்தடியில் துண்டை விரித்துப் படுப்பவன் கொஞ்ச நேரத்தில் மம்மட்டியை தோளில் மாட்டியபடி கிளம்பிவிடுவான்.
இன்றும் அப்படித்தான் உச்சி வெயில் வரும் முன்னரே மாடுகளை குளிப்பாட்டி முடித்து ஆல மரத்தருகே வந்தவன் அங்கே அக்கா மகள் காளியம்மா வழி காட்ட பொசலி சாப்பாட்டுக் கூடையுடன் வந்து சேர்ந்திருந்தாள்.
குழந்தை காளியம்மாவை வைத்துக்கொண்டு எதுவும் பேச முடியாமல் கருத்தான் முழிப்பதை பார்த்த பொசலி உள்ளுக்குள் சிரித்துக்கொண்டு காளி..நீ வீட்டுக்கு போத்தா... செத்த நேரம் கழிச்சு நானே வந்துருவேன்பாத புடிபட்டுருச்சு எனக்கு அத்தைக்கிட்ட சொல்லிரு..நீ போ என்றாள்.
ஆசைக்கும் வெட்க்கத்துக்கும் சின்ன பட்டிமன்றம் வைத்த பொசலி..கடைசியில் ஆசை பக்கம் சாய்ந்து ஊட்டியதை வாங்கிக்கொண்டாள்.
இப்பிடி ஆசையும் அக்கறையுமாக இரண்டு வாரங்கள் போக நடவெல்லாம் முடிந்த ஒரு காலைப் பொழுதில் முதல் முறையாக மாமியார் வீட்டுக்கு வண்டி கட்டினான் கருத்தான் பொண்ணுங்களுக்கு எப்போதுமே புருசனோடு சேர்ந்து பிறந்தவீடு போகும் சுகமே தனி பொசலியும் அப்பிடித்தான் சந்தோசமாக கிளம்பி வந்து கருத்தானோடு நின்றாள் அதனால்தான் என்னவோ மண்டையனும் கொரட்டையும் கூட அடம்பிடிக்காமல் வண்டியில் தங்களைப் பூட்டிக்கொண்டன.
அந்த நேரம் பார்த்து நடவுக்கு ஒத்தாசைக்கு வந்த கருத்தானின் அக்காவும் மகள் காளியம்மாவை கையில் பிடித்துக்கொண்டு வண்டியில் ஏறினாள் டேய் கருத்தா.. நானும் வர்ரண்டா.. நானும் பொசலி வீட்டு பவுசு பக்கனும்ல என்றபடி.
மாமியார் வீட்டில் கருத்தானுக்கு ஏக தடபுடல்தான் பொசலியின் பூரிப்பை வைத்தே அவள் தாய் தெரிந்துகொண்டாள் தன் மகள் சந்தோசமாக இருக்கிறாள் என்று.
பொசலியும் அவள் ஆத்தாவும் பேசிக்கொண்டிருக்க இடையிடையே கருத்தானின் அக்காவும் மூக்கை நுழைத்துக்கொண்டிருந்தாள் இதனால் தொடர்ந்து பேச விருப்பம் இல்லாத பொசலி செத்த இரு ஆத்தாகொல்லப்பக்கம் போயிட்டு வர்றேன் என்று சொல்லிவிட்டு பின்கட்டு வழியாக கொல்லைக்குச் சென்றாள்.
கிணற்றடியில் தண்ணீர் இறைக்கும் போதுதான் அவனைப்பார்த்தாள் கொல்லைக்கு அந்தப்புரமாக நின்று கொன்றிருந்தான்கையிலும் ஏதோ வைத்திருந்தான் இன்னவென்று தெரியவில்லை.
நீ வந்துருக்கன்னு தெரிஞ்சு காலைல இருந்து மரத்தடில கெடக்குறேன் கல்யாணம் கட்டி போய்ட்டா ஒறவு இல்லேன்னு ஆயிருமா?கல்யாணத்துக்குதான் ஒன்னும் செய்யல இதையாவது வாங்கிக்க புள்ள என்று கையில் உள்ளதைக் கொடுத்தான்.
ஆத்தே..மொதல்ல இங்க இருந்து போ என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தவள் அரவம் கேட்டு பதறி திரும்பினாள் கருத்தானின் அக்கா வந்து கொண்டிருந்தாள் அவனும் அந்த இடத்தை அவசரமாக விட்டு நகர்ந்தான்.
போகும்முன் கருத்தானை தனியாகப் பார்த்து காதுக்குள் ரகசியம் ஓதினாள் டேய் இவனே...மறுவீட்டுக்கு போன இடத்துல ஒம் பொண்டாட்டி கொல்லப்பக்கமா யார்கூடயோ பேசிகிட்டு இருந்தாடா நான் போனதும் ஒண்ணுந் தெரியாத புள்ளையாட்டம் நின்னுட்டா சூதனமா இருந்துக்கடா..என்னமோ நான்ச் சொல்ல வேண்டியதச் சொல்லிட்டேன்..அப்பறம் ஒம்பாடு அவபாடு என்றபடியே அப்பன் வீட்டு அரிசிப்பைய தூக்கிக்கொண்டாள்.
ஒம்பொண்டாட்டி பொசலி போற போக்கு சரியில்லடா நான்ச் சொல்றேன்னு தப்பா நெனக்காதடா.. தெனம் நீ வயலுக்கு போயிற.. உன் அப்பன் வெத்தலைய மென்னுகிட்டு ஊரு வம்பு தேடிப் போயிர்ராரு..ஆத்தாவும் ஆடுகள கட்டிக்கிட்டு அழுகுறா இதான் சமயமுன்னு ஒரு எளவட்டப் பய வீடு தேடி வந்துர்றான் பொசலியும் அவனும் என்னமோ பேசுறாங்க கொஞ்ச நேரத்துல காணாம போயிர்றான் என்ன கருமமோ என்னமோ போ.. பொண்ணு எடுக்க முன்னாடி நாலு எடத்துல நல்லா சாரிக்க வேண்டாமா கருத்தா.. நானே ரெண்டு வாட்டி பாத்துட்டேன் ஊரு பாக்காம இருக்குமா?
ஊரு சிரிக்க முன்னாடி என்ன சேதின்னு கேட்டு வை..வரவா.. காலைல எந்திரிச்சதும் நீச்சதண்ணி கொடுக்கலைனா ஒம் மச்சானுக்கு மூக்கு மேல கோவம் நிக்கும் என்றபடி ஒரு புயலைக் கிளப்பிய எந்தச் சுவடும் இல்லாமல் சென்றாள்.
ஆத்தாவுக்கு அடுத்த எடத்துலதானே வச்சுருக்கேன் அன்னக்கே அக்கா சொன்னப்ப கூட என் பொண்டாட்டி மேல எனக்கு நம்பிக்க இருக்குன்னு ஒரு வார்த்த கூட கேக்கலயே அவகிட்ட இப்படி பலவிதங்களில் அவனே மனதுக்குள் புளுங்கிக்கொண்டிருக்கும்போதே மதியம் வந்துவிட்டது.
கைகளை கண்களுக்கு அடக் கொடுத்து பார்த்த கருத்தான் ஆலமரத்தடியில் பொசலி சாப்பாட்டுக் கூடையோடு இருப்பதைப் பார்த்ததும் அக்கா சொன்னது வீரம்மக்கா சொன்னது எல்லாம் மனதுக்குள் மீண்டும் ஓட ஆரம்பித்ததுமம்மட்டியை தோளில் போட்டுக்கொண்டு நடக்கத் துவங்கினான்.
ஆலமரத்துக்கு அந்தப்புறம் இருந்து பொசலி பேச்சுக்குரல் கேட்டது கூடவே ஒரு ஆண்குரலும் வர அதிர்ச்சியாகி நின்றான் கருத்தான் ஆத்தே..எத்தனதடவ சொன்னாலும் கேக்க மாட்டியா?
என்னப் பாக்க வராத நீ சும்மா வந்து பேசிட்டு போனாளே வவுத்துல நெருப்ப கட்டிக்கிட்டு நிக்கிறேன்இதுல கையுல சேலத் துணியோட வந்து நிக்கிற.
மாமா சாப்பாட்டுக்கு வர்ற நேரமாச்சு வெரசா போயிரு என்றபடி நின்றாள் பொசலி இதைப்பார்த்ததும் கருத்தானுக்கு எங்கிருந்துதான் வந்ததோ அந்த ஆத்திரமும் கோவமும் ஏண்டி..ஊருமேஞ்ச சிரிக்கி..இவங்கூட ஊரு மேஞ்சிட்டுத்தான் இங்க வந்து பத்தினி வேசம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கியா?
இதைப்பார்த்ததும் அந்த இளைஞனுக்கும் கோவம் வந்து கருத்தானின் கையைப் பிடித்து பொசலியை அவனிடமிருந்து பிரிக்கப்பார்த்தான்இதைப்பார்த்ததும் கருத்தானுக்கு இன்னும் ஏறியதுஅவனை ஒரே எக்காக எக்கி கீழே தள்ளியவன் அவனுக்கு எந்திரிக்க வாய்ப்பே கொடுக்காமல்அவன் நெஞ்சில் ஒரு காலால் மிதித்துக்கொண்டு கையில் இருந்த மம்மாட்டியால் அவன் கழுத்தில் இறக்கினான் நாள் முழுவதும் சகதிக்குள் ஊறி சாணம் ஏறிப்போய் கிடந்த மம்மாட்டியும் தொழிக்குள் நாத்து இறங்குவது போல இறங்கி கழுத்தை துண்டாக்கியது.
இதைப்பார்த்த பொசலி ஆத்தீ...குடி போச்சே...மாமா.. என்றபடி கழுத்து வெட்டப்பட்ட அவன் முண்டத்தை தன் மடியில் எடுத்துப் போட்டு அலறினாள்.
ஆனால் இந்தமுறை அவள் மேல் பாவப்பட்டோ என்னவோ மம்மட்டி அவள் கழுத்தில் பாதியோடு நின்றுவிட்டது ஆத்திரம் அடங்க மம்மட்டியை உருவி கீழே போட்டவன் சூழ்நிலை உறைக்கஅந்தப்பக்கம் கழுத்து இல்லாத முண்டமும் இந்தப்பக்கம் பாதி வெட்டுப்பட்ட கழுத்தோடு பொசலியைப் பார்த்தவன் பிரமை பிடித்து நின்றான் கம்மாய் வெள்ளத்தையே பார்த்துப் பழகிய கம்மாக்கரையும் ஆலமரமும் ரத்த வெள்ளத்தைப் பார்த்து நின்றன.
அப்போது பொசலி ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் கொஞ்சம் உசுரோடு கருத்தானைக் கையசைத்துக் கூப்பிட்டாள் அனிச்சையாக அருகே போன கருத்தானிடம் தப்பு பண்ணிட்டியே மாமா...தப்பு பண்ணிட்டியே... வயித்துல நம்ம வாரிசு வந்துருச்சுன்னு சொல்ல வந்த என்னைய இப்படி வேரோட சாச்சிபுட்டியே மாமா.. என்று வாய் வழியே வந்த காற்றோடு கலந்து அலறினாள்.
இதைக்கேட்டதும் கருத்தானுக்கு எல்லாம் மறந்தது.. அய்யோ.. என் வாரிச நானே எங்கையால கொன்னுட்டனே கள்ளப் புருஷன் தேடற அளவுக்கு ஒனக்கு என்ன புள்ள கொற வச்சேன்?
ஒவ்வொருத்தரும் சொல்லும்போதெல்லாம் நான் நம்பலயே.. எம் பொசலி அப்பிடி பண்ணமாட்டான்னு நெஞ்ச நிமித்திகிட்டு திரிஞ்சேனே கடசில இந்தக் கருமத்த என் கண்ணாலேயே காண்க வச்சிட்டியே.. சொல்லு புள்ள..ஏன் இப்பிடி பண்ணுன?
இதைக்கேட்ட பொசலிக்கு கண்களில் கண்ணீர் அருவியாகக் கொட்டியதுமெதுவாக இழுத்து இழுத்து பேசினாள் ஆளாளுக்கு சொல்லும்போதே எங்கிட்ட ஒருவார்த்த கேட்டுருக்கப்படாதா மாமா?
யார நீ கள்ளப்புருசன்னு சொன்னியோ.அது வேற யாரும் இல்ல மாமா எனக்கு அண்ணன் மொற வேணும் கூடப் பொறக்கலதான் ஆனா ஒரே ரத்தம்தான்.... என்று கூறியவள் பேச முடியாமல் திணறினாள் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு மீண்டும் சொல்ல ஆரம்பித்தாள் அது என் அப்பனுக்கு மொத தாரத்துப் புள்ள கல்லாணம் ஆயி அண்ணன் பொறந்த கொஞ்ச நாள்லே புள்ளைய தூக்கிகிட்டு வெட்டிக்கிட்டுப் போயிருச்சு பெரியாத்தா என்ன எதுக்குன்னு தெரியாது அப்பல இருந்தே அப்பனுக்கு அவங்க ஆகாது ஆத்தாள கட்டி நான் பொறந்ததுக்கு பின்னாடி அப்பன ஆத்தாளையும் மீறி அண்ணங்கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சேன் அப்பனுக்கும் ஆத்தாளுக்கும் தெரிஞ்சு பேச கூடாதுன்னு சொன்னாங்க ரத்த பாசம் சுளுவா போயிருமா?
தெரியாம வந்து வெசாரிசிட்டு போவும் இப்பவும் பொங்கலுக்கு சேலத் துணி கொடுக்க வீட்டுக்கு போயிருக்கு நான் இங்க வந்தத தெரிஞ்சு இங்க வந்து கொடுக்க போது நீ பாத்து... என்று மேல்மூச்சு வாங்க ஆரம்பித்தாள்.. பொசலியை தூக்கி மடியில் போட்டுக்கொண்ட கருத்தான்.என்ன புள்ள சொல்லுற?
யாரு என்ன சொன்னாலும் நான் வீட்டுல கூப்புட்டு விருந்து வச்சுருப்பனே..என்று கதறினான் பொசலியின் கழுத்து வழியே வழிந்த ரத்தம் கருத்தானின் வேட்டியை நனைத்தது பொசலியின் வாய் அசைவதை பார்த்து அவள் முகத்தைப் பார்த்தான் நீ வச்ச பொட்டோட நீ கட்டுன தாலியோட... நீ குடுத்த வாரிசோட.. உங்கையால உம்மடியிலயே போறேன்ன்ன்ன் மாமாமாமா... என்றவளின் பார்வை நிலைக்குத்தியது மெதுவாக அவளை கீழே இறக்கியவன்...முண்டமாக கிடந்த அவள் அண்ணனின் அருகே கிடத்தினான் ஊர் மொத்தமும் செய்வதறியாமல் திகைத்து நின்றதுதிகைத்து நிற்கும் போதே கூட்டத்தில் ஒருவன் வைத்திருந்த அருவாளைப் பறித்த கருத்தான் கூட்டத்தைப் பார்த்து ஆக்ரோசமாகக் கத்தினான் இனி இந்த ஊருக்கு வாக்கப்பட்டு வரும் அத்தன பத்தினிகளுக்கும் பாவம் பழிச்சொல்லில் இருந்து நாங்கதான்டா காவல் என்று அலறியவாறே ஒரு கையால் உச்சி முடியைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் கழுத்தில் அருவாளை இறக்கினான் வெட்டப்பட்ட கழுத்தை பொசலி காலடியில் போட்டுவிட்டு முண்டமாக அவள் மீது விழுந்தான் கருத்தான் அந்த கண்மாய்க் கரையில் புதிதாகப் போடப்பட்ட தார்ச் சாலையில் ஊர்ந்து வந்த இன்னோவா கருப்பையாவின் வழிகாட்டலில் சரியாக அந்த ஆலமரத்தடியில் நின்றது அனைவரும் காரைவிட்டு இறங்கி பொருட்களை இறக்குவதில் மும்மரமாக மருமகள் மட்டும் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்.
அந்த ஆல மரத்தடியில் மூன்று நடுகற்கள் நடப் பட்டிருந்தது.அதன் மேல் காய்ந்த மாலைகள்வலதுபுறம் உள்ள கல்லில் சேலை சுற்றியிருந்தது பொசலி நடுவில் உள்ள கல்லுக்கு நேராக அருவாள்கள் வரிசையாக நட்டுவைத்திருந்தனர் கருத்தான் மனதுக்குள் படம் விரிந்தது மருமகளுக்குஇடதுபுறம் உள்ள கல் இந்த இரு கற்களையும் பார்த்தவாறு நடப்பட்டுருந்தது பொசலியின் அண்ணன் அவளை அறியாமல் கையெடுத்து வணங்கினாள் மூன்று பேரையும் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கருப்பையாவும் திருப்தியோடு வணங்கினார்
இப்படியாக சித்த முனிவர் ஸ்ரீ நருசிம்ம ஸரஸ்வதி ஸ்வாமிகளைப் பற்றிய கதைகளை கூறியதைக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்த நமத்ஹரகா ஸ்ரீ நருசிம்ம ஸரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் மறைந்து போனக் கதையைக் கேட்டதும் அப்படியே தன் நிலை மறந்து சமாதி நிலைக்குச் சென்றுவிட்டார்.
தத்தாத்திரேயரின் அவதாரமான ஸ்ரீ நருசிம்ம ஸரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் மகிமைகளைக் குறித்து நான் கூறிய அனைத்தையும் நீ ஆழ்ந்த கவனத்துடன் கேட்டாய்.
என்னுடைய குருநாதரின் அமிர்தம் போன்ற மேலான மகிமைக் கதையை நான் எப்படி உனக்குக் கூறினேனோ அது போலவே நீயும் இந்த மண்ணில் வாழ்ந்து வரும்வரை உன்னை குருவாக ஏற்றுக் கொண்டு வருபவர்கள் மூலம் ஸ்ரீ நருசிம்ம ஸரஸ்வதி ஸ்வாமிகளின் மகிமைகளை அனைவருக்கும் பரப்பிக் கொண்டு இருக்க வேண்டும்.
தத்தாத்திரேயரின் அவதாரமான ஸ்ரீ நருசிம்ம ஸரஸ்வதி ஸ்வாமி நம் கண்களுக்கு புலப்படாமல் இருக்கின்றாரே தவிற அவர் வேறு எங்கும் சென்று விடவும் இல்லை மறைந்தும் விடவில்லை.
சூஷ்சுமமாக கனக்பூரில் கருநெல்லி மரத்தடியில்தான் இன்னமும் நம் கண்களுக்குப் புலப்படாமல் அமர்ந்து கொண்டு அனைவருக்கும் அருள் பாலித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்.
இதுதான் சத்தியம் அதைக் கேட்ட நமத்ஹரகா தான் தன்னுடைய கனவில் வந்த குருதேவரை சந்திக்க சென்று கொண்டு இருக்கும்போதே பாதி வழியில் சித்த முனிவர் மூலம் ஸ்வாமிகளுடைய சரித்திரத்தைக் கேட்டு ஆனந்தம் அடைந்ததாகவும் தான் உயிர் உள்ளவரை ஸ்வாமிகளின் மகிமைகளை தன்னால் முடிந்த அளவில் தான் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் பரப்பிக் கொண்டு இருப்பேன் என்றும் சித்த முனிவரிடம் கூறிய பின்னர் அவரை வணங்கி விட்டு எழுந்தார்.
அவர் சித்த முனிவரிடம் தம்மை ஸ்வாமிகளின் பாதுகைகள் உள்ள கனக்பூருக்கு அழைத்துச் செல்ல முடியுமா என்று பணிவுடன் கேட்க சித்த முனிவரும் தான் அங்குதான் சென்று கொண்டு உள்ளதாகவும் தன்னைத் தொடர்ந்து வந்தால் ஸ்வாமிகள் சூஷ்சுமமாக அமர்ந்துள்ள கருநெல்லி மரம் உள்ள இடத்தை அடைந்து அங்கு ஸ்வாமிகளின் தரிசனத்தைப் பெறலாம் என்று கூறிவிட்டு மெளனமாக கனக்பூரை நோக்கி நடக்கத் துவங்கினார்.
அலுவலக பியூனிலிருந்து உயர் அதிகாரிகள் மற்றும் அரசியல்வாவியாதிகள் வரை லஞ்சம் வாங்கும் போது கையும் லஞ்சப் பணமுமாக கைது செய்யப்படுவது நம் நாட்டில் புது விஷயமல்ல.
லஞ்சம் வாங்கி கைது செய்யப்படுபவர்களும் அதை அவ்வளவு சீரியசாக எடுத்துக் கொள்வதில்லை பொதுமக்களும் அதை சீரியசாகப் பார்ப்பதில்லை.
பொதுமக்களும் தங்களுக்கு ஒரு காரியம் ஆக வேண்டுமென்றால் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்து அதை முடித்துக் கொள்ளும் மனோபாவத்தில் உள்ள போது அந்த லஞ்சமும் கைதும் அவர்களுக்குப் பெரிய விஷயமாகத் தோன்றாததில் வியப்பில்லை.
லஞ்சம் வாங்கி கைது செய்யப் பட்டவர்களை காவல் துறையினர் நீதி மன்றங்களுக்கு அழைத்து வரும்போது மிக மிக பாதுகாப்பாக முகத்தை மூடியவாறு அல்லவா அழைத்து வருகின்றனர்.
பீஹாரில் பாருங்களேன்... மாட்டுத் தீவன ஊழல் வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு வழக்குத் தொடரப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டு சிறை தண்டனையும் வழங்கப்பட்ட லாலுவே தண்டனையை நிலுவையில் வைத்துவிட்டு ஜாம் ஜாம் என்று வெளியே சுற்றிக் கொண்டு மாநில ஆட்சியையும் ஆட்டி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
சட்டங்களில் உள்ள ஓட்டைகளை வைத்து குற்றம் சாட்டப் படுபவர்கள் மிகச் சுலபமாக தண்டனைகளிலிருந்து தப்பி வெளியே வந்து விடுகின்றனர்.
நம் நாட்டுச் சட்டங்கள் குற்றவாளிகளைப் பாதுகாக்கும் அளவுக்கு சாதாரண பொதுமக்களை பாதுகாப்பதில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம்.நடைமுறையில் லஞ்சம் வாங்கியவர்களையோ ஊழல் குற்றம் சாட்டப் பட்டவர்களையோ கைது செய்யும் போது சம்பந்தப்பட்ட தொகையை மட்டும்தான் கோர்ட் நடவடிக்கைகளுக்காக பறிமுதல் செய்கின்றனர்.
இங்கே அடித்தால் அங்கே வலிக்கணும் என்பது மாதிரி லஞ்சம் மற்றும் ஊழலில் ஒருவர் அவர் அரசு அலுவலரோ அரசு அதிகாரியோ அரசியல்வாதியோ மந்திரி பிரதானியோ யாரோ ஈடுபட்டுள்ளதாக புகார் வந்தால் அந்தப் புகார் உண்மையாக இருக்குமேயானால் அவரை கைது செய்ய வேண்டியதே இல்லை.
அவருடைய மற்றும் அவருடைய குடும்ப உறுப்பினர்கள் மனைவி மகன் மகள் மருமகன் மருமகள் தாயார் தந்தை சகோதர சகோதரிகள் மற்றும் அவர்கள் குடும்பத்தினர் மாமன் மற்றும் மச்சான்ஸ் பினாமிகள் என்று யாரும் இருந்தால் அனைவரது சொத்துகளையும் வங்கிக் கணக்குகளையும் முடக்கி பறிமுதல் செய்வதோடு அவர்கள் வசிக்கும் வீடுகளிலிருந்தும் வெளியேற்றி வீட்டை சீல் செய்து விட வேண்டும்.
குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் அரசின் மீது வழக்குத் தொடுத்து தகுந்த சாட்சியங்களோடு தான் நிரபராதி என்று நிரூபித்து பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ள சொத்துகளை திரும்பப் பெற வேண்டும்.
லஞ்சம் வாங்கி ஊழல் செய்தவர்களுக்கு ஏன் அரசு செலவில் பிரியாணி வாங்கிக் கொடுத்து கட்டில் மெத்தை கொடுத்து மின் விசிறி வேறு கொடுத்து பராமரிக்க வேண்டும்?
லஞ்சமும் கைதும் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் மரத்துப் போய் விட்டது போலும் இதைவிட சிம்பிள்...... லஞ்சம் கொடுத்தவரும் கைது செய்யப்படவேண்டும்...... அரசு வேலை பெற லஞ்சம் கொடுத்து ஏமாந்து புகார் கொடுத்தால் கொடுத்தவர் வாங்கியவர் என்று இரண்டுபேரும் கைது செய்யப்படவேண்டும்.
முதலில் ஆட ஆரம்பித்த நியூஸிலாந்தின் வேகமாக ரன் குவிப்பதற்கு பேர்போன ப்ரெண்டன் மெக்கல்லம் வழக்கம்போல்தான் ஆட முயற்சித்தார்.
மிட்செல் ஸ்டார்க் ஜோஷ் ஹாசல்வுட் என பௌலிங்கை ஆரம்பித்த ஆஸ்திரேலிய கேப்டன் மைக்கேல் க்ளார்க் வேகமாகக் கைவசம் இருந்த பௌலிங் ஆயுதங்களை மாற்றி மாற்றி உபயோகப்படுத்தினார்.
மேக்ஸ்வெல்லின் சாதாரண ஸ்பின் ஆகாத முதல் பந்தை கேஷுவலாக அடிக்கப்போய் க்ளீன்போல்ட் ஆனார் துவக்க ஆட்டக்காரரான கப்ட்டில்.
வேகப்பந்துவீச்சுக்கு உகந்த க்ரீன் பிட்ச்சுகள் புதிய திறமைமிகுந்த வேகப்பந்து வீச்சாளர்களின் தேர்வு அவர்களுக்கான தொழில்ரீதியான பயிற்சிகள் என இந்திய கிரிக்கெட் போர்டு இப்போதிலிருந்தே முனையவேண்டும்.
நிலவில்லா வானம்போல கனியில்லா மரத்தைப்போல இது ஆஸ்திரேலியா நியூஸிலாந்து மற்றும் சுற்றுப்புறத்திலிருக்கும் எண்ணற்ற இந்திய இந்திய வம்சாவளி ரசிகர்களுக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது.
பாரத் ஆர்மி போன்ற இந்திய ரசிகர் அமைப்பினர் ஏகப்பட்ட டிக்கெட்டுகளை இருப்பில் வைத்துக்கொண்டு கையைப் பிசைந்து கொண்டிருப்பார்கள்.
மிட்ச்செல் ஸ்டார்க் ஜோஷ் ஹாசல்வுட் மிட்ச்செல் ஜான்சன் ஜேம்ஸ் ஃபாக்னர் ஷேன் வாட்சன் என துல்லியமும் வகைமையும் வெகுவாகக் காட்டும் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள் வேறு எந்த அணியிலும் இல்லை.
ஒருவேளை விக்கெட்டுகளை அடுத்தடுத்து இழந்து தடுமாற நேர்ந்தாலும் நிதானமாக அணியை அழைத்துச்செல்லும் திறனுடைய ஸ்டீவ் ஸ்மித் மைக்கேல் க்ளார்க் ஷேன் வாட்சன் ஆகிய மிடில் ஆர்டர் பேட்ஸ்மென்களும் உண்டு.
மேட்ச்சின் இக்கட்டான நிலையிலும் தன் அனுபவமிக்க கட்டுப்பாடான சுழல்வீச்சினால் விக்கெட்டுகளை சாய்க்கும் ரன்களைக் கட்டுப்படுத்தும் திறனுடையவர் டேனியல் வெட்டோரி .
கிட்டத்தட்ட சம அளவு எதிரிகள் போல் இரு அணிகளும் தென்பட்டாலும் ஆஸ்திரேலிய வீரர்களிடம் தங்களை யாராலும் வெல்லமுடியாது என நினைக்கும் அளவிற்கு பரவலாகத் தென்படும் குணங்களில் ஒன்று.
நியூஸிலாந்து போன்ற துடிப்பான வீரர்களைக்கொண்ட உத்வேகமிக்க டீமுக்கெதிராக ஆஸ்திரேலியாவைக் கவிழச்செய்யும் மனப்போக்குதான் இது.
நியூஸிலாந்தின் போல்ட்சௌதீவெட்டோரி தாக்குதலை ஆஸ்திரேலியா எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப்போகிறது என்பதைப் பொறுத்தது இறுதிப்போட்டியின் கதி.