sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அந்த மாளிகையில் உள்ள தட்டுமுட்டு ஸாமான்கள் எந்த அரமனையில் கிடைக்கும் தீரமானம் ஆன நாலாநாள் ஸாவகாரியின் கணக்கப் பிள்ளை ஸாவகாரி மனைவியிடத்தில் ஒரு ஸங்கதி தெரிவிக்கும்படி மெத்தைப் படிக்கட்டில் ஏறியிருந்தவன் கால் இடறித் தலைகீழாகச் சாய்ந்து உருண்டுபோய்க் கீழேவிழுந்து கழுத்து முறிந்து மரணமடைந்தான்.
அவன் மனைவி நெடு நாளாய்த் துர்ப்பலையாக இருந்தவள் கணவன் இறந்ததைக் கேட்ட மாத்ரத்தில் புண்ணின்மேல் பூச்சியும் கடித்தவாறாகக் கலக்கம் அடைந்து தானும் சீக்ரத்தில் மரணமடைவது நிச்சயமென்று கண்டு அன்றிரவு பின்மாலை வேளையின் தன பாலனுடைய மனைவியை அழைத்துவரும்படி அண்டையிலிருந்தவர்களை வேண்டினாள்.
தனபாலன் மனைவி வந்தவுடனே அருகிலிருந்தவர்களை அப்புறம் போகச்சொல்லி அம்மா நான் பேசி முடிகிறவரையில் குறுக்கிட்டுப் பேசவேண்டாம்.
என் புருஷன் முன்னமே செய்துள்ள பாதகங்களோடு கொலைப்பாதகமும் சேர்ந்து அவனுடைய ஆத்மா அதோகதி அடையாதபடி நீங்கள் உடனேபோய் இது செய்தியை நியாயாதிபதியிடத்தில் தெரிவியுங்கள்.
இனி தன் பர்த்தாவின் தலை தப்பும் என்கிற உறுதியோடு தனபாலன் மனைவி ஓட்டமும் நடையுமாக ந்யாயத் தலைவரிடம் சென்று தங்கள் கணக்கப்பிள்ளையின் மனைவி மரணத்தறுவாயில் வாய்விட்டுரைத்த ரகஸ்யத்தை வெளியிட்டாள்.
தூக்குப்போடுகிற இடத்தில் சுற்றிலும் திரையிட்டிருந்தது.திரையின் வெளியிலே ஒரு மேஜையும் அதன் பக்கத்தில் சில நாற்காலிகளும் போட்டிருந்தன.
நீ ஏதாகிலும் சொல்ல விரும்பினால் தாமஸ மில்லாமல் சொல்லலாம் என்று அதிகாரிகள் சொன்ன வார்த்தையைக் கேட்டு தனபாலன் நான் நிரபராதி.
ஸேவகன் மேஜையின் எதிரிலே குதிரையை நிறுத்தி கையில் கொண்டுவந்த காகிதத்தை அதிகாரிகையில் கொடுத்து கொலையாளியைப் பார்த்துக் கையமர்த்தினான்.
காகிதத்தைப் பார்த்தவுடனே தனபாலனை இறக்கிச் சிறைச் சாலைக்குக் கொண்டுபோகும்படி உத்தரவளித்து அதிகாரிகள் அவ்விடம்விட்டு அப்புறப்பட்டார்கள்.
தாங்கள் செய்த பாதகங்களை அந்த்யகாலத்தில் ஒரு மதாசாரியனிடம் ரகஸ்யமாக வெளியிட்டால் அந்த மதாசாரியன் அவைகளுக்குப் பரிகாரம்பண்ணிப் பாவ நிவாரணம் உண்டாக்குவான் என்பது கிறிஸ்தவர்களுடைய கொள்கை.
அன்று காலையில் அவ்வித மதாசாரியன் சிறைச்சாலைத் தலைவனை அடைந்து ஐயா இங்கே காய்ச்சலாகப் படுத்திருந்த ஒரு குற்றவாளி நேற்றிரவில் இறந்துபோனான்.
இறக்கு முன்னே அவன் என்னிடத்தில் தான் கள்ளக்காசு செய்கிற ஆள்களில் ஒருவன் என்றும் தனபாலனுடைய கணக்கப்பிள்ளை அவ்வாள்களுக்குத் தலைவன் என்றும் அந்தக் கணக்கப்பிள்ளை தனபாலனுடைய பெட்டிகளைக் கள்ளச்சாவி போட்டுத் திறந்து நல்ல ரூபாக்களையும் ஸவரன்களையும் எடுத்துக்கொண்டு கள்ளக்காசுகளைக் கலந்து பைகளைப் பழைய படியே கட்டிவைப்பதும் அந்த வேலைக்குரிய கருவிகளை அவன் தன் வீட்டில் வைக்காமல் தனபாலனுடைய பெட்டிகளில் அடியறைகளில் வைப்பதும் வழக்கம் என்றும் தன்னோடு உடந்தையாய் வேலை செய்வோர் இன்னார் என்றும் வேலைசெய்யும் இடம் இன்னதென்றும் எல்லா ஸங்கதிகளையும் வெளியிட்டு பாவநிவாரணம் பண்ணும்படி வேண்டினான் என்று விவரித்தான்.
சிறைச்சாலைத் தலைவன் உடனே அந்த ஸங்கதியைச் சுருக்கமாக எழுதி எழுதிய காகிதத்தை ஒரு ஸேவகன் கையில் கொடுத்து வாயுவேகம் மனோவேகமாகக் குதிரையேறிப்போய் இந்தக் காகிதத்தைக் கொலைக்கள அதிகாரியிடம் கொடுக்க வேண்டும் என்று உத்தரவு செய்து ஊர்க்காவலாளிகளை ரகஸ்யமாக அனுப்பிக் கள்ளக்காசு செய்கின்ற ஆள்களைப் பிடிப்பித்துவிட்டான்.
அன்று மாலையே அவர்களை ந்யாயஸ்தலத்தில் விசாரணை செய்தபோது அந்த ஆள்களில் ஒருவன் தனக்குச் சேர வேண்டிய க்ரமமான பாகம் பெறாமையாலே தன் கூட்டாளிகளின் மர்மத்தை வெளிப்படுத்திவிட்டான்.
தனபாலன்மீது வீணாக உண்டான அபவாதத்துக்குப் பரிகாரம் பகிரங்கமாகச் செய்யவேண்டுமென்று ஆலோசித்து ந்யாயத்தலைவர் பட்டணத்திலுள்ள முக்கியமான கனதனவான்களெல்லாம் ந்யாயமண்டபத்தில் மறுநாள் வந்து கூடுகவென்று அறிக்கைசெய்தனர்.
எல்லாரும் வந்து கூடினவளவில் தனபாலனைச் சிறைச்சாலையினின்றும் அழைப்பித்து ந்யாயத்தலைவர் தமது பீடத்திலிருந்து இறங்கிவந்து தனபாலனைக் கைபிடித்து அழைத்துப்போய்த் தமது பீடத்தின் பக்கத்தில் ஸமானமாக இருக்கச்செய்தார்.
பூங்காவனத்தில் ஒருபக்கம் சந்தனமரமும் சண்பக மரமும் தேமாமரமும் தீம்பலாமரமும் குராமரமும் மராமரமும் கோங்குமரமும் வேங்கைமரமும் தழைத்திருக்கும்.
நாற்புறத்திலும் இறங்குதுறைகள் கட்டி கரையில் அங்கங்கே ஸலவைக்கல்லால் திண்ணைகள் அமைத்து திண்ணைகளைச் சுற்றறிலும் துளஸி நிலஸம்பங்கி ரோஜா முதலியன வைத்து அந்தத் தடாகம் அதிக ரமணீயமாக இருக்கும்.
ஒருநாள் மாலைநேரம் நாலுமணிக்குமேல் அந்தப் பூங்காவனத்தில் ராஜகுமாரி ஒரு பூம்பந்தலை நோக்கிக் தன்னந்தனியே போய்க்கொண்டிருந்தாள்.
அவள் புஷ்பங்களின் அழகைக் கண்ணால் காணாமலும் பறவைகளின் பாட்டைக் காதால் கேட்காமலும் அப்படியிப்படித் திரும்பாமலும் அடிமேல் அடிவைத்துப் போகிறாள்.
தன்னுடைய தாதிகளால் நயவஞ்சகமாக என் ரகஸ்யத்தைத் தெரிந்துகொண்டு ராஜாவிடத்தில் கோள்சொல்லி அவர் மனதைக் கலைத்திருக்கிறாள்.
நீங்கள் ஏதாவது வேலையாக ஒருநாழிகை நேரம் வெளியில் போயிருந்தால் அந்த ஒரு நாழிகை எனக்கு ஓர் ஊழிகாலம்போல் இருக்குமே உங்களை வேறு தேசம் போகவிட்டு எப்படி ஆற்றியிருப்பேன்?
யாழ்ப்பாணத்தில் சேனாதிராயருடைய மளிகைக்கு வருதலான வெவ்வேறு தேசத்து வர்த்தகர்களில் சில விடர்கள் பாலசிங்கனுக்கு அறிமுகமாயினர்.
அப்போது பாலசிங்கனும் என்காதலியான கோமளம் அறிவில் சிறந்தவள் அழகில் இணையில்லாதவள் கல்லைப் போல் கலங்காத கற்புடையவள் அவளைக் கண்ணகியென்றே சொல்லலாம் என்று தன் காதலியைப் புகழ்ந்து பேசினான்.
அதைக் கேட்டுப் பொறாமையடைந்த தென்னாட்டுத் தமிழன் ஒருவன் தேவராயன் என்பவன் எங்கள் பாண்டிநாட்டுப் பெண்டிரைக் காட்டிலும் சோழநாட்டுப் பெண்டிருக்குள்ள உயர்வு என்ன?
அவளுடைய கற்பைக் கலக்கி அவள் கையிலுள்ள கடகங்களையும் பெற்று வருவேனாகில் நீர் உமது கையில் அணிந்திருக்கும் கணையாழியை எனக்குக் கொடுத்துவிடுதல் வேண்டும்.
அதில் நம்மிருவரில் ஒருவர் சாவதே ஸரி.இருவரும் ஸாக்ஷிகளை ஏற்படுத்தி மேற்கண்ட உறுதிகளைக் காட்டி உடன்படிக்கைப் பத்திரம் எழுதிக்கொண்டனர்.
அப்போது தேவராயன் பாலசிங்கன்மீது இல்லதும் பொல்லதும் சில கற்பித்துக்கூறி கோமளத்தின்மீது மோகங்காட்டிச் சில ஸரஸ வார்த்தைகளைப் பேசத் தொடங்கினான்.
தேவராயன் ராஜகுமாரியிடத்தில் விடைபெற்றுப்போய் ஒரு மரப்பெட்டியின் உள்ளே புகுந்துகொண்டு தன் ஆட்களை அழைத்து உள்ளிருந்தபடியே மூடவும் திறக்கவும் இந்தப் பெட்டியில் தாளிட்டிருக்கிறேன்.
நள்ளிரவில் கோமளம் மெய்ம்மறந்து உறங்கியிருக்கையில் ஆளரவம் காட்டாமல் தேவராயன் மெல்லெனப் பெட்டியைத் திறந்துகொண்டு வெளிப்பட்டான்.
பள்ளியறையின் அடையாளங்களை நன்றாகக் குறித்துக்கொண்டான் அவள் கையிலிருந்த கடகங்களைக் கழற்றிக்கொண்டு அவள் உடலைச் சற்றுநேரம் உற்றுப்பார்த்திருந்தான்.
இவளுடைய காதலனிடத்தில் நான் செய்துகொண்ட சூளுறவை முடித்துக்கொள்வதற்கு இதைக் காட்டிலும் வேறு ஸாக்ஷி வேண்டா என்று ஸந்தோஷ மடைந்து முன்போலவே பெட்டியில் புகுந்து தாளிட்டுக் கொண்டான்.
அக்கடிதத்தில் கோமளம் பழிக்கஞ்சாத பாவியென்றும் அதற்குள்ள ஸாக்ஷிகள் இன்னவை யென்றும் எழுதி இலங்கைக்குக் கப்பலேற்றி அனுப்புவதாகச் சொல்லி நாகைக்கு அழைத்துவருவதாகப் பாவனைகாட்டி அவளை வழியில் கொலைசெய்துவிடுக என்று வேண்டிக்கொண்டான்.
பிரிந்து வந்து நெடு நாள் ஆனதனால் அவளைக் காணும் அவா மேலிட்டிருக்கிறதென்றும் எல்லப்பனுடன் நாகைக்கு வந்தால் தன்னை ஸந்திக்கலா மென்றும் அக்கடிதத்தில் எழுதியிருந்தான்.
ஆண்பிள்ளை வேஷம் தரித்துக் கொண்டால் அச்ச மின்றிப் போகலாம் என்று ஆலோசனை சொல்லி ஆண் வேஷத்துக்குரிய உடைகளையும் சவதரித்துக் கொடுத்தான்.கொடுக்கும்போது ஒரு மருந்துக்குப்பியும் அவள் கையில் கொடுத்து அம்மா இது அமிர்த ஸஞ்சீவி என்னும் மஹௌஷதம்.
சில ஜீவஜந்துக்களுக்குக் கொடுத்துப் பரீட்சை பார்க்க வேண்டு மென்று ராணி சிறிது பாஷாணம் கொடுக்கும்படி அரமனை வைத்யனை வேண்டியிருந்தாள்.
ஆபத்துக்குப் பாபமில்லை என்று நினைத்துச் சோற்றையும் இலைக்கறியையும் எடுத்து ஒரு மரத்தட்டில் இட்டுக்கொண்டு உண்ணத் தொடங்கினாள்.
குடிசையினுள்ளே முற்படச் சென்ற வயோதிகன் அங்கே ஆண்மகனொருவன் ஆஹாரம் பண்ணிக்கொண் டிருப்பதைக் கண்டு திடுக்கிட்டுப் பின்னடைந்து பிள்ளைகளே சற்றுப் பொறுங்கள்.
அவர்கள் வேட்டையாடிக் கொண்டுவந்த மாம்ஸத்தை ஸுந்தரன் அதிமாதுர்யமாகத் திருத்திச் சமைத்து அவர்களுக்கு ஆநந்தம் உண்டாக்கினான்.
என்றழுது ஸுந்தரனைக் கொண்டுபோய் வெளியான இடத்தில் ஒரு மர நிழலில் ஒரு பாறையின்மேல் வளர்த்தி மேலே தழைகளையும் கண்ணிகளையும் மூடிவைத்து அதிக துக்கத்துடன் குடிசைக்குத் திரும்பினார்கள்.
அங்ஙனம் அவர்கள் திரும்பின பிறகு கொஞ்ச நேரத்தில் கோமளம் நித்திரை தெளிந்து மேலே மூடியிருந்த தழைகளையும் கண்ணிகளையும் உதறியெழுந்து குடிசையில் இருந்த நான் இங்கு எப்பொழுது வந்தேன்?
அந்த வயோதிகனும் இளங்குமரரும் இன்னும் வரவில்லையோ இதெல்லாம் கனவோ நனவோ ஒன்றும் விளங்கவில்லையே என்று சுற்றி வளைத்துப் பார்த்தாள்.
கோமளத்தைக் கொன்றுவிட்டதாக எல்லப்பன் எழுதிய கடிதத்தைப் பார்த்தமாத்திரத்தில் பாலசிங்கன் ஐயோ எனக்கு அவளிடம் இருந்த அன்பு என்ன?
பாலசிங்கன் இந்தச் சேனையோடு போய் சோழன் சேனையோடு கலந்துகொண்டு அவன் சார்பிலே நின்று யுத்தத்தில் மடிந்து போவது ஒன்று இன்றேல் ராஜகட்டளையை மீறித் திரும்பிய நிமித்தம் சோழனால் கொலையுண்பது ஒன்று.
ஆண்வேஷத்திலிருந்த அவளுடைய ஒழுக்கத்தையும் தைர்யத்தையும் கண்டு சேனாதிபதியான பாகுபலி அவளைத் தன் ஸேவகத்தில் அமர்த்திக்கொண்டான்.காட்டையடைந்த இலங்கைச் சேனையோடு போர் புரியும் பொருட்டுச் சோழன்சேனையும் அக்காட்டில் நுழையும் போது குடிசையிலிருந்த வயோதிகனும் இளங்குமரர் இருவரும் சோழன் சேனையில் சேர்ந்துகொண்டார்கள்.
இந்நால்வரும் வந்து சேராவிட்டால் சோழன் தோல்வியடைந்து கொலையுண்டிருக்கவேண்டும்.இலங்கைச் சேனை தோல்வியடைந்த அளவிலே சோழனுடைய படைவீரர் பகைவருடைய படைத்தலைவன் முதலானவர்களைச் சிறைபிடித்து வந்து சோழினதிரில் நிறுத்தினர்.
குடிசையிலிருந்த வயோதிகனும் இளங்குமரர் இருவரும் அவர்களோடு பாலசிங்கனும் அரசனுக்கு அபாயமான ஸமயத்தில் செய்த மஹோபகாரத்தின் நிமித்தமாக அவர்களையும் சில ப்ரதானிகள் அழைத்துவந்து அரசனெதிரில் நிறுத்தினர்.
இன்னொன்று சொன்னால் தன்னை மன்னித்து விடவார்களென்று அஞ்சி பாலசிங்கன் வாய்திறவாமல் தனக்கு எப்போது அரசன் மரணதண்டனை விதிப்பானென்று எதிர்பார்த்திருந்தான்.
இவ்வாறிருக்கையில் பகைவர் படைத்தலைவனான பாகு பலி சோழனைப் பார்த்து மஹா ராஜனே சிறை பிடித்தவர்களை ஈடுகொடுத்து மீட்கவிடாமல் நீங்கள் எங்களைக் கொலை செய்தாலும் செய்வீர்.
கோமளம் மஹாராஜா என்று விளித்து தேவராயனைக் காட்டி கையிலிருக்கும் கணையாழியை அவர் எவ்விடத்தில் எங்ஙனம் பெற்றார் என்பதை அறிவிப்பதே அடியேன் விரும்புகின்ற வரம் என்றாள்.
அதுவே தக்க ஸமயமென்று குடிசையிலிருந்து வந்த வயோதிகன் இளங்குமரர் இருவரையும் இட்டுககொண்டு அரசனெதிரில் வந்துநின்று மஹாராஜா அடியேன் நெடுநாள் முன்னர்த் தங்கள் ஸேவையிலிருந்த வீரப்பன்.
அதனால் வஞ்சந்தீர்க்கக் கருதி எவர்க்கும் தெரியாமல் உங்கள் குமாரர்கள் இருவரையும் கொண்டுபோய்க் காட்டில்வைத்து என் பிள்ளைகள்போல் வளர்த்திருந்தேன்.
இவர் மூத்தபிள்ளை பாரந்தகர் இவர் இளையபிள்ளை விக்ரமர் என்று சொல்லி அவர்களை அரசன் கையில் ஒப்பித்தான்.நிதியைக் கண்ட நித்யதரித்ரனைப் போல் அரசன் ஆநந்தமடைந்து வீரப்பனைத் தழுவிக்கொண்டான்.
கிழக்கில் பெத்துநாய்க்கன் பேட்டைக்கும் மேற்கில் வேப்பேரிக்கும் வடக்கில் உப்பளத்துக்கும் தெற்கில் பூந்தமல்லி சாலைக்கும் இடையில் சென்னைக்கு நடுநாயகமாய் ஒரு பூங்காவனம் உண்டு.
ஸாதாரண ஜனங்கள் அதை ராணி தோட்டம் விக்டோரியா தோட்டம் சிங்காரத் தோட்டம் என்றும் இங்க்லிஷ் படித்தவர்கள் பீபில்ஸ் பார்க் என்றும் வழங்குவர்.
சில இடங்களில செய்குன்றுகளும் சில இடங்களில் தாமரைத் தடாகங்களும் சில இடங்களில் தீவுகளும் சில இடங்களில் பர்யாயத்தீவுகளும் அமைத்து இடைவெளிகளில் பலதேசத்திலிருந்து கொண்டுவந்த பலவித மரங்களை வளர்த்து நகரபரிபாலன ஸபையார் இந்தத்தோட்டத்தை மிகவும் ரமணீயமாக வைத்திருக்கின்றனர்.
தோட்டம் ஸுமார் ஒரு மைல் நீளமும் கால்மைல் அகலமும் உள்ளதாயினும் உள்ளே குறுக்கு நெடுக்காய் வளைய வளையப் போட்டிருக்கிற பாதைகள் நாலைந்து மைல் நீளம் இருக்கும்.
பாதைகளின் இரு பக்கங்களிலும் கமுகமரங்களும் காட்டுவாழை மரங்களும் புன்கமரங்களும் பூவரசமரங்களும் வெய்யிலின் வெப்பம் தெரியாதபடி நிழல்கொடுத்து நிற்கும்.
புல்வெளிகளின் இடையிலே வட்டமாகவும் முக்கோணமாகவும் நாற்கோணமாகவும் பலகோணமாகவும் பாத்திகள் அமைத்து பலவர்ணமான புஷ்பங்களைப் புஷ்பிக்கும் பலவித செடிகள் வைத்திருக்கும்.
சில இடங்களில் சிறிய மேடைகள் அமைத்து அவைகளின் மீது சிறியனவும் பெரியனவுமான பல புஷ்பத் தொட்டிகள் அடுக்கடுக்காகவும் வரிசை வரிசையாகவும் வைத்திருக்கும்.
இந்தப் புஷ்பப் பாத்திகளுக்கும் மேடைகளுக்கும்பாதைகளிலிருந்து இரண்டு முழம் மூன்று முழம் அகலமுள்ள கிளைவழிகள் அமைத்திருக்கும்.
காலை மாலைகளில் வருவார் போவார் உட்கார்ந்து காற்றுவாங்கவும் காட்சிகளைக் கண்டு களிக்கவும் அங்கங்கே மரநிழலில் இருப்புப் பீடங்களும் விசிப்பலகைகளும் இட்டிருக்கும்.
இரண்டு மூன்றிடங்களில் பெரிய பெரிய கூண்டுகள் கட்டி அவைகளில் புறாக்களும் கிளிகளும் மயில்லளும் சிறிதும் பெரிதுமான பலவித பக்ஷிகளும் விட்டிருக்கும்.
இந்தத் தோட்டத்தின் வடபாதியின் மத்தியில் நான்கு பர்லாங்க் சுற்றளவுள்ள இடம் சுற்றிலும் துத்தநாகத் தகடுகளால் ஓராள் எட்டிப்பார்க்க முடியாத உயரமுள்ள அடைப்பு அடைத்திருக்கிறது.
தோட்டத்தின் தென்பாதியில் ஓரிடத்தில் ஒருகாணி விஸ்தாரமுள்ள இடத்தில் தேக்குவரிச்சல்களாலும் சட்டங்களாலும் பந்தலிட்டு உள்ளே பெரிய தொட்டிகளில் மடல் மட லான இலைகளுள்ள சில மலைப்பூடுகளைத் தினம் இருமுறை மும்முறை ஜலம் விட்டு வளர்த்து எப்பொழுதும் குளிர்ச்சியாக வைத்திருக்கிறார்கள்.
பெர்னெரியென்னும் இவ்விடத்தில் வெய்யிற்காலத்தில் மாலைவேளையில் பீடங்களில் உட்கார்ந்து சிலர் ஜதை ஜதையாய்ப் பேசியிருப்பார்கள்.
அங்கே எரிகிற விளக்குகளின் ஜோதியாலும் ஜனங்களின் உடை விசேடங்களாலும் குளிர்ச்சியாக வீசும் காற்றினாலும் அந்த ஸமயத்தில் அவ்விடம் அதிரம்யமாக இருக்கும்.
தோட்டத்தின் தென்பாதியில் ஓரிடத்தில் ஒருகாணி விஸ்தாரமுள்ள இடத்தில் தேக்குவரிச்சல்களாலும் சட்டங்களாலும் பந்தலிட்டு உள்ளே பெரிய தொட்டிகளில் மடல் மடலான இலைகளுள்ள சில மலைப்பூடுகளைத் தினம் இருமுறை மும்முறை ஜலம் விட்டு வளர்த்து எப்பொழுதும் குளிர்ச்சியாக வைத்திருக்கிறார்கள்.
அங்கே இருக்கிற வரையில் பெங்களூரில் இருப்பதுபோலவும் வெலிங்க்டனில் இருப்பதுபோலவும் வெய்யிலின் வெப்பம் தெரியாமலிருக்கும்.அவ்விடத்திலிருந்து கூப்பிடு தூரத்தில் பான்ட் ஸ்டாண்ட் என்கிற வாத்யமேடை விமானம்போல் கட்டியிருக்கிறது.
அங்கே எரிகிற விளக்குகளின் ஜோதியாலும் ஜனங்களின் உடை விசேடங்களாலும் குளிர்ச்சியாக வீசும் காற்றினாலும் அந்த ஸமயத்தில் அவ்விடம் அதிரம்யமாக இருக்கும்.முப்பததைந்து வருஷங்களுக்கு முன்னே இந்தத் தோட்டம் இப்பொழுதிருப்பதைவிட மிகவும் இனிமையாக இருந்தது.
எவ்விதமான துக்கமுள்ளவர்களுக்கும் இந்தத் தோட்டம் துக்கத்தை நீக்கி ஸந்தோஷத்தைக் கொடுக்கும் அமிர்த ஸ்ஞ்சீவிபோல் இருந்தது.
ஞாயிற்றுக் கிழமை முதலிய ஒழிவு நாள்களில் உபாத்யாயர்களும் உத்யோகஸ்தர்களும் வந்து அங்கங்கே உட்கார்ந்தும் உலாவியும் வேடிக்கை பார்த்தும் ஸந்தோஷமடைந்து திரும்புவர்.
தாது வருஷத்திலும் அதற்கு முன்னும் சென்னை ராஜ்யத்தில் மழையில்லாமல் ஜனங்கள் பட்டபாடு இப்படிப்பட்டதென்று இப்போது அனேகர் அறியார்.
அந்த க்ஷாமத்தின் கொடுமை அடங்கினபிறகு சென்னையில் உள்ள சில இங்க்லிஷ் கனவான்களும் சில சுதேசனவான்களும் சில பெரிய உத்யோகஸ்தர்களும் கூடி ஆலோசித்து டிஸெம்பர்மாத முடிவில் கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்து பிறந்த பெரு நாளைக் கொண்டாடுகிற காலத்தில் துரைத்தன உத்யோகசாலைகளிலும் பெரிய வர்த்தகசாலைகளிலும் பாடசாலைகளிலும் கல்லூரிகளிலும் விடுமுறை காலமாகையால் அப்போது ஜனங்களின் விநோதத்தின் பொருட்டாக ராணிதோட்டத்தில் ஒர சந்தை கூட்டுவ தென்று ஏற்பாடு செய்தார்கள்.
வெளியூர்களிலிருந்து வருகிற உத்யோகஸ்தர்கள் தங்கள் மனைவிமக்களுடனே காட்டுமிருகங்களைப் பகலில் போய்ப் பார்ப்பது தவிர தோட்டத்தின் வடபாதியில் விசேஷமான வேடிக்கை ஒன்றும் இராது.
வாத்ய மேடையாகிய பான்ட ஸ்ட்டான்டைடச் சூழ்ந்துள்ள பாதையைச் சுற்றிலும் வட்டமாகப் பந்தலிட்டு மூங்கில்களாலும் ஓலைகளாலும் அடைப்படைத்திருக்கும்.
சிலர் ஸாமான்களுக்கு எண்கள் இட்டு அவைகளுக்கேற்ற டிக்கெட்டுகள் போட்டு டிக்கெட்டுகளை ஒரு பெட்டியிலிட்டு உங்கள் அதிஷ்டத்தைப் பாருங்கள் உங்கள் அதிஷ்டத்தைப் பாருங்கள் என்று கூவியிருப்பார்கள்.
விருப்பமுள்ளவர் பணங்கொடுத்து அந்தப் பெட்டியில் கையைவிட்டு ஒரு டிக்கெட்டை எடுத்துக் கொடுத்தால் கடைக்காரர் அந்த டிக்கெட்டில் கண்டிருக்கிற எண்ணுக்குரிய ஸாமானை எடுத்துக்கொடுப்பர்.
பொழுதுபோனதும் வாத்ய மேடையைச் சுற்றி ஏற்றியிருக்கிற மின்சார விளக்குகள் பலசந்திரர்கள் ஏககாலத்தில் ஸமீபத்திலிருந்து ப்ரகாசிப்பது போல் அதிக ஆநந்தத்தைக் கொடுக்கும்.
ஜனங்கள் அதிக்கிரமித்து நடவாதபடி அங்கே போலீஸ் ஜவான்கள் சிலர் நின்றிருப்பர்.வளைவான இந்த அடைப்பிடத்தில் சந்தைக்கடைகளில் ஸாமான்கள் வாங்க வருவோர் மிகச் சிலரே.
பல ஜாதி ஆண்களும் பெண்களும் கூடுகிற இடமென்று தெரிந்திருப்பதால் ஆடையாபரணங்களால் உண்டாகும் ஒப்பனையழகைக் கண்டு மகிழும்படி வருகின்றவர்கள் பலர்.
மனித ஸ்ருஷ்டியில் அரிய ஆடையாபரணங்கள் இன்றியே ஸ்வயம்ப்ரகாசமாக விளங்கும் இயற்கையழகைக் கண்டு மகிழும்படி வருகின்றவர்கள் பலர்.
வயிறு பசித்தாலும் பொருட்டு செய்யாமல் சற்றுநேரம் கழித்துப் போகலாமென்றே ஆலச்யம் பண்ணிக்கொண்டு அவ்விடத்தில் சுற்றி வருவார் தொகை மணிக்குமணி அதிகரித்திருக்கும்.
இங்ஙனம் சந்தை கூடுகின்ற காலத்தில் ஸமீபத்தில் வெளியிடங்களில் கூத்துக்கொட்டாய்களும் நாடகசாலைகளும் மல்லர் தங்கள் திறத்தைக் காட்டுமிடங்களும் அங்கங்கே வகுத்திருக்கும்.
கீழ்ப்பாதியில் சிலம்பம் பயின்றவர்களுக்குப் பரிசளிக்கும்படி இப்போது கட்டியிருக்கும் ஆத்லெடிக் அஸோஸியேஷன் என்கிற மண்டபமும் அடைப்பும் அப்போதில்லை.
கையில் தண்ணீர்க்குடங்களை வைத்துக்கொண்டு ஓடுகின்றவர்களில் விழுவாரைக் கண்டும் கழுத்துவரையில் கோணிப்பைகளைக் கட்டிக்கொண்டு தத்தித் தொத்திக் குதித்தோடுகின்றவர்களில் தப்பி விழுவாரைக் கண்டும் ஜனங்கள் கொல்லென்று சிரிப்பார்கள்.
குஜிலியில் அந்த ஸமயம் வேலையில்லாமல் இந்த ஜனத்திரளில் தங்கள் வேலையின் திறத்தைக் காட்டும் பெரிய மனிதர்கள் சிலருக்கு அந்தக் காலம் நல்ல கந்தாயம்.
ஜேபியிலுள்ள நோட்டுகளும் மடியிலுள்ள காசுகளும் மேலேயுள்ள அங்கவஸ்திரங்களும் ஸ்திரீகளின் கண்டமாலைகளும் இவர்களைக் கண்டால் மாயமாய்ப் போய்விடும்.. கோழி திருடிக் கூடவிருந்து குலாவுவதுபோல் இவர்கள் மிகவும் பரிதபித்து படவாவைப் பிடி பிடி அதோ ஓடுகிறான் கழுதை அடி அடி என்று கூவிப் போக்குக் காட்டுவார்கள்.
தீப்பற்றிவராத இடங்களில் மூங்கில்களை உடைத்தும் ஓலைகளைப் பிய்த்தும் அடைப்புகளில் வழிசெய்துகொண்டு ஓடின பாலர்களும் பலசாலிகளும் சிலர் பிழைத்தார்கள்.
நிமிஷநேரத்தில் வாயில்களினிடத்தில் ஜனங்கள் முன்பின்பாராமல் நெருங்கியதால் நசுங்குண்டிறந்தவர் சிலர் மிதியுண்டிறந்தவர் சிலர்.
பிள்ளைகளைப் பறிகொடுத்தவர்களும் அண்ணனைப் பறிகொடுத்தவர்களும் தம்பியைப் பறிகொடுத்தவர்களும் பெண்களைப் பறிகொடுத்தவர்களும் பெண்டிரைப் பறிகொடுத்தவர்களும் வாயிலடித்துக்கொண்டும் மார்பிலடித்துக்கொண்டும் கையைப் பிசைந்துகொண்டும் வயிற்றைப் பிசைந்து கொண்டும் ஐயோ என்றும் அப்பா என்றும் அம்மா என்றும் கண்ணே என்றும் புலம்பிக்கொண்டும் சிங்காரத் தோட்டத்துக்குப் போனார்கள்.
இதற்குள் போலீஸார் தீயை அவித்து பிணங்களை வேறிடத்தில் வரிசையாக வளர்த்தி குற்றுயிரோடிருந்தவர்களை ஜெனரல் ஆஸ்பத்ரிக்குக் கொண்டுபோயினர்.
பிணங்களைக் கொண்டுபோக வந்தவர்களுள் முத்யாலு பேட்டையிலிருந்து வந்தவர்களில் வயோதிகரான வைதிக ப்ராமணர் இருவர் அப்பாசாஸ்த்திரி கோபாலையர் என்பவர்கள்.
என்ன செய்வேன் என்று துக்கித்து தஹன ஸம்ஸ்காரம் சஞ்சயனம் நீங்கலாக மற்றச் சடங்குகளையெல்லாம் நடத்தி பகவத் ஸங்கல்பம் இப்படியானால் நம்மால் ஆவது என்ன?
அவருடைய மருகி காமாக்ஷியம்மாள் இருபது பிராயமுள்ளவள் மாங்கல்யத்தையும் பூஷணங்களையும் களைந்து சிரமுண்டிதம் பண்ணி தாம்பூல முதலானவைகளைத் தள்ளிவிட்டு விதவை வேஷங்கொண்டு புருஷனை நினைத்து நினைத்து அழுதுகொண்டிருந்தாள்.
அவளுடைய தாய் ஐயோ ஸ்தல யாத்திரை செய்தும் உபவாசமிருந்தும் ப்ரார்த்தனை பண்ணியும் பலகாலம் புத்ரபாக்கிய மில்லாமல் கடைசியில் பகவத் ப்ரஸாதமாகப் பெற்ற என் அருமை மகள் இந்தக்கோலம் ஆயினாளே.
இடையிடையில் சற்றயர்ந்து தூங்கும்போது புருஷனோடு குலாவியிருப்பதாகப் கனவுகண்டு விழித்து அவனை நினைத்து நினைத்து அழுதகண்ணும் சிந்தியமூக்குமாக இருப்பாள்.
காலக்ஷேபத்துக்குப் போயிருந்த மாமனார் திரும்பிவந்து விட்டாரோ என்று நினைத்து எழுவதற்குள் மறுபடியும் கதவை உரமாகத் தட்டுகிற சப்தம் கேட்டது.
மாமனார் அவ்வளவு கெட்டியாகக் கதவைத் தட்டுகிற வழக்கம் இல்லையே என்று நிதானிப்பதற்குள் அடி காமு கதவைத் திறவடி என்று தன் புருஷன் குரலாகக் கேட்டது.
இதைக் கேட்ட காமாக்ஷியம்மாளும் அவள் தாயும் இடி விழுந்ததுபோல் நடுங்கி ஒருவரை யொருவர் கட்டிக்கொண்டு ஒன்றும் பேசாமல் இருந்தனர்.
என்று கேட்பதற்கு வெளியிலிருந்து நான் தான் ஸுப்பன் என்று ஸுப்பையர் குரலாகக் கேட்கவே அவரவர்கள் ஐயோ துர்மரணமாகச் செத்ததனால் அவனுடைய ஆவேசம் வீடு தெரியாமல் வந்து அலைகிறது என்று பயந்தார்கள்.
அந்த ஸமயத்தில் ஒரு புரோகிதர் தம்புசெட்டி வீதியில் பார்த்தசாரதி செட்டியாருடைய குமாரனுக்கு நிஷேத முஹூர்த்தம் நடத்திவைத்துப் புதுவேஷ்டியும் தக்ஷிணையுமாக வந்துகொண்டிருந்தார்.
தூரத்தில் எதிரில் யாரோ வருகிறார் என்று கண்டு புரோகிதர் தக்ஷிணை இடுப்பில் ஸரியாக வைத்துச் செருகியிருக்கிறதா என்று தொட்டுப் பார்த்துக் கொண்டார்.
அவசரப்படாமல் அடியடியாய் மெதுவாய்ப் போகையில் இரண்டு மூன்று வீட்டுக்கப்பால் எதிரில் வருகிறவர் ஸுப்பையர் ஜாடையாக இருக்கவே புரோஹிதர் பயந்து நடுங்கி நிர்ஜீவனானார்.
நாராயணர் எதிரில் நின்றவரைத் தோளின்மீது கையால் தட்டிப்பார்த்தார் சதையும் சரீரமுமாய் நெற்றியில் சந்தனப்பொட்டும் மேலே சரிகை வேஷ்டியும் கீழே கம்பிவேஷ்டியும் காதில் முத்துக் கடுக்கனுமாய் இருட்டில் கருமை தெரியாமல் பல்லை வெளுக்கக் காட்டி நின்றதைக் கண்டார்.
இதையெல்லாம் நிதானமாகக் கேட்ட நாராயணஸ்வாமி ஐயர் தம்முடைய ஆலோசனையில் பட்டது ஸரியென்று ஸந்தோஷங்கொண்டு நாகஸ்வாமி வீட்டுக்குக் காலையில் போகலாம்.
ஸுப்பையருக்கக் கொஞ்சம் இங்கிலிஷ் தெரியுமாகையால் அவர் இங்க்லிஷில் நாராயணஸ்வாமி ஐயரிடம் புரோஹிதர் தன்னைக்கண்டு பயந்திருப்பதைத் தெரிவித்தார்.
நாராயணஸ்வாமி ஐயர் அந்த மர்மத்தைத் தெரிந்து கொண்டுஸுப்பையரைப் பின்னால் நிறுத்தி என் ஸ்வாமி அல்பஸங்கைக்குப் போயிருக்கிறீரோ?
இரும் இதோ வருகிறேன் என்ற குழாயிடம் போய்க் கைகால் அலம்பிக் கொண்டு கொஞ்சம் பயந்தெளிந்து எப்படியாவது நாராயண ஸ்வாமி ஐயருடைய துணையால் வீடுபோய்ச் சேரலாமென்று ஓரடி முன்னாகவே போனார்.
எல்லாரையும் நான்காவது வீட்டுத் திண்ணையிலே உட்காரவைத்து சற்றிரும் நானும் அல்பஸங்கைக்குப் போக வேண்டும் என்று சொல்லி நாராயணர் அப்பாசாஸ்த்ரி வீட்டுக்குப் போனார்.
அப்பாசாஸ்த்ரி ஐந்து நிமிஷத்துக்கு முன்னே வந்து கதவை அதிக ப்ரயாசத்தோடு திறக்கும்படி செய்து நடந்த ஸங்கதியைக் கேட்டு துக்கமடைந்து திண்ணையில் உட்கார்ந்தார்.
குப்பா சாஸ்த்ரியும் க்ருஷ்ணையரும் பயங்கரமான கனவுகண்டு விழித்தவர்கள்போல் ஒரு பக்கமுமாக ஓடிவந்து ஸுப்பையரைத் தழுவிக்கொண்டு முகமெல்லாம் முத்தங்கொடுத்தார்கள்.
அதுவரையில் காய்ச்சல் கண்டவர் போல் ஓய்ந்திருந்த க்ருஷ்ணையர் காமாக்ஷி மொட்டந்தலையோடு புருஷனைத் தழுவி முத்தமிடுவதைக் கண்டு உள்ளுக்குள்ளே நகைத்துக்கொண்டார்.
குப்பாசாஸ்த்ரி இடுப்பிலிருந்த தக்ஷிணை ரூபா இருக்கிறதா என்று தடவிப்பார்த்து பொடிடப்பியை எடுத்து ஒரு சிட்டிகைப் பொடியைப் போட்டுக்கொண்டு அம்மா காமு நீ தீர்க்க ஸுமங்கலியாய் இருக்க வேண்டும் என்று ஆசீர்வதித்தார்.
கொஞ்சநேரத்தில் இந்த ஸங்கதி தெரிந்து தெருவிலுள்ளவர்களெல்லாம் திரள் திரளாக வந்து ஸுப்பையரைக் கண்டு ஸந்தோஷப்பட்டார்கள்.
அன்னையும் பிதாவும் அவர்களைக் கண்டவளவில் அதிக பரிவுடனே அன்னம் படைத்து சென்னையில் அத்தையம்மாள் முதலானவர்களுடைய ஸுக யோகக்ஷேமங்களை விசாரித்தறிந்து மிகவும் ஸந்தோஷமடைந்தார்கள்.
ஆறாவது நாள் சாயரக்ஷையில் இவர்களைப் பார்த்து ராமசாமி முதலியார் கிருஷ்ணா கோவிந்தா நாளைப்பகல் பன்னிரண்டு மணி வண்டிக்கு நீங்கள் தயாராக இருக்கவேண்டும்.
போடாபோ என்று சொல்லிக்கொண்டே கதவைப் படிய மூடிவிட்டு ரகஸ்யமாய் அடே நாம் இன்னொருநாள் இங்கே யிருக்க உபாயம் ஒன்று பண்ணப் போகிறேன்.
காலையில் தூங்கி யெழுந்ததும் வீட்டிலுள்ள யாவரும் துக்கமாக இருக்கக் கண்ட கிருஷ்ணனும் கோவிந்தனும் தங்கள் தங்கை ஜன்னி கண்டு தவிக்கிறாள் என்றறிந்து அதிக வருத்தப்பட்டார்கள்.
ஒன்பதுமணிக்கு அவர்களுடைய தாயார் சற்று நிம்மதியாக இருக்கவே இந்தச் சிறுவர்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்தில் போய் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர்.
தாயார் குழந்தையின் பக்கத்திலிருந்து இமை கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.சற்று நேரம் கழிந்த பிறகு முதலியார் பிள்ளைகளைக் கூவி தயாராக இருக்கிறீர்களா?
இவர்கள் இப்படியிருக்கையில் மரகதவல்லியின் பக்கத்தில் இருந்த தாயார் மாணிக்கத்தை அங்கே உட்காரவைத்துத் தமது புருஷனிடம் ஓடிவந்து குழந்தைக்கு ஸ்வாஸம் குறைந்து வருகிறது.
அவர் இந்நேரம் மணி ஆயிருக்கும் என்று சொல்லிக் கொண்டே தமது மடியிலிருந்த கைகடியாரத்தை எடுத்துப் பார்த்து அடடா இந்நேரம் வண்டி போயிருக்கும்.
பெரிய கடியாரம் இன்னும் பன்னிரண்டு அடிக்கவில்லையே என்று சொல்ல கிருஷ்ணனும் ஆமாம் இன்னும் பன்னிரண்டு அடிக்கவில்லை என்று சொன்னான்.
அதுகேட்ட முதலியார் ஐயையோ ஒரு முக்யமான வேலையாகப் பன்னிரண்டுமணி வண்டிக்கு ஒருவரைப் போய்க் கண்டுபேச உத்தேசித்திருந்தேன் என்ன செய்வேன் என்று வருத்தப்பட்டார்.
அப்போது ஒரு சிறு பெண்ணோடு பேசிக்கொண்டிருந்த வைத்யருடைய மனைவி முதலில் இன்னார் வீட்டுக்குப் போயிருப்பார் என்பது ஸரியாய்த் தெரியாது.
அப்பொழுது மேலே சொன்ன சிறு பெண்ணானவள் தங்கள் வீட்டின் அண்டையில் வசிக்கும் ஓர் ஏழைக் கைம்பெண்ணின் மகளென்ற அறிந்தனர்.
நல்லது அந்தப் பிள்ளைகள் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டு வரும்போது கிருஷ்ணன் ஐயோ கோவிந்தா உன் பேச்சைக் கௌாமற் போனேனே.
வைத்யருடைய மனைவி மூவர் நால்வருடைய பேர்களைச் சொல்லி அவர்களுடைய வீடுகளுக்குப் போய் வைத்யரைக் கண்டுபிடிக்கும்படி அடையாளக் குறிப்புகளைச் சொல்லியனுப்பினார்.
ஸகோதரரிருவரும் ஆலஸ்யம் பண்ணாமல் அங்கங்கே அலைந்து திரிந்து வைத்யரைக் கண்டு வண்டியை நிறுத்தி ஸங்கதியைச் சொல்லி வைத்யரை இட்டுக்கொண்டு போனார்கள்.
அதைப் பொறுக்கமாட்டாமல் கதவைத் திறந்துகொண்டுபோய் மரகதவல்லி படுத்திருந்த அறையின் வெளியில் ஒரு தூணின்மேல் சார்ந்துகொண்டு அவ்வறையின் கதவினுடைய த்வாரங்களில் தெரியும் விளக்கொளியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அதன் சப்தமானது ஸர்வேசுவரன்தவிர வேறெவருடைய கண்ணோக்கமும் செல்லாத ஸமயத்தில் தான் அந்தக் கடியாரத்தின் குண்டை நிறுத்தின செய்தியை அந்தக் கடியாரம் எல்லாரும் அறிய உரக்கச் சொல்வதுபோல் தோன்றிற்று.
அந்தத் துக்கம் அவனுக்குக் கொஞ்சத்தில் தெளியவில்லை.பன்னிரண்டு அடிக்கிறதைக் கேட்கும்போதெல்லாம் அவனுக்கு பக்கென்று வயிறு பற்றி யெரியும்.
சென்னையில் ஜெனரல் ஹாஸ்பிடலிலிருந்து வண்ணாரப் பேட்டைக்குப் போகும் தங்கசாலை வீதியும் கடற்கரையிலிருந்து ஆனைகெவுனிக்குப் போகும் கொத்தவால்சாவடி வீதியும் கலக்கிற நாற்சந்தியில் உள்ள அடிபட்ட பிள்ளையார் கோயிலுக்குக் கிழக்கே கால் பர்லாங்க் தூரத்தில் ஒரு சிறிய சந்து உண்டு.
அவருடைய கணக்கப்பிள்ளைகள் இங்க்லீஷில் வர்தகத்துக்குரிய சில வார்த்தைகளை அறிந்து கொள்வதான அவ்வளவு பயிற்சியே உள்ளவர்கள்.
செட்டியார் யாதொரு பரீக்ஷையிலும் தேறாதவராயினும் விவகாரங்களை நடத்துவதற்கு வேண்டிய அளவு இங்க்லீஷ் பயிற்சியும் எடுத்த புத்தகத்தைப் படித்தறியக்கூடிய தெலுங்கு விற்பத்தியும் பகவத்காலக்ஷேபங் கேட்டறிதற்குரிய தமிழ்ப் பழக்கமும் உள்ளவர்.
யாரிடத்திலும் இனியவார்த்தை பேசுவதின்றி எப்படிப்பட்ட ஸந்தர்ப்பத்திலும் கர்ணகடூரமான வார்த்தையைப் பேசுவது அவரிடம் கிடையாது.
ஏழைகளிடத்தில் இரக்கமும் பொதுஜன நன்மையில் நாட்டமும் பெற்றிருந்ததோடு அவர் பகவத் கைங்கர்யங்களையும் பாகவத கைங்கர்யங்களையும் இயன்றமட்டில் லோபமின்றிச் செய்து வருபவர்.
ஒருநாள் அவர் வெளி வேலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டு திரும்பி ஸூர்யாஸ்தமன காலத்தில் கோச் விட்டிறங்கி மேல் மாடியில் முன்னறையில் உடுப்புக் களைந்து கூடத்தில் வைத்திருந்த செம்புஜலங் கொண்டு முகம் கைகால்களைக் கழுவி ஈரத்தை ஒற்றியெடுத்துவிட்டு மடி தரித்து நாற்காலியில் உட்கார்ந்தார்.
அவ்வளவிலே பெரிய கணக்கப்பிள்ளை முனிஸிபல் ஆபிஸிலிருந்து வந்த ஒரு கடிதத்தைக் கொண்டு வந்து அடுத்த மேஜையின்மேல் வைத்து அன்றளவில் வேறு தபால் ஒன்றும் வரவில்லையென்று சொல்லிக்கொண்டே கீழ்க்கட்டில் ஆபீஸுக்குப் போய்விட்டார்.