எனக்காக இல்லாட்டியும் உனக்காக போறேன் அம்மா என்று சொல்லிவிட்டு என் அம்மாவின் காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் பெற்றுக் கொண்டு புறப்பட்டேன்.. அன்று தான் நான் அவளை முதல் முறையாக கோவிலில் சந்தித்தேன்.. அழகான எலுமிச்சை நிற முகம்... கண்மை தீட்டப்பட்ட கண்கள்.. லிப்ஸ்டிக்கிற்கே நிறம் தருவது போல அழகிய பிங்க் நிற உதடுகள்.. இரண்டு புருவங்களின் மத்தியில் முழுநிலவாய் தெரிந்த பொட்டு.. அதன் மேல் சிறிய குங்குமம்.. குழிவிழுவது எப்போதாவது தான் தெரியும் என்பது போன்ற கன்னங்கள்... நீண்ட நெடுங்கூந்தல் அந்த கூந்தலை அழங்கரித்துக் கொண்டிருந்த ரோஜாவும் மல்லிகையும்... தாமரைப்பூவை போன்ற பொற்பாதங்கள்... அந்த பொற்பாதங்களில் சினுங்கிய வெள்ளி கொழுசு.. கால்கள் வரையில் தவழ்ந்த பச்சை நிற பாவாடை தாவணி.. அளவான சிரிப்பு எப்போதுமே முகத்தில் தவழந்து கொண்டிருந்தது... இதுவரை எந்த ஒரு பெண்னையும் இந்த அளவுக்கு இரசித்தது இல்லை நான்.. முதல்முறையாக அவளை தான் இரசித்தேன்.. அவளை கண்டது என்னவோ சில நிமிடங்கள் தான் என்றாலும் பெண் என்றால் இத்தனை அழகா என்று என்னை பெருமூச்சுவிட வைத்து விட்டாள் அந்த தேவதை... அவள் நடந்தால் அந்த பூமிக்கு கூட வலிக்காது.. அவ்வளவு நலினம் அவளிடத்தில்.... தெய்வத்தை தரிசிப்பதையும் விட்டுவிட்டு அவளை மெய்மறந்து தரித்துக் கொண்டிருந்தேன்.. எதிரிலேயே நின்று கொண்டிருந்த என்னை அவள் நிமிர்ந்து கூட பார்க்கவில்லை... பெண் என்றால் இப்படி தான் இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.. அவள் அந்த கோவிலின் மணியை அடித்ததும் தான் நான் சுயநினைவிற்கே வந்தேன்.. இது என்னவோ படம் போல தெரியலாம்.. ஆனால் இது என் வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மை.. அவள் அத்தனை அழகு.. அவளது குணமோ பேரழகு.. இப்படி ஒரு பெண் தான் என் தாய்க்கு மருமகளாய் வர வேண்டும் என்று முடிவு செய்துவிட்டேன்... ஒரு சின்னக்குழந்தையின் கன்னம் கிள்ளி அவள் மகிழ்ந்தாள்... சின்னச்சின்ன குறும்புத்தனங்களும் அவளிடம் இருந்து வெளிப்பட்டது.. அவள் பின்னாலேயே செல்ல எனக்கு ஆசையாக தான் இருந்தது.. ஆனால் எனக்கு நேரமானதால் பிரியா விடை பெற்று சென்றேன்.. ஆனால் நான் பைக்கில் செல்லும் வழி எல்லாம் அவளது நினைவாகவே தான் இருந்தது.. மனமோ உற்சாக கடலில் நீந்திக் கொண்டிருந்தது... என்னவோ தெரியவில்லை அவளை என்னால் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை... மனது முழுவதும் அவளது முகம் தான்... அலுவகத்தை அடைந்தேன்.. உற்சாகமாக காத்திருந்தேன் இண்டர்வியூவிற்காக அங்கு கேட்கப்பட்ட சில கேள்விகளுக்கு எனக்கு விடை தெரியவில்லை என்றாலும் எப்படியோ திக்கி திணறி எனக்கு தெரிந்ததை சொல்லிவிட்டேன்.. ஒருசில கேள்விகளுக்கு அவர்கள் அசந்து போகும் அளவிற்கு பதிலளித்து விட்டேன்.. எனக்கு வேலை கிடைக்கும் என்றும் கிடைக்காது என்றும் மாறி மாறி தோன்றியது... என்ன நடந்தாலும் நன்மைக்கே என்று நினைத்து வெளியில் வந்தேன்.. என்ன ஒரு ஆச்சரியம்... அழகான வெள்ளை நிற சுடிதாரில் அவள் பரபரப்பாக அமர்ந்து புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தவள் தீடிரென என்னை பார்த்ததும் முகத்தை சட்டென்று திருப்பிக் கொண்டேன் ஹலோ சார்... என்ன கேள்வி கேட்டாங்க இண்டர்வியூ எப்படி இருந்தது என கொஞ்சம் சொல்லமுடியுமா என்று கேட்டாள்.. அவளது பேச்சில் பதட்டமும் பயமும் தெரிந்ததால் அவளை அமைதிப்படுத்துவதற்காக ரொம்ப ஈசி.. நீங்க இவ்வளவு பதட்டப்பட தேவையே இல்லைங்க.. ஜஸ்ட் ரிலாக்ஸ்.. ரொம்ப பேசிக்கா ரெண்டு கேள்வி தான் கேட்டாங்க.. வேலை கன்பார்ம் தான்.. நீங்க முதல்ல தண்ணி குடிச்சு ரிலாக்ஸ் ஆகுங்க என்றேன்.. அப்போது தான் அவளது முகத்தில் வேலை கண்டிப்பா கிடைத்து விடும் என்ற ஒரு நம்பிக்கையே வந்தது.. என்னுடன் ரிலாக்ஸ் ஆக கொஞ்ச நேரம் குழந்தையை போல பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.. நான் குறுஞ்சிரிப்புடன் அவளை இரசிப்பது தெரியாமல் இரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்... அப்போது தான் திடிரென அவளை உள்ளே அழைத்தார்கள்.. அவளும் சந்தோஷமாக சென்றாள்.. நான் அங்கேயே ரிசல்ட்டிற்காக காத்திருந்தேன்.. இங்கே இருவருக்கும் வேலை கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது... அவள் சற்று நேரத்தில் உள்ளே இருந்தே கோபமாக என்னை நோக்கி வந்தாள்.