sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கொள்ளிட கரையில் படகில் ஏற்றி நாம் விட்டு விட்டு வந்த வந்தியத்தேவன் குடந்தைசோதிடரின் வீட்டுக்கு அச்சமயம் எப்படி வந்து சேர்ந்தான் என்பதைச் சொல்ல வேண்டும் அல்லவா?
ஆழ்வார்க்கடியான் படகில் ஏறியதை ஆட்சேபித்த சைவப் பெரியார் படகு நகரத் தொடங்கியதும்வந்தியத்தேவனைப் பார்த்து தம்பி உனக்காக் போனால் போகிறது என்று இவனை ஏறவிட்டேன்.
பெருமாளின் பாதம்பட்ட தீர்த்தம் புண்ணிய தீர்த்தம் என்றுதானே சிவபெருமான் திருவானைக்காவலில் அந்தக் தண்ணீரிலேயே முழுகித் தவம் செய்கிறார்?
பக்த சிரோமணிகளே நீங்கள் இருவரும் இந்தக் கொள்ளிட வெள்ளத்திலே விழுந்து நேரேமோட்சத்துக்குப் போக ஆசைப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது.
ஓடக்காரர்களில் ஒருவன் கொள்ளிடத்தில் விழுந்தால் மோட்சத்துக்குப் போவது நிச்சயமோ என்னமோ தெரியாது ஆனால் முதலையின் வயிற்றுக்குள் நிச்சயமாகப் போகலாம் அதோ பாருங்கள் என்றான்.
அல்லது பத்மாசுரனுக்கு வரங்கொடுத்துவிட்டு அலறிப் புடைத்துக் கொண்டு ஓடியது போல் சிவனுக்குஇன்னொரு சங்கடம் ஏற்பட்டிருக்கலாம் அந்தச் சங்கடத்திலிருந்து சிவனைக் காப்பாற்றுவதற்காகத் திருமால்போயிருக்கலாம் என்றான் நம்பி.
திரிபுர சம்ஹாரத்தின் போது விஷ்ணு அடைந்த கர்வபங்கம் இந்த வைஷ்ணவனுக்கு ஞாபகம் இல்லை போலிருக்கிறது என்றார் சைவப் பெரியார்.
சுவாமிகளே நீங்கள் எதற்காகத்தான் இப்படிச் சண்டை போடுகிறீர்களோ தெரியவில்லை யாருக்கு எந்தத் தெய்வத்தின் பேரில் பக்தியோ அந்தத் தெய்வத்தை வழிபடுவதுதானே?
வீர நாராயணபுரததில்ஏன் இதே மாதிரியான வாதப் போர் நடந்தது என்பதைப் பற்றி வாசகர்களுக்கு இச்சமயத்தில் சொல்லிவிடுவது உசிதமாயிருக்கும்.
ஆழ்வார்களின் பாடல் பெற்ற விஷ்ணு ஸ்தலங்களும் மூவரின் பாடல் பெற்ற சிவ ஸ்தலங்களும் புதிய சிறப்பையும் புனிதத் தன்மையையும் அடைந்தன.
இந்தத் திருப்பணியை விஜயாலய சோழன் காலத்திலிருந்து சோழ மன்னர்களும் மன்னர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் வெகுவாகச் செய்துவந்தார்கள்.
வடமொழியில்பெற்றிருந்த வித்வத்தின் உதவியினால் பாரததேசம் முழுவதும் திக்விஜயம் செய்து ஆங்காங்கு எட்டு அத்வைதமடங்களை ஸ்தாபனம் செய்தார்.
வைஷ்ணவர்அண்ணாந்து பார்த்தார் கோபுரத்தில் ஒரு காக்கை உட்கார்ந்தபடியால் அந்தப் பழைய கோபுரத்தின் கல் இடிந்துவிழுந்திருக்க வேண்டும் என்று அறிந்தார்.
ஓடம் அக்கரை சென்றதும் சைவப் பெரியார் ஆழ்வார்க்கடியானைப் பார்த்து நீ நாசமாய்ப்போவாய் என்று கடைசி சாபம் கொடுத்து விட்டுத் தம் வழியே போனார்.
வந்தியத்தேவனுடன் வந்த கடம்பூர் வீரன் பக்கத்திலுள்ள திருப்பனந்தாளுக்குச் சென்று குதிரை சம்பாதித்து வருவதாகச் சொல்லிப் போனான்.
வாசற் காவலர்கள் தடுத்தார்கள் குதிரையை ஒரு தட்டு தட்டி உள்ளே விட்டேன் தடுத்தவர்கள் அத்தனை பேரும் உருண்டு தரையில் விழுந்தார்கள்.
அவ்வளவு ஸ்திரீகளிலும் பழுவேட்டரையரின் இளைய ராணிதான் பிரமாத அழகுடன்விளங்கினாள் மற்ற கருநிறத்து மங்கையர்க்கு நடுவில் அந்த ராணியின் முகம் பூரண சந்திரனைப் போல்பொலிந்தது.
இராத்திரி நான் படுத்துத் தூங்கிய பிறகு கடம்பூர் மாளிகைக்கு வந்திருந்த விருந்தாளிகள் கூட்டம் போட்டு ஏதேதோ இராஜாங்க விஷயமாகப் பேசினார்களாம்.
வானத்தில் வால்நட்சத்திரம்காணப்படுகிறது இராஜாங்கத்துக்கு ஏதோ ஆபத்து இருக்கிறது சோழ சிம்மாசனத்தில் மாறுதல் ஏற்படும்அப்படி இப்படி என்றெல்லாம் பேசிக்கொள்கிறார்கள்.
எனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது தம்பி இராஜாங்க காரியங்களுக்கும் எனக்கும் என்ன சம்பந்தம்?நான் வைஷ்ணவன் ஆழ்வார்களின் அடியார்க்கு அடியான் எனக்குத் தெரிந்த பாசுரங்களைப் பாடிக் கொண்டு ஊர்ஊராய்த் திரிகிறவன் இவ்வாறு ஆழ்வார்க்கடியான் கூறி திருக் கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் என்று பாடத் தொடங்கவும் வந்தியத்தேவன் குறுக்கிட்டு உமக்குப் புண்ணியமாய்ப் போகட்டும் நிறுத்தும் என்றான்.
குழந்தை களையாகவும் அழகாகவும் இருந்தபடியால் குடும்பத்தார் அன்புடன்போற்றிக் காப்பாற்றினார்கள்.நந்தவனத்தில் அகப்பட்டபடியால் நந்தினி என்று குழந்தைக்குப்பெயரிட்டார்கள்.
அவள்மற்றொரு ஆண்டாள் ஆகிப் பக்தர்களையெல்லாம் ஆட்கொள்ளப் போகிறாள் என்று அக்கம்பக்கத்திலுள்ளவர்கள்நம்பினார்கள்.
அன்று முதல் ஒரு தடவையேனும் நந்தினியைத் தனியே சந்தித்துப் பேசவும் அவள் விரும்பினால்அவளை விடுதலை செய்து கொண்டு போகவும் ஆழ்வார்க்கடியான் முயன்று கொண்டிருக்கிறான்.
கடம்பூர் மாளிகையில்பல்லக்கில் இருந்தது நந்தினி இல்லை என்றும் இளவரசன் மதுராந்தகன் என்றும் ஆழ்வார்க்கடியானிடம் சொல்லிவிடலாமா என்று ஒருகணம் யோசித்தான்.
இப்படிக் கேட்டு விட்டு அடியானுடைய முகபாவத்தில் ஏதாவது மாறுதல் ஏற்படுகிறதா என்று வந்தியத்தேவன் ஆவலுடன் பார்த்தான் லவலேசமும் மாறுதல் ஏற்படவில்லை.
அசாத்திய கெட்டிக்காரர் சோதிடமும் பார்த்துச் சொல்வார் மனதை அறிந்தும் சொல்வார் உலக விவகாரங்களை அறிந்து அதற்கேற்பவும் ஆரூடம் சொல்லுவார் அப்படியானால் அவரைப் பார்த்து விட்டுப் போக வேண்டியதுதான் என்று வந்தியத்தேவன் மனத்தில் தீர்மானித்து கொண்டான்.
முற்றும் துறந்த முனிவர்களுக்கும் உண்டு இல்லறத்தில் உள்ள ஜனங்களுக்கும் உண்டு அறிவிற் சிறந்த மேதாவிகளுக்கும் உண்டு மூடமதியினர்களுக்கும் உண்டு.
இத்தகைய பிரமை நாடு நகரங்களைக் கடந்து பல அபாயங்களுக்குத் துணிந்து அரசாங்க அந்தரங்கப் பணியை நிறைவேற்றுவதற்காகப் பிரயாணம் செய்து கொண்டிருந்த நம்முடைய வாலிப வீரனுக்கும் இருந்ததில் ஆச்சரியம் இல்லை அல்லவா?
தெரியும் தம்பி தெரியும் நீ என் சீடனைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தபோது இங்கே இருந்தார்களே அவர்களைப் பற்றித்தான் கேட்கிறாய் இல்லையா?
பெரியவர்களுடைய சகவாசம் உனக்கு அவ்வளவாகக் கிடையாது போலிருக்கிறது எனக்குள்ளே இருப்பவரும் கடவுள் தான் உனக்குள்ளே இருப்பவரும் கடவுள் தான்.
நீ இழுத்துக் கொண்டு உள்ளே வந்தாயே அந்த என் சீடனுக்குள்ளே இருப்பவரும் கடவுள்தான்... ஜோதிடரே இப்போது இங்கேயிருந்து போனார்களே அந்தப் பெண்கள் யார் எந்த ஊர் என்னகுலம் என்ன பெயர் என்று கேட்டேன்.
சற்றுமுன்னால் நீயும் கடவுள் நானும் கடவுள் என்றீர்களே இதை ஆழ்வார்க்கடியான் கேட்டிருந்தால் கடவுளைக் கடவுள் தாக்குகிறது என்று சொல்லித் தடியினால் அடிக்க வருவார்... தம்பி நீ சொல்லுவதையெல்லாம் சேர்த்துப் பார்த்தால் திருமலையப்பனைப் பற்றிச்சொல்லுகிறாய் போலிருக்கிறது.. அதையும் தாங்கள் ஜோதிடத்தில் பார்த்துச் சொல்லக் கூடாதா?
ஜோதிடம் ஆரூடம் சொல்வதற்கும் ஏதாவது ஆதாரம் வேண்டும் அப்பனே ஜாதகம் வேண்டும்ஜாதகம் இல்லாவிடில் பிறந்தநாள் நட்சத்திரமாவது தெரிய வேண்டும் அதுவும் தெரியாவிடில் ஊரும்பேருமாவது சொல்ல வேண்டும்.
நன்றாகச் சொன்னாய் உன்னுடைய குலம் எப்பேர்ப்பட்ட குலம் வாணர் குலத்தைப் பற்றிக் கவிவாணர்கள் எவ்வளவு கவிகளையெல்லாம் பாடியிருக்கிறார்கள் ஒருவேளை நீ கேட்டிருக்க மாட்டாய்.
வாணன் புகழுரையா வாயுண்டோ மாகதர்கோன் வாணன் பெயரெழுதா மார்புண்டோ வாணன் கொடிதாங்கி நில்லாத கொம்புண்டோ உண்டோ அடிதாங்கி நில்லா அரசு ஜோதிடர் இசைப்புலவர் அல்லவென்பது அவர் பாடும்போது வௌியாயிற்று.
அவை சொல்லுவதை நான் சிறிது கண்டறிந்து கேட்பவர்களுக்குச் சொல்கிறேன் அவ்வளவுதான் சரியாகப் போச்சு இப்போதுள்ள உயரமே அதிகமாயிருக்கிறது.
பிறருடைய காரியமாகப் போவதாயிருந்தால் அந்த மனிதர்களுடைய ஜாதகத்தைப் பார்த்துச் சொல்ல வேண்டும் வந்தியத்தேவன் தலையை ஆட்டிக் கொண்டு மூக்கின் மேல் விரலை வைத்து ஜோதிடரே தங்களைப்போன்ற சாமர்த்தியசாலியை நான் பார்த்ததேயில்லை என்றான்.
உண்மைதான் தம்பி பட்டத்துக்குப் பாத்தியதை என்பது சாதாரண விஷயம் அல்ல மிக்க அபாயகரமான விஷயம் இல்லையா அவருடையது விசித்திரமான ஜாதகம்.
சக்கரவர்த்தியின் திருக்குமாரி குந்தவைப் பிராட்டிதான் அவ்விதம் பெண்ணரசு செலுத்துவதாகச் சொல்கிறார்கள் ஜோதிடர் சற்றே வந்தியத்தேவன் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தார்.
சற்றுமுன் அந்த வீட்டிலிருந்துசென்றது குந்தவை தேவி என்று தெரிந்து கொண்டுதான் அவ்விதம் கேட்கிறானோ என்று முகத்திலிருந்து அறியமுயன்றார்.
சுத்தத் தவறு தம்பி சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தி தஞ்சையில் இருக்கிறார் குந்தவைப்பிராட்டி பழையாறையில் இருக்கிறார் மேலும்... பகலில் பக்கம் பார்த்துப் பேச வேண்டும் இரவில் அதுவும் பேசக் கூடாது.
எல்லா அதிகாரங்களையும் பழுவேட்டரையர்கள் அல்லவா செலுத்துகிறார்கள் ஜோதிடரே நான் பழுவேட்டரையரின் ஒற்றன் அல்ல அப்படிச் சநதேகப்பட வேண்டாம்.
ஆகையால் மேலும் மேலும் சோழ மகாராஜ்யம் வளர்ந்து கொண்டேயிருக்கும்.. இத்தனை நேரம் தங்களுடனே பேசியதற்கு இந்த ஒரு விஷயம் தௌிவாகச் சொல்லி விட்டீர்கள்.
எனக்கு கப்பல் ஏறிக் கடற் பிரயாணம்செய்ய வேண்டும் என்ற விருப்பம் ரொம்ப நாளாக இருக்கிறது... அந்த விருப்பம் நிச்சயமாகக் கைகூடும் நீ சகடயோகக்காரன்.
நடந்து போவாய் குதிரை ஏறிப் போவாய் யானை மேல் போவாய் கப்பல் ஏறியும் போவாய் சீக்கிரமாகவே உனக்குக் கடற் பிரயாணம் செய்யும் யோகம் இருக்கிறது.
ஐயா தென்திசைப் படையின் சேனாபதி தற்சமயம் ஈழத்திலே யுத்தம் நடத்தும் இளவரசர் அருள்மொழிவர்மரைப் பற்றித் தாங்கள் சொல்லக் கூடுமா?
மாலுமிகள் துருவ நட்சத்திரத்தைக் குறிகொள்வது போல் வாழ்க்கைக் கடலில் இறங்கும் உன் போன்றவாலிபர்கள் அருள்மொழிவர்மரைக் குறியாக வைத்துக்கொள்வது மிக்க பலன் அளிக்கும்.
குடந்தை நகரிலிருந்து தஞ்சாவூர் செல்வோர் அந்தக் காலத்தில் அரிசலாற்றங்கரையோடாவதுகாவேரிக் கரையின் மேலாவது சென்று திருவையாற்றை அடைவார்கள்.
குடந்தையிலிருந்து புறப்பட்ட வல்லவரையன் முதலில் அரிசிலாற்றங்கரையை நோக்கிச் சென்றான்.வழியில் அவன் பார்த்த காட்சிகள் எல்லாம் சோழ நாட்டைக் குறித்து அவன் கேள்விப்பட்டிருந்ததைக்காட்டிலும் அதிகமாகவே அவனைப் பிரமிக்கச் செய்தன.
பசும்பயிர் வயல்களும் இஞ்சி மஞ்சள் கொல்லைகளும்கரும்பு வாழைத் தோட்டங்களும் தென்னை கமுகுத் தோப்புகளும் வாவிகளும் ஓடைகளும் குளங்களும்வாய்க்கால்களும் மாறி மாறி வந்து கொண்டேயிருந்தன.
நல்லஉரமும் தழை எருவும் போட்டுப் போட்டுக் கன்னங்கரேலென்றிருந்த கழனிகளின் சேற்றை உழவர்கள் மேலும்ஆழமாக உழுது பண்படுத்தினார்கள்.
கரும்புத் தோட்டங்களின் பக்கத்தில் கரும்பு ஆலைகள்அமைத்திருந்தார்கள்.சென்ற ஆண்டில் பயிரிட்ட முற்றிய கருப்பங்கழிகளை வெட்டி அந்தக் கரும்பு ஆலைகளில்கொடுத்துச் சாறு பிழிந்தார்கள்.
தென்னந்தோப்புகளின் மத்தியில் கீற்று ஓலைகள் வேயப்பட்ட குடிசைகளும் ஓட்டு வீடுகளும் இருந்தன.கிராமங்களில் வீட்டு வாசலைச் சுத்தமாக மெழுகிப் பெருக்கித் தரையைக் கண்ணாடி போல்வைத்திருந்தார்கள்.
அந்த நெல்லைக்கோழிகள் வந்து கொத்தித் தின்றுவிட்டு கொக்கரக்கோ என்று கத்திக் கொண்டு திரும்பிப் போயின.நெல்லைக் காவல் காத்துக் கொண்டிருந்த பெண் குழந்தைகள் அக்கோழிகளை விரட்டி அடிக்கவில்லை.
அந்த உலைக் களங்களில் குடியானவர்களுக்கு வேண்டிய ஏர்க்கொழு மண்வெட்டி கடப்பாரை முதலியவற்றுடன்கத்திகள் கேடயங்கள் வேல்கள் ஈட்டிகள் முதலியன குப்பல் குப்பலாகக் கிடந்தன.
மாரியம்மன் முதலிய கிராம தேவதைகளை மஞ்சத்தில் எழுந்தருளப் பண்ணிக் கொண்டு பூசாரிகள் கரகம் எடுத்துஆடிக் கொண்டும் உடுக்கு அடித்துக் கொண்டும் வந்து நெல் காணிக்கை தண்டினார்கள்.
அவர்களில் சிலர் புல்லாங்குழல் வாசித்தார்கள் குடியானவர்கள் வயலில் வேலை செய்த அலுப்புத் தீர மரத்தடியில் உட்கார்ந்து இளைப்பாறினார்கள்.அப்போது செம்மறியாடுகளைச் சண்டைக்கு ஏவிவிட்டு அவர்கள் வேடிக்கை பார்த்தார்கள்.
வீட்டுக் கூரைகளின்மேல் பெண் மயில்கள் உட்கார்ந்து கூவ அதைக் கேட்டு ஆண் மயில்கள் தோகையைத் தூக்க முடியாமல் தூக்கிக்கொண்டு ஜிவ்வென்று பறந்துபோய் அப்பெண் மயில்களுக்கு பக்கத்தில் அமர்ந்தன.
அந்தப் பெண் யார் என்பதைச்சொல்லாமலே அந்தச் சோதிடக் கிழவன் ஏமாற்றிவிட்டார் அல்லவா அவர் கெட்டிக்காரர் அசாத்தியக்கெட்டிக்காரர்.
முக்கியமான விஷயம் ஒன்றும் அவர் சொல்லவில்லைதான் இராஜாங்க சம்பந்தமானபேச்சுக்களில் அவர் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக எதுவும் சொல்லாமல் தப்பித்துக் கொண்டார்.
எங்கிருந்துஅப்பெண்களின் குரல் ஒலி வருகிறது என்று கண்டுபிடிக்க வந்தியத்தேவன் ஆற்றங்கரை ஓரத்தை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டே சென்றான்.
திடீரென்று ஐயோ ஐயோ முதலை முதலை பயமாயிருக்கிறதே என்ற அபயக் குரலையும் கேட்டான்.குரல் வந்த திசையை நோக்கிக் குதிரையைத் தட்டி விட்டான்.
ஓர் அடர்ந்த நிழல் தரும் பெரிய மரத்தின் அடியில் வேரோடு வேராக பாதி தரையிலும் பாதி தண்ணீரிலுமாக ஒரு பயங்கரமான முதலை வாயைப் பிளந்து கொண்டிருந்தது.
அந்தப் பெண்களின் கதி அதோகதியாகி விடும் அந்தப் பெண்களோ பின்னால் அடர்த்தியாயிருந்த மரங்களினால் தப்பி ஓடுவதற்கும் முடியாத நிலையில் இருந்தார்கள்.
அவர்களில் ஒருத்தி... ஜோதிடர் வீட்டில் தான் பார்த்த பெண் கம்பீரமான இனிய குரலில் பெண்களே சும்மா இருங்கள் எதற்காகச் சிரிக்கிறீர்கள்?
அதனால்தான் வானதிக்கு என்ன வந்துவிட்டது என்று கேட்கச் சோதிடரிடம் அழைத்துப் போயிருக்கிறார்ஏதாவது பேய் பிசாசுகளின் சேஷ்டையாயிருக்கலாம் அல்லவா?
வானதி மயக்கம் போட்டு விழுவது கூடப் பாசாங்குதானடி இப்படியெல்லாம் செய்தால் மெதுவாக இளவரசரைத் தன் வலையில் போட்டுக் கொண்டு விடலாம் என்று அவளுடைய எண்ணம் என்றாள் இன்னொருத்தி.
அதுகூடத் தன்னை அவர் கவிக்க வேண்டுமென்பதற்காகச் செய்த காரியந்தான் இரண்டு கையாலும் ஏந்திக் கொண்டிருந்த தட்டு அப்படித் தவறி விழுந்து விடுமா?
அவள் செய்த ஜாலத்தைக் காட்டிலும் அந்த ஜாலத்தில் குந்தவைதேவியும் இளவரசரும் ஏமாந்து போனார்களே அதுதான் பெரிய வேடிக்கை என்றாள் செந்திரு என்பவள்.
இளவரசர் திரும்பி வருவதற்குள் இந்த வானதி பைத்தியம் பிடித்துப் பிதற்ற ஆரம்பிக்காவிட்டால் என் பெயர் தாரகை இல்லை பெயரைத் தாடகை என்று மாற்றி வைத்துக் கொள்ளுகிறேன் என்றாள் தாரகை.
பெயர்க்கப்பட்ட இடத்தில் நீளமான பெட்டி போல் அமைந்த பள்ளத்தில் ஒரு முதலைகிடந்தது அதாவது செத்துப்போன முதலையின் உடலைப் பதப்படுத்தி உள்ளே பஞ்சும் நாரும் திணித்துவைத்திருந்த பொம்மை முதலை.
படகைச் சிறிது தூரம்செலுத்திக் கொண்டு சென்று நதிக்கரை ஓரத்தில் பெரிய பெரிய வேர்கள் விட்டு வளர்ந்திருந்த ஒருபெருமரத்தின் அருகில் வந்தார்கள்.
எல்லாவற்றையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் வானதியை இளவரசருக்குக் கலியாணம் பண்ணி வைத்துவிட வேண்டும் என்றே குந்தவைதேவி உத்தேசித்திருக்கிறார் போலிருக்கிறது என்றாள் நிரவதி.
மானிய கேடத்து இரட்டைமண்டலச் சக்கரவர்த்தியும் வேங்கி நாட்டின் மன்னரும் கலிங்க தேசத்து ராஜாவும் வடக்கே வெகு தூரத்தில் உள்ளகன்னோசி சக்கரவர்த்தியும் கூட நம் இளவரசருக்குப் பெண் கொடுக்கக் காத்திருக்கிறார்களாம் அப்படியிருக்கஇந்தக் கொடும்பாளூர் வானதியை யாரடி இலட்சியம் செய்யப் போகிறார்கள் என்றாள் மந்தாகினி.
இளவரசர் நான் எப்போதாவது கலியாணம் செய்து கொண்டால் தமிழகத்துப் பெண்ணைத்தான் மணந்து கொள்வேன் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறாராம் உங்களுக்கெல்லாம் இது தெரியாதா?
அவர் தொண்டை நாட்டிலுள்ள ஆற்றூரில்துஞ்சிய பின்னர் அவருடைய புதல்வர் பராந்தக சுந்தர சோழர் தஞ்சைச் சிம்மாசனம் ஏறினார்.
அச்சமயம் மதுரை மன்னனாயிருந்த வீரபாண்டியனுக்குத்துணை செய்வதற்காகச் சிங்கள நாட்டு அரசன் மகிந்தன் ஒரு பெரிய சேனையை அனுப்பியிருந்தான்.
எஞ்சிய வீரர்கள் சிலர் போர்க்களத்தில் புகழையும் வீரத்தையும் உதிர்த்துவிட்டுஉயிரை மட்டும் கைக்கொண்டு ஈழநாட்டுக்கு ஓடிச் சென்றார்கள்.
இவ்விதம் பாண்டியர்களுக்கும் சோழர்களுக்கும் நடக்கும் போர்களில் சிங்கள மன்னர்கள் தலையிட்டுப்பாண்டியர்க்கு உதவிப் படை அனுப்புவது சில காலமாக வழக்கமாய்ப் போயிருந்தது.
கொடும்பாளூர்ச் சிற்றரசர்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பராந்தகன் சிறிய வேளான் என்னும் தளபதியின் தலைமையில் ஒரு பெரும் படையைச்சிங்களத்துக்கு அனுப்பினார்.
மகிந்தராஜனுடைய தளபதி ஸேனா என்பவனின்தலைமையில் சிங்களப் படை எதிர்பாராதவிதத்தில் வந்து சோழப் படையின் பகுதியை வளைத்துக் கொண்டது.பயங்கரமான பெரும் போர் நடந்தது.
அதில் சோழ சேனாதிபதியான பராந்தகன் சிறிய வேளான் தன்வீரப் புகழை நிலைநிறுத்திவிட்டு இன்னுயிரைத் துறந்தான் ஈழத்துப் பட்ட பராந்தகன் சிறிய வேளான்என்று சரித்திரக் கல்வெட்டுக்களில் பெயர் பெற்றான்.
இந்த செய்தியானது பாலைவனத்தில் மலைக் குகையில் ஒளிந்து கொண்டிருந்த வீரபாண்டியனுக்குஎட்டியதும் அம்மன்னன் மீண்டும் துணிவு கொண்டு வௌிவந்தான்.
இம்முறை பாண்டிய சேனை அதோகதி அடைந்ததுடன் வீரபாண்டியனும் உயிர் துறக்க நேர்ந்தது.இந்தப் போரில் சுந்தர சோழரின் முதற் குமாரர் ஆதித்த கரிகாலர் முன்னணியில் நின்று பராக்கிரமச்செயல்கள் புரிந்தார் வீரபாண்டியன் தலை கொண்ட கோப்பரகேசரி என்ற பட்டத்தையும் அடைந்தார்.
எனினும் சிங்கள மன்னன் மகிந்தனுக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் சுந்தரசோழ சக்கரவர்த்திக்கு மட்டுமல்ல சோழ நாட்டுத் தளபதிகள் சாமந்தகர்கள் சேனா வீரர்கள் எல்லாருடைய மனத்திலும் குடிக்கொண்டிருந்தது.
திருமுனைப்பாடிநாட்டிலும் தொண்டை மண்டலத்திலும் சில நாளாக ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த இரட்டை மண்டலப் படைகளைராஷ்டிரகூடர்களை முறியடித்து விரட்டி விட்டுப் புராதனமான காஞ்சி நகரைத் தமது வாசஸ்தலமாகச் செய்துகொண்டிருந்தார்.
ஈழநாட்டுக்குச் சென்று மகிந்தனைப் பழிக்குப் பழி வாங்கிச் சோழரின் வீரப்புகழை நிலைநாட்டுவது யார் என்பது பற்றி இச்சமயம் சோழ நாட்டுத் தலைவர்களிடையிலே போட்டி மூண்டது.
இந்தப் போட்டியை அடியோடு நீக்கி அனைவரையும் சமாதானப்படுத்தும்படியாகச் சுந்தர சோழ மன்னரின் இளம் புதல்வர் அருள்மொழிவர்மர் முன்வந்தார்.
அவர் சுந்தர சோழரின்கடைக்குட்டிச் செல்வப் புதல்வர் பழையாறை அரண்மனைகளில் வாழ்ந்த ராணிமார்களுக்கெல்லாம் செல்லக்குழந்தை சோழ நாட்டுக்கே அவர் செல்லப்பிள்ளை.
அவருடைய தந்தை அரிஞ்சயர் சோழ குலத்துக்கு எதிரிகளாக இருந்த வைதும்பராயர் வம்சத்துப்பெண்ணாகிய கலியாணியை அவளுடைய மேனி அழகைக் கண்டு மோகித்து மணந்து கொண்டார்.
அவருடையதோற்றத்தின் வனப்பைக் கண்டு நாட்டாரும் நகரத்தாரும் சுந்தர சோழர் என்று அவரை அழைத்து வந்தார்கள்அதுவே அனைவரும் வழங்கும் பெயராயிற்று.
அவர் குழந்தையாக இருந்தபோது சோழ வம்சத்து ராணிமார்கள் அவரை முத்தமிட்டு முத்தமிட்டுக் கன்னம் கனியச்செய்து விடுவார்கள்.எல்லாரிலும் அதிகமாக அவரிடம் வாஞ்சையுடனிருந்தவள் அவருடைய தமக்கையாகியகுந்தவை.அருள்மொழிக்கு இரண்டு பிராயந்தான் மூத்தவளான போதிலும் தம்பியை வளர்க்கும் பொறுப்பு தன்தலைமேலேயே சுமந்திருப்பதாகக் குந்தவைப்பிராட்டி எண்ணியிருந்தாள்.
இளையபிராட்டி ஒரு வார்த்தை சொல்லிவிட்டால் போதும் அதற்கு மாறாகப் பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் சிவனும்சேர்ந்து வந்து சொன்னாலும் அருள்மொழிவர்மர் பொருட்படுத்த மாட்டார்.
இந்தப்பிள்ளையிடம் ஏதோ தெய்வீக சக்தி இருக்கிறது அதை வௌிப்படுத்திப் பிரகாசிக்கச் செய்ய வேண்டியதுஎன் பொறுப்பு என்று எண்ணமிடுவாள்.
புஜபல பராக்கிரமத்தினால் ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாடு சென்று சிங்காதனம் ஏறி ராஜ்யம் ஆண்டவர்களைப் பற்றிக் கதைகளிலும் காவியங்களிலும் நாம் கேட்டதில்லையா?
கடைசியாக இலங்கைக்கு அனுப்பும்சைன்யத்துக்கு யார் தளபதியாகப் போவது என்பது பற்றி விவாதம் எழுந்த போது அதற்குரியவன்அருள்மொழிதான் என்ற முடிவுக்கு வந்தாள்.
அரண்மனை வாழ்விலிருந்தும் அந்தப்புரமாதரசிகளின் அரவணைப்பிலிருந்தும் எப்போது தப்புவோம் என்று அருள்மொழிவர்மரின் உள்ளம் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.
குந்தவைதேவிமனம் வைத்து விட்டால் சோழ சாம்ராஜ்யத்தில் நடவாத காரியம் ஒன்றுமே கிடையாது சுந்தர சோழசக்கரவர்த்திக்குத் தம் செல்வக் குமாரியிடம் அவ்வளவு ஆசை அவ்வளவு நம்பிக்கை இளங்கோ அருள்மொழிவர்மர் தென்திசைச் சோழ சைன்யத்தின் மாதண்ட நாயகர் ஆனார்.
அருமைத் தம்பியைப் போர் முகத்துக்கு அனுப்புவதற்குக் குந்தவைதேவி பழையாறையின் பிரதானமாளிகையில் மங்கள நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்திருந்தாள்.
அருள்மொழித்தேவர் புறப்பட்ட போதுஅரண்மனை முற்றத்தில் வெற்றி முரசுகள் முழங்கின சங்கங்கள் ஆர்ப்பரித்தன சிறு பறைகள் ஒலித்தனவாழ்த்து கோஷங்கள் வானை அளாவின.
சோழ குலத்துத் தாய்மார்கள் அனைவரும் அரண்மனையின் செல்லக்குழந்தைக்கு ஆசி கூறி நெற்றியில் மந்திரித்த திருநீற்றை இட்டு திருஷ்டி கழித்து வழி அனுப்பினார்கள்.
அரண்மனை வாசலின் முகப்பில் அருள்மொழிவர்மர் வீதி வாசற்படியில் இறங்க வேண்டியஇடத்தில் குந்தவைதேவியின் தோழிப் பெண்கள் கைகளில் தீபமேற்றிய தங்கத் தட்டுகளை ஏந்திக் கொண்டுநின்றார்கள்.
பழையாறை அரண்மனையில் செம்பியன் மாதேவிக்குப்பணிவிடை செய்வதையும் குந்தவைபிராட்டிக்குத் தோழியாக இருப்பதையும் பெறற்கரும் பாக்கியமாகக் கருதிவந்திருந்தவர்கள்.
எவ்விதக் காரணமும் இன்றிப் பீதியும் கலக்கமும் அடைந்து தட்டை நழுவவிட்ட பெண்ணைப் பார்த்துப்புன்னகை புரிந்துவிட்டு இளங்கோ அருள்மொழிவர்மர் மேலே சென்றார்.
குந்தவைப்பிராட்டி தம்சகோதரர் புறப்படுவதைப் பார்ப்பதற்குக் கூட நில்லாமல் உள்ளே சென்று வானதிக்கு மூர்ச்சை தௌிக்கமுயன்றாள்.
வாசலில் நின்றபடியே வானதி சுருண்டு விழுந்ததைப் பார்த்துவிட்ட அருள்மொழிவர்மர் தாம்குதிரை மீது ஏறுவதற்கு முன்னால் விழுந்த பண்ணுக்கு எப்படியிருக்கிறது?
விசாரிக்க வந்தவனிடம் குந்தவைதேவி இளவரசரை இங்கே சிறிதுவந்து பார்த்துவிட்டுப் போகச் சொல்லு என்று திருப்பிச் சொல்லி அனுப்பினாள்.
இருக்கலாம் ஆனால் இவளைப் பற்றி நீ கவலைப்பட வேண்டாம் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் இலங்கை சென்று விரைவில் வெற்றி வீரனாகத் திரும்பி வா அடிக்கடி எனக்குச் செய்தி அனுப்பிக் கொண்டிரு என்றாள் இளையபிராட்டி.
பின்னால் திரும்பிப் பா்த்தாள் தன்னை இளையபிராட்டி தாங்கிக்கொண்டிருப்பதைத் தெரிந்து கொண்டு வெட்கினாள் நடந்ததெல்லாம் ஒரு கணத்தில் நினைவு வந்தது.
ஆகா உடம்பு புல்லரிக்கிறதேமறுபடியும் மயக்கம் வந்துவிடும் போலிருக்கிறதே... இளவரசர் அக்கா சேனைகள் காத்திருக்கின்றன நான் போய் வருகிறேன்.
இவற்றையெல்லாம் குந்தவைதேவியின் மற்றத் தோழிப் பெண்கள் மேல் மாடங்களிலிருந்துபலகணிகளின் வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டும் கேட்டுக் கொண்டுமிருந்தார்கள்.
தன் இளைய சகோதரனுடைய வருங்கால மேன்மையைக் குறித்து தான் கண்டு வந்தகனவுகளையெல்லாம் அவளிடமும் சொன்னாள் அதையெல்லாம் வானதியும் சிரத்தையுடன் கேட்டாள்.
எனவே குந்தவையும் வானதியும் ரதம் ஏறிக் குடந்தை ஜோதிடரின் வீட்டுக்குப் போன பிறது அப்பெண்கள் மேற்கூறியவாறெல்லாம் பேசிக் கொண்டது இயல்பேயல்லவா?
ஒப்புவமையில்லாத தன் சகோதரன் அருள்மொழிவர்மனுக்குத் தகுந்த மணமகள் வானதிதான் என்றுகுந்தவை தீர்மானித்திருந்தாள்.ஆனால் வானதியிடம் ஒரே ஒரு குறை இருந்தது அது அவளுடைய பயந்தசுபாவந்தான்.
வீராதி வீரனை மணக்கப் போகிறவள் உலகத்தை ஒரு குடை நிழலில் ஆளப் போகும்புதல்வனைப் பெறப் போகிறவள் இப்படி பயங்கொள்ளியாயிருக்கலாமா?
படகு சிறிது தூரம் சென்றது ஆற்றங்கரையின் இருபுறமும் மரமடர்ந்த ஓரிடத்தில்படகை நிறுத்திவிட்டு குந்தவையும் அவளுடைய தோழிகளும் நீரில் இறங்கி விளையாடுவது வழக்கம்.
அவர்கள் எந்தப் பெரிய மரத்தின் அடியில் இறங்கினார்களோ அந்தமரத்துக்கு மறுபக்கத்தை அப்பெண் சுட்டிக்காட்டிக் கொண்டே முதலை முதலை என்று அலறினாள்.
அடி பொல்லாத கள்ளி இது நிஜ முதலையல்ல பொம்மை முதலை என்பது உனக்கு முன்னாலேயேதெரியும் போலிருக்கிறது யாரோ உனக்குச் சொல்லியிருக்க வேண்டும் என்று மற்றப் பெண்கள்கூறினார்கள்.
அதைப் பற்றிச் சிரமம் வேண்டாம் என்று இவள் சொல்வதின் பொருள் என்ன?இவ்வளவு நேரமும் அம்முதலை கிடந்த இடத்திலேயே கிடப்பதன் காரணந்தான் என்ன?
அந்த யுவதி மேலும் பேசினாள் ஐயா குடந்தையில் நீங்கள் அவசரப்பட்டுச் சோதிடர்வீட்டுக்குள்ளே வந்ததற்காக வருத்தம் தெரிவித்தீர்கள்.
ஆகையினால்தான் தங்களுக்கு மறுமொழிசொல்லவில்லை... அடாடா இது என்ன இனிமையான குரல் இவள் பேசும் மொழிகளைக் கேட்டு என் நெஞ்சு ஏன்இப்படிப் பொங்குகிறது?
வந்தியத்தேவனுடைய உள்ளம் இவ்வாறு தத்தளிக்கையில் அந்த மங்கையின் குரல் மேலும் கனவில்கேட்பது போலக் கேட்டது இப்போது கூட அபலைப் பெண்ணாகிய எங்களைக் காப்பாற்றுவதாக எண்ணிக் கொண்டுதான் இந்தக் காரியம் செய்தீர்கள் முதலையின் மேல் வேலை எறிந்தீர்கள்.
இவ்வளவு வேகமாகவும் குறிதவறாமலும் வேல் எறியக்கூடிய வீரர்களைக் காண்பது அரிது.... மரத்தடியில் ஒதுங்கி நின்று கேட்டுக் கொண்டிருந்த பெண்கள் இப்போது மறுபடியும் கலீர் என்றுசிரித்தார்கள்.
எதிரேயிருந்த பெண்ணைச் சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் விலகிச் சென்று முதலையின் சமீபம் அடைந்தான்.அதன்முதுகில் பாய்ந்திருந்த தன் வேலை அசைத்து எடுத்தான் வேல் குத்தியிருந்த துவாரத்தின் வழியாக இரத்தம்பீறிட்டுக் கொண்டு வரவில்லை பின் என்ன வந்தது?
இல்லை இல்லை இவர்கள் அரக்கிகள் இவர்கள் பக்கத்திலேே நிற்கக் கூடாது இவர்களுடையமுகத்தை ஏறிட்டும் பார்க்கக் கூடாது சீச்சீ என் அருமை வேலாயுதமே உனக்கு இந்தக் கதியா நேர்ந்தது?இத்தகைய அவமானமா உனக்கு நேர்ந்தது?
இதை எப்படி நிவர்த்தி செய்து உனக்கு நேர்ந்த மாசைத் துடைக்கப்போகிறேன்... இவ்வளவு எண்ணமும் சில கணநேரத்தில் வந்தியத்தேவனுடைய மனத்தில் ஊடுருவிச் சென்றன.
அங்குநின்று சிரித்தவர்கள் மட்டும் ஆண் மக்களாயிருந்திருந்தால் அங்கேயே ஒரு போர்க்களம் ஏற்பட்டிருக்கும்சிரிக்கத் துணிந்தவர்கள் அக்கணமே உயிரை இழந்திருப்பார்கள் அரிசிலாற்றின் செந்நீர்ப் பிரவாகத்துடன்அவர்களுடைய இரத்தமும் கலந்து ஓடியிருக்கும் ஆனால் இவர்கள் பெண்கள் இவர்களை என்ன செய்ய முடியும்?இவர்களை விட்டு ஓடிப் போவது ஒன்றுதான் செய்யக்கூடிய காரியம் தன் உள்ளத்தை நிலைகுலையச் செய்த மங்கையின் முகத்தைக் கூட ஏறிட்டுப் பார்க்காமல்வந்தியத்தேவன் பாய்ந்து ஓடி நதிக் கரை மீது ஏறினான்.
அதன் மேல் பாய்ந்து ஏறி உட்கார்ந்து தலைக் கயிற்றினால் சுளீர் சுளீர் என்று இரண்டு அடிகொடுத்தான் அந்த ரோஷமுள்ள குதிரை நதிக் கரைச் சாலையின் வழியாகப் பிய்த்துக் கொண்டுபாய்ந்தோடியது.
நடுக் கொள்ளிடத்தில் படகு கவிழாமல் காப்பாற்றினாயே அப்படிப்பட்ட புண்ணியவானாகிய உன்னை நான் ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டாமா?
இடும்பன்காரி அப்போது ஒரு விசித்திரமான காரியம் செய்தான்.தன்னுடைய விரித்த கைகள்இரண்டையும் ஒன்றின் மேல் ஒன்றைக் குப்புறுத்தி வைத்துக் கொண்டு இரு ஓரத்துக் கட்டை விரல்களையும்ஆட்டினான் ஆட்டிக் கொண்டே திருமலையப்பரின் முகத்தைப் பார்த்தான்.
பார்த்தேன் நான் குதிரை வாங்கப் போன பக்கந்தான் அவரு வந்தார்உங்களைப் பற்றித் திட்டிக் கொண்டே வந்தார்... உங்களை மறுபடியும் அந்த வீர சைவர் பார்த்தால் உங்கள் முன் குடுமியைச் சிரைத்துத் தலையை மொட்டையடித்து... அப்படியானால் அவரைக் கட்டாயம் நான் பார்த்தேயாக வேண்டும் அவருக்கு எந்த ஊர் என்று உனக்குத் தெரியுமா?
பொறுத்தவர் பூமி ஆள்வார் பொங்கியவர் காடாள்வார்... ஆனால் இந்தக் காலத்தில் பூமி ஆள்வதைக் காட்டிலும் காடு ஆள்வதே மேலானது என்று தோன்றுகிறது ஆனாலும் பொறுத்துப் பார்க்கலாம்.. இவ்விதம் அரசமரத்திலிருந்த அருவமான வேதாளத்தினிடம் திருமலை சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.
விரைவில் அவன் எதிர்பார்த்தபடியே நடந்தது படகு இடும்பன்காரியை ஏற்றிக் கொள்ளாமலேசென்றது.இடும்பன்காரி நதிக்கரையிலிருந்தபடி அரச மரத்தடியை உற்று உற்றுப் பார்த்தான்.
பார்த்திருந்தாலும் திருமலை நன்றாகத் தம் திருமேனியை மறைத்துக்கொண்டிருந்தபடியால் மரத்தின் மேல் அவன் உட்கார்ந்திருப்பது இடும்பன்காரிக்குத் தெரிந்திராது.
தப்பித்துப் போவது எப்படி எவ்வளவுஜாக்கிரதையாக மரத்தின் மறுபக்கத்தில் இறங்கினாலும் ஏதாவது சத்தம் கேளாமல் இராது கேட்டால்இடும்பன்காரி உடனே பார்த்து விடுவான்.
அல்லது தப்பித்து ஓடப் பார்க்கலாம் அல்லவா அச்சமயம் தானும் தப்பிஓடிவிடலாம்... இவ்விதம் திருமலை எண்ணிய சமயத்தில் அவனுடைய சோதனை முடிவடையும் எனத்தோன்றியது.
அதாவது ஒரு விரித்த புறங்கையின் மேல்இன்னொரு விரித்த கையை வைத்து இரண்டு கட்டை விரல்களை ஆட்டி மச்ச சமிக்ஞை பிடித்துக் காட்டினான்அதைப் பார்த்த இடும்பனும் அதே மாதிரி செய்து காட்டினான்.
வழி நல்ல வழியல்ல காடும் மேடும் முள்ளும் கல்லுமாயிருக்கும் ஜாக்கிரதையாகப் பார்த்து நடந்து வர வேண்டும் சரி சரி நீ புறப்பட்டுப் போ காட்டு வழியாயிருந்தாலும் யாராவது எதிர்ப்பட்டால் மறைந்து கொள்ள வேண்டும் தெரிந்ததா?
ஏதோ ஒரு பெரிய மர்மமான காரியத்தைத் தெரிந்து கொள்ளக் கடவுள் அருளால் சந்தர்ப்பம்கிடைத்திருக்கிறது.இனி நம்முடைய சாமர்த்தியத்தைப் பொறுத்தது விஷயத்தை அறிவது.
ஆகையால் பாழடைந்துகிடக்கிறது சுற்றிலும் காடு மண்டிக் கிடக்கிறது கிராமமோ சற்றுத் தூரத்தில் இருக்கிறது அங்கேஎதற்காக இவர்கள் போகிறார்கள் இந்த இரண்டு பேரும் மட்டும் பேச வேண்டிய விஷயமாயிருந்தால் இங்கேயேபேசிக்கொள்ளுவார்கள்.
அவைதாம் நம்மைக் கண்டு பயப்பட வேண்டும்... இவ்வாறு எண்ணிக் கொண்டும் வாயோடு முணுமுணுத்துக் கொண்டும் திருமலை அரசமரத்திலிருந்துஇறங்கிச் சற்றுத் தெற்கு நோக்கிப போனான்.
ஜன சஞ்சாரமில்லாத அடர்ந்த காடுகளின் வழியாக ஆழ்வார்க்கடியான் புகுந்து சென்றுசூரியன் அஸ்தமிக்கும் சமயத்தில் திருப்புறம்பயம் பள்ளிப்படைக் கோயிலை அடைந்தான்.
குடந்தை நகருக்கு அரைக்காதம் வடமேற்கில் மண்ணியாற்றுக்கு வடகரையில் திருப்புறம்பயம் என்னும்கிராமத்துக்கருகில் ஒரு பள்ளிப்படைக் கோயில் இருந்தது.
உலக சரித்திரம் அறிந்தவர்கள் வாடர்லூர்ச் சண்டை பானிபெத் சண்டை பிளாசிச் சண்டை போன்ற சில சண்டைகளின் மூலம் சரித்திரத்தின் போக்கே மாறியது என்பதை அறிவார்கள்.
கரிகால் வளவன் பெருநற்கிள்ளி இளஞ்சேட் சென்னி தொடித்தோட் செம்பியன் முதலியசோழகுல மன்னர்கள் சீரும் சிறப்புமாக சோழ நாட்டை ஆண்டிருந்த காலத்துக்குப் பிறகு ஏறக்குறைய ஐந்நூறுஅறுநூறு வருஷ காலம் சோழர் குலத்தின் கீர்த்தியை நீடித்த கிரகணம் பிடித்திருந்தது.
கடைசியாக சோழ குலத்தார் பாண்டியர்களின் தொல்லையைப் பொறுக்க முடியாமல் அவர்களுடைய நெடுங்காலத்தலைநகரமான உறையூரை விட்டு நகர வேண்டி வந்தது.
பழையாறைச் சோழ மன்னர்களில் விஜயாலய சோழர் என்பவர் இணையில்லா வீரப்புகழ் பெற்றவர்.இவர் பற்பல யுத்த களங்களில் முன்னணியில் நின்று போர் செய்து உடம்பில் தொண்ணூற்றாறு காயங்களைஅடைந்தவர்.