sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இப்படி ஓர் பிரபந்தக் களஞ்சியம் நமக்குக் கிட்டாவிடில் குழைக்காதனைப் பற்றியும் சிற்றூராகிய தென்திருப்பேரையைப் பற்றியும் அங்கு வாழும் மக்கள் பக்தி நெறியைப் பற்றியும் நமக்கு எங்கு தெரியப்போகிறது?
சிறையிலிருந்து மீட்டிய செல்வனல்லவா அவன் தான் செய்யாத குற்றத்திற்குத் தண்டனை அனுபவித்து வரும் தீட்சதர்என் சிறை நீக்கிவித்தாயிலையே என்று கண்ணீர் விட்டுக் கதறி அழும்பொழுது நம்மையும் அறியாமல் நம் கண்களில் நீர் மல்கின்றன.
என்ன உருக்கம் இனி பாசுரத்தைப் பார்ப்போம் அவனைத் தங்கள் குடும்பத்தில் ஒருவனாகவே கருதி அவனைச் சீராட்டித் தாலாட்டி சப்பாணி கொட்டி இரசிக்கிறார்கள்.
ஆரா அமுதமாக இனிக்கும் இவ்வரியப் பிரபந்தத் திரட்டுக்கு அணிந்துரை வழங்கும் வாய்ப்பைக் கிடைத்தற்கரிய பேறாகக் கருதுகிறேன்.
பாமாலை போன்ற பக்திப் பனுவல்கள் இல்லாவிட்டால் தமிழகம் சம்பந்தப்பட்ட வரையில் சமயம் ஊமைதான் தத்துவம் நொண்டியாகிவிடும் அறிவு குருடாகி அருள் இருளாகும் கோயில்களில் தெய்வம் கல்லாகவும் செம்பா கவும் நின்று கொண்டிருக்கும் என்று கம்ப மேதை திரு பி.ஸ்ரீ.
ஆனால் அக்கூற்றின் ஆழ்ந்த பொருளை அண்மையில் தென்திருப்பேரை ஸ்ரீ மகர நெடுங்குழைக்காதரின் பாடல்களைக் கற்றுணர்ந்த பின்னரே அறிந்தேன்.
அறியா இளமையிலே எனது ஊராகிய தென்திருப்பேரையில் வயது வேறுபாடின்றி இருபாலரும் குழைக்காதரின் பாடல்களை இனிமையாகப் பாடக் கேட்டதுண்டு பலர் பாராயணம் செய்யப் பார்த்ததுண்டு.
கற்றலினும் கேட்டல் நன்று என்ற அரிய உண்மைக்கேற்ப பழக்கத்தின் காரணமாக எனது மனத்திலும் பல பாசுரங்கள் பசுமரத்தாணி போல் பதிந்தன.
வீட்டில் இடையறாது குழைக்காதர் பெருமையினைக் கேட்டுக் கேட்டு மகிழ்ந்த தால் தினம் தவறாமல் அவர்மீது எழுதப்பெற்ற பாசுரங்களைப் பாராயணம் செய்யத் தொடங்கினேன்.
இத்திருப்பணிக்காக எல்லோரையும் போன்று பொற்காசுகள் மாத்திரம் கொடுத்தால் போதாது காலவெள்ளம் அடித்துச் செல்ல முடியாத அழியாச் செல்வத்தினைக் கொடுத்தல் நலம் என எனது உள்ளுணர்வு உணர்த்தியது.
எனவே நான் அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்த ஆழங்கால் பட்ட பாடல்களைப் பிறரும் அறிந்து கொள்ளும்படி உரைவளத்துடன் கொடுக்கும் பணியில் ஈடு பட்டேன்.
இராமபாணப் பூச்சிக்கு இரையாகிக்கொண்டிருந்த குழைக்காதர் பிள்ளைத்தமிழ் குழைக்காதர் கலம்பகம் போன்றவற்றிற்கான கைப்பிரதிகளைத் தற்செயலாக வீட்டில் கண்டெடுக்கும் அரிய வாய்ப்புக் கிடைத்தது.
இதுவரை அச்சிடப்படாத ஆசிரியர் பெயர் தெரியாத குழைக்காதர் கலம்பகத்தின் கைப்பிரதியினை கற்று மகிழ்ந்ததுடன் பிறரும் படித்தறிய வேண்டுமென்ற வேணவா என்னை உந்தியது.
மேலும் அங்கிருக்கும் மகளிரின் வாய்மொழி இலக்கியமாக விளங்கிய குழைக்காதர் சோபனம் ஊஞ்சல் பாட்டுக்கள் கீர்த்தனைகளை நேரில் சென்று திரட்டினேன்.
கோயில் மண்டபக் குறட்டில் ஆசிரியர் பெயர் குறிப்பிடப்படாத மிக அழகான சிந்தனையைத் தூண்டும் கண்டாயோ எனத் துவங்கும் பாடல் ஒன்று காணப்படுகிறது.
எனது உள்ளத்தில் நீங்கா இடம் பெற்ற என் குலநாதனான திருவேங்கட நாதனே என் திருப்பணிக் காரியத்திற்கு அருளாசி வழங்கியது போன்று பக்திப் பரவசம் அடைந்தேன்.
ஏனென்றால் இத்தகைய திருப்பணிகள் மூலம்தான் சமயம் ஊமையாகி விடாமலும் தத்துவம் நொண்டியாகிவிடாமலும் அருள் இருளாகி தெய்வங்கள் வெறும் சிலையாக நிற்காமலும் தடுக்க முடியும் என்பது எனது தாழ்மையான கருத்து.
நம் பெரியோர் வழித்தடம் சென்று அவர்கள் விட்டுச் சென்ற பக்தி மணம் கமழும் இலக்கிய மலர்களைத் தொகுத்து சம்ப்ரோஷனம் காணவிருக்கும் மகரக்குழையனுக்கு இவ்வாடாத மலர் மாலையினைச் சூட்டி மகிழ விழைந்தேன் துணிந்தேன் செயல்பட்டேன்.
இவ்வாடா மலர் மாலையில் இடம்பெற்றுள்ள குழைக்காதர் கலம்பகம் குழைக்காதர் பிள்ளைத் தமிழ் சந்தானப்பத்து தென்திருப்பேரைப் பாசுரம் தனிப் பாடல்கள் சோபனம் போன்ற ஒவ்வொரு சிறு பிரபந்தத்தினை அறிமுகப்படுத்தும் வகையில் ஒரு நூல்முகம் எழுதப்பட்டுள்ளது.
பிரபந்தத்தின் இறுதியில் இந்நூலிலிருக்கும் பாடல்களுக்கான அரும்பதச் சொற்கள் அடங்கிய குறிப்புரை ஒன்று விளக்கமாகவும் விரிவாகவும் தரப்பட்டுள்ளது.
இந்நூலின் முகப்பில் காணப்படும் முன்னுரை ஆழ்வாரால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட தென்திருப்பேரை என்னும் பதியின் சிறப்பினையும் குழைக்காதரின் பெருமையினையும் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது.
மகரபூஷணம் அடிக்கடி கூறியபடி ஆங்கிலத் துறையைச் சேர்ந்த அடியேன் ஆங்கிலத்தில் ஒரு சிறிய அறிமுகம் எழுதுவது பொருத்தமாக இருக்கும் என எண்ணி அதனை இந்நூலில் இணைத்திருக்கிறேன்.இந்நூலினை நல்லமுறையில் அச்சிட்டுத் தந்த ஸ்ரீ ரத்னம் அச்சகத்தினருக்கு நன்றி.
இந்நூல் வெளியிடுவதற்கு நிதி உதவி புரிந்த திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானத்தினருக்கும் அடியேனுடைய அன்பு கலந்த நன்றியினைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
கிருஷ்ணன் அவர்கட்கும் எனக்கு உறுதுணையாயிருந்து உற்சாகப்படுத்தி இலக்கியப் பணீயாற்றுவதற்கான சூழ்நிலையினை அமைத்துக் கொடுத்த என் வாழ்க்கைத் துணைவர் திரு.
இக்கலியுகத்தில் பிறவிப் பெருங்கடலில் அல்லல்பட்டு அவதியுறுங்காலையில் மயர்வற மதிநலம் அருளிய தென் திருப்பேரை ஸ்ரீ மகர நெடுங்குழைக்காதர் திரட்டிலுள்ள பாடல்களை மானிடத்தோர் பொருள் புரிந்து கற்றுணர்ந்து இப்புவியில் நீங்காத செல்வம் பெற்று நிறை வாழ்வு வாழத் திருவருள் புரிவாராக.
இந்நூலைக் கற்பதின் வாயிலாக நம்மையறியாமலே நாம் இப்பெருமானின் அழகிலும் இப்பதியின் பெருமையிலும் வளமையிலும் ஈடுபட்டு நம்மை மறக்கிறோம்.
வேத வொலியும் விழா வொலியும் பிள்ளைக் குழாவிளையாட்டொலியும் அறாத் திருப்பேரை என்று நம்மாழ்வாரால் போற்றப்பட்ட இத்திருப்பதியின் சிறப்பினையும் இங்குள்ள மகர நெடுங் குழைக்காதரின் மாண்பிணையும் இவண் காண்போம்.
தமிழ் நாட்டில் சிதம்பரனார் மாவட்டத்தில் ஆழ்வார் திருநகரிக்குக் கிழக்கே மூன்று கல் தொலைவில் திருநெல்வேலி திருச்செந்தூர் பாதையில் திருச்செந்தூருக்கு மேற்கே தென்திருப்பேரை உள்ளது.
தென்திருப்பேரைப் பாசுரங்களிலிருந்து இவ்வூர் அக்காலத்திலே கழனிகளும் பொழில்களுமாய் படிப்பும் ஆற்றங்கரைப் பண்பாடும் உடையதாய் நம் தாய்மொழிக்கும் வடமொழிக்கும் வளமான ஒரு விளைநிலமாய்த் திகழ்ந்ததென்று தெறிகிறது.
மேலும் இப்பதி திருப்பேரெயில் திருப்பேரை வரலாறு கண்ட பேரை தண்டமிழ்ப் பேரை தென்பேரை எனப் பலவாறாகப் பாராட்டப் பெற்ற கலைமல்கு பேரையாகும்.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் வரகுண பாண்டியன் காலத்தில் தென்திருப்பேரை சீரும் சிறப்பும் பெற்றிருந்தது என நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியிலிருந்து தெளிவாகிறது.
நம் மாழ்வார் பராங்குச நாயகியாகத் தான் மகரநெடுங்குழை காதரிடம் கொண்டிருந்த தீராக்காதலைத் திருவாய் மொழியில் வெள்ளைச் சுரிசங்கோடு ஆழி ஏந்தி எனத் துவங்கும் பதினொறு பாடல்களில் எழுதியுள்ளார்.
இராமவதாரத்தில் வெற்றியடைந்த ஜெயராமன் சோழநாட்டில் காவிரிநதி தீரத்தின் வடகரையிலும் தென் கரையிலும் உள்ள பதினெட்டு ஊர்களைத் தலவகார சாமவேதிகளுக்குத் தானம் செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
திட்டைக்குடி அன்பில் திரு பூறையூர் அதனூர் மட்டவிழ்பூந் தோகூர் வயவாலிசிட்டர் திருக்குன்ற மருதூர் குறைதீர்த்தார் அப்பனூர் என்று வடகரையில் எட்டு இடையாற்றி னங்குடிசீர் எப்போதும் வாழூர் மிடைமணலூர் ஈரைந்தாம் வேலி இடைமருதூர் நாணமங்கை பிள்ளைமங்கை நல்லபெருமாள் மங்கை பரணமங்கை தென்கரையிற் பத்து சுந்தர பாண்டியவழுதி இத்தீரத்தில் வாழ்ந்த நூற்றெட்டுக் குடும்பங்களைத் தென் பேரைக்கு அழைத்து வந்து அவர்களுக்கு வேண்டிய வீடு நிலபுலன்களை வழங்கிக் குடியேற்றம் செய்தாராம்.
குடியேற்ற விழாவின்போது ஒருவர் காணாமற் போகவே கலங்கிய மன்னனின் கனவில் தோன்றித் தாமே நூற்றெட்டா மவர் என குழைக்காதர் ஆறுதலளித்தார்.
குழைக்காதர் பிள்ளைத்தமிழின் முதற் செய்யுளிலே ஆசிரியர் நூற்றெண்மர் சிந்தை குடி கொண்டிருக்கும் பாமாலை என இறைவனைப் போற்றி பரவுகின்றார் ஆதியில் தென் திருப்பேரையில் வாழ்ந்த நூற்றெட்டு குடும்பத்தினரும் ஜைமினி என்ற முனிவரைப் பின்பற்றிய சாமவேதிகள் என நம்பப்படுகிறது.
தென்திருப்பேரையில் வீற்றிருக்கும் மகர நெடுங்காதரின் திருமுகத்தை வாடாத செந்தாமரை என்று கோயில் முன் மண்டபத்தில் எழுதப்பட்டுள்ள பாடல் ஒன்று வருணிக்கிறது.
கோயிலுக்கு எதிரே கருடன் சந்நிதி போன்ற மறைவு ஒன்றும் இல்லாததால் ஆண்டின் ஒரு பகுதியில் சூரிய ஒளி மூலவரின் முகச் சோதியில் விழுவதைக் கண்டு களித்த புலவர் ஒருவர் இப் பாடலை எழுதியதில் வியப்பொன்றுமில்லை.இவ்வூர் கோயில் முன்பு கெருடாழ்வார் சந்நிதி பிற வைணவத் தலங்களில் உள்ளது போலக் காணப்படவில்லை.
பேரையில் பெருமாளின் திருவிளையாட்டினையும் அவருக்குத் துணைநின்ற பிராட்டியார் இருவரின் ஊடலைப் பற்றியும் தாமிரவருணி மகாத்மியம் என்னும் புராணம் விவரிக்கின்றது.
அன்றும் என்றும் போல் கருநிற காயா மலர் மேனியினையுடைய பூமாதேவியிடம் பிரான் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டதனைக் கண்டு திருமகள் வெகுண்டாள்.
தன்னைப் பூதேவி புறக்கணித்து விட்டாள் எனச் சீற்றங் கொண்ட முனிவர் எவ்வழகு காரணமாக நீ செருக்குற்றாயோ அவ்வழகு இல்லாதொழிக என சாபமிட்டார் அவனிமாது நிறமிழந்து பின் சாபவிமோசனமாக இத்திருப்பதியில் உள்ள நிகரில் முகில் வண்ணனின் கோயிலில் பேரை என்னும் நாமம் தாங்கித் தவம் புரிந்து மீண்டும் தன் வண்ணத்தைப்பெற்றாள் என்பது வரலாறு ஒரு பங்குனித் திங்கள் மதிநிறைந்த உத்திர மீன்கூடிய நன்னாளன்று தவமிருந்த திருப்பேரைச் செல்வி வழக்கம்போல் பெருநை நதியில் தீர்த்தமாடிவிட்டுத் திரு மந்திரத்தை உருவேற்றித் தீர்த்தத்தை அள்ளினாள்.
திருப்பேரைச் செல்வி தன் நாயகனான முகில் வண்ணனின் நீண்ட காதுகள் இந்த மகரக் குண்டலங்களை யணிந்தால் எப்படியிருக்கும் என்று கற்பனை செய்தாள்.
இங்கு அதுமுதல் தன்நிறம் பெற்ற பூதேவியான திருப்பேரை நாச்சியாருடன் சீதேவியான குழைக்காத வல்லியுடனும் பிரான் கோயில் கொண்டு காட்சி தருகிறார்.
இவரின் தன்னிகரில்லாத் தனிச்சிறப்பு மகர வடிவமான நீண்ட காதணிகளையணிந்து குழைகின்ற காதுகளாக அமைந்து அடியார்களின் அல்லல்களை நீக்கும் அன்புத் திருவுருவமாக விளங்குவது இவ்வூரிலிருந்து எழும் வேத பாராயண ஒலியினையும் செந்தமிழ் வேதமாகிய திருவாய்மொழி பாராயண ஒலியினையும் எக்காலத்தும் எப்போதும் குழைக்காதரின் நெடிய காதுகள் குளிரக் குளிர கேட்டுக்கொண்டேயிருக்குமாம்.
விண்ணை முட்டும் இந்த விளையாட்டொலியினைக் கேட்டு மகிழத்தான் மகரக்குழைக் காதர் தம் கோயிலுக்கு முன் வீற்றிருக்கும் கெருடனை வாய்க்கால் கரைக்கு அனுப்பிவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
அப்பெருமானுக்குத் திருமஞ்சனம் செய்து வழிபடப் பகவானும் அம்மஞ்சன நீரில் சிறிது கையில் எடுத்துவிடவும் வருணன் தமது இழந்த படையினையும் நகரினையும் அசுரரிடம் இருந்து மீண்டும் பெற்றான் என்று இவ்வூர் தலபுராணம் கூறுகிறது.
இந்த தீர்த்தத்தில் கங்கை முதலிய புண்ணிய தீர்த்தங்களும் தேவவுலகத் தீர்த்தங்களும் பொய்கை கிணறு குளத்துத் தீர்த்தங்களின் சிறப்பும் கூடுவதாக என்று பெருமான் அருள் புரிந்தமையால் இத்திருமஞ்சனத்துறை கூடுபுனற்றுறை என்ற பெயர் பெற்றது.
விதர்ப்ப நாட்டரசனும் அவனது பரிவாரங்களும் தென்திருப்பேரை வந்து கூடுபுனல் துறையில் நீராடி குழைக்காதனை வழிபட தீங்கின்றித் திங்கள் மும்மாரி பெய்து அவன் நாடெல்லாம் செல்வம் கொழித்தது என்பது வரலாறு.
கருவறையில் கம்பீரமான தோற்றத்தில் மூலவரான மகராயுத கர்ணபாச்சர் மகர பூஷணம் தமது தேவியர் இருவரான குழைக்காத வல்லித் தாயாருடனும் திருப்பேரை நாச்சியாருடனும் எழுந்தருளியுள்ளார்.
கிழக்கே திருமுக மண்டலம் நோக்க வீற்றிருந்த திருக்கோலத்தில் வலது காலைத் தொங்கவிட்ட வண்ணம் இடது காலை மடித்து வைத்தவராய் வீராசனம் செய்தபடி காட்சியளிக்கிறார்.
இதனைச் சிறை தந்த செல்வம் என்றும் போற்றுவதுண்டு இதனைத் தவிர மகரக் குழையன் மீது எண்ணற்ற ஊஞ்சல் பாட்டு தாலாட்டு கிளிக்கண்ணி கீர்த்தனைகள் இராகத்துடன் இசைத்துப் பாடுவதற் கேற்றபடி எழுதப்பட்டுள்ளன.
திரு பி.ஸ்ரீயின் தகப்பனாரான கவி பிச்சுவையங்கார் எழுதிய இரத பந்தனச் செய்யுள் ஒன்று மண்டப முகப்பினை இன்றும் அலங்கரிக்கிறது.
இணையொத்து வாழ்வோர்க் கிடரைத் தவிர்க்கும் பணைகாண் சீர்செல்வம் பாலிக்குங் குணமீந்த வாதழைக்கு மெல்லோர்க்கும் ஆந்தன மிப்பார்வாழ் சுவாமி குழைக்காதர் துணை.
இராச ராசனுடைய ஆட்சிக்காலம் குறிக்கப்பட்டிருப்பதால் இத் திருக்கோயில் வரலாற்றுச் சிறப்பும் தொன்மையும் பெற்றிருப்பதை காண்கிறோம்.
பல்வேறு வகையான நிறமும் உருவமும் மணமும் கொண்ட மலர்களால் தொடுத்த மலர் மாலை போன்று இப்பிரபந்தமும் பல்வேறு வகைப் பாக்களையும் பொருள்களையும் சுவைகளையும் கொண்டு வரும் என்னும் உவமை நயம் பொருந்தவே இது கலம்பகம் என்னும் பெயர் பெறுவதாயிற்று.
ஏற்கனவே ஒரு கலம்பகம் இருப்பது தெரிந்தால் இந்த திருப்பேரை கலம்பகத்தை எழுதியிருக்க மாட்டேன் என எனது தாத்தா அநந்த கிருஷ்ணையங்கார் கூறியதுண்டு.
யாப்பெருங்கல விருத்தியில் அடிகள் எழுத்து ஒவ்வாது வெவ்வேறு வகையில் அமைந்து வரும் கலிப்பாவிற்கு கலம்பகக் கவி என்ற பெயர் தரப்படுகிறது.
புய வகுப்பு மதங்கு அம்மானை காலம் சம்பிரதம் கார் தவம் குறம் மறம் பாண் களி சிந்து இரங்கல் கைக்கிளை தூது வண்டு தழை ஊசல் என்னும் பதிணெண் உறுப்புக்களைக் கொண்டு பலவகைப் பாக்களும் பாவினங்களும் விரவிவர பல்வகை நயங்களும் செறிந்து வர அந்தாதித் தொடை அமையப் பாடப்படுவது கலம்பகம் ஆகும்.
அழகர் கலம்பகம் திருப்பேரைக் கலம்பகம் என்றார் போன்று தெய்வத்தினைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டதுடன் தலத்தின் பெயரால் திருவரங்கக் கலம்பகம் திருவேங்கடக் கலம்பகம் போன்றன எழுதப்பட்டன.
இது கவி தாம் எடுத்துக் கொண்ட நூல் இனிது முடியும் பொருட்டு ஆன்றோர் வழக்கப்படி வழிபடு கடவுளையாவது ஏற்புடைக் கடவுளையாவது வணங்குவது ஆகும்.
அடியார்களைப் பற்றிய நூல்களுக்கு கடவுள் வணக்கம் கூறுவது போல கடவுளைப் பற்றிக் கூறும் நூலுக்கு நம்மாழ்வாரைக் காப்புச் சொல்கிறார் ஆசிரியர்.
இந்நூல் முழுவதையும் கற்றுணர்ந்தால் புலவர் பெருமாளிடம் கொண்ட ஈடுபாடும் தமிழின் மீது கொண்ட பற்றும் இத்திருப்பதியின் மீதுள்ள பக்தியும் நன்கு புலனாகின்றன.
கானகம் புகுந்து விராதனை வதைத்துக் கவந்தனைக் கவர்ந்து சூர்ப்பனகை கரிய மூக்கரிந்து கரனுயிர் குடித்துக் கருங்கடல் வழிபடக் கடந்து என இராமபிரானின் சாதனைகளைச் சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறார்.
சகடம் உடைத்தவன் மருதிடைப் பாய்ந்தவன் நரசிம்மாவதாரம் எடுத்தவன் குறள் வடிவானவன் இராவணனை வென்றவன்...ஏன் எல்லாமே மகரக் குழையனே என மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார்.
அப்பிரான் எழுந்தருளியிருக்கும் பதியானத் தென் திருப்பேரையின் செழிப்பினை அடிக்கடி நினைவு கூர்கிறார் அந்த நதியின் தென் கரையிலிருக்கும் இப் பேரையினைத் தமிழ்ப்பேரை அறிபேரை வண்டமிழ்ப் பேரை எனப் பலவாறு போற்றுகின்றனர்.
மேலும் இப்பதியின் பெருமை வாய்ந்த தலவகார சாம வேதிகளைக் குறிப்பிடத் தவறவில்லை அங்கிருக்கும் ஆடவர் காமத்தை மறந்து இல்லறத்தை நடத்தப் பொருள் தேடிச் சென்றனராம்.
இதனைப் படிக்கும் போதெல்லாம் அந்த ஊர் பேர் தெரியாத புலவரின் புலமைத் திறமை கவிதையாற்றல் கற்பனை வளம் நம்மை வியப்பிலாழ்த்துகின்றன.
அணிகளும் கவிதை நயங்களும் விரவி நிற்க ஆசிரியர் கூறுவது போன்று பாகையும் பிழிந்து தேனையுங் கவர்ந்து பாலுடன் கலந்த மொழி சேர் ந்த நூலே இக்குழைக்காதர் கலம்பகமாகும்.
நலமிகும் பெருஞ்சுவையினை நமக்கு இனிதளிக்கும் குழைக்காதரை வாழ்த்தி வணங்குவோமாக காப்பு எடுத்துக் கொண்ட நூல் இனிது முடியும் பொருட்டுக் கடவுள் வாழ்த்துக் கூறுகிறார்.
ஆழ்வாரை யானையென்று உவமித்ததற்கேற்ப கவிமதம் பொழியும் என்றும் அவையடக்கம் புரந்து காவல் செய்து பைரவிகாளி அலகைபேய்ச்சி பூதனை பிடி என பிடி என்று சொல்லு முன் பரிபவம்அவமானம் பருவரைமலை போன்ற இராவணன் அறு சமயம்வைணவம் சைவம் சௌரம் சாக்தம் கௌமாரம்.
அரும்பவீழ் மொட்டு விரிந்த சுரும்பு வண்டு அவிழ் மலர்த்தும் வார் குழை நீண்ட குழையணிந்த காது செவ்வி அழகு ஒருமுகத்து ஒரு சேரக்காட்டி பொலங்கொடி அழகிய கொடி மகளிரில் பெண்கள் போன்று கவிப்ப கவிப்பார்கள்.
ஒருகைமுகக்குஞ்சரம் முகத்தில் துதிக்கையுடைய ஒப்பற்ற யானை கஜேந்திரன் காதருகை முசக்கும் அயல்விழி காதளவோடிய வேல் போன்ற கண் மான் மான் போன்ற விழியுடைய என் மகள் முருகு மணம் முகத்தல் மோந்து பார்த்தல் சருகு வாடல் மொய் குழல் நெருங்கிய கூந்தலையுடைய பெண் என்றும் என்று சொல்லுவாள் உண்ணாவிதழைக்கும் என்றே இருக்கு உயிர் மட்டும் இருக்கிறது என்று சொல்லும்படி தளர்வுற்றிருக்கிறாள்.
மதியம் பரிதியென்றுதிக்கும் சந்திரன் சூரியன் போன்று சுடுகின்ற கிரணங்களோடு உதிக்கும் களப லேபனம் சந்தனப் பூச்சு கொடுவினை விளைந்தகாலம் போதாத காலம் கழைக்குலம் தடிந்து மூங்கில் கூட்டத்தை ஒடித்து சந்தனம் திமிர்ந்து சந்தான மரத்தை முறித்து காழகில் குழாம் வயிரம் கொண்ட அகில் மரத்தொகுதி கரிமுக மருப்பு யானைக் கொம்பு தரளம் முத்து சுரம் பாலைவனம் கடை நிலம் நெய்தல்.
மறைமுடிஉபநிடதம் உறபொருந்த வெற்பன் குறிஞ்சி நிலத்தலைவன் வேயின் முத்தம்மூங்கிலில் உள்ள முத்து சிவபெருமான் பிணைமான் மிடறுகழுத்து மாகறை முடித்த மிடறுநீலகண்டம் கரகபாலம்கையில் தலை யோடு.
குறைக்கொழுந்தாய்குறைந்த கலைகளோடு கொழுந்து போன்று தாரைகிரணங்கள் பிறைக் கொழுந்து ஆர்சந்திரமண்டலம் தொடும் தம்பி இலக்குவன்.
குழல்புல்லாங்குழல் கழை மூங்கில் பால் இசை பால் போல இனிய கீதம் கூடல் இழைத்தல் பிரிந்த தலைவி மணலில் கோடு இழைத்துத வருவனா என்று குறி பார்த்தல் சூள் சபதம் வருவதாக ஆணையிட்ட சொல்.
அளவு அறியாப் புனல்ஆழம் தெரியாத வெள்ளம் விளவு அறியாப் பேதைவாய் விட்டுச் சொல்லத் தெரியாத இளம்பெண் மயல் வெள்ளம் காதல் வெள்ளம்.
வாழிஅசை குடைந்த முத்துமுத்தைக் குடைந்து செய்த மருங்குல்இடை சூழிநெற்றிப் பட்டம் துவக்கிகட்டி மேழிகலப்பை ஆழிவலம்புரி சக்கரம் சங்கு.
வெடித்து வெடிப்புகள் தோன்றி பாலைக்கப் பாலை பாலை நிலத்துக்கப்பாற்பட்ட அந்தணீர் முக்கோல் பகவர்களே செம்பஞ்சு மருதோன்றி பூசிய சிவந்த நிறம் அனிச்ச மலர் மென்மையான ஒரு வகைப் பூ தடித்துச் சிவந்தது வீங்கிச் சிவந்து போயின மடந்தை என் மகள்.
அரிட்குறு அருளைப் பெற்ற தையலை பெண்ணை சருகு ஓலை வேள் முருகன் வேல்பட வேலாயுதமும் தோற்க வினையொத்த போர்த் தொழிலைச் செய்த நாகொடுத்த படை பாடெடுத்த நிலை நாள் முழுவதும் எடுத்த ஆயுதத்தைப் பக்கத்தில் வைத்து விடுவதில்லை.
நரபதித் தலைவர் தலைமை பெற்ற அரசர்கள் நமனெதிர்த்து வருமாயினும் எதிரி எமனேயாயினும் மனு வரம்பு மனித ஜாதியின் வரம்பு மற வரம்பு வீர மறவர் குலத்தின் ஒழுங்கு.
இல்லத்தடங்கா வீட்டினுள்ளே தங்கியிராத பசிக்கென்று பசி என்று ஒன்று ஒரு பொருளும் சொல்லத் தொலையா சொல்லி முடிவு காணாத எழு பிறப்பு எழுவகைக் கதி துடைக்கும் நீக்கும் தாள் அளக்கும் தாள்களால் அளந்து கொண்ட புவி மருங்கில் பூமியின் எல்லாப் புறங்களிலும் கொதியார் கோபிக்கமாட்டார்.
மதன்படை மன்மதன் படைக்கலங்கள் குழலிசை வேய்ங்குழல் ஓசை அளித்து தலையளி செய்து அயர்த்துக் கொடுத்த மறந்து பிரிவுக்குச் சம்மதித்த.
சம்பிரதம் ஜால வித்தை கடலடங்கலுழிதொறு சிறங்காக புனல் கடுகிலும் புகுதும் கடல் நீர் முழுவதும் ஒரு கைக்குள் அடக்குவோம் கடுகிலும் புகுவோம் என்றும் கடல் எல்லாவற்றிலும் ஒரு கை தண்ணீர் மொண்டு விரைந்து வந்திடுவோம் என்றும் பொருள் கொள்க.
வடமேருவும் ஊசிவேருடன் இடது புறமும் வலது புறமும் சுழலும்படி செய்வோம் என்றும் ஊசிவேரைக் கொண்டு வடமேருவை இடது புறமும் வலது புறமும் சுற்றிச் செல்வோம் என்றும் பொருள் கொள்க.
உறைக் கோடும் வாள் உறையில் விரைந்து புகும்வாள் ஒரு கொம்பிறந்து கொம்பு வெட்டப்பெற்று குறைக் கோடு கோடு உழல் குஞ்சரம் திரிகின்ற யானை துறைக்கோடு நீர்த் துறையில் கிடந்த சங்கு தென்னர் பாண்டியர் பண்டைச் சிறைக்கோடு மேகம் பாண்டியர் சிறை வைத்த மேகம் பாண்டியர் மேகங்களைச் சிறையிலிட்ட திருவிளையாடல் பிறைக்கோடு பிறை போலும் கொம்பு.
நிழல் பிழிந்து பருகவென்று நினையும் அசுர மருதம் நிழலிலே உயிரைப் பிழிந்து குடிக்க வேண்டுமென்று நினைத்த அசுரர்களாகிய மருத மரங்கள் குரிசில் சிறந்தவன் அழல் பிழிந்த வேலர் நெருப்பைக் கக்குகின்ற வேலையுடையவர் ஆணை சூள் சபதம் அந்த வாய்மை தவறாத அந்தச் சொல்.
மையுண்டு மை தீட்டப் பெற்று அறிவுண்டு மதியை மயக்கி ஆவியுண்டு உயிரைக் குடித்து காவி நீலோத்பல மலர் போன்ற கண்கள் தாமரைக்கே தாமரை போன்ற முகத்தில் வளர்ந்த நீண்டகாலம் தங்கிய வாவி குளம் பூவை பூவிலுள்ள மதுவை கால் கிளர்ந்த சென்ற.
அடித்தாமரை தாமரை போன்ற மெல்லிய கால்கள் வருந்த அடைத்தாளுவதோர் தொழு அடைத்துக் காக்கின்ற தொழுவம் புனச் சார்பு தினைப்புனம் தொடி வளையலணிந்த.
அண்டர் தேவர்கள் தொரும்பாக்கி அடிமையாகி அடவி சோலை அலர் மலர் எழும் பாக்கியம் பாக்கியம் கிட்டும் இந்து சந்திரன் விட்டம் அடிப்பாகம் சரணாரவிந்தம் பாத தாமரைகள் பண்டு முள்.
செய் வயல் தொய்யில் மங்கையர் மார்பில் சந்தனத்தால் போடும் கோலம் தொழிலுக்கு என்னை வருத்தும் செயலுக்கு அரும்பும் தோன்றும் மதன் மன்மதன் எய்தில் எய்தால் என்னைத் தழுவிக் கொண்டால் கரும்பும் கணையும் இலை எனை வருத்தும் படைகள் உங்களிடம் இல்லாது போகும் இறவாதிருப்பன் பிழைத்துப் போவேன்.
சுரும்பு வண்டு வழிகறங்க வழியில் சுழலும்படி செவிப்படலம் செவியின் பரப்பு துங்கம் சிறப்பு பவனி குழைக்காதர் வரும் வீதியுலா விரசம் காதல் துன்பம் தொழுதாள் தொழுத தலைவி முடப்பலவு வளைந்த பலா படலைக் குலை பரந்த குலை மடல் பாளை குரும்பை இளநீர் வரால் மீன்.
மத்த வேழம் மதம் பிடித்த யானை பதி தலைவியின் ஊர் தாமரைப் பூ இலக்குமி உறையுமிடம் கோனென்பார் தலைவர்கள் கொம்பே பெண்ணே வம்பே வீணாகஅல்ல வேறொருவன் இல்லை ஒன்றுமேயில்லை கோட்டி வார்த்தைஎதிருரைப்பார் பதில் சொல்வார்.
ஆனாத அழியாத கானார் மானம் நிறைந்த காமத்தின் பால் காதலின் பகுதி அறத்தின் பொருட்டு இல்லறம் நடத்த விரும்பி பொருட்பால் பொருளைத் தேடி திருக்குறளில் காமத்துப்பால் சிறிது அறத்துப்பால் நடுத்தரம் பொருட்பால் மிகப் பெரிது.
மருந்தேறல் மணம் பொருந்திய தேன் மால் ஆசை கதலிக்குருத்தே விசும்பளக்கும் பேரை வாழைக் குருத்துக்களே ஆகாயத்தை எட்டிப் பிடிக்கிற உயர்வு நவிற்சி அணி.
கசப்பாக கசப்பாக்கி பாகு தேன்பாகு ஆவியிலிருந்து உயிர் வாழ்ந்து சஞ்சரித்து நடந்து திரிந்து விரிஞ்சன் பிரமன் விரிஞ்சனும் படைத்தான்.
விதிக்கும் தொழில் பிரமன் படைத்த செய்கையியினால் வெவ்வேறுபல வேறுவேறானபல கோலம் வேடம் ஒருவனே பல கோலங்களில் நடிக்கிறான் அதுபோல ஒரு உயிர் பல உடல்களில் பிறக்கிறது எதிர்க்கும் எதற்கும் யானை முதல் எறும் பீறாக குதிக்கும் கலுழி வெள்ளமாகப் பொங்கி வரும் சுவடு கால் குறுங்கள் சிறிய கள் வேட்டு விரும்பிதெவ் பகைவர் மத்தகம் யானைத் தலை பனை பெருத்த.
அயல் அயலார் வெதுப்ப சுட வேள்போர் மன்மதன் செய்யும் போர் மறலி எமன் புடை பக்கத்தில் கடல் வளை கடல்சூழ்ந்த புடவி பூமியிலுள்ளார் முயங்கு உடலிற் கலந்த வெறி மணம் பெறவிட்டது தலைவி பெறத் தலைவன் அளித்தது சுரும்பு வண்டு வெறுப்பிலதாகி விருப்பங்கொண்டு.
திவலை தயிர்த்துளி கதவுக்கடை கதவின் அருகில் உயரத்து உயர்ந்த இடத்திலுள்ள மல்தொழில் பிடி மற்போரில் செய்கின்ற பிடிகள் துரந்தன செலுத்தின களவிட்டு வஞ்சகமாக வந்த அலகை பேய்ப்பெண் பூதனை பணைவரை பெருத்த மலை படியில் பூமியில் துடை தொடை கனகன் இரணியன் உருள்பட உருள பகழி அம்பு கதிருட் புதை அத்தமனம் சூரியன் மறைந்த அந்திப் பொழுது நிழல் கெழுமிய ஒளி நிறைந்த திகிரி சக்கரம் பருமச் சிகரம் உயர்ந்த உச்சி பலி பிச்சை பரிசில் வெகுமதி பருமத்து வலித்து பெரிய மத்தை இழுத்து விளம்பின பறிமாறின தெளி குழம்பு தொடை மாலை மிருகமதம் மான் மதம் கத்தூரி பொதுவியர் இடைச்சியர் கமலத்தவள் இலக்குமி புளசம் மயிர்க்கூச்செறிதல் புழை துவாரம்.
புயங்க சேகரம் அரவளிந்த முயங்கு பொருந்திய நாடகி நடிக்கின்ற பெண் காளி புரிந்த வாய்மை சொன்ன சொல் கெவுளி பல்லி சொல் பொலாதல நன்மை செய்யும் குறிதான் இருந்த மாநிலம் வாழ்கின்ற ஊர் இணங்கவேயிசைந்து சம்மதம் பொருந்தி இலங்கிழாய் விளங்கும் ஆபரணத்தையுடைய பெண்ணே சேவகர் வேலை செய்வோர் நாவலர் புலவர் உயங்கி வருந்தி உடந்தையாய் மனமிசைந்து சிறங்கை கைகொள்ளுமளவு தூசு கூட்டத் தலவர் ஐந்து பேர் நன்கு விளங்கவில்லை திருமால் சிவன் அயன் விநாயகன் முருகன் இவர்களைக் குறிக்கலாம்.
கொற்றியரா கலம்பகத்தின் உறுப்பு வைணவ சின்னம் பூண்டு பிச்சைக்கு வருவோர்கள் மீது காதல் கொண்டு ஒரு காமுகன் கூறுவதாகச் சிலேடை பொருள்பட வருவது இச்செய்யுள்.
வயலகம் வயலிடம் தாமம் மாலை தாமரையின் மாமணி தாமரைக்காய் மாலை அரும்பித்த மலர்ந்த நாமம் திருமண் காப்பு தாவடம் முத்து மாலை அரங்கு நாடக மேடை ஒற்றி இசைந்து மருங்கொற்றி அருகேயிருந்து கவனித்து.
உயிர் முடிக்கும் உயிரை அழிக்கும் செவ்வந்தி சிவந்த அந்தி மாலை மயிர் முடி கூந்தல் செவ்வந்தி செவந்திப்பூ மருந்துளதி வாசனை பொருந்திய துளசி மயல் ஆசை.
பொருப்பின் மலையிடத்தே முயல் சந்திரன் கறை மதி சந்திரன் முகவட்டம் முகத்தில்பொட்டு புயல் மேகம் புளகிக்கில் புளகித்தால் கூச்சமடைந்தால் அற்பஇடைவேரற்றுவிடும் ஆகையால் திலகத்தை அழித்துவிடுவீர் அழகு நல்லது.
களி குடியர் கள்ளைச் சிறப்பித்துக் கூறுவது களியர் குடிகாரர் நறவு கள் இலச்சி யாகினி வலச்சி பரவும் தெய்வம் பஞ்சமி கள் மந்திரப் பெருமை மந்திர சக்தி.
மந்தி பெண் குரங்கு இதழி கொன்றை தரளம் முத்துப்போன்ற கண்ணீர் ஒழுங்கு நியாயம் ஞான வரோதயன் சிறந்த ஞானத்தால் அறியப் படுவோன்.
எழும் செய்யும் பளிங்கு மண்டபம் கண்ணாடி மண்டபம் நிழற்கோலம் பிரதிபிம்பம் ஆயிழை ஒருத்தி வேறு ஒரு பெண் ஆடகன் இரணியன் உரம் மார்பு திருந்தெழில் சிறந்த அழகு.
தாழை தென்னை ஞாழல் குங்கும மரம் சூர் மூங்கில் மூடு மரம் சுரம் பாலை நிலம் ஆயர் நிலம் முல்லை வலைவாணர் நெய்தல் நில மக்கள் கழை தோணியைத் தள்ளும் மூங்கில் கம்பு உந்தி தள்ளி ஆரம் சந்தனம் முடிகூடு மயிர் முடியில் ஏற்படும் வால் வளை வெள்ளிய சங்குகோடு உச்சி மேழி கலப்பை மேதி எருமை ஆன் பசு மலங்க வருந்த எக்கர் மணல்மேடு மறுகால் நிறைந்த தண்ணீர் வடியுமிடம் உரையாளி மாற்று அறிவிக்கும் ஆளி உம்பரூர் தேவ லோகம் சருவாமல் திகைக்காமல்.
ஒரு பூதர் ஒரு மனிதர் அஞ்சுதலை வாசல் ஐம்பொறி தாழிடு தாழ்ப்பாள் போடு குகை பொன்னையுருக்குங் கூடு அரிதாரம் உருக்குவதற்குப் பொன்னுடன் கலக்கும் மருந்து விடிவேறு விடியும் பொழுது வாரம் பட்சம் அமுது உணவு தலைவாழையிலை பெரிய வாழையிலை என்னுயிர் எனக்கு மிகுந்த விருப்பம் கயல் தேளி சாளை மீன்வகை மாரி மழைபோல பணியாரம் பட்சணம் அப்பு பூசு சந்தரம் சந்தனம்.
உறிமுகப் பாலையே உறியிலுள்ள பாலையே சயன போகம் உகப்புத் தலம் படுக்க இனிதாய் மகிழ்ச்சி தரும் இடம் ஆலையே ஆலிலையையே பங்கயத்தாளையே தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் இலக்குமியையே தேவர் கோன் அங்கை அத்தாளையே விரும்பும் என்று பொருள் ஆயனேயென்ற உதிப்பதும் கண்ணனாக வந்து அவதரிப்பது.
விசயன் அருச்சுனன் தேரையூர்மால் தேரை ஓட்டுகிற கண்ணன் தேரையூரிலுள்ள விஷ்ணு பின்னை மால் நப்பின்னைப் பிராட்டியிடம் காதல் மால் கொண்டிருந்தால் அறிவு மயக்கம் கொண்டிருந்தால் பின்னைப் பேசாரோ அதன் காரணமாகப் பேசமாட்டாரோ?
அம்மான் மாமனாகிய கம்சம் நகையும் சுடுகின்ற சிரிப்பையும் ஒழித்துக் கொன்ற பேரை பேரையில் இவள் தலைவி ஆவியுண்டது உயிர் கவர்ந்தது பெம்மான் சிவபெருமான் சிலை வில்லாக வடவரை மகா மேருமலை செற்றது அழித்தது முன் முன்னே தோன்றின திருநகை அழகிய சிரிப்பு.
மதிக்கும் எல்லோரும் பாராட்டும் மதிவார் சடை முடிக்கும் பெருமான் சந்திரனை நீண்ட சடையிலே சூடும் சிவபெருமான் அயனார் பிரமன் எனும் என்று தலபுராணம் கூறும்.
துதிக்கும் புகழைக் கூறும் தொலைக்கும் தீர்க்கும் இறக்கும் குழை நீண்டு தொங்கும் காதணி கொதிக்கும் பதம் மிகுந்த வெப்பம் தரும் நிலை அதிக்கும் அதிகரித்துக்கொண்டே வரும்.
வேயிருந்திசைத்த புல்லாங்குழலை வைத்து ஊதின விண்ணொடு விண்ணில் மேகம் மேகம் போன்றவன் பேய் பூதனை நாறும் கமழும் துணை இரண்டு வாசடம் வைத்திய நூல்.
ப்ரதாபம் புகழ் இருவெட்டு இரண்டாகப் பிரிந்த தொய்யில் மகளிர் மார்பில் அணியும் சந்தனக் கோலம் பிறைக் கொழுந்து சிறு பிறை போன்ற நெற்றி திலகம் பொட்டு இயமனுக்கு உயிர் பறிக்கும் உபாய வித்தையென்று கூட்டுக.
மதிக்குழவி பிறை முடித்தார் சிவபெருமான் மால் விஷ்ணு ஆசை வயிரங்குன்ற வயிரமும் ஒப்பாகாத வள்ளம் கிண்ணம் சுளிப்ப கோண கைப்பகசப்பாக.
புரிசைமதில் அணங்குபெண் சுணங்கும்வருந்தும் பிடிபெண் யானை கடா யானை ஆண் யானை இறைவர்தலைவன் கொடியில் பூங்கொடி போல துவக்கும்கட்டும் மூரிக்கழை வலிய மூங்கில் கழைக்குகழையில்.
உறவேபொருந்தும்படி அணங்கே நும் தாள் சாரல் கழைக்கு உறவே புரிசைக் கொடியைத் துவக்கும் இறைவர் தம்மை கருந்தாள் கொடி துவக்குவது போலத் துவக்கும்.
என முடிவு காண்க தலைவனுடன் சுரம் போக்குக்கு உடன்பட்ட தலைவியைத் தலைவன் ஊர் அதி சமீபத்தில் இருக்கிறதென்றுதோழி தேற்றுதல் ஊரளித் தென்றல் என்ற அகப் பொருள் துறை.
ககனர் ஆகாயத்திலுள்ளவர் முக்கணர் சிவ பெருமான் மதலை சிறுதொண்டன்பிள்ளை கறி சமைத்தவள் சிறுத்தொண்டன் மகன் இராமன் விளையவைத்தவள் கைகேயி மதனைவிட்டவள் தலைவன் தாய்.
முரி சோம்பல் விறலியர் பாணன் மனைவிகள் பெருமையுடைய அரசியர் துதிக்கை கொண்டு துதிப்பதினால் தும்பிக்கையினால் முடிகளைச் சரிக்கையால் அரசர்களை வெல்லுகையால் தலைகளை வணங்கச் செய்கையால் கடம் மதஜலம் கடன்.
பாண் பண் இசை மிழற்றும் மழலையிற்பேசும் சுரும்பு வண்டு மாந்தி குடித்து மதிவண் குளி சந்திகளின் துண்டுகள் அவிழ்த்தும் மலரச் செய்தும் சுண்ணம் வாசனைப்பொடி பளிக்கறை பளிங்கு மண்டபம் குயிற்றும் அமைத்திருக்கிற சாளரம் பலகணி நாண் நாணத்தை வேள் மன்மதன்.
நந்தா வளம் அழியாத வளப்பம் பிறந்த தோன்றிய மால் குழைக்காதர் வந்தார் வந்தார் என்ற வளம் பிறந்த பெருமை தோன்றும் வார்த்தைக்கே பேச்சுக்கே வண்ணம் நிறம் உதித்த எழுந்த மாமதி பூர்ண சந்திரன்.