sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பழம் பிறப்பிலே செய்த புண்ணிய வசத்தால் பேரறிவும் நல்லொழுக்கமும் தெய்விக அருளும் வாய்ந்தவர்களே ஆசிரியர்களாக இருக்கத் தகுதியுடையவர்கள்.
செல்வத்துக்கு உலகத்தில் பெருமதிப்பு உண் டென்பது உண்மை ஆயினும் கல்விச் செல் வத்தை உலகுக்கு வழங்கி வரும் ஆசிரியர்கள் முன்னிலையில் அந்தச் செல்வத்துக்கு மதிப்பே யில்லை.
தன்னுடைய உண்மை நிலையை உணர்ந்த காலத்தில் அதே கணத்தில் பகைவனைக் கொன்று வெற்றி பெறவேண்டுமென்று சீவகன் வீர உணர்ச்சி கொள்ளுகின்றான்.
அந்தணர் அரசரே உம்முடைய அருளால் நாங்கள் வனவாசம் செய்து முடித்து வந்தோம் சௌகரியமாக இருக்கிறோம் நீர் அருள் கூர்ந்து கற்பித்தமையால் நான் பெரிய வில்வீரனானேன்.
இவ்வாறு உலகத்தில் எல்லா விதமான ஆற்றல் களும் அடங்கி வழிபாடு புரியும் உயர்வு ஆசிரியர் களுக்கு இருந்ததென்றால் அவர்களுடைய தகுதி எவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கவேண்டும் குருகுலத்தில் பிள்ளைகள் தங்கள் உயர் நிலையை மறந்து பழகி வந்தார்கள்.
பெரிய அரச குமாரனாகிய துருபதனும் ஏழைப் பிராமண ராகிய துரோணரும் பாடசாலையில் ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து பழகினார்கள் என்பது பாரதத்திற் கண்ட கதை.
அங்ஙனம் பழகிய பழக்கம் வாழ்நாள் முழுவதும் மாறாமல் இருக்க வேண்டும் துருபதன் அங்ஙனம் இராமையால் அதற்கேற்ற துன்பத்தை அனுபவித்தான்.
என்னுடைய தமிழாசிரியரும் மகா வித்து வானுமாகிய ஸ்ரீ மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் இளம் பிராயத்தில் படித்துவருகையில் அவர் களோடு ஒருவர் படித்துவந்தார்.
நெடுங்காலத் துக்குப் பிறகு பிள்ளையவர்கள் திருவாவடுதுறை யாதீன தலைவரென்று பெயர் பெற்று விளங்கிய காலத்தில் ஒரு நாள் மாணாக்கர்களுடன் ஒரு சாலை யில் நடந்து சென்றார்கள்.
பிரிந்த பின் எங்களுடைய பார்வையினால் நாங்கள் அவரைப்பற்றி அறியும் விருப்பமுடையோமென் பதை அறிந்த பிள்ளையவர்கள் எங்களிடம் அவர் தம்முடன் இளமையில் படித்தவரென்று கூறி னார்கள்.
அவ்விருவருக்கும் மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள வேற்றுமையிருந்தும் ஒரு பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்ந்து படித்த பழக்க மிகுதியே மாறா அன்பை உண்டாக்கியதென்பதை உணர்ந்தோம்.
மக்களை மக்களாக்கும் அறிவைப் புகட்டி அவர்க ளுடைய வாழ்க்கையை இன்பமயமாக்குவதற்குரிய அடிப்படையான பயிற்சியைச் செய்விப்பவன் ஆசிரியனே ஆவான்.
இராமர் முதலிய நால்வரும் வளர்ந்த நெறியைச் சொல்லவந்த விசுவாமித்திரர் இவர்களைத் தசரதன் பெற்றானென்னும் பெயரே யன்றி உண்மையில் இவர்களை உலகுக்குப் பயன் படும்படி செய்தவர் வசிஷ்டரே என்ற கருத்துப் பட திறையோடு மரசிறைஞ்சுஞ் செறிகழற்காற் றசரதனாம் பொறையோடுந் தொடர்மனத்தான் புதல்வரெனும் பெயரேகாண் உறையோடு நெடுவேலோ யுபநயன விதிமுடித்து மறையோது வித்திவரை வளர்த்தானும் வசிட்டன்காண் என்று கூறுகின்றார்.
நிறைந்த செல்வமிருந்தும் பள்ளிக் கூடப் பயற்சி யில்லாமல் தாழ்ந்த நிலையை அடைந்த ஒருவன் பின்பு தன் தந்தையை நொந்து கொள்வதாக ஒரு புலவர் ஒரு செய்யுளை இயற்றி யிருக்கிறார்.
முதன் முதலில் ஐந்தாம் பிராயத்தில் வித்தி யாப்பியாசம் செய்யும்பொழுது தாய் தந்தையர் பிள்ளைகளை ஆசிரியர்களிடம் அடைக்கலமாக ஒப்பித்து வந்தார்கள்.
பிள்ளைகள் தமிழெழுத்தை ஆரம்பிக்கும்போது ஓம் நமச்சிவாய என்றாவது ஓம் நமோநாராய ணாய என்றாவது எழுத ஆரம்பிப்பது வழக்கம்.
அக்ஷராப்பியாசத்திற்குப் பிறகு ஒவ் வொரு சுவடியையும் படிக்கத் தொடங்கும் காலமும் ஒரு சிறு திருவிழாவாகச் செல்வர்களாற் கொண் டாடப்படும்.
சுவடிகளிலுள்ள எழுத்துக்கள் செவ்வனே தெரிவதற்காகச் சுவடியில் வசம்பு மஞ்சள் மணத்தக்காளியிலைச் சாறு அல்லது ஊமத்தையிலைச் சாறு மாவிலைக்கரி தர்ப்பைக்கரி முதலியவற்றைக் கூட்டிச் செய்த மையை அதில் தடவுவார்கள்.
தமிழைக் குழந்தையாக உருவகம் செய்த ஒரு புலவர் தமிழ்விடுதூதென்னும் பிரபந்தத்தில் சுவடிக்கு மஞ்சட் பூசுதல் மையிடுதல் முதலிய வற்றை உபாத்தியாயர் சொல்வதைப் பிள்ளைகள் தொடர்ந்து கூறும்பொழுது பலவகை வேறுபா டுடைய ஒலிகளும் ஒன்றுகூடிக் கேட்கும்.
தமிழெழுத்துகளின் வரிசை யாகிய நெடுங்கணக்கை வாயாற் சொல்லிப் பழகும் சிறுவர்களைப் பற்றிய செய்தியொன்று சேதுபுரா ணத்தில் வருகிறது.
கந்தமாதனமென்னும் மலையி னருகில் உள்ள பள்ளிக்கூடங்களில் சிறுபிள்ளைகள் தமிழெழுத்துக்களை வாய்விட்டுச் சொல்லிக்கொண் டிருப்பார்கள்.
நான் முருகக்கடவு ளுடைய கதையைச் சொல்லப் புகுந்தது சிறிதளவு தரையில் எழுத்துக்களை எழுதுவதற்குப் முன் ஒரு பாலகன் நூலொன்றை எழுத முயல்வதை ஒக்கும் என்பது இதன் பொருள்.
அங்ஙனம் அமைந்த எழுத்துக்களைப் பார்த் தும் எழுதியும் வழ்த கச்ச்யப்ப முனிவர் தணிகைப் புராணத்தில் எழுத்துக்களின் ஒழுங்கான வரி சையை ஒரு பெரிய நகரத்தின் தெருவிலுள்ள மாட வரிசைக்கு உவமை கூறியிருக்கின்றார்.
ஒவ்வோரெழுத்தும் தத்தமக்குரிய தனியமைப் போடு வரிசை வரிசையாக அமைந்திருத்தலைப் போல மாடங்களும் தத்தமக்குரிய தனியலங்காரங் களோடு வரிசையாக விளங்கின.
பல எழுத்துக்கள் சேர்ந்து வரிகளும் பல வரிகள் சேர்ந்து பக்கமும் பல பக்கங்கள் சேர்ந்து நூலும் ஆவதுபோலப் பல வீடுகள் வீதிகளாகவும் பல வீதிகள் நகரப் பிரிவுக ளாகவும் பல பிரிவுகள் ஒரு பெரிய நகரமாகவும் அமைந்தனவென்ற விரிவும் அந்த உபமானத்தாற் கொள்ளக் கிடக்கின்றது.
தொல்காப்பியமென்னும் இலக்கண நூலிற் சொல்லப்பட்ட எழுத்துக் களின் வடிவத்திற்கும் பல நூறு வருஷங்களுக்குப் பின்பு உண்டான நன்னூலிற் சொல்லப்படும் எழுத் துக்களின் வடிவத்திற்கும் சிறிதளவே வேறுபாடு இருக்கின்றது.
நாளுக்கொரு கோலமாக வஸ்துக்கள் மாறிவரும் இந்த உலகத் தில் இவ்வாறு பல நூறு வருஷங்களாகியும் தமிழ் எழுத்துக்கள் விசேஷ மாறுபாடுகளை அடையா மைக்குக் காரணம் பள்ளிக்கூடத்திற் செய்து வைத்த பழக்கமேயாகும்.
மகாவித்துவானாகிய ஸ்ரீ மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் மாயூரப் புராணத்தில் நைமிச வனத்தை நெடுங்கணக்குக்கு ஒப்பிடுகின்றார்.
பள்ளிக்க்கூடம் விட் டுப் பிள்ளைகள் வீட்டுக்குப் போகும்போது அவர்க ளிடம் ஒரு மலரையோகாயையோபழத்தையோ விலங்கையோபறவையையோ சொல்லி மறுநாள் வரும்போது அதைச் சொல்ல வேண்டும் என்று உபாத்தியாயர் நியமிப்பார்.
சிறுவர்கள் படிக்கும் ஆத்திசூடி கொன்றை வேந்தனென்பவை அகராதி வரிசையில் அமைந் தமை அவர்களுடைய ஞாபகத்தில் அவை பதிவ தன் பொருட்டே யாகும்.இப்படியே அந்தாதி முறையைக் கொண்டும்எதுகை மோனைகளைக் கொண்டும் செய்யுளை ஞாபகப் படுத்திக் கொள் வர்கள்.அந்தாதி நூல்களை இளம்பருவத்தே கற் பிப்பதற்குப் பயன் ஞாபக சக்தியையடைவதே.
நூல்களிலுள்ள செய்யுள்களின் முதல் நினைப்பை எழுதி அதைப் பாடம் பண்ணிக்கொன்டு ஞாபகம் வைப்பது பழைய வழக்கம்.இதற்காக யாப்பருங் கலக் காரிகையில் முதல் நினைப்புச் செய்யுட்கள் இருக்கின்றனவடமொழியிலும் ரூபாவதராம் முத லிய நூலகளுக்கு இத்தகைய செய்யுட்கள் உண்டு.
பள்ளிக்கூடப் பிள்ளைகள் தமக்குத் தெரிந்த பாடங்களை அடிக்கடி சிந்தித்து வருவார்கள்.பலர் ஒருங்குகூடிக் கேள்விகள் கேட்டும் விடை கூறியும் கற்று வருவார்கள்.இதனால் அவர்களுடைய கல்வி எந்த வேளையிலும் தடையின்றிப் பயன்பட்டது.
புத்தகத்தின் துணையின்றியும் குறிப்புக்களின் துணையின்றியும் ஒரு விஷயத்தைப்பற்றிப் பேசுவ தும்ஒரு செய்யுளுக்குப் பொருள் கூறுவதும்ஒரு செய்தியுள்ள இடங்களைச் சொல்லுவதும் அவர்க ளுக்குச் சுலபமாக இருந்தன.ஒருவர் ஒரு செய் யுள் சொல்லுவதும் அச்செய்யுள்ளின் ஈற்றிலுள்ள பதத்தை முதலாக உடைய வேறொரு நூற் செய் யுளை மற்றொருவர் சொல்வதும் இப்படியே இந்தத் தொடர் அறாமல் மாலை போலச் சொல்லிக் கொண்டு வருவதுமாகிய ஒரு பழக்கம் முற்காலத்தில் இருந்தது.
வழி நடக்கையிலும் உபாத்தியாயரின் பூஜைக்காகப் புஷ்பங்கள் பறிக்கையிலும்தொடுக் கையிலும் இலை தைக்கும்போதும் இப்படியே சொல்லிப் பழகினார்கள்.
நேரங் கழித்துச் சென்றால் உபாத்தியாயர் பிரம்பால் அடிப்பாராகையால்எல் லோருக்கும் முன்பே போய்விட வேண்டுமென்று கருதித் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் தாய் தந்தைய ரைத் தாமே எழுப்பி விட்டுப் பள்ளிக்கூடம் செல்ப வர்களும் உண்டு.
மேலே சட்டமாகப் பனைமட்டை யின் காம்பை நறுக்கிக் கோப்பார்கள் மரச் சட்டங்களையும் அமைப்பார்கள் செப்புத் தகட் டாலும் சட்டஞ் செய்து கோப்பார்கள்.
சரியாகக் கட்டுகிறார்களாவென்று பரீக்ஷிப் பதற்காக ஆசிரியர் மாணாக்கர்களிடம் சுவடிகளைப் பிரித்துக் கொடுத்து மறுபடி கட்டச் சொல்வ துண்டு.
பழக்கத்திலுள்ள சுவடிகளை அடிக்கடி கவனிப் பதோடுதாங்கள் படித்த எல்லாச் சுவடிகளையும் முற்காலத்தோர் சரஸ்வதி பூஜையன்று எடுத்து நன்றாகக் கட்டி ஒழுங்கு படுத்துவர்.
பலவகையான தொழில்களில் ஈடுபட்டவர்களும் வருஷத்திற்கு ஒரு நாளேனும் தம்முடைய வீட்டிலுள்ள புஸ்தகங் களை எடுத்து ஒழுங்காகக் கட்டிப் பாதுகாத்து வந்தார்கள்.
பிரதி பண்ணி வைத்துக் கொண்ட பிறகே பழைய ஏடுகளைப் பரிகரித்து விடும் இந்த வழக்கம் மாறி நம்முடைய துரதிருஷ்ட வசத்தால் எல்லாச் சுவடிகளையும் பரி கரித்துவிடும் நிலை வந்துவிட்டது.
ஒரு பக்கம் வாரு வதற்குக் கத்தியும் மறுபக்கம் எழுதுவதற்கு எழுத் தாணியும் அமைந்ததைப் பார்த்தே பேனாக்கத்தி யென்ற பெயர் வந்ததென்று தோற்றுகின்றது.
எழுதும்பொழுது இடக்கை பெருவிரல் நகத்தில் சிறிதளவு பள்ளஞ்செய்து அந்த இடத்தில் எழுத்தாணியைச் சார்த்திக் கொண்டு எழுதுவார் கள்.
பழைய காலத்தில் கிரயம் தானம் பாகப்பிரிவு ஒற்றி உடன்படிக்கை முதலிய பலவகையான பத் திரங்களும் பலவகைக் கணக்குகளும் பனையேடு களிலேயே எழுதப்பெற்று வந்தன.
மாணாக்கர்களுக்கு எழுதும் பழக்கம் நன்றாக உண்டாகவேண்டுமென்று ஆசிரியர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களைத் தனித்தனியே ஏடுகளில் தாம் மேலே எழுதி அதைப்போல் எழுதி வரச் சொல்வார் கள்.இதற்குச் சட்டம் என்று பெயர்.
சுவடிகளை வைப்பதற்கும் எடுத்துச் செல்வதற் கும் உபயோகப்படும் கருவிக்குத் தூக்கு என்று பெயர்.தூக்குத்தூக்கி என்னும் நாடகத்தில் வரும் அரசகுமாரன் சுவடித் தூக்குகளைத் தூக்கியதால் அப்பெயர் பெற்றனன்.அதனை அசை யென்றும் சொல்வதுண்டுதமிழ்விடுதூதின் ஆசிரியர் அத் தூக்குப் பலகையைத் தமிழ்க் குழந்தையின் தொட்டிலென்று வருணிக்கிறார்.
அதிகாலையில் மாணாக்கர்கள் எழுந்து பல்லுக் கொம்புகளுடன் ஆற்றுக்குச் சென்று பல் துலக்கி விட்டு மணலை எடுத்துக் கொண்டு துதி சொல்லிய வண்ணம் பள்ளிக்கூடத்துக்கு வந்து ஆசிரியரை வழிபட்டுப் பாடம் பயிலும் பழைய முறைகள் இக் காலத்தில் யாவருக்கும் விசித்திரமாகத் தோற்றும்.
ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு பையனும் உபாத்தியாருக்குத் தன்னுடைய குடும்பத்தின் நிலைக்கு ஏற்றபடி ஏதேனும் ஒரு பொருளைக் கொணர்ந்து தருவான்சிலர் காய்கறி கொடுப்பார்கள் சிலர் பால் கொடுப்பார்கள் ஒன்றும் இயலா தவர்கள் ஒரு விறகு கட்டையையேனும் கொணர்ந்து அளிப்பார்கள்.அவர்கள் அளிக்கும் பொருள்கள் தம்முள் வேறுபட்ட மதிப்புடையன வாக இருப்பினும் ஆசிரியருக்கு எல்லோரிடத்தி லும் ஒரே மாதிரி அன்பே இருக்கும்.கால் ரூபாயைப் போன்றதொரு தொகைதான் அவர்கள் மாணாக்கர்களிடமிருந்து பெறும் பேரூதியம்.
ஊரிலுள்ளவர்கள் உபாத்தியாயர் கூலியைத் தாமதமின்றிக் கொடுத்துவிடுவார்கள் வாத்தியார் கூலியை வைத்திருக்க வேண்டாம் என்பது உலக நீதி.
இவற்றால் ஆசிரியர்கள் தம்முடைய ஜீவனாதாரத்தைப் பற்றித் தாமே கவலையுற்றுத் தேடிஅலையும்படி ஊரினர் வைக்கவில்லை யென்பதையும் அவர்களுடைய குடும்ப க்ஷேமத்தைக் கவனிப்பதை முதற்கடமை யாகக் கொண்டனரென்பதையும் உணரலாம்.
பிள்ளைகளுக்குப் பௌர்ணமிஅமாவாசை அஷ்டமிபிரதமையாகிய திதிகளிலும்விசேஷ மான பண்டிகைகளிலும்ஊரில் நடைபெறும் முக்கியமான உத்ஸவதினங்களிலும் விடுமுறை உண்டு.அக்காலங்களில் பிள்ளைகள் ஒன்று சேர்ந்து சந்தோஷமாகப் பொழுது போக்குவார் கள்.விடுமுறைத் தினங்களை வாவு நாட்களென்பர்.
உவாவென்பதன் திரிபே அது.பௌர்ணமியும் அமாவாசையும் உவாவெனப்படும்.அவ்விரண்டு நாட்களும் விடுமுறையாதலின் மற்ற விடுமுறை நாட்களுக்கும் அப்பெயரே வழங்கப்பட்டது.
பிற்காலத்தில் குறைந்த அறிவுடைய வர்கள் உபாத்தியாயராக வந்த பொழுது கோதண்ட மிடுதல் அண்ணாந்தாள் பூட்டுதல் விலங்கிடுதல் கட்டைகள் மாட்டுதல் முதலிய கொடுந்தண்டனை கள் உண்டாயின பிரம்பால் அடிக்கும் வழக்கமும் ஏற்பட்டது.
மிகவும் சிறந்த மதிப்புடைய ஆசிரியத் தொழிலைக் குரங்காட்டும் தொழிலுக்கு ஒப்பாகக் கூறிப் பெருமையடையும் அவர்களுக்கும் பழைய ஆசிரி யர்களுக்கும் மிக்க வேறுபாடு உண்டு.
அதில் வீணை வாசிக்கும் பெண் கள் இருவர் ஒருவரோடொருவர் வாதம் புரிந்தன ரென்றும் சிவபக்தையாகிய ஒருத்தி வென்றாளென் றும் அங்ஙனம் வென்றவளைத் தோற்றவள் சுமந்தா ளென்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
அங்குசம் முதலிய பல வலிய ஆயுதங்களுக்கும் அடங்காமல் திரிந்த அந்த மத யானை இனிய யாழோசைக்குப் பணிந் ததை வேறு யாரிடத்திலும் பணியாதொழுகும் மாணாக்கன் ஆசிரியனுடைய அன்புரைக்குப் பணிந்து நடக்கும் வழக்கத்தோடு ஒப்பிடுவது எவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கின்றது ஆசானோடு பழகும் மாணாக்கனை நெருப்பை மிக அணுகாமலும் மிக விலகாமலும் குளிர்காயும் ஒருவனோடு பெரியோர் ஒப்புக் கூறுகின்றனர்.
கல்வியில் வாதம் செய்தல் நம் நாட்டுப் பள்ளிக் கூடங்களில் இருந்தது.வடமொழியாளர் இதனை வாக்கியார்த்த மென்பர்.மிகவும் சிறந்த நூற் பயிற்சியுடையவர்கள் அரசவைகளில் வாது புரிந்து தம் கல்வித் திறமையை நிலை நாட்டுவர்.அதன் பொருட்டு அவர்கள் கொடிகட்டி யிருப்பரென்று மதுரைக் காஞ்சி முதலிய தமிழ்நூல்களால் அறி கிறோம்.இந்த வாதம் புரியும் பழக்கம் பாடசாலை களிலிருந்தே வளர்ச்சியுற்று வந்தது.பள்ளிக் கூடத்தில் மாணாக்கன் நூல் பயிலும் இயல்பை விளக்க வந்த பழைய சூத்திரமொன்று பலவற் றைச் சொல்லிவிட்டு வினாதல் வினாயவை விடுத்தல் என்றிவை கடனாக் கொளினே மடநனி இகக்கும் என்று முடிக்கின்றது.ஆட்சேப சமாதானங்கள் சொல்லிப் பழகிய பழக்கங்களே முதிர்ந்த நிலையில் வாதங்களாக வளர்ச்சியுறுகின்றன.
பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து கற்கும் காலங் கடந்த பின்பு பழைய காலத்தவர்கள் அப்பால் எங்கெங்கே கலைகளைக் கற்பிக்கும் ஆசிரியர்கள் இருந்தார் களோ அங்கங்கே சென்று அவர்களிடம் தாம் முன்பு கல்லாதவற்றைக் கற்று வந்தார்கள்.என்னு டைய தமிழாசிரியராகிய ஸ்ரீ மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் அங்ஙனம் கற்றுத் தேர்ந்தவர் களே.தென்றல் பல மலர்களிலுள்ள வாசனை களைத் தோய்ந்து வந்ததற்கு அங்கங்கே கலைகள் தேடும் வித்தியார்த்தியைப் பரஞ்சோதி முனிவர் உவமை கூறுகின்றார்.
பொங்கரில் நுழைந்து வாவி புகுந்துபங் கயந்து ழாவிப் பைங்கடி மயிலை முல்லை மல்லிகைப் பந்தர் தாவிக் கொங்கலர் மணங்கூட்டுண்டு குளிர்ந்து மெல்லென்றுதென்றல் அங்கங்கே கலைகள்தேரும் அறிவன்போல் இயங்குமன்றே என்பது அச் செய்யுள்.
ஓதற் பிரிவு இல்லறம் நடத்துங் காலத்தில் கூட வேற்று நாட்டுக்குச் சென்று அங்கங்கே உள்ளாருக்குத் தம்முடைய கல்வியைக் கற்பித்தும்வாதம் புரிந்து வென்றும்தாம் முன்பு அறியாதவற்றைக் கற்றும் வந்தார்கள்.தொல்காப்பிய மென்னும் பழைய இலக்கண நூலிலும் பிறவற்றிலும் இங்ஙனம் பிரியுங்காலம் ஓதற் பிரிவென்று சொல்லப்பட்டிருக் கின்றது.
இவ்வாறே தமிழ்நாட்டிற்கும் நவத்வீபம் முதலிய இடங்களிலிருந்த வந்து படித்துச்சென்ற பண்டிதர்கள் பலர்.தஞ்சாவூரில் இருந்த ஆகம சாஸ்திர பண்டிதராகிய சர்வசிவ பண்டிதரென்பவ ரிடத்தில் பல அன்னிய தேசத்து மாணாக்கர்கள் வந்து கற்றுச் சென்றார்களென்னும் செய்தி யொன்று முதல் இராஜராஜ சோழன் காலத்தே தஞ்சையிற் பொறிக்கப்பட்ட சாஸனம் ஒன்றால் தெரிகின்றது.
இப்படியே பாலர்களுக்குரிய பள்ளிக்கூடங் கள் முதல் பழுத்த கிழவர்கள் இருந்து கற்கும் பள்ளிக் கூடங்கள் வரையிற் பல பாடசாலைகள் தமிழ்நாட்டில் இருந்து வந்தன.
காலத்தின் வேகம் அந்தப் பழைய காலத்துப் பள்ளிக்கூடங்களை மாற்றி யமைத்துவிட்டாலும் அவற்றால் உண்டான நற்பயன்களையும்அவற்றிற் படித்த பேரறிஞர்கள் நமக்கு ஈட்டி வைத்துள்ள நூற்செல்வத்தையும் நினைக்கும்போதுநம்மை யறியாமல் நமக்கு ஒரு பெருமிதம் உண்டா கின்றதுஅத்தகைய காலம் மீண்டும் வரக்கூடாதா என்ற ஏக்கம் தோன்றுகின்றது.
அக்காலத்து முறைகளே மீளாவிடினும்அப்பள்ளிக்கூடங் களின் அடிப்படையான உண்மைகளையேனும் நாம் அறிந்து கொண்டு வாழ முயலுவோமாக மக்களுக்கு இன்பமூட்டும் கலைகளிற் சிறந் தவை ஆடல் பாடலென்பன.
கல்வியறிவினாற் சிறந்தவர்கள் நூலராய்ச்சியினால் அறிந்து கொள்ளும் அரிய நீதிகளைக் கல்வி நிரம்பாதவர்களும் காட்சி மாத்திரத்தாற் கண்டு உணரும் வண்ணம் செய்வது ஆடலாகும்.ஆடலைக் கூத் தென்றும் நாடகமென்றும் வழங்குவர்.பாடலோ பாம்புபசு முதலிய விலங்கினங்களையும் வசமாக் கும் தன்மையுடையது.
ஆடலும் பாடலுமாகிய இவ்விரண்டும் தமிழ் நாட்டாருடைய சரித்திரத்தில் மிக்க தலைமையை அடைந்து வந்திருக்கின்றன.தமிழ் மொழியை ஆராய்ந்து வளப்படுத்திய பெரியோர்கள் தமிழ் இலக்கிய இலக்கண நூல்களையும்பாடலை இசையைப் பற்றிய நூல்களாகிய இசை நூல் களையும் ஆடலைப் பற்றிய நூல்களாகிய நாடக நூல்களையும் ஆராய்ந்தும் இயற்றியும் வந்தனர்.
பண்டைக் காலத்தில் தமிழ்ச் சங்கத்தில் இருந்த நல்லிசைப் புலவர்கள் இயல்இசைநாடகம் என்னும் மூன்றையும் ஒரே மதிப்புடையனவாக எண்ணிப் போற்றி வந்தனர்.சங்க நூல்களால் தெரியவரும் புலவர்கள் பலர் ஆடல் பாடல்களிற் சிறந்த அறிவுடையவர்களாக இருந்தார்கள்.
நெடும்பல்லியத்தனார் என்பது ஒரு பழைய புலவருடைய பெயர்.அவர் பல வாத்தியங்களில் தேர்ந்த புலமையுடையவராக இருந்தாரென்று தோற்றுகின்றது.பரிபாடலென்னும் பழைய சங்க நூலில் உள்ள ஒவ்வொரு பாட்டும் சங்கீத அமைப்பை உடையது.
சங்கீதத்தைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி மிகவும் சிறப்பாகத் தமிழ் நாட்டில் இருந்ததற்கு அடை யாளமாகப் பல பழைய சங்கீத நூல்கள் தமிழில் இருந்தன வென்று பழாய உரையாசிரியர்கள் எழுதி யிருக்கின்றனர்.
மணிமேகலை யென்னும் பழைய தமிழ் நூலில் என்று ஒரு வாக்கியம் காணப்படுகிறது நாடகங் களுக்குரிய காவியங்களாகிய நல்ல நூல்களை நுணுகி ஆராய்வோர் என்பது இதன் பொருள்.
வாத்தியம் நாடகம் சங்கீதம் இம்மூன்றையும் ஒரு கொத்தாக வழங்குவர் நிருத்த கீத வாத்தியமென்பர் வட மொழியாளர் தமிழில் கொட்டாட்டுப் பாட் டென்று கூறுதல் மறபு சிலப்பதிகாரம் என்னும் பழைய தமிழ் நூலி லும் அதற்குரிய உரைகளிலும் ஆடலையும் பாடலை யும் பற்றிய பல செய்திகள் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
பாடல் இரண்டு வகையாக இருப்பதைப் போலவே ஆடலையும் இரண்டு வகையாகப் பிரிக் கலாம் கூத்தென்றும் நாடகமென்றும் அவை கூறப்படும் கூத்தை நிருத்தமென்பர் வடமொழி யாளர் அது பாவத்துக்கேற்ற அபிநயங்களைச் செய்து காட்டுவதாம்.
நாடகமாடும் இடமும் திரை களும் நாடகமாடுவோர் முதலியவர்களுக்குரிய இலக்கணங்களும் இன்ன இன்ன மனோபாவத்தை இன்ன இன்ன வகையாகப் புலப்படுத்த வேண்டு மென்னும் வரையறையும் மிகவும் செவ்வையாகத் தமிழ் நூல்களிற் கூறப்பட்டுள்ளன.
அவ்வளவு விரிந்த அறிவு இருந்தால்தான் மாந்தர்களின் உள்ள உணர்ச்சிகளை நன்கறிந்து அவற்றிற்கேற்ற அபிநயங்களைச் செய்துகாட்டிப் பார்ப்போர்பாலும் அவற்றிற் கேற்ற மெய்ப்பாடுகளை உண்டாக்கும் ஆற்றல் அமையுமென்பது பண்டைப் புலவர் கருத்துப் போலும்.
ஒருவனுக்குப் பெருஞ்செல்வம் வருவது நாடகக் கொட்டகையில் ஒரு சமயத்தில் பெருங் கூட்டம் சேர்வது போன்றது அந்தச் செல்வம் போய்விடுவதோ அந்தக் கொட்டகையில் நாடகம் முடிந்தவுடன் எப்படி ஒரே சமயத்தில் யாவரும் போய்விடுகிறார்களோ அதைப்போன்றது என் பது இதன் கருத்து.
நாடகத்தைப் பார்ப்பதற்கு மக்கள் கூட்டமாகக்கூடும் இந்தச் செய்தியை உவமையாகத் திருவள்ளுவர் அமைத்தது போலவே பாடற் செயிதியொன்றை வேறோரிடத்தில் உவமை யாக எடுத்தாளுகின்றார்.
பழைய தமிழ்நூல் வரிசையாகிய எட்டுத்தொகையுள் ஒன்றான அகநானூறு என்னும் நூலில் இத்தகைய ஆடல்பாடற் காட்சி யொன்று வருணிக்கப்பட்டிருக் கிறது.
கபிலர் பாரியென்னும் பெருவள்ளலோடு பறம் பென்னும் மலையில் நெடுநாள் வாழ்ந்து அம்மலை யின் அழகைக் கண்டு மகிழ்ந்தவர் மலைகளையும் மலைப்பக்கத்தில் நிகழும் நிகழ்ச்சிகளையும் வருணிப் பதில் அவர் மிகவும் வல்லவர்.
அந்தத் துளையின் வழியாகச் செல்லும் காற்றோ புல்லாங்குழலின் ஸ்தானத்தை வகிக்கிறது இனிய ஓசையையுடைய அருவியின் மந்தமான ஒலி மிருதங்க ஓசையாக உள்ளது கூட்டமாக உள்ள கலைமான்கள் தாழச் செய்கின்ற சப்தம் பெருவங்கி யத்தின் இசையை ஒத்திருக்கின்றது மலைப் பூஞ் சாரலிலுள்ள வண்டு யாழைப்போல ரீங்காரம் செய்கின்றது புல்லாங்குழல் மிருதங்கம் பெரு வங்கியம் யாழ் என்னும் இவ்வளவு வாத்தியங் களும் ஒலிக்க ஓர் அழகிய மயிலாகிய நாட்டிய மகளின் ஆதலையும் மற்றவற்றின் பாடலையும் கண்டும் கேட்டும் வியப்பதற்குக் குரங்குகள் சபை கூடி யிருக்கின்றன.
இந்த வருணனையிற் பாடகர் இல்லாக் குறையை நீக்கிச் சீத்தலைச் சாத்தனார் ஒரு நாடகத்தைப் புனைந்துரைப்பதைப் பின்வரும் மணிமேகலை யடிகளிற் காணலாம் வண்டினுள் உயர்ந்த சாதியாகிய தும்பி குழலும் வண்டு யாழுமாகிய பக்க வாத்தியங்களை வாசிக்க குயில் பாட மயில் ஆடும் இந்தக் காட்சி யில் ஆடலும் பாடலும் எவ்வளவு நன்றாக அமைந் திருக்கின்றன இப்படியே பல புலவர்கள் தாம் இயற்றிய நூல் களில் அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
ஞானியர்களும் சமுத்திரத்தின் ஓசை முதலியவற்றைப் பிரணவ சங்கீதமாகவும் பிரபஞ்ச வாழ்க்கையை நாடகமாகவும் அனுபவிக்கின்றார்க ளல்லவா?
பாலவநத்தம் ஜமீன்தாராக இருந்தவரும் தமிழன்பு மிக்கவரும் இப்போது மதுரையிலுள்ள தமிழ்ச் சங்கத்தின் ஸ்தாபகருமாகிய ஸ்ரீ மான் பொ.
பாண்டித் துரைசாமித் தேவர் ஏறக்குறைய நாற்பத்தைந்து வருஷங்களுக்கு முன் மௌன ஸ்வாமிகளைத் தரிசிக்கும் பொருட்டு ஒருமுறை தம் பரிவாரங்களுடன் கும்பகோணத்திற்கு வந்திருந் தார்.
அவருடைய அன்பரும் சேது சமஸ்தானத் துச் சங்கீத வித்துவானுமாகிய பூச்சி ஐயங்கா ரென்றும் வழங்கும் ஸ்ரீநிவாச ஐயங்காரும் அப்போது அவருடன் வந்திருந்தார்.
அதனால் கும்பகோணத்திலிருந்து திரும்புகையில் அங்கிருந்த அன்பர்களிடம் இவ ரைப் பிரகாசப்படுத்தவேண்டும் என்று சொல்லி விட்டு அவர் இராமநாதபுரம் சென்றார்.
அக்காலத்தில் கும்பகோணம் காலேஜில் ஆசிரியராக இருந்த ஸ்ரீசாது சேஷையர் முதலிய பல கனவான்கள் சேர்ந்து ஸ்ரீநிவாசையங்காரு டைய சங்கீதக் கச்சேரி ஒன்றை நடத்த ஏற்பாடு செய்தனர்.
அப்போது ஸ்ரீ நிவாசையங்காரைப் பற்றிப் பின்வருமாறு பேசினேன் ஆறு சுவைகளும் நிரம்பிய விருந்துணவை உண்டுவிட்டு அந்த உணவைப்பற்றி ஒரு பிரசங்கம் செய்யவேண்டு மென்றால் அது முடியுமா?
அது போலவே ஸ்ரீ நிவாசையங்கார் அளித்த சங்கீத விருந்தை நுகர்ந்து எல்லாவற்றையும் மறந்திருக் கும் இந்த நிலையில் பேசுவதற்கு எப்படி முடியும்?
சங்கீதத்திற் பெயர்பெற்ற சோழநாட்டிற் பரம்பரையாகச் சங்கீத வித்துவான் கள் வாழ்ந்து வரும் இந்த நகரத்தில் பாண்டி நாட்டிலிருந்து ஒரு வித்துவான் வந்து எல்லோரை யும் மயக்கி விட்டாரென்பதை நினைக்கையில் எனக்கு ஆச்சரியம் மேலிடுகின்றது.
இந்தச் சிறு பிராயத்திலேயே இவ்வளவு திறமையோடு விளங் கும் இவர் இன்னும் சில காலத்தில் நம்முடைய நாட்டிலுள்ள யாவருடைய உள்ளத்தையும் கவரும் த்ஸௌகம் ஸ்ரீ நிவாசையங்காரென்று ஒரு பழைய சங்கீத வித்துவான் இருந்தார்.
இந்த நகரத்தில் வேறொரு ஸ்ரீ நிவாசையங்கார் வந்து எல்லோருக்கும் சங்கீதத் தேனைப் புகட்டிப் புகழ்பெறப் போகிறா ரென்பதை நினைந்து அவருடைய இயற்பெயராகிய ஸ்ரீ நிவாசையங்காரென்பது சீனுவையங்காரென்று முன்பே குறைந்து விட்டது போலும் என்று பேசிப் பாராட்டினேன் அப்பொழுது புதிதாக இயற்றிய பாடலொன்றையும் சொன்னேன்.
அவரிடமிருந்து சில கீர்த்தனங்களைக் கற்றுக்கொண்டும் தமக்குத் தெரிந்த கீர்த்தனங்களிற் பிழைகள் இருந்தால் அவற்றைத் திருத்திக்கொண்டும் போவார்கள்.
பூச்சி ஐயங்காரது கச்சேரி நடந்த மறுநாள் யாரோ ஒருவர் கோபாலையரிடம் சென்று த்ஸௌ கம் சீனுவையங்கார் பெயர் இவருடைய பெரு மையை நோக்கிக் குறைந்துவிட்டது என்று நான் பேசியதாகச் சொல்லிவிட்டனர்.
அப்பொழு துண்டான கோபத்தால் பின்னும் அதிகமாயிற்று கை நடுங்கக் கால் தள்ளாடக் கோபம் தம்மைச் செலுத்த வீதிவழியே வந்தார் அங்கவஸ்திரம் விழுந்து கீழே புரண்டது.
நான் காலேஜுக்குப் போக வேண்டியவனாகையால் வழக்கப்படி வீட்டின் பின் புறத்திலுள்ள கிணற்றடிக்குச் சென்று ஸ்நானம் செய்துகொண்டிருந்தேன்.
ஆகையால் என் சிறிய தந்தையாரருகில் வந்து அவரை மேலும் கீழும் பார்த்து இன்னாரென்று தெரிந்துகொண்டு மிக்க ஆத்திரத்தோடு உங்கள் பிள்ளையாண்டான் இருக்கிறாரா?
அந்த ஸிம்ஹமெங்கே இந்தப் பூச்சி எங்கே என்ப வற்றைப்போன்ற பல கேள்விகளைச் சரசரவென்று ஆத்திரத்தோடு அவர் என்னைக் கேட்டுக்கொண்டே போனார்.
கீழே உட் காருங்கள் அந்த மகானாகிய த்ஸௌகம் சீனு வையங்கார் கீர்த்தனங்களைக் கேளுங்கள் என்று சொல்லி அந்தக் கிழவர் உட்கார்ந்தார் நானும் ஈர வேஷ்டியோடே உட்கார்ந்தேன்.
நடுங்கிய குரலாக இருந் தும் அவற்றைப் பாடும்பொழுது கையை ஆட்டு வதும் தலையை அசைப்பதுமாகிய அவர் செயல்கள் அவருடைய உத்ஸாகத்தின் அளவைப் புலப்படுத் தின.
மேல் ஸ்தாயியில் பாடத் தொடங்கும்போது அது பிடிபடாமையினால் தம் கையை உயர்த்தி உயர்த்திக் காட்டிக் காட்டி அவர் அபிநயம் செய்த போது அவர் அடைந்த இன்பத்தை உண்மை யில் தம் சாரீரபலத்தினால் அந்த ஸ்தாயியில் பாடு பவர்கள் கூட அடைந்திருக்கமாட்டார்கள்.
த்ஸௌகம் சீனுவையங்கார் பால் அவருக்கிருந்த பேரன்பும் அவருக்குக் குறைவு நேர்ந்ததைப் போக்க வேண்டுமென்ற எண்ணமும் அவரிடம் சக்தியை உண்டாக்கின.
பழைய வித்துவானிடத்தில் அந்தக் கிழவருக்கு இருந்த அன்பும் அவ்வித்துவானுடைய பெருமையைக் காப்பாற்றுவதில் அவருடைய சக்திக்கு மேற்பட்டு விளங்கிய பற்றும் அப்பெருமைக்குக் குறைவு நேருங்காலத்தில் உண்டான மானமும் இந்நிகழ்ச்சி யால் நன்றாக வெளியாயின.
தஞ்சாவூர் ஜில்லாவில் உள்ள ஐயம்பேட் டைக்கு அருகில் காவிரியாற்றின் தெற்கே குட முருட்டியாற்றுக்கு வடகரையில் உள்ளிக்கடை யென்ற சிற்றூர் ஒன்று உண்டு.
அதில் உள்ள அக்கிரகாரத்தில் முற்காலத்தே பெரும்பான்மை அஷ்ட ஸகஸ்ர எண்ணாயிர வகுப்பினராகிய பிரா மணர்களும் சிறுபான்மை வேறுவகைப் பிராமணர் களும் வாழ்ந்து வந்தார்கள்.
பல வருஷங்களுக்குமுன் அந்த அஷ்டஸகஸ்ர வகுப்பினருள்ளே பெருஞ்செல்வர்களுடைய குடும் பம் ஒன்று இருந்தது அக்குடும்பத்தினருக்கு விசேஷமான நிலங்களும் பெருந் தொகையாகிய செல்வமும் இருந்தன அவர்களிடமிருந்த பணத் தைப் பிற்காலத்தில் சகோதரர்கள் மரக்காலால் அளந்து பிரித்துக்கொண்டார்களென்று சொல்லு வார்கள்.
ஒரு சமயம் உள்ளிக்கடைக்குச் சிலமைல் தூரத்தில் உள்ள ஓர் ஊரில் வசித்துவந்தவரும் முற்கூறிய குடும்பத்தினருக்கு நெருங்கிய பந்துவு மாகிய ஒரு கனவான் வீட்டில் ஒரு கலியாணம் சிறப்பாக நடைபெற்றது.
ஏழை பணக்காரரென்ற வேறுபாடின்றி விசேஷ காலங்களில் பந்துக்களை அழைப்பதும் அவர்களுடைய வீட்டிற்குப் பந்துக் களெல்லோரும் சென்று தம்மாலான உதவிகளைச் செய்வதும் அக்காலத்து வழக்கங்கள்.
வீட்டிற்குக் காவலாக ஒரு கிழவியையும் அவளுக்குத் துணையாக வேலைக்காரர் சிலரையும் வைத்து விட்டுச் சில தினங்களில் திரும்பி வருவ தாகச் சொல்லி அவர்கள் போனார்கள்.
உள்ளிக்கடையில் கிழவியுடனிருந்த வர்கள் அன்றிரவு மட்டும் போய் ஊர்வலத்தைப் பார்த்துவிட்டு வருவதாக அவளிடம் உத்தரவு பெற் றுப் போய்விட்டார்கள்.
அக்குடும்பத்தில் அளவற்ற பணம் உண்டென் பதை அறிந்த சில திருடர்கள் எப்படியேனும் அவ் வீட்டிற் புகுந்து கொள்ளை யடிக்க வேண்டுமென்று பல நாளாக எண்ணியிருந்தார்கள் எப்பொழு தும் பலர்கூடி யிருக்கும் அவ்வீட்டிற் புகுவது அபாயகரமான தென்பதை அறிந்தவர்களாதலின் தக்க சமயத்தை எதிர்பார்த்திருந்தார்கள்.
அயலூரில் நடைபெறும் கலியாணத்தின் பொருட்டு எல்லோரும் வீட்டை விட்டு வெளியூருக் குச் சென்றிருப்பது அத்திருடர்களுக்கு எவ்வகை யாலோ தெரிந்துவிட்டது.
ஆதலின் இதுவே நம் எண்ணம் கைகூடுதற்கு நல்ல சமயம் என் றெண்ணி அன்றிரவு அவ்வீட்டிற்குச் சென்று கொள்ளையடிக்க ஏற்பாடு செய்தார்கள்.
வேளைக்குச் சோறு போடுவதில்லை உடுப்பதற்குப் புடவை வாங்கித் தருவதில்லை ஏதாவது வேண்டுமென்று கேட்டால் என்னைக் கோபித்துக் கொள்ளுகிறார்கள் சில சம யங்களில் அடித்தும் விடுகிறார்கள்.
இந்தப் பாவிகள் என்னைப் படுத்தி வைக்கும் பாட்டுக்கு இந்தப் பணத்தை எந்த மகராஜனாவது வந்து வாரிக்கொண்டு போக மாட்டானா வென்று என் வயிறெரிய ஒவ்வொரு நாளும் பிரார்த்தித்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
அக்காலத்தில் தஞ்சாவூரில் இருந்த கலெக்டர் இதைக் கேட்டு வியப்புற்று மிகவும் பாராட்டி அவளுக்கு ஒரு பொற் பதக்கம் அனுப்பினார்.
தொழில்நுட்பம் விளையாட்டு உலக செய்திகள் கனடா பிரித்தானியா சுவிஸ் பிரான்ஸ் ஜேர்மனி இந்தியா சினிமா வீடியோஓடியோ கட்டுரைகள் மனிதன் லங்காசிறி எதிர்வரும் க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சை முதல் விடைத்தாள் திருத்தும் பணிகளை டிசம்பர் மாத பாடசாலை விடுமுறைக்குள் நிறைவு செய்வதற்கான தீர்மானம் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
மாணவர்களின் கல்வி நடவடிக்கைகள் பாதிக்கப்படுவதன் காரணமாகவே இந்த தீர்மானம் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளதாக பரீட்சைகள் ஆணையாளர் நாயகம் சனத் பீ பூஜித தெரிவித்துள்ளார்.
க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சைகளின் பின்பு விடைத்தாள் திருத்தும் பணிகள் பாடசாலைகளின் விடுமுறை நிறைவடைந்த பின்னரான முதல் வாரத்தில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
இதனால் ஆசிரியர்கள் கற்பித்தல் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட முடியாத நிலை ஏற்படுவதுடன் மாணவர்களின் கல்வி நடவடிக்கைகளும் பாதிக்கப்படுகின்றன.
இந்த நிலையிலேயே விடைத்தாள் திருத்தும் பணிகளை டிசம்பர் மாத விடுமுறை நிறைவிற்குள் துரிதமாக மேற்கொள்ள தீர்மானம் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அழகு என்பதன் உண்மையான பொருளினை விளக்கவே ரோமானியாவைச் சேர்ந்த பெண் புகைப்பட நிபுணர் மிஹேலா நோராக் பல நாடுகளில் பெண்களின் அழகில் இருக்கும் வேற்றுமைகளில் ஒற்றுமையை புகைப்படங்களாக வார்த்து என்ற தொகுப்பை வெளியிட்டுள்ளார்.
மிஹேலா ஐம்பத்திமூன்று நாடுகளை சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான இளம் வயோதிக பெண்களை ஆயிரக்கணக்கில் படங்கள் எடுத்து அதில் ஐநூறு படங்களைத் தெரிவு செய்து தொகுப்பினை வெளியிட்டுள்ளார்.
நான் இயல்பாகவும் எளிமையாகவும் இருக்கும் சாதாரண சாமான்ய பெண்களின் வித்தியாசமான அசாதாரண அழகினை கூடுமானவரை ஒப்பனை இல்லாமல் பிரதிபலித்திருக்கிறேன்.
நல்ல ஷூ ஒன்றை வாங்குங்கள்.. ஏனென்றால் நீங்கள் இன்னும் பல நாடுகள் சுற்ற வேண்டும்...பல நாட்டுப் பெண்களை சந்தித்து படங்களை காமிராவினால் பிடிக்கவேண்டும்.