sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அடியார் அடியர் அல்லாதார் என்று பாராமல் எல்லாரையும் ஒக்க ஒரே காலத்தில் திருவயிற்றிலே வைத்து நோக்கி திருப்பெயரைச் சொல்ல வல்லீர்கோளேயானால்.
என்று பிரயோஜனம் இல்லையாகச் சொல்லிற்று இங்கு நேர்த்தி திருநாம மாத்திரம் சொல்லுகையாய் பேற்றில் வந்தால் இவளைப் பெறுதலாகிற பெரிய பலத்தைப் பெறலாம்.
கவளக் கடாக்களிறு அட்டபிரான் திரு நாமத்தால்குவலயா பீடம் மதம் ஏற்ற லாகிரி வஸ்துக்கள் கொன்று மதுரையில் பெண்களுக்கு தவளப் பொடிகொண்டு நீர் இட்டிடுமின் தணியுமேஅந்த சரித்ரம் சொல்லி திரு நாமம் சொல்லி விரோதி நிரசன ஸூசகம் வேறு தெய்வங்களின் சம்பந்தத்தாலும் அத்தெய்வங்களின் அடியார்களுடைய சம்பந்தத்தாலுமாகப் பசலை நிறத்தை அடைந்தாள்.
திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி திரு வாய் மொழி நம்பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஈடு ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் கற்பூர படி ஏற்ற உத்சவம் பொடி தூவி அளவு படச் சாத்தின முகவாயிலும் திருமண் காப்பிலும் இன்றும் சாத்துவார்களே கரிய திருமேனியின்மேலே வெண்மையான சூர்ணத்தைச் சிறிதளவே இடுகின்ற பெரிய அழகிய விசாலமான திருக்கண்களையுடையவனும் நித்தியசூரிகளுக்குத் தலைவனுமான சர்வேசுவரனைத் தகுதியான சொற்களாலே சமைந்த இசையோடு கூடிய மாலைகளால் துதித்து நினைக்கின்றவனான இடும் பெருமான் என்றும்பெரிய கோலத் தடங்கண்ணனாகிய பெருமான் என்றும் தனித்தனியே கூட்டிக்கோடல் வேண்டும்.
அவயவ சோபை அது அனுபவிக்கின்றவர்கள் அவர்கள் இப்படியிருந்தால் நாம் பாடுகிற கவிக்கு இது விஷயம் அன்று என்று ஸம்ஸ்ராவே அமுதம் வாக்கியம்கேட்பதற்கு இனியனவான வார்த்தைகள் என்கிறபடியே திருச்செவி சார்த்தலாம்படி இருக்கை.
அரியது உண்டோ அடையாதது அடைய வேண்டியதாய் இருப்பது யாதொன்றுமில்லை என்கிறபடியே எக்காலத்திலும் தன்னுடைய எல்லாப் படிகளுக்கும் ஒத்தவர்கள் இல்லை என்கையேயன்றித் தன்னுடைய சௌலப்ய குணத்துக்கு பசுக்களையும் ஆயர்களையும் கோவர்த்தனம் என்னும் ஒரு மலையினால் காத்த உபகாரகனுமான சர்வேசுவரனுக்குச் சொன்மாலைகளைப் பெரிதாகச் சூட்டுவதற்குத் தக்கவாறு அவனுடைய கிருபையைப் பெற்றோம் ஆதலால் நமக்கு இனி என்ன குறை?
ஒரு படிக்கு ஒப்பு இன்றிக்கே இருக்கிறது பரத்துவத்தில் அன்று என்னை நான் மனிதனாகவே நினைக்கிறேன் என்கிறபடியே சராசரங்களாகிற இந்தப் பிராணி வர்க்கம் எல்லாம் கிருஷ்ணன் நிமித்தமாகவே இருக்கின்றன.
இது பிரசித்தம் என்கிறபடியே இந்திரன் பசிக்கோவத்தாலே பசுக்களும் ஆயர்களும் தொலையும்படி மழை பெய்த போது தோன்றியது ஒருமலையை எடுத்து சொன்மாலைகள் நன்று சூட்டும்படியான பாக்கியத்தை அடையப்பெற்றோம்.
இப்படி விஷயம் நிறைவுற்றிருந்தால் பேச ஒண்ணாது என்று மீளுகை அன்றிக்கே அன்றிக்கே குழந்தை தீம்பு செய்தால் தந்தை தண்டிக்கத் தொடர்ந்தால் தாயின் காலிலே விழுமாறு போலே காணும் குடிப்பிறப்பால் வந்த நீர்மையாலே பாதுகாத்தார்.
என்னில் நாம் தொடங்கின கார்யம் பிரபலமான கர்மத்தாலே முடிக்க ஒண்ணாததைப் போன்று அவரும் கிருபைக்குப் பரதந்திரப்பட்டவர் அநாதி அஜ்ஞ்ஞானாதி சம்சார சம்சர்க்கத்தாலே நீசனான எனக்கும் நித்ய சூரிகள் நாயகி பூவில் பிறப்பால் வந்த இனிமை தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமானை ஆசன பத்மம் தோற்று அதனால் சுமக்குமே ஆசன பத்மத்திலே அழுந்தின திருவடிகள் தன் திருவடிகளை இன்று வந்து பற்றிய நமக்கும் தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பெரிய பிராட்டியார்க்கும் இனியனானவனும் பூலோகத்திலுள்ளவர்கட்கும் நித்தியசூரிகட்கும் தலைவனும் குளிர்ந்த தாமரை மலராலே சுமக்கப்படுகின்ற திருவடிகளையுடைய மலர்மிசை ஏகினான் என்ற திருக்குறளை நினைவுகூர்க.
எம்பெருமானுக்குத் தம் பக்கல் உண்டான அன்பின் மிகுதியை நினைத்து அவனுடைய உபய விபூதிகளை உடையனாம் தன்மைக்கும் நித்திய சூரிகளுக்கும் அவ்வருகாய் ரூப குணத்தாலும் ஆத்தும குணத்தாலும் நிறைந்திருக்கிற பெரிய பிராட்டியார்க்கும்.
இலங்கையிலேயுள்ள சுவேல மலையிலே பெருமாள் எழுந்தருளி நிற்கச் செய்தே இராவணன் கோபுர சிகரத்தே வந்து தோன்றினவாறே இராஜத் துரோகியான பையல் திரு முன்பே நிற்கையாவது என்?
என்று மஹாராஜர் அவன்மேலே எழப் பாய்ந்து வென்று வந்த போது பெருமாள் அவரைப் பார்த்து இராஜாக்கள் இப்படிப்பட்ட சாகஸ காரியங்களைத் தாங்களே செய்யமாட்டார்கள் என்றார் என்றது ஸ்ரீராமபிரான் உலகங்கட்கெல்லாம் நாதனாய் இருந்தும் சுக்கிரீவனை நாதனாக இச்சிக்கிறார் என்னா நின்றதே அன்றோ?
இன்பனாமிடத்தில் முற்பாடு இங்கேயாய்ப் பின்பாயிற்று அவளிடத்தில் அன்பு செலுத்தியிருப்பது என்பதற்குப் பிரமாணங் காட்டுகிறார் தாமே இவனுக்கு பரிகரம் என்ற நினைவால் அர்ஜுனனுக்கு இவன் தான் முன்னே இன்று பார்த்த சாரதி பெயர் வாங்கிக் கொண்டார் இருவரும் சரணமாகப் பற்றினவர்களை விடோம் என்று மாறுபடுகிறார்கள் காணும் என்பது பட்டர் அருளிச்செய்த வார்த்தை.
என்றது ராகவம் சரணம் கதசுக்ரீவம் நாதம் இச்சதி வார்த்தைக்கு இந்த அர்த்தம் என்றபடி என்றதை நடத்தப் பார்த்தார் பெருமாள் என்றபடி இப்படி நெடுவாசிபட்ட விஷயங்களிலே சினேகம் ஒத்திருக்கைக்கு அடி சம்பந்தம் இரண்டு இடத்தில் உள்ளாரோடும் ஒத்திருப்பினும் குளிர்த்தியாலும் பரிமளத்தாலும் செவ்வியாலும் தாமரை திருவடிகளுக்குத் தோற்றுச் சுமக்கிறாப் போலே ஆயிற்று இருக்கிறது சௌகந்த்யம் சௌகுமார்யம் மார்த்வம் போட்டி டம்பம் அடிக்கும் ஆசன தாமரை பராஜிதம் திருவடித் தாமரை வென்றதே அவனுடைய உபய விபூதிகளை உடைமையால் வந்த ஐசுவரியத்துக்கும் மிருதுத்தன்மைக்கும் தகுதியாம்படியான கவி பாட வல்ல எனக்கு.
பரமபதத்திலே தரித்து நின்று அஹமந்நம் அஹமந்நம் நான் பரமாத்துமாவுக்கு இனியன் நான் பரமாத்துமாவுக்கு இனியன் சுவர்க்க லோகத்திலும் அதற்குள்ளே மேலேயிருக்கின்ற பிரமலோகம் முதலான உலகங்களிலும் பூலோகத்திலும் பூமியின் கீழேயிருக்கின்ற பாதாளலோகத்திலும் எட்டுத் திக்குகளிலும் நீங்காது பரந்து நிற்கின்றவனும் வளைந்த சிறந்த பாஞ்சஜன்யம் என்னும் சங்கைப் பெரிய கையிலே உடையவனும் குடக்கூத்தாடியவனும் நித்தியசூரிகளுக்குத் தலைவனுமான சர்வேசுவரனைக் கவி சொல்ல முத்தர்கள் இந்தச் சரீரத்தை நினையாமலே எங்கும் சஞ்சரிக்கிறார்கள் என்கிறபடியே இவ்வுலக வாழ்க்கையை நினையாமல் அங்ஙனன்றிக்கே சர்வேசுவரனை எல்லா நிலைகளிலும் புக்குக் கவி பாடப்பெற்ற என்னோடு ஒப்பார் உளரோ?
இப்படி எங்கும் பரந்து நிற்கிறவன் பரந்திருக்கப்படுகின்ற பொருள்களோடு ஒக்க வந்து அவதரிக்கும்படி சொல்லுகிறது மேல் இப்படி அவதரிப்பதுதான் இதரசஜாதீயனாயோ?
என்னில் ஆதியஞ்சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த என்கிறபடியே தன்னுடைய பிரகிருதி சம்பந்தமில்லாத திருமேனியை இதர சஜாதீயமாக்கிக்கொண்டாயிற்று வந்து அவதரிப்பது என்கிறது.
என்றது தேவர்களுக்கும் தேவர்களான நித்திய சூரிகளுக்குத் தலைவனே சங்கு சக்கரம் கதை இவற்றைத் தரித்தவனாய் வந்து அவதரித்தாய் பெண்படையார் உன்மேல் பெரும்பூசல் சாற்றுகின்றார் பண்பல செய்கின்றாய் பாஞ்ச சன்னியமேஎன்ற நாய்ச்சியார் திருமொழிப் உண்டும் உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடந்தும் கிடந்தும் நின்றும்கிரியா பதங்கள் எல்லாம் வைத்து கடந்தது அளந்தது பிரளய காலத்தில் உலகத்தையெல்லாம் புசித்தும் பிரளயம் நீங்கியவுடனே வெளி நாடு காண உமிழ்ந்தும் திரிவிக்கிரமனாய் அளந்தும் வராக அவதாரமாய் இடந்து எடுத்தும் கடற்கரையிலே கிடந்தும் இலங்கையில் போர் முடிந்த பின்பு தேவர்களுக்குக் காட்சியளித்து நின்றும் மீண்டு வந்து மகுடாபிஷேகம் செய்த திருக்கோலத்தோடு வீற்றிருந்தும் இராச்சிய பரிபாலனம் செய்தும் போந்த காரியங்களைக் கண்கூடாகப் பார்த்த தன்மையால் இந்த உலகமெல்லாம் தனக்கே உரிமைப்பட்டவை என்று சொல்லும்படி நின்ற சர்வேசுவரனைப் பற்றி அவன் செயல்கள் அடங்க என் சொல்லுக்குள்ளேயாம்படி கவி பாட வல்லேனாய் வகுத்த சர்வேசுவரனிடத்திலே வாசிகமான அடிமை செய்யப்பெற்ற அளவன்றிக்கே ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ஆனந்தத்தையுண்டாக்கக் கூடியவனாகவும் பெற்றேன் என்கிறார்.
பகைவர்களை அழிக்கின்ற ஸ்ரீராமபிரான் பாம்பின் உடல் போலே இருக்கிற திருக்கையைத் தலையணையாகக் கொண்டு கிழக்கு முகமாகக் கையைக் கூப்பிக்கொண்டு கடலை நோக்கிச் சயனித்தார் என்கிறபடியே கிடந்த கிடையிலே இலங்கை குடி வாங்கும்படியாக கம்பீரமான வில்லைப் பிடித்துக் கொண்டு நிற்கின்ற ஸ்ரீ ராமபிரானைத் தாரையானவள் கண்டாள் என்கிறபடியே நின்ற நிலை பர்ணசாலையில் எழுந்தருளியிருப்பவரும் சடை மரவுரி இவற்றைத் தரித்தவருமான ஸ்ரீ ராமபிரானை ஸ்ரீ பரதாழ்வான் பார்த்தார் என்கிறபடியே பதினோராயிரம் ஆண்டு தன் படுக்கைப் பற்றான பூமியைக் காப்பாற்றுகையாலே ஸ்ரீ பூமிப்பிராட்டி அணைக்க அவளோடே கலந்தும்.
வேரி மாறாத பூமேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே.வேரி பரிமளம் மது பிரவாகம் மாறாமல் தாமரையில் நித்யவாசம் மழை மாறாமல் இருந்துகொண்டிருக்கின்ற குளிர்ந்த அழகிய திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற திருவேங்கடமுடையானை வருவாய் மாறாமல் இருக்கின்ற பசுமையான பூக்கள் நிறைந்த சோலைகளாற் சூழப்பட்ட திருக்குருகூரிலே எழுந்தருளியிருக்கின்ற காரிமாறரான சடகோபரால் அருளிச்செய்யப்பட்ட ஆயிரத்துள் இப்பத்துத் திருப்பாசுரங்களையும் சொல்லுகிறவர்கட்கு வாசனை மாறாத தாமரைப் பூவில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற பெரிய பிராட்டியார் வினையைத் தீர்ப்பார் என்கிறார்.
நித்திய அநபாயினியான பெரிய பிராட்டியாருக்கு முன்பே நித்திய சமுசாரிகளுக்கும் முகங்கொடுக்கும் சீலமுடையவனது இத்திருவாய்மொழி கற்றார்க்குப் பலம் கொடுப்பாள் பெரிய பிராட்டி என்கிறது.
திருமலை மாரி மாறாதாகையாலே நித்ய விபூதி வைசிஷ்ட்யம் இதில் காட்டிய கல்யாண குணம்வீற்று இருக்கும் வேற்றுமை தோற்ற இருக்கும் இருப்பு சர்வ பூர்ணே சர்வ வியாபகத்வம் ஸர்வத்ர வானத்துக்கும் இத்யாதி உண்டும் உமிழ்ந்தும் அளந்தும் இடந்தும் இத்யாதி சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேசவனுக்கு செல்லுமே மழை நீர் அருவிகள் கடலுக்கு போவது போலே சாதாராண ஆகாரம் சர்வாத்மகம் திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி திரு வாய் மொழி நம்பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஈடு ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அங்குப் போய்ச் செய்யும் அடிமைகளை இங்கே இருந்தே செய்யும்படி தன் சொரூபம் முதலானவைகளைத் தெளிவாகக் காட்டிக் பெற்ற பேறு என்பதில் சங்கை இல்லையே ஆகையால் இதுவும் சூழ் விசும்புக்கு அப்புறம் இருக்க வேண்டும் என்றார் ஆயிற்று பெருமாளும் இளைய பெருமாளுமான இருப்பிலே பிராட்டிக்குப் பிரிவு உண்டாக மஹாராஜரையும் சேனைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு சென்று பகைவர்கள் கூட்டத்தைக் கிழங்கு எடுத்து அவளோடே கூடினாற்போலே போலி கண்டு இவர் மயங்கின இழவு எல்லாம் போகும்படி நித்திய விபூதியையும் லீலா விபூதியையுமுடையனாய் இருக்கின்ற தன் படிகள் ஒன்றும் குறையாதபடி கொண்டு வந்து காட்டிக் கொடுத்து இந்த ஐசுவரியங்களெல்லாம் ஒன்றாய்த் தலைக்கட்டுவது நீர் உம்முடைய வாயாலே ஒரு சொல்லுச் சொன்னால் காணும் என்று இவ்வுலகம் பரமபதம் என்னும் இரண்டு உலகங்களிலும் என்னோடு ஒப்பார் இலர் என்று மிக்க பிரீதியையுடையவர் ஆகிறார்.
ஆழ்வார் விடாய் கொண்டமைக்குப் பெருமாளைத் திருஷ்டாந்தமாக்கினாற்போலே விடாய் தீர்ந்தமைக்கும் பெருமாளைத் திருஷ்டாந்தமாக்குகிறார் இங்கு.
என்றது இச் சேர்த்தியைச் சேர்த்து வைக்கின்றவர்கள் கூட இருக்கச் செய்தே பிரிகையும் நின்ற குன்றத்தினை நோக்கி நெடுமால் ஆக மயங்கின மயக்கத்திற்கு வான மாமலையான தன்னைக் காட்டிக்கொடுத்தான் மைய கண்ணாள் மலர்மேல் உறைவாள் உறைமார்பினன் என்று தானும் பெரிய பிராட்டியாருமாய் இருக்கிற இருப்பைக் காட்டிக்கொடுத்தான் திருவுடை மன்னரைக் காணில் திருமால் என்றதற்கு உபய விபூதிகளையுடையனான தன் ஐசுவரியத்தைக் காட்டிக்கொடுத்தான் வீவில் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்த நம் அச்சுதன் என்று ஆனந்தமயனாய் இருக்கிற இருப்பைக் காட்டிக்கொடுத்தான் பிறர் வாயால் என் செய்கேன் என்றதைத் தவிர்த்து தம் திருவாயாலே என்ன குறை எழுமையுமே என்னப் பண்ணினான்.
வேறுபாடு தோன்ற இருந்து ஏழுலகங்களிலும் ஒரே கோல் செல்லும்படியாகப் பொறுமை மிகுந்து ஆளுகின்ற அழிதலில்லாத சர்வேசுவரனாய் வைத்து அடியார்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக மனிதர் கதியில் வந்து அவதரித்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைக் கவி ஜாதி பொருள்கள் தோறும் நிறைந்திருக்குமாறுபோலே இருக்கக்கடவனாய் இப்படிப் பரந்திருத்தல் தான் ஏவுவதற்காக அன்றோ?
முழுதும் தன் ஆசனத்திலே கீழே அமுக்குண்ணும்படி அவற்றை அதிஷ்டித்துக்கொண்டு இருக்கும் படியைத் தெரிவிப்பார் பரமபதத்திற்கு இப்பால் உள்ள உலகங்கள் மாத்திரத்தைச் சொல்லிற்றாதல்.
இரு வகையான உலகங்களையும் சொல்லும் போது இப்படி உபயவிபூதிகளையுமுடையவனான செருக்கால் தன் பக்கல் சிலர்க்குக் கிட்ட ஒண்ணாதபடி இருப்பானோ?
என்னில் ஸ்ரீராமபிரான் இராச்சியத்தை விநயத்தோடு கூடினவராய் நடத்துகையாலே இராச்சியத்தை உபாசித்தார் என்பது போன்று ஆற்றல் மிக்கு ஆளும்படி சொல்லுகிறது என்று பட்டர் அருளிச் செய்யும்படி.
வியாதி துர்பிஷம் திருட்டு சஞ்சரிக்க மாட்டார்கள் தஸ்கரம் திருட்டு பிரணவார்த்தம் நன்றாக அறிந்தால் போகுமே ஏத்தி உள்ளப் பெற்றேன் ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அவன் திரு உள்ளம் மலர அத்தைக் கண்டு ஆனந்தப் பட்டேன் என்றபடி மையணிந்த கண்களையுடையவளும் தாமரை மலரில் வசிப்பவளுமான பெரிய பிராட்டி நித்திய வாசம் செய்கின்ற மார்பையுடையவனும் சர்வேசுவரன் திருவருளாலே அவன் கருத்து அறிந்து நடத்தும் பிரமனுடைய திருவருள் காரணமாக நாரதர் முதலிய முனிவர்கள் மூலமாக ஆயிற்று ஸ்ரீமத் ராமாயணம் தோன்றியது இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீராமாயணத்திற்காட்டில் தாம் அருளிச்செய்த பிரபந்தத்திற்கு ஏற்றம் அருளிச்செய்கிறார்.
இந்த உலகமானது எந்தப் பிராட்டியின் புருவங்களினுடைய செயல்களின் விசேடத்தால் நியமிக்கும் பொருளாயும் நியமிக்கப்படுகின்ற பொருளாயும் ஆகுகையாகிற தாரதம்மியத்தாலே பட்டர் தானே இப்படி தைர்யமாக நாம் நாமவதற்கும் அழகிய மணவாளன் அப்படி ஆவதற்கும் இவள் கடாஷமே காரணம் என்கிறார் பூவிலும் கூசி அடியிடுமவள் பொருந்தி வசிக்கும் மார்வு படைத்தவன்.
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகள் பெருமாளைக் கை பிடித்த பின்பு ஸ்ரீ மிதிலையை நினையாதது போன்று இவளும் இவன் மார்வில் இனிமை அறிந்த பின்பு தாமரையை நினையாதவள் என்பார் உறை மார்பினன் என்கிறார்.
மக்களின் அண்மையில் இருக்கிற தன் சரீரத்தை முத்தன் நினைப்பது இல்லை என்கிறபடியே வீவு இல் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்த நம் அச்சுதன்அவிச்சின்ன மான ஆனந்தம் ஆனந்த வல்லிமிகுதியான எல்லை வீவு இல் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்தனன் மேவியேஆனந்த மயனைக் கிட்டி அவனது ஒட்டுமே கிட்டினால் வெட்டினால் விலகுவோம் நித்தியமான இன்பத்தினது மிக்க எல்லையிலே தங்கியிருக்கின்ற நம் அச்சுதனும் அழிவில்லாத கல்யாண குணங்களையுடையவனும் தாமரை மலர் போன்ற திருக்கண்களையுடையவனும்.
சிற்றின்பங்களை அனுபவிக்கப் புக்கால் அவை அற்பம் நிலை நில்லாமை முதலிய குற்றங்களாலே கெடுக்கப்பட்டவை ஆகையாலே அனுபவிக்குங்காலமும் அற்பமாய் இருக்கும் இங்கு அனுபவிக்கப்படும் பொருள் அளவிற்கு அப்பாற்பட்டதாகையாலே சர்வேசுவரனுடைய ஆனந்தத்தையும் உம்முடைய ஆனந்தத்தையும் ஒன்றாகச் சொன்னீர் பின்னை உமக்கு வேற்றுமை என்?
என்னில் வேற்றுமை எனக்குச் சிறிது உண்டு என்கிறார் மேல் ஆனந்தத்தில் சாம்யாபத்தி உண்டே அதனாலே அதே சப்தங்கள் பின்னும் மேவி அவனுக்கு இயல்பிலே அமைந்தது எனக்கு அவனை அடைந்த காரணத்தால் வந்தது அவனுடைய ஆனந்தத்திற்கு அடி இல்லை மேவி நின்று தொழுவார் வினை போக மேவும் பிரான்சேர்ந்து கலந்து அநந்ய விரோதி பாபங்கள் ஸ்வயமேவ நசிக்கும் படி தாரகன் அந்தராத்மா பூதன் தனக்கு சரீரமான என் ஆவியை ஸ்துதிப்பித்துஉகப்பித்து விரும்புகிற பிரகாரம் யான் அறியேன் வேறு பயன் ஒன்றையும் கருதாது பொருந்தி நின்று தொழுகின்ற அடியார்களுடைய பாவங்கள் போகும்படி அவர்களோடு சேர்கின்ற உபகாரகனும் சிறகையுடைய அழகு பொருந்திய கருடப்பறவையை வாகனமாக உடையவனும் பகைவர்களைக் கொல்லுகின்ற சக்கரத்தைத் தரித்த தலைவனுமான செல்லுகைக்கு அடியான பாபம் உண்டாகைக்குக் காரணம் உண்டே யன்றோ?
அம் புள் என்றதனால் தேவரீர் திருவடிகளாலே நெருக்கி அழுத்தின தழும்பினாலே சோபிக்கிறவன் என்கிறபடியே ஆங்கார வார மதுகேட்டு அழலுமிழும் பூங்கா ரரவணையான் பொன்மேனி யாங்காணவல்லமே யல்லமே மாமலரான் வார்சடையான் வல்லரே யல்லரே?
வாழ்த்து.பரமபதத்திலுங்கூட அவனுக்கு என்வருமோ என்று அச்சங்கொண்டிருப்பவன்அஸ்தானே பயசங்கிகள் உலகங்கட்கு எல்லாம் ஓர் உயிரேயோ என்றும் ஆத்மந ஆகாஸ ஸம்பூத பரமாத்துமாவினின்றும் ஆகாசம் உண்டாயிற்று என்றும் சர்வாத்துமா என்றும் சொல்லுகிறபடியே ஒரு காரணமும் பற்றாமே எல்லாப் பொருள்கட்கும் ஆவியாய் இருப்பவனை ஆவி என்கிறார் அவன் விபு தாம் அணு என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.
எல்லாப் பொருள்களையும் பகவத்கீதை மூலமாக விரித்தவனை எனக்குத் தலைவனை வினைகளும் நோய்களும் காற்றிற்கு முன்னே விரைந்து சென்று கரிந்து போகும்படியாக சொற்களாலே மாலை புனைந்து ஏத்தி எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியுடையவன் ஆனேன் என்கிறார்.
வினைகளும் நோய்களும் காற்றின் முன்னம் கடுகிக் கரிய எம்மானை மாற்றம் மாலை புனைந்து ஏத்தி நாளும் மகிழ்வு எய்தினேன் எனக் கூட்டுக தான் எல்லார்க்கும் தலைவனாய் இருந்து வைத்து அருச்சுனனுக்கு எல்லாப் பொருள்களையும் பொறுக்கப் பொறுக்க அருளிச்செய்தாற் போலே எனக்குத் தன் படிகளைக் காட்ட கண்டு அனுபவித்து நான் என்னுடைய தடைகள் எல்லாம் போம்படி திருவாய்மொழி பாடி தான் சர்வேசுவரனாய் இருந்து வைத்தும் தன் படிகளை அனுபவிக்கும் நித்திய சூரிகளையுடையனாய் இருந்து வைத்தும் பிரகிருதி புருஷ விவேகத்தைப் பிறப்பித்து கரும யோகத்தை விதித்து அதுதன்னை நான் செய்கிறேன் என்ற எண்ணத்தைப் பொகட்டுப் பலத்தில் விருப்பமில்லாமல் செய்வாய் என்று பின்னர் ஆத்தும ஞானத்தைப் பிறப்பித்து பின்பு பகவத் ஞானத்தைப் பிறப்பித்து எப்பொழுதும் நீங்காத நினைவின் உருவமான உபாசனக் கிரமத்தை அறிவித்து இவ்வளவும் கொண்டு போந்து இதன் அருமையை ஜனகர் போல்வார் கர்ம யோகத்தால் காட்டி த்ரிவித தியாகம் ஆத்மா சரீரம் பிராணன் இந்திரியங்கள் பரமாத்மா ஐவரும் உண்டே தத்துவ ஞானம் அடையப்பட்டது விபரீத ஞானம் நீங்கியது எல்லாச் சந்தேகங்களும் நீங்கி நிலைபெற்றவனாய் இருக்கிறேன் செம்மை யுடைய திருவரங்கர் தாம்பணித்த மெய்ம்மைப் பெருவார்த்தை விட்டுசித்தர் கேட்டிருப்பர்.
திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி திரு வாய் மொழி நம்பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஈடு ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் இவள் தன்மை அறிந்திருக்கையாலே இவளைக் கிடையாது என்று கூத்து விலக்கி யிருந்தாற் போலே காணும் கிடப்பது ஆயர்கள் செருக்குக்குப் போக்கு விட்டு ஆடுவது ஒரு கூத்தாயிற்று குடக்கூத்தாகிறது.இடையர் கூத்தாட வில்லை இங்கு விளைவது அறியாதே வழிப்போக்கர் புகுந்து ஆடாநிற்பர்களே அதனைக்கண்டு இக்குடக்கூத்து ஆடும் போது நிறைந்த பசுக்களையுடைய அன்றிக்கே பகல் எல்லாம் பசுக்களின் பின்னே போனேன் மாதா பிதாக்களுக்குப் பரதந்திரன் ஆனேன் பிரிந்தேன் ஆற்றேன் உண்டு சேஷித்த வெண்ணெய் உடன் சஜாதீயம் சம்பந்த பதார்த்தம் உண்டு விட்டது சேஷித்த என்று சொல்ல ஒண்ணாது தாயுங்கூட உதவாத சமயத்திலே பூதனை வந்து முலை கொடுக்க அவ்வளவிலே உணர்த்தி உண்டாய் அவளை முடித்துத் தன்னை நோக்கித் தந்தானே அவ்வுபகாரத்திலே தோற்று அன்று தொடங்கி இவள் பிச்சு ஏறினாள்.என்றது என் சொல்லியவாறோ?
நீறு செவ்வே இடக் காணில் நெடுமால் அடியார் என்று ஓடும்பஸ்மம் நீளவாட்டில் இட்டாலும் ஊர்த்வ புண்டரம் போலே அத்திரு அவனைப் பற்றும் இத்திரு இருவரையும் பற்றும் அத்திரு மார்பைப் பற்றும் இத்திரு திருவடிகளைப் பற்றும் மிகுந்த மயக்கத்தை அடைந்திருக்கும் நிலையிலும் இந்த எல்லா உலகங்களும் கண்ணபிரானுடைய படைப்பு என்னா நிற்கும் திருநீற்றினை நேரே ஊர்த்துவபுண்டரம் இட்டிருத்தலைக் கண்டால் சர்வேசுவரனுடைய அடியார்கள் என்று ஓடுவாள் வாசனை வீசுகின்ற திருத்துழாயினைக் கண்டால் நாராயணனுடைய மாலை இதுவாகும் என்பாள் ஆதலால் இந்தப் பெண்ணானவள் செவ்வே இடுதலாவது மேல் நோக்கியிருக்கும்படி ஊர்த்துவபுண்டரமாக இடுதல்.
இவள் பிச்சு ஏறிச் சொல்லும் வார்த்தை கேட்கைக்கு மைத்திரேயர் முதலிய மஹரிஷிகளைப்போலே தொடர்ந்து திரிய வேண்டிக்காணும் மகா வராஹத்தை எடுத்த மஹாவிஷ்ணுவினால் தூக்கப்பட்டவள் ஆகிறாய் என்கிறபடியே என்றும் ஒக்க பகவானுடைய சம்பந்தம் மாறாத தேசத்தில் மண்ணைக்கொண்டு தரித்துப் போருமவர்களாகக் கொண்டு மயங்கி இவர்கள் சர்வேசுவரன் அடியார் என்று ஓடாநிற்கும்.
சுடர்முடிமேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த தண் அம் துழாய் என்கிறபடியே அவன்சிரஸா வஹித்து தலைமேல் கொண்டு அடியார்க்குக் மாயோன் இடையாட்டத்திலாள் இத்திரு.
அநபாயிநியான அவளோடு ஒக்க விகற்பிக்கலாம்படி காணும் இவள்படிகள் தாம் இருப்பன என்பாள் செல்வத்தையுடைய அரசர்களைக் கண்டால் திருமகள் கேள்வனைக் கண்டேன் என்பாள் அழகு பொருந்திய வடிவங்களைக் கண்டால் கடல் போன்ற நிறத்தையுடைய திருமால் கோயில்களே என்பாள் தெளிவுடையளாய்ப் பந்துக்களுக்கு அஞ்சின காலத்திலும் பெருமாளும் இளைய பெருமாளும் பிராட்டியும் ஐந்திரவியாகரண பண்டிதனும் என்று புத்தி பண்ணிப் பின் தொடர்ந்து போய் நீலம் குவளை காயா உருப்பெற எழுதின சித்திரம் இவற்றைக் காணில் நிற மாத்திரத்தையும் ஊனக்கண்ணுக்குத் தோன்றுகிற கல் புதைத்துக் கிடக்கும் இடங்களைக் காணில் அவையெல்லாம் பெரிய பெருமாள் பள்ளிகொண்டருளுகிற கோயிலே என்பாள்.
விரும்பிப் பகவரைக் காணில் வியலிடம் உண்டானே என்னும்சன்யாசிகளைக் கண்டு வில்லி புத்தூர் பகவர் துறை மாற்றி அரும் பெறல் பெண்ணினை மாயோன் அலற்றி அயர்ப்பிக்கின்றானே.உபகார சேஷ்டிதங்களை உடைய மயக்கம் அடைய வைக்கிறான் பகவானுக்கு அடிமைப்பட்ட துறவிகளைக் கண்டால் விரும்பி அகன்ற உலகத்தை எல்லாம் புசித்த திருமால் என்பாள் கரிய பெரிய மேகங்களைக் கண்டால் கண்ணபிரான் என்று கூறிக் கொண்டு மேலே எழுந்து பறப்பதற்குப் பாராநின்றாள் பெரியனவாயும் காட்சிக்கு இனியனவாயும் இருக்கிற பசுக்கூட்டங்களைக் கண்டால் கண்ணபிரான் அவற்றினிடையே இருக்கிறான் என்று அவற்றின் பின்னே செல்லுவாள் பெறுதற்கரிய என் பெண்ணினை மாயவன் வாய்விட்டு அலற்றும்படி செய்து மயங்கச் செய்கிறான் என்கிறாள்.
பிரளய ஆபத்திலே உலகத்தை அடைய வயிற்றிலே வைத்து நோக்கி பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய பொருள்களைப் பாதுகாத்தலைச் செய்கையாலே நின்ற குன்றத்தினை நோக்கி நெடுமாலே என்று மயங்கினாற் போலே காணும் அடியார்களைச் சர்வேசுவரனாகக் கொண்டு அசித்துக்கும் ஈசுவரனுக்கும் பேதமுண்டாயிருக்கச் செய்தேயும் ஐக்கியம் கூறியது மயக்கத்தின் காரியமானாற் போன்று இதுவும் பறப்பாரைப்போலே இருக்கப் பரபரப்போடு நிற்பாள்.
மயில் ஆலுமே திருவாய்க்குலத்தாழ்வார் என்ற ஒருவர் உண்டு அவர் கார் காலத்தில் பயிர் பார்க்க என்று புறப்பட்டு மேகத்தைக் கண்டவாறே மோஹித்து விழுந்தார் அவர் விழுந்ததைக் கண்டு நின்ற குடிமகன் ஓடி வந்து அவரை எடுத்துக்கொண்டு வந்து வீட்டிலே விட்டு குவலையங் கற்றுனைக் காணில் என்னாங்கொல் குறிப்பவர்க்கே?என்ற திவ்வியகவியின் திருப்பாசுரம் இங்கு அநுசந்திக்கத்தகும்.
ஒன்று கிருஷ்ணன் பசுக்கூட்டங்கட்குப் பின்னே வருகின்றான் என்று நினைத்து முன்னிடத்தில் இருக்கும் இவள் கிருஷ்ணனிருக்கும் அவருக்குப் புத்திரன் ஆனாய் என்கிறபடியே தம்மைப் பெற்றவர்கள் பட்ட வருத்தம் அல்ல கண்டீர் நான் இவளைப் பெறுதற்குப் பட்டது குரவர்களாகிய தாய் தந்தையர்கள் நம்மை என் செய்வார்கள்?
அயர்க்கும்சுற்றும் பற்றி நோக்கும் அகலவே நீள் நோக்குக் கொள்ளும்மோகியா நிற்கும் நடுவில் கொஞ்சம் உணர்ந்து சுற்றும் நோக்கும் மழைக் கண் துளும்ப வெவ் வுயிர் கொள்ளும்மெய் சோரும்மழை போலே வெளியில் வியர்த்த நீர் தவிர கண் வழியே வரும் மயங்குவாள் பின்னர் நாற்புறத்திலும் பலகாலும் பாராநிற்பாள் விரிந்து செல்லும்படி நீண்ட தூரம் பார்ப்பாள் பின்னர் வியர்த்து நீராக நிற்பாள் குளிர்ந்த கண்களில் நீர் துளும்பும்படி பெருமூச்சு எறிவாள் தளர்வாள் மீண்டும் அவ்வெம்மை தோன்ற நெடுமூச்சு எறிவாள்.
பெருமானே வா என்று கூவும் அவ்வாறு விளித்து அந்தத் திருப்பெயராலே பெருமானே வா என்று கூவும் என்றதற்கு இரண்டு விதமாகக் கருத்து அருளிச்செய்கிறார் அவ்வாறு விளித்து என்று தொடங்கி.
ஆழ்வான் திருக்கண்கள் நோவுபட்ட பின்பு எம்பெருமானார் திருவுள்ளம் நோவுபட்டாற்போலேகாணும் திருத்தாயார் திருவுள்ளமும் படுகிறது நல்வினை என்று கற்பார்கள் நலனிடை வைகுந்தம் நண்ணித்நலனுடை பாட பேதம் அவன் மேவு வைகுந்தம் கிட்டும் வளப்பம் பொருந்திய திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஸ்ரீ சடகோபர் கொடிய வினைகளை எல்லாம் தீர்க்கின்ற கண்ணபிரான் பழமையான வினைகள் எல்லாம் நீங்க எல்லாரும் தொழுது எழும்படி வேறுபட்ட சிறப்போடு எழுந்தருளியிருப்பார்கள்.
என் செய்கேன் என்று கை விட்டதும் இவன் கைக் கொண்டான் கை பிடித்தவர் இதம் சீதா பிரியம் உடன் பிடித்தவர் ஆயிரம் திருவாய்மொழியிலும் இவர் எம்பெருமானுக்கு நிறம் முதலியவற்றால் ஒத்திருப்பவையான பொருள்களைக் கண்டு திரு வாய் மொழி நூற்று அந்தாதி திரு வாய் மொழி நம்பிள்ளை பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ ஈடு ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் இவர்க்கு மேல் திருவாய்மொழியில் பிறந்த கரை கடந்த பிரீதியானது இவருடைய சொரூபமும் அழியும் என்னும்படியாய் இருந்தது அந்த ரசத்தை அரையாறு படுத்திப் பொறுக்கும்படி செய்கைக்காக அந்தக் கலவியைச் சிறிது நெகிழ நின்றான் ஈசுவரன்.
போலியான முடிகளை எல்லாம் அவிழ்த்து அவிழ்த்துப் பார்க்குமாறு போன்று அவனோடு ஒத்த பொருள்களையும் சத்ருசம் சம்பந்தப்பட்ட பொருள்களாகக் கொண்டும் மயங்கிக் கிட்டிப் பார்த்து அவன் அன்றிக்கே ஒழிந்தால் மீளவும் மாட்டாதே பிராட்டியைத் தேடுவதில் நோக்கமுடைய பெருமாள் ஓரிடத்தில் சுற்றும் முகத்தைத் திருப்பி மேலே பார்க்கிறார் ஆணாறு பெண்ணாறுகள் ஒன்று இன்றிக்கேஆண் ஆறு மேற்கு நோக்கிநதம் நதி பெண் ஆறு கிழக்கு நோக்கி தேடுவதாய் வார்த்தைகளையும் சொல்லி இது கண்டு தான் பொறுக்கமாட்டாமல் நோவு படுகின்றபடியையும் சொல்லிக் கை வாங்குமளவாக மண்முழுதும் அகப்படுத்து நின்ற எந்தை என்கிறபடியே அவன் திருவடிகளுக்கு உட்பட்ட பூமிப்பரப்பு அடைய இருந்து துழாவா நிற்கும்.
ஸ்ரீ வாமனன் எழுந்தருளியிருந்த தேசமாயிற்று அவன் எழுந்தருளின பின்பு அவன் பக்கல் பத்தியாலே விடமாட்டாமே விஷ்ணு பகவான் மனித உருவத்தோடு சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் இராமன் என்ற பெயரோடு இப்பூமியில் சஞ்சரித்தார் என்றான் எங்கள் நான்மறைக்கும் தேவர் அறிவிற்கும் பிறர்க்கும் எட்டாச் செங்கண்மால் இருந்து மேனாள் செய்தவம் செய்த தன்றே.கம்பர் பூமிக்கு வாசனை இயற்கையாய் இருக்கவும் திருவடிகளினுடைய சம்பந்தத்தால் வந்த வாசனை என்று இவளுக்கு நினைவு என்கிறார் அவன் இரந்து தனக்கு ஆக்கிக்கொண்டது அன்றோ?
என்னா நின்றாள் அவனதானால் இந்திரனுக்குக் கொடுத்தது போன்று அவனது எல்லாம் இவரது பார்த்தா உடையது நாயகிக்கு உண்டே அப்படி சம்பந்தம் உடைய ஆழ்வார் கொடுக்க வேண்டாமே ததீயத்வம் நமக்கு அவ்விடத்திலும் இவ்விடம் அணித்தாய் இருக்குமாறு போன்று அவர்களுக்கு அக்கரை இக்கரை என்னும்படி நமக்கும் உண்டாயிருக்க நாம் இழப்போமே என்று தளர்ந்து தொடங்கின வார்த்தையைத் தலைக்கட்ட மாட்டுகின்றிலள் என்றபடி.
உன்னித்து வண் துவராபதி மன்னன் சகி வெறி விலக்கஏத்துமின் எத்துதலும் தொழு ஆட சொல்ல அடுத்த பாட்டில் தெய்வ உருவிற் சிறுமான் செய்கின்றது ஒன்று அறியேனேதெய்வகாந்தி தெய்வ உரு சிறுமி சூரிகள் வடிவு போலே அறிவாள் முன்பு முன் தசையில் இப்பொழுது அறியாமல் தழுவினாலும் மெய் வெந்து போகணுமே இவள் மெய் மேவாள் நேர் மாறி இவர்கள் உணர அச்சுதன் சொன்னதும் அக்னி வாய் திறக்குமோ பாம்பு கருடன் சொன்னதும் விலகுமே போலே வெறி கொள் துழாய் மலர் நாறும் வினையுடை யாட்டியேன் பெற்றபரிமளப் பிரசுரமான திருத் துழாய் நாறா நின்றும் செறிவளை முன்கைச் சிறுமான் செய்கின்றது அவனாக நினைத்து மேல் விழுவதால் பூரித்து செறி வளைமுக்தமான மான் சுடும் தன்மையது என்று எல்லாராலும் அறியப்படுகின்ற சிவந்த நெருப்பைத் தழுவி அச்சுதனே என்று சொல்லுவாள் தேஜஸாம் ராசி மூர்த்ததாம் ஒளிகளின் நிலையான திரள் என்கிறபடியே ஒளியுடைமையையே பார்த்துத் தழுவாநின்றாள்.
காம் பூமி பாலயதி கோவிந்தன் பரோபகாரம் பரார்த்தமாகவே இருப்பான் என்னுடை கோவிந்தன் ஆர்த்தி தீர வந்தானே உலகத்தார் படியும் அன்று விரஹ நோயினர்கள் படியும் அன்று உலகத்தார் படியாகில் நெருப்புச் சுடவேண்டும் கோவைவாயாள் என்ற திருவாய்மொழியிற் கூறிய கலவியால் வந்த பரிமளம் பத்து எட்டுக் குளிக்கும் நிற்குமே அன்றோ?
பிரிவிலும் வடிவு திருத்துழாய் நாறும்படி உள்புகுந்து மூழ்கி பின்பு போலி கண்டு மயங்கும்படி மயக்கமேயாய் விடுகைக்கு அடி நிற்கின்ற மலையைப் பார்த்து நெடுமாலே வா என்று கூவுவாள் மிக அதிகமாகப் பெய்கின்ற மேகத்தைக் கண்டால் நாராயணன் வந்தான் என்று மகிழாநிற்பாள் என்னுடைய கோமளத்தை இத்தகைய மயக்கங்களைச் செய்தார் என்றுகாண் என்கிறாள்.
ஐயம் இன்று இவன் அவனே என்பாள் வடிவில் பெருமையைக் கண்டவாறே உலகம் முழுதையும் தன் திருவடிகளின் கீழே இட்டுக்கொள்ளும்படி பெரிய வடிவையுடைய திருவுலகு அளந்தருளின சர்வேசுவரன் என்று நினைத்து இங்ஙனே வாராயோ?
கெட்டு மழை அன்றிக்கே பெய்ய வேண்டிய காலத்தில் பெய்யும் மழையைக் கண்டவாறே நாரணன்ஒரு காரணம் இன்றியே உயிரை நோக்குமவன் வந்தான் என்று மயில்கள் கார் காலத்திலே மகிழ்ச்சியினாலே ஆரவாரித்து ஆடுவதைப் போலே ஆடுகிறாள்.
செல்லுகின்ற இளமையையுடைய பாம்பின் பின்னே சென்று இது அவன் படுக்கை என்னாநின்றாள் மேல் விளையக் கூடியது கன்றைப் புல்கி என்றும் நாகத்தின் பின்போய் என்றும் கூறாநின்றாள் இத்தனை உணர்த்தி உண்டோ?
திருமேனிக்குப் பரபாகமான வெண்மையை யுடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யத்தை வெறும்புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும் படியிருக்கிற பிரளய ஆபத்திலே வரையாமல் திருவயிற்றிலே வைத்துக் காத்து அப்பிரளயம் கழிந்தவாறே வெளிநாடு காணப் புறப்படவிட்டு வேண்டாதபடி சம்பந்தம் இருக்கிறபடி தாய் நம்மை வயிற்றிலே பாதுகாத்தாள் நாம் இவளுக்கு என் செய்வோம்?