sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இது தொல்குடியின் விலக்கு நம்பிக்கையில் தீட்டு சுத்தம் என்ற பொருள்பெற்றதாக மாதவிலக்கும் அதன் உடலியல் செயல்பாடான ரத்தப்போக்கும் இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.
நெருப்பினை உண்டாக்கும் அதாவது யாகத்தீ உருவாக்கும் செயலில் ஆண்பெண் சேர்க்கையைக் கற்பனை செய்வது ஆரம்பகால வேதகால மக்களுக்கு முக்கியமானதாகும்.
மாதவிலக்கு பற்றி அவை பேசவில்லை எனினும் அஸ்வமேதம் சோமயாகச் சடங்குகளின்பொழுது ஆண்பெண் உடலுறவு கொள்வது குறித்து நிறையப் பேசுகின்றன எனும்பொழுது இவ்விலக்குகள் பிற்காலத்தில் புகுத்தப்பட்டவை என்பதை எளிதில் அடையச் செய்துவிடுகிறது.
பழங்குடிச் சமூகத்தினரிடையே பெண் உடலியக்கம் சார்ந்த நம்பிக்கைகள் உதாரணமாக பேறுகாலத்தில் பெண்கள் தனிக்குடிலில் தங்குவது பூப்பெய்திய பெண்கள் குறிப்பிட்ட காலம் தனிக்குடிலில் தங்குவது போன்றவை வேறுவகைப்பட்டவை.
நிரந்தர விலக்கோ தாற்காலிக விலக்கோ எதுவாயினும் விலக்கின் பரிமாணத்தைப் புரிந்துகொள்ள பழங்குடிச் சிந்தனை மரபின் பின்புலத்தில்தான் காண வேண்டுமமே தவிர தற்காலச் சிந்தனை பிடிக்கு உட்பட்டல்ல.
இப்பின்னணியில் தொன்மைச் சமூகத்தின் குலக்குறி வழிபாட்டையும் விலக்கு நம்பிக்கையினையும் நுட்பமாகப் பகுத்துப் பார்த்தால் விலக்கு நம்பிகையானது அடிப்படையில் தொல் மனிதர்களிடையே நிலவிய அச்ச உணர்வு நன்றி உணர்ச்சி குற்ற உணர்ச்சி இயற்கை வழிபாடு ஆவி வழிபாடு மற்றும் மூதாதையர் வழிபாடு போன்று பல நம்பிக்கைகளில் இருந்தும் வளமை குறித்த சிந்தனையும் கொண்டு கிளைத்துள்ளதைக் காணலாம்.
விலக்குப் பற்றிய மிகச் சரியான புரிதல் முன் அத்தியாயத்தில் கண்ட குலக்குறி கோட்பாட்டுடனும் அடுத்துக் காண இருக்கும் போலியுரு வழிபாட்டுக் கோட்பாடுகளை உள்வாங்கிக்கொள்வதில் இருந்தே பிறக்கும்.
இன்றுள்ள சமய நம்பிக்கைகள் அனைத்தும் குலக்குறி நம்பிக்கையில் இருந்து வளர்ச்சிபெற்றவையாகும் என்று காட்டும்பொழுது இன்றுள்ள சமய முறைகளில் இன்றியமையாதெனக் எனக் கருதப்படும் பண்புகளான வழிபாட்டுப் பொருள் அதன் மீதான நம்பிக்கை நம்பிக்கையில் உறுதிகொண்டோர் சடங்கு சடங்கு செய்தல் போன்றவற்றைக் கொண்ட ஆரம்பகாலச் சமயமாகக் குலக்குறியியம் தோன்றியது என விளக்குகிறார்.
ஜான் பெர்கூசன் மெக்லெனன் மனித குலத்தின் எல்லாப் பிரிவுகளும் பழங்காலத்தில் குலக்குறியியல் நிலையைக் கடந்துதான் வந்துள்ளன எனச் சுட்டிக்காட்டுவார்.
டெய்லர் என்பவர் குலக்குறியை சமயத்தின் அடிப்படை என்பதை மறுத்து குலக்குறி என்பது வெறும் விலங்கு தாவர வழிபாடு அன்று இது ஒரு குறிப்பிட்ட விலங்குக்கும் ஒரு குழுவைச் சேர்ந்த மக்களுக்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பினைக் குறிக்கிறது என்று விளக்கிக் காட்டுவார்.
மாந்தரினத்தில் சில சமூகத்தினர் தம் குலத்தவர் சில பொருட்களில் இருந்து தோன்றியவர்கள் என்றும் அதனோடு பல்வேறு முறைகளில் தொடர்புடையவர்கள் என்றும் நம்பிக்கை கொண்டு அப்பொருளை அவர்தம் குலக்குறியாகக் கொண்டுள்ளனர்.
ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் அச்சமூகத்தவர் தம்தம் குலக்குறியோடு கொண்டுள்ள நடைமுறைகள் நம்பிக்கைகள் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் சேர்ந்த ஒன்றே குலக்குறியம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
சில குழுவினர்க்கு அவர்களின் குலக்குறியோடு கொண்டுள்ள உறவு கருதியலாகவும் சில குழுவினர்க்கு அது இயல்கடந்த மறைமெய்யாகவும் இன்னும் சிலருக்கு அவ்வுறவு பயபக்தியுடன் போற்றும் தன்மை கொண்டதாகவும் இன்னும் சில குழுவினருக்கு அவ்வுறவு உணர்ச்சிவயப்பட்ட நிலைகொண்டதாகவும் மேலும் சில குழுவினருக்கு அவரவர் குடிவழித் தொடர்பைக் காணும் முறையாகவும் உள்ளது.
இவ்வாறான வேறுபாடுகளை அடையாளம் கண்டுணர முடிந்தாலும் கீழ்க்கண்ட சில பொதுப்பண்புகளை அனைத்துச் சமுதாயங்களும் கொண்டிருப்பதையும் காணமுடிகிறது.
மக்லீனன் ஆண்ட்ரூஸ் லாங் பிரேசர் வில்கெம் ஸ்மித் ராட்கிளிஃப் பிரெளன் லெவி ஸ்ட்ராஸ் கோல்டன் வீய்சர் போன்ற பல மானிடவியளாலர்கள் குறிக்குறியின் தோற்றம் பற்றி ஆராய்ந்துள்ளனர்.
மக்லீனன் குலக்குறி அமைப்புடைய சமுதாய நிலையே தொடக்ககாலச் சமுதாய முறை என்றும் இந்நிலையைக் கடந்த பின்னரே இன்றுள்ள அனைத்து வகையான சமுதாயங்களும் வளர்ந்துள்ளன என்று கருதுகிறார்.
உலகின் பல்வேறு சூழல்களில் வாழ்ந்த மனிதக் குழுவினர் அவரவர் இயற்கைச் சூழல்களில் காணப்பட்டவற்றுள் சிறப்பானதொன்று வாழ்வுக்கு முதன்மையானது எனக் கருதியதால் அதனை அவர்தம் குலக்குறியாகக் ஏற்றுக்கொண்டனர் என்பார் ஆண்ட்ரூஸ் லாங்.
ஆஸ்திரேலிய மெலனேசியர் இறக்கும்பொழுது அவர்களின் ஆவி உடலில் இருந்து பிரிந்தவுடன் பூமிக்குள் சென்றுவிடுகின்றன என்றும் அவை தாவரங்கள் விலங்குகள் இயற்கைப் பொருட்கள் ஆகியவற்றில் உறைகின்றன என்றும் அந்த ஆவிகள் குழந்தைகள் உருவில் மீண்டும் உயிர்த்தெழுகின்றன என்றும் இந்நிலையில் ஓர் ஆணும் பெண்ணும் புணர்ச்சியில் ஈடுபடும்பொழுது அவர்களுக்கு அருகில் தாவரம் விலங்கு இயற்கைப் பொருட்கள் போன்ற எது உள்ளதோ அதில் உறைந்துள்ள முன்னோர்களின் ஆவி பெண்ணின் கருப்பையினுள் புகுவதால் கருவுறுதல் நிகழ்கிறது என நினைக்கின்றனர்.
இறந்த மூதாதையர்களின் புனைப்பெயர்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலில் உள்ள முக்கியப் பொருள்களின் பெயர்களுக்கும் இடையே வேறுபாடு தெரியாமல் குறிப்பிடத் தொடங்கியதால் குலக்குறி ஏற்பட்டு அதனைத் தொன்மைக் குடியினர் மதித்து மரியாதை செலுத்தினர்.
ஆகவே சொற்களின் குறைபாடு காரணமாக ஒரே சொல்லையே திரும்பத்திரும்ப வழங்கவேண்டி இருந்தது என்று முற்றிலும் மாறுபட்ட கருத்தொன்றை தெரிவிக்கின்றார் ஹெர்பர்ட் ஸ்பென்சர்.
இயற்கைப்பொருள் வணக்கத்தில் இருந்து குலக்குறி தோன்றியது என்றும் வணங்கப்பட்ட தாவரம் விலங்கு இயற்கைப்பொருள் ஆகியவை முதலில் தனிமனிதனுக்கும் பின்னர் குடும்பத்தினருக்கும் வழங்கப்பட்டது என்பார் ஆல்பரி.
வில்கெம் ஸ்மித் என்பவர் இவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டு தொன்மைக்குடியினர் தங்கள் உயிரை விலங்கின் உடலிலோ தாவரங்களிலோ இயற்கைப்பொருளிலோ வைக்க இயலும் என நம்பினர்.
அவ்வாறு அவர்களின் உயிரை வேற்றுப்பொருள்களில் வைத்துவிட்டால் அவர்களை எவரும் அழிக்கமுடியாது எனவும் அப்பொருள் அழிக்கப்பட்டால் அவர்களும் அழிந்துபோவர் எனவும் நம்பினர்.
தம் சுற்றுச்சூழலிலுள்ள சிறப்பானதொரு பொருளிலேயே தம் உயிரை வைக்க இயலும் என நம்பியதால் அதைக் குலக்குறியாகக் கொண்டு அதற்குத் தீங்கிழைக்காமலும் கொல்லாமலும் உண்ணாமலும் காத்தனர் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
அயலார் ஒரு கூட்டத்தினரைக் குறிப்பிடும்பொழுது அம்மக்கள் எவ்வகை உண்வை மிகுதியாக நம்பியிருந்தார்களோ அதன் பெயரால் ஏற்பட்டதே குலக்குறி என்று குறிப்பிடுகிறார் ஏ.சி.ஹாடன்.
இக்கருத்துகள் எல்லாவற்றிலிருந்தும் மாறாக எமிலி தர்கைம் ஒரு கூட்டத்தினரின் சமூக மனநிலையின் ஒன்றுபட்ட வெளிப்பாடாக அமையப்பெற்றதே குலக்குறி என்று குறிப்பிடுகிறார்.
இயற்கைச் சூழலுடன் இரத்த உறவு உடைய கூட்டத்தினர் உள்ளார்ந்த மனநிலையில் கொள்ளும் உறவே குலக்குறி என்கிறார் சிக்மண்டு பிராய்டு.
ஓர் எதிர்பாராத வரலாற்று நிகழ்வால் ஏற்பட்ட கருத்து பல இடங்களில் வாழ்ந்த குடியினரிடையே பரவியதால் குலக்குறி நம்பிக்கை தோன்றியிருக்கலாம் என்று கருகிறார் வெரியன் எல்வின்.
அவனது கடந்தகால வரலாற்றை ஒன்றுபடுத்திப் பார்க்கும் மந்திரவாதி கழுகைக் கொன்றதற்கும் கண்பார்வை போனதற்கும் தொடர்புபடுத்தி இனிமேல் அதைக் கொல்லக் கூடாது எனக் கூறியிருப்பான்.
இம்மக்கள் தங்களுக்குள் உறவுடையவர்கள் அதே சமயத்தில் இவர்களுக்குள் திருமண உறவு தடைசெய்யப்பட்டிருக்கிறது என்றும் குலக்குறி என்பது ஒரு தனிமனிதனுக்கும் அல்லது ஒரு குழுவுக்கும் ஒரு குலக்குறிக்கும் இடையிலுள்ள மறை பொருள் தொடர்பை குறிக்கும் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
இந்தவகையில் அமெரிக்காவின் அலெக்சாண்டர் கோல்டன் வீசர் மற்றும் பிரான்ஸின் போஸ் ஜெர்மனியின் ரிச்சர்ட் துன்வால்டு ஆகியோரின் கருத்துகளும் குறிப்பிடத்தக்கவையாகவும் ஒன்றையொன்று மறுத்தும் விரித்தும் எழுதப்பட்டவையாக உள்ளன.
தொன்மைக்குடியினர் காடுகள் அடர்ந்த சுற்றுச்சூழலுடன் வாழ்ந்ததால் அவர்கள் வாழ்ந்த பகுதியின் ஆற்றல்மிக்க விலங்குகளுடன் தொடர்புகொண்டால் வேட்டையின்போது தம் குலத்தவருக்கு அவ்விலங்கின் ஆற்றல் கிடைக்கும் என நம்பினர்.
குறிப்பிட்ட ஒருவகை ஆற்றலுடன் கூடிய விலங்கின் ஆற்றல் தங்கள் குலத்தவருக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்னும் ஆவலில் அதனைத் தங்கள் குலக்குறியாகக் கொண்டனர்.
இவ்வகை குலக்குறி நம்பிக்கை வேட்டுவச் சமுதாயங்களிலும் அதையடுத்து எளிய முறையில் வேளாண் வாழ்க்கையிலும் தொடங்கியதற்கான சான்றுகள் மிகுதியாகக் கிடைக்கின்றன.
தமிழகத்தில் நீலகிரி மலைப்பகுதிகளில் வாழும் குறும்பர் இனத்தினர் தங்களை கும்புஸ் எனப்படும் கால்வழிக் குழுக்களாகப் பாகுபடுத்திக் கொண்டுள்ளனர்.
நீலகிரி மலைத்தொடர்ப் பகுதிகளில் வாழும் மற்றொரு பழங்குடிகளான தோடர்களின் சமுதாய அமைப்பு இன்னும் விரிவாகவும் பிற குடிகளின் அமைப்பில் இருந்து மாறுபட்டதாகவும் விளங்குகிறது.
அதாவது தார்த்தரோல் பெருங்கூட்டத்தினர் அவர்களுக்குள்ளும் தெய்வளி பெருங்கூட்டத்தினர் அவர்களுக்குள்ளும் மண உறவுகளை ஏற்படுத்திக்கொள்கின்றனர்.
தமிழகத்து கொங்கு வெள்ளாளர்களிடையே ஒரு சமுதாயத்தில் ஏற்படும் மாற்றம் அல்லது எண்ணிக்கைப் பெருக்கத்துக்கு ஏற்ப புதிய குலக்குறிகள் ஏற்படுவதும் சில சமூகங்களிடையே மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
இவ்வாறு ஒரு குலக்குறியைக் கொண்ட குழுவினர் எண்ணிக்கை மிகுதியாகும்பொழுது தனித்தனி குலக்குறியைக் கொண்ட பல குழுக்களாகப் பிரிகின்றனர்.
இதனை இணைதல் மற்றும் பிளவுறுதல் என்று குறிப்பிடும் ஆய்வாளர் இதற்குச் சான்றாக புலியை குலக்குறியாகக் கொண்டு பல ஓரவன்கள் ஒன்றிணைந்து வாழ்ந்தனர் என்றும் இந்த புலி குலக்குறிச் சமூகம் எண்ணிக்கையில் மிகுதியானபொழுது புலி வால் புலி தலை புலி நகம் புலி பல் ஆகியவறை குலக்குறியாகக் கொண்டு பாகுபட்டுள்ளனர் என்பதைக் காட்டுகிறார்.
ஆந்திரப் பகுதியில் இருந்து தமிழகப் பகுதிக்கு வந்த தெலுங்கு பேசும் மக்களின் குலக்குறிப் பெயர்கள் தாவரங்கள் விலங்குகள் உலோகங்கள் ஆபரணங்கள் இயற்கைப் பொருட்கள் ஆகியவற்றின் பெயரில் உள்ளன.
உதாரணமாக ஆந்தை ஒரு பெரிய கூட்டத்தின் பெயராகவும் சாத்தாந்தை பொருளாந்தை கொற்றாந்தை தேவாந்தை போன்று உட்கூட்டம் அல்லது கிளைக்கூட்டம் பகுக்கப்பட்டுள்ளது.
இவர்களிடையே எண்ணெய் ஈஞ்சை பதறி இலந்தை பயிர் துவரை வெண்டை போன்ற தாவரப் பெயர்க் கூட்டங்களும் மீன் மேதி எருமை குண்டெலி பாண்டி எருது மாதங்கன் யானை ஆகிய விலங்குப் பெயர் கொண்ட கூட்டங்களும் காடை போன்ற பறவைகளின் பெயர் கொண்ட கூட்டங்களும் உள்ளன.
இதன்காரணமாக ஒரு குலத்தவர் தம் குலத்திலிருந்து மணத்துணையை அமைத்துக்கொள்ளாமல் வேற்றுக் குலத்திலிருந்தே மணத்துணையை ஏற்படுத்திக்கொள்வர்.
ஒரு குலக்குறிக் குழுவினர் மற்றொரு குழுவைச் சண்டையில் வென்றுவிட்டால் வென்ற குழுவின் குலக்குறி தோல்வி அடைந்த குழுவின் அல்லது குழுக்களின் வணக்கத்துக்கு உரிய சின்னமாக மாறிவிடுகிறது.
யானை ஒரு குழுவின் குலக்குறி இக்குழு பெரிதாகிப் பல குழுக்களை வென்றும் ஏனைய குழுக்களைத் தன் கீழ் கொண்டுவந்ததால் யானைச் சின்னம் அந்தக் குழுக்களின் வழிபடும் சின்னமாகிறது.
குலக்குறியைக் கொண்ட பழங்குடியினருள் பெரும்பான்மையோர் தம் குலக்குறியை மரத்திலோ வேறு சில வடிவங்களிலோ சித்தரித்த கம்பங்களைத் தம் குடியிருப்புப் பகுதி அல்லது தாம் விரும்பும் பகுதியினுள் நட்டு வழிபடுகின்றனர்.
இதற்குப் பல சடங்குகள் நடத்திச் சிறப்பாக வழிபடும் முறை அமெரிக்கா ஆப்பிரிக்கா இந்தியா மத்திய தரைக்கடல் தீவுகள் ஆகிய பகுதிகளின் பழங்குடிகளிடையே பரவலாகக் காணப்படுகிறது.
ஜெர்மன் அறிஞர் மேக்ஸ் முல்லர் அவர்கள் சமயத்தின் தோற்றத்துக்கு இவை இரண்டும் காரணமன்று மனித இனம் இயற்கை ஆற்றல் மீது கொண்ட நம்பிக்கையே சமயத்தின் தோற்றத்துக்குக் காரணம் என்றார்.
இயற்கைப் பொருட்களின் ஆற்றல் மீது கொண்ட நம்பிக்கை அடிப்படையில் அப்பொருள்களை வழிபட்டதன் மூலமே சமய நம்பிக்கை தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்பது மேக்ஸ் முல்லர் கருத்தாகும்.
எகிப்து நாட்டிலும் பிற பகுதிகளிலும் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழாய்வுகள் வெளிப்படுத்திய சான்றுகளில் இதற்கான சான்றுகள் வெளிப்படுகின்றன என்பார்.
அகழாய்வுகளில் கிடைத்த பொருட்களை நுணுக்கமாக ஆராய்ந்தால் தொன்மை மக்கள் இயற்கைப் பொருள்களின் மீது கொண்டிருந்த அச்சம் கலந்த வியப்பையும் அதன் மீது கொண்ட மதிப்பையும் ஈடுபாட்டையும் போற்றத்தக்க எண்ணத்தையும் அறியமுடிகிறது என்றும் சுட்டுகிறார்.
தொன்மை மக்கள் இயற்கைப் பொருள்களை வழிபாட்டுப் பொருளாக ஏற்றுக்கொண்டதற்கு அவர்கள் அப்பொருளைப் பற்றி தவறாகப் பொருள் கொண்டதே காரணம் என்றும் மேக்ஸ் முல்லர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
சூரியன் உதயமாகிறது சூரியன் மறைகிறது இடியும் மின்னலும் மழையைக் கொண்டுவருகின்றன மரங்கள் பூக்களையும் கனிகளையும் உண்டாகுகின்றன என்ற கருத்தாக்கம் தொன்மை மக்களிடையே உருவாகிறது.
சூரியன் இடி மின்னல் மரம் போன்ற இயற்கைப் பொருள்கள் அதனுள் ஓர் உள்ளார்ந்த ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளதன் மூலமே அவ்வாறு நிகழ்கிறது என்ற எண்ணத்தாலேயே இக்கருத்தாக்கம் ஏற்பட்டது என்றும் இயற்கைப் பொருளில் உயிர்ப்புத்தன்மை இருக்கிறது என்றும் அதனுள் பெரும் ஆற்றல் உள்ளது என்றும் எண்ணினர் என்பார்.
தொன்மை மக்கள் இயற்கைப் பொருள்களை வழிபட்டனர் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதில் எந்தச் சிக்கலும் இல்லை ஆனால் இயற்கை வழிபாட்டிலிருந்தே சமய நம்பிக்கை தோன்றியது என்பதில் சிக்கல்கள் எழுகின்றன என்றும் இவ்வகையான கூற்றுக்கு உறுதியான சான்றுகள் இல்லை என்றும் மாற்றுக் கருத்துகள் கொண்டோரால் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இயற்கைப் பொருளில் இருந்து ஜடப் பொருளுக்கும் ஜடப் பொருளில் இருந்து உயிர்ப் பொருளுக்கும் ஆற்றல் மாறும் என்ற உயிரியத்தின் பகுதியும் விலக்கு என்ற கருத்தோட்டமும் சமுதாய ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்குக் காரணம் அதிஷ்டத்தில் நம்பிக்கை இன்மை என்பன போன்ற பகுதிகள் இவை இரண்டினுள்ளும் மாறுபடும் இடமாக அமைகின்றன.
இதனுள் பிரதேச வேறுபாடு சார்ந்து சில இயற்கைப் பொருள்கள் மீதான மதிப்பளிப்புகள் மாறலாம் அச்சம் அச்சமின்மை மாறலாம் ஈடுபாட்டின் வீச்சு ஏற்றக்குறைவாக இருக்கலாம்.
எவ்வாறாயினும் தொன்மை வழிபாட்டு மரபுகளைச் சுமந்து வந்து சமூகங்களிடையே இன்றளவும் இயற்கை வழிபாடு சமயம் சார்ந்தும் சமயம் சாராமலும் பின்பற்றப்படுவதாக உள்ளது.
இயற்கை வழிபாட்டில் வானம் பூமி நீர் காற்று நெருப்பு மலை மலைமுகடு எரிமலை சூரியன் சந்திரன் கோள்கள் நட்சத்திரங்கள் காடு சிலவகை மரங்கள் போன்றவை முக்கிய இடத்தைப் பெறுகின்றன.
துவக்கத்தில் இவை அவற்றில் பொதிந்துள்ள புதிருக்காகவும் உருவாக்கும் அச்ச உணர்வுகளுக்காகவும் இவை வழங்கும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வுக்காகவும் வழங்கும் துன்பத்துக்காகவும் வணங்கப்பட்டன.
அத்தெய்வங்களுடன் நெருக்கத்தை உருவாக்கும் பொருட்டு அவற்றுக்கும் மனித உருவும் சிலபொழுது அறிந்த வலிமையான விலங்கு உருவங்கள் அல்லது கற்பனையான விலங்கு உருவங்களும் வழங்கப்பட்டன.
தமிழர் மரபில் இயற்கை வழிபாடு பெற்றுள்ள சிறப்பான இடத்தை தமிழகத்தில் காணப்படும் தொல்லோவியங்கள் சிலவற்றில் இருந்தும் சங்க இலக்கியத்தில் இருந்தும் பெற முடிகிறது.
அதேசமயத்தில் சங்க இலக்கியத்தில் இயற்கைப் பொருள்களில் உறைந்த தெய்வங்கள் சிறப்பிக்கப்படுவதையும் அவை வழிபடப்படுவதையும் பலப்பலவாகக் காணமுடிகிறது.
பெரும்பான்மையாக அச்சம் தரும் தெய்வங்களான அணங்கு சூர் சூர மகளிர் நீரர மகளிர் வரையர மகளிர் முருகு கொற்றவை போன்றவை இவ்வியற்கைப் பொருள்களில் உறைவதாகக் காணமுடிகிறது.
வருத்தம் அளிப்பவள் என்பதால் சங்கப் புலவர்களின் புனைவில் இவள் இசைக்கருவியான யாழிலும் பெண்களின் அழகிய மார்பகங்களிலும் வீரர்களின் போர்க் கருவிகளிலும் வீற்றிருப்பதாக புனையப்பெறுகிறாள்.
மலைநாட்டின் வழிகளில் சூர்த் தெய்வங்கள் இருப்பதால் அவ்வழியே செல்லும் மக்களை அவை துன்புறுத்துகின்றன என்று கூறுகிறது குறிஞ்சிப்பாட்டு.
சூர மகளிர் மலைகளிலும் மலைச்சாரலிலும் சுனைகளிலும் உறைபவர்கள் வருத்தம் அளிப்பவர்கள் என்றும் தம் சூளுரைப்பை காப்பாற்றத் தருபவர்களை வருத்தும் தெய்வம் என்றும் சூர மகளிர் சுட்டிக்காட்டப் பெறுகின்றனர்.
திருமுருகாற்றுப்படையில் சூர மகளிர் பலர் ஒன்றாகக் கூடி ஆடும் விரிவான வர்ணனையும் அப்பொழுது அவர்கள் அணிந்துள்ள ஆடை ஆபரணங்கள் குறித்த விரிவான காட்சி தமிழர் பண்பாட்டை காட்சிப்படுத்துவதாக உள்ளது.
அதனால் தொன்மை மக்களிடையே நீரே முதல் படைப்பு என்ற கருதோட்டமும் அது தூய்மையாக்கத்துக்கு உரிய கருவி மாற்றத்துக்கு உரிய கருவி என்றும் உயிரூட்டச் சக்தி என்றும் மேலாகத் தீர்ப்பளிக்கும் கருவி என்றும் அதன் மீதான கருத்தோட்டங்கள் எழுந்தன.
பொதுவாக இலக்கிய ஆசிரியர்களாலும் வரலாற்று ஆசிரியர்களாலும் இத்தெய்வங்கள் தமிழர் பெண் தெய்வங்கள் என்றே குறிக்கப்படுகின்றனர்.
ஜியஸ் என்ற கிரேக்கச் சொல்லும் டீயஸ் என்ற லத்தீன் சொல்லும் டை என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லும் வானத்தைக் குறிக்கும் சொற்களே.
வானமும் கடவுளும் ஒன்று என்ற கருத்தும் கடவுள் மேகங்களுக்கு அப்பால் இருக்கிறார் என்ற கருத்தும் எல்லா பகுதி மக்களிடையே நிலவிவருவதாகும்.
மனா என்பது இயற்கையாக அமைந்துள்ள திறனைப் பெருமளவு மிகுதிப்படுத்தி அதன்மூலம் சாதாரண மனிதர்கள் சாதிக்க இயலாததைச் செய்யவைக்கும் ஒரு ஆற்றலாகும்.
மனா ஆற்றல் மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட அனைத்துச் செயல்களையும் இயக்கவல்லது என்றும் இதன் தோற்றம் மனித உணர்வுகளுக்குக்கு அப்பால் காணப்பட்டாலும் செயல்திறனாகவோ அசாதாரணமான மனிதன் செயல்களின் வழியாகவோ வெளிப்படும் இயல்புடையது என்றும் கருதப்படுகிறது.
இவ்வாற்றலை நம்பும் மெலனீசிய மக்கள் மனா ஆற்றல் உலகம் முழுவதும் பரவலாக நிறைந்திருந்தாலும் சில மனிதர்களிடமும் பொருள்களிடமும் மட்டுமே மிகுதியாகச் சேரவல்லது எனக் கருதுகின்றனர்.
மனா ஆற்றலை அமெரிக்கச் சமவெளிப் பழங்குடி மக்களும் வடஅமெரிக்காவின் அல்காகுயின் மொழி பேசுவோரும் வாக்கன் மனிட்டாவ் என அழைக்கின்றனர்.
மஜூம்தார் மனா நம்பிக்கைக்கு ஒத்த போங்கா நம்பிக்கை வடஇந்தியப் பழங்குடிகளான ஹோ முண்டர் பழங்குடிகளிடையேயும் சோட்டா நாக்பூர்ப் பகுதி பழங்குடிகளிடையேயும் போங்கோ நம்பிக்கை நிலவுவதாக இவர் குறிப்பிடுகின்றார்.
மழை புயல் வெள்ளம் கடும்குளிர் தனிமனிதர்களுக்கு இடையில் காணப்படும் ஆற்றல் போன்றவற்றுக்குக் காரணமாக அமைவது என இந்நம்பிக்கையை விளக்குகிறார்.
தொல்சமய நம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியை உருவாக்கிய கோட்பாடு பழங்குடிகள் மட்டுமல்ல நவீன சமூகத்திலும் தன் சுவடுகளைத் தக்கவைத்துக்கொண்டுள்ளது.
இந்நம்பிக்கையின்படி தலைவர்கள் சமயக் குருமார்கள் அசாதாரணத் திறமை பெற்றுள்ளவர்கள் பெரும் புகழ் பெற்றுள்ள மனிதர்கள் மிகுந்த வலிமை பெற்றுள்ளவர்கள் கூரிய பார்வை பெற்றவர்கள் சிறப்புற்றிருப்பதற்குக் காரணம் அவர்களிடம் மனா ஆற்றல் உள்ளதே.
இதனைப்போலவே மனா ஆற்றலின் காரணமாகவே கலைநுட்பம் மிகுந்த உருவாக்கும் திறமையைக் கைவினைஞர்கள் பெறுகிறார்கள் கவிஞர்கள் புகழ்பெற்ற கவிதைகள் இயற்றுகிறார்கள் பாடகர்கள் நல்ல குரல் வளம் பெற்று பாடுகிறார்கள்.
இவ்வாறே இயல்பாகக் காணப்படாத மிகப்பெரிய பாறைகளும் இயற்கைப் பொருட்களும் மனா ஆற்றலைப் பெற்றுள்ளதாலாலேயே அவ்வாறு உள்ளன.
இந்நம்பிக்கையின்படி மனா ஆற்றல் நிலையாக ஒரு இடத்தில் இருக்கக்கூடிய ஒன்றல்ல இந்த ஆற்றல் ஒருவரை விட்டு மற்றொருவரிடம் செல்லும்.
உயிர்ப்பொருளில் இருந்து ஜடப்பொருளுக்கும் ஜடப்பொருளில் இருந்து உயிர்ப்பொருளுக்கும் இடம் பெயரும் தன்மை கொண்டது இதன்படி ஓரிடத்தில் நிலையாகத் தங்காத குணத்தின் காரணமாக ஒன்றில் இருந்து வெளியேறும் மனா ஆற்றல் ஒரு மனிதனிடமிருந்து மற்றொரு மனிதனுக்கே செல்ல வேண்டும் என்பதில்லை மனிதனிடமிருந்து பொருளுக்கும் பொருளில் இருந்து மனிதனுக்கும் இடம்பெயரும் தன்மை கொண்டது.
இந்த ஆற்றலைப் பெற்றுள்ள மனிதர்களோ பொருள்களோ வெவ்வேறான நிலைகளை தனிச்சிறப்புகளை அடைந்துள்ளதன் மூலம் இந்த ஆற்றலில் ஆற்றல் வேறுபாடுகள் உண்டு என எண்ணக் கூடாது.
தம்முள் ஏற்றத்தாழ்வு அற்ற பண்புகொண்ட ஆற்றல் அதேசமயத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை உருவாக்கும் ஆற்றல் கொண்டது இந்நம்பிகையின்படி இந்த ஆற்றலைப் பெற்றுள்ள மனிதர்களோ பொருள்களோ வெவ்வேறு வகையில் தனிச்சிறப்பு பெற்றுள்ளதன் மூலம் இந்த ஆற்றலில் வேறுபாடு இல்லை என்று ஆகிறது.
இதன் காரணமாக பொதுமக்களைவிட ஒரு சமூகத் தலைவர் மிகுந்த மனா ஆற்றலையும் போர்ப்படையைச் சேர்ந்தவர் அத்துறையினைச் சேராதவரைவிட மிகுந்த மனாவையும் உயர் குடியினரைவிட அரசர் மிகுந்த மனாவையும் சாதாரண மக்களைவிட சமயக் குருமார்கள் மிகுந்த மனாவையும் பெறமுடியும்.
அதாவது ஒருவரிடத்தில் மனா ஆற்றலின் வெளிப்பாடு என்பது அந்தச் சமுதாயத்தின் கட்டமைப்போடு ஒத்திசைவு பெற்று அவரவருக்குத் தேவையான அளவு உண்டாகிறது.
இந்நம்பிக்கையின்படி ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகக் குழுவினரிடம் மனா ஆற்றல் மரபுவழியில் தொடர்ந்து நிலைபெற்றுள்ளது என்றும் அவர்களின் வழிவருவோரும் மிகுந்த மனா ஆற்றலைப் பெருபவர்களாகப் பிறக்கிறார்கள்.
இந்நம்பிக்கை சமுதாயத்தில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்குக் காரண காரணத்தை வலுப்படுத்துவதோடு இந்நாள்வரை ஒருவர் பெற்றுள்ள தகுதியைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவும் உதவுகிறது.
இவ்வாறே மறக்குடியினர் தெய்வ வழிபாடு செய்வோர் தங்களுக்கென்று அதாவது தம் குடியினருக்குத் தனித்தனியான மனா ஆற்றல் உண்டென நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக உள்ளனர்.
மனா ஆற்றல் நம்பிக்கை கொண்டுள்ள நியுகினித் தீவில் வசிக்கும் தோபு மக்கள் பயிர்கள் மிகுந்த விளைச்சல் தருவதற்கும் மனா ஆற்றலே காரணம் எனக் கருதுகின்றனர்.
தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் மரவள்ளிக்கிழங்கை பயிரிடும் விவசாயி ஒருவருக்கு தொடர்ந்து அப்பயிர் நல்ல விளைச்சல் தராமல் போகும்பொழுது அவர் ஒரு அசாதாரமாண கல்லைக் கொண்டுவந்து அவரது தோட்டத்தில் நட்டுவைப்பார்.
அதன்பின்னர் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் நல்ல விளைச்சல் கண்டால் அதன்மூலம் அவர் கடந்த ஆண்டுகளில் நல்ல விளைச்சல் பெறாமல்போனதற்கான காரணத்தை அவர் உறுதிபடுத்திக்கொள்வார்.
அவ்வாறே ஒரு நீச்சல் வீரரோ திடீரெனப் பெரும் ஆற்றலைப் பெற்று தன்னையொத்த மற்ற வீரர்களைக் காட்டிலும் சிறந்து விளங்கும்பொழுது அந்த வெற்றி மனா ஆற்றல் மூலம் கிடைத்தது என நம்புகிறார்.
அவ்வாறு தக்கவைத்துக்கொள்ளவில்லை என்றால் அவ்வாற்றல் அவனுக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடும் என்பதும் இந்நம்பிக்கை கொண்டோரிடம் நிலவுகிறது.
சிலைகள் கோயில்கள் கோயில் பொருட்கள் உயர்குலத்தவர்கள் கடவுளின் வாகனங்கள் இன்னும் புனிதம் வாய்ந்தவையாகக் கருதப்படும் பிற பொருட்கள் அனைத்தும் சாதாரண மக்கள் தொடுவதற்குத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது இக்கொள்கை சார்ந்த நம்பிக்கைகளாகும்.
இன்று இந்து கிறிஸ்தவம் இஸ்லாம் உள்பட பல சமயம் சார்ந்த மக்களிடையே வேரூன்றியுள்ள அதிர்ஷ்டம் என்ற நம்பிக்கை உயிரியம் கோட்பாடு சார்ந்ததே.
தொல்லியல் சான்றுகளின் அடிப்படையில் வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட மனிதர்களின் மூதாதையர்களான நியாண்டர்தால் மனிதன் காலத்திலேயே தொல்சமய நம்பிக்கைகள் ஏற்பட்டிருப்பதை அறியமுடிகிறது.
வழிபாடு மனிதனுடைய அச்ச உண்ர்ர்சியில் இருந்தும் குற்ற உணர்ச்சியில் இருந்தும் தோற்றம் கொண்டது என சிக்மண்ட் ஃபிராய்டு கருதுகிறார்.
இந்தவகையில் தீமை புரிபவற்றில் இருந்து காத்துக்கொள்வது அல்லது தீமையைக் குறைத்துகொள்வது நன்மையும் வளத்தையும் வழங்குபவற்றுக்கு நன்றி செழுத்துவது என்ற இருமுனைப்பட்ட வழிபாட்டு மரபு தொன்மைக் காலம் முதல் இன்று வரையிலான வழிபாடு மரபின் வேர்களாக நீடித்துள்ளது.
தமிழ் வழக்கு மரபில் ஆன்மா என்ற சொல் நன்மை புரியும் ஒன்றாகவும் ஆவி என்ற சொல் தீமை புரியும் ஒன்றாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தொன்மை மக்கள் இயற்கையின் சீற்றத்துக்கும் கனவில் வந்துபோகும் வியத்தகு நிகழ்ச்சிகளுக்கும் எதிரொலிப்பு எழுவதற்கும் அந்தந்தப் பொருள்களில் உறைந்துள்ள ஆவிகளே காரணமென நம்பினர்.
அதாவது உலகில் உள்ள ஜடப்பொருள் மற்றும் உயிர்ப்பொருளில் தங்கும் ஆவியே மனிதர்கள் விலங்குகள் சுற்றியுள்ள உலகப்பொருள்களின் மீதும் பாதிப்பைச் செலுத்துகின்றன என்று அம்மக்கள் நம்பினர்.
இந்நம்பிக்கையில் இருந்து உலகில் உள்ள எல்லா ஜடப்பொருள்களும் உயிர்ப்பொருள்களும் ஒன்று அல்லது பல ஆவி அல்லது ஆன்மாக்களைக் கொண்டிருக்கிறது என்ற ஆவியியத்தின் அடிப்படையை உருவாக்கியது.
மனிதன் இறக்கும்போது கண்ணுக்குப் புலப்படாத சக்தி வெளிப்படுவதாலேயே அவன் இறக்கிறான் என்றும் அச் சக்தி உடலினுள் இருக்கும்வரை உயிருள்ளவனாக இருக்கிறான் என்றும் அம்மக்கள் கருதினர்.
உடல் மற்றும் ஆவி என்ற கருத்தாக்கம் உருவான பின்னர் அடுத்த நிலையில் உலவும் ஆவி மற்றும் உடல் ஆவி என்ற இரண்டு ஆவிகள் உடலில் உறைகின்றன என்ற நம்பிக்கையை வளர்த்தெடுத்தனர்.
அதேசமயத்தில் உடல் ஆவி எப்பொழுதும் உடலுக்குள்ளேயே உறைந்துள்ளது என்றும் அது எப்பொழுது உடலைவிட்டு வெளியேறுகிறதோ அப்பொழுதே இறப்பு நிகழ்கிறது என நம்பினர்.
தொன்மை மக்களின் ஆவி என்பது நிழல் அல்லது மறைவு என்பதைக் குறிக்கின்றது என்றும் ஆவியின் தன்மையை அது தங்கும் உடல் என்னும் கலம் அல்லது பாத்திரம் என்பதிலிருந்தே புரிந்துகொள்ள முடியும் என நம்பினர்.
அவர்கள் கனவில் நிகழ்ந்தவற்றையும் ஆவியின் பிற செயல்களையும் நேரடியாக உணர்ந்ததன் மூலம் மனிதனுக்கு நிலையற்ற சதைப்பகுதி மற்றும் ஆத்மிகமான ஆவி ஆகிய இரு உடற்கூறுகள் உள்ளன எனத் தீர்மானித்தனர்.
மனிதனிடம் உள்ள நிலையற்ற சதைப்பகுதி மற்றும் ஆத்மிகமான ஆவி என்ற இரு உடற்கூறு உள்ளது என்ற நம்பிக்கை மனிதனின் ஈமச்சடங்கில் பச்சைச் சடங்கு மற்றும் உலர்ந்த சடங்கு இருவகைப்பட்ட சடங்குகளை மேற்கொள்ள காரணமாக அமைந்தது.
உலர்ந்த சடங்கு என்பது இறந்தவரின் உலவும் ஆவி மனிதன் இறந்தபின்னும் சில காலம் வரை அவர்கள் பகுதியில் உலவும் என்றும் பின்னர் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்குப் பிறகு இறுதியாக வேறொரு இடத்தில் தங்கிக்கொள்ளும்.
இறந்த அன்றோ மறுநாளோ அவரவர் வழக்கப்படி புதைக்கும்பொழுதோ எரிக்கும்பொழுதோ செய்யப்படும் சடங்கு பச்சைச் சடங்கினை ஒத்ததாகும்.
இக்கோட்பாட்டை வகுத்ததன் மூலம் தொன்மை மக்களை தத்துவஞானிகளாகவும் பகுத்தறிவாளர்களாகவும் ஆக்கிவிட்டார் என்றும் அவருக்கு களப்பணி அனுபவம் இல்லை என்றும் அதனால் சுறுசுறுப்பான வாழ்க்கையில் தொன்மை மக்களுக்கு சிந்தனை செய்யவே காலமில்லை என்பதை அவர் அறியார் என்றும் மானிடவியலார் சிலர் குற்றம் சுமத்தினர்.
மற்றொருபுறம் இக்கோட்பாடு இயற்கை அறிவியலார் பார்வையிலேயே இருப்பதால் இவர் தொன்மைச் சமயத்தின் ஒரு பக்தியை மட்டும் மிகைப்படுத்திவிட்டார் என மேக்ஸ்முல்லர் தர்க்கைம் மாரட் போன்ற பலர் கருதுகின்றனர்.
சமூகப் பண்பாட்டு முறைகளை செயற்பாட்டு காரணகாரிய அமைப்புகளோடு ஒப்பிட்டுக் காட்டுவதுபோல் இவர் சமயத்தின் வளர்ச்சியினை ஒப்பிட்டுக்காட்டாததால் இக்கோட்பாடு குறையுடையதாக உள்ள ஒன்று எனவும் சிலர் குறை கூறினர்.
ஆவியுலக நம்பிக்கை என்பது தொன்மை மக்கள் அனைவரிடமும் உள்ளது அது வளர்ச்சியுற்ற சமயங்களிலும் குறைந்த அளவாவது இடம்பெறும் என்ற கருத்தையும் சிலர் ஏற்க மறுத்தனர்.
உலகத்தில் ஆவியுலக நம்பிக்கையை சில குடிகள் கொண்டிருக்கவில்லை என்ற சிலரது விதிவிலக்கு உண்டு என்ற வாதத்துக்கு ஆவியுலக நம்பிக்கையற்ற சமயங்கள் இருக்கமுடியாது அதன் எச்சங்கள் மறைமுக அளவிலேனும் இடம்பெறும் என்ற எஞ்சிநிலைத்தவை கோட்பாட்டை முன்வைக்கிறார்.
இதற்குக் காட்டாக அவர் தெரிவிக்கும் பிரபலமான உதாரணங்களில் ஒன்று காடும் விலங்குகளும் வானும் பறவைகளும் தண்ணீரும் மீன்களும் ஒன்றுக்கு ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக எவ்வாறு உள்ளனவோ அவ்வாறே மனிதனும் ஆவியும் ஒன்றோடொன்று ஒன்றியிருக்கின்றனர் என்பதாகும்.
எங்கெங்கு உயிர் ஆவி பேய் பிசாசு கடவுள் முதலியவற்றின் நம்பிக்கை இருக்கிறதோ அங்கு ஆவியுலகக் கோட்பாட்டின் நம்பிக்கை இருக்கும் என்பதும் ஆவியுலகக் கோட்பாட்டில் இருந்து வளர்ச்சிபெற்ற ஒரு கடவுள் கோட்பாடு வரை அதன் வளர்ச்சி நிலைகளில் மனிதனின் பண்பாட்டு வளர்ச்சியும் ஒன்றியுள்ளது என்று டைலர் தம் கருத்தை முன்வைக்கின்றார்.
ஒரு கடவுள் வழிபாடு என்பது ஆவி வழிபாட்டின் வளர்ச்சி நிலைகளில் உச்சநிலை என்பதும் அவ்வளர்ச்சி நிலைகளுக்கு ஏற்பவே மக்களின் வளர்ச்சி நிலையும் அமைந்துள்ளது என்பதும் ஆவியுலகக் கோட்பாட்டில் அவர் முன்வைப்பதில் முக்கியக் கருத்துகளாகும்.
டைலர் மக்களின் சமய பரிணாம வளர்ச்சியை அடையாளப்படுத்த ஆவிக் கோட்பாட்டின் ஊடே ஆவியுலக நம்பிக்கையை இரண்டாக பகுத்துக் காண்கிறார்.
கீழ்நிலை ஆவி வழிபாட்டு நிலையில் நீடிப்பவர்களை ஒழுக்க நிலை சாராத தொன்மை மக்களாவர் என்றும் இவர்கள் இறப்புக்குப் பின் உயிர் தொடர்ந்து வாழ்கிறது அல்லது நன்மை தீமைகளைச் செய்யும் ஆற்றலைக் கொண்டு நிலைத்திருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் இறப்புக்குப்பின் ஒருவரது உயிர் அவர் வாழும் காலத்தில் பயன்படுத்திய பொருள்களுடன் உறைந்துள்ளது என்ற நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் என்று வகைப்படுத்துகிறார்.
மேல்நிலை ஆவி வழிபாட்டு நிலைக்கு வளர்ச்சியுற்றவர்கள் அவர்கள் வாழும் காலத்தில் செய்த கருமங்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப மதிப்புகளோ தண்டனைகளோ அதாவது நமது மொழியில் பாவபுண்ணிய செயல்விளைவு கிடைக்கும் என நம்புபவர்கள் என்று வகைப்படுத்துகிறார்.
ஆவி நம்பிக்கையில் இருந்து ஒரு கடவுளை வழிபடும் பரிணாம வளர்ச்சியில் மனித சமுதாயம் ஆவி நம்பிக்கையைப் படிப்படியாகக் குறைத்துக்கொண்டு அதனைச் சார்ந்த சமூக பொருளாதாரச் செயல்களைக் கைவிட்டு மேல்நிலை அடையும்.
அதே சமயத்தில் அனைத்துச் சமய முறைகளும் ஆவியுலக நம்பிக்கையில் இருந்தே வளர்ந்ததால் ஆவியுலக நம்பிகையின் எச்சம் அனைத்துச் சமயங்களிலும் இடம்பெற்றிருக்கும்.
அந்நம்பிக்கை எந்த அளவு இடம் பெற்றிருக்கின்றதோ அந்த இடம் சமயத்தின் பரிமாண வளர்ச்சியில் அது அடைந்துள்ளதைக் காட்டும் என்பது இக்கோட்பாட்டின் அடிப்படைகளாகும்.
இவரது மேற்கண்ட ஆவிக் கோட்பாடு எஞ்சி நிலைத்தவை மற்றும் ஒருவழிப் பரிணாம வளர்ச்சி ஆகிய மூன்று கோட்பாடுகளில் ஒருவழிப் பரிணாம வளர்ச்சிக் கோட்பாட்டை மறுத்து குறைசாட்டியோர் உண்டு.