sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அய்யங்காளி போன்ற புரட்சியாளர்களின் சேவைகளை ஒப்பிடுகையில் இது மிகவும் தெளிவாகிறது என்று பேசியதும் அதற்கு நாடெங்கும் பரவலாக கண்டனமும் எழுந்துள்ளது.
தற்போது எழுதி சோர்ந்தவர்கள் பலருக்கும் தங்களை இருப்பை நிலை நிறுத்திக்கொள்ளும் தந்திரமாக இதுபோன்ற சர்ச்சைகள் பெரிதும் உதவுகின்றன.
அருந்ததிராய் போன்றவர்களின் கலகக்குரலுக்கும் பாரதிபுர ஜெகன்னாதனின்அனந்தமூர்த்தியின் கலகக்குரலுக்கும் அடிப்படையில் வேற்றுமை இருப்பதை ஒர் அப்பிராணி வாசகன்கூட அறிவான்.
ஓர் அடிமை தனது வாழ்நாள்முழுவதும் எஜமான் முதலாளி அல்லது அதிகாரி இடும் ஏவல்களுக்கு அடிபணிந்து பழக்கப்பட்டவன் அது ஒரு கொள்கையாகக்கூட இருக்கலாம் மரபாகக் கூட இருக்கலாம் திடீரென்று ஒருநாள் முடியாது என்கிறான்.
பாரதிபுர நாவலின் ஆரம்பவரியே ஜகன்னாதன் உள்ளிருக்கும் கலககாரனை அடையாளப்படுத்துகிறது தனியாக நடக்கும் ஜகன்னாதன் குழிகளைச் சுற்றிக்கொண்டு போவதில்லை பறப்பதுபோலத்தான் தாண்டுவான்.
இந்த கடைவீதி அவனுக்காக வளர்ந்த கேன்ஸர் அனந்தமூர்த்தியின் ஜகன்னாதன் உடை உள்ளம் இரண்டிலும் கோவணாண்டிகளாக வாழும் புலையர்களுக்கு கோவில் பிரவேசத்தினூடாக விமோசனத்தை ஈட்டுத் தரலாம் என நினைக்கிறான்.
மறுநாள் காலையில் வந்தியத்தேவன் முதலாவது மந்திரி அநிருத்தரின் ஓலையுடன் அரிசிலாற்றங்கரையோடு குடந்தை நகரை நோக்கிப் போய் கொண்டிருந்தான்.
அந்தப் பச்சைப் பட்டாடையில்தான் எத்தனை விதவிதமான பசுமைச் சாயங்கள் கழினிகளில் கதிர்விடுவதற்குத் தயாராயிருந்த நெற் பயிர்கள் ஒரு சாயல் நடவு நட்டுச் சில காலமாகியிருந்த இளம் பயிர்கள் இன்னொரு சாயல் அப்போதுதான் நடவாகியிருந்த பசும் பொன்னிறப் பயிர்கள் வேறொருசாயல் ஆல மரத்தில் த ைத்திருந்த இலைகள் ஒரு பசுமை அரச மரத்தில் குலுங்கிய இலைகள் இன்னொருவிதப் பசுமை தடாகங்களில் கொழு கொழுவென்று படர்ந்திருந்த தாமரை இலைகளில் மோகனப் பசுமை வாழை இலைகளின் கண்கவரும் பசுமை தென்னங் குருத்துக்களின் தந்தவர்ணப் பசுமை பூமியில் இளம் புல்லின் பசுமை ஓடைகளில் தௌிந்தநீரின் பசுமை நீரில் அங்குமிங்கும் தத்திப் பாய்ந்த தவளைகளின் பசுமை.
இவ்வளவு விதவிதமான சாயல்கள் வாய்ந்த பச்சைப் பட்டாடையின் அழகைத் தூக்கிக்காட்டுவதற்கென்று நட்சத்திரப் பொட்டுக்கள் பதித்ததுபோல் குவளைகளும் குமுதங்களும் செந்தாமரை செங்கழுநீர்ப் பூக்களும் ஆங்காங்கு ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தன.
ஆடிமாதத்தில் அந்த வழியாக அவன் சென்ற போது பார்த்த காட்சிகளுக்கும் இப்போது காணும் காட்சிகளுக்கும் உள்ள வேற்றுமையை அவன் உணர்ந்திருந்தான்.
புது வெள்ளத்தின் ஹோ என்ற இரைச்சலும் மேலக் காற்று மரக்கிளைகளைத் தாக்கிய போது உண்டான பேரோசையும் ஆயிரமாயிரம் புள்ளினங்களின் கோலாகலத் தொனிகளும் அப்போது ஒரு மாபெருந் திருவிழாவின் ஆரவாரத்தைப் போல் கேட்டன.
இன்றைக்கோ குளிர்ந்த வாடைக் காற்றில் இலைகள் அசைந்த மாமரச் சத்தமும் மடைகளில் தண்ணீர் பாய்ந்த சலசலப்பு ஓசையும் மழையை எதிர்பார்த்த மண்டூகங்களின் சுருதி பேதக் குரல்களும் பலவகைச் சில்வண்டுகளின் ஸ்வர பேத ரீங்காரங்களும் சேர்ந்து இயற்கை மாதரசியின் சோக சங்கீத கோஷ்டிகானத்தைப் போல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன.
சுந்தர சோழ சக்கரவர்த்தியைத் தரிசித்தாகி விட்டது தஞ்சாவூர் பழையாறை மாதோட்டம் அநுராதபுரம் முதலிய மாபெரும் நகரகளைப் பார்த்தாகி விட்டது.
சோழநாட்டின் கண்ணுக்குக் கண்ணாக விளங்கிய பொன்னியின் செல்வனுடைய சிநேகிதம் கிடைத்து விட்டது அந்த வீர இளவரசனுக்கு உதவிபுரியும் பேறும் கிடைத்து விட்டது தமிழகத்தின் அழகுத் தெய்வமும் சோழர் குலவிளக்குமான அரசிளங்குமரி குந்தவையை ஒருமுறை பார்ப்பதற்கே எத்தனையோ தவம் செய்திருக்க வேண்டும்.
உலகமே தடங்கல் மயம்தான் ரவிதாஸனைப் போன்ற மாயமந்திரவாதிகளும் நந்தினியைப் போன்ற மாய மோகினிகளும் பழுவேட்டரையர்களைப் போன்ற சதிகாரர்களும் கந்தமாறனையும் பார்த்திபேந்திரனையும் போன்ற சிநேகத் துரோகிகளும் பூங்குழலியையும் வானதியையும் போன்ற பித்துக்கொள்ள ிப் பெண்களும் வீரவைஷ்ணவ ஒற்றர்களும் காலாமுக சைவர்களும் கொள்ளிவாய்ப் பேய்களும் ஆழ்ந்தெரியாத புதை சேற்றுக் குழிகளும் நிறைந்த உலகமல்லவா இது?
கடவுளே மேற்கூறிய அபாயம் ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் எப்படியோ இதுவரை தப்பித்து விட்டேன் அவை எல்லாவற்றையும் விடப் பெரும் அபாயகரமான காரியத்தில் இப்போது முதன் மந்திரி அநிருத்தர் என்னை ஏவியிருக்கிறார் ஒரு பக்கத்தில் எளிதில் மூர்க்காவேசம் கொள்ளக்கூடிய ஆதித்த கரிகாலர் மற்றொரு பக்கத்தில் பெரிய பழுவேட்டரையரைப் பொம்மையைப் போல் ஆட்டி வைக்கும் மாயசக்தி வாய்ந்த மோகினி இவர்களுடைய நோக்கத்துக்கு குறுக்கே நின்று நான் தடை செய்து வெற்றி பெற வேண்டுமாம் இது நடக்கக்கூடிய காரியமா?
அந்தப் பிரம்மராயர் தமது மனத்தில் என்னதான் உண்மையில் எண்ணியிருக்கிறாரோ தெரியாது அரசிளங்குமரியிடமிருந்து என்னைப் பிரித்து விடுவதே அவருடைய நோக்கமாயிருக்கலாம் அல்லவா?
ஆழ்வார்க்கடியான் வந்து சேர்ந்து கொள்வான் என்று இருவரும் சொன்னார்கள் அவனையும் இது வரையில் காணோம் அந்த வீர வைஷ்ணவன் எப்பேர்ப்பட்டவனாயிருந்தாலும் இதுவரையில் எனக்கு ஒரு கெடுதலும் செய்ததில்லை பலமுறை உதவிதான் புரிந்திருக்கிறான்.
ஆகா அதோ கும்பலாயிருக்கும் மரங்கள் நதி வெள்ளத்தில் முதலைகளைப் போல் கிடக்கும் அந்த வேர்கள் இங்கேதான் பொம்மை முதலைமீது வேல் எறிந்த படலம் நடைபெற்றது வாரிணியும் தாரகையும் செந்திருவும் மந்தாகினியும் நம்முடைய வீரச செயலைப் பார்த்துக் கலகலவென்று சிரித்தது இவ்விடத்தில்தான் அரசிளங்குமரி நமக்குப் பரிந்து அந்தப் பெண்களை அதட்டியதும் இதே இடத்தில்தான் சற்று இங்கே நின்று பார்க்கலாம்.
மரத்தின் வேர்களைச் சுற்றிச் சுற்றிச் சுழலிட்டுக் கொண்டு ஓடிய தௌிந்த நீர்ப்பிரவாகத்தைச் சிறிதுநேரம் உற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்... ஆகா அந்தச் சுழலில் ஒரு முகம் தெரிகிறது அது யாருடைய முகம்?
அரசிளங்குமரி குந்தவைப் பிராட்டியின் இன்பப் பொன்முகந்தான் கண்ணுக்கினியன கண்டேன் என்று பாடிய குரலைக்கேட்டு வந்தியத்தேவன் திடுக்கிட்டு அண்ணாந்து பார்த்தான்.
உன்னதமான மரத்தின் உச்சாணிக் கிளை ஒன்றில் ஆழ்வார்க்கடியான் அமர்ந்திருப்பது தெரிந்தது ஓகோ வீரவைஷ்ணவரே நான் உம்முடைய திருக்கண்களுக்கு அவ்வளவு இனியவனாக இருக்கிறேனா நான் உம்மைச் சிறிது நன்றாகப் பார்க்கிறேன்.
வீரவைஷ்ணவன் மரத்திலிருந்து இறங்கிய வண்ணம் நான் உன்னை சொல்லவில்லை அப்பனே உடையில் வாளும் கையில் வேலும் ஏந்திய நீ என் கண்ணுக்குப் பயங்கரமாகவல்லவோ புலப்படுகிறாய்?
முழு முதற் கடவுளாகிய திருமால் வாமனாவதாரம் எடுத்து வானத்தை அளப்பதற்காக ஒரு பாதத்தைத் தூக்கிய போது உங்கள் சிவபெருமானுடைய கண்களுக்கு.... வைஷ்ணவரே நிறுத்தம் இம்மாதிரியெல்லாம் சிவனைத் தாழ்த்திக் கூறுவதை நிறுத்தி விடும்.
இல்லாவிடில் பெரிய அபாயத்துக்கு உள்ளாவீர் என்ன அபாயம் அப்பனே முதலையைக் கொன்று யானையைக் காத்த பெருமானின் சக்கரம் இருக்கும்போது ன்னை யார் என்ன செய்ய முடியும்?
சோழ நாட்டில் பெருகிவரும் வீரவைஷ்ணவர்களை மகாகாளிக்குப் பலி கொடுத்து அவர்களுடைய மண்டை ஓடுகளைக் குவித்து அடுக்கி அவற்றின் பேரில் நின்று ஆனந்தத் தாண்டவம் ஆட வேண்டும் என்று சொன்னார்கள் ஆழ்வார்க்கடியான் தன் மண்டையைத் தொட்டுப் பார்த்துக்கொண்டு இது கெட்டியாகத்தானிருக்கிறது காலாமுக தாண்டவத்தைத் தாங்கக்கூடியதுதான் என்றான்.
நான் கேள்விப்பட்டதற்குத் தகுந்தாற்போல் இன்றைக்கு நான் வரும் வழியெல்லாம் காலாமுகர்கள் மண்டை ஓடுகளையும் சூலாயுதங்களையும் தாங்கிக் கொண்டு அலைகிறார்கள்.
விஷ்ணுவே என்று சொல்லி எனது வேஷத்தை மாற்றிக் கொண்டாலும் மாற்றிக் கொள்வேன்... அதோ பார் ஆற்றங்கரைச் சாலையில் அப்போது ஒரு பல்லக்கு போய்க் கொண்டிருந்தது.
உனக்குச் சம்பந்தமில்லாத காரியங்களில் தலையிட்டுக் கொள்ளாதே அதனால் பல தொல்லைகளை நீ ஏற்கனவே அநுபவித்திருக்கிறாய் அல்லவா வழியோடு எத்தனையோ பேர் போவார்கள் உனக்கு என்ன அதைப்பற்றி?
ஆழ்வார்க்கடியான் வேறொரு இரகசிய வேலையில் ஈடுபட்டிருக்கிறான் என்றும் தன்னுடன் வரமாட்டான் என்றும் வந்தியத்தேவன் நிச்சயமடைந்தான்.
மழை பெய்தாலும் பெய்யும்.எல்லாவற்றுக்கும் சீக்கிரமாகக் குதிரையைத் தட்டிவிட்டுக் கொண்டுபோ இராத்திரி தங்குவதற்கு ஏதேனும் ஒரு சத்திரம் சாவடியைப் பார்த்துக்க ொள் என்றான் ஆழ்வார்க்கடியான்.
அவரோ இராஜ்யம் ஆளுவதில் மனதை செலுத்தவே மறுக்கிறார் இலங்கைச் சிம்மாசனத்தையும் மணிமகுடத்தையும் எவ்வளவு அநாயாசமாக மறுதளித்தார்?
அதோடு இன்னொரு விசித்திரத்தையும் அவன் கண்டான்.சற்றுத் தூரத்திலிருந்து பயங்கரத்தோற்றமுடைய இரண்டு காலாமுக சைவர்கள் வானதியின் பல்லக்கை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
சம்பந்தமில்ல த காரியங்களில் தலையிட்டுக் கொள்ளாதே உன் காரியத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு போ என்று ஆழ்வார்க்கடியான் கூறிய புத்திமதி நியாயமானதுதான்.
ஆயினும் வானதியின் பல்லக்குச் சென்றதைக் காலாமுகர்கள் இருவர் மறைவான இடத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டு நின்ற காட்சி திரும்பத் திரும்ப அவன் ஞாபகத்திற்கு வந்து கொண்டிருந்தது.
இதோ குடந்தை சோதிடரின் வீடு வந்துவிட்டது எல்லாவற்றுக்கும் அவரைக் கேட்டுப் பார்க்கலாம்... அடேடே இத்தனை நேரம் அந்த விஷயம் மூளைக்கு எட்டவில்லையே வானதி தேவியும் குடந்தைச் சோதிடரின் வீட்டுக்குத்தான் வருகிறாள் போலும்.
வந்தியத்தேவன் குடந்தை சோதிடரின் வீட்டிற்குள் இரண்டாம் முறையாகப் பிரவேசித்தபோது அவனுடைய உள்ளத்தில் ஓர் அதிசயமான இன்ப உணர்ச்சி உண்டாயிற்று.
அவற்றினால் அவன் செவிகள் இனித்தன உள்ளம் இனித்தது உடல் முழுவதுமே இனித்து சிலிர்த்தது சோதிடர் அப்போதுதான் மாலைவேளைப் பூஜைக்கு ஆயத்தம் செய்து கொண்டிருந்தார்.
அவ்வளவையும் மனத்தில் வைத்துக்கொண்டு வரும் மாதம் நாள் நாழிகை வினாடி ஒரு வினாடியில் நூற்றில் ஒரு பங்கு நேரம் இவ்வளவையும் கணக்கிட்டுப் பார்த்தல்லவா சொல்ல வேண்டும்?
போன தடவை அவன் என்னை வாசலில் தடுத்து நிறுத்தப் பார்த்தது அப்படியே என் நினைவில் இருக்கிறது கொள்ளிடக்கரையில் காலாமுகர்களின் மகா சங்கம் இன்று நடைபெறுகிறது.
ஒரு நாள் சாம்பலாகப் போகிறதென்பதை மறந்துவிடாமலிருப்பதற்குத்தானே திருநீறு பூசிக்கொள்கிறோம் மனித தேகம் அநித்தியம் என்பது சரிதான் இது எரிந்து சாம்பலாகும் அல்லது மண்ணோடு மண்ணாகும் சிவபெருமானுடைய திருமேனி அப்படியல்லவே பரமசிவன் ஏன் கையில் மண்டை ஓட்டை வைத்திருக்கிறார்?
ஆணவத்தை வென்றால் ஆனந்த நிலை ஏற்படும் என்பதைக் காட்டுகிறது.சிவபெருமான் கையில் மண்டை ஓட்டுடன் ஆனந்த நடனம் செய்கிறார் அல்லவா?
சிவன் அவர்களுக்கு நடுவில் வந்தார் என்னுடைய சிரசை ஒருவரும் என்னுடைய பாதத்தை ஒருவரும் கண்டுபிடித்துக் கொண்டு வாருங்கள் யார் பார்த்துவிட்டு முதலில் வருகிறாரோ அவர்தான் உங்களில் பெரியவர் என்றார்.
பிரம்மா திரும்பி வந்து சிவனுடைய முடியைப் பார்த்து விட்டதாகப் பொய் சொன்னார் அப்போது சிவன் பிரம்மாவுக்கிருந்த ஐந்து தலைகளில் ஒன்றை கிள்ளி எடுத்து அவரைத் தண்டித்தார்.
பிரம்மாவைத் தண்டித்ததுபோல் என்னையும் தண்டிப்பதாயிருந்தால் குறைந்த பட்சம் பதினாயிரம் தலையாவது எனக்கு இருந்தால்தான் சரிக்கட்டி வரும் அதை எண்ணித்தான் சிரித்தேன்.
அதைக் கேட்டவர்கள் நகைத்தார்கள் ஒருவரும் நம்பவில்லை ஆம் தம்பி காலம் அப்படிக் கெட்டுப் போய்விட்டது.இந்த நாளில் பொய்யையே ஜனங்கள் நம்புவதில்லை உண்மையை எப்படி நம்பப் போகிறார்கள்?
உம்முடைய ஜோதிடத்தின் கதியும் அப்படித் தானாக்கும் சோதிடரே இளவரசர் அருள்மொழிவர்மரைப் பற்றி நீர் கூறியது நினைவிருக்கிறதா வானத்திலே வடதிசை அடிவாரத்தில் நிலைத்து நின்று ஒளிரும் துருவ நட்சத்திரம் போன்றவர் பொன்னியின் செல்வர் என்று நீர் சொல்லவில்லையா?
தஞ்சையில் பாரிச வாயு பீடித்துப் படுத்த படுக்கையாயிருக்கும் சுந்தர சோழரும் நாகைப்பட்டினத்தில் நடுக்கு சுரம் வந்து கிடக்கும் பொன்னியின் செல்வரும் கடம்பூர் மாளிகையில் நந்தினியைச் சந்திக்கப் போகும் ஆதித்த கரிகாலரும் இராஜ்யத்துக்கு ஆசைப்பட்டு மக்களின் கோபத்துக்குப் பாத்திரமாகியிருக்கும் மதுராந்தகரும் கையில் கொலை வாளை வைத்துக்கொ ்டு கொஞ்சும் நந்தினியும் அவனுடைய உள்ளத்தில் வரிசையாகப் பவனி வந்தார்கள்.
நான் இப்போது மேற்கொண்டு போகும் காரியம் எப்படி முடியும் சொல்லுங்கள் முன்னே உனக்குச் சொன்னதைத்தான் இப்போதும் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது அப்பனே எத்தனையோ விபத்துக்கள் உனக்கு வரும் அவற்றையெல்லாம் வெற்றி கொள்வதற்கு எதிர்பாராத உதவி கிடைக்கும் என்றார் சோதிடர்.
வந்தியத்தேவன் எழுந்து நின்று மரியாதையுடன் தேவி மன்னிக்க வேண்டும் தாங்கள் இங்கே வரப்போகிறீர்கள் என்று தெரிந்திருந்தால் நான் வந்திருக்கமாட்டேன்... என்றான்.
இவருடைய சோதிடத்தில் எனக்குக் கொஞ்சங்கூட நம்பிக்கை இல்லாமற் போய் விட்டது... தேவி தங்கள் சித்தம் என் பாக்கியம் ஒரு காலத்தில் என் சோதிடம் பொய்யாகவில்லை என்பதை தாங்களே உணர்வீர்கள்.
கொடும்பாளூர் பராந்தக சிறிய வேளாரின் செல்வப் புதல்வி தென்திசைச் சேனாதிபதி பூதிவிக்கிரம கேசரியின் வளர்ப்புக் குமாரி பழையாறை இளையபிராட்டியின் அந்தரங்கத்துக்கு உகந்த தோழி இத்தகைய தங்களை அநாதைப் பெண் என்று யார் ஒப்புக் கொள்வார்கள்?
தங்களிடம் ஒரு முக்கியமான உதவி கோருவதற்காகத் தான் இந்த வீட்டுக்குள் நான் வந்தேன்... தங்களால் முடியாத காரியம்கூட ஒன்று இருக்கமுடியுமா என் ?
நான் புத்த தர்மத்தை மேற்கொண்டு பிக்ஷூணி ஆகிவிடுகிறது என்று தீர்மானித்திருக்கிறேன்... இவ்வாறெல்லாம் சோதிடரும் வந்தியத்தேவனும் மாற்றி மாற்றிச் சொன்னதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்து விட்டு வானதி ஆம் புத்த சந்நியாசினி ஆவதென்று முடிவு செய்து விட்டேன்.
கடவுளுடைய விருப்பம் நான் உயிரோடு இன்னும் சில காலம் இருக்கவேண்டும் என்பது போலும்.அப்படி இருக்கக்கூடிய காலத்தைப் புத்த மடம் ஒன்றில் சேர்ந்து ஜீவகாருண்யத் தொண்டு புரிந்து கழிக்க விரும்புகிறேன்.
தங்கள் பெரிய தந்தை சேநாதிபதி பூதிவிக்கிரம கேசரி கூடிய சீக்கிரம் திரும்பி வரப்போகிறார் என்று தெரிகிறது.... ஐயா நான் யாருக்காகவும் காத்திருக்கப் போவதில்லை யாருடைய யோசனையையும் கேட்கப் போவதில்லை.
நாகைப்பட்டினம் சூடாமணி விஹாரத்துக்குப் போகப் புறப்பட்டது இளவரசரை அங்கே சந்திக்கும் நோக்கத்துடனேதான் அதற்கு ஒருநாளும் தான் உடந்தையாயிருக்க முடியாது.
ஈழநாட்டுக்குச் சென்று எத்தனை எத்தனையோ அற்புதங்களைச் சாதித்து வந்தவருக்கு இந்த அநாதைப் பெண்ணை நாகைப் பட்டினத்தில் கொண்டு போய்ச் சேர்ப்பது முடியாத காரியமாகுமா?
சென்றமுறை இப்பெண் இந்தக் குடிசைக்கு வந்திருந்த போது திடீரென்று மயக்கம் போட்டு விழுந்து விட்டாள் தயங்கித் தயங்கி ஈனஸ்வரத்தில் பேசினாள்.
இந்தப் பெண்ணுக்கும் இளவரசருக்கும் திருமணம் நடக்கக் கூடும் என்று பேச்சாயிருந்ததே இவ்விதம் சோதிடர் கூறியபோது வந்தியத்தேவன் பொன்னியின் செல்வரைக் கடல் கொண்டுவிட்ட செய்தியா அல்லது அவர் பிழைத்து நாகப்பட்டினத்தில் இருக்கிறார் என்ற செய்தியா அல்லது பூங்குழலியைப் பற்றி நான் கூறிய செய்தியா எது இவளுக்கு இத்தகைய அதிர்ச்சியை அளித்திருக்கக் கூடும்?
ஆம் சோதிடரே கொடும்பாளூர் வம்சத்தார் பரம்பரையான வீரசைவர்களாயிற்றே இந்தப் பெண்ணுக்குத் திடீர் என்று புத்த மதத்த ல் பற்று உண்டாவானேன்?
அரசன் தன்கீழ் ஊழியம் செய்வோரையும் தன்னுடைய சொந்த உறவினரையும் அவ்வாறே தன் பகைவர்களையும் ஒற்றர்கள் வைத்து ஆராய்ந்து கொள்ளவேண்டும் என்கிறார் வள்ளுவர்.
துறவிகளைப் போல் வேடம் பூண்டும் செத்தவர்களைப் போல் பாசாங்கு செய்தும் எதிரிகள் எவ்வளவு துன்புறுத்தினாலும் இரகசியத்தை வௌியிடாமலும் சோர்வில்லாமல் உழைப்பவன் ஒற்றன் என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார்.
இன்னொன்று தென்கிழக்காகத் திருவாரூர் நோக்கிச் சென்றது.திருவாரூர்ச் சாலையில் வெகு தூரத்தில் பல்லக்குப் போய்க்கொண்டிருப்பதை வந்தியத்தேவன் பார்த்தான்.
கொடும்பாளூர் இளவரசி கேட்ட உதவியை மறுக்க வேண்டி வந்து விட்டதே உண்மையிலேயே அவளுக்கு உதவி தேவையிருக்குமானால்.. வழியில் அபாயம் ஏதேனும் ஏற்படுமானால் பின்னால் அந்தச் செய்தி தெரியும்போது என்னை நானே மன்னித்துக் கொள்ள முடியுமா?
அன்றியும் வானதி தேவியைத் தான் நாகைப்பட்டினம் சூடாமணி விஹாரத்துக்கு அழைத்துச் செல்வதென்பது கனவிலும் நினைக்க முடியாத காரியம்... இவ்வாறு முடிவு செய்த வந்தியத்தேவன் குதிரையைக் கொள்ளிடக்கரைப் பாதையில் திருப்பினான்.
அதே சமயத்தில் வீர் என்ற ஓர் அபயக்குரல் மிக மிக இலேசான பெண் குரல் ஒலித்ததாகத் தோன்றியது திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தான் பல்லக்கைக் காணவில்லை.
அந்தச் சாலை முடுக்கில் பல்லக்குத் திரும்பியபோது திடீரென்று ஏழெட்டு மனிதர்கள் பக்கத்து மரங்களின் மறைவிலிருந்து பாய்ந்து வந்தார்கள்.
இதற்குள் மற்றவர்கள் பல்லக்குச் சுமந்தவர்களிடம் ஏதோ பயங்கரமான குரலில் சொல்லவே அவர்கள் பாதையை விட்டு விலகிக் குறுக்கு வழியில் பல்லக்குடன் ஓடினார்கள்.... மற்றவர்களும் தொடர்ந்து போனார்கள் வானதி தேவியின் குரலே கேட்கவில்லை.
பெண்ணே நீ அந்தக் குடந்தை சோதிடர் வீட்டிற்குப் போயிரு நான் உன் எஜமானியைக் கண்டுபிடிக்கப் பார்க்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்தியத்தேவன் குதிரை மீது பாய்ந்து ஏறினான்.
காற்றினால் மரங்கள் ஆடிய சத்தத்துக்கும் மழைத் தூறலின் சத்தத்துக்கும் மண்டூகளின் வறட்டுக் கத்தல்களுக்கும் இடையே மனிதர்களின் அபயக் குரல்களும் குதிரைகளின் காலடிச் சத்தமும் குழப்பமாகக் கேட்டன.
அல்லது அவரை வாய்க்கால் வெள்ளத்திலேயே தள்ளியிருந்தாலும் தள்ளியிருக்கலாம் அல்லது சற்றுத் தூரம் அவரைச் சுமந்து கொண்டு சென்று வேறு எங்காவது தள்ளிவிட்டுப் போயிருக்கவும் கூடும்.
அவருக்கு உதவி செய்வது எளிது அவரைத் தேடிப் பிடித்து அபாயம் ஒன்றுமில்லை என்று கண்டால் பிறகு வானதியைத் தேடிப் போவது இருக்கவே இருக்கிறது கடவுளே சம்பந்தமில்லாத வேறு எந்தக் காரியத்திலும் தலையிடுவதில்லை என்று தான் சற்று முன்னால் தீர்மானித்துக் கொண்டு கிளம்பியது என்ன?
வந்ததுதான் வந்தோம் இன்னும் கொஞ்சதூரம் சென்று அதையும் பார்த்துவிட்டுத்தான் போகலாமே இளவரசர் மதுராந்தகருக்கு ஆபத்துச் சமயத்தில் கை கொடுத்து உதவினால் அதன் மூலம் பிற்பாடு எவ்வளவோ காரியங்களுக்குச் சாதகம் ஏற்படலாம்.
நம்முடைய காரியம் உண்டு நாம் உண்டு என்று பார்த்துக்கொண்டு போக வேண்டும்... குதிரை தன்னுடைய உள்ளுணர்ச்சியைக் கொண்டு வழி கண்டுபிடித்து இடிந்த மண்டபத்துக்கு அருகில் வந்து நின்று ஒரு கனைப்புக் கனைத்தது.
அன்றிரவு அந்த இடிந்த மண்டபத்தில் தானும் குதிரையும் தங்கியிருப்பதற்கு இடியாத பகுதி ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று சுற்று முற்றும் பார்த்தான்.
அதற்குக் காரணம் வேறொன்றுமில்லை பேயில்லை பிசாசில்லை ஒரு சின்னஞ் சிறு குழந்தையின் குரல்தான் பேயில்லை பிசாசில்லை என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்?
நான் சாதாரண சின்ன மீன் இல்லை பெரிய மகர மீன் திமிங்கலம் புலி சிங்கம் யானை எல்லாவற்றையும் விழுங்கி விடுவேன்... வந்தியத்தேவன் மனத்தில் என்னவெல்லாமோ எண்ணங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்தன.
அதைச் சுற்றிலும் தீப்பந்தகளைப் பிடித்துக்கொண்டு பல வித கோஷங்களை எழுப்பிக் கொண்டும் ரவிதாஸனுடைய கோஷ்டியார் சென்றார்கள்.
கடம்பூர் மாளிகையில் அன்று கண்டறிந்த சதிச்செயலை விடப் பன்மடங்கு சதிச் செயலைப் பற்றி இன்று நேர்முகமாக அறிந்து கொள்ளப் போகிறோம் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
மாட்டேன் என்று சொன்னால் பலியிடத்தான் பார்ப்பார்கள் ஒரு வேளை மறுபடியும் நந்தினியின் தயவினால்... பழுவூர் இளைய ராணியின் பெயரை ரவிதாஸன் கூறியதும் அவர்களுடன் போகத்தான் இணங்கி விட்டதை வந்தியத்தேவன் நினைத்துப் பார்த்தான்.
ஆயினும் அவளைச் சந்திப்பதற்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது என்றால் அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள அவன் மனத்தில் ஓர் ஆர்வம் எழுந்தது.அடக்க முடியாமல் தன்னை மீறி எழுந்தது.
அங்கேதான் என்னுடைய முக்கிய சத்துரு இருக்கிறான் என்று அந்தச் சின்னஞ்சிறு குழந்தை மழலை மொழியில் கூறியது அடிக்கடி வந்தியத்தேவனுக்கு நினைவு வந்து கொண்டிருந்தது.
நூறு வருஷங்களுக்கு முன்பு கட்டப்பட்டு இப்போது பாழடைந்த காடு அடர்ந்திருந்த பள்ளிப் படைக் கோவிலை முன்னொரு தடவை நம் பார்த்திருக்கிறோம்.
தப்பித்துச் செல்லலாம் என்று கனவு காணாதே பழக்கப்பட்டவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இக்காட்டுக்குள் வரவும் முடியாது வௌியேறவும் முடியாது அப்படி வௌியேற முயன்றால் நிச்சயம் உயிரை இழப்பாய் என்றான் ரவிதாஸன்.
அப்படி நான் வழி கண்டுபிடித்துப் போகப் பார்த்தால் நீ மந்திரம் போட்டுக் கொன்று விடுவாய் இல்லையா மந்திரவாதி என்று கூறி வந்தியத்தேவன் நகைத்தான்.
அச்சமயம் பார்த்து எங்கேயோ தூரத்தில் நரி ஒன்று ஊளையிடத் தொடங்கியது அதைக் கேட்டுப் பக்கத்தில் எங்கேயோ கோட்டான் ஒன்று முனகியது.
சுற்றிக் கட்டியிருந்த துணிச் சுருள் மட்டும் ஈரமாயிருந்தது அதை எடுத்து விரித்துப் பக்கத்தில் கிடந்த பாறாங்கல்லின் மீது உலர்த்தினான்.
ஆம் அங்கேதான் வரகுண பாண்டியனுக்கும் அபராஜித பல்லவனுக்கும் மூன்று நாட்கள் கொடிய யுத்தம் நடந்தது.பல்லவனுக்குத் துணையாகக் கங்க மன்னன் பிருதிவீபதி வந்தான்.
கனவுதானா அது இல்லை உடுக்கின் முழக்கத்துக்கு இணங்கத் தேவராளன் பாடிய பாடலில் போர்க்களத்தைப் பற்றிச் செய்த வர்ணனை தான் அப்படி அவன் மனக்கண் முன் தோன்றியிருக்க வேண்டும்.
அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவர்கள் சிரித்த களிச் சிரிப்புத்தான் அப்படி அநேகாயிரம் பேய்களின் சிரிப்பைப் போல் ஒலித்து வந்தியத்தேவனைத் திடுக்கிட்டுக் கண் விழிக்கச் செய்திருக்க வேண்டும்.
அவளை இந்தத் தோற்றத்தில் பார்த்த வந்தியத்தேவனுடைய உள்ளத்தில் ஒரு திகில் தோன்றியது அவன் உடம்பில் ஒரு நடுக்கம் ஏற்பட்டது.
சிறுவனைப் பாழும் மண்டபத்துக்குத் தேடி ஓடி வந்த ஸ்திரீ அவனால் அம்மா என்று அழைக்கப் பட்டவள்.சிம்மாசனத்துக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
உன் தந்தையைக் கொன்றவர்களைப் பழிக்குப் பழி வாங்குவதற்காகத்தான் நந்தினி அவனைத் தன் இரு கரங்களாலும் அணைத்துக் கொண்டாள் உச்சி முகந்தாள்.
மறுபடியும் அவள் தன்னைவிட்டுப் போகாமலிருக்கும் பொருட்டு அவன் அப்படிப் பிடித்துக் கொண்டான் போலும் ஆயினும் இந்தக் காட்சி நீடித்திருக்கவில்லை.
ரவிதாஸரே நீர் ஏதாவது சொல்ல வேண்டியிருக்கிறதா இங்குள்ள வேறு யாரேனும் ஏதாவது சொல்ல வேண்டியிருக்கிறதா ரவிதாஸன் அங்கே இருந்தவர்களின் முகங்களை வரிசையாகப் பார்த்துக் கொண்டு வந்தான்.
நாம் எடுத்துக்கொண்ட சபதத்தின்படி பழி வாங்குவதற்குச் சமய சந்தர்ப்பங்களையும் தந்தி உபாயங்களையும் தவிர வேறு எதையும் பற்றி நான் எண்ணியதில்லை.
எங்கே சென்றாலும் என்ன காரியம் செய்தாலும் யாரிடம் பேசினாலும் நமது நோக்கம் நிறைவேறுவதற்கு அதனால் உபயோகம் உண்டா என்பதைத் தவிர வேறு நினைவு எனக்கில்லை.
தேவி அப்படி யுத்தம் மூளாதிருப்பதற்குத் தாங்கள் பெரு முயற்சி செய்து வருவதாகக் கேள்வியுறுகிறோம்.கடம்பூர் சம்புவரையன் மாளிகையில் சமரசப் பேச்சு நடக்கப் போவதாக அறிகிறோம்.
நம்முடைய சபதம் நிறைவேறுவதற்கு முன்னால் சோழ ராஜ்யத்தில் இந்த உள்நாட்டுச் சண்டை மூண்டால் அதன் விளைவு என்ன ஆகும் என்று சொல்ல முடியாது சுந்தர சோழன் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறான் அன்பில் பிரம்மராயன் ஒருவனும் இருக்கிறான் இவர்கள் தலையிட்டு இரு ட்சிக்காரர்களையும் அடக்கி விடுவார்கள்.
சமாதானப் பேச்சு என்ற வியாஜத்தின் பேரில் நமது முதற் பகைவனைக் கடம்பூர் சம்புவரையர் மாளிகைக்கு வரும்படி அழைப்பு அனுப்பியிருக்கிறது அவன் அங்கே கட்டாயம் வந்து சேருவான்.
நந்தினி தன்னைச் சுற்றியிருந்தவர்களிடம் ஏதோ பரபரப்புத் தரும் விஷயத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள் என்பது மட்டுந்தான் தெரிந்தது.
நமது முதற்பகைவனைக் கொன்று பழி முடிக்கும் காலம் இவ்வளவு அண்மையில் வந்திருப்பதை எண்ணிக் களிக்கிறோம் ஆனால் பழிமுடிக்கும் பாக்கியம் யாருக்கு?
அதை யாருக்கும் மனத்தாங்கல் இல்லாத முறையில் முடிவு செய்வதற்காகவே வீரபாண்டியரின் திருக்குமாரச் சக்கரவர்த்தியை இங்கு அழைத்து வரச் செய்தேன்.
பழிமுடிக்கும் பொறுப்பு யாருக்குக் கிடைக்கிறதோ அவர் சொல்கிறபடி மற்றவர்கள் கண்டிப்பாகக் கேட்கிறதென்று வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
பின்னர் இந்தப் பேச்சுக்களையெல்லாம் புரிந்தும் புரியாமலும் கேட்டுக் க ண்டிருந்த சிறுவனை நந்தினி தேவி பார்த்து என் கண்மணி இந்த வீரவாள் உன் தந்தையினுடையது.
ரவிதாஸன் சற்று அருகில் வந்து சக்கரவர்த்தி எங்களையெல்லாம் நன்றாய்ப் பாருங்கள் எங்களில் யார் வீரன் என்றும் தைரியசாலி என்றும் தங்களுக்குத் தோன்றுகிறதோ அவனிடம் இந்தப் பாண்டிய குலத்து வீரவாளைத் தொட்டுக் கொடுங்கள் என்றான்.
வீரபாண்டிய சக்கரவர்த்தியின் படுகொலைக்குப் பழி வாங்கும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்ததை நினைத்துக் களிப்பு மிகுதியினால் கண்ணீர் விடுகிறேன் தேவி யோசித்துப் பாருங்கள் நாங்கள் இத்தனை பேர் ஆபத்துதவிப் படையினர் உயிரோடிருக்கும்போது... என்று சோமன் சாம்பவன் தொடங்கியதை நந்தினி தடுத்து நிறுத்தினாள்.
சொல்லுங்கள் ஐயா சீக்கிரம் சொல்லுங்கள் பழுவேட்டரையர் கொள்ளிடக்கரையில் நடக்கும் காலாமுகர்களின் மகா சங்கத்துக்குப் போயிருக்கிறார்.
தகுந்த காரணத்தைக் கொண்டுதான் சொல்கிறேன் கடம்பூர் மாளிகைக்கு எக்காரணத்தைக் கொண்டும் வரவேண்டாம் என்று ஆதித்த கரிகாலனுக்கு ஓலை போகிறது.
ஆதித்த கரிகாலருடைய இயல்பு அந்தப் பழையாறைப் பெண் பாம்புக்குத் தெரியாது அன்பில் பிரம்மராட்சதனுக்கும் தெரியாது மாய மந்திர வித்தைகளில் தேர்ந்த உமக்குங்கூடத் தெரியவில்லை.
கடம்பூருக்கு வரவேண்டாமென்று தமக்கையும் முதன் மந்திரியும் செய்தி அனுப்பியிருப்பதனாலேயே கட்டாயம் ஆதித்த கரிகாலர் கடம்பூருக்கு வந ்து சேருவார் என்றாள் நந்தினி.
ரவிதாஸன் வந்தியத்தேவனை நோக்கிக் கோரமாக விழித்து அடே வாயை மூடிக்கொண்டிரு என்று சொல்லி விட்டு நந்தினியைப் பார்த்து தேவி சீக்கிரம் கட்டளையிடுங்கள் என்றான்.
அவள் ரவிதாஸனைப் பார்த்து ஐயா நீங்கள் எல்லாரும் சற்று அப்பால் சென்றிருங்கள் நான் இவரிடம் சில விஷயங்கள் தனியாகக் கேட்டு அறிய வேண்டும் என்றாள்.
இந்த வேளையில்... என்று ரவிதாஸன் கூறுவதற்குள் நந்தினி கடுமையான குரலில் சற்றுமுன் நாம் செய்துகொண்ட நிபந தனையை நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்.
சக்கரவர்த்தியையும் அப்பால் அழைத்துப் போங்கள் என்று கூறி சிறுவனுடைய காதில் குமாரா சற்று அவர்களுடன் நகர்ந்து போ உனக்கு இவரிடமிருந்து குதிரை வாங்கித்தருகிறேன் என்றாள்.
நந்தினி வந்தியத்தேவனை இலேசான தீவர்த்தி வௌிச்சத்தில் ஊடுருவிப் பார்த்து ஐயா உமக்கும் எனக்கும் ஏதோ ஒரு துவந்தம் இருப்பதாகக் தோன்றுகிறது என்றாள்.
தாங்கள் மட்டும் அநுமதி கொடுங்கள் ஒரு பக்கத்தில் அந்தக் கிழட்டுப் பழுவேட்டரையரிடமும் இன்னொரு பக்கத்தில் இந்தப் பயங்கர மந்திரவாதிகளிடமும் அகப்பட்டுக் கொண்டு தாங்கள் திண்டாடுகிறீர்கள்.
இவர்கள ிடமிருந்தெல்லாம் தங்கள் விடுதலை செய்து அழைத்துப் போகிறேன்... இலங்கைத் தீவின் காடுகளில் அநாதையைப் போல் அலைந்து கொண்டிருக்கும் தங்கள் அன்னையிடம் அழைத்துப் போய் விடுகிறேன் என்றான் வந்தியத்தேவன்.
அப்போது அன்னையிடம் அழைத்துப் போக உம்முடைய உதவியை அவசியம் நாடுவேன்.அதற்கு முன்னால் என்னுடைய எண்ணம் நிறைவேற வேண்டும்.அது நிறைவேறுவதற்கு உதவி செய்வீரா?
அவர்களுடைய காரியத்துக்கு உங்களை உபயோகப் படுத்திக் கொள்ளப் போகிறார்கள்... நீர் கூறுவது தவறு நான்தான் இவர்களை என்னுடைய காரியத்துக்கு உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளப் பார்க்கிறேன் இதை நீர் நிச்சயமாகத் தெரிந்து கொள்ளும்.
பாண்டியன் சிம்மாசனத்தில் ஏற்றி வைக்க மட்டும் அல்ல துங்கபத்திரையிலிருந்து இலங்கை வரையில் பரந்து கிடக்கும் சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தி முடி சூட்டுவதற்காக அம்மம்மா யாருடைய உதவியைக் கொண்டு இந்த மகத்தான காரியத்தைச் சாதிக்கப் போகிறீர்கள்?
சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் இருபது லட்சம் வீராதி வீரர்கள் கொண்ட மாபெருஞ்சேனையை பகலில் வளைகளில் ஒளிந்திருந்து இரவு நேரத்தில் வௌிப்பட்டு வரும் இந்தப் பத்து இருபது நரிகளின் துணை கொண்டு வென்று விடுவீர்களா?
இளவரசர் ஒன்று செய்ய நினைத்துவிட்டால் அதை மாற்றுவது எளிதன்று நல்லது நான் எவ்வளவுதான் சொன்னாலும் நீர் என் கட்சியில் சேரமாட்டீர்.
அது தங்கள் மனோ கற்பனே தேவி தங்களுக்கு ஓர் உண்மையை முக்கியமான உண்மையை தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்... போதும் போதும் நீர் உண்மை என்று சொல்ல ஆரம்பித்தால் அது வடிகட்டின கோட்டைப் பொய்யாயிருக்கும்.
தாங்கள் உடனே புறப்படுங்கள்.இவனை நாங்கள் இந்தப் புண்ணிய ஸதலத்தில் பலி கொடுத்து விட்டுக் கிளம்புகிறோம் என்றான் ரவிதாஸன்.
வந்தியத்தேவன் பள்ளிப்படைத் தூணுடன் சேர்த்துக் கட்டப்பட்டிருந்தான்.சற்றுத் தூரத்தில் அவன் குதிரை ஒரு மரத்தில் கட்டப்பட்டிருந்தது.
வானத்தில் ஒரு வேளை மேகங்கள் அகன்று நட்சத்திரங்கள் தோன்றியிருந்தாலும் அவற்றின் வௌிச்சம் அந்தக் காட்டுக்குள் நுழைய இடமில்லை.
இருட்டில் விவரம் தெரியாவிட்டாலும் அந்த உருவம் தன்னையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போல் வந்தியத்தேவனுக்கு உணர்ச்சி ஏற்பட்டது.
அந்த மந்திரவாதிப் பிசாசுகள் இவ்வளவு பலமாக முடிச்சுக்களைப் போட்டுவிட்டன ஆகட்டும் மறு தடவை அந்த ரவிதாஸனைப் பார்க்கும்போது சொல்லிக் கொடுக்கலாம் சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் பள்ளிப்படைக் கோவிலுக்குள் கூழாங்கற்கள் மோதுவது போன்ற டண் டண் சத்தம் சில முறை கேட்டது.
பயங்கரத் தோற்றம் கொண்டிருந்த அந்தக் காளாமுக சைவரை அந்த நேரத்தில் அந்த இடத்தில் பார்க்கும் வந்தியத்தேவன் ஒரு கணம் திகிலடைந்தான்.
மகா சங்கத்துக்கு இளவரசர் வரப்போகிறார் அவர் சிம்மாசனம் ஏறியதும் எங்கள் மகாகுருவை இராஜ குருவாக ஏற்றுக் கொள்வதாய் வாக்களிக்கப் போகிறார் என்று காத்திருந்தோம் இளவரசர் வரவேயில்லை.
நான் சொல்கிறபடி செய்கிறதாக ஒப்புக் கொண்டால்... உனக்குச் சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களில் தலையிடுவதில்லையென்று ஒப்புக் கொண்டு நூற்றெட்டுத் தோப்புக்கரணம் போட வேண்டும் இந்தப் பேச்சு நடந்து கொண்டிருந்த போதெல்லாம் அவனுடைய கைகள் சும்மா இருக்கவில்லை.
காளாமுகன் கையில் ஏந்தியிருந்த சுளுந்து பக்கத்தில் விழுந்தது ஆனால் அடியோடு அணைந்து விடாமல் சிறிது வௌிச்சம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.