sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கோவைப் பழம்போல் சிவந்து அனல் கக்கிய அவனுடைய கண்களைப் பார்க்கும் போது கழுகின் கண்களைப் போன்று தூரதிருஷ்டியுடைய கண்கள் அவை என்று தோன்றியது.
கம்பீரக்களையுடன் கடூரம் கலந்த இந்த முகத்தையும் அறிவொளியுடன் கோபக் கனலைக் கலந்து வீசும் இந்தக் கண்களையும் வேறு எங்கேயும் பார்த்திருக்க முடியாது என்று தீர்மானிக்கிறோம்.
பரஞ்சோதியைப் பிடித்துக்கொண்டு வந்த வீரர்களின் தலைவன் சத்யாச்ரய புலிகேசிக்கு வணக்கம் செலுத்திவிட்டு வடபெண்ணை நதிக்கரையிலுள்ள பௌத்தமடத் தலைவர் இந்த வாலிபனைச் சக்கரவர்த்தியிடம் அழைத்துப் போகச் சொன்னதிலிருந்து நடந்தவற்றை விவரமாகக் கூறிவந்தான்.
வீரர் தலைவன் நடுங்கிய குரலில் நாகநந்தி பிக்ஷுவிடமிருந்து சத்யாச்ரயருக்கு ஓலை கொண்டு வந்ததாக இந்த வாலிபன் சொல்லுகிறான்.
அவன் நாகநந்தியின் ஓலையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பியபோது இம்மாதிரி பகைவர்களிடம் சிறைப்பட்டு எதிரி அரசன் முன்னால் நிற்க நேரிடுமென்று நினைக்கவே இல்லை.
அந்த எதிரியின் பாசறையில் வஜ்ரபாஹுவைச் சந்தித்ததும் அவன் போகிறபோக்கில் சத்யாச்ரய புலிகேசியிடம் உண்மையை உள்ளபடி சொல்லு என்று கூறியதும் அவனுடைய மனக் குழப்பத்தை அதிகமாக்கின.
இன்னும் நாகநந்தி தன்னிடம் ஓலையைக் கொடுத்த போது கூறிய வார்த்தைகள் நினைவு வந்தபோது அவன் தலையே கிறுகிறுக்கும் போல் ஆகிவிட்டது.
இடிமுழக்கம் நிற்பதுபோலவே சட்டென்று சிரிப்பை நிறுத்திவிட்டு காவலர்களுக்கு நடுவில் கட்டுண்டு நின்ற பரஞ்சோதியை உற்று நோக்கினான்.
போகட்டும் இவனைக் கொண்டுபோய்ச் சிறைப்படுத்தி வையுங்கள் பிறகு பார்த்துக் கொள்வோம் என்று கூறியவன் திடீரென்று வேண்டாம் இவன் இங்கேயே இருக்கட்டும்.
இரண்டு வருஷம் நான் அஜந்தா குகைகளிலேயே வசித்திருந்தும் அந்தப் புத்த பிக்ஷுக்களிடமிருந்து வர்ண இரகசியத்தை என்னால் அறிய முடியவில்லை.
இதைப்பற்றி நீர் என்ன நினைக்கிறீர் மைத்ரேயரே என்று சொல்லிக் கொண்டே புலிகேசி மன்னன் அந்த ஓலையை ஒற்றர் படைத் தலைவனிடம் நீட்டினான்.
ஓலையை யார் கொடுத்தார்கள் யாரிடம் கொடுக்கச் சொன்னார்கள் என்பதை விவரமாக விசாரித்துச் சொல்லும் அதற்காகத்தான் உம்மை மீண்டும் தருவித்தேன் என்றான்.
நானே விசாரித்துப் பார்க்கிறேன் என்று வஜ்ரபாஹு கூறி விட்டு பரஞ்சோதியை நோக்கி தம்பி நான் அப்போதே சொன்னேனல்லவா அதன்படி சத்யாச்ரயரிடம் உள்ளது உள்ளபடி சொல்லு பயப்பட வேண்டாம்.
நீங்கள் சொல்லுகிறபடி இவருக்குத்தான் இந்த ஓலை என்றால் பெற்றுக்கொண்டு விடை எழுதிக் கொடுக்கட்டும் நான் எடுத்துக்கொண்டு திரும்புகிறேன்.
வஜ்ரபாஹு புலிகேசியைப் பார்த்து அரசர்க்கரசரே ஓலையை நாகநந்தி பிக்ஷுதான் கொடுத்ததாகவும் அதில் ஏதோ அஜந்தா வர்ணச் சேர்க்கையைப்பற்றி எழுதியிருப்பதாகவும் பிள்ளையாண்டான் சொல்கிறான்.
வஜ்ரபாஹு ஓலையில் சிறிது நேரம் கவனம் செலுத்தி விட்டு பிரபு நாகார்ஜுன பர்வதத்திலுள்ள புத்த சங்கராமத்தின் தலைவரின் திருநாமம் சத்யாச்ரய பிக்ஷு தானே?
கிருஷ்ணா நதிக் கரையோடு வேங்கி ராஜ்யத்தின்மேல் படையெடுத்துச் செல்லும் தங்கள் சகோதரருக்கும் செய்தி அனுப்பவேண்டும் என்று அவர் சொன்னார்.
பிறகு தன் படைத் தலைவர்களிடம் சிறிது கலந்து யோசித்து விட்டு எப்படியும் விஷ்ணுவர்த்தனனுக்கு நான் ஓலை அனுப்ப வேண்டியிருக்கிறது.
வஜ்ரபாஹு பரஞ்சோதியிடம் தம்பி நாகார்ஜுன மலைக்கு இங்கிருந்து சக்கரவர்த்தியின் ஓலையுடன் ஒன்பது வீரர்கள் நாளைக் காலையில் போகிறார்கள்.
பரஞ்சோதி அகமும் முகமும் மலர்ந்தவனாய் ஐயா தங்களுடன் பிரயாணம் செய்வதாயிருந்தால் நரகத்துக்கு வேணுமானாலும் நான் வரச் சித்தம்.
என்று புலிகேசி கேட்டதற்கு பிள்ளையாண்டான் பலே கைகாரன் தான் கொண்டுவந்த ஓலை தங்களுக்கு இல்லையென்றால் தன்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடும்படி கேட்கிறான்.
மறு நாள் அந்தி மயங்கும் சமயத்தில் பரஞ்சோதியும் அவனுக்கு முன்னும் பின்னுமாகச் சென்ற ஒன்பது வீரர்களும் காட்டு மலைப் பாதையில் ஒரு குறுகிய கணவாயைத் தாண்டி அப்பால் சற்றுத் தூரத்திலிருந்த ஒரு பழைய பாழடைந்த வீட்டை அடைந்தார்கள்.
அந்த வீரர்களில் ஒருவன் கிழவனை என்னவோ கேட்க அவன் இரண்டொரு வார்த்தையில் மறுமொழி கூறிவிட்டு மறுபடியும் ஜபமாலையை உருட்டலானான்.
பார்த்தால் யானையின் முகம் அந்த வீட்டு வாசல் திண்ணையில் உட்கார்ந்து ஜபமாலை உருட்டிக் கொண்டிருந்த கிழவனின் முகமாகவும் துதிக்கை அக்கிழவனின் கையாகவும் மாறியிருக்கின்றன.
இது கனவில்லை உண்மையாகவே அந்தக் கிழவன் தன்னைத் தொட்டு எழுப்புகிறான் என்பதைப் பரஞ்சோதி உணர்ந்ததும் சட்டென்று எழுந்து உட்கார்ந்தான்.
கிழவனுடைய கையில் வேல் ஒன்று இருப்பதையும் அதைப் பெற்றுக்கொண்டு தன்னுடன் கிளம்பி வரும்படி கிழவன் சமிக்ஞை செய்வதையும் பலகணி வழியாக வந்த நிலவின் மங்கிய ஒளியில் பரஞ்சோதி உற்றுப் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டான்.
தூங்குகிறவர்களை ஏமாற்றிவிட்டு ஓடித் தப்பித்துக் கொண்டான் என்ற அவப் பெயர் அச்சுதவிக்கிராந்தனுடைய வம்சத்தில் உதித்த வீரன் வஜ்ரபாஹுவுக்கு வரப்படுமா?
இதற்குள் வீட்டு வாசலில் காவலிருந்த வீரன் குதிரைகளின் காலடிச் சத்தத்தையும் பேச்சுக் குரலையும் கேட்டு வீட்டைச் சுற்றிக் கொல்லைப்புறம் வந்து பார்த்தான்.
அந்தத் துர்க்கையம்மன் கோயில் வழியாக நான் நேற்றைக்கு வந்தபோது இன்று சூரியோதய சமயத்தில் அம்மனுக்கு ஒன்பது உயிர்களைப் பலி கொடுப்பதாக வேண்டிக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
ஆனால் அந்த விஷயம் இந்த வேஷதாரி வஜ்ரபாஹுவுக்கு எப்படித் தெரிந்தது என்று நினைத்து பரஞ்சோதி ஆச்சரியக்கடலில் மூழ்கினான்.
உனக்கு இஷ்டமில்லாவிட்டால் இப்போதுகூட நீ திரும்பிப் போய் அவர்களுடன் சேர்ந்துகொள்ளலாம் சேர்ந்துகொண்டு... அவர்கள் போகும் இடத்துக்கு நீயும் போகலாம்.
உண்மையில் அவர்கள் போகப் போவது யமலோகத்துக்கு அங்கே அவர்களை அனுப்பப் போவது யார் உனக்கு இஷ்டமிருந்தால் நீயும் நானுமாக இல்லாவிட்டால் நான் தனியாக.. பரஞ்சோதி சிறிது யோசித்துவிட்டு தாங்கள் எங்கே போகிறீர்கள்?
நான் இப்படியே நாகார்ஜுன மலைக்குப் போய் நாகநந்தியின் ஓலையைக் கொடுத்து விட்டுப் பின்னர் பல்லவ சைனியத்தின் பாசறைக்கு வருகிறேன்.
வீண் வேலை அப்பனே நாகநந்தி உன்னிடம் கொடுத்த ஓலை அக்கினிக்கு அர்ப்பணமாகிவிட்டது என்ன சொன்னீர்கள் நாகநந்தியின் ஓலை தீயில் எரிந்துபோய்விட்டது என்றேன்.
இதோ என்னிடம் இருக்கிறதே அது நான் எழுதிவைத்த ஓலை தம்பி என்னுடைய சந்தேகம் சரிதான் என்று பரஞ்சோதி கூறி ஓலைச் சுருளை எடுத்து வீசிப் பள்ளத்தாக்கில் எறிந்தான்.
வஜ்ரபாஹுவை ஆச்சரியமும் பக்தியும் ததும்பிய கண்களினால் பரஞ்சோதி பார்த்து ஐயா நாகநந்தி என்னிடம் அனுப்பிய ஓலையில் என்ன எழுதியிருந்தது?
புலிகேசியைக் காஞ்சி மாநகருக்கு உடனே வந்து தென்னாட்டின் ஏக சக்ராதிபதியாக முடிசூட்டிக் கொள்ளும்படி எழுதியிருந்தது அடடா அப்படிப்பட்ட துரோகமான ஓலையையா நான் எடுத்துக்கொண்டு வந்தேன்?
அப்புறம் இந்த வாளை வைத்துக் கொண்டு உன்னால் முடிந்த வரையில் பார் என்று வஜ்ரபாஹு கூறி தான் வைத்திருந்த இரண்டு வாள்களில் ஒன்றைக் கொடுத்தான்.
இளம் கதிரவனின் செங்கிரணங்கள் பாறையில் ஆங்காங்கு தோய்ந்திருந்த கரும் இரத்தத்தில் படிந்து ரணகளத்தின் கோரத்தை மிகுதிப்படுத்திக் காட்டின.
கால் கை வெட்டுண்டும் தலை பிளந்தும் தேகத்தில் பல இடங்களில் படுகாயம் பட்டும் உயிரிழந்த ஒன்பது வீரர்களின் பிரேதங்கள் அந்தக் கணவாய் பாதையிலே கிடந்தன.
அவர்களுக்குச் சற்றுத் தூரத்திலேயே நின்ற ஒன்பதாவது வீரன் சண்டையிடாமல் குதிரையைத் திருப்பி விட்டுக் கொண்டு ஓடப் பார்த்தான்.
அதுவரையில் வஜ்ரபாஹுவின் அஸகாய சூரத்தனத்தைப் பார்த்துப் பார்த்து வியந்து கொண்டிருந்த பரஞ்சோதிக்கு இதைப் பார்த்ததும் பெரும் வெறுப்பு உண்டாயிற்று.
திடீரென்று ஆ என்ற சத்தத்தைக் கேட்டு பரஞ்சோதி திரும்பிப் பார்த்தபோது வஜ்ரபாஹு ஓர் ஓலையைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு படிப்பதைக் கண்டான்.
பரஞ்சோதி ஆசாபங்கமும் அருவருப்பும் நிறைந்த கண்களினால் ஒரு தடவை வஜ்ரபாஹுவைப் பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் முன்போல் தலையைக் குனிந்து கொண்டான்.
வஜ்ரபாஹுவின் முகத்தையே பார்க்கவிரும்பாதவன்போல் கிழக்கே மலைக்கு மேலே சூரியன் தகதகவென்று ஒளி வீசிச் சுழன்று கொண்டிருந்த திசையை நோக்கினான்.
வஜ்ரபாஹு குதிரையை இன்னும் கொஞ்சம் பரஞ்சோதியின் அருகில் செலுத்திக்கொண்டு கூறினான் தம்பி உன்னை இந்த நிலையில் பார்த்தால் எனக்கு யாருடைய ஞாபகம் வருகிறது தெரியுமா?
யுத்தம் ஆரம்பிக்க வேண்டிய சமயத்தில் அர்ச்சுனன் வில்லைத் தேர்த்தட்டில் போட்டுவிட்டு எனக்கு ராஜ்யமும் வேண்டாம் ஒன்றும் வேண்டாம் என்னால் யுத்தம் செய்ய முடியாது என்று சோகமடைந்து விழுந்தான்.
பரமாத்மா அர்ச்சுனனைப் பார்த்து அர்ச்சுனா எழுந்திரு நீ ஆண்பிள்ளை க்ஷத்திரியன் யுத்தம் செய்வது உன் தர்மம் கையிலே வில்லை எடு என்றார்.
இந்த மாதிரி இன்னும் பதினெட்டு அத்தியாயம் உபதேசம் செய்தார் அதனால் அர்ச்சுனனுடைய சோர்வு நீங்கி மறுபடியும் ஊக்கம் பிறந்தது... என்று சொல்லி வஜ்ரபாஹு நிறுத்தினான்.
லட்சணந்தான் இங்கே நான் உட்கார்ந்து உனக்குப் பாரத யுத்தக் கதை சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் இப்போது நடக்க வேண்டிய யுத்தம் என்ன ஆகிறது?
பயப்படாதீர்கள் அப்படி நான் உங்களோடு சண்டை செய்ய வந்திருந்தாலும் பின்னாலிருந்து முதுகில் குத்திவிட மாட்டேன் முன்னால் வந்துதான் சண்டையிடுவேன் போர்க்களத்திலிருந்து ஓடும் எதிரியின் முதுகில் வேலை எறிந்து கொல்லும் தைரியம் எனக்குக் கிடையாது என்று பரஞ்சோதி கசப்பான குரலில் சொன்னான்.
வஜ்ரபாஹு சற்று மௌனமாயிருந்துவிட்டு அப்பனே ஓடித் தப்ப முயன்றவனை நான் வேல் எறிந்து கொன்றிராவிட்டால் என்ன நேரும் தெரியுமா?
அதுதானே மர்மமாயிருக்கிறது தம்பி காஞ்சியிலிருந்து கிளம்பிய மகேந்திர பல்லவர் எங்கே போனார் என்பதுதான் யாருக்கும் தெரியவில்லை அவர் இன்னும் பல்லவ சைனியத்தின் பாசறைக்கு வந்து சேரவில்லையாம் என்றான் வஜ்ரபாஹு.
வறண்ட மலைப் பிரதேசங்களையும் அடர்ந்த வனப் பிரதேசங்களையும் நீர் வற்றி வெண்மணல் பரந்த நதிகளையும் கிளி கொஞ்சும் மாந்தோப்புக்கள் சூழ்ந்த அழகிய கிராமங்களையும் கடந்து வஜ்ரபாஹுவும் பரஞ்சோதியும் இடைவிடாது பிரயாணம் செய்து கொண்டு போனார்கள்.
அர்ச்சுனனுடைய வில் தொழில் திறன்களையும் அபிமன்யுவின் அசகாய சூரத்தனத்தையும் பீமனுடைய கதாயுதம் நிகழ்த்திய விந்தைகளையும் பற்றி வஜ்ரபாஹு சொல்லும் போதெல்லாம் பரஞ்சோதிக்கு ரோமாஞ்சம் உண்டாகும்.
இன்னும் சில சமயம் வஜ்ரபாஹு வாதாபி சைனியத்தின் படையெடுப்பைப் பற்றியும் பல்லவ ராஜ்யத்துக்கு வந்திருக்கும் பேரபாயத்தைப் பற்றியும் பேசுவான்.
அமைதி குடி கொண்ட அழகிய கிராமங்களின் ஓரமாக அவர்கள் போகும்போது ஆஹா இந்தக் கிராமங்களுக்கெல்லாம் இன்னும் கொஞ்சநாளில் என்ன கதி நேரப் போகிறதோ தெரியவில்லையே?
நீண்ட கிளைகளை நாலாபுறமும் பரப்பிக் கொண்டு குளிர்ந்த நிழல் தந்து நின்ற விசாலமான ஆலமரங்களையும் பசுமையான தென்னந் தோப்புக்களையும் பார்க்கும்போதெல்லாம் வஜ்ரபாஹு பெருமூச்சு விடுவான்.
இந்த அதிசயமான கவலைக்குக் காரணம் என்னவென்று பரஞ்சோதி வற்புறுத்திக் கேட்டபோது வஜ்ரபாஹு கூறினான் அப்பனே நீ அந்த வாதாபி சைனியத்தின் பாசறையை முழுவதும் சுற்றிப் பார்க்கவில்லை.
நான் பார்த்தேன் அந்த பிரம்மாண்டமான யானைப் படையையும் நினைத்து இந்தப் பசுமையான மரத்தோப்புகளையும் பார்த்தால் எனக்கு கண்ணில் ஜலம் வருகிறது.
தெரியாது ஐயா ஆறு மரக்கால் அரிசி ஒன்பது தார் வாழைப்பழம் இருபத்தைந்து தேங்காய் ஓர் ஆலமரத்தில் பாதி இவ்வளவையும் சாப்பிட்ட பிறகு யானையின் பசி அடங்காது அம்மம்மா என்றான் பரஞ்சோதி.
இவ்வளவுக்கும் மேலே யானைப்பாகனுக்கும் அதன் வயிற்றில் இடம் இருக்கும் ஆனால் யானைகள் சைவ விரதம் கொண்டவையாகையால் யானைப்பாகனைச் சாப்பிடுவதில்லை பரஞ்சோதி சிரித்துவிட்டு வாதாபிப் படையில் அப்படி எத்தனை யானைகள் இருக்கின்றன?
பதினையாயிரம் யானைகள் அப்பனே பதினையாயிரம் யானைகள் இவ்வளவு யானைகளும் ஒரு தடவை காஞ்சிநகர் வரையில் வந்துவிட்டு திரும்பினால் போதும் அவை வந்துபோன வழியெல்லாம் பசுமையென்பதே இல்லாமல் பாலைவனமாய்ப் போய்விடும்.
கடவுளே பார்த்து நிறுத்தினால்தான் நிறுத்தியது காஞ்சிக் கோட்டையை ஏன் அவ்வளவு பத்திரப்படுத்தினார்கள் என்பது எனக்கு இப்போதுதான் தெரிகிறது என்று பரஞ்சோதி சொன்னதைக்கேட்டு வஜ்ரபாஹு ஏளனக் குரலில் சிரித்தான்.
வாதாபி யானைகள் சாராயத்தைக் குடித்துவிட்டு வந்து காஞ்சிக் கோட்டையின் கதவுகளை மோதும்போது கோட்டைக் கதவுகள் எப்படி நொறுங்கிச் சின்னா பின்னமாகப் போகின்றன என்பதை நினைத்தால் சிரிப்பு வருகிறது என்றான் வஜ்ரபாஹு.
மகேந்திர சக்கரவர்த்தியின் பெயரை மட்டும் என் காது கேட்கச் சொல்லாதே தேசப் பாதுகாப்பை அசட்டை செய்து விட்டு ஆடலிலும் பாடலிலும் அவர் காலம் கழித்ததை நினைத்தால் எனக்குக் கோபம் கோபமாய் வருகிறது பரஞ்சோதி வஜ்ரபாஹுவின் முகத்தைச் சற்றுக் கவனமாய்ப் பார்த்துவிட்டு அப்படியானால் காஞ்சிக் கோட்டையைப் பாதுகாக்கவே முடியாது என்று நினைக்கிறீர்களா?
வாதாபி சைனியம் நேரே காஞ்சிக்கு வந்துசேர்ந்தால் காஞ்சிக் கோட்டையைக் கடவுளால் கூடக் காப்பாற்ற முடியாது அப்படி வந்து சேராதல்லவா?
தம்பி அந்த விஷயத்தைப்பற்றி நீ கேளாமலிருந்தால் நான் பொய் சொல்லவேண்டிய அவசியமும் ஏற்படாது என்று முன்னொரு தரம் பரஞ்சோதி கூறிய வார்த்தைகளை வஜ்ரபாஹு இப்போது திருப்பிக் கூறினான்.
பரஞ்சோதி சற்று நேரம் சும்மா இருந்துவிட்டு ஐயா நீங்கள் கொடுத்த ஓலையின் பலனாகச் சளுக்க சைனியம் காஞ்சிக்கு வராமல் வாதாபிக்கே திரும்பிப் போய் விடுமா?
அப்பனே காஞ்சி என்ற பெயரைக் கேட்டதும் புலிகேசியின் கண்களில் தோன்றிய ஆசை வெறியை நீ பார்த்திருந்தாயானால் இவ்விதம் கேட்டிருக்க மாட்டாய்.
என்னை அச்சுத விக்கிராந்தனுடைய சந்ததியில் வந்தவனாக நினைத்துக்கொண்டே புலிகேசி தன்னுடைய மனத்தை நன்றாக திறந்து காட்டினான்... அது யார் அச்சுதவிக்கிராந்தன்?
பாண்டிய நாட்டுக்கும் சோழ நாட்டுக்கும் மத்தியில் இருநூறு வருஷத்துக்கு முன் தனி அரசு செலுத்திய அச்சுதக் களப்பாளனைப் பற்றி நீ கேட்டதில்லையா?
நான் அவ்விதமே காஞ்சியை வர்ணித்தபோது புலிகேசியின் முகத்தில் தோன்றிய பரபரப்பைப் பார்க்க வேணுமே எலியைப் பார்த்த பூனையின் கண்களில் தோன்றும் ஆசைவெறி புலிகேசியின் கண்களிலும் அப்போது தோன்றியது.
புலிகேசியின் காதல் விபத்திலிருந்து காஞ்சிமா தேவியைக் கடவுள்தான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று வஜ்ரபாஹு கூறிவிட்டு நெடிய மௌனத்தில் ஆழ்ந்தான்.
பல்லவ சைனியத்தைப் பார்த்தவுடனேதான் வஜ்ரபாஹுவின் கவலைக்கு எவ்வளவு தூரம் காரணம் உண்டு என்பதைப் பரஞ்சோதி உணர்ந்தான்.
எனக்கு அம்மாதிரியெல்லாம் சந்தேகம் கிடையாது ஐயா அது போகட்டும் வாதாபி சைனியம் பல்லவ சைனியம் இரண்டையும் நீ பார்த்திருக்கிறாய்.
காஞ்சிக் கோட்டையைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை என்னிடம் ஒப்புவிக்கும்படி கேட்டுக் கொள்வதற்குத்தான் ஓகோ மதயானையின் மீது வேல் எறிந்த வீரன் அல்லவா நீ?
சிவகாமி சுந்தரியைக் காப்பாற்றியது போல் காஞ்சி சுந்தரியையும் காப்பாற்ற விரும்புகிறாய் போலிருக்கிறது உன்னைப் போன்ற மகா வீரனை தாளம் போட்டுக் கொண்டு பாசுரம் பாடுவதற்கும் கல்லுளியை வைத்துக் கொண்டு கல்லைச் செதுக்குவதற்கும் உன் மாமா அனுப்பி வைத்தாரே அது எவ்வளவு பெருந்தவறு?
சிற்பக் கலை தெய்வீகக் கலை ஐயா போதும் போதும் அப்படியெல்லாம் சொல்லித்தான் மகேந்திர சக்கரவர்த்தி பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தை இந்தக் கதிக்குக் கொண்டு வந்து விட்டார்.
அந்த மண்டபங்களில் ஒவ்வொரு நாளும் ஜனங்கள் கூடிக்கேட்கும்படியாக மகாபாரதம் வாசிக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள் என்று கேட்டுக் கொள்ளப் போகிறேன்.
வஜ்ரபாஹு பரஞ்சோதியைப் பிரிந்து செல்வதற்கு முன்னால் அவனை அன்புடன் தழுவிக்கொண்டு தம்பி எனக்கு ஒரு மகன் இருக்கிறான் அவனுக்கும் உன்னுடைய வயதுதான்.
பரஞ்சோதி நாத் தழுதழுக்க ஐயா சிறு பிராயத்தில் நான் என் தந்தையை இழந்தேன் என்னையும் உங்கள் புதல்வனாகவே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறினான்.
திடீரென்று பல ஆயிரம் வீரர்களின் குரல்கள் எழுப்பிய ஜயகோஷம் வானவௌியையெல்லாம் நிரப்பி மலை அடிவாரம் வரை சென்று எதிரொலி செய்தது.
பாசறையின் வாசலில் நின்று காவல் புரிந்த வீரர்களைப் பரஞ்சோதி தயக்கத்துடன் நெருங்கி பாசறைக்குள்ளே மேற்கூறிய கோலாகலத்தின் காரணம் என்னவென்று கேட்டான்.
விழுப்புரம்பகுதி செயலர் தோழர் வீரமணி இந்தபுதிய அலுவலக திறப்புக்கு பங்களித்த தோழர்களை பாராட்டி பேசினார்.தோழர்கள் துரைபாபு ஜோவெற்றி அவர்களும் சிறப்புரை ஆற்றினர்.முன்னணி தோழர்களும் தற்போதைய பிரச்னைகளின் தாக்கத்தையும்சந்தகேகங்களையும் விவாதித்தனர்.
மாநிலச் சங்கத்தின் சார்பாக .ரவீந்திரன் கலந்துக்கொண்டு தற்போதைய நிகழ்வுகளையும்நமது தலைமை எடுத்துவரும் முயற்ச்சிகளையும்உழைப்பினையும் எடுத்துக் காட்டி பேசினார்.
இந்த நாள் வெகுவான கல்யாணநாளாக இருந்தாலும் பல்வேறு வேலைக்கிடையிலும் நிறைய தோழர்களும்தோழியர்களும் கலந்துக்கொண்டு சிறப்பித்தனர்.
பாரதப் பூமியை வெல்ல வேண்டும் அதில் தனது ஆட்சி அதிகாரத்தை நிரந்தரமாக நிலைநிறுத்த வேண்டும் இதுவே அவனது சிந்தனையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
சாணக்கியனின் அறிவுக்கூர்மையை யாராலும் அசைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது என்கிறார்களே அவர் ஆயிரம் அரிஸ்டாடிலுக்கு இணையானவர் என்கிறார்களே அந்த மகா ஞானியின் மதி நுட்பத்திற்கு முன்னால் தனது படையின் பலம் சின்னாபின்னமாகி விடாதா?
என்றெல்லாம் யோசித்து குழம்பினான் எதற்குமே அஞ்சாத அந்த மாவீரனின் நெஞ்சம் சாணக்கியரின் அறிவாயுதத்தை நினைத்த போதே சற்று நடுங்கியது.
கூடாரமடித்து மதிய வெயிலுக்கு இளைப்பாறிக் கொண்டிருந்த படைவீரர்களையும் படுத்துப் புரண்டு கொண்டு இருந்த குதிரைகளையும் பார்த்துகொண்டே நடந்து கொண்டு இருந்த அலெக்சாண்டருக்குத் தூரத்தில் நதிக்கரை மணலில் ஒரு நிர்வாணப் பக்கிரிப் படுத்திருப்பது கண்ணில் பட்டது அந்த மனிதனிடம் செல்லவேண்டும் அவனோடு பேசவேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வு சட்டென ஏற்பட்டது தனது நடையை வேகமாக்கி அந்த மனிதன் அருகில் சென்றான் அலெக்சாண்டர்.
அலெக்சாண்டர் வந்ததையோ தனது அருகில் ராஜ உடையில் ஒருவன்வந்து நிற்பதையோ அந்த மனிதன் சட்டை செய்யவே இல்லை அவன் தன்பாட்டிற்குக் கண்களை மூடுவதும் தனக்குள் எதையோ எண்ணிச் சிரிப்பதுமாக இருந்தான்.
அலெக்சாண்டர் அந்த மனிதனை உற்று கவனித்தான் குறுகிய தோள்களுடன் ஒல்லியான தேகமாக இருந்தாலும் அவன் கண்களிலிருந்து வெளிப்பட்ட அறிவுக் கூர்மையும் அவன் முகத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒரு வித தேஜசும் அவனிடம் மரியாதையை ஏற்படுத்தியது ஆனாலும் அவனது அலட்சியமும் தன்னைக் கவனித்தும் கவனிக்காதது போல இருந்த போக்கும் அலெக்சாண்டருக்கு மனதிற்குள் சிறிது கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.
இந்த பதிலின் அர்த்தம் அலெக்சாண்டருக்குப் புரியவில்லை ஆனாலும் தான் ஒரு மாமுனிவன் முன் நிற்பதாக உணர்ந்தான் அந்த உணர்வு அவனுக்கு ஏற்பட்டவுடன் மண்டியிட்டு அவனை வணங்கினான் ஐயா நீங்கள் யார் என்பது எனக்குத் தெரியாது உங்களது பதிலில் உள்ள ஆழமான பொருளால் நீங்கள் ஓர் மகாஞானியாக இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்கிறேன் நெருப்பை வாரி இறைத்தது போல் மணற்பரப்பெங்கும் சூரியனின் தகிப்புப் பரந்து கிடக்கிறது ஆனாலும் நெடுநேரம் இதே இடத்தில் நீங்கள் இருப்பது போல் தெரிகிறது.
நான் திரும்பும் இடமெல்லாம் செல்வத்தையும் அழகிய பெண்களையும் தவிர வேறு எதையும் நான் பார்த்தது இல்லை நவரத்தினங்கள் பதித்தத் தங்கத் தொட்டியில் உலகிலேயே அதிக நறுமணமுள்ள திரவியத்தில் குளிக்கவேண்டும் என்று நான் நினைத்த மறுகணமே அதைப் பெற முடியும் ஏன்?
உலகில் எந்த மூலையில் நான் விரும்புவது இருந்தாலும் அதை பெற்றுவிடும் சூழல் எனக்கு உண்டு ஆனாலும் என் மனது குழம்புகிறது அச்சப்படுகிறது துயரத்தால் துடிக்கிறது நீங்கள் பெற்று இருக்கும் முகத்தெளிவையும் உங்கள் குரலில் உள்ள உறுதியையும் என்னால் பெறமுடியவில்லை எதுவுமே இல்லாமல் எப்படி நீங்கள் இந்த வரத்தை பெற்றீர்கள்?
எல்லா பேச்சுகளையும் கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த மனிதன் அலெக்சாண்டரைப் பார்த்து மெதுவாக கேட்டான் அலெக்சாண்டர் மௌனமானான் அவனுக்குள் குதித்துக் கொண்டிருந்த அந்த உன்மத்த வானரம் இன்னும் அதிகமாகக் குதித்தாடியது மன அலை இன்னும் அதிகமானது ஒருபுறம் சாணக்கியனைப் பற்றிய எண்ணமும் மறுபுறம் இந்தக் கேள்வியின் தாக்கமும் அவனை காகிதப்படகு போல் அலைகழித்தது.
எனது குரு அரிஸ்டாட்டிலின் உபதேசத்தில் இத்தகையக் கேள்வியும் இல்லை இதற்குப் பதிலும் இல்லை அதனால்தான் எனக்கு எதுவும் விளங்கவும் இல்லை வீரனே உடலை ஆதாரமாக வைத்து சிந்திக்கும் போதுதான் பந்தபாசமும் பற்றும் வருகிறது எங்கு பற்று வந்து விடுகிறதோ அங்கே துன்பமும் துயரமும் தானே வந்து விடுகிறது அந்தப் பற்றினால் தான் கிரேக்கத்திலிருந்து சிந்து நதிவரை நீ ஓடிவந்திருக்கிறாய் அதோ அங்கே உனது பாசறையில் ஓய்வெடுக்கும் வீரர்களையும் குதிரைகளையும் பார்.
ஒரு நிமிடம் சிந்தித்துப் பார் குதிரைகளுக்கு மரண பயம் இல்லை உன் வீரர்களுக்கு நடைபெற போகும் யுத்தத்தில் ஏற்படப்போகும் சாக்காட்டைப் பற்றிய மரணபயம் முகத்தை வாடச்செய்திருக்கிறது குதிரைகளுக்கு இல்லாத மரண பயம் மனிதர்களுக்கு அறிவு வளர்ச்சியாலா வருகிறது?
இல்லை மகனே இல்லை சரீரத்தின் மேல் கொண்ட பற்றுதலால் வருகிறது சரீரங்களால் தான் வாழமுடியும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள் அதனால் தான் துக்கப்படுகிறார்கள் நீ வெறும் சரீரமல்ல சரீரம் என்பது ரதம் போன்றது அந்த ரதத்தை இழுத்துச் செல்லும் குதிரை ஆத்மாவாகும் குதிரை இழுக்கிறது ரதம் செல்கிறது ஆனாலும் ரதம் நினைத்துக் கொள்கிறது தன்னால் தான் குதிரை ஓடுகிறது என்று உண்மையில் குதிரைதான் ரதத்தை இழுக்கிறது அதே போன்று தான் உனது உடலை உன் ஆத்மா இயக்குகிறது நீ உடல் அல்ல ஆத்மா என்பதை அறிந்து கொள் சிலர் அதை உயிர் என்கிறார்கள் வேறு சிலர் அது உயிரை இயக்கும் சக்தி என்கிறார்கள் இது வாதம்தான் ஆனால் ஆத்மாவை உணர்ந்தவர்கள் அது விவரிக்க முடியாத மாபெரும் சக்தி என்கிறார்கள் ஆத்மாவால் உயிர் இயங்குகிறதா?
என்பதை அறுதியிட்டுக் கூற பலபேர் முயன்று வருகிறார்கள் ஆனாலும் இன்னும் முடிவுக்கு யாரும் வந்தபாடில்லை இனிமேலும் யாரும் வரமுடியாது என்றே நான் கருதுகிறேன் என்னைப் பொருத்தமட்டில் ஆத்மா உயிராகவும் இருக்கிறது உயிரை இயக்குவதாகவும் இருக்கிறது ஆத்மாவை நான் கடவுள் என்கிறேன் காணும் பொருள் எல்லாம்மரம் செடி புழு பூச்சி இந்த மணல் அந்த ஆறு அங்கு நிற்கும் குதிரைகள் நீ நான் எல்லாமே கடவுள் என்ற பேரத்மாவின் சிறு அம்சங்களே என்றே நான் உணருகிறேன் அதாவது கடவுளின் தன்மை உனக்குள்ளும் உள்ளது எனக்குள்ளும் உள்ளது மற்ற எல்லா உயிரினங்களிலும் அந்தத் தன்மை உறைந்து மறைந்து கிடக்கிறது அதை உணர வேண்டும் வைக்கோல் பொதிக்குள் ஊசியைக் தேடுவது போல் சரீரத்திற்குள் சென்று ஆத்மாவை தேடு தேடி அதை அடைவது சற்று சிரமமான காரியந்தான் ஆனாலும் முடியாத காரியம் இல்லை நீ வெற்றிகளை மட்டுமே இதுவரை கண்டு இருக்கிறாய் சரீர சுகத்திற்கானக் காரணங்கள் மட்டுமே உனக்கு காட்டப்பட்டு இருக்கிறது நாடும் நகரமும் அதிகாரமும் பதவியும் மட்டுமே அறிந்தவனாக இருக்கிறாய் உன்னைவிடச் சிறந்தவன் உன்னைவிடப் பராக்கிரமசாலி யாருமே இல்லை என்று உனக்கு கற்பிக்கப்பட்டு இருக்கிறது அதனால் தான் உன்னை விட மேலான சாணக்கியனைப் பற்றி கேள்விப்படும் போது அச்சப்படுகிறாய் அதனால் துயரம் ஏற்படுகிறது ஒன்றை மட்டும் நன்றாகப் புரிந்து கொள் உனக்கு மேலானவர் எவரும் இல்லை கீழாகவும் யாரும் இல்லை.
வானத்திற்குக் கீழே பூமிக்கு மேலே எல்லாமே சமமானது எவருமே சரி நிகர் சமமானவர்கள் இந்த சமநோக்கு உனக்கு வரவேண்டுமென்றால் உள்நோக்கு என்பது முதலில் வரவேண்டும் உன் ஆசைகளை உற்றுப் பார் உன் அழுகைகளை ஆழமாக நோக்கு உன் அறிவைப் பகிர்ந்துபார் அப்போது புரியும் அவை எல்லாமே அர்த்தமற்ற ஒரு நாடகம் என்று நீனும் நானும் மற்ற எல்லா மனிதர்களும் இத்தகைய அர்த்தமற்ற நாடகத்தைதான் நடத்திக் கொண்டு இருக்கிறோம் அல்லது நடித்துக் கொண்டு இருக்கிறோம் வாழ்க்கை என்பது நாடகம் தானா?
நான் முதலிலேயே சொன்னேன் பெரும் ஆத்மாவின் சிறு துளிதான் நாம் என்று அந்த பெரும் ஆத்மாதான் நாடக ஆசிரியன் அப்படி என்றால் நீனும் நானும் கூடக் கதாசிரியன் தான் பரமாத்மா பாத்திரங்களை உருவாக்கித் தருகிறான் நாம் பாத்திரத்தின் இயல்பறிந்து அதற்கு தகுந்தாற்போல் பாவனை செய்கிறோம் இந்த மரம் மரமாக நடிக்கிறது நீ மன்னனாக நடிக்கிறாய் நான் ஞானியாக நடிக்கிறேன் மரம்.
ஞானி என்று பெயர்கள் வேறுபட்டாலும் அடிப்படையில் எல்லாம் ஒன்றுதான் அதாவது சரீர சம்பந்தம் இருப்பதனால் எல்லாமே ஜீவாத்மாக்கள் தான் இதைப் புரிந்து கொள் இப்போது புரிந்ததை விட இன்னும் ஆழமாகத் தனிமையில் புரிந்து கொள் அப்போது ஞானம் பிறக்கும் அந்த ஞானம் இன்பம் துன்பம் வெற்றி தோல்வி காதல் மோதல் எல்லாமே ஒன்றுதான் என்பதை உணரவைக்கும் அப்படி உணரும் போது நீ ஏன் கவலைப்படுகிறாய் நான் ஏன் சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் என்பதெல்லாம் வெளிச்சத்திற்கு வர ஆரம்பிக்கும் அவஸ்தைகள் என்பது உடம்புக்குத்தான் நமக்கு இல்லை என்ற புத்தி தெளிவு ஏற்படும் போது வெய்யில் உன்னை சுடாது பனி உன்னை குளிர்விக்காது எந்த மாற்றமும் இல்லாத சமுத்திரத்தைப் போல் எப்போதும் நீ ஆழமாக இருப்பாய் ஆனந்தமாகவும் இருப்பாய் நான் மெலிந்தவன் என்று எண்ணும் போது வலிமையை கண்டு பயம் வரும் வலிவும் மெலிவும் ஒன்றுதான் என்ற ஞானம் வரும்போது துயரமும் துன்பமும் ஓடிப்போகும் உன் உடம்பிற்குள் இருந்து நீ வெளியில் வா அப்போதுதான் சாணக்கியனும் சாமான்யனும் ஒன்றாகப்படுவார்கள் சந்திரனை மறைத்துக் கொண்டிருந்த மேகத்திரை விலகி குளிர்ந்த கதிர்கள் பரவுவதைப் போல் அலெக்சாண்டரின் மனக்குழப்பம் விலகியது சாம்ராஜ்ய பெரும் கனவும் சாணக்கியனின் பேரச்சமும் ஓடி மறைந்தது இப்போது அலெக்சாண்டருக்கு முற்றிலுமாக குழப்பம் நீங்கியது சரீரபற்று விலகினால் துயரம் விலகும் என்பதை முழுமையாக நம்பினான்.
உலகையே வென்ற அவனது கைகள் போகும்போது எதையும் கொண்டு போகவில்லை என்பதை மக்கள் உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதே அந்த சக்ரவர்த்தியின் இறுதி ஆசை கழுத்து எலும்பு தேய்மானம் கழுத்து எலும்பு தேய்மானத்திற்கு மன்யாஸ்தம்பம் அல்லது க்ரிவாக்ரகம் என்று பெயர்.
விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக மட்டுமே யுத்தம் நடத்தினோம் டெல்லி மாநாட்டில் மகிந்த கருத்து தொழில்நுட்பம் விளையாட்டு உலக செய்திகள் கனடா பிரித்தானியா சுவிஸ் பிரான்ஸ் ஜேர்மனி இந்தியா சினிமா வீடியோஓடியோ கட்டுரைகள் மனிதன் லங்காசிறி இலங்கையில் போரை வெற்றிகொண்ட இராணுவத்தின் மீது சர்வதேச விமர்சகர்கள் முன்வைக்கும் மனித உரிமைக் குற்றச்சாட்டுகள் போலியானவை என முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச தெரிவித்துள்ளார்.
இந்நிகழ்வில் பேசிய பா.ஜ.கவின் மூத்த தலைவர் சுப்பிரமணியன் சுவாமி இலங்கையில் அடுத்த ஜனாதிபதியாக மகிந்த ராஜபக்ச வருவார் என்ற நம்பிக்கை இருப்பதாக கூறியுள்ளார்.
எவ்வாறாயினும் விடுதலைப் புலிகளை அழித்திருக்காவிட்டால் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு துரோகம் செய்ததை போலாகியிருக்கும் என அவர் மேலும் கூறியுள்ளார்.
பிரபல பத்திரிக்கை பிரசுரமான விகடன் பிரசுரத்தில் சித்தர்களின் சொர்க்கபுரி பொதிகை என்ற தலைப்பில் புத்தகம் ஒன்றை விரைவில் வெளியிட உள்ளார் என்பது குறிப்பிடதக்கது.
சிலாம் ரிதிவெல்ல பிரதேசத்தில் தற்காலிகமாக வசித்து வந்த அமெரிக்க நாட்டுப் பெண் ஒருவர் திடீரென ஏற்பட்ட நோய் காரணமாக சிலாபம் வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்ட பின்னர் உயிரிழந்துள்ளார்.
உயிரிழந்த பெண்ணின் ஒரு கால் அகற்றப்பட்டுள்ளதாகவும் அவர் நீரிழிவு நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் என்றும் தெரிய வந்துள்ளதாக பொலிஸார் தெரிவித்துள்ளனர்.
இந்நிலையில் நேற்று இரவு கொழும்பு சுற்றுலாப் பொலிஸாருக்கு தொலைபேசி அழைப்பை ஏற்படுத்திய ஒருவர் இந்த மரணத்தில் சந்தேகம் இருப்பதாக கூறியுள்ளார்.
ஆனால் ஜியோவின் வருகைக்கு பின்னர் பயனாளர் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ள நிலையில் சமீபத்தில் ஏர்செல் நிறுவனத்தின் வீழ்ச்சியால் ஐடியா பயனாளர் எண்ணிக்கை அதிகரிக்க தொடங்கியுள்ளது.
இதனால் மேலும் வாடிக்கையாளர்களை கவர இதர தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்களுடன் போட்டி போட்டு புதிய திட்டங்களையும் கேஷ்பேக் சலுகைகளையும் வழங்கி வருகிறது.
நெல்லை மாவட்டத்தில் மானாவாரி மற்றும் தோட்டப் பயிர்களாக பருத்தி வெங்காயம் பாசிப்பயறு உள்ளிட்டவை சாகுபடி செய்யப்படுகின்றன.
ஆனால் தகுந்த விலை கிடைக்காததாலும் பருவம் தவறி பெய்யும் மழையாலும் பயறுவகை மற்றும் காய்கறி வகை சாகுபடியில் போதிய வருவாய் கிடைக்காத சூழல் உருவாகியுள்ளது.
திருநெல்வேலி சங்கர்நகர் சிவந்திப்பட்டி மானூர் பள்ளமடை ஆளவந்தான்குளம் பல்லிக்கோட்டை செட்டிக்குறிச்சி சுப்பிரமணியபுரம் உள்ளிட்ட பகுதிகளில் மல்லிகைப் பூ சாகுபடி மிகவும் அதிகமாக உள்ளது.
கொல்லம் புனலூர் ஆரியங்காவு வர்கலா பத்தனம்திட்டை குட்டிக்காடு தென்மலை திருவனந்தபுரம் நெய்யாற்றின்கரை உள்ளிட்ட பகுதிகளுக்கு அதிகளவில் ஏற்றுமதியாகும்.
ஆப்பிள் நிறுவனம் நேற்று ஐபோன் எக்ஸ்எஸ் ஐபோன் எக்ஸ்எஸ் மேக்ஸ் ஐபோன் எஸ்ஆர் என்று மூன்று மாடல்களை அறிமுகம் செய்தது.
குறிப்பா இப்போது அறிமுகம் செய்துள்ள ஆப்பிள் ஐபோன் மாடல்களில் டூயல் சிம் வசதி பின்பு பல்வேறு மென்பொருள் தொழில்நுட்ப வசதி இடம்பெற்றுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
மேலும் ஆப்பிள் நிறுவனம் இன்று புதிய அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது அதன்படி பழைய ஐபோன் மாடல்களுக்கு விலைகுறைப்பு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
கடந்த சில வாரத்திற்கு முன்னர் எனும் கையடக்க சாதனங்களுக்கான செயலி அன்ரொய்ட் சாதனங்களில் முன்னோட்டமாக... தொலைபேசி அழைப்பை இலகுவாக மேற்கொள்ள கைக்கு அடக்கமாக தயாரிக்கப்பட்டதே மொபைல் போன்களாகும்.
... என்னதான் பல்வேறு விதமான அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாக பார்வைக்கும் பயன்பாட்டிற்கும் இலகுவான வகையில் ஸ்மார்ட் போன்கள் வந்த போதிலும் அனைத்து ஸ்மார்ட்... அய்யா எவரும் இங்கே முழு ஆற்றையும் தடுக்க வேண்டும் என்றுகூறவில்லை .
பதில் இந்த மாடலில் சோதனைப் பதிப்பைப் பதிந்து இயக்கி அதன் சிறப்புகள் மற்றும் சிக்கல்களை மைக்ரோசாப்ட் நிறுவனத்திற்குத் தெரிவிக்கலாம்.