sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மதம் ஆன்மா இவற்றுக்கும் மஞ்சள் நிறத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றிய பொது பிம்பம் இந்த எண்ணத்தைத் தோற்றுவித்திருக்கலாம் என்றாலும் இந்த வரி கதையை முன்னகர்த்த எந்த விதத்திலும் உதவவில்லை எனும் போது இதை மன்றோ ஏன் எழுத வேண்டும்?
அன்றாட நிகழ்வுகளில் இப்படி சட்டென்று மனதில் தோன்றும் அவதானிப்புக்களை தர்க்க ரீதியாக நியாயப்படுத்தவோ அவற்றைத் தடுக்கவோ முடியாது அல்லவா?
கதையில் ஓடிப் போன க்ளாரா திரும்பி வந்தபின் அவர் ஓடிப்போக உதவிய அண்டை வீட்டுப் பெண்ணை பார்க்க க்ளாராவின் கணவன் க்ளார்க் வருகிறார்.
.. இதே ஆடு மெல்ல நடை போட்டு நல்ல வெளிச்சத்தில் வந்திருந்தால் க்ளார்க்கின் கோபம் பயமாக முதலில் மாறி பின்பு அப்போதைக்காவது நீர்த்துப் போய் இருக்குமா?
இதை ஓரளவுக்கு ஏற்றுக்கொண்டாலும் ஓடிப்போன ஆடு மனைவி திரும்பி வந்த அன்றுதான் திரும்ப வேண்டுமா நம்பும்படி இல்லையே சண்டையை நிறுத்த எளிமையான வழியை மன்றோ கையாண்டு விட்டார் என்றும் வாசகன் நினைக்கலாம்.
ஓடிப் போன மனைவி ஆடு திரும்பி வந்த அன்று மனைவியின் மீது உள்ள அவரிடம் காட்ட முடியாத கோபத்தை க்ளார்க் ஆட்டிடம் காட்டி அதைக் கொன்று விட்டாரோ என்று வாசகன் யூகிக்கத்தான் முடியும்.
சில நாட்கள் கழித்து ஆடு திரும்பி வந்ததைப் பற்றி அறியும் க்ளாரா அதைத் தன் கணவன் துரத்தி விட்டிருக்கலாம் அல்லது வேறொரு இடத்திற்கு அனுப்பி இருக்கலாம் என்று சாத்தியங்களை உருவாக்கினாலும் அவர்களின் வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள சிறுகாட்டில் சில நாட்களாக வல்லூறுகள் வட்டமிடும் இடத்தை பார்க்க தயங்குகிறார்.
ஆட்டை க்ளார்க் கொன்று விட்டது என்பது உண்மையெனில் அடுத்த முறை க்ளாரா ஓடிச்சென்று திரும்பினால் வேறெந்த மிருகமும் ஓடிப் போய் திரும்பாத சூழலில் க்ளார்க் என்ன செய்வார்.
மன்றோவின் எழுத்தை முற்றிலும் கச்சிதமான ஒன்று என்று சொல்லும்போது கச்சிதம் என்ற வார்த்தை இறுக்கமான ஒன்றின் ஒன்றின் அணிவகுத்து வரும் வார்த்தைகள் கொண்ட ஒவ்வொரு சொல்லாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு சொல் மிகாத தோற்றத்தைத் தரும் உரைநடையை நினைவூட்டுகிறது.
என்று தான் செய்யும் திருத்தங்கள் குறித்து சொல்லும் மன்றோவின் உழைப்பை எளிமைப்படுத்துவதாக இருந்தாலும் அவரின் மேதமை அவர் செய்த மாற்றங்களை நாம் இறுதி வடிவில் படிக்கும் போது காகவே தோன்றச் செய்கிறது.
மன்றோ மட்டுமல்ல இசை கலைஞர் விளையாட்டு வீரர் என மேதைகளின் கலைக்குப் பின் உள்ள உழைப்பை பின் தள்ளுவது என்பது அவர்களின் மேதமையின் காகவே இருக்கிறது இதுவரை மனறோவின் எழுத்தின் அம்சங்கள் என நாம் பார்த்த அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்த கதையாக உள்ளது.
அவனை நான்சி டெஸ்ஸாவிடம் அழைத்துச் செல்ல எழுத்தாளனாக பத்திரிக்கையாளனாக விரும்பும் ஆல்லி டெஸ்ஸா பற்றிய கட்டுரையை எழுதுகிறான்.
இதுவரை நான்சியை மட்டுமே சுற்றி வந்த கதையில் ஆல்லி டெஸ்ஸா இருவரும் கூடுதல் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றனர் வில்ப் பின்னுக்குச் செல்கிறார்.
ஆல்லியின் திட்டங்கள் குறித்து தெரிய வந்தவுடன் ஆல்லிக்கு கடுமையான கடிதத்தையும் ஆல்லி இறுதியில் உன்னை ஏமாற்றி விடுவான் என்று டெஸ்ஸாவுக்கு இன்னொரு கடிதத்தையும் வில்ப் எழுதுகிறார்.
டெஸ்ஸாவிற்கு கிடைக்கக் கூடிய புகழ் நான்சிக்கு பொறாமை அளிக்கிறதா அல்லது ஆல்லி மேல் அவருக்கு ஏதேனும் எண்ணங்கள் உள்ளதா.
மனநல மையமொன்றில் இருக்கும் டெஸ்ஸாவை அந்த நிலையம் மூடப்பட உள்ளதால் அவரை அங்கிருந்து அழைத்துச் செல்லுமாறு வந்த கடிதத்தின்படி அங்கு நான்சி வருகிறார்.
மனநிலை மைய அலுவலர் நான்சி டெஸ்ஸாவுடன் பேசும்போது சிறிது நேரம் கழித்து அழைப்பதாகவும் அதைப் பயன் படுத்தி நான்சி கிளம்பி விடலாம் என்றும் சொல்கிறார்.
தனக்கு நடத்தப்பட்ட சோதனைகள் மனநில இல்லத்தில் கொடுக்கப்பட்ட மின்சார அதிர்வுகள் என தன் வாழ்க்கை பற்றி சொல்லும் டெஸ்ஸா ஆல்லி இறந்து விட்டதாகவும் சொல்கிறார்.
தன்னால் இங்கிருந்து மீள முடியாத இயலாமையை உணர்ந்துள்ள டெஸ்ஸா அழைத்துச் செல்ல முடியாத இயலாமையை உணர்ந்துள்ள நான்சி இருவருக்குமிடையே உரையாடல் நடக்கிறது.
ஆனால் அந்த இயலாமையை கண்டு ஒளியாமல் வேறு பக்கம் பார்க்காமல் நேராக எதிர்கொள்ளும் இந்த நட்பின் கம்பீரம் நெகிழ்ச்சியான ஒன்று.
போன்றவற்றின் மவுசு குறைய ஆரம்பிக்க சர்க்கஸில் பணி புரியும் நிலைக்கும் தாங்கள் தள்ளப்பட்டதாக சொல்லும் அவர் தாக்கி டெஸ்ஸா மரணமடைந்ததாகவும் கூறுகிறார்.
நான்சி தங்கி இருக்கும் ஹோட்டலுக்கு அவரை ஆல்லி சொன்னது பொய் என்று தெரிந்திருந்தும் அதை நான்சி மறுத்துப் பேசாததையாவது புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கலாம்.
டெஸ்ஸா ஆல்லிக்கு இடையே என்ன நடந்தது என்பதை நான்சி அறிய வாய்ப்பில்லாத சூழலில் நான்சியின் கனவா அல்லது நினைவோடு இருக்கையில் அவர் உருவாக்கும் கற்பனையா என பிரித்தறிய முடியாத ஒரு காட்சியோடு கதை முடிகிறது.
உறவின் முடிவின் எல்லைக்கு வந்துவிட்ட சலிப்போடு ஆல்லியும் எதிர்காலத்தில் என நடக்குமோ என்ற பயத்தோடு டெஸ்ஸாவும் இருப்பது தெரிகிறது.
அங்கு மீண்டும் டெஸ்ஸாவிற்கு உணர்வு வந்துவிட்டதை சுட்டுவது போல் ஓர் சம்பவம் நடக்க டெஸ்ஸா மகிழ்ந்து ஆல்லியை அணைக்கிறார்.
எரிந்து உதிர்வது ஆல்லிடெஸ்ஸாவின் வாழ்க்கையா அல்லது ஆல்லியிடம் உள்ள அனுமதிக் காகிதங்களா என்று முடிவு செய்ய வாசகனிடம் மன்றோ விட்டு விடுகிறார்.
சிறுமிகள் பதின் பருவத்தினர் இளம்நடுத்தரமுதிய தம்பதிகள் வாழும் பிற தொகுப்புக்களைப் பின் தொடர அவரின் மேதமை பற்றிய இன்னும் விரிவான சித்திரம் கிடைக்கும்.
குடும்ப அமைப்பின் இருண்மையை விவரிக்கும் எழுத்தின் எழுச்சி கில்லியன் ப்ளின் தன் உடலில் தானே காயங்களை ஏற்படுத்திக்கொள்பவர் சிறு வயதில் நடந்த கொடூரச் சம்பவத்தால் எந்தவிதமான உறவுகளையும் தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியாதவர் அனைத்து உறவுகளையும் ஆடு புலி ஆட்டமாக பாவித்து வெற்றி பெறுவதையே முக்கியமானதாக எண்ணுபவர் என மனதளவில் உடைந்தவர்களாக சமூகத்துடன் ஒன்றக்கூட முடியும் ஆனால் குடும்பம் என்ற அமைப்பில் ஒன்ற முடியாமல் திணறும் கில்லியன் ப்ளின் மூன்று நாவல்களின் முக்கியமான பெண்பாத்திரங்களின் குணாதிசயங்கள் வித்தியாசமானவை.
பெண்கள் முக்கிய பாத்திரமாக மென்மையானவர்களாக தூய்மையே உருவானவர்களாக இல்லாமல் சிக்கலான பாத்திரங்களாக வரும் குற்றப்புனைவுகள் புதிதல்ல.
மனநல காப்பகத்தில் சிகிச்சை பெறும் மதுவிற்கு அடிமையான பெண் பாத்திரங்கள் கொண்ட டெனீஸ் மினாவின் நாவல்கள் பாத்திரங்கள் ஒரு உதாரணம்.
தன் தந்தையாலேயே பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானவர் மினாவின் நாயகி ஆனால் அது நாவலின் மையம் அல்ல அவர் சந்திக்கும் ஆபத்துக்கள் குடும்பம் அல்லாத வேறு இடங்களில் வருகின்றன.
இங்கு அவரின் குடும்பச் சூழல் அவர் பாத்திரத்தை இன்னும் கனமாக்க உதவுகிறதே அன்றி நாவலில் நடக்கும் குற்றத்திற்கும் அதற்கும் சம்பந்தம் இல்லை.
கடும் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான ன் சலண்டர் தன் கடந்த காலம் தந்த வலிகள் இன்னும் சுமந்து கொண்டிருந்தாலும் சமூகத்தை ஒதுக்கி தன் கணினி திறமையால் வேறு விசாரணைகள் வழக்குக்களில் தன் திறமையை காட்டுகிறார்.
சாப்பாட்டு மேஜையில் பேசிக்கொண்டு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் கணவன் மனைவி உள்ளுக்குள் புகைந்து கொண்டு ஒருவரை ஒருவர் கொல்லத் திட்டமிடுவதைப் போன்றது இந்த நாவலில் வரும் உறவுச் சிக்கல்கள்.
தன் பத்திரிக்கையாளர் வேலை சம்பந்தமாகக்கூட தான் பிறந்த ஊருக்குச் செல்வதை கமீல் வெறுக்கும் அளவிற்கு குடும்பம் இவர்களை பாதித்துள்ளது.
இப்படி குடும்பம் சம்பந்தப்பட்ட குடும்பம் சார்ந்து கடும் உளக்காய்ச்சலில் இருக்கும் பெண்கள் பற்றிய குற்றப்புனைவுகள் இல்லற நுவார் என்று வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
இன்னொரு கோணத்தில் பார்த்தால் இல்லாமலாகிய இல்லறம் பற்றிய நாவல்களின் பாத்திரங்கள் குற்றங்களில் ஈடுபட்டால் ஐ வந்தடைய முடியும்.
ஒரே இடத்தில் பல்லாண்டு காலம் வாழ்ந்து பல கசப்புக்களை பொறாமைகளை ரகசியங்களைச் சுமந்து கொண்டிருக்கும் சிறு நகரங்களே இவரின் கதைக்களன்.
தன் ஊரான ல் நடந்துள்ள சில துர்ச்சம்பவங்கள் குறித்து தன் பத்திரிக்கைக்காக எழுத வரும் நாவலின் நாயகி இந்நகர மக்கள் குற்றவாளி வெளியாளாக இல்லாமல் தங்களுள் ஒருவனாக இருந்தால் மகிழ்ச்சியடைவார்கள் ஏனென்றால் அப்போது ஒரு கொலைகாரனுக்கு அருகில் தாங்கள் வசித்ததையும் அவனுடன் பழகியதைக் குறித்தும் நிறைய கதைக்க முடியும் அல்லவா என்று நினைக்கிறார்.
தங்கள் வாழ்வின் அழுத்தத்திற்கு மாறாத தன்மைக்கு ஏதோவொரு வடிகால் தேவைப்படும் இவர்களை ரிச்சர்ட் ரூஸோவின் சிறுநகர மாந்தர்களிலும் பார்க்கலாம்என்ன அவர்கள் கொலையெல்லாம் செய்வதில்லை.
இத்தகைய முத்திரை குத்தல்கள் பல நேரங்களில் ஒரு விளம்பர உத்தியாக மட்டுமே இருக்கின்றன என்றாலும் படைப்புகளுக்குள் உள்ள நுட்பமான வித்தியாசங்களையும் ஒற்றுமைகளையும்கூட சுட்ட உதவுகின்றன.
என்ற விளக்கத்தில் குடும்பத்தில் ஆபத்தை உருவாக்கும் எதிர்மறை பாத்திரங்களும் பெண்கள்தான் அதாவது பாதிக்கப்படுபவர்களும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துபவர்களும் பெண்களாகவே உள்ளார்கள்.
தவிர்த்து மற்ற இரு நாவல்களில் எதிர்மறை குணாதிசயங்கள் கொண்ட ஆண்கள் வந்தாலும் இருண்மையான குணம் கொண்டவர்களாக இல்லை ன் நிக்கும்கூட ஏமியுடன் ஒப்பிடும்போது அத்தனை மோசமானவனாக தெரிவதில்லை ஒப்பீட்டளவில் என்பதை நினைவில் கொள்க.
ப்ளின் இப்படி தனித்தன்மையுடன் பெண் பாத்திரங்களைப் படைத்திருந்தாலும் அதனாலேயே பெண் வெறுப்பாளர் என்றும் விமர்சிக்கப்படுகிறார் .
அதீத தாய்மை ஏற்படுத்தும் திட்டமிட்ட திட்டமிடப்படாத எதிர்மறை பாதிப்பைப் பற்றியதாக இவரின் இரண்டு நாவல்களைச் சுட்ட முடியும்.
ஒரு குற்றம் அதைப் பற்றிய விசாரணை அத்துடன் இணையாத ஆனால் நாவலின் போக்கில் உருவாகும் முக்கியமான பாத்திரத்தின் தனி மனித குணநலன்கள் குடும்ப வாழ்வு பற்றிய சித்திரம் என்ற வரிசையில் எதுவும் இந்த நாவல்களில் இல்லை.
ஒன்று குற்றம் பற்றிய தகவல்கள் தெரிய வர வர நாயகியின் உருவச் சிக்கல்களின் மேல் வெளிச்சம் விழ ஆரம்பிக்கும் அல்லது நாயகியின் உறவுச் சிக்கல்கள் பற்றி பிடிபட ஆரம்பிக்க நடந்த குற்றம் பற்றிய உண்மைகள் துலங்க ஆரம்பிக்கும் என்று குற்ற விசாரணைக்கும் குடும்ப வாழ்விற்குமான எல்லைகள் கலந்து எது எங்கு ஆரம்பித்து எங்கு முடிகிறது என்று சொல்ல முடியாதபடி உள்ளன இந்த நாவல்கள்.
நாயகி தான் எழுத வந்த குற்றங்களைப் பற்றி விசாரணை செய்வதைவிட தன் குடும்ப உறவுகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்ப்பதிலேயே நேரம் செலவழிக்கிறார்.
கடந்த காலத்திலும் சரி நிகழ்காலத்திலும் சரி சில பாத்திரங்கள் ஏன் அடிக்கடி திடீர் திடீரென்று நோயுறுகிறார்கள் பின்பு எந்த ஆபத்தும் இல்லாமல் ஒவ்வொரு முறையும் தப்புகிறார்கள்.
நாவலில் குற்றப் புனைவின் தாக்கத்தை நிஜ குற்றங்கள் மீதான அதீத ஆர்வத்தைப் பகடி செய்வது போல் வருடந்தோறும் நடக்கும் என்ற மாநாட்டை நாவலின் ஆரம்பப்புள்ளியாக வைத்துள்ளார்.
நிஜ குற்றங்கள் மீது பெரும் மோகம் கொண்டுள்ளவர்கள் நடத்தும் இம்மாநாட்டில் துலக்கப்படாத குற்றங்கள் அக்கு வேறு ஆணி வேறாக தொழில்முறையாக இல்லாதவர்களால் பிய்த்துப் போடப்படுகின்றன.
குற்றச் சம்பவங்களினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் உள்ள கடிதங்கள் பொருட்கள் நினைவுச் சின்னங்களாக கருதப்பட்டு வாங்கப்படுகின்றன.
நாயகியின் நிகழ்காலம் பற்றி அவரே கதை சொல்லியாகக் கூற அத்தகைய அத்தியாயங்களோடு அந்த துர்ச்சம்பவம் நடந்த அன்று நிகழ்ந்தவை குறித்த விவரணைகள் நாயகியின் சகோதரன் தாய் இவர்களின் பார்வையில் கடந்த காலத்தைப் பற்றிய அத்தியாயங்களாக ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து வருகின்றன.
நாயகி துர்ச்சம்பவம் நடந்த நாளைப் பற்றிய உண்மையை நோக்கிப் போக அதே நேரம் அன்று என்னதான் நடந்தது எனபதை அவருக்கு சற்று முன்பே வாசகன் தெரிந்து கொள்கிறான் என்பதோடு உடைந்து கிடைக்கும் கண்ணிகளை அவருக்கு முன்பே ஒட்டவைத்து அவர் ஆபத்தை நோக்கிப் பயணிக்கிறார் என்று உணர்ந்து பதைக்கிறான்.
நாயகி நிகழ்காலத்தின் கதைசொல்லி சரி ஆனால் கடந்த சம்பவங்கள் அவரின் சகோதரன் தாய் இவர்கள் கதைசொல்லியாக இருந்து விவரிக்கப்படுகிறது எனும்போது அதை இப்போது இந்த நாவலில் சொல்வது யார்?
பதின்வயதின் சில தவறான புரிதல்கள் சில தொடர்பற்ற நிகழ்வுகள் ஒரே நேரத்தில் நடக்கும்போது ஏற்படும் எதிர்பார்த்திராத விளைவுகள் என ஒரு துன்பவியல் நாடகத்தை ஒத்திருக்கிறது இந்த நாவல்.
தங்களின் ஐந்தாவது மணநாளன்று தன் மனைவி காணாமல் போனதைப் பற்றி நிக் விவரிப்பதாக ஆரம்பிக்கும் இந்த நாவல் உண்மையான உணர்வுகள் மேல் போடப்படும் திரை முற்றிலும் பொய்யும் இல்லாமல் முற்றிலும் உண்மையும் இல்லாமல் தரப்படும் தகவல்கள் என நம்பத்தகாத கதைசொல்லிகளால் வாசகனுடன் விளையாடுகிறது.
நாவலின் முதல் பகுதி முடியும்போது நமக்குத் தெரியவரும் விஷயம் நாவலின் போக்கைப் புரிந்து கொண்டு விட்டோம் என வாசகனை ஆசுவாசப்பட வைக்கும் அதே நேரத்தில் இன்னும் சில திருப்பங்களை ப்ளின் ஏற்படுத்துகிறார்.
பொம்மலாட்டம் நடத்துபவன் பொம்மையாக மாறுவதும் பொம்மை அவனை ஆட்டுவிப்பதும் மீண்டும் இந்த வேடங்கள் இடம் மாறுவதும் என மனித மனம் செய்யக் கூடிய ன் அடி ஆழத்திற்கு ப்ளின் செல்கிறார்.
ன் நாவலின் பாத்திரங்கள் இன்னும் கீழே இறங்கி இருந்தால் நிக் ஏமி போலத்தான் நடந்து கொண்டிருப்பார்கள்.அந்த விதத்தில் இந்த நாவலை என்றும் சொல்லலாம்.
நிஜக் குற்றங்கள் மேல் உள்ள ஆர்வம் ல் பகடி செய்யப்பட்டால் இதில் பரபரப்புக்காக செய்திகளை முந்தித் தரவேண்டும் என்பதற்காக ஊடகங்கள் செய்யும் பொறுப்பற்ற செயல்களை ஊடக விசாரணை அவர்களே எழுதும் தீர்ப்பு என்று வெகுஜன கருத்துக்களை அவர்கள் பாதிக்கும் விதத்தை முகத்திலறைவது போல் சொல்கிறார்.
முக்கிய பாத்திரங்களில் கொஞ்சமேனும் நன்மையை அல்லது அவர்களின் செய்கைகளுக்கான நியாயத்தை எதிர்பார்க்கும் வாசகர்கள் இந்தப் பாத்திரங்கள் மேல் எரிச்சல் அடையலாம் நாவலை வெறுக்குமளவுக்கு எந்த நல்லியல்பும் இல்லாத இருவரை நாயகன் நாயகியாக்கிய ப்ளின்னின் துணிச்சல் அசாத்தியமானது அதுவே நாவலின் ம் கூட.
ஏமி நிக் இருவருக்கான கடந்த காலம் என்பது கிட்டத்தட்ட கொஞ்சம்கூட விவரிக்கப்படாமல் உள்ளது இருவரின் செயல்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளும்போது வாசகன் ஒரு த்ரில்லை அடைகிறான் இப்படிகூட மனித மனம் இயங்குமா என்று வியக்கிறான் இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
உதாரணமாக அவரின் மற்ற இரு நாவல்களின் வரும் எதிர்பாத்திரங்கள் ஏமி நிக் அளவிற்கு குரூர புத்தியுடையவர்களோ புத்திசாலிகளோ இல்லை என்றாலும் அவர்களின் செயல்கள் இது நமக்கும் நடக்கக்கூடும் என்று உணரச் செய்வதால் நம்மை அவை சில்லிட வைக்கின்றன.
ஹோம்ஸுடன் மோதி அவரை வீழ்த்தக்கூடியவர் என்ற அளவில் அவர் நம்மைப் பரவசப்படுத்தினாலும் அச்சுறுத்துவதில்லை ஏனென்றால் அவர் குறித்த அதிக தகவல்கள் நம்மிடம் இல்லை.
நாவல் அதன் முடிவைச் சார்ந்து ஒரு க்கான சாத்தியக்கூறுகளைக் கொண்டிருப்பதோடு நாவலில் சொல்லப்படாத விஷயங்களில் ஒரு க்கான உள்ளடக்கம் இருக்கிறது.
நாவலில் இறுதிக்கு சற்று முன்பு ஒரு பாத்திரத்தின் மூவ் அசர வைக்கக்கூடியது அதற்கான துப்புக்களை ப்ளின் நாவலில் முற்பகுதிகளில் வைத்துள்ளார் என்றாலும் அந்தப் பாத்திரத்தின் ஐ அது உடைக்கிறது.
இதை தர்க்கரீதியான பிரச்சினை என்று சொல்வதற்கு பதில் இறுதியில் இன்னும் இன்னும் வாசகனை அசரடிக்க வேண்டும் என்ற ப்ளின்னின் அணுகுமுறையின் பலவீனம் எனலாம்.
நாவலின் வெற்றி என்பது மிக அதிக விற்பனை விருதுகள் திரைப்படமாக்கம் அதன் வெற்றி என்பதையெல்லாம் தாண்டி குற்றப் புனைவுகளில் ஆக மாறியதுதான்.
நாவல் வெளிவந்த காலத்தில் இந்தப் பதம் புழக்கத்தில் இல்லையென்றாலும் என்ற உபவகைமையின் பெரும் எழுச்சிக்கு இந்த நாவலின் வெற்றி வித்திட்டது.
ஸ்பானிய மொழியில் எழுதிய ம் ம் கிட்டத்தட்ட ஒரே காலகட்டத்தில் எழுதப்பட்டு வெளிவந்த பின் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது போல சில நாவல்கள் கு முன்பே எழுத ஆரம்பிக்கப்பட்டுயோசிக்கப்பட்டு இப்போது தான் வெளி வந்திருக்கலாம் அல்லது முன்பே வெளி வந்து இந்த நாவலின் வெற்றியினால் இப்போது தான் கவனம் பெற்றிருக்கலாம்.
பெண்பித்து கொண்டு அலையும் முதியவர்கள் மிகி சபத் வெடித்துச் சிதறும் மனநிலைக்கு மிக அருகில் இருப்பவர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் அந்தக் குழந்தைகள் பெரியவர்கள் ஆன பின்பும் நலம் குறித்த பதட்டத்திலேயே எப்போதும் இருப்பவர்கள் தெளிவற்ற அறம் சார்ந்த கொள்கை உடையவர்கள் சுயநலக்காரர்கள் மற்றவர்களின் உணர்வுகளை மிதித்துத் தள்ளுபவர்கள் ஒரு அபத்த நிகழ்வால் வேலையை ராஜினாமா செய்ய வேண்டிவர தனக்கு மட்டுமே தெரிந்த உண்மை தன்னைக் காப்பாற்றும் என்ற நிலையில் தான் வாழ்வு முழுக்க சொல்லி வந்த பொய்யை வெளிப்படுத்த விரும்பாத அந்த உண்மை தரக்கூடிய கசப்புணர்வைவிட ராஜினாமாவே மேல் என்று முடிவெடுக்கும் போன்ற பிடிவாதக்காரர்கள் எத்தனை பலவீனங்கள் இருந்தாலும் எத்தனை இடர்ப்பாடுகளை சந்தித்தாலும் உறுதியான மனநிலை உடையவர்கள் இவர்கள்.
ஆல் உந்தப்படும் இத்தகைய ஆண் பாத்திரங்களின் மிகச் சிறந்த உதாரணம் நாவலின் மிகி சபத் என்றால் இதற்கு நேர் எதிரான பாத்திரம் நாவலின் ஸ்வீட்.
கல்லூரி காலத்தில் விளையாட்டு வீரரான இவரின் மஞ்சள் நிற தலைமுடிநீல நிறக் கண்கள் தேசத்தைச் சேர்ந்தவரை நினைவூட்டுவதால் ஸ்வீட் என்ற பட்டப் பெயர் உடையவர்.
மனசாட்சிக்குக் கட்டுப்பட்ட இளமையில் தந்தை சொல் மீறாத தந்தையின் வியாபாரத்தை ஏற்று திறம்பட நடத்தும் தான் தந்தையானவுடன் தன் பதின்பருவப் பெண்ணைப் பற்றிய அதீத கவலை கொண்ட மனைவி மீது அன்பு கொண்ட ஆசாமி இவர்.
சபத் தன் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் எந்த மெல்லிய பிணைப்பையும் உடைக்க நினைத்தால் ஸ்வீட் அத்தகைய பிணைப்புக்களை வரவேற்பது போல் தோன்றுகிறது.
இருவரும் பல விதங்களில் வேறுபட்டு இருந்தாலும் வாழ்வு அவர்களுக்கு அளிக்கும் அனுபவங்கள் கிட்டத்தட்ட ஒன்றாக இருக்கின்றன என்பது ஒரு நகைமுரண்தான்.
சபத்தின் வாழ்வு விபத்தை நோக்கி மிக விரைவாகச் செல்லும் தறிகெட்ட வாகனம் போன்றது என்பதால் அவர் வாழ்வின் சம்பவங்கள் வாசகனுக்கு ஆச்சர்யமளிப்பதில்லை.
மாறாக தானே உருவாக்கும் ஒவ்வொரு சிக்கலிலிருந்தும் இந்த மனிதர் எப்படி மீண்டு மீண்ட அடுத்த கணமே அடுத்த சிக்கலுக்கு அடிபோடுகிறார் என்பதே வியப்பளிக்கிறது.
கட்டுப்பாடான வாழ்வை நாடும் ஸ்வீடுக்கோ தன் பதின்வயது மகள் ஸ்வீட் அவருக்காக எண்ணியிருந்த வாழ்விலிருந்து திசை திரும்புதல் தன் மனைவி துரோகமிழைத்தல் என்று தான் மேய்ப்பராக உருவாக்கிய கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிதைவதைப் பார்க்கவேண்டிய அவலம் நேர்கிறது.
மனைவி தனக்கு துரோகமிழைத்தால் சபத் அதற்கு வருந்தவோ கடிந்து கொள்வார் என்றோ எண்ண முடியாது இதுதான் சாக்கு என்று அவர் அடுத்த பெண்ணைத் தேட ஆரம்பித்துவிடுவார் அந்த நேரத்தில் அவர் இன்னொரு பெண்ணிடம் உறவில் இல்லாமலிருந்தால் ஆயிரம் பிழைகள் இருந்தாலும் என்று தன் கல்லறையில் பொறிக்கச் சொல்லும் தன்னைக் குறித்த எந்த மேலான கற்பனையும் இல்லாத தன்னை நன்கறிந்துள்ள சபத்தை நாம் முற்றிலும் வெறுக்க முடியுமா என்ன?
சிறு வயதில் சகோதரனை இழந்து அந்த இழப்பைத் தாங்காமல் தாயும் இறக்க இந்த நிகழ்வுகளில் இருந்து மீண்டு வராத இன்னும் சிறுவனாகவே இருக்கும் ஒருவனின் பாவனைகளோ இவை அனைத்தும் என்றும் தோன்றுகிறது.
அதை அவர் ஏற்பதில்லை என்றாலும் இந்த இரு பாத்திரங்களை முன்வைத்தும் அத்தகைய விமர்சனங்களை வரக்கூடும் அவற்றுக்கான நியாயமும் இந்த நாவல்களில்பாத்திரங்களில் உள்ளன.
ஸ்வீடைப் பொருத்தவரை அவரின் பாசத்தை அவர் மகளும்மனைவியும் புரிந்து கொள்ளாமல் தங்களின் செயல்பாடுகளால் ஸ்வீடுக்கு துன்பமளிக்கிறார்கள்.
சபத்தின் அனைத்து செயல்களும் சிறுவயது இழப்பிற்கான எதிர்வினையே அதற்காக மற்றவர்களிடம் எப்படி வேண்டுமானாலும் நடந்து கொள்ளலாமா என்ற எதிர் கேள்வியும் எழுப்பலாம்.
தன் ஆண் பாத்திரங்களின் உச்சகட்ட வகைமாதிரியை படைத்த கையோடு அடுத்த நாவலிலேயே அதற்கு நேர் எதிரான பாத்திரத்தை ராத் படைத்தது சுவாரஸ்யமான ஒன்று தான் .
இந்த இரு பாத்திரங்களையும் வெளியிலிருந்து பார்க்கலாம் விமர்சிக்கலாம் சிலாகிக்கலாம் ஆனால் அந்த வாழ்வை நடைமுறையில் வாழ விழைவது என்பது இயலாத ஒன்று.
சபத்தின் வாழ்கைமுறையா அல்லது ஸ்வீடின் வாழ்க்கை முறையா என்று அந்தரங்கமாக ஒரு கேள்வி எழுப்பினால் பெரும்பாலான ஆண்கள் சபத்தின் பக்கம்தான் இருப்பார்கள்.
சமூக விதிகளுக்கு அடங்கி அது நமக்கு ஏற்புடையது இல்லை என்றாலும் வெளிப்பார்வைக்கேனும் அனைவருடனும் ஒத்துப் போகும் வாழ்வையே பெரும்பாலானோர் விரும்புவர்.
என்ற நாவலின் இறுதியில் வரும் ஸ்வீடின் வாழ்வு குறித்த கேள்வியோடு நாவல் முடியும்போது தன் வாழ்வின் துன்பங்களுக்கு இணையாக இன்பங்களையும் நுகர்ந்த நுகரும் சபத்தின் வாழ்வோடு ஒப்பிடுகையில் அனைவரிடமும் சரியான முறையில் நடக்க வேண்டும் என்ற ஸ்வீட் வாழ்வில் மோசமான துன்பங்களைச் சந்திக்க அவர் செய்த குற்றம் என்ன அனைவரிடமும் அவர் கொண்ட அதீத அக்கறையா?
ஒருவர் கொஞ்சம் கூட புலனடக்கம் இல்லாமல் தன் இச்சைகளைத் தவிர வேறு எதைப்பற்றியும் கவலை இல்லாமல் வாழ்ந்தாலும் சரி அல்லது எப்போதும் சமூகத்தை அனுசரித்துப் போகும் நியாமான வாழ்வை முயற்சித்தாலும் சரி இறுதியில் வாழ்கை எப்படியும் அவர் மீது காரி உமிழத்தான் போகிறது என்று ராத் சொல்வதாக கொள்ளலாமா?
ஸ்வீட் நாவலின் இறுதியில் தெரிந்து கொள்ளும் உண்மையில் இருந்து மீண்டு வருவாரா என்பது நமக்குத் தெரியாது மீள வேண்டும் என்று வாசகன் விரும்பினாலும் அது குறித்த நம்பிக்கை அவனுக்கு அதிகம் இல்லை.
ஆனால் சபத்துடைய இந்த பித்து நிலை கண நேரத்திற்கானது இதிலிருந்து அவர் மீள்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகம் உள்ளன என்று வாசகன் உறுதியாக நம்ப முடியும்.
ஒரு சிறு நகரம் டவுன் அதில் இரு இனக்குழுக்களுக்கிடையே நிலவும் அதிகார சமத்துவமின்மை பிறரால் ஒதுக்கப்படும் கேலியாகப் பார்க்கப்படும் ஒருவர் ஒரு கொடூர குற்றம் அதிகார சமமின்மையினால் அந்த குற்றத்திற்கான நீதி கிடைப்பதில் உள்ள சட்ட ரீதியான அல்லாத தடைகள் அவற்றை மீறி நீதிக்குப் போராடும் ஒருவர் இவை அனைத்தையும் விரிந்த விழிகளால் பார்த்தபடி புரிந்து கொள்ள முயலும் பதின்பருவ வாயிலில் இருக்கும் கதைசொல்லி என ஒரு நாவலைப் பற்றி விவரிக்கும்போது முதலில் நினைவுக்கு வருவது இயல்பே.
இணையும் புள்ளிகளும்கூட இரு நாவல்களிலும் உள்ள எல்லா காலத்திற்கும் நாட்டிற்கும் பொருந்தக்கூடிய மைய அம்சத்தினால் தன்னிச்சையாக ஏற்பட்டிருக்கக்கூடும்.
நாவலின் சம்பவங்களுடன் நேரடியாக சம்பந்தப்படாத இறுதிப் பகுதி வரைக்குமாவது பாதிக்கப்படாத கதைசொல்லியின் பார்வைக்கு மாறாக அந்த சம்பவங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர் கதைசொல்லியாக இருப்பது நாவலில் இல்லாத முகத்திலறையும் குரூரத்தை வாசகனுக்கு முதலிலேயே கடத்துகிறது.
அமெரிக்க பூர்வகுடிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ள அவர்களை ஒதுக்கி வைக்க ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள நிலத்தில் வசிக்கும் தன் தாய் வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்டதை கதைசொல்லி நினைவு கூர்வதிலிருந்து நாவல் ஆரம்பிக்கிறது.
அடுத்த சிக்கல் குற்றம் நடந்த இடம் பூர்வகுடிகளின் ஆளுமைக்குட்பட்டது அல்ல என்பதால் அவர்களின் சட்டம் அங்கு செல்லாது என்பதால் வெள்ளையர்களின் விசாரணை அதாவது விசாரணையில் அவர்கள் காட்டும் சுணக்கம் இந்த சம்பவத்திற்கான நீதி கிடைப்பதில் தாமதத்தையும் எப்போதாவது கிடைக்குமா என்ற சந்தேகத்தையும் எழுப்புகிறது.
பூர்வகுடிகள் வசிக்கும் இடத்தில் நடக்கும் சம்பவங்களுக்கு நியாயம் வழங்கும் நீதிபதியாக உள்ள கதைசொல்லியின் தந்தையின் கைகளும் கட்டப்பட்டுள்ள நிலையில் அந்த சம்பவம் குறித்து கதைசொல்லியே விசாரணை செய்யத் துவங்குகிறார்.
இனிட் ப்ளைடனின் சிறார் துப்பறியும் நாவல் போல் சென்றிருக்கக்கூடிய ஜோ செய்யும் விசாரணைகளை பரபரக்க வைக்கும் சம்பவங்களாக ஆக்காமல் ஒரு சிறுவன் செய்யக்கூடிய இயல்பான ஒன்றாகவே காட்டுவதன் மூலம் வாசகன் துப்பறிதலின் பரவசத்தில் அந்த துர்ச்சம்பவத்தை மறந்து நாவலின் மையத்திலிருந்து விலகிச்செல்ல முடியாதபடி செய்கிறார்.
ஜோ என்ன செய்தாலும் எங்கு திரும்பினாலும் திறக்கப்பட முடியாத கதவுகளே உள்ளன குற்றவாளி யார் என்று தெரிந்தும் அவன் மேலும் திமிருடன் மீண்டும் இவர்களை சீண்டுகிறான் என்பது தெரிந்தும் அவனை ஏன் யாரும் தண்டிக்கவில்லை என்பதை கதைசொல்லியால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
இதற்கு பணத்தின் மீதுள்ள ஆசையைவிட சித்தி மீதுள்ள கிளர்ச்சியே அவர் சொல்வதைப் போல் செய்யத் தூண்டுகிறது அவை தவறு என்று அவனுக்கு தோன்றினாலும் அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் ருசிக்கவே விரும்புகிறான்.
அவ்வப்போது சித்தியின் கடைக்குச் சென்று அவருடன் பேசுவது போல் அவர் உடலை நோட்டம் விடுகிறான் சட்டத்தின் வரம்புகளால் கட்டிப்போடப்பட்டுள்ளதை வெறுத்தாலும் அதை வெளிக்காட்டாமல் அந்தத் தளைகளை உடைக்காமல் தன் பதவிக்கேற்ப சட்டத்தின்படியே செல்ல முயலும் நீதிபதியாக சட்டத்தின் நுட்பங்களை அது பல நேரம் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கே எதிராக உள்ளதை அறிந்திருந்தாலும் அதை மீறக் கூடாது என்பதைத் தன் மகனுக்கு புரியவைக்க முயலும் தந்தையாக எதிலும் விருப்பமில்லாமல் விலகியே இருக்கும் மனைவியின் மனநிலை கண்டு மருகும் தகப்பன் பேஸில் பாத்திரம் ஆட்டிகிஸ் பின்ச் பாத்திரத்தை சற்று நினைவூட்டினாலும் தனக்கான தனித்துவம் கொண்டது.
எப்போதும் எல்லோரிடமிருந்தும் விலகியே இருப்பது கொஞ்சம் சத்தம் கேட்டாலும் பயப்படுவது என ஒரு சில கட்டங்கள் தவிர்த்து ஜோவின் தாய் பற்றி வாசகன் யூகிக்கக் கூடியதே அதிகம்.
இந்தப் பாத்திரத்தை ஏட்ரிக் இன்னும் விரிவாக ஆக்கி இருக்கலாம் என்று விமர்சிக்கலாம் என்றாலும் நாவல் முழுதும் ஜோவின் பார்வையிலே நகர்வதால் அவன் கோணத்திலிருந்து இதை விட அதிகம் கூறி இருக்கவும் முடியாது.
உதாரணமாக இந்த நிகழ்வால் தம்பதியரின் உறவில் ஏற்படும் மாற்றம் பேஸில் தங்களின் படுக்கையறையில் படுக்காமல் வெளியே படுக்கிறார் அதை ஜோ பார்ப்பதாக ஒரு இடம் வருகிறது அது மேலும் விவரிக்கப்படவில்லை.
இந்த காட்சியில் அதன் பின்னால் உள்ள உளவியலை ஜோ அதிகம் அறிந்திருக்க முடியாது.. எனவே ஜோவின் தாய் இந்த நிகழ்வால் பாதிக்கப்படுவதை ஆவர் இந்தக் குற்றத்தை எதிர்கொள்வது குறித்த பல விஷயங்களை வாசகனின் யூகத்திற்கு விடுவது நாவலின் கதைசொல்லல் முறைக்கு ஒத்துப்போவதாகவே உள்ளது.
ஏட்ரிக்கின் மற்ற படைப்புக்களைப் போல முக்கிய பாத்திரங்கள் அவர்கள் வாழ்வில் நடக்கும் சம்பவங்களோடு அமெரிக்க பூர்வ குடிகளுக்கென்று ஒதுக்கப்பட்டுள்ள நிலத்தில் உள்ள நிகழ்கால வாழ்க்கை முறை அவர்களின் தொன்மங்கள் என இந்த நாவலிலும் சில விஷயங்கள் உள்ளன.
முதியவர்கள் தங்கள் பேச்சினுடே பாலியலை அனாயசமாக கலந்து பேச அதை இளைஞர்கள் மத்திய வயதுடையவர்கள் கூச்சத்துடன் எதிர்கொள்வதை காண்கிறோம்.
என்று ஒரு மூதாட்டி சொல்லும் போது தன் வயது கொடுக்கும் பாதுகாப்பால் நாகரீகம் என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தளைகளை உடைத்தெறியும் எந்த நாட்டிலும் காணக்கூடிய முதியவர்கள் நினைவுக்கு வருகிறார்கள்.
உதாரணமாக அவர்களால் அழைக்கப்படும் இடத்தில் நடைபெறும் பழங்குடி சடங்குகளை விவரிக்கும் மாயத்தன்மை உடைய ஒரு பகுதி நாவலில் உள்ளது.
இன்னொரு புறம் என்ற கிறிஸ்துவ முகாம் பற்றிய வர்ணனையும் தேவாலயத்தில் ஒரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டதை பாதிரியாரிடம் ஒப்புதல் வாக்குமுலம் கொடுக்கும் சம்பவமும் வாக்குமுலம் கொடுத்தவனை வெறித்தனமானாக துரத்திச் செல்லும் பாதிரியாரின் எதிர்வினையும் நாவலில் உண்டு.
ஆனால் கிறிஸ்துவம் அவர்களிடையே செலுத்தும் தாக்கம் அதன் பரவலாக்கம் ஒரு பக்கமிருக்க தங்கள் பழங்கால சடங்குகளை அவர்கள் விட்டுக் கொடாதிருத்தல் இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் பேணுவதை இயல்பான ஒன்றாகக் கருதுதல் என அவர்கள் இன்றைய வாழ்க்கை முறையை நுட்பமாக இந்த இரண்டு சம்பவங்களும் சுட்டுகின்றன.
தொன்மங்களைப் பற்றி வரும் சிறு பகுதியைத் தவிர மற்ற பகுதிகளில் அட போட வைக்கும் நினைவில் தங்கும் விவரணைகளோ உரையாடல்களோ இல்லாத இறுக்கமில்லாத தெளிவான வாசகனை அவனையறியாமல் நாவலுக்குள் இழுத்து அதன் நிகழ்வுகளில் தனக்கும் பங்கு உள்ளதாக அதன் நன்மை தீமைகள் தன்னையும் பாதிக்கும் என்பதாக உணரச் செய்யும் உரைநடை இந்த நாவலில் உள்ளது.
சிறுகதையில் உள்ள கனவுத்தன்மை ஒரு உதாரணம் தன் தாய்க்கு நீதி கிடைக்க தாமதமாவதை பார்க்கும் ஜோ அது கிடைக்குமா என்று சந்தேகிக்க ஆரம்பிக்கிறான்.
பாதிக்கப்பட்டவரின் கோணத்தில் நாவல் நகர்வதால் ஆசுவாசம் என்பது நிஜத்தில் கிடைக்கக் கூடியது அல்ல என அவர் முடிவு செய்திருக்கலாம் எல்லா செயல்களுக்கும் ஒரு விளைவு உள்ளது என்பதை நாவலின் இறுதியில் நடக்கும் சம்பவம் நமக்குச் சுட்டுகிறது.
பிறந்தவுடன் பெற்றோர்களால் ஒதுக்கப்பட்ட லிண்டா ஒரு காட்சிப் பொருளாக மற்றவர்களால் பார்க்கப்படுகிறார் பூ ராட்லியைப் போல.
ஆனால் ஜோ செய்த செயலால் தான் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கக்கூடும் என்று தெரிந்ததும் இறுதியில் அவர் எடுக்கும் முடிவு உறவுமுறை பாசத்தைத் தாண்டி அறம் சார்ந்து ஒருவர் இருக்க முடியும் தனக்கு தீங்கு செய்தவர்களையும் மன்னிக்க முடியும் நீதியும் கருணையும் எப்போதும் முற்றிலும் வழக்கொழிந்து போகாது என்ற நம்பிக்கையை எந்த விதமான அதீத உணர்சிக் கொந்தளிப்பும் இல்லாமல் வாசகனிடம் விதைப்பதோடு அவனை நெகிழவும் செய்கிறது.
என்று சொல்வதையும் இங்கு நினைவு கூரும்போது வேறு வேறு எழுத்தாளர்கள் வேறு வேறு களங்கள் பாத்திரங்கள் நிகழ்வுகள் இருந்தும் அடிப்படை கருவாக ஒரே விஷயம் இயல்பாகவே உருவாகி வருவதை காண முடிவதோடு சிறந்த படைப்பு என்பது மற்ற படைப்புக்களுடன் உள்ள ஒற்றுமை வேற்றுமைகளைத் தாண்டி தனித்தன்மையோடு இருப்பதுடன் வாழ்வின் ஆதார விசைகளில் ஒன்றைப் பற்றிப் பேசுகின்றன என்பதை உணர முடிகிறது.
இந்த நாவலின் கதைசொல்லி ஜோ நாவலின் சம்பவங்களால் எதிர்மறையாக பாதிக்கப்படாமல் தன் வாழ்வை அமைத்துக் கொண்டான் என்று அவனின் நிகழ்காலத்திலிருந்து நாம் அறிகிறோம்.
அதே போல் ஸ்கௌட் பின்ச் வாழ்வு எப்படி மாறியது என்பதை அறிந்து கொள்வதற்கான ஐம்பத்து இரண்டு ஆண்டுகால காத்திருப்பு நாவல் அடுத்த மாதம் வெளிவருகையில் முடிவுக்கு வரவிருக்கிறது.