sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
குழந்தையை அழவிடாதேடி பாவி இனி அவளை யாரும் பெண் பார்க்க வரக்கூடாது என்று கட்டளையிட்டு மன்னி மேலும் வரன் தேடும் முயற்சிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டார்.
சின்னவாளோடு பெரியவாளும் சேர்ந்துண்டு எப்போ என் பிள்ளை அம்மாப் பெண்ணுக்குன்னு தீர்மானமாயிடுத்தோ அகிலாண்டத்தை ஹாலாஸ்யம் பண்ணிக்கணும் என்று கண்டிஷனைக் கொண்டு வந்தாளே பார்க்கணும் மாமா திக்குமுக்காடிப் போனார்?
நீதிகளை நம் நாட்டைப் பொறுத்தவரை மனு வகுத்திருக்கலாம் ஆனால் நியாயம் வந்த வழி அல்லது காரணம் முதலில் பேச்சுக்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் பிறகு சந்தர்ப்பத்துக்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் எல்லா நியாயங் களுமே சந்தர்ப்ப நியாயந்தான் என்பது என் துணிவு.
உலகில் எத்தனை மனிதப் பிறவிகளோ அத்தனை தனித்தனி மரங்கள் தத்துவங்கள் நியாயங்கள் கட்சிகள் நாஸ்திகம் ஆஸ்திகம் அத்வைதம் விசிஷ்டாத்வைதம் இன்னும் பெயர் காணாத தத்துவங்கள் ஜாபாலி சந்தர்ப்பம் பொது அப்படி என்று ஒரு பெயர் அப்புறம் ஒரு கல்லில் இரண்டு மாங்காய் என்கிற நியாயத்தில் அல்லது தத்துவமா?
பெருந்திருவே கருப்பண்ணா என்று அம்மன் பலகைக்கு விழுந்து நமஸ்கரித்து பெரியவர்களை நமஸ்கரித்து எழுகையில் அவர்கள் இட்ட விபூதியோடு தோய்ந்த ஆசிதான் கடைசிவரை துணை.
ஆனால் அதற்குத்தான் என்ன குறைச்சல் ஆனால் வழியனுப்புகையில் பெண்ணுக்குத் தாயாரின் புத்திமதியைப் பற்றி மாத்திரம் அண்ணாவின் கேலி இன்னும் நினைவில் நிற்கிறது.
ஆகையால் அவளை அழைக்கும் பெயர் சோனியிலிருந்து வயதாக ஆகச் சோனாவாக மருவி இட்ட பெயரினும் கெட்டியாக நிலைத்து விட்டது சோனா மறக்காமல் வாரத்துக்கு இருமுறை எண்ணெய் தேச்சுக்கோ நெய் வாங்கி வெச்சுக்கோ.
ஏன் உன் ஆம்படையான் உடம்பை கவனித்துக் கொள் என்றுகூட ஒரு வார்த்தை சொல்றது தானே அதைச் சொல்லக்கூடத் தோன்றவில்லையே அண்ணாவுக்குப் புழுங்கும் சுபாவம் இளமையில் வறுமை வயது முறுக்கில் திடீரென ஆஸ்துமா நேர்ந்து அதனாலேயே உத்தியோகத்தில் சறுக்கல் வியாதியின் கொடுமை இதிலேயே உடலும் மனமும் உளுத்துப் போய்விட்டார்.
எழுத்தாளனுக்கு இன்றியாமையாத குற்றங்கள் குணக்கேடுகளில் புழுங்கலும் சுயநலமும் சேர்ந்தவை போலும் அண்ணாவிடமிருந்த பொருமல் ஏன் அம்மாவிடம் இல்லை?
சின்ன வயதிலேயே பெற்றோர்கள் இருவரையும் இழந்தது மட்டுமல்ல தம்பிமார் இருவர் வேறுபிறர் தருமத்தில் வளர்ந்து இதுபோன்ற அகதிகளுக்கு ஆண்டவன் கூடவே ஒரு விரக்தியையும் கொடுத்துவிடுவானோ?
அல்லது அம்மாவுக்கு அந்த வயதில் இயற்கையாகவே அமைந்திருந்த ஆரோக்கியம் இந்தக் கவலைகளை யெல்லாம் அடித்துக்கொண்டு போய்விட்டதோ ?
இழைக்க வேண்டு மென்ற எண்ணம் இல்லாமல் ஆனால் தாய் தகப்ப னில்லாத அந்த ஒரே காரணத்தாலேயே நேரும் சிறுசிறு அலகூழியங்கள் கொடுமைகள் எறும்புக் கடிகள் அங்குமிங்கும் ஏவல்கள் ஏலமிட்ட வாழ்க்கை அவர்கள் நியதியில் சேர்ந்தனவையாக அவற்றிடையில் அநாத பந்து அவர்களைப் பதப்படுத்துகிறான்.
அவளும் இரண்டு பெத்தப்புறம்கூட மன்னி இன்னமும்தான் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள் மறக்காமல் வாரத்தில் ரெண்டுமுறை எண்ணெய் தேய்க்கறாயா?
இருக்கு இருக்குன்னு சொல்லிண்டிருந்தால் இன்னிக் கில்லாவிட்டால் நாளைக்கேனும் சுண்ணாம்பாலே சூட்சுமம் ரஹஸ்யம் வெளிச்சம் எல்லாமே இதுதான் தன் இளமைப் பருவத்தின் சோதனைகள் பற்றி அண்ணா மாதிரி அம்மா அதிகம் பாட்டமாகப் பாடினமாதிரி எனக்கு ஞாபகமில்லை.
பொரித்த ரஸம் பொரித்த குழம்பு காரம் புளி தள்ளி தினம் பத்தியச் சமையல் அவருடைய சுபாவத்துக்கும் முகக் கடுப்புக்கும் யாரும் அவரிடம் ஒட்டித் தங்கமாட்டார்கள்.
ஸ்ரீமதி இந்தமாதிரி சமயத்துக்குத்தானே அவள் தாயார் பெற்றுவிட்டுப் போயிருக்கிறாள் அம்மாப் பெண்ணை வரவழை சும்மாவா செய்யப்போகிறாள்?
ராமசாமி மாமாவுக்கும் எங்கள் சுமையைக் கொஞ்ச நாள் தாங்கத் தேவையில்லாமல் இருப்பதே நாங்கள் அவருக்குச் செய்யும் எங்களால் முடிந்த உபகாரம்.
அந்த மஹானுபாவன் சாப்பாடு முடிந்து பற்றுப் பாத்திரங்களைத் தேய்த்துக் கவிழ்க்கும்வரை காத்திருந்து கூடத்தை மட்டும் விட்டு மற்ற அறைகளை சமையல் அறை உள்படப் பூட்டிக்கொண்டு போய்விடுவாராம்.
அந்த வீட்டுக் குழந்தைகள் மதிய உணவு வேளையாக இருந்தால் அந்த வீட்டு மாமிக்கு அந்தச் சமயம் மனம் இரங்கியிருந்தால் இவர்களுக்கும் கிடைக்கும்.
இரண்டு சிறுவர்களையும் இரு கைகளிலும் பிடித்த வண்ணம் இந்தச் சிறுமி அவர்களுக்கு இதோ மாமா வந்த உடனே நிமிஷமாகச் சமைச்சுப் போடறேன் என்று தாய்க்கு மறு தாயாக ஆறுதல் சொல்லிக் கொண்டு நல்லதங்காள் மாதிரி நிற்கும் காட்சியை மனத்தில் உருவாக்கிப் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.
இந்தப் பெரியவாள் எல்லாம் எங்களைத் தங்களோடு இறுக்கிப் பிடிச்சு வெச்சுக்கப் பண்ணற பயமுறுத்தல் தானே அவாள் சொல்றதாலே நாங்கள் ஏற்றுக் கொள்கிற மாதிரி ஏதேனும் சாஷி இருக்கா?
சரி அப்படியே இருக்கு எங்களை அதற்காக என்ன பண்ணச் சொல்கிறீர்கள் பிரம்புச் சாய்வு நாற்காலியில் வீற்றிருந்தபடி உள்ளங் கையில் தானே பறந்துவந்து உட்கார்ந்துகொண்ட அம்மா சிட்டுக்குருவியை மறுபடியும் அதன் சிறகு விரிப்புக்கு வீசி எறிவதுபோல் அம்மா கையை ஒருமாதிரியாக உதறுவாள்.
எல்லாரும் அடிச்சுப் பிடிச்சு சண்டை போட்டுக்கொண்டு அடுத்த நிமிஷமே கூடிக் கொண்டு அந்த இரட்டைக் கடுகு விழுந்த பழையதை மன்னி பிசைஞ்சு கையில் போட கடைசியில் ஆச்சு அடிக்குழம்பு யானை போல யானையும் இருக்காது பூனையுமிருக்காது அடிக் குழம்புமிருக்காது.
இருபது வருடங்களுக்கு முன்னர் விலைவாசிகள் இவ்வளவு கொடுமையாக இல்லையே லால்குடியிலிருந்து ஒரு கூட்டமே திரண்டு வந்தது பாருங்களேன் நான் என்னவோ மெப்புக்குத்தான் அந்தப் பக்கம் பத்திரிகைகள் விட்டிருந்தேன்.
ஆண்களும் பெண்களுமாக தெரிந்தவர்கள் அழைப்பில் அழைக்காதவர்களும் ஒட்டிக்கொண்டு மூட்டையும் முடிச்சுமாய் மூன்று ஜட்காக்களிலிருந்து இறங்கினவர்களை நானே எதிர் பார்க்கவில்லை.
அவர்கள் நடுவில் அம்மா முகத்திலிருந்து ஐம்பது வருடங்களேனும் உதிர்ந்து எல்லோருக்கும் காலத்தின் முன்பின் திரும்பி அவர்கள் பிள்ளைப் பிராயத்தில் நுழைந்து சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தது எங்களை மறந்து அதுவே ஒரு தனிக்காட்சி அட அந்த வயதில் அம்மா இவ்வளவு அழகா?
ஆனால் எத்தனை பேர் குடலிலேயே போட்டுக்கறது ஜ்வாலை யாக வளர்ந்து அவர்களிலும் எத்தனைபேரை எரிக் கிறது அதிலும் எத்தனைபேரை எரித்துக் கொண்டே யிருக்கிறது என்பதுதான் கேள்வி.
கடலில் கொட்டு மழையில் தன் மழைத்துளிக்கு வாய்திறந்து அதல ஆழத்தினின்று மேல் வந்து காத்திருக்கும் சிப்பி விடிவேளையில் மலர்களின்மேல் தங்கிய பனித்துளி மட்டுமே தன் ஆகாரமெனக் கொண்ட ஸாதகப் பகூழி என்று ஒன்று இருக்கிறதாமே அதுபோல சரி சரி கேள்விகள் நீள்கின்றன.
ஆபீஸ் மற்றத் துறைகளிலிருந்து வந்திருக்கும் பெரிய புள்ளிகளின் தலைகள் இது என்னுடைய ராஜசூய யாகம் என்பது போல உணர்வு இல்லை இந்தக் காலத்துக்கேற்ப அதேபோல ஏதோ ஒன்று.
அன்றிரவு கூடத்தில் லால்குடிக் கூட்டம் அம்மா வைப் புடைசூழ எல்லாரும் என்னென்னவோ ஒருவரையொருவர் இடைமறித்தபடி சந்தோஷமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.
வந்திருந்தவர்களில் ஒரு மாமி ஒரு பாட்டி என்று சொல்லட்டுமா அம்மாவுக்கு அருகே உட்கார்ந் திருந்தவள் அம்மாவின் மடியில் செல்லமாகக் கையை வைத்துக் கொண்டாள்.
அம்மாப்பெண் பேரனுக்குப் பூணுரல் போடறாள்னு சேதி வந்ததும் கைக்காரியங்களைப் போட்டது போட்டபடி போட்டுவிட்டு அப்படியே ரயிலேறிவிட்டோம்.
அவள் தனியாக இருக்கையிலோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தாலோ பிறர் பேச்சுக்கு கவனம் கொடுக்கையிலோ அவள் உதடு களை இரு விரல்கள் சுட்டு விரலும் நடு விரலும் பொத்தியிருக்கும்.
எதையோ வெந்ததும் வேகாததுமா கால் உப்பு அரை உப்பில் ஏற்றி இறக்கிவிட்டு அவசர அவசரமாப் பரிமாறி அவசர அவசரமாச் சாப்பிட்ட எச்சில்மேல் தெளித்த ஜலம் காயறத்துக்கு முன்னாலேயே மறு பந்திக்கு இலைக்கட்டைத் தூக்கிண்டு நிக்கறான்.
சீமந்தத்துக்குச் சாமான்கள் காய்கறிகள் பால் தயிர் வாங்கிப் போட் டதும் காணிக்கையாக வந்தவையும் உக்ராண உள்ளிலும் கூடத்திலும் வதியழிகின்றன.
சாதம் பதமாகி சோற்றுத் தவலைக்குக் கோணி கட்டி இரண்டு ஆண் பிள்ளைகள் பிடித்து நகர்த்திக் கஞ்சி வடியத் தொட்டி முற்றத்துக்கு உருட்டி விட்டாச்சு.
பாவாடை தாவணியில் ஒரு சிறுமி அவள் மாரளவுக்கு வீடு அண்டாக்களில் கோட்டையடுப்பில் கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் குழம்பு ரசத்தைக் கிளறிக்கொண்டிருக் கிறாள்.
ரேடியோ எதிரில் இன் நீல ஒளியில் பிரம்புச் சாய்வு நாற்காலியில் சிந்தனையில் ஆழ்ந்து வீற்றிருக்கும் உருவம் தெரிந்தும் தெரியாததுமாகத் தெரிகிறது.
குன்றிக்கொண்டே வரும் கற்பூர ஒளியில் கர்ப்பக்ரு ஹத்தின் மையிருளிலிருந்து உருவம் மங்கலாக அங்கு மிங்குமாக முழுமை காட்டாமல் பிதுங்குகிறது.
இன் சாயைகளில் கேள்விக்கு பதிலெனப் பிடிபடாத இந்தத் தன்மை ஒன்று உயிரோடு இருக் கையிலேயே சிலரிடம் இந்த அம்சம் வந்து அடைகின்றது.
ஆனால் அதே பந்தலில் திருமணம் ஆன அம்மா வுக்கு ஏழு எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகுதான் அந்தப் பதவி கிட்டிற்று என்பது அவள் விதியின் விளை பாட்டு.
வாத்தியார் வேலையில் லீவுக்குக் கேட்பானேன் நவராத்திரி அல்லது மைக்கேல்மஸ் கிறிஸ்துமஸ் பொங்கல் கோடை விடுமுறை வெள்ளையன் ராஜ்யம்.
ஊருக்கு அண்ணா அனுப்பும் மாதாமாதக் கப்பம் பாதிக்கப்படுமே குடும்பம் என்றால் அவசரக் கடன்கள் எதிர்பாராத செலவுகள் அப்பப்போ எத்தனை எத்தனை ஒருவாறு சமாளிச்சுத் தலைநிமிர்ந்து கொண்டுதானே சிறிசுகள் அவசரத்தை கவனிக்க முடியும் சிறிசுகளுக்கு என்ன அவசரம்?
தான் எதிர்பாராது கண்ட புது ருசியைத் தெரிவிக்கும் ரீதியில் அண்ணா எங்களுக்கு அவ்வப்போது விழித்துக் காட்டும் ஆச்சரியத்தையும் குரலில் சுருதி பேதத்தையும் எழுத்தில் கொணர இயலவில்லை.
கத்தரிக்காயை நாலாகப் பிளந்து உள்ளே மஸாலாப் பொடி அடைத்து வாணலி எண்ணெயில் அப்படியே போட்டு மேலே தட்டுப் போட்டு மூடி உள்ளே அப்படியே அது குமுங்க வேண்டியதுதான்.
லா.ச.ரா.வின் இயற்கை வர்ணனைகளிலும் உணவு பற்றி அவர் எழுத்தில் வெளிப்படும் இலக்கியத்தரமான விவரங்களிலும் தனித்தனியாக பி.எச்.டி.
முதல்அத்தியாயம் முப்பது பக்கங்களுக்கு மேல் ஜெர்மனியில் ஒர் உயர்தரக் குடும்பத்தின் சாப்பாட்டை வெகு சாவகாசமாக விவரிக்கின்றது.
மேல்நாட்டுக் கற்பனை இலக்கியத்தில் மாற்றி மாற்றி டான்ஸ் நாடகம் இடையிடையே விருந்து சிறு தீனி ஐஸ்கிரீம் சாக்லெட் முந்திரி காப்பிஇதுபோல இந்தத் திண்டியும் தீனியுமே கதையின் சம்பவக்கோவைக்கு இன்றியமையாத காரைப் பூச்சாக அமைகின்றன.
ன் அமர நாவல் கதாநாயகன் தன் வாழ்க்கை வியர்த்தமாகப் போனதைக் கண்ணாடிக் கோப்பையிலிருந்து பூமியில் மதுவைச் சிந்திச் சின்னமாக உணர்த்துகிறான்.
வின் இதிகாச காவியம் கதாநாயகன் இழைத்த குற்றமே பட்டினி கிடக்கும் தன் சகோதரியின் குழந்தைகளுக்காகத் திருடிய ரொட்டியில் நேர்ந்து அதற்காக அவன் சிறை சென்று அனுபவித்த துன்பங்களுக்கும் அந்தக் காவியத்துக்கே அஸ்திவாரமாகவும் அமைகிறது.
கர்நாடகம் ஆந்திரா தமிழ்நாடு பஞ்சாபி மராத்தி குஜராத்தி வங்காளம் மலையாளம் எத்தனை விதச் சமையல்கள் தின்பண்டங்கள் இத்தனை பிரதேசப் பக்குவங்களையும் ருசி தெரிந்தவன் ஒருவனே னும் நம்மில் உளனா?
தஞ்சாவூர் சமையலுக்கும் திருச்சினாப்பள்ளிக்கும் வித்தி யாஸம் திருச்சிக்கும் திருநெல்வேலிக்கும் வித்தியாஸம் சரி சரி இந்த அத்தியாயம் வெறும் சமையல் குறிப் பாகவே ஆகிவிடப் போகிறது என்று எனக்கே அச்சம் வந்துவிட்டது.
அதற்குப் பதிலென ஆண்டவன் திறந்துவிட்ட குண்டோதரப் பசியைத் தொட்டு சிறுத்தொண்டனின் பிள்ளைக் கறி வழி அன்னம் அஹஞ்ச ப்ரம்மா என்கிற ஸுஜூத்திரத் தில் கொண்டுபோய் விடுவதற்குள் இந்தப் பக்கங்கள் என்ன பிரபஞ்சத்தையே ஏடாகப் புரட்டினும் போதா.
நம் பண்டைய வைத்தியப் புத்தகங்களில் தினப் படிக்கே ஆரோக்கிய வளர்ச்சியை முன்னிட்டு விதித் திருக்கும் உணவு விமரிசை இந்நாளில் கட்டுப்படி யாகாது.
பைப்பாலை யும் புட்டிப்பாலையும் குடித்துக்கொண்டு கொத்தவால் சாவடியில் மூட்டையில் குமுங்கிக் கீழே கொட்டிய கோஸையும் வெங்காயத்தையும் தின்றுகொண்டிருப் பவர்களுக்குச் சாத்தியமா?
ரிக்ஷாக்கார முனிசாமி கதையில் ஏன் ரிக்ஷாக் காரன் எபபவுமே முனிசாமியாக இருக்கிறானோ தெரியவில்லை ஸ்ரீட்டின்மேல் சாய்ந்தபடி ரிக்ஷாத் தட்டில் அமர்ந்து இடதுகையில் தோசை அதன்மேல் வைத்த கறியோடு விண்டு விண்டு வாயில் போட்டுக் கொண்டிருக்க அவன் ஆசைக்கிழத்தி பகவானே எனக்காக அவளே முனிசாமியின் மனைவியாகவும் இருக்கட்டும் அருகில் நின்றபடி தகரக் குவளையை வீசி வீசி ஆட்டியபடி உள்ளிருக்கும் கஞ்சியை ஆற்றிக்கொண்டிருந்தாள்.
ஆனால் ஒரு சின்னக் கேள்வி குப்பம்மாள் அவ்வளவு ஸ்டைலாக ஆற்றிய கஞ்சியில் ஒரு முழுங்கேனும் பரீக்ஷார்த்தமாகவேனும் நம்மால் குடிக்க முடியுமா ?
குருக்கள் வீட்டில் அன்பிலேயே குழைத்து மோர் கூட இலாது வெறும் நீரும் சோறும் பிசைந்து கையிலோ தாமரை இலையிலோ இட்ட பழைய திலிருந்து உத்தியோக ரீதியில் தனியாக எனக்கு எப்படிக் கட்டுப்படியாகும்?
வில் .. அறையில் ரொட்டித் துண்டுகள் மிதக்கும் ஸூப்பில் தொடங்கி எண்ணி இருபத்துநான்கு தினுசுகள் வழி கடைசியாக சைனா மண் கிண்ணத்தில் பதமான வெந்நீரில் விரல் நுனிகளை நனைத்துக்கொண்டு எழுந்ததும் ஒரு முழுங்கு மட்டுமே கொள்ளும் சின்னஞ் சிறு கோப்பையில் காபியில் முடிந்து அப்புறமும் ஏதோ ஒரு தினுசில் திருப்தியில்லாத வரை சாப்பிட்டிருக்கிறேன்.
இருளில்தானே இழைந்து கிடக்கிறாள் இந்த நிலைக்கு அணை கோலியே என் பாட்டனார் அவருடைய கவித்து வத்தில் ஒரிடத்தில் அவளைத் தோத்தரிக்கிறார்.
உன்னை நாங்கள் வழிபடாவிட்டாலும் உன் னுடைய முதிர்ந்த அன்பில் வம்சவழியில் எங்களுக்குத் துணை நிற்கும் அல்லது தோன்றிக் கொண்டிருக்கும் கருணாநிதியே பெருந்திருப் பாட்டி நாங்கள் பேரன்மார்கள் சிறிசுகள்.
இச்சமயம் பத்திரிகைகளில் அடிபட்டுக் கொண்டிருந்த என் பெயர் டில்லி தமிழ் மக்களின் கண்ணிலும் ஏற்கெனவே பட்டுக்கொண்டிருந்ததன் விளைவாக நான் வந்திருக்கும் மோப்பம் என் அதிர்ஷ்டவசமாகக் கண்டு என்னை அனைத்துக்கொண்டார்கள்.
என்னோடு சென்னையிலிருந்தும் மதுரையிலிருந் தும் கோயமுத்தூரிலிருந்தும் வந்திருந்த சகாக்கள் பிரதி தினமும் அதே சுக்கா சப்பாத்தி அதே ஆலு அதே சாயாவில் ஆறு வார தண்டனையை அனுபவித்து நாக்கு செத்துப்போய்க் கொண்டிருக்கையில் நான் கரோல் பாக் லோடி நகர் சாணக்கியபுரி ராம கிருஷ்ணாபுரம் என்று ஆங்காங்கே விருந்தினனாக எழுந்தருளி வத்தல் குழம்பு சுட்ட அப்பளம் மோர்க் குழம்பு தேங்காய்த் துவையல் சாம்பார் இட்டிலி தோசை மிளகாய்ப்பொடி அடையென்று திளைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
எனக்கு அவசரமே இல்லை என்று அவரை நான் சமாதானப்படுத்திக் கொண்டிருக்கையில் இலை மேல் ஈ ஒட்டக் கையை ஆட்டும் நிலை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கையில்.
இவர் ஒரு கதையில் எழுதியிருக்கார் கசப்பு நார்த்தங்காய் கல்லையே ஜீரணம் பண்ணிவிடுமாம் ஆனால் தன்னை ஜீரணம் பண்ணிக்கத் தெரியாதாம் அது நெணைப்பு வந்தது.
சிந்தனை யில் ஊறி மோனத்தில் உருவேறி வேளை வரும்போது மோனத்தின் வாக்காக எழுத்தில் வெளிப்படுகையில் கூடவே அதன் பரிவாரமென நெஞ்சில் ரஹஸ்யப் பாளம் எதையோ கீறிக் கவிதை சொரிய வைக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியா க்ரவுஞ்சங் களும் விடுபடுகின்றன.
பாற்கடலைக் கடைகையில் தோன்றிய குமிழிகள் தாம் இவையென்றாலும் உள்ளே அமுதத் துளிகள் தங்கி யிருப்பதால் இந்தக் குமிழிகளும் அமரத்துவம் அடைந்து விட்டன.
அம்ருத மந்தனத்தில் இதுபோன்ற தோற்று வாய்கள் இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ இதோ பார் அம்மாப்பெண்ணே தனிக்குடித்தனம் போறே நீங்கள் இரண்டுபேரும் சிறிசுகள்.
சபாஷ் மன்னி பெண்ணை அனுப்பும்போது ஹாலாஸ்யத்தைப் பேச்சுக்குக்கூட எண்ணெய்க் குளியலில் சேர்க்காமல் அம்போவில் விட்டுவிட்டு சோனா வாரம் தவறாமல் ரெண்டு முறை எண்ணெய் தேச்சுக்கோ செளக்கியம் சேர்த்துக்கோ சுந்தரம் சுப்ரமணியனோடே கார்த்திகேயனையும் அனுப்பறேன்.
அத்தங்கா அம்மாஞ்சி கலியாணம் பண்ணிண்டு அதுவும் சிறுவயதிலிருந்தே சேர்ந்து வளர்ந்துவிட்டு அதிலே என்ன தேனிலவு கிடைக்கும்?
தவிர அண்ணாவுக்கு அப்பா இருக்கிறாரே காலையில் ஸ்நானம் சமையல் ஸ்தோத்திரம் எல்லாம் முடிச்சுண்டு பள்ளிக்கூடத்துக்கு வேலைக் கனுப்பறவாளை அனுப்பிவிட்டு நானும் சாப்பிட்டு மத்தியானம் பக்கத்துக் கட்டில் ஒரு மாமி மணி கோக்கச் சொல்லிக் கொடுப்பாள்.
மணிக்கார மாமி கட்டுலே நுழையறபோதே அவள் அங்கங்கே கூடத்தில் அறையில் மணியும் குழலும் தைத்தும் கோத்தும் தொங்கவிட்டிருக்கும் திரைகளைத் தள்ளிக் கொண்டு தான் நுழையணும்.
எண்ணெய்ச் சட்டி இந்த ரேட்டுக்கு வெச்சுதுன்னா ஊருக்கு அனுப்பறதிலே துண்டு விழுமே அவாளுக்குக் கணக்குச் சொல்லணுமே அலுப்புத் தட்டாமல் இருக்க முறை போட்டுண்டு ஒரு மாமி ராமாயணம் பக்தவிஜயம்னு ஏதேனும் புண்ணிய கதை உரக்கப் படிப்பா அவளுக்கு நான் ஒரு தம்ளர் காபி கொண்டு வந்து கொடுப்பேன்.
ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறை நாட்களில் மாலை வேளைகளில் லால்பாக் மைதானத்தில் மிலிட்டரி பாரேட் இல்லாட்டா மிலிட்டரி ரொம்ப நன்னாயிருக்கும் ஆத்துக்குத் திரும்பி வந்ததும் மோருஞ் சாதத்தைச் சாப்பிட்டுவிட்டுப் படுத்தால் அவ்வளவு தான்.
பிறகு டாக்டரோ மருத்துவச்சியோ எனக்குத் தெரியாது குழந்தையைத் தலைகீழாகப் பிடித்துச் சப்பையில் இரண்டு அறை அறைந்த பிறகுதான் அழுகை புறப் பட்டதாம்.
நான் நினைவு வயதை அடைந்தபிறகு எனக்கு அழுகை வருமளவுக்குக் குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் அம்மா கூடச் சில சமயங்களில் சேர்ந்துகொண்டு என் ஆண்டு நிறைவுக்கு இருநூறு பேருக்குச் சாப்பா டாம் கூடம் கொள்ளவில்லையாம் நாலு பந்தியாம்.
சொல்லாமல் இருக்க முடியாது கன்னச் சதையில் புதைந்துபோன பொத்தான் விழிகள் மஞ்சள் நிற விழிகள் சொப்பு வாய்க்கடியில் மூன்று மோவாய்கள் நெற்றியில் அடையாக வழியும் மயிர்.
மைதானத்தில் நின்றபடி யோ பார்க்கில் டயோ வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் அங்கு வந்திருக்கும் ஐரோப்பியக் குடும்பங்களில் யாரேனும் ஒரு ஸ்திரீ அம்மா இடுப்பிலிருந்து அம்மாவைக் கேட்காமலே குழந்தையை வாரிக்கொண் டதும் அம்மாவுக்கு ஒரே வெட்கமாகப் போய்விடுமாம் அங்கிருந்து குழந்தை அவர்கள் கோஷ்டியில் ஆண் பெண் அடங்கலாகக் கைமாறிக்கொண்டே போய் அவர்களுடைய கொஞ்சலிலிருந்து ஒருவாறு மீண்டு அம்மா கைக்குத் திரும்பி வரும்போது கூடவே பிஸ்கட் பாக்கெட் சாக்லெட் பெட்டி பெட்டியில் ஞாபக மிருக்கட்டும் விளையாட்டுச் சாமான்கள் ராமாமிருதத்தின் குழந்தைப் பருவத்தில் அவன் உடல் செழிப்பு நிறம் கவர்ச்சி பற்றி லால்குடியிலும் சென்னையிலுங் கூடப் பலர் நினைவு கூட்டல் கேட்டிருக்கிறேன்.
இது காரணமாகப் பிறர் இடுப்புச் சவாரி குழந்தைக்குத் தினப்படி மாமூல் ஆகிவிட்டால் தினப் படிக்கு திருஷ்டி கழித்துக் குழந்தை மிளகாய்க் கமறலில் செத்துப்போக வேண்டியதுதான் லால் குடிக்குப் போகும்போது நிச்சயமாக இந்தச் சடங்கு நடை பெறும்.
சொல்லித்தானே ஆக வேண்டியிருக்கிறது பிறகு ஏழு எட்டிலிருந்து பதிமூன்று பதினாலு வயதுவரை தேவாங்காய் ஒரு சிறு கூனலையும் போட்டுக்கொண்டு மாறிவிட்டேனே அதுபற்றி இவ்வளவு விவரமாகச் சொல்லப் போறேனா?
கலசத்தில் உற்பவித்த உடனேயே கையோடு பிறந்த கமண்டலத்துடன் தன் வழியைத் தேடிக்கொண்டு புறப்பட்டுவிட்ட சுகப்ரம்மம் ஆகிவிட்டேன் என்று சொல்ல வரவில்லை.
அப்போதே அந்தப் பிறவிக்கு இந்த ஜன்மா பூரா சேர வேண்டிய ஆசீர்வாதங்களையும் பாதுகாப்பு வரங் களையும் ஜாதகப் படி கிரஹ தேவதைகளும் வேளையின் குடும்பத்தின் நற்தேவதைகளும் ராசி தேவதைகளும் வழங்கி விடுகின்றன.
இந்த பயங்கர நோயை நாட்டை விட்டே அடி யோடு விரட்டிவிட்டதாக இடையே பத்திரிகைகளில் அரசாங்கத்தின் கொக்கரிப்பு மார்தட்டல் அடிபட்ட தாக எனக்கு நினைப்பு.
சுமார் அறுபது வருடங்களுக்கு முன்னர் அதனால் அடிபட்டுவிட்ட என் பெற்றோர் வாயிலாக விட்டுவிட்டுத் தெரிந்துகொண்டதைச் சொல்கிறேன்.
ஆனால் நோயின் விபரீதத்தை முற்றும் உணராமையால் என் பெற்றோர்கள் அஜாக்கிரதையாக இருந்து விட்டனரோ இல்லை அண்டை வீட்டார் என்ன செய்கிறார்கள் பார்த்துக்கொண்டு நாமும் நடக்கலாம் என்று தயங்கினார்களோ என்னவோ சுப்ரமணி.
கடுமையான காய்ச்சலில் ஆரம்பிக்கும் இந்நோயின் போக்கு எப்படி என்று அண்ணாவின் கண்ணிரில் கலந்த வார்த்தையில் என் சிறு வயதில் கேட்டிருக்கிறேன்.
ஏதோ ஒரு சமயத்தில் அம்மாவே என்னைத் தனியே அழைத்துத் தன்னையோ அண்ணாவையோ அதுபற்றிக் கிளறிக் கிளறிக் கேட்க வேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டு விட்டாள்.
எதுவோ அதனின்று திரும்பிய அம்மாவின் துக்கத் தைக் காட்டிலும் அண்ணாவுக்குக் கண்டுவிட்ட அதிர்ச்சிதான் சொல்லப் போதாதென்று அம்மா சொல் கிறாள்.
அண்ணாவை ஒருவாறு சமாதானப்படுத்தித் தெருவிலிருந்து வீட்டுக்குள் கொண்டுவந்து விட்டுவிட்டு எந்த டாக்டர் அகப்படுவான் என்று தேடிக் கண்டு பிடித்து அழைத்து வந்து அவர் அண்ணாவைப் பரிசோதித்துப் பார்த்துவிட்டு அதிர்ச்சிதான்.
இதுகாறும் பெளர்ணமியின் நடுநிலவில் அலை ஜரிகைகள் மிதக்கும் கடலின் கருநீலப் புடவையுள் ஒளிந்த காற்றின் வீக்கத்தில் களியாட்டம் கண்டிருந்தாய்.
பெரும் பெரும் மழைத் தூறல்கள் சாட்டைகள் நெடும் நெடும் தூலங்கள் உருவிய ராக்ஷஸ வாள்கள் பாம்பு வால்கள் சில்லிப்பே நெருப்பினும் பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்புக் கம்பிகள் விளாசுகின்றன விழுகின்றன.
பத்தே நாட்களில் சுந்தரம் சுப்ரமணியனை இழந்த பின்னர் வாழ்க்கையைப் போஷிக்கும் சில சந்தோஷ ஊற்றுகள் என் பெற்றோர்களின் நரம்புகளில் வற்றி விட்டன என்றே நினைக்க வேண்டியிருக்கிறது.
தலைப்பு தப்பாயிருப்பின் திருத்தம் கோருகிறேன் கப்பல் தேசத்தில் இங்கிலாந்தின் அரசன் முதலாம் எட்வர்டின் மகன் மூழ்கிவிடுகிறான்.
இருவர் ரத்த ஓட்டத்திலும் துயரக் குமிழி ஒன்று உருவாகி ரத்தக் குழாயை அடைக்காமல் ஆனால் உடையாமல் கரையாமல் எஞ்சிய வாழ்நாள் பூராவும் தங்கிவிட்டது.
அங்கு அது தெறித்துக்கொண்டு கமழ்ந்துகொண்டு இதர சமயத்தில் இதயப் புதரில் மறைந்துகொண்டு தனிப் பூவாய்ப் பூத்துக்கொண்டே விளங்குகிறது.
அந்தக் குழந்தைகள் பிறந்தது முதல் ஒரு சுகத்தை அறியவில்லை அண்ணா வெளியூரில் படிப்பு பிறகு உத்தியோகம் சாக்கில் எப்படியோ ஒதுங்கியே இருந்து விட்டான்.
விடிவு காணும் வேளையில் குழந்தைக் கைப்பண்டத்தைத் தெருவில் போகிறவன் பிடுங்கிண்ட மாதிரி திடுதிப்புனு இருவரையும் தோத்துட்டு நிக்கறேன்.
ரெயில் விபத்து கொள்ளைக் கூட்டத்தாரால் சுட்டுக் கொலை புயல் தீ அங்கே உள்நாட்டுக் கலகம் இங்கே அதோ கொரியா என்று கனக்கில் வாரிக்கொண்டு போகையில் உயிரே மலிவாகிவிட்ட இந்நாளில் தனிச் சாவுக்கு என்ன பூச்சூட்டல்?
ஹஹ் ஹா சச்சாச்சா சச்சாச்சா சொடுக்கு விரலை ஒடி இடுப்பை ஒரு என்ன என்ன என்ன இவர்களைப் போல் பொட் டென்று போய்விட வேண்டும் அப்போதுதான் என்னைச் சுற்றி ஒரு வளரும்.
சரி முகிலாம்பரி சோகாபரணம் என்கிற மாதிரி வழக்கில் இல்லாத ராக ப்ரஸ்தாரத்தில் இறங்கிவிட்டு நேயர்கள் இன்னும் அதிகப்படியான குழப்பத்துக்கும் வேதனைக்கும் ஆளாகுமுன் ரஞ்சகமான ஒரு துரித உருப்படிக்கு நேரம் வந்துவிட்டது என்று எனக்கே தோன்றுகிறது.
அதுவும் இப்போது சித்திரங்களின் ஆதிக்கம் முன்னிலும் ஓங்கி அதில் விதவிதமான பாணிகள் விஷயத்துக்கேற்ற சித்திரக் காரர் சித்திரக்காரருக்கேற்ற விஷயம் என்கிற மாதிரி யெல்லாம் வளர்ந்து நெய்க்குத் தொன்னை ஆதாரமா தொன்னைக்கு நெய் ஆதாரமா என்கிற நிலையில் இருக்கிறது.
எழுத்தைப் படிக்கையில் வரிகளுக்கிடையே ாழுதாத சொற்கள் வாசகனின் யூகத்துக்கு எப்படி ஒளிந்திருக்கின்றனவோ அதேபோல் சித்திரத்தில் வரை யாத கோடுகளுக்குள் காட்டாத மேனி காத்துக்கொண் டிருக்கிறது என்பது என் துணிபு.
ஆகவே இரண்டும் இணைந்த கலவையில் சித்திரக்காரரின் ஒத்துழைப் புடன் புதுமையாக ஏதேனும் செய்வதோடல்லாமல் என் எழுத்தின் அழுத்தம் உச்சரிப்பு என் வீச்சை எப்படி அதிகப்படுத்திக்கொள்வது என்பதுதான் என் குறி எழுதாத வார்த்தைகளையும் காட்டாத மேனி யையும் தேடுவோனின் ஆர்வத்தையும் தூண்டும்படி இருத்தல் வேண்டும்.
சித்திரமும் செந்தமிழும் இணைந்து இழைக்கும் ரஸவாதம் ஒவியனுக்கும் எழுத்தாளனுககு மிடையே ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ளும் ஒருமைப்பாடு குறிப்பறிந்துகொள்ளும் தன்மை கொஞ்சம் கூடுவிட்டுக் கூடு பாயும் சித்து எல்லாமே தேவை.
தரங்கிணிக்கு முகப்புப் படமாக என் மனக்கண் கண்ட காட்சி பாறைகளில் படிப்படியாக இறங்கிப் பொங்கிச் சுழித்துக் கொட்டும் நீர்வீழ்ச்சியில் அந்த ஜலத்திலிருந்தே தரங்கிணி என்ற வார்த்தையின் எழுத்துக்கள் தனித்தனியாகத் திரண்டு உருண்டு உக்ரகமாகப் பிதுங்குகின்றன.
ஸுபாவின் சித்திரம் தனித் தன்மையில் கதைக்கு வலுவூட்டமாக அமைந்ததோடல் லாமல் அதன் ஸ்தலத்தில் இலக்கியத் தடத்தையும் பெற்றுவிட்டது என்பது என் கருத்து மட்டும் அல்ல பலருக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பு.
அடுத்து எனக்கு முழுத் திருப்தியை அளித்தது அவர் என் ஜனனி முதல் கதைத் தொகுதியின் முதல் பதிப்பின்மேல் மூடிக்கு வரைந்த கலர்ச் சித்திரம்.
அதனால் சுமக்க வந்த பொறுப்புகள் எல்லாம் சேர்ந்து அமுதசுரபியையும் என்னையும் சில வருடங்கள் பிரித்து வைத்தமையால் என் கதைகளுக்கும் ஸபாவின் படங்களுக்கும் தொடர்பு அற்றுப் போய் விட்டது.
பிறகு இப்போது பாற்கடல் தொடர் கட்டுரை வெளிவரத் தொடங்கி முதலிதழில் அவர் சித்திரத்தை நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு நான் சந்தித்ததும் எனக்கு என் பழைய நண்பனைப் பார்க்கும் சந்தோஷம்.
நுணுக்கமான சிற்ப வேலைப்பாடுகள் தவிர ஸபாவின் துணுக்குச் சித்திரங்கள் துணுக்குச் சித்திரங்கள் அல்ல ஒரு ஸ்பெஷாலிட்டியாக நான் கருதுகிறேன்.
எலுமிச்சம் பழத்தைப் பிழிந்தவுடன் பால் சத்தும் சக்கையுமாகப் பிரிவது போல ஸபாவின் மேல் அபிமான எண்ணம் தனிப்பிரிந்து அவர் இழைத்திருக்கும் சித்திரம் என்னை எனக்காகவே பார் என்று என் காதைத் திருகி என் முகத்தைத் தன் பக்கம் திருப்புவது போல் ஒர் உணர்ச்சி துவக்கத்திலிருந்து பென்சிலைத் தூக்காமல் ஒரே கோட்டில் பிசிரில்லாமல் அதிமந்திரத்திலிருந்து ஒரே தம்மில் மேல் பஞ்சமத்துக்குப் போனதுபோல் கனமாக ஜியோமதியின் சுத்தத்துடன் திடீரென்று ஸர்ப்பம் கடித்துவிட்டது.
இந்தக் கோட்டில் இதுவரை நான் ஸுபாவிடம் பழக்கப் பட்ாத ஒரு புதுத் துணிச்சல் அரூபம் ஒரு புது விழிப்பு இது என் கண்களுக்குச் சதை உரிப்பா அல்லது ஸுபாவின் சட்டை உரிப்பா?
அடுத்து மே இதழில் வெளிவந்த பகுதியில் மதுரை மாநகரின் எழிலை நான் ஒரு மாதமாக உருவகப்படுத்தி யிருந்ததை அவர் காட்டியிருந்ததைக் கண்டவுடன் குலுங்கிப் போனேன்.
சமீபத்தில் மறுபடியும் என்னை நெஞ்சை உருக்கியது அவர் சித்திரத்தில் வடித்திருந்த என் தாயாரின் சிந்தனைப் போஸ் உதட்டின்மேல் சுட்டுவிரலையும் நடுவிரலையும் பொத்திக்கொண்டு.
நானும் இப்போதெல்லாம் சுருக்க உணர்ச்சி வசப்பட்டுவிடுகிறேன் என்கிறது ஒரு பக்கமிருக்க ஸுபா நீங்களும் ஒரு அஸாமி ஆகிவிட்டீர்கள் பரஸ்பரப் பாராட்டுச் சங்கம் என்று ஏளனம் செய்பவர் செய்யட்டும்.
ஆனால் அவர்களுடன் கூடவே வளர்ந்த கார்த்திகேயச் சித்தப்பா அப்பளாக்குடுமி கழுத்துவரை பொத் தானிட்ட சொக்காய் இடுப்பில் ஒற்றை வேட்டியுடன் பளிச்சென்று நினைவில் தெளிகிறார்.
எனக்குப் பஞ்சகச்சம் உடுத்தி அதன்மேல் பட்டுச் சவுக்கம் கட்டி கிருஷ்ணன் கொண்டை கட்டி நாமமிட்டு கொழு கொழு கன்னே மார்பில் சந்தனம் கழுத்தில் அம்மா சங்கிலி காலில் சதங்கை ஜாலரா தட்டிக்கொண்டு சலங்கையும் ஜாலராவும் எனக் கென்றே வாங்கியவை கண்டவலே மூச்சவலே என்று வாய்க்கு வந்ததை உளறிக்கொண்டு சதங்கை ஒலிக்கக் குதிக்கிறேன்.
ஸங்கீத உபன்யாசம் கேட்டு வீட்டுக்குத் திரும்பியதன் விளைவு அம்மா பக்தி சிரத்தையுடன் எல்லோருக்கும் சுண்டல் கேஸரி விநியோகம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறாள்.
மணிகள் கண்ணாடிக் குழல்கள் துணியில் தைக்கக் கற்றுக் கொடுக்கும் டீச்சரம்மா கூந்தல் பொடி வங்கி யில் எப்பவும் பரட்டையாகவே இருக்கிறது.
அடுத்து இரண்டு படிகள் கீழ் இறங்கிப் பள்ள மட்டத்தில் சமையலறை உடனே இரண்டு படிகள் ஏறிக் கூடத்துக்கு நேர் எதிரில் அதேசமத்தில் அறை.
நான்தான் பார்த்தேனே என் அடியில் கெட்டியா இருக்கே டிக்கெட் பரிசோதகர் சிரித்துக்கொண்டே கேட்காதது மாதிரி எங்களைத் தாண்டிச் செல்கிறார்.
பெங்களூரை விட்டுச் சென்னை வந்து சேர்ந்தோம் என்று சென்ற பகுதியில் நான் தெரிவித்துக் கொண்ட சமயத்திலேயே என் வாழ்க்கைப் பிரயா ணத்தில் முதல் கட்டம் முடிந்தது.
இது சமயத்தில் ஆயக் கால் போட்டு நான் வந்த தூரத்துக்கு மூச்சு விட்டுக் கொண்டு கொஞ்ச நேரம் என்னை ஆற்றிக்கொள்ளத் தோன்றுவது சரியென்று நினைக்கிறேன்.
வெள்ளைக்காரன் ராஜ்யத்தில் வயிற்றுப் பிழைப்புக் காரணமாகப் பழகிப் பழகி மூதாதையர் நாளிலிருந்தே ஆங்கிலம் ரத்த ஒட்டத்தில் கலந்துவிட்டது.
அந்தப் பக்கம் இந்தப்பக்கம் இரண்டுபேர் ஒரு துப்பட்டியைத் திரையாகப் பிடித்துக்கொண்டு நிற்க பின்னாலிருந்து பாட்டுக் கிளம்பும்.
துரியோதன மஹாராஜன் வந்தானே திரையைச் சடக்கென்று தாழ்த்தியவுடன் அல்லது இருவரில் ஒருவன் இழுத்துக்கொண்டவுடன் துரியோதன மஹாராஜன் வந்தானே என்று துரியோதன மஹாராஜனே பாடிக்கொண்டு வேஷத்தின் அத்தனை சுமையுடன் பெஞ்சில் உட்கார்ந்தபடியே வலிப்புக் கண்டமாதிரி மேடையே கிடுகிடுக்க ஆடுவான்.
அந்தத் தொழிலே அதன் அத்தனை யந்திரங்கள் தந்திரங்கள் டெக்னிக்குகள் ராக்ஷஸ் ஸ்டுடியோக்கள் பரம்பரையுடன் அந்த வெள்ளைத் திரையை நம்பித்தான் இயங்குகிறது.
மன மகனுக்கும் மணமகளுக்கும் இடையே திரையை இருவர் பிடித்துக்கொண்டு நிற்க இரு தரப்பு புரோகிதர் களும் பாடுகிறார்கள் பெண்டிருக்குப் பாடத் தெரியாத தால் என்று நினைக்கிறேன்.
நான் எனும் என் ஸ்வயாகாரப் பெருமிதத்தில் உலகமே என் ஓவியச்சீலை பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருகையில் ஏற்படும் ஒளியின் நிழலில் வேளைக்கு வேளை மாறும் ஒளியின் நிழலில் என்னைப் பல கோணங்களில் கண்டு தீட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
எதையும் அதன் சந்தர்ப் பத்தினின்றும் பிடுங்கி அதில் புது அர்த்தம் படிக்க முயல்வது தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொள்வது மட்டு மல்ல பாபம்.
பசு இரவெல்லாம் வேதனைப்பட்டு விடிகாலையில் மூன்று தலை நாலுடலுடன் மனித ஜாடையில் ஒரு செத்த பிறவியை ஈன்று மூன்று மணி நேரத்துக்குப் பின் தாயும் உயிர் நீத்தது என்று தினசரிப் பத்திரிகை களில் படிக்கிறோமே அந்தக் கதைதான்.