sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்தியாவில் உள்ள அமெரிக்காவின் கொதிநீர் அணு உலை கனடாவின் அழுத்தக் கனநீர் உலை ரஷ்யாவின் அழுத்தநீர் அணு உலை ஆகிய மூன்று அன்னிய அணுமின் நிலையங்களில் எது சிறப்பாக பாதுகாப்பாக இயங்கும் என்பது ஒரு முக்கிமான கேள்வி எல்லாவற்றிலும் பிற்போக்கான நிதி மிகச் செலவாகும் பழைய அணு உலை சந்தேக மின்றி அமெரிக்காவின் கொதிநீர் அணு உலையே எல்லாவற்றிலும் கதிரிக்கச் சிக்கல்களும் கதிர்த் தீண்டல் பிரச்சனைகளும் மிகையானது கொதிநீர் அணு உலையே காரணம் நீராவி ஜனனியில் உற்பத்தி யாகாமல் நேரடியாக அணு உலைக்கலனிலே உண்டாகிறது அணு எரிபொருளில் ஒட்டிக் கொண்டுள்ள கதிரியக்கம் நீரில் கலந்து அணுக்கரு ஏற்பாடுகளிலும் டர்பைன் குளிர்கலம் போன்ற பொதுத்துறை அமைப்புகளையும் கதிரியக்க சாதனங்களாகத் தீண்டி விடுகிறது.
பதில் கிடைக்காத இவை போன்ற வினாக்கள் இப்போது நம்மிடையே எழுகின்றன பாதுகாப்பு அணு உலையாக மாற்றப் பட்ட ரஷ்யாவின் மர்ம அணு உலையை முதலில் தாமாக ஆட்சி செய்து பார்த்துத்தான் பாரத வல்லுநர்கள் தமது புதிய அனுபவங்களைக் கற்றுக் கொள்ள போகிறார்கள்
சாகித்திய அகாடெமியின் வடகிழக்கு மற்றும் தென்மாநில படைப்பாளிகள் சந்திப்பு ஹெச் ஜி ரசூலின் கவிதைகளும் மொழிபெயர்ப்பும் எஸ்.அர்ஷியாவின் இரண்டாவது நாவலான பொய்கைக்கரைப்பட்டி நாவலும் கவிஞர் ஸ்ரீரசாவின் புதிய கவிதை நூலானா எதிர்கொள் கவிதை நூலும் இவ்வூரின் பழைய பெயராக கல்வெட்டுக்களில் திரைமூர் காணப்படுகிறது.
சோழர் ஆட்சியில் இப்பகுதியை அடுத்துள்ள திருமழபாடி கண்டராத்தித்தம் காமரசவல்லி போன்ற பகுதிகள் சிறப்புற்று விளங்கியதற்கு கல்வெட்டுகளே சான்றாக அமைந்துள்ளது.
நாட்டு பிரிவும் இக்கோயில் குடிகொண்டுள்ள இறைவன் பெயரும் தியாகவல்லி வளநாட்டுப் பொய்கை நாட்டு பிரமதெய ஸ்ரீலோகாதித்த சதுவெதிமங்கலத்தது ஸ்ரீகயிலாஸமான ஸ்ரீராஜேந்திர சோழ ஈஸ்வரமுடையார் கோயில் எனக் குறிக்கப்பட்டுகிறது.
இக்கல்வெட்டில் ஸ்ரீகயிலாஸமான ஸ்ரீராஜேந்திர சோழ ஈஸ்வரர் கோயில் என்பது முதலாம் ராஜேந்திர நினைவாக எழுதப்பட்டதாக இருக்கலாம்.
அதற்கு காரணமாக அமைவது இப்பகுதியினை கள ஆய்வு செய்தபோது ஊரின் முக்கிய பிரமுகர் ஒருவரும் எனது அருமை நண்பர் தொல்லியல் துறையச் சார்ந்த திரு.ம.
இராஜேந்திரன் அவர்களும் இவ்வூரை ஒட்டியுள்ள கொள்ளிடம் ஆற்றின் நடுப்பகுதியில் கோயில் ஒன்று இருந்ததற்கான சில தடயங்களான செங்கல் கற்களின் எச்சங்கள் காணப்படுவதை காண்பித்தார்.
திருமழபாடியில் சோழர் காலத்துத் தலைவனாக விளங்கி ஒருவனான தெற்றிவெளியானான எதிரிலி சோழ மூவேந்த வேளான் என்பவர் மூன்றாம் இராஜராஜன் கொள்ளிட ஆற்றை தெற்கே பெயர்த்து அகலப்படுத்தி ஊருக்கு ரட்சை செய்ததாக கல்வெட்டு கூறுகின்றது.
திருமழப்பாடி எவ்வாறு வெள்ள போக்கினால் பாதிக்கப்பட்டதோ அதுபோல் இத்திருமானீஸ்வரர் கோயிலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
பதினொன்று பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுகளில் நீண்ட காலம் வாழ்ந்த இராமானுஜாச்சாரியாரின் முயற்சியில்தான் மிகப் பெரும் எண்ணிக்கையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களையும் சேர்த்து எல்லா சாதி மக்களும் வைஷ்ணவர்களாக மாற்றப்பட்டு அவர்களிடையே முன்னர் இருந்த சாதி வேறுபாடுகள் களையப்பட்டு சம அந்தஸ்து பெற்றவராயினர்.
இராமானுஜர் தம் குரு திருக்கோட்டியூர் நம்பி தமக்கு உபதேசித்த திருமந்திரத்தை அவர் ஆணைப்படி ரகசியமாக தனக்குள் வைத்துக்கொள்ளாது கோயில் கோபுரத்தின் உச்சிக்குச் சென்று கூடியிருக்கும் எல்லா மக்களும் கேட்க அந்த ரகஸ்யத் திருமந்திரத்தைச் சொல்ல திருக்கோட்டியூர் நம்பி கோபம் கொண்டு குருவின் ஆணையை மீறிய அபசாரத்திற்கு இராமானுஜன் நரகத்திற்குத்தான் போவார் என்று சபிக்க அதற்கு இராமானுஜர் திருமந்திர உபதேசத்தைக் கேட்ட அத்தனை ஆயிரம் மக்களுக்கும் முக்தி கிடைக்குமாயின் குருவின் ஆணையை மீறியதற்கு தான் ஒருவன் நரகத்திற்குப் போனால்தான் என்ன?
இதன் காரணமாகவே நம்பிகளின் பாதத் தூளியை தொட்டுத் தன் உடல் முழுதும் பூசிக்கொள்வதை வழக்கமாகக் கொண்டவன் ஒருவனை நம்பிகள் ஏனப்பா இதென்ன செய்கிறாய்?
என்று கேட்க அதற்கு அந்த எளியவன் பெருமாளிடம் கேட்டுச் சொல்லுங்கள் தங்கள் பாதத் தூளியைத் தொட்டுப் பூசிக்கொள்ளும் எனக்கு மோக்ஷம் உண்டா என்று?
திருக்கச்சி நம்பிகளை தன் வீட்டிற்கு அழைத்து அவருக்கு உணவளித்து அவர் உண்ட உணவின் மிச்சத்தை உண்பது விசேஷம் என்று எண்ணிய இராமானுஜர் திருக்கச்சி நம்பிகளிடம் தம் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டுகிறார்.
இது வர்ணாசிரம தர்மத்துக்கு விரோதம் என்று நம்பிகள் மறுத்தும் இராமானுஜரின் பிடிவாதத்திற்கு இணங்க இராமானுஜர் தன் மனைவியிடம் திருக்கச்சி நம்பிகளுக்கு போஜனம் செய்விக்கச் சொல்லி கோயிலைப் பிரதக்ஷிணம் செய்து திரும்பலாம் என்று செல்கிறார்.
வீடு திரும்பிய இராமானுஜர் முன் நம்பிகளுக்கு உணவளித்து அவர் உண்ட இலையை எடுத்தெறிந்து பின் அந்த தோஷ நிவர்த்திக்காக நீராடி வேறு உடை தரித்து நிற்கிறார் அவர் மனைவி.
பிராமணர் அல்லாத பெரிய நம்பியின் தேவி கிணற்றிலிருந்து இறைத்த நீர் இராமானுஜர் தேவியின் பாத்திரத்தில் தெளிக்க அது தோஷமடைந்த கோபம் சண்டையில் முடிகிறது.
முன்னர் ஒரு முறை பொறுத்தோம் இனி பொறுப்பதற்கில்லை என்று மனைவியைத் தன் பிறந்தவீடு போகச் சொல்லி தானும் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார்.
வைஷ்ணவக் கோயில்களில் தினசரி ஆராதனையாக திவ்யப் பிரபந்தப் பாசுரங்கள் பாடப்படுவதும் அரையர் சேவையில் தாழ்த்தப்பட்டோர் வாத்தியங்களான பறை முதலானவை பயன்படுத்தப்படுவதும் முத்துக்குறி போன்ற கிராமிய வடிவங்கள் அரையர் சேவையில் இடம் பெறுவதும் சமூகத்தில் எழுப்பப்பட்டிருந்த ஜாதி ரீதியான வேலிகளை அகற்றுவதில் இராமானுஜரின் வைஷ்ணவம் அவர் வாழ்ந்த காலத்திலிருந்தே தன் அணுகலாகக் கொண்டிருந்தது.
இக்கட்டுரை அவரது தலித்துகளும் தமிழ் இலக்கியமும் என்ற கட்டுரையிலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டு இங்கு மீள்பிரசுரம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
வாட்ஸ்அப் குழு மூலம் குளத்தை தூர்வாரிய இளைஞர்கள் ஓசூர் அருகே தம்பதி ஆணவக்கொலை செய்யப்பட்ட விவகாரத்தில் சூடுகொண்டப்பள்ளியில் நந்தீஷ் பெற்றோரிடம் எஸ்.சி.
விருதுநகர் மாவட்டம் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் அருகே உள்ள நூர்சாகிபுரம் என்ற கிராமத்தில் தான் இந்த அதிரடி மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.
குப்பைகளை அகற்றி குளத்தை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியை வாட்ஸ் அப் குழு மூலம் இளைஞர்கள் தொடங்கியதும் அதற்கு ஊர் மக்களும் தோள் கொடுக்க ஆரம்பித்துள்ளனர்.
தூர்வார அரசு தரப்பில் நிதி கிடைக்காததால் தினசரி கூலியில் இருந்து தங்களால் முடிந்த தொகையை கிராம மக்கள் நன்கொடையாக கொடுத்து உதவியுள்ளனர்.
அத்துடன் சொந்த செலவிலேயே குப்பைத் தொட்டி அமைத்து அதை தினசரி அகற்றுவதற்காக பணியாளர் ஒருவரையும் நியமித்துள்ளனர் வாட்ஸ் அப் இளைஞர் குழுவினர்.
ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு என்பதை நிஜமாக்கும் வகையில் அரசின் உதவியை எதிர்நோக்காமல் ஒட்டுமொத்த கிராம மக்களும் ஒன்று சேர்ந்து குளத்தை தூர்வாரியிருப்பது விருதுநகர் மாவட்ட மக்களை மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கிறது.
தனித் தனியாகவே நல்ல மதங்கள் மூன்றையும் ஒன்று சேர்த்தால் மிகவும் நன்மை யுண்டாகுமென்று எனக்குத் திருப்பதி வெங்கடேசப் பெருமாளும் தில்லை நடராஜரும் கனவிலே சொன்னார்கள்.
அந்த ஸ்திரீ அன்றிரவு கொஞ்சம் உடம்பு அஸௌகரியமாக இருந்த படியால் தனக்கு ஆஹாரம் வேண்டாமென்று நிச்சயித்துப் புருஷனுக்கு மாத்திரமென்று சமைத்தாள்.
உடனே பாதி கொதிக்கிற சோற்றை அவள் அப்படியே சும்மா விட்டுவிட்டு அடுப்பை நீரால் அவித்து விடவில்லை தங்களிருவருக்கும் உபயோகமில்லாவிடினும் மறுநாள் காலையில் வேலைக்காரிக்கு உதவுமென்று நினைத்து அது நன்றாகக் கொதிக்கும் வரை காத்திருந்து வடித்து வைத்து விட்டுப் பிறகு நித்திரைக்குச் சென்றாள்.
கிழவனுடைய அறிவு முதிர்ச்சியும் நடு வயதிற்குள்ள மனத்திடனும் இளைஞருடைய உத்ஸாஹமும் குழந்தையின் ஹிருதயமும் தேவர்களே எனக்கு எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் படி அருள் செய்க.
அந்தத் தெருவின் வழியாகச் சில பிள்ளைகள் அடிக்கடி போவதுண்டு போகும் போதெல்லாம் அவர்களுக்கு அந்தப் பழங்களில் சிலவற்றை எடுத்துக் கொண்டுபோக வேண்டுமென்ற விருப்பம் உண்டாயிற்று.
சாதாரணக் காலால் அடித்தால் கூட எவ்வளவோ நோகிறதே இந்த ஆனைக்காலால் அடி பட்டால் நாம் செத்தே போவோம் என்று பயந்து பிள்ளைகள் ஓடி விடுவார்கள்.
இப்படியிருக்கையில் ஒரு நாள் கடைக்காரன் பராக்காக இருக்கும் சமயம் பார்த்து ஒரு பையன் மெல்லப் போய்க் கூடையிலிருந்து ஒரு பழத்தைக் கையிலெடுத்தான்.
பையன் கலகலவென்று சிரித்துத் தெரு முனையிலே இருந்த தனது நண்பர்களைக் கூவி அடே எல்லோரும் வாருங்களடா வெறும் சதை எலும்பில்லை என்றான் மனிதர்களெல்லாரும் பல விஷயங்களில் குழந்தைகளைப் போலவே காணப்படுகிறார்கள்.
வெறுஞ் சதையாக இருக்கும் கஷ்டங்களைத் தூரத்திலிருந்து எலும்புள்ள கஷ்டங்களாக நினைத்துப் பிறர் அவதிப் படுவதை நாம் பார்த்ததில்லையா?
உடனே உள்ளே போய்க் கொல்லனுடைய பட்டறையிலிருந்து சாமான்களையும் கருவிகளையும் தாறுமாறாக மாற்றி வைத்துக் குழப்ப முண்டாக்கத் தொடங்கினார்.
நீ சில நிமிஷங்களுக்கு முன்பு பாடிக்கொண்டிருந்த பாட்டை உண்டாக்கிய கவிராயன் நானே என்னுடைய பாட்டை நீ தாறுமாறாகக் கலைத்தாய் எனக்கு அதுதான் ஜீவனம்.
அப்போது ஒரு பிரபுவின் மனைவி சீனத்து விருந்தாளியுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கையிலே அவள் உங்களுடைய சீன தேசத்தில் கலியாணமாகும் வரை மணப்பெண் தனது புருஷன் முகத்தைப் பார்ப்பது வழக்கமில்லையாமே மெய்தானா?
ஒரு கிழவன் அவன் பெயர் மூர்ச்சே போட்டான் ஸாஹிப் ஆகிய மேற்படி கிழவனுமாக இத்தனை பேர் அடங்கிய பெரிய குடும்பத்தை அவன் புகையிலைக் கடை வைத்து ஸம்ரக்ஷணை செய்து வந்தான்.
எட்டு யோஜனை தூரத்துக்கப்பால் ஒரு அதிர் வெடிச் சத்தம் கேட்டால் அவன் இங்கே பயந்து நடுங்கிப்போய் நூறு குட்டிக்கரணம் போடுவான்.
தலைக்குமேல் காக்கை பறக்கக் கண்டால் தெருவிலே போகையில் ஆந்தை கத்தினால் பூனை குறுக்கிட்டால் வண்டி எதிரே ஓடிவந்தால் சிப்பாயைக் கண்டால் இப்படி எவ்வித அபாயக்குறி நேரிட்டாலும் ஒவ்வொரு முறையும் நூறு நூறு குட்டிக் கரணம் போடுவது அவனுடைய வழக்கம்.
இங்ஙனம் தெருவில் போகும்போது வீட்டில் இருக்கும் நேரத்திலும் குட்டிக்கரணம் போட்டுப்போட்டு அவனை நெட்டைக் குத்தலாக நிறுத்துவதே கஷ்டமாய் விட்டது ஒரு நாள் மேற்படி அந்தரடிச்சானிடம் அவனுடைய பிள்ளையாகிய செத்தான் ஸாஹிப் வந்து பின்வருமாறு சொல்லலானான் பப்பாரே சுத்தமாக ரஸமில்லை காசு கொண்ட காலையில் நம்கீ ரொட்டி ஜாஸ்தி.
பெரிய பெரிய வஸ்தாதுகள் வந்து குஸ்திச் சண்டைகள் அதிர்வெடி ஜமா அதுக்கு நடுவே அந்தரடிச்சான் ஸாஹப் போய் நுழைந்தான்.
காலை ஏழுமணி முதல் பகல் பத்து மணி வரையில் மூன்று மணி நேரமாக ஒரு க்ஷணம் கூட சிரமபரிஹாரமில்லாமல் அங்கு இரண்டு பயில்வான்கள் கத்திப் போர் செய்து கொண்டிருந்தனர்.
அந்த இடத்தில் பெரிய கும்பல் கலையாமல் அத்தனை பேரும் சித்திரப் பதுமைகள் போலே அசையாமல் மேற்படி பயில்வான்களின் சண்டையைக் கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டு நின்றனர்.
அத்தனை கூட்டமும் ஹோ ஹோ ஹோ என்று கத்திக் கொண்டு ஓடிப் போயிற்று இவன் படபடவென்று குட்டிக்கரணம் போட்டுக் கொண்டே கத்திச் சண்டை வஸ்தாதுகளின் மேலே போய் விழுந்தான் அவர்கள் ஹோ என்று கதறி ஒருவர் வாள் ஒருவர் மீது பாய இரத்தம் பீறிட்டுக் கீழே சாய்ந்தனர்.
இதையெல்லாம் ஏழாம் உப்பரிகையின் மேலேயிருந்த பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாத்ஷா ஹோ ஹோ இவனையன்றோ நமது ஸேனாபதியாக நியமிக்க வேண்டும்.
இவன் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் ஸேனையென்ற ஞாபகமும் சண்டையென்ற நினைவும் அதிலிருந்து மரணமென்ற ஞாபகமும் மனதில் தோன்ற உடனே பயந்து நடுங்கிப் போய் முப்பது குட்டிக்கரணம் போட்டுப் பாத்ஷாவின் மேலே போய் விழுந்தான்.
ஓஹோ இவன் தனது வணக்கத்தையும் பராக்ரமத்தையும் நம்மிடத்தில் நேரே காண்பித்தான் என்று பாத்ஷா ஸந்தோஷத்துடன் வியந்து அவனுக்கு லக்ஷம் மோஹரா விலையுள்ள ஒரு வயிர மாலையை ஸம்மானம் கொடுத்து ஸேனாபதி நியமன உத்தரவும் கொடுத்தனுப்பினார்.
அந்த பாத்ஷாவின் காலத்தில் எங்கும் சண்டையே கிடையாதாகையால் அந்தரடிச்சான் ஸாஹப்போரில் தனது திறமையைக் காட்ட ஸந்தர்ப்பமே வாய்க்காமல் சாகுமளவும் ஸேனாபதி என்ற நிலைமையில் ஸௌக்கியமாக நாளொன்றுக்கு லக்ஷம் குட்டிக் கரணங்கள் போட்டுக் கொண்டு இதனாலேயே எட்டுத் திசைகளிலும் கீர்த்தியோங்க மிகவும் மேன்மையுடன் வாழ்ந்திருந்தான்.
இதன் பொருள் என்னவென்றால்... இவ்விதமாகத் தொடங்கியப் பரதேசி கந்த புராணம் முழுவதையும் நவரசங்களைச் சேர்த்துச் சோனாமாரியாகப் பொழிவான்.
இருந்தாலும் ஊரில் வதந்தியெப்படி யென்றால் இவன் மேற்படி பொன்னையெல்லாம் மலையடி வாரத்தில் ஏதோ ஒரு குகைக்குள் பதுக்கி வைத்திருப்பதாகவும் இருபது வருஷத்துக்குப் பிறகு அத்தனை பொன்னையும் எடுத்துப் பெரிய கோவில் கட்டப் போவதாகவும் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.
பொன்னை ஒரு வேளை பரதேசி மறந்து போய் வைத்து விட்டுப் போயிருக்கக்கூடும் அதை யெடுத்து யாதேனும் ஓர் தர்மம் பண்ணலாமென்ற தர்ம சிந்தையினால் அதிகாரி சேவகரை விட்டு மலையிலுள்ள பொந்து முழுவதையும் தொளை போட்டுப் பார்க்கச் சொன்னார்.
அதெப்படியென்றால் மிளகாய்ப் பழச்சாமி பொற்குடத்துடன் ஆகாயத்தை நோக்கிப் பறந்து போய் மேகமண்டலத்துக்குள் நுழைந்ததைத் தான் பக்கத்திலே யிருந்து பார்த்ததாகவும் தானேயிருந்து வழியனுப்பினதாகவும் புரளி பண்ணினான்.
அதிகாரி அடியார் விசுவாசமுள்ளவராகையால் அந்தப் பரதேசி சொன்னதை நம்பி அவர் பொன்னைத் தான் தேடப் போனது குற்றமென்று நினைத்து மேற்படி மிளகாய்ப் பழச்சாமிக்கு வருஷந்தோறும் மேற்படி மடத்தில் குருபூஜை நடத்தி வைப்பதாகவும் மடத்தை வாழைப்பழச் சாமி வைத்துக் கொண்டு கந்த புராணப் பிரசங்கஞ் செய்து வந்தால் திருவிளக்குச் செலவு தான் கொடுத்து விடுவதாகவும் சொன்னார்.
இப்படியிருக்கையில் ஒருநாள் நாலைந்து புதிய சீடருக்குக் கந்தபுராணம் சொல்லத் தொடங்கி வாழைப்பழச்சாமி தனது சுகப்பிரம ரிஷியிடம் கேள்வி போட்டு கொண்டிருக்கையிலே திடீரென்று மடத்துக்குள் பழைய மிளகாய்ப்பழச்சாமி தனது கிளிக்கூடு சகிதமாக வந்து தோன்றினான்.
அந்தச் சமயத்தில் ஊர்க்கூட்டம் கூடி அதிகாரியிடமிருந்து சேவகர் வந்து இரண்டு பரதேசிகளையும் பிடித்துக் கொண்டு போய் நியாய ஸ்தலத்தில் விட்டார்கள்.
வாழைப் பழச்சாமியை ஊரை விட்டுத் துரத்திவிடும்படிக்கும் மிளகாய்ப் பழச்சாமி மடத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் படிக்கும் இனிமேல் கந்தபுராண உபந்யாசத்தில் வரும் பொன்னில் ஆறிலொரு பங்கு கோயிலுக்கும் நாலில் ஒரு பங்கு அதிகாரிக்கும் செலுத்தி விடும்படிக்கும் நியாய ஸ்தலத்தில் தீர்ப்புச் செய்யப்பட்டது.
ஒரு நாள் இரவில் அவன் நித்திரை செய்யும்போது எதிரிகள் அரண்மனை வேலைக்காரரிலே சிலரை வசமாக்கி உள்ளே நுழைந்து அவன் கால்களைக் கட்டி எடுத்துக் கொண்டு போய் சமீபத்திலிருந்த மலைச்சாரலில் ஒரு குகைக்குள்ளே போட்டு வெளியே வரமுடியாதபடி ஒரு பாறையால் மூடி வைத்து விட்டார்கள்.
நெடுநேரம் கழிந்த பிறகு பச்சிலையின் மயக்கம் தெளியவே அரசன் கண்ணை விழித்துப் பார்க்கும்போது கை கால்கள் கட்டுண்டு தான் பேரிருளிலே கிடப்பதை உணர்ந்து கொண்டான்.
அறிவிலும் அன்பிலும் சிறந்த எனது மனைவியையும் சிங்கக் குட்டி போன்ற என் மகனையும் செழிப்பும் புகழும் மிகுந்த என் நாட்டையும் விட்டு விட்டு உன்னுடன் வருவதில் எனக்கு ஸம்மதமில்லை.
உடனே உச்சரித்தான் தாய் இறந்துபோகும் ஸமயத்தில் அவனை அழைத்து அந்த மந்திரத்தை அவன் காதில் உபதேசம் செய்துவிட்டு மகனே உனக்கு எவ்வளவு பெரிய ஆபத்து வந்த சமயத்திலும் நீ இம்மந்திரத்தை உச்சரித்தால் விலகிப் போய்விடும் என்று சொல்லியிருந்தாள்.
சூர்யோதயம் ஆயிற்று கரோமி கரோமி கரோமி செய்கிறேன் செய்கிறேன் செய்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு தனது ராஜதானி போய்ச் சேர்ந்தான்.
அப்போது கர்நாடக தேசத்திலிருந்து அந்த அரசனிடம் சம்மானம் வாங்கும் பொருட்டாக வந்திருந்த வக்ரமுக சாஸ்திரி என்பவர் தான் அந்தக் கேள்விக்கு விடை சொல்வதாகத் தெரிவித்தார்.
இலங்கையில் அரசாண்ட தமது மூதாதையாகிய ராவணேசுரன் காலத்தில் அந்த ராஜனுடைய ஆக்கினைப்படி பிரமதேவன் குதிரைகளுக்குக் கொம்பு வைக்கும் வழக்கத்தை நிறுத்திவிட்டான் என்றார்.
அந்தக் காலத்தில் ஒரு வருஷத்துக்குப் பதின்மூன்று மாசமும் ஒரு மாசத்துக்கு முப்பத்து மூன்று தினங்களும் ஒரே கணக்காக ஏற்பட்டிருந்தன.
பிராமணர் நான்கு வேதம் ஆறு சாஸ்திரம் அறுபத்து நாலு கலை ஞானங்கள் ஆயிரத்தெட்டுப் புராணங்கள் பதினாயிரத்தெண்பது கிளைப் புராணங்கள் எல்லாவற்றிலும் ஓரெழுத்துக்கூடத் தவறாமல் கடைசியிலிருந்து ஆரம்பம்வரை பார்க்காமல் சொல்லக்கூடிய அத்தனை திறமையுடனிருந்தார்கள்.
ஒவ்வொரு பிராமணன் வீட்டிலும் நாள்தோறும் தவறாமல் இருபத்து நாலாயிரம் ஆடுகள் வெட்டிப் பலவிதமான யாகங்களை நடத்தி வந்தார்கள்.
எல்லா ஜீவர்களும் புண்யாத்மாக்களாகவும் தர்மிஷ்டராகவும் இருந்து இகத்தில் இன்பங்களையெல்லாம் அனுபவித்துப் பரத்தில் சாக்ஷத் பரமசிவனுடைய திருவடிநிழலைச் சார்ந்தனர்.
அப்போது அயோத்தி நகரத்தில் அரசு செலுத்திய தசரத ராஜன் பிள்ளையாகிய ராமன் தனக்கு மூத்தவனாகிய பரதனுக்குப் பட்டங்கட்டாமல் தனக்கே பட்டங்கட்டிக் கொள்ள விரும்பித் தனது தந்தையை எதிர்த்துக் கலகம் பண்ணினான்.
அவன் இவர்களுக்கு அபயம் கொடுத்துக் காப்பாற்றி வருகையில் ராமன் மேற்படி ஜனகராஜன் மகளாகிய சீதையின் அழகைக் கண்டு மோகித்து அவளைத் திருட்டாகக் கவர்ந்து கொண்டு தண்டகாரண்யம் புகுந்தான்.
ராவணன் தங்கை யாகையாலும் பிராமண குலமானபடியினாலும் ரிஷிகளுக்கு ராமன் செய்யும் துன்பத்தைப் பொறுக்கமாட்டாதவளாய் அவள் அந்த ராமனையும் அவன் தம்பி லட்சுமணனையும் பிடித்துக் கட்டிக் கொண்டு வரும்படி தனது படையினிடம் உத்திரவு கொடுத்தாள்.
அவள் அவ்விருவரையும் கட்டவிழ்த்து விடும்படி செய்து பலவிதமான கடூர வார்த்தைகள் சொல்லிப் பயமுறுத்திய பிறகு ராஜபுத்திரராகவும் இளம் பிள்ளைகளாகவும் இருந்தபடியால் இதுவரை செய்த துஷ்ட காரியங்களையெல்லாம மன்னிப்பதாகவும் இனிமேல் இவ்விதமான காரியங்கள் செய்தால் கடுந்தண்டனை கிடைக்குமென்றும் சொல்லி நானாவிதமான புத்தி புகட்டிய பின்பு அவர்களைச் சிறிது காலம் அரண்மனையிலிருந்து விருந்துண்டு போகும்படி செய்தாள்.
அப்போது சீதை சூர்ப்பநகையிடம் தனியாக வார்த்தை சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் ராமன் தன்னை வலிமையாலே தூக்கிக் கொண்டு வந்தானென்றும் தனக்கு மறுபடியும் மிதிலைக்குப் போய்த் தனது பிதாவுடன் இருக்கப் பிரியம் என்றும் சொன்னாள்.
இதைக் கேட்டு சூர்ப்பநகை மனமிரங்கி சீதையை இலங்கைக்கு அனுப்பி அங்கிருந்து மிதிலையில் கொண்டு சேர்க்கும்படி ராவணனுக்குச் சொல்லியனுப்பினாள்.
அப்போது சூர்ப்பநகை தன் இடுப்பில் பழங்கள் அறுத்துத் தின்னுவதற்காகச் சொருகி வைத்துக்கொண்டிருந்த கத்தியைக் கொண்டு லட்சுமணனுடைய இரண்டு காதுகளையும் கால் கட்டை விரல்களையும் நறுக்கி விட்டாள்.
இவளுடைய வீரச் செய்கையைக் கண்டு ராமன் இவள் மேல் மோகங் கொண்டு அட சீதையைத் தான் மிதிலைக்கனுப்பி விட்டாய் என்னை நீ விவாகஞ் செய்து கொள்ளு என்றான்.
இதைக்கேட்டு ராமன் அங்கிருந்து வெளியேறி எப்படியேனும் சீதையை ராவணனிடமிருந்து மீட்க வேண்டுமென்று நினைத்துக் கிஷ்கிந்தா நகரத்திற்கு வந்து சேர்ந்தான்.
மூன்று உலகத்திலும் கப்பம் வாங்கின ராவணனன் கிஷ்கிந்தா பட்டணத்துக்கு வாலி யாதொரு கப்பமும் செலுத்த வேண்டியதில்லையென்று சொல்லிவிட்டான்.
இந்த வாலி தூங்கிக் கொண்டிருக்கையில் தம்பி சுக்கிரீவன் இவன் கழுத்தை மண்வெட்டியால் வெட்டியெறிந்துவிட்டு இவன் மனைவியாகிய தாரையை வலிமையால் மணந்து கொண்டு அனுமான் என்ற மந்திரியின் தந்திரத்தால் ராஜ்யத்தை வசப்படுத்திக் கொண்டான்.
அனுமான் சொல்லிய யோசனை என்னவென்றால் வாலியிடம் பிடித்துக்கொண்ட தாரையையும் பதினேழு வயதுக்குட்பட்ட வேறு பதினேழரைக் கோடிப் பெண்களையும் ராவணனுக்கு அடிமையாக அனுப்ப வேண்டும்.
ராவணனாலே ஆதரித்துப் போற்றப்படும் வைதிக ரிஷிகளின் யாகச் செலவுக்காக நாற்பதுகோடி ஐம்பது லட்சத்து முப்பத்து நாலாயிரத்து இருநூற்று நாற்பது ஆடுமாடுகளும் தோற் பைகளில் ஒவ்வொரு பை நாலாயிரம் படி கொள்ளக் கூடிய நானூறு கோடிப் பைகள் நிறைய சோமரசம் என்ற சாறும் அனுப்பி அவனைச் சமாதானம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.
இளவரசுப் பட்டம் அங்கதனுக்குச் சூட்டுவதாகவும் வருஷந்தோறும் நாலாயிரம் கோடிப் பொன் கப்பம் கட்டுவதாகவும் தெரிவிக்க வேண்டும்.
இத்தனையும் செய்தால் பிழைப்போம் என்று அனுமான் சொன்னான் சுக்கிரீவன் அப்படியே அடிமைப் பெண்களும் ஆடுமாடுகளும் சாறும் முதல் வருஷத்துக் கப்பத் தொகையும் சேகரம் பண்ணி அத்துடன் ஓலையெழுதித் தூதர் வசம் கொடுத்தனுப்பினான்.
ராவணன் தனது நண்பருடன் ஆடுமாடுகளையெல்லாம் அப்போதே கொன்று தின்று அந்தச் சாற்றையும் குடித்து முடித்தவுடனே ஓலையைப் பிரித்து வாசித்துப் பார்த்தான்.
முனிவர்களின் மடங்களில் சேர்த்துவிட்டதாகவும் அவர்கள் அந்தப் பணத்தையெல்லாம் யாகத்திலே தட்சிணையாக்கி யெடுத்துக் கொண்டபடியால் இனிமேல் திருப்பிக் கொடுப்பது சாஸ்திர விரோதமென்று சொல்லுவதாகவும் அடிமைப் பெண்கள் ஆசிரமங்களிலிருந்து பெரும்பாலும் ஓடிப் போய் விட்டதாகவும் செய்தி கிடைத்தது.
தூதர்களையெல்லாம் உடனே கொல்லச் சொல்லிவிட்டு அந்த க்ஷணமே சுக்கிரீவன் மேல் படையெடுத்துச் செல்லும்படி சேனாதிபதியிடம் ஆக்கினை செய்தான்.
இதற்குள்ளே அனுமான் தன்னுடைய ஜாதி ஒரு விதமான லேசான குரங்கு ஜாதியாகையால் விரைவாகக் குரங்குப் படைகளைத் திரட்டிக் கொண்டு இலங்கையை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.
இந்தச் சேனையிலே நாற்பத்தொன்பது கோடியே தொண்ணூற்று நாலு லட்சத்து முப்பத்தேழாயிரத்து முந்நூற்றைம்பத்தாறு காலாளும் அதற்கிரட்டிப்பு குதிரைப் படையும் அதில் நான்கு மடங்கு தேரும் அதில் எழுபது மடங்கு யானைகளும் வந்தன.
உடனே ராவணன் ஹா ஹா ஹா நமது நகரத்திற்குள் மனிதர் சேனை கொண்டு வருவதா இதென்ன வேடிக்கை ஹா ஹா ஹா என்று பேரிரைச்சல் போட்டான்.
பிறகு ராவணன் ராமனுடைய சேனைகளை அழித்து அவனையும் தம்பியையும் பிடித்துக் கொண்டு வரும்படி செய்து இராஜகுமாரர் என்ற இரக்கத்தினால் கொல்லாமல் விட்டு அவ்விருவரையும் தனது வேலையாட்களிடம் ஒப்புவித்து ஜனகன் வசம் சேர்க்கும்படி அனுப்பினான்.
ராமன் படையெடுத்து வந்த செய்தி கேட்டு ராவணன் ஹா ஹா ஹா என்று கூச்சலிட்டபோது சத்தம் பொறுக்கமாட்டாமல் சூரியமண்டலம் கீழே விழுந்ததென்று சொன்னேனன்றோ?
இவ்விதமாக வக்ரமுக சாஸ்திரி சொல்லியதைக் கேட்டு ரீவண நாயக்கன் மகிழ்ச்சி கொண்டு மேற்படி சாஸ்திரிக்கு அக்ஷ்ரத்துக்கு லட்சம் பொன்னாக அவர் சொல்லிய கதை முழுவதிலும் எழுத்தெண்ணிப் பரிசு கொடுத்தான்.
ஹஸ்தினாபுரத்தில் துரோணாசாரியாரின் பள்ளிக்கூடத்தில் பாண்டு மகாராஜாவின் பிள்ளைகளும் துரியோதனாதிகளும் படித்து வருகையில் ஒரு நாள் சாயங்கால வேளையில் காற்று வாங்கிக்கொண்டு வரும்போது அர்ஜுனன் கர்ணனைப் பார்த்து ஏ கர்ணா சண்டை நல்லதா?
பல வருஷங்களுக்கப்பால் காட்டில் இருந்து கொண்டு துர்யோதனாதிகளுக்கு விடுக்கு முன்பு அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை அழைத்து கிருஷ்ணா சண்டை நல்லதா சமாதானம் நல்லதா?
பக்கத்தில் நின்ற பூதமொன்றை நோக்கி நந்திகேசுரர் முப்பது வண்டி கொழுக்கட்டையும் முந்நூறு குடத்தில் பாயசமும் ஒரு வண்டி நிறைய வெற்றிலைபாக்கும் கொண்டுவா என்று கட்டளையிட்டார்.
நந்திகேசுரர் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டிருந்த இரண்டு மூட்டை பருத்திக் கொட்டையையும் இரண்டு கொள்ளு மூட்டைகளையும் அப்படியே இரண்டு மூட்டை உளுந்தையும் இரண்டு மூன்று கட்டுப் புல்லையும் ஒரு திரணம் போலே விழுங்கிவிட்டுக் கொஞ்சம் தீர்த்தம் சாப்பிட்டார்.
பிறகு பக்கத்துத் தெருவில் ஒரு வீட்டில் ஒரு வருஷ காலமிருந்து பகவத்கீதை பிரசங்கம் செய்யும்படி சாஸ்திரியை அந்த வீட்டு பிரபு வேண்டிக்கொண்டார்.
செட்டியார் அந்தப் பணத்தைத்தான் கொடுத்துவிட்டதாகவும் நம்பிக்கையினால் கையெழுத்து வாங்கத் தவறினதாகவும் வேறு ஒன்றும் சொல்ல வேண்டியதில்லை என்றும் சொன்னார்.
நியாயஸ்தலத்தில் செட்டியார் வாதத்திற்குத் தக்க ஆதாரமில்லை என்றும் பிரபுவுக்குப் பணம் சிலவுட்பட கொடுக்க வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பாயிற்று.
செட்டியாரிடமிருந்த கழனித் தொழில் அடிமையொருவன் கள்ளுக்குக் காசு வாங்குவதற்காக இவரிடம் வந்து செட்டியாருக்கு யாரோ ஒரு அய்யர் சூனியம் வைக்கிறாரென்று மாரியம்மன் ஆவேசம் வந்தபோது தன்னுடைய பெண்டாட்டி சொன்னதாகச் சொல்லிவிட்டான்.
செட்டியார் தன்னுடைய எதிரி வீட்டிலே போய் இருந்து தஞ்சாவூர்ப் பார்ப்பானே சூனியம் வைக்கிறானென்னும் அதனாலே தான் எதிரிக்கு வழக்கு ஜயமாகித் தனக்குத் தோற்றுப் போய் விட்டதென்றும் உறுதியாக நினைத்துக் கொண்டார்.
ஒரு மனுஷ்யனை அனுப்பித் தன் எதிரியின் வீட்டிலே எதிரியும் சாஸ்திரியும் என்ன பேசிக் கொள்ளுகிறார்களென்பதைத் தெரிந்து கொண்டு வரும்படி ஏற்பாடு செய்தார்.
இதைக் கேட்டு வேவுகாரன் செட்டியாரிடம் வந்து எதிரி பக்கத்துக்குச் சூனியம் வைக்க வேண்டுமென்று பேசிக் கொள்ளுகிறார்கள் என்று கதை சொன்னான்.
நான் சொல்வது பொய்யானால் என் பெண்டாட்டி வாங்கியிருக்கும் கடன்களையெல்லாம் மோட்டுத் தெருப் பிள்ளையார் கொடுக்கக் கடவது என்று வேவுக்காரன் சொன்னான்.
இப்படி நாரதர் சொல்லி வருகையிலே பிள்ளையார் புன்சிரிப்புடன் அடா துஷ்டப் பயலே அவன் பெண்டாட்டியினுடைய கடன்களையெல்லாம் நானா தீர்க்க வேண்டும் இருக்கட்டும் அவனுக்கு வேண்டிய ஏற்பாடு செய்கிறேன் என்றார்.
அப்பால் நாரதர் சொல்கிறார் மேற்படி வேவுகாரன் வார்த்தையைக் கொண்டு செட்டியார் தன் எதிரியையும் எதிரிக்குத் துணையான தஞ்சாவூர் சாஸ்திரியையும் பெரிய நஷ்டத்துக்கும் அவமானத்துக்கும் இடமாக்கி விடவேண்டுமென்று துணிவு செய்து கொண்டார்.
ஒரு கள்ளனைக் கூப்பிட்டுத் தன் எதிரி வீட்டில் போய்க் கொள்ளையிடும்படிக்கும் சாஸ்திரியின் குடுமியை நறுக்கிக் கொண்டு வரும்படிக்கும் சொல்லிக் கைக்கூலியாக நூறு பொன் கொடுத்தார்.
இதுவரை செட்டியாரின் அழுக்குத் துணியையும் முக வளைவையும் கண்டு செட்டியார் ஏழையென்று நினைத்திருந்த கள்ளன் செட்டியார் நூறு பொன்னைக் கொடுத்ததிலிருந்து இவரிடத்திலே பொற்குவை யிருக்கிறதென்று தெரிந்து கொண்டான்.
செட்டியாரிடம் கொண்ட பொருளுக்குக் கைம்மாறாக அவரிடம் ஏதேனும் கொடுக்க வேண்டுமென்று நினைத்துச் செட்டியாரின் கட்டளைப்படியே சாஸ்திரியின் குடுமியை நறுக்கிச் செட்டியாரிடம் கொண்டு கொடுத்தான்.
நேற்று மாலையிலே தான் தஞ்சாவூரில் தன் வீட்டிலே போய் உட்கார்ந்து தெய்வமே நான் யாருக்கும் ஒரு தீங்கு நினைத்ததில்லையே அப்படி யிருந்தும் எனக்கு இந்த அவமானம் வரலாமா?
பிள்ளையார் கோபத்துடன் ஏன் காணும் நிஜம்போல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தீரே உண்மையென்றல்லவோ நான் இதுவரை செவி கொடுத்துக் கேட்டேன்.
அப்போது நந்திகேசுரர் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டு பிள்ளையாரே உமக்கு எவ்வளவு கொழுக்கட்டை கொடுத்தாலும் ஞாபகமிருப்பதில்லை.
அப்போது நாரதர் சிரித்துக் கொண்டு சொல்லுகிறார் நேற்றுக் காலையிலே பிருஹஸ்பதியிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது அவர் இன்று என்னுடைய ஜன்ம நட்சத்திரத்திற்குள்ளே அவருடைய கிரகம் நுழையப் போகிறதென்றும் அதனால் இன்று என்னுடைய தலையில் நந்திகேசுரரும் பிள்ளையாரும் குட்டுவார்களென்றும் சோதிடத்திலே பார்த்துச் சொன்னார்.
நீங்கள் குட்டாவிட்டால் நமக்கு தேவலோகத்தில் ஆறு சங்கீதக் கச்சேரி இந்த மாதத்தில் ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதாக வாக்குக் கொடுத்தார்.
பூதம் அப்படியே அரண்மனைப் பணப் பெட்டியிலிருந்து இருபதினாயிரம் பொன் நாரதரிடம் கொடுத்து பிள்ளையார் தர்மச் செலவு என்று கணக்கெழுதிவிட்டது.
அந்த வரத்தை வாங்கிக் கொண்டு வாமதேவ ரிஷி காசி நகரத்தில் கங்காநதி தீரத்தில் ஒரு குடிசை கட்டிக் கொண்டு அங்கே குடியிருந்தார்.
இனிமேல் பிராம்மணர்களை அவசரப்பட்டு அடிக்காதே சௌக்கியமாக அமிர்தமுண்டிரு என்று சொல்லிவிட்டுப் போனதாக ஒரு பெரியவர் என்னிடம் ஒரு கதை சொன்னார்.
நானும் ராமராயரும் வேணு முதலியும் வாத்தியார் பிரமராய அய்யரும் இன்னும் சிலருமாகக் கடற்கரை மணல் மேலே உட்கார்ந்து வார்த்தை சொல்லிக் கொண்டிருந்தோம்.
மழை பெய்தால் நான் உமக்குப் பத்து ரூபாய் கொடுக்கிறேன் அதாவது இன்னும் இரண்டு மணி நேரத்துக்குள் மழை பெய்யாது என்று நான் சொல்லுகிறேன் பெய்தால் நான் உமக்குப் பத்து ரூபாய் கொடுப்பேன் பெய்யாவிட்டால் நீர் நமக்குப் பத்து ரூபாய் கொடுப்பீரா?
வெளிக்குப் பயத்தைக் காட்டினால் அவமானம் என்பது ராமராயருடைய கொள்கை ஆதலால் அவர் வேஷ்டியைப் பிழிந்து தாடியைத் துவட்டிக் கொண்டு ஓம் சக்தி ஓம் சக்தி என்று சொல்லத் தலைப்பட்டார்.
இதை வேணு முதலியார் கண்டு அவரை இரண்டு கையாலும் மூட்டைபோலே தூக்கி நிமிர்ந்து நின்று தலைக்கு மேலே கையெட்டும் வரை கொண்டு போய்த் தொப்பென்று தரையின் மேலே போட்டார்.
கோயில் மூலஸ்தானத்துக் கெதிரேயுள்ள மண்டபத்தில் நாளது சித்திரை மாதம் பதினோராந்தேதி திங்கட்கிழமை காலை ஒன்பது மணி நேரத்துக்கு முன்னாகவே நானும் என்னுடன் நாராயணஸாமி என்றொரு பிராமணப் பிள்ளையும் வந்து உட்கார்ந்தோம்.
ஐந்தாறு மாதங்களாயும் இன்னும் ஒடிந்து கிடக்கும் மரங்களையெடுத்து யாதேனும் பயன்படுத்த வழி தெரியாமல் ஜனங்கள் அவற்றை அப்படியே போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள்.
இதைப் பார்த்துவிட்டு என்னோடிருந்த நாராயணஸாமி சொல்லுகிறான் கேட்டீரா காளிதாஸரே இந்த ஹிந்து ஜனங்களைப் போல சோம்பேறிகள் மூன்று லோகத்திலுமில்லை.
அப்போது கோயிலுக்கெதிரேயுள்ள அல்லிக் குளத்தில் நாலைந்துபேர் வந்து குளித்துக்கொண்டிருந்தார்கள் நேர்த்தியான கிணற்று ஜல மிருக்கும்போது அதை இறைத்துதீரா?
அவர்களுடைய ஸம்பாஷணையை இங்கு எழுத வேண்டுமாதலால் அவர்களுக்கு நெட்டையன் கட்டையன் சாரியன் கரியன் என்ற கற்பனைப் பெயர்கள் கொடுக்கிறேன்.
கட்டையன் நேற்று பூமியிலே ஒரு நக்ஷத்திரம் வந்து பூமி தூள்தூளாகச் சிதறிப் போகுமென்று ஒரு மாஸகாலமாக எங்கே பார்த்தாலும் ஒரே பேச்சாய்க் கிடந்தது ஒன்றும் நடக்கவில்லை பொய்யென்கிறேன்.
ஏன் காளிதாஸரே அமெரிக்காவில் பெரிய பெரிய ஸயன்ஸ்கார சாஸ்திரிகள் கண்டுபிடித்துச் சொன்னதுகூடப் பொய்யாகிவிட்டதே இது பெரிய ஆச்சர்யம் பூமி தூளாகா விட்டாலும் ஒரு பூகம்பமாவது நடக்குமென்று நான் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் நேற்று ராத்திரி நம்ம தெருவில் அநேகர் தூங்கவேயில்லை.