sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
விநாயக்ப் பெருமானை மூத்தமகனாகப் பெற்றவளே மழைமேகத்தின் இடியொலிக்கு அஞ்சி நிலத்தின் பிளவில் சென்று ஒளிந்துகொண்ட பெரிய பாம்பு இந்நாள் தமது இனமான பாம்பினை அணிகளனாகத் தாங்கியுள்ள இறைவருக்கு மனையாளாகிய நின்னைத் தங்கள் துன்பன்பங்கள் நீங்கத் தரிசனஞ் செய்வதற்கு வெளிப்பட்டுப் படர்வதனைப் பாராய்.
கரிய மன்மதனின் உடல் எரிய நெருப்பைக் கனற்றும் நெற்றிக்கண்ணுடைய இறைவருக்கு விருப்பத்தைத் தரும் பொன்னே தாமரை அரும்பு போன்ற உன்முலைக்கு எதிர்ந்து பகைத்த களிற்று யானை தன்னுடைய அறிவில் உன் உயர்வைத் தெளிந்து உன்னுடைய திருவடிக்கு உறவாதலை விரும்பி உன்னுடைய தோளுக்கு நிகராக மலையில் தோன்றி வளரும் மூங்கிலைத் தன் துதிக்கையால் முறித்து அலைக்கும் அழகினைப் பாராய் அள்ளூறும் ஊறிப் பெருகும்.
உன்னைச் சரணடைந்த அடியவர்கலின் உள்ளத்தில் பெருகியெழும் தீஞ்சுவத் தெள்ளமுதமாகிய அன்னையே கச்சுக் கடங்காது இறுமாந்து கிளர்ந்தெழுந்த உம் கொங்கையொடு ஒப்பாதனவாகித் தோற்ற சிகரங்கள் உன்னைக் காணுவதற்கு நாணி படர்ந்து ஒழுகுகின்ற நீர்ப்பரப்பில் புகுந்து ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் பண்பினைப் பாராய்.
கலந்து அருள் தேன் பொழியும் திருவருள் திரோதானமாய் ஆணவமலம் பரிபாகம் அடையும் வரை அதற்குத் துணையாக நின்று உயிரைப் பிறப்பிறப்பில் ஆழ்த்தும் இம்மைப் போகம் அளிக்கும்.
உடலெடுத்த உயிர்கள் தோறும் ஆணவமலத்திடத்தும் கலந்து உயிருக்கு அருளாகிய தேனைப் பொழியும் நங்காய் தீய செயல்களையே செய்தொழுகும் அறிவிலாதவர்களும் பெருங்கருணையைத் தேக்கி வைத்திருக்கின்ற உன்னுடைய மிகப்பெரிய திருக்கண் அருள் பெற்றால் அல்லவரும் நல்லவராய் விளங்குவார்போல் வெப்பமாகிய அழக் தாண்டவமாடும் பரற்கற்கள் நிரம்பிய முரம்பும் ஊற்றுக்கள் மிகுந்து குளிர்ந்த நீர் மிக்கு இருத்தலைக் காணாய் இகுளையர் சண்டிகை மங்கலை எனும் இருசேடியர்.
இத்தகைய வளங்கள் பலவற்றையும் சேடியர் எடுத்துரைக்க தன் அழகிய கண்களாற் கண்டு தத்துகின்ற நீரலைகின்ற வயல்களையுடய மருதம் முதல் பல நிலங்களையும் கடந்து தெளிந்த நீரலைகளால் முத்துக்களைக் கொழித்துத் கரையில் ஒதுக்கி மணம் கமழும் மலர்கள் செறிந்து விரந்து ஓடி அலைகளை வீசும் நீலக் கடலின் வயிற்றைக் கிழித்தொழுகும் பாலியாற்றின் வடகரையைச் சார்ந்தாள் நகம் மலை வெள்ளிமலை கயிலாயம்.
காஞ்சித் திருநகரை எதிர்நோக்கிப் பணிந்தெழுந்து துதிகள் பல கூறி திருக்கயிலாயமலையினைப் பிரியா உத்ஹனனாராகிய பெருமான் காஞ்சிக்கு வந்து அங்குள்ள சிறப்பெல்லாம் மயக்கம் அற உனக்குத் தெரிவிக்கின்றோம் என உரைத்தருளும் மொழியை நினைந்து மழையை விரும்பிய கரிய தோகையை உடைய மயிலென நின்றாள் உலகத்திக் காதுக் கருணை செய்யும் பற்றுக் கோடாகிய அன்னை.
இந்த நிலையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார்போல எம்மை ஆளுடைய பெருமானாரும் மங்கலம் சேர் ஐப்பசி பூர நன்னாளில் சூரியமண்டிலத்தினொடும் சேர்வது என விளங்கும் சேம்பொன்னிறத்த வலிய தேரேறிப் பூதகணம் பக்கம் சூழ அங்குப் போத்தந்தார்.
செஞ்ஞாயிற்று மண்டலமும் ஒளி மழுங்கவரும் தேரை எதிரே கண்டவுடன் உடலெலாம் சிலிர்ப்ப உள்ளத்து உவகை முகமலரில் வெளிப்பட்டுத் தேங்க சேடிமார் மணமிக்கமலர்களைக் கொடுக்க வாங்கி எதிரில் குவித்துத் தூவி மிகுந்த அன்பொடு நிலத்தில் விழுந்து வணங்கி எழுந்து பொற்கொடி போல நின்றாள்.
மணமிக்க கொன்றை மலர் மிலைத்த சடைப் பிரானாரும் மகிழ்ந்து தமக்கு முன்னர் நிற்கும் இமயமலைக் கொடியைத் தமது ஒருபங்கை ஆட்சிகொண்டவளை பொற்றேரில் ஏற்றிக் கொண்டு காஞ்சிபுரத்தின் வலமாகச் செல்வாராகி அன்று அந்தவளநகரின் அற்புதங்கள் அனைத்தையும் அவளுக்கு அருளலுற்றார்.
இனிய குதலை மொழி பேசுபவளே கற்பகாலந்தொறும் திருமால் பிரமன் முதல் தேவர்களெல்லாம் எம் குறியை இருத்தி எமைப் பூசித்து மிக்க வரம் பெற்று உயர்ந்த இடம் உலகில் காஞ்சி ஒருதலமேயாம்.இத்தலத்தினுள் பலதளிகள் உள.
சிரசில் மணி விளங்கும் பாம்புகளுக்கு அரசனான ஆதிசேடன் நம்மைப் போற்றி உலகத்தைத் தாங்கும் எட்டுப் பாம்புகளுக்கும் வேந்தனாய் மகிழும் தலமிது.
போர் வலிமிக்க கயமுகாசூரனை அழித்து அவனுடைய மத்தகத்தில் இருந்த மணியினால் ஒற்றைத் தந்தத்தை ஒருபால் உடைய உன்மகன் நம்மைப் பூசித்த தலம் அதுவாம் கண்டாய் உலவை தந்தம் விநாயகப் பெருமான்பூசித்த இடம் அநேகதங்காவதம்.
விரும்பிடும் ஓணகாந்தன் தளியிது எனக் காஞ்சிபுரத்தின் சிறப்பு முழுவதையும் எடுத்துஇயம்பி திருவேகம்பத் தளிக் கோயில் எய்திச் சொல்வார் இடைவெளியின்றி யாம் எத்ஹினத்தும் எப்பொழுதும் குடிகொண்டிருக்கும் மேன்மை உடையது கடலால் சூழப்பட்ட நிலவரையில் இதுவொன்றே.
கருணையே பருத்த அடியாகவும் சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் ஆகிய தவமே கப்பாகவும் சந்தசு யாப்பு சாகைகளாகிய கிளைகளாகவும் தருமம் வயிரமாகிய உள்ளீடாகவும் சிவம் உயிராகவும் அறம் பொருள் இன்பம் வீடு என்னும் நாற்பயனும் பழமுமாகிய வேதமே மாமரமாக உள்லது இதன் கீழ் எமைப் பூசை புரிக நமக்கு உன்னுடன் இங்குக் கூட்டம் நிகழும் என்று கூறி இறைவியை இறைவன் காதலுடன் பஞ்சதீர்த்தக் கரைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
ஞானம் வளரும் இடமாகிய காமக்கோடிப் பீடஹ்தின் பெருமைகளை யெல்லாம் அறிவித்துப் பின்னர் அம்மையை நோக்கிநீ இங்குப் பொருந்தி அருந்தவங்கள் செய்திடுக அறங்கள் அனைத்தையும் மாறாது வளர்த்துக் காப்பாயாக என்று அருளிச் செய்து மறைந்தார்.
அலைகள் வீசும் தெளிந்த நீருடைய தீர்த்தங்கள் ஐந்திலும் படிந்து கரையை அடைந்து வேறு துணி கொண்டு நீரினைப் புலர்த்தி வேறு உடை உடுத்தி முறைப்படி திருநீறு மணங்கமழச் சாத்தி அக்கமணி வடங்கல் அணிந்து செய்யவேண்டிய கடன்களெல்லாம் குறையாது செய்து முடித்து திருவைந்தெழுத்தும் விதிப்படி உச்சரித்துத் தன்னை உடையாரின் அடிகள் போற்றி.
அவ்விடத்திருந்து ஆனந்தப் பரவெளியாம் சிதாகாயத்தை அணையச் செல்வாள் சஹ்தாவரணம் எனும் பெருவாய்தல்கள் ஏழனையும் கடந்து பைய வுள்புக்கு அங்கேயுள்ள பீடத்தினை நோக்கி விம்மிதம் எய்தி அப்பீடத்தின் உச்சியில் அமைந்துள்ள முக்கோண்ன வடிவில் உலகமெலாம் மகிழ அமர்ந்து அம்மையின் சிவயோகத்தின் நிலை கூறப்படுகின்றது.
மலமில்லாததாய் பேரொளியாய் எங்குஞ் செறிந்ததாய் வியாபகமாய் ஆனந்தநிலையாய் பெருகுகின்ற ஞானவெளியில் அது வேறு தான் வேறு என இரடுமாயும் அன்றி ஒன்று கெட்டு ஒன்றாகிவிடலுமன்றிக் கலந்து தன் செயலற்றுத் தன்னுடைய தன்மையெலாம் ஒழிந்து எதற்போதமற்றுச் சிவபோதமாய் தன்னுடைய உள்ளம் போல பொன்போலும் உடலும் எச்சலனமும் இல்லாதபடி இன்பமாம் சிவயோகத்தில் இறைவி இருந்தாள் உலகமெலாம் துயர் நீங்க.
பெருகி வளர்கின்ற சிவபோகத்தில் திளைத்த பின்பு அறங்கள் பிழையாது செய்யக் கருதி அறச்சாலைகள் பல நிருமித்து இறைவர் அளித்தருளிய பாசனம் சராவம் தம்மால் ஒப்பற்ற அண்டங்களெல்லாம் மகிழ்ச்சியில் நிற்க அறம்பலவும் செய்து நின்றாள் தூங்கிய தசை கழுத்துடைய தூய ஆன் அலைதாடியுடன் கூடிய பசு.
நீண்ட அரிவாளால் மெல்லிய பசும்புல் அரிந்து கொண்டுவந்து மரத்தினடியில் பசிக்களைப்புடன் கிடக்கும் பசுக்கூட்டம் தளர்ச்சி நீங்கி உண்டு பெருக்க வழங்கினாள்.
பசுவிற்கு வாயுறை யான் எனது என்னும் இருவகைப் பற்றினையும் விட்டு பிறவாமை என்னும் ஒப்பற்ற பற்றையே உள்ளத்தில் பற்றிச் சிவஞானம் என்னும் செல்வம் மலிய பிச்சையேறூத் திரிபவர்க்குச் சிறப்பாகச் சமைத்த உணவினை நிரம்ப அளித்தாள்.
தந்தை தாய் முதலிய எச்சுற்றமும் இன்றி கடுந்துயர்ப்படும் குழந்தை மனதில் மகிழ்ச்சி கொள்ள ஆதரவுடன் வேண்டுவன அனைத்தையும் கொடுத்துப் பாதுகாத்தாள்.
அறிவு மயக்கத்தைப் போக்கும் வேதக்கல்வியும் ஆணவமலக் குற்றதைக் களையும் ஆகமக்கல்வியையும் யாவரும் விரும்பும் இயலிசை நாடகத் தமிழும் யாவையும் தளர்ச்சியின்றிப் பயில்வித்தாள் இது ஓதுவித்தல் எனும் அறம் ஈன்றவள் இறந்துபடுதலினாலும் தாயிருந்தும் முலை சுரவாமையினாலும் பசியினால் அழும் குழவிக்குப் பால் மிகச் சுரக்கும் அருளுள்ள தாயரைக் கொண்டு அக்குழந்தைகள் களிக்க ஊட்டினாள்.
அறுவகைச் சமயஹ்தில் நின்று ஒழுகுபவர்க்கெல்லாம் தன்னுடைய பெறல் அரும் பெருமை தோன்றச் செறிந்த கருணையால் இனியசுவைக் கறி முதலாகிய உணவுகளைத் தாராளமாக வழங்கினாள்.
கருவுற்றுத் துன்புறும் மாதர்களை பெருந்துயர்ப் பட வேண்டா விரைவில் ஆண்மகன் பிறப்பான் எனக் கூறித் தேற்றிப் பெருங்கருணை புரிந்து காத்தனள்.
அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் தறுகண்மையும் பெருமையும் உடைய வீரர்களும் கொண்ட சேனைத்தலைவர்களும் மண்ணுலகம் பரப்பி நெருங்கும் வேந்தருக்கும் உண்ணுவ முதலிய முறையின் நல்கினாள்.
இது ஒப்புரவு என்னும் அறம் சூலை முதலிய நோயான் பீடிக்கப்பட்டுளோர்க்கு ஏற்ற மருந்துகளை உண்டாக்கி அன்பினால் காலையும் மாலையும் அவர்கள் வெறுப்புறாதவாறு இன்மொழிகள் பல கூறி ஊட்டினாள்.
கிளைகள் செழித்துத் தழைத்த இளமரச்சோலைகள் எங்குஞ் செறிந்திட வைத்து அவற்ற்ல் வந்து தங்கும் மயில் கிலி முதலிய பறவைகள் உண்ணும் பொருட்டுப் பழம் முதலிய உணவுகள் உண்டாக்கினாள்.
கயல் முதலிய நீர்வாழ்வன உண்ணும்பொருட்டு தேன் துளிகளைப் பிளிற்றும் தெய்வத் தாமரைகள் பூக்கும் பொய்கையும் வாவியும் தூய நீருடைய தடங்களும் தொட்டு நல்லுணவு அளித்தனள்.
வானரக் குலமும் மானின் திரளும் காட்டிலிருக்கும் மதயானைகளின் கூட்டமும் மற்றும் இவைபோன்ற ஏனைய விலங்குகள் எவையும் இன்புற அவற்றிற்கு இனிமை பயக்கும் உணவுகளைத் திரட்டித் தாராளமாக அளித்தாள்.
அக இருளாகிய அறியாமை கெட இறைவன் அருளிய தெள்ளிய தேன்போல் சுவைக்கும் புராணங்களைச் செஞ்செவி அள்ளீ உண்டு அனைவரும் அன்பு மேலிடப் பள்ளிகளை அமைத்துப் படிப்பித்தாள்.
சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் ஆகிய தவம் நான்கையும் இயற்ற விரும்பிய சைவ சாதகர்களுக்கு நல்ல குருமார்களைக் கொண்டு இழிவான வலிய மலம் நீங்க அஞ்செழுத்தினை உபதேசம் செய்வித்தாள்.
தீக்கை செய்தல் என்னும் அறம் பிறையைச் சூடிய பெருமானின் திருவடியையே துணையாக்கக் கொண்டு கனிந்த பத்தியில் கலந்த அடியார்களும் முனிவர்களும் தங்கியிருக்கும் முறையில் எங்கும் உயர்ந்த மடங்கள் அமைத்துப் பேணினாள்.
பசுநெய் வார்த்து அட்ட உண்டிகளும் தேனினில் அடும் சுவைக் கறியமுதமும் பசும்பால் பெய்து அட்ட பாற்சோறும் ஏழைகளுக்கு உதவிடும் அன்னசாலைகளை அமைத்தாள்.
மக்களை ஈன்றவருக்கு வேண்டிய பொருள்களை அவர்கள் வியப்பு எய்த நிரம்ப அளித்து அழகிய கன்னிமார்களை அழகு தக்கிருக்கும்படி அணிகலன்கள் பல அணிவித்துக் மாட்சிமைப்பட்ட மைந்தருக்கு நீர் வார்த்து மணம் செய்வித்தாள்.
பெற்ற தாயினைக் கண்டதுபோல் பிரியத்துடன் சார்ந்து கடன் பெற்ருப் பின் பேயினைக் கண்டதுபோல் ஒளிந்து துன்புற்று கடனைத் திருப்பித்தரப் ஒன்றும் இல்லாத வறியவர்களின் கடன்களை ஏற்று அவர்கள் மகிழ்ச்சிகொள்ள வழங்கித் துன்பத்தைப் போக்கினாள்.
சந்தனக் களபம் ஒளி விளங்கும் அணிகலன்கள் மணமாலைகள் ஆடைகள் பிறவும் இந்திரனுடைய செல்வம் எனப் பொருட்பெண்டிருக்கு அளித்துக் காமுகர் தளர்வு தீர்த்தாள்.
ஐந்தணைப் படுக்கை துயிலுவதற்கு அழகிய மாளிகை விளக்கு ஒளிமிக்க குடத்தில் பருகுதற்கு உரிய நன்னீர் ஆகியவற்றை எந்த இடத்திலும் துயிலுக்கு உதவ இயற்றினாள்.
இது படுக்கை அளித்தல் என்னும் அறம் புதிய மண்பாண்டங்களில் சூரியன் கீழ்க்கடலில் உதயமாகும் முன்னர் நீரினை எடுத்து அதற்குப் பொருத்தமான நறுமணப்பொருள்கள் இட்டு தேனினும் இனிய கனி வகைகளும் பழ்ச்சாறும் வழங்கும் தண்ணீர்ப் பந்தர்கள் அமைத்தாள்.
தன்னுடன் மாறுபட்ட உயிர்களைப் பிடித்து இழுத்துத் தன்னுடன் இணங்கச் செய்து அருள் கொடுப்பது போன்று நறு மணத்துடன் கூடிய இனிய சுவையான உணவை மறுத்திடும் சிறார்க்கு இதமான மொழிகளைக் கூறி ஊட்டினாள்.
இரப்பாருக்கு ஈயாமல் பொருள்களை மறைக்கும் மக்கள் முன் கலங்கியும் ஆதரிக்கும் மாந்தர்முன் முகமெலாம் மலர்த்தியும் பற்கள் வெளியே தெரியும்படித் திறந்தும் இழிவந்து இரக்கும் மாந்தருக்கென அறச்சாலைகள் எண்ணிலாதன எடுத்தனள்.பல்லெல்லாம் தெரியக் காட்டிப் பருவரல் முகத்திற் கூட்டி எனத் தொடங்கும் பாடலைக் காண்க.
புனித நீராடுதல் ஏதுவாகவும் தெய்வங்களைத் தொழுதல் காரணமாகவும் பிற காரணங்களுக்காகவும் யாத்திரை மேற்கொண்டவர்களுக்கு அவரவர்களுக்கு ஏற்புடைய சுவையான உணவினை அளிக்க அன்னசாலைகளை அவ்வவ்விடங்கள்தோறும் அமைத்தாள்.
பலவகைச் சித்திரங்கள் எழுதிய ஆடைகளும் மெல்லிய பட்டுடை வகைகளும் பலவகை அணிகலன்களையும் விரும்பி வந்தோர்க்கெல்லாம் அவர்கள் விரும்பியவாறு கொடுத்தான்.
பொருள் தேடி வைத்தவர்கள் நலிதலினாலும் அறத்திற்கு ஈட்டி வைத்த பொருள் கெடுதலாலும் வேறு இடர்கள்பகைவர்கள் ஆகிய காரணங்களால் விளங்குதல் இல்லாமல் கெட விருக்கும் அறங்கள் எண்ணிலாதனவும் விண்ணூலகம் வாழ்வோரும் வியக்கும்படிக் காத்து வளர்த்தாள் இது முன்னோர் இயற்றிய அறங்களளைக் காத்தல் என்னும் அறம் கடும்பு சுற்றம்.
சுற்றமில்லாத அநாதைப் பிணம் ஈமச் சடங்குகள் செய்யப் பொருளில்லா ஏழைப்பிணம் கொடிய நோயினால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்தபிணம் இவை போன்றவற்றை சுடுகாட்டில் எரியூட்டி ஈமச் சடங்குகள் முழுமையாக ஆற்றுமாறு செய்தாள்.
வருத்துவதற்குப் பற்றிய பறவை முதலியவற்றை நூல்களில் கூறப்பட்டுள்ள அறங்களைத் தெரிவித்தும் இனியமொழிகளைக் கூறியும் பொன் கொடுத்தும் தன்னிடம் வாங்கி அவற்றின் துன்பத்தை நீக்கி தான் பெற்ற மைந்தர்களைப் போன்று அவற்ரின் உயிரைக் காத்தனள்.
அழுக்கு ஆடைஉடுத்திருக்கும் ஏழகளைக் காணின் அன்போடுஅவரை அணுகு உம்முடைய ஆடையத் தாருங்கள் தூய்மை செய்து தருதும் என வாங்கி உவர்மண் சாணம் ஆகியவற்றை ஊட்டி நன்கு தூய்மை செய்து அளிக்கும் ஏகாலியர் இடம் பல சமைத்தாள் இது தூசொலிப்பித்தல் என்னும் அறம்.
முடி வளர்ந்தோரைக் கண்டவுடன் மூழும் அன்பினால் அவர் முன்போந்து இன்ன திதியும் நாளும் சவரம் செய்துகொள்ள நல்லனவாம் என்று கூறி அழைத்து வந்து நன்காற்றும் குற்றமிலா நாவிதர் வாழிடங்கள் பல செய்தாள்.
இது மயிர்கழிப்பித்தல் என்னும் அறம் இத்தகைய முப்பத்திரண்டு அறங்களும் சிறந்தோங்கவே விண்ணுலகத்தவரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தனர்.
பாவச்செயல்களின் பெயர்களும் வழக்கொழிந்தன புண்ணியச் செயல்களே வழக்கில் இருந்தன நிலவுல்கில் உள்ள மாந்தரே அல்லாமல் கற்பக நாடாகிய தேவலோக வாசிகளும் மணி இமைக்கும் நாகங்கள் உறையும் நாகலோக வாசிகளும் காஞ்சியில் தங்கி பத்திசெய்து மலக் குற்றம் அறுத்தனர்.
இறைவியின் அறச் செயலால் விண்ணுலக தேவர்களும் பாதலத்து நாகலோக வாசிகளும் கடலால் சூழப்பட்ட மண்ணுலகத்தவரும் மட்டுமேயன்றி இறைவி ஆற்றிய அறத்தால் திண்ணிய வல்வினைகள் முழுவதும் பொடிபட உதறித்தள்ளி மிருகம் முதலியனவும் சிவலோகத்தை அடைந்தன நிலத்தின் புறத்தே உள்ள கடலோசையும் எழுகடலோசையும் மேகத்தின் இடியோசையும் கலந்ததென கவுரி நாயகி அமைத்த அறச்சாலைகளை அடைவோருடைய ஓசையும் வெளியே செவோருடைய ஓசையும் அங்கே அறத்தை நுகர்ந்து களிப்போர் ஓசையும் பிணங்கும்.
எண்ணற்ற அரமகளிர் இன்னடிசில்களை சமைக்கும் அவர்களுடைய அழகிய முன்கையில் உள்ள சங்கு வளையல்கலும் விளங்கு மேகலையும் தாமரை மலரிதழ் போன்ற பாதத்திலுள்ள சிலம்பும் உண்ணுங்கள் எனக்கூறும் இனிய சொல்லும் பலமுறை முழங்கும்.
சுதை தேவாமிர்தம் மலரணிந்த கூந்தலினர் எழுப்பிய யாழ்நரப்பிசையும் சந்திரன் போன்ற முகத்தில் முறுவல் துளும்பும் பாட்டிசையும் மணிவடம் சிலம்பு முதலியவற்றின் ஒலியுமே புறத்தே கேட்கப்படுவன அல்லாமல் காமசாலைகள் இளைஞரைப் புறத்தே செலுத்தா.
காமசாலை பொருட்பெண்டிர் இருப்பிடம் செல்வம் நிறைந்த நீண்ட தெருக்கள் தோறும் மகளிரைத் தானமாக வழங்கிய திருமணத்தால் மகிழ்ச்சிகொண்ட ஆடவர்கள் ஒருவர் தோளினை ஒருவர் தழுவலும் உயர்வானில் உத்தரியத்தினை எறிதலும் விளங்கும்.
கலைமகளையும் திருமகளையும் அறியாமையை நீக்கும் வில்வத்தினிடத்தும் மலரும் பலாசிடத்தும் எய்தி பாம்பணியை அறிந்த சிவபெருமானை நோக்கித் தவம் புரிக என்று ஏவியபின் பலாசு கல்யாண முருங்கை.
காஞ்சி குளிர்ந்த கடலில் வைகறைப் பொழுதில் தோன்றிவரும் செழுஞ்சூரியனும் தோற்குமாறு செந்தளிர்கள் உளதாகி ஒளிரும் கிளைகளைகளொடு அழகிதாக குளிர்ந்த ஒளிக்கதிர்களைச் சொரிந்தது சேண் சேய்மை.
ஆண்டு அவ்விடத்தில் பிலத்தில் பிலத்தில் சேய்மையில் தாழ்ந்து தங்கிய அந்த தூண்டாசுடர்க் கதிர் பூமியைத் தாங்கும் திண்மைபடைத்த அரவின் மணியின் கதிரோடு அவ்விடத்தில் நிறைந்து நிரம்பியது.
அரவின் மணி ஒளி தூண்டா சுடரொளி காஞ்சி கொழிக்கும் ஒளி மூன்றும் விரவி சந்திரசூரிய அக்கினி என மூன்றொளிகளை முகத்தில் உடைய சிவபிரானை ஒத்திருந்தது அந்த இடம்.
பெருமையுடன் விளங்கிய காஞ்சி நெய்யுண்ணுதலில்லாமல் ஒளிரும் சுடரைக் கானவந்து கதிரொளியுடைய பரிதியைப் பூண்டு அவ்விடத்து நின்றது போன்றது.
அந்த மரம் பொன்மயமாய் மின்னும் குற்றமற்ற நவமணிகள் மெந்தளிர் ப்சிய இலை பூ நெருங்கிய கனி காய்கள் கொத்துக் கொத்தாகக் கொண்டு அம்மரம் அழகுடன் இருந்தது.
காஞ்சிநகர் காஞ்சிமரத்தின் பொலிவினால் பொன்மலர்களி மலர்கின்ற கற்பகமரத்தையுடைய பொன்னகராகிய அமராவதியின் இறுமாப்பையும் கற்பகமரத்தின் செருக்கையும் வென்றது.
அக்காட்சி அம்மரத்தில் மணியுடைய பாம்பு இனிது வாழ்தலை நினைந்து உறவு கொண்டாட நினைந்து மணி ஆயிரங்கொண்ட படம் ஆயிரமுடைய பெரியபாம்பாகிய ஆதிசேடன் அங்கெதியதை ஒக்கும்.
விரிந்து தாரையாக ஒழுகுகின்ற தேனாகிய புனலால் அலர்ந்ததைப் போன்ற காஞ்சி தன்னைக் கருணையுடன் வளர்க்கின்ற தலைமைக் கொடியாகிய இறைவியிடம் அவளைவிட்டு நீங்கியதால் நேர்ந்த துயரைத் தெரிவிப்பது போன்றிருந்தது.
நல்லவர்களை அடைந்தால் நல்லன வந்து அடையும் பொன்னாலாகிய பூ ஒளியுடன் மனமும் பெற்றதைப் போல எனும் சொல் பாரில் நிலை நிறுத்தியது போன்றிருந்தது காஞ்சியின் பொன்மலர் மனத்துடனும் கூடியது.
வினைசெயற்குரிய நிலவுலகே கயிலைமலையாக கலைகள் பயிலிடமாகிய அழகிய காஞ்சிப்பதியே பதமுத்தியிடமாக அங்கு விளங்கும் பூமரம் சீவன்முத்தராகவும் பொலிந்தது.
அதுபோன்று ஒளிசூரியன் எங்கு உற்றாலும் அம்மரத்தில் அடியில் நிழல் சலியாது நின்றது கிளிகள் பூவைகள்நிறமிக்க மயில்கள் குயில்கள் வண்டுகள் தேனீக்கள் இவற்றினம் பரவி உலவகண்டு களிகொண்ட மக்கள் நோக்கிய கண்களுடனுளமும் அங்கு நெருங்கி உலாவின.
இறைவனின் அருளே இஃது என்போரும் அரிய வேதநூர் பொருளே இஃது என்போராய்ப் புகழ்ந்து வரும் தேவர்கள் யாவரும் இக்காஞ்சியினை வலம் வந்து வணங்கி பெருகுகின்ற மகிழ்ச்சியில் ஒளி பெற்றனர்.ஆரணம் வேதம்.
இப்படி எழுகின்ற காஞ்சிமரத்தின் பெரிய அழகினைச் செவ்வாய் உமைமாது தனதிரண்டு சேல்மீன் போன்ற விழிகளால் துய்த்து மகிழ்ச்சியினை மிக அடைந்து அடியில் வணங்குதற்குரிய தெய்வத் தன்மையதாய் இருந்தது அந்தத் தாரு.
வாள் ஒளி முக்கோண வடிவில் அமைந்த நல்ல இருக்கையில் மிக்க சடை மரவுரி உடலில் மிளிர எக்குற்றமும் நீங்கி உலகு இன்பமுற அந்நாள் அமர்ந்து தவம் புரிவாள்.
உயிர்களைக் காக்கின்ற ஒப்பற்ற தலைவராகிய சிவபரமேசுவரரை மதில் இருத்திப் பார்வை குமிழ்போன்ற மூக்கின்கண் இருத்தி தேக்கும் பரவின்பத்தில் திளைத்து அறம் பூக்கும் கொடி போன்றவலான இறைவி தவம் செய்தாள்.
பரவின்பம் பேரின்பம் இனிமையால் தேம்பாகையும் வென்ற சொல்லி அங்குத் தங்கியதால் பொன் தழக்கும் காஞ்சிமரத்தின் அடியில் தோகைக் களிமாமயில் போன்றவளும் சுடர்பொன்னாகி ஒளிரும் அற்புதத்தைப் பொருந்தியது.
மூன்று பொழுதும் ஐந்து தீர்த்தங்களிலும் முறைப்படி நீராடிமலர்ந்த காஞ்சிமரத்தின் நீழலில் அருந்தவம் ஆற்ரி இறைவனின் அருள் கிடைக்கப் பெற்று அழகு நிறைத்த திருவேகம்பத் திருக்கோவிலில் ஏகம்பரைத் தொழுதேத்தப் புறப்பட்டு சொல்ல முடியாத செல்வவளங்களை யுடைய திருவீதி சென்றணைந்தாள்.
ஒளியுடைய சங்கு முதலிய இசைக்கருவிகளின் இசைஓசைக்கு எட்டுத்திசைகளிலும் உள்ள எட்டு நாகங்களின் முடி துளங்க மங்கையர் நடனம் புரிவார்.
விளிக்கும் அழைக்கும் மங்கலப்பொருள்களான மணிவிளக்கு நிறைகுடம் முதலியனவற்றைஎதிர் கொனர்ந்து அருகில் உள்ள இடங்களைத் தூய்மை செய்து அவ்விடங்களில் அமர்ந்தருளிச் செல்லுமாறு வேண்டுவார் தன்னோடு ஒன்ற அழைக்கும் தாமரை மலர்போன்ற திருவடிகளை நீங்காமல் தொழுது அணைபவர்கள் தாழ்ந்து வணங்குவோருக்கு வாழ்வளிக்கும் தயலாய் அருள்க என்பார்.. எத்தகைய தவம் நாம் முன் இயற்றினோமோ இங்கு இவளைக் காண்பதற்கு?
அத்தகைய தவத்தை நாம் முன்பு புரிந்திராதபோனால் அரியும் அயனும் காணமுடியாத இந்த உத்தமியின் நல் திருக்காட்சி நமக்கு அவள் அருளுமோ என அன்புசெய்வார்.
மயக்கமடைந்த அவ்வுலகமெல்லாம் மகிழ்விக்கும் திறம்போலும் பெருகும் பேரறம் ஆற்றுவது என்பார் சந்திர சூரியர்களும் பிறவொளிகளும் தத்தம் இயல்பில் இருக்க இருள் வந்ததெப்படி என்பார்.
எந்தவொளிக்கும் இவள் புதைத்த அந்தணனாராகிய சிவ பரம்பொருளின் முகத்தில் ஒளிரும் விழியின் ஒளியே உயிர் மூலகாரணம் என்பார் இறைவனின் கண்களை இவள் புதைப்பதற்கு ஏதுவாக இருந்த மாலதிக் கொடியையும் கீழ்நோக்கிய அரும்புகளையுடைய மாவினையும் கை தொழுவார்.
பலப்பல அற்புதங்களைப் படைத்தவளே இவள் இனி இங்கு இன்னும் என்னென்ன அதிசயம்நடத்துமோ என வியப்பார் சடைமுடியும் உருத்திராட்ச மணிமாலையும் வெண்ணீறும் மரவுரியும் உடையவளாகத் தவம் புரிந்தும் அவலுடைய உடலின் நிழல் நிலத்தில் படவில்லை என்பார்.
இவ்வாறு பலரும் போற்ற எழுந்தருளி வரும் வழியில் அருகிறுந்து செம்மையாகத் தொண்டு செய்யும் மங்கலை என்னும் கரியகுழல் மடந்தையாகிய சேடி மனமகிழ்வோடு வணங்கிஅமிழ்தனையாளுக்குப் பின் வருமாறு கூறினாள்.. அடியனேன் குளிர்ந்த தடாகம் ஒன்று அகழ்ந்து அருகில் ஒரு மண்டபமும் எடுத்தேன்.
மலர்கொழிக்கும் புனல் தடாகத்தையும் மணி மண்டபத்தையும் கண்டு பின் அங்கிருந்து நீங்கிக் கம்பைநதித் துறையருகு சென்று பின் மங்கலை சண்டி ஆகிய சேடியரிடம் இவ்வாறு பணித்தருள்வாள் பிறையை நிகர்க்கும் நெற்றியுடையீர் இங்கு வேதங்கள் திரண்டு உருக்கொண்ட மாமரம் இதாகும்.
வேதங்கள் மாமரமாகிய பொழுது மூவர்களுக்கும் முதல்வனாகிய இறைவனைத் துதிக்கக் குழுமியதென பூத்த கிளைகள்தொறும் வண்டினம் இசை பயிற்றலைக் கேளுங்கள் மறையாகிய யான் தழுவிய உள்ளடக்கிய பொருள் உண்மையில் உமாதேவியார் தழுவிய பரனே என்று மாந்தருக்குத் தான் தெளிவுறுப்பது போல பசுமையான இலையும் செம்மையான தளிரும் நெருங்கித் தழைத்தலைக் காண்க.
மாமரமாகிய என்னை ஆளுடையவன் எனது பெருமையுடைய நீழலில் நிலைபெற்றிருக்கும் ஐமுக வள்ளல் காண்க என்று உலகினுக்கு உரைப்பதுபோல் கிளைக்கள் நிமிர்ந்து இருக்கும் இயல்பினைக் காண்க.
உமையைப் பிரிந்த பிரிவுக்கு வருந்தி அவளைப் புணர விரும்பி முயற்சி செய்ததென அவ்வண்ணலின் உடல்மேலெல்லாம் மலரம்புகள் சொரிதல் காண்மினோ.
இனியனவாகிய இவற்றை நுகர்க என்று தன் முன் முதலாகிய புனிதனுக்கு அளித்திடத் தாழ்ந்த இயல்பினதெனக் கனி நறுங்காய்கள் ந்ருங்கிய பாரத்தினால் கிளைகள் வளைந்துள்ள செய்கையினைக் காண்மினோ.
இப்படியாக வேதமாகிய மாமரத்தின் பெருமைகள் அனைத்தையும் எடுத்து விரித்து ஓதி இளமையான மாவடியின் முளைத்த சிவபெருமானின் பெருமையும் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தி சிவபூசை புரியத் தேவையான எல்லாப்பொருள்களையும் கொண்டு வருக என அம்மை இயம்பினாள்.
அம்மை கூறிய பணியைக் கேட்ட மங்கலை சண்டிகை இருவரும் உய்ந்தோம் உய்ந்தோம் என்று கூறி இறைவியின் ஒளிர்கின்ற தாமரையாகிய திருவடிகளை வணங்கி மணமிகு கற்பகமும் ஒளிமிகு சிந்தாமணியும் பூசைக்கு வேண்டிய எல்லாப் பொருள்களையும் முழுமையாக அளிக்க அன்னியின் பூசைக்குத் துணையாக முன்னின்றனர்.
பெருமைமிகு சிவபூசையைப் பேரன்பினுடன் செயத் தொடங்கித் தான் ஆடுதற்கும் சிவன் முடிமேல் ஆட்டுதற்கும் இரு தீர்த்தங்களைப் புகழ்மிக்க கம்பத்தின் தென்பாலும் வடபாலும் இமயமலை பெற்ற கொம்பனையாள் நிருமித்தாள் பிறப்பிறப்பிலாளாகிய அன்னை புகழ்மிக்க அத்தீர்த்தங்கள் இரண்டனுக்கும் முறையே உமாபத்திரம் நன்கீர்த்திமதி எனப் பெயர் சூட்டி உலகத்தில் கீர்த்தி பெற்ற தீர்த்தங்களையெல்லாம் அவற்றில் நிறைவித்து அவற்றைக் காக்க கீர்த்திமதி எனப் பெயரிய அணங்கொருத்தியையும் நியமித்தாள்.
தென்பாற் தீர்த்தமாகிய உமாபத்திரத்தில் மின்னல் பாய்ந்து துளைவதைப்போல் விதிப்படி நீராடி பொன்னிறத் திருமேனி பொலிய வெண்மையான ஆடை அணிந்து திருவெண்ணீற்றைக் கவசத்திடைப் புகுந்தாள்.
வெள்ளை நிற அன்னப் பறவை மீது வெண்மைநிற வரிகள் கிடந்தாற்போல தன் உடலில் உத்தூளனமாகக் கிடந்த நீற்றின் மீது ஒழுங்கமைந்த திரிபுண்டரங்கள் தீட்டினாள் வஞ்சவினைத் தொடர்பறுக்கும் அக்கமணிவடம் பூண்டாள் பூசைக்குக் குழப்பமின்றிச் செய்வன எல்லாம் திருந்தச் செய்தாள்.
தோகைமயில் நடந்ததென தீர்த்தக் கரியினின்றும் நடந்து ஒப்பற்ற மாமரத்தினை அணுகுவாளாகிச் சென்றடைந்து அரசன்னமாகிய அம்மை ஐங்கரனாகிய விநாயகப் பெருமானைச் சிவபூசைக்கு வரும் இடையூறுகளுக்கு இடையூறு செய்யுமாறு பணித்து இருத்தினாள்.
நீங்காத பேரறிவாய் உலகுயிர்களின் உல்லும் புறமும் நிறைந்து அனைத்தும் தானாகி நின்றருளும் ஒப்பற்ற முதலை வழிபடும் வலிமையில்லாதவர்களும் வழிபடுமாறு எளிவந்த தெளிந்த அமிழ்து போல்வானை ஊன் முதலியனவும் கசிந்துருக உயர்பூசனை செயத் தொடங்கினாள்.
ஆகமவிதியினால் உலோபமின்றிப் பூத முதலாகிய ஐவகைச்சுத்தியும் செய்து சேடியர் ஏவிய பணிகளைத் தடையின்றி செய்ய ஒன்றிய மனத்தினளாகி உயர்ந்த கீர்த்திமதி தீர்த்தம் ஞானமலி பால் தயிர் ஆகிய அனைத்தையும் சிவமந்திரம் உரைத்து ஆட்டினாள்.
நுண்ணிய நூலிழையாலான ஆடையினால் ஈரத்தை ஒற்றி எடுத்தாள் விருப்பத்தைத் தரும் கோவணஆடை அரைஞாண் பட்டுடை அணிவித்தாள் சந்தனக் குழம்பு சாத்தினாள் அதன்மேல் வாசனைப் பொட்டி அட்டினாள்.
அறுசுவை மிக்க நால்வகை உண்டிகளைக் குற்றமற்ற பொற்கலத்தில் இட்டு அமுது செய்வித்து தூபதீபங்காட்டி அன்பினால் மேன்மைதரும் சைவாகம விதிப்படி எல்லாச் செயல்களையும் இயற்றினாள்.
இவ்வாறு நாள்தோறும் மேலும்மேலும் வந்து எழும் அன்பினால் கள்ளமிலாத் திருவுள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி ஓங்க கவுரிஒருகணையால் திரிபுரம் மூன்றையு மெரித்த பிரானாரைப் பூசனை செய்து இனிதிருந்தாள்.
வில்லாக மலையைக் கையில் உடையவரை வழுத்தி அவருடைய அருள்கலந்து இருக்கும் அம்பிகையிடத்து உறுதலைக் குளிர் அஞ்சியதைப் போல வருத்தும் குளிருடைய கூதிர் ஒழிந்தது தான் விளையாடிய குளிர்ந்த இமயமலை ஈன்ற மானாகிய அம்மை விரும்பி மேற்கொண்ட தவத்தைக் காணும் பொருட்டு மண்மீது நாடி எழுந்தது போலக் காட்சி அளித்தது பால்போன்ற வெண்பனி வீழ்ந்தது.
இளமான் நாடிய மேல் நாடி கூதிரால் வருந்திய மாதர்கள் இக்கூதிருக்கு என் செய்குவோம் என்று உளம் மிகவும் வருந்த குளிர்ந்த பனியின் குளிர்ச்சியுடன் வெண்முகில் நிறைந்தது.
நோதக வருந்த பனிக்காலம் காதலர்ப் பிரிந்தாருக்குத் துன்பத்தையும் கூடியவர்க்கு இன்பத்தையும் தருதலினால் பனியின் மென் துளி மன்மதனின் கட்டமைந்த வில்லினின்றும் புறப்படும் மலர்க்கணை போன்றது.
எங்கணும் மெல்லிய புல் அறுகு முதலிய தாவரங்களில் நுண்ணிய பனித்துளிகள் ஒளிர்ந்தன பூமியாகிய மங்கை தன்னுடைய கணவர் தோளினை அணைந்து உடல் முழுதும் வியர்வை பொடித்தலைப் போலும்.
அத்தகைய மெல்லிய பனித்துளி நிலமடந்தை தன்னிடத்து வந்து உமையம்மை தவமியற்றுவதும் மிக்க அறம்புரி தவக்கோலமும் கண்டு வியந்து நினைக்க உற்ற மெய்சிலிர்ப்பு ஒக்கும்.
உடல் முழுதும் வெண்ணீற்றுப் பூச்சு நிறைந்த கவுரியைப் போல வெண்பனியினால் விளர்த்து வெளிறிப்போன யாவையும் உலகம் முற்றும் உமையின் உருவம் எனும் உண்மையைக் காட்சி அளவையில் தெளிவித்தன.
காட்சியில் காட்சி அளவையில் அத்தகைய வெண்பனியினால் வெளுத்து மிளிர்கின்ற புவியாகிய கன்னியும் உமையம்மையைப் போலத் தவம் ஏற்க உடலெலாம் புனித வெண்ணீறு தோய்ந்தமை போன்ற பொலிவு பெற்றது.
சூரியன் தன்னுடைய கதிரினால் தன்னைக் கொல்லுதலால் குளிர்பனி சூரியனின் மனையாள் ஆவது நினைந்து மூடும் வெப்பத்தினால் பொலிவழிந்ததைப் போல் தாமரை மலர் வாடும்படியாகப் பகை விளைத்தது கதிய கதுவிய.
குளிர்பனியினால் கருகிய தாமரையைப் பற்றியிருந்த வண்டுக் கூட்டம் விருப்புடன் பிரிந்து போதல் விருப்பம் இன்மைக்குக் காரணமாகிய நோயினால் பீடிக்கப்பட்டு வருந்தும் நுண்ணிடைப் பாவைமார்களை அவர்களின் நிலையைத் தெரிந்து காமுகர்கள் நீங்கிப் போதலைப் போலாம்.
நோயினால் உயிர்வருந்தி மெலமெல்ல இறக்கும் மாந்தர்களைப்போல கொடிய குளிர்ந்த பனி பாயும் இயல்பினால் தாமரைமலர்கள் தீயில் வாட்டியது போல முழுதும் தீய்ந்து போயின நீரில் விளையாடும் மாந்தருக்கு அதில் ஆர்வம் நீங்கியது போலத் தோகை கொண்ட தூய வெள்ளை அன்னமும் குளிர்ந்த நீர்த்துறையில் ஆடல் நீங்கித் தன் பேடையுடன் குளிர்ந்த சோலைக்குள் செல்லுவதை விரும்பின அணங்கும் வருத்தும்.
வருத்துகின்ற கொடிய பனியினால் அழகழிந்து கருத்துப் போன உடம்பினா எவரும் ஆதலால் காதலரைப் பிரிந்து வருந்துவாரையும் காதலரை மணந்து மகிழ்ந்துளாரையும் பிரித்து அறிய முடியாததாயிற்று மண்டு மூண்ட நெருங்கிய.
மூண்ட கொடிய பனி பகைத்த இயல்பினால் வெடித்த புண்ணும் காதன்மயக்கத்தினால் அன்பர் இதழமிழ்தம் உண்ட பற்குறியும் வேற்றுமை கண்டிடப்படாதனவாயிருந்தன கன்னிமார்களின் வாயிதழ்கள்.
நூக்கல் பரிகரித்தல்.பனியினால் வருந்தி தாமும் பரிகரிப்பனபோல் கடைவீதிகள் சந்தனம் முத்துமாலைகள் வாசனைத் திரவங்கள் மணமாலைகள் போன்றவற்றைக் விற்பனை செய்யா.
புகரென்று ஓம்பினர் துறவியர்.பெண்டிருடன் வாழும் இல்லறம் குற்றமுடைத்தென்று துறந்து வாழும் துறவியர் மகளிர் கைபட நைந்ததைப் போலச் சந்திரனின் ஒளி தீண்ட உடல்தோறும் தங்கும் உயிர் தளர்வர் அங்கராகம் உடம்பிற் பூசப்படும் பரிமளதிரவியம்.
கொதிக்கின்ற வெப்பமே உடலிற் பூசும் பரிமளதிரவியம் கரிய அகில் எரித்த செறிந்த புகைம் இழிவானதெனப்படா எலி மயிற்கம்பளம் ஆகியவற்றை யாவரும் அரைக்கணமும் நீக்கார்.
ஒருவருடம்பின் வெப்பம் ஒருவர் உடம்பினில் பொருந்தி கடுங்குளிர் நீங்க தம்முடைய மார்பகலத்தில் விம்மும் கொங்கைகள் புதையப் புல்லுவார் திருமகள் அனைய மகளிரும் செல்வமைந்தர்களும்.
புகையும் அப்புறம் போக ஒண்ணாதவகை தடுக்கும் உள்ளறையில் தீச்சட்டியில் அகிலிற்புகை எழுப்பிப் படுக்கையில் தங்கலினால் சங்கரநாராயண வடிவம் எய்தினார்.
திருமாலும் வானவர் அரசனாகிய இந்திரனும் மன்மதனும் இயமனைப் போலக் கொடிய பனி தாக்குதலினால் நொந்து கருகிப் போன இயல்பினால்போலும் உடலெலாம் கருமை படைத்தது.