sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
முதன் முதலில் ப்ரிடிஷ்காரர்கள் காலூன்றியதால் அவர்களின் கலாச்சாரத் தாக்கமும் அவர்கள் போல் விலகிச் சிந்திக்கும் குணமும் இயல்பாகவே வங்காளத்தினருக்கு வந்திருக்கலாம்.
ஆனாலும் சீக்கிரமாகவே தங்களின் கலாச்சாரம் தேசம் போன்ற விஷயங்களில் தங்கள் முத்திரையை அழுத்தமாகப் பதித்தவர்கள் வங்காளிகள்தான்.
எத்தனை சுயநலமிகளாய் இருந்தாலும் ஏனோ வங்காளிகளின் மேலும் மலையாளிகளின் மேலும் அவர்களின் அசலான சிந்தனை ஒற்றுமையிலும் எளிமையிலும் மனம் குவிவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.
வாழ்த்துக்களுடன் காஸ்யபன் ஆஹா....மாமா அற்புதமான பதிவு....உங்கள் ரௌத்திரத்துக்கு அழகான எழுத்து வடிவம் கொடுத்துள்ளீர்கள்.... இது போன்ற பதிவுகள் உங்களைப் போல் வசீகரமானவை.
ஆமாம் தோழர் காஸ்யபன்..ரஷ்யா பிளவுண்டபோது பிரணாய் ராய் தினம் தினம் வந்து ன் சிவப்பு வரை படத்தை சுக்கு நூறாக உடைத்தபடி சேதி சொல்லுவார்.
ஆப்பிரிக்க விடுதலை வீரர் மண்டேலே ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ ஹூகோ சாவேஸ் போன்றவர்களுக்கு மகத்தான வரவேற்பளித்த மாநிலம்.அதிக செலவு செய்து பிரம்மாண்டங்கள் மூலம் வந்த ஹிந்தி தமிழ் தெலுங்கு சினிமாக்களை பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டு அதிக விருதுகளை ஹீரோயிசம் இல்லாமல் கொடுத்தது வங்க அறிவுஜீவிகள்.
பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்காக மண்ட்ல் கமிஷனை தயாரித்தவரும் அர்ஜீன் சென்குபதாவும் வங்காளிகள் என்றால் அவர்கள் சாதாரணமக்களின் மீது எவ்வள்வு அக்கள்றை கொண்டார்கள்.
இவ்வளவுக்கும் நான் எனது நாடோடித்தடம் நூலில் இருதலையும் தீ என்னும் ஓர் அத்தியாயத்தில் வாக்குஅரசியற் கம்யூனிஸ்டுகளை விமர்சித்துள்ளவன்.
அன்பின் ராஜசுந்தரராஜன் அண்ணா.வணக்கம்.இப்படியான உங்களின் கருத்துக்கள் எங்கள் தோழர்கள் மத்தியில் இருநூறு சதமானம் இருப்பதால் தான் இது குறித்து பெரும்பாலும் கருத்தே சொல்வதில்லை எனக்கருதுகிறேன்.என் எழுத்து நினைமண்டபமாக இருந்தால் கட்டாயம் எனக்கு சந்தோஷமே.என் தாய்என் காதலிஎன் நண்பன்என் எழுத்துஎனது அரசியல் நம்பிக்கை எல்லாம் தர்க்கரீதியானதல்ல.உணர்வு ரீதியானது.எதாவதொரு காரணத்துக்காக என் பிரியமானவர்கள் கண்ணீர் சிந்துகிறபோது நான் தர்க்க ரீதியாய் அறிவு பூர்வமாய் யோசிக்காமல் அழுதுவிடுகிறேன்.
தவிரவும் மே.வங்கம் தோற்றுப்போனதற்கு இடத்சாரிகளின் அனுகுமுறை காரணமில்லை.அது முதலாலித்துவ ஊடகங்களின்இந்துத்துவா பிடிப்புள்ளவர்களின்ன்இவர்களின் எஜமானனான உலகமயத்தின் வெறி.
ஷாஜஹான் ஹசாரே அந்த விடிந்தும் விடியாத அதிகலையில் நகரத்தின் தார்ச்சாலையில் குத்துக் காலிட்டு உட்கார்ந்து கொண்டு இருப்பது யாரென்கிற சந்தேகம் வந்தது.
அவ்வளவு நேரம் நின்றிருந்து விட்டு சும்மா போனால் நான் மனிதாபி மானியில்லை என்கிற மதர்ப்பு என் பைக்குள் துழாவி ஒரு ஐந்து ரூபாயோடு வெளியேறியது.
கடன் வசூல்செய்யச்சொல்லி மேலாளர் ஒரு முகவரிகொடுத்தார் மூன்று மணிக்கு ஆரம்பித்து இறுதியில் நான் காலையில் நட்ந்துவந்த அதே வண்டிக் காரத் தெருவில் தான் அந்த கடைஇருந்தது.
விடிந்து விடியாத இரவுகளும்ஓவியனி ஓவிங்களும்அவனை பாதித்த நினைவுகளும்சமூகத்தில் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருக்கிற மொன்னைத்தனமான பிரேமைகளும்கடித்துதின்கிற வறுமையும்அவரது உருவம் மாதிரியே அழுக்குடன் வலம் வருகிற அவலம் .
அவருக்கு ஜோடியாக கயல் ஆனந்தியும் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் யோகி பாபு லிஜீஷ் மாரிமுத்து மற்றும் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தை சேர்ந்தவர்கள் நடித்திருக்கிறார்கள்.
முழுக்க முழுக்க தூத்துக்குடி திருநெல்வேலி உள்ளிட்ட தென் மாவட்டங்களில் உருவாகி உள்ள இந்த படத்தில் தென்தமிழக கிராமங்கள் நகரங்கள் பள்ளி கல்லூரிகளிலும் எளிய மக்களிடமும் உள்ள பிரிவினை படிநிலை பற்றி படம் பேசுவதாக இயக்குநர் கூறியுள்ளார்.
அது உருவாக்கும் தாக்கத்தை பற்றியும் காதலையும் வாழ்வியலையும் அதனைச்சுற்றி நடைபெறும் உளவியல் அரசியலையும் பேசும் படமாக பரியேறும் பெருமாள் உருவாகி இருக்கிறது.
உலகத்தையே தன் கட்டுப்பாட்டில் இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் இறைவனையே பக்தியால் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் பக்தர்களே உலகத்தில் உயர்ந்தவர்கள்.
மூவுலகிலும் தடையின்றி சஞ்சரித்து வரும் நாரத மகரிஷிக்கு திடீரென்று ஏற்பட்ட இந்த சந்தேகத்தால் எந்த செயலையும் சரியாக செய்ய இயலவில்லை.
சரி கடல் நீரை குடித்து விட்ட குறு முனி தான் பெரியவர் என்று சொன்னால் எல்லையற்று அகன்று பரந்து விரிந்திருக்கும் ஆகாயத்துடன் அகத்தியரை ஒப்பிட்டால் அவர் அதில் தோன்றும் நட்சத்திரத்திற்கு கூட ஒப்பாக மாட்டார்.
ஆகையால் நாரதா எல்லோரையும் விட இந்த உலகத்தில் உயர்ந்தது உன்னைப் போல் பக்தியால் இறைவனை கட்டிப்போடும் பக்தர்களே என்று கூறி முடித்தார்.
ஆம் உலகத்தையே தன் கட்டுப்பாட்டில் இயக்கிக் கொண்டிருக்கும் இறைவனையே பக்தியால் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் பக்தர்களே உலகத்தில் உயர்ந்தவர்கள்.
கல்வியை தாயான சரஸ்வதியை உங்கள் குழந்தைகளோ அல்லது நீங்களோ வணங்கும் போது இந்த மந்திரத்தை சொல்லி வணங்கினால் குறையாத கல்வி செல்வம் கிடைக்கும்.
திருமணம் தடைப்படுபவர்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த ஸ்லோகத்தை தினமும் சொல்லி வழிபாடு செய்து வந்தால் விரும்பியவரை திருமணம் செய்யலாம்.
ஸ்ரீ ஞானமூர்த்தீசுவரர் உடனுறை முத்தாரம்மனுக்கு உகந்த ஷோடச நாமாவளியை தினமும் சொல்லி வழிபாடு செய்தால் எண்ணங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறும்.
பைரவ மூர்த்தியை பவுர்ணமிக்கு பின் வரும் தேய்பிறை அஷ்டமி தினத்தில் பஞ்ச தீபம் ஏற்றிவைத்து வழிபாடு செய்தால் காலத்தால் தீர்க்க முடியாத தொல்லைகள் நீங்கும் என்பது ஐதீகம்.
ஈரோடு மாவட்டத்துக்கு என்னுடைய ஆதரவு தொடர்ந்து இருக்கும் கலெக்டர் பிரபாகர் பேச்சு நான் பணிமாறுதல் பெற்றாலும் ஈரோடு மாவட்டத்திற்கு என்னுடைய ஆதரவு தொடர்ந்து இருந்து கொண்டே இருக்கும் என்று கலெக்டர் பிரபாகர் கூறியுள்ளார்.
நான் பணிமாறுதல் பெற்றாலும் ஈரோடு மாவட்டத்திற்கு என்னுடைய ஆதரவு தொடர்ந்து இருந்து கொண்டே இருக்கும் என்று கலெக்டர் பிரபாகர் கூறியுள்ளார்.
எம்.எல்.ஏ.க்கள் கே.வி.ராமலிங்கம் கே.எஸ்.தென்னரசு ஆகியோர் கலந்து கொண்டு புதிய தடுப்பணையை மக்கள் பயன்பாட்டிற்கு கொண்டு வந்தனர்.
ஒளிரும் ஈரோடு அமைப்பு தலைவர் அக்னி சின்னச்சாமி செயலாளர் எஸ்.கணேசன் பொருளாளர் ஞானவேல் நீர் மேலாண்மை குழு தலைவர் ராபின் துணைத் தலைவர்கள் யூ.ஆர்.சி.தேவராஜ் சி.டி.குமார் அறங்காவலர்கள் பி.வி.மகேஷ் எஸ்.கே.எம்.சிவக்குமார் ஆர்.ஆர்சத்தியமூர்த்தி காமதேனு மாட்டுத்தீவன நிறுவன தலைவர் ஆர்.ஜி.சுந்தரம் அ.தி.மு.க.
பகுதி செயலாளர்கள் சூரம்பட்டி ஜெகதீஷ் காசிபாளையம் கோவிந்தராஜ் சூரம்பட்டி முன்னாள் நகர்மன்றத் தலைவர் சண்முகம் ஒன்றிய செயலாளர் பூவேந்தன் உள்பட பலர் கலந்து கொண்டனர்.
ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் ரபேல் ஒப்பந்தத்தில் பங்கெடுத்ததில் இந்திய அரசின் தலையீடு எதுவும் இல்லை மத்திய அரசு மக்கள் குறை தீர்க்கும் நாள் கூட்டத்தில் ரூ.
இந்த எலெக்ட்ரிக் கார் தொழில்நுட்பம் ஜாகுவார் லேண்ட் ரோவர் மற்றும் டாடா மோட்டார்ஸ் பிரிட்டன் உள்ளிட்ட நிறுவனங்களுடன் இணைந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
முன்னதாக வெளியான தகவல்களில் நானோ எலெக்ட்ரிக் கார் இந்தியாவில் சோதனை செய்யப்பட்டு வருவதாகவும் விரைவில் வெளியிடப்படலாம் என்றும் கூறப்பட்டது.
விரைவில் நானோ எலெக்ட்ரிக் கார் இந்தியாவில் விரைவில் வெளியிடப்படலாம் என்றாலும் தற்சமயம் டாடா மோட்டார்ஸ் நிறுவனம் இ.எஸ்.எஸ்.எல்.
மேலும் பெரியார் சிலை உடைப்பு குறித்து கண்டனம் தெரிவித்த அவர் திரைத்துறை மட்டுமல்ல வேறெந்த துறையும் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடும் நிலை இனி வரக்கூடாது என்று தெரிவித்துள்ளார்.
அதனை தொடர்ந்து பேசிய அவர் கூறுகையில் காவேரி மேலாண்மை அமைப்பது குறித்து தமிழக அரசு மத்திய அரசுக்கு இன்னும் அழுத்தம் தர வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார்.
ஒற்றை தலைவலி ஹோமியோபதி மருத்துவமனை வேளச்சேரி சென்னை தமிழ்நாடு பெண்களுக்கு மாதவிலக்கு நேரத்தில் ஒற்றைத் தலைவலி அதிகமாகும்.
அதனால் மைக்ரேன் என்று தெரிந்ததும் அசட்டையாக இருக்க வேண்டாம் சாக்லெட் ஐஸ்கிரீம் போன்ற சில வகை உணவுகள் ஆகியவை மைக்ரேன் அதிகமாக காரணமாக இருக்கலாம்.
சிகரெட் பிடிப்போர் அடிக்கடி கருத்தடை மாத்திரை விழுங்குவோர் ஒரு நாளைக்கு மூன்று லிட்டர் வரை தண்ணீர் குடிக்காதவர்களுக்கு கூட இந்த தலைவலி வரலாம்.
உங்களுக்கு ஒற்றை தலைவலி பிரச்சனை இருந்தால் ஹோமியோபதி மருத்துவர் மற்றும் மன நல ஆலோசகர் மருத்துவர் செந்தில் குமார் அவர்களை தயக்கமின்றி தொடர்புகொண்டு சிகிச்சை பெறவும்.
கற்பனையில் படைக்கும் மாந்தர்கள் இவ்வாறு கற்பவரின் நெஞ்சில் நெடுங்காலம் நிற்குமாறு செய்ய வல்லவர்களே கற்பனைத் திறன்மிக்க கலைஞர்கள்.
காவியம் என்பது உரைநடை வளராத காலத்தில் செய்யும் வடிவில் அமைந்த கலைச் செல்வம் நாவல் என்பது உரைநடை வளர்ச்சியால் இவ்வடிவில் அமையும் கலைச் செல்வம்.
உள்ளத்து உணர்ச்சிகளையும் போராட்டங்களையும் விடாமல் விளக்கியுள்ளதோடு உயர்ந்த மாந்தரின் விழுமிய நோக்கங்களுக்கு ஏற்ப பண்பாடு குன்றாமல் காத்துள்ளார் என்பதும் பாராட்டத்தக்கது.
தேர்தல் காலத்தில் நிகழும் காட்டுமிராண்டித் தன்மையான கொடுஞ்செயல்களை இவர் தக்க இடத்தில் எடுத்துக் காட்டியிருப்பது காலத்துக்கு ஏற்ற நல்ல தொண்டு ஆகும்.
இந்த நாவலுக்கான சிந்தனையும் நிகழ்ச்சிகளும் முகிழ்ந்துக் கிளைத்து உருப்பெற்ற காலம் எனது உள்ளத்துள் வளமார்ந்த பொற்காலம்.
தமிழ் மணம் கமழ்வது என்று பெருமையாகப் பேசுவதற்கேற்ற மொழி நாடு இனப்பண்புகள் ஒவ்வொரு தமிழ்க் கதையிலும் அழுத்தமாகத் தெரியச் செய்ய வேண்டுமென்று ஆசைப்படுகிறவன் நான்.
சிறந்த பெருமையும் பழமையும் வாய்ந்த தமிழ் இனமும் மொழியும் நாடும் பண்பாடும் சிறப்படைய மறுமலர்ச்சி இலக்கியம் உதவ வேண்டுமென்று கருதி வருகிறவர்களில் நானும் ஒருவன்.
தமிழ் நாவல் எழுதுகிறவர்களில் பெரும்பாலோர் சென்னையையும் அதன் சுற்றுப்புறங்களையுமே கதை நிகழும் களமாகக் கொண்டு விடுவதனால் சென்னைக்குத் தெற்கே உள்ள தமிழ் நிலப்பரப்பின் விதவிதமான வாழ்க்கை வடிவங்கள் விதவிதமான வாழ்க்கைச் சாயல்கள் தெரிவிக்கப்படாமலே போய்விடுகின்றன.
இதை மனதிற் கொண்டு மதுரையையும் தென் தமிழ் நாட்டுச் சுற்றுப்புறங்களையும் குறிஞ்சி மலர் நாவலுக்குக் களமாக அமைத்துக் கதை எழுதினேன்.
தமிழ்நாட்டின் வார இதலாகிய கல்கியில் மணிவண்ணன் என்ற பெயரோடு இந்தக் கதையை எழுதத் தொடங்கிய போது நல்ல காரியத்தை எந்தப் பெயரில் செய்தாலும் நல்ல காரியந்தானே?
மருக்கொழுந்துச் செடியில் வேரிலிருந்து நுனித் தளிர் வரை எங்கே கிள்ளி மோந்தாலும் மணப்பது போல என்னுடைய இந்த நாவலின் எப்பகுதியிலும் பண்பும் ஒழுக்கமும் வற்புறுத்தப்படுகிற குரல் ஒலிக்க வேண்டுமென்று நினைத்து நான் எழுதினேன்.
கல்லூரிகளிலும் பள்ளிக்கூடங்களிலும் இன்று வளர்ந்து வரும் தமிழ் நம்பியரும் நங்கையரும் எதிர்காலத் தமிழ்ச் சமுதாயப் பண்ணையின் நாற்றங்கால் என்று நினைவூட்ட விரும்பினேன்.
சைவ சமயக் குரவர் திருநாவுக்கரசரின் தமக்கையார் திலகவதி கலிப்பகையார் ஆகியவர்களின் நிறைவடையாத உறவு இவற்றைச் சற்றே நினைவுபடுத்திக் கொண்டு இந்த நாவலைப் படித்தால் இதன் இலக்கிய நயம் விளங்க முடியும்.
இந்த நாவலில் பூரணி அரவிந்தன் இருவரையும் தமிழகத்துப் பெண்மை ஆண்மைகளுக்கு விளக்கமாகும் அழகிய தத்துவங்களாக நிலைக்கும்படி அமைத்திருக்கிறேன்.
நாவல் முடிந்த போது பூரணி அரவிந்தன் என்று முறையே தங்கள் ஆண் பெண் குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைத்து விட்டதாகவும் ஆசிரியரின் ஆசியைக் கோருவதாகவும் மணிவண்ணனுக்குப் பலர் கடிதங்கள் எழுதினார்கள்.
இந்த நாவலுடன் வாசகர்கள் கொண்டிருந்த உறவு எத்தகைய உயர்ந்த உறவு என்பது இதன் ஆசிரியருக்கு அப்போது மிக நன்றாகத் தெளிவாயிற்று.
தமிழ் இலக்கிய அறிவை ஓரளவு பரப்ப வேண்டுமென்பதற்காகக் கதை நிகழ்ச்சியோடு ஒட்டிய பாடல் வரிகள் சிலவற்றை வாரா வாரம் தொடக்கத்தில் தந்தேன்.
கதை நிகழ்ச்சியில் முதல் முறை குறிஞ்சி மலர்ந்த போது என் கதைத் தலைவியும் மனம் மலர்ந்து அரவிந்தனைக் கண்டு பேசி நிற்கிறாள் கதை முடிவில் இரண்டாம் முறை குறிஞ்சி மலரும் போது என் கதைத் தலைவி பூரணியின் கண்களில் சோக நீரரும்பித் துயரோடு நிற்கிறாள்.
அரவிந்தனைப் போல் எளிமை விரும்பும் பண்பும் தூய தொண்டுள்ளமும் ஒவ்வொரு தமிழ் இளைஞனுக்கும் இருக்க வேண்டுமென்பது மணிவண்ணனின் அவா.
குறிஞ்சி மலர் முடிந்த சில நாட்களில் என் முதன் மகளாய் வந்து பிறந்து எனது இல்லத்தில் ஒளிபரப்பி நான் கனவில் கண்ட பூரணியாக நிகழ்வில் தோன்றும் என் செல்விக்கு இந்த நாவலை நூல் வடிவில் படைக்கிறேன்.
மார்கழி மாதத்து வைகறை உலகம் முழுவதுமே பனித்துளி நீங்காத ரோஜாப் பூக்களால் கட்டிய பூ மண்டபம் போல் புனிதமானதொரு குளிர் பரவியிருந்தது.
மலரின் மென்மையில் கலந்து இழையோடும் மணம் போல் அந்தக் குளிரோடு கலந்து வீசும் இதமான மண்காற்று புலர்ந்தும் புலராமலும் இருக்கிற பேரரும்பு போல் விடிந்தும் விடியாத பேதைப் பருவத்து இளம்காலை நேரம்.
அந்த விடிகாலை நேரத்தில் வெள்ளைக் கோலத்தின் இடையிடையே பொன் வண்ணம் காட்டிய அப்பூக்கள் தங்கம் நிறைத்துத் தழல் பெருக்கி எங்கும் உருக்கி வார்த்த இங்கிதங்களைப்போல் இலங்கின.
துக்கத்தைக்கூட வரன் முறையாகவும் ஒழுங்காகவும் கொண்டாடுகிற அளவுக்கு வாழ்க்கையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு பழகிவிட்ட நாடு இது.
விழுதுகளைப்போல் ஊன்றிக் கொண்டிருக்கும் பழமையான பழக்கங்கள் ஆலமரம் போன்ற தமிழ்நாட்டின் படர்ந்த வாழ்க்கையைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனவே கண்களில் கசிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு எழுந்து விளக்கைப் போட்டாள் பூரணி.
பல்லாயிரக்கணக்கான மாணவர்களை அன்பாலும் அறிவுத் திறனாலும் ஆண்டு புகழ் குவித்த அந்த பூத உடல் போய் விட்டதே அதோ அப்பாவின் நீண்ட பெரிய புத்தக அலமாரி.
தலையணை போனது தெரியாமல் விரிப்புகளும் போர்வைகளும் விலகிய நிலையில் தரையில் சுருண்டு கிடந்த உடன்பிறப்புகளைப் பார்த்தபோது திருமணமாகாத அந்தக் கன்னிப் பருவத்திலேயே ஒரு தாயின் பொறுப்பைத் தான் சுமக்க வேண்டியிருப்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.
உடன்பிறப்புகளை நேரே விரிப்பில் படுக்கச் செய்து போர்வையைப் போர்த்திவிட்டு நிமிர்ந்தபோது எதிர்ச் சுவரில் அப்பாவின் பெரிய படம் பூரணியைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது.
எவ்வளவு பெரிய நிலையில் எத்தனை சிறந்த பதவியில் இருந்தாலும் நான் தமிழ்ப் பேராசிரியர் அழகிய சிற்றம்பலம் அவர்களின் மாணவன் என்று பிற்கால வாழ்விலும் சொல்லிச் சொல்லி மாணவர்களைப் பெருமை கொள்ளச் செய்த திறமை அது.
பூரணி பெருமூச்சு விட்டாள் அப்படியே விளக்கை அணைத்துவிட்டு மறுபடியும் இருட்டில் உட்கார்ந்து அப்பா காலமான துக்கத்தை நினைத்துக் குமுறிக் குமுறி அழவேண்டும் போல் இருந்தது.
கோயில் கர்ப்பக்கிருகத்தில் உள்ள தெய்வ விக்கிரகத்தின் அருகில் நின்று நேர்ந்தால் உண்மை பக்தனுக்கு மெய்சிலிர்க்கும் அல்லவா அப்படி மெய்சிலிர்த்தது பூரணிக்கு.
அம்மா இறந்தபோது கூட அவர் வாய்விட்டு அழவில்லையே நாங்களெல்லாம் மூன்று நாட்கள் சாப்பிடமாட்டோம் என்று பிடிவாதமாகக் குமுறி அழுதோம்.
குழந்தைபோல் என்னை அணைத்துத் தலையைக் கோதிக் கொண்டே பூரணி நீ பச்சைக் குழந்தைபோல இப்படி அழுது கொண்டிருந்தால் தம்பிகளையும் புதிதாகப் பிறந்திருக்கும் தங்கைப் பாப்பாவையும் யார் சமாதானப்படுத்துவது?
துக்கத்தை மறந்துவிடப் பழகிக்கொள் அம்மா இனிமேல் இந்தத் தம்பிகளுக்கும் அம்மா விட்டுப்போன தங்கைப் பாப்பாவுக்கும் நீ அக்கா மட்டுமில்லை அம்மா மாதிரியும் இருந்து வளர்க்க வேண்டும்.
என்று அறிவுரை கூறினாரே தம்முடைய துன்பங்களையும் துக்கங்களையும் மட்டுமல்ல சுகங்களையும் இன்பங்களையும் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் மறந்துவிடுகிற சுபாவம் அவருக்கு.
கல்லூரி வகுப்பு அறைகளிலும் வீட்டில் புத்தக அலமாரிக்கு அருகிலுமே வாழ்க்கையின் பெரும்பான்மையான நேரத்தைக் கழித்துவிட்டு மற்றவற்றை மறந்து கொண்டிருந்தவர் அவர்.
முறையாகப் பழுத்து உதிரும் கனியைப் போல் அறிவினால் காய்த்தன்மை வாய்ந்த சாதாரண உணர்ச்சிகளைச் சிறிது சிறிதாகத் தம்மைவிட்டு நீக்கி விட்டவர் அவர்.
அந்த அழகு அந்தத் தமிழ்க்கடல் அந்த ஒழுக்கம் அந்தப் பண்பாடு அத்தனையும் மாய்ந்து மடிந்து மண்ணோடு மண்ணாகிப் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாகக் கற்பனையாய் மெல்லப் போய்விட்டன.
நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் தன்கேள் அலறச் சென்றான் என்று வாழ்க்கையின் நிலையாமையைப் பற்றிய ஒரு செய்யுள் வரியை அப்பா அடிக்கடி சொல்லுவார்.
மரணத்தைக் கூட ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் நோய் நொடி தொல்லைகள் இல்லாமல் எவ்வளவு எளிமையாக அடைய முடிந்தது அவரால் செத்துப்போவது போலவா அவர் போனார்?
சாயங்காலம் கோயிலுக்குப் போய்விட்டு வந்தவர் ஒரு நாளுமில்லாத வழக்கமாகச் சோர்ந்து போனவர் போல் கட்டிலில் போய்ப் படுத்துக் கொண்டார்.
நான் வெந்நீரில் சுக்கைத் தட்டிப் போட்டுக் கொண்டிருந்த போது திருநாவுக்கரசு இருந்தால் இங்கே வரச்சொல் அம்மா என்று அப்பா கட்டிலிலிருந்தவாறே குரல் கொடுத்தார்.
அப்பா தம்பியிடம் திருவாசகத்தை எடுத்துத் தமக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து படிக்குமாறு கூறியதும் தம்பி படிக்கத் தொடங்கியதும் சமையலறையில் எனக்குக் கேட்டன.
தினம் பொழுது விடிந்தால் அனுதாபத்தைச் சொல்ல வரும் கடிதங்கள் அனுதாபத்தைக் கொடுக்க வரும் மனிதர்கள் உணர்வுகளும் எண்ணங்களும் ஆற்றலும் அந்தப் பெரிய துக்கத்தில் தேங்கிவிட்டதுபோல் தோன்றியது பூரணிக்கு.
நெற்றி நிறைய திருநீரும் வாய்நிறையத் திருவாசகமுமாகப் பெரியவர் பால் வாங்க வரும்போதே எனக்குச் சாமி தரிசனம் இங்கே ஆகிறாற்போல் இருக்குமே அம்மா என்று பாலை ஊற்றி விட்டுப் போகும் போது சொல்லிச் சென்றான் பால்காரன்.
அறிவைக் கொடுப்பதில் மட்டுமல்ல... ஏழைப்பட்ட மாணவர்களுக்குப் பணத்தைக் கொடுத்தவர் என்று மாணவர்களிடையே பெருமையும் நன்றியும் பெற்றவர்.
ஒரு சமயம் தமிழ் மொழியில் பிழையாகப் பேசுவதையும் பிழையாக எழுதுவதையும் தவிர்க்க ஓர் இயக்கம் நடத்த வேண்டும் என்று அப்பாவின் மதிப்புக்குரிய தமிழாசிரியர்கள் சிலர் யோசனை கேட்டார்கள்.
எழுத்திலும் பேச்சிலும் மட்டுமல்ல வேங்கடம் முதல் குமரி வரை தமிழ்வாழும் நிலமெல்லாம் வாழ்க்கையிலேயே பிழையில்லாத ஒழுங்கும் அறமும் அமைய முடியுமானால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று புன்னகையோடு பெருமிதம் ஒலிக்கும் குரலில் அப்போது அப்பா அவர்களுக்கு மறுமொழி சொன்னார்.
பக்கத்துப் பெருஞ்சாலையில் நகரத்திலிருந்து திருப்பரங்குன்றத்துக்கும் திருநகருக்கும் வந்து திரும்புகிற டவுன் பஸ்களில் கலகலப்பு எழுந்தது.
மதுரை நகரத்தின் ஆடம்பர அழகும் கம்பீரமும் இல்லாவிட்டாலும் அதற்கு அருகே அமைந்த எளிமையின் எழில் திருப்பரங்குன்றத்துக்கு இருந்தது.
அதன் வடப்புறம் கீழே குன்றைத் தழுவினாற்போல் சிறியதாய் சீரியதாய் ஒரு கோபுரம் படிப்படியாய்க் கீழ்நோக்கி இறங்குமுகமாகத் தளவரிசை அமைந்த பெரிய கோயில்.
திருப்பரங்குன்றத்தின் அழகைப் பார்ப்பதற்கென்றே இயற்கை பதிந்து வைத்த இரண்டு பெரிய நிலைக் கண்ணாடிகளைப் போல் வடப்புறமும் தென்புறமும் நீர் நிறைந்த பெரிய கண்மாய்கள்.
அந்தத் தோற்றத்தில் பல்லாயிரம் காலமாகத் தமிழன் வாழ்ந்து பழகிப் பயின்று ஒப்புக்கொண்ட சூழ்நிலை போன்று ஏதோ ஒரு பழமை தெரிந்தது தாம் தமிழ்ப் பணிபுரியும் கல்லூரியும் தம்முடைய நெருங்கிய நண்பர்களும் பிற வாழ்க்கை வசதிகளும் நகரத்துக்குள் இருந்த போதிலும் பேராசிரியர் அழகிய சிற்றம்பலம் திருப்பரங்குன்றத்தை வாழும் இடமாகத் தேர்ந்தெடுத்ததற்குக் காரணம் மனதுக்குப் பழகிப் போனது போல் தோன்றிய அந்தப் பண்பட்ட சூழ்நிலைதான்.
உடம்புக்கு நல்ல காற்று சுற்றிலும் கண்களுக்கு நிறைந்த பசுமை மனதுக்கு நிறைவு தரும் தமிழ்முருகன் கோயில் என்ற ஆவலோடுதான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் மதுரையில் பேராசிரியராக வேலைக்கு நுழைந்த போது அவர் அங்கே குடியேறினார்.
அழகிய சிற்றம்பலம் பேரையும் புகழையும் ஒழுக்கத்தையும் பண்பையும் தேடிச் சேர்த்துப் பாதுகாத்தது போல் கிடைத்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் கொஞ்சம் செல்வத்தையும் சேர்த்துப் பாதுகாத்திருக்கலாம் அவர் ஆனால் அப்படிச் செய்யவில்லையே ஏழ்மை நிறைந்த கைகளும் வள்ளன்மை நிறைந்த மனமுமாக இருந்துவிட்ட காரணத்தால் அவரால் அப்படிச் சேர்த்து வைக்க முடியவில்லை.
அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட தன்னம்பிக்கை தம்மோடு பழகிப் பழகிக் கற்றுக்கொண்ட உயரிய குறிக்கோள்கள் எதையும் தாங்கிக்கொண்டு சமாளிக்கும் ஆற்றல் இவைகளைப் பூரணிக்கும் பழக்கிவிட்டுப் போயிருந்தார்.
அந்தக் காலத்தில் தமிழ்க் காவியங்களில் வருகிற பெண் பாத்திரங்களைப் பற்றிய திறனாய்வு நூலுக்காக ஓய்வு ஒழிவின்றி ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருந்தார் அவர்.
அந்தப் புத்தகம் வெளிவந்த ஏழெட்டு மாதங்களுக்குப் பின் அதன் சிறப்பைப் பாராட்டிப் பல்கலைக்கழகத்தார் அவருக்குக் கௌரவ டாக்டர் பட்டம் அளித்தார்கள்.
ஆனால் அதைவிட அவருக்கு இன்பமளித்த பட்டம் தட்டுத் தடுமாறிய மழலையில் பூரணி அப்பா என்று அவரை அழைக்கத் தொடங்கிய குதலைச் சொல்தான்.
திறமையும் அழகுணர்ச்சியும் மிக்க ஓவியன் தன் இளம் பருவத்தில் அனுராகக் கனவுகள் மிதக்கும் மனநிலையோடு தீட்டியது போன்ற முகம் பூரணிக்கு.
எந்நேரமும் எங்கோ எதையோ எட்டாத உயர்ந்த பெரிய இலட்சியத்தைத் தேடிக் கொண்டிருப்பதுபோல் ஏக்கமும் அழகும் கலந்ததொரு வனப்பை அந்தக் கண்களில் காணமுடியும்.
வாழ்க்கை முழுவதும் நிறைவேற்றி முடிப்பதற்காக மகோன்னதமான பொறுப்புகளை மனதுக்குள் அங்கீகரித்துக் கொண்டிருப்பதுபோல் முகத்தில் ஒரு சாயல் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்த நாட்டுப் பெண்மையின் குணங்களாகப் பண்பட்ட யாவும் தெரியும் கண்ணாடிபோல் நீண்டகன்ற நளின நெற்றி.
வீட்டில் தமக்கு ஓய்வு இருந்த போதெல்லாம் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து முறையாக இலக்கண இலக்கியங்களைப் பூரணிக்குக் கற்பித்திருந்தார்.
கற்பூரம் காற்றுப் படப்படக் கரைந்து போவதுபோல் அதிகப் படிப்பிலும் வெளிப்பழக்கங்களிலும் பெண்மையின் மென்மை கரைந்து பெண்ணின் உடலோடும் ஆணின் மனத்தோடும் வாழுகின்ற செயற்கை நிலை பெண்களுக்கு வந்துவிடுகிறதென்று நினைப்பவர் அவர்.
கல்லூரிப் படிப்புத் தரமுடிந்த அறிவு வளர்ச்சியைப் போல் நான்கு மடங்கு அறிவுச் செழிப்பை வீட்டிலேயே தம் பெண்ணுக்கு அளித்திருந்தார் அவர்.
உண்மைப் பற்றும் ஆர்வமும் கொண்டு தமிழ் மொழியைப் பேச்சாலும் எழுத்தாலும் வளர்த்துவிட்டுப் போயிருந்தது போலவே தம் அருமைப் பெண்ணையும் வளர்த்துவிட்டுப் போயிருந்தார்.
மணி ஒன்பதரை சாப்பாட்டை முடித்துக்கொண்டு புத்தகப் பையும் கையுமாகப் பள்ளிக்கூடத்துக்குப் புறப்பட்ட திருநாவுக்கரசனும் சம்பந்தனும் ஏதோ நினைவு வந்ததுபோல் வாயிற் படியருகே தயங்கி நின்றனர்.
கடைசித் தங்கை குழந்தை மங்கையர்க்கரசிக்குக் கைகழுவி விடுவதற்காக வாயிற்புறம் அழைத்துக் கொண்டு வந்த பூரணி அவர்கள் நிற்பதைப் பார்த்து விட்டாள்.
கூடத்தில் உட்கார்ந்து அம்புலிமாமா பத்திரிகையில் பொம்மை பார்த்துக் கொண்டிருந்த மங்கையர்க்கரசி துள்ளிக் குதித்தோடிப் போய் தபால்களை வாங்கிக் கொண்டு வந்தாள்.
கடைசிவரையில் பிடிவாதமாக அந்த மனிதனிடம் கால்காசு கூட வாங்கிக் கொள்ள மறுத்துக் கொண்டே அவருக்குத் தமிழ் சொல்லிக் கொடுத்து அனுப்பி விட்டார் அவள் அப்பா.
அந்த ஒரே நம்பிக்கைக்காகத்தான் இவனைக் கட்டிக் கொண்டு அழுகிறேன் என்று பலமுறை வெறுப்போடு அந்த மனிதரைப் பற்றி பூரணியிடம் சொல்லியிருக்கிறார் அவர்.
உலகத்தில் எந்த மூலையில் எவ்வளவு பெரிய மனிதனிடத்தில் நாணயக்குறைவும் ஒழுக்கக் குறைவும் இருந்தாலும் அந்த மனிதனைத் துச்சமாக நினைக்கிற துணிவு அப்பாவுக்கு உண்டு.
மங்கையர்க்கரசியைப் போல் நானும் குழந்தையாகவே இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணிய போது மனமெல்லாம் ஏக்கம் நிறைந்து தளும்பியது அவளுக்கு.
சுக துக்கங்களை அங்கீகரித்துக் கொள்ளாமல் நினைத்தபோது உண்டு நினைத்தபோது உறங்கி அந்த வினாடிகளை அந்தந்த வினாடிகளோடு மறந்துபோகும் குழந்தைப் பருவத்தை மனிதனுக்கு மிகவும் குறைவாக அல்லவா கொடுத்திருக்கிறார் அவர்.
காலம் என்ற பெரிய இயந்திரத்தை யாரோ சொல்லாமல் இரகசியமாக ஒடித்துப் போட்டுவிட்டுப் போய்விட்ட மாதிரி தெருவெங்கும் வெறுமை நிழலாடும் நேரம் அது.
புகழ் தம்பிகளையும் தங்கையையும் வளர்த்து படிக்க வைக்காது வாயால் புகழுகிற மனிதர்களெல்லாம் கைகளால் செய்வார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பதும் தவறு.
பூரணி குற்றங்களை மறைவாகச் செய்துகொண்டு வெளியார் மெச்சும்படி செல்வனாக வாழ்வதைவிடக் கேவலமான உழைப்பாலும் வெளிப்படையாக உழைத்து வெளிப்படையான ஏழையாக வாழ்ந்து விடுவது எவ்வளவோ சிறந்தது அம்மா என்று அப்பா வாய்க்கு வாய் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்.
அனைத்தும் அனைத்தின் உட்பொருளும் இறைவன் மயம் என்ற பரிபாடல் தத்துவத்தைத் தம்முடைய மேடை சொற்பொழிவுகளில் எல்லாம் தவறாமல் சொல்வார் அப்பா.
தீயில் சூடும் பூவில் மணமும் கல்லில் வைரமும் சொல்லில் வாய்மையும் அறத்தில் அன்பும் கொடுமையில் வலிமையும் நீயே என வரும் பொருளுள்ள பரிபாடலின் நான்கு வரிகளைத் தம்முடைய படிப்பறையில் புத்தக அலமாரிக்கு மேலே பெரிதாக எழுதித் தொங்கவிட்டிருந்தார் அவர்.
வாயிற்கதவுக்கு நேர் எதிரேயிருந்த அலமாரிக்கு மேல் உள்ளே நுழைகிறவர் கண்களில் உடனே படுகிறார் போல் அவருக்குப் பிடித்த அந்தப் பாடல் வரிகள் எழுதப்பட்டிருந்தன.
அதோ மேஜைக்கு அடியில் ஊதுவத்திக் கிண்ணம் கடைசி நாளன்று காலையில் அவர் கொளுத்திய வத்தியின் சாம்பற்கரி இழைகள் கூட இன்னும் அழியவில்லை.
மாதம் ஐம்பது ரூபாய் வீதம் ஆறுமாத வாடகைப் பணம் முந்நூறு ரூபாயைக் கொடுத்து முடித்துவிட்டால் அல்லவா வேறு இடம் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டும்.
அப்பாவின் மறைவுக்குப் பின் தன்னை நம்பியிருக்கும் பொறுப்புகளை மனதில் ஒழுங்குபடுத்தி வரிசையாக நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டாள் பூரணி.
பிராவிடண்டு பண்டு பற்றி நினைவுறுத்தி விரைவாகக் கிடைக்கச் செய்வதற்கு அப்பா வேலை பார்த்த கல்லூரி முதல்வரைப் பார்க்க வேண்டும்.
ஆனால் திருப்பரங்குன்றத்தில் அவ்வளவு பெரிய வீட்டுக்குக் கொடுத்த வாடகையை மதுரையில் இரண்டு அறைகள் ஒண்டுக் குடியிருப்புக்குக் கொடுக்க வேண்டியிருக்குமே.
இரண்டு பெண்டாட்டிக்காரனுக்குச் செலவும் நிம்மதிக் குறைவும் அதிகமாக இருப்பதுபோல் மதுரை என்கிற அழகு இரண்டு மாவட்டங்களுக்குத் தலைநகராக இருந்து தொல்லைப்படுற நிலை வெள்ளைக்காரன் காலத்துக்குப் பின்னும் போன பாடில்லை.
புடவை மாற்றிக் கொண்டு திலகம் வைத்துக் கொள்வதற்காகக் கண்ணாடி முன் நின்றபோது குழந்தை தூக்கத்திலிருந்து எழுந்து வந்து கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டு நின்றாள்.
சித்திரக்காரன் தூரிகையால் அநாகரிகமாக இழுத்துவிட்ட கறுப்புக் கோடுகள் போல் காதுகளின் ஓரத்தில் இரண்டு கரும்பட்டுச் சுருள் மயிரிழைகள் சிவப்பு நிறத்தின் நடுவே எடுப்பாகத் தெரியும் பூரணிக்கு.
அழகிய குமிழம்பூ மூக்கு மேலே முடிகிற இடத்தில் புருவங்களின் கூடுவாயில் பெரிதாக ஒரு குங்குமப்பொட்டு வைத்து அதற்கு மேலே சிறிதாக ஒரு கருஞ்சாந்துப் பொட்டு வைத்துக் கொள்வாள் அவள்.
இழைத்த தங்கத்தில் வரி வரியாகக் கரும்பட்டுக் கயிறு சுற்றின மாதிரிச் செழிப்பான அவளுடைய வெண்சிகப்புக் கைகளில் அந்தக் கரிய வளையல்கள் தனிக்கவர்ச்சி தரும்.
அப்பா போன துக்கத்தைக் கொண்டாட வீட்டிலேயே அடைந்து கிடந்த நாட்களில் பூரணி குளிப்பதற்கு அதிகமாகத் தன்னை எந்த அலங்காரமும் செய்து கொண்டதில்லை.
இன்று திடீரென்று அக்காவின் திலகம் குழந்தைக்கு மிகுந்த வியப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் அளித்தது போலும் ஆகட்டும் மங்கை தினம் இதுமாதிரி பொட்டு வைச்சுப்பேன்.
இரட்டைச் சவுரி வைத்தும் போதாமல் நாய் வால்போலச் சிறிய பின்னல் போட்டுக்கொள்ளும் எதிர்வீட்டுக் காமாட்சிக்குப் பூரணியிடம் ஒரே பொறாமை.
இரண்டு வீடுகளும் ஒரே ஊரில் ஒரே தெருவில் எதிர் எதிரே இருக்கிற உறவில் பிறந்த ஒரு நெருக்கமும் அந்த குடும்பங்களுக்கு இடையே உண்டு.
பூரணி வீட்டுக் கதவைப் பூட்டிச் சாவியைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு குழந்தை மங்கையர்க்கரசியோடு எதிர் வீட்டுக்குப் போய் நுழைந்தாள்.
வாசல் திண்ணையில் சிவப்பழமாக உட்கார்ந்துகொண்டு அந்த வயதிலும் மூக்குக் கண்ணாடி இல்லாமல் தேவாரப் புத்தகத்தைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த கிழவர் நிமிர்ந்தார்.
குழந்தை தானாகவே உரிமையோடு கிழவரின் மடியின்மேல் போய் உட்கார்ந்துகொண்டு இன்னிக்கு நெறையப் புது கதையாய்ச் சொல்லணும் தாத்தா... பழைய கதையாகச் சொல்லி அம்மையார்க் கிழவி குருவி காக்காய்னு ஏமாத்தப் படாது என்று தொணதொணக்கத் தொடங்கிவிட்டாள்.
வீட்டுக்காரர் காலி செய்துவிட்டுப் போகச் சொல்வதையும் அவரிடம் கடன்பட்டிருப்பதையும் வீட்டின் ஏழ்மையையும் உடைத்துச் சொல்லிவிடலாமென்று நினைத்தாள்.
நம்முடைய ஏழ்மையையும் துன்பங்களையும் கூடுமானவரை நம்மைக் காட்டிலும் ஏழ்மையும் துன்பமும் உள்ளவர்களிடம் சொல்லாமல் இருப்பதே நல்லது.
குறைந்த வருவாயும் நிறைந்த மனிதர்களும் செலவுகளும் உள்ள ஓதுவார் குடும்பத்துக்கு நம்முடைய துன்பங்களும் தெரிய வேண்டியது அநாவசியம் என்று அவளுக்குப்பட்டது.
அவற்றை அடுத்தவர்களுக்குத் தெரியும்படி நெகிழவிட்டு அனுதாபம் சம்பாதிப்பது கூட அநாகரிகம் என்கிற அளவு தன்மானமுள்ளவர் அப்பா.
ஒளியும் எழிலும் நிறைந்த செங்கமலப்பூ உயரமான கொடியோடு ஒல்கி ஒல்கித் தென்றலில் அசைந்தாடிக் கொண்டு நடப்பதுபோல் பூரணி தெருவில் செல்லும்போதுதான் எத்தனை கண்கள் அவளைப் பார்க்கின்றன சந்நிதித் தெருவின் வடக்கில் வந்து மயில் மண்டபத்தைக் கடந்து போலீஸ் ஸ்டேஷன் ஸ்டாப்பில் அவள் பஸ்ஸுக்காக நின்றாள்.
கண்மாயின் நீர்ப்பரப்புக்கு அப்பால் வடமேற்கே நெல் வயல்களும் கரும்புத்தோட்டங்களும் கொடிக்கால்களும் தென்னைக் கூட்டமுமாக அழகு திரைகட்டி எழுதியிருந்தது.
முழுமையாக இருப்பு என்ற பேரில் கைவசம் இருந்த அந்த எட்டணாவைக் கொடுத்துக் கல்லூரி நிலையத்துக்கு ஒரு டிக்கெட்டும் பாக்கியும் வாங்கிக் கொண்டாள்.
ஆயிரமாயிரம் சின்னத்தனமான மனிதர்களின் கண்களில் மிதந்து கொண்டு பூரணி என்கிற அழகு பழமை வாய்ந்த மதுரை நகரின் தெருக்களில் பூம்பாதங்கள் கொப்பளித்துக் கன்றிப் போகும்படி வெறுங்கால்களால் நடந்து கொண்டிருந்தது.
புது மண்டபத்தின் தெருக்கோடியில் புகுந்து கவனமின்றியோ அல்லது வேண்டுமென்றோ இடிப்பதுபோல் வரும் ஆண்கள் கூட்டத்துக்குத் தப்பி மெல்ல விலகி நடந்து அப்பாவின் பதிப்பாளர் முன் போய் நின்றாள் பூரணி.