sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கவிதாயினியைப் பார்த்து அவ்வூர் மக்களும் தங்கள் பிள்ளைகளிடம் ஏய்... நல்லா படிங்கடா... கவிதாயினி அக்காவ பாரேன்.... கஷ்டப்பட்டு படிச்சு வேலைக்கு வந்துட்டு.... த..ஞ்.சா...வூ..ர்ல படிச்சதுடா... நான் ஒழச்சி காசு பணந்தர்றேன்.... நீங்க படிங்கடா... என்று கூறுவார்கள்.
அப்படி வந்துகொண்டிருக்கும்போது எங்கு பார்த்தாலும் நோட்டமிடுகிறாள்.... அந்தோ இருக்கு... ஊரெ தெரியாம மழை அடிச்சு ஊத்தும்போது கொடலெ போட்டுக்கிட்டு நட்ட வயல்... மத்தியானம் கரையேறி களத்துமேட்டுல சோறுதிங்கிற அரசமரத்தின் நிழல் நி..றை..ய.வே.... படர்ந்திருக்கு... ஓ... பழைய சோறும் வெங்காயமுமா இருக்குற தூக்குவாளிய மாட்ற ஒதியங்கௌகூட எவ்ளோ பெருசாயிட்டு... வெயில் தாங்க முடியாம இந்த வாய்க்கால்லதானே தொப்புதொப்புனு விழுந்து எழுந்தரிச்சு ஈரத்துணியோட நடுவோங்.... என்று நினைத்துக்கொண்டே காரை மெல்ல ஓட்டிவந்த கவிதாயினி நட்டுக்கொண்டிருக்கிற தோழிகளைப் பார்த்து சத்தமிட்டு அழைக்கிறாள்.
அவர்கள் ஏய்... ஏய்... இங்க பாருங்கடி... நம்ம கவிதாயினி டாக்டருடி... ஓடிவந்து கவிதாயினியை கட்டிப்பிடித்து முத்தமிடுகிறார்கள்... அவர்கள் அனைவரும் தாயாகி விட்டனர்.
ஏய்... கனகா அந்த மோருகாராச்சி என்னுக்கிட்ட வைத்தியத்துக்கு வந்ததுடி... அந்தம்மா கையெப் புடிச்சு பாத்தேண்டி... கடெகார அய்யரும் வந்தாரு... அவருக்குக்கூட ஒருதடவை மயக்கம் வந்திருச்சு.. யாந் தண்ணியத்தான் கொடுத்தேங்... குடிச்சாரு.... அந்த மருதாம்பா அம்மா.. இன்னும் மேஞ்ஜாதி தெருவுல இருந்து நெறயப் பேரு வைத்தியத்துக்கு வந்தாங்க... என்னோட வேலெபாக்குற டாக்டர்களும் மேஞ்ஜாதிக்காரங்கதாங்.... அப்புடியா... ஆம்பளை பையங்க இருக்காங்களா....???
சென்னையில் பல்வேறு கடைகளில் நிறுவனங்களில் வேலைசெய்து தன் வயிற்றுப்பாட்டை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த அந்தச் சிறுவன் ஒரு கட்டத்தில் ஜனசக்தி அச்சகத்தில் வேலைசெய்து வருகிறான்.
பணிபுரியும் இடம் பொதுவுடைமைச் சித்தாந்தத்தின் பாசறையாதலால் மார்க்சீயக் கொள்கைகளை அங்கு பணிபுரிந்த தோழர்கள் மூலமும் அன்றைய இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தோழர்கள் மூலமும் கற்றுத் தேர்கிறான்.
ஒருநாள் வயல்வெளிப் பகுதியில் வெள்ளைச் சட்டை வெள்ளைவேட்டி தலையில் உருமா எனப்படும் முண்டாசோடு ஒரு மனிதர் வந்து கொண்டிருக்கிறார்.
என்று மீண்டும் இவர் கேட்க நான் பறைய வீட்டுப் பையன் என்று சொன்னவுடன் அந்த சேர்வைக்காரர் ஓங்கி அறைந்து ஏன்டா பறப்பயலுக்கெல்லாம் வெள்ளையும் சொள்ளையும் கேக்குதா?
எவ்ளோ திமிரு இருந்தா எங்க ஊருக்குள்ளே முண்டாசு கட்டிக்கிட்டு வருவ என்று திட்டி அவரது சட்டையையும் உருமாவையும் கால்செருப்பையும் கழற்றவைத்து எல்லாத்தையும் கக்கத்தில் இடுக்கிக்கிட்டே ஓடிப்போ என விரட்டியடிக்கிறார்.
அன்றைய நிலையில் குடிப்பறையனாயிற்றே செத்தமாடு தூக்குறது சாவுச் சேதி சொல்லுறது ஆளானசேதி சொல்லுறது தப்படிச்சு தண்டோரா போடுறது சாவுக்குப் பறையடிக்கிறது பாடைகட்டுவது குழிவெட்டுறது பொணம் எரிக்கிறது விவசாயக் கூலி வேலை செய்யுறது என எல்லாக் குடிவேலையும் அந்தக் கிராமத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தது.
இதையெல்லாம் பார்த்த இந்த இளைஞன் இந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்து இந்த மனிதர்களை மீட்டுச் சுதந்திர மனிதனாய் வாழவைக்கத்தானே நாம் படித்த கம்யூனிசம் வழிகாட்டுது.
ஒவ்வொரு நாளும் அந்தக் கிராமத்தில் இந்தப் பறையர் மக்கள் படும் இன்னல் இழிவு மன உளைச்சல் எல்லாவற்றையும் பார்த்த அந்த இளைஞனால் பல இரவுகளில் தூங்க முடியவில்லை.
தூங்கிக் கிடக்கும் இந்த மக்களைத் தட்டி எழுப்பி விடுதலை மனிதனாக்குவது எப்படி என்று ஒவ்வொரு நாள் இரவிலும் சிந்தித்திருக்கிறான்.
ஏற்கனவே அவ்வப்போது பேசிப் பழகியிருந்த பறையர் வீட்டு இளைஞர்களான காளி என்.இரத்தினம் சன்னாசி இன்னும் சிலரை எழுப்பி அழைத்து நீங்கள் எல்லோரும் இந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெறணும்னா எல்லாரும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேருங்க நான் ஒங்களுக்குப் பக்கபலமாக இருக்குறேன் என்று அந்தக் காலத்தில் கீழத் தஞ்சையில் தோழர் பிஎஸ்ஆர் நடத்திவந்த போராட்ட முயற்சிகளின் அனுபவங்களையெல்லாம் சொல்லி விழிப்புணர்வை ஊட்டினான்.
அந்தக் காலத்தில் அறந்தாங்கி வட்டாரத்தில் ஆவுடையார்கோவில் பகுதியில் புகழ்பெற்ற கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களாகத் திகழ்ந்த அறந்தாங்கி ஒன்றியச் செயலாளர் கிருஷ்ணா கபே தோழர் கிருஷ்ணமூர்த்தி புதுக்கோட்டை மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் கே.ஆர்.சுப்பையா வி.ச.
கொடியேற்றப்பட்ட குதூகலிப்பில் அந்த இளைஞனும் பறையர் மக்களும் திரண்டிருந்த நேரத்தில் முன்பே இதையறிந்திருந்த கள்ளர் குடும்பத்து மிராசுதார்கள் அடியாட்களுடன் பறைச்சேரிக்குள் புகுந்து மிரட்டினர்.
அந்த நேரத்தில் எப்படியாவது அந்தப் புரட்சிகரஇளைஞனைக் காப்பாற்றிச் சென்னைக்கு வழியனுப்பிவைக்க விரும்பிய இளைஞர்சிலர் கூண்டு வண்டியோ தட்டு வண்டியோ பாரவண்டியோ ஏதோ ஒன்றில் அந்த இளைஞனை ஏற்றிக் கொண்டுபோய் நாகுடி என்னும் ஊரில் அறந்தாங்கி செல்லும் பேருந்தில் ஏற்றி வழியனுப்பிவிட்டார்கள்.
அன்றிலிருந்து அந்தப் பறைச்சேரியை விட்டேனா பார் எடுத்தேனா பார் என்று ஒவ்வொருநாளும் மிரட்டியும் துன்புறுத்தியும் வந்தனர் கள்ளர் குடும்பத்தார்.
இந்திய நாடு அவசர காலப் பிரகடனத்தால் அல்லோலகல்லோலப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உழுபவனுக்கே நிலம் சொந்தம் என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்து விடாதே பிடி நிலத் திருடரை என்று ஒருசிறு பிரசுரமெல்லாம் வெளியிட்டு நில மீட்புப் போராட்டத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தது.
விடுதலை உணர்வும் சமத்துவ வேட்கையும் கொண்ட இந்த அடித்தட்டு மக்களும் அவர்களோடு ஒரு மாதகாலத்துக்கும் மேலாக ஆயுதம் தாங்கிப் போராடி அடியாட்களை ஓடஓட விரட்டி வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.
இத்தகைய போராட்டம் நடந்த காலத்தில் அந்த கிராமத்தில் இருந்த அத்தனை பேரும் கம்யூனிஸ்டுகளாக மாறிப் போராட்டத்தில் இணைந்தனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்த நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு இந்தப் பறையர் மக்களெல்லாம் ஒன்றுகூடி இனிமேல் எந்த ஒரு குடிவேலைக்கும் போவதில்லை என முடிவெடுத்து அதன்படி இன்றுவரை வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
குடிவேலை செய்வதில்லை என்றமுடிவில் உறுதியாக இருந்த இந்த மக்கள் அதே ஊரில் வாழ்ந்துவந்த செட்டியார் இஸ்லாமியர் குடும்பங்களுக்கும் பக்கத்து ஊர்களான பட்டமுடையான் கோனார் குடும்பங்களுக்கும் சாத்தகுடி காட்டுக்குடி ஊர்களில் வாழ்ந்த பிற சாதிக் குடும்பங்களுக்கும் விவசாயக் கூலி வேலை செய்து வரலாயினர்.
இப்படியே பத்துப் பன்னிரெண்டு வருடம் கடந்ததும் தங்கள் கையில் சேர்த்துவைத்திருந்த தொகைகளை வைத்துச் சிறு சிறு வயல்களாக வாங்க ஆரம்பித்தனர்.
இதே நேரத்தில் இந்த ஊரைவிட்டு வேறு ஊர்க்களுக்கு முழுவதுமாக இடப்பெயர்வான செட்டியார் குடும்பத்தார்களும் முசுலீம் குடும்பத்தார்களும் அவர்களது நிலங்களைப் பறையர் குடும்பங்களிடமே விற்றுவிட்டுச் சென்றனர்.
என்னதான் நிலவுடைமைக்காரர்களாக இருந்தபோதிலும் தங்கள் நிலங்களைக் கள்ளர்களிடம் விற்றுவிட விரும்பாமல் பறையர்களிடமே விற்றுள்ளனர் என்பது வர்க்க முரண்களோடு உள் ஒளிந்திருக்கும் சாதீய முரணும் சேர்ந்தே வேலை செய்திருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறதல்லவா?
இப்படியே ஒவ்வொரு குடும்பமும் நிலம்வாங்கி நிலம்வாங்கி நில மீட்புப் போராட்டத்தால் குறைந்த விலைக்கு வாங்கி இன்று நிலம் இல்லாத பறையர் குடும்பமே இல்லை என்ற தன்மதிப்புநிலை இந்த ஊரில் உருவாகியிருக்கிறதென்றால் அதற்கு வித்திட்ட பெருமையும் வரலாற்றுச் சிறப்பும் அந்த இளைஞனையே சாரும் அதுசரி யார்தான் அந்த இளைஞர் என்ற ஆர்வ வினா உங்கள் சிந்தனையில் முளைக்கிறதல்லவா?
அந்த இளைஞர் வேறு யாருமல்ல.. ஜனசக்தியில் எரிமலையாய் எழுதிவந்த அறந்தை நாராயணன்தான் அந்தக் கிராமத்து மறுமலர்ச்சிக் குறியீடு செங்கொடி இயக்க வீர வரலாற்றின் மைல்கல் என்றால் அது மிகையில்லை.
தோழர் மா.சுப்பிரமணியனின் மகனார் ஆவார் கமில் சுவலபில்லின் தமிழ் உணர்விலிருந்து முனைவர் சு.மாதவன் தமிழில் பேசாத... தமிழில் எழுதாத... தமிழில் கையெழுத்திடாத... தமிழில் பெயர் வைக்காத... தமிழில் தலைப்பெழுத்திடாத ஐந்தரைக் கோடி தமிழர்களே வாழும் இன்றைய காலத்தில் தன் குன்றாத் தமிழார்வத்தோடு ஒரு வெளிநாட்டுக்காரர் தன்பேச்சு எழுத்து கையெழுத்து முன்னெழுத்து தலைப்பெழுத்து என அத்தனையையும் தமிழிலேயே தமிழுக்காகவே பதிவு செய்தாரென்றால் நம்புவீர்கள் ஏனென்றால் தமிழன் இத்தனையும் செய்தான் என்றால் தான் நம்ப இயலாத நிலையில் நாம் வாழ்ந்து வருகிறோமே?
பெரும்பான்மையான தமிழறிஞர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கியப் பகுதி அல்லது வகைமைக்குள் மட்டுமே ஆழங்கால்பட்ட புலமையும் நூல் வௌயீட்டுச் சிறப்பும் பெற்றிருப்பார்கள்.
தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்களே இவ்வாறிருக்கும் போது இவரோ சங்க இலக்கியம் தொல்காப்பியம் காப்பியங்கள் நீதி இலக்கியங்கள் பக்தி இலக்கியங்கள் தல புராணங்கள் மரபுக் கவிதை புதுக்கவிதை சிறுகதை புதினம் எனத் தமிழிலக்கியப் பெரும்பரப்பு முழுவதையுமே ஒரு ஆய்வு நீச்சலிட்டவராக ஒளிவிட்டுச் சிறந்து நிற்கிறார்.
இலக்கியம் தவிர மொழியியல் இலக்கணம் நாட்டுப்புறவியல் மொழிபெயர்ப்பு எனவும் தன் ஆய்வுச்சிறகை வானளாவ விரித்துப் பறந்திருக்கிறார் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும்போது நம் புருவம் மேலேறி அப்படியே நிற்கிறதல்லவா?
அத்துணை ஆய்வுப் பணிகளை ஒரு வெளிநாட்டுக்காரர் செய்திருக்கிறார் என்னும் செய்தி நம் தமிழ்ப் பேராசிரியர்களின் மனசாட்சியை என்றுதான் தன்னுணர்வு பெறவைக்குமோ என விம்மத்தானே செய்கிறது நெஞ்சம் முனைவர் பட்டம் பெற்று அரசுப் பணியும் பெற்றபின் எத்தனை பேர் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்கிறார்கள் இங்கே?.
தமிழர்கள் நிலையே இவ்வாறிருக்கும் போது செக்கைத் தன் தாய்மொழியாகக் கொண்ட கமிலுக்கு இப்படி ஒரு தமிழ்ப்பற்றும் ஆய்வு நுட்பமும் பரவலாக்க உணர்வும் எப்படி வந்திருக்கும் என்பது நுண்ணிதின் ஆராயத்தக்கது.
முருகனின் முறுவல் முருகனே அழகு முருகு என்ற சொல்லின் பொருளும் அழகு முருகனின் முறுவல் அதனினும் அழகு அதையே தன்பெயராகவும் கொண்ட சுவலபில் அழகோ அழகு ஆம்.
பாருங்கள் இவரை ஈன்ற தாயின் பெயரோ மரியம்மா ஒருவேளை மாரியம்மா தான் மரியம்மா ஆனாள் எனக் கொண்டால் இவரது முன்னோர் தொல்தமிழ்க் குடியினராய் இருப்பரோ எனவும் எண்ண தோன்றுகிறது.
அப்படியானால் என்பது ஆகியிருக்க வாய்ப்புண்டல்லவா என்றும் தோன்றுகிறதே இப்பொழுது இரண்டையும் இணைத்துப் பாருங்கள் கமில் ஸ்வலபில் தமிழ் எழுத்து என்று இருந்திருக்க வாய்ப்புள்ளதென்று தோன்றுவதற்கு வாய்ப்பிருக்கிற தல்லவா?
இந்த மொழியியல் ஒலியியல் ஒப்புமையை எண்ணிப் பார்க்கிறபோது கமில் ஸ்வலபில் குடும்பத்தார் தொல்தமிழ்க் குடியினராக இருந்திருக்கக் கூடும் என்ற கருத்து இன்னும் வலுப்பெறும் வண்ணம் உள்ளதல்லவா?
இதை உணராமலே இன்னும் ஒரு நூற்றாண்டு கடந்தால் தமிழ் மொழி அமிழ்தமொழி என்ற வாக்கியத்தை தமிழ்மொழி அமிழ்ந்த மொழி என்று படிக்க வேண்டி வரும்.
கட்டுரையாளர் முனைவர் சு.மாதவன் உதவிப் பேராசிரியர் தமிழாய்வுத்துறை செம்மொழி இளம்தமிழறிஞர் விருதுபெற்றவர் மாட்சியமை தங்கிய மன்னர் கல்லூரி த புதுக்கோட்டை.
அறிமுகம் மானுட வாழ்வின் பன்முகச் செயல்பாடுகளையும் ஓர் ஒழுங்கமைவுக்குள் கட்டமைத்து இயக்குபவை மெய்யியல்கள் அவற்றின் இயக்கத்திற்கு உட்பட்டு இயங்குபவை சமயங்களும் இயக்கங்களும்.
ஒவ்வொரு சமூகமும் தனக்கென ஓர் அறவியல் கேட்பாட்டை உருவாக்கிக்கொள்வதோடு வெளியிலிருந்து அந்தச் சமூகத்துக்குள் கலக்கும் சமய சமூக அரசியல் பண்பாட்டுக் கூறுகளையும் வரித்துக்கொள்வது இயற்கை.
அவ்வாறான தனித்தன்மையும் இயைபுத்தன்மையும் கொண்ட அறவியற் சிந்தனைகள் அவ்வச்சமூக இலக்கியங்களில் ஆழப்பதிந்தும் ஊடாடியும் நிற்பதும் இயல்பே.
அந்தவகையில் தமிழகத்தில் பரவிய பௌத்த சமண சமயங்களின் அறவியற் சிந்தனைகள் தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பாகத் தமிழ் அறஇலக்கியங்கள் எனப்படும் பதினெண் கீழ்ககணக்கு நூல்களில் ஆழப்பதிந்தும் வெளிப்பட்டும் நிற்கின்றன.
தொல்காப்பியர் ஒத்த காட்சி உத்தி வகை எனக் குறிப்பதும் கணியன் பூங்குன்றனார் திறவோர் காட்சியில் தெளிந்தனம் எனப்பாடுவதும் எண்ணத்தகும்.
இவ்விரு இடங்களிலும் காட்சி என்னும் சொல் அளவை இயலை உள்ளடக்கிய மெய்யியலையும் மெய்யியலின் விளக்கமாக அமைந்த நூல்களையும் குறிக்கிறது என்பது தெளிவு.
அறியாமையினின்று நீங்கிய தெளிந்த காட்சி உடையவர்க்கு துன்பம் நீங்கிய தெளிந்த காட்சி உடையவர்க்கு துன்பம்நீங்கி இன்பம்பயக்கும் என்பது இக்குறளின் பொருள்.
அவித்தை பேதைமையல்லது பொய்க்காட்சியிலிருந்து ஏதுக்குத் தக்க ஸ்கந்த சேர்க்கையால் குஸல அகுஸல கன்மங்களாகிய ஸம்ஸ்காரங்கள் செய்கைகள் உண்டாகின்றன.
ஜாத்தி மறுபிறப்புண்டாகி அதிலிருந்து ஜய மூப்பு மர்ணா மரணம் ஸோகா வலியும் பரிதேவா அழுகையும் துக்கா துன்பமும் தாம்நாஸே கவலையும் சம்பாந்தே ஏக்கமும் ஆகிய துக்கோற்பவ மூலமாம் வினைப்பயன்கள் உண்டாகின்றன.
பிறத்தலுக்கு அடிப்படையாக உள்ள இதர பதினொரு சார்புகளுக்கெல்லாம் முதன்மையானதும் இவற்றின் தோற்றங்களுக்கெலலாம் அடிப்படையானதும் அறியாமையே.
அறியாமை எத்தன்மைத்து என்பதைப் பற்றி புத்தர் கூறுவதாவது இந்த உலகிலோ அல்லது அடுத்த உலகிலோ எந்தத் துன்பங்கள் இருந்தாலும் அவைகள் அனைத்திற்கும் வேராக உள்ளது பேதைமை.
இக்கருத்தை வலியுறுத்தும் பகுதி இதோ தவறில்லாதவற்றைத் தவறானவை என்றும் தவறுள்ளவற்றைத் தவறில்லாதவை என்றும் நினைக்கின்றவர்கள் தீக்காட்சியுடையவர்கள்.
தவறானவற்றைத் தவறு என்றும் தவறில்லாதவற்றைத் தவறன்றென்றும் அறிகிறவர்கள் நற்காட்சி யுடையவர்கள் ஆகையினாலே சுவர்க்கம் அடைகிறார்கள்.
ஆனால் உண்மையினை உண்மையென்று அறிதலும் பொய்மையைப் பொய்மையென்று அறிதலும் பொய்மையைப் பொய்மையெனப் புரிதலுமே நேர்மையான முழுநிறைவையும் மெய்யான பலனையும் தரும் அம்பேத்கர்.
வள்ளுவமும் இவற்றையே குறிப்பிட்டிருப்பதைக் கீழ்க்காணும் ஒப்புமை உணர்த்தும் வள்ளுவம் பௌத்தம் காமம் வெகுளி காமம் மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு பவம் பிறப்பு பொருளல்லவற்றைப் பொருளென்று உணரும் திட்டி பொய்க்காட்சி பிறப்பு என்னும் பேதைமை அவிச்சை அறியாமை மேற்கண்ட ஒப்புமைப் பகுதியிலிருந்து பௌத்த மெய்யியல் பின்புலத்தைத் தன்வயப்படுத்திக் கொண்ட வள்ளுவம் தனக்கென தனித் தடத்தையும் அமைத்துக் கொண்டமை புலனாகிறது.
இதைப்போலவே தீக நிகாயம் பிரம்மஜால சூத்திரத்தில் காணப்படும் புத்தரின் கூற்றான பிறர் உன்னை பழித்தாலும் நீங்கள் அவர்கள் கூறுவது தவறு என்பதை எடுத்துக்காட்ட வேண்டும்.
அப்பகுதி பின்வருமாறு ஒரு விஷயத்தைக் கண்ணால் கண்டு கருத்தால் ஆராய்ந்து அது பகுத்தறிவுக்குப் பொருத்தமாயும் சகலருக்கும் நன்மை பயக்கக் கூடியதாகவும் இருந்ததால் அதை ஏற்றுக் கொண்டு அதன்படி நடக்கவும்.
இதர சார்புக் கூறுகளை வள்ளுவம் தோன்றிய காலத்து மக்கள் உய்த்துணர்ந்து கொள்வர் என்பதாலும் குறள்வடிவம் அவற்றை விவரிக்க இடம் கொடுக்கவில்லை என்பதாலும் கூறவில்லை போலும்.
எவை எவை சார்புடையனவோ அவற்றின் சார்பிலிருந்து நீங்கிநின்று பிறகு அதனை அழித்தால் துன்பங்களின் மூலமான பிறப்பைச் சாராமல் ஒருவன் வாழலாம்.
எனவே இம்மூன்றும் ஒரு மனிதனிடமிருந்து நீங்கிவிட்டால் அறியாமை தானாக நீங்கிவிடும் அறியாமை நீங்கிவிட்டால் துன்பம் நீங்கிவிடும் என்ற தருக்க இயைபை வள்ளுவமும் பௌத்தமும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் அமைத்துக் கொண்டுள்ளமை தெளிவாகிறது.
இத்தகைய சிறப்பியல்புகளை இவை கொண்டிருக்கும் அதேநேரத்தில் இவற்றுக்கிடையேயான பொதுவியல்புக் கூறுகளும் இயைபுக் கூறுகளும் இல்லாமல் இல்லை என்பதும் நோக்கத்தக்கது.
அறம் என்பது நெறி வழி செவ்விய இயற்கைப் போக்கு என்பன போன்ற பொருண்மைகளில் தமிழிலக்கியப் பெரும்பரப்பில் கையாளப்பட்டு வருகிறது அறநெறி அறச்செயல் போல்வன.
தருமம் என்பது அறம் என்ற சொல்லுக்கான பதிலியாகச் சில இடங்களிலும் இந்திய மெய்யியல் பள்ளிகளின் பயன்பாட்டளவில் தனித்த தனித்த பொருண்மை கொண்டதாகப் பல இடங்களிலும் கையாளப்பட்டு வருகின்றது தருமராசன் தர்ம காரியம் தருமச் செயல் தரும நீதி தர்ம நெறி போல்வன.
நீதி என்பது சமூக வழக்கில் சட்ட முறைமை என்னும் பொருளிலும் இலக்கிய வழக்கில் அறநெறி என்னும் பொருளிலும் பெருவாரியாகக் கையாளப்பட்டு வருகிறது நீதி இலக்கியங்கள் நீதிநெறி அரசநீதி போல்வன.
தமிழில் அறம் என்ற சொல் தோன்றுவதற்கு முன்பு பழமொழி முதுமொழி மூதுரை வாயுறை வாழ்த்து நன்று நன்றி நன்மை நல்லது முறை முறைமை நயம் நன்னெறி நெறி ஒழுக்கம் கடமை போன்ற சொற்கள் கையாளப்பட்டு வந்துள்ளன.
இந்தியச் சமய மெய்யியல் பள்ளிகளின் பயன்பாட்டில் ஒவ்வொரு சமயமும் ஒவ்வொரு மெய்யியலும் அவர்களுக்கேயுரித்தான சிறப்புப் பொருண்மைகளில் பயன்கொள்ளப்பட்டு வந்துள்ளது.
வேதநெறியில் வருணாசிரம தர்மம் என்றும் பௌத்தநெறியில் பௌத்த தர்மம் என்றும் சமண நெறியில் பொருளின் இயல்பு தர்மம் என்றும் வாழ்வின் இயல்பு புண்ணியம் என்றும் வேறுபல சமய மெய்யியல் புரிதலில் அவர்களுக்கே உரித்தான சிறப்பார்ந்த பொருண்மைகளிலும் இச்சொல் புழங்கப்பட்டு வந்துள்ளது.
வடமொழி வழக்கில் பெரும்பாலும் அரசநீதி என்னும் பொருளில் கையாளப்பட்டுவரும் இச்சொல் தமிழ் வழக்கில் பெரும்பாலும் ஒழுக்க நெறி என்னும் பொருளிலேயே கையாளப்பட்டு வருகிறது.
அறநெறி நீதிநெறி என்ற சொல்லாடல்களில் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் நெறி என்பது நிற்பதும் அண்மைவழக்கில் சமூகநீதி என்னும் பரந்துவிரிந்த பொருண்மையில் கையாளப்பட்டு வருவதும் கண்கூடு.
எனவே அறம் தருமம் நீதி என்பன ஒன்றின் கருத்தியல் வளர்ச்சி ஒவ்வொன்றும் இடம்பெற்றுத் தனித்த சிறப்பியல்புகளையும் குறித்த பொதுவியல்புகளையும் கொண்டு இலக்கியத் தமிழ் மரபிலும் இந்தியத் தத்துவ மரபிலும் வேர்கொண்டுள்ளன எனலாம்.
வைதீகத் தத்துவ மரபில் தருமம் நீதி தமிழில் அறம் என்ற ஒரேசொல் குறிக்கும் இருபட்டகக் கருத்தியலை எடுத்துரைக்க வடமொழியல் தருமம் நீதி ஆகிய இரு சொற்கள் பயன்படுத்தப் படுகின்றன.
இவ் இரு சொற்களும்கூட வைதீக மரபில் குறிக்கும் பொருண்மை வேறு அவைதீக மரபில் குறிக்கும் பொருண்மை வேறு என்பதையும் நினைவில் கொள்ளல் வேண்டும்.
மனுதரும சாத்திரத்தில் தருமம் நீதி வைதீக மரபு மனிதர்களை பிராமணர் சத்திரியர் வைசியர் சூத்திரர் என நான்குவகையாகப் பிரித்து அவரவர்க்கென தொழில்தர்மத்தை நியமித்து அத்தொழில்வழிப் பிறப்போரை அந்தந்த வருணத்தார் என வரையறுத்து வலியுறுத்தி வந்தது.
இவ்வாறு வரையறுக்கப்பட்டதிலிருந்து மீறிச் செயல்படும் பிராமணனுக்கு ஒரு தண்டனை பிறர் பிறருக்குப் பிறபிற தண்டனைகளையும் மனுதருமம் கூறுகிறது.
அவைதீக மரபில் தர்மம் தம்மம் சமண தர்மத்தின் அடிப்படை அஹிம்மைசயும் மும்மணிகளும் சமண சமயத் துறவிகளும் இல்லற வாழ்வோரும் பின்பற்ற வேண்டிய ஒழுகலாற்று நெறிகளை வரையறுத்துக் கூறுவதே சமண அறமாகும்.
அந்த இயல்புகளினின்று மாறுபட்டு நிற்கும் பொருள்களின் இயக்க நிலையை அதனதன் இயல்புநிலைக்கே மீண்டும் கொண்டு வருதலே அறம் எனப்படுகிறது.
அதனைத் தொடர்ந்து காய்கனிப் பற்றாக்குறை ஏற்படவே மாற்று உணவுச் சேகரம் தேவை என்ற நிலையில் விலங்குகளை வேட்டையாட ஆரம்பித்திருக்கிறது.
இவ்வாறு விலங்கை இம்சைசெய்து உணவாக்கிய மானுடசமூகம் அதன் உச்சநிலையாக மனிதர்களையும் இம்மைசெய்யும் போக்கை இயல்பாகவே மனிதர்களையும் இம்மைசெய்யும் போக்கை இயல்பாகவே அடைந்திருக்கிறது.
இத்தகைய சமூக வரலாற்றுப் போக்கில் இம்சை தொடங்கப்பெற்றதன் காரணம் காய்கனிகளின் பற்றாக்குறையே என்பதால் அப்பாற்றாக்குறையை நீக்கினால் மானுட இயல்பான அஹிம்சை நிலைக்கும் என்பது ஒருதலை.
காய்கனிகளின் உற்பத்திக்கு அடிப்படையான உழவுத் தொழிலும் பல உயிர்களின் அழிவுக்குக் காரணமாக இருப்பதால் அத்தொழிலையும் சமணம் புறந்தள்ளுகிறது என்பது மறுதலை.
சமணத்தோடு முற்றமுழுதாக ஒப்புநோக்கத்தக்க வேறொரு சமயம் எதையும் குறிப்பிடுவதற்கான மெய்யியல் இடைவெளியைச் சமணம் கொண்டிருக்கவிலலை.
கடுமையான தவமுறைகளைப் பின்பற்றுதல் என்ற நிலையில் சமணத்தோடு நெருங்கத்தக்க சமயம் எதுவுமில்லை என்பது இந்திய மெய்யியல் வரலாறு கண்ட உண்மை.
மேலும் சமண அறவியலுக்குப் பின்னணியாகவும் அடிப்படையாகவும் உள்ள சமண மெய்யியலின் சாராம்சத்தை அறிஞர் நா.சுப்பிரமணியன் கீழ்வருமாறு தருகிறார் உலகப் பொருள்கள் யாவற்றையும் சீவன் அசீவன் என இருவகைப்படுத்தி நோக்குவது சமணம்.
பௌத்த அறவியலில் நால்வகை வாய்மைகள் எவ்வாறு இன்றியமையா தனவாய் விளங்குகின்றனவோ அதுபோல் சமண அறவியலில் மும்மணிகள் இன்றியமையாதனவாய் விளங்குகின்றன.
வீடுபேறடைவதற்கான முயற்சியின்போது கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அணுகுமுறைகள் மேற்கொள்ள வேண்டிய நோன்புகள் என்பனவாகச் சில உயர்பண்புகள் ஒழுக்கநிலைகள் என்பவற்றைச் சமணம் முன்வைத்துள்ளது.
இச்செயன்மைகள் குறித்து அறிஞர் நா.சுப்பிரமணியன் கூறுவன நற்கடைப்பிடி நல்லறிவு நல்லொழுக்கம் என்பன அணுகுமுறைகள் அஹிம்சை பொய்யாமை கள்ளாமை பிரம்மச்சரியம் உலகைத்துறத்தல் கற்பு உளநிறைவு என்பன நோன்புகள்.
இவற்றுள் பிரம்மச்சரியம் உலகைத் துறத்தல் எனபன துறவுநெறியினர்க்கும் கற்பு உளநிறைவு என்பன இல்லற நெறியினர்க்குமாகப் பேசப்படுபவை.
பிற உயிர்கள் எவற்றுக்கும் தீங்கிழைக்கக் கூடாது என்பதும் இயன்றவரை அவற்றுக்கு நலம் புரிய வேண்டும் என்பதும் அஹிம்சையின் உட்பொருளாகும்.
சிறப்புநிலையில் இச்சொல் பௌத்த அறத்தைச் சுட்டுவதாக அமையினும் பொதுநிலையில் பௌத்த மெய்யியல் முழுமையையும் வெளிப்படுத்துவதாகவும் அமைந்திருப்பது எண்ணத்தக்கது.
பொருள் பொதிந்த உயிரோட்டமான காட்சித்தன்மையுடைய இயல்புகளைப் பௌத்த தம்மம் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளதை இச்சொற்கள் உணர்த்துகின்றன.
தம்மா என்ற சொல்லுக்கு யு னுஉவழையெசல ழக டீரனனாளைஅ கூறியுள்ள விளக்கம் கீழ்வருமாறு தம்மா பாலி தர்மா சம்ஸ்கிருதம் பௌத்தம்.
இதனடிப்படையில் நோக்கும்போது பௌத்தத்தில் இதன் அடிப்படைப் பொருள்களாக கொள்கை நன்னடத்தை நிலை அதிசய நிகழ்வு ஆகியவற்றைக் கூறலாம்.
இவ்வாறு சமூக மாற்றத்தைத் தன் இலக்காகக் கொண்ட தம்மம் தன் விளக்க முறையில் காரண காரிய இயைபுகளையும் முரண்களையும் தெளிவாக ஆராய்ந்து அறிவித்து ஆற்றுப்படுத்துவதாக உள்ளது.
இந்தவகையில் அறிவுத் தேட்டத்தின்வழியில் உண்மைத் தேட்டத்தையும் அதன்வழி நிப்பாணம் அடைவதற்குரிய படிநிலைகளை விளக்குவதையும் தம்மம் தன் பொருண்மைக் கூறுகளாகக் கொண்டுள்ளது.
நம்பிக்கை என்பது மனிதகுலத்தின் அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் பிரச்சினைகளுக்கும் நோய்களுக்கும் முடிவுகட்டுவதற்கான வழிமுறைகளைத் தம்மம் செயல்பாட்டளவில் போதிக்கிறது என்பதில் உறுதியாய் இருப்பது.
தம்மத்தின் வேர்களாய் விளங்கும் இவற்றைப் பற்றிப் புத்தர் கூறுவதாவது என் தம்மம் தன்னில் நம்பிக்கை இலட்சியம் இரண்டையுமே கொண்டதாயுள்ளது .
அதன் இலட்சியம் அவிஜ்ஜாவை நீக்குவதாகும் அவிஜ்ஜா என்பதற்குத் துன்பத்தின் இருப்பை அறியாமை என்று நான் பொருள் கொள்ளுகிறேன்.
இலக்கிய தமிழ் மரபில் அறம் அறம் என்ற சொல் விளக்கம் அறம் என்ற சொல்லுக்குக் கடமை நோன்பு தருமம் கற்பு இல்லறம் துறுவறம் நல்வினை அறநூல் அறக்கடவுள் தருமதேவதை தீப்பயணுண்டாக்குஞ்சொல் ஆகிய பொருள் விளக்கங்கள் அளிக்கப்படுகின்றனகழகத் தமிழ் அகராதி.
அறு என்னும் அடிச்சொல்லிற்கு அறுத்துச் சொல் வழியை உண்டாக்கு உருவாக்குஇ தூண்டி வேறுபடுத்து என்ற பலவகைப் பொருள்கள் வழங்கி வருகின்றன.
அம் எனும் தொழிற்பெயர் விகுதி சொல்லமைப்பியல் ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் மனிதன் தனக்கென வரையறுத்துக் கொண்ட ஒழுக்கமுறைகளின் தொகுதியேமுழுநிறை வடிவமே அறம் என்று கூறுவர்மேலது.
மனிதன் தனக்கென வரையறுத்துக் கொண்டதோடன்றி அவ்வக்காலத்தில் ஆளுவோர் மற்றும் சமயங்கள் வகுத்துக் கொடுத்தவையும் அறம் எனப்பட்டன என்பது கருதத்தக்கது.
அவை பழமொழி முதுமொழி மூதுரைவாயுறை வாழ்த்து நன்று நன்றிநன்மை நல்லது முறை முறைமை நயம் நன்னெறி நெறி ஒழுக்கம் கடமை புண்ணியம் ஈகை அறக்கடவுள் சமயம் ஆகியவையாகும்.
திட்டவட்டமான அல்லது நுட்பமான பொருள் வேறுபாடுகள் இருப்பினும் இச்சொல்லிற்கான பொருள்மீட்சியை மேற்குறித்த சொற்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
நம்முடைய முன்னோர்கள் அறம் என்ற சொல்லிற்குத் தந்துள்ள விளக்கத்தோடு எதிக்ஸ்நுவாஉள என்னும் ஆங்கிலச் சொல்லிற்குத் தரப்படும் பொருள் விளக்கம் மிகவும் பொருந்துவதாக இருக்கிறது.
மேற்கண்ட சொற்பொருள் விளக்கத்திலிருந்து தனிமனிதன் சமூகம் சமயம் அரசு இவற்றிற்கான ஒழுகலாறுகளை அறம் என்றனர் என்பது தெளிவாகும்.
இடையறாது நீர் ஒழுகுவதை ஒழுக்கு என்று கூறுவதைப்போல் வாழ்க்கையில் உயர்ந்தவையெனக் கருதப்படும் நெறிமுறைகளை எக்காலத்தும் எவ்விடத்தில் இடையறாது மேற்கொண்டொழுகுவதையே ஒழுக்கம் என்பர்திருநாவுக்கரசு.
அவற்றுள் ஒழுக்கமாவது அந்தணர் முதலிய வருணத்தார் தத்தமக்கு விதிக்கப்பட்ட பிரமசரியம் முதலிய நிலைகளில் நின்று அவ்வவற்றிற்கு ஓதிய அறங்களில் வழுவாது ஒழுங்குதல்மேலது.
முன்னாளில் வாழ்ந்த சான்றோர்கள் பலர் அவர்கள் உலக வாழ்வை உற்றுநோக்கி நுணுகிக் கண்டதை உன்னிப்பாகச் சிந்தித்து மானிட நடத்தையின் நெறிமுறைகளைத் தேர்ந்து தெளிந்தனர்.
அனுபவ மெய்ம்மைகளின் பெட்டகமாக ஒளிர்ந்த அவை எல்லா நலமும் பெற்று இன்பமாய் வாழ்வதற்கு ஏற்ற வழிகாட்டியாக அமையும் என்று அச் சான்றோர் நம்பினர்.
ஒரு மனிதன் சமூகத்தைச் சேர்த்து வாழ்வதற்கும் அல்லது தனியே நின்ற தனிமனிதனாக இயங்குவதற்கும் அத்தகைய மனிதனுடைய பண்புநலன்களை உருவாக்கிவைக்கும் குறிக்கோள்களுக்கும் நோக்கங்களுக்கும் செல்வாக்குகளுக்கும் நிலையங்களுக்கும் அறம் என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டுள்ளது.
தனிமனிதனுடைய உரிமைகளும் கடமைகளும் சமூக இணைப்பும்பழக்கவழக்கங்களுக்கும் விருப்புவெறுப்பு என்னும் இயல்புகளுமாகிய அனைத்து அறத்தின் கோட்பாட்டினால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளனமேலது.
என்றாலும் இவ் அறக்கோட்பாட்டை உருவாக்கவதும் வழிநடத்துவதும் சமூகத்தின் பொருளாதார உறவுமுறைகளே என்பதை அரசியல் நீதி மெய்யியல் மதம் இலக்கியம் கலை ஆகிய எல்லா அம்சங்களின் வளர்ச்சியும் பொருளாதார வளர்ச்சியை அடித்தளமாகக் கொண்டிருக்கிறது.
ஆனால் இந்த மேல் கட்டுமானத்து அம்சங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒன்றின்மேல் ஒன்று வினையையும் எதிர் வினையையும் விளைவித்துக் கொண்டிருப்பதோடு பொருளாதார அடித்தளத்தின் மீதும் வினைப்படுகின்றன பாலசுப்பிரமணியம்.
ஆகையால் பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருப்போர் கருத்துக்களையும் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கின்றனர்.
காலமும் தேவையும் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் சங்கம் மருவிய காலம் என்றும் சமூக வரலாற்றில் களப்பிரர் காலம் என்றும் குறிக்கப்படுகிற காலப்பகுதியை ஒட்டுமொத்தமாக வரலாற்றாசிரியர்கள் இருண்டகாலம் னுயசம யுபந என்று சுட்டுகின்றனர்.
இக் காலப்பகுதியின் வரலாற்றை எழுதுவதற்கான தெளிவான சான்றுகள் போதியஅளவு கிடைக்காததாலேயே இக்காலம் இருண்டகாலம் என்று குறிப்பிடப்பட்டது.
இவ்வாறு தெளிவான வரலாற்றுச் சான்றுகள் கிடைக்காமல் போவதற்கு இடைக்காலப் பகுதியில் ஏற்பட்ட அரசவழி சமயவழி சமூகவழிப் பூசல்களும் மோதல்களுமே காரணங்களாக அமைந்தன.எனவேதான் அரசு சமயம் சமூகம் இம் மூன்றுக்கான செயல்வரைமுறைகள் சமூக அறங்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன.
இவற்றில் தனிநபர் அரசு சமூகம் என மூன்று வகையான ஒழுகலாறுகள் மூலமாகச் சமூகத்தைச் சமநிலைத்தன்மை கொண்டதாக்கவும் சமூகத்தில் எழும் பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
இவை அன்றைய சமூகத் தேவையாகவும் இயல்பாகவம் இருப்பினும் இவ் அறக்கருத்துக்கள் சமூகத்தில் சரியான பிடிமானத்தோடு பரவிடவும் பரப்பிடவும் பௌத்த சமண சமயங்கள் பெரும்பங்காற்றின.
சமூகத்தின் இயல்பான தேவையையொட்டி எழுந்த பல்வேறு அறக்கருத்துக்கள் தனித்தன்மை கொண்டதாகவும் சமயச் சார்புத்தன்மை கொண்டதாகவும் வெளிப்பட்டன.
சங்க காலத்தில் ஐந்து திணைகளுக்கான வாழ்க்கையிலும் சிற்றின்ப நுகர்ச்சி மதுவுண்ணல் பரத்தையர் ஒழுக்கம் புலால் உண்ணல் ஆகியவை குறிப்பிட்டத்தக்க இடத்தைப் பெற்றிருந்தது.
எனவே குடும்ப அமைப்பிற்கும் வளர்ந்து வரும் வணிக சமூகத்திற்கும் வேண்டிய அமைதியான சூழலை ஏற்படுத்த வேண்டியது அன்றைய காலத் தேவையாய் இருந்தது.
கிரேக்கம் ரோமாபுரி சீனா போன்ற நாடுகளிலும் மெய்ப்பொருள் ஆராய்ச்சி கணக்கிடல் வானியல் பௌதிகம் அளவையியில் அறவியல் போன்றவை தோன்றின.
குறிப்பாக அற இலக்கிய காலம் என்று குறிப்பிடப்படுகிற காலத்தில் தோன்றிய பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூலகளில் நீதி என்ற சொல்வழக்கு காணப்படவில்லை.
இதைக்கொண்டு இந் நூல்களைக் குறிப்பாக அற இலக்கியங்கள் என்றும் இந்நூல்களுக்குப் பின்னர் தோன்றிய நூல்களையும் இவற்றையும் சேர்த்துப் பொதுவாக நீதி இலக்கியங்கள் என்றும் அழைக்கிறோம்.
இதைவைத்துப் பார்த்தால் அறம் அல்லது நீதி என்ற கோட்பாட்டுக்கான தோற்றுவாய் நீண்டகாலப் பாரம்பரியத்தை உடையது என்பதைக் கணிக்கலாம்.
குறிப்பிட்ட மக்களினத்தார் வாழ்ந்த இடத்திற்கும் அதன் தட்பவெப்பநிலைகளுக்கேற்ப அவர்களிடையே புறத்தூண்டுதல்கள் ளுவஅரட தோன்றின.அப் புறத்தூண்டுதல்களுக்கேற்ற எதிர்செயல்களாக சுநளிழளெந அவர்களுடைய சிந்தனை வளர்ச்சியும் வாழ்க்கைமுறைகளும் அமைந்தன.
இது இப் படித்தான் இருக்கவேண்டும் மாறுபட்டு நின்றால் சமூகம் சீரழியும் என்ற கருத்து உருப்பெற்றது முதலே நெறி என்பதும் அறம் என்பதும் தோன்றிவிட்டன என்று உறுதியாகக் கூறலாம்.
படைப்புகளும் இலக்கியப் படைப்பால் வாழ்க்கை நெறிகள் வகுக்கப்படுவதும் நெறிதடுமாறிச் சமூகம் செல்லும்பொழுது வாழ்க்கை நெறிகளையே அறம் என்ற பெயரால் வற்புறுத்துவதும் தொடர்ந்து நிகழ்ந்து வருகின்றன.
அறநூல்கள் தோன்றுவதற்கு முன் வாழ்க்கைநெறிக் கொள்கைகளை முழுமையாக விளக்கும் அற நூல்கள் தோன்றுவதற்கு முன்னர் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் வழக்காற்று ஒழுக்க நெறியைச் ஊரளவழஅயசல ஆழசயடவைல சிறப்பாக விளக்கும் மூதுரைகளும் முதுமொழிகளும் பழமொழிகளும் தோன்றிப் படிப்படியாக வளர்ந்துள்ளன.
இதைப் போன்றே நம் தமிழகத்திலும் ஒப்புயர்வற்ற அற நூலாகிய திருக்குறள் தோன்றுவதற்கு முன்பு முதுமொழி பழமொழி வாயுறை வாழ்த்து போன்ற அறநெறியுணர்த்தும் செய்யுள் வகைகள் தோன்றியிருத்தல் வேண்டும்மேலது.
எனவே பழமொழி முதுமொழி வாயுறை வாழ்த்து என்பவை அறம் என்பது தோன்றுவதற்குமுன் வழக்கிலிருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை தெளிவாக்குகிறது.