sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நியூ யோர்க் டைம்ஸ் எழுதியது இக்கூட்டம் அதன் உள்ளடக்கத்தைப் போலவே அதன் சூழலிலும் அசாதாரணமானதுஉளவுத்துறை சமூகத்தை ஆதரிப்பதில் ஒரு பொதுவான கட்சி பேதமற்ற காட்சிப்படுத்தல் நிலவுகின்ற இந்நேரத்தில் அது ஒரேயொருவரை நோக்கி ட்ரம்ப் திரும்பி இருப்பதாக தெரிகிறது.
இரண்டு கட்சிகளின் செனட்டர்களும்இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பாரிய பேரழிவுகரமான ஆயுதங்கள் குறித்த பொய்கள் அடிப்படையிலான ஈராக் போரை ஆதரித்தவர்கள்இவர்கள் உளவுத்துறை முகமைகளுக்கு மிகவும் அப்பட்டமான விசுவாசத்தைக் காட்டும் போட்டியில் இருந்ததாக தெரிந்தது.
இந்தியானா ஜனநாயக கட்சியாளரான செனட்டர் ஜோசப் டொன்னெலி மிகவும் துதிபாடியவாறு அசான்ஜ் மற்றும் விக்கிலீக்ஸ் குறித்து உண்மை கூறும் போட்டியில் நாங்கள் ஒவ்வொரு சமயத்திலும் உங்கள் தரப்பில் உள்ளோம் என்று உளவுத்துறை தலைவர்களுக்கு தெரிவித்தார்.
இந்த உட்பொருள் வாஷிங்டன் போஸ்டின் வியாழன் பதிப்பு தலையங்கத்தில் வெளிப்படையாக விளக்கப்பட்டிருந்தது அது ஜனநாயக கட்சியினர் மீதான ரஷ்ய ஊடுருவல் வாதங்களை உதறிவிடும் ட்ரம்பைக் கண்டித்ததுடன் அதை யதார்த்தத்தை மறுக்கும் ஒரு முயற்சியாக வர்ணித்தது.
அவர் அமெரிக்க வெளியுறவு கொள்கையைச் செயல்படுத்துவதற்கு உதவ ட்ரம்ப் விரைவிலேயே உளவுத்துறை சார்பானவர்களைத் தான் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருக்கும் என்று அறிவித்த அந்த தலையங்கம் திரு.
ஏனென்றால் விக்கிலீக்ஸ்தான் உண்மையான இதழியல் விசாரணையை நடத்தி அமெரிக்க அரசு குற்றங்களுக்கான ஆதாரங்களை வெளிக் கொணர்ந்து அதை பகிரங்கப்படுத்தி உள்ளது.
எந்தவொரு செனட்டரும் தேசிய உளவுத்துறை இயக்குனராக ஓய்வூபெற்ற தளபதி ஜேம்ஸ் கிளாப்பர் தலைமையில் இருந்த மேற்பார்வை குழுவின் வாய்மையைச் சவால் செய்யவில்லை.
மூன்று மாதங்களுக்குப் பின்னர் எட்வர்ட் ஸ்டொவ்டன் ஒவ்வொரு அமெரிக்கர்களையும் மட்டுமின்றி பூமியின் ஒவ்வொரு மனிதர்களது தொலைதொடர்பு மற்றும் இணைய நடவடிக்கைகளைச் சேகரிக்க நூற்றுக் கணக்கான மென்பொருள் கருவிகளைக் கொண்டிருப்பதை அம்பலப்படுத்தினார்.
உளவுத்துறை சமூகத்தை ஆதரிப்பதில் இந்த பொதுவான கட்சி பேதமற்ற காட்சிப்படுத்தலானது அமெரிக்க மக்கள் உட்பட உலக மக்களுக்கு எதிராக அமெரிக்க இராணுவஉளவுத்துறை எந்திரம் அன்றாடம் நடத்திய எண்ணற்ற குற்றங்களுக்கு எந்தவித எதிர்ப்பையும் சட்டப்பூர்வமற்றதாக செய்வதையே நோக்கமாக கொண்டுள்ளது.
எண்ணற்ற ஆட்சிக்கவிழ்ப்புகள் படுகொலைகள் சதியாலோசனைக் கொலைகள் மற்றும் போர்களைத் தூண்டியதற்காக அமெரிக்கா உட்பட உலகின் நூறு மில்லியன் கணக்கானவர்களால் வெறுக்கப்படும் சிஐஏ இரத்தத்தில் ஊறிய ஒரு அமைப்பாகும்.
அந்த விசாரணை ஜனாதிபதி ரிச்சார்ட் நிக்சனை பதவி விலகுவதற்கு நிர்பந்தித்த வாட்டர்கேட் நெருக்கடியின் ஒரு துணைவிளைவாக இருந்தது.
அச்சமயத்தில் சிஐஏ அதிகாரிகள் நிக்சனின் ஜனாதிபதி மறுதேர்வு கமிட்டியில் அல்லது இல் நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர் என்பதும் வாட்டர்கேட் விடுதியின் கொள்ளையை ஒழுங்கமைப்பதில் சம்பந்தப்பட்டிருந்தார் என்பதும் அம்பலமானது.
அந்த காங்கிரஸ் விசாரணையானது அமெரிக்க மக்கள் மீதான சட்டவிரோத உளவுபார்ப்பையும் போர் எதிர்ப்பு உள்நாட்டு மக்கள் உரிமைகள் தொழிலாளர் மற்றும் சோசலிச அமைப்புகளுக்குள் அரசு முகவர்களை ஊடுருவ செய்ததையும் அம்பலப்படுவதற்கு இட்டுச் சென்றது.
நான்கு தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் அமெரிக்க ஆளும் உயரடுக்கால் சிஐஏ மீது ஒரு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட சீர்திருத்தத்தை நடத்த முடிந்திருந்தது அது ஒருசில மதிப்பிழந்த அதிகாரிகளை நீக்குவதற்கும் மற்றும் அந்த முகமையின் செயல்பாடுகளில் சில வரம்புகளை அமைப்பதற்கும் இட்டுச் சென்றதுஎன்றாலும் இந்த வரம்புகள் விரைவிலேயே நடைமுறையளவில் மீறப்பட்டன.
அதற்கு மாறாக உளவுத்துறை முகமைகள் கேள்விகிடமற்ற விசுவாசத்தை கோருகின்றன என்பதுடன் ஜனநாயக கட்சியினரும் ஊடகங்களும் அதற்கு சலாம் வைத்து நிற்கின்றன.
ஆனால் நீங்கள் வசனம் எழுதிய அங்காடித்தெரு படத்தில் ப்ராமணரை கொடுமைக்காரர்களாக காட்டி இருக்கிறீர்கள் என்று குறிப்பிட்டது உங்களைக் குத்தியதா என்பதையாவது விளக்குங்கள் உங்கள் பின்னூட்டங்கள் மட்டுமல்ல உங்களுக்கு நேர் மாறான கோணத்தில் போடப்பட்ட சில பின்னூட்டங்களும் மட்டுறுத்தப்பட்டன.
கஸ்தூரிமான் வெளிவந்தபோது பரீக்ஷா ஞாநி ஒரு கூட்டத்தில் கர்ஜனை புரிந்தார் அதில் கதாநாயகியின் அக்காவின் கணவனும் அவள் அன்னையும் கொடூரமானவர்களாக காட்டப்பட்டிருப்பார்கள்.
அவர்களை தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினராகக் காட்டியிருப்பதாகச் சொன்ன ஞாநி தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் கொடூரமானவர்கள் என்று எழுதிய ஜெயமோகன் மன்னிப்பு கோரவேண்டும் என்றார் முதல் விஷயம் அவர்கள் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச்சேர்ந்தவர்களாகக் காட்டப்படவில்லை.
அதில் கங்காணி கதாபாத்திரம் அருந்ததியப்பயலே என்று வசைபாடுவதாகவும் அதை எழுதிய எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் உடனே தீண்டப்படாதார் வன்கொடுமைச் சட்டப்படி தண்டிக்கப்படவேண்டும் என்று சொன்னார்.
ஒரு தலித் அல்லது தேவர் அல்லது பிராமண கதாபாத்திரம் எதிர்மறையாகக் காட்டப்பட்டால் உடனே ஒட்டுமொத்த தலித் அல்லது தேவர் அல்லது பிராமணர்களையும் அது குற்றம்சாட்டுவதாக எண்ணிக்கொள்கிறார்கள்.
பழைய எம்ஜியார் படங்களில் நம்பியார் வருவதுபோல எங்கோஇருக்கும் கொள்ளைக்கூட்ட தலைவனாக இருக்க வேண்டும் உள்ளங்கையை முஷ்டியால் குத்தி ஜ்ஜ்ஜக்கூ என்று கூவ வேண்டும் இல்லையா?
அவர்களுக்கு இருக்கும் பொறுமையும் நாகரீகமும் கூட பண்பட்டவர்கள் என்று தங்களைக் கருதிக்கொள்ளும் உங்களைப்போன்றவர்களிடமில்லை என்பதை காலத்தின் கோலம் என்றே கொள்ளவேண்டும்.
உங்கள் சாதிப்பித்தை விட்டுவிட்டு படம் பார்த்தால் அந்தக்காட்சியில் ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு பெண் தீட்டையே தகுதியென ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு உக்கிரமான கடவுளைச் சார்ந்து தன்னை தைரியமானவளாக மாற்றிக்கொள்ளும் பரிணாமத்தின் கதையை காணமுடியும்.
ஏன் அங்கே பிராமணப்பெண் காட்டப்படுகிறாள் என்றால் அவ்வாறு தீட்டை ஒரு சமூக அமைப்பாக நிறுவிய மதத்தரப்பு பிராமணர்களால் தொடர்ச்சியாக நூற்றாண்டுகளாக நிலைநாட்டப்பட்டது என்பதனாலேயே.
இந்துப் பண்பாடு அதன் அமைப்பையும் கட்டுக்கோப்பையும் தக்கவைத்துக்கொள்வதற்காக பல்லாயிரம் வருடங்களாக அவர்கள் ரத்தமும் கண்ணீரும் சிந்தியிருக்கிறார்கள்.
ஆகவே நீங்கள் ஒரு மதிப்பீட்டின் அடையாளமாக இருப்பீர்கள் அதேசமயம் அந்த அடையாளத்தை விமரிசித்தால் புண்படுவீர்கள் என்று சொல்கிறீர்கள்.
ஒரு நாகரீக மனிதன் தன்னை எந்த ஒரு இனக்குழு அடையாளங்களுடனும் பொருத்திக்கொண்டு அதன் உணர்ச்சிகளை அப்படியே பிரதிபலிக்க மாட்டான்.
நீங்கள் பெரும்பாலானவர்களப்போல் கற்றும் செய்தும் ஒரு சுயத்தை உருவாக்க முடியாமல் நீங்கள் பிறக்க நேர்ந்த இனக்குழுவையே உங்கள் அடையாளமாகக் கொண்டிருக்கும் பாமர ஆத்மா என்னுடன் ஒரு நண்பர் இருந்தார்.
பாமரன் கட்டுரை படித்த பிறகே நான் படம் பார்த்தேன் காட்சியின் கூச்சலில் வசனம் சரியாக கேட்காவிட்டாலும் அது அறுதலி என்றுதான் நானும் நினைத்தேன்.
ஒரு பயங்கரமான குற்றச்சாட்டை அள்ளி வீசுமுன் உண்மையை உறுதி செய்து கொள்ளும் குறைந்த பட்ச நேர்மை நம் எழுத்தாளர்களுக்கும் அறிவுஜீவிகளுக்கும் வேண்டும்.
நீ மிதி பட்டவர்களுக் கெல்லாம் குரல் கொடுக்கிறாய் என்று நீங்கள் கூறினால் உங்கள் கட்டுரையை திசை திருப்பும் கருத்தை சாதியுடன் புழங்குதலில் வைக்கவில்லை.
மொத்த தமிழகமும் தங்களை வெறுப்பதாகவும் வேட்டையாடுவதாகவும் அவர்கள் நினைக்கிறார்கள் என்ற உங்கள் வரிகளை படித்ததால் என்னுடைய கட்டுரைகள் அடங்கிய சுட்டியையும் அங்காடித்தெரு பற்றிய அங்கலாய்ப்பையும் செய்தேன்.
ஆனால் அதற்கு நீங்கள் எனக்கு கொடுத்திருக்கும் சான்றிதழ் ஒரு சுயத்தை உருவாக்க ஆகவே பிராமணசாதியைப்பற்றி பெருமிதமாக அல்லாது ஏதாவது சொல்லப்பட்டால் நீங்கள் உடனே புண்படுகிறீர்கள்.
ப்ராமண ஜாதியைப் பற்றி பெருமிதாமாக எல்லோரும் சொல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கும் அளவிற்கு தமிழகத்தில் ப்ராமணர்களின் நிலை இல்லை.
ஏறக்குறைய ஐம்பது வருடங்களாக அவமதிப்பையும் புறக்கணிப்பையும் அரசியல் ரீதியாக சந்தித்துவரும் ப்ராமணர்கள் இதற்கு மேலும் படுத்தாதீர்கள் ஐயா என்று கேட்கும் நிலையில் தான் இருக்கிறார்களே ஒழிய எங்களைப் புகழ்ந்து பேசுங்கள் என்ற நிலையில் இல்லை.
அவ்வாறு கேட்டதால் நீங்கள் எனக்கு கொடுத்திருக்கும் சான்றிதழ் ஒரு சுயத்தை உருவாக்க தமிழ் சினிமாவில் ஜாதிகளைக் காட்ட வேண்டிய தேவையே இல்லாத படங்களில் கூட ப்ராமண பெண்ணாகவே ஹீரோயினைக் காட்ட வேண்டும் ஈரம்.
ஜாதியைக் குறித்து நகைச்சுவை எடுக்க வேண்டுமென்றால் ப்ராமணர்களையே நகைச்சுவைப் பொருளாகக் காட்டவேண்டும் கொடுமைக்காரரைக் காட்ட வேண்டுமானாலும் ப்ராமணரையே சித்தரிக்க வேண்டும்.
படம் எடுக்கும் தயாரிப்பாளரோ இயக்குனரோ கதாசிரியரோ தன்னுடைய ஜாதி கதாபாத்திரத்தை மையப்படுத்தி அந்த ஜாதிப் பெண் வேறு ஜாதி ஆணை பெற்றோரை எதிர்த்து காதலிப்பதாக கதை அமைப்பதில்லையே ஏன்?
ஆனால் நான் எவ்வாறு வாழ்கிறேனோ அதுவே எனது அடையாளமாகக் காணப்படும் போது அதை மற்றவர்கள் தவறாகச் சித்தரிக்கும் போது ஏன் என்று கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
அதற்கு பிறகு ஒரு சினிமாவில் கூட அந்த அடையாளங்களை தொடத்தயங்கும் சினிமா சிரித்துக்கொண்டே சகித்துக் கொண்டிருக்கும் ப்ராமணர்களை மட்டும் தொடர்ந்து கிண்டலும் கேலியும் வெறுப்பும் கசப்பும் கொண்ட கதாபாத்திரங்களாக ஏன் தொடர்ந்து காண்பித்துக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள் என்று சலித்துப் போய் கேட்க வேண்டியிருக்கிறது.
மற்றவர்களை ஏன் அப்படிக் காண்பிக்கவில்லை என்று கேட்பது அவர்களையும் அப்படிக் காட்டுங்கள் என்பதற்காக அல்ல அவர்களிடம் காட்டும் கண்ணியத்தை குறைந்த பட்ச அளவிற்காவது ப்ராமணர்களிடமும் காட்டுங்கள் என்று சினிமாக்காரர்களைக் கேட்கிறேன்.
மாறாக என்னுடை அடையாளம் இதுவென தொடர்ந்து அரசியல் வாதிகளும் சினிமாக்காரர்களும் தான் நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்கள் பள்ளிப்பருவத்தில் ஒன்றாக உட்கார்ந்து நான்.
ஆனால் கல்லூரி பருவத்தில் நன்றாகப்படித்தாலும் உனக்கு சீட் கிடைக்காது ஆனால் கொஞ்சம் மார்க் வாங்கினாலும் எனக்கு சீட் கிடைக்கும் என்று என் நண்பன் சொல்லும் போது என் ஜாதி எனக்கு அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.
தமிழ் சினிமாக்களில் நான் வீட்டில் பேசுவது போன்றே பெசுபவரைப் பார்க்க நேரிட்டு அவர் ஜாதி வெறியராக இருப்பதாகவும் ஒரு ஊரே கூடி அவருக்கு புத்தி சொல்வதாகவும் காட்டும் போது நாம் அப்படி இல்லையே ஏன் நம்மை இப்படிக் காட்டுகிறார்கள் என்று எண்ணத்துவங்கும் போது என் ஜாதி எனக்கு அடையாளப்படுத்தப் பட்டது.
பாப்பானை ஒழி பாப்பானை அழி என்று கோவில்கள் தோறும் ப்ராமணர்களின் பூனூல் அறுக்கப்பட்ட போதும் வலைதளங்கள் தோறும் கட்டுப்பாடே இல்லாத முறையில் ப்ராமணர்கள் மீது மிக அசிங்கமான அவதூறு வார்தைகள் கொட்டப்படும் போதும் கேட்பாரில்லாமல் துவேஷம் பாராட்டப்பட்ட போதும் என் ஜாதி எனக்கு அடையாளப்படுத்தப் படுகிறது.
இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு நடுநிலையாளர் என்று நான் எண்ணும் ஜெயமோகனும் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து அதே ப்ராமண துவேஷ காட்சியை படமாக்குகிறாரே என்ற ஆதங்கத்தில் ஏன்?
இப்படி சமூகத்தின் எல்லாவித சித்திரைவதைகளையும் ப்ராமணர்களுக்கு எதிராக மிக வெளிப்படையாக அரசாங்க அனுமதியுடன் வேறு யாருக்கும் இல்லாத அளவு செய்யப்படுகின்றது.
ஏன் என்று கேட்டால் என் முப்பாட்டன் கெட்டதுக்கு உன் முப்பாட்டன் தான் காரணம் என்று அதே அறதப்பழைய வரலாற்றுச் சமூகக் காரணங்கள் வாந்தியெடுக்கப்படும்.
அவற்றை ஏன் என்று கேட்காமல் வாய்திறக்காமல் சகித்துக்கொண்டிருக்கும் ப்ராமணர்கள் தான் உங்கள் பார்வையில் இன்னமும் அறிவுத்தளச் சமநிலை கொண்ட மென்மையான மனிதர்கள்.
ஆனால் இந்த உணர்ச்சி வதைகளிலிருந்து எப்போது விடுவிக்கப் போகிறார்கள் சினிமாக்காரர்களும் அரசியல் வாதிகளும் என்ற குழப்பத்தில் கேள்வி கேட்டால் நீங்கள் எனக்கு கொடுத்திருக்கும் உங்களைப் புரிந்து கொள்ள நான் லாயக்கற்றவன் என்று நீங்கள் நினைத்தால் உங்கள் நேரத்தை வீனடித்ததற்காக என்னை மன்னிக்கவும்.
தமிழகத்தில் ப்ராமணர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்பவர்கள் மொத்தமாக இல்லாமல் போய் கடைசி ப்ராமணன் எஞ்சியிருப்பினும் அதையே செய்யுங்கள்.
அந்த ஐ செய்ய வேண்டும் வரலாற்று காரணங்களை பற்றி மேலும் மேலும் பேச வேண்டும் பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ளமாட்டேன் என்று சொன்னால் அவன் மனதை மாற்ற வேண்டும் நாமும் இதுதான் சாக்கு என்று தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்வதை நிறுத்தக் கூடாது என்று விளக்க வேண்டும் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது.
முடிந்தால் இது பாமரத்தனம் என்று புறம் தள்ளுவதைப் பற்றி இன்னும் எழுதுங்களேன் அப்படி கேட்பவர்களின் ஆதங்கத்தின் நியாயம் துளியும் இல்லை என்று நினைக்கிறீர்களா?
சுஜாதா முன்பு சொன்னது போல நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் புண்பட யாராவது காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் .இனி நீங்கள் ஐஸ்லேண்டுக்கு குடிபெயர்ந்து எஸ்கிமோ மொழியில் எழுதுவதே பாதுகாப்பானது.
மேலும் அந்த வழக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒரு பிராமணப் பெண்ணைக் காட்டினால் மட்டுமே அந்தக் காட்சிக்கு யதார்த்தமும் நிஜத்தன்மையும் கிட்டும் என்பதற்காக நீங்கள் அதை வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதையும் நான் நன்கு அறிவேன்.
ஒரு காட்சிக்கு அதன் களனும் அந்தப் பாத்திரங்களின் நம்பகத்தன்மையும் களனின் யதார்த்தமும் ஏன் பாத்திரங்கள் கையாளும் மொழியும் கூட முக்கியமானவை என்பதை மலையாளப் படங்களையும் பிற முக்கியமான உலகப் படங்களையும் தொடர்ந்து பார்ப்பவன் என்ற முறையில் இந்தக் காட்சிக்கு நீங்கள் பயன் படுத்தியிருக்கும் பாத்திரத்தின் ஜாதியின் முக்கியத்துவம் குறித்தும் நான் வேறு எவரையும் விட மிக நன்றாகவே அறிவேன்.
ஆகவே ஒரு படைப்பில் அது சினிமாவாக இருந்தாலும் சரி நாவலாக இருந்தாலும் சரி அந்தக் கதையில் ஒரு குறிப்பிட்ட இனக்குழுவைச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டாலோ அதைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
ஆகவே ஒரு படத்திலோ ஒரு நாவலிலோ ஒரு ஜாதியோ ஒரு கட்சியோ ஒரு இனமோ ஒரு மதமோ சொல்ல வேண்டிய தேவை அந்தக் கதைக்கு இருப்பின் அதைத் தயங்காமல் சொன்னால் மட்டுமே ஒரு நல்ல படைப்பு உருவாகும் என்பதில் எனக்கு எவ்வித சந்தேகமும் ஆட்சேபணையும் கிடையாது.
அதே அடிப்படையில் எனக்கும் அங்காடித் தெரு படத்தில் நீங்கள் படைத்திருக்கும் பாத்திரங்களில் எந்தவித உள்நோக்கமும் கிடையாது என்பதை நான் நிச்சயமாகத் தயங்காமல் சொல்வேன்.
நான் இங்கு என் சார்பாக மட்டுமே என் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் விளைந்த சில கருத்துக்களை மட்டுமே இங்கு பகிர்ந்து கொள்கிறேனே அன்றி நான் யாரையும் எந்த ஜாதியின் பிரதிநிதியாகவும் பேசவில்லை என்பதை தெளிவாகச் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.
வேறு எந்த ஜாதிக்கு வேண்டுமானாலும் ஒரு ஒற்றுமையான பிரதிநிதி இருந்து விட முடியும் ஆனால் பிராமணர்களுக்கு மட்டும் அந்த ஒற்றுமை உணர்வு சாத்தியமே இல்லை என்பது என் தீர்மானமான எண்ணம்.
அங்கு ஒரே ஒருவர் மட்டும் மிச்சம் இருந்தால் கூட நிச்சயம் இரண்டு விதமான கருத்து அந்த ஒருவரிடமிருந்தே கிளம்பும் அவ்வளவு ஒற்றுமையுள்ள சமூகம் அது.
இஸ்லாமியத் தீவீரவாதத்தால் குண்டு வெடிப்புகளால் பாதிக்கப் படும் எந்தவொரு ஹிந்துவும் ஹிந்துக்கள் சார்பாகப் பேசினால் அதை நாம் தவறாக கருத முடியாது என்பதே என் எண்ணம்.
இன்று தமிழ் நாட்டில் ஏழை பள்ளி மாணவர்களில் கிறிஸ்துவர்களுக்கும் முஸ்லீம்களுக்கு மட்டுமே பண உதவி அரசாங்கத்தால் செய்யப் பட்டு வருகிறது.
வருடத்திற்கு ஒரு கிறிஸ்துவமுஸ்லீம் மாணவனுக்கு அரசாங்கமே கல்லூரிப் படிப்பிற்காக ஒரு லட்சம் ரூபாய்கள் வழங்குகிறது ஆனால் அதே வேளையில் கடும் ஏழ்மைச் சூழலில் வாழும் இந்து மாணவனுக்கு அது கிடையாது என்னும் பொழுது அந்த ஒரு லட்ச ரூபாய்க்காக அந்த ஏழை இந்து மாணவன் மதம் மாற வாய்ப்புகள் உண்டு.
ஆக அரசாங்கமே மதமாறத்தை ஊக்குவிக்கிறது என்ற அநியாயத்தைக் கருதி ஒரு இந்துவாக நான் குரல் கொடுத்தால் நிச்சயமாக அதை ஒரு குழுவின் பிரதிநிதியாக என்னைக் கருதிக் கொள்கிறேன் என்று நீங்கள் குறை சொல்ல மாட்டீர்கள் என்றே எண்ணுகிறேன்.
ஆக ஒரு சில இடங்களில் பிரதிநித்த்துவக் குரல்கள் ஒலிப்பதில் தவறில்லை என்றே நான் கருதுகிறேன் முதலில் தமிழ் சினிமக்களில் பிராமண ஜாதி பாத்திரங்கள் இழிவாகக் காண்பிக்கப் படுவது குறித்து சில கருத்துக்கள்.
பிராமணர்களை சினிமாக்களில் இழிவாகவும் கேலிக்குரியவர்களாகவும் ஆபாசமாகவும் காண்பிக்கப் படுவது எந்த வித எதிர்ப்பும் இல்லாமல் பல வருடங்களகாகத் தமிழ் நாட்டில் தொடர்ந்து வருகிறது.
ஏற்கனவே தமிழக அரசியலில் அவர்கள் கொடுமையானவர்களாகவும் ஆதிக்க ஜாதியினர்களாகவும் பெரும் வில்லன்களாகச் சித்தரிக்கப் பட்டவர்கள்.
ஆகவே அவர்களை எப்படி சித்தரித்தாலும் யாரும் எதிர்த்து கேள்வி கேட்க்க மாட்டார்கள் அப்படியே ஒரு சிலர் வந்தாலும் அவர்களை அடித்து விரட்டி விடலாம் என்ற எண்ணம் மட்டுமே இவ்வித சித்தரிப்புக்களுக்குக் காரணம்.
ஒரு ஜாதியினரை ஒரு கதையின் நம்பகத்தன்மை கருதி காண்பிக்கக் கூடாதா என்றால் அதற்குப் எனது பதில் தாராளமாக காண்பிக்கலாம் காண்பிக்க வேண்டும் என்பதே.
அவர்களது உடை தோற்றம் மொழி ஆகியவற்றைக் கேலி செய்யும் நோக்கிலும் பெண்களை விரக் தாபத்தில் அலையும் பெண்களாகச் சித்தரிக்கும் நோக்கிலும் மட்டுமே அந்த ஜாதியினர் காண்பிக்கப் படுகிறார்கள் என்பதைத் தமிழ் படங்களைத் தொடர்ந்து பார்க்கும் எவரும் அறிவர்.
ஒரு பிராமணப் பெண்ணை தொடர்ந்து தமிழ் சினிமாக்களில் விரக தாபம் மிக்க பெண்களாக சித்தரிப்பதன் மூலம் அந்த ஜாதிப் பெண்கள் தெருவில் வரும் பொழுது அவர்களைக் காணும் எந்தவொரு விடலைப் பையன்கள் மனதிலும் எந்தவொரு பொறுக்கியின் மனதிலும் எந்தவொரு லும்பன்களின் மனதிலும் அவர்களை கேலிப் பொருளாக எளிதில் வக்கிரமாகக் கைக்கொள்ளும் மனோநிலையே ஏற்படும்.
அதனால்தான் அமெரிக்காவில் பி எச் டி செய்யும் பொறுக்கிகள் கூட இணையத்தில் பாட மறுக்கும் பாப்ப்பாத்திகள் என்று எளிதாக எழுதி விட்டு முற்போக்குப் பட்டமும் வாங்கிக் கொண்டு போய் விட முடிகிறது.
சினிமாக்களில் மட்டும் அல்லாமல் ஒவ்வொரு தெருமுனை தி க தி மு க தனித் தமிழ் கூட்டங்களிலும் இதே விதமான வக்கிரப் பிரச்சாரமே தமிழ் நாட்டில் கடந்த அறுபது வருடங்களாக அவிழ்ந்த்து விடப் பட்டிருக்கிறது.
இவ்வாறான ஒரு சூழலில் சினிமாக்களும் சேர்ந்து கொள்ளும் பொழுது பிராமணப் பெண்களும் ஆண்களும் தெருவில் செல்லும் பொழுது ஏற்படுத்தப் படும் அவமானகரமான செயல்பாடுகளுக்கு இந்த விதமான சினிமாக்களே பொறுப்பாகின்றன.
இதில் உங்களுக்கு ஏதேனும் சந்தேகம் இருப்பின் தமிழ் இணைய ப்ளாகுகளையும் அதில் வெளியிடப் படும் பின்னூட்டங்களையும் ஒரு நாள் உலாவிப் பார்த்தாலே புரிந்து விடும்.
ஆவணி அவிட்டம் என்ற பிராமணர்களின் பூணூல் அணியும் சடங்கு முடிந்து அவர்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புகையில் தாக்கப் படுவதும் ஆபாசமாகக் கிண்டல் செய்யப் படுவதும் இன்றும் தமிழ் நாட்டின் ஒவ்வொரு மூலை முடுக்குகளில் நடை பெறுகின்ற ஒரு காட்சியே.
ஒரு முஸ்லீம் பெண் பர்தா அணிந்து வரும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு கிண்டல் ஒரு முஸ்லீம் குல்லா போட்டு வரும் பொழுது மீசையை மழித்து விட்டுத் தாடி மட்டும் வைத்துக் கொண்டு செல்லும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு கேலி ஒரு சர்தார் தாடி வைத்து டர்பன் வைத்துக் கொண்டு போகும் பொழுது செய்யப் படாத அவமானம் ஒரு பாதிரியார் பாவாடை அணிந்து கொண்டு போகும் பொழுது செய்யப் படாத ஒரு ஏளனம் ஒரு பிராமணப் பெண் மடிசார் கட்டிக் கொண்டு போகும் பொழுதும் ஒரு பிராமணப் புரோகிதர் குடுமி வைத்துக் கொண்டு செல்லும் பொழுதும் ஒரு பிராமணர் பூணூல் அணிந்து கொண்டு போகும் பொழுது மட்டுமே செய்யப் படுவதன் காரணம் என்ன?
இதை நீ ஏன் சொல்கிறாய் என்று கேட்டால் என் மனைவியோ அம்மாவோ அப்பாவோ மகளோ செல்லப் படும் பொழுதும் இதே அவமானத்திற்கும் தாக்குதலுக்கும் உள்ளாகக் கூடிய சாத்தியங்கள் இருப்பதினால் சுயநலம் கருதி நான் இவற்றைக் கடுமையாக எதிர்க்கிறேன்.
இதனால் பாதிக்கப் படாத இந்த நிலைகளையெல்லாம் அறிய நேராத நீங்களோ வேறு எவருமோ இதையெல்லாம் வெற்றுப் புலம்பல் என்று கருதி மிக எளிதாக இடது கையால் ஒதுக்கி விட்டுப் போய் விடலாம் அல்லது ஒரு குழுவின் பிரதிநிதியாக தன்னைக் கருதிக் கொண்டு அநாவசியமாகப் புலம்புகிறான் என்று மிக எளிதாக ஒதுக்கி விடலாம்.
உண்மை அதுவல்ல இன்றும் இவை போன்ற அவமானத் தாக்குதல்கள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன அதற்குப் பெரும் அளவில் நம் அரசியல் கட்சிகளும் ஆதிக்க ஜாதியினரின் பழியைப் பிறரிடம் தள்ளி விடும் போக்கும் சினிமாக்களுமே காரணம் என்று நான் கருதுகிறேன்.
அந்தக் காரணங்களினால் நான் சொந்த வாழ்வில் நானும் என் குடும்பத்தாரும் பாதிக்கப் படும் பொழுதும் அவ்வாறு பாதிக்கப் படும் சாத்தியம் இருக்கும் பொழுதும் அதற்கான காரணங்களை ஒது தனிப்பட்ட ஒரு அநாதயான குரலாகவேனும் ஒரு சிறிய பலவீனமான எதிர்ப்பையாவது பதிய முயல்கிறேன்.
இப்படி சினிமாக்களில் பிராமணர்களை அவமானப் படுத்தும் போக்குகளை ஒரு ஞாநியோ ஒரு தி ஹிந்து ராமோ ஒரு கமலஹாசனோ கேள்வி கேட்க்க மாட்டார்கள்.
மேலும் ஒரு கமலஹாசனின் குடும்பப் பெண்களோ ஒரு பாலச்சந்தரின் குடும்பப் பெண்களோ டவுண் பஸ்ஸில் தாம்பரம் பீச் ட்ரெயினில் செல்பவர்கள் அல்லர் ரேஷன் அரிசிக்காக க்யூவில் நிற்கும் பிராமணர்கள் அல்லர் தனியார் வேலைக்குச் செல்பவர்கள் அல்லர்.
ஆகவே அவர்களுக்கு இது குறித்து எவ்விதக் கவலையும் கிடையாது மாறாக ஒரு ஜெயமோகனை தலித்துக்களை அவமானப் படுத்தி விட்டார் என்று சொன்னால் அவர்களுக்கு முற்போக்கு பட்டம் கிட்டும் அவர்களின் ஜாதி அடையாளத்தை மறைக்க உதவும் அதனால் அதை வேகமாகச் செய்வார்கள்.
சிறு வயதில் நான் அனுபவதித்த ஒரு கொடூரமான தாக்குதலின் பயங்கரத்தில் இருந்து இன்றும் மீள முடியாத கடுமையான கசப்பில் உழல்பவன் என்ற முறையில் இவை போன்ற சினிமாக்களை ஒரு தனி மனிதனாக கண்டித்தால் அது தவறு ஏதும் இருக்க முடியாது என்றே கருதுகிறேன்.
சினிமாவில் பிராமணப் பெண் அலைவதாகக் கவர்ச்சி மதிப்பு கருதி மட்டும் காண்பிக்கப் படும் பொழுது அதைப் பார்க்கும் ரோட்டில் அலையும் ரவுடிக்கு அவன் காணும் பிராமணப் பெண்களின் இடுப்பைக் கிள்ளச் சொல்லும் தைரியத்தை அளிக்கிறது.
சினிமாவில் குடுமி வைத்த ஒரு புரோகிதர் இழிவு செய்யப் படும் பொழுது ரோட்டில் அதே போலச் செய்யும் ஒரு புரோகிதர் அசிங்கமாக ஏசப் படுகிறார் சமயங்களில் தாக்குதலுக்கும் உள்ளாகிறார்.
ஏன் தமிழ் நாட்டில் தலித்துக்கள் அவமானப் படுத்தப் படுவதில்லையா கொடுமைக்குள்ளாவதில்லையா நீ அவமானப் பட்டால் என்ன உன் முன்னோர் செய்த பாவத்திற்கு நீ கொடுக்கும் விலை இது என்பது அடுத்த பதிலாக வரும்.
அவர்கள் படும் அவமானம் அந்தந்தப் பகுதிகளில் வாழும் பிராமணர்கள் அல்லாத பிற ஜாதியினரால் உண்டாக்கப் படுவது மட்டுமேயன்றி சினிமாக்கள் காரணமாக இருப்பதில்லை.
எனக்கு ஜெயமோகனைத் தெரியும் ஒரு சினிமாவிலோ ஒரு படைப்பிலோ தேவை கருதி ஒரு ஜாதியோ ஒரு இனமோ ஒரு மதமோ ஒரு கட்சியோ சித்தரிக்கப் பட வேண்டுமானால் அதன் அவசியம் குறித்து நன்கு தெரியும்.
ஆகவே அங்காடித் தெருவில் நீங்கள் எந்த வித உள்நோக்கமும் இன்றி அந்தக் கதையின் நம்பகத்தன்மைக்காகவும் அதன் நிஜத்தன்மைக்காகவும் மட்டுமே அந்தக் காட்சியை வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதும் நன்கு தெரியும்.
ஆனால் உங்களை அறியாத உங்கள் எழுத்துக்களைப் படித்தறியாத உங்கள் நோக்கங்களை அறிந்திராத தமிழ் சினிமாவில் வழக்கமாக பிராமணர்கள் சித்தரிக்கப் படுவதைக் கண்டு வெறுப்பும் அவநம்பிக்கையும் கொண்ட அதனால் பாதிக்கப் பட்ட ஒரு சராசரி பிராமணப் பெண்ணோ ஆணோ அப்படிச் செய்யும் சினிமாக்காரர்களையும் உங்களையும் வசந்த பாலனையும் ஒரே தட்டில் வைத்துப் பார்க்கவே செய்வார்கள்.
ஜாதி என்பது உறவுகளைப் பேணவும் உணவு சடங்குகள் போன்ற ஒரு சில கலாச்சார அடையாளங்களை தொடர்வதற்காகவும் ஒருவருக்கு ஒருவர் தேவைப் பட்டால் கஷ்டப் படுவதற்கு உதவுவதற்காகவும் வேண்டுமானால் ஜாதிகள் தேவைப் படுமே ஒழிய அவற்றை மீறி அதன் தேவைகள் ஏதும் இல்லை என்ற கொள்கைகள் உடையவன்.
மேலும் ஒருவர் எந்த ஜாதியில் பிறந்தாலும் பிறப்பின் அடிப்படையில் அவர்கள் யாருக்கும் உயர்வானவர்களோ தாழ்வானவர்களோ கிடையாது என்ற நம்பிக்கையும் உடையவன்.
அதற்கு நான் பொறுப்பாக முடியாது நீ இந்த ஜாதி ஆகவே இப்படித்தான் நடந்து கொள்வாய் என்ற தெளிவான முன் தீர்மானங்கள் கொண்டே இன்று தமிழ் நாட்டில் எவரும் அணுகப் படுகிறார்கள்.
ஆகவே ஒரு ஜாதியின் அடையாளமாக நான் இதைச் சொல்லாமல் தனிப்பட்ட அளவில் பாதிக்கப் பட்ட பாதிக்கப் படும் வாய்ப்புள்ளவன் என்ற அளவில் மட்டுமே நான் இதை அணுகுகிறேன் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை தெளிவு படுத்திக் கொள்கிறேன்.
அங்காடித் தெருவில் அந்த பிராமணர் பாத்திரம் குறித்தும் பக்தியுள்ள இந்துக்கள் வில்லன்களாக காண்பிக்கப் படுவதும் குறித்தும் நீங்கள் உள்நோக்கம் கருதி அவற்றை வைக்காவிட்டாலும் கூட வக்கிரம் புரையோடிப் போன நம் தமிழ் சூழலில் அவை எவ்வாறு புரிந்து கொள்ளப் படும் என்ற என் அச்சத்தை எனது அங்காடித் தெருவின் சமூகப் பார்வை என்ற கட்டுரையில் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.
நீங்கள் ஒட்டு மொத்த ஜாதியையும் சொல்ல வரவில்லை என்பதை ரப்பர் படித்த பி தொ நி குரல் படித்த காடு படித்த அனைத்து கட்டுரைகளையும் படித்த ஜெயமோகனுடன் நெருங்கிப் பழகி நேரில் அறிந்த நான் நன்கு அறிவேன்.
ஆனால் இதை அறியாத பொதுவாகவே கடந்த அறுபது எழுபது வருடங்களாக தமிழ் நாட்டில் நிலவி வரும் கடுமையான பிராமணக் காழ்ப்புச் சூழலில் வளர்ந்த பிராமணர்கள் என்றாலே கொடூரமான வெறியர்கள் என்று சொல்லி வளர்க்கப் பட்ட தமிழர்களில் பலருக்கும் இந்தக் காட்சி பிராமணர்களை கடுமையாக வெறுக்க மற்றும் ஒரு காரணத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கும் அது போன்ற குரோத மனப்பான்மைக்கு தூபம் போடும்.
சினிமாவில் ஒரு நம்பூதிரியோ ஒரு முஸ்லீமோ ஒரு கிறிஸ்துவனோ மோசமாக காண்பிக்கப் பட்டால் அது அதே இனத்தைச் சேர்ந்த அனைவரின் ஒட்டு மொத்தக் குணமும் கிடையாது என்பதை ஒரு எளிய மலையாள ரசிகன் கூட புரிந்து கொள்வான்.
இங்கு நிலவும் சூழலில் ஒரு கட்சியையோ ஜாதியையோ தலைவர்களையோ படைப்பின் யதார்த்தம் கருதி கூட அப்படியே காண்பித்து விட முடியாது என்பதுதான் தமிழ் நாட்டு யதார்த்தம்.
ஆனால் பிராமணர்களை காண்பிக்கலாம் அதற்கு அவர்கள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்க மாட்டார்கள் ஒரு சிலரைத் தவிர பெரும்பாலோனோர் அதை உரிய விதத்தில் புரிந்து கொள்வார்கள்.
அதனால் உங்களைப் போன்ற ஒரு சில படைப்பாளிகள் நேர்மையான காரணங்களினால் ஒரு சின்ன சுதந்திரம் எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள் அதில் தப்பும் இல்லை.
ஆனால் அந்த சின்ன சுதந்திரம் கூட அப்படிப் பெருந்தன்மையுடன் புரிதலுடன் அமைதி காக்கும் ஒரு தரப்பாருக்கும் கூட எதிர் மறையான விளைவுகளையே ஏற்படுத்துகின்றன என்பதே என் ஆதங்கம்.
இப்படியாகப் பட்ட ஒரு சூழலில் படைப்புச் சுதந்திரம் கருதி எதிர்ப்புத் தெரிவிக்காத ஒரு சமூகத்தை மட்டும் எப்படியும் காண்பிக்கலாம் என்பது நிச்சயம் படைப்பாளிக்கு எந்த வித எதிர்ப்பையும் ஏற்படுத்தாது ஆனால் அந்த சமூகத்தின் மீது தமிழ் நாட்டுச் சூழலில் ஒரு வித புரிதல் இல்லாத எதிர்மறை எண்ணங்களை ஏற்படுத்த அவை போன்ற யதார்த்தம் கருது உள்நோக்கமின்றி வைக்கப் பட்ட காட்சிகள் காரணமாகி விடுகின்றன என்று கருதுகிறேன்.
இன்றைய சூழலில் தமிழ் நாட்டில் நான் ஒரு சினிமா இயக்குனராக இருந்தால் ஒரு சமுதாயம் அல்லது ஒரு கட்சி மட்டுமே தன் பலவீனம் காரணமாகவோ எண்ணிக்கை காரணமாகவோ பெரும் தன்மை காரணமாகவோ சரியான புரிதலின் காரணமாகவோ அல்லது வேறு எந்த விதமான காரணமாகவோ தன்னைப் பற்றிய நேர்மையான ஆபாசமான கேலியான உள்நோக்குள்ள்ள இல்லாத அனைத்து விதமான சித்தரிப்புகளையும் பொறுமையுடனும் புன்னகையுடனும் அனுமதிக்கிறது என்றாலும் கூட என் படைப்புகளில் நான் அந்த சமூகத்தை மட்டுமே பயன் படுத்த மாட்டேன்.
என்று எனக்கு எல்லாவிதமான சமூக அமைப்புகளையும் ஜாதிகளையும்கட்சிகளையும் தலைவர்களையும் ஒரே விதமாக விமர்சிக்கும் சித்தரிக்கும் உரிமை மறுக்கப் படுகிறதோ அந்தவிதமான ஒரு விஷச் சூழலில் நான் ஒரு சமூகத்தை மட்டும் அது அனுமதிக்கிறது அல்லது அது அனுமதிக்கும் அளவிற்கு பலவீனமாக இருக்கிறது அல்லது பெருந்தன்மையாக இருக்கிறது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக என் படைப்புகளில் அந்தச் சமூகத்தைப் பயன் படுத்திக் கொள்ள மாட்டேன் என்பதே என் நிலைப்பாடாக இருக்கும்.
அப்பொழுது கவிழ்க்கப் பட்ட தி மு க ஆட்சியும் ஒன்றும் யோக்யமான ஆட்சி அல்ல அது மாநில அளவில் எதோச்சிகாரமும் ஊழலும் அராஜகமும் செய்து கொண்டிருந்த கட்சிதான் இன்றைக்கும் அதே கதைதான் அப்பொழுது சோ வுக்கு கருணாநிதியையும் அவர் ஊழல்களையும் விமர்சிக்க முழு உரிமையும் அனுமதியும் இருந்தது.
அப்பொழுது சோ ஒரு தீர்மானம் எடுத்தார் எப்பொழுது என்னால் ஒரு கட்சியை விட்டு விட்டு இன்று கவிழ்க்கப் பட்டு பலவீனமாக இருக்கும் மற்றொரு கட்சியை மட்டுமே விமர்சிக்க முடிகிறதோ அப்பொழுது நான் கருணாநிதியையும் விமர்சிக்கப் போவதில்லை.
என்று என்னால் இந்திராவை விமர்சிக்க எனக்கு அனுமதியும் பேச்சுரிமையும் மீண்டும் கிடைக்கிறதோ அன்றுதான் நான் கருணாநிதியையும் விமர்சிப்பேன் என்று கூறினார்.
நான் சொல்வது என் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் நான் கண்ட சம்பவங்களின் அதன் காரணங்களாக நான் கருதுபவற்றின் அடிப்ப்டையில் அமைந்தவை மட்டுமே.
அங்கு இயக்குனர்களுக்கும் எழுத்தாளர்களுக்கும் எல்லா ஜாதியினரைப் பற்றியும் மதத்தினரைப் பற்றியும் கட்சியினரைப் பற்றியும் துணிவுடன் விமர்சிக்கும் சுதந்திரம் நேற்று வரை இருந்தது.
இன்று கைகள் வெட்டப் பட்ட கிறிஸ்துவ கல்லூரி ஆசிரியருக்குப் பின்னால் கேரளத்திலும் கூட தமிழகத்தில் நிலவும் சூழல் வந்து விட்டிருக்கிறதோ என்ற அச்சம் நிலவுகிறது.
இருந்தாலும் நேற்று வரை இருந்த மலையாள படைப்புலகச் சூழலில் எந்த ஜாதியினரை விமர்சிப்பதிலும் யாரும் தயக்கம் இருந்ததில்லை அதற்கான தேவையும் பெரும்பாலும் இல்லை.
ஆனால் புரையோடிப் போயிருக்கும் தமிழ் நாட்டுச் சூழலில் வேறு விதமாகச் செயல் பட வேண்டிய கட்டாயமே எந்தவொரு படைப்பாளிக்கும் நிலவுகிறது.