திருப்பாவை சாரம்பறை நீராட்டம் அடி பாடிநாராயணன் உலகளந்த கோவிந்தன் நப்பின்னை நந்தகோபன் எழுந்திராய் எம்பாவாய் பத பிரயோகங்கள் நாட்டார் இசைகைக்காக நோன்பு என்று ஒரு வ்யாஜத்தை இட்டு புகுந்தோம் இத்தனை எங்களுக்கு உத்தேச்யம் அது அன்று உன் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே என்றுதங்களுக்கு உத்தேச்யமான புருஷார்த்த சித்திக்கு தங்கள் ஆகிஞ்சன்யத்தையும் பிராப்தியையும் முன்னிட்டு நீயே உபாயமாக வேணும் என்று அபேஷித்துஇதுக்கு ஷாமணம் பண்ணிக் கொண்டுபிராப்ய பிரார்தனம் பண்ணித் தலைக் கட்டுகிறது மேலில் பாட்டாலே பிராப்ய பிரார்தனம் பண்ணா நின்றதாகில்இங்குப் பண்ணுகிறது என் என்னில்பிராபகம் பிராப்ய சாபேஷம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார்கள் நாட்டார் இசைகைக்காக நோன்பு என்று ஒரு வியாஜத்தை இட்டுப் புகுந்தும் அத்தனை எங்களுக்கு உத்தேச்யம் அதுவன்று உன் திருவடிகளில் கைங்கர்யம் என்று தங்களுக்கு உத்தேச்யமான புருஷார்த்த சித்திக்கு தங்கள் அகிஞ்சன்யத்தையும் ப்ராப்தியையும் முன்னிட்டு அவனே உபாயமாக வேணும் என்று அபேக்ஷித்து ஷாமணம் பண்ணிக் கொண்டு ப்ராப்ய பிரார்த்தனம் பண்ணித் தலைக் கட்டுகிறது எங்களைப் பார்த்தால் பசுக்கள் வசிஷ்டாதிகளுக்கு சத்ருசமாக போரும் பசுக்கள் அசுக்காட்டில் அனுகரிக்கையில் ஆர்ஜவம் வைச்யருக்கு கோ ரஷணம் தர்மம் ஆனால் தத் அனுரூபமாக காட்டிலே வர்த்திக்கையும்வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமிகளோபாதி தர்ம ஹேது ஆகிறது என்ன காட்டில் வர்த்தித்தாலும் வீத ராகராய் வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமிகளோபாதிசரீரத்தை ஒறுத்து அவ்வருகே ஒரு பலத்துக்காக வர்த்தித்தோம் அல்லோம் வ்ருத்தியில் குறை சொல்லிற்றுஇது இறே உன்னைப் பெறுகைக்கு நாங்கள் அனுஷ்டித்த கர்ம யோகம்என்கிறார்கள் இப்போது இல்லை யாகில் விடுங்கோள்விதுராதிகளைப் போலே ஜன்மாந்தர ஸூஹருதத்தால் பிறந்தஞானம் தான் உண்டோ என்னில் எங்களை பார்த்தால் பசுக்கள் வசிஷ்டர் பராசாராதிகள்எங்கள் இளிம்பு கண்டு பசுக்கள் சிரிக்கும்அவர்கள் வழி காட்ட பின்னே திரிவோம் நாட்டாருக்காகஅணி ஆய்ச்சியார் சிந்தையுள் குழகனேகுழகன் குழைஞ்சு பேசுவான்எடுத்தார் எடுத்தார் இடைகளில் செல்வான் மேல் சொல்லுமவையும்நீங்கள் நின்ற நிலை அறிய வேண்டும்பேறு உங்களான பின்பு நீங்களும் சிறிது எத்தனிக்க வேண்டும் எங்களைக் கண்டால் சாதனம் இருக்கா கேட்கும்படியாக உள்ளதாகேவலம் தயா விஷயம்நீ எங்கள் கார்யம் செய்து அருள வேண்டும் அதுக்கும் பசிக்கு மருந்து அடக்கபிரவ்ருத்திஅடக்கவும் கிளப்பவும் மருந்துநோய் இல்லாதான் ஒருவன் தான் தான் மருந்து என்று அறியான் கண் அழிவு அற்ற பிராபகம் நிச்சயம்பிராபக ச்வீகாரம் வேறு ஒன்றையும் பற்றாமல் நினைவு கூட இல்லாமல் மகா விசுவாச பூர்வகமாக தனித்து உபாயமாக இருக்கும்அறிவு இல்லை என்பதும் அறிவின் கார்யம்இதுவே சாதனம்ஒன்றிலும் அறிவு இல்லை என்கிறார்கள் எங்கள் குறையாலே எங்களுக்கு இழக்க வேண்டுவது உன்னுடைய பூர்த்தியால் ஏதேனும் குறை உண்டாகில் அன்றோ என்கிறார்கள் ஆய்க்குலம் அத்தனையும் உஜ்ஜீவிக்கவீடுய்ய தோன்றி ததி பாண்டன் தயிர் சட்டி பானை பதினெட்டு நாடன் பெரும் கூட்டம் எங்கள் புண்ணியம் ஒன்றாய் ஏக வசனம்நாட்டில் புண்ணியங்கள் பல பிரதிபந்தகங்கள்எல்லாருக்கும் பொதுவாக இருக்கும் நீங்கள் என்னைப் பூர்ணனாக பேசின படியால்வேண்டி இருந்தோமாகில் செய்தல் இல்லையாகில் தவிர்த்தல் அன்றோ என்ன எங்களை ஒழியச் செல்லாமையாலே வந்து அவதரித்துஎங்களுக்கு கையாளாக இருந்த இடத்தே அன்றோநாங்கள் அபேஷிக்கிறது குறைவாளர்க்கு நிறைவாளர் கொடுக்கக் கடவர்கள் என்றுஓன்று உண்டாகில் அன்றோஎன் பூர்த்தியும் உங்கள் அபூர்த்தியும் சொல்லுவது என்ன பலம் கொடுத்தால் குறையும் என்ன ஒண்ணாதுபூரணன்பிரபல கர்மத்தால் தகிக்க முடியாது சர்வேஸ்வரன் சர்வ சக்தன் நிகரின்ற நின்ற என் நீசதைக்கு நீசனேன் நிரை ஒன்றும் இலேன்உன்னுடைய அருளுக்கும் என்னை விட தாழ்ந்தவன் இல்லையே சாம்ய பன்னருக்கும் நித்யர் அவர்களில் சிறிய முக்தர் ஒத்தர் முக்தப்ராயர் குறை இருந்து இருந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே கன்றுகள் மேய்த்து காலிப்பின்னே மேய்த்துவாத்சல்யதிகள் கோவர்த்தன விருத்தாந்தம் சக்தி உணர்ந்த ஞானம் கையும் உழவு கோலும் சாரத்திய வேஷம் மாம்உனக்கு கையாளாய்கடை ஆவும் கழி கோலும் கையிலே பிடித்த கண்ணிக் கயிறு இருவரும் கூட க்ருத சங்கேதர் ஆனாலும் விட ஒண்ணாது இருள் தரும் மா ஞாலமான இத் தேசத்தாலும் போக்க ஒண்ணாது அவர்கள் உங்களைப் பெற்றவர்கள் அன்றோ என்ன ஆனால் நீ எங்கள் கையிலே தந்த மூலப் பிரமாணத்தில் முதல் எழுத்தைப் ப்ரேமாந்தரைக் குற்றம் கொள்ளுகையாவது ஒரு படுக்கையிலே இருந்து கால் தாக்கிற்று கை தாக்கிற்று என்கை இறே அறியாத ஞானம் இல்லைபிள்ளைகள் பருவம்அன்பினால் சிநேகத்தால்தெரியாமல் அஞ்ஞர் செய்தது பொறுக்க வேண்டும் பாலர் செய்ததைச்நேகிகள் செய்ததை பொறுக்க வேண்டும்பிரேமத்தால் வந்த இருட்சியால்எங்களால் அறிவு கேட்டோம் அறிவு இழந்தனர் ஆய்ப்பாடி ஆயர் இடையரை பண்ணினதுஒத்த பருவத்தினர்பித்தர் சொல்லிற்றும்பேதையர் சொல்லிற்றும் பத்தர் சொல்லிற்றும்பன்னப் பெருவரோ பிரசித்தம் கம்பர்குற்றம் சொல்வது ஒரு படுக்கையில் இருந்து கை பட்டது சஹாச்ர த்வாதச அஷரங்கள் எட்டு எழுத்து சிறுக்கமூன்று எழுத்து கண்டதும்பராங்கதி கண்டு கொண்டான்முழுகி மூக்கை புதைப்பாருக்கு புகுதருவான் நின்றவற்றில் புத்தி பூர்வகமாகஉபசார புத்தி செய்ததும் அபசாரம்சுலபனை பரன் சொல்லி அபசாரம் செய்தது எல்லாம் செய்து சீறி அருளாதே சொல்லும் உறவு உண்டே நமக்குஇத்தலையில் ஆராயில் சீர வேண்டியது தான் ராமோ விக்ராகவான் தர்ம மாரீசன் வார்த்தைகிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்செய்த வேள்வியர் வையத்தேவராய் ஸ்ரீ வர மங்கல நகர் இரங்கு அருள் அபேஷித்தோம்பேற்றுக்கு கைம்முதல் நல கருமம் ஒன்றும் இல்லைமேலும் செய்ய யோக்யதையும் இல்லை சம்பந்தத்தை உணர்ந்துபூர்வ அபராதங்களுக்கு ஷாமணம் பண்ணிஉபாய பூதனான ஈஸ்வரன் பக்கல் உபேயத்தை அபேஷிக்கை எட்டாம்பாட்டில் கோதுகலமுடைய பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டுகூடாரை வெல்லும் சீர் பாடிப் பறை கொண்டு