sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
களவாக அல்ல கல்யாணம் செய்து கொண்டு இவளுக்கு நான் கணவன் என்ற உரிமையோடு என் காதலியை அழைத்துச் செல்லலாம் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு உண்டாகிவிட்டது.
விளையாடுகின்ற பெண்களின் கூட்டத்தோடு வெள்ளையான மணலில் அழுத்தி மறந்து விட்டுச் சென்ற கொட்டையானது முளைவிட்டுத் தளிர்க்க நெய்யோடு இனிய பாலைப் பெய்து இனிமையாக நாங்கள் வளர்த்துவர உம்மைவிடச் சிறந்ததாயிற்று அதனால் உங்கள் தமக்கை ஆகும் என்று இந்தப் புன்னையின் சிறப்பை அன்னை கூறினாள்.
புதுமையான பாணர்கள் பாடும் விளரிப் பண்ணைப்போல வெள்ளிய வலம்புரிச் சங்கு முழங்குவதும் விலங்கும் நீரை யுடையதுமாகிய கடல் துறையையுடைய தலைவனே நீ நின் காதலிக்கு மகிழ்ச்சியை வழங்குவதானால்அதற்கு ஏற்றபடி நிறைந்திருக்கின்ற மரநிழல் பிறவும் இருக்கின்றன.
ஆகவே அவன் காட்டைத் தாண்டியும் நாட்டைத் தாண்டியும் தன்மொழி பயிலாத பிறமொழி பயிலும் இடங்களுக்குச் சென்றும் பொருள் ஈட்டி வந்தான்.
அப்படி முயற்சியின்மேற் செல்லும் காலத்தில் அவனைப் பிரிந்து வாழவேண்டியிருப்பினும் அந்தப் பிரிவுத் துன்பத்தை ஒருவாறு ஆற்றியிருந்தாள்.
கண்ணுக்கும் கருத்துக்கும் இனிய கணவனாகிய அவன் இல்வாழ்வுக்கு ஏற்ற வகையில் ஊரவர் புகழ ஊதியம்பெற்று வரும்போது அவளுக்கு உண்டாகும் மகிழ்ச்சிக்கு எல்லை உண்டா?
முயற்சியுள்ள கணவனும் கடமை யறிந்த மனைவியும் சேர்ந்து நடத்தும் இல்வாழ்வு இப்படித்தான் இருக்கும் என்று எடுத்துக் காட்டுவதற்கு ஏற்றபடி இருந்தது அவர்கள் வாழ்க்கை.
இன்ப நிலவு இனிமைத் தென்றல் அன்புக் காதலர் அருமைக் குழந்தை இசையமுதம் எல்லாம் சேர்ந்து அவ்விடத்தைத் தேவலோகம் ஆகிவிட்டன.
நற்றாய் போய் வந்த செய்தியை அறிய ஆவலோடிருந்தாள் செவிலி ஒவ்வொன்றாக எடுத்துச் சொல்ல அவர்கள் வாழ்க்கை பொருளால் நிரம்பியிருக்கிறதென்று தனியே சொல்லவில்லை.
மாலை வேளையில் வீட்டு முற்றத்தில் குட்டையான காலையுடைய கட்டிலில் தன் மனைவி அருகே இருக்க புதல்வன் தன் மார்பில் ஊரும் மிக்க மகிழ்ச்சியோடுள்ள பொழுதுக்கு ஏற்றபடி மெல்ல உள்ளத்தைப் பிணிக்கும் பாணனது யாழ் இருக்கின்றது.
மென்பிணித்துமெல்லப் பிணிக்கின்ற தன்மையை உடையது தமிழ்த்தாயின் அணிகலங்களுள் காப்பியச் சுவை பல நிரம்பி விளங்கும் சிந்தாமணி கற்றவர் உள்ளங்களைக் களிக்கச் செய்யும் சிறந்த நூல்.
பிற்காலத்தில் தமிழில் காப்பியங்களை இயற்றிய கவிஞர் அனைவரும் சிந்தாமணியை நன்றாக ஆராய்ந்து அதன் சொல்லையும் பொருளையும் தம்முடைய நூல்களில் எடுத்து ஆண்டிருக்கின்றனர்.
தமிழில் சுவைப் பிழம்பாய் விளங்கும் இராமாயணத்தைப் பாடிய கவிச் சக்ரவர்த்தியாகிய கம்பர் சிந்தாமணியின் அமைப்பை நன்றாகக் கண்டு ஈடுபட்டார்.
சிந்தாமணியைப் புதையலெடுத்தாற் போல எடுத்து அணி செய்து தமிழ் உலகில் உலவவிட்ட தமிழ்ப் பேராசிரியப்பிரானாகிய மகாமகோபாத்தியாய டாக்டர் ஐயரவர்கள் சிந்தாமணியின் மூன்றாம் பதிப்பு முகவுரையிலே ஒரு செய்தியைத் தெரிவித்திருக்கிறார்கள் .....இராமாயணத்தைக் கம்பர் அரங்கேற்றுகையில்அள்ளிமீ துலகை வீசும் விபீடணன் அடைக்கலப் படலம்.
என்ன காரணத்தாலோ ஒரு சமயத்தில் மனம் நைந்து இப்படிக் கூறினாலும் அவர் கூற்றிலிருந்தே அவருக்குத் தமிழ் நூல்களில் எத்தனை ஆர்வம் இருக்கிறதென்பது தெளிவாகும்.
இரண்டும் காப்பியச் சுவையிலே சமானமாய் நிற்பவை என்று அவர் எண்ணினார் போலும் கம்பரையும் திருவள்ளுவரையும் தமிழுக்குக் கதி என்று சொல்வது ஒரு வழக்கு.
கம்பர் சிந்தாமணியிலிருந்து பல சொற்களையும் சொற்றொடர்களையும் முகந்துகொண்டிருக்கிறார் பொருளமைதியையும் காவிய மரபையும் எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார் இன்ன வகையான செய்திகளை இன்ன வகையான செய்யுளில் சொல்லவேண்டு மென்பதையும் தெரிந்து அமைத்திருக்கிறார்.
அவர் முகந்துகொண்டது ஓர் அகப்பையே என்றாலும் அது மிகமிகப் பெரிய அகப்பை அவர் தம்முடைய அகமாகிய பையையே அகப்பையாகக் கொண்டு முகந்திருக்க வேண்டும் அவர் முகந்து கொண்டவற்றை நூல்பிடித்துப் பார்த்து வரையறுப்பது எளிய காரியம் அன்று.
ஐயரவர்கள் முகவுரைக் குறிப்பில் வெள்ளிவெண் என்ற பிரயோகத்தைச் சிந்தாமணிப் பிரயோகம் என்று ஒரு புலவர் கூறியதாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள்.
பாற்கடலில் பள்ளிகொண்டிருந்தவன் தேவர்கள் வேண்டத் துயிலெழுந்து அமர்ந்திருந்தவன் போல இருந்தது அந்தக் காட்சி என்று கம்பர் கூறுகிறார்.
குவளை களைதலை நீங்கினார் அவை காதலிமார் கண்களைப் போன்று இருந்தமையால் தாமரையின் பக்கத்திலே கூடப் போகவில்லை அவை தம் காதலிமார் வண்ணவாள் முகமெனத் தோன்றினமையால் குவளையையும் தாமரையையும் கண்டபோது அவைகளைகள் என்ற நினைவையே மறந்து தம் காதலிமார் அழகை நினைந்தனர்.
அதற்கு இரண்டு காரணம் ஒன்று வயல் முழுவதும் குவளையும் தாமரையும் ஆம்பலுமாகவே நிற்கின்றன அவை கடைசியருடைய கண்ணையும் கையையும் காலையும் முகத்தையும் வாயையும் நினைப்பூட்டுகின்றன.
அவர்கள் எங்கே அதிலிருந்து பிழைக்கப் போகிறார்கள் கம்பர் இவ்வாறு வருணித்துக் காமத்தைப் பெற்ற சிறியோர் உய்யமாட்டார் என்ற நீதியையும் இங்கே இணைத்து விட்டார்.
கண் விழித்த பதுமைதன் அரும்பெறற் காதலனைக் காணாமல் வருந்துகிறாள் கண்ட கண்ட பொருள்களையெல்லாம் பார்த்துப் புலம்புகிறாள் கிளியையும் பூவையும் அன்னத்தையும் மயிலையும் விளக்கையும் மாடத்தையும் விளித்து என்ன என்னவோ சொல்கிறாள்.
அவற்றைக் கொண்டு உண்மையைக் கண்டிருக்குமே ஐயன் சென்ற இடத்தை அறிந்திருக்குமே ஆம் அதைக் கேட்டுக்கொண்டே ஒரு கும்பிடு போட்டாள் பதுமை.
மயில் அத்தனை கண்களாலும் பார்த்திருக்கக் கூடுமே என்று பிரிவினால் மயங்கிய ஒருத்தி கூறும் இதைக் கம்பர் கண்டார் நல்ல இடத்தில் இதைப் பயன் படுத்திக் கொள்ள வேண்டு மென்று நினைத்தார்.
அவருடைய காவியத்திலேதான் இராமனும் சீதையும் பிரிந்து வாடும் கட்டங்கள் இருக்கின்றனவே வேறு ஒரு கவிஞராயிருந்தால் சீதை வருந்துவதாக வரும் இடத்தில் இந்தப் பாட்டை அப்படியே தூக்கி வைத்து விடுவார்.
அப்படி அமைத்தால் பதுமைக்குப் பதில் இராமன் சொல்வதாக இருப்பதை யன்றி மற்ற எல்லாம் ஒன்றாகவே இருக்குமே ஆடவன் சொல்வதிலே பின்னும் நயம் காட்டலாம் என்று எண்ணினார்.
ஆம் னுன்பெல்லாம் சீதையைக் கண்டால் மயில் முன்னே நிற்காமல் ஓடும் அவளுடைய சாயலைக்கண்டு இந்தச்சாயல் நமக்கு இல்லையே என்று அழுக்காறு அடைந்து ஒதுங்கி மனம் வெதும்பிப் பகைவரைப் போலே திரியும்.
இராமன் கூற்றாக வைத்து இத்தனை எண்ணங்களையும் அவன் வெளிப்படுத்துவதாகக் கம்பர் பம்பைப் படலத்தில் பாடுகிறார் ஓடாநின்றமுன்பெல்லாம் ஓடுகின்ற.
அழிந்துவருந்தி கூடாதாரின் பகைவரைப் போல உடை யாய்க்கு உடைய உனக்கு காவியங்களில் முதலில் மழையைப் பற்றிக் கூறி மழை பெய்ய நீர்மல்கி அருவி பாய்ந்து ஆறாகி ஆற்று வெள்ளம் பாய்ந்து வயல் வளம் பெறுவதாக அமைப்பது மரபு.
வரிசையாக விழும் அருவியானது ஒளி ஓங்கும் பொன்னைச் சொரிவதற்கு இடமான மலையே நீரே சுரபுன்னையே மரங்களின் தழையே வாசனை கொண்ட சோலையே விரிந்த வெள்ளியேநிலவே என் உயிருக்குக் காவலனாகிய சீவகன் இருக்கும் இடத்தைச் சொல்வீராக.
கம்பரும் உவமை கூறுவதில் சளைத்தவர் அல்லர் சில சில உவமைகளைச் சிந்தாமணியினின்றும் எடுத்துச் சிறிது மாற்றியும் கூட்டியும் போற்றி வைக்கிறார்.
மலையே மரமே மயிலே குயிலே ஆண் மானேபெண்மானே ஆண்யானையே பெண்யானையே நிலைநில்லாத உயிரையுடைய எனது நிலையைத் தெரிந்துகொண்டு போய்த் தளராத வலிமையை யுடைய என் காதலரிடம் சென்று நீர் உரைப்பீர்களாக.
நிழல் காட்டும் கடல் போன்ற திருமேனியை உடைய என் காதலருடன் நெடுநாள் பழகி அலைந்தவர்களே அவருக்கு என்னைப்பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லையோ?
ஆல மரத்தில் பட்சிக் கூட்டங்கள் சேர்ந்து பல பல விதமான ஓசையை எழுப்புமே அப்படி இருந்ததாம் எள்போட்டால் எள் நிலத்தில் விழாதபடி கூடியிருந்த குறைவில்லாத பதினெட்டுப் பாஷைகளைப் பேசும் மக்களால் பல வகைப் பறவைகள் பழகுகிற ஆலமரத்தைப் போன்ற சிறப்பைப் பெற்றதும் எல்லையற்ற வளத்தை உடையதுமாகிய நகரத்தின் இயல்பு இத்தகையது.
அதாவது பதினெட்டுப் பாஷைக்காரர் பேச்சுக்குப் பறவைகளின் ஒலியைத் தேவர் உவமை குறினார் கம்பர் பறவைகளின் ஒலிக்குப் பதினெட்டுப் பாஷைக்காரர் பேச்சை உவமை கூறினார்.
ஆரியம் முதலிய பதினெண் மொழிபேசும் சாமானிய மக்கள் ஓரிடத்தில் கூடினால் எப்படிச் சளசளவென்று பேசுவார்களோ அப்படி இருந்தது அந்த இரைச்சல்.
முடுக்கி விட்ட என்ற பாடம் வழங்கினாலும்முறுக்கிவிட்ட என்ற பாடம் ஒன்று இருக்க வேண்டுமென்பது சிந்தாமணிப் பாட்டைக் கொண்டு பார்த்தால் தெரியவில்லையா?
இந்த உவமையினிடையே தேவர் வாக்கைக் கம்பர் அறிந்து பயன்படுத்திக் கொண்டார் என்ற செய்தி அவியாது தேவர் படைத்த சிந்தாமணி விருந்துப் பானையில் கம்பர் இவ்வாறு மொண்டு கொண்டவை பல.
நல்லண்ணன் பெரியண்ணன் நல்லதம்பி சின்னத் தம்பி பெரிய தம்பி நல்ல தங்காள் என்பன போன்ற பெயர்களைத் தம்முடைய சொந்தப் பெயர்களாக வைத்துக் கொண்டவர்களை நாம் காண்கிறோம்.
இவற்றை யெல்லாம் ஒன்று படுத்திச் சிந்தித்தால் ஔவை என்ற மாத்திரத்தில் தமிழ் மக்களின் அகக் கண்ணில் ஓர் உருவம் புலனாவது தெரியவரும்.
அவர் பெருந்தமிழ்ப் புலமை உடையவர் என்பது அடுத்து நினைவுக்கு வருவது பக்தியுடையவர் என்பது பிறகு நினைவிலே தோன்றுகிறது சிறந்த ஒழுக்கம் எல்லோரிடத்திலும் இளகிய மனம் கூழுக்கும் பாடும் எளிமை மன்னர்களையும் பணிய வைக்கும் வாக்கு வன்மை எப்போதும் தமிழ்நாட்டில் ஊர் ஊராய்ச் சென்று மக்களுக்கு அறிவுரை பகரும் உயர்வு ஆகிய பண்புகளெல்லாம் திரண்ட உருவம் ஔவையார் என்பதும் உள்ளத்தே தோன்றும்.
ஔவையார் நெடுநாள் வாழ்ந்தமைக்குக் காரணம் நெல்லிக்கனியை உண்டது என்ற கருத்தை அடிக்கடி தமிழ் நாட்டினர் நினைவில் இருத்திக்கொண்டே வந்தனர்.
அதே ஔவையார் பல ஆண்டுகள் வாழாவிட்டாலும் ஔவையார் என்ற பெயரும் தத்துவமும் பல நூற்றாண்டுகளாக மறையாமல் ஒளிவிட்டுக் கொண்டே வருகின்றன.
எப்போதும் வருவாருக்கு விருந்து அளிக்கும் இயல்புடைய மருத்தன் என்பவனைக் கண்டு அவன் வீட்டில் உணவு கொண்டுவிட்டுத் திருத்தங்கி என்பவன் வீட்டுக்கு வந்தார் ஔவையார்.
சேரமான் மாரிவெண்கோ என்பவனும் பாண்டியன் கானப்பேர் தந்த உக்கிரப் பெருவழுதியும் சோழன் இராசசூயம் வெட்ட பெருநற்கிள்ளியும் ஒருங்கே இருந்தார்கள்.
ஔவையார் அந்த ஒற்றுமையைக் கண்டு மகிழ்ந்து இப்படியே நீங்கள் ஒன்றுபட்டு வாழவேண்டும் என்று வாழ்த்தினார்.அந்தணர்கள் வளர்க்கும் மூன்று அக்கினிகளைப் போல எல்லோரும் மதிக்கும்படி நன்மை புரிந்து வாழ்வீராக என்று பாடினார்.
இறைவனைத் தியானித்தலாகிய ஒன்றைச் செய்து புலன் அடக்கம் பெற்ற அந்தணர் ஓம்பும் மூன்று அக்கினிகளைப் போல காண்பதற்கு அழகாக ஒன்றுபட்டு இருந்த வெற்றிக் குடையையும் கொடியை உடைய தேரையும் பெற்ற வேந்தர்களே நான் அறிந்த அளவை வைத்துச் சொல்கிறேன்.அது இதுதான்.
வானத்திலே விட்டு விளங்கித் தோன்றும் நட்சத்திரங்களைக் காட்டிலும் இம்மென்று பொழியும் பெரிய மழைத்துளியைக் காட்டிலும் அதிகமாக உயர்ந்து உங்கள் வாழ்நாட்கள் பலவாகி விளங்குவனவாகுக என்பது இதன் பொருள்.
பண்புடைய பலரினும் மிக மிக சிறந்த பண்புகளைத் தமக்கே உரியனவாகப் பெற்ற பெரியோர்கள் வானத்தில் தோன்றும் சுடர்களைப் போல விளங்குகின்றனர்.ஔவையாரும் அத்தகைய சுடர்களில் ஒன்று.
மடத்தில் பண்டார சந்நிதிகள் உணவு கொள்ளும்போது திருக் கூட்டத்துத் தம்பிரான்களும் வெள்ளை வேட்டிக்காரர்களாகிய சைவர்களும் அந்தப் பந்தியில் அமர்ந்து உண்ணும் பேறு பெறுவார்கள் .
தமிழ் அறிந்த உள்ளம் ஆதலின் வீண் பொழுது போக்காமல் தம்மோடு பழகும் வேறு சில குட்டித் தம்பிரான்களுக்குத் தமிழ் நூல்களைக் கற்பித்தார்.
ஒரு நாள் பந்தி நடந்து கொண்டிருந்தது.பந்தியின் கடைசியில் சிவஞானமுனிவரும் அவருடைய நண்பர்களாகிய தம்பிரான்களும் அமர்ந்திருந்தனர்.
அட அரிசி எவ்வளவு நல்ல அரிசி குழி போட்ட சம்பா அரிசி இதைச் சமைக்கத் தெரியாமல் எவனோ ஒருவன் குட்டிச் சுவராக்கி விட்டானே இதச் சாப்பிடும் தலை விதி நமக்கு வந்திருக்கிறதே என்று சிந்தித்த அவர்அதன் விளைவாக அந்தச் செய்யுள் அடியைச் சொன்னார்.
நல்ல சோறாகக் கிடைக்கவில்லையே என்ற தவிப்பைக் காட்டிலும் பாட்டை நிரப்ப நான்காவது அடி கிடைக்கவில்லையே என்ற தவிப்பு அவர்களுக்கு அதிகமாக இருந்தது.
நாலாவது அடியைக் கேட்கும்போது அது மற்ற மூன்று அடிகளைவிட மிகவும் நன்றாக இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது அதில் ஏதோ ஒரு தனிச் சிறப்பு இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
நான்காவது அடியைக்கேட்கும்போதுஹா என்று நம்மை அறியாமலே நாம் சொல்கிறோம்.அந்த அடியில் ஏதோ ஒன்று நம் உள்ளத்தைத் தொடுகிறது.அது மற்ற மூன்று அடிகளிலும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
கொங்கன் சோற்றைப் பொங்கியதையும் சங்கமங்கள் கூடிச் சாப்பிடுவதையும் பாட்டுப் பாடிய தம்பிரான்கள் அங்கும் இங்கும் பார்த்து விழிப்பதையும் அந்த அடிகள் சொல்கின்றன.
எங்கள் பாவம் எங்கள் பாவம் எங்கள் பாவம் ஈசனே என்று மூன்று முறை சொல்லிவிட்டு ஈசனைக் கூப்பிட்டதில் உணர்ச்சி விஞ்சி நிற்கிறது.
நான்காவது அடியில் உள்ள சொற்களுக்கு பொருள் உண்டு ஆனால் அந்தப் பொருளோடே நிற்கவில்லை அதற்கு மேல் உணர்ச்சியை எட்டி நிற்கிறது அடி.
மணியை அடிக்கிறபோது மணியும் அடிக்கும் நாக்கும் வேலை செய்வதை ஒழிந்து நின்றுவிட்டாலும்அவற்றைக் கடந்து மணியின் ஒலி நீண்டு நிற்பதுபோல சொல் பொருளைக் காட்ட பொருள் பாவத்தைக் காட்ட நாம் சொல்லையும் அதற்கு உள்ள நேரான பொருளையும் மறந்து உணர்ச்சியிலே ஒன்றுபடுகிறோம்.
குழந்தை போன ஜன்மத்தில் பாவம் செய்தது அதனால் இந்த ஜன்மத்தில் திண்டாடுகிறது என்று பொருள் விரிப்பதாக இருந்தால் அங்கே இரக்கம் தோன்ற இடமே இல்லை.இரக்கப்படக் கூடாது என்பதற்குரிய காரணமாக இழிப்புக்குரிய காரணமாக அல்லவா அது ஆகிவிடும்?
ஆகவே அங்குள்ள பாவம் என்ற சொல் தனக்குரிய பொருளைக் குறித்து நிற்காமல் அதையும் கடந்து இரக்க உணர்ச்சியைக் குறிப்பிடும் அடையாளமாக நிற்கிறது.
பாவம் அந்தக் குழந்தையைக் கவனிப்பாரே இல்லை என்றால்தான் இதைச் சொல்பவன் செய்தியைச் சொல்லும் அளவோடு நிற்பவன் அல்ல உள்ளம் இரங்குபவன் என்று தெரியவருகிறது.
அவன் உள்ளம் இரங்குவதை நாம் உணரும்படி செய்வது பாவம் என்ற ஒரு சொல் எத்தனை சமயங்களில் நாம் நினைந்தபடி ஒன்று நடக்காவிட்டாலும் நம் மனத்துக்குப் பொருந்தாத ஒன்றைக் கண்டாலும் ஏமாற்றம் உண்டானாலும் அட கடவுளே என்று சொல்லுகிறோம் அப்படிச் சொல்வதும் மனத்தில் உள்ள உணர்ச்சியைக் காட்ட எழுவதே.
உணர்ச்சியின் வேகத்தைக் காட்ட மூன்று முறை எங்கள் பாவம் என்பதைச் சொல்லிக் கடைசியில் முத்தாய்ப்பு வைப்பது போல ஈசனே என்று முடித்தார்.
என்ற முழுப்பட்டையும் சொல்லும்போது மணியடித்த பிறகு அதன் ஒலி நெடுநேரம் நம் காதில் ஒலிப்பது போலப் பாட்டின் ஜீவனாகிய உணர்ச்சி பாட்டைச் சொல்லி முடித்த பிறகும் உள்ளத்திலே நிற்கிறது.
அதைக்கேட்ட என் நண்பராகிய அந்த விவசாயி உழவுக் காலத்தில் ஊரைவிட்டே போய்விட்டால் அறுப்புக் காலத்தில் ஆள் தேட வேண்டாம் என்று ஒரு பழமொழியை வீசினார்.
அந்தப் பழமொழிக்குத் தப்பாக அர்த்தம் செய்துகொண்டு பேசுகிறார்கள் ஜனங்கள் வியாபாரிதான் ஒவ்வொன்றுக்கும் கணக்குப் பார்த்துச் செட்டாக வியாபாரம் பண்ணவேண்டும்.
அவன் கணக்குப் பார்க்க ஆரம்பித்துக் கூலிக்கு அஞ்சி உழவைக் குறைத்தாலும் பணத்துக்கு அஞ்சி உரத்தைக் குறைத்தாலும் விளைவு மோசமாகிவிடும்.
இடம் விட்டு நட்டால்தான் நல்ல வளர்ச்சி ஏற்படும் அவர் எங்கே வாழையைப்பற்றி ஒரு பிரசங்கமே செய்துவிடப் போகிறாரோ என்று பயந்து போய் என் பேச்சை மாற்றத் தொடங்கினேன்.
காவேரி கணேஷின் பக்கங்கள் பதிவர் பட்டர்பிளை சூர்யாவின் உலக சினிமா பற்றி ஜெயா தொலைகாட்சி பேட்டிசூடான புகைப்படங்கள் குளமாய் குட்டையாக தேங்க நினைக்காமல் பிரவாகத்தோடு அறிவை தேடி ஆறாய் நதியாய் எப்பொழுதும் ஓட நினைப்பவன்.
அவ்வப்போது தனது அரை நிர்வாண முக்கால் நிர்வாண புகைப்படங்கள் வீடியோக்களை சமூக வலைதளங்களில் வெளியிட்டு நான் இன்னும் இருக்கிறேன் என்று நினைவூட்டி வருகிறார்.
சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்க பிளாஸ்டிக்கிற்கு தடை விதிக்க வேண்டும் என்ற குரல் வலுத்து வருவது பூனம் பாண்டே காதில் விழுந்துவிட்டது.
ஒரு வரி கதையின் துணை கொண்டு நான்கு பாடல்கள் ஒரு சண்டை சில நகைச்சுவைகள் என திரைக்கதை எழுதிவிட்டால் ஒரு திரைப்படம் தயார் ஆகிவிடும்.
இப்படி கதை வேண்டும் என ஓடித் திரியும் இயக்குநர்களின் மத்தியில் கொஞ்சம் கூட சலிப்பில்லாமல் ஒரு கதாநாயகன் ஒரு வில்லன் ஒரு காதலி என அடிதடிகளுடன் கூடிய படங்களும் எடுக்கப்படுகின்றன.
இப்படியெல்லாம் இந்த கால கட்டடத்தில் இருக்கும் இயக்குநர்கள் மத்தியில் ஒரு இயக்குநராகும் கனவுடன் ஒருவர் கதை தேடிக் கொண்டு இருந்தார்.
திரைப்படத்தில் கதை வேண்டும் என கேட்பவர்களே உங்கள் வாழ்க்கையை ஒரு நல்ல திரைப்படம் ஆக்கும் அளவுக்கு வாழ வேண்டும் என எண்ணியது உண்டா.
நமக்கு அவ்ளோ ஆசையெல்லாம் இல்லைங்க லைட்டா நடிச்சி எம்மெல்லே ஆகி சிஎம் ஆகி அப்படியே பிரதமர் ஆகிட்டா போதும் ிரைப்படத்தில் கதை வேண்டும் என கேட்பவர்களே உங்கள் வாழ்க்கையை ஒரு நல்ல திரைப்படம் ஆக்கும் அளவுக்கு வாழ வேண்டும் என எண்ணியது உண்டா.
தி ராஜஸ்தான் ஸ்டேட் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி ராயல் பாங்க் ஆஃப் ஸ்காட்லாந்து என்.வி தி சேவா விகாஸ் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி ஷம்ராவ் வித்தல் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி சூரத் டிஸ்டிரிக் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி தமிழ்நாடு ஸ்டேட் அபெக்ஸ் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி தானே பாரத் சாஹாகாரி பாங்க் தி தானே டிஸ்டிரிக் சென்டர்ல் கோஆஃப் பாங்க் தி வாராச்சா கோஆஃப் பாங்க் தி விஸ்வேஷ்வர் சாஹாகாரி பாங்க் தி வெஸ்ட் பெங்கால் ஸ்டேட் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் தி ஜோரோஸ்ட்ரியன் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் லிமிடெட் டிஜேஎஸ்பி சாஹாகாரி பாங்க் தும்கூர் கிரைன் மெர்சன்ட் கோஆப்ரேட்டிவ் பாங்க் யூகோ பாங்க் யூனியன் பாங்க் ஆஃப் இந்தியா யுனெய்டெட் பாங்க் ஆஃப் இந்தியா யுனெய்டெட் ஓவர்சீஸ் பாங்க் வாசாய் விகாஸ் சாஹாகாரி பாங்க் விஜயா பாங்க் வெஸ்ட்பேக் பாங்கிங் கார்பரேஷன் வோரி பாங்க் யெஸ் பாங்க் ஜிலா சாஹாகாரி பாங்க் காஸியாபாத் மினிமம் பேலன்ஸ் ஏடிஎம் கட்டணம் என எஸ்பிஐ எச்டிஎப்சி ஐசிஐசிஐ போன்ற வங்கிகள் எவ்வளவு வசூலிக்கின்றன
ஆச்சர்யம் அளித்த சல்மான்கானின் செயல் சிறை வாழ்க்கையை விவரித்த அதிகாரிகள் சிறையில் உள்ள நடிகர் சல்மான் தனது உணவைத் தவிர்த்து உடற்பயிற்சி மட்டுமே மேற்கொண்டு வந்ததாக சிறை கண்காணிப்பாளர் ஒருவர் தெரிவித்துள்ளார்.
மான் வேட்டையாடிய வழக்கில் கடந்த வியாழக்கிழமையன்று ராஜஸ்தான் ஜோத்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் பாலிவுட் நடிகர் சல்மான்கான்.
அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதிலிருந்து சரியாக உணவு சாப்பிடவில்லை என்றும் ஆனால் தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்கிறார் எனவும் சிறை கண்காணிப்பாளர் விக்ரம் சிங் தெரிவித்துள்ளார்.
யாருமே வரலை நிவாரணத்தை வெச்சு ஒரு மரத்தைக்கூட அப்புறப்படுத்த முடியாத நிலைமை டெல்டா மக்கள் வேதனை அதைத் தொடர்ந்து வெள்ளிக்கிழமை காலை சிறை அதிகாரியிடம் எனக்கு ஒரு டம்ளர் பாலும் பிரட் மட்டும் வேண்டும் என கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிட்டார்.
வெள்ளிக்கிழமையன்று அவர் தாக்கல் செய்த ஜாமீன் மனு விசாரணை ஒத்திவைக்கப்பட்ட பின்னர் மிகவும் அமைதியற்ற நிலையில் தனது அறையிலேயே நிற்காமல் தொடர்ந்து நடந்துகொண்டிருந்தார்.
இவ்வாறு சிறை கண்காணிப்பாளர் கூறினார் மேலும் நடிகர் சல்மான் அடைக்கப்பட்டிருந்த அதே சிறையில்தான் பாலியல் வழக்கில் கைதான சாமியார் அஸராம் பாபு இருக்கிறார்.
கடிதம் அப்படியே கிடந்ததைப் பார்த்த இளகிய மனம் படைத்த சிறை அதிகாரி ஒருவர் இந்த விஷயத்தை ஷின்ட்ஷிவிடம் கூறியிருக்கிறார்.
தாயாரை இழந்த சோகத்துடன் சிறை திரும்பிய மண்டேலா செய்த முதல் வேலை... தாயாரின் இறுதிச்சடங்கு நிகழ்வில் பங்கேற்ற பலருக்கும் நன்றிக் கடிதம் எழுதியதுதான்.
யாருமே வரலை நிவாரணத்தை வெச்சு ஒரு மரத்தைக்கூட அப்புறப்படுத்த முடியாத நிலைமை டெல்டா மக்கள் வேதனை நெல்சன் மண்டேலாவுக்கு வின்னியுடனான மணவாழ்க்கையில் ஸெனானி ஷின்ட்ஷி என இரு பெண் குழந்தைகள் உண்டு.
மண்டேலாவுக்கு வாழ்நாள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டாலும் ஒருநாள் நான் விடுவிக்கப்படுவேன் என்ற நம்பிக்கையிருப்பதாக மகள் ஷின்ட்ஷிக்கு எழுதியுள்ள கடிதத்தில் உறுதிபடக் கூறியுள்ளார்.
பிற்காலத்தில் தென் ஆப்பிரிக்க அதிபராக அமர்ந்த மண்டேலா மகள் ஷின்ட்ஷிக்கு ஒருநாள் வீடு திரும்புவேன்... உன்னுடன் மகிழ்ச்சிகரமாக வாழ்வேன் என்று கூறிய வார்த்தைகள் உண்மையானவை.
பலதடவை கேட்டும் தம்பி யாருன்னு சொல்லவேயில்ல காலேஜ்ல இருந்து புகார் வந்ததால கூட்டிக்கிட்டு வந்துட்டோம்... இன்ஸ்பெக்டரின் அறைக்கு முன்னால் ரைட்டருக்கு பக்கத்தில் இருந்த நீளமான பென்ஞ்ச்சில் வலிக்கும் கால்களை நீவியபடி குறுகி உட்கார்ந்திருக்கறேன் நான்.
வாயைத்திறந்து எதுவும் பேசாததால் என்னா திமிருடா உனக்கு?ன்னு லத்தில துணிய சுத்தி புட்டத்திலும் கெண்டைக் காலிலும் செம அடி எல்லாம் உள்காயம்.
தம்பி எதுவும் வாயத்தொறந்து சொல்லாததால ஏட்டையா லைட்டா தட்டிட்டாரு... தயவு செஞ்சு மன்னிச்சுக்கங்கய்யா ங்கறாரு இன்ஸ்பெக்டரு.
நல்லா சாப்டாப்புல... இது ஏட்டு லத்தில போட்டுப் பின்னிட்டு ரெண்டு பரோட்டா வாங்கிக் கொடுத்ததை சொல்லி தப்பிச்சிக்கறாராம் ஆனா காலைல சாப்புட்டது.
என்னய்யா இப்பிடி பண்ணீட்டீக..ன்னு பொலம்பிக்கிட்டே என்னயத் தூக்கிப்பிடிச்சி நிக்கவைச்சு வண்டிக்கு கூட்டிக்கிட்டுப் போனாரு.
பாரா நிக்கற போலீஸுக்கு ஒரே ஆச்சரியம் நாயி மாதிரி பொடனியில அடி வாங்கிக்கிட்டே போலீஸ் வேன்ல மத்தியானம் வந்தவன் இப்போ மரியாதையா ஜிப்ஸி ஜீப்புல போறானேன்னு அப்பாவை பார்த்ததும் அவருக்கும் புரிஞ்சிருக்கனும்.
ரெண்டு அடிக்கு ஒன்னும் தெரியல... அதுக்கப்பறம் ஒவ்வொரு அடிக்கும் புட்டம் தோலோடுப் புடுங்கறமாதிரி வலிக்க அய்யோ.. அம்மா...ன்னு வாய்விட்டு கதறுனதை நினைச்சா அந்த அசிங்கம் வேற அழுகையா முட்டிக்கிட்டு நிக்குது.
சங்கரு குரூப்பை கெமிஸ்ட்ரி லேபுல இருந்து பஸ்ஸ்டாண்டு வரைக்கும் தொரத்தி தொரச்சி அடிக்கறப்ப வலின்னா என்னன்னு தெரியலை இப்போ இவனுங்க ரவுண்டு கட்டி அடிக்கறப்ப வலில அவனுங்களைப் பத்தி நினைக்கக்கூட முடியலை என்னது?
அந்த நாயி சங்கரு கூட சேர்ந்தவொடனே நானெல்லாம் உருப்படாத பொறுக்கின்னு கண்டு புடிச்சிட்டா அந்த மேரிக்யூரி சொல்லும்போதே பளார்னு ஒன்னு அப்பியிருக்கனும்.
ரெண்டு தடவை ஒதை வாங்கியும் கும்பல் சேர்ந்துக்கிட்டு போறப்ப வர்றப்ப எல்லாம் அவன் விட்டில் பூச்சியின் வாழ்வுக்காலம் எவ்வளவு?ன்னு கொரல் கொடுக்க கூட இருக்கற அள்ளக்கைங்க ஒரு நாள்ன்னு சவுண்டு விடுங்க.
இன்னைக்கும் அந்த அனிதா என்னை கழட்டி விட்டுட்டு அவனுங்ககூட சேர்ந்தப்புறம் காலைல இதையே சொல்லி என்னைக் கிண்டுனப்ப முடிவு செஞ்சுட்டேன்.
அந்தப் பொட்டநாயி பார்க்கப்பார்க்க இந்தச் சொறிநாயி எங்கையால அடிவாங்கனும்னுதான் மத்தியானமா அவ லேப் முடிச்சதும் இவனுங்க வழியறதுக்குப் போவானுங்கன்னு கணக்குப்பண்ணி வளைச்சது ஸ்டம்பை என் கையிலப் பார்த்ததுமே மக்கா தப்பிச்சி ஓடுனானுங்க.
அதுக்குள்ளத் தகவல் போய் வேனோட வந்துட்டானுங்க நம்ம கடமை வீரனுங்க... அவனவன் தப்பிச்சு ஓடிட்டதுல மாட்டுனது நாங்க மூனுபேருதான்.
போன தடவை போலீஸ் மாமா ஒழிகன்னு சவுண்டு உட்டதெல்லாம் மனசுல வைச்சிருந்திருக்கனும் இந்தமுறை அடிதடிங்கறதால சென்னியப்பன் கோயிலை தாண்டி ஓடறப்பவே அமுக்கி இழுத்துக்கிட்டு வந்துட்டானுங்க ம்ம்ம்.. மாட்டுனது நாங்க மூனே பேரு விடுவானுங்களா?
இன்ஸ்பெக்டரு ரூம்ல பெரிய தேவரகசியங்களை எல்லாம் பேசி முடிச்சிட்டு இப்பவும் அந்த இறுகிப்போன மொகத்தோட ஜீப்புல வந்து முன்னாடி ஏறிக்கிட்டாரு.
இதுக்கு முன்னாடி ஒரு தடவை வீட்டுல அவரு எதையோ தேடப்போய் என் கப்போர்டுல இருந்து அந்த வீடியோ கேசட்டை எடுத்தபோதும் இதே மாதிரி எதுவும் கேக்கமுடியாம உணர்ச்சிகளற்ற முகத்துடன் கைகள் நடுங்க என்னை பார்த்தது நெனைவுக்கு வருது.
இவ்வளவு நேரம் விழுந்த அடிகளால் பயந்துபோய் அடக்கிவைக்கப்பட்டிருந்த என் கோவம் எதிர்ப்புகள் வராத தகுந்த இடம் கிடைத்ததும் குபுக்குன்னு கெளம்புது.
அந்த நாசமாப்போன வீட்டுக்கெல்லாம் வரமுடியாது வண்டி அங்க போறதா இருந்தா இப்பவே குதிச்சிடுவேன்ன்னு கத்தறேன் அடிபட்டவராக சடாரெனத் திரும்பி என்னை பார்க்கிறார் அப்பா.
சகாயம் அண்ணன் தம்பி இறங்கி வாங்க.. அப்படி போய் கொஞ்ச நேரம் காத்தாட ஒக்காருவோம்ங்கறாரு... அப்பா சரின்னு தலையாட்ட அண்ணன் என்னை கைத்தாங்கலாப் பிடிச்சு இறக்கிவிடறாரு.
எனக்கும் அவரு இருக்கற இடத்துல இருக்கப் பிடிக்காததால சகாயத்துடன் இறங்கி நொண்டிக்கொண்டே கிழிந்த சட்டையை தடவிக்கொண்டே நடக்கிறேன்.
ரேஸ்கோர்ஸ் நடைபாதை ஓரமா ஒரு சிமெண்ட்டு பெஞ்சுல அப்பா திரும்பிப் பார்த்தா முதுகுமட்டும் தெரியறமாதிரி உக்கார்ந்தோம்.
வாழ்கிற வாழ்க்கையின் ஆதாரம் அந்த லைட்டு கொடுக்கற வெளிச்சத்தைக் குடிச்சு முடிக்கறதுதான்னு ஓயாம சுத்திச்சுத்தி வருதுங்க விடியற வரைக்கும் அந்த லைட்டை முட்டிமுட்டி பைசாவுக்கு பிரயோஜனமில்லாம சாகறதுதான் ஒரே குறிக்கோள் போல இதுங்க பேரும் விட்டில் பூச்சிங்கதான் நினனக்கறபோது அந்த பண்ணாடை சங்கரு முகம் நினைவுல வந்து வெறுப்படிக்குது.
தம்பி.. என்ன இருந்தாலும் அவங்க உங்ககூட படிக்கறவங்க.. தப்பா பேசக்கூடாது.. இன்ஸ்பெக்டரு சொன்னதுன்னு அங்க அரசல் புரசலா ஸ்டேசன்ல பேசிக்கிட்டாங்கன்னு சொல்லிக்கிட்டு மீசைய நீவிக்கிட்டாரு.
அந்த குரூரம் தாங்க முடியாம பட்டுன்னு கண்ணை மூடிக்கிட்டேன் பயப்படாதீங்க தம்பி.. நானும் உங்களை மாதிரிதான்.. இது எம்பொண்டாட்டிக்காக வாங்குனது.
இந்தக் காலுலயாடா எங்க பொண்ணை கூட்டிக்கிட்டு ஓடுனன்னு கடப்பாரைல ஒரு குத்து என் கால்ல.. சதைய தோண்டிட்டானுங்க.. ஆறுமாசம் ஆச்சு ஒடம்பு தேற்றதுக்கு மட்டும் ரோட்டை வெறிச்சபடி சொல்லிட்டு மீசைய தடவிக்கறாரு ஒரு தடவை.
வேலை கெடைச்சு ட்ரெய்னிங் முடிஞ்சு போஸ்டிங் கெடைச்ச அடுத்த மாசமே அப்பத்தின எங்க அய்யாக்கிட்டக் கெஞ்சி ஜீப்பை எடுத்துக்கினு அவரையும் கூட்டிக்கிட்டு ஊருக்குப்போய் கெத்தா அந்த புள்ளையக் கூப்பிட்டு விசாரிக்க வைச்சேன்.
அவ திரும்பவும் என்னைப் பார்த்ததும் கதறிக்கிட்டு வர வயசுக்கு வந்தவங்களை விருப்பத்துக்கு மாறா கட்டாயப்படுத்தக் கூடாதுன்னு மெரட்டி எங்காளு கிட்ட ஒப்புமை வாங்கிட்டு ஸ்டேசன்லயே அய்யா முன்னாடி தாலி கட்டுனேன் பேசிக்கிட்டே இன்னொரு சார்மினாரை எடுத்து பத்தவைக்கறாரு.
எதப்புடிச்சா எதை அடையலாங்கறதெல்லாம் ஒரு கணக்கு தம்பி... என்னை சாதிப் பார்த்து தொரத்துனவுங்க என் யூனிபாரத்தைப் பார்த்து வாயத் தொறக்கலை.
எங்கப்பா பேச்சு வந்ததும் எனக்கு சுர்ருங்குது... ஆமா ஊருக்கெல்லாம் நல்லது செய்வாரு.. பெத்தவனுக்குன்னா மட்டும் செய்ய வராது எல்லாம் ஊருல நல்ல மனுசன்னு பேரு வாங்கறதுக்கு செய்யற வேலைன்னு வெறுப்பைக் கொட்டறேன்.
புள்ளைங்களைப் பெத்துட்டா வளர்த்தறது அவ்வளவு சுலபமில்ல தம்பி.. நம்ப ஆசை கனவுக எல்லாத்தையும் ஒதுக்கி வைச்சுட்டு எதைச் செஞ்சா புள்ளைங்க நல்லா வளரும்.. குடும்பம் தெம்பா நிக்கும்னு தேடிப்போகற பாதை மனசார இந்த பாதைல போறப்ப அவங்க கனவு ஆசை இதையெல்லாம் தெரிஞ்சே தொலைக்கறதை கண்டும் காணாம இருக்கறதுக்காக நெருப்புகோழி மண்னுல தலைய விட்டுக்கிட்டாப்புல வேல வேலைன்னு அலைஞ்சு திருப்தியடையறதுதான் தகப்பனுங்க புத்தி... உங்க அப்பாருக்கு என்ன கனவுகன்னு உங்களுக்கு ஏதாச்சும் தெரியுமா ன்னு கேக்கறாரு அவரு பேசப்பேச எனக்கு வாயடைச்சுப் போகுது.
காலேஜ் படிக்கறப்ப நீச்சல் சாம்பியன் நாடகம் நடிச்சி வருசத்துக்கு நாலைஞ்சி மெடலு ஷீல்டெல்லாம் கூட வாங்கியிருக்காரு ஒருவேளை... இதெல்லாம் கூட அவரது லட்சியக்கனவாக இருந்திருக்குமோ?
இந்த ஆளுகூட பேசுனா மொத்தமா கவுத்துருவாருன்னு மனசுக்குள்ள ஒரு எச்சரிக்கை உணர்வும் வருது தம்பி.. உங்க வயசுக்கெல்லாம் ஆடணும்... பாடணும்.. சந்தோசமா இருக்கனும்.. அதப்பார்த்து பெத்தவங்க உட்பட மத்தவங்களும் சந்தோசமா இருக்கனும்.. உங்க சந்தோசத்துக்கு நாலுபேர்த்த அழவைக்கக்கூடாது.
அப்பத்தான் அதை நாளைக்கு நீங்க நல்ல நெலமைக்கு வந்தா நெனைச்சுப் பெருமைப்பட்டுக்க முடியும்... இல்லைன்னா அது என்னைக்கும் உறுத்திக்கிட்டே இருக்கும்.
எங்கப்பாரு எனக்கு கொடுத்த ஒரே வசதி என் சாதி மட்டுந்தான்.. அதைக் காட்டிதான் சாப்பாடு படிப்புன்னு உபகாரமா கெடைச்சே தாண்டுனேன்.
உங்களுக்கு கெடைச்சிருக்கதுக்கெல்லாம் நீங்க எங்கயோ போகனும்... தடம் பொறண்டுறாதீக தம்பி... ன்னு சொல்லும்போதே அவருக்கு கண்ணுல தண்ணி பொங்க ஆரம்பிச்சிட்டது.
வெறித்த கண்களோடு தன் வலிகளை வென்ற வெற்றிகளுக்கு பரிசாகக்கிடைத்த நிதர்சனக்களை ஏற்றுக்கொண்ட மனத்தோடு சகாயம் சொல்லிய அந்த வார்த்தைகள் என் வலிகளோடு சேர்த்து என் மனக்கசடுகளையும் அடித்துக் கழுவுகிறது.
கையையும் காலையும் வீசியபடி விடிவிடுவென வயதானவர்களும் கான்வாஸோடு ஓடும் பசங்களும்னு இவ்வளவு நேரம் சலமற்று இருந்த இடம் தன் மவுனம் கலைக்கத் தொடங்குகிறது.
வண்டியின் பின்சீட்டில் பூட்சுகளை கழற்றி வைத்து கால்களை மடக்கி உடலைக் குறுக்கி மெல்லிய குறட்டையோடு தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார் என் அப்பா வேண்டாண்ணே எழுப்பாதீங்க... பாவம் தூங்கட்டும்.. வண்டிய மெதுவா எடுங்கன்னு சொல்கிறேன் நான்.
வண்டி நகரும்போதே முழிச்சுக்கிட்டாரு... அப்பா வீட்டுக்கு போகலாம்பா ங்கறேன் நான் அவர் முகம் பார்க்கத் திராணியற்று ரோட்டைப் பார்த்தபடி.
அதிகாலைக் காற்று முகத்தில் மோதி என் உடல் சிலிர்க்க இரு கைகளையும் இறுக்கிக் கட்டியபடி விடியும் பொழுதை ரசிக்க ஆரம்பிக்கிறேன் நான்.
எங்களையும் கொஞ்சம் நினைச்சுப் பார்க்கணும் மாதிரி ஆனா நீங்க பல்வெறு பதிவுகளில சொல்லியிருக்கிற சேதிகளை ஒழுங்குபடுத்தினா உங்க வாழ்க்கையே ஒரு திரைபடம் மாதிரி மனசுக்குள்ள ஓடுது.