sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்த நிகழ்ச்சியில் கேரளாவை பூர்வீகமாக கொண்ட சுப்ரீம் கோர்ட்டு நீதிபதிகள் குரியன் ஜோசப் கே.எம்.ஜோசப் ஆகியோர் பாட்டுப்பாடி மகிழ்வித்தனர்.
அறிவு இலக்கியம் எழுத்தாளர் கதை நாவல் படிப்பு படைப்பு புத்தகம் புத்தி வாசிப்பு கதையில் வரும் சம்பவங்களோடு தன் வாழ்வில் எதையாவது பொருத்திப் பார்த்து மகிழ்ச்சி அல்லது துக்கப்படுவதற்கா?
இது அவர்து முழுத்தொகுப்பு காட்சிச்சித்தரிப்பின் நுட்பம்மூலம் கவிதையில்புதிய எல்லைகளைஉருவாக்கிய கலாப்ரியாவின் அத்தனை கவிதைகளும் அடங்கிய தொகுப்பு தேவதேவனின் கவிதைகள் வாழ்வின் சாரமாக உள்ள அழகையும் அன்பையும் மொழியை நெகிழவைத்து தொட்டுக்காட்டும் தமிழ் சாதனைகள் உணர்வுகளைஅடக்கமானமொழியில் கூறும் ஸ்டேன்லியின் கவிதைகள் பரவலாக கவனிக்கப்பட்டவை.
ஆனால் முழுகவிதைகளையும் உள்ளடக்கியது நவீனக்கவிதையில் அருகிவரும் நகைச்சுவை அம்சம் உடைய கவிதைகளை எழுதுவதனால் மகுடேஸ்வரன் கவனத்துக்குரிய கவிஞர் சமீப காலத்தில் வந்த கவிதை தொகுப்புகளில் மிக அழகான தயாரிப்பு உள்ள நூல் இதுவே.
மிகச்சிறந்த தமிழ்ச்சிறுகதைத் தொகுப்பு என்று பொத்தாம்பொதுவாகக் குறிப்பிடுவது முடிவெடுப்பதில் சில நடைமுறைச் சிக்கல்களைத் தரும்.
மறைந்த மூத்த எழுத்தாளர்களை வைத்துக் கொள்வதா விட்டுவிடுவதா வாழும் மூத்த எழுத்தாளர்களில் யார் யாரை எடுத்துக் கொள்வது என நிறைய பிரச்சனைகளில் அகப்பட்டுக் கொள்ளும் வாய்ப்புகள் அதிகம்.
அப்படியான ஒரு தேடலின் போது நான் எங்கள் ஊரைப் பற்றி எழுதியிருந்த கட்டுரை ஒன்றைக் கண்டு தொடர்பு எல்லைக்குள் வந்தார் காளிதாசன்.
இது பற்றிய உணர்வே இல்லாமல்தான் இன்றைய நாள் முழுக்கவும் இந்தக் கட்டுரையை எழுதுவதற்கே செலவிட வேண்டும் என்று எண்ணிக் கொண்டு நேற்றிரவு தூங்கச் சென்றேன்.
சென்ற வாரத்தில் ஒரு நாள் திடீரென்று அழைத்து நான் ஏதோவொரு கேள்வி கேட்க அதுவொரு முக்கியமான கேள்வி என்பதைப் பின்பொரு நாளில் பேசுவோம் அதற்குப் பதிலாக இந்த நூலைப் படிக்குமாறு அது பற்றிய இணைப்பு ஒன்றை அனுப்பினார்.
அதெப்படி ஒருவனிடம் முதல் முறையாக ஒரு நூலைப் படிக்கச் சொல்லும் போதே இதனை இதனால் இவன் முடிக்கும் என்றாய்ந்து அதனை அவன் கண் விட்டான் இந்தக் காளிதாசன் என்று மண்டை சுற்றியது.
அதற்கு முக்கியமான காரணம் இந்த நூலின் களம் எங்கள் ஊரும் ஊர் சார்ந்த பகுதிகளும் போல இந்தியாவெங்கும் இருக்கும் எட்டு மாவட்டங்கள்.
எங்கள் ஊர் இருப்பதென்னவோ தூத்துக்குடி மாவட்டம் என்றாலும் பண்பாட்டில் பழக்கவழக்கத்தில் மொழியில் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்துக்கே பக்கம்.
அதுவும் குறிப்பாக எங்கள் முன்னோர்கள் அனைவரும் பல தலைமுறைகள் முன்பு இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் இருந்து பஞ்சம் பிழைக்க வந்து இங்கே குடியேறியவர்கள் என்பது எங்கள் வீடுகளில் காலங்காலமாகச் சொல்லப்பட்டு வரும் கதை என்பதாலும் இந்த நூல் அதைப் பற்றியே மிக நுட்பமாகப் பேசுகிறது என்பதாலும் இந்த வாசிப்பு இந்தியத் தொலைக்காட்சி வரலாற்றில் முதல் முறையாக என்று சொல்லும் அளவுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஓர் அனுபவம்.
ஏதோவொரு கட்டுரையில் தமிழ்நாட்டின் மிகவும் முன்னேறிய மற்றும் பின்தங்கிய மாவட்டங்கள் மற்றும் வட்டங்கள் பற்றி ஒரு தகவலைப் படித்து விட்டு அதை உடனடியாக யாரிடமாவது பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.
தகவல் தமிழ்நாட்டின் மிக முன்னேறிய மாவட்டம் கோயம்புத்தூர் மாவட்டம் வட்டம் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் இருக்கும் பொள்ளாச்சி வட்டம் தமிழகத்தின் மிகவும் பின்தங்கிய மாவட்டம் இராமநாதபுரம் மாவட்டம் வட்டம் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் இருக்கும் முதுகுளத்தூர் வட்டம்.
அந்தத் தகவலுக்குள் நம்மைப் பற்றி ஏதோ இருப்பது போலவும் அதை உடனடியாக நம்மவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்றும் தோன்றுகிறது.
நகைச்சுவைகள் துணுக்குகள் பிரச்சாரங்கள்... எல்லாமே மின்னஞ்சலிலேயே பகிரப்படும் ஆனாலும் இந்த அளவுக்கு இல்லையப்பா கூலிக்கு மாரடிப்பவர்கள் குண்டக்க மண்டக்கப் பொய் சொல்பவர்கள் எல்லாம் ரெம்பவே கூடி விட்டனர் இப்போது.
காரணம் என் கல்லூரி நண்பர்கள் எவரும் கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தவரோ இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தவரோ பொள்ளாச்சி வட்டத்தவரோ முதுகுளத்தூர் வட்டத்தவரோ அல்லர்.
இன்னும் குறிப்பாகச் சொல்லப் போனால் எங்கள் இனக்குழுவின் தாய்க்கிராமம் முதுகுளத்தூர் வட்டத்தில்தான் இருக்கிறது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன் என் தாய்வழி குலதெய்வம் கூட முதுகுளத்தூர் வட்டத்தில்தான் இருக்கிறது.
ஒவ்வோர் ஆண்டும் குலதெய்வம் கோயிலுக்குச் செல்லும் போது அங்கே வெயிலில் சுருண்டு கொண்டிருக்கும் மக்களைப் பார்த்து இந்த வெயிலில் சுருண்டு கொண்டிருந்திருக்க வேண்டியவர்கள்தாம் நாமும் அன்று ஒரேயொரு மனிதனோ குடும்பமோ இங்கிருந்து வெளியேறி நம் எல்லோருக்கும் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு வாழ்க்கையை வழங்கி விட்டார்கள் என்று எண்ணிக் கொள்வோம்.
எனக்கு முக்கியமெனப் படுகிற தகவல் எல்லாம் என்னைச் சுற்றியிருக்கிற எல்லோருக்கும் முக்கியமாகப் பட வேண்டியதில்லை என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை புரிந்து கொண்டு அந்தத் தகவலை மட்டும் மனதில் ஏற்றி வைத்துக் கொள்கிறேன்.
நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் தமிழ் நண்பர்களை ஒரு பார்வை பார்த்தால் எல்லோருமே கொங்கு நாட்டு சோழ நாட்டு பல்லவ நாட்டு மைந்தர்கள்தான் இருப்பர்.
ஆனால் வட மாவட்டங்களில் உள்ளவர்கள் பஞ்சம் பிழைக்க சென்னைக்கோ பெங்களூருக்கோ வந்து அமைத்துக் கொள்கிற மாதிரியான வாழ்க்கையை இராமநாதபுரத்துக்காரர்கள் மதுரையில் வந்து அமைத்துக் கொள்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை.
டைம்ஸ் ஆஃப் இண்டியா இதழின் உதவித்தொகை பெற்று இந்தியாவிலேயே மிகவும் பின்தங்கிய எட்டு மாவட்டங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து இரண்டாண்டுகளாக அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் போய் அங்குள்ள மக்களைச் சந்தித்து அவர்களோடே பல நாட்கள் இருந்து இந்த ஆய்வை நடத்தியிருக்கிறார்.
இன்று நடக்கிற பல ஆய்வுகள் கூகுளில் தேடித் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டு தனக்கேற்றபடி தொகுத்து வழங்கப் படும் தகவல்களுக்கு வெளியே போவதில்லை.
குறிப்பாக பழங்குடியினர் வாழும் பகுதிகளுக்குள் போய்ச் செய்ய வேண்டிய ஆய்வுகளை எளிதில் அடைய முடிகிற நெடுஞ்சாலையை ஒட்டி இருக்கிற சில ஊர்களில் மட்டும் நாலு பேரைச் சந்தித்து முடித்துக் கொண்டு வந்து விடுகிறார்கள் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார்.
தான் ஓர் ஆங்கிலப் பத்திரிகையாளர் என்ற போதும் இந்திய மொழி இதழ்களை விட ஆங்கில மொழி இதழ்களின் தரம் பல வகைகளில் மேலானதாக இருக்கின்றது என்று நம்பினாலும் இது போன்ற ஆய்வுகளில் ஆங்கில இதழ்கள் கள நிலவரத்தை விட்டு நெடுந்தொலைவு தள்ளி நின்றே கருத்துச் சொல்கின்றன அதனாலேயே உண்மைக்குப் புறம்பாகவும் நிறையப் பேசி விடுகின்றன என்பதையும் உள்ளூர் மொழி இதழ்களே உண்மைக்கு அருகில் இருப்பதாகவும் ஒத்துக் கொள்கிறார்.
சில கட்டுரைகள் ஒரு பத்திரிகையாளரோ அவர் எழுதும் கட்டுரைகளோ என்ன சாதித்து விட முடியும் என்கிற கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக அதிகாரத்தின் நாற்காலிகளை உடைத்திருக்கின்றன.
நாம் வில்லன்களாகவே கேள்விப்பட்டுப் பழகிவிட்ட சில தலைவர்கள் கூட எப்படிச் சில வேளைகளில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டார்கள் என்பதும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
எப்போதும் மக்களோடு நிற்கிற நாயகர்கள் எவரும் அரசியல் அதிகாரத்துக்கு அருகில்கூடச் செல்வதில்லை என்பதும் அப்படித் தப்பித் தவறி அதிகாரத்தைச் சுவைத்து விடுகிற சிலர் பின்னர் எப்படி அதிகாரம் ஒன்றையே வாழ்வின் நோக்கமாக்கி மாறத் தொடங்கி விடுகிறார்கள் என்பதும் கூட ஒரு சில இடங்களில் வருகிறது.
பின்னர் இந்தக் கட்டுரைகளையெல்லாம் தொகுத்து நூலாக வெளியிட்ட போது பெருமளவில் வரவேற்பையும் பல விருதுகளையும் பெற்றுத் தந்திருக்கின்றன.
நீங்களும் நானும் மட்டும்தான் இந்தியா என்றுதான் நாம் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று குற்றஞ்சாட்டுபவர்களுக்குச் சரியான பதில் சொல்லும் பொருட்டாவது மீள் பார்வைக்கு உட்படுத்தப் பட வேண்டிய முக்கியமானதோர் ஆய்வு இது.
உங்களுக்கும் எனக்கும் போலவே இந்த எட்டு மாவட்டத்து மக்களுக்கும் பசியும் பட்டினியும் வறட்சியும் நீங்கியிருந்தால் அது தாராளமயத்தின் வெற்றியின்றி வேறில்லை.
ஒரு வேளை அவர்களுடைய வாழ்க்கை மேலும் சீரழிந்து போயிருந்தால் அவர்களுடைய உணவைப் பிடுங்கித் தின்ற பாவம் நம்மைச் சும்மா விடாது என்ற மன உளைச்சலோடே நமக்கான தேடல்களைத் தொடர வேண்டியதுதான்.
இவர் என்னவென்றால் பீகாரில் இரண்டு மாவட்டங்கள் மத்தியப் பிரதேசத்தில் இரண்டு மாவட்டங்கள் என்று தொடங்கி ஒரிசாவில் இரண்டு மாவட்டங்கள் அதில் ஒன்று ஆந்திரப் பிரதேச எல்லையில் இருப்பதால் ஆந்திரப் பிரதேச மாவட்டம் ஒன்றும் துணை நடிகராக உள்ளே வருகிறது தமிழ்நாட்டில் இரண்டு மாவட்டங்கள் என்று நம்மைக் குழப்பி விட்டிருக்கிறார்.
இராஜஸ்தானும் உத்திரப் பிரதேசமும் குறிப்பிட்ட சில மாவட்டங்கள் மட்டும் என்றில்லாது மொத்த மாநிலமும் சீரான சீரழிவைக் கொண்டிருப்பதால் இந்தப் பட்டியலில் இருந்து தப்பியிருக்கலாம்.
அது போலவே இந்தியாவின் முன்னணி மாநிலங்களில் ஒன்றான மொத்தத் தென்னிந்தியாவுக்கும் முன்னணி மாநிலமான தமிழ்நாடு சில மாவட்டங்களில் மட்டும் பின்தங்கியிருக்கலாம்.
இருப்பினும் இவ்வளவு முன்னேறியிருக்கும் ஒரு மாநிலம் இப்படி மொத்த நாட்டிலும் பின்தங்கிய எட்டு மாவட்டங்களின் பட்டியலில் தன்னுடைய இரண்டு மாவட்டங்களும் இடம் பெற்றிருப்பதைப் பெரும் அவமானமாகக் கருத வேண்டும்.
தொண்ணூறுகளின் துவக்கத்தில் எழுதிய கட்டுரைகளை தொண்ணூறுகளின் நடுவில் நூலாக வெளியிடும் போதே இதே எட்டு மாவட்டங்கள்தாம் இப்போதும் இந்தியாவின் மிகவும் பின்தங்கிய கடைசி எட்டு மாவட்டங்கள் என்று சொல்ல முடியாது என்றிருக்கிறார் ஆசிரியர்.
அதையும் மீறி ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இம்மாவட்டங்களில் அற்புதமான நீர் மேலாண்மைப் பணிகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பதையும் ஆசிரியர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
எடுத்துக்காட்டுக்கு இராமநாதபுரம் பெரிய கண்மாய் எப்போது கட்டப்பட்டது என்ற தகவலே கிடைக்கவில்லை அவ்வளவு பழைமையானது குறைந்த பட்சம் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழைமையானதாக இருக்கும் என்கிறார்.
நல்ல மழைப் பொழிவு இருந்தும் நீர் வரத்து இருந்தும் கூட முறையற்ற நீர் மேலாண்மையும் வேறு பல பிரச்சனைகளும் சேர்ந்து அங்கிருக்கும் எளிய மக்களைக் கொல்கின்றன.
முழுக்க முழுக்க மனிதப் பேராசையும் சுரண்டலும் பொறுப்பின்மையும் விழிப்புணர்வின்மையும் மேலும் பல குறைபாடுகளுமே அவர்களை நாசம் செய்கின்றன.
இதில் புரட்டிப் பேசும் வேலை எப்போது தொடங்குகிறது என்றால் தமிழ் தேசியம் திராவிடம் இந்துத்துவம் என்று ஏதோவொரு தன் அரசியல் விருப்பத்தை விற்க வேண்டிய நிலை வரும் போதுதான் கண்மூடித்தனமாக ஐயையோ தமிழ்நாடு இவர்களால் நாசமாப் போச்சே அவர்களால் நாசமாப் போச்சே என்று கூக்குரல் எழுப்ப வேண்டியதாகிறது.
அதை ஒதுக்கி வைத்து விட்டுப் பார்த்தால் நீங்கள் யாராக வேண்டுமானாலும் இருங்கள் யாராக வேண்டுமானாலும் இது என் நிலம் இங்கு நடந்த வெற்றிகளுக்கும் தோல்விகளுக்கும் நானும் என் முன்னோரும் பொறுப்பு என்ற புள்ளியில் நின்று பார்த்தீர்களானால் இதில் இரு வேறு விதமான கருத்துகள் இருக்கவே முடியாது தமிழ்நாடு மற்ற மாநிலங்களை விட முன்னணியில்தான் இருக்கிறது.
பொருளியல் வளர்ச்சியானாலும் சரி மற்ற எந்த வளர்ச்சியானாலும் சரி இன்றைய இந்தியா இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய ஐரோப்பா போலத்தான் இருக்கிறது என்று சொல்லும் எவரிடமும் தென்னிந்தியா?
இன்று பொருளியல் சமூகவியல் பேசும் எவருமே சொல்வது இதுதான் தென்னிந்தியாவையோ தமிழ்நாட்டையோ கேரளத்தையோ தனியாக எடுத்துப் பார்த்தால் அவற்றின் வளர்ச்சி கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு இணையாக இருக்கின்றன என்பதுதான்.
ஒரு வேளை ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பாவுடனோ மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுடனோ ஒப்பிடும் அளவுக்கு நல்வாழ்வு வாழ்ந்திருக்கலாமோ என்னவோ.
பிரச்சனைகளை மட்டும் பட்டியல் போட்டுவிட்டுப் போகும் சராசரிப் பத்திரிகையாளராக இல்லாமல் சில பிரச்சனைகள் அவர் கண் முன்பே எப்படிச் சிறப்பாகக் கையாளப் பட்டன என்றும் வேறு என்ன விதமான தீர்வுகளை அணுகலாம் என்றும் கூட நூலின் பிற்பகுதியில் விளக்குகிறார்.
முக்கியமாகப் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் அறிவொளி இயக்கம் நிகழ்த்திய சமூக மாற்றமும் வேறு சில பணிகளும் இந்தியா முழுமைக்கும் கொண்டு செல்லப் பட்டால் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்று கூறியிருக்கிறார்.
தமிழ்நாட்டில் சாத்தியப்பட்ட இது போன்ற மாற்றங்கள் மற்ற மாநிலங்களில் முயன்றே பார்க்கப்படாமல் போனதற்குக் காரணம் என்னவாக இருக்க முடியும்?
இதைத்தான் நாம் சிந்தித்து நமக்கேற்ற படி முடிவு செய்து கொள்ள வேண்டும் நூலின் இறுதியில் கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் தகவல்களின் படி ஆய்வுக்கு முந்தைய அறிவொளி இயக்கத்துக்கு முந்தைய தகவல் படியே தமிழ்நாட்டின் இவ்விரு மாவட்டங்களும் கல்வியறிவில் மற்ற ஆறு மாவட்டங்களோடு ஒப்பிடக் கூட முடியாத அளவு முன்னணியிலேயே இருந்தன.
அறிவொளி இயக்கத்துக்குப் பின் புதுக்கோட்டை மாவட்டம்தான் கேரளத்துக்கு வெளியே நூறு விழுக்காடு எழுத்தறிவு அடைந்த முதல் இந்திய மாவட்டம் என்பதும் கூடுதல் தகவல்.
அவரும் அறிவொளி இயக்கமும் இணைந்து நடத்திய புதுமையான பெண்களைச் சைக்கிள் ஓட்ட வைக்கும் இயக்கம் எவ்வளவு பெரிய சமூக மாற்றத்தை நடத்தியது என்பதை வேறொருவர் சொல்லித் தெரிந்து கொள்ள வேண்டி வந்தது வேதனையாகத்தான் இருக்கிறது.
மாவட்டம் முழுக்க பெண்கள் சைக்கிள் ஓட்டிப் பழகுவதை ஊக்குவித்து அதை ஒரு பெண் விடுதலைக்கான அடையாளமாக முன்வைத்து அதைச் சாதித்தும் காட்டிய கதை கண்டிப்பாக ஆசிரியர் சொல்வது போல நாடு முழுக்கவும் எடுத்துச் செல்லப் பட வேண்டியது.
தனியார் கொள்ளைக்காரர்கள் நடத்திய கல்குவாரிகளை ஒரு குவாரிக்கு இருபது பெண்கள் என்ற வீதத்தில் படிப்பறிவு கூட இல்லாத பட்டியல் இனப் பெண்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுத்ததில் பெற்ற வெற்றி அதற்கடுத்த படி.
இப்பெண்கள் நடத்திய குவாரிகளில் இவர்களின் கணவர்கள் சம்பளத்துக்குப் பணி புரிந்தது மொத்த சமூகத்தின் சமன்பாட்டையே புரட்டிப் போட்டு விடுகிறது.
ஆண்கள் நிர்வகித்த குடும்பத்தில் பெரும் பங்கு செலவு சாராயத்துக்குப் போகிறது அதுவே பெண்கள் நிர்வாகத்துக்குள் வரும்போது முழுக்கவும் குடும்பச் செலவுக்குப் போகிறது.
அறிவொளி இயக்கமும் சைக்கிள் ஓட்டுவதும் கலந்து அவர்களுக்குக் கல்வியறிவையும் தற்சார்பையும் கூடுதல் பணத்தையும் நிர்வாகத் திறமையையும் மட்டும் கொடுக்கவில்லை அரசாங்கத்துக்கே கூடுதல் வருமானத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது.
அதைத் தோல்வியுறச் செய்வதில் அரசியல்வாதிகளும் அரசாங்க அதிகாரிகளும் உள்ளூர் ஒப்பந்தக்காரர்களும் எப்படியெல்லாம் நெருக்கடி கொடுத்தார்கள் என்பதும் இந்தியா முழுக்க எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டியதே.
படிப்பறிவில்லாத வெளி உலகம் அறியாத பெண்கள் வந்து பெரும் அரசியற் பொறுப்புகளை ஏற்கும் போது ஏற்படும் பின்னடைவுகள் பற்றியும் மற்ற மாநிலக் கதைகளில் சொல்லப்படுகிறது.
சுன்கத்துக்கு அடுத்து வந்த மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரும் நல்லவராக அமைந்து விட்டதால் புதுக்கோட்டைக்கு உண்மையாகவே நல்ல காலம் பிறந்து விட்டது என்றே எல்லோரும் நம்பினார்கள் என்றாலும் அடுத்து வரும் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் அப்படி இல்லாமல் போனால் கண் மூடி முழிக்கும் முன் எல்லாமே பழையபடி சரிந்து விழுந்து விடும் என்கிற பயம் பற்றியும் சொல்கிறார்.
அங்குதான் தனிமனித சாகசங்களை மட்டும் நம்பி நடத்தப்படும் மாற்றங்கள் காலம் கடந்து நிற்க முடியாது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய நிலை வருகிறது.
இப்படியான சூழல்களில் எதுவுமே நம்பிக்கையளிக்கும் படி இல்லாத போதும் ஒரே நம்பிக்கைக் கீற்றாக இந்த நாயகர்கள்தான் இருக்கிறார்கள்.
இவர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சனைகள் அச்சுறுத்தல்கள் பற்றியும் இவர்கள் மீது திருப்பப்படும் மிதமிஞ்சிய கவனம் எப்படிப் பல நேரங்களில் பிரச்சனையின் மீது காட்டப்பட வேண்டிய கவனத்தைத் திருப்பி விடுகிறது என்றும் சொல்கிறார்.
எண்பதுகளில் பத்திரிகையாளர்கள் செய்த சில அரும் பணிகளைப் பற்றிப் பேசுவது போலவே பல நேரங்களில் அவர்கள் எப்படிப் பேச வேண்டிய பிரச்சனையை விடுத்துத் தேவையற்ற தனிமனிதக் கதைத்தல்களில் விரயமானார்கள் என்றும் சொல்கிறார்.
வட இந்திய மாவட்டங்களில் குழந்தைகளைப் பள்ளிக்குக் வரவைப்பதே எவ்வளவு பெரிய சவால் என்பதும் அதை எப்படித் தமிழ்நாடு சத்துணவுத் திட்டத்தின் மூலம் முறியடித்தது என்பதும் அது போல அங்கும் வந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று அங்குள்ளவர்கள் பேசிக்கொண்டது பற்றியும் கேள்விப்படும்போது நமக்குப் பெருமையாகத்தான் இருக்கிறது.
மற்ற மனிதர்களைப் போல அல்லாமல் அவர்கள் முற்றிலும் மாறுபட்ட வாழ்க்கை முறை பண்பாடு பழக்கவழக்கங்கள் நல்லதுகெட்டது கொண்டவர்கள்.
ஒரு முக்கியமான எடுத்துக்காட்டு சில பழங்குடியின மக்களுக்குள் கடுமையான வன்முறையும் அடிதடிகளும் நடக்கின்றன ஆனால் அவர்கள் வெளி மக்களிடம் அதைக் காட்டிக் கொள்வதே இல்லை அவர்களுக்குள்ளேயே நடத்திக் கொள்கின்றனர் ஒரு போதும் திருடுவதோ பொய் சொல்வதோ இல்லை வன்முறை சார்ந்த ஏதோவொரு குற்றத்துக்காக அவர்களைச் சிறையில் அடைத்தால் திரும்பி வரும்போது பொய் சொல்லப் பழகிக் கொண்டு வந்து விடுகிறார்கள் இது அவ்வினக்குழுவின் வாழ்க்கை முறையையே மாற்றி அமைக்கிறது.
அணை கட்டுவதற்காக விரட்டியது தொழிற்சாலை கட்டுவதற்காக விரட்டியது இராணுவத்தளம் அமைப்பதற்காக விரட்டியது என்று பல காரணங்களுக்காக இம்மக்கள் விரட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
ஒரு நாள் இரவு நம் படுக்கையறையைப் பயன்படுத்த முடியாமல் செய்து விட்டால் மண்டை காய்ந்து விடுகிற நம்மால் நாட்டின் வளர்ச்சிக்காக இதையெல்லாம் சகித்துக் கொள்ளத்தான் வேண்டும் என்று எளிதாகச் சொல்லிவிட முடியும்.
ஒரு இராணுவத்தளத்தில் பயிற்சி என்று அறிவிக்கப்படும் போதெல்லாம் அங்கிருக்கும் கிராமங்களில் இருக்கும் மக்கள் எல்லாம் காலி செய்து வெளியேறி விட வேண்டுமாம்.
நம்மைப் போன்றவர்கள் வாழும் மும்பை வேறு பழங்குடியினர் வாழும் அந்தக் கிராமங்கள் வேறு என்பதற்கு இருக்கும் முக்கியமான வேறுபாடு நம்மைப் போன்றவர்களிடம் அப்படி ஆட்டம் காட்டினால் அந்த அரசாங்கத்தையே ஆட்டம் காண வைக்கும் கூட்டு சக்தி நம் ஓட்டுக்கு இருக்கிறது அது அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருக்கிற படிக்காத பழங்குடி மக்களுக்கு இல்லை.
அதனால்தான் மக்களாட்சியே தோற்றுப் போய்விட்டது என்கிறோம் எங்கள் தலைவரை நிரந்தர சர்வாதிகாரி ஆக்கி விட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடும் என்கிறீர்களா?
அதற்கு வரும் பணத்தை முழுங்கி ஏப்பம் விடுவதையே தன் முழுநேரத் தொழிலாகக் கொண்டு ஒரு கூட்டம் அரசாங்கத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் எப்போதும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
அப்படி இடம் மாறும் மக்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தான் வாழ்ந்த இடத்தில் இருந்த குறிப்பிட்ட செடிகொடிமரங்களை மட்டுமே சார்ந்து தம் உணவு முறைகளையும் வாழ்க்கையையும் அமைத்துக் கொள்கிறார்கள்.
அரை மணி நேரம் வைஃபை பிடுங்கப் பட்டால் தாங்க முடியாத ஒரு வாரம் வெளியூரில் போய் நம்மூர்ச் சாப்பாடு இல்லாமல் வாழ முடியாத நம்மால் அதற்கும் விளக்கம் கொடுக்க முடியும்.
நான்கு நாட்கள் அரசாங்கமும் நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள நாம் உருவாக்கி வைத்துக் கொண்டிருக்கும் அமைப்புகளும் இயங்காவிட்டால் வலு என்பதன் பொருளே மாறிவிடும்.
பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக அவர்கள் வளர்த்துப் பாதுகாத்த நிலத்தையும் அதன் உற்பத்தியையும் அவர்களுக்குச் சொந்தமில்லை என்று சொல்ல நாம் யார் என்ற மனச்சாட்சியே நமக்கு நிறையப் பேருக்கு வேலை செய்வதில்லை.
தன் வாழ்க்கையில் அனைத்தையுமே மூங்கிலைச் சுற்றியே அமைத்துக் கொண்ட ஓர் இனத்தைத் திடீரென ஒரு நாளில் அந்த மூங்கிலை நீங்கள் தொடவே கூடாது என்று சொல்கிற கதை ஒன்று வருகிறது.
வனத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகவே அமைக்கப்பட்ட வனத்துறையினரின் கொள்ளையிலும் கடத்திலிலும் இருந்து வனத்தைக் காக்க பழங்குடி மக்கள் படும் பாடு பற்றிய கதை ஒன்றும் வருகிறது.
இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது பெரும்பாலும் சமவெளியாக இருப்பதும் குறைவான பழங்குடியினர் எண்ணிக்கையும் கூட தமிழகத்தின் முன்னேற்றத்துக்கு ஒரு முக்கியமான காரணமோ என்று படுகிறது.
இந்த மாவட்டங்கள் அனைத்திலுமே பாதிக்கப்படுபவர்கள் பெரும்பாலும் பழங்குடியினத்தவராகவோ பட்டியல் இன மக்களாகவோதான் இருக்கிறார்கள்.
அவர்களே அவர்களுக்கான நீதியைப் பெற்றுக் கொள்ளும் அளவுக்குத் தம்மைத் தயார் படுத்திக் கொண்டால்தான் உண்டு என்று சொல்லிவிடுகிற அளவுக்கு அது அவ்வளவு எளிதில்லை.
ஒவ்வொரு நாளும் அன்றைக்கான சாப்பாட்டுக்கான போராட்டமே அவர்களுக்குப் பெரும் பிரச்சனையாக மாறி இருக்கும் போது அதிலிருந்து வெளியேறி அவர்கள் தம் மற்ற உரிமைகளுக்காகவும் வளர்ச்சிக்காகவும் போராடுவதெல்லாம் வாய்ப்பே இல்லாத மாதிரித்தான் படுகிறது.
நிலமுடையவர்களை வளைத்து நிலத்தைப் பிடுங்குகிறார்கள் அதுவுமற்றவர்களை வளைத்து அவர்களைக் கொத்தடிமை ஆக்கிக் கொள்கிறார்கள் வேறு சில இடங்களில் அதுவே விபச்சாரம் முதலான பெருங் கொடுமைகளுக்கும் வித்திடுகிறது.
இந்தியாவில் சில மாநிலங்களில் மட்டுமே வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிக்கப்பட்ட நிலச் சீர்திருத்தம் இதற்கொரு முக்கியத் தீர்வாக இருக்க முடியும் என்கிறார்.
போங்க பாஸ் ஒன்றைக் குறித்துக் கொள்ளுங்கள் நிலச் சீர்திருத்தம் செய்த நான்கு மாநிலங்களில் இருந்து ஒரு மாவட்டம் கூட இந்தப் பட்டியலில் இடம் பெறவில்லை வறுமைக்கோடு என்பது எப்படி வரையறுக்கப்பட்டது என்கிற கதை வியப்பூட்டுகிறது.
நாளொன்றுக்கு இத்தனை கலோரி சாப்பிட முடிந்தவர்கள் மேலே முடியாதவர்கள் கீழே என்று எளிதாகச் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார்கள் கல்வி சுகாதாரம் பிற வசதிகள் எதைப் பற்றியும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.
அதனால் அவர்கள் கல்வியும் சுகாதாரமும் மற்ற வசதிகளும் அரசாங்கத்தால் எல்லோருக்கும் முறையாக அளிக்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையோடு உணவை மட்டும் அடிப்படையாக வைத்து இப்படி வரையறுத்தார்கள்.
இப்படி நாற்பது ஆண்டுகள் கழித்தும் கல்வியும் சுகாதாரமும் அடிப்படை வசதிகளும் மக்களுக்குச் சென்று சேர்ந்திராது என்று தெரிந்திருந்தால் அப்போதே முறையாக வரையறுத்திருப்பார்கள் என்கிறார்.
அத்தோடு வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே இருக்கிற மக்களின் எண்ணிக்கை பாதியாகிவிட்டது கால்வாசியாகிவிட்டது என்று உள்ளூரில் ஒரு பொய் சொல்லிக் கொண்டு அதுவே பல மடங்காகக் கூடி விட்டது என்று போய் ஐ.நா.
இந்த நாட்டை உண்மையாக நேசிக்கிறவர்கள் நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள் உண்மையாக... சும்மா வெற்றுக் கூச்சல்களையும் அடையாளங்கள் மீதான பித்துக்களையும் தேசபக்தி என்று கூறித் தன்னையும் பிறரையும் ஏய்ப்பவர்கள் அல்லர் தாம் நேசிக்கும் இந்த நாட்டில் என்னவெல்லாம் நடக்கிறது அது எப்படியெல்லாம் இங்குள்ள எளிய மக்களைச் சீரழிக்கிறது என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்பினால் இந்த நூலில் புதையல் போல விதவிதமான கதைகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன.
நூலைப் பற்றிய சில மதிப்புரைகளைப் படிக்கும் போது நிறையப் பேர் இந்த நூல் என் கண்ணைத் திறந்துவிட்டது நான் வாழும் இதே நாட்டில் இப்படி ஒரு வேலைச் சோற்றுக்குக் கூடப் போராடும் மக்களும் வாழ்கிறார்களா?
அன்றோ இன்றோ நாம் வாழும் வாழ்க்கையில் ஒரு குறைச்சலும் இல்லை என்பதற்காக நம் கண் முன் கண்டவற்றைக் கூட மறந்துவிட வேண்டும் என்று கட்டாயமில்லையே இரவு சாப்பாடு பற்றிக் கேட்டபோது மதியமே சாப்பிட்டு விட்டோம் அதனால் நாளைதான் அடுத்து சாப்பாடு என்று சொன்ன நண்பர்கள் எனக்கிருந்திருக்கிரார்கள்.
கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சிய மனிதர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் பக்கத்து நகரத்தில் சில்லறைக்குப் பத்து ரூபாய்க்கு வாங்கும் பொருளை மொத்த விலைக்கு என்று வரும்போது இரண்டுமூன்று ரூபாய்க்கு சிரிப்பு மாறாமல் கேட்கும் இடைத்தரகர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் இதற்கெதற்கு இம்மக்கள் இப்படிச் சண்டைக்காரனிடம் பேசுவது போல வெறி கொண்டு பேசுகிறார்கள் என்று பருத்திமிளகாய்அவுரி விளைவித்த விவசாயிகளைப் பார்த்து வியந்திருக்கிறேன் அரசுப் பணியில் இருந்து கொண்டு தனியார் மருத்துவமனை நடத்திய மருத்துவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் கந்துவட்டி வசூலிப்பவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் வாங்கியதை விடப் பல மடங்கு கட்டியபின்னும் கடன்காரனாகவே இருந்து அடியாட்களிடம் அடிபட்டவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் அதிலேயே வீட்டையும் சொத்தையும் இழந்தவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் தனக்கான நீதிக்காகவும் தன் பக்கம் அரசாங்கத்தின் கவனத்தைத் திருப்பவும் உண்மையை மிகப் படுத்திப் பேசும் மக்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் பஞ்ச காலத்தில் பல மைல் தொலைவு தண்ணீருக்கு அலைந்த மக்களைப் பார்த்திருக்கிறேன் நூலில் வரும் இராமநாதபுரத்து மாந்தரில் ஒருவர் சுரண்டுபவரோ சுரண்டப் படுபவரோ என் இரத்த உறவினராகக் கூட இருக்கலாம் ஒரு காரணமும் இல்லாமல் மக்களுக்கு உழைத்துத் தேய்வதையே மனநோய் போலக் கொண்டு உழைத்து அழிந்த சில உன்னதமான மனிதர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன்.
இந்த படத்தின் படப்பிடிப்பு இறுதிக்கட்டத்தை நெருங்கியுள்ள நிலையில் தற்போது இந்த படத்தின் டைட்டில் சத்ரியன் என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது.
யுவன்ஷங்கர் ராஜா இசையமைத்து வரும் இந்த படத்திற்கு சிவகுமார் விஜயன் ஒளிப்பதிவும் வெங்கட் படத்தொகுப்பும் செய்து வருகின்றனர்.
எம்புள்ள நல்லவனா வல்லவனா வளரணும் என்பதுதான் இங்கு எல்லா பெற்றோர்களின் பொது விருப்பமும் ஆனால் அதற்கான சரியான சூழ்நிலையை மனநிலையை எத்தனை பெற்றோர்கள் தங்களின் பிள்ளைகளுக்கு ஏற்படுத்தித் தருகிறார்கள் என்பதற்கான விடை திருப்திகரமானதாக இல்லை ஏன்... நல்ல ஸ்கூல் கம்ப்யூட்டர் கராத்தே டிரெஸ் டூர்னு என்ன குறை வச்சோம் அவங்களுக்கு...?
என்று பொங்கும் பெற்றோர்களிடம் நீங்க அவங்களுக்கு என்னல்லாம் பண்ணிக் கொடுத்திருக்கீங்கனு மெட்டீரியலிஸ்டிக்ஆ பட்டியல் போடாம நீங்க அவங்ககிட்ட எவ்வளவு தூரம் புரிதலோட நடந்திருக்கீங்கறதை யோசிச்சுப் பாருங்க.
குறிப்பா பருவ வயதுப் பிள்ளைங்ககிட்ட... என்று சொல்லும் சென்னை போதி கவுன்சிலிங் நிறுவனத்தின் மனநல ஆலோசகர் பாரதி ராஜ்மோகன் டீன் பிள்ளைகளிடம் பெற்றோர்கள் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற அந்த மனவித்தையைப் பற்றிப் பேசினார் பெற்றோர்களில் நான்கு வகையுண்டு.
பிள்ளைகள் செய்வதற்கெல்லாம் சரி சொல்லும் சப்மிஸ்ஸிவ் பேரன்ட் அரென் அதெல்லாம் உனக்குத் தெரியாது என்று ஒதுக்காமல் எல்லாவற்றிலும் பிள்ளைகளை முழுமையாக ஈடுபட வைத்து அவர்களின் முடிவெடுக்கும் திறனை வளர்க்கும் டைரக்ட்டிவ் பேரன்ட் ட்.
இதில் டைரக்ட்டிவ் பேரன்ட்ஆக இருப்பதுதான் டீன் பிள்ளைகளின் தன்னம்பிக்கையை வளர்த்து அவர்களை தன்னிச்சையான அதேசமயம் சரியான முடிவெடுக்கும் மனிதர்களாக உருவாக்கும் இந்த காலப் பிள்ளைகள் விரும்புவது மரியாதைக்குரிய பெற்றோரை அல்ல ஃப்ரெண்ட்லியான பெற்றோரை.
அப்படியிருக்கும் பெற்றோர்களிடம்தான் அவர்கள் பயம் தயக்கங்கள் இன்றி தங்களின் பட்டாம்பூச்சி வயது நிகழ்வுகளைப் பகிர்ந்துகொள்வார்கள் என்று சொன்ன பாரதி வீட்டுக்குப் புதிதாக நண்பர் தூரத்து உறவினர் தெரிந்தவர்கள் என்று யாராவது ஒருவரை அம்மா அல்லது அப்பா அழைத்து வரும்போது அவர்களைப் பற்றிய விவரங்களை குழந்தைகளுக்கு கண்டிப்பாக தெரியப்படுத்த வேண்டும்.
நடை உடையில் தவறான நபராக தெரிந்தால் அந்த அங்கிளை இனிமே வீட்டுக்கு வரச் சொல்லாதப்பா என்றுகூட தைரியமாக குழந்தைகள் சொல்வதற்கு வாய்ப்பாகவும் இருக்கும் என்று உருப்படியான சில உஷார் டிப்ஸ்களையும் தந்தார் நம் உடலில் ஏதேனும் ஒரு இடத்தில் வலி ஏற்பட்டால் அப்பகுதியை நம் கையால் அழுத்திவிட்டுக் கொள்கிறோம்.
நெஞ்சில் ஏற்படும் எரிச்... கீரை டாக்டரிடம் எதற்காக போய் நின்றாலும் சாப்பாட்டுல நிறைய கீரையைச் சேர்த்துக்கோங்க... என்ற அட்வைஸே முதல் வந்து விழுவதால்... இது என் இறைவனின் அருட்கொடையிளிருந்து அருளப்பட்டது.
மார்க்கத்தில் ஏதேனுமொரு விடயம் ஊர்வலமைக்கு மாற்றமாக அல்லது ஒருவர் சுமந்து கொண்டிருக்கும் கொள்கைக்கு மாற்றமாக இப்படிக் கூறுபவர்களிடம் ஓர் கேள்வி உங்களுக்கு மார்க்கத்திலுள்ள விடயங்களை சில்லரை விடயம் தாள் விடயம் ரியால் விடயம் டொலர்விடயம் என வகுத்து கற்றுத்தந்தவர்கள் யார்???
இஸ்லாம் வாழ்க்கையின் அனைத்து பகுதிகளையும் எப்படி இபாதத்தாக மாற்றிக் கொள்வது என வழிகாட்டியிருக்கின்ற சந்தர்ப்பத்தில் உதாரணமாக நமக்கு இறைவன் பேசக்கூடிய நாவொன்றை தந்திருக்கின்றான்.
அதன் மூலம் நாம் விரும்பும் விடயத்தை விரும்பிய விதத்தில் பேசலாம் என்று ஒருவன் கரிசனையின்றி செயற்பட்டால் சிலவேலை அது நம்மை நரகத்தில் தள்ளிவிடும்.
ஓர் அடியார் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்குரிய ஒரு வார்த்தையை சர்வசாதாரணமாக அதன் பலனைப் பற்றிப் பெரிதாக யோசிக்காமல் பேசுகிறார்.
பாதையில் கிடக்கும் கட்கள் முட்கள் எழும்புகள் போன்ற மக்களுக்கு இடையூறு தரும் பொருட்களை பாதையை விட்டும் அப்புறப்படுத்துவது ஸதகா மலசலம் கழிக்கச்செல்லும் போது இடது காலை வைத்தும் அதிலிருந்து வெளிவரும் போது வலது காலை வைத்து வெளியேருதல்.
போன்ற அனைத்து விடயங்களையும் இஸ்லாம் எங்களுக்கு வழிகாட்டியிருக்கும் சந்தர்ப்பத்தில் இதில் எந்த விடயத்தை நீங்கள் சில்லரை விடயமாகக் கருதப்போகின்றீர்கள்???
ஏனெனில் நாளை மறுமையில் நாங்கள் செய்த சிறிய பெரிய அனைத்துவிடயங்களையும் அல்லாஹுத்தஆலா நம்முன் கொண்டுவருவான் என்பதில் எந்த சந்தேகமுமில்லை.
எனவே மார்க்க விடயங்களை சில்லரை விடயங்கள் என்று கருதாமல் அனைத்தும் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வழிகாட்டல் என்ற உறுதியான கொள்கையில் நபியவர்கள் ஏவிய விடயங்களை முடியுமான அளவு பின்பற்றி நடக்கவும் அவர்கள் தடுத்த விடயங்களை முழுமையாக தவிர்ந்து நடக்கவும் வல்லவன் அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் அருள் புரிவானாக.
என்கிற கேள்விகளுக்கு அது மிகப் பெரிய உண்மையை மனித குலத்திற்கு இயம்பி ஒரு நிலையாமை தத்துவத்தை விளக்குகிறது என்று பதில் அளிக்கலாம்.
மனிதனுடைய சந்தோசம் கெடுவது எதனால் என்கிற ஆய்வு சொல்கிறது மற்றவர்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள் நாம் இப்படி வாழ்கிறோமே என்கிற எதற்கும் உதவாத நினைப்பு தான் காரணம்.
தூசுகளை வடிக்கட்டுவதை போல தேவையில்லாத காரியத்தை உங்களை காயப்படுத்துகிற செயலை உங்கள் உள்ளத்தை கெடுக்கிற அற்பங்களை வடிக்கட்ட பழக வேண்டும்.