sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
மாத சிறிது யோசனை செய்து சரி நீ சொல்வதும் நியாயந்தான் சீக்கிரம் நீரே வஸந்தஸேனையிடம் போய் நான் அவளுடைய நகைகளைச் சூதாடித் தோற்று விட்டதாகவும் அதற்குப் பதிலாக இந்த ஸரத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் படிக்கும் தெரிவித்துக் கொடுத்துவிட்டு வாரும் ஸோமே முழு ஸரத்தையுமா கொடுக்கச் சொல்லுகிறீர்கள்?
திருட்டுப் போய் விட்டதென்று சொல்லி அதற்குப் பதில் நாலைந்து வைரங்களை அனுப்பினால் போதுமே ஏழு சமுத்திரங்களையும் கடைந்தெடுத்த சாரத்தை யொத்த இந்த ஸரம் முழுவதையுமா அவளிடத்திற் கொடுக்கிறது?
தனக்குள் என்னுடைய உத்தியோகமும் சந்திரனுடைய உத்தியோகத்தைப் போலவே இரவில் பிரகாசிப்பதும் பகலில் ஒளியை இழந்து ஒடுங்குவதுமாய் இருக்கிறது இதனாலே தான் எனக்கு சசிமுகன் சசி சந்திரன் என்று பெயர் கொடுத்தார்களோ நான் இந்த மேன்மையான உத்தியோகத்தைச் செய்வேன் என்று நான் பிறந்த பொழுதே எப்படி அறிந்து கொண்டார் களோ தெரியவில்லை.
என்னுடைய காரியம் சோம்பலே நிறைந்த இரவை அவமானப்படுத்தி நித்திரா தேவியைத் தோற்கடித்து ஏமாந்த காவலை ஏளனம் செய்கிறதல்லவா ஆனால் நான் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் எவ்வளவோ சாமர்த்தியமாய் இந்தக் காரியத்தை முடித்த போதிலும் என் செய்கைகளை எல்லாம் பார்த்த வண்ணம் என்னுடன் தொடர்ந்தும் நடந்தும் ஓடியும் வருபவ னும் எல்லாத் திருட்டையும் தன் கண்ணால் காண்பவனும் எவராலும் ஏமாற்ற முடியாத அந்தப் போலீஸ் உத்தியோகஸ்தனான கடவுளை நினைக்க என் அச்சம் அதிகரிக்கிறது.
என் மனதில் முற்றிலும் குடி கொண்ட அந்த யெளவன மங்கையின் பொருட்டல்லவோ நான் இப்படி இரவைப் பகலாக்கி எவ்வளவோ தந்திரம் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.
மல்லிகா எங்கிருப்பாளோ தெரியவில்லையே ஆகா அதோ வந்து விட்டாள் என் சுந்தரி அவளை அரை கணம் காணாவிட்டால் என் மனம் படும் பாட்டை என்ன என்று சொல்வேன்?
ஜூரமடித்த உடம்பில் சந்தனக் குழம்பைப் பூசினால் அது எவ்வளவு இன்பமாய் இருக்குமோ அப்படி அல்லவோ இருக்கிறது நெருப்பைப் போல எரிந்து தகிக்கும் என் மனத்தைக் குளிரச் செய்ய அதோ வந்துவிட்டாள் என் இரதி மல்லிகா சரியான பெயர்தான் மல்லிகைப் புஷ்பம் எப்படித் தன் வாசனையினால் மனிதரைப் பரவசப்படுத்துகிறதோ அவ்விதமே இவள் என் பஞ்சேந்திரி யங்களுக்கும் பிரும்மானந்தம் ஊட்டுகிறாள்.
வஸந்த மேன் மாடிவில் தனக்குள் என்ன மல்லிகா விசிறி எடுத்துக் கொண்டு வரப் போனவள் இன்னம் வரவில்லையே எங்கு போயிருப்பாள் ஜன்னலின் வழியாகக் கீழே பார்க்கிறாள் என்ன ஆச்சரியம் யாரோ ஒரு புருஷனோடு பேசிக் கொண்டிருக்கிறாளே ஒருவருக்கு ஒருவர் மிகவும் பிரியமாய்ப் பேசுவதாகத் தெரிகிறது இதற்கு முன் பழகி அறிந்தவர்களைப் போலக் காணப்படுகிறது சே அவளை அவன் முத்தமிடுகிறானே ஓகோ காதலர்களோ மல்லிகாவும் என்னைப் போல் யெளவன ஸ்திரீயல்லவா?
மல்லி தான் இந்த மாளிகைக்கு அதிகாரியாகும் பொழுது யாதொரு பணமும் பெறாமல் என்னை விடுவிப்பதாக என் எஜமானி அம்மாள் பல தடவைகளில் தெரிவித்திருக்கிறார்கள்.
ஒரு க்ஷணத்தில் ஒழியும் அற்ப சுகத்தை உத்தேசித்து நீர் அருமையான இரண்டு பொருட்களுக்கு ஆபத்தைத் தேடிக் கொண்டிரே சசி நீ பெரிய முட்டாள்.
மல்லி ஏளனமாய் நீர் செய்தது கொஞ்சமும் குற்றம் இல்லாத காரியம் என்பேரில் உமக்கு இருக்கும் காதலினால் நீர் இந்த அக்கிரமம் செய்தீர்.
ஆகையால் இது அக்கிரமமாகாது மிகவும் நீதியான விஷயம் சசி அடி தங்கமே கோபித்துக் கொள்ளாதே இந்த நகைகளை நான் ஒரு வீட்டில் இருந்து அபகரித்துக் கொண்டு வந்தேன்.
மல்லி ஹா இதென்ன ஆச்சரியம் இவைகளை நான் எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேனே யோசனை செய்கிறாள் நீர் எங்கிருந்து இவற்றை எடுத்து வந்தீர் சசி அதைப் பற்றி உனக்கு என்ன கவலை?
மல்லி கோபமாக என் முன் நிற்காதேயும் துன்மார்க்கரே போய்விடும் இதை அபகரிக்கு முன் அந்த வீட்டில் இருந்த மனிதர்களில் எத்தனை பேரைக் கொன்றீர் உண்மையைச் சொல்லும்.
சசி அடி மல்லிகா நீ என்ன இந்த விஷயத்தில் இவ்வளவு கவலையைக் காட்டுகிறாய் உன் பேரில் வைத்த ஆசையினால் அல்லவோ எவ்வளவோ உயர்ந்த பரிசுத்தமான குலத்தில் உதித்த நான் இதைச் செய்தேன்.
அடிமை நிலையில் இருந்து உன்னை விலக்கி ஆயுட் காலம் எல்லாம் சுதந்திரத்தையும் என் மனப் பூர்வமான பிரியத்தையும் உனக்குக் கொடுத்ததற்கு என்னை நீ ஏளனம் செய்வதும் வேறொருவனைப் பற்றி நீ கவலைப் படுவதும் பதில் உபகாரமோ?
புஷ்பிக்கும் பாலிய காலமாகிய உன்னத மரமானது வீணிற் பழங்களைச் சுமந்து வேசைகளாகிய பறவைகளுக்கு அல்லவோ அவற்றை இரை ஆக்குகின்றது செல்வமும் புருஷத்வமும் இன்னம் நாம் விசேஷமாய் மதிப்பன யாவும் அடக்க முடியாத காமாக்கியினால் நாசம் அடை கின்றன.
ஆகா எப்பொழுதும் சலனப்படும் குணமுடைய ஸ்திரீகளிடத்திலும் எப்பொழுதும் மாறும் நமது அதிர்ஷ்டத்திலும் நம்பிக்கை வைக்கும் மனிதர்கள் எவ்வளவு மடையர்கள் ஏழைகளை ஸ்திரீகளும் அலட்சியம் செய்வதாய் இருந்தால் அவர்கள் பேரில் பிரியம் வைப்பதை விட நம்முடைய வீட்டு வாசலில் காத்திருக்கும் நாயின் பேரில் அந்த அன்பை வைத்தால் அது எவ்வளவோ நன்றியுடையதாய் இருக்கும் முதலில் அவர்களே நம் மீதில் ஆசையைக் காட்டினால் அவர்கள் அவ்விதம் இருக்கும் வரையில் நாமும் பிரியத்தைக் காட்டிப் பிறகு பேசாமல் விட்டு விடுவது நல்ல காரியம் ஸ்திரீகள் பணத்தின் பொருட்டு நினைத்தால் அழுவார்கள் நினைத்தால் சிரிப்பார்கள் தம்மால் விரும்பப்படாதவனாய் இருந்தாலும் இவர்கள் தமது பாசாங்கினால் அவனுடைய நம்பிக்கையை உண்டாக்கிக் கொள்வார்கள்.
ஆகையால் நற்குலத்தில் உதித்த யோக்கியதை உடைய யெளவன புருஷர் ஸ்மசானத்தில் உண்டாகும் புஷ்பங்களைப் போல ஏராளமாகக் காணப்படும் பரத்தையரின் வலையிற் படாமல் எச்சரிக்கையாக இருத்தல் வேண்டும்.
மனதில் ஒருவன்மீது ஆசையை வைத்துக் கொண்டு வேறொருவனிடத்தில் தான் அவனுக்கே தன்னை அர்ப்பணம் செய்து விட்டதாய்ப் பாசாங்கு செய்வார்கள்.
இந்த சங்கதி முன்னால் தெரிந்திருந்தால் அவனை ஒரே குத்தில் கொன்று விட்டு வந்திருப்பேனே இப்பொழுதே போய் அவன் உயிரை வாங்கி விட்டு வருகிறேன்.
புறப்படுகிறான் மல்லி அவனைப் பிடித்துக் கொண்டு என்ன பிரமாதமாக உளறுகிறீரே தலை கால் தெரியாமல் ஏன் இப்படிக் கோபித்துக் கொள்ளுகிறீர்?
உனக்காகத்தானே நான் உனக்காக இவ்வளவு தாழ்வடைவதையும் நீ நினைக்காமல் மாதவராயனுக்குப் பரிந்து பேசுகிறாயே சசி அப்படியா உன்னுடைய எஜமானியின் நகைகளா இவைகள் ஆகா தெரியாமலல்லவோ திருடி விட்டேன் என்ன செய்வேன்?
வஸ தனக்குள் எவ்வளவோ கெட்டவனாய் இருந்தாலும் இவனிடத்திற் கழிவிரக்கங்கூட இருக்கிறதே சே மோகம் பொல்லாதது அதனால் எவ்வளவு நற்குணமுடையவன் கூட என்னென்ன தீய காரியங்களைச் செய்ய நேருகிறது மோகத்தினால் நான் படும் பாட்டில் இருந்தே இவனுடைய நிலைமை எப்படி இருக்கும் என்பது நன்றாய்த் தெரிகிறது ஐயோ பாவம் என்ன செய்வான் சசி அப்படி அல்ல ஸ்திரீகளுக்கு இயற்கை சுபாவமே குரு.
ஸ்திரீகள் எல்லாவற்றையும் தாமாக அறிந்து கொள்வதோடு அவற்றை அனுபவத்திற்குக் கொண்டு வருபவர்களாயும் அதிகப் புத்திக் கூர்மை உடையவர்களாகவும் ஆகின்றனர்.
தானாய்க் கனியும் வாழைப் பழத்திற்கும் புகை போட்டுப் பழுக்க வைக்கும் வாழைப் பழத்திற்கும் எவ்வளவு வித்தியாசம் இருக்கிறது நீ தான் இப்பொழுது ஒரு யோசனை சொல்ல வேண்டும் மல்லி அப்படியானால் நீர் உடனே திரும்பிப் போய் நகைகளை மாதவராயரிடம் திருப்பிக் கொடுத்து விட்டு வருவதே உத்தமமான காரியம் வஸ தனக்குள் பலே மல்லிகா கேவலம் அடிமையாய் இருந்தாலும் உனக்கு எவ்வளவு கண்ணியமான புத்தி ஆகா அதிர்ஷ்டம் ஒன்று தான் பக்ஷபாதமுடையது.
தனவான்களிடத்திலும் இருக்கிறது நன்றாய் ஆழ்ந்து பார்த்தால் ஏழைகளிடத்திலேயே நற்குணம் அதிகமாய் இருக்கிறது சசி மல்லிகா நல்ல யோசனை சொன்னாய் நான் திருடனென்று நேரில் அங்கு போனால் என்னை உடனே அதிகாரிகளிடம் ஒப்புவித்துவிட மாட்டாரா?
தவிர நான் எந்தக் காரியத்தைத் துணிந்து செய்கிறேனோ அதனால் உண்டாகும் பலன் எதுவாய் இருந்தாலும் அதை அனுபவிக்க நான் கடமைப்பட்டவனே ஆனால் இப்படிச் செய்ய வெட்கமாய் இருக்கிறது வேறு ஏதாவது யோசனை சொல்.
இவைகளை எஜமானி அம்மாளிடம் திருப்பிக் கொடுக்கும்படி மாதவராயரால் அனுப்பப்பட்ட தூதனைப் போல் நீர் பாசாங்கு செய்து இவைகளை என் எஜமானி அம்மாளிடம் சேர்த்துவிடும்.
வஸ தனக்குள் பலே மல்லிகா உண்மை நண்பனைப் போல நன்றாய் இடித்துப் புத்தி சொல்லுகிறாய் இவ்வளவு மேன்மைக் குணம் உன்னிடத்தில் இருக்கும் என்று நான் இது வரையில் நினைக்கவே இல்லை.
மாதவராயர் இந்த ஆபரண மூட்டையைத் தன் மாளிகையில் வைத்திருப்பது ஜாக்கிரதைக் குறைவென்றும் இதனால் தான் பெரிதும் கவலைப்படுவதாயும் தெரிவித்து இதை உங்களிடம் கொடுக்கச் சொன்னார்.
இவ்வாபரணங்களை அவர் யார் மூலமாய் எனக்கு அனுப்புகிறாரோ அவருக்கு மல்லிகாவை நான் சன்மானமாகக் கொடுப்பதாக ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறேன்.
சசி திடுக்கிட்டு தனக்குள் ஓகோ இரகசியம் தெரிந்து போய் விட்டால் போல் இருக்கிறதே இதுவும் பாக்கியந்தான் வெளிப்படையாக மாதவராயருக்கு சர்வ மங்களமும் உண்டாகட்டும்.
உண்மை யோக்கியதை இல்லாத அரசனைக் காட்டி லும் அதைப் பெற்ற தரித்திரனே பெருத்த தனவந்தனாகையால் நற்குண நல்லொழுக்கத்தை அபிவிருத்தி செய்ய வேண்டியது மனிதருடைய முதற் காரியம்.
கண்ணீர் ததும்புகிறது மல்லி அழுதவண்ணம் ஐயோ அம்மணி என் பேரில் தங்களுக்கு என்ன கோபமோ தெரியவில்லையே என் அருமைத் தாயே என்னை இப்படி விலக்க வேண்டாம்.
காலில் விழுந்து வணங்குகிறாள் வஸ அப்படி ஒன்றுமில்லை எழுந்திரு மல்லிகா மனப் பூர்வமான உன்னை இவருக்குக் கொடுக்க வேண்டுமென்னும் ஆசையினாலேயே இப்படிச் சொல்லுகிறேனே யொழிய வேறு வித்தியாசமில்லை.
அடி மல்லிகா உனக்கு சுதந்திரமும் மனைவி என்னும் மேன்மை நிலைமையும் அளித்த பேருபகாரியாகிய உன் எஜமானியை நன்றி பெருக வணங்கி விடை பெற்றுக் கொள்.
இதனால் சகலமான ஜனங்களுக்கும் அறிவிப்பது யாதெனில் பிரதாபன் என்னும் இடையன் அரசனாகப் போகிறேனென்று ஜோசியர்கள் மூலமாய்த் தெரிகிறபடியால் அவனைப் பிடித்துச் சிறையில் அடைக்கும்படி நமது மகாராஜன் உத்தரவளித்து இருக்கிறார்.
சசி மல்லிகாவிடத்தின் என்ன ஆச்சரியம் என்னுடைய பிரிய நண்பனாகிய பிரதாபனை அரசன் சிறைப்படுத்த முயலும் சமயத்தில் நான் இப்படி ஸ்திரீ விஷயத்தில் என் மனதைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறேனே இந்த உலகத்தில் மனிதருக்கு மிகவும் அருமையானவர்கள் மனைவியும் நண்பனுமே என்ற போதிலும் நூற்றுக்கணக்கான பெண்மணிகளினும் ஸ்நேகிதனே மேலானவன் ஆகையால் முதலில் அவனிடம் போய் எங்கேயாவது மறைந்து கொள்ளும்படி சொல்லி விட்டு வர வேண்டியது என்னுடைய கடமை.
கெளரவமென்னும் விதை முளைத்து நாணம் என்னும் அடி மரமாய் வளர்ந்து நற்குணங்கள் என்னும் கிளைகளாய்ப் படர்ந்து நல்லொழுக்க மென்னும் இலைகளாய் விடுத்து தயாள குணத்தை மலர்களாய்ப் புஷ்பித்து நன்மை என்னும் பழங்களைச் சொரியும் மரமாகிய இந்த மாளிகையில் பிரியமாகிய பறவைகள் ஆனந்தமாய் தங்கி வசிக்கின்றன.
வஸ தனக்குள் இதென்ன ஆச்சரியம் நகை மூட்டைத் திருட்டுப் போயிருக்கச் சூதாட்டத்தில் தோற்று விட்டதாகத் தெரிவிக்கிறாரே அவர் பொய் சொல்வதும் ஒரு அழகாய்த்தானிருக்கிறது அவர் சொல்லும் இந்தப் பொய்கூட நான் அவர் பேரில் கொண்ட மோகத்தை அதிகரிக்கச் செய்கிறது.
ஸோமே நகைகளைப் பற்றி வருத்தப்படாதே காரியம் மிஞ்சிப் போய் விட்டது என்ன செய்கிறது அவர் சூதாடுகிறவரல்ல என்னமோ பொல்லாத வேளை இப்படி ஆனது இதோ இந்த வைர ஸரத்தை அவற்றிற்குப் பதிலாக ஏற்றுக்கொள்.
வைர ஸரத்தை வாங்கித் தன் மார்பில் வைத்துக் கொண்டு இதென்ன அதிசயம் மாமரத்தில் இருந்து புஷ்பங்கள் எல்லாம் உதிர்ந்து போன பிறகு அமிர்தத் துளி விழுதலுண்டோ?
ஸோமே தனக்குள் அப்படியா அவரிடத்தில் இன்னம் அதிகமாகப் பொருள் பெற உத்தேசிக்கிறாள் போல் இருக்கிறது இன்னம் கேட்டால் என்ன செய்வார்?
பாவம் இதுவும் அவருக்குத் தலை விதியா இரவில் வந்தாளே என்று உதவி செய்யப் போக இந்தத் துன்பம் சம்பவித்தது வெளிப்படையாய் அப்படியே தெரிவிக்கிறேன் அம்மா ஆகா என்ன உத்தம குணம் எவனோ திருடிக் கொண்டு போனதை என்னிடத்தில் தெரிவிக்காமல் தான் சூதாடியதாகச் சொல்லித் தன் யோக்கியதையைக் குறைத்துக் கொண்டாயினும் தன் பேரில் வைத்த நம்பிக்கைக்குக் குறைவு வராமல் நடந்து கொண்டிருக்கிறாரே இவர் அல்லவோ புருஷ சிங்கம் இவர் அல்லவோ புருஷரில் சிரேஷ்டர் தேகத்தில் மாத்திரம் அழகைப் பெற்று அதை ஆபரணங்களினாலும் உடைகளினாலும் பரிமள கந்தங்களினாலும் அலங்கரித்துக் கொண்டு செல்வச் செருக்கை அடைந்து இறுமாந்திருக்கும் போலிப் பிரபுக்கள் குணத்தழகைப் பெற்ற இந்த வள்ளலின் பாத தூசிக்கும் ஒப்பாவரோ புருஷனை அடைவதாய் இருந்தால் இவரையே அடைதல் வேண்டும்.
இவருக்கு அவள் பேரில் இவ்வளவு ப்ரேமை உண்டாகக் காரணமென்ன அவள் கேவலம் அற்ப புத்தியும் பேராசையுமுடைய தாஸி அல்லவோ எவ்வளவு ஐசுவரியத்தைப் பெற்றிருந்த போதிலும் அவளுடைய ஜாதிக் குணமாகிய நிர்தாக்ஷண்யம் போகவில்லையே வைர ஸ்ரத்தைப் பார்த்தவுடனே வெளி வேஷமாகவாவது ஒரு உபசார வார்த்தைக்கூடச் சொல்லாமல் உடனே அதை ஆத்திரத்தோடு பிடுங்கிக் கொண்டாளே வேசைக்குக் காசின் மேலாசை என்பது சரியாய்ப் போய் விட்டதே அவளுக்கு எவ்வளவோ செல்வம் இருந்தும் மேன்மேலும் அபகரிக்கும் புத்தி இருக்கிறதே யொழியத் தயை இரக்கம் ஈகை முதலிய குணங்கள் இல்லையே தண்டில்லாத தாமரையும் தஸ்கரம் செய்யாத தட்டானும் சண்டையில்லாத சங்கமும் பேராசை இல்லாத தாஸியும் இல்லையென்று பெரியோர் சொல்வது நிஜமே இவை ஒன்றை விட்டொன்று என்றும் இணை பிரியாத் துணைப் பொருள்கள்.
கபடமே அறியாத மாதவராயரை அவள் ஒருவேளை தன் வலையில் விழச் செய்வாளோ ஏழையாய் வருந்தித் தவிக்கும் இவர் இன்னம் அதிகமாகத் துன்புற்றுத் துயரக் கடலில் மூழ்க நேரிடுமோ இரக்கட்டும் நான் உடனே போய் இவர் அவள் பேரில் கொண்டிருக்கும் நல்ல அபிப்பிராயத்தை மாற்ற முயலுகிறேன்.
சே அவளை அக்கிரமமாகத் துஷிக்காதே இதனால் எனக்கு யாதொரு துன்பமும் வராமல் இருப்பதற்கு என்னுடைய ஏழ்மைத் தனமே ஒரு பாதுகாப்பல்லவா?
தவிர கற்பிற்கு அரசியாகிய என் மனைவி கோகிலத்திற்கு நான் துரோகம் செய்ய நினைப்பேனோ என்னுடன் நீ இவ்வளவு காலம் பழகியும் என் மனோ உறுதியையும் நான் எவ்வித நடத்தை உடையவன் என்பதை யும் அறிந்து கொள்ளவில்லையே அவள் ஏதோ நம் மீதுள்ள அன்பினால் நம்மைக் காண விரும்புகிறாள்.
ஒரு மண் சட்டியை எடுத்து ஸோமேசன் பேரின் மெதுவாக எறிகிறான் ஸோமே மேலே பார்த்து ஏ போக்கிரிப் புறாக்களே உங்களுக்கு இவ்வளவு குறும்பா புளியம் பழங்களை உலுக்கி விடுவதைப் போல் உங்களை இந்தத் தடியால் மதிளில் இருந்து ஓட்டி விடுகிறேன்.
சாந்தமே உருவாகி வந்த புறாக்களை வருத்தாதே அவைகள் ஜோடி ஜோடியாய்ச் சேர்ந்து கொஞ்சிக் குலாவிக் கும்காரம் செய்து எவ்வளவு அழகாய் விளையாடுகின்றன அவைகளைப் பிரித்து விடாதே.
தன தனக்குள் புன்சிரிப்புடன் முட்டாள் பிராம்மணன் மேலே புறாக்களைப் பார்க்கிறானே ஒழிய என் பக்கமாகத் திரும்பவில்லை இவனுக்கு இன்னொரு வந்தனம் அளிக்கிறேன்.
இன்னொரு மண்கட்டியை எறிகிறான் ஸோமே திடுக்கிட்டு எழுந்து திரும்பிப் பார்த்து இதென்ன மறுபடியும் விழுகிறதே கொஞ்ச துரம் அப்பால் போய் அதோ நிற்கிறவன் யார்?
தன உமக்கு எதுதான் தெரியும் நூறு வடையை ஒரு நொடியில் உள்ளே முழுசு முழுசாகத் தள்ளி விடத் தெரியும் எந்தப் பள்ளிக் கூடத்திலும் கற்காமல் அந்த வித்தை மாத்திரம் சுலபமாகவே வந்து விட்டது.
அப்பா சாஸ்திரி வீட்டில் பிறந்து குப்பா சாஸ்திரி வீட்டில் வாழ்க்கைப்பட்ட எனக்கு லவணம் என்றால் எருமைச் சாணம் என்று தெரியாதோ?
மாத அப்படியானால் நீர் சமர்த்தர்தான் உள்ளே போய் எஜமானரிடங் கேட்டு அறிந்து கொண்டு வந்து சொன்னால் இது உமக்கு முன்னமேயே தெரிந்ததாய் விட்டதோ?
பைத்தியக்காரனைப் போல் ஏதேதோ உளறுகிறாயே நான் கேட்டதற்கு நீ சொன்னதற்கும் மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் தாராளமாய் இருக்கிறது.
தன ஐயோ பாவம் புத்திக்கு எட்டவில்லை மிகவும் உயரம் போல் இருக்கிறது ஒரு ஏணியாவது வைத்து ஏறிப் பார்க்கக் கூடாதா அதற்கு இவ்வளவு பீடிகை எதற்காக?
போகிறான் ஸ்வாமி கடன்காரி வந்துவிட்டாள் ஸோமே பலே நன்றாய் இருக்கிறதே நீங்கள் கொடுக்க வேண்டிய கடனை இதற்குள் மறந்து விட்டீர்களே வஸந்த ஸேனைக்கு நீங்கள் கொடுக்க வேண்டியது நினைவிற்கு வர வில்லையா?
மாத அப்படியானால் அவள் வந்தது நியாயந்தானே அதைக் கொடுப்பது நம்முடைய கடமை அல்லவோ வரட்டும் அவள் இச்சையைப் பூர்த்தி செய்து அனுப்புகிறேன்.
மாத ஆகா வஸந்தஸேனா வரவேண்டும் வரவேண்டும் இந்த தினம் ஸுதினம் ஒரு நாளும் கிடைக்காத கெளரவம் இன்று கிடைத்ததல்லவா ஸோமே வஸந்தஸேனா சகல சுக போகங்களும் நிறைந்த உன்னுடைய மாளிகையை விட்டு இவ்வளவு தூரம் வரும்படியான சிரமத்தை ஏற்றுக் கொண்ட காரணமென்ன?
தோழி இழந்த சரத்திற்குப் பதிலாக இவ்வாபரணங்களை வைத்துக் கொள்ளுங்கள் திருட்டுப் போன நகைகளைக் கொடுக்க ஸோமேசன் ஆச்சரியத்துடன் பார்க்கிறான்.
இதற்குமுன் நீர் பார்த்த ஆபரணங்களே இவைகள் ஸோமே மாதவராயரிடம் எடுத்துக் கொண்டு போய் ஆகா நண்பரே நம்மிடத்தில் இருந்து திருட்டுப் போன ஆபரணங்களைப் பார்த்தீர்களா?
மாத சந்தோஷத்துடன் ஆகா நல்ல சங்கதி தெரிவித்தாய் என்னிடத்தில் எவர் சந்தோஷ சங்கதியைத் தெரிவிக்கிறார்களோ அவரை நான் வெறுங்கையுடன் அனுப்புவதே இல்லை.
இவரை நான் என் மனதார நினைத்து விட்டுப் புருஷனாக அடையா விட்டால் இந்த ஜென்மமே வியர்த்தம் மாத தனக்குள் விசனத்தோடு தன் சந்தோஷமும் கோபமும் யாதொரு பயனுமில்லாமல் போகும் நிலைமையில் நித்திய தரித்திரனாய் இருந்து வாழ்வதும் ஒரு வாழ்வாமோ இறகுகளை இழந்த பறவைகளும் இலைகளை உதிர்த்த மரங்களும் இடிந்த வீடும் பிறருக்குக் குதுகலமாக விருந்தளிக்கும் நிலைமையில் இல்லாத தரித்திரனுக்கு சமானமானவை.
ஒன்பது வஸ்திரங்கள் தருகிறேன் வஸந்தஸேனை தோழியைப் பார்த்துக் கண் ஜாடை காட்ட ஸோமேஸனை அழைத்துக் கொண்டு மறைவாகப் போய் விடுகிறாள் வஸ ஸ்வாமி நகை மூட்டை திருட்டுப் போயிருக்க அதற்குப் பதிலாக வேறொன்றை ஏன் அனுப்ப வேண்டும்?
தனம் இருந்தால் மாத்திரம் மனிதனுக்குக் கெளரவமே ஒழிய பொருளில்லாதவனுக்குப் புகழும் இல்லை மதிப்புமில்லையே அவன் உண்மையைச் சொன்ன போதிலும் அது பொய்யாகவே தோன்றுமே பிரபு தங்களுக்குத் தெரியாதது ஒன்றும் இல்லை.
ஒருவன் பரம தரித்திரனாய் இருந்த போதிலும் அவனிடத்தில் நற்குண நல்லொழுக்கமும் நீதி நெறி வழுவாமல் நடக்கும் மனோதிடமும் இருக்குமாயின் ஜனங்கள் அவனை எவ்வளவோ பாராட்டிப் பெருமைப்படுத்துகிறார்கள்.
ஒரு தனிகனிடத்தில் நற்குணம் இல்லாவிட்டால் ஜனங்கள் வெளிக்கு அதைக் காட்டாமல் அவனை மேன்மைப்படுத்தின போதிலும் உள்ளுற அவனை இகழ்வதே உலக இயல்பு.
மாத தனக்குள் ஆகா என்ன மேன்மைக் குணம் கற்பாறையில் தாமரை பூத்ததைப் போலவும் ஆலகால விஷத்தைக் கொண்ட ஸர்ப்பத்தின் தலையில் மாணிக்கம் உண்டானது போலவும் ஈவிரக்கம் என்பதே இல்லாத தாஸியின் குலத்தில் இவ்விதமான உத்தமி வந்துதித்தது விந்தையிலும் விந்தையே உரக்க ஹே பெண்மணி வஸந்தஸேனை உன்னுடைய அழகிய மொழியைக் கேட்டுப் பரமானந்தம் அடைந்தேன் இவ்வளவு தயை எவருக்கு உண்டாகும் நற்குணவதியாகிய நீ நீடுழி இன்பம் அனுபவித்து வாழ அந்த ஈசுவரன் அனுக்கிரகிப்பானாக மாதே நான் இதுவரையில் பிறருக்குக் கொடுத்தறிவேனே யொழிய எவரிடத்தும் வாங்கி அறியேன்.
எப்பொருளையும் நாம் நியாயமான வழியில் சம்பாதித்துச் செலவு செய்தல் வேண்டுமே ஒழிய அன்னியருடைய செல்வத்தை நாம் இப்படிக் கவருதல் திருட்டாகும்.
ஆகா நல்ல காரியம் செய்யச் சொல்லுகிறாய் என்னிடத்தில் அந்தரங்க அபிமானம் வைத்தவளாய்க் காணப்படும் நீ எனக்கு இவ்விதமான தீங்கை நினைக்கலாமா?
வஸ ஸ்வாமி என்னை அன்னியளாகப் பாவிக்கக் கூடாது நான் சதா காலமும் இடைவிடாமல் தங்கள் உருவத்தையே என் மனதில் வைத்து அதையே தெய்வமாக மதித்து வழிபட்டுத் தங்களைப் பற்றி மனனஞ் செய்வதையே பேரின்பமாய் மதித்து வருகிறேன்.
என்னுடைய ஏராளமான செல்வத்தையும் என்னுடைய ஸ்ரீதனமாக ஏற்றுக் கொண்டு இனித் தாங்கள் துன்பத்தையும் மனக் கவலையும் நீக்கி இன்புற்று வாழலாம்.
மாத என்ன ஆச்சரியம் இது எங்கும் நடக்காத விந்தையாய் இருக்கிறதே பரம தரித்திரனாகிய என்னைக் குல ஸ்திரீயும் மணக்க இச்சைப்பட மாட்டாளே.
அப்படி இருக்கப் பணத்திலேயே கண்ணுங் கருத்துமாய் உள்ள தாஸி குலத்தில் உதித்த நீ விரும்புவது நம்பத் தகுந்ததாய் இல்லையே உன்னுடைய பேரழகைக் கண்டு மயங்கி உன்மீது ஆசை கொண்டு எத்தனையோ தனவந்தர்கள் உன் மாளிகையின் வாசலில் உனது தயவிற்காகக் காத்திருப்பார்களே அரசன் மைத்துனன் என்றால் நகரமே நடுங்கும்.
வஸ காதைப் பொத்திக் கொண்டு அடாடா எவ்வளவு கடுரமான வார்த்தைகள் ஸ்வாமி நான் சொன்னது எல்லாம் உண்மையே அன்றி அணு அளவும் பொய்யல்ல.
மாத மாதரசி எத்தனையோ கோடி தவம் செய்து அதன் பயனாய்க் கிடைக்கத் தகுந்த உன்னையும் உன் ஐசுவரியத்தையும் வேண்டாமென்று நான் சொல்ல வேண்டி இருப்பதைப் பற்றிப் பெரிதும் வருந்துகிறேன்.
வஸ பிரபோ பிறர் காலில் கேவலம் ஒரு முள் தைப்பதைக் கண்டு பொறாமல் வருந்தி இளகும் தங்களுடைய தயாளமானது என் விஷயத்தில் மாத்திரம் ஏன் இரக்கம் கொள்ள வில்லை?
நான் அறிவு பெற்ற முதல் இதுவரையில் தங்களை அன்றி பிற புருஷரை மனதினால் நினைத்ததும் இல்லை வாயால் குறித்ததும் இல்லை தேகத்தால் பரிசித்ததும் இல்லை இது உறுதி இது சத்தியம் தாங்களே எனக்கு நாதன் தாய் தந்தை நண்பர் உறவினர் முதலிய யாவரும் தாங்களே நான் தொழும் கடவுளும் தாங்களே இந்தப் பிறப்பில் நான் தங்களை அன்றி வேறு எவரையும் விரும்பேன்.
உன்னைப் போன்ற உத்தமியை அடைவதை அரசர்களும் கிட்டாத பாக்கியமாக மதிப்பார்களே அப்படி இருக்க நான் வேண்டாமென்று சொல்வேனோ வஸ அப்படியானால் உயர் குலத் துதித்தோராகிய அந்தணர் கேவலம் தாழ்ந்த வகுப்பிற்குரிய என்னை அங்கீகரிப்பது தவறு என்று மதிக்கிறீர்களோ?
மாத பெண்மணி அப்படியல்ல கடவுளால் படைக்கப்பட்ட யாவரும் சமமானவர்களே உயர் குலத்தினரிடத்திலும் பறையரிடத்திலும் பெண்பாலரிடத்தும் குழந்தைகளிடத்தினும் ஈசுவரனுடைய் அம்சமாகிய ஜீவாத்மாவே இருக்கின்றது.
ஆதலால் அவர்கள் கீழ் வகுப்பிலுள்ள பிறரைத் தம் வழிகளில் திருப்பி புலால் மறுத்தல் கற்றல் முதலிய நல்லொழுக்கங்களில் பயிற்றிக் காலக் கிரமத்தில் அவர்களைத் தம்முடன் சேர்த்துக் கொள்ளக் கடவர்கள் என்பது பற்றி அவர்கள் மற்ற மூன்று வருணத்தார்களிடத்திலும் மணம் புரிந்து கொள்ளலாம் என்று ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.
ஒரே புருஷனை நினைத்து மணக்க வேண்டும் என்பது ஸ்திரீகளுக்கு மாத்திரமே ஒழியப் புருஷர்கள் ஒரு மனைவி உயிருடன் இருக்கையிலேயே மற்றவரை முறைப்படி மணந்து கொள்ளலாம் அல்லவோ ஒரு ஸ்திரீ தன் கணவன் இருக்கும் பொழுது வேறொருவனை மணத்தல் முடியாது.
ஆகா தாங்கள் மறுக்க மறுக்க என் மனம் படும் பாட்டை என்னவென்று விவரிப்பேன் என் உயிர் இப்பொழுதே போய் விடும் போல் இருக்கிறது என் ஆருயிர் நாதா உன் இச்சைப் படி ஆகட்டும் என்று தங்கள் இனிய வாயால் ஒரு மொழி கூறி என்னை இந்த இடர்க் கடலில் இருந்து கை தூக்கி விடக் கூடாதா?
ஜெகதீசா மூர்ச்சித்து விழுகிறார் வஸ துடிதுடித்து ஐயோ என்ன சம்பவித்ததோ தெரிய வில்லையே என் துரை மூர்ச்சித்து விழுந்து விட்டாரே ஓய் ஸோமேசரே அடி தோழி சீக்கிரம் வாருங்கள் கையைப் பிசைந்து கொண்டு சீக்கிரம் வாருங்கள் நமது எஜமானர் மயங்கி விழுந்து விட்டார்.
இதற்குள் பொழுது விடிந்து இவ்வளவு நேரமாகி விட்டதே என்ன வெட்கக் கேடு நான் இவ்வளவு நேரம் துயிலுவதைக் கண்ட நமது எஜமானர் என்னைப் பற்றி எவ்விதமான அபிப்பிராயம் கொண் டாரோ தெரியவில்லையே அவர் தேகம் எப்படி இருக்கிறதோ தெரியவில்லையே இரவில் அவரை மூர்ச்சை தெளிவித்துச் சயனத்தில் படுக்கச் செய்து நெடுநேரம் நான் அவருக்கு அருகில் சைத்தியோபசாரம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.
அவரைத் திரும்பவும் பாராமல் நான் நெடுநேரம் தூங்கி விட் டேனே நீ உடனே போய் அவர் விழித்துக் கொண்டாரா என்று பார்த்து விட்டு வா தோழி போகிறாள் வஸ தனக்குள் ஆகா என்ன இவருடைய மனோவுறுதி இவர் ஏக பத்தினி விரதத்தைப் பூண்டவராக இருக்கிறாரே இவர் மனதை நான் எப்படி மாற்றப் போகிறேன்?
நீங்கள் அவரைப் பார்க்க விரும்பினால் தனது பெட்டி வண்டியில் வைத்து அவ்விடத்திற்கு அழைத்து வரும்படி தன்னுடைய வேலைக்காரனுக்குக் கட்டளை இட்டுப் போய் இருக்கிறாராம்.
பொக்கிஷம் வைக்கும் இடத்தைப் போலக் காணப்படுகிறதே ஆகா அவர் என் பேரில் எவ்வளவு மதிப்பு வைத்திருக்கிறார் மிகவும் அந்தரங்கமான இடத்தில் அல்லவோ நுழைந்து சயனித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
தோழி அந்தரங்கமான இடத்தில் மாத்திரம் அல்ல ஒவ்வொருவருடைய ஹிருதயத்திற்குள்ளும் நுழைந்து விட்டீர்கள் வஸ ஆகா அப்படியா மற்றவர்களும் என்னை அவ்வளவு விரும்புகிறார்களா அதுவும் ஒரு பாக்கியந்தான்.
அடி ஸகி இதோ இந்த வைர ஸரத்தை எடுத்துக் கொண்டு போய் என்னுடைய அரிய சகோதரியாகிய கோகிலத்தினிடம் சேர்ப்பித்து நான் மாதவராயருடைய பணிப் பெண் என்றும் கோகிலத்தின் அடிமை என்றும் தெரிவித்து இந்த மாலை எந்தக் கழுத்திற்கு உரியதோ அதை இந்த ஸரத்தால் அலங்கரித்துக் கொள்ள நான் வேண்டியதாய்க் கேட்டுக் கொள்.
தான் தன் கணவனையும் கற்பையுமே ஆபரணங்களாக மதிப்பதாகவும் இதைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலைப் படவில்லை என்றும் சொல்லித் தடுத்தார்கள் நான் வற்புறுத்திக் கொடுத்து விட்டு வந்திருக்கிறேன்.
அதோ பார்த்தீர்களா நம்முடைய எஜமானரின் குழந்தை வருகிறார் குழந்தை கோபத்துடன் எனக்கு இந்த வண்டி வேண்டாம் போ அடுத்த வீட்டு வாஸுதேவன் பொன் வண்டி வைத்திருக்கிறான் எனக்கு மாத்திரம் மண் வண்டியோ எனக்கு வேண்டாம் போ.
கைகளை நீட்டி கண்ணே இங்கே வா எடுத்து மடி யில் வைத்துக் கொண்டு முத்தமிடுகிறாள் ஆகா தன் பிதாவைப் போலவே இருக்கிறானே குழந்தை எங்கே ஒரு முத்தங் கொடு.
அவனை மார்பில் அனைத்து முத்தமிட்டு ஆனந்தக் கண்ணீர் விடுகிறாள் வஸ கண்ணைத்துடைத்துக் கொண்டு கண்ணே பாக்கியமே நான் அழவில்லை.
குணசீலன் தனக்குள் அடாடா வண்டிக்குள் போடும் மெத்தையைப் போட்டுக் கொண்டு வர மறந்து விட்டேன் நல்ல வேளை சமயத்தில் நினைவிற்கு வந்தது.
வண்டியை ஓட்டிச் செல்கிறான் அந்த சமயத்தில் வீரசேனனுடைய வேலைக்காரன் பத்மநாபன் வேறொரு பெட்டி வண்டியை ஒட்டிக் கொண்டு மாதவராயருடைய வீட்டு வாசலிற்கு வருகிறான்.
பத்ம தனக்குள் என்ன என்னுடைய முட்டாள்தனம் எஜமான் அவசரமாகப் பூஞ்சோலைக்கு வண்டியைக் கொண்டு வரச் சொன்னதையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
சிறைச் சாலையில் விலங்கிடப் பட்டிருந்த பிரதாபன் என்னும் இடையன் காவற்காரனைக் கொன்று விட்டுத் தப்பி வெளியில் ஓடி வந்தவன் எங்கேயோ ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறான்.
பிரதா தனக்குள் அப்பா இந்தச் சங்கிலியுடன் ஓடி வருவது எவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது கொடுங்கோல் மன்னனாகிய இந்த அரசனுடைய சிறைச் சாலையில் இருந்து என்னை அந்தச் சசிமுகனே விடுத்தான் அவன் அல்லவோ உண்மையான நண்பன் இவ்வித அக்கிரமம் எந்தத் தேசத்தில் நடக்கும் எவனோ ஒரு ஜோஸியன் நான் அரசனாகப் போகிறேன் என்று சொல்லி விட்டானாம் அதற்காக என்னைச் சிறையில் அடைத்து விடுவதாம் நன்றாய் இருக்கிறது ஜோஸியன் சொல்லி விட்டால் அதற்கு நான் என்ன செய்வேன்?
நல்ல காரியம் செய்தான் நான் இப்பொழுது எங்கே ஒளிந்து கொள்கிறது என்னைத் துரத்திக் கொண்டு பின்னால் அநேகர் ஓடி வருகிறார்கள் இந்தப் பெருத்த மாளிகையின் வாசல் திறந்திருப்பது என்னை உள்ளே வரும்படி அழைப்பதைப் போல் இருக்கிறது.
இதில் யாரோ ஒரு ஸ்திரீ ஏறிக் கொண்டு ஊருக்கு வெளியில் இருக்கும் பங்களாவிற்குப் போகிறாள் போல் இருக்கிறது நான் இதற்குள் ஏறி உட்கார்ந்து கொள்கிறேன்.
குண தனக்குள் இந்த வஸந்தஸேனையின்பேரில் எத்தனை ஆபரணங்கள் கலீர் கலீர் என்னும் சப்தம் எவ்வளவு தூரம் கேட்கிறது ஐசுவரியம் இருந்தால் என் பெண்சாதிக்குக்கூட உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரையில் நகைகளை மாட்டி விடுவேன்.
வீர மாதவராயராவது வஸந்தஸேனையாவது நல்ல காரியம் செய்தாய் நம்முடைய உத்தியோகம் சம்பந்தப்பட்ட வரையில் எவராயிருந்த போதிலும் நமக்கென்ன?
சந்தா நல்ல கடமையைக் கண்டு விட்டாய் மனுஷ்யாளுடைய யோக்கியதையைக் கூடப் பாராமலே நாம் நம் கட மையை நிறைவேற்றினால் தலைக்குக் கல் வந்து சேரும்.
இராஜனுக்கு நீ வேண்டியவனில்லையோ நீயே வண்டிக்குள் பார் இதில் ஏதாவது துன்பம் நேரிட்டால் அதற்கு நான் உத்தரவாதியாய் இருக்கிறேன்.
பிரதா தனக்குள் இதுவும் துரதிர்ஷ்டமா ஆகா இவ்வளவு பிரயாசைப்பட்டுத் தப்பித்து வந்ததும் பயனில்லாமல் போய் விடும் போல் இருக்கிறதே என்னிடத்தில் ஒரு கத்திகூட இல்லையே திரும்பவும் கைதியாகச் சிறைச்சாலையில் அடைப்பட்டிருப்பதைவிட உயிரை விடுவதே மேலானது.
சந்தா பயப்பட வேண்டாம் அபயம் என்றவரை அவசியம் காப்பாற்ற வேண்டியது நமது கடமை அல்லவா தனக்குள் புறாவானது இராஜாளிப் பட்சியினிடத்தில் தப்பித்து வேடனுடைய வலையில் விழுந்ததைப் போல இவன் இங்கே வந்து அகப்பட்டுக் கொண்டான்.
சந்தா நன்றாய் இருக்கிறது அதற்காகத்தான் நீயே போக வேண்டுமென்று முதலிலேயே சொன்னேன் நாம் பிரதாபனைத் தேடுகிறபடியால் அவன் அகப்படவில்லை என்று சொல்ல ஆரம்பித்தேன் இதில் சந்தேகமென்ன?
வீர கோபத்துடன் எழுந்து அடே இப்படிச் செய்ய உனக்கு அவ்வளவு துணிவா இதோ இப்பொழுதே நான் இராஜனிடம் தெரிவித்து உன் சிரசை அடுத்த க்ஷணத்தில் வாங்கா விட்டால் நான் வீரகன் அல்ல.
போகிறான் சந்தா சீக்கிரம் போடா நாயே நீ சொல்வதை யார் கேட்கப் போகிறார்கள் நீ மிகவும் பெரிய மனுஷ்யன் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயோ?
குணசீலனைப் பார்த்து வேகமாய் ஓட்டிக் கொண்டு போ வேறு யாராவது தடுத்தால் வண்டியை வீரகனும் சந்தானகனும் சோதனை செய்தாய் விட்டது என்று தெரிவி.
இரவு முழுதும் அவளுக்கு நித்திரையே இல்லையே மாத முகம் மாறுகிறது நாம் காலையில் இங்கு வருவதற்குப் புறப்பட்ட பொழுது அவள் அலுத்து நித்திரை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
கூடிய சீக்கிரம் வந்து விடுவதாயும் அதற்குமுன் அவள் போக வேண்டு மென்றால் அவளை நமது பெட்டி வண்டியில் வைத்து இவ்விடம் அழைத்து வரும்படியாகவும் சொல்லி விட்டு வந்தேன்.
ஆனால் இந்தப் பெண்மணி என் பொருட்டு அரசனையும் அலட்சியம் செய்து வெறுத்து ஒரே மனதாய் என்னையே காதலித்திருப்பதை நான் எப்படி மாற்றுவேன்?
குணசீலன் வண்டியுடன் வருகிறான் ஸோமே வண்டியின் அருகில் சென்று நேரமானதால் நீங்கள் வரவில்லையென்று நினைத்து நாங்களே வீட்டிற்கு வர நினைத்தோம் நல்ல வேளையாய் சமயத்தில் வந்து சேர்ந்தாய்.