sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அங்கே கூவுகிற குயில்களையும் குருவிகளையும் துணைக்குச் சேர்த்துக்கொண்டு அவர் பாடுகிற பாடல்கள்தான் அன்னக்கிளி கதாபாத்திரத்தை நமக்குள் சிம்மாசனமிட்டு உட்கார வைத்தது.
அதன் விளைவுதான்... அன்னக்கிளியும் இளையராஜாவும் ஆனால் ஆர்.செல்வராஜின் கதை ஓகே செய்யப்பட்டு இளையராஜாவுக்கு பெயரும் அட்வான்ஸூம் கொடுத்த பிறகு விஜயபாஸ்கர் தரப்பில் இருந்து தயாரிப்பாளருக்கு என்னங்க இது நல்ல காம்பினேஷன்.
தமிழின் கிராமத்துக் கதைக்கு பட்டிதொட்டியில் இசைக்கப்படுகிற வாத்தியங்களையும் குயில்களையும் குருவிகளையும் ஓர் கருவியாக்கி இசையை படம் முழுவதும் விரவிவிட்டிருக்கும் இளையராஜாதான்... அன்னக்கிளியின் நாயகனானார்.
அன்னக்கிளியே உன்னைத் தேடுதே மச்சானைப் பாத்தீங்களா சொந்தமில்லை பந்தமில்லை அடி ராக்காயி மூக்காயி... என ஒவ்வொரு பாடலும் அன்னக்கிளிக்கு வலு சேர்த்தன.
என்று குருநாதர் கே.பாலசந்தர் கேட்க ஒருநிமிடம் கூட யோசிக்காமல் தயங்காமல் சபை நாகரீகமென்பதையெல்லாம் பார்க்காமல் தனக்கே உரிய வேகத்துடன் ஸ்டைலாகச் சொன்னார் ரஜினி... முள்ளும் மலரும் என்று முள்ளும் மலரும்.
ஆனால் முள்ளும் மலரும் கதையை நாவலாக எழுதி அது சினிமாவாகவும் எடுக்கப்பட்டதில் அவரின் பெயரும் எழுத்து உள்ளவரையும் இருக்கும் சொல்லப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கும் என்பது உறுதி.
அவள் அப்படித்தான் ஆயிரம் ஜென்மங்கள் இளமை ஊஞ்சலாடுகிறது இறைவன் கொடுத்த வரம் என் கேள்விக்கு என்ன பதில் சங்கர் சலீம் சைமன் சதுரங்கம் தப்புத்தாளங்கள் தாய்மீது சத்தியம் ப்ரியா பைரவி மாங்குடி மைனர் வணக்கத்துக்குரிய காதலியே ஜஸ்டிஸ் கோபிநாத்... போதாக்குறைக்கு இன்ஸ்பெக்டர் ரஜினி ரவுடி ரஜினி என்று மொழிமாற்றுப் படங்கள் என வரிசையாய் அந்த வருடம் ரஜினிக்கு ஏகப்பட்ட படங்கள் வந்தாலும் மகேந்திரனின் முள்ளும் மலரும்... ரஜினியின் கிரீடத்தில் அழகிய இறகென சிறகாய் உட்கார்ந்துகொண்டது.
அதனால்தான் அத்தனை யதார்த்தமான காளி கதாபாத்திரத்தின் இயல்பு கெடாமல் ரஜினியைத் தேர்வு செய்து மிகச்சிறப்பாகவும் நடிக்கவும் வைத்திருப்பார்.
மைசூர் பக்கம் உள்ள அந்த லொகேஷனையும் நம்மூர்க் கோப ஈகோ பாச அன்புகளையும் மிக்ஸியில் போட்ட திரைக்கதையாய்த் தந்திருப்பதில் இருக்கிறது மகேந்திரனுக்கும் அந்த நாவலுக்குமான பிணைப்பு.
ஷோபாவின் பார்வையும் அந்த வெள்ளந்திக்குரலும் சிலசமயங்களில் பேசுகிற பெரியமனுஷித்தனமும் தடக்கென்று மன சோபாவில் கம்பீரமாக ஷோபாவை உட்காரவைத்துவிடுகின்றன.
படாபட் ஜெயலட்சுமி நடித்த படங்களை எப்போது பார்த்தாலும் பாவி மக இப்படி அநியாயமா சாவைத் தேர்ந்தெடுத்துப் போய்ச்சேர்ந்துட்டாளே என்று துக்கம் தொண்டையை அடைக்கும்.
மளிகைக் கடை வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தியின் கள்ள உறவு சாமிக்கண்ணுவின் அப்பாவித்தனம் சரத்பாபுவின் நேர்மை அந்த மலையும் மேடுபள்ளங்களும் செடிகொடிகளும் என மிகக்குறைந்த கதாபாத்திரங்கள்தான்.
இவை அத்தனைக்கும் கனம் சேர்ப்பதாகவும் இலகுவாக்குவதாகவும் மென்மை கூட்டுவதாகவும் மனங்களை நம் கண்ணுக்கு எதிரே காது வழியே காட்டுவதற்காகவும் என மிகப்பெரிய பங்கைச் செலுத்தியிருக்கிறார் இளையராஜா.
கெட்டபய சார் காளி... ரெண்டு காலு ரெண்டு கையி இல்லாட்டியும் கூட பொழச்சுக்குவான் என்பது படம் ரீலிசான சமயத்தில் பஞ்ச் வசனமாகப் பார்க்கப்படவில்லை.
ரஜினி ஷோபாவின் உருக்கமான மனதுக்கு நெருக்கமான தருணங்களிலெல்லாம் பின்னணியில் ஓர் இசையை கழைக்கூத்தாடிகளின் இசையை நிரவி ஓடவிட்டு நம்மை என்னவோ செய்துவிடுவார் இளையராஜா.
ராமன் ஆண்டாலும் ராவணன் ஆண்டாலும் பாட்டில் அந்தக் கூட்டத்தில் நம்மையும் நிற்கவைத்து போடா பாத்துக்கலாம் என்று உறுதியைத் தந்திருப்பார்.
செந்தாழம்பூவில்... பாட்டில் சரத்பாபு ஷோபா மற்றும் தோழிகளுடன் அந்த ஜீப்பில் நாமும் தொற்றிக்கொண்டு பயணிக்கச் செய்திருப்பார்.
செம பசியுடன் வயிறாரச் சாப்பிட்டுவிட்டு கையலம்பி வெற்றிலைப் பாக்குப் போட்டுக்கொண்டு ஏப்பம் விட்டபடி தொப்பையைத் தடவுபவர்களுக்குக்கூட நித்தம் நித்தம் நெல்லுச்சோறு பாடல் மூலமாக மீண்டும் பசியை ஏற்படுத்திவிடுவார்.
ஒரே ஊர் ஒரே தெரு ஒரே டீக்கடை நான்கைந்து பேர் பாலுமகேந்திரா இளையராஜா ரஜினி ஷோபா... மகேந்திரன் எனும் படைப்பாளிக்கு இவையே போதுமானது என்னை மீறி என் தங்கச்சி என்னை விட்டுட்டு வரமாட்டா.
உங்களை இப்பக் கூட பிடிக்கலை எனக்கு என கையை இழந்து தன்மானத்தையும் பாசத்தையும் இழக்காத காளி நெகிழ்ந்தும் மகிழ்ந்தும் சொல்ல... தியேட்டரே கைத்தட்டும்.
அந்த அன்பின் இழைதான்... முள்ளும் மலரும் இன்னும் நமக்குள் படர்ந்திருக்கிற கொடி உமாசந்திரனின் முள்ளும்மலரும் நாவலை... மகேந்திரனின் முள்ளும்மலரும் சினிமாவாக்கியதுதான் அந்த மகாபடைப்பாளியின் மெகா சாதனை எதற்குமே ஓர் ஆரம்பம் வேண்டும் என்பார்கள்.
அப்படி இடம்பிடித்த முக்கியமான படங்களில் ஒன்று... பாசமலர் நம்மூரில் நம் தெருவில் யாரேனும் அண்ணன் தங்கையையும் அவர்களின் பாசத்தையும் சொல்லவேண்டுமெனில் பெரிய பாசமலர் சிவாஜி சாவித்திரின்னு நினைப்பு என்றுதான் சொல்லுவோம்.
ஏதேனும் ஒரு தருணத்தில் அண்ணாவுக்காக தங்கையோ தங்கைக்காக அண்ணனோ விட்டுக்கொடுக்கிற தருணங்களில் அடடா... பாசமலர் படம் காட்றாய்ங்கப்பா என்றுதான் அவர்களைக் கேலியும் கிண்டலுமாய்ச் சொல்லுவோம்.
இந்த பாசமலருக்கு முன்பே பதிபக்தியும் படிக்காதமேதையும் வந்துவிட்டாலும் கூட பாசமலருக்குப் பிறகுதான் பாவமன்னிப்பு பாலும்பழமும் என பா வரிசை இயக்குநர் என்றே பெயரெடுத்தார்.
மன்னன் மந்திரி நாடு தேசப்பற்று சுதந்திரம் போர் சண்டை என்று வந்துகொண்டிருந்த படங்களுக்கு இடையே பராசக்திக்குப் பிறகுதான் உறவுகளின் அடர்த்தியையும் அதன் உன்னதங்களையும் மையப்படுத்திய படங்கள் அதிகமாக வரத்தொடங்கின.
தங்கைக்கு அண்ணன்தான் எல்லாமே ஒருகட்டத்தில் நாமே ஏன் சொந்தமாக வியாபாரம் செய்யக்கூடாது என்று யோசிக்க தங்கை சேர்த்துவைத்த சும்மாட்டுக்காசையும் தர அண்ணன் ராஜசேகரன்.
சிவாஜியும் சாவித்திரியும் சகோதர பாசத்தைக் கண்ணிலும் பார்வையிலும் பேச்சிலும் ஸ்பரிசத்திலும் உணர்விலும் அவ்வளவு அற்புதமாகக் காட்டியிருப்பார்கள்.
ஆனால் இவை அத்தனையிலும் அடர்த்தியான அந்த சகோதரப் பாசத்தை வெளிப்படுத்திக்கொண்டே இருப்பதில்தான் இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தும் மனதில் நங்கூரமிட்டு அமர்ந்திருக்கிறது பாசமலர்.
அண்ணனின் நண்பன் என்று தெரியாமலேயே ஜெமினிகணேசனைக் காதலிப்பதும் பின்னர் தெரிந்து வருந்துவதும் ஒருகட்டத்தில் அண்ணன் கலங்கியிருப்பது கண்டு அந்தக் காதலையே விட்டுவிடுவதும் ஆனால் அந்த அன்பைப் புரிந்துகொண்டு தன் நண்பனுக்கே தங்கையைத் திருமணம் செய்து வைக்க சம்மதம் சொன்னதைக் கண்டு ஆனந்தத்தில் திளைக்கும் போதும் ஆனந்தா... என் கண்ணையே உங்கிட்ட ஒப்படைக்கிறேன்.
அதனால்தான் அவர் நடிகையர் திலகம் பொறுப்புடன் இருக்கிற சாவித்திரி பொறுப்பே இல்லாமல் மேல்படிப்புக்குக் கிளம்புகிற சிவாஜியின் மனைவி எம்.என்.ராஜம் ... இருவரைக் கொண்டும் இல்லறம் பேணுதலை உணர்த்தியிருப்பார் பீம்சிங்.
மலர்களைப் போல் தங்கை உறங்குகிறாள் என்று அவளின் எதிர்காலம் குறித்த ஆசையைச் சொல்லும் அண்ணனின் வழியே பாசத்தைப் பாடலாக்கியிருப்பார் கண்ணதாசன்.
படத்தின் க்ளைமாக்ஸில் பார்வையை இழந்த நிலையில் கை வீசம்மா கைவீசு.. என்று சிவாஜி பேசுகிற வசனத்தைக் கேட்டு அழுதுகொண்டே கைத்தட்டினார்கள் ரசிகர்கள்.
அண்ணனின் அன்பே மெய்... அந்த அன்புக்கு இணை இங்கு எதுவுமில்லை எவருமில்லை என்பதை சாவித்திரி ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பங்களிலும் தன் நடிப்பால் ஸ்கோர் செய்துகொண்டே இருப்பார்.
பாடும் போது சிவாஜியே பாடுவது போலவும் தங்கக்கடியாரம் வைர மணியாரம் தந்துவிலை பேசுவார் என்று சொல்லிவிட்டு மாமன் தங்கை மகளான மங்கை உனக்காக உலகை விலை பேசுவார் என்று பி.சுசீலா பாடும்போது அது சாவித்திரியின் குரலாகவும் நமக்குக் கேட்டது.
பாட்டின் நிறைவாக ம்ம்ம்ம்ம்ம்... ம்ம்ம்ம்ம்...ம்ம்ம்ம்ம்... என்று டிஎம்எஸ் பாட... அன்பே ஆரிராரோ ஆரிராரோ... என்று சுசீலா பாட... முட்டிக்கொண்டு முகம் திருப்பிக் கொண்டிருக்கிற அண்ணன் தங்கைகள் கூட அதைக் கேட்டு பாசத்தில் நெகிழ்ந்து கரைந்து போவார்கள்.
ஹாலில் படுத்தபடி பாடுகிற சிவாஜியை டாப் ஆங்கிளிலும் க்ளோசப்பிலுமா ரசித்துச் ரசித்து கேமிரா தனக்குள் கடத்திப் பதிவு செய்து நமக்குப் பந்திவைத்திருக்கும்.
அவ்வளவு ஸ்டைலான போஸ் அது விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் இசை கண்ணதாசனின் பாடல்கள் சிவாஜி சாவித்திரி ஜெமினியின் நடிப்பு ஆரூர்தாஸின் அருமையான அழகான எளிமையான வசனங்கள்.
அநேகமாக சிவாஜி தன் அன்னையின் பெயரைக் கொண்டு ராஜாமணி பிக்சர்ஸ் எனும் கம்பெனியைத் தொடங்கி எடுத்த முதல் படம் இது என்பதாக நினைவு.
இந்தப் படம் வந்த பிறகு வீடுகளில் இரண்டாவதாக பெண் குழந்தை பிறந்தால் அந்தக் குழந்தைக்கு சாவித்திரி போல் அன்புத்தங்கையாக இருக்கவேண்டும் என்று நினைத்து ராதா என்று பெயர்வைப்பது வழக்கமாக இருந்ததாம்.
பாசமலர் என்றதும் சிவாஜியையெல்லாம் தாண்டி அந்த வெள்ளந்தியான கண்களும் முகமும் சேர்ந்து சிரிக்கிற சாவித்திரியின் முகம்தான் நினைவுக்கு வரும்.
அந்த முகம்... முகம் வழியே பரவிய பாசமலர்... இன்னும் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு மறக்கவே மறக்காது நமக்கு தமிழ் சினிமாவை அப்படியே திருப்பிப் போட்ட படம்யா இது என்று சில படங்களைச் சொல்லுவார்கள்.
முத படத்துலயே பின்னிப்பெடலெடுத்துட்டார்யா... என்று சில டைரக்டர்களின் முதல் படத்துக்கே கிடைக்கும்... கிரீடமும் மரியாதையும் எத்தனை தடவை வேணும்னாலும் பாக்கலாம்பா.
இந்தப் படம் வந்ததுலேருந்துதான் தமிழ் சினிமால இப்படிலாம் மாற்றங்கள் வந்துச்சு என்று வியந்தும் அதிர்ந்துமாகப் பேசிக்கொண்டே இருப்போம்.
குருவை மிஞ்சின சிஷ்யன்னு பேரு எடுத்திருக்காங்கப்பா என்று மரியாதையுடனும் பெருமிதத்துடனும் சில டைரக்டர்களை மட்டுமே இப்படியாகப் புகழுவார்கள்.
ஆத்தா... நான் பாஸாயிட்டேன் என்று முதல் பட வாய்ப்பு கிடைத்ததையும் தான் நினைத்தது போலவே இயக்குநராகிவிட்டேன் என்பதையும் எப்படியும் ஜெயிச்சிருவேன் படம் ஜெயிச்சிரும் என்பதையும் முன்பே சொல்லும் விதமாக ஓபனிங் வைத்து சினிமா செண்டிமெண்ட்டையும் டச் செய்திருப்பார் பாரதிராஜா.
வாய்ப்பு கிடைக்காமல் சாப்பாட்டுக்கும் வழியில்லாமல் துக்கத்தால் தூக்கமில்லாமல் ஜெயித்தே ஆகவேண்டும் என்கிற வெறியுடன் வந்த பாரதிராஜாவுக்கு வெற்றியைச் சுவைத்தே ஆகவேண்டும் என்கிற உறுதி அரங்கேற்றம் தொடங்கி சின்னதும் பெரிதுமாக நடித்துக்கொண்டிருந்த கமலுக்கு காதல் மட்டுமின்றி நடிப்பிலும் மிளிரும் தாகம் இருந்தது.
மூன்று முடிச்சில் நாயகியாக அறிமுகமானாலும் அடுத்த இலக்கு நோக்கி ஓட இந்த மயிலு நிச்சயம் உதவுவாள் என்று பூரண நம்பிக்கையுடனும் உறுதியுடனும் நடிக்கவேண்டிய கட்டாயம் ஸ்ரீதேவிக்கு.
ஜெயிச்சே தீரணும்... போலாம் ரைட்... என்று அடுத்தடுத்து போய்க்கொண்டே இருக்க இந்தப் பரட்டை பெரிய துணையாக இருப்பான் என்று தன் முழுத்திறனையும் வெளிக்கொண்டு வரவேண்டிய முக்கியமான நிலை ரஜினிக்கு.
ஆனால் இவர்களையெல்லாம் கிராமத்தில் இருந்து ரயிலேற்றிக் கூட்டிவந்து கோடம்பாக்கத்தில் இறக்கி எல்லாத் தியேட்டர்களிலும் ஏற்றிவைத்த சாதனைச் சிங்கம் பாரதிராஜாவுக்கே உண்டான திறன் அது.
அழகே உருவான கனவுகள் கொண்ட மயிலு ஊருக்கே எடுபிடி வேலை செய்கிற உறவுக்கு யாருமே இல்லாத தன்னை அழகுபடுத்திக் கொள்ளாத சப்பாணி மேல் ரெண்டு பட்டன்களைப் போடாமல் கழுத்தில் தங்கச்சங்கிலி டாலடிக்க ஊர்வம்பு பேசிக்கொண்டும் ஊராரைச் சீண்டிக்கொண்டுமாய் மரத்தடியே கதியெனக் கிடக்கிற பரட்டையன் நகரத்தில் இருந்து நகர்ந்து கிராமத்துக்கு வந்து பொழுதைப் போக்க என்ன செய்யலாம் என நினைத்து ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையையே போக்கிவிட்டுப் போன டாக்டர்... அவ்வளவுதான்.
இந்த இடத்தை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு அழகாகவும் தெளிவாகவும் திரைக்கதை அமைத்து வலுவான வசனங்களாலும் இயல்பான நடிப்பாலும் என்னவோ செய்து நம்மைக் கட்டிப்போட்டிருப்பார் பாரதிராஜா.
கமல்ஹாசன் முதல்வராகவெல்லாம் முடியாது என்று இன்றைக்கு சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் அவரின் அண்ணன் சாருஹாசன் தான் அன்றைக்கு கமலுக்கு கால்ஷீட் முதல் கணக்கு வழக்கு வரை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
ஆனால் ஒரு கால் சரியில்லாமல் ஒரு கையும் சரியில்லாமல் அப்படி நடந்த சப்பாணிதான்... இன்றைய உலக நாயகனுக்கான முதல் படி முதல் அடி முதல் நடை என்று சொல்லவேண்டும்.
திருவிழாவில் தாவணியுடன் மயிலைப் பார்த்துவிட்டு இவ ஆத்தாவுக்கு தாவணி போட்டாக் கூட நல்லாத்தாண்டா இருக்கும்... இதெப்படி இருக்கு என்பார் ரஜினி.
உங்க கோகுலாபுரத்துல வத்திப்பெட்டி இல்லீங்களா.. நானே பத்தவைக்கிறேன் பத்த வைச்சிட்டியே பரட்டை ஆத்தா ஆடு வளர்த்துச்சு கோழி வளர்த்துச்சு.
மஞ்சக்குளிச்சு அள்ளி முடிஞ்சு... பாடலில் யாரோ ஒருவராகவும் மயிலு ஜுரத்தில் இருக்கும்போது கஷாயம் கொடுக்கிற வயதான மருத்துவராகவும் வந்த பாக்யராஜ் படத்தின் உதவி இயக்குநர்.
பொண்ணு மகாலக்ஷ்மி மாதிரி இருப்பா என்ற வார்த்தைக்கு இணையாக பொண்ணு ஸ்ரீதேவி மாதிரி இருப்பா என்று எல்லோரும் சொல்லத் தொடங்கியது இந்தப் படத்தில் இருந்துதான் தாவணியில் கொள்ளை அழகுடன் ஒயில் காட்டியிருப்பார் மயில் ஸ்ரீதேவி.
பாடல்கள் எல்லாமே சூப்பரா இருக்கும் என்பதைத் தாண்டி பிஜிஎம் என்று சொல்லப்படும் பின்னணி இசையை இளையராஜா அளவுக்கு யாரும் செய்யமுடியாது என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
ரயில் சூரியோதயம் வயல்வெளி விளைந்த கதிர்கள் அழுக்குத் தெரு அழகு நாயகி தண்டவாளங்கள் ஒரு சின்னப்பையன் இலையை மடித்து பீப்பியாக்கி ஊதிக்கொண்டிருக்க இசை இளையராஜா என்று போடுகிற அந்த கவிதைத்தனம் மயிலைத் தொட்டு உசுப்பிவிடுகிற டாக்டர்... அந்தக் காட்சியில் ஓர் இளநீரை எடுத்து சீவி இறுதியில் விலகி ஓடுகிற ஸ்ரீதேவியையும் கையில் இருந்து நழுவு உருள்கிற இளநீரையும் காட்டியிருக்கிற டச்... எல்லாமே பாரதிராஜா எனும் மகாகலைஞனின் மெகா டச்.
சிவாஜியை வைத்தும் ஜெமினியை வைத்தும் ஜெய்சங்கரை வைத்தும் எஸ்.எஸ்.ஆரை வைத்தும் ரவிச்சந்திரனை வைத்தும் என படங்கள் எடுத்த ஏவிஎம்... முதன்முறையாக எம்ஜிஆரைக் கொண்டு எடுத்த படம்தான் அன்பே வா.
கதையை விட்டு மீறாத காட்சிகள் என ஓர் படத்துக்கு என்ன நியாயம் சேர்க்கமுடியுமோ அவை அனைத்தையும் சேர்த்துக்கொண்டு வித்தை காட்டியிருப்பார் இயக்குநர் ஏ.சி.திருலோகச்சந்தர்.
உழைத்துக்கொண்டே இருக்கும் அவரின் உடலுக்கும் மனதுக்கும் ஓய்வு தேவையாக இருக்க எவரிடமும் சொல்லாமல் சிம்லாவில் தன் பங்களாவுக்கு ஓய்வெடுக்க வருகிறார்.
வாடகை அதிகமாகும் என்று சொல்ல கடும் கோபமாகும் எம்ஜிஆர் அடக்கிக் கொண்டு பணத்தைக் கொடுத்து அங்கே தன் பங்களாவிலேயே வாடகைக்கு இருக்கிறார்.
அங்கே சரோஜாதேவியின் குடும்பமும் வாடகைக்கு வர... அங்கிருந்து தொடங்குகிறது கதையும் மோதலும் காதலும் எம்ஜிஆர் படத்தில் ஏழெட்டு வில்லனெல்லாம் இருப்பார்கள்.
அதுவரை எம்ஜிஆருக்கென இருந்துவந்த பாடிலாங்வேஜ்களையெல்லாம் பயன்படுத்தாமல் புதுமாதிரியான உடல் பாஷையை செய்ததில்தான் அன்பே வா படம் எம்ஜிஆர் படங்களில் மறக்க முடியாத படமாக இன்றைக்கும் இருக்கிறது.
புதிய வானம் புதிய பூமி என்கிற பாடல் இப்போது கேட்டாலும் அந்த கருப்புசிகப்பு கோடு போட்ட கோட்டும் சூட்கேஸூம் தொப்பியும் நினைவுக்கு வந்துவிடும்.
லவ் பேர்ட்ஸ் லவ்பேர்ட்ஸ் பாடலும் அதற்கு சரோஜாதேவியின் அபிநயங்களும் பின்னே இருந்துகொண்டு எம்ஜிஆரின் சேஷ்டைகளும் எப்போதும் ரசிக்கலாம் ருசிக்கலாம் கொறிக்கலாம்.
ஏய் நாடோடி... போகவேண்டும் ஒடோடி... என்ற பாடல் தொடங்கி முடியும்வரைக்கும் எம்ஜிஆருக்கு எம்ஜிஆரின் ஆட்டத்துக்கு கைத்தட்டலும் விசிலும் கிடைத்துக்கொண்டே இருந்தது.
நான் பார்த்ததிலே அவள் ஒருத்தியைத்தான் உள்ளம் என்றொரு கோயிலிலே... என்று ஒவ்வொன்றும் ரகம் பிரித்து அசத்தலாகத் தந்திருப்பார்.
ஒருகட்டத்தில் உறவுக்கார சரோஜாதேவியின் காதலையும் நண்பர் எம்ஜிஆரின் காதலையும் அறிந்து புரிந்து உணர்ந்து விட்டுக்கொடுக்கும் இடம் அற்புதமான காட்சி.
பணத்துக்காகத்தான் காதலா சாதாரண ஆள் என்றால் காதல் இல்லையா என்பது போன்ற சின்னச்சின்ன சந்தேகங்களும் அதனால் ஏற்படும் சண்டைகளும் படத்துக்கு இன்னும் இன்னும் சுவாரஸ்யம் சேர்க்கின்றன.
மாருதிராவின் ஒளிப்பதிவு எம்எஸ்வியின் அற்புதமான இசை ஆரூர்தாஸின் பளிச் பொளேர் ஜிலீர் வசனங்கள் எம்ஜிஆர் சரோஜாதேவியின் காம்பினேஷன் நடிப்பு நாகேஷ் சரவெடி காமெடி என்பவற்றால்... அந்த சிம்லாவே இன்னும் ஜில்லாகியிருக்கும்.
சினிமாவுக்கான எல்லா விஷயங்களிலும் ஊடுருவித்தொட்டு கலைத்துப் போட்டு விளையாடிய அதையடுத்து புது ரூட்டுகளையும் புதுப்புது ரூட்டுகளையும் வழங்கிய பெருமைக்கு உரிய படம்... நாயகன்.
சொன்னது பழையது என்றாலும் சொல்லிய விதத்தில் பலப்பல புதுமைகள் செய்து இன்றைக்கு வரை... அந்தப் புதுமைகளின் இயக்குநர் பட்டியலில் முதலிடத்திலேயே நிற்கிறார் மணிரத்னம்.
மும்பை தமிழர்கள் வாழ்க்கை தாராவி விபச்சார விடுதி ஏரியா என்று மொத்த மும்பையின் அழகையும் அழுக்கையும் அப்படியே இங்கே செட் போட்டுக் காட்டியிருப்பார் தோட்டா தரணி.
நாளைக்கி கணக்குப் பரீட்சை என்று சொல்லும்போது வருகிற பரிவும் அன்புமாகட்டும் பிறகு ஒருநாள் பார்க்கும் போது என்ன பரீட்சை நல்லா எழுதுனியா?
பாத்தீங்களா... அழுதுருவேன்னு சொன்னேன்ல... என்று அழுது அரற்றுபவளை அப்படியே நெஞ்சில் அணைத்துக் கொண்டு அழு... என்று சொல்லும் அரவணைப்பாகட்டும்... அது தமிழ் சினிமாவுக்கு புதிய காதல்.
வேலு எனும் இளைஞராகவும் வேலுநாயக்கர் எனும் தகப்பனாகவும் நாயக்கர் என்கிற மிகப்பெரிய மனிதராகவும் அடுத்தடுத்த வயது காலகட்டம் என்று அத்தனை நேர்த்தி காட்டி நடித்து வாழ்ந்திருப்பார் கமல்ஹாசன்.
இல்ல டீ சாப்பிட்டோமே என்று டீக்கடையில் சொல்ல காசுலாம் வேணாம் வந்துட்டுபோங்க அதுபோதும் என்று சொல்ல இனிமே இப்படித்தான் என்று ஜனகராஜ் சொல்ல தியேட்டரில் விசில் பறக்கும்.
அடித்துத் துவைத்து நார்நாராகக் கிழித்து தெருவில் கமலைத் தூக்கிப்போட நடக்க முடியாமல் உதடு கிழிந்து பேசமுடியாமல் நான் அடிச்சா நீ செத்துருவே என்பார் கமல்.
படத்தின் காட்சி அமைப்புகள் நடிகர்களின் இயல்பான நடிப்புகள் அந்த இடத்தின் சூழலை விளக்கும் பிராப்பர்டீஸ்கள் கேமிரா கோணங்கள் லைட்டிங்குகள்... மிக முக்கியமாக வசனங்கள் என அந்தப் படத்தை எப்போது ஒளிபரப்பினாலும் பார்க்கிற மிகப்பெரிய ரசிகர்கூட்டம் இன்றைக்கும் உண்டு.
கந்தல் துணியா திரும்பி வந்தா நீங்கதான்... நான் பாத்துக்கறேன் என்று போலீஸ் அதிகாரியும் வேலுநாயக்கரும் பேசிக்கொள்கிற வசனங்கள் அப்படியே காட்சியுடன் நம்மை உறையவைக்கும்.
கத்தியைத் தூக்கினாத்தான் உயிரோட இருக்கமுடியும் திருப்பி அடிச்சாத்தான் வீட்டுக்கே திரும்ப முடியும் என்று அப்பா மகளுக்கு விளக்குகிற காட்சியும் வசனமும் நம்மை கனத்துப்போகச் செய்துவிடும்.
அப்போது தண்ணீரில் வேஷ்டி நனையாமலும் வேஷ்டி தடுக்காமலும் இருக்க லேசாக வேஷ்டியைத்தூக்கிப் பிடித்தபடி கால் அகட்டி நடந்துவருவதில்... கமலின் பாடிலாங்வேஜ் மிரட்டியெடுத்தது.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக படம் முழுக்கவே ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பின்னணி இசையால் மெருகேற்றிக்கொண்டே இருப்பார் உருவேற்றிக் கொண்டிருப்பார் உயிர்கொடுத்துக் கொண்டே இருப்பார் இளையராஜா.
கமல் சரண்யா நிழல்கள் ரவி தாரா ஜனகராஜ் கார்த்திகா நாசர் டெல்லிகணேஷ் விஜயன் சுதர்சன் டினு ஆனந்த் என அனைவருமே அவரவர் வேலையை செம்மையாய் செய்திருப்பார்கள்.
ஜனகராஜ் கைது அறிந்து கொந்தளிக்கும் கமலும் மகனின் மரணத்தைக் கண்டு அலறும் அலறலும் மகளை அடித்துவிட்டு கெஞ்சுவதும் உங்களாலதான் அம்மா செத்தாங்களாமே... நிஜமாப்பா என்று கேட்பதும் அம்மாவைக் கொன்னீங்க.
இங்கே இருந்தா என்னையும் கொன்னுருவீங்க என்று புலம்பிக் கிளம்புவதும் நெகிழ்ந்து கதறவைத்துவிடும் உயிர்ப்பான காட்சிகள் நடிப்புகள் வசனங்கள்.
அதையெல்லாம் அறிந்து உணர்ந்துதான் நாயகன் என்று பெயர்வைத்தார்களோ என்னவோ நீங்க நல்லவரா கெட்டவரா வசனம்... சொல்லாதவர்களே இல்லை.
ஆனால் ஒரு சாதாரணக் கதையை மிக எளிமையாகவும் இனிமையாகவும் சொன்ன ட்ரீட்மெண்ட்டுதான் படத்தை எகிடுதகிடாக வெற்றிபெறச் செய்தது.
ஒரு சாதாரண மசாலாப் படம் ஆக்ஷன் படம் ரஜினி படம் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாத அளவிற்கு வசனங்களால் படத்தைத் தூக்கிப்பிடித்து படத்துக்கு வேறொரு நிறம் கொடுத்திருப்பார் எழுத்தாளர் பாலகுமாரன்.
கமலுக்கு நாயகன் ரஜினிக்கு பாட்ஷா என தன் எழுத்தாலும் சிந்தனையாலும் மகுடம் சூட்டியிருப்பார் எழுத்துச்சித்தர் பாலகுமாரன்.
இன்றைக்கும் ஆட்டோக்களிலும் கார்களிலும் லாரிகளிலும் இடம் பெற்ற சினிமா வசனம்... உன் வாழ்க்கை உன் கையில் தான் ரஜினியின் முக்கியமான படங்களில் ஒன்று.
ரஜினி சரண்ராஜ் நக்மா ரகுவரன் விஜயகுமார் கிட்டி சத்யப்பிரியா ஜனகராஜ் தேவன் ஆனந்தராஜ் என்று பலரும் அவரவர் கேரக்டர்களைச் செம்மையாக்கியிருப்பார்கள்.
பிளாஷ்பேக் பிளாஷ்பேக்கிற்குள் பிளாஷ்பேக் என்று வந்தாலும் புரியும்படியாய் கையாண்டிருப்பார் இயக்குநர் சுரேஷ்கிருஷ்ணா.
எட்டு எட்டா மனுஷ வாழ்வைப் பிரிச்சுக்கோ நீ எந்த எட்டில் இப்ப இருக்கே தெரிஞ்சுக்கோ பாடலின் செட்டும் காட்சி அமைப்பும் ரஜினியும் தாண்டி பாடல் வரிகள் இன்றைக்கும் பேசப்படுகின்றன.
குறிப்பாக பாட்சா பாரு பாரு எனும் பாடலும் பா... ஷா.. பாஷா... என்கிற ஹம்மிங்கும் அந்தக் காட்சியையே கனப்படுத்தி மிரட்டியெடுத்துவிடும்.
அதாவது தனிவீடு என்றில்லாமல் நான்கைந்து வீடுகளோ நாற்பது வீடுகளோ இன்றைக்கு இருப்பது போல அன்றைக்கு ஆறேழு வீடுகள் இருந்தால் அவை ஒண்டுக்குடித்தனம் என்று சொல்லப்பட்டன.
அப்படியொரு ஒண்டுக்குடித்தனத்தை அச்சு அசலாக செட் போட்டு ஏழெட்டு கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டு எதிர்நீச்சலும் உள்நீச்சலும் போட்டு முங்கி எழுந்து ஜெயித்திருப்பார் இயக்குநர் சிகரம் கே.பாலசந்தர்.
எந்த உறவுமுறையுமே இல்லாமல் வாழும் மாதுவிடம் இருந்து எல்லா வேலைகளையும் வாங்கிக் கொண்டு முறைவைத்து சாப்பாடு போடுகிறார்கள் அங்கே வாழ்பவர்கள்.
மேஜர் சுந்தர்ராஜன் குடும்பம் எம்.ஆர்.ஆர்.வாசு குடும்பம் செளகார் ஜானகி குடும்பம் ஜெயந்தி குடும்பம் என்று அந்தக் குடும்பங்களுக்குள் நடக்கிற ஏச்சும்பேச்சும் பூசலும் பாசமும் பொய்யும்புரட்டுமே எதிர்நீச்சல்.
எல்லா சமயமும் உண்மை என்று மாது கதாபாத்திரத்தை தன் உடல்மொழியாலும் வெள்ளந்திச் சிரிப்பாலும் மெளன ஏக்க பாஷைகளாலும் தூக்கிப்பிடித்து உச்சத்தில் ஏற்றிவைத்திருப்பார் நாகேஷ்.
அசடாக ஸ்ரீகாந்தும் சினிமாப் பைத்தியமாக அவரின் மனைவி செளகார் ஜானகியும் அச்சு அசல் கிட்டு மாமா பட்டு மாமியாக வெளுத்துவாங்கியிருப்பார்கள்.
கேரளத்து சேட்டனாக முத்துராமன் முறுக்கும் மிடுக்கும் கொண்டு தன் அதட்டுகிற குரலுக்குள்ளேயே பாசமும் நேசமும் காட்டுவது அவரின் தனி ஸ்டைல் நடிப்பு.
வயதானவர்களுக்கே உண்டான அந்த குணாதிசயங்களை அற்புதமாகக் கொண்டு வந்திருப்பார் தன் நடிப்பின் மூலமாக அங்கே சின்னதும்பெருசுமாகப் பொருட்கள் களவாடப்படும்.
மாடத்தில் வைத்த பணம் காணோம் சட்டை காணோம் வெள்ளி டம்ளர் காணோம் என்றெல்லாம் சொல்லும்போது சட்டென்று நாகேஷ் நாயரோட வாட்ச்சைக் காணோம் என்று எடுத்துக்கொடுப்பார்.
மேஜருக்கும் நாகேஷூக்கும் நாகேஷூக்கும் முத்துராமனுக்கும் ஜெயந்திக்கும் நாகேஷூக்கும் நாகேஷூக்கும் செளகார் ஜானகிக்கும் என லிங்க் வைத்து காமெடி பண்ணி கதை நகர்த்தி நெகிழ்த்தி மகிழ்ச்சிப் படுத்தியிருப்பதுதான் கே.பியின் உத்திகளில் ஒன்று.
சீரியஸ் அழுமூஞ்சி நாயகி செளகாரை காமெடி பண்ணவைத்திருப்பதும் காமெடி அதகள மனோரமாவை தப்பித்தவறியும் ஒரு சீனில் கூட காமெடி பண்ணாமல் வைத்திருப்பதும் கே.பாலசந்தருக்கு கே.பாலசந்தர் மேல் உள்ள நம்பிக்கையின் உச்சபட்சம்.
மருத்துவமனைக்கு தூக்கிச் சென்று தேர்வு ஹாலில் அமரவைத்து வீட்டுக்குக் தூக்கி வந்து நான் மாது வந்திருக்கேன் என்று நாகேஷூக்குப் பதிலாக மேஜர் சுந்தர்ராஜன் தட்டேந்தி வாசலில் நிற்பார்.
நான் சொல்றதை நீங்க சொல்லக்கூடாது நீங்க சொல்றதை நான் சொல்லக்கூடாது என்று சொல்லிவிட்டு பரவாயில்ல சொல்லுடா என்று மேஜர் சொல்ல படவா ராஸ்கல் என்பார் நாகேஷ்.
வெற்றி வேண்டுமா போட்டுப்பாரடா எதிர்நீச்சல் தாமரைக் கன்னங்கள் அடுத்தாத்து அம்புஜத்தைப் பாத்தேளா சேதி கேட்டோ சேதி கேட்டோ... என்று பாடல்கள் மொத்தமும் ஹிட்டு.
கே.பாலசந்தரால் அறிமுகமான பாலசந்தர் ஸ்பெஷலான வி.குமாரின் இசையில் எல்லாப் பாடல்களும் இன்றைக்கும் மனசுக்குள் சப்பளங்கால் போட்டு உட்கார்ந்திருக்கின்றன.
பாக்யராஜ் படம் ரிலீசானா முத நாள் முத ஷோ பாத்துடணும் என்று முக்கால்வாசிக்கும் அதிகமான ரசிகர்கள் சங்கல்பம் செய்துகொண்டார்கள்.
வயதான தம்பதி அதாவது குடுகுடு தாத்தாவும் கிடுகிடு பாட்டியுமாய் அன்பையும் உணவையும் ஊட்டிக் கொள்ளும் அந்த முதல் காட்சியும் விளக்கு வச்ச நேரத்துல மாமன் வந்தான் என்கிற இளையராஜாவின் குரலும் சேர்ந்து ரசிகர்களைக் கைத்தட்டவைத்தது.
வேஷ்டி சட்டையில் கிராமத்தில் டவுன் பஸ்சில் கையில் குழந்தையுடனும் பெட்டிபடுக்கையுடனும் வந்திறங்கும் பாக்யராஜைப் பார்த்ததும் மொத்த ஆடியன்ஸுக்கும் குழப்பம் தவிப்பு.
அங்கே சின்னப்பசங்களுடன் சின்னபசங்களாக ஊரையே லந்து பண்ணிக்கொண்டு கலாட்டா செய்துகொண்டு ஓடியாடி விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் ஊர்வசி தன் சகாக்களுடன் பாக்யராஜைப் பார்க்கும்போதே சுவாரஸ்யம் தொடங்கிவிடும்.
பையில் இருந்து ஒவ்வொரு பொருளாய் எடுத்து அபேஸ் செய்ய குழந்தையின் பால்புட்டியை எடுத்து தவக்களை வாயில் வைத்துக்கொள்ளவும் இந்த ஊருக்கு புதுசா வந்திருக்கிற வாத்தியாரு என்று சொல்லவும் கதை திரைக்கதை வசனம் டைரக்ஷன் கே.பாக்யராஜ் என்று டைட்டில் போடவும் ரசிகர்கள் அலப்பறையுடன் வரவேற்கவும்... மனுஷன் ஆடியன்ஸோட பல்ஸ்ஸை எப்படித்தான் புடிக்கிறாரோ... என்று தியேட்டருக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டார்கள்.
மீதமுள்ள வரிகளை கிராமத்துப் பெருசு பாடிவிட்டு ஹூம்... இவன்லாம் வாத்தியாரா வந்து இவன்கிட்டப் பசங்க படிச்சு... என்னாகப்போவுதோ என்று அலுத்துக்கொள்வார்.
இன்னும் பத்தடி சென்றதும் வேறொருவரிடம் வேஷ்டியை இறக்கிவிட்டு இருகைகளையும் கூப்பி வ...ண...க்...க...ம்... என்று பவ்யமாய் நீட்டிமுழக்கிச் சொல்லுவார்.
கொஞ்சம்கொஞ்சமாக வாத்தியார் மீது மரியாதையும் நேசமும் ஊர்வசிக்கு வர... அது அடுத்தகட்டமாகவும் காதலாகவும் கல்யாண சிந்தனையாகவும் வளர ஊர்வசியிடம் இருந்து விலகியே செல்வார் பாக்யராஜ்.
பள்ளிக்கூட பசங்களின் ரவுசு மாட்டுக்காரரின் அடுத்த மணி எப்பங்க அடிப்பீங்க என்கிற கேள்வி கவர்ச்சியாக இருந்தாலும் கண்ணியத்துடன் இருக்கும் தீபா டீச்சர் வைத்தியர் பயில்வான் ரங்கநாதன் ஊர்நாட்டாமையும் ஊர்வசியின் அப்பாவுமான கே.கே.செளந்தர் சத்துணவு சாப்பாடு திருடும் நளினிகாந்த் சின்னக் கதாபாத்திரத்தில் முகம் காட்டும் கோவை சரளா முக்கியமாய் அந்த முருங்கைக்காய் சமாச்சாரம்... என்று அனைவரையும் அனைத்தையும் கனகச்சிதமாகப் பயன்படுத்தியிருப்பார் பாக்யராஜ்.
அப்படியா என்று இப்போதைய இளம்தலைமுறை மட்டுமல்ல... அவரின் நடிப்பைப் பார்த்துவிட்டு அப்போதும் அப்படியா என்றுதான் கேட்டார்கள் எல்லோருமே பாக்யராஜ் படங்களில் எப்போதுமே நாயகியின் கேரக்டர் மிக ஸ்கோப் உள்ள வகையில்தான் இருக்கும்.
ஆனால் இடைவேளைக்குப் பிறகு இதையெல்லாம் வைத்து முடிச்சு மேல் முடிச்சு போட்டு தன் கதைக்களத்துக்குள் சடுகுடு விளையாடியிருப்பார் பாக்யராஜ்.
கணவரின் ஆடைக்கு மேட்ச்சாக தானும் அணிந்துகொண்டு நகைநட்டுகளையெல்லாம் போட்டுக்கொண்டு வீட்டைப் பூட்டும் போது உள்ளிருந்து ஏதோ உடைந்த சப்தம்.
ஊர்க்காரர்களிடம் அலப்பறையைக் கொடுத்தபடி ஊர்வசி வர எதிரே சிற்றன்னையின் கொடுமையால் தலையில் அடிபட்ட அந்த மாணவன்... அதுசரிப்பா... மூக்கு வெளுக்காத கழுதை கிடைச்சாலும் கிடைக்கும்.
மூத்தகுடி புள்ளைய ஆதரிக்கிற இளையகுடி கிடைக்கவே மாட்டா என்று யாரோ சொல்ல... சட்டென்று மூடு அவுட்டாகி ஏய்... தலை வலிக்குது.
ஆனா அவங்ககிட்ட போய் வாந்தி எடுத்திருக்கேன்னு சொன்னா என்ன நினைப்பாங்க என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் சீர்செனத்திகளுடன் கூட்டமாய் வந்துவிடுவார்கள்.
மனைவியை இழந்து குழந்தையுடன் இருக்கும் மருமகனை தன் இரண்டாவது மகளுடன் வந்து அடிக்கடி பார்க்கிற மாமியார் கதாபாத்திரமும் மனசை என்னவோ செய்யும்.
கிளாமர் கவர்ச்சி டபுள் மீனிங் அ போடச் சொல்லித் தருதல் அந்தப் புடவைக் கட்டு கொஞ்சல் பார்வை என்று வருகிற தீபா கேரக்டரை ஒருகட்டத்தில் மிக மிக உன்னதமாக்கியிருப்பதுதான் பாக்யராஜ் டச்.
வெளக்கு வைச்ச நேரத்துல நான் புடிக்கும் மாப்பிள்ளைதான் சின்னஞ்சிறு கிளியே அந்திவரும் நேரம் கண்ணத் தொறக்கணும் சாமி வா வா வாத்தியாரே வா என்று ஒவ்வொரு பாட்டும் அதகளம்.
கல்யாண காதுகுத்து வீடுகள் என விசேஷங்களிலெல்லாம் ஏம்ப்பூ... முந்தானை முடிச்சு பாட்டுங்களைப் போடுங்கப்பா என்று பெருசுகளே ஆர்வத்துடன் கேட்டு ரசித்தார்கள்.
அதைக் கேட்கும்போதே நமக்குள் ஒரு மகிழ்வும் நெகிழ்வும் நிச்சயம் இரண்டாவது மனைவியான ஊர்வசியை ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என வீட்டுக்கு வந்தால் அங்கே ஊர்வசி இல்லை.
ஏனென்றால் இது முந்தானை முடிச்சு அல்ல இயக்குநர் கே.பாக்யராஜ்க்கும் ரசிகர்களுக்குமான முடிச்சு அவிழ்க்கவே முடியாத முடிச்சு திக்குஎது திசை எது என்று தெரியாமல்... என்பார்கள்.
ஆனாலும் தன் நிலையில் சற்றும் மனம் தளராத விக்கிரமாதித்தன் மாதிரி பீடுநடை போட்டார் புதியபாதையில்... பார்த்திபன் எரிகிற வீட்டில் எந்தக்கொள்ளி நல்ல கொள்ளி என்பார்கள்.
அப்படியொரு கொள்ளியை தேர்வு செய்து அதில் பீடி பற்ற வைப்பதில் இருந்தே நாயகன் எதற்கும் கலங்காதவன் எதுபற்றியும் வருந்தாதவன் என்று காட்டிவிடுவார்.
கதை என்று பார்த்தால் கெடுத்தவனே மங்கையின் பாக்கியம் என்று தன்னைக் கெடுத்தவனைத் தேடிப் போராடி அவனைக் கைப்பிடிக்கும் தேய்ந்துபோன கதைதான்.
ஆனால் சொன்ன ஸ்டைல் பாத்திரப் படைப்பு காட்சிப் படுத்துதல் என்பதில்தான் ஜித்துவேலையை மொத்தமும் காட்டி நம்மைக் கவர்ந்திருப்பார் பார்த்திபன்.
ஒரு காட்சியை ஆரம்பிப்பது பிறகு அந்தக் காட்சி அதையடுத்து அந்தக் காட்சியை முடிப்பது என கிட்டத்தட்ட இரண்டு நிமிடத்துக்குள் நான்கைந்து முறை நம்மைக் கைத்தட்டச் செய்திருப்பார் பார்த்திபன்.