sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சீதா தன் புடவையை மாற்றிக்கொண்டு முகம் கழுவிப் பொட்டு வைத்துக்கொண்டு வந்தாளோ இல்லையோ சரஸ்வதி அம்மாள் அவளைப் பார்த்து சீதா சீதா உன் மாமா வாசலிலேயே நிற்கிறார் பார் அவரைக் கொஞ்சம் உள்ளே கூப்பிடு அவர்கள் வருகிற போது குழந்தை என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஒன்றும் சொல்லாமல் இவர் பாட்டுக்கு வாசலிலேயே நின்று கொண்டிருக்கிறாரே என்றாள்.
வீட்டு ரேழியில் திடுதிடுவென்று மனிதர்கள் வரும் சத்தம் கேட்கவே பெண்கள் எல்லாரும் காமரா உள்ளுக்கும் சமையல் உள்ளுக்கும் விரைந்து போய் மறைந்து கொண்டார்கள்.
சற்றுப் பொறுத்துச் சரஸ்வதி அம்மாள் மட்டும் வெளியே வந்து சம்பந்தி அம்மாளாகப் போகிற காமாட்சி அம்மாளை நெருங்கி வாருங்கள் என்று அழைத்தாள்.
சீமாச்சுவய்யர் சடசடவென்று காமரா அறைப் பக்கம் சென்று குழந்தையை வரச்சொல்லுங்கள் கையிலே வெற்றிலை பாக்குத் தட்டை எடுத்து வரச் சொல்லுங்கள் ஐந்தரை மணி முதல் ஆறு மணி வரையில் நல்ல வேளை.
தான் எதிர்பார்த்ததுபோல் அவன் லலிதாவைப் பார்க்காமல் தன்னைக் கவனித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது அவளுக்கு ரோமாஞ்சனத்தை உண்டாக்கியது.
கனவிலே நடப்பதுபோல் நடந்து வந்த லலிதா வந்திருந்தவர்கள் உட்கார்ந்திருந்த இடத்தை அடைந்ததும் அவர்கள் எதிரில் இருந்த முக்காலிப் பலகையில் வெற்றிலைத் தட்டை வைத்தாள் பிறகு நமஸ்காரம் செய்தாள்.
வெறுமனே பார்த்ததோடு இல்லை புன்னகையும் புரிந்தான் வானத்திலிருந்து நட்சத்திரங்கள் பொலபொலவென்று உதிர்ந்து உலகை ஜோதிமயமாக்கின சீதாவின் இதயமாகிய உலகத்தைத்தான் லலிதா நமஸ்கரித்துவிட்டு எழுந்த போது அவளுக்கும் மாப்பிள்ளையைப் பார்க்க வேண்டுமென்ற அடங்காத ஆசை உண்டாயிற்று.
அவள் பார்த்திருந்த சத்தியவான் சாவித்திரி நாடகத்தில் யமதர்ம ராஜன் அத்தகைய குரலில்தான் பேசினான் சாஸ்திரியின் சம்சாரம் காமாட்சி அம்மாள் அழகாய்த்தானிருக்கிறது உங்கள் கேள்வி பார்த்தால் எந்தப் பெண் என்று தெரியவில்லையா?
என் சம்சாரம் என்னை விடக் கர்நாடகம் மாட்டுப்பெண் இங்கிலீஷ் படித்துப் பாஸ் பண்ணி உத்தியோகம் பார்க்க வேண்டுமென்று நாங்கள் ஆசைப்படவில்லை.
இருந்தாலும் பிள்ளையாண்டான் இந்தக் காலத்துப் பையன் பாருங்கோ படித்த பெண்ணாயிருக்க வேண்டுமென்று ஆசைப்படுவது இயல்புதானே போகட்டும் குழந்தைக்குப் பாடத் தெரியுமா சிட்சை கிட்சை உண்டா?
இத்தனை நேரமும் லலிதா தலைகுனிந்தபடியே இருந்தாள் இப்போது அப்பாவின் குரல் வந்த திசையை நோக்கி இரக்கம் ததும்பிய முகத்துடன் பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் தலையைக் குனிந்து கொண்டாள்.
ஆகா சியாமா சாஸ்திரிக் கிருதியும் குழந்தைக்குத் தெரியும் ஸரோஜ தளநேத்ரி பாடு அம்மா லலிதா அதற்கும் மௌனமாகவே இருந்தாள்.
இல்லாவிட்டால் தியாகராஜ கிருதியில் பல்லவியும் தீக்ஷிதர் கிருதியில் அநுபல்லவியும் சியாமா சாஸ்திரி கிருதியில் சரணமும் பாடட்டுமே என்றான் சௌந்தரராகவன்.
அன்று இரவு மாப்பிள்ளை சம்பந்தி வகையறாவுக்காகச் சாப்பாடு கொண்டு வைத்து விட்டு வந்த பரிசாரகன் சங்கரனைப் பார்த்துச் சரஸ்வதி அம்மாள் ஏண்டா சங்கரா அவர்கள் என்னடா பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?
என்னையும் யாராவது பெண் பார்ப்பதற்கென்று வந்திருந்திருந்தால் நானும் பேசாமடந்தையாகத்தான் இருப்பேன் என்று சொல்லிவிட்டு இதற்குமேல் அங்கே நிற்கக் கூடாது என்று எண்ணிச் சீதா உள்ளே சென்றாள்.
காமாட்சி அம்மாளும் சாஸ்திரிகளும் கூடத்தில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் சீதாவைப் பார்த்ததும் பேச்சை நிறுத்தினார்கள்.
குரல் குயிலின் குரல்தான் இன்றைக்கு என்னமோ கலியாணத்துக்குப் பார்ப்பதற்கு என்று புது மனுஷர்கள் வந்ததும் கொஞ்சம் பயந்து போய் விட்டாள்.
அதனால்தான் உங்களுக்குச் சந்தேகம் வந்துவிட்டது போலிருக்கிறது இவள் தான் ஒருவேளை கலியாணப் பெண்ணோ என்று அதனால்தான் என்ன இவளுக்கும் ஒரு நாள் கலியாணம் நடக்க வேண்டியதுதானே ஏனம்மா உன் தகப்பனாருக்குப் பம்பாயில் என்ன உத்தியோகம்?
ஸ்ரீ ராமசந்திர மூர்த்தியின் அருள் இருந்தால் நீயும் ஒரு நாளைக்கு வேண்டிய நகை நட்டுக்கள் பூட்டிக் கொள்வாய் என்றாள் காமாட்சி அம்மாள்.
லலிதா மட்டும் என்ன அப்பா அம்மா கிழித்த கோட்டைத் தாண்டமாட்டாள் மாமா நாளைக்கு உங்கள் பிள்ளைக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு விட்டால் உங்களிடத்திலும் அப்படியே நடந்து கொள்வாள்.
ஒரு விஷயம் நிச்சயம் கிட்டாவய்யரின் வீடு நோக்கிச் சீதா சென்று கொண்டிருந்தபோது வான வெளியில் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் கின்னரர்களும் நின்று அவள் மீது மணம் மிகுந்த நறுமலர்களைத் தூவினார்கள்.
சரஸ்வதி அம்மாள் உள்ளம் நிறைந்த நன்றி உணர்ச்சியோடு உன்னுடைய சமர்த்துக்கு மற்றவர்கள் திருடப் போக வேண்டியதுதான் வயதானவர்களுக்கெல்லாம் உன்னுடைய சமர்த்தில் ஒரு பங்கு இருக்கக்கூடாதா?
உள்ளேயிருந்து வந்த கிட்டாவய்யரைப் பார்த்துப் பஞ்சு அய்யர் கேட்டீர்களா ஐயர்வாள் உங்களுடைய பையன் சூரியா ஒரே போடாய்ப் போடுகிறானே.
ஏழைகள் கஷ்டப்படுகிறபோது வீண் ஆடம்பரத்திலே பணம் செலவழிக்கிறது நியாயமல்லவென்று பேசுகிறார்கள் என்று கிட்டாவய்யர் தம்முடைய குமாரனைத் தாங்கிப் பேசினார்.
பணத்தை வீணாகச் செலவழிக்கக் கூடாது செட்டாயிருக்க வேண்டும் என்று சொன்னால் சொல்லட்டும் அப்பாபாடு பிள்ளைபாடு என்று விட்டு விடலாம்.
இதெல்லாம் ரொம்ப நாள் நடக்காது என்று எச்சரிக்கை வேறே பண்ணுகிறான் பின்னே என்னங்காணும் இப்படியே சதகோடி வருஷம் நடக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீரா?
அப்புறம் கொத்தனுக்கு வீடு வண்ணானுக்கு வேஷ்டி டிரைவருக்கு மோட்டார் டாக்டருக்கு மருந்து போர்ட்டருக்கு ரயில் வண்டி என்றெல்லாம் ஏற்படும்.
பட்டாமணியத்துக்கு வரிப்பணம் என்றும் ஏற்பட்டு விட்டால் எனக்கு ரொம்ப சௌகரியமாயிருக்கும் சாஸ்திரிகளே இதிலேயெல்லாம் ஆத்திரப்பட்டு என்ன பிரயோசனம்?
காலத்திற்கேற்ப இந்த மாறுதலையெல்லாம் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டியதுதான் ஆனால் உழுகிறவனுக்குத்தான் நிலம் என்கிற கொள்கை உமக்கு ஏற்கச் சரியாயிருக்கிறதா என்று கேட்கிறேன் என்றார் சாஸ்திரிகள்.
கிட்டாவய்யர் நிலத்தில் சூரியாவுக்கு உள்ள பங்கை உழுகிறவர்களுக்கு எழுதிக் கொடுத்து விடுவானா கேளுங்கள் என்றார் சீமாச்சுவய்யர்.
லலிதாவின் கலியாணத்துக்கு அதிகமாகச் செலவு செய்துவிடக்கூடாது என்று அப்பாவுக்குப் புத்திமதி சொல்கிறான் அவ்வளவுதானே சூரியா என்றார் சீமாச்சுவய்யர்.
குடும்பத்தின் சொத்தில் புருஷர் குழந்தைகளைப் போல் பெண் குழந்தைகளுக்கும் சமபாகம் கொடுக்க வேண்டும் என்றுதான் இப்போதெல்லாம் பேசுகிறார்களே லலிதாவுக்குச் சொத்தில் என்ன பாகம் உண்டோ அதைத்தான் கலியாணத்துக்குச் செலவழிக்கப் போகிறேன் என்றார் கிட்டாவய்யர்.
ஏற்கெனவே அவன் வசூலிக்கும் வரிப்பளு தாங்க முடியவில்லை இப்போது வெள்ளைக்கார சர்க்காராயிருக் கிறபடியால் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்.
ஐயர்வாள் எங்கேயாவது போய் எந்த உத்தியோகமாவது பண்ணிப் பிழைத்துக் கொள்வீர்கள் ஒன்றுமில்லாவிட்டால் ஹோட்டலாவது வைத்து விடுவீர்கள் எங்கள் பாடுதான் ஆபத்தாய்ப் போய்விடும் என்றார் வேலாயுத முதலியார்.
மேற்கண்டவாறு திண்ணைப் பார்லிமெண்ட் சபையில் விவாதம் நடந்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் சீமாச்சுவய்யரின் தர்மபத்தினி அன்னம்மாள் விடுவிடுவென்று நடந்து வந்து கிட்டாவய்யரின் வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்.
சீமாச்சு மாமாவாத்து மாமி என்ன சொல்லுகிறாள் என்று கேளுங்கள் அழகான மனுஷாளைச் சென்னைப் பட்டினத்திலிருந்து வரவழைத்தேளே அவர்களுடைய காரியத்தைக் கேளுங்கள்.
பம்பாயிலிருந்து அருமைத் தமக்கையைச் சீராட்டக் கூப்பிட்டுக் கொண்டு வந்தீர்களே அதன் பலன் என்ன ஆயிற்று என்று கேளுங்கள் இவ்விதம் சரஸ்வதி அம்மாள் கூச்சல் போட்டாள்.
அதிலிருந்து மாப்பிள்ளைப் பையன் லலிதாவைக் கலியாணம் செய்து கொள்ள இஷ்டப்படவில்லையென்றும் சீதாவைக் கலியாணம் செய்து கொள்ள விரும்புகிறான் என்றும் தெரிந்தன.
இப்போதே விஷயத்தைச் சொல்லி உண்டு இல்லை என்று நிச்சயப்படுத்திக் கொண்டு போகிறதா அல்லது ஊருக்குப் போய்க் கடிதம் எழுதுகிறோம் என்று சொல்லிவிட்டுப் போய் விவரமாகக் கடிதத்தில் எழுதுவதா என்பதைப் பற்றி அவர்களுக்குள் விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
ஆனால் ஆத்திரத்தை யாரிடம் காட்டுவது என்று தெரியாமல் சீமாச்சுவய்யரைப் பார்த்து என்ன ஓய் நான் அப்போதே சொன்னேனே பார்த்தீரா மதராஸ்காரன்களுடைய யோக்கியதை தெரிந்ததா?
அவர்கள் வேறு சொல்லியிருப் பார்கள் இவளுடைய செவிட்டுக் காதில் வேறு ஒன்று விழுந்திருக்கும் எல்லாவற்றுக்கும் நான் போய் விஷயம் இன்னதென்று ஸ்பஷ்டமாகத் தெரிந்து கொண்டு வந்து விடுகிறேன்.
என்று இம்மாதிரி சீமாச்சுவய்யர் தம்முடைய தர்ம பத்தினியை அருமையாக அழைக்க அம்மாளும் என்னை எதற்காக இப்படிப் பிடுங்கி எடுக்கிறீர்கள்?
சீமாச்சு அய்யர் மேற்கண்டவாறு தமது மனைவியைத் திட்டியதானது அங்கேயிருந்த மற்றவர்கள் எல்லாருக்கும் ஓரளவு மனத் தெளிவை உண்டாக்கியது.
இப்படி யெல்லாம் நீங்கள் அநியாயமாய்ச் சீதாவின் பேரில் பழி சொல்லுவதாயிருந்தால் நான் இந்த வீட்டை விட்டுப் போய் விடுகிறேன் இல்லாவிட்டால் கிணற்றில் விழுந்து செத்துப் போகிறேன் என்று லலிதா ஆத்திரமும் அழுகையுமாய்ப் பேசினாள்.
சீமா மாமா என்னத்தை வேண்டுமானாலும் தெரிந்து கொண்டு வரட்டும் அந்தப் பிள்ளை என்னைப் பிடித்திருக்கிறது என்று சொன்னாலும் நான் பண்ணிக் கொள்ளப் போவதில்லை.
அவனுடைய புத்தியையும் யாரோ கெடுத்திருக்கிறார்கள்.... இத்தனை நேரம் சும்மா கேட்டுக் கொண்டு நின்ற சூரியா இப்போது சம்பாஷணையில் தலையிட்டான்.
லலிதாவுக்குச் சொன்னது தான் சீதாவுக்கும் மதராஸிலிருந்து வந்திருக்கும் மகா பிரகஸ்பதியைச் சீதாவுக்கும் பிடிக்காவிட்டால் பிடிக்கவில்லை என்று தைரியமாய்ச் சொல்லி விடட்டும்.
அந்தப் பிரகஸ்பதி லலிதாவுக்குப் பதிலாகச் சீதாவை மணந்து கொள்ள விரும்புகிறான் என்ற செய்தி கேட்டதும் அந்தக் கொந்தளிப்பு தீயில் எண்ணெய் விட்டதுபோல் ஜுவாலை விட்டுப் பொங்கியது.
அந்த நந்தவனத்தில் குயில்கள் பாடின மயில்கள் ஆடின மான்கள் துள்ளி ஓடின கிளிகள் மழலை பேசின புறாக்கள் கொஞ்சி முத்தமிட்டன சந்தன மரங்களின் சுகந்தத்துடன் மந்தமாருதம் வீசியது.
இத்தகைய ஆனந்த நந்தவனத்தில் சீதாவின் உள்ளம் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தபோது தூரத்தில் எங்கேயோ கடல் பொங்கி மலைபோல் அலைகள் கிளம்பி மோதி விழும் சத்தமும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
பெண்ணுக்காவது பெண்ணின் தாயாருக்காவது பிடிக்காவிட்டால் அதையும் சொல்லி விடுங்கள் இதில் வலுக்கட்டாயம் ஒன்றுமில்லை என்றார்கள்.
டில்லியில் எழுநூற்றைம்பது ரூபாய் சம்பளத்தில் உத்தியோகம் பார்க்கும் சௌந்திரராகவன் தன்னைக் காட்டிலும் சீதாவுக்கு தக்க வரன் என்பதில் சந்தேகம் என்ன?
அன்றிரவு தாமோதரம் பிள்ளை வீட்டு மேல் மாடியில் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தபோது அவனுடைய நண்பன் பட்டாபிராமன் சொன்னது சூரியாவுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.
அதைப் பறித்துக் கசக்கி முகர வேண்டுமென்ற ஆசை எனக்குக் கிடையாது என்று பட்டாபி சொன்னான் அல்லவா அடடா எவ்வளவு தாராளமான உள்ளம் அவனுக்கு அந்தக் கொள்கையைத் தானும் ஏன் பின்பற்றக்கூடாது?
நம்முடைய வக்கீல் ஆத்மநாத ஐயரின் பிள்ளை பட்டாபிராமனுக்கு லலிதாவைக் கலியாணம் பண்ணிக் கொள்ளவேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கிறது.
நான் சொன்னால் தங்கையின் பெண்ணுக்குப் பரிந்துகொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று நினைத்து இன்னும் அதிக ஆத்திரப்படுவாள் அதற்கென்ன அப்பா கட்டாயம் நான் அம்மாவைச் சரிக்கட்டிவிடுகிறேன் என்றான் சூரியா.
முக்கியமாக மதராஸ் பையனுக்கு லலிதாவைக் கொடுத்தால் அவன் டில்லி எங்கே லாகூர் எங்கே என்று தூர தேசங்களுக்குப் போய்க் கொண்டிருக்க நேரிடும் என்றும் வக்கீல் பிள்ளைக்குக் கொடுத்தால் பக்கத்தில் இருப்பாள் என்றும் அடிக்கடி பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றும் சூரியா கூறியது சரஸ்வதி அம்மாளின் மனசை மாற்றிவிட்டது.
மறுநாள் சாயங்காலம் எல்லாருடைய சம்மதத்தின் பேரில் மதராஸ் பத்மாபுரம் மாஜி சப் ஜட்ஜ் பத்மலோசன சாஸ்திரிகளின் புதல்வன் சிரஞ்சீவி சௌந்தரராகவனுக்குப் பம்பாய்த் துரைசாமி ஐயர் குமாரி சீதாவைப் பாணிக்கிரணம் செய்து கொடுப்பதாய் நிச்சயதார்த்தம் ஆயிற்று.
பம்பாய்த் துரைசாமி ஐயர் இதற்கு ஆட்சேபம் ஒன்றும் சொல்லமாட்டார் என்று ராஜம்மாள் சம்பந்திகளுக்கு உறுதி கூறியதின் பேரில் நிச்சயதார்த்தம் நடந்தது.
சீதாவின் மனோநிலை எப்படி இருந்தது என்பதைப் பற்றி நாம் தற்போது ஒன்றும் சொல்லாமல் நேயர்களின் கற்பனா சக்திக்கே விட்டுவிடுகிறோம்.
தாரிணிக்கும் தனக்கும் ஏற்பட்ட சினேக சம்பந்தத்தை ஒரு மாயக்கனவு என்று தீர்மானித்து அதை மறக்கப் பிரயத்தனப்பட்டதுடன் அநேகமாக மறந்தும் விட்டான்.
ஒரு பக்கம் அந்தக் கடிதத்தைப் பிரிக்க ஆர்வமும் இன்னொரு பக்கம் அதில் என்ன எழுதியிருக்குமோ என்ற தயக்கமும் அவன் மனதைக் கலக்கின.
இங்கே பூகம்ப நிவாரணத் தொண்டர்களின் முகாமில் எல்லாரும் தூங்கிய பிறகு நான் மட்டும் மங்கலான கிரோஸின் எண்ணெய் விளக்கின் அருகில் உட்கார்ந்து இந்தக் கடிதம் எழுதுகிறேன்.
இந்த ஜென்மத்திலே மட்டும் அல்லாமல் அடுத்த ஜன்மத்திலும் அதற்கடுத்துவரும் ஜன்மங்களிலும் கூட மறக்க முடியாது என்று தோன்றுகிறது.
அது பூகம்ப அதிர்ச்சி என்று தெரிந்து கொண்டதும் ஐயோ வீட்டில் தனியாக மனைவி மக்களை விட்டு வந்தோமே அவர்களுடைய கதி என்னவாயிற்றோ?
ஐயோ என்ன கோரம் என்ன பரிதாபம் அந்தக் கும்பலுக்கு அடியில் அவருடைய மனைவியும் குழந்தைகளும் மடிந்து நசுங்கி உருத் தெரியாத பிணங்களாகக் கிடந்தார்கள்.
குடிசைகளும் வீடுகளும் பிரும்மாண்டமான மாளிகைகளும் கம்பெனிக் கட்டிடங்களும் ரயில்வே ஸ்டேஷன்களும் இடிந்தும் விழுந்தும் எரிந்தும் கிடக்கின்றன.
மாண்டவர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள் தப்பிப் பிழைத்தவர்களில் லட்சக்கணக்கான ஜனங்கள் உண்ண உணவின்றி உடுக்க உடையின்றி தலைக்கு மேலே கூரையின்றி உட்காரவும் இடமின்றித் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அன்பரே இதையெல்லாம் தாங்கள் வந்து பார்த்தீர்களானால் இப்படிப்பட்ட மகத்தான துரதிர்ஷ்டத்தையடைந்த ஜனங்களுக்குத் தொண்டு செய்வதைக் காட்டிலும் வாழ்க்கையில் வேறு என்ன பெரிய காரியம் இருக்க முடியும் என்ற முடிவுக்குத் தான் வருவீர்கள்.
பூகம்பத்தினால் ஏற்பட்ட கஷ்ட நிவாரணத் தொண்டுக்காக இந்தியாவின் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் தொண்டர்கள் வந்திருக்கிறார்கள்.
இத்தனை நாளும் அது எப்படித்தான் உயிர் வைத்திருந்ததோ தெரியாது மேலே மூடியிருந்தவற்றை எடுத்தவுடனே நாய் வெளியே ஓடி வர வேண்டுமே கிடையாது செத்துக் கிடந்த சிறுவனை முகர்ந்து பார்த்துக்கொண்டு அங்கேயே நின்றது.
இவற்றையெல்லாம் பார்த்த பிறகு உலகத்து நாடோ டி வாழ்க்கையில் யாருக்குத்தான் மனம் செல்லும் மனித வாழ்க்கை எடுத்ததின் பயன் இம்மாதிரி கஷ்டப்படுகிறவர்களுக்குச் சேவை புரிவதைத் தவிர வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
சர்க்கார் உத்தியோகம் பெரிய சம்பளம் சௌக்கியமான பங்களா வாழ்வு மோட்டார்கள் டீ பார்ட்டிகள் இவற்றில் எல்லாம் என்ன சுகம் இருக்கிறது?
சௌந்திரராகவனுடைய மனதிற்குள் தன்னைப் போன்ற ஒரு புத்திசாலி இந்தியா தேசத்தில் இதுவரை பிறந்ததில்லை என்ற எண்ணம் குடிகொண்டிருந்தது.
நல்லவேளை இப்படிப்பட்ட அதிகப்பிரசங்கியுடன் நமது வாழ்க்கையை என்றென்றைக்கும் பிணைத்துக் கொள்ளாமல் தப்பினோம் மூத்தோர்சொல் வார்த்தை அமிர்தம் என்று பெரியவர்கள் தெரியாமலா சொல்லியிருக்கிறார்கள்?
தேசத்தொண்டு என்றும் பொதுஊழியம் என்றும் சொல்லிக்கொண்டு ஸ்திரீகள் வெளியில் கிளம்புவது என்று ஏற்பட்டுவிட்டால் அப்புறம் அது எங்கே கொண்டு விடும் என்று யார் சொல்ல முடியும் தாரிணியின் விஷயத்தில் கொஞ்சம் ஏமாந்துதான் போய்விட்டோ ம்.
பணம் பணம் என்று ஜபம் செய்து கொண்டிருந்த அப்பாவையே மனம் மாறும்படி செய்து விட்டாளே அவளுடைய பேச்சைக் கேட்டுவிட்டு பணமும் வேண்டாம் ஒன்றும் வேண்டாம்.
கடவுளுடைய கருணை தன்னிடத்தில் பூரணமாய் இருக்கிறது ஆகையினாலே தான் தாரிணியோடு தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் பிணைத்துக் கொண்டு திண்டாடாமல் இந்த மட்டும் தப்ப முடிந்தது.
அம்மா மட்டும் அவ்வளவு பிடிவாதமாயிருந்திராவிட்டால் தான் எப்பேர்ப்பட்ட இக்கட்டில் அகப்பட்டுக் கொண்டு வாழ்நாளெல்லாம் திண்டாட நேர்ந்திருக்கும்?
பம்பாயிலிருந்து வந்த ஒரு தேச சேவிகை தாரிணி என்னும் பெயர் கொண்டவள் இந்த முகாமில் தங்கிப் பூகம்பத்தினால் நஷ்டமடைந்த ஜனங்களுக்குத் தொண்டு செய்து வந்தாள்.
பூகம்பத்தினால் இந்தப் பிரதேசத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் பூமிப்பிளவுகளுக்குப் பக்கத்தில் போய் அடிக்கடி எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்பாள்.
கடைசியாக நேற்றுப் பிற்பகல் தாரிணியைப் பார்த்தவர்கள் அத்தகைய பிளவு ஒன்றுக்குப் பக்கத்தில் நின்று அவள் எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததாகச் சொல்கிறார்கள்.
தாரிணியின் பேச்சுக்களும் முக பாவங்களும் நடை உடை பாவனைகளும் ஒவ்வொன்றாகவும் சேர்ந்தாற்போலவும் அவன் மனக் கண் முன்னால் வந்து கொண்டிருந்தன.
அப்புறம் ஒருவாரம் பத்துநாள் வரையில் முஸ்பர்பூரிலிருந்து வேறு ஏதேனும் நல்ல செய்தி கொண்ட கடிதம் ஒருவேளை வரக்கூடும் என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
பட்டாமணியம் வீட்டுக் கலியாணம் வந்தாலும் வந்தது முத்திரை அடிச்சு அடிச்சு என் கையெல்லாம் வலி கண்டுடுத்து ஸார் ஒரு கலியாணத்துக்கு இரண்டு கலியாணமாக நடக்கப் போகிறதல்லவா?
மொத்தம் ஆயிரம் கலியாணக் கடிதாசு அச்சடிச்சாங்களாம் அப்படியும் போதவில்லையாம் இரண்டு கலியாணமும் நடக்கும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா ஸார் பின்னே நடக்காமல்?
பிராமணத் துவேஷம் பேசாதே தம்பி சாஸ்திரத்திலே என்ன சொல்லியிருக்கிறதென்றால் ஆதி காலத்தில் கடவுள் பிராமணர்களை முகத்திலிருந்தும் க்ஷத்திரியர்களைத் தோளிலிருந்தும்... நிறுத்துங்கள் ஸார் இந்தப் பழங்கதையெல்லாம் யாருக்கு வேணும்?
எல்லாம் பிராமணர்களே எழுதி வச்ச கட்டுக்கதை தானே இந்தக் காலத்திலே பிராமணனும் கிடையாது சூத்திரனும் கிடையாது எல்லோரும் மனிதர்கள் அப்படியானால் சாஸ்திரமெல்லாம் பொய்யா?
சாஸ்திரம் பொய்யென்றால் கிரகணத்தைப் பார் என்று வசனம் சொல்கிறதே வெள்ளைக்காரன் கூடத்தான் கிரகணத்தைக் கண்டுபிடித்துச் சொல்கிறான்.
மனிதனுக்கு மனிதன் வித்தியாசப்படுத்தும் சாஸ்திரங்களைத் தீயிலே போட்டுக் கொளுத்த வேண்டும் நீ இந்தச் சுயமரியாதைக்காரர்களின் கூட்டங்களுக்குப் போகிறாயோ?
எட்டு நூறு ரூபாய் சம்பளக்காரன் கலியாணம் பண்ணிக்கிறேன் என்றதும் கொஞ்சம் கர்வம் வந்திருக்கலாம் எட்டு நூறு சம்பளக்காரனாயிருந்தால் என்ன?
யாராயிருந்தாலும் எனக்கு ஒன்றுதான் டியூடி என்றால் டியூடி சிநேகம் என்றால் சிநேகம் அப்படி அந்தப் பம்பாய் பெண்ணுக்குக் கலியாணம் நடக்கிறது என்பதும் நிச்சயமில்லை நின்னு போனாலும் போய்விடும்.
ஓ இருக்கிறதே உனக்கு அப்பாவுக்கு பம்பாயிலிருந்து வந்திருக்கிற அம்மாவுக்கு அந்த அம்மாளின் பெண்ணுக்கு எல்லாருக்கும் இருக்கிறது.
இதனாலெல்லாம் உற்சாகம் கொண்ட சூரியா கலியாண ஏற்பாடுகளில் மிகவும் சிரத்தை கொண்டு அப்பாவுக்கு ஒத்தாசையாகத் தானே பல காரியங்களைச் செய்து வந்தான்.
சாலைத் திருப்பம் ஒன்றில் வாய்க்கால் மதகடியில் பாலகிருஷ்ணன் உட்கார்ந்து ஒரு கடிதத்தைக் கவனமாகப் படித்துக் காண்டிருந்தான்.
ஆகையால் பாலகிருஷ்ணா என்று கூப்பிடப் போனவன் அடக்கிக்கொண்டு கீழே பாலகிருஷ்ணன் பக்கத்தில் கிடந்த கடிதத்தின் உறையை உற்றுப் பார்த்தான்.
வண்டி மேலே நகர்ந்தது சீதா லலிதாவைப் பார்த்து நீ இவ்வளவு சமர்த்தாயிருக்கிறாயே லலிதா உன் அண்ணா சூரியா மட்டும் ஏன் இத்தனை அசடாயிருக்கிறான்?
வண்டிக்காரனும் சேர்ந்து ஆமாம் அம்மா நம்ம சின்ன ஐயா ரொம்பச் சமத்துப்பிள்ளை இப்போது கொஞ்ச நாளாய்த்தான் ஒரு மாதிரியாய் இருக்கிறார் என்றான்.
ஆனால் என்மேலே சுலபமாகக் கையை வைக்கலாம் என்னை மிரட்டி விடலாம் என்று மட்டும் நினைக்காதே நான் நல்லவனுக்கு நல்லவன் கில்லாடிக்குக் கில்லாடி தெரியுமா?
நான் உன்மேல் கை வைத்தது தப்பு என்றுதான் முன்னேயே சொன்னேனே இப்போதும் சொல்கிறேன் அதை மறந்து விடு எனக்கு நீ ஒரு உதவி செய்ய வேண்டும்.
சீதாவும் லலிதாவும் கலியாணம் நிச்சயமான நாளிலிருந்து ஆனந்தமயமான கனவு லோகத்தில் சொர்க்க சுகத்தை அநுபவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
பசும்புல் தரையில் அழகிய பட்டுப் பூச்சிகள் வர்ணச் சிறகுகளை அடித்துக்கொண்டு அங்குமிங்கும் சஞ்சரிப் பதைப் போல அவர்கள் இந்திரபுரியின் நந்தவனத்தில் யதேச்சையாக அலைந்து திரிந்தார்கள்.
தேவலோகத்து பாரிஜாத மரங்களிடையே அவர்கள் தேன் வண்டுகளாக உலாவித் திரிந்து பாரிஜாத புஷ்பங்களில் கசிந்த இனிய தேனைத் தேவாமுதத்தோடு பருகி மகிழ்ந்தார்கள்.
வானத்தில் பிறைச் சந்திரன் பிரகாசித்தால் அதன் அழகைப் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கலாம் முழு மதியா இருந்தாலோ உள்ளம் கடலைப்போல் பொங்கத் தொடங்கிவிடும்.
சீதாவின் அன்னை அகண்ட காவேரியில் வேனிற் காலத்தில் ஓடும் பளிங்கு போல் தெளிந்த ஊற்று நீரில் குளிக்கும் ஆனந்தத்தைப் பற்றி ஒரு நாள் சொன்னாள்.
பிருந்தாவனத்தில் கண்ணன் வாழ்ந்திருந்த காலத்தில் கோபாலரும் கோபியரும் யமுனையில் இறங்கிக் கண்ணணோடு நீர் விளையாடியபோது அடைந்த ஆனந்தத்துக்கு இணையான ஆனந்தத்தைச் சீதாவும் லலிதாவும் அன்று அடைந்தார்கள்.
அவ்விதம் அகண்ட காவேரியில் குளித்துவிட்டுத் திரும்பி வரும்போதுதான் சூரியாவும் பாலகிருஷ்ணனும் குஸ்திச் சண்டை போடும் காட்சியைக் கண்டார்கள்.
ஒரு வருஷத்துக்கு முன்னால் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் அல்லவா நீயும் மிஸ்டர் பட்டாபிராமனும் கலியாணம் நிச்சயம் செய்துகொண்டு விட்டீர்கள்?
எனக்கு மறுபடியும் அதைக் கேட்க வேண்டும் போலிருக்கிறது அதற்கென்ன பேஷாகச் சொல்கிறேன் இன்னும் பத்துத் தடவை நீ கேட்டாலும் சொல்கிறேன்.
நிச்சயதார்த்தம் ஆன பிறகு அவர்கள் எனக்கு மாமனாராகவும் மாமியாராகவும் வரப்போகிறவர்கள் என்னைக் கூப்பிடுவதாக அழைத்துச் சென்றார்கள்.
என்னுடைய அழகுக்காகவும் சமர்த்துக்காகவுந்தான் வரதட்சணையில்லாமலும் சீர் இல்லாமலும் பிள்ளைக்குக் கலியாணம் செய்து கொள்வதாக அவர் சொன்னது மட்டும் எனக்குப் புரிந்தது.
அவர் மறுபடியும் நேற்றைக்கெல்லாம் கலகலவென்று பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு இன்றைக்குத் திடீரென்று பேசா மடந்தையானால் நான் விடமாட்டேன்.
நீங்கள்தான் என் சிநேகிதியைப் பார்ப்பதற்காக வந்து விட்டு என்னைக் கலியாணம் செய்து கொள்ள இஷ்டப்படுவதாகச் சொன்னீர்கள் என்றேன்.
ஆகையால் உன்னை என்னால் மறக்க முடியாது அடையாளந் தருகிறேன் அருகில் வா என்றார் ஏதோ மோதிரம் அல்லது பவுண்டன் பேனா இப்படி ஏதாவது தரப்போகிறார் என்று நினைத்துக்கொண்டு அவர் அருகில் போனேன்.
லலிதா லலிதா அதை நினைத்தால் இப்போதுகூட என் உடம்பெல்லாம் புல்லரிக்கிறதடி இவ்விதம் சீதா சொல்லிவிட்டுப் பின்வருமாறு பாடினாள் சீதாவுக்கும் சௌந்தரராகவனுக்கும் நடந்த சம்பாஷணையை ஐந்தாவது தடவையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த லலிதாவின் மனம் புயல் அடிக்கும்போது அலைகடல் பொங்குவது போலப் பொங்கியது.
தன் மணாளன் பட்டாபிராமன் தன்னிடம் இப்படியெல்லாம் காதல் புரிவானா இவ்வாறெல்லாம் அருமையாகப் பேசுவானா என்று அவள் உள்ளம் ஏங்கியது.
எனக்குத் தெரியாதே அது என்ன கதை சொல்லு அக்பர் பாதுஷாவின் பிள்ளை சலீம் தன்னை இளம் பிராயத்தில் வளர்த்த தாதியின் வளர்ப்புப் பெண்ணைக் காதலித்தான்.
அரண்மனை நந்தவனத்தில் அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்ததைப் பக்கத்திலிருந்த ரோஜாப்பூப் புதர் மறைவிலிருந்து அக்பர் பாதுஷா கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.
அவருக்குப் பிறகு பட்டத்துக்கு வரவேண்டிய குமாரர் ஒரு தாதியின் வளர்ப்புப் பெண்ணைக் கலியாணம் செய்து கொள்வதா என்று அவருக்கு ஆத்திரம் பொங்கிற்று.
இரண்டு பேரும் ஒரு வழியாகச் செத்துப்போய் விட்டால் பாதகமில்லை சீதா ஒருவர் செத்து ஒருவர் இருந்தால் எவ்வளவு கஷ்டமாயிருக்கும்?
இந்தக் காதல் ரொம்ப உயர்வாயில்லையா லலிதா உயர்வுதான் ஆனாலும் சாவித்திரி சத்தியவான் கதை தான் எனக்கு எல்லாவற்றிலும் அதிகம் பிடித்திருக்கிறது.
இராஜ்யத்தை இழந்து காட்டுக்கு வந்து குருட்டுத்தாய் தந்தையருக்குப் பணிவிடை செய்துகொண்டிருந்த சத்தியவானைச் சாவித்திரி காதலித்தாள்.
அப்படி நம் நாட்டில் கதைகள் என்று பார்த்தால் சுப்ரமண்ய ஸ்வாமிக்கும் வள்ளிக்கும் நடந்த காதல் கலியாணத்தைப்போல் ஒன்றுமே கிடையாது.
வள்ளி குறப்பெண் சுப்ரமண்யரோ சாஷாத் பரமசிவனுடைய குமாரர் தேவ சேனாதிபதி அப்பேர்ப்பட்டவர் குறவர் குடியைத் தேடிவந்து வள்ளியை மணந்து கொண்டார் என்றால் அது எப்பேர்ப்பட்ட அதிசயம்?
லலிதா பின்வரும் காவடிச் சிந்தைப் பாட ஆரம்பித்தாள் பாளை வாய்க் கமுகில் வந்தூர் வாளை பாய் வயல் சூழ்செந் தூர் பாலனம் புரிய வந்த புண்ணியா சீதா குறுக்கிட்டு இது இல்லை லலிதா பொன் மயில் என்று ஒரு பாட்டுப் பாடுவாயே?
லலிதாவுக்கு நான் நளன் தமயந்தி கதை சொல்கிறேன் என்று கூறிவிட்டுச் சீதா லலிதாவைக் கையைப் பிடித்து அழைத்துக்கொண்டு பங்களாவை விட்டு வெளியேறினாள்.
லலிதாவும் சீதாவும் போனபிறகு ராஜம்மாள் சூரியாவைப் பார்த்து குழந்தை சாலையோரத்திலே தபால்காரனோடு சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தாயே அது எதற்காக?
நான்கூட அந்தப் பையனை இங்கே அடிக்கடி பார்த்திருக்கிறேன் நல்ல பிள்ளையாய்த் தோன்றினான் அவன் விஷயம் இருக்கட்டும்... கடிதத்தில் என்ன எழுதியிருந்தது அதைச் சொல்லு என்னமோ கன்னாபின்னா என்று எழுதியிருந்தது அதைச் சொல்லத்தான் வேண்டுமா அத்தை?
சீதாவுக்கு வரன் பார்த்து முடிவு செய்திருக்கிறோமே அந்த மாப்பிள்ளையைப் பற்றித்தான் எழுதியிருந்தது என்ன சூரியா மாப்பிள்ளையைப்பற்றி என்ன எழுதியிருந்தது?
இந்த மாதிரி இடத்தில் பெண்ணைக் கொடுப்பதைவிடக் கிணற்றிலே பிடித்துத் தள்ளிவிடலாம் என்றும் கிளியை வளர்த்து பூனையிடம் கொடுக்க வேண்டாம் என்றும் இம்மாதிரி ஒரே பிதற்றலாக எழுதியிருந்தது.
இன்னும் வந்து சேரவில்லை பாருங்கள் அடுத்தாற்போலச் சூரியா எவ்வளவு பொறுப்பாக எல்லாக் காரியமும் செய்கிறான் என்று இன்றைக்குக் காலையில்கூட உன் அம்மா சொல்லிச் சந்தோஷப்பட்டாள்.
ரொம்பக் கெட்டிக்காரன் என்று பெயர் வாங்கியிருப்பதாகவும் மேல் உத்தியோகஸ்தர்களுக்கு மாப்பிள்ளை பேரில் ரொம்பப் பிரியம் என்றும் சம்பளம் இரண்டாயிரம் ரூபாய் வரையில் ஆகும் என்றும் சொன்னார்களாம்.
தாடகை சூர்ப்பனகை போன்றவளாய்த்தான் இருப்பாள் ஒருவேளை அந்தப் பெண்ணே விஷமத்துக்காக இப்படியெல்லாம் யாரையாவது கொண்டு எழுதச் சொல்லியிருக்கலாம்.
அப்படியும் இருக்கக்கூடும் ஆகக்கூடி கலியாணத்தை நடத்திவிட வேண்டும் என்றுதானே நீயும் நினைக்கிறாய் சூரியா கட்டாயம் நடத்தியேதான் தீரவேண்டும்.
அப்படியே அந்தக் கடிதத்தில் எழுதியிருப்பதில் ஏதாவது உண்மையா யிருந்தாலும் நாம் என்ன செய்யமுடியும் சூரியா இந்த உலகத்தில் நாமாகச் செய்யக் கூடியது என்ன இருக்கிறது?
அதில் என்ன சந்தேகம் அத்தை லலிதாவைப் பார்க்க வந்தவன் எப்போது சீதாவைக் கலியாணம் செய்து கொள்கிறேன் என்று சொன்னானோ அதிலிருந்தே இது பகவானுடைய செயல் என்று ஏற்படவில்லையா என் மனத்தில் இருந்ததையே நீயும் சொன்னாய் சூரியா அந்த இரண்டு மூன்று நாளும் எனக்கு எவ்வளவு குழப்பமாயிருந்தது தெரியுமா?
இதைப்பற்றியெல்லாம் யோசிக்க யோசிக்க என் மனத்தில் இது பகவானுடைய சித்தத்தினால் நடைபெறுகிறது என்று நிச்சயம் ஏற்பட்டு இருக்கிறது.
சூரியா நீ செய்யும் உதவிக்கு நான் என்ன பதில் செய்யப்போகிறேன் நீ என்றைக்கும் சௌக்கியமாயிருக்க வேண்டும் உனக்குப் பெரிய உத்தியோகம் ஆகவேண்டும் என்று பகவானைப் பிரார்த்தனை செய்கிறேன்.
பரோபகாரத்துக்காகப் பாடுபடும் மனமும் சக்தியும் எனக்கு ஏற்பட வேண்டும் என்று ஆசீர்வாதம் செய்யுங்கள் அத்தை சூரியா நீ இந்த வயதிலேயே இவ்வளவு பரோபகாரியாயிருக்கிறாயே?
ஆனால் கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் கடலும் அலையுமாயிருக்கிறதே தவிர சீதா இருந்த இடமே தெரியவில்லை அலைகளின் பேரிரைச்சலுக்கு மத்தியில் சீதா சீதா என்று அலறுகிறேன்.
ஆமாம் சொன்னேன் அவளை ஜாக்கிரதையாக இருக்கும்படியும் சொல்லியிருக்கிறேன்.அத்தை இதை நீங்கள் சீதாவிடம் சொல்லியிருக்கக் கூடாது என்றான் சூரியா.
இவ்வளவு குதூகலத்துக்கும் உற்சாகத்திற்குமிடையில் ஒரே ஒரு விஷயம் மட்டும் எல்லாரும் கொஞ்சம் மனச் சஞ்சலத்தை உண்டாக்கி வந்தது.
இந்தக் கலியாணத்தை மனப்பூர்வமாக ஆமோதித்து துரைசாமி ஐயர் எழுதியிருந்த கடிதம் அவளுக்கு இந்த விஷயத்தில் மிக்க ஒத்தாசையாயிருந்தது.
மூன்று நாள் லீவு வேண்டும் என்று கேட்டதற்கு வெள்ளைக்கார மேல் உத்தியோகஸ்தர் அதெல்லாம் முடியாது சீமந்தக் கலியாணத்தைப் பர்த்திக்கு ஆள் போட்டு நடத்திக் கொள் என்று பதில் சொன்னாரல்லவா?
இரவு பத்து மணிவரையில் அதாவது கடைசி ரயிலுக்குக் கூடத் துரைசாமி வரவில்லையென்று ஏற்பட்ட பிறகு கிட்டாவய்யர் தம் சகோதரியுடன் ஆலோசனை செய்தார்.
சீதா கொடுத்து வைத்த புண்ணியசாலி அதனாலேதான் வைதிக ஆசார அனுஷ்டானமுள்ள தம்பதிகள் அவளைக் கன்னிகாதானம் செய்து கொடுக்க நேர்ந்திருக்கிறது என்று ராஜம்மாள் தன் மனத்தைத் திருப்தி செய்துகொண்டாள்.
கிட்டாவய்யர் தாம் செய்யவேண்டிய காரியங்களிலெல்லாம் லலிதாவையும் சீதாவையும் சரி சமமாகப் பாவித்தே சகல கலியாண ஏற்பாடுகளும் செய்தார்.
பெண்ணுக்கு முகூர்த்தப் புடவையாகட்டும் மாப்பிள்ளைக்கு முகூர்த்த வேஷ்டியாகட்டும் ஒன்றுக்கொன்று ஏற்றத்தாழ்வு இல்லாமல் சமமாக வாங்கியிருந்தார்.
நீ வாயை மூடிக் கொண்டு இரு அக்கா அந்த மனுஷர் இப்படி வருவதாகச் சொல்லி வராமல் மோசம் பண்ணிவிட்டதற்கு ஏதோ இந்த மட்டில் நடக்கிறதே என்று நான் சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
அந்த மாப்பிள்ளை சம்பந்திகளுக்கு நடக்கிற உபசாரங்கள் தன்னை மணக்க வந்த மணவாளனுக்கும் அவளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் நடக்கவில்லையே என்று கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது.
வழக்கம்போல் தபால் வாங்குவதற்குத் தபால் ஆபீஸுக்குப் போயிருந்தபோது தபால் ரன்னர் தனியாகக் கொண்டு வந்திருந்த தந்தியையும் அவன் வாங்கிக் கொண்டான்.
அநேகமாக உண்மை அப்படித்தான் இருக்கும்.ஆனால் தந்தியை மற்றவர்களிடம் காட்டினாலும் அதைப் பற்றிச் சொன்னாலும் பெருங்குழப்பம் உண்டாகிவிடும்.
இவ்வாறு முடிவு செய்திருந்த சூரியா ராத்திரி வந்து சேரும் வண்டியிலும் துரைசாமி ஐயர் வராமற் போகவே முன்னைக் காட்டிலும் அதிகக் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தான்.