sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நான் இப்போது இங்கு வந்திராவிட்டால் தாங்கள் அல்லவோ இவர்களையெல்லாம் கொன்று தீர்த்திருப்பீர்கள் போலிருக்கிறது அக்கா இவர்கள் கொலைகாரர்கள்தான் சற்று முன் இவர்கள் இவரை வாலில்லாக் குரங்குடனே சேர்த்துக் கட்டிவிட்டார்கள்... நந்தினி இலேசாகச் சிரித்த வண்ணம் மணிமேகலை முன்னொரு சமயம் இவர் இந்த வாலில்லாக் குரங்கின் பின்னால் ஒளிந்து கொண்டிருந்தார் என்று சொன்னாய் அல்லவா?
எப்படியோ இல்லை அக்கா நீங்கள் வருவதற்கு முதலாவது நாள் இந்த வேட்டை மண்டபத்தில் நான் பார்த்ததாகச் சொன்னேனே அந்த மனிதர்கள்தான் இவர்கள் அன்றைக்கே இவரைத் துரத்திக் கொண்டு வந்தார்கள்.
நல்ல வேளையாக இவர் அவர்களிடமிருந்து தப்பித்து ஓடிவிட்டார்... மறுபடியும் இன்றைக்கு இவரை நீயே இவர்களிடம் கொண்டு வந்து சேர்த்தது ஏன் மணிமேகலை?
பிறகு ரவிதாஸனைப் பார்த்து மந்திரவாதி இந்த இருவரில் ஒருவருக்கு நீங்கள் ஏதேனும் தீங்கு செய்தால் அதை எனக்குச் செய்த தீங்காகவே கருதுவேன்.
தங்காய் நீ மிக்க புத்திசாலி இவரை வேட்டை மண்டப வழியாக அழைத்து வந்தது நல்லதாய்ப் போயிற்று உன் தமையன் இப்போதுதான் இங்கிருந்து போகிறான்.
உன் தமையனிடம் பேசிய பிறகு அந்த எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டுவிட்டேன் தங்காய் பழுவேட்டரையர் உயிரோடு இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் நான் இனி இங்கே தங்க முடியாது.
நான் இங்கிருந்து போய்விட்டால் தாங்கள் ஆதித்த கரிகாலரை மணந்து தஞ்சை சாம்ராஜ்யத்தின் பட்ட மகிஷியாக விளங்கலாம் என்று சொல்கிறார்கள் என்றான் வல்லவரையன்.
தாங்கள் இப்போது தப்பித்துச் சென்றால் பிறிதொரு காலத்தில் இந்தப் பெண்ணைக் கைப்பிடித்து மணந்துகொள்ளும் பாக்கியத்தைப் பெறக்கூடும் மணிமேகலை உனக்கு இவர் மீதுள்ள அன்பு உண்மையான அன்பு என்றால் உடனே இவரை இங்கிருந்து போகச் சொல்லு என்றாள் நந்தினி.
நான் இந்தக் கடம்பூர் அரண்மனைக்கு வந்ததின் நோக்கம் என்னவென்று தெரிந்துகொள் இவ்வாறு சொல்லிய வண்ணம் நந்தினி தேவி பக்கத்தில் கட்டிலின் மீது வைத்திருந்த மீன் அடையாளமிட்ட வாளைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டாள்.
தங்களுடைய காலில் விழுந்து கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொண்டாவது தங்களை இந்தப் பாவ காரியம் செய்யாமல் தடுப்பதற்கு வந்தேன்... ஆகா பாவ காரியமா?
அப்படிப்பட்ட கிராதகனைப் பழி வாங்குவது பாவம் என்று நீ சொல்லுவாயா என் கண்ணே ஒரு நாளும் சொல்ல மாட்டேன் அக்கா ஆனால் உங்களைப் போல் நான் அவன் காலில் விழுந்து கெஞ்சியிருக்கவும் மாட்டேன்.
ஐயா இன்று நான் என் சபதத்தை முடிக்காமல் என் உயிரை விடும்படி நேர்ந்தால் திருமலையிடம் என்னை மன்னிக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டதாகத் தெரிவிக்க வேண்டும்.அவனுடைய சொற்படி நான் நடக்காவிட்டாலும் அவனை அடியோடு மறந்து விடவில்லை என்பதாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றாள்.
ஆழ்வார்க்கடியான் தங்கள் தமையன் அல்ல தாங்கள் அந்த வீர வைஷ்ணவனுடைய சகோதரியும் அல்ல... தங்கள் தமையனார் ஆதித்த கரிகாலர்தான்.
வீரபாண்டிய குலத்துக் கொலை வாளை தயவு கூர்ந்து என்னிடம் கொடுத்து விடும்படி மன்றாடுகிறேன் கரிகாலரும் நானும் உடன் பிறந்தவர்கள் என்ற அபூர்வ கற்பனையைத் தாங்கள் இளவரசரிடம் சொல்லியிருக்கிறீர்கள் அல்லவா?
அநுராதபுரத்தின் வீதிகளில் நள்ளிரவில் நாங்கள் ஒரு பழைய மாளிகையின் ஓரமாகப் போய்க் கொண்டிருந்தபோது அவர் வீதியின் எதிர்பக்கத்தில் நின்று எங்களைச் சமிக்ஞையினால் அழைத்தார்.
அருள்மொழிவர்மரை சோழ சிங்காதனத்தில் அமர்த்த விரும்பும் இளைய பிராட்டியிடம் இதையெல்லாம் நீங்கள் கூறியிருக்கலாம் அவரும் வியந்து மகிழ்ந்திருப்பாள்.
அநுராதபுரத்து வீதிகளில் மங்கலான நிலவு வெளிச்சத்தில் அந்தப் பெண்ணரசியை நான் சற்றுத் தூரத்திலிருந்து பார்த்தபோது தஞ்சாவூரில் நாம் விட்டுப் பிரிந்து வந்த பழுவூர் இளைய ராணி இங்கே எப்படி வந்து சேர்ந்தார்?
தாங்கள் ஆபரண அலங்காரங்களை நீக்கிவிட்டுக் கூந்தலைப் பிரித்துப் போட்டுக் கொண்டால் தத்ரூபமாக அவரைப் போலவே இருப்பீர்கள்... நீ சொல்லுவதை நான் ஏன் நம்பவேண்டும்?
முதன் முதலில் தங்களைத் தஞ்சை அரண்மனையில் நான் சந்தித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது இந்த மந்திரவாதி ஆந்தையைப்போல் கத்திக்கொண்டு வந்தான்.
அப்போது சில விந்தையான காட்சிகளை நான் பார்க்கும்படி நேர்ந்தது... சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் அதே நிலவறையில் தாங்களும் பெரிய பழுவேட்டரையரும் போவதைப் பார்த்தேன்.
தங்கள் அன்னையின் ஆவி வடிவத்தைப்போல் நடித்துச் சக்கரவர்த்தியைத் துன்புறுத்துவதற்காகப் போகிறீர்கள் என்று தெரிந்துகொண்டேன்... இத்தனை நேரம் திடமாக நின்று பேசிக்கொண்டிருந்த நந்தினி இப்போது திடீரென்று சோர்வடைந்து அங்கே கிடந்த ஆசனம் ஒன்றில் அமர்ந்தாள்.
தாங்களும் பெரிய பழுவேட்டரையரும் நிலவறைப் பாதையில் போய்க் கொண்டிருந்தபோது மதுராந்தகரை அழைத்துச் சென்ற கந்தமாறன் திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தான்.
அதன் பயனாக அவனுடைய முதுகில் கத்தியால் குத்திய பழி என் பேரில் விழுந்தது... நந்தினி மணிமேகலையைத் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு ஐயா ஏதேதோ சொல்லி இந்தப் பெண்ணின் மனத்தை ஏன் கலக்குகிறீர்கள்?
உங்கள் கையில் வைத்திருக்கும் வாளை என்னிடம் தாங்கள் கொடுத்துவிட்டால் இனியும் யாரிடமும் சொல்லவில்லை... வாளைக் கொடுக்க முடியாது ஐயா எதற்காகக் கொடுக்க வேண்டும்?
ஆனால் அவருடைய கண் பார்வையே தங்களை என்றைக்கும் நரகத்திலும் கொடிய வேதனையில் ஆழ்த்திக் கொண்டிருக்கும்... நந்தினியின் கண்களில் இப்போது கண்ணீர் பெருகிக் கொண்டிருந்தது.
இதைக் கேட்ட நந்தினி உடனே தன் கண்களைப் பொத்தியிருந்த கரங்களை எடுத்துவிட்டு அவர் பேரில் குற்றம் ஒன்றுமில்லை தங்காய் என்னுடைய நன்மைக்காகத்தான் சொல்கிறார்.
பின்னர் கண்ணீர் ததும்பிய கண்களினால் வந்தியத்தேவனை நோக்கி ஐயா இதுவரையில் யாரும் சாதிக்க முடியாத காரியத்தை நீர் சாதித்துவிட்டீர்.
கொஞ்சம் பொறுங்கள் வாளை எடுத்து கொள்வதற்கு முன் எனக்கு ஓர் உதவி செய்ய முடியுமா என்று சொல்லுங்கள் என் சபதத்தை நிறைவேற்றாமல் நான் இங்கிருந்து கிளம்பினால் வேட்டை மண்டபத்தில் உள்ளவர்கள் என்னைச் சும்மா விடமாட்டார்கள்.
ஆனால் நான் சாவதற்கு முன்னால் என் தாயை ஒரு முறை சந்திக்க விரும்புகிறேன்... வாணர் குல வீரரே நீர் கூறியதையெல்லாம் நான் நம்பவில்லை யென்று சொன்னேன்.
அது தவறு ஈழநாட்டுக் காடுகளில் தலைவிரி கோலமாகத் திரிந்து கொண்டிருக்கும் என் அன்னையைப் பற்றி நீர் சொல்லியதையெல்லாம் நான் நம்புகிறேன்.
ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் நம்புகிறேன்.நானே அவரைப் பார்த்ததும் உண்டு... குழந்தைப் பிராயத்தில் நான் படுத்துத் தூங்கும்போது சில சமயம் திடுக்கிட்டுக் கண் விழித்துக் கொள்வேன்.
இதெல்லாம் உண்மையாக நடப்பதா கனவில் நடப்பதா அல்லது என் மனப்பிரமையா எனக்குச் சித்தக் கோளாறு ஏற்பட்டு விட்டதா என்றெல்லாம் எண்ணி வேதனைப்படுவேன்.
வேறு பல அறிகுறிகளிலும் ஆழ்வார்க்கடியான் சில சமயம் தவறிக் கூறிய வார்த்தைகளினாலும் என்னைப் போன்ற உருவம் படைத்த என் அன்னை ஒருத்தி இருக்கவேண்டும் என்று நிச்சயம் அடைந்தேன்.
அதைக் காட்டிலும் மந்திரவாதியையும் அவனுடைய ஆட்களையும் ஒரு கை பார்த்துவிட்டுச் சுரங்க வழி போவது எளிது என்று சொன்னான் வந்தியத்தேவன்.
வந்தியத்தேவன் மறைந்த இடத்தை வியப்புடன் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மணிமேகலையைப் பார்த்து தங்காய் நீயும் மறைந்து கொள் கட்டிலின் திரைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்து கொள்.
நந்தினியின் நெஞ்சை ஊடுருவிய அந்தப் பார்வையின் தீட்சண்யத்தைப் பொறுக்க மாட்டாமல் வாளை எடுக்கும் பாவனையாக அவள் குனிந்தாள்.
தப்பித் தவறி என் கால் அத்தகைய துர்த்தர்களுடைய தலையிலே பட்டுவிட்டால் அந்தக் காலை வெட்டிக்கொள்ள வேண்டியதாயிருக்கும் ஐயா அதற்கேனும் வாள் அவசியம் அல்லவா?
அந்தக் கிழச்சிங்கம் ஒரு கர்ஜனை செய்தால் அதைக் கேட்டு நடுங்கி ஓடிப் பதுங்கிய வாலிபப் புலிகள் இப்போது எவ்வளவு தைரியமாக வெளிவந்து நடமாடுகின்றன?
அவர் கொள்ளிடத்து வெள்ளத்தில் போய் விட்டார் என்ற செய்தியைக் கேட்ட பின்னர் அல்லவா வாலிபப் புலிகளுக்கு இவ்வளவு துணிச்சல் வந்துவிட்டது?
குப்பையில் கிடந்த என்னை உலகமறிய அழைத்து வந்து அரண்மனை வாழ்வும் அரசபோகமும் அளித்த மகாபுருஷரின் கௌரவத்தைக் காப்பதற்காக இந்த வாளின் உதவியைக் கோரினேன்.
இந்த வாளைத் தாங்கள் பெட்டியில் வைத்துப் பூஜை செய்து வந்ததும் இதைத் தங்கள் மலரினும் மென்மையான கன்னங்களோடு சேர்த்துக் கொஞ்சிக் குலாவி வந்ததும் பெரிய பழுவேட்டரையரின் கௌரவத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காகத்தானா?
தாங்கள் அடிபணிந்து கைகூப்பிக் கேட்டுக் கொண்ட வேண்டுகோளைப் புறக்கணித்துத் தங்கள் உள்ளத்தில் அழியாத புண்ணை உண்டாக்கிய பாதகனைக் கொன்று சபதம் முடிக்கும் நோக்கம் இருக்கலாம் நந்தினி தலையைக் குனிந்துகொண்டு ஒரு நெடிய பெருமூச்சு விட்டாள்.
ஆனால் வேளை வந்தபோது என் கரங்களில் வலிவு இல்லாமல் போய் விட்டது நெஞ்சில் உறுதியில்லாமலும் போய்விட்டது.இனி இந்த வாளை என் கற்பையும் என் கணவரின் கௌரவத்தையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள மட்டுமே உபயோகப்படுத்துவேன்.
நிச்சயமாய் முடியும் நந்தினி நீ அன்றைக்கு ஏரித் தீவில் வந்தியத்தேவனைப் பற்றிக் கூறியதையெல்லாம் அப்போது நான் பூரணமாக நம்பவில்லை.
அவன் எங்கே என்று சொல்...சொல்லமாட்டாயா... வேண்டாம் என் கண்கள் குருடாகி விடவில்லை... இதோ பார் என்று ஆத்திரத்துடன் ஆதித்த கரிகாலன் கர்ஜனை செய்து கொண்டே கட்டிலை மூடியிருந்த திரைச் சீலையை நோக்கி அடி எடுத்து வைத்தான்.
நந்தினி உன் கருணையை வேறு காரியங்களுக்கு வைத்துக் கொள் என் நண்பனைப்போல் நடித்துச் சதி செய்யும் சண்டாளனிடம் கருணை காட்ட வேண்டாம்என்று சொல்லிய வண்ணம் ஆதித்த கரிகாலன் நந்தினியை மீறிக் கொண்டு மேலே நடந்தான்.
இத்தனை நேரமும் வாசற்படிக்கு அருகில் சிலையைப்போல் நின்றுகொண்டிருந்த கந்தமாறனைப் பார்த்து ஐயோ அவரைத் தடுங்கள் என்று அலறினாள்.
ஆதித்த கரிகாலன் ஓங்கிய வாளுடன் சிறிது நேரம் ஸ்தம்பித்து நின்றுவிட்டுப் பின்னர் அந்த வாளினால் கட்டில் திரைச் சீலையைக் கிழித்தெறிந்தான்.
பின்னர் கந்தமாறனைப் பார்த்து நண்பா உன் தங்கையை அழைத்துப் போய் அவள் தாயாரிடம் ஒப்புவித்து விட்டு வா இவள் வயிற்றில் எத்தனை புலிக் குட்டிகள் பிறக்குமோ தெரியாது இவள் இந்த வீர பாண்டியனுடைய வாளுக்கு இத்தனை நேரம் இரையாகிச் செத்திருந்தால் சோழ நாடு எத்தனை வீரப் புதல்வர் புதல்விகளை இழக்கும்படி நேர்ந்திருக்கும்?
அண்ணனும் தங்கையும் அங்கிருந்து போனதும் கரிகாலன் நந்தினியைப் பார்த்து தேவி ஒரு நாடகம் நடித்து அவர்கள் இருவரையும் போகச் செய்துவிட்டேன்.
நீயே ஏமாந்திருந்தால் என் நடிப்புத் திறமையை அவசியம் மெச்சிக்கொள்ள வேண்டியது தான் ஆனாலும் நான் வாளை ஓங்கிக்கொண்டு மணிமேகலை மறைந்திருந்த இடத்தை நோக்கிப் போனபோது நீ என்னைத் தடுக்கவில்லையே?
திரையை நீக்கியதும் தாங்களே தெரிந்து கொள்வீர்கள் என்று எண்ணினேன்... நீ யாரிடமாவது அன்பு கொண்டாய் என்றால் அவனோ அவளோ என்னுடைய பரம விரோதியாகி விடுவார்கள்.
ஆனாலும் தங்கள் குரோதம் கள்ளங்கபடமறியாத இந்த இளம் பெண் வரையில் செல்லும் என்று நான் கருதவில்லை அல்லது உன் நோக்கம் வேறு விதமாகவும் இருக்கலாம்.
அல்லது நான் அவளைக் கொல்லுவதற்குள் அவள் கையிலிருந்த சிறிய கத்தியை எறிந்து என்னைக் கொன்றுவிடுவாள் என்றும் கருதியிருக்கலாம்... கற்பனைகளா?
உண்மையைச் சொல் என் உள்ளத்தில் கொழுந்து விட்டெரியும் தீயை மேலும் வளர்க்க வேண்டாம் என்னை எதற்காக இந்தக் கடம்பூர் அரண்மனைக்கு வரச் சொன்னாய்?
சோழ சாம்ராஜ்யத்தைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்துச் சமரசம் செய்து வைப்பதற்காகவோ எனக்கும் மணிமேகலைக்கும் திருமணம் செய்வித்துக் கண்டு களிப்பதற்காகவோ இத்தனை முயற்சியும் செய்ததாகச் சொல்லாதே அந்தக் கதைகளையெல்லாம் நான் நம்பமாட்டேன்.
என் ஆத்திரத்தினாலும் மூர்க்கத் தனத்தினாலும் நீ கோரியதை நான் கொடுக்கவில்லை.பிறகு ஒவ்வொரு கணமும் அதை நினைத்து வருத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
நந்தினி சொல் எந்த விதத்திலாவது அதற்கு நான் பரிகாரம் செய்யமுடியும் என்றால் சொல் இவ்வாறு இரக்கம் ததும்பும் குரலில் கூறிய கரிகாலனைப் பார்த்து நந்தினி கோமகனே அதற்குப் பரிகாரம் ஒன்றும் கிடையாது.
இறந்தவர்கள் இறந்தவர்கள்தான் இறந்தவர்களைப் பிழைக்கச் செய்யும் சக்தி இந்த உலகில் யார்க்கும் கிடையாது.கதைகளிலே காவியங்களிலே சொல்கிறார்கள்.
இங்கு நீ எதற்காக வந்தாய் என்னை எதற்காக வரச் சொன்னாய் என்னத்திற்காகப் பழுவேட்டரையரைத் தஞ்சைக்கு அனுப்பினாய் என்பதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது என்று எண்ணாதே நீயும் நானும் சின்னஞ்சிறுவர்களாயிருந்த நாளிலிருந்து உன் மனத்தில் எழும் எண்ணங்களை அறியும் சக்தி எனக்கு உண்டு.
எனக்கு ஆத்திரம் ஊட்டி நீசத்தனமான செயல் புரியும்படி செய்வதற்காகவே வீர பாண்டியனுடைய உயிருக்காக நீ மன்றாடினாய்.என் பக்கத்திலிருந்து என்னை வதைத்துக் கொண்டிருப்பதற்காகவே பெரிய பழுவேட்டரையரை நீ மணந்து தஞ்சைக்கு வந்தாய்.நான் காஞ்சியில் நிம்மதியுடன் இருப்பது உனக்குப் பொறுக்கவில்லை.
அவர்கள் மீது எனக்குக் கோபத்தை உண்டாக்கவும் வேண்டாம்.உன் சபதத்தை நீயே நிறைவேற்றிக் கொள் உன் பழியை உன் கையினாலேயே முடித்துக்கொள் யாராவது இங்கே மறுபடியும் வந்து தொலைந்து விடலாம்.
தேவேந்திரனுக்காக வஜ்ராயுதத்தைச் செய்து கொடுத்த பிறகு அதில் மீதமான உலோகத்தைக் கொண்டு பிரம்மதேவன் உன் இருதயத்தைப் படைத்திருக்க வேண்டும் என்று நான் எண்ணுவதுண்டு.
அப்படிப்பட்ட உன் நெஞ்சு இவ்விதம் இளகிவிட்டதன் காரணம் என்ன... ஆகா நீயும் நானும் உடன் பிறந்தவர்கள் என்று அவன் கண்டு பிடித்துக் கொண்டுவந்த செய்தியைத்தானே சொல்லுகிறாய்?
மீன் சின்னம் பொறித்த இந்தப் பாண்டிய குலத்து வாளினால் ஒன்று தங்களை கொல்லுவேன் அல்லது என்னை நானே கொன்று கொண்டு மாய்வேன் என்று சபதம் எடுத்துக் கொண்டேன்.
ஐயா என் சபதத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு உதவி செய்யுங்கள் இந்த வாளைத் தாங்களே வாங்கிக்கொண்டு தங்கள் கையினால் என்னை வெட்டிக் கொன்றுவிடுங்கள் அப்போது என் சபதம் முடிந்துவிடும்.
இந்த ஜன்மத்தில் மட்டுமின்றி இனிவரும் பிறவிகளிலும் தங்களிடம் நன்றியுள்ளவளாவேன் ஆதித்த கரிகாலனுடைய பயங்கரமான வெறிகொண்ட சிரிப்பு யாழ்க்களஞ்சியத்தில் ஒளிந்திருந்த வந்தியதேவனுடைய காதில் விழுந்து அவனுக்கு ரோமாஞ்சனத்தை உண்டாக்கியது.
இன்னும் சிறிது பொறுத்துப் பார்க்கலாம் தான் அவசரப்பட்டுக் குறுக்கிடுவதினால் காரியம் கெட்டுப் போக வேண்டாம் என்று பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு நின்றான்.
நந்தினி சற்று என்னைப் பார் கடைசி முறையாக என்னைப் பார்த்து என் கேள்விக்கு மறுமொழி சொல் பூமாலை சூட்ட வேண்டிய கையினால் நான் ஏன் உனக்கு வாள்மாலை சூட்ட வேண்டும்?
அதற்குக் தடையாக நிற்பவர்கள் யார் என்று சொல்லு உன்னைக் கொல்லுவதற்குப் பதிலாக அவர்களைக் கொன்று விட்டு மறுகாரியம் பார்க்கிறேன் என்றான் கரிகாலன்.
தலைவிதியின் பேரில் பாரத்தைப் போடாதே பிரம்மா எழுதிய எழுத்தை நான் மாற்றி எழுதுகிறேன் பார்... நந்தினி குறுக்கிட்டு பிரம்மா எழுதிய எழுத்தை மாற்றி எழுதலாம்.
எதைப்பற்றிக் கேட்கிறாய் நந்தினி நமது சிறு பிராயத்தில் உன்னைப் பட்டர் குலத்துப் பெண் என்றும் அதனால் உன்னுடன் சிநேகம் செய்யக்கூடாதென்றும் என் குடும்பத்தினர் சொன்னார்களே அதைப்பற்றியா?
பழையாறை இளைய பிராட்டி அவசரமாகச் சொல்லியனுப்பிய செய்தியைப் பற்றியே கூறுகிறேன்.நான் தங்கள் சகோதரி என்பதை இதற்குள்ளாகவே மறந்து விட்டீர்களா?
அதை நிறைவேற்றுவதற்கு நீ பயங்கரமான நிபந்தனைகளை விதித்தாய் பழுவேட்டரையரைக் கொன்று என் தந்தையையும் சகோதரியையும் சிறையிலடைத்துவிட்டு உன்னைச் சோழ சிங்காதனத்தில் ஏற்றி வைக்க வேண்டும் என்றாய்.
சில சமயம் அழுது புலம்பி என்னைத் துன்புறுத்தினாய் சில சமயம் மோகனப் புன்சிரிப்புச் சிரித்து என் உயிரை வதைத்தாய் சில சமயம் பிச்சியைப்போல் சிரித்து என்னையும் பித்தனாக்கினாய்.... கோமகனே தங்களுடைய மனப்பிரமைக்கு என் பேரில் ஏன் குற்றம் சுமத்துக்கிறீர்கள்?
கோமகனே தாங்கள் இராஜ்யத்தைத் துறந்தாலும் துறப்பீர்கள் ஆனால் இந்தக் கீழ்க்குல மகள் புராதனமான சோழ சிங்காதனத்தில் ஏறுவதற்குச் சம்மதிக்க மாட்டீர்கள் இல்லையா?
உடனே இங்கு நீ காலால் இட்டதைத் தலையால் செய்யக் காத்திருக்கும் வாலிப சிங்கங்களில் ஒருவன் வந்து என்னைக் கொன்றுவிடுவான் என்பது உன் அந்தரங்க நோக்கம்.
ஆமாம் அவன்தான் காரணம் அவனோடு நீ ஓடிப்போக எண்ணியிருப்பது தான் காரணம் பழுவேட்டரையரை நீ இவ்விடம் விட்டு அனுப்பியதற்கும் அவன்தான் காரணம்.
நீங்கள் இரண்டு பேரும் சேர்ந்து பேசிக்கொண்டுதான் இப்படியெல்லாம் சூழ்ச்சி செய்திருக்கிறீர்கள்... ஆகா எப்படி நான் ஏமாந்து போனேன்?
இவ்வாறு ஆதித்த கரிகாலர் வெறிக் கூச்சல் போட்டுக் கொண்டே கத்தியைச் சுழற்றிகொண்டு அங்குமிங்கும் அந்த அறையில் ஓடத் தொடங்கினார்.
அப்போது நந்தினி ஒரே பாய்ச்சலாகப் பாய்ந்து சென்று அவர் காலடியில் விழுந்து கோமகனே இதைக் கேளுங்கள் உங்களுக்குக் கோடி புண்ணியம் உண்டு.
அவருக்கு ஏதேனும் தாங்கள் தீங்கு செய்தால் என் அருமைத் தோழி மணிமேகலை உயிரையே விட்டுவிடுவாள் தங்களுக்கு மகத்தான பாவம் சம்பவிக்கும்.
இந்தத் துர்பாக்கியசாலியை மறந்து விட்டுத் தங்கள் குலத்துக்கும் பதவிக்கும் உகந்த பெண்ணை மணந்து வாழும் படி கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொள்வதற்காக வந்தேன்.
தாங்கள் அமைதியுடனிருப்பதாக வாக்குக் கொடுத்தால்.... சொல் நந்தினி சொல் எவ்வளவு கசப்பான விஷயமாயிருந்தாலும் கேட்டுப் பொறுத்துக் கொள்வேன்.
சற்றுமுன் உன்னை மறந்துவிட்டு வேறு பெண்ணை மணந்து சந்தோஷமாயிருக்கும்படி புத்திமதி கூறினாய் அதற்கே நான் கோபித்துக் கொள்ளவில்லையே?
என் வாழ்க்கையைச் சிறிது காலம் நீடிப்பதற்காகவும் நான் கொண்ட கருமத்தை முடிப்பதற்காகவும் நான் பலமுறை கற்பனைக் கதை புனைய வேண்டியதாயிருந்தது.
அதைக்கேட்ட பிறகு என்னைத் தங்கள் கையினாலேயே கொன்றுவிடுங்கள் ஆனால் வேறு யாருக்கும் தாங்கள் தீங்கு செய்ய வேண்டாம் வீண் பாவத்துக்கும் பழிக்கும் ஆளாக வேண்டாம்... பாவம் பழி இனிப் புதிதாக நான் அடையக் கூடிய பாவம் பழி என்ன இருக்கிறது?
ஆயினும் சொல் நந்தினி என்னுடன் வருவதற்கு நம் இளம் பிராயத்து ஆசைக் கனவு நிறைவேறுவதற்கு தடையாயிருக்கும் உண்மையான காரணம் என்னவென்று சொல் அது எவ்வளவு பயங்கரமான உண்மையாக இருந்தாலும் சொல் அதோ அந்தத் திரைச் சீலைக்குப் பின்னால் யாரோ ஒளிந்திருக்கிறார்கள் என்று நான் எண்ணிக் கொண்டிருந்த வரையில் ஒளிந்திருப்பது யார் என்று தெரியாதிருந்த வரையில் என் மனம் அமைதி இழந்திருந்தது.
உண்மை தெரியாதிருக்கும் வரையிலேதான் பயம் கோபம் குழப்பம் எல்லாம் எவ்வளவு கசப்பாயிருந்தாலும் உண்மை தெரிந்து போய்விட்டால் மனம் அமைதி அடைந்துவிடும் அல்லவா?
இவ்விதம் பலமான பூர்வ பீடிகை போட்டுக்கொண்டு நந்தினி ஆதித்த காரிகாலரை மிக நெருங்கி அவர் காதண்டை மிக மெல்லிய நடுங்கிய குரலில் என்னைப் பெற்ற தந்தை... தான் என்று கூறினாள்.
அன்றைக்கு நீ என்னுடைய காலில் விழுந்து மன்றாடியபோது நான் உன் வேண்டுகோளை மறுத்தது எவ்வளவு பெரிய கொடுமை என்று தெரிகிறது நந்தினி உலகில் வேறு எத்தனையோ தீங்குகளுக்குப் பிராயச்சித்தம் உண்டு.
இதோ நந்தினி என் பிராயச்சித்தம்.. யாழ்க் களஞ்சியத்திலேயிருந்து வந்தியத்தேவன் மேற்கூறிய சம்பாஷணைகளையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
கடைசியாக ஆதித்த கரிகாலர் அடங்கிய மெல்லிய தழதழத்த குரலில் நந்தினி கூறியதை ஒப்புக் கொள்ளும் முறையில் வார்த்தை சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது அவனுடைய ஆர்வமும் கட்டுக் காவலைக் கடந்தது.அவர் உரக்கச் சத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்த வரையில் அவன் அவ்வளவாகப் பயப்படவில்லை இப்போதுதான் அதிகமாக அஞ்சினான்.
மந்திரவாதி ரவிதாஷனுடைய முகந்தான் அடுத்த கணத்தில் வேட்டை மண்டபத்தின் இரகசியக் கதவு மெதுவாகத் திறப்பதை வந்தியத்தேவன் கண்டான்.
கழுத்து நெரிகிறதே மூச்சுத்திணறுகிறதே விழி பிதுங்குகிறதே இன்னும் சில கண நேரம் போனால் உயிரே போய்விடுமே... வந்தியத்தேவன் ஒரு பெரு முயற்சி செய்து அந்த இரும்புக் கையின் பிடியைத் திமிறித் தளர்த்திக்கொண்டு வெளியில் பாய்ந்தான்.
யாழ்க் களஞ்சியத்திலிருந்து அதன் வாசலில் கிடந்த வந்தியத்தேவனுடைய உடலை மிதித்துத் தாண்டிக்கொண்டு ஒரு கோர பயங்கரமான காளாமுக உருவம் வெளிப்பட்டது.
அப்போது அவளுடைய தொண்டையிலிருந்து விம்மலும் சிரிப்பும் கலந்த ஒரு பயங்கரமான தொனி எழுந்தது.அது அந்த அறையிலிருந்த கட்டில் முதலிய அசேதனப் பொருள்களைக் கூட நடுங்கும்படி செய்தது.
அந்தக் காரிருளில் சோகந் ததும்பிய விம்மல் குரலும் வெறி கொண்ட சிரிப்பின் ஒலியும் மரணத் தறுவாயில் கேட்கும் முனகல் ஓசையும் மனிதர்கள் விரைந்து அங்குமிங்கும் ஓடும் காலடிச் சத்தமும் கலந்து கேட்டன.
திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகளில் சோழ வம்சாவளியை விவரிக்கும்போது வானுலகைப் பார்க்கும் ஆசையினால் ஆதித்தன் அஸ்தமனத்தை அடைந்தான்.
வீர பாண்டியன் தலை கொண்ட வீராதி வீரனாகிய சோழ சாம்ராஜ்யத்துப் பட்டத்து இளவரசன் ஆதித்த கரிகாலன் அகால மரணமடைந்தது பற்றித்தான் அவ்வாறு திருவாலங் காட்டுச் செப்பேட்டில் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
காளாமுகத் தோற்றங் கொண்டவனால் கழுத்து நெறிபட்டுத் தரையில் தடாலென்று தள்ளப்பட்ட வல்லவரையனுடைய உள்ளத்திலும் அவ்வாறே சிறிது நேரம் இருள் குடிகொண்டிருந்தது.
ஆம் கத்திதான் திருகுமடல் உள்ள கத்தி சாதாரணக் கத்திகளைவிட மிகச் சக்தி வாய்ந்தது எவன் பேரிலாவது பாய்ந்தால் அவன் செத்தான் இம்மாதிரி விசித்திரமான கத்தியை எங்கேயோ பார்த்தோமே?
யார் கையில் பார்த்தோம்... ஆம் இடும்பன்காரியின் கையில் அல்லவா பார்த்தோம் அன்று முன்னிரவில் நடந்தவையெல்லாம் ஒவ்வொன்றாக நினைவுக்கு வந்தன இந்தக் கத்தி இங்கே எப்படி வந்தது?
உடம்பில் வேறு எங்கும் கத்திக் காயத்தின் வலி இல்லை... பின் இந்த முறுகுக் கத்தியின் மடல் யாருடைய இரத்தத்தைக் குடித்துவிட்டு இங்கே நம் அருகில் கிடக்கிறது?
ரவிதாஸன் கையில் புலியின் உடலை எடுத்துக் கொண்டு நுழைந்த தோற்றம் அந்தக் கண்ணாடியிலேயே பிரதிபலித்தது வந்தியத்தேவனின் நினைவுக்கு வந்தது.சரி சரி நந்தினியின் அந்தப்புர அறைக்குள்ளேதான் இன்னும் இருக்கிறோம்.
வாசற்படிக்கருகில் போனால் ஒருவேளை வெளிச்சம் இருக்கலாம் அல்லது அங்கிருந்து வெளியேறி யாரையாவது கேட்டு நடந்ததைத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டு சென்றான்.
ரவிதாஸன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து எறிந்த புலித்தோல் மீது அவன் விழுந்திருக்க வேண்டும்... தடுமாறி விழுந்தபோது கையிலிருந்த கத்தி நழுவி விட்டது அதைக் கண்டுபிடித்து எடுத்துக் கொள்வதற்காகக் கையை நீட்டித் துழாவினான்.
உயிர் சென்றுவிட்ட வெறுங்கூடுதான் அந்த உயிரற்ற உடம்பின் விலாப் பக்கத்திலிருந்து பெருகிப் பக்கத்தில் வழிந்திருந்த இரத்தம் அவனுடைய கைகளை நனைத்தது.
இளவரசர் இறந்துவிட்டார் ஒப்புக்கொண்ட காரியத்தில் நாம் வெற்றி பெறவில்லை குந்தவையின் முகத்தில் இனி விழிக்க முடியாது என்னும் இந்த எண்ணங்களே திரும்பத் திரும்ப அவன் மனத்தில் வந்து கொண்டிருந்தன.
தீவர்த்தி வெளிச்சத்துடன் மனிதர்கள் சிலர் அந்த அறையை நெருங்கி வருகிறார்கள் என்பதைக் கண்ட பிறகுதான் அவனுக்கு ஓரளவு சுய நினைவு வந்தது.
அவன் வந்தியத்தேவனைப் பார்த்தும் அடே பாதகா கொலைகாரா சிநேகத் துரோகி இராஜத் துரோகி நீ தப்பித்துக் கொண்டு ஓடவில்லையா போய்விட்டாய் என்றல்லவா நினைத்தேன்?
பின்னர் பெரிய சம்புவரையரை நோக்கி தந்தையே அதோ பாருங்கள் கொலைகாரனை சிநேகிதன் போல் நடித்துப் பாதகம் செய்த பழிகாரனைப் பாருங்கள் நம்முடைய வம்சத்துக்கு அழியாத களங்கத்தை உண்டு பண்ணிய சண்டாளனைப் பாருங்கள் அவன் முகத்தோற்றத்தைப் பாருங்கள் அவன் செய்த பயங்கரக் குற்றம் அவன் முகத்திலேயே எழுதியுள்ளதைப் போல் பிரதிபலிப்பதைப் பாருங்கள் என்றான்.
விருந்துக்கு என்று அழைத்து வேந்தனைக் கொன்ற பழி என் தலையிலா விடிய வேண்டும்?என்று புலம்பிக் கொண்டே தமது தலையில் படார் படார் என்று அடித்துக்கொண்டு புலம்பினார்.
கந்தமாறன் தந்தையே நம் குலத்துக்கு அந்தப் பழி ஒரு நாளும் வராது இதோ கொலைக்காரனைக் கையும் மெய்யுமாகப் பிடித்திருக்கிறோம் இவன் இளவரசரைக் கொல்வதற்கு உபயோகித்த கத்தி அதோ கிடப்பதைப் பாருங்கள் அதில் இரத்தம் தோய்ந்திருப்பதைப் பாருங்கள் முன்னால் நான் வந்து பார்த்தபோது இவன் இல்லை கத்தியும் இல்லை.
ஓடப்பார்த்து முடியாமல் திரும்பி விட்டான் ஒரு வேளை இளவரசர் உடம்பில் உயிர் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறதோ என்று பார்க்க வந்தான் போலும் கத்தியால் குத்தியது போதாது என்று தொண்டையைத் திருகிவிட்டுப் போக வந்தான் போலும் தந்தையே இப்பேர்ப்பட்ட மகா பாதகனுக்கு சதிகாரத் துரோகிக்கு என்ன தண்டனை கொடுப்பது?
இப்போது இளவரசரை நான் கொன்றுவிட்டதாகவே சொல்கிறான் நம் நிலை அப்படி இருக்கிறது ஆகா அந்தப் பழுவூர் மோகினி அழகே வடிவான விஷப்பாம்பு இதற்காகவே திட்டமிட்டிருந்தாள் போலும் இதற்காகவே தன்னைச் சில முறை காப்பாற்றினாள் போலும் குந்தவைப் பிராட்டியின் பேரில் இவளுக்கு உள்ள குரோதத்தை இவ்விதம் தீர்த்துக் கொண்டாள் ஆகா அந்தச் சௌந்தரிய வடிவங்கொண்ட பெண் பேய் எங்கே?
காரியம் முடிந்ததும் மந்திரவாதி ரவிதாஸன் முதலியவர்களோடு சுரங்க வழியில் தப்பி ஓடிவிட்டாள் போலும்... இவ்வாறு எண்ணமிட்ட வந்தியத்தேவன் சிந்தனை சட்டென்று இன்னொரு பக்கம் திரும்பியது ஆதித்த கரிகாலரைத் தான் கொல்லவில்லையென்பது நிச்சயம்.
அல்லது நந்தினி சொல்லிய அதிசயமான இரகசியத்தைக் கேட்டு விட்டுத் தன்னைத்தானே நொந்துகொண்ட ஆதித்த கரிகாலர் தற்கொலை செய்து கொண்டு இறந்தாரா?
இந்தக் கொலைகாரனைப் பிடித்துக் கட்டுங்கள் என்று கத்தியதுந்தான் வந்தியத்தேவனுக்குத் தனது இக்கட்டான நிலைமை மறுபடியும் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
நீ அவளுடைய மோகவலையில் விழுந்திருந்தாய் காலால் இட்ட காரியத்தைத் தலையினாலே முடிப்பதற்குத் தயாராய் இருந்தாய் என்பது எனக்குத் தெரியாதா?
அவள் தூண்டியோ அவளுக்குத் திருப்தி தரும் என்று நினைத்தோ நீ இந்தக் கொலை பாதகத்தைச் செய்துவிட்டாய் உன்னுடைய முகத்தில் விழித்தாலும் பாவம் என்றான்.
அவர் உயிரைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பைப் பழையாறை இளைய பிராட்டியிடம் நான் ஏற்றுக்கொண்டு வந்தேன்... இவ்விதம் சொல்லித்தான் இளவரசரை ஏமாற்றினாய் பிறகு வஞ்சகம் செய்து குத்திக் கொன்றாய் இல்லாவிட்டால் இந்த அறைக்குள் எப்படி வந்து சேர்ந்தாய்?
ஆனால் அது என் குற்றம் இல்லை.உன் தங்கை மணிமேகலையை வேணுமானால் கேட்டுப் பார் அவள்தான் என்னை... சீச்சீ என் தங்கையைப் பற்றிப் பேசாதே அவள் பெயரையே சொல்லாதே.
உன் கழுத்தைப் பிடித்து நெறித்து இப்பொழுதே கொன்று விடுவேன் இவ்விதம் கூறிவிட்டுக் கந்தமாறன் வந்தியத்தேவன் மீது பாய்ந்து அவன் மார்பையும் தோள்களையும் சேர்த்துப் பிணைத்திருந்த கயிறுகளைப் பிடித்து ஒரு குலுக்குக் குலுக்கினான்.
பின்னர் கீழே ஆதித்த கரிகாலன் உடலுக்கருகில் உட்கார்ந்து வேதனையில் ஆழ்ந்திருந்த சம்புவரையரைப் பார்த்து தந்தையே இவனை என்ன செய்கிறது என்று சொல்லுங்கள் நம் குலத்துக்கு அழியா அபகீர்த்தியை உண்டு பண்ணிய இந்தக் கொலைபாதகனை என்ன செய்கிறது என்று சொல்லுங்கள் தாங்கள் அநுமதி கொடுத்தால் இவனை இந்த நிமிடமே கண்ட துண்டமாக்கிப் போடுகிறேன் தந்தையே சொல்லுங்கள் என்று கத்தினான்.
கரிகாலனுடைய உடலைத் தடவிப் பார்த்துக்கொண்டு பிரமை பிடித்தவர்போல் உட்கார்ந்திருந்த சம்புவரையர் கந்தமாறனுடைய கூச்சலைக் கேட்டு அண்ணாந்து பார்த்தார்.
அந்த அறையிலேயிருந்த கட்டில் திரைச் சீலை அசைந்ததைக் கண்டார்.மறுகணம் அத்திரைச்சீலையை விலக்கிக்கொண்டு ஓர் உருவம் வெளிப்படுவதைப் பார்த்தார்.
இதன் நுனியில் பாருங்கள் சுத்தமாய்த் துடைத்தது போலிருக்கிறது வல்லவரையனைக் காப்பாற்றுவதற்காக இப்படிச் சொல்லுகிறாள் இவன் பேரில் இவளுக்கு ஏன் இவ்வளவு அக்கறை?
மாய மந்திரம் போட்டு மயக்கிவிட்டிருக்கிறான் அவனுடைய முகத்தைப் பாருங்கள் அவன் செய்த குற்றம் அவன் முகத்திலேயே எழுதியிருப்பதைப் பாருங்கள் என்றான்.
உன் சகோதரி என்னைக் காப்பாற்றுவதற்காகவே இப்படிக் கற்பனை செய்து சொல்லுகிறாள் இளவரசி தங்களுக்கு நன்றி என் உடலிலிருந்து உயிர் பிரிந்த பிறகும் தாங்கள் என்னிடம் வைத்த சகோதர பாசத்தை மறக்க மாட்டேன்.ஆனால் தங்கள் தமையன் சொல்வதை இப்போது கேளுங்கள் அந்தப்புரத்துக்குப் போய்விடுங்கள் என்றான்.
உன்னை நான் கொல்லுவதற்கு இதுவே போதுமே இதோ உன்னை யமனுலகம் அனுப்பிவிட்டு மறுகாரியம் பார்க்கிறேன் உன் அருமைச் சகோதரி கையில் வைத்திருந்த வாளினாலேயே உன்னைக் கொல்லுகிறேன்.
அண்மையில் எங்கள் பிள்ளைகள் நிம்மதியாக வெளியே கிளம்பி வீட்டுக்கு வர தமிழீழ விடுதலை புலிகள் கை மீண்டும் ஓங்க வேண்டும் என்று பேசிய இலங்கை பெண்கள் நலத்துறை இணை அமைச்சர் விஜயகலா மகேஸ்வரன் தற்போது பதவி விலகியுள்ளதாக செய்திகள் வந்துள்ளன.
இலங்கை யாழ்ப்பாணத்தில் அண்மையில் அதிபரின் மக்கள் சேவை திட்ட விழாவில் கலந்துகொண்ட இலங்கை பெண்கள் நலத்துறை இணை அமைச்சர் விஜயகலா மகேஸ்வரன் பேசுகையில் தமிழர் நிலங்களை திரும்ப கொடுத்த அரசிற்கு நன்றி இங்கு எல்லோருக்குமே தெரியும் விடுதலை புலிகள் காலத்தில் நாங்கள் எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்த்தோம் என்று.
வட கிழக்கு மாகாணங்களில் இன்றும் எங்கள் குழந்தைகள் நிம்மதியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறி தனது வேலைகளை முடித்துக்கொண்டு நிம்மதியாக வீட்டிற்கு வந்தடையும் சூழல் வேண்டும் என்றால் திரும்பவும் இங்கே தமிழீழ விடுதலை புலிகளின் கைகள் ஓங்க வேண்டும்.
இந்த சர்ச்சை பேச்சுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த புத்தபிச்சுக்கள் அமைச்சர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என மைத்திர பால சிரிசேனாவிடம் கேட்டு க்கொண்டதாக கூறப்பட்ட நிலையில் தனக்கு எதிரான விசாரணைக்கு ஒத்துழைக்க தான் பதவி விலகுவதாக இலங்கை பெண்கள் நலத்துறை இணை அமைச்சர் விஜயகலா மகேஸ்வரன் கூறியுள்ளார்.