sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஒரு வீட்டில் இறப்பு என்றால் கிராமத்தில் யார் வீட்டிலும் வானொலி தொலைக்காட்சி என்று எந்த சத்தமும் இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு கேட்காது.ஆனால் இன்றைக்கு அண்டை வீட்டில் இறப்பு என்றால் கதவை மூடிக்கொண்டு உள்ளே இருப்பார்கள் ஒழிய வெளியே எட்டிப்பார்த்து ஏதும் உதவி வேண்டுமா?என்று கூட கேட்கமாட்டார்கள்.
யார் இறந்தது என்று கூட தெரியாமல் பரபரப்பான உலகில் உழன்று கொண்டிருக்கிறோம்?ஏன் அவ்வளவு தூரம் போகனும்?நானே அண்மையில் நான் வழக்கமாக போகும் ஒரு வீட்டில் இறப்பு யார் என்று தெரியாமல் வீட்டை ரெண்டுமூணு தடவைக் கடந்து போனேன்இறுதியில் என் மகளோடு படித்த தோழியின் அம்மா என்று தெரிய வந்து நான் அடைந்த வேதனை இருக்கே?இதை என் சுவரில் கூட பகிர்ந்திருந்தேன்.
எனக்கு தெரிந்து கிராம வீடுகளில் விருந்து என்றால் வெளியே ஆர்டர் கொடுக்கும் பழக்கம் அரிது.விருந்து என்றால் எல்லோரும் அவர்கள் வீட்டில் உள்ள தட்டுமுட்டு சாமான்களைக் கொண்டு வந்து காய்கறிகள் நறுக்குவதுசமைப்பது என எல்லா உதவிகளுக்கும் வேலைஇல்லாத அன்புமிக்க பணியாட்கள் இருப்பார்கள்.இன்றைக்கு தேதிக்கு பக்கத்து வீட்டில் விருந்துக்கு வர சொல்லிச் சொன்னால் எங்கேயோ போய்விட்டு இரவில் கொஞ்ச நேரம் கடமைக்கு வந்து தலையக் காட்டிவிட்டு போகிறார்கள் அல்லது மொய் பணம் பரிசுகளை வேறு யாரிடமாவது கொடுத்தனுப்பிவிடுகிறார்கள்.அதில் நானும் அடங்குவேன் என்பதில் வெட்கப்படுகிறேன்.
கார் வசதி உள்ளவர்கள் மார்க்கெட் அல்லது டவுனுக்குச் சென்றால் எல்லோரிடமும் போய் தெரியப்படுத்தி என்ன வேண்டும் என்று லிஸ்ட் போட்டு வாங்கி வந்து கொடுப்பார்கள்.ஆனால் நாகரீக நாட்களில் யாராவது மார்க்கெட் அல்லது கடைக்குப்போவதைப் பார்த்துவிட்டு ஏதும் வாங்கி வரச் சொன்னால் கூட பல காரணங்கள் சொல்வதுண்டு.
பிறகு வாங்காமல் வந்தும் ஏதாச்சும் காரணம் சொல்வார்கள்.என்னத்தச் சொல்ல?காரில் ஏற்றிக்கொண்டு நாம் போகும் இலக்கு வரை கொண்டுபோய் விடுவார்கள்.பணம் கொடுத்தால் வாங்கவே மாட்டார்கள்.ஆனால் இன்றைக்கு அப்படி இருக்காங்களா?உயிருக்கு போராடிக்கொண்டு உதவி கேட்டால் கூட போன் எடுக்க மாட்டார்கள்.கதவைத் தட்டிக் கூப்பிட்டாலும் திறப்பதில்லை பாவம் ஒரு பக்கம் .பழி ஒரு பக்கம் என்று கூறுவது போல.நாமும் ஒரு வழியில் இந்த சமூகத்தில் இப்படியெல்லாம் நடக்க காரணியாகவும் இருக்கிறோம் என்று நினைக்கும்பொழுது மனம் எங்கோ ஒரு மூலையில் வலிக்கவே செய்கிறது.நம் காலமே இவ்வளவு மோசமாக போய்க்கொண்டிருக்கும்போது நம் சந்ததியினர் இன்னும் என்னவெல்லாம் எதிர்நோக்கப்போகிறார்களோ?
என்று யாரும் கண்டு கொள்வது இல்லை சிறப்பான பகிர்வு நன்றி நகர வாழ்க்கையில் இழந்தவை தான் அதிகம்..... தில்லி போன்ற பெருநகரில் பல வருடங்களாக இருக்கும் எனக்கும் இதே போன்ற எண்ணங்கள் அவ்வப்போது வந்து போகும்.....
திருமணம் பூப்புனித நீராட்டு விழா பிறந்த நாள் நிகழ்வுகள் போன்ற காலத்தால் அழியாத உங்கள் மங்களகரமான நிகழ்வுகளை துல்லியமான நிகழ்வுகளாக படம் பிடித்திட நாட வேண்டிய இடம் மங்கையர் மனங்கவர்ந்த ஆபரணங்கள் அனைத்தையும் மிக குறைந்த கட்டணத்தில் பெற்றுக்கொள்ளலாம்.
அவர்களும் பல கவிகளை இயற்றினர் ஆயினும் அப் புலவர்கள் தங்கள் கவிகளைத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் அரங்கேற்றியதனால்தான் தமிழ் நாட்டாரின் நன்மதிப்பைப்பெற முடிந்தது.
இவர்களுக்குள்ளே எப்பொழுதாவது பகைமை இருந்தாலும் பிறநாட்டிலுள்ள புலவர்கள் பாண்டிநாட்டுக்கு வருவதற்கு ஒரு தடையும் இருந்ததில்லை.
தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் நடந்து வந்த சங்கம் கடல் கோளினால் பாண்டியனுடைய தலைநகரம் மாறியபோது வேறு இடத்திற்கு மாறவேண்டிய அவசியம் நேர்த்தது.
பாண்டிய மன்னன் அப்போதைக்கு வடக்கே மணலூர் என்ற இடத்தில் சென்று தங்கினான் இந்த நாட்டில் கடற்கரைக்கு நெடுந் தூரத்தில் இருக்கும்படி நாமே ஒரு நகரம் புதியதாக அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நினைவு அவனுக்கு உண்டாயிற்று.
சாதாரண மக்கள் கூடிப் பேசும் இடம் அது என்ற நினைவே அவர்களுக்கு இல்லை தமிழ்த் தெய்வத்தின் திருக்கோயில் அது என்றும் சங்கப் புலவர்களெல்லாம் நாமகளின் அவதாரம் என்றும் நம்பி வழிபட்டார்கள்.
அதுமட்டுமல்ல சிவபெருமான் முருகன் திருமால் ஆகியவர்கள் கூடப் புலவர்களாக முதற் சங்கத்தில் இருந்தார்கள் என்று சொல்லிச் சொல்வி அதன் மதிப்பை அதிகமாக்கினார்கள்.
ஆதலின் கடைச் சங்க காலத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வாழ்ந்த புலவர்களும் அரசர்களும் அங்கங்கே வழங்கிய பாடல்களைத் தொகுத்து ஒழுங்குபடுத்த எண்ணினார்கள்.
திருமுருகாற்றுப்படை பொருநராற்றுப் படை சிறுபாணுற்றுப்படை பெரும்பாணுற்றுப்படை முல்லைப் பாட்டு மதுரைக் காஞ்சி நெடுநல்வாடை குறிஞ்சிப் பாட்டு பட்டினப்பாலை மலைபடுகடாம் என்ற பெயருடைய பத்து நூல்கள் அந்தத் தொகுதியில் இருக்கின்றது.
இவ்வாறு தொகுத்துவைத்த நூல்கள் நற்றிணை குறுந்தொகை ஐங்குறுநூறு பதிற்றுப்பத்து பரிபாடல் கலித்தொகை அகநானூறு புறநானூறு என்பவை.
ஐங்குறுநூறு என்பது அகப் பொருளைச் சார்ந்து ஐந்து திணைகளையும் பற்றித் தனித் தனியே நூறுநூறாக ஐந்து புலவர்கள் பாடிய பாடல்களின் தொகுதி.
பதிற்றுப்பத்து என்பது சேர அரசர்கள் பத்துப் பேர்மேல் பத்துப் பத்துப் பாட்டாகப் பத்துப் புலவர்கள் பாடிய நூறு பாடல்கள் அடங்கியது.
ஐந்து திணை பற்றி ஐம்பெரும் புலவர்கள் தனித்தனியே கலிப்பாவாகப் பாடிய பாடல்கள் அமைந்த நூல் கலித்தொகை புறப்பொருள் பற்றிய நானூறு செய்யுட்களை உடையது புறநானூறு.
சிறிய பாட்டுகளைத் தொகுத்து அவற்றைக் குறுந்தொகை யென்ற பெயரோடும் அடுத்தபடி சற்றுப் பெரிய பாடல்களைத் தொகுத்து நற்றிணை என்ற பெயரோடும் பின்னும் பெரிய பாடல்களைத் தொகுத்து அகநானூறு என்ற பெயரோடும் உலவ விட்டனர்.
என்னுடைய ஆசிரியப்பிரானாகிய மகாமகோபாத்தியாய டாக்டர் ஐயரவர்கள் சங்க நூல்களைத் தேடித் தொகுத்து ஆராய்ந்து வழுக் களைந்து அச்சிடலானார்கள்.
அவர்களோடு பழகியவர்களும் அவர்களுடன் இருந்து ஆராய்ச்சி செய்தவர்களும் அவர்கள் நூற்பதிப்பைக் கண்டு உணர்ந்தவர்களும் சில நூல்களை வெளிப்படுத்தினர்கள்.
தமிழ் நாட்டில் காவியத் தமிழும் தோத்திரத் தமிழும் சமயத் தமிழும் பிரபந்தத் தமிழுமே வழங்கிவந்த காலத்தில் அவர்கள் அவதாரம் செய்து சங்கத் தமிழைப் புதையலைப் போல எடுத்து வழங்கா விட்டால் இன்று தமிழுக்குள்ள ஏற்றம் வந்திருக்குமா?
கல்யாணம் செய்து கொள்வதற்கு முன் பிறர் அறியாமல் காதல் செய்வதைக் களவொழுக்கம் என்றும் மணத்தின் பின்னர்க் கணவன் மனைவியராக வாழும் வாழ்க்கையைக் கற்பொழுக்கம் என்றும் சொல்வார்கள்.
ஒவ்வொன்றும் காதலன் காதலி தோழி முதலியவர்களில் யாரேனும் ஒருவருடைய கூற்றாக இருக்கும் காதலனைத் தலைவனென்றும் காதலியைத் தலைவியென்றும் சொல்வது மரபு.
பிறருடைய உதவியும் தூண்டுதலும் இல்லாமல் அழகும் அறிவும் சிறந்த தலைவன் ஒருவன் தன் தகுதிக்கு ஏற்ற அழகி ஒருத்தியைத் தனியிடத்திலே சந்திக்கிறான்.
அவனிடத்தில் ஏதோ ஒரு வகையான சோர்வு இருப்பதை உணர்ந்து என்ன காரணம் என்று வினவுகிறான் தான் ஒரு மங்கையின் காதல் வலையிற் பட்டிருப்பதை அவன் எடுத்துச் சொல்கிறான்.
பாங்கன் அம்மங்கை நல்லாள் இருக்கும் இடத்தைத் தலைவன் வாயிலாக அறிந்து அவ்விடம் சென்று அவளை அறியாமல் அவளைக் கண்டு அவள் தலைவனுக்கு எவ்வகையாலும் ஏற்றவளே என்பதை உணர்ந்து மீண்டு வந்து தலைவனிடம் சொல்கிறான்.
தலைவி தன் உயிர்த் தோழி இன்னாள் என்பதைக் குறிப்பால் தலைவனுக்குப் புலப்படுத்த அவன் அவளைத் தங்கள் காதல் வாழ்க்கைக்குத் துணையாகக் கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறான் அவளே அணுகித்தான் தலைவியினிடம் காதல் பூண்டுள்ளதைத் தெரிவிக்கிறான் தோழி ஏதேதோ காரணங் கூறி அவனை மறுக்கிறாள்.
மீண்டும் மீண்டும் தன் காதலின் ஆழத்தைத் தலைவன் புலப்படுத்து வதோடு தலைவிக்கும் தனக்கும் தொடர்பிருப்பதையும் குறிப்பிக்கிறான் அப்பால் தோழி அவன் உண்மைக் காதலன் என்று தேர்ந்து தலைவியினிடம் அவன் காதலைப் பற்றிச் சொல்கிறாள்.
அதுமுதல் தோழியின் துணையைக் கொண்டே பகற்காலத்தில் திணைப்புனத்திலும வீட்டுக்குப் புறம்பான வேறிடங்களிலும் தன் காதலனைச் சந்தித்து வருகிறாள்.
அப்பொழு திணைப்புனத்தைக் காத்தல் பூக்கொய்தல் முதலிவற்றுக்காக வீட்டுக்குப் புறத்தே வந்து செல்லும் தலைவியை அவளுடைய தாய் வீட்டிலே இருக்கும்படி சொல்லிக் கட்டுப்பாடு செய்கிறாள்.
அதைத் தோழி வாயிலாக அறிந்த தலைவன் அத்தோழியின் உதவி பெற்று இரவுக் காலங்களில் வந்து யாரும் அறியாமல் தலைவியைச் சந்தித்துச் செல்கிறான்.
அவனைத் தலைவியின் தாய் தந்தையர் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார் என்றோ வேறு யாருக்கேனும் அவளை மணஞ் செய்து கொடுக்க எண்ணியிருக்கின்றனர் என்றோ தெரிய வந்தால் தலைவி ஒரு தலைவனிடம் ஈடுபட்டிருக்கிறாள் என்பதைத் தோழி அவர்களுக்குக் குறிப்பாகப் புலப்படுத்துவாள்.
சில சமயங்களில் அவர்கள் உடம்படாவிட்டால் தலைவன் தலைவியை ஒருவரும் அறியாமல் அழைத்துக் கொண்டு தன் ஊர்சென்று அங்கே அவளை மணந்துகொள்வான்.
இவற்றைக் கதைபோலக் கோத்துத் தொடர்பு படுத்தி ஒவ்வொரு துறைக்கும் ஒவ்வொரு செய்யுள் அமைத்துப் புலவர்கள் பாடியிருக்கும் ஒருவகை நூலுக்குக் கோவை என்று பெயர் அகப்பொருட் கோவை யென்றும் ஐந்திணைக் கோவையென்றும் சொல்வார்கள்.
இல்லறம் நடத்தும்போது பொருள் தேடும் பொருட்டுப் பிரிந்து செல்ல நினைத்த நெஞ்சை நோக்கித் தலைவன் கூறியதாக ஒரு பாட்டும் அவன் பொருள் ஈட்டச் செல்வதற்கு உடம்பட்ட தோழியைத் தலைவி பாராட்டிக் கூறியதாக ஒரு பாட்டும் உள்ளன.
குறிஞ்சி முதலியவை ஒழுக்க வகைகளானுலும் அவை நிகழும் நிலங்களுக்கும் அந்தப் பெயர் வழங்கும் முதலில் நிலத்திற்குப் பெயர் ஏற்பட்டுப் பிறகு அந்த நிலத்தில் நடக்கும் ஒழுக்கத்துக்குப் பெயராக வந்தது.
வயலும் வயலைச் சார்ந்த இடமும் மருதம் இது ஊடலுக்கு ஏற்ற இடம் கடலும் கடலைச் சார்ந்த இடமும் நெய்தல் தனிமையிலே புலம்புதற்கு ஏற்ற இடம்.
இப்புத்தகத்தில் உள்ள பாடல்களில் குறிஞ்சி நிலத்தையும் பாலை நிலத்தையும் பார்க்கிறோம் குறிஞ்சி நிலத்தில் நன்னெடுங் குன்றம் ஓங்கி நிற்கிறது.
அவர்களை ஏமாற்றிவிட்டு மந்தி இணைக் கதிரைப் பறித்துக்கொண்டு கன் கணவனாகிய கடுவனோடு மலை மேலே ஏறிப்போய்ச் தினைக் கதிரைக் கையால் தேய்த்துத் தின்கிறது.
கருவுயிர்த்த பெண் புலி நடக்க முடியாமல் ஓரிடத்தில் இருக்க அதற்கு இரை தேடி ஆண் புலி வழியில்ே யாராவது வருகிறார்களா என்று ஒளித்துப் பார்த்து நிற்கிறது.
ஒருவரோடு நட்புப் பூண வேண்டுமானால் அவர் தகுதி முதலியவற்றை முன்பே ஆராய்ந்து ஏற்புடையவரென்றால் நண்பு செய்வதும் இல்லையானால் செய்யாமல் இருப்பதும் பெரியோர் இயல்பு.
யாழ் வாசித்து அந்த இசையிலே ஈடுபடும் வழக்கம் தமிழ் மக்களுக்கு உண்டு இந்த ஒன்பது பாடல்களிலே இத்தனை செய்திகளும் இன்னும் சில செய்திகளும் அமைந்திருக்கின்றன.
இப்படியே எட்டுத்தொகை நூல்களிலும் உள்ள செய்திகளை ஆராய்ந்தால் பண்டைக் காலத் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை நிலைகயைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
அவற்றைத் தெளிவாக்கிளுல் அவற்றிலுள்ள பொருள் யாவர் மனத்தையும் கொள்ளை கொள்ளும் இந்த எண்ணத்தினால் சில அகப்பொருட் செய்யுட்களுக்குக் கதை போன்ற உருவத்தில் விளக்கம் எழுதிக் கலைமகளில் முன்பு வெளியிட்டேன்.
என் கருத்தை அறிந்து அப்படிச் செய்வது மிகவும் நன்றென்றும் நான் அதைச் சிறிதும் சோர்வின்றி நன்றாகச் செய்ய வேண்டுமென்றும் வற்புறுத்தி இவை புத்தக உருவத்தில் வருவதற்குரிய ஏற்பாடுகளையும் செய்து என்னைத் தூண்டி நிற்பவர் என் உழுவலன்பினரும் அமுத நிலையத்தின் தலைவரும் ஆகிய ஸ்ரீ ரா.
பூவில் மணம் போலவும் எள்ளுள் எண்ணெய் போலவும் நெருப்பில் வெப்பம் போலவும் எல்லாப் பொருள்களிலும் நிறைந்து விளங்குகிறான் என்று நூல்கள் கூறும்.
நாம் எவற்றை மிக மிகப் பெரிய அளவுள்ளனவாக நினைக்கிறோமோ அவைகளெல்லாம் அவனுடைய திருமேனியின் அளவை அறிய ஒருவாறு பயன்படும் இந்த நிலம் விரித்தது மிக மிகப் பரந்தது.
நமக்கு இருக்கையாகவும் உணவு தரும் களஞ்சியமாகவும் நமக்கென்று பல பொருள்களைத் தன் அகத்தே பொதிந்து வைத்திருக்கும் பெட்டியாகவும் இலங்குகிறது.
அந்த நீர் நோயை உண்டாக்காத தூய்மையை உடையது உலகத்து அழுக்கெல்லாம் ஆற்றின் வழியாகவும் கால்வாய் வழியாகவும் தன்பால் விழுந்தாலும் தன் தூய்மை கெடாமல் இருப்பது.
மாநிலத்தைச் சுற்றிக் கிடக்கும் இந்தத் தூநீரையுடைய பெளவத்தை வளை நரலும் பெளவத்தை மாநில மடந்தையின் உடையாக வருணிப்பது புலவர் வழக்கம்.
மாநிலத்தைச் சேவடியாகக் கொண்ட இறைவன் தூநீர் வளை நரல் பெளவத்தை உடுக்கையாகக் கொண்டு நிற்கிறான் பாதமே இவ்வளவு விரிந்ததானால் அவனுடைய உடல் வண்ணம் முழுவதும் காண்பார் யார்?
கோணத் திசைகளாகிய வடகிழக்கு வட மேற்கு தென்கிழக்கு தென்மேற்கு என்பவற்றையும் சேர்த்தால் எட்டாகிவிடுமே அஷ்டதிக்கு என்பது அடிப்பட்ட வழக்கமாயிற்றே அப்படியானுல் இறைவனுக்கும் கைகள் எட்டென்றுதானே சொல்ல வேண்டும்?
இறைவன் திசைகளைக் கையாகப் பெற்று விளங்குகிறான் சேவடியைக் கண்டோம் உடுக்கையைத் தரிசித்தோம் மெய்யை உணர்ந்தோம் கையையும் தெரிந்து கொண்டோம் நீண்டு உயர்ந்து விரிந்து படர்ந்து நிறைந்து விளங்கும் திருக்கோலத்தை ஒருவாறு நினைக்க முடிகிறது.
என்ன உன்னதமான திருவுருவம் கம்பீரமான காட்சி அளவு காண இயலாத திருக்கோலம் மாநிலம் சேவடியாக துரநீர் வளை நரல் பெளவம் உடுக்கையாக விசும்பு மெய்யாக திசை கையாக நிற்கும் பெருந் திருமேனி அழகியது விரிந்தது ஆதாரமானது.
கண் உடையவனுக்கு அந்தக் கண் பயன்பட வேண்டுமானால் ஒளி வேண்டும் அந்த ஒளியை இரவில் சந்திரனும் பகலில் சூரியனும் எப்போதும் அக்கினியும் தருகின்றன.
காண்பதற்குக் பசுமையாகக் குளிர்ச்சியாக நிலவு வீசும் மதியம் ஒரு கண் வெஞ்சுடர் வீசும் கதிரவன் ஒரு கண் தீச்சுடரும் ஒரு கண்.
இறைவன் திருவிழிகளை மலர்த்திப் பார்ப்பதனால் உலகம் ஒளி பெறுவதோடன்றி எழுச்சி பெறுகிறது மலர்ச்சி பெறுகிறது வளர்ச்சி அடைகிறது முறுக்குப்பெறுகிறது கனிவடைகிறது.
பசுங்க திரையுடைய மதியமும் பிற சுடர்களும் கண்ணாக அமைய இறைவன் எழுந்தருளியிருக்கிறான் என்பதில் எத்தனை உண்மைகள் பொதிந்து கிடக்கின்றன இப்போது அவனுடைய திருமேனிக் காட்சியைத் திருவடியில் தொடங்கி உடையைப் பற்றி மெய்யையும் கையையும் தொட்டுத் திரு விழியளவும் சென்று தரிசித்தோம்.
அதைக் கண்டால் அன்புடன் கண்டால் பிறகு மற்ற அங்கங்களைப் பார்க்க இயலும் கடவுளைத் துதி செய்கையில் திருவடி தொடங்கித் திருமுடி வரையில் வருணிப்பது மரபு.
விசும்பை மறந்து மெய்யைப் பார்க்கவும் திசையை மறந்து கை யைப் பார்க்கவும் சுடரை மறந்து கண்ணைப் பார்க்கவும் வன்மையுடையவர்கள் எங்கும் இறைவனைப் பார்க்கும் பேரறிவாளர்கள்.
இறைவன் எங்கும் நிறைந்து பயின்று நிற்கிறான் இயற்கை முழுவதும் அவன் திருவுருவம் பல பல உருவங்களாக இயலும் எல்லாவற்றிலும் அவன் உறைகிறான் அவற்றினூடே நிறைந்து பயின்று நிற்கிறான்.
இங்கே இயன்ற எல்லாப் பொருள்களிலும் இறைவன் அடங்கி நிற்கிறான் என்ருல் அந்தப் பொருள்கள் அவனைவிடப் பெரியவை என்று சொல்லத் தோன்றுகிறதல்லவா?
அது குடத்துக்கு உள்ளே அடங்கியிருக்கிறது ஆயினும் அந்தக் குடம் நீருக்குள் இருப்பதனால் அந்த நீர் குடத்தைத் தனக்குள்ளே அடக்கியும் இருக்கிறது குடத்துக்கு உள்ளும் புறம்பும் நீர் இருப்பதனால் குடத்துக்குள் அடங்கியும் குடத்தைத் தனக்குள் அடக்கியும் நிற்கிறது நீர் என்று சொல்லுவதில் தவறு இல்லை.
இயன்ற எல்லாவற்றிலும் பயின்று நிறைந்திருக்கிறான் அதே சமயத்தில் எல்லாவற்றையும் தன் அகத்தே அடக்கியும் வைத்திருக்கிறான் உள்ளும் புறம்பும் நிறைந்து விளங்குகிறான்.
அந்தச் சக்கரம் தீதெல்லாம் அறும்படியாக அவன் கரத்தில் விளங்குகிறது உயிர்க் கூட்டங்களுக்கு நலிவு நேர்ந்தால் அதைப் போக்கிப் பாதுகாக்கும் படை அது தீது அறும் பொருட்டு விளங்கும் திகிரி அந்தத் திகிரியை உடையவனாக நாம் இறைவனைக் காண் கிறோம் சக்கரக் கையோன் தீதற விளங்கிய திகிரியோன் என்று புகழ்கிறோம்.
அவனருளே கண்ணாகக் கண்டவர்கள் அப்பெரியார்கள் அவனுடைய திருமேனிக் கோலத்தைக் கண்டு இன்புற்று அந்த இன்பப் பூரிப்பிலே நமக்கும் எடுத்துச் சொல்கிறார்கள்.
நாம் பார்க்கும் தீதற விளங்கிய திகிரியோனையே அவர்கள் மாநிலஞ் சேவடியாகப் பெற்றவன் என்றும் தூநீர் வளை நரல் பெளவமே அவன் உடுக்கையாகும் என்றும் விசும்பு மெய்யாக விரிந்த திருமேனியன் அவன் என்றும் திசைகையாக நிற்பவன் என்றும் பசுங்கதிர் மதியமொடு சுடர் கண்ணாக அவனுக்கு ஒளிரும் என்றும் சொல்லி அவன் விசுவ ரூபத்தைக் காட்டுகிறார்கள்.
அவர்களுடைய பெருமையை என்னென்று சொல்வது உயிர்க் கூட்டத்தின் தீமைகளெல்லாம் அறும் பொருட்டுத் தன்னுடைய திருக்கரத்திலே சுடர் விட்டு விளங்கிய சக்கராயுதத்தையுடைய திருமாலை பெரிய நிலத்தைச் செம்மையான திருவடிகளாகவும் தூய நீரை யுடைய சங்குகள் முழங்கும் கடலை ஆடையாகவும் ஆகாயத்தை உடம்பாகவும் திசைகளைக் கரங்களாகவும் தண்மையுடைய கிரணங்களைப் பெற்ற சந்திரனோடு சூரியன் அக்கினி என்ற பிற சுடர்களைக் கண்களாகவும் பெற்று உலகத்தில் இயற்கையில் அமைந்த எல்லாப் பொருள்களினோடும் இசைந்து நிறைந்து அவற்றைத் தன்னுள்ளே அடக்கிய வேதத்துக்கு மூலபுருஷன் என்று பெரியோர்கள் சொல்வார்கள் வளைசங்கு நரல்முழங்கும் உடுக்கைஆடை.
தம் முன்னோர் ஈட்டி வைத்த பொருள் இருந்தாலும் தம் முயற்சியினாலே பொருளைச் சம்பாதித்து அறம் புரிவதுதான் சிறப்பு என்பது தமிழர் கொள்கை.
அந்தப் பொருள் இல்லாத வறியவர்கள் பிறருக்கு ஈயவும் இயலாது தாமே இன்பம் துய்க்கவும் முடியாது இவற்றையெல்லாம் அவன் நன்கு உணர்ந்தவன்.
அவனும் அவன் காதலியும் அன்றிற் பறவைகளைப் போலப் பிரிவில்லாமல் இணைந்து வாழ்கிறவர்கள் மலரும் மனமும்போல ஒருவரோடு ஒருவர் உள்ளம் ஒன்றி இசைந்து இன்ப வாழ்வு காண்கிறவர்கள்.
எப்படியோ ஒருவாறு அவளுக்குத் தன் காதல் புலப்படும்படி கொஞ்சினான் ஆறுதல் கூறினான் தான் போக வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்தினான் புறப்பட்டு விட்டான்.
நினைத்த காரியத்தை நினைத்த வண்ணம் நிறைவேற்றி வெற்றி கண்டு விட்டால் எத்தனை ஆனந்தம் இருக்கும் அவ்வளவு ஆனந்தம் அவளால் உண்டாகிறது.
இப்போது அவனுடைய உள்ளத்தில் சிறிது சபலம் தட்டியது மறுபடியும் வெளிநாடு சென்று சில காலம் தங்கி ஏதேனும் தொழில் செய்து பணம் சம்பாதித்து வரலாமா என்ற எண்ணம் தோன்றியது.
இன்னும் பணம் சேர்த்து வந்தால் இன்னும் இன்பம் உண்டாவதற்கு ஏற்ற வசதிகளைப் பெருக்கிக் கொள்ளலாமே என்ற விருப்பம் அவனுடைய நெஞ்சிடையே முளைத்தது.
பொருளைச் சம்பாதிக்க மறுபடியும் போகலாம் என்று எண்ணுகிறாயே போன தடவை படாத பாடு பட்டோம் அதி எண்ணிப்பார் என்று அவன் நினைக்கிறான் நெஞ்சு தான் நினைக்கிறது ஆனாலும் அதை வேறாக வைத்துப் பேசுவதுபோல் அந்த நினைப்பு ஓடுகிறது.
பூங்காவும் அடர்ந்த மரமும் நிழல் தர போகும் இடங்களில் எல்லாம் மக்கள் உபசாரம் செய்ய அழகிய காட்சிகளைக் கண்டு களித்துச் சென்றாலும் குற்றம் இல்லை.
பார்த்தாலே கண் எரிச்சலை உண்டாக்கும் அந்தச் சுரத்தில் நிற்கும் அந்தச் சிரத்தில் நிற்கும் அந்த வேப்ப மரமாவது அடர்ந்து வளர்ந்திருக்கிறதா?
இந்த மரத்திலோ பேருக்கு இலைகள் இருக்கின்றனவே ஒழிய அவை தளதள வென்று தழைத்திருக்கவில்லை அந்த இலைகளும் உருவம் சுருங்கிய சிறிய சிறிய இலைகள்.
புள்ளி புள்ளியாக நிழல் இருக்கிறது பொரிந்த அரையும் வானைப் பொரும் நெடுஞ்சினையும் ஈனும் பருந்த உயவும் வருந்தும் நிலையும் உடைய அந்தப் பாலை நில வேப்ப மரத்தின் கீழே புள்ளி நிழல் தான் இருக்கிறது.
அட அந்த நிழலுக்குக்கூட வெறித்துப் போனவர்கள் அங்கே இருக்கிறார்களே எங்கே பார்த்தாலும் படை பதைக்கும் வெயில் காயும் போது அது புள்ளி நீழலாக இருந்தால் என்ன?
அவர்களும் உழவுத் தொழில் செய்பவர்களே நிலத்தை ஏரால் உழுபவர்கள் அல்ல வில்லும் அம்பும் கொண்டு வழிப் போகும் மக்களைக் கொன்று அவர்களிடம் உள்ள பொருளைப் பறித்து அதைக் கொண்டு வாழ்பவர்கள்.
கீழே வில்லேருழவரின் கல்லாச் சிறார் வழிப்பறி செய்கிற வில்லேருழவர்கள் சேர்ந்து வாழும் சின்னச் சின்ன ஊர்கள் வழி முழுவதும் இருக்கின் றன.
அந்த இடத்தின் வழியாக மறுபடியும் போய்ப் பொருள் ஈட வேண்டுமென்று இந்த நெஞ்சு நினைக்கிறதே என்ன பைத்தியக் காரத்தனம் சென்ற தடவை அவன் போனபோது அந்தப் பாலை வனத்தின் கொடுமையை நேரே கண்டிருக்கிறான்.
இந்தப் பாலை நிலத்தில் தன்னந் தனியே நாற்புறமும் ஜீவனற்ற காட்சிகளே நிறைந்த இடத்தில் அவன் நிற்கிறான் அவன் தன் வீட்டில் இருந் தானானால் இந்த நேரத்தில் அவன் காதலி மனைக்கு ஆழகைத் தருகிற விளக்கை ஏற்றி அதை வணங்கிவிட்டு அவன் முன் புன்னகை பூத்தபடி வந்து நிற்பாளே தலையை அழகாக வாரிப் பின்னி மலரைச் சூடிக்கொண்டு நெற்றியில் திலகம் இட்டு அந்த விளக்கைக் கையில் ஏந்திச் செல்லும் கோலம் இப்போது நினைத்தாலும் உள்ளத்தைக் கிளரச் செய்கிறது.
இந்த நேரத்தில் அவள் மஐ மாண் சுடரை ஏற்றி அதன் முன்னே அமர்ந்து தன் நெஞ்சிலே படரும் நினைப்பில் ஈடுபட்டிருப்பாள் என்று அவன் எண்ணினான் அவன் அவளை நினைத்தான்.
ஆயினும் அவன் மனை விளக்காகிய காதலி மனையில் விளக்குக்கு முன்னே நினைப்பில் ஆழ்ந்திருக்கும் கோலத்தை எளிதில் அவன் உள்ளத்திலிருந்து அகற்ற முடியவில்லை மனம் சுழன்றது கலங்கியது மயங்கியது திரும்பிப் போகலாம் என்று சிதறியது.
எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணிடார் திண்ணியர் ஆகப் பெறின் என்பது எத்தனை உண்மை அப்படி நிறைவேற்றினதால் வந்த இன்பத் தான் என்ன அந்த மன நிறைவுக்கு ஒப்பு உண்டா?
நெஞ்சே அன்று நான் பாலை நிலத்தில் நடு வழியில் என் உரனெல்லாம் மாயும் படி வந்த மாலைக்காலத்தில் வினை முடித்தாலன்ன இனியோளாகிய காதலி மனைக்கு மாட்சிமை தரும் சுடரொடு நின்று படரும்பொழுது இது என்று நினைத்து மயங்கினேனே மறுபடியும் அந்த அவஸ்தைக்கு ஆளாக வேண்டுமா?
நெஞ்சே முட்டையிட்டுக் குஞ்சு பொரிக்கும் பருந்து இருந்து வருந்தும் வான முட்டும் நீண்ட கிளைகளையும் பொரிந்த அடியையும் உடைய வேப்ப மரத்தின் புள்ளி வைத்தாற்போன்ற செறிவில்லாத நிழலிலே பொன்னை உரைக்கும் கல்லைப் போன்ற வட்டாடுதற்குரிய இடத்தை அமைத்து கல்லாத சிறுவர்கள் நெல்லிக் காயாகிய வட்டுகளை வைத்துக்கொண்டு விளையாடுவதும் வழிப்போவோரைக் கொலை செய்யும் வில்லையே ஏராகக் கொண்டு முயற்சி செய்யும் ஆறலை கள்வர் வாழ்கின்ற வெம்மையையுடைய முன்னிடங்களைப் பெற்ற சிறிய ஊர்களை உடையதுமாகிய பாலைநில வழியில் வந்த என் மன வலிமையை அழியச் செய்கின்ற மாலைக் காலத்தில் நான் நினைத்துக் கவலையுற்றேன் அல்லவா நினைத்த காரியத்தை நிறைவேற்றினால் வரும் இனிமையைப் போன்ற இனிமையையுடைய நம் காதலி நம் மனைக்கு அழகான விளக்கோடு நின்று கவலையோடு நம்மை நினைக்கும்பொழுது இது என்று?
முன் ஒரு காலத்துப் பொருள் வயிற் பிரிந்த தலைமகன் பின்னும் பொருள் கடைக்கூட்டிய கெஞ்சிற்குச் சொல்லியது என்பது இந்தப் பாடலின் துறை.
முன்பு ஒரு தடவை பொருள் ஈட்டுவதற்காகத் தன் காதலியைப் பிரிந்து சென்று மீண்ட தலைமகன் மறுபடியும் பொருள் தேட வேண்டுமென்று எண்ணிய நெஞ்சுக்குச் சொன்னது?
அவனும் அதற்கு உடம் பட்டாள் அது வரையில் யாரும் அறியாமல் வந்து காதலியோடு அளவளாவிச் செல்லும் காதலனுக்கு இப்போது யாருடைய தடையும் இன்றி யாருக்கும் அஞ்சாமல் முழு உரிமையோடு அவளுடன் குலவி மகிழும் நிலை கிடைத்திருக்கிறது.
உன்னைச் சந்தித்துப் பேச வேண்டுமென்று இரவு நேரங்களில் நான் ஒருவரும் அறியாமல் வந்தேனே அப் போது உன்னைக் காண்பது எவ்வளவு அரிதாக இருந்தது எவ்வளவு மனம் கலங்கினேன் இனிமேல் நீயும் நானும் பிரியாமல் யாருடைய கட்டுக் காவலும் இல்லாமல் பழகலாம்.
இருவரும் அளவளாவி இன்புற்றலும் உன்னைத் தேடிக்கொண்டு இரவில் காடு கடந்தும் ஆறு கடந்தும் ஓடி வந்தேனே எனக்கல்லவா உன் அருமை தெரியும்?
எத்தனை துன்பம் அடைந்தாலும் அவற்றால் சோர்வு அடையாமல் அழிவிலராகி மேலும் மேலும் தங்கள் வழிபாட்டிலே ஈடுபட்டு நிற்கிறார்கள்.
அவர்களுக்கு அந்தக் கடவுள் நேரில் எழுந்தருளித் தன் திருக்கோலத்தைக் காட்டியருளினால் எத்தனை ஆனந்தத்தை அடைவார்கள் இல்லையென்று எவ்வாறு சொல்ல முடியும்?
அந்த ஆர்வ மாக்கள் வழிபடு தெய்வத்தை இந்த ஊனக் கண்ணாலே கண்டுவிட்டால் பெறும் ஆனந்தம் இத்தகையதென்று எனக்குத் தெரியும்.
தலைவன் அவள் தோளைத் தன் கையால் மெல்லித் தழுவினான் இந்த அழகிய பருத்த தோளை அடைய நான் எத்தனை முயற்சிகள் செய்தேன் இப்பொழுதல்லவா எளிதிலே இந்தப் பாக்கியம் கிடைத்தது?
இதுவரைக்கும் நான் எப்படியெல்லாம் திரிந்தேன் காடென்றும் மலை யென்றும் பாராமல் மழையென்றும் இருளென்றும் நில்லாமல் ஆறென்றும் விலங்கென்றும் அஞ்சாமல் வந்தேன்.
புன் கமரத்தின் புதுத் தளிரும் இனிய நிழலும் எழிலார்ந்த மணலும் குயிலும் மாம்பொழிலும் ஊர்களும் ஆகியவற்றைப் பற்றிப் பேசிய பேச்சினாலே தன்னுடைய இன்பத் தெய்வத்தின் உள்ளத்தில் தைரியத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் ஊட்டினான் காதலன்.
சோர்வு இல்லாதவராகி வழிபாட்டு வகைகளாகிய முயற்சியைச் செய்யும் ஆர்வத்தையுடைய அன்பர்கள் தாம் வழிபடுகின்ற தெய்வத்தைத் தம் புறக்கண் முன்னே கண்டால் வருத்தம் தீர்ந்து இன்பம் அடைதல் போல களவுக் காலத்தில் பலநாள் நாம் பட்ட மனச்சுழற்சியும் வருத்தமும் தீரும்படியாக உன்னுடைய அழகும் மென்மையும் பருமையும் உடைய தோளை அடைந்தோம் .
ஆகையால் பொரியைப் போன்ற பூவையுடைய புன்க மரத்தின் அழகையும் பளபளப்பையும் உடைய தளிரைப் பொற்பிதிர் போன்ற சுணங்கை அணிந்த அழகையுடைய நகில்களில் அதற்குரிய தெய்வம் இருக்கை கொள்ளுமாறு அப்பி நிழலைக் காணும்போதெல்லாம் நெடுநேரம் அங்கே தங்கி மணலைக் காணும்போதெல்லாம் விளையாட்டிடத்தை அமைத்து விளையாடி வருத்தமடையாமல் செல் தூய வெண்மையான பற்களை உடையவளே மாமரத்தின் அரும்பைக் கோதி மகிழ்கின்ற குயில்கள் கூவுகின்ற நறுமணம் வீசும் தண்ணிய பொழில்களையுடையன தாம் செல்லும் வழியில் உள்ள காடுகள் சிறிய பல ஊர்களை உடையவை நாம் போகும் வழிகள்.
அந்தத் தயிர்ப் பானை அந்தக் குடும்பத்தின் பழமையையும் சுறுசுறுப்பையும் முயற்சியையும் வளப்பித்தையும் எடுத்துக் காட்டும் அடையாளம் போல விளங்குவது.
வெயிலிலே காய வைப்பதோடு கூட அந்த முடை நாற்றம் மாறுவதற்கு முறிவாக அவர்கள் ஒரு காரியம் செய்வது வழக்கம் விளாம்பழத்தை அதற்குள் இட்டு மூடி வைப்பார்கள்.
யாரேனும் நுட்பமான ஆராய்ச்சி வல்லவர்கள் அதன் தேய்மானத்தை அளவெடுத்து இத்தனை காலம் இது வெண்ணெய் எடுக்கும் வேலையைச் செய்து வருகிறது என்று சொல்லலாம்.
அந்த மத்துச் சுழல்கிறது நெய்யை எடுப்பதற்கு இயங்குகிறது அது நெய் தெரி இயக்கம் விடியற் காலையில் பலர் இன்னும் துயின்று கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் இந்த நெய் தெரி இயக்கம் நடைபெறுவதால் அதன் ஒலி தெளிவாகக் கேட்கிறது.
அந்தப் பெண்மணிக்குத்தான் எத்தனை சுறுசுறுப்பு தங்கி நின்ற இரவு புலரும் விடியற்காலமாகிய அந்த வைகு புலர் விடியலில் நெய் தெரியும் இயக்கம் முழங்குவதைக்கேட்டுக் காதலி எழுந்தாள்.
கொஞ்சம் கண் மூடியும் சிறிது நேரம் துரங்கியும் நெடு நேரம் யோசனையுள் ஆழ்ந்தும் அவள் படுத்திருந்தபோது தயிர் கடையும் ஒலி காதில் பட்டது.
அந்தப் பந்துகளோடு சேர்த்து இந்தச் சிலம்புகளை வைத்துவிடலாம் என்று எண்ணிக் கழற்றிய சிலம்புகளைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு சென்றாள்.
அவர்கள் தன் பிரிவால் நொந்து அரற்றுவார்களே அவர்களுக்குக் காதலியின் நிலை தெரியாதே அவர்கள் வருந்துவதை நினைத்தால் உள்ளம் இரங்குகிறது.
சிலம் கழற்றும் வரைக்கும் அவளுக்கு இருந்த ஊக்கம் வரிப்பு பந்தைக் கண்டபோது இல்லாமற் போனதையும் அவள் கண்கள் கலுழவதையும் கண்டாள்.
தலைவனுடன் செல்வதற்கு அவள் மனம் விரும்பினாலும் பழகிய இடத்தைப் பிரிவதற்குரிய துணிவு அவளுக்கு இல்லை என்பதைத் தோழி உணர்ந்து கொண்டாள்.
உன் காதலனை ஏற்றுக்கொண்டு கணம் செய்து கொடுக்கும் படி செவிலித் தாய்க்குக் குறிப்பாகத் தெரிவிக்கிறேன் உன் உள்ளம் கொள்ளை கொண்டவன் இன்னான் என்பதை வேறு சந்தர்ப்பத்தில் தந்திரமாக அவள் உணரும்படி செய்வேன்.
காற் சிலம்பைக் கழற்றிப் பந்தோடு வைக்கப்போனாள் உம்மோடு வருவதில் முழு மனமும் உடையவளாய் எல்லாவற்றையும் செய்தாள் பந்தைக் கண்டவுடன் ஆயத்தோர் நினைவு வந்துவிட்டது போலும் காலையில் அவர்கள் இவற்றைப் பார்த்து எப்படி யெல்லாம் வருந்துவார்கள் என்ற எண்ணம் மேலோங்கி யிருக்க வேண்டும்.
விளாம்பழத்தின் வாசனை வீசும் நிறைந்த கருப்பத்தை உடையது போல நடுவிடம் பருத்த பானையில் கயிறு தின்ற தேய்த்த தண்டையுடைய மத்தினால் மகளிர் வெண்ணெயைக் கடைந்து எடுக்கும் தொழில் தூண் அடியில் ஒலிக்கின்ற இரவு புலர்கின்ற விடியற் காலத்தில் தன் உடம்பை மறைத்துத் தன் காவில் இருந்த பரற்கல் அமைந்த சிலம்புகளைக் கழற்றி பலவாகி மாட்சிமைப் பட்ட வரிந்து புனைந்த பந்தோடு அவற்றை வைக்கும் பொருட்டுச் சென்ற உம்முடைய காதலி இவற்றைப் பார்க்குந்தோறும் வருந்துவார்களே என் தோழிமார் மிகவும் இரங்கத்தக் கவர்கள் என்று எண்ணவே அவள் உம்மோடு வருவதற்கு வேண்டியவற்றைச் செய்து கொண்டே இருக்கவும் அவள் சக்திக்கு உட்படாமல் அவள் கண்கள் அழுதன.
தோழி உடன்போக்கு அஞ்சுவித்தது என்பது இந்தப் பாட்டின் துறை தலைவியை அழைத்துக்கொண்டு அவளுடன் போகலாம் என்று துணிந்த தலைவனிடம் தோழி பேசி அப்படிச் செல்வதற்கு அஞ்சும்படி செய்தது என்பது இதன் பொருள்.
தலைவன் பகற்பொழுதில் வீட்டுக்குப் புறத்தே திணைப்புனம் முதலிய இடங்களில் தலைவியைச் சந்தித்து அளவளாவுவதைப் பகற்குறி என்று சொல்லுவார்கள்.
அந்தக் குன்றம் அங்குள்ளாருக்குப் பலவகையில் நன்மை செய்யும் நல்ல குன்றம் உயர்ந்த குன்றம் நன்னெடுங் குன்றம் அதன்மேல் அன்று காலை மழை பெய்யவே அருவி கடலில் திரை ஆரவாரிப்பது போல் ஒலித்துக் குன்றிலிருந்து இழிந்து வந்தது.
ஆனால் இன்று எதையும் கண்டுகளிக்கும் மன நிலை அவளுக்கு இல்லை அருவியின் அழகும் குன்றத்தின் கோலமும் காணத்தின் கவினும் அவள் உள்ளத்தினூடே புக இயலவில்லை.
அது வெட்ட வெளிக்குச் சமானம் பாலைவனத்தைப் போலப் பயனின்றி உள்ளத்தில் துக்கம் குமுறிக்கொண்டு வருகிறது காதலனைச் சந்திக்கவில்லையே என்ற துயரம் பொங்குகிறது.
துயரத்தைத் தாங்கித் தடை செய்யலாமென்று முயல்கிறாள் அவள் அடக்கும் எல்லையில் அது நிற்கவில்லையே பார்த்த கண்களுக்கு இப்போது உண்மையாகவே எதிரே நின்ற காட்சி தெரியவில்லை.
அழகாக விளங்கும் பற்கள் தோன்றப் புன்முறுவல் பூப்பாயே எங்கே உன் இலங்கு எயிற்றைக் காட்டு ஒரு சின்ன முத்தமிட்டுக் கொள்கிறேன் என்று கொஞ்சிக் கொஞ்சிக் கூறினாள் இனிமையாகக் கூறினாள்.