sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவர் திருவாவடுதுறைக்கு வந்திருந்த ஒரு சமயம் பல அன்பர்கள் அவருடைய ஒழுக்கச் சிறப்பையும் சிவபக்தி மிகுதியையும் நியமங்களை அவர் தவறாமல் நிறைவேற்றும் உறுதியையும் எண்ணி வியந்து பாராட்டி இவருக்கு வன்றொண்டர் என்று பெயரிட்டு வழங்க வேண்டும் என்று சொன்னார்கள்.
அதனைப் பிள்ளையவர்கள் கேட்டு அது மிகவும் பொருத்த மான தென்று சொல்லி என்னும் செய்யுளையும் வன்றொண்டனெனும் பேர் பெற்றாய் எனவரும் ஒரு விருத்தத்தையும் கூற அன்று முதல் அப்பெயரே அவருக்கு நிலைத்து விட்டது.
அக்காலத்திற்குப் பிறகு யாரேனும் நாராயண செட்டியாரென்றழைத்தால் அவர் சற்று பாடங்கேட்கும்பொழுது அழுத்தமாகக் கேட் பதும் கேட்டவற்றை மறவாமல் மனத்திற் பதித் திருப்பதும் அவர்பால் யாவருக்கும் நல்ல மதிப்பை உண்டாக்கின.
ஒரு முறை மீனாட்சி சுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் திருவாவடுதுறையில் பெரியபுராணம் பாடஞ் சொல்லி வந்தார்கள்.வன்றொண்டரும் வேறு சிலரும் கேட்டனர்.
அவ்வாறே அவர் ஊரிலிருந்து வந்திருந்த ஒரு காலத்தில் பிள்ளையவர்கள் கந்த புராணம் கயமுகனுற்பத்திப் படலத்தில் ஒரு சந் தேகம் என்று சொல்லத் தொடங்கும்போதே மாணடகுமவ்வலியகலனென்னும் செய்யுளோ?
பிள்ளைய வர்கள் திருப்பெருந்துறைக்குச் சென்ற தினத்தில் வேம்பத்தூர்ப் பிச்சுவையரும் சில தனவணிகர் களும் வன்றொண்டருடன் அத்தலத்து விசாரணைக் கர்த்தரும் அப்புராணத்தை ஆக்குவித்தோருமாகிய ஸ்ரீ சுப்பிரமணியத் தம்பிரானவர்களைப் பார்க்கச் சென்றனர்.
அக்காலத்தில் ஆறுமுகநாவலரவர்களிட மிருந்துஇவர்களை ஆதரித்து அனுகூலம் செய்ய வேண்டும் என்று குறிப்பித்துள்ள கடிதம் பெற்று யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து இரகுநாதையரென்ற சோதிடரொருவரும் வேறொருவரும் வந்தனர்.
திருப்பெருந்துறைப் புராணம் அரங்கேற்றி வந்தகாலத்தில் பிள்ளையவர்களைச் சேக்கிழார் பிள்ளைத்தமிழ் இயற்றும்படி வேண்டிக் கொண்ட வர் வன்றொண்டச் செட்டியாரே.
புராணம் அரங் கேறிய பின்புபிள்ளையவர்களைத் தேவகோட்டைக்கு அழைத்துச் சென்று அறுபத்து மூவர் குருபூஜை மான்மியமென்னும் நூலை இயற்றச் செய்து உப சரித்தனர்.
அவர் பிள்ளையவர்களிடம் வைத்திருந்த பெருமதிப்பினால் தனவணிகர் பலர் அக்கவிஞர் பிரானிடம் அன்பு பூண்டு அவர்களை ஆதரிக்கத் தொடங்கினர்.
அவர்கள் காலத்தில் எங்கெங்கே சென்று யார் யாருடன் பழக நேர்ந்ததோ அவ்வவ் விடங்களில் அவர்கள் காலத்துக்குப் பின்பும் சென்று அங்குள்ளவர்களோடு பழகி வந்தார்.
அதற்குத் திருவா வடுதுறை ஆதீன கர்த்தராகிய மேலகரம் ஸ்ரீ சுப்பிர மணிய தேசிகரும் சின்னப்பட்டம் ஸ்ரீ நமச்சிவாய தேசிகரும் அடியார் குழாங்களோடு சென்றிருந் தனர்.
அங்கே நமச்சிவாய தேசிகரைத் தரிசிக்கும்பொருட்டுக் கையுறையாகக் கொண்டு சென்ற இரண்டு எலுமிச்சம் பழங்களை அவர் கொடுத்து வணங்கி னார்.
கும்பகோணம் காலேஜில் எனக்கு வேலையான பிறகு தாம் விலகியதையும் எனக்கு அவ்வேலையைச் செய்வித்திருப்பதையும் தெரிவித்துப் பிள்ளையவர் கள் மாணாக்கரும் வன்றொண்டருடைய நண்பரு மாகிய ஸ்ரீ தியாகராச செட்டியார் அவருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார் அதன் தலைப்பில் ஒரு வெண் பாவை அமைத்திருந்தனர்.
தமிழ்ச்சுவையை அறிவதிற் பேராற்றலுடைய அவருக்குச் செய்யுளியற்றும் சக்தி அமையவில்லை இதைப்பற்றிப் பேச்சு வந்தால் அவர் இக்காலத் தில் என்னைப் போலவே கண்ணில்லாதவராகிய மாம்பழக் கவி நன்றாகப் பாடுகிறாரென்று கேள்வி நான் மட்டும் செய்யுள் செய்யும் ஆற்றலைப் பெற வில்லை.
அவருடைய மாணாக்கராகிய சின்னையா செட்டியார் பல பிரபந்தங்களையும் புராணங்களையும் இயற்றியவர் காரைக்குடிச் சொக்கலிங்கையாவும் பற்பல பிரபந்தங்களையும் வேறு நூல்களையும் இயற்றியவர் இவ்விருவரும் இயற்றிய தனிப் பாடல்கள் அளவிறந்தன.
அவருடைய வாழ்க்கையில் சிவபக்தி யும் தமிழன்பும் புலப்பட்டனவே யொழியப் பொருளைப் பற்றிய நினைவு அவருக்கு எந்தக் காலத்தும் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை.
திருப்பெருந்துறைக்கு வந்த காலங் களில் ஊறுகாய் மடத்திலும் உப்பு மடத்திலும் சென்று அங்குள்ளவர்கள் குறைவின்றித் தம் பணி யைச் செய்து வரும்படி வற்புறுத்திக் கவனித்து வருவார்.
பாண்டிநாட்டுத் தேவா ரம் பெற்ற பதினான்கு தலங்களின் புராணங்களை யும் பதிப்பிக்க எண்ணிப் பன்முறை படிப்பித்து ஆராய்ந்து வந்தார்.
அவர் தம்முடைய இறுதிக் காலத்தை ஆறு மாதத்திற்கு முன்னரே அறிந்து தம் மாணாக்கர் களிடம் தெரிவித்திருந்தனரென்றும் தம்முடைய மரணகாலம் நெருங்குவதை யறிந்து பூலோக சிவ லோகமென்று புகழப்படும் மதுரையை யடைந்தன ரென்றும் நித்த நியமங்களை முடித்துக்கொண்டு வையைமணலைப் பரப்பி அதன்மேல் தருப்பையை விரிக்கச் செய்து அதிற்படுத்துச் சிவத்தியானத் தோடே பூதவுடம்பை நீத்தனரென்றும் பின்வரும் செய்யுட்கள் அறிவிக்கின்றன.
என்று வேண்டிய வேண்டுகோள் அவருடைய மரபில்வந்த வன்றொண்டர் திறத்திலும் நிறைவேறி யதைக் குறித்து மாணாக்கர்களும் அன்பர்களும் நினைந்து பாராட்டி உருகினார்கள்.
அன்பின் திறத்திலும் தமிழறிவின் திறத்திலும் பட்டினத்து அடிகளையும் அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியாரையும் நினப்பூட்டும் வன்றொண்ட ருடைய வரலாறு தனவணிகர்களுடைய பெருமை யைக் குறிப்பதாகும்.
இந்தச் சமஸ்தானத்து ஜமீந்தாரால் இலந்தங்குழி என்னும் ஓரூரில் பத்துக்காணி நிலத்தைச் சர்வ மானியமாகப் பெற்று வாழ்ந்துவந்தார்கள்.
அக்காலத்துப் பழக்கத்தாலும் கேள்வியாலும் பிற்காலத்து நூலாராய்ச்சியாலும் இந்தச் சமஸ்தான சம்பந்தமாக நான் தெரிந்து கொண்டவற்றில் எனக்கு ஞாபகம் உள்ளவற்றைத் தெரிவிக்கிறேன்.
கோயிலில் இளையபெருமாள் பிராட்டியார் ஆஞ்சனேயர் என்பவர்களோடு ஸ்ரீ கோதண்ட ராமஸ்வாமி மூலவராகவும் உத்ஸவராகவும் எழுந் தருளியிருக்கும் சந்நிதி ஒன்றுண்டு.
அன்றியும் பரசுராமருக்குண் டான மாதுருஹத்தி தோஷம் அத்தலத்துக்கு வந்து தீர்த்தத்தில் ஸ்நானம் செய்து பூசித்ததனால் நீங்கியதென்பர்.
பரசுராமருடைய திருவுருவம் வட மூலேசருடைய மூலஸ்தானத்தின் முன்புள்ள நிலை யின் மேலேயுள்ள கல் உத்தரத்திற் சயனித்த கோலமாக அமைக்கப் பெற்றுள்ளது.
அங்கே உள்ள சிலாசாசனங்களால் பழுவேட்டரைய ரென்ற பட்டம் பெற்றவர்களும் சோழ அரசனுடைய அதிகாரிகளுமாகிய சிலர் அங்கே இருந்தார்க ளென்று அறியலாம்.
பழுவூர் செல்லவந்த அன்பர் அவ்வாற்றின் வெள் ளத்தால் தடைப்பட்டுக் கரையில் நின்று ஆராமை மீதூரப் புலம்பிநைந்தார் உணவு கொள்ளாதிருந் தமையாலும் ஆற்றாமையாலும் சோர்ந்து விழுந்து நித்திரை கொண்டனர்.
அப்பொழுது அவருடைய கனவில் சிவபெருமான் ஒரு முதிய அந்தணத் திருக்கோலங்கொண்டு எழுந்தருளி இனி நீ தினந்தோறும் பழுவூர் வந்து அலையவேண்டாம் அரியிலூரிலேயே ஓர் இடத்தில் ஆலயம் அமைத்து அங்கே எம்மையும் அம்பிகையையும் பிரதிஷ்டை செய்வித்து வழிபட்டு வருக.
அரியிலூர் ஜமீந்தார்களுக்கு அத்தேவி குலதெய்வமாயிருத்தலன்றி அவர்களுடைய படை யாளர்களாகிய மழவர்களுக்கு வழிபடு தெய்வமாக வும் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.
தோல்வியுற்றால் தம்முடைய சமஸ் தானத்தை இழக்க நேரிடுமே என்ற கவலை யாயினும் பின்வாங்காமல் எதிர்த்துப் போர் செய் வதையன்றி வேறு வழியில்லையென்றெண்ணினார்.
தம் அரசை அழியாதபடி மீண்டும் நிறுவுவித்த அருளு டையவராகையால் அம்மூர்த்திக்கு அரசு நட்ட பிள்ளையார் என்ற திருநாமம் சூட்டி அவரை வழி பட்டுப் பலவகைச் சிறப்புக்களைச் செய்தனர்.
மிக வும் தூயராகவும் செல்வராகவும் சமஸ்தானத்து அதிகாரியாகவும் இருந்து விளங்கிய மீனாட்சி தீட்சிதரென்பவரால் கட்டப்பெற்ற பெரிய மண்டப மொன்று மேற்கூறிய குறிஞ்சான் குளத்தின் தென் கரையில் உள்ளது.
அரியிலூர் சமஸ்தானம் பல நூற்றாண்டு களாகச் சிறப்புற்று வந்ததாகும் இந்தச் சமஸ் தானத்து ஜமீன்தார்கள் பலரைப்பற்றிய பழந் தமிழ்ப் பாடல்களும் வடமொழிச் சுலோகங்களும் தெலுங்குப் பத்தியங்களும் கீர்த்தனங்களும் உண்டு.
முற்கூறிய ஒப்பிலாதவளென்னும் துர்க்கை யைக் குலதெய்வமாக உடையவர்களாதலின் ஒப்பிலாத என்னும் தொடர் இந்த ஜமீன்தார்களின் பெயர்களோடு சேர்த்து வழங்கப்படுகிறது.
பெருஞ் சரண்மா மறை யோரும் என்று காளமேகத்தாற் சிறப்பிக்கப் பெற்ற அந்தண வகுப்பினருள் ஒரு வகையாரிற் பலர் இந்நாட்டிலிருத்தலால் அவர்கள் மழ நாட்டுப் பிரகசரணத்தார் என வழங்கப் பெறுவர்.
பாடல் பெற்ற சிவஸ்தலமாகிய திருமழபாடி என்ப தன் பெயர் மழவர் பாடி என்பதன் சிதைவென்பர் மழவர்கள் பாசறை அமைத்திருந்த இடமாதலின் அஃது அப்பெயர் பெற்றது.
குன்றவளநாட்டுக்கு உரியவர்களும் ஒப்பிலாத வளென்னும் தெய்வத்தை வழிபடுபவர்களும் மழவர் களுக்குத் தலைவர்களுமாயினமையின் இவ்வரியி லூர் ஜமீன்தார்கள் குன்றை ஒப்பிலாத மழவ ராயர் என்னும் குடிப்பெயரைப் பெற்றார்கள்.
ஸம்ஸ் கிருதம் தெலுங்கு தமிழ் சங்கீதம் என்பவற்றிற் சிறந்த வித்துவான்கள் பலர் ஆதரிக்கப் பெற்றார் கள் பல ஜமீன்தார்கள் தாங்களே தமிழ் முதலிய வற்றில் வல்லவர்களாக இருந்தார்கள்.
பல வித்து வான்கள் அவர்களுடைய பெருவண்மையையும் புலவர்களை அவர்கள் போற்றும் இயல்பையும் அறிந்து வந்து பாராட்டிப் பரிசுபெற்றுச் செல்வ துண்டு.
இந்நாட்டிலுள்ள பல ஜமீன்தார்களிடத்தும் யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்டுவந்த பரராச சேகர னென்ற அரசனிடத்தும் சென்று தமது கல்வி யாற்றலைக் காட்டி மட்டற்ற புகழைப் படைத்த அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியாரென்னும் புலவர் சிகாமணி ஒரு சமயம் அரியிலூருக்கு வந்தார்.
அக் கவிஞருடைய கவி வெள்ளத்தில் மூழ்கிப் பேரானந்தம் அடைந்த மழவராயர் கணக் கற்ற பரிசில்களை அவருக்கு வழங்கினார் தக்க விடுதியொன்றில் இருக்கச்செய்து வேண்டிய சௌகரியங்களை யெல்லாம் அமைத்துக் கொடுத்து அவருக்கு ராஜோபசாரம் செய்வித்தார்.
அவர் படியளக்கும் சிறப்பை அறிந்த அந்தகக்கவி வீர ராகவ முதலியார் அச்செயலைப் பாராட்டி இதன் பொருள் செம்மையாகிய குன்றை நகரில் உள்ள ஒப்பிலாத மழவராயருக்குச் செந்தாமரைக் கண்ணையுடைய திருமால் ஒப்பாவானோ?
திருத்துழாயை அணிந்த அந்த மாயன் அளக்கும் படி உலகம் மூன்றே இந்த கிருஷ்ணைய மழவ ராயர் அளக்கும் படியோ ஒரு நாளைக்கு லக்ஷம் உண்டு.
தம் தந்தையாருடைய சபைக்கு வரும் சங்கீத வித்துவான்களுடைய இசையைக் காதாரக் கேட்டுக் கேட்டு அனுபவித்ததனாலேயே தமக்குச் சங்கீத ஞானம் உண்டாயிற்றென்பது அவர் நம்பிக்கை.
மாலை மதியமும் வீசு தென்றலும் வீங்கிள வேனிலும் கலந்த அந்தக் குளிர்ந்த பொழுதில் குமார மழவராயர் ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலை நினைந்து ஆனந்தமாகப் பாடிக் கொண்டு இருந்தார்.
ஒருவரும் என் வரவை அறிவிக்க வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு மெல்ல மேலே சென்று மறைவி லிருந்து அவருடைய கானத்தைக் கேட்டு அனுப வித்துக் கொண்டிருந்தார்.
இதன் பொருள் கிருஷ்ணய ஒப்பிலாத மழவராய ருடைய குமாரனாகிய ஒப்பிலாத மழவராய நீ பாடுங் காலத்தில் தம்முடைய பாற்கடலை விட்டுவிட்டுத் திருமால் வரும்போது தம் மார்பிலுள்ள ஒளியையுடைய கௌஸ்துபமணியானது வயிரமுடையதாக இருந்தாலும் உன்னுடைய சங்கீதத்தைக் கேட்டால் கரைந்து விடுமென்று கருதி அதனை எடுத்து வைத்துவிட்டு வருவார்.
அகத்தியரும் இராவணனுக்கும் ஒரு முறை விவாதம் நேர்ந்த பொழுது அகத்தியர் வீணை இசையால் பொதியில் மலையைக் குழையச் செய்தனர் இராவணன் அங்ஙனம் செய்ய இயலாமையின் தோல்வியுற்ரு இலங்கைக்குப் போய் விட்டான்.
இச்செய்தியை இராவணனைக் கந்தரு வத்தாற் பிணித்து என்ற தொல்காப்பியப் பாயிர உரையில் வரும் தொடராலும் தஞ்சை வாணன் கோவையாலும் பிறவற்றாலும் அறியலாம்.
கல் இசைக்கு உருகும் என்பதை நினைந்து கௌஸ் துபமணி நின்னுடைய இசைக்கு உருகிவிடும் என்று திருமால் எண்ணினாரெனக் கற்பித்த பகுதி கவிஞருடைய அரிய நூலுணர்வைக் காட்டுகிறது.
பக்கிரிபேதையே பார் தென்னாட்டுக்குப் போய் யானையை வாங்கி வந்து இன்னும் சில நாட் களுள் உன்னிடம் காட்டுகிறேன் என்று சபதஞ் செய்து புறப்பட்டார்.
யாரும் இவருக்கு யானை கொடுக்கக் கூடாது என்று நவாப் உத்தரவு அனுப்பியிருந் தமையால் அவர்களெல்லாம் பயந்து பக்கிரியிடம் தாம் கொடுக்க முடியாத காரணத்தைக் கூறி வருந்தி மறுத்து விட்டார்கள்.
அப்பொழுது இங்கே இருந்த ஜமீன்தாரிடம் சென்று தமக்கு யானை ஒன்று வேண்டுமென்று கேட்டார் நவாபினுடைய கடுமையான செயல்களையும் எடுத்துக் கூறினார்.
எந்த மதத்தினராயினும் ஞான முடையவர்களாக இருப்பவர்களை மதிக்க வேண்டுமென்ற கொள்கை யையுடைய ஜமீன்தார் பக்கிரிக்கு வேண்டிய உப சாரங்களைச் செய்தார் யானையொன்றையும் வழங் கினார் அதனைக் காப்பாற்றுவதற்கும் பிற செலவு களுக்குமாக ஒரு தக்க பொருளை உதவி ஒரு பாகனையும் உடன் அனுப்பினார்.
பக்கிரி அல்லா உங்களூக்கு வெற்றியையும் புகழையும் உண்டாக்கு வார் என்று மனமார ஜமீன்தாரை வாழ்த்திவிட்டு யானையுடனும் பரிசில்களுடனும் நவாபுக்கு முன் போய் நின்றார்.
என்று கர்ஜனை செய்தார் பார்க்கிறேன் அவனுடைய ஆண்மையை என்று மீசையை முறுக்கினார் படையாளரை அழைத்து ஆரியி லூரின்மேற் படையெடுக்க வேண்டு மென்று கட்டலையிட்டார்.
தாம் செய்தது ஒரு நல்ல காரியமென்றும் நல்ல காரியத்திற்கு இடையூறு வாராமற் கடவுள் காப்பாரென்றும் அவர் எண்ணி அரியிலூரிலுள்ள தம் வழிபடு கடவுளாகிய ஸ்ரீ கோதண்டராம ஸ்வாமி கோயிலை அடைந்து அவரை வணங்கினார்.
அவருடைய உண்மை யன்பை மெச்சிய பெருமாள் ஒருவர் மீது ஆவேச ரூபமாக வந்து நீ படைகளோடு சென்று யுத்தம் செய் வெற்றி உண்டாகும் என்று கட்டளையிட்டார்.
பக்கிரிக்கு யானை வழங்கி அதனால் நிகழ்ந்த போரிலும் வெற்றியுற்றதனால் பக்கிரிக்கு யானை கொடுத்தவர் என்னும் பட்டம் ஜமீன்தாருக்கு உண்டாயிற்று.
இந்தச் சமஸ்தானத்து ஜமீன்தார்கள் பல வகையிலும் புகழ்பெற்று வருதலை அறிந்த பிற நாட்டிலுள்ள அரசர்களும் சிற்றரசர்களும் இவர் களிடம் மிக்க பொறாமை கொண்டார்கள்.
ஒரு முறை ஆந்திர தேசத்து ஜமீந்தாரொருவருடைய அதிகாரியான ஐயப்ப நாய்க்கரென்பவர் இந்த ஜமீன்தார்மீது படையெடுத்து வந்தனர்.
தம்முடைய ஆற்றலையும் படையின் மிகுதியை யும் காட்டுவதற்கும் தம் பெயர் என்றும் வழங்கு வதற்கும் பகையரசருடைய நாடுகளில் இங்ஙனம் செய்வது பண்டை அரசர்களுடைய வழக்கம்.
அக் குதிரை என்ன காரணத்தாலோ அதிக மருட்சியை யடைந்து வேகமாக ஓட ஆரம்பித்தது மழவவீர னுடைய கைக்கு அடங்காமல் வாயுவேகமாக அது பறந்தது.
குதிரையோ இன்ன திசை யில்தான் செல்வதென்றில்லாமல் கண்ட இடங்களி லெல்லாம் ஓடிற்றுஇந்த நிலையில் ஏதாவதொரு மரத்தினருகே வந்தால் அந்த மரத்தையாவது பிடித்துக்கொண்டு குதிரையை நிறுத்தலாமென எண்ணினான் வீரன்.
தலைதெறிக்கும் வேகத்தோடு வரும் குதிரையின்மேல் ஏறிக் கொண்டு கையில் ஒரு பனைமரத்தோடு வரும் அவ னைக்கண்டு அவர்கள் வியப்புற்றனர்.
அப்பா மரத்தைப் பிடுங் கும் வீரனாக வல்லவா இருக்கிறான் இவன் இவன் ஒருவனே இப்படி இருந்தால் மற்றவர்கள் எப்படி இருப்பார்களோ இவனுக்குப் பின்னே இன்னும் எத்தனை வீரர்கள் என்ன என்ன ஆயுதங்களுடன் வருவார்களோ மரத்தைப் பிடுங்கிப் போர் புரிவ தைப் புராணங்களிற் கேட்டிருக்கிறோம் நேரில் பார்த்ததில்லை.
அரியலூர் சமஸ்தானத்தில் வடமொழி தென் மொழி தெலுங்கு என்னும் மூன்றிலும் வல்ல பல வித்துவான்களும் சங்கீத வித்துவான்களும் பரத சாஸ்திரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களும் ஜமீன்தார் களுடைய ஆதரவு பெற்று வாழ்ந்து வந்தார்கள்.
புலவர்களுடைய பெருமையை அறிந்து அவர்கள் மனத்தில் திருப்தியை உண்டாக்குதலையே பெரும் பயனாக எண்ணி ஜமீன்தார்கள் வேண்டிய உத வியை அளித்து வந்தனர்.
பல ஜாதியினராகிய வித்துவான்கள் தங்கள் தங்களுக்கு உதவிய ஜமீன் தார்களைப் பாராட்டி அவ்வப்போது பாடிய பாடல் களும் பிரபந்தங்களும் பலவாகும் வேறு வகை நூல்களும் உண்டு.
தமிழ் வடமொழி சங்கீதம் முதலியன நம்ம டைய நாட்டில் ஒழுங்காக வளர்ச்சியுற்று வந்த தற்கு முக்கிய காரணம் மடாதிபதிகளும் அரசர்க ளும் ஜமீன்தார்களும் பிரபுக்களும் வித்துவான் களை ஆதரித்துப் ப்பாதுகாத்து வந்தமையே.
கோப்பெருஞ்சோழனோடு உயிர் நீத்த பிசிராந்தையாரைப்போலவே பிற் காலத்துச் சீனக்கனென்னும் பிரபுவோடு பொய்யா மொழிப் புலவர் ஈமம் புக்கனர்.
அரசியல் விஷயங்களிலும் உயர்ந்த தலைமையை அளித்துக் கபிலரை வழிபட்டு வந்த பாரியைப்போல ஒட்டக்கூத்தரை வழிபட்ட குலோத்துங்கனும் இருந்தான்.
சண்பகார ணியம் எனப்படும் ராஜமன்னார் கோயிலிலிருந்து அவர்கள் வந்தவர்களாதலின் அவர்களுக்கு அந்தக் குடிப்பெயர் அமைந்தது மன்னாரென்பது அந்த ஸ்தலத்திலுள்ள பெருமாளின் திருநாமம்.
இளமை யிலே செய்யுள் செய்யும் ஆற்றல் அந்தப் பரம்பரை யினருக்கு இருந்துவந்தமையின் அவர்களுக்கு பாலஸரஸ்வதி பாலகவி என்னும் பட்டங்கள் அளிக்கப்பட்டு வழங்கி வந்தன.
அது திருக்கல்யாண நாடகம் என்று வழங்கப்படும் வேறொருவர் சிவராத்திரி நாட கம் என்னும் ஒரு நூலை மிகவும் அழகாக இயற்றி யிருக்கிறார் அது பிரமோத்தர காண்டத்திலுள்ள கதையை ஆதாரமாகக்கொண்டு பாடப்பெற்றது.
சண்பக மன்னாரென்னும் பொதுப்பெயரையே சிறப்புப் பெயராகப் பெற்ற ஒரு பெரியார் அக் குடும்பத்திற் பிரசித்திபெற்று விளங்கினார் அவ ருடைய இயற்பெயர் ஸ்ரீநிவாசையங்கா ரென்பது.
சண்பகமன்னாரென்று வழங்கப்படுவாரே யன்றி தமிழ் வடமொழி தெலுங்கு மூன்றுமொழி களிலும் அவர் வல்லவர் சங்கீதத்திலும் பயிற்சி மிக்கவர் அத்வைத சாஸ்திரத்தில் நல்ல ஆராய்ச் சியும் தெளிந்த ஞானமும் அவற்றிற்கு ஏற்ற அனு பவமும் உடையவர் இல்லறத்தில் இருந்தனரேனும் மனத்துறவையுடையவராகித் தாமரையிலைத் தண்ணீர்போல் இருந்து தம் கடமைகள் அவர் செய்து வந்தார்.
அவரு அரியலூரில் பெருமாள் கோயிலின் புறத்தேயுள்ள தெற்கு வடக் குத் தெருவில் மேற்சிறகின் வடகோடியில் உள்ள ஒரு மடத்தில் இருந்து பாடஞ்சொல்லிக்கொண்டு சாந்த நிலையில் வாழ்ந்து வந்தார்.
அவருடைய சிஷ்யர்களாகிய துறவிகள் பலர் பக்கத்தே உள்ள சிறு கிராமங்களில் மடங்கள் கட்டிக்கொண்டு அமைதியாக வாழ்ந்து வந்ததன்றி அங்கங்கே உள்ளவர்களுக்கு வேதாந்த நூலுகள் பலவற்றைப் பாடஞ்சொல்லியும் பொழுது போக்கி வந்தனர்.
அவர் தம்முடைய கல்வி வன் மையாலும் சிறந்த ஒழுக்கத்தினாலும் எல்லோரா லும் நன்கு மதிக்கப்பட்டுப் பல தருமங்களைச் செய் தனர் அக்காலத்தில் தஞ்சையிலிருந்த கலெக்டருடைய நட்பைப்பெற்றுப் பசுபதி கோயிலில் தடாகம் ஒன்றை வெட்டி ஒரு மடத்தையும் கட்டுவித்தார்.
தஞ்சை ஸமஸ்தானத்தில் இருந்த பெரிய உத் தியோகஸ்தர் ஒருவர் தம்மிடம் சண்பகமன்னாரை வருவித்து ஞானவாசிட்டமென்னும் நூலைப் பாடஞ் சொல்லும்படிக் கேட்டுக்கொண்டார்.
ஒரு தாசியிடம் அவ்வுத்தியோகஸ்தர் பழகி வருவதே அவருடைய மனவேறுபாட்டுக்குக் காரணமென்பதை அறிந்தார் ஆனால் இனி அங்கே இருப்பது தகாதென்று உறுதி பூண்டார்.
ஒருநாள் இரண்டு பாக்களை இயற்றி ஒருவரிடம் கொடுத்து உத்தியோகஸ்தரிடம் அளிக்கும்படி சொல்லிவிட்டு ஊர்வந்து செர்ந்தார்.
அவ் விரண்டு பாட்டுக்களுள் ஒன்று வருமாறு தெய்வங்கள் மீதும் தம்மை ஆதரித்துவந்த ஜமீன்தார் மீதும் சண்பகமன்னார் பல செய்யுட் களையும் தனிக் கீர்த்தனங்களையும் வடமொழியி லும் தமிழிலும் பாடியிருக்கின்றார்.
இடைவிடாமல் இறைவனுக்குத் திருப் பணி செய்தலை மேற்கொண்டு மனமொழி மெய் களால் அவனை வழிபட்டு வாழ்நாள் முழுதையும் கழிக்கவேண்டு மென்னும் ஆவல் அவருக்கு அதிக மாக வளர்ந்தது.
தம் குடும்பத்தைப் பரம்பரை யாக ஆதரித்துவந்த ஜமீன்தாரிடத்தில் வேதனம் பெற்றால் செஞ்சோற்றுக்கடன் கழிப்பதற்காக அவரது சமயமறிந்து சென்று உவப்பித்தலும் விசேஷ காலங்களில் யாரேனும் வந்தால் சென்று பிரசங்கம் செய்து கௌரவித்தலும் ஆகிய பல கடமைகளைச் செய்து வரவேண்டுமென்று எண்ணி னார்.
சரியான காலங்களில் அவர் அரண்மனைக்கு வருவதில் ஊக்கங் காட்டாமலிருந்த காரணம்பற்றி அவர் காலத்திலிருந்த ஜமீன்தார் ஒருமுறை அவ ரிடம் அவமதிப்பாக நடந்துகொண்டார்.
அவருடைய பற்றற்ற தன்மையும் உலக விஷயங்களில் உள்ள வெறுப்பும் இறைவன் பாலுள்ள திண்ணியதாகிய அன்பும் வெளிப்படுதற்கு அந்த ஜமீந்தாருடைய செயல் காரணமாயிற்று.
தம்மிடம் ஜமீன்தார் அவமதிப்பாக நடந்ததை உணர்ந்த ஐயாவையங்கார் நேரே பெருமாள் கோயிலுக்கு வந்தார் தசாவதார மண்டபத்திற் குள் நுழைந்து ஸ்ரீ நரசிங்கமூர்த்தியின் முன் நின்றார்.
அதுகாறும் தம்முடைய வாழ்வு வீணாயிற் றென்று நைந்தார் கண்ணீர் வார மயிர்க் கூச் செறிய உள்ளம் உருகி என்ற பாடலை வாய்விட்டுக் கதறிச் சொல்லி அடி யற்ற மரம்போல் விழுந்து வணங்கினார் இனி நரஸ்துதியையும் நரஸேவையையும் விட்டு நரசிங் கத்தைப் பணிந்து பாடுவதே நமது கடமையாகும் என்னும் வைராக்கியத்தை அடைந்தார்.
நரசிங்க மூர்த்திக்குச் சனிக்கிழமைதோறும் மிக்க சிறப்பாக அபிஷேக மும் பூஜை முதலியனவும் பானகம் நீர்மோருடன் பலவகைச் சித்திரான்னப் பிரசாத விநியோகங் ளும் செய்வித்துவந்தார்.
அவர்களுள் சடகோபையங்காரென்பவர் ஐந்தாங் குமாரர் பல பிரபந்தங்களை ஆராய்ந்து வாசித் துப் பாடஞ் சொல்லும் ஆற்றலுடையவர் செவ் வைச் சூடுவார் பாகவதத்திலும் ஞானவாசிட்டம் முதலியவற்றிலும் மிக்க பழக்கமுடையவர் அத் வைத சாஸ்திரத்திற் சிறந்த அறிவுவாய்ந்தவர் சங்கீதப்பயிற்சியும் அவருக்கு இருந்தது வீணை வாசிப்பதில் அவருக்கு நல்ல தேர்ச்சி உண்டு.
எந்த நூலையாவது படித்து இன்புற்றுக்கொன்டே இருப்பார்.வீதி வழியே செல்பவர்கள் அவரைக் கண்டால் வணக்கத்தோடு அந்தத் திண்ணையில் வந்து அவர் சொல்வன வற்றைக் கேட்கும்பொருட்டு இருப்பார்கள்.
சடகோபையங்காரும் என் தந்தையாரும் இளமை தொடங்கி நட்புடையவர்களாக இருந்தார் கள்.என் தந்தையார் பாடுங்காலங்களில் அவர் வீணை வாசிப்பார்.இருவரும் சங்கீத சம்பந்தமாக அடிக்கடி பல விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருப்பது வழக்கம்.அவர் வீட்டிற்கு எதிர் வீட்டில் நாங்கள் குடியிருந்து வந்தோம் .
நாள் தவறாமல் அவர் திண்ணையில் உட்கார்ந்து கொண்டு வந்தவர்களுக்கு அவர் சலிப்பில்லாமல் தமிழ்ப்பாடஞ் சொல்லுவார்.அப்படி அவர் சொல்லிவரும்போது நானும் சென்று உடனிருந்து கேட்பேன்.என் தந்தையாரும் எனக்குத் தமிழ்ப் பாடஞ் சொல்லிக்கொடுக்க வேண்டுமென்று என்னை அவரிடம் ஒப்பித்தார்.நான் அவருடைய பேச்சில் ஈடுபட்டு மிகுந்த ஆவலுடன் அவர் சொல்லுவனவற்றைக் கேட்பேன்.அதனால் அவ ருக்கு என்பால் அன்பு உண்டாயிற்று.
எந்த விஷயத்தைச் சொன்னாலும் அதைச் சுவைபடச் சொல்வதில் அவருக்கு இயல்பாகவே ஒரு திறமை இருந்தது.ஒரு வேளைக்கு இரண்டு மூன்று செய்யுட்களே அவர் சொல்லுவார்ஆனாலும் மனத்தில் தெளிவாகப் படும்படி பல உதாரணங் களைக் காட்டி விரிவாகப் பொருள் சொல்வார்.சிறு விஷயமானாலும் அதற்குப் பொருத்தமான செய்தி களைச் சேர்த்துக் கொண்டு அழகு படுத்திச் சொல் லும்பொழுது என்னுடைய மனம் அதில் ஈடுபட்டு விடும்.ஏழாம் பிராய முதலே நான் அவரிடம் பாடங் கேட்டு வந்தேன்.அவர் சொல்லும் முறையானது எந்த விஷயத்தையும் எளிதாகவும் சுவை யுள்ளதாகவும் தோன்றச் செய்யும்.
மிகவும் இளைய பருவத்ததிற் கேட்டேனானாலும் அவரைப்பற்றிய ஞாபகமும் அவர் என் நெஞ்சிற் படும்படி சொன்ன வார்த்தை களின் திறமும் இன்னும் என் மனத்தைவிட்டு அகலவேயில்லை.
ஸ்ரீ வைஷ்ணவராயினும் அத்வைதக் கொள்கையும் அந்த நெறியிற் பயிற்சியும் பெற்றவ ராதலின் சமரசமான தெய்வ வழிபாடுடையவராக இருந்தனர்.
அரியிலூர் ஸ்ரீ ஆலந்துறையீசர் விஷயமாக ஒரு பதிகமும் விசுவகுல வகுப்பினர் சிலருடைய வேண்டுகோளின்படி ஸ்ரீ காமாட்சி யம்மை விஷயமாக ஒரு பதிகமும் ஸ்ரீ சருக்கரை விநாயகரென்னும் மூர்த்தி விஷயமாக ஒரு பஞ்ச ரத்தினமும் இயற்றி யிருக்கிறார்.
திருவாவடுதுறையில் ஆதீன வித்துவானாக இருந்த கந்தசாமிக் கவிராயரென்பவர் அந்நாடகத்துக்கு ஒரு சிறப்புப் பாயிரம் அளித்திருக்கிறார் அரியலூர் அருகேயுள்ள ஓர் ஊரிலிருந்த ஆலயித்தின் அதிகாரிகளான பஞ்சாயத்தார் அவ் வாலயித்தின் வருவாயை உரிய பணிகளிற் செல விடாமற் பலவாறாக அழித்து வருவதை அறிந்து அவர்களுடைய அறியாமையையும் அநியாயச் செயலையும் எடுத்துக் காட்டி பஞ்சாயத்து மாலை என்னும் பெயரால் அவர் ஒரு நூல் இயற்றினார்.
பொருளை மேன்மேலே ஈட்டவேண்டுமென்னும் நோக்கம் இல்லாமல் தமிழ்நூற் கடலிலே துளைந்து விளையாடுவதொன்றையே பேரின்பமாகக் கருதும் புலவர்களுக்கு வறுமை புதிதன்று.
குளிருக்குப் போர்த்துக்கொள்ள ஒரு துப்பட்டி வேண்டி ஒரு வேளாளப் பிரபுவாகிய மல்லூர்ச் சொக்கலிங்கம் பிள்ளை யென்பவருக்கு ஒரு செய்யு ளெழுதி யனுப்பினார் அவர் லிங்கம்பிள்ளை யென் றும் வழங்கப்பெறுவார்.
ஒவ்வொரு கடைக்காரரும் எழுந்து அவரை அழைத்து மரியாதையாக இருக்கச் செய்து ஒரு தட்டில் நான்கு வெற்றிலையும் இரண்டு பாக்கும் வைத்துக் கொடுப்பார்.
கேட்பவரை மாத்திரம் உத்தேசித்துச் சொல்லவே கூடாது நமக்கே அது பிரயோசனம் என்று தாம் சொன்னதை ஐயங்கார் செயலில் காட்டினா ரென்று எண்ணினேன்.
சென்ற நூற்றாண்டில் தமிழ் நாட்டில் விளங்கிய சிறந்த அறிஞர்களுள் ஒருவராகிய பூண்டி அரங்க நாத முதலியாரை இந்நாட்டினர் யாவரும் நன்கு அறிவார்கள் பிற நாடுகளிலும் அவருடைய புகழ் பரவியுள்ளது.
அவருடைய சரித்திரத்தைச் சிலர் எழுதியிருக்கிறார்கள் பள்ளிக்கூடப் பிள்ளைகளுக் குரிய சில பாட புத்தகங்களில் அவருடைய சுருக்க மான வரலாறு இருப்பது எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குகின்றது.
பிராயம் முதிர முதிர உடலும் செல்வமும் முதிர வேண்டுமென்று கருதி அவற்றிற்குரியவற்றைச் செய்பவர்கள் பெரும்பாலும் மலிந்த இந்த உலகத்தில் நாளுக்கு நாள் பிராயம் முதிர்வதற்கு முன் அறிவு முதிரும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும் கல்விமான்களே ஒரு நாட்டுக்கு ஆபரணமாகத் திகழ்பவர்கள்.
அரங்கநாத முதலியார் தம்முடைய தந்தையாரிடத்திலும் வேறு பலரிடத்திலும் தமிழ்க் கல்வியும் பள்ளிக்கூடங்களில் ஆங்கிலக் கல்வியும் கற்ற னர்.அவர் ஒவ்வொரு பரீக்ஷையிலும் பரிசுகளைப் பெற்றார்.
அவர் பல்லாரி புரொவின்ஷியல் ஸ்கூலிலும் கும்ப கோணம் காலேஜிலும் பிரஸிடென்சி காலேஜிலும் முக்கிய ஆசிரியராகவும்அரசாங்கத்துத் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் இருந்து விளங்கினார்.
அவரோடு ஏறக்குறைய எட்டு வருஷங்கள் நான் பழகியிருக்கின்றேன்அக்காலத்தில் அவ ருடைய தோற்றப் பொலிவையும்தமிழினிடத் திலும் தமிழ் கற்றாரிடத்திலும் அவருக்கிருந்த பேரன்பையும்அவருடைய நுண்ணறிவையும் பெருந்தகைமையும் உணர்ந்து வியந்தேன் அவருடைய அறிவாற்றலைப் பல பெரிய அறிவாளி கள் வாயாரப் புகழ்வதையும் பலமுறை காதாரக் கேட்டு இன்புற்றிருக்கிறேன்.
அவரோடு நெருங்கிப் பழகிய காலத்தில் நானே அறிந்து கொண்டனவும் அவரே நேரிற் கூறியனவும் அவ ரோடு பழகிய பிறர் கூறியனவுமாகிய சில நிகழ்ச்சி களை யாவரும் அறிந்து இன்புற வேண்டுமென்று கருதி இங்கே எழுதுகின்றேன் அரங்கநாத முதலியார் இளமை தொடங்கியே தமிழில் விருப்பமுடையவர் சென்னையிலுள்ள வித்துவான்கள் எங்கேயாவது பிரசங்கம் செய் தால் அங்கே தவறாமல் அவர் சென்று கேட்பார்.
காஞ்சீபுரம் சபாபதி முதலியார் புரசபாக்கம் அஷ்டாவதானம் சபாபதி முதலியார் முதலிய வித்துவான்களோடு அடிக்கடி பழகித் தமக்குத் தமிழ் நூல்களிலுள்ள ஐயங்களைப் போக்கிக்கொள்வார் அவர்களிடம் உண்மையான பக்தியையுடையவர்.
முதலியார் பள்ளிக்கூடத்தில் வாசித்துக் கொண்டிருந்தபோது அஷ்டாவதானம் சபாபதி முதலியார் புரசபாக்கத்திலுள்ள ஸ்ரீ கங்காதரே சுவரர் கோயிலில் வாரந்தோறும் சைவ நூற் பிரசங்கம் செய்து வந்தார்.
ஒரு நாள் நிகழ்ந்த உபந்நியாசத்தின் இடையே அஷ்டாவதானம் சபாபதி முதலியார் சிவனடியாரது பெருமையைப்பற்றிச் சொல்லுகை யில் அழகாக விஷயங்களை எடுத்துக் கூறித் தேவார திருவாசகங்களிலிருந்தும் வேறு பல நூல் களிலிருந்தும் தக்க மேற்கோள்களை எடுத்துக் காட்டி யாவரையும் உவப்பித்தனர்.
இடையே பிள்ளைப் பெருமாளையங்கார் இயற்றிய திருவரங்கக் கலம்பகத்திலுள்ள செய்யுளாகிய என்பதைக் கூறி சாதி முதலியவற்றால் உண் டாகும் உயர்வு உயர்வன்று இறைவனிடத்திலுள்ள பக்தியினால் உண்டாகும் உயர்வே எல்லாவற்றினும் சிறந்ததாகும் என்று பொருளையும் விரித் துரைத்தார்.
அப்பொழுது கூட்டத்தினிடையே இருந்த அரங்கநாத முதலியார் எழுந்து நின்று ஐயா சைவநூற்பிரசங்கம் செய்யவந்த நீங்கள் அதற்கு மாறாகத் திருமாலைப்பற்றிய செய்யுளை மேற்கோ ளாகக் காட்டலாமா?
அரங்கநாத முதலியார் பொன்னரங்கம் பொன்னம்பல மாகலாம் ஆனால் அந்தப் பாட்டில் ஆதியாய் அரவணையாய் என்றும் போதினான் முகன்பணியப் பள்ளிகொள்வான் என்றும் இருப் பவற்றிற்கு என்ன சமாதானம் சொல்வீர்கள்?
அதற்குள் அரங்க நாத முதலியாரே ஆதியாய்முதல்வனே அர ஹரனே அணையாய்என்பால் வந்து அருள் புரிவா யாகவென்றும் பள்ளி கொள்வா னென்பதற்குக் கோயில் கொள்பவனென்றும் அர்த்தம் சொல்லலா மல்லவா?
சபாபதி முதலியார் அறிவு ஒளி வீசும் அரங்க நாத முதலியாருடைய கண்களை நோக்கினார் தானே தடையை எழுப்பி விடையையும் சொல்லி விட்டான் இவன் சிறந்த புத்திசாலி என்று உணர்ந்தார் உண்மையறிஞராகிய அவர் தமக்கு முன்னின்ற இளைய உருவத்திலே கூரிய அறிவு விளங்குவதைக் கண்டு பொறாமையோ கோபமோ கொல்ளவில்லை ஆ ஆ மிகவும் அழகாக இருக் கிறது இந்த இளமையிலேயே இவ்வளவு கூர்மை யான அறிவையுடைய உனக்குச் சிவபிரான் திரு வருளால் மேன்மேலும் அறிவு விளக்கமும் பெரும் புகழும் உண்டாகும் என்று மனமார வாழ்த்தி அவ்விளைஞரை அருகில் அழைத்து முதுகில் தட்டிக் கொடுத்தார்.
இங் ஙனம் தேர்ச்சிபெற்ற காலங்களில் அவர் பெறும் பரிசுப் புத்தகங்கள் வீட்டிற்கு வண்டியிலே வைத்துக்கொண்டு போகும்படி அவ்வளவு மிகுதி யாக இருக்குமென்று சொல்லுவார்கள்.
அக்காலத்தில் அக் காலேஜுக் குத் தலைவராக இருந்த ஸ்ரீமான் எட்மண்ட் தாம் ஸன் துரை அவருடைய அறிவின் திறத்தை யறிந்து அவரிடம் மிகவும் ஈடுபட்டு அவரை அன் புடன் நடத்திவந்தார்.
அந்த வருஷப் பரீக்ஷையில் அவரே முதல்வராகத் தேர்ச்சி பெற்று அதற்குரிய பரிசை அடைந்து தம் காலேஜுக்கும் தமக்கும் பெருமையை உண்டாக்குவாரென்று நிச்சயமாக எண்ணியிருந்தார்.
இதனையறிந்த தாம்ஸன்துரை மிக்க வருத்தமுற்றார் தேடிய பொருள்களை இழந்த வரைப் போன்ற உணர்ச்சி அவருக்கு உண்டா யிற்று அவர் அரங்கநாத முதலியாரை வருவித்து ஏன் இப்படி ஏமாற்றிவிட்டாய்?
முதலியார் இதில் ஏதோ தவறு இருக்கவேண்டும் நான் ஒவ்வொரு வினாவிற்கும் தவறாமல் நன்றாக விடை எழுதியிருக்கிறேன் என்று சொன்னதன்றித் தாம் எழுதியிருந்த விடைகளையும் விரிவாக எடுத் துக் கூறினார்.
அவ்வருஷத்தில் பரீக்ஷைத் தலைவராக இருந்த வரை அறிந்திருந்த தாம்ஸன் துரை தாமதம் செய் யாமல் உடனே முதலியாரை அழைத்துக்கொண்டு அவரிடம் சென்றார்.
அந்தப் பக்கத்தின் பெரும் பகுதியில் ஒரு கேள்விக்குரியவிடை முற்றும் எழுதப்பட்டிருந்தது பின்னுள்ள கடிதப் பகுதி எழுதப் படாமல் இருந்தது.