sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நாடகங்கள் இயற்ருவார் கூந்தலினின்றும் உதிர்ந்த மலர்களும் மலர்களிலிருந்து உகுந்த தேனும் மகரந்தமும் அங்கங்கு கிடந்து ஒளிர்கின்ற வீதியில் நறுமணம் கமழும் கன்னிகாரம்.
ஹிருப்பருப்பத மலையில் வாழும் யானைக்கூட்டம் வானுலகத்துக் கற்பகச் சோலையில் கற்பக மத்தின் தழைத்த கொம்பினைத் தம் துதிக்கையினால் வாங்கி சேறுபட்டு ஒழுகும் மதநீரில் மொய்க்கும் வண்டுக் குழாங்களை ஓட்டி வாய்மடுத்து குகைகள் தொறும் கண்ணுறங்கும்.
நித்திலக்குவையும் முத்துக்கள் பவளக்கொடிகளையும் சங்குகளையும் கொம்பினையுடைய சுறாமீன்களையும் எழுந்து அடங்கும் அலைகலாகிய கரத்தால் எடுத்து வீசிப் போர் புரியும் உரவுநீர் அலைகின்றநீர்.
கடற்பரப்பில் ஊறிய ஊற்று நீர் முழுவதையும் சுருசுரு என வாய் மடுத்து உண்டு மேலெழுந்து அமரர் நாடெலாம் கருக மேல் நிமிர்ந்து கொழுந்து வீசித் திசையெலாம்அழற்றும் வடமுகாக்கினி .
திருவருளை விரும்பி ஏத்தும் பக்தர்களும் பூந்தொடர்மாலைகள் துடுத்து அணிந்து இறைஞ்சும் மக்களும் இனிய சொற்களாற் தொடுக்கப்பட்ட பாக்களால் அலங்கரிக்கும் புலவர்களும் தத்தம் குழாங்களொடும் போற்றப்பொலியும் துளவநறுந் தொடை மார்பன் துளசிமாலையணிந்த மார்பனாகிய திருமால்.
முனிவர்கள் விடியலில் பஞ்சுனை குடைந்து நீராடி மரவுரி உடுத்து வெண்ணீறு உடன்முழுதும் பூசி நினைப்பும் மறப்பும் அற்ற பேரினப் நிலையிலே உறைகிறார்கள்.
முறுகிய ஒளிவீசும் மணிகள்பொற்றிரள்கள் சந்தனகட்டைத் துண்டுகள் மணமிக்க வயிரமுள்ள அகிற்துண்டங்கள் ஆகியவற்றைத் திரைக் கரங்களால் அரித்துக் கொண்டு வீழுகின்ற அருவி எட்டுத் திக்குக்களையும் தாங்கும் வலிமையுடைய யானைகளும் அஞ்சும்படியான பேரொலியினுடன் ஒழுகும் மலைகள் உயர்ந்த ஏமகூடம் செம்பவளங்கள் செவ்வொளி பரப்பும் கடலின் வயிற்றைக்கிழித்து பவளவொலியை வென்று எழுகின்ற தீப்போலச் சுடரும்சூரியனும் வட்டமான வெண்ணிற ஒளி பரப்பும் சந்திரனும் விண்மீன்களும் ஆகாயத்தின் வழியே வந்து தன் அடியில் முட்ட மேலெழுந்துயர்ந்துவையகம் மூன்றுக்கும் வெறுப்பேத்தித் துயர்ப்படுத்தும் விந்தியம்.
சுண்ணமும் மலரும் துறைகளில் ஒதுங்கத் துடும் என்ற ஒலியுடன் நீரில் பாய்ந்து நீராடி நீர்த் துளிகளை விண்ணவருடைய மாளிகைகளில் தெறிக்கும் இழை அணிந்த மகளிரின் பாதச் சிலம்பொலியில் மயங்கி குளிர்ந்த கயத்திலிருந்த அன்னங்கள் அவர் பின்னேகும்.
வானகத்துத் தேள் விருச்சிக ராசி மன்மத வேளையும் ஏவல் கொள்ளும் பேரழகு வாய்ந்த மெல்லியலார் நெடிய பாளைவாய்க் கமுகில் கட்டிய ஊசலை நீர்நிலையிலிருந்து துள்ளி யெழும் வாளைமீன் உதைந்து பாளையைத் தாக்கி வீழ்த்தி வானகத்துஇருக்கும் தேளை விருச்சிக ராசிஓடச் செய்யும்.
பரிப்ப ஓடச்செய்ய வெண்மையான அலைகள் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து உராய்ந்து தவழ்ந்து ஒலிக்கின்ற கருநிறக் கடலாகிய ஆடையைத் தன் அகன்றமருங்கில் உடுத்து அறங்கள் குலவும் புவியின் இருட்பகையை நீக்கி ஒளியினைப் பரப்பும் சூரிய மண்டலமும் நிலாமண்டலமும் உடுக்கூட்டமும் விளங்கும் மாகாயப் பெருநிலவரைப்பு பப்பு பம்பு செறிந்த.
துப்பு வலிமை.கமலப் பொகுட்டுள் வீற்ற்றிருந்து பார்முதல் உலகெலாம் படைப்பவன் பிரமன் வலிமை வாய்ந்த சகரன் தோண்டிய கடலைப் பாயலாகக் கொண்டு அறிதுயில் கொள்செம்மல் திருமால் இவர்போன்றோருக்கேயன்றி ஏனையோர் எலவரிதாகிய ஒப்பரு வளத்தது.
துளிக்கும் நறுந்தேனாகிய வெள்ள நீரில் படிந்து பொற்சுண்ணமென மிளிரும் நுண்துகளாகிய மகரந்தக்கலவை தமமேல் திமிர்ந்தும் தம் பெடையின் மெல்லிதழை நுகர்ந்து களித்தும் கற்கண்டென இன்னிசை மிழற்ரியும் மணம்கமழும் மலர்ச் சேக்கைகள் தோறும் கண்படுக்கும் வண்டுகள் மலமாகிய பகைவன் வினையாகிய ஏவலரைக் கொண்டு வருத்த உடலாகிய விலங் கிற் கிடந்து மன்மதன் வளர்க்கின்ற காம்நெருப்பில் விழுந்து துன்புறுதலைத் தவிர்த்த மெய்யடியார்கள் தங்கி வழிபடும் நிரந்தரம்.
நரந்தம் நாரத்தை .தங்கத்தைப்பொடிசெய்து தூவியது போல மலர்த்துகள் படர்ந்து கிடக்கும் இடத்தில் மகளிர் பந்தினைப் புடைத்து ஆடும் அழகிய விளையாட்டினைக் கண்ட பூஞ்சோலையில் உள்ள பெண்குரங்குகளும் நரந்தப்புதுக் கனியைப் பறித்துப் பந்தாடும் தேன் தவழ் இடபவரை குரைபுனல் ஒலிக்கின்ற நீர்.
அந்த்க்காஞ்சியின் நறிய மலர்களைக் குயில்கள் கோதிக் குடைய உதிர்ந்த செந்நிற மகரந்தத் துகள்கள் காற்று வீச அந்தத் துகள்கள் எங்கும் பரவி நறுமணம் கமழ்ந்தொளிரும் சுசீந்திரம் கரியமலைகளை விலங்கிட்டுக் கட்டி வைத்தது போன்று கட்டுத் தறியில் கட்டுத் தறியில் பிணைத்துள்ள யானகளின் பிளிறல் முழக்கும் அவற்றிற்கெதிராக உயர் மாடங்களின் மேலசையும் கொடிகலின் மேல் உராய்ந்து உடற்றும் மேக முழக்கும் அழகிய தெருவில் அங்கங்கு ஒலிக்கும் முழவொலிக்கேற்பப் பஞ்சின்மெல்லடியார் நாட்டியமாடும் படிகை நறவு தேன்.
அவர்கலூடைய அழகிய முலைமேல் அணிந்த சாந்தும் வளைகளும் கார்மேகம் போன்ற கூந்தல்மேல் அணிந்த மாலையும் அவர்களைநெருங்கிய இளைஞரை பிரியாமல் பிணைத்த வியப்பின் கவின்ற சீகண்டி சங்கினம் உயிர்த்த முத்துக்கள் பொன் முதலியனாற்றைக் கொழித்து வார்ந்தொழுகி சோலைகளிலிருந்து மணமுள்ள மகரந்தத்துகள் தளிர் ஆகியவற்றுடன் கலந்து நீராடும் துறைதொறும் அழகினைச் செய்து பொங்கும் வெள் அலைகளுடைய பொன்முகலியாறு தென்கயிலை திருக்காளத்தி பொன்முகலியறு காளத்திமலையின் அடிவாரத்தில் பாய்கிறது.
விண்மீன்களைத் தன் சிகரத்தில் அணிந்துள்ள பெரிய மலைகளில் வாழும் யானைகள் இனிய புனல் பாயும் பழனங்களில் காடுபோல் வளர்ந்துள்ள கரும்புகளை அழித்து அருந்தி மலர்கள் நிறைந்த பூந்தடங்கங்களை உழக்கி கடல்நீரை முகந்தூண்டு வந்த கார்மேகங்கள் தவழும் தூறுடைக் கானகத்தில் உறங்கும்.
காந்தள் மலரும் மலைகளில் சஞ்சரிக்கும் பெரிய யானைகளின் கொம்புகளைத் தன் அலைக்கரங்களால் கொண்டு எறிந்து தேன்கமழும் மரங்கள் மணிகள் பொன் ஆகியவற்றைச் சுழித்து உந்தி நீண்ட கரைகளை இடித்துஒழுகும் பெருவெள்ளம் பாயும் பாலி.
நறிய தழை ஆடையை உடுத்த நிதம்பத்தையும் பெரிய யானையின் வெள்ளிய தந்தத்தை ஈர்ந்துச் செய்த வளைகள் அணிந்த கையினையும் கொடுமை தழைத்த வேற்படை போன்ற கண்ணினையும் உடைய கொடிச்சியர்கள் இள மகளிர் பறைகளின்மேல் காயப்போடுள்ள தினைகளைக் கொத்திக் கொறிப்ப தோகையும் நீண்ட சிறகுகளும் உடைய மயில்களுடன் கிளிகள் பாடும் புறநீர்மைப் பண் பிறங்கிய விளங்கிய பூர்வாசலம் உணங்க காய.
கரிய விலங்காகிய காட்டுப் பன்றியும் வலிமைக்குத் தோற்காத முல்லம் பன்றியும் நிறமுடல் மலர்ந்த பூஞ்சோலையில் சினந்து போரிட அந்தப் பேரிய ஓசையைக் கேட்டு அஞ்சிய திரிந்த கொம்புடைய மான் கூட்டம் ஓடிப்போய் ஒளிக்கும்.
ஆழித் தேர் திருவாரூர்ப் பெரியதேர்.அரசர்கள் நெருக்கிவர ஆழித்தேர் ஓடும் அகன்ற தெருவெல்லாம்திருநீறணிந்த அடியார்கள் நிறைந்து வழிபடும் திருவாரூர் அள் இதழ் செறிந்த இதழ்.
கடல் நீரை வாய்மடுத்து உண்டு இடி ஒலித்து மின்னல் மிக ஒளிவீசப் பொழியும் மழைத் துளிக்கும் பூமரக் கிளைகளில் கட்டுடைந்த பூக்கள் உகுக்கும் தேன் துளிக்கும் வேற்றுமை தெரியா விண்ணுற உயர்ந்த மலர்ச்சோலைகளும் பல வளன்களும் தழுவிய வழுவூர்.. ஏதம் மல்கு இருள் ஏதம் குற்றம் தீங்கு.
இருவினை ஒப்பு வாய் பருவம் இருவினைப் பயனையும் ஒப்ப நோக்கும் பக்கவம் வந்து வாய்க்கும் பருவம்.இருவினை ஒப்பு வினையின் பயனாய் வரும் இன்பதுன்பங்களை ஒப்ப நோக்கும் நிலை.
அத்தைகைய பருவம் மேதக வாய்க்கப் பெற்ற மாதவம் உடையோர்மனைவிசெல்வம் முதலிய பற்றுக்களை விரைவில் துறந்து பக்தியொடு இறைஞ்சும் வியாக்கிர வனம்.
கலவிப் பூசலில் கோவை அற்று வீழ்ந்த பல்வகை மணியும் வானில் உள்ள விண்மீன்களென மருளுமாறு வானுயர் மாடங்களில் சிதறி ஒளிரும் ஆதிபுரி சங்குக் கூட்டம் முழங்கும் பொய்கை.
களமர் திரட்டி வைத்துள்ள கருப்புக் கட்டிகளை வாய்மடுத்துண்ணும் கடுவன் பூஞ்சோலையில் ஏவலர் தேனடைகளை அழித்துக் குடத்தில் சேகரித்து வைத்த தேனையும் குடித்து.
வயிறு நொந்து அலறிச் சங்கினம் தாமரை மலர்மேல் கருவுயிர்க்கும் தடத்தில் வாளைமீன் பாய்ந்து எழுந்து பலமுறை அலைக்க கலங்கி வானிலிருந்து உகுந்த விண்மீன்கள் எல்லாம் மகளிர் விளையாட்டின்போது உகுத்த நிறமுள்ள மணிகளுடன் விரவி நாள்தோறும் அழகுடன் விளங்கும் நாகீசுரம்.
அலி கடலின் மீது மோதி உடையும் பேரொலிக்கு அஞ்சி வானின் மீதெழுந்த நீண்ட உடலை உடைய மீன் தேவர்கள் வந்து மூழ்கும் மந்தாகினியில் விழுந்து கங்கை நீர்த் திரைக்கும் பயந்து துல்லி எழுந்து அண்ட முகட்டினை ஊடுருவி புறத்தே உள்ள கடல் நீரில் உகளும் அத்தகைய நீரலைகளை உடைய தடாகம் உள்ள மயூர நிருத்தம்.
மத யானை பிளிறிய ஓசை அவியுமாறு மாளிகைச் சிகரமாடங்களில் முரசடிக்கும் கோல்களின் செயலால் எழும் பேரொலி கடலொலியை எதிர்க்கும் மணமிக்க தெருக்கள் கோற்றொடி வளையல்கள்.
காற்சிலம்பு ஒலிக்கவியர்வைத் துளிகள் பொடிப்ப கன்னியர் நீர்த்துருத்தியில் மிக ஏற்றிய குளிர்ந்த குங்குமச் சேற்றுடன் தமக்குள் விளையாட்டாகச் சண்டையிடுதலினால் முத்துக்களை ஒலித்து உதிர்க்கும் மூங்கிற் குட்டம் நரன்று ஒலித்து.
விண்ணுறவோங்கிய சோலையில் மரக்கிளையில் கிளிகள் கிளக்கும் குளிர்மொழிச் செந்தமிழை கேட்டுவிருப்புற்ற விண்ணோர்கள் செந்தமிழினைப் பயின்று வழங்கினர்.
குழையும் பொற்றோடும் மூங்கில் போன்ற தோளின் மேல் தொங்கி அலைந்து ஒளி உமிழும் நீண்ட செவி மகளிர் மிழற்றும் இனிய சொற்களை மேகம் உகளும் பொதும்பரில் புதுமலர்கள் பூத்த கிளைகளில் வாழும் பூவைகள் ட்கேட்டுக் கிள்ளைகளைப் பயிற்றுவிக்கும் அழற்று வெம்பு.
பலி பிச்சை உணவளித்தல் அழற்றுகின்ற கொடிய பசிநோயால் இரத்தலை உணவிடுதலானும் ஆன்ம அறிவுடன் விரவி இருக்கும் ஆணவமலத்தை மெய்ய்ஞ்ஞானத்தாலும்.
ஒளிவீசும் மணிகைகள் பதிந்த மாளிகைக் குன்றிகளால் மிக்க இருள் பிழம்பாக இருக்கும் கருநிற இரவையும் நீக்கி அருள் மயமாகி விளங்கிடும் புண்டரீகமாபுரம்.
கடல் என ஒலித்துக் கரையில் மோதி முரியும் அலைகளால் குளிர்ந்த நீரையும் மலரையும் உடைய தடாகம் எடுத்து வீசும் வெண்ணீற சங்கள் ஈன்ற சுடருகின்ற மணிகளின் கூட்டமும் ஏறுவிட்டுக் களமிட்டுத் தூற்றியதான்ல் பதறிலிருந்து வேறுபட்டு ஒதுங்கி நிறைந்த நெல்முத்துக்களும் இடந்தோறும் பரப்பும் ஒளி விண்ணளவும் பரவும் பரமேச மங்கலம்.
புள்ளிகளையுடைய வண்டுகள் மலர்களின் கட்டவிழ்த்துப் புதிய தேனைப் பருகி மகிழ்ந்து விளையாடும் நெருங்கிய மலர்ப் பொதும்பர் சுடருகின்ற ஞாயிற்றின் ஒளி அழியச் செறிதலால் தங்கிய பேரிருளை ஓட்டிப் பரவும் பரவும் பன்மணி மாளிகைகள் பொதும்பர் நெருங்கிய மலர்ச்சோலை.
இவ்வாறு சிறந்தனவாக எடுத்தோதும் நூற்று இருபத்திநாலுதலங்களுள் காஞ்சி மாநகரம் பாவத்தைத் தொலைத்துமுத்திவீட்டினை எளிதில் வழங்குவதாம்.
ஏனைய தலத்து இருந்தருளும் புனித மூர்த்தியைப் போற்றுவாருக்கு அவர்கள் வேண்டியது எதுவோ அதை மட்டுமே எய்துவதன்றி வேறு எதுவும் எய்துறா.
இளநறுந் தளிர்கள் செறிந்து தேனினை உகுக்கும் பூந்துணர்களையுடைய பசிய மாவின் அடியில் அமர்ந்துள்ள இன்னதன்மையர் என்று அளவிட முடியாதவரின் பெருமையை ஒருவர் அளவிட்டுக் கூறலாகுமோ?
இனி இமைக்கும் மணிகள் பொருந்திய ஒளிவீசும் சிகர கோபுரங்கலையுடைய கச்சபாலயத்துள் உயிர்களுக்கும் களைகணாய் அருளும் கச்சபேச்வரரின் மேன்மையக் கூறுகின்றோம் ஒன்றோடொன்று பின்னும் அலைகள் எழுப்பும் பேரொலி விளங்கும் கங்கை வெள்ளமும் பாம்பும் எருக்கம் பூவும் கொன்றையும் பசிய அறுகம்புல்லும் சந்திரனும் விரவி பேரழகு தோற்றுவிக்கும் மின்னலைப் போலச் சுடர்விடும் முடியில் மிலைத்த வேணியவர்முன்னொருநாள் புலம் அறிவு வித்தை.
மைந்துடைய காவல் வலிமையுடைய காவல் தாமரை மலரில் இருக்கும் வேதியனாகிய பிரமன் எவ்வளவு முயன்றும் உலகங்கலைப் படைக்கும் ஆற்றலை எய்தவில்லை.
காலையும் நண்பகலும் ஞாயிறு மறையும் மாலையும் வழிபடுவோரின் துதியொலி கடலொலியினும் மிக்கு இன்னியங்களின் ஒலி மிக்கு விம்மியெழும் கச்சபாலயம் நுழைந்து பேருவகை பூத்தான்.
பிரமன் குற்றமற்ற தவம் பல புரிந்து நூல் வழியாற் செய்த பூசனைக்கு உவந்து முப்புரங்களையும் முருவலினால் அழித்த பாவநாசராகிய பெருமான் உமைமாதொடும் எதிர் தோன்றினார்.
அஞ்ஞானத்தை விரட்டும் புன்னகை அரும்ப மெலியும் இடையுடைய உமையம்மையின் அப்பொழுதலர்ந்த தாமரை மலர் போன்ற திருமுகத்தை நோக்கி வேல் போன்ற விழியுடையாய் இவனை மணநீரால் அபிடேகம் செய்து மேலான நிலையில் இருத்து எனச் செப்பினார்.
குற்றமற்ற மண்ணுலகத்திற்கு மேலே எண்கோடி யோசனை தூரத்திலும் சிவலோகமாகிய குற்றமற்ற நகருக்குக் கீழே இருபத்தி நான்கு கோடி யோசனை தூரத்தில் சத்திய லோகத்தை நிருமித்து அங்கு வளத்துடன் விளங்க வைத்தார்.
இவ்வாறு பிரமன் வழிபட்டுப் பிரமபதம் எய்தியதனால் இத்தலம்பிரமேசம் எனவும் ஈசன் பிரமேசன் எனத் தலத்திற்கும் ஈசனுக்கும் பெயராயிற்று.
ஒத்த காலத்தை நாள் திங்கள் யாண்டு எனப்பிரித்தெண்ணுவதற்கு ஏதுவாக பெருமையுடைய தேவர்களுக்கு முன்னவனாக வேதத்தில் ஓதப்படும் வடிவாய் தம்முடைய அட்டமூர்த்தங்களில் ஒன்றாகும் வரம் சூரியனுக்கு அளித்தார்.
இருளை வேரோடு நீக்கிச் செக்கரொளிபரப்பும் செழும்பரிதியாகிய சூரியன் இவ்வாறு பொருளுரைக்கும் நூல்கள் வித்தித்த முறையால் இறைஞ்சிப் போற்றி அறிவு மயக்கத்தை வேரொடும் கெடுத்து கதியருளும் மார்த்தாண்டேசன் எனும் திருப்பெயரும் மெய்யுணர்வுடையோர் உள்ளத்தில் பேரின்பம் ஊறச் செய்யும் இறைவர் இனிதளித்தார்.
தொங்குகின்ற பெரியகையும் ஒருகொம்பும் இருதாள்களும் உடைய யானைமுகப் பெருமானும் மாதொருபாகரின் திருவடிக் கமலத்தைப் பூசித்து அவுணப்படையை ஒழித்துத் தன்னைப் பரவுவாருக்கு வரமருளி அங்கு மகிழ்வோடு ஐஞ்சந்திப் பிள்ளையார் என இனிது அமர்ந்தார்.
கவுரியாகிய இறைவி வடிவில் வெளிப்பட்ட கன்னியாகிய கொற்றவை குவளை மலர் போன்ற கரிய கண்டமுடைய சிவபிரானை வழிபட்டு கொடிய அசுரர்கள் அழித்து இறைவியின் துணைத் தாள்களைத் தினம் இறைஞ்சி தெய்வ வரையாகிய கயிலாயத்தில் இனிதமர்ந்தாள்.
இனி கார் முகில்கள் கிடந்து உறங்கும் குளிர்ந்த சோலைகள் சூழும் காரோணத்து அருளானந்தப் பெருவாழ்வின் பெருமை உரைத்து எம் பிறவியை ஒழிப்பாம்.
இறைவனுடைய ஆணையால் மலகள் பல சிதறுவதையும் கடல்கள் அலை புரண்டெழுவதையும் உலகம் முற்றும் அழிவதையும் உயிர்த்தொகை ஒடுங்குவதையும் கண்டு விம்மிதம் உற்றனர்.
விம்மிதம் ஊழியிறுதில் எண்ணிலாத உயிர்களுக்கும் உயிருக்கு உயிராக விளங்கி உலகுயிர்களைத் தம் அருளினால் தாங்கி மயக்கத்தைப் போக்கி இன்பம் நல்கும் வள்ளலாராகிய இறைவர் திருமால் பிரமன் ஆகிய இருவரையும் அவர்களுடைய கலக்கத்தைப் போக்கித் தோளிலிருந்து இறக்கி விட்டார்.
பேயும் கண்ணுறங்கும் நடுயாமத்துக் காரிருளில் எம்பெருமானாகிய சிவனின் நிர்மலமான திருவுருவைத் தியானித்து இருக்கும் மலமற்றவர்களுக்கு அத்தகைய நல்ல பேற்றினால் பிறப்பினைத் தரும் மலநோய் நீங்கி பிரபஞ்ச விகாரமெலம் நீங்கிஅனைத்தும் சிவமாகவே தோன்றி உலகம் அலைக்கழித்தது.
விறந்தந் செறிந்து தங்கின நல்லொழுக்கம் இவ்வாறு வாடுதலை நோக்கி விரைவில் சூலப்படையாராகிய பெருமான் நெற்றிக் கண்ணை மறைத்து வெண்ணிற நீற்றைத் தம் சிவந்த மேனியில் அப்பிக்கொண்டார் மலவழுக்கினை நீக்கி உலகமெலாம் அருட்பெருங்கடலின் மூழ்க.
பஞ்சை மிதித்தாலும் நடுங்கும் நூபுரமணிந்த மென்மையான பாதமுடைய வஞ்சிக்கொடி போன்ற நுண்ணிடையார் மேல் காமமுறாத காமமயக்கத்தை அறப்போக்கிய முனிவரெல்லாம் வியக்குமாறு பஞ்ச முத்திரையினோடு திருநீறு உடல் முழுதும் அணிந்து உலகம் போற்ரும் மாவிரதர் ஆனார்.
தம்மை நினைப்பதே ஏதுவாகக் கொண்டு நினைப்பவர் மதைக் கோயிலாகக் கொள்ளும் அமலனாராகிய இறைவர் திருமால் முன்னர் அம்பிகையுடன் இனிதுதோன்றினார்.
அதற்கு எட்டுகோடி யோசனை தூரத்துக்கு மேலாகவும் சிவலோகத்துக்குப் பனாறு கோடியோசனை தூரத்துக்குக் கீழாக ஒளி பம்பிப் படரும் வைகுண்ட லோகம் முகிழ்க்கச் செய்து அரசு கட்டிலேற்றி விழியின் விழியைப் போல இன் உவம உருபு.
இனி மேற்றளியில் வைகும் விமலருடைய பெருமையைக் கூறுவாம் நிலவொளி போலும் நகை யுடைய மகளிர் நாள்தோறும் மலர்ச்சோலைகளில் தோகை மயில் நாடகத்தைக் கண்டு களிக்கும் அளவிலாத பெருமையுடைய கன்னிகாப்பு நகரில் இலைபோலும் கூருடைய வேற்படை கடவுளின் இருக்கையில் முன்னொருநாள் வேள்விச் சாலையில் பரவியிருந்தவர்கள் பலரும் ஒப்பற்ற முதல்வன் எனும் புகழுரைக்கு உரியவன் மாயவனே என்றும் பரைக்கு நாயகனாகிய பரனே சிவன் என்றும் தம்முள் கலகமிட்டிருந்தனர்.
சிவனுடைய கடைக்கண் அருளினால் ஐந்தொழில்களில் காத்தலாகிய ஒரு தொழில் செய்து மலமாகிய மாசு தீர்ந்து பின் ஆனந்த வடிவினனாகிய சிவபரம்பொருளில் மறைவான்.
என்று உள்ளவாறு விளம்பி கரிய மேனியாய் கார்மேகம் போலக் கரிய கண்டத்திறைவனை மனத்தில் பத்தியோடு தியானித்து நீ ஆங்கு அவனாகுக எனப்பணித்தான்.
நன்று நாயக என்று உள்ளம் மகிழ் ஆனந்ததுடன் ஒன்றி வேறறக் கலந்து மேற்றிசையிலிருந்து அம்பலவாணர் திருவருளினால் மான் மழு முதலாம் அடையாளங்களுடன் சிவசாரூபம் பெற்றான் திருமால் சிவ சாரூபம் அடைந்ததை யாவரும் கண்டு விம்மிதர் ஆயினர்.
முத்து மாலைகள் தொங்கும் ஒப்பற்ற குடை நிழலைச் செய்ய அரம்பையர் இருபுறமும் கவரி வீச பலமணிகள் பதிக்கப் பெற்ரு ஒளிவீசும் தவிசில் வீற்ரிருந்து தேவலோகத்தைப் பாதுகாத்துஆண்டுவரும் கற்பகமாலைத் தார் அணிந்த இந்திரன்முன்னொருநாள் மல்லல் வளம்.
துனைந்து விரைந்து.பலவளங்களும் ஓங்கிய இந்திரபதவியை மீண்டும் பெற விரும்பி மேகங்கள் நீங்காது தங்கி இருக்கும் கிளைகள் பரந்த பூம்பொழில்களில் தளிர்கலைக் கோதி குயில்கள் பன்பயிற்றும் சொல்லுதற்கரிய தன்னுடைய நீரினை உழுந்து அளவே முகந்து உண்டாலும் பிறவி நோய் தூரத்தே ஒட மெய்ப்பயன் விளைக்கும் ஆழம்பட்ட கம்பா நதியில் ஆடி ஏகம்பக் கோன் அடிபணிந்தான்.
மாழையங் கமலம் பொற்றாமரை.நாகலோகத்தைக் கண்ணால் காணும்படியாக ஆழமான வாவியொன்றை அகழ்ந்து அதனிடை கொழுந்தேன் வார்ந்து வண்டுக் கூட்டம் மொய்க்கும் பொற்றாமரை மலர நிருமித்தான் ஐயாயிரம் ஆண்டு அந்தக் குளத்தின் மிக்க புனலாலும் அங்கு மலர்ந்த பொற்றாமரை மலர்களாலும் நீண்ட செஞ்சடை நிமலராகிய பரமேஸுவரனைப் பூசித்து துதிமொழிகள் பலமொழிந்து வழிபட்டான் ஒளிர் முடிக் கடவுளர் பிரகாசிக்கும் மகுடம் அணிந்த தேவர்கள்.
இந்திரனுக்கு அரசளித்து வண்ண மலர்மாலைகளைச் சடையில் அணிந்தபிரான் மகிழும் எண்ணற்ற பல வளங்களைப் பொருந்திய அத்தலம் இந்திராலயம் எனப்படும்.
மனதில் விரும்பியதை அருளும் அந்த அழகிய தலத்தில் உருத்திரன் எனும் பெயருடன் வீற்றிருக்கும் வள்ளலாரின் திருவடிகளைவிருத்திராசுரன் எனும் பெயருடைய அசுரனைக் கொன்ற பாவம் மீட்டும் வந்தெய்திடாதவாறு நீங்க வலாரி பூசனை புரிந்தனன்.
பிரமன் சத்தியலோகத்தில் அரசிருக்கை கொலு யாகமொய்த்து அவிர் ஆசனம் மேல் சனகாதி முனிவரெலாம் சூழ்ந்திருப்ப வீற்றிருந்தான்.
இந்திரனின் தருக்கினால் விளைந்த மாட்சிமையின்மையை நோக்கி இவனுடைய தருக்கை இப்பொழுதே கெடுப்பேன் எனப் பிரமன் நினைத்து மணம் கமழ்கின்ற மாலையணிந்த வாயு வேந்தனை நோக்கிஉன்னுடைய ஆற்றலே மிக்கதாம் என்றனன்.
ஒளியான நீண்ட உடல் உடல் வலிமையிலாதாய் எம்மை எள்ளியவாறு நன்றே என வாயுதேவன் வெகுள சேடனும் கோபத்தில் சீற பகைவர் இருவருக்கும் வெம்போர் மிகவும் மூண்டது.
மூண்ட போர் தணியாமையினால் அவர்களிருவரும் பிரமனிடம் சென்று வணங்கி எம் இருவர் ஆற்றலுள் பெருமையுடையது தேர்ந்து உரை என வேண்ட வாணிகேள்வன் பதிலுரைக்குமாறு நாரதனை நோக்கினன்.
பொன்னிற மேரு மலையின் ஆயிரம் சிகரங்களையும் தன்னுடை ஒளிமிக்க படத்தால் பொத்தி இகலும் ஆற்றல் சேடனுடையது என வாயுவுக்கே இவ்வாற்றல் உண்டு எனதெரிந்து வைத்தும் நாரதன் கூறினன் இப்பொழுது இதனைச் செய்து பார்ப்போம் என்று மனத்தில் எழுந்த ஆசை தூண்ட பொன்னிற அடுக்கல் சூழ்ந்த மேரிகிரியை அடைந்து செறிந்த சிகரங்களை யெல்லாம் சிக்கென அகப்படுத்தித்த் தன் படத்தால் சேடன் பொதிந்தான்.
இறுக்கமாகப் பொதிந்து வலிமையொடு பற்றிக் கிடக்கும் சேடனின் புள்ளிகள் உடைய படங்களை நீக்க அதன் மேல் விழுந்து நெறுநெறு நெறு என அண்டம் நெரிதறத் தன்முழு வலிமையையுங் காட்டி வாயுதேவன் உடன்றனன்.
ஒரு பகல் அளவில் அதாவது அறுபது நாழிகைக்கண் பலநாள்கள் கழிந்தன என்னும்படியாக சூரியதேவன் வலம் வரும் அந்த மேருமலையும் சுழன்றது அந்தப் பெரியமலையைத் தாமும் சுழல விரும்பியது போல நீலக் கடல் நீரும் சுற்றும் சூறாவளிக் காறு சுழற்றும் காரணத்தால்.
வாயுதேவனௌக்குத் துணையாகபோருக்கு வந்தன போல சிகாங்களும் பறவைகளும் விலங்குகளும் பருத்த அடிகளையுடைய பெரிய மரங்களும் பிறவும் ஓடும் மீளும் சுழலும்.
அடல் வளி போரிடுகின்ற வாயுதேவன் கவலைப்படாதீர் எனத்தேவர்களைத் தேற்றி அழுக்காற்றை அறுத்துத் தவம் செய்த அருந்தவமுனிவன் உடனே உறையை நீக்கித் தெய்வதன்மை வாய்ந்த யாழினை எடுத்து கடலமுதம் என இனிமை தரும் நரம்பினை மீட்டினன்.
பௌவம் இனிய இசை செவிகள் தொறும் ஏறலும் சேடன் சொல்ல வியலாத மகிழ்ச்சி பொங்கத் தன்னை மறந்து தன்னுடைய தலைகளில் ஒன்றை அசைத்தான்.
தொல்வலி பழைய ஆற்றல் அமுதினை அருத்தியது போலக் காஞ்சி யென்று உரைத்தவுடன் சேடன் ஒழியாத கவலையொழிந்து தன்னைப் பாயலாகக் கொண்டு அறிதுயில் கொள்ளும் சக்கிராயுதனான திருமாலை அடிபணிந்து காஞ்சிக்கு வழி நடந்தான்.
அருவும் உருவும் அருவுருவுமாகிய தடத்த வடிவங்கள் அனைத்தையும் நீங்கி அகன்ற சோதியான சோருவடிவத்தானை ஆகமங்களின் விதிவழாமல் விரிந்த பூசனையாற்றி ஒளிவிளங்கும் குடையாகத் தன் மாணிக்கம் பொருந்தும் படங்களால் குளிர மேல் கவித்து நாளும் பிரானின் திருவடிகளைச் சிந்தனையில் வைத்து அன்பினுக்கு இரங்கும் அண்ணலார் எதிரே தோன்றி இனித் துன்பினைத் தவிர்வாயாக என ஆறுதல் அளித்து பண்டுபோல் உலகத்தைத் தாங்கும்வல்லமை அருளப் பெற்று இன்பம் மீதூர முன்பு போல பெரிய உலகத்தைத் தாங்கி வாழ்ந்தான்.
எடுத்த காரியத்தை வெற்றியாக முடிக்க வல்ல வல்லமைமையைப் பெற்ற வரெனினும் தாம் செய்து முடிக்கும் செயலும் முடிந்தால்அதனால் பெறும் பயனும் இடையில் வரும் துயரும் இன்பமும் ஆராய்ந்து பாராது அச்செயல் செய்யின் முடியாவே.
இனிக் குற்றமிலாத மணீசம் எனும் தலத்திலிருந்து பாசம் முற்றும் நீக்கியருளும் முதல்வருடைய பெருமையைக் கூறுவோம் பெரிய தவம் முதிர்ந்த காசிப முனிவருடைய மனைவியர் பலர்.
வினதையின் மக்களுள் அருணன் சூரியனின் தேர் கடவும் பாகனானான் கருடன் விஷப்பையும் பல்லுமுடைய பாம்புக்குப் பெரும் பகையாய் துளவமாலை மாயவனுக்கு ஊர்தியானான்.
தாய் கத்துருவின் மலரடி வணங்கி அவளுடைய ஆணையைப் பெற்று அங்கிருந்து அகன்று மாதவத்தல் உயர்ந்த தன் தந்தை காசிபரின் பாதத்தைப் பணிந்து வேண்டினான்.
காஞ்சி மாநகரில் மதிக்கொழுந்தணிந்த இறைவரின் திருப்பாதங்களைக் குற்றமற்ற பத்தியுடன் வணங்கி குறைகள் நீங்கும் வங்கள் பெறுக என்று கூறிய முனிவனின் விடையும் பெற்று காஞ்சிக்கு எழுந்தான் நறுமணங்கமழும் அகில் துண்டங்களும் சந்தனக் கட்டைகளும் மணங் கமழும் கொடிகளும்மலரும் ஒளியுமிழும் பல்வகை மணிகளும் நீர்ப்பரப்பில் உந்திவந்து கரைதோறும் ஒதுக்கும் சேயாறு ஒருபுறத்தில் வயல்வளம் விளைத்துச் செழிக்கும் துண்டீர வளநகர் விரைந்து சென்றடைந்தான்.
தாட்டுணைக் கமலம் இரு தாள்களாகிய தாமரைகள்.தன் படங்களில் உள்ள மணிகளை வாங்கிப் பணிவொடும் அருச்சனை யாற்றி ஐம்புலக் குறும்பெறிந்து தவஞ்செய்து அவ்விடத்தில் இருக்கும்பொழுது பொற்சிகர அடுக்கல்களையுடைய மந்தரமலையை மத்தாகப் பாற்கடலில் இட்டு தேவாமிர்தம் கடைந்து எடுக்கக் கருதி வந்த வானவர்கள் பலரும் இறைவன் திருவடியை இறைஞ்சி வாசுகியை மத்தின் நாணாக எமக்கு அருள் செய் என இரந்தனர்.
தேவர்களுக்கெல்லம் தலைவனை உயிர்கள் தோறும் அமர்ந்து அருள்செய்கின்ற கருணையங்கடவுளை ஏகாம்பரனை முன்பு போல அன்புடன் பூசனை புரிந்தான் உமையொரு பாகர் சேடனின் அன்பினுக்கு இரங்கி எதிரெழுந்து வந்து எட்டுத்திக்கினையுந் தாங்கும் எட்டு நாகங்களுக்கும் தலைமையாகும் நற்பதம் அளித்தார்.
முன்பொரு கற்பத்தில் வெண்டாமரை அணையில் வாழும் தேவனாகிய பிரமனைத் தவத்தினால் அணுகி நல்லவரங்கள் பெற்றுக்கொண்ட தேவர்களின் ஆற்றலைப் பொறாதவர்களாகி அழுக்காறு கொண்டு மதத்தினால் கொடுமையே மிக்க சிந்தயினராகிய அவுணர் அத்தகைய அசுரரும் சுரரும் தேவலோகம் முதலா அனைத்து உலகங்களும் துன்புறச் சுழன்று நாள்தோறும் இடுக்கண் செய்துவந்தார்.
உறுகண் துன்பம் அசுரர்களின் வரவறிந்து கன்னிகாப்பில் இருக்கும் காவற்றெய்வங்கள் அஞ்சி ஏகாம்பரேசுவரரின் முன் வீழ்ந்து வணங்கி முறையிட்டனர்.
அள் கூர்மை பார்வதி தேவியார் இலைபோற் கூரிய வேலாகிய தனிப்படை தாங்கிய கொற்றவையை நோக்கி தானவரின் உடல் துள்ளும்படி அறுத்து வீழ்த்து என ஏவினார்.
மற்றொரு கற்பத்தில் தாமரை மலரின் மேலவனாகிய பிரமன் சோர்வில்லாமல் உலகெலாம் படைக்கும் ஆர்வத்தால் லொற்ற்வை அகழ்ந்த அக்கோடி தீர்த்தத்தின் கரையில் அருந்தவங்கள் செய்து இறைவனைப் போற்றினான்.
யுகங்களின் இறுதியிலும் அழியாத கன்னிகாப்பில் குடிகொண்ட ஏகம்பத்து அண்ணலார் அம்மையுடன் இருக்க தன்னை அடைந்த நான்முகனின் நான்கு முகங்களிலிருந்தும் நான்கு வேதங்கள் முகிழ்ப்ப அருளினார்.
உயிர்க்கொலை செய்யும் எமன் போன்ற வலிமைபடைத்து உயிர்களை அலைக்கும் அசுரன் வரவினை அறிந்து காஞ்சி மாநகர் வாழும் மால் அயன் முதல் மக்கள் எவரும் நெஞ்சில் அச்சம் கொண்டு சூலப்படையராகிய ஏகம்பரை இறைஞ்சி வேண்டினர்.
அஞ்சாதிர் என அவர்களுடைய நடுக்கத்தைத் தீர்த்துப் பரமர் தம்முடைய திருவடியினைப் பணிந்து மாதவம் புரிகின்ற நரவாகனன் எனும் புண்ணியனை நோக்கி இது அருளிச் செய்தார்.
உயிர்கள் கலக்கமுற்று அழிய இங்கு வந்துள்ள கொடிய அசுரனைப் பதைப்பக் கொல்லுவாயாக அந்த அசுரனின் கண்பார்வைக்கு அகப்பட்டாயெனில் நெருப்பில் அகப்பட்ட புழுவைப் போல வெம்பி வாடுவாய்.
இறுக்க்கும் அழிக்கும் மேகம் போன்ற கூந்தலும் குன்றனைய கொங்கையும் மாந்தளிர் போன்ற மேனியும் ஒளிறும் பற்களும் கண்டவர் அடையவிரும்பும் மேன்மையும் பொருந்திய சண்டிகை அழகிய பெண்ணைக் காட்டி இந்த அழகிய பெண்ணை உனக்குத் திருமணம் செய்து ஈவேன் கைத்தலம் பற்றுக என உரத்துக் கூவுக.
தழைப்ப பூரிப்ப என இறைவன் அருள் வழங்கலும் வணங்கி எம்பிரானுடைய அருள் சூழ்ச்சியிற் சார்ந்து அக்கினி தேவன் கொடுத்த ஒளிரும் கூரிய வாளால் அனல்விழி அவுணனனின் உயிரை வாங்கினன்.
வென் வெற்றி மணமிக்க பொழில்கள் சூழ்ந்து அழகுடன் விளங்கும் அத்தலத்திடை இறைவரை வணங்கி அருகில் ஒலிக்கும் அலைகளையுடைய குளிர்ந்த குண்டநீர்க் குளத்தில் குளித்தால் கொடிய சுரம் முதலாம் கொடிய துயரங்களையெல்லாம் இறைவர் போக்குவார்.
இனி ஏனைத்தலத்தும் இறைவர் அருளும் கதையைக் கூறுவோம் பரசுராமேச்சரம் என்னும் அத்தலத்தில் பரசுராமர் எனும் பெயரிய அந்தணன் தன்னை அன்பினோடு வழிபட்டமைக்கு அனல் கையேந்திய இறைவர் சிவபெருமான் பரசு எனும் ஆயுதத்தை அரசர்களை வேருடன் களைய நல்கினார்.
ஏகாதருத்திரர் முதலோராக உருத்திரப் பேர் விண்ணவர்கள் பலரப் படித்து அளவற்ற அதிகாரங்களை தனித்தனி ஒவ்வொருவருக்கும் அளித்து தாமரை மலரின் மேலிருக்கும் தேவாகிய பிரமனைக் காக்கும் உயரிய தொழிலை அவர்களுக்கு அருளிச் செய்தார்.
துன்பம் செய்கின்ற கொடிய பிறப்புக்கு செல்ல எண்ணும் முன்னரேயே பிறப்பினை ஒழிக்கும் உருத்திரர்களை இறைவர் பிறப்பித்த அத்தகைமையதால் தெய்வத்தன்மை பொருந்திய அத் தலத்தை தேவர்களும் புகழ்ந்து கூறி கருவிற் புகுதலை ஒழிக்கும் உருத்திரன் கா எனும் பெயரினைப் பொருந்தியது.
கடல் போலப் பரந்த சேனையை வெற்றிடமே இல்லாமல் நெருக்கமாக முற்றுகையிட்டு கடும்போர் செய்யும் ஆற்றல் உடைய பகைஞ்சர்களுக்கும் கைப்பற்றவொண்ணா போரிடும் இயந்திரங்களை உடைய மதில் சூழ்ந்த புட்பபுரத்திருந்து அரசு செய்யும் பெருமையுடைய திடவிரதன் எனும் பெயரிய அரசன்.
அவன் நீர் தேடிப்போய் ஓரிடத்தில் மிகவும் வேறுமைப்பட்டுள்ள குளத்திலிருந்து அந்நீர் பருகத் தகுதியற்று தீதினை விளைப்பதாக உள்ளதை நோக்கானாகி வருத்தும் நீர்நசைக்கு நீர் கிடைத்தது என்னும் ஆர்வத்தால் மீண்டு வந்து அரசனிடம் ஈந்தான் மன்னனும் அந்த நீரின் கெடுதியினைக் கருதாது வாங்கிப் பருகினான்.
இருந்தை கரி விழுப்பிணி தீராத முற்றிய நோய் மூலம் முடிவு சத்திய சீலன் என்னும் அமைச்சன் அரசனின் உடல்நிலை குறித்து நோக்கி மருத்துவர்களைக் கொண்டு அரிய மருத்துவங்களைச் செய்தும் நோய் தீரவில்லை.
நொந்த புண் மனத்தனாகி மிக்க கவலையுடன் இருந்தான் ஒருநாள் அமைச்சன் அமளி மீது கண்படுக்கும் வேளையில் முழுஅணிகலன்கள் அணிந்த பெண் ஒருத்தி தோன்றி வெற்ரி வேலமைச்ச கேட்பாயாக.
முன்பு வேட்டைக்குச் சென்றகாலத்தில் கருடனுக்குப் பயந்த நாகம் கக்கிய விஷம்கலந்த நீரை ஏவலன் முகந்து வந்தளிப்ப அதனை உண்டனன்.
எரி போலத் தகிக்கும் இந்த விடம் பெருமையுடைய கச்சி மூதூர் மாகாளேசரை அடைந்து வழிபட்ட பூசனைப் பயனாலன்றி மருந்து மந்திரம் மணி இவைகளால் தீராது.
என்று உரைத்து அப்பெண்ணணங்கு நீங்காமைச்சன் துயிலுணர்ந்து தான் கண்ட கனவினை அரசனுக்கு உறைத்தான்.அவனும் விரைவைல் தன்னுடைய நாட்டை விட்டகன்று காமனைக் காய்ந்த பெருமான் வகும் காஞ்சிமூதூர் அடைந்தனன் காஞ்சி மாநகரின் அழகு நோக்கி கம்பையாற்றின் நீரில் படிந்து ஏகம்பர் கழலடி வணங்கி தேவர்கள் மலர்தூவி வழிபடும் மாகாளேசத்து இறைவனின் திருபாத பூசை நாள்தோறும் இயற்றுஇப் போற்ற திங்களைச் சடையிற் கண்ணியாகத் தரித்தவர் திருவுளம் இரங்கி மணமுள்ள கொத்தான கொன்றை மாலைகள் அணிந்தவர் திருவுளம் இரங்கித் தோன்றிச்செந்நிறமான சடைமடுவில் உள்ளகங்கைநீரைத் தம் கரத்தாலள்ளி அந்த நீரால் அரசனின் உடலெல்லாம் நனைத்து சுரநோயின் வேகம் முற்றும் தணித்துக் காத்தார்.
மிக்க அழகு வீசி உடல் முன்புபோல ஒளிர உவகை மிக்க உள்ளத்தனாகி உமையாள் பாகரின் மலர்த்தாள் போற்றித் திருவருள் பெற்று நீங்காத பெருமையுடையதன்னுடைய நெடு நகர் சென்று வாழ்ந்தான்.
திருந்நீற்றொளி வீசும் மெய்த்தவர்கள் சூழ அங்கு வாழும் அகத்திய முனிவனின் அழகிய திருவடிகளை அடைந்து இறைஞ்சி ச் சிந்தையில் அனபு திளைத்து வேண்டினான்.
ஆதலால் செல்வனே யான் உனக்குத் உயிர்களைக் காக்கும் நாயகராகிய ஏகாம்பரேசர் காக்கும் கச்சிமாநகரின் மா குலவும் பொழில்சூழ்ந்தவர் தலத்தில் வைகும் ஞானதானேசனைப் போற்றினால் மிக்க பெருமையுடைய கலைகளில் தேர்வாய் என்று ஏவினான்.