sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆங்கிலப் பட்டதாரிகளும் பெரிய வேலையில் இருந்த அதிகாரிகளுங்கூட அவர் எழுதியவற்றைப் படித்து அவற்றைப்பற்றி உரையாடத் தொடங்கினார்கள்.
இன்று பத்திரிகைகள் லட்சம் இரண்டு லட்சம் மூன்று லட்சம் என்று தமிழ்நாட்டில் செலவாகின்றன என்றால் அதற்கு அடிக்கல் நாட்டியவர் கல்கி என்பதைச் சிறிதும் தடையின்றிச் சொல்லலாம்.
எதையும் தாம் நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு யாருக்குச் சொல்கிறோமோ அவர்கள் மனநிலையையும் புரிந்துகொண்டு அவர்கள் உளங்கொள்ளும் வகையில் எழுதும் உத்தி கைவரப் பெற்றவர் கல்கி.
கர்நாடகம் என்ற பெயரில் அவர் எழுதிய விமரிசனங்களைப் பொதுமக்கள் படித்துச் சுவைத்தது பெரிதன்று சங்கீத வித்துவான்களே போற்றிப் பாராட்டினர்கள்.
கல்கியினால் புகழ் பெற வேண்டும் அவருடைய விமரிசனத்தில் தமக்கு நல்ல பெயர் கிடைக்க வேண்டும் என்று சில சங்கீத வித்துவான்கள் தவம் கிடந்தார்கள்.
பொன்னியின் செல்வனைப் போன்ற பிரம்மாண்டமான நாவல்களை எழுத அவருடைய சிந்தனையும் கற்பனையும் ஆழமாகவும் அகலமாகவும் உயரமாகவும் அமைந்திருந்தன.
தேசீயப் போராட்ட காலத்தில் அவருடைய எழுத் துக்கள் மக்களுக்கு உணர்ச்சியையூட்ட எத்துணை பயன் பட்டன என்பதை அக்காலத்தவர்கள் நன்கு அறிவார்கள்.
பத்திரிகைகளை நடத்துவதிலும் தமிழுரை நடையைத் தெளிவும் சுவையும் உடையதாக்குவதிலும் தமிழில் பல புதிய துறைகளைப் புகுத்துவதிலும் தம்மைப் பின்பற்றிப் பல எழுத்தாளர்கள் உருவாகும்படி செய்வதிலும் அவர் இணையற்றவராக விளங்கினர்.
இத்தகைய ஒருவருடைய பெயரால் இந்தச் சொற்பொழிவு வரிசையை அமைத்த கல்கி காரியாலயத்தார் நல்ல பொருத்தமான காரியத்தையே செய்திருக்கிறார்கள்.
என்னுடைய ஆசிரியப்பிரானாகிய டாக்டர் மகாமகோபாத்தியாய ஐயரவர்களுக்கு அவரை அறிமுகப்படுத்தும் நல்வாய்ப்பும் எனக்குக் கிடைத்தது.
இந்தச் சொற்பொழிவுகளில் முதல் நாள் பேச்சில் பொதுவாகத் தமிழ் நாவல்களின் தோற்றத்தையும் பிறகு அவை வளர்ந்து வந்த வகையையும் ஆராய்ந்திருக்கிறேன்.
மூன்றாம் நாள் சொற்பொழிவில் கல்கியின் நாவல்களைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்பது என் விருப்பம் அவர் எழுதிய நாவல்கள் எல்லாவற் றையும் பற்றிச் சொற்பொழிவு ஆற்றுவதானால் அது மிகமிக விரிந்து செல்லும்.
ஆகவே சரித்திர நாவலுக்காகச் சிவகாமியின் சபதத்தையும் சமூக நாவலுக்காக அலையோசையையும் ஆராய்ந்து என் கருத்துக்களைத் தெரிவித்திருக்கிறேன்.
சிவகாமியின் சபதம் நாடக மேடை ஏறிப் பெரும் புகழ் பெற்றதென்பதையும் அலையோசை சாகித்திய அகாதமியாரின் ஐயாயிர ரூபாய்ப் பரிசு பெற்ற தென்பதையும் தமிழ் மக்கள் அறிவார்கள்.
அலையோசை தாம் எழுதிய நாவல்களில் நிலைத்து நிற்பதற்குரியது என்று அதன் ஆசிரியரே நம்பிக்கை பூண்டிருந்தார் இதனை அவரே எழுதியிருக்கிறார் தமிழ் நாவல்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் புகுந்தபோது ஆங்கில நாவல்களின் தோற்றத்தையும் வளர்ச்சியையும் பற்றிய செய்திகளை அறிய வேண்டும் என்று எண்ணிப் பல நூல்களைப் படித்தேன்.
இந்தச் சொற்பொழிவுகளில் தமிழ் நாவல்களின் ஆராய்ச்சியை முழுமையாக வெளியிட்டிருக்கிறேன் என்று சொல்ல இயலாது குறிப்பிட்ட கால வரம்புக்குள் பேச வேண்டிய வரையறை இருந்ததனால் அதற்குள் அடங்கும்படி கருத்துக்களை வகை செய்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
பொது வகையில் சொல்லி விட்டால் போதுமென்றும் இந்தச் சொற்பொழிவுகளில் மேலே விரிவாக ஆராய இடம் இல்லை என்றும் எண்ணியே அவற்றைப்பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
இதனை வெளியிட்டுக் கொள்ளும்படி இசைவு தந்ததற்காகச் சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தாருக்கு மீண்டும் என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
வாய்மொழியாக ஒருவன் சொல்ல அதை வேறு ஒருவன் கேட்டு இன்புற அப்படி இன்புற்றவன் தான் கேட்டதை மற்றவர்களுக்குச் சொல்ல இப்படியே கதைகள் படர்ந்து வந்தன.
எல்லாவற்றையும் எழுத்து வடிவில் அமைக்கும் வசதி இல்லாத அந்தப் பண்டைப் பழங்காலத்தில் கவிதையை அப்படி அப்படியே மனனம் பண்ணிச் சொன்னார்கள் சிலவற்றை எழுதி வைத்தார்கள்.
அவற்றை அவ்வப்போது கதை சொல்லுபவர்கள் தம்முடைய மனோபாவத்துக்கும் ஆற்றலுக்கும் ஏற்பக் கூட்டியும் குறைத்தும் மாற்றியும் சொல்லி வந்தார்கள்.
எப்படி முடியப் போகிறது என்ற எண்ணம் மற்றவற்றை யெல்லாம் மறக்கச் செய்து கேட்பவனுடைய உள்ளத்தை அந்தக் கதையில் ஆழ்த்தி விடுகிறது.
கதையைக் கேட்பதில் அவர்களுக்குள்ள ஆர்வம் அதிகம் பழங்காலத்தில் வாழ்ந்த காட்டுமிராண்டி மக்கள் விலங்குகளுடன் போரிட்டுவிட்டு இராக் காலங்களில் தீ எழுப்பி அதைச் சுற்றி உட்கார்ந்து குளிர் காய்வார்களாம்.
மர்மம் தெளிவாகிச் சுவாரசியம் குறையும் போது கேட்பவர்கள் தூங்கி விடுவார்கள் அல்லது கதை விரைவில் நின்றதற்காகக் கதை சொன்னவனைக் கொன்றுவிடுவார்களாம்.
அந்தக் கால எண்ணத்தின்படி அரசன் எல்லாரினும் உயர்ந்தவன் எல்லாரைக் காட்டிலும் ஆற்றலுடையவன் எல்லாரையும்விட அதிக இன்பம் அநுபவிக்கிறவன்.
இந்தத் திருப்தியே இந்தப் போலி மன நிறைவே கதைகளைக் கேட்கும் ஆவலைத் தூண்டியது கேட்பவர்கள் இருந்ததனால் சொல்பவர்களுக்கும் கற்பனை செய்து சொல்லும் அவசியம் உண்டாயிற்று.
ஆம் மிகப் பழைய காலத்தில் அதாவது சற்றேறக்குறைய மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வாய்மொழியாகக் கதை சொல்வதைப் பற்றியும் அவற்றிற் சில இலக்கிய வடிவம் பெற்றன என்பது பற்றியும் தொல்காப்பியரே சொல்லியிருக்கிறார்.
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழ் நாட்டிலும் மனிதர்கள் கதை சொல்லி வாழ்ந்தார்கள் என்று நான் சும்மா சொல்வதைவிட அந்தக் காலத்து மனிதர் ஒருவரையே அழைத்துக் கொண்டு வந்து உங்கள் முன் விட்டு உங்களுக்குத் தெரிந்ததைச் சொல்லும் ஐயா என்று சொன்னால் நீங்கள் கேட்க மாட்டோம் என்றா சொல்வீர்கள்?
மொகெஞ்சதரோவில் கிடைக்கும் உடைசல் பண்டம் ஒன்றை எடுத்துப் பாதுகாத்து இதோ இது பழைய சரித்திரத்தைச் சொல்கிறது கேளுங்கள் என்று சரித்திர ஆராய்ச்சிக்காரர்கள் சொன்னால் நாம் பார்க்கவும் கேட்கவும் தயாராக இருக்கிறோமே விள்ளாமல் விரியாமல் ஒரு முழு நூலேதொல்காப்பியர் தந்த உயர்ந்த இலக்கண நூலேபழங்கால இலக்கியத் துறைகளையும் அவற்றின் ஒழுங்குகளையும் நாம் தெரிந்து கொள்ளும்படி கிடைக்கிறதென்றால் அதைப் பார்த்துப் பயன் கொள்வது நம்முடைய கடமை நம் பெருமை என்று சொல்வதில் என்ன தவறு?
இத்தனை அடிகளையடையவை என்ற வரையறை யில்லாத செய்யுட்கள் இன்னவை என்பதை ஒரு சூத்திரத்தில் தொல்காப்பியர் சொல்கிறார் செய்யுள் என்பது புலவனால் இயற்றப் பெறுவது என்ற பொருளையுடையது.
பாடல்களின் இடையிடையே வரும் குறிப்புக்கள் பாட்டேயின்றித் தனியே வரும் உரை உண்மையோடு சேராமல் சொல்லப் பெறும் கட்டுக் கதை உண்மையை நகைச்சுவைப்பட சொல்லும் உரை என்பன இவை.
அவை ஓர் யானையும் குரீஇயும் தம்முள் நட்பாடி இன்னுழிச் சென்று இன்னவாறு செய்தனவென்று அவற்றுக்கு இயையாப் பொருள்படத் தொடர்நிலையான் ஒருவனுழை ஒருவன் கற்று வரலாற்று முறையான் வருகின்றன என்றும் பொருளொடு புணர்ந்த நகை மொழி என்பதற்கு பொய்யெனப் படாது மெய்யெனப் பட்டும் நகுதற்கு ஏதுவாகும் தொடர்நிலை அதுவும் உரையெனப்படும்.
இவ்விரண்டும் செவிலிக் குரியன என்பதைச் சொல்லும் சூத்திர உரையில் தலைமகளை வற்புறுத்தும் செவிலியர் புனைந்துரைத்தும் நகுவித்தும் பொழுது போக்குதற்குரிய ரென்பது இதன் கருத்து.
தலைவனுடைய பிரிவால் வருந்தி அவன் வரவு பார்த்திருக்கும் தலைவிக்குச் செவிலித் தாய்மார் அவளுடைய கவனத்தைத் திருப்ப இத்தகைய கதைகளைச் சொல்வது வழக்கமென்பது இலக்கியங்களால் தெரிய வரும் செய்தி.
நெடுநல்வாடையில்வரும் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனுடைய மனைவி போர்க்களத்திற்குச் சென்றிருக்கும் அப் பாண்டியனது பிரிவினால் வருந்தும் பொழுது அவளுக்கு அத்துன்பம் தோன்றாதபடி செவிலித்தாயர் இத்தகைய கதைகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்களாம்.
என்று நக்கீரர் பாடுகிறார் நச்சினார்க்கினியர் பொருளொடு புணராப் பொய்ம்மொழியும் மெய்ம்மொழியுமாகிய உரைகள் பலவற்றைப் பலகாற் சொல்லி என்று உரை எழுதுவர்.
பேராசிரியர் உதாரணமாக எடுத்துச் சொல்லும் யானைக்குருவி நட்பு பஞ்சதந்திரக் கதைகளையும் ஈசாப்புக் கதைகளையும் நினைப்பூட்டுகின்றன.
பேராசிரியர் தொடர்நிலை என்று இரண்டையும் சொல்கிறார் நெடுநேரம் பொழுது போக்குவதற்காகச் சொல்வன ஆதலின் அவற்றிற்கு நீளம் இன்றியமையாதது அல்லவா?
கடற்கரைப் பிராந்தியங்களில் கடற்பயணத்தையே தம் வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியாகக் கொண்ட சமுதாயத்தில் வழங்கும் கதைகளில் கதாநாயகன் பல கப்பல்களைக் கட்டிச் செலுத்துவான் கடற்போர் செய்வான்.
இவர்களுடைய லட்சியக்கனவோடு இறையுணர்வு நின்றுவிடவில்லை இவர்களுடைய அணிகளும் ஆடைகளும் விருந்தும் விழாவும் கதையும் கவிதையும் கடவுள் உணர்வோடு ஒட்டியே வளர்ந்தன.
அந்த எல்லைக்குப் பின்பு அத்தகைய கதைகளைப் படைப்பார் இல்லை பழங்கதைகளைக் கேட்பார் மட்டும் இருந்தனர் நாளடைவில் கேட்பவரும் வரவரக் குறைந்து போயினர்.
அன்று தம் கதையைக் கேட்டுத் தம்மை மறந்து நின்ற இராமர் முதல் இன்று இந்த இருபதாவது நூற்றாண்டில் விஞ்ஞானத்தின் அற்புத ஆற்றலால் விளைந்த பல வசதிகளைக் கண்கூடாக அநுபவித்து வரும் நம்வரையில் அந்தக் கதையைக் கேட்டுக்கொண்டு வருகிறது மனித சமூகம்.
வடமொழியாகக் கேட்ட இராம கதையை வெவ்வேறு மொழிகளிலும் வெவ்வேறு கவிஞர்கள் காப்பியமாக்கித் தரப் பாரத மக்கள் கேட்டு அநுபவிக்கிறார்கள்.
கதையாகக் கேட்கிறார்கள் காலக்ஷேபமாகக் கேட்கிறார்கள் நாடகமாகப் பார்க்கிறார்கள் சித்திரமாகக் கண்டு களிக்கிறார்கள் தெய்வமாக உற்சவமாகத் தரிசித்து இன்புறுகிறார்கள்.
பல்லவர் காலத்தில் தொடங்கிய கோயில் திருப்பணி சோழர் காலத்தில் படர்ந்து விஜயநகர அரசர் காலத்தில் விரிந்து இன்றும் போற்றப் பெற்று வருகிறது.
திருக்கோயில்களைப் பற்றிய அருட் பாடல்களைக் கேட்ட தமிழ் மக்கள் அக்கோயில்களைச் சுற்றி எழுந்த கதைகளையும் கேட்டார்கள் தல புராணங்களைக் கேட்டார்கள்.
இந்தத் தலத்தின் பெருமை சிறந்தது இதில் வழிபட்டால் இந்த நன்மை உண்டு என்று பொதுவாகச் சொல்லிக் காட்டுவதைவிட இன்ன அன்பர் இன்னது செய்தார் இறைவன் இவ்வாறு அருள் செய்தான் என்ற கதை வடிவத்தில் இருப்பதால் தலத்தின் பெருமை மக்கள் மனத்தில் ஆழமாகப் பதிந்தது.
மதுரைப் பெருமானுடைய திருவிளையாடல்களைத் தமிழ்நாட்டு மக்கள் எப்படிச் சுவைத்தார்கள் என்பதை எண்ணிப் பார்த்தால் இந்த உண்மை புலனாகும்.
தமிழர்களுக்குக் கதைசொல்லுவதிலும் கதை கேட்பதிலும் உள்ள ஆர்வம் எப்படிப் பிற்காலத்தில் புராணக் கதைகளின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாயின என்பதைக் காட்டுவதற்காகவே இதைச் சொன்னேன்.
கலையும் தொழிலும் கோயிலை மையமாக வைத்துப்படர்ந்தன என்றால் இலக்கியமும் பொழுது போக்கும் அதனையே சார்ந்து நின்றதில் வியப்பு ஒன்றும் இல்லை.
சீதை வந்து குளித்த இடங்களும் மஞ்சள் அரைத்துப் பூசிக்கொண்ட இடங்களும் வீமன் வந்து போர் புரிந்த இடங்களும் பஞ்சபாண்டவர்கள் படுத்து உறங்கின இடங்களும் தமிழ் நாட்டில் ஒன்றல்ல இரண் டல்ல நூறு நூறு.
எது வரலாற்று உண்மை எது கற்பனைக் கதை என்று வேறு பிரித்துப் பார்க்க ஒண்ணாத நிலை ஆராய்ச்சிக்காரர்களுக்கு ஏற்படும் வகையில் அவை பின்னிப் பிணைந்தன.
சாமானிய மனிதனால் செய்ய முடியாத தெய்விகச் செயல்களை அற்புதங்களை கடவுள் செய்தார் என்றால் நம்புபவர்கள் நம்பலாம் நம்பாதவர்கள் விட்டு விடலாம்.
ஆனால் உண்மையாக வாழ்ந்த மக்களிடம் இத்தகைய அற்புதக் கதைகளை ஏற்றிச் சொன்னால் உண்மைகூடப் பொய்யோ என்ற ஐயம் உண்டாவது இயல்பு.
இன்று நம்மிடையே மன்னர்களைப் பற்றியும் புலவர்களைப் பற்றியும் வழங்கும் பல கதைகளில் இத்தகைய மனித ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட அமானுஷ்யச் செயல்கள் வருகின்றன.
பேரரசர்களின் குலம் மறைந்து அங்கங்கே சிற்றரசர்களும் ஜமீன்தார்களும் பாளையப்பட்டுக்களும் தோன்றிய காலத்தில் அவர்களைப் பற்றிய கதைகள் எழுந்தன.
பதினெட்டாவது நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயர்களின் தொடர்பு உண்டாயிற்று வணிகர்களாக வந்த மேல்காட்டினர் நாளடைவில் சொத்தாசையினால் நாடு பிடித்தார்கள் அரசாட்சி செய்யத் தொடங்கினார்கள்.
அவர்களுடைய அரசியலாதிக்கத்தின் பலத்தால் சமயப் பிரசாரகர்களாகிய பாதிரிமார்கள் இங்கே வந்து தங்கள் சமயத்தைப் பற்றிப் பிரசாரம் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.
அதே சமயத்தில் ஆங்கிலத்தைப் பரப்புவதைவிடத் தம் சமய நெறியைப் பரப்புவதில் கண்ணாக இருந்தார்கள் மேல் நாட்டுப் பாதிரிமார்கள்.
பணக்காரர்களையும் உத்தியோகஸ்தர்களையும் ஆங்கிலத்தின் மூலம் கவர்ந்து ஆங்கிலத்திலுள்ள சமய நூல்களைப் படிக்கச்செய்து ஆங்கிலத்தில் பிரசாரம் செய்வதால் கிறிஸ்தவ சமயம் நகரங்களில் சில இடங்களில் மட்டும் இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தார்கள்.
பிள்ளையவர்களின் மற்றொரு மாணாக்கராகிய வித்துவான் தியாகராச செட்டியார் அவருடைய பாடல்களில் விவகார ஞானம் நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்வாராம்.
நீதிபதியாக இருந்தமையால் சட்ட ஞானமும் வக்கீல்கள் வாதிடும் முறையும் அவற்றை நடு நிலையில் நின்று பார்க்கும் தெளிவும் அவரிடம் இருந்திருக்க வேண்டும்.
மாதவய்யா அந்த நாவலின் முகவுரையின் தொடக்கத்திலே பின்வருமாறு சொல்கிறார் நாவல் என்ற ஆங்கிலச் சொல்லும் நவீனம் என்ற வடமொழிப் பதமும் ஒரே தாதுவினின்றும் பிறந்து ஒரே பொருளைத் தரும் வார்த்தைகளாம்.
முதற்கண் புதுமையையே குறித்த ஆங்கிலச் சொல் வழக்க விசேஷத்தால் அசாதாரணத்தையும் வியப்பையும் குறித்து நிற்றலுமன்றி வியப்பைத் தரும் நூதனக் கட்டுக் கதையாகும் ஒருவிதக் கிரந்தத்துக்குக் காரணப் பெயராகவும் வழங்குகின்றது இவ்விதக் கிரந்தங்களில் அசாதாரண அற்புத சம்பவங்களே மிகுந்துள்ளவற்றை உரோமான்ஸ் என்றும் உலக வாழ்க்கையைக கண்ணாடிபோற் பிரதி பலித்துப் பெரும்பாலும் அநுபவத்தோடு ஒத்து நிகழும் கதைகளை நாவல் என்றும் மேல்நாட்டார் கூறுவர் என்கிறார்.
இவற்றை யெல்லாம் வசன காவியம் என்று வேதநாயகம் பிள்ளை குறிக்கிறார் ஆங்கிலத்திலுள்ள கட்டுரைகளையும் கதைகளையும் படித்தார் வேதநாயகம் பிள்ளை.
பிரதாப முதலியார் சரித்திரத்துக்கு அவர் எழுதிய முன்னுரையில் இதை எடுத்தவுடனே சொல்கிறார் தமிழில் உரைநடை நூல்கள் இல்லையென்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.
இங்கிலீஷ் பிரான்சு முதலிய பாஷைகளைப் போலத் தமிழில் வசனகாவியங்கள் இல்லாமல் இருப்பது பெருங் குறைவென்பதை நாம் ஒப்புக் கொள்ளுகிறோம்.
ராஜ பாஷைகளும் சுதேச பாஷைகளும் நன்றாக உணர்ந்தவர்கள் மட்டும் உத்தமமான வசன காவியங்களை எழுதக்கூடுமே யல்லாது இதரர்கள் எழுதக்கூடுமா?
அவள் மூலமாக வேதநாயகம் பிள்ளையே பேசுகிறார் ஆகவே என்ன செய்யவேண்டும் என்பதையும் சொல்கிறார் தேச பாஷைகளில் தகுந்த வசன காவியங்கள் இருக்குமானால் இவ்வளவு நிர்ப்பாக்கியமான ஸ்திதியில் இருப்பார்களா?
தமிழ் மட்டும் தெரிந்தவர்கள் அதன் புதுமையிலே ஆழ்ந்தார்கள் இதனால் ஊக்கம் பெற்ற வேதநாயகம் பிள்ளை சுகுணசுந்தரி என்ற பெயரோடு மற்றொரு நாவலை எழுதினார் அது பிரதாப முதலியார் சரித்திரத்தைப்போல விரிந்ததன்று கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கு அளவை யுடையது.
அதன் முன்னுரையில் அதைப்பற்றி அவர் எழுதுவது வருமாறு என் முதல் நாவலான பிரதாப முதலியார் சரித்திரத்துக்குக் கிடைத்த சுமுகமான வரவேற்பே இந்த இரண்டாவது நாவலை எழுத எனக்கு ஊக்கம் அளித்தது.
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு சுகாதாரத்தையும் இளவயதில் திருமணம் செய்வது போன்ற சமூகப் பழக்கங்களினால் விளையும் தீமைகளையும் எடுத்துக்காட்டியுள்ளேன்.
இந்து இளைஞர்களுக்குத் தர்ம நீதி போதனை செய்யவேண்டும் என்பதை எல்லோரும் ஒப்புக்கொள்ளும் இந்நாளில் இந்த நவீனமும் இதனுடன் இணைக்கப்பட்ட அநுபந்தங்களும் பயன்படும் என்று நம்புகிறேன்.
கதையின் கட்டுக்கோப்பில் இயல்பான காரண காரியத் தொடர்ச்சி பாத்திரங்களின் கச்சிதமான வடிவம் கதையில் வரும் சம்பவங்களினிடையே உள்ள தொடர்பு வலிமை கதையை முடித்த பிறகு உண்டாகும் நிறைவு ஆகியவை மிக மிகக் குறைவு.
இந்தக் கூட்டத்தின் நடுவே கமலாம்பாள் சரித்திரம் தனிப் பண்புடையதாக அழகிய குணச்சித்திர மாளிகையாக படித்தவர்களின் நெஞ்சாழத்தில் இன்பத்தையும் நிறைவையும் தருவதாக அமைந்திருக்கிறது.
இரண்டு பாகங்களும் வந்து இருபத்து நாலு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு இந்த நாவலை நீட்டுவோமா என்ற எண்ணத்தோடு எழுதத் தொடங்கியது மூன்றாம் பாகம்.
எவ்வாறாயினும் பத்மாவதி சரித்திரம் முதலில் தோன்றிய உருவத்தில் இரண்டு பாகங்களில் ஒரு முழுமையுடன் விளங்குகிறது என்பதை அதைப் படித்தவர்கள் உணரக்கூடும்.
அவர் ஆங்கில நாவல்கள் இலக்கியங்களாக எண்ணி மக்களால் மதிக்கப் பெறுவதையும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அவற்றை வாங்கி அநுபவிப்பதையும் அறிந்தவர்.
ஆங்கில பாஷையில் நாவல்கள் வசன நடையிலேயே எழுதப்படுகின்றன சற்றேறக்குறைய இருநூறு வருஷங்களாக ஏற்பட்டுக் கையாளப்படுகின்றனவேனும் கடைசி ஐம்பது வருஷங்களாகவே மிகப் பரவிச் செழித்தோங்கியுள்ளன.
அவற்றின் இலக்கிய மதிப்பைப்பற்றி அவர் சொல்கிறார் பொழுது போக்குவதற்குரிய ஒரு சில்லறைப் பிரபந்தமாக இதை மதித்து இகழாது அதி மேதாவிகளும் கவீந்திரருமான வித்வ சிரோமணிகளும்கூட இவ்விதக் கிரந்தங்கள் இயற்றிப் புகழ் பெறுகின்றனர்.
புராணக் கதைகளைச் சுருக்கியும் விரித்தும் வசன நடையில் எழுதப்பட்டுள்ள சில கிரந்தங்களும் தசகுமார சரித்திரம் போன்ற மொழி பெயர்ப்புகளும் தமிழ் நாவல்கள் ஆகா என்று சொல்கிறார் யான் அறிந்த வரை அப்பெயர்க்குச் சிறிதேனும் தக்க கிரந்தங்கள் முதல்முதல் வெளிப் போந்தன பிரேம கலாவத்யமும் பிரதாப முதலியார் சரித்திரமுமே என்று முன்னோடிகளைப் பற்றி எழுதுகிறார்.
உடனே அவ்விரண்டை பற்றிய தம் கருத்தையும் சொல்லி விடுகிறார் இவற்றுள் முன்னது பல காரணங்களால் அப் பெயர்க்கு நன்கு ஏற்றதன்று பின்னது அதிகப் பயன்படாமை கருதி மேல் நாட்டாரால் சிறுபான்மையே கையாளப்படும் உரோமான்ஸ் வகுப்பைச் சேர்ந்ததாம் என்று அவர் சொல்வதை முன்பே பார்த்தோம்.
அவை இங்கே ஏராளமாக இறக்குமதியாயின மர்மக் கதைகள் அரச குடும்பத்தின் காதல் விளையாடல்களும் திருடர்களிள் தந்திரச் செயல்களும் துப்பறியும் சாமர்த்தியங்களும் அடங்கிய கதைகள் போன்றவை படிப்பவர்களின் உள்ளத்தில் கதை முடிகிற வரைக்கும் வேகத்தையும் பரபரப்பையும் தூண்டிவிட்டு வெறியையும் கிளர்ச்சி யையும் எழுப்பின.
ஆங்கிலம் அறியாதவர்கள் இந்தப் பரபரப்பு உணர்ச் சியைத் தெரிந்துகொள்ளாமல் போகிறார்களே என்ற எண்ணத்தினாலோ இவற்றைத் தமிழ்ப் படுத்தினால் புகழும் செல்வமும் மிகுதியாகும் என்ற எண்ணத்தினாலோ சிலர் இத்தகைய நாவல்களைத் தமிழில் இறக்குமதி செய்யத் தலைப்பட்டார்கள்.
ரைனால்ட்ஸ் நாவல்களையும் மற்ற மர்மக் கதைகளையும் கொலை கொள்ளை துப்பறிதல் ஆகியவற்றைச் சொல்லும் கதைகளையும் அவர் மொழிபெயர்த்தார்.
அமரசிங்கம் பிரபு அமராவதி சீமாட்டி என்று தமிழைப் போலத் தோற்றும்படி மாற்றினார் ஊர்ப்பெயர்களை இரத்தினபுரி சிங்கபுரி என்பவை போல மாற்றினார்.
வாசகர்களே பாருங்கள் மேல்நாட்டு நாகரிகத்தின் தீமையை கல்லென்றாலும் கணவன் புல் என்றாலும் புருஷன் என்னும் பாரதநாட்டுப் பெண் மணிகளின் கற்புக்கும் இந்த மேல்நாட்டு நாகரிக மங்கையர்களின் போக்குக்கும் எத்தனை வேற்றுமை பருவம் வந்த ஆண்களையும் பெண்களையும் மனம்போலப் பழக விடுவதனால் வரும் தீமைகளைப் பாருங்கள்.
வேண்டாமென்றால் விவாகரத்துப் புரிந்து கொள்ளும் உரிமையினால் உண்டாகும் ஆபாசங்களைச் சிந்தியுங்கள் என்று ஒரு சொற்பொழிவே செய்துவிடுவார்.
அடுத்தபடியாக இந்த மர்மக் கதைகளை வேறு ஒரு வகையில் எழுதத் தொடங்கித் தமிழ் நாட்டில் பெயரெடுக்க முன்வந்தார் வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார்.
பல இங்கிலீஷ் நாவல்களிற் கண்டவற்றைப் பிணைத்துத் துப்பறியும் சாமார்த்தியத்தையும் பொருத்தி வருணனைகளுடன் நாவல்களை எழுதினார் அவர்.
கொள்ளை கொலை துப்பறிதல் என்ற நிகழ்ச்சிகளை வைத்துப் படைக்கப் பெற்ற நாவல்களுக்கு வியாபாரம் அதிகமாகவே துப்பறியும் நாவல்கள் புதியனவாக எழுந்தன.
மேல்நாட்டுக் கதைகளில் வரும் ஷெர்லக் ஹோம்ஸ் என்னும் துப்பறியும் பாத்திரத்தைப் போல ஒரு பாத்திரத்தைப் படைக்க வேண்டும் என்பது ரங்கராஜுவின் கருத்து.
ஆயினும் அவருடைய நாவல்களும் வெறும் பரபரப்பை ஊட்டும் கதைகளாக இருந்தனவேயன்றி மன நிறைவையும் ஆழ்ந்த இன்பத்தையும் தரும் இலக்கியத் தகுதி பெற்றனவாக இல்லை.
இது அவருடைய நாவல்கள் எல்லாவற்றிலும் உள்ள பொதுவான அமைப்பு அது மாத்திரம் அன்று அவருடைய நாவல்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணுடைய அத்தியாயத்தில்பதினெட்டென்று நினைக்கிறேன்.
சரியாக நினைவு இல்லைசிவஞான போதத்தில் வரும் ஒரு குத்திரத்தைப் பற்றிய விளக்கம் இருக்கும் இவ்வாறு கொலை கொள்ளை மர்மம் ஆகிய விறு விறுப்பூட்டும் நிகழ்ச்சிகளைக் கொண்டு வீசிய சுழல் வேகப் புயற்காற்றினிடையே சில கதைகள் தமிழ் நாட்டுக் குடும்ப வாழ்வின் படமாக தமிழ்ப் பண்பாட்டை அடக்கமாக நினைப்பூட்டுவனவாக எழுந்தன.
இலக்கியத்துக்குரிய தகுதியாகிய மட்டத்தை எட்டவில்லை என்றாலும் எங்கும் காட்டுத் தீயைப் போலப் பரவிய பரபரப்புச் சூழலினிடையே சிறு பூக்களைப்போல அவை மலர்ந்து மணந்தன.
திலகருடைய தலைமையின்கீழ் அமைதியான அளவில் இருந்த இந்தப் போராட்டமும் சுதந்தர உணர்ச்சியும் காந்தியடிகள் அரசியல் வானத்தில் தோன்றியவுடன் பன்மடங்கு அதிகமாயின.
நாள் இதழ்களும் வார இதழ்களும் திங்கள் இதழ்களும் தேசீய உணர்ச்சியுடன் செய்திகளை வெளியிட்டன தலைவர்களின் சொற்பொழிவுகளைத் தாங்கி வந்தன மக்கள் பத்திரிகைகளை வரவர மிகுதியாகப் படிக்கத் தலைப்பட்டனர்.
தமிழ் நாட்டில் புதிதாக ஹிந்தியைப் படித்தவர்கள் அந்த நாவல்களைப் படித்து இன்புற்றார்கள் காந்திமகாத்மா சொன்ன எதற்கும் தனி மதிப்பு உண்டாயிற்று.
நாவல்களில் வளைய வரும் பாத்திரங்கள் நம்முடைய தோழர்களாக நம் இதயத்தோடு ஒட்டி உணர்பவர்களாக ஆகிவிட்டார்கள் செய்யுளில் அமைந்த காவியத்தைப் பொருள் அறிந்து படித்து இன்புறுவது எல்லாராலும் முடியாத காரியம்.
ஆனால் இந்த நாவல்களோ உரைநடையில் அமைந்த காவியங்களாக நமக்கு விளங்கும் தெளிவான நடையில் இயல்பாக அலையோடும் அந்த நடையின் அழகோடு மாசுமறுவற்ற கண்ணாடியிலே காணும் காட்சிகளைப் போன்ற நிகழ்ச்சிகளோடு மனத்துக்கு மகிழ்ச்சியை ஊட்டின.
ஆனால் இன்ன கோணத்தில் இன்ன நிலையில் எடுத்தால் காணவேண்டியதைக் காட்டவும் காணவேண்டாததை மறைக்கவும் முடியும் என்ற உத்தி அவனுக்குத் தெரிகிறது.
அது போலத்தான் சிறந்த இலக்கியங்கள் காவியமாகட்டும் சிறுகதையாகட்டும் நாவலாகட்டும் படிக்கும்போது இன்பம் உண்டாக்குவதன்றிப் படித்த பிறகும் நம் நெஞ்சில் ஊறிச் சுவை ததும்பி மணக்கின்றன.
முன்பெல்லாம் நாவல்கள் என்று நடமாடிய மூன்றாந்தர மர்மக் கதைகளும் கண்டதும் காதல் கொண்டதும் கோலமென்று காட்டும் கிளுகிளுப்புக் கதைகளும் மட்ட ரகமானவை என்பதை இப்போது தமிழ் மக்கள் அறியலானார்கள் ஹிந்தி மொழி நூல்களிலும் வங்க மொழி நூல்களிலும் மகிழ்ந்து போனார்கள்.
மூல நூல்களின் மொழியில் நல்ல அறிவும் தமிழில் தடங்கலின்றி அழகாக எழுதும் வன்மையும் இருக்தாலன்றி மொழி பெயர்ப்பில் வெற்றி பெறுவதென்பது எளிய செயலன்று.
ஹிந்தியிலிருந்தும் மராத்தியிலிருந்தும் நாவல்களை நல்ல தமிழில் மொழி பெயர்த்துத் தந்தவர்களில் தலையாக நிற்பவர் என்னுடைய உழுவலன்பர் திரு கா.
இந்தத் துறையில் வங்க மொழியிலிருந்து நேராக மொழிபெயர்த்துத் தந்தவர்களில் தமிழ் நாட்டில் மதிப்புக்குரியவர்களாக விளங்குகின்றவர்கள் என் அன்பர்களாகிய திரு த.
இவ்வாறு வடநாட்டு மொழிகளிலிருந்து பெயர்த்த நாவல்கள் தமிழ்நாட்டில் மலிந்தபொழுது முதலில் யாவரும் அவற்றை வரவேற்றுப் படித்து மகிழ்ந்தார்கள்.
ஒரு பத்திரிகையில் ரவீந்திரர் நாவலும் வேறொரு பத்திரிகையில் பங்கிம் சந்திரர் நாவலும் மற்றொன்றில் சந்த்சந்திரர் நாவலும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு தொடர்கதையாக வந்தன.
பாடப் புத்தகங்களையும் பெரிய ஆராய்ச்சி நூல்களையும் விட்டு விட்டு ஆக்க இலக்கியங்களை மட்டும் பார்த்தால் நிச்சயமாக நூற்றுக்கு எழுபத்தைந்து விழுக்காடு பத்திரிகைகளில் வந்து தொகுத்தவையாகவே இருக்கும்.
பார்த்திபன் கனவு சிவகாமியின் சபதம் என்ற இரண்டு நூல்களையும் எழுதுவதற்காக அவர் மகாபலிபுரம் அஜந்தா ஆகிய இடங்களுக்குப் போய் வந்த செய்தியைச் சிவகாமியின் சபதம் முகவுரையிலே எழுதியிருக்கிறார் பல ஆண்டுகளாகச் சிந்தித்துச் சிந்தித்து உள்ளத்தில் உருவாக்கி எழுதியவை அவை இரண்டும் என்பதை அந்த முகவுரையில் பின்வரும் பகுதி தெளிவாக்கும் சிவகாமியின் சபதம் என்னும் பெயர் தாங்கிய இந்த நூலை ஏதேனும் ஒரு வழியிலே பெற்றுக் கையில் ஏந்திக் கொண்டிருக்கும் அன்பர்கள் இது அபாரமான புத்தகம் என்று உடனே தீர்மானித்துவிடக் கூடும்.
சிவகாமியின் சபதத்தில் கடைசி வரியை எழுதி முற்றும் என்று கொட்டை எழுத்தில் போட்ட பிறகுதான் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக நான் சுமந்து கொண்டிருந்த பாரம் என் அகத்திலிருந்து நீங்கியது.
மகேந்திரரும் மாமல்லரும் ஆயனரும் சிவகாமியும் பரஞ்சோதியும் பார்த்திபனும் விக்கிரமனும் குந்தவியும் மற்றும் பல கதாபாத்திரங்களும் என் நெஞ்சிலிருந்து கீழ் இறங்கி போய் வருகிறோம் என்று அருமையோடு.
இந்தச் சரித்திர நாவல்களையல்லாமல் மகுடபதி சோலைமலை இளவரசி அலையோசை முதலிய வேறு நாவல்களையும் கல்கி எழுதியிருக்கிறார் எல்லாமே தொடர் கதைகளாக வெளிவந்தவை.
பெர்ள் பக் என்னும் சிறந்த நாவலாசிரியை தொடர் கதை எழுதும் உத்தி வேறு நாவல் எழுதும் உத்தி வேறு என்று சொல்கிறார் அதனால் தொடர்கதை எழுதுகிறவர்களெல்லாம் நாவலாசிரியர்கள் ஆவதில்லை நாவலாசிரியர்களுக்குத் தொடர்கதை எழுத வருவதில்லை என்று திட்டமாகச் சொல்கிறார் அவர் சொல்வதையே கேட்கலாம் ஒரு கருத்தை நான் உறுதியாகச் சொல்வேன்என்னைப் பொறுத்த அளவிலாவது முதலில் ஒரு தொடர் கதையை எழுதிவிட்டுப் பிறகு அதை ஒரு நல்ல நாவலாக ஆக்குவது என்பது முடியாத காரியம் பொதுவாகச் சொன்னால் நாவலாசிரியர்கள் தொடர்கதை எழுதும் மனோபாவம் உடையவர்கள் அல்ல.
தான் படைத்துப் பத்திரிகையின் பக்கங்களில் உலாவ விடும் பாத்திரங்கள் படிப்பவர்களின் கற்பனையுணர்வில் பாய்ந்து வாழும்படி செய்வதுதான் தொடர்கதைக்கு வெற்றி இதுதானே நாவலின் நோக்கம்?
அப்படியானால் நாடகங்களில் ஒரு காட்சியின் முடிவு மிகவும் சுவாரசியமாக நின்று அடுத்த காட்சியை ஆவலோடு நோக்கும்படி அமைய வேண்டும் என்று சொல்கிறார்களே அது தவறா?
ஒவ்வோர் அத்தியாய முடிவும் ஆவலைத் தூண்டும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்று சிலர் முயல்வதில் மொத்தத்தில் நாவலுக்கு இருக்க வேண்டிய கட்டமைதி அல்லது பிகு தளர்ந்து விடுவதுண்டு.
அன்றியும் தொடர்கதை எழுதும்போது கதையின் மூலக் கருவும் எற்புச் சட்டகம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளும் இன்னவை என்று முதலில் திட்டமிட்டுக் குறித்துக் கொண்டே எழுதுகிறார்கள்.
ஆனால் மூளை சரியாக வேலை செய்யா விட்டால் அந்த வாரக்கதை வெறும் வருணனையாகவோ மனச்சுழற்சியின் சித்திரமாகவோ பழஞ் சரித்திர விளக்க மாகவோ அமைந்து விடுகிறது.
மற்றொன்று பொதுவாக மக்களுக்கு அந்த அந்தக் காலத்தில் நிகழும் நிகழ்ச்சியைப்பற்றித் தெரிந்து கொள்வதிலும் அதைப்பற்றிப் பேசுவதிலும் ஊக்கம் இருக்கும்.
இவ்வாறு உண்மையிலே ஒரு சமயம் நிகழ்ந்த நிகழ்ச்சியை எப்படியாவது அந்த வாரம் வரும் தொடர்கதையில் நுழைத்துவிட வேண்டும் என்ற ஆசை ஆசிரியருக்குத் தோன்றலாம்.
அந்த வாரத்தில் வந்த தொடர்கதைப் பகுதியில் தீ விபத்தோ வெள்ளச் சேதமோ இவ்வாறு இடம் பெறுமானால் வாசகர்கள் ஒ ஓ என்று அப்போது பாராட்டுவார்கள்.
ஆனால் தொடர்கதை முடிவு பெற்று முழு உருவத்தோடு நிற்கும்போது இத்தகைய பகுதிகள் கதையின் ஓட்டத்தோடு இணைந்து இழைந்து பொருந்தி ஓடாமல் தனித்தனியே பிதுங்கி நிற்பன போலத் தோன்றும்.
கல்கியின் சரித்திர சமூக நாவல்களைப்பற்றித் தனியே பேசுவதாக இருப்பதால் இந்த அளவோடு கல்கியின் தொடர்கதைகளைப்பற்றிச் சொல்வதை நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.
எப்படியானாலும் இந்தப் பதினைந்து ஆண்டுகளாகத் தமிழ் நாட்டில் வெளி வந்த நாவல்களில் நூற்றுக்குத் தொண்ணுாறு விழுக்காடு தொடர்கதைகளாகவே வந்தவை.
சரித்திரத்தில் வரும் ஆட்களின் பெயர்களையும் ஊர்களின் பெயர்களையும் அங்கங்கே தெளித்து எழுதிவிட்டால் மட்டும் சரித்திரக் கதை ஆக முடியாது குடும்பத்தைப்பற்றிய நாவல்களும் சமுதாயத்தைப் பற்றிய நாவல்களும் பல வந்திருக்கின்றன.
ஆகவே ஆரம்ப காலத்தில் தோன்றிய சில நாவல்களையும் அமரர் கல்கியின் நாவல்களிற் சிலவற்றையும் பற்றி இனி ஆராயலாமென்று நினைக்கிறேன்.
அந்த நூற்றாண்டின் நாவல்களில் முதலில் தோன்றிய நாவல் என்பதனால் பிரதாப முதலியார் சரித்திரத்தையும் அதே நூற்றாண்டில் தோன்றியவற்றில் இலக்கியத் தகுதி பெற்றவை என்பதால் கமலாம்பாள் சரித்திரத்தையும் பத்மாவதி சரித்திரத்தையும் இப்போது ஆராயலாம் என்று எண்ணுகிறேன்.
ஒருகால் முதலில் தோன்றிய நாவலுக்குப் பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் என்று வேதநாயகம் பிள்ளை பெயர் வைத்ததனால் நாவலைக் குறிக்க அதனையே கொள்ளலாம் என்ற எண்ணம் கொண்டு மற்ற இரண்டு நாவலாசிரியர்களும் அப்படி வைத்தார்கள் போலும்.
வேதநாயகம் பிள்ளைகூடத் தம்முடைய இரண்டாவது நாவலுக்குச் சுகுணசுந்தரி என்ற பெயரையே வைத் தார் சுகுணசுந்தரி சரித்திரம் என்று வைக்கவில்லை.
பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் ஜீவிய சரித்திரத்தைப் போலவே முன்னோர் சாதி ஊர் பிறப்பு வளர்ப்பு வாழ்க்கை ஆகிய முறையில் தொடங்குகிறது பிரதாப முதலியார் தம் வரலாற்றைத் தாமே சொல்லுவதாகிய சுய சரித்திரப் பாணியில் அமைந்திருக்கிறது.
ஆனாலும் கதையில் வரும் செயல்கள் நிகழ்ந்த காலத்தில் அவனுக்கு இருந்த மன நிலைக்கும் கதை முழுதும் நிகழ்ந்த பிறகு எல்லாவற்றையும் மீண்டும் நினைந்து சொல்லும் பிற்கால மன நிலைக்கும் வேறுபாடு இருக்கும்.
ஆதலின் சுய சரித்திரப் பாணியில் அமையும் நாவல்கள் சிறந்தன அல்ல என்ற கருத்தை இந்தக் காலத்து மேல்நாட்டு நாவல்களைப் படித்தவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள்.
ரொமான்ஸ் என்னும் அற்புதக் கதைகளின் இயல்பை ஆர்நால்ட் கெட்டில் என்பவர் கூறுவது இங்கே அறிவதற்குரியது ரொமான்ஸ் என்பது இயல்புக்கு வேறானது செல்வர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்வது பாளையப்பட்டுக்காரர்களின் ஆட்சிக் காலத்து இலக்கியம் நாம் வாழும் உலகத்தில் எப்படி வாழ வேண்டுமென்பதை வகுத்துக் காட்டாமல் மக்களை நம்மினும் வேறான உலகத்துக்கு எட்ட முடியாத வாழ்க்கைக்கு அழைத்துச் செல்வது நீதியைச் சொல்லும் பகுதி அதில் தலையானது என்று கூறுகிறார்.
அவர்களுக்குக் கல்யாணம் ஆகும் பருவம் வருகிறது ஞானாம்பாளின் தந்தையார் திருமணமான பிறகு பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் தம் வீட்டிலேயே இருக்கவேண்டும் என்று சொல்கிறார்.