sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கூடத்தில் நாற்காலியெதிரில் படுத்து உருண்டவண்ணம் அவள் தனக்கே பேசிக் கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டால் அந்த நாற்காலியே அந்த உலகத்துள் வெளி ஆளுக்கு உரிமை கிடை யாது.
ஆனால் அவளைப் பொறுத்தவரை அவள் காணும் உலகம் அவளுக்கு அவள் எண்ணத்தின் தீவிரத்தில் அவளைச் சூழும் உலகத்தினும் உண்மை பழம்வெள்ளத்தை அடித்துச்செல்லும் புதுவெள்ளம்.
எந்த உத்தியை எழுத்தாளன் கையாண்டாலும் சரி அத்தோடு இணைந்து அதேசமயம் அதைத் தன்னோடு பிணைக்கும் கட்டுப்பாடு பொறுப்பு உழைப்பு அவன் பாஷைக்கு அத்தியாவசியம்.
மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை அபிதா நாற் காலியில் மாற்றி மாற்றிப் பார்க்கும் உருவங்கள் அவள் எண்ணத்தின் ஆக்க சக்தியில் அவளுக்கு முற்றும் பொருந்தும்.
பரஸ்பர ஈர்ப்புசக்தியில் காலம் காலம் கற்பாந்த காலமாக அந்தரத்தில் தாம் தனித்தனியாக இயங்கிக் கொண்டு சில கிரகங்கள் மற்ற கிரகங்களைச் சுற்றி வருவதுமே இந்த ஸ்ருதி சுத்தத்துக்குச் சான்று.
ஒரு துளி அபஸ்வரம் அடித்தாலும் கவிழ்ந்து மோதி இந்த ஸ்ருதியில் இதுபற்றி உரக்கச் சிந்தனை புரிந்துகொண் டிருப்பதற்கு நாம் இருக்கமாட்டோம்.
சபையென்று கூடப் பாராமல் மேடைக்கு வந்து பாடகரைக் கட்டிக்கொண்டு அடே விசுவநாதா தேவமனோகரியை இவ்வளவு விஸ்தாரமாக ஆலா பனை பண்ணி இன்னிக்குத்தான் கேக்கறேண்டா பாராட்டுபவர் தியாகய்யர்வாளின் நேர் சிஷ்ய பரம்பரை பாடுபவர் வர ப்ரஸாதி.
இங்கு நான் உறுத்திச் சொல்ல முயல்வது யாதெனில் தேவமனோகரி ஆலாபனை பழக்கத்தில் வராததால் அதற்குரிய ஆரோஹண அவரோஹண ஸவரங்கள் இயக்கவரம்புகள் இல்லாமல் போய்விடுமா?
விஷயமும் சொல்லும் விதமும் ஒன்றாகி அதன் தாய்மையில் தோய்ந்துபோய் இதில் ஒரு அமானுஷ்யம் நேரில் பார்த்தாலும் அல்ல நிரூபணங்கள் இருந்தாலும் நம்பமுடியாத தன்மை இருக்கிறது.
பாரதி வாழ்ந்துகொண்டிருந்த சமயத்திலேயே இவன்போல் ஒரு பிறப்பு உண்டா எனும் அதிசயிப்பில் இதிஹாச உலகில் புகுந்துவிடுகிறார்கள்.
இதன் நேர்பலன் அந்தந்த மனப்பான்மைக்கேற்ப ஒவியமோ காவியமோ ஸங்கீதமோ சிந்தனையோ இத்யாதி கலை ஈடுபாடு உண்டாகிறதாம்.
நடப்பது யாதெனில் லோகாயதமான வசதிகளைப் பெறுவதற் காக விழிப்பு தந்த வித்தையைக் களங்கம் பண்ணிக் கொண்டு பயன்படுத்துகையில் அல்லது விழிப்பு வந்தும் கவனம் வேறு மாறாட்டங்களில் வழி தப்பிவிடுகையில் ஸர்ப்பம் தடாலென்று விழுந்து பழைய மயக்க நிலையில் ஆழ்ந்துவிடுகிறோம்.
அரைத்த மாவையே அரைத்துக்கொண்டு அகப்பட் டதைச் சுருட்டுடா ஆண்டியப்பாவென்று பின்னரும் அதே மாவை அரைத்துக்கொண்டு நாளடைவில் அடைந்த வரமும் தேய்ந்து கட்டில் காலைப் போலப் பஞ்சபாண்டவர் என்று எழுதிக் காண்பித்த கதைதான்.
இதனால்தான் ஞானத்தின் விடிவை அடையாளம் கண்டுகொண்ட மஹாபுருஷன் ரமணர் போன்றவர் தப்பித்தோம் என்று வீட்டை விட்டு ஓடிவிடுகிறான்.
பூகம்பம் மொத்தச் சகட்டில் வாங்கும் பலி பற்றவில்லையென்று இரானில் பிரதி தினமும் ஆளும் கட்சி பனங்காய் சீவுவதுபோல எதிர்க்கட்சித் தலைகளைக் குலைகுலையாகச் சுட்டுத் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறது.
என் தங்கையின் சடலத்துக்கு நெருப்பு வைத்து விட்டுச் சுடுகாட்டிலிருந்து திரும்பியதும் அம்மா கதறுகிறாள் ராமாமிருதம் எனக்குப் பசிக்கிறதேடா பத்து மாதம் சூளை வைத்த குழியாச்சே அதிலிருந்து ஜ்வாலையின் குபீர் .
கான்ஸ்டபிள் ஸ்ப்இன்ஸ்பெக்டர் இன்ஸ்பெக்டர் வரை அவரவர் காரியங்களுக்கு ஒழுங்கு நடவடிக்கையிலிருந்து தப்புவதிலிருந்து பதவி உயர்வுக்குக் குறுக்கு வழி கோணல் வழி வரை இவர் வாசலில் காத்துக் கிடப்பார்கள்.
என் வீட்டில் பரணில் நாடிசாஸ்திரம் பற்றி மட்டுமே அடுக்கடுக்கா புஸ்தகங் களும் ஒலைச்சுவடிகளும் கிடக்கு பாட்டனார் படிச்சது.
பிச்சு கடைக்குட்டி போலீஸ் தாத்தா இறந்த சமயம் இவர் லால்குடிக்கு ஈமச்சடங்குகளுக்கு வந்திருந்தபோது நான் முதன்முதலாகப் பார்த்தது.
என்னவோ எலுமிச்சம் பழத்தை நுனியில் வைத்துப் பார்க்கிறதாமே அந்தக் காலத்து பாஷை போலீஸ் ஆனதால் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது அடுத்து இருபது இருபத்துஐந்து வருடங்களுக்குப் பின்னர்தான் மறுபடியும் பார்க்க வாய்த்தது.
ஆனால் முகத்தின் இயற்கை கம்பீரமும் பின்னால் உத்தியோக ரீதியின் பலனாக அந்த கம்பீரத்தின் மேல் அதிகா ரத்தின் வார்ப்பும் போய்விடுமா?
ஒரு கொள்ளைக் கூட்டத்தையே தனியாக வளைத்துவிட்டாராம் சிதம்பரம் ஐயர் சுந்தரம் ஐயர் பிச்சு ஐயர் நன்றாகச் சம்பாதித்தனர்.
என் எண்ணம் என் உரிமை சரி சரி வண்டி ஸைடிங் மாறுகிறது கவனி ஆனால் வீட்டுக்கு வீடு குடும்பத்துக்குக் குடும்பம் அவரவர்களுக்குத் தங்களைப் பற்றி எண்ணம் இப்படித் தான் இருக்குமோ என்னவோ?
இத்தனை செருக்குகளின் திரட்சிதானே மானுடத்தின் பெருமிதம் ஆண்களுக்குப் பொதுவான அடித் தலைமுறை களுக்கும் இறங்கிவிட்ட ஒரு அங்கசேஷ்டை உண்டு.
பத்மாஸன ஆரம்பத்தில் ஒரு காலை மடித்து அந்தத் தொடைமீது மறுகாலைப் போட்டு பாதத்தை ஆட்டிக் கொண்டு நிமிர்ந்த முதுகுடன் மணிக்கணக்கில் உட்கார்ந்தவண்ணம் சினிமாவில் வில்லன் ரிஷி மடாதிபதி போஸ் அது அரைப்பட்டினியோ கால் பட்டினியோ பேச்சிலோ உட்கார்ந்திருக்கும் நிலை யிலோ மிடுக்குக் குறையாது.
இந்த அட்டஹாசக் குழாம் நடுவே ஒரே வரி சொருகிய ப்ரவர்த்த ஸ்ரீமதி எனும் பெயர் கண் தப்பியிருப்பின் அமிர்தமய்யர் பேறுகளின் எண்ணிக்கை முழுப்பெறாது.
கவனி ஆரம்ப எழுத்தாளர்களுக்கு என் சூத்திரம் அதில் சிந்தும் கனம் கேலி செறிவு ஆண்களுக்கு சாத்தியமில்லை எள்ளும் பச்சரிசியும் கலந்தாற் போன்ற ஜோடிப் பொருத்தம்.
வத்திப்பெட்டி இந்தச் சமயத்துக்கு மறந்துபோனால் அல்லது அதன் கடைசிக் குச்சியில் இருந்தால் அதுவும் கிழித்த சுருக்கில் சுர்ர்ரோடு புஸ்க் ஆனால் இந்தச் சமயத்துக்கு நரகம் இதைவிட இல்லை.
வாய்க்கால் கரையோரம் துவைக்கும் கல் பாழ்மண்டபம் சில இடங்களில் தென்னங்கொல்லையிலோ சப்பாத்திப் புதரிலோ அடர்த்தி நடுவில் பறவைக் கூடுபோல் கிடைக்கும் ஒதுக்கிடம் இதுபோல் மறைவு தேடியாக வேண்டும்.
என்று ரவிவர்மா படத்தில் மேனகை போல் ஏந்திக்கொண்டு அவரும் ரிஷி போல் ஒரு கையால் கண்ணை மூடிக்கொண்டு மறுகையால் தள்ளிக்கொண்டு.
ஆனால் காட்டிய அக்கறை அவ்வளவுதான் ஸ்ரீமதிக்குத்தான் அந்த வாழ்க்கை அலுத்துவிட்டதோ இல்லை அங்குதான் இனி அவளுக்கு மதிப்பு இல்லையோ ஒருநாள் ராமசாமி அண்ணாவிடம் ஐந்து குழந்தைகளுடன் இரண்டு பெண்கள் மூன்று ஆண்கள் வந்துவிட்டாள்.
பின்னர் ஒருநாள் நடராஜ ஐயர் இம்மையின் தேடலில் படும் அவஸ்தை காலதேவனுக்கே காணப் பொறுக்காமல் அவருடைய சீட்டைத் தேடிக் கண்டு எடுத்துவிட்டான்.
ஏதோ கையிலும் கழுத்திலும் இருந்த ஒன்று அரை பொன்னோ காக்காப் பொன்னோ பூட்டி முதல் பெண்ணை உடன் பிறந்தவர்மார் உபயத்தில் கட்டிக் கொடுத்தாச்சு.
இவர் ஏனம் கொண்டுபோகாமல் கடைக்காரனிடம் காகிதம் இல்லாமலோ இஷ்டமில்லாமலோ எரிச்ச லோடு மடியில் ஏந்தப் பண்ணிவிட்டான்.
அண்ணா அப்போ என்ன சின்னப்பையன் இடுப்பு முண்டுத் தலைப்பை அப்படியே பிடித்துக்கொண்டே கவனத்தைச் சொந்த ஆகாயத்தில் பறக்க விட்டுவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து மடியை உதறியதும் எண்ணி எட்டு உப்புக்கற்கள் உதிர்ந்தனவாம்.
என் தாய்க்கு அப்போது வயது பதின்மூன்று பதினாலு வயதுகளை உத்தேசக் கணக்கிலே ஒப்பிட்டுப் பார்க்கையில் ஸ்ரீமதிப் பாட்டி நாற்பது தாண்டினாளோ சந்தேகம்.
திவசத்தின் மிச்சம் மீதிக் குழம்பு ரஸம் கூட்டு பதார்த்த வகைகளுடன் இன்றியமையாத கீரையையும் புழக்கடையிலிருந்து பிடுங்கிச் சேர்த்து இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெயையும் கூட்டிக் காய்ச்சி சுண்டக் காய்ச்சி அன்றன்று குறையக் குறைய மீதியை இன்னும் காய்ச்சிக் காய்ச்சி மீண்டும் ஐக் காய்ச்சி சுண்டச் சுண்ட அதற்கு ஒரு கறுப்பு கண்டு ஆறின நிலையில் ஏடு புடைத்துக்கொண்டு அப்புறம் ஒரு பழம் வாடை வீச ஆரம்பித்ததும் ஜாடை தெரிந்து கொள்ளாமல் அல்லது தெரிந்துகொள்ள மறுத்து எல்லாம் இல்லாக் குறைதான் உனக்காச்சு எனக் காச்சு என்று வகை பார்த்தால் அந்தக் கறுப்பு அன்று பாற்கடலைக் கடைந்ததும் படர்ந்த நீலத்தை விழுங்கிய காலகண்டனையும் கவிழ்க்கவல்ல கரி என வேளை தவறி அடையாளம் கண்டுகொண்டு என்ன பயன்?
அம்மாப் பெண்ணே அம்மாப் பெண் கையைப் பிடித்து அண்ணன் கையில் கொடுத்து என் பெண்ணை சப்த ரிஷிக்குத்தான் நீ பண்ணிக்கணும் இப்போ என்ன அதைப்பத்தி?
சுந்தரகாண்டத்தை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு இரவின் மிச்சப் போதுக்கு வியாக்யானம் வின்யாசம் கவிநயம் பொருள்நயம் சொல்நயம் மனோதத்துவ ஆராய்ச்சி.
உத்தர காண்டத்தை விட்டுத்தள்ளு அது வண்ணான் வண்ணாத்தி அக்கப்போர் நடந்துபோன காரியங் களுக்குச் சாக்குகள் சமாதானங்கள் ஆனால் இந்த ஹனுமான் ஒரு ஆச்சரியமான சிருஷ்டி.
ஆனால் மந்திரம்னு எடுத்துண்டால் வெறும் உச்சரணை திரும்பத் திரும்பச் சொல்வதற்கே என்ன சக்தி அப்புறம் எத்தனையோ சக்திகளுக்கு உறைவிடமாக இருந்தும் தன்னை மறந்திருந்தானாம் அப்போ ஞாபகப்படுத்தற வன் ஞாபகப்படுத்த வேண்டிய முறையில் ஞாபகப் படுத்தினால் மனித சக்திக்கு எல்லையே இருக்காது போல இருக்கே அதற்கு எடுத்துக்காட்டுதானே ஆஞ்ச னேயன் குரு என்கிறவன் புதுசா என்ன உபதேசம் பண்ணுகிறான் ?
உலகில் சாவின் விளைவுக்கே காரணம் என்று ஒரு வாதம் ஏற்கெனவே வழக்கில் பெருந்திரு குலதெய்வம் இன்னொரு பூ நம்மையே அவளிடம் ஒப்படைத்தாகி விட்டது.
ஆனால் இத்தனைத் தர்க்கம் குதர்க்கம் என் அறிவின் அல்ல அறிவு என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் அசடின் அதிகப்பிரசங்க மாக இருக்கலாம்.
அப்பாவின் தகுதிக்கு அவர் காலத்துப் பெரிய மனுஷாளைக் கொஞ்சம் நைச்சியம் கட்டிக்கொண்டு போயிருந்தாரானால் வித்வத் பிரகாசித்திருக்கும் குடும்பம் உருப்பட்டு இருக்கும்.
பிரம்மோத்ஸவத்தின் போது ஊர்வலத்துக்குப் பின் கோயிலுள் நடராஜா சன்னதிக்கெதிரே உத்ஸவரை இறக்கி அங்கே நாயனக் கச்சேரி கும்மி கோலாட்டம் பரத்நாட்டியம் தேவாரம் கேளிக்கை உபசாரங்கள் நடக்கும்.
அந்தச் சமயத்தில் பழைய பாரம்பரிய உரிமையில் கும்மியடிக்கும் தேவதாசிக் கூட்டத்தில் லக்ஷமியும் கலந்துகொள்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.
வறுமையால் வீட்டுச் சூழ்நிலை பட்டினிகள் பள்ளியில் பாடம் சொல்லிக் கொடுக்காமலே சொல்லிக் கொடுக்கத் தெரியாமலே உபாத்தியாயர் களின் கொடுமை பின் வந்தவர்களைக் காட்டிலும் அவரை அதிகம் பாதித்துவிட்டன என்று சொல்ல வேணும்.
வயிற்றுக் கொடுமையில் ஒழுங்கை உள் தந்த இருளின் தஞ்சத்தில் மானம் வடித்த கண்ணிரில் ஊறிப்போய் நேரிடையாக நெஞ்சம் திறந்த வாக்கு.
ஆனால் தோற்றத்தை விவரிக் கையில் இடுப்பு குழம்புக் கற்சட்டிபோல் என்கிற உவமை தோன்றியதும் உவமையின் பொருத்தம் பற்றி எனக்கு எள்ளளவும் சந்தேகம் இல்லை.
அந்த ஆசாமி இதைப் படிக்க நேர்ந்து தன்னை அடையாளம் கண்டுகொள்ளும்போதும் கண்டு கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது அந்த மனம் என்ன புண்படும் அதுதான் என் நோக்கமா?
எந்தக் கலைக்கும் கச்சா சரக்கு வாழ்க்கையும் மக்களுந்தான் காசுக்குத் தலையும் பூவும் போல எழுத்தின் கதை கட்டுரை வரலாறு கவிதை கடிதம் வெள்ளைக் காகிதத்தைக் கறுப்புக் காகிதமாக்கும் இத்யாதிகள் அனைத்தையும் அணைத்ததைத்தான் எழுத்து எனக் குறிப்பிடுகிறேன்.
எனக்காகவே எழுதிக்கொள்கிறேன் வாஸ்தவம் எழுதுகிறவரை இது சரி எழுதியதைப் பிறருக்குக் காட் டாமல் நானே படித்துக் கொண்டாலும் அந்த சமயத்துக்கு நான் வாசகன்தானே இந்தத் தர்க்க நுணுக்கங்கள் எதற்கு?
படிக்கக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டாலும் யாரோ எழுதியதை யாரோ படித்து அதை அவரிடமிருந்து யாரோ சொல்லிக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டாலும் நேரும் பலன்கள் வேறுபடினும் எழுத்தின்மூலம் பரவிய விஷயஞானம் கொள்கையில் ஒன்றுதான்.
ஆகவே புரிந்தாலும் புரியாவிட்டாலும் பிடித் தாலும் பிடிக்காவிட்டாலும் படித்ததனாலாய பாதிப்பு கண்டபின் வாசகனின் பொறுப்பு எழுதினவனுக்குக் குறைந்ததல்ல என்பது என் கருத்து.
குரங்கைப் போல என்றுதான் அர்த்தம் என் கண்ணே கற்பகமே ராஜாத்தி இது ஒரு குடிசையில் தன் பிள்ளைக் குழந்தையைக் கொஞ்சும் ஒரு தாய்.
ஆனால் அறிந்தும் அறியாமலும் மானாவாரியாக பவழமல்லி வேப்பம்பூ பூவரசு உதிர்ந்து தரைக்கு ஜமக்காளமிடுவது போன்று சொற்கள் பதங்கள் ஒசைகள் வே தெள்ளுமணிகள் தம் வாயிலாகவும் வாக்காகவும் தம் மாண்பில் நிகழ்ந்துகொண்டே யிருக்கின்றன.
இவை உடனேயோ பின்னரோ மறதியில் புதைந்தோ அல்லது வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் நாக்குக்கு நாக்கு வழிவழியாகச் சுழன்று வெவ்வேறு மணங்களும் நிழல்களும் கூடி மிச்ச நேரத்துக்கு இல் நீந்திக்கொண்டேயிருக்கின்றன.
இப்பதங்களை சொற்களை ஒசைகளைத் தன்தன் ஈடுபாட்டுக்கேற்பத் தேர்ந்தெடுத்து ஆரம் தொடுத்து நம் முன் வைக்கையில் அதை நாம் அடையாளம் கண்டுகொள்கையில் ஆ ஈதென்ன?
இப்படித்தான் என் நெஞ்சில் இருந்ததை நான் சொல்லவல்லாமல் இவன் எப்படி என் நெஞ்சில் இருந்ததை என் நெஞ்சிலிருந்து பிடுங்கச் சொல்லி விட்டான்?
என்று வியக்கையில் கூச்சமுணர்கையில் அச்சுறுகையில் தேறுதல் கொள்கையில் உள்ளுணர்வு ஆசி கூறுகையில் அந்த எழுத்து எழுத்து என்பது வெளி யீட்டின் ஒரு வகைதானே?
என் நரம்பின் விதிர்விதிப்பில் ஏற்கெனவே அதனுள் புதைந்து கிடந்து அவ்வப்போது தன்னை வெளிப் படுத்திக் கொள்ளும் வாழ்வின் இசை இதன் விளை வாய் என் மகிழ்ச்சியின் மறு பெயர் அஞ்சலி.
நட்ட கல்லெல்லாம் சிவமாய நம்நாட்டுப் பண்பில் அவரவர் தன் உபாஸனையில் சிறுதுளி பெருவெள்ளமாய் சக்தி என்றும் விஞ்ஞான பாஷையில் என்றும் எனக்குக் குலதெய்வம் பெருந்திரு என்றும் அவரவரின் நடமாடும் தெய்வம் தாய் என்றும் பொதுவாக உயிரின் கவிதா தேவி என்கட்டுமா?
ஆனால் இந்த உள்பூரிப்புகள் ஒன்று குழைந்து தொடர்ந்த ஒரே நிலையாகிவிடில் இந்த உடல் அதன் பல குறைகளில் தாங்க முடியாது ககனத்தில் பறந்துகொண்டேயிருக்க முடியாது.
சொந்த பாஷையின் சுயத்தனமும் சேர்ந்து பெருங்கிளையில் புதுத்தண்டு முளைத்தாற் போல் செடியில் புது மொட்டுக் கட்டினாற்போல் சுய பாஷை ஒன்று உருவாகின்றது.
கடலினும் பெரிய உண்மைகளும் மதிப்பீடுகளும் போதனைகளும் பழமொழிகளில் தெளிந்த தைரியங் களிலும் உவமைகளில் இழுத்துப் பிடித்த சொற்கட்டு களிலும்தான் அடைத்து வைத்திருக்கின்றன.
வடுவின் உள்சிறலையும் மன்னிப்பற்ற கோபத் தையும் ஓயாத புழுக்கத்தையும் நினைத்துப் பார்க்க உள்ளவர்க்கு இப்பவும் காலடியில் பூமி கிடுகிடுக்கும்.
அவன் காட்டிய உவமைகளில் அல்லது உவமைகளால் இன்னும் எள்ளளவும் குன்றாமல் புழக்கத்திலும் மிச்ச நேரத்துக்கு அண்டகோசத்திலும் நீந்திக்கொண்டிருக்கின்றன.
எண்ணம் வாக்கு செயல் மூன்றிலும் பரம்பரை யாக சாதகபூர்வமாக ஏறும் மெருகுதான் திரும்பத் திரும்ப எண்ணினதையே விதம்விதமாக எண்ணி சொன்னதையே விதம்விதமாகச் சொல்லி செய்த தையே விதம்விதமாகச் செய்து மூன்றிலும் விதம் விதமாகக் கூட்டிக் கடைந்து அம்மா என்னடி பண்ணறாள்?
இந்த ஏற்பாட்டில் எழுத்து என்பது என் பிறவியின் நிமித்தமாக இருக்குமெனில் எனக்கு மேற்கூறியபடி தோன்றிய பாற்கடலின் கடையலில் நினைவுக்கும் முந்திய காலத்திலிருந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அமரகீதத்தில் நான் எழுத ஆரம்பித்ததிலிருந்து என் கடைசி மூச்சுவரை என் நிமித்தமாக என்னின்று வெளிப்பட்ட அத்தனை எழுத்துக்களில் ஒரு அகூடிரம் சேர்ந்துவிடின் மற்றவை அத்தனையும் நீர்த்துப் போகட்டும்.
ஆங்கிலம் ஜீவ பாஷையாக இருப்பதற்குக் காரணம் அது இந்தியாவின் அந்நிய நாட்டுக் கடன்களைக் காட்டிலும் ராக்ஷஸ அளவுக்குத் தொன்றுதொட்டு அந்நிய மொழிகளிலிருந்து கடன் வாங்கியிருக்கிறது.
இருநூறு வருட ஆங்கில அரசாட்சியில் வயிற்றுப் பிழைப்பு காரண மாகவே வலுக்கட்டாயப் படிப்பாக எங்கள் தலைமுறை வரை எங்கள் ரத்தத்திலேயே ஊறிவிட்டது.
இயற்கையின் விசாலத்தில் பரந்த மைதானங்களிலும் ஆகாய வெளியிலும் அகன்ற வயற்புறங்களிலும் மனிதன் இழைந்துவிடுவதால் பேச்சு தானே அடங்கிவிடுகிறது.
பிள்ளைப் பருவத்திலே கிராமத்தில் என் தகப்ப னார் வாத்தியார் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது எங்கள் வீட்டுக்கெதிர் வீட்டில் ஒரு முதலியார் வசித்து வந்தார்.
பேச்சுக்கோ தர்க்கத்துக்கோ நேரம் கிடையாது நெசவுத் தொழிலில் அதுவும் தறியில் இழை அறுந்தால் கரணம் தப்பினால் மரணம் மாதிரி குறுக்கே பாயும் நாடாவில் இழையறுதல் நேரலாம்.
லுங்கியின் கட்டான்களின் சமன் களுக்குக் கண்ணின் கணிப்புத்தான் அளவு கவனம் சற்றுப் பிசகினால் ஏமாற்றக் காத்திருக்கும் செப்பன் வேலைகள் எத்தனையோ இடையிடையே இருக் கின்றன.
அது பாட்டுக்கு தாயுமானவர் பாடல் அறப்பளிசுவர சதகம் குமரேச சதகம் பட்டினத்தார் பாடல் குறள் கச்சி யேகம்பனே அருட்பா திருப்புகழ் எப்படித்தான் தங்கு தடையின்றி வருமோ வந்து கொண்டேயிருக்குமோ அத்தனையும் நுண்ணிய அர்த்தச் சுவைகளுடன்.
அதனால் கொட்டாங்கச்சியில் தண்ணிரும் பக்கத்தில் ஊசியும் நிகழ்ந்து கொண்டேயிருந்த செளந்தரியத்துக்குச் சாகூழியாக நின்றுவிட்டன.
நான் பிறப்பதற்கு முன்னரே இறந்துவிட்ட என் அம்மாவைப் பெற்றவளுக்கு அத்தியாயமே ஒதுக்கி விட்டபின் நான் நன்கு அறிந்தவள் என் தந்தையைப் பெற்றவளைப் பற்றி எழுதாவிடின் நான் நன்றி கொன்றவனாவேன் என்பது மட்டும் அல்ல.
காஞ்சிபுரத்துக்கு பழைய கணக்கு ஐந்து மைல் சென்னைக்கு நாற்பது மைல் தூரத்தில் ஐயன்பேட்டை அப்போது கிராமத்தில் வாத்தியார் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அப்பா அண்ணாவிடம் மன்னி பாட்டி இறந்தாள்.
மன்னி சாகும் தறுவாய் சேதி இருமுறை வந்து போய்ப் பார்த்துவிட்டு வந்தபின் பாட்டிக்குப் புலன்கள் ஒவ்வொன்றாய் ஒடுங்கி விட்டன.
அவங்களுக்கும் வேலையில்லை உனக்கும் வேலை யில்லை என்கிறான் வயிற்றுப்பிழைப்பு என்னென்ன வெல்லாம் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது முறைத்துக்கொண்டால் நான் நடுத்தெருவில் சுளை சுளையா ரூபாய்கள் இருபத்தைந்து.
ஞாயிற்றுக்கிழமை வரமாட்டீங்களாக்கும் சரி நான் வேலையை உதறிவிட்டு மன்னிப்பாட்டி சாவுக்குப் போயிருந்தாலும் அவள் ஆவி சம்மதித்திருக் காது.
இந்த வீட்டில் அந்த தடயுடல் கெடுபிடிக்காரர் கள் அசாதாரணிகள் தாங்கள் தனி என்ற இறுமாப்புக் கொண்டவர்கள் அடாவடிகள் இந்தப் பட்டினிக் கிராக்கி வீட்டில் ஸ்ர்வ ஸாது மன்னி எப்படி மாட்டிக் கொண்டாள்?
ஊர்கள் கிட்டக் கிட்ட அவற்றில் முடங்கிய உறவுகள் ஆயிரம் இங்கே தொட்டு அங்கே தொட்டு தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொட்டு ஏற்கெனவே ஒரு முடிச்சு எங்கேனும் இருக்கும்.
கஷ்டம் தெரியாமல் வாழ்ந்துவிட்டுச் சோறு துணிக்கு லாட்டரி அடிக்கும் இடத்துக்கு திடீரென மாறியதும் குழந்தைக்கு எப்படி இருக்கும்?
பெண்களுக்கு மானத்தைப் பற்றி மாறி மாறி உபதேசம் செய்வதே ஒழிய அவர்களுடைய மனத்தைப் பற்றி ஆண்களே ஆகட்டும் வெளிப்படையாகக் காட்டிக்கொண்டதாகத் தெரியவில்லை.
உன் வாழ்வின் வழி நோக்கம் விடிவு முடிவு எல்லாமே இந்த அடிப்படையில்தான் சொல்லிலும் செயலிலும் பெண்டிருக்கு அந்தக் காலத்து புத்திமதிகள் உளைமேல் நடக்கிறேன்.
எல்லோருக்கும் வழங்கப்படும் பொதுப்படை அலட்சியத்தில் தன் நாமதேயமற்று ஏ குட்டீ அல்லது ஏ கிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பெண்ணே கண்டிப்பாக அவளுக்கு இட்ட பெயர் ஸ்ரீதாலக்ஷமி என்று அழைக்கவில்லை.
ஆனால் போகப் போக ஒருநாள் குழம்பு தீர்ந்துபோச்சு ஒருவேளை சாதம் தீர்ந்துபோச்சு ஒருநாள் மூலைப் பழையதும் காலி என்கிற நிலைமை அடிக்கடி நேர பசி தாங்காமல் அழுகை வருகையில் யாரிடம் போய்ச் சொல்லிக் கொள்ள முடியும்?
என்ன பொன்னான வார்த்தைகள் மருந்து வார்த்தைகள் சிந்திக்கச் சிந்திக்க ஒளஷதத்தின் ஸ்புடத் தினின்று ஏதோ அகிற்புகை சூழ்ந்து அதில் மணம் மிதக்கிறது.
நெற்றியில் தகடு அளவில் பிரகாசித்த குங்குமத்தையும் வெண்பட்டுப் போல் மின்னிய கூந்தலையும் தவிரத் தனியாக எனக்கு வேறு தெரியும் வயது அல்ல அப்போ நாளடைவில் உப்பும் தண்ணியும் காரமும் உடம்பில் எனக்கு ஊற ஊற அவளைத் தனியாகவும் தாத்தாவோடும் சேர்ந்து பார்க்கையிலும் பிறர் சொல்வதைக் கேட்பதையும் வைத்துக்கொண்டு அவள் தன் சிறிய வயதினில் ஆகிலும் சரி உற்ற வயதிலும் சரி எப்படி இருந்திருப் பாள் என்று அனுமானிக்க முடிந்தது.
சண்டையோ பூசலோ உதையோ குத்தோ ஆசைக் கிழத்தி லக்ஷமியோ இத்தனை நடுவிலும் சப்தரிஷி அமிர்தகடேசன் அகிலாண்டம் ஸ்ரீமதி கார்த்திகேயன் தவிர இவர்களுக்கிடையிலோ முன்னாலோ கணக்குத் தீர்ந்துவிட்டவை இரண்டு.
கொழுந்தன் மைத்துனன்மார்களுக்குக் கல்யாண மாகி ஒரகத்திகள் ஒவ்வொருவராய்ச் சேரச் சேர மன்னி என்று அழைத்து ஊருக்கே மன்னியாகி விட்டாள்.
சகோதரர்கள் ஆறுபேரும் ஆறு திக்குகள் ஆச்சே இத்தனை பேர் சேர்ந்து இருந்த சமயத்திலும் பிரிந்து போன பின்னர் நாள் கிழமையென்று ஒன்று சேரும் சமயத்திலும் உழைப்பு என்னவோ மன்னியுடையது தான்.
விடிகாலை சாணி தெளிக்க எழுந்தாளெனில் இரவு இருக்கிற அழுக்கு கல்லிட்டுவிட்ட தலையணை யில் தலை சாய்க்க மணி பத்து பதினொன்றாகிவிடும்.
வாரத்துக்கு இரு முறையாகினும் மாப்பிள்ளை வாத்தியார் விகாரி போய் வந்து இரவு பன்னிரண்டு மணிக்குக் கதவைத் தட்டினால் எழுந்து கதவைத் திறந்து அவருக்குச் சாதம் போட்டு பிறகு தான் சாப்பிட்டுவிட்டு இடையில் தேக அலுப்பில் முனகி னால் கும்பா கும்மா ராக்கூத்து இன்னும் நீடிக்கும்.
அரிசி பருப்பு உளுந்து மிளகுப்பொடி மூட்டைமேல் நடுவழியில் தெரிந்தவர் கொடுத்த வாழைக்காய் கீரைத்தண்டு குடும்பம் இரண்டுவேளை பசியாமல் சாப்பிடும் வலுவில்தான் மூட்டை இருக்கும்.
இருந்தாலும் தேங்காய் வாங்க வக்கில்லாமல் லால் குடியில் உன் கையால் வெறுமனே பச்சை மிளகாயும் உப்புக்கல்லையும் சேர்த்து இழைச்சு அந்த அம்மிக்கல் சூட்டோடு கொண்டுவந்து இட்லிமேல் தடவுவையே அதென்னவோ இப்போ ஞாபகம் வந்துடுத்து.
ஹூம் உடனே மன்னி மண்ணெண்ணெய் கைவிளக்கு வெளிச்சத்தில் பச்சை மிளகாயும் உப்பும் சேர்த்து இழை இழையென்று இழைத்து எலுமிச்சம்பழம் பிழிந்து கடுகு தாளித்துக்கொண்டு வந்து இட்டிலி மேல் இடுவாள்.
சித்திக்குக் கட்டுக் கட்ட வரும் வைத்தியன் அல்லது கம்பவுண்டர் என்ன பாட்டி உங்கள் கையையும் காலையும் இப்பிடி வெச்சுக்கிட்டு இருந்தால் மத்தவங் களுக்கு நீங்கள் செய்யறது எப்பிடி?
யார் வத்தி வைத்தனரோ வீட்டுக்காரன் ஒருநாள் வந்து எங்கள் கட்டுக்குள் வந்ததும் அவனுக்கு மூக்குத் தண்டு சுருங்கிற்று சித்தப்பாவைத் தனியாக அழைத்துக்கொண்டு போய் அவரோடு கிசுகிசுத்தான்.
சென்னையில் ராயப்பேட்டை பெருமாள் கோயில் தெருவில் ஒரு வீட்டில் பின்கட்டுப் பூரா வாடகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு அண்ணா சித்தப்பா கூட்டுக் குடும்பம்.
பொக்கை வாயில் மென்று அரைத்து உள்ளே செலுத்துவதற்குள் பேரக்குழந்தைகள் நாங்கள்தான் எங்கள் பங்கை எப்பவோ காலி பண்ணி விட்டு அவள் வாயைப் பார்த்துக்கொண்டு சுற்றி உட்கார்ந்திருக்கோமே பிடுங்கித் தின்றுவிடுவோம்.
எங்கள் பரீட்சைகளுக்கோ பின்னால் வேலை தேடிச் சென்றபோதோ அவள் அம்பாளை வேண்டிக் கொள்ளும் விதத்தை மட்டும் சொல்லிக்கொள்கிறேன்.
உழைப்பும் கஷ்டமும் சோதனைகளும் ஆயுள் தண்டனையாக அவள் விதியின் தீர்ப்பாகி விட்டபின் அந்த நிலைமையுடன் சமாதானமாகிவிட்ட பலனாக பொறை அவள்மேல் பூஷணமாக இறங்கிவிட்டதா?
அவளுடைய ஸர்வ ஸாதா ரணந்தான் அதுதான் இந்தக் குடும்பத்தின் அத்தனை புத்திசாலிகள் கெட்டிக்காரர்களின் குட்டுகளுக்கும் முட்டல்களுக்கும் முட்டுக் கொடுத்துக் குடும்பத்தை வழிப்படுத்தியிருக்கிறது.
இந்தச் சங்கல்ப ரீதியில் இந்த வரலாற்றில் இதுவரை வந்துபோனவர்கள் இனிமேல் வரப்போகிறவர்கள் எல்லாரைக் காட்டிலும் மன்னிதான் மிகப் பெரியவள்.
இந்த அனுபவம் என்னை பாதித்திருக்கும் அளவுக்கு வாசகனை பாதித்திருக்க முடியாது பாதிக்கக் கூடாதென்று கூடச் சொல்லலாம் என்றாலும் இதன் விளைவாய் மேலும் சொல்ல விழைகிறேன்.
கானல் நீர் எழுத்தைப் பருகிப் பருகித் தாபம் தீராத கவனங்கள் மன்னிப் பாட்டியைப் பற்றிய பக்கங்களை மாற்று மருந்தாகவேனும் பிடிக்காவிட்டாலும் விழுங்க வேண்டும் என்கிறேன்.
பிரம்மாண்டமான டபிள் இல் சுற்றிச் சிதறிக் கிடந்த வெல்வெட் தலை யணைகளின் நடுவே அவள் படுத்திருந்த கோலம் ஸெலுலாயிடு பொம்மையை நினைவூட்டியது.
விழித் தெழுந்து உடலை முறித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்ததும் அவள் தன் பாதங்களை நுழைக்க கணக்காகக் காலடி யில் மொஸெய்க் தரைமேல் விரித்த ஜமக்காளத்தின் மீது ஸேட்டின் ஸ்லிப்பர்ஸ் காத்துக் கொண்டிருந்தன.
கண் திறந்ததும் முதல் முழிக்கு நேர் எதிரே சுவரில் மாட்டிய படத்திலிருந்து ஆள் க்குக் கமலஹாஸன் இடுப்பு வரை வெறும் உடம்பில் இல் பதுங்கியபடி சிரித்துக் கொண்டிருந்தான்.
மறு கையில் கண்ணாடித் தம்ளரில் இரண்டு ஐஸ் கட்டிகள் வாயில் சிகரெட் பேச்சில் உதடுகளின் அசைவுக்கேற்ப மேலும் கீழும் குதித்தது சிகரெட் புகை அவன் கண்களில் தெரிந்த புவனச் சலிப்புக்கு வளைபடி கட்டிற்று.
அவளுக்குச் சற்று புத்தி தெளிந்திருந்தால் அவள் இப்போது சோபாவின் ஒரு கை மேல் ஒரு காலை உதைத்துக்கொண்டு சாய்ந் திருந்த நிலையிலிருந்து அவள் கூடக் கொஞ்சம் அடக்கம் காட்டியிருப்பாள்.
பளபளப்பான டைனிங் மேசை மேல் தலைகீழ்ப் பிம்பம் பளபளப்பு அடித்த சீனா மண் காப்பிக் கலர் கிண்ணத்தில் ஐந்து ஆப்பிள்கள் மனோகரமான லஜ்ஜையில் வெட்கித்துக் கொண்டிருந்தன.
மிஸ் மெனாவதி வெள்ளி இன் வளை பிடியைப் பிடித்துக்கொண்டு மறு கையால் இன் மூடியைப் பொத்திக்கொண்டு ஐச் சாய்த்ததும் தேனீர் கெண்டியிலிருந்து தங்க நரம்புகள் போல் பீங்கான் கோப்பையுள் பாய்ந்தது.
நம் வீடுகளில் எத்தனை இல்லங்களில் இது போன்ற நம் இயல்பான வாழ்க்கை முறைக்கும் நமக்குக் கிட்டியிருக்கும் வாழ்க்கைத் தடத்துக்கும் பொருந்தாத வசதிகள் இருக்கின்றன?
சர்க்கரைக்கும் மண்ணெண்ணெய்க்கும் க்கும் காஷ்மீரிலிருந்து கன்னியாகுமரிவரை நிற்கும் க்யூ வரிசைகளுக்கு இதுபோன்ற எழுத்துக்களைப் படிப்பது க்யூ நேரத்துக்கு மறதிக்கு உதவலாம் என்பது தவிர வேறு உருப்படியான பயன்கள் இதனால் என்ன?
இவற்றை மட்டும் வெளி நாட்டுப் பிரயாணிகளுக்குக் காட்டிவிட்டு இதுதான் இந்தியா என்று ஒரு பதிவை மனத்தில் உண்டாக்கி விட்டு வந்த விருந்தாளிகளைத் தளுக்காக மறு காட்சிக்கு இலாகா அழைத்துச் செல்வதுபோல இதுதான் சென்னை கூட இவை இல்லை.
பிராம்மணார்த்தம் சாப்பிட்டுவிட்டு உண்ட மயக்கத்தில் வாசல் திண்ணையில் படுத்து மண்டை யினின்று உதிர்ந்த எள்ளைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு கட்டிய கனவுக் கோட்டைக்குள் இந்தக் கானல்நீர் எழுத்துக்கள் எழுப்பும் காட்சிகள் ரகம் கண்டுவிடும்.
இந்தத் தாபங்கள் எவருக்கும் உண்டு என்பதை அப்பவே எதிர்பார்த்து ஆனால் அவற்றின் உண்மை நிலவரத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக இந்தப் பிராம்மணார்த்தக்காரன் கதை காவடியில் கண்ணாடிச் சாமான்கள் கூடையை வைத்துக்கொண்டு அல்நாஸர் கனவு கண்ட கதை திரிசங்கு சுவர்க்கமேறிய கதை.
ஆனால் உலகம் பிறந்தது எனக்காக ஒடும் நதிகளும் எனக்காக என்று அவள் வாழ்க்கை அமையவில்லையே யாருக்குத்தான் அப்படி அமைகிறது என்பதை நாம் எப்போது உணரப் போகிறோம் என்கிற அளவில் மட்டும் அவள் வாழ்க்கை எடுத்துக்காட்டுக்குப் பயன்படட்டுமே ராமன் நளன் பஞ்சபாண்டவர்கள் ஹரிச்சந்திரன் பீஷ்மன் இவர்கள் வாழ்க்கையெல்லாம் அவர்களுக்கேற் பட்ட சோதனையால் வீணாகிப் போய்விட்ட வாழ்க்கையா ?
ஆனால் இதிலும் சொல்கிறேன் அவரவர் பூத்ததற்குத் தக்கபடி அவரவர் நினைப் பதற்குத் தக்கபடி அவர்கள் வாழ்க்கையை ஒரு சவாலாக ஏற்றுக் கொள்வதோ தன்னைச் சுற்றி வேளைக்கு ஒரு கல்லாகக் கட்டிச் சுவரெழுப்பி தன்னைக் காற்றும் இல்லாமல் நெருக்கப் போகும் கல்லறையாக நினைப்பதோ.
டவுன் ஹால் ரோடு கட்டடங்களின் ஒரமாக நடை பாதைக்காக ஒடும் சிமிட்டி மேடைமேல் சோளத் தட்டுகளில் வழிய வழிய மலைப் பழச் சீப்புகள் வேளையில்லை போதில்லை கண்ணாடிச் சாமான்கள் ரிப்பன்கள் பிஸ்கட் சோடா காப்பிக் கடைகள் இரவைப் பகலாக்கிய மெர்க்குரி வெளிச்சம் இட்டிலிக் கடைகள் இரவு ஒரு மணிக்கு ஆவி பறக்க சுடச்சுட இட்டிலிப் பானையடியில் நர்த்தனமாடும் தீ நாக்குகள்.
அதுபோலவே மதுரையெனும் பட்டணத்தின் ஜீவன் திரண்டு ஒரு மாது ஆகி கொண்டையில் மல்லி கழுத்தில் மல்லிகை மாலை முழங்கையில் கைகளில் கால்களில் மல்லிகைச் சரங்கள் .
என்று கேட்டதற்கு என்னோடு வாங்க என்று அவர் தன் காரியத்தையும் விட்டுவிட்டு என்னை என் அடையாளங்களைத் தெருவில் கண்டு பிடிக்கும் இடத்தில் விட்டுவிட்டுத் திரும்புகையில் நான் அவர் எனக்காக எடுத்துக்கொண்ட சிரமத்துக்கு நன்றி தெரிவித்தபோது இது என்ன பிரமாதம்?
காலையில் ஒரு மணி நேரந்தான் குழாயில் தண்ணிர் வழங்கல் மதுரை மாநகரத்து மக்கள் அத்தனை பேரும் அன்றைய தின முழுத் தண்ணிர்த் தேவைக்குச் சேகரித்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
கணேஷ் மெஸ்ஸுக்கு எதிரே உள்ள குப்பைத் தொட்டி கொள்ளாமல் பிளாட்பாரத்தில் வழிந்த எச்சில் இலைகளில் மனிதனும் நாயும் என்ன கிடைக்கும் என்று புரட்டிப் பார்க்கின்றன.
வா வா இன்னும் ஐந்தாறு வருடங்களில் உன் அம்பத்தூரை என்ன பண்ணுகிறேன் பார் மனத்துக்குள் ஏதோ கேலிக் கொக்கரிப்பு கேட்கிறது.
எடுத்துக் காட்டி மெளன சாட்சியாகத் தங்கி நின்று எழுத்தாளனோ வாசகனோ தயாரானதும் அவனை வாழ்க்கைப் பிரயாணத்தின் அடுத்த கட்டத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும் வழித் துணை.
இராஜகுமாரனை அவன் இன்னும் கண்டிராத ஆனால் தேடி வந்திருக்கும் ராஜகுமாரியிடம் கூட்டிச் செல்லும் மோனத் தாதி இளவரசி அப்படி ஆள் அனுப்பியிருக்கிறாள்.
ஏதோ ஒர் ஆத்ம வேதனை முதல் முதலாகத் தன்னைத் தீண்டாமல் தீய்க்காமல் எழுத்து எனும் உள் எழுச்சியின் உருவம் வெளிப்பட முடியாது.
சில இடங் களில் இந்த உள் எழுச்சி எழுத்தின் ஸ்வரூபத்தைப் பொறுத்தமட்டில் தான் என்னுடைய இந்த விவரிப்புவேருடன் பிடுங்கிக்கொண்டு பூகம்பமாக நிகழ்கிறது.
சில இடங்களில் பட்டுப் பூச்சி தன்னைச் சுற்றி நூற்றுக்கொண்ட நூலிலேயே தன் சமாதியைக் கண்டு விடுவதுபோல் பிரத்யேக சாந்தி எனக்காக எழுதிக் கொள்கிறேன் யாகக் கூடு கட்டுகிறது.
அம்மாப் பெண்ணை நீ உன் பிள்ளைக்குத்தான் பண்ணிக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஸ்ரீமதி தன் அண்ணனிடம் கை பிடித்துக் கொடுத்துவிட்டுத் தான் போகுமிடம் போய்ச் சேர்ந்துவிட்டாலும் மன்னிப் பாட்டிக்குச் சபலம் விடவில்லை.
அண்ணாகூட அதான் என் தந்தை சொன்னா ராம் அம்மாப் பெண்ணே எனக்காக நீ பார்க்காதே உன் வாழ்க்கை உருப்பட வரும் சமயத்தை நழுவ விடாதே இந்த வீட்டில் வாழ்க்கைப்பட்டால் நான் சொல்லத் தேவையில்லை இந்த வீட்டு நிலைமைதான் உனக்குத் தெரியும்.
ஆனால் அம்மாப் பெண் நான் சப்தரிஷியைத் தான் பண்ணிக்கொள்வேன் என ஒரே பிடியாகப் பிடித்து மன்னியின் கட்டாயத்துக்குக் கண்ணிரானதும் அப்பாவுக்கு அதான் தாத்தா பொறுக்கவில்லை.