sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவரைத் தொடர்ந்து சோணசைல மாலை இயற்றிய துறைமங்கலம் சிவப்பிரகாச சுவாமிகளும் என்ற பாடலில் தான் இறைவனுக்குத் தமிழ்ப் பாமாலைச் சூட்டும் பிறவியையே வேண்டுவதாக விளம்புகிறார்.
திருக்கயிலாய ஞானவுலா இயற்றிய சேரமான் பெருமாள் நாயனாரோ தீந்தமிழின் தெய்வ வடிவாள் திருந்தியசீர் வாய்ந்த மடந்தைப் பிராயத்தாள் என்ற அடியில் உமையவள் தமிழாய் உருப் பெற்றவள் எனப் போற்றுகின்றார்.
நாலாயிரத் திவ்யப் பனுவல் ஆசிரியர்கள் நல்ல தமிழை வித்தி என் உள்ளத்தை நீ விளைத்தாய் செந்திறத்த தமிழ் ஓசை வடசொல்லாகி... போன்ற வரிகளின் வழித் தமிழ்ப் பற்றை வெளிக் காட்டுகின்றனர்.
அதுமட்டுமின்றி வைணவ சமய ஆச்சாரியர்களாகிய ஆழ்வார்கள் பலரும் தமிழைத் தமிழ் எனக் கூறாது பல்வேறு அடைமொழிகளிட்டு விட்டுச் சித்தன் விரித்த தமிழ் தேனாரின் செய்தமிழ் சொல்லில் பொலிந்த தமிழ் சீர்மலி செந்தமிழ் திருவரங்கத் தமிழ் கோதைவாய்த் தமிழ் நடைவிளங்கு தமிழ் நல்லியல் இன்தமிழ் சங்கத் தமிழ் சங்கமுகத் தமிழ் சங்கமலி தமிழ் நாமருவு தமிழ் பாவளருந் தமிழ் இன்தமிழ் வியன்தமிழ் தூயதமிழ் நற்றமிழ் நல்லிசைத் தமிழ் ஒண்தமிழ் தண்தமிழ் வண்தமிழ் இருந்தமிழ் எனப் பலவாறாகப் போற்றியிருக்கின்றனர்.
தமிழ்ப் பற்றின் உச்சமாக தமிழ் மொழியின் சிறப்பினைப் போற்றும் வகையில் மதுரைச் சொக்கநாதப் புலவர் இயற்றிய தமிழ் விடு தூது எனும் நூலினை உரைக்கலாம்.
அஃதாவது உலகில் புகழ்பட வாழும் வாழ்வும் விண்ணில் நற்கதியை அடையும் நிலையும் தமிழாகிய உன்னைக் கொண்டு இறைவனைப் போற்றியவருக்கேக் கிடைக்கும்.
அடுத்து வடமொழியே இறைமொழி என வாதிடுபவர்களை நோக்கிக் கூறுகிறாள் அற்றைநாள் சமணரை எதிர்த்த சம்பந்தர் தனது சுவடியை வையை ஆற்றிலே விட்டபொழுது அவ்வேடு நீரை எதிர்த்தேறியது.
என்ற வரியில் இறைவனை வடமொழியில் வேத மந்திரங்களைக் கொண்டுதான் வணங்க முடியும் ஆனால் தமிழில் பித்தா என இறைவனை வைதால் கூட அதனை வாழ்த்தாக இறைவன் ஏற்றுக் கொள்வான் என இயம்புகின்றாள்.
இறுதியில் தனது முடிந்த முடிபாக என்ற வரியில் தன்னிகரில்லாத் தமிழ் என வாழ்த்தும் அந்நங்கை என்றும் இருந்த இருக்கின்ற இருக்கும் தமிழே நான் வாழ்வதற்குக் காரணம் நீயே உனை விடுத்து அமர உலகத்து அமிழ்தத்தையும் நான் வேண்டேன் எனச் சாற்றுகின்றாள்.
தற்பொழுது நாம் தமிழ்த் தாய் வாழ்த்தாக கொண்டிருக்கும் பாடல் பேராசிரியர் சுந்தரம் பிள்ளை அவர்களால் இயற்றப்பட்டது ஆகும்.
கன்னடம் தெலுங்கு மலையாளம் துளு ஆகிய மொழிகள் தமிழினின்று பிரிந்து சென்ற போதிலும் தமிழ் மொழியானது வடமொழியைப் போல் வழக்கொழிந்துப் போகவில்லை சிதையவில்லை.
மகாகவி எனப் புகழப் படும் அருங்கவிஞர் பாரதியார் யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழிபோல் இனிதாவது எங்கும் காணோம் எனப் பெருமிதத்தோடு உரைக்கின்றார்.
எங்கள் வாழ்வும் எங்கள் வளமும் மங்காத தமிழென்று சங்கே முழங்கு என முழக்கம் செய்த புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசனாரோ தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் அந்தத் தமிழ் இன்பத் தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர் எனப் பறைச் சாற்றுகின்றார்.
என்னே அவரதுத் தமிழ்ப் பற்று கவிஞர் வாலியோ தமிழா தமிழா உனக்கும் எனக்கும் தாயால் வந்தது யாக்கை தமிழால் வந்தது வாழ்க்கை என ஓதுகின்றார்.
திருக்குறளுக்குப் பேருரையாகக் குமரேச வெண்பா எனும் ஆறாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களைக் கொண்ட நூலை இயற்றிய அரும்புலவர் கவிராச செகவீர பாண்டியனார்.
தமிழ்ப் பற்றின் உச்சக் கட்ட வெளிப்பாடாக சென்ற நூற்றாண்டில் தமிழகத்தில் நடைப் பெற்ற இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தைத்தான் குறிப்பிட வேண்டும்.
சுதந்திரத்திற்கு முன் பல்வேறு இனம் மொழி மதம் பண்பாடு ஆகியவற்றைக் கொண்ட இந்திய மக்களை எவ்வாறு ஓரணியாய் ஒன்று திரட்டுவது எனச் சிந்தித்தார்.
இதனால் தமிழ் மொழியின் பயன் குறைந்து தமிழ் அழிவு நிலைக்குத் தள்ளப் படும் என்று தமிழ்க் கடல் மறைமலையடிகளார் பாவேந்தர் பாரதிதாசன் மற்றும் முத்தமிழ் காவலர் கி.
மறைமலை அடிகளாரும் திரு.வி.க அவர்களும் இந்தி நுழைவால் தமிழ் கெடும் தமிழ் கலாசாரம் கெடும் என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறிவிட்டபிறகு அவர்கள் சாட்சியம் நமக்குக் கிடைத்துவிட்ட பிறகு போர் முழக்கம் செய்வது தவிர நமக்கு வேறென்ன வேலையிருக்கிறது?
அதைத் தொடர்ந்து சென்னை முத்தியால்பேட்டை உயர்நிலைப் பள்ளிக்கு எதிரே மறியல் நடத்துவது என்றும் அந்தப் போராட்டத்துக்கு அண்ணா சர்வாதிகாரியாக செயல்படுவார் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது.
இந்தியுடன் ஆங்கிலமும் இணை அலுவலக மொழியாக விளங்கியதை இந்தி ஆதரவாளர்கள் குறை கூறி வந்தனர் பாரதிய ஜனசங்கத்தின் நிறுவனர் சியாமா பிரசாத் முகர்ஜி இந்தி மட்டுமே தேசியமொழியாக வேண்டும் என்று கோரினார்.
கேர் மற்றும் பந்த் அறிக்கைகள் இரண்டுமே சுனிதி சாட்டர்ஜி சுப்பராயன் பிராங்க் அந்தோணி போன்ற இந்தி பேசாத அரசியல்வாதிகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.
அப்போது இந்தி ஆதரவாளர்களுக்கு எவ்வாறு ஆங்கிலம் அந்நிய மொழியோ அதேயளவில் இந்தி பேசாதவர்களுக்கு இந்தியும் அந்நிய மொழியே என முழங்கினார்.இந்தி எதிர்ப்பு வலுத்து வந்த நேரத்தில் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு இந்தி பேசாதவர்களின் கவலையைப் போக்குவதற்கு முயன்றார்.
ஆங்கிலம் தரும் வசதிகள் போன்றவற்றிற்காக அல்லாது இந்தி பேசா மக்கள் அரசுடன் இந்தி மொழியில் தொடர்பு கொள்ள கட்டாயப்படுத்தப்படுவதால் தங்கள் முன்னேறும் வழிகள் அடைபட்டுள்ளதாகக் கருதுவதை நான் விரும்பாததால் காலவரையின்றி எத்தனை காலம் என்று நானறியேன் ஆங்கிலம் இணை கூடுதல் மொழியாக இருக்க வேண்டும் இருக்கும்.
ஆகவே மக்கள் விரும்பும்வரை அதனை மாற்று மொழியாக வைத்திருப்பேன் இதற்கான முடிவு எடுப்பதை இந்தி பேசும் மக்களிடம் அல்லாது இந்தி பேசாத மக்களிடமே நான் விடுவேன்.இந்த உறுதிமொழி தென்னிந்தியர்களுக்கு சற்றுகாலம் ஆறுதல் அளித்தது.
நாடாளுமன்றம் சட்டமன்றம் ஆகிய அமைப்புகளின் அதிகாரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது முட்டாள்தனம் என்று பதில் சொல்லி எல்லோரையும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தினார் பிரதமர் நேரு.
ஆங்கிலம் இணை ஆட்சி மொழியாக நீடிக்கும் என்ற நேருவின் வாக்குறுதி காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டதால் அடுத்தக் கட்ட மொழிப் போர் தொடங்கியது.
முன்னதாக அவர் பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரிக்குத் தமிழக மக்கள் குடியரசு நாளைக் கொண்டாட ஏதுவாக மொழி மாற்ற நாளை ஒருவாரம் தள்ளிப்போடுமாறு கோரியிருந்தார்.
பக்தவத்சலம் குடியரசு நாளை அவமதிப்பதை அரசு அனுமதிக்காது என்றும் மாணவர்கள் அரசியலில் ஈடுபட்டால் கடும் விளைவுகளைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கை விடுத்தார்.
மதுரை கோவை திருச்சி மேலூர் மாயவரம் தஞ்சாவூர் சிதம்பரம் கும்பகோணம் விருதுநகர் திருநெல்வேலி ஈரோடு திருப்பூர் நாகப்பட்டினம் உள்ளிட்ட தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் மாணவர் போராட்டங்கள் ஆக்கிரமித்தன.
அய்யம்பாளையம் வீரப்பன் சத்தியமங்கலம் முத்து மயிலாடுதுறை சாரங்கபாணி விராலிமலை சண்முகம் கீரனூர் முத்து சிவகங்கை ராஜேந்திரன் பீளமேடு தண்டபாணி என்று தமிழுக்காகத் தம்மைப் பலிகொடுத்தவர்கள் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே சென்றது.
அளவுக்கு மீறிய அடக்குமுறை காரணமாகப் போராட்டங்கள் நசுக்கப்பட்டன என்றாலும் மனத்துக்குள் எரிந்துகொண்டிருந்த போராட்ட நெருப்பை அரசாங்கத்தால் அணைக்க முடியவில்லை.
தொடர்ந்து தமிழக ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்த அறிஞர் அண்ணா நடுவன் அரசின் மும்மொழித் திட்டச் சட்டத்தை மீறி தமிழ் மற்றம் ஆங்கிலத்தைக் கொண்ட இருமொழிக் கொள்கைச் சட்டத்தை நிறைவேற்றினார்.
இந்தியாவில் இந்தி எழுத்துகள் பொறிக்கப் படாத ஒரே அரசுச் சின்னம் தமிழகத்தின் அரசுச் சின்னம் மட்டுமே இந்தி மொழி பயிற்றுவிக்கப் படாத ஒரே மாநிலம் தமிழ் நாடு மட்டுமே அரசு ஆணைகள் தாய் மொழியால் பிறப்பிக்கப் படும் மாநிலமும் தமிழகம் ஒன்றே மொழிக்கு என தனிப் பல்கலைக்கழகம் நிறுவி மொழியைப் பாதுகாக்கும் மாநிலமும் மொழியைக் காக்கக் கணக்கிலடங்காச் சங்கங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ள மாநிலமும் தமிழகம் மட்டுமே அற்றை நாள் சான்றோர் முதற்கொண்டு இற்றை நாள் தமிழர்கள் பல்லோரும் தமிழ் மொழியைப் பாதுகாக்க தமது உடல் பொருள் ஆவியை ஈந்துள்ளனர்.
தமிழர்களாகிய நமதரும் கடன் யாதெனில் தமிழ் மொழி இலக்கியங்களை அழியாது பாதுகாத்தலும் அவற்றை ஆய்ந்து உய்த்துணர்தலும் செம்மையுறக் கற்றுத் தேர்தலும் தமிழ் மொழியைப் பிழையறப் பேசுதலும் தாய் மொழியின் அவசியத்தையும் தமிழ் மொழியின் மாண்பையும் உலகரியச் செய்தலும் மாணவர்களிடம் தமிழ்ப் பற்றை ஊட்டுதலுமேயாகும்.
அமுதம்நிகர் தமிழ் அன்னையின் குமுதசெவ்வாயில் சிந்தும் தேன் எல்லாம் உங்கள் கைவண்ணத்தில் சித்திரமாகி சிந்தையையை கொள்ளைக்கொள்கின்றது.
நீண்ட நெடிய வரலாற்றின் உண்மையை உணர்வை வாழ்வை வளர்ச்சியை புரட்சியை செதுக்கி செதுக்கி வைத்து சிந்தையில் தேமாதுர தமிழின் செந்தேனைப் பாச்சி பரவசப்படுத்தி விட்டீர்கள்.
நாத்திக தமிழனாக இருந்தால் கடவுளின் இருப்பை காட்டும் குறளிற்கு தனது கடவுள்மறுப்பு கொள்கையின் மீதுள்ள பற்றினால் அவரின் சில குறளை ஏற்க்க மறுப்பதும் ஒருவேளை.
ஆஸ்திக தமிழனாக இருந்தால் வள்ளுவர் தமிழ் பற்றை கூராததர்க்கு வருந்துவதும் வள்ளுவரை வருந்தவே செய்யும் குறளை உள்ளது உள்ளபடி ஏற்கும் பக்குவம் ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும் வருமானால் அதுவே வள்ளுவருக்கு நாம் செய்யும் பிரதி உபகாரமாய் இருக்கும் திருக்குறளின் நோக்கம் மனிதர்களை நன்னெறியில் செலுத்தி இறையருள் பெற வைக்க வேண்டும் என்பது தான் உயிர்கள் கட்டறுத்து வீடு பெறும் நெறியை உணர்த்துவனவே உண்மை நூல்களாகும் எனத் தமிழறிஞர் கூறுவர்.
வைணவ இலக்கியங்களான நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தமும் பகவத்கீதையும் ஸ்ரீமத் பாகவதமும் இந்த தத்துவத்தையே வலியுறுத்துகின்றன.
பகவான் ஸ்ரீசைதன்யர் ஸ்ரீமத் பாகவத தர்மமாகிய சரணாகதியையும் மேற்கொண்டு இறைத் தொண்டையும் இந்தியா முழுவதும் பரப்பினார்.
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் உபதேசித்த பகவத்கீதையின் உண்மைகளை தெய்வப்புலவர் திருக்குறளில் கூறியிருப்பது திருக்குறளுக்குள்ள பல பெருமைகளுள் தலையாய பெருமை ஆகும்.
உண்மையை மறைக்காமல் உள்ளது உள்ளபடி தெளிவாக உரைக்கும் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் அதே நடையில் திருக்குறளில் திருவள்ளுவர் கூறியிருக்கின்ற காரணத்தால் அது உலகப் பொதுமறையாக என்றும் போற்றப்படுகிறது.
வாழும் வகையினையும் அறநெறி ஒழுக்கத்தின் உயர்வு தன் உணர்வு இறையுணர்வு ஆகியவற்றை விளக்கும் திருக்குறளின் பார்வையில் இறைத்தொண்டையும் பக்தியையும் விளக்கி உரைக்கும் நூல் திருக்குறள் என்பதை சில ஒப்புநோக்கல்கள் மூலம் இங்கு கானலாம்.
பழைய ஆடைகளைப் புறக்கணித்து புதிய ஆடைகளை ஒருவன் அணிவதைப்போன்றே பழைய உபயோகமற்ற உடல்களை நீக்கி புதிய உடல்களை ஆத்மா ஏற்கின்றது.
இதை வள்ளுவர் தெளிவாக நிலையாமை அதிகாரத்தில் இந்த உயிரானது பல உடம்பினுள் மீண்டும் மீண்டும் புகும் என்பதைக்காட்டி துச்சமான அறியாமையாகிய மயக்கத்தைக் கொடுக்கின்ற இந்த உடம்பினுள் இருக்கும் உயிருக்கு நிலையான வீடு அமையவில்லையா என்று கேட்கின்றார்.
மேலும் வள்ளுவர் உடம்பு என்பது துன்பத்திற்கு இலக்காகக் கூடியது என்பதை உணர்ந்த அறிவிற் சிறந்த மேலோர் தன் உடலுக்கு ஏற்படும் துன்பத்தை ஒருபோதும் துன்பமாகக் கருதமாட்டார்கள் என்று கூறுகின்றார்.
உடல் பெற்ற ஆத்மா சிறுவயதிலிருந்து இளமைக்கும் இளமையிலிருந்து முதுமைக்கும் மாறுவது போலவே மரணத்தின் போது வேறு உடலுக்கு மாறுகின்றது.
சக்தி வாய்ந்த மருந்தின் ஆதிக்கம் உடல் முழுவதும் பரவுவதைப் போல ஆன்மீக ஆத்மாவின் ஆத்மாவின் ஆதிக்கம் உடல் முழுவதும் பரவியுள்ளது.
எந்தவித பெளதிக வேதியியல் முறையினாலும் பிணத்தினுள் உணர்வை மீண்டும் புதுப்பிக்க முடியாது எனவே உணர்வென்பது ஜடப்பொருள்களின் கலவையினால் தோன்றுவதல்ல ஆன்மீக ஆத்மாவினால் ஏற்படுகிறது.
ஆத்மாவுக்கு இயல்பான இடம் உடம்பினுள் இதயம் என்றும் அதனுடன் பரமாத்மாவாக இறைவன் இருக்கிறான் என்றும் பகவத்கீதை பாகவதம் போன்ற வேத நூல்கள் கூறுகின்றன.
எப்படி சூரியக் கதிரில் நுண்ணிய ஒளி பொருந்திய மூலக்கூறுகள் உள்ளனவோ போடான் அது போல் எண்ணற்ற உணர்வுள்ள ஆத்மாக்கள் இறைவனுடைய பகுதிகளாக உள்ளன.
நம்முடன் சேர்ந்து நமது இதயத்தில் இறைவன் பரமாத்மாவாக இருக்கிறார் என்பதை பகவத்கீதையின் பதின்மூன்று பதினைந்தாவது அத்யாயங்கள் உறுதி செய்கின்றன.
இதயமாகிய தாமரை மலரில் இருப்பவனின் மாட்சிமை பொருந்திய அடிகளைச் சேர்ந்தவர் எல்லா உலகிற்கும் மேலாய வீட்டுலகின்கண் அழிவின்றி வாழ்வார்.
எல்லா உலகங்கட்கும் அவைகளில் உள்ள உயிர்கட்கும் காரணமாக முழுமுதற்கடவுளாகிய ஆதிபகவன் இதயத்திலிருக்கிறான் என்பதை வள்ளுவர் மூன்றாவது குறளில் உறுதி செய்கின்றார்.
ஜடத்தளையில் இருக்கும் ஜீவாத்மா இவ்வுலக நம்பிக்கைகள் இன்பங்களை விடுத்து பரமாத்மாவிடம் திரும்புவானாகில் அவன் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்க அவர் வழிவகுக்கிறார்.
தனிப்பட்ட அணு அல்லது ஜீவாத்மா மற்றொரு உடலுக்கு மாற்றமடைவது தனது எண்ணம் விருப்பம் மற்றும் செயல்களாலும் பரமாத்மாவின் கருணையாலும் சாத்தியமாகிறது.
ஒருவனுடைய செயல்களின் விளைவினாலும் முழுமுதற்கடவுளின் பார்வையாலும் ஜீவனானவன் ஒரு தாயின் கருப்பையில் அடைக்கப்பட்டு உடம்பெடுக்கிறான்.
ஒரு நண்பன் மற்றொரு நண்பனின் விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்வதைப் போல பரமாத்மா அணு ஆத்மாவின் விருப்பங்களை பூர்த்தி செய்கிறார்.
முண்டக உபநிஷத் ஷ்வேதாஷ்வதர உபநிஷத் போன்ற வேதநூல்கள் ஆத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் ஒரே நேரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இரு தோழமைப் பறவைகளுக்கு ஒப்பிடுகின்றன.
இந்த உறவை அணு ஆத்மா மறந்து விடுவதே மரம் விட்டு மரம் அல்லது உடல் விட்டு உடல் என்று அவன் தனது நிலையை மாற்றிக்கொள்வதற்கே காரணமாகிறது.
எனினும் அறிவுரைகளைப் பெறும் நோக்கத்துடன் தானே முன்வந்து கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்த அர்ஜனனைப் போல தொண்டனான ஜீவ பறவை தனக்கு அருகிலுள்ள பறவையை உன்னத ஆன்மீக குருவாக ஏற்கும் போது உடனடியாக எல்லாக்கவலைகளிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
இரு பறவைகளும் ஒரே மரத்தில் இருப்பினும் உண்ணும் பறவை மரத்தின் பழங்களை அனுபவிப்பவன் என்பதால் கவலையாலும் ஏக்கத்தாலும் பீடிக்கப்பட்டுள்ளான்.
தனது நித்ய நண்பனான கிருஷ்ணரை நோக்கி முகம் திருப்பிய அர்ஜனன் அவரிடமிருந்து பகவத்கீதையை புரிந்து கொண்டு ஆன்மீக பலம் பெற்று தர்மயுத்தம் செய்ததால் போரில் வெற்றி மட்டும் அல்லாது உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையும் பெற்றான்.
மேற்சொன்ன வரியை பாடலின் முதல் வரியாகக் கொண்டு வசுதேவரின் மைந்தனான கிருஷ்ணரே முழுமுதற்கடவுள் என்றும் அவர் தனது நிலையான உலகத்தில் இருக்கிறார் என்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர் என்றும் அவரை நான் தியானிக்கிறேன் என்றும் கூறுகின்றார்.
இந்த ஆதிபகவன் எப்படிப்பட்டவன் என்பதை வள்ளுவர் ஏழாவது குறளில் தனக்குநிகரில்லாதவனுடைய தாளைச் சேர்ந்தவருக்கு அல்லாது மற்ற எவருக்கும் மனத்தின் கண் உருவாகும் துன்பங்களை நீக்குதல் அரிது.
எல்லாருக்கும் உயர்ந்த தாமரைக்கண்களுடைய கண்ணனை ஆதிபகவனை மனதில் வைத்துக் கொண்டே வள்ளுவர் இந்தக்குறளைப் படைத்திருக்கின்றார்.
நிலையாமை அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் நேற்று இருந்தவன் ஒருவன் இன்று இல்லாமல் இறந்து போனான் என்று சொல்லப்படும் நிலையாமையே பெருமையாக உடையது இவ்வுலகம்.
உயிருடம்புகள் மின்னலைக்காட்டிலும் நிலையுடையன அல்ல என்று சொல்லும் பொழுது நீங்கள் சற்று நினைத்துப் பாருங்கள் என்று நம்மாழ்வார் நிலையாமையைத் துல்லியமாக மிகச்சுருக்கமாகக் கூறிவிட்டார்.
அதன் காரணத்தினாலேயே சிற்றறிவுடையோர் செயல்களின் தங்களை மகிழ்விக்கும் எனக்கருதி பலன் நோக்குச்செயல்களின் மூலம் சூழ்நிலையை சரி செய்ய முயற்சி செய்கின்றனர்.
வேத நூல்களில் கண்டுள்ளபடி ஒருவன் தனக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக இயற்றப்படும் செயல்கள் கர்மா நல்ல செயல்கள் எனப்படும்.
தனக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள சுதந்திரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்வதால் கீழான நிலைக்கு ஒருவனை இட்டுச்செல்லும் செயல் விகர்மா தீயசெயல்கள் எனப்படும்.
சாதாரண மனிதர்கள் கடவுளின் பாராட்டைப்பெற்று இவ்வுலகில் அல்லது சொர்க்கத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக நற்செயல்களைப்புரிய விரும்புகிறார்கள்.
நல்லவை தீயவை ஆகிய இருவகையான செயல்களுமே பெளதிக இன்னல்களில் மனிதனை சிக்கவைக்கும் தன்மை உடையவை என்பதை அறிவாளிகள் நன்கறிவார்கள்.
வாழ்வின் குறிக்கோள் யாது என்று வினவினால் ஒன்று புலன்களால் இந்த உலகில் உள்ள பொருட்களை அனுபவிப்பது மற்றொன்று இந்த ஜடஉலகில் உயர்ந்த நிலைக்கு வருவது அல்லது தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்காக உதவுவது என்று பதில் வரும் இவையெல்லாம் தான் இந்த உடம்பு என்றும் தனக்குச் சம்பந்தமானவற்றைத் தனது என எண்ணுவதால் அகங்காரம் ஏற்படுபவை.
வாழ்வின் நோக்கமின்றி வாழ்வதைச்சாடும் வள்ளுவர் நிலையாமை அதிகாரத்தில் அறிவில்லாதவர் ஒரு வேளையாவது எதற்காக வாழ்கிறோம் என்ற தன்மையை ஆராய்ந்து அறிவதில்லை.
இவர்களது இலட்சியம் ஒன்றே குருவம்சத்தின் செல்வனே உறுதியற்றவரது அறிவோ பல கிளைகளைக்கொண்டது இவ்வழி என்று குறிப்பிடப்படுவது கிருஷ்ண உணர்வு பாதை அல்லது புத்தியோகம் என்று ஸ்ரீலபிரபுபாதர் தன் பொருளுரையில் விளக்குகின்றார்கள்.
கிருஷ்ண உணர்வின் உள்ளடக்கங்களாகிய இறைவனை அறிதல் அவரிடம் அன்பு செலுத்தப்பழகிக் கொள்ளுதல் அன்பைப் பெறுதல் எல்லாம் ஒருவரின் வாழ்வின் குறிக்கோள் என்பது உறுதியாகிறது.
தன் உடம்பே அழியக்கூடியது என்பதை மறந்து மனிதர்கள் அறிவியல் முன்னேற்றம் என்ற அடிப்படையில் கோடிக்கணக்கான திட்டங்களைத் தீட்டிச் செயல்படுத்துகின்றனர்.
துச்சமான அறியாமையாகிய மயக்கத்தைக் கொடுக்கின்ற இந்த உடம்பினுள் இருக்கும் உயிருக்கு நிலையாகப் புகுந்திருக்கும் வீடு இது வரையில் அமையவில்லையா என்று மிகுந்த வருத்தத்தை திருவள்ளுவர் தெரிவிக்கின்றார்.
எல்லாவற்றிற்கும் உயர்ந்த இடமான முழு முதற்கடவுளின் இடத்தை அடைதல் வாழ்வின் குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் என்பதை வள்ளுவர் வரையறுத்துக் காட்டியுள்ளார்.
மேலும் எல்லாவற்றையும் விட்டு விடுங்கள் விட்டு விட்டு உங்கள் உயிரை வீடு தரும் தலைவனிடம் அளித்து விடுங்கள் இறைவனிடம் சரணாகதி செய்து அன்புத் தொண்டாற்றுவதே எல்லா ஆழ்வார்களுடைய விருப்பமும் தவமும்.
எல்லா ஆழ்வார்களும் முழுமுதற்கடவுள் கண்ணனையும் அவனது திரு அவதாரங்களையும் கொண்டாடுவதை நாலாயிர திவ்வியப்பிரபந்தம் முழுவதும் காணலாம்.
ஜீவனுடைய சுய ரூபமானது கிருஷ்ணருடைய நித்திய அன்புத்தொண்டனாக இருப்பதே என்பதே பகவான் ஸ்ரீசைதன்யரின் வாக்கியம் இதை மகாவாக்கியம் என்று சொன்னால் மிகையாகாது.
எல்லா மொழிகளிலும் உள்ள இலக்கியங்களை ஒருவன் கற்றுத் தேர்ந்தாலும் முழுமுதற்கடவுளான ஆதிபகவனுக்கு அன்புத்தொண்டாற்றவில்லை எனில் எல்லாம் வீண் என்பதை இரண்டாவது குறளில் வள்ளுவர் காட்டுகின்றார்.
அறம் அல்லது தர்மத்தின் வழி நின்றால் தான் இறையருள் அல்லது இறையன்பு பெறமுடியும் அகில உலக கிருஷ்ண பக்தி இயக்கத்தின் நிறுவன ஆச்சாரியார் தெய்வத்திரு.
பக்திவேதாந்த சுவாமி ஸ்ரீலபிரபுபாதா அவர்கள் பகவான் ஸ்ரீசைத்தன்ய மகாபிரபுவின் போதனைகளின் அடிப்படையில் வாழ்வின் நோக்கம் கிருஷ்ணராகிய முழுமுதற்கடவுளிடம் அன்புசெலுத்துதல் மற்றும் அன்பைப்பெறுதல் என்று விளக்கியுள்ளார்.
பகவான் சைதன்ய மகாப்பிரபுவின் நோக்கமும் நம்மை ஒளி மிகுந்த இனிய உலகமாக கிருஷ்ண உலகிற்கு அல்லது கோலாக விருந்தாவனத்திற்கு எடுத்துச்செல்வது தான்.
பிறவித்துன்பத்திற்குக் காரணமான அறியாமை நீங்குமாறு சிறப்பாகக் கருதப்படுகின்ற செம்பொருளாகிய உண்மைப் பொருளைக் இறைவனை காண்பதே அறிவு ஆகும்.
எனது தோற்றமும் செயல்களும் திவ்வியமானவை என்பதை எவனொருவன் அறிகின்றானோ அவன் இந்த உடலைவிட்ட பின் மீண்டும் இப்பெளதிக உலகில் பிறவி எடுப்பதில்லை.
ஆனால் தங்களது முயற்சிகளுக்கு மத்தியிலும் மனக்கிளர்ச்சியின் காரணமாக இவர்களில் மிகச்சிறந்தவர்களும் பெளதிகப்புலனின்பத்திற்கு இரையாகி விடுகின்றனர்.
மனத்தில் ஆசைகளை நீக்காமல் ஆனால் ஆசைகளே இல்லாத துறவிகளைப் போல வஞ்சித்து வாழ்கின்றவர்களைப் போல் கொடியவர்கள் வேறு யாரும் இல்லை.
புலன்களையும் புலனுறுப்புக்களையும் கட்டுப்படுத்தி அதே சமயம் புலன் நுகர்ச்சிப் பொருட்களில் மனத்தைச் செலுத்திக் கொண்டிருப்பவன் போலி மனிதன் என்று அழைக்கப்டுகிறான்.
கடுமையான தவத்தையும் யோகப்பயிற்சியையும் மேற்கொண்டு புலன்களை அடக்க முயற்சி செய்த பக்குவமான யோகியும் சிறந்த முனிவருமான விஸ்வாமித்தரர் மேனகையினால் பாலுறவு வாழ்விற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
ஆனால் கிருஷ்ணரே எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கக்கூடிய பரம ஆளுநர் என்பதையும் பக்தியுடன் அர்ப்பணம் செய்தால் அளிக்கப்படும் எல்லா உணவுப்பொருள்களையும் அவர் மகிழ்வுடன் உட்கொள்கிறார் என்பதையும் பக்தன் அறிவான்.
மனமாசை அகற்றச் சிறந்த வழி தகுந்த பயிற்சியால் கிருஷ்ண உணர்வு பெறுவதே கிருஷ்ண உணர்வு பெற்றவர்களுக்குப் புலனின்பம் துச்சம் இதற்கான நடைமுறை உதாரணம் மிகச்சிறந்த சாதுவும் கிருஷ்ண பக்தருமான ஸ்ரீயமுனாச்சாரியார் ஆவார்.
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பாதக்கமலங்களின் தொண்டில் என்மனம் ஈடுபட்டிருப்பதால் என்றும் புதுமையாகத் திகழும் தெய்வீக இன்பத்தை நான் அனுபவித்துக் கொண்டுள்ளேன்.
பெண்களுடனான பாலுறவு வாழ்வினை நான் எப்போதாவது எண்ணினால் உடனே என் முகத்தை அதிலிருந்து திருப்பி அவ்வெண்ணத்தின் மீதுகாறி உமிழ்கிறேன் என்று தானாகவே பெளதீக இன்பம் சுவையற்றப் போகுமளவிற்கு கிருஷ்ண உணர்வு பக்தி உன்னதமான சுவையுடையதாகும்.
திருமங்கையாழ்வாரும் பெரும் உணர்வை நல்கும் நாராயணா என்னும் நாமம் வேண்டும் இந்திரலோகமும் வேண்டாம் இரம்பை ஊர்வசி இவர்களின் உறவும் வேண்டாம் என்கிறார்.
என்றபடி கிருஷ்ண உணர்வானது எல்லையில்லாப் பெருமகிழ்ச்சியை நல்கும் என்பது சாத்திரங்களின் கூற்றும் நடைமுறையில் அனுபவிப்பதும் ஆகும்.
இதற்காகவன்றோ பகவான் ஸ்ரீசைதன்யரும் பின்வந்த ஆச்சார்யர்களும் குறிப்பாக ஸ்ரீலபிரபுபாதா அவர்களும் அரும்பாடுபட்டு கிருஷ்ண உணர்வைப் பக்தியைப் பரப்பினார்கள்.
முக்தியை அளிப்பவரும் முகுந்தன் என்னும் பெயர் பெற்றவரும் பிரபஞ்சத் தோற்றத்தின் அடைக்கலமுமான பகவானின் பாதகமலங்கள் என்னும் படகை ஏற்றுக்கொண்டவனுக்கு பெளதிக உலகம் என்னும் பெருங்கடல் கன்றின் குளம்பில் தேங்கிய நீரைப்போன்றதாகும்.
ஜடவுலகின் மிகவுயர்ந்த ப்ரஹ்ம லோகத்திலிருந்து தாழ்ந்த லோகம் வரை அனைத்தும் பிறப்பும் இறப்பும் மாறி மாறி நடைபெறும் துன்பம் நிறைந்த இடங்களே ஆனால் குந்தியின் மகனே என்னுடைய இடத்தையடைந்தவர் என்றும் மறுபிறவி எடுப்பதில்லை என்று கிருஷ்ணர் கூறுகின்றார்.
வாழ்வின் உயர்ந்த இலக்கான கிருஷ்ணரின் அன்புத்தொண்டைப் பெறுவதற்கு வரையறுக்கப்பட்ட விதிகளைப் பின்பற்றுவதும் நியமம் பற்று நீங்கிய வழிபாடும் வேண்டும்.
ஸ்ரீலபிரபுபாதர் சுட்டிக்காட்டும் நியமங்கள் சூதாடாமை மாமிசம் உண்ணாமை நட்புக்கொண்டு பிறன் மனைவிடம் தகாத உறவு கொள்ளாமை மற்றும் மது அருந்தாமை.
ஸ்ரீல பிரபுபாதர் ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் பொருளுரையில் தர்மத்தின் நான்கு தூண்கள் குறித்தும் கலிபுருஷன் ஆதிக்கத்தால் அவை இழிவடைந்தது பற்றியும் விளக்குகிறார்.
அப்போது பரீட்சித் மகாராஜன் உலகை வென்று வருவதற்காக புறப்பட்டுச்செல்லும் வழியில் ஒரு அரசனைப்போல் மாறுவேடத்தில் இருந்தவனும் மிகத்தாழ்ந்தவனுமான கலிபுருஷன் ஒரு பசு மற்றும் எருதின் கால்களைக் காயப்படுத்துவதைக் கண்டார்.
கலிபுருஷன் தனக்கு தஞ்சம் அளிக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டதால் பரீட்சித்து மகாராஜன் சூது குடி விபச்சாரம் மற்றும் மிருகவதை ஆகியவை நடைபெறும் இடங்களில் மட்டும் வாழ அனுமதித்தார்.
தன்னுடைய வயிற்றை நிரப்புவதற்காக ஒன்றுமே அறியாத மற்றும் பகவானின் குழந்தைகளான அப்பாவி மிருகங்களைக் கொன்று உண்பதால் ஒருவன் தயை கருணை இழந்துவிடுகிறான்.
சான்றோரென்பவர் அன்பு நாணம் கண்ணோட்டம் அருள் ஒப்புரவு உலக ஒழுக்கம் வாய்மை ஆகிய ஐந்தையும் தாங்கியவர் என்று சான்றாண்மை அதிகாரத்தில் வள்ளுவர் கூறுகிறார்.
அத்தகைய ஆன்மீக ஆசானிடம் சென்று பணிவாகத் தொண்டு செய்து பக்குவமாகக் கேட்டறிந்தால் தான் உண்மையை உணரமுடியும் ஏனேனில் அவர் உண்மையை உணர்ந்தவர்.
தன் உணர்வென்பது தான் இந்த உடம்பல்ல உணர்வுள்ள ஆத்மா என்பதை உணர்வது வள்ளுவர் இதை அழகாக தவவலிமையால் தன்னுடைய உயிர்தான் உடம்பு என்னும் பற்று நீங்கப்பெற்றவனை மற்ற உயிர்கள் எல்லாம் அவருடைய பெருமையை உணர்ந்து தொழும் அத்தகையவர் வாக்கு மனம் கோபம் நாக்கு வயிறு பிறப்புறுப்புகள் ஆகியவற்றின் வேகத்தைத் தம் தவத்தால் கட்டுப்படுத்திவிடுவதால் உலகம் முழுவதும் சீடர்களை ஏற்கலாம் என்று பகவான் ஸ்ரீசைதன்யரின் நேரடிச் சீடரான ஸ்ரீல ரூபகோஸ்வாமி மகராஜ் அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்.
சிற்றறிவுடையோர் செயல்களின் பலன்கள் தங்களை மகிழ்விக்கும் மனமும் புலன்களும் என்று கருதி பலன்நோக்குச் செயல்களின் மூலம் சூழ்நிலையைச் சரிசெய்ய முயற்சி செய்கின்றனர்.
ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு மனத்தின் பங்கு முக்கியமானது என்பதை வள்ளுவர் சிற்றினம் சேராமை என்ற அதிகாரத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்.
ஒரு பிறப்பில் ஆமையைப்போல ஐந்து பொறிகளையும் அடக்கி வாழ்ந்தால் அது அவனுக்கு ஏழு பிறவிக்கும் சிறந்த பாதுகாப்பாய் அமையும்.
ஸ்ரீலபிரபுபாதர் அமைத்த அகில உலகக் கிருஷ்ண உணர்வு இயக்கம் அல்லது சமுதாயம் நிலையான மறுவாழ்வின் பொருட்டு மனதைப்பக்குவப்படுத்துவதற்காகத்தான்.
தானாக முயல்வதைவிட ஒத்த மனமுடைய சமுதாயத்தின் துணையுடன் முயல்வது சிறப்பான பலனை நல்கும் என்பதில் ஐயமில்லை உலகத்தார் இதனை உணர்ந்து ஈடுபட்டுப்பயன்பெற வேண்டும்.
இறைவனுடைய மெய்மை சேர்ந்த புகழைச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பவனிடத்து அறியாமையாகிற இருளைச் சேர்க்கின்ற இருவகை வினையும் சேரா என்கிறார் வள்ளுவர் நல்வினை தீவினை இரண்டும் அறியாமையாகிய ஜடபெளதிக வாழ்வைக் கொடுப்பது.
எனவே எல்லாச் செயல்களின் செயற்கலையான யோகத்திற்காக பாடுபடுவாயாக அர்ஜனா ஆனால் கிருஷ்ணருடைய பெயரையும் புகழையும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு கிருஷ்ண உணர்வில் கச்சிதம் உருவாகின்ற காரணத்தால் அல்லது யோகத்தில் பூரணத்துவம் அடைவதால் பிறப்பு இறப்பென்னும் துன்பம் அகன்றுவிடுகிறது.
ப்ருகன்நாரதீய புராணத்தில் கலியுகத்தில் மக்கள் குறைந்த ஆயுளை உடையவர்கள் ஆன்மீகத்தில் மந்தம் இருக்கும் எப்பொழுதும் ஏதாவது சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டு துன்பற்றவர்களாக இருப்பார்கள் ஆதலின் இவற்றிற்கு நிவாரணம் ஹரியின் நாமத்தைச் சொல்வதுதான் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கிருஷ்ண சங்கீர்த்தனத்தால் மட்டும் மூன்று குணங்களின் சங்கத்திலிருந்து விடுபட்டு உயர்ந்த இடமான கிருஷ்ண உலகத்தை அடைய முடியும் என்று ஸ்ரீமத்பாகவதம் கூறுகின்றது.
யாரே தேக தாரே கஹ கிருஷ்ண உபதேச என்பது மகாப்பிரபுவின் கூற்று யாரைக்கண்டாலும் அவரிடம் கிருஷ்ணரின் உபதேசத்தைக் கூறுங்கள் திருவள்ளுவரின் வாக்கு ஸ்ரீசைத்தன்ய மகாப்பிரபுவின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது என்பதை இச்சிறு கட்டுரையில் காட்டியுள்ளோம்.
இதன் மூலம் வெளியிடப்பட்ட புத்தகங்கள் ஆழமான தத்துவம் அதிகாரத்தன்மை தெளிவு ஆகியவற்றின் காரணத்தால் பல்வேறு அறிஞர்களால் போற்றப்பட்டு உலகெங்கிலும் நூற்றுக்கணக்கான பல்கலைக்கழகங்களில் பாடப்புத்தகமாக உபயோகிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
பன்னிரண்டு வருடங்களில் உலகினை பதினான்கு முறை வலம் வந்து மிகவும் வயதான சூழ்நிலையிலும் உலகின் ஆறு கண்டங்களிலும் கிருஷ்ணரைப் பற்றி உரையாற்றி மக்களிடம் ஆன்மீக விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்தினார் ஸ்ரீலபிரபுபாதர்.
பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் புனித நாமங்களை ஜெபம் செய்வதன் மூலமே ஒருவர் கிருஷ்ண பக்தியில் மிகவுயர்ந்த நிலையாகிய கிருஷ்ண பிரேமையை அடை முடியும் என்பதை பிரச்சாரம் செய்வதற்காக தோன்றியவர்.
பகவான் ஸ்ரீசைதன்ய மஹாப்பிரபு முழு முதற்கடவுளாகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணரே ஆவார் என்பதை கீழ்க்கண்ட வேத சாஸ்திரங்கள் ஆதாரம் செய்கின்றன.
கலியுகத்தில் சிறந்த புத்திமான்கள் சதா ஸ்ரீகிருஷ்ணருடைய நாமங்களைப் பாடிக்கொண்டிருக்கும் பகவானின் அவதாரத்தைக் கீர்த்தனை என்ற யாகத்தாலேயே பூஜிக்கின்றனர்.
அப்போழுது நான் இப்பூவுலகின் எல்லா ஜீவராசிகளையும் விடுவிப்பதற்காக மிக அழகான மற்றும் வசீகரமான ரூபத்துடன் பகவான் கெளரங்கராகத் தோன்றுவேன்.
மார்கண்டேய புராணம் இப்படிப்பட்ட பகவானாகிய ஸ்ரீசைதன்ய மஹாப்பிரபு கலியுக தர்மமாகிய ஹரேகிருஷ்ண மஹாமந்திரத்தைப் பரப்புவதற்காகவே அவதரித்தார்.
கலியுகத்தின் தர்மம் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் புனித நாமங்களை ஜெபம் செய்வதே என்று கீழ்க்கண்ட வேத சாஸ்திரங்கள் நமக்கு ஆணித்தரமாக எடுத்துரைக்கின்றன.
வேத இலக்கியம் எல்லாவற்றையும் தேடிப்பார்த்த பிறகு ஒருவரால் ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்தை உச்சரிப்பது போன்ற உன்னதமாக வழிபாடு ஏதும் இல்லை.
கலிசந்தரண உபநிஷதம் கலியுகத்தில் ஆன்மீக நிறைவிற்கு பகவானின் புனிதநாமம் புனித நாமம் புனித நாமம் ஒன்றைத் தவிர வேறு வழி இல்லை வேறு வழி இல்லை வேறு வழி இல்லை.
மனச்சஞ்சலங்கள் மனச்சோர்வு மன அழுத்தம் மனக்குழப்பம் பாவவிளைவுகள் தீய சிந்தனைகள் சண்டை சச்சரவுகள் காம க்ரோத மோஹ மத மாச்சார்யம் மற்றும் அனைத்து விதமான மனதின் துன்பங்களில் இருந்தும் மனதை விடுவிக்கும் சக்தி ஹரே கிருஷ்ண மந்திரத்திற்கு இருப்பதால் மஹா மந்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பிரதம விருந்தினர்சிறப்பு விருந்தினர்கௌரவ விருந்தினர்ஆசிரியர்கள் பெற்றோர்கள்பழைய மாணவர்கள் ஆகியோர் கல்லூரியின் மாணவ தலைவர்களின் அணிவகுப்பு பான்ட் இசைக்குழுவினரின் அணிவகுப்பு ஆகியவற்றுடன் கல்லூரியின் நுழைவாயிலில் இருந்து அழைத்துவரப்பட்ட காட்சி கல்லூரி சமூகத்தினரை பிரம்மிக்க வைத்தது.
யாழில் பலநூறுவகையான மோசடி திருட்டுகள் குற்ற செயல்களையும் இராணுவ போலிஸ் பின்னால் இருந்து இயக்கும் தர்சினி யாழில் பலநூறு மோசடி திருட்டுகள்குற்ற செயல்களையும் இராணுவ போலிஸ் பின்னால் இருந்து இயக்கும் சிரஞ்சீவி யாழில் உள்ள திரையரங்கில் அதிக விலைக்கு நுழைவு சீட்டு விற்றமை தொடர்பில் இளைஞர்களுக்கும் திரையரங்க ஊழியர்களுக்கும் இடையில் கருத்து மோதல் ஏற்பட்டதால் திரையரங்கில் சிறிது நேரம் சலசலப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.
இதனால் சலசலப்பு ஏற்பட்டு படம் பார்க்காது திரும்பி சென்றனர்.அதேவேளை பலர் அதிக விலை என்றாலும் பரவாயில்லை என படம் பார்க்க நுழைவு சீட்டை பெற்றுக்கொண்டனர்.