sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆரியக்கூத்துக்கு இலக்கணமும் தேவையில்லை மொழித் தூய்மையும் அவசியமில்லை என்று எண்ணியிருப்பார் போலும் கபிலர் என்னும் ஆரியப் பிராமணரின் நேர்மை பரிதிமாற்கலைஞருக்கு ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஆரியப் பிராமண குலத்தில் தோன்றிய கபிலர் தம் இனத்தவரான ஆரியப் பிராமணரை வசைசொல்லிப் பாடும் பாடல் கீழே தரப்பட்டுள்ளது இத் தமிழ்நாட்டில் இல்லாத நால்வருணச் சாதிமுறையை நீர் கொண்டுவந்து நாட்டினீர் எனத் தன் இனத்தவரான ஆரியரை நோக்கி குற்றப்பத்திரிக்கை முழக்கிய கபிலரின் நேர்மை வியப்புக்குரியது.
ஆரிய தரும சாத்திரங்களான மனுசாத்திரம் உள்ளிட்ட நூற்களின் தொகுப்பே திருக்குறள் என்று நிறுவும் பொருட்டு நூல் எழுதிய ஆரியப் பிராமணர் திரு.நாகசாமி வாழையடி வாழையாக வந்த ஆரியக் கூத்தாடிகளின் மரபினில் உதித்த ஒப்பற்ற ஆரியக்கூத்தாடியாகச் செயலாற்றியுள்ளார் என்றால் மிகையன்று.
சங்கராச்சாரியின் அடிப்பொடியான திரு.நாகசாமிப்பிராமணர் தமது ஆரியச்சாதி மேலாண்மையை நிறுவ திருக்குறள் மனு அதர்ம சாத்திரங்களின் தொகுப்பு என்று காட்டும் முயற்சியில் தோற்றுக் கேவலப்படுகின்றார் அவ்வளவே அண்ணல் அம்பேத்கார் அவர்களுக்கே காவி வண்ணம் பூசிய சக்திகள் திருக்குறளுக்குக் காவிவண்ணம் பூசும் ஐ திரு.நாகசாமிக்குத் தந்துள்ளதாகவும் வேலையை முடித்தால் அதற்குக் கூலியாக பத்மவிபூஷன் பட்டமும் பணமுடிப்பும் தரப் பரிந்துரைப்பதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டை மெய்ப்பிப்பதுபோல் இந்நூல் தயாரானதும் திரு.நாகசாமிக்கு பத்மவிபூஷன் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.
என்பதுபோல் நூல் தயார் நோக்கம் பணால் என்றாகிவிட்டது தப்பும் தவறுமான பட்லர் ஆங்கிலத்தில் தர்க்க சாஸ்திரம் என்றால் கிலோ என்ன விலை என்று கேட்கும் நூலாசிரியரைக் கொண்டு எழுதப்பட்ட இந்நூல் எவ்வித ஆதாரங்களும் தாராமல் நூலாசிரியரின் ஆரிய மனம் ஆடும் கூத்தையெல்லாம் முடிவுகளாக அறுதியிடும் போக்கும் தப்பும் தவறுமான மேற்கோள்களுடன் ஆய்வுநூல் என்பதற்கான எந்த வரையறையும் பின்பற்றப்படாத வகையில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
திருக்குறளில் பயின்றுவரும் அந்தணன் அரசன் வணிகன் வேளாளன் என்ற நான்கு தமிழர் தொழிற்பிரிவுகளையும் பிராமணன் சத்திரியன் வைசியன் சூத்திரன் என்று பிறப்பின் அடிப்படையிலான ஆரிய குலப்பிரிவுகளாக மடைமாற்றம் செய்து திருக்குறளை நால்வருணத்தின் அடிப்படையில்தான் திருவள்ளுவர் அமைத்துள்ளார் என்று பரிமேலழகர் முதல் திரு.நாகசாமி வரையான ஆரியர்கள் கூறும் அபத்தம் ஆதாரமின்றி ஆரிய மேலாண்மையை நிறுவமுயலும் ஆரிய இனப்பற்றின் வெளிப்பாடு மட்டுமே.
குல வேற்றுமையின்றி தமிழர் எவரும் நாட்டின் மன்னர் ஆகலாம் தமிழ்நிலத்தை ஆண்ட தமிழ் அரசர்கள் பிறப்பு வழிப்பட்ட ஆரிய சத்திரியகுல அரசர்கள் போல் சத்திரிய குலத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அல்லர்.
அரசன் வாரிசு இல்லாமல் இறந்துவிட்டால் அவ்வரசனின் பட்டத்து யானையின் துதிக்கையில் மாலையைக் கொடுத்து கோட்டையிலிருந்து வெளியே விடுவர் குடிமக்கள் எவர் ஒருவர் கழுத்தில் யானையின் கையிலுள்ள மாலை விழுகிறதோ அவரையே அரசனாகும் நடைமுறை பண்டைய மன்னராட்சி இருந்த தமிழக அரசுகளில் இருந்துள்ளது.
ஆளும் அரசன் சத்திரியன் என்னும் குலத்தில் தோன்றியவனாக இருந்தால் சத்திரிய குலத்திலிருந்துதான் அடுத்த அரசனைத் தேர்ந்தெடுத்து இருப்பார்களே அன்றி வேறு எவரையும் ஏற்றுக்கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்.
அவ்வாறு அல்லாமல் யானையால் மாலையிடப்பட்டவர் யாராயினும் குலம் கோத்திரம் குடி சூத்திரன் போன்றவை இங்கு கணக்கில் கொள்ளப் படாதவை அவரே இறைவன் திருவுள்ளப்படி வாய்த்த புதிய அரசன் என்று பயின்றுவந்த நடைமுறை உரக்கச் சொல்லும் சமூகச் சான்று ஒன்றே ஒன்றுதான் செய்யும் தொழிலால் தமிழர்கள் பல்வேறு சிறப்புகளைப் பெற்றிருந்தாலும் சாதியற்ற ஒரே இனமாகத்தான் தமிழர்கள் வாழ்ந்திருந்தனர் என்பதுதான் அது செய்தொழில் வேற்றுமையால் சிறப்பு ஒவ்வாமல் இருப்பினும் தமிழர்கள் அனைவருக்கும் பிறப்பு ஒக்கும் என்னும் திருக்குறள் அறமே நடைமுறையில் இருந்த நீதியாகவே இருந்தது என்பதற்கு வலுவான வரலாற்றுச் சான்றாகத் திகழ்கின்றது கரிகாற் சோழன் சோழ அரசனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வரலாறு.. கழுமலம் என்னும் சீர்காழியைத் தலைநகராகக் கொண்ட சோழநாட்டின் மன்னன் வாரிசு இல்லாமல் இறக்கவே மாலையுடன் வீதிக்கு வந்த பட்டத்துயானை பல ஊர்களைக் கடந்து சென்று சேர நாட்டின் கருவூரில் வாழ்ந்திருந்த சாமானியன் கரிகாலன் கழுத்தில் மாலையிட்டதால் சோழ மன்னனாக முடிசூட்டப்பட்டுக் கரிகாற்சோழன் ஆனான் ஆயினும் கரிகாலன் பிறந்த குலம் குறித்த எக்குறிப்பும் வரலாற்றில் இல்லை பிறப்பால் தமிழன் ஒரே இனம் என்ற தகுதிப்பாடே அக்காலத்தில் போதுமானதாக இருந்திருக்கிறது.
சீகாழியின்கண் கட்டப்பட்டிருந்த பட்டத்து யானை கருவூரின்கண் இருந்த சிறப்புடையவனாகிய கரிகாலனின் கழுத்தில் மாலைசூடி அவனைக் கரிகாற்சோழனாக்கி சோழ அரசுரிமையைப் பெறவைத்தது ஆகையினால் ஒருவன் சிறந்த பொருட்களை வேண்டினாலும் வேண்டாவிட்டாலும் அவன் அப்பொருட்களை அடைதற்குரியவனாயின் அந்நன்மைகள் அவனுக்கு வந்தே தீரும் என்கின்றது முன்றுரையனாரின் பழமொழி அறுபத்தி இரண்டாம் பாடல்.
கருவூர் இது சேரநாட்டுள்ளதோர் ஊர் இவ்விரண்டும் இடையே உள்ள பெருந்தொலைவால் பிரிக்கப்பட்டனவாயினும் ஊழ் கருவூரிலுள்ள கரிகால் பெருவளத்தானைச் சோழ அரசனாக்கியது.
இப்பாடலில் விழுமியோன் என்றது சிறுவனாக அரியணை ஏறிய கரிகாற்சோழன் இளமை நாணி முதுமை எய்தி உரைமுடிவு காட்டிய வுரவோன் ஆக நீதிமன்றத்துக்கு முதியவர் வேடமணிந்து சென்று நல்லதீர்ப்பு வழங்கிய தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு சொல்லியதாகும்.
புத்திகூர்மையுடைய கரிகாலன் அவர்கள் தயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டு நல்லது நீங்கள் இருவரும் நாளை வாருங்கள் மிகவும் சிக்கலான இந்த வழக்கை விசாரிப்பதற்காக அனுபவசாலியான ஒரு நீதிபதியை அனுப்பிவைக்கிறேன் என்றுகூறி அவையை ஒத்திவைத்தான்.
நீதிபதி இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த தலைமுடி முழுவதும் நரைத்த முதியவர் வழக்கை விசாரித்து இருதரப்பும் ஏற்றுக்கொள்ளும் சரியான தீர்ப்பு வழங்கினார்.
இளமை நாணி முதுமை எய்தி உரைமுடிவு காட்டிய வுரவோன் தனது இளம் வயதின் காரணமாகத் தன்னிடம் வழக்குரைக்கத் தயங்கிய மக்களின் உணர்வுக்கு மதிப்பளித்து முதியவர் வேடமணிந்து வந்து சரியான தீர்ப்புச் சொன்னான் கரிகாற் சோழன்.
கரிகாற்சோழன் வாரிசு இன்றி இறந்த சோழமன்னனின் வாரிசாக பட்டத்து யானையால் மாலைசூட்டப்பட்டு மன்னன் ஆனான் என்று முன்றுரையனாரே பாடியுள்ளதால் இங்கு குலம் என்பது ஏற்றுக்கொண்ட தொழில் சூழல் என்ற பொருளில் கவிஞரால் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளது என்பதை ஊகித்து உணர முடியும் சில திறமைகள் கல்வியாலோ அனுபவத்தாலோ மட்டும் வருபவை அன்று அந்தந்தக் தொழிற்சூழல் அல்லது குடும்பச் சூழலில் வளர்கிறவர்களுக்குத் தானே அமையும்.
அந்தணன் என்ற நால்வருண முறை தமிழ் மண்ணில் நடைமுறையில் இருந்திருந்தால் யாரை வேண்டுமானாலும் பட்டத்துயானை மாலையிட்டு அரசனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறை நடைமுறையில் இருந்திருப்பது சாத்தியமில்லை சத்திரிய குலத்திலிருந்து ஒருவர் என்றே சங்கப்பாடல்கள் அமைந்திருக்கும்.
தமிழர் பூணூல் அணிந்ததில்லை ஆரியப் பண்பாட்டில் சூத்திரரைத் தவிர ஏனைய மூவரும் பூணூல் அணியும் துவிஜர் என்னும் இருபிறப்பாளர்கள்.
ஆனால் தமிழகத்தில் ஆரியப் பிராமணர்களும் கோயில் பூசகர்களும் அந்தணர் பார்ப்பார் மட்டுமே பூணூல் அணிந்ததாகச் சான்றுகள் இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றதே தவிர அரசரும் வணிகரும் பூணூல் அணிந்ததாக சங்க இலக்கியங்கள் எதிலும் சான்றுகள் காணப்படவில்லை.
தமிழர் அனைவரும் அரசுரிமை பெற்றவர்கள் மேலும் தமிழக சமுதாய அரசியல் நிலைகளில் வேளாளர் அரசர்க்கு சமமானவர் என்பதை அரசர்க்கும் வேளாளர்க்கும் இடையே மணவுறவு உண்டு என்பதிலிருந்தும் வணிகர்க்கும் வேளாளர்க்கும் அரசுரிமையுண்டு என்று தொல்காப்பியம் கூறுவதிலிருந்தும் அறிந்துகொள்ளலாம்.
வில்லு முதலாகச் சொல்லப்பட்டன எல்லாம் மன்னனாற் பெற்ற மரபினால் வணிகர்க்கும் வேளாளர்க்கும் உரியன வணிகர்கள் என்போர் உலகெங்கும் காணப்படுபவர் தமிழகத்தில் வேளாளரே வணிகராகவும் இருந்துள்ளதால் அப்படியொரு தனி இனம் தமிழ் மண்ணில் இருந்ததில்லை.
அரசர் உள்ளிட்ட அனைவரும் தமிழினம் எனவே பிராமணர் என்ற ஒரு இனத்தவரைத் தவிர சத்திரிய வைசிய சூத்திர குலத்தவர்கள் தமிழ் மண்ணில் ஒருபோதும் வாழ்ந்திருக்கவில்லை.
ஆனாலும் ஆரியப் பிராமணர்கள் வந்தேறிய தமிழ் மண்ணில் தாங்களே முதற்தரக் குடிகள் தமிழர்கள் இழிந்தோர் என்ற கருத்தியலை நிலைநாட்டும் ஒரே நோக்கத்தோடு நால்வருண சநாதன தருமம் என்று தமிழகத்தில் நடைமுறையில் இல்லாத ஒன்றை இருப்பதாகக் காட்டுவதற்காக தொடர்ந்து பொய்ப்பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றனர்.
தமிழ் மண்ணில் வந்தேறிய ஆரியர்களுக்கும் பூர்வகுடிகளான தமிழர்களுக்கும் இடையில் தொடர்ந்து இருந்துவரும் இனப்போராட்டத்தின் அடையாளமே நால்வருணம் என்னும் ஆரியக் கருத்தியல் வன்முறை.
எனவே நால்வருணம் தமிழ் மண்ணில் எக்காலத்தும் நடைமுறையில் இருந்ததில்லை தொல்காப்பியரின் காலத்துக்கு முன்பே ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழ் மண்ணில் குடியேறிவிட்டனர் தொல்காப்பியரின் காலத்திலேயே அந்தணர் பார்ப்பனர் ஆரியப்பிராமணர் என்னும் மூவகை மக்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு தெளிவாக இல்லாத நிலை இருந்ததோ என்ற ஐயம் உண்டு மக்களின் பொதுப்புத்தியில் அந்தணர் என்பவர் ஆரியப் பிராமணரோ என்ற எண்ணம் இருந்திருக்கலாம்.
ஆரியப் பிராமண இல்லறத்தார் முக்கோல்களையோ கரகத்தையோ பயன்படுத்தியவர்கள் அல்லர் என்பதால் இங்கு அந்தணர் என்னும் சொல்லால் துறவியரையே தொல்காப்பியர் குறித்திருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவு.
தொல்காப்பியர் காலத்துக்கு முன்பே தமிழகம் வந்தேறிய ஆரியர்களால் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டுவரையிலும் கூட நால்வருணத்தைத் தமிழ் மண்ணில் திணிக்க முடியவில்லை கல்லா ஒருவன் குலநலம் பேசுதல் நெல்லினுட் பிறந்த பதரா கும்மே.
நால்வருணத்தைப் பின்பற்றும் ஆரியப் குலப் பிராமணன் ஆக இருந்தாலும் கல்வியறிவு இல்லாதவனாக இருப்பானேயானால் அவன் கீழ்மகனாகவே வாழ்தல் வேண்டும் என்கின்றது கீழ்க் காணப்படும் நறுந்தொகைப் பாடல்.
ஆனால் திருக்குறளோ இத்தகைய கல்லாதோர் எவராயினும் அவர்கள் பெற்ற இரு கண்களும் முகத்தில் உள்ள இரண்டு புண்களாகவே கருதப்படும் என்கிறது.
சான்றோர்களாகிய கல்விமான்களே தமிழக அரசர்களால் போற்றப்பட்டனர் என்பதுவும் அத்தகைய கல்விமான்களாக இருந்ததாலேயே சிலபல ஆரிய பிராமணர்கள் உயர்நிலை பெற்றனரே அல்லாமல் பிராமணர்கள் என்னும் பிறவிமேன்மைக்காக அன்று என்பது தெளிவு.
திருக்குறள் நால்வருண சாதிமுறையைப் பின்பற்றிய நூல் அன்று எனவே மனுதர்ம சநாதன சாதி படிநிலை அமைப்பு தமிழக அரசர்களால் பின்பற்றப்படவில்லை வடஇந்திய ஆரிய நாடுகளைப் போல் அல்லாமல் திருக்குறள் சொல்லும் நீதிமுறையைப் பின்பற்றிய தமிழகம் கல்வியை அடிப்படையாகக் கொண்ட நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் விளங்கிற்று என்பதையே தமிழக வரலாற்றுச் சான்றுகள் தருகின்றன.
வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம் வீரங்கொள் கூட்டம் அன்னார் உள்ளத்தால் ஒருவரே மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார் கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு துள்ளும் நாள் எந்நாளோ புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம் திருக்குறள் நால்வருண சாதிமுறையைப் பின்பற்றிய நூலா?
பொங்கு தமிழர்க்கு இன்னல் விளைத்தால் சங்காரம் நிசமெனச் சங்கே முழங்கு பாவேந்தர் பாரதிதாசன் என் கெழுதகை நண்பர் ஒருவர் இதுவரை நான் எழுதிய மூன்று குறள் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் படித்துவிட்டு திருக்குறள் நூலுக்கு புதிய உரைநூல் எழுதலாம் ஆனால் தலைசிறந்த தொல்லியல் அறிஞர் திரு.
நாகசாமி அவர்கள் எழுதிய நூலுக்கு மறுப்புக் கட்டுரை எழுதுவது அவசியமா என்றும் தவறுகள் இருந்தால் காலம் அந்நூலைப் புறந்தள்ளும் என்பதால் எனது ஆய்வுக்கட்டுரைத் தொடர் எழுதுவதை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தார்.
திரு நாகசாமி ஆங்கிலத்தில் எழுதியதன் தமிழாக்கம் பின்வருமாறு வள்ளுவர் தமது நூலை பிராமணன் சத்திரியன் வைசியன் சூத்திரன் அந்தணன் அரசன் வணிகன் வேளாளன் என்னும் நால்வருண சாதி அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதியுள்ளார் இந்நால்வகை சாதியினரின் வாழ்வியல் முறை ஒழுக்கம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல குறட்பாக்களையும் எழுதுகின்றார்.
பரிதிமாற்கலைஞரின் பார்வையில் வடமொழியாளர் அதன் முன்பு தமிழ் நாட்டில் வந்து குடியேறிய ஆரியப் பிராமண அறிஞருள் நேர்மையானவர்கள் சிலர் எக்காலத்திலும் இருந்து வந்துள்ளனர்.
வடமொழி தமிழ்நாட்டில் வெகுநாள் காறும் இயக்கியும் அதற்குத் தமிழ் மொழியைத் தன் வழியிலே திருப்பிக் கொள்ளுதற்கு உற்ற ஆற்றல் இல்லாது போயிற்று.
முற்சடைப் பலனில் வேறாகிய முறைமை சொல் நால்வகைச் சாதி இந்நாட்டில் நீர் நாட்டினீர் என்று ஆரியரை நோக்கி முழங்கும் கபிலர் அகவலையும் காண்க.
ஆரியப் பிராமணராகப் பிறந்திருந்தும் நேர்மையானவராக வாழ்ந்து அஞ்சாமல் ஆரியப்புரட்டுக்களை உரக்கச் சொன்ன முதுபெருந் தமிழறிஞர் பரிதிமாற்கலைஞர் தெரிவித்த மூன்று கருத்துக்கள் தடித்த எழுத்துக்களில் உள்ளவை இங்கு உற்றுக் கவனிக்க வேண்டியவை.
பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்னும் உயிர்ச் சமத்துவ ஒழுக்கம் கொல்லாமை புலால் மறுத்தல் போன்ற தமிழர்க்கே உரிய சிறப்பு ஒழுக்கங்களைத் தமிழரிடமிருந்து ஆரியர்கள் கற்றுக்கொண்டார்கள்.
அவற்றுள் நால்வருணத்தை எதிர்க்கும் பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்பதைத் தவிர்த்து ஆரியர்களால் பின்பற்றக்கூடிய குறட்பாக்களுக்கும் ஏனைய தமிழ் அறநூல்களுக்கும் வடமொழியில் தர்மசாஸ்திர நூல்கள் என்று மொழிபெயர்த்தனர் என்பதுவே உண்மை என்பதைப் பரிதிமாற்கலைஞர் உடைத்துக் கூறுகின்றார்.
எனவே ஆரிய தரும சாஸ்திரங்களின் தொகுப்பே திருக்குறள் என்று நூல் எழுதியுள்ள ஆரியப் பிராமணரான திரு.நாகசாமி தமது ஆரிய குலப்புரட்டுத் தொழிலைக் கைக்கொண்டு எழுதுவது அவரது பிறவி இயல்பே என்றாலும் அவர் நூலில் குறிப்பிட்ட ஒவ்வொரு கருத்தையும் தக்க சான்றுகள் கொண்டு மறுத்து எழுதுவதும் மறக்காமல் ஆங்கில மொழியிலும் இம்மறுப்பு நூலை வெளியிடுவதும் தமிழ் மொழியின் நலனுக்கும் தமிழ் மக்களின் நலனுக்கும் இன்றியமையாதது.
ஆரியர் தமிழரிடம் திணிக்க முயலும் மனிதகுலத்துக்கே எதிரான நால்வருண மனுதரும சநாதன தருமச் சாதிப் படிநிலை அமைப்பை ஒட்டுமொத்தமாக செல்லாக் காசாக்கும் பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்னும் உயிர்ச் சமத்துவ ஒழுக்கம் தமிழரை அடிமையாக்க விரும்பிய ஆரியரின் நோக்கத்துக்கு ஒத்துவராதது என்பதால் அது குறித்து ஆரியர் நூலேதும் எழுதவில்லை.
தமிழ் ஆகம மூலநூற்களை அழித்த ஆரியர்கள் ஆகம விதிப்படியான கோயில்கள் தொண்ணூற்று ஒன்பது விழுக்காடு தமிழ்நாட்டில் மட்டுமே காணப்படுவது ஆகமங்கள் தமிழர்களின் அறிவுச்சொத்து என்பதை நிறுவும் சான்றாகும்.
தமிழர்களின் சிறப்பு வழிபாட்டு நெறிகளையும் மெய்யியல் கூறுகளையும் கோயில் நிருமானக் கட்டட விதிகளையும் சிறப்பாகக் கூறும் ஆகமநூற்கள் இன்று தமிழில் இல்லை சமற்கிருதத்தில் மட்டுமே உள்ளன.
ஆதிசங்கரர் ஆகமங்களை எதிர்த்தவர் ஆகமம் சொல்லும் தத்துவ நிலைப்பாட்டை சநாதன ஸ்மார்த்த மதத்தை நிறுவிய ஆதிசங்கரர் தமது அத்துவிதம் எனும் ஸ்மார்த்தத் தத்துவத்துக்கு எதிரானது என்று வெளிப்படையாகவே எதிர்த்தார் என்னும் வரலாறு ஆகமங்களுக்கும் சநாதனிகளான ஆரியப் பிராமணர்களுக்கும் எத்தொடர்பும் இல்லை என்பதை விளக்கும்.
திருக்குறளைத் தீயகுறள் என்ற மகாப்பெரியவா உயிர் சமத்துவம் உரைக்கும் திருக்குறளை அடியோடு வெறுப்பவர் சங்கரமட அத்துவித சநாதனியான மகாப்பெரியவா காஞ்சி சங்கராச்சாரியார்.
?என அழைக்கப்படும் காலஞ்சென்ற சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சங்கராச்சாரியார் என்பது தற்காலத்தில் பலருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.
ஸ்ரீஆண்டாள் அருளிய திருப்பாவை இரண்டாம் பாசுரமான வையத்து வாழ்வீர்காள் பாடலின் ஆறாம் அடியில் தீக்குறளை சென்றோதோம் என்று வருகிறது.
வேடிக்கை என்னவெனில் பிரபல பத்திரிகை குமுதம் கூட இலக்கணப்பிழையாக ச் சேர்த்ததை உணராமல் தீக்குறளைச் சென்றோதோம் என பீடாதிபதி சொல்லி திருக்குறளுக்கு எதிராக திருப்பாவையைப் பற்றி பேசும்படி வைத்தது தவறு என மட்டும் பதிவு செய்திருந்தது.
மகாப் பெரியவா என்றும் காஞ்சி மாமுனிவர் என்றும் அழைக்கப்பட்ட ஒரு மாமனிதர் உலகப்பொதுமறை என்றும் பொய்யாமொழி என்றும் போற்றப்படும் திருக்குறளைத் தீயகுறள் என்று கூசாமல் திரித்துத் துணிந்து பொய் சொல்லும் அளவுக்குத் திருக்குறளை வெறுத்தவர் என்பதை இன்றைய தமிழர்கள் அறிதல் நலம்.
மகாப் பெரியவா தீயகுறள் என்று பொய் சொல்லும் அளவுக்குப் படுபாதகம் செய்ய வேண்டிய ஆத்திரம் திருக்குறளின் மேல் வர இன்னுமொரு காரணம் அந்தணன் என்னும் நிலை ஒருவருக்குப் பிறப்பினால் வருவதல்ல மற்றெல்லா உயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டொழுகும் அறவோன் என்னும் தகுதியால் மட்டுமே வருவது என்று நெத்தியடியாக அல்லவா சொல்கின்றது திருக்குறள்?
பிரமனின் நெத்தியிலேயே பிறந்த பிராமணர்கள் எந்தத் தவறு செய்தாலும் ஏனைய வருணத்தார் வணங்கும் தெய்வங்கள் பிராமணர்களே என்று முழங்கும் ஆரிய மனுதர்மப் பிராமணத் தத்துவத்தை அடியோடு மறுக்க அல்லவா செய்கிறது திருக்குறள்?
நடமாடும் தெய்வமாகவும் ஜகத்குருவாகவும் மதிக்கப்பட்டவரின் தெய்வத்தின் குரலில் ஆண்டாள் நாச்சியார் அருளிய திருப்பாவை குறித்து அபஸ்வரம் வந்தால் அது எப்படித் தெய்வத்தின் குரலாக இருக்க முடியும்?
பிராமணர் தலையில் தோன்றியவர் என்றும் காலில் பிறந்தவர் சூத்திரன் என்று ராஜநாகத்தினும் கொடிய சாதி நஞ்சை சநாதன மதம் என்னும் போர்வையில் உமிழும் மகாப்பெரியவா சங்கராச்சாரியார் பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்று உயிர்ச் சமத்துவம் முழங்கும் திருக்குறளைத் தீக்குறள் என்று தூற்றிப் பேசியது ஆரியரின் மநுதர்மத்தின்படி சரியே.
தெய்வத்தின் குரலாக மகாப்பெரியவா நமக்கெல்லாம் தெரிவிக்கும் செய்தி இதுதான் துறவு மேற்கொண்டாலும் ஆரியனின் பிறவிக்குணம் சாதியைத் துறக்கவிடாது.
திருக்குறளை விழுங்கிச் செரிக்க முயலும் மலைநாகப்பாம்பு திருக்குறளின் புகழும் பெருமையும் விண்ணைத் தாண்டியும் வளர்ந்து விட்டதால் மகாப்பெரியவாவின் அடிப்பொடியான திரு.நாகசாமி திருக்குறளை ஆரிய தர்ம சாஸ்திரங்களின் சுருக்கம் என்று சிறுமைப்படுத்தி விழுங்கத் துடிக்கிறார்.
கைக்கிண்ணத்தில் உள்ள பாலில் தோன்றும் நிலவின் பிம்பத்தைக் கண்டு நிலவையே சிறைபிடித்துவிட்டதாக இறுமாப்பு கொள்ளும் அறிவீனம் இது.
மானுடவியல் அடிப்படையில் ஆய்வு ஆய்வறிஞர் சுப்ரமண்யன் ஆய்வு அடிப்படையில் தமிழக நில அமைப்பைக் கருத்தில்கொண்டு மனிதனின் உடல் உள்ளம் இரண்டும் சார்ந்த என்னும் மானுடவியல் சார்ந்த ஆய்வை மேற்கொண்டு ஆரியர் தமிழ் மண்ணின் மைந்தர்களா அல்லது வந்தேறிகளா என்பதை ஆராய்ந்தால் மட்டுமே நாகசாமி அவர்களின் கூற்றில் உள்ள உண்மை புலப்படும் என்பது தெளிவு.
திரு.நாகசாமி அவர்கள் மனுசாத்திர நூலில் கிழக்குக் கடலுக்கும் மேற்குக் கடலுக்கும் இடைப்பட்ட நாடு ஆரிய தேசம் என்று கூறுவதாகவும் அக்கூற்றினால் பெறப்படும் உண்மை யாது எனின் தமிழ்நாடு கேரளா ஆந்திரா கர்நாடகா உள்ளிட்ட நாடுகள் ஆரியதேசம் என்பதாகும் என்று ஆணித்தரமாக தனது வாதத்தை முன் வைக்கின்றார் மனுவின் காலத்திலேயே ஆரியதேசமாக தமிழ்நாடு இருந்ததென்றால் ஆதியில் தமிழகத்திலுள்ள ஐவகை நிலங்களிலும் உழைத்து வாழ்ந்தவர்கள் ஆரியர்களே என்று பொருள்.
அவ்வாறானால் ஆரியர்கள் எவ்வகையான உழைப்பில் உயிர் வாழ்ந்தார்கள் என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன குறிப்பாக தமிழகத்தின் பாலை தவிர்ந்த நால்வகை நிலங்களில் வாழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் ஆதி ஆரியர்களைக் குறித்துப் பின்வரும் கேள்விகள் இயல்பாக எழுகின்றன மலையும் மலைசார்ந்த பகுதியுமான குறிஞ்சியில் வாழ்ந்த ஆரியர்கள் மலைக்கு வந்து தேனெடுத்தார்களா?
ஒரு நாட்டின் பூர்வகுடிகள் என்று சொந்தம் கொண்டாடும் இனம் மானுடவியல் தத்துவத்தின்படி ஆதிக்காலம் தொட்டு அந்நாட்டில் உடலுழைப்புச் செய்து வாழ்ந்தவராக இருத்தல் வேண்டும் என்பது உலகோர் அனைவரும் அறிந்த உண்மை.
ஆரியர் உடலுழைப்புச் செய்ததாகத் தொல்காப்பியத்திலும் சான்று இல்லை ஆரியருக்குத் தொழில் யாது என்ற வினாவுக்கு விடை தொல்காப்பியத்திலும் காணப்படவில்லை தொல்காப்பியர் காலத்தில் அந்தணர் என்போர் அறவோர் என்று பொதுவில் கூறப்பட்டுள்ள வழக்கு மட்டுமே இருந்துள்ளது.
ஏனெனில் இல்லறத்தானாக வாழ்ந்து வைதிகக் சடங்குகளைச் செய்த ஆரியர்கள் முக்கோல்களையோ கரகத்தையோ பயன்படுத்தியவர்கள் அல்லர்.
உடலுழைப்பு இல்லாத சுகவாழ்வே ஆரியருடையது ஆரியர்கள் செய்த ஆறு வகைத் தொழிலாகச் சொல்லும் ஓதல் ஓதுவித்தல் வேட்டல் வேட்பித்தல் ஏற்றல் ஈதல் என்று ஒரு வழக்கு சங்ககாலம் தொட்டு உண்டு.
ஓதல் என்பது ஆரிய வேதம் ஓதுவது ஓதுவித்தல் என்பது ஏனைய ஆரியருக்கு ஓதுவிப்பது வேட்டல் என்பது ஆரியரே அவர் நலனுக்காக வேள்வி செய்வது வேட்பித்தல் என்பது தமிழரிடம் பெரும்பொருள் பெற்றுக்கொண்டு பொருள் கொடுத்தவர் நலனுக்காக வேள்வி செய்வது ஏற்றல் என்பது தானமாகப் பெரும்பொருளைத் தமிழரிடமிருந்து பெறுவது ஒரு வேலையும் செய்யாமல் தமிழர்களை ஏமாற்றித் தானம் வாங்கிக் கேவலமாகப் பிழைப்பதைத் தொழிலாகக் காட்டும் ஆரியர்கள் எவ்வளவு புத்திசாலிகள் ஈதல் என்பது ஆரியர் அவர்களின் வைதீகச் சடங்குகள் செய்யும்வேளை ஏனைய ஆரியருக்குத் தானம் கொடுத்தல் என்பதாகும்.
அண்டிப்பிழைக்கவந்த ஆரியர் நாடே எனதென்கிறார் ஆக வந்தகாலம் தொட்டு உடலுழைப்பு என்றால் என்னவென்றே தெரியாது தமிழரை அண்டிப்பிழைத்த வந்தேறிகளான வடஆரிய ஏமாற்றுக் கூட்டத்தின் தலைமகன் மனு தமிழ்நிலத்தை ஆரிய தேசமென்று கூசாமல் பொய்யுரைத்துள்ளார் என்பதே உண்மை.
பொய் சொன்ன மனுவுக்கும் அப்பொய்யுரையையே காசாக்கப் பார்த்த முனைவர் நாகசாமிக்கும் வரலாற்றுரீதியில் தமிழ் மக்கள் தரும் விடை மேற்கண்ட வினாக்களாகத்தான் இருக்கும்.
மானுடவியல் அடிப்படையில் தமிழனே தமிழ் மண்ணுக்கு உரியவன் எனவே தமிழகம் ஆரியதேசம் என்ற மனுவின் கூற்று மானுடவியல் அடிப்படையில் துளியும் உண்மையற்ற பொய்யுரையாகும் மனுவை மூலமாகக் காட்டி தமிழ்மண்ணை ஆரியமண் என்று உரிமை கொண்டாடும் தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர்.நாகசாமியின் கூற்று என் பாட்டன் விட்டுச்சென்ற டைரிகளில் அமெரிக்கா முழுதும் தமிழ்தேசம் என்று எழுதி வைத்திருக்கிறான் எனவே அமெரிக்கா தமிழனுக்கே என்று முழங்கும் அடிப்படையற்ற உரிமை முழக்கத்தை ஒத்தது நகைப்புக்கிடமானது.
ஒண்ட வந்த பிடாரி ஊர்ப்பிடாரியை ஓட்டியதாம் என்ற தமிழ் சொலவடை நினைவுக்கு வந்து வயிறு வலிக்கச் சிரித்தேன் நீங்களும் வாய்விட்டுச் சிரியுங்கள் வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம் வீரங்கொள் கூட்டம் அன்னார் உள்ளத்தால் ஒருவரே மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார் கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு துள்ளும் நாள் எந்நாளோ புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம் கள்வன் மகனும் உள்ளம்கவர் கள்வனும் பேராசிரியர் ந.
கிருஷ்ணன் ம.சு.பல்கலைக்கழகம் திருநெல்வேலி தமிழ்த் திரைப்படங்களில் காதல் வயப்பட்ட ஆணின் செயல்களை நாம் நடைமுறையில் காணாத மிகைக் காட்சிகளாகக் காட்டுவர் இப்படியும்கூட ஒருவனால் செய்யமுடியுமா என்று பலவேளைகளில் விவாதங்கள் வந்துபோவதுண்டு.
இக்காட்சிகளுக்குச் சவால்விடும் கபிலர் பாடிய சங்கபபாடலொன்றை இங்கு காண்போம் இப்பாடலில் வரக்கூடாத புகாக்காலை வேளையிலே தன் வீட்டுக்கு வந்துவிட்ட தலைவனைப் பற்றி தலைவி தோழிக்கு கூறுவதாக அமைந்த சங்கக்கவி கபிலரின் குறிஞ்சிக்கலிப் பாடலின் பொருளைக் காண்போம் புகாக்காலை என்றால் உணவு உண்ணும் நேரம் என்றோ அல்லது அன்னையுடன் இருக்கும்போது வரக்கூடாத வேளையிலே வந்ததாகப் பொருள்.
சுடரும் வளையல் அணிந்த தோழியே நான் கூறப்போவதை கவனமுடன் கேள் சிறுவயதில் தெருவில் நாம் மணல்வீடு கட்டி விளையாடும் சமயம் நம் மணல் வீட்டை தன் காலால் சிதைத்துவிட்டு நம் கூந்தலை இழுத்து அதனுள் இருக்கும் வரிப்பந்தை பறித்துக் கொண்டு ஓடி நம்மை நோகடிப்பானே ஒரு சிறு நாய் பட்டி.
நீர்க்குவளையை வாங்காமல் சட்டென என் முன்கையைப் பற்றி அவன் இழுக்கவே பயந்தடித்து நான் அம்மா ஐயையோ இவன் என்ன செய்துவிட்டான் பார் என்று அலறிவிட்டேன்.
கத்தியபின்னர்தான் அவன் முகத்தை நான் நோக்க வந்தவன் நமது பழைய பட்டி என்றும் எம்மீது கொண்ட பெருங்காதலால் எம்மைக் காண ஆசையாக வந்தவன் என்பதையும் உணர்ந்தேன்.
அன்னை என்ன நடந்தது என்று கேட்பதற்குள் உண்ணும் நீர் விக்கினான் அதுதான் செய்வதறியாது உன்னை அழைத்தேன் என்று பொய் சொல்லிச் சமாளித்தேன்.
அந்நேரம் பார்த்து கடைக்கண்ணால் கொல்வது போல் என்னை நோக்கி ஒரு நமுட்டுச்சிரிப்பினை உதிர்த்தான் அந்த கள்வன் மகன் என்று தோழியிடம் தலைவி கூறுகிறாள்.
சுடர்த்தொடீஇ கேளாய் தெருவில்நாம் ஆடும் மணல்சிற்றில் காலில் சிதையா அடைச்சிய கோதை பரிந்து வரிப்பந்து கொண்டோடி நோதக்க செய்யும் சிறுபட்டி மேலோர்நாள் அன்னையும் யானும் இருந்தேமா இல்லிரே.
உண்ணுநீர் வேட்டேன் என வந்தார்க்கு அன்னை அடர்பொற் சிகரத்தால் ஆக்கிச் சுடரிழாய் உண்ணுநீர் ஊட்டிவா என்றாள் என யானும் தன்னை அறியாது சென்றேன் மற்று என்னை வளைமுன்கை பற்றி நலியத் தெருமந்திட்டு அன்னாய் இவனொருவன் செய்ததுகாண் என்றேனா அன்னையும் அலறிப் படர்த்தரத் தன்னையான் உண்ணுநீர் விக்கினான் என்றேனா அன்னையும் தன்னைப் புறம்பழித்து நீவ மற்று என்னைக் கடைக்கணால் கொல்வான் போல்நோக்கி நகைக்கூட்டம் செய்தானக் கள்வன் மகன்.
குறிஞ்சிக்கலி கபிலர் இப்போது சொல்லுங்கள் நம் திரைப்படப் பாடலாசிரியர்கள் இயக்குனர்கள் படைப்புத்திறங்களின் மூலக்கரு எங்கிருந்து பெறப்பட்டது என்று காதலும் வீரமும் கருணையும் கொடையும் நம் மூதாதையர் நமக்களித்த பண்புக்கொடை சங்கம் மருவிய காலம்தொட்டு பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு வரையிலான நம் முன்னோர்கள் நமக்களித்த கொடை நூற்கள் அறம் தொண்டு ஆகியன உள்ளிட்ட அறநூற்கள் ஐம்பெரும் காப்பியங்கள் ஐங்குறுங்காப்பியங்கள் இறையியற் தமிழாம் பன்னிரு திருமுறைகள் நாலாயிரம் பாசுரங்கள் ஆகியன என்றால் மிகையன்று.
தாம்பெற்ற பால்மணம்மாறாக் குழந்தை சம்பந்தனைக் குளக்கரையில் அமர்த்திவிட்டு குளிக்கச் செல்கின்றார் சிவபாதஇருதயர் தந்தையைக் காணாது பசியால் பால்வேண்டி அம்மே அப்பா என்று அழத்தொடங்கிய குழந்தைக்கு இறைவனே அம்மையப்பனாகத் தோன்றி பாலூட்டினான்.
குளித்துவிட்டுக் கரையேறிய சிவபாதஇருதயர் குழந்தையின் வாயோரம் ஒழுகியிருந்த பாலைக்கண்டு சினந்து யாரிடம் பால்வாங்கிக் குடித்தாய் எனக் கையோங்க தந்தையிடம் அம்மையப்பனாக வந்து பாலூட்டி தம் உள்ளம் கவர்ந்த கள்வன் சிவபெருமானின் திருவடையாளங்களைக் கூறிவிளக்கும் தேவார முதல் ஞானப் பாடல் உங்கள் சிந்தனைக்கு விருந்தாக தோடுடைய செவியன் விடையேறியோர் தூவெண் மதிசூடிக் காடுடைய சுடலைப்பொடி பூசி யென்னுள்ளம் கவர் கள்வன் ஏடுடைய மலரான் முனை நாட் பணிந்தேத்த வருள் செய்த பீடுடைய பிரமாபுர மேவிய பெம்மான் இவனன்றே.
ஞானசம்பந்தக் குழந்தைக்கு இறைவன் அம்மையப்பன் வடிவில் தோன்றி ஞானப்பால் ஊட்டியதற்கு இச்சொல்லே அகச்சான்றாக விளங்குகின்றது தோடுடையசெவியன் என்பது தொடங்கி ஞானசம்பந்தப்பெருமானுடைய உள்ளங்கவர்ந்த கள்வனாகிய இறைவனுடைய சிறப்பியல்புகள் இப்பாடலில் தெரிவிக்கப் பெறுகின்றன.
உலகுயிர்கள் அனைத்தும் துன்பம் நீங்கி இன்பம் அடைதலே பொருளாக பாடல் பரமனார் திருச்செவியில் சென்று சேர திருச்செவியை முதற்கண் சிறப்பித்தார் என்பது பல்லுயிரும் களிகூரத் தம் பாடல் பரமர்பால் செல்லுமுறை பெறுவதற்குத் திருச்செவியைச் சிறப்பித்து என்ற சேக்கிழார் வாக்கால் அறிகின்றோம்.
ஆரா அன்புகொண்டு சன்மார்க்கநெறியாகிய நாயகநாயகித் தன்மையான அகப்பாடலை முதற்பாடலாகவே அருளினார் ஞானசம்பந்தன் என்னும் மூன்றுவயதுக் குழந்தை.
விடையேறி என்னும் சொல்லால் இறைவன் இடபவாகனத்தில் தோன்றி தமக்குக் காட்சியளித்ததைக் குறித்தார் தூவெண்மதி என்றால் தூய்மையான வெண்ணிறம் கொண்ட மதி என்பது பொருள்.
மதிக்குத் தூய்மை களங்கமின்றி விளங்குதல் ஆகும் இருள் எவ்வாறு ஒளியைச் சாராதோ அவ்வாறே களங்கம் இறைவனையும் அவனருள் பெற்ற அன்பர்களையும் சாராது.
மேலும் தூய்மை மனத்தின் உள்ளும் வெண்மை புறத்திலும் நிகழ்வது என்பதால் இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடும் மதி நாம் காணும் களங்முற்ற சந்திரன் அன்று என்று தெளிவோம்.
இறைவன் சுடலைப் பொடி பூசுதல் என்பது அனைத்தும் ஒடுங்கும் காலத்தில் எல்லாவுலகமும் தத்தம் காரணத்துள் முறையே ஒடுங்க காரணங்கள் யாவும் இறுதியாக இறைவனிடம் ஒடுக்கப்பெறும்போது நிகழ்வது ஆகும்.
தமிழர் வாழ்வில் இல்லறம் என்னும் நல்லறமாம் சிற்றின்பத்தின் வழி பேரின்பமாம் இறைவனை அடைதல் அறமாகவே திருக்குறள் கூறுவதை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.
கிருஷ்ணன் ம.சு.பல்கலைக்கழகம் திருநெல்வேலி திருவிளையாடல் புராணத்தில் வரும் பாண்டிய மன்னன் ஏமனாதப் புலவர் பாணபத்திரர் மதுரைச் சொக்கநாதர் சோமசுந்தரக் கடவுள் போன்று அண்மையில் நிகழ்ந்த ஒரு நிகழ்வை பகிரலாம் என்றிருக்கிறேன்.
எடுத்துக்காட்டுகள் ஒரு பொதுஒப்புமைக்காகச் சொல்லப்பட்டதே தவிர அதை அப்படியே எடுத்து இதில் யார் மன்னன் யார் ஏமனாதப்புலவர் யார் அவைக்களப் புலவர் யார் சொக்கநாத சோமசுந்தரக்கடவுள் என்று ஆராய்ச்சியில் இறங்க வேண்டாம் என்று அன்புடன் வாசகர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
கடவுட்கொள்கை சார்ந்த தத்துவ நிலைப்பாடுகளில் வடதுருவமும் தென் துருவமும் போன்று கருத்து நிலைப்பாடுகள் கொண்டவர்கள் நானும் என் கெழுதகை நண்பரும்.
ஐம்பத்தி ஐந்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்து கிட்டிய பட்டறிவில் என் சிற்றறிவிற்கு எட்டிய வகையில் தைரியமாகச் சொல்வேன் நட்பு என்னும் இலக்கணத்தின் எல்லாக் கூறுகளையும் கொண்டு ஆய்ந்தாலும் பெரும்பாலும் அனைத்துக் கூறுகளிலும் கடவுட் கொள்கை இதில் வாராது கருத்தொருமித்த எனது ஒரே நண்பர்.
என் கெழுதகை நண்பருடன் நான் ஒன்றாகப் பயணிக்கும் தளங்கள் மானுடம் பொதுவுடைமை தமிழ் இலக்கியம் தமிழர் பண்பாடு உள்ளிட்ட சில இக்கதைக்களத்துக்கு பொருத்தமானவை.
நான்கு தினங்கள் முன்பு நள்ளிரவு நெருங்கும்வேளையில் நண்பர் என்னைக் கைப்பேசியில் அழைக்க ஒலியமர்த்தப்பட்டிருந்த எனது கைப்பேசியின் அதிர்வுணர்ந்து நான் எடுக்குமுன்னர் நண்பரின் அழைப்பு முடிந்துவிட்டிருந்தது.