sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அப்பொழுது அங்கே வந்திருந்தவரும் மகா மகக் குளத்தின் மேல்கரையில் வசிப்பவரும் செட்டியாரிடம் பாடங்கேட்டு முதல் வருஷத்தில் பீ.ஏ.
கோபாலைய ரென்பவர் செட்டியார் சொன்ன கம்பராமாயணச் செய்யுளை அடுத்துள்ள இரண்டு மூன்று பாடல்களைச் செட்டியார் சொல்லுகிற ஓசையின்படியே சொல்லிவிட்டு ஐயா அவர்கள் இந்தப் பாட்டுக்களைப் பாடஞ் சொல்லும்போது எவ்வளவு ஆனந்தமாக இருக்கும் என்று மிகவும் பாராட்டினார்.
செட்டியார் உள்ளங் குளிர்ந்து என்னை நோக்கி இப்படிப் பிள்ளைகளுடைய மனத்திற் படும்படியும் அவர்களாகச் செய்யுட்களில் ஈடுபட்டு மனப்பாடம் செய்யும்படியும் நீங்கள் பாடஞ் சொல்லுவீர்களா?
வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்தவரும் தைரியசாலியுமாகிய எம்.ராம சந்திரைய ரென்பவர் கனைத்துக்கொண்டு செட்டியாருடைய முகத்தைப் பார்த்தார் என்ன ஐயா சொன்னீர்கள் என் கண்ணுக்கு முன் எங்கள் ஐயாவை இப்படிக் கேட்கிறீர்களே.
நீங்களே இவர்களை வேலையிற் சேர்க்கும்போது நல்ல படிப்பாளி யென்றும் நன்றாகப் பாடஞ் சொல்லுவாரென்றும் சொல்லியிருக்கிறீர்களே அப்படிச் சொல்லி விட்டு இப்பொழுது எங்களுக்கு முன்னே இப்படிச் சொல்லுவது நன்றாக இல்லையே இவர்கள் நன்றாகத்தான் பாடம் சொல்லுகிறார்கள் மனத்திற் படும்படியே கற்பிக்கிறார்கள் என்றார்.
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அந்த மாணாக்கர் தம்முடைய பாடமாகிய நைடதம் பிரிவுறு படலத்திலிருந்து சில பாடல்களைச் சொன்னார் அப்பால் போதுமா?
உங்கள் பிரிவினால் எங்களுக்கு வருத்தமில்லாதபடி பாடஞ் சொல்லி உங்கள் ஸ்தானத்தின் கௌரவத்தை இவர்கள் பாதுகாத்து வருகிறார்கள்.
நான் கொண்டுவந்து வைத்தவரைப்பற்றி நீ இவ்வளவு புகழ்ந்து பேசுவது எனக்குத்தான் முதலில் சந்தோஷத்தை அளிக்கிறது என்று சாதுரியமாகக் கூறி முடித்தார்.
செட்டியார் பாடஞ் சொன்ன இடத்திலிருந்து கற்பிக்க வந்திருக்கிறோமே நாம் பாடஞ் சொல்வதில் பிள்ளைகளுக்கு எத்தகைய அபிப்பிராயம் இருக்குமோ என்று எண்ணியிருந்த எனக்கு இந்த நிகழ்ச்சி ஆறுதலையும் ஊக்கத்தையும் அளித்தது.
நான் பாடஞ் சொல்லி வருகையில் அச்செய்யுளுக்கு மட்டும் பொருள் சொல்லாமல் மற்றச் செய்யுட்களுக்குப் பொருள் சொன்னேன் அன்றியும் இந்தச் செய்யுளை நீங்கள் கவனிக்க வேண்டாம்.
எந்தச் செய்யுளுக்கு நான் பொருள் சொல்லாமல் விட்டுவிட்டேனோ அதற்கு பொருளெழுதும்படி ஒரு கேள்வியும் வேறு சில சிறு கேள்விகளும் அதில் இருந்தன.
நான் வேலைக்கு வந்து சில வருஷங்களே ஆகியிருந்தன நம்மைப் பிள்ளைகளெல்லாம் நன்றாக வைத்திருப்பார்கள் நாம் செய்தது பெரும்பிழை என்று எண்ணித் தவித்தேன் இதை அறிந்தால் பிரின்ஸிபாலாகிய ராயரவர்கள் என்ன எண்ணுவார்களோ என்றும் பயந்தேன்.
செய்தது செய்தாகி விட்டது அப்பால் அதை எப்படி மாற்றுவது அவர்கள் அருகில் வந்தவுடன் நான் மிக்க வருத்தத்தோடு நான் உங்கள் விஷயத்தில் துரோகம் செய்துவிட்டேன்.
வினாப்பத்திரத்தை நீங்கள் கண்டவுடன் வருத்தத்தை அடைந்து கவலை யோடிருப்பீர்களென் றெண்ணினோம் உங்கள் கவலையைப் போக்குவதற்காகவே நாங்கள் இவ்வளவு அவசரமாக உங்களிடம் வந்தோம்.
மாணாக்கர்கள் நீங்கள் அந்தப் பாட்டிற்கு அர்த்தம் சொல்லாமல் விட்டமையால் அதில் ஏதோ விசேஷம் இருக்குமென்று எங்களுக்குத் தோன்றி விட்டது.
அவர்கள் கல்வி வீரம் செல்வம் முதலியவற்றிற் சிறந்தவர்களாக இருப்பார்கள் எளிதிற் பிறர் மனத்தைக் கவரும் சக்தி அவர்களுக்கு இருக்கும் என்று சொல்லி வேறு சில செய்யுட்களிலிருந்து ஆதாரங்களை எடுத்துக் காட்டினேன்.
பாடத்தில் விசேஷமான செய்திகளை நான் சொல்லும்போது மாணாக்கர்கள் அவற்றை யெல்லாம் குறித்துக் கொள்ளுகிறார்களா வென்று கவனிப்பது என் வழக்கம்.
நெருக்கமாகப் பிள்ளைகள் உட்கார்ந்திருந்த வரிசையில் ஒரு கோடியிலுள்ள ஒருவர் மெல்ல எழுந்து நின்று தம் கையைக் கீழே நீட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஒவ்வொரு வருஷமும் நூதனமாக வந்து சேரும் மாணாக்கர்களுடைய ஊர் அவ்வூரிலிருந்த பெரியவர்கள் கோயில் அவ்வூர் சம்பந்தமான சரித்திரம் முதலிய விஷயங்களை அவர்களிடம் நான் விசாரித்துத் தெரிந்து கொள்வேன்.
ஆவூருக்கு அருகில் இப்படி ஓரூர் இருப்பது இதுவரையில் எனக்குத் தெரியவில்லையே ஆவூரும் அதற்கு அருகிலுள்ள ஊர்களும் எனக்கு நன்றாகத் தெரியுமே என்றேன்.
அருகில் உள்ள ஆவூரில் காமதேனு சிவபெரு மானைப் பூசை செய்தது செய்துவிட்டு எங்கள் ஊருக்கு வரும்போது மூச்சு விட்டது அதனால் இதற்குத் தேனுசுவாஸபுரமென்ற பேர் வந்தது அது தமிழில் மூச்சுக்காடென்று வழங்கிப் பிறகு ஊற்றுக்காடென்று ஆயிற்று என்று அவர் வியாக்கியானம் செய்தார்.
வகுப்பிலுள்ள பிள்ளைகள் சிரித்தார்கள் தேனுசுவாஸபுரவாசி அவர்கள் சிரிப்பதைக் கேட்டு வெறுப்போடு அவர்களைப் பார்த்தார்.
வழங்கும் பெயரை விட்டுப் புராணப் பெயரைச் சொல்லி வியாக்யானம் செய்தாய் இப்படிச் சொன்னதில் உன் நண்பர்களுக்கு ஒருகால் விருப்பமில்லாமல் இருக்கலாம் என்றேன்.
நாலடியார் பாடஞ்சொல்லி வந்தேன் முதல்நாட் பாடத்தில் வழக்கம்போலே கேள்வி கேட்கும்போது ஒரு மாணாக்கர் ஒரு தொடருக்குச் சிறிதேனும் பொருத்தமில்லாத பொருளொன்றைச் சொன்னார்.
அவர் நீங்கள் நேற்றுச் சொன்னது எனக்கு ஞாபகம் இல்லை அதனால் உரையைப் படித்தேன் உரையாசிரியர் இப்படித்தான் எழுதியிருக்கிறார் என்றார்.
உரையாசிரியர் இப்படித்தான் எழுதி யிருக்கிறார் என்றபோது கையினால் அவர் புத்தகத்தை வேகமாக சுட்டிக்கொண்டே உத்ஸாகத்தோடு பேசினார் அந்த அபிநயம் உரையாசிரியரே எழுதியிருக்கிறபோது நீங்கள் எவ்வாறு பிழையென்று சொல்லலாம்?
என் மேஜைவரையில் மிகவும் வேகமாக வந்த அந்த மாணாக்கரோ மேஜைக்கு வந்தவுடன் மெல்லக் குனிந்தார் அவர் முகத்திலே கம்பீரம் இல்லை ஏதோ ஒரு குற்றம் செய்தவன் மன்னிப்பை வேண்டும்போது இருக்கும் தோற்றம் அதில் உண்டாயிற்று நான் படிக்கவில்லை தெரியாமல் சொன்னேன்.
சுமந்திரன் மந்திராலோசனை செய்வதற்குரிய மந்திரிகளுட் சிறந்தவனாதலின் ஆராய்ச்சியில் வல்லவனென்பதும் இங்கே பொருத்தமாக இருக்கிறது.
அவர்களுடைய அகமகிழ்ச்சியை முகமலர்ச்சி தெரிவித்தது அவர்களுள் கோவிந்த ராவ் என்ற ஒருவர் அந்தப் பொருள் மிகவும் பொருத்தமாக இருப்பதை யெண்ணி இன்புற்றார் தாம் அடைந்த சந்தோஷ மிகுதியால் ஐயா இந்த அர்த்தம் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்லிப் பாராட்டினார்.
அவ்வார்த்தைகள் அவருடைய மனங்கனிந்து வந்தனவாதலின் எனக்குத் திருப்தியை விளைவித்தன இவ்வளவு கவனித்து நீ கேட்டதைப்பற்றி எனக்கு மிக்க சந்தோஷம் உண்டாகிறது.
அவருடைய தோற்றப் பொலிவையும் உயர்ந்த உடைகளையும் காதில் இருந்த கடுக்கன் முதலியவற்றையும் கண்டபோது அவர் யாரோ மகாராஷ்டிர அரச பரம்பரையினராக இருக்கலா மென்று எண்ணினேன்.
சுமந்திரன் தேர்ச்சியில் வல்லவனாக இருந்தது போலவே இவரும் ஜாகீர்தாரவர்களுக்கு ஆலோசனை கூறுவதில் வல்லவராக இருப்பதனால் இவரையும் தேர்வலானென்று சொல்லலாம் என்றேன்.
அன்று தாங்கள் நீ நல்ல நிலைமைக்கு வருவாய் என்று ஆசிர்வாதம் செய்ததன் பலனே இந்த ஸ்திதியில் நான் இருப்பது என்று பழைய விசுவாசத்தோடே பேசியபோது என் மனம் சந்தோஷக் கடலில் முழுகியது.
அது புறநானூற்றை நான் பதிப்பித்து வந்த காலம் ஆதலின் அந்நூலிலிருந்து அவ்வூரைப் பற்றித் தெரிந்த விஷயங்களையும் வேறு சில செய்திகளையும் சொல்லத் தொடங்கினேன் திருக்கோவலூர் மிகவும் பழைய ஊர்.
முதலாழ்வார்கள் மூவரும் அங்கே ஒரு சமயத்தில் ஒருங்கிருந்து திருமாலை வழிபட்டார்கள் என்று அவ்வூர்ப் பெருமையை ஒருவாறு கூறி நிறுத்தினேன்.
நான் திருக்கோவலூர்ப் பெருமையைச் சொல்லச் சொல்லத் தாம் அந்த ஊர்க்காரரென்பதை வெளியிட வேண்டுமென்ற ஆவல் சிறிது சிறிதாகப் பெருகி நான் சொல்லி நிறுத்திய மறு கணத்திலேயே அதனை வெளியிட வைத்ததென்பதை உணர்ந்தேன் அப்படியா மிக்க சந்தோஷம் அந்த ஊருக்கு ஏற்றபடி நீ நல்ல புகழை அடையவேண்டும் என்று அம்மாணாக்கரிடம் சொல்லிவிட்டு மற்றவர்களையும் பார்த்து எல்லோருக்கும் இப்படியே தங்கள் தங்கள் ஊரினிடத்து அபிமானம் இருக்கவேண்டும் என்று கூறி மேலே பாடத்தை நடத்தலானேன்.
அவருக்கு உண்டான உணர்ச்சியின் மிகுதி அது வகுப்பென்றும் பல பிள்ளைகளும் உபாத்தியாயரும் இருக்குமிடமென்றும் நினையாமல் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லச் செய்தது.
அவர் கற்பனைக் களஞ்சியமென்று சிறப்பிக்கப்படுவாரென்றும் சாதுரியமான செய்யுட்களைப் பாடும் வன்மையையுடையவரென்றும் சொல்லிவிட்டு அவர் இயற்றிய செய்யுளொன்றைச் சொல்லிக்காட்ட எண்ணி அதிலுள்ள விஷயத்தை முதலிலும் அப்பாற் செய்யுளையும் சொல்லலானேன் ஒருசமயம் சிவபெருமானும் உமாதேவியாரும் கைலாசத்தில் வீற்றிருக்கையில் அவர்களிடம் கணபதி அழுதுகொண்டே வந்தார் வந்து தம்முடைய துதிக் கையால் காதைத் தடவித் தடவிச் சிணுங்கினார்.
இந்தப் பிள்ளைகளின் விளையாட்டை விசாரிக்கத் தொடங்கினால் அதற்கொரு முடிவே இரா தென்று சிவபிரான் எண்ணி உமாதேவியாரைப் பார்த்து உன் பிள்ளைகளின் லக்ஷணத்தைப் பார் என்று சொன்னார்.
உடனே அத்தேவியார் அழுது கொண்டிருந்த கணபதியை அழைத்து முதுகைத் தடவிக்கொடுத்து அவன் கிடக்கிறான் விஷமக்காரன் நீ அழாதேயப்பா என்று ஆறுதல் கூறினார்.
பிரின்ஸிபால் முதலிய அதிகாரமுள்ள பெரிய ஆசிரியர்களிடத்தில் மாத்திரம் பயத்தில் அடங்குவதும் மற்றவர்களிடம் மனம் போனவாறு நடப்பதுமாக இருந்தார்கள்.
அப்பொழுது பிள்ளைகள் கூச்சலிட்டுக் கொண்டும் சிரித்துக்கொண்டும் கால்களால் பெஞ்சுகளை ஓசையுண்டாகும்படி இடித்துக்கொண்டும் இருந்தார்கள்.
இந்தக் குழப்பத்தை நான் பார்த்தேன் சென்ன பட்டணத்துக்கே உரியதாகச் சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும் காட்சி இதுதான் போலிருக்கிறது என்றெண்ணினேன்.
முதல் வரிசையில் இருந்த மாணாக்கர் ஒருவர் வலது காலைத் தூக்கி இடது துடைமேற் போட்டு அவ்வலது முழங்காலை இரண்டு கைகளாலும் கட்டி மேலே உயர்த்திக் கொண்டும் இடையிடையே காலை அசைத்துக் கொண்டும் உட்கார்ந்திருந்தனர் எனையாவது பாடத்தையாவது அவர் சிறிதும் கவனிக்கவேயில்லை.
அவருடைய இருப்புஇவ்வளவு அழகான இடத்திலிருந்து படிக்கும் பாக்கியம் நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது இந்தக் கடற் காற்றும் கட்டிடமும் நம்மோடு கீழ் வகுப்புக்களில் படித்த எல்லோருக்கும் கிடைக்குமா?
இராவணன் உயர்ந்த சிங்காதனத்தில் ராஜஸத்தோடு வீற்றிருந்தான்.வந்த அனுமானுக்கு ஆசனம் கொடுக்கவுவுமில்லை அவரை உட்காரச் சொல்லவுமில்லை.
மிக விரைவாக இராவணனுடைய சிங்காதனத்தின் அருகில் தம் வாலைச் சுற்றிச் சுற்றி அச்சிங்காதனத்தைவிட உயரமாக ஓர் ஆசனத்தை உண்டாக்கி அதன்மேல் தாவினார்.
வில்லிபுத்தூரார் பாரதம் பாடம் நடக்கையில் திருமாலுக்குரிய நாமங்களுள் பன்னிரண்டு ஒருவகை யென்றும் அவை கேசவாதிகளென்றும் சொல்ல நேர்ந்தது.
உலகத்திலுள்ள ஒவ்வொரு மதத்தினருக்கும் ஒவ்வொரு ஜாதியினருக்கும் உரிய பிரார்த்தனைகள் பெரியோர்களால் அமைக்கப் பட்டிருக்கின்றன.
ஒருநாள் காலேஜ் வேலை முடிந்தவுடன் நான் யாரைச் சந்தியாவந்தன மந்திரங்களைப் பற்றிக் கேட்டேனோ அந்த மாணாக்கர் என்னிடம் வந்து பல நாளாக என் தகப்பனார் தங்களைப் பார்க்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறார்.
திடீரென்று இவன் ஒருநாள் சாஸ்திரிகளை அழைத்து வந்து அவரிடம் மந்திரங்களை நன்றாகக் கற்றுக்கொண்டு சந்தியாவந்தனம் செய்யத் தொடங்கினான் ஒழுங்காகச் செய்யலானான்.
அவர் சந்தியா வந்தன மந்திரம் கேட்கிறார் வேறு மந்திரங்களையும் கேட்கிறார் சந்தியாவந்தனம் பண்ணாமல் இருக்கக் கூடாதென்றும் சொல்கிறார் என்றான்.
இந்தப் புதிய நாகரிகத்தில் இப்படியும் சொல்லுகிறவர் ஒருவர் இருக்கிறாரா அவரை ஒருமுறை பார்க்கவேண்டும் என்று அவள் தினந்தோறும் சொல்லி வந்தாள்.
உங்களைப் போன்ற சிலராவது என் செயலை நல்ல தென்று ஆமோதிக்கிறார்களென்று தெரிந்ததில் எனக்கு உண்டாகும் திருப்தி சொல்வதற்கரியது என்று நான் என் சந்தோஷத்தைத் தெரிவித்துக் கொண்டேன்.
ஒருநாள் பாடஞ் சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில் வகுப்பில் இடைவரிசையிலிருந்த இரண்டு பிள்ளைகள் பாடத்தைக் கவனியாமல் பேசிக்கொண்டேயிருந்தனர்.
மலர்ந்த தாமரைகளுக்கு நடுவில் இரண்டு வாடிய தாமரைகளைப்போல் அவ்விருவர் முகங்களும் மாறியதைக்கண்டு மேலே பாடஞ் சொல்லத் தொடங்கினேன்.
நீ இன்று செய்தது ஒருவகையில் நல்லதுதான் நெற்றிக்கு வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்ற எண்ணம் தோன்றியதே அதுவே போதும் ஒருநாள் பாரதத்தில் துரோணாச்சாரியார் இறந்த போது அசுவத்தாமன் வருந்துவதாக உள்ள செய்யுட்களைப் பாடஞ்சொன்னேன்.
சொல்வதற்குமுன் வில்லி புத்தூராழ்வாரது பெருமையையும் கல்வியாற்றலையும் எடுத்துச் சொல்லிவிட்டு இந்தப்பகுதி மிகவும் ரஸமுள்ள பாகம் என்று கூறினேன்.
அவர் தம் கையில் பென்ஸிலும் குறிப்புப் புத்தகமும் வைத்துக் கொண்டு என்னைப் பார்த்த வண்ணம் எதையோ எழுதத் தொடங்குபவரைப்போல ஒன்றும் இல்லை.
இன்ன விடை கூறுவதென்று எனக்குத் தோற்றவில்லை பிறகு ரஸத்தை நம்முடைய அறிவினால் அறிந்து கொண்டு சந்தோஷிக்க முடியுமேயன்றி எழுதவும் சொல்லவும் முடியாது.
பாடஞ் சொல்லும்போது மாப்பிள்ளைகளைப் பற்றிப் பேசும் சந்தர்ப்பம் ஒன்று வாய்த்தது இந்தக் காலத்து மாப்பிள்ளைகள் சிலரை நினைத்தால் வருத்தமடைய வேண்டியிருக்கிறது.
காலேஜில் படிக்கிற மாப்பிள்ளைகள் தம் தகப்பனாரிடமிருந்து வருகிறபணம் போதாமையால் மாமனாருக்கும் எழுதிப் பணம் பெற்றுப் பலவகையான வீண் செலவு செய்கிறார்கள் மாமனாருக்கு அதிகாரத் தொனியோடு எழுதி அவரைப் பயமுறுத்துகிறார்கள்.
செய்யுட்களை இசையுடன் படிப்பதே முறையென்று பிள்ளைகளுக்கு நான் சொல்லும்போது சிலர் இவன் செய்யுட்களை நன்றாகப் பாடுவான் என்று யாரையேனும் சுட்டிக் காட்டிக் கூறுவர்.
தஞ்சையில் இருந்து அரசாண்ட சரபோஜியரசர் ஒருமுறை வடதேச யாத்திரை செய்தார்.தமக்குரிய பரிவாரங்களுடன் அவர் சென்றபோது அங்கங்கே உள்ள அரசர்களாலும் பிரபுக்களாலும் உபசரிக்கப் பெற்றார்.
அவர் போய்க் கொண்டிருக்கையில் அங்கங்கே உள்ள ஜனங்கள் கூட்டங் கூட்டமாகத் திரண்டுவந்து அவரையும் அவருடைய யானை முதலியவற்றையும் பார்த்துச் சென்றார்கள்.அங்ஙனம் வந்து கூடியகூட்டத்திற் பல பைராகிகளும் இருந்தார்கள்.
பைராகிகள் எப்பொழுதும் யாத்திரை செய்து கொண்டிருப்பவர்கள்.ஆதலின் அவர்கள் எல்லா நாடுகளையும் அறிந்தவர்கள்.அவர்கள் மற்ற ஜனங்களிடம் சரபோஜி அரசரைச் சுட்டிக்காட்டிஇவர் மூப்பனார் தேசத்து ராஜாஎன்று சொல்லிவிட்டு மேலே தஞ்சாவூரின் பெருமையை வருணிக்கத் தொடங்கினார்கள்.இங்ஙனமே பலர் சரபோஜி அரசரைச் சுட்டினமையின் வடதேசத்தினரிற் பெரும்பாலோர் அவரை மூப்பனார் தேசத்து ராஜா என்றே வழங்கலாயினர்.
நாம் ஓர் அரசராக இருக்கும்போதுநம்மை நேரே அறிந்து கொள்ளாமல் நம் குடிகளுள் ஒருவராகிய மூப்பனார் மூலமாக அறிந்த இந்த ஜனங்களுக்கும் அந்த மூப்பனாருக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று யோசித்தார்.தம்முடன் வந்தவர்களை விசாரித்தார்.
அவரைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியாதா?பல தேசங்களையும் கடந்து அவருடைய புகழ் வீசும் பொழுது அருகிலுள்ள உங்களுக்குத் தெரியாமலா இருக்கும்?ராம பத்திர மூப்பனாரென்று அவர் பெயரைச் சிலர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறோம்.
விசாரித்த அதிகாரிகளுக்கு மூப்பனாரைப்பற்றி நன்றாகத் தெரியும்.ஆனாலும் பைராகிகளின் கருத்தை விளக்கமாகத் தெரிந்துகொள்ள எண்ணிக் கேட்டார்கள்.
என்ன அன்னதானம்என்ன உபசாரம் அங்கே சாப்பிட்ட சாப்பாடு இன்னமும் மணக்கிறது.மூப்பனார் தேசத்துக் காய்கறிகளுக்கு எத்தனை ருசி சாப்பாடு மட்டுமா?
சனி புதன் கிழமைகளில் எண்ணெய் கூடக் கொடுக்கிறார்.எந்த மகாராஜன் அப்படி அன்னம் போடப் போகிறான்?அந்தத் தேசத்தை விட்டு வர எங்கள் மனம் இடம் தருவதில்லை.
ராமேசுவரத்துக்குப் போகும்போதும் திரும்பி வரும்போதும் மூப்பனார் ஊருக்குப் போகாமல் இருக்க மாட்டோம்.எங்களுக்குத் தமிழ் தெரியாது அவர் பிரியமாகப் பேசுவதை அறிய முடிவதில்லை.
ஆனாலும் அவருடைய முகவிலாஸம் எங்களை அவரிடம் இழுக்கும்.எங்கள் பாஷையிற் பேசி உபசாரம் செய்வதற்குச் சிலர் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.நீங்கள் அந்தச் சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டதில்லையோ?
அம் மூப்பனாருடைய அன்னதானமே என்பதை ஆரய்ந்தறிதார் தாம் அங்ஙனம் செய்யாதது பெருங்குறை யென்பதையும் உணர்ந்தார் வட தேசத்து யாத்திரையால் உண்டான பெரும் பயன்களில் இந்த உணர்வு வந்ததும் ஒன்றென்றே கருதினார்.
அரசர் மனம் வைத்தால் பின்பு சொல்ல வேண்டுமா?அவர் ஊருக்கு மீண்டபின்பு பல அன்ன சத்திரங்களை ஏற்படுத்தினார் எல்லாச் சாதியினருடைய பசியையும் போக்கினார்.ஆயினும் அவர் வடதேசத்துப் பைராகிகளுக்கு மூப்பனார் தேசத்து ராஜாவாகவே இருந்து வந்தார்.
இசையினுடைய பெருமையை ஓர்ந்தே தமிழர் முத்தமிழுள் இசைத்தமிழை நடுநாயகமாக வைத்திருக்கின்றனர்.இயற்றமிழாகிய இலக்கிய நூல்கள் செய்யுட்களால் இயன்றன.அவை இசையுடனேயே பயிலப்படவேண்டும்.நாடகத்திற்கு இசை இன்றியமையாததென்பதை யாவரும் அறிவர்.தமிழ் இலக்கிய இலக்கணப் பயிற்சியும் ஆங்கிலம் தெலுங்கு முதலிய பாஷைகளின் பயிற்சியும் உடையவர்களால் அவ்வக் கலைகளில் அறிவுடையாரையே இன்புறுத்த முடியும்.ஆனால் இசையோ கற்றார்கல்லார் விலங்கினங்கள் பறைவைகள் முதலிய எல்லா உயிர்க்கும் இன்பம் நல்கும்.பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்களில் இருதிணை உயிர்களும் இசையின் வயப்பட்டு நின்றனவென்று பல இடங்களிற் கூறப்பட்டுள்ளது.
சூரியன் மறைந் திருப்பினும்மலர்தலாலும் குவிதலாலும் போதினைப் புலப்படுத்தலின் போதென்று அப் பேரரும்புகள் பெயர் பெற்றன.அப்போதுகளில் வண்டுகள் இசை பாட அவை மலரும் புதலும் வரிவண் டூத வாய்நெகிழ்ந்தனவே என்பது குறுந்தொகை.
மதம் பிடித்து அலையும் யானைகளும் இசையால் அடங்கிவிடும் பரிக்கோல்குத்துக்கோல் முதலிய ஆயுதங்களாலும் அடக்க முடியாத யானை வீணயின் இசைக்கு அடங்கி விடுமாம் இச்செய்தியே உவமானமாக குறிஞ்சி நிலத்தில் தினைக்கொல்லையைக் காக்கும் ஒருபெண் தெள்ளிய சுனையில் நீராடிப் பரணின்மேல் நின்று இனிய காற்றில் தன்கூந்தலை ஆற்றிக் கொண்டும் மிகுந்த களிப்புடன் அந்நிலத்துக்குரிய குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாடிக்கொண்டும் நிற்கையில் தினைக்கதிரை உண்பதற்காக அங்கே வந்த யானை யொன்று அந்தப் பெண்ணின் இசையிலே மயங்கிக் கதிரை உண்ணாமல் தான் கொண்ட பெரும்பசியையும் மறந்து மயங்கி நின்றதாக ஒரு செய்தி அகநானூறு என்னும் நூலில் காணப்படுகின்றது.
இந்தக் காட்சியையே பெருங்கதையில் உதயணன் நளகிரி யென்ற மதம் பிடித்த யானையை வீணை வாசித்து அடக்கி அதன்மேல் ஏறி ஆயுதங்களை எடுத்துத்தர அதனையே ஏவி ஊர்ந்தானென்று ஒருசெய்தி காணப்படுகிறது.
இசையினால் வணக்கப்பட்ட அந்த யானை உதயணனுக்கு அடங்கி நின்றதை ஆசிரியர் கூறுகையில் பசுக்கள் இசையின் வயப்படுகின்றன என்பதைக் கண்ணன் கதை விளக்கும்.பசுக்களைப் பல இடங்களிலும் மேயவிட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்த கண்ணபிரான் மாலைக் காலத்தில் அவற்றை ஊருக்கு ஓட்டிப் போக வேறு ஒன்றும் செய்வதில்லை.குழலை யெடுத்து ஊதுவான் உடனே பல இடங்களிலும் மேய்ந்து கொண்டிருந்த பசுக்களெல்லாம் ஒருங்கே திரண்டு கண்ணன்பால்வந்து சேரும்.இதனையே என்று திவ்ய கவி ஒருவர் சுருக்கமாக விளக்குகின்றார்.
இனிய இசையைக் கேட்டுக் களிக்கும் இன்னாத இசையைக் கேட்பின் மூர்ச்சையுற்று விழுந்து விடும்.அதன் தன்மையை என்ற கம்பர் வாக்காலும் அறியலாகும்.அதனைப் பிடிக்க எண்ணியவர்கள் மறைவிலிருந்து யாழ் வாசிப்பார்களென்றும் அதன் இசையைக் கேட்டு அருகுற்று அசுணம் களிக்கு மென்றும் அப்பொழுது அதனைப் பிடித்துக் கொள்வார்க ளென்றும் தெரிகிறது.
அவர்கள் கை முதலில் யாழின் இசையால் அசுணத்திற்கு இன்பத்தை விளைவித்துப் பின்பு அதன் உயிருக்கே அழிவு சூழ்வதை நற்றிணையில் உவமையாக எடுத்தாண்டு வண்டி மாடுஏற்றக் காளைகள் முதலியவற்றை இயக்கும்பொழுது தெம்மாங்குஏற்றப் பாட்டு முதலிய பாடல்களைப் பாடுவதையும்அவைகளைக் கேட்டு அவ்விலங்குகள் தம் வேலையை வருத்தமின்றி அமைதியாகச் செய்து வருவதையும் இன்றும் காண்கிறோம்.
அந்தத் தெம்மாங்கு தேன் பாங்குபோலும் குழந்தைகள் அன்னையின் இனிய தாலாட்டிசையைக் கேட்டு அழுகை ஓய்ந்து உறங்குவதை எவர்தாம் அறியார்?
பாலை நிலத்தில் ஆறலைகள்வர் வழிவருவோர் பொருளையும் உயிரையும் கவர்வார் பொருளில்லையெனினும் வாளால் வெட்டப்பட்ட உடம்பு துள்ளுவதைப் பார்த்தேனும் களிக்கும் பொருட்டுக் கொலை செய்வர்.
அவர்முன் பொருநர்கள் பாலைப்பண்ணைப் பாடினால் அக்கள்வர் தம் கையிலுள்ள ஆயுதங்களை நழுவவிட்டுத் தங்கள் வன்றொழிலை மறந்து அன்புற்று இசைக்கு உருகுவார்களாம்.
இதனையே சீவக சிந்தாமணியின் கதாநாயகனான சீவகன் ஆண்களைப் பார்ப்பதுகூட இல்லையென்ற விரதத்துடன் இருந்த சுரமஞ்சரியென்ற பெண்ணின்பால் ஒரு பழுத்த கிழவன் வேடங் கொண்டு சென்று இசை பாடி அவளை வசப்படுத்தினான்.
அவனது இசையைக் கேட்ட பெண்கள் யாவரும் வேடன் பறவைபோற்கத்தும் ஓசையைக் கேட்டு மயங்கி ஒரே கூட்டமாக ஓடிவரும் மயிலினங்களைப்போல விரைந்து வந்தனரென்று கவி அவ்விடத்தில் வருணிக்கிறார்.
என்னுடைய தமிழாசிரியாகிய திரிசிரபுரம் மகாவித்துவான் ஸ்ரீ மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்களிடத்துச் சிறப்புப்பாயிரம் பெறப் பல புலவர்கள் முயற்சி செய்வதுண்டு.
சிறந்த சங்கீத வித்துவானும் மிக்க சிவபக்தரும் ஆகிய கோபாலகிருஷ்ணபாரதி யவர்கள் தாம் இயற்றிய நந்தன் சரித்திரக் கீர்த்தனத்திற்குச் சிறப்புப்பாயிரம் வேண்டியபோது பிள்ளையவர்கள் தருவதற்கு மறுத்து விட்டார்கள்.
ஒருநாள் பிள்ளையவர்கள் உள்ளே படுத்திருக்கும்போது அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்த பாரதியார் பிள்ளையவர்கள் நித்திரை செய்கிறார்களென்பதை அறிந்து எழுப்புதல் கூடாதென்று எண்ணி வெளியேயிருந்து தமது நந்தன் சரித்திரக் கீர்த்தனையிலுள்ள கனக சபாபதி தரிசனம் ஒருநாள் கண்டாற் கலி தீரும் என்ற கீர்த்தனையை இனிமையாக மெல்லப் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.
பிள்ளையவர்கள் விழித்துக்கொண்டு எழுந்து கீர்த்தனை முழுவதையும் பாடும் வரையில் இருந்து கேட்டு மனம் உருகிஇதற்குச் சிறப்புப் பாயிரம் கொடாமல் இருப்பது முறையன்று என்று உடனே வந்து சிறப்புப் பாயிரமொன்றை வழங்கினார்கள்.
என வரும் தேவாரப் பகுதிகள் சிவபெருமான் இசையுருவினனென்பதை நன்கு தெரிவிக்கின்றன.இசையிலுள்ள விருப்பத்தினால் அனவரதமும் இசையைக் கேட்டு ஆனந்திக்கும் பொருட்டுக் கம்பளர் அசுவதரர் என்ற இசையில் வல்ல இரண்டு கந்தருவர்களைச் சிவ பெருமான் காதிற் குழையாக வைத்தருளியிருக்கின்றனனென்று நூல்கள் கூறும்.
நாயன்மார்களுள் ஆனாய நாயனார் திருநாளைப் போவார் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் பரமனையே பாடுவார் முதலியவர்கள் இசையால் வழிபட்டுப் பேறு பெற்றவர்கள்.
கடவுளைத் துதிக்கும் தோத்திரங்களெல்லாம் இசைப்பாட்டாக அமைந்து விளங்குதல் கடவுளுக்கு இசையிலுள்ள விருப்பத்தை வெளியிடுமன்றோ?
தேவாரம் திருவாசகம் முதலிய திருமுறைகளும் திவ்யப்பிரபந்தமும்திருப்புகழும்தத்துவராயர் பாடுதுறை முதலியனவும் இசைப்பாட்டுக்களாலாகிய நூல்களே.
தேவாரங்களின் பண்கள் முற்கூறப்பட்ட திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர் பரம்பரையில் வந்த ஒருவரால் அமைக்கப்பட்டன.அ ங்ஙனமே திவ்யப் பிரபந்தத்திற்கும் பண்கள் அமைக்கப் பட்டிருக்க வேண்டும்.
இவற்றைத் தெரிவிக்கும் நூலைத் தேவகானமென்பர்.எ ல்லோரும் அனுசந்திக்க இயலுமாறு ஒருவித இசையுடன் இப்போது பயிலப்பட்டு வரினும் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் ஒவ்வொரு பதிகத்திற்கும் உரிய பண்கள் முன்பு அமைந்திருந்தனவாதல் வேண்டும்.
இசைத் தமிழ்ச் சங்கங்களே தனியே அமைக்கப் பட்டுப் பல இசைவல்லார்கள் இசைத் தமிழை வளர்த்து வருவதற்கு நிலைக்களனாக இருந்தனவென்று தெரிய வருகிறது.
அவர்கள் கண்ணகனார் கண்ணனாசனார் கேசவனார் நந்நாகனார் நல்லச் சுதனார் நன்னாகனார் நாகனார் பித்தாமத்தர் பெட்டகனார் மருத்துவன் நல்லச்சுதனார் முதலியோர்.
இப்பொழுது சிலப்பதிகார உரைகளே அந்த நூல்களின் பெயர்களையும் அவற்றிற் சிலவற்றிலிருந்து சில பகுதிகளையும் தெரிவிக்கன்றனவே யன்றி அந்நூல்கள் அகப்படவில்லை.
அந்தச் சிலப்பதிகார உரைகளால் தெரிந்த தமிழ் இலக்கண நூல்கள் பெருநாரை பெருங்குருகு பஞ்சபாரதீயம் இசை நுணுக்கம் பஞ்சமரபு தாள சமுத்திரம் கச்சபுட வெண்பா இந்திரகாளியம் பதினாறு படலம் தாளவகையோத்து இசைத்தமிழ்ச் செய்யுட்டுறைக் கோவை முதலியன.
சீவகசிந்தாமணி சூளா மணி கல்லாடம் திருவால வாயுடையார் திரு விளையாடற் புராணம் பரஞ்சோதி முனிவர் திரு விளையாடல் அதிவீரராம பாண்டியர் இயற்றிய நூல்கள் முதலிய பிற்கால நூல்களிலும் இசைத் தமிழ் இலக்கணங்கள் காணப்படுகின்றன.
ஏழு ஸ்வரங்கள் வடமொழியில் ஸட்ஜம் ரிஷபம் காந்தாரம் மத்யமம் பஞ்சமம் தைவதம் நிஷாதம் என்று கூறப்படும் அவற்றையே தமிழில் குரல் துத்தம் கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என வழங்குவர்.
ஏழு ஸ்வரங்களுக்கும் ஸ ரி க ம ப த நி என்று இப்போது பயிலப்படும் எழுத்துக்களைப் போலவே தமிழ் முறையில் ஆஈஊஏஐஓஔ என்ற ஏழு நெடிலையும் ஸ்வரங்களுக்கு எழுத்துக்களாகக் கொண்டு பயின்றனர்.
சிவபெருமானால் கைலையின் கீழ் அமிழ்த்தப்பட்ட இராவணன் அவருக்கு இரக்கம் உண்டாக விளரியைப் பாடினான் என்ற பொருள்பட இத்தகைய பண்களை அமைத்துப் பாட்டுக்கள் இயற்றப்பெறும்.
இக்காலத்தில் கீர்த்தனங்களைக் குறிக்க வழங்கும் உருப்படிகள் என்ற சொல் உரு என்ற பழைய வழக்கிலிருந்தே வந்திருக்க வேண்டுமென்று எண்ணுகிறேன்.
தாளக்கிரியையுடன் பொருந்தும் பாட்டுக்கள் ஒன்பதென்பர் அவைசிந்து திரிபதை சவலை சமபாத விருத்தம் செந்துறை வெண்டுறை பெருந்தேவபாணி சிறு தேவபாணி வண்ணம் என்பனவாம்.
பத்தொன்பது நரம்புகளையுடைய மகரயாழ் என்பதொன்றும் பதினான்கு நரம்புளைடைய சகோட யாழ் என்பதொன்றும் இசை நூல்களிற் கூறப்பட்டுள்ளன.
பேரிகை பாடகம் இடக்கை உடுக்கை மத்தளம் சல்லிகை கரடிகை திமிலை குடமுழா தக்கை கணப்பறை தமருகம் தண்ணுமை தடாரி அந்தரிமுழவு சந்திரவளையம் மொந்தைமுரசுகண்விடுதூம்புநிசாளம் துடுமை சிறுபறை அடக்கம் தகுணிச்சம்விரலேறு பாகம் உபாங்கம் நாழிகைப்பறை முதலிய தோற்கருவிகளின் பெயர்கள் நூல்களிற் காணப்படுகின்றன.
இந்த இசைக் கருவிகளோடும் இசையைப் பரம்பரையாகவே பயின்று அரசர்கள் பிரபுக்கள் முதலியவர்களிடம் சென்று தம்முடைய இசை வன்மையைக் காட்டிப் பரிசுபெற்றுவந்த வகுப்பினர் சிலர் இருந்கனர்.
மலைபடு கடாம் என்ற நூலில் அவர்கள் பல வாத்தியங்களையும் பலா மரத்திற் காய்கள் தொங்குவதுபோல் தோன்றும்படி பின்னும் முன்னும் சுமந்துகொண்டு சென்றதாகச் சொல்லப் பட்டிருகின்றது.
பெரியநகரங்களில் கும்பகோணத்தில் நான் இருந்த காலத்தில் ஒருமுறை திருவையாற்றில் நடைபெறும் ஸப்த ஸ்தானஉத்ஸவத்திற்குப் போகவேண்டு மென்ற விருப்பம் எனக்கு உண்டாயிற்று.
எந்த ஊருக்குப் போனாலும் அவ்வூரில் இருந்த புலவர்கள் பிரபுக்கள் முதலியவர்கள் வரலாறுகளையும் சரித்திரம் புராணம் என்பவற்றையும் கர்ண பரம்பரைச் செய்திகளையும் விசாரித்துத் தொகுப்பது எனது வழக்கம்.
கோவிலைப்பற்றித் தெரிந்தவர் குருக்களை யன்றி வேறில்லை யென்பது அவர்கள் எண்ணம் போலும் நான் அவ்வூர் அக்கிரகாரத்திற்குச் சென்றேன்.
ஸப்த ஸதான உத்ஸவத்தின் பொருட்டு வருவோர் போவோர்களுக்கு உபசாரம் செய்து உணவளிக்கும் காரியத்தில் அவர்கள் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.
கண் ஒளி இல்லை ஒரு தடிக்கம்பை அருகிலே வைத்துக் கொண்டு சில கந்தைத் துணிகள் ஒரு கொட்டாங்கச்சியில் ஜபம் செய்வதற்கான கூழாங் கற்கள் ஓர் அழுக்கடைந்த செம்பு ஏதோ தின்பண்டத்தை மூடிவைத்திருந்த சிறிய தகரப் பாத்திரம் ஒன்று ஆகிய இவற்றோடு அக்கிழவி அங்கே வீற்றிருந்தாள்.
அவளோடு யாரும் பேசுவதில்லை எத்தனையோ நாட்களாகக் கட்டுக் கிடையாக மனத்துக்குள் புதைத்து வைத்திருந்த அபிப்பிராயங்களை யெல்லாம் ஒவ்வொன்றாக எடுத்துவிட ஆரம்பித்தாள்.
ஊர் சாதி குலம் கோத்திரம் வேலை சம்பளம் குழந்தை கல்யாணம் குடும்ப சமாசாரம் முதலிய பல விஷயங்களை அந்தக் கிழவியிடம் நான் சொல்ல வேண்டி யிருந்தது.
இப்படியே போய்க் கொண்டிருந்தால் இந்தக் கிழவியின் கேள்விகளுக்கும் பிரசங்கத்துக்கும் ஒரு முடிவு இராதென் றெண்ணி பாட்டீ இந்த ஊரைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரிந்ததைச் சொல்லவேண்டும் என்று ஞாபகப் படுத்தினேன்.
எனக்குக் கண் தெரிந்தால் நான் அழைத்துக் கொண்டு போய்க் காட்டிவிடுவேன் என்று சொல்லிவிட்டு அந்த வயல் உள்ள இடத்திற்குரிய அடையாளங்களைமட்டும் அந்தக் கிழவி சொன்னாள்.
இடையிடையே எனக்கு வேண்டாத சமாசாரங்களும் பாட்டியால் விரிவாகச் சொல்லப் இந்தக்காலத்தில் இப்படிப்பட்ட கர்நாடக சமாசார மெல்லாம் யார் கேட்கிறார்கள்?
அவளைப் போன்ற பழுத்த கட்டைகள் எவ்வளவு பேர் எத்தனை விஷயங்களைக் கேட்பார் இல்லாமல் மனத்துக்குள்ளே புதைத்து குறிப்பு இத்தலத்தில் இப்பொழுது வழங்கும் செய்திகளைக் குறித்து எழுதிக் கேட்டபோது திருவையாற்று ராஜா காலேஜில் தமிழாசிரியராகவுள்ள ஸ்ரீமான் வித்துவான் டி.ஜி.
சோமசுந்தர தேசிகரவர்கள் தெரிவித்த விஷயங்கள் வருமாறு திருவையைற்றுப் புராணத்தில் இத்தலத்தைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது.
இங்கே கௌதமர் தவம் புரிந்தனர் பன்னிரண்டு வருஷம் பஞ்சம் உண்டான காலத்தில் சிவபெருமானைப் பிரார்த்தித்து இத்தலத்திற் சில வயல்களில் அரிசியாகவே விளைய அவர் வேண்டினார்.
திரிசிரபுரம் மகா வித்துவான் ஸ்ரீ மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையவர்கள் காலத்திற்குப் பின்பு ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய தேசிகரிடத்திலே சில நூல்களை நான் பாடங்கேட்டும் மடத்திலிருந்த சிலருக்குத் தமிழ்ப்பாடஞ் சொல்லியும் வந்தேன்.
தம்மிடம் வந்தவரை உபசரித்து அவரவர்களுக்கும் தெரிந்த வித்தையைப்பற்றி உசாவி அறிந்து ஏற்ற வண்ணம் ஸம்மானம் செய்து அனுப்புவார்.
அவரிடம் பெறும் பரிசுகள் சிறிதளவாக இருப்பினும் தங்கள் தங்களுடைய கல்வியின் ஆழத்தை அறிந்து உவந்து அளிக்கப்படுதலின் அவற்றை மிகவும் பெரியனவாகவே வித்துவான்கள் எண்ணி மகிழ்வார்கள்.
ஒரு வருஷம் வந்தவர் சுப்பிரமணிய தேசிகருடைய ஆதரவான இன்மொழிகளில் ஈடுபட்டு மறுவருஷம் வரும்போது புதிதாக ஒன்றைக் கற்றுக்கொண்டு வருவார்.
கல்வியறிவுள்ளவர்களைத் தாமே உபசரித்துப் பரிசளிப்பதோடு தம்மைச் சேர்ந்தவர்களும் அவர்களிடம் மதிப்பு வைத்து ஒழுக வேண்டுமென்று அவர் விரும்புவார் தம்மிடம் பாடங் கேட்கும் மாணாக்கர்களிடம் தாயைப் போன்ற அன்புடையவராக அவர் விளங்கினார்.
ஒருநாள் மாலையில் மடத்திலுள்ள பன்னீர்க்கட்டு என்னுமிடத்தில் சங்கீத கேசரியாகிய ஸ்ரீமகா வைத்தியநாதையரவர்களது பாட்டு நடைபெற்றது.
திருவாலங்காடு சாத்தனூர் என்னும் ஊர்களிலிருந்து பல வித்துவான்களும் வேறு பல ஊர்களிலிருந்து பல அறிஞர்களும் செல்வர்களும் வந்திருந்தனர்.
மடத்தைச் சார்ந்த தம்பிரான்களும் உத்தியோகஸ்தர்களும் பிற பணியாளர்களும் தங்கள் தங்கள் நிலைமைக்கு ஏற்றபடி அங்கங்கே இருந்தும் நின்றும் சங்கீதத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்திருந்தனர்.