sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
கீழ் மலையிலிருந்து கோயில் எல்லையைக் காக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பையன் அவ்வளவு சீலமுடையவனா என்று கூட எல்லாரும் ஆலோசனை செய்யவில்லை.
பல ஆண்டுகள் தவம் இருந்த குடிலை விட்டு சின்னஞ் சிறுவனாக அவன் விளையாடி மகிழ்ந்து தரையிலே காலை வைத்த போது நுகர்ந்த இன்பத்தை அளவிட்டுக் கூற முடியுமா?
மெலிந்தாற் போல் தோன்றினாலும் இரும்பான உடல் வெண்மையில் மண்ணின் செம்மையான சாரமேறிய மேனி ஜோகி என்று மகனின் கைகளைத் தந்தை பற்றிய போது அவர் கண்கள் பொல பொலவென்று நீரைச் சிந்தின.
தானம் வாங்கி உண்ணும் நிலைக்கு வந்துவிட்டேனடா மகனே உழைக்காமல் விதைக்காமல் பிறர் கையேந்தி உண்ணும் நிலைக்கு வந்து விட்டேனடா ஜோகி என்று மகனின் கைகளைக் கண்ணீரால் நனைத்து விட்டார்.
நனைந்த கையால் தந்தையின் கண்ணிரைத் தனயன் துடைத்தான் நான் வீட்டுக்கு வந்து விட்டேனே அப்பா வானம் இருக்கிறது என் கைகள் இருக்கின்றன மண்ணில் உழைக்க மகனாய் நான் இருக்கிறேன்.
பால் கறப்பதைப் புனிதச் சடங்காகவும் பாலைப் புனிதமாகவும் நினைக்கும் குலத்தில் பிறந்த அவன் பால் பண்ணை மேஸ்திரியாக ஒழுங்காகவா பணியாற்றுவான்?
அந்தப் பையனைக் காணாமல் இருந்தாலே சமாதானமாக இருந்திருப்பாரே ரங்கனைக் கண்ட பின் பாசம் அலைந்த நெஞ்சில் அவனை நல்வாழ்வுக்குத் திரும்பச் செல்லும் வழிகளைப் பற்றிய எண்ணங்களெல்லாம் ஊசலாடின.
வட்டியிலிருந்து தந்தை எடுத்த ஒரு கவளைத்தைக் கூட விழுங்கவில்லை தான் உண்ணுவதையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்த ஜோகி திடுக்கிட்டான்.
ஆனால் தரிசாகக் கிடந்த நிலங்களில் வரிவரியாக மலையன்னைக்குப் பாவாடை அணிவித்தாற் போல் உருளைக் கிழங்குச் செடிகள் புதுமையாகத் தோன்றின.
பூத்துக் குலுங்கும் சரக் கொன்றை மரத்தின் கீழே அவன் காணும் காட்சி அது கனவல்லவே பத்தடி தூரத்துக் காட்சி அவன் கண்களைப் பொய்யாக்குமா?
கோயில் முன் அந்தக் கல் இளைஞர்கள் விளையாட்டாகப் பலம் பழகிக் கொள்ளவும் பரிசோதித்துக் கொள்ளவும் எத்தனை நாட்களாகவோ உபயோகமாக இருந்திருக்கிறது.
சற்றே நீள உருண்டையாக இருக்கும் அந்தக் கல்லை இரண்டு கைகளையும் சங்கிலிப் போல் இணைத்துக் கொண்டு ஒருவிதமாகப் புரட்டித் தூக்க வேண்டும்.
மந்திரத்திலும் தந்திரத்திலும் நம்பிக்கை வைக்காத இளைஞர் சகாப்தம் அப்போது தோன்றியிருக்கவில்லையே ஜோகியின் உள்ளத்தில் பல எண்ணங்கள் அலையோடின.
பாரு யாரை இஷ்டப் படுகிறதோ மனப்பூர்வமாக அந்த ஆண்மகனுக்கே அந்தக் கல் எடுக்க வரும்படி நீங்கள் ஏதேனும் செய்ய வேண்டும்.
மடியுடுத்து மாடுகள் கறந்து பிரார்த்தனை முடித்துவிட்டு அவனாகவே அடுப்படியில் அமர்ந்து கஷாயம் தயாரித்துத் தந்தைக்குக் கொண்டு வந்தான்.
மறுநாள் சற்று முன்னதாகவே மகன் கோயிலிருந்து கொண்டு வந்த தானியத்தை அளந்து ஒரு சிறிய சுமை கட்டிக் கொண்டு வெளியே கிளம்பியதைக் கண்ட மாதி மணிக்கல்லட்டி போகிறாயா மகனே?
தானியங்களையும் பணத்தையும் முதல் நாள் சந்தித்த இடத்திலேயே குறும்பப் பூசாரியைச் சந்தித்துக் கொடுத்ததும் அவன் இரண்டங்குல நீளமுள்ள ஒரு வேலைத் தந்தான்.
மச்ச யந்திரத்தைத் துளைத்துப் பாஞ்சாலிக்கு மணமாலை சூட நினைத்து அன்று பாஞ்சாலத்தின் தலைநகரில் அரச குமாரர்கள் கூடிய போது ஏற்பட்டாற் போன்ற ஒரு கோலாகலம் சிறிய மரகதமலை ஹட்டியிலும் அன்று ஏற்பட்டது.
கன்னியொருத்தியின் கையைப் பற்ற வேண்டி மூன்று காளைகள் பலப் போட்டியில் கலந்து கொள்கிறார்கள் என்ற வேடிக்கையைக் காண முதுகிழவர்களான பஞ்சாயத்தார் மட்டுமின்றி அறிந்தவர் தெரிந்தவர் சுற்றுப்புறங்களில் கேள்விப்பட்டவர் எல்லாருமே கூடி விட்டார்கள்.
கன்னிப் பெண்களைக் காணும் போதெல்லாம் உற்சாகத்துடன் என்ன பெண்ணே ஐம்பது இளைஞர்களை அழைத்து வா அவர்களுக்குப் போட்டியாக இந்தக் கல்லைத் தூக்கி உன்னைத் தூக்கிப் போகிறேன் என்று வம்புக்கு இழுத்தார் ரங்கனின் தந்தை.
விருந்தும் கூட்டமும் கண்ட மகிழ்ச்சியில் கிருஷ்ணன் ரங்கன் ஜோகி ஆகிய மூவர் புகழையும் மாற்றி மாற்றிப் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.
மூவரும் அவளை அடையத் தகுதி பெற்றவர்களே என்று பொதுவில் பார்ப்பவர்கள் எண்ணும் படியாக அந்தப் பந்தயத்தைத் தோற்றுவித்த பெரியவர்கள் வித்தியாசமின்றி இளைஞர்களைப் புகழ்ந்தார்கள்.
பந்தயத் தினத்துக்குள் நடுநடுவே இரண்டு மூன்று தடவைகள் ஹட்டிக்கு வந்து போன ரங்கன் திங்கட்கிழமைப் போட்டிக்கு ஞாயிறன்று காலையிலேயே பெண்ணுக்கு அளிக்கப் பல பரிசுகளுடன் மரகதமலை வந்துவிட்டான்.
கிளாஸ்கோ மல் வேட்டியும் சட்டையும் குல்லாயும் தரித்து உற்சாகமாக இருந்த அவன் கல்லைத் தூக்கு முன் ஆவேசம் பெற விலையுயர்ந்த மதுவும் அருந்தச் சித்தமாக வைத்திருந்தான்.
பாருவின் காதல் ஒரு புறம் ஜோகியைப் பற்றி அவன் கூறியதையும் வேர் தந்ததையும் எண்ணிப் பார்த்ததில் ஏற்பட்ட குழப்பம் ஒரு புறம்.
கல்வி கற்று மெருகடைந்து சிந்திக்கத் தெரிந்த அவன் எண்ணங்களைக் குழப்பிக் கொண்டதனால் அகன்ற நெற்றியில் அடிக்கடி சுருக்கங்கள் விழுந்து மறைந்தன.
ஜோகி தாயின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முன்னிரவு உபவாசம் இருந்து காலையில் முழுகி நெற்றியில் நீறும் சந்தனமும் அணிந்து ஒளிக்கீற்றைப் போல் அவையில் நுழைந்தான் அவன்.
உண்மையிலேயே கன்னியைக் கைப்பிடிக்க ஆவலுடையவனைப் போல் மைதான மூலையில் பள்ளத்தில் பதிந்தாற் போல் இருந்த கல்லை நோக்கி நடந்தான்.
சற்று எட்ட நின்றவர் எம்பிப் பார்ப்பவர் ஓடி வந்து அவ்வப்போது மாமன் வீட்டுப் புறமனையில் அமர்ந்திருந்த பாருவைக் கேலி செய்துவிட்டு ஏதேனும் செய்தி கூறிச் செல்பவர் என்று கலகலப்பையும் சிரிப்பையும் கூட்டிய வண்ணம் இருந்தனர்.
தனியே பரபரப்பைக் காட்டாதவளாக பெண்களின் கேலிகளுக்கும் பரிகாசங்களுக்கும் முகம் சிவப்பவளாக காதலனின் வெற்றியையே நெஞ்சில் கொண்டு அவள் நின்றாள்.
கழுத்தில் அணிந்திருந்த மணிச்சரத்தில் கயிறு கட்டி அதில் வேரை இணைத்து நெஞ்சுக்கு மேலோடு உடுத்திருந்த முண்டில் செருகியிருந்த அவள் அதை நினைத்து தெய்வத்தை வேண்டிக் கொண்டாள்.
அவளாக அவன் நடந்து செல்வதையும் எப்போதோ சிறுமியாக அவள் பார்த்திருந்த உருண்டைக் கல்லை மெல்லப் புரட்டுவதையும் கற்பனை செய்து கொண்டாள்.
கல் உயருகிறது ஆனால் கல்லைச் சுமந்த இடுப்பு வளைந்தது வளைந்தபடியே நிற்கிறதே கால்களை அந்தப் பாரம் நசுக்குகிறதே மூச்சை இரு கொடுங் கைகள் பிணிக்கின்றனவே இதென்ன?
பெண் பிள்ளை போல் விழுந்து விட்டான் கையாலாகாதவன் என்று இகழ்ச்சிக் குறி தோன்ற அவன் பார்த்த பார்வை ஜோகிக்கே வெறுப்பை ஊட்டியது.
அவள் விருப்பத்தை வெறுக்கவோ எதிர்க்கவோ எவருக்கும் தகுந்த காரணமில்லையே விளையாட்டாகப் பேசிய பேச்சு அவள் வாழ்வைப் பந்தயப் பொருளாக்கி விட்டதே ஆனால் அவள் விருப்பம் பலிக்கும் குறும்பன் வேர் பொய்க்காது.
அத்தையும் ஜோகியண்ணனும் ஈயாடாத முகத்துடன் வருகிறார்களே ஜோகியண்ணன் முகத்தில் கொஞ்சங்கூட மகிழ்ச்சியின் சாயை இல்லையே பந்தயத்தில் வெற்றி மாலை சூடியவர் யார்?
இந்த அமளியில் நீலமும் மஞ்சளுமாக இணைக்கப் பெற்ற மாலை அணிந்து கண்களில் வெற்றிச் சிரிப்புக் கெக்கலி கொட்ட ரங்கன் அவர்கள் இருந்த வீட்டை நோக்கி ரங்கம்மை தந்தை முதலியோர் சூழ வந்தான்.
குறும்பன் அளித்த வேர் தந்தையின் காய்ச்சலுக்குக் குணமளித்ததே தந்தையின் முறைக்காய்ச்சல் அந்த வேரில் வீரியம் குன்றி அவருடைய மெலிந்த உடலைப் பிணைத்த பிடியினின்றும் தளர்ந்து வருவது கண்ட அவன் பாரு தன் இனியவனுடன் கூடி வாழவே பந்தயம் அநுகூலமாகும் என்றல்லவோ தெம்புடன் இருந்தான்?
அந்த ஞானம் ஏன் அவனுக்கு அப்போதே வரவில்லை முன் சென்று தைரியமாக பந்தயம் வேண்டாமென்று பாருவுக்காக அவன் விலகியிருக்கலாமே சுற்றியுள்ள கோலாகலத்திலும் வேடிக்கையிலும் கலந்து கொள்ள மனமின்றி ஜோகி தனியே கொட்டிலின் பக்கம் சென்றான்.
எதிர் வீட்டில் ரங்கம்மை பாருவுடன் வந்தவர்களில் பெரும்பாலோரைச் சேர்த்துக் கொண்டு விருந்துச் சோறு சமைப்பதில் மும்முரமாக முனைந்திருந்தாள்.
யானை தேர்ந்து மாலையிட்டவன் அரசுரிமைக்கு உரியவன் பெண் ஒப்பினால் மணாளன் என்ற நம் வழக்கு மொழியைத் திருப்பி கல்லைப் புரட்டியவன் கன்னிக்கு உரியவன் என்றாக்கியது பெரும் தவறு.
மறுபடியும் அவர் மகனுக்கே ஒப்பாத பெண்ணை இணைக்கிறீர்களே பையனின் விழிகளில் ஒளிர்ந்த ஒளியைப் பார்த்த தந்தைக்கு உடல் முழுவதும் சிலிர்ப்போடியது.
அவள் ரங்கனின் தாயை நினைவுக்குக் கொண்டு வரும் அழகி ஆனால் ஜோகியின் அன்னையைப் போன்ற அமைதி அடக்கம் முதலிய அருங்குணப் பண்புகளைக் கொண்டவள்.
கட்டிய கணவனுக்கு உதவியாக இருந்து தோழியாகப் பழகி அவனுடைய விளைநிலத்தைச் செம்மைப்படுத்தி குழந்தைகளைப் பெற்றுத் தந்து தன்னைக் குடும்பத்துக்கு ஈயும் பெண்ணாக அவள் இருப்பாள் என்று அவர் எதிர்பார்த்திருக்கிறார்.
அவன் கோணல் வழியிலே செல்ல முடியாதபடி அவனை மண்ணோடு இணைய வைக்கும் மாண்பு அவளுக்கே உண்டு என்றெல்லாம் அவர் எண்ணியிருக்கிறாரே அப்பா கிருஷ்ணனும் அவளும் ஒருவரை ஒருவர் அன்பு கொண்டு நேசிப்பவர் பிரிப்பது தகாத செயல் என்றான் ஜோகி உணர்ச்சி துடிதுடிக்க.
தன் அன்பையும் ஆசையையும் தியாகம் செய்து கலங்காமல் வாழ்வை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய ஒரு நல்ல பெண்ணையே ரங்கன் மணக்க வேண்டுமென்று நான் எண்ணுகிறேன் என்ன நெஞ்சுரம் கேள் மகனே பொறுமையாகக் கேள்.
அவன் தன்னைத் திருப்தி செய்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வருபவளாக இருந்தாலும் குடும்பத்தில் ஒட்ட வைத்துக் கொள்ளும் வசதிகள் அங்கு உண்டு.
ஜோகி அந்நேரம் வரையிலும் இளம் உள்ளத்திலே ஒரு பெண்ணுக்காக குமிழியிடும் ஆசைகளையும் கனவுகளையும் பிரதானமாக எண்ணியிருந்தான்.
மண்ணை வெட்டும் போதும் விதையைத் தெளிக்கும் போதும் அது முளைவிட்டுச் செழித்துக் கதிர் சாயும் போதும் அருவியில் முழுகும் போதும் மாடுகள் கறக்கையில் பால் பொங்கி வரும் போதும் இன்பம் நினைத்தா செய்யப்படுகின்றன?
அதுபோலவே ஒரு பெண்ணைக் கொண்டு வந்து இருவரும் சுயநலமின்றிக் குடும்பத்துக்காக ஹட்டிக்காக உலகுக்காகக் கூடி வாழ்கையிலே இன்பம் கிட்டும் போலும்.
அன்பின்றித் தேய்ந்த ஓர் உள்ளத்துக்கு ஆக்கமளித்து நல்ல குடும்பமாக ஒளிர ஒளிகூட்ட வருகிறாயம்மா குழந்தை ஓர் ஆவணி நன்னாளில் அவள் ரங்கனின் இல்லத்தை ஒளிரச் செய்யும் வைபவம் நிகழ்ந்தது.
கோத்தர் இசை முழங்க புத்தாடை அணிந்த ரங்கன் ஜோகி தந்தை சிறிய தந்தை முதலியவருடன் பரிசுப் பொருள்களையும் இருநூறு ரூபாய் வெள்ளிப் பணத்தையும் சீரெடுத்து மணிக்கல்லட்டி சென்று பெண்ணை அழைத்து வந்தான்.
செம்மண் தீட்டிப் புதுப்பித்த மனைவாயிலிலேயே மணப்பெண் வந்து நின்றதும் மாதி வீட்டின் முதியவள் மாமி என்ற ஸ்தானத்தில் நின்று குடத்திலிருந்து ஒழுகும் நீர் போல் வழி வழி வரும் இந்தக் குடும்ப வளர்ச்சியை ஏற்றுக் கொள்வாயாக என்று அவளிடம் ஒப்பிப்பதே போல் நீரைக் குடத்தினின்றும் மணப் பெண்ணின் கைகளில் மும்முறை வார்த்தாள்.
நீர் அவள் கைகளை நனைத்துக் கால்களில் விழுந்து ஓடிய பிறகு தட்டிலிருந்து பொற்கம்பியில் கோக்கப் பெற்ற மணிமாலையை எடுத்துப் பாருவின் கழுத்தில் போட்டு அவளை உள்ளே வரவேற்றாள்.
ரங்கி குடத்தை எடுத்து அண்ணன் மனைவியிடம் கொடுக்க கன்னிப் பெண்களும் சுமங்கலிகளும் புடைசூழ மணப்பெண் அருவி நீரெடுக்கச் சென்றாள்.
இந்த வீடு எனக்கு இந்த வீட்டின் பொறுப்பு எனக்கு என்று அவள் உள்ளத்திலும் உடலிலும் நிறைந்து நின்ற பெண்மை என்னும் ஆற்றல் பெருமையுடன் நிமிர்ந்தது.
மாசி மாதத்தின் இன்பச் சூரியன் விண்ணிலே ஒளிரும் ஒளிமணியாய் தானமெல்லாம் நீலப்பட்டாடை விரிய எழில் நகைபுரியும் இளங்குமரனாய் நீலமலையன்னையைக் காண வந்து விட்டான்.
முத்து வடங்களையும் மலர்களையும் சூடி நிற்கும் சுந்தரியாக இரவு முழுவதும் அன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டாள் போலும் பசும் புல்லாடைகளிலெல்லாம் இரவில் அணிந்த முத்துக்கள் வானவில்லின் ஏழு நிறங்களையும் வாரி வீசிச் சுடரிட புது வைர இழைகளென முகடுகளிலெல்லாம் அருவிகள் ஒளியிழைகளாய் மின்ன வண்ண வண்ண மலர்கள் குலுங்கிச் சிரிக்க அழகை முழுவதும் விள்ளத் தரமாமோ?
மாரிக்கள்ளனும் கூதற் கொடியோனும் வருத்திக் குலைத்த துன்பங்களை எல்லாம் வெற்றிக் கண்டு மீண்ட மகிழ்விலே அன்னை கதிரவனை ஆர்வத்துடன் நோக்கும் வேளையல்லவா இந்த மாசி நன்னாள்?
உய்யெனச் சுழன்று வெறியாட்டம் ஆடிய காற்று ஓங்கி வளர்ந்த ஊசியிலைக் கோபுர மரங்களையும் கர்ப்பூர விருட்சங்களையும் தோழனைப் போல் மெல்ல அணைத்து இழைத்து மகிழ்ந்தது.
மனையின் செல்வப் புதல்வர் புதல்விகளாய் வாழும் மக்கள் அனைவரும் கீழ் மலைக்கு வரும் ஒற்றையடிப் பாதைகளிலெல்லாம் வானில் வரிசை வரிசையாகச் செல்லும் வெண்புறாக்களின் கூட்டம் போல் சாரிசாரியாக வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
தூய வெள்ளை உடைகளிலே மக்களின் கூட்டம் சரிவுகளிலும் பள்ளங்களிலும் இறங்கி ஏறி எங்கும் விரிந்து கொழித்த பசுமையினிடையே வந்த போது கவடில்லாத நேர்மையும் வளமும் இன்பமும் இணைந்த கோலாகலமாகவே தோன்றியது.
கங்கைவார்சடையில் திங்கள் அணிந்த மங்கை பாகனை மனத்திருத்தி ஆண்டு சிறக்க மண்ணில் இட்ட விதை மண்டிப் பயன் தர கன்று காலிகள் பல்கிப் பெருக பாலும் தேனும் பஞ்சமின்றிப் பொங்கிப் பொழிய செய்யும் முயற்சிகளெல்லாம் கைகூட வேண்டி அவர்கள் கொண்டாடும் பெருநாள் அன்று கீழ்மலை மாதலிங்கேசுவரர் சந்நிதிக்கு முன் அழல் வளர்த்து ஹர ஹர ஹர என்ற கோஷம் மலை முகடுகள் எங்கும் எதிரொலிக்க அடியவர் இறங்கி நடப்பதைக் கண்டு சிந்தை உருகிப் பக்திப் பரவசத்தால் பாடி ஆடி மகிழும் புனித நாள் அன்று.
மலையுச்சியில் பிறந்து ஆடித் தவழ்ந்து இடிபட்டு இன்னலுற்று ஆழி இறைவனைக் கலக்க ஒரே நோக்குடன் ஓடி வரும் நதிகளென மக்கள் சாரிகள் அனைத்தும் கீழ்மலைச் சோலையிலே விரிந்து பரந்த கூட்டத்திலே சங்கமமாகும் இடம் நெருங்க நெருங்க பக்திப் பரவசப் பாடல்களைப் பாடிக் கொண்டும் ஆடிக் கொண்டும் குழல்களை ஊதிக் கொண்டும் மத்தளங்களை முழக்கிக் கொண்டும் வந்தன.
அழகிய சுருள் முடிகள் முன் நெற்றிகளிலும் காதோரங்களிலும் தெரிய வெள்ளை வட்டுக் கொண்டு தலையை மூடி மறைத்துப் புது முண்டும் அணிந்த மலைமங்கையர் அருவிகளின் கலகலப்பை ஒத்த கள்ளமற்ற சிரிப்பும் பேச்சுமாக விழாவுக்குக் கும்பல் கும்பலாக வந்தார்கள்.
சுற்றிப் பசுங்குன்றுகள் சூழ்ந்த அந்தப் பெருஞ் சோலையிலே இறையவர் கோயிலுக்கு வரும் வழியெல்லாம் பொரியும் பழமும் குன்றாகக் குவிந்திருந்த கடைகள் சிறுவர் சிறுமியரின் கோஷங்களையும் கூச்சல்களையும் பன்மடங்காகப் பெருகிக் கொண்டு சுழலும் குடை ராட்டினங்கள் வேடிக்கைகள் விநோதங்கள் பெண்டிர் சூழ வந்திருந்த பாத்திரக் கடைகள் கட்டுக் கட்டாகக் கருப்பங்கழிகள் அந்தத் திருநாளில் இறைவனுக்குக் காணிக்கையாக வந்திருக்கும் முதல் ஈற்றுக் கன்றுகளின் பால் பொங்கும் தாழிகள் மணிகள் குலுங்கச் செல்லும் பசுக்கள் கன்றுகள்.
இத்தனை ஆரவாரங்களையும் கோலாகலங்களையும் தாண்டி வந்தால் புல்லிலும் பூண்டிலும் உயிர்த் தத்துவமாக விளங்கும் ஐயன் எளிமையில் நிறைவு காணும் அந்த இயற்கையன்னையின் மக்களின் ஐயனாம் நாற்புறமும் குளமும் நடுவே மண்டபமும் எனத் தோன்றும் அழகிய பள்ளத்தின் நடுவே சின்னஞ்சிறிய அகல் விளக்கில் ஒளிரும் பென்னம் பெரிய சோதிச் சுடர் போல் சிறு குடலில் கோயில் கொண்டிருக்கக் காணலாம்.
வலப்புறத்திலே மூன்றடி அகலம் ஏழடி நீளமுள்ள பள்ளத்திலே சந்தனமும் அகிலும் சேர்ந்து மணம் பரப்புவதைப் போல் சுகந்தத்தைப் பரப்பிக் கொண்டு சாம்பிராணிக் கட்டையும் கர்ப்பூரக் கட்டையுமாகத் திகுதிகுவென்று எரிந்து கொண்டிருந்தன.
மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகப் பள்ளத்தில் இறங்கி வருவதும் குடும்பம் குடும்பமாகச் சிறு குடிலுக்குள் தேங்காய் பழம் பால் காணிக்கைகளுடன் புகுவதும் வழிபடுவதுமாக இறைவனின் சந்நிதியில் மூச்சுத் திணறும் நெருக்கடியை உண்டு பண்ணிக் கொண்டிருந்தது.
உடையர் என்ற பிரிவைச் சேர்ந்த குருக்கள் ஐந்தாறு பேர்களும் சந்நிதிக்கு வெளியே நந்தி தேவனின் முன் நின்று குழுமிய மக்களின் காணிக்கைகளை ஏற்று தேங்காயை உடைத்து இறைவனை வேண்டிப் பிரார்த்தித்து அடிதொட்டு வணங்கிய ஆடவரை பெண்டிரை குழந்தைகளை இளநீரைத் தெளித்து ஆசிகள் வழங்கினர்.
தீக்குழிக்கு அப்பால் ஒவ்வொரு ஹட்டியையும் சேர்ந்த இளைஞர்கள் அணியணியாய் இயற்கை அரங்கு போல் தோன்றிய இடத்திலேயே கால்களில் சலங்கைகளும் கைகளிலே கோல்களுமாக ஆடிப் பாடினார்கள்.
மன்றிலாடும் எம்பிரானை மட்டுமின்றி அவர்களின் பத்தினித் தெய்வமான ஹத்தையம்மனின் புகழையும் அவர்கள் பாடிய கீதங்கள் அந்த மலைப் பிராந்தியம் முழுவதும் தவழ்ந்த காற்றோடு இழைந்து ஒலி பரப்பியது.
ஒருபுறம் தலையில் பெருத்த பாகையும் செவிகளில் வில்வதளம் போன்ற இருவளையக் காதணிகளுமாக காலம் முகத்திலே கீற்றுக்களை இட்டு விட்டாலும் பாலப் பருவத்து நெஞ்சங்களைக் கொண்டவர்களான முதிய தலைமுறையைச் சேர்ந்த கரியமல்லர் பாருவின் பாட்டனார் ரங்கனின் தந்தை மாதன் போன்றவர்கள் கைகளைக் கோத்துக் கொண்டு வட்டாக நின்று கால்கள் மாற்றி மாற்றி நடுவே வைத்து ஹாவ் ஹாவ் எனக் கூவி நடனம் புரிந்தார்கள்.
கூட்டத்தின் நடுவே எண்ணற்ற சிறு வண்ணச் சப்பரங்கள் எம்பிரானின் நாம ஒலிக்கும் தாளத்துக்கும் இசைய பக்தி வெறி கொண்டவரின் தோள்களில் ஆடின.
ஆவேசக்காரர்கள் தீயில் விழுந்து விடாதபடி இருபுறமும் இரண்டு ஆட்கள் பசுங்கிளைகளைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு ஒதுங்கிய வண்ணம் கத்தினார்கள்.
மணவாழ்வின் ஒரு குறிஞ்சிக்குள் வாழ்வின் முழு அனுபவத்தையும் பெற்று விட்ட கோலத்தில் பாரு கையில் வண்ணப் பாவாடை அணிந்த மகளை இழுத்துக் கொண்டு தங்கை கிரிஜையைத் தேடித் துருவிக் கொண்டிருந்தாள்.
ஆகா சேலை உடுத்துச் சிங்கார ரவிக்கை அணிந்து கொண்டையும் பூவுமாய் வந்திருக்கிறாளே கிருஷ்ணனின் மனைவி தேன் மலைக்காரி நெற்றிப் பச்சைக் குத்துச் சின்னங்களுக்கு நடுவே குங்குமம் மூக்கிலே சுடர்விடும் வைர மூக்குத்தி காதுகளில் பொன் வளையங்களுக்குப் பதில் மாதுளம் முத்துக்களைப் போல் ஒளிரும் கெம்புக்கல் தோடுகள் கழுத்திலே அட்டிகை பதக்கம் கைகளில் பொன் வளையல்கள் மணி மணியாகப் பெண்ணொன்றும் ஆணொன்றும் பெற்று விட்டதாய்.
ஒரு காலத்தில் அவள் கனவு கண்ட கிருஷ்ணனின் மனைவி அவள் கிருஷ்ணன் சட்டம் படித்து ஒத்தையில் தொழில் நடத்தும் சீமான் ஆகிவிட்டான்.
எப்போதோ மாசம் ஒரு முறை அவர்கள் வருவதற்கு அடையாளமாக புதிதாகப் பாம்பு போல் மலை சுற்றி வந்த செம்மண் பாதையில் அவர்களுடைய கறுப்புக் கார் நிற்பதைப் பாரு காண்பாள்.
அவள் குரலில் தொனிக்கும் பெருமிதம் பாருவின் நெஞ்சிலிருந்து ஓர் ஏக்கப் பெரு மூச்சைத் தள்ளிவரும் அந்தப் பழக்கத்தில் தான் தேன்மலைக்காரி அப்போதும் பாருவைத் தடுத்து நிறுத்தி நல்லா இருக்கிறீர்களா அக்கா?
ஆங்கிலத்தில் பொரிந்து கொண்டு துரைசானியைக் கூட்டத்தில் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்ற அவன் மட்டும் மதிப்பில் பார்வையில் கிருஷ்ணனுக்குக் குறைந்து விட்டானா கம்பளிக் கால் சட்டை கோட்டு பெரிய தலைப்பாகை கடிகாரம் எல்லாமாகக் கனவானாகத் தான் தோற்றம் அளித்தான்.
ஒத்தை நகரை அடுத்து ஏகரா எகராவாகக் குத்தகை எடுத்துக் கிழங்கு போடுவதும் மண்டிகளுக்கு அனுப்புவதுமாக அவன் பெரிய மனிதன் ஆகிவிட்டானே?
அதற்கடுத்த இரண்டாம் ஆண்டு அவன் ஒத்தையில் தொழில் தொடங்கச் செல்கையிலே தேன்மலையாள் எட்டு மாசக் குழந்தையை கையில் எடுத்துச் சென்றாள்.
காவடி போன்ற பிரம்பு வில்களைத் தோள்களில் தாங்கிக் கொண்டு அரஹர அரஹர அரஹர என்ற கோஷம் மலை முகடுகளில் பட்டு எதிரொலிக்க அவர்கள் அந்த தீப்பள்ளத்தில் ஏழு முறைகள் குதித்துக் கடந்தார்கள்.
முதல்வர் தேன் மலையைச் சேர்ந்தவர்கள் இரண்டாமவர் கோத்தைப் பக்கத்திலிருந்து வந்தவர் மூன்றாமவர் லிங்கையா நோவிலும் காய்ச்சலிலும் தளர்ந்து முதுமையிலும் சுருங்கிய உடல் இப்படி ஒளி தருமோ?
கால் பெருவிரல் ரோமங்கள் கூடப் பொசுங்காமல் அவர்கள் அழலில் குதித்து மீண்டதும் ஜய ஜய மகாதேவ அரஹர சம்போ என்று குரலை எழுப்பி ரங்கனின் தந்தை தன்னை மறந்து ஆடலானான்.
அவள் வீட்டில் தவழ்ந்து விளையாடி மழலை ஒலிகளால் நிறைக்க முற்றம் நிறையக் குழந்தைகள் இல்லை என்றாலும் ஒரு குழந்தையைத் தேவர் அருளக் கூடாதா?
பொன் மணி முதலிய செல்வங்களுக்கு மாதி என்றுமே ஆசைப்படவில்லை குழந்தைச் செல்வத்தை ஏனோ இறைவன் அந்தக் குடும்பத்துக்கு அருளவில்லை?
கால் பெருவிரல் ரோமங்கூடப் பொசுங்காமல் தீயை மிதித்து மீண்ட பெரியவர் சந்தனம் பூசிய மேனியுடன் கீழே பொன்னின் மரம் போல் சாய்ந்திருந்தார்.
பாரு மட்டும் அந்தத் தேன்மலையாளின் பேறுகளை எண்ணி வெதும்பியவளாக புகைச் சூழலிடை நிற்பது போல் நின்ற இடத்திலேயே நின்று கொண்டிருந்தாள்.
கிருஷ்ணன் அப்பொழுது அவர்களிடையே கோத்தைப் பக்கத்திலிருந்து புதிதாக மருத்துவக் கல்லூரியில் படிக்கும் இளைஞனை அவன் அங்கு வந்திருப்பது அறிந்து தேடிப் பிடித்து அழைத்து வந்தான்.
என் சகோதரனுக்கு உயிர்ப் பிச்சை கொடு என்று மேற்குத் திசை நோக்கிக் கும்பிட்டு தமையன் மாதன் உள்ளமுருகப் பாட ஆரம்பித்து விட்டான்.
ஏதேனும் கார் அகப்பட்டால் தூக்கிப் போட்டு ஒத்தை ஆஸ்பத்திரிக்கு எடுத்துப் போகலாம் என்று கூட்டத்தில் யாரோ கூறின குரல் கேட்டது.
கார் வசதி அவனுக்குக் கிடைக்குமே ஆனால் திமிதி நடந்தவுடனே ரங்கன் துரைத் தம்பதியுடன் வன விருந்தில் கலந்து கொள்ளக் கிளம்பி விட்டதை யார் அறிவார்?
மணிக்கல்லட்டியிலிருந்து ஆஸ்பத்திரிக்கென்று முதுகுச் சிரங்குடன் சென்ற காரியின் தந்தையைக் கத்தியால் அறுத்துக் கொன்று விட்டானாமே வெள்ளைக்கார டாக்டர் வண்டியில் நெருங்கிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்த மாதி விம்மி விம்மி அழலானாள்.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளில் ஆங்காங்கிருந்த அடர்ந்த சோலைகளில் மளமளவென்று மாபெரும் கர்ப்பூர விருட்சங்கள் முறிந்து விழும் ஓசை கேட்ட வண்ணம் இருக்கிறதே ஆதவனின் கிரணங்களைக் கூட நுழைய விடாத சோலைகளில் எல்லாம் அந்த வெங்கிரணங்கள் புகுந்து விளையாடின.
முன்பு வெள்ளைக்காரத் துறையின் எஸ்டேட் பக்கம் மட்டுமே இருந்த சில்லறைக் கடைகளும் தொழிலாளர் குடிசைகளும் இப்போது மரகதமலைப் பாதையிலும் வந்துவிட்டன.
சாமையும் ராகியும் கிழங்கும் தவிர மண்ணில் விளைவித்துப் பணத்தின் ருசி அறிந்திராத ஹட்டி மக்களில் பலரும் தேயிலை போட வேண்டும் பணம் குவிக்க வேண்டும் என்ற இலட்சியத்துக்காகவே மண்ணில் உழைக்கத் தொடங்கி விட்டனர்.
தேயிலை போடுவதில் முனைந்து ஒவ்வோர் ஆண்டிலும் அந்த முயற்சியைப் பெருக்கி வந்த கரியமல்லரின் குடும்பத்தில் தன் மண்ணில் தானே பாடுபடுவது என்ற வாய்ப்பு அருகி வந்தது.
தேயிலை தந்த பணம் காரைக் கட்டு வீடாக இருந்த கரியமல்லரின் கோடி மனையை நீளத்திலும் அகலத்திலும் பெரியதாக்கி சகல வசதிகளும் கொண்ட மாடிமனையாக உருவாக்கி விட்டது.
கிருஷ்ணனின் வண்டி வழக்கம் போல் வீட்டின் புறம் அந்தக் கோடியில் வந்து நிற்காமல் இந்தக் கோடியில் ஜோகியின் மனையண்டையில் நின்றதும் கெண்ட ஹப்பாவுக்குப் போக முடியாமல் இருந்த இரண்டொரு மக்களும் ஓடோடி வந்து வாசலில் நின்று பார்த்தார்கள்.
ரங்கன் ஒத்தைப் பக்கம் குத்தகைப் பூமியெடுத்துக் கிழங்கு விதைத்து ஆயிரம் ஆயிரமாகப் புழங்கும் கனவானாக மாறினாலும் அந்தக் குடும்பத்துக்கு அவனால் ஆதாயமென்று சொல்வதற்கில்லை.
குடும்பமென்னும் கூண்டுக்குள் எப்போதுமே அடைய விரும்பியிராத ரங்கனைக் கணவனாகப் பெற்ற பாருவுக்கு வாழ்வின் ஏமாற்றம் மனதில் கசப்பாக வேரோடி வளர்ந்தது என்றால் மிகை அல்ல.
ரங்கம்மையோ இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை பிரசவம் என்ற கண்டம் தப்பிப் பிழைப்பதும் பிறக்கும் குழந்தைகளுடன் நோயிலும் அயர்விலும் போராடுவதுமாக வீட்டை விட்டு வெளியே செல்வதற்கில்லாமல் இருந்தாள்.
இருந்தும் பற்றாக்குறையைச் சரி செய்ய முன்பு எப்படித் தம்பி அண்ணன் குடும்பத்துக்கு உதவிக் கொண்டிருந்தாரோ அப்படியே ஜோகி தன்னையும் அறியாமல் அண்ணன் குடும்பத்துக்கு உதவுபவனாக அந்தக் குடும்பத்தின் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொண்டிருந்தான்.
காபி போட்டு ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் எடுத்து வந்த கிரிஜை ஒரு தம்ளரில் ஊற்றி வாயிற்புறம் பார்த்து நின்று ஜோகியுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுக்க வந்தாள்.
என்ற கிருஷ்ணன் அதை வாங்கிக் கொள்கையில் பெரியப்பன் இரகசியமாக மதுப்புட்டியை முண்டுக்குள் ஒளித்து எடுத்துக் கொண்டு லிங்கையாவிடம் வந்தார்.
தாம் மதுவருந்தி மயங்கிக் கிடப்பதை இறைவருக்கு உகக்காத செயல் என்று தம்பி எத்தனையோ முறை கூறியிருந்த நினைவு அவருக்கு இல்லாமல் இல்லை.
குப்பியை அவர் திறந்ததுமே தம்பியின் சுவாசத்திலே அதன் நெடி அண்ணன் செய்யும் சூழ்ச்சியை அறிவித்து விட்டது போலும் வெட்டென்று அவர் கண்கள் மலர்ந்தன.
அன்றிரவெல்லாங் கூட இடையறாமல் தீப்பந்தங்களுக்கு நடுவே கூத்தும் கதையும் புராணங்களும் பஜனைகளும் மாதலிங்கேசுவரர் கோயிலின் முன் நிகழ்வது வழக்கம்.
யாருக்கும் இல்லாத செல்வம் நமக்கு இருக்கிறது என்று சொல்லிவிட்டு அவர் நகைத்தார் இந்த வீட்டையும் உன்னையும் ஜோகியையும் விட்டுப் போக எனக்கா மனம் வரும்?
மலையழகியை விழுங்க வரும் கரிய பூதங்கள் போலக் கார் காலத்து மேகங்கள் அந்த இரவில் தம் இச்சையாகத் தெருவென்றும் வீடென்றும் குன்றென்றும் பாராமல் வெற்றிக் காற்றின் வேகத்தில் அலைந்து கொண்டிருந்தன.
இரவும் பகலும் நீண்டு வளரும் இத்தகைய நாட்களில் ரங்கனின் வண்டு சோலை வீடு அவனுக்கும் அவனை ஒத்தவர்களுக்கும் சூதாடும் மனையாகத் திகழ்வது வழக்கம்.
அதிலும் மழை அதிகமாகிக் கிழங்குகள் மண்ணுக்குள் கெட்டுவிடும் என்ற சாக்கில் ரங்கன் விதைத்திருந்த முக்கால்வாசிப் பூமியிலும் கிழங்கெடுத்துப் பணமாக்கியிருந்தான்.
அந்த வாரத்தில் பணப்புழக்கம் இருக்கையில் அந்த மனையில் காசு கலகலக்க வெறியும் மயக்கமும் மனிதனை ஆட்டி வைக்கும் ஆட்டங்கள் நடைபெறாமல் இருக்குமா?
வாயிலில் என்றோ ரங்கன் கொண்டு வைத்த வால்பேரிக் கன்று கப்பும் கிளையுமாகப் படர்ந்து பரவி அந்த வீட்டைத் தன் கிளைகளுக்கடியில் ஆதரித்து நிற்பது போல் நின்றது.
ஆனால் என்னை வைத்து வளர்த்தவன் அவன் நான் நன்றி சொல்ல மாட்டேன் என்று கூறுவது போல் அந்த இருளிலே அந்த வீட்டையே மறைத்து நின்றது அந்த மரம்.
சுருட்டுப் புகை வெளியே அலையும் கருமேகம் உள் வந்துவிட்டதோ என்று ஐயுறும்படி சூழ்ந்திருந்த அந்தச் சூழலிலே ஓர் ஓரத்திலிருந்த மெழுகுவர்த்தி விளக்கு அந்த வானத்துச் சந்திரனின் நிலையில் துன்புற்றாற் போல ஒளியை உமிழ்ந்து புகையுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தது.
பணம் என்னவோ ஆயிரக்கணக்கில் வருகிறது ஆனால் ஆயிரமாகவே போகிறதே வெறியும் குழப்பமும் சேர்ந்த அந்த நிலையில் பாருதான் அவன் முன் தோன்றிக் கோப வெறியாக பொறாமை வெறியாக ஊதிவிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
அவளுக்குப் போய் அத்தனை கனவு கண்டான் அவளைக் கட்டினால் அந்தக் கிருஷ்ணன் பயலின் கர்வம் குலையுமென்று மனப்பால் குடித்தேன் அவன் மாடி வீட்டில் அதே நேரத்தில் கொக்கரிக்கிறானே ஹட்டியில் அவனைக் கண்டால் தெய்வத்தைக் கண்டாற் போல் கும்பிடுகிறார்களே சுயநலத்துக்காகச் செய்வதை எல்லாம் ஊருக்குச் செய்வதாகத் தம்பட்டம் போட்டு ஊரை ஏமாற்றுகிறான் பாருவும் நல்லவளா?
கீழ்மகளை ஒதுக்கி ஒழித்துக் கட்டிவிட்டு ஐந்தாறு மாசங்களாக அவன் மனசை ஈர்த்து அவனோடு வாழ விரும்பும் கௌரியைக் கொண்டு வருவது முடியாத செயலா?
கன்னியாகவே அவனை வரித்தாளாம் அவள் அவளைக் கோத்தைப் பக்கம் முதலாக மணம் செய்து கொடுத்திருந்தார்கள் கணவனுக்கும் அவளுக்கும் ஆரம்பம் முதலே ஒத்து வரவில்லை.
புகையேறிய அந்த நாலு சுவர்களுக்குங் கூட அவனுடைய இரகசியங்கள் புதியன அல்லவே போதை தெளிந்து அவன் நல்ல நினைவில் கண் விழிக்கையில் மறுநாள் பகல் உச்சிக்கு விரைந்து கொண்டிருந்தது.
பஞ்சாயத்தைக் கூட்டி இந்தக் கள்ளியை விலக்க முதலில் காலும் கையும் வழிந்து ஐந்து மாசமாகப் படுத்திருக்கும் சிற்றப்பன் இடம் கொடுப்பாரோ?
யோசனை செய்தபடியே எழுந்து முகம் கழுவிக் கொண்டான் கடைவீதிப் பக்கம் மிலிடேரி ஹோட்டலில் நுழைந்து உண்டியருந்திவிட்டு அவன் வருகையில் ஜான்ஸன் எஸ்டேட் வண்டி சந்தைப் பக்கம் வந்து திரும்பியதைக் கண்டான்.
மரகதமலையின் சமீபம் வருகையிலே அவனுக்குச் சடேரென்று அந்நேரம் கௌரியைச் சந்திக்கலாம் என்ற எண்ணம் உண்டாயிற்று திடீரென்று வானம் இருண்டு கவிந்தது.
கௌரியுடன் ரங்கன் தொடர்பு கொண்டு அதன் விளைவாக மணிக்கல்லட்டியிலும் மரகதமலையில் அவன் வீட்டிலும் எழுந்த கசமுசப் பேச்சுக்களை வேறு அவன் அறிந்திருந்தான்.
அலுவல்கள் நிறைந்த அவனுடைய வாழ்விலே தொழில் துறை வெற்றியும் குடும்ப வாழ்வின் பரிபூரண நிறைவும் கூடி என்றோ உள்ளத்தில் பூத்திருந்த காதல் மறைந்து மேடிட்ட கனவாகி விட்டது உண்மை.
அவன் வரைக்கும் கனவாகிவிட்ட நினைவை அவள் பக்கம் ஆறவொட்டாமல் தோண்டித் தோண்டிப் புண்ணாக்கிக் கொள்ளும் நிலைக்கல்லவோ ஆக்கிவிட்டாள்?
ருக்மிணிக்குத் தன் கணவனுடைய செல்வாக்கையும் வன்மைகளையும் படித்து நாகரிகமடைந்த தன் சினேகிதிகளைப் பற்றிய பெருமைகளையும் கிராமத்தார் வந்து காண்பதில் தனியான பெருமிதமும் மகிழ்ச்சியும் உண்டு.
ஆனால் அவள் தன் மனைவியின் பெருமைகளைக் கேட்டுக் கொண்டு உள்ளக் கனலுடன் வேதனைப் படுகிறாள் என்பதை ஒரு நோக்கிலேயே அறிந்து கொண்ட அவன் அவர்கள் பேச்சில் கலந்து கொள்ள மனமில்லாதவனாக வீட்டை விட்டே வெளியே சென்று விட்டான்.
வேறு ஒருத்தர் விஷயம் பேசும் போது அதிர்ஷ்டம் இல்லை என்று முதலிலேயே தீர்ந்து போய்விட்டதே அதை எத்தனை தரம் பரிட்சை பார்க்க வேண்டும்?
நல்ல உரிமைகளை அழகாக அபூர்வமாக உபயோகிக்காமல் தாறுமாறாக இழுத்து சமுதாயத்தின் ஒழுக்கத்தைக் குலைக்கும் வழக்கம் சிலரிடம் இருப்பது உண்மையே.
குழந்தைகள் மழை நீரில் காலை முக்குவதும் வீட்டுக்குள் ஓடித் தரையெல்லாம் கசமுசவென்று அழுகும் ஈரத்தை அதிகரிக்கச் செய்வதுமாக இருந்தார்கள்.
ஆனால் இந்த ஆண்டு இப்படிக் கொட்டுகிறதே அவள் நினைவு தெரிந்து இதுபோல் நீண்ட மழை கண்டிருக்கவில்லையே கதிரவன் எங்கேனும் ஓடி ஒளிந்து விட்டானோ?
வாழ்விலே மண்ணைப் பற்றிய நினைவு எழாமல் அவள் மனம் பட்டாம்பூச்சி போல் பறந்து திரிந்து வர இளமை மோகத்திலே புதுக்காதலின் கவர்ச்சியிலே கனவு வலை பின்னியதுண்டு.
பத்திரமாயிருக்கிறது அண்ணி அண்ணன் ஆயிரம் ஆயிரமாய்க் குத்தகை எடுத்துப் போட்ட கிழங்கு உன் கிழங்குக்கு ஈடு வராது என்று அவன் சிரிப்பான்.
எப்படி இருந்த உடம்பு எப்படி ஆனீர்கள் சொந்தப் பையனுக்கு மேல் என்னை நினைத்து நீங்கள் செய்ததெல்லாம் மறந்து ஓடினேனே எனக்கு மன்னிப்பு உண்டா சிற்றப்பா உங்களிடம்?