sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நான் போனாலும் வேறு ஒருவர் சித்த வைத்திய தீபிகையை நடத்திக்கொண்டுதான் இருப்பார் அதற்கும் ஏற்பாடு பண்ணியாச்சு என்றார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
இந்த இதழிலே ரசக்கட்டைப் பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கேன் பாருங்கோ நமக்கு ஒரு பழைய சுவடி ஒன்று கிடைத்தது அதிலே பல அபூர்வப் பிரயோகம் எல்லாம் சொல்லியிருக்கு என்று ஆரம்பித்தார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
நீர் மட்டும் உம்மைக் கடவுள் என்று தயவு செய்து வெளியில் சொல்லிக் கொள்ள வேண்டாம் உம்மைப் பைத்தியக்காரன் என்று நினைத்தாலும் பரவாயில்லை.
எசமான் நான் நாயத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவன் அநியாயத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவனில்லெ சாமி நான் எப்பவும் அன்னா அந்த லெக்கிலேதான் குந்திக்கிட்டு இருப்பேன் வந்தா கண் பாக்கணும் என்று ஏர்க்காலை உயர்த்தினான் ரிக்ஷாக்காரன்.
என்னுடன் பழக வேண்டுமானால் மனுஷனைப் போல என்னைப் போல நடந்து கொள்ள வேண்டும் மனுஷ அத்துக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்க வேண்டும் நான் முந்திச் சொன்னதை மறக்காமல் வீட்டுக்கு ஒழுங்காக வாரும் என்றார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
குனிந்து தரையில் கோடு போட முயன்று வாழைநார் கண்ணில் விழுந்ததனால் நிமிர்ந்து நின்று கொண்டு இரண்டு கைகளாலும் வாழை நாரைப் பிடித்துப் பலங்கொண்ட மட்டும் இழுத்தது.
இப்படி உட்காருங்கள் இப்பொ குழாயிலே தண்ணீர் வராது குடத்திலே எடுத்துக் கொண்டு வருகிறேன் என்று உள்ளே இருட்டில் மறைந்தார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
அதைக் கடிச்சுத் திங்கணும் போலே இருக்கு என்று கண்களைச் சிமிட்டிப் பேசிக் கொண்டு மடியில் எழுந்து நின்று கழுத்தில் பூப்போன்ற உதடுகளை வைத்து அழுத்தியது.
அந்தச் சமயத்தில் ஸ்ரீ கந்தசாமிப் பிள்ளை முன்னே வர ஸ்ரீமதி பின்னே குடமும் இடுப்புமாக இருட்டிலிருந்து வெளிப்பட்டார்கள்.
இவுங்கதான் கைலாசவரத்துப் பெரியப்பா கரிசங்கொளத்துப் பொண்ணை இவுங்களுக்கு ஒண்ணுவிட்ட அண்ணாச்சி மகனுக்குத் தான் கொடுத்திருக்கு.
நீங்க எடுக்கதாவது உங்களைத்தானே ஒரு பக்கமாத் தாங்கிப் பிடியுங்க சும்மா பாத்துக்கிட்டே நிக்கியளே என்று பதைத்தாள் காந்திமதியம்மாள்.
கந்தசாமிப் பிள்ளை பவழக்காரத் தெரு சித்தாந்த தீபிகை ஆபீசில் தரையில் உட்கார்ந்து கொண்டு பதவுரை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்.
ஆச்சப்பா இன்னமொன்று சொல்லக் கேளு அப்பனே வயமான செங்கரும்பு காச்சிய வெந்நீருடனே கருடப் பிச்சு கல்லுருவி புல்லுருவி நல்லூமத்தை கருடப்பச்சை என்றும் பாடம்... என்று எழுதிவிட்டு வாசல் வழியாகப் போகும் தபாற்காரன் உள்ளே நுழையாமல் நேராகப் போவதைப் பார்த்துவிட்டு இன்றைக்கு பத்திரிகை போகாது என்று முனகியபடி எழுதியதைச் சுருட்டி மூலையில் வைத்துவிட்டு விரல்களைச் சொடுக்கு முறித்துக் கொண்டார்.
அது கிடக்கட்டும் நீங்க இப்படி ஓர் இருபத்தைந்து ரூபாய் கொடுங்கள் உங்களை ஜீவிய சந்தாதாராகச் சேர்த்துவிடுகிறேன் இன்று பத்திரிகை போய் ஆக வேணும் என்று கையை நீட்டினார் பிள்ளை.
அதற்காக என்னை மிரட்டி மடக்கிவிட்டதாக நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம் அவசரத்தில் திடுதிப்பென்று சாபம் கொடுத்தீரானால் இருபத்தைந்து ரூபாய் வீணாக நஷ்டமாய்ப் போகுமே என்பதுதான் என் கவலை என்றார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
பிள்ளையவர்களா வரவேணும் வரவேணும் பஸ்பம் நேத்தோடே தீர்ந்து போச்சே உங்களைக் காணவில்லையே என்று கவலைப் பட்டேன் என்ற கலகலத்த பேச்சுடன் வெம்பிய சரீரமும் மல் வேஷ்டியும் தங்க விளிம்புக் கண்ணாடியுமாக ஒரு திவான் பகதூர் ஓடி வந்தது.
கந்தசாமிப் பிள்ளை அவரது நாடியைப் பிடித்துப் பார்த்துக் கொண்டே பரவாயில்லை சாயங்காலம் பஸ்மத்தை அனுப்பி வைக்கிறேன் நான் வந்தது இவாளை உங்களுக்குப் பரிசயம் பண்ணி வைக்க.
இவாள் ரெண்டு பேரும் நாட்டிய சாஸ்திர சாகரம் உங்கள் நிருத்திய கலாமண்டலியில் வசதி பண்ணினா சௌகரியமாக இருக்கும் என்றார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
கைகளைக் குவித்து ஆள்காட்டி விரல்களையும் கட்டை விரல்களையும் முறையே மூக்கிலும் மோவாய்க்கட்டையிலுமாக வைத்துக்கொண்டு உம் உம் என்று தலையை அசைத்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.
மறுபடியும் இசை மின்னலைச் சிக்கலெடுத்து உதறியது போல ஒரு வெட்டு வெட்டித் திரும்புகையில் கடவுள் கையில் சூலம் மின்னிக் குதித்தது கண்களில் வெறியும் உதட்டில் சிரிப்பும் புரண்டோ ட காலைத் தூக்கினார்.
சட் வெறும் தெருக்கூத்தாக இருக்கு என்னங்காணும் போர்னியோ காட்டுமிராண்டி மாதிரி வேஷம் போட்டுக்கொண்டு என்று அதட்டினார் திவான் பகதூர்.
பாம்பு மாதிரி ஆபரணம் போட்டுக் கொள்ள வேணும் புலித்தோல் மாதிரி பட்டுக் கட்டிக் கொள்ள வேணும் கலைக்கு முதல் அம்சம் கண்ணுக்கு அழகுங்காணும் வாஸ்தவமாகப் பார்வதி பரமேசுவராளே இப்படி ஆடினாலும் இது நாட்டிய சாஸ்திரத்துக்கு ஒத்து வராது.
கந்தசாமிப் பிள்ளைவாள் நீர் ஏதோ மருந்து கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறீர் என்பதற்காக இந்தக் கூத்துப் பார்க்க முடியாது கச்சேரியும் வைக்க முடியாது அப்புறம் நாலு பேரோடே தெருவிலே நான் நடமாட வேண்டாம்?
நான் சொன்னது உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை உங்களுக்குப் பிடித்தது லோகத்துக்குப் பிடிக்கவில்லை வேணும் என்றால் தேவாரப் பாடசாலை நடத்திப் பார்க்கிறதுதானே கைலாசபுரம் பழைய பரமசிவம் பிள்ளை ஜீவிய சந்தா வரவு ரூபாய் இருபத்தைந்து என்று கணக்கில் பதிந்தார் கந்தசாமிப் பிள்ளை.
கூடை முறம் குழந்தை குட்டிகள் கிழடு நோய் நோஞ்சான் நகை நட்டு முதலிய சகல சுமைகளையும் தபால் வண்டிகள் என்ற இரட்டை மாட்டு வண்டிகள் பத்திரமாக மெதுவாக வேற்றிடங்களுக்கு சுமந்து சென்று கொண்டிருந்தன.
பெட்ரோல் கட்டுப்பாடு சிலரைக் கட்டுப்படுத்தவில்லை மாட்டு வண்டிச் சாரைகளை விலக்கிக் கொண்டு மின்வெட்டி மறைவது போலவும் அரசியல் துறையில் சந்தர்ப்ப விசேஷத்தைத் தொத்தி முன்னேறுகிறவர் போலவும் அவர்கள் தோன்றி மறைந்தார்கள்.
நீர் எவ்வளவு வேகமாகத்தான் செல்லுமே நான் வருகிற போதுதான் வந்து சேருவேனே எப்படியும் நான் வந்துதான் சேரப் போகிறேனே என்று சொல்லிக் கொண்டு இயங்கும் உலகம் போல தபால் வண்டிகளும் தம் போக்கில் இலட்சியத்தை நோக்கி ஊர்ந்து செல்லும் மனித சமுதாயம் போல மாட்டின் சதங்கையொலிக்கு ஏற்ப ஆற அமர முன்னேறிக் கொண்டிருக்கின்றன.
ஒத்திகைகள் இருட்டடிப்புகள் முதலில் வேடிக்கையாகி அப்புறம் ஜனங்கள் மனசில் பதிந்து ஜனங்கள் வெகுசிரத்தையுடன் பின்பற்றும் சடங்காயிற்று.
தினசரி பேப்பரில் படித்து தர்க்கம் நடத்தி பொழுது போக்குவதற்குச் சௌகரியமாக சென்ற இரண்டு வருஷங்களாக இருந்து வந்த ஒன்று திடீரென்று நகரத்திற்குள்ளாகவே புகுந்துவிட்டது.
அதிகாலையில் ஆற்றங் கரையில் நின்று கொண்டு முதல் முழுக்கு போடும் வரை உலகெல்லாம் பரந்து கிடக்கும் குளிர் ஒருங்கே திரண்டு ஆற்றுப் பிரவாகமாக ஓடுவதாக நினைத்து உடல் நடுக்கம் கொள்வதுபோல ஜனங்கள் நரம்பிலே எப்பொழுதும் ஒரு படபடப்பை கொடுத்து வந்தது.
தூங்கும் போதும் நடக்கும்போதும் கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதும் கறி தாளிக்கும் போதும் காது கொடுத்துக் கேட்க ஆரம்பித்தார்கள்.
சென்னைக்கு அபாயமில்லை என்று சிலர் நம்பினார்கள் சிலர் தாம் வெளியேறிய பின்பு முதல் குண்டு விழக்கூடும் என்று தம்முடைய பொருளாதார நிர்ப்பந்தத்தில் ஜப்பானிய போர்த்திட்டத்தைக் கட்டிப் போட்டார்கள்.
சாயங்காலமாகி விட்டால் அசுரனுக்குப் பலம் வருவது போல பீதிக்கு பயத்துக்கு உருவம் சக்தி நோக்கம் விருப்பு வெறுப்பு யாவும் கூடிய ஒரு உயிர்ச்சொருபமாக நகரத்தில் நடமாடுகிறது.
இருட்டிலே வேற்றுலக சத்தம்போல அகண்டமான எல்லையற்ற இருள் வெளியிலே வேற்றுலகத்து மனிதர்பேசும் குரல்போல தெருவிலே இருளில் மறைந்து சிரித்து உற்சாகமற்ற பீதி கலந்த வேடிக்கை பேசும் விடலைக்கும்பலின் கதம்பக்குரல் கேட்கிறது.
தூரத்திலே நகரத்தின் ஜீவாதாரத் தேவைகளை முன்னிட்டு கடவுளைப் போல் தொண்டு புரியும் இரும்பு யந்திரங்களின் துடிதுடிப்புக்கூட ஜீவநாதமாகத் தென்படவில்லை.
எங்கோ ஏதோ ஒரு இடத்தில் ஏற்பட்ட இயற்கையின் கோளாறு அந்த இடத்திற்கு சற்றும் ஸ்னானப் பிரார்ப்தியே அற்ற மற்றொரு இடத்தில் அதிர்ச்சி காண்பிப்பது போல இருந்த ஒரு விஷயம் இப்போது உலகம் முழுவதையுமே கேந்திரஸ்தானமாகக் கொண்டு அசைக்க ஆரம்பித்துவிட்டது.
மனித சமுதாயத்திலே அதன் ஆரம்பம் வளர்ச்சி நைந்து போன பிறகு அதற்கு ஏற்படும் ஸ்திரத்தன்மைபோல தூக்கமும் உடலயர்ச்சி முடிவில் ஆதிக்கம் கொள்ளும்வரை நிமிர்ந்தும் பணிந்தும் கொடுத்து முடிவில் என்னையாண்டது.
சூரிய மண்டலத்தைச் சுற்றிவரும் உருண்டையான கிரஹகோளத்தையல்ல... அந்த உலகிலே அனுபவத்தை வைத்துத்தான் அனுபவிக்க முடியாத கூடாத ஒன்றை அனுமானிப்பது அனுமானமும் பக்குவப் படியாகும்.
அந்த உலகத்திலே இருளோடு இருளாக இருட்டில் ஓடி மறையும் இரும்புத் தண்டவாளங்கள் போன்ற பழக்க வாசனை வருங்காலம் என்ற ஒரு இருட்பிழம்பில் எவ்வளவு தூரம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை யாரறிவர்?
நான் என்பது இனிமேல் இந்த நானாகவே இருக்குமா?...அதோ என்ன சப்தம் மெதுவாக எங்கோ ஊதுகுழல் மாதிரி தூரத்திலிருந்து வருவதால் காதில் இனிமையாக நுழைகிறதே திடுக்கிட்டு உட்காருகிறேன்.
ஆனால் என் சரகத்துக்கு அருகாமையில் உள்ள சங்கு அலமறுகிறது உலகத்தின் விதியை நினைத்து அங்கலாய்த்துப் பிரலாபிப்பது போலிருந்தது அது அபாயத்தின் நெருக்கத்தை அறிவிக்கவில்லை.
நகரத்தின் மீது கவிந்து அமுக்கிக் கொண்டிருக்கும் படபடப்பு என்ற அரக்கன் தன் முழு சக்தியையும் நகரத்தின் மீது உபயோகிப்பதற்காக முக்கி முனங்கி உறுமித் திணறுவது போலிருக்கிறது.
விரல்கள் சுண்ணாம்பு தடவி வெற்றிலை கிழித்து சீவல் பாக்கைக் கிரமப்படி தேடிக் கொண்டிருந்தாலும் காது விமானத்தின் ரீங்காரம் கேட்கிறதா என்று துழாவியது.
நெடுநாள் உண்மையாக உழைத்தும் பென்ஷன் கொடுக்கப் படாததால் அது நடு மத்தியில் இரண்டாகக் கிழிந்து ஒரு கோடியில் மட்டிலும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.
ஏன் சுப்பு நாடான் தினசரி காலையும் சாயங்காலமும் அங்கு போய்த்தான் ஏழை மக்களுக்குக் கஷ்டத்தை மறக்க வைக்கும் அமுதத்தை இறக்கி வருகிறான்.
அவையெல்லாம் எப்பவோ ஒரு காலத்தில் நடந்த் சமாசாரம் கனவு போல இப்பொழுது பேரன் மாடசாமியும் எருமைக்கிடாவுந்தான் அவளுடைய மங்கிய கண்கள் கண்ட உண்மைகள்.
யம தர்மராஜா நேரிலேயே சென்று அழைத்து வரவேண்டிய ஒரு புள்ளியின் சீட்டுக் கிழிந்துவிட்டது என்பதைச் சித்திரபுத்திரன் மகாராஜாவிடம் அறிவித்தான்.
இருந்தாலும் உண்மையை மறைக்க முடியவில்லையே தர்மராஜாவின் சிங்காதனத்தின் மேல் அந்தரத்தில் தொங்கும் ஒளிவாளின் மீது மாசு படர்ந்துவிட்டது.
சுடுகாட்டுச் சிதையில் வெந்து நீறாகும் வாத்தியார் உடல் ஒன்று கிழவிக்குக் கிடைக்கப் போகும் பெருமையைக் கண்டு பொறாமைப் புகையைக் கக்கித் தன்னையழித்துக் கொண்டது.
ஓடிப் போய்ப் பேயாக மாறியாவது தனக்குக் கிடைக்கப் போகும் சித்திரவதைகளிலிருந்து தப்ப முயலும் வாத்தியார் உயிரை மறித்து தூண்டிலில் மாட்டி மேல் நோக்கிப் பறக்கும் கிங்கரர்கள் மகாராஜா தூரத்திலே வருவதைக் கண்டு வேகமாக யமபுரியை நோக்கிச் செல்லலானார்கள்.
ஏலே மாடா எத்தினி தெறவேதான் ஒன்கிட்டச் சொல்லி மாரடிக்க மூதி தொளுவிலே கட்டி பருத்தி விதையெ அள்ளி வய்யி பாளையங்கோட்டை எசமா வந்திருந்தாவ.
கிழவி திடுக்கிட்டு விடாமல் இதமாக வந்த காரியத்தைத் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டு குனிந்து குடிசைக்குள் நுழைந்தான் யமன்.
என்ன குடிச்சுப்பிட்டு வந்தியாலே எனக்கென்ன கண்ணு பொட்டையாப் போச்சுன்னு நினைச்சிக்கிட்டியாலே கிழவிக்கு அவன் நின்ற நிலையைப் பார்த்ததும் மத்தியானச் சம்பவம் ஏதோ நினைவுக்கு வந்தது.
அவளைப் பார்த்திருக்கியாலே... நேத்துக்கூடச் சுள்ளி பொறுக்க வந்தாளே... அவ அப்பங்காரன் வந்திருந்தான்... உனக்கு அவளெப் புடிச்சுக் கட்டிப் போட்டுட்டா நல்லதுன்னான்.
குடிச்சுப்பிட்டுத்தான் வந்திருக்கே... ஒங்க பாட்டன் குடிச்சுக் குடிச்சுத்தான் தொலைஞ்சான்... அதான் வெள்ளக்கோயில் குடிசை நாசமாப் போரத்துக்கு நாலு வளி வேணுமா?
விதியைப் பற்றி நினைத்ததும் கிழவிக்கு என்றுமில்லாத தளர்வு தட்டியது... மூச்சுத் திணறியது... யமனுக்குக் கால்களில் தெம்பு தட்டியது... விதிக்கோலைப் பற்றித் தன் ஆட்சியை நிலைநாட்ட நிமிர்ந்தான்... ஏலே... ஒன் வக்கணையெல்லாம் இருக்கட்டுமிலே என்னா எருமை அத்துக்கிட்டு ஓடுது?
அங்கென சுத்தி ஒரு கொடியாக் கட்டிப் போட்டு வய்யி ஒண்ணுக்குமில்லாட்டா நாலு ஓலையையாவது சேத்துக் கட்டிக்கிட்டு வரலாம் என்றாள்.
பாசக் கயிற்றின் நுனியைக் கூரையைத் தாங்கும் விட்டத்தில் கட்டிக்கொண்டே நான் அவள் பேரன் அல்லன் என்பதை இந்தக் கிழவிக்கு எப்படித் தெளிவுபடுத்துவது என்று எண்ணியெண்ணிப் பார்த்தான்.
இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டு போகும் பொழுதே யமனுக்குத் தானே தனக்குப் பொய் சொல்லிக் கொள்கிறது போலப் பட்டது ஏனென்றால் அவனுக்கு மார்க்கண்டன் சமாசாரமும் நினைவுக்கு வந்து விட்டது.
நீ என்னெக் கூட்டிக்கிட்டு போய்த்தின்னா நான் இருந்த நெனப்பே என்னைப் பத்தின நெனப்பே நான் வச்சிருந்த பொளங்கின சாமானெல்லாம் ஒன்னோடெ எடுத்துக்கிட்டுப் போவ முடியுமா?
ஒன் தொழிலே ஒனக்குச் செய்யத் தெரியலியே அதெத் தெரிஞ்சுக்கிட்டு எங்கிட்ட வா என்று காலை நீட்டிக் கொண்டு முழங்காலைத் தடவினாள் கிழவி.
குருட்டுக் கிழவிக்கு வெறும் இடத்தில் எருமையிருப்பதாகத் தோன்றியதால் எல்லாம் தானாகத் தடவித் தடவித் செய்திருக்கிறாள் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.
இருந்தாலும் நல்ல கெட்டிக் கயிறு காஞ்ச சருகாவது கட்டலாம் கைக்கு வந்தது தவறிவிட்டதே யென்று அவள் ஏங்கியது அவனுக்கு கொஞ்சம் நம்பும்படிதான் இருந்தது.
ஒரு சில மகாராஜர்களுக்காக இம்மையின் பயனைத் தேடிக்கொடுக்கக் கடமைப்பட்டு வசிக்கும் மனிதத் தேனீக்களுக்கு உண்மையில் ஒரு பொன் நகரந்தான் அது.
இந்தத் திவ்வியப் பிரதேசத்தைத் தரிசிக்க வேண்டுமானால்... சிறு தூறலாக மழை சிணுசிணுத்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது சென்றால்தான் கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருக்கும்.
போனால் பெற்றோருக்குத் தான் கொஞ்சம் பாரம் ஒழிந்ததே குழந்தைகள் தான் என்ன கிளாக்ஸோ மெல்லின்ஸ் பூட் குழந்தைகளா கம்பி இடையில் போக முடியாமலிருக்க?
இள வயதில் நரைத்தது போல் பஞ்சு படிந்த தலை மாசடைந்த கண்கள் விடிய விடிய மின்சார ஸ்பின்டிலைப் கதிர் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தால் பிறகு கண் என்னமாக இருக்கும்?
பாக்டீரியா விஷக் கிருமிகள் காலரா இத்யாதி அங்கிருந்துதானே உற்பத்தி செய்யப் படுகின்றன எப்படியாவது உயிர் வாழ வேண்டும் என்று ஆசையிருந்தால் எல்லாம் நடக்கும்.
இருவருடைய வரும்படியில்தான் இவர்கள் சாப்பாடு குதிரை உள்பட வீட்டு வாடகை போலீஸ் மாமூல் முருகேசன் தம்பி திருட்டுத் தனமாகக் கஞ்சா அடிக்கக் காசு எல்லாம் இதற்குள் தான்.
பசி ஐயா பசி பத்தும் பசி வந்திடப் பறந்துபோம் என்று வெகு ஒய்யாரமாக உடம்பில் பிடிக்காமல் பாடுகிறீரே அங்கு நீர் ஒரு நாள் இருந்தால் உமக்கு அடிவயிற்றிலிருந்து வரும் அதன் அர்த்தம் அன்றைக்கு முருகேசனுக்குக் குஷி அவனும் அவன் குதிரையும் தண்ணி போட்டு விட்டு ரேஸ் விட்டார்கள்.
தர்க்கத்திற்குக் கட்டுப்படாத விஷயமோ பொருளோ உலகத்தில் இருக்க முடியாது அது இருந்தால் தர்க்கத்தின் மயக்கம் போல சமூகப்பிரமையாகத்தான் இருக்க முடியும் இருக்க வேண்டும் என்பது அவருடைய மதம்.
ராமசாமி பிள்ளைக்கு எப்பொழுதுமே அவருடைய மனைவியின் கடிதத்தைப் படிப்பதென்றால் குறுக்கெழுத் து நேரெழுத்து என்று வந்துகொண்டிருக்கும் வார்த்தைப் போட்டிகளுக்குச் சரியான விடை கண்டு பிடிப்பது மாதிரி.
அவர்களுடைய குழந்தை ஒன்றரை வயதுக் குழந்தை அதுதான் தனது கணவன் கொடுத்த செல்வங்களைக் காட்டிலும் மகத்தான பொக்கிஷம் என்று நினைத்துக்கொண்டிருப்பவள்.
அது அவருடைய மனதில் இருந்துகொண்டிருந்த பெரிய குழப்பமான சிக்கல்களுக்கு எல்லாம் ஒரு தீர்ப்பு அறிவுக்கு ஒத்த தீர்ப்புக் கொடுத்து விட்டது.
அவரைத் தொந்திரவு செய்யக் கூடாது என்று பக்ஷணங்களை மெதுவாக மேஜைமீது வைத்துவிட்டு குழந்தையுடன் சற்றுத் தள்ளி தரையில் உட்கார்ந்தாள்.
ராஜம் எழுந்துசென்று மெதுவாக அவர் கழுத்தைச் சுற்றித் தன் கரங்களை வளைத்து அவரது உதடுகளில் முத்தமிட்டவண்ணம் காப்பி கொண்டுவந்திருக்கிறேன் என்றாள்.
அவள் கடைக்கண்ணில் சற்று ஒளிவிட்டுப் பிரகாசித்ததே அவள் முந்தானையால் துடைக்குமுன்.... ராஜம் மனிதனுக்கு மூன்று குணங்கள்தான் இயற்கை.
ஒருவருக்கொருவர் இந்த மாதிரி இஷ்டப்பட்டால் வாழ்க்கை பூராவாகவும் இஷ்டப்படுவார்களாம்.... இதெல்லாம் சுத்த ஹம்பக்.... தமது உற்சாகமான பிரசங்கம் சுவரில்தான் பிரதிபலித்தது என்பதில் பிள்ளையவர்களுக்கு ஏமாற்றம்.
கால தோசம்...என்னை இங்கே கொண்டாந்து தள்ளிட்டுது என்று பிள்ளையவர்களின் கைக்குட்டையில் கடலையை அளந்து போட்டு விட்டு ஒரு கூழைக் கும்பிடு போட்டவண்ணம் கடலை பட்டாணி என்று கத்திக் கொண்டு சென்று விட்டான்.
பிறகு இருவருக்கும் அதைப் பற்றிக் கவலையில்லை இதில் என்னவென்றால் மனிதனுக்கு விபசாரியானாலும் தனக்குக் கிடைப்பது நல்ல பொருளாக இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் தான் இருக்கிறான்.
அந்தச் சாக்கில் சஷ்டியப்த பூர்த்திக்கு முன்பே திருமண மேடையில் உட்காரும் பாக்கியம் இரு சம்பந்திகளுக்கும் கிடைத்ததுதான் மிச்சம்.
சீர்வரிசை மரியாதை இத்யாதி... இத்யாதி பரமேச்வர ஐயர் ஸ்ரீனுவின் தகப்பனார் தனது பெருமைக் கேற்றபடி ஆத்தூர்ப் பண்ணை ஐயர் நடந்து கொள்ளவில்லை என்ற கம்ப்ளெய்ண்ட் .
அதற்காதாரமாக மாப்பிள்ளையென்று துரும்பைக் கிள்ளிப் போட்டாலும் விறைத்துக் கொண்டுதான் நிற்கும் அதற்கு முன் பண்ணைப் பெருமையின் ஜம்பம் சாயாது என்பார்.
விஷயம் ருக்மிணி இருக்கிறாள் என்ற நினைப்பினால் அல்ல பக்ஷணம் கிடைக்கும் நாலைந்து நாள் மாப்பிள்ளை மாப்பிள்ளை என்ற உபசாரம் விளையாட்டு அப்பாவின் கோபமும் அடியும் எட்டாத இடம் மேலும் விளையாடுவதற்கு நிரம்பப் பயல்கள் இதுதான் மாமா வீடு என்றால் வெகு குஷி.
ஆத்தூர்ப் பண்ணைக்குப் புத்தி கற்பிக்க சாந்தி முகூர்த்தம் என்ற கடைசித் துருப்பை உபயோகிக்க வேண்டிய காலம் நெருங்குவதில் மிகுந்த சந்தோஷம்.
ருக்மிணியின் தகப்பனாரும் அவன் அங்கு ஒரு தடவை சென்றிருந்த பொழுது தகப்பனாரைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்ததை எல்லாம் ருக்மிணி வந்து அவனிடம் சொல்லியழுதாள்.
ஆத்தூர் ஐயரும் குழந்தை ருக்மிணிக்குச் சாந்தி முகூர்த்தம் செய்விக்க ஒரு நல்ல தினத்தைப் பார்த்து பரமேச்வர ஐயருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.
அவள் எழுதினால் அவன் நாவல்களில் படித்த கதாநாயகி போல் ருக்மிணியும் தன்னநக் காதலிக்கிறாள் என்று அப்பாவின் கோபத்தையும் எதிர்ப்பதற்குத் தயாராகி யிருந்தான்.
ஒருவேளை நாவல்களில் படித்த மாதிரி... வேறொருவனைக் காதலிக்கிறாளோ என்னவோ பொம்மைக் கலியாணம் செய்யப்பட்ட பெண் வேறொருவனைக் காதலித்து... கடைசியாக பிரம்ம சமாஜத்தில் கலியாணம் செய்து கொள்ளுவதுதான் நாவல் சம்பிரதாயப்படி சுவாரஸ்யமான முடிவு.
அதுவும் இயற்கையின் பரிபூரண கிருபை இருக்கும்பொழுது ஆனால் கூம்பிச் சாம்பிய உள்ளத்தின் உள்ளொளி அவளது துயரம் தேங்கிய கண்களில் பிரதிபலிக்கும்.
சிற்றாடை கட்டிக்கொண்டு சில சமயம் சீமாவென்று கூப்பிட்டு பின்னோடு அலைந்து கொண்டிருந்த ஒரு குழந்தை திடீரென்று பதினான்கு வயது நங்கையாக அதிலும் அழகியாக மாறியதைக் கண்டால் யாருக்குத்தான் அந்த மங்கிய நிலவில் அடையாளம் கண்டுபிடிக்க முடியும்?
குழந்தை ருக்மிணிக்கு என்ன நம்பிக்கை ஆனால் தகப்பனாரிடம் வேறு கல்யாணம் செய்து கொள்ளப் போவதில்லை என்று கூறத் தைரியம் இருந்தது.
பின்னர் புதுமைப்பித்தன் ஆண்மை என மாற்றினார் கரையில் வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடுவதால் கற்பாறைகளும் மணற்குன்றுகளும் அடிக்கடி பிள்ளையாரை மூடி அவரை துன்பப்படுத்திக் கொண்டிருந்தன.
அவருக்கு நிழலுக்காகவும் அவரைப் பேய் பிடியாதிருக்கவும் சமய தர்மம் என அரச மரத்தையும் ராஜ தர்மம் என்ற வேப்ப மரத்தையும் நட்டுவைத்தார்.
இரண்டு மரங்களும் ஒன்றை ஒன்று பின்னிக்கொண்டு மிகவும் செழிப்பாக நெருங்கி வளர்ந்து பிள்ளையாருக்கு சூரிய வெளிச்சமே படமுடியாமல் கவிந்து கொண்டன.
மழைக் காலத்தில் எப்பொழுதும் மரங்களிலிருந்து ஈரம் சொட்டிக்கொண்டே இருந்ததினால் பிள்ளையாருக்கு நடுக்குவாதம் ஏற்பட்டுவிடும் போலிருந்தது.
கோர உருவத்துடன் விளங்கும் பிள்ளையாரைக் கண்டதும் இருவரும் ஆற்றுக்கு ஓடி ஜலம் எடுத்து வந்து முதலில் அவரைக் குளிப்பாட்டினார்கள்.
மேலிருந்த அசுத்தங்கள் போனதினால் உண்டான ஒரு சந்தோஷத்தினால் பிள்ளையார் எதிரிலிருந்த கிழவருடன் பேசலானார் என்னை முன்பின் அறியாத நீங்கள் செய்த உதவிக்கு உங்கள் இருவருக்கும் எனதன்பைத் தவிர வேறு நான் என்ன கொடுக்க முடியும்?
நல்ல வேளை செய்கிறீர் போதும் உமது உதவி என்று கோபித்து இந்தக் கிளைகளினால்தான் உமக்கு... என்று கிழவர் பதில் சொல்லுமுன் தனது தும்பிக்கையால் அவரைத் தூக்கி வீசினார்.
அதில் அந்தக் கஷ்டம் ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்லி அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு போய் தான் தயாரித்த இடத்தில் உட்காரவைத்து இதோபாரும் இதில் மரங்களே இல்லை உமக்கு அங்கிருந்த கஷ்டம்... என்று சொல்லி முடிக்குமுன் அவ்விடத்திலிருந்த உஷ்ணத்தைத் தாங்கமுடியாத பிள்ளையார் கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஒரே ஓட்டமாகத் தனது பழைய மேடையில் வந்து உட்கார்ந்துகொண்டு உங்கள் இருவருக்கும் உதவிசெய்வது என்றால் பிறரைத் துன்பப் படுத்துவது என்ற நினைப்பா?
கண்ணை மூடிக் கொண்டு சிவனே என்றிருந்த என்னை நீர் வெகு புத்திசாலித்தனமாக கட்டிவிட்ட உமது மொட்டை மேடையில் போட்டுப் பொசுக்கி விட்டீரே போதும் உமது உதவி.
கணவாயில் ஒரு சிறு ரோஜாத் தோட்டம் போட்டு வசித்து வந்த கைலி கட்டிய ஒரு தாடிக் கிழவனையும் குடிசை தோட்டத்துடன் அடித்துக் கொண்டு வந்தது.
தன்னுடன் வெள்ளத்தில் ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு ரோஜாச் செடியை எடுத்து மீதியிருந்த மாமிச எருவையிட்டு வேப்ப மரத்திற்கும் அரச மரத்திற்கும் இடையில் நட்டுவைத்தான்.
மாட்டின் தோலை வைத்து வேப்ப மரத்தடியில் ஒரு குடிசை கட்டிக்கொண்டு தன் இடையில் சொருகி இருந்த உடைவாளை வேப்ப மரத்தில் மாட்டிவிட்டு சந்தோஷமாக இருக்கவாரம்பித்தான்.
போதாததற்கு கைலிக் கிழவன் தனக்கு பொழுதுபோகாத நேரங்களில் தனது உடைவாளை எடுத்து பிள்ளையாரின் ஒற்றைக் கொம்பில் தீட்டவாரம்பித்துவிடுவான்.
ஒரு நாள் இரவு மேற்கு சமுத்திரத்தின் அடிப்பாகத்தில் ஒரு பெரிய பூகம்பம் ஏற்பட்டதினால் கடல் ஜலம் நதிக்குள் எதிர்த்துப் பாய்ந்தது.
பிள்ளையார் இருந்த மேடையின் பக்கம் புயற்காற்றும் மழையும் சண்டமாருதமாக அடித்ததினால் ஆறும் பெருக்கெடுத்து கடல் ஜலத்தை எதிர்த்தது.
வலுவற்ற வேப்ப மரம் முன்போல் பிள்ளையாரின் வயிற்றைச் சுற்றியிருந்த வேரின் உதவியால் மேடையிலிருந்து கொண்டு தண்ணீரில் ஆடிக்கொண்டு இருந்தது.
கைலிக் கிழவனை குடிசையுடன் அடித்துக்கொண்டுபோய்விட்டதால் காற்றுக்கு வளைந்துகொடுத்து மறுபடியும் தலை நிமிர்ந்த ரோஜாச் செடியைத் தவிர அவனுடைய ஞாபகார்த்தமாக வேறு ஒன்றுமில்லை.
சமுத்திரத்தின் நடுவில் ஒரு சிறு படகில் சென்றுகொண்டிருந்த ஒருவனைக் கடல் நீர் படகுடன் ஆற்றுக்குள் அடித்துக்கொண்டு வந்ததினால் அந்தப் படகும் இந்தப் பிள்ளையாரின் மேடையை அணுகிற்று.
இவனுக்கு வேப்ப மரத்தின் மகிமை நன்றாகத் தெரியுமாகையால் உடனே அதைத் தூக்கி நிறுத்தி அதன் அடியில் தனது படகை கவிழ்த்துப் போட்டு அதனடியில் படுத்து உறங்கினான்.
அவன் தனக்கு உணவுக்காக வைத்திருந்த ரொட்டித் துண்டுகளை பிள்ளையார் முன் வைத்துவிட்டு உறங்கியதினால் பசியின் கொடுமை மிகுந்த அவர் அவைகளை எடுத்து காலி செய்யவாரம்பித்தார்.
பிள்ளையார் இருந்த மேடைப்பக்கம் அதிக உஷ்ணமான பூமியாகையால் புதிதாக வந்தவன் தனது நீண்ட அங்கியில் தனது புத்தகத்தையும் சிலுவையையும் கட்டி வேப்ப மரத்தின் கிளைகளில் தொங்கவிட்டு விட்டு ஒரு சிறிய சல்லடத்தை மாத்திரம் அணிந்து கொண்டு கவிழ்ந்து கிடந்த படகின் மேல் உட்கார்ந்து வேப்பங்காற்றையனுபவித்துக் கொண்டு இருந்தான்.
படப்பிடிப்பு பந்தயம் சண்டை துணிகரமான செயல் மாறுபட்ட விளையாட்டு தர்க்கம் மேலே மூடப்பட்டு நீண்ட வரிசை தூண்கள் உடைய நடைபாதை தடுமாற்று கார்ட்டூன்கள் நகைச்சுவை பாய்ஸ் விளையாட்டுகள் பறக்கும் இராணுவ பந்தயம் படப்பிடிப்பு சண்டை விளையாட்டு பெண்கள் விளையாட்டுகள் பார்பி உடுத்தி ப்ராட்ஜ் விலங்குகளை பற்றி ஒரு உணவு சமையல் முற்றிலும் உளவாளிகளும் வேடிக்கை செவிலியர் டெஸ்ட் தூய்மை செய்தல் ஷாப்பிங் அழகு நிலையம் புதிர்கள் குழந்தை காப்பகம் துணிகரமான செயல் வேடிக்கை நிறம் பூதல் நிறமேற்றுதல் குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டு கல்வி பெண்கள் நிறம் பூதல் நிறமேற்றுதல் பாய்ஸ் கல்வி மாளிகை இரண்டு விளையாட்டுகள் தேடல்கள் உத்திகள் நீங்கள் ஒரு வரிசையில் ஒரு சில துண்டுகள் தோல்வியடையும் வரை பெருகிய முறையில் சிக்கலான பணிகளை தனது சொந்த செலவில் இருக்கும்.
உங்கள் வலைத்தளத்தில் விளையாட்டு சிறிய விளையாட்டு நுழைக்க உங்கள் தளத்தின் குறியீடு உள்ள குறியீடு மற்றும் பேஸ்ட் நகலெடுக்க.
நீங்கள் விளையாட்டு சிறிய விளையாட்டு நகல் மற்றும் ஒரு நண்பர் அல்லது உங்கள் நண்பர்கள் இணைப்பை அனுப்ப என்றால் கூட உலக விளையாட்டு பகிர்ந்து
ஆனாலும் வந்தவங்க விடாம.என்ன சாமி நீங்க எவ்ளோ பெரிய முனிவர் இதுகூடத் தெரியலைன்னு சொல்லுறிங்களே அப்டின்னு கேட்டாங்க.
ஏற்கனவே ஒருத்தன் கீழ விழுந்தத பாத்த ஆளு இல்ல இது சரிதான் ஏன்னா புலிகளுக்கு இ இரையாகத் தானே மான்கள் இருக்குது அப்படின்னு சொன்னாரு.
இந்தக் கதைல வர்ற நீதி என்னன்னா நம்ம வாழ்க்கைக்கு எது தேவையோ அதை மட்டும் நாம் புரிஞ்சிக்கிட்டா போதும் தேவையில்லாத விசயங்கள தெரிஞ்சிக்க முயற்சி செய்றது அனாவசியம் அது போல தனக்கு அறிவில்லாத விசயங்கள் குறித்து தனக்கு தெரிஞ்சமாதிரி பேசுறதும் அனாவசியம்.
அந்நாளில் ஒட்டுமொத்த உலகமுமே தமிழீழ தேசியத்தலைவர் அவர்கள் என்ன சொல்லப் போகின்றார் என ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்.
ஆனால் இந்த வருடம் தேசியத்தலைவரின் உரையில் என்ன விடயம் இருக்கும் என்பதைவிட தேசியத்தலைவர் அதிமேதகு.வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் அவர்கள் உரை நிகழ்த்துவாரா???
அன்றைய சம்பவத்தின்போது அங்கு இருந்தவர்களால்கூட எதையுமே உறுதியாகக் கூற முடியாதளவுக்கு இப்பொழுதும் அவ்விடயம் மர்மமாகவே தொடர்கின்றது.
தமது மான்புமிகு தலைவரின் மீள்வரவுக்காக அவர் மீண்டும் வருவார் என்ற நம்பிக்கையுடன் முழுத் தமிழினமுமே எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கின்றது.
அந்தவகையில் எதிர்வரும் மாவீரர் தினத்தன்று தலைவர் அவர்களின் உரை நிகழ்த்தப்படுமா என்பதும் உறுதியாகக் கூறமுடியாத ஒரு விடயமாகவே காணப்படுகின்றது.
இந்த விடயம் இப்படியே இருக்க தலைவரின் உரை நிகழ்த்தப்பட்டால் அல்லது நிகழ்த்தப்படாவிட்டால் என்ற இரு நிலைமைகளைப் பற்றியும் அதனாலான விளைவுகள் என்னவாக இருக்கும் என்பது பற்றியும் அவசியம் ஆராயவேண்டியுள்ளது.
தேசியத் தலைவர் தோன்றி தனது உரையை நிகழ்த்துவாரானால் தமிழர்களுக்கு அதைப்போன்றதொரு மிக மகிழ்ச்சியான விடயம் வேறெதுவுமே இருக்கமுடியாது.
ஆனால் எதிர்மாறாக வரவிருக்கும் மாவீரர் தினத்தன்று தேசியத்தலைவர் தோன்றவில்லையாயின் தற்பொழுதும் மனந்தளராமல் இருக்கும் பலரும் மனமுடைந்து சோர்வடைந்து போகக்கூடிய பாதகமான சாத்தியப்பாடுகளும் காணப்படுகின்றன.
இது இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் பெரும் தாக்கத்தினை உண்டுபண்ணக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகளும் காணப்படுகின்றன .இவ்வாறாக பல பாதகமான விளைவுகள் தலைவர் அவர்கள் தோன்றாதவிடத்தில் ஏற்படக்கூடிய வாய்ப்புக்களும் இருக்கின்றன.
மொத்தத்தில் வரவிருக்கும் மாவீரர் தினத்தில் தேசியத்தலைவர் தோன்றி உரை நிகழ்த்த வேண்டும் என்பதே நம் எல்லோருடையதும் அங்கலாய்ப்பாய் இருப்பதனை உணரமுடிகின்றது.
மேலோட்டமாகப் பார்க்கும் போதும் அதனாலான விளைவுகளை மேலோட்டமாக நோக்கும்போதும் தேசியத் தலைவர் தோன்றினால் மேலே குறிப்பிட்டதைப் போன்று அனைத்து விதத்திலும் நன்மைகளே என்று தோன்றலாம்.
அதாவது இன்றைய நிலைமையில் தலைவர் அவர்கள் தோன்றுவதற்கான புறச்சூழ்நிலைகள் உருவாகவில்லை என்ற உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தமிழர் தரப்பின் நியாயப்பாடுகளை அறிந்திருந்தும்அவர்களின் போராட்டம் நியாயமானது என்பதனை உணர்ந்திருந்தும் சர்வதேசம் தமிழர்களின் தாயக விடுதலைப் போராட்டம் சிதைக்கப்படுவதற்கு சிங்களத்திற்கு தனது முழுமையான ஆதரவினைக் கொடுத்திருந்தது.
இவற்றின் காரணமாகவே புலிகளுக்கு பயங்கரவாத முத்திரையைக் குத்தி தடைகளை விதித்து அவர்களை அழிப்பதற்குரிய வழிமுறைகளை தேடிக்கொண்டிருந்தது.
தமிழருக்கான தீர்வு என்பதனை விட புலிகளை அழிக்கவேண்டும் என்பதிலேயே சர்வதேசம் அதிக கரிசனை கொண்டிருந்தது என்பதனை கடந்த வரலாறு நமக்கு மிகநன்றாகவே புரியவைத்திருக்கின்றது.
வன்னிப் போரின் பிற்பாடு புலிகளின் செயற்பாடுகள் அற்றுவிட்டதான நிலையில் சர்வதேசம் தற்போது தமது கவனத்தினை தமிழர்களின் தீர்வு என்பதன்மீது அக்கறைகொள்வதாக காட்டிக்கொள்கின்றது.
அவை எந்தளவுக்கு உண்மைத் தன்மையோடு இருக்கும் என்ற சந்தேகம் இருந்தாலும் இவ்வாறான சர்வதேச மாறுதல்கள் தற்போதைய நிலைமையில் அவசியமானவையாகவே கருதப்படுகின்றன.
இவற்றின் விளைவாக தற்பொழுது சிங்கள அரசு பெரும் அரசியல்பொருளாதார நெருக்கடிக்குள் தள்ளப்பட்டு வருவதனையும் சர்வதேசத்தின் நெருக்குதல்களுக்கு முகம்கொடுத்து வருவதனையும் நாம் அவதானிக்கக் கூடியதாகவுள்ளது.
இந்தியாவின் மெளனம் மற்றும் சீனா ரஷ்யாவின் சிறீலங்கா ஆதரவுக் கொள்கை என்பன பாதகமானதாக இருந்தாலும் செல்வாக்குமிக்க மேற்குலக நாடுகளின் மாற்றங்கள் ஈழத் தமிழர்களிற்கு சாதகமானதாகவே அமைந்து வருகின்றன.
ஆயினும் சர்வதேசம் புலியெதிர்ப்புக் கொள்கையிலிருந்து இன்னும் விடுபடவில்லையென்பது புலிகள் மீதான தடைகளை அவர்கள் அகற்றாமல் இருப்பதிலிருந்தும் ஆயுதப் போராட்டம் மீண்டும் தொடங்கலாம் என்ற அச்சம் சர்வதேச முக்கியஸ்தர்களினால் வெளியிடப்பட்டதிலிருந்தும் தெரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருக்கின்றது.
இந்நிலையில் தலைவர் அவர்கள் வெளிப்பட்டால் சர்வதேசம் தற்போது கொண்டிருக்கும் தமிழர் சார்பான ஆதரவுக் கொள்கையை கைவிட்டு மீண்டும் புலிவேட்டைக்கு புறப்பட்டுவிடும்.
ஒரு பாரிய பின்னடைவின் பிற்பாடு தற்போதைய சர்வதேசப் பின்னணியில் புலிகளின் வெளிப்பாடு என்பது தற்போதைக்கு சாதகமாக அமையாது என்பது தற்போதைய யதார்த்தநிலை.