sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
விளக்கம் செல்வங்கெடுத்து நல்வுகுர கொடுத்தல் தொழில் வேறுபடாமையின் சூது என்னும் முகடி என்றும் வெற்றி தோல்விகள் நோக்கி ஒரு பொழுதும் விடாராகலின் ஈண்டு அகடு ஆரார் என்றும் பொய்யும் களவும் முதலிய பாவங்கள் ஈட்டலின் ஆண்டு அல்லல் உழப்பர் என்றும் கூறினார்.
காலை கழகத்துப் புகின் அறம் பொருள் இன்பங்கட்கு அடைத்த காலம் அரசனுக்குச் சூதாடு களத்தின்கண் கழியுமாயின் பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும் அக்கழிவு தொன்றுதொட்டு வந்த அவன் செல்வத்தினையும் நற்குணங்களையும் போக்கும்.
சூதுசூது பொருள் கெடுத்துதன்னைப் பயின்றவன் பொருளைக் கெடுத்து பொய்மேற்கொளீஇபொய்யை மேற்கொள்ளப் பண்ணி அருள் கெடுத்து மனத்து எழும் அருளைக் கெடுத்து அல்லல் உழப்பிக்கும் .
ஆயம் கொளின்அரசன் சூதினைத் தனக்கு வினோதத் தொழிலாக விரும்புமாயின் ஒளி கல்வி செல்வம் ஊண் உடை என்று ஐந்தும் அடையாவாம்அவனை ஒளியும் கல்வியும் செல்வமும் ஊணும் உடையும் என்று இவ்வைந்தும் சாராவாம்.
இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதே போல்சூதாடலான் இருமைப் பயன்களையும் இழக்குந்தோறும் அதன்மேற் காதல் செய்யும் சூதன் போல துன்பம் உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர் உடம்பான் மூவகைத் துன்பங்களையும் அனுபவிக்குந் தோறும் அதன்மேற் காதலை உடைத்து உயிர்.
மிகினும் குறையினும் உணவும் செயல்களும் ஒருவன் பகுதிக்கு ஒத்த அளவின் அன்றி அதனின் மிகுமாயினும் குறையுமாயினும் நூலோர் வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று நோய் செய்யும் ஆயுள்வேத முடையாரால் வாதமுதலாக எண்ணப்பட்ட மூன்று நோயும் அவருக்குத் துன்பஞ் செய்யும்.
விளக்கம் நூலோர் எண்ணிய எனவே அவர் அவ்வாற்றான் வகுத்த வாதப்பகுதி பித்தப்பகுதி ஐயப்பகுதி என்னும் பகுதிப்பாடும் பெற்றாம்.
இதனால் யாக்கைகட்கு இயல்பாகிய நோய் மூவகைத்து என்பதூஉம் அவை துன்பஞ்செய்தற்காரணம் இருவகைத்து என்பதூஉம் கூறப்பட்டன இன்பம் செய்தற்காரணம் முன்னர்கூறுப.
அருந்தியது அற்றது போற்றி உணின் ஒருவன் முன்னுண்டது அற்றபடியைக் குறிகளால் தெளிய அறிந்த பின் உண்ணுமாயின் யாக்கைக்கு மருந்து என வேண்டாவாம் அவன் யாக்கைக்கு மருந்து என்று வேறு வேண்டாவாம்.
அற்றால் அளவு அறிந்து உண்க முன் உண்டது அற்றால் பின் உண்பதனை அறும் அளவறிந்து அவ்வளவிற்றாக உண்க உடம்பு பெற்றான் நெடிது உய்க்கும் ஆறு அஃது இறப்பவும் பலவாய பிறயாக்கைகளிற் பிழைத்துப் பெறற்கு அரிய இம்மானுட யாக்கையைப பெற்றான் அதனை நெடுங்காலம் கொண்டுசெலுத்து நெறி அதுவாகாலான்.
விளக்கம் இம்மை மறுமை வீடுபேறுகள் எய்தற்பாலது ஈதொன்றுமேயாகலின் உடம்பு பெற்றான் என்றும் அது நெடிது நின்றுழி அவை பெருகச் செய்துகொள்ளலாம் ஆகலின் நெடிது உய்க்குமாறு என்றும் கூறினார்.
அற்றது அறிந்து முன்னுண்டது அற்றபடியை யறிந்து துவரப் பசித்து பின் மிகப்பசித்து மாறல்ல கடைப் பிடித்துத் துய்க்க உண்ணுங்கால் மாறு கொள்ளாத உணவுகளைக் குறிக்கொண்டு உண்க.
மாறு கொள்ளாமையாவது உண்பான் பகுதியோடு மாறு கொள்ளாமையும் கால இயல்போடு மாறுகொள்ளாமையும் சுவை வீரியங்களால் தம்முள் மாறுகொள்ளாமையும் ஆம்.
அவையாவன முறையே வாதபித்த ஐயங்களானாய பகுதிகட்கு அடாதவற்றைச் செய்வனவாதலும் பெரும்பொழுது சிறுபொழுது என்னும் காலவேறுபாடுகளுள் ஒன்றற்காவன பிறிதொன்றற்கு ஆகாமையும் தேனும் நெய்யும் தம்முள் அளவொத்து நஞ்சாதல் போல்வனவும் ஆம்.
மாறுபாடு இல்லாத உண்டி மறுத்து உண்ணின் அம்மூவகை மாறுகோளும் இல்லாத உணவைத் தன் உள்ளம் வேண்டிய அளவினான் அன்றிப் பிணிவாரா அளவினால் ஒருவன் உண்ணுமாயின் உயிர்க்கு ஊறுபாடு இல்லை அவன் உயிர்க்குப் பிணிகளால் துன்பம் விளைதல் உண்டாகாது.
இழிவு அறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் அக்குறைதலை நன்று என்று அறிந்த அவ்வாறே உண்பவன்மாட்டு இன்பம் நீங்காது நிலை நிற்குமாறு போல கழிபேரிரையான்கண் நோய் நிற்கும் மிகப்பெரிய இரையை விழுங்குவான் மாட்டு நோய் நீங்காது நிலைநிற்கும்.
தெரியான் தீ அளவு அன்றிப் பெரிது உண்ணின் தன் பகுதியும் அதற்கு ஏற்ற உணவும் காலமும் ஆராயாது வேண்டியதோர் உணவை வேண்டியதோர் காலத்து வயிற்றுத் தீ அளவின்றி ஒருவன் மிக உண்ணுமாயின் நோய் அளவு இன்றிப் படும் அவன் மாட்டு நோய்கள் எல்லையற வளரும்.
நோய் நாடிமருத்துவனாயின் ஆதுரன் மாட்டு நிகழ்கின்ற நோயை அதன் குறிகளான் இன்னது என்று துணிந்து நோய் முதல் நாடிபின் அது வருதற் காரணத்தை ஆராய்ந்து அது தணிக்கும் வாய் நாடி பின் அது தீர்க்கும் உபாயத்தினை அறிந்து வாய்ப்பச் செயல் அதனைச் செய்யும்வழிப் பிழையாமற் செய்க.
கற்றான்ஆயுள் வேதத்தினைக் கற்ற மருத்துவன் உற்றான் அளவும் பிணி அளவும் காலமும் கருதிச் செயல் அவ்வுபாயத்தினைச் செய்யுங்கால் ஆதுரன் அளவினையும் அவன்கண் நிகழ்கின்ற நோயின் அளவினையும் தன் செயற்கு ஏற்ற காலத்தினையும் அந்நூல் நெறியால் நோக்கி அவற்றோடு பொருந்தச் செய்க.
பிணி அளவுசாத்தியம் அசாத்தியம் யாப்பியம் என்னும் சாதிவேறுபாடும் தொடக்க நடு ஈறு என்னும் அதன் பருவ வேறுபாடும் வன்மை மென்மைகளும் முதலாயின.
மருந்துபிணிக்கு மருந்தாவது உற்றவன் அதனையுற்றவன் தீர்ப்பான் அதனைத் தீர்க்கும் மருத்துவன் மருந்துஅவனுக்குக் கருவியாகிய மருந்து உழைச் செல்வான் என்று அப்பால் நாற்கூற்று அதனைப் பிழையாமல் இயற்றுவான் என்று சொல்லப்பட்ட நான்கு பகுதியையுடைய நான்கு திறத்தது.
தீர்ப்பான் வகை நான்காவன நோய் கண்டு அஞ்சாமை ஆசிரியனை வழிபட்டு எய்திய கல்வியும் நுண்ணறிவும் உடைமை பலகாலும் தீர்த்து வருதல் மனமொழி மெய்கள் தூயவாதல் என இவை.
மருந்தின்வகை நான்காவன பல பிணிகட்கும் எற்றல் சுவை வீரியம் விளைவாற்றல்களான் மேம்படுதல் எளிதின் எய்தப்படுதுல் பகுதியோடு பொருந்துதல் என இவை.
இயற்றுவான் வகை நான்காவன ஆதுரன்மாட்டு அன்புடைமை மனமொழி மெய்கள் தூயவாதல் சொல்லியன அவ்வாறே செய்தல் வன்மை அறிவுடைமை என இவை.
இவை யெல்லாம் கூடியவழியல்லது பிணி தீராமையின் இத்தொகுதியையும் மருந்து என்றார் ஆயுள்வேதமுடையாரும் இவை கால்களாக நடக்கும் என்பது பற்றி பாதம் என்றும் இவை மாறுபட்டவழிச் சாத்தியமும் முதிர்ந்து அசாத்தியமாம் என்றும் கூறினார்.
செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு செம்மையும் நாணும் சேர இப்பிறந்தார்கண் அல்லது இயல்பாக இல்லை குடிப்பிறந்தார் மாட்டல்லது பிறர்மாட்டு இயற்கையாக உளவாகா.
குடிப்பிறந்தார் உயர்ந்த குடியின்கண் பிறந்தார் ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணும் இம்மூன்றும் இழுக்கார் தமக்குரிய ஒழுக்கம் மெய்ம்மை நாண் எனப்பட்ட இம்மூன்றன் கண்ணும் கல்வியான் அன்றித் தாமாகவே வழுவார்.
வாய்மைக் குடிக்கு எக்காலத்தும் திரிபில்லாத குடியின்கண் பிறந்தார்க்கு நகை ஈகை இன்சொல் இகழாமை நான்கும் வகை என்ப வறியார் சென்ற வழி முகமலர்ச்சியும் உள்ளன கொடுத்தலும் இன்சொற் சொல்லுதலும் இகழாமையும் ஆகிய இந்நான்கும் உரிய கூறு என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
விளக்கம் பொய்ம்மை திரிபு உடைமையின் திரிபின்மையை வாய்மை என்றும் இல்லாரை எல்லாரும் எள்ளுவர் ஆகலின் இகழாமையை அவர் கூறாக்கியும் கூறினார்.
அடுக்கிய கோடி பெறினும் பலவாக அடுக்கிய கோடி அளவிற்றாய பொருளைப் பெற்றாராயினும் குடிப்பிறந்தார் குன்றுவ செய்தல் இலர் உயர்ந்த குடியின்கண் பிறந்தார் தம் ஒழுக்கம் குன்றும் தொழில்களைச் செய்யார்.
பழங்குடி தொன்றுதொட்டு வருகின்ற குடியின்கண் பிறந்தார் வழங்குவது உள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் தாம் கொடுக்கும் பொருள் பண்டையில் சுருங்கியவிடத்தும் பண்பின் தலைப்பிரிதல் இன்று தம் பண்புடைமையின் நீங்கார்.
மாசு அற்ற குலம் பற்றி வாழ்தும் என்பார் வசையற்று வருகின்ற நம் குடிமரபினோடு ஒத்து வாழக் கடவேம் என்று கருதி அவ்வாறு வாழ்வோர் சலம் பற்றிச் சால்பு இல செய்யார் வறுமையுற்றவழியும் வஞ்சனையைப் பொருந்தி அமைவிலவாய தொழில்களைச் செய்யார்.
குடிப்பிறந்தார்கண் குற்றம் உயர்ந்த குடியின்கண் பிறந்தார் மாட்டு உளதாம் குற்றம் விசும்பின் மதிக்கண் மறுப்போல் உயர்ந்து விளங்கும் தான் சிறியதேயாயினும் விசும்பின் கண் மதியிடத்து மறுப்போல ஓங்கித் தோன்றும.
நலத்தின்கண் நார் இன்மை தோன்றின் குலநலமுடையனாய் வருகின்றவன்கண்ணே ஈரம் இன்மை உளதாமாயின் அவனைக் குலத்தின்கண் ஐயப்படும் அவனை அக்குலப்பிறப்பின் கண்ணே ஐயப்படும் உலகம்.
நிலத்திற் கிடந்தமை கால்காட்டும் நிலத்தினியல்பை அதன் கண் முளைத்த முளை காட்டும் குலத்திற்பிறந்தார் வாய்ச்சொல் காட்டும் அது போலக் குலத்தின் இயல்பை அதன் கண் பிறந்தார் வாயிற் சொல் காட்டும்.
நலம் வேண்டின் நாண் உடைமை வேண்டும் ஒருவன் தனக்கு நலனுடைமையை வேண்டுவானாயின் தான் நாணுடையன் ஆதலை வேண்டுக குலம் வேண்டின் யார்க்கும் பணிவு வேண்டுக குலனுடைமையை வேண்டுவானாயின் பணியப்படுவார் யாவர் மாட்டும் பணிதலை வேண்டுக.
இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும் செய்யாத வழித்தாம் அமையாத சிறப்பினை உடையவேயெனினும் குன்ற வருப விடல் தம் குடிப்பிறப்புத் தாழ வரும் செயல்களை ஒழிக.
இறப்பவரும் வழி இளிவந்தன செய்தாயினும் உய்க என்னும் வடநூல் முறையை மறுத்து உடம்பினது நிலையின்மையையும் மானத்தினது நிலையுடைமையையும் தூக்கி அவை செய்யற்க என்பதாம்.
சீரினும் சீர் அல்ல செய்யார் புகழ் செய்யுமிடத்தும் தம் குடிமைக்கு ஒவ்வாத இளிவரவுகளைச் செய்யார் சீரொடு பேராண்மை வேண்டுபவர் புகழுடனே மானத்தை நிறுத்துதலை விரும்புவார்.
பெருக்கத்துப் பணிதல் வேண்டும் குடிப்பிறந்தார்க்கு நிறைந்த செல்வம் உளதாயவழி யாவர்மாட்டும் பணிவு வேண்டும் சிறிய சுருக்கத்து உயர்வு வேண்டும் குறைந்த நல்குரவுளதாயவழிப் பணியாமை வேண்டும்.
மாந்தர் குடிப்பிறந்த மாந்தர் நிலையின் இழிந்தக்கடை தம் உயர்ந்த நிலையைவிட்டு அதனினின்றும் தாழ்ந்த வழி தலையின் இழிந்த மயிர அனையர் தலையை விட்டு அதனின்றும் வீழ்ந்த மயிரினை ஒப்பர்.
குன்றின் அனையாரும் குடிப்பிறப்பான் மலைபோல உயர்ந்தோரும் குன்றுவ குன்றி அனய செயின் குன்றுவர் தாழ்தற்கு ஏதுவாகிய செயல்களை ஒரு குன்றி அளவாயினும் செய்வராயின் தாழ்வர்.
இகழ்வார்பின் சென்று நிலை மனத்தை விட்டுத் தன்னை அவமதிப்பார் பின்னே ஒருவன் சென்று நிற்கின்ற நிலை புகழ் இன்று இவ்வுலகத்துப் புகழ் பயவாது புத்தேள் நாட்டு உய்யாது ஏனைப் புத்தேளுலகத்துச் செலுத்தாது மற்று என் இனி அவனுக்கு அது செய்வது யாது?
ஒட்டார் பின் சென்று ஒருவன் வாழ்தலின் தன்னை இகழ்வார் பின்னே சென்று பொருள் பெற்று அதனால் ஒருவன் உயிர் வாழ்தலின் அந்நிலையே கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று .
பெருந்தகைமை பீடு அழிய வந்த இடத்து உயர்குடிப் பிறப்புத் தன்வலியாகிய மானம் அழியவந்துழி ஊன் ஓம்பும் வாழ்க்கை மற்று மருந்தோ இறத்தலொழிந்து பயனில்லாத உடம்பினைக் காக்கும் வாழ்க்கை பின்னும் இறவாமைக்கு மருந்தாமோ?
நற்குணங்கட்கு எல்லாம் இடனாதல் சிறப்புப் பற்றி பெருந்தகைமை என்றும் அவை எல்லாவற்றுள்ளும் அதற்கு வலியாதற் சிறப்புப் பற்றி பீடு என்றும் அஃது அழிந்தால் நின்ற வெற்றுடம்பு இழிக்கப்படுதலின் அதனை ஊண் என்றும் பின்னால் இறத்தல் ஒருதலை என்பார் மருந்தோ என்றும் கூறினார்.
மயிர் நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார் தன் மயிர்த்திரளின் ஒரு மயிர் நீங்கினும் உயிர் வாழாத கவரிமாவை ஒப்பார் மானம் வரின் உயிர் நீப்பர் உயிர் நீக்கத்தான் மானம் எய்தும் எல்லை வரின் அதனைத் தாங்காது இறப்பர்.
இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார் ஒளி தமக்கு இழிவு வந்துழிப் பொறுத்து உயிர் வாழாது அதனை நீத்த மானமுடையாரது புகழ் வடிவினை தொழுது ஏத்தும் உலகு எஞ்ஞான்றும் தொழுது துதியாநிற்பர் உலகத்தார்.
ஒருவற்கு ஒளி உள்ள வெறுக்கை ஒருவனுக்கு ஒளியாவது பிறராற் செயற்கரிய செய்வேம் என்று கருதும் ஊக்கமிகுதி ஒருவற்கு இனி அஃது இறந்து வாழ்தும் எனல் ஒருவனுக்கு மாசாவது அச்செயலை யொழிந்து உயிர் வாழக்கடவேம் என்று கருதுதல்.
எல்லா உயிர்க்கும் பிறப்பு ஒக்கும் எல்லா மக்களுயிர்க்கும் பொதுவாகிய பிறப்பியல்பு ஒக்குமே யெனினும் சிறப்பு ஒவ்வா செய்தொழில் வேற்றுமையான் பெருமை சிறுமை எனப்பட்ட சிறப்பியல்புகள் ஒவ்வா அவை செய்யும் தொழில்களது வேறுபாட்டான்.
வினைவயத்தாற் பஞ்சபூத பரிணாமமாகிய யாக்கையைப் பொருந்தி நின்று அதன் பயன் அனுபவித்தல் எல்லா வருணத்தார்க்கும் ஒத்தலின் பிறப்பு ஒக்கும் என்றும் பெருமை சிறுமைகட்குக் கட்டளைக் கல்லாகிய தொழிற்பாகுபாடுகள் வருணந்தோறும் யாக்கைதோறும் வேறுபடுதலின் சிறப்பு ஒவ்வா என்றும் கூறினார்.
மேல் அல்லார் மேல் இருந்தும் மேல் அல்லர் செயற்கரிய செய்கலாது சிறியராயினார் உயர்ந்த அமளி முதலியவற்றின் மிசை இருந்தாராயினும் பெரியராகார் கீழல்லவர் கீழ் இருந்தும் கீழ் அல்லர் அவை செய்து பெரியராயினார் தாழ்ந்த வறுநிலத்திருந்தாராயினும் சிறியராகார்.
ஒருமை மகளிரே போல கவராத மனத்தினையுடைய மகளிர் நிறையின் வழுவாமல் தம்மைத்தாம் காத்துக்கொண்டொழுகுமாறு போல பெருமையும் தன்னைத்தான் கொண்டு ஒழுகின் உண்டு பெருமைக்குணனும் ஒருவன் நிறையின் வழுவாமல் தன்னைத்தான் காத்துக்கொண்டு ஒழுகுவானாயின் அவன்கண் உண்டாம்.
பெருமை உடையவர் அவ்வாற்றால் பெருமையுடையராயினார் அருமை உடைய செயல் ஆற்றின் ஆற்றுவார் தாம் வறியராய வழியும் பிறரால் செய்தற்கு அரியவாய தம் செயல்களை விடாது அவை செய்யும் நெறியால் கடைபோகச் செய்தலை வல்லராவர்.
பெரியாரைப் பேணிக் கொள்வேம் என்னும் நோக்கு அப் பெற்றியராய பெரியாரை வழிபட்டு அவர் இயல்பினையாம் கோடும் என்னும் கரத்து சிறியார் உணர்ச்சியுள் இல்லை மற்றைச் சிறியராயினார் மனத்தின்கண் உளதாகாது.
விளக்கம் குடிமை செல்வம் கல்வி என்று இவற்றது உண்மை மாத்திரத்தால் தம்மை வியந்திருப்பார்க்கு அவை தமக்கு இயல்பு என்று அமைந்திருப்பாரை வழிபட்டு அஃது உடையராதல் கூடாது என்பதாம்.
சிறப்புத் தானும் தனக்கு ஒக்கும் பெரியாரிடத்து அமைந்திருத்தலைச் செய்வதாய சிறப்புத்தானும் சீர் அல்லவர்கண் படின் தனக்கு ஒவ்வாத சிறியாரிடத்துப் படுமாயின்.
பெருமை என்றும் பணியும் பெருமையுடையார் அச்சிறப்பு உண்டாய ஞான்றும் தருக்கின்றி அமைந்தொழுகுவர் சிறுமை விளக்கம் என்றும் தன்னை வியந்து அணியும்மற்றைச் சிறுமையுடையார் அஃதில்லாத ஞான்றும் தம்மை வியந்து புனையா நிற்பர்.
பெருமை பெருமிதம இன்மை பெருமைக்குணமாவது காரணமுண்டாய வழியும் அஃது இயல்பாதல் நோக்கித் தருக்கின்றியிருத்தல் சிறுமை பெருமிதம் ஊர்ந்துவிடல் சிறுமைக் குணமாவது அஃது இல்வழியும் அதனை ஏற்றுக் கொண்டு தருக்கின் முடிவின்கண்ணே நின்றுவிடுதல் விளக்கம் அளவறத் தருக்குதல் என்பதாயிற்று.
பெருமை அற்றம் மறைக்கும் பெருமையுடையார் பிறர் மானத்தையே கூறி அவமானத்தை மறையாநிற்பர் சிறுமை குற்றமே கூறிவிடும மற்றைச் சிறுமையுடையார் பிறர் குணத்தை மறைத்துக் குற்றத்தையே கூறிவிடுவார்.
கடன் அறிந்து சான்றாண்மை மேற்கொள்பவர்க்கு நமக்குத் தகுவது இது என்று அறிந்து சான்றாண்மையை மேற்கொண்டொழுகுவார்க்கு நல்லவை எல்லாம் கடன் என்ப நல்லனவாய குணங்கள் எல்லாம் இயல்பாயிருக்கும் என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
விளக்கம் சில குணங்கள் இலவாயவழியும் உள்ளன செய்துகொண்டனவாய வழியும் சான்றாண்மை என்னும் சொற்பொருள் கூடாமையின் நூலோர் இவ்வேதுப் பெயர் பற்றி அவர் இலக்கணம் இவ்வாறு கூறுவர் என்பதாம்.
சான்றோர் நலன் குணநலமே சான்றோர் நலமாவது குணங்களானாய நலமே பிற நலம் எந்நலத்தும் உள்ளது அன்று அஃது ஒழிந்த உறுப்புக்களானாய நலம் ஒரு நலத்தினும் உள்ளதன்று.
விளக்கம் அகநலத்தை முன்னே பிரித்தமையின் ஏனைப் புறநலத்தைப் பிற நலம் என்றும் அது குடிப்பிறப்பும் கல்வியும் முதலாக நூலோர் எடுத்த நலங்களுள் புகுதாமையின் எந்நலத்துள்ளதூஉம் அன்று என்றும் கூறினார்.
அன்பு சுற்றத்தார் மேலேயன்றிப் பிறர்மேலும் உளதாய அன்பும் நாண் பழி பாவங்களின் நாணலும் ஒப்புரவு யாவர் மாட்டும் ஒப்புரவு செய்தலும் கண்ணோட்டம் பழையார்மேல் கண்ணோடலும் வாய்மையொடு எவ்விடத்தும் மெய்ம்மை கூறலும் என சால்பு ஊன்றிய தூண் ஐந்து சால்பு என்னும் பாரத்தைத் தாங்கிய தூண்கள் ஐந்து.
நோன்மை கொல்லா நலத்தது பிற அறங்களும் வேண்டுமாயினும் தவம் ஓர் உயிரையும் கொல்லாத அறத்தின் கண்ணதாம் சால்பு பிறர் தீமை சொல்லா நலத்தது அது போலப் பிற குணங்களும் வேண்டுமாயினும் சால்பு பிறர் குற்றத்தைச் சொல்லாத குணத்தின் கண்ணதாம்.
ஆற்றுவார் ஆற்றல் பணிதல் ஒரு கருமத்தைச் செய்து முடிப்பாரது ஆற்றலாவது அதற்குத் துணையாவாரைத் தாழ்ந்து கூட்டிக் கொள்ளுதல் சான்றோர் மாற்றாரை மாற்றும் படை அது இனிச் சால்புடையார் தம் பகைவரைப் பகைமையொழிக்கும் கருவியும் அதுவே.
சால்பிற்குக் கட்டளை யாது எனின் சால்பாகிய பொன்னின் அளவறிதற்கு உரைகல்லாகிய செயல் யாது எனின் தோல்வி துரை அல்லார் கண்ணும் கொளல் அது தம்மின் உயர்ந்தார் மாட்டுக் கொள்ளும் தோல்வியை இழிந்தார் மாட்டும் கோடல்.
இன்னா செய்தார்க்கும் இனியவே செய்யாக்கால் தமக்கு இன்னாதவற்றைச் செய்தார்க்கும் சால்புடையார் இனியவற்றைச் செய்யாராயின் சால்பு என்ன பயத்தது அச்சால்பு வேறு என்ன பயனை உடைத்து?
சால்பு என்னும் திண்மை உண்டாகப் பெறின் சால்பு என்று சொல்லப்படும் வலி உண்டாகப் பெறின் ஒருவற்கு இன்மை இளிவு அன்று ஒருவனுக்கு நல்குரவு இளிவாகாது விளக்கம் தளராமை நாட்டுதலின் வலியாயிற்று.
சான்றாண்மைக்கு ஆழி எனப்படுவார் சால்புடைமையாகிய கடற்குக் கரை என்று சொல்லப்படுவார் ஊழி பெயரினும் தாம் பெரார் ஏனைக்கடலும் கரையுள் நில்லாமற் காலந்திரிந்தாலும் தாம் திரியார்.
சான்றாண்மைக்கு ஆழி எனப்படுவார்சால்புடைமையாகிய கடற்குக் கரை என்று சொல்லப்படுவார் ஊழி பெயரினும் தாம் பெயரார்ஏனைக்கடலும் கரையுள் நில்லாமற் காலந் திரிந்தாலும் தாம் திரியார்.
சான்றவர் சான்றாண்மை குன்றின் பல குணங்களானும் நிறைந்தவர் தம் தன்மை குன்றுவராயின் இரு நிலந்தான் பொறை தாங்காது மற்றை இரு நிலத்தானும் தன் பொறையைத் தாங்காதாய் முடியும்.
அவர்க்கு அது குன்றாமையும் அதற்கு அது தாங்கலும் இயல்பாகலான் அவை எஞ்ஞான்றும் உளவாகா என்பது தோன்ற நின்றமையின் மன் ஒழியிசைக்கண் வந்தது ஓகாரம் அசை.
இதற்கு இரு நிலம் பொறை தாங்குவது சான்றவர் துணையாக வருதலான் அதுவும் அது தாங்கலாற்றாது என்று உரைப்பாரும் உளர் இவை மூன்று பாட்டானும் அவற்றான் நிறைந்தவரது சிறப்புக் கூறப்பட்டது.
யார் மாட்டும் எண்பதத்தால் யாவர் மாட்டும் எளிய செவ்வியராதலால் பண்புடைமை என்னும் வழக்கு எய்தல் எளிது என்ப அரிதாய பண்புடைமை என்னும் நன்னெறியினை எய்துதல் எளிது என்று சொல்லுவர் நூலோர்.
விளக்கம் குணங்களால் நிறைந்து செவ்வி எளியரும் ஆயக்கால் பண்புடைமை தானே உளதாம் ஆகலின் எண்பதத்தால் எய்தல் எளிது என்றும் அஃது உலகத்தையெல்லாம் வசீகரித்தற் பயத்ததாகலின் அதனைத் தொல்லோர் சென்ற நன்னெறி யாக்கியும் அதனை எளிதின் எய்துதற்கு இது நூலோர் ஓதிய உபாயம் என்பார் அவர் மேல் வைத்தும் கூறினார்.
அன்பு உடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் இவ்விரண்டும் பிறர் மேல் அன்பு உடையனாதலும் உலகத்தோடு அமைந்த குடியின்கண் பிறத்தலும் ஆகிய இவ்விரண்டும் பண்பு உடைமை என்னும் வழக்கு ஒருவனுக்குப் பண்பு உடைமை என்று உலகத்தார் சொல்லும் நன்னெறி.
உறுப்பு ஒத்தல் மக்கல் ஒப்பு அன்று செறியத்தகாத உடம்பால் ஒத்தல் ஒருவனுக்கு நன்மக்களோடு ஒப்பாகாமையின் அது பொருந்துவதன்று ஒப்பதாம் ஒப்பு வெறுத்தக்க பண்பு ஒத்தல் இனிப் பொருந்துவதாய ஒப்பாவது செறியத்தக்க பண்பால் ஒத்தல்.
ஒருவனுக்கு நன் மக்களோடு பெறப்படும் ஒப்பாவது உயிரின் வேறாய் நிலையுதல் இல்லா உடம்பு ஒத்தல் அன்று வேறன்றி நிலையுதலுடைய பண்பு ஒத்தலாகலான் அப்பெற்றித்தாய அவர் பண்பினையுடையன் ஆக என்பதாம்.
நயனொடு நன்றி புரிந்த பயன் உடையார் பண்பு நீதியையும் அறத்தையும் விரும்புதலால் பிறர்க்கும் தமக்கும் பயன்படுதல் உடையாரது பண்பினை உலகு பாராட்டும் உலகத்தார் கொண்டாடா நிற்பர்.
விளக்கம் புரிந்த என்னும் பெயரெச்சம் ஈண்டுக் காரணப் பொருட்டு நயனொடு நன்றி புரிதலும் பயனுடைமையும் பண்பு காரணமாக வந்தமையின் அதனைப் பாராட்டும் என்றார்.
இகழ்ச்சி நகையுள்ளும் இன்னாது தன்னையிகழ்தல் ஒருவற்கு விளையாட்டின் கண்ணும் இன்னாது பாடு அறிவார் மாட்டுப் பகையுள்ளும் பண்பு உள ஆகலான் பிறர் பாடு அறிந்தொழுகுவார் மாட்டுப் பகைமை உள் வழியும் அஃது உளதாகாது இனியவாய பண்புகளே உளவாவன.
பண்பு உடையார்ப் பட்டு உலகம் உண்டு பண்புடையார் கண்ணே படுதலால் உலகியல் எஞ்ஞான்றும் உண்டாய் வாரா நின்றது இன்றேல் அது மண்புக்கு மாய்வது ஆண்டுப் படுதலில்லையாயின் அது மண்ணின்கண் புக்கு மாய்ந்து போவதாம்.
மற்றைப் பண்பில்லார் சார்பன்மையின் ஓர் சார்புமின்றி மண்ணின்கண் புக்கு மாயுமது வேண்டாவாயிற்று என்பது பட நின்றமையின் மன் ஒழியிசைக்கண் வந்தது.
மக்கட்பண்பு இல்லாதவர் நன்மக்கட்கே உரிய பண்பில்லாதவர் அரம் போலும் கூர்மையரேனும் அரத்தின் கூர்மைபோலும் கூர்மையை உடையரேயாயினும் மரம் போல்வர் ஓர் அறிவிற்றாய மரத்தினை ஒப்பர்.
உவமை இரண்டனுள் முன்னது தான் மடிவின்றித் தன்னையுற்ற பொருள்களை மடிவித்தலாகிய தொழில் பற்றி வந்தது ஏனையது விசேட அறிவின்மையாகிய பண்பு பற்றி வந்தது.
நண்பு ஆற்றாராகி நயம் இல செய்வார்க்கும் தம்மொடு நட்பினைச் செய்யாது பகைமையைச் செய்தொழுகுவார் மாட்டும் பண்பு ஆற்றராதல் கடை தாம் பண்புடையராய் ஒழுகாமை அறிவு உடையார்க்கு இழுக்காம்.
நகல் வல்லர் அல்லார்க்கு பண்பின்மையான் ஒருவரோடு கலந்து உள்மகிழ்தல் மாட்டாதார்க்கு மாயிரு ஞாலம் பகலும் இருட்பாற் பட்டன்று மிகவும் பெரிய ஞாலம் இருளில்லாத பகற்பொழுதினும் இருளின்கண் கிடந்ததாம்.
பண்பு இலான் பெற்ற பெருஞ்செல்வம் பண்பில்லாதவன் முன்னை நல்வினையான் எய்திய பெரிய செல்வம் அக்குற்றத்தால் ஒருவற்கும் பயன்படாது கெடுதல் நன்பால் கலந்தீமையால் திரிந்தற்று நல்ல ஆன் பால் ஏற்ற கலத்தின் குற்றத்தால் இன் சுவைத்தாகாது கெட்டாற்போலும்.
படைக்கும் ஆற்றல் இலனாதல் தோன்ற பெற்ற என்றும் எல்லாப் பயனும் கொள்ளற்கு ஏற்ற இடனுடைமை தோன்ற பெருஞ்செல்வம் என்றும் கூறினார்.
வாய்சான்ற பெரும்பொருள் வைத்தான் அஃது உண்ணான் தன் மனை அகலமெல்லாம் நிறைதற்கு ஏதுவாய் பெரும் பொருளை ஈட்டிவைத்து உலோபத்தால் அதனை உண்ணாதவன் செத்தான் செயக் கிடந்தது இல் உளனாயினும் செத்தானாம் அதன் கண் அவனால் செயக்கிடந்ததோர் உரிமை இன்மையான்.
வாய் சான்ற பெரும் பொருளை வைத்தானொருவன் அதனையுண்ணாது செத்த வழி அதன்கண் அவனாற் செம்யக் கிடந்ததோர் உரிமையில்லை யாகலான் வையாது பெற்றபொழுதே நுகர்க என்று உரைப்பினும் அமையும்.
பொருளான் எல்லாம் ஆம் என்று பொருளொன்றும் உண்டாக அதனால் எல்லாம் உண்டாம் என்றறிந்து அதனை ஈட்டி ஈயாது இவறும் மருளான் பின் பிறர்க்கு ஈயாது பற்றுள்ளம் செய்யும் மயக்கத்தாலே மாணாப் பிறப்பு ஆம் ஒருவனுக்கு நிறைதலில்லாத பேய்ப்பிறப்பு உண்டாம்.
விளக்கம் இருமையினும் எய்தும் இன்பங்கள் பலவும் அடங்க எல்லாம் என்றும் ஈட்டுதற்கு முன் உண்டாய அறிவு பின் மயங்குதலின் மருள் என்றும் பொருளுண்டாயிருக்கப் பிறர் பசி கண்டிருந்த தீவினைபற்றி உணவுகள் உளவாயிருக்கப் பசித்து வருந்தும் பிறப்பு உளதாம் என்றும் கூறினார்.
ஈட்டம் இவறி இசை வேண்டா ஆடவர் தோற்றம் யாம் பிறரின் மிக ஈட்டுதும் என்று பொருளினது ஈட்டல் மாத்திரத்தையே விரும்பி அதன் பயனாய புகழை விரும்பாத மக்களது பிறப்பு நிலக்குப் பொறை நிலத்திற்குப் பாரமாம் அத்துணையே.
விளக்கம் இசை இருமைக்கும் உறுதியாய அறமாகலின் ஈகையான் அதனையே வேண்டல் செய்யாது ஈட்டல் துன்பத்தையும் காத்தல் துன்பத்தையும் வேண்டிய அறிவின்மைபற்றி நிலக்குப் பொறை என்றார்.
ஒருவரான் நச்சப்படாதவன் ஒரு பொருளும் ஈந்தறியாமையின் ஒருவராலும் நச்சப்படுதல் இல்லாதவன் எச்சம் என்று என் எண்ணுங்கொல் தான் இறந்தவழி ஈண்டு ஒழிந்து நிற்பதாக யாதனைக் கருதுமோ?
விளக்கம் ஈண்டு ஒழிந்து நிற்கும் புகழ் ஈவான் மேலன்றி நில்லாமையின் அவனுக்கு அதனோடு யாதும் இயைபு இல்லை என்பார் என் எண்ணுங்கொல்லோ என்றார்.
கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு பிறர்க்கு ஈவதும் தாம் நுகர்வதுமாய இரண்டு செய்கையும் உடையரல்லாதார்க்கு அடுக்கிய கோடி உண்டாயினும் இல் பலவாக அடுக்கிய கோடிப் பொருளுண்டாயினும் ஒன்றும் இல்லை.
தான் துவ்வான் தக்கார்க்கு ஒன்று ஈதல் இயல்பிலாதான் தான் நுகரானாய் அதன்மேலும் தகுதியுடையார்க்கு அவர் வேண்டிய தொன்றனை ஈதலியற்கை இலனாயினான் பெருஞ்செல்வம் ஏதம் இரண்டும் செய்தற்கு இடனுடைத்தாய செல்வத்திற்கு ஒரு நோய்.
அற்றார்க்கு ஒன்று ஆற்றாதான் செல்வம் ஒரு பொருளும் இலராயினார்க்கு அவர் வேண்டியதொன்றனைத் கொடாதானது செல்வம் கொன்னே கழிதல் மிகநலம் பெற்றாள் தமியள் மூத்தற்று பெண்டிரின் மிக்க நலத்தினைப் பெற்றாளொருத்தி கொடுப்பாரின்மையின் கொழுநன் இன்றித் தமியளாய் மூத்த தன்மைத்து.
கொடுப்பாரும் கொழுநனுமேயன்றித் தானும் பயன் இழந்து கழிந்த குமரியோடு உவமை கூறினமையின் தானும் ஏற்பானுமேயன்றிச் செல்வமும் பயனிழந்து கழியும் என்பதாயிற்று.
நச்சப்படாதவன் செல்வம் வறியார்க்கு அணியனாயிருந்தும் ஒன்றுங்கொடாமையின் அவரான் நச்சப்படாதவன் செல்வமெய்துதல் ஊர் நடுவுள் நச்சுமரம் பழுத்தற்று ஊரிடை நிற்பதோர் நச்சு மரம் பழுத்தாற் போலும்.
அன்பு ஒரீஇ ஒருவன் கொடாமைப் பொருட்டுச் சுற்றத்தார் நட்டார்கண் அன்பு செய்தலையொழிந்து தன் செற்று வேண்டுவன நுகராது தன்னைச் செறுத்து அறம் நோக்காது வறியார்க்கு ஈதல் முதலிய அறத்தை நினைப்பதும் செய்யாது ஈட்டிய ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர் ஈட்டிய ஒள்ளிய பொருளைக் கொண்டுபோய்ப் பயன்பெறுவார் பிறர்.
விளக்கம் பயனாய அறனும் இன்பமும் செய்து கொள்ளாதானுக்குப் பொருளால் உள்ளது ஈட்டல் துன்பமே என்பது தோன்ற ஈட்டிய என்றும் அவன் வழியினுள்ளார்க்கும் உதவாது என்பது தோன்றப் பிறர் என்றும் கூறினார்.
சீர் உடைச் செல்வர் சிறுதுனி புகழுடைத்தாய செல்வத்தினையுடையவரது நிற்கும் காலம் சிறிதாய வறுமை மாரி வறங்கூர்ந்தனையது உடைத்து உலகத்தையெல்லாம் நிலை நிறுத்தும் மேகம் வறுமை மிக்காற் போல்வதோர் இயல்பினையுடைத்து.
யாவர்க்கும் பயன்பட்டார் அதனான் வறியராய வழியும் அவ்வறுமை கடிதின் நீங்குதலின் பின்பும் செல்வராய்ப் பயன்படுவர் என்பது உவமையால் பெறப்பட்டது.
இதற்கு சீர் உடைச் செல்வர் இரவலரோடு வெறுக்கும் நிலையில் வெறுப்பு மாரி வறங்கூர்ந்தனைய தன்மையை உடைத்து என அதிகாரத்தோடு பொருந்தாமை மேலும் ஓர் பொருள் தொடர்பு படாமல் உரைப்பாரும் உளர்.
நாணுக் கருமத்தால் நாணுதல் நன்மக்கள் நாணாவது இழந்த கருமங் காரணமாக நாணுதல் பிற திரு நுதல் நல்லவர் நாணு அஃதன்றி மனமொழிமெய்களது ஒடுக்கத்தான் வருவனவோ வெனின் அவை அவரளவல்ல அழகிய நுதலினையுடைய குலமகளிர் நாண்கள்.
இனி அற்றம் மறைத்தல் முதலியன பொதுமகளிர் நாணோடு ஒக்கும் என்று உரைப்பாரும் உளர் அவர்க்கு நாண் கேடு பயக்கும் என விலக்கப்பட்டமையானும் அவர் பெயராற் கூறப்பட்டமையானும் அஃது உரையன்மை அறிக.
ஊண் உடை எச்சம் உயிர்க்கு எல்லாம் வேறு அல்ல ஊணும் உடையும் அவை யொழிந்தனவும் மக்களுயிர்க்கெல்லாம் பொது மாந்தர் சிறப்பு நாண் உடைமை நன்மக்கட்குச் சிறப்பாவது நாணுடைமையே அவையல்ல.
உயிர் எல்லாம் ஊனைக் குறித்த எல்லா உயிர்களும் உடம்பினைத் தமக்கு நிலைக்களனாகக் கொண்டு அதனை விடா சால்பு நாண் என்னும் நன்மை குறித்து அது போலச் சால்பு நாண் என்னும் நன்மைக் குணத்தைத் தனக்கு நிலைக்களனாகக் கொண்ட அதனை விடாது.
சான்றோர்க்கு நாண்உடைமை அணியன்றோ சான்றோர்க்கு நாண் உடைமை ஆபரணமாம் அஃது இன்றேல் பீடுநடை பிணி அன்றோ அவ்வாபரணம் இல்லையாயின் அவர் பெருமிதத்தையுடைய நடை கண்டார்க்குப் பிணியாம்.
பிறர் பழியும் தம் பழியும் நாணுவார் பிறர்க்கு வரும் பழியையும் தமக்கு வரும் பழியையும் ஒப்ப மதித்து நாணுவாரை உலகு நாணுக்கு உறைபதி என்னும் உலகத்தார் நாணுக்கு உறைவிடம் என்று சொல்லுவர்.
விளக்கம் ஒப்ப மதித்தல் அதுவும் தமக்கு வந்ததாகவே கருதுதல் அக்கருத்துடையர் பெரியராகலின் அவரை உயர்ந்தோர் யாவரும் புகழ்வர் என்பதாம்.
மேலாயவர் உயர்ந்தவர் வேலி நாண் கொள்ளாது தமக்கு ஏமமாக நாணினைக் கொள்வதன்றி வியன் ஞாலம் பேணலர் அகன்ற ஞாலத்தைக் கொள்ள விரும்பார்.
நாண் ஆள்பவர் நாணினது சிறப்பு அறிந்து அதனை விடாதொழுகுவார் நாணல் உயிரைத் துறப்பார் அந்நாணும் உயிரும் தம்முள் மாறாயவழி நான் சிதையாமைப் பொருட்டு உயிரை நீப்பார் உயிர்ப்பொருட்டு நாண் துறவார் உயிர் சிதையாமைப் பொருட்டு நாணினை நீக்கார்.
பிறர் நாணத் தக்கது தான் நாணான் ஆயின் கேட்டாரும் கண்டாரும் நாணத்தக்க பழியை ஒருவன் தான் நாணாது செய்யுமாயின் அறம் நாணத்தக்கது உடைத்து அந்நாணாமை அவனை அறம்விட்டு நீங்கத் தக்க குற்றத்தினையுடையத்து விளக்கம் தான் எனச் செய்வானைப் பிரிக்கின்றார் ஆகலின் பிறர் என்றார்.
கொள்கை பிழைப்பின் குலம் சுடும் ஒருவனுக்கு ஒழுக்கம் பிழைக்குமாயின் அப்பிழைப்பு அவன் குடிப்பிறப்பொன்றனையும் கெடுக்கும் நாணின்மை நின்றக்கடை நலம் சுடும் ஒருவான் மாட்டு நாணின்மை நின்றவழி அந்நிலை அவன் நலம் யாவற்றையும் கெடுக்கும்.
அகத்து நாண் இல்லார் இயக்கம் தம் மனத்தின் கண் நாண் இல்லாத மக்கள் உயிருடையார் போன்று இயங்குகின்ற இயக்கம் மரப்பாவை நாணால் உயிர் மருட்டியற்று மரத்தாற் செய்த பாவை இயந்திரக் கயிற்றினானாய தன் இயக்கத்தால் உயிருடைத்தாக மயங்கினாற்போலும்.
கருமம் செயக் கைதூவேன் என்னும் பெருமையின்தன் குடி செய்தற்பொருட்டுத் தொடங்கிய கருமம் முடியாமையின் எண்ணி கருமம் செய்தற்கு யான் கையொழியேன் என்னும் ஆள்வினைப்பெருமை போல ஒருவன் பீடு உடையது இல் ஒருவனுக்கு மேம்பாடுடைய பெருமை பிறிது இல்லை.
ஆள்வினையும் ஆன்ற அறிவும் என இரண்டின் நீள்வினையான் முயற்சியும் நிறைந்த அறிவும் என்று சொல்லப்பட்ட இரண்டினையுமுடைய இடையறாத கருமச்செயலால் குடி நீளும் ஒருவன் குடி உயரும்.
ஆன்ற அறிவு உயர்தற்கு ஏற்ற செயல்களும் அவை முடிக்குந் திறமும் பிழையாமல் எண்ணுதற்பொருட்டு இவை இரண்டு பாட்டானும் அச்செயற்குக் காரணம் கூறப்பட்டது.
குடி செய்வல் என்னும் ஒருவற்கு என் குடியினை உயரச் செய்யக் கடவேன் என்று கொண்டு அதற்கு ஏற்ற கருமங்களின் முயலும் ஒருவனுக்கு தெய்வம் மடி தற்று தான் முந்துறும் தெய்வம் ஆடையைத் தற்றுக் கொண்டு தான் முந்துற்று நிற்கும்.
தம் குடியைத் தாழாது உஞற்றுபவர்க்கு தம் குடிக்காம் வினையை விரைந்து முயல்வார்க்கு சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் அவ்வினை முடிக்கும் திறம் அவர் சூழ வேண்டாமல் தானே முடிவெய்தும்.
குற்றம் இலனாய்க் குடி செய்து வாழ்வானை குற்றமாயின செய்யாது தன் குடியை உயரச் செய்தொழுகுவானை சுற்றமாச் சுற்றும் உலகு அவனுக்குச் சுற்றமாக வேண்டித் தாமே சென்று சூழ்வர் உலகத்தார்.