sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இத பாத்ததுக்கே கிளம்பிடுச்சுன்னா இவன் காஞ்சு போயித்தேன் கெடக்கான் பாயவும் தயாராத்தேன் இருக்கான்னு.. நான் புரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
மறுபடியும் நான் தொடைக்கு எடையில கைய வச்சு என் வெரலை மட்டும் மேல தூக்கி ஆட்டி ஆட்டி கெளம்பிடுச்சா..?ன்னு வாய அசைச்சு கேட்டேன்.
காளை மாட்டின் கழுத்திலும் வண்டியிலும் மாட்டியிருந்த பலவிதமான மணிகள் சில் சில் சில்லென்று சத்தம் எழுப்பியப்படி எங்க தோப்பை நோக்கி சென்றது.
வண்டிக்காரனை என் வழிக்கு கொண்டு வந்து என் வெள்ளை பணியாரத்தை காட்டி அவனை என் அடிமையாக ஆக்குவிடுவது என்ற முடிவோடு நான் வண்டியில் சாய்ந்து பயணம் செய்தேன்.
என்னை நெருங்கியவன் வேட்டியை அவுப்பான் என்று பார்த்தா அப்படியே என் காலில் நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து என் கால்களை கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டான்.
உங்க குடும்பத்து பொண்ணொருத்தி வண்டிக்காரனுக்கு முந்தானை விரிச்சா என்று தெரிஞ்சா உங்க குடும்பத்துக்கு எப்பேற்பட்ட தலைகுனிவு ஏற்படும்..?
வேண்டாமம்மா இந்த விஷப் பரிசோதனை.. அது மட்டுமா இந்த ஊரே சேர்ந்து என்னை துண்டு துண்டாக வெட்டி போட்டுடும்.. என்னை விட்டுவிடுங்கம்மா.. என்று சொல்லி மரம் போல நின்றான்.
இங்கே பாருங்கம்மா உங்க லெவலுக்கு ஒரு கலெக்டர் டாக்டர் இல்லை அரசாங்க அதிகாரி என்ற ரேஞ்சில் இருக்கிறவர்தான் லாயக்கு.
நான் ஒன்னு செய்றேன் சின்னம்மா அவருக்கிட்ட எப்படியாவது கெஞ்சி கூத்தாடி பேசி ஒரு கன்னிப்பெண்ணின் சாமானில் ஓட்டை போடனும்முன்னு சொல்லி அழைச்சுண்டு வரேன்.. என்றான்.
உடம்பை மாமா வாங்கி கொடுத்த சிங்கப்பூர் சோப்பை போட்டு தேய்த்து தேய்த்து குளித்து முடித்து நீலக்கலர் பாவாடையும் வெள்ளை தாவணியும் அணிந்துக்கொண்டேன்.
புல்லட் வண்டி கீத்து கொட்டாயிக்கு கிட்ட வந்தோன செத்த குனிஞ்சு பாத்த எனக்கு நாக்கு மேலன்னத்துல ஒட்டிக்கிடுச்சின்னா பாருங்களேன்.. அந்தளவுக்கு வேலன் சொன்னது போல வாட்ட சாட்டமா நல்ல கம்பீரமா இருந்தாக பைக்க ஓட்டியாந்த ஆளு.. பைக்க கொட்டகைக்கு முன்னாலேயே கொஞ்ச தூரத்துல மாமரத்தடியில நிறுத்தவும் பின்னால சீட்டுலேருந்து கீழே குதிச்ச வண்டிக்கார வேலன் பவ்வியமா அவருக்கிட்ட கொட்டகைய காட்டி ஏதோ சொல்லவும் தலைய ஆட்டிக்கிட்டே கீழயெரங்கி அந்த பைக்க அநாயசமா ஸ்டாண்டு போட்டப்பத்தேன் கவுனிச்சேன்.
இவ்ளோ சின்ன வயசுக்காரவுகள அய்யா எப்புடி ஹெட் மாஸ்டரா அமைச்சாகன்னு புரியல.. மொசு மொசுன்னு மீசையும் நல்ல வழிச்ச மொகமுமா ஒரு ஜாடையில சரத்குமாராட்டம் இருந்தவகள வேலன் கூட்டியார கொட்டாயிக்குள்ள நுழைஞ்சவுக வணக்கம் சின்னம்மா.
பாக்குனுமுன்னு சொன்னதா வேலன் சொன்னான் அதான்.. இந்த பைக்கு மக்கர் செஞ்சதால வர கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சு மன்னிச்சுக்கோங்கமா..ன்னு அவுக சொன்னத கேட்டதும் அதுவர அவுக கம்பீரத்த பாத்து சொக்கி கெடந்த எம்மனசுல திடுக்குன்னு என்னோட பண்ணையாராதிக்க தோரண உதிக்க அய்யவாட்டம் மனசுல நெனச்சிக்கிட்டே இல்ல புதுசா வநதுருக்குர வாத்தியாரு எப்புடி இருப்பாரு பாப்போமுன்னுதான் வர சொன்னேன்.. ஆமாம் வாத்தியாரோட நாமகர்ணம் என்னவா..?ன்னு தெனாவட்டா கேக்கவும் எம் பேரு இனியமாறனுங்க.
திருநெல்வேலி பக்கமுங்க..ன்னு செத்த பயந்த மாதிரி பேசவும் ஆஹா நம்ம எண்ணத்துக்கேத்த அடிமை ஒருத்தன் சிக்கிருக்கான்.. ஆளும் நல்லாத்தானிருக்கான்.. நமக்கு வைப்பாட்டனாக இருக்க சரியான ஆளுதான்.. இவனை எப்புடி கொக்கி போட்டு இழுகுரது..?
வேலன இவருக்கிட்ட நம்ம ஓல் திட்டத்த பத்தி ஏதாவது சொல்லிருப்பானா இல்லையா..?ன்னு தெரியாம தவுச்ச நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளா என்ன வாத்தியாரே எல்லா பாடமும் நல்லா சொல்லிக்கொடுப்பீகன்னு வேலன் சொன்னான்.
நல்லா சொல்லி கொடுப்பீங்களா..?ன்னு சம்மந்தா சம்மந்தமில்லாம இப்புடி நான் கேக்கவும் கொழம்பி போயி நின்னவரோட கையிலருந்த பைக் சாவிக் கொத்து அந்த சமயம் பாத்து நழுவி கீழ விழவும் அதை எடுக்க அவரும் எதேச்சையா நானும் ஒரே சமயத்தில் குனிய எங்க ரெண்டு பேரோட தலையும் ஒன்னோடு ஒன்னு முட்டிக்கவும் குனிஞ்ச படியே தலைய நிமுத்தி சாரின்னவரோட கண்ணுல பட்டுன்னு குனிஞ்சதால எந்தாவணி முந்தானை சரிஞ்சி வுழ ஜாக்கெட் பிளவுல பிதுங்கி கிட்டுருந்த எம்மொலை ரெண்டும் படவே அத பாத்து விக்கித்து போனது அப்பட்டமா அவுக மொகத்துல தெரிய அவுக கண்ணு ரெண்டும் எங்கல்லு மொலையில நெலக் குத்தி நின்னபடியே ஒரு கையால சாவிய எடுக்க தரைய துலாவ அதுக்கு முன்னாடியே சாவிய தரையிலேருந்து எடுத்த நான் அவரோட கையை புடிச்சி கொடுத்த போது மின்னலடிச்ச மாதிரி உடம்பு சிலுத்துக்குச்சி.. ஒரு ஆம்புளைய மொத மொத தொட்டதால உண்டான இன்பமான உணர்வு ஒடம்பெல்லாம் ஓட ஒன்னும் புரியாம அவுக கைய புடிச்ச படியே அப்புடியே குனிஞ்சிருக்க அவுகளும் மொலையில வச்ச கண்ண எடுக்காம குனிஞ்ச நெலையிலே செத்த நேரம் இருந்த நாங்க ஹ்.. ஹூ.. ம்முங்குர வேலனோட கணைப்புல சுயநினைவுக்கு வர பட்டுன்னு புடிச்சிருந்த அவரோட கைய விட்டுடுட்டு நிமுந்த நான் அவசர அவசரமா சரிஞ்சி கிடந்த தாவணிய எடுத்து மொலைய மறைக்க போவ அதே சமயம் நிமுந்த அவரோட கண்ணுல அத மூடாதேங்குர கெஞ்சல் தெரிய மொலைய மூடுரதா வேண்டாமாயி ன்னு சொன்னேன் நான் தடுமாறி போயி நிக்கையில எங்க நெலமைய புரிஞ்சவனாட்டம் சின்னம்மா நீங்க பேசிட்டுருங்க நான் போயி மாட்டுக்கு தண்ணி காட்டிட்டு வர்ரேன்..ன்னு சொன்னான் வேலன்.
ஏய் வாப்புள்ள..ன்னு வேலைக்காரியையும் கூப்புட்டுக்கிட்டு வெளியே போகவும் தனியாயிருந்த எங்க மனசுல ஆயிரமாயிரம் எண்ணங்கள் ஓட மௌனமாயிருந்தோம்.
அவரை பாக்குரதுக்கு முன்ன எம் மனசுல ஓடிய அந்த அய்யாவாட்டம் அதிகாரத்தோட நாட்டாமை பண்ணனும் அவுகளாட்டம் நாலஞ்சு வைப்பாட்டன் வைச்சுக்கனும் என்ற ஆணாதிக்கம் ஆணாட்டம் ஆளுமை பண்ணனுமுங்கிர எண்ணம் ஆசையெல்லாம் இந்த வாத்திய கண்டோன எங்க ஓடி போச்சுதுன்னே தெரியல.. இத்தன வருசமா அய்யாவாட்டம் அப்புடிருக்கனும் இப்புடிருக்கோனுமுன்னு இறுமாப்போட இருந்த எம்மனச ஒரு நொடியில தவுடு பொடியாக்கி அவரோட விரல் எம்மேல படாதா அப்புடியே கட்டி அணைக்க மாட்டாரான்னு ஏங்குரளவுக்கு வச்சுட்டாரே இந்த பாவி மனுசன்னு அந்த நிமிசம் இது நாள் வரை நான் கொண்டிருந்த போலி ஆண்மை கனவாக மறைஞ்சு போயி என்னுள்ளேருந்த என் பெண்மை நனவாகி உதிக்க அதுவரை இல்லாத நாணமும் வெட்க்கமும் உள்ளத்துல புகவும் தலை குனிஞ்சி நின்ன என் தாவாங்கட்டையை அவரோட ஒரு கையால தாங்கி நிமுத்தியவரோட மொகத்த பாக்க கூச்சப்பட்டு கண்ண மூடிக்கிடந்த என் பஞ்சு ஒதட்டுல ரெண்டு மிருதுவான ஒதடுகள் அழுத்தமா பதிஞ்சி முத்தமிட்ட அந்த கணத்தில் சொர்க்கம் கண்ணில் தெரிய ரெண்டு கையாலையும் அவரோட முதுக வளைச்சி புடுச்சி எம்மொலை ரெண்டும் அவரோட பரந்த மாருல அழுந்துரளவுக்கு இறுக்கி அணைச்சிக்கிட்டேன்.
கொஞ்ச காலமா ஐயாவை பார்த்து அவருதான் உலகத்திலேயே உசத்தி நான் பொண்ணா இருந்தாலும் அவரை போலவே இருக்கனுமுன்னு அவர் ஆடையை போட்டு அவரை மாதிரி நடித்தேன்.
மொத்தத்தில் நான் ஒரு பெண் என்பதையே மறந்து என்னமோ சொல்லுவாங்களே ஒம்போதுன்னு அது போல உடம்பில் பெண்ணாகவும் மனதில் ஐயா போன்ற ஒரு ஆணாகவும் வாழ்ந்து வந்தேன்.
ஆனா மூடிக்கிடந்த என் இதழ்களில் அவரின் முரட்டு உதடுகள் பதிஞ்சி முத்தமிட்ட அந்த நொடியில் எனக்கு மனம் சொல்லியது அடியே இவர்தான் உனக்கு எசமான்.
அவர் மார்பில் புதைஞ்சிருந்த என் முகத்தை மறுபடியும் நிமித்திய அவர் பேருக்கேத்த மாதிரி இனிய குரலில் சின்னம்மா என்னவோ பாடம் படிக்கனும் என்று சொன்னிங்களாம் வேலன் சொல்லி கூப்பிட்டு வந்தான்.
குந்தவை தன் கரத்தை நீட்ட அதை வந்தியதேவன் பற்றிக்கொள்ள உமது கரத்தைப் பற்றிய இந்த என் கரம் இன்னொரு ஆடவனுடைய கையை ஒரு நாளும் பற்றாது.. என்று சொல்வாள்.
அவர் என்னை அப்படியே தூக்கிக்கொண்டு போய் வைதேகி கோணிப்பைகளை அடுக்கி ரெடி பண்ணியிருந்த மெத்தை மீது படுக்க வைத்து பக்கத்தில் சாய்ந்தார்.
பிரா இல்லாமலேயே உன்னுடைய மார்பு கும்மென்று இருந்ததே.. இவைகளை பார்த்ததுமே நான் உன்னிடம் மயங்கிட்டேனே.. என்றவர் என் இடது முலையை கையால் பிசைய வலது மார்பை வாயில் கவ்வி சுவைக்க ஆரம்பித்தார்.
ஐய்யோ.. நாம் ஜட்டி போடாம வந்துட்டோமே.. என்று நான் குழம்பும்போது அவர் கையை என் மீது இருந்து எடுத்துவிட்டு என் அருகில் கைகளை பின் பக்கம் ஊன்றி உட்கார்ந்தார்.
என் வெற்று மார்பையும் என் மூச்சால் மேலும் கீழுமாக ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருந்த முலைகளையும் கண் இமைக்காமல் பார்த்தவர் பூங்கோதை இதற்கு மேல் நாம் எல்லை மீறக்கூடாது.
முதலிரவு அன்று என் மனைவி எப்படி கன்னி கழியாதவளாக இருக்கனும் என்று எதிர்பார்க்கிறேனோ அதே போல என்னையும் சுத்தமாக அவளுக்கு கொடுக்கனும் என்பது என் ஆசை.. அதனாலே இதற்கு மேல் நாம நம்முடைய முதல் இரவில் தொடரலாம்.. என்று சொல்லி எழுந்தார்.
பாவம் அவனுக்கு தெரியாதுல்ல இவங்கதான் புருஷன் பெண்டாட்டி என்று நாம எப்போவோ முடிவு பண்ணிட்டோமுன்னு.. காலம் சரியா கூடி வந்துடுச்சி என்று நினைச்சேன்.
நாம அவங்களை ஃபோர்ஸ் பண்றத விட அவங்களே சந்திச்சு இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வரனும்தான் மாப்பிள்ளையை என் வீட்டுக்கு வர வேண்டாம் என்று சொன்னேன்.
நான் ஆடையணிந்து காப்பி கோப்பைகளை ஒரு தட்டில் வைத்து தலையை குனிந்தப்படி நுழைந்த போது ஆஹா.. பையன் சரியாதான் செலக்ட் பண்ணியிருக்கான்.. என்று என் மாமானார் மெச்சுவது கேட்டது.
ஆன்மிக மலர் சனிதோறும் படியுங்கள் கஜா கலக்கத்தில் இருந்து மீள்வதற்குள் மின்சாரம் துண்டிப்பால் பரிதவிப்பு உறவினர்கள் இறுதிச்சடங்கில் பங்கேற்க சென்னைக்கு வந்தபோது சோகம் தாறுமாறாக வந்த கார் மோதி திண்டுக்கல் வியாபாரி சாவு
சவூதி அரேபியா துபாய் உள்ளிட்ட உலக நாடுகளில் திரையரங்க வர்த்தகத்தை விரிவுபடுத்த திட்டமிட்டுள்ள இந்தியாவின் திரையரங்க குழுமமான பி.வி.ஆர் அடுத்த நிதி ஆண்டின் தொடக்கத...
இந்நிலையில் செரீனாவின் இந்த நடவடிக்கைகளை கண்டித்துள்ள அமெரிக்க டென்னிஸ் சங்கம் அவருக்கு அபராதம் விதித்து அறிவிப்பு வெளியிட்டுள்ளது.
மேற்கிந்திய தீவு அணி தலைவர் ஜேசன் ஹோல்டர் தோள்பட்டை காயம் காரணமாக பங்களாதேஷுக்கு எதிரான டெஸ்ட் தொடரில் இருந்து விலகியுள்ளார்.
முழுமையான காப்பீட்டுத் தொகையை விவசாயிகளுக்கு விரைவாக வழங்கும் வகையில் புதிய பயிர்க் காப்பீட்டுத் திட்டம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
மத்திய வேளாண் அமைச்சகம் பரிந்துரைத்துள்ள இந்த திட்டம் குறித்து கடந்த மாதமே அமைச்சரவையில் விவாதிக்கப்பட்ட நிலையில் இப்போது ஒப்புதல் தரப்பட்டுள்ளது.
புதிய பயிர்க் காப்பீட்டுத் திட்டத்தை அடுத்த ஜூன் மாதம் தொடங்கவுள்ள காரீப் பருவம் முதல் நடைமுறைப்படுத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
சாப்பாட்டுத் தட்டின் முன்னால் உட்கார்ந்த வேகத்தில் பாதி இட்லியைப் பிய்த்து விழுங்கிவிட்டு எழுந்து போய்விடும் அவனது அவசரத்தின் பின்னால் என்னதானிருக்கிறது.
ஒருநாள்மாலையில் வீட்டின் முன்னால் உள்ள இரும்புக்கதவைப் பிடித்துக் கொண்டு இரண்டுமணிநேரம் யாருடனோ போனில் பேசிக் கொண்டேயிருப்பதை பார்த்தேன்.
இன்னொரு பக்கம் யாரோ ஒருவரோடு போனில் இரண்டுமணி நேரம் பேசமுடிகின்ற உன்னால் எங்களோடு ஏன் பத்து வார்த்தைகள் பேசமுடியவில்லை என்று ஆதங்கமாகவும் இருக்கும் உண்மையில் இந்த ஆதங்கங்கள் ஏமாற்றங்களை எங்களுக்கு உண்டாக்கிப் பார்த்து அருண் ரசிக்கிறான் என்று கூட நினைக்கிறேன் பள்ளிவயதில் அருணைப்பற்றி எப்போதுமே அவனது அம்மா கவலைப்பட்டுக் கொண்டேயிருப்பாள்.
என்ன தான் செய்வான் எனத் தெரியவில்லை என்று புலம்புவதைக் கேட்கையில் எனக்கு உண்மையில் சற்று ஆறுதலாகவே இருக்கிறது என்னைப் போலவே பல தகப்பன்களும் இதே மனக்குறையிலே தானிருக்கிறார்கள்.
நான் தான் அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் சுமந்து திரிகின்றேனா நான் படிக்கின்ற காலத்தில் ஒன்றிரண்டு பேர் குடிப்பதும் ஊர்சுற்றுவதும் பெண்களை தேடிப்போவதுமாக இருந்தார்கள் என்பது உண்மை தான்.
இதெல்லாம் எனக்கு தோன்றுகின்றன புகார்களா அல்லது இது தான் உண்மையா இது போன்ற விசயங்களைத் தொடர்ச்சியாக யோசிக்க ஆரம்பித்தால் எனக்கு ரத்தக்கொதிப்பு வந்துவிடுகிறது.
அப்படியே இருந்தாலும் என் புகார்களில் உள்ள நியாயம் ஏன் மறுக்கபடுகிறது இந்த இரவில் கூட படுக்கையில் படுத்தபடியே அருண் எங்கே போயிருக்ககூடும் என்று நானாக எதை எதையோ யூகித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
டேபிள் வெயிட்டாக உள்ள கண்ணாடிக் கோளத்தினுள் உள்ள மரத்தை எப்படி நாம் கண்ணால் மட்டுமே பார்க்க முடியும் கையால் தொட முடியாதோ அப்படியான ஒரு இடைவெளியை நெருக்கம் கெர்ளளவே முடியாத சாத்தியமின்மையை அருண் உருவாக்கி வைத்திருக்கிறான்.
பலநேரங்களில் எனக்குத் தோன்றுகிறது பைக்கில் சாலையில் செல்லும் இளைஞனுக்கு அவனைத் தவிர வேறு மனிதர்கள் கண்ணில்படவே மாட்டார்கள்.
அதிலும் பைக்கில் செல்லும் போதே செல்போனில் பேசிக் கொண்டு போகும் இளைஞர்களைக் காணும்போது என்னால் ஆத்திரத்தைக் கட்டுபடுத்தவே முடியவேயில்லை.
வீட்டிலிருந்து பையனை முடிவில்லாத உலகின் வசீகரத்தைக் காட்டி இழுத்துக் கொண்டுபோய்விடும் என்று பயந்தேன் ஒருவேளை நான் திட்டுவதையும் கண்டிப்பதையும் செய்யாமல் போயிருந்தால் பைக் ஒட்டுவதில் அக்கறை காட்டாமல் போயிருப்பானோ என்னவோ அது எல்லா இளைஞர்களையும் அவர்களது இருபது வயதைத் தாண்டும் போது கடித்துவிடுகிறது.
அவன் பனிரெண்டாம் வகுப்பு முடித்த கோடை விடுமுறையில் நாமக்கல்லில் உள்ள அவனது மாமா வீட்டிற்கு போய்விட்டு புதுபைக்கிலே சென்னைக்குத் திரும்பியிருந்தான்.
வழியில் லாரியில் அடிபட்டு இருந்தா என்ன செய்வது என்று நான் கத்திக் கொண்டிருந்த போது அவன் மௌனமாக ஒரு குழந்தையின் காதைத் டர்க்கித்துண்டால் பதமாக துவட்டுவது போல மிருதுவாக பைக்கை துடைத்துக் கொண்டேயிருந்தான்.
பைக்கில் சாய்ந்து கொண்டுநின்றபடியே பேசுவதும் பைக்கில் ஏறி உட்கார்ந்து தேநீர் குடிப்பது என்று பைக்கில்லாமல் அவன் இருப்பதேயில்லை.
ஆனாலும் தடுக்க வழியில்லாமல் பார்த்துக் கொண்டேதானிருந்தேன் சில சமயங்களில் ஒருவார காலம் அருண் வீட்டிலிருந்து வெளியே கிளம்பி போய்விடுவான்.
பெரும்பான்மை நாட்கள் அருண் நள்ளிரவுக்குப் பிறகு வீடு வந்து சேர்ந்து வீட்டின் இரும்புக்கதவை தள்ளி திறக்கும் ஒசையை கேட்டிருக்கிறேன்.
அவன் என்னை முறைத்தபடியே உங்களுக்கு டேஸ்டேயில்லைப்பா என்று சொல்லிவிட்டு சைக்கிளை எடுத்து கொண்டு போனவன் இரவு வரை வீடு திரும்பவேயில்லை.
ஒரு நாள் அவன் அறையைக் கடந்து போகையில் கசிந்துவந்த ஒரு பெண் குரல் பாடலே இல்லாமல் உன்மத்தம் பிடித்தவள் போல ஒரே வார்த்தையை ஹம்பண்ணிக் கொண்டேயிருந்ததை கேட்டேன் மொத்தமாக ஒரு நிமிசம் தான் கேட்டிருப்பேன்.
அடுத்த நிமிசத்தில் கடுமை உருமாறி எல்லையில்லாத ஆனந்தமாகி அந்த ஹம்மிங்கை மனதிற்குள்ளாகவே வைத்துக் கொண்டேயிருந்தேன்.
தாடிவைத்த கஞ்சா புகைக்கும் இந்த இசைக்கலைஞர்களின் அப்பாக்களும் அவர்களுடன் என்னைப் போலவே சண்டை போட்டுக் கொண்டுதானிருப்பார்களா.
பிரமிப்பு இந்த பயல்களை ஒரு நாள் பிரசவ விடுதிக்குள் கொண்டுபோய்விட்டுவந்தால் இந்த மொத்த மயக்கமும் தெளிந்துபோய்விடும் என்று தோன்றுகிறது.
இத்தாலியில் ஒரு ஐம்பது வயது ஆள் திடீரென மலையேறுவதில் ஆர்வம் வந்து ஒவ்வொரு மலையாக ஏறி இறங்கி முடிவில் தனது அறுபத்திரெண்டுவயதில் கிளிமஞ்சாரோ சிகரத்தில் ஏறிவிட்டான் என்று.
யாரோ ஒரு தகப்பன் அதைபற்றிய புகாரோடு வெறித்து பார்த்தபடியே நின்று கொண்டிருப்பான் அந்த்த் தகப்பனைப் பற்றி நினைத்தால் எனக்குத் தொண்டையில் வலி உண்டாகிறது.
நானும் இளைஞனாக இருந்த போது இதே குற்றசாட்டுகளை சந்தித்திருக்கிறேன் நானும் பதில் பேசாமல் வீட்டை விட்டு போயிருக்கிறேன் இன்றும் அதை நான் நன்றாகவே உணர்ந்திருக்கிறேன்.
ஆரவார மற்ற அமைதியான சூழ்நிலையில் தனிமையின் சொர்க்கத் தில் தன்னுருவ வேட்டையில் இறங்கி தன் அடையாளத்தைக் காணும் முயற்சியே இலக்கியம்.
அவர் தன் எழுத்தின் மூலம் சமூகத்துடனிருக்கும் தம் உறவை அடையாளத்தை மிக நளினமாக கலை நேர்த்தியுடன் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள முயலுகிறார்.
தில்லியில் சிறுவயதிலிருந்தே இருந்து வந்த இவர் தமிழில் எழுதுவதென்று துணிந்ததே தம் வேரைத் துண்டித்துக் கொள்ள முயலவில்லை என்பதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு.
அதே சமயத்தில் தமிழ் நாட்டின் தற்காலத்திய கலாச்சாரச் சூழ்நிலையிலிருந்து ஒதுங்கி ஒரு பார்வையாளராக இச் சமூகத்துக்குள் தம் முகத்தைத் தேடுவதையே ஓர் இலக்கிய விளையாட்டாகக் கொண்டிருப்பதுதான் இவர் எழுத்தின் பலம்.
விளையாட்டு என்று கொள்ளும் சிந்தனையில்தான் எழுத்தாளனால் தன்னைச் சமூகத்தோடு ஆரோக்கியமான உறவு கொண்ட நிலையில் தத்துவார்த்தமாக அந்நியப் படுத்திக்கொள்ளவும் முடியும்.
பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த இறைவன் உலகத்தினர் தமக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்வதையோ அல்லது சமரஸம் செய்து கொள்வதையோ ஒதுங்கிய நிலையில் தன் கை விரல் நகத்தைச் சீவியவாறு பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் கூறுவது போல் எழுத்தாளனும் இறைவன் நிலையிலிருந்து பார்வையாளனாக இருக்கும் போதுதான் அவன் படைக்கும் இலக்கியம் கலைப் பரிமாணத்தைப் பெறுகின்றது.
அவற்றின் இனிய ஓசைகளும் நயமான வேறுபாடுகளும் அவற்றின் பரஸ்பர உறவுகளும் இந்த உறவுகளின் நீந்துகிற அர்த்தங்களும் எல்லாமே எனக்குப் பிடிக்கும்.
சமுதாயத்தில் மனிதச் சந்திப்பினாலோ அல்லது மோதலினாலோ ஏற்படும் அல்லது ஏற்பட வேண்டிய மாறுதல்களை அறிவிப்பது சொல் விஞ்ஞானத்தின் பரிபாஷை கலைச்சொற்கள்.
இதனால்தான் இவருக்கு இலக்கியம் பற்றிய கொள்கைத் தீவிரம் எதுவுமில்லை என்ற ஓர் அபிப்பிராயம் இவரைப் பற்றி சில இலக்கிய விமர்சகர்களிடையே உண்டு.
இதைப் பற்றியும் அவரே கூறுகிறார் திட்டவட்டமான சில எதிர்பார்ப்புகளைத் திசை காட்டியாகக் கொண்டு இலக்கியத்தில் ஏதோ சில இலக்குகளைக் கணக்குப் பிசகாமல் துரத்துகிற கெட்டிக்காரர்கள் மீது எனக்குப் பொறாமை உண்டு.
இலக்குகளிலும் முடிவுகளிலும் அல்ல வெறும் தேடலிலேயே இன்பங் காணும் அனைவரையும் இனிய தோழர்களாக என் கலன் அன்புடன் வரவேற்கிறது எழுத்தாளன் ஒருவனுக்குக் கொள்கைத் தீவிரம் தேவையா என்ற கேள்வி எழுகின்றது.
பட்டயத்தைக் கழுத்தில் தொங்க விட்டுக் கொண்டு அப்பட்டயத்தை நியாயப்படுத்துவதற்காக எழுதுவதுதான் கொள்கைத்தீவிரமா என்றும் கேட்கலாம்.
பல சமயங்களில் இப்பட்டயத்தையே ஓர் சிலுவையாக எழுத்தாளன் சுமக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படும்போது தான் அவன் படைப்பாற்றல் ஒரு வரையறைக்குள் குறுகி அவன் எழுத்து சலிப்பைத் தரும் ஓர் எதிர்பார்க்கக் கூடிய விஷயமாக ஆகிவிடுகின்றது.
முதலாவதாக இருப்பதற்கும் கூச்சம் கடைசியாக இருப்பதற்கும் வெறுப்பு முதலில் இரவு வரும் என்ற தலைப்பே இவர் மன இயல்பை வெளிப்படுத்துகின்றது.
அவருக்குப் பிடித்தமான நாவிதன் கடைக்கு முடி வெட்டிக் கொள்ளச் செல்லும்போது தமக்குத் தாமே உருவாக்கிக் கொண்ட ஒரு நிரந்தரமான சலிப்பில் உழலும் இக்கால இளைஞர்களைக் கண்டு புதிய உலகம் இப்படி உருப்படியான தீவிரப் பிடிப்பில்லாமலும் நம்பிக்கை இல்லாமலும் ஆழமான எதனுடனும் தம்மைச் சம்பந்தப் படுத்திக் கொள்ளாமலும் இருக்க வேண்டுமா என்று மனம் வருந்துகிறார்.
தம் மண வாழ்க்கையையும் தம் மகனின் மண வாழ்க்கையையும் பற்றி எண்ணிப் பார்க்கும் போது இத்தகைய அந்தரங்க உறவுகளில் கூட இக்காலத்தில் போலித் தனம் மேலோங்கி இருக்க வேண்டுமா என்பதுதான் அவர் வேதனை.
விஸ்கி குடித்துக் கொண்டே வறுமையற்ற ஒரு புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்க முயலுவதாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் இந்த ட்ராயிங் ரூம் சோஷலிஸ்டுகளின் உரையாடலில் பங்கு கொள்ளாமல் கிழவர் ஒதுங்குகிறார்.
அவருக்கு அன்று காலை மயிர் வெட்டிவிட்ட நாவிதனை போலித் தனமான மனக் கிளர்ச்சியின் வெளியீடாக ஓர் இளைஞன் கத்தியால் குத்தி விட்ட விபரீத செய்தியைக் கெட்கிறார்.
நாவிதனின் ஸ்பரிஸம் முடி வெட்டிக் கொண்டு வெந்நீரில் குளித்தல் நல்ல காப்பி ஆகிய வாழ்க்கையில் சின்ன சின்ன சலுகைகள் கூட அவருக்குச் சொர்க்கமாக இருக்கின்றன.
அடிப்படையில் பிரபுத்துவ சமூக அமைப்பை உடைய ஒரு சமுதாயத்தின் மீது தொழில் யுக வாழ்க்கைக்குரிய மதிப்புக்கள் சுமத்தப்படும்போது முரண் பாடுகள் மேலோங்குகின்றன.
வேகமாக மோட்டார் சைக்கிள் ஓட்டு வதிலும் போலிப் பரவசங்களிலும் விளையாட்டுக்காகச் செய்யும் வன்முறைகளிலுந்தான் தங்களை நிரூபித்துக் கொள்ள முடியுமென்று இளைஞர்கள் கருதுகிறார்கள்.
யார் மீது என்றுதான் அவர்களுக்குப் புரியவில்லை இன்று இன்றாக இருப்பதற்குக் காரணம் இன்று நேற்றைய தினத்தின் தொடர்ச்சிதான் என்று நேற்றைய தினத்தை அடியோடு வெறுக்கும் மனப்பான்மையில் நாளையைப் பற்றிய நினைவே இல்லாமலிருக்கிறார்கள்.
பழைமையை அடியோடு அழிக்கும் ஆவேசந்தான் இக்கதையில் அந்த முள்ளங்கி இளைஞனைப் பழமையின் சின்னமாக இருக்கும் நாவிதனைக் கொல்லத் தூண்டுகிறது.
கிழவருக்குப் பழமையின்பாலிருக்கும் பிடிப்பு போலித் தனமான வெறுக்கத்தக்க ஈடுபாடன்றி சமூக உறவுகளில் ஒருவன் தன் சுதந்தரத்தை உணர முடியுமென்று புரிந்து கொள்ளும் கேண்மையுணர்வு.
சமூக உறவுகள் என்றால் கிழவரின் மகனுக்கும் மோத்வானிக்குமிடையே இருக்கின்ற போலித் தனமான உறவு அன்று அவர்களுக்கும் நாவிதர் களுக்குமிடையே உள்ள உறவு கிழவர் புதிய உலகுக்கேற்ப தம்மை மாற்றிக் கொள்ளத் தயாராகவிருப்பது ஒரு முக்கியமான விஷயம்.
பழமை நேர்மையும் ஆழமும் கொண்டிருந்தால் ஒருவனால் தன்னை நியாயமான சரித்திர நிர்ப்பந்தங் களினால் ஏற்படுகின்ற புதிய மாறுதல்களுக்கேற்ப மாற்றிக் கொள்ள முடியும்.
வெங்கட்ராம் கட்டுரை ரவிசுப்ரமணியன் வாழும் காலத்தில் அங்கீகரிக்கப்படாத சோகம் போல வேறு எதுவும் இருக்கமுடியாது நல்ல கலைஞர்களுக்கு.
கலைக்காய் சமூகத்திற்காய் தன் வாழ்வின் பெரும்பகுதியை கரைத்துக் கொள்கிற தேர்ந்த படைப்பாளிகளை உரிய காலத்தில் கௌரவிக்காது மௌனம் காத்து இறும்பூதெய்தும் பெருமை கொண்டது நம் செம்மொழிச் சமூகம்.
கஞ்சி குடிப்பதற்கிலார் அதன் காரணங்கள் இவை என்றும் அறிவுமிலார்... என்பதை அவன் அறிந்தவனாகையால் எவ்வித எதிர்பார்ப்புகளுமின்றி சதா இழைஇழையாய் தன் படைப்பின் நெசவை அவன் தொடர்ந்தபடி இருக்கிறான்.
அந்த சப்தம் தந்த உறுத்தலால் தான் தொண்ணூற்றி ஓராம் ஆண்டின் இறுதியில் கரிச்சான்குஞ்சு மற்றும் எம்.வி.வி ஆகியோரது புத்தகங்களே இப்போது அச்சில் இல்லாமல் இருக்கிறது அவற்றை நாம் கொண்டு வர ஏற்பாடு செய்ய வேண்டுமென்றும் அவர்களுக்காக கருத்தரங்கள் நடந்த வேண்டுமென்றும் சந்திக்கும் போதெல்லாம் பேசி பேசி திட்டமிட்டுக் கொண்டே இருந்தோம்.
உடனே கரிச்சான்குஞ்சுவின் வெளிவராத காலத்தின் குரல் என்ற புத்தகத்தை நண்பர் புதிய நம்பிக்கை பொன் விஜயன் மூலமாக வெளிக்கொண்டு வந்தோம்.
அசோகமித்திரன் கோவை ஞானி கோமல்சாமிநாதன் ம.ராஜேந்திரன் மாலன் ப்ரகாஷ் மார்க்ஸ் போன்ற எழுத்தாளர்கள் அதில் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர்.
அதாவது இரண்டாயிரம் ஆண்டு நிகழப்போகிற தன் மரணத்திற்கு கிட்டத்தட்ட அவர் தொண்ணூற்றி இரண்டிலேயே தயாரான ஒரு மனநிலையில் இருந்தார்.
பொதிய வெற்பனிடம் அப்போது அது பற்றி பேச அவர் எம்.வி.வியின் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகளை இனி புதிதாய் என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தமாக கொண்டு வந்தார்.
வெளியிடப்படாத அவரின் காதுகள் நாவலின் கையெழுத்து பிரதி சிதம்பரம் மணிவாசகர் பதிப்பகத்தில் ஏழாண்டுகள் ஆக இருந்து கடைசியில் காணாமலே போய்விட்டது.
எங்களுக்கும் எம்.வி.வி.க்கும் மிகச்சிறந்த நண்பராக இருந்த ஆசிரியர் கலியமூர்த்தியின் சலியாத தேடுதலால் அது மறுபடி கைக்கு கிடைத்தது.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற எழுத்தாளர்களில் ஒருவர் எம்.வி.வி என்பதற்கு அவரது பைத்தியக்காரப் பிள்ளையே சான்று என்று அசோக மித்திரானால் குறிப்பிடப்பட்ட எம்.வி.வி.
அதை உணர்ந்த நாங்கள் எந்த எழுத்தாளர் கும்பகோணத்துக்கு வந்தாலும் அவர்களை அவர் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்வதை வழக்கமாய் கொண்டிருந்தோம்.
அப்படித்தான் ஞானக்கூத்தன் எஸ்.வைதீஸ்வரன் பிரபஞ்சன் அசோகமித்ரன் இந்திரா பார்த்தசாரதி கோபிகிருஷ்ணன் வண்ணநிலவன் மீரா திலகவதி கோமல் சாமிநாதன் போன்ற பலரையும் நான் அவர் வீட்டுக்கு அழைத்து சென்றவாறு இருந்தேன்.
அதற்குபின் எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் கும்பகோணம் காந்தி பார்க்கின் திறந்த வெளியிலும் ஜனரஞ்சனி ஹாலின் சா துஷேஷய்யா நூலகத்திலும் நாங்கள் சிறுசிறு கூட்டங்களை நடத்தி அதில் எம்.வி.வியையும் கரிச்சான்குஞ்சுயையும் பேசவைப்போம்.
அந்தகாலத்தில் கிட்டத்தட்ட அந்த ஒரு வருஷத்தில் முப்பதாயிரம் ரூபாய் இந்த பத்திரிக்கையால் நஷ்ட்டம் அடைந்துள்ளார் எம்.வி.வி.
ஆனால் எல்லாவற்றையும் மீறி நெளிநெளிகோடுகளால் ஆன நுட்பமான வேலைப்பாடு கூடிய மனச்சித்திரங்கள் அவை என்று சிலாகித்துச் சொல்வார்.
காதுக்குள் யாரோ அமர்ந்திருப்பது போலவும் திட்டுவது போலவும் சிரிப்பது போலவும் அழைப்பது போலவுமான அமானுஷ்ய குரல்கள் அவரை ஆட்டிப்படைத்திருக்கிறது.
மருத்துவர்கள் இது ஒரு ஹாடிட்ரி ஹல்யூசினேஷன் சார்ந்த நாவல் என்று வகைப்படுத்தி அதுபற்றிய விஷயங்களைச் சொன்ன பிறகே அந்த நாவல் குறித்து பலருக்கும் புரிந்தது.
இவ்வளவு எழுதிய எம்.வி.விக்கு அவரது கடைசி பத்து ஆண்டுகளில் ரைட்டர்ஸ்கிராம்ப் வந்து கையெழுத்துகூட போட இயலாமல் ஆனது.
அவரது அத்தை இவ்வளவு செலவு பண்ணி உன்னை தத்துஎடுத்தேனே அம்மா என்று கூப்பிட மாட்டேன் என்கிறாயே அம்மா என்று கூப்பிடு என்று சொல்லி தண்டிக்கிறார்.
கேட்காத காதுகளோடும் பார்க்க முடியாத குளுக்கோமா விழிகளோடும் பிறழ்வான மனக்கொதிப்பில் மேலெழும்பும் குமிழிகளோடும் அவஸ்தை மிகுந்ததாக இருந்தது அவரது கடைசி வருட வாழ்க்கை.
இருபது இருபத்தைந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததை விட இப்பொழுது புத்தக விமர்சன கூட்டங்களுக்குப் போனால் விமர்சனங்களில் ஒரு மாறுதல் இருப்பதையும் ஓரளவிற்கு புத்தகங்களைப் பற்றி பொதுவாகப் பேசுவதற்கு பலபேர் தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பதும் நன்றாகவே தெரிகிறது.
புத்தகத்தைப் பாராட்டி பேசிவிடுவதோடு நிறுத்திவிடாமல் காசு கொடுத்து வாங்கி இது நன்றாக இருக்கிறது என்று பத்துப்பேரிடம் சொல்லி அவர்கள் சந்திக்கிற ஆட்களும் மற்றவர்களிடம் சொன்னால் அந்தப் பத்துப்பேரும் வாங்காவிட்டாலும் ஓரிருவர் வாங்குவார்கள் என்ற ஒரு நம்பிக்கையில் புத்தக விற்பனை ஓரளவு நன்றாக ஆகுமென்று தோன்றுகிறது.
இந்த எழுபத்தைந்து வருட சரித்திரத்தில் சிறுகதைகளில் மிகவும் சிறப்பாக செயலாற்றி இருக்கிறார்கள் என்று சொல்ல வேண்டுமானால் ஒரு பத்து இருபது பேரை பெயர் சொல்லி குறிப்பிட்டுச் சொல்ல்லாம் என்று நான் சொல்வேன்.
அல்லது ஏழெட்டு பேரை சொல்ல முடிகிறது என்று வைத்துக் கொண்டாலுங்கூட அந்த ஏழெட்டுப் பேரை மட்டும் ஏன் சொல்லுகிறோம் என்று யோசித்துப் பார்க்கையில் அவர்கள் எல்லாருமே மற்றவர்கள் எழுதியதிலிருந்து மாறுபட்ட எழுத்துக்களைக் கொடுக்க வேண்டுமென்று முயற்சி செய்தார்கள் என்பது நிதர்சனமாகத் தெரிகிறது.
இந்த கதைகள் இந்த மாறுபட்ட விதத்தில் பொது மக்களுக்கு இதுதான் பிடிக்குமென்று எல்லாரும் தெரிந்து எழுதுகிற சிலர் பழக்கமாக கையாளுகிற புள்ளிவைத்த இடத்தில் கையெழுத்து போடுகிறமாதிரி வார்த்தைகள் போட்டு நிறுத்திவிடுகிற கதைகள் எழுதுகிற ஒரு தமிழ் உலகத்தில் தனிப்பட்ட ஒரு குரலாக ஒலிக்கிறது.
இதில் ஒரு விசேடம் என்னவென்றால் அந்த தைரியம் அரங்கநாதனுக்கு இருந்ததுமட்டுமல்லஇந்தக் கதைகளில் சிலவற்றை பத்திரிகைகளிலும் பிரசுரித்துப் பார்த்திருக்கிறார்.
அதாவது ஜனரஞ்சகமான பத்திரிகைகளில் இல்லாவிட்டாலும் ஓரளவிற்கு சிறுகதைகள் என்று தெரிந்து படிக்க்க்கூடிய வாசகர்கள் படிக்கும் சில பத்திகைகளில் பிரசுரித்துப் பார்த்திருக்கிறார்.
இவருடைய கதையை மைலாப்பூர் என்ற கதையை ஞனரதத்தில் வெளியிட்டபோது வெளியிட்டப்பிறகு நான் ஒரு நண்பரை சந்திக்க நேர்ந்தது சந்தித்துப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது எனக்கு அந்தக் கதையில் என்ன எழுதியிருக்கிறார் என்று புரியவில்லை என்று சொன்னார்.
அவனுக்கே புரியாத சில விஷயங்களை புரியும்படியாக செய்வதற்கு புரியாத சில விஷயங்களை புரியும்படியாக செய்வதற்கு இந்தச் சிறுகதைகள் பிரயோஜனப்படுகின்றன.
இந்த மாதிரி கதைகள் எழுதுகிறபோது ஒரு கனமாக கதைகள் எழுதுகிறவர்களை அதிகமாக பாராட்டுவது என்பது நம்மூரில் பழக்கமில்லை என்று இக்கட்டத்தில் இரண்டுபேர் பாராட்டிவிட்டார்கள்.
தன்னுடைய பர்சனாலிட்டியை பாதித்துக் கொள்வதற்காகவோ தனக்குள்ளேயே ஒரு முக்கியம் ஏற்படுத்திக் கொள்வதற்காகவோ சிறுகதை ஆசிரியர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்று பொதுவாகச் சொல்ல்லாம்.
ஆனால் வாசகன் எதிர்கொண்டு இந்த கதையைப் படிக்கிற வாசகன் மனதில் தன்னைப் பற்றி அதாவது அந்த வாசகனைப் பற்றி ஓர் உருவத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகவும் இந்த சிறுகதை ஆசிரியர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்று சொல்லவேண்டும்.
இதை மிகவும் சிறப்பாக சமீப காலத்தில் செய்திருப்பவர் என்று லத்தின் அமெரிக்காவில் உள்ள ஜார்ஜ் லூயி போர்ஹே என்ற ஓர் ஆசிரியரைப் பற்றி அவர் ஓர் அறிவுதளத்தில் நின்று எழுதுகிறார் என்கிற அளவில் சொல்லுகிறார்கள்.
ஆனால் தமிழில் இருக்கிற ரசனை என்னவென்றால் ஓரளவிற்கு தமிழரிடையே கூட தரமான சிறுகதைகள் என்றால் பாராட்டப்படுவதில்லை என்ற ஒரு வழக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டது.
அந்த அளவிற்கு ஒரு பரந்த அறிவு தளத்திலிருந்து மோனாலிசா நசிகேதனும் யமனும் அப்புறக் இன்னொரு தலைப்பு இந்த மாதிரி எல்லாம் பார்க்கும் போது ஒரு பரந்த அறிவு தளத்திலிருந்து நமது பண்பாட்டின் பல அம்சங்களை நாம் தெரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு இவர் எழுதியிருக்கிறார் என்று மிகவும் நன்றாகத் தெரிகிறது.
அறிவுதளம் என்று சொல்லுகிற போது போலியாக ஓர் அறிவு தளம் அதாவது நமக்கு நம்முடைய படிப்பில் இருந்து வராத நம்முடைய மண்ணில் வேர்விடாத அறிவு இயக்கங்கள் பல பரவி இருக்கின்றது.
உலகில் அவைகளுக்கெல்லாம் நாம் வாரிசாக எண்ணிக்கொண்டு அந்த அறிவு தளத்திலிருந்து செய்யப்படுகிற சில விஷயங்களை நம்மிடையே பார்க்க முடிகிறது.
இந்த மாதிரி பார்க்கிற விஷயங்கள் மனோ தத்துவ காரியங்கள் மனோதத்துவ அலசல்கள் என்கிற அளவில் சைக்யாட்ரிக் என்கிற மாதிரி சைக்கோபாத் என்று சொல்கிற அளவில் எல்லாம் படுகிறபோது ஓரளவு போலியாகப் போய்விடுகிறது.
அரசியலில் நாம் யோசித்துப் பார்த்தோமானால் அரசியல் சிந்தனைகளில் ஒரு சிந்தனை கூட நம்முடைய சிந்தனை நம்முடைய மண்ணில் இருந்து கிளம்பியது என்று சொல்லும்படியாக இந்தியாவில் இன்னும் ஏற்படவில்லை என்பது உண்மை.