sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அத்தீமையை எதிர்க்கும் ஆற்றலின்மையாலோ பலவீனங்கள் காரணமாகவோ தீமையிடத்தும் நடுவுநிலை என்ற நிலையை மேற்கொண்டதாலோ ஆசைகள் காரணமாக சிந்திக்கும் திறனின்றி தீமைக்கு உடன்பட்டு போவதாலோ பலர் தீமையை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கிறது சமூகமே கெட்டுவிடுகிறது அல்லது கெட்டது என்று பெயர் பெறுகிறது.
ஒரு வஞ்சிப்பத்தன் செய்த தீமை ஒரு பேரரசையே கெடுத்துவிட்டதே எவ்வளவோ திறமுள்ள அரசாய் இருந்தும் நெறிமுறைப்படுத்தும் சூழல்கள் வலிமையாக இருந்தும் வஞ்சிப்பத்தனே வெற்றி பெற்றான் ஏன்?
ஒருவன் ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் பொழுது பகுத்தறிவு கொண்டு தனது நேற்றைய வாழ்க்கையை ஆய்வு செய்து திருத்திக் கொண்டு வளர்த்துக் கொள்ளும் எண்ணத்தைப் பெற வேண்டும்.
ஆதலால் நேற்றைய நேற்றைக்குமுன் நாளைய உயிர் வாழ்க்கையின் தொடக்க காலம் தொட்டு வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் பயன்கள் இன்றைய வாழ்க்கையின் பழக்க வழக்கங்களின் வாயிலாக நம்முடைய அனுபவத்திற்கு வருகின்றன.
அதுபோலவே ஒரு பணியில் சிந்தனை ஒரு மித்த நிலையில் ஈடுபட்டால் அப்பணி சிறக்கும் பயன்களைக் குவிக்கும் புகழைத் ஆதலால் பயன் தருவன சித்தத்தின் நிகழ்வனவாகிய சிந்தனையும் புத்தியின் நிகழ்வும் மனத்தின் இயக்கமுமே யாம்.
உயிரின் நுண்ணுடம்பின் அறி கருவிகளின் நிகழ்வுக்குரிய பதிவுகள் உள்ளடங்கிக் கிடந்து அப்பதிவுகள் செயற்பாடுகளாக உருப் பெறுவதற்குரிய காலம் வரும்பொழுது புலன்கள் பொறிகளின் வாயிலாகச் செயற்பாட்டுக்கும் பயனுக்கும் வருவது ஊழ்.
நியதிகளும் ஒழுங்கமைவுகளும் இல்லாது போனால் வாழ்க்கையில் ஓர் அமைவு இருக்காது அமைதி இருக்காது நல்லன நோக்கி நல்லன நினைந்து செயற்படுதல் இல்லாமல் போகும்.
நெடுந் தொலைவானாலும் விரைந்து செல்லும் ஊர்திகள் வழி நெடுந்தொலைவுப் பயணம் எளிமையாக்கப் பெற்றுள்ளது இன்புறுதலுக்குரியதாகவும் ஆக்கப் பெற்றுள்ளது.
ஆயினும் அவை உருவாகி வரும் நிலைமைகளை அறிந்து அவற்றின் அழிவுகளிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்ளும் முயற்சியில் வெற்றி பெற்றுவரும் விஞ்ஞான உலகத்தை நாம் மறுக்க முடியாதல்லவா?
சாதாரணமாக நல்லோருடன் பழகும் வாய்ப்புக் கிடைத்து அவருடன் பழகினாலும் அந்நன்மையை எடுத்துக் கொள்ளாமல் அந் நன்மையையும் தீமையாக்கிக் கொள்வது போலச் செல்லுழிச் செல்லும் மனம் தொழிற்படும்.
அதோடு ஒன்றை இன்பமென மூழ்கி மயங்கி தருக்கித் துய்க்கும் காலை அத் துய்ப்பு முறை மற்றவர்களிடத்தில் அழுக்காற்றையும் அவாக்களையும் தோற்றுவித்துப் பொருதலை உண்டாக்கும்.
ஆதலால் துன்பத்தை கவலை யாக்காமல் அழிவுக்குரிய வாயிலாக ஆக்கிக் கொள்ளாமல் தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால் துன்பத்தை அறைகூவல் என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
ஆதலால் தீயூழை தீயூழ் துன்பம் தருவதற்குரிய வாயில்களைப் பகுத்தறிவுடன் ஆராய்ந்து செயல்களை மேற்கொண்டு தீ பூழையும் நாம் வெற்றிபெற வேண்டும்.
அவரவர் விளைவுகளின் பயனை அவரவர் அனுபவிக்க வேண்டுமென்பது ஒரு நியதி ஒரு ஒழுங்கு அதாவது உலகில் உயிரியலில் உள்ள ஓர் ஒழுங்கு முறைபிறழா நிகழ்ச்சி.
ஓர் ஊரில் வாழ்பவர்கள் அந்த ஊரின் மீது பற்றுக் கொண்டு அந்த ஊரை வளர்த்துப் பாதுகாத்தல் கடமையன்றோ இக் கடமையை எப்படிப் புறக்கணிக்க முடியும்.
ஆம் நூற்றுக்கு நூறு உண்மை பற்று என்பது உறவுகளைத் தவிர்ப்பது கடமைகளைத் தவிர்ப்பது எதுவுமே இல்லாமல் சூன்யமாக்குவது என்பதல்ல.
ஆனால் பணிகளை தொண்டுகளை புகழ் கருதியும் நன்றியினை எதிர்பார்த்தும் கைம்மாறுகளை எதிர் பார்த்தும் செய்தால் பற்று ஆகும் ஊழ்விளையும் பணிகளைப் பணிகளுக்காகவே மற்றவர்களுக்குப் பயன்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே செய்தால் ஊழன்று.
அதாவது செய்யும் காரியங்களின் நோக்கம் தற்சார்புடையதாக மட்டுமே விளங்குவதும் வெறித் தன்மையுடன் துய்க்கும் இன்ப துன்ப உணர்வுகளும் ஊழாக விளையும்.
ஆதலால் ஒருவருக் கொருவர் நன்மை செய்து கொள்வர் ஆனால் தீமை செய்து கொள்ள மாட்டார் நன்மை செய்து கொள்ளலாம் செய்து கொள்ள வேண்டும்.
ஆயினும் ஒருவர் ஒருவருக்கு நன்மை செய்யும் பொழுது நன்மையைச் செய்பவர்கள் உயர்ந்தவர்களாகவும் நன்மையைப் பெற்றவர்கள் தாழ்ந்தவர்களாகவும் கருத இடம் ஏற்படலாம்.
ஆதலால் ஒருவர் நன்மை செய்தாலும் அந்த நன்மை செய்பவர் செய்தே தீரவேண்டிய கடப்பாடும் நன்மை பெறுபவருக்கு நன்மை பெறுதலுக்குரிய உரிமையும் ஊழின் வழி அமைந்தன என்று கருதுவதின் மூலம் விருப்பு வெறுப்புகளைத் தவிர்க்கலாம் புதிய ஊழ் தோன்றுதலையும் தவிர்க்கலாம்.
வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் கண்டு வெறியுணர்வின்றித்தணிந்த உணர்வுடன் அல்லது நொந்து கொள்ளும் உணர்வுடன் துய்க்கும் இயல்பும் எளிதில் வருவதன்று.
ஆனால் உயிர் எடுத்துக் கொள்ளும் உடம்கள் முதுமையடைவதால் அந்த உடலைக் களைந்து புது உடல் எடுத்தலைத்தான் சாதல்பிறத்த கிலன்று தமிழ் கூறும்.
இளங்கோவடிகள் சிலப்பதிகாரத்தை மனித உலகத்திற்குத் தேவையான மூன்று உயர்க்குறிக்கோள்களை உணர்த்து ம் நோக்கத்துடன் இயற்றியுள்ளார்.
ஆக வீட்டிற்கும் நாட்டிற்கும் மட்டுமல்லாது எதிர்கால வரலாற்றுக்கும் விழுப்பம் சேர்க்கும் நல்ல மனைவியை உயர்ந்தோர் போற்றுதல் இயற்கை.
கோவலன் தன்னைப் பிரிந்து விடுவானோ என்ற அச்சத்திலேயே மாதவி கோவலனை மிகவும் கவனத்துடனும் பரிவுடனும் தன் பால் ஈர்த்து வைத்திருக்கிறாள்.
மாதவி காவிரியின் புலவாத் தன்மைக்கும் நிறை நலத்திற்கும் சோழனின் செங்கோலே காரணம் என்று சிறப்பித்து தொடர்ச்சியாகக் கோவலனின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொண்டவள் போலவும் அவன் பிரியாத பெரு நெறியில் நிற்க வேண்டும் என்ற பொருள்படவும் பாடுகிறாள்.
கோவலன் ஊழினை அடக்குதற்குரிய வலிமை யின்றி பழக்கவழக்கங்களால் நொய்மைப் பட்டிருந்ததால் மாதவியின் பாடல் அவனை எளிதில் தாக்கியது பாதிப்புக்குள்ளாக்கியது ஊழின் வழி அவன் உந்திச் செலுத்தப்பட்டான்.
தான் வளர்த்துக் கொண்ட ஊழைச் சிந்தித்து மறு ஆய்வு செய்து மாற்றிக் கொள்ளும் பழக்கங்களும் உடையவனாக இல்லை ஆதலால் ஊழின் வழியே செல்கிறான்.
ஒருவர் வாழ்க்கை தோல்வியைச் சந்திக்காமலிருக்க வேண்டுமானால் அவர் நாள்தோறும் சிந்தித்து தம்முடைய தீய பழக்கங்களை தவிர்த்துக் கொள்பவ ராகவும் நல்ல பழக்கங்களை வளர்த்துக் கொள்பவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
இவைகள் எப்படியிருப்பினும் இவைகளுக்கு அப்பாலும் நின்று சிந்தித்துச் செயல்படுவோராக அவர் வாழ்ந்தால் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற முடியும்.
எடுத்துக்காட்டு ஒன்று கோவலன் கணவனைப் பிரிந்து வாழ்ந்த ஒரு பெண்ணுக்குப் பொருள் கொடுத்து கணவனைச் சேர்ந்து அவள் வாழுமாறு வழி நடத்தினான்.
உடனே ஊழின் மீது வைத்துப் பாடுகிறார் யாழிசைமேல் வைத்துத் தன் ஊழ்வினை வந்து உருத்தது ஆகலின் என்று இங்கு ஊழ் என்று வலியுறுத்தப்படுவதை இந்தப் பிறப்பிலேயே உள்ள சென்ற காலப் பழக்க வழக்கங்கள் என்பதை உய்த்து உணர்ந்தால் பழக்கங்கள் தவிரப் பழகும் இயல்பிருந்தால் ஊழை வெற்றி காணலாம் என்ற உண்மை புலப்படும்.
கண்ணகியைக் காணும் தருணத்தில் கோவலன் தன்னுடைய சென்ற கால நடத்தைகளை எண்ணி வருந்தி அதனால் தன்னை வறுமை வந்தடைந்தது என்று நாணுகிறான்.
கோவலன் தோன்றி அரிய முயற்சிகளில் ஈடுபட்டு உழைத்துப் பொருள்களை ஈட்டியிருப்பானாகில் அவன் அந்தச் செல்வத்தின் அருமையை அறிந்து செலவழித்திருப்பான்.
கோவலன் தன் நிலை கண்டு வருந்துவதோடு மட்டும் நிறுத்திக் கொண்டு பெருமை சிறுமைகளைப் பற்றி கவலைப்படாமல் வாழும் உள்ளம் பெற்றிருப்பானானால் அவன் புகாரிலிருந்தே பொருளிட்டியிருக்க முடியும்.
அதாவது கெட்ட காலத்திலும் வாழும் காலத்திலும் ஒரே மாதிரியான உணர்வினைப் பெறும் இயல்பு அவனிடத்தில் இல்லாமல் ஊழின் ஆற்றலை வலிமைப்படுத்தியது.
ஆதலால் கோவலன் இழந்த பொருளை ஈட்டும் ஆவல் மானத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் விருப்பம் ஆகி பல்லாண்டு பழக்கப்பட்ட உணர்வுகள் தூண்ட மதுரைக்குச் செல்ல நினைக்கின்றான்.
அவனுடைய சென்ற கால வாழ்க்கை யையும் நிகழ்காலத் தாழ்ச்சியையும் எடுத்துக் கூறித் தூற்றுபவர்கள் யாரும் அங்கு இருக்க மாட்டார்கள்.
தன்னுடைய பழக்கங்களை மாற்றிக் கொள்ளத் துணிவில்லாமல் எங்கேயாவது யாருக்கும் தெரியாமல் பொருளை ஈட்டி வாழ்க்கையை நடத்தினால் சரி என்ற முடிவுக்கு வந்து விடுகிறான்.
கோவலன் சிலம்பை விற்கப் புறப்படும்பொழுது கண்ணகியைப் பிரிகின்ற துயரம் பெருமை இழந்து வறுமை நிலையில் சிலம்பு விற்கச் செல்லும் வருத்தம் ஆகியன நெஞ்சை உறுத்த உலகத்தார்க்கு ஒத்துவராத நடையோடு மதுரைக்குள் செல்கிறான்.
முறை பரம்பரைச் செல்வத்தை மேலும் பெருக்க வளர்க்க முடியாமல் அழித்த இழிவு ஆகிய சென்ற காலப் பழக்க வழக்கங்கள் ஊழாக உருப்பெற்று கோவலனைப் பிடர் பிடித்து உந்திச் செலுத்துகின்றன.
பொற் கொல்லன் வெற்றிகரமாக தனது பணியை முடித்து நாடாள்வோனின் காவலருடன் கோவலனிடம் வருகிறான் கோவலனை கள்வன் என்று காவலரிடம் காட்டுகிறான்.
சென்ற கால நிகழ்ச்சிகளை நினைத்து வருந்துதலை தவிர்த்து புதிய ஆள் வினையாற்றலைப் பெறும் நோக்கம் வந்திருக்குமானால் பொற்கொல்லனை எதிர்த்துப் போராடியிருப்பான் ஐயப்படும் காவலருக்கு எடுத்துக் கூறியிருப்பான்.
தவறுகளை உணர்ந்து தவறுகள் நீங்கிய சிறப்புடைய வாழ்க்கை வாழ அங்ங்ணம் வாழ்தலுக்குரிய களங்களை அமைக்க அடலேறுபோல அயர் விலாத முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும் வாழ்க்கையே வாழ்க்கை அது அறிவறிந்த ஆள்வினையுடைய வாழ்க்கை ஊழையும் உப்பக்கம் காணும் வாழ்க்கை வாழ்வாங்கு வாழும் வாழ்க்கை.
ஆயினும் அந்த ஊழினை வெற்றி காணும் ஆகூழ்ப் படைக்க கோவலன் முயன்றிருப்பானாகில் அவன் வெற்றி பெற்றிருப்பான் வாழ்ந்திருப்பான் பாண்டியனுக்கும் பெருமை சேர்த் திருப்பான் நாட்டின் தீய சக்தியாகிய பொற்கொல்லன் ஒதுக்கப்பட்டிருப்பான்.
நல்லன சிந்தித்து ஆற்றலோடு செயல்பட வேண்டியவர்கள் அங்ஙனம் வாழத் தவறுவதன் மூலம் தீய சக்தியை வளர்த்து விடுகிறார்கள் என்பது வரலாற்றுக் கருத்தாகிறது.
செய்தியறிந்து கொள்ள தவறுதலாக கதவைத் தட்டி கணவன் மனைவி யிடையே ஐயப்பாடு தோன்ற காரணமாக இருந்ததற்காக தனது கையையே வெட்டிக் கொண்ட பொற்கைப் பாண்டியனின் வழிவழி வந்த அரசு.
இளங்கோவடிகள் புறஞ்சேரியிறுத்த கதையில் பாண்டிய மன்னனின் செங்கோன்மைச் சிறப்பையும் உலகு தழுவிய புகழுடைய பேரரசாக விளங்கியதையும் விளக்கிக் கூறி வாழ்த்துகிறார்.
அவன் அரசுக் கட்டிலில் ஏறின காலம் தொட்டு அறம் ஒன்றினையே அறிந்தவன் நல்லனவே கேட்டு பழகியவன் முறை செய்தே பழக்கப்பட்டவன் இப்பழக்கமாகிய ஊழ் அவனுடைய ஊனில் உயிரில் உணர்வாகக் கலந்து விட்டது.
தவறு செய்யாத நிலையில் அரசி தவறெனக் கொண்டமையாலும் காதல் மிகுதியினாலும் நிலைமாறி அரசனின் வாய் உமிழ்நீர் வற்றி கொன்று அச்சிலம்பு கொணர்க என்று கூறி சொற்சோர்வுபட்டு விட்டான்.
அயரா ஆள்வினை யோடு நீதியில் தோய்ந்த நெஞ்சத்தோடு தனது செங்கோலை வளைய விடாமல் உயிரையே ஆணியாகக் கொடுத்து செங்கோலை நிமிர்த்தி உலகத்திற்கே காட்டினான்.
கணவன் சொல்வது தவறாக இருக்குமானால் பெண் அந்தத் தவற்றுக்கு உடந்தையாக இருந்து கணவனுக்குக் கேடு சூழ்வதை எப்படி கற்பு என்று ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்?
கணவனுக்கும் தனக்கும் இருவரும் சார்ந்த குடும்பத்திற்கும் குடும்பத்திற்குக் களமாக இருக்கும் சமுதாயத்திற்கும் நலம் பயக்கின்றவாறு வாழ்வதும் கணவனின் வாழ்க்கையை அந்த வாழ்க்கையில் நிலை நிறுத்துதலும் தான் உண்மையில் சிறந்த பெண்ணின் கடமை.
அதிலும் ஒருவனும் ஒருத்தியுமாகக் கூடி நெடிய நாட்கள் வாழ வேண்டுமானால் அவர்களுடைய அன்பு ஆழமானதாக அகலமானதாக உறுதியானதாக இருக்க வேண்டும்.
தூய அன்பு கணவனுக்காகத் தியாகம் செய்தல் வாழ்க்கையில் அனைத்துத் துறையிலும் கணவனுக்குத் தோழமையாதல் துணை நிற்றல் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்த ஒழுக்க நெறிக்கே கற்பு என்று பெயர்.
உயர்ந்த கற்புடையப் பெண்ணின் இலக்கணம் கணவனை வாழ்வித்து வாழ்தல் உயர்த்தி உயர்தல் உடலும் உயிரும் என வாழ்க்கையில் ஒன்றாகிவிடுதல்.
கோவலனின் உயிரும் உணர்வும் மகிழ்ந்து இன்புறத்தக்க அளவிற்கு அவள் இன்பப் பெட்டகமாக இருந்தாள் என்பதை இளங்கோவடிகள் கோவலன் வாயிலாக அப்படியானால் ஏன் கோவலன் கண்ணகியை விட்டுப் பிரிந்தான்?
கண்ணகியிடம் மாதவிக்கிருந்த கவர்ச்சியில்லை கோவலன் கலைஞன் கண்ணகியிடம் கலையுணர்வு இல்லை கலை இல்லை என்றெல்லாம் சொல்கின்றனர்.
ஆதலால் இயல்பான வளர்ச்சிப் போக்கும் அவனது வளர்ச்சிப் போக்கை உந்திச் செலுத்திய அவன் காலத்திய சமுதாய நிலையும் கோவலனை கண்ணகியை விட்டுப் பிரித்தன.
கணவன் துய்த்து மகிழும் காலங்களுக்கு ஏற்றாற் போலவே ஒப்பனை செய்து கொள்வர் அதனாலன்றோ காரைக்கால் அம்மையார் தம் கணவன் தம் அழகு தலத்தினைத் துய்த்து மகிழ மறுத்தபோது துறந்தார் பேய் வடிவம் கொண்டார்.
அதனாலன்றோ கோவலன் கண்ணகியை விட்டுப் பிரிந்து மாதவியிடம் சென்றபோது வடு நீங்கு சிறப்பின் தன் மனையகம் மறந்து என்று இளங்கோவடிகள் கண்ணகியைப் பெருமைப்படுத்து கின்றார்.
தற்காத்தலிலேயே தன் கணவனுக்கு எதிரிடையான எந்தக் குணக்கேடுகளையும் தான் பெறாது ஒழுகுதலும் அடங்கும் பெருமை புகழ் ஆகியனவும் கூட அடங்கும்.
கண்ணகி கற்புக்காக கோவலனின் புகழைக் காப்பதற்காக உள்ளத்தின் துன்பத்தினை மறந்து கோவலனின் பெற்றோரிடமும் அவர் தம் வீட்டுக்கு வரும் சான்றோரி டமும் செயற்கையாகப் புன்முறுவல் பூக்கின்றாள்.
கண்ணகி கோவலனைப் பிரிந்து வாழ்ந்த நிலையிலும் தம் கற்பினையும் காத்துக் கொண்டாள் கோவலனுக்குரிய எந்த நலன்களையும் இழக்காமலும் பேணிப் பாதுகாத்து வந்தாள்.
காரணம் கோவலன் பரத்தை வழி ஒழுகின தோடன்றி நெறிமுறை சார்ந்து வாழாது நகரில் சுற்றித் திரியும் இளைஞர்களுடன் கூட்டுச் சேர்ந்துவிட்டான்.
பல நாட்கள் கணவனைப் பிரிந்து வருந்தும் கண்ணகிக்கு இந்த வழிகாட்டுதல் ஆறுதல் தரும் இன்பம் அளிக்கும் என்று தேவந்தி எண்ணினாள்.
அதனால் தமிழ்ப் பெண்டிர் தத்தம் கணவனின் தவறுகளை நெஞ்சத்தாலும் நினைத்துப் பார்க்க மாட்டார்கள் என்று ஐங்குறுநூறு எடுத்துக் காட்டும்.
மாதவியிடம் தங்கியிருப்பது கோவலனுக்கு விருப்பமாயின் அவனது விருப்பத்திற்குக் குறுக்கே நிற்பானேன் என்று கருதி கோவலன் மகிழ்வுக்கு முதன்மை கொடுக்கும் கண்ணகியின் திறமும் புலப்படுகிறது.
அப்போது கண்ணகி போற்றா ஒழுக்கம் புரிந்தீர் யாவதும் மாற்றா உள்ள வாழ்க்கையேன் ஆதலின் ஏற்றெழுந்தனன்யான் என்று கூறுகிறாள்.
இங்கு போற்றா ஒழுக்கம் புரிந்தீர் என்பது போற்றுதலுக்குரிய ஒழுக்கத்தை மேற்கொள்ளவில்லை என்றுதான் பொருளே தவிர அது இழிநிலை கருத்தைத் தராது.
சமூகத்தின் நினைப்பு கோவலனுக்கு எதிராக இருக்கிறது என்பதைக் கண்ணகி அறிந்திருந்தாலும் அவள் கோவலன் தன் கணவன் என்ற அடிப்படையில் காதலையும் கடமையாக்கிக் கோவலன் வார்த்தையை மறுக்காத மறுக்க நினைக்காத ஒழுகலாறுடையேன் என்று தன் நிலையைக் கோவலனுக்குத் தெரிவித்துத் தன்பால் கோவலனுக்கிருந்த ஐயத்தையும் அச்சத்தையும் நீக்குதற் பொருட்டே கூறுகிறாள்.
இந் நோக்கம் கண்ணகிக்கு ஆழமாக இருந்தது என்பதை புகாரில் மாதவியை விட்டுப்பிரிந்த கோவலன் கண்ணகியை நோக்கி வந்தபொழுது கண்ணகி கோவலனுக்குத் தன்னம்பிக்கையும் நலமும் மகிழ்வும் தரும் வகையில் நலங்கேழ் முறுவல் நகை முகம் காட்டி வரவேற்கிறாள் என்று இளங்கோவடிகள் கூறுவதால் அறிக.
இதற்கு மாறாக அவன் பொருள் தேவையின் காரணமாக தாமே கோவலன் மீதுள்ள காதல் மிகுதியால் மேலும் பொருள் வழங்கும் நோக்கத்தோடு சிலம்புள கொனம் என்கிறாள்.
மீண்டும் தொடர்ச்சியாகப் பெறுதற்கு பொருள் யாதொன்றுமில்லை என்ற குறிப்பை உணர்த்துவதன் மூலம் அவனைப் பொருள் செயல் வழியில் நெறிப் படுத்தலாமா என்று எண்ணியே சிலம்புள கொணம் என்று கூறுகிறாள்.
கோவலனை மதுரைக்கு சென்று வாணிகம் செய்து பொருளிட்ட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் ஆற்றுப் படுத்தியது சிலம்புள கொணம் என்ற கண்ணகியின் சொல்லே என்று கூறலாம்.
ஆதலால் கண்ணகியின் வாழ்வும் இலட்சியமும் கோவலனைச் சார்ந்து இயங்கியது கற்புடைப் பெண்ணின் அடுத்த கடமை தகை சான்ற சொற்காத்தல் என்பதாகும்.
அது போலவே கணவன் மொழிந்த வாக்கு சூளுரை ஆகியவைகளை நிறைவேற்றி அவன் மொழிந்த சொல்லை நிறுத்தத் தக்கவாறு கற்புடைய மனைவி தோழமையாக விளங்கித் துணை செய்ய வேண்டும் தன்னயப்பால் கணவனின் கொடைக்கு இடையூறாக விளங்கக்கூடாது.
கோவலன் கள்வன் என்று சொல்லப் பெற்று கொல்லப் பட்டான் என்ற செய்தியைக் கேட்டவுடன் கண்ணகிக்குக் கோவலன் மீது எள்ளளவும் ஐயம் ஏற்படாதது கண்ணகியின் கற்புக்குச் சிறப்பு.
கண்ணகிக்கு ஐயத்தின் அடிச் சுவடேயில்லாத நம்பிக்கை கோவலனிடத்தில் கோவலன் தன்னைப் பிரிந்து துன்புறுத்தினானா யினும் அவள் அத்துன்பத்தைத் தாங்கி தவம் செய்தாளே தவிர கோவலனுக்கு இம்மியும் நெஞ்சத்தாலும் தவறிழைக்கவில்லை.
ஆனால் தன் கணவன் தவறு செய்யவில்லை என்று திடமான நம்பிக்கை நெஞ்சளவில் மட்டும் கொள்ளாமல் தன் கணவனின்மீது சுமத்தப்பட்ட பழியைத் துடைக்க அரசை எதிர்த்துப் போராடும் அளவுக்கு கண்ணகி துணிந்து விட்டாள்.
பாண்டிய அரசிடம் வழக்குரைக்கச் சென்றதே கணவனை மீட்க அல்ல கணவனின் புகழை மீட்கத்தான் கோவலன் கள்வன் அல்லன் என்று உலகறியச் செய்து அவன் புகழைக் காப்பாற்றிய கண்ணகியின் கற்பு தெய்வக் கற்பு மறக் கற்பு அரசியலையே மாற்றி யமைத்த ஆளுமையுடைய கற்பு.
வெகுள வேண்டிய இடங்களில் வெகுளாமல் இருப்பவர்கள் அநியாயக்காரர்கள் கொத்தடிமைகள் கோழைகள் வாழ்க்கையின் பொருள்புரியாத புல்லறிவாளர்கள்.
கோவலனின் வாழ்க்கை தன்னுடைய நலனுக்கு ஏற்றதாக இல்லையானாலும் அவன் புகழைப் பாதுகாக்கும் உணர்வோடு பூம்புகாரில் பொறுமையாக இருந்தாள்.
ஆதலால் தனது இளமையை இழந்தும் வாழ்க்கை நலன்களை இழந்தும் காப்பாற்றிய கணவனின் புகழ் மதுரையில் மாசுறுவதை அவளால் தாங்கமுடியவில்லை.
இழப்பில் கண்ணகிக்கு இருந்த ஆற்றாமையைவிடகோவலன் மீது சுமத்தப் பெற்ற பழியில்தான் அவளுக்கு இருந்த ஆற்றாமைஆத்திரமே அதிகம்.
ஆயினும் தன்னுடைய தெளிவான கருத்தை வலியுறுத்தாமல் கணவனின் வாயிலாகவே தான் கள்வன் அல்லன் என்று கேட்டறிய விரும்புகிறாள் துடிக்கிறாள்.
தன் கணவன் கோவலன் மீது கள்வன் என்று பழி சுமத்திய பாண்டியப் பேரரசன் வாய் மொழியினாலேயே கோவலன் கள்வன் அல்லன் என்ற முடிவைப்பெற்று உலகத்திற்குத் தந்து கோவலனுடைய புகழைக் காப்பாற்றினாள்.
அன்று கண்ணகி பாண்டிய அரசோடு போராடிக் கோவலன் புகழைக் காப்பாற்றத் தவறியிருந்தாளானால் இன்று கோவலன் நினைப்பதற்குக்கூட தகுதி அபுடையவனாக இருந்திருக்க மாட்டான்.
ஆனால் கேட்பாரைத்தான் காணோம் அமைச்சர்களாக இருந்தோரும் ஊர்காவலர்களாக இருந்தோரும் அரசன் தங்களுடன் சூழ்ந்து ஆராயாமல் பொற்கொல்லன் சொற்கேட்டு அவ்வழிச் செயற்பட்டு விட்டானே என்று துணுக்குற்றாரில்லை.
அமைச்சர்களும் மற்றவர்களும் நமக்கு ஏன் பெரிய இடத்துப் பொல்லாப்பு என்று வாளா இருந்து வயிறு வளர்த்திருப்பர் போலும் ஆதலால் ஒரு நாட்டுச் சமுதாய அமைப்பு கெட்டுப் போனால் ஒழிய அரசு தவறு செய்ய முடியாது.
தவறு செய்வதற்கு நேரிடையாக நெடுஞ்செழியன் காரணமாக இருந்தாலும் அவனை இவ்வகைக் குற்ற நெறியில் செலுத்திய அந்த நகரத்து மக்களும் பொறுப் பாவர்.
ஆதலால் கண்ணகி மதுரைக்கு எரியூட்டியது அரசியல் நீதி சமுதாய நீதி அறத்தின் ஆட்சி கொற்றம் செய்த கொடுமையிலிருந்து குடி மக்கள் நல்லாட்சியை அமைத்த வரலாறு இளங்கோவடிகள் தமது காப்பியத்தை மூன்று குறிக் கோள்களோடு தொடங்குகின்றார்.
ஆனால் இந்த நூற்றாண்டு அறிவியலறிஞர்கள் ஒருவர் தம் பொறுப்புக்களை கடமைகளை முறையாகச் செய்தல் ஒழுக்கத்தின் அடையாளம் என்று வரையறுத்துக் கூறுகின்றனர்.
அந்தச் சூழ்நிலையையும் அவள் எதிர்த்துப் போராடுவதென்றால் கோவலனின் விருப்ப உணர்வுகள் கெட்டுப் போகுமோ என்ற உணர்வில் தன்னல மறுப்பிலும் கோவலனின் நலம் பேணுதலிலும் இருந்த முனைப்பு அவ்வகையில் அவளைப் போராடத் தூண்டவில்லை.
இளங்கோவடிகள் மண்ணக மாதர்க்கு அணியென விளங்கிய கண்ணகி விண்ணக மாதர்க்கு விருந்தாக அமையும் அருட் காட்சியை நெஞ்சு குளிர எடுத்தோது கின்றார்.
சேரன் செங்குட்டுவன் இமயத்துக் கல்லில் கண்ணகிக்குச் சிலை யெடுத்து கங்கை நீராட்டி வஞ்சித் தலை நகரில் கோயிலில் எழுந்தருளச் செய்கிறான்.
முடியுடை அரசர்கள் பலர் சூழ்ந்து போற்றுகின்றனர் கற்புக் கடம் பூண்ட கண்ணகி தேவியிடம் நாடாளும் செங்கோன்மை தவறாதிருக்க வரம் வேண்டுகின்றனர்.
சிலம்பில் கண்ணகிக்கு அடுத்த நிலையில் சிறப்பாகப் பேசப் பெறும் பாத்திரம் மாதவி மாதவி விவாதத் திற்குரிய பாத்திரமாக விளங்கினாலும் அவள் விளங்கு புகழ் படைத்த பாத்திரமேயாம்.
சமணசமயச் சார்பில் சிந்திப்பவர்கள் ஊழ்ச்சிறப்பை உணர்த்துவதற்காக எந்த ஒரு நிகழ்ச்சியையும் முற்பிறப் போடு கொண்டு இணைப்பது ஒரு மரபு.
மாதவி யாழ் மீட்டும் கலை கற்றுத் தேறினாள் பாடற்கலை பயின்றாள் ஏழாண்டுகள் ஆடலும் பாடலும் இடைவிடாது பயின்று தேர்ச்சி பெற்றாள்.
தலைக்கோல் சிறப்புப்பெற்ற மாதவி ஆயிரத்தெண் கழஞ்சு பசும்பொன் ஒரு நாள் பரிசாகப் பெற்றாள் மாதவி பிறப்பிற் குன்றாப் பெருந் திருவினளாயினும் சார்பு யாரை விட்டது?
கோவலன் மாலையை வாங்கினான் மாதவியின் மனையில் புகுந்தான் மாதவியை அடைந்து இன்புற்று மயங்கி அமைந்தான் மாதவியைப் பிரியா இயல்பினனாகப் பெருவிருப்புடையவனாகக் கோவலன் விளங்கினான் மாதவியின்பால் உள்ள ஈடுபாட்டினால் கண்ணகியை மறந்தான் மனையறத்தை மறந்தான் மாதவியின் வீட்டிலேயே வாழ்பவனாயினான்.
ஒரு கல்லை அருச்சகர் உபாசித்து அருச்சிப்பதன் மூலம் கடவுளாக்குவதைப்போல ஒரு பெண் தன்னுடைய கணவன் எவ்வளவு குற்றங்குறைகளுடையவனாக இருந் தாலும் அவள் மட்டும் சிறந்த அன்பும் செயல் திறனும் உடையவளாக இருப்பின் தன் கணவனைச் சிறப்புடைய தலைமகனாக விளக்கமுறச் செய்ய முடியும்.
உணவுக்கு உழைக்காமல் ஊரார் உழைப்பில் உண்டு கொழுத்துத் திரியும் இத்தகு நகர நம்பியர்கள் கூடிக் கூடிப் பயனற்ற சொற்களைப் பேசிப் பொழுது போக்குவர் பேச்சினூடே தாங்களாகவே நெடிய சிரிப்புச்சிரித்துக் கொள்வர் பரத்தமை கொண் டொழுகுவர்.
பிறப்பால் இத்தகைய தலைமகனாகக் கோவலன் வளர்தற்குரிய வாய்ப்பிருந்தும் நல்லூழின்மையால் அவன் நகரம் திரிதரு நம்பியர் குழாத்துள் சிக்கிக் கொண்டான்.
மாதவிக்குத் தன்னை மிக அழகுற ஒப்பனை செய்து கொள்ளுவதில் இயல்பாக விருப்ப மில்லையானாலும் கோவலன் மகிழ வேண்டும் என்பதற்காகவே அவள் ஒப்பனை செய்துகொண்டாள்.
அவனுடைய செல்வத்திற்கேற்ப அவன் வள்ளமை யுடையவனாகவும் புகழுடையவனாகவும் விளங்காது போனால் மாதவியின் கூட்டினால்தான் இந்தத் தவறுகள் வந்தன கோவலன் வள்ளன்மை இழந்தான் புகழை இழந்தான் என்று ஊரவர் பேசாதிருக்க கோவலன் விரும்பியவாறெல்லாம் அறம் செய்து ஒழுக மாதவி துணை நின்றாள்.
விழாவில் கோவலனிடம் தானம் பெறுவதற்காக ஒரு பார்ப்பனன் வந்தான் சோழப் பேரரசின் பட்டத்து யானை மதம் பிடித்து பாகனின் கட்டுக்காவலை மீறி ஓடி வித்தது.
அது மட்டுமல்ல பிறருடைய தீவினையைத் தீர்ப்பதனால்தான் ஒருவர்க்குப் புண்ணியம் உருவாகிறது கிடைக்கிறது என்றும் இளங்கோவடிகள் கூறுகின்றார்.
அதுவும் அறியாத ஒன்றினை அறிந்ததுபோல் சாட்சியம் கூறல் பொல்லாத தீமை இத்தகு தீமையைச் செய்தோரை உயிருடன் நிலத்தில் அறைந்து உண்ணும் பூதம் ஒன்று பூம்புகாரில் இருந்ததாம்.
இச் சூழ்நிலையில் கோவலன் பூதத்தினை அணுகி தூர்த்தனை விட்டுவிடுமாறும் அத்தூர்த்தன் உயிர்க்குப் பதில் தன்னுயிர் கொள்ளுமாறும் வேண்டுகிறான்.
பூதமோ அதற்கு உடன்படவில்லை பாவியின் உயிரை விட்டுவிட்டு நல்லுயிர் கொள்ளும் தீவினையைத் தாம் செய்யத் தயாராக இல்லை என்று பூதம் மறுக்கிறது.
ஆதலால் மாதவியால் கோவலன் வாழ்க்கை அழிய வில்லை வளர்ந்தது ஆனால் கண்ணகிபால் கோவலன் செல்லாமைக்குக் காரணம் மாதவியின் செப்பம் சான்ற மனையற வாழக்கையின் பண்பேயாகும்.
எந்தி வழியிலும் கோவலனைப் பிரிந்தால் தன்னைப் பரத்தமையாக்கத் தன் சுற்றத்தார் முயல்வர் என்று எண்ணிய மாதவி கோவலன் எந்தவொரு குறையாலும் தன்னைப் பிரியாமல் பேணிப் பாதுகாத்து வந்தாள்.
பெரும்பொருள் குறைந்ததற்குக் காரணம் மாதவியால் சென்று தங்கிய கோவலன் பொருள் ஈட்டத்தைக் கவனிக்கவில்லை வணிகத்தைக் கவனிக்கவில்லை.
கோவலனும் மாதவியும் கடலாடச் சென்று ஆடிக் க்ளித்து மகிழ்ந்து அமர்ந்திருக்கும்பொழுது மாதவி கோவலன் கையில் யாழினைக் கொடுத்து மீட்டிப்பாடச் சொல்கிறாள்.
மாதவி தன் ஊடலை முகக்குறிப்பில் ஒதுங்கி நிற்றல் முதலிய வழிகளில் புலப்படுத்தியிருந்தால் கோவலன் மாதவியின் ஊடற் குறிப்பை உணர்ந்திருப்பான்.
அவள் வேறொருவனை நாடுவதாக இருந்தால் வசந்தமாலை போன்றவர்கள் குலவொழுக்க மாகிய பரத்தமையை நாடும்படி தூண்டிய காலத்திலேயே செய்திருக்கலாம்.
மாதவி கற்புடைய பெண்ணாகக் கோவலனிடத்தில் தங்கி வாழவேண்டும் அவ்வழி பரத்தமைக் குலமரபை மாற்ற வேண்டும் என்ற திண்ணிய உறுதி கொண்டிருந்தாள்.
அதனால்தான் கோவலன் கண்ணகியை விட்டுப் பிரிந்த பொழுது ஊழினைக் காரணமாகக் காட்டவே இளங்கோவடிகள் மாதவியைவிட்டு கோவலன் பிரிகிற பொழுது ஊழ்வினை வந்து உருத்ததாகலின் என்று கூறுகிறார்.
கோவலனது வாழ்க்கையின் வலிமை வலிமை யின்மை நல்லுணர்வுக்குறை ஆகியன மாதவி அறிந்திருந்ததே ஆயினும் கலை கவிதைப் போட்டிகளின் சூழ் நிலைகளில் மாதவி சோர்ந்துவிட்டாள்.
மழலைச்சொல் என்பது உள் நோக்கமில்லாதது தூய்மையானது இளங்கோவடிகளின் மழலையின் விரித்துரை எழுதி என்ற வரி மாதவியின் தூய்மையைப் புலப்படுத்துகிறது.
உயிர்களுக்குக் காதலுணர்வு தோன்றி வளர்ந்து முறையாகத் துய்த்து மகிழும் விருப்பங்களை உருவாக்க அன்னை உமையம்மை இன்ப உணர்வைத் தோற்று விக்கும் கரும்பைத் தன் கரத்தில் ஏந்தியிருக்கிறாள்.
ஆதலால் அருமைக்குரிய தலைவன் பெருமானே இதனை அறிந்து அருள் செய்க என்ற வகையில் திருமுகத்தை எழுதி வசந்தமாலையின் வழி கொடுத்தனுப்பினாள்.
முன்னர்க்கூடி வாழ்ந்த காலத்தில் மாதவி ஊடல் தவிர்த்துக் கூடுதற்குத் துணையாக இருந்த நிகழ்ச்சியைக்கூட நடிப்பு என்று கூறுகிறான்.
இதனால் மாதவியின் பால் குறை இல்லை என்பது தெளிவு எனினும் கோவலனிடத்திலிருந்த தனியாக் காதலால் மாதவி மீண்டும் முயற்சி செய்கிறாள் மாதவி கோவலனின் துனியை மாற்ற முடியாமையை நினைந்து வருந்துகிறாள்.
காதலர் இருவரிடையில் புலவியோ துனியோ ஏற்பட்டு அதுமாறாது நீட்டித்தால் இருவரில் ஒருவர் தம் நிலையை வற்புறுத்தாது மற்றவர் நிலையைச் சார்ந்து ஒழுகுதல் கடமை நாகரிகம்.
காதலனைப் பிரிந்து பிரிவுத் துன்பத்தால் வருந்தும் ஒரு காதலி தன் காதலனுக்கு எழுதிய திருமுகம் மற்றவர்களும் அதிலும் சிறப்பாக பெற்றோர்களும் படிக்கத்தக்கதாக அமைந்ததெனில் மாதவி எவ்வளவு செழிப்பாக வளர்ந்திருக்கிறாள் என்பதை அறிய முடி கிறது.
தாங்கள் பெற்றோர்க்குரிய பணிகளைச் செய்யாமல் குலத்திற் பிறந்து சிறந்த கண்ணகியோடு எல்லாருக்கும் வாழ்வளிக்கும் பூம்புகாரை விட்டு இரவில் யாரும் அறியாது சென்றது ஏன்?
அதாவது குலப் பிறப்பாட்டியோடு இர விடைக் கழிதற்கு என் பிழைப்பு அறியாது கையறு நெஞ்சம் என்ற சொற்றொடரில் கண்ணகி குலப்பிறப்பாட்டியாக இருந்ததால் கோவலன் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறான் தன்னை அழைத்துச் செல்லாததற்குக் காரணம் தான் குலப்பிறப்பாட்டியாக இல்லாததுதான் என்றுணர்கிறாள் போலும் ஆனால் இத் திருமுகம் வாயிலாக மாதவி கோவலனை மாசின்றிக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற கொள்கையுடையவளாக விளங்குகின்றாள்.
தூய்மையையும் காதல் மனைவிக்குரிய கடைப் பிடியையும் மேற்கொண்டோழுகினாலும் எளிதில் தன்னை நீங்கிய கோவலனை நினைந்து வருந்தாது போனாலும் இதற்குக் காரணமாயமைந்த சமுதாய நியதிகள் மாதவியை வருத்தியிருக்கிறது.
பாண்டிமாதேவி பாண்டியன் இறந்தவுடன் உயிர் நீத்தான் ஆம் பாண்டியன் பாண்டிமாதேவிக்கென்று யாதொரு கடமையும் விட்டுச் செல்லவில்லை.
இந்த மூவேந்தர்களுள் சோழப் பேரரசர்கள் திருக் கோயில்கள் கட்டுதல் இசை நடனம் முதலிய கலைகளை வளர்த்தல் நிலவளம் நீர்வளம் முதலியன பேணுதலில் அதிக ஆர்வம் காட்டினர்.
அணை கட்டித் தண்ணிர் தேக்கும் நீர்ப்பாசன நிர்வாக மேலாண்மையைத் தமிழ்நாட்டு வரலாற்றில் அறிமுகப்படுத்தியது சோழப்பேரரசே அதுபோலவே நில அளவையையும் அறிமுகப் படுத்தியது.
ஊராட்சி மன்றங்கள் சட்டப்படி இருந்தாலும் கூட நாடு பாதி காடு பாதி என்பதைப் போல் ஊராட்சி மன்றங்களை இயங்காமல் முடக்கி வைப்பதுதான் அரசின் பணியாக இருந்து வருகிறது ஊராண்மை இருந்தால்தான் கிராமங்கள் வளரும் அரசின் பணி எளிதாகும்.
பாண்டியன் ஆரியப் படை கடந்த நெடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பாண்டியன் அறிவுடை நம்பி ஆகியோர் கவிஞர்களாக விளங்கிய பாண்டியர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
சிலப்பதிகாரம் தமிழினத்தின் தேசியக் காப்பியம் தமிழகம் தழீஇய காப்பியம் முத்தமிழ்க் காப்பியம் சிலம்பை இயற்றியவர் இளங்கோவடிகள்.
இந்தச் சோழர் ஒன்பதின்மரையும் போரில் வென்று தனது மைத்துனனிடம் சோழப் பேரரசின் கொற்றத்தைத் தந்து ஒரு நிலைப்படச் செய்த பெருமை சேரன் செங்குட்டுவனுக்கு உண்டு.
மன்னர் மன்ன தமிழ் நாட்டரசர்கள் வட புலம் வெற்றி கொண்டபோதும் வட பனி மலையில் இமயத்தில் சின்னங்கள் பொறித்தபோதும் எம்மைப் போல வலிமையுடைய அரசர் இல்லைபோலும் என்று வடநாட்டு அரசர்கள் கூறிய செய்தியை உரைக்கின்றனர் செங்குட்டுவனிடம்.
நாட்டில் மழை வளம் குறைந்தாலும் சரி உயிர்கள் வருத்தமுற்றாலும் சரி செங்கோல் செலுத்துவது துன்பமேயாம் போற்றத் தக்கதல்ல என்பது செங்குட்டுவன் கருத்து.
பாண்டிய நாட்டில் நடந்த நிகழ்வுகள் பற்றி பாண்டிய அரசனைப் பற்றி செங்குட்டுவனிடம் இகழ்வுக் குறிப்பு யாதொன்றும் தோன்றவில்லை.
செங்குட்டுவன் தாபதர்கள் வாயிலாக ஆரிய அரசர்கள் தமிழ் நாட்டரசர்களை இழித்துக் கூறியதைக் கேட்டுப்பொருமினான்ஆரிய அரசர்கள் கொட்டத்தினை அடக்க வேண்டும் என்று உறுதி பூண்கின்றான் வஞ்சினம் மேற்கொள்கின்றான்.
ஆயினும் செங்குட்டுவன் வடபுலத்துப் போரில் வெற்றி பெற்ற பிறகு பிடித்த கைதிகளைச் சோழப் பேரரசுக்கும் பாண்டிய பேரரசுக்கும் கொண்டு போய் காட்ட ஏற்பாடு செய்கிறான்.
சோழ பாண்டிய அரசர்கள் தம்முடைய வெற்றியை தமிழன் வெற்றி தங்களுடைய வெற்றி என்று எண்ணுவர் என நம்பிக் கைதிகளைக் கொண்டுபோய்க் காட்டச் சொன்னான்.
கைதிகளைப் பார்த்த சோழ பாண்டிய அரசர்கள் போரில் உயிர் பிழைத்து ஓடுபவர்களைச் சிறைப்பிடித்தல் வீரமன்று என்று கூறி விடுகின்றனர்.
செங்குட்டுவன் கண்ணகி கோட்டம் அமைத்துக் கடவுண்மங்கலம் செய்தபோது சிறைப்பட்ட ஆரிய அரசரை விடுதலை செய்து அரசு விருந்தினர் தகுதியில் உபசரணை செய்து பத்தினி வழிபாடு நிறைவெய்தியவுடன் அவரவர் நகருக்குச் செல்லுமாறு ஏற்பாடு செய்தான்.