sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பள்ளி வாசலுக்குச் செல்வதற்காக கஷ்டப்பட்டு எழுந்தபோது மரணம் பற்றியும் அதை துணிச்சலாக சந்திப்பதைப் பற்றியும் கஸீதா பாடினார்கள் இமாம் ஷாபிஈ அவர்களை சித்ரவதை செய்தபோது லுன் நபிய்யி தரிய்யத்தி வ ஹம் இலய்ய வஸீலத்தீ எனது சேமிப்பெல்லாம் அருமை நபியின் வழித்தோன்றல்கள்தான் என்னும் பொருள்படும் கவிதையினைப் பாடினார்கள் இமாம் நஸீமி ரஹ் அவர்களை தலை கீழாகத் தொங்கவிடப்பட்டு அவர்கள் தோலை உரித்துக் கொன்றனர் பாவிகள்.
கொடுங்கோலன் என்ற பெயரை வாங்கிக்கொண்டுவிட்ட யஸீது கூட கவிதைகள் இயற்றுவதில் சிறந்து விளங்கினார் பல லட்சம் பேரை கொன்று குவித்த ஹிட்லர் ஒரு வெஜிடேரியன் என்பதுபோல ஆனாலும் உண்மை அதிலே எஞ்சிய பொற்துகள்கள் உலகமுடிவு நாள் வரை பல திசைகளில் இருந்தும் பல மொழிகளிலும் நம்பிக்கையின் மற்றும் மனிதாபிமானத்தின் கடைசி பருக்கை இருக்கும் வரை மின்னிக்கொண்டே இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
இஸ்லாமும் கவிதையும் நாகூர் நாகூர் எழுத்தாளர்கள் நாகூர் மண் வாசனை நாகூர் ரூமி வெறும் சதை இரத்தம் எலும்பு இவைகளால் படைக்கப்பட்டவன்தானா மனிதன்?
இடிந்த பிறகுதான் புரிகிறது வெறும் கற்களுக்கும் இரும்புக் கம்பிகளுக்குப் பின்னால் இனம்புரியாத ஒரு ஈர்ப்பு சொல்ல இயலாத ஒரு பிணைப்பு அந்த வீட்டோடு இணைந்திருக்கிறது என்று.
சுனாமியால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட தன் வீடு இருந்த இடத்தில் வெறும் இடிபாடுகளுக்கிடையே நின்று வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தானே பாதிக்கப்பட்டவன் அவனிடம் விசாரித்துப் பாருங்கள்.
சொல்லாத சொல்லை சொன்ன நாகூர் ரூமிக்கே மொளனியாய் இருந்தபோது தெரியாது அவர் சொல்ல வந்த விடயங்களுக்குப் பின்னால் இத்தனை விடயங்கள் இருக்கின்றதென்று.
இறைவனை வழிபடுவதற்கு உள்ளே சென்று தியானித்து இருக்கையில்தான் புரிகிறது எப்படிப்பட்ட ஒரு ஆத்ம திருப்தி மனச்சாந்தி உள்ளத்தெளிவு கிடைக்கிறதென்று.
இணையத்தில் சென்று நாகூர் என்று தட்டச்சு செய்து குதுகூலமாய் கூகுளித்துப் பார்த்தால் நாகூர் தர்காவைவிட அதிகமான தகவல்கள் நாகூர் ரூமியைப் பற்றித்தான் காணக் கிடைக்கின்றன.
ஜலாலுத்தீன் ரூமியின் நினைவாக புனைப்பெயர் சூட்டிக் கொண்டாரா அல்லது ரூமிலேயே தங்கி உட்கார்ந்துக் கொண்டு நூல்கள் புனைந்துக் கொண்டிருப்பதால் ரூமி என்ற பெயரை தக்க வைத்துக் கொண்டாரா என்று விளங்கவில்லை.
பூவோடு சேர்ந்த நாறும் மணம் பெறும் என்று சொல்வதைப்போல இவரை என் நண்பர் என்று சொல்லிக் கொள்வதின் மூலம் எழுத்துலகம் என்னையும் ஓர் எழுத்தாளன் என்று ஏற்றுக் கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது.
இவருக்கு முஹம்மது ரபி என்று பெற்றோர்கள் பெயர் வைத்ததற்கு காரணம் இவரும் இந்திப் பாடகர் முஹம்மது ரபியைப் போன்று பெரிய பாடகர் ஆக வேண்டும் என்ற ஆசையினாலும் இருக்கக் கூடும்.
சென்ற முறை தாயகம் சென்றபோது இவரிடம் நான் தொலைபேசியில் மணிக்கணக்கில் உரையாடி மகிழ இவரால் என் சுமூகமான இல்லற வாழ்வில் ஒரு பெரிய குழப்பம் உண்டானதுதான் மிச்சம்.
இவரது குரல் ஒரு பெண்குரல் போல் இருப்பதினாலும் இவர் தொலைபேசியில் சற்று உரக்க பேசினதினாலும் அது என் மனைவியின் காதில் விழ ஒரு பொம்பளைப் புள்ளைக்கூட மணிக்கணக்கா அப்படியென்ன சிரிச்சு சிரிச்சு பேச்சு வேண்டிக் கிடக்கு?
இந்தக் கீச்சுக் குரலை வைத்துக் கொண்டு அவர் நாகூர் தர்கா ஆஸ்தான வித்வான் எஸ்.எம்.ஏ.காதரிடம் கர்னாடகச் சங்கீதம் கற்று வர்ணம் வரை வந்ததை நினைக்கும் போது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
மாண்டலின் வாத்தியத்தைக் ஓரளவுக் கற்றுக்கொண்டு நானும் இசை மேதையாக வரவேண்டும் என்று கனவுக் கண்டுக் கொண்டிருந்த காலமது திருச்சி ஜமால் முகம்மது கல்லூரியில் நாங்கள் ஒன்றாக பட்டப்படிப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் அவரும் நானும் மன்னார்புரம் மாணவர் விடுதியில் தங்கியிருந்தோம்.
ஆங்கில இலக்கியம் பட்டப்படிப்பு படித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நானும் அவரும் இணைந்துதான் சோடாபுட்டி கண்ணாடி அணிந்திருந்த ஆங்கிலப் பேராசிரியர் யூசுப் சாரிடம் ட்யூஷன் படிக்கப் போவோம்.
எங்களிருவருக்கிடேயே நடக்கும் உரையாடல்களில் பெரும்பாலும் ஷேக்ஸ்பியர் மில்டன் கீட்ஸ் பைரன் வோர்ட்ஸ்வொர்த் ஷெல்லி இவர்கள்தான் வந்து தலைகாட்டி விட்டு போவார்கள்.
ஷேக்ஸ்பியரை சேகப்பிரியர் என்றும் டென்னிஸனை தேனிசையான் என்றும் வோர்ட்ஸ்வொர்த்தை வார்த்தைப் பிரியன் என்றும் பைரனை பைரவன் என்றும் என்று தமிழ்ப்படுத்தி அழைக்கும் தமிழார்வலர்கள் கருத்தோடு எனக்கு உடன்பாடில்லை என்னுடைய மற்ற நண்பர்கள் ரபியை ஒரு விநோதப் பிறவி போன்றே பார்ப்பார்கள்.
நெடுங்காலமாகவே தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சிக்குச் சமணர் பௌத்தர் கிறிஸ்தவர் இஸ்லாமியர் எனப் பல திறத்தினரும் தந்த கொடை அளவிடற்கரியது.
குறிப்பாக இஸ்லாமியரில் சீறாப்புராணம் பாடிய உமறுப்புலவர் செய்யது அப்துல் காதர் லெப்பை நயினா முகமது சதாவதானி செய்குத்தம்பிப் பாவலர் நீதிபதி மு.மு.இஸ்மாயில் ஆகியோர் வரிசையில் வண்ணக் களஞ்சியப் புலவர் பரம்பரையில் வருபவர் ஏ.எஸ்.
தமிழ் சில வட்டங்கள் என்ற அக்கட்டுரையைத் தொடர்ந்து மீட்சி மானுடம் சுபமங்களா ஃ கொல்லிப்பாவை எனச் சிறு பத்திரிக்கைகளிலும் குமுதம் குங்குமம் குமுதம் ஜங்ஷன் விகடன் போன்ற வெகு ஜன இதழ்களிலும் எழுதத் தொடங்கினார்.
பாத்திரத் தேர்வு சம்பவத் தேர்வு எவ்வளவுக்கெவ்வளவு இயல்பாகத் தோன்றுகிறதோ அதே அளவுக்கு தனித்துவமிக்கது என்கிறார் அசோகமித்திரன்.
அண்மையில் தமிழில் எழுதப்பட்ட சிறந்த குறு நாவல்களில் ஒன்று குட்டியாப்பா என்று நாவலாசிரியர் சுஜாதா இதனைப் பாராட்டியிருக்கிறார்.
இக்கதை நேஷனல் புக் ட்ரஸ்ட் இந்தியாவின் சிறுகதைத் தொகுதியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளதுடன் சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தின் எம்ஃபில் பட்டத்திற்காக மாணவர்களால் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது.
அடுத்த விநாடி என்ற நூலின் மூலம் இலக்கிய உலகில் பரவலான கவனத்தைப் பெற்றதுடன் தொடர்ந்து படைப்புலகின் பல தளங்களிலும் ரூமி தீவிரமாக இயங்க ஆரம்பித்தார்.
கவிதை சிறுகதை நாவல் மொழிமாற்றக் கவிதை மொழிமாற்றச் சிறுகதை ஆகியவற்றுடன் இஸ்லாத்தைப் பற்றியும் சூஃபி தத்துவம் நாகூர் ஆண்டவர் வரலாறு எனப் பல ஆன்மீக தத்துவ வாழ்க்கை வரலாற்றுப் படைப்புகளையும் தந்து தனது பன்முக ஆற்றலை வெளிப்படுத்தினார்.
வண்ணநிலவனின் மழை என்ற சிறுகதையை என்ற தலைப்பில் மொழிபெயர்த்திருப்பதுடன் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் நாளிதழிலும் பல விமர்சனக் கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார்.
எண்ணூறு பக்கங்களுக்கு மேலான ஹோமரின் இலியட் இதிகாசத்தை ஆங்கிலம் வழியே தமிழில் மாற்றம் செய்ததற்காகச் சமீபத்தில் நல்லிதிசை எட்டும் மொழிபெயர்ப்பு விருது இவருக்குக் கிடைத்துள்ளது.
ஆம்பூரில் உள்ள மஸ்ஹரூல் உலூம் கல்லூரியில் ஆங்கிலத் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றி வரும் ரூமி கம்பனையும் மில்டனையும் ஒப்பாய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்.
தற்போது மாணவர்களுக்கான சுய மேம்பாட்டுப் பயிற்சியரங்குகளிலும் ஆளுமைத் திறன் வளர்ச்சிப் பயிற்சிகளிலும் கலந்துரையாடல்களிலும் கலந்து கொண்டு அவர்களை ஊக்குவித்து வருகிறார்.
ஆல்ஃபா தியானம் போன்றவற்றில் பலருக்கும் பயிற்சி கொடுத்து வருவதுடன் பல்வேறு தொலைக்காட்சி நிகழ்சிக்களிலும் பங்கு பெற்று வருகிறார்.
போன்றோர் வரிசையில் பேராசிரியர்களாலும் வெகுஜனம் விரும்பும் நல்ல படைப்புகளைத் தர முடியும் என்பதை நாகூர் ரூமி அழுத்தமாக நிரூபித்து வருகிறார்.
மனைவி நஸீஹா மூன்று பெண் குழந்தைகளுடன் வசித்து வரும் ரூமி மனைவி நஸீஹா மட்டும் இல்லையென்றால் என்னால் ஒரு வரிகூட எழுதியிருக்க முடியாது என்கிறார் நெகிழ்ச்சியுடன்.
இவரது மூத்த பெண் மூன்றாமாண்டு பட்ட வகுப்பில் இருக்கிறாரென்று இவரைப் பார்ப்பவர்கள் சொல்ல முடியாது ரூமிக்கு அப்படி ஒரு இளமையான தோற்றம்.
ராகவனின் பிரபாகரன் வாழ்வும் மரணமும் என்ற நூலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு பெருமானாரின் வெளியுறவுக் கொள்கைகள் சொல்லாத சொல் கவிதைகள் போன்ற நூல்கள் விரைவில் டாக்டர் அ.ச.ஞா.
காணாமல் போனோர் அலுவலக செயற்பாடுகள் திருமலையில் உறவினர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் ஆதவன் தமிழ் செய்திகள் திருகோணமலை இந்து கலாசார மண்டபத்தில் இன்று காலை சாட்சி விசாரணைகள் ஆரம்பமாகின.
அமர்வு ஆரம்பிக்கப்படுவதற்கு முன்பாக திருமலை மாவட்ட வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான உறவுகளின் சங்கத்தினரினால் கவனயீர்ப்பு போராட்டமொன்று முன்னெடுக்கப்பட்டது.
காணாமல் போனோர் பிரச்சினைக்கு இதுவரை தீர்வு பெற்றுக்கொடுக்கப்படாத நிலையில் தற்போதைய செயற்பாடுகள் வெறும் கண்துடைப்பென பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
இவ்வார்ப்பாட்டம் காரணமாக காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் அலுவலக பிரதிநிதிகள் சற்று தாமதமாகவே வருகை தந்ததாக எமது பிராந்திய செய்தியாளர் தெரிவித்தார்.
அதன் பின்னர் ஆரம்பிக்கப்பட்ட அமர்வில் திருமலை மாவட்டத்தில் யுத்த காலத்தில் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் தங்களது கருத்துக்களையும் முறைப்பாடுகளையும் முன்வைத்து வருகின்றனர்.
காணாமல் போனோர் அலுவலகத்தின் ஆணையாளர் மொஹான் ஜீ பீரிஸ் அலுவலகத்தின் தலைவர் சட்டத்தரணி சாலிய பீரிஸ் உள்ளிட்ட குழுவினர் மக்களின் கருத்துக்களை பதிவுசெய்து வருகின்றனர்.
இந்தப் படத்தின் ஆரம்பத்தில் மலையடிவாரத்தில் இருக்கிற ஒரு சின்ன கிராமத்தை திருடர்கள் கொள்ளையடிக்கப் போகிற விஷயம் அந்த கிராமத்தவர்களுக்கு தெரிய வருகிறது.
படத்தின் ஊடாக குடியானவர்களின் கஞ்சத்தனம் மற்றும் சுயநலம் சாமுராய்கள் வீரம் என்ற பெயரில் நடத்தும் அராஜகம் போன்றவற்றை ஆழமாக விமர்சனம் செய்திருப்பார் குரோசவா.
உயிரோடு இருக்கும் மூன்று சாமுராய்களும் சோகத்தில் இருக்க குடியானவர்கள் கிராமம் பாதுகாக்கப்பட்ட குதூகலத்துடன் பாட்டுபாடி வயலில் நாற்று நட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள்.
சாகஸம் தத்துவம் மனித உணர்வுகள் என்று அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய செவன் சாமுராய் இன்றும் ஒரு கிளாஸிக்காக உலகில் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
சாம்பல் ஆவியாகும் பிசுபிசுப்பான எண்ணெய் போன்ற நீர்மப் பொருள் அல்லது கரிமப் பொருள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சூடான இலேசான கர்பன் டைஆக்சைடு தான் புகை எனப்படுகிறது.
மேற்கூறிய பொருட்களில் ஒளிச்சிதறல் ஏற்படுவதாலும் பொதுவாகக் கார்பன் டை ஆக்சைடில் ஒளி ஊடுருவ முடிவதாலும் புகையின் தோற்றத்தை நாம் காண இயலுகிறது.
விறகில் கலந்துள்ள செல்லுலோஸ் எனப்படும் மாவிய இழைகள் மெழுகு ஆவியாகும் தைலப்பொருட்கள் ஆகியன முன்பு சொன்ன காரணங்களால் முழுமையாக எரியாமற் போவதுண்டு.
இந்தியாவில் பல்வேறு மாநிலங்களில் இருந்து பலர் கலந்து கொண்டு ... எகிப்து துணை அதிபர் உமர் சுலைமானை கொல்வதற்க்கு நடந்த முயற்சியில் அதிர்ஷ்ட வசமாக உயிர் தப்பினார்.
இருண்ட குகை போன்ற அந்தச் சிறிய அச்சுக்கூடம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் அந்த அச்சுக்கூடத்திற்கு வயசு இருபதுக்குமேல் ஆகிறது.
அங்கிருப்பதெல்லாம் அந்த டிரெடிலைத் தவிர நாலைந்து ஜாப் டைப்கேஸ்களும் ஒரு சிறிய கட்டிங் மிஷினும்தான் சின்ன பிரஸ்தானே?
ஆனால் பிரஸ்ஸின் முதலாளியான முருகேச முதலியார் மட்டும் இருபது வருஷங்களூக்குப் பின் எப்படியோ தமக்கென்று ஒரு சின்ன வீடு கட்டிக் கொண்டு விட்டார்.
கம்பாஸிட்டர் பைண்டர் மெஷின்மேன் எல்லாம் அதோ டிரெடிலின் அருகே நின்று வதக் வதக்கென்று காலை உதைத்துக் கொள்ளுகிறானே வினாயகமூர்த்தி அவன்தான் மாதம் இருபது ரூபாய்க்குப் பஞ்சமில்லை.
சில சமயங்களில் முதலியாரின் மூடு நன்றாக இருந்தால் டீ குடிக்க நாஸ்டா பண்ண என்ற பேரில் கிடைக்கும் எக்ஸ்ட்ரா வரும்படியையும் சேர்த்தால் நிச்சயம் மாதம் முப்பது ரூபாய்க்கு மோசமில்லை வினாயகமூர்த்தி அந்த அச்சுக்கூடத்தில் ஸ்டிக் பிடித்துக் கம்போஸ் செய்ய ஆரம்பித்தது பன்னிரண்டு வருடங்களுக்கு முந்தி.
விரலில் சிக்கிய பொடி மட்டையைப் பிரித்து ஒரு சிமிட்டா பொடியை உறிஞ்சியவுடன் பொடியைத் துடைத்த புறங்கை அவன் மூக்கின் மீது மையைப் பூசியது மய்யிதான் இன்னா ஈவனா சப்ளை ஆயிருக்கு... எதுக்கும் அந்தக் கீழ் ரோலரை மாத்திட்டா ஸம்முனு இருக்கும்... இம்ப்ரஷன் கொஞ்சம் கொறைக்கலாமா?...
அன்றைய வேலையில் இரண்டு கலியாணப் பத்திரிகைகளைக் கம்போஸ் செய்து புரூப் போட்டு வைப்பதும் திருத்தி வைத்திருக்கும் வாழ்த்துப் பத்திரத்தைக் கரெக்ஷன் செய்து அச்சேற்ற வேண்டியதுதான் பாக்கி.
அதுக்கு வேற பேப்பர் வெட்டணும் என்று முனங்கியபடியே டிரெடிலில் மாட்டியிருந்த செஸ்ஸைக் கழற்றும்போது அவனுக்குத் திடீரென ஓர் ஆசை சாதாரண ஆசை சிறுபிள்ளைத்தனமான ஆசை முளைத்தது.
செஸ்ஸைக் கழற்றி ஸ்டோன் மீது போட்டான் அதுவும் ஒரு கலியாணப் பத்திரிகைதான் மேட்டரில் மாப்பிள்ளையின் பெயரை அடுக்கியிருந்த டைப்களைப் பிரஷ்ஷால் துடைத்தான்.
மை நீங்கிய அச்சுக்கள் பளபளத்தன... சிரஞ்சீவி ஸரீதரனுக்கும் என்ற எழுத்துக்கள் கண்ணாடியில் பிரதிபலிப்பது போல் இடம் வலம் மாறித் தெரிந்தன.
ஷீட்டிங் ஸ்டிக்கை ஓரத்தில் நிறுத்தி மல்டிக் கட்டையால் மடார் மடார் என்று இரண்டு போடு போட்டு வால் கட்டைகளைச் சற்று தளர்த்திய பின் பிஞ்ச்சரை எடுத்து பார்டரை அடுத்திருந்த குவாடுகளை அழுத்தி டைப்புகளை நெம்பி சிரஞ்சீவி ஸரீதரனுக்கும் என்ற பன்னிரண்டு எழுத்துக்களை லாகவமாக வரிசை குலையாமல் தூக்கிக் கேஸ்கட்டை மீது வைத்தான்.
வினாயகமூர்த்திக்கும் என்ற எழுத்துக்கள் இடம் பெற்றன ஸ்டோன் மீது கிடந்த செஸ்ஸை முடுக்கி இரண்டு முறை தூக்கித் தூக்கித் தட்டிப் பார்த்துவிட்டு டிரடிலில் மாட்டினான்.
சற்று நேரம் மை இழைத்தபின் வேஸ்ட்ஷீட் ஒன்றை எடுத்து டிரெடிலில் பெட்டின் மீது வைத்துச் சுருக்கம் நீங்குவதற்காக இரண்டு முறை விரலால் தடவி விட்டான்.
காகிதத்தின் சுருக்கம் இல்லாவிட்டால் கூட பேப்பரை பெட்டின் மீது வைத்ததும் டிரெடிலின் தாளகதிக்கேற்ப அவசரத்தோடு அவசரமாய்க் காகிதத்தை ஒருமுறை தடவிக் கொடுப்பது அவன் வழக்கம் கி.
செஸ்ஸைக் கழற்றித் துடைத்துச் சுத்தம் செய்து மேட்டரை எடுத்துக் காலிப் பலகையில் வைத்துக் கொண்டு டிஸ்டிரிபூட் போட முனைந்தான்.
நீ இன்னா வேலெ செஞ்சிக்கினு கீறே அதெ முடிச்சிப்பிட்டு அந்த வாய்த்துப் பத்திரத்தை கரெக்ஷன் செஞ்சி மிஷின்லே ஏத்திக்க.
கரங்கள் மும்முரமாய் வேலையில் முனைந்திருக்கின்றன மனம் தனக்கும் ஒரு கலியாணப் பத்திரிக்கை அச்சடிக்கும் அந்த நாளில் லயித்திருக்கிறது... ஹீம்... பொண்ணுக்கா பஞ்சம்?
வாழ்வின் இன்ப துன்பங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள மனிதனுக்கு அவசியம் ஒரு துணை தேவை என்ற வாசகத்தில் உள்ள துணையில் ணைக்குப் பதிலாக... தரக்குறைவான இந்த ஹாஸ்யத்தில் கலந்து கொண்டு சிரித்த முதலியாருக்குத் திடீரென தாம் ஒரு முதலாளி என்பது ஞாபகத்துக்கு வந்துவிட்டது.
பாவம் மாடு மாதிரி வேலை செய்கிறான் என்று மனசில் முனகிக்கொண்டே முதலியார் இந்தா இதை ராத்திரி சாப்பாட்டுக்கு வெச்சிக்க... இந்தா சாவி வரும்போது பூட்டிக்கினு வா... நா போறேன் என்று சாவியோடு ஒரு எட்டணா நாணயத்தையும் சேர்த்துக் கொடுத்தார்.
ஒரு கலியாணம்னு செஞ்சி வைக்க வேண்டியதுதான் திடீரென வினாயகத்தின் பெருந்தொடைக்கு மேலே அடி வயிற்றுக்குள்ளே குடல் சரிந்து கனன்றது போல் குடற் குழாய் அறுந்து தொய்ந்ததுபோல் ஒரு வேதனை... வினாயகத்துக்கு மூச்சு அடைத்தது.
முக்கி முனகிகால்மாற்றி பெருமூச்செறிந்து பல்லைக் கடித்தவாறு நிறுத்தி நிறுத்தி ஒருவாறாக வாழ்த்துப் பத்திரம் பூராவும் அடித்து முடித்து விட்டான்.
வயிற்றில் ஏதோ ஒன்று இருக்க வேண்டிய இடத்திலிருந்து வேறு எதனுடைய இடத்திற்கோ இடம் மாறி இடம் பிறழ்ந்து வேறு எதனுடைய வழியிலோ வந்து அடைத்துக் கொண்டது போல... பக்கத்திலிருந்த டாக்டர் வீட்டுக்கு ஓடிப்போய்... இல்லையில்லை... துடித்துத் துடித்துச் சாடிப்போய் விழுந்தான்.
டாக்டர்கள் அவனைப் பரிசீலிப்பதற்குப் பதிலாகத் தங்கள் புதிய முறைகளை அவன் மீது பிரயோகம் செய்து தங்களுடைய திறமைகளைப் பரிசீலித்துக் கொண்டனர்... நாட்கள் ஓடின.
ஆஸ்பத்திரியை விட்டு வௌியேறும்போது அவனுக்கு டாக்டர் சொன்ன புத்திமதி அவன் ஹிருதயத்தினுள்ளே சப்தமில்லாமல் ஒரு அதிர்வேட்டை வெடித்தது.
இருண்ட குகை போன்ற அந்தப் பிரஸ்ஸீக்குள் புகுந்து ஒரு மாசமாய்ப் பிரிந்திருந்த டிரெடிலைப் பார்த்தான் கேஸைப் பார்த்தான் ஸ்டிக்கைப் பார்த்தான்.. அதோ அந்தக் கலியாணப் பத்திரிகை முடுக்கி வச்சிருக்கு.
நீ இல்லாம ஒரு வேலையும் நடக்கலேடா... மத்தப் பசங்க எல்லாம் பிரயோசனமில்லே ஒனக்கு அடுத்த மாசத்திலேந்து சம்பளத்திலே பத்து ரூவா கூட்டியிருக்கேன்.
அவன் மௌனமாக டிரெடிலின் அருகே சென்று யாரோ கம்போஸ் செய்து வைத்திருந்த யாரோ ஒருவருடைய கலியாணப் பத்திரிகையை மனசில் விருப்போ வெறுப்போ சற்றுமின்றி யந்திரம்போல் மெஷினில் ஏற்றி காகிதங்களை ஸ்டான்டின்மீது எடுத்து வைத்துக் கொண்டு மை இழைக்க ஆரம்பித்தான்... அதன் மீது அவன் கண்களில் ஊற்றுப் போல் சுரந்து கரித்த இரண்டு வெப்பமிக்க கண்ணீர்த்துளிகள் விழுந்து தெறித்தன.. இன்னாடா வினாயகம் மிஷின் நிக்குது... அவன் வந்துடுவானே... அதுக்குள்ளே முடிச்சிடணும் என்றார் முதலியார்.
கூடத்தில் எட்டு வயதுப் பேரன் முத்து வலது புறமும் நான்கு வயதுப் பேத்தி விஜி இடது புறமும் நித்திரையில் ஆழ்ந்திருக்க நடுவே படுத்திருந்த கைலாசம் பிள்ளை தலையை உயர்த்திப் பார்த்தார்.
மழுங்கச் சீவிப் பின்னிய சிகையில் உச்சி வில்லை தளர்ந்து துவளும் ஜடையில் திருகு வில்லை நெற்றியில் முத்துச் சுடரை அள்ளி விசிறும் சிட்டியும் பவழ உதடுகளுக்குமேல் ஊசலாடும் புல்லாக்கும் முழங்கைவரை இறங்கிய ரவிக்கையோடு சரசரக்கும் சரிகை நிறைந்த பட்டுப் புடவை கோலமாக கருமை படர்ந்து மின்னிய புருவக் கொடிகளின் கீழாய் மை தட்டிப் பளபளக்கும் பெரிய விழிகள் மருண்டு நோக்க இளமையும் மருட்சியும் கலந்து இழையும் வாளிப்போடும் வனப்போடும் நாணமும் நடுக்கமுமாய் நிற்கும் அந்தப் பெண்... அது அந்த உருவம் மூடிய கதவிலிருந்து இறங்கி அவரை நெருங்கி வந்தது.
வெட்கம் பயம் துடிப்பு காமம் வெறி சபலம் பவ்யம் பக்தி அன்பு இத்தனையும் ஓர் அழகு வடிவம் பெற்று நகர்ந்து வருகிறது கைலாசம் தாவி அணைக்கப் பார்க்கிறார்.
கொண்டு வந்து வச்சி எத்தினி நாழி ஆவுது... ஆறிப் போயிருக்கும்... என்று சொல்லிக் கொண்டே கலைந்து கிடந்த அவரது படுக்கையை ஒழுங்கு படுத்தினாள்.
ஆமா படுத்துத் தூங்குடாங்கிறியே எந்தச் சிறுக்கி மவ எனக்கு வெத்திலை இடிச்சிக் குடுத்தா என்று அவள் கையை விடாமல் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார்.
ஆகாச வௌியில் கவிந்து மிதந்து செல்லும் மேகத்திரள்கள் நிலவினருகே வரும்போது ஒளிமயமாகவும் விலகிச் செல்கையில் கரிய நிழற் படலங்களாகவும் மாறி மாறி வர்ண ஜாலம் புரிந்தன.
இந்த நிலவில் பாட்டியின் மடியில் அமர்ந்து கதை கேட்டுக் கொண்டு பால் சோறு உண்ட பருவம் முதல் தனக்கு வாய்த்த அருமை மனைவி தர்மாம்பாளின் மடியில் தலை சாய்த்து இன்பக் கனவுகளில் மயங்கியபடியே தாம்பூலம் வாங்கிக் கொண்டதெல்லாம்... அந்த நிகழ்ச்சிகளெல்லாம் நிலவில் படிந்த மேகங்கள் ஒளி பெறுவது போன்று நினைவில் கவிந்து ஒளி பெற்று ஜ்வலித்து பிறகு விலகி குறைந்து ஒளி இழந்து கரிய இருள் நிழலாய் மாறி நகர்ந்தன.
தர்மாம்பாள் உள்ளங் கையில் வைத்திருந்த வெற்றிலையில் உறைந்து போயிருந்த சுண்ணாம்பைச் சுரண்டி வைத்துத் திரட்டி பாக்கையும் சேர்த்து இரும்புரலில் இட்டு டொடக் டொடக் கென்று இடிக்க ஆரம்பித்தாள்.
ஒல்லியாயிருந்தாலும் உடலில் உரமும் உண்டு... இல்லாவிட்டால் ஏறத்தாழ நாற்பத்தைந்து வருஷமாக அந்த உடம்புக்கு ஈடு கொடுக்க முடியுமா?
கொஞ்சுறீங்க வெத்திலையைப் போட்டுக் கிட்டுப் படுங்க... என்று இடித்து நசுக்கிய வெற்றிலைச் சாந்தை அவரது உள்ளங்கையில் வைத்தாள்... மீதியை வாயிலிட்டுக் குதப்பி ஒதுக்கிக் கொண்டாள்.
எங்கோ ஒரு பறவை சிறகுகளைப் படபடவென்று சிலுப்பிக் கொள்ளும் சப்தம் அதைத் தொடர்ந்து வௌவால் ஒன்று முற்றத்தில் தெரிந்த வான் வௌியில் குறுக்காகப் பறந்தோடியது.. நிலவு எதிர்ச் சரகக் கூரைக்கும் கீழே இறங்கி விட்டது.
அவர் வரும்போது நிலவொளியில் அந்த திடகாத்திரமான உருவத்தைக் கண்டு தர்மாம்பாளின் மனம் வாலிபக் கோலம் பூண்டு அந்த அழகில் லயித்துக் கிறங்கி வசமிழந்து சொக்கியது.
ஒண்ணுமில்லே இந்தக் கெழங்க அடிக்கற கூத்தை யாராவது பார்த்தா சிரிப்பாங்களேன்னு நெனைச்சேன் அவர் கண்டிப்பது போல் அவள் தலையில் தட்டினார்.
உள்ளங்கையில் புகையிலையை வைத்துக் கசக்கியபடி தனக்குள் மெல்லச் சிரித்துக் கொண்டே அந்தக் காலத்திலே நான் அடிச்ச கூத்தெல்லாம் ஒனக்கெங்கே தெரிஞ்சிருக்கப் போகுது என்று சொல்லிவிட்டுத் தலையை அண்ணாந்து புகையிலையை வாயில் போட்டுக் கொண்டார்.
கால்களிலே சதங்கை கொஞ்ச கரு நாகம் போன்ற பின்னல் நௌிந்து திரும்பி வாலடித்துச் சுழல கண்களும் அதரங்களும் கதை சொல்ல இவர்க்கும் எனக்கும் பெரு வழக்கிருக்குது என்ற நாட்டியக் கோலத்துடன் முத்திரை பாவம் காட்டி சதிராடி நிற்கும் ஒரு தங்கப் பதுமை போன்ற கோமதியின் உருவம் தர்மாம்பாளின் நினைவில் வந்து நின்றது.
அப்போ தனியா போனேன்னா நெனைச்சிட்டிருக்கே... போடி பைத்தியக்காரி அந்தக் கோமதிதான் என்கூட வந்தா... அவ ஒடம்பு செலை கணக்கா இல்லே இருக்கும்... உம்... அவ என்ன சொன்னா தெரியுமா கடைசியிலே... கிழவர் தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டார்.
அவளைப் பொறுத்தவரை கைலாசம் பிள்ளை என்றொரு பிறவியே இல்லாத மாதிரி அப்படி ஒருவருக்குத் தான் வாழ்க்கைப் படாதது மாதிரி நடந்து கொண்டாள்.
என்னடி தர்மு நான் வெளையாட்டுக்கு பொய்யிதான் சொன்னேன் என்னை ஒனக்குத் தெரியாதா மனசார ஒனக்கு நா துரோகம் செஞ்சிருப்பேன்னு நீ நெனைக்கிறியா?
இவ்வளவு காலம் என்னோடு வாழ்ந்தும் என்னை நீ தெரிஞ்சுக்கலையா தர்மு... தர்மு... அவளுக்கு மூச்சு இளைத்தது உடல் முழுதும் வேர்த்து நடுங்கியது.
பயந்து ஒன்றும் புரியாமல் குழம்பி நிற்கும் விஜியின் பிஞ்சுக் கரங்களால் பாட்டியின் உதடுகளுக்கிடையில் பால் வார்க்கும்போது... தாளாத சோகத்தில் துடிக்கும் உதடுகளில் கண்ணீருடன் புன்சிரிப்பையும் வரவழைத்துக் கொண்டு பால் தம்ளரை அவள் உதட்டில் பொருத்துகிறார் கைலாசம்.
அவர் முகம் புடைத்து கண்களில் கண்ணீரும் கோபமும் குழம்ப செக்கச் சிவந்து ஜ்வலிக்கிறது இவளுக்கு என் கையாலே கொள்ளிகூட வைக்க மாட்டேன் கையிலிருந்த பால் தம்ளரை வீசியெறிந்துவிட்டு அறையை விட்டு வௌியேறுகிறார்... அன்று அந்தக் கடைசி இரவில் அவர்கள் படுத்திருந்த இடத்தில் கொட்டிக் கிடந்த பாலில் நிலவின் கிரணங்கள் ஒளி வீசிச் சிரித்தன.
உண்மையில் அது ஒரு நந்தவனம் அல்ல இடுகாடு பச்சைக் கொடிகள் பற்றிப் படர்ந்த காம்பவுண்ட் சுவரால் நாற்புறமும் சுற்றி வளைக்கப்பட்ட அந்த இடுகாட்டின் மேற்கு மூலையில் பனை ஓலைகளால் வேயப்பட்ட சின்னஞ்சிறு குடிசை ஒன்று இருக்கிறது.
மகிழ்ச்சி என்பது என்னவென்றே தெரியாத மனிதர்கள் எப்பொழுதும் குஷியாகப் பாடிக்கொண்டே இருக்கும் அவனை ஒரு மாதிரி என்று நினைத்தார்கள்.
செடிகளுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சும்போதும் சரி பிணங்களுக்கு குழி பறிக்கும் போதும் சரி சலனமோ சங்கடமோ ஏதுமின்றி உரத்த குரலில் கழுத்து நரம்புகள் புடைக்க அந்தப் பாட்டை தனது கரகரத்த குரலில் பாடுவான்.
அந்தக் கூத்தாடி என்ற வார்த்தையை அழுத்தி அழுத்தி உச்சரித்தவாறு பூமியின் மார்பை அவன் பிளக்கும்போது அவனை யாராவது கண்டால் அந்தப் பாட்டின் பொருள் தெரிந்துதான் அவன் பாடுகிறான் என்றே எண்ணத் தோன்றும்.
ஒரு நாள் காலை கயிற்றுக் கட்டிலில் உறக்கம் கலைந்து எழுந்த ஆண்டி தன் கண்களைக் கசக்கிவிட்ட பின் கண்ட காட்சி அவனுக்கு ஆச்சரியமாய் இருந்தது.
அவன் தான் எழுந்தபின் அவள் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை கலியாணம் ஆகி இந்தப் பதினைந்து வருஷ காலத்தில் ஒருநாள் கூடப் பார்த்ததில்லை.
ஒண்ணுமில்லே... கையி காலெல்லாம் கொடைச்சலா இருக்கு... ஒடம்பு பூரா அடிச்சி போட்ட மாதிரி... கிர்னு தலை சுத்துது... என்று சொல்லும்போதே கறுத்த இமைகள் ஒட்டி ஒட்டிப் பிரிந்தன.
சொல்லும்போதே திரேகம் சிலுக்குது மச்சான்... அந்தக் கறுப்புப் பூச்சி நவுந்து வந்து எங் கையி மேலே ஏறுச்சி... ஏறினவுடனே அது மஞ்சளா மாறிச்சி ஊஹீம் மஞ்ச நெறமில்லே... தங்க நெறம்... அப்பிடி ஒரு சொலிப்பு சொலிச்சது... அது எங் கையிலே வந்து குந்திக்கிட்டு... என்னெத் தின்னுடு என்னெத் தின்னுடுன்னு சொல்லிச்சு.
எனக்கு என்னவோ புத்திக் கொளம்பிப்போய் ஒரு ஆவேசம் வந்திடுச்சி... சீ இந்த அல்பப் பூச்சி வந்து என்ன தைரியமா நம்மகிட்டே வந்து தின்னுடு தின்னுடுன்னு சொல்லுது பாத்தியா?...
அந்தப் பூச்சியெ ரெண்டு விரல்லே தூக்கிப் பிடிச்சி வாயிலே போட்டு கச முசன்னு மென்னு...வ் வோ ஓ... அவள் சொல்லி முடிக்கவில்லை குடலை முறுக்கிக் கொண்டு வந்த ஓங்கரிப்பு பிடரியைத் தாக்கிக் கழுத்து நரம்புகளைப் புடைக்க வைத்தது தலை கனத்தது மூச்சு அடைக்க கண்கள் சிவக்க மறுபடியும் ஓர் பலத்த ஓங்காரம்.
எத்தனையோ காலம் நினைத்து நினைத்துப் பார்த்து ஏமாந்து ஏமாந்து இல்லை என்ற தீர்க்கமான முடிவில் மறந்தே போனபின்... குத்திட்டுத் தலை குனிந்து உட்கார்ந்திருந்த முருகாயியை உடலோடு சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டு ஆண்டி சிரித்தான்.
சும்மா இரு புள்ளே நம்ம வடிவேலு வைத்தியர் கிட்டே போயி எதனாச்சும் மருந்து வாங்கியாறேன் என்று மேல் துண்டை உதறித் தோள்மீது போட்டுக் கொண்டு கிளம்பினான் ஆண்டி.
இதுவரை அனுபவித்தறியாத ஒரு புதிய உணர்வில் மகிழ்ச்சியில் லயித்து தன் நிலை மறந்து நின்ற ஆண்டியின் மனத்தில் தாள லயம் தவறாமல் குதித்தோடி வந்த அந்தப் பாட்டின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஆழமாய்ப் பதிந்தன.
அருகிலிருக்கும் அந்தப் பச்சைச் சிசுவின் பிரேதத்தைப் பார்த்தும் அதோ பக்கத்தில் பீறிவரும் அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு நிற்கும் அந்தத் தகப்பனைப் பார்த்தும் நெஞ்சில் ஈரமில்லாமல் பசை இல்லாமல் பாடிக் கொண்டிருக்கிறானே... குழி பறித்து முடித்தபின் நேரே தன் குடிசைக்கு ஓடுவான்.
எத்தனையோ பெற்றோரின் ஆனந்தத்துக்கு கனவுகளுக்கெல்லாம் புதை குழியாயிருந்த அந்த இடுகாட்டில் மரணம் என்ற மாயை மறந்து ஜனனம் என்ற புதரில் மட்டும் லயித்துக் குதித்துக் கொண்டிருந்த ஆண்டியின்... வாடியிருந்து வரம் கேட்டு காத்திருந்து தவமிருந்து காலம் போன ஒரு நாளில் எதிர்பாராமல் நினைவின் நப்பாசை கூட அறுந்துபோன ஒரு காலமற்ற காலத்தில் வாராமல் வந்து அவதரித்து ஆசை காட்டி விளையாடி கனவுகளை வளர்த்த இருளன் எதிர்பாராமல் திடீரென்று இரண்டு நாள் கொள்ளையிலே வந்ததுபோல் போய்விட்டான்.
ஆசைகளையும் கனவுகளையும் பாழுக்கும் பொய்மைக்கும் பறி கொடுத்த முருகாயி வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக் கொண்டு புரண்டு புரண்டு அழுதாள்.
எத்தனையோ சோகங்களின் திரடுகள் கரடு தட்டி மேடிட்டுப்போன அந்த மயான பூமியில் தனது பங்கிற்காக அந்தத் தாய் ஒப்பாரி வைத்து அழுதாள்.
வேலியோரத்தில் தவழ்ந்து சென்றதும்... தூளியிலிருந்து உறக்கம் கலைந்த பின் தலையை மட்டும் தூளிக்கு வௌியே தள்ளித் தொங்க விட்டுக் கொண்டு கன்னம் குழையும் சிரிப்புடன் அப்பா வென்று அழைத்ததும்... செடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டு இருக்கும் போது அவனறியாமல் பின்னே வந்து திடீரென்று பாய்ந்து புறம் புல்லி உடலைச் சிலிர்க்கவைத்து மகிழ்வித்ததும்... எதிரிலிருக்கும் தட்டத்துச் சோற்றில் வேகமாய்த் தவழ்ந்து வந்து தனது பிஞ்சுக் கைகளை இட்டுக் குழப்பி விரல்களுக்கிடையே சிக்கிய இரண்டொரு பருக்கைகளை வாயில் வைத்துச் சுவைத்துச் சப்புக்கொட்டி கைதட்டிச் சிரித்துக் களித்ததும்... இருளன் தவழ்ந்து திரிந்த மண்ணெல்லாம் அவன் தொட்டு விளையாடிய பொருளெல்லாம் அவன் சொல்லிக் கொஞ்சிய சொல்லெல்லாம் ஆண்டியின் புலன்களில் மோதி மோதிச் சிலிர்க்க வைத்துக் கொண்டிருந்தன.
கையையும் காலையும் அகல விரித்துக் கொண்டு... வெகுநேரம் தன் செல்வ மகனின் இனிமேல் பார்க்க முடியாத மகனின் முகத்தை வெறித்துப் பார்த்தவாறே உட்கார்ந்திருந்தான்.
தூணைப் பிளந்து வௌிக் கிளம்பிய நரசிம்மாவதாரம் போன்று பூமியை புதைகுழி மேடுகளைப் பிளந்து கொண்டு ஒரு அழகிய சின்னஞ்சிறு பாலகன் வௌிவந்தான்.
அந்த மயான பூமியில் எத்தனையோ காலத்திற்கு முன் புதையுண்ட முதற் குழந்தை முதல் நேற்று மாண்டு புதையுண்ட கடைசிக் குழந்தைவரை எல்லாம் உயிர்பெற்று உருப்பெற்று ஒன்றாகச் சங்கமித்து விம்மிப் புடைத்து விகஸித்த குரலில் மழலை மாறாத மதலைக் குரலில் பாடிக்கொண்டு கைத்தாளமிட்டு அவனைச் சுற்றிச் சூழ நின்று ஆடின.
அடைத்துப் புடைத்து நெருக்கிக்கொண்டு ஓடும் சிசுக்களின் மகா சமுத்திரத்தில் தன் இருளனை தாவி அணைக்க ஓடினான்... என்னுடையது என்றும் இன்னொருவனுடையது என்றும் அவன் என்றும் அதுவென்றும் இதுவென்றும் பேதம் காண முடியாத அந்தச் சமுத்திரத்தில் இருளனை மட்டும் எப்படி இனம் கண்டுவிட முடியும்... பன்னீர் மரத்தடியில் பிள்ளையின் பிணத்தருகே முகம் புதைத்து வீழ்ந்து கிடக்கும் ஆண்டியைக் கண்டு பதறியடித்துக் கொண்டு ஓடினாள் முருகாயி.
ஊராரின் ஒவ்வொரு சோகத்திற்கும் அவன் பலியாகிறான் ஆனால் இப்பொழுதும் ஊரார் அவனை ஒருமாதிரி என்றுதான் சொல்லுகிறார்கள் நான் ஒண்ணும் லூஸ் இல்லே.
சும்மா ரோட்டுக்கா போய்க்கிட்டிருக்கும் போதே அப்படிப் பார்த்தா நா உங்க கண்ணிலே ஆம்பிட்டுக்குவேன்... ஆனா நம்பகிட்டே ஒரு பழக்கம்... அது நல்லதோ கெட்டதோ... யாருக்கிட்டேயும் அனாவசியமா பேசிக்க மாட்டேன்.
நான் பேசறதே இல்லே... பின்னே என்னா ஸார் பேசறதுக்கு இன்னா இருக்குது ரொம்பப் பேசறவனெ நம்பவே கூடாது ஸார் அவனுக்குப் புத்தியே இருக்காது.
இன்னா ஸார் வெயிட்டர் பாயின்னா கேவலமா பூடுச்சா... நீ கூடப் போட மாட்டே ஸார் அந்த மாதிரி ஒயிட் டிரஸ் இடுப்பிலே கட்டியிருக்கிற பெல்டு இருக்கே அசல் சில்க் சார் சில்க் பொத்தானெல்லாம் சும்மா பளபளன்னு... ஒரு தடவை வந்து நம்மெ கண்டுகினு போ சார்... யார் வேண்ணாலும் வரலாம்... ரூம் வாடகைதான் பதினைஞ்சு ரூபா... மாசத்துக்கான்னு கேக்காதே... இவன் யாரோ சுத்த நாட்பொறம்னு கேலி பண்ணுவாங்க... ஒரு நாளைக்குப் பதினைஞ்சு ரூபா நைனா ரூமெல்லாம் படா டமாசா இருக்கும்... சோபாவுங்க இன்னா கட்டிலுங்க இன்னா... கண்ணாடிங்க இன்னா பாத்ரூம்லே கண்ணாடிங்க வேற ஷவர்பாத் சுட் தண்ணி பஸ் தண்ணி வேற இன்னா வோணும் மணி அடிச்சா நா ஓடியாந்துருவேன்... ஒரு தடவை வந்து தங்கிப் பாரு சார்.