sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பார்ப்பான் அரசன் வணிகன் தேவநேயப் பாவாணர் சைவர் வைணவர் வைதிகர் அல்லது அரசன் ஆசான் ஆன்றோர் மு கோவிந்தசாமி அறவோர் நீத்தார் அந்தணர் கா அப்பாத்துரை மாணவர் தொண்டர் அறிவர் சி இலக்குவனார் தாய் தந்தை தாரம் வ உ சிதம்பரம் இரா இளங்குமரன் பெற்றோர் துணைவி மக்கள் கு ச ஆனந்தன் நெடுஞ்செழியன் கலைஞர் சுஜாதா.
கல்வி நிலை மனைத் தவநிலை துறவுநிலை நிற்பார் கா சு பிள்ளை குடும்பத்தாரைப் பிரித்து தாய் தந்தை மனைவி மகன் என்றெல்லாம் பிரிப்பதோ தொடர்பற்று ஜாதிகளை திணிக்கும் கிறிஸ்துவ வெறி தேவநேயர் உரைகளோ வள்ளுவர் உள்ளம் இல்லை.
தமிழர் மெய்யியல் மரபு வேதங்கள் இறை வணக்கம் என்பதை மாற்ற எத்தனை பாடுபடல் எல்லாருமே கிறிஸ்துவர்களால் வடிவமைக்கப்பட நச்சு ஏற்றப்பட தமிழர் மரபு என்பது பாரத நாட்டின் பொதுமை என்பதைவிட்டு திருக்குறளிற்கு தன்னிச்சையாய் உளறலாய் உரை செய்தனர்.
வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம் வீரங்கொள் கூட்டம் அன்னார் உள்ளத்தால் ஒருவரே மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார் கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு துள்ளும் நாள் எந்நாளோ புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம் பிறப்புஒக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் பிறப்புஒக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் இந்த வரியை அனைவரும் பல முறை பலரும் பயன்படுத்தி கேட்டுள்ளோம் அடுத்தவரியோடு முழு குறளையும் பார்ப்போம்.
யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா கணியன் பூங்குன்றனார் எனும் கோட்பாடு படி ஒருவன் செய்யும் செயல் அதில் உள்ள அறத்தின் பலன்புண்ணியமே உன் நிலையை தீர்மானிக்கும்.
வள்ளுவர் ஒரு அரசன் தன் நாட்டை ஆளும் செங்கோல் பிராமணர்களின் வேதங்கள் மற்றும் அறநூல்களுக்கு அடிப்படையாய் இருக்க வேண்டும் என்பார்.
அஹிம்சை புலால் மறுத்தலை வலியுறுத்தும் வள்ளுவர் கொடியோரை பாழ் செய்யும் உட்பகை இல்லாதபடிக்கு வயலைல் களை பிடுங்க் எரிதல் போலே மொழி இனம் எனப் பிரிவினை தூண்டும் கொடியோரை வேரோடு அழிக்க வேணும் என்பார் கொலையிற் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல் பைங்கூழ் களைகட் டதனொடு நேர்.
தமிழருள் பகைமூட்ட கிறிஸ்துவ நச்சுப் பரப்பல் செய்த தேவநேயப் பாவாணனைப் போலும் காலனி ஆதிக்க சர்ச் அடிமைகள் தமிழை காட்டிமிராண்டி எனப் பழித்த ஈ.வெ.ராமாசாமி வழி தமிழின் எதிரிகளும் அற நூல் எழுதிய வள்ளுவரை வைத்து இந்தக் குறள் மூலம் தமிழர் மெய்யியல் மரபை நிராகரிக்கிறார் என பிதற்றுவர்.
ஒவ்வாக ஒப்பாக சமமாக ஈடாக இணையா சிறப்பொவ்வா செய்தொழில் வேற்றுமையான் செய்கின்ற தொழில்களின் உயர்வு தாழ்வு வேறுபாடுகளால் சிறப்பியல்பு ஒத்திருப்பதில்லை.
வள்ளுவர் மிகத் தெளிவய் ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் தொழில் தகுதி அடிப்படையில் தான் நோக்க வேண்டும் பொதுமைப் படுத்தி பார்க்கலாகாது எனவும் தெளிவாய் உரைக்கின்றார்.
திருக்குறளில் தெய்வப் புலவரே தெளிவாய் யோரோடு சேர வேண்டும் தவறான மோசடியாளரோடு இணைந்தால் கேடு என்பதை .தேரான் பிறனைத் தெளிந்தான் வழிமுறை தீரா இடும்பை தரும்.
நச்சு கிறிஸ்துவமும் தமிழை காட்டு மிராண்டி பாஷை தமிழை அழிக்கவே திராவிடம் என சொல்லியோர் கூட்டத்தில் இணைவோர் திருக்குறளை இழிவு செய்கின்றனர்.
ஒருவன் கடவுள் அடைய வேளிவிகளை செய்ய வேண்டும் அது உயர்ந்த மேன்மையான ஒன்று அதிலும் மேன்மையானது கொல்லாமை புலால் மறுத்தல் என்பதை தெளிவாக சொல்ல இவ்வழியில் சொல்கிறார்.
தொல்காப்பிய உவமயியலின் நூற்பா ஒன்று உயர்ந்ததன் மேற்றே உள்ளுங்காலை தொல்காப்பிய நூற்பா குறிப்பது உவமைக்கு வைப்பது உயர்ந்த பொருளாக வேண்டும் என்பதே.
அதாவது பாகிஸ்தானில் உள்ள மொஹஞதாரோ ஹரப்பா என நம் பாடங்களில் கிடைத்தவை தாண்டி பல இடங்களில் மிகத் தெளிவான தரவுகள் கிடைத்துள்ளன.
பஞ்சாப் எல்லையை ஒட்டிய பிஞ்சோரில் அஷ்டாங்க யூப சாலை காளிபங்கன் ராஜஸ்தன் யூப சாலை ஹரியானாவில் பிர்ரானா ராஹிகார்ஹி மெஹெர்கர் தோலாவிரா லோத்தல் முக்கிய துறைமுகம்குஜராத் மற்றும் காளிபங்கன் ராஜஸ்தன் செம்பு செய்வதற்க்கு தாமிரத்தை எங்கிருந்து பெற்றனர்?
அசோகர் கல்வெட்டு பிராமி எனும் எழுத்துரு கொண்டுள்ளது முதலில் வடமொழிக்கு உருவாக்கப்பட்டது பின் தமிழிற்கு பயன்படும்போது ழ ள ற ன போன்ற தமிழின் தனி சிறப்பு ஒலி எழுத்துக்களுக்கு உரு தர தமிழ் பிராமி உருவானது அது பின் வட்டெழுத்து ஆகி பின் நகரி என மாறியது இன்று அனைத்து வட இந்திய மொழிகளும் நகரியோடு நின்றது தமிழ் மேலும் சில மாற்றம் பெற்று இன்றைய வடிவம் பெற்றது.
பொங்கு தமிழர்க்கு இன்னல் விளைத்தால் சங்காரம் நிசமெனச் சங்கே முழங்கு பாவேந்தர் பாரதிதாசன் தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர் நாகசாமி அவர்களின் என்னும் நூலுக்கு முறையான பதில் விளக்க நூலின் பகுதிகளையே யாழ் இணையத்தில் கட்டுரைகளாக வெளியிட்டு வருகின்றேன்.
உலகத் தமிழர்களின் பின்னூட்டத்தைப் பெற்று முழுமையான நூலாக மேம்படுத்தும் என் முயற்சிக்கு உறுதுணையாக விரிவான பின்னூட்டம் அளித்த தேவப்பிரியா அவர்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றி.
கடந்த கட்டுரையில் குறித்தவாறு சங்க இலக்கியங்களும் திருக்குறளும் பார்ப்பான் அந்தணன் என்றே பெரும்பாலான இடங்களிலும் ஐயர் என்று அரிதாகவும் குறிப்பிடப்படும் சொற்களுக்குத் தற்காலத்தில் பிராமணன் என்ற பொருள் கொள்ளவே ஆரியர்கள் பெரும்முயற்சி எடுக்கிறார்கள்.
தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களும் ஆரியப் பிராமணர்களும் ஒன்றல்லர் ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்துவந்தாலும் அவர்கள் ஆரியப் பிராமணர்களே தவிர தமிழ் அந்தணர்களோ பார்ப்பனர்களோ ஒருக்காலும் ஆக முடியாது என்று தேவப்ரியா உள்ளிட்ட அன்பர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தமிழ் மரபை அழிக்க பார்ப்பனர்களைக் கருவியாக்கும் ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களும் அந்தணர்களும் வேள்விக்காக உயிர்க்கொலையில் ஈடுபடாது மாஉருண்டை போன்றவை மட்டுமே அவிர்பாகமாகத் தந்து ஆரியவேதங்கள் ஓதி வேள்வி இயற்றும் கொல்லாமை கைக்கொள்ளும் தமிழர்கள்.
ஆதியில் இவர்கள் அறியாமையின் விளைவாக எவ்வாறு கொலைவேள்வி இயற்றும் ஆரியவேதத்தால் கவரப்பட்டார்களோ அவ்வாறே தற்காலத்தில் தம்மைப் பிராமணன் என்று அழைப்பதைப் பெருமையாகக் கருதுவதும் பார்ப்பனன் பார்ப்பான் அந்தணன் என்றழைப்பதை இழிவாகவும் கருதும் போக்கிலும் உள்ளனர்.
கொல்லாமையே வள்ளுவரின் அறத்திற்கு ஆணிவேர் வள்ளுவர் கொல்லாமையை நீத்தார் என்னும் துறவிகளுக்குத்தான் சிறப்பாகக் கூறினாரே தவிர ஏனையோர்க்கு கொல்லாமை பொதுநிலையில்தான் கூறப்பட்டது என்று கூறியுள்ளீர்கள்.
யாகம் என்னும் ஆரியயக்ஞமும் குறள் கூறும் வேள்வியும் முற்றிலும் வேறானவை துறவுநிலை அடையாத ஒருவனுக்கு இறைவனை அடையும் வழி வேள்விகள் செய்தலே என்று கூறி அதற்குச் சான்றாக விருந்தோம்பல் அதிகாரத்திலிருந்து குறட்பாக்களை காட்டியுள்ளீர்கள்.
விருந்தோம்பல் என்னும் திருக்குறள் அதிகாரத்தில் வரும் குறட்பாக்களில் சொல்லப்படும் வேள்வி வேறு ஆரிய வேதமுறையில் யக்ஞம் என்னும் வேள்வி வேறு என்பதைத் தெளிவாக விளங்கிக் கொள்ளவேண்டும்.
வைதீகம் என்னும் ஆரிய வேதவேள்விகள் கடவுளரை மகிழ்வித்து உலகியல் பலன்கன் பெறுவதன் பொருட்டே நிகழ்த்தப்படுவன என்பதை அறிதல் நலம்.
வேள்விதோற்றப்பிழையும் கருத்துப்பிழையும் வள்ளுவர் ஆரியவேள்விகளைச் சிறப்பித்துக் கூறுவதாகத் தோன்றுவதெல்லாம் தோற்றப்பிழையே அங்ஙனம் கருதுவதும் கருத்துப்பிழையே வேள்வி என்பது ஆரியச் சார்பற்ற சொல் தூய தமிழ்ச்சொல்.
அதாவது இல்லறத்தில் மனைவி மக்களைப் பேணிக் காத்து அவர்களுடன் வாழ்வதே விருந்தினர்கள் தம் இல்லத்துக்கு வரும்பொழுது அவர்களையும் விரும்பிப் பேணி உதவுதல் பொருட்டேயாகும் என்பதே.
முருகவேல் வேறு முருகவேள் வேறு முருகவேல் என்றால் முருகப்பெருமானின் கையிலுள்ள வேல் என்று பொருள் முருகவேள் என்றால் விரும்பத்தக்க அழகுடையோன் என்பது பொருள்.
பயிர் செய்பவர் வேள் ஆள்பவர் வேளாளர் வேளாண்மை என்னும் சொல் மண்ணை உழுது ஆளும் தன்மைக்கும் விரும்பிப் பேணி உதவும் தன்மைக்கும் இணைப்பாகச் சொல்லப்படுவதால் உழவரது இயல்பாகவே வேளாண்மை என்ற சொல் வழங்குகின்றது.
வேள்வி வேள் என்னும் சொல்லின் அடியாகத் தோன்றிய தூய தமிழ்ச்சொல் வேள்வி என்னும் சொல் வேள் என்னும் இச்சொல்லின் அடியாகத் தோன்றிய சொல்.
விருப்பத்துடன் கொடுத்தல் என்பதும் விருப்பத்துடன் கொடுத்து உதவுதல் என்பதும் தமிழ் வேள்வி ஆரியர்கள் ஆரியமுறையில் யக்ஞம் என்னும் உயிர்க்கொலை யாகத்தைத் தமிழரிடையே எதிர்ப்பு வாராமல் செய்வதற்கு வேள்வி என்னும் தமிழ்ப் பெயரைத் தேர்ந்து எடுத்துக்கொண்டனர் ஆரியரின் உயிர்க்கொலை யக்ஞம் கடவுள் வேள்வி என்ற பெயர் மாற்றம் பெற்றது ஆரியரின் வேதக்கல்விக்கு பிரம்மவேள்வி என்று பெயர்மாற்றமும் வாயச பலி காக்கைக்குப் படையல் வைப்பது முதலான பூதயக்ஞம் என்பதற்கு பூதவேள்வி என்று பெயர் மாற்றமும் செய்தனர்.
விருந்தோம்பல் பயன்கருதாத் தமிழ் அறம் அதிதி யக்ஞம் பலன்பெறும் நோக்குடன் நிகழ்த்தும் ஆரியரின் சமயக்கூறு தமிழர்கள் செய்யும் விருந்தோம்பல் பயன்கருதா அறம் சார்ந்த தமிழரின் இல்லறவியல் கூறு ஆரியரின் அதிதி யக்ஞம் பலன்பெறும் நோக்குடன் நிகழ்த்தும் சமயக்கூறு அதிதி வேள்வி என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது.
தமிழரின் விருந்தோம்பல் என்னும் பயன்கருதாப் பண்பாட்டுக்கூறு ஆரியரின் பலன்பெறும் நோக்குடன் நிகழ்த்தப்பெறும் அதிதிவேள்வியுடன் செரிமானம் ஆகிப் போனது.
தென்புலத்தார் தமிழர் மூதாதையர் கழகசங்க இலக்கியங்கள் கூறும் தமிழரின் மூதாதையர் வாழ்ந்த இடங்களான குமரிக்கண்டம் பஃறுளியாறு குமரியாறு கடல்கோள் என்பவை தற்போதுள்ள தமிழ் மண்ணுக்கும் தென்புலத்தில் உள்ளது.
தம் தென்புலத்துக் குமரிக்கண்டத்து முன்னோர்களை நினைந்து விருப்பமுடன் படையலிட்டு தமிழர்கள் நிகழ்த்திவந்த நினைவேந்தல் பயன்கருதா நன்றி சொல்லும்தென்புலத்தார் வேள்வி ஆகும்.
ஆரியரின் பிதுரர்யக்ஞம் திட்டமிட்டுத் தென்புலத்தார் வேள்வி என்று பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டு தமிழரின் பண்பாட்டு மரபு செரிக்கப்பட்டுவிட்டது.
தமிழர்கள் மேற்கண்ட ஐந்துவகைப் பண்பாட்டு மரபுகளையும் இயல்பாகப் பயன்கருதா இல்லற அறம் என்ற வகையில் கடைப்பிடித்து வந்தனர்.
மேற்கண்ட ஐவகைத் தமிழர் பண்பாட்டு மரபுகளும் இப்போது ஆரியரின் சமயக்குறியீடான பஞ்சயக்ஞம் என்னும் ஐந்து சமய வேள்விகள் என்னும் ஆரியசமயப் பண்பாடாக உருமாற்றம் பெற்றுவிட்டது.
வள்ளுவர் காலத்தில் சமயம் கருதாத இல்லறம் சார்ந்த இப்பண்பாட்டு மரபுகளுக்கு உரையெழுதும் உரையாசிரியர்கள் ஆரியச்சார்பு கொண்டு உரையெழுதி தமிழர் பண்பாட்டு மரபுகளைக் குழிதோண்டிப் புதைத்துவிட்டார்கள்.
தமிழக மக்களிடம் தங்கள் ஆரிய வேதவேள்வி வணிகத்தைத் திறம்பட விளம்பரப்படுத்திச் சந்தைப்படுத்திய ஆரியப்பிராமணர்கள் வேள்விகள் செய்வதன் மூலம் ஒருவன் இன்னென்ன பலன்கள் பெற முடியும் என்று மூளைச்சலவை செய்து பெரும் பொருள் ஈட்டி ஏமாற்றிவந்தனர்.
விருந்தினரைப் பேணுதல்உபசரித்தல் என்னும் வேளாண்மையின் பயன் இவ்வளவு பெறும் இவ்வகையில் சேரும் என்று ஓர் அளவோ மதிப்பீடோ செய்ய இயலாத அளவு உயர்ந்தது.
பேணப்படும் விருந்தினரின் தன்மை தகுதி ஆகியவற்றை நோக்காது அவர்க்குப் படைக்கப்பெறும் விருந்தின் தன்மையையும் சிறப்பையும் பொறுத்தது விருந்தோம்பிய வேளாண்மையினால் வரும் நன்மை.என்கிறார் வள்ளுவர்.
ம.கோ.ரா.எம்ஜியார் பொருளீட்டத் தொடங்கிய இளமைக்காலம் தொட்டு விருந்தினர் தகுதி நோக்காது பயன்கருதாது சிறப்புடன் விருந்தோம்புதலில் தலைசிறந்தவர் என்று தமிழகமெங்கும் புகழ் பெற்றவர்.
அக்காரணம்பற்றியே வள்ளல் என்றும் கொடுத்துச் சிவந்த கரங்களுக்குச் சொந்தக்காரர் அன்னமிட்ட கை என்றும் தமிழர்களால் அன்போடு அழைக்கப்பட்டவர்.
பின்னாளில் அவர் அரசியல் புகுந்தபோது அவர் பெற்ற நிலைத்த செல்வாக்குக்கு அவர் வாழ்நாள் முழுதும் கடைப்பிடித்த பயன்கருதா விருந்தோம்பல் பண்பு அரணாக இருந்ததை நாம் கண்கூடாகக் கண்டோம்.
விருந்தோம்புதல் என்னும் வேளாண்மை அறம் செய்யாமல் பணம் பொருள் ஈட்டிப் பாதுகாத்துத் தாமே தனியராய் வாழ்பவர் ஓர் ஆதரவும் இல்லாதவராக ஆகிவிட்டோமே என்று பிற்காலத்தில் வருந்துவர்.
தம் இல்லத்திற்கு வந்த விருந்தினரை நன்கு பேணியும் அவர் சென்றபின் மீண்டும் தன் இல்லத்துக்கு வரமாட்டார்களா என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவனைக் கண்டு இத்தகையவன் நம் இல்லத்திற்கு விருந்தினனாக வரவேண்டும் என்று வானத்தவர்கள் காத்திருப்பார்கள் என்கிறார் வள்ளுவர்.
வானத்தவர் அல்லது தேவர் என்னும் கற்பனை வழக்கு ஆரியவியல் கற்பனையால் தமிழ் நூல்களிலும் வள்ளுவர் காலத்திலேயே வந்திருக்கவேண்டும்.
முகத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் தகுதியுடைய நல்விருந்தினரைப் பேணுபவன் இல்லத்தில் மன மகிழ்ச்சியுடன் செய்யவள்செல்வத்தின் தெய்வ உருவகம்இலக்குமி வீற்றிருப்பாள்.
இங்கு செல்வத்தின் இறைவடிவத்தை செய்யாள் அதாவது செயலைமுயற்சி அடிப்படையாகக் கொண்டு அதனால் விளையும் செல்வநிலையைக் குறித்தார் வள்ளுவர்.
இப்புவியில் செவிக்கு உணவாகிய கேள்விச்செல்வம் மூலம் அறிவுபெறும் வாய்ப்பு உடையவர்கள் அவியுணவு பெறும் ஆன்றோரான வானவர்களுக்கு ஒப்பாவர் என்கிறார் வள்ளுவர்.
வள்ளுவர் காலத்தில் தமிழர் பண்பாட்டுத்தளங்களில் படையெடுப்பு நிகழ்த்தி வெற்றிகரமாக ஆரியவேள்விப் பழக்கங்களையும் நம்பிக்கையையும் தமிழர்களிடையே ஆழமாக புகுத்தி இருந்தனர் ஆரியர்கள் என்பதை அறிவிக்கின்றது இக்குறட்பா.
முள்ளை முள்ளால் எடுப்பதுபோல் முள்ளை முள்ளால் எடுப்பதுபோல் ஆரியப்பழக்க வழக்கங்களை உவமையாகக் காட்டியே தமிழ் மக்களிடமிருந்த ஆரியப்பித்தை நீக்கும் அருமருந்தாகத் திருக்குறள் செயல்பட்டது செயல்பட்டு வருகின்றது என்பதையே இக்குறள் தெரிவிக்கின்றது.
இக்காலத்திலும் கூட அன்பு செலுத்துங்கள் என்ற அறிவுரையைக் கேட்காமல் செல்லும் மக்களை அன்பு வேள்வி செய்யுங்கள் என்று ஆரிய உவமை சொல்லி அழைத்து மக்களை மடைமாற்றம் செய்வது எளிது.
வேள்வி என்னும் சொல்லைப் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவந்து விட்டதால் உயிர்க்கொலை வேள்வியை வள்ளுவர் ஏற்றுக்கொண்டார் என்று கருதுவது அறியாமை.
திருக்குறள் தமிழர் அறநூல் உலகப்பொதுமறை ஆரிய தரும சாஸ்திரங்கள் ஆரியப்பிராமணர்களின் நலனை மையப்படுத்திய இனவாத நூற்கள் இவை இரண்டும் வடதுருவம் தென்துருவம் போன்றவை.
திருக்குறளில் பிராமணர் என்ற சொல் இல்லை திருவள்ளுவர் காலத்துக்கு பலநூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே ஆரியப் பிராமணர்கள் தென்தமிழகத்துக்கு வந்துவிட்டனர் என்பதைத் தொல்காப்பியத்திலேயே பயின்றுவரும் வடசொற்கள் அறிவிக்கின்றன.
எனவே திருவள்ளுவர் பிராமணர் என்னும் சொல்லை அறிந்தேயிருப்பார் என்பதும் வேண்டுமென்றே பிராமணர் என்ற சொல்லாடலைத் தவிர்க்கின்றார் என்பதும் உறுதி.
வைதீக சமயத்தின் செயற்பாடுகள் வள்ளுவர் காலத்தில் பரவலாக இருந்திருக்கும் என்பதும் உறுதி ஆனால் வள்ளுவர் இவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளவோ அல்லது வைதீக முறைகள் குறித்து விளக்கவோ முற்படவில்லை என்பதே உண்மை.
ஆனால் கவிஞன் என்பவன் ஒரு காலக்கண்ணாடி என்ற முறையில் வள்ளுவர் காலத்தின் நடப்புகளை நிகழ்வுகளை சிலவகைகளில் பதிவு செய்வதைத் தவிர்த்திருக்கவே முடியாது என்றவகையில்தான் தேவர் இந்திரன் வானோர் அகல் விசும்பினோர் கோமான் அவியுணவின் ஆன்றோர் புத்தேளிர் உலகு என்று வைதீக மரபோடு ஒட்டிய பெயர்களின் சொல்லாட்சி ஆங்காங்கே மிகக் குறைந்த அளவில் காணப்படுகின்றது.
திருக்குறள் ஆரியநூல் என்பது அபத்தம் கிறித்துவர்களை வேதக்காரர்கள் என்றும் பைபிளை வேதாகம நூல் என்றும் தமிழில் அழைக்கும் தற்காலப் போக்கைப் போன்றதே வள்ளுவரின் இச்சொல்லாட்சிகள்.
இச்சொல்லாட்சிகளைக் கொண்டு பைபிளும் ஆரிய வேதங்களும் ஒன்று என்று சொல்வது எவ்வளவு அபத்தமோ அவ்வளவு அபத்தம் திருக்குறளையும் ஆரிய வேதமரபையும் ஒன்று என்று காட்ட முயலும் செயல்.
மேலும் அறவோர் அனைவரையும் குறிக்கும் அந்தணர் என்னும் தமிழ்ச்சொல் கோயில் பூசகர்களான தமிழ்ப்பார்ப்பனர் என்று பொருள் காணும் மயக்கம் திருவள்ளுவர் காலத்திலேயே ஏற்பட்டுவிட்டது.
என்ற குறட்பாவை நீத்தார் பெருமை என்னும் பகுதியில் எழுதியதால் அந்தணர் என்னும் சொல் தொழில்முறையில் கோயில் பூசகர்களான தமிழ்ப் பார்ப்பனரைக் குறிக்கும் சொல் அன்று என்று உரக்க அறிவித்துவிட்டார் திருவள்ளுவர்.
தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களில் சிலர் அந்தணர்களாக இருக்கலாம் ஆனால் எக்குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும் செந்தண்மை பூண்டொழுகும் அறவோர் அனைவரும் அந்தணரே என்பதால் அந்தணர்கள் அனைவரும் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்கள் இல்லை என்பதை நீத்தார் பெருமையில் பட்டியலிடப்பட்ட இக்குறள் பொட்டில் அடித்தாற்போல் தெறிக்கச் சொல்கின்றது.
ஆரியச் சார்புகொண்ட பரிமேலழகர் இவ்வளவு இருந்தும் ஆரியச் சார்புகொண்ட பரிமேலழகர் போன்ற உரையாசிரியர்கள் பலரும் அந்தணர்களையே அறவோர்கள் என்று திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவதாகவும் செவ்விய அறங்களையும் நற்பண்புகளையும் கொண்டு ஒழுகுவதால் அவர்கள் அறவோர்களாக இருப்பதாகவும் வலிந்து எழுதினார்கள்.
ஒரு இனத்தின் பெயராகவும் பிறப்பினை அடிப்படையாகவும் கொண்ட பிராமணர் அந்தணர் என்னும் ஆரிய மரபுச் சொல்லைத் திருக்குறள் எங்கும் கவனமாகத் தவிர்த்துவிட்ட திருவள்ளுவர் பிறப்பின் அடிப்படையில் பிராமணன் ஆகும் மனுதரும சாத்திரத்தை பின்வரும் குறளில் வலிமையாக மறுக்கின்றார்.
மேல்சாதி உச்சத்தில் உள்ள பிராமணன் ஒழுக்கமும் உயர்ந்த பண்பும் இல்லாதவனானால் அவன் மேலோன் அல்லன் என்னும் பொருளில் சொல்லப்பட்ட இக்குறள் பிறப்பின் அடிப்படையில் அந்தணன் பதவியைத் தர மறுக்கின்றது.
பார்ப்பான் என்பவன் இருபிறப்பாளன் முதல் பிறப்பு மனிதனின் குழந்தை அவன் தமிழ் அறநெறியைக் கைக்கொண்டு கொலைவேள்வி தவிர்த்த ஆரிய வேதம் ஓதுவதால் இரண்டாம் பிறப்பு எடுக்கும் தமிழ்ப் பார்ப்பனன்.
அறநெறியைக் கைக்கொள்வதால் அந்தணன் கைக்கொண்ட அறநெறி ஒழுக்கத்துக்குப் புறம்பாகச் செயல்படும்போது பார்ப்பான் என்னும் இரண்டாவது பிறப்பின் ஒழுக்கம் குன்றி பார்ப்பான் என்னும் தகுதியை முற்றிலுமாக இழக்கிறான் என்பதையே ஓத்து மறப்பினும் பின்கொளலாகும் ஒழுக்கம் குன்ற பார்ப்பான்என்னும் பிறப்பு கெடும் என்னும் பின்வரும் குறள் எடுத்துக் காட்டுகிறது.
அறம் என்ற சொல்லே பழந்தமிழர் மரபு அறம் என்ற சொல்லையே தமிழ் மக்களின் நடத்தைகளிளிருந்தே வள்ளுவர் உருவாக்குகிறார் அறவழி பொதுநெறியும் பொது அறங்களும் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்ட தமிழ்ப்பண்பாட்டு மீட்டுருவாக்கம் என்பதே திருக்குறளின் அடிநாதம்.
இப்பின்புலத்தில் தமிழ் அந்தணர்களின் வைதீக சமயத்தை அன்றைய தமிழ்ச் சமூகம் எவ்வாறு எதிர்கொண்டது என்பதையே திருக்குறளில் சில இடங்களில் திருவள்ளுவர் பதிவு செய்கிறார் அவ்வளவே.
ரிக்வேதம் உள்ளிட்ட வேதங்கள் அறநெறி பற்றிப் பேசுவதில்லை கடவுளர்களைப் போற்றியுரைத்து வேண்டிய அளவு உயிர்ப்பலி அவிர்ப்பாகம் கொடுத்து வேண்டுவதும் சடங்குகள் செய்வதைப் பற்றிப் பேசுவதும்தான் வேதங்களின் பொதுவான தன்மை.
தமிழகப் பார்ப்பனர்களோடு ஆரியப்பிராமணர்கள் கலக்கவில்லை ஆனால் தமிழகத்தில் கோயில் பூசனை வழிபாடுகளை சங்ககாலம் தொட்டு இன்றுவரை இயற்றிவரும் தமிழகப் பார்ப்பனர்களான சிவன் கோயில் பூசகர்கள் சிவாச்சாரியார்களுடன் தமிழகத்துக்கு வந்தேறிய அந்நிய ஆரியப்பிராமணர்கள் மணவுறவு கொள்வதில்லை என்பதே தமிழகப் பார்ப்பனர்களோடு ஆரியப்பிராமணர்கள் கலக்கவில்லை என்பதற்கான சான்று.
ஆங்கிலத்தில் என்னும் பொதுக்குறியீடு வழங்கிவருவதால் தமிழகத்துக்கு வெளியே உள்ளோருக்கு இவ்வேறுபாடு தெரியாமலேயே போய்விட்டது.
தமிழகத்தில் வந்தேறிய அந்நிய ஆரியப்பிராமணர்களின் வடவேதம் ஆச்சார அனுஷ்டானங்களால் கவரப்பட்ட தமிழகப் பார்ப்பனர்கள் வேதமுறைமைகளுக்கு மாறிக்கொண்டார்கள்.
ஐந்துஆறாம் நூற்றாண்டுகளில் ஆரியப் பிராமணர்கள் தங்களையும் பார்ப்பனர்கள் என்று அழைக்கத் தொடங்கியதோடு கோயில் பூசங்களிலும் ஈடுபட முயன்றனர்.
ஆனால் தமிழில் திருமந்திரம் என்னும் ஆகமநூல்யோகநூல் அருளிய திருமூலர் உள்ளிட்ட நாயன்மார்களின் எதிர்ப்பால் அவர்கள் முயற்சி தோல்வியிலேயே முடிந்தது.
தங்களைப் பார்ப்பனர்கள் என்று அழைத்துக்கொள்ளும் ஆரியப்பிராமணர்களை பேர்கொண்ட பார்ப்பான் என்ற அடைமொழி கொடுத்து தமிழர்களுக்கும் தமிழக மன்னர்களுக்கும் அடையாளம் காட்டியதோடு பேர்கொண்ட பார்ப்பான் திருக்கோயிலில் வீற்றிருக்கும் சிவபிரானைத் தொட்டு அர்ச்சித்து வழிபட்டால் பகைவர்களிடம் போர்செய்து நாட்டைக் காக்கும் வேந்தர்களுக்குப் பொல்லாத வியாதிவரும் அவர் ஆளும் நாட்டில் பஞ்சம் ஏற்படும் என்று நந்தியம்பெருமான் உரைப்பதாக அறிவிக்கின்றார்.
தங்களையும் பார்ப்பனர்கள் அந்தணர்கள் என்று அழைத்துக்கொண்டு பூணூலும் குடுமியும் வைத்துக்கொண்டால் பிரமத்தை அறிந்தவர்களாக ஆகிவிடமாட்டார்கள் நூலை அறிந்த அந்தணர் என்பதை அறிவிப்பது அவர் வாய்ச்சொல்லே என்று அந்தணர் வேடமிடுவோரைப் பின்வரும் திருமந்திரத்தில் கடுமையாகச் சாடுகின்றார் திருமூலர்.
நூலும் சிகையும் நுவலிற் பிரமமோ நூலது கார்ப்பாசம் நுண்சிகை கேசமாம் நூலது வேதாந்தம் நுண்சிகை ஞானமாம் நூலுடை அந்தணர் காணும் நுவலிலே.
உண்மை வேதாந்தமென்பது தன்னைச் சிவனுக்கு அடிமையெனக் கொண்டு அவன் அருள்வழி நிற்பதே வேட்கையாய்த் தனக்கென ஒரு சிறிதும் எவ்வகை வேட்கையும் இலனாயிருத்தல்.
பாரத நாட்டின் புகுந்த மேலை ஆரிய அன்னியர்களான ஆங்கிலேயர்கள் பிரித்தாளும் சூட்சியில் பல ஊகக் கோட்பாடுகளைப் பரப்பியதைப் போலவே தமிழ்நாட்டில் பன்னெடுங்காலத்திற்கு முன் புகுந்த அந்நியர்களான ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழர்களைப் பிரித்தாளும் சூட்சியில் பரப்பிய பல ஊகக் கோட்பாடுகளில் மிகுந்த நச்சுத்தன்மை கொண்ட சாதி என்னும் கோட்பாடு வடஇந்தியாவில் நிலவும் வருணாசிரம நால் வருணத்தைப் போலவே கொடியதாகும்.
தமிழர்களின் வழிபாட்டுத் தெய்வங்களான சிவனியம் திருமாலியம் ஆகியவற்றுக்கு ஆரியர்கள் புனைந்த தலபுராணங்கள் புனைபுராணங்கள் பலவற்றிலும் தமிழர்தம் பண்பாட்டுக்கும் அறத்திற்கும் ஊறுவிளைவிக்கும் கதைகளே மிகுதி.
வேள்வித் தொழிலில் உயிர் செகுத்தல்கொல்லுதல் இன்றி எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகும் பண்பு இருப்பவரே அந்தணர் வைதீக நெறியைத் திருவள்ளுவர் இவ்வாறே எதிர்கொள்ளுகிறார்.
தமிழகத்தில் வந்தேறிய ஆரியப் பிராமணரின் உயிர்ப்பலி வேதநூலைத் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்கள் உயிர்ப்பலி நீக்கிக் கைக்கொண்டு விட்டார்கள் ஆயினும் திருவள்ளுவர் வேதம் மறை என்பவற்றைப் பொதுவழக்காகக் குறிப்பிடவில்லை தனிநிலையில் அந்தணர் நூல் அறுதொழிலோர் நூல் பார்ப்பனர் ஓத்து என்று குறிப்பிடுகின்றார்.
தமிழ் பார்ப்பன அந்தணர்கள் உயிர் செகுப்பதை நீக்கிவிட்டுக் கைக்கொண்ட ஆரிய வேத நூற்கள் இரத்தக் கரை படிந்தவை என்பதால் வைதீக அந்தணரின் வேத நூலையும் அறத்தையும் தனித்தனியாகவே வேறு வேறாகவே வைத்தே பின்வரும் திருக்குறளைப் படைக்கிறார் அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய் நின்றது மன்னவன் கோல்.
தனிமனிதன் என்னும் நிலையில் மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்து அறன் என்று வரையறுக்கும் திருக்குறள் இல்லறவாழ்வை அறன் எனப்பட்டதே இல்வாழ்க்கை என்கின்றது.
ஆரிய வேதத்திற்கும் ஆதி தமிழ் மன்னவன் கோல் மன்னன் அமைக்கும் அரசு அறன்இழுக்காது அல்லவை நீக்கி மானமுடையதாக அமையவேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறது திருக்குறள்.
திருக்குறள் வலியுறுத்தும் அறம் என்னும் சொல்லின் புனிதத்தைக் காக்கவே அந்தணர் நூலையும் அறத்தையும் வேறு வேறாகவே காட்டுகின்றார் திருவள்ளுவர்.
அரசுஅதிகாரம் என்னும் தமிழக சூழலுக்கு வந்துவிட்டால் அறவழிப்பட்ட மன்னவன் கோலே அந்தணர் நூலுக்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாகிறது.
தமிழ்மண் என்று வந்துவிட்டால் இங்குள்ள அறவழிப்பட்ட அரசு என்னும் நிறுவனத்தின் அதிகார மேலாண்மையை ஆதியாகக் கொண்டே வேதநூல் இயங்க முடியும்.
தமிழ் மண்ணில் சகல பூதங்களையும் காப்பாற்றும் சக்தி வேதத்துக்கு வழங்கப்படவில்லை அறவழிப்பட்ட மன்னவனின் கோலே அந்தணர் நூலான வேதத்தையும் காப்பாற்ற முடியும் அறத்தையும் காப்பாற்ற முடியும் என்று உரக்கச் சொல்கின்றது திருக்குறள்.
தமிழகம் என்று வந்துவிட்டால் அந்தணர்கள் ஆரிய வேதநூலில் குறிப்பிட்டபடி உயிர்க்கொலை வேள்விகள் செய்ய மாட்டார்கள் தமிழக அந்தணர்கள் மன்னவன் கோலை ஆதியாய்க் கொண்ட அறம் புரி அந்தணர் ஆவார்.
பெண்டிர் பிணி உடையவர் இறந்த பின்னர் பித்ரு காரியம் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டிய புதல்வர்ப் பெறாதோர் இவரகளை பத்திரமாக காக்கும்படி செய்வர்.
முன்னோர் கடன் என்பது இறந்த உடன் சில தானதர்மங்களும் பிண்டமிடல் போன்றவையும் பின் மாதாமாதம் அமாவாசை அன்றும் மாதம் முதல் நாட்களிலும் மிகுந்த ஆசாரமுள்ளோரும் மற்றவர்கள் முக்கியமான நீர்நிலைகளில் முழுக்கிடுதலும் மரபு.
சாலை இளந்திரையன் தென்னிலப் பகுதிகளில் உள்ளவர் இலக்குவனார் தென்னாட்டவர் இளங்குமரன் தெளிந்த அறிவினர் குழந்தை தென்னாட்டவர் வளன் அரசு ஜோசப் ராஜ் வாழ்ந்து மறைந்தோர் க.ப.அறவாணன் அரிய பெரிய வாழ்வு வாழ்ந்து மறைந்தோர் தமிழர் மரபை ஏற்காதுகிறிஸ்துவ நச்சுக் கருத்தின் அடிமைகளாய் எழுதப்பட்ட உரைகள்.
திரு நாகசாமி ஆங்கிலத்தில் எழுதியதன் தமிழாக்கம் பின்வருமாறு மேற்கண்ட குறளின் பொருள் அறச்சக்கரத்தைக் கொண்டு விளங்கும் அந்தணனின் பாதங்களைச் சரணடைந்தால் ஒழிய பிறவியைக் கடப்பது கடினம்.
இங்கு அறவாழி அந்தணன் தாள் என்பதற்கு காக்கும் சக்கராயுதத்தைக் கைக்கொண்டு திகழும் விஷ்ணுவின் தாமரைத் திருவடிகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் தர்மச்சக்கரத்தை உடைமையாகக் கொண்டுள்ள பிராமண ஆண்களின் கால்களில் சரணடைந்தாலொழிய இவ்வுலகைக் கடப்பது கடினம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் ஏனெனில் அந்தணன் என்னும் சொல் பிராமணனையே குறித்து நிற்கின்றது.
பிராமண ஆண்களின் கால்களில் சரணடைந்தாலொழிய இவ்வுலகைக் கடப்பது கடினம் என்று தரும் விளக்கத்தினால் திரு.நாகசாமி அவர்கள் வெளிப்படுத்துவது ஆரியப் பிராமணத் திமிரின் உச்சம்.
இப்படி ஒரு விளக்கத்தை எழுதினால் மறுப்புத் தெரிவிக்க பாவாணர் இபூவுலகில் இல்லை பெருந்தமிழறிஞர் பேராசிரியர் தொ.பரமசிவம் அவர்கள் செயல்பாட்டில் இல்லை என்ற அசட்டுத் துணிச்சல் இந்த ஆரியப் பிராமணருக்கு வந்துவிட்டது.
அவர்களின் எழுத்துக்கள் எம்போன்ற சாமானியரையும் மீட்டுருவாக்கம் செய்து போரிட வைக்கும் என்று அறியாமல் போனார் இந்த ஆரியப் பிராமணர் திரு.நாகசாமி.
திருவள்ளுவர் காலத்தில் ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழ்நாட்டுக்கு வந்துவிட்டார்கள் என்பது சங்க இலக்கியங்கள் கூறும் சான்றுகளால் நன்கு அறியலாம்.
அந்தணர் என்னும் சொல் ஆரியப்பிராமணரைக் குறிக்காது ஆனால் திருக்குறள் முழுவதும் பிராமணர் என்ற வார்த்தையைத் திருவள்ளுவர் எங்குமே பயன்படுத்தவில்லை என்பதிலிருந்து அந்தணன் என்னும் சொல் பிராமணரைக் குறிக்கவில்லை என்பதும் ஆரிய மனுதரும சாத்திரங்களின் கருத்துக்களையும் திருவள்ளுவர் திருக்குறளில் குறிக்கவில்லை என்பதும் தானே விளங்கும்.
பார்ப்பார் என்னும் தமிழர் அந்தணன் என்ற சொல் தவிர திருவள்ளுவர் பார்ப்பார் என்னும் சொல்லை மட்டுமே திருக்குறளில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தமிழ்ப் பார்ப்பார்கள் வீடுகளில் சிவபெருமானைதிருமாலைத் உலகநலன் வேண்டி தமதளவிலும் சிவன்திருமால் திருக்கோயிகளில் ஏனையோர்களுக்காக அவர்பொருட்டும் வழிபாடும் பூசனையும் செய்யும் திருத்தொண்டு புரிபவர்கள்.
இதற்கான இலக்கியச் சான்றை அள்ளற் பழனத்து அரக்காம்பல் வாயவிழ வெள்ளம் தீப்பட்டதென வெரீஇப் புள்ளினந்தம் கைச்சிறகாற் பார்ப்பொடுக்கும் கவ்வை....... எனவரும் முத்தொள்ளாயிரப் பாடல் தருகின்றது.
முதல் பிறப்பாக தாய்ப்பறவையின் வயிற்றிலிருந்து முட்டையாகவும் பின் இரண்டாவது பிறப்பாக முட்டையிலிருந்து பொரிந்து குஞ்சாகவும் இருபிறப்பு நிகழ்வதால் இப்பெயர் வந்தது.
மேலும் பார்ப்பார் என்பவர்கள் தமிழர் சமய வேத ஆகம நூல்களைக் கோயில் வழிபாட்டுக்கு அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்ப்பதும் அவற்றின்படி கோயில் கடவுளர்க்கு தமிழ்வழித் திருப்பூசைதிருப்பலி முதலியன செய்ததாலும் பார்ப்பார் எனவும் குருக்கள் எனவும் அந்தணர் எனவும் அழைக்கப்பட்டனர்.
இவர்கள் சுத்தத் தமிழர்களே ஆரியப் பிராமணர்கள் தமிழ்நாட்டிற்கு வந்தபிறகு அரசர்களுக்குத் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்கள் செய்துவந்த மதக் கருமங்களையும் திருக்கோயில் சடங்குகளையும் ஆரியப் பிராமணர்களைக் கொண்டு செய்விக்க சில தமிழ் அரசர்கள் முனைந்தனர்.
தமிழ்நாட்டுக்கு வந்தேறிய ஆரியப்பிராமணர்கள் தம்மையும் பார்ப்பனர்கள் என்று பொய்மொழி கூறிக்கொண்டு திருக்கோயில் பூசனை செய்ய முற்பட்டனர் என்பதையும் அத்தகைய ஆரியப் போலிப் பார்ப்பனர்களை பேர்கொண்ட பார்ப்பான் என்று தமிழர்களுக்கு அடையாளம் காட்டுகின்றார் பத்தாம் திருமுறை ஆசிரியர் திருமூலதேவ நாயனார் பேர்கொண்ட பார்ப்பான் பிரான்தன்னை அர்ச்சித்தால் போர்கொண்ட வேந்தர்க்குப் பொல்லா வியாதியாம் பார்கொண்ட நாட்டுக்குப் பஞ்சமு மாம்என்றே சீர்க்கொண்ட நந்தி தெரிந்துரைத் தானே.
அறம்பொருள்இன்பம்வீடு என்னும் தமிழ் நான்மறையும் வடவேதப் பயிற்சியும் ஒருங்கே கைக்கொள்ளும் தமிழ் பார்ப்பார் வேறு வட ஆரியவேதம் மட்டுமே ஓதும் ஆரியப் பிராமணர் வேறு என்பதைத் தமிழ் ஆய்வாளர்கள் அறிதல்வேண்டும்.
அதாவது ஒழுக்கம் குன்றினால் பார்ப்பான் இருபிறப்பாளன் என்னும் தகுதியை இரண்டாவது பிறப்பு என்னும் பிறவிப் பயனை இழந்து உடனே இழிவை அடைவான் என்பதே பொருள்.
மனுசாஸ்திரம் ஒழுங்கீனராக இருந்தாலும் ஆரியப் பிராமணரே உயர்ந்தவர் ஆரியர்களின் மனுதர்ம சாத்திர முறைப்படி பிராமணன் ஒழுக்கம் தவறி இழிந்த காரியத்தைச் செய்தாலும் பிராமணனே பிறப்பே பிராமண குலத்தைத் தீர்மானிக்கும் என்று தீர்க்கமாகப் பிறப்பின் மேன்மையைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் மனு சாஸ்திரம் இங்கு தரப்பட்டுள்ளது.
திருக்குறள் ஒழுக்கம் கெட்டால் தமிழ்ப் பார்ப்பார் பிறப்பே கெடும் ஒழுங்கீனமாக நடப்பதால் பிராமணனுக்கு குலக்கேடு நிகழாது என்னும் ஆரியசாதிப் பிறவி மேன்மை பாராட்டும் மனுதர்ம சாத்திரத்துக்கு முற்றிலும் எதிரான நிலைப்பாடு கொண்டது திருக்குறள் என்பது ஓத்து மறப்பினும் பின்கொளலாகும் ஒழுக்கம் குன்ற பார்ப்பான் பிறப்பு கெடும் எனும் இக்குறளால் நிறுவப்படுகின்றது.
எனவே பார்ப்பான் என்பவன் ஒழுக்கத்தைப் போற்றும் தமிழன் என்பதும் பிராமணன் என்பவன் ஒழுங்கீனமாகத் திரியும் பிராமண வடஆரியன் என்பதும் தெளிவாகின்றது.
ஆரியப்பிராமணர் ஒருபோதும் அந்தணனாக மாட்டார் யார் அந்தணன் என்னும் வரையறையை நீத்தார் பெருமை என்னும் மூன்றாவது அதிகாரத்தின் முப்பதாவது பாடலில் நிறுவுகின்றார் வள்ளுவர்.