sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
ஆனாலும் நம் நாட்டு தலைவர்கள் பிரிவினையை நாங்கள் விரும்ப மாட்டோம் என்று தாங்கள் பாடிய பல்லவியையே மீண்டும் மீண்டும் பாடுகின்றனர் இவர்கள் இங்கு சொகுசாக உண்டு உறங்கி கிடப்போர்க்கு அவர்களின் நிலை எப்படி புரியும் அவர்களுக்கு வேறு வழி இல்லாத நிலையில்தான் ஆயுதங்களை கையில் எடுத்தார்கள் .
ஆனால் இங்கிருப்போர் தாங்கள் பதவியை காப்பாற்ற தமிழனின் மானங்களை மத்தியில் அடகு வைத்து விட்டார்கள் இந்த அவல நிலை தொடருமானால் தமிழகத்திலும் தமிழனுடைய மானம் பரி போகும் இது நிச்சயம்.
ஒரு புதிய தலைமுறையை தேர்தேடுக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்ட்டது தமிழ் ஈழ மக்கள் தங்கள் விடுதலைக்கு தாங்களே போராட வேண்டும்.
எனது அன்பான தமிழ் நாட்டு உறவுகளேநீங்கள் குறிப்பிடும் ஈழம் பல்லாயிரம் மைல்கள் தொலைவில் இல்லை.இப்போது அங்கு யுத்தம் எதுவும் இல்லை.நீங்கள் நேரில் சென்று அங்குள்ள உண்மை நிலையை அறிந்தபின் தனிநாடு வேண்டுமா?
சகோதரப் படுகொலைகளுக்கு காரணம் இந்தியா தான்.போராளிகளுக்கு ஆயுதங்களை வழங்கி இலங்கையை தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவேயன்றி தனிஈழம் பெற்றுக்கொடுக்க இந்தியா விரும்பவில்லை.
போராளிகளை வெறும் பகடைக் காய்களாக வைத்திருக்கவே விரும்பியது.பிரபாகரன் இதை எதிர்த்தார்.மற்ற தலைவர்கள் இந்தியாவின் பலத்துக்கு முன்னால் மண்டியிட்டார்கள்.ஆகவே புலிகள் இயக்கத்தை அழிக்க மற்ற இயக்கங்களை இந்தியா தூண்டியது.இவ்வாறு தான் சகோதரப் படுகொலைகள் அரங்கேறின.
முள்ளி வாய்க்கால் இறுதி யுத்தத்தில் புலிகளின் பெரும்பாலான தலைவர்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.சரண் அடைந்த தலைவர்களை போர்விதிமுறைகளை மீறி சித்திரவதை செய்து கொன்றனர்.அதை விட சாதாரண போராளிகள் சிறைகளில் உள்ளனர்.இப்போது விடுதலைப் புலிகள் என்று சொல்லக்கூடியவர்கள் யாரும் இலங்கையில் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை.
அதை விடுத்து மீண்டும் எப்போது யுத்தம் என்று கேட்கிறீர்கள்?நாங்களும் உங்களைப் போல் சாதாரணமான மனித உயிர்கள் தான்.போராட நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டதாலேயே போராடினோம்.எமது சக்திக்கு மிஞ்சிய விலை கொடுத்து விட்டோம்.ஆயுதம் தாங்கிய போர் இப்போதைக்கு சாத்தியம் இருப்பதாக நன் கருதவில்லை ஐயா ஈழ மக்கள் தனக்கு தானே தங்களுடைய சுதந்திற்காக போராட வேண்டும் என கூறும் கருத்து மிகவும் தவறானது அங்கு வாழ்பவர்கள் நம்முடைய ரத்தத்தின் ரத்தம் ஆனவர்கள் நாம் அங்கு சென்று ஆயுதம் ஏந்த வேண்டும் என்று என்றைக்குமே அவர்கள் கூறியது கிடையாது வெளியில் இருந்து தார்மீக ஆதரவைத்தான் அவர்கள் எதிர் பார்த்தார்கள் ஆனால் நாம் அதை செய்ய தவறிவிட்டோம் இனிமேலும் நாம் இப்போதிருக்கும் அரசியல்வாதிகளை நம்பாமல் நமக்கென்று உரிமைக்கு போராடும் உண்மை தலைவனை புதிதாக தெர்தேடுப்போம் தமிழகம் ஒரு புதிய தலைவனை நம்பியுள்ளது தமிழக மக்கள் அனைவரும் விழித்தெழ வேண்டிய தருணம் வந்து விட்டது உரிமைக்காக குரல் கொடுங்கள் தமிழகம் புதிய புரட்சி படைக்கட்டும் ஈழத்தமிழனுக்குள் முதலில் ஒற்றுமை இருந்திருந்தால் எப்போதோ தமிழ் ஈழம் அமைந்திருக்கும் இப்போது இவ்வளவு மக்கள் கொல்லப்பட்டதற்கு காரணம் ஈழத்தமிழர்களின் காட்டிக்கொடுப்புகள் தான் இலங்கையை பொருத்தமட்டில் நமது இந்திய அரசின் வெளியுறவு கொள்கையும் தவறாக கடைபிடிக்கப்பட்டதின் விளைவு இந்தியாவின் பாதுகாப்பிற்கு சவால் விடக்கூடியதாக உள்ளது சிங்களர்கள் இனவெறியின் உச்சத்தில் தான் இருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கு வரலாறு தவறாக சொல்லப்பட்டதின் விளைவு சிங்களவர்கள் தமிழர்களை ஒரு அடிமையாகவும் வந்தான் குடியாகவும் தான் நினைக்கிறார்கள் என்னுடன் பணிபுரியும் ஒரு தொழிலாளி சிங்களவர்அவரது பேச்சுக்கள் இந்தியர்களை அவமானப்படுத்துவதாகவும் சில சமயங்களில் அமைந்துவிடுவதுண்டு ஈழத்தமிழனுக்குள் முதலில் ஒற்றுமை இருந்திருந்தால் எப்போதோ தமிழ் ஈழம் அமைந்திருக்கும் இப்போது இவ்வளவு மக்கள் கொல்லப்பட்டதற்கு காரணம் ஈழத்தமிழர்களின் காட்டிக்கொடுப்புகள் தான் நாட்டில்????
?இந்து என்று சொன்னால் அதில் தாழ்த்தப்பட்டவனுக்கு இடமே இல்லையே.யுகம்.யுகமாக அடிமைபடுத்தப்பட்டுஅடக்கிவைக்கப்பட்டவன் மேலே வர எத்தனை தடைகள்.உள்நாட்டில் சரிசெய்யுங்கள்.
தாய்மொழியாய செந்தமிழ் மொழியிற் சிறந்த நூலுள்ளனவெல்லாம் ஆய்ந்து கண்டெடுத்து நன்முறையில் அச்சியற்றி வெளிப்படுத்தி நாட்டுக்கு நலம் விளைப்பதே நம் கழகத்தின் நோக்கமாகும்.
அந்நோக்கம் நிறைவேற்றுமுறையில் அரியபெரிய நூல்கள் ஆண்டுதோறும் புது முறையில் வெளிவருவதைத் தமிழன்பர் பலரும் அறிவர் பத்துப் பாட்டு எட்டுத்தொகை பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களனைத்தும் கழகப்பதிப்பாக வந்துள்ளன காணலாம்.
சூளாமணி பெருங்கதை கல்லாடம் போன்ற அருமையான நூல்களுக்கும் எளிய இனிய உரைவிளக்கம் வரைவித்துப் பதித்தனம்.. ஐம்பெருங்காப்பியங்களிற் சிந்தாமணி சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை மூன்றும் கழக வாயிலாக வெளிவந்துள்ளன.
குண்டலகேசி என்ற நூற்பெயர் நிலைத்திருப்பதற்கும் அந்நூற்கவிகளின் சுவை கற்றோருள்ளத்திற் பதிந்திருப்பதற்கும் இஞ்ஞான்று கிடைத்துள்ள பாக்களையாவது வெளிப்படுத்துவது நலம் எனக் கருதியது கழகம்.
புறத் திரட்டு என்ற நூலைத் தொகுத்த புரவலர் சான்றோர் அந்நூலுள் குண்டலகேசி நூற்செய்யுள் எனக் கண்டவை பத்தொன்பதே இவ் நூற்கவிகளை தொகுத்து உரையாசிரியர் பெருமழைப் புலவர் உயர்திரு பொ.வே.சோமசுந்தரனாரவர்கள்பால் விளக்கவுரை வரைந்து தருமாறு வேண்டிப் பெற்று இற்றைநாள் வெளியிடுகின்றோம்.
கட்டும் வனப்பு வாய்ந்ததே தமிழன்பர் பலரும் குண்டலகேசியை தமிழ்த்தாய்க்கு நல்லணியாகக் கண்டு கிடைத்துள்ள பொருளைப் போதுமெனப்போற்றி மகிழ்வார்போற் கிடைத்த பாக்களைப் போற்றிவாழ்க.
சிந்தாமணி சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை வளையாபதி குண்டலகேசி என்னும் இவற்றை ஐம்பெருங்காப்பியங்கள் என்று சான்றோர் போற்றிக்கூறுவர் இவற்றுள் முன்னின்ற மூன்று காப்பியங்களும் முழுவுருவத்துடன் கிடைத்துள்ளன.
இம்மூன்று காப்பிங்களானும் நந்தமிழ்மொழி ஒப்பற்ற பெருமையுடையதாகத் திகழ்கின்ற தென்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை ஈற்றினின்ற வளையாபதி குண்டலகேசி என்பவற்றுள் ஒரு சில செய்யுள்கள் ஒழியப் பெரும்பகுதிகளும் அழிந்தொழிந்தன இம்மாபெருங் காப்பியங்கள் அழிந்தமை தமி்ழ்மாந்தரின் தவக்குறைவே என்றுதான் கருதவேண்டும்.
வளையாபதி குண்டலகேசி என்னும் காப்பியங்கள் இருந்தன என்பதன் கண்ணும் நமக் கையமுண்டாகாதபடி அப்பெரு நூல்களின் செய்யுள்கள் மேற்கோள்களாகப் பண்டைச் சான்றோரால் கையாளப்பட்டமையாலே நிலைத்திருந்து அவையிருந்தமைக்குச் சான்றாகித் திகழ்கின்றன.
குண்டலகேசி என்பது பௌத்தமதச் சார்புபற்றி அம் மதத்திற்றாப் பெரும் பகையாக விருந்த ஆருகத சமயக் கொள்கைகளைக் குற்றங்கூறி அவ்வாருகத மதத்தின் இறுமாப்பையடக்க வெழுந்தவொரு சொற்போர் நூலே என்பது ஆராய்ச்சியாற் புலனாகின்றது.
ஆருகத சமயம்பற்றி நாதகுத்தனார் என்னும் ஆசிரியரோடு ஆவனும் என்னும் நகரத்திலே குண்டலகேசி என்பவள் சொற்போர் செய்து அவ்வாசிரியரைத் தோற்கச் செய்து பௌத்த சமயத்தை வளர்த்தனள் என்பதும் அவள் வைதிக சமய முதலிய வேறு பல சமயக் கணக்கரோடும் சொற்போர் செய்து வென்று தன் சமயத்தைப் பெருக்கினள் என்பதும் நீலகேசி என்னும் நூலால் இனிது விளங்கும்.
நீலகேசி என்னும் நூல் தானும் குண்டலகேசி ஆருகத சமயத்திற்குக் கூறிய குற்றங்களை நீக்குவதனையும் அக் குண்டலகேசியாற் பரப்பப்பட்ட பௌத்த சமயக் கொள்கைகளுக்குக் குற்றங்கூறி மீண்டும் ஆருகத சமயக் கொள்கைகளை நிலைநிறுத்துதற்கும் எழுந்த நூலேயாம் என்பதனை அதனை ஓதுவோர் எளிதின் உணருவர்.
மேற்கூறிய நீலகேசியினின்றும் வேறு சில நூல்களினின்றும் இற்றை நாள் நமக்கு முழுவுருவத்திற் கிடைத்துள்ள செய்யுள் பத்தொன்பது மட்டுமே.
இவர் காட்டும் இக்குண்டலகேசியின் முதனினைப்புடைய செய்யுள்கள் தத்தம் மகத்தே அக்கருத்துக்களைக்கொண்டிருந்தன என்பதனையும் அவருரையை ஆழ்ந்து பயில்வோர் உணர்தல் கூடும்.
எனவருகின்ற இத் தொண்ணூற்றொன்பது முதல்களையுடைய தொண்ணூற்றொன்பது செய்யுளும் குண்டலகேசி என்னும் பெருங்காப்பியத்துச் செய்யுள்களே என்று ஐயமின்றி அறிகின்றோம்.
இன்னும் நீலகேசி உரைக்கிடையே வருகின்ற இனி நீலகேசியாசிரியர் ஐம்பெருங் காப்பியங்களுள் ஒன்றாகிய குண்டலகேசியின்கண் குண்டலகேசி என்பவள் ஆவண நகரத்தின்கண்நாதகுத்தனார் என்னும் ஆருகதரோடு வாதிட்டு ஆருகதசமயக் கொள்கை கட்கெல்லாம் குற்றம் கூறி ஆருகதர் மெய்க்காட்சியுடையாரல்லர் என்று நிலைநாட்டி நாதகுத்தனாரை வென்றதாக வருகின்ற பகுதியில் குண்டலகேசி தம் மதத்திற்குக் கூறிய குற்றங்கட்கெல்லாம் விடையிறுத்தற் பொருட்டே மொக்கலவாதச் சருக்கத்தைப் பாடியிருத்தலை அச்சருக்கத்தை ஓதுவோர் எளிதில் உணரலாம்.
நூலாசிரியர் கருத்துணர்ந்த உரையாசிரியராகிய சமய திவாகர முனிவரும் மொக்கலவாதச் சருக்கத்தின்கண் மொக்கலன் கூற்று ஒவ்வொன்றற்கும் இஃது இன்ன காதை செய்யுள் யை வழி மொழிந்தபடியாம் என்று மேலே கூறிய செய்யுள் முதல்களைக் குறிப்பிட்டுப் போகிறார்.
ஆவண நகரத்தே குண்டலகேசி நாதகுத்தனாரை வென்ற வகையை அவள் கூறியவாறே நீ எனக்குக் கூறிக்காண் யான் அவள் கூற்றெல்லாம் குற்றமுடையன என்பதனையும் நாதகுத்தனார் கூறியவையெல்லாம் குற்றமற்ற வாய்மைகளே யாதலையும் கூறி எமது ஆருகத சமயச் சிறப்பை இவ்வவையோரறிய நிலைநிறுத்துவல் என.
எனவே மேற்காட்டப்பட்ட செய்யுள் முதற் குறிப்பனைத்தும் குண்டலகேசியினின்றும் எடுத்து உரையாசிரியரால் நீல கேசியுரையிற் குறிக்கப்பட்டவைகளே என்பது துணிவாம்.
இனி நீலகேசியாசிரியர் தம் நூலில் புத்தமதம் முதலாகப் பூதவாத மதம் ஈறாக ஒன்பது சமயங்களை மறுத்துள்ளாராயினும் பௌத்த சமயத்தை மறுப்பதே அவருடைய முதன்மையான குறிக்கோள் என்பதனை அச்சமயத்திற்காக அவர் நான்கு சருக்கங்களை வகுத்துக்கொண்டமையானும் குண்டலகேசிக் காப்பியத்தை மறுப்பதன் பொருட்டே அவர் குண்டலகேசியையும் அவட்கு ஆசிரியனான அருக்கச் சந்திரனையும் அவனுக்கு ஆசிரியனான மொக்கலனையும் அவனுக்கு ஆசிரியனான புத்தனையும் தம் நூலில் வலிந்திழுத்துப் பாத்திரமாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர் என்பதையும் இங்ஙனம் மற்றையோரையும் பாத்திரமாக்கியது நூலின்கண் ஒரு சருக்கம் பெரும் பகுதியைக் கவர்ந்துகொள்ளாமைப் பொருட்டும் பயில்வோர்க்குச் சுவைமிகுதற் பொருட்டுமேயாம் என்பதனையும் நீலகேசியை ஓதும் நுண்ணுணர்வுடையோர் எளிதில் உணர்வார் என்க.
ஒரு கிதவப வைசிய வைசிய புத்திரன் குற்றவாளியாகிய செட்டி மகன் காளன் என்பான் இவன் பௌத்த தரிசனங்கொண்டு பல வழியும் சோரவிருத்தி களவுத் தொழில் பண்ணிச் செல்வானை அரசன் வதிக்க கொல்ல வென்றேவச் சிறைப்பட்டுச் செல்வானை முன்சொன்ன குண்டலகேசி கண்டு காமப் பரவசையாக காமுற்றவளாக அதனை அறிந்து அவளுடைய பிதா தந்தை ராசாவைக் கண்டு யாதனுமோருபாயத்தால் மீட்டு இவனுக்குக் குண்டலகேசி யென்னும் கன்னிகையினை விவாகவிதியாற் கொடுத்தினிது செல்கின்ற காலத்து ஒருநாள் பிரணய கலகத்து நர்மோக்தி காலத்து ஊடன்மிகுதியால் சினந்திருந்தபொழுது நீ கள்வனன்றோ?
என்று குண்டலகேசி சொல்லக் காளனும் தன்னுள்ளத்தே சினங்கொண்டு பின்பொருநாள் வித்தியாசாதன வியாசத்தால் வித்தை பயிற்றுவல் என்னுமொரு காரணங் காட்டி இவளைத் தனிக்கொண்டு ஒருபர்வதத்தேறி நீ என்னை யிவ்வாறு சொல்லுதலில் யானுன்னைக் கொல்லத் துணிந்தேன் என்னக் குண்டலகேசியும் நற்கொல்லியை முற்கொல்லிய என்பதற்றே இவனை யான் கொல்வேனென நினைந்து யான் சாகிறேனாகி லும்மை வலங்கொண்டுசாவல் என அதற்கியைந்த காளனை வலங்கொள்கின்றாள்.
நூக்கன் காளனும் புத்த ஸ்மரணத்தால் நினைவால் மோக்ஷித்தான் வீடு பெற்றான் குண்டலகேசியும் பர்த்ரு கணவன் விரஹ துக்கிதையாகித் துறப்பேனென் நினைத்துப் பரசமயங்களெல்லாம் நாவல் நட்டுச் சயித்துப் பௌத்த தரிசனம் கொண்டு முத்தி பெற்றனள்?
உயிர்களுக்கு வருகின்ற துன்பங்களுக்கும் காரணம் காம வெகுளி மயக்கங்களே என்னும் கோட்பாட்டையுடைய பௌத்த நூலாசிரியர் அக்குற்றங்களைத் தமது இலக்கியத் தலைவர்பாலே வைத்துக் காட்டுவதனையாம் மணிமேகலையினும் காணலாம்.
இனி நீலகேசியினின்றும் எடுத்து மேலே குறிக்கப்பட்டுள்ள குண்டலகேசிச் செய்யுள் முதனினைவுக் குறிப்புக்களுக்குரிய அச்செய்யுட்கள் ஒவ்வொன்றும் தத்தமக்குள் கொண்டிருந்த பொருள்கள் இன்னின்னவை என்பதனையும் அந்நூலின்கண் மொக்கவன் கூற்றாக வருகின்ற செய்யுட்களாலும் சிறந்த உரையாசிரியராகிய சமயதிவாகரர் உரை விளக்கங்களானும் யாம் நன்குணரலாம்.
இற்றைநாள் நம் கைக்கெட்டிய அப் பத்தொன்பது செய்யுட்களையேனும் அக் குண்டலகேசியின் நினைவுச் சின்னமாகப் போற்றி வைப்பது நங்கடமை என்றுணர்ந்த சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகத்தினர் அவையிற்றிற்கு உரையும் வரைவித்து அழகிய நூலுருவந் தந்து இப்பொழுது வெளியிடுகின்றனர்.
இதற்குத் தமிழுலகம் அக் கழகத்தார்க்கு நன்றிக் கடன் உடையதாக அச் செய்யுட்கு உரை எழுதும் பணியை எம்பாற் றந்தமைக்கு யாமும் பொதுவாக அக் கழகத்தார்க்கும் சிறப்பாக அக்கழகப்பொறுப்பாளர் உயர்திரு வ.
இதன் பொருள் முன் தான் பெருமைக்கண் நின்றான் லகின்கண் பிறர் யாரும் மெய்யுணர்ந்து வீடுபெற்று நெறியின் கண் நிற்றற்கு முன்பே தான் அம்மெய்யுணர்வினை யெய்தித் துறவின்கண் நிலைபெற்று நின்றானாகி முடிவு எய்துகாறும் தான் பரிநிருவாணம் என்னும் அவ் வீடுபேற்றினை எய்துமளவும் நன்றே நினைந்தான் பிறவுயிர்கட்கெல்லாம் நன்மையுண்டாகும் நெறியினையே ஆராய்ந்துணாந்தான் அன்றே அந்நாளே குணமே மொழிந்தான் அங்ஙனம் தான் ஆராய்ந்துணர்ந்த நல்லறங்களையே மக்கட்குச் செவியறிவுறுத்தினான் தனக்கு என்று ஒன்றானும் உள்ளான் தான் தனக்கென்று யாதொரு நன்மையையும் வேண்டுகிலனாய் பிறர்க்கே உறுதிக்கு உழந்தான் பிறருடைய நன்மையின் பொருட்டே முயன்றனன் அவன் இறைவன் அத்தகைய சான்றோனாகிய புத்த பெருமானே எமக்குக் கடவுள் ஆவன் நாங்கள் சரண் ஆதலால் அவ்விறைவன் திருவடிகளுக்கே அடியேங்கள் அடைக்கலமாகி வணங்குவேம் என்பதாம்.
விளக்கம் உலகின்கண் முதன்முதலாக மெய்க்காட்சி பெற்று அக்காட்சிவழி நின்றொழுகியவன் எங்கள் புத்தபெருமானே என்பாள் முன்றான் பெருமைக்கண் நின்றான் என்றாள்.
ஒன்றானும் யாதொரு பொருளையும் எனவும்விடல்வேண்டும் வேண்டியவெல்லாம் ஒருங்க எனவும் பிறப்பறுக்குனுற்றார்க் குடம்பு மிகை எனவும்தலைப்பட்டார் தீரத் துறந்தார் எனவும் ஓதுபவாகலான் தனக்கென்று ஒன்றானும் உள்ளான் எனல் வேண்டிற்று அன்று ஏ அசைகள்.
இனி துறந்தோர் சிலர் காடுபற்றியும் கனவரை பற்றியும் மலை முழைஞ்சு புக்கிருந்தும் தனித் துறைதலும் ஒருவகையாற் றன்னலமே கருதிப் பிறர் நலம் பேணாப் பீழையுடத்து எம்மிறையனோ தான் மெய்யுணர்ந்து நன்றின்கண் நிலைபெற்றுழியும் அவ்வாறு தனித்திராமல் மன்னுயிரின் துன்பமெல்லாம் போக்குதல் வேண்டும் என்னும் பேரருள் காரணமாகப் பெரிதும் முயல்வானாயினன் என்பாள் பிறர்க்கு உறுதிக்குழந்தான் என்றாள்.
அடைக்கலம் புகுதலாவது அவன் கூறிய அறநெறியிலே உறுதியாக நின்றொழுகுதல் இனி இக் குண்டலகேசிச் செய்யுளை வழிமொழிந்து வருகின்ற நீலகேசிச் செய்யுளும் ஈண்டு ஒப்பு நாக்கற்பாலது.
இ ள் நோய்க்கு உற்ற மாந்தர் பிணிகட்கு உறைவிடமாகப் பொருந்திய மக்கள் மருந்தின் சுவை நோக்ககில்லார் அப்பிணி தீர்தற்குக் காரணமான மருந்தினது சுவை இனிதோ இன்னாதோ என்று ஆராய்வாரல்லர் தம் பிணி தீர்தல் ஒன்றே குறிக்கொள்வர் தீக்கு உற்ற காதல் உடையார் குளிரால் வருந்தித் தீக்காயும் அவாவுடையோர் புகைத்தீமை ஓரார் அத்தீயின் கண்ணதாகிய புகை தமக்குச் செய்யும் தீமையை ஒரு பொருளாகக் கொள்ளார் போய்க் குற்றம் மூன்றும் அறுத்தான் அரசவின்பத்தையும் துறந்துபோய் மனமொழி மெய்களால் விளையும் மூவகைக் குற்றங்களையும் அறுத்தவனாகிய புத்ததேவனுடைய புகழ் கூறுவேற்கு புகழைப் பாடுகின்ற என்பால் வாய்க்கு உற்ற சொல்லின் வழுவும் அறியாமை காரணமாக என்று வாய்க்கு இயல்பாகவமைந்த சொற்களின் குற்றங்களும் வழுஅல்ல அப்புத்தன்பால் அன்புடையாராய் அவனறங் கொண்டுய்ய வெண்ணும் சான்றோருக்குக் குற்றங்களாகமாட்டா என்பதாம்.
எனவே பிறவிப் பிணிக்கு மருந்தாகிய புத்த தேவருடைய அறத்தையே கூறுகின்ற எமது நூலின்கண் அவ்வறத்தையே நோக்குவதல்லது என் அறியாமை காரணமாகவுண்டாகிய குற்றங்களை நோக்கி இந்நூலை இகழ்வாரல்லர்.
இனி மூன்று குற்றம் என்பதற்குப் பௌத்தர் துறவோர்க்கு மட்டுமே உரிய குற்றங்களாகக் கூறுகின்ற அவாவும் பற்றும் பேதைமையும் ஆகிய மூன்றும் எனினுமாம்.
வி ம் மரக்கலங்கள் தமக்கு ஆதாரமாகக் காற்றை எதிர்பார்த்திருப்பது போலவும் உயிரினங்களின் வாழ்வுகளெல்லாம் தத்தமக்கு ஊழ் வரைந்துள்ள வாழ்நாளையே ஆதாரமாகக் குறிக்கொண்டிருப்பது போலவும்.
இவ்வுலகத்துள்ள இன்பங்களும் புகழ்களும் தீவினை செய்தற்கண் ஆர்வமும் அவ்வழியியங்கும் எண்ணங்களும் சிறிதுமின்றி மனத் தூயனாகிய நல்லோனையே தமக்கு ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளன என்றவாறு.
மனந்தூயரல்லார்க்கும் இவைகள் எய்தா ஆதலின் மனந்தூயராய்த் தீவினையை எஞ்ஞான்றும் அஞ்ச வேண்டும் என்றறிவுறுத்தவாறாயிற்று இதனோடு இ ள்.
உடை போர்த்தல் காவி ஆடை முதலியவற்றால் உடம்பினைப் போர்த்துக் கோடலும் நீக்குதல் ஆடையுடாது விட்டுவிடுதலும் பொடித் துகள் மெய்பூசல் சாம்பல் முதலியவற்றை உடல் நிரம்பப் பூசிக்கோடலும் கூர்த்த பனி குளித்து ஆற்றுதல் மிக்க பனியினும் மழையினும் நீருட்குளித்து நின்று அவற்றாலுண்டாகும் துன்பங்களைப் பொறுத்துக் கோடலும் அழலுள் நிற்றல் கோடையின்கண் தீயினுள் நிற்றலும் சார்த்தர் இடு பிச்சையர் ஆதல் தம் சமயத்தைச் சார்ந்துள்ள இல்லறத்தாரிடுகின்ற பிச்சையை ஏற்றுண்டு திரிதலும் சடைத்தலையர் ஆதல் சடை வளர்த்துக் கட்டிய தலையினையுடையராதலும் அன்றி மழித்த தலையையுடையராதலும் இவை வார்த்தை இன்னோரன்ன செயலெல்லாம் வறிய சொல்லளவே மன்றித் தவவொழுக்க மாகமாட்டா செய்தவம் மடிந்து ஒழுகல் என்றான் இனி வாய்மையாகச் செய்கின்ற தவவொழுக்கம் யாதெனின் மனம் பொறிகள் வழியாகப் புலன்களிடத்தே செல்லாமல் அடங்கி ஒழுகும் ஒழுக்கமேயாம் என்று கூறினான் என்பதாம்.
வகை எழில் தோள்கள் என்றும் இலக்கண வகுப்பிற்கியைந்த தோள்கள் இவனுடைய தோள்கள் என்றும் மணி நிறம் குஞ்சி என்றும் இவனுடைய மயி்ர்க்குடுமி நீல மணியினது நிறம் போன்ற நிறமுடைய குடுமி என்றும் புகழ் எழ விகற்பிக்கி்ன்ற அவற்றிற்கில்லாத புகழ் உண்டாகும்படி பலபடப் பாரித்துக் கூறுதற்குக் காரணமான பொருள் இல் காமத்தை வாய்மையினோக்குவார்க்கு ஒரு சிறிதும் பொருள் இல்லாததாகிய காமவின்பங்களை மற்று ஓர் தொகை எழும் காதல் தன்னால் ஒரு தொகுதியாகத் தம்பால் தோன்றுகின்ற காமக் கிளர்ச்சியாலே துய்த்து அவற்றையெல்லாம் எய்தி நுகர்ந்து யாம் துடைத்தும் என்பார் அக் காமக்குணத்தை அழிக்கக் கடவேம் என்று ஒரு சிலர் கூறாநிற்பர் அங்ஙனம் கூறுவது மடமையேயாம் என்னை ?
என்பினை நரம்பிற் பின்னி உதிரந்தோய்த்து இறைச்சி மெத்திப் புன்புறந் தோலைப் போர்த்து மயிர் புறம் பொலிய வேய்ந்திட்டு ஒன்பது வாயிலாக்கி ஊன்பயில் குரம்பை என இவ்வுடம்பினியல்பினை உள்ள படியே உணராமல் காமத்தான் மதிமயங்கி வகை எழிற்றோள்கள் என்றும் மணிநிறக் குஞ்சி என்றும் புகழ்எழ விகற்பிக்கின்ற என்றாள்.
நுகர்தற்குரிய பொருள்களின் பொல்லாங்கினை இடையறாது நினைந்து காணுமாற்றால் அவற்றின் இழிதகவுணரின் அவற்றின்பாற் செல்லும் அவா அறும் என்பது பௌத்தர் கொள்கை.
அஃதாமாறு துறவியானவன் உடம்பானது பலவகை இழிந்த பொருளால் ஆக்கப்பட்டதென்றும் சாணியின் குவியலில் தோன்றி வளரும் புழுக்கள்போல் கருப்பையிலுண்டாகின்றதென்றும் மலங்கழிக்குமிடம் போல் வாலாமையின் உறைவிடமாயிருப்பதென்றும்.
இ ள் அனல் என நினைப்பிற் பொத்தி நொய்யவிறகினில் தீக்கதுவுமாறுபோல நினை வின்கண் கதுவிக்கொண்டு அகந்தலைக் கொண்ட காமக் கனலினை நெஞ்சத்தை யிடமாகக் கொண்டு வளருகின்ற காமமாகிய பெரு நெருப்பை உவர்ப்பு என்னும் நீரால் வெறுப்பு என்னும் நீர் பெய்து கடையற அவித்தும் என்னார் எச்சமின்றி அவித்துவிடுவேம் என்று கருதாராய் நினைவிலாப் புணர்ச்சிதன்னால் நீக்குதும் என்று நிற்பார் நினைவிழந்து அதுவேயாகி அழுந்துதற்குக் காரணமான புணர்ச்சியினாலேயே அக்காமத்தை அகற்றுவேம் என்று முனைந்து நிற்கின்றனர் மடவோர் புனலினைப் புனலினாலே யாவர் போகாமை வைப்பார் மிக்குப் பெருகுகின்ற வெள்ளத்தை மற்றுமொரு வெள்ளத்தாலே அணையிட்டுத் தடுத்துவைக்கும் ஆற்றலுடையோர் யாவரே உளர் என்பதாம்.
காமத்தீ மெய்யுணர்வால் அவிவதன்றி நுகர்ச்சியால் அவியாது என்பதனையும் காமத்தாற் கதுவப்பட்டார் அதனிடத்தே அழுந்தி உலகினையே மறப்பர் என்பதனையும் இ ள்.
போதர உயிர்த்த ஆவி உடம்பினின்றும் வெளியேறுவதற்கு விடுகின்ற மூச்சானது புக உயிர்க்கின்ற தேனும் மீண்டும் காற்று உட்புகுதற் பொருட்டே விடப்படுகின்ற தாயினும் உணர்வினான் மிக்க நீரார் ஊதியம் என்று கொள்வர் அங்ஙனம் அக்காற்று மீண்டும் உட்புகுவதனை மெய்யுணர்வினின் மிக்க பெரியோர் ஒரு பேறாகவே கருதாநிற்பர் ஆதலால் அழிதன்மாலைப் பொருள்களுக்கு அழிதல் வேண்டா அங்ஙனமாதலால் அழியுமியல்புடைய உடம்பு முதலியவற்றின் அழிவிற்கு நெஞ்சழிந்து வருந்துதல் வேண்டா காதலால் அழுதும் என்பார் இவ்வுடம்பின் கண் பற்றுடைமையாலே அதன் அழிவிற்கு ஆற்றாது அழுவேம் என்று கருதுபவர் கண் நனி களையல் உற்றார் தம் கண்களை வாளா வருத்துபவரே யாவர் என்பதாம்.
சான்றோர் உயிர்க்கும் மூச்சு மீண்டும் உட்புகுவதனை ஊதியமாகக் கருதற்குக் காரணம் பின்னும் பிழைத்திருந்து அதனாலாய பயன் கோடல் கருதியேயாம்.
அரவு இனம் கொடிய நச்சுப் பாம்பினங்களும் அரக்கர் இரக்கமென்றொரு பொருளிலாத அரக்கரும் ஆளி யாளி முதலிய வல்விலங்குகளும் சிறிது தம்மை மருவினால் தீய ஆகா சிறிதுகாலம் தம்மோடு யாரும் பழகுமிடத்தே அவர்பால் அன்புடையவாய்த் தீமை செய்வன ஆகாவாம் வரம்பு இல் காலத்துள் என்றும் எல்லையில்லாததாய் இறந்தகாலத்திலெல்லாம் நாள்தோறும் பிரிவு இலம் ஆகி தன்னோடு பிரிதலிலமாய் தன்சொற்பேணி ஒழுகும் நங்கட்கு தன் கட்டளையை மேற்கொண்டு ஒழுகி வருகின்ற மாந்தராகிய நம்பொருட்டு ஒருபொழுது இரங்கமாட்டா ஒருசிறிதுபொழுதேனும் இரங்கு மியல்பில்லாத கூற்றின் கூற்றுவனுக்குத் தப்பி உய்தும் என்பார் யாங்கள் உய்ந்திருக்கவல்லேம் என்று கூறவல்லார் யார் யாவரேயுளர் ஒருவருமிலர் என்பதாம்.
அரவினம் முதலியன கொல்லும் தொழிலினையுடையன வாயினும் தம்மோடு சிறிதுகாலம் பழகுவோர்பால் அன்புகொண்டு அவரைக் கொல்லாமல் விடுதலுமுண்டு.
பாளை ஆம் தன்மை செத்தும்யாம் நம்முடைய உடம்பு நந் தாய்மாரின் வயிற்றின்கண் கருவாகியிருந்த நிலைமையிலிருந்து இறந்தும் பாலன் ஆம் தன்மை செத்தும் பின்னர் எய்திய குழவிப் பருவம் இறந்தும் காளை ஆம் தன்மை செத்தும் அப்பருவத்தின் பின் வந்தெய்திய காளைப்பருவம் இறந்தும் காமுறும் இளமை செத்தும் அதன்பின்னர் வந்ததும் காமுற்று மகளிரை மருவுதற் கியன்றதும் ஆகிய இளமைப் பருவமும் இறந்தும் வந்துள்ளோம் மீளும் இவ்வியல்பும் இவ்வாறு மீண்டு மீண்டும் இறக்கின்ற இந்த இயல்பினையே இன்னே மேல்வரும் மூப்பும் ஆகி இப்பொழுதே இதற்கு மேலே வருகின்ற முதுமைப் பருவமும் எய்தாநிற்ப நாளும் நாள் சாகின்றாமால் இவ்வாறே யாம் ஒவ்வொரு நாளும் இறப்பினை எய்துகின்றோ மல்லமோ?
கோள்வலைப்பட்டு பகைவரால் சிறையாகப் பிடிக்கப்பட்டு கொலைக்களம் குறித்துச் சென்றே கொலைக்களத்திற் கொடுபோய்க் கொல்லுதலைக் குறித்துச் சென்று மீளினும் மீளக்காண்டும் ஒரோ வழிக் கொலையுண்ணாமல் மீண்டும் வருபவரையும் யாம் காணலாம் மீட்சி ஒன்றானும் இல்லா ஆனால் எவ்வாற்றானும் மீள்வதென்பது இல்லாத நம் உயிர் பருகும் கூற்றின் நாள் அடியிடுதல் தோன்றும் நம்முடைய உயிரைக் குடித் தொழிதற்குக் கால்கோள் செய்தல் தோன்றாகின்ற வாளின் வாய் நாளாகிய அவ்வாளின்கண் தலை வைப்பாக்கு நமது தலையை வைத்தற்கு செல்கின்றோம் யாம் நாடோறும் செல்வதல்லது வாழ்கின்றோமோ யாம் வாய்மையாக வாழ்கின்றோமில்லை என்பதாம்.
இது நன்கனம் நாறும் என்று இது நன்றாக நறுமணம் கமழ்கின்றது என்று பாராட்டி இவ்வுடம்பு நயக்கின்றது ஆயின் இந்த உடம்பு நம்மாற் பெரிதும் விரும்பப்படுமானால் ஒன்பது வாயில்கள்தோறும் உள்நின்று அழுக்குச் சொரிய மற்றிவ்வுடம்பே அதன்கண் அமைந்த கண் முதலிய ஒன்பது தொளைகளின் வழிகளானும் அதனகத்தினின்றும் தீ நாற்றமிக்க அழுக்குகள் ஒழுகா நிற்பவும் தின்பது ஓர் நாயும் அதனைத் தின்னுமியல்புடைய நாய்கள் திசைதொறும் இழுப்ப தம்முள் கலாம் கொண்டு வாயாற் கௌவி நாற்றிசைகளினும் இழுத்தலாலே சீபில்கு போழ்தின் இவ்வுடம்பினின்றும் சீழ்வடிகின்ற பொழுது இதன்கண் இன்ப நல் நாற்றம் எவ்வகையால் கொள்ளலாம் இவ்வுடம்பின்கண் மனமின்புறுதற்குக் காரணமான நறுமணத்தை எவ்வாற்றால் யாம் எய்துதல் கூடும்?
இவ்வுடம்பு இயற்கையாகவே அருவருக்கத்தக்க தீ நாற்றம் உடையதேயாம் இதன்கண் செயற்கையாலுண்டாகிய நறுமணத்தை அதன் மணமாகவே கருதி அறிவிலிகளாற் பாராட்டப்படுகின்றது.
அதனியற்கை தீ நாற்றமே என்பதனை அதன்கண் அமைந்த ஒன்பது தொளைகளும் சொரிகின்ற அழுக்காலும் உயிர் போயவழி நாய் முதலியன பற்றி யிழுக்க அவ்வுடம்பினின்றும் ஒழுகும் சீ முதலியவற்றாலும் உணரலாம்.
மாறுகொள் மந்தரம் என்றும் ஒன்றனோடு ஒன்று வலமிடமாக மாறுபட்டிருக்கின்ற இரண்டு மந்தரமலைகளே இவைகள் என்றும் மரகத வீங்கு எழு என்றும் பருத்த மரகத மணியா லியன்ற தூண்களே இவைகள் என்றும் தேறிட கேட்போர் உணரும்படி தோள்கள் திறத்தே ஆடவர்களுடைய தோள்களைக் குறித்து திறத்துளிக் காமுற்றது ஆயின் மகளிர் முறையே அவாவுவதானால் பாறொடு நாய்கள் அசிப்ப பருந்துகளும் நாய்களும் இவையிற்றை இரையாகத் தின்னுதற் பொருட்டு பறிப்பறிப் பற்றிய போழ்தின் வாயாற் கௌவிக் கௌவி இழுத்த காலத்திலே ஏறிய இத்தசைதன் மாட்டு பருத்துத்திரண்ட இந்த வறுந்தசையின் கண் இங்கு இன்புறல் ஆவது என்னோ இவ்வுலகத்து அம்மகளிர் இன்புறுதற்கியன்ற பண்பு யாதோ?
மகளிரை ஆடவர் தோள்களே பெரிதும் கவரும் இயல்புடையன என்பதனை வலத்தோளும் இடத்தோளுமாய் வேறுபட்டிருத்தலின் மாறுகொள் மந்தரம் என்றார்.
உறுப்புக்கள் தாம் உடன்கூடி ஒன்றாய் இருந்த பெரும்பை கால்கை முதலிய புறத்துறுப்புக்களும் குடர் காற்றுப்பை முதலிய உள்ளுறுப்புக்களும் ஒருசேர ஓருடம்பாக இருந்த இந்தத் தோலாலியன்ற பெரிய பையானது மறைப்பில் மேலே தோல் போர்த்துள்ள மறைப்பினாலே விழைவிற்குச் சார்வாய் மயக்குவதேல் நந்தம் அவாவிற்குச் சார்பிடமாகி நம்மை மயக்கு மியல்புடையதென்னின் உறுப்புக் குறைத்தனபோல மற்றிவ்வுடம்பே உயிர் பிரிந்துழித் தன்னுறுப்புகள் துணிக்கப்பட்டன போல்வனவாக அழுகிக் குறைந்து குறைந்து சொரிய அழுகி நாளுக்கு நாள் தேய்ந்து தேய்ந்து வீழாநிற்ப வெறுப்பிற் கிடந்த பொழுதின் கண்டோர் வெறுப்பிற் கிடனாகிக் கிடந்த காலத்து வேண்டப்படுவதும் உண்டோ இவ்வுடம்பின்கண் யாம் அவாவுதற்கியன்ற தன்மையும் உண்டாகுமோ?
தோலாற் போர்த்து மறைக்கப் பட்டிருத்தலால் இது விழைவிற்குச் சார்வாய் மயக்குவது அங்ஙனம் போர்க்கப் படாவிடின் அருவருக்கத் தக்கதேயாம் என்பாள்.
அங்ஙனம் மயக்குமேனும் இஃது அழுகிக் குறைந்து குறைந்து சொரியக் கிடந்த பொழுதின் இதன் கண் மயங்குவதற்குரிய தன்மை சிறிதும் இல்லையாம் என்றவாறு.
பாவிதீவினையாளனே எனது எனச் சிந்தித்தலால் என்னுடையது என்று யான் உரிமை கொண்டாடுதற் கிடனாயிருத்தலாலே இவ்வுடம்பு இன்பத்துக்கு ஆமேல் இந்த உடம்பு யான் இன்புறுதற்குரியதாகும் என்பாயாயின் இஃது உன்னுடையதாதல் தான் எங்ஙனம்?
தினைப்பெய்த புன்கத்தைப் போல தினையரிசி பெய்து சமைக்கப்பட்ட சோறு போன்று சிறியவும் மூத்தவும் ஆகி உருவத்தாற் சிறியனவும் பெரியனவுமாய் நுனைய கூர்த்த வாயினையுடையனவாகிய புழுக்குலந் தம்மால் புழுக் கூட்டங்களாலே நுகரவும் வாழவும் பட்ட தம்முடையதாகவே கொண்டு உண்ணவும் உறையுளாகக் கொண்டு வாழவும் படுகின்ற இனைய உடம்பினை இத் தன்மையான இந்த உடம்பினை யான் எனது என்னல் ஆமோ யான் என்றாதல் என்னுடையது என்றாதல் கூறுதல் கூடுமோ?
இந்த வுடலை யாம் எனதென்று கொள்வேம் இதன்கண் வாழுகின்ற புழுக்குவங்களும் தமதாகவே கொண்டு இதனை உண்டு இதனிடத்தேயே வாழ்கின்றன ஆதலால் இத்தகைய வுடம்பினை யான் எனது யாம் உரிமை கோடல் பேதைமையேயாம் என்றவாறு.
இ ள் மும்மத யானையான் மூன்று மதங்களையும் பொழிகின்ற களிற்றியானையையுடையவனும் திங்கள் வெள்குடை நிறைத்திங்கண் மண்டிலம் போன்ற வெள்ளிய தன் குடையினாலே அறங்கொள் கோல் அறத்தையே குறிக்கோளாகக் கொண்ட செங்கோன் முறைமையினையுடைய அண்ணல் இவ்வேந்தன் இவ்வாற்றால் இறந்த நற்குணம் இவ்வுலகத்தை விட்டகன்று போய்விட்ட நல்ல மக்கட் பண்புகள் எய்தற்கு அரியவாய் மீண்டும் மாந்தர் எய்துதற்கரியனவாகி உறைந்த தம்மை எல்லாம் இருந்தவற்றை யெல்லாம் உடன் ஆக்குவான் மீண்டும் இவ்வுலகத்து மக்களோடே சேர்த்து அவரை யுய்விக்கும் பொருட்டு பிறந்த மூர்த்தி ஒத்தான் துடித விமானத்தினின்றும் போந்து இந்நிலவுலகத்திற் றோன்றியருளிய புத்த பெருமானையே ஒத்தவனாய்த் திகழ்ந்தான் என்பதாம்.
இந்த அரசனுடைய பிற மாண்புகள் இச் செய்யுளின்முன் பல செய்யுட்களிற் பேசப்பட்டிருத்தல் வேண்டும் என்று நினைத்தற்கிடனுளது அவையெல்லாம் கிடைத்தில.
இச் செய்யுளின் முற்போந்த செய்யுட்களில் அந்த அரசனுடைய அறமாண்புகளை வருணித்து இச் செய்யுளில் இவ்வாற்றால் இம் மன்னவன் புத்தபெருமானையும் ஒப்பாவான் என்று கூறுகின்றார் போலும்.
புத்தபெருமான் உலகின்கண் அறங்கள்கெட்டு மக்கட்பண்பு அழித்தகாலத்தே உலகிற்றோன்றி அவ்வறங்களை மீண்டும் உலகில் நிறுவினன் என்பகவாகலின் இறந்த நற்குணம் எய்தற்கரியவா யுறைந்த தம்மையெல்லாம் உடனாக்குவான் பிறந்த மூர்த்தி என்று புத்தரைச் சுட்டினார்.
செங்கோன் முறை பிறழாத வேந்தர் ஆளும் நாட்டில் உயிரினங்கள் சினந்தவிர்ந்து அருட்குணமுடையவாய் ஒன்றற்கொன்று தீமைசெய்யாவாகலின் செங்கோலினால் சீற்றம் செற்றுப் பொய் நீக்கினன் என்றார் இனிச் செங்கோலரசர் நாட்டில் உயிரினங்கள் தத்தமக்கியன்ற அகவை நாளெல்லாம் வாழ்ந்து இயல்பாக இறத்தலன்றி இளம் பருவ முதலிய காலத்தே இறத்தல் இல்லையாகலின் செங்கோலினாற் கூற்றங் காய்ந்து என்றார்.
இக் கருத்தினை இனி செங்கோன்மை முறையினின்று அருளாட்சி செய்கின்ற வேந்தன் குடை நீழலில் வாழ்பவர் மீண்டும் மீண்டும் அந்நாட்டிற் பிறத்தற் கவாவுதலின் தடுமாற்றத்துத் தோற்றந் தன்னையும் காமுறத் தோன்றினான் என்றார் இனி இவ்வறவேந்தனைக் கண்டோர் இத்தகைய அறவோனாய்ப் பிறத்தல் வீடுபேற்றினும் சிறப்புடைத்து ஆதலால் மனித்தப் பிறப்பும் வேண்டுவதே என்று தடுமாற்றத்துத் தோற்றந் தன்னையும் காமுறத் தோன்றினான் எனினுமாம்.