sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
பதிவர்கள் பதிவு நடந்து கொண்டுள்ளது ...அதில் பதிந்து தங்களின் வரவை உறுதி செய்யவும் கேட்டுக்கொள்கின்றோம்... மதுரையில் நடக்கும் தொல்லியல் ஆய்வு தொடர்பான செய்திகள் கேள்விப்பட்டு காணவேண்டும் என்ற ஆவலில் ஒரு பயணம் .... மதுரைக்கு அருகில் உள்ளது மணலூர்.
கவிஞரும் கூட்ட அமைப்பாளருமான வைகறை சிறப்பு அழைப்பாளர்களான பொள்ளாச்சியிலிருந்து வந்து கலந்து கொண்ட கவிஞர் அம்சப்ரியா கவிஞர் பூபாலன் மற்றும் கவிஞர் சோலை மாயவன் ஆகியோரை அறிமுகம் செய்து வரவேற்றுகூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட அனைவரையும் சிறப்பாக வரவேற்றார்.
அப்படிப்பட்ட கதையான பிச்சைப்புகினும் என்ற மதுவால் கல்வி மறுக்கப்பட்டு அப்பாவால் பிச்சை எடுக்க செல்லும் சிறுமியின் கதையை கவிஞர் சோலச்சி உணர்வோடு படித்த விதம் மிக அருமை.
கவிதையின் தோற்றம் வளர்ச்சி பற்றி விரிவானதொரு ஆய்வு நோக்கில் சிறப்புரையாற்றினார்பூபாலன்.எளிமையான உரை நிகழ்த்தி அனைவர் மனதையும் கவர்ந்த விதம் அருமை.
எழுத்தாளர் பிரேம்சந்த் பற்றி அவரது கதையைக்கூறி அவரது தன்மையை அழகாக எடுத்துக்கூறினார்....எளியோருக்கான எழுத்தாளராக உண்மை சார்ந்து எழுதியதால் அவர் பட்ட சிரமங்கள்இறுதிவரை வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டு வாழ்ந்தது.என மிகச்சிறப்பானதொரு இலக்கிய ஆளுமையை அறிமுகம் செய்த விதம் அருமை.
தமிழ் இலக்கியங்கள் ஆங்கில மொழிபிற மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட வேண்டும் தமிழ் மொழியின் வளத்தை உலகோர்க்கு அறிமுகம் செய்ய மொழி பெயர்ப்புக்குழு உருவாக்க வேண்டும் என்றார்...அனைவராலும் அக்கருத்து ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
கவிஞர் மகேஸ்வரி எழுதிய விடியல் வெளிச்சம்என்ற நூலைப்பற்றி தனக்கே உரியப்பாணியில் கவிதைநடையில் விமர்சனம் செய்த விதம் மிகச்சிறப்பு.
வீதி என்ற பெயரின் சிறப்பைக்கூறி.மாணவர்களை மதிப்பெண்கள் என்ற வன்முறையால் அவர்களை அடக்கி ஒடுக்கி விடுகிறோம்...வகுப்பறை விட்டு வெளியே உள்ள அவர்களின் உலகம் மிக அழகானது...சொற்கள் ஏற்க படாத போது அது பல்வேறு வழிகளில் வெளிப்படுவதை அழகான எடுத்துக்காட்டுகள் மூலம் கூறிய போது சிறந்த ஆசிரியராக பரிணமித்தார்.
தனது ஊரில் ரேஷனுக்காகப் பல ஆண்டுகள் போராடி இல்லாத நிலைநூலகத்திற்காக பல்லாண்டுகள் போராடி பெற்றும் இருந்தும் இல்லாத நிலைகேளாமலே ஊருக்குள் நுழைந்த டாஸ்மார்க்கால் பெறப்படும் வருமானம் தனது ஊருக்கு பயன்படாமல் எங்கே போகின்றது?என்ற வேதனை...இச்சமூக சீர்கேட்டை எல்லாம் பதிவு செய்யக்கூடிய கவிதைகளே மாற்றங்களுக்கு வழி கோலுகின்றன ...என்று சிறப்பானதொரு உரை வழங்கி வீதி கூட்டத்திற்கு தனது வாழ்த்துகளை வழங்கினார்.
கவிஞர் மு.கீதா தனது உரையில் குழந்தைகளே பெரும்பாலான கவிதைகளுக்கு கருவாகின்றனர்.அவர்களின் உலகம் கவலையில்லாதது.பெரியவர்களாகும் போது நாம் நம் குழந்தைமையைத்தொலைத்து கவலைசூழ் உலகில் வாழவேண்டிய நிலை.அக்கவலைகளை போக்கவே இலக்கியம் உதவுகின்றது .
மகிழ்வான சொற்களால் நிறைந்த இந்த அரங்கு அனைவரையும் மகிழ்வில் ஆழ்த்தியுள்ளது...வீதி கூட்டம் சிறப்பானதொரு பாதையில் செல்கின்றது என்பதை இவ்வரங்கு நிரூபிக்கின்றது ..இதற்காக உழைத்த அமைப்பாளர்கள் வைகறைக்கும் ஜெயாவிற்கும் வாழ்த்துகள் கூறி பாராட்டினார்.
கவிஞர் தங்கம் மூர்த்தி தனது ஓயாத பணிகளுக்கிடையேயும் பொள்ளாச்சியிலிருந்து புதுகைக்கு வந்தவர்களைப்பாராட்ட வேண்டிநிகழ்ச்சிக்கு வந்து பாராட்டி வீதிக்கூட்டத்தை சிறப்பித்தார்.
திருச்சியிலிருந்து வந்து கவிஞர் சுகன்யா ஞானசூரி இக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு கவிதைப்போட்டியில் பங்கேற்று பரிசு பெற்று இந்நிகழ்விற்கு பெருமை சேர்த்தார் கவிஞர் ஜெயா தனது நன்றி உரையில் பயணங்கள் ரசனையானதுபண்பாட்டைக்கடத்தக்கூடியதுநேசங்களை உருவாக்கக்கூடியது .
இனிமையான பயணம் செய்து பொள்ளாச்சியிலிருந்து வந்து இக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்த சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு நன்றி கூறிகூட்டத்தை நிறைவாக்கிய அனைவருக்கும் தனது மகிழ்ச்சி நிறைந்த நன்றிதனை சமர்பித்தார்.
கவிஞர் என்பது இவரது முக்கிய அடையாளமாக இருந்தாலும் சூழலியல் குறித்து விழிப்புணர்வை மக்களிடையே பெரிதும் ஏற்படுத்தியவர் ஆனி எனும் வைகைச் செல்வி.
தனது கவிதை வாழ்வு மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் மீதான அக்கறை என அவரது மனம் திறந்த பேட்டி நமது தோழிகளுக்காக...உங்கள் இல்லற வாழ்க்கைக் குறித்துஇல்லற வாழ்க்கை என்பது நானும் என் கணவர் திரு எஸ்.வேணுகோபாலும்தான்.
என் கணவர் மிகுந்த தமிழ்ப் பற்றுடைய குடும்பப் பின்புலத்திலிருந்து வந்தபடியால் எனது இலக்கியப் பயணத்தில் உறுதுணையாக இருப்பதால் எவ்விதப் பிரச்னையும் இல்லை.
ஆனால் என் வாழ்வில் எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு உந்து சக்தியாக விளங்கியவர் யாரெனில் மறைந்த என் தந்தை திரு ஞானமுத்து குருசாமி ஒருவரைத்தான் சொல்ல வேண்டும்.
எழுத்தாளர் சுஜாதா வார்த்தைச் சித்தர் வலம்புரி ஜான் திரு மாலன் ஆகியோருடன் மேடையைப் பகிர்ந்து கொண்ட வேளை... திரு சுகதேவ் போன்றவர்கள் வாழ்த்திய தருணம் அது.
எனது இந்த முதல் கவிதைத் தொகுதியே கேரளாவில் கோழிக்கோடு பல்கலைக் கழகத்தில் பாடபுத்தகமாக வைக்கப்பட்டது எல்லாவற்றிற்கும் மேலான மகிழ்ச்சியாக அமைந்தது.
சுற்றுச்சூழலுக்காக வானகமே வையகமே என்றும் நான் சார்ந்துள்ள இறை நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் அப்போஸ்தல நற்செய்திக் குரல் என்றும் இரு பத்திரிகைகள் நடத்தி வருவதால் நிறைய படிக்க வேண்டியுள்ளது.
ஏதாவது ஒரு வேலைப் பளுவில் சிக்கிக் கொண்டு இயல்பான நாட்களைத் தொலைத்து விட்டேனோ என்று உங்கள் கேள்வி என்னைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.
கோவையில் இருந்து ஒரு முறை கருப்புசாமி என்ற ஆய்வு மாணவர் மிகுந்த வாஞ்சையோடு ரயில் நிலையத்திலிருந்து ரயில் வருவதற்குள் பேசிவிட வேண்டும் என்ற துடிப்பில் பேசிய ஞாபகம் இன்னும் நினைவில் பசுமையாக உள்ளது.
அதன் மூலம் சுற்றுச்சூழல் சம்பந்தப்பட்ட பிரச்னைகள் பற்றி பொதுமக்கள் மற்றும் மாணவர்களிடையே விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தி வருகிறேன்.
இப்புத்தகத்திற்கு அமோக வரவேற்பு என்று சொல்வதை விட அநேகருக்கு இப்புத்தகம் வழிகாட்டும் நூலாக அமைந்திருக்கிறது என்றே சொல்ல வேண்டும்.
மீண்டும் ஒரு கலாசார மாற்றம் வந்தால் ஒழிய நுகர்வுக் கலாசாரம் மாறினால் ஒழிய சுற்றுச்சூழல் சீர்கேட்டைத் தடுப்பது கடினம்.
முழுவதுமாக சீர்கெட்டுப் போவதற்குள் குறைந்தபட்சம் இப்போதுள்ள நிலையிலாவது நாம் இந்த பூமியை அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுப் போவோமா என்பதே சந்தேகம்தான்.
ஆனால் சுற்றுச்சூழலைப் பொறுத்தமட்டில் நமது பாரம்பரிய கலாசாரத்திற்குப் பின்னோக்கிச் சென்றால் ஓரளவிற்குத் தவிர்க்கலாம்.
பணி புரிகின்ற பெண் ஒரு கலெக்டராக இருந்தாலும் சரி அல்லது துப்புரவு ஊழியராக இருந்தாலும் சரி அவளுக்கு பாலியல்ரீதியான தொல்லைகள் வருகின்றன.
பணிச் சூழலில் பாதுகாப்பு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை விட பெண்கள் அதனை எப்படி எதிர்கொள்வது சட்டரீதியாக தங்களைப் பாதுகாப்பது எப்படி என்பது பற்றிய விழிப்புணர்வு அவர்களிடம் அவ்வளவாக இல்லை.
சமீபத்தில் எனது முனைவர் பட்டத்திற்கான வைவாவின் போது ஒரு நைஜீரியா மாணவர் கேள்வி நேரத்தின் போது என்னிடம் நீங்கள் வேலை பார்த்தபோது உங்களுக்கு பாலியல் தொல்லை இருந்ததா?
பணியிடங்களில் பெண்களுக்கு ஏற்படும் சுகாதாரப் பிரச்னைகளும் ஒருங்கிணைந்த சுற்றுச்சூழல் மேலாண்மையும் என்ற பொருளில் ஆய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளேன்.
பணியிடங்களில் பாலியல் தொல்லைகள் பற்றி என் ஆய்வில் ஒரு முக்கியப் பொருளாக எடுக்காவிட்டாலும் என் களப்பணியில் நான் தெரிந்து கொண்டது என்னவென்றால் அநேகம் பெண்கள் இப்படிப்பட்ட தொல்லைகளை வெளியில் சொல்வதே இல்லை என்பதுதான்.
சட்ட ரீதியாக பெண்களுக்கு சொத்துரிமை இருக்கிறது என்பது தெரிந்த பின்னும் கூட உணர்வுரீதியான மிரட்டலுக்கு உட்பட்டு சொத்துகளை இழக்கும் பெரும்பாலான பெண்களுக்கு என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?பெண்கள் தங்களின் பொது அறிவை இப்படிப்பட்ட காரியங்களில் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
ஏனெனில் பெண்கள் வேலைக்கு வந்த பிறகு பலருடன் பழகும் அனுபவம் கிடைக்கப் பெற்று அந்த அனுபவத்தின் மூலம் நிறையவே கற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.
ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் நட்பு ரீதியாக உறவு ரீதியாக ஒருவரையொருவர் பரஸ்பரம் மதிக்கும் நிலை ஏற்படுகையில்தான் பெண்கள் தங்கள் சுயத்தை இழக்கத் தேவையில்லாத ஒரு நிலை உருவாகும்.
ஓர் அடிமை நிலையிலிருந்து வெளிவருவதே விடுதலை என்ற சாதாரண பொருளில் எடுத்துக்கொண்டோமானால் கூட எங்காவது ஒரு சூழலில் பெண்ணை அடிமையாக வைத்திருக்கும் சூழல் எப்போது மாறுமோ... அப்போதுதான் விடுதலையும் வரும்.
பெண்களுக்கு எதிராக ஆண்களின் சீண்டலும் பாலியல் வன்முறைகளும் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறதைக் காண்கையில் என்ன ஆகி விட்டது இந்த ஆண்களுக்கு?
இப்படிப்பட்ட விஷயங்களை ஒரு மருத்துவர் விவரிப்பதற்கும் ஓர் ஆபாச புத்தகம் விவரிப்பதற்கும் ஓர் இலக்கியவாதி தன் எழுத்தில் வடிப்பதற்கும் தனித்தனியே வித்தியாசமான சொல்லாட்சி இருக்கிறது.
ஏற்கெனவே பெண் என்பவள் உடல்ரீதியாகப் பார்க்கப்படும் வேளையில் இப்படிப்பட்ட எழுத்துகள் ஒருக்காலும் பெண்களை மேன்மைப்படுத்த இயலாது.
சுனாமி எனும் கோரத் தாண்டவம் நடைபெற்ற ஓரிரு மாதங்களில் நான் அலுவல்ரீதியாக நாகை வேளாங்கண்ணி ஆகிய ஊர்களுக்குச் செல்ல நேரிட்டது.
உயிரைவிட்ட பெண்களின் காரணங்களில் சில சேலை சிக்கிக் கொண்டது உடையை இழந்த பெண்கள் தங்களின் மானத்தைப் பெரிதாக எண்ணி ஆண்களால் காப்பாற்றப்பட விரும்பவில்லை.
தங்குமிடங்களில் மாதவிலக்கு நாட்களில் ஏற்படும் பிரச்னைகள் இளம் விதவைகளுக்கான சிக்கல்கள் இப்படி பெண்கள் என்பதால் மட்டுமே அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட பிரச்னைகள் சொல்லவொண்ணாத துயரத்தை வரவழைத்தன.
அவர்களை ஆற்றுப்படுத்த சென்ற எங்களுக்கு அந்தப் பெண்களின் பிரச்னைகளைக் கேட்டுக் கேட்டு அவற்றிலிருந்து மீண்டு வர வெகுநாட்களாகின எனக்கு.
எழுத்துலகில் என் ஆசான்களான திரு மாலன் மற்றும் முனைவர் திருப்பூர் கிருஷ்ணனும் அவ்வப்போது தொலைபேசியில் என்னைச் செல்லமாகத் திட்டுவதுண்டு.
மொழி அறிந்த மனிதராகப்பட்வர் எழுத்தாளராக மாறும் புள்ளி எது என்று பார்த்தால் பிறரைப் பார்ப்பது போலத் தன்னைப் பார்க்கத் தொடங்கும் போதுதான் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது கூடவே தன் கண் கொண்டு பார்க்காமல் பிறர் கண் கொண்டும் பார்க்கப் பழகும்போதுதான் எனப்படுகிறது.
பாரீஸ் கலாச்சாரத்தோடு வாழ்வதற்கு விதிக்கப்பட்ட நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவிற்கு உலக அளவில் பன்முகப்பட்ட கலாச்சாரத்தைச் சார்ந்த பல்வேறு மனிதர்களாகத் தன்னை மாற்றிப் பார்த்துக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பு கூடி வந்த சூழலில் அவரது எழுத்துமொழி தமிழாக இருந்தாலும் அவரது புனைவெழுத்து உலகம் தழுவியாக நீட்சி பெறுவதை அவரது நாவல்களை வாசிக்கிற கூர்மையான வாசகர் உணர்ந்து கொள்ளலாம்.
காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற இந்தப் புனைவும் செக் நாட்டைச் சேர்ந்த பிராஹா பிரஞ்சு நாட்டைச் சார்ந்த பாரீஸ் கொல்மார் ஸ்ட்ராஸ்பூர் ஜெர்மனியைச் சார்ந்த பிராங்பர்ட் ஈழத்தைச் சேர்ந்த முல்லைத்தீவு இந்தியாவின் வடக்குப் பகுதியான புதுடில்லி ரிஷிகேஷ் தென்பகுதியான தமிழ்நாடு புதுச்சேரி கன்னியாகுமரியென உலகம் தழுவிய ஒரு களத்தில் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
அதுபோலவே பருவகாலம் மற்றும் பொழுதுகள் என்ற முதற்பொருளும் தெய்வம் உணவு மரம் விலங்கு பறவை ஆறு முதலிய கருபொருட்கள் பலவும் உலகம் சார்ந்ததாக அமைந்துள்ளன.
எப்பொழுதுமே எழுத்தின் அழகியல் அது பேசும் பொருளில் மட்டும் இல்லை புதிய களங்களைக் கட்டமைக்கும் வடிவ நேர்த்தியில்தான் குடிகொண்டுள்ளது.
இவ்வாறு உலகம் தழுவிய பின்புலத்தில் அந்த நாவலாசிரியர் என்னதான் அப்படி வாசகர்களுடன் உரையாடுகிறார் என்று பார்த்தால் மனிதவாழ்வின் அபத்தங்கள் ஆண்பெண் உறவின் ஊடே வினைபுரியும் அசிங்கங்கள் மரணம் குறித்த மனித உயிர்களின் விளக்கங்கள் ஈழப் போராட்டத்தால் புலம் பெயர்ந்து பிரான்சு தேசத்தில் வாழ நேர்ந்தாலும் போட்டி பொறாமை காமக்குரோதம் சூழ்ச்சி என ஒன்றிலும் ஒரு சிறிதும் குறையாமல் ஒரு சிறிதும் மாறாமல் வழக்கம்போல் தரமற்ற வாழ்க்கையையே எவ்வாறு நடத்த முடிகிறது என்ற வியப்பில் வியர்ந்து எழும் எழுத்துக்கள் பிரான்சில் வாழ ஆசைப்பட்டு ஏதாவதொரு பிரான்சு நாட்டுக் குடிமளைத் திருமணம் முடித்துக் கொண்டு அவளின் நாய்க்குட்டியாக தன் ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் வாழ்ந்து தீர்க்கும் புதுச்சேரி வாழ் தமிழர்களின் துக்கம் ஈழத்திலிருந்து பிரான்சில் முறையற்றுக் குடியேறியதால் வழக்கில் சிக்கிக் கொண்ட ஈழத்தமிழர்கள் நீதிமன்றத்தில் கூறும் வாக்குமூலங்களைப் பிரஞ்சு மொழியில் மொழிபெயர்த்துத் தரும் அனுபவங்களைச் சித்தரிப்பதன் மூலம் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளைக் காட்சிப்படுத்துதல் அங்கே இங்கே என்று விவரிக்கும் தன்மை என நாவல் பன்முகமாக விரிகிறது வாசகர்களையும் தன்னோடு உரையாடியே தீருமாறு தனது எடுத்துரைப்பு மொழி மூலம் சாதித்துக் கொள்கிறது.
புலம்பெயர்ந்து வாழ நேர்ந்த ஒருவர்க்குள் தன் மண்சார்ந்த நினைவுகளும் விசாரணைகளும் கூடிவந்து வினைபுரிவதைத் தவிர்க்கமுடியாது.
நாவலாசிரியர் காஃப்காவின் நினைவுகளோடு உலகம் தழுவிய ஒரு சூழலில் நாவலை நடத்திக் கொண்டு போனாலும் தன் மண்சார்ந்த தமிழர்களின் வாழ்வு இருக்கும் நிலைகுறித்து உள்ளம் நோகாமல் இருக்க முடியவில்லை.
படைப்பாளி நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பு பெற்றவர் என்பதால் புண்பட்ட மனத்தை தன் எழுத்தின் ஊடே பல இடங்களில் பதிவு செய்து கொண்டே போகிறார் தமிழ் படிச்சவரு புண்ணியக் கோடி.
ஒரே ஒரு சான்று ஒரு மரணத்தால் ஏற்படும் துக்கமோ மகிழ்ச்சியோ பிறருக்கேயன்றி அம்மரணம் நிகழந்த உடலுக்கில்லை என்கிறபோது எதற்காக அனுபவித்திராத மரணத்தை நினைத்து ஒருவர் கவலையுறவோ அஞ்சவோ வேண்டும்?
மரணத்தினால் ஓர் உயிரின் இருப்பு முடிவுக்கு வருகிறது என்பதைத் தவிர வேறு சொல்ல என்ன இருக்கிறது.. கிழக்கில் வேறு சிந்தனை இருக்கிறது.
அவற்றில் தலையாயது ஒரு கணம் தோன்றும் மாயத் தோற்றங்களை நூலேணி போலப் பிடித்துக் கொண்டு மேலேறும் எழுத்துமுறை மிகச் சிறப்பாகக் கூடி வந்துள்ளது.
விவேக சிந்தாமணியில் ஒரு காட்சி பொழில் விளையாட்டிற்காகக் காட்டிற்குள் செல்லும் தலைவி நாவல் மரங்கண்டு காலிழுக்க அடியில் போய் நிற்கிறாள் ஒரு பழம் உருண்டு திரண்டு கர்ரேரென்று கிடக்கிறது கையில் எடுக்கிறாள் ஆனால் அது தேனுண்டு மயங்கிக் கிடக்கும் வண்டு.
தலைவியிடம் ஒரு தணம் தோன்றிய அந்த மாயத் தோற்றத்தைப் படித்துக் கொண்டு கவிஞர் மேலேறுகிறார் அந்த வண்டு தலைவியின் உள்ளங்கையைத் தாமரைப்பூவின் இதழ் என்று அறிவது போலவும் விழித்துப் பார்த்த்தால் அவள் முகம் முழுமதி போன்று தெரிவதால் தாமரைப்பூ உடனே கூம்பி விடுமே நாம் பூவுக்குள் மாட்டிக் கொள்வமே என்று பயந்து அவரசம் அவசரமாக றெக்கையை விரித்து விர்ரென்று பறந்து போனதாம் அதைப் பார்த்த தலைவி மீண்டும் ஒரு கணம் மாயத் தோற்றதிற்கு உள்ளாகிறாள் பறந்த்து வண்டோ பழமோ என்று சொல்லும் போது கவித்துவத்தின் அழகியலுக்குள் நாமும் வண்டாய் மயங்கி விடுகிறோம்.
இந்தப் படைப்பு நுட்பத்தை நாவலாசிரியர் பிராஹாவில் சுற்றுலாப் பயணிகளோடு பயணியாக இளம் மஞ்சள் வெயிலில் சுற்றிவரும்போது அனைவரும் ஒரு கணம் ஓரிடம் நிற்காமல் அங்கும் இங்கும் ஓடிக் கொண்டே யிருக்கும் நாய்களாகத் தோற்றம் அளிக்கிறார்கள் அந்தக் கணத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு நூலேணியில் ஏறுகிறார்.
மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் எளிமையாக அதிகாரம் செலுத்துவதற்கான ஒரு முறையில் மற்றவர்கள் தங்களிடம் நாயாக நடந்து கொள்ள வேண்டுமென நனவிலி மனத்தில் எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்ற ஒரு பாவனையில் எழுத்தை அற்புதமாக நடத்திச் செல்லுகிறார்.
எலும்பின் மஜ்ஜைக்காக ஒன்றையொன்று கடித்துக் குதறிக்கொள்ளும் காப்ஃகாவின் நாய்கள்தாம் நாமும் என்ற பார்வை நாவல் முழுவதும் உள்ளோடிக் கிடந்தாலும் வெளிப்படையாக அது புலப்படுவது ஈழப் போராளியாய்ச் செக்குச் சுமந்து வேறு வழியின்றி பாரீஸில் இருக்கும் தமக்கையின் கணவனாகிய மத்யூஸிடம் வந்து மாட்டிக் கொள்ளும் போராளி நித்திலா பற்றிய பக்கங்களில்தான்.
தனது மணைவி கமலாவின் தங்கையாகிய நித்திலாவை அடைவதற்காக மத்யூஸ் போடுகிற திட்டங்களும் நடத்துகிற கபட நாடகங்களும் நிகழ்த்துகிற கொடுமைகளும் எலும்பின் மஜ்ஜைக்காக நாயைவிடக் கேவலமாக நடந்து கொள்ளும் மனிதர்களின் பேரவலத்தைப் படம் பிடிப்பவைகளாக அமைந்துள்ளன.
இவ்வாறு எல்லாவிதமான கயமைத்தனத்தையும் பயன்படுத்தி அடைந்த மஜ்ஜை அடைந்த அந்தக் கணத்திலேயே அது விஷமாகிவிடும் யதார்த்தத்தை நாவல் வலுவாக முன்வைக்கிறது என்பதில்தான் இந்த நாவலின் பலமே இருக்கிறது.
ஈழப் போராட்டமானாலும் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளானலும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் நாயாய் நடத்த முயலும் ஆண்பெண் உறவானாலும் கன்னியாகுமரி முதல் பிராஹாவின் வெல்ட்டாவா நதிவரை அலைந்து திரியும் சாமியாரானாலும் சரி கவர்ச்சி காட்டி அங்கும் இங்கும் அலைபாய விட்ட அனைத்தும் கைப்பற்றிய அந்தக் கணத்தில் மனிதர்களுக்கு எதிரானவைகளாக அப்படியே தலைகீழாக மாறி விடுகிற நெஞ்சைச் சுடும் மெய்மையினால் பிறக்கும் வியப்பின் வெளிப்படுதான் காஃபாகாவின் நாயக்குட்டி என்ற இந்த நாவல்.
ஒரு நல்ல எழுத்து வாசகருக்குள் புதைந்து கிடப்பதை அவருக்கு எடுத்துக்காட்டுவதன் மூலம் வலியை உறபத்தி பண்ணிவிட முயற்சிப்பதுதான்.
தமிழில் எழுதப்பட்டு வாசிக்கப்பட்ட வரலாற்று நாவல்கள் பெரும்பாலும் வரலாற்றாசிரியர்களால் அறியப்பட்டு உறுதிசெய்யப்பட்ட காலத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டவை அறியப்பட்டு உறுதிசெய்யப்பட்ட நகரங்களில் நடந்ததாகவே அவற்றின் கதைகளும் சொல்லப்படுகின்றன.
வரலாற்று நாவலாசிரியர்கள் முன்வைத்த வரலாற்றுப் பாத்திரங்களையே தலைப்பாக்கிச் சொல்வதை எளிய வழிமுறையாகப் பலரும் பின்பற்றினார்கள்.
புனைவான கிராமங்கள் அல்லது நகரங்களை உருவாக்கும் நாவலாசிரியர்களின் நாவல்களிலும் ஆண்டுக் கணக்குகளைச் சுலபமாகக் கண்டு சொல்ல முடியும்.
வாசிப்பவர்களுக்குக் கூடுதலான வரலாற்றறிவும் நிலவியல் பார்வையும் இருந்தால் அறியப்பட்ட வரலாற்றின் பின்னணியைக்கூடக் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.
இதன் மறுதலையாக இவ்வளவு புனைவுகளையும் உடைத்துப் புரிந்துகொள்பவனே நாவலின் வாசகனாகவும் விமரிசகனாகவும் மாறுகிறான் என்றும் சொல்லலாம்.
பாத்திரங்களை உருவாக்குவதில் பெருமளவு வேறுபாடுகள் இல்லையென்றபோதும் காலம் வெளி ஆகியனவற்றை உருவாக்குவதில் நேர்கோட்டுத்தன்மையைக் குலைப்பதைப் புதுவகை நாவல்கள் முக்கியமான உத்தியாக நினைக்கின்றன.
இணைதலும் விலகலுமான எழுத்துமுறையின் மூலம் நமது காலத்து மனோநிலையான நவீனத்துவ முறையைக் கடந்த பின் நவீனத்துவ மனநிலையைக் கட்டமைக்க முடியும்.
அண்மையில் வாசிக்கக் கிடைத்த ஒரு தமிழ் அத்தகைய உணர்த்துதலைக் கச்சிதமாகச் செய்தது.அந்த நாவலின் வெளி ஆச்சரியப்படத்தக்க விதமாகப் பெருவெளிப் பரப்பைக் கொண்டிருக்கிறது.
சிறுபரப்பான ஊர்களில் நிலைகொள்ளாது மாநிலம் மற்றும் தேசம் என்னும் நிலவியல் சட்டகங்களைத் தாண்டி கண்டத்தையும் கடக்கும் வெளியைக் கொண்டதாக எழுதப்பட்டுள்ளது அந்த நாவல்.
நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா தமிழ் நிலப்பரப்பில் வாழும் தமிழ் எழுத்தாளர் அல்ல அவர் வாழும் நகரம் பிரெஞ்சு நாட்டின் ஸ்ட்ராபோர்டு என்பதால் இப்பெருவெளி எழுத்து சாத்தியமாகியிருக்கிறதோ என்றுகூடத் தோன்றுகிறது.
பிரெஞ்சு நாட்டில் வாழும் நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா காப்கா என்னும் ஜெர்மானிய நாவலாசிரியரின் பெயரோடு ஒரு நாய்க்குட்டியை இணைத்துத் தனது நாவலுக்கு ஏன் தலைப்பு வைக்கவேண்டும் என்ற ஆவலே அந்த நாவலை வாசிக்கத்தூண்டும் காரணங்களில் முதன்மையாகிவிட்டது எனக்கு.
அறியப்பட்ட இலக்கிய ஆளுமையான காப்கா என்ற குறிப்பான பெயரைத் தலைப்பாகக் கொண்ட அந்த நாவலின் பக்கங்களுக்குள் நுழைந்தால் ஒவ்வொரு இயலுமே குறிப்பான தகவல்களோடு தொடங்கி இருக்கிறதைக் கவனிக்கலாம்.
ஆண்டு தேதி கிழமை ஆகிய தகவல்கள் முன்நோக்கிய வரிசையில் தரப்பட்டிருந்தால் ஒரு நாட்குறிப்பை வாசிக்கும் அனுபவம் கிடைக்கக்கூடும்.
ஆனால் காலக் குறிப்புகளோடு வெளியின் விவரங்களான நகரம் மற்றும் தேசக் குறிப்புகளையும் தந்திருப்பதால் வாசிப்பவர்க்குத் தரப்படுவது நாட்குறிப்பனுபவம் இல்லை என்றாக்கப்பட்டிருக்கிறது.
வெளிப்பாட்டு நிலையில் சமகாலத்தை மையமாக்கும் நாவல் என்னும் இலக்கியவடிவம் வரலாற்றுக்குள் நுழைவதின் நேர்மறைக் கூறுகளில் முதன்மையானது நம்பகத்தன்மையை உருவாக்குவது.
தொடங்கிய புள்ளியில் நடந்த ஒரு மாயத்தை விடுவிக்கும் ரகசிய விடுவிப்பாக எழுதப்பட்டுள்ள இந்நாவலின் காலக்கணக்குகளைக் கவனமாகக் கணக்கிட்டால் கால அளவு நான்கு ஆண்டுகள் என்பது தெரியவரலாம்.
அதேபோல் நிகழ்வுகளின் தொடக்க வெளியாக ஐரோப்பாவின் செக் நாட்டுத் தலைநகர் பிராஹாவாக இருந்தாலும் அதிகமான நிகழ்வுகள் பிரான்ஸ் நாட்டின் ஸ்ட்ராபோர்டு நகரத்திலேயே நடக்கின்றன.
ஸ்ட்ராபோர்டு நகரத்திற்கு இலங்கையின் முல்லைத்தீவிலிருந்தும் இந்தியாவின் புதுச்சேரி நகரத்திலிருந்தும் வந்து சேர்ந்த மனிதர்கள் சந்தித்த நடைமுறைச் சிக்கல்களும் மனவியல் உறுத்தல்களுமே நாவலின் களம்.
இவ்வெளிகள் தவிரப் பயணவெளிகளாக ஜெர்மனியின் ப்ராங்க்பர்ட்டும் எந்தெந்தத்தேசமெனத் தெரியாத பயண வழித்தடங்களும்கூட நாவலின் பரப்பில் வந்து போகின்றன .காப்காவின் நாவல் நிகழ்வெளியால் மட்டுமல்லாமல் தரப்பட்டுள்ள குறிப்பான காலக் குறிப்புகளாலும்கூடப் பெருவெளி எழுத்தாக இருக்கிறது.
மொழியையும் சமயத்தையும் அடையாளமாகக் கொண்ட பெரும்பான்மைச் சிங்கள பௌத்த ஒடுக்குமுறைக்கெதிராகத் தமிழ்இந்துச் சிறுபான்மையினம் நடத்திய விடுதலைப்போரில் மனிதப்பேரழிவு நடந்த இடம் முல்லைத்தீவு.
அந்த வரலாற்றுக் குறிப்போடு தொடங்கும் அந்த இயலில் முல்லைத்தீவிலிருந்து கிளம்பிக் கொழும்பு வழியாக இந்தியா வந்து எந்தெந்த நாடுகள் வழியாகவும் நகரங்கள் வழியாகவும் செல்கிறோம் என்பதை அறியாமல் பயணம் செய்த ஒரு பெண்ணை நித்திலா அவளது அகதி அடையாளத்தோடு பிரான்ஸில் தங்கவைத்துவிட ஒரு பெண் ஹரிணி உதவுகிறாள்.
நாவலின் வெளியைப் பெருவெளியாகவும் குறிப்பான நான்காண்டு காலத்தை நிகழ்வுகளின் காலமாகவும் கொண்ட காப்காவின் நாய்க்குட்டியை அதன் ஆசிரியர் உருவாக்கியிருக்கும் சொல்முறையும் தொனியும் முக்கியமானவை.
ரகசியங்களைத் தேடும் துப்பறியும் பாணியும் அதனால் கிடைக்கக்கூடிய விசாரணையின் விடுவிப்புமான சொல்முறையும் நாவல் முழுக்கப் பின்பற்றப்பட்டிருக்கிறது.
மனிதத் தன்னிலைக்குள் அலையும் குற்றவுணர்வுக்கான காரணங்கள் மனிதர்களிடம் மட்டுமே இருப்பதில்லை அவர்கள் வாழும் அமைப்புகளின் விதிகளிலும் இருக்கின்றன என்பதைத் தனது படைப்புகளில் அடியோட்டமாக வைத்து எழுதியவர் காப்கா.
அதனை நினைவூட்டம்விதமாகத் தலைப்பைத் தேர்வுசெய்த நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா தனது எழுத்துமுறையை விசாரணையின் தன்மையில் உருவாக்கியதன் மூலமும் தலைப்புப்பொருத்தத்தைச் செய்ய நினைத்திருக்கிறார்.
ஐரோப்பிய நீதிமன்றங்கள் பின்பற்றும் நடைமுறைப்படி குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்தப்படும் நித்திலாவின் பேச்சை மொழிபெயர்க்கப்போனவள் ஹரிணி.
வழக்கமாக மொழிபெயர்ப்புச் செய்யவேண்டியவர் வரமுடியாததால் தனது வேலையைத் தற்காலிகமாகக் கைவிட்டுவிட்டு மனச்சோர்வோடிருந்த ஹரிணி தற்செயலாகத் தான் ஏற்றுக் கொண்டாள்.
ஹரிணியைப் பொறுத்தவரையில் அந்தக் குழந்தை நித்திலாவின் குழந்தை என்று நிரூபித்துவிட்டால் அங்கேயே அவளை அகதியாகத் தங்கவைத்துவிடலாம் அதற்கான துப்பறிதலும் விசாரணைகளுமாக நாவல் பல முடிச்சுகளோடு நகர்கிறது.
செயலாகக் கைவ் முறையானதங்கள் நாட்டிற்குள் நுழைந்தவர் முறையான அனுமதியின்றி நுழைந்தவராக இருந்தபோதிலும் சொந்தநாட்டுக் குடியுரிமைச் சட்டங்களும் உலக மன்றங்களில் ஒத்துக் கொண்ட அகதியுரிமைச் சட்டங்களும் அனுமதித்தால் ஒருவரை நாட்டைவிட்டு வெளியேற்றக் கூடாது என்ற உயரிய நடைமுறைகளைக் கொண்ட நாடுகள் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் குடியேற்றமுறையான விசாரணையின் அடிப்படையிலும் ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்கள் நாட்டில் அகதியாக ஒருவரைத் முல்லைத் தீவிலிருந்து நித்திலாவை ஸ்ட்ராபோர்ட் நகரத்திற்கு வரவைத்தவர்கள் அவளது அக்காவும் அவரது கணவரும்.
வரச்சொன்னபோது இருந்த காரணம் அவளுக்கு அங்கு அகதி உரிமையோடு புதுச்சேரியிலிருந்து வந்து பிரான்சில் தங்கியிருக்கும் வாகீசனைத் திருமணம் செய்து வைத்து போராளியாக வாழ்ந்தவளைக் குடும்பப் பெண்ணாக மாற்றிவிடலாம் என்ற ஆசைதான்.
நீண்ட காலமாகத் தங்களுக்குக் குழந்தை இல்லையென்பதால் அவளைத் தானே திருமணம் செய்துகொள்ளவேண்டும் என்ற ஆசை அவளது அத்தானுக்கும் இருந்தது.
நித்திலாவை விட்டு விலகிய பின் இந்திய மரபுகளின் மீது பிடிமானம் கொண்ட அத்ரியானா என்னும் பிரெஞ்சுப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொண்ட வாகீசனால் கிடைத்த பிள்ளையா என்ற கேள்விக்கான விடை தெரிந்த ஒரேயொருத்தி நித்திலா மட்டுமே.
தொடர்ந்த முயற்சியில் ஹரிணிக்குத் தோல்வியே கிடைக்கிறது என்றாலும் அந்தக் குழந்தையின் தாய் நித்திலா தான் என்பதை நிரூபிக்கமுடிகிறது.
தரவுகள் சாட்சிகள் விசாரணைகள் சட்ட நுணுக்கங்கள் எல்லாம் அங்கே நிறைவடைந்தாலும் விசாகனைத் துரத்தும் குற்றம் என்னும் நாய்க்குட்டி நாய்க்குட்டியாக மாறிய அத்ரியானா என்னும் மனச்சாட்சி காப்கா மியூசித்திற்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் ஆற்றில் குதித்து அவனைக் குதறியெடுப்பதாக எழுதுவதோடு நாவலை நிறைவு செய்கிறார் நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா.
பிரான்ஸ் தேசத்தின் குடிமக்களின் வழியாக நகரும் துப்பறிதல் விசாரணை அதன் முடிவில் கிடைக்கும் நீதி என்பதன் வழியாக ஒரு வாசிப்புத் தளம் உருவாக்கப்படுகிறது.
அத்தேசத்திற்குப் புலம்பெயர்ந்தும் இடம்பெயர்ந்தும் சென்று சேர்ந்த இந்திய மற்றும் இலங்கைக் குடிமக்கள் வழியாக இன்னொரு வாசிப்புத்தளமும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
இவ்விரண்டையும் உருவாக்கி நம் காலத்தின் முக்கியமான சொல்லாடலான குற்றநீதியோடு தொடர்புடைய புள்ளியில் கொண்டுவந்து இணைப்பது இந்நாவலின் முக்கியமான விசாரணை.
நாவல் என்ற இலக்கிய வகை ஒரு கட்டுக்குள் அடங்காத அடக்க இயலாத முரட்டுக் குணம் கொண்டதாக விளங்குவது போல் தோன்றினாலும் எழுதி முடித்த பின்னர் அந்தப் படைப்பாளியால் ஒரு வரையறைக்குள் கொண்டு நிலை நிறுத்தி வைக்கப்படுகின்ற ஒரு மென்மை இலக்கிய வகை என்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது போல் தோன்றினாலும் ஏற்றுக் கொண்டாக வேண்டிய ஒன்று தான் என்பது உண்மை.
திரு.நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவின் மொழிபெயர்ப்புப் படைப்புகள் பலவற்றைப் படித்திருப்பினும் அவர் மூலநாவலும் எழுதக்கூடிய வல்லமை படைத்தவர் என்பது அவரின் காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற சமீபத்தில் வெளிவந்துள்ள நாவலைப் படித்ததும் நிரூபணமாயிற்று.
இன்றைய உலக இலக்கியங்கள் அனைத்துமே ஒரு புதிய வழித்தடத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்பது கபிரியேல் கார்கியா மார்க்யோஸ் ஒரான் பாமுக் சல்மான் ருஷ்டி ஆகியோரின் உலகளாவிய பரிசுகள் பெற்ற நாவல்களைக் கருத்தில் கொள்ளல் அவசியம் ஃபிரன்ஸ் காஃப்காவிற்கும் ஒரு தலையிடம் உண்டு.
ஃப்ரன்ஸ் காஃப்காவின் என்ற நாவலின் தமிழ் மொழி பெயர்ப்பில் க்ரியா எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் ஒரு குறிப்பு என்ற முன்னுரை போன்ற பகுதியில் கீழ்க்கண்ட கருத்தை வாசிப்பு என்பது பற்றி விவரித்து விளக்குகிறார்.
வாசிப்பு என்பது இயந்திரகதியில் நிகழும் செயல் அல்ல மாறாக மன ஒழுங்கை வலியுறுத்தும் படைப்புச் செயலில் பங்கு கொள்ளும் ஒரு செயல் வாசகனின் கவனத்தையும் அக்கறையைக் கோரும் போது தான் ஒரு படைப்பு தன் முழு வீச்சையும் புலப்படுத்துகிறது பெரும்பாலோருக்கு வாசிப்பு எளிதில் நிகழும் முயற்சி தேவைப்படாத ஒரு பழக்கமாக இருந்து வருகிறது.
வாசகனின் முயற்சியை வேண்டும் அதன் மூலம் வாசகனின் அகவிஸ்தரிப்பைச் சாத்தியமாக்கும் இந்த க்ரியா எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் கருத்து நாவல் வாசிப்போரின் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான ஒன்றாகிறது.
புதுமைப்பித்தன் நகுலன் மௌனி சுந்தரராமசாமி தமிழவன் போன்றோர் கடல்புறா கயல்விழி குறிஞ்சிமலர் பாவைவிளக்கு சிவகாமியின் சபதம் போன்ற நாவல் முறைகளை முற்றிலும் ஒதுக்கிவிட்டு நாவல் தளம் தமிழில் புது மேடையில் இன்று உற்சாகமாக வலம் வந்து கொண்டிருக்கிறது.
காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி பிறந்த கதை என்ற தன் முன்னுரையில் காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற நாவலின் தலைப்பினைப் போலவே பிராஹா நகரப் பயணம் பயணத்தின் மூன்றாம் நாள் காஃப்காவின் பிறந்த இல்லத்தைக் கண்டது நாவல் கருத்தரித்தது அனைத்துமே தற்செயல் நிகழ்வுகள்.
திட்டமிடல்களைக் காட்டிலும் எதிர்பாராதவையே நமது வாழ்க்கையை அதிகம் தீர்மானிப்பவை என்பதை உறுதி செய்த மற்றோர் சம்பவம் என்று நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா அவர்கள் தெரிவித்திருப்பதிலிருந்து நவீன நாவல்கள் பழைய ஆரம்பகால நாவல்களைப் போல திட்டமிடல்களில் அமைக்கப்படுவதல்ல என்பது புலனாகிறது.
அந்த வகையிலும் நாகரத்தினம் கிருஷ்ணாவின் காஃப்காவின் நாய்க்குட்டி என்ற நாவல் அமைந்திருப்பது புது முயற்சி இலக்கியங்களில் முழு முனைப்பு கொண்டு செயல்பட்டிருக்கிறது என்பது வெற்றிக்கான அறிகுறி தான்.
கதைக்கு முக்கியத்துவம் இல்லை என்றாலும் நாவல் முழுவதும் கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் நிகழ்வுகள் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன.
கதைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படாத நவீன உத்திகள் நாவலின் ஊடாகப் புகுந்து ஒரு அபூர்வமான இலக்கிய அனுபவிப்பை வாசிப்பவனிடம் விதைத்துச் செல்கிறது நாவல்.
ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் கதையும் முரண்பாடான அதே சமயம் உலகளாவிய சமுதாயத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மக்களின் வாழ்க்கைப் பிரதிபலிப்பாக இருக்கிறது.
நாவல் வாசிப்பவர்கள் நித்திலா மீது இரக்கம் கொள்ளவும் அதே சமயம் அவளுடைய தைரியத்தை நினைத்துப் பெருமைப்படவும் அவளுடைய அல்லல்களை நினைத்து வருத்தப்படவும் நேர்கிறது.
நித்திலாவின் திருமண ஆகாமல் பெற்ற குழந்தை மகன் மனோகரன் போன்ற விவரிப்புகள் தமிழுக்குப் புதுமையாகத் தென்படுவது போல் தோன்றினாலும் பழைமையின் சாயல் ஓட்டிக் கொண்டிருப்பதை உணர முடிகிறது.
நாய்க்குட்டியாகப் பார்க்கப்படுதல் அத்ரியானாவும் அவள் கணவரும் படிமங்களாக்கப்பட்டிருப்பது நாவலாசிரியர் புதிய உத்திகளுக்குள் நுண்மையாக நுழைந்திருப்பது புலப்படுகிறது.
இன்னும் பாலா சாமி முல்லர் ஆகிய எல்லா பாத்திரங்களும் அவரவர்கள் பண்புநலனைப் பக்குவமாக வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்பது கச்சிதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.