sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
இந்தியாவின் முதல் திரைப்படம் வருவதற்கு முன்பே மறைந்து போன பாரதியின் பாடல்கள் இன்றும் திரைப்படங்களில் இடம் பெறுகின்றன.இந்தக் காலத்துக்கும் பொருந்தும் வண்ணம் அவரது பாடல்கள் அமைந்துள்ளது சிறப்பு.
எழுதப்பட்ட பாடல்களுக்கு திரைப்படங்களில் இசை அமைப்பாளர்களால் அதிகமாக மெட்டமைக்கப்பட்டது பாரதியின் பாடல்களாகத் தான் இருக்கும்.. எம்.எஸ்.வி.
பாரதியின் இறுதி ஊர்வலம் பற்றி வைரமுத்து எழுதியது நெஞ்சை உருக்கக் கூடியது பாரதியின் வாழ்க்கை சரித்திரத்தைச் சுருக்கமாக சொல்லிய விதம் மிக அருமை அய்யா.
பாரதியார் பாடல்களை முதன்முதலில் வெளியிட்டவர் கிருட்டினசாமி அய்யர்.. பாரதி பாடல்களை ஏ.வி.மெய்யப்பச் செட்டியாரிடமிருந்து வாங்கி நாட்டுடைமையக்கியவர் ஓமாந்தூர் பி.ராமசாமி ரெட்டியார்.. என்றெல்லாம் கூறப்படிகிறது படிப்பவர்கள் ஆய்க.
பாரதியின் சுதந்திர தாகம் நிறைவேறி விட்டது ஆனால் அவர் விரும்பிய சமுதாயம் மட்டும் இன்னும் உருவாகவில்லை மகா கவி பாரதியின் இறுதி ஊர்வலத்தின் போது அவரது உடம்பில் மொய்த்த ஈக்களின் எண்ணிக்கையைவிட உடன் சென்ற மனிதர்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவு ஐயா.
சுதந்திர தாகத்தைஉணர்ச்சியைத் தட்டி எழுப்பி நாடி நரம்புகளை எல்லாம் முறுக்கேற்றியவனுக்கு இதுதான் நமது சமுகம் காட்டிய மரியாதை.
மத்தியில் ஒரு டிராகன்னைப் போன்ற வேலைப்பாட்டுடன் ஒரு கோப்பையானது முகப்பின் மீதும் அடியிலும் வேலைப்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது.
அருமையான சகோதரனே சகோதரியே நம் வாழ்க்கையில் நாவினால் கர்த்தரை சேர்ந்து நம் உதட்டினால் அவரை கனம் பண்ணி இருதயத்தினால் அவருக்கு தூரமாகவும் அவருக்கு பயப்படாமலும் இருப்போமானால் நம்முடைய விசுவாச வாழ்க்கை ஒரு கேள்விக் குறியே.
கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் போது ஞாபக அடுக்கிலிருந்து மேலெலும்பி வரும் நினைவுகள் ஒன்றையொன்று முட்டி மோத உணர்ச்சி தழும்பலில் திளைத்து குனிந்து தரையைப் பார்த்துக் கொண்டே தூக்கத்தில் சிரிக்கும் குழந்தையைப் போல் புன்முறுவல் செய்கிறார்.
பாற்கடல் சிந்தாநதி ஆகிய இரண்டு வாழ்க்கை வரலாற்று நூலையும் முற்றுப்பெறாத தேடல் உண்மையான தரிசனம் ஆகிய இரண்டு கட்டுரைத் தொகுதிகளையும் இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகளையும் லா.ச.ராமாமிருதம் எழுதியுள்ளார்.
காப்பி குடித்து முடிந்தும் டேப் ரிக்கார்டரை ஆன் செய்யுங்கள் என்றுவிட்டு அறைக்கு வெளியேப் பார்த்துக்கொண்டே பேசத் தொடங்கினார்.
குறித்துக் கொண்டு போய் நான் சொல்லாதவற்றை எல்லாம் எழுதி நான் சொன்ன சிலவற்றை விடவும் வேறு செய்துவிட்டு அது ரொம்ப ஆபத்தான சமாச்சாரம்.
நான் சாதாரண ஆள் பெரிய இடங்களை எல்லாம் பகைத்துக் கொள்ள முடியாதய்யா அப்புறம் முன்னெச்சரிக்கையாக நான் சில விசயங்களை சொல்லி விடுகிறேன்.
அதற்காக ஒவ்வொரு சமயத்திலும் அப்போதைக்கு ஞாபகத்திலிருக்கும் படி ஒவ்வொரு வருடத்தையும் சொல்லிக்கொண்டு இருக்க முடியாதில்லையா?
இந்த அறுபத்தைந்து வருடத்தில் இருநூறு சிறுகதைகள் ஆறு நாவல்கள் இரண்டு வாழ்க்கை வரலாறுகள் இரண்டு கட்டுரைத் தொகுப்புகள் இவைகள்தான் என் மொத்தப் படைப்புகள்.
குறிப்பாக இவர்களில் உங்கள் மேல் அதிகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியர் யார் என்றும்... அம்மாதான் என் மேல் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவள்.
இது பொம்மனாட்டிகளுக்கே உரிய தனிப்பட்ட ஒரு அம்சம் அந்த மாதிரி அவர்களால் உடனே அட்ஜெஸ்ட் செய்துகொண்டு போய்விட முடிகிறது.
இப்போது இவர்கள் நினைத்த நேரத்துக்கு அவர்கள் எதிர்பார்க்கிற நிகழ்ச்சி டிவியில் வரவில்லை என்றால் ஒடிந்துபோய் விடுகிறார்கள்.
சிறுவயதில் உங்களைச் சுற்றியிருந்த சூழலின் எந்தக் கூறுகள் ஒரு எழுத்தாளனாக நீங்கள் உருவாக காரணமாக இருந்திருக்கும் என்று இப்போது பிரித்துப் பார்க்க முடியுமா?
உங்கள் எழுத்து மொழி பற்றி மிகவும் விசேஷமானது சங்கீதம் போன்றது புரியாதது என்று பல்வேறு விதமான விமரிசனக் கருத்துகள் முன் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த ஆள் எழுதியிருக்கிறானே என் மனதில் ஓசையை எழுப்புகிறானே என்று வாசகன் நன்றி செலுத்துகிறான் பாருங்கள் அது போலான எழுத்தைத்தான் நான் நல்ல எழுத்து என்று நினைக்கிறேன்.
மொழி பற்றிப் பேசியதன் தொடர்ச்சியாக கேட்கிறேன் உங்கள் மொழியும் கதைகளும் வாசிக்கும் போது ஒரு மிஸ்டீரியசான அனுபவத்தை அல்லது உணர்வை ஏற்படுத்தக் கூடியதாக இருக்கிறது.
அப்படியே மிதந்து போகிற சமயத்தில் இப்படித்தான் இருக்குமோ சாவு என்று உடம்பைப் பார்த்துக்கொண்டு தனியாக நிற்கும் போது தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது.
பரிசோதனைகள் முடிந்தவுடனே டாக்டர் சொன்னார் இன்னும் ஒரு வாரத்தில் நீங்கள் ஆபரேசன் செய்து கொள்ளவில்லை என்றால் உங்கள் இடது கண் பஸ்டாகிவிடும்.
கண் கொடுப்பதற்காகவே வந்தவர் போல் வந்து சென்றுவிட்டார் அவர் எதற்காக வந்தார் வந்ததும் ஏன் அவருக்கு இதைக் கேட்கவேண்டும் என்று தோன்றியது நான் எப்படி உடனே சம்மதித்தேன் டாக்டர் வேறு உடனே ஆபரேசன் செய்யனும் என்றார்.
இந்த கேள்விகளுக்கு எல்லாம் பதிலே தெரியாமல் இப்போதும் நான் இந்தக் கண்களால்தான் தொடர்ந்து எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.
இப்போது வயதும் அனுபவமும் ஏறிய நிலையில் நீண்ட கால இடைவெளிக்குப் பிறகு அந்த அனுவத்தை எப்படி திரும்பிப் பார்க்கிறீர்கள் என்பதை சொல்லுங்கள்.
கழுகு எழுத பத்து வருஷம் ஆனது அபிதா இரண்டு வருஷம் புத்ர இரண்டு வருஷம் அஞ்சலி எட்டு வருஷம்... நான் நேரத்தைப் பார்ப்பது கிடையாது.
இது ஞாபக சக்தியில் சேர்த்தியா அல்லது எப்போதுமே நான் அவளுடைய எண்ணத்தில இருந்து கொண்டிருக்கிறேன் என்று அர்த்தமா அல்லது அவர்களுக்கே உரித்தான ரத்தத்தோடு ரத்தமாக கலந்த ஒரு சம்பந்தமா?
ஒரு நிமிடத்தில் நான்தான் ராமாமிருதம் என்று சொல்லக்கூட வழியில்லாமல் செய்துவிட்டாளே இந்தத் தருணம் இருக்கிறதே அதுதான் எனக்கு முக்கியம்.
இந்த என்பத்தாறு வயதில் உங்களுக்கு தெரிந்தவர்களில் உயிரோடு இருப்பவர்களின் எண்ணிக்கையைவிட இறந்தவர்கள் எண்ணிக்கைதான் நிச்சயம் அதிகமாக இருக்கும்.
அந்த நாட் களில் ஜானகிராமன் ஜெயகாந் தன் கி.ராஜநாராயணன் சுந்தர ராமசாமி என்று தேடித்தேடி வாசித்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு சிங்காரம் யார் என்ன எழுதியிருக் கிறார் என்ற கு ழப்பம் உண்டா னது.
எனது சேமிப்பிலிருந்த சிறு பத்திரிகைகளைப் புரட்டிப்புரட் டிப் பார்த்தபோது சிங்காரத்தைப் பற்றிய சிறுகுறிப்பு கூடத் தென்பட வில்லை.
இப்படியான வகைப்பாட்டியிய லில் சிங்காரம் மாட்டிக்கொண்டி ருக்கக்கூடும் என்ற யோசனை யோடு கடல் தொடர்பாகப் புத்த கங்கள் உள்ள விஞ்ஞானப் பிரி வில் தேடியபோது அதில் கட லுக்கு அப்பால் என்ற சிங்காரத் தின் நாவலிருந்தது.
அதே சமயம் நாவலின் ஊடா கவே வெளிப்படும் பழந்தமிழ் இலக்கியப் பரிச்சயமும் பிரயோக மும் இதை எழுதியவர் தேர்ந்த இலக்கியப் பரிச்சயம் உள்ளவர் என்பதையும் புரிந்து கொள்ளச் செய்தது.
நகரின் புதிரான சரித்திரம் மற்றும் மதுரை யின் மைய வாழ்வைச் சுற்றி நடை பெறும் நூற்றுக்கணக்கான நிகழ்வு களின் பின்னால் அறியப்படாத ஓராயிரம் கதைகள் புதைந்திருக் கின்றன.
கோணங்கி வீட் டின் மொட்டைமாடிச் சுவரில் அமர்ந்தபடியே சிங்காரத்தின் எழுத்து பற்றிப் பேசத் துவங்கிய தும் அவர் ரொம்பவும் சிலாகித் துச் சொல்லத் துவங்கினார்.
கோணங்கிக்கு ஐம்பது ஆண்டு களுக்கு முற்பட்ட மதுரையைப் பற்றிய விவரிப்பு மற்றும் ஐஎன்ஏ நிகழ்வுகள் அவரை வசீகரித் திருந்தது.
காரணம் யாரா வது ஒரு எழுத்தாளரைப் படித்து முடித்தவுடன் அவரைப் பார்க்க வேண்டும் என்று விரும்பினால் எந்த நள்ளிரவு என்பதைப் பற்றிக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் நானும் கோணங்கியும் உடனே கிளம்பி விடுவோம்.
சில எழுத்தாளர்களின் வீட்டில் அதிகாலை வாசற்கதவு திறக்கும் போது எதிரில் நாங்கள் நின்று கொண்டிருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்திருக்கிறார்கள்.
சில நேரம் எழுத்தாளரே இல்லாத போதும்கூட அவரது வீட்டில் உள்ளவர்களிடம் பேசிக்கொண்டு வீட்டு விருந்தாளிபோலச் சாப் பிட்டு தூங்கி எழுந்து வந்ததும் நடந்தேறியிருக்கிறது.
பழைய புத்தகக் கடைகளுக்குச் சென்று சுற்றிவிட்டு மீனாட்சி மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டு விட்டு வெயிலேற நடந்து திரிந்த போதும் சிங்காரம் எங்கேயிருக் கிறார் என்று சொல்லவேயில்லை.
சிங்காரம் அங்கேதானிருக்கிறார் என்ற தகவ லுடன் படியேறும்போது மனதில் இந்திய தேசியத்தைச் சேர்ந்த ராணுவ வீரரைப் போன்ற தோற் றத்தில் சிங்காரம் உருவானார்.
கீழே உள்ள ஆவின் கடை அருகே நின்று கொண்டிருப்பார் என்று சொல் லியபடியே அவரது தினப்படி அலுவல் அறிந்தவரைப் போல விடுவிடுவெனக் கீழே இறங்கினார் கோணங்கி.
இருவரும் வீதிக்கு வந்தபோது நகைக்கடை வீதியிலி ருந்து தலைகவிழ்ந்தபடியே நடந்து வந்து கொண்டிருந்த பெரியவரி டம் கோணங்கி சென்று ஏதோ பேசியதும் அவர் தலையசைத்த படியே உடன் வந்தார்.
சிங்காரம் தன் நாவலைப் பற்றிய கருத்தை அறிய விருப்ப மற்றவரைப் போல உங்க ஊரு மல்லாங்கிணர்ல மஞ்சள் காமா லைக்கு மருந்து கட்டுற ஒரு பொம் பளை இருக்குல்லே என்று விசா ரிக்கத் துவங்கினார்.
ஆமாம் என்ற போது தனக்குத் தெரிந்தவரின் மகளுக்குக் காமலைக்குப் பச்சிலை கட்டுவதற்காக அங்கே ஒரு முறை வந்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
சிங்காரம் திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் தனியே வசிக்கிறார் அதுவும் இதுபோன்ற ஒற்றையறை யில் மாதவாடகைக்குத் தங்கிக் கொண்டு ஹோட்டலில் சாப்பிட் டுக்கொண்டு மௌனமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார் என்று முன்னதாகவே கோணங்கி சொல்லியிருந்ததை மெய்யாக்கு வது போன்றிருந்தது அவரது அறை.
அறைக் கதவைக்கூடப் பாதியே திறந்து அவர் பயன்படுத்தி வரு கிறார் என்பது திறக்கப்படாத மறு பாதியில் படிந்திருந்த நூலம்படை யிலிருந்து தெரிந்தது.
கோணங்கி வேடிக்கையாக இந்தப் பெட்டிக்குள் ரங்கூனை அடைத்துக்கொண்டு வந்துவிட்டீர் கள் போலிருக்கிறது என்றபடியே அதைத் திறந்து பார்க்கலாமா என்று கேட்டார்.
கோணங்கி பெட்டியைத் திறந்த போது உள்ளே பழைய உடுப்பு களும் ஓடாத அலாரம் கடிகாரம் ஒன்றும் ஒரு பிளாஸ்டிக் கவரும் மட்டுமேயிருந்தது.
அதிகம் மின்சார வசதி இல்லாத மதுரையின் தெருக் களும் அருகாமை கிராமங்களில் இருந்து மதுரைக்கு வந்துபோகும் மக்களின் பழக்க வழக்கங்களைப் பற்றியும் சிங்காரம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.
நாவல் வெளிவந்து பலவரு டங்களுக்குப் பிறகு தந்தி பேப்ப ரில் மட்டும் சிறிய விமர்சனம் வந்துள்ளதாகவும் வேறு எதிலும் யாரும் கண்டு கொள்ளவே யில்லை என்றார்.
இப்போகூட யாரோ மோகன்னு மதுரைக்காரர் ஏதோ எழுதினதுக்கு அப்புறம் தான் உங்களை மாதிரி ஒன் றிரண்டு பேர் பார்க்க வருகிறார் கள் என்று சொன்னார்.
எது உங்களை இப்படியரு நாவலை எழுத வைத்தது என்று கேட்டவுடன் சிங்காரம் தனக்கு ஹெமிங்வேயின் நாவல்கள் பிடிக் கும் என்றும் அதைத் தான் தொடர்ந்து வாசித்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
சில வருடங்களுக்குப் பிறகு சிங்காரத்தின் நாவல்களை ஒருசேர வாசித்தபோது ஹெமிங்வேயின் நுட்பமான பாதிப்பு அவரிடமிருப் பதை உணர்ந்து கொள்ள முடிந் தது.
மது அருந்திவிட்டு உணர்ச்சிபூர்வ மாக உரையாடுவது பேச்சின் இடையில் பழைய சம்பவங்கள் குறுக்கிடுவது போன்றவற்றில் ஹெமிங்வே சாயல் தெளிவாகவே தெரிந்தது.
தான் ஒரு கடைப்பையனாக வேலை செய்வதற்காக பர்மா போனதாக வும் அதற்காக நாகப்பட்டினத்திலி ருந்து கப்பலில் சென்று ரங்கூனில் உள்ள ஒரு செட்டியிடம் கடைப் பையன் போல வேலை செய்யத் துவங்கி பிறகு அங்கேயே வேறுசில வேலை பார்த்தாகவும் தங்கியிருந்த இடத்தின் அருகாமையில் உள்ள நூலகத்திற்குச் சென்று படித்து வரு வது தனக்குப் பழக்கம் என்றும் அதிகம் வாசிப்பதற்கு நேரம் கிடைக்காது என்றும் சொன்னார்.
குறிப் பாக ஜப்பானிய ஆக்ரமிப்பு மற் றும் இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் எழுச்சி போன்றவற்றைத் தான் கண் எதிரில் பார்த்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
சிங்காரத்திடமிருந்து விடை பெற்றுக்கொண்டு வந்து மாப் பிள்ளை விநாயகர் அருகில் உள்ள தேநீர்க் கடையன்றில் நின்ற படியே சிங்காரத்தைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.
மறுநாளும் பார்க் கலாமே என்ற ஆசை யோடு இரவெல்லாம் மதுரை வீதிகளில் சுற்றியலைந்துவிட்டு விராட்டிபத்திலிருந்த நண்பன் அறைக்குச் சென்று தங்கிவிட்டு மறுநாள் காலை சிங்காரம் அறைக் குச் சென்றேன்.
சிங்காரம் வழியில் இருந்த ஒவ் வொரு கடையையும் சுட்டிக் காட்டி எவ்வளவு தூரம் கால மாற்றத்தில் மாறியிருக்கிறது என்று சொல்லிக்கொண்டே வந்தார்.
அந்த சலூ னில் வேலைக்கு இருந்த நபர் பர் மாவில் இந்திய தேசிய ராணுவத்தி லிருந்தவர் என்றும் அவரும் சிங் காரமும் பலவருட பழக்கம் உள்ள வர்கள் என்பது அவர்கள் பேச்சிலி ருந்து அறிந்துகொள்ள முடிந்தது.
இந்திய தேசிய ராணு வத்திற்குள் வடக்கத்தியார்களின் அதிகாரம் மேலோங்கியிருந்தது எல்லாம் அந்த மோகன்சிங்கின் வேலை என்று நேற்று நடந்த விஷயம் போல சிங்காரத்தின் நண் பர் குறைபட்டுக்கொண்டார்.
ஒரு பொதுக் கூட்டத்திற்கு நேதாஜி வர்றப்போ சர்க்கஸில இருக்கிற கோமாளி ஒருத்தன் நேதாஜியைப் பார்க்கக் கூடவே ஓடி வந்திருக்கிறான்.
குள்ளன் தன்னை நேதாஜி தூக்கி வைத்துக் கொள்வது போல போட்டோ எடுத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று சொன்னதும் நேதாஜி வேடிக்கையாக அதற்கென்ன என்று குள்ளனைக் குனிந்து தூக்க முயற்சித்தால் அவனைத் தூக்க முடியவேயில்லை.
அது எப்ப டிச் சாத்தியமானது என்று குள்ள னிடம் கேட்டதும் அவர் உடலின் எடையைத் தன்னால் எப்போது வேண்டுமானாலும் கூட்டவும் குறைக்கவும் முடியும்.
நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அவளை ஒரு நாள் புது மண்டபம் அருகே பார்த்தாகவும் அந்தப் பெண்ணிற்குத் தன்னை அடையாளமே தெரியவில்லை என்றபடியே எனக்கு அவ முகம் அப்படியே மனசில இருக்கு என் றார்.
அவ ருக்குப் பிடித்த புத்தகம் எது என்று கேட்டவுடன் சிங்காரம் மணி மேகலை என்று சொல்லி அதற்கும் தன்னுடைய நாவலுக்கும் உள் ளார்ந்த தொடர்பு இருக்கிறது என் றார்.
தன்னைப் பார்த்து எதுவும் ஆகப்போவதில்லை என்று சொல் லியதோடு தன்னை இலக்கியக் கூட்டத்திற்காக ஒரு நண்பர் அழைத்ததாகவும் அது தன்னால் முடியாது என்றும் சொன்னார்.
யுத்தகால வாழ்வைப் பற்றியும் நெருக்கடியான அந்த நாட்களில் ஏற்படும் மனித அவ லங்கள் குறித்தும் அவர்தான் முதன்முறையாக அடையாளம் காட்டுகிறார்.
ஒருவேளை அவர் மனதில் நீள் கடலும் துரத்தியடிக்கபட்டு நாடிழந்து புகலிடம் திரும்பும் மனிதர் களை ஏற்றுக்கொண்டு காற்றின் திசையில் அலைபடும் தோணியும் எப்போதுமிருந்திருக்ககூடும்.
தோட்டப்பக்கம் வேலி ஓரம் கிடந்த சோளத்தட்டுக் கட்டை இழுத்துப்போட்டு உதறி குத்துக்காலிட்டு அமர்ந்தபடி அடுப்புக்கு தட்டை அடித்து சீராய் அடுக்கிக்கொண்டிருந்த வனமயிலு எதிர்வீட்டில் குடியிருக்கும் வாலிபனைப் பார்த்து முணுமுணுத்துக் கொண்டாள்.
இவனெல்லாம் அக்கா தங்கச்சியோட பொறந்திருக்கமாட்டானா... எம்மா நேரமா பாத்துக்னுகிறான்யா இதே மாதிரி... பக்கத்தில் சற்று தள்ளி தொட்டியில் கைவிட்டுக் கலக்கியபடி மாட்டைப் பிடித்துத் தண்ணீர் காட்டிக்கொண்டிருந்த கந்தசாமி அவன் பாட்டுக்குப் பேசாமல் இருந்தான்.
தொடப்பக்கட்டையை எடுத்துக்க மாட்டனா கையில தொடப்பக்கட்டய... அவன் வலது மாட்டைப் பிடித்து முளைக்குச்சியில் கட்டிவிட்டு இடது மாட்டைப் பிடித்து அவிழ்த்துக்கொண்டு வந்தான்.
இவரு ஒரு ஆம்பளன்னு கேடக்கறாரே சொறன கெட்டத்தனமா... அவன் பாட்டுக்னு கெடப்பாறைய முழுங்கிப்புட்டு நிக்கறவனாட்டம் நின்னு பாத்துக்னுகிறான்.
இன்னொரு ஆம்பளன்னா பாத்துக்னு சும்மா இருப்பானா... அடுப்பாங்கரையோரம் வைத்துவிட்டு நிமிர்ந்து நின்று தன்னைத் தானே ஒருமுறை உடம்பு பூராவும் பார்த்து மேலே தூசுதும்பு இல்லாமல் புடவை மாராக்கு ரவிக்கைஎல்லாம் தட்டிக்கொண்டாள்.
எப்பவே வாசப்படி தாண்டி எகிறிக் குதிச்சிப் புட்டிருக்க மாட்டாளா... எங்கனா தெரியிதா இந்த ஆம்பளைக்கி... வெளியே வந்து பழையபடி குத்துக்கால் போட்டு அமர்ந்து தட்டை ஒடிக்க ஆரம்பித்தாள்.
வந்த நாளா ஒண்டியாவே கெடக்கரானே .. ஊருக்கீருக்குக்கூடம் போவாம... நாலு மக்கா மனுஷாள் இருந்திருந்தா கட்டுத்திட்டம் பண்ணி வெச்சிருப்பாங்க... இந்த மாரில்லாம் பாக்க மாட்டான்.
ஊடு உண்டு வேல உண்டுன்னு செவனேன்னு கெடக்கறவளையே இந்த பார்வ பாக்கறானே... இன்னும் அங்கங்கே கேப்பார் மேப்பார் இல்லாம கெடக்குதே... அந்த மாரில்லாம் இருந்தா என்னா பண்ணுவான்.
ரத்தம் ஓடல... இவன் வந்த நாளா அந்த பங்கஜம் போன்னக்கூடம் வெளில காணம்யா உள்ளவே பூந்துக்னு... ஊட்ட உட்டுட்டு வர மாட்டன்றா... வந்தா கூடம் மின்னமாரி குந்தி ஆர அமர நாலு வார்த்த பேசமாடன்றா.
ஊரு சிரிச்சா கூடம் கவலை இல்லன்னு... எங்கூட்டல்லாம் வயசுக்கு வந்துட்டா வாசப்படிய தாண்ட உடுவாங்களா... அந்த மாரில்லாம் வளந்த தனாலதான் முடியுது.
செலதுங்கலாட்டமா... அடியம்மா... எப்பிடித்தான் மனசு வருதோ... கழுத்துல கட்டன தாலிக்கு துரோகம் பண்ண... அடுத்த கட்டு சோளத்தட்டுகளை அள்ளித் தூக்கிக்கொண்டு வரும் போது தெருப்பக்கம் யாரோ நிற்பதையும் குரல் கொடுப்பதையும் கொஞ்சம் ஒருக்களித்த கதவு வழியாகக் கண்டு பரவசமடைந்தாள்.
நல்ல ஆளுய்யா நீ ஆருன்னா எனக்கெப்பிடி தெரியும் நானு என்னா ஊர்ல இருக்கறவங்க எல்லாரியுமா தெரிஞ்சி வச்சிக்கினுகிறேன்... கட்டிக்கினு வந்ததுலேருந்து வாசப்படி தாண்டி அறியாதவ நானு... எங்கனா ஊரு பயணம் போவ தெருவுல நடக்கறதுன்னாலே அப்படியே ஒடம்பு இத்துப் போயிடற மாதிரியிருக்கும் எனக்கு.
நம்ம இந்த கொரலூர் ரோடு போடறது விஷயமா மின்ன ஊர்ப் பஞ்சாயத்துல பேசிக்கினு இருந்தமே... அது விஷயமா எல்லார்கிட்டயும் கையெழுத்து வாங்கி ஒரு மகஜர் குடுக்கலாம்னு... அடுத்த வாரம் மந்திரி வர்ராராம் கூட்டேரிப்பட்டுக்கு... அவர் கொஞ்சம் பேசினார்.
பளிச்சென்று சிகப்பாயிருக்கும் விரல்களால் பாக்கெட்டில் மடித்து வைத்திருந்த வெள்ளைப் பேப்பரை எடுப்பதையும் பேனா எடுப்பதையும் பார்த்தாள்.
கதவை விட்டு நகர்ந்தவள் காலையில் கழுவிய வெண்கலச் செம்பை சட்டுப்பிட்டென்று புளிபோட்டுத் துலக்கி குடத்திலிருந்து தண்ணீர் சாய்த்துக்கொண்டாள்.
சரியான ஆளுதே நீ மின்ன பின்ன தெரியாத ஆம்பள எதுறால வந்து நின்னு நீம்பாட்டுன்னு தண்ணி குடுரீன்னா ஆரால முடியுது... எனக்கென்னுமோ நெனச்சாலே ஒடம்பே சிலுக்குது.
வேர்த்துப் போச்சி தெரியுமா எனக்கு... நீ சொன்னதும் அப்படியே ஜென்மமே குன்னிப் பூடுத்தியா எனக்கு... என்னா நெனச்சிக்கின்றா இந்த ஆம்பள இப்பிடி சொல்லிப் புட்டாருன்னு... எடுத்துப்போட்டா மாறி பூடுத்து... ஏயா... என்னா நெனச்சிக்கினுயா அப்பிடி சொன்ன... கொண்ணாந்து குடுக்கறாளா இல்லியா பாப்பம்னா... கதவாண்ட நிக்கறதுக்கே உள்ளங்காலல்லாம் கூசுது எனக்கு.
அப்பேர்ப்பட்ட பொம்பளைய இவர் என்னடான்னா ஊரு பேரு தெரியாத ஆம்பளைக்கி அரிவிகால தாண்டி வந்து தண்ணீ குட்றீன்னா... நல்லா இருக்குதே ஞாயம்... அந்தமாரிதான் இன்னொரு நாளைக்கி சொல்லப்போறியா... கிடந்த மீதி சோளத்தட்டுகளை ஒடித்து முடித்து தென்னம் அலவு எடுத்து இறைந்து கிடந்த செத்தைகளைக் கூட்டினாள்.
எடுத்த வாய்க்கி வெடுக்வேடுக்குன்னு... நமக்கு என்னடான்னா அப்பிடியே மர வட்ட ஊர்றாமாரி கிது போ மெனில... கட்டனவன உட்டுட்டு மத்தவன நிமிந்து பாக்கறதுன்னாகூடம் கண்ணு ஒப்பல... அவன் படல் கட்டுவதை நிறுத்தி தெருவுக்கு வந்து எரவாணத்தில் பனம் நாறு செருகி வைத்திருந்த இடத்தை தேடிக்கொண்டிருந்தான்.
பாரன்யா அவன... பழையபடியே வந்து நின்னுக்கினு மொறைக்கிரத... அப்பிடியே கொள்ளிக்கட்டைய எடுத்தாந்து கண்ணுல சுட்டா என்ன இவன... சரிதான் உள்ள போமே பேசாத... சும்மா பொண போணன்னிக்கின்னு... அவன் படல் கட்ட உட்கார்ந்தான்.
மூவரது கவிதைகளிலும் அடிநாதமாக தமிழின் கவித்துவமரபும் சங்க இலக்கியம் துவங்கி சமகால உலக இலக்கியம் வரை வாசித்த நுட்பமும் ஒடிக் கொண்டிருக்கும்.
இதில் அவர்கள் உரையாடல் அளவிற்கு இந்த சந்திப்பு ஏன் நடைபெற்றது என்ற புதிர்மையும் உருவாகிறது கவிதையின் மௌனத்தை மிக கவனமாக சிதறடிக்க கூடியவர் நகுலன்.
ஒருவர் மற்றவரிடம் கேட்பது அல்லது பரிமாறிக் கொள்வது என்று தான் திருக்குறளின் தொனியை அடையாளம் காட்டுகிறார்.ஆகவே பல குறள்கள் அவருக்கு தனிமொழி போல உபயோகப்படுத்தபடுகிறது.
அதுக்கு ஏதாவது காரணம் இருக்கிறதா ?.என்றபடியே தன் நினைவுகளை சொல்லத்துவங்கினார் என்னுடைய அம்மா ஒரு நாள் ராத்திரி என்னை கூப்பிட்டு சுவர்ல விளக்கோட நிழல் ஊர்ந்து போறதே அது சுவத்தில ஏன் படியுறதேயில்லைனு கேட்டா.
பலத்த சிரிப்போடு யாரோ யாரையோ குத்தி ரத்தம் வர வச்சிட்ட மாதிரி இருக்கில்லே என்றபடியே நான் துப்பிய எச்சில் ஒரு எறும்பு மேல பட்டிருக்கு பாருங்க.
தேங்காய் மட்டை ஏற்றிய வண்டிகள்எறும்புப் பட்டாளம் போல நீளமாக ஊர்ந்து செல்கின்றன சக்கரங்கள் அச்சுக் கோலில் டக்டக்கென்று மோதிக்கொள்ளும் சத்தம் தொலைவரை நீளக் கேட்கிறது.
ராத்திரி லாரியிலோ மோட்டாரிலோ அடிபட்டிருக்குமோவென்றால் அதுக்கான ஊமைக்காயம் கூடப் பாச்சியின் உடம்பில் இல்லை என்ன மறிமாயமோ விடியக்காலம் பார்த்தபோது பாச்சி காலைப்பரப்பி நாக்கையும் துருத்திக்கொண்டு செத்துக் கிடக்கிறது.
சே உன் காரியந்தான் இப்போ திண்டாட்டமா போச்சு துக்கம் விசாரித்த சோனியை நிமிர்ந்து பார்த்தான் நாணு அவன் பரட்டைத் தலையும் காக்கி நிக்கரும் காதருகில் பீடீயின் துண்டு மிச்சமும் பல் தேச்சால் பல்லு தேஞ்சா போயிடும்?
கிட்டங்கியில் அரிசி வண்டிகள் வந்து நின்றபோது இவன் இந்தச் சோனி மறு ஓரம் மாடுகளுக்குப் பின்புறமாக போய்ப் பதமாக நின்று கொண்டு குத்துக் கம்பால் துவர்த்து மடியில் சாக்கிலிருந்து அரிசியைச் சரித்துக் கொண்டிருந்தான்.
காலாற எங்கேயோ போய்விட்டு வந்து கொண்டிருந்த பாச்சி அப்படியே மாடுகளின் கால் இடுக்கு வழியாக ஒரு பாய்ச்சல் குத்துக் கம்பும் துவர்த்து முண்டுமாகச் சோனி அகப்பட்டுக் கொண்டான்.
நாணு அண்ணே நாணு அண்ணே என்ற சோனியின் அலறிய குரலைக் கேட்டு ஒண்ணுக்குப் போயிருந்த நாணு ஆணிப்புற்றுக் காலும் செருப்புமாக ஓடி வந்ததினால் காரியம் மிஞ்சவில்லை.
இப்போ என்னடாவென்றால் நாலணாக் காசுக்கு ஒரு அந்தர் கனம் மூட்டையைச் சாலையிலிருந்து மேட்டுக்கடை வரைக்கும் சுமையா சுமையென்று தூக்க வேண்டியிருக்கிறது.
புறாக்கள் அரிசி பொறுக்கிக் கொண்டிருக்கும்போது கண்ணாம் பூச்சி விளையாட்டில் தாச்சியைத் தாவிப் பிடிப்பது போலப் பாச்சி லபக்கென்று ஒரு தாவல் தாவுவாள்.
அடுத்த தபா ஒரு புறாவையாவது பிடிக்காவிட்டால் பாரேன் என்கிற பாவனையில் முகத்தையும் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு பாச்சி பொடி நடையாக நாணுவின் காலடியில் வந்து இப்போ என்ன வந்துவிட்டது?
கிட அங்கே என்றவாறு பீடியைத் தூர எறிந்துவிட்டு ஆணிப் புற்றுக் காலைச் செருப்புகளுக்குள் நுழைத்து மெல்ல எழுந்து அப்பு டீக்கடைக்கோ எங்கோ போவான் நாணு.
பழக்கடைத் தெருவின் அழுகல் ஆரஞ்சுகளும் எலுமிச்சம் பழங்களும் தக்காளி அழுகலும் முட்டைக்கோசு பழத்த இலைகளும் வைக்கோல் சருகும் சாக்கடைத் தண்ணி நாற்றத்தில் வேகமாக ஒழுகி வந்து கொண்டிருந்தன.
அவனும் அவன் குள்ள உடம்பும் சாக்கடைத் தூம்பாவையும் பிடித்துக் கொண்டு முண்டு முண்டாகக் கைகளும் ரெண்டு பெரிய பன்ரொட்டியை பதிச்சு வைச்சது போலப் பரந்த நெஞ்சும் மீசையும் எப்பவும் சிவந்த கண்ணும் படுபாவி.
செத்தப்பறம் பார்க்கும்போது பாவமாத்தான் இருக்கு எப்படிச் செத்ததோ வெடியக் காலம் பார்த்தா என் விரிப்பின் பக்கத்திலே இப்படிக் கெடக்குது.
கோவிந்தன் சாக்கடைத்தண்ணீர்க் குப்பை கூளத்தோடு நீளத் தூம்பாவால் தள்ளிக் கொண்டே போனான் புழுங்கிய ஆரஞ்சு அழுகல் சரக்குகளின் வாடை மூக்கைத் துளைத்தது.
வள்ளக்கடவிலிருந்து அரிசி வண்டிகள் வராது செவ்வாய் வெள்ளியென்றால் இந்நேரத்திற்கு முன்னால் சரக்கு ஏற்றிய வண்டிப் பட்டாளம் சன்னதி முக்கிலிருந்து ஆரியசாலை ஜங்ஷன் வரைக்கும் நீண்டிருக்கும் அந்த அலமலங்களில் பாச்சிக்கு இப்படி வந்திருந்ததென்றால் எக்கசக்கமாக இருந்திருக்கும்.
ஹூம் போய்விட்டாளே நாணுவிற்கு அந்தப் பக்கம் இந்தப்பக்கம் போய் ஒரு சாயா குடிக்க வேண்டுமென்றோ ஏன் ஒரு பீடி பற்ற வைக்க வேணுமென்றோ கூடத் தோணவில்லை என்ன இருந்தாலும் கேவலம் ஒருசே அப்படியா?
இந்த ஜன்மத்துக்கிட்டே ஒரு பிடிப்பு ராத்திரியெல்லாம் பக்கத்திலேதான் படுத்துக் கிடக்குது காலை நக்குது முகத்தை எட்டி எட்டிப் பார்க்கிறது.
அங்கேயும் புட்டு பயர் பப்படம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த யாரெல்லாமோ இதைச் சொல்லி உரக்கச் சிரிப்பதாக நாணுவிற்குத் தோன்றியது.
சேட்டுவுக்கும் தினப்படி சக்கரத்து வியாபாரமாக எட்டணா பத்தணா அளக்கிறதுன்னா நாளா வட்டத்திலே கசந்துதான் போவுது அப்போ பட்டினிதான் இந்த வாக்கிலேதான் ஒருநாள் தேங்காய் தொண்டு வண்டி ஒன்றின் பின்னால் யாரோ கழுத்தில் கயிற்றைக் கட்டி விரட்டி விட்டிருந்த பாச்சியைக் கண்டது.
அந்தச் சரக்கு சுலபத்தில் தமக்கு மசியாத ஆத்திரத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ள அவன்களில் யாரோதான் பாச்சிக்கு அந்தப் பெயரை வைத்தது.
கிட்டங்கி வாசலில் நாணுவிற்கு அருகில் படுத்திருந்த பாச்சி திடீரென்று எழுந்து கிட்டங்கியின் பின்புறச் சுவர்ப்பக்கமாக ஓடி விழுந்து போய்க் குலைக்க ஆரம்பித்தது.
கிட்டங்கியின் பின்புறச் சுவரோரமாக நின்றிருந்த ரயினேஜ் கம்பம் வழியாக ஓட்டைப் பிரித்து உள்ளே ஆள் இறங்கியிருப்பது தெரிந்தது பிறகென்ன.
அப்புவின் கடையிலிருந்து ஆட்களைத் தட்டி எழுப்பி காலைக்கறவைக்குச் சைக்கிளில் போய்க் கொண்டிருந்த அஞ்சாறு பால்காரர்களையும் கூட்டிக் கொண்டு வந்து பார்த்தபோது திருடன் வசமாகச் சிக்கிக் கொண்டான்.
சேட்டு வீட்டிற்குச் சைக்கிளில் ஆள்போய் அவர் காரைப் போட்டுக் கொண்டு வந்து போலீசுக்குப் போன் பண்ணி மகஜர் தயார் பண்ணி துவர்த்து முண்டு பொட்டணத்தில் கட்டிய அரிசி தொண்டி சாமானுமாகத் திருடனைக் கொண்டு போகும்போது விடிய விடியப் பத்து மணிக்கு மேல் ஆயிற்று ரோட்டில் சன்னதி முக்கிலிருந்து ஆரியசாலை வரை ஒரே சுட்டம்.
கடை கண்ணியெல்லாம் சாத்தி ஆட்களெல்லாம் போய்விட்ட பின்பு சந்தடி ஓய்ந்து பாச்சியும் தெரு விருந்துக்கெல்லாம் போய்க் களைத்து ஆடி ஆடி நாணுவின் விரிச்சாக்கில் வந்து ஒண்டும்போது ராத்திரி ஒரு நேரம் இரு நேரம் ஆகிவிடும்.
அப்பு பால்காரி ராஜம்மாவோட சிநேகம் பிடிச்சான் அவள் கர்ப்பமாக வந்து கடை நடையில் நின்று சிலவுக்குக் காசு கேட்டு வழக்கெல்லாம் நடந்தது.
கேட்டு மஸ்ஸின் முழுக்கை ஜிப்பாவும் பாளைத் தார் வேஷ்டியுமாகக் காரில் வந்திறங்கிக் கிட்டங்கி வாசலைத் திறந்து டிரைவர்தான் பெரிய பூட்டுக்களைத் திறந்தான்.
பத்துப் பதினெட்டு வயசு வரையில கருமடம் சேரியில் புல் வெட்டி விற்று எருமைகளைக் குளிப்பாட்டிக் கொடுத்து வாழ்ந்தது அப்புறம் சாலைக் கடைக்கு வந்து சுமடு தூக்கிப் பிழைத்தது.
வருஷங்களாயிற்று கடைசியலெ கால் ரெண்டிலும் ஆணிப்புற்று வந்ததுக்கப்புறம் நடக்க மாட்டாமெ கிட்டங்கித் திண்ணையே கதின்னு கிடந்தது எல்லாம் போச்சு.
ராத்திரியெல்லாம் தன் விரிப்பில் கிடக்கும் அதே கோலம் வண்டியைக் கோவிந்தன் கடகடவென்று இழுத்துக் கொண்டு போனான் சேட்டு ஒரு முறை வந்து பார்த்தார்.
அக்குறைந்த காற்றை சிறப்பாக பயன்படுத்த இதன் உடலின் குருதி தந்தூகிகள் சிறப்பான முறையில் அமைந்துள்ளதால் அத்தந்தூகிகள் அப்பறவைக்கு தேவைப்படும் உயிர்க்காற்றை செவ்வனே உடல்முழுவதும் சீராகத் தருகின்றன.
அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மணல் மூட்டைகளுக்குப் பின்னால் கனமான துப்பாக்கிகளைச் சுமந்தபடி இருந்த அவர்கள் அதிகம் பேசிக்கொள்ளவில்லை.
நாம் காலத்தைக் கடந்து போயிருப்பதால் நம்மால் இவர்களை எதிர்க்கும் ஜெர்மனிப் படை என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறது என்பதையும் பார்க்க முடியும்.
காற்றோடு சேர்ந்து பழுப்பு மஞ்சள் நிறத்தில் மேகம் நகர்வதுபோல் ஏதோ ஒன்று நகர்வதைக் கண்டு முதலில் ஆச்சர்யப்பட்டார்கள்.
இந்த வான்வழித் தாக்குதலில் க்ளோரின் வாயு நிரப்பப்பட்ட குண்டுகள் உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக முதல் கட்டத் தகவல்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
இந்தத் தாக்குதலில் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் புகைப்படங்கள் உலகம் முழுக்க இணைய வழியில் பயணித்து பெரும் உணர்ச்சி அலைகளைக் கிளப்பியுள்ளது.
அய்லான் புகைப்படம் உலகம் முழுக்க ஏற்படுத்திய அதிர்வலைகளில் ஒரு பங்கைக்கூட இசைப்பிரியாவின் புகைப்படம் தமிழகத்தில் எழுப்பிவிடவில்லை என்பதற்குப் பின்னணியிலும் ஓர் அரசியல் உண்டுதான்.
அய்லானும் அஹ்மத்தும் ஒமரும் அல்டிமாஸியும் பிராஸ் அப்துல்லாவும் இசைப்பிரியாவும் சிரிப்பைத் தவிர வேறு எந்த பேராயுதத்தையும் ஏந்திவிடவில்லைதான்.
தொடு திரையில் தெரியும் புகைப்படங்களை ஒரு நொடி அனுதாபத்தோடு தொட்டு நகர்த்தி வேலைகளைத் தொடரும் வாழ்க்கைக்கு நடுவில் இந்தக் கேள்விகளை எப்படி ஆராயப் போகிறோம்?
ஆறாயிரம் பேரைக் கொன்றுவிட்டு வந்த கணவன் தன் வெற்றி குறித்துப் பேசியதைத் தாளாமல் வாக்குவாதமும் முற்ற அந்த நொடியே தற்கொலை செய்து இறந்துவிட்டார்.
உதவி பேராசிரியை நிர்மலா தேவி மதுரை பல்கலைக்கழகத்தில் புத்தாக்கப் பயிற்சியில் கலந்துகொண்டபோதுதான் அதிகாரிகளுக்காக மாணவிகளிடம் பேசி மாட்டிக்கொண்டார்.
நிர்மலா தேவி கலந்துகொண்ட புத்தாக்கப் பயிற்சியில் என்ன நடந்தது புத்தாக்கப் பயிற்சியின் நோக்கம் என்ன என்பது குறித்து பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்களிடம் விசாரித்தோம்.
நிர்மலா தேவியை தற்காலிகமாக பணி நீக்கம் செய்யப்படுகிறது என்ற தகவலுக்குப் பின்னரே பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து அவர் அனுப்பப்பட்டார்.
இவர்களிடம் மதுரை காமராஜர் பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் நிர்மலா தேவி தங்கியிருந்த இரண்டு வாரத்தில் அவர் என்ன செய்தார் என்பது குறித்து விசாரிக்கின்றனர்.
பல்கலைக்கழக நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டால் மட்டுமே வருகைப் பதிவு வழங்கி மதிப்பெண் வழங்கப்படும் என்று முன்னரே ஆலோசனை வழங்கப்பட்டது.
இதன்மூலம் பல்கலைக்கழக நிகழ்ச்சியில் பல்வேறு கல்லூரியிலிருந்து ஆசிரியர்கள் கலந்துகொண்டார்கள் என்ற கணக்குக் காண்பித்தனர்.
புத்தாக்கப் பயிற்சியில் கலந்துகொள்ள நாங்கள் தங்குவதற்கும் பயணம் செய்வதற்கும் உணவுக்கும் என்று எல்லாச் செலவுகளையுமே பல்கலைக்கழகமே செய்வதால் அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்களே அதை அப்படியே கேட்கவேண்டியதாகி விட்டது.
சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் அமைந்துள்ள பல்கலைக்கழகப் பயிற்சி மையத்தின் இயக்குநர் முனைவர் கோதண்டராமனிடம் புத்தாக்கப்பயிற்சி குறித்துப் பேசினோம்.
கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றுபவர்கள் தங்களுடைய அறிவை விசாலப்படுத்திக்கொள்ளவும் அடுத்த நிலைக்குச் செல்லவும் இரண்டு விதமான பயிற்சி வழங்கப்படுகிறது.