பாண்டகு வண்டினங்கள் பண்கள் பாடி மது பருகபெரி ஆழ்வார் அருளி செய்த படியே வண்டினம் முரலும் சோலைகளை உடைய இத் திரு மலையிலே இப்போது உகந்து வர்திகிக்கிரீர் போலும் அரசர்கள் மிருகங்களை கொள்ள வேட்டை ஆடுவது போல பெருமாளும் அரக்கர்கள் ஆகிற மிருகங்களை முடித்ததாக அருளி செய்த படி ஸ்வப்ருஷ்டே ப்ரஷ்டாத்ரி ப்ரமண கரணைதன உடைய முதுகின் மீது முந்துற முன்னம் வந்து நின்ற மந்தர மலையை சுழற்றியதனாலும் ஸ்ரேஷ்டம் என்று பொருளில் ப்ரஷ்டாத்ரி என்று மந்தர மலையை அருளி கிஞ்ச பணின விக்ருஷ்டி வ்யாக்ருஷ்டி வயதி விதுத துக்தாப்தி சலிதை மந்தர மலையை மத்தாக நாட்டி சுழற்றின அளவு அன்றிக்கே வாசுகி நாகத்தைபணின கடை கயிறாக பூட்டி இடம் வலம் கொள்ள இழுப்பதனாலே அசைதல் உற்ற திரு பாற் கடலின் அசைவினாலும் ..தம் உடலை பேணாமல் பிரண தஜன மனோரத பரி பூரணத்தையே விரதமாக கொண்டவர் என்கிற குண அதிசயம் அனுசந்திக்க பட்டது அநந்த பல சக்தையேகூர்ம ஸ்லோகம்..சவே மகிமையில் பிரதிஷ்டை அவரை தாங்க வேற வேண்டாம் .. பூர்வமே இகம் ஆசீம் முன்பே இங்கு இருந்தார்..அதனால் பரா பண்டுவென்றி தரும் பத்தும் மேவி கர்ப்பார்க்கே ஆழி எழ சக்தி பல அவதாரங்கள் சொல்லும் பதிகம் இது அப்பன் சாறு பட அமுதம் கொண்ட நான்றே பாசுரம்ஆறு மலைக்கு எதிர்ந்து ஓடும் ஒலிகடலில் சேராமல் எதிர்த்து போகும்அர வூரு சொலாய் மலை தேய்க்கும் ஒலி வாசுகி மலையுடன் தேய்க்கும் ஒலி சாறு அமுதம் என்னாமல்கடல் மாறு சுழன்று அழைக்கும் ஒலி பாசம் நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசனே பிரசச்த கேச பாசம் ஆமைக்கு கேசவனின் கேசம் ..பெருமைகளில் ஒன்றும் குறையாமல் பிறக்கிறான் கேசவத்வம் குறையாது..இந்திரியங்களை அடக்க ஆமை உள் இழுத்து கொள்வது போல கீதைஸ்ரியாலஷ்மி உடன் கூர்ம சேவை என்கிறார்..சோதி ஆர் அமுதம் எய்தும் அளவோர் ஆமையாய் விலங்கல் தெரிய தடம் கடலுள் சுமந்து கிடந்த வித்தகன் .அரவு ஓன்று சுற்றி திசை மண்ணும் விண்ணும் வெள்ளை வெள்ளம் முழுதும் குழுமப இமையோர் நின்று கடைய பரு வரை முதுகில் நின்று சுழல கிடந்தது துயிலும் அடல் ஆமையான அவனே சரண் ..அலையாமல் கடைந்த அம்மான்.. சிலம்பின் இடை சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திரு குளம்பில் கண கணப்ப திருவாகாரம் குலுங்க நிலா மடந்தை தனை இடந்து புல்கி கோட்டிடை வைத்து அருளிய எம் கோமான் என்றும் தீதறு திங்கள் பொங்கு சுடரும்பரும்பருல கேளிநோடும் உடனே மாதிர மண் சுமந்த வட குன்று நின்ற மலை ஆறும் ஏழு கடலும் பாதமர் சூழ் குளம்பின் அக மண்டலத்தின் ஒரு பால் ஒடுங்க வளர் சேர் ஆதி முன் ஏனமாகி அரணாய மூர்த்தி அது என்றும் சிம்ஹா ஷிதிஷின் நிலயச்த சுந்தர சிம்காத்ரியான திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே எழுந்து அருளி நின்ற அழகரே ஷிதிஷித் பர்வதம் புரா ப்ரலீனம் ஜகத் புனருத்தி தீர்ஷத வராஹச்ய தவேயபண்டு ஒரு கால் பிரளய ஆர்னவ மக்னமான ஜகத்தை புனருத்தாரம் செய்ய நினைத்து அருளின வராஹா ரூபியான தேவரீர் உடைய தவேய முர்வரா கில லஷிதா லஷ்மசஹ்யங்கள் நிறைந்த இந்த பூமியானது ஒரு களங்கம் ஆஹா அன்றோ காணப் பட்டது ..பூ மண்டலம் முழுவதுமே கோரப் பல்லிலே ஏக தேசமாக காண பட்டது இதனால் வராஹா மூர்த்தியின் வைபுல்யம் அளவிட முடியாது என்கிறார்..பெரும் கேழலார்மகா வராஹாமக்கள் பக்தியில் வளர ஆசை பட்டாள் பூமி பிராட்டி தானே வலிய புகுந்தாள்.லஷ்ம அங்கம் முயல் போன்ற களங்கம்..யான் அறிந்த நல்லவர் ஜஜான பிரான்..சரம ஸ்லோஹம்..முதல் பாசி தூர்த்த பேசி இருப்பனவள் பேச்சு இது தான்..மாசு உடம்பின் அபிமானம் இல்லா உருவம் பன்றிகளும் உடன் கூடி விளையாடும் மெய்ப்பாடு உப மானம் இல்லா உருதேசு உடை தேவர்..தேசுசு உடை தேவர் எங்கள் ஆழ்வான் விஷ்ணு சிதீயன் விஷ்ணு புராண வியாக்யானம் .ஜகத் பதே பொய்க்கு பதி இல்லை சமானமாக வேறு ஒருவர் இல்லை..மாதிரம் திக்குகள் மண் சுமந்த வட மேரு தலைமை பீடம் ஏழு கடலும் பாதம் சேர ஏக தேசமாக எல்லாம் ஒடுங்க ஆதி முன் ஏனமாகி அரண் ஆய மூர்த்தி..அற்புத திரு மேனி..லகு வாயினால் பாடி மனசினால் சிந்திக்க தூ மலர் தூவி தொழும் உபாயம்..சூகரம் அருளிய சுகர உபாயம்..எளிய உபாயம்..யக்ஜா வராக பெருமாள் பொழில் ஏழும் ஏனம் ஒன்றாய் நுனியில் வைத்தாய் ஆஸ்ரித ரட்ஷனத்தில் உள்ள பாரிப்புகிடந்தது இடந்து அளந்து உமிழ்ந்து பலவும் பூமி பிராட்டிக்கு மகா லஷ்மியை பிரதம பரிகரம் மார்பில் வைத்து இவளோ அபிமத தாயார்.. மலைமண் கடல் நீர் நிலை அசையாமல் கொண்டான் .. அங்கண் மா ஜ்ஜாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆள் அரியாய்காற்று அசைய வில்லை சந்திர சூர்யர்கள் உதிக்க வில்லை திசைகள் தென் பட வில்லை பர்வத சமூகங்களோடு கூடிய சமஸ்த பூ மண்டலமும் ஆடி அசைந்தது ஆகாசமும் விகாரப் பட்டது கடல் நீரும் கொதிப்பு அடைந்தது.. அந்தியம் போதில் அரி உருவாகிதூண் அசேதனம் தாய் வருத்தம் பட்டுபல்லாண்டு பாடுகிறார் குழந்தை என்பதால் ..ஸ்தம்பம் ஸ்திரீ லிங்கம் வேண்டும் என்று தூணா தேசிகன்..வீர ராகவர் பாகவத வியாக்யானம் ..பிரகலாதன் அவதாரம் மத்வர் துவைதம் பூர்வ பாஷம் விவரணம் அதிகம் இல்லை ராமானுஜர் அவதாரம் அடுத்து வந்ததால்எல்லார் வாக்யமும் சத்யம் ஆக்கினார் அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே..பிளைந்து வளைந்த உகிறானே.. த்ரிதச நிலய ப்ராபிதலையாதேவர்களின் குடி இருப்பான சவரக லோகமும் லயம் அடைந்ததாய் ஆயிற்று ..ஸ்வர்கம் இருக்கும் இடமே தெரிய வில்லை யயுரபி திசகாமபி திசம்திக்குகளும் ஏதோ ஒரு திக்கை அடைந்தன திசைகளும் மறைந்தனதெற்கு வடக்கு மாறலாம் தென் திரு வரங்கத்தாய் வேங்கடத்தான் அடியில் அமர்ந்து நம் ஆழ்வார் அருளியதால்.. .அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட அவனே அளந்து வைத்த தூணை அவனே தட்டினான் ..ஆங்கே அதிலே வளர்ந்தான்..எல்லா தூணிலும் இருந்தான்.. மற்ற தூணிலும் சேவிக்கலாம் தேசிகன்..உளம் தொட்டு தேடி பார்கிறான் எங்காவது இருக்கிறதா என்று.. பிரகலாத ஆழ்வானுக்கு துரோகங்கள் செய்ததனால் வந்த சீற்றம் முன்பு சொல்லி இதில் மற்று ஒரு சீற்றம் உண்டானதை அருளுகிறார்.. தன்னை பார்த்தே கோபம்.. பார்த்த கடுவன் சுனை நீர் நிழல் கண்டு பேர்த்து ஒரு கடுவன் என பேர்ந்துபேய் ஆழ்வார் பாசுரம்அது போல பிம்பிதம் மிருகங்கள் நீரிலே பிரதி பிம்பம் கண்டு சீறுவது ஓன்று உண்டு அது தன்னை சொல்லுகிறார்அத்வீதியம் என்று இருக்கும் போது நக கரக சக பிரதிக்ரதி ததைத்ய வஷச்ஸ்தஅலீசமுத் தருதிரஸ் சடாஸ் சுரிதபி பிம்பிதம் ஸ்வம் வபுதிரு நகங்களான ரம்பத்தின் நுனியால் கிழித்த மார்பின் பீரிட்டு கிளம்பிய ரத்தத்தின் பெருக்கில் தோன்றிய பிம்பிதம்பிரதி பிம்ப ரூப மான தம் உடைய திரு மேனியை தாமே பார்த்து ருஷித புன பிரதிம்ருகேந்திர சன்காவசாத்தமக்கு எதிராக தோன்றிய மற்று ஒரு சிங்கமோ இது என்கிற சந்கையினால் முன்னிலும் அதிகமாக சீற்றம் உற்றனரோ ஏஷ நரகேசரீ ச இஹா த்ருச்யதே சுந்தரஅவர் தாமே இத் திரு மலையில் அழகராக சேவை சாதிகின்றார் என்று ஐக்கியம் அனுசந்திதார்.. ஒரே நாமம் ஆயிர நாமம் போல் ஆங்கு அதற்க்கு பொருப்பிலன் ஆகி கண்டா கர்ணன் போல ஹிரண்ய கசிபு பட்டணம் ஆழ்வார் போனாலும் குட்டி சுவர் பக்கம் முக்காடு போட்டுண்டு இருக்க செல்வ நாரணன் பெயர் கேட்டார் மல்கும் கண்பனி..தெள்ளிய சிங்கமா தெளி இல்லாத சிங்கமாசிநேகத்தில் காட்டுவதில் தெளிவு பாசம் கண்ணை மறைத்தது ..ஜானி பிரியத்தில் நூற்றில் ஒரு பங்கு கொடுக்க முடிய வில்லை கீதை நின் கண் அன்பு மாறாமை வேண்டும்.. உன் இடத்தில் வரம் கேட்க்காத வரம் வேணும் ஈஸ்வர பிரக்ருதிக்கு கரைவது நாமா?