sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
சிவகாமி புத்த பிக்ஷுவை நமஸ்கரித்தபோது அவர் ஆர்வம் ததும்பிய விழிகளால் அவளை விழுங்குபவர்போல் பார்த்துவிட்டு புத்த தேவர் அருளால் உன் கோரிக்கை நிறைவேறட்டும் அம்மா புத்த பிக்ஷுணி ஆக விரும்புவதாகச் சற்று முன்னால் நீதானே சொல்லிக்கொண்டிருந்தாய்?
என்று ஆயனர் கூறிவிட்டு பிக்ஷுவைப் பார்த்துச் சற்று மெதுவான குரலில் அடிகளே அஜந்தா சித்திரங்களைப் பற்றி ஏதாவது தகவல் வந்ததா?
புத்த பிக்ஷு ஆயனரின் கேள்விகளுக்கு மறுமொழி சொல்லாமல் ஆயனரே தெய்வத்தின் சிருஷ்டியைக் காட்டிலும் தங்களுடைய சிருஷ்டியே மேல் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது என்றார்.
சுவாமி.. என்று ஆயனர் மறுமொழி சொல்ல ஆரம்பித்தபோது பிக்ஷு அதற்கு இடங்கொடாமல் தொடர்ந்து சொன்னார் நான் முகஸ்துதி செய்யவில்லை ஆயனரே உண்மையைச் சொல்லுகிறேன்.
கல்லால் அமைந்த இந்தச் சிலைகளில் விளங்கும் ஜீவகளை ஆயிரம் ஆயிரம் வருஷங்கள் ஆனபோதிலும் மங்காமல் பிரகாசிக்குமல்லவா?
ஆஹா குழந்தையின் அரங்கேற்றத்துக்கு நீங்கள் இல்லாமல் போய்விட்டீர்களே ருத்ராச்சாரியார் பிரமித்து ஸ்தம்பித்து நின்றுவிட்டார்.
தாங்களும் இல்லை நாவுக்கரசர் பெருமானும் இல்லை... ஆமாம் ஆமாம் ஆயனரே நாவுக்கரசர் சிவகாமியின் அரங்கேற்றத்தின்போது இருந்திருந்தால் ரொம்பவும் குதூகலமடைந்திருப்பார்.
மகா ரசிகரும் சகல கலைகளிலும் வல்லவருமான மகேந்திரவர்ம சக்கரவர்த்தி ஜைனராயிருந்தபோது மத்த விலாஸம் என்னும் ஹாஸ்ய நாடகத்தை இயற்றியிருந்தார்.
காபாலிகன் புத்த பிக்ஷுவின் தலைக் குடுமியைப் பிடிக்கப் பார்த்து மொட்டைத் தலையைத் தடவி விட்டுக் கீழே விழும் கட்டத்தில் ஹாஸ்ய ரசம் ததும்பியிருக்கும் ஆனால் சபையோர் சிரித்து முடிவதற்குள்ளே ஏதோ யுத்தத்தைப் பற்றிய செய்தி வந்து சக்கரவர்த்தி எழுந்து போய் விட்டாராமே?
உலகத்திலுள்ள திரிபுவன சக்கரவர்த்திகளையும் குமார சக்கரவர்த்திகளையும் மகாராஜாக்களையும் யுவ ராஜாக்களையும் சிற்றரசர்களையும் படைத் தலைவர்களையும் கேட்கவேண்டும்.
அந்தப் புத்த பிக்ஷுக்களை ராஜ சபைகளில் பரிகசித்துச் சிரிக்கும் காலம் இது யுத்தம் ஏன் வருகிறது என்று என்னைக் கேட்டு என்ன பயன்?
ஆனால் இந்தக் காலத்தில் அந்தப் புத்த பகவானுடைய பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு போலி பிக்ஷுக்கள் தோன்றி மக்களை வஞ்சித்து ஏமாற்றி வருகிறார்கள்.
அங்கிருந்து சிவகாமியை எப்படியாவது அனுப்பிவிட எண்ணி அவளை இரக்கம் தோன்றப் பார்த்து குழந்தாய் சிவகாமி நீ வேணுமானால் உள்ளே அத்தையிடம் போய்.. என்று ஏதோ சொல்ல ஆரம்பித்தார்.
அப்போது அவருடைய பார்வை அம்மண்டபத்தின் இன்னொரு பக்கத்தில் சிலைகளையும் சித்திரங்களையும் பார்த்துக் கொண்டு நின்ற பரஞ்சோதியின் மேல் விழுந்தது.
சித்தர்வாச மலைக்குப் போய்விட்டுத் திரும்பும்போது இந்தப் பிள்ளையை வழியில் பார்த்தேன்.. என்று பிக்ஷு ஆரம்பிப்பதற்குள்ளே ஆயனர் பரஞ்சோதியை மறந்து விட்டார்.
என்னுடைய கொல்லா விரதத்தைக் கூடக் கைவிட்டு அந்த நாகத்தைக் கொன்று இவனைக் காப்பாற்றினேன்... இது நல்ல வேடிக்கை தங்கள் திருநாமம் நாகநந்தி இவனை நாகம் தீண்டாமல் தாங்கள் காப்பாற்றினீர்கள் இவன் எங்களை நாகம் கொல்லாமல் காப்பாற்றினான் ஆஹா ஹா என்று ஆயனர் சிரித்தார்.
திருவெண்காட்டு நமசிவாய வைத்தியரிடமிருந்து அவருடைய மருமகன் இவன் ஆயனர் ஆர்வத்துடன் எழுந்து என் அருமைச் சிநேகிதரின் மருமகனா நீ?
அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை சுவாமி அன்று அரங்கேற்றம் நடுவில் தடைப்பட்டதிலிருந்து அவளுக்கு உற்சாகக் குறைவு ஏற்பட்டிருக்கிறது.
மண்டபத்தின் பின்வாசற்படியை அவள் தாண்டிக் கொண்டிருந்த போது புத்த பிக்ஷு பின்வருமாறு பரிகாசக் குரலில் சொன்னது அவள் காதில் இலேசாக விழுந்தது.
உம்முடைய குமாரியைத் தாங்கள் நன்றாகக் கவனிக்கவேண்டும் ஆயனரே சாதாரணமாக இளம் பெண்கள் உயிரின்மேல் வெறுப்புக் கொண்டார்கள் என்றால் அதற்குக் காரணம் காம தேவனுடைய புஷ்ப பாணங்களாகத்தான் இருக்கும் என்பது உமக்குத் தெரியாதா?
சிவகாமி தனக்குள் இந்த புத்த பிக்ஷு பொல்லாதவர் நெஞ்சிலும் நாவிலும் நஞ்சு உடையவர் இவருடன் அப்பாவுக்கு என்ன சிநேகம் வேண்டிக் கிடக்கிறது?
அங்கிருந்த மான்குட்டி மட்டும் சப்தம் ஒன்றும் செய்யாமல் சிவகாமியின் முகத்தை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டு அவள் அருகில் வந்து நின்றது.
இந்தப் பட்சிகள் மிருகங்கள் எல்லாம் சிவகாமி விளையாடிப் பொழுதுபோக்குவதற்காகவும் ஆயனரின் சிற்ப சித்திரவேலைகளுக்காகவும் இரண்டாவது கட்டில் வளர்க்கப்பட்டு வந்தன.
மற்ற பட்சிகள் மௌனமாயிருந்த போதிலும் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டும் மற்றும் பலவிதக் கோணங்கள் செய்து கொண்டும் ரதியைப் பொறாமை ததும்பிய கண்களால் நோக்கின.
அது முடிகிறவரையில் நான் தாமரைக் குளத்துக்குப் போய்வருகிறேன் என்று சொல்லி விட்டுச் சிவகாமி சமையற்கட்டைத் தாண்டிச்சென்று வீட்டின் கொல்லைப்புறத்தை அடைந்தாள்.
கொல்லைப்புறத்தில் வீட்டைச் சேர்ந்தாற்போல் மல்லிகை முல்லை அலரி பாரிஜாதம் சம்பங்கி முதலிய பூஞ்செடிகளும் கொடிகளும் காணப்பட்டன.
என்ன ரதி அப்பாவுக்கு என் அரங்கேற்றத்தின்போது இரண்டே இரண்டுபேர் வரவில்லை என்றுதான் வருத்தமாம் இந்தப் புத்த பிக்ஷு வந்து என் அரங்கேற்றத்தைப் பார்க்கவில்லையென்று வருத்தம் என்ன வந்தது?..
யாருடைய பாராட்டுதலைப் பெறுவதற்காக நான் இரவு பகலாய்ப் படாதபாடுபட்டு இந்த நிருத்தியக் கலையைப் பயின்றேனோ அவர் அன்றைக்கு வரவில்லை இந்தப் பெரிய பல்லவ ராஜ்யத்துக்குள்ளே யார் மகா ரசிகரோ அப்பேர்ப்பட்டவர் வரவில்லை.
ஏழு வருடங்களுக்கு முந்தி நான் உன்னைப் போல் சிறு குழந்தையாய் இருந்த காலத்தில் எவர் என்னுடன் கைகோத்து நின்று தாமும் நடனம் ஆடுவேன் என்று பிடிவாதம் பிடித்தாரோ தமக்கும் நடனக் கலை சொல்லிக் கொடுக்கும்படி எவர் என் மோவாய்க்கட்டையைப் பிடித்துக் கொண்டு கெஞ்சினாரோ அவர் வரவில்லை ரதி நீயே சொல்லு ஆண் பிள்ளைகளைப்போல் பொல்லாதவர்கள் இந்த உலகத்தில் உண்டா...?
ரதி பாவம் சிவகாமி தன்னிடம் சொல்லிக்கொண்டுவந்த விஷயங்களின் முக்கியத்துவத்தைக் கொஞ்சமும் அறிந்து கொள்ளாமல் ஆங்காங்குத் தரையில் காணப்பட்ட அறுகம்புல்லின் நுனியைக் கடித்து மென்றுகொண்டு வந்தது.
ரதி இதைப் பார் அவர்மட்டும் இனிமேல் எப்போதாவது வரட்டும் நான் முகங்கொடுத்துப் பேசப் போவதே இல்லை போதும் உம்முடைய சிநேகிதம் போய் விட்டு வாரும் என்று கண்டிப்பாய்ச் சொல்லுகிறேனா இல்லையா பார் என்று சொல்லிய வண்ணம் அதற்கேற்ப அபிநயம் பிடித்தாள்.
சிவகாமி குளக்கரையில் வந்து நின்ற சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் காட்டில் சற்றுத் தூரத்தில் ஓர் உயர்ந்த ஜாதிக் குதிரை வந்து நின்றது.
சிவகாமி ஆத்திரம் நிறைந்த குரலில் கூறினாள் ரதி ஆச்சரியத்தையே அறியாதவரான சக்கரவர்த்தியின் திருக்குமாரருக்கு என்னுடைய ஆயிரங்கோடி நமஸ்காரத்தைச் சொல்லிவிட்டு இதையும் சொல்லு அவரோ பூமண்டலாதிபதியின் புதல்வர் தேசதேசங்களின் ராஜராஜாக்கள் எல்லாம் தம் திருப்பாதங்களில் விழுந்து வணங்கப்பெற்ற பிரபு அப்பேர்ப்பட்டவர்க்கும் இந்த ஏழைச் சிற்பியின் மகளுக்கும் சிநேகம் எப்படிச் சாத்தியம்?
அந்த எட்டாத பழத்துக்கு ஆசைப்பட்டது என்னுடைய அறிவீனந்தான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன் ரதி மாமல்லர் பரிகாசம் தொனித்த குரலில் சொன்னார் ரதி உன் எஜமானிக்கு ஒரு விஷயத்தை ஞாபகப்படுத்து பரத சாஸ்திர பண்டிதையான சிவகாமி தேவி இப்போது ஆடரங்கத்தில் நிற்கவில்லை அபிநயம் பிடிக்கவில்லை.
நிருத்தம் நிருத்தியம் ஹஸ்தம் அபிநயம் ஆகியவைகளைக் கொஞ்சம் ஒதுக்கிவைத்து விட்டு என்னுடன் சுபாவிகமாகப் பேசச் சொல்லு இயற்கையில் செவ்வரியோடிய சிவகாமியின் கண்கள் இப்போது கோபத்தினால் கோவைப்பழம்போல் சிவந்தன.
மாமல்லரின் அருளைப் பெறுவதற்கு அரண்மனைகளிலும் அந்தப்புரங்களிலும் வளரும் எத்தனையோ இராஜகுமாரிகள் தவங்கிடக்கிறார்கள் அரங்க மேடையில் ஏறி ஆடும் இந்த ஏழைப் பெண்ணின் ஞாபகம் அவருக்கு எப்படி இருக்கும்?
இந்தப் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்துக்கு நான் உண்மையில் தலைவனாகும்போது அரங்க மேடையில் சதங்கை ஒலிக்க ஆடும் உன் அழகிய பாதங்களுக்கு அந்தப் பதவியை அர்ப்பணம் செய்வேன்.
மீண்டும் அவள் மான் குட்டியையே பார்த்தவளாய் ரதி கதைகளிலும் காவியங்களிலும் புருஷர்களுடைய நயவஞ்சகத்தைப் பற்றி எவ்வளவோ கேட்டறிந்திருக்கிறேன்.
அப்போது சிவகாமி விம்மிய குரலில் ரதி அவர் போகிறதாயிருந்தால் போகட்டும் ஆனால் குற்றத்தை என் பேரில் சுமத்தி விட்டுப் போகவேண்டாமென்று சொல்லு என்றாள்.
சிவகாமி பெண் சிங்கத்தைப்போல் கம்பீரமாக அவரைத் திரும்பிப் பார்த்து என்னுடைய நடனக் கலையைப் பற்றி எப்படி எப்படியெல்லாம் பாராட்டிப் பேசினீர்கள் எவ்வளவெல்லாம் முகஸ்துதி செய்தீர்கள் அப்படியெல்லாம் பேசிவிட்டு என் அரங்கேற்றத்துக்கு ஏன் வராமல் இருந்தீர்கள்?
உன்னுடைய சிம்மாசனத்தில் உட்கார்ந்து பேசலாம் வா என்று கூறி நரசிம்மர் குளக்கரையில் மரத்தடியில் அமைந்திருந்த பலகையைப் பார்த்தவாறு சிவகாமியின் கரத்தைப் பிடித்து அழைத்துப் போக யத்தனித்தார்.
இனி நம்முடைய தூது இவர்களுக்குத் தேவையில்லை என்பதைத் தெரிந்துகொண்டதுபோல் அது குளத்தோரமாகக் கருகருவென்று வளர்ந்திருந்த பசும் புல்லை மேயச் சென்றது.
பலகையில் உட்கார்ந்த பிறகும் சிவகாமி வேறு பக்கம் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த நரசிம்மர் இன்னும் என்ன கோபம் சிவகாமி?
பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தில் பல வருஷங்களாக இல்லாத பெரிய யுத்தம் வந்திருக்கிறது... இவ்விதம் நரசிம்மர் சொல்லி வந்தபோது சிவகாமி குறுக்கிட்டு நானும் கேள்விப்பட்டேன்.
ஒருநாளும் இல்லை சிவகாமி பல்லவ குலத்தில் பிறந்தவர்கள் யுத்தம் வந்துவிட்டதே என்று கவலைப்பட மாட்டார்கள் குதூகலப்படுவார்கள்.
ஆனால் உன்னுடைய கரிய விழிகளிலிருந்து கிளம்பிப் பாயும் வாள்களையும் வேல்களையும் கண்டுதான் அஞ்சுகிறேன் சிவகாமி தன்னை மீறி வந்த புன்முறுவலை அடக்கிக் கொள்ள முடியாதவளாய் புருஷர்களே இப்படித்தான் போலிருக்கிறது.
நான் சொல்லட்டுமா காஞ்சி மாநகரத்தில் மகாராஜாதிராஜதிரிபுவன சக்கரவர்த்தி மகேந்திரவர்ம பல்லவர் இருக்கிறாரோ இல்லையோ அந்தச் சக்கரவர்த்திக்குத் தேசமெல்லாம் புகழ்பெற்ற மாமல்லர் என்னும் திருக்குமாரர் ஒருவர் உண்டு.
அந்தக் குமார சக்கரவர்த்திக்குத் திருமணம் பேசி வருவதற்காக மதுரைக்கும் வஞ்சிக்கும் இன்னும் வட தேசத்துக்கும் தூதர்களை அனுப்ப ஏற்பாடாகி இருந்ததாம்.
அப்பேர்ப்பட்ட சமயத்தில் யாரோ ஒரு பொல்லாத அரசன் பல்லவ ராஜ்யத்துக்குள் படையெடுத்து வரவே கல்யாணத்தைத் தள்ளிப் போடவேண்டியதாகி விட்டது.
அவரிடம் சிற்ப வேலை கற்றுக்கொள்ளும் கெட்டிக்கார சீடப்பிள்ளை ஒருவனைப் பார்த்து என்னை மணம் செய்து கொடுக்கப் போகிறாராம் என்றாள்.
அவரை உடனே பார்த்து என்னுடைய நன்றியை அவருக்குத் தெரிவித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நரசிம்மர் கூறிய மறுமொழி சிவகாமியைத் திடுக்கிடச் செய்தது.
அவருடைய விருப்பத்தின்படி அவருடைய சீடர்களில் மிகவும் கெட்டிக்காரன் எவனோ அவனை நீ மணம் புரிந்து கொள்ளத்தான் வேண்டும் என்று நரசிம்மர் கடுமையான குரலில் சொன்னார்.
ஆயனரின் சீடர்களில் மிகவும் கெட்டிக்காரனுக்கு உன்னை மணம் செய்து கொடுப்பதாயிருந்தால் எனக்குத்தானே கொடுக்க வேண்டும் அதற்காக உன் தந்தைக்கு நான் நன்றி செலுத்தவேண்டாமா?
நரசிம்மவர்மர் அவளுடைய கரங்களைப்பிடித்து மறுபடியும் பலகையில் தம் அருகில் உட்காரவைத்துக் கொண்டு சிவகாமி என்னை நீ இன்னும் தெரிந்துகொள்ளவில்லையா?
இப்படி நீ கண்ணீர் விடுவதைப் பார்க்கும் போது.. என்று கூறுவதற்குள் சிவகாமி விம்மிக்கொண்டே பிரபு இது ஆனந்தக் கண்ணீர் துயரக் கண்ணீர் அல்ல என்றாள்.
நரசிம்மர் தமது அங்கவஸ்திரத்தின் தலைப்பினால் சிவகாமியின் கண்ணீரைத் துடைத்த வண்ணம் நினைக்க நினைக்க ஒரு விஷயம் எனக்கு வியப்பையளிக்கிறது என்று கூறினார்.
நரசிம்மர் சிவகாமியின் முகத்தைக் கண்களால் விழுங்கி விடுபவர்போல் பார்த்துக்கொண்டு கூறினார் மூன்று வருஷ காலத்திற்குள் உன்னிடம் ஏற்பட்டிருக்கும் மாறுதலைத்தான் சொல்லுகிறேன்.
நம் இருவருடைய தந்தையரும் ஒரு பக்கம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது நாம் இன்னொரு பக்கத்தில் கொட்டம் அடிப்போம் சில சமயம் நான் உன்னை எனக்குப் பரதநாட்டியம் சொல்லிக் கொடுக்கும்படி கேட்பேன்.
நல்லவேளை ஞாபகப்படுத்தினாய் எனக்குப் பதினாறு பிராயம் பூர்த்தியானபோது சக்கரவர்த்தி என்னைத் தேச யாத்திரைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு நாங்கள் திரும்பி வருவதற்கு மூன்று வருஷம் ஆயிற்று... அந்த மூன்று வருஷமும் எனக்கு மூன்று யுகமாக இருந்தது என்றாள் சிவகாமி.
என்னைக் கண்டதும் நீ முன்போல் ஆர்வத்துடன் ஓடிவந்து வரவேற்கவில்லை கலகலப்பாகப் பேசவில்லை தூண் மறைவில் மறைந்து கொண்டு நின்றாய் நான் உன்னைப் பார்க்கும்போது நீ வேறு பக்கம் திரும்பிக் கொண்டாய் நான் உன்னைப் பார்க்காத சமயங்களில் கடைக்கண்ணால் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாய்.
தப்பித் தவறி நம் கண்கள் சந்திக்கும் சமயம் உடனே தலையைக் குனிந்துகொண்டாய் உன்னுடைய கலீரென்ற சிரிப்பு மறைந்துவிட்டது சில சமயம் உன் கண்களில் நீர் ததும்பி நிற்பதைக் கண்டேன்.
எல்லாவற்றையும் விட அதிக வியப்பை எனக்கு அளித்தது என்னவென்றால் என்னை அறியாமல் நானே சில சமயம் பெருமூச்சு விடத் தொடங்கினேன்.. என்று நரசிம்மர் சொன்னபோது சிவகாமி கலீர் என்று சிரித்து விட்டாள்.
மதுரைக்கும் வஞ்சிக்கும் திருமணத் தூதர்களை அனுப்புவதாக இருந்த விஷயந்தான் நரசிம்மர் இலேசாகச் சிரித்துவிட்டு அது உண்மைதான் மகனுக்குக் கல்யாணம் செய்யவேண்டுமென்று எந்தத் தாயாருக்குத்தான் எண்ணமில்லாமலிருக்கும்?
என் தாயாருடைய ஏற்பாடு அது ஆனால் நான் சக்கரவர்த்தியிடம் என் மனநிலையைத் தெரியப்படுத்தச் சந்தர்ப்பத்தை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தேன்.
இல்லை சிவகாமி சொல்லு வள்ளியம்மைக்கு சுப்பிரமணியர் சத்தியம் செய்து கொடுத்ததுபோல் உங்கள் கையிலுள்ள வேலின் மேல் ஆணை வைத்துச் சொல்லுங்கள் போர்க்களத்திலும் என்னை மறப்பதில்லையென்று நரசிம்மர் புன்முறுவல் செய்து இவ்வளவுதானே?
முன்னே உங்களிடம் சொன்னேனல்லவா ஒரு புத்த பிக்ஷு அடிக்கடி வந்து அப்பாவையும் என்னையும் வடநாட்டுக்கு வரும்படி அழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று அந்த நாகநந்தி அடிகள் தான் அழைத்துக்கொண்டு வந்தார்.
அவசியம் வருகிறேன் உன் கருவிழிகளில் மின்னும் வேல்களின்மீது ஆணை என்று சொல்லிவிட்டு நரசிம்மர் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே விரைந்து சென்று குதிரை மீதேறினார்.
அவர் போவதை மலர்ந்த முகத்துடன் பார்த்துக் கொண்டு நின்ற சிவகாமி குதிரை காட்டுக்குள் மறைந்ததும் வீட்டை நோக்கி விரைந்து நடந்தாள்.
பழந்தமிழ் நாட்டு மன்னர்களுக்குள்ளே ஒப்புயர்வு அற்றவரும் தமது இணையில்லாத புகழை என்றும் அழியாத வண்ணம் கல்லிலே செதுக்கி வைத்தவருமான மகேந்திர பல்லவ சக்கரவர்த்தியை அன்றொரு நாள் இரவில் யுத்தச் செய்தி வந்த அவசரத்தில் மதயானையின் வெறியினால் நிகழ்ந்த தடபுடலுக்கு மத்தியில் நேயர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினோம்.
ஆனால் ஒரு விஷயம் சொல்லுகிறேன் நமது ராஜ்யத்தில் சளுக்கர் படையெடுத்ததனால் எனக்கு உண்டாகும் கோபத்தைக் காட்டிலும் அதனால் சிவகாமியின் அரங்கேற்றம் தடைப்பட்டதுதான் அதிகக் கோபத்தை உண்டாக்குகிறது.
அந்த முத்துமாலைப் பரிசைக் குமார சக்கரவர்த்தியின் கையினால் பெற்றுக் கொள்ள நேர்ந்தது பற்றிச் சிவகாமியின் உள்ளத்தில் பொங்கிய உவகை முகத்திலும் பிரதிபலித்தது இயல்பே அல்லவா நழுவித் தரையில் விழுந்த முத்துமாலையைக் குமார சக்கரவர்த்தி குனிந்து எடுத்துக் கொடுத்ததையும் அதைச் சிவகாமி முகமலர்ச்சியுடன் வாங்கி அணிந்து கொண்டதையும் பார்த்த ஆயனரின் முகம் மீண்டும் பிரகாசம் அடைந்தது.
சக்கரவர்த்தி இதையெல்லாம் கவனியாததுபோல் கவனித்தவராய் ஆயனரைப் பார்த்து மகா சிற்பியாரே இந்த முத்துமாலையைப் போல் எவ்வளவோ உயர்ந்த பரிசுகளையெல்லாம் உமது புதல்வி வருங்காலத்தில் அடையப் போகிறாள் இந்தப் பல்லவ ராஜ்யத்துக்கே அவளால் புகழும் மகிமையும் ஏற்படப் போகின்றன.
ஆயனர் பல்லவேந்திரா தாங்களும் குமார சக்கரவர்த்தியும் உற்சாகப்படுத்துவதற்கு இருக்கும்போது சிவகாமிக்கு உற்சாகக் குறைவு ஏன் ஏற்படப்போகிறது?
என்று சொல்ல மகேந்திர பல்லவர் கூறினார் அப்படியில்லை ஆயனரே இந்த யுத்தம் காரணமாக நானும் குமார சக்கரவர்த்தியும் சில காலம் இவ்விடம் வரமுடியாமலும் உங்களைப் பார்க்க முடியாமலும் போகலாம்.
சிவகாமி சாதாரணமான பெண் அல்ல மற்றப் பெண்களைப் போல் உரிய பருவத்தில் இல்வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு அற்ப சுகங்களில் காலம் கழிக்கப் பிறந்தவள் அல்ல பெண்ணாய்ப் பிறந்தவர்களில் லட்சத்திலே ஒருவருக்குத்தான் இப்பேர்ப்பட்ட கலை உணர்ச்சி ஏற்படும் அதைப் போற்றி வளர்க்கவேண்டும்.
சம்சார வாழ்க்கையைப் பொருத்தவரையில் சிவகாமி தன்னைப் பிக்ஷுணியாகவே நினைத்துக் கொள்ளலாம் தெய்வீகமான நடனக்கலைக்கே அவள் தன்னை அர்ப்பணம் செய்து கொள்ளவேண்டும் இந்த மொழிகளைக் கூறியபோது மகேந்திரபல்லவரின் மனத்திலே என்ன இருந்தது என்பது நமக்குத் தெரியாது.
ஆனால் அவருடைய மொழிகள் அங்கிருந்த மூன்று பேருடைய உள்ளங்களிலும் வெவ்வேறு விதமான உணர்ச்சிகளை உண்டாக்கியிருக்கவேண்டுமென்பது அவர்களுடைய முகபாவ மாறுதல்களிலிருந்து நன்கு தெரிந்தது.
ஆயனர் தமது உள்ளக் கிளர்ச்சியை வார்த்தைகளினாலே வௌியிட்டார் பிரபு என்னுடைய மனத்தில் உள்ளதை அப்படியே தாங்கள் கூறிவிட்டீர்கள் இல்வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு குழந்தைகுட்டிகளைப் பெற்று வளர்ப்பதற்கு எத்தனையோ லட்சம்பேர் இருக்கிறார்கள்.
எத்தனையோ விதவிதமான உள்ளப்பாடுகளையெல்லாம் முகபாவத்திலே கண்ணிமையிலே இதழ்களின் மடிப்பிலே அற்புதமாக வௌியிடும் ஆற்றல் பெற்றிருந்த சிவகாமி அச்சமயம் தன் சொந்த மனோநிலையை முகம் வௌியிடாதபடி செய்வதில் அபூர்வத் திறமையைக் காட்டினாள் என்றே சொல்லவேண்டும்.
ஆனால் நரசிம்மவர்மர் அபிநயக் கலையில் தேர்ச்சி பெறாதவரானபடியால் சக்கரவர்த்தியின் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அவருடைய முகம் சிவந்தது இதழ்கள் துடித்தன.
மற்றவர்கள் கவனியாதவண்ணம் உடனே அவர் திரும்பி பக்கத்தில் இருந்த சிலைகளையும் சித்திரங்களையும் பார்ப்பவர் போல் இவரிடமிருந்து பெயர்ந்து அப்பால் சென்றார்.
சக்கரவர்த்தியும் தாம் இத்தனை நேரம் வீற்றிருந்த சிற்ப சிம்மாசனத்திலிருந்து எழுந்து சிற்பியாரே எவ்வளவோ முக்கியமான அவசர வேலைகள் எனக்கு இருக்கின்றன.
மகேந்திர பல்லவர் புதிதாகச் செய்திருந்த நடனத்தோற்றச் சிலைகளைப் பார்த்துக்கொண்டே இது கஜஹஸ்தம் இது அர்த்த சந்திர ஹஸ்தம் என்று சொல்லிய வண்ணமாக நடந்து ஆயனர் கடைசியாகச் செய்து முடித்திருந்த சிலையண்டைப் போனதும் ஆஹா என்று கூறிவிட்டு நின்றார்.
சற்று நேரம் அதை உற்றுப் பார்த்துவிட்டு ஆயனரே தொண்டை மண்டலத்திலுள்ள மகா சிற்பிகளுக்குள்ளே உமக்கு நிகரானவர் எவருமில்லை.
அன்பிற்குரியவர் நெடுங்காலம் வராதபடியினால் ஏற்பட்ட இருதய தாபத்தை இந்தச் சிலையின் முகபாவமும் மற்ற அங்கங்களின் நௌிந்த தோற்றமும் எவ்வளவு நன்றாய் வௌியிடுகின்றன கண்களும் கண்ணிமைகளும் புருவங்களும்கூட அல்லவா நம்மோடு வார்த்தையாடுகின்றன?
சிவகாமி பெரிய மனது செய்து இன்றைக்கு எனக்காக மறுபடியும் ஆடி அபிநயம் பிடித்தாள் மகேந்திரர் மந்தஹாஸத்துடன் சிவகாமியைப் பார்த்துவிட்டு சிற்பியாரே பரத சாஸ்திரத்தைத் தொகுத்து எழுதிய முனிவர் ஏழு வகைப் புருவ அபிநயம் என்றுதானே சொல்லியிருக்கிறார்?
அவர் நமது சிவகாமியின் நடனத்தைப் பார்த்திருந்தால் புருவ அபிநயம் ஏழு வகை அல்ல எழுநூறு வகை என்று உணர்ந்து அவ்விதமே சாஸ்திரத்திலும் எழுதியிருப்பார் என்றார்.
இவ்விதம் உல்லாசமாகப் பேசிக்கொண்டு சென்ற சக்கரவர்த்தியின் பார்வை சிறிது தூரத்தில் இருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான புத்தர் சிலையின்மீது விழுந்தது.
அவ்விடத்திலேயே சற்று நின்று புத்த விக்ரகத்தைப் பார்த்தவண்ணம் ஆஹா கருணாமூர்த்தியான புத்த பகவான் பூவுலகத்திலிருந்து ஹிம்சையையும் யுத்தத்தையும் அடியோடு ஒழிக்க முயன்றார்.
ஆயனர் மௌனமாய் நிற்கவே சக்கரவர்த்தி நல்லது சிற்பியாரே உம்மை இராஜாங்க விரோதியாகப் பாவித்து நியாயமாகத் தண்டிக்கவேண்டும்... என்று சொன்னபோது ஆயனரின் முகத்தில் பெரும் கலவரம் காணப்பட்டது.
வீட்டு வாசற்படியைத் தாண்டியதும் சக்கரவர்த்தி ஆயனரைத் திரும்பிப் பார்த்துக் கூறினார் ஆயனரே உம்முடைய சிற்பத் திருக்கோயிலுக்கு மீண்டும் நான் எப்போது வருவேனோ தெரியாது.
ஆனால் ஒன்று சொல்லுகிறேன் பூர்வீகமான இந்தப் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்துக்கு ஒரு காலத்தில் அழிவு நேர்ந்தாலும் நேரலாம்.. பெருமானே ஒரு நாளும் இல்லை அப்படிச் சொல்ல வேண்டாம் என்று ஆயனர் அலறினார்.
தெய்வத் தமிழ்மொழியும் தமிழகமும் உள்ள வரையில் உம்முடைய சிற்ப சம்ராஜ்யமும் நிலைபெற்றிருக்கும் அப்போது ஆயனர் உணர்ச்சி ததும்பிய குரலில் பிரபு என்னைப்போல் ஆயிரம் சிற்பிகள் தோன்றுவார்கள் மறைவார்கள் எங்களுடைய பெயர்களும் மறைந்தொழிந்து போகும்.
ஆனால் இந்த நாட்டில் சிற்ப சித்திரக் கலைகள் உள்ளவரைக்கும் தங்களுடைய திருப்பெயரும் குமார சக்கரவர்த்தியின் பெயரும் சிரஞ்சீவியாக நிலைத்து நிற்கும் என்றார்.
அந்த மகாசிற்பியின் வாக்கு எவ்வளவு உண்மையான வாக்கு மாமல்லபுரத்தை ஒரு சொப்பன உலகமாகச் செய்த தமிழ்நாட்டு மகாசிற்பிகளின் பெயர்கள் உண்மையில் மறைந்து போய்விட்டன ஆனால் மகேந்திர பல்லவர் நரசிம்ம பல்லவரின் பெயர்கள் சரித்திரத்தில் இடம் பெற்று இன்றைக்கும் சிரஞ்சீவிப் பெயர்களாய் விளங்குகின்றன அல்லவா?
வெகு முக்கியமான விஷயத்தை மறந்துவிட்டேன் நான் வடக்கே கிளம்புவதற்கு முன்னால் மாமல்லபுரத்தில் நடக்கவேண்டிய வேலைகளைப் பற்றி ஆலோசித்து முடிவு செய்யவேண்டும்.
மகேந்திர பல்லவர் ஆயனர் வீட்டு வாசலுக்கு வந்ததிலிருந்து அவர் திரும்பிக் குதிரைமீதேறிய வரையில் அவரும் ஆயனரும் சம்பாஷணை நடத்தினார்களே தவிர குமார நரசிம்மராவது சிவகாமியாவது வாய்திறந்து ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசவில்லை.
ஆனால் அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே கண்களின் மூலமாகச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தபோதெல்லாம் பேசிக்கொள்ளவில்லையென்று நாம் சத்தியம் செய்து சொல்ல முடியாது.
நரசிம்மரின் குதிரை சிறிது தூரம் சென்றதும் அவர் தமது தலையைமட்டும் திரும்பிச் சிவகாமி ஆவல் ததும்பப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்பதைக் கவனித்தார்.
நரசிம்மர் பலமுறை இந்தக் கேள்வியைக் கண்களின் மூலமாகவே கேட்டதையும் தான் மறுமொழி சொல்லமுடியாமல் விழித்ததையும் நினைத்தபோது சிவகாமிக்குச் சிரிப்புப் பொங்கிக் கொண்டு வந்தது.
தனக்கு முன்னால் வீட்டுக்குள் போய்விட்ட ஆயனரிடம் அந்த வாலிபனைபற்றிக் கேட்கவேண்டுமென்னும் எண்ணத்துடன் அவள் உள்ளே புகுந்தபோது புத்தர் சிலைக்கு அருகாமையில் ஆயனர் செல்வதையும் அந்தச் சிலைக்குப் பின்னாலிருந்து புத்தபிக்ஷுவும் அவருடன் வந்த இளைஞனும் திடீரென்று எழுந்து நிற்பதையும் கண்டாள்.
சற்று நாம் பின்னால் சென்று சிவகாமி மனச் சோர்வுடன் மான்குட்டியை அழைத்துக்கொண்டு தாமரைக் குளத்தை நோக்கிப் போனபிறகு ஆயனர் வீட்டில் என்ன நடந்தது என்பதைக் கொஞ்சம் கவனிக்கவேண்டும்.
எனவே பிக்ஷுவிடம் அவர் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு பரஞ்சோதியைப் பார்த்து தம்பி உனக்கு என்னால் ஆகவேண்டிய உதவி ஏதாவது இருந்தால் சொல்லு என்றார்.
நாவுக்கரசர் மடத்தில் சேர்ந்து கல்வி பயிலும் நோக்கத்துடன் காஞ்சிக்கு வந்தேன் ஐயா சிற்பக்கலைக் கற்றுக் கொள்ளும் விருப்பமும் இருக்கிறது.
உன்னைச் சக்கரவர்த்தியிடமும் அழைத்துப்போக வேண்டும் வீரச் செயல் புரிந்து எங்களைக் காத்த உன்னைப் பார்த்தால் சக்கரவர்த்தி பெரிதும் சந்தோஷப்படுவார்... அதுமட்டும் வேண்டாம் ஆயனரே இந்த இளைஞனிடம் உமக்கு அபிமானம் இருந்தால்... என்று புத்த பிக்ஷு குறுக்கிட்டார்.
கூரை வழியாக வௌியே வந்துவிட்டான்... ஆயனர் அதிசயத்துடன் பரஞ்சோதியைப் பார்த்த வண்ணம் ஆகா என் சிநேகிதருடைய மருமகன் இலேசுப்பட்டவன் இல்லை போலிருக்கிறது பெரிய கைக்காரனாயிருக்கிறானே அதனால் பாதகமில்லை அடிகளே இவனை நானே சக்கரவர்த்தியிடம் அழைத்துச் சென்று இவனை மன்னிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
அதுமட்டுமல்ல தர்மசேனரின் தமக்கையைப்போல் இன்னொரு பெண் கன்னிகையாகக் காலம் கழிக்க நேரிடும் ஆயனருக்குச் சுருக்கென்றது புத்த பிக்ஷு தம் மகளைத் தான் அவ்விதம் குறிப்பிடுகிறார் என்று அவர் எண்ணினார்.
அப்படியிருந்தால் ஒரு விதத்தில் நல்லதுதானே சிவகாமியை எப்படியும் மணம் செய்து கொடுக்கத்தான் வேண்டுமென்றால் தம் அருமைச் சிநேகிதரின் மருமகனுக்குக் கொடுத்து அவனைத் தம் சீடனாக்கிக்கொள்ளுதல் நல்லதல்லவா?
என்று மீண்டும் கேட்கும் பாவனையில் ஒரு தடவை பார்த்துவிட்டு மீண்டும் பரஞ்சோதியை நோக்கி அப்படியா தம்பி என் சிநேகிதரின் பெண்ணைக் கட்டிக் கொள்ளப் போகிறாயா?
அடிகளே தங்களுக்கு எத்தனையோ விஷயங்கள் தெரிந்திருக்கின்றன எனக்கு ஒன்றுமே தெரியவில்லையே என்று ஆயனர் அடங்காத ஆச்சரியத்துடன் கூறினார்.
பரஞ்சோதியின் பணிவான பேச்சைக்கேட்டு ஆயனர் பூரித்தவராய் அப்படியே ஆகட்டும் நீ இங்கேயே இருந்து என்னிடம் சிற்பக்கலை கற்றுக்கொள் என்றார்.
அதை முன்னாலேயே வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும் ஆயனரே என்று பிக்ஷு கூறியதும் அவர் பரிகாசமாகச் சொல்வதாய் எண்ணி ஆயனர் நகைத்தார்.
பரஞ்சோதி உங்களுக்கு அளிக்கவேண்டிய குரு தட்சிணை அஜந்தா சித்திர இரகசியந்தான் என்று பிக்ஷு கூறினாரோ இல்லையோ ஆயனரின் முகத்தில் ஏற்பட்ட ஆவலையும் பரபரப்பையும் பார்க்க வேண்டுமே அந்த க்ஷணத்தில் அவர் புதிய மனிதராக மாறிவிட்டதாகத் தோன்றியது.
தாங்களே சொல்லுங்கள் சுவாமி இவ்விதம் ஆயனர் கூற சந்நியாசி பரஞ்சோதியைப் பார்த்துச் சொன்னார் கேள் அப்பனே வடக்கே வெகு தூரத்தில் கோதாவரி நதிக்கும் அப்பால் அஜந்தா என்ற மலை இருக்கிறது.
அந்தச் சைத்தியங்களில் புத்த பகவானுடைய வாழ்க்கையையும் அவருடைய பூர்வ அவதாரங்களின் மகிமையையும் விளக்கும் அற்புதமான சித்திரங்கள் வரையப்பட்டிருக்கின்றன.
அவை பெரும்பாலும் குதூகலக் கிளர்ச்சிகளாகத்தான் இருந்திருக்குமென்று நாம் சொல்லவேண்டியதில்லை நல்ல ஜாதிக் குதிரைமேல் ஏறி நெடுந்தூரம் பிரயாணம் செய்வது என்ற எண்ணமே அவனுக்கு உற்சாகத்தை உண்டாக்கிற்று அதோடு இவ்வளவு முக்கியமான ஒரு காரியத்துக்காக ஆயன மகாசிற்பியினால் ஏவப்பட்டு யாத்திரை போகிறதென்பது அவனுக்கு மிக்க பெருமை உணர்ச்சியையும் அளித்தது.
எழுத்தாணியால் ஏட்டில் எழுதிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பதைக் காட்டிலும் இம்மாதிரி காரியந்தான் அவனுடைய இயல்புக்கு ஒத்தது என்பதை நாம் அறிவோமல்லவா?
அப்போது நாகநந்தி அடிகள் தாமதிக்க நேரமில்லை ஆயனரே வாதாபி படைகள் காஞ்சிக்கு வருவதற்குள் இவன் போய் வந்தால் நல்லது குதிரைக்கு என்ன ஏற்பாடு?
அஜந்தா வர்ணச் சேர்க்கை இரகசியத்தை அறிந்துகொள்வதில் எனக்கு எவ்வளவு ஆசையோ அவ்வளவு ஆசை மகேந்திர சக்கரவர்த்திக்கும் உண்டு.
பௌத்த சமயிகள் விஷயத்தில் சக்கரவர்த்தியின் மனோபாவம் தான் உங்களுக்குத் தெரியுமே புத்த பிக்ஷு இவ்விதம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது தூரத்தில் பேரிகை முழக்கமும் சங்கநாதமும் கேட்டன.
பிறகு ஒரு முடிவுக்கு வந்தவரைப்போல் ஆயனரே நல்ல சகுனந்தான் இந்தச் சமயத்தில் இவ்விடம் சக்கரவர்த்தியே விஜயம் செய்வதானது நமது காரியம் ஜயமாகப் போகிறதென்பதற்கு அறிகுறி.
புத்த பகவானுடைய சிலையை எப்போதும் பெரிதாகச் செய்யவேண்டுமென்று ஏற்படுத்திய மகா புருஷர் நாகார்ஜுன பிக்ஷுவின் தீர்க்க திருஷ்டியை என்னவென்று புகழ்வது?
சக்கரவர்த்தியும் குமாரரும் விடைபெற்றுச் சென்ற பிறகு வீட்டுக்குள் நுழைந்த சிவகாமிக்கு புத்தர் சிலைக்குப் பின்னாலிருந்து நாகநந்தியும் பரஞ்சோதியும் கிளம்பியது மிக்க வியப்பை அளித்தது என்று சொன்னோம் அல்லவா?
ஆனால் அதே காட்சியானது ஆயனருக்கு சிறிதும் வியப்பையளித்திராது என்பதை மேலே கூறிய விவரங்களிலிருந்து வாசகர்கள் அறிந்து கொண்டிருப்பார்கள்.
அப்புறம் குதிரையைப் பற்றிக் கேட்க எனக்கு நா எழவில்லை ஆமாம் சக்கரவர்த்தி இராஜாங்கத் துரோகத்துக்காக உம்மைத் தண்டிக்கப் போவதாகச் சொன்னபோது என்னைக் கூட ஒருகண நேரம் தூக்கிவாரிப் போட்டுவிட்டது பிக்ஷுவும் பரஞ்சோதியும் புத்தர் சிலைக்குப் பின்னாலிருந்து வௌியே வந்தவுடன் மூன்று பேரும் ஏற்கெனவே உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்த இடத்துக்கு வந்து அமர்ந்தார்கள்.
அப்போது சிவகாமியும் அந்த இடத்துக்கு வந்து சேரவே புத்த பிக்ஷு அவளை ஏறிட்டுப் பார்த்துவிட்டு சிவகாமியிடம் நீங்கள் எல்லா விவரங்களையும் சொல்ல வேண்டும்.
பதினைந்து விதமான அபிநயப் பார்வைகளிலே சந்தேகமும் அருவருப்பும் தோன்றும் பார்வையைச் சிவகாமி புத்த பிக்ஷுவின் மேல் ஒருகணம் செலுத்திவிட்டு ஆயனரைப் பார்த்து இவர்கள் இத்தனை நேரமும் இங்கே தான் இருந்தார்களா?
ஆமாம் ஆனால் இதைக் குறித்து நீ என்னவோ ஏதோ என்று சந்தேகப்பட வேண்டாம்.. ஆயனர் மேலே சொல்லுவதற்குள் சிவகாமி புத்த பகவானுடைய சிலைகளைப் பிரம்மாண்டமாய்ச் செய்வதில் எவ்வளவு உபயோகம் இருக்கிறது என்றாள்.
புத்தமதம் ஸ்தாபிக்கப்பட்டுச் சிலகாலம் வரையில் புத்த பகவானுடைய சிலைகள் அமைப்பிலும் சித்திரங்கள் எழுதுவதும் தடுக்கப்பட்டிருந்தன.
இந்த வரலாறு நடந்த காலத்துக்கு இருநூறு வருஷத்துக்கு முன்னால் நாகார்ஜுன பிக்ஷு என்னும் மகான் தோன்றி மகாயான புத்த சித்தாந்தத்தை ஸ்தாபித்தார்.
பாரத நாட்டின் வடகோடியில் நாலந்தா என்னும் நகரில் பிரசித்தி பெற்று விளங்கிய பௌத்த மடத்தின் தலைவரான நாகார்ஜுனர் தேசமெங்கும் யாத்திரை செய்து வாதப்போர் நடத்தி மகாயான சித்தாந்தத்தைப் பிரசாரம் செய்தார்.
இந்த வாலிபன் அவருடன் வந்திருந்தபடியால்... அப்பா சக்கரவர்த்தியும் மாமல்லரும் இவரைப் பார்த்திருந்தால் எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டிருப்பார்கள்?
அது இந்த வீரருடைய வேல்தான்... நாகநந்தி மீண்டும் குறுக்கிட்டு அதில் என்ன வியப்பு சிவகாமி இப்போதுதான் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்துக்கு ஆயுதம் தேவையாயிருக்கிறதே?
சிவகாமி அவரை எரித்துவிடுவது போல் பார்த்துவிட்டு அப்பா குமார சக்கரவர்த்தி இந்த வீரரிடம் திருப்பிக் கொடுப்பதற்காகவே அந்த வேலைத் தம் கையிலே வைத்திருக்கலாம்.
சக்கரவர்த்தி வந்திருந்த சமயத்தில் சிலையின் பின்னால் ஒளிந்திருக்க நேர்ந்த அவமானத்தினாலும் சிவகாமியின் விஷயத்தில் ஏற்பட்ட இயற்கையான சங்கோசத்தினாலும் இத்தனை நேரம் பரஞ்சோதி உள்ளமும் உடலும் குன்றி மௌனமாயிருந்தான்.
வேலும் ஈட்டியும் எத்தனை வேணுமானாலும் நான் சம்பாதித்துத் தருகிறேன் முக்கியமான காரியம் ஆகவில்லையே குதிரையும் இலச்சினையும் கேட்கத் தவறி விட்டீர்களே ஆயனரே என்றார்.