sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
நான் இந்த இருளில் வெளியில் போவேனாகில் தேரைக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்த பாம்பின் வாயில் வந்து விழுந்த சுண்டெலியைப் போல நான் துன்பப்பட வேண்டி வரும்.
நில் நில் சேவன் அடியாத்தே என்னமா ஓடியாறாங்கறேன் பய மவ ஏகுட்டி எம்பிட்டு துரந்தான் ஓடினே ஒன்னை உட்டுடுவாங்கன்னு நெனைக்காதே ஏன் சொம்மா ஓட்றே நில்லு நில்லு வீணாக் கெட்டுப் போவாதே வீர அடி சுந்தரி இப்படி ஓடினால் புஷ்பத்திலும் மெல்லிய உன்னுடைய பாதங்கள் எப்படி வருந்தா உன்னையே நினைந்து உருகும் காதலை வெறுத்து விலக்கி ஏன் இப்படி ஓடுகிறாய்?
வீர கீசகனைக் கண்டு சாவித்ரி ஒடுவதைப் போல நீ எவ்வளவுதான் ஓடிய போதிலும் சுபத்திரா தேவியின் பேரில் அநுமான் பாய்ந்து பிடித்துக் கொண்டதைப் போல நான் உன்னை இதோ பிடித்துக் கொள்கிறேன் பார்.
இந்தச் சண்டாளர்கள் விடாமல் துரத்திக் கொண்டு வருகிறார்களே என்னுடன் ஓடி வந்த பணிப் பெண்களைக் கூடக் காணேனே அடி மல்லிகா அடி வத்சலா எங்கே போய் விட்டீர்கள்?
வஸ கைகளைப் பிசைந்து கொண்டு ஐயோ என் பணிப் பெண்களில் ஒருத்தியாயினும் வரக் காணேனே என் செய்வேன் இன்னமும் ஓடித்தான் தப்ப வேண்டும்.
வஸ தனக்குள் என்ன நற்குணமப்பா இவர்களுடைய உபசார வார்த்தைகளே இவ்வளவு பயங்கரமாய் இருக்கின்றனவே இவர்களுக்குக் கோபம் வந்தால் அது எப்படி இருக்குமோ?
தோழ அடி வஸந்தஸேனை நீ உன்னுடைய ஜாதிக் கிரமத்திற்கு விரோதமாக நடக்கிறாயே வேசியின் வீடு பால்யர்களுக்குப் புகலிடம் அல்லவோ நீங்கள் பாட்டைக்கு அருகில் படரும் கொடிக்குச் சமானமானவர்கள் உங்களுடைய தேகமும் பிரியமும் விலைக்கு அகப்படக் கூடிய பொருள்கள் அல்லவோ?
நீங்கள் சந்நியாசியையும் பைத்தியக்காரனையும் பிராம்மணனையும் பறையனையும் அழகுடையவனையும் குரூபியையும் சிறுவனையும் கிழவனையும் ஒரே விதமான ஆசையோடு விரும்பக் கூடியவர்கள் ஆயிற்றே அப்படி இருக்க நீ அன்னிய புருஷர் முகம் பாராத குல ஸ்தீரியைப் போலவும் படி தாண்டாப் பத்தினியைப் போலவும் ஆண் வாடை அடிக்கக் கூடாதென்று ஒடுகிறாயே வஸ ஐயா நீர் சொல்வதெல்லாம் உண்மையாய் இருக்கலாம்.
ஆனால் ஒரு ஸ்திரீயினுடைய பிரியத்தை யோக்கியதையினால் சம்பாதித்துக் கொள்ள வேண்டுமே ஒழிய மிருகத்தின் முரட்டுத் தன்மையை உபயோகித்துப் பெற முடியுமா?
தோழ அவளுடைய ஆபரணங்கள் கலீர் கலீரென்று ஒலிப்பதினாலும் அவளுடைய உடம்பில் அணிந்து கொண்டிருக்கும் பரிமள கந்தம் புஷ்பம் முதலியவற்றின் வாசனையினாலும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
வீர அவளுடைய புஷ்பமாலையின் வாசனையை மாத்திரம் இந்த இருளில் என் நாசி முகருகிறது ஆபரணங்களின் ஒளி கண்ணிற்குப் புலப்படவில்லையே எங்கு போய் விட்டாளோ தெரியவில்லையே.
இல்லானை இல்லாளும் வேண்டாள் என்றால் பிறரைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமா இந்தப் பயனற்ற உடலைச் சுமந்து பூமிக்குப் பாரமாய் இருத்தலைவிட உயிரை விட்டு விடுவதே உத்தமம்.
சேவ ஐயோ எசமாங்களே என்னைல்ல கட்டிக்கிட்டீங்க இது என்னாங்கிறேன் வெக்கக் கேடு உடுங்க உடுங்க நசுக்காதிங்க ஐயோ செத்தேன் வீர அடடா நீயா போ விட்டு விடுகிறான் இப்படித் தானே போனாள் எங்கே போயிருப்பாள்?
ஓடவா பார்க்கிறாய் நான் சூரப்புலி என்பது உனக்குத் தெரியாதோ உன் சாமர்த்தியம் என்னிடத்திலா செல்லும் அடே நண்பா இதோ அகப்பட்டாள் வேசி கிருஷ்ணன் சீதையின் தலைமயிரைப் பிடித்துச் சபைக்கு இழுத்து வந்ததைப் போல நான் இவளைப் பிடித்துக் கொண்டேன்.
வாரும் வாரும் வீர பூனை வெண்ணெயைத் திருடப் போகும் சமயத்தில் பல விதமாகத் தன் குரலை மாற்றிக் கொள்வதைப் போல ஸ்திரீகளுக்கும் தம் குரலை மாற்றிக் கொள்ளும் வல்லமை உண்டு அல்லவா ஸோமே தனக்குள் காற்றில் விளக்கு அணைந்து விடும் போல் இருக்கிறதே இருளாய் இருக்கிறதென்று தீபத்தை எடுத்து வரப் போனேன்.
ஸோமே இது உனக்கு மட்டுமல்ல எங்களையும் அவமானப்படுத்திய மாதிரி அல்லவா இவர்களுக்கு எவ்வளவு துணிவு நம்முடைய வீட்டு வாசலிலே இப்படி அக்கிரமமான காரியம் செய்யும் இவரைத் தக்கபடி தண்டிக்கா விட்டால் நமக்கென்ன யோக்கியதை இருக்கிறது.
பிராம்மணனாகிய நான் இதைப் பார்த்துக் கொண்டு பேசாமல் இருப்பேனா தன் கையில் இருந்த தடியை ஓங்கிக் கொண்டு சே நான் இதை ஒரு க்ஷணமும் சகிக்க மாட்டேன் என்னுடைய அதிர்ஷ்டத்தைப் போலக் கோணிக் குறுகி இருக்கும் இந்தத் தடியால் இத்துஷ்டர்களின் மண்டையைச் சுக்கல் சுக்கலாய் உடைத்து எறிகிறேன் பார்.
மாதவராயர் எவ்வளவு தான் ஏழையாய்ப் போன போதிலும் அவரைச் சேர்ந்தவர்களை இப்படி அவருடைய மாளிகை வாசலிலேயே வருத்தி அவமதிக்க எப்படித் துணிந்தீர்?
துரதிர்ஷ்டமும் ஏழ்மைத் தனமும் உண்டாவது அவமானமல்ல இவ்விதமான கெட்ட காரியம் செய்வதே கேவலம் அவமானத்தை உண்டாக்கக்கூடிய விஷயம்.
சகல விதமான உத்தம குணங்களையும் நீர் ஆயுதமாகத் தரித்திருக்க உம்மை வெல்லக் கூடிய ஆயுதம் வேறு என்ன இருக்கிறது வீர கோமளாவை விட்டு விடுகிறான் அடே நண்பா என்ன இது கைகளைக் கூப்பிக் கொண்டு கேவலம் தரித்திரனான இவன் காலில் விழுகிறாயே தோழ அப்படிச் சொல்வது தவறு.
அவர் வயதில் மிகவும் பாலியராய் இருந்த போதிலும் அவருடைய முதிர்ச்சி யாருக்கு வரும் நல்லோரைத் தன் உயிரைக் கொடுத்துக் காப்பாற்றுபவர்.
நீ போய் அதை மாதவராயனிடம் தெரிவி கேவலம் விலைமகளாகிய வஸந்தஸேனையை நாங்கள் எவ்வளவு பலவந்தப்படுத்தியும் அவள் எங்களுக்கு இணங்கவில்லை.
இவ்வளவு தூரம் துரத்திக் கொண்டு ஓடிவரும் சிரமத்தை அவள் எங்களுக்குக் கொடுத்து நித்திய தரித்திரனாகிய மாதவராயன் வீட்டிற்குள் போய் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறாள்.
மாத உள்ளே வந்த வஸந்தஸேயனையைப் பார்த்துத் தனக்குள் கோமளா என்ன இதற்குள் வந்து விட்டாளே இவள் ஸோமேசனுடன் போகவில்லையோ உரக்க கோமளா குழந்தை சிசுபாலன் குளிர் காற்றில் நெடுநேரமாய் நித்திரை செய்து கொண்டிருக்கிறான்.
நான் என்ன செய்வேன் நான் இன்னாள் என்று எப்படித் தெரிவிப்பேன் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் நான் உள்ளே வந்ததைப் பற்றி இவர் என் மீதில் என்ன அபிப்பிராயம் கொள்வாரோ என்ன இவருடைய பேரழகு கோமளாங்கன் என்றாலும் இவருக்கே தகும்.
இவருடைய தேகத்தின் அழகிற்கு ஒத்தவாறு இவருடைய குணமும் புகழத் தக்கதாய் இருக்கிறது இவரைக் கணவனாய் அடைபவளே உண்மையில் பாக்கியசாலி.
அவளை இன்னாள் என்று அறிந்து கொள்ளாமல் குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு போகும்படிக் கட்டளை இட்டேனே என்ன என்னுடைய புத்திக் குறைவு ஒருவரும் நாடாத என் மாளிகையைத் தேடி வந்து என்னைக் கெளரவப்படுத்திய ஸ்திரியை நான் அவமரியாதையாய் நடத்தினேனே ஆகா வஸ தனக்குள் இது அவமரியாதையா இந்தப் பாக்கியம் யாருக்குக் கிடைக்கும் இந்தப் பணிவிடை என்னுடைய ஆயுட் காலம் முழுதும் கிடைக்காதா?
அவள் வேறு யார் மீதிலும் இச்சை கொள்ளாமல் தங்கள் நற்குணத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டுத் தங்களையே அடைய வேண்டும் என்று காதல் கொண்டிருக்கிறாளாம்.
என்ன ஆச்சரியம் அவள் என்னை விரும்பவாவது அவளுடைய செல்வ மென்ன சிறப்பென்ன கேவலம் தரித்திரனாகிய என்னை அவள் எதற்காக நாடப் போகிறாள்.
தவிர நான் ஏற்கெனவே ஒரு ஸ்திரீயை மணந்து கொண்டிருப்பவன் ஆயிற்றே நான் பிரம்மசாரி அல்லவே நீ சொல்வதில் ஏதோ பிசகிருக்கிறது ஸோமே நான் சொன்னது உண்மையே அதில் யாதொரு பிசகுமில்லை.
இவ்வளவு தூரம் துரத்திக் கொண்டு ஓடி வரும் சிரமத்தை அவள் எங்களுக்குக் கொடுத்து நித்திய தரித்திரனாகிய மாதவராயன் வீட்டிற்குள் போய் நுழைந்து கொண்டிருக்கிறாள்.
மாத ஆஹா என்ன ஆச்சரியம் அப்படியா சொல்லி அனுப்பினான் வஸந்தஸேனையின் குணமல்லவோ குணம் நற்குணமில்லை என்று அரண்மனையையே அவள் வெறுக்கிறாளே இந்த உலகத்தில் பணத்தைக் காட்டிலும் குணத்தை விசேஷமாய்க் கொள்பவரும் இருக்கிறார்களா இது பெரிதும் விந்தையாய் இருக்கிறது இவளைக் கோவிலில் வைத்துத் தெய்வமாகக் கொண்டாடினாலும் தகும்.
அதனால் எனக்கு யாதொரு குறைவுமில்லை அவள் இருந்த இடத்திற்குப் போய் வஸந்தஸேனா உன்னை இன்னாள் என்று அறிந்து கொள்ளாமல் என்னுடைய பணிப்பெண் என்று நினைத்து ஏவினதை மன்னித்துக் கொள்ள வேண்டும்.
அரண்மனையைப் போன்ற உன்னுடைய மாளிகையை விட்டு நீ இவ்வளவு தூரம் இந்தக் குடிசையை நாடி வந்தது அபூர்வமாக இருக்கிறதே வஸ பிரபு நானல்லவோ தங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும்.
மேன்மைக்கு இருப்பிடமாகிய இவ்விடத்தில் ஒரு யோக்கியதையும் இல்லாதவளான நான் தங்கள் அனுமதியின்றி நுழைந்ததற்குத் தாங்கள் என்னை க்ஷமிக்க வேண்டும்.
என்ன குணம் என்ன தோற்றம் கை நிறைந்த பணத்தைக் காட்டிலும் கண் நிறைந்த கணவனே மேல் என்று சொல்வது உண்மை என்று இப்பொழுதே தெரிகிறது இவரைவிட்டு எப்படிப் பிரிந்து என் வீட்டிற்குப் போவேன் போனால் இத்தகைய சமயம் திரும்ப எப்பொழுது வாய்க்கும் என்னுடைய மாட மாளிகை ஆபரணங்கள் முதலிய சகலமும் போவதாய் இருந்தாலும் நான் கவலைப்பட மாட்டேன்.
பிறவிக் குருடன் திடீரெனக் கண்ணை பெற்று உலகத்தில் உள்ள வினோதக் காட்சிகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே திரும்பவும் பார்வையை இழக்க நேர்ந்ததைப் போலானதே என் கதி இருக்கட்டும் ஒரு தந்திரம் செய்கிறேன்.
உரக்க ஸ்வாமி நான் உங்களுடைய கருணா கடாட்சத்தைப் பெற்றது உண்மை யானால் என்னுடைய ஆபரணங்களை இப்பொழுது இவ்விடத்திலேயே வைத்து விட்டுப் போக அனுமதி தர வேண்டும்.
மாத ஸோமேசா உனக்கே கொடுத்து விட்டதாக நினைக்கிறாயோ நீ மிகவும் சமர்த்தன்தான் இன்றிரவு முழுதும் இவற்றைப் பாதுகாத்துத் திரும்பவும் சொந்தக்காரரிடத்தில் ஒப்புவித்தல் வேண்டும்.
அவன் ஏழையையும் முன்னால் ஒருவன் ஓடி வருகிறான் பின்புறம் சற்று தூரத்தில் உடாதே உடாதே அதோ ஓட்றான் அதோ ஓட்றான் அடே சூதாடிப் பயலே எங்கே ஓட்றே?
மகிபாலன் தனக்குள் ஆகா இந்தப் பாழும் சூதாட்டத்தில் எனக்கு என்ன இவ்வளவு பைத்தியம் இந்தக் கெட்ட புத்தி எப்பொழுதுதான் என்னை விட்டு விலகுமோ தெரியவில்லையே கையில் பணமில்லா விட்டால் கடனாவது வாங்கி ஆடும்படி மனது தூண்டுகிறதே.
சூதாட்டத்தில் உட்கார்ந்தால் சோறு வேண்டாம் நீரும் வேண்டாம் வீடு பெண்சாதி பிள்ளைகள் முதலிய எல்லா ஞாபகமும் இருந்த இடம் தெரியாமல் போய் விடுகிறது.
திண் அடே நீ அந்தச் சாச்சாத் கடவுளுக்கிட்டப் போயி ஒளிச்சுக்கினாக்கூட ஒன்னை உடப் போவதில்லையடா அடே அண்ணே காலடியைப் பாருடா கோணக் கோணலா இக்குதுடா முண் என்னாத்துனாலே அப்படி இக்குதுன்னு ஒனக்கு அம்புட்டு ரோசனை புரியல்லே பாத்தியா பயத்துனாலேடா அது அவன் ஒடம்பு நடுக்க மெடுத்துக்கிச்சு காலு தாறு மாறாய்ப் போயிக் கெடக்குதுடா திண் காலடி இத்தோடே நின்னு போச்சே இதென்னடா ஒவித்திரியம் எங்கிட்டோ மாயமாப் பறந்து பூட்டாண்டா சனியம் புடிச்சவன்.
முண் காலடியைத் திருப்பி வச்சுக்கிறாண்டா என்னா சாமார்த்தியமுண்டா பயமவனுக்கு முதுவுப் பக்கமா திருப்பிக்கினு கோயிலுக்குள்ளற போயிருக்கிறாண்டா என்னை ரோசனைடா இவனுக்கு கோயிலுக்குள்ளற நாம்ப வரமாட்டோமுன்னு நெனெச்சுக் கினாண்டா இவன் வாடா உள்ளற போயிக் கோளிக் குஞ்சேப் பிராந்து அமுக்கறாப்லே குபீருன்னு புடிச்சுக்கலாம்.
திண் சாமி அளுவல்லெடா நல்ல சாமிடா பொறுமைப் பொறுத்தவருடா பூலோவம் ஆண்டவருடா தப்புதம் தப்புதம் சாமி ஒன்னே அடிச்சேன்னு கோவிச்சுக்காதே கன்னத்திலே போட்டுக்றேன்.
திண் சரி ஒக்காரு ஒனக்காச்சு எனக்காச்சு ஒரு கை பார்க்கலாம் சாமிகூட கொஞ்சூண்டு கண்ணைத் தொறந்து அதோ என்னெப் பாக்குதுடா முண் சாமி என்னெப் பாக்க மாட்டேங்குதே இந்தச் சாமிக்குச் சூதாட்டத்துலே நொம்ப பிரியண்டா நொம்ப பத்தியோடே சூதாட்ற சீசாக்களைக் கண்ணாலே பாத்து முத்தி இருவரும் எதிரில் உட்கார்ந்து கொண்டு சூதாடுகிறார்கள்.
மகி தனக்குள் நாட்டை இழந்த அரசனுக்குப் பேரிகை வாத்தியத்தின் முழக்கம் எவ்வளவு மனோ வேதனையை உண்டாக்குமோ அவ்விதமே பாய்ச்சிக் கைக் காய்களின் ஓசை பணமில்லாத தரித்திரனாகிய என்னை மிகவும் வருத்துகிறதே கோகிலத்தின் சங்கீதம் காதில் படுவது எவ்வளவு இன்பமாக இருக்குமோ அப்படி இருக்கிறதே இந்தக் காய்களின் ஒலி இனி சூதாடக் கூடாதென்று எவ்வளவு உறுதி செய்து கொண்டாலும் பிறர் ஆடுவதைப் பார்த்தால் என் மனோ திடமெல்லாம் இருந்த இடம் தெரியாமல் ஓடிப் போகிறதெ முண் போவட்டும் இந்தாலே பாரு பகடெ பன்னண்டு.
சாமி பகடெ பன்னண்டு விளனும் நீ எம்பக்கத்திலெ இரு நீ கண்ணு இக்கா தெய்வமானாப் பார்த்துக்க இந்தா பகடெ பன்னண்டு உளுந்திச்சு போடு துட்டே மகி தன்னை மறந்து பீடத்தில் இருந்து கீழே குதித்து இல்லை இல்லை நன்றாய்ப் பார் இது இருக்கா லெட்டர் அல்லவா.
திண் போடு பல்லு மேலே பேசராண்டா வெறும் பேச்சு இன்னும் செத்தே நேரத்துலே பணம் வராமெப் போனா நீ ஒங்கம்மா இக்கற வெடத்துக்கு போயிருவே.
தனக்குள் அடாடா ஒருவரும் வரவில்லயே ஆகா அதிர்ஷ்ட ஹீனனே எப்பொழுது மாதவராயர் தரித்திரரானாரோ அப்பொழுதே எல்லாருக்கும் தரித்திரம் வந்துவிட்டது.
சூதாடிப் பயவளுக்கு எசமான் முண்டனும் இன்னொருத்தனும் மகிபாலனை என்னாத்துக்கோ தெரியல்லே கீழே போட்டு இளுத்துக்கிட்டு வாராங்களே சூதுலே இருக்கிற இம்பம் எதுலே வருங்கிறேன் அந்த இம்பம் கறி சோறு திங்கறத்தலே கூட வராதே நான் முண்டன் ஊட்டுக்குப் போயி ஆட்டம் ஆடி எத்தினி நாளாச்சு பணமில்லாமே எம் பெஞ்சாதியெப் பதினஞ்சி ரூவாக்கி வச்சு ஆடின.
தன் வஸ்திரத்தைப் பிரிக்கிறான் ஆகாகா முளுக்கக் கந்தலால்ல இக்குது இதுலே எத்தினி கண்ணு எத்தினி ஒட்டு இதுவும் ஒரு மாதிரி அளவுதான் இல்லே இல்லே இந்தத் துணியோடே சோக்கைப் பாத்துப்புட்டு எம்புட்டுப் பேரு கண்ணெப் போட்டுட்டாங்கறேன்.
முண் கமலேசனுடைய அங்கவஸ்திரத்தைப் பிடிங்கிப் பிரித்து ஆகா பலே பாருங்கையா ஆயிரம் கண்ணோடையாளே இந்த அளவான துணியைப் போட்ட இந்த பெபுரவுக்கு கமலே போடாமுட்டாளே நான் எத்தினியோ பத்து ரூபாயே ஒரு கண நேரத்துலே சூதாடித் தோத்திருப்பேண்டா முண்டே மனிசன் பணத்தே என்னாத்துக்குடா மூட்டையாக் கட்டி வைக்கிறது?
பொறந்தது மொத ஒன்னைப் போலே நான் எம்பிட்டுப் பேரெப் பார்த்தவனாச்சே நான் அம்புட்டுப் பேரையும் ஏமாத்தரவனாச்சே அடே ரோக்கிதே இல்லாத பயலே ஒங்கிட்ட நான் பயப்பட்டவன்?
இப்பவே ஒங்க பாட்டன் ஒங்கம்மா புருசன் நாயாதபிதி இக்கிறான் பாரு அவன் கிட்டப் போயிச் சொல்லி ஒன்னே எங்கிட்டுப் பாக்கனுமோ அங்கிட்டுப் பார்க்கறேன்.
கையாலே ஆவாத முண்டே இப்பவே போயி சொல்லிக் கோடா நானும் ஒன்னெப் பாக்கறேண்டா எனக்கும் சாமி குடுத்த கண்ணு இக்குதுடா கமலே இந்தா நல்லாப் பாருடா கமலேசன் ஒரு பிடி மண்ணை எடுத்து முண்டன் கண்களில் போட்டு விடுகிறான்.
வஸந்தஸேனையின் மாளிகை ஒரு மஞ்சத்தின் மீது அவள் ஏதோ சிந்தனையின் ஆழ்ந்தவளாய்ச் சாய்ந்திருக்க அவளுடைய பணிப்பெண் மல்லிகா விசிறியால் வீசுகிறாள்.
முகமெல்லாம் வெளுத்துப் போய்விட்டது அடிக்கடி மெய்மறந்து ஏதோ விஷயத்தைப் பற்றி ஆலோசனை செய்த வண்ணமாகவே இருக்கிறீர்கள்.
மாந்தளிரையும் வாழையின் குருத்தையும் போன்ற உங்களது மெல்லிய அழகிய தேகத்தை ஏதோ ஒரு மனப்பிணி வருத்திக் கருக்குகின்றதே தயவு செய்து என்னிடத்தில் தெரிவியுங்கள்.
எல்லாச் செல்வத்திலும் அருமையானதும் மேலானதும் மனதின் திருப்தி ஒன்றே அவ்வித அருமையான திருப்தியைக் குலைத்து மனதைப் பாழாக்குகின்ற பொருளை நல்லதென்று சொல்லலாமோ?
நம்முடைய பஞ்சேந்திரியங்களுக்கும் மனதிற்கும் எது இன்பத்தை ஊட்டுகின்றதோ அதையல்லவோ அழகுடைய பொருள் என்றும் நற்குணமுடைய பொருள் என்றும் கொள்ள வேண்டும்.
எல்லா மனிதரும் துறவிகளாய் விட்டால் இந்த உலகத்தில் நிறைந்திருக்கும் மாயா ரூபமான சிருஷ்டிப் பொருட்கள் யாவும் அனாவசியமாய் விடும்.
உலகப் பற்றை ஒழித்த யோகியும் அழகென்று சொல்லப் படும் அந்த வஞ்சகப் பொருளின் மாய வலையில் பட்டுத் தத்தளிக்கிறான் என்றால் மற்றவரின் தன்மையைப் பற்றி சொல்வானேன்.
அவர்களுக்குச் சென்ற இடமெல்லாம் மனையாட்டி ஆயிற்றே அவர்கள் காதல் நிலைத்ததல்லவே அவர்களை நம்பினோர்களின் கதி அதோ கதியல்லவோ இன்றைக்கு என்னை விரும்புவார்கள் நாளைக்கு வேறு ஒருத்தியின் பேரில் மோகம் கொண்டு என்னை அலட்சியம் செய்வார்களே அவர்களை நம்புவது மண் குதிரையை நம்பி ஆற்றில் இறங்கினாற் போன்றதே அப்படியானால் தங்கள் மனதிற் குடிகொண்ட புண்ணியவான் யாராவது பிராம்மணராய்த்தான் இருத்தல் வேண்டும்.
ஆம் அதோ பாருங்கள் உங்கள் முகத்தில் ஒருவிதப் புன்னகை உண்டாகிறதே மல்லி அப்படியானால் அவர் வைசிய ஜாதியைச் சேர்ந்தவராக இருக்கலாமோ?
நீ என்னை விட மாட்டாய் போல் இருக்கிறது ஒவ்வொரு ஜாதியாய்க் கேட்டுக் கொண்டே வருகிறாயே கடைசியாக நல்ல வார்த்தை சொன்னாய் வெட்கக் கேடு வைசியனை யாராவது கணவனாய் அடைவார்களோ?
அவர்கள் மனிதரிடத்தில் சிறிதும் பிரியம் வைக்க மாட்டார்களே அவர்கள் ஓயாமல் தூர தேசத்திற்குப் போவதிலும் கடைகளைக் கட்டியழுது கொண்டிருப்பதிலும் தம் ஆயுட் காலத்தைக் கழிப்பவர்கள் அல்லவோ.
ஆகையால் வைசியர் பேரில் எந்த ஸ்திரீ ஆசை வைப்பாள் வஸ அடி மல்லிகா நீ ஒன்றையும் அறியாதவளைப் போல மிகவும் அவசரமாகக் கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டே போகிறாயே நாம் இரண்டொரு மாசத்திற்கு முன் ஸ்வாமி கோவிலுக்குப் போயிருந்த போது அங்கு வந்திருந்த ஒருவரைப் பார்த்து அவர் யாரென்று நான் உன்னைக் கேட்டதை மறந்து விட்டாயா?
அறிவில்லா வண்டுகள் அப்படி நன்றி அற்றதாயும் சுயநலம் உடையதாயும் இருந்தால் நன்றாய்ப் பகுத்தறிவைப் பெற்ற நாமும் அதைப் போலச் செய்தல் வேண்டுமா?
மகி தனக்குள் ஆகா கடன்காரன் என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன் இவள் என்னைக் காட்டிலும் அதிகமாய்ப் பயப்படுகிறாளே இதுவும் அதிர்ஷ்டந்தான் ஏராளமான செல்வமும் நற்குணமும் பெற்ற இந்த ஸ்திரீ எனக்கு உதவி செய்யாமல் இருக்க மாட்டாள்.
முண் அவன் மூக்கே கீழே போட்டுத் தேச்சு மூஞ்சிலே மோடு பள்ளம் இல்லாமெ நெரவிப்புட்டேனே இந்தாலே பாரு இன்னம் நெத்தம் சொட்டிக்கினே ஓடிக்கிறான்.
மல்லி என்னுடைய எஜமானி அம்மாளின் குணங்கள் யாவற்றையும் திருடி அணிந்து கொண்டிருக்கும் அவரை வேறு எவ்விதமாய் மதிப்பது அவ்வளவு மேன்மை பொருந்தியவர் வஸ அதைச் சொல்லவும் வேண்டுமா செல்வமும் நற்குணமும் ஒன்றாய்க் கூடி இருப்பது அபூர்வமல்லவோ.
அடி மல்லிகா விசிறி கொண்டு வா அந்தச் சரீரத்தைத் தொட்டு வருடும் பாக்கியத்தை உடைய இவர் எவ்வளவோ தவம் செய்திருத்தல் வேண்டும் இவருடைய பாக்கியம் யாருக்குக் கிடைக்கும் விசிறியால் வீசு அபூர்வமாக வந்த நம்முடைய விருந்தினர் களைத்துப் போயிருக்கிறார்.
மகி ஆகா மாதவராயருடைய பெயரைச் சொன்னதற்கு இவ்வளவு மரியாதையா மெச்சினேன் சிரேஷ்டரே உலகில் உதித்தால் இப்படிப் புகழுடன் உதித்தல் வேண்டும்.
தனிகர்களை அடுத்த நாய்க்கும் வண்டியேற்றம் கிடைப்பதைப் போல் அவரால் எனக்கும் இந்தப் பெருமையோ அம்மா தாங்கள் நிற்க வேண்டாம் உட்காருங்கள்.
எவனிடத்தில் குணத்தழகும் பிறரை எவ்விதம் கெளரவப்படுத்த வேண்டும் என்னும் உணர்வும் இருக்கின்றனவோ அவனே பிரபு மகி நான் மாதவராயப் பிரபுவின் வேலைக்காரனாய் இருந்தேன்.
அவுனுக்கு நொம்ப வருசத்துக்கு மின்னெயே கண்ணாளம் ஆயிப் போச்சே முண் இம்புட்டுச் சோக்கான பொண்ணு என்னை என்னாத்துக்குத் தேட்றே?
முண் ஆகா சந்தோசம் அப்படியானா ரோக்கியந்தான் அவன்மேலே எங்கிளுக்கு ஒரு கோவமுமில்லெ எப்போ ஓணாமின்னாலும் இனிமேலே வந்து சூதாடட்டும்.
திண் அடே இவன் எம்புட்டு அளவான பணக்காரக் குட்டியை சம்பாறிச்சுக் கிட்டான் பாத்தியாடா இவ மேலே நவெ ஜிலுஜிலுன்னு மின்னுதுடா வஸ ஐயா நண்பரே நீர் திரும்பி வராததைப் பற்றி உம்முடைய மனைவி மக்கள் வருந்தியிருப்பார்கள்.
என்ன உலகம் நாணயமாய் வேலை செய்து இந்த ஒரு வயிற்றை வளர்ப்பதற்கு இந்த ஊரில் ஒரு வேலை அகப்படாமற் போய் விட்டதே இவ்வளவு திடமான சரீரத்தை வைத்துக் கொண்டு நான் பிச்சை எடுக்கப் போனால் எவன் ஒரு பிடி சோறு போடுவான் தடியை எடுத்து வந்து மண் டையை உடைத்து அனுப்புவான்.
குணசீலன் தனக்குள் ஏழையாய் இருந்த போதிலும் யோக்கியதையும் நற்குணமுடைய எஜமானரிடத்தில் சேவகம் செய்வதே வேலைக்காரர்களுக்குப் பரம சந்தோஷம்.
அகங்காரமும் கடுகடுப்பும் உள்ளவனும் பணத்தைத் தவிர மற்ற எவ்விதமான யோக்கியதையும் இல்லாதவனுமான தலைவனிடத்தில் வேலை செய்வதைக் காட்டிலும் ஓயாத் துன்பம் தரக் கூடியது வேறொன்றும் இல்லை.
நாம் எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் பட்டி மாடு வயலில் நுழைந்து பயிரைத் தின்பதையும் பிறனுடைய மனைவியின் பேரில் மனத்தை வைப்பவன் குடிப்பவன் முதலியோரின் குணத்தை மாற்ற யாரால் முடியும்?
இப்பொழுது நேரம் எவ்வளவு இருக்கலாம் நடு இரவாய் விட்டதே இன்னும் எஜமானர் திரும்பி வரவில்லையே பாட்டுக் கச்சேரி இன்னும் முடியவில்லையோ?
மாத ஸோமேசா திலோத்தமா எவ்வளவு மாதுரியமாய்ப் பாடினாள் வீணையைப் போன்ற வாத்தியம் வேறு என்ன இருக்கிறது ஆப்த நண்பர்களைப் போல அது விசனத்தினால் வருந்தும் மனதிற்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது அதைத் தேவர்களின் வாத்தியம் என்பதற்குத் தடையேயில்லை.
ஸோம சங்கீதத்தின் இன்பத்தில் பொழுது போனதே தெரியவில்லை ஆஹா எவ்வளவு நேரமாய் விட்டது சந்திரன் அஸ்தமனமாகப் போகிறதே நாய்கள் கூடக் குலைக்காமல் நித்திரை செய்கின்றனவே நீங்கள் இனிமேலும் தாமதிக்காமல் சயனித்துக் கொள்ளுங்கள் அதிகம் கண் விழித்தால் உங்கள் தேகத்திற்குக் கெடுதலாய் முடியும்.
சயனித்துக் கொள்கிறார் தனக்குள் ஆகா அந்த சங்கீதம் இன்னமும் என் காதில் சப்தித்துக் கொண்டிருக்கிறதே எவ்வளவு இனிமை தூங்குகிறார் ஸோமே தனக்குள் ஆகா என்ன பாட்டு நல்ல வீணை திலோத்தமாவின் அழகே அழகு திலோத்தமா உன் தேகத்தில் உள்ள ஆபரணங்கள் பத்திரம் திருடன் திருடன் பிடியுங்கள் பிடியுங்கள் ஆகா ஓட முடியவில்லையே?
கால் பூமியை விட்டுக் கிளம்பவில்லையே சற்று மெளனம் சரி சந்திரன் அஸ்தமனமாகும் சமயத்தில் இருக்கிறது இதுவும் அதிர்ஷ்டந்தான் சந்திரனும் திருடருக்கு அனுகூலமானவன்தான் என்னைப் போன்ற புண்ணியவான்களுக்கு இரவானது இருளைக் கொடுத்து உதவுவதைப் போல ஒரு தாய் கூடத் தன் குழந்தைக்கு உதவி செய்ய மாட்டாள்.
பிறர் தூங்கும் பொழுது ஜெயம் பெறுவதும் தந்திரத்தினால் பொருளை அபகரிப்பதுமான இந்த உத்தியோகத்தைக் கெட்ட தொழில் என்று ஜனங்கள் சொல்லுகிறார்களே முட்டாள் ஜனங்கள் இது அவ்வளவு வீரத் தனமல்ல என்றாலும் பிறருக்கு அடிமைத் தொழில் செய்யாமல் சுவதந்திரத்தோடு இருக்கக் கூடிய அலுவல் என்பதைப் பற்றி சந்தேகமில்லை.
பாரத யுத்தத்தில் இரவில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த பகைவரை அசுவத்தாமன் இரகசியமாகப் போய்க் கொன்று வெற்றி அடையவில்லையோ ஆகையால் இது குற்றமாகாது.
நாற்புறங்களையும் உற்று நோக்கி எங்கே கன்னம் வைக்கலாம் எங்கே துளை போட லாம் ஈரத்தினால் எந்த இடம் தளர்ந்து உப்புப் பூத்திருக்கிறதோ பார்க்கலாம்.
சுட்ட செங்கல்லைப் பெயர்த் தெடுப்பது சுடாத கற்சுவரைக் கடற்பாறையால் தோண்டுவது மண் சுவராய் இருந்தால் தண்ணிர் விட்டுத் தோண்டுவது மரப் பலகை உட்புறத்தில் வைக்கப்பட்ட சுவராய் இருந்தால் அதை வாளினால் அறுப்பது இது சுட்ட செங்கற் சுவர்.
திருடப் போனாலும் பிராம்மணன் சாஸ்திரப்படியும் புத்திசாலித்தனமாயும் தன் வேலையைச் செய்வான் என்று இதைக் காண்போர் சொல்ல வேண்டும் நான் உள்ளே போய்த் திருடிக் கொண்டு வெளியில் வருகிற வரையில் அந்தக் கந்தனே என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் கை குவித்து ஊர்த் தெய்வங்களை எல்லாம் வணங்குகிறேன்.
காப்பு முதலிய கெட்டியான நகைகளை இழுத்து விலக்குவதற்கும் துளைக்குள் விட்டுத் தாழ்ப்பாளைத் திறப்பதற்கும் பாம்பு கடித்து விட் டால் விஷம் ஏறாமல் உடனே இறுகக் கட்டுவதற்கும் இதைப் போல உதவி செய்யக் கூடிய சமய சஞ்சீவி வேறு என்ன இருக்கிறது?
கதவைத் திறக்கிறான் அடாடா கோமுட்டி வீட்டுக் கதவைப் போல் கிரீச் என்று ஓசை செய்கிறதே இதற்கு என்னிடத்திலா மருந்தில்லை இரும்பு துருப்பிடித்திருக்கும் இடத்தில் கொஞ்சம் தண்ணிரை விட்டால் சப்தம் இல்லாமல் போகிறது.
எதிரில் இருந்த தண்ணீரில் கொஞ்சம் எடுத்து விடுகிறான் சரி இப்பொழுது சரியாய்ப் போய்விட்டது இவர்கள் உண்மையில் நித்திரை செய்கிறார்களா அல்லது பாசாங்கு செய்கிறார்களா என்று பரீட்சை செய்து பார்க்கிறேன்.
நெருப்புக் குச்சியைக் கிழித்து அவர்களின் முகத்திற்கு நேரில் பிடிக்கிறான் பொய்த் தூக்கமாய் இருந்தால் வெளிச்சம் முகத்தில் பட்டவுடன் அதைப் பொறுக்கக் கூடாமையால் முகத்தில் சலனம் உண்டாகும்.
எல்லாம் சரியாய் இருக்கிறது இதென்ன தம்புரு வீணை புஸ்தகங்கள் முதலியவை இருக்கின்றனவே இது தாசியின் வீடோ அல்லது பாடகன் வீடோ தெரியவில்லை.
இல்லாவிட்டால் வேறு எங்கேயாயினும் போயிருப்பேனே விடியா மூதேவிக்கு வேலை அகப்பட்டாலும் கூலி அகப்படுவதில்லை என்பதைப் போலாயிற்றே என்னுடைய பிழைப்பு.
அல்லது வெளி வேஷமா அல்லது திருடனுக்காவது அரசனுக்காவது பயந்து தன் சொத்தை எல்லாம் ஒளித்து வைத்திருக்கிறானோ தெரியவில்லையே பூமிக்குள் புதைத்து வைத்திருப்பானோ?
போக ஆரம்பிக்கிறான் ஸோமே கனவு கண்டு தானே உளறுகிறான் ஒ மாதவராயரே திருடர்கள் கன்னம் வைக்கிறார்கள் நகை மூட்டையைத் திருட வருகிறார்கள் இதோ இந்த மூட்டையை நீரே வைத்துக் கொள்ளும்.
ஒன்றுந் தெரியவில்லையே இது மாதவராயருடைய வீடா தான் மிகுந்த ஏழை என்பதை எனக்குத் தெரிவிக்க இவ்விதமாகப் பரிகாசம் செய்து இடித்துக் காட்டுகிறானோ?
இவன் தலையின் கீழ் ஏதோ ஒரு துணி மூட்டை இருக்கிறது சே ஏற்கெனவே பரம தரித்திர நிலைமையில் இருக்கும் இவனுடைய சொத்தைத் திருடி இவனை மேலும் வருத்துவது பாவம்.
சசி மிகவும் அந்தரங்க விசுவாசத்துடன் இவ்வளவு வேண்டிக் கொள்ளும் இவனுடைய வார்த்தையை மரியாதை படுத்தாமல் நான் எப்படி மறுத்துப் போகிறது?
பூச்சிகளைப் பறக்க விடுகிறான் பலே அதோ விளக்கின் அருகில் போய்விட்டன உம் ஆகட்டும் சீக்கிரம் பலே அதோ அணைத்து விட்டன என்ன இருள் என்னுடைய உயர் குலத்தின் பிரகாசம் இந்தக் கேவலத் தொழிலினால் எப்படி மழுங்கிற்றோ அப்படி அல்லவோ இருள் மூடிக் கொண்டது.
பிறரிடத்தில் நான் என்ன நிலைமைக்கு வந்து சேர்ந்தேன் என்ன தொழிலில் அமர்ந்தேன் மல்லிகாவை எப்படியாவது நான் அடைய வேண்டும் என்னும் ஆசை அல்லவோ என்னை இப்படித் தூண்டுகிறது.
ஆகா இந்த பிராம்மணன் நமக்கு எவ்வளவு மரியாதை செய்து நம்மை உபசரிக்கிறான் வேதங்களைப் படித்த திருடன் சம்பாதனை இல்லாமல் வெறுங் கையனாய்த் திரும்பக் கூடாதென்னும் நல்ல எண்ணம் என்ன இவனுடைய மேன்மைக் குணம் அருகில் போகிறான் ஸோமே அரைத் துக்கத்தில் திருடனுடைய கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நண்பரே என்ன உம்முடைய கை இவ்வளவு குளிர்ச்சியாய் இருக்கிறது?
இந்த மூட்டையை வஸந்தஸேனையின் வீட்டிற்குக் கொண்டு போய் மல்லிகாவின் கிரயத்தைக் கொடுத்து அவளுடைய அடிமைத் தன்மையை நீக்கி அவளை மீட்டுக் கொண்டு போகிறேன்.
நான் நல்ல ஸ்திதியில் இருந்த பொழுது இவன் திருட வந்திருக்கக் கூடாதா இவன் சிரமத்திற்கு ஏதாவது பொருள் கிடைத்திருக்குமே இவன் தன்னுடைய நண்பரிடத்தில் என்னை இகழ்ந்தல்லவோ பேசுவான்.
உள்ளே ஓட்டைச் சட்டிக்கும் வழி இல்லை என்று சொல்லுவானே ஸோமே ஐயோ பாவம் அவன் இவ்வளவு பாடுபட்ட தும் வீணாய்ப் போயிற்றே என்று விசனப்படுகிறீர்களே நான் உங்களிடம் கொடுத்த வஸந்தஸேனையின் நகை மூட்டையில் தாம்பூலம் வைத்து அவனுக்குத் தத்தங் செய்து விடுகிறது தானே ஸோமே சந்தோஷமாக நல்ல வேளை நான் அதை உங்களிடம் கொடுக்காமல் இருந்தால் அதை அடித்துக் கொண்டு போயிருப்பான்.
ஸோமே இதென்ன ஆச்சரியம் நீங்கள் தான் பரிஹாஸம் செய்கிறீர்கள் வீணில் என்னோடு வாக்குவாதம் செய்யாமல் நகை மூட்டை இருக்கிறதா என்று முதலிற் பாருங்கள்.
மாத தனக்குள் ஓகோ அப்படித்தான் இருக்க வேண் டும் நான்கு பக்கங்களையும் சுற்றிப் பார்த்து மித்திரா உன்னுடைய உபகாரத்தை நான் மறக்கவே மாட்டேன்.
தரித்திரன் வீட்டிற்குள் நுழைந்தேனே ஒன்றும் அகப்படவில்லையே என்று திருடன் என்னைத் துஷிக்காமல் இருக்கச் செய்தாயே அதுதான் உதவி யோசனை செய்கிறார் ஸோமே என்ன ஆச்சரியம்?
நம்மை நம்பி அவள் நம்மிடத்தில் ஒப்புவித்தாளே மாத பெரிதும் விசனத்துடன் ஆஹா நம்பிக்கை மோசம் செய்து விட்டேனே அவள் வந்து கேட்டால் என்ன சொல்வேன்?
மாத அடே மித்திரா திருட்டுப் போய் விட்டதென்று சொன்னால் என்னை யார் நம்புவார்கள் எனக்கு என்னமோ பெருத்த துன்பம் சம்பவிக்கப் போகிறது தரித்திரனிடத்தில் சந்தேகம் உதிப்பதே இந்த உலக இயற்கை.
இதுவரையில் நான் ஏழ்மைத் தன்மையினால் வருந்தி இருந்தேன் இப்பொழுது என்னுடைய பரவிய கீர்த்திக்கும் அழிவு காலம் வந்துவிட்டதே ஸோமே இதைப் பற்றி உங்களுக்குக் கொஞ்சமும் கவலை வேண்டுவதில்லை.
வீடு வீடாய்ப் பிச்சை எடுத்தாயினும் இந்தக் கடனைத் தீர்ப்பேனே யொழியப் பிறரை நான் இவ்விதம் ஒரு நாளும் வஞ்சிக்க மாட்டேன்.
ஸோமே ஒரு புறமாக ஐயோ என்ன ஆபத்து வந்து விட்டது பட்ட காலிலே படும் கெட்ட குடியே கெடும் என்பது சரியாய்ப் போய் விட்டதே அதோ யார் வருகிறார்கள்?
கோகி ஆகா என்ன ஆச்சரியம் நகை மூட்டை போய் விட்டதா அவர் தேகத்திற்கு யாதொரு விபத்துமில்லாமல் தப்பித்ததுகூட எனக்கு சந்தோஷமாகத் தோன்றவில்லையே.
பிராணனிலும் மானம் அல்லவோ பெரிது அவருக்கு இதனால் பெருத்த அபவாதம் வந்து விடுமே தன் ஏழ்மைத் தனத்தினால் நகைகளை அவரே எடுத்துக் கொண்டதாய் அல்லவா ஜனங்கள் நினைப்பார்கள்.
பொழுது விடிந்ததும் இந்த அபவாத மொழியைக் கேட்பதைவிட இப்பொழுதே நாங்கள் இருவரும் நாவைப் பிடுங்கிக் கொண்டு உயிரை விடுவதே நல்லது சிறிது யோசனை செய்கிறாள் ஓகோ இதோ என் கழுத்தில் ஒரு வைர ஸரம் மிகுதியாய் இருக்கிறது.
கோகி தனக்குள் தன் வாலின் மயிரில் ஒன்று முள்ளில் மாட்டிக் கொண்டாலும் அந்த அவமானத்தைப் பொறுக்க முடி யாமல் அதன் பொருட்டு உயிரை விடும் கவரி மான் அல்லவோ என் பிராண காந்தர் அவர் என்ன செய்து கொள்வாரோ தெரியவில்லை.
ஆகையால் உடனே இந்த வைர ஸரத்தை அவரிடத்திற் கொண்டு போய்க் கொடுத்துத் திருட்டுப் போன நகைகளுக்குப் பதிலாக இதை அனுப்பச் சொல்லும்.
ஸோமேசன் தன்னுடைய மனோ வேதனையில் ஏதாவது அக்கிரமமான காரியத்தைச் செய்துவிடப் போகிறானோ என்று என் மனம் கவலைப்படுகிறது ஸோமேசா ஸோமேசா அங்கு என்ன செய்கிறாய்?
புருஷனுடைய யோக்கியதைக்குத் தகுந்த உத்தம குண மனைவியர் செய்யக் கூடிய காரியமே இது காணாமற் போன நகைகளுக்குப் பதிலாய் இதை அனுப்பும்படி தங்கள் பிராண பத்தினி இதை அனுப்பினார்கள்.
புருஷனுடைய செல்வம் எல்லாம் அழிந்தும் தன் அன்பைத் துறக்காத மனைவியும் நம் சுகதுக்கங்களைத் தன்னுடையவையாகப் பாவிக்கும் உண்மை நண்பனும் ஏழ்மைத் தனத்தினால் மழுங்காத நீதி நெறியும் ஆகிய மூன்றும் எனக்கிருக்க நான் எப்படி ஏழையாவேன்?