sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
அவர்கள் கட்டிய அந்தக் குதுப் மீனாருக்கு இன்னுமோர் அடுக்கு ஏற்பட்டுவிட்டால் வியா பாரிகளின் இதயம் கர்வத்தினால் பூரித்து நிற்கும்.
இன்று கடைகள் எல்லாம் அடைத்திருக்கும் என்று கூறிவிட்டு அந்த ஆள் கூட்டத்தில் கலந்து கரைந்து சவ ஊர்வலத்துக்கான ஏற் பாடுகளில் முனைந்தான்.
பிறகு இரு தோழர்களும் கைகளில் ரொட்டிகள் நிறைந்த தகர டப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு கம்பெனி பாக்கின் பக்கம் நடை யைக் கட்டினார்கள்.
புது மோஸ்தர் கடைத் தெருவில் பாண்டு வாத்தியங்கள் முழங்க வெகுவிமரிசையோடு சவ ஊர்வலம் புறப்பட்ட பொழுது மத்தியும் போலாவும் அந்தக் கூட்டத்தில் தாங்களும் ஒருவராக இருந்தனர்.
அவளுடைய இரண்டு சிறு பிள்ளைகளும் பயந்துபோய்க் கவுதாரிபோல முரட்டுநூல் போர்வைக்குள் முகத்தையும் தலை யையும் மூடி மறைத்துப் படுத்துக் கொண்டிருந்தனர்.
பன்னி ரண்டு பதின்மூன்று ஆண்டுகளாக குடிவெறி தலைக்கு ஏறும் பொழுதெல்லாம் அவர்கள் பலந்தோவை இப்படித்தான் திட்டி வந்தார்கள்.
ஆனால் அந்த இரண்டு படுபாவிகளுக்கும் வாயில் வழங்காத வழங்கக்கூடாத சொற் களைக் கொண்டு திட்டவில்லை என்றால் வயிற்றுக்குள் சென்ற சாராயம் சரிப்பதில்லை.
அந்த வசவுகளை அவள் தலையி லேயே கட்டி அவர்கள் மிளகாய் அரைத்தால் என்ன செய்வது என்று எண்ணி வருகிற ஆத்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு வந்தாள்.
ஆனால் இப்பொழுது பக்கத்தில் படுத்திருக் கும் தன்னையொத்த பெண்ணுக்கெதிரே ஒரு குற்றமும் இல்லா மல் இருக்கும்பொழுது யாராவது அசிங்கமான வார்த்தைகளை உதிர்த்தால் அவளால் பொறுக்க முடிவதில்லை.
அவற்றிலேயே முள் முளைத்துக் கண்களை உறுத்து வது போன்ற பிரமையில் ஒரு கணத்துக்குப்பின் கைகளை உதறி மீண்டும் இமைகளைத் தேய்த்துவிட்டுக் கொள்ளலானாள்.
கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அவள் தன் கண்களைத் தேய்த்து விட்டுக்கொள்ளும் பொழுதெல்லாம் கேழ்வரகுக் கதிரின் நுனியைத் தேய்த்துத் தான்ய மணியை பிரிப்பதுபோலத் தன் உருவத்தையே தேய்த்து எடுப்பதாக உணர்ந்தாள்.
உடை உடுக்கக் கூடக் சரியாக வராத இந்த ஜாட்டுகளின் வீட்டிலே நல்ல சிவப்பு ரத்தினம் அல்லவா வந்து விழுந்திருக்கிறது என்று கூறி ஒரு வாறு ஒப்பேற்றினான்.
ஆனால் கட்டிலில் எழுந்து உட்கார்ந்தவளின் கண்களில் எதிர்த் தாற்போலிருந்த குட்டைச் சுவருக்கு அந்தப் பக்கத்திலிருந்து மாமனாரின் தலைப்பாகை தெரிந்தது.
வெறும் வெள்ளிக் காப்புகளைப்போட்டு இந்தக் கட்டையிலே போறவங்க இவளை எங்க தலையிலே கட்டிவிட்டாங்களே அழகை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்கிறது?
அவள் கேலி செய்வத பலந்தோவுக்கு தெரியாது என்பதில்லை இருந்தாலும் பலந்தோ தன்னைப் பொறுத்தவரை எந்தத் குறைத் கும் இடம் வைத்துக்கொண்டதில்லை.
நாளடைவில் கிடைத்த சாக்குப் போக்கை வைத்துக்கொண்டு மாமியார் பலந்தோவின் முன்னிலை யிலேயே அவளைப்பற்றிக் குறையிட முற்படவே பலந்தோ பொறுமை இழந்துவிட்டாள்.
யாரோ திடீரென்று வயலில் பாய்ந்து கொண்டிருந்த நீரின் மடை வாயில் காய்ந்த கருவேல் கிளையைச் சொருகிவிட்டது போன்ற உணர்ச்சியில் மிதந்தாள்.
ஆனால் அவனுடைய தாயும் தந்தையும் தம்பியும் சேர்ந்து அவன் மனைவி யின் மீது இல்லாத பொல்லாத பல குற்றங்களைச் சாட்டி அவனை யும் பெண்டாட்டிதாசன் என்று கூறி வீட்டைவிட்டு வெளியேற் றாத வரையில் அவன் அவர்களிடமிருந்து பிரித்துக்கொள்ள முனையவில்லை.
பலந்தோ பிறந்த வீட்டிலிருந்து கொண்டுவந்த பாத்திரம் பண்டங்கள் துணி மணிகள் ஆகியவற்றில் அவர்கள் பாதிக்குமேல் தங்களிடம் வைத் துக்கொண்டு விட்டனர்.
தொழுவத்தில் வேய்ந்திருந்த கூரை அதே பழைய கூரை ஆதலால் வெய்யில் காலத்தில் மாடுகளுக்கு நிழல் தரவேண் டும் என்பதை மறந்து தானே வெய்யிலில் காய்ந்து மாய்ந்து கொண்டிருந்தது.
ஆனால் அவளுடைய கை உழைப்பை மட்டும் கொண்டு அரை நூற்றாண்டுக்குமேல் அந்த வீட்டைத் தாங்கிய சுவர்களும் மரங்களும் புதிதாகி விடமுடியுமா?
அவன் வண்டி வருவதைப் பார்த் தாலே மக்கள் கேலியாக நாகூரிக் காளைகள் பூட்டிய கியாலாவின் வண்டி வருகிறது டோய் என்று கேலி செய்து மகிழ்வார்கள்.
கடந்த பதினொரு ஆண்டுகளாக பலந்தோ மாமனார் மாமியார் மைத்துனன் ஆகியவர்களுடைய சுடு சொற்களையும் குளிர்ந்த சொற்களையும் கேட்டுப் பழகிப் போயிருந்தாள் கியாலாவுக்குக் கொடுத்திருந்த வாக்குறுதி என்னும் காய்ந்து மடிந்த கருவேலங் கிளையை ஒடிந்துபோக விடாமல் பொத்திப் பொத்திக் காப் பாற்றி வந்தாள்.
இந்தக் கிளையோடு இன்னும் என்ன என்னவோ சிறிய பெரிய பொருள்கள் குப்பைகூளமாகச் சேர்ந்து நீரோட்டத்தை முற்றிலுமே அடைத்துவிட்டன... அவள் மனம் வெகு நாட்களாக இரக்கம் என்னும் நைப்பே காணாமல் வறண்டு உலர்ந்து விட்டதனால் எருக்கம் பழத்தைப்போல வெடித்துப் போயிருந்தது.
மற்றவர்கள் ஏதோ சொலலுகிறார்கள் சொல்லிக்கொண்டு போகட்டும் என்று விட்டாலும் சக்களத்திபோல ஓரகத்தியும் சல்லிக்குப் பிரயோசனமில்லாத விஷயங்களுக்கெல்லாம் அவள் மனத்தைப் புண்படுத்தித் துளைக்கத் தவறுவதில்லை.
மற்றவர் களைப்போலக் கையில் செம்பைத் தூக்கிக்கொண்டு வீடு வீடாக நான் மோருக்கு அலையக் கூடாது என்ற எண்ணம் அவருக்கு அப்பொழுதுதான் பலந்தோவுக்கு உண்மை விளங்கியது தன் ஓரகத்திக்குப் பிறந்த வீட்டுப் பணக்காரப் பெருமை பிடிபட வில்லை யென்று புகுந்த வீட்டிலும் இதனால்தான் அவளுக்கு மட்டும் மரியாதையும் அதிகம் என்பதையும் உணர்ந்தாள்.
நானும் கையில் பசை உள்ள அப்பாஅம்மாவுக்குப் பெண்ணாகப் பிறந்திருந்தால் ஓரகத் தியைப் போலவே நானும் கொட்டிலில் எருமையைக் கொண்டு வந்து கட்ட முடிந்திருந்தால் இதைப் போன்ற கேலிப் பேச்சு களைக் கேட்கவே நேர்ந்திராது என்று எண்ணினாள்.
அவர்களால் உடுக்க ஓரிரு துணிகள்கூட வாங்கிக்கொடுக்க முடியவில்லையே அப்பொழுதுதான் அவளுக்கு ஏழைமை எத்தனை சாபக்கேடு என்று புரிந்தது.
கீழிருந்து காணும்பொழுது மைஇட்டாற்போலத் தோன்றியது கறுத்துச் சிறுத்துப்போய் கை கால் முகம் எல்லாம் மஞ்சள் பூசினாற் போல வெளுத்திருந்தன.
பால் போன்று வெளுப்பான எண்ணெய்க் காகிதத்தினால் செய் யப்பட்ட பொம்மை போன்றிருந்தாள் அவள் கைபட்டால் அழுக் காகிவிடுமோ அழுத்திப்பிடித்தால் எங்கே சுருக்கம் விழுந்து விடுமோ என்று அவன் அஞ்சி அஞ்சியே பழகியிருக்கிறான்.
தேங்கி நின்ற நீர் முழுவதும் ஒடிந்த கிளையோடு அக்கம் பக்கத்தில் அடைந்து தேங்கிக் கிடந்த பொருள்களோடு பத்தாண்டுகளாகப் பசித்து நசித்துக்கிடந்த வாய்க்கால் வழியே வெள்ள நீரைப் போலப் பெருகி ஓடியது.
பலந்தோவின் வெதும்பிய உள்ளத்தில் பிளந்து கல்லைப்போன்று கெட்டிப் பட்டுவிட்ட வெடிப்புகள் நீரின் ஈரம் படவே இன்னும் வெடித்து இடம்விட்டுக் கொண்டன.
தத்தேரீ வெறும் தலையோடு அவள் உட்கார்ந்திருப் பதைக் கண்ட அவள் மாமனார் உரத்த குரலில் திட்டத் தொடங்கினான் அடி தேவடியா முண்டை நீ எங்களை நரித் தொம்பர் களாக்கி விட்டாயே?
நாற்ற முண்டை கொஞ்சம் போய்க் கடா வெட்டுகிற கத்தியைக் கொண்டு வா சொல்கிறேன் இவள் தொல்லைகளுக்கு ஒரு முடிவு கட்டிவிட்டு மறு காரியம் பார்க்கிறேன் ஆயுள் முழுவதற்கும் இந்தக் களங்கத்தைக் கட்டிச் சுமக்கவேண்டாம் பாரு என்றான் தகப்பன்.
இன்றைக்கு இவள் தலையை வாங்கி விட்டுத்தான் மறு காரியம் பார்ப்பேன் மாகி தனது அவிழ்ந்த தலையை முடிந்துகொண்டே அறை கூவல் விடுத்தான்.
பார்த்து விடுகிறேன் எவனாவது என் மேலே கையை வைக்கட்டும் அவனைப் பூண் டோடு ஒழித்துக் கட்டி வயிற்றைக் கிழித்து வெளியே எடுத்து வைத்து விடுகிறேன் என்று ஆங்காரத்தோடு அறை கூவல் விடுத்தாள்.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக வசவையும் திட்டையும் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டு சுவரைப்போல உணர்ச்சி யற்ற பிண்டமாகச் செருப்படிகளையும் பட்டுக்கொண்டு நின்ற பெண்தான் தங்கள் எதிரே நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை அவர்களால் ஒருகணம் நம்பமுடியவில்லை அவர்களுடைய சுடு சொற்களை எப்படி யெல்லாம் அவள் பொறுமையாக ஏற்றுக் கொண்டாள் வாய் திறந்து ஒரு சொல் கூறி யிருப்பாளா?
ஆனால் இன்று அதே பெண் தானே சாக்ஷாத் காளி உருவம் தரித்துக் கையில் உலக்கை ஏந்தி இரு ஆண் பிள்ளைகளுக்கு எதிரே வீரமே உருவாக நின்று கொண்டி ருக்கிறாள் இந்தக் காட்சி குடி மயக்கத்தில் இருந்த அவர் களுடைய கண்களுக்குமே விந்தையாகக் காட்சி தந்தது.
கருவேலமரத்தின் காய்ந்த கிளை ஒடிந்து விட்டது... அவள் மாகியின் வலது தோளில் தன் பலம் கொண்டமட்டும் இரும்பு உலக்கையை ஓங்கிப் போட்டாள்.
பலமான இரும்பு உலக்கையின் அடி தனக்கும் விழவே கியாலாவின் தகப்பன் திட்டிக்கொண்டே கம்போ மூங்கிலோ தேடி வரும் சாக்கில் திரும்பி முற்றத்தில் இறங்கி ஓடிவிட்டான்.
அவங்களுக்கு வேண்டியவங்க யாராவது இருந்தால் என் கிட்ட வரட்டும் இதோ பாரு பதினான்கு வருஷங்கள் என் இதயத்தைப் போட்டு எரிச்சிருக்கீங்க நீங்க.
அவள் தானே தினமும் மகாராஜாக்க ளான தன் அப்பா அம்மாவிடமிருந்து யானை யானையாக எருமைகள் கொண்டு வந்து கட்டுகிறாள் அட அழுக்குப் பசி பிடிச்சவங்களே சோமாறிகளே நீங்கள் ஆம்பிள்ளையாக இருந்தால் இந்த ஏழைப் பெண்ணின் அருகில் வந்து பாருங்க பதினான்கு வருஷங்கள் உங்கள் பேச்சுக்கு மறு பேச்சுப் பேசா மல் கேட்டுவந்தேனே.
வாங்க இப்போ என் பக்கத்திலே... கொஞ்சம் பாருங்க பெண்ணின் கை பலத்தையும் பெரிய வீரர்களாயிற்றே நீங்கள் கிட்ட வாங்க வந்து பாருங்க இரத்தத்தைக் குடிக்கிறனா இல்லையா என்று என்னை என்ன வென்று நினைத்தீர்கள்?
பலந்தோ வெறுந் தலையோடு கையில் உலக்கை ஏந்தி நிற்பதைக் கண்டும் வாய்க்கு வந்தபடி சுடுசொற்கள் உதிர்ப்பதைக் கேட்டும் பலர் வெட்கித் தலை குனிந்தனர்.
கியாலாவின் அப்பனுக்கும் தம்பி மாகிக்கும் வேண்டாத சிலர் நன்றாகவேண்டும் இவர்களுக்கு என்று மனத்துள் எண்ணி முறுவலித்துக் கொண்டிருந்தனர்.
இப்படி ஒரு பெண் திட்டுவதை அவனால் பொறுக்க முடியாமற் போகவே தனது பெருந்தனத்தையும் நாட்டாண்மையையும் நிலைநாட்டுபவன்போல ஓர் அதட்டல் போட்டான்.
உன் வீட்டோடு இருக்கட்டும் இவர்கள் எல்லாருமாகச் சேர்ந்து எனக்குக் கொடுமை இழைத்தபொழுது பெரிய பஞ்சாயத்துப் பேச இப்போது வந்து நிற்கிற நீ எங்கே போய் விட்டே?
இந்த மாதிரி ஆடுகளுக்குப் பின்னே போய் நீ கிராமத்துக்கே அல்லவா கெட்ட பெயரைச் சம்பாதித் துத் தருகிறாய் ஏண்டா நாயே உனக்கு வெட்கமாயில்லை?
இமை கொட்டும் நேரத்தில் எல்லாரும் பலந்தோவை விட்டு விட்டுக் கியாலாவின் தலையில் ஏறி மிளகாய் அரைத்தார்கள் எலியைக் கவ்வும் பருந்தாகப் பாய்ந்து குதறினார்கள்.
இவன் பெண்களுக்குப் பின்னாலே பிறந்தவன் அப்பா அதனாலேதான் பெண்களைக் காட்டிலும் மட்டமாக நடந்து கொள்ளுகிறான் வாயில் வந்ததைப் பேசுவது என்றால் ஒரு பெண்ணுக்கு என்ன துணிச்சல் இருக்கணும்?
தலை மயிரைப் பிடித்துக் குலுக்கிப் பிடறியில் நாலு வைச்சாத் தானாகப் படியும் மாடு கியாலா இத்தனை வசவுகளையும் கடுஞ் சொற்களையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
பெண் என்னும் சொல்லைக் கேட்கும்பொழுது இரண்டு கைகளையும் பிடித்து நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் இரண்டு பக்க மும் இழுப்பதுபோன்ற உணர்வில் தவித்துத் தத்தளித்துப் போனான்.
கதைகளில் வரும் அரசர்களின் உயிர் அரசமரத்துப் பொந்தில் வாழும் கிளியினுள் இருக்கிறது என்பார்களே அது போலப் பலந்தோவினிடத்தில்தான் தன் உயிர் இருப்பதாக அவன் பல முறைகள் எண்ணியிருக்கிறான்.
கடைசியில் பல புத்திசாலிகள் தீர யோசித்து மாகியையும் அவன் தகப்பனையும் பலவந்தமாக அங்கிருந்து இழுத்துச் சென்றனர்.ஒவ்வொருவனும் பலந்தோவையும் பெண்டாட்டிதாசன் கியாலாவையும் இஷ்டத்துக்கு வைது தீர்த்தான்.அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எல்லோரும் அவ்விடத்தைவிட்டு அகன் றனர்.
கியாலா வாயடைத்துப்போய் அறைக்குள் ஓடிப் புகுந்து கொண்டான்.உள்ளே போனவன் எப்பொழுது தனக்குத் தானே சிரித்துக்கொண்டானோஅவனுக்கே தெரியவில்லை.அவ னது விந்தைச் சிரிப்பைக் கண்டு ஏற்கனவே பயந்துகொண் டிருந்த குழந்தைகள் இன்னும் பயந்து விட்டன.
.....அப்புறம்அதே நேரத்தில் வெளியே ஏதோ பொருள் விழும் ஒலி அவனுக்குக் கேட்டது.புயல் காற்றில் தேக்கு மரத் தின் கிளை ஒன்று ஒடிந்து விழுந்தாற் போன்றிருந்தது.அவன் அலறிப் புடைத்துக் கொண்டு வெளியே ஓடினான்.பலந்தோ குப்புற விழுந்து கிடந்தாள்.அவன் அவளைக் கைகளில் ஏந்தி உள்ளே தூக்கிக்கொண்டு வந்தான்.
கருணா தூங்கி எழுந்தாள்.இன்றையப் பொழுதை லீனுவுடன் எப்படிப் போக்குவது என்று அவளுக்குப் பிடிபடவில்லை.அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை.படுக்கையிலிருந்து எழுந்திருக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமே கருணாவுக்கு எழவில்லை.விந்தையானதோர் அறை குறை மயக்கமும் தளர்ச்சியும் அவளது உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் பாசி போலப் படிந்திருந்தன.
காலையில் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தால் இரவு முழுவதும் மைல் கணக்கில் நடந்துபோய் வந்தது போன்றதோர் ஆயாசம் அவளை ஆட்கொண்டிருக்கும்.விடியற்காலையில் எழுந்தால் மக்களின் உடல் பூப்போல் இலேசாகவும் உற்சாகம் ததும்பியதாகவும் இருக்கும்.ஆனால் அவளோ பெருஞ்சுமை சுமந்திருப்பவள் போலகளைப்போடு விழித்திருப்பவள்போலத் தோன்றுவாள்.
அன்று இரவு அவளுக்குத் தூக்கமே வரவில்லை.விடியற்காலை யில் கோழி கூவும் குரல் கேட்டு அவள் மெதுவாக எழுந்து லீனு வின் கட்டிலில் போய்ப் படுத்தாள்.
பிறகு அவளது சின்னஞ்சிறிய மாம்பழக் கதுப்புக் கன்னங்களில் தன் கன்னங்களை ஒத்திக் கொண்டாள்.அதற்குப்பின் அவள் எப்பொழுது கண் உறங்கினாளோ அவளுக்கே தெரியாது.
அவளது வேலைக்காரி சுடசுடத் தேநீர்க் கோப்பையைக் கொண்டு வந்து அவள் அருகில் சிறிய மேஜைமீது வைத்ததும் தான் எழுந்து உட்கார்ந்தாள்.
அவள் மண்டைக்குள் ஏதோ பெரும் புயல் வீசுகிறாற் போன்ற இரைச்சல்கோட்டை அடுப்பு எரிகிறாற் போன்ற குடைச்சல் தொலைவிலிருந்து ஏதோ சீறிக்கொண்டு வருகிறாற் போன்ற பிரமைஅவளுக்கு ஒன்றுமே தெரியவில்லைஒன்றுமே தோன்றவில்லை.
கருணா கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள்.எட்டரை மணி ஆகியிருந் தது.நாளைக்குப் பத்து மணிக்குப் பிறகு எந்த நேரமும்.... எந்த நேரமும்.... ஆம் உண்மையில் இன்னும் இருபத்தைந்தரை மணி நேரம் தான் எஞ்சியிருந்தது.
சுருண்டு தொங்கிய அவளுடைய முன்நெற்றி மயிர்கள் கொத் துக் கொத்தாக நெற்றியை மறைத்துக் கொண்டிருந்தன.கருணா வுக்கு ஸ்ரீமதி தீவான் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.ஐயோடி அம்மா உன் பெண் இன்னும் ஐந்தாறு வருஷம் பெரியவளாக இருந்தால்நான் என்னுடைய லலித்துக்குக் கல்யாணம் செய்து வைத்து என் மருமகளாக்கிக் கொண்டிருப்பேன் ஏன் லீனு நீ ஏழெட்டு ஆண்டுகள் முன்னமே ஏன் பிறக்கவில்லை?
தனக்குப் பின்னாலிருந்து வந்த ஓசையைக் கொண்டு லீனு ஹாங்கரிலிருந்து ஏதோ துணியை எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை மட்டும் குறிப் பால் உணர்ந்தாள்.
கண்ணாடி வில்லைகள் பதித்த கறுப்பு ஸ்கர்ட்டும் நல்ல மஞ்சள் நிறத்தில் கைத்தறிப் பட்டில் தைத்த பிளவுஸும் அவள் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதைக் கருணா கண்டாள்.
இருவருமே ஒரு வருக்கொருவர் ஆறுதலாக இருக்கவெண்ணி ஏதும் அறியாத வர்கள்போல நடிப்பதாகவும் எனவே பேச்சுக்கு இடம் இல்லாமற் போய்விட்டதாகவும் எண்ணினாள்.
ரஜனியின் தாயார் கருணாவின் உள்ளத்தை ஊடுரு விப் பார்ப்பவள்போல் பார்த்துக்கொண்டே ஒரு மோடாவை இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டு உட்கார்ந்தாள்.
தொழுநோய் வந்த பிச்சைக்காரன் மக்களின் அநுதாபத்தைப் பெற நாலுபேர் கூடுமிடத்தில் நோயுற்ற அங்கங்களைத் திறந்துகாட்டிக் கொள் வதுபோல..... சீஎன்னவேண்டிக் கிடக்கிறது.இப்படி ஓடியது சிந்தனை.
ரஜனியின் தாயார் மீண்டும் பேச் சைத் தொடர முயன்றாள்.அதற்கு இடம் கொடுக்காமல் ஆமாம் நாளைக்குத்தான் என்று முந்திக்கொண்டு முத்தாய்ப்பு வைத்தாள்.
புறப்படலாம் அம்மா எனக்கும் ரொம்பக் களைப்பாக இருக் கிறது லீனுவுக்குமே திடீரென்று எப்படித்தான் களைப்புத் தோன்றியதோ விளங்கவில்லை கருணா தன் கைகளாலேயே சப்பாத்தி தயாரித்தாள்.பூப்போல வட்டம் வட்டமாக மலர்ந்து நின்றன சப்பாத்திகள்.
அந்தக் கணம் அங்கு நிலவிய இறுக்கத்தையும் புழுக்கத்தையும் ஓரளவு சமனப்படுத்த நினைவு வந்ததே அந்தக் காரியம் அதை மனமார வாழ்த்தினாள்.
ஏதோ தோன்றியது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய் என்று கேட்கலாம் என்று கேட்டேன் தோஷியும் அவளோடு அப்படி நடிக்கவேண்டாம் என்று கருணா வுக்குத் தோன்றியது.
அப்படியே பேசாமல் பிரமை பிடித் தவள்போல் உட்கார்ந்தபடியே பைக்குள் போட்டிருந்த தன் இரு கைகளையும் எடுத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அந்த வீட்டுப்படி தாண்டி வெளியே போய்விடுவது என்று நினைத்த பொழுதெல்லாம் லீனுவின் முகம்தான் என்னெதிரே வந்து நின்றது.இம்மாதிரி ஒரு நேரம் வந்தால் என்ன செய்வது என்ற அச்சம்தான் என்னமை அங்கிருந்து நகரவொட்டாமல் கால் களைக் கட்டிப்போட்டு வந்தது இதோ பார் கருணா ஒருமுறை நீ துணிந்து இந்த முடிவு எடுத்திருக்கிறாய்.
ஆனால் இந்த ஆனந்தன்......... உன்னை உபத்திரவப்படுத்துவதற்கு நல்ல வழி கிடைத்ததே இந்த ஆனந்தனுக்கு இரண்டரை ஆண்டுகளில் நீ எத்தனை கஷ் டப்பட்டு நஷ்டப்பட்டு இந்த வீட்டை வீடாக்கினாய்?
நினைத்துப் பார்க்கிறேன்...ஜட்ஜ்...லீனுவை ஆனந்தனுக்கு கொடுத்துவிட்டார் என்று வைத்துக்கொள்.....அவரும் லீனுவை அழைத்துக் கொண்டு போய்விட்டார் என்று வைத்துக்கொள்.... இரவு..இரவு நேரங்களில் இவள்மீது யார் ராஜாயியைப் போர்த்தி விடுவார்கள்....?
இரவு நேரங்களில் எப்பொழுதாவது அவள் வீட்டில் தங்க நேர்ந்தால் தோக்ஷி தீவானில்தான் படுத்து உறங்குவாள் என்று கருணாவுக்குத் தெரிந்த விஷயம்தான்.
அல்லது சட்டுப்புட்டென்று இந்த இரவு கழிந்து பொழுது விடிந்து விடவேண்டும் மனத்துப் புழுக்கத் துக்கும் ஒரு முடிவு சீக்கிரமே காணவேண்டும் என்று நினைத் தாளா?
நஸீப் அஸ்ஸாமிலிருந்து விடுமுறையில் வரும்பொழுதெல்லாம் தன் ஊருக்கு வந்து ஜம்முக்காரக் கிழவியைக் கட்டாயம் பார்ப் பான்.
எண்பது வயதுக் கிழவி இன்னாருடைய மகன் வேலை கிடைத்துவிட்ட கர்வத்திலே ஒருமுறை வந்து வணங் கிச் செல்வதைக் கூட விட்டுவிட்டான் என்று மனத்தினால் கூடச் சொல்லிக்கொள்ளக் கூடாதே என்பதற்காககத்தான் அவன் அப் படிச் செய்தான்.
கிழவியின் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் பொழுதெல்லாம் அவனுடைய மூளை அஸ்ஸாம் ஆறுகளில் பாலம் கட்டுவதற்காகத் தோண்டப்படும் குழிகளைச் சுற்றித்தான் வட்டமிட்டுக் கொண் டிருக்கும்.
கண்டிராக்டர் சந்தாராம் என்ன மாயமந்திரம் தெரிந்து வைத்திருந்தாரோ தெரியவில்லை ஒரு பாலம் கட்டி முடித்ததும் அடுத்த பாலம் கட்டுவதற்குக் குத்தகை பெற்று விடுவார்.
ஒருமுறை அவன் தன் சகோதரியின் திருமணத்துக்காகக் கிராமத்துக்கு வந்திருந்தபொழுது ஜம்முக்காரக் கிழவிக்குப் பாரிசவாயு ஏற்பட்டு விட்டதாகக் கேள்விப்பட்டான்.
கிழவியின் உடலில் ஒருபுறம் சொரணையற்றுப் போய்விட்டதாகவும் அந்தப் பக்கத்து உடல் உறுப்புகளை மறு பக்கத்து உடல் உறுப்புகளின் உதவியின்றி அசைக்கக்கூட முடியாது என்றும் அவனுக்கு விளக் கப்பட்டது.
உமிகொட்டியிருந்த அறையில் கட்டிலில் படுத்தவண்ணமே நான்கு மருமகப் பெண்களில் ஒருத்தி அந்தப் பக்கமாக வரமாட்டாளா அடங்கிக்கிடக்கும் ஆத்திரம் அவ்வள வையும் அவள்மேல் கொட்ட மாட்டோமா என்று கிழவி கொட்டுக் கொட்டென்று விழித்தவாறு தருணத்தை எதிர்பாரத்துக்கொண் டிருப்பாள்.
அவளுடைய சின்ன மருமகள் பெரிய மருமகளின் கட்டிலில் போய்ப் படுத்திருப்பதாகவும் பெரிய மருமகள் நடு மகளின் கட்டிலை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருப்பதாக வும் கூட அவளுக்குத் தோன்றியிருக்கலாமோ என்னவோ?
தன் மருமகள்களைப் பற்றியஉண்மையைக் கேட்டால் ஊரில் உள்ள அத்தனை மரு மகப் பெண்களைப் பற்றிய கருத்துக்கள் அனைத்தும் இப் பொழுது ஏதோ உருவத்தில் வெளிப்படலாயின.
நடமாட்டம் இருந்த நாட் களில் ஊரில் உள்ள ஒவ்வொரு வீட்டுக்காரர்களின் குணநலங் களையும் தெரிந்துகொண்டால்தான் அந்தக் கிழவிக்குத் தூக்கமே வரும்.
கிழவி நோய்வாய்ப் படுவதற்குமுன் பதினைந்துவயதான ஜாட் சிறுவன் பதிமூன்று வயதே ஆன ஜீவர் சாதிப் பெண்ணின் நீர்க்குடத்தைத் தூக்கி விடும்பொழுது இத்தனை கனமான குடத்தை தூக்கினால் பெண் ணின் இடுப்பு ஒடிந்துவிடும் என்று சொன்னான்.
ஆறு மாதமாகப் படுத்த படுக்கையாகிவிட்டதனால் அந்த ஜீவர்ப் பெண் ஜாட் பிள்ளை யாண்டானைச் சொன்னபடியே இடுப்பில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாளா என்பது மட்டும்தான் தெரியாது.
ஆறுமாதங் களாகத் தன் உள்ளத்தில் சிறைப்பட்டிருந்த அத்தனை விஷயங் களையும் ஒன்றுகூட விடாமல் எடுத்துச் சொன்னாள் ஜம்முக்காரக் கிழவி.
நீர் நிலம் காற்று எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து பிரளயமாகி விடப் போகின்றன என்னும் விஷயம் சிறு குழந்தைகளுக்குக்குக் கூடத் தெரிந்திருந்தது.
இளம் பெண் களும் ஆண்களும் முன்போலவே கிணற்றங்கரைகளிலும் கடை கண்ணிகளிலும் வாய்க்கால் கரைகளிலும் சந்தித்துக் கொள் வார்கள் விழி மொழி பேசி மகிழ்வார்கள்.
வாளிகளில் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டோ அல்லது கடைகண்ணிகளிலிருந்து கடலைபட்டாணி வாங்கித் தின்ற வண்ணமோ ஏதும் அறியாத வர்கள் போலத் திரும்புவார்கள்.
பாக்ரா ஏரியில் நீர் மட்டம் மிகவும் ஏறிவிட்டது என்றும் அந்த நீரை இனி அணையினால் கட்டி நிறுத்த முடியாது என்றும் அணை எந்த நேரமும் உடைத்துக் கொள்ளலாம் என்றும் மக்கள் பேசிக் கொண்டனர்.
பயப்படாதவர்கள் சிறு குழந்தைகள்தான் யாரோ ஒரு வழிப்போக்கன் அக்ரோட் கொட்டைகளை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த சிறுவர்களைப்பார்த்து இப்படிப் பேயாட்டம் புரியும் புழுதிப் புயலில் இத்தனை உற்சாகத்தோடு உங்களுக்கு எப்படி விளை யாடத் தோன்றுகிறது?
இன்னும் கொஞ்ச நாட்களில்தான் உலகம் முடியப்போகிறது என்ற எங்கள் அப்பா சொல்லுகிறாரே விளையாடித் தீர்த்து விடவேண்டாமா என்று கேட்பது போலிருந் தது அவன் பதில்.
மற்றவர்களைப்போல் அஞ்சி நஸீப் தன் தங்கையின் திருமணத் தேதியை ஒத்திப்போட வில்லை என்பதை அறிந்து ஜம்முக்காரக் கிழவி மகிழ்ந்துபோனாள்.
இன்னும் எத்தனை நாள் இப்படி நான் உயிருடன் இருக்கணுமோ தெரியவில்லை சாவதற்கு முன்னால் கிராமத்தையாவது ஒரு முறை பார்த்து வைக்கிறேன் என்றாள் கிழவி.
தாறுமாறாகப் போகும் தன் குடும் பத்தையும் சிறுகச் சிறுகச் சிதறும் தன் கிராமத்தையும் தன் கைப்பிடியில் கொண்டுவந்து ஒன்று கூட்டிவைக்க முடியாதா?
முதலில் திருமணத்தில் கலந்துகொள்ளும் எண்ணம் அதைத் தொடர்ந்து உடல் நலமுறும் நினைப்பு இரண்டினாலும் ஜம்முக் காரக் கிழவியின் முகத்திலே புத்தொளி ஒன்று பிறந்தது.
அதனால் கிழவி நம்பிக்கை இழக்கத் தேவையில்லை என்று ஆறுதல் அளித்தான் நஸீப்.. ஆனால் அதைக் கேட்டதும் கிழவியின் முகத்தில் வீசிய ஒளி சட்டென்று குறைந்தது.
ஒரு வேளை அவள் முற்றிலும் குணமாக விரும்பவில்லைபோலும் அவள் நோய்வாய்ப்பட்ட ஆறு மாதத்துக்குள் உலகம் அடியோடு மாறிவிட்டதாக அவளுக்குத் தோன்றியது.
அவள் நிலைதான் இறந்தர்களைக் காட்டிலும் பிரிந்தவர்களைக் காட்டிலும் மட்டமாகி விட்டதே நஸீப் பேசாமல் ஜம்முக்காரக் கிழவியின் முகத்தையே பார்த் துக் கொண்டிருந்தான்.
அவளுடைய குடும்பம் முழுவதும் அவளை அந்த உமிகொட்டும் அறையிலேயே விட்டுவிட்டு ராணி அம்மை யின் குன்றில் சரண் புகுந்திருப்பதாகவும் தோன்றியது.அவ ளுடைய குடும்பத்தில் யாருக்குமே அவளிடம் எவ்விதப் பற்று தலும் இல்லை என்பதையும் அவள் கண் கூடாகக் கண்டாள்.
அவனைப் போலவே நீரின் அக்கரையையும் அல்லவா காணமுடிய வில்லை ஏரி நீர் உலகில் நஞ்சைக் கலக்குவது போலவும் உள் ளுக்குள் குமுறித் தத்தளிப்பது போலவும் கிழவியின் கண்களில் தெளிவானதொரு சித்திரம் தோன்றியது.
அந்த உடைப்பில் பஞ்சாப் மாநிலமே அல்லவா விடுதலை பெற்றுவிடும் இத்தனை நீரைத் தேக்கி அணை கட்டினானே அந்த இஞ்சினீயரை ஒருமுறை பார்த்தாள் என்ன என்ற ஆசை கிழவி யின் உள்ளத்திலே எழுந்தது.
அன்று இத்தனை பெரிய அணை மக்கி மடிந்த சோளக்கொல்லை பொம்மைபோல ஒடிந்து உடைந்து விழும்என்று அந்த இஞ்சினீயருக்குக் கட்டாயம் தெரிந்திருக்கும் என்ற நம்பிக்கை அந்தக் கிழவிக்கு.
கிழவி சூன்யத்திலிருந்து தன் பார்வையை திருப்பி அருகில் இருந்த நஸீபைப் பார்த்தாள்.ஆமாம்இந்தப் பாக்ரா உடைப்பைப் பற்றி உனக்கு நன்றாகத் தெரியும் அல்லவா?
பாக்ரா அணை உடைவதில் கிழவிக்கு மகிழ்ச்சிதான் என்பதைப் பக்கத்தில் இருக்கும் நஸீப் புரிந்து கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக உள்ளத் தைச் சுமை அழுத்துவது போன்ற கரகரப்பில் சொற்களை உதிர்த்தாள் கிழவி.
பண்டிகையைச் சாக்காகக் கொண்டு உடன் பிறந்தவர்கள் வந்து தங்கள் சகோதரிமார் களைப் புகுந்த வீட்டிலிருந்து பிறந்த வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லிறார்கள்.
இறக்கைகளை அடித்துக் கொண்டு கன்னங்கரிய பறவை ஒன்று இரவின் இருட்டிலே அவர்களுடைய வீட்டுக்கு மேலா கப் பறந்து போய்க் கொண்டிருந்தது.
ஆனால் அதன் குற்றம் என்ன?கடிப்பது அதன் இயல்பு.. அரவிந்தனின் சுபாவம் எத்தனை நல்லது குளிர்ந்து ஓடுகின்ற ஆற்று நீர்போல ஆற்றில் வெள்ளமும் வருவ துண்டே மக்கள் மூழ்கிச் செத்தும் விடுவதுண்டே ஹூம் நான் மூழ்கிச் சாக விரும்பவில்லை.
ஆனால்... இன்று இந்த நேரத்தில் அவளுக்கு அரவிந்தன் ஏனோ இத்தனை நினைவு வந்துகொண்டிருந் தான் அரவிந்தன் அவளுக்குக் கணவனாக வரப்போகிறவன் பத்துமைல் தொலைவில் உள்ள வேறு ஒரு நகரத்தில் இந்த நேரம் அவன் நன்றாக உறங்கிக்கொண்டிருப்பான்.
அவன் எதிரே வந்தால் ரசனா இப்படி முறுவல் பூக்கிறாள் என்ப தற்காக அரவிந்தன் எத்தனைமுறை அவளைத் தூண்டி வேடிக்கை பார்த்திருக்கிறான் அவள் முகத்தை எத்தனைக்கெத்தனை கம்பீர மாக வைத்துக்கொண்டாலும் அவளுக்கு அந்தச் சிரிப்பு வரத் தான் செய்தது.
இருவாட்சி மலரின் மணத்துக்குப் பாம்பு வந்துவிடும் என்று சொல்கிறார்களே ஆமாம் இருவாட்சிச் செடியிலே பாம்பு இருக்குமாம் ரசனா எழுந்து விளக்கைப் போட்டாள்.
ரசனா இது சுஷ்மா...எங்கள் அலுவலகத்து ஸ்டெனோ.இரவு... இரவு நேரமாகி விட்டது...நான் சொன்னேன்...நான் சொன் னேன்...அலுவலகத்தில் முக்கியமான வேலை யிருந்தது.. அரவிந்தன் பதற்றத்தில் என்ன சொல்கிறோம் என்று தெரியா மல் என்ன வெல்லாமோ சொல்லிக் கொண்டே போனான்.
சாக்குத் துண்டு ஒன்றைத் தன் இடுப் பில் சுற்றிக் கொண்டு கையில் இரும்புக் கரண்டி ஒன்றும் ஒரு சிறிய காலிச் சாக்குப் பையும் எடுத்துக் கொண்டு நாற்புறமும் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டே அவள் யார்டுக்குள் நுழைந்தாள்.
வெறிச்சோடி கிடந்த யார்டு இன்று அவளுக்கு மிகவும் பயங்கரமானதாகவும் சூன்யம் சூழ்ந்ததாகவும் தோன்றிக் கொண்டிருந்தது கடிக்க வருகிறாற்போல.
அவள் நின்றுகொண் டிருந்த வண்டிகளின் நிழலை ஒட்டினாற்போல நடந்தவண்ணமே யோசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.பொழுது புலரும் நேரமாகி விட்டது.ஆனால் யார்டில் ஓர் ஆளைக் கூடக் காணோமே என்ஜின் எதுவாகிலும் ஷண்ட் செய்யும் ஒலி கூடக் கேட்கக் காணோமே காரணம் என்னவாயிருக்கும்?
இந்தக் குளிர்தான் இன்று எல்லோரையும் வீட்டுக்குள் அடைத்துப் போட்டிருக்கும் எவனுமே குளிருக்கு அஞ்சித்தான் வெளியே முகத்தைக் காட்ட வில்லை.
டியூடியில் இருப்பவர்கள் கூட இந்தக் குளிர் இரவில் டிமிக்கிகொடுத்துவிடுகிறார்கள் அரசாங்கத்தின் இந்தக் காவல் துறையினர் பிராந்தியைப் போட்டுவிட்டு மெத்தை வைத்துத் தைத்த வண்டிகளில் ஏறிப் படுத்துக் குறட்டை விடுகிறார்கள்.
கண்களைப் பறிக்கும் மின்சார வெளிச்சத்தில் ஒளி ரும் இருப்புப் பாதைகள் வாயைப் பிளந்துகொண்டு வளைந் தோடும் பாம்புகளைப் போலக் காட்சி அளித்தன.
அப்பப்பா அவள் விழுந்து எழுந்து எத்தனை துன்பப்பட்டிருக்கிறாள் யார்டிலிருந்து கரிகளைப் பொறுக்கிப் பொறுக்கியே சதராம்மா வின் வாழ்க்கையில் பல ஆண்டுகள் ஓடி விட்டன.
எந்த இடத்தில் இருப்புப் பாதைகளின் கிராஸிங் இருக்கிறது எந்த இடத்தில் பெரிய முள் இருக்கிறது எந்த இடத்தில் சிறிய முள் இருக்கிறது எங்கே அழுக்கு நீர் குடையாகத் தேங்கி இருக்கிறது என்பது போன்ற விஷயங்கள் எல்லாம் அவளுக்கு அத்துபடி.
கரியை எடுக்கும் பொழுது யாராவது காவலாளி பார்த்துவிட்டுத் துரத்தி வந்தால் எடுத்த கரியை எங்கே ஒளிக்க வேண்டும் தான் ஓடி எங்கே மறைய வேண்டும் அப்படியே மீறிப் பிடிபட்டு விட்டால் காவலாளிகளுடன் எப்படிப் பேசவேண்டும் காவலா ளிக்கும் மேலே ஹவல்தார் வந்து விட்டால் அவனுடன் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் கிளீனரை எப்படித் திட்டி மடக்க வேண்டும்.
அவள் நிலக்கரிகளை எடுத்துக்கொண்டு ஷண்ட் செய்ய ஓடிவரும் என்ஜின் களையே கடந்திருக்கிறாள் துரத்திவருபவர்களின் பிடியில் அகப் படாமல்.
என்ஜினில் பயர்மேன்கள் இருக்கிறார்களே இவர்களிடம் இரண்டணாவைக் காட்டினால் போதும் எரியாத கரி எங்கிருந்துதான் கொண்டு வருவார்களோ தெரியாது எதிரே அம்பாரமாகக் குவித்து விடுவார்கள் ஆனால் இந்த நாணயக்காரர்கள் இருக்கிறார்களே இவர்கள்தான் ரொம்ப ரொம்பப் பொல்லாதவர்கள்.
புலால் புசிக்கிற வன் ருசியா பார்க்கிறான் அந்த வேளைக்கு ஏதோ ஆசை தீரக் கிடைத்தால் சரி ஆனால் எலும்பும் தோலுமே எஞ்சிச் சாரமற்ற சக்கையாகிப் போனால் எவன் தீண்டுவான்?
அதனாலே இப் பொழுதெல்லாம் அவளை யாரும் பார்க்கிறதில்லை பார்த்து விட்டால் எரிந்து விழுகிறார்கள் திட்டித் தீர்க்கிறார்கள் மொத் திக் குத்தி விரட்டுகிறார்கள்.
அப்பப்பா சில சமயம் என்ன கெட்ட வார்த்தைகள் எல்லாம் பேசுகிறார்கள் இப்படி யோசித் துக் கொண்டே சதாரம்மா விழிகளிலிருந்து வழிந்த நீரைத் துடைத்து விட்டுக் கொண்டாள்.
திருமணம் முடித்துவைத்தது யமனாக அல்லவா வந்து சேர்ந்தது மகன் ஒரேயடியாக ஒட்டி உலர்ந்துபோய் எலும்புக் கூடாக அல்லவா கிடக்கிறான்.
முதல்நாள் அவள் பூதனின் அப்பாவோடு இந்த வீட்டுக்கு வந்தாளே அப்பொழுது அவள் மனத்தில் என்ன வெல்லாம் ஆசைகள் தலையெடுத்திருந் தன அவள் புருஷனும் பாவம் இரவுபகல் எந்த நேரமும் சதரான் சதரான் என்று அவளையே சுற்றிச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தான்.
சாப்பாட்டுக்கு வேண்டிய ஏற் பாடுகளை நான் கடைத்தெருவிலியே செய்து விடுகிறேன் கிடைக்கிற சம்பளம் ஏராளம் ஏராளம் மேலே நமக்கு அப்பாஅம்மா எங்கே யிருக்கிறார்கள் அவர்களுக்கும் எதாவது அனுப்ப வேண்டும் என்பதற்கு?
மருமகளே வீட்டுக்கு எசமானி உனக் கென்னம்மா நீ ராசாத்தி அதனாலேதான் நாள் முழுவதும் உன் காலடியிலே உட்காரவைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய் கணவனை கொஞ்சம் குவார்ட்டரை விட்டு வெளியே வந்து பார்த்தால் அல்லவா தெரியும் உலகம் எப்படி இருக்கிறது என்று என்று குத்தியும் காட்டுவார்கள்.
அவற்றில் இரண்டு பெரிய கட்டிகளைத் திருடிச் சென்று அவள் பூதனுக்கு மருந்தும் அவன் மகனுக்கு அரிசியும் மாமியார்மருமகள் வயிற் றுக்குச் சோள மாவும் வாங்கி வருவாள்.
இன்றைக்கு எத்தனை நல்ல வாய்ப்பு என்னதான் குளிர் எலும்புகளையே உறைய வைத்து நடுங்க வைத்தாலும் தங்கு தடையின்றி இரண்டு மூன்று சுற்றுகள் அவள் சுற்றி வரலாம் அல்லவா?