sasicodes/solvari-1 huggingface dataset:
தொடர்ந்து நிழல் நிதிநிலை அறிக்கையை வெளியிட்டும் தற்போது ஆளும் கட்சியினரின் எண்ணற்ற ஊழல்களை ஆதாரோத்தொடு ஆளுனரிடத்து அளித்து நடவடிக்கை எடுக்க சொல்லும் பா.ம.க விற்கு எனது நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.
சென்னை கால்நடை மருத்துவக் கல்லூரி கலையரங்கில் நேற்று நடந்த விழாவில் அவருக்கு இவ்விருதை வழங்கினார் துணை ஜனாதிபதி வெங்கையா நாயுடு.
தானியங்கி இமிக்ரேசன் முடிந்ததும் என் கடவுச்சீட்டை வாங்கிச் சரி பார்த்த பாதுகாவலரிடம் தேங்க்ஸ் என்று ஒற்றை வரியில் கடமைக்கு சொல்லிவிட்டு விலகி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.
கொஞ்ச தூரம் நடந்ததும் டூட்டி ப்ரீ ஷாப் வித விதமான பாட்டில்களோடு தன்னை அலங்கரித்துக்கொண்டு பயணிகளை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டிருந்தது.
ஒருவழியாக உள்ளே சென்று இருக்கையை தேடி அமர்ந்து கண்களை கைகுட்டையால் மறைத்துக்கொண்டு இருக்கை பட்டையை அணிந்துகொண்டு சாய்ந்துவிட்டேன்.
வழக்கமாக அருகில் இருப்பவரிடம் மெதுவாக பேச்சு கொடுத்து அப்பிடியே பீரோடு ஒயின் கலந்து அடிக்கும் என் அனுபவத்தையும் ரம்மோடு வெந்நீர் ஊற்றி அதில் மிளகுதூள் போட்டு அடித்தால் சளிக்கு நல்லது என்ற அவர்களின் அனுபவங்கள் வரை பரிமாறிக்கொள்வது வழக்கம்.
பின்சீட்டில் ஒருவர் பிளாக் லேபிள் தீர்ந்துருச்சு மாப்ள அதான் ரெட்லேபில் வாங்கியிருக்கேன் என்று தொலைபேசியில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார் பணத்தை மிச்சம் பண்ணிய திருப்தியுடன்.
ரயில் பஸ் அல்லது விமானம் இப்படி எந்தப் பயணமாக இருந்தாலும் கடைசி நேர உரையாடல் நம்மவர்களுக்கு எப்பொழுதுமே சுவாரஸ்யம்தான்.
எங்கள் பரம்பரை பழைய வீட்டை அப்பா அவரது தம்பியின் பேரில் உள்ள நம்பிக்கையில் அவரின் தொழில் தேவைக்கு லோன் வாங்க அவர் பெயருக்கு எப்பவோ எழுதிக்கொடுத்துவிட்டார்.
வசதி வாய்ப்பு இல்லாத போது பாசம் மட்டுமே போதும் என்று இருந்தவருக்கு வசதி வாய்ப்புகள் வந்ததும் இந்த வீடே என்னுடையது என்று எங்களை வீதியில் துரத்தினார்.
இன்னைக்கு சாயங்காலம் வீடு அவங்களுக்குன்னு தீர்ப்பாயிருச்சு தம்பி நாளைக்கே வந்து இடிக்க போறாங்களாம் என்று அழுகையினூடே சொன்னார்கள் அம்மா.
நான் பிறக்கும்வரை அதாவது மூன்று அக்காக்களுக்கு பிறகு நான் பிறக்கும் வரை நாங்கள் பக்கத்து நகரத்தில் இருந்தோம் அல்லது இருந்தார்கள்.
அப்படி ஒரு வீட்டில் வாடைக்கு இருக்க என் அப்பாவின் பொருளாதாரம் இடம்கொடுக்காமல் இந்த பழைய வீடு இருக்கும் கிராமத்திற்கு வந்தோம்.
பிறகு சில வருடங்கள் ஓடி ஓரளவிற்கு எனக்கு நினைவு தெரிந்த வயதில் வீடு என்று இருந்ததை ஒரு அழகான வீடாக மாற்றியிருந்தனர் என் அம்மாவும் மூன்று அக்காக்களும் சேர்ந்து.
மழை வந்தால் இன்னும் சந்தோசம் நான்கு மூலைகளிலும் கூரை வாய் தகரத்தில் இருந்து விழும் நீரை சேமிக்க இருக்கும் பாத்திரங்களை எல்லாம் எடுத்து வைத்து அந்த மழையில் ஆடுவோம்.
படைப்பா படத்தில் சிவாஜி வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது கடைசியா நான் வாழ்ந்த வீட்ட கட்டிபுடிச்சிக்கிறேன்னு சொல்லும் அந்தக் காட்சியை காமெடியாக பார்த்து காமெடியாகவே மெமேகளில் பழகி விட்ட அந்த உணர்வு இப்போது உயிரோடு சேர்த்து வைத்து அழுத்தியது.
அனைத்தையும் காலி செய்து வீட்டைப்பூட்டி வெளியேறும் போது கொஞ்சம் இருங்கள் என்று கூறி ட்ரவுசரை இறுக்கப் பிடித்தபடி உள்ளே ஓடி தாழ்வாரத்தில் ஒரு ஓட்டை போட்ட டப்பாவில் கொன்னை இலைகளைப் போட்டு அதில் விட்டிருந்த இரண்டு பொன்வண்டுகளைப் பார்த்தபடி எடுத்து வந்தேன்.
கிராமத்திலேயே வேறு ஒரு வீட்டில் வாடகைக்கு இருந்துகொண்டு அந்த வீடு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிதைவதை பார்த்துக்கொண்டே நானும் வளர்ந்தேன்.
ஊருக்கே தொட்டில் கட்டிய அந்தப் பத்தியில் என் குழந்தைக்கும் தொட்டில் கட்டிவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையோடு பெண் பார்க்க ஆரம்பித்திருந்தார்கள் அம்மா.
குடிநுழைவு மற்றும் சுங்க சோதனைகளை விரைவாக முடித்துக்கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாக வெளியில் வந்து என் ஊருக்கு செல்லும் பேருந்தில் அமர்ந்தேன்.
சட்டப்போராட்டங்களுக்கு இடையில் கூட சமாதானத் தூது விட்டுப் பணம் கூட கொடுக்கிறேன் அந்த வீட்டை தாருங்கள் என்று கூறியும் அதை தர மனமில்லாத என் சித்தப்பாவின் வீம்புக்குக் காரணம் என்னவாக இருக்கும் என்று என்னால் யூகிக்க முடியவில்லை.
இப்படி அந்த வீட்டுக்கும் எனக்குமான ஞாபகங்களை என் மூளைச் செல்களில் எங்கெங்கு ஒளித்து வைத்தேனோ அவையெல்லாம் வரிசை கட்டி வந்து நின்றது.
தூரத்தில் நின்ற பங்காளியை கூப்பிட்டு இதை மட்டும் நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன் என்று சித்தப்பாவிடம் கேட்க சொன்னேன் உத்திரத்தைக் காட்டி.
அவரும் அவரிடம் பேசி சரி என்றதும் இரண்டுபேரை உதவிக்கு கூப்பிட்டு அதை எடுத்து என் வீட்டில் வைக்க சொன்னேன் என் அம்மாவின் ஆசைக்காக.
திருவண்ணாமலை அருள்மிகு அண்ணணாமலையார் திருக்கோவில் திருக்கார்த்திகை தீபத்திருவிழா பஞ்சமூர்த்திகள் ஆறாம் நாள் காமராஜர் எம்.ஜி.ஆர் சிலைகளுக்கு மரியாதை செலுத்திய ஆர்.கே நகர் சுயேச்சை விஷால் வீடியோ சென்னை காமராஜர் சிலைக்கு மாலை எம்ஜிஆர் ஜெயலலிதா நினைவிடங்களில் மரியாதை என ஆர்.கே.நகரில் போட்டியிடும் விஷால் அலப்பறையை... திருவண்ணாமலை அருள்மிகு அண்ணணாமலையார் திருக்கோவில் திருக்கார்த்திகை தீபத்திருவிழா பஞ்சமூர்த்திகள் ஆறாம் நாள்...
முடியாட்சியிருந்த பழங்காலத்தில் போர் நிகழ்ச்சிகள் எவ்வாறு நடந்தன என்பதும் மன்னர்கள் படைகளைக் காப்பாற்றிப் பகை வர்களை வெல்வதற்கு என்ன என்ன வகையில் முயன்றனர் என்பதும் போன்ற பல செய்திகளை அந் நூல்கள் காட்டுகின்றன.
ஆனால் புறப் பொருள் இலக்கியங்களாக வழங்கும் பழம் பாடல்களில் பெரும்பான்மையானவை வரலாற்றோடு சார்ந்த உண்மை நிகழ்ச்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
சங்க காலத்து நூல்களாகிய புறநானூறு பதிற்றுப் பத்து என்பவற்றிலுள்ள பாடல்களையும் அவற்றிற்குப் பின்னுள்ள குறிப்புக்களையும் பார்த்தால் இவ்வுண்மை புலனாகும்.
தொல்காப்பியப் புறத்திணை இயலும் புறப்பொருள் வெண்பாமாலைச் சூத்திரங்களும் இன்றும் இந்த வீரர் உலக நிகழ்ச்சிகளை அறியத் துணை செய்கின்றன.
அப்படியே புறநானூறும் பதிற்றுப்பத்தும் புறப்பொருள் வெண்பா மாலையில் உள்ள உதாரணச் செய்யுட்களும் பழைய உரையாசிரியர்கள் காட்டும் மேற்கோட் பாடல்களும் அவற்றின் விரிவை அறிந்துகொள்ளப் பயன் படுகின்றன.
புறப்பொருளின் இலக்கணத்தை விளக்க வேண்டுமென்றோ அவ் விலக்கணம் எவ்வாறு தோன்றி விரிந்து வளர்ந்தது என்பதை ஆராய்ச்சி முறையில் உணர்த்த வேண்டுமென்றோ எண்ணி இதனை யான் எழுதவில்லை.
அந்த இலக்கண இலக்கியங்களால் புலனாகும் வீரப் பண்பின் சிறப்பையும் அதனால் விளைந்த வீரர் செயல் களையும் ஒழுங்குபடுத்தி இணைத்துக் காட்டவேண்டும் என்பதே என் கருத்து.
சீனர் நம் பாரத நாட்டின்மேல் படையெடுத்த காலத்தில் நாடு முழுவதும் ஒரே எண்ணத்தோடு எழுந்து பகைவனுக்கு மாறக ஒரே குரலை எழுப்பியது.
அந்தச் சமயத்தில் தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்களில் வரும் வீரர் உலகத்தை ஒருவாறு காணும்படி செய்யலாம் என்ற விருப்பத்தினால் இந்தக் கட்டுரைகளை எழுதத் தொடங்கினேன்.
தமிழ் மக்களின் வீரம் பழங்காலத்தில் எவ்வாறு உயர்ந்து நின்றதென்பதை ஓரளவு அறிவதற்கு இச் சிறு நூல் உதவுமென்றே நம்புகிறேன்.
அறிஞர் நூல்களுக்கு முதன்மை கொடுத்து வெளியிட வேண்டும் எனும் நோக்கத்திற்கு ஏற்ப முன்பு கவி பாடலாம் எனும் நூலை வெளியிட்டோம்.
தொடர்ந்து தேவாரம் பாடிய மூவர் பற்றி மூன்று நூல்கள் வெளியிட இருக்கின்றோம் என்பதனையும் மகிழ்ச்சியோடு தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறோம்.
ஆழ்ந்து கற்றும் பழந்தமிழ்ப் புலர் பண்பும் பொருளில் அழகு காணும் புதிய திறனாய்வுப் பண்பும் நூல் முழுதும் மிளிரக் காண்கிறோம் மரபுவழிப் புலமையின் ஆழமும் புதிய அறிவின் ஒளியும் நாலுக்குச் சிறப்பு நல்குகின்றன.
பேச்சு எழுத்து ஆகிய இத்துறையிலும் வல்ல ஆசிரியர் தற்போர் உள்ளம் கொள்ளுமாறு கருத்தினைத் தொகுத்துரைப்பது குறிப்பிடத் தக்கது.
எங்கள்பால் அன்புமிக்க ஆசிரியர் அவர்கட்கும் நூல் வெளியீட்டுத் துறையில் கற்கருத்துக்களே கல்கிப் பொலிவோடு புதிய தமிழ் நூல்கள் வெளிவரத் துணை செய்யும் திரு ச.
ஊருக்கு ஊர் வீட்டுக்கு வீடு இதுவே பேச்சு இயற்கையாக நாட்டில் நடக்கும் பலவகையான இன்ப விளையாடல்களில் ஈடுபட்டிருந்த ஆடவரும் மகளிரும் நிமிர்ந்து நிற்கிறார்கள்.
ஆண்மை மிக்க காளையர் தோள்கள் பூசிக்கின்றன தங்கள் தோள்களின் தினவைப் போக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்புக் கிடைத்திருக்கிறதே என்ற கிளர்ச்சி அவர்களுக்கு.
வீரர் வருக காளையர் வருக விடலைகள் வருக ஆண் சிங்கங்கள் வருக பகையை ஒழிக்கப் படைக்கலன் ஏந்தும் பண்பினர் வருக தோள்வலி மிக்க சூரர்கள் வருக சிறி எழும்பும் தீரர்கள் வருக என்று மூலைக்கு மூலை அந்த முரசின் பேரொலி கேட்கிறது.
பகைவர்கள் கொடுமை செய்தாலும் பகை நாட்டில் நல்லவர்களும் இருக்கிறார்கள் பெரியவர்கள் வாழ்கிறார்கள் பெண்கள் இருக்கிறார்கள் பிணியுடையவர்கள் இருக்கிறார்கள் பசுமாடுகள் உள்ளன.
அவரவர்கள் தங்கள் தங்களுக்கு ஏற்ற பாதுகாப்பைத் தேடிக் கொள்ளுவதற்காகவே இந்த எச்சரிக்கை கொடியவர்களை எதிர்த்துப் போர் செய்து வெற்றி கொள்ளத் துணிந்துவிட்டோம்.
அவர்களிடையே இருக்கும் நல்லவர்களும் பலம் இல்லாதவர்களும் இப்போதே புறப்பட்டு எங்காவது போய் விடுங்கள் என்று இந்தத் தர்ம யுத்தத்தைப் பழங்காலப் புலவர் சொல்கிறார் பகைவரின் காட்டில் வாழ்ந்தாலும் இவர்களைப் பாதுகாப்பது யாவருக்கும் கடமை.
எம்முடைய அம்பை இனித் தாமதம் செய்யாமல் வேகமாக விடப் போகிறோம் நீங்கள் உங்களுக்கு அரணமான இடங்களை அடைந்து விடுங்கள் என்று அறநெறியைச் சொல்லும் கொள்கையை உடையது இந்த வீரம்.
அந்தணரும் மகளிரும் நோயாளிகளும் புதல்வர்களைப் பெறாதவர்களும் இந்த எச்சரிக்கையைக் கேட்டுப் பாதுகாப்பைத் தேடிக்கொள்ள முயல்வார்கள்.
களவு நிகழ்கின்ற குறிஞ்சிப் பொருளாகிய கந்தருவ மணம் வேதவிதியானே இல்லறம் ஆயினாற்போல இரு பெருவேந்தர் பொருவது கருதியக்கால் ஒருவர் ஒருவர் நாட்டு வாழும் அந்தணரும் ஆவும் முதலியன தீங்கு செய்யத் தகாத சாதிகளை ஆண்டு கின்றும் அகற்றல் வேண்டிப் போதருகவெனப் புகறலும் அங்ஙனம் போதருதற்கு அறிவில்லாத ஆவினைக் களவினால் தாமே கொண்டு வந்து பாதுகாத்தலும் தீதெனப் படாது அறமேயாம்?
அந்தச் சமயத்தில் அங்கே யாரோ ஒருவர் தொழுவத்தில் இருக்கும் மாட்டைப் பிடித்து வரும்படி ஒருவனை ஏவுகிறார் அந்த மாட்டைப் பிடித்துக் கொண்டு வா என்று உரக்கக் கூறுகிறார்.
போர் தொடங்கினால் வீரர்கள் வெளிப்படை யாகப் போரிடுவது எவ்வளவு அவசியமோ அவ்வளவு அவசியம் பகைவர்களுடைய இரகசியங்களைத் தெரிந்து கொள்வது.
அதற்காக ஒற்றர் பலரைப் பயிற்றுவித்து மிகவும் சாமர்த்தியமாகப் பகைவர்களிடையே மறைந்து சென்று பலவகைத் தந்திரங்களினால் அவர்களுடைய படைப்பலத்தையும் பலவீனத்தையும் திட்டத்தையும் தெரிந்து கொள்ளும்படி செய்வார்கள் அரசியல் தந்திரத் தில் அன்றும் சரி இன்றும் சரி இந்த ஒற்றர்களின் செயல் போருக்கு மிகவும் உபயோகமாக இருப்பது.
பசுமாடுகள் நிற்கும் இடம் அவற்றின் எண்ணிக்கை அவற்றைக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் விற்படையினரின் நிலை ஆகியவற்றை அவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
முதலில் போனவன் ஏமாந்து போனலும் பகையாளியின் ஆசை வார்த்தையால் மயங்கித் துரோகம் செய்யப் புகுந்தாலும் சோம்பலாலோ வேறு காரணங்களாலோ பொய் சொல்லத் துணிந்தாலும் பகைவருடைய கட்டுக்காவலில் அகப்பட்டாலும் பின்னலே போனவன் உண்மையை உணர்ந்து வந்து சொல்ல முடியும்.
ஒற்றர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் அரசன் அவர்களை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்னும் கருத்துக்களை இந்த நாட்டு அர்த்த சாஸ்திரங்களும் மேல்நாட்டு அரசியல் நூல்களும் விரிவாகச் சொல்கின்றன.
பகைவரிடத்தும் அயலாரிடத்தும் நண்பர்களிடத்தும் என்ன என்ன நிகழ்கின்றன என்பதை நாள்தோறும் ஒற்றர்களைக் கொண்டு தெரிந்து கொள்வது அரசனுக்குரிய முக்கியமான கடமை.
அரச காரியம் செய்கின்ற பலவகை அதிகாரிகள் அரசனுடைய சுற்றத்தார் பகைவர்கள் ஆகிய அனைவருடைய பேச்சுக்களையும் செயல்களையும் அவர்கள் அறியாமல் ஒற்றர்களின் மூலமாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
ஒற்றர்கள் சில சமயம் துறவிகளைப் போல வேடம் புனைந்து செல்வார்கள் துறவிகள் என்றே தம்மை நம்பும்படி செய்து மிகவும் இரகசியமான இடங்களுக்குக் கூடப் போய்விடுவார்கள்.
இவ்வாறு சென்று ஓர் ஒற்றன் பகைவரிடம் உள்ள செய்திகளைத் தெரிந்து கொண்டு வந்து சொன்னால் அவற்றைக் கேட்ட அளவில் அரசன் திருப்தியடைய மட்டான்.
அப்பாலும் மூன்றாம் ஒற்றன் ஒருவனை அனுப்பி அவன் தெரிக்கு வருவனவற்றையும் கேட்டு மூவர் சொல்லும் செய்திகளில் பொதுவாக இருப்பவற்றை உண்மை என்று தெரிந்து கொள்வான்.
எல்லைக்குச் சென்ற வீரர்கள் மாடுகளோடு வரப் போகிறார்கள் என்று காட்டில் உள்ளவர்கள் ஆர்வத்தோடு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நிச்சயம் வெற்றியுடன் திரும்புவார்கள் என்று கையைக் கன்னத்திலே வைத்துக்கொண்டு நிற்கும் அந்த மங்கையரின் உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தைப் புகுத்துகிறது வீரர்கள் ஒலிக்கும் துடிகளின் முழக்கம்.
வாளேந்திப் போர் செய்த வீரர்களுக்கு முதலில் ஒரு பங்கை வழங்குகிறார்கள் தம் உயிருக்கு ஏதம் வருவதையும் நோக்காமல் மறைந்து சென்று இரகசியங்களை அறிந்து வந்த ஒற்றர்களுக்கும் பிரித்துத் தருகிறார்கள் சகுனம் பார்த்துச் சொன்னவர்களுக்குக்கூடப் பங்கு கிடைக்கிறது.
கிணை என்னும் பறையை அடித்தவனுக்கும் துடியை முழக்கினவனுக்கும் பாட்டுப் பாடும் விறலிக்கும் பாணனுக்கும் கள் விற்பவருக்கும் கொடுக்கிறார்கள்.
அயல் நாட்டார் தம் காட்டின் எல்லைக்கு வந்து தம்முடைய ஆநிரையை அடித்துக் கொண்டு சென்று விட்டார்கள் என்பதை ஆயர்கள் வந்து சொன்னார்கள்.
தம்முடைய நாட்டுச் செல்வமாகிய ஆநிரைகளைக் கொண்டு சென்ற கள்வர் இவர் என்ற சினத்தால் அவற்றைத் தேடி வந்த வீரர்கள் மிடுக்குடன் போர் செய்தார்கள்.
பசுக்களை மீட்ட பிறகே வீட்டுக்கு வருவோம் என்று சபதம் செய்துகொண்டு வந்த மறவர்களின் வீரத்தை என்னவென்று சொல்வது சமயம் வரும்போதுதான் இன்னரிட்ம் இன்ன வலிமை இருக்கிறது என்பது தெரிய வரும்.
வந்த காரியம் நிறைவேறியது என்னும் மகிழ்ச்சிக் கடலில் அவன் மிதக்கிறான் துடி கொட்டுகிறது அதன் தாளத்துக்கு ஏற்றபடி அவன் கையில் வேல் சுழல்கிறது அவன் கால்கள் சதியிட்டு நடனம் செய்கின்றன.
ஆ என்ன வெறி அவனுக்கு பகைவருடைய குடலை எடுத்து அதையே மாலையாக அதற்குக் கட்டி ஆடுகிறான் பகைவரை மாளும்படி செய்த இந்தக் காளை பகை வீரர்களுடைய மார்புகளைப் பிளந்து பறித்த வேற்படைக்கு அவர்களுடைய குடலையே மாலையாகச் சூட்டிவிட்டு பிறகு பகை கெட்டு ஓடும்படி சீறி ஆடுகிறான் அவனுடைய கையிலே வைத்திருக்கும் வேல் சுழலச் சுழலத் துடி ஒலிக்கிறது.
செந்நாப் புலவர்களுடைய புகழ் மாலைகளை அணிந்தவன் அவன் பகைவர் படையைப் புலிபோலே சென்று தாக்கி அழித்தான் அவன் இப் போது வீழ்ந்து விட்டான் இது கண்டும் நம் கண்கள் விழ வில்லையே என்று இரங்கி வருந்தினார்கள்.
அவற்றைப் பெற்ற வீரர்கள் மன்னனைப் பாராட்டி வாழ்த்தினார்கள் இத்தகைய மன்னனுடைய ஆட்சியின் கீழே வாழும் சிறப்பையுடைய நாங்கள் பகை வரை எறிந்து போர்க்களத்தில் எங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்யவும் சித்தமாக இருக்கிறோம் அது பெறுதற்கரிய பேறு என்று பெருமிதத்துடன் சொன்னார்கள்.
பூமி முழுவதையும் மறைத்துப் பெருகிய யுகாந்த காலத்துப் பிரளய வெள்ளம் வடிந்து போக முதல் முதலில் மலை தோன்றியது மண் தோன்ற வில்ல்லை அந்தப் பழைய காலத்திலேயே அந்த மலையில் கையில் வாளுடனே எல்லோருக்கும் முதலிலே தோன்றி இன்று காறும் வளர்ந்து பழமை பெற்ற குடி இது.
பகைவர் நாட்டுப் பசுக்களைக் கொண்டு வருவதோடு தொடர்புடைய வீரச் செயல்களைச் சொல்லும் பகுதிக்கு வெட்சித் திணை என்றும் பகைவர் அடித்துச் சென்ற ஆநிரையை மீட்டுக் கொணரும் வீர நிகழ்ச்சிகளைச் சொல்லும் பகுதிக்குக் கரந்தைத் திணை என்றும் தமிழ்ப் புலவர்கள் பெயர் கொடுத்து வழங்குவார்கள்.
துரியோதனதியர் விராட மன்னனுடைய நாட்டிலிருந்து ஆநிரைகளைக் கொண்டு சென்றார்கள் அவற்றை மீட்டு அப்போது நிகழ்ந்த போரிலே அருச்சுனன் துரியோதனன் முதலியோரைப் புறமுதுகிட்டு ஒடச் செய்தான்.
பாண்டவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காடுகளில் இருந்து வாழ்ந்து அப்பால் ஓராண்டு மறைவாக மச்ச நாட்டு அரசனாகிய விராடனுடைய நகரத்தில் வெவ்வேறு கோலம் புனைந்து மறைந்து வாழ்ந்தார்கள்.
தருமன் புரோகிதராகவும் வீமன் சமையல்காரனாகவும் அருச்சுனன் பேடியாகவும் நகுலன் குதிரைத் தலைவனாகவும் சகாதேவன் பசுவைக் காப்பவனாகவும் திரெளபதி வண்ண மகளாகவும் மறைந்து விராடீனுடைய நகரில் இருந்தார்கள்.
அதற்குள் நாம் அவரைக் கண்டுபிடித்து விட்டால் மீண்டும் காட்டுக்கு அனுப்பிவிடலாம் என்று எண்ணிய துரியோதனன் வெவ்வேறு திசைகளில் நூற்றுக்கணக்கான ஒற்றர்களை ஏவினான்.
இல்லாவிடில் பசுக்கூட்டம் மீளாது என்று கர்ணன் சொன்னான் அவனுடைய யோசனையின்படியே திரிகர்த்தராயன் என்னும் மன்னனைத் துரியோதனன் படையுடன் அனுப்பினான்.
வில்லிபுத்துராழ்வார் தாம் இயற்றிய பாரதத்தில் திரிகர்த்தராயன் பசுமாடுகளைக் கவர்ந்து சேன்றான் என்பதைச் சொல்லும்போது தமிழ் மரபை இணைத்து அவன் வெட்சி மாலையைச் சூடினான் என்று சொல்கிறார்.
அரசனான திரிகர்த்தராயன் திசைகளெல்லாம் ஓசை எழும்படி முரசுகள் முழங்கின ஒர் அக்குரோணி படையுடன் அவன் சென்று பசுமாடுகளைத் துரியோதனன் சார்பிலே வளைத்து வந்தான்.
உடம்பிலே பட்ட புண்களோடு தன் சேனை நில்லா லாமல் முதுகு காட்டியபிறகு பொற்கழலை அணிந்த காலையுடைய திரிகர்த்தராயன் தான் கைப்பற்றிய பசு மாடுகளைக் கடத்திவிட்டு வயலில் விளைந்த கழுநீர்மாலையோடு கரந்தை மாலையையும் அணிந்த விராடன்மேல் கரிய மேகம் போல வில்லை வளைத்து அறுபது அம்புகளாகிய மழையைப் பொழிந்தான்.
அங்கே புரோகித உருவத்தில் இருந்த தருமபுத்திரன் அது கண்டு அருகில் சமையற் காரன் உருவில் நின்ற வீமனுக்குக் குறிப்பால் உணர்த்த அவன் போர் செய்யத் தொடங்கினான்.
தமிழ் இலக்கண மரபுப்படி இந்நாட்டில் நிகழ்ந்த பெரும்பாலான போர்களில் போர் நடப்பதற்கு முன் நிரையைக் கொள்வதும் மீட்பதும் நடந்தன என்று தெரியவருகிறது.
இவ்வாறு நாடு கொள்ளக் கருதி அரசன் போர் செய்யப் புறப்பட்டுச் செல்வதை வஞ்சி என்ற புறத்திணையில் அடக்கிப் பாடுவர் புலவர் இரு பெரு வேந்தருக்கும் இடையே உள்ள நாட்டின் மேல் ஆசையால் அங்கே வாழ்பவர்களுக்கு அச்சம் உண்டாக அந்நாட்டிடத்தே போய் ஒரு மன்னன் மற்றொரு மன்னனை வெல்லுதலைக் குறித்தது வஞ்சித் திணை.
எல்லாக் குடிமக்களையும் துன்பம் வராமல் பாதுகாப்பேன் என்பதைச் சுட்டுவதற்குக் குடை பிடிப்பது அரசர் வழக்கம் சூரியனை மறைக்கும் மேகம்போல அந்தக் குடை தோற்றினாலும் அது வெயிலை மறைப்பதற்காகக் கொண்டது அன்று வருந்திய குடிமக்களின் துன்பத்தைப் போக்கி அவர்களுக்கு நிழல் செய்வதற்காக எடுத்தது என்று கிள்ளிவளவனது குடையை வெள்ளைக்குடி நாகனர் என்ற புலவர் பாடுகிறார்.
சூரியனைத் தன்மேற்கொண்ட பக்கம் திரண்ட மேகம் மாகமாகிய உயர்ந்த வானத்தின் நடுவு நின்று அதன் வெயிலை மறைத்தாற்போலக் கண் ஒளியோடு மாறுபட விளங்குகின்ற வான முட்டிய பரந்த நினது வெண்கொற்றக்குடை வெயிலை மறைத்தற்குக் கொண்டதோ என்றால் அன்று வருத்தமுற்ற குடியை நிழல் செய்தல் காரணத்தால் கொள்ளப்பட்டது கூரிய வேலினையுடைய வளவனே குடையைப் புறப்படச் செய்தது போலவே வீர வாளையும் நல்ல நேரம் பார்த்து வெளியிலே அனுப்புகிறார்கள்.
அரசனுடைய நிலையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கிப் பகைவர்கள் அவன் காலில் வந்து விழுவார்கள் என்று வீரர் தம் மன்னனைப் பாராட்டிப் பேசுகிறார்கள்.
மிக்க ஆண்மையையுடைய வீரர்களுக்கு அரசன் அன்பு கொண்டு இவ்வாறு ஆதரவு செய்வதைப் பேராண் வஞ்சி என்ற துறையாக வைத்துப் பாடுவார்கள் கவிஞர்கள்.
பூசை செய்யும் நல்ல கோயில்களும் துறவிகள் இருக்கும் மடங்களும் இனிய மறையொலி பொருந்திய அந்தணர் வீடுகளும் புகுந்து நலிதலை விட்டுவிட்டு பகைவர்கள் தோற்று ஒடும்படி போர் செய்த வீரரின் செருவை வென்ற வில்லேந்திய தன் வீரர்களுக்குப் பல பரிசுகளை வழங்கி அருள் சுரந்தான் வேந்தன்.
எல்லாப் போர்களுக்கும் தானே முதல்வனாக உள்ள மாலையை அணிந்த வேந்தன் தந்த மோதிரத்தைப் பெற்று ஏனாதிப் பட்டமும் பெற்ற இந்தப் படைத் தலைவன் போருக்குப் பலத்தை உண்டாக்கும் குதிரை பூண்ட தேர் களையுடைய பல படைகளுக்கும் சமுத்திரம் பெற்ற கரையைப்போல் நின்று பாதுகாப்பவன் அல்லவா?
என்று தன் குடிப் பெருமையைச் சொல்லி வீறு பேசுகிறான் ஒரு வீரன் அவ்வாறு வழிவழியே வீரங்காட்டி வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு நல்ல வயல்களைப் பரிசாகத் தருவான் அரசன் பருவ காலத்தில் பெய்யும் மழையைப் போலப் பகைவருடைய அம்புகள் வீழ்ந்தாலும் வயலிலுள்ள கெண்டைகளைப்போல வேல்கள் பிறழ்ந்து ஒளிவிட்டாலும் பொன்னாலாகிய நெற்றிப் பட்டத்தையுடைய பெரிய யானைகளின் தந்தங்களின் நுனி குத்தினாலும் ஓடாமல் நின்று பொருது வெற்றிபெற்ற பெருமையையுடையவர்கள் வீரர்கள்.
அவர்கள் ஆழமான நீரையுடைய பொய்கையில் பிறழ்ந்த வாளை மீன் பெரிய வீடுகளில் நெல்லை வைத்திருக்கும் சேர்களுக்கு அடியில் புரளுவதற்குக் காரணமான வயல்களைப் பெறுவார்கள் அது பெரிய காரியமா?
நாட்டில் மறவேந்தர் புகழைப் பாடிக் காலம் கழிக்கும் புலவர்களுக்கும் பாட்டுப்பாடி யாவரையும் இன்புறுத்தும் பாணர்களுக்கும் இது அறுவடை நாள்.
அவர்கள் இன்ப வாழ்வு பெறும்போது அந்த வாழ்வு பின்னும் சுவையுடையதாகும்படி புலவர்கள் அவர்களைப் புகழ்கிறார்கள் பாணர்கள் இசை பாடி இன்புறுத்துகிறார்கள்.
வீரர்கள் பெற்ற வெற்றி அவர்களுக்குப் புகழை ஈந்தது அரசனுக்குப் புதிய நாட்டைத் தந்தது கலைஞர்களுக்கும் நல்ல வளத்தை உண்டாக்கியது.
அப்போது வீண் பெருமையினால் போரை நிறுத்தமாட்டேனென்று சொல்லி மேலும் பொருதால் அவனுடைய படை அழியும் காடு அழியும் பணிய வேண்டிய இடத்தில் பணிதலும் நிமிர வேண்டிய இடத்தில் நிமிர்தலும் நல்ல மன்னனுக்கு இலக்கணம்.
போர் தொடர்ந்து நடைபெற்றால் குடிமக்கள் வினே அழிந்தொழிவார்கள் என்ற உண்மையை முன்கூட்டியே தெளிந்து போர் தொடுத்த அரசனோடு சமாதானம் செய்துகொள்வதும் அரச நீதியில் ஒரு வகை பகையரசன் விரும்பும் திறையைக் கொடுத்து போர் மேலும் நடவாமல் சந்தி செய்துகொள்ளும் அரசன் தன் குடிமக்களிடம் உள்ள கருணையால் அப்படிச் செய்கிறான்.
அப்படியின்றி முரட்டுத் துணிவினால் வருகின்ற கேட்டை மதியாமல் போர் செய்கிறவன் தன் பெருமையையும் உயிரையும் இழந்து தன் நாட்டு மக்களைப் பெரிய அவல நிலையில் ஆழ்த்தி விடுகிறான் இவ்வாறு பகையரசன் திறை கொடுத்துச் சமாதானம் செய்துகொள்ள முந்தும்பொழுது போர் தொடுத்த மன்னன் இவனேப் பூண்டோடு ஒழித்துவிட்டுத்தான் திரும்புவேன் என்பது வீரமாகாது.
பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை என்ற சேர மன்னனை அரிசில்கிழார் என்னும் புலவர் பத்துப் பாடல்கள் பாடிப் புகழ்ந்திருக்கிறார் பதிற்றுப்பத்தில் அப் பாடல்கள் உள்ளன.
சிறப்புடை அரசியலாவன மடிந்த உள்ளத்தோனையும் மகப் பெறாதோனையும் மயிர்குலைந் தோனையும் அடிபிறக்கிட்டோனையும் பெண்பெயரோனையும் படை யிழந்தோனையும் ஒத்த படையெடாதோனையும் பிறவும் இத்தன்மை உடையோரையும் கொல்லாது விடுதலும் கூறிப் பொருதலும் முதலியனவாம் என்று சிறப்பான வீரத்துக்குரிய இலக்கணத்தை நச்சினார்க்கினியர் தொல்காப்பியப் பொருளதிகார உரையில் எழுதுகிறார்.
பகைவரிடம் மிடுக்குடன் போர் செய்தல் பெரிய வீரம் ஆனால் பகைவனுக்கு ஒரு சோர்வு வந்தால் அப்போது கருணையோடு உதவுதல் அந்த வீரத்தின் கூர்மையான பகுதி என்பது இதன் பொருள்.
தன் வீரம் தோற்றப் போர் செய்வது பேராண்மை ஆனால் பகைவன் சோரும்போது அவனைக் கொல்லாது விடுதல் அந்தப் பேராண்மையிலும் சிறப்பான வீரம் என்பது கருத்து.
நீஆள்வதற்கு இப்போது ஒன்றும் இல்லை உனக்கு அமைந்திருந்த பலம் எல்லாம் காற்றிலே குலைந்துபோன பூளைப் பூப்போல ஆயின இதை நீயே பார்த்தாய்.
இன்று போய் இளைப்பாறி மறுபடியும் போர் செய்ய வேண்டுமென்று எண்ணினையாயின் நாளைக்கு வா என்று சொன்னானாம் இதனைக் கம்பன் பாடுகிறான் இப்போதைக்கு உயிர்ப் பிச்சை கொடுத்தலின் வள்ளல் என்றான்.
அஃதாவது இலங்கையர் வேந்தன் போரிடைத் தன் தானை முழுதும் படத் தமியனாய் அகப்பட்டானது நிலைமை நோக்கி அயோத்தியர் இறை மேற்செல்லாது இன்று போய் நாளை நின் தானையோடு வா என விட்டால் போல்வது என்று அவர் எழுதுகிறார் புறமுதுகிட்டார்மேல் படைக்கல்ம் போக்குதல் வீரம் அன்று என்பதை உணர்த்தும் நிகழ்ச்சி ஒன்றும் இராமாயணத்தில் வருகிறது.
அணிந்த பூணானது வேலைப்பாட்டோடு விளங்கும் மார்பையுடைய விபீடணா இறந்து போயும் உலகத்தில் நிற்கின்ற விளங்கும் புகழைப் பெறமாட்டாமல் உண்ணும் தொழிலையே விரும்பி ஏற்று பகைவர் பரிகாசத்தால் நகைக்கும் சிரிப்பு என் புகழை அழிக்க போரில் புறம் கொடுத்தவரைப் போலத் தோற்றுகின்ற வீரரைக் கொன்று அதனல் பெற்ற வெற்றி வீணாகும் என்றான்.
இதனை அறிந்த சேரன் தமிழ்நாட்டிலிருந்து உணவுக்குரிய தானியங்களை மிகுதியாக அனுப்பிப் பாரதப் போர் புரிந்த படைவீரர்களுக்கு உணவு அளிக்கச் செய்தானாம்.
இவ்வாறு பெருஞ்சோறு ஒரு பெரிய போரில் அளித்த பெருமையால் அந்தச் சேர மன்னனுக்குப் பெருஞ்சோற்று உதியஞ் சேரலாதன் என்ற பெயர் வழங்கலாயிற்று.
முரஞ்சியூர் முடிநாக ராயர் என்ற புலவர் அந்த அரசனைப் பாராட்டிப் பாடும்போது இந்த நிகழ்ச்சியைச் சொல்கிறார் அசைகின்ற பிடரி மயிரையுடைய குதிரைகளைப் பெற்ற பஞ்ச பாண்டவரோடு பகைத்து நிலத்தைக் கைப்பற்றிய பொன் தும்பைப்பூவை யணிந்த நூற்றுவராகிய கெளரவர்கள் போர்க்களத்தில் போர் செய்து அழிய அந்தப் போரில் பெருஞ்சோறாகிய மிக்க உணவை எல்லையில்லாமல் அளித்தவனே என்று பாடுகிறார்.
இந்தப் புறநானூற்றுப் பாடலுக்கு உரை எழுதிய பழைய உரையாசிரியர் அப்படித்தான் கொண்டார் இதனே பெருஞ் சோறாகிய மிக்க உணவை இரு படைக்கும் வரையாது வழங்கினோய் என்று எழுதியிருக்கும் உரையினால் உணரலாம்.
நம் நாட்டவருக்காக நாம் சேமிக்க வேண்டிய உணவுப் பொருள் இது என்று எண்ணிச் சேர்த்து வைக்காமல் கருணையினால் இந்தச் சேரன் உணவுப் பண்டங்களை அனுப்பினான்.
பாவம் முரட்டுப் பிடிவாதத்தால் தன் நாட்டைப் பாழாகும்படி செய்துவிட்டான் அந்த அறிவிலி என்று பகையரசனையும் அவன் நாட்டையும் எண்ணி இரங்குகிறார்கள்.
பகைவருடைய நாட்டைக் கைப்பற்றும் நோக்கத்தோடு சென்று படையெடுப்பதை வஞ்சித்திணை என்னும் புறப்பொருள் திணைக்குள் அடக்கிப் பாடுவார்கள் அவ்வாறு படையெடுத்துச் செல்லும் அரசன் வஞ்சிமாலை அணிந்து செல்வான்.
வேகின்ற கோபத்தையுடைய பகையரசன் வந்து தன் எல்லையில் பாளையம் கொள்ள அரசன் காஞ்சிப் பூவை அணிந்து காவல் செய்ய வேண்டிய இடங்களைக் காப்பதைக் கருதுவது காஞ்சித்திணை.
நாட்டுக்குள்ளே புகுந்த பின்னர்ப் பகைவர்களைப் பொருது ஒட்டுவதைவிட எல்லையில் நின்றபடியே அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்திப் பொருவதே சிறந்தது அல்லவா?
இப்படி ஓர் ஆபத்து வரும்போது புதிய ஆயுதங்களைச் செய்யத் தொடங்குவதோ பிறரிடம் வாங்குவதோ எளிய காரியம் அன்று என்பதை அவன் அறிவான்.
ஆகவே வருமுன் காக்கும் அறிஞர்களின் அறிவுரையைக் கேட்டு எத்தகைய ஆயுதங்கள் வேண்டியிருக்கும் என்பதை முன்கூட்டியே தெரிந்துகொண்டு அவற்றைத் தொகுத்து வைத்துள்ளான் அரசன்.
இந்த வழக்கத்தைச் சிலப்பதிகாரத்தில் ஓர் இடத்தில் இளங்கோவடிகள் குறிக்கிறார் கோவலன் திருமணம் ஆனவுடன் தனியே ஒரு மாளிகையில் கண்ணகியுடன் இல்வாழ்வு நடத்தப் புகுகிறான்.
சிவபெருமான் தான் முடித்த பிறையை உன் நெற்றியாகும்படி வழங்கட்டும் மன்மதன் தன் கரும்புவில்லே உன் புருவமாகும்படி தரட்டும் இந்திரன் தன் வச்சிரத்தை மின் இடையாக என்று அளிக்கட்டும் என்றும் பிறவாறும் சொல்கிறான் காமன் கரும் புருவமாகக் கரும்பைத் தரட்டும் என்று சொல்கிறான் அதற்கு ஒரு காரணத்தைக் கூறுகிறான் காமனுக்குப் பெண்களை படை.
போர் செய்யும் வீரர்களுக்கு அரசன் படை வழங்கும் வழக்கம் உண்டாதலால் உருவிலாளனாகிய காமன் தன் பெரிய கரும்புவில்லை இரண்டு கரும் புருவமாக அமைத்து உனக்குத் தரட்டும் என்று அவன் கூறுகிறான்.
அரசன் தன் வாளைச் சிறப்புடன் ஏந்திச் செல்லும்படி முன்னே விடுக்கிறான் அரசனுடைய பிரதிநிதியாகப் போர் தொடங்கியதற்கு அறிகுறியென்று யாவரும் கண்டு ஊக்கம் கொள்ள அவ்வாள் இன்னியம் இயங்க முன்னே செல்கிறது.
இன்று கதிரவன் மறைவதற்குமுன் என் பகைவனை வென்று போர்க்களத்தைக் கைப்பற்றிக் கொள்ளாமற் போனால் என் பகைவருக்கு முன் நின்று இச்சகம் பேசிப் பணிந்து நிற்பேணாகுக என்று வஞ்சினம் கூறுகிறான் தன்னுடைய குலத்துக்குரிய பூவையும் பொன்னாலாகிய காஞ்சிப் பூவையும் படைத் தலைவர்களுக்கு அளித்து அணிந்து கொள்ளச் செய்கிறான்.
அக்கிரமமாக நாடாசையினால் பகைவன் எங்கள் காட்டின்மேல் படையெடுத்து வந்திருக்கிறான் அவனை எதிர்த்து விரட்டி அடிக்கவே இந்தப் போரை மேற்கொண்டிருக்கிறோம் என்று அந்த வீரர்கள் சொல்ல வேண்டியதை அவர்கள் அணிந்த காஞ்சிப் பூப் புலுப்படுத்துகிறது.
இதோ படை முரசு முழங்கவும் ஊது கொம்புகள் ஊதவும் துடி ஒலிக்கவும் வீரர்கள் மிடுக்குச் சொற்களைச் சொல்லவும் நடைபோட்டுச் செல்கிறது.
இவனுக்குச் சமானமான வீரன் யாரும் இல்லை என்று பெயர் பெற்றவனுடைய தலையை பகைவன் கொண்டு போகாமல் இங்கே துணிந்து எடுத்து வந்த வீரனுக்கு எவ்வளவு கொடுத்தாலும் தகும் என்று வீரர்கள் பேசிக் கொள்கிறார்கள்.
தன் கணவன் பெற்ற வீர சொர்க்கத்தில் அவனைத் தனியே வாழும்படி செய்ய மன மின்றி அவளும்போய்விட்டாள் அவள் உயிர் பிரிந்த அற்புதத்தைப் பின்வரும் பாட்டுச் சொல்கிறது கொல்லுதலே நிறுத்தாத யமன் கொடியவன் இங்கே நடந்ததைப் பார்த்தால் இது தெரியவில்லையா?
தன் கணவனைப் பிரிந்து வாழ விரும்பாத இந்த மங்கை அவன் தலையைச் சிறிதும் இமைக்காமல் உற்று நோக்கினாள் தன் மார்போடு வைத்து அணைத்தாள் அவள் முகம் ஒளி விட்டது அதனோடு சேர்த்து முத்தமிட்டாள் சிறிதே வருந்தினாள் அவ்வளவுதான் அவள் உயிர் மேலே போய் விட்டது என்று இந்தக் காட்சியைக் கண்டவர்கள் வியப்படை கிறாரர்கள் இவ்வாறு தலைசிறந்த வீரன் ஒருவன் தன்னால் இயன்ற அளவு பலர் உயிரைப் பலி வாங்கிவிட்டுத் தன் உயிரை விட்டதனால் அரசன் தளர்ச்சி அடையவில்லை.
போரில்தான் பேய்களுக்கு உணவு கிடைக்க வேண்டும் என்பது ஒரு சாபமாம் ஆகையால் எங்கேயாவது போர் வராதா என்று வயிறு ஒட்டிக் கிடக்கும் பேய்கள் காத்துக் கிடக்குமாம்.
எவ்வளவு உயர்ந்த பண்புடையவன் உயர்ந்த பெரியவர்களுக்கு நடுவே இரும்புத் தூணைப்போலத் துளங்காமல் இருக்கும் விறல் வீரனாயிற்றே இனி இவனை எங்கே காணப்போகிறோம்?