T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/14997
Karar No: 2025/2212
Karar Tarihi: 03.03.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.07.2018 tarihinden itibaren Türkiye'de Göçmen Sağlığı Hizmetlerinin Desteklenmesi Projesi kapsamında davalı bünyesinde hasta yönlendirme personeli olarak çalıştığını, 26.01.2023 tarihinde iş sözleşmesinin "ticari şirketinin olması ve projedeki görevine benzer bir iş yaparak ek gelir elde etmesi sebebiyle sözleşmeye aykırı hareket etmesi" şeklindeki gerekçeyle feshedilip işten çıkış kodunun (46) "İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması" olarak bildirildiğini, fesih sebebi ile bildirilen işten çıkış kodunun birbiri ile uyumlu olmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedilmesinde ahlaka aykırı hiçbir neden bulunmadığını, yalnızca kendisine ait bir şirket kurması nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, işten çıkış kodunun (46) olarak işlenmesinin ilerleyen süreçte ihtiyaç duyulması hâlinde işsizlik ödeneği almasına kesin bir engel teşkil edeceğini, başka bir işyerinde çalışmak istemesi hâlinde işverenin gözünde kendisini çok kötü bir pozisyona sokacağını, müvekkilinin iş hayatı ve kariyeri açısından geri dönüşü olmayan zararlara sebep olacağını belirterek müvekkilinin işten çıkış kodu değiştirilerek öncelikle 5 numaralı işten çıkış kodunun, Mahkeme aksi kanaatte ise 15 numaralı işten çıkış kodunun, bu taleplerin kabul edilmemesi hâlinde 22 numaralı işten çıkış kodunun işlenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Uyuşmazlık, Sosyal Güvenlik Kurumu işten ayrılış bildirgesinde yer alan işten çıkış kodunun düzeltilmesi gerektiğinin tespitine ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Eldeki dava tespit davası olup tespit davalarının niteliği dikkate alındığında bu davalarda verilecek kararların icrai nitelikte olamayacağı muhakkaktır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda hüküm kurulurken "çıkış kodunun düzeltilmesi" yönünde bir karar verilemeyeceği, kodun "düzeltilmesi gerektiğinin tespiti" ile yetinilmesi gerektiği gözden kaçırılarak hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.