T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/14693
Karar No: 2025/76
Karar Tarihi: 08.01.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, davalı Bakanlık bünyesine geçtiği tarihten sonra müvekkilinin ücretinin asgari ücretin %30 fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı Kurum tarafından geçiş sonrası müvekkilinin ücretinin, 01 Ocak 2019 tarihinden 01 Kasım 2020 tarihine kadar toplam 22 ay asgari ücretin %30 fazlası olarak ödenmediğini, davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ücret farkı alacağının dava tarihinden itibaren geçerli en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ücret alacağının hesaplanmasında davacının talebinin aşılıp aşılmadığına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.