T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/15178
Karar No: 2025/2608
Karar Tarihi: 13.03.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı Hastanede temizlik personeli olarak 14.02.2012-11.08.2022 tarihleri arasında çalıştığını, her ne kadar hakkında cinsel taciz suçlaması nedeniyle dava açılmış ve mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de müşteki tarafça şikâyetten vazgeçilmesi nedeniyle düşme kararı verildiğini, müvekkilinin işten çıkartılmasını gerektiren haklı ve/veya geçerli gerekçe olmaması nedeniyle açılan işe iade davasında, "Feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine" dair karar verildiğini ve istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davalı hastanenin müvekkilinin işten çıkış kodunu Disiplin Kurulu Kararı ile Feshe ilişkin kod (26) olarak gösterildiğini, müvekkilinin bu kodun belirtilmesi sebebiyle başka bir iş bulamadığını ve ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumundan (SGK) işsizlik ödemesi de alamadığını ileri sürerek işten ayrılış kodunun (04) olarak değiştirilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Uyuşmazlık, SGK'ya bildirilen işten ayrılış kodunun hatalı olduğunun ve (04) olarak değiştirilmesi gerektiğinin tespitine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin dava dışı kadın hastaya cinsel tacizde bulunduğu ve eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gerekçesiyle hakkında açılan kamu davasında alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü verildiği ve davalı tarafça eylemine uygun çıkış kodu ile bildirim yapıldığı anlaşılmakta ise de kesin delil niteliğindeki işe iade kararında; feshin haklı değil geçerli sebebe dayandığının kabul edilmesi ve kararın bu hâliyle kesinleşmesi karşında davanın bu gerekçeyle kabulüne karar verilmesi sonucu itibarıyla yerindedir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yukarıdaki paragrafta açıklanan nedenlere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.