T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/11881
Karar No: 2025/112
Karar Tarihi: 08.01.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketlerin Rusya’da bulunan .... şantiyelerinde iş makinesi operatörü olarak 2013-2014 yılları arasında çalıştığını, aylık 1.800,00 USD ücret aldığını, iş sözleşmesinin işverenlerce haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ücretinin 200,00-300,00 USD’sinin avans olarak elden kalanının bankadan ödendiğini, işe girişte kendilerine imzalatılan taahhütname gereği iki ücretinin içeride olduğunu, bu nedenle aylık ücretinin bir kısmının kesildiğini, müvekkilinin her gün asgari 14 saat çalıştığını, pazar günleri ve dinî-millî bayram günlerinde de çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde sadece Kurban bayramında 1 gün, Ramazan bayramında 1 gün izin kullandığını, müvekkiline günde 3 öğün yemek ve barınma sağlandığını, ödenek ve prim adı altında da yapılan ödemelerin de bulunduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı def'i, davanın süresinde açılıp açılmadığı noktalarında toplanmaktadır.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Maddi hukukun bir müessesesi olan zamanaşımı, hukuki işlem ve ilişkinin esasına uygulanan hukuka tâbidir (Vahit Doğan, Milletlerarası Özel Hukuk, Ankara, 2022, s.315; Gülin Güngör, Türk Milletlerarası Özel Hukuku, Ankara, 2021, s.127). Buna göre Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun bu konudaki hükümlerinin uyuşmazlıkta uygulanması, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 2 ve 8. maddelerinin bir gereğidir.
Dairemizce daha önce bazı kararlarda, Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için mahkemeye başvurma sürelerinin düzenlendiği 392. maddesinde sözü edilen sürelerin, hak düşürücü süre olduğu belirtilmişse de yeniden yapılan değerlendirmede; bu sürelerin zamanaşımı süresi niteliğinde olduğu sonucuna varılmıştır.
Somut olayda dava tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolduğu ve davalı tarafça da usulüne uygun şekilde zamanaşımı def'inde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297/2 hükmüne göre hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm yerinde "Davanın Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 392’nci maddesine göre dava tarihi itibarıyla bireysel iş uyuşmazlığının çözümü için Mahkemeye başvurma süresinin dolması nedeniyle ... " şeklinde gerekçeye dair açıklama yazılması hatalıdır.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.