T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/1770
Karar No: 2025/2404
Karar Tarihi: 06.03.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı davalıdan hizmet alım ihalesiyle iş alan alt işveren işçisi kaloriferci olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 02.04.2018 tarihinden itibaren davacının ücretinde ve yemek ücretinde rızasına aykırı şekilde indirim yapıldığını ve eksik ödendiğini, davacının geçiş öncesi ve geçiş aşamasında asgari ücretin %35 fazlası ölçütüne göre ücret almakta iken 01.01.2019 tarihinden itibaren işçiye sadece %4 oranında zam yapıldığını, alt işveren işçilerinin davalı İdareye nakledilmeleri işlemi işyeri devri niteliğinde olup işverenin değişmiş olmasının iş sözleşmesinin mahiyetini ve devamlılığını etkilemeyeceğini, işçilerin devirden önce gerçekleşmiş olan haklarının ve çalışma şartlarının güvence altına alınması gerektiğini, davalı İdare 2019 yılından itibaren davacının ücretini asgari ücretin %35 fazlası üzerinden belirlemediğinden davacının ücreti ve yemek ücreti alacaklarının eksik ödendiğini belirterek fark ücret ve fark yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yemek ücreti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.