T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/2535
Karar No: 2025/3211
Karar Tarihi: 08.04.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... nezdinde toplu taşıma araçlarında ihale alıcısı alt işverenlerin işçisi olarak çalıştırıldığını, davalı Belediyenin kadrolu işçileri ile alt işveren Şirket işçilerinin aynı organizasyonlarda ve aynı çalışma koşullarına tâbi olmasına rağmen davacının alt işveren Şirket işcisi olarak gösterildiğini, davalı ... ile alt işveren Şirketler arasındaki hizmet alımına dayalı ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu ileri sürerek davacının davalı Belediyenin işçisi olduğunun tespiti ile yıllık ücretli izin alacağı, ücret farkı alacağı, ilave tediye alacağı, bilet prim alacağı, ikramiye alacağı, fazla çalışma alacağı, fark yol parası alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden hangi tarih itibarıyla yararlanabileceği,
fark ilave tediye alacağı hesabına esas ücretin doğru belirlenmesi ile yıllık ücretli izin alacağına ilişkindir.
1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Dairece hükmün bozulmasından sonra davacı tarafından davalı aleyhine açılan Kayseri 4. İş Mahkemesinin 2019/503 Esas sayılı dosyasında yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alındığı, davalı Belediyenin istinaf başvurusunun Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2021/2992 Esas, 2023/705 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafça temyiz başvurusunda, kesin hüküm itirazında bulunulmuştur.
6100 sayılı Kanun'un 114/1-(ı) hükmünde aynı davanın daha önceden açılıp hâlen görülmekte olmaması ve aynı fıkranın (i) bendinde ise aynı davanın daha önceden açılıp kesin hükme bağlanmamış olması dava şartları arasında sayılmıştır. Dava şartlarının yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınacağı da nazara alındığında Mahkemece davalının bildirdiği dava dosyası getirtilip incelendikten sonra yıllık ücretli izin alacağına yönelik bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3. Diğer taraftan ilave tediye alacağı hesabında bilinmeyen dönem ücreti tespit edilirken, asgari ücrete oranlama yapılmak suretiyle hesaplama yapılması doğru olmamıştır. Yapılması gereken iş; ilave tediye alacağının ilişkin olduğu ve davacı ücretinin bilinemediği döneme ilişkin ücret bordrolarının celbedilmesi ve bordrolarda yazılı ücrete göre yeniden hesaplama yapılmasıdır. Davacının 2014 yılı öncesine ilişkin ücretinin yazılı şekilde tespit edilmesi usul ve kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.