T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/1062
Karar No: 2025/1689
Karar Tarihi: 17.02.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ihale alan firma işçisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, davacının davalının asıl işçisi konumunda olduğunun Eskişehir 2. İş Mahkemesinin 2015/205 Esas sayılı kararı ile kabul edilerek 19.06.2015 tarihine kadar ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alındığını, davacının 18.01.2016 tarihinden itibaren Türkiye Maden İşçileri Sendikasına üye olduğunu ileri sürerek 02.12.2016-31.12.2018 dönemi için ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel talil ücreti, yıllık izin ücreti farkı, sendikal haklar ücreti (ek ödeme-denge ödeneği, kira/aydınlatma yardımı, üretim primi, iş riski primi, vardiya zammı için, giyim yardımı, vasıta yardımı, sosyal yardım, ikramiye yardımı) alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hüküm altına alınan alacakların hesaplanmasına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.