T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/14769
Karar No: 2025/395
Karar Tarihi: 14.01.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.08.1997 tarihinden itibaren davalı Şirket bünyesinde satış sorumlusu olarak çalıştığını, 31.07.2006 tarihinden itibaren mesul müdürlük görevini de yürüttüğünü, dinî bayramların ilk günleri dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, cadde mağazalarında 09.00-20.30 saatleri arasında hafta içi 6 gün, .... mağazalarında 10.00-22.00 saatleri arası, cuma ve cumartesi günleri ise 10.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 21.08.2014 tarihinde davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, son 1,5 yıllık çalışmasına ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki hak ve alacaklarının ödenmediğini, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, mesul müdürlük görevini de yaptığı hâlde bu göreve ilişkin ücretlerinin de verilmediğini, aylık ücretine ilaveten prim ödendiğini, yol ve yemek yardımı yapıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ödenmeyen ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, prim ödeme sisteminin hesaplamaya esas unsurlarının belirlenmesi ile davacının tazminata esas ücretinin tespiti ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.