T.C. Yargıtay Başkanlığı - 9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2025/166
Karar No: 2025/699
Karar Tarihi: 20.01.2025

Dava Konusu:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafça söz konusu oran dikkate alınmaksızın eksik ödeme yapıldığını, daha öncesinde ücret farkı alacağına ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesinin 2019/1067 Esas sayılı dosyası ile 2019 yılı Ocak-Eylül ayları arasındaki fark alacağın kabulüne karar verildiğini, eksik ödemelerin hâlen devam ettiğini ileri sürerek 2019 yılı Ekim ayı ile 2020 yılı Kasım ayları arasındaki 13 aylık ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay Kararı:
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret farkı alacağının hesap dönemine ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.