Language: Persian
تاریخ مفهومی انتزاعی است که حداقل دو معنا از آن مستفاد می‌گردد گاه ناظر به وقایع گذشته و گاه معطوف به مطالعه و بررسی وقایع است؛ بنابراین هم به علم تاریخ و هم به موضوع آن تاریخ گفته می‌شود برای تفکیک این دو مقوله اصطلاحاً تاریخ را تاریخ  و علم تاریخ را تاریخ  می‌نامندموضوع علم تاریخ عبارت است از «مجموعهٔ پدیده‌ها و واقعه‌ها و روابط و فعل و انفعالات و زاد و مرگ حوادث و تکوین طبقات و طلوع و رشد و افول تمدنها و جامعه‌ها و مجموعهٔ همه رویدادها و پدیده‌های ویژهٔ انسان در رابطه‌اش با «طبیعت» و در رابطه‌اش با «دیگری» در زمان «گذشته» از بی‌نهایت دور تا حال»منظور از تاریخ  مجموعهٔ حوادث فرهنگی طبیعی اجتماعی اقتصادی و سیاسی و رویدادهایی است که در گذشته و در زمان و مکان زندگی انسان‌ها و در رابطه با آن‌ها رخ داده است این رویدادها شامل اموری می‌شود از قبیل کردارها و دستاوردهای مادی و معنوی بشر و هرآنچه که گفته اندیشیده و عمل کرده است تاریخ  معرفتی ناظر به وقایع جزئی و درک پدیده‌های ذکرشده است که در ذهن تاریخ‌نگار شکل می‌گیرد و از نوع معرفت درجه یک است به عبارت دیگر رویداد تاریخ موقعیتی هستی‌شناختی دارد و تأویل و فهم از رویداد علم تاریخ دارای موقعیتی شناخت‌شناختی است ویلیام هنری والش تاریخ  را بازگو کردن کلیهٔ اعمال گذشتهٔ انسان می‌داند به‌گونه‌ای که نه‌تنها در جریان وقایع قرار می‌گیریم بلکه علت وقوع آن حوادث را نیز بازمی‌شناسیم به عبارت دیگر هدف تاریخ علاوه بر اینکه معرفت به افراد انسان است