Language: Persian
سطح دیدنی خورشید یا شیدسپهر لایه‌ای است که در زیر آن خورشید در برابر نور دیدنی کدر می‌شود بالای شیدسپهر نور سفید خورشید است که آزادانه در فضا تابیده می‌شود و همهٔ انرژی اش را از خورشید بیرون می‌برد تغییر اندازهٔ کدری خورشید به کاهش مقدار یون‌های h− بستگی دارد چون این یون است که نور مرئی را به آسانی جذب می‌کند در مقابل نوری که ما می‌بینیم در اثر واکنش الکترون‌ها با اتم هیدروژن برای تولید یون h− تولید شده‌است شیدسپهر ده‌ها تا صدها کیلومتر ضخامت دارد و گاهی کدری آن اندکی از هوای زمین هم کمتر می‌شود چون بخش بالایی شیدسپهر از بخش‌های پایینی خنک تر است در یک تصویر خورشید می‌بینیم که مرکز خورشید روشن‌تر از لبه‌های آن است به این پدیده تیرگی مرکز-لبه می‌گویند نور سفید خورشید یک ناحیهٔ طیفی مربوط به جسم سیاه دارد که نشان می‌دهد دمای آن نزدیک به  کلوین است و البته همراه با آن خط‌های جذبی اتمی پراکنده دارد که به لایه‌های نازک روی شیدسپهر مربوط است چگالی ذره‌ها در شیدسپهر نزدیک به  m− است این مقدار ٫٪ شمار ذره‌ها در یکای حجم جو زمین در تراز دریاها است ذره‌های شیدسپهر را الکترون‌ها و پروتون‌ها تشکیل می‌دهد که میانگین ذره‌های هوا  برابر از آن سنگین تر استدر آغاز طیف‌سنجی شیدسپهر خط‌های جذبی پیدا شده بود که با هیچ‌یک از عنصرهای شیمیایی شناخته شده همخوانی نداشت در  نورمن لاکیر حدس زد که این خط‌های جذبی مربوط به یک عنصر تازه‌است او این عنصر تازه را هلیم نامید این نام یادآور خورشیدخدای یونان هلیوس بود