Liksyon 7 para sa ika-12 ng Pebrero, 2022
Mula sa Hebreo 5:11 hanggang sa Hebreo 6:20, itinigil ni Pablo ang kanyang talumpati tungkol sa pagkasaserdote ni Jesus upang pasiglahin ang kanyang mga tagapakinig. Ipinaliwanag niya sa kanila kung bakit hindi sila handang unawain ng lubusan ang kanyang pangangatwiran. Sinisi nya rin sila at hinikayat. Hinikayat tayong iwasan ang pagiging tamad, at kumapit sa "ankla ng kaluluwa" (Heb. 6:19), si Jesus. Paglingon: Pagtikim sa mabuti (6:4-5) Pagbagsak sa kasalanan (6:6) Walang balikan (10:26-29) Pagtayo sa kasalukuyan: Gawain ng pag-ibig (6:9-12) Angkla ng kaluluwa (6:13-20)
"[...] Sapagka't tungkol sa mga minsang naliwanagan at nakalasap ng kaloob ng kalangitan, at mga nakabahagi ng Espiritu Santo, At nakalasap ng mabuting salita ng Dios, at ng mga kapangyarihan ng panahong darating," (Heb 6:4-5) Alin ang naging karanasan ng mga tagapakinig ni Pablo (at natin)? Naliwanagan Nabago sila at napalaya mula sa kasalanan. Lumakas sila palayo sa kadiliman (Efe. 5:8) Natikman ang makalangit na kaloob Natikman nila ang kaloob ng biyaya ng Dios (Eph. 2:8) Mga kasalo ng Banal na Espiritu Natikman ang mabuting salita ng Dios Natikman ang kapangyarihan ng panahong darating Tinanggap nila ang Banal na Espiritu at nagabayan Niya sila (Rom. 8:5) Natikman nila ang salita ng Dios sa pamamagitan ng Kasulatan at ng Salita (Jn. 1:14) Natikman nila ang una nang inihanda ng Dios: ang pagkabuhay na mag-uli (Col. 2:12), ang pagkukumpuni (Rom. 12:2), ang buhay na walanghanggan (Jn. 5:24)
Ipinako ng mga pinunong Judio si Jesus dahil isinapanganib Niya ang kanilang kapangyarihan. Kung tinanggap natin si Jesus bilang Tagapagligtas ngunit tinanggihan Sya bilang tanging paraan ng kaligtasan, ating "pinapako Siyang muli" at "inilalagay Siya sa hayagang kahihiyan." Tayo ay maghihimok na matanghal sa pamamagitan ng ating lakas. Ang pananaw na ito ay salungat sa mga turo ni Jesus. Hinihimok Niya tayong maipako; ito ay, mamatay Sa ating sarili at dalhin natin ang Kaniyang pagkadusta kasama Niya (Mt. 16:24; Heb. 13:13). Hindi tayo "mapapanibago sa pagsisis" kung hindi tayo sasang-ayon na "Siya'y kinakailangang dumakila, nguni't ako'y kinakailangang bumaba." (Juan 3:30)
"Sapagka't kung ating sinasadya ang pagkakasala pagkatapos na ating matanggap ang pagkakilala sa katotohanan, ay wala nang haing natitira pa tungkol sa mga kasalanan," (Hebreo 10:26) Bahagyang sinipi ni Pablo ang Bilang 15:30-31, tungkol sa taong gumagawa ng anumang "pagmamataas." Malinaw na hindi niya tinutukoy ang mga kasalanang hindi sinasadya o dahil lamang sa kahinaan sa natatanging tukso (1Jn. 2:1), ngunit isang mas seryoso. Tinutukoy ni Pablo ang "kasalanang ikamamatay" (1Jn. 5:16), na ipinaliwanag sa sumusunod (Heb. 10:29): Pagyurak sa Anak ng Dios. Pagtanggi kay Jesus bilang kanilang Panginoon, paglagay sa sarili bilang panginoon na kapalit Niya Umaring di banal sa dugo ng tipan na nagpabanal sa kaniya. Pagtanggi sa sakripisyo ni Jesus umalipusta sa Espiritu ng biyaya. Pagkakasala laban sa Banal na Espiritu (Mr. 3:29)
Matapos ang mabagsik na mensahe, siniguro ni Pablo sa kanyang mga tagapakinig na wala sa kanila ang nagkasala sa Banal na Espiritu ngunit nanghahawak kay Jesus bilang kanilang Tagapagligtas 6:10) Matapos ang mabagsik na mensahe, siniguro ni Pablo sa kanyang mga tagapakinig na wala sa kanila ang nagkasala sa Banal na Espiritu ngunit nanghahawak kay Jesus bilang kanilang Tagapagligtas (Heb. 6:9). Pinatunayan niya ito sa pag-alala sa mga gawa ng pag-ibig na ginawa nila para kay Kristo. Iyon ay hindi isahang kilos, ngunit pamumuhay. Kinikilala, sinasang-ayunan, at pinupuri ng Dios ang ganitong uri ng paggawa (Apoc. 2:2-3, 19). Ang pag-asa ay hindi napapanatiling buhay sa pananampalatayang nasa isip lamang, kundi ng pananampalatayang ipinapahayag sa mga gawa ng pag-ibig.
"Na ating inaring tulad sa sinepete ng kaluluwa, isang pagasa na matibay at matatag at pumapasok sa nasa loob ng tabing," (Hebreo 6:19) Tinapos ni Pablo ang kanyang panawagan sa pagbanggit ng kasiguruhan ng ating kaligtasan. Gaya ito ng matibay na angklang nakapirmi kasama ng "dalawang bagay na di mababago, na diya'y di maaaring ang Dios ay magbulaan" (Heb. 6:18): Kanyang pangako ng Tagapagligtas, at ang panata na sumusuporta sa pangakong iyon (Gn. 22:16-17; Aw. 89:35-36). Lahat ay tumuturo kay Jesus. Matapos na si Jesus ay umakyat, pumasok Siiya "sa likod ng tabing" at umupo sa kanang kamay ng Dios bilang ating tagapagpauna (Rom. 8:34; Heb. 6:20). Siguradong Siya ang ating "angkla ng kaluluwa," at ang kasiguruhan ng mga pangakong darating.
E. G. W. (The Upward Look, January 5) "Sinabihan tayo ni Jesu ng panganib at nagbabala sa atin laban sa tusong kaaway. Palagi Niyang inuulit sa atin ang tungkulin na laging magbantay at manalangin, baka pumasok tayo sa tukso. Maniwala kay Jesus, magtiwala kay Jesus sa pamumuhay, patuloy na pananampalataya, at umasang walang pag-aalinlangan kay Jesus na iingatan at ililigtas ka. Isang makapangyarihang makaliligtas ang may hawak sa iyo, at habang nagpapasakop ka sa Kanyang pangunguna, upang matututoto sa Kanya, magtiwala sa Kanya, iingatan ka Niyang huwag mahulog. At, kung makibahagi ang Dios sa pag-iingat sa iyo, Siya ay siguradong tanggulan."