PAGTUTURO SA MGA ALAGAD: UNANG BAHAGI Aralin 7 para sa Agosto 17, 2024 A MGA TURO SA DALAWANG YUGTO: ❖ PANGUNAHING TAGUBILIN. Marcos 8:22-30. - Sa unang yugto, ang tao ay nakakakita ng malabo. Sa ikalawang yugto, sa wakas ay nakikita nang malinaw. - Ang himalang ito ay nagsisilbing talinghaga ng paraan kung saan tuturuan ni Jesus ang kanyang mga alagad, na inihahanda silang maunawaan sa pinakamalinaw ang katotohanan ng Kanyang misyon ng pagliligtas. - Sa unang yugto, ang mga alagad ay may konklusyon na na si Jesus ang Kristo. Upang matiyak ang katotohanang ito sa kanilang isipan, pinangunahan sila ni Jesus na ipahayag ito sa pamamagitan ng pagtatanong sa kanila ng isang hindi direkta at isang direktang tanong (Marcos 8:27-29). - Ngunit dapat silang manatiling tahimik tungkol sa pahayag na ito, dahil hindi pa nila naiintindihan ang buong implikasyon nito (Marcos 8:30). ❖ BUONG KAALAMAN. Marcos 8:31-38. - Sa ikalawang yugto ng kanyang pagtuturo, napakalinaw ng mga salita ni Jesus: pagtanggi, kamatayan at muling pagkabuhay (Marcos 8:31-32a). Ngunit may pumasok sa ulo ni Pedro (Mk. 8:32b; Mt. 16:22). - Walang kaalam-alam, ginamit ni Pedro ang parehong taktika na ginamit ni Satanas sa ilang (Mt. 4:8-9; Mr 8:33). Ang madaling landas ay aakay kay Jesus sa isang makalupang kaharian; ang mahirap, ay hahantong sa kanya upang makamit ang kaligtasan para sa atin. - At hindi lang iyon. Ang Kanyang mga tagasunod ay kailangang maging handang tumahak sa parehong landas: pasanin ang krus, at mabuhay o mamatay para sa mahalagang kaloob ng kaligtasan, na tinutulungan ang iba na makamit ito (Marcos 8:34-38). B MGA TURO TUNGKOL SA KAHARIAN: ❖ ANG HINAHARAP AT KASALUKUYANG KAHARIAN. Marcos 9:1-13. - Hindi lubos na namamalayan nina Pedro, Santiago, at Juan na nasusulyapan nila sa bundok ang Kaharian ng kaluwalhatian, isang maliit na representasyon ng Ikalawang Pagparito ni Jesus. Ang malinaw sa kanila ay gusto nilang manatili doon (Marcos 9:5-6). Ngunit sa sandaling iyon ay hindi nila naunawaan ang tunay na kahulugan ng mga sinabi nina Moises at Elias kay Jesus. - Upang ang mga namatay kay Kristo - na kinakatawan ni Moises - at ang mga buhay na tapat sa huling henerasyon - na kinakatawan ni Elias - ay makapasok sa kaluwalhatian, si Jesus ay kailangang mamatay sa Jerusalem (Lucas 9:30-31). - Sa pagbaba mula sa bundok, ang kasalukuyang kalagayan ng Kaharian ay naging maliwanag. Ang kawalan ng pananampalataya ay nagsapanganib sa mismong istraktura nito. Ang mga apostol ay kulang sa pananampalataya, at ang isang desperadong ama ay nawalan ng tiwala (Marcos 9:14-22). - Lahat ay posible sa pananampalataya. Ngunit, kung kulang ka sa pananampalataya, sumigaw tulad ng amang iyon: "Naniniwala ako; tulungan mo ang aking kawalan ng pananampalataya" (Marcos 9:24). ❖ ANG PINAKA-DAKILA SA KAHARIAN. Marcos 9:30-41. - Si Jesus ay nagsimulang bumaba sa Jerusalem mula sa Cesarea, at huminto sa Capernaum. Sinamantala niya ang panahong ito upang turuan at ihanda ang kanyang mga alagad (Marcos 9:30-33). - Ngunit sila, habang malayo sa pagkaunawa ng gustong ituro sa kanila ni Jesus, ay nagtalo kung sino ang magiging pinakadakila kapag ipinahayag ni Jesus ang kanyang sarili bilang hari sa Jerusalem (Marcos 9:34). - Upang ipaliwanag sa kanila kung sino ang pinakadakila sa kaharian, nagbigay Sya ng dalawang katuruan: (1) Unang turo (Marcos 9:35-37): Dala ang isang bata, siya ay nagtanghal ng kadakilaan sa Kaharian: ang una ay ang huli; ang pinakadakila ay ang alipin; Ang pinakamaliit at mapagpakumbaba ay dapat ituring na parang siya mismo si Jesus. (2) Pangalawang turo (Marcos 9:38-41): Ang bawat isa ay may kanya-kanyang bahagi na dapat gawin, at walang sinuman ang dapat iwanan kapag ginagawa ang gawain ng Diyos, gaano man kaliit. ❖ PAANO PUMASOK SA KAHARIAN. Marcos 9:42-50. - Magtali ng malaking bato sa iyong leeg at itapon ang iyong sarili sa dagat; pagputol ng kamay, paa, o paglabas ng mata. Mga kakaibang paraan para iligtas ang iyong sarili, tama ba? (Marcos 9:42-48).
- Kung literal nating tatanggapin ang mga salitang ito - gaya ng ginagawa ng marami sa pariralang "ang mga uod na kumakain sa kanila ay hindi namamatay, at ang apoy ay hindi namamatay" (Marcos 9:44, 46, 48), kailangan nating humantong sa mga sumusunod na konklusyon: (1) Ang tinubos ay mabubuhay nang walang hanggan na may kulang-kulang na katawan. (2) Ang masasama ay magdurusa nang walang hanggan, ngunit at least buo ang kanilang katawan. - Ang aral mula sa pagpapasobra na ito ay kitang-kita: ang kasalanan ay napakalubha na kailangan mong takasan agad ito. - Ang pagtalikod sa kasalanan ay mahirap at nangangailangan ng sakripisyo, ngunit ang resulta ay sulit at nagbibigay sa atin ng kapayapaan (Marcos 9:49-50).