Lectures on Systematic Theology Conrad Jun Tolosa Part Five: Ang Kaharian At Iglesya Ng Diyos A. Ang Kaharian ng Diyos 1. Ang kaharian ng Diyos ay ang paghahari ni Jesu-Cristo sa sangnilikha Sinasabi sa Psalms 103:19 at 145:13 na itinatag ng Diyos ang Kanyang trono sa kalangitan at ang lahat ay sinasakop ng Kanyang walang hanggang kaharian. Sa Psalms 139:7-8 matutunghayan natin ang katotohanan na walang lugar sa kalangitan o sa kaibuturan man ng kalaliman na labas sa presensya ng Espiritu ng Diyos. Sa Matthew 28:18 naman sinabi ni Cristo na ang lahat ng kapangyarihan ay ipinagkaloob na sa Kanya. Samakatuwid, si Cristo ang tunay na Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon (Revelation 19:16) at walang space and time sa sangnilikha na hindi pumapailalim sa Kanyang pananakop. Matututuhan natin sa ika-apat na bahagi ng araling Biblical Christian Worldview na mayroong dalawang uri ng kapangyarihan: ang pinagkaloob tulad ng kay Cristo at ang inagaw tulad ng ginawa ni Lucifer nang pangunahan niya ang mga rebeldeng anghel na kusang loob na nagpailalim sa kanyang kapangyarihan. Matututuhan din natin ang ginawang pagkakaloob ng Diyos sa tao ng kapangyarihang makapag-parami, lupigin ang lupa at pamahalaan ang sangnilikha sa mundong ito. Subalit, ang tao ay nahulog sa kasalanan (sa pagrerebelde sa Diyos) nang sila ay tuksuhin ni Lucifer, a.k.a. Diablo, a.k.a. Satanas. Ang resulta ng kasalanan ni Eba't Adan ay ito: Napailalim ang tao sa kapangyarihan ng kanyang sariling mapagrebeldeng kalikasan at ng Diablo at ng kanyang makamundong pamamaraan. Hindi naman ibig sabihin nito na nawalan na ng control si Cristo sa mundo at sa Diablo. Sa John 16:33, sinabi ni Cristo ang ganito sa Kanyang mga alagad, ". . . sa Akin, kayo ay makasusumpong ng kapayapaan. Sa mundo, kayo ay makararanas ng mabibigat na problema. Subalit lakasan ninyo ang inyong mga loob sapagkat nalupig Ko na ang mundo." Nang magkasala sina Adan at Eba, tinangka nilang magtago sa presensya ng Diyos. Subalit nang tanungin sila ng Diyos kung nasaan sila, naunawaan nila na hindi lingid sa kaalaman ng Diyos ang kanilang ginagawang pagtatago sa likod ng mga puno. Kaya naman agad-agad sumagot si Adan ng ganito: Narinig ko Kayo sa hardin at ako ay natakot dahil sa ako ay hubad; kaya ako ay nagtago (Genesis 3:10). Dahil sa kanilang kasalanan, tinanggap nila ang paghuhusga at parusa ng Diyos. Hindi ninyo ba napapansin na kung ikaw o ako ay nagkakasala, nakararanas tayo ng takot at kahihiyan na para bagang sinasabi ng ating consensya na lagot tayo sa Diyos? Kaya nga pinipilit nating ikubli ang ating mga pagkakasala; pinipilit nating pagtakluban ang ating kahihiyan. At kadalasan sa dilim tayo gumagawa ng kasalanan o sa malayong lugar kung saan sa ating palagay ay walang makakikilala sa atin. Sa kabilang palad, hindi ninyo ba napapansin na sa ating bansa ngayon ay garapalan na ang Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 1
paglabag sa batas? Sa ating mga lansangan, makikita natin ang paglabag sa mga traffic rules na ginagawa ng mga bus at jeepney drivers, mga commuters at pedestrians. Walang silbi ang mga babala tulad ng "Walang sakayan o babaan" o "Walang tawiran." Obvious din ang ginagawang pangongotong ng mga traffic enforcers dahil hindi lingid sa kanila ang pangyayaring ito at dedma lang sila sa kaganapang ito. Alam din ng karamihan ang anomaliyang nangyayari sa ating mga palengke, kung saan kung sino-sinong colektor ang nangongotong sa mga nagpapagal na manininda doon. Garapalan na rin ang pangungurakot na ginagawa ng mga nasa mataas na puwesto ng ating gobyerno. Marami ngang congressional o senate investigative proceedings at hearings ang ginagawa subalit wala namang kinahihinatnan. Hindi ba ito ay tanda ng pagkawalang takot na sa Diyos? Hindi ba dapat na tayo ay lubos na mabahala sa kalagayang ito ng ating bansa? Napakadelicado ang subukan kung hanggang saan ang pasensya ng Diyos, di ba? Dapat maibalik sa awareness ng mga mamamayang Pilipino na walang bagay o gawa, mabuti man o masama, tama man o mali, ang maitatago sa kaalaman, sa presensya o sa katarungan ng Diyos. Walang sino mang tao ang hindi sakop ng kaharian ni Cristo at walang hindi mananagot sa Kanya pagdating ng takdang araw. 2. Ang kaganapan ng kaharian ng Diyos ay nahahati sa tatlong panahon: Ang mga unang araw, ang mga huling araw at ang darating na panahon Sa 1 Corinthians 15:45 sinasabing mayroong dalawang tao ang binigyang pansin ni Apostol Pablo: ang unang Adan na naging buhay na kaluluwa; at ang huling Adan na naging espiritung nabibigay ng buhay (si Jesu-Cristo). Sinasabi naman sa Hebrews 1:1-2 na Sa nakalipas, nangusap ang Diyos sa ating mga ninuno sa pamamagitan ng mga propeta sa iba't ibang panahon at sa iba't ibang paraan, subalit ngayong mga huling araw Siya ay nangusap sa pamamagitan ng Kanyang Anak. Tinuturo din ng Bibliya na may dalawang uri ng pakikipagtipan ang Diyos sa tao: Una, ang tinataguriang lumang tipan na ginawa ng Diyos kasama si Adan - - pinag-utos ng Diyos kay Adan na malaya siyang makakakain ng ano mang prutas sa hardin ng Eden liban sa bunga ng puno ng kaalaman ng mabuti at masama sapagkat sa araw na siya ay sumuway, siya ay mamamatay (Genesis 2:15-17). Ikalawa, ang tinaguriang bagong tipan na diniscurso sa Hebrews 8:7 hanggang 9:15 at binanggit ni Cristo sa Luke 22:20 nang sabihin Niya, habang tangan ang copa ng alak, ang ganito: Ito ang copa ng bagong tipan sa Aking dugo, na ibubuhos para sa inyo. Dahilan sa pagsuway ni Adan sa utos ng Diyos naghari ang kamatayan sa buong mundo sapagkat ang lahat ay nagkasala (Romans 3:23; 6:23). Subalit dahilan naman sa pagsunod ni Cristo sa kalooban ng Kanyang Ama (Luke 22:42; Romans 5:19; Hebrews 12:2) nawalan ng kapangyarihan ang kamatayan laban sa mga nagtitiwala kay Cristo (1 Corinthians 15:56). Samakatuwid, ang mga unang araw ay nagsimula sa pakikipagtipan ng Diyos kay Adan na nauwi sa paghahari ng kamatayan sa sanlibutan dahil sa kasalanan nagtapos sa pagdating ni Cristo na nagpawalang bisa sa kamandag ng kamatayan laban sa mga nagtitiwala sa Kanya. Ang mga huling araw naman ay nagsimula sa pagsilang ni Cristo sa Bethlehem at magpapatuloy hanggang sa muli Niyang pagbabalik (John 14:1-3; Acts 1:1-10; 1 Thessalonians Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 2
4:13-18; Revelation 22:20). Ang darating na panahon ay magsisimula sa pagbabalik muli ni Jesus at ito ay walang katapusan. Ang tanong ay ito: Nakahanda ka ba sa pagbabalik ni Cristo? Marami sa ating mga kababayan ang walang kamuang-muang patungkol sa kaligtasang ipinag-kakaloob ni Cristo at sa Kanyang muling pagbabalik. Ang clase ng kanilang pamumuhay ang nagpapatunay nito. Ang karamihan man sa mga born-again ay tila baga walang ginagawang paghahanda sa palapit na palapit na pangyayaring ito. Marahil, ang dahilan ay ang epektibong pang-aaliw na ginagawa ng mundo. Kaya naman nararapat nating paalalahanan ang ating mga kapatid sa pananampalataya na napakahalaga na maging masigasig tayo sa paghihintay ng pagbabalik ng ating Panginoong Jesus. Sa pamamagitan lamang nito tayo makasisiguro na tayo ay hindi nadadala ng agos ng mundong ito at hindi tayo mabibigla at malilinlang ng mga bulaang propeta at guro. Isinasalaysay sa Matthew 24:1-28 ang pag-uusisang ginawa ng mga alagad ni Cristo patungkol sa pagwasak ng Templo, na sa kanilang isipan ay kasabay ng katapusan ng mundo at ng Kanyang muling pagbabalik. Sa pagkakataong ito, nilinaw ni Cristo na marami pang mga pangyayaring halintulad sa sakit ng panganganak ang magaganap bago pa Siya bumalik: Marami ang magsasabing sila ang Cristo at marami ang malilinlang Marami ang magaganap na digmaan Maglalabanan ang mga bansa laban sa isa't isa Magkakaroon ng taggutom at lindol sa maraming lugar Magkakaroon ng pag-uusig at pagpaslang ng mga Cristiano Maraming mga Cristiano ang aalis sa pananampalataya at pagtataksilan nila ang kanilang kapwa Maraming bulaang propeta ang susulpot at marami ang malilinlang nila Manlalamig ang pag-ibig dahil sa paglaganap ng kabuktutan Ang ebanghelyo ng kaharian ay ibubunyag sa buong mundo para patotoo sa lahat ng bansa At pagkatapos ng mga pangyayaring ito darating ang katapusan, ang sabi pa ng Panginoon. Subalit hindi nagtapos ang Panginoong Jesus doon. Ipinaliwanag din Niya kung ano ang hiwagang bumabalot sa abominasyon na nagdudulot ng pighati na binanggit ng propetang Daniel. Maraming mga Bible scholars ang naniniwala na ang malungkot na pangyayaring ito ay naganap noong pagwasak ng Jerusalem ni Titus noong AD70. Ang pakikipagtipan ng Diyos kay Adan ang simula ng mga unang araw. Ang pagsilang ng Messias ang simula ng mga huling araw. Ang pagbabalik ni Cristo naman ang simula ng kaharian ng Diyos sa darating na panahon. Ang malaking kaibahan ng darating na panahon compara sa mga unang at mga huling araw na may simula at wakas, ito ay walang hanggan; walang katapusan. Kung baga, kung ano tayo sa panahong darating, ganoon na tayo magpakailan man. Sa Luke 18:28-30 sinabi ni Pedro sa Panginoon na iniwan nila ang lahat upang sumunod sa Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 3
Kanya. Ang sagot sa kanila ni Cristo ay ito: Walang sino mang nag-iwan ng tahanan, asawa, kapatid, magulang, o anak alang-alang sa kaharian ng Diyos ang hindi makatatanggap ng maraming beses sa panahong ito at sa darating na panahon, buhay na walang hanggan. Sa 1 Timothy 6:18-19 itinagubilin ni Pablo ang ganito: "Utusan mo sila (ang mga mayayaman) na gumawa ng mabuti, maging mayaman sa mga gawang mabuti, maging bukas-palad at handang tumulong. Sa ganitong paraan, makapaglalaan sila ng sariling yaman at matibay na pundasyon para sa darating na panahon, upang mapanghawakan nila ang buhay na tunay na buhay." Sinasabi naman ni Pedro sa kanyang ikalawang liham, sa 3:10-13, na "ang araw ng Panginoon ay darating na parang magnanakaw. Ang langit ay mawawala kasabay ng malakas na ungol; ang mga elemento ay papawiin ng apoy, at ang lupa ay makakalbo at ang lahat na taglay nito ay mauupos. Kaya kung ang lahat ay mawawasak ng ganito, anong claseng tao dapat tayo? Dapat na mamuhay kayo ng may kabanalan at makadiyos habang pinakahihintay ninyo ang araw ng Diyos at minamadali ang pagdating nito. Ang araw na iyon ang maghahatid ng paghawi ng kalangitan sa pamamagitan ng apoy, at ang mga elemento ay matutunaw sa init. Subalit sa pagpapatupad ng Kanyang pangako, tayo ay di na makahintay sa bagong langit at bagong lupain, ang tahanan ng mga matuwid." Samakatuwid, ang kaharian ng Diyos sa darating na panahon ay mayroong bagong langit at bagong lupain at bukod sa buhay na walang hanggan, mayroon ding taglay na sariling yaman ang mga mamamayan doon. Panahon na upang pag-isipang mabuti ng mga Pilipino ang turo ni Cristo sa Matthew 6:19-21 at 31-33: Huwag kayong mag-ipon ng kayamanan sa mundo . . . bagkos ay mag-ipon kayo ng kayamanan sa langit. Kung nasaan ang iyong kayamanan, nadoroon din ang iyong puso. Huwag kayong mabahala at magsabing, 'Ano ang ating kakainin?' o 'Ano ang ating iinumin?' o 'Ano ang ating isusuot?' Ang mga pagano ay patakbong humahabol sa mga ganitong bagay, at nalalaman ng inyong Ama sa langit na nangangailangan kayo ng mga bagay na ito. Subalit, hanapin muna ninyo ang kaharian ng Diyos at Kanyang katuwiran, at ang lahat ng mga ito ay idaragdag sa inyo. 3. Ang Kaharian Ng Diyos Ay Natatagpuan At Nilalasap Na Ng Ilan, Ngunit Hindi Ng Karamihan Sa Sermon on the Mount, Matthew 7:13, ganito ang sabi ni Cristo: Pumasok kayo sa makipot na gate. Kasi'y malaki ang gate at malapad ang kalyeng papunta sa kapahamakan, at marami ang dumaraan doon. Ngunit maliit ang gate at makipot ang daan na patungo sa buhay, at ilan lamang ang nakatatagpo noon. Sa John 3:3 at Matthew 5:3,10 sinasabi ni Cristo na ang kaharian ng Diyos ay masusumpungan lamang ng mga nakararanas ng muling kapanganakan at ito ay tinataglay ng mga aba sa espiritu at dumaranas ng pagpapahirap dahilan sa kanilang pagiging matuwid. Ang tanong ay ito: Nasa kaharian ka na ba ng Diyos? Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 4
Maliwanag na tinuturo ng Panginoong Jesus na ang karamihang tao sa mundo ay walang interes sa mga bagay patungkol sa kaharian ng Diyos. Abalang-abala ang madla sa pagtataguyod ng kani-kanilang munting kaharian. Pagmasdan natin ang karaniwang eksena sa ating bayan. Pipiliting kumita ng pera ni tatay at nanay upang makaipon, una, ng pang- down sa isang munting bahay. Kapag nakalipat na sila, mag-iipon o mangungutang naman ng pambili ng mga kasangkapan at appliances. Magkabaon-baon man sa utang, mangibang- bayan man at mawalay nang matagal sa pamilya, gagawin ang lahat upang makapagtayo ng munting kaharian na sa kanilang palagay ay ang makapagdudulot sa kanila ng kaligayahan at seguridad. Pati na ang mga mananampalataya ay ganito rin ang prioridad sa buhay. "Saka na ako magfu-full-time sa ministry; mag-iipon muna ako," ang madalas nilang pangangatuwiran. Ang pagtuturo ng Panginoong Jesus tungkol sa Kanyang kaharian ay ikinubli Niya - sa pang- unawa ng mga ayaw pasakop ng kusang loob sa Kanyang kapangyarihan - sa pamamagitan ng paggamit ng parables. Sa parable of the sower, nililiwanag ni Cristo na hindi lahat ng makaririnig ng mensahe tungkol sa kaharian ay tatanggap ng balitang ito. Sa parable of the mustard seed naman mauunawaan natin na ang kaharian ay nagsisimula nang napakaliit lamang subalit natatapos ng napakalaki. Sa parable of the leaven hinalintulad ang kaharian sa lebadura na nang isinama sa arina ay parang walang epekto hanggang sa ang buong masa ay umalsa. Sa parables of hidden treasure at priceless pearls naman itinuturo na ang pagkakamit ng kaharian ay desisyon ng bawat isa at ang pagsubok ay kung kaya nating itakwil ang lahat ng bagay na mahalaga sa atin upang makamtan natin ang kahariang ito. Dito sa ating bayan, napakaraming tao ang umaasa pa rin sa masamang hanap-buhay upang makatawid ng gutom. At marami pa ring kung tawagin ay public servants subalit ang kanilang ginagawa ay pagnakawan ang publico. Lantad na ang corruption sa Pilipinas dahil hindi na ito ikinahihiya at wala ng takot ang mga ganid sa gobyerno sapagkat ang katuwiran nila ay, "Sino ba ang hindi nakikinabang sa corruption?" "Ang lahat naman ay nabibigyan o naaambunan." Kaya nga, okay lang. Ang napakalungkot na sitwasyon dito sa ating bayan ay hindi lamang ang mga opisyal at empleyado ang corrupt; ang buong sistema ay na-corrupt na rin. Tila baga, mula sa pinakamataas hanggang sa pinakamababang puwesto ay kasangkot na sa hatian ng maruming pera. Maging masipag man sa paghahanap-buhay ng tama o sa pangungurakot o pangongotong, ang lipunan ay abalang-abala sa pagtatayo at pagpapaganda ng kani-kanilang munting kaharian. Subalit hanggang kailan palalampasin ng Diyos ang ganitong karimarimarim na kalagayan? Hanggang kailan palalampasin ng Diyos ang pagbibingi-bingihan ng mga Pilipino sa Kanyang salita? Pansinin naman natin ang isa pang trend dito sa ating bayan na nakababahala - - ang mabilis na pagdami ng mga Koreano, Inchik, Bumbay at iba pang banyaga sa ating bayan. At sila ay namimili ng malalaking hati ng lupa. Sila ay nagbubukas ng iba't ibang uri ng negosyo. Sila ang nakikitaan ng magagarang sasakyan at laman ng mga golf course. At sila ay pinagsisilbihan ng mga Pilipino. Ito kaya ay paghatol na ng Diyos? Na tayong mga Pinoy ay mapailalim na naman sa kapangyarihan ng mga banyaga dito mismo sa ating bansa? Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 5
Sa 1 Timothy 6:6-10 sinasabi ni Pablo na ang pagiging makadiyos na may kalakip na pagkacontento ay malaking ganansya. Wala tayong dala-dala nang pumasok sa mundo, at wala tayong madadala palabas dito. Kung mayroon tayong pagkain at damit, macontento tayo sa kalagayang ito. Ang mga taong gustong yumaman ay nahuhulog sa temtasyon at patibong at sa maraming naising kahangalan at nakasasakit na nagbabagsak sa tao sa kasalatan at kawasakan. Pagkat ang pagmamahal sa pera ay ugat ng kung ano-anong kasamaan. Maraming mataas na opisyal ng ating gobyerno ang ating napag-alaman na nagkamal ng maraming salapi sa pagnanakaw sa kawan ng bayan. Bilyong piso na ang pera nila sa bangko ay hindi pa macontento. Mansyon dito, mansyon doon, magpapatayo pa ng iba. Sampung asyong aksayang SUV na, kulang pa rin. Hindi na matandaan ang iba't ibang Swiss bank accounts, tuloy pa rin ang pangungurakot. Bakit sila ganoon? Hindi ba nila alam ang mga salitang "Tama na?" Bakit sila ganoon? Bakit? Sapagkat bihag na sila ng kasakiman. Gustuhin man nilang huminto ay hindi na nila kaya. Ang pagmamahal sa pera ang kakaladkad sa tao na magbenta nang magbenta ng masamang droga, na magpa-jueteng, na mamuhunan sa prostitution, na magkamkam ng lupa ng may lupa, na magsangkot ng iba para makuha ang kickback ng malalaking contrata ng gobyerno, na manloko ng tao, na manggulang sa pilahan para makarami ng pasahero, na magpautang ng 5/6. Mayroon kaya talagang mga tao na buhay pa ay sinusunog na ang kaluluwa sa impyerno? Kinakailangang maging maingat na maingat ang mga mananampalataya kay Cristo na huwag mahulog sa pananaw ng karamihang Pilipino - - na ang kayamanan ay makapagdudulot ng kaligayahan at kasiguruhan para sa kinabukasan. Dapat na matutuhan nating macontento sa katapatan ng Diyos, na kumakatagpo ng lahat ng ating pangangailan sa araw-araw. Huwag nating kalilimutan na malapad ang daang palayo sa Diyos at makipot lang ang daang palapit sa Kanya. Panahon na upang tanggapin ng mga Pilipino ang kani-kanilang personal na responsibilidad. Kailangang pag-isipang mabuti ang sinabi ni Apostol Pablo sa 1 Timothy 6:17: Utusan mo ang mga mayayaman sa pangkasalukuyang mundong ito na huwag maging arogante o maglagay ng pag-asa sa kayamanan, na walang kasiguruhan, bagkos ay umasa sa Diyos, na naglalaan ng lahat ng bagay para sa ating kasiyahan. 4. Ang mga mamamayan ng kaharian ng Diyos ay nararapat na separated ngunit hindi isolated sa mundo. Malapit na ang takdang oras ng Kanyang gagawing pagtubos sa kasalanan ng tao. Minsan, kausap Niya ang Kanyang mga disipulo. Ang sabi ni Jesus: Kung kayo ay kamumuhian ng mundo, tandaan ninyo na nauna Akong kinamuhian nila. Kung kayo ay taga-mundo, mamahalin nila kayong parang kanila. Sa katunayan, hindi kayo taga-mundo kundi hinirang Ko kayo mula sa mundo. Kaya nga, kayo ay kinasusuklaman ng mundo. Pakatandaan ninyo itong Aking mga tagubilin: Walang servant na mas higit pa sa kanyang master. Kung Ako ay kanilang inalipusta, aalipustain din nila kayo. Kung sinunod nila ang Aking pangaral, susundin din nila kayo (John 15:18-20). Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 6
Sa isa pang pagkakataon, habang ang mga mananampalataya ay laman ng Kanyang isipan, nanalangin si Jesus sa Kanyang Ama sa langit: Papunta na Ako sa Iyo, subalit bibigkasin Ko ang mga bagay na ito habang Ako ay narito pa sa mundo, upang malasap nila nang buong-buo sa kanilang kalooban ang Aking kagalakan. Ibinigay Ko sa kanila ang Iyong salita at sila ay kinamuhian ng mundo, sapagkat tulad Ko sila ay hindi taga-mundo. Ang dalangin Ko ay ang huwag Mo silang alisin sa mundo kundi protektahan sila laban sa diablo. Hindi sila taga-mundo tulad Kong hindi taga-mundo. Ihiwalay Mo sila sa pamamagitan ng katotohanan; ang Iyong salita ay katotohanan. Gaya ng pagsugo Mo sa Akin tungo sa mundo, isinusugo Ko sila sa mundo. Para sa kanila ay inihihiwalay Ko ang Aking sarili, upang sila rin ay tunay na maihiwalay (John 17:13-19). At nang Si Jesus ay ihinarap na kay Pilato, ito naman ang Kanyang sinabi: Ang Aking Kaharian ay wala rito sa mundo. Kung naririto yon, lalaban ang Aking mga alagad upang mahadlangan ang pag-aresto sa Akin ng mga Hudyo. Subalit ang Aking kaharian ay nasasa ibang lugar (John 18:36). Ang tinataguriang Great Commission ng Panginoong Jesus ay Kanyang ibinaba sa labing- isang disipulo na naparoon sa isang bundok sa Galilee ayon sa Kanyang tagubilin. Sinasabi sa mga talatang Matthew 28:16-17 na nang makita Siya ng mga ito sumampalataya sila, subalit ang iba ay nag-alinlangan. Sa mga alagad na ito ipinahayag ang Great Commission; sa labing- isa na Kanyang dinisaypol; sa mga alagad na sumunod sa Kanya saan man Siya pumaroon sa loob ng humigit kumulang sa tatlong taon; sa mga nakinig sa Kanyang mga katuruan at naging saksi sa Kanyang mga ginawa. Nililiwanag nang mga Scripturang ito ang relasyon na dapat mayroon ang mga alagad ni Cristo sa mga taga-mundo. Sila ay Kanyang sugo. At bilang sugo, sila ay may misyong taglay sa Matthew 28:19-20: Humayo kayo at gumawa ng mga disipulo sa lahat ng bansa, bautismuhan sila sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo, at ituro sa kanila na tupdin nila ang lahat ng ipinag-utos Ko sa inyo. At Ako ay kasama ninyo hanggang sa dulo ng panahon. Sa Acts 1:8 naman sinabi ni Cristo na sila ang Kanyang mga testigo. At habang ginagampanan nila ang kanilang mga tungkulin, sila ay magsisilbing asin ng lupa at ilaw ng mundo (Matthew 5:13-16). Separated ngunit hindi isolated; ibig sabihin, nakikita ng mga taga-mundo ngunit napagmamasdan din ang kanilang pagkakaiba. At ang pagkakaibang ito ay ang kaalaman ng mga mananampalataya patungkol sa salita at kalooban ng Diyos na kanilang pinaniniwalaan na nagbubunga ng kakaibang uri ng pamumuhay. Ang pagiging evangelists at disciple-makers ang naghihiwalay sa mga alagad ni Cristo noon at ngayon sa mga taga-mundo. Ang tanong ay ito: Ikaw ba ay naturuan, nasanay at nakasangkapanan na bilang evangelist at disciple-maker? Ang nakalulungkot na sagot ng nakararaming mananampalataya sa katanungan ito ay, "Hindi." Subalit, bakit? Bakit ba na parang hindi mo na malaman kung sino ba talaga ang mga sugo ni Cristo? Parang walang pagkakaiba ang mga Pilipino sa takbo ng kanilang buhay, Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 7
mapa-Catolico, mapa-Protestante o ano pa man. Parang iilan-ilan lamang ang kakaiba sa karamihan at sila ay hindi kapansin-pansin. Sa 2 Corinthians 6:14-17, binabalaan ni Apostol Pablo ang mga mananampalataya: Huwag kayong makiisa sa mga di-mananampalataya. Anong mayroong pagkakapareho ang katuwiran at kabuktutan? Anong kaugnayan ng liwanag sa kadiliman? Anong pagkahalo mayroon si Cristo sa diyos-diyosan . . . Tulad ng sabi ng Diyos: 'Mananahan Ako na kasama nila at lalakad kasabay nila, at Ako ang kanilang magiging Diyos, at sila ang magiging bayan Ko. Kaya umalis kayo sa kanila at humiwalay. Ang passage na ito ay gabay para sa ating pakikipag-ugnay sa mga taga-mundo. Habang tayo ay nagse-share ng gospel o nagwi-witness sa kanila, hindi tayo nakikiisa sa kanila sa pilosopiya ng buhay, sa mga pangarap para sa kinabukasan, sa mga lakaran, sa pagdadala ng sarili sa lipunan. Hindi tayo dapat isolated na wala nang contact sa mga tao sa mundo, subalit separated o iba tayo sa kanila pagdating sa kung sino ang ating pinaglilingkuran o binibigyang kasiyahan. Ang sabi ni Cristo sa Matthew 6:24 ay ito: Walang makapaglilingkod sa dalawang panginoon. Kasusuklaman mo ang isa at mamahalin ang isa, o magiging tapat ka sa isa at kamu- muhian mo ang isa. Hindi mo mapaglilingkuran ang Diyos at ang Pera nang sabay. Ang mga di-mananampalataya ay hindi naglilingkod sa Diyos na espiritu kundi sa Kuarta. Kuarta na nakabibili para sa kanila ng mga material na bagay na magdadala ng paghanga ng kanilang mga kakilala at ng madla, o ng pansamantalang kasiyahan na magpapatahimik sa pita ng kanilang laman at mata, o kaya naman ay ng kapangyarihan na hihimas ng kanilang kayabangan. Ang mga sinasabi sa James 4:4 at 1 Corinthians 5:9-11 ay hindi magkasalungat; dapat nakikihalubilo tayo sa mga taga-mundo ngunit hindi tayo nakikipagkaibigan sa kanila. Hindi tayo isolated ngunit tayo ay separated. 5. Ang gawain ng mananampalataya ay ang isulong at palawakin ang kaharian ng Diyos Ang mga tunay na Cristiano dapat ay kingdom builders. Dapat! Sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-utos ni Cristo, tiyak na matutupad natin ang mandatong ito ng Diyos. Sa ika-apat na bahagi ng BCW, napag-aralan natin ang relasyon ng mananampalataya sa awtoridad: a) Bilang mga magulang mayroon tayong awtoridad sa ibabaw ng ating mga anak; at ang atin namang mga responsibilidad na kalakip ng awtoridad na ito ay ang protektahan, ipaglaan at ihanda ang ating mga anak para sa kanilang kinabukasan; b) Bilang mga elders ng iglesya, ang atin namang responsibilidad ay ang turuan, sanayin at kasangkapanan ang ating mga members para sa kanilang mga gawain sa iglesya; c) Bilang mga government officials ang ating responsibilidad ay ang protektahan ang buhay at ari-arian ng mga mamamayan, pagtibayin ang kapayapaan at kaayusan, at isulong ang kaunlaran ng bansa. Natutuhan din natin na ang job description ng iglesya ay ang a) sumamba sa Diyos sa espiriu at katotohanan, b) ibunyag ang ebanghelyo ni Cristo, c) gumawa ng mga disipulo ni Cristo, at d) magsilbing asin ng lupa at ilaw ng mundo. Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 8
Sa ika-limang bahagi ng BCW, napag-aralan natin na dapat nating mahalin ang ating kapwa tulad ng pagmamahal natin sa ating sarili bilang pagpapatunay ng ating pagmamahal sa Diyos. Sa ika-anim na bahagi naman, napag-aralan natin ang pagiging mabuting katiwala ng mga handog (panahon, abilidad, resources) na ipinagkaloob sa atin ng Diyos. Napagtanto natin dito sa pag-aaral ng Biblical Christian Worldview na ang kabuoan ng mandato ng Diyos para sa tao ay ang gumawa ng isang sibilisasyon na nagbibigay puri sa Diyos. Samakatuwid, ang gawain ng mga taga-kaharian ng Diyos ay ang tupdin ang mandatong ito na makapagpapalawak ng Kanyang kaharian. In other words, Kingdom Building! Sa pagtototal, ang buhay ng mga mananampalataya ay umiikot sa mga sumusunod na gawain: 1) Ang sumamba sa Diyos sa espiritu at katotohanan 2) Ang pagsasapamuhay ng ebanghelyo at paggawa ng disipulo ni Cristo 3) Ang mabuting pangangasiwa ng kanya-kanyang panahon, abilidad at resources 4) Ang paglilingkod sa kapwa sa kanya-kanyang tahanan, iglesya, barangay at workplace sa pang-araw-araw na political, social, at economic involvement (kasama dito ang kanyang participation sa pagpapatibay at pagsasa-ayos ng gobyerno, pagiging peacemaker among men, at pag-i-improve ng productivity ng mga lupain at karagatan) Itinuturo sa 2 Corinthians 5:6-10 at 1 Corinthians 3:10-15 na tayo ay dapat macontento, mamuhay ng may pagtitiwala at magbigay kasiyahan sa Diyos habang tayo ay nasa katawang lupa. Sapagkat, lahat tayo ay haharap sa judgment seat ng Panginoong Jesus, upang ang bawat isa sa atin ay makatanggap ng katumbas ng mga bagay na ating ginawa, maging mabuti o masama, habang tayo ay nasasa-katawang lupa. At ang kalidad ng lahat ng ating mga ginawa ay susubukin ng apoy; ang di masusunog ay tatanggap ng gantimpala subalit ang masusunog ay kalugihan. Dapat lang na tayo ay maging abala sa tamang paglilingkod sa ating Panginoon Jesus - - sa pagpapalawak at pagsulong ng Kanyang kaharian habang ating hinihintay nang masinsinan ang Kanyang muling pagbabalik. Sa madali't sabi, sa kasalukuyan tayo ay nararapat na mga Kingdom Builders! © Revised 2017 Conrad Jun Tolosa All rights reserved. No part of this material may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted in any form or by any means except for brief quotations for the purpose of review or comments, without the prior permission of the publisher, Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. Philippine Biblical Worldview Foundation, Inc. 9