Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores Mateo 7:21-23 "Ang Mga Tanda Ng Mga Anak Ng Dios (1)" ni Rev. Carl Haak Maraming katanungan sa buhay tungkol sa alin sa kamangmangan at pagwawalang-bahala ang alinman sa marapat sisihin o nakamamatay. Maraming katanungan kung saan masasabi mo, "Hindi ko alam at wala akong pakialam." Maaaring masiyahan ka ng maging mangmang at may kahandaang magwalang-bahala bilang kasagutan at walang nakapanghihilakbot na mangyayari sa iyo. Gayunman, may mga katanungan, at ang kasagutan sa mga katanungang ito, na patungkol sa luho na wala ka naman sa harapan ng Dios para magsabi, "Hindi ko alam, wala akong pakialam." Ang gayong mga katanungan ang nais nating isaalang-alang sa mensaheng ito: Ikaw ba ay totoo? Paano ko malalaman na si Jesu Cristo ay nasa akin? Paano ko malalaman na kapag ako ay namatay na, at haharap na sa kahatulan ni Jesu Cristo, maririnig ko ang gayong mga salitang, "Halika, pinagpala ng Aking Ama, manahin mo ang kahariang inihanda sa iyo mula pa sa pasimula ng sanlibutan," at hindi ko maririnig naman ang nakakatakot na salitang, "Lumayo ka sa Akin, ikaw na isinumpa sa walang hanggang apoy, na inihanda sa diablo at sa kanyang mga anghel"? Paano ko malalaman na aking maririnig ang salita ng pagpapala at hindi ng sumpa? Ikaw ba ay totoo? Ikaw ba ay may mga tanda ng mga anak ng Dios? Sa pananalita ni apostol Juan sa unang sulat na ito, nakakatiyak ka ba sa iyong puso sa harap ng Dios? Ang mga ito ay katanungan na walang pakialam ang mga impokrito na harapin kahit saglit man lang. Hindi niya nais na buksan ang kanyang sarili. Hindi niya nais ang ministeryo ng pagsasaliksik. Hindi niya nais mapabilang sa isang iglesia na susuri sa nilalaman ng kanyang puso sa liwanag ng Salita ng Dios. Ginugugol niya ang buong buhay sa pananahimik ng kanyang budhi. Nais niya ng relihiyong magbibigay sa kanyang masarap na pakiramdam pero hindi susuri sa nilalaman ng kanyang puso. Itinatanong mo ba ang tanong na, "Totoo ba ako? Ako ba talaga ay anak na ng Dios?" Kung hindi man, dapat mong itanong ang tanong na: "Anong materyalismo kaya ang nakabara sa ugat ng puso ko? Ano ang nakakapukaw ng aking pansin na walang kabuluhan sa sanlibutan ang mas mahalaga kaysa kay Jesu Cristo?" Nakita mo, ang tanong ay hindi mawawala. Sa huli, tanging ang may mga tanda ng mga anak ng Dios lang ang makakapasok sa kaharian ng langit. Sa araw na iyan, ang punong Pastol, na si Jesu Cristo ay hindi makakapayag na may lalagpas sa Kanya na nagkukubli sa anyong tupa pero ang puso naman ay asong gubat. Walang makakapasok sa mga naaliw ng popular ngayon na aral ng sanlibutan, na "easy-believism" (o sumampalataya lang) - "abcd": accept Christ (tanggapin si Cristo), believe (manampalataya), confess (magpahayag ng kasalanan), at lahat ng mga pamamaraan - wala sa mga ito ang papasok sa kaharian na nagtitiwala lamang sa panlupang katiyakan. Dahil ang Salita ng Dios ay napakalinaw. "At hindi papasok doon sa anomang paraan ang anomang bagay na karumaldumal, o siyang gumagawa ng kasuklamsuklam at ng kasinungalingan: kundi yaon Page 1 of 3
lamang na mga nakasulat sa aklat ng buhay ng Cordero" (Apoc. 21:27). Ngayon, habang ating isinusulong ang tanong na ito sa liwanag ng Salita ng Dios sa ating mga puso, dapat nating maunawaan na ang mga katanungang ito ay hindi inilalagay sa atin na ayon lamang sa ating pakiramdam ng pananampalataya na popular din ngayon. Hindi tayo narito ngayon para sabihing, "Ito ang pakiramdam ko, kaya sumasampalataya ako." Kundi narito tayo upang maunawaan ang biblikal, ang Reformed, at ang kinakailangan ng bawat anak ng Dios na tiyakin sa kanyang pananampalataya sa puso, ang karanasan ng isang naligtas na anak ng Dios, ang katotohanan ng karanasang ganito. At ang Kasulatan ay ibinigay dahil sa layuning ito. Dapat nating tingnan ang Kasulatan upang matuklasan ang mga tanda. At habang ating tinitingnan ang Kasulatan, tinitiyak din ng Espiritu Santo sa ating mga puso ang mga tandang ito. Para kay Pablo, sinasabi niya kay Timoteo sa pangalawang sulat na: "mula sa pagkasanggol ay iyong nalalaman ang mga banal na kasulatan na makapagpadunong sa iyo sa ikaliligtas sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo Jesus" (3:15). Samakatuwid, ang anak ng Dios ay nagnanais at nagnanasa na hanapin niya ang Dios dahil ang Dios ay nakatingin sa kanyang puso. "Siyasatin mo ako, Oh Panginoon, at iyong subukin ako; subukin mo ang aking puso at ang aking isip" (Mga Awit 26:2). Ang bawat salita ay mahalaga sa talatang ito. Ang salitang "siyasatin" ay nangangahulugang "malusaw" - Panginoon, hayaan mong lusawin ang puso ko na gaya sa bakal na nalulusaw dahil sa init upang makita kug ito ay alloy at masuri kung saan ito gawa. Panginoon, lusawin mo ito sa aking puso at hayaang malaman ko kung saan Mo po ako ginawa kay Cristo. "Subukin ako," wika ng mang-aawit. At ang salitang ito ay nangangahulugang "ilagay sa itaas, mapunta sa tore upang makakita." Panginoon, mula sa Iyong soberanong kaburulan, sa Iyong mga matang soberano, tingnan ang aking puso at kaisipan at tiyakin po sa akin na ako ay tunay ngang sa Iyo. Ang Repormasyon na ating ipinagdiriwang bilang mga anak ng Repormasyon ng ikaanim na siglo ang nagpanumbalik sa iglesia ng mga tanda ng mga anak ng Dios. ang Repormasyon noong ikaw-16 na siglo, marahil ay nalalaman mo, ay ang pangunahing mga tanda ng iglesia, upang minsan pa, sa biyaya ng Dios, sa pamamagitan ng repormasyon, ang iglesia ni Jesu Cristo ay nagpasimulang makita na tulad sa kasintahan ni Cristo. Hindi lang ang repormasyon ang pagpapanumbalik ng mga tanda ng iglesia, kundi ito ang pagbabalik din ng mga tanda sa mga anak ng Dios. Sa mga Romano Katolisismo, hindi lang nila ng binihisan ng babaing patutot ang iglesia, kundi binihisan din nila ang mga anak ng iglesia ng damit na pagiging impokrito. Dahil ang kaluluwa ng bayan ng Dios ay nahaluan ng huwad na kaaliwan na ang birheng si Maria o ang gawa ng mga santo ay makakatulong sa kanila at ang halaga ng pananampalatayang Cristiano ay ang paghawak ng rosary at paulit-ulit na sambitin ang "Aba ginoong Maria." Sinasabi ng Papa sa Roma na ang tanda ng isang Cristiano ay ang kanyang gawa. Mabuti, tama ito. Tinitiyak din ni Santiago sa atin na ang pananampalataya ay naghahatid sa atin ng mabubuting gawa. Subalit ano ang gawa na sinasabi ng nasa Roma? Ito ba ay mabubuting mga gawa? Hindi, ang mga ito ay walang kwentang gawa lamang. Sila ay mga manlalakbay - galing mula sa malayong lupain. O di naman kaya'y naglalakbay upang makakita ng mga relics (o mga nahawakan at gamit na personal ng isang santo). Kaya ang nangyari sa buong isangdaang taon ay ang pagiging Fariseo ay naihalo sa bayan ng Dios. Ibinalik ng Repormasyon mula sa Kasulatan ang mga tanda ng tunay na mga anak ng Dios. Hindi lamang nilikha ng Repormasyon ang mga tandang ito. Ang mga tandang ito ay palaging naririyan. Page 2 of 3
Sa Kapahayagang Belhiko (isa sa mga kredo na nagawa sa panahon ng Repormasyon noong ika16 na siglo), sa Artikulo 29, makikita dito ang mga listahan ng tanda ng tunay na iglesia, ito ay ang mga: ang pangangaral ng ebanghelyo, ang pangangasiwa ng mga sakramento, at ang pagpapairal ng disiplinang pang Cristiano. Subalit ang nakakalimutan minsan, na ang artikulong ito ay nagpapahayag mula sa Kasulatan ng mga tanda ng isang mananampalataya. Aking babasahin, "Sa kanila na mga kaanib ng iglesia, sila ay makikilala sa pamamagitan ng mga tanda na pang Cristiano, ito ay sa pamamagitan ng pananampalataya: at kapag tinanggap na nila si Jesu Cristo bilang tanging Tagapagligtas, kanilang lalayuan ang kasalanan, kasunod ang katuwiran, pag-ibig sa tunay na Dios, at sa kanilang kapwa, ito man ay nasa kaliwa o kanan, at ipinapako ang laman kasama ang mga gawa nito." Hindi dapat ito unawain na wala na silang mga kahinaan. Kundi nilalaban nila ito sa pamamagitan ng Espiritu sa buong buhay nila, patuloy na nagkukubli sa dugo, kamatayan, pag-ibig at pagsunod ng ating Panginoong Jesu Cristo, na dito sila ay tinubos sa mga kasalanan sa pamamagitan ng pananampalataya Niya. Ipinanumbalik ng Repormasyon ang mga tanda ng mga anak ng Dios dahil ang Repormasyon, higit sa lahat ng mga bagay, ay nagbibigay diin sa pagka-pastor. Ang mga Repormador ay hindi mga pilosopo. Ang mga Repormador ay hindi mistikong guro ng Kasulatan. Kundi ang mga Repormador ay ang presensya ng Dios na nagbabalik sa Kanyang iglesia ng kaloob ni Jesu Cristo na umakyat sa langit. Sinasabi sa atin ng Efeso 4:11 na ang Panginoong pumanaog ay nagbigay sa Kanyang iglesia ng gayong mga pastor. Bakit? "Sa ikasasakdal ng mga banal, sa gawaing paglilingkod sa ikatitibay ng katawan ni Cristo... Hanggang sa abutin nating lahat ang pagkakaisa ng pananampalataya" (vv. 12, 13) kay Cristo Jesus. Sina John Calvin at Martin Luther, Bullinger at Knox, at iba pang mga pastor, na ginamit sa mga tupa ng Dios, at ginipit ng mga bulaang pastol. At ang hula ni Jeremias at Ezekiel ay muling nagbangon: "At bibigyan Ko kayo ng mga pastor ayon sa inyong mga puso, na silang magpapakain sa inyo na may karunungan at kaunawaan." Mula sa Salita ng Dios, ang mga pastor na ito ay muling tinuruan ang bayan ng Dios ng mga tanda ng mga anak ng Dios. Iyan ang Repormasyon - hindi lang ito repomasyon ng iglesia, hindi lang para gibain ang bulaang mga iglesia sa paligid, kundi itatag ang mga tanda ng mga anak ng Dios. Sa pamamagitan ng Repormasyon ng iglesia, ang mga Repormador ay muling naging bintana ng iglesia upang ang liwanag ng Dios ay magliwanag. Habang ang liwanag ng Dios ay nagliliwanag sa iglesia, ang bayan ng Dios naman ay nababagong muli sa kagandahan ng kabanalan. Page 3 of 3