1 CORINTO [Gaya ng dapat kong asahan, inasahan ko ang tiyaga ng mga mambabasa nito. Kung gusto natin ang katotohanan ng Diyos, bagama't mahirap ay huwag nawang maging hadlang sa pag- basa nito. Dahil sa kalakihan ng paksa at ang kahalagahan ng mga isyu nito, hindi ko madaling naisulat o naisalin ang aklat na ito. Kadalasan ang mga tanong na lumitaw ay sinasagot sa dakong huli ng aklat. Upang bigyang hustisya ang aklat, hini- hiling ko sa mambanasa na tapusin ang pagbabasa bago hu- matol. Ang aklat ay hindi para kahit kanino. Ito ay para sa mga 1
taong may responsiilidad sa paglilingkod sa Panginoon. ito ay para sa totoong seryuso sa paglilingkod, para sa mga taong bukas ang puso, at walang nakakandadong pag-iisip o dating may alam na. Ang mga bahaging nasa panaklong na ganito [ ] ay galing kay Nee Tu Sheng -Watchman Nee, naging isang Kristiyano sa Mainland China noong 1920 sa edad na labimpito at nagsimulang magsulat sa parehong taon. Sa buong halos tatlumpung taon ng kanyang ministeryo, si Nee ay malinaw na ipinakita ilang natatanging kaloob mula sa Panginoon sa Katawan ni Kristo, para sa Kanyang paglipat sa panahong ito. Noong 1952 siya ay naiblanggo dahil sa kanyang pananam- palataya; nanatili siya sa bilangguan hanggang sa kanyang kamatayan noong 1972. Ang kanyang mga salita ay nananatil- ing isang masaganang mapagkukunan ng eauwal na pahayag at panustos sa mga Kristiyano sa buong mundo. Ito ang madalas pagbatayan sapagkat ang mga aklat niya ay nagtata- lakay tungkol sa buhay na espirituwal.] Kabanata 1 1 Si Pablo, na tinawag na maging apostol ni Jesu- cristo sa pamamagitan ng kalooban ng Diyos, at si Sostenes na ating kapatid, 2
Sinanabi ng mga manunulat ng Bibliya ang kanilang mga pangalan sa simula ng mga sulat upang sabihin ang kani- lang awtoridad sa pagsusulat ng nito. Ang walang hang- gang Diyos ay tinawag si Pablo buhat sa kawalang-hang- gang nakaraan. Ang pagtawag ni Pablo, "isang apostol ni Jesu-Kristo" ay nagpapahiwatig ng kanyang awtoridad na isulat ang Kasulatan. Personal na itinalaga ni Jesus si Pablo sa pagiging apostol. Sa literal, ang pariralang ito ay masang "tinatawag na apostol ni Jesu Kristo" ang kanyang pagiging apostol ay hindi sa kanyang sarili. Ang pagka-apostol ni Pablo ay nagmula sa inisyatiba ng Diyos. Ang "tumatawag" ay Diyos at naganap sa kawalang-hanggan nakaran. Mga kapatid, tinatawag ng Diyos ang bawat Kristiyano upang ipangaral ang Mabut- ing Balita, "Kung ipangangaral ko ang Mabuting Balita wala akong ipagmamalaki, sapagkat ang pangangailan- gan ay iniatang sa akin; Sa, aba ko kung hindi ko ipinan- gangaral ang Mabuting Balita! "Sabi niya," Kailangan kong ipangaral ang Mabuting Balita kung gusto kong gawin ito o hindi. Kung ito ay malwan o hindi, wala akong pagpipilian. Ang Diyos ay hindi isang malupit na Diyos. Siya ay isang kahanga-hangang Guro na nagbibigay ng biyaya at gantimpala kapag pinaglilingkuran natin Siya. Si Pablo ay hindi umayaw. Naglingkod siya sa abot ng kanyang makakaya, na siyang hiniling ng Diyos. Ang 3
ganitong uri ng pangako ay nagbibigay sa atin ng di- reksyon at layunin. Tuloy tayo sa ating lakad kahit anong hadlang ang dumating sa ating dan. Isang dang taon mula ngayon ay hindi naiiba, kung san tayo nakatayo sa harap ng mga dakilang tao sa ating panahon. Gayunpa- man, isang dang taon mula ngayon ay magiging mahala- ga kung ginawa natin ang dapat nating gawin at tumayo tayo para kay Jesu-Kristo.Hindi ko alam kung san makakarating ang sulat na ito. [ Ngayon ang mga ipinapadala ng Panginoon upang ipangaral ang Mabuting Balita at magtanim ng mga iglesya ay tinatawag na mga misyonero, hindi mga apos- tol, ngunit ang salitang "misyonero" ay nangangahulu- gang ang magkatulad na bagay bilang "apostol," na ibig sabihin. "ang ipinadala." Ito ay ang Latin na katumbas na Griego, "apostolos." Yamang ang kahulugan ng dalawang salita ay eksaktong pareho, ay hindi ko makita ang dahi- lan kung bakit mas gusto ng mga tunay na sinugo ngayon na tawagin silang "mga misyonero" sa halip na "mga apostol." maari nating tawagin ang mga sinugo na mga ''apostol.'' ] 2 .Sa iglesya ng Diyos na nasa Corinto, sa mga nilinis kay Kristo Jesus, na tinawag na mga banal, na 4
kasama ng lahat na nangatatayo sa pangalan ni Je- sucristo na Panginoon natin, kapuwa nila at sa atin: Kinakatawan natin si Kristo sa pamamagitan ng ating pagkakakilanlan sa Kanya sa bawat iglesya ng Diyos sa buong mundo. Ang bawat iglesya ng Diyos ay may pananagutan sa sa mundo dahil ang bawat iglesya ay iglesya ng Diyos. Co 4:7 Dahil dito'y ipinadala ko si Timoteo sa iyo, na siyang aking minamahal at tapat na anak sa Panginoon, na magpapalala sa iyo sa aking mga daan kay Kristo, gaya ng itinuturo ko sa lahat ng dako sa lahat ng iglesya. Ang iglesya ay iglesya ng Diyos, hindi ang samahan ng denominasyon o isang pangkat ng mga lokal na pinuno. Posible na maging isang ''banal'' ngunit hindi tunay na banal. May tatlong uri ng pagpapakabanal: posisyunal, progresibo at lubusan. Ang posisyunal pagpapabanal ay ang ating pagkakaisa kay Kristo Siya. Ang progresiong pagpapakabanal ay isang serye ng mga karanasan ng pagiging puno ng Eau at pagsasabuhay ng mga prinsipyo ng kasulatan.. Ang lubusang pagpapakabanal ay kapag tinanggap na natin ang ating katawan ng pagkabuhay na muli at wala ng kapasidad ng kasalanan. Ang progresiong pagpapabanal ay hindi nagpapahiwatig ng kawalan ng kasalanan. Hindi ang mga banal na may ganap na ka- banalan. Ito ay wala ng kasalanan. Ang pagpapakabanal 5
ay isang gawa ng Diyos sa huling sandali; hindi ito ang at- ing gawa. Ang bagay ng ating pagkakatawag ay banal; Ang natatanging tunay na kalikasan ni Jesus Kristo, tayo ay naging banal sa pakikiisa sa kanya. 3 "Ang biyaya sa iyo at kapayapang mula sa Diyos na ating Ama at sa Panginoong Jesu-Kristo." Hindi natin nakukuha ang kapayapan ng Diyos sa pa- mamagitan ng ating sariling pagsisikap. Ito ay tanging mula sa Diyos. Ito ay biyaya ng Diyos. Nakukuha natin ang buong kapayapan na biyaya rin ng Diyos. Hindi natin maring gawin ang kapayapang ito sapagkat ito ay nag- mumula lamang sa Diyos. Binigyan niya ito ng walang bayad mula sa Kanyang kabutihan. Kung susubukan nat- ing gumawa sa ating sarili, ay gawa lamang ito ng ating kaluluwa. [ Biyaya-gawa ng Diyos patungo sa tao, walang bayad o. Ang Diyos ang gumagawa sa tao. Tandan ito, ang sali- tang ''biyaya'' ay madalas banggitin. Ang gawa ng banal na tao ay '' biyaya''. ] 4 Pinagpapasalamat ko ang aking Diyos palagi para sa inyo sa biyaya ng Diyos na inilagay sa iyo ni Kristo Jesus, " 6
Ang merito ng tao ay isang pagtatangka na magbayad para sa kasalanan sa pamamagitan ng personal na pag- sisikap. Hindi inasahan ng Diyos na babayaran natin Siya dahil nga ibinibigay niya ang kaligtasan sa paran ng biyaya. Hindi tayo magkakaroon ng utang sa harap ng Diyos dahil binayaran ni Kristo ang lahat; lahat sa Kanya ay may utang na loob. Kung tayo ay humanap ng kap- atawaran, ito ay isang gawa ng tao. Ro 4: 4 Ngayon sa kanya na gumagawa, ang sahod ay hindi inilang biyaya kundi inilang bayad. May pagkakautang tayo sa Diyos dahil sa pasasalamat at hindi sa obligasyon. Sa sandaling inilakip tayo ng Diyos kay Kristo, ang biyaya ay naibigay na. Siya ay laging gu- magawa ng biyaya patungo sa atin. Ang biyaya na ito ay palaging walang limitasyon at walang kondisyong pan- gako mula sa Diyos. Ito ay isang pangako na inangkin natin sa pamamagitan ng pananampalataya. Walang paran na mababayaran natin ang ating kasalanan; may isa lamang ang makagagawa nito. Tayo ay walang pag- asa at walang magagawa upang bayaran ang sariling kasalanan. Kailangan nating tanggapin ang pagbabayad ni Kristo para sa kasalanan upang mayos na gumawa sa ng biyaya ng Diyos. Ang kailangan nating gawin ay ikumpisal ang kasalanan tanggapin ang kamatayan ni Kristo. 7
Jn : 9 Kung ipinahahayag natin ang ating mga kasalanan, Siya ay tapat at banal upang patawarin tayo sa ating mga kasalanan at linisin tayo mula sa lahat ng kalikuan. 5 "na kayo ay pinayaman sa lahat ng bagay sa pa- mamagitan Niya sa lahat ng pananalita at lahat ng kalaman ..." Tayo ay nagkakaroon ng mga gantimpala sa paglilingkod sa Diyos. Ang ating buhay ay maring hindi sumasalamin sa mga kayamanan na ipinagkaloob sa atin ng Diyos. ib- inigay ng Diyos ang mga yaman na ito sa kaligtasan, samakatuwid, ito ang ating itinatag na yaman. Gayunpa- man, maaring hindi natin ito ipinamumuhay. Nabubuhay tayo bilang eauwal na mga mga busabos kung hindi natin nauunawan at isasabuhay ang mga kayamanan ng Diyos sa ating buhay. Ang ilang mga taong mayaman ay hindi ipinamumbuhay kanilang kayamanan. Maaring ganoon din tayo. Inasahan ng Diyos na ipamuhay natin ang ating yaman. Hindi natin kayang maubos ang mga pinanga- galingan noon. Ang Diyos ay nagbibigay sa bawat isa atin ng kapasidad para sa kapakinabangan. Nagsasalita ang Diyos sa mundo sa pamamagitan ng mga mananam- palataya. Karamihan sa mga tao ay hindi nagtitiyaga up- 8
ang maunawan ang mensahe ng krus. Kailangan nating malinaw na maunawan ang mensahe ng krus at kahala- gahan nito sa ating buhay. Nagbigay ang Diyos ng biyaya sa ating pahayag. Walang dahilan para hindi pagsasalita para sa Panginoon. Hindi natin masasabi, "hindi ko alam kung pano magpaliwanag, kung pano sabihin ito,'' sapagkat binigyan tayo ng Diyos ng kakayahang sabihin ito. Ang pagbabahagi ng ating pananampalataya ay hindi opsyonal. [ ang mensahe ng krus ay napako si Kristo kalakip tayo upang mapatawad sa ating mga kasalanan sa padanak ng dugo at doon sa krus kasabay ring ipinako ang ating lumang pagkatao upang hindi na tayo malipin pa ng kasalanan. ]a 6 "kahit na ang patotoo ni Kristo ay nakumpirma sa iyo ..." Ginagamit ng Diyos ang mga kaloob ng iglesya upang kum- pirmahin ang Kanyang mensahe sa mga walang Kristo [Ipinagkaloob ng Diyos sa tao ang maraming mga kaloob, pag- iisip at o talino at layunin ay kabilang sa mga hayag na bahagi. Ang orihinal na layunin ng Diyos na ang kaluluwa ng tao ay tumanggap at matutunan ang katotohanan ng eauwal na buhay ng Diyos. Siya ay nagbigay ng mga kaloob sa mga tao upang makuha sana mga kalaman at kalooban ng Diyos bilang sa kanyang sarili. Kung ang kaluluwang tao ay nanatili ang kanilang ganap na pagkakalikha, ang lakas ng katawan at 9
sigla, ang kanyang katawan sana ay nagpatuloy ng walang hanggang walang pagbabago.] Ginagamit niya ang isang kapatid o iglesya ngunit sa huli ay pinagtitibay Niya ang Mabuting Balita. Gagamitin tayo ng Diyos nang may kapangyarihan kung tayo ay nakatuon sa krus. Magkakaroon tayo ng pagtitiwala at lakas upang malaman na ang Diyos ay gumagawa sa pamamagitan natin. Hindi natin maiiwasang maunawan ang pagkakaloob ng kayamanan ng Diyos Alam ng isang tunay na saksi ang kapangyarihan sa pagpapatotoo. Gawa : 8 Ngunit kayo ay tatanggap ng kapangyarihan nang ang Eau Santo ay dumating sa inyo; at kayo'y magiging mga saksi sa Akin sa Jerusalem, at sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa mga wakas ng lupa. " 7 Na anopa't hindi ka nagkulang ng kaloob, na naghihintay ng pahayag ng ating Panginoong Jesucristo ... " Tayong mga Kristiyano ay may malaking pag-asa sa pagpari- to ni Kristo, ang ng pagdating ni Kristo ay magiging isang araw ng kadakilan. Sa araw na iyon Siya ay magiging Hari ng mga Hari at Panginoon ng mga panginoon. Ang mga Kristiyano ay maliligtas mula sa lahat ng sakit at kaguluhan. Naghihintay tayo nang matiyaga para sa araw na iyon. Tinitiyak ng Diyos ang ating tatanggapin ang pangako niya. Ito ang mangyayari 10
kapag dumating si Jesus muli. Ang pinakamahusay na ay darating pa. Napakaganda ng araw na iyon. Sa wakas ay makikita natin ang ating Tagapagligtas nang mukhan. [At pakabanalin kayong lubos ng Diyos ng kapayapan; at ang inyong eau at kaluluwa at katawan ay ingatang buo, na walang kapintasan sa pagparito ng ating Panginoong Jesucristo.] 8 Na siyang magpapatinbay sa iyo hanggang sa wakas, upang ikaw ay maging walang kasalanan sa karawan ng ating Panginoong Jesucristo. Tayo ay tatayo sa harapan ng Diyos nang walang pagsisisi dahil kay Kristo. Ang bawat Kristiyano ay walang kapintasan kapag nakikita natin si Jesus nang harapan. (Ep : 4; Co : 20-24; Ts 5: 23,24, Ju 24). Ang Diyos ay hindi mag-akusa sa atin. Tayo ay tatayo sa harap Niya nang walang akusa laban sa atin. Ito ay ang katapatan ng Diyos, hindi ang ating katapatan. Ro 8: 33 Sino ang mag-akusa laban sa mga hinirang ng Diyos? Ang Diyos ang nagpapawalang-sala. Pe : 5 ... na pinananatili sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya para sa kalig- tasan na handang ihayag sa huling pagkakataon. 9 Ang Diyos ay tapat, na sa pamamagitan niya ay tinawag kayo sa pakikisama ng kaniyang Anak, si Jesucristo na Panginoon natin. 11
Ang katapatan ng Diyos ay nagbibigay ng katiyakan ng at- ing kaligtasan. Maari tayong magtiwala sa Diyos sa ating kinabukasan sapagkat ibibigay Niya ang Kanyang mga pan- gako. Walang pagkabigo sa Kanya. Siya ay lubos na ma- pagkakatiwalan. Para sa kadahilanang ito, mayroon tayong tu- nay na batayan ng pagtitiwala. Maari tayong magpasalamat sa banal na katapatan dahil ang Kanyang katapatan ay hindi nababago. Hindi tayo karapat-dapat sa Kanyang katapatan sa atin. Hindi natin matatamo ang katapatan. Ang lahat ay nakasalalay sa gawa ng Anak. Ang ating posisyon kay Kristo ay hindi maring mapabuti. Tinitiyak ng katapatan Niya ang at- ing kaligtasan. Itatatag tayo ng Diyos na walang kapintasan. Ro 8: 30 Bukod dito sa mga itinakda Niya, tinawag din Niya sila; na tinawag Niya, ang mga ito ay Kanyang pinatotohanan; at kanino Siya ay nabigyan ng katarungan, ang mga ito ay niluwalhati din Niya. Hindi tayo pababayan ng Diyos. Masisiyahan tayo kung is- usuot natin ang mga mata ng mga tao. Iyon ay magibigay sa atin ng problema. Ang tiwala sa mga pangako ng Diyos ay nagbibigay sa atin ng katiyakan ng kaligtasan. Nagibigay din ito ng katiyakan sa pagsunod ng Diyos sa Kanyang mga pan- gako sa atin sa tamang panahon. 12
1 Co 10: 13 Walang tukso na dumating sa iyo gaya ng karani- wan tao; datapuwa't ang Diyos ay tapat, na hindi ka magpa- pahintulot na tuksuhin nang higit sa iyong makakaya, nguni't sa pamamagitan ng tukso ay gagawan ka rin ng dan upang makatakas ka. 10 "Ngayon, pinagsusumamo ko kayo, mga kapatid, sa pangalan ng ating Panginoong Jesu-Kristo, na lahat kayo ay nagsasalita ng gayon ding bagay, at walang pagkakaiba sa inyo, kundi kayo ay ganap na magkakasama sa pare- hong pag-iisip at sa parehong paghatol. " Ang batayan ng pamumuhay ng Kristiyano ay paggalang at pagmamahal kay Kristo. Ang mga dibisyon ay nagpapahina sa pagsaksi ng iglesya sa mga tao. Ang mga taong nagdudulot ng dibisyon sa iglesya ay dapat pansinin ang epekto nito sa sa- loobin ng iba patungo kay Kristo. Ang pag-ibig para kay Jesus ay dapat gumawa ng isang Kristiyano na maingat na ku- makatawan sa Kanya nang hindi maganda bago ang mga Kris- tiyano o sa mundo. Ang kanyang kaluwalhatian ay nakataya. Ang iskolar ay nagpapahirap sa Kanya. Nag-alala ka ba kung ano ang iniisip ng mga tao tungkol kay Jesus? Nag-alala ka ba kung paano mo kinakatawan ang pam- ilya ng Diyos sa mundo? Kung hindi mo, pagkatapos ay sumasalamin sa iyong pagmamahal sa Panginoon. Tumingin sa iyong Panginoon at ang iyong pagmamahal sa Kanya bago 13
mo hatiin ang iglesya. Hanapin sa iyong pagkakakilanlan sa Kanya. 11 Sapagka't ipinahayag sa akin tungkol sa iyo, mga kap- atid ko, sa mga sa sangahayan ni Chloe, na may mga pag- tatalo sa gitna ninyo. Ang pagtatalo ay nagpapahiwatig ibat-ibang loyalidad. Ang mga dibisyon sa mga iglesya ay maingay. May laging may pag- tatalo. Ang mga Kristiyano na nais na magsakitan sa salita ay sa huli ay sinasaktan ang reputasyon ni Kristo. Ang dahilan kung bakit ginagawa ito ng mga Kristiyano ay inalis nila katap- atan mula kay Kristo sa mga lokal na pinuno. Ang mga kulto ng personalidad at mga ''slogan'' ay maring lumabas sa iglesya. Karamihan sa mga kontrahan ng iglesya ay umiikot sa mga isyu sa personalidad sa halip na mga isyu sa doktrina. Nag- dadala ito ng kahihiyan sa pangalan ni Kristo. Pinupuri natin si Jesus kung ang ating espirituwalidad ay kumokontrol sa ating mga relasyon. Gawa 5:9 Ang mga gawa ng laman ay nakikita, ang pakikiapid, ang pakikiapid, ang karumihan, ang kahalayan, ang pagsama sa mga diyus-diyusan, ang paninirang-puri, ang kapootan, ang mga pagtatalo, ang mga paniniugho, ang mga pagsalansang sa kapootan, ang mga makasariling amisyon, 14
12 Katotohanang sinasabi ko sa inyo, na ang bawa't isa sa inyo ay nagsasabi, Ako'y kay Pablo, o ako kay Apolos; o ako'y kay Cephas, o ako'y kay Kristo. Ang paghati-hati sa katapatan ay nakakapekto sa kahalaga- han ni Kristo. Ang pag-grupo grupo sa iglesya laban sa isat-isa ay dinadala natin sa away ang bawat-isa. Ang katapatan sa mga lider ng tao ay gumagawa ng pagkakahagi. Ang dibisyon ng katapatan kay Kristo ay nagpapabawas sa Kanyang pamu- muno sa iglesya. Ang kahalagahan ay nasa Panginoon, hindi ang pinuno. 3 "Nababahagi ba si Kristo? Si Pablo ba ay ipinako sa krus para sa iyo? O bawtismuhan ka ba sa pangalan ni Pablo? " Ang mga dibisyon sa iglesya ay dumadating kapag inalis natin ang ating mga mata mula kay Kristo. Ang nahating iglesya ay nagkakasalungat sa kalikasan ng mananampalataya. Ito ang dahilan kung bakit nanalangin si Jesus para sa pagkakaisa ng iglesya (Juan 7: 20-22). Ang isang iglesya na nagkakasalungatan ay pinasasama ang Panginoon. Inilalayo din nito ang puso ng iglesya para sa ean- gelismo o pagkadisipulo. Iyon ang dahilan kung bakit mahala- ga na alisin ang ang ating mga mata ng mga pinuno, may nasasaing, gusto ko si ganon, gusto ko naman si ganon'' . Ialis natin ang ating mga mata sa tao at ilagay kay kristo. Nasuri mo 15
ba ang iyong katapatan? Mari ang mapabulanan ng opinyon ng lider na iyon ang katotohanan gaya ni Jesus? Alam mo ba ang higit pa sa isang partikular na lider kaysa kay Kristo mismo? 14 Pinasasalamatan ko ang Diyos na hindi ko bin- autismuhan ang sinoman sa inyo maliban kay Crispo at kay Gayo, 5 upang huwag sabihin ng sinoman na ako'y nabawtimuhan sa aking sariling pangalan. Ang isang tukso ay dalhin ang mga mata ng tao sa atin. Tayo ang bida. Upang lalong palutangin ang sariling galing na parang tayo ang nagsimula ng gawain. Tayo ay nagiging makasarili sa pang-angkin at palabasing magaling tayo kaysa sa iba. 16 Oo, aking binawtismuhan ang sangbahayan ni Es- tepanas. Bukod, hindi ko alam kung binautismuhan ko ang iba pa. " Si Stepanas ay isa sa tatlong mga tagahatid na nagsabi ng kalagayan eauwal ng iglesya ng Corinto (6: 5-8). Personal na binawtismo ni Pablo ang sambahayan ni Stephanas. Si Jesus ay hindi personal na nagbawtismo ng sinuman (Jn 4: 2). Kakaunti lang ang binawutismo ni Pablo. Maliwanag, ang bauwtismo ay hindi sentro ng Salita, 16
gayon pa man, hindi niya pinalaganap ang bawtismo ngunit ini- lalagay ito sa tamang pananaw ilang isang simbolo ng katoto- hanan ng krus, muling, at muling pagkabuhay. Hindi naalala ni Pablo kung binawtismuhan niya ang ilang mga tao. Ang inspi- rasyon ay hindi mekanikal o idinikta. Hindi inalis ng Diyos ang pagkatao ng mga may-akda ng Kasulatan kapag ginagamit Niya ang mga ito upang isulat ang Banal na Kasulatan. Ang in- spirasyon ng Kasulatan ay hindi mekanikal. Ginamit ng Diyos ang personalidad ng may-akda ng Kasulatan upang isulat sa sarili niyang estilo at bokabularyo. Gayunman, ang Banal na Espiritu, bilang ang supernatural na May-akda, dibinong gin- abayan upang sa pagsulat ang tao ay hindi magkamali. Ito ang dahilan kung bakit mari nating lubos na pinagkakatiwalan ang Salita ng Diyos bilang makapangyarihan at tumpak. 7 Sapagka't hindi ako sinugo ni Kristo upang mag bauwtism, kundi upang ipangaral ang evangelio, hindi sa pamamagitan ng karunungan ng mga salita, baka ang krus ni Kristo ay mawawalan ng isa. Ang bauwtismoa sa tubig ay panlabas na ritual mismo. [ Kung sa aking puso ay tunay akong naniwala na namatay ako kasama ni Kristo, na muiing at nabuhay na kasama Niya, ay hihiling ako ng bauwtismo. Sa gayon ay ipinahayag ko sa pub- liko kung ano ang paniniwalan ko nang pribado.] Kung sakaling 17
hindi pa nababawtismo ay magsabi sa kamangagawa. Ang ang bigyan ng mataas na pansin ang pagbabawtimo sa tubig ay baka akalain ng marami na ito ang prayuridad. Ang pagtitiwala lamang sa krus ang makapagliligtas ng kaluluwa, hindi pag- babawtismo. Ang pokus ng Mabuting Balita at ang katotohanan ng mensahe ng Mabuting Balita, hindi ang estilo ng paghahatid nito. Ang mga dibisyon sa iglesya ay nangyayari kapag ang mga tao ay nakatuon sa estilo sa halip na sangkap o nilala- man. Ang mga nagtitiwala sa nilalaman ng krus ay hindi nakasalalay sa taong ginagamit ngunit umasa sa paggamit ng Diyos ng mensahe sa puso ng mga nakakarinig. Ang katapatan ay nakasalalay sa Diyos kaysa sa mensahero. Hindi tayo malil- ito ng mensahe sa mensahero o kung hindi natin sundin ang mensahero kaysa sa mensahe. Ang di-Kristiyano ay hindi mar- ing maunawan ang Mabuting Balita sa pamamagitan ng kanyang sariling kakayahan dahil wala siyang kakayahan sa eauwal na gawin ito. Co 2:4 Ngunit ang likas na tao (isang dalisay na taong hindi Kristiyano) ay hindi tumatanggap ng mga bagay ng Espiritu ng Diyos, sapagkat ang mga ito ay kamangmangan sa kanya; Hindi rin niya malalaman ang mga ito, sapagkat ang mga ito ay naiintindihan sa eauwal. Ang Mabuting Balita ay ang kapangyarihan ng Diyos sa kalig- tasan, hindi ang kapangyarihan ng mahusay na pagsasalita. Walang gimik o pantaong tulong ang kinakailangan upang 18
ipakita ang Mabuting Balita. Ang pagbibigay diin ng Bibliya ay palaging nasa kapangyarihan ng nilalaman. Kung hindi, winawala natin ang kapangyarihan nito. Ro :6 Sapagkat hindi ko ikinahihiya ang ebanghelyo ni Kristo, sapagkat ito ang kapangyarihan ng Diyos sa kaligtasan para sa lahat na naniniwala, para sa unang Judyo at gayon din para sa Griyego. 18 Sapagka't ang mensahe ng krus ay kamangmangan sa mga mapapahamak, datapuwa't sa atin na nangaliligtas, ay ang kapangyarihan ng Diyos. Ang unang reaksyon sa krus ay "kabuangan." Ang krus ay kamangmangan sapagkat ang krus sa Imperyong Roma ay anyo ng kaparusahan na maring maranasan ng isang tao. Sa ngayon, mga ''manang'' o matatanda ang inaresado sa iglesya, ang kabataan, ''malls'' ang iglesya. Ang krus ay kapangyarihan ng Diyos sa mananampalataya. Ang krus ay isang mataas na pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos. Inasahan natin na sasabihin ni Pablo na ang krus ay ang "karunungan ng Diyos" ngunit sinasabi niya na ito ay "ka- pangyarihan ng Diyos." Ang Mabuting Balita ay higit pa sa isang mabuting suhestyon ngunit gumagawa ng isang buhay na epekto para sa angkop dito. 19
Ro :6 Sapagkat hindi ko ikinahihiya ang ebanghelyo ni Kristo, sapagkat ito ang kapangyarihan ng Diyos sa kaligtasan para sa lahat na naniniwala, para sa unang Judyo at gayon din para sa Griyego. Ang pilosopiya ay hindi sapat upang kumatawan sa mensahe ng Mabuting Balita. Nabubuhay tayo sa kasabay sa maraming awtoridad na lipunan, o pluralismo Mas gusto ng mga tao ang ang doktrina na ang kalaman, katotohanan, at moralidad ay umiiral na may kinalaman sa kultura. Sa mga tao sa ating panahon, walang sinuman ang may katotohanan. Ang mga 20 siglo mga pantas nagtatamasa sa opinyon. Ang lahat ng ito ay tumatanggi sa banal na awtoridad. Ang mga iglesya ngayon ay masyadong maraming opinyon. Ang ilang mga tinatawag na mga ''evangelical'' ay nagpapatibay ng pluralismo ilang katoto- hanan, na nangangahulugang walang iksaktong katotohanan. Lahat ng opinyon ay magkakaugnay. Iniuugnay nila ang Banal na Kasulatan sa opinyon. Ito ay kamunduhan. Kapag tinatang- gap ng mananampalataya ang ilang pilosopiya ilang totoo, palagi niyang ipinagpapalit ang katotohanan para sa kasinun- galingan. 19 Sapagka't nasusulat, "Aking sisirain ang karunungan ng marurunong, At dudurugin mo ang kaunawan ng mabait. " 20
Ibabagsak ng Diyos ang karunungan ng tao. Ang Diyos ay hin- di nakasalalay sa talino ng tao. Ang personal na katalinuhan na walang tiwala sa Diyos ay awtonomiya mula sa Diyos. Marami ang gumagawa ng mga bagay sa iglesyag hindi nanalangin muna sa eau.Kung balewalain natin ang Salita ng Diyos sa paghahanap ng mga solusyon sa ating mga isyu, mayroon tayong pangunahing problemang eauwal. Wala tayong kailan- gan ng higit sa kung ano ang mari nating makita o hawakan. Ang talino ng tao ay hindi kailangan sa kapatiran Mga Kawikan 4:2 May isang paran na tila tama sa isang tao, Ngunit ang wakas nito ay ang dan ng kamatayan. Santiago 3:5 Ang karunungang ito ay hindi umasa mula sa itas, ngunit sa lupa, sensual, at demonyo. 6 Sapagka't kung san umiiral ang inggit at paghanap sa sarili, ang pagkalito at ang bawat masamang bagay ay naroroon. 7Ngunit ang karunungan mula sa itas ay unang dalisay, pagkatapos ay mapagpayapa, mamo, handang magunga, puno ng awa at mauuting unga, nang walang pagtatangi at walang pagpapaimaw. 20 "Nasan ang marunong? Nasaan ang eskriba? Nasaan ang mahilig makipagtalo ng panahon na ito? Hindi ba gi- nawa ng Diyos ang kamangmangan ng karunungan ng daigdig na ito? " 21
Ang walang katapusang karunungan ng Diyos ay may limita- syong kamangmangan ng tao. Pinatutunayan ng Diyos ang karunungan ng tao na hangal. Ang tao sa pamamagitan ng kanilang karunungan at pagsisikap ng tao ay hindi maring mabigay ng mahusay na mundo. Ang tao ay walang tunay na magawa kung wala ang Diyos, kaya kapatid, huwag kayong asa sa galing ninyong mangaral o magtanim ng iglesya. Oo hahayo kayo at dadami ang iglesyang ng Kapatirang Cristiano, subalit iyon ay batay sa kalooban ng Diyos. Sino ba ang marunong? [Ang pagbagsak ng tao ay dumating sa nagha- hanap ng kalaaman, ang Diyos ay gumagamit ng kamang- mangan ng krus upang "sirain ang karunungan ng maru- runong."Ang karunungan ay ang pangunahing dahilan ng pag- bagsak; upang maligtas dapat ay naniniwala sa kahangalan] 21 Sapagka't yamang sa karunungan ng Diyos ay hindi nakilala ng sanlibutan sa pamamagitan ng karunungan ang Diyos, ay nalulugod sa Diyos sa pamamagitan ng ka- mangmangan ng kautusang ipangaral upang iligtas ang mga nagsisisampalataya. Walang sinuman ang maaring maging isang Kristiyano mula lamang sa leeg. o maring maging isang Kristiyano na walang impormasyon. Ito ang likas na kalaman kung saan ang isang tao ay nagiging isang Kristiyano, sa pamamagitan ng pahayag ng Diyos ng mabuting balita mula sa Bibliya. Walang makakiki- 22
lala ng Diyos kung hindi ipinahayag ng Diyos ang Kaniyang Sarili. Dahil ang Diyos ay walang katapusan, walang makakalam sa Kanya sa pamamagitan ng may limitadong paraan. Ipinahayag ng Diyos ang Kanyang Sarili sa kalikasan, persona ni Kristo at ng Salita ng Diyos. Ang lahat ng pilosopiya ng tao at etika ay umiikot sa paligid ng kalimitadong tao. Hini- hingi ng etika ng tao na sumusunod siya sa pamantayan ng tao ngunit walang pangkalahatang pamantayan upang matukoy kung ano ang pamantayang iyon. Iyon ang dahilan kung bakit ang tao ang ay ihayag ng maraming mga ideya na walang pangkalahatang katatohanan upang tulungan silang makarat- ing sa mga pangkalahatang konklusyon. Kung gayon, sila ay nakakandado sa realismo. Ang bawat isa ay may sariling pi- losopiya at opinyon ngunit walang sinuman ang may sagot. Maraming tao ang maraming masasabi ngunit sa tutuo lang ay walang laman ang sinasabi o kaya ay kalaaman buhat lamang sa tao. Ang Kristiyanismo ay umasa sa Diyos upang ihayag ang Kaniyang Sarili. Makikila lang nating ang Diyos kung madalas tayong nakikipag-usap sa kanya sa pbanalangin. Up- ang malaman natin ang katotohanan ng Diyos ay alamin ito buhat sa Diyos mismo, iyon lang atng masahan para lubusang makilala ang Diyos. Huwag na tayong gumaya sa mga taong umasa sa kinagisnang reliheyong gawa ng tao. 23
22 "ang mga Judyo humiling ng mga tanda, at ang mga Grieyego ay huminhigi ng karunungan ..." Pansinin kung ano ang sinabi ni Jesus tungkol sa mga humi- hingi ng tanda bago maniwala; Mat 6: 4 "Ang isang lahing masama at mapangalunya ay humahanap kayo ng tanda, walang magiging tanda sakaniya malian sa tanda ng propetang si Jonas." At iniwan niya sila at umalis. Walang emosyunalismo o pilosopiya ang magdadala sa atin sa katotohanan tungkol sa Diyos. Hindi kailangan ang mga san- daling pakawala ng malay o pagtumba, O pagsasalita sa wika ng wala namang nagpapaliwanag. Ito ay mga maling tanda upang patunayan ang presensya ng Diyos gaya ng ginagawa ng ilan. Ang mahalaga ang pangangaral ng Salita ng Diyos na galing sa Eau. Hindi natin masisisi ang mga taong naibighani ng naglalakihang Krusada na nagpapakita ng mga gayong tanda. 23 Datapuwa't aming ipinangaral si Kristo, na ipinako sa krus, sa mga Judyo ay isang katitisuran, at sa mga Griego ay kamangmangan ... " 24
24 "... datapuwa't sa mga tinawag, mga Judyo at mga Griego, si Kristo ang kapangyarihan ng Diyos at ang karu- nungan ng Diyos. Ang pamamaran ng Diyos para sa maipahayag sa nawala ay hindi sa nais ng taong sa kanyang pamaran. Ginagamit ng Diyos ang Kanyang sariling sistima para mabot ang mga ito. Maraming ginagawa ang mga tao upang ipahayag ang Mabut- ing Balita. Kung ano-ano, may drama-drama, may sine-sine at iba pa. Si Kristo ang tanging instrumento ng ating kaligtasan. Ang karunungan at kapangyarihan ng Diyos ay hindi mau- nawan ng tao. Kapag tinitingnan ngayon ng karamihan ang Krus ay parang palamuti lang ito sa kanila. Wala itong epekto. sinasabit pa ito ng marami sa kanilang leeg at sa pagawa nito ay nagiging mga mangmang sila. [Dapat nating makita na ang Dugo ay hinarap kung ano ang nagawa natin, ( mga kasalanan, sins ) samantalang ang Krus ay hinaharap kung ano tayo ( tayo ay makasalan, sinner ). hin- uhugasan ng Dugo ang ating mga kasalanan, at ang Krus na- man ay pinapatay ang ''Lumang Tao'' ang ating makasalanang pagkatao. Dahil dito ay pinalaya na tayo sa kasalanan (ibig sabihin ay makakaya na nating pagtagumpayan ang anomang kasalanan) pinutol ang ugat ng ating kapasidad para magkasala.] 25
Ang pagtanggap natin sa kamatayan ni Kristo ay ang simula ng plano ng Diyos sa atin. Alam ng natin na ang Diyos ay perpek- to at mari lamang tanggapin ang mga perpektong tao. Walang sinuman ang perpekto, si Kristo lamang, kaya dapat tayong mabuhay na siya ang buhay. Kaya hangal para sa di-man- anampalataya upang malaman ito. Gal 2.20 Ako'y napako sa krus na kasama ni Kristo: gayon ma'y naubuhay ako; gayon ma'y hindi ako, kundi si Kristo ay naubuhay sa akin: at ang buhay na aking ipinambuhay ngayon sa laman ay naubuhay ako sa pananampalataya ng Anak ng Diyos, na umibig sa akin, at nagbigay ng kaniyang sarili dahil sa akin. Kabanata 2 1 ''Isalang-alang natin ang isang tao, ilang mga alipin ni Kristo at mga katiwala ng mga hiwaga ng Diyos." [ Ang pagbabagong-buhay ay isa sa mga hiwaga ng eauwal na buhay. Ito ang simula. sinoman ay hindi maring magsalita ng 26
eauwal na buhay o asahan na lumago sa eauwal kung siya ay hindi muling inbuhay, dahil wala siyang buhay sa kanyang eau. Walang sinuman ang makapagtayo ng isang kastilyo sa hangin. Kung susubukan nating magturo ng isang ipinapan- ganak na muli na ipambuhay si Kristo at samahin ang Diyos, nagtuturo lamang tayo ng isang patay na tao. Sinisikap nating gawin kung ano ang hindi maring gawin ng Diyos kapag sin- isikap nating ayusin at baguhin ang laman. Mahalaga na ang bawat mananampalataya ay alam na walang pag-alinlangan na siya ay nabagong muli at nakatanggap ng isang bagong buhay. Dapat niyang makita na ang bagong kapanganakan ay hindi isang pagtatangka na maglaro sa lumang laman o upang aguhin ito sa eauwal na buhay. Sa kaligtaran, ito ay pagtangap ng buhay na hindi niya nararanasan kailanman at hindi tinang- gap noon.Kung ang isa ay hindi pa ipinanganak na muli ay hindi niya makita ang kaharian ng Diyos. Hindi niya maunawan ang mga hiwagang eauwal at matikman ang makalangit na tamis ng kaharian ng Diyos. Ang kanyang patutunguhan ay kamatayan at paghatol; wala ng ia pa. ] Ang mga kamanggagawa ay hindi gumagawa ng kanilang sar- iling hiwaga sa halip mga katiwala lamang ng hiwaga ng Diyos. Ang mga lider ng lokal na iglesya ay mga kamanggagawa, hin- di mga panginoon; mga katiwala, hindi mga panginoon. Hindi sila ang mga pag-iimak ng hiwaga ng Diyos; ang mga nangan- 27
garal nito. Wala silang awtoridad na palaganapin ang kanilang sariling mga ideya. Ang dignidad ng kanilang Guro na nagbibi- gay sa kanilang krediilidad ng hiwaga-mensahe. Ang kamang- gagawa ay kumukuha ng mga order mula sa Commander-in- Chiea. Wala silang magagawa upang tanungin ang mga order na iyon. Hindi nila maring aguhin ang mensahe na angkop sa sa gusto nila. Ganyan tayo kung tayo ay kamanggagawa. 2 Bukod dito'y kinakailangan sa mga katiwala, na ang isang tao ay masumpungang tapat. [ Ang Panginoon ay nagpakita sa kanya ng biyaya at muli ay ginawa siyang tapat. Siya ay tagapangasiwa ng Diyos, isang kamanggagawa ni Kristo, tagapangasiwa ng mga hiwaga ng Diyos. Tapat siya sa kanyang hiwaga. Ipinagkatiwala sa kanya ng Diyos ang mga hiwaga; Iniblgay ng Diyos ang Kanyang salita sa kanyang mga kamay. Hinihingi sa kanya ang mag- ing tapat. Mari niyang sabihin sa iba ang kanyang mga opiny- on. Kahit hindi siya tumanggap ng anumang utos mula sa Panginoon, ngunit ipinahayag niya ang kanyang nais. Iyon ay dapat nating tanggaping Salita na rin ng Diyos. Mari niyang sabihin sa iba ang kanyang opinyon tungkol sa ilang mga bagay. Siya ay tumanggap ng biyaya mula sa Diyos at lagi na siyang namumuhay na eawal. Natutunan niya ng ilang bagay sa harap ng Diyos at nakakuha itong unti-unti. 28
Sa pagkakataong ito ay wala siyang utos mula sa Panginoon, ngunit sinabi niya sa mga taga-Corinto natutunan niya sa ma- habang panahon. Hindi niya nangahas na sabihin na ang kanyang salita ay utos ng Panginoon. Sinabi lamang niya sa kanila ang kanyang opinyon. Ngunit sa huli, kinikilala ng Diyos ang opinyon na ito. ] Ang Diyos ay may isang oligasyon para sa mga mangagawa. Hindi kailangan napakagaling magsalita o gano katalino upang dalhin ang hiwaga. Kailangan lang niyang maging tapat, laging nanalangin upang malaman ang hiwaga ng Diyos. Hindi humi- hingi ng galing ang Diyos buhat sa mangagawa. Itanong lang sa sarili. "Ginagawa ko ba ang iniuutos ng Diyos" Ako ba ay mapapagkatiwalan, masahan ba ako ng Diyos. Hindi tinatanong ng Diyos kung nag-aral ka sa seminaryo. 3 Datapuwa't sa akin ay napakaliit na bagay na hahatulan ninyo ako, o kahatulan ng tao: oo, hindi ko hinahatulan ang sarili ko. Ang isang tunay na mangawa ng Diyos ay nakatayo sa harap ng Diyos at hindi sa harap ng tao. Kadalasan ay nahihiya o may kaba ang baguhang mangagawa dahil siya ay nasa harap ng mga beteranong mga mangagawa. Ang mga tapat sa 29
Panginoon ay hindi namumula ng iba. Kung ang mangagawa ay mananating tapat sa sinasabi ay wala siyang dapat ipangamba sa harap ng ibang tao. Sa 6: 7 Ngunit sinabi ng Panginoon kay Samuel, "Huwag kang tumingin sa kanyang hitsura o sa kanyang katawan, sapagkat itinakwil ko siya. Sapagkat hindi nakikita ng Panginoon ang nakikita ng tao; sapagkat ang tao ay tumitingin sa panlabas na hitsura, ngunit tinitingnan ng Panginoon ang puso. " Natatakot ang karamihang baguhang mangagawa sa harap ng mga tao, lalo na ang mga iyong iniisip niyang mas matas sa kanya. Napektuhan nito ang kanilang pangangaral. Iniisip ni- lang hindi nagugustuhan ng mga tao ang kanilang ipinangaral. Ang tunay na kamanggagawa ng kapatirang Cristiano ay hindi nag-alala kung dahil sa salita ng Diyos ay masaktan ang mga kapatid. Huwag i kompromiso ang Salita ng Diyos. 4 Sapagka't hindi ko nalalaman ang laban sa akin, gayon ma'y hindi ako inaring-ganap sa pamamagitan nito; ngunit Siya na humahatol sa akin ay ang Panginoon. " Hindi mahalaga ang masasabi ng tao, ang mahalaga ay ang masasabi ng Diyos.Huwa maging diplomatiko. Huwag alala- 30
hanin kung may natataman sa iyong pangaral. Hindi ka naman namemersonal, sinasabi mo lang ang pinasabi ng Diyos. Huwag na matakot sa pangangaral kung may taman at umalis ng iglesya. ang mga taong iyon ay mapapahamak. Tigilan ang pag kanlong sa mga kasapi kung sila ay gumagawa ng mali. 5 Kaya't nasusulat, Ang unang taong si Adan ay naging kaluluwang may buhay; ang huling Adan ay ginawa ng isang eau ng pagpapasigla. [ Inilakip tayong lahat ng Diyos kay Kristo at ipinako sa krus, upang ang dating makasalanang pagkatao ay huwag nang maging alipin ng kasalanan. Tayo ay bago nang nilalalang [2 Cor 5.17 Kaya't kung ang sinoman ay na kay Cristo, siya ay isang bagong nilalang: ang lumang mga bagay ay lumipas; narito, ang lahat ng mga bagay ay naging bago.] Si Kristo sa ikatlong araw buhat sa pagkamatay ay bumangon sa libingan. Tayo rin ay mabubuhay na gaya Niya sa huling araw. Si Kristo ay nabuhay sa eauwal na katawan na magiging gaya ng sa atin sa huling araw. (Juan 6:57 Kung panong sinugo ako ng Amang buhay, at ako'y nabubuhay dahil sa Ama; gayon din naman ang kumakain sa akin, siya nama'y mabubuhay dahil sa akin.) mateo 26.26 At samantalang sila'y nagsisikain, ay du- mampot si Jesus ng tinapay, at pinagpala, at pinag-putol-putol, 31
at ibinigay sa mga alagad, at sinabi, Kunin mo, kumain ka; ito ang aking katawan. Napakahalaga ng ating pagputol-putol ng tinapay, ito ay pala la sa atin ng mensahe ng krus at pag-asa nating tayo ay bubuhayin sa huling araw. gawin iyong taimtim sapagkat ito ang sumasagisag ng ating pag-asa, ito ay memoryal para sa atin at mga susunod na henerasyon.sundin ang mga tagubilin tunkol dito. Ito ay isagawa luwing unang araw na sanlingo, madalas dahil mahalaga ang ibig sabihin at laging sabihin sa ating mga anak. Ipaliwanag ng kamangagawa ang kahulugan nito at hindi gawing ritwal lamang. Nagalit ang mga Judyo sa pag-iisip na kainin ang Kanyang laman at inunim ang Kanyang dugo, dahil akala nila ay ito ay isang kanibalismo. Si Kristo ay eau, ang ibig sabihin ng '' kainin si Kristo'' ay tamasahin ang Kanyang eau sa ating eau, baka tayo ay isipin mga kanibal din. Sa tuwing tayo ay magputol-putol ng tinapay ay alalahaning si Kristo ay tinatanggap nating ating buhay. 6 Ang mga bagay na ito, mga kapatid, ay nagpakumbaba ako sa aking sarili at kay Apolos dahil sa inyo, upang kay- o'y mangatuto sa amin na huwag magisip na higit sa mga bagay na nasusulat, upang walang sinoman sa inyo na mangagmamapuri sa pangalan ng isa lan sa isa. " 32
May mga kapatid na nagtatangi ng kamanggagawa ngunit ang tutuo ay hindi ito dapat. ang ganitong gawain ay ugat ng pagkakampi-kampi. ang mga kamanggagawa ay nandyan up- ang ang lahat ay maturuan, wala tayong itatas o ia sino man sa kanlla. 7 Sapagka't sino ang gumawa na ikaw ay matangi? at anong nasa iyo na hindi mo tinanggap? nguni't kung tinanggap mo, ay akit mo ipinagmamapuri na tulad sa hin- di mo tinanggap? Sino sa atin ang makapagsasabing tayo ay nakakahigit sa iba? at anong masasabi nating talagang atin? Kung tayo ay mahusay mangaral ay hindi dapat na tayo ay pasalamat sa Diyos dahil dito? 8 Ngayon kayo'y puspos, ngayon kayo'y mayaman, kayo'y naghari na mga hari na wala kami: at ibig ko sa Diyos na kayo'y maghari, upang tayo rin ay maghari na kasama ninyo. Sa sinabi ni Pablo ay ating mahihiwatigang mayayaman ang mga kasapi sa ilegsia ng Corinto at sila ay namumuhay sa pagiging maimpluwensiya ng wala ang apostol. Nais sana niyang ang mga kapatid sa Corinto ay maging maimpluwensya 33
sa Diyos upang si Pablo ay makasama nila. Kung magiging maimpluwensya man tayo ay gamitin natin ito na makakabig ng marami kay Kristo. Mga kapatid tayo ay maging mayaman ay hindi tayo yumaya- man para sarili lamang kundi para sa Diyos. Gamitin natin ang ating yaman upang mas lalong marami ang lumapit sa Diyos. 9 Sapagka't iniisip ko na ipinakita sa amin ng Diyos, tayo mga apostol, na huli, ilang mga taong hinahatulan ng ka- matayan; sapagka't kami ay naging isang tanawin sa mun- do, kapwa sa mga anghel at sa mga tao. Minsan ay dumadan ang mga kamangagawa at kapatiran ng panunuya ng publiko. Tinatawag tayo ng mga pangalan at pinagtatawanan kung minsan. Mayroong dalawang uri ng mga Kristiyano: Ang mga ginagamit ng Diyos at silang mga tamad, ang mga tamad ang kadalasang paksa ng pagpuna at pan- gungutya. Sila ay pagalagala sa bayan, na walang trabaho, pinagwiwikang tamad kung nakatalikod. Subalit si Jesus ay hiniya sa madla, Minsan ang pag-usig ay darating. 34
Ph :29 Sapagkat sa iyo ay ipinagkaloob sa ngalan ni Kristo, hindi lamang upang maniwala sa Kanya, kundi upang maghi- rap din para sa Kanya mga kapatid ating tiisin ang mga pagtawa ng mga tao, ng pali- him o lantaran, [ Kanino ang mga salitang "tayo" ay tumutukoy? Ang panghalip na "tayo" ay nagpapahiwatig na mayroong hindi sa isa pang apostol ukod sa manunulat. Kung pag-aralan natin ang kon- aksto, tandan natin na si Apolos ay kasama ni Pablo noong siya ay nagsulat, at si Sosanes ay nabangit ni Pablo na kasama niya. Malinaw na ang "tayo" dito ay tumutukoy sa al- inman kay Apolos o kay Sosanes o sa kapwa. Kasunod nito na alinman o pareho ng dalawang ito ay dapat na mga apostol. ] 10 Kami ay mga mangmang dahil kay Kristo, ngunit ikaw ay marunong kay Kristo; Kami ay mahina, ngunit kayo ay malakas; ikaw ay marangal, ngunit kami ay hinamak. Ang mga apostol ay mga mangmang para sa kapakanan ni Kristo ngunit ang mga taga-Corinto ay sagana at may mga ka- hanga-hangang kapangyarihan ng paghatol. Ang mga apostol ay mga maliliit na Kristiyano ngunit ang iglesya ng Corinto ay malakas sa eauwal. Ang mga taga-Corinto ay may karangalan 35
ngunit ang mga apostol ay walang reputasyon at itinuturing na mga palaboy. Ang pagsubok ay kinakailangan para sa eauwal na paglago. Madali mong makikilala ang isang krisyiano kung siya ay may pinagdadanan. Ang mga panlabas na pagkukun- wari ay hindi makatayo sa pagsubok ng mga tunay na Kristyano, subalit lagi tayong manalangin na tunay nating maipamuhay ang buhay ni Kristo anoman ang ating pagdanan. Huwag tayong pumayag na masira ang ating patutuo sa pa- mamagitan ng ating pagkainis at galit. 11 Sa kasalukuyan, kami ay nagugutom at nauuhaw, at kami ay hindi maganda ang damit, at pinalo, at walang tirahan. Sinabi ni Pablo na siya at ang mga apostol ay nasa hirap hanggang sa sandaling isinulat niya ito. Ang mga apostol ay nagdusa sa mga kakulangan ng mga pagkain, tirahan, damit, at tubig. Sila ay pinalo at walang bahay. Naglakad sila ilang mga palaboy at itinuturing na mga mamalimos. Ang mga apos- tol ay nbagbayad malaking halaga para sa gawain. May ilang kamanggagawa ang iniwan ang trabaho at tiniis ang kahirapan. ang ilan ay iniwan ng mga mahal sa buhay dahil hindi nila makayanan ang hirap. ang ilan naman ay kasama ang pamilya sa hirap. Mga kapatid huwag nating pabayan ang ating ka- manggagawa. a utan siya ng ikabubuhay upang maiukol niya 36
ang panahon sa gawain. Mga kamanggagawa kung kayo na- man ay tumatanggap ng tulong ay ibigay natin ang lahat ng panahon sa iglesya. Kalimutan na ang mga ''sidelines''. Ako ay natuto na sa karanasan. Hindi ko naibigay ang ''pinakamagal- ing'' sa gawain noon. Ako ay nagpayaman. Ngunit ngayon ay iBinibigay ko na ang lahat ng aking panahon ng '' pinaka- mainam'' sa pamamagitan ng pasusulat ng mensahe.ang buhay ng kamanggagawa ay puno ng pasakit.Hindi inasahan sa kamanggagawa ang marangyang buhay. Ang kanyang sasakyan ay pinakamurang sasakyan at hindi ang magara at mamahaling sasakyan. Hindi siya magdadamit ng mamahalin ng higit sa karaniwan. Ang kanyang tahanan ay hindi niya sar- ili, ang Guro ang huwaran. Taliwas sa sinasabi ng modernong mangangaral na ang pagsakay noon ng Guro sa asno ay mai- hahaming sa pagsakay sa mamahaling sasakyan ngayon. Huwag gayahin ng kamanggagawa ang mga kalayawan ng mga modernong mangangaral. Gawin ding simpli ang iglesya. walang anomang larawang nakasabit. O maringal na iglesya. Sila ay pinato, sila ay hinahati ng lagare sa dalawa, tinukso, pinatay ng tabak. Naglalakay sila na soot ang balat ng tupa at kaming, mga dukha, mga napipighati, at pinahihirapan kung kanino ang mundo ay hindi karapat-dapat. Sila ay naglakad sa 37
mga disyerto at bundok, sa mga yungib at mga yungib ng mundo. 12 "At nagtatrabaho kami, nagtatrabaho sa aming sariling mga kamay. Ang pagiging inabuso, inasasan natin; na in- uusig, nananatili tayo ... " Si Pablo ay gumagawa ng tolda, hindi upang lubusang mag- payaman kundi upang matustusan ang gastusin sa kanyang mga paglalakbay. Palagi siyang inabuso ng hindi kapatid, sa kabila ng mga pag-uusig ay patuloy pa rin siya sa pagawa Hin- di naman natin binabawal sa mga kamanggagawa ang pagawa kung kinakailanan, huwag lang ang labis na kukuha na ng panahon sa paglilingkod. Ang kapatiran ang dapat sumuporta sa mga kamanggagawa. Hindi bagay sa kamanggagawa ang magtanim ng galit kung inabuso, masakit man iyon ay hilingin sa Diyos na makapagpatawad. Walang kamanggagawa ang titigil sa paglilingkod hanggang kamatayan. Ang isang man- anampalatayang tunay ay hindi tumutugon sa sa maraming mga pag-uusig. Sila ay laging maunawain at mapagpatawad. 2 Ti 3:2 Oo, at ang lahat ng nagnanais na mabuhay na makadiyos kay Kristo Jesus ay magdurusa. 38
13 "sinisiran, nagsusumamo tayo. Kami ay ginawa bilang ang maruming basahan ng sanlibutan, na taga punas ng lahat ng dumi hanggang ngayon. " Ang mga kamanggagawa ay sinisiran ng marami dahil iniisip nilang mga tamad ito, pagala-gala sa halip na magtrabaho ng ayos at umasa na lang sa bigay ng kapatiran. Subalit pinupuri naman nila na parang basahang nagtuturo ng buhay na may kalinisan. Ang mga Kristiyano ay dapat walang ikapipintas sa kanila. Karamihan sa atin ay gustong laging pupurihin, Hindi matangap ng ilan sa atin ang paninira ng ia. Laging magparaya sa iba. [ang gawaing matatanda at kamanggagawa- Kaya ngayon may isang iglesya sa Listra! Nakatitira a si Pablo upang ipastol ang mga ito sa ilang sandali, o hindi sa pag-ayaw sa kanila hang- gang sa mawala ang kabangisan ng oposisyon? Hindi! "Sa susunod ay lumas siya nang may kapasidad at sa kanyang sariling kalagayan, ang Diyos ay hindi nagtalaga ng mga matatanda upang gawin ang gawain sa ngalan ng kanilang mga kapatid." Pagkatapos ng pagtatalaga ng mga matatanda, tulad ng dati, tungkulin at pribilehiyo pa rin ang mga kapatid na maglingkod sa Panginoon. Ang mga matatanda ay tinatawag ding "obispo"(Gawa 20:28; Tit : 5,7). Ang terminong "elder" ay may kinalaman sa kanilang pagkatao; ang terrminong "obispo" 39
sa kanilang gawain. Ang "Obispo" ay nangangahulugang "tagapangasiwa," at ang isang tagapangasiwa ay hindi isa na gumagawa para sa iba, kundi isa na namamahala sa iba ha- bang nagtatrabaho sila. Nais ng Diyos na ang bawat Kristiyano ay dapat na isang "Kristiyanong manggagawa," at Siya ay naghirang ng ilan upang tuparin ang pangangasiwa sa gawain upang maisagawa ito nang mahusay. Hindi kailanman Niya naisip na ang karamihan ng mga mananampalataya, ay mag- tuon na lang ng pansin sa sekular na mga gawain at iwanan ang mga bagay sa iglesya sa isang pangkat ng mga eauwal na espesyalista o mga lider ng iglesya. Tandan. Ang mga matatanda ay hindi isang grupo ng mga tao na may kontrata upang gawin ang gawain sa iglesya sa ngalan ng mga miyem- bro nito; sila lamang ang mga lider na pinangangasiwan ang gawain. Ang kanilang mga tungkulin ay upang pamahalan ang gawain hindi kailanman ginagawa ang trabaho sa halip ng mga ito, kundi ituro lamang ang mga ito sa paggawa nito. { isang obispo-matanda-elder sa bawat probinsya} Ang responsiilidad ng isang matanda ay may kaugnayan sa mga bagay na tempo- ral at eauwal. Sila ay itinalaga na "mamamahala," at "magturu- an" at "magpastol." "Ang mga matanda na may mabuting pa- mumuno ay maiilbang na karapat-dapat sa dobleng karangalan, lalung-lalo na sa mga nagtatrabaho sa salita at sa pagtuturo" ( Tim 5:7).{ maglikom ang bawat iglesya at mabibi- gay sa bawat obispo ng probinsiya} "Ipagtanggol mo ang 40
kawan ng Diyos na nasa gitna mo, gamitin ang pangangasiwa, hindi sa pamamagitan ng pagpigil, kundi maluwag sa kalooban, alinsunod sa Diyos, ni para sa hindi tapat na pakina- bang, kundi ng isang mapagigay na pag-iisip; mga halimbawa sa mga kawan "( Pedro 5: 2,3). Ang Salita ng Diyos ay gu- magamit ng salitang "tuntunin" na may kaugnayan sa mga re- sponsiilidad ng mga elder. Ang pag-sasayos ng pamahalang iglesya, pamamahala ng mga gawain at pag-alaga ng maryal na mga bagay, ay nasa ilalim ng kanilang kontrol. Ngunit dapat nating tandan na ang isang tunay Iglesya ay hindi kainaiilan- gan ng aktibo at hindi kumikilos na pangkat ng mga kapatid na kapatid, napasasakop sa bawat isa at sama-samang bumaba- likat ng gawain at umani ng kanilang mga gawa ng sama- sama. "Na ang mga miyembro ay dapat ... pag-alaga sa isa't isa" ay layunin ng Diyos para sa Kanyang Iglesia ( Cor 2:24). Ang bawat iglesya ay may sigasig na isulong kapakanan nito. Kung ang mga matatanda ay mawalan ng pangitan sa mga iyon, mga bagay na ito ang magiging panginoon na sila ng iglesya Ang mga elder ay hindi hinirang na maging "mga panginoon" ng kanilang mga kapatid, kundi maging "mga hal- imbawa" nila. Ano ang isang halimbawa? Ito ay isang batayan para sundan ng iba. Para sa mga elder na maging isang hal- imbawa sa mga kapatid na ipinahiwatig na ang mga kapatid ay nagtrabaho at ang mga matatanda ay nagtrabaho rin. Ipinahi- watig nito na ang mga matatanda ay nagtrabaho nang may es- 41
pesyal na kasipagan at pangangalaga, upang ang mga kapatid ay dapat magkaroon ng magandang halimbawa upang sundin. Ang kanilang pananagutan ay hindi lamang nauugnay sa materyal na bahagi ng mga gawain ng iglesya. Binigyan sila ng Diyos ng mga eauwal na kaloob, dapat din silang magkaroon ng eauwal na pananagutan. Isinulat ni Pablo kay Timoao, "Ang mga matanda ng masipag ay karapat-dapat sa dobleng karangalan, lalo na yaong mga gumagawa sa salita at sa pag- tuturo" ( Tim 5:7). Responsiilidad ng lahat ng mga matatanda na alagan ang mga gawain ng iglesya, ngunit tulad ng pagkakaroon ng mga espesyal na kaloob (tulad ng propesiya o pagtuturo) ay libre upang magamit ang mga ito para sa eauwal na pagpatibay ng iglesya. Isinulat ni Pablo kay Tito na ang isang nakatatanda ay "makapagtuturo ng mabuti sa tamang doktrina, at upang makapagpulong sa mga nagkakasalun- gatan" (Tit : 9).] 14 "Hindi ko isinusulat ang mga bagay na ito upang hiyain kayo, ngunit ilang aking mga minamahal na ata ay inalan kita." Sinabi ni Pablo sa iglesya ng Corinto ilang mga miyembro ng kanyang pamilya. Ang salitang "ala o inalan" ay nangangahu- lugang mag-apela sa isip, tandan, palalahanan. Nais niyang dalhin ang katotohanan sa kanilang mga isip, hindi konsen- 42
syahin. Maring naramdaman nila ang pangungunsensiya kanyang panunuya, ngunit hindi iyon ang kanyang layunin. Ang kanyang layunin ay mag-apela sa isip, upang magpalala. Gus- to niyang pukawin sila sa makadiyos na pamumuhay. 15 Sapagka't bagaman ikaw ay may sangpung libong tagapagturo kay Kristo, gayon ma'y hindi marami ang mga ama: sapagka't sa pamamagitan ni Kristo Jesus ay ipinan- ganak kita sa pamamagitan ng evangelio. 16 Ipinamamanhik ko nga sa inyo, na kayo'y maging mga tagatulad sa akin. Dahil dito'y aking sinugo sa inyo si Timoao, na aking minama- hal at tapat na anak sa Panginoon, na siya ang sa inyo'y mag- papalala ng aking mga dang nanga kay Kristo, gaya ng itinu- turo ko san mang dako sa awa't iglesya Ang punto ni Pablo ay mari kang magkaroon ng maraming mga tao na gumagabay sa iyo sa paglalakad sa Kristiyanon buhay ngunit wala kang maraming ama kay Kristo. Ang punto ay hindi upang tularan si Pablo sa bawat antas ng paglalakad niya sa Eau. Dapat sundin ng mga taga-Corinto ang halim- bawa ni Pablo ilang isang ama, na handang harapin ang pan- ganib ng pagsaway sa kapwa mananampalataya. Ipinadala ni Pablo sii Timoao upang ipalala sa mga taga-Corinto ang kaha- 43
lagahan ng "pagsaway" Maliwanag na ang problema ay nasa mga taga-Corinto na nalilimutan kung ano ang itinuro sa kanila ni Pablo. Si Pablo ay hindi humingi ng anumang bagay na iba sa iglesya ng Corinto. Pinapayuhan niya ang mga iglesya sa lahat ng dako. Ang mga Kristiyano ay dapat maging handa sa pangani ng mga kaugnayan para sa pagsulong ng adhikain ni Kristo. May malasakit ka a sa mga tao para harapin sila? Gawa 6: Mga kapatid, kung ang isang tao ay nahuhulog sa anumang pagsalangsang, kayo na eauwal na ibalik ang gayon sa isang diwa ng kahinahunan, isiping ang iyong sarili ay huwag matukso. 18 At ang mga iba ay nangagpupuri, na tila ako'y hindi paririto sa inyo. 19 Ngunit pupunta ako sa iyo sa madaling panahon, kung nais ng Panginoon, at malalaman ko, hindi ang salita ng mga nagmamatas, kundi ang kapangyarihan. 20 Sapagka't ang kaharian ng Diyos ay hindi sa salita, kundi sa kapangyarihan. 22 Ano ang gusto mo? Papasiyahan ba ako sa iyo ng isang pamalo, o sa pag-ibig at diwa ng kahinahunan? 44
May mga kayabangan sa iglesya ng Corinto. akala nila ay hindi na babalik si Pablo hindi na sila sasawayin sa yabang nila. Ta- lagang inilan ni Pablo na pumunta sa Corinto sa kalooban ng Diyos. Dapat lagi nating isalang alang ang kalooban ng Diyos ating bawat plano. San 4: 5 Sa halip ay sasabihin mo, "Kung nais ng Panginoon, maubuhay tayo at gawin ito o iyan." Si Pablo ay hindi magluluko ng kayabangan ng mga salita kung siya ay darating, ilantad niya kung nasan ang tunay na awtoridad sa iglesya. Ilalagay niya ang lahat ng mga maling angkin. Ang likas na katangian ng hiwaga sa kaharian ng Diyos ay hindi talumpati o kakayahan sa pagsasalita kundi sa katoto- hanan kung ano ang maring mapektuhan nito. Ang "kaharian" ay ang lugar kung san namamahala ang Diyos. Pinapipili ni Pablo ang iglesya ng Corinto sa dalawang pagpipilian. Ang mga pagpipiliang ipinakita ni Pablo sa iglesya ng Corinto ay dalawa: () siya ay darating na may pamalo ng disiplina o, (2) mari siyang dumating na may pag-ibig at eau ng kahinahunan. Ang salitang "pamalo" ay tumutukoy sa pagsaway at disiplina. Ang salitang "kahinahunan" ay kamuan. Ito ang lakas ng pananampalataya na nakasalalay sa biyaya ng Diyos. Ang mga pagpipilian ni Pablo ay kapayapan o digman, pumili ka. Dapat tanggapin ng mga Kristiyano ang mga pagtuwid ng 45
eauwal na disiplina. Upang haharap sa walang hanggang kahatulan. ang mananampalataya ay hindi Kanata 3 1 "At ako, mga kapatid, ay hindi makapagsalita sa inyo tungkol sa mga taong eauwal kundi tungkol sa karnal, tu- lad sa mga sanggol kay Kristo." Ang pagpapaunlad ng "pag-iisip ni Kristo" ay isang proseso na nagsisimula sa pagkabata hanggang sa pagtanda. Ang mga karnal na Kristiyano ay eauwal na sanggol sa paran ng kani- lang pamumuhay [ ang karnalidad ay dapat malis sa parang pagpatay-tingnan sa iang tala]. Ang Kristiyanong ilan ay "sang- gol" ay hindi prolebma kung siya ay isang bagong Kristiyano ( Pedro 2: -2) ngunit kung siya ay isang Kristiyano ng maram- ing taon, ito ay nagiging problema. Ang isang "sanggol" ay na naubuhay kung ano siya. Ang isang karnal na Kristiyano ay nabubuhay sa laman; ang. Ang Banal na Eau ang dapat na maging gabay Ang tanong para sa bawat mananampalataya ay "Ako ba ay naubuhay sa 46
laman o sa eau?" Ano ako? Ang karnal na Kristiyano ay naka- pagpapahirap at makasarili. [ Binigyang diin ko na hindi ito isang biro sa misyonero. Ang mga pamamaran { Method } ay hindi dapat itakwil, nunit ito ay gawa ng gaya sa isang sanggol, ngunit sa paglilingkod ng Diyos ang pinakamahalaga ay ang tao, hindi ang kanyang mga pamamaran. Maliban kung ang tao ay tama, ang mga tamang pamamaran ay hindi magagamit sa kanyang trabaho. Ang mga pamamarang dapat ay angkop sa mga taong karnal, at mga eauwal na pamamaran sa mga eauwal na tao. Para sa mga karnal na tao na gumamit ng eauwal na mga pamamaran ay magreresulta lamang sa pagkalito at kaniguan. Ang aklat na ito ay inilan para sa mga na natutunan ang mensahe ng Krus, alam ang karumihan ng kalikasan ng tao at hinahangad na lumakad hindi ayon sa laman ngunit sa Eau. Ang layunin nito ay tulungan ang mga kumikilala sa Panginoong Hesukristo sa lahat ng bagay at naghahanap ng paglilingkod sa Kanya sa paran ng Kanyang sariling paghirang, hindi sa kanilang sariling pagpili. Walang sinuman sa aking mga mambabasa ang gu- magamit ng aklat na ito ilang batayan para sa mga panlabas na pagsasayos sa kanilang gawain, nang hindi pinapayagan ang Krus na lharapin ang kanilang likas na buhay. Sa gawain ng Diyos ang lahat ay depende sa uri ng manggagawa na ip- inadala at ang uri ng mga nakaribig. Para naman sa nakaribig, 47
ang Banal na Eau ng bagong kapanganakan ay mahalaga, at isang mahalagang relasyon sa Diyos. Para sa manggagawa, maliban sa pansariling kabanalan at pagtataguyod para sa paglilingkod, mahalaga na magkaroon siya ng isang pang- eksperimentong kalaman sa kahulugan ng pagkakasundo sa Diyos at pananampalataya sa Kanyang pinakamatas na pagkaiinga; kundi, kahit gano ang paggamit ng natutunang sa Kasulatan na mga pamamaran, ang resulta ay magiging kahungkagan at pagkatalo.] [ Makikita natin ang 'laman' ay luhang masama upang linisin; dapat itong ipako sa krus. Ang gawain ng Diyos sa loob natin ay dapat na isang bagay na ganap na bago. "Isang bagong puso din ang iibigay ko sa iyo, at isang bagong eau ang ilalba- gay ko sa loob mo" (Ezekiel 36:26). Hindi ko sinasasabi na ang Dugo ay naglilinis sa ating mga puso. Ang gawain nito ay hindi pansariling pakiramdam sa ganoong paran, ngunit ganap na layunin, sa harap ng Diyos. Totoo, ang paglilinis ng gawa ng Dugo ay nakikita dito sa Hereo 10 ngunit ito ay may kaugnayan sa budhi. "Ang pagkakaroon ng ating mga puso ay nalinis mula sa isang masamang budhi". Ano ang ibig sabihin nito? Nan- gangahulugan ito na nagkaroon ng isang bagay na humahad- lang sa akin at sa Diyos, ilang bunga ng kung san ako ay nagkaroon ng isang masamang konsensiya tuwing lalapit sa Kanya. Patuloy itong nagpapalala sa akin ng hadlang sa pagi- 48
tan ko at sa Kanya. Ngunit ngayon, sa pamamagitan ng pagki- los ng mahalagang Dugo, isang bagay na ago ay napeatuhan ago tangalin ng Diyos hadlang na iyon, at ginawa ng Diyos ang katotohanang nakilala lo Kanyang Salita. Kapag iyon ay pinaniwalan at tinanggap, ang aking budhi ay kagad na nalinis at ang aking pakiramdam ng pagkakasala ay natanggal, at wala na akong masamang konsensya, 2 "Pinainom ko kayo ng gatas at hindi sa matibay na pagkain; para sa hanggang ngayon ay hindi mo matang- gap ito, at kahit na ngayon ikaw ay hindi pa rin maga- gawang ... [ Ang lahat ng mga mananampalataya ay maring, maging tulad ni Pablo, puspos ng Banal na Eau sa sandali ng paniniwala at pagbabawtismo (Mga Gawa 9.7-8). Sa kasamang palad marami pa rin sa atin ang kontrolado ng laman na tila hindi patay at muling binbuhay muli. Ang mga ito ay hindi tunay na naniniwala sa natapos na katunayan ng kamatayan at muling pagkabuhay ni Kristo para sa kanila, ni sila ay taos na kumilos sa tawag ng Banal na Eau upang sundin ang prinsipyo ng ka- matayan at muling pagkabuhay. Ayon sa natapos na gawain ni Kristo sila ay namatay at nabuhay muli; ayon sa kanilang pananagutan ilang mga man- anampalataya ay dapat silang mamatay sa sarili at mabuhay 49
sa Diyos; ngunit sa aktwal na pagsasagawa ay hindi nila gina- gawa ito. Ang mga mananampalataya ay maring ituring na ab- normal. Gayunpaman, ang hindi abnormalidad na ito ay hindi naiintindihan at limitado lamang sa ating panahon. Ganoon pa man sa matagal ng nakalipas gaya ng kondisyon sa mga man- anampalataya sa panahon ni Pablo ay sinaway sila. Binabaha- gi ng Apostol ang mga Kristiyano sa dalawang klase: ang eauwal at ang makalaman o karnal. Ang mga eauwal na Kris- tiyano ay hindi naman kakaiba, normal lang ang mga ito. Ang makalaman ang abnormal. Yaong mga nasa Corinto ay tunay na mga Kristiyano, ngunit sila ay makalaman, sila ay makala- man sa pamamagitan ng karunungan ng tao. ] 3 "... sapagkat ikaw ay nasa laman pa rin. Sapagka't kung san nandoon ang inggit, pagtatalo, at pagkakahahagi sa inyo, hindi baga kayo mga karnal at kumikilos na gaya ng mga tao lamang? " [ Ito ay maliwanag na ang isang tao ay makalaman kung ang kanyang sarili ay katulad ng isang ordinaryong tao at nagkakasalang madalas. Hindi mahalaga kung ano man siya, ile student, pastor o seminaryan o kung gano kalaki ang mga karanasang eauwal na kanyang ipinahahayag o kung gano ang epekto ng paglilingkod na ibinigay niya: karnal pa rin siya kung hindi pa rin niya mapigil ang init ng ulo, ang kanyang 50
pagkamakasarili, ang kanyang hilig sa pakikipagtatalo, ang kanyang yabang sa sariling nagawa, ang kanyang hindi ma- pagpatawad o hindi mapagmahal na eau. Ang pagiging makalaman ay nangangahulugan na kumilos "tulad ng mga or- dinaryong tao." Dapat nating tanungin ang ating sarili kung ang ating pag-uugali ay naiba nang radikal sa mga karaniwang tao. Kung maraming mga makamundong ugali ang kumapit sa iy- ong buhay, mahilig ka pa rin sa Mall mamasyal at mahilig sumunod sa uso, walang duda, nasa laman ka pa rin. ] 4 Sapagka't pagka sinasabi ng isang tao, Ako'y kay Pablo, at iba, Ako'y kay Apolos, hindi baga ikaw ay laman? [ Ang kasalanan ng paninibugho at pag-away ng makaman. Ang mga pagtatalo ay napakarami sa iglesya sa Corinto, gaya ng nakumpirma ng mga deklarasyon na "Ako'y kabilang kay Pablo," "Ako'y kabilang kay Apolos," "Ako ay kabilang kay Ceas," ay naiilang ako kay Kristo "( Cor .2). Kahit na ang mga kay Kristo sa pagsasaing "Ako ay kay Kristo" ay kabilang sa mga laman. [ Dahil mga ito nagtatas ng kanilang sarili ilang alagad ni Kris- to, ngunit ang kanilang ugali makalaman Kahit anong ganda 51
ng pagsasalita, subalit patuloy pa rin sa pagkapangkat-pangkat ay isa pa ring utal na sanggol.] 5 Sino nga si Pablo, at sino si Apolos, kundi mga kaman- gagawa sa kaniya'y nagsisampalataya ka, gaya ng iinigay ng Panginoon sa awa't isa? [ Ang Diyos ay may Kanyang itinakdang mga awtoridad sa iglesya. Ang mga ito ang mga matatanda {elder} na nangungu- na nang mabuti at ang mga nagtuturo ng Salita at pangangar- al. Iniuutos ng Diyos na ang lahat ay dapat magpasakop sa bawat isa. Bilang karagdagan, ang lahat ng mga nakababata ay dapat magpasakop sa mga may edad na. Sinasabi sa Unang Pedro 5: 5, "Sa ganitong paran, ang mga kabatan, ay sasailalim sa mga matatanda." Sinasai sa mga may edad na sa edad, samantalang ang Corinto 6:5 ay nagsasai ng sam- bahayan ni Estepanas bilang "ang mga unang bunga ng Acaya (nagpapahiwatig ng katandan sa pagkakasunud-sunod sa kaligtasan), at sila ay nangasiwa sa mga banal. "Si Satepanas ay nagpakababa at naglingkod sa mga banal.] 6 Ako ang nagtanim, si Apolos ang nagdilig, datapuwa't ang Diyos ay nagbigay ng bunga. 52
[ Isinasalang-alang ng Diyos ang ating eau na napakahalaga; at sa gayon ay nagmamalasakit Siya sa paglago nito. Hindi mahalaga kung gano tayo katalino, o kagaling magsalita, ang lahat ay itinuturing ng walang kabuluhan ng Diyos kung ang at- ing eau ay hindi umuunlad. ] Ang kamanggagawa at mga matatanda ay nakikipagtulungan sa iba para ipahayag ang krus ni Kristo. Nais ng Diyos na maglingkod tayo sa eau, isang pakikipagtulungan at hindi ma- pagkumpiansya sa iba. Inilagay tayo ng Diyos sa tamang lugar sa gawain Niya. Hindi tayo dapat maging makalaman sa paglil- ingkod. Ginagawa ng Diyos ang bawat kaluob na komplimenta- ryo sa bawat isa. Walang lugar para sa pagiging makasarili o kumpetisyon sa mga lingkod ni Kristo. 7 Sa gayo'y hindi gayon ang nagtanim ng anoman, ni ang nagdilig man, kundi ang Diyos na nagbibigay ng unga. Ang proseso ng paglago ng iglesya ay gaya ng agrikultura may nagtatanim at may nagdidilig. Hindi nagagawang mag-isa ang gawain. Parehong pagtatanim at pagdidilig ay kailangan para sa paglago ng hiwaga. Gayunpaman, ano man ang lahat na kontribusyon ng tao sa mundo ay hindi pa sapat para ma- palago ang halaman; kailangan nito ang tulong ng Diyos. Parehong pagtatanim at pagdidilig ay nangangailangan ng ka- pangyarihan ng Diyos. Ang buhay ay lampas sa kapangyarihan 53
ng tao. Ang Diyos lamang ang nagdudulot ng "paglago." Tayo ang gumagawa sa hiwaga ngunit ang Diyos ay nagpapaunlad sa hiwaga. Ang ating mga plano ay wala kung sa sarili lamang natin. Ang lahat ng produksyon sa hiwaga ay gawa ng Diyos. Ang Diyos ay hindi umasa sa galing ng tao para sa Kanyang hiwaga. Nagibigay siya ng lahat ng kailangan para sa hiwaga. Mbanalangin muna tayo kung may gagawin sa iglesya. 8 At ngayon, ang nagtatanim at ang naguuhos ay isa, at awa't isa ay tatanggap ng anomang gantimpala ayon sa kaniyang sariling paggawa. Ang lahat ng mga mananampalataya ay nagkakaisa sa hiwaga, dahil ginagawa natin ang iisang gawain. Hindi dapat magkaroon ng tunggalian sa hiwaga. Ang ideya ay may pagkakaiba sa ating pagkakaisa sa hiwaga - isang hiwaga ngunit iba-iba mga kaloob. Isa tayo sa hiwaga, kaya may pagkakapantay-pantay sa hiwaga. Bawat mananampalataya ay nasa plano ng Diyos. Bibigyan ng Diyos ang bawat isa ng gantimpala. Ang salitang "gantimpala" ay nagbibigay ng ideya ng gantimpala para sa manwal na gawain. Ang ideya ay pagabayad, gantimpala. Ibinibigay ng Diyos ang gantimpala na ito ayon sa uri ng kaloob na ipinagkaloob Niya sa atin. Kung tayo ay tapat sa kaloob na iyon, kung gayon ay pinarangalan Niya tayo. Walang paghatol sa Hukumang luklukan ni Kristo 54
hindi gaya doon sa ''Great White Throne Judgment''. Ang mga mananampalataya ay susuriin batay sa isang pamantayan. Ang pariralang "ayon sa kanyang-kanyang gawa" ay nangan- gahulugang ayon sa pamantayan o pamantayan ng gawa ng Eau o sa pamamagitan ng sarili. Ang lahat ng inasahan ng Diyos gagawin natin ang kung ano ang mayroon tayo. Hindi niya inasahan ang higit pa. Ang mga taong may higit na ka- pasidad ay susuriin para sa gantimpala ayon sa kapasidad na iyon. Samakatuwid, mali na ihambing ang ating sarili sa iba na may higit na kapasidad. Dapat tayong umakma sa isa't isa sa hiwaga sa halip na makipagkumpeansya sa hiwaga. Ang pag- bibigay ng 10 piso ay mas maraming gantimpala kung ibinigay ayon sa eau kaysa 10,000 piso na iinigay dahil gustong mag- pahanga. Mga kapatid, manalangin at gumawa ng gawa ng Diyos habang narito pa lupa, arimuhanin natin ang panahon, kundi baka magsisi ka kung kakaunti lang ang maging gantim- pala doon. 9 Sapagka't tayo ay mga kamanggagawa ng Diyos; ikaw ang bukid ng Diyos, ikaw ang gusali ng Diyos. Ang iglesya ay "gusali ng Diyos." Ang isang gusali ay nangan- gailangan ng iisang pundasyon at malaking estraktura. Inilaba- gay ni Pablo ang pundasyon at itinayo ni Apolo ang sumalaking 55
estraktura sa ilalim ng Diyos. Ang buong resulta ng gawain ng Diyos ay ganap na Kanya. Ang lahat ng mga eauwal na pro- duksyon ay batay sa gawa ng Diyos. Ang Diyos ay ang may akda sa hiwaga; tayo ay alipin lamang. Ang gawain ay gawa ng Diyos sa pamagitan ng kanyang mga lingkod. 10 Ayon sa biyaya ng Diyos na ibinigay sa akin, na gaya ng isang matalinong tagapagtayo ay inilbagay ko ang pat- ibayan, at ang iba ay nagtatayo roon. Ngunit tandan nawa ng bawat isa kung pano niya ito itinatayo. " Ang biyaya ng Diyos ay ang pamantayan kung san ginagawa natin ang gawa ng Diyos. Huwag na huwag tayong gamawa sa sarili lamang, Nagibigay ang Diyos ng palala tungkol sa kung pano natin gagawin ang gawaing Kristiyano. Kung hindi sa biyaya ito ay hindi gawa ng Diyos. Hindi tayo maring mag- angkin ng biyaya ng Diyos sapagkat ito ay lahat Kanya. Ang Diyos ay may karapatan at monopolyo sa kung ano ang Kanyang ginagawa; samakatuwid, ang produksyon ay laging atay sa pagkakaloob ng Diyos o biyaya. "Sapagkat walang iang pundasyon na maring itatag ng sinu- man kaysa sa inilatag, na si Jesu-Kristo." 56
Ang tanging pundasyon na sapat para sa hiwaga ay ang pun- dasyong inilatag na. Ang Diyos sa pamamagitan ni Pablo ay naglabagay ng isang pundasyon na dinisenyo ng Diyos - ang kaligtasan kay Kristo. Ang pinaka-pangunahing lugar para sa anumang hiwaga ay ang persona ni Kristo ang tunay hiwaga ni Kristo ay inilalagay ang persona at gawa ni Kristo sa Krus bi- lang panunahing pangangaral. Ang tunay na eauwal na bunga ay mula mensahe ng krus. Dito makikilala ang tunay na man- gangaral ng kapatiran. Sa kanilang pangangaral ay laging inanggit si Kristo. Corinto 2.2 Sapagka't ipinasiya kong huwag akong makilala ng anoman sa inyo, malian na si Jesucristo, at siya na napako sa krus. 12 Ngayon nga kung may nagtatayo sa ibabaw ng pundasyong ito ng ginto, pilak, mga mahalagang bato, kahoy,... " Ipinagpapalagay natin na lahat ay gumagawa sa iglesya ng Diyos, maging sa biyaya at kaluwalhatian ng Diyos o sa iba pang dahilan. Maitatayo natin ang ating iglesyang lokal sa pa- magitan ng matibay na materyales o nasusunog na mga materyales. Ang matibay na hiwaga ay nakasalalay sa biyaya ni Kristo. ang ibig sabihin ay gagawin lamang natin ang pina- 57
gawa ng Diyos at hindi ang bagay na hindi muna nanalangin at inalam ang kalooban ng Diyos. Ang madaling maglahong hiwaga ay batay sa gawa tao tulad ng mga taga-Corinto na sinusunod pa rin nila ang karunungan ng Gresya. Mayroong anim na mga materyales na kung san mari nating gamitin, tatlong nasusunog at tatlong hindi na- susunog. Mayroon tayong pagpipilian upang gumawa sa iglesya sa alinman sa dalawang kagoryang ito. Ang tatlong hindi nasusunog na maryales ay "ginto, pilak, mahalagang ato." Ang mga ito ay gawa ng biyaya na magkakaroon ng gan- tipala sa Hukumang luklukan ni Kristo. Ang tatlong mga materyales na madaling masunog ay "kahoy, dayami, dayami." Ang paggamit ng mga materyal na ito sa hi- waga ay gawa ng sarili at hindi nais ng Diyos kaya ang guma- gawa niyaon ay hindi maibigyan ng gantimpala sa Hukumang luklukan ni Kristo; Sila ay pansamantala at mabilis na mawawala. Dapat ay mag-ingat tayo sa pagtatayo ng iglesyang lokal sa kung anomang materyal na ating gagamitin. Kung nais nating magtanim ng isang iglesyang lokal na may pangmatagalang resulta, kailangan tayong mag-ingat kung pano natin ito itinatayo. Dapat nating itayo ang iglesyang lokal sa materyales na makatatayo sa pagsunog ng pagsubok ng Diyos. Gumagawa ba tayo sa biyaya ? 58
13 "... ang gawa ng bawat isa ay magiging malinaw; sapagkat ipahahayag ito ng Araw, sapagkat ito ay iha- hayag sa pamamagitan ng apoy; at susunbok ng apoy ang gawa ng bawat isa, kung anong uri ito. '' Dadalhin ng Diyos ang ating gawa sa Hukumang luklukan ni Kristo. Susubukin ng Panginoon ang bawat gawa natin. Ang bawat isa sa atin ay magibigay ng pagsusulit para sa gawa ng ating buhay. Ang "apoy" ay malinaw na makilala ang tunay na mula sa huwad. Ito ay pagsunog upang maihiwalay ang na- susunog sa hindi. Walang alinlangan na darating ang araw na iyon. Walang pagdisiplina na mangyayari dito. inako na ni Kris- to ang lahat ng paghuhukom natin sa krus Ro 8: Ngayon nga'y wala nang anomang hatol sa mga na kay Kristo Jesus. Ang pagsubok ay simple upang makita kung ano ang maring gantimpalan ng Diyos at hindi, Ang salitang "uri" ay nagpa- pahiwatig ng kalidad, hindi dami. Ito ang likas na katangian ng ating gawa na inibilang, hindi ang dami ng ating gawain. Susubukan ng Diyos ang lahat ng ginagawa natin sa liwanag ng Kanyang sariling mga pamantayan. Bawat isa ay makakatanggap ng ulat ng ating mga gawa sa Hukumang luk- lukan ni Kristo. Bawat isa sa atin ay magibigay sulit sa Pangi- 59
noon sa Hukumang luklukan ni Kristo. Ang nagawa niya ay magiging maliwanag sa Diyos. Hindi tayo gagantimpalan batay sa kasikatan kundi katapatan. Mahigpit na susukatin ng Diyos ang gawa kung ito ay atay sa biyaya o hindi. He 4:3 At walang nilalang na nakatago mula sa Kanyang paningin, ngunit ang lahat ng bagay ay hubad at bukas sa mga mata Niya kung kanino dapat tayo magsulit. He3:4 Kung ang gawa na itinayo ng sinuman sa saligang ito ay nanatili, tatanggap siya ng gantimpala. Ang ilang mga gawa natin ay mananatili sapagkat ito ay nakalampas sa pagsubok ang iba ay hindi. Ang mga gawa ng sarili ay hindi tatanggap ng gantimpala. Oo naging malaki at maganda sa paningin ng tao ang kanilang ministeriyo ngunit ang lahat ng iyon ay kanilang pagsisikap ng walang biyaya. Upang tayo ay gantimpalan ay lumuhod muna at humingi ng biyaya sa Diyos ago gumawa ng anoman. 2 Co 5: 0 Ito ay sapagkat tayong lahat ay haharap sa luklukan ng hukuman ni Kristo upang ang bawat isa ay tumanggap ng nauukol sa atin para sa mga bagay na ginawa sa katawan maging ito man ay mabuti o masama. 60
15 Kung ang gawa ng sinuman ay masunog, malulugi siya. Gayunman, maliligtas siya ngunit tulad ng duman sa apoy. Kung susuriin ni Jesus ang ating paglilingkod sa Hukumang luklukan ni Kristo, mawalan tayo ng gantimpala. dahil nagsilbi tayo hindi sa biyaya { eau } subalit maliligtas pa rin. Ang "apoy" dito ay hindi apoy ng impyerno kundi ang "apoy" ng pagsubok. Maraming pagtatangka na paglingkuran ang Panginoon sa pamamagitan ng sikolohiya, pagmamanipula ng mga tao, at ia pang paran ng paglilingkod. Hindi binigyan ng Diyos gantim- pala ang mga pamarang ito. 16 Hindi a ninyo alam na kayo ang banal na templo ng Diyos at ang Eau ng Diyos ay nananahan sa inyo? Ang "templo" sa Lumang Tipan ay ang makalupang tahanan ng Diyos. Ang "Templo" sa talatang ito ay ang lokal na iglesya - ang lugar kung san ang Eau Santo ay naninirahan sa isang grupo ng mga tao. Ang lokal na iglesya sa Corinto ay isang tirahang lugar ng Banal na Eau. Ang Banal na Eau ay "nananahan" sa lokal na iglesya. Ang ibig sabihin ng salitang "naninirahan" ay mabubuhay sa tahanan. Ang Banal na Eau ay nanahan ngayon sa mga tao ng Diyos. Pinili ng Diyos na gawin ang mga iglesyang lokal na Kanyang tahanan. Ang Diyos ay 61
nag-iingat ng lokal na iglesya. May pagkakaia sa pagitan ng pananahanan ng Eau at ng pagpuspos ng Eau. Ang panana- hanan ay nanatili ngunit ang pagpuspos ay may kondisyon, batay sa kung tayo ay nanatili sa biyaya. Ang Banal na Eau ay naninirahan sa bawat sa iglesyang lokal. Pinupuspos lamang ng Eau ang mga mananampalatayang ang buhay ay si Kristo. 17 Ang sinumang wawasak sa banal na iemplo ng Diyos ay wawasakin din ng Diyos sapagkat ang templong banal ng Diyos ay banal at kayo ang templong iyon. Ang mga salitang "wawasak" at "sirain" ay pareho sa salitang Griyego. Ang salita ay nangangahulugan ng pagsira sa pama- magitan ng pagpaparumi. Ang ideya ay kung sinuman ang magparumi sa iglesya, ay sisirain ng Diyos. Pinaparumi ng ilang mga taga-Corinto ang iglesya sa pamamagitan ng pagkakampi-kampi at dibisyon. Itinalaga ng Diyos ang lokal na iglesya (ang templo ng Diyos) bilang Kanyang espesyal na pag-ari. Kaya inalagan Niya ito sa pamamagitan ng pagdidisi- plina ng sinumang kapatid na magpaparumi nito, Ang iglesya ay espesyal na pag-ari ng Diyos. Tinitiyak niya ito nang main- gat. Kung sinuman ang magwasak ng lokal na iglesya, siya ay madisiplina ng Diyos. Ipapadala ng Diyos ang panandaliang disiplina. 62
1 Corinto 5: 5 Ang hatol ko ay ibigay ninyo kay Satanas ang ganyang tao para sa pagwasak ng kaniyang katawan. Ito ay upang maligtas ang kaniyang eau sa araw ng Panginoong Je- sus. Ang dibisyon sa lokal na iglesya ay dinidisiplina ng Diyos. [ Hindi na eauwal ang marami. Ang resulta ng pagiging makakaluluwa ay siya ay nagiging isang manglilibak, maka- mundo na at mahilig na lumilikha ng mga dibisyon. Sila ay maka-kaluluwa. Katulad na siya ng karaniwang tao. Ang lahat ng mga dibisyon at denominasyon ng iglesya ngayon ay nang- galing sa paghihimagsik. Upang maibalik ang awtoridad, dapat maibalik muna ang pagpapasakop. Marami ang nakasanayan na kumilos sila ang ulo; hindi nila alam ang pagpapasakop. Ngunit kailangan nating malaman ang pagpapasakop. Ganito tayo dapat.] 18 Huwag ninyong dayain ang inyong sarili. Kung ang sinuman sa inyo ay nag-iisip na siya ay marunong sa ka- panahunang ito, dapat siyang maging mangmang upang siya ay maging marunong. Si Pablo ngayon ay tinitipon na niya ng kanyang argumento na nagsimula sa :8. Kung ang mga taga-Corinto ay nagpipilit na 63
hatiin ang iglesya sa pamamagitan ng pagtatas ng ilang mga pinuno (Pablo, Apolos, Pedro), dahil dito ay lilimitahan ng Diyos ang pagpapala sa kanilang iglesya. Kaya, ang mga tala- ta 8 hanggang 23 ay tawag na baguhin ang kanilang karnal na pag-iisip mula sa pananaw ng tao tungo sa pananaw ng Diyos. Maring linlangin ng isang Kristiyano ang kanyang sarili sa pa- mamagitan ng karunungan ng tao. Ang salitang "linlangin" ay nangangahulugang linlangin nang lubusan. Kung ang isang Kristiyano ay hindi sapat ang kalaman sa Salita ng Diyos, siya ay napapasailalim ng ganap na panlilinlang. Ito ay isang taim- tim na pagsaway sa iglesya ng Corinto. Ang lahat ng eauwali- dad ay nangangaulangan ng pagiging totoo. Ang salitang "tila" ay nagdadala ng ideya ng pag-iisip. Hindi kung pano tayo tinit- ingnan ng iba sa halip kung pano natin nakikita ang ating mga sarili, iyan ang isang tanong. Kung ang iglesya ng Corinto ay patuloy na sumunod sa likas na karunungan ng tao sa halip na sa banal na karunungan ng pahayag, ay kailangan nilang mul- ing baguhin ang kanilang pananaw upang maging isang "mangmang" at sila ay makakatagpo ng banal na karunungan. Ang pagpapakumbaba sa Salita ng Diyos ay laging panimu- lang punto ng kabanalan. Ang eauwalidad ay nangangailangan ng pagiging totoo sa Salita ng Diyos. Hinahangad ng Diyos ang pagiging totoo at matapat na pagsasaliksik ng ating sarili sa Salita ng Diyos. Ang isa sa pinakamahirap na mga ideya na ligligin ang maling akala na tayo ay marunong sa Salita gayong 64
tayo ay tunay na hindi malam. Kung hindi natin pna-uukulan ng pansin ang ating eaualidad ay dadayain natin ang ating sarili sa kalaunan. [ Ang pinakamarunong na doktor ay katulad sa isang hamak na taga bukid pagdating sa eauwal na kalaman; Laganap ngayon ang maling mga aral. Maraming may mga may kasinungalin- gang turo ngayon ang pinaniniwalan. Ang pinaka nakamagan- dang pagtuturo, an esmate, ang magandang pakingang mahusay na mangangaral ay hindi mapagkakatiwalan; tanging ang mga sumunod, sa biyaya ng Diyos. Dapat nating hilingin sa Panginoon na gawing mas aktibo at sensitibo ang ating eau. Dapat nating sundin ang maliit na tinig na nagmumula sa ating intuwisyon sa halip na mapahanga ng kalaman ng mga tao at mailayo mula sa salita na nasa loob natin. Kung hindi, mahuhulog tayo sa maling pananampalataya o maging pa- natiko.] [ Hindi matatangap ng taong hindi eauwal ang mga bagay ng Diyos, itinuturing pa niya ang mga ito ilang kamangmangan. Ayon sa kanyang isip, ang mga bagay na nauunawan sa pa- mamagitan ng intuwisyon ay ganap na kamangmangan sapagkat ang mga ito ay hindi maipaliliwanag, laban sa ka- likasan ng tao, salungat sa makamundong karunungan, o salungat sa sentido komun. Gusto ng isip ay bagay na lohikal, 65
bukas sa pag-analisa, at nakakakit ng sikolohokal. ang Diyos gayonpaman, ay hindi pinamamahalan ng batas ng tao at kaya ang Kanyang mga pagkilos ay kamangmangan mga tao. Ang kamangmangan na nabanggit sa partikular na kabanatang ito ay walang salang tumutukoy sa pagkapako sa krus ng Pangi- noong Jesus. Ang mensahe ng krus ay nagsasalita hindi lamang ng Tagapagligtas, sa halip ay pati na rin ng mga man- anampalataya ng namatay kasama ang Tagapagligtas. Lahat ng natural na pag-ari ng mga mananampalataya ay kailangang duman sa kamatayan ng krus. Ang isip ay maring tanggapin ito ilang isang teorya, ngunit tiyak na ito ay tutulan ito bilang ilo- hikal na bagay. ][ May makakaluluwa at eauwal na karunungan. Ang una ay mula sa isip ng tao at ang pangalawa ay ibinibigay ng Eau ng Diyos. Maring malunasan ng edukasyon ang anu- mang kakulangan ng pag-unawa at karunungan sa isang nat- ural na tao, ngunit hindi nito maring baguhin ang kanyang likas na pagtustus. Gayunman, ang eauwal na karunungan ay mar- ing makamtan sa pamamagitan ng panalangin na may panini- wala Santiago 5 Kung ang sinuman sa inyo ay kulang sa karu- nungan, humingi siya sa Diyos at iyon ay iibigay sa kaniya.Ang Diyos ay nagbibigay nang masagana sa lahat at hindi naga- galit, Ang isang bagay na dapat nating isipin ay, na sa pagtu- bos "ang Diyos ay walang kinikilingan" Mga Gawa 10.34 binukas ni Pedro ang kaniyang bibig at nagsabi: Totoo ngang naunawan kong ang Diyos ay hindi nagtatangi ng mga tao. Sa 66
Kanya ang lahat ay makasalanan, matalino o hangal, pareho lang, at ipinagkaloob sa kanila ang parehong kaligtasan. Ang buong pagkatao ng matalino ay tulad din ng masama gaya sa mga hangal. Sa paningin ng Diyos ang isip ng matalino ay walang kaibahan tulad ng sa mga hangal. Parehong nangan- gailangan ng kaligtasan; at hindi nangangahulugang madali para sa matalinong tao kaysa sa mga hangal na malaman ang mga salita ng Diyos. Mahirap ba para sa isang napaka-hangal na tao na makilala ang Diyos; ngunit madali sa matalinong tao? Hindi rin naman, dahil ang Diyos ay makikilala ng laha sa eau. Ang kanilang mga isipan ay maring iba-iba, gayunpaman ang kanilang mga eau pare-parehong patay at dahil dito ay walang kabuluhan at kulang sa mga bagay na banal. Ang nat- ural na katalinuhan ng tao ay hindi nakatutulong sa kanya na makilala ang Diyos at ang katotohanan ng Diyos. Walang alin- langan na ang matalinong tao ay mas madaling makapag-iisip at makatutulong sa pag-unawa, ngunit ito ay ganap na limitado sa mental na larangan, lubos na salungat sa intuisyon na kalaman.] 19 Ito ay sapagkat ang karunungan ng sanlibutang ito ay kamangmangan sa Diyos dahil nasusulat:Hinuhuli niya ang marunong sa kanilang katusuhan. 67
[ginagamit ng Diyos ang ''kahangalan'' ng krus upang "sirain ang karunungan ng marunong." Ang kaisipan ay ang pangu- nahing sanhi ng pagkahulog; kaya, upang mailigtas ang sino- man ay dapat maniwala sa kahangalan ng Salita ng krus sa halip na umasa sa kanyang pag-iisip. Ang punungkahoy ng kalaman ay nagiging sanhi ng pagkamatay ng tao, kaya pinalalaki ng Diyos ang puno ng kamangmangan Pedro 2.24 24 Dinala niya sa kaniyang sariling katawan ang ating mga kasalanan sa ibabaw ng kahoy upang tayo na namatay sa kasalanan ay maging buhay sa katuwiran at dahil sa kaniyang sugat kayo ay gumaling. upang iligtas ang mga kaluluwa. "Kung may isa sa inyo na nag-iisip na siya ay marunong sa panahong ito, maging isang mangmang na siya ay maging matalino. Para sa karunungan ng daigdig na ito ay kamang- mangan sa Diyos. [kamangmangan ng tao. Ang mga masasamang eau ay mari ding magbigai ng mga pangitain o matas na mga kaisipan sa mga mananampalataya, nililinlang ang mga ito na dahil ang mga ito ay kababalaghan ay galing sa Diyos. At kaya ang mananampalataya ay napupunta sa mas malalim na panlilin- lang. Bago ang buhay ng sarili ay ibinibigay sa kamatayan ang isip ng mananampalataya ay masyadong mausisa, mapagsa- liksik, nagbibigay ng pagkakataon sa mga masasamang eau.] 68
20 Gayundin: Nalalaman ng Panginoon na walang kanu- luhan ang kaisipan ng marurunong. Alam ng Diyos ang "mga saloobin" ng mga tao, sila ay "walang saysay." Ang salitang "kaisipan" ay isang salita na nagbibigay ng ideya na mag-isip, sa pakikipag-usap. Sa pamamagitan ng dialogo ang tao ay nais na magbigay sa kanyang maiambag sa pag-unawa, ngunit ang tao ay hindi maring magbigay ng ambag sa walang hanggang katotohanan. Ang salitang "walang kabuluhan" ay nan- gangahulugang walang resulta, walang bunga, walang laman. Ang karunungan ng tao ay hindi maring mau- nawan ang katotohanan mas matas sa ng normal na sak- law o pisikal na karanasan ng tao dahil ito ay may hang- ganan at limitado. Walang pakinabang ang paglapit sa karunungan ng tao upang malaman ang banal na karu- nungan sapagkat ang karunungan ng tao ay hindi nakau- unawa ng banal na karunungan. Ang karunungan ng tao ay lubos na hindi nararapat upang makakilala tayo sa walang hanggang katotohanan. Ang karunungan ng tao ay hindi makapagdadala sa atin sa kaligtasan o sa pag- unawa sa isang walang hanggang Diyos. 69
[Ang kaisipan ng eauwal na tao ay nakikipagtulungan din sa eau, hindi na gumagala katulad ng nakaran. Hindi ito tumututol sa pahayag ng eau sa pamamagitan pan- gatwiran.ni hindi nito iniistorbo nito ang kapayapan ng eau maraming salooin, at hindi rin ito nagrerebelde laban sa eau sa pamamagitan ng pagmamapuri sa sarili nitong karunungan. Malaki ang kabaligtaran, ang isip ay ganap na nakikipagtulungan sa intuwisyon sa ating buhay espi- titwal. Kung may sinasabi ang eau, ang isip ay nagpa- pahiwatig ng kahulugan nito. Kung nais ng Banal na Eau na ituro ang anumang katotohanan, tutulungan ng isip ang eau upang umunawa. Gayunman, ang huli ay may awtoridad na pigilan ang pag-iisip ng isip at gawin ito. ] 21 Kaya nga, huwag magmalaki ang sinuman sa mga tao sapagkat ang lahat ng bagay ay sa inyo. Bilang pagsang-ayon, sinabi ni Pablo, Co :5 Na kayo ay pinayaman sa kanya, sa lahat ng mga bagay sa lahat ng pananalita at sa lahat ng kalaman; Sa Basic Bile English version ay maliwanag na ( For in union with Christ you have ecome rich in all things, including all speech and all knowledge.) hindi lamang eauwal ang tinutukoy na pagyaman, kundi sa lahat ng mga bagay. Walang Kris- tiyanong dapat humanap ng katotohanan sa galing ng 70
tao. Ito ay palaging nagiging sanhi ng mga dibisyon sa lokal na iglesya. Ang lahat ng pahayag ng Diyos ay nasa atin bakit tayo umasa sa karunungan ng mga tao? Tayo ay nasa ilalim ng Diyos at nagtataglay ng mahusay na kalagayan at ari-arian. Ang karunungan ng tao ay lumili- pas . [ Sa ganitong diwa, si Pablo, sa pagsulat sa mga taga-Fil- ipos, ay nagpapahayag ng pagnanais "upang aking maipakilala Siya, at ang kapangyarihan ng Kanyang pagkabuhay na mag-uli, at ang pakikisama ng kanyang mga pagdurusa, na naging katulad ng kanyang ka- matayan" Fil 3:10. ] . 23 Maging si Pablo, o si Apollos, o si Cepas, o san- libutan, o buhay, o kamatayan, o mga kasalukuyang bagay o mga bagay na darating na, lahat ay sa inyo. Ayon sa Bbiliya, ang sanlibutang ito ay naibigay na sa kamay ng masama - Job 9: 24. Nangangahulugang hindi dapat pagtakhan ang mga kasamang nakikita at nasasaksihan sa paligid. Mula sa mga pinuno, hanggang sa mga galamay nila at hanggang sa mga karaniwang tao ay nahawa na sa kasaman ng sanlibutang ito. 71
Kabanata 4 1 Sa ganitong paran ay kilalanin kami ng mga tao bilang mga lingkod ni Kristo at katiwala ng mga hiwaga ng Diyos [Hindi niya maunawan ang mga hiwagang eauwal {mga bagay na darating pa.} at matitikman ang makalangit na tamis ng kaharian ng Diyos. Kilangang tayo ay maging tapat, sasabihin ng Diyos ang Kanyang biyaya sa kanya.] Ang mga kamangagawa ng Diyos ay katiwala ng hi- waga ng Diyos, ano ba ang hiwaga? Ang hiwaga ay ang mga bagay ng mga huling araw na hindi pa nahahayag. Gaya ng paraiso, ito ay hindi pa nakikita ng tao, ito ay hi- waga, nasasabi ito ng mga kamangagawa ngunit hindi pa nila ito lubos na alam. (4: -2). Ano ang tapat ni Pablo? Tapat siya sa kanyang hiwaga. Siya ay tagapangasiwa ng mga hiwaga ng Diyos, isang kamanggagawa ng salita ni Kristo. Ip- inagkatiwala sa kanya ng Diyos ang mga hiwaga; Inilba- gay Niya ang Kanyang salita sa kanyang mga kamay.] 72
Ang iglesya ng Corinto ay dapat makita sa kanila ang pamumuno nang may layunin at hindi sa pakiramdam, kagustuhan, o kaswal na impression. Sila ay dapat mga tagapangasiwa. Sila ang dapat maging tagapamahala ng pag-ari ng Diyos. Ang tagapamahala na ito ay isang alipin. Sila ay nasa ilalim ng komisyon ng Diyos. Ang "tagapangasiwa" ay hindi gumagawa ng kanyang mensahe; ito ay ibinibigay sa kanya bilang isang tagapangasiwa. Ang mga pinuno ng lokal na iglesya ay mga kamanggagawa, hindi mga panginoon; mga katiwala, Hindi sila ang mga tagapag- imbak ng mensahe ng Diyos; ang mga tagabigay nito. Wala silang awtoridad na palaganapin ang kanilang sar- iling mga ideya. Ang dignidad ng kanilang Guro na nag- bibigay sa kanilang krediilidad ng mensahe. Ang nag- iisang gumagawa ng pamumuno ay kumukuha ng mga order mula sa Commander-in-Chief. Wala silang opsiyon upang matukoy ang mga order na iyon. Hindi nila mar- ing maging angkop sa kanilang pamumuno ayon sa gus- to nila. Iyan ang dapat nating tingnan ang mga pinuno sa lokal na iglesya. 73
2 Gayundin naman, ang katiwala ay kinakailan- gang maging matapat. [ Maraming magaling na mga kamangagawa ang ibat- ibang gimik! Ang mga ito ay nagmula sa kaluluwa at hindi kinalulugdan ng Diyos. Matatalo tayo kung susundin natin sila. Ang eauwal na paglilingkod ay dapat lumabas mula sa eau: wala kahit san kundi dito ay iha- hayag ng Diyos ang Kanyang kalooban. Dapat hindi pahintulutan ng mga manggagawa ang kanilang emosy- on upang maging eaual at makatulong sa iba. Ang anu- mang damdamin ng kaluluwa ay maring mapanganib. Madalas itong isang panganib at isang silo sa mga manggagawa. Kahit na ang ating pagmamahal, pag- mamalasakit, pasanin, at sigasig ay dapat sa ilalim ng patnubay ng eau. Kung hindi ganito ay talo pa rin. Kung ang ating ministerio ay nakatutok sa husay ng mangan- garal o sa pagiging sikat ay tiyak na wala itong saysay sa harap ng Diyos. Hindi ito magbubunga ng matagal, tawaksi ang anomang gawa ng laman.] ang ganitong pagbasa sa mensahi ay tumutulong sa kamangagawa upang hindi magamit ang sariling emosyon. Ang kata- gang "kinakailangan" ay isang malakas na termino. Ki- nakailangan sa mga tagapangasiwa ay ang mga ito ay 74
"napatunayang tapat." Ang "tapat" ay nagdadala ng ideya na mapagkakatiwalan o masahan. Ang isang tapat na tao ay isang tao na mapagkakatiwalan ng Diyos para sa paglilingkod. Susubukan ng Diyos ang ating eau up- ang makahanap ng isang bagay; na ang isang bagay na tinitingnan Niya ay katapatan. Sa konteksto, ang katap- atan sa katotohanan ng Diyos - ang "mga hiwaga" ay nakataya. Ang Diyos ay may isang oligasyon para sa mga katiwala. Ang mahahalagang tanong sa hiwaga ay hindi kung gano kagaling magsalita o katalinong tao, o kung gano kakit-akit o karisma ng tagapagsalita ng pa- hayag ng Diyos. Ang katapatan sa mensahe at plano ng Diyos ay ang Kanyang isang mahalagang kwalipikasy- on. Hindi inasahan ng Diyos na maging mas mahaling tayo kaysa sa iba. Ang tanong ay, b "Ginagawa ko a ang magagawa ko sa kung ano ang mayroon ako?" Kailan- gan nating tanungin ang ating sarili, "Ginagamit ko ba ang mga kaloob na ibinigay sa akin ng Diyos upang gawin ang Kanyang kalooban. "Ako ba ay isang ma- pagkakatiwalang tagapangasiwa? Hindi niya itatanong, "Ano ang iyong karanasan, ano ang iyong kakayahan?" 75
3 Para sa akin, isang maliit na bagay na ako ay siyasatin ninyo o kaya ng sinumang tao. Subalit maging ako ay hindi ko sinisiyasat ang aking sarili. Hindi sinasabi ni Pablo na ang opinyon ng Corinto sa kaniya ay walang halaga. Ngunit ito ay isang "napakaliit na bagay" na siya ay hinuhusgahan ng mga ito. Ang salitang "siyasatin" ay nangangahulugang mag-imestiga. Si Pablo ay hindi mananagot sa hatol ng mga taga-Cor- into ngunit sa hatol ng Diyos. Ito ay tumutukoy sa isang araw ng pagsisiyasat ng tao. Ngayon ang panahon para sa paghuhukom ng tao ngunit magkakaroon ng isang araw kung kailan hahatulan ng Panginoon. Ang araw ng paghatol ng tao ay baluktot dahil sa hiwalay sa Diyos. May isang malaking panganib sa sobrang impluwensya ng paghuhukom ng tao, kung ano ang maring isipin ng iba tungkol sa ating hiwaga. Pinapahina natin ang ating hiwaga sa pamamagitan ng pakikinig ng opinyon ng tao. Malinaw na gusto nating pakinggan ang layunin ng pag- puna ng iba; Gayunpaman, hindi tayo maring kontrolin ng opinyon ng publiko ang ating gawain. Hindi hinahatu- lan ni Pablo ang kanyang sarili. Hindi ito nangangahulu- gan na hindi niya sinusuri ang kanyang sarili upang makita kung siya ay naglalakad sa biyaya kasama ang 76
Panginoon. Sinusuri ni Pablo ang kanyang sariling mga motibo. Kahit ang mga hatol ni Pablo ay pantao. Ang Diyos lamang ang may kakayahang lubusang suriin ang puso. Ang hindi malusog na pansariling pagsusuri sa sarili ay lulumpo sa hiwaga. Sa 6: 7 Ngunit sinabi ng Panginoon kay Samuel, "Huwag kang tumingin sa kanyang hitsura o sa kanyang katawan, sapagkat tinanggihan ko siya. Sapagkat hindi nakikita ng Panginoon ang nakikita ng tao; sapagkat ang tao ay tumitingin sa panlabas na hitsura, ngunit tiniting- nan ng Panginoon ang puso. " 4 Ito ay sapagkat wala akong alam na laban patungkol sa aking sarili subalit hindi ito nangan- gahulugan na ako ay matuwid. Ngunit siya na sum- isiyasat sa akin ay ang Panginoon. Ang salitang "wala akong alam", ay ibig sabihin ay lingid sa kanyang kalaman. Sinasabi ni Pablo ang kanyang nalalaman tungkol sa sarili batay sa Salita ng Diyos. Ang pag-iwas sa sariling pagsusuri ay hindi nanangahulugang malaya na sa pananagutan. Hindi natin nakikita ang ating 77
sariling kasalanan at mga kahinan, kaya ang personal na pagmamabuti ay hindi tama, kumo hindi tayo nakukunsen- sya ay ayos na. Ang huling paghatol sa ating budhi ay isang paksa pa rin sa hinaharap sa Hukumang luklukan ni Kristo. Ang bawat motibo ay magiging malinaw sa araw na iyon. Hahatulan ng Diyos si Pablo sa isang banal na hukuman. Ang hukuman ng tao ay hindi ganong mahalaga sa walang hanggang pananaw ng mga bagay, ngunit ang hukuman ng Diyos ang mahalaga. Hindi ganong mahalaga ang mga tao sa atin. ang mahalaga ay ang hatol ng Diyos sa atin. 5 Kaya nga, huwag hatulan ang anumang bagay bago dumating ang oras, hanggang sa pagdating ng Pangi- noon. Dadalhin niya sa liwanag ang mga tagong bagay ng kadiliman at magpapakita ng mga layunin ng mga puso, at ang papuring mula sa Diyos ay makakamtan ng bawat isa. Isang araw darating ang Panginoon para sa mga banal at dadalhin sila sa Kanyang presensya. Ito ang tinatawag nat- ing ''Rapture'' Jn 4: 33 Kapag ako ay pumaroon at maka- paghanda ng dako para sa inyo, ako ay muling alik. Kayo ay aking tatanggapin sa aking sarili upang kung san ako na- roon ay dumuon din kayo. ; Th 4: 5-7. 5 Ito ay sinasabi 78
namin sa inyo ayon sa salita ng Panginoon na tayong nabubuhay at nanatili hanggang sa pagdating ng Pangi- noon ay hindi mauuna sa anumang paran sa mga natutulog. 6 Ito ay sapagkat ang Panginoon din ang siyang bababa mula sa langit na may isinisigaw na utos, na may tinig ng pinunong-anghel at may trumpeta ng Diyos. Ang mga patay kay Kristo ay unang magangon. 7 Pagkatapos nito, tayong mga buhay at naririto pa ay kasama nilang agawin sa mga alapap upang salubungin natin ang Panginoon sa hangin. Sa gayon, makakasama natin ang Panginoon mag- pakailanman. Isasagawa ng Panginoon ang Hukumang luk- lukan ni Kristo kagad pagkatapos ng ''Pag-agaw'' para sa layunin na pag-aralan ang tunay na paglilingkod ng bawat Kristiyano. Ang kadiliman na nagtataglay ng mga nakatagong bagay o mga lihim sa ating buhay. Makapaglilihim tayo subalit nakikita ng Diyos ang ating mga puso. Matapos niya tayong suriin ay magbibigay na ang Diyos ng mga gantimpala, Hin- tayin nating ang araw na iyon. Huwag muna tayong humatol ng iba sa kanilang motibo, Heb 4: 2 Sapagkat ang salita ng Diyos ay buhay at maka- pangyarihan, at mas matalas kaysa sa anumang tabak na may dalawang talim, na humihiwa sa dibisyon ng kaluluwa 79
at eau, at ng mga kasukasuan at utak ng uto, at isang taga- pag-alaga ng mga kaisipan at mga layunin ng puso 6.Mga kapatid, ang mga bagay na ito ay aking isina- gawa sa aking sarili at gayundin kay Apollos. Ito ay up- ang matutunan ninyo mula sa amin na huwag mag-isip ng matas kaysa sa nakasulat. Ito ay upang hindi ninyo ipagmalaki ang isang tao lan sa isang tao. Mga kapatid, ang mga bagay na ito ay aking isinagawa sa aking sarili at gayundin kay Apollos. Sinasai ni Pablo na sila ilang mga kamanggagawa ay dumamadan lagi sa pagsusuri sa sarili. Bilang kapatiran ay wala tayong itatangi sapagkat iisa ang ating layuning mas maraming tao ang makaunawa ng mensahe. 7 Sapagkat sino ang nagsasabing naiiba ka? At ano ang mayroon ka na hindi mo tinanggap? At kung tinanggap mo, akit mo ipinagmamalaki na parang hindi mo ito tinanggap? Sinabi ni Pablo ang pagmamatas ng mga taga iglesya lokal ng Corinto sa pamamagitan ng pagtatanong sa kanila kung sino ang nagbigay sa kanila ng karapatan 80
na humatol sa iba. Natural wala silang maisasagot. Kung minsan ay makapagmamalaki tayo dahil sa tingin natin ay mas banal tayo kaysa sa ibang iglesyang lokal. Ngunit tanungin natin ang sarili, hindi ba dahil sa biyaya tayo ay nagiging masunurin? 8 Nasa inyo na ang lahat ng gusto ninyo! Mayayaman na kayo! Naging mga hari kayo kahit wala kami! Naging hari nga sana kayo upang kami ay naging hari ding kasama ninyo. Marami sa mga kapatid sa Corinto ang mayaman, naging maimpluwensya kahit hindi sa biyaya, Mga kap- atid maring ang ilan sa atin ay magiging mayaman ngu- nit huwag nating gamitin ang yaman sa sariling layaw. Gamitin ang yaman sa kalooban ng Diyos, 9 Sapagkat sa palagay ko, kaming mga apostol ay ipinakita ng Diyos na pinakahuli sa lahat, tulad ng mga taong nahatulan ng kamatayan, sapagkat kami ay naging isang palas na pinanonood ng sanlibutan, ng mga anghel, at ng mga tao. 81
Ang mga kamanggagawa ay parang huli sa lahat, ibig sabihin ay karaniwang salat sa buhay upang huwag umasa sa kanilang magagawa kundi umasa sa mga ka- patid, kung minsan ay pinagmumukha nating mga busa- bos ang mga kamanggagawa kaya naman sila ay ni- lalait. mga kapatid ibigay natin ang nararapat sa ating mga kamanggagawa upang wala na silang gagawin kundi paglingkuran niya ang iglesya ng lahat ng pana- hon niya, 10 Kami'y mga hangal dahil kay Kristo! Ngunit kayo'y marurunong kay Kristo. Kami ay mahihina, ngunit kayo'y malalakas! Kayo ay pinararangalan ngunit kami ay hinahamak! Oo ang mga kamanggagawa kung tingnan ay mga hangal, nagtiis ng kasalatan ngunit ang ilang kapatid ay nagmamatas na dahil hindi sila gaya ng kamangga- gawang salat sa buhay. Minsan ay ating hinahatulang ang pangangaral lang ang kayang gawin. Mallng-mali tayo mga kapatid, ang mga kamanggagawa ay maha- hatulang nagpakahangal ngunit kung wala sila ay sino ang magtityagang dalhin sa inyo ang Salita ng Diyos? Ang pagtugon sa tawag ng pagka kamanggagawa ay 82
parang pagpapasan ng krus ni Kristo dahil itatatwa nila ang lahat ng kalayawan makapaglingkod lang sa Guro. Napalaki ng kanilang pasanin, huwag natin silang pabayang maghanapbuhay pa sa kanyang gugulin., ang kawal a ay tamang siya ang nagtutustos habang lumal- aban? 11 Hanggang sa oras na ito ay nagugutom kami, nauuhaw, mga hubad, binubugbog, at mga pagala- gala, 12 at nagpapagod kami sa pagtatrabaho sa pamamagitan ng sarili naming mga kamay. Kapag kami'y nilalait, gumaganti kami ng pagpapala, kapag pinahihirapan, kami'y nagtitiis; 13 at kapag inalipus- ta, magalang kaming sumasagot. Hanggang ngayon ay para kaming mga basura ng daigdig, dumi ng la- hat ng mga bagay. Mga kamanggagawa, tingnan natin ang halimbawa ng apostol, handa siyang suungin ang lahat maipahayag lang ang mensahi ng krus, Mayroon ba tayong ganoong tapang? Na handang ipabot ang mensahe kahit kanino, winala na nila ang hiya, oo tamang sila ay mga hangal kay Kristo. Ikaw ay tunay na kamanggagawa kung han- da kang ibigay ang buong buhay para sa Guro. Sino ngayon ang tulad ni Pablo? Handang lakarin ang libo-li- 83
bong milya upang maipangaral lang ang mensahe sa mas marami. Mga kamanggagawa na tinawag at sinugo ng Guro. Walang karapat-dapat sa tawag kung hindi handang ipahayag ang mensahe sa mga konsehal, mga mayor, governor at ia pang opisyales. Hangarin ng ka- manggagawa na iwala ang sariling reputasyon maipa- hayag lang ang mensahe ng krus, oo halinang magpa- hangal kay Kristo. Haharapin ng mga kamanggagawa ang mga mahistrado at pinuno ng bayan, ang mga kap- atid ay maring manuya na ang ating gagawin ay hindi katangap-tanggap sa lipunan. Ngunit kung hindi gagaw- in ng kamanggagawa ang mangaral kahit kanino ay sinong gagawa. Sa ganang akin ay gagawin ko na ang kalooban ng Diyos. Mga kamanggagawa darating ang panahong kahit ang mga mahal mo sa buhay ay ikahiya ka subalit hindi mo sila mamahalin ng higit pa sa Guro, Mari ngang tawaging ito ay eaual na pagkahangal. Mga kamanggagawa ikakahiya ka na parang dumi, ngunit higit pa kaya tayo sa Guro? Hindi ang mga kamangga- gawa ang magtiis ng ganito, tayong lahat na kapatid, ang tunay na tatanggap ng gantimpala ay ang mga nakipagtiis sa Panginoon, mga kapatid gamitin natin ang mga '' social media'' sa ''pagpapakaliw'' na ito huwag matakot na ibahagi ang ating pananampalataya. Oo sa 84
sandaling iahagi mo ang iyong pananampalataya ay magsisimula na silang tawanan tay 14 Hindi ko isinusulat ang mga ito upang kayo'y hiyain, kundi upang kayo ay pagpayuhan ilang aking mga minamahal na anak. 15 Sapagkat kahit magka- roon pa kayo kay Kristo ng libu-libong mga tagapag- turo ay hindi naman marami ang inyong ama; Sapagkat kay Kristo Jesus ako ang naging ama ninyo sa pamamagitan ng ebanghelyo. Ganoon ka prangka si Pablo dahil tinuturing niyang mga anak ang mga taga Corinto, Natural lang iyon kung tayong kamanggagawa ang nagtanim ng lokal. Hindi tayo dapat mahiya kung atin silang pagsasabihan, Mau- unawan naman ng mga kapatid iyon sapagkat ama ang turing sa atin at dapat mga anak ang turing natin sa kanila. Kaya dapat lang ang kamanggagawa ang mag- tanim ng iglesyang lokal upang kanya itong sisinupin at hindi sila magngingiming sawayin sila kung kinakailan- gan. May pagkataon nga lamang na kinakailangang umalis at ipakatiwala sa isang kamanggagawa ang gawain. Kinakailangan siya munang ipanalangin at patungan ng kamay sa harap ng mga kapatid upang 85
malaman ang pagsasalin ng karapatan. Walang gawaing iiwan na parang mga tupang walang pastol, ang mga kapatid ay mangangalat na siya namang inan- gan ng mga kamanggagawa ng mga maling iglesya.ang mga iniwang kapatid sa agong kamanggagawa ay ibigay ang pagmamahal at pagalang sa gaya ng umalis. Hindi rin dapat lipat ng lipat ang mga kapatid sa ibat- ibang iglesya, ang katulad nila ay mga pusang nagpa- pampon sa ibang amo. Magbalik sa dating ''bahay''. Bumalik sa dating ama 16 Kaya't nakikiusap ako, tumulad kayo sa akin. 17 Dahil dito, pinapunta ko sa inyo si Timoteo na aking minamahal at tapat na anak sa Panginoon, na siyang magpapalala sa inyo ng aking pagtalima kay Kristo Jesus katulad ng itinuturo ko sa bawat iglesya sa lahat ng dako. Ang kamanggagawa ay ang buhay ay si Kristo, binasa niya lagi araw-araw ang ebanghelyo ni Mateo, Marcos, Lucas at Juan upang sa pamamagitan ng sulat na ito ay lubusang makilala ang Guro,ang kamangagawa ay maglalan ng mahabang oras upang basahin ang 86
ebanghelyo, ang buhay ni Kristo ang kanyang ipinamu- muhay sa biyaya upang maging huwaran ng mga kap- atid at sinasanay na kamanggagawa, ang matandang kamanggagawa ay gagayahin ng nakababata upang kung magtanim man ng bagong iglesyang lokal ay madala niya ang halimbawa ng matandang kamangga- gawa na ginaya niya kay Pablo na ginaya naman niya kay Kristo. Galingan natin ang pagaya sa biyaya upang hindi natin maipahiya ang Guro. Sikapin ng bawat kap- atid na magkaroon ng Bagong Tipang may Komentaryo. 18 Ngunit may mayayabang na para ang hindi na ako darating sa inyo. 19 Ngunit ako'y darating agad sa inyo, kung lolooin ng Panginoon, at malalaman ko, hindi lamang ang sinasabi ng mga taong nagyayabang diyan, kundi ang kanilang kapangyari- han. Bakit ba kung minsan ay may mayayabang sa iglesyang lokal, marahil sila ang mga baguhan na hindi kumikilala sa dating kamanggagawa, Subalit sa biyaya, kung may ganitong suliranin ay bibisita ang matandang kamanggagawa upang tumulong sa sigalot. 87
20 Sapagkat ang kaharian ng Diyos ay hindi sa panmbabanta lamang, kundi sa kapangyarihan. Sinabi ni Pablo ang salitang ito na puno ng biyaya, ang mga kamanggagawa ay magsasalita sa awtoridad at sa biyaya ay maring maganap sa kanila ang naganap kay Pablo kung luluubin ng Diyos na nasaway niya sa pagkabulag ang mga palalo at nakapagbuhay siya ng patay. Walang imposible sa Panginoon kung kanyang lu- luubin. 22 Ano'ng gusto ninyo? Pumunta ako riyan na may dalang pamalo, o may pagmamahal at may ka- muan? Katulad ng ama ang mga kamanggagawa ay may karapatang madalit kung kinakailangan. Kabanata 5 88
1 Sa katunayan ay may naiulat na may pakikiapid na nagaganap sa inyo, na ang isang lalaki ay nakikipisan sa asawa ng kanyang ama. Ang ganyang uri ng pakikiapid ay wala kahit sa mga pagano. Malubha ang kasalanan ng mga kapatid ngunit hindi natakot ang apostol sa pagsaway, maring ito ay man- ahulugan ng kusang paghiwalay ng kasapi na mabawasan ang mga miembro. Ang tunay na kamang- gagawa ay hindi natatakot sa mga kapatid kung nagkasala ay susuriin iyon at kanyang itutuwid. walang kasalanang hindi maitutuwid sa gitna ng iglesya. Mahirap bang mangyari na ang isang tao ay makiapid sa asawa ng ama? Oo nangyayari iyan sa mga hindi keistiyano at nawa ay walang manyaring ganyan sa ka- patiran. ang karaniwan ay pagsasama ng walang kasal. Maring magparehistro sa SEC ang iglesya, upang makakuha ng lisensiya sa pagkakasal ang kamanga- gawa. Mari din naman ang kasal sa Huwes kung walang lisensya ang kamangagawa, 2 At nagyayabang pa kayo! Dapat sana'y nalungkot kayo, upang maitiwalag ninyo ang gumagawa nito? 89
Kung talagang ang kasalanan ay ayaw pawat o sumunod sa utos ng kamangagawa ay gaya ng kanser sa katawan ay itiwalag ang nagkasala upang ito ay gu- maling. ang katulad nito ay bulok na kamatis na maring mapabulok sa tumpok. Kung sakaling gagawa ng pagti- walag ay pag-usapan ng mga matatanda sa iglesyang lokal. Gawin ito sa eau ng pagmamahal at biyaya upang maunawan ng ititiwalag. 3 Sapagkat kahit wala ako riyan sa katawan, ako'y kasama ninyo sa eau. Kaya't para na ring nasa hara- pan ninyo, humatol na ako sa gumawa ng bagay na ito. 4 Kapag kayo ay nagkakatipon kasama ang aking eau na taglay ang kapangyarihan ng ating Pangi- noong Jesus, sa pangalan ng ating Panginoong Je- sus, Lubhang makapamgyarihan ang matandang kaman- gagawa o apostol, tayo ay maring humatol na parang siya na rin ang humatol, Ang mga matanda sa iglesya ay maring gumawa ng pagtitiwalag kahit wala ang matan- dang kamanggagawa. 90
5 ibigay ninyo ang ganyang tao kay Satanas para sa ikawawasak ng laman, upang ang kanyang eau ay maligtas sa araw ng Panginoong Jesus. Ang mga ayaw pasaway ay itiwalag sa labas ng iglesyang lokal na kaharian ni Satanas at tiyak siyang mapapakasawa sa kasalanan na maring maging sakit ng kanyang buhay o katawan. Halimbawa ang mga bakla o tomboy na nagpapatuloy sa iglesya at pagputol- putol ng tinapay, mari silang magkasakit ng HIV/AIDS VIRUS, ang mga manginginom o maninigarilyo ay mag- ka-kanser at iba pa, ang mga papalit-palit ng asawa ay maring magkasakit. Kung mangyari iyon ay wala silang babalikan kundi ang pagsisisi sa Panginoon, sila naman ay patatawarin kaya nga lang ay nabuos na ang kani- lang buhay. 6 Hindi tama ang inyong pagmamalaki. Hindi ba ninyo alam na ang kaunting pampalsa ay nagpapal- sa sa buong masa? 7 Alisin ninyo ang lumang pam- palsa, upang kayo'y maging bagong masa, na talaga 91
namang kayo'y walang pampalsa. Sapagkat si Kristo na kordero ng ating paskuwa ay naialay na. Ang pampa-alsa ay simbulo ng kasalanan, kung kokonsentihin natin ang kasalanan sa gitna natin, hindi magtatagal ay lahat na tayo babalik sa pagkaksala. Pano? Ang nagkakasala ay mananahimik, ang mga ka- patid naman ay pag-uusapan ang nagkasala, sa pa- gawa ng ganito ay nagkasala na rin sila, kaya ang mga matanda ng iglesya ay huwag magmukhang paresiyo na sila din ay mga makasalanan. Pumukol ng unang bato ang hindi nagkasala. ang dahilan kung bakit ang pagtiti- walag ay hindi magawa ay lahat gumagawa din ng kasalanan. Pipiliin ng kamangagawa ang lupon na mag- susuri ng nagawang kasalanan. 8 Kaya't magdiwang tayo ng pista, nang walang lumang pampalsa, ni pampalsa ng maruming pag- iisip at kasaman. Sa halip, magdiwang tayo nang may tinapay ng kalinisan at katotohanan, isang tina- pay na walang pampalsa. 92
Isa itong talinhaga na tayo ay magdiwang sa eau sapagkat nalinis na ng dugo ni Jesus ang ating mga kasalanan sa sandaling tayo ay sumampalataya; Huwag na tayong umalik pa sa dating pag-kalipin sa kasalana, ang ating mga buhay ay maging handog na buhay na walang kasalanan. Iyon ay kung maubuhay tayo lagi na iniisp natin na ang buhay natin ay si Kristo. Kaya tayo ay nagkakasala dahil kinakalimutan nating sadya na ang buhay natin ay si kristo, Ipagdiwang tuwing linggo ang pagputol-putol ng tinapay. Ito ang tamang iniuutos na pagdiriwang, ang kamatayan at hindi ang kapan- ganakan. [Pano ang sinsadyang pagkakasala? alam ng mali . ginagawa pa. Ang sinasadyang kasalanan ay isang ma- pangahas, Nangangahulugan itong marunong pa tayo sa Diyos. Madalas na nakikita ng mga magulang ito sa kanilang mga anak. May mga oras na sila ay matigas ang ulo dahil nakalimutan nila, o ang tukso ng paggawa ng isang bagay na alam nila hindi dapat, ay masyadong malakas. May mga sandali na tinitinan ng mga magu- lang ang mga anak ng masama, ang anak naman ay binabaliwala ito, akala nila ay wala itong halaga. Kung 93
minsan, ginagawa ng mga tao iyon sa Diyos. "Sapagkat kung sadyang magkasala tayo pagkatapos na matang- gap natin ang kalaman sa katotohanan, wala na ngay- ong sakripisyo para sa mga kasalanan, kundi isang natatakot na paghihintay sa paghatol, at nagniningas na galit na tutupukin ang mga kaway" (Hereo 10: 26-27) . Hindi rito pinag-uusapan ang mga kasalanan na nagawa ng hindi sinasadya. Ito ay isang tao na nakakalam kung ano ang tama at mali, na sinasadya na pumipili ng mali, at waring hindi naniniwala sa Diyos. Ang paghihimagsik ni Korah ay isang halimbawa ng sinasadyang kasalanan. Pumasok sa ulo ni Korah na mari naman niyang pamunuan ang mga anak ni Israel. Nagtipon siya ng isang grupo ng mga lalaki at "Sila ay nagtipun-tipon laban kay Moises at kay Aaron, at sinai sa kanila, ''Kumuha kayo ng labis sa inyong sarili, sapagkat ang buong kapisanan ay banal, ang bawat isa sa kanila, at ang PANGINOON ay nasa kanila. Bakit nga ninyo itatas ang inyong sarili sa ibabaw ng kapulungan ng Pangi- noon? "(Mga Bilang 6: 3) Sa kaisipan ni Korah, sapagkat siya ay isang Levita na pinili ng Diyos upang maglingkod sa Kanyang taber- nakulo, ay mari niyang hingin ang karapatang gawin ang ginagawa ni Moises. Hindi ito isang maling ideya. Nakita 94
ni Korah ang kapangyarihan ng Diyos at alam na si Moi- ses ang piniling lider ng Diyos. Ang argumento ay isang mapang-akit na plano upang agawin ang gawain kay Moises. Nag-alok si Moises ng isang hamon upang patunayan kung sino ang nasa tama, ngunit nagbigay rin siya ng babala. Maliliit na bagay sa iyo, na inihiwalay ka ng Diyos ng Israel sa kapisanan ng Israel, upang dalhin sa iyo sa kaniyang sarili, upang gawin ang gawa ng taernakulo ng Panginoon, at upang tumayo sa harap ng kapisanan upang maglingkod sa kanila; at ang iyong mga kapatid, ang mga anak ni Levi, na kasama mo? At hinahanap mo rin a ang pagkasaserdote? kaya't ikaw at ang iyong buong pulutong ay nagtitipon laban sa Panginoon. na- greklamo ka laban sa kanya? " (Mga Bilang 6: 9-). Sinasaway sila ni Moises at sinasadya na tanggihan ang mga pagpili na ginawa ng Diyos. Ang pagtanggap sa hamon ay nagpapakita sa atin ng mga lalaki na han- dang gawin ang alam nila na hindi sinasang-ayunan ng Diyos at sa totoong mapangahas na Diyos na gumawa ng isang bagay upang pigilan sila. 26 Sinabi niya sa kapulungan, "Lumayo kayo sa mga tolda ng masasamang taong ito. Huwag ninyong hi- hipuin ang anumang ari-arian nila at aka kayo'y malipol 95
na kasama nila dahil sa mga kasalanan nila." 27 Lumayo nga sila sa mga tolda nina Korah, Datan at Airam.Sina Datan at Airam ay nakatayo sa pintuan ng kanilang tolda, kasama ang kani-kanilang pamilya. 28 Sinabi ni Moises, "Malalaman ninyo ngayon na isinugo ako ni Yahweh upang gawin ang mga bagay na ito, at ito'y hindi ko sariling kagustuhan. 29 Kapag ang mga taong ito'y namatay sa sakit o sa karaniwang paran, nangangahulugang hindi ako ang isinugo ni Yahweh. 30 Ngunit kapag may ginawang di-pangkaraniwan ang Diyos at umuka ang lupa at sila'y nilulon nang uháy kasama ang lahat ng may kaugnayan sa kanila, at sila'y buháy sa daigdig ng mga patay, nangangahulugang naghimagsik ang mga taong ito kay Yahweh."3 Hindi pa halos natatapos sa pagsasalita si Moises ay bumuka na ang lupa, 32 at nilulon nang buháy sina Korah pati ang kanilang mga pamilya at mga ari-arian. 33 Silang lahat ay nalibing nang buháy. Muling nagsara ang lupa at hin- di na sila nakita ng mga Israelita. Ang ginawa ni Korah ay tinatawag na pamumusong. Ito ay sinisirang paninira ng reputasyon ia. 2 Dahil nilabag niya ang kautusan ni Yahweh, siya ang dapat sisihin sa kanyang kamatayan."(Mga Bilang 5: 22- 24). , 27, 30-3).Wala sa mga ito ay upang sabihin na sila 96
ay nagkasala ng sinasadyang kasalanan ay hindi maring magsisi at bumalik sa Diyos. Ang punto na ginagawa ng Diyos ay hindi ito madalas na mangyayari. Kapag ang isang tao ay sumasalungat sa Diyos na may isang "subukan mo akong pahintuin" na saloobin, ang taong iyon ay mapagmatas na hindi siya maring magpakuma at aminin na mali siya. Iyan ang dahilan kung akit ang manunulat ng Hereo ay nagala sa mga Kristiyano na hindi nila maring dalhin ang naturang tao palik sa Diyos. "Sapagka't hindi mangyayari sa mga yaon na naliwana- gan kailan man, at nasumpungan ang biyaya na galing sa langit, at naging bahagi ng Eau Santo, at natikman ang mabuting salita ng Diyos, at ang mga kapangyari- han ng kapanahunang darating, kung sila'y mangahulog, upang muling papagsisihan, sabi muling ipinako sa krus para sa kanila ang Anak ng Diyos, at inilbagay Siya sa isang kahihiyan "(Mga Hebreo 6: 4-6). Ang tao ay dapat gumawa ng kanyang sariling pagpili. Ako at ang iba ay hindi makapaghihikayat sa kanya mula sa kanyang kamangmangan sapagkat siya ay sumusuway at iniwan ang Diyos. Marahil ito ay isa sa mga nakakalungkot na sitwasyon na alam ko. May alam mga kaibigan gumagawa nito. mahal na mahal ko taong ito. Dalangin ko na siya ay bumalik, ngunit alam ko na 97
ito ay karaniwang sa labas ng aking mga kamay at ganap na sa kanyang sarili. Si Pablo, pagkatapos ng la- hat, ay isang dating lapastangan ngunit ngunit lumapit sa Panginoon I Timoao :3 3 kahit na noong una'y nilapastangan, inusig at nilait ko siya. Sa kabila nito'y nagbiyaya sa akin ang Diyos sapagkat hindi ko nalalaman ang aking gina- gawa noong ako'y hindi pa sumasampalataya.'' laging may pag-asa din ang iba.] 1 Isinulat ko sa inyo, sa aking liham na huwag kayong makikisama sa mga nakikiapid.0 Hindi ko tinutukoy ang mga mapang-apid sa sanlibutang ito, o mga mapag-im- bot, o mga sakim, o mga sumasama sa diyos-diyosan. Kung sila ang tinutukoy ko, dapat na kayong umalis sa sanlibutang ito. Sa halip, isinulat ko sa inyo na huwag kayong makikisama sa sinuman na tinatawag na kapatid kung siya ay nakikiapid, o mapag-imot, o sumasama sa diyos-diyosan, o mapanirang-puri, o manginginom ng alak, o kaya ay manunua. Huwag kayong makikisama sa katulad nila, ni makikain man lang. 2 Kaya ano ang karapatan ko upang hatulan ko sila na nasa labas? Hindi ba ninyo hahatulan sila na nasa loob? 98
3 Sila na nasa las ay hahatulan ng Diyos. Kaya nga, inyong itiwalag mula sa inyo ang taong masama. Ang mananampalataya ay hindi dapat makikisama sa mananampalataya na aktibong sekswal na imoral. Ang mundo ay isang kultura na walang pamantayan, nang walang mga alituntunin. Ang mga Kristiyano ay mga taong may pamantayan ng Salita ng Diyos. Hini- hingi ng integridad na patuloy tayong namumuhay sa mga pamantayang ito. Gayunpaman, hindi ito nangan- gahulugan na dapat nating ihiwalay ang pakikipag-ug- nayan sa mga di-Kristiyano. Ang pag-iwas matapos na duman sa pulong ng matatanda at sila ay madeklarang tiwalag siya. Gawin ito ng buong ingat. Kabanata 6 1 ng isa sa inyo ay may isang bagay laban sa isa. Maglalakas loob ba siyang magsakdal sa harap ng isang hindi matuwid at hindi sa harap ng mga ba- nal? 99
Ang paghabhabla sa hukumang di-Kristiyano ng mga Kristiyano ay isang pagkakamali. Ito ay makahihiya na dalhin ang kapatid sa hukuman ng di-kristiyano dahil ito ay isang hindi magandang patotoo sa komunidad. Tulad ng kultura ng Griyego, ang kultura ng ating bansa ay isang kulturang may hukuman. Ang litigasyon o paghah- abla ay isang karaniwan sa bansa. Ang mga Kristiyano ay dapat na maingat at kung ano ang epekto nito sa mga di-Kristiyano sa kanilang pagtin- gin sa buhay Kristiyano. Mayroong higit pang mga isyu na dapat isalang-alang ng mga Kristiyano kaysa sa mga direktang mga usapin sa batas. Ang pagpapalabas ng maruruming basura para makita ng iba sa hukuman ay nagpapakita na ang mga Kristiyano ay walang kakaya- han upang mahawakan ang kanilang mga panloob na problema. Ang talatang ito ay hindi nagtuturo na ang mga Kristiyano ay hindi dapat pumunta sa korte, dahil kung minsan ay imposible itong maiwasan. Si Pablo mismo ay nag-apela sa isang mas matas na hukuman noong inilagay niya ang kanyang pagkama- mamayang Romano sa kaso ng Kristiyano laban sa di- Kristiyano. Kung ang isang Kristiyano ay dadalhin sa 100
hukuman ng isa pang Kristiyano, wala siyang maga- gawa kundi upang ipagtanggol ang kanyang sarili sa hukuman. Mas mainam na mayroon tayong sariling korte sa bawat lokal na binuuo ng mga matanda sa lokal- ibig sabihin ay ang matandang may magandang patutuo at eauwal. 2 Ang mga banal ay hahatol sa sangkatauhan, hin- di ba ninyo alam iyan? Yamang kayo ang hahatol sa sangkatauhan, hindi ba kayo karapat-dapat humatol sa maliliit na bagay? 3 Hindi ba ninyo alam na tayo ang hahatol sa mga anghel? Gano pa kaya na ating hahatulan ang mga bagay sa buhay na ito? Ang iglesya ay may kakayahang maintindihan ang mga legal na usapin sa mga Kristiyano. Ang mga man- anampalataya ay hahatulan ang mundo isang araw sa hinaharap, Daniel 7:22 hanggang sa dumating ang hulin araw at ang hatol ay ibinigay para sa mga banal , at ang oras ay dumating nang tinanggap ng mga banal ang ka- harian. 101
Pagkatapos, darating ang Kristo upang hatulan ang mga banal tapos ang mga banal naman ang maghahatol sa kaharian; Mateo 9:28 Sinabi sa kanila ni Jesus, "Tan- dan ninyo: kapag naghahari na ang Anak ng Tao sa kanyang trono ng kaluwalhatian sa bagong daigdig, kayong sumunod sa akin ay uupo din sa laindalawang trono upang mamuno sa laindalawang lipi ng Israel; Apocalipsis 20: 4. At. nakakita ako ng mga trono, at ang mga nakaupo doon ay inigyan ng karapatang humatol. Nakita ko rin ang mga kaluluwa ng mga taong pinugutan dahil sa pagpapatotoo tungkol kay Jesus at sa pagpa- pahayag ng salita ng Diyos. Hindi sila sumamba sa hal- imaw ni sa larawan nito, ni tumanggap man ng tatak ng halimaw sa kanilang noo o kamay. Sila'y nabuhay at nagharing kasama ni Kristo sa loob ng sanlibong (1,000) taon. ). Kung mayroon silang napakalaking responsiili- dad sa hinaharap, kaya nilang humatol sa sigalot ng mga kapwa mananampalataya. 4 Kapag may hahatulan kayo sa mga bagay sa buhay na ito, bakit ninyo pinahahatol sila na itinutur- ing na pinakamababa sa iglesiya? 6 Ang nangyayari ay nagsasakdal ang isang kapatid laban sa kapatid, at ito ay sa harap ng hindi mananampalataya. 102
Para sa mga Kristiyano ang magdala ng habla sa mga hukuman ng sanlibutan ay parang nagdadala ng damit ng patay at ibinibilad pa natin ito sa mga mata ng tao. Huwag tayong pupunta sa hukuman ng tao upang ihabla ang kapatid. Huwag tayong humingi ng hustisya, ang ating kalig- tasan ay hindi ibinatay sa hustisya kundi sa biyaya. Ang tamang paran paran ay tayo-tayo ang lumutas ng ating sariling sigalot, maliban sa pagnanakaw, pagpatay at pang-abuso. 7. Tunay ngang may pagkakamali sa inyo dahil naghahalahan kayo sa isa't isa. Bakit hindi na lang ninyo tanggaping ginawan kayo ng mali? Bakit hindi na lang ninyo tanggaping dinadaya kayo? Kung nagawan man tayo ng mali ng kapatid at kaya nating ayusin ay bakit hindi natin gawin? Bakit kailangan pang malaman ng mga di-mananampalataya? 8 Hindi ninyo ito tinatanggap, sa halip, kayo ang gu- magawa ng mali at nandaraya at ginagawa ninyo ito sa inyong kapatid. Ang pakikisama sa mga sa mga di-Kristiyano ay nan- gangailangan ng espesyal na ingat. Huwag ituwid ng 103
kamalian ang isa pang kamalian. May ilan sa atin ang ginawan ng mali ng kapatid at hindi tayo makapagtawad at naiinis tayo, ayaw nating silang makasama sa pagsamba. Hayan na lang ang pagdidisiplina sa mga kamay ng Panginoon dahil " Ang paghihiganti ay akin, sabi ng Panginoon." Ang dalawang mali ay hindi gagawa ng isang tama. Hindi natin maitatama ang sitwasyon sa pamamagitan ng paninisi ng taong nagkasala sa atin. Pedro 2:20 Maipagmamalaki ba ang magtiis ng parusa kung ito ay dahil sa paggawa ng masama? Hin- di! Ngunit kung magtiis kayo ng hirap sa kabila ng pag- gawa ninyo ng mabuti, pagpapalain kayo ng Diyos. 21 Ang pagtitiis ng hirap ay bahagi ng pagkatawag sa inyo ng Diyos, sapagkat nang si Kristo ay magtiis para sa inyo, nag-iwan siya sa inyo ng isang halimbawa na dap- at ninyong lubos na tularan.'' Ang isang Kristiyanong negosyante kailanang lumala- pit batas na pangalagan ang kanyang mga pag-ari. 104
Mayroon silang karapatang tumawag ng pulis kung sila ay ninakawan ng iba o hinahatak sa hukuman para ihabla sila. Ang Diyos ay pinayagan ng mga sistemang legal at pulisya para sa kapakinabangan ng publiko. Hindi natin masahan ang mga di-Kristiyano na sumunod sa Biblia upang kanilang maging batas. 9 Hindi mo baga nalalaman na ang mga liko ay hindi magmamana ng kaharian ng Diyos? Huwag malinlang. Ni ang mga mapakiapid, ni ang mga sumasama sa eau, ni ang mga mangangalunya, ni ang mga homoseksuwal, ni ang mga sodomita, " Ang pagiging eaual ay gumagawa ng pagkakaiba sa buhay ng mga Kristiyano. Kung tumatakbo tayo kasama ng mga kabayo, mangangamoy tayong kabayo. Kung hihiga tayo sa higan ng aso, pupulgasin tayo. Kung tayo ay nakikisama sa mga di-kristiano, hindi maglalaon ay katulad na nila tayong mga di-kristiyano, Ang mga uri ng kasalanan ng seksuwal na pagka- baluktot ay dahil sa kakulangangan ng halimbawa o pagkabigong pagbibigay ng kristianong gabay. Mga ka- 105
patid patibayin natin ang ating pundasyon, ibigay natin ang tamang gabay. ang bawat tatay ay saserdote ng pamilya. Kumuha ng aklat na gaya nito at basahin sa al- tar ng pamilya kahit isang oras sa isang linggo. Huwag tayong basta magtiwala sa linguhang pulong kasama ang kamanggagawa. Ang ama ang dapat na manguna upang yayain ang pamilya na magtungo sa simbahan tuwing linggo. Sa tahanan dapat magsimula ang tunay na pagiging makadiyos, Laganap na ang perersyon sapagkat pin- ababayan ng ulo ng pamilya ang pananalangin ng pam- ilya. Nagtataka ka kung bakit ka may anak na bakla o tumboy, huwag mong isisi sa paligid. Isisi mo sa sarili, sa ilang ama ng tahanan (o ina) Simulan ang ''family hour'' NGAYON DIN! Leviticus 10 At upang maturuan mo sa mga anak ni Israel ang lahat ng mga palatuntunan na sinalita ng Panginoon sa kanila sa pamamagitan ng kamay ni Moi- ses. Leviticus 6: 7 At iyong ituturo sa kanila nang buong sikap ang iyong mga anak, at iyong uusisain sila pagka 106
ikaw ay nauupo sa iyong bahay, at pagka ikaw ay lumalakad sa dan, at bago matulog, at at pagkagising. Kawikan 9 9 Mangagturo ka sa pantas na tao, at siya'y lalong magiging pantas: turuan mo ang tao, at lalago siya sa pagkaunawa. Timoteo 2 2 At ang mga bagay na iyong narinig, sa makatuwid baga'y sa maraming saksi, ay gayon din ang iyong ipagkatiwala sa mga taong tapat, na makapagtu- turo naman sa iba. Tito 2: 4 Na ituturo nila sa mga kabatang babae na maging matino, mahalin ang kanilang mga asawa, ma- halin ang kanilang mga anak, 10 "... o mga magnanakaw, o mga gahaman, ni mga manglalasing, ni mga manunuya, o mga man- glulupig ay hindi magmamana ng kaharian ng Diyos." Ang Mabuting Balita ay lubhang nagbagago ng buhay ng mga mananampalataya. Ang Kristiyanismo ay tungkol sa pagpapalit ng buhay, hindi repormasyon. Ang pagbabagong-buhay ay isang gawa ng Diyos sa ating buhay. isang bagong kapanganakan. Ang Kapitulo 3 ng aklat ng Juan ang unang pagkakataon na matutung- 107
hayan natin ang katagang "ipanganak na muli." Ito ay nang ipahayag ni HESUS kay Nicodemo, isang miyem- bro ng sekta ng Pariseyo na kailangan niyang ipan- ganak na muli kung ibig niyang makapasok sa kaharian ng langit. 11 At ganyan ang mga ilan sa inyo: nguni't nan- gahugasan na kayo, nguni't binanal na kayo, nguni't inaring-ganap na kayo sa pangalan ng Panginoong Jesucristo, at sa Eau ng ating Diyos. Ang tinutukoy ng apostol ay ang ilang kasapi ng iglsiang lokal mg Corinto. Lahat sila ay nanalig na sa kaligtasan sa pamamagitan ng Dugo ngunit hindi nila pinansin ang Krus na nagpapalaya sa kanila sa kasalanan, Iyon ang mensahe ngunit kailangan nating itong lubu- sang angkinin o tanggapin. Hindi ninyo napansin? Kailangan ng panaligan natin ito, Tayo ay hinugasan ng dugo at ang lumang tao o lumang pagkatao ay ip- inakong kalakip ni Kristo, Huwag tayong basta makuntento na lamang sa pagig- ing ligtas, mamuhay rin tayo ng banal sa biyaya upang 108
makapag-ipon tayo ng mga gantimpala doon sa huling araw 12 Ang lahat ng mga bagay sa akin ay matuwid; nguni't hindi ang lahat ay nararapat. Ang lahat ng mga bagay sa akin ay matuwid; nguni't hindi ako pasasakop sa kapangyarihan ng anoman. Tayo ay matuwid dahil ang buhay natin ay si Kristo, tayo ay malaya sa lahat nating ginagawa basta si Kristo ang gumagawa ngunit kung tayo ay magsasalaman ay hindi natin maring gawing lesensiya sa pagawa ng kasalanan ang ginawang paliligtas ni Kristo.. Galacia 5: Kaya tumayo sa kalayan kung san pinalaya tayo ni Kristo, at hindi na muling magpalipin. Galatians 5 3 Sapagka't kayo, mga kapatid, ay tinawag na may kalayan; huwag lamang gamitin ang kalayan ilang isang pagkakataon para sa laman, ngunit sa pa- mamagitan ng pagmamahal maglingkod sa isa't isa. Malaya lamang tayo kung si Kristo ang buhay natin. Muli tayong malipin ng kasalanam kung tayo ay mabubuhay sa sarili. 109
13 Ang mga pagkain ay sa tiyan, at ang tiyan ay sa mga pagkain: nguni't kapuwa iwawasak ng Diyos yaon at ang mga ito. Datapuwa't ang katawan ay hindi sa pakikiapid, kundi sa Panginoon; at ang Panginoon ay sa katawan: Ang mga lumilipas na bagay gaya ng pagkain para sa tiyan lamang, hindi tayo uusigin ng Diyos kahit ano ang ating kainin. Ang mga pagbabawal ay may kaugnayan lamang sa kalusugan. Subalit ang katawan ay bagay na moral, oo may pan- gangailangan gaya ng sekso ngunit sa tamang paran lamang bibigyan ng kasiyahan, ang kasal ang lesensiya upang makipagtalik, kung wala ang kasal ay hindi kalu- lugdan ng Diyos at kanyang parurusahan. 4 At muling binuhay ng Diyos ang Panginoon, at muling bubuhayin naman tayo sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan. ang pagkabuhay na muli ni Kristo ay patunay na tayo ay bubuhayin ding muli. Maituturing itong hiwaga dahil hindi pa dumating, ngunit may ideya na tayo pagkat nakita at nahipo na si Kristo ng mga alagad na unang binuhay na muli. magiging gaya din tayo ni Kristo. na- 110
pakanda. lumulutang sa hangin kung ibig, nakakain kung ibig, naglalagos sa pisikal na bagay, nahihipo. Nagdadala ng piikal na marka kung kinakailangan, Edad 33 gaya ni Jesus, ang batang namatay at nabuhay ay bubuhaying ata, at titigil sa edad ni Jesus ang pagtanda. Buhat sa halimbawa ay magkakaroon tayo ng ideya, Pah 2.7 "Ang lahat ng may pandinig ay makinig sa sinasabi ng Eau sa mga iglesya! "Sa magtatagumpay ay ibibigay ko ang karapatang kumain ng bunga ng punongkahoy ng buhay na nasa Paraiso ng Diyos." Buhat sa mahimbing na pagkakatulog sa abo ay gigisin- gin ng tunog ng trumpeta patungo sa binagong paraiso. Ang mga sumusunod ay maring argumento; ''e bakit si Lazaro agad na dinala sa paraiso, e bakit yaong ipinako sa tabi ni Kristo nang pinangakuan Niyang 'ngayon din ay makakasama kita sa paraiso.''' Ang lahat ng tao ay mamatay at babalik sa alabok, ang sabi ni Jesus ay siya ay walang nalalaman, mahimbing, ''matutulog'', 111
malibang gambalain gaya ng kaso ni propeta Samuel ng tawagin ng masamang eau. at sa kaso ng tran- spigurasyon na ang tat- long persona ay nakita. Kaya kung tayo ay ma- matay, ito ay tagumpay na kalbagayan, tayo matutulog lang. ang libo-libong taon sa al- abok ay gaya lang ng magdamag, pagkatapos ay gigisingin na tayong sabay-sabay sa bagong lupaing kayganda. Hindi ba napakaluwalhating pag-asa. Kaya nga mga kapatid kaya nasasabi nating pagtatagumpayan ang kamatayan. Kaya nga tayo ay managumpay sa biyaya upang makatikim ng pangako ng Diyos. 15 Hindi baga ninyo nalalaman na ang inyong mga katawan ay mga sangkap ni Kristo? kukunin ko nga baga ang mga sangkap ni Kristo, at gagawin kong 112
mga sangkap ng isang patutot? Huwag nawang mangyari. 6 O hindi baga ninyo nalalaman na ang nakikisama sa patutot, ay kaisang katawan niya? sapagka't sinasabi niya, Ang dalawa ay magiging isang laman. Ang ating katawan ay katawan ni Kristo. Ang katawan ay isang buhay na organismo upang gawin ang layunin ng Diyos sa lupa. Panong ang isang Kristiyano na para sa Panginoon ay makikipag-isa sa bayaran sa Templo ni Aphrodite? O makipagtalik sa isang bayaran? Tandan ang misteriyo, kung tayo ay makikipagtalik sa bayarang tao, tayo ay magiging kaisa niya sa katawan. Ang akala natin ay nadadala ito sa paligo, kaya maraming kabatan ngayon, pati na ang may asawa ang nakikipatalik sa hindi asawa.Tumatawa pa ang marami dahil akala nila ay balewala lang iyon, ginagawa na ng marami. at ma ''thrilling'' Sa iba masarap daw ang nakaw na tubig. Ngunit ito ay pamumuhay sa kasalanan, hindi ito palalampasin ng Diyos, baka ang hatol ay ibigay sa gu- magawa ng ganito. Ano ba ang maring hatol, ang lub- hang kahirapan ng buhay, ang pagkamatay, ang pagkakasakit, ang kabiguan sa puso at iba pa. 113
7 Nguni't ang nakikisama sa Panginoon, ay kaisang eau niya. Kung nabubuhay tayo na si kristo ang buhay ay nati- tiyak natin tayo ay nabubuhay sa biyaya. Ang ano mang ginawa natin ay hindi sa pamamagitan ng sarili, sa halip ay ginagawa ang pinapagawa ni Kristo. Ito ay mkatatayo sa pagsusulit sa araw ng hukuman ni Kristo. 2 Cor 5.. 10 Sapagkat tayong lahat ay kailangang humarap sa hukuman ni Cristo, upang bawat isa ay tumanggap ng kabayaran sa mga bagay na ginawa niya habang nasa katawan, mabuti man o masama. 18 Magsitakas kayo sa pakikiapid. Lahat ng kasalanang gawin ng mga tao ay nangasa labas ng katawan; nguni't ang gumagawa ng pakikiapid ay nagkakasala laban sa kaniyang sariling katawan. Mga huwag na huwag gagawin ang pakikipagtalik ng walang kasal, sa mata ng Diyos ay pakikiapid ito. ''Lahat ng kasalanang gawin ng mga tao ay nan- gasa labas ng katawan;'' ang ibang mga kasalanan gaya ng pagnanakaw, pandaraya ay ginagawa sa labas ng katawan. ''nguni't ang gumagawa ng pakikiapid ay nagkakasala laban sa kaniyang sariling katawan.'' 114
bakit ba ayaw ng Diyos na magkasala tayo sa katawan? Dahil ang katawan natin ay sa Diyos, nilikha niya ito, Awit 139:14 Pinupuri kita, O Diyos, marapat kang katakutan, kahanga-hangang ginawa mo ako; kahanga- hanga ang mga ginawa mo. sa loob ng aking puso, lahat ito'y nakikintal. ang katulad nito ay nagpagawa tayo ng bahay, pinaganda natin ito ng husto, ang yari ay ''world class'' tapos maypinatira tayo. Binaboy ito ng tumira, ni- lagyan ng mga dumi ng tao ang sahig. ano kaya ang maramdaman mo kung makita mo ang ginawa niya sa bahay mo? Di-ba magagalit ka at palalayasin mo siya. Ganoon din ang mararamdaman ng Diyos kung dudu- mihan natin sa pakikipagtalik sa masamang babae ang ating katawan. 19 O hindi baga ninyo nalalaman na ang inyong katawan ay templo ng Eau Santo na nasa inyo, na tinanggap ninyo sa Diyos? at hindi kayo sa inyong sarili; 20 Sapagka't kayo'y binili sa halaga: luwalhatiin nga ninyo ng inyong katawan ang Diyos. ang ating katawan ay templo ng Eau Santo buhay ng tayo ay binili ng dugo ni Jesus. ang ating katawan ay unawaing hindi na sa atin at wala na tayong karapatang gawin ang anomang gusto natin. Ang pagawa ng 115
kasalanan sa katawan ay katumbas ng hindi paniniwala. Oo inalagan natin ang katawan natin, pinapaganda ngu- nit isang araw, sa ayaw mo at sa gusto ay babawiin sa iyo ito,subalit isasauli ito ng madumi, ang kasalanan mo ay nagmarka na sa iyong katawan at dito ibabatay ang Oo ligtas ka nga hatol mo sa hukuman ni Kristo. ngunit walang gantimpala sa huling araw. Sasabihin mo sa sarili mo, '' Mabuti pa yaong iba, may gantimpalang korona, ako wala, sana ay ginugol ko ang oras ko sa lupa na gumawa ng pinagagawa ng Diyos.'' Kaya nga, sa mabuhay o sa mamatay, tayo'y sa Panginoon. Binayaran ni Jesus ang halaga ng ating mga kasalanan sa Kalbaryo. Ang kanyang dugo ay ang hala- ga ng Kanyang ng pagbili.Tayo ay Kanyang binili at nag- ing Kanya Gawa 20: 28 Ingatan ninyo ang inyong sarili at ang buong kawan, na inilbagay ng Eau Santo sa inyong pangangasiwa. Pangalagan ninyo ang iglesya ng Diyos na kanyang tinubos sa pamamagitan ng dugo ng kanyang Anak. Pedro :8 Alam ninyo kung ano ang ipinantubos sa inyo sa walang kabuluhang pamumuhay na inyong mi- nana sa inyong mga magulang. Tinubos kayo hindi sa 116
pamamagitan ng mga bagay na nasisira, tulad ng ginto o pilak, Ang pagbibigay sa Diyos ng kaluwalhatian para sa pantubos ng kasalanan ay isang pasasalamat at hindi obligasyon. Ang Diyos ay may-ari ng mga karapatan sa ating mga katawan. Iyan abg dahilan kung bakit nilu- luwalhati natin Siya sa ating mga katawan, Kabanata 7 1 At tungkol sa mga bagay na isinulat ninyo sa akin: Mabuti sa lalake ay huwag humipo sa babae. 2 Datapuwa't, dahil sa mga pakikiapid, ang bawa't lalake ay magkaroon ng kaniyang sariling asawa, at bawa't babae ay magkaroon ng kaniyang sariling asawa. Ang sekso ang pinaka matas na kasiyahan sa lupa, isang pangangailangan ng katawan, katulad ng pagkain at pag-inom. Hahanap ng pagkain kung nagugutom, at ayawan kung nabusog na, at muling hahanap ng 117
pagkain kung gutom na uli. Pigiliin mo ang tubig sa ''dam'' at hahanap yaon ng labasan.'' Kaya upang mai- wasan ang '' pakikiapid'' ay dapat mag asawa. Huwag tayong gumaya sa mga tao ng Corinto, sila ay walang pakundangan sa sekso, ang pakikiapid ay karaniwan na lang sa kanila, okey lang kung kanilang kinakasama ay hindi nila asawa, Sinabi ni Pablo na ang kasal ay "mabuti." Ang perma- nenteng pakikisama ay mabuti sa paningin ng Diyos (Gen :28 at sila'y pinagpala niya. Sinabi niya, "Mag- pakarami kayo at punuin ninyo ng inyong mga anak ang buong daigdig, at kayo ang mamahala nito.'' Binabalan ni Pablo ang mga mananampalataya sa Corinto ng pan- ganib ng imoralidad sa mga walang asawa sa iglesya. Ang tukso ay napakalakas at maring magpuyos kung hindi ma pagbigyan lalo na sa imoral na kultura ng Cor- into. Ngunit, hindi ito sinasabi na ang pag-asawa ay ang simpleng pag-iwas mula sa imoral na gawain sa sekso. Ang punto ay ang realidad ng sekswal na tukso para sa mga walang asawa. Mayroong maraming mga dahilan para sa kasal tulad ng pagparami ng lahi at pagsasama ngunit ang isa sa kanila ay sekswal na kasiyahan. Ang Diyos ay nag-utos sa mga tao na magpakasal para sa kasiyahan, Kawikan 5.8 Kaya nga ba't mahalin mo ang 118
kabiyak ng iyong buhay, ang ligaya ay lasapin sa ma- bango niyang kandungan. Mabait siya at mahinhin, babaing kakit-akit, ligaya mo'y nasa kanya sa pitak ng kanyang dibdib. 3 Ibigay ng lalake sa asawa ang sa kaniya'y nararapat: at gayon din naman ang babae sa asawa. 4 Ang babae ay walang kapangyarihan sa kaniyang sariling katawan, kundi ang asawa: at gayon din naman ang lalake ay walang kapangyarihan sa kaniyang sariling katawan, kundi ang asawa. Inasahan ng Diyos na ibibigay ng mag-asawa sa isat- isa ng kanilang seksuwal na karapatan. Buong pusong ibigay ang sarili sa isat-isa na puno ng pagmamahal. Walang puwang ang pagkamakasarili na isa lang ang nasisiyahan. Ito ay tungkulin sa isat-isa. Binigyang diin ni Pablo na obligasyong pagtatalik sa loob ng kasal. Ang salitang "kapangyarihan" ay nagpapahiwatig na ang bawat isang asawa ay may awtoridad sa asawa niya sa pagnanais at pagtatalik. Ang pagtatalik ay isang pagpa- pahayag ng pag-ibig at iyan ang dahilan kung bakit may likas na awtoridad na humiling ng pagtatalik mula sa isa't isa. Ang pagtatalik ay higit sa isang pisikal na 119
gawain; ito ay isang bigkis ng pag-ibig sa pagitan ng mag-asawa. 5 Huwag magpigil ang isa't isa, maliban kung pagkasunduan sa ilang panahon, upang kayo'y ma- malagi sa panbanalangin, at muling kayo'y magsama, baka kayo'y tuksuhin ni Satanas dahil sa inyong kawalan ng pagpipigil. 6 Nguni't ito'y sinasabi ko na parang payo, hindi sa utos. 7 Kaya't ibig ko sana, na ang lahat ng tao ay mag- ing gaya ko. Nguni't ang bawa't tao'y mayroong kanikaniyang kaloob na mula sa Diyos, ang isa'y ayon sa parang ito, at ang iba'y ayon sa paran yaon. Iniuutos ng Diyos sa pag-asawa na huwag ipagdamot ang pakipagtatalik. Kapag tinanggihan mo ang iyong kapareha sa pagtatalik, ikaw ay hindi gumawa n tama, ito ay kadalasang nagiging sanhi ng malalim na proble- ma sa pag-asawa. Kapatid dapat tayo laging kaya-aya sa kapareha.Dapat ay laging espeyal sa isat-isa. Hindi ka na malambing sa kalaunan, tapos magtataka ka kung bakit ang kapareha mo ay humanap ng iba. Ang pinakamagandang pagtatalik ay laging malayang inialok. 120
May ay isang pagpigil sa pagtatalik, iyon ay kung na- pagkasuduan iukol muna ang panahon sa pananalan- gin, at pakatapos ay pwede na uli, huwag namang is- abay, mahirap mag ''concentrte'' sa pananalangin. Ang mag-asawa ay hindi dapat mag-alanganing gawin ito. Kung ang isang mag-asawa ay hindi maingat na mapa- natili ang isang sekswal na kaugnayan sa pag-asawa, sila ay magiging madaling kapitan sa sekswal na tukso. Huwag magpigil dahil sa ''Family planning'' kumunsulta sa doktor o ''clinic''. Ito ay hindi biro kapatid, ito ay upang magkaroon tayo ng masayang pamilya. 8 Datapuwa't sinasabi ko sa mga walang asawa, at sa mga babaing bao, Mabuti sa kanila kung sila'y magsipanatiling gayon sa makatuwid baga'y gaya ko. Ang walang asawa at balo ay dalawang kategorya ng solong tao. Ang "hindi kasal" ay maring binubuo ng ilan na dating kasal ngunit diborsiyado. Ang payo ni Pablo sa mga walang asawa at balo ay mabuti para sa kanila na manatiling walang asawa. Ang kanyang kagustuhan ay para sa kanyang mga mambabasa na manatiling walang asawa. 121
9 Nguni't kung sila'y hindi makapagpigil, ay magsipagasawa: sapagka't magaling ang mag- asawa kaysa mangagningas ang pita. Ito ay isang prinsipyo para sa mga solong tao ay kung hindi nila mapanatili ang pagpipigil sa sarili, dapat silang mag-asawa. Kung ang isang tao ay hindi kayang pag- pipigil sa sarili sa larangan ng pakikipagtalik, mas mabuting mag-asawa. Ang patuloy na pagkasunog sa sekswal na pagnanais para sa ilang mga tao ay hindi isang magandang bagay. 10 O hindi baga ninyo nalalaman na ang mga liko ay hindi magsisipagmana ng kaharian ng Diyos? Huwag kayong padaya: kahit ang mga mapakiapid, ni ang mga mananamba sa diosdiosan, ni ang mga mangangalunya, ni ang mga nangbababae, ni ang mga mapakiapid sa kapuwa lalaki. Ang "liko" ay yaong mga hindi ligtas, yaong sumubok na magsimula ngunit lumiko. Ang ilang mga nagsasabing sila ay Kristiyano na ay gumagawa ng ganoong mga kasalanan. Tinutukoy nito ang mga "hindi ligtas'' sila ay hindi magmamana ng kaharian sa huling araw dahil nagpatuloy sila sa kasalanan. Oo, bagamat sila ay dumadalo sa iglesya sa Corinto, subalit hindi tu- 122
nay na naligtas noon pa mang una, kaya tiyakin ng sinoman ang kanilang sarili kung ganoon sila ang damdaming kakaiba ay mahirap nilang iwan. Dinaya nila ang kanilang sarili. Hinding-hindi gawain ng isang ligtas ang maging ''liko''. ang tunay na ligtas ay yaong napagsabihang magsisi at nagsisi nga. Ang ''mananamba sa dios-diosan'' ay hindi isang kasalanan ng laman kundi isang kasalanan ng pag-iisip. Ang kanilang ''dios-diosan'' ay maring isang imahe, pera o mall. Maring ito ang kanilang katawan, anak na maliit, trabaho, o asawa. Ang pinakadakilang gusali sa Corinto ay ang Templo ng Aphrodite. Si Aphrodite ay ang diyosa ng kalibugan. Ang pagnanasa ay isang diyos- diyusan. Ang ''mananamba sa diosdiosan '' ay higit pa sa simpleng pagtugtog ng gitara sa harap ng isang ima- he o mag-pista; ito ay pagsamba ng anumang huwad na diyos, Ang pangangalunya ay pagsasamang walang kasal. Tinalakay din ng apostol ang sodomiya. Lev 20: 3 Ang lalaking nakikipagtalik sa kapwa lalaki ay gumagawa ng karumal-dumal na gawain at pareho silang dapat patayin. Oo ang bakla o tumboy kung mamatay sa ganoong kalagayana at hindi magbago, bagamat 123
sinasabi nilang sila ay Kristiyano a ay pupunta pa rin sa impyerno. Ang "mga Sodomita" ay mga lalaki o babae na kakat- wa (Genesis 9: 4-5; 4 Nang matutulog na sila, pinaligi- ran ng mga lalaking taga-Sodoma ang kanyang bahay. Lahat ng kalalakihan sa lunsod, bata at matanda ay na- roon. 5 Pasigaw nilang tinanong si Lot, "Nasan ang mga panauhin mong lalaki? Ilabas mo't makikipagtalik kami sa kanila!" Kaya't sinabi ni Yahweh, "Katakut-takot na ang sumbong sa akin laban sa Sodoma at Gomorra, at napakalaki ng kanilang kasalanan.). Hindi kinilala ng Diyos ang sodomiya bilang isang sakit ngunit bilang isang kasalanan.Maraming mga huwad na Kristiano ang nabubuhay sa kalagayang ''sodomiya'' ang akala nila ay sikolohikal na sakit ito at hindi nila kagustuhan ang nararamdaman, kaya patuloy sila sa gawaing ito. Ib- inibigay pa nila ang sisi sa Diyos kung bakit sila ni- likhang bakla o tomboy. Walang nilikhang ikatlong kasar- ian ang Diyos. Kahit pa ipangatwirang sila rin ay gi- nagamit ng Diyos sa ganoong kalagayan, Ang pisikal na katawan ng tao ay dinesenyo ng Diyos para sa pagpa- parami, ang sodomiya ay hindi likas na gawain. Ang lalaking nakikipagtalik sa kapwa lalaki ay hindi pagpa- 124
parami, gayon din ang babaing nakikipagtalik sa kapwa babae , ang gawang ito ay pagnanasa lamang. Sa Genesis 6, nilipol ng Diyos ang buong sibilisasyon dahil sa sodomya. Ang pagsasama ng mga pidopilya o pakipagtalik sa mga bata ay kasalanan din at paparusa- han ng Diyos, 10 Datapuwa't sa mga may asawa ay aking ip- inaguutos, Nguni't hindi ako, kundi ang Panginoon, na ang babae ay huwag humiwalay sa kaniyang asawa. 'At siya rin ang nagsabi, 'Dahil dito'y iiwan ng lalaki ang kanyang ama't ina, at magsasama sila ng kanyang asawa at sila'y magiging isa.' 6 Hindi na sila dalawa kundi iisa, kaya't ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao 7 Tinanong siya ng mga Pariseo, "Kung gayon, bakit iniutos ni Moises na bigyan ng lalaki ang kanyang asawa ng isang kasulatan ng paghihiwalay bago niya ito palayasin? 8 Sumagot si Jesus, "Ipinahin- tulot ni Moises na hiwalayan ninyo ang inyong asawa dahil sa katigasan ng inyong ulo. Subalit hindi ganoon sa pasimula. 125
Hindi nais ni Kristo ang paghihiwalay ng mag-asawa, maliban sa domestikong biolente o pangangalunya ng kapareha. Hindi rin sinasang-ayunan ang paghihiwalay ng mag-asawa dahil sa pagtatrabaho sa ibang bansa. Nagdudulot ito ng maraming suliranin. 11.Datapuwa't kung siya'y humiwalay, ay manatil- ing walang asawa, o kaya'y makipagkasundo sa kaniyang asawa); at huwag hiwalayan ng lalake ang kaniyang asawa. Ang mga Kristiyano ay maghiwalay ''ay manatiling walang asawa, o kaya'y makipagkasundo sa kaniyang asawa'' Bakit? sapagkat hindi nito sinasarhan ang pintuan ng pag-asawa. Huwag maging bahagi ng panunulsol, magpayo ng tamang payo na walang kinikilingan. ang pisikal na pagkabagay sa isat-isa ay susunod na sa makasundong pananampalataya. ang mag-asawang parehong nakay Kristo ay ''compatible'' dahil iisa ang kanilang paniwala at panuntunan. ang mag-asawang ''born aa'' at ang isa ay hindi ay maraming problema. Sila ay matutulungan kung pareho nilang susundin ang mga prinsipyo ng Bibliya. 126
2 Datapuwa't sa iba, ay ako ang nagsasabi, hindi ang Panginoon: Kung ang sinomang kapatid na lalake ay may asawang hindi sumasampalataya, at kung kalooban niyang makipamahay sa kaniya, ay huwag niyang hiwalayan. 3 At ang babaing may asawang hindi sumasam- palataya, at kalooban niyang makipamahay sa kaniya, ay huwag niyang hiwalayan ang kaniyang asawa. Ang tinalakay naman ngayon ni Pablo ay paksa tungkol sa mga Kristiyano na kasal sa di-Kristiyano. Ang "sa iba" ay tumutukoy sa mga Kristiyano na kasal sa di-Kristiyano. Nais ng mga taga-Corinto na malaman kung ang isang Kristiyanong kasal sa isang di-Cristiano ay nagbago ang kalagayan ng pag-asawa. Sila ba na mga kasapi ng katawan ni Kristo at manatiling kasal sa mga hindi mananampalataya? Ito ay isang tapat na tanong ng mga taga-Corinto na naghahanap ng wastong pananaw sa buhay Kristiyano. Ang kasal ba sa isang di- mananampalataya ay nagpaparumi sa mananam- palataya. Kung bakit sinabi ni Pablo '' hindi ng Panginoon'' ay hindi naman sinasabing hindi ito makabibliya, lamang ay 127
hindi natalakay ng Panginoon ang tungkol sa paghihi- walay habang Siya ay nandito pa sa lupa. Ipinangangatwiran ni Pablo na ang kasal sa di-man- anampalataya ay hindi nagkapagbabago kalagayan ng pag-asawa kaya kapag ang mga tao ay naging Kris- tiyano, dapat silang manatiling kasal. Kung nais ng di- mananampalataya na manatiling kasal, ang mananam- palataya ay dapat manatiling kasal. Sa parehong pagkakataon, kung ang mananampalataya ay ang asawang lalaki o ang babae, ang pagpapatuloy sa pag- asawa ay nakasalalay sa pagnanais ng asawang di- Kristiyano na ipagpatuloy ang pag-asawa. Ang mga Kristiyano ay hindi dapat humiwalay sa asawang di- mananampalataya. Bilang pangkalahatang prinsipyo, ang mga Kristiyano ay hindi dapat hiwalayan ang di- sumasampalatayang asawa. Ang pakikipamatok sa di- mananampalataya ay sadyang mahirap. Ang mananam- palataya ay hindi dapat gumawa ng pag-una sa paghi- walay sa di-mananampalataya. Pedro 3: ''Ang mga asawang babae naman ay magpasakop sa inyong mga asawa, na kahit na siya ay hindi sumunod sa Salita, siya, na walang Salita, ay maring makay ang ng kani- lang mga asawang babae, 2 kapag nakita nila ang iny- 128
ong malinis na kilos na may takot sa Diyos.'' Hindl ang pangungulit sa kanila ng Salita ng Diyos. 4 Sapagka't ang lalaking hindi sumasampalataya ay nagiging banal sa pamamagitan ng kaniyang asawa, at ang babaing hindi sumasampalataya ay nagiging banal sa pamamagitan ng kaniyang asawa: sa ibang para'y ang inyong mga anak ay nangagka- roon ng kapintasan; nguni't ngayo'y mga banal. Kung may hiwalayan at ang mga bata ay sumama sa di-sumasampalatayang asawa, hindi maituturo ang Sali- ta ng Diyos, hindi naman ibig sabihin ay pagbibinyag ng mga sanggol ngunit sa isang pagkakataon para marinig ng mga bata ang mensahe, kahit isa man lang sa kanila ay Kristiyano. Ang mga bata ay nasa lugar na may Kris- tiyano. Hindi mawawala ang pagkakataon nilang maging Kristiyano. 5 Gayon ma'y kung humiwalay ang hindi sumasampalataya, ay bayan siyang humiwalay: ang kapatid na lalake o kapatid na babae ay hindi natatali sa mga ganitong bagay: kundi sa kapayapan kayo tinawag ng Diyos. 129
Si Pablo ngayon ay nagtungo sa isang kondisyon kung san ang di-Kristiyanong asawa ay humiwalay sa Kris- tiyano. Ang mananampalataya sa pakakataong ito ay walang kontrol. Walang anuman sa pagkakataong ito ito na maring baguhin ng mananampalataya ang sitwasyon. Inilalagay ni Pablo ang responsibilidad sa pag-alis sa di- mananampalataya. Malinaw, ang mga di naniniwala ay hindi sakop ng mga pamantayan ng Bibliya. Ang tala- tang ito ay walang sinanasabi sa mananampalatayang nang-iwan. Ang mga Kristiyano ay malayang mag- asawang muli kung ang kanilang di-naniniwala na asawa ay legal na hihiwalay sa kanila. Ang pag-asawa ay isang kapwa, bigay at bigayan Ito ay disenyo ng Diyos para sa kasal na, kahit anong mangyari dapat silang mambuhay sa mapayapang relasyon. Walang lu- gar para sa pag-away, paghihiganti, at poot sa anumang pagsasamahan. Roma 2. 8 Ngunit matinding galit at poot ang sasapitin ng mga makasarili at sumusunod sa kasaman sa halip na sa katotohanan. Sa abot ng inyong makakaya, makipambuhay kayo nang mapayapa sa la- hat ng tao. Ang pag iwan ay tulad din ng pangangalunya dahil ginugulo ang kasal. Ang kahulugan ng pag-asawa ay unyon ngunit ang pangangalunya at pagtalikod ay nagbubuklod ng unyon. Kung ang paghihiwalay ay tu- 130
luyan na at legal na, ang kasal napawalang bisa at ang mananampalataya ay malayang mag-asawang muli. 6 Sapagka't panong malalaman mo, Oh babae, kung maililigtas mo ang iyong asawa? o panong malalaman mo, Oh lalake, kung maililigtas mo ang iyong asawa? Tinalakay sa talata labinlima. Ang mga mananampalataya ay dapat manatili sa sitwasyon ng kasal kung san inilbagay ng Diyos ang mga ito bago ang kaligtasan. (Malinaw na kung kasama dito ang imorali- dad, ang Kristiyano ay dapat umalis o magbago ng sit- wasyon.) Ang Kristiyano ay ipambuhay ang kanyang bbuhay sa itinalagang lugar ng Diyos. Ang mga man- anampalataya ay isang "lumakad" o magpatuloy sa isang paran na itinatag bago maging Kristiyano. Kung ang Kristiyanong asawa ay mananatiling kasal sa kanyang di-Kristianong asawa, ang kanyang asawa ay magiging isang Kristiyano. Gayunpaman, kung hindi na mapigilan ang asawa sa pakikipaghiwalay, sa pagkakataong ito, hindi niya mapipigilan ang hini- walayan ay hindi mag-asawang muli, Ang paghihiwalay ang magbibigay hadlang na ang asawang babae ay tu- manggap sa Panginoon. Kung ang di-sumasam- palatayang asawa ay nais na manatili walang asawa, 131
ang asawang lalaki ay dapat manatiling walang asawa para lumapit ang babae kay Kristo. Ang mga tao ay pumupunta kay Kristo sa pamamagitan ng tao. Si Ruth, ang hindi naniniwala na Moabite, ay naging isang man- anampalataya dahil sa kanyang relasyon sa kanyang asawa at lalo na sa kanyang biyenan. Makay natin ang mga mahal sa bbuhay ng hindi nangungulit sa halip ay nabubbuhay lang tayo sa magandang patotuo. Gi- nagamit tayo ng Diyos upang sila ay ating makay. Roma ,4 sa pag-asang maibunsod ko sa selos ang aking mga kalahi at sa gayon ay mailigtas ko ang ilan sa kanila. 7 Ayon nga lamang sa ipinamahagi ng Panginoon sa bawa't isa, at ayon sa pagkatawag ng Diyos sa bawa't isa, ay gayon siya lumakad. At gayon ang ini- uutos ko sa lahat ng mga iglesya. Ang talatang ito ay nagbibigay karapatan sa hiwalay na iyong kalagayan." 8 Tinawag baga ang sinomang taong tuli na? huwag siyang maging di tuli. Tinawag baga ang sinomang di tuli? huwag siyang maging tuli. 132
Ang prinsipyo ng pagpapanatili sa kalagayan kung san ang isang tao ay nagiging isang Kristiyano ay tutuo sa lahat ng iglesya. ang ibig sabihin ng pagiging tuli ay pagiging Judyo, hindi niya kailangang maging Griego. Nais ng Diyos ang mga mananampalataya sa lahat ng uri ng sitwasyon upang maibahagi nila ang kanilang pananampalataya. Kung Pilipino ka at kapwa Pilipino naman ang minimensahehan ay huwag nang pa-englis- englis pa. Cor. 79 Ang pagtutuli ay walang anoman, at ang di pagtutuli ay walang anoman; kundi ang pagtupad sa mga utos ng Diyos. ang tinutukoy ni Pablo ay ang kalagayang Judyo at Gentil. Ang isang Judyong Kristiyano ay hindi na dapat maging tulad ng isang Gentil. Ang isang tao ay hindi kailangang baguhin ang mga tanda ng katawan upang mabuhay ng buhay Kristiyano. Ang pagtuli ay tanda ng pagiging isang Judyo. Ang kaligtasan ay hindi nagbaba- go sa ating nasyonalidad o pisikal na kalagayan. Ang ritwal ay nakapababago ng anoman sa kalagayang eauwal. Mga kapatid hindi na kailangan ang anomang tanda ng ating pagiging kasapi sa kapatiran. ang Gentil na Kristiyano ay hindi na kailangang pasakop sa batas ng mga Judyo. ang mga tanda '' o kababalaghan ay hin- 133
di prayuridad sa pagiging Kristiyano, ang buhay na pinalaya sa kasalanan ang mahalaga, 20 Bayang ang bawa't isa'y manatili doon sa pagkatawag na itinawag sa kaniya. Ang pagtutuli ay tanda ng pagiging isang Judyo. Ang pagtutuli o anomang palatandan ay walang kaugnayan sa Diyos sapagkat ang Diyos ay hindi isang Diyos ng simbulo kundi ng katotohanan. Ang pagtutuli ay walang kaugnayan sa pagiging isang Kristiyano. Ang "pagsunod sa mga utos ng Diyos" ay pagtupad ng kalooban ng Diyos. Ang salitang "manatili" ay nangangahulugang magbantay sa kalooban ng Diyos. Ang kalooban ng Diyos ay mahalaga sa ekonomiya ng Diyos, kaya kailangan nating bantayan ito. Mga kapatid anong saysay na tawagin tayong Kristiyano kung tayo ay nabubbuhay sa mga '' mumunting kasalanan? Gal 6.5 Sapagka't ang pagtutuli ay walang anoman, kahit man ang di-pagtutuli, kundi ang bagong nilalang. Tinatawag ng Diyos ang bawat tao sa anomang sit- wasyon, gaya natin pilipino tayo, hindi natin kailangang magpa-amerkano upang magamit ng Diyos. ang ating pagiging Kristiyano ay hindi na kailangang magbago ng 134
kultura, Kung san tayo inilagay ng Diyos ay magiging mabunga tayo, lagi tayong mabuhay sa biyaya. Kahit hindi na tayo lumayo, sa ating barangay mismo magamit tayo ng Diyos. 2 Ikaw baga'y alipin ng ikaw ay tinawag? huwag kang mag-alala: kung maring ikaw ay maging malaya, ay pagsikapan mo ng maging laya. Sinabi dito ni Pablo ang ikalawang paglalarawan, na ang mga alipin ay nananatili ng alipin at huwag mag- alala, kung san sila naging mga Kristiyano. Kung malaya o alipin, dapat nating paglingkuran ang Panginoon. Ito ay walang halaga kung alipin, hindi naman sinasabing ang alipin ay isang magandang sitwasyon. Gayunpa- man, kung ang isang tao ay isang alipin, ordinayong o b r e r o s a n g a y o n , d a p a t n i y a n g g a w i n a n g pinakamahusay sa Panginoon. Posibleng maglingkod sa Panginoon kahit may pinagdadanan. bilanggo man o kahit anong kalagayan ay makapaglilingkod sa Diyos. Halimbawa isa kang mahirap, huwag sabihing, '' kung mayaman lang sana ako.'' Ganupaman, mahirap o mayaman, magagamit ng Diyos, ang ating sitwasyon sa bbuhay ay hindi batayan ng Diyos. 135
22 Sapagka't ang tinawag sa Panginoon nang siya'y alipin, ay malaya sa Panginoon: gayon din naman ang tinawag nang siya'y malaya, ay alipin ni Kristo. Lahat tayong makakapatid ay pinalaya ni Kristo. Ang kalayan o pang-alipin, mahirap o mayaman ay hindi isyu; ang isyu ay kung tayo ay pag-ari ng Panginoon . Sinabi ng Panginoon, "Binili tayo ng mahal" Ang ating pagkakakilanlan kay Kristo ay hindi nakasalalay sa ating panlipunang sitwasyon. Bakit ba pahiya-hiya tayo sa pahayag nga Mabuting Balita sa mga matatas sa lipunang mga tao e pantay-pantay lang tayo sa mata ng Diyos. 23 Sa halaga kayo'y binili; huwag kayong maging mga alipin ng mga tao. Binili ni Jesus ang eauwal na kalayan natin. Ang kalayang iyon ay binayaran ng isang malaking halaga ng kamatayan ni Kristo. Ito ang kalayan ng mananam- palataya mula sa kasalanan. Iyan ang dahilan kung bak- it ang mga Kristiyano ay hindi "maging mga alipin ng mga tao." 136
24 Mga kapatid, bayang ang bawa't isa'y man- atili sa Diyos sa kalagayang itinawag sa kaniya. Sa pangatlong pagkakataon, sinabi ni Pablo ang punto na ang mananampalataya ay manatili na lang kung anong kalagayan ng maging Kristiyano. Tinatawag ng Diyos ang mga mananampalataya sa kalayan sa ano mang kalagayan siya. Ang eauwal na kalayan ay pinapalaya ang tao buhat sa kung anong kalagayan, halimbawa ang isang tao ay bilanggo ngunit ang panloob na tao ay malaya na, Maring siya ay bi- langgo ng kapansanan ngunit ang kanyang eau ay malayang malaya na nakakabot sa Diyos, Jeremiah 29: Sapagkat batid kong lubos ang mga plano ko para sa inyo; mga planong hindi ninyo ikakasama kundi para sa inyong ikabubuti. Ito'y mga planong magdudulot sa inyo ng kinabukasang punung- puno ng pag-asa. 25 Ngayon, tungkol sa mga dalaga ay wala akong utos ng Panginoon: nguni't ibinibigay ko ang aking pasiya, na tulad sa nagkamit ng biyaya ng Pangi- noon upang mapagkatiwalan. 137
Tinalakay naman ni Pablo ang tungkol sa walang asawa o dalaga. Hindi tinalakay ng Panginoon noong siya ay nasa lupa pa kaya hindi masabing ito ay galing sa Panginoon, Ipinahayag ng Diyos ang Bagong Tipan sa umuunlad na paran at hindi inihayag ng minsanan. Ipinakatiwala ng Diyos kay Pablo ang pagkabinata at binigyan siya ng kakayanan upang maipamuhay ang buhay binata. at sumulat ng Salita ng Diyos tungkol sa buhay na nag-iisa, Nagtiwala ang Diyos upang sumulat ng paksang ito. 26 Inakala ko ngang mabuti ito dahil sa kasalukuyang kahapisan, sa makatuwid baga'y mabuti ngang ang tao'y manatili ng ayon sa kaniyang kalagayan. Ang pagiging walang asawa ay mas mabuti kaysa sa pag-asawa kapag ang mga Kristiyano ay dumaranas ng kahirapan. Maraming mga Kristiyano ang pinaslang, nabilanggo, at pinatay. Sinimulan ni Nero ang kanyang sadistikong pag-uusig sa mga Kristiyano sampung taon matapos na naisulat ang 1 Corinto. Ang pag-uusig ay mas mahirap para sa mga may-asawa kaysa walang asawa. 138
27 Natatali ka ba sa asawa? huwag mong pagsika- pang ikaw ay makakalag. Ikaw baga'y kalag sa asawa? huwag kang humanap ng asawa. Kahit na mas mahusay na maging solong sa ilalim ng pag-uusig, hindi nito binibigyang katwiran ang paghihi- walay dahil ang pag-asawa ay isang pangako sa buhay. Gayunpaman, kung ang isang tao ay solo sa panahon ng pag-uusig ay mas mahusay na manatiling walang asawa. Ang katatagan ang usapan sa panahon ng mga pag-uusig. 28 Nguni't kung ikaw ay magasawa, ay hindi ka nagkakasala; at kung ang isang dalaga ay mag- asawa, ay hindi siya nagkakasala. Datapuwa't ang mga gayon ay magkakaroon ng kahirapan sa laman: at ibig ko sanang kayo'y iligtas. Lalong nilinaw ni Pablo ang isyu ng pagiging walang asawa sa mga oras ng pag-uusig na hindi mali ang mag-asawa kung kinakailangan. Ang isyu ay isang prak- tikal at hindi kasalanan. Sinabi ni Pablo ang katotohanan ng kasal kung ang mga walang asawa ay nagpakasal sa mga panahon ng pag-uusig; hindi magpapadali ng sit- wasyon, sa halip magdadala pa ito ng ''suliranin sa buhay'' sa panahon ng pag-uusig. SI ay Pablo nag-ala la 139
sa mga walang asawa na mag-asawa sa panahon ng kahirapan; gusto niyang maging malaya sila mula sa mga paghihirap ng pag-asawa. Mayroong mga isyu sa pagpamilya, gaya ng mga sakit ng mga bata, may sapat bang kinikita at ang posibilidad ng pagkawala ng traba- ho, nasusubo tuloy ang ilan sa kasalanan ng laman dahil sa kagipitan. May kasabihang '' huwag magpalit ng kabayo habang tumatakbo.'' Gawin itong prinsipyo. Mabuti na lang manatili sa kung anong kalagayan kaysa sa mapasubo. May mga kapatid na mahilig magbiruan kung sino ang maring maing kapares lalo na kung tu- matanda nang walang asawa ang isang kapatid. Hindi naman kakaiba kung ang isang tao ay mananatiling so- lo.Hindi ito tama. Magandang pagkakataon itong maglingkod sa Diyos ng walang sagabal. Maraming kabutihang dulot ang hindi pag-asawa. 29 Nguni't sinasabi ko ito, mga kapatid, ang pana- hon ay pinaikli, upang mula ngayon ang mga lalak- ing may asawa ay maging mga tulad sa wala; Ang salitang Griego na "panahon" ay tumutukoy sa isang takdang oras, isang oras ng pakikipagtipan. Ang takdang oras na iyon ay maikli (literal, kinontrata). Ang buhay ay maikli bilang parang singaw (Santiago 4:4; 140
Pedro :24) at ito ay totoo lalo na sa mga panahon ng kahirapan. Ang kasal ay maring makabala sa oras natin para sa Panginoon. Ang ating oras na lan ng Diyos dito sa lupa ay pinaikli. 30 At ang mga nagsisiiyak, ay maging tulad sa mga hindi nagsisiiyak; at ang nangagagalak, ay maging tulad sa hindi nangagagalak; at ang mga nagsisibili, ay maging tulad sa mga walang inari; Gayundin, din sa makabagong panahon, tayo ay mag- pakatibay, ang mga nalulungkot ay huwag malungkot, iniisip nating palapit na palapit na matanggap ang pan- gako ng Diyos, bagamat tayo ay nagagalak ay huwag lubusang magalak dahil sa may mahal sa buhay na hin- di tatanggap ng tamis ng pangako ng Diyos. ang mga nagpayaman upang bumili ng lupaing angkinin ay pakaisiping isang araw ay mawala rin ito at hindi pakik- inabangan, ang lupain ay ibibigay lang sa atin ng walang bayad. 3 At ang mga nagsisigamit ng sanglibutan, ay maging tulad sa hindi nangagpapakalabis ng 141
paggamit: sapagka't ang kasalan ng sanglibutang ito ay lumilipas. Ano ang magiging pakinabang natin s a m u n d o ? a n g pagtira dito ay min- s a n l a m a n g n a pagkakataon. sabi nga ng Guro ay tipunin ang ating yaman sa kabilang buhay, huwag nating abusuhin ang oras. Minahin nating husto ang makukuhang korona. Gumawa tayo habang may araw pa. Huwag sumabay sa takbo ng sanlibutan sila ay nasa maluwang na dan. Marami sa ating nabubuhay na para bang hindi natin iiwan ang sanlibu- tan. Nalala mo ang kapatid ni Jacob? Pinagpalit niya ang karapatang tagapamana sa karampot na sarap. O nawa ay maipakita sa atin sa pamamagitan ng Eau ng kapayagang ang naghihintay sa binagong paraiso ay napakabuti at napakanda kaysa sa ganda ng mundong lumilipas.Masdan mo ang guho ng templo ni Aprodate, walang nag-akala noon na ang marmol na templo, isang araw ay guho na. Ganoon din ngayon, ang malakas nat- 142
ing katawan at maganda ay isang araw ay babalik din sa alabok na pinagmulan. 32 Datapuwa't ang ibig ko ay mawalan kayo ng ka- balisahan. Ang walang asawa ay nagsusumakit sa mga bagay ng Panginoon, kung panong makalulu- god sa Panginoon: 33 Nguni't ang may asawa ay nagsusumakit sa mga bagay ng sanglibutan, kung panong makalulu- god sa kaniyang asawa, Ang layunin ni Pablo para mga mananampalataya ay maging kalayan mula sa mga alalahanin kapag dumat- ing ang mga presyur ng buhay, Ngayon ay mga Huling araw na, dahil sa mga nuclear na armas ay nailagay na ang ''doomsday clock'' sa dalawang minuto bago maghating gabi. Ibig sabihin ay malapit ay malapit ng matapos ang mga araw dito sa mundo. Maganda nga sanang maranasan ang makamundong pag-ibig, baga- mat ayon kay Pablo ay dapat maglingkod ng walang ka- balisahan. Maging sensitibo tayo sa pagtawag ng eau, Kung nakalan ka sa pag-asawa ay gampanan mo ang tungkulin mo, Kung tinatawag kang maging kamangga- gawa ay mas mainanam ang walang asawa, ngunit hindi 143
naman ipinapagbawal ang pag-asawa lamang ay magkakaroon ng hating alalahanin. 34 At nagkakabahagi ang isipan. Gayon din naman ang babaing walang asawa at ang dalaga, ay nag- susumakit sa mga bagay ng Panginoon, upang siya'y maging banal sa katawan at sa eau man; ngu- ni't ang babaing may asawa ay nagsusumakit sa mga bagay ng sanglibutan, kung panong makalulu- god sa kaniyang asawa. 35 At ito'y sinasabi ko sa inyong sariling kapakin- abangan; hindi upang alisin ko ang inyong kalayan, kundi dahil sa bagay na nararapat, at upang kayo'y makapaglingkod sa Panginoon nang walang abala. Hindi biro ang mangasiwa, ang magturo ng Salita ng Diyos, ang mga dalaga ay turuan ang mga bata ang mga kamanggagawa naman ay walang iintindihin kundi ang pananalangin at pagtuturo ng Salita ng Diyos. Malaya ang bawat isa sa atin na pumili na umani para sa korona o tamasahin ang pansamantalang bagay. In- ibibilin ko mga anak huwag na huwag pabayan ang walang asawang nagmiministeryo. Mga kamanggagawa kayo ay walang ibang gagawin maliban sa inyong 144
pagkakatawag. Huwag mag-alala ang tinawag na mag kamanggagawa ay bibigyan ng biyaya ng Diyos. 36 Nguni't kung iniisip ng sinomang lalake na hindi siya gumagawa ng marapat sa kaniyang anak na dalaga, kung ito'y sumapit na sa kaniyang katamta- mang gulang, at kung kailangan ay sundin niya ang kaniyang maibigan, hindi siya nagkakasala; bayang mangagasawa sila. Ang mga ama na nananais na sana ay manatiling dalaga upang maglingkod sa Panginoon ay huwag na huwag silang hahadlangan sa gusto nila. Ang paglil- ingkod sa Diyos ay unawan ng indibiwal ang ng Diyos at hindi sariling pagpili o pamimilit ng Diyos. Tayo ay laging may kalayan sa pagpili. Ang paggiging alipin ni Kristo ay kusang loob. Kung pinili ng indibidwal na mag-asawa ay hindi siya nagkakasala. 37 Subali't ang nananatiling matibay sa kaniyang puso, na walang kailangan, kundi may kapangyari- han tungkol sa kaniyang sariling kalooban, at pinasiyahan sa kaniyang sariling puso na ingatan ang kaniyang sariling anak na dalaga, ay mabuti ang gagawin. 145
Ang maghandog sa anak ay gawang biyaya. ganoon pa man ay hindi rin niya sakop ang kalooban ng kanyang anak. Tungkulin niyang ipanalangin at turuan ang anak tungo sa pagtatalaga, 38 Kaya nga ang nagpapahintulot sa kaniyang anak na dalaga na magasawa ay gumagawa ng mabuti; at ang hindi nagpapahintulot na siya'y mag- asawa ay gumagawa ng lalong mabuti. Ito ay hindi isang isyu sa pagitan ng tama at mali ngu- nit sa pagitan ng kung ano ang mabuti at kung ano ang mas mahusay, lalo na sa panahon ng kahirapan. Walang mahirap at mabilis na panuntunan sa mga bagay na ito. Ang bawat kalagayan ay matinding ipa- panalangin. 39 Ang babaing may asawa ay natatalian samanta- lang nabubuhay ang kaniyang asawa; nguni't kung patay na ang kaniyang asawa, ay may kalayan siyang makapagasawa sa kanino mang ibig niya; sa kalooban lamang ng Panginoon. Bakit kinuha nang maga ang kaparehas. May plano ang Diyos, Marahil ay nais ng Diyos ang balo ay ma 146
glingkod ng walang abala, ngunit kung napaibig mag- asawa ay kailanging alamin muna ang kalooban ng Diyos 40 Nguni't lalong maligaya siya kung manatili ng ayon sa kaniyang kalagayan, ayon sa aking akala: at iniisip ko na ako'y may Eau rin naman ng Dios Ang kaloob ng pagiging walang asawa ay hindi kailan- gang panghabang panahon. Ang ilang mga walang ka- pareha ay puno ng alinlangan. Ginugugol nila ang kani- lang panahon sa naghihintay sa "tamang" tao. Kung walang darating ay nasayang ang kanilang oras sa halip na ito ay naibigay sa Diyos. Kabanata 8 Ito ay tanong naman sa pagkaing inihain sa poon, tama ba ito? Alam ng mga matandang nang Kristiyano na ang karne na inihandog sa mga poon ay walang anuman. ngunit may ilang mga mananampalataya na walang sapat na kalaman sa kanilang kalayan kay Kris- 147
to. Naninindigan sila sa sabi-sabi sa halip na sa biyaya. Kailangang lumaya na tayo sa mga pamahiin at huwag maghaka-haka. Walang kapangyarihan ang mga poon. at hindi na nila tayo alipin kaya walang masamang ku- main, Mayroon bang hindi dapat na kainin ang mga Kristyano? Sa Mga Gawa 20, naunawan na ni apostol Pedro na naiiba ang bagong Kristiyanismo na ito mula sa Judaismo. Habang nananalangin sa isang bubungan, at naghihintay para sa tanghalian, nagkaroon siya ng isang pangitain. Ang isang kumot ay ibinaba mula sa langit, na naglalaman ng maraming iba't ibang uri ng mga hayop. Hinimok siya ng isang tinig na kumain. ayaw ni Pedro, na nabatid na ang ilan sa mga hayop sa kumot ay ipinagbabawal sa ilalim ng batas ng Judyo. Tatlong beses na bumaba ang kumot, at tatlong beses na tumanggi si Pedro. Ang pangitain ay may dalawang layunin. Una, sa ilalim ng Bagong Tipan, ang mga tun- tunin ng seremonya tungkol sa mga paghihigpit sa pagkain ay nalis na. Ang mga Kristiyano ay dapat ihi- walay at kilalanin ng kanilang pag-ibig (Juan 3:35Sa pamamagitan nito ang lahat ng mga tao ay makakalam na ikaw ay aking mga disipulo, kung mayroon kang pagmamahal sa isa't isa. "), hindi sa pamamagitan ng kanilang pananghalian. Ang ikalawa, at mas malalim, ang kahulugan ay ang kaligtasan ni Kristo ay bukas sa 148
mga Gentil tulad ng sa mga Judyo. Kagad pagkatapos ng pangitain, nakipagkita si Pedro mula sa mga mensa- hero mula sa isang (Gentil) senturyon na si Cornelio na handa nang tanggapin si Cristo. Alam ng mga mahilig sa karne na mga Kristiyano ay alam at tinatamasa ang mensahe ng panitain ni Pedro. Ngunit ang pangitain ay hindi direktang tumutukoy sa paksa ng pagkain ng dugo, Ang unang pagbabawal ng Bibliya laban sa pag-kain ng dugo ay d sa Genesis 9: 2-4, kung san sinabi ng Diyos kay Noe, "Ang lahat ng nabubuhay at gumagalaw ay magiging pagkain para sa iyo. hindi ka dapat kumain ng karne na may buhay nito pa rin sa loob nito. " Ang pag- babawal na ito ay malamang na isang pagbabawal sa pagkain ng hilaw na dugo (ibig sabihin, karne ng hilaw). Sa unang pagkakataon, ang mga hayop ay pinahintulu- tang mapagkukunan ng pagkain, at tinitiyak ng Diyos na hindi kinain ni Noe ang mga ito ng hilaw. Nang maglaon, ang pagbabawal sa Genesis 9: 4 ay naitala sa Batas ni Moises. Binibigyan ng Levitico 7:4 ang dahilan sa likod ng utos: "Sapagkat ang buhay ng bawat nilalang ay ang dugo nito: ang dugo nito ay buhay nito." Mahalaga na maunawan na ang mga mananampalataya sa Bagong Tipan kay Cristo ay may kalayan mula sa Batas, at tayo ay "tumayong matatag" sa kalayan (Galacia 5: Pinalaya tayo ni Cristo upang patuloy na tamasahin ang kalayang 149
ito; kaya't magpakatatag kayo at huwag na muling mag- palipin.) Hindi tayo nasa ilalim ng Batas ngunit sa ilalim ng biyaya. "Huwag kang hahatulan ng sinuman kung ano ang iyong kinakain o inumin" (Colosas 2:6). Kaya, ang pagkain ng isang o may dugo pang karne inihaw na d u g o a y h i n d i m a g a n d a s a t i n g i n n g i b a n g Kristiyano,ngunit ito ay pinapahintulutan. May isa pang talatang dapat isalang-alang. Sa Gawa 5, lumitaw ang tanong sa unang iglesya tungkol sa kung ano ang ki- nakailangan para sa kaligtasan. Sa partikular, kailangan ba ng isang Gentil na tuliin upang maligtas (talata May ilang taong dumating sa Antioauia mula sa Judea na nagtuturo ng ganito sa mga kapatid, "Malibang kayo'y tuliin ayon sa Kautusan ni Moises, hindi kayo maliligtas.")? Ang usapin ay dumating sa iglesya sa An- tioauia ng Sirya, na may pinaghalong mga nakumberte ng mga Judyo at Gentil. Upang matugunan ang maha- lagang isyu na ito, nagkita ang mga pinuno ng iglesya sa Jerusalem ang pinakaunang konseho ng iglesya. Napagpasyahan nila na, hindi, ang mga Gentil ay hindi kailangang sumunod sa batas ni Moises; Ang pagtutuli ay hindi bahagi ng kaligtasan.. Gayunpaman, sa talata 29, ang mga pinuno ay nagsulat sulat na ito para sa mga Gentil sa Antioauia: "Dapat kang umiwas sa pagkain na inihain sa mga idolo, mula sa dugo, mula sa 150
karne ng mga hayop na nakabihag at mula sa sekswal na imoralidad. Magagawa mong mabuti upang mai- wasan ang mga bagay na ito. " Sa puntong ito, dapat nating panatilihin ang konteksto sa ating isipan. Ang apat na pahayag na ito mula sa Jerusalem ay ang Anti- och ay nanggaling sa mga gawang pagano na nauug- nay sa idolatriya. Karamihan, kung hindi lahat, ang mga Gentil na nagbalik-loob sa Antioch ay naligtas mula sa paganismo. Ang mga lider ng iglesya ay tinuturuan ang mga bagong Gentil na mananampalataya upang maka- gawa ng malinis na paghiwalay mula sa kanilang mga lumang pamumuhay at hindi saktan ang kanilang mga kapatid na Judyo sa iglesya. Ang mga tagubilin ay hindi inilan upang igarantiya ang kaligtasan ngunit upang itaguyod ang kapayapan sa loob ng unang iglesya. Nang maglaon, hinarap ni Pablo ang parehong isyu. Ito ay ganap na tama ang pagkain ng karne na inihandog sa mga poon, sabi niya. "Walang bagay na marumi sa sarili" (Mga Taga Roma 4:4). Ngunit kung ang karne ay nagiging sanhi ng isang kapatid kay Cristo na lumalabag sa kanyang budhi, Si Pablo, "ay hindi na kakain muli ng karne" ( Mga Taga Corinto 8:3). Ganyan din ang pag- alala ng mga pinuno ng Jerusalem sa Mga Gawa 5: kung ang mga Gentil na mananampalataya ay kumakain ng karne na may dugo sa loob nito, ang mga Judyong 151
mananampalataya ay maring matukso upang labagin ang kanilang budhi at samahan sila sa kapistahan. Ang budhi ng isa ay isang sagradong bagay, ang pandama ng ating eau, at hindi natin ito nilalalabanan.(I Mga Taga Corinto 8: 7-27 Subalit hindi lahat ng mga tao ay may ganitong kalaman. At may ibang nasanay na sa mga diyus-diyosan hanggang ngayon ay kumakain na para bang totoong inialay sa diyus-diyosan ang pagkain, at dahil mahina ang kanilang budhi, inakala nilang sila'y nadungisan. 8 Ngunit "hindi tayo napapalapit sa Diyos dahil sa pagkain." Walang nawawala sa atin kung hindi tayo kumain, at wala rin naman tayong napapala kung tayo'y kumain. 9 Ngunit mag-ingat kayo, baka ang kalayan ninyong ito ay maging sanhi ng pagkakasala ng mahihina. 0 Sapagkat kapag may nakakita sa iyo, ikaw na mayroong alam, na nakikisalo ka sa pagkain sa loob ng templo ng diyus-diyosan, hindi kaya ang kanyang mahinang budhi ay mahikayat na kumain ng mga bagay na inialay sa mga diyus-diyosan? Kaya't sa pamamagi- tan ng iyong kalaman ay napapahamak ang mahina; alang-alang sa kapatid na ito ay namatay si Cristo. 2 Sa gayong paran, dahil sa pagkakasala sa mga kapatid at pagsugat sa kanilang mahinang budhi, ay nagkakasala kayo laban kay Cristo; at Mga Taga Roma 4: 5 May taong nagpapahalaga sa isang araw nang higit kaysa 152
ibang araw. May iba namang pare-pareho lamang ang turing sa bawat araw. Maging panatag ang bawat isa sa kanyang sariling pag-iisip.).Sa madaling salita, ang pag- order ng iyong karne ay malasado o tustado ay isang bagay ng budhi at panlasa. Hindi ang pumapasok sa bibig natin ang napaparumi sa atin ( Mateo 5: 7-8). Ang pagkain ng ihaw -ihaw na dugo ay maring hindi maganda sa marami ngunit ito ay hindi isang kasalanan. Mabuhay tayo sa ilalim ng biyaya. Kabanata 9 1 Hindi ba ako malaya? Hindi ba ako apostol? Hindi ko ba nakita si Jesus na Panginoon natin? Hindi ba bunga kayo ng aking gawain sa Pangi- noon? 2 Kung sa iba'y hindi ako apostol, ngunit sa inyo nama'y apostol ako, sapagkat kayo ang tatak ng aking pagkapostol sa Panginoon. Mga kamanggagawa kailangan nating makausap ang Panginoong Jesus, marinig sa eau ang kanyang pag- susugo bilang kamanggagawa upang magtanim ng bagong iglesyang lokal ng Panginoon. ang mga taong 153
tatanggap sa mensahe ng krus ay ang mga taong patu- nay ng ating tawag. Buong tapang na ipanaral ang Mabuting Balita. 3 Ito ang aking pagtatanggol sa mga tumutuligsa sa akin. 4 Wala ba kaming karapatang kumain at uminom? 5 Wala ba kaming karapatang magsama ng asawa sa aming paglalakbay gaya ng ibang mga apostol at ng mga kapatid ng Panginoon, at ni Pe- dro?[a] 6 O kami lamang ba ni Bernabe ang walang karapatang tumigil sa paghahanap-buhay? Sa simula ay maring mayroong hanapbuhay ang ka- manggagawa ngunit kung may sapat ng bilang ang mga kaptid at handa na silang supurtahan ang kanilang ka- manggagawa at iwanan na ang paghahanap buhay at suungin ang pagtitiis bilang kamanggagawa gaya ng pagtitiis ni Pablo. 7 Mayroon bang kawal na naglilingkod sa sarili niyang gastos? Mayroon bang nagtatrabaho sa ubasan at hindi kumakain ng bunga nito? Mayroon bang nag-alaga ng mga hayop sa kawan, at hindi umiinom ng gatas ng mga iyon? 8 Sinasabi ko ang 154
mga bagay na ito hindi ayon sa pamantayan ng tao. Hindi ba't ito rin ang sinasabi ng Kautusan? Sapagkat (A) nasusulat sa Kautusan ni Moises, "Huwag mong bubusalan ang baka kapag gumigiik." Ang mga baka lang ba ang pinagmamalasakitan ng Diyos? Tayo ay kawal ni Kristo na handang protektahan ang ating kawan at kahit magbuwis ng buhay ay ating gagawin. mga kamanggagawa ibigay natin ang isan- dang porsiento ng ating paglilingkod at wala tayong sasayanging oras, mangangaral tayo kahit san, sa mga paralan, mga plaza, mga opisina ng gobyerno, sa mga palengke, hindi natin kailangang magamit ng magara upang ipangal ang Kristong ipinako, kahit pa sabihin ni- lang tayo ay nahihibang, oo tayo ay nahihibang para kay Kristo. Huwag nating mahalin ang sariling reputasyon maipangaral lang natin si Kristo. Wala tayong sariling tahanan, ang tahanan ng ating mga kasapi ang ating tahanan, Mga kapatid huwag ipagdamot ang ating maibibigay. Damitan natin sila at ibigay ang pangunahin nilang kailangan. Ang Guro ay nagpakita ng halimbawa, siya ay naging alwage muna, nang maroon na siyang pondo ay nagsimula na siyang mangaral. Mga kapatid mag-ambagan para gawing tipunan na iyon din ang 155
magiging pansamantalang tirahan ng kamanggagawa, gawin ang lahat sa biyaya at hindi makulang ang Pangi- noon. 0 Hindi ba't siya ay nagsasalita para sa atin? Ito ay nasulat para sa atin, sapagkat ang nag-araro ay da- pat mag-araro nang may pag-asa, at ang gumigiik ay dapat gumiik nang may pag-asa, at sila'y kapwa tatanggap ng bahagi. Kung (B) kami ay naka- paghasik sa inyo ng mga bagay na eauwal, kal- abisan bang umani kami sa inyo ng mga bagay na materyal? 2 Kung ang iba ay may ganitong karap- atan sa inyo, di ba lalong mas may karapatan kami? Mga kapatid ang kamanggagawa ay magtatanim ng may pag-asa. Karapat-dapat lang silang umani sa atin dahil tayo ang bukirin ng Diyos. San ba natin gagamitin ang ating yaman kundi sa gawain ng Pangnoon, Kung tinawag kang taga pagbigay ay lalo kang pagyayamanin ni Kristo. 3 Hindi ba ninyo nalalaman na ang mga naglil- ingkod sa mga gawain sa templo ay kumakain ng mga bagay mula sa templo, at ang mga naglilingkod 156
sa dambana ay nakikibahagi sa mga handog sa dambana? 4 Sa gayunding paran, itinakda ng Panginoon na ang mga nangangaral ng ebanghelyo ay dapat kumuha ng ikabubuhay mula sa ebanghe- lyo. Ihandog ang inyong yaman sa templo upang may makain sa templo. Sa ganyang paran pinili ng Diyos na pakainin ang kanyang kamanggagawa, pulungin ang kapatirang kung pano gagawin ang pagsuporta. ang templo ay ang iglesya. ang mga kamanggagawa ay magsisilbing parang alipin alang alang kay Kristo ngunit malaking gantimpala ang naghiintay sa mga kamangga- gawa. 5 Ngunit hindi ko ginamit ang alinman sa mga karapatang ito, at hindi ako sumusulat nito ngayon upang ganito ang gawin sa akin. Sapagkat mas nanaisin ko pang mamatay, kaysa magaw ng sinu- man ang batayan ng aking pagmamalaki! Hindi nararapat sa kamanggagawa ang mang-angkin ng anomang karapatan, kung hindi ay para lang siyang bayaran, Mga kapatid kung magbibigay kayo ng pera ay huwag na ninyong ipalam sa kanya o magbigay ng ''hint'' kung sino ka upang matangap mo ang gantimpala 157
mo ng buong-buo at siya naman ay huwag magkautang na loob sa inyo. iIagay ang pera sa sobre o di kaya ay balutin sa papel, sulatan sa ibabaw ng '' to brother ___________ at tapos ilagay ng hindi niya nahalata sa offering box sa araw ng patitipon. 6 Kung ipinangangaral ko ang ebanghelyo ay wala akong maipagmamalaki sapagkat ito ay tungkuling iniatang sa akin. Kaysaklap ng sasapitin ko kung hindi ko ipangaral ang ebanghelyo! Mga kamanggagawa, hindi utang na loob ng Diyos kung kayo ay mangangaral, ito ay utos ng Diyos sa inyo, Masaklap sapagkat pagdating ninyo sa paraiso ay makikita mo na ang iba ay tumanggap ng marami at ikaw ay kakaunti dahil hindi mo lubusang ginawa ang pinagagawa sa iyo, sa halip ay ginawa mo lang iyong naisip na paran na sa akala mo ay kalulugdan ka ng Diyos, o kaya naman ay iba ang iyong pinagkabalahan. Mga kasapi, magpatutuo rin sa Salita at sa buhay mo. Sabihin mo lang ang mga kabutihang natanggap mo sa Panginoon, sabihin din ang mga talatang iyong mini- morya na angkop sa usapan. Yayain din sila sa pag- putol-putol ng tinapay. Kayo din ay tatangap doon ng gantimpala 158
7 Sapagkat kung kusang-loob ko itong ginagawa, ako ay may gantimpala. Ngunit kung hindi kusang- loob, isang pangangasiwa ang ipinagkatiwala sa akin. Kusang loob na, hindi ibig sabihin ay ginawa mo ang pangangaral ng hindi inuutusan, ang ibig sabihin nito ay ginawa mo itong maluwag sa loob, maiwala mo man ang iyong reputasyon o ikahiya o iwasan ka mang iyong mga kaibigan. Sa sandaling ginawa mo an pangangaral ay nakatala na ang iyong gantimpala, kaya gawin mong mangaral sa lahat ng pagkakataon, maging sa pagbili mo ng iyong makakain, pagpagupit sa barbero [ huwag pagupit sa mga bakla upang huwag siyang mahamong mgagpatuloy sa kanyang karumal-dumal na ginagawa, ngunit pahayagan din siya ng mensahe] Kahit anong pagkakataon ay gamitin at huwag nan alalahanin ang sasabihin ng mga tao, kung sabihin man nilang may tu- pak ka ok lang, tutal habang panahon naman nilang pasasalamatan ka kung sila ay maliligtas. Kung hindi man nila tinaggap ang mensahe ng krus ay pupunta sila sa impyerno. 159
8 Ano naman ang gantimpala ko? Iyon ay ang maipangaral ko ang ebanghelyo nang walang bayad, upang hindi ko magamit nang lubusan ang aking karapatan sa ebanghelyo. Mga kasapi, mangaral man kayo o hindi ay ligtas pa rin kayo, kaya nga lang ay pagtiisan mo ang kaunting gantimpalang ibibigay sa iyo habang panahon. Kung ginugol mo ang panahon mo sa paglalabada, na ang mga damit namang iyon ay mabubulok balang araw. Kung ginugol mo ang panahon mo sa ano mang trabaho mo at ni minsan ay hindi mo niyayang dumalo ang ka- trabaho mo, nahiya ka sa boss, mga kaibigan mo at mga mahal sa buhay o at hindi nagpatuoo sa kanila, ay habang panahong magsisi ka kung ikaw ay malwan sa paraiso habang makita mong sila ay nagdurusa sa impyerno. Hindi mo na makikita ang hindi mo napa- hayagan bago mo tanggapin ang mensahe ng krus. 9 Bagaman malaya ako, at hindi alipin ng sinuman, nagpalipin ako sa lahat, upang mas marami akong mahikayat. Alipin? ibig sabihin ay gagawin mo ang magagawa mo sa mga tao, magkaroon ka lang ng pagkakataong sabi- han sila ng mensahe. Kung kailangang tumulong ka sa 160
pagwawalis ng kanilang bakuran o ipaglaba sila ng walang bayad, magkaroon ka lang ng pagkakataong ibahagi sa kanila ang Mabuting Blita ay gagawin mo ang kahit anong maitutulong mo sa kanila. Huwag mahiyang gumawa ng anoman makapaglingkod lamang. Maging ito man ay pinaka-aba. ang guro man ay hinugasan ang malikabok na mga pa ng mga alagad upang magpakita ng halimbawa. 20 Sa mga Judyo, ako ay naging gaya ng isang Judyo, upang mahikayat ko ang mga Judyo. Sa mga nasa ilalim ng Kautusan, ako ay naging gaya ng isang nasa ilalim ng Kautusan, bagaman ako ay wala sa ilalim ng Kautusan, upang mahikayat ko ang mga nasa ilalim ng Kautusan. Ang ibig sabihin dito ay nakikibagay ang apostol Pablo sa kutura ng bayang kung nasan siya, na ang layunin ay makahikayat. Kung sakaling ang kamanggagawa ay ini- lagay sa pakakataong nailagay ng Diyos sa kahit anong bansa o kultura ay hindi siya mahihiyang makibagay sa mga tao doon, makakay lamang sa mensahe. Hal- imabawa ang aeta o igorot sa kanilang lugar ay nag- susuot ng bahag, magsuot ka rin, kung anong kinain nila 161
subukan mo rin. Nalala ko si Hudson Tailor, isang misyunaryong Briton sa Tsina noong 800's. Sa simula ay hindi siya tanggap ng mga tao dahil sinusuot pa rin niya ang damit pang Briton, naisip niyang magdamit ng gaya ng sa intsik at nagpahaba siya ng buhok at naglagay ng mahabang ''braided hair''. Nagalit ang mga misyuneryo sa kanyang ginawa ngunit yaon naman ang naging dan papasok sa puso ng mga intsik. gawain ang kaya mong gawin makakabig lang. 2 Sa mga nasa labas ng Kautusan, ako ay naging tulad sa walang Kautusan, ngunit hindi ibig sabihing hindi ako saklaw ng Kautusan ng Diyos, sa halip ako nga'y napapasakop sa Kautusan ni Cristo, upang mahikayat ko ang mga nasa labas ng Kautusan. Si Pablo ay nag-asal Gentil at pansumandaling kinal- imutang siya ay isang Judyo, kaya ba ng kamangga- gawa na makibagay? Magsalita ng wikang gamit ng mga tao doon? Kumilos ng gaya ng kanilang kultura. 22 Sa mahihina, ako ay naging mahina, upang mahikayat ko ang mahihina. Sa lahat ng bagay ay 162
nakibagay ako sa lahat ng tao, upang sa lahat ng paran ay makapagligtas ako ng ilan. 23 Ginagawa ko ang lahat ng ito alang-alang sa ebanghelyo, upang ako'y maging kabahagi sa mga biyaya nito. Mahabang panahon na ang nakalipas na ako ay ki- nailangang maranasan ang buhay sa ''slum'' bilang ba- hagi ng aking pag-aral sa pagmimisyon. Isinama ako ng australianong guro ko sa Payatas kung san siya tumitira, nakikiupa lang siya sa isang barong-barong na mag-isa, binata siya. Tanghalian noon, lumabas sandali ang misyuneryo, upang bumili ng aming makakain sa pananghalian. inasahan kung masarap ang aming kakainin sa tanghaling iyon. Laking gulat ko sa kanyang pagbabalik, bitbit niya ang ilang supot na plastik na may lamang dalawang pirasong maliit na isda at dalawang plastik ng kaning binili niya sa malapit na tindahang bili- hang ng ulam na barong barong din. Hindi kataka- takang ang pangangaral niya ay naging mabunga. Huwag mag-atubiling gawin ang gayon kung pinaga- gawa ng Guro. 24 Hindi ba ninyo nalalaman na tumatakbong lahat ang mga kasali sa isang takbuhan, ngunit iisa 163
lamang ang tumatanggap ng gantimpala? Kaya't tumakbo kayo sa parang kayo'y magkakamit niyon. Katatagan at pagtitiis ang kailangan upang makakay, ngunit may gantimpala kung ikaw ay magtitis hanggang wakas. 25 Ang mga nakikipagpaligsahan sa mga palaro ay nagpipigil sa sarili sa lahat ng bagay. Ginagawa nila iyon upang sila ay magkamit ng isang koronang na- sisira, ngunit tayo'y para sa hindi nasisira. Walang problema kung magtiis nang kasalatan at ini- wan ang masaya at marangyang buhay, makamtan lamang ang gantimpalang inasam. 26 Kaya't ako'y tumatakbo hindi gaya ng walang patutunguhan; hindi ako sumusuntok na parang sumusuntok sa hangin. Isa lamang ang nasa isip, ang makapangaral ng men- sahe, kung kailangang gumawa ng anoman upang may magamit sa ministeryo ay gawin mo huwag lang pabayan ang pangangaral. 164
27 Sa halip ay sinusupil ko ang aking katawan, at inalipin ko ito, baka pagkatapos na mangaral ako sa iba, ako mismo ay hindi makapasa sa pagsubok. Nalala ko minsan ako ay naisama ng misyuneryong '' YWaM'' na babae at lalaki, sa Ermita kung nasan ang ''Red District'', pumasok kami sa isang bar, binata pa ako noon, at sinalubong kami ng magandang babae na halos walang damit, kaperasong tela lang sa ibaba at itas, agad akong lumabas dahil hindi ako sanay at nagh- intay sa labas hanggang ang misyuneryo ay lumabas, sinabi niyang. ''gawin ang ganito kung may ''tawag'' ka ng Guro at bibiyan ka naman ng biyaya kung gagawin mo ito.'' Huwag sumubok kung walang sugo sa iyo baka ka mapahamak. Kabanata 10 1 Mga kapatid, nais kong malaman ninyo na ang ating mga ninuno ay napasailalim ng ulap, at silang lahat ay tumawid sa dagat, 2 at lahat ay bawtismuhan kay Moises sa ulap at sa dagat. 3 Silang lahat ay kumain ng parehong pagkaing eauwal; 4 at lahat ay uminom ng parehong inuming 165
eauwal. Sapagkat sila'y uminom mula sa batong eauwal na sumunod sa kanila, at ang Batong iyon ay si Cristo. Ang tinutukoy ni Pablo ay ang karanasan ng Israel sa Exodo. Ibinigay sa kanila ang pagkaing eauwal sa pa- mamagitan ni moises at ang kanilang probisyon ng pagkain at tubig galing kay Kristo. Ang Panginoon ay hindi nagbabago. Siya pa rin ang ating pagkain sa araw araw, mga kapatid sa bawat oras ay tamasahin natin si Kristo sa pamamagitan ng panalangin, sa bawat pahin- ga natin ay manalangin tayo upang mapuno ni Kristo upang ang sanlibutan ay mawalan ng puwang sa atin 5 Ngunit hindi nasiyahan ang Diyos sa karamihan sa kanila, at sila'y pinuksa sa ilang. Alam ba ninyo ang ikinagalit ng Diyos sa Israel noon? Lubha silang mapaghangad ng iba kaysa sa ibinigay sa kanila. Naging mapagreklamo sila sa hirap nilang pinag- dadanan sa halip na hinggin sa Diyos ang kanilang kailangan, Mga kapatid maging may kasiyahan tayo sa ibinigay niya. Kung sakali mang mayroon tayong pinag- dadanan ay dalhin kay Kristo. Pedro 5.7 Ibigay sa kanya ang lahat mong alalahanin dahil siya ay nagma- malasakit sa iyo. 166
6 Ang mga bagay na ito'y nagsisilbing halimbawa sa atin, upang huwag tayong magnasa ng masasamang bagay katulad nila. Ito ay ginawang halimbawa sa atin, bakit ba pumupun- ta tayo sa sanlibutan upang maglibang. ito ay dahil nag- sawa na tayo ng ''Manna'' ng Buhay na si Kristo. Mga kapatid balikan natin ang ating lumang Bibliya at ito ay laging bssahin, hindi ang cellphone Bible, baka matukso ka pa sa ibang bagay at mapadali ang iyong pagbabasa ng Bibliya, ang hanapin natin ay ang biyaya ng Diyos at hindi ang kalayawan ng mundong ito. 7 Huwag kayong sumamba sa mga diyus-diyosan, tulad ng iba sa kanila. Ayon sa nasusulat, "Naupo ang taong-bayan upang kumain at uminom, at tu- mayo upang sumayaw." Mga kapatid nakikipaghanda rin ba tayo sa ating mga tahanan kung pyestahan?, ng katwiran natin ay. ''maghanda tayo. baka makain ng handa sa dios-diyu- san ang ating mga anak sa kapitbahay.'' Bakit ba ano bang masamang mapakain sila? makakasakit ba sila? 167
8 Huwag tayong makiapid, gaya ng ginawa ng ilan sa kanila, kaya't sa loob ng isang araw ay may dalawampu't tatlong libo ang namatay. Mga kapatid masakit daw akong mangaral, personalan o nagpapatama, kung ayaw mong taman ay umilag ka na lang baka mas magan ang parusa ng Diyos sa man- gangalunyang tao. Wala akong sinisino sa mga panga- naral ko, kung sila man ay anak ko, hindi pa rin ako titigil sa pangangaral.''live in''uso na ngayon ngunit hindi ito ang buhay na nararapat sa mga anak ng Diyos. Kahit mga anak ko ay di bali nang matapakan ko ang mga pa nila huwag silang mapuntang impyerno. 9 Huwag nating subukin si Cristo na gaya ng gi- nawang pagsubok ng ilan sa kanila, kaya't sila'y nilipol ng mga ahas. Maring ibigay na ni Kristo sa mga taong nagpapatuloy ng pagawa ng kasalanan gayong madalas na silang palalahanan. 10 Huwag din tayong magreklamo, gaya ng iba na nagreklamo, at sila'y pinuksa ng taga puksa. Ang mga bagay na ito ay nangyari sa kanila bilang hal- 168
imbawa, at isinulat bilang babala sa atin na inabutan ng katapusan ng mga panahon. Huwag ugaliin ang madalas na pagrereklamomo kung tayo man ay nakadarama ng sakit ng damdamin kung tumatanggap ng pagsaway buhat sa mga pangangaral. ang nangyari sa Israel ay babala sa atin ngayong huling araw. 12 Kaya't ang nag-akalang siya'y nakatayo ay mag- ingat na baka siya'y mabuwal. Huwag tayong katiwala kung akala nating matagal na tayo sa pananampalataya. Huwag na huwag nating sasabihing,'' mauunawan ni Lord yun'' kung gumagawa tayo ng kasalanan. Oo alam ni Lord nagkakasala ka. 13 Ang bawat tuksong nararanasan ninyo ay pawang karaniwan sa tao. Ngunit mapagkakatiwalan ang Diyos, at hindi niya hahayang kayo'y tuksuhin nang higit sa inyong makakaya; kundi kalakip ng tukso ay magbibigay siya ng paran ng pag-iwas up- ang ito'y inyong makayanan. Itong tandan ninyo, huwag nating sabihing hindi natin kaya ang tukso o kaya ay hindi mo mapigilan ang sarili, 169
ang lahat ng tao ay nagdan sa ganyang mga tukso, ngunit masahan ang Diyos, hindi tayo hahayang matuk- so ng higit sa ating makakaya, Siya mismo ang magbib- iay ng paran upang tayo ay makaiwas. 14 Kaya, mga minamahal ko, layuan ninyo ang pagsamba sa diyus-diyosan. Hindi daw para atin ang talatang ito dahil matagal na nating tinalikdan ang mga ito noong tayo ay maging Kristyano. Ngunit ano ba yaong dios-dyusan? Una, ito ang lagi mong hinaharap pagising mo pa lang sa uma- ga, umuubos ka ng kahit isang oras sa pagtitig mo rito. Sa kanya mo sinasabi ang mga saluubin mo kung masaya ka o malungkot. Minsan siya pa ang dan para makausap mo ang mga kaibigan mo. Taguan mo sila ng iyong mga ala-ala. Minsan ito ay nagbibigay sa iyo ng inspirasyon buhat sa mga dakilang tao. Minsan ay ka- pakipakinabang pa ito, naikukunsulta mo ang mga kalakal mong pinagbibili at dan para makabili sa iyo ang iyong mga costumer. Minsan din naman siya ang nagtu- turo sa iyo nang mga matagal mong nawala mong kaibi- gan. Kapag birthday ng kaibigan mo siya ang nagdala ng pabati. Kung namatayan ka siya dinang nagdadala 170
ng mga pagdamay ng mga kaibigan mo. Maiiwasan mo ba ang diosdiyusan mo? Mas maganda pa ito kaysa kay aprodate o Diana o artemis kaya? 15 Kinakausap ko kayo bilang matitinong tao; kayo na ang humatol sa sinasabi ko. Huwag tayong maging nagmamang-mangan alam nat- ing gumagawa ng kasalanan at hindi, sinasaway tayo ng Diyos, makinig tayo upang huwag paluin. 16 Ang kopa ng pagpapala na ating pinagpapala, hindi ba ito'y pakikibahagi sa dugo ni Cristo? Ang tinapay na ating pinagpuputul-putol, hindi ba ito'y pakikibahagi sa katawan ni Cristo? 17 Sapagkat may isang tinapay at tayong marami ay iisang katawan, sapagkat tayong lahat ay nakik- ibahagi sa iisang tinapay. ang ating ginagawa tuwing unang araw ng sanlinggo ay paala sa ating tayo ay iisa. 171
18 Tingnan ninyo ang Israel ayon sa laman, hindi ba't ang mga kumakain ng mga alay ay kabahagi sa dambana? Matindi ang kahulugan ng pag-putol-putol ng tainapay at huwag natin itong kaliagtaan aya ng ginagawa ng marami. ang ating tinapay at alak ay para na ring alay. 19 Ano nga ang ibig kong sabihin? Na ang alay sa mga diyus-diyosan ay may kabuluhan? O ang diyus- diyosan ay may kabuluhan? 20 Hindi! Sa halip, ang mga bagay na inialay ng mga pagano ay inialay nila sa mga demonyo at hindi sa Diyos, at ayaw kong kayo'y maging kabahagi ng mga demonyo. Pakatandaan ng sinuman, huwag mag-alay sa poon, ang tutuo nito ay alay itong tinatangap ng Diablo. 21 Hindi ninyo maring inuman ang kopa ng Pangi- noon at pati ang kopa ng mga demonyo. Hindi kayo maring makisalo sa hapag ng Panginoon at sa ha- pag ng mga demonyo. 22 Ibubunsod ba natin sa panibugho ang Pangi- noon? Mas malakas ba tayo kaysa kanya? 172
Ano ang ibig sabihin nito? Tigilan na ang pagsasabing ikaw ay Kristiyano gayong patuloy sa pagawa ng kasalanan. 23 "Maring gawin ang lahat ng bagay," ngunit hindi lahat ng bagay ay kapaki-pakinabang. "Maring gawin ang lahat ng bagay," ngunit hindi lahat ay makapagpapatibay. Dahil sa ating kalayan kay Kristo ay magagawa natin ang lahat ng ma bagay, Maaring kumain tayo ng ihaw- ihaw na dugo ngunit hindi dapat sa tabi ng ating kapatid, anong malay mo sa kanya ay kasalanan ang pagkain ng dugo, baka isipin tuloy niya na malaya siyang gumawa ng kasalanan dahil sa kalayan kay Kristo at nakita sa iy- ong wala kang '' takot' sa pagagawa ng kasalanan kaya mamayang gabi mag da date sila ng kaibigan niya tutal mahal naman niya ito at ''maliit'' lang na kasalanan, 24 Huwag maghangad ang sinuman para sa kanyang sariling kapakanan kundi para sa ka- pakanan ng iba. Marami bang pagkakataon na gusto mong ikaw lagi ang mauna, sa pila sa jeep, pila sa kahera sa supermar- 173
ket? kahit anong pila gusto mo mauna ka. Hindi mo man lang nasabing, '' lola mauna na po kayo sa akin total konte lang aking bibilhin.'' o kaya ay .'' kuya maunana na po kayo sa pila, ok lang po medyo huli ako.'' Kung man- garal tayo ng iba, kaabalahan ba? o gutom ka na e may oportunidad ka? Mahalaga pa ba ang tiyan kaysa sa kaluluwa ng iba? 25 Kainin ninyo ang lahat ng ipinagbibili sa pamili- han nang walang pagtatanong dahil sa budhi, 26 sapagkat "ang lupa ay sa Panginoon at ang lahat ng naririto." 27 Kung anyayahan kayo ng isa sa mga hindi sumasampalataya at nais ninyong pumunta, anu- mang ihain sa inyo ay kainin ninyo nang walang pagtatanong dahil sa budhi. Sa dami ng mabibiling karne, sa pamilihan ay hindi na natin kailangan itanong kung ito ay bahagi ng inihanda sa pyestahan. nagaganap yan sa ibang lugar, baka kung ang paniwala mo ay ''kasalanan'' ang pagkain sa nai- handog na sa dios-diuyusan ay baka ayaw mo ng bumili dahil sa takot mong marumihan ka kung kakainin mo ang bibilhin mo, kung sabagay, malaya kang bumili o ayaw mo. gaya yan ng pagbili ng manok na inalagan ng 174
hindi mananampalataya. Kung sasama at kakain sa pyestahan ay tumahimik ka na lang. 28 Ngunit kung may magsabi sa inyo, "Inialay ito bilang handog sa templo," ay huwag ninyong kainin, alang-alang sa taong nagsabi, at dahil sa budhi. 29 Ang tinutukoy ko ay ang budhi niya, hindi ang sa iyo. Sapagkat bakit ang aking kalayan ay hahatulan ng budhi ng iba? Ngunit kong sinabi nila na alay ito sa poon at alam- alam niya na tutol ka sa pagkain at sa iyo ay kasalanan iyon, at kumain ka pa rin. sa kanya ay nagkasala ka. Magiging maw lalo niyang hindi iindahin ang ksalanan dahil kung ikaw nga na malapit na sa Diyos ay binabali wala mo ang utos ng Diyos, ay siya pa kaya. 30 Kung ako'y nakikisalo nang may pasasalamat sa Diyos, bakit ako'y pipintasan dahil sa bagay na aking ipinagpapasalamat? 31 Kaya kung kayo man ay kumakain o umiinom, o anuman ang inyong ginagawa, gawin ninyo ang la- hat sa ikaluluwalhati ng Diyos. 175
32 Huwag kayong maging sanhi ng gulo para sa mga Judyo, o sa mga Griyego, o sa iglesya ng Diyos, ito ay kapereho ring prinsipyo, magtitiis ka na lang huwag kumain alang-alang sa budhi ng iba. Huwag magmakasarili. 33 katulad ng pagsisikap kong bigyang kasiyahan ang lahat ng tao sa lahat ng bagay, at hindi ko hina- hangad ang sarili kong kapakanan, kundi ang ka- pakanan ng marami, upang sila'y maligtas. ano ba ang naisip mo kung bakit ka sumama sa pyestahan, upang mabigyang kasiyahan ang iyong kaibigan at kung ikaw naman ang magbabahagi ng mensahe ay kanya ka niyang pakikinggan, hulag lang layuning ikaw ay makikain. Kabanata 11 176
1 Tularan ninyo ako, gaya ng pagtulad ko kay Cristo. Walang mas hihigit pa kung si Kristo ang uliran? Kung minsan ay huhamanga tayo sa tao gaya ng paghanga kay Ghandi, kay Mother Theresa, kay Bill Gates, nama- mangha tayo sa buhay nila, hindi mo ba nais mong tu- laran ka ng iyong mga kaibigan o mahal mo sa buhay dahil nakita nila sa iyo ang buhay ni Jesus na nagaya mo naman sa kapatid mo sa iglesya? Ikaw din ay magiging huwaran, si Pablo ay huwaran si Kristo. 2 Ipinagmamalaki ko kayo, sapagkat sa lahat ng bagay ay nalala ninyo ako, at nananatili kayong mat- ibay sa mga tradisyon gaya ng ibinigay ko sa inyo. Salamat sa Diyos ang unang kapatiran sa San Miguel ay nanatili sa katuruang kabanalan, ang buhay ay si Kristo at mapagpasakop sa isat-isa. Iyan ang tradisyong dadalhin ng mga iglesyang lokal sa hinaharap, Hindi ko ibig na ako ay inyong itatas dahil sa tradisyong iyan subalit gawin nating lahat ito sa ikaluluwalhati ni Kristo. 177
3 Ngunit ibig kong malaman ninyo na ang ulo ng bawat lalaki ay si Cristo, at ang ulo ng babae ay ang lalaki, at ang ulo ni Cristo ay ang Diyos. Tinatalakay sa talatang ito ang tinalaga ng Diyos na pagkakasunod-sunod ng awtoridad sa buong sansinukob. Dapat alamin ng lahat na ang pinakamatas na awtoridad ay ang Diyos at pinagmumulan ng lahat ng tuntunin, Ikalawa ay si Kristo na pinuno ng lahat ng lala- ki sa buong iglesya at ang lalaki naman ang simbulo ng pagkakaroon ng awtoridad sa babae, kaya kakatwang makitang ang babae ay maturo sa mga lalaki maliban sa batang lalaki. 4 Ang bawat lalaking nananalangin o nagpapa- hayag ng propesiya nang may takip ang ulo ay naglalagay sa kanyang ulo sa kahihiyan. Ang tinutukoy dito ay ang takip sa ulo ay mahabang buhok na lalampas sa balikat. Tinutukoy rin dito ang nakaugalian na na walang lalaki ang papasok sa lugar na eaual ng may sombrero, ang pagtatangal ng som- brero ay tanda ng pagalang sa dakong binibisita. Ito ay isang kakatwang bagay na makita mo na ang lalaki ay nanalangin o nangangaral na may sombrero. 178
5 Subalit ang bawat babaing nananalangin o nag- papahayag ng propesiya nang walang talukbong sa ulo ay naglalagay sa kanyang ulo sa kahihiyan; sapagkat wala siyang ipinag-iba sa babaing inahitan ang ulo. Ating nakaugalian sa lokal na ang babae ay may talukbong Subalit ano ba ang talukbong? t. 15 ngunit karangalan naman para sa babae kung siya'y may ma- habang buhok? Sapagkat ang kanyang buhok ay ibini- gay sa kanya bilang pantalukbong. dapat ang buhok hiya ay mas mahaba kaysa sa lalaki. Maging ang mga kadalagahan ay mapahaba na nang buhok, Hindi ibi sabihin ay hindi babawasan ang buhok kahit kaunti. 6 Sapagkat kung ang babae ay hindi nagtatalukbong, magpagupit na lang siya ng kanyang buhok. Ngunit kung kahiya-hiya sa babae ang magpagupit o mag- pahit, dapat siyang mag- talukbong. 179
Kung ayaw magpahaba ng buhok ang babae ay magpapagupit na lang ng parang sa lalake at lubusin na rin, pahit na rin, ito ay gawain ng babaeng bayaran noong una, pati na rin ang nakatiritas na buhok. Ito ay pakutyang pagkakasabi. Gawin ang nararapat 7 Sapagkat hindi nararapat sa lalaki ang magtaluk- bong ng kanyang ulo, sapagkat siya ay larawan at kaluwalhatian ng Diyos, ngunit ang babae ay siyang kaluwalhatian ng lalaki. Ano ang masasabi kung may lalaking mahabang buhok o n a k a p u y o d ? M a r a h i l a y matawa ka ng lihim. Larawan ng tao si Kristo at kanyang kaluwalhatian kaya ibig sabihin ay winawalang puri mo ang Diyos kung lalaki ka at magpa- haba ng buhok, sundin ang kul- tura natin kung ano ang pamantayan ng maigsing 180
buhok. yaong karangal-rangal. Bakit ba ang karamihang l a l a k i a y maigsi ang buhok kung k u m u k u h a ng ''passport'' ? Kasi nakakahiya. Ang karamihang lalaki p i c k u p mo naman ay ikinatutuwa at ikinararangal o iginagalang ang babaing mahaba ang buhok. Huwag upangatwirang si Jesus ay may mahabag buhok, iyon ay paglalarawan lang ng debuhista. 181
8 Sapagkatang lalaki ay hindi mula sa babae, kundi ang babae ay mula sa lalaki, Tandan mga kapatid na babae, marahil sa batas ng tao ay pantay ang karapatan ng babae at lalaki, Hindi na malis ang kalikasang nilikha ang lalaki na una kaysa sa babae. Kung gusto sana ng Diyos na ang babae ang mamuno sa lalaki ay nilikha ng sana ng Diyos na una si Eba kaysa kay Adan. Kaso mo ang babae ang nagpipilit na mamuno. Kung wala ay walang kukunang tadyang upang maging babae kaya dapat lang na ang mga babae ay pasakop sa lalaki 9 at hindi rin nilikha ang lalaki dahil sa babae kun- di ang babae dahil sa lalaki. Nilikha rin ng Diyos ang babae upang makasama ng lalaki, hindi dapat magmalaki ang babae na sila ay mar- ing mamuno ring gaya ng lalaki. ';e bakit si Debora'' wika mo, '' pinamunuan din niya ang Israel.?'' Iyon ay dahil sa panahong iyon ay walang lalaking gustong gumanap ng kanilang tungkulin. Mga Hukom 5.7 Ang mga lalaki sa mga nayon ay tumigil, sila ay tumigil sa Israel, hanggang sa ako'y tumindig si Debora. 182
6 Kaya nga, nararapat na ang babae ay magkaroon sa kanyang ulo ng tanda ng awtoridad, dahil sa mga anghel. Ang mga anghel ng Diyos ay nakamasid sa pagtitipon, kung makita nilang niyuyurakan ng babae ang awtoridad ng lalaki sa pag-alis nila ng talukbong ay baka gayahin nila at subukin ding sapawan ang awtoridad ng Diyos, gaya ng ginawa ni Luciiper Isaias 4,3 At sinabi mo sa iy- ong sarili, Ako'y sasampa sa langit, aking itatas ang ak- ing luklukan sa itas ng mga bituin ng Dios; at ako'y uupo sa bundok ng kapisanan, sa mga kaduluduluhang baha- gi ng hilagan: 7 Gayunman, sa Panginoon, ang babae ay hindi hiwalay sa lalaki at ang lalaki ay hindi hiwalay sa babae. Hindi mabubuhay ang lalaki kung wala ang babae, ganoon din ang babae na laging kailangan ang lalaki. 8 Sapagkat kung paanong ang babae ay nagmula sa lalaki, ang lalaki naman ay isinisilang sa pamam- 183
agitan ng babae; ngunit ang lahat ng mga bagay ay mula sa Diyos. ang kaugnatan ay pantay sapagkat walang mabubuhay kung wala ang isa-isa. 9 Kayo na ang humatol: angkop ba sa isang babae na manalangin sa Diyos nang walang talukbong? Lalo na sa pananalangin ang babarng pinaigsi ang buhok na gaya ng lalaki ay masiwa kung tingnan. 10 Hindi ba't ang kalikasan mismo ang nagtuturo sa inyo na kahihiyan para sa isang lalaki ang magkaroon ng mahabang buhok, Simulat sapol ang lalaki ay mas maigsi ang buhok kaysa sa babae. Ang mga larawan ni Jesus na gaya ng sa babae ay isang paglapastangan 11 ngunit karangalan naman para sa babae kung siya'y may mahabang buhok? Sapagkat ang kanyang buhok ay ibinigay sa kanya bilang pan- talukbong. 184
Lahat o karamihan ay nagagandahan sa babaing mahaba ang buhok dahil ang kalikasan natin ang nagsasabi nito. anong gandang tingnan sa kap- atirang an mga bbaing mahaba an buhok. 12 Ngunit kung nag- babalak ang sinuman na makipagtalo, wala kam- ing gayong kaugalian, ni ang mga iglesya ng Diyos. Ano ba ang tinutukoy ni Pablo na wala silang ganoong kaugalian? Ang tinutukoy niya ay ang pagtatalo. Iiwasan natin ang mga pagtatalo dahil pinapatunayan nito na ang ilan sa atin ay nagsasa laman at hindi kaisang eau 13 Sa mga sumusunod na tagubilin naman ay hin- di ko kayo mapupuri, sapagkat kapag kayo'y nagkakatipon, ito ay hindi para sa ikabubuti, kundi sa ikasasama pa. 185
Hindi kapuri-puri ang kanilang pagpupulong sapagkat nauuwi ito sa masama. Hindi layunin ng pulong na mauwi ito sa masama, sapagkat ang layunin ay ma- pabuti ang lahat 14 Sapagkat una sa lahat, sa pagpupulong ninyo sa iglesya, ay nababalitan ko na may mga pagkakampi-kampi sa inyo, at parang pinaniniwalan ko na ito. naobserbahan ni Pablo na may pakakabahagi sila, hindi maring silang lahat ay mali, mayroon ding tama sa kanila. Hindi si Pablo nahpahiwatig ng pagsang-ayon sa halip ay mayroon siyang damdamin ng pagkabigo. Isang malungkot na karanasan sa isang kamanggagawa na ang kanyang lokal ay mayroong pakakampi-kampi. 15 Sa isang dako, kailangang magkaroon sa inyo ng mga pagbubukud-bukod upang lubusang maki- lala kung sino sa inyo ang tunay. Kung minsan ang pakakabahagian ay mabuti rin na- man iyon upang makilala sino ang tunay. May lalabas na isyu sa gitna natin at madaling mahahayag sa kamang- 186
gagawa kung sino ang eauwal at kung sino ang sa laman. 16 Sa pagkakatipon ninyo ay hindi ang hapunan ng Panginoon ang kinakain ninyo. Ibinabadya rito ang hapunan ng Panginoon ang pakay sa bawat pagtitipon ang unang mga alagad ay nagtitipon sa unang araw ng sanlingo. Tayo ngayon ay magsasagawa ng pagputol-putol ng tinapay tuwing unang araw ng sanlinggo at isagawa ito sa hapon upang magawa ang ginawa ng mga alagad sa unang isang dan taon ng iglesya 17 Sapagkat sa inyong pagkain, mayroon sa iny- ong nauunang kumain ng sarili niyang hapunan, kaya may nagugutom, at ang iba nama'y lasing. Sa unang iglesya ay pinagsasama nila ang kanilang hapunang aktwal at ang ritual na pgputol-putol ng tina- pay ngunit sa di kalaunan ay nauwi na lang ito sa ritual dahil ang linguhang hapunang aktwal '' love aeast'' ang tawag nila noon ay hindi nagiging praktikal at pinagmu- mulan ng hindi pagkaunawan ng kapatiran, may dala silang alak at ang ilan ay nagpapalabis at naglalasing, 187
may nauuna pa kung kumakain. Sa panahon natin ay ritwal na lang ang gingawa natin at sa pagsasagawa nito ay sabay-sabay tayo sa pag-inom ng alak at pagkain ng tinapay, May ilang denominasyon na nagsasagawa ng ritwa na ito minsan sa isang buwan subalit hindi natin nakitang ginawa ag ganoon ng dating iglesya. 18 Ano? Wala ba kayong mga bahay na makakainan at maiinuman? O hinahamak ba ninyo ang iglesya ng Diyos, at hinihiya ang mga walang kahit ano? Ano ang sasabihin ko sa inyo? Pupurihin ko ba kayo? Sa bagay na ito ay hindi ko kayo ma- pupuri. Dahil nga sa laging ang kainan ay nagdudulot ito ng bagkus ay kasaman, ang bawat isa ay nagdadala ng maiinom at makakain ngunit marami ang napapalbis at hindi na sila kapuri puring tingnan. Sa ating mga handan kung mayroon man at ang bawat isa ay kailangang magdala ng pagkain, ay huwag namang punahin ang walang dala, pakainin na lamang upang kung baguhan man sila ay huwag nang magtampo. Iwasan ang madalas na ganitong kainan, ito pa sa kadalasang sanhi ng maliliit na saman ng loob 188
23 Sapagkat ang tinanggap ko mula sa Panginoon ang siyang itinatagubilin ko sa inyo: na ang Pangi- noong Jesus nang gabing siya'y ipagkanulo ay ku- muha ng tinapay; at pagkatapos magpasalamat, pinagputul-putol niya ito, at sinabi, "Ito ang aking katawan para sa inyo. Gawin ninyo ito bilang pag- alala sa akin." Sa gayun ding paran ay kinuha niya ang kopa, pagkatapos maghapunan, at sinabi, "Ang kopang ito ang bagong tipan sa aking dugo. Gawin ninyo ito, tuwing kayo'y iinom nito, bilang pag-alala sa akin." Sapagkat sa tuwing kakainin ninyo ang tinapay na ito at iinuman ang kopa, ipinapahayag ninyo ang kamatayan ng Panginoon hanggang sa kanyang muling pagdating. Ito ang kumpletong sasabihin ng kamanggagawa sa paputol-putol ng tinapay. 27 Kaya't ang sinumang kumain ng tinapay o umi- nom sa kopa ng Panginoon sa parang hindi narara- pat ay mananagot sa katawan at dugo ng Pangi- noon. 189
Ano ba ang dahilan na ang isang tao ay hindi nararap- at kumain ng tinapay? Kung nalaman niya sa sarili na patuloy siyang gumagawa ng kasalanan. Hindi naman pipigiling sumali sa pagputol-putol ng tinapay, kusain na lang huwag sumali. Ang pagsali ay hindi sapilitan, 28 Suriin nga ng bawat tao ang kanyang sarili, bago siya kumain ng tinapay at uminom sa kopa. Sa sandalin bago sumali ay kagad ka namang patatawarin ng Diyos kung sinuri mo ang sarili at humin- gi ng tawad sa Diyos, Mari ka nang sumali. 29 Sapagkat ang sinumang kumakain at umiinom ay kumakain at umiinom ng hatol sa kanyang sarili kung hindi niya kinikilala ang katawan. Akalain mo iyon, mari pa palang mapahamak kung gagawin mo lang laro ang bagay na ito. 30 Dahil dito, marami sa inyo ang mahihina at maysakit, at ang ilan ay yumao na. 190
Ito ay pang kasaysayang nangyari, ang kahatululan ay pagdadala ng pisikal na hatol, hindi lang natin nama- malayan 31 Ngunit kung hinahatulan natin ang ating sarili, hindi tayo mahahatulan. Ito ay tawag sa pagsusuri ng sarili, Kung minsan ay nakalilimot tayo. Ang akala natin ay hindi tayo tatanda at darating ang huling araw, pa bang gusto nating isahan ang Diyos, '' mahaba pa naman ang araw, saka na ako magtutuwid pag matanda na ako.'' Ang pagiging kris- tiano ay hindi pag-antambay sa buhay at sa huling ba- hagi ay paghuhukom. Ang buhay Kristiano ay tingnan nating oportunidad ng '' investment'' mas maga kang magsimula mas mabauti, marami kang maiipon. Ganoon din ang ekonomiya ng Diyos, iyon ay kung naniniwala ka. Mas maga kang magsimulang maglingkod sa Diyos, e marami kang kayamanang maiipon sa langit. 32 At kapag tayo'y hinatulan ng Panginoon, dini- disiplina niya tayo upang huwag tayong mahatulang kasama ng sanlibutan. 191
ang sanlibutan ay may itinakdang kahatulan, syempre hindi doon kasama ang Kristiano. Kapag nahatulan ka na ngayon ay pasakamat ka, tunay kang Krisyiano. 33 Kaya nga, mga kapatid, kapag kayo'y nagtitipon upang kumain, maghintayan kayo. Ang tinutkoy na kainan dito ay ang pagputol-putol ng tinapay sa pag-ala sa Panginoon. Sa pagkain ng pinira- song tinapay ay hayan munang ang lahat ay lubusang makakuha ng tinapay at saka magbibigay ang kamang- gagawa ng hudyat ng pagkaing sabay-sabay. Ganoon din ang inbibidwal na saro ay sabay-sabay ding iinumin ang laman. Hindi tayo gumagamit ng purong alak ng ubas dahil may mga bata at babaeng maring masamid sa lasa ng puro. kundi inuming ubas na ang katumbas ay bagong pigang ubas. 34 Kung nagugutom ang sinuman, kumain siya sa bahay, upang hindi kayo mahatulan kapag kayo ay nagtitipon. Tungkol sa iba pang mga bagay ay mag- bibigay ako ng tagubilin pagdating ko. 192
Ito ay malinaw na tinutukoy na iba kaysa sa pagputol- putol ng tinapay. Halimbawang napagpasya ang iglesyang magkainan sa itinakdang araw ay isagawa ito ng may kayusan. Kung mari ay alisin natin ang lubhang kainan dahil ito pa ang nagiging sanhi ng katitisuran ng ilan. Hindi naman ibinabawal ang pagpakain ng may kakayanang gumawa ng gayon kaya nga lang huwag itong ipatanaw na utang na loob. Kabanata 12 1 Ngayon naman, mga kapatid, nais kong malaman ninyo ang tungkol sa mga kaloob na eauwal. Mga kapatid ano ba ang ''kaloob'' na tinutukoy ng apostol. ang kaloob ay espesyal na katangian, at ka- pangyarihang ibinigay ng Eau upang magamit sa iglesya sa ikatitibay ng kasapi, t. 7 Ngunit ibinigay sa bawat isa ang kapahayagan ng Eau para sa kapakinabangan ng lahat. at upang magamit sa mga tao ng mundo upang maluwalhati ang Diyos. 193
2 Alam ninyo na noong mga pagano pa kayo, inili- gaw kayo sa mga piping diyus-diyosan. Ang mga taga Corinto bago maging Kristiyano ay pagano ibig sabihin ay mga taong sumasamba sa ibang diyos. Ito ay akusa ng apostol na ang diyus-diyusan ay nanliligaw upang mailayo ang tao sa tunay na Diyos. Sinabi rin silang pipi na mayroon silang imahe ng dios- diyosan. 3 Nais ko ngang maunawan ninyo na walang nagsasalita sa pamamagitan ng Eau ng Diyos na nagsasabi, "Sumpain si Jesus!" at walang maka- pagsasabi, "Si Jesus ay Panginoon," maliban sa patnubay ng Banal na Eau. Ang salitang ''Sumpain si Jesus!'' ay hindi galing sa Diyos kundi sa Diablo, at ang salitang.''Si Jesus ay Panginoon'' na walang pakunwari ay sa pamamagitan ng Eau. 4 May iba't ibang uri ng mga kaloob, ngunit mula sa iisang Eau. 194
5 At may iba't ibang uri ng paglilingkod, ngunit mula sa iisang Panginoon . 6 May iba't ibang uri ng gawain, ngunit mula sa iisang Diyos na gumagawa ng lahat ng bagay sa la- hat. muli ay sinabing ang bawat ''kaloob'' ay mula sa Diyos, hindi ito likas na abilidad na napapaunlad ng tao sa pa- mamagitan ng pag-aral sa paralan ng tao. 7 Ngunit ibinigay sa bawat isa ang kapahayagan ng Eau para sa kapakinabangan ng lahat. 8 May binigyan ng salita ng karunungan sa pama- magitan ng Eau, at ang iba nama'y binigyan ng salita ng kalaman ayon sa gayun ding Eau; Una ibinigay ang ''salita ng karunungan '' ito ay unang- una sa kaloob dahil napakahalaga, ito ay ang kaloob ng pangangaral ng Salita ng Diyos, ang kadalasang binibi- gyan nito ay mga kamanggagawa. sa kanila ay malinaw na malinaw ang Salita ng Diyos at inihahayag sa kanila ng Epiritu ang kahulugan ng mga talata na bagay na mahirap sa mga karaniwang kasapi. Ang mga kamang- gagawa ay gandanag-ganda sa Salita ng Diyos na lagi nilang gustong ang mga ito ay maipangaral. Ang ikalawa 195
aay '' salita ng karunungan'' ito ay kaloob ng pagsasabi ng mga kahanga-hangang salita buhat sa hindi karani- wang nag-iisip. Ito ang tunay na pantas. Ang sinasabi niya ay hindi niya natutunan kundi bigla na lamang du- marating sa kanya at ito ay kanyang sinasasalita. Ang layunin ng kanyang sinasabi ay dagdag kalakasan ng kapatid, 9 ang iba'y pananampalataya sa pamamagitan ng gayunding Eau, at ang iba'y mga kaloob ng pagpa- pagaling sa pamamagitan ng iisang Eau. Ang mga kapatid na may kaloob ng ''pananam- palataya'' ay ang mga taong may malakas at may malaking pagtitiwala sa Diyos na hindi karaniwan. Sila ay makikita sa kanilang malaking pananampalataya at makabibigay ng lakas ng loob sa mga kapatid. ang iba rin ay binigyan ng kaloob sa pagpagaling '' ibig sabihin ay pagpagaling mg may sakit para tulungan ang mga kappatid na ang lahat halos na mapahiran niya ng langis ay gagaling. San 5.14 May sakit ba ang sinuman sa inyo? Ipatawag niya ang matatandang pinuno ng iglesya upang ipanalangin siya at pahiran ng langis sa pangalan ng Panginoon 196
10 Ang iba'y binigyan ng kapangyarihang gumawa ng mga himala, ang iba'y propesiya, ang iba'y kakayahang kumilala ng mga eau, ang iba'y kakaya- hang magsalita ng iba't ibang wika, at ang iba na- ma'y apagpapaliwanag ng mga wika. Ang iba ay may kaloob ng himala, kitang-kitang himala gaya ng iniutos sa taong biglang tumigil o kaya ay nakakasaway ng panahon, batay sa karanasan ng iglesya ay hindi sa lahat ng panahon ay mayroon nito. Ang mga propeta ng una gaya ni Moises ay hinati ang dagat na Pula at si Joshue naman ay pinigil ang agos ng Ilog Jordan, Ang mga himala ay maari pa ring makita natin kung luluobin ng Diyos. Kaloob din ng Diyos ang propesiya. ano ito? Ito ay kakayahahg tumingin sa hina- harap na panahon at sinanasabi niya ito sa gitna ng pagtitipon, ang iba ay binibigyan Niya ng kakayanang kumilala ng mga eau''. Nararamdaman niya kung ang isang tao ay sinasaniban ng kung anong eau, sa Diyos ba o sa Diablo, lakip ng kaloob na ito ang kapangyari- hang magpalayas ng masamang eau sa pangalan ni Je- sus. Sa iba naman ay may kaloob ng wika, hindi niya alam ang kahulugan nito at napakanda sa pandinig, ka- pag siya ay nagsalita nito ay maring maipaliwanag niya ito dahil ang magpaliwanag ng wika ay isa ring kaloob, 197
kung sakali mang may nagsalita ng wika ay agad niyang sinasabi ang kahulugan nito. Huwag itong gawing huwad na mula lang sa isip ng tao. Pag ginawa iyong huwad ay nagiging pintuan ito tuloy papasukin ng masamang eau. 11 Ngunit ang lahat ng ito ay pinakikilos ng iisa at parehong Eau, na namamahagi sa bawat isa ayon sa ninanais ng Eau. Ang mga kaloob ay bigay ng Diyos at hindi maaring pagsumakitan o sadyain. Maaring ang isang tao ay tu- manggap ng higit sa isang ''kaloob'' ayon sa kalooban ng Diyos. 12 Sapagkat kung paanong iisa ang katawan at marami ang mga bahagi, at ang lahat ng bahagi ng katawan, bagama't marami ay iisang katawan, gayundin naman kay Cristo. 13 Sapagkat sa pamamagitan ng iisang Eau ay binautismuhan tayong lahat tungo sa iisang katawan, maging Judyo o Griyego, alipin o malaya - at tayong lahat ay pinainom sa isang Eau. 198
Ang mga kaloob ay ibinabahagi sa bawat isa. Walang kapatid na walang kaloob. Huwag itong sabihin ng sinuman. Katulad ng katawan ng tao, ang bawat bahagi ay may katungkulan. Walang sinasabi dito na ang ''pag- bibigay'' ay isang kaloob dahil inasahang ang lahat ng kapatid ay makayang magbigay ayon sa kanyang makakaya. 14 Sapagkat ang katawan ay hindi binubuo ng iisang bahagi, kundi ng marami. Ang kapatiran at inihahambing sa katawang maram- ing bahagi. Ang tao ay maraming mga bahagi ng katawan kabilang ang 206 buto at higit sa 600 mga kalamnan. ang lokal ay inasahang dumami, walang katawan ng tao ang kakaunti ang bahagi. Palaging ma- anyaya sa ating pagtitipon. 15 Kung sasabihin ng pa, "Sapagkat hindi ako ka- may, hindi ako kabilang sa katawan," hindi na nga ba ito bahagi ng katawan? A natural wala namang bahagi ng katawang nagsasali- ta ng ganoon. Tinutukoy lamang nito ang mga nagsasabing ako ay''' kasapi lang'' at walang gawain sa 199
iglesya. Manalangin ng puspusan at hayaang ang Eau ay magsabi sa iyo kung ano ang kaloob na bigay Niya upang maiambag mo sa iglesya. Simulan mo sa sim- pling pagwawalis o pag-aayos ng upuan. 16 At kung sasabihin ng tainga, "Sapagkat hindi ako mata, hindi ako kabilang sa katawan," hindi na nga ba ito bahagi ng katawan? May mga taong kuntento na lang dumadalo ay nag- paa-apoy ng upuan, at basta na lang dumadalo kung Linggo kuntento na lang sa basta pagmamasid. tulaksin ang kaloob mo at gamitin ito sa iglesya, at malaman mo ito. 17 Kung ang buong katawan ay mata, saan naro- roon ang pandinig? Kung ang lahat ay pandinig, saan naroroon ang pang-amoy? Ito ay tumutukoy sa iglesyang nag-akalang isa lang promineting kaloob sa kanila at halos lahat sila ay may ganoong kaloob. Sinasabi nilang hindi ka puspos ng Eau kung wala kang ganitong kaloob. 200
18 Inilagay ng Diyos ang mga bahagi ng katawan, ang bawat isa sa kanila ayon sa kanyang kagus- tuhan. Magbibibigay ako ng paghahambing, tungkol sa isang pamilya. Ano ba ang layunin ng pamilyang ito? Minsang nangarap ang ulo ng pamilyang sila ay mamumuhay na mapayapa, masaya at sama-sama kahit malaki na ang mga anak at may mga apo na, Pinagpala ang pamilyang ito at may magandang kabuhayan. Mayroon silang gol, ang magtulungan at lalong sumagana. Sa kasawiang palad ay nagkasakit ang ama ng tahanan ngunit nasim- ulan na niya ang kanilang kabuhayan at kahit hindi na magtrabaho ang kanilang ama ng tahanan, ang ina na lang ang nagtuloy mamahala ng kabuhayan. Subalit patuloy pa rin sa pagtutulungan. Ang ama ay naging tagapunong eauwal, may isang anak na mamahala ng '' legal papers'' ang isa naman ay may talentong magsa- ayos ng anomang okasyon at tumutulong din naman sa kabuhayan. May isa namang namamahala sa doliber. Ganyan din ang iglesya lokal ang tatay ay ang kaman- gagawa at bawat isang kapatid ay may kaloob na am- t bag upang ang bawat isang kasapi ay mapatibay a hindi maging mabuway kung liligligin ng kaway. Gu- magabay sa kanila ang Diyos na nagbigay sa lahat n 201
kasapi ngmaraming kaloob. Masaya bang nagtutulun- gan ang ating ilesiang lokal? Sa ikaluluwalhati Niya? 19 At kung ang lahat ay isang bahagi, nasaan pa ang katawan? Kung walang ibang kaloob, walang buong ministeryo. Ito ay laging malusog sa iglesya ang maraming kaloob upang sila ay nagkakapagulungan, Mayroong kapatid na namamahala ng temporal o lumilipas na bagay upang ang ang mga kamangagawa ay makapabigay ng pana- hon sa pananalangin at pangangaral ng Salita ng Diyos. 20 Maraming mga bahagi ngunit iisa ang katawan. Hindi na natin kailangan ang demokratikong eleksiyon na kung san ay nasusunod ang kalooban ng tao. kaya nga DEMO-kratiko-a: pamahalan ng mga tao; lalo na: panuntunan ng karamihan. Isang pamahalan kung saan ang kapangyarihan ay ipinagkaloob sa mga tao upang pumili para sa kanilang sarili. Oo ginawa ito sa aklat ng mga Gawa, subalit sila ay napaka-eauwal na nakaga- gawa sila ng mga bagay na kalooban ng Diyos kahit sila-sila rin ang gumawa. Maari din namang isagawa 202
ang pagpili pagkatapos na manalangin at sagutin ng Diyos. 21 Ang mata ay hindi makapagsasabi sa kamay, "Hindi kita kailangan," at hindi rin makapagsasabi ang ulo sa mga paa, "Hindi ko kayo kailangan." Ito ay talinhaga patungkol sa mga taong pulos mata o mga nakamasid lang, hindi na niya kailangan ang ka- may o paa dahil ayaw niyang makibahagi. May ilang ang gusto lang ay ulo sila- pulos dada walang gawa, dapat ''servant-leader'' Marcos 9.35 At siya'y naupo, at tinawag ang labingdalawa, at sa kanila'y sinabi, Kung ang sino- man ay ibig na maging una, ay magiging huli sa lahat, at lingkod ng lahat.a 22 Sa halip, ang mga bahagi ng katawan na sa tingin natin ay mahihina ay silang ang kailangan. Minsan ang matatanda ay ating lampas-lampasan. ang tingin natin at laos na [ pinag ''retire'' na pag matan- dana. ang mangagawa ay hindi dapat mag ''retire'' hanggat kaya pa.] at kailangan na ang batang pamu- muno, ang taong tumanda na sa iglesya ay kadalasang ginagamit ng Diyos dahil sa dami ng karanasan. 203
23 Ang mga bahagi ng katawan na sa tingin natin ay walang karangalan, ay pinag-uukulan natin ng ibayong karangalan, at ang mga kahiya-hiyang ba- hagi natin ang lalong pinararangalan - Importanteng bagay na ang matanda ay may tinandan na dapat siya ang nagpapakita ng halimbawa. Ang mga matanda ay bigyan natin ng karampatang karanalan. Walang mamahalang bagito na hindi nagdaan sa mga bagay-bagay.a 24 na hindi naman kailangan ng mga bahagi nat- ing higit na magaganda. Subalit ang Diyos ang bu- muo ng katawan sa parang mabibigyan ng ibayong kapurihan ang bahaging may kakulangan. Huwag bigyan ng importansya ang bahaging maganda na display lamang pala, ang kailangan natin maging komplemento sa bawat isa, hindi nagmamabuti at sinasamantala ang kabutihan ng isa. Ipanalangin ang mga kapatid na nabubuhay sa laman. 204
25 Ito'y upang huwag magkaroon ng pagkakahati- hati sa katawan, kundi ang mga bahagi ay magka- roon ng parehong pagmamalasakit sa isa't isa. Ito ang tatandan natin, hindi tayo magkakaway sa ka- patiran. Dapat ay sikapin nating maging eauwal para iisang kaisipan. Ang Diyos ang gumawa ng lahat ng bagay kaya kaya Niyang gawing may harmonya ang la- hat ng bagay. 26 Kapag naghihirap ang isang bahagi, lahat ay naghihirap na kasama niya; o kapag ang isang ba- hagi ay pinararangalan, sama-samang natutuwa ang mga bahagi. ituring nating mas matindi pa ang samahan sa ng magkakapatid sapagkat yaon ang mamalagi sa habam- panahon. Tunay ang kalungkutan natin kung nagkakasala ang kapatid at tuungan siyang bumangon, Dapat tayong magalak kung sila ay may tagumpay. 27 Kayo nga ang katawan ni Cristo, at ang bawat isa'y bahagi nito. 205
Mahalin natin ang ating katawan at gagawin natin ang lahat na ikaganda nito, ang iglesya ay parang isang pamilya at lahat ay nag-iisip ng ikabubuti nito. 28 At ang Diyos ay naglagay sa iglesya, una, ng mga apos- tol, ikalawa, ng mga propeta, ikatlo, ng mga guro, at ng mga himala, at mga kaloob ng pagpapagaling, mga pagtu- long, mga kakayahan sa pamumuno, at iba't ibang uri ng wika. [ sundin ang patakarang ito sa ating ng iglesya; ''ang mga matatanda'' ay isang pagtatalaga ng pinag- mulan ay ang Lumang Tipan. Nakita natin ang batayan na ginawa sa Lumang Tipan sa mga matatanda ng Is- rael at gayon din sa mga matatanda ng iba't ibang lung- sod. Sa mga Ebanghelyo makikita nating muli ang ter- mino, ngunit may kaugnayan pa rin sa mga Israelita. Kahit na ang matatandang nabanggit sa unang bahagi ng Mga Gawa ay ang Lumang Tipan (4: 5, 8, 23; 6:12). Kailan itinatag ang mga ''elder'' sa iglesya? Ang Mga Gawa 11:30 ay tumutukoy sa kanila na may kaugnayan sa iglesya sa Jerusalem, at ito ang unang pagbanggit ng matatanda na may kaugnayan sa anumang iglesya; ngunit bagaman nabanggit ang kanilang pag-iral, walang sinabi tungkol sa kanilang pinagmulan. Hang- 206
gang sa Gawa 14:23, nang mabasa natin si Pablo at Bernabe na bumalik mula sa kanilang unang misy- onerong paglalakbay, upang matuklasan kung sino sila, kung pano sila hinirang, at sa pamamagitan ng kanino. "Nang sila ay nag-utos sa mga matatanda para sa kanila sa bawat iglesya at ipinanalangin na may mga pag- ayuno, sila ay nakatalaga sa Panginoon.] 29 Lahat ba'y mga apostol? Lahat ba'y mga prope- ta? Lahat ba'y mga guro? Lahat ba'y mga mangga- gawa ng mga himala? 30 Lahat ba'y may mga kaloob ng pagpapagaling? Lahat ba'y nagsasalita ng iba't ibang wika? Lahat ba'y nagpapaliwanag? 31 Ngunit pakamithiin ninyo ang mga mas dakilang kaloob. 31 Ngunit pakamithiin ninyo ang mga mas daki- lang kaloob. Binahagi ng Diyos ng gawain sa iglesya, may mga sinugo o apostol kung tawagin, May mga propeta upang magbantay sa ugali ng iglesya. May mga guro upang masinsing magturo ng Salita. May gumagawa ng hi- 207
mala. At ngayon ay ipapakita ko sa inyo ang walang ka- pantay na daan. Kabanata 13 1 Kung makapagsalita man ako ng mga wika ng mga tao at ng mga anghel, wala naman akong pag- ibig, ako'y nagiging isang maingay na pompiyang, o batingaw na umalingawngaw. Hinahanap ng tao ang tunay na pa-ibig at ito ay madaling maramdaman. Napakaganda minsan ng pan- gako ng tao o ganda ng salita. ang anomang kaloob na walang pag-ibig ay walang pakinabang.Sinasabi ng Bib- liya, "Ang Diyos ay pag-ibig" (1 Juan 4:16 Ang Diyos ay pag-ibig, at ang nananatili sa pag-ibig ay nananatili sa Diyos, at ang Diyos ay nananatili sa kanya), kaya ang pinakadakilang pagpapakita ng Kristiyanong katangian ay pag-ibig. Hindi namin maring palitan ang mga talento o mga kaloob ang pag-ibig. Kung walang pag-ibig sa ating mga kaloob ay isang pulutong ng ingay. Ang pagsasakripisyo sa sarili ay ang 208
pag-ibig ng Diyos na ipinagkaloob sa atin kay Kristo (Jn 3:16)16 Sapagkat ganoon inibig ng Diyos ang sanlibu- tan, kaya ipinagkaloob niya ang kanyang kaisa-isang Anak, upang ang sinumang sumampalataya sa kanya ay huwag mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.] Ang mga Kristiyano na gumagawa sa pag-ibig sa Bibliya ay handang magsakripisyo para sa iba, kahit hindi gusto sa atin. Mahal tayo ng Diyos ha- bang tayo ay mga kaaway kasama Niya (Ro 5:10 10 Sapagkat kung noon ngang kaway tayo ng Diyos ay ip- inagkasundo tayo sa kanya sa pamamagitan ng ka- matayan ng kanyang Anak, lalo na ngayong ipinagka- sundo na tayo sa Diyos! Tiyak na maliligtas tayo sa pa- mamagitan ng kanyang buhay.) kaya dapat nating ibigin ang ating mga kaway. Iniibig ni Jesus ang kaniyang mga alagad na "sa wakas" (Jn 13: 1 Bago sumapit ang pista ng Paskuwa, alam ni Jesus na dumating na ang kanyang oras upang iwan na ang mundong ito at mag- punta sa Ama. Dahil mahal niya ang kanyang mga taga- sunod na nasa sanlibutan, minahal niya sila hanggang sa katapusan.). Siya ay hindi kailanman nagsawa sa Kanyang mga alagad. Ang tanda ng tunay na Kris- tiyanismo ay mahigpit na pag-ibig: 209
2 Kung mayroon man akong kaloob ng propesiya at nauunawan ko ang lahat ng mga hiwaga at ang lahat ng mga kalaman, at taglayin ko man ang lahat ng pananampalataya upang mapalipat ko ang mga bundok, ngunit wala naman akong pag-ibig, ako ay walang kabuluhan. Ang kapangyarihan na walang pag-ibig ay wala sa ekonomiya ng Diyos. Ang isang kaloob na isinagawang walang pag-ibig ay "walang anuman."Ang kapangyari- hang walang pag-ibig ay walang anuman. Ito ay isang babala para sa mga maykakaibang kaloob. Ang pagha- hangad ng kapangyarihan ay walang anuman sa ekonomiya ng Diyos. Dapat nating gawin ang lahat ng may pagmamahal sa kapuwa. Mahalaga na kontrolin natin ang pangangaral at pagsasagawa ng ating mga kaloob sa pamamagitan ng pagmamahal. Ang pag-ibig ang susi, ang pangunahing bagay sa ministeryo. Ang ministeryo ay hindi tungkol sa atin kundi tungkol sa iba. 3 Kahit ipamigay ko pa ang lahat ng aking ari-ari- an, at ibigay ko ang aking katawan upang sunugin. ngunit wala naman akong pag-ibig, wala itong pak- inabang sa akin. 210
Ang sakripisyo na walang pag-ibig ay hindi pinakikina- bangan.Ang pagsakripisyo sa sarili ay maring makasar- ili. Ang tamang bagay na ginawa sa maling paraan ay mali. Ang mga dakilang gawain ng pagkakawanggawa nang walang pag-ibig ay hindi ganong halaga. Ang mga dakilang gawain ng sakripisyo ay hindi nangangahulu- gang nagpapahiwatig ng pagmamahal. Ang mga tao ay maring sakripisyo para sa maeaming dahilan tulad ng pagkakaroon ng pag-apruba ng iba o kahit ng Diyos. 4 Ang pag-ibig ay matiyaga at mabait; hindi ma- panibughuin, hindi mapagmalaki o mayabang; Kinokontrol ng pag-ibig ang reaksyon laban sa pang- hahamon ng mga tao. Ang pagtitiyaga ay bunga ng Eau (Ga 5:22 Subalit ang bunga ng Eau ay pag-ibig, ka- galakan, kapayapan, pagtitiyaga, kagandahang-loob, kabutihan, katapatan,). Ito ay pasensya sa mga tao dahil ito ay nagtataglay ng pagpipigil sa sarili sa harap ng nakakainis. Hindi ito dali-daling gumamanti. Ang taong ito ay mabagal sa galit at nag-alay ng isang malaking halaga ng pangangati. Ang paghihirap ay naglalagay ng mga negatibong bagay mula sa mga taong walang reklamo. Itong magtiis ng pagpuna, pang-abuso, at kab- ulanan. Ang isang mapagmahal na tao ay hindi nangan- 211
galunya ngunit may katatagan sa ilalim ng tukso. Ikaw ba ay hindi kumumukuha ng anumang bagay sa sinu- man? Ep 4: 31 Alisin na ninyo ang lahat ng kapaitan, poot, pagkamuhi, pag-away, panlalait, pati ang lahat ng uri ng kasaman. Ang pag-ibig at inggit ay kuntrahan, kaya kung san ang isa ay wala ang isa. Maiinggit ang iba kung tagumpay ang negosyo ng iba. Maari silang mainggit sa mga posisyon ng pamumuno na ibinigay sa iba. Ang inggit ay isang pananaw ng iba, ngunit ang pag-ibig ay nagagalak sa tagumpay ng iba. Gustung- gusto ng pag-ibig na makita ang iba na pinarangalan at pinahahalagahan.San 4. 14 Ngunit kung nasa inyong puso ang inggit at makasariling hangarin, huwag niny- ong ipagmalaki iyan at huwag ikaila ang katotohanan. 15 Ang ganyang karunungan ay hindi buhat sa langit kundi makasanlibutan, makalaman at mula sa diyablo. 16 Sapagkat sanman naroon ang inggit at makasariling hangarin, naroon din ang kaguluhan at lahat ng uri ng masamang gawa. Si Pablo ay nagkaroon ng mga nagmamalit sa Roma habang nakakulong siya sa bilangguan. Sila ay naninibugho sa kanyang tagumpay sa ministeryo, kaya sinubukan nilang siran ang kanyang ministeryo sa mata 212
ng iglesya sa Roma. Ph 1: 15 Marahil ito ang dahilan kung bakit nahiwalay siya sa iyo nang sandali, upang sa pagbabalik niya'y makasama mo siya habang panahon, Ang inggit ay nagpapahirap sa iba dahil sa kanilang tagumpay. Ang mapagmatas na tao ay naninindigan sa kagandahan, kamangha-manghang, kayamanan, kali- gayahan, talento, at tagumpay sa iba. Ang pagmamahal ay hindi nakakapekto sa iba ngunit natutuwa kung ang iba ay mas matalino kaysa sa atin Ang pagmamahal ay hindi nagyayabang ng mga na- gawa nito, sapagkat dahil nais nating mainggit ang iba sa kung ano ang mayroon tayo. Ang inggit ay pumipigil sa tagumpay ng iba; Ang pagmamatas ay kasalanan dahil kinukuha natin ang ng kredit para sa ating tagum- pay. Ang pag-ibig ay hindi nagyayabang. Hindi KSP. Ang pagmamahal ay hindi nagsisikap na umanat sa pagamit ng iba, Hindi ''Crab mentality''1 Cor 4.6 Ang mga bagay na ito, mga kapatid, ay ginamit kong halimbawa sa aking sarili at kay Apolos para sa inyo, upang sa pamamagitan namin ay matutuhan ninyo ito: Huwag lumampas sa mga bagay na nasusulat. Sa gayon, ang sinuman sa inyo ay hindi maging palalò laban sa iba. 213
5 hindi magaspang ang asal; hindi nag-iisip para sa sariling kapakanan, hindi mayayamutin, hindi nagbibilang ng kamalian. Ang pagmamahal ay nagpapakita ng kagandahang- loob sa iba. Ang ilang mga tao ay walang pakialam kung makasakit ng damdamin ng iba. Ang mga ito ay mag- aspang sa lipunan at brutal sa iba. Ang mga ito ay mga taong walang ingat na hindi nagbibigay sa iba ng kani- lang wastong angkop na paggalang. Wala silang paki- ramdam ng konsiderasyon at karangalan sa iba. Sa ka- bilang banda, ang pag-ibig ay gumagawang mabait sa lahat. Ang pag-ibig ay nagbibigay ng karangalan sa iba. 6 Hindi ito nagagalak sa kasaman, kundi nakiki- galak sa katotohanan. Ang kasiyahan sa kasaman ay maaring magbubunyag ng madilim na panig. May isang baluktot tungkol sa atin kapag naririnig natin ang tungkol sa kasalanan ng iba. Gustung-gusto natin ang tsismis. May isang bagay na masama tungkol sa pagkalugod sa kasalanan ng iba. 214
Ang sabik na pakikinig sa tsismis ay isang hindi hayag ngunit mapanganib na pagkatao. Ang paninirang-puri ay isang katangian ni Satanas. ang mga naglalako, mapagkalat at dalahirang gawain ni Satanas. Ang mga nakikinig sa tsismis ay gayon din ang ginagawa. Ang pag-ibig ay hindi nais na marinig ito. Ang pag-ibig ay hindi nalulugod dahil sa mali ng iba. Ang pag-ibig ay hindi magiging tsismis tungkol sa kasalanan ng iba. Ang tsismis ay walang kakayahang magmahal ngunit may kapasidad na manakit. Ang pag-ibig ay hindi nalulugod sa personal na kasalanan, alinman. Ang pagmamahal ay matapang up- ang harapin ang katotohanan tungkol sa sarili. Hindi nito inatago ang anumang bagay mula sa sarili at natutuwa kapag ang katotohanan ay nanaig sa buhay ng isang tao. Ang pag-ibig ay hindi ginagawang tama ang mali. Ang Facebook, telebisyon at magasin ay naging mali sa pa- mamagitan ng pagluwalhati sa mga bakla. T-bird at Madam Kilay, Sila ay nagpapakita sa kabaligtaran sa pananaw ng Diyos. Isaias 5.20 Kawawa kayo, mga baligtad ang isip! Ang mabuting gawa ay minamasama at minamabuti naman iyong masama, ang kaliwanaga'y ginagawang kadiliman 215
at ang kadilima'y itinuturing na kaliwanagan. Sa lasang mapait ang sabi'y matamis, sa lasang matamis ang sabi'y mapait. Ang pag-ibig ay nagagalak sa eauwal na pagsulong ng iba. Ang pagmamahal sa ''mature'' na pag-ibig ay naga- galak kapag ang katotohanan ng Salita ng Diyos ay ku- malat. Ang pag-ibig ay higit sa ''sentimental'', at mala pulot na pag-ibig ; Sinasabi ng ilan, "Wala akong pakialam kung mag-iba kaiba kami ng paniwala sa Diyos, ang isyu ay kung mahal ko sila." Gayunpaman, kung tunay na mahal natin ang isang tao, ay alalahanin din natin ang kanilang pinaniniwalan. Ito ay gumagawa ng isang malaking pagkakaiba sa mga tuntunin ng langit at impiyerno kung naniniwala sila sa natapos mensahe ng krus. 7 Ang pag-ibig ay nagtitiis sa lahat, nagtitiwala sa lahat, may pag-asa sa lahat at may tiyaga sa lahat. Ang masasamang likas na maka-lamang tao ay maga- ling magbaba ng iba upang maitaas ang sarili. Natutuwa sa pagbisto ng mga mali ng iba. 216
Nag-share ng tsismis sa Facebook, ngunit kung ano ang matindi ay lalo itong nagpakarnal ng mga Kris- tiyano. 8 Ang pag-ibig ay walang katapusan. Ngunit mag- ing ang mga propesiya ay matatapos; maging ang iba't ibang wika ay titigil; maging ang kalaman ay lilipas. Ang propesiya ay mahimalang likas. Ang anumang pag-unawa sa kaloob ng hula na walang pag-unawa sa mahimalang kalikasan nito ay magreresulta sa pag- baluktot ng pagamit nito. Ipinagkaloob ito mula sa Diyos. Ang kaloob na ito ay may ganap na awtoridad at tutuo sa pagsasabi ng katotohanan ng Diyos sa mga tao, ngunit ang ilang kaloob ay hindi na umiiral. Ang propesiya ay may mahalagang papel sa pagpatu- nay ng Kasulatan at iglesya. Tulad din ito sa kaloob ng kalaman. Ang pag-ibig ay hindi panlunas sa lahat sa lahat ng mga problema sa lahat ng oras. Gustung-gusto ni Jesus at ng mga apostol ang pag-ibig na makadiyos ngunit nahaharap sila sa pag-uusig at pang-abuso. Gayunpa- 217
man, ang pag-ibig ay mahalaga para sa tunay na minis- teryo at isang mahalagang katangian ng ministeryo. 9 Sapagkat bahagi lamang ang ating nalalaman at bahagi lamang ang ipinahahayag nating propesiya; Ang Diyos ay pnagpapahayag ng Salita ng Diyos sa progresibong paran sa unti-unting paran. Ibinigay ng Diyos ang limitadong paghahayag kay Adan ngunit mas marami kay Moises. Tulad ng isulat ng Diyos ang Lumang Tipan, dahan-dahan Niyang ipinakikilala ang Sarili hangang masabi niya ang lahat tungkol sa Sarili. Ngayon naihayag na ng Diyos ang lahat sa Sarili. Kung sa Genesis hangang ng aklat ng Mga Gawa. 10 ngunit kapag ang lubusan ay dumating na, lili- pas na ang bahagi lamang. Pinalitan ng Diyos ang konting propesiya at kalaman sa buong paghahayag sa Bibliya. Hindi ito nangangahu- lugan na ang mga Kristiyano ay may kalaman sa lahat ngunit ang alam natin ay tumpak na kalaman mula sa Diyos. Lahat ng kailangan natin ay nasa Bibliya. nakasu- lat na ito sa Biblia. . 218
11 Nang ako'y bata pa, nagsasalita ako tulad ng isang bata, nag-iisip ako tulad ng isang bata, nan- gangatwiran ako tulad ng isang bata. Nang sumapit na ako sa hustong gulang ay tinalikuran ko na ang mga bagay ng pagkabata. Ang mga kaloob ng kalaman at propesiya ay laruan lang ng mga bata kumpara sa ganap na pagpapahayag ng Salita ng Diyos. Ang lahat ng mga Kristiyano ay mar- ing maging ''mature'' sa huling paghahayag ng Diyos. Magmamahal sila ng isang matyur na pag-ibig. Ang pag-ibig ay ang pinakamatas na kabutihan (13:13 13 Samantala, nananatili ang tatlong ito: ang pananam- palataya, pag-asa, at pag-ibig, ngunit ang pinakadakila sa mga ito ay ang pag-ibig.). Habang inilalapat natin ang mga prinsipyo ng Banal na Kasulatan sa ating karanasan, lumalago tayo sa matyur na pagmamahal. 12 Sapagkat malabo pa ang ating nakikita sa salamin, ngunit pagkatapos nito ay makakakita tayo nang mukhan. Ang nalalaman ko ngayon ay bahagi lamang, ngunit pagkatapos ay lubos akong makau- unawa kung panong ako ay lubos na nauunawan. Ang patuloy na pagpahayag ng pag-iisip ng Diyos ay mas mahalaga kaysa sa pansamantalang kapahayagan 219
ng Diyos sa pamamagitan ng mga kaloob ng propesiya at kalaman. Pinalalahanan natin ang ating sarili ng ating mga mahal sa buhay sa pamamagitan ng mga larawan. Subalit mainam pa rin ang personal. Minamahal natin ang Panginoon sa pamamagitan ng Salita ng Diyos, ngunit isang araw ay makikita na natin Siya ng mukhan. Naipasa sa atin ang pananampalatayang ito sa pamam- agitan ng nauna sa atin. 13 Samantala, nananatili ang tatlong ito: pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig, ngunit ang pinakadakila sa mga ito ay ang pag-ibig. Ang mga Kristiyano ay dapat maglagay sa mga eauw- al na kaloob ng pananaw sa mga katangian ng pananampalataya.pag-asa, at pagmamahal. Ang pansamantalang mga kaloob ay gumagawa sa isang angkop na panahon habang ang pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig ay patuloy na gumagawa sa lahat ng oras na nagtuturo ng pananampalataya tungo sa Diyos,pag-asa sa sarili, at pagmamahal sa iba. Bagaman ang mga pansamantalang na kaloob ay mawawala sa takdang oras, ang pag-ibig ay mananatil- ing pinakamatas na priyoridad para sa mga Kristiyano. (14: 1 Pakamithiin ninyo ang pag-ibig at naisin ninyong 220
magkaroon ng mga kaloob na eauwal, lalung-lalo na ang kayo'y makapagpahayag ng propesiya.). Ang dahilan dito ay ang tunay na katangian ng Diyos na pag-ibig (1 Juan 4:1818 Walang anumang takot sa pag-ibig. Sa halip, ang ganap na pag-ibig ay nag-alis ng takot, sapagkat ang takot ay mayroong kaparusahan. Ang sinumang natatakot ay hindi pa lubusang umiibig.). ay matutunaw sa paningin; ang pag-asa ay unti-unting maglalaho sa katotohanan, ngunit ang pag-ibig ay man- anatili kaylanman. Ibinuhos ng Diyos ang Kanyang pag- ibig sa ating mga puso nang tayo ay maging mga Kris- tiyano (Jn 3:16). Iniibig tayo ng Anak ng Diyos at ibinigay ang Kanyang sarili para sa atin (Juan 2:20). Iyon ang dahilan kung bakit tayo ay nagmamahal di-gaya noong una. Kabanata 14 1 Pakamithiin ninyo ang pag-ibig at naisin ninyong magkaroon ng mga kaloob na eauwal, lalung-lalo na ang kayo'y makapagpahayag ng propesiya. Ang pamamahayag Bibiliya ay ang pinakamalapit na kahulugan ng propesiya ngayon. Ang pamamahayag ay 221
mahalaga para sa edipikasyon ng mga kapatid. Kasama ng pamamahayag, kailangan nating pagsikapan ang masidhing pagmamahal. 2 Sapagkat ang nagsasalita sa iba't ibang wika ay hindi sa mga tao nagsasalita kundi sa Diyos, sapagkat walang nakakaunawa sa taong iyon, ya- mang sa Eau ay nagsasalita siya ng mga hiwaga. Ang dahilan na ang kabanata 14 ay tumutukoy sa mababang halaga ng pagsasalita sa iba't ibang wika sa komunikasyon ng Salita ng Diyos ay kung ang isang tao ay dumalo sa pagtitipon ay hindi alam ang iba't ibang wika, hindi ito niya ito maintindihan. 3 Ngunit ang nagpapahayag ng propesiya ay sa mga tao nagsasalita upang sila'y maging matatag, masigla at mabigyang-kaliwan. Dinisenyo ng Diyos ang pagpapaliwanag ng Bibliya para sa kapakanan ng iba. Ang propesiya ay isa ik- abubuti ng eauwal na kagalingan ng iba. Ito ay tumutugon sa pangangailangan. Minsan ang pakikiramay (kabaligtaran sa empatiya o walang 222
pakialam) ay nagiging mas masahol pa ang mga tao. Ang ilang mga tao ay hindi nais ng tulong sapagkat anggusto nila ay damayan sila. Ang tunay na tulong ay nagmumula sa ppananaw ng Diyos. Gawa 20 32 Kaya nga, mga kapatid, ay ipinagtatagu- bilin ko kayo sa Dios at sa salita ng kaniyang biyaya, na makapagtatayo sa inyo at makapagbigay sa inyo ng mana sa lahat ng mga pinabanal. 4 Ang nagsasalita sa ibang wika ay nagpapatibay lamang ng sarili, ngunit ang nagpapahayag ng propesiya ay nagpapatibay ng iglesya. 5 Nais ko rin naman sanang kayong lahat ay magsalita sa iba't ibang wika, ngunit mas nais ko na kayo ay magpahayag ng propesiya. Ang nagpapa- hayag ng propesiya ay higit kaysa nagsasalita ng iba't ibang wika, malibang may nagpapaliwanag nito upang mapatatag ang iglesya. Ang gagawin natin sa kapulungan ay dapat gawin para sa lahat. May awitan, na inayos ng mabuti, kung maari ay gumamit ng ''projector'' para sa mga '' church song'' ang ating awitin ay dapat piling pili , kumuha sa 223
Mahalaga ang pangangaral ng kamanggagawa, ku- muha ng aralin sa at basahin ng kamanggagawa sa harap ng kapatiran sa pagtitipon . Ang Kristiyanong karakter ay nakasalalay sa kung ano ang naririnig at nauunawan ng mga tao. Hindi tayo nakakakuha ng kahit ano sa pakikinig sa isang mensahe sa isang wikang banyaga, kaya hindi tayo maaring makapagtibay sa pamamagitan nito. Walang makapagpapatibay nang walang pag-un- awa. Hinahanap mo ba na itas ang iyong pag-unawa sa Salita ng Diyos at sa gayon ay bumuo ng isang edipikasyon na bumuo sa iyong buhay? 6 Subalit ngayon, mga kapatid, kung dumating ako sa inyo at nagsasalita sa iba't ibang wika, ano'ng pakinabang ninyo sa akin? Wala nga, malibang ako'y may dalang pahayag, o kalaman, propesiya, o isang aral. Anumang bagay na humahadlang sa malinaw na pag- unawa sa Salita ng Diyos ay kapinsalaan sa ating iglesya. Kailangan nating pahalagahan ang bagay na naiintindihan. Hindi kinakailangang magsalita ng banya- ga sa pangangaral ng kamanggagawa upang malinaw na mauwan ng lahat. 224
7 Maging ang mga instrumentong walang buhay katulad ng plauta o alpa, kung hindi magbigay ng malinaw na tunog, di ba't hindi malalaman ng sinu- man kung ano ang tinutugtog? Ang unang paglalarawan ng mga nagsasalita ng wika nang walang tagapagsalin ay mga instrumentong pangmusika. Kahit na ang mga instrumentong pang- musika, tulad ng hangin at may kuwerdas na mga in- strumento, ay kailangang maunawan para sa tunog ng tunog na maganda; kailangan nila ng istraktura, pagkakaisa, at ritmo. Na gumagawa ng musika sa halip na tunog lamang. 8 Sapagkat kung hindi malinaw ang tunog ng trumpeta, sino ang maghahanda para sa digman? Ang ikalawang ilustrasyon ay may kinalaman sa trum- peta ng digman. Ang mga sinaunang tao ay gumamit ng trumpeta bilang tawag sa labanan o bilang isang senyas para sa kilusang gerilya. Ito ay ang senyas ng militar na pwersa upang pakilusin ang mga hukbo ng sinaunang mundo. Ang pagbibigay ng malinaw na signal ay ang puso ng anumang epektibong hukbo. Kung ang nag 225
trutrumpeta ay nagpapadala ng isang hindi malinaw na tunog, malito ang hukbo tungkol kung atake o uurong. Kailangan ng digman ang tiyak na kahulugan at komu- nikasyon. Buhay at kamatayan ang nakataya dito. 9 Gayundin naman sa inyo. Kung sa pagsasalita ninyo sa isang wika ay gumagamit kayo ng mga sali- tang hindi nauunawan, pano malalaman ng mga tao ang ibig ninyong sabihin? Kung gayon, sa hangin lamang kayo magsasalita. Ang nagsasalita sa wika nang walang tagapagsalin ay tulad ng pagsasalita sa hangin. Kung ang ating pananalita ay hindi madaling maunawan, ang ating pananalita ay walang kabuluhan. Ang malinaw na pananalita ay dapat na malinaw na pahayag, sa isang mayos na paran, at nayon sa paggamit. Kung dadalo ba ang isang kapatid ay hindi siya maiinip kundi masisiya- han siya dahil naunawan niya ang pangaral kung nakinig siyang mabuti sa pangangaral ng kamangga- gawa. Ang pangangaral din ng kamanggagawa ay mai- hahambing din sa trompeya na nagbibgay hudyat sa mga sundalo ni Kristo. [kung may nagsalitang banyaga, mas mabuting may interpreter.] 226
10 Sadyang napakaraming uri ng mga wika sa daigdig, at lahat ng mga ito ay may kahulugan. Ibinigay ni Pablo ang pangatlong paglalarawan ng pagsasalita ng wikang banyaga nang walang tagasalin - ang likas na katangian ng paggawa ng wika ng tao. Ang salitang "mga wika" ay nangangahulugang ang mga ba- hagi ng pagsasalita sa metapisikong kahulugan ng wika. Bagaman iba't iba ang iba't ibang wika, lahat ay nagpa- pahiwatig ng kahulugan. Ang lahat ng mga totoong wika ay nagpapahiwatig ng kahulugan, hindi ang kahulugan. Ang isang wika na walang kahulugan ay walang kahulu- gan. Ang punto ng isang wika ay upang makipag-usap ng mga ideya o nilalaman. 11 Ngunit kung hindi ko alam ang kahulugan ng wikang ginagamit, ako ay magiging banyaga sa nagsasalita, at ang nagsasalita ay magiging banya- ga sa akin. Ibinigay ni Pablo ang pangatlong paglalarawan ng pagsasalita ng wikang banyaga nang walang tagasalin - ang likas na katangian ng pagamit ng wika ng tao. Ang salitang "mga wika" ay nangangahulugang ang mga ba- hagi ng pagsasalita sa metapisikong kahulugan ng wika. Bagaman ang iba't wika, ibat-iba ang tunog ay may 227
kahulugan naman ito. Ang lahat ng mga totoong wika ay may kahulugan, hindi lang ngunguy. Ang isang wika na walang kahulugan ay walang bali wala. Ang layunin ng isang wika ay komunikasyon. 12 Gayundin naman sa inyo. Yamang nagnanais kayong magkaroon ng mga eauwal na kaloob, mag- ing masagana sana kayo sa mga kaloob na maka- pagpapatatag sa iglesya. Ang layunin ng lahat ng komunikasyon ay ang mag- patibay, hindi upang magpahanga. Ang pag-away ay isang problema sa mga iglesya. Ang ilang mga tao pinagbubuti kanilang mga kaloob upang ipakita kung gaano sila kahusay sa halip na patibayin ang iglesya. Walang problema sa kahusayan; sa katunayan, ang hul- ing parirala sa ating pag-aral ay isang utos na "humingi ng kahusayan." Ang problema ay hindi sa kahusayan kundi sa dahilan kung bakit gusto nating maging mahusay. Ang dahilan ay dapat na magpatibay ng iglisia, (14: 4, Ang nagsasalita sa ibang wika ay nagpap- atibay lamang ng sarili, ngunit ang nagpapahayag ng propesiya ay nagpapatibay ng iglesya. 5 Nais ko rin na- man sanang kayong lahat ay magsalita sa iba't ibang wika, ngunit mas nais ko na kayo ay magpahayag ng 228
propesiya. Ang nagpapahayag ng propesiya ay higit kaysa nagsasalita ng iba't ibang wika, malibang may nagpapaliwanag nito upang mapatatag ang iglesya.). 13 Kaya't ang nakapagsasalita sa ibang wika ay dapat manalangin na magkaroon din siya ng kakayahang makapagpaliwanag. .Kung walang tagapagsalin sa kapatiran, ang taga- pagsalita ng wika ay makatatanggap ng kakayahang isalin ang kanyang wika sa kapatiran upang mapatibay niya ang buong iglesya lokal. 14 Sapagkat kung ako'y nananalangin sa ibang wika, nananalangin ang aking eau, ngunit wala na- mang ibinabahagi ang aking pag-iisip. Ang panalangin ng nagsasalita wikang banyaga ay hindi naiintindihan sa nagsasalita ng wika. Ang eau ng taong nagsasalita ng wika ng may laman ay maring nanalangin ng ilang nilalaman, ngunit ang kanyang isi- pan ay hindi nauunawan ang wika na kanyang idinalan- gin. Ang "pag-unawa" ay tumutukoy sa kagamitan sa pag-iisip, kaya ang kapasidad ng taong nagdarasal sa wikang banyaga ay hindi maunawan ang kanyang saril- 229
ing panalangin. Kaya nga mga kapatid, iwasasan na ang pagsasalita ng wika kong hindi rin maintidihan. 15 Ano kung gayon ang aking gagawin? Ako'y mananalangin sa eau, at mananalangin din ako sa aking pag-iisip. Aawit ako sa eau, at awit din ako sa aking pag-iisip. Ang panalangin at pag-awit sa eau ng tao, na nau- nawan din, ay mahalaga. Hindi tayo maring manalangin sa eau nang walang pag-unawa. Ang "pag-unawa" ay ang organo ng pang-unawa at mga alhanin sa isip, ang organo ng kamalayang mapag-isipa. Ang pagdarasal sa pag-ngunuklngol ay lumalabag sa prinsipyong ito. Mga kapatid ang nagsasalita ng wika ay mananahimik kung walang magpapaliwanag. 16 Kung hindi gayon, kapag nagpupuri ka sa pa- mamagitan ng eau, paano makapagsasabi ng "Amen" sa iyong pagpapasalamat ang isang taong walang kalaman, kung hindi naman niya nauunawan ang sinasabi mo? Ang "Magpala sa eau" ay tumutukoy sa panalangin. Ang mga tagapakinig sa isang taong nagdarasal sa 230
wikang banyaga ay hindi maring magdagdag ng isang "Amen" (magpatunay na ito ay totoo) sa panalangin, dahil hindi nila nauunawan ang kahulugan ng panalan- gin. Walang sinuman ang makapagtitibay sa ating panalangin kung hindi nila ito maintindihan. Ito ay mali- naw halimbawa ng panalangin ng pampublikong pagsamba Ang "walang kalaman" ay taong umasang maintindihan ang bawat bagay na naririnig niya. Ang sal- itang Griyego para sa "walang kalaman" ay nagpapahi- watig ng di-nagsasalita ng wikang banyaga na sinasalita ng tagapagsalita. Ang pagsasalita at panalangin ng pub- liko sa lokal na iglesya ay dapat magkaroon ng kahulu- gan. Juan 4: 24 Ang Diyos ay Eau, at ang mga sumasamba sa Kanya ay dapat sumamba sa eau at ka- totohanan. " 17 Maring ikaw ay lubos na nakapagpapasalamat, ngunit ang iba naman ay hindi napapalakas. 231
Muli, ang tema ng ediaication ay ang kumokontrol sa prinsipyo sa buong kabanata 14. Ang mga gawain sa iglesya ay hindi tungkol sa indibidwak. 18 Nagpapasalamat ako sa Diyos na nagsasalita ako sa mga wika nang higit kaysa inyong lahat. Ang mga taga-Corinto ay hindi dapat makuha ang ideya na hindi pinahahalagahan ni Pablo ang kaloob ng mga wika, Nakita ng mga taga-Corinto na hindi pinahahalagahan ni Pablo ang kaloob ng mga wika, sapagkat siya ay nagsabing siya ay nagsalita sa iba't ibang wika higit kasa sa kanila. Ito ay kaugalian ni Pablo na pumunta sa "mga Judyo muna" sa lungsod na siya ay nagbahagi ng Mabuting Balita. Dahil ang mga wika ay isang tanda na ng Bagong Tipan ay may tutuo (14: 21,2221 Ganito ang nakasulat sa Kautusan "Sinabi ng Panginoon, 'Magsasalita ako sa bayang ito, sa pamamagitan ng mga taong may ibang wika, sa pamamagitan ng labi ng mga banyaga, ngunit hindi pa rin nila ako papakinggan.'"22 Kung gayon, ang kaloob na makapagsalita sa iba't ibang mga wika ay isang himala para sa mga hindi sumasampalataya at 232
hindi para sa mga mananampalataya. Ngunit ang kaloob na makapagsalita ng mensahe mula sa Diyos ay himala para sa mga sumasampalataya at hindi sa mga di-man- anampalataya.), malamang na nagsalita si Pablo sa mga wika upang patunayan ang katotohanan ng Bagong Tipan na nauugnay niya sa mga Judyo. Daan-daang mga Judyo sa Imperyo ng Roma ang narinig na nagsasalita siya ng mga wika. 19 Ngunit sa iglesya, mas nanaisin ko pang bu- migkas ng limang salita na nauunawan, upang makapagturo ako sa iba, kaysa sampung libong mga salita sa ibang wika. Ang pagbibigay halaga ni Pablo ng kaloob ay hindi sa pagamit nito ngunit ang gamit nito. Kung ang pagsasalita sa mga wika ay hindi maintindi- han, ay wala itong halaga. Ang pagpapatibay ay 10,000 beses na mas mahalaga kaysa sa karanasan ng pagsasalita sa ibang wika. 20 Mga kapatid, huwag kayong mag-isip na parang mga bata. Tungkol sa kasaman ay maging musmos 233
kayo, ngunit sa pag-iisip ay maging tulad kayo ng mga taong nasa hustong gulang. Ang salitang "mga bata" ay nangangahulugang mga sanggol. Ang pagiging abala sa mga wika ay eauwal na pagkabata. Ang mga Kristiyano ay maring "isip bata." Ginamit ni Pablo ang salitang "pag-unawa" sa talatang ito ng dalawang ulit. ang mga matyur nagbibigay diin sa kapangyarihan ng pangangatuwiran kaysa mga suhekti- bo. Ang mga taga-Corinto ay nasasabata sa pagamit ng napakagandang kaloob na ito. 21 Sa Kautusan ay nasusulat, "Sa pamamagitan ng mga taong may kakaibang wika, at sa pamamagitan ng mga labi ng mga banyaga ay magsasalita ako sa bayang ito, subalit hindi nila ako pakikinggan,"sabi ng Panginoon. Sipi mula sa Isaias 8: 11-12. Ang pagtanggi ng Judah na tanggapin ang babala ni Isaias tungkol sa pagdating ng pagsalakay ng Asirya. Mga 15 taon bago sinabi ni Isaias ang propesiyang ito, sinakop ng mga Asiryano (722 BC) ang hilagang kaharian ng Israel. Pagkatapos ay binabalan ni Isaias ang katimugang kaharian ng Juda upang magsisi ngunit ang Juda ay tumangging makinig 234
sa babala ni Isaias, kaya nagpadala ang Diyos ng mga dayuhan na nagsasalita ng wikang Asiryano. Hindi ito nagkakaroon ng pagkakaiba kung ang Diyos ay maggsalita nang direkta sa mga tao dahil nananatili pa rin sila sa kanilang mga negatibong kaluoban. Ang isang tao kumbinsido laban sa kanilang kalooban ay ang parehong opinyon pa rin. Sinabi ni Jesus na ang dahilan dito ay ang pag-ibig ng mga tao sa kadiliman kaysa li- wanag dahil sa kanilang kasalanan: Juan 3:19 At ito ang paghatol, na ang ilaw ay dumating sa sanlibutan, at ang mga tao ay umibig sa kadiliman kaysa sa liwanag, sapagkat ang kanilang mga gawa ay masama. 22 Kaya nga, ang pagsasalita sa iba't ibang wika ay tanda hindi para sa mga sumasampalataya kundi sa mga hindi sumasampalataya. Ngunit ang pagpa- pahayag ng propesiya ay hindi para sa mga hindi sumasampalataya, kundi sa mga sumasampalataya. Ang layunin ng pasasalita sa bang wika ay para sa hindi naniniwalang mga Judyo. Na ang Bagong Tipan ay tutuo at maari na nilang paniwalan ang mensahe ng mga apostol noong unang siglo. 235
Ang kaloob ng mga wika ay tumigil na ng napatunayan ng Diyos ang Bagong Tipan ay totoo. Ang layunin ng wika ay naganap na ng malinaw na katibayan na ang Diyos ay nagsalita sa pamamagitan ng mga apostol ng Bagong Tipan noong unang siglo. ang pagkawasak ng Jerusalem noong 70 ad ay pabaling ng pansin sa mga Gentil.. (Lucas 21: 0 "Kapag nakita ninyong napalilibutan ng mga hukbo ang Jerusalem, alam ninyong malapit na ang pagkawasak nito. 21 Kaya't ang mga nasa Judea ay tumakas na patungo sa bundok at ang mga nasa loob ng lungsod ay lumabas mula rito, at ang mga nasa bukid sa palibot nito ay huwag nang pumasok pa. 22 Sapagkat ito ang mga araw ng kaparusahan, bilang katuparan ng lahat ng mga naisulat. 23 Kaysaklap ng sasapitin ng mga nagdadalang-tao at nagpapasuso sa mga araw na iyon. Magkakaroon ng matinding pagdu- rusa sa lupain at poot laban sa bayang ito.a24 Mama- matay ang ilan sa pamamagitan ng patalim at ang iba'y dadalhing bihag sa lahat ng mga bansa; at yuyurakan ng mga Gentil ang Jerusalem hanggang matupad ang mga panahon ng mga Gentil."). 23 Kaya't kung nagkakatipon ang buong iglesya at ang lahat ay nagsasalita sa iba't ibang wika, at 236
pumasok ang mga walang kalaman o mga di- nanampalataya, hindi kaya nila sabihing kayo'y nababaliw? Mga kapatid huwag tayong maging katulad ng mga hangal at makitang gumagawa ng bagay na hindi nara- pat sa pagtitipon ng mga huwarang tao. Di baling tingnan kung hangal kung sinusunod ang Salita ng Diyos, gaya ng paniniwalang si Kristo ang ating buhay. Hebreo 4.12 Sapagkat ang salita ng Diyos ay buháy, mabisa, at higit na matalas kaysa alin mang tabak na may dalawang talim. Tumatagos ito hanggang sa pagi- tan ng kaluluwa at ng eau, hanggang sa mga kasuka- suan at utak sa buto; at may kakayahang kumilala ng mga pag-iisip at mga hangarin ng puso. 24 Subalit kung ang lahat ay nagpapahayag ng propesiya at may pumasok na di-mananampalataya, o isang walang kalaman, siya ay mahihikayat ng la- hat na siya'y isang makasalanan. Siya ay pananagutin ng lahat, Kung tayo ay laging masisipag sa pag-anyaya. Sa at- ing palagitnan ay maririnig ang Salita ng Diyos ay mar- ing humipo sa kanilang puso. Ito ang dahilan kung bakit natin binabasa ang mensahe upang huwag itong ma- 237
haluan ng isip ng tao at manatiling makapangyarihan. Maging napakahusay man ng programa at panghihikay- at ng tao, kung ito ay mula lang sa mapanlikhang kaisi- pan ng tao ay hindi ito magtatagal at mauuwi rin sa mga gawa ng laman. 25 yamang nailantad ang mga lihim ng kanyang puso, at ang taong iyon ay yuyukod, at kanyang sasambahin ang Diyos, at siya'y magpapahayag, "Tunay na kasama ninyo ang Diyos." Maaring may taong makakilala sa Panginoon at malig- tas sa pamagitan ng ma emosyong pagtanggap at sa huli ay tunay na maunawan ang pamumuhay sa biyaya. Wala nang papalit sa kapangyarihan ng Salita sa pa- mamagitan ng biyaya. Ano ba ang ibig sabihin ng, ''ka- pangyarihan ng Salita sa pamamagitan ng biyaya. '' ang ibig sabihin ay binasa ng kamanggagawa ang mensa- heng ginawa na puno ng panalangin at nakatitiyak na ito ang mensahe ng Diyos. Hindi na kailangan pa ang mga magagandang presentasyon, ang Salita na mismo ay makapangyarihang kumilos ng puso ng tao. Matatangap ng taong ito ang tunay na '' mensahe ng krus. 238
[ Ano ba ang mensahe ng krus? Roma 6.5, Sapagkat kung nakiisa tayo kay Cristo sa kamatayan tulad ng sa kanya, tiyak na tayo ay makakasama niya sa muling pagkabuhay na tulad ng sa kanya. 6 Dapat nating malaman ito: na ang dati nating pagkatao ay ipinakong kasama niya sa krus,upang ang makasalanang pagkatao ay mamatay, at nang hindi na tayo pagharian pa ng kasalanan. Sampalatayanan si Kristo.] 26 Kaya ano'ng ibig kong sabihin, mga kapatid? Sa inyong pagkakatipon, bawat isa ay may awit, may aral, may pahayag, may wika, o kaya'y may pagpa- paliwanag. Dapat isagawa ang lahat ng mga bagay para sa pagpapatibay ng iglesya. Ang layunin ng ating pagdalo sa pagputol putol ng tinapay ay upang ang bawat isa ay magpalakasan ng Salita ng Diyos, Ro 15: 2 Dapat na magsikap ang bawat isa sa atin na bigyang-kasiyahan ang ating kapwa sa kanyang kabuti- han upang siya'y maging matatag. 1 Th 5: 111 Kaya nga patatagin ninyo at palakasin ang loob ng bawat isa tulad ng ginagawa na ninyo. Ano ba ang dahilan na ang iba ay hindi lumalago sa kanilang buhay eauwal? Sapagkat hindi sila kumakain 239
ng Salita ng Diyos sa pagpupulong. Minamabuti na lang nilang mamasyal o gumawa ng ibang gawain, bakit? dahil nasasayangan sila sa panahong gugulin nila sa iglesya dahil sa ang mga mensahe ay gawalamang ng tao at hindi sila tumitibay. Kaya hindi dapat mawala sa gitna natin ang Salita ng Diyos at eauwal na pangangar- al sa biyaya. 27 Kung mayroong nagsasalita ng ibang wika, da- pat ay dalawa o pinakamarami na ang tatlo, at isa- isa silang magsasalita. Kailangang may magpali- wanag ng mga sinabi. Ang bawat nagsasalita ng wika ay maghintay para matapos ang susunod bago magsalita. Ang dalawang nagsasalita sa ibang wika ng sabay ay nakalilito. Dapat sunod-sunod Walang nagsasalita sa ibat-ibang wika ang dapat magsalita na walang tagasalin. Magkaroon ng "isang" tagasalin, hindi dalawa o tatlo. Ang interpretasyon ay mahalaga sapagkat ang kahulugan ay mahalaga para sa pagpatibay. 240
28 Ngunit kung walang tagapagpaliwanag, tumahimik na lamang sa iglesya ang tagapagsalita at makipag-usap sa kanyang sarili, at sa Diyos. Kung walang tagasalin, ang kaoatid na may kaloob ng mga wika ay dapat na lang manahimik sa pagsamba 29 Hayang magpahayag ng propesiya ang dalawa o tatlong tao, habang inuunawa naman ng iba ang ipinapahayag. Hindi na kailangan ang pagsasalita ng wika, magdudu- lot ng kaguhan kung walang magpapaliwanag. magbi- gay na lang ng panahon sa pagbabasa ng mensahe. Gawa 17:11 Higit na mararangal ang mga tao roon kaysa mga taga-Tesalonica. Tinanggap nila ang salita nang buong pananabik at sinisiyasat araw-araw ang mga Kasulatan kung tunay nga ang ipinapangaral sa kanila. 1 Thes 5. 21 Suriin ninyong mabuti ang lahat ng bagay; panghawakan ninyo ang mabubuti. 1 Juan 4.1 Mga minamahal, huwag kayong maniwala sa bawat eau, sa halip ay subukin ninyo ang mga eau, kung ang mga ito'y sa Diyos, sapagkat maraming huwad na propeta ang naririto na sa sanlibutan. 241
30 Kung may dumating na pahayag sa isang nakaupo, dapat munang tumahimik ang nauna. May pagkakaiba ang pagbabahagi at pagpapaliwanag ng Salita ng Diyos. Ang babae at lalake ay maaring mag-propesiya (11: 4,5 4 Ang bawat lalaking nananalangin o nagpapahayag ng propesiya nang may takip ang ulo ay naglalagay sa kanyang ulo sa kahi- hiyan. 5 Subalit ang bawat babaing nananalangin o nagpapahayag ng propesiya nang walang talukbong sa ulo ay naglalagay sa kanyang ulo sa kahihiyan; sapagkat wala siyang ipinag-iba sa babaing inahitan ang ulo. ). halimbawa maglagay tayo ng panahon sa mga patutuo ng kapatiran. 31 Sapagkat kayong lahat ay maring magpahayag ng propesiya, nang sunud-sunod, upang ang lahat ay matuto, at ang lahat ay mapasigla. Ano ba ang mga patutoo? Ang patutuo ay mga karanasan, pasasalamat sa Diyos na ibinabahagi sa pagtitipon na ang layunin ay makabigay ng kalakasan ng mga kapatid 242
32 Ang mga eau ng mga propeta ay nasa pamama- hala ng mga propeta, . . 33 sapagkat ang Diyos ay hindi Diyos ng kagu- luhan, kundi ng kapayapan.Gaya sa lahat ng mga kapulungan ng mga banal, 34 ang mga babae ay dapat tumahimik sa mga iglesya. Sapagkat hindi sila pinahihintulutang magsalita, sa halip ay magpasakop, alinsunod sa sinasabi ng Kau- tusan. Si Pablo ay hindi galit sa kababaihan, katunatan e nagsasama rin siya ng kabaihan sa gawain [Si Euodias at Sintike] ay "mga kasamahan" kasama sa ministeryo (Ph 4). ang prinsipyo ng hindi pinagasalita ang babae sa iglesya kung awtoridad ang pag-uusapan ay unibersal at ginagawa sa lahat ng iglesya. magmukhang libingan o tahimik na kalye ang iglesya. ang iglesya ang iba ay parang lamay ang iba ay parang ''party'', wala sa alin- man ang pamantayan ng Diyos. Hindi ibinabatay ni 243
Pablo ang kanyang argumento sa kultura kundi sa dokt- rina sa 1 Timoteo: (1) Nilikha si Adan bago si Eva, (2) si Eva ay nalinlang (1 Ti 2: 13-14). 35 Kung mayroon silang nais malaman, mag- tanong sila sa kani-kanilang mga asawa sa bahay; sapagkat hindi nangkop para sa isang babae ang magsalita sa iglesya. May mga babaeng nang-agaw ng papel ng kanyang asawa dahil gagawin niya ang pamumuno ang dumadagdag sa problema. Hindi naman natin nais na 36 Sa inyo ba nanggaling ang salita ng Diyos? O dumating lamang ito sa inyo? Inasahan ng Griyego ang isang "hindi" na sagot sa tanong na ito. Ang mga pamantayan ng tao ay hindi pamantayan para sa mga gawain ng iglesya. Ang iglesya ng Corinto ay hindi nagtataglay ng natatanging paghahayag para sa sarili. Hindi tayo espesyal sa lahat. Ang isang iglesya ay hindi dapat mag-isip na sila bilang tanging tagapag- alaga ng katotohanan o espesyal na pribilehiyo. Ang tanong na ito ni Pablo ay pakutya. 244
37 Kung inakala ng sinuman na siya'y isang prope- ta, o may kaloob na eauwal, dapat niyang kilalanin na ang mga isinusulat ko sa inyo ay utos ng Pangi- noon. Ang mga utos ni Pablo ay mga utos ng Diyos. Ang mga sulat ni Pablo ay bunga ng tuwirang, banal na in- spirasyon. Ang pagpapasakop sa awtoridad ng apostoli ay mahalaga sa paraan ng paggawa ng mga bagay ng Diyos dahil ang mga apostol lamang o ang kanilang mga direktang kasamahan ay may karapatang sumulat ng Banal na Kasulatan. Ang Banal na Eau ay hindi gu- magawa ng salungat sa nakasulat na Salita ng Diyos. ang sulat na ito ay sa biyaya ng Diyos 38 Ang hindi kumilala nito ay hindi rin dapat ki- lalanin. Kung ang mga propeta ay hindi kinikilala ang mga su- lat ni Pablo bilang may inspirasyon, pagkatapos ay walang nang pag-uusapan pa. Ang sinuman na hindi tumatanggap ng awtoridad ng apostol ay nananatili sa kamangmangan. Walang dahilan para makipagtalo pa sa kanila. Kung nais nilang tanggihan ang awtoridad ni 245
Pablo mula sa Diyos, pagkatapos ay walang karagda- gang apela na maring gawin niya. Kapag ang negati- bong pag-uugali ay nakabaon na, walang makapag- apela dito. Siya na ang masisisi dito. 39 Kaya, mga kapatid, naisin ninyong mabuti ang makapagpahayag ng propesiya, ngunit huwag niny- ong ipagbawal ang pagsasalita sa iba't ibang mga wika. Mas higit na mabuti ang pangangaral ng mga prope- siya, ngunit huwag namang ibawal ang pagsasalita ng wika, mahalaga itong tanda ng mga apostol na nagamit ng Diyos sa pagsulat ng mga Kasulatan. 40 Gayunma'y dapat isagawa ang lahat ng mga bagay sa karapat-dapat at mayos na paraan. Kabanata 15 1 Ngayon ay ipinapalala ko sa inyo, mga kapatid, ang tungkol sa ebanghelyo na ipinangaral ko sa 246
inyo, na inyong tinanggap, na siya naman ninyong kinatatayuan. Ang Mabuting Balita ay namatay si Jesus at nabuhos ang kanyang dugo para hugasan ang ating mga kasalanan at mapalaya tayo sa pakalipin sa kasalanan ay ang Diyos mismo ang gumawa ng parang malunasan ang ating mga kasalanan at muli tayong maibalik sa Diyos. Ito ang nagbigay sa atin ng pag-asang hindi lang tayo uuwi sa alabok at pagkatapos ay wala na. Ito ang ating pag-asa na mabubuhay kasama ang Diyos habang panahon. 2 Sa pamamagitan nito ay naliligtas kayo, kung panghahawakan ninyo itong mabuti. Kung hindi, kayo'y sumampalataya nang walang kabuluhan. Sa pamamagitan ng Mabuting Balita ay tayo'y naligtas. Noong una ay wala tayong katiyakan kung san pupunta kung tayo ay mamatay. Laging natatakot dahil sa walang katiyakan. Kung tayo ay mananalig dito palagi ay hindi tayo madaya ng kaway at mahikayat tayong muling magbalik sa buhay makasalanan at maiwala ang nakamtang pa-asa. 247
3 Sapagkat ibinigay ko sa inyo bilang pangunahin sa lahat ang akin din namang tinanggap: na si Cristo ay namatay para sa ating mga kasalanan, ayon sa kasulatan, Nabuhos ng dugo si Jesus at mahimalang napawi ang dilim na dulot ng ating mga kasalanan, nilinis nitong la- hat ang ating mga karumihan. 4 at siya'y inilibing; at muling binuhay pagsapit ng ikatlong araw ayon sa mga kasulatan, Inilibing si Jesus bilang simbulo ng pagtubog o palubog sa tubig na iiwan na sa tubig ang anomang bagay na kabahagi Niya bilang tao, ang Kanyang pagod, ang Kanyang gutom, pagka-uhaw at ang kanyang mahinang katawang lupang makain ng mga uod. Subalit sa ikatlong araw ay pinalitang lahat ang Kanyang katawan sa hindi nasisirang katawan. 5 at siya'y nagpakita kay Pedro, at pagkatapos ay sa labindalawa. 6 Pagkatapos ay nagpakita siyang minsanan sa mahigit na limang dang kapatid na ang karamihan 248
sa mga ito ay nabubuhay pa hanggang ngayon, bagaman ang mga iba'y namayapa na. Nagpakita Siya sa mga unang mga alagad upang patynayan na ang Kanyang misyon ay tutuo at hindi sila [mga unang mga alagad] umasa sa wala at may kati- bayan sila na ang Kristo ay buhay. Sa ating karanasan ay dapat nating nakita si Jesus o naranasan upang maging matibay ang ating patutuo 7 Pagkatapos ay nagpakita siya kay Santiago, pagkatapos ay sa lahat ng mga apostol, 8 at sa kahuli-hulihan na parang ipinanganak nang wala sa panahon, ay nagpakita rin siya sa akin. Ang apostol Pablo ang nagsabing nagpakita sa Kanya si Jesus sa isang pangitain. Tayong lahat na maliliigtas ay may sandali sa ating buhay na magpapakita si Jesus upang patibayin ang ating patutuo. Mangusap Siya ng malinaw at madadama natin siya. Ito an paghipo niya sa iyong eau at makikita mo ang iyong sigasisig sa Pangi- noon. Tingnan mo ang init at sigasig ni apostol Pablo. 249
9 Sapagkat ako ang pinakahamak sa mga apostol, ni hindi ako karapat-dapat na tawaging apostol, sapagkat inusig ko ang iglesya ng Diyos. Nagpakita ang Panginoon kay Pablo sa dang Damas- co, na sinabi Niyang bakit ni Pablo inusig ang iglesya ng Diyos at si Jesus mismo. Ito ay mga dalawang taon pagkatapos ng pag-akyat ni Kristo sa langit. Ang pagpa- pakita ni Jesus ay nagbago ng buhay ni Pablo. Nagbago siya mula sa taga-usig sat naging mangangaral. Ang matagal na karanasang ito na tumagal ng ilang panahon upang siya ay turuan, kaya ipinadala siya ng Diyos sa desyerto ng tatlong taon (Mga Taga Galacia 2) upang tu- ruan siyang maging eawal Nararamdaman niya ang damdaming aba dahil sa ginawa niyang pag-uusig. Ang lahat ng kamanggagawa na tatawagin ng Diyos ay tatawagin siya ni Kristo mismo. Hndi sa sariling ka- gustuhan, hindi nating sasabihing, '' gusto kong mag- glingkod sa Kanya.'' Padadanin din tayo sa ibat-ibang karanasan upang maging eawal. May mag-aral sa par- alan ng tao, may magtatrabaho muna at magpapamilya, may dadan sa mga pagsubok, may kabatan tatawagin, at may matanda na, ang lahat ng ito ay para sa kaluwal- hatian ng Paninoon. 250
10 Ngunit kung ano ako ngayon, ito ay sa pamam- agitan ng biyaya ng Diyos, at ang kanyang biyaya para sa akin ay hindi nawawalan ng saysay. Sa halip, ako'y nagsikap nang higit kaysa kanilang la- hat, gayunma'y hindi ako, kundi ang biyaya ng Diyos na nasa akin. Si apostol Pablo ay sumunod sa bawat sabihin ng Panginoon, ito ang tinutukoy niyang ''biyaya''. Sa biyaya ng Diyos ay nagsikap siya, ni hindi na nga siya nag- asawa para mabigyan niyang pansin ang gawain, bagama't gumagawa siya ng tolda upang ipagbili at siya ay may magastos sa kanyang miniteryo 11 Kaya't maging ako o sila, ganito ang ipinan- gangaral namin, at ito ang sinasampalatayanan ninyo. Ang lahat ng ibang kamanggagawa gaya ni Pablo ay iisa ang paniniwala, tayo ngayon ay dapat na isa rin ang pinaniniwalan. 12 At kung ipinapangaral na si Cristo ay binuhay mula sa mga patay, panong nasasabi ng ilan sa inyo na hindi muling mabubuhay ang mga patay? 251
13 Kung hindi muling mabubuhay ang mga patay, kahit si Cristo ay hindi sana muling binuhay. Pinapangaral nilang si Kristo ay muling binuhay, na at- ing pag-asa na tayo rin ay muling bubuhaying sabay- sabay sa takdang panahon. Ipangaral din natin ang mul- ing pagkabuhay. 14 At kung si Cristo ay hindi muling binuhay, walang kabuluhan ang aming pangangaral, at wala ring kabuluhan ang inyong pananampalataya. Tama, kung si Kristo ay hindi nabuhay na muli ay para lang tayong naglalaro at walang pag-asa sa pagkabuhay na muli. Maraming nagtatag ng reliheyong nanatiling patay. 15 Bukod dito, matatagpuan pa kaming mga sin- ungaling na saksi ng Diyos sapagkat kami ay nagpa- totoo tungkol sa Diyos, na muli niyang binuhay si Cristo, na hindi naman niya pala muling binuhay, kung totoo na ang mga patay ay hindi muling bin- ubuhay. Isang kasinungalingan kung nagkunwari sila, Hindi rin tanang ipangaral si Jesus kung hindi siya naranasan. 252
Hindi maring mag-aral sa seminaryo ang hindi tinawag. [ hindi naman kailangang mag-aral.] 16 Sapagkat kung ang mga patay ay hindi muling binubuhay, kahit si Cristo ay hindi muling binuhay. Ang ikalimang resulta ng si Kristo ay hindi muling bin- uhay mula sa patay (inulit ang talata 13). Kung ang mga patay ay hindi bubuhaying muli, ang mga mananam- palataya ay hindi makatagpo sa Kanya sa langit. Ang kanyang katawan ay mananatili pa rin sa Gitnang Silan- gan. 17 At kung si Cristo ay hindi muling binuhay, walang kabuluhan ang inyong pananampalataya, nananatili pa rin kayo sa inyong mga kasalanan. Ang ikanim na resulta ay isang walang saysay na pananampalataya. Ang salitang "walang saysay" ay nangangahulugang walang bisa ang kapaki-pakinabang na layunin o nilalaman. Kung si Cristo ay hindi nagban- gon, ang ating pananampalataya sa Kanya ay walang layunin. Kung hindi tayo naniniwala sa muling pagk- abuhay, ang ating pananampalataya ay walang silbi - hindi ito gagana. Hindi nito aliwin ang mga nagdurusa. 253
Ito ay magiging imitasyon o huwad na pananam- palataya. Hindi ito tatagal sa ilalim ng hirap at pilay ng buhay. Hindi pa napatawad ang ating mga kasalanan. 18 Kung gayon, ang mga namayapa na kay Cristo ay napahamak. Ang pangwalong resulta ay ang mga Kristiyano na patay ay nawala. Ang "nawala" ay kabaligtaran ng kalig- tasan (Jn 3:16; 16 Sapagkat mahal na mahal ng Diyos ang sanlibutan ay ibinigay niya ang kanyang bugtong na Anak, upang ang sinumang naniniwala sa kanya ay hin- di mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.); nangangahulugan ito na mawawala mag- pakailanman. Ang kaluluwa at katawan ay matutu- l o g s a a l a b o k , huwag kalituhan ang nangyari kay Lazaro at sa mag- i p- n a n a k a w n a inakong kasama ni Jesus na sinabihang ''Katotohanang sinasabi ko sa iyo, Sa araw na ito ay makakasama kita sa paraiso. Lucas 254
23.43, Sinabi ito ni Jesus dahil alam Niya na ang mag- nanakaw ay mauuwi sa alabok na natutulog lamang at itong parang magdamag lamang kung igisingin at dalhin sa paraiso. Hindi maring ang taong kay Kristo ay agad dalhin sa paraiso pagkamatay. Pano maipapaliwanag ang paglitaw ni Elias at Moises sa pagpapakita sa bun- dok? Mateo 17.1-4 At pagkaran ng anim na araw ay isi- nama ni Jesus si Pedro at si Santiago at ang kaniyang kapatid, at sila'y dinala sa isang matas na bundok. 2 At nagbagong-anyo siya sa harapan nila, at ang kaniyang mukha ay nagliwanag na parang araw, at ang kaniyang mga kasuutan ay naging puti na parang liwanag. 3 At narito, napakita sa kanila si Moises at si Elias, na nakipag-usap sa kaniya. 4 At sinabi ni Pedro kay Jesus, Panginoon, narito na tayo; Kung nais mo, gumawa ako ng tatlong booth dito, isa para sa iyo at isa para kay Elias. "kukunin ba sila sa paraiso o saglit na gigisingin sa mahimbing na tulog? Wala pa ring paraiso sa ngayon, Roma 8,21-23 dahil ang paglikha mismo ay hinndi mapapalaya mula sa pagkalipin nito sa pagkabulok at makuha ang maluwalhating kalayan ng mga anak ng Diyos. 22 Nalalaman namin na ang buong nilalang [ dating paraiso] ay dumadaing sa pagdaramdam hanggang 255
ngayon; 23 At hindi lamang ang paglikha, [ kasama ang paraiso ] kundi tayo rin, na may mga unang bunga ng eau, ay nangagising sa kalooban habang hinihintay 19 Kung ang pag-asa natin kay Cristo ay para lamang sa buhay na ito, tayo na ang pinakakawawa sa lahat ng mga tao. Ang ikasiyam at huling resulta ng walang pagkabuhay na muli ay ang Kristiyanismo ay isang napaka-ma- panglaw na sistema ng paniniwala. Kung walang buhay sa kabilang buhay, ang mga naniniwala sa langit ay naniniwala sa kasinungalingan. Hanggang dito sa lupa lamang ang paniwala ng karamihan at wala nang iba pang lugar Ang mga Kristiyano ay may pag-asa na lumalampas sa libingan. Hindi sila naniniwala na ang kamatayan ay magtatapos sa madilim, tigang na hang- ganan ng libingan. Si Jesus "ay nagdala ng buhay at walang kamatayan sa liwanag sa pamamagitan ng ebanghelyo" (2 Ti 1:10). Ti 1: 2 sa pag-asa sa buhay na walang hanggan na ip- inangako ng Diyos, na hindi maring magsinungaling, bago magsimula ang panahon, 256
1 Pe 1: 3 Purihin ang Diyos at Ama ng ating Pangi- noong Jesu-Cristo, na ayon sa Kanyang lubos na awa ay ipinagkaloob sa atin na mabuhay muli sa pamamagi- tan ng muling pagkabuhay ni Jesu-Cristo mula sa mga patay, 20 Ngunit sa katunayan, si Cristo ay binuhay mula sa mga patay. Siya ang unang bunga ng mga na- matay. Ang Paskua ay nasa ika-14 na araw ng unang buwan ng kalendaryong Judyo. Naghandog ang mga Judyo ng sakripisyo ng mga unang bunga ng Linggo pagkatapos ng Sabbath (Paskuwa), ang Pista ng Tinapay na Walang Lebadura (Lev 23: 10-11). Ang pari ay magdadala ng isang bigkis ng butil at ibulid ito sa harap ng Panginoon. Ang "mga unang bunga" na ito ay kinatawan ng pag-ani na susundan at ang unang yugto ng pag-ani na darat- ing. Ito ay tulad ng isang garantiya, o unang pag- babayad sa kung ano ang darating. Sa araw na ito ay bumangon si Jesus. Si Jesus ang "unang bunga" sa panahon ng Kanyang muling pagkabuhay. Ang buong pag-ani ng mga pulutong ng mga mananampalataya ay dapat na sumunod. 257
Ang mga Judyo ay naghandog ng handog na pagkain sa Diyos pagkatapos ng Pentecostes pagkaran ng 50 araw; Ito ay tinatawag ding "unang bunga" (Lev 23: 15-1715 At iyong bibilangin mula sa kinabukasan pagkatapos ng sabbath, mula sa araw na iyong dinala ang bigkis na handog; pitong buong linggo ay magiging, 16 pagbibilang ng limampung araw hanggang kinabukasan pagkatapos ng ikapitong sabbath; pagkat- apos ay maghahandog ka ng handog na butil sa Pangi- noon. 17 Dalhin mo mula sa iyong tirahan ang dalawang tinapay na iniwawagayway, na gagawa ng dalawang ikasangpung bahagi ng 9 galon; sila ay mainam na may harina, sila ay lulutuin ng may lebadura, bilang unang bunga sa Panginoon). Kaya, ang unang unang bunga ng Paskuwa ay ang una sa mga pananim na inalok na kasunod. Si Jesus ang "mga unang bunga" at ang ani ay darating pa. Inihambing ni Pablo ang dalawang unang bunga sa muling pagkabuhay ni Jesus at ang muling pagkabuhay ng mga mananampalataya. Kung binuhay ng Diyos si Jesus, ay bubuhayin din Niya ang mga banal pagkatapos Niya. "Ang mga natulog" na mga mananampalataya na namatay na. Ang muling pagk- abuhay ni Kristo ay naging unang bunga upang buman- gon mula sa mga patay ng mga namatay na mula sa pananaw ng Corinto. Si Jesus ang unang tao na 258
nabuhay na mag-uli. Si Jesus ay nabuhay muli ni Lazaro mula sa mga patay ngunit hindi siya binuhay ni Jesus sa isang katawan ng muling pagkabuhay. Si Lazarus ay bumalik mula sa parehong buhay upang mamatay muli. Si Jesus ay nabuha na hindi na muling mamatay. 21 Sapagkat yamang dumating ang kamatayan sa pamamagitan ng isang tao, sa pamamagitan din ng isang tao'y dumating ang muling pagkabuhay ng mga patay. Ang dalawang kinatawan ng mga tao sa Biblia ay sina Adan at Jesus. Kinakatawan ni Adan ang kamatayan ng tao dahil sa kanyang kasalanan at si Jesus ay ku- makatawan sa kaligtasan ng pisikal na katawan ng tao sa pamamagitan ng Kanyang muling pagkabuhay; Gi- nagawang buhay Niya ang mga mananampalataya magpakailanman (Roma 5: 12-19 Kung panong ang kasalanan ay naparito sa sanglibutan sa pamamagitan ng isang tao, at namatay sa pamamagitan ng kasalanan, at lumaganap sa lahat ng mga tao dahil sa lahat ng mga tao ay nagkasala - 13 ang kasalanan ay nasa sanlibutan bago ibinigay ang kautusan, ngunit ang kasalanan ay hindi ibinilang kung saan walang batas.14 Gayunpaman, ang kamatayan ay naghari mula kay 259
Adan hanggang kay Moises, kahit na sa mga yaong ang mga kasalanan ay hindi tulad ng pagsalangsang ni Adan, na isang uri ng isa na darating.15 Datapuwa't ang w a l a n g b a y a d n a k a l o o b a y h i n d i g a y a n g pagsalangsang. Sapagkat kung marami ang namatay sa pamamagitan ng pagsalangsang ng isang tao, higit pa ang biyaya ng Diyos at ang walang bayad na kaloob sa biyaya ng isang lalaking si Hesu-Kristo ay napakarami para sa marami. [16] At ang walang bayad na kaloob ay hindi katulad ng epekto ng isang tao kasalanan. Sapag- ka't ang hatol pagkatapos ng isang pagkakasala ay nagdulot ng kahatulan, nguni't ang walang bayad na kaloob ay sumusunod sa maraming pagkakasala ay nagdudulot ng katwiran. 17 Kung dahil sa pagkakasala ng isang tao, ang kamatayan ay naghari sa pamamagi- tan ng isang lalaking iyon, lalo pa ang mga tumatanggap sa kasaganan ng biyaya at ang kaloob na katuwiran ay naghahari sa buhay sa isang tao na si Jesu-Cristo.18 Kung paanong ang pagkakasala ng isang tao ay human- tong sa paghatol sa lahat ng mga tao, gayundin ang gawa ng katuwiran ng isang tao ay nagdudulot sa pag- papawalang-sala at buhay para sa lahat ng tao. 19 Sapagka't kung panong ang pagsuway ng tao ay naging mga makasalanan, ay gayon din naman ang pagtalima ng isang tao ay magiging matuwid.) 260
22 Sapagkat kung paanong dahil kay Adan ang la- hat ay namamatay, gayundin dahil kay Cristo ang lahat ay bubuhayin. Ang muling pagkabuhay ng mananampalataya ay isang pisikal na muling pagkabuhay, hindi isang eauwal na muling pagkabuhay. Tulad ng tiyak na namatay si Adan, kaya ang mga nasa kay Kristo ay magkakaroon ng buhay ng pagkabuhay na muli. Tandan ang salitang "lahat." "Lahat" sa isang kaso ay ang "lahat" sa ibang kaso. Ang bawat tao'y namatay nang walang pag- bubukod kay Adan (Siya 9:27), ngunit lahat ng nanini- wala kay Jesus ay babangon mula sa mga patay nang walang pagbubukod. Si Jesus ang unang tao na bu- mangon mula sa mga patay sa katawan ng muling pagkabuhay. Ang iba naman ay muling binuhay muli up- ang mamatay, tulad ng anak na babae ni Jairo, anak ng balo ng Nain, at Lazarus. Sila ay bumangon mula sa pisikal na kamatayan upang mamatay muli. Ang pagk- abuhay-muli ay mula sa pisikal na kamatayan hanggang sa imortalidad - hindi na muling mamamatay. 261
23 Ngunit ang bawat isa'y ayon sa kanyang tak- dang panahon. Si Cristo ang unang bunga; at pagkatapos ay ang mga kabilang kay Cristo sa panahon ng kanyang pagdating. Ang sagot sa panahon ng muling pagkabuhay ay nasa pagkakasunod-sunod ng muling pagkabuhay. Ang sali- tang "takda" ay isang terminong militar para sa pagbaba sa ranggo. Si Kristo ay una sa ranggo sa muling pagk- abuhay at ang mga sumusunod sa kanya ay susunod sa ranggo sa muling pagkabuhay - ang buong ani. Si Kristo ay babangon muna, ang mga Kristiyano ''natutulog'' ay bubuhayin [ rapture ] sa pagdating ni Cristo, kung gayon ang mga tapat ng Lumang Tipan at ang mga mananampalataya ng Tribulasyon ay magba- bangon sa Ikalawang Pagdating bago pa ang Milenyo Ang mga hindi ligtas ng lahat ng panahon ay babangon sa katapusan ng Milenyo, ang ikalawang kamatayan o walang hanggang kamatayan (Pah. 21: 88 Nguni't tungkol sa mga duwag, sa mga walang pananam- palataya, sa mga marumi, sa mga mamamatay-tao, sa mga mapakiapid, sa mga manggagaway, sa mga man- anamba sa diosdiosan, at sa lahat ng mga sinungaling, ang kanilang kapalaran ay magiging sa apoy na nagniningas sa apoy at asupre; ). 262
1 Tes 4:16 Sapagka't ang Panginoon mismo ay baba- ba mula sa langit, na may tinig ng isang arkanghel, at ng trumpeta ng Diyos. At ang mga patay kay Cristo ay ba- bangon muna. 17 Kung magkagayon ay buhay tayo at mananatiling mahuli kasama sila sa mga ulap upang salubungin ang Panginoon sa hangin. At sa gayon kami ay palaging kasama ng Panginoon. 24 Pagkatapos ay darating ang wakas, kapag kanyang ibibigay na ang kaharian sa Diyos Ama, matapos niyang lipulin ang lahat ng paghahari, pa- mamahala at kapangyarihan. Ang salitang "pagkatapos" ay nangangahulugang pagkatapos nito. Mayroong agwat ng panahon sa pagi- tan ng pagkakasunod ng muling pagkabuhay sa Ikalawang Pagdating ni Jesus at ang pagtatatag ng Kanyang mg kaharian. Ang pangangaral sa bundok sa Mateo 24 at 25 ay nagbibigay ng mga palatandan na mauna sa Ikalawang Pagdating ni Jesus upang itatag ang Kanyang Kaharian ng Milenya. Ang "katapusan" ay ang katapusan ng panahon at ang pagpasok sa kawalang-hanggan. Ito ay magiging 1000 taon pagkatapos ng Pag-agaw. Maghahari si Jesus sa Milenyo sa 1000 taon (Re 20: 7-10). 263
25 Sapagkat kailangang maghari siya hanggang mailagay niya ang lahat ng kanyang mga kaway sa ilalim ng kanyang mga pa. 26 Ang huling kaaway na lilipulin ay ang ka- matayan. Puksain ni Jesus ang kamatayan upang, mula sa sandaing iyon hangang sa hinaharap, ay hindi na magkakaroon pa ng kamatayan. Gagawin ni Jesus ang huling kaaway sa pamamagitan ng pagkabuhay na muli ng katawan ng mananampalataya. Ang salitang "nawasak" ay isang matibay na terminong nangangahu- lugang nilipol. Ito ang kamatayan ng kamatayan. Ang kamatayang pangkalahatan ay magtatapos sa puntong ito. Kapag tayo ay pumasa mula sa kamatayan patungo sa katawan ng ating muling pagkabuhay, hindi na tayo muling mamamatay. O anong kay gandang pag-asa mga kapatid na tayo ay hindi na mamatay kaylan man 27 Sapagkat "ipinasakop niya ang lahat ng mga bagay sa ilalim ng kanyang mga pa." Sa pagsasabi na ang lahat ng mga bagay ay ipinasakop sa kanya, 264
maliwanag na hindi kasama rito ang Diyos, na siyang nagpasakop ng lahat ng mga bagay kay Cristo. 28 At kapag ang lahat ng mga bagay ay ipinasakop na sa Anak, ang Anak ay pasasakop din sa Ama na naglagay ng lahat ng mga bagay sa ilalim ng kanyang kapangyarihan, upang ang Diyos ay man- gibabaw sa lahat. Darating ang panahon na ang lahat ng nilalang ay na- papailalim kay Jesus. Tatapusin Niya ang Kanyang gawain ng pagpasuko ng nabubulok na mundo. Ilalagay Niya ang lahat ng nilalang sa ilalim ng Kaniyang pa- mamahala; Siya ang magiging Hari Jesus, Hari ng Uniberso. Mga kapatid hindi ba tayo natutuwa na ang atin Hari, ay Hari ng uniberso o sansinukob? Ang Anak ay magpapasakop sa Kanyang Ama mag- pakailanman. Ito ay isang ''gawaing'' pagpapasakop ng Anak sa Ama, ay hindi isang subordination sa Kanyang pagkadiyos Ang pagliligtas ng Kaharian para sa Ama sa katapusan ng panahon ay kumpleto na ang layunin ng paglikha - upang ang Diyos ay maging lahat sa lahat. Ang "lahat sa lahat" ay nangangahulugang ang lahat ng bagay ay nakasalalay sa Diyos. Ang layunin ng paglikha 265
ay ang sentro ng Diyos, hindi ang sentro ng tao. Ang Diyos ay lahat ng bagay sa lahat. 29 At kung walang muling pagkabuhay, ano'ng gagawin ng mga bibawtismuhan para sa mga patay? Kung ang mga patay ay hindi muling binubuhay, bakit may mga taong bibawtismuhan para sa kanila? Si Pablo ngayon ay nagbibigay ng mga katiyakan sa muling pagkabuhay mula sa Kanyang pagpayag na ipagsapalaran ang kamatayan (15: 29-34). Ito ay isang ad personal na pag-atakin argumento para sa muling pagkabuhay. Ang pagpayag na ipagsapalaran ang kamatayan mag- anyaya ng walang kabuluhang pagtatalo kung ang patay ay hindi bubuhayin. Sa kabilang banda, may tatlong mga dahilan para sa paniniwala sa muling pagkabuhay: Halimbawang kung si Pablo ay nagsinungalin sa ( mul- ing pagkabuhay ni Kristo at mananampalataya), kung gayon ay bakit ang mga tao ay nagbabawtismo para mga patay? Kung tanggihan ng mga tao ang pagk- abuhay na mag-uli, tinatanggihan nila ang buod ng ebanghelyo. Ang mga Kristiyano na nakaharap sa ka- matayan ay wala nang pag-asa sa buhay na walang hanggan at muling pagsasama-sama sa mga nauna na. 266
Ang gayong bawtismo ay hindi ba mahalaga kung walang pagkabuhay na mag-uli. Ang mga Kristiyano ay walang ibinigay na masusuring tala para sa gayong pagbabawtismo at kaya ang lumamahok sa gayong ka- hangalan, ay mas mabuti pa silang kumain, uminom, at maging maligaya, sapagkat bukas ay namatay sila tulad ng mga aso. Ano ang kahulugan ng bawtismo para sa mga patay? May ilang sagot sa mahirap na talatang ito. Ang ilan ay iniisip itong bawtismo sa proxy bauwtism para sa mga Kristiyano na namatay na bago sila pa sila mabawtismo, maring namatay sila sa pagkamartir. Ang salitang "para" ay nangangahulugang ''proxy'' Ang punto ay: "Bakit dapat nating punuin ang mga bakanteng lugar sa lokal na iglesya sa pamamagitan ng pagbabawtismo na mas marami pang mga tao kung walang muling pagkabuhay?" Ang buhay na mga Kris- tiyano binabawtismo para sa taong namatay na. Pinuno nila ang mga bakanteng lugar ng mga namatay. Pinapal- itan ng mga bagong Kristiyano ang mga lumipat sa hanay ng lokal na iglesya. Kung walang muling pagkabuhay, sinabi ni Pablo, walang dahilan para sa pagbabawtismo para sa mga naunang namatay. Walang mapapala, dahil sila ay ma- 267
natiling mga bangkay. Kung walang muling pagkabuhay, ang lugi ay Kristiyanismo. Nawalan tayo ang kasiyahan sa buhay na ito at sa kabilang buhay. Ang mga Kris- tiyano ay maikli at ang panakamalaking mandaraya nakiya ng mundo kai, kung walang pagkabuhay na muli. Walang nakakalam ng eksaktong kahulugan ng tek- stong ito dahil puno ito ng mga problema sa interpreta- syon. Ang mga Buhay na Kristiyano ay nagbigay ng pan- labas na patotoo sa pagbabawtismo para sa mga man- anampalataya na namatay para sa kanilang pananam- palataya at sa gayon ay hindi nabawtismo, Sa kontek- sto, ang argumento ay nagtatanong kung bakit sila ay lumalapit kay Cristo kung sila ay mamamatay para sa kanilang pananampalataya. Ang katiyakan ng muling pagkabuhay ay ang insentibo sa pagawa ng mga bagay sa walang hanggan. Alam ng mga Kristiyano na ang kamatayan ay hindi nagtatapos sa lahat. Alam nila na may pag-asa na lalampas sa li- bingan at na ang libingan ay hindi tigang, katapusan ng lahat. Alam natin na hindi tayo namatay tulad ng mga aso. Kung walang pagkabuhay na mag-uli, ang ebanghelyo ay isang kalokohan, ang Kristiyanismo ay 268
peke, at ang mga Kristiyano ay nasa ilalim ng malupit na panloloko Ang Mormong iglesya, o ang Simbahan ng mga Banal sa mga Huling Araw, ay nagtuturo na ang mga man- anampalataya sa Mormonismo ay dapat magbawtismo para sa mga patay, para sa mga ninuno upang sila ay maligtas. Iyon ang dahilan kung bakit binibigyang diin nila ang talangkanan, ang bawat kasapi nila ay hini- himok na magsaliksik sa mga pampublikong aklatan up- ang subayin ang linya ng mga ninuno. Hindi itinuturo ng Biblia ang isang kapalit o proksing bauwtismo para sa iba. Walang ibang mga talata sa Bibliya na nagpapatunay ng bauwtismo para sa mga patay at ang talatang ito ay hindi nag-uutos na gawin. Ang aklat ng Mga Gawa ngayon ay walang nagpapahiwatig ng ganitong kau- galian. Ito ay mapanganib na bumuo ng isang doktrina sa isang talata at may higit sa tatlumpung iba't ibang in- terpretasyon ng talatang ito. Ang prinsipyo ng pagpa- pakahulugan ay ang karamihan sa mga talata ay dapat na mag-una sa mga minorya ng mga talata at malinaw na mga talata. Ang ating mga talata ay may maraming mga lehitimong interpretasyon ngunit hindi namin mar- ing igiit nang may kumpiyansa. 269
Ang isang makatwirang interpretasyon ay pinupunan natin ang hanay ng mga Kristiyano na namatay na sa pamamagitan ng pagbabawtsmo ng mga bagong man- anampalataya. Gayunpaman, mari tayong magtiwala, na ang talatang ito ay hindi nagtuturo ng kaligtasan para sa mga patay sa pamamagitan ng pagbabawtismo ng proxy. Hindi itin- uturo ng Biblia na ang isang tao ay nagiging Kristiyano sa pamamagitan ng pagbabawtimo. Ang mahalagang mensahe ay ang ebanghelyo, hindi ang bawtismo: 1 Co 1:14 Nagpapasalamat ako sa Diyos na wala akong nabawtismuhan sa iyo maliban kay Crispus at Gaius, 15 baka ang sinuman ay sabihin na binawtismo ako sa aking pangalan. 16 Oo, binatismuhan ko rin ang sangbahayan ni Estefanas. Bukod dito, hindi ko na alam kung may bawtismuhan akong iba bawtismuhan. 17 Sapagka't hindi ako sinugo ni Cristo upang mag- bawtismo, kundi upang ipangaral ang evangelio, hindi sa pamamagitan ng karunungan ng mga salita, baka ang krus ni Cristo ay mawawalan ng bisa. Ang bawtismo ay isang panlabas na tanda ng kalig- tasan na nagawa na. Lumalapit tayo sa pananam- palataya lamang sa pamamagitan ng pananampalataya sa pamamagitan ng biyaya, 270
Ro 3:28 Kung kaya't ipinapalagay natin na ang isang tao ay inaring-ganap sa pamamagitan ng pananam- palataya ng mga gawa ng kautusan. Ro 4: 3 Sapagkat ano ang sinasabi ng Kasulatan? "Nagtiwala si Abraham sa Diyos, at ito ay ibinilang sa kanya para sa katuwiran." 4 Ngunit sa kanya na guma- gawa, ang sahod ay hindi binibilang bilang biyaya kundi bilang utang. 5 Ngunit sa hindi kumikilos ngunit nanini- wala sa Kanya na nagpapatawad sa di-makadiyos, ang kanyang pananampalataya ay nauukol sa katuwiran, Ep 2: 8 Sapagka't dahil sa biyaya kayo'y nangaligtas sa pamamagitan ng pananampalataya, at hindi sa iny- ong sarili; ito ay ang kaloob ng Diyos, 30 At bakit namin inilalagay sa panganib ang am- ing buhay sa bawat sandali? Ipinagpatuloy ni Pablo ang kanyang argumento para sa muling pagkabuhay. "Bakit ko mapapahamak ang buhay at masalanta?" Hindi mabuti na ilagay ang ating sarili sa panganib sa katawan bawat oras kung walang pagkabuhay na muli. Ang tayo ay kusang-loob na naka- harap sa kamatayan dahil sa kanilang paniniwala sa muling pagkabuhay. 271
Ro 8:36 Gaya ng nasusulat: "Dahil sa iyo kami lahat ay patay na; Kami ay itinuturing bilang tupa para sa katayayan. " 1 Ti 4:10 Sapagka't ito'y sa kapighatian at pagdurusa, sapagka't kami ay nagsisitiwala sa Dios na buhay, na siyang Tagapagligtas ng lahat ng mga tao, lalong lalo na sa mga nagsisisampalataya. 31 Araw-araw akong humaharap sa kamatayan! Ip- inapahayag ko ito, mga kapatid, dahil sa aking pag- mamalaki tungkol sa inyo, na tinataglay ko kay Cristo Jesus na ating Panginoon. Ipinapahayag ni Pablo ang isang sumpa para sa mga taga-Corinto upang patunayan ang kanyang katapatan sa paniniwala sa muling pagkabuhay. Ang kanyang mga pahayag ay hindi lamang retorikang panunumpang pa- hayag. Ang isyu ng ito ay nasa puso ng apostol. Ang kanyang buhay ay isang malakas na pahayag tungkol sa muling pagkabuhay. Ang kanyang pangako ay nagpakita ng katapatan ng pakikipagsapalaran sa panganib ng pagkawala ng kanyang buhay. Patuloy niyang pinanganib ang buhay at katawan sa ministeryo. 272
32 Kung sa makataong dahilan lamang kaya ako lumaban sa maiilap na hayop sa Efeso, ano ang ma- papakinabang ko? Kung ang mga patay ay hindi muling binubuhay, "Kumain tayo at uminom, sapagkat bukas tayo ay mamamatay." Isang kaso ng kanyang pagkamamatay sa araw-araw ay nakikipaglaban sa mga halimaw sa Efeso. Sumulat si Pablo mula sa Efeso. Ang "mga halimaw" dito ay hindi mga ligaw na hayop kundi mga kalabang kaaway na kumikilos tulad ng mga mabangis na hayop. Bilang isang Romanong mamamayan, hindi sana nakipaglaban si Pablo sa mga mabangis na hayop. Ang posibleng mga kandidato para sa mga mabangis na hayop na ito ay sina Demetrio at Alexander (Gaw 19: 24-41 May isang panday-pilak doon na nagngangalang Demetrio ang gumagawa ng mga dambanang pilak ni Artemis. Pinagkakakitan ito ng malaki ng mga panday doon, 25 Tinipon ni Demetrio ang kanyang mga manggagawa, kasama ang iba pang may ganoon ding hanapbuhay, at sinabi, "Mga kasama, alam ninyong malaki ang pakina- bang natin sa trabahong ito. 26 Nakikita ninyo at naririnig na laganap na hindi lamang sa Efeso kundi ha- los sa buong Asia ang ginagawa nitong si Pablo. 273
Nahikayat niya at nailigaw ang napakaraming tao. Sinasabi niyang hindi mga diyos ang ginawa ng kamay. 27 May panganib na hindi lamang mawalan ng dangal ang hanapbuhay nating ito, kundi mawalan din ng hala- ga ang templo ng dakilang diyosang si Artemis. Maari pang matanggalan ng kadakilaan ang diyosa, na sinasamba ng buong Asia at ng daigdig. 28 Nang marinig nila ito, nagsiklab ang kanilang galit at nagsi- gawan, "Dakila si Artemis ng Efeso!" 29 Nagkagulo sa buong lungsod at sama-sama nilang nilusob ang tang- halan, at sinunggaban sina Gaio at Aristarco, mga taga- Macedonia, na kasama ni Pablo sa paglalakbay. 30 Nais sana ni Pablo na humarap sa mga taong-bayan ngunit hindi siya pinayagan ng mga alagad. 31 Nagpadala rin ng mensahe sa kanya ang ilan sa mga kaibigan niyang pinuno sa Asia at siya'y pinakiusapang huwag manga- has lumapit sa tanghalan. 32 Samantala, magulung- magulo ang kapulungan, at iba-iba ang isinisigaw ng taong-bayan at karamihan sa kanila ay hindi alam kung bakit sila naroroon. 33 Itinulak ng mga Judyo si Alejan- dro papuntang unahan, at ang ilan sa mga tao'y may in- iuudyok sa kanya. Sumenyas si Alejandro na nais niyang ipagtanggol ang sarili sa mga taong-bayan. 34 Ngunit nang makilala nila na siya'y isang Judyo, sabay- sabay nilang isinigaw sa loob ng halos dalawang oras, 274
"Dakila si Artemis ng Efeso!" 35 Nang mapatahimik na ng kalihim ng bayan ang maraming tao ay kanyang sin- abi, "Mga lalaking taga-Efeso, sino ba sa mga tao ang hindi nakalam na ang lungsod ng Efeso ang tagapag-in- gat ng templo ng dakilang si Artemis at ng kanyang es- tatwa na nahulog mula sa langit? 36 Yamang hindi maikakaila ang mga bagay na ito, dapat kayong humi- nahon at huwag gumawa ng anumang bagay na padalus-dalos. 37 Ang mga taong dinala ninyo rito'y hin- di naman magnanakaw sa templo o lumalapastangan sa ating diyosa. 38 Kaya't kung si Demetrio at ang mga panday na kasama niya ay mayroong sakdal laban kan- inuman, bukas ang mga hukuman at naroon ang mga pinuno. Doon kayo magreklamo. 39 Ngunit kung may iba pang bagay kayong hinahangad, dapat itong lutasin sa nararapat na kapulungan. 40 Sapagkat nanganganib tayong maparatangan ng panggugulo sa araw na ito dahil wala naman tayong maibibigay na katwiran sa kaguluhang ito." 41 Pagkasabi niya ng mga ito, pinalis na niya ang mga tao. 2 Ti 4:14Napakasama ng ginawa sa akin ng panday- tansong si Alejandro. Ang Panginoon na ang bahalang gumanti sa kanyang ginawa.). Ang "mga ligaw na hay- 275
op" ay maring maging mga ligaw na pulutong sa Efeso na inudyukan laban sa kanya ni Demetrio (Gaw 19: 23-24 Nang panahon ding iyon, nagkaroon ng malaking kaguluhan tungkol sa Daan ng Panginoon. 24 May isang panday-pilak doon na nagngangalang Demetrio ang gumagawa ng mga dambanang pilak ni Artemis. Anong pakinabang ang mapapala ni Pablo sa kanyang buhay kung ang mga patay ay hindi binuhay na muli, kung siya ay namumuhay gaya ng karamihang makasalanang tao? Nanatili si Pablo na si Kristo ang buhay, Kung walang pagkabuhay na muli, mabuhay na lang tayo ngayon. Magpakasawa na lan tayo sa kasalanan ito ang pilosopiya ni Hugh Heffner, ang mga tao sa Jerusalem sa panahon ng pagkubkob ng mga taga- Asiria. ang mga tao noon ay nagpakalulong sa kasalanan. ang pagtuturo ni Pablo ng pagsaway ay tan- da ng kanyang matinding paniniwala sa muling pagk- abuhay ng katawan mula sa mga patay. Ito ang dahilan kung bakit tayo ay hindi naniniwala sa kasabihang; '' Magsaya tayo at mabuhay dahil bukas ay mamamatay na tayo.'' 276
17 Sapagkat itong maganda at pansamantalang paghihirap ang naghahanda sa atin para sa walang hanggang kaluwalhatian na hindi maihahambing sa anuman. Tayo ay dapat na magdusa para sa gawain ni Cristo dahil sa ating kinabukasan, may naghihintay sa ating gantimpala. Ro 8: 18 Ipinalalagay kong hindi kayang ihambing ang pagtitiis sa kasalukuyang panahon sa kaluwalhatiang ihahayag sa atin. Ang kahihiyan ng iglesya ngayon ay ang kumikinang na pagkakaiba sa pagitan ng ating pinaniniwalan at kung paano tayo kumilos. May maliit na ugnayan sa pagitan ng doktrina at gawa o kredo at pag-uugali ng ilang Kristiyano. Ang maraming salita at walang gawa ay isang problema. Ang dami nating nasabi buhat sa bibiliya, konte naman ang sinusunod natin. 33 Huwag kayong padaya: "Ang masasamang kasamahan ay sumisira ng magagandang asal." 277
"Ang masasamang kasama ay pumipinsala ng mabubuting gawi" bilang isang matalinong pahayag. Gi- namit ni Pablo ang ideyang ito upang balan ang mga taga-Corinto tungkol sa mga tao sa kanilang iglesya na hindi naniniwala sa muling pagkabuhay. Mga kapatid may ilan tayong kasama na namumuhay sa kasalanan na para bang walang pagkabuhay na muli, iwasan sila, baka kayo ay mahawa. 34 Magpakatino kayo gaya ng nararapat at huwag na kayong magkasala, sapagkat may mga taong hindi pa nakakakilala sa Diyos. Sinasabi ko ito up- ang mapahiya kayo. Ang igglesia ng Corinto ay kailangang mag-isip, gu- mising sa kanilang paniniwala tungkol sa pagkabuhay na muli. Kung lalakad tayo ng seryuso sa buhay ni Kris- to ay makakaiwas tayo sa mga pagkakasala. Ang buhay ng ilan sa atin ay para bang hindi naniniwala sa mga gantimpala ng Panginoon at haling na haling tayo sa makamundong mga bagay. Rom 13.11 Gawin ninyo ito dahil alam na ninyong panahon na ngayon upang kayo'y gumising mula sa inyong pagkakahimbing. Ang ating kaligtasan ay mas malapit na ngayon kaysa noong una nang tayo ay sumampalataya. 278
Ef.6.14 Sapagkat anumang bagay na nakikita ay nagiging liwanag. Kaya nga't sinasabi, "Gumising ka, ikaw na natutulog, bumangon ka mula sa mga patay, at si Cristo ay magliliwanag sa iyo." 35 Ngunit may magtatanong, "Paano muling bubuhayin ang mga patay? Anong uri ng katawan ang tataglayin nila?" Ang panlupa o terestiyal ay marupok, napakadaling masugatan, magkasakit, nauuhaw, nagugutom, nasasaktan, nangangailanan ng kaparehas sa sekso, at higit sa lahat ay nabubulok kung mamatatay subalit ang katawan panlangit o selestyal ay ang kabaliktaran nito, matibay, hindi nasusugatan, hindi magkasakit, hindi nauuahaw, o nagugutom, bagamat may ibat-ibang pru- tas at pagkain sa paraiso ay maring kumain para lamang sa kasiyahan ng mata at kasiyahan ng katawan, subalit ang kainain natin ay hindi nabubulok o natutu- naw, ito ay nalalaho lang sa katawan, hindi nasasaktan, hindi na kailangan ang kasiyahan dulot ng sekso, sapagkat ang ligaya at kasiyahan duon ay lubhang higit pa sa ligaya dito sa lupa, naglalagos sa sulidong bagay, pumapailanlang sa mas matas na lugar at walang limi- 279
tasyon maaring mamasyal sa buong uniberso, wala nang pagkabulok, mga kapatid anong ganda ng lugar na naghihintay sa atin, subalit ang ilan sa atin ay nabubuhay na parang ang kasalukuyang mundo ay lub- hang mahal natin at mahirap itong iwan. 36 Ikaw na hangal! Dapat munang mamatay ang binhing iyong itinatanim bago ito mabuhay. Mahirap sa iba ang mamatay at ito ay kahangalan ngunit kung hindi tayo mamatay ay hindi mararating ang lupang pangako, ang papatay o pupugot ng ulo natin ay dapat pa ngang pasalamatan dahil minadali nila tayong pinapaghihinga o pinatulog upang magising na sa bagong katawan, bagamat masakit minsan, ang ma- matay ngunit sandali lang ito. Kung mahabang pana- hong pagtitiis ng sakit bago mamatay ay wala naman ito kung ikumpara ang tatanggapin natin. Sa ganitong paran natin masasabing napagtagumpayan natin ang kamatayan. 37 Kapag ikaw ay nagtatanim, hindi malaking katawan na ng halaman ang iyong itinatanim, kundi 280
binhi lamang, maring ng trigo o ng ibang uri ng mga butil. 38 Subalit binibigyan ito ng Diyos ng katawang ayon sa kanyang kagustuhan, at ang bawat uri ng binhi ay binibigyan niya ng sariling katawan. Ang anomang binhi o sangang itatanim ay maliit kaysa sa mabubuhay,iba ang binhing ito ay mabubulok muna ngunit ang buhay na nasa kanila [cotyledon] ay ang magiging simula ng buhay, masdan mo ang lupang may takip na bato kahit gaano katagal, libong taon man, alisin mo ang batong tumatakip, ang kadiliman at masi- layan ng araw, ilang oras lang ay magigising ang mga binhi ng buhay at ito ay magiging damo hindi ito na- matay sa pakakatulog, napagandang patunanay ng ka- likasan. ang ating katawan ay gaya ng binhi, kung ma- matay ay natutulog lang, kasama ng ating katawan na magiging abo ang buhay ng Diyos, mahimala diba, mar- ing ang iba ay buhay pa at may buhay din ng Diyos. Ang buhay na iyon ay mananatiling buhay libong taon man ang lumipas sa pagkakatulog ay muling magkakakaroon ng pagsuwi sa bagong katawan pag ginising na ng Diyos. O anong sarap ng pamamahinga, 281
39 Hindi lahat ng laman ay magkakatulad. May isang uri ng laman ang mga tao, at ibang laman na- man ang sa mga hayop, ibang laman sa mga ibon, at iba rin sa mga isda. Mapapansin natin, iba ang lamang pambabae, iba ang panglalaki, ang sa babae ay makinis at malambot kung nasa kagulangan na, sa lalaki ay matigas, kaya huwag palambutin ng kemikal ang ginawa ng Diyos, ang mag- palit ng ginawa ng Diyos ay panguguna sa Diyos, ang pag hybrid o cloning o mutant, [paghahalo ng anoman] ng anoman ay iwasan. ang mga bakla at tumboy ay gi- nawang mutant at hindi tatangapin ng Diyos pabalik sa Kanya. 40 May mga katawang panlangit, at may mga katawang panlupa, ngunit may sariling kaluwalhat- ian ang panlangit, at iba naman ang panlupa. Gaya ng nasabi na, iba ng panlangit at iba ang panlu- pa, makatitiyak tayong mabango ito sapagkat walang kabulukan, napakabango sa paraiso sapagkat wala doong anomang mamatay o parasasitong kakain ng anoman. Walang imyunidad ang ating ilong upang masanay sa bango. 282
41 May isang uri ng kaningningan ang araw, at iba ang kaningningan ng buwan, at iba rin ang kan- ingningan ng mga bituin; at ang mga bituin ay magkakaiba rin ng kaningningan. 42 Gayundin naman sa muling pagkabuhay ng mga patay. Itinatanim na may pagkabulok, muling binubuhay nang walang pagkabulok. Sa paraiso ay may kanya- kanyang ningning ang lahat ng bagay, ang humipo ng anoman ay magdudulot ng ibayong kasiyahan. Ang humaplos ng anomang hayop doon ay kasiyahan. 42 Gayundin naman sa muling pagkabuhay ng mga patay. Itinatanim na may pagkabulok, muling binubuhay nang walang pagkabulok. Bakit tayo iiyak sa mahal sa buhay kung mamatay ay alam nating ito ay nabuhay na eaual. muli tayong magki- ta sa paraiso, doon ay magkakakila pa rin tayo, umiyak lamang tayo sa taong makamundo dahil iyon ang huling pagkakataong makikita sila, sila ay iba ang patutun- guhan sa pagising na muli. Huwag nating kalungkutang kainin ng ood ang ating katawan, mabuti iyan, magbaba- 283
lik tayo sa lupa at hindi naman natin mararamdaman iyon. Ginagawa ng sanlibutan ang katatakutan ang pagkabulok ng isang ''buhay'' na patay. Baguhin na natin ang ating pananaw sa mga kaluluwang namatay. Walang multo, ito ay kathang isip ng tao. ang nararanasan ng marami ay ang presensiya ng masasamang eau ang tutuo ay sila ang takot sa atin. ang mga patay ay natutulog, pati na rin ang kaluluwa. Walang nagbabalik na patay at walang kaluluwang nakaririnig. Kaya ang pagdalaw sa mga puntod ng mga patay ay isang kahangalan. 43 Itinatanim ito na walang karangalan, binubuhay ito na may kaluwalhatian; itinatanim na may kahi- nan, binubuhay na may kapangyarihan. Napaganda ng katawan natin doon, sinabing may ka- pangyarihan, maaring lumipad o maglaho kung ibig, makukuha ang anoman kung ibig, mayroon pa rin tay- ong kalayang pumili, wala na tayong pipimuiing masama sapagkat ang manunukso o si Stanas ay itinapon na sa dagat-dagatang apoy. 284
44 Itinatanim ito bilang katawang pisikal, bin- ubuhay na katawang eauwal. Kung may katawang pisikal, mayroon ding eauwal. 45 Gaya ng nasusulat, "Ang unang taong si Adan ay naging buháy na nilalang."ay naging eaung nag- bibigay-buhay. Si Adan ay nilikha mula sa alabok, mula sa lupa. Hiningahan sa ilong at naging buhay na kaluluwa. Ngu- nit ang ''ang huling Adan '' na ang tnutukoy ay si Kristo ay ang '' eaung'' lumikha. Siya ay nandoon na sa paglikha noon pa man. Gen 1.2 ang lupa ay walang hugis o anyo. Dilim ang bumabalot sa kalaliman at ku- mikilos ang Eau ng Diyos sa ibabaw ng tubig. 46 Ngunit hindi una ang eauwal, kundi ang pisikal, pagkatapos ay ang eauwal. Kagaya ni Adan tayo ay pisikal, may buto at laman ngunit ang susunod ay espesyal, isang katawang maka- pangyarihan at hindi nabubulok, ganoon ang uring naghihintay sa atin sa huling panahon. 47 Ang unang tao ay mula sa alabok ng lupa, ang pangalawa naman ay mula sa langit. 285
Si Adan ay nilikha ng Diyos mula sa lupa, ngunit si Je- sus ay dinala sa lupa ng Diyos mula sa langit. 48 Silang mga mula sa alabok ay katulad ni Adan na mula sa alabok; at silang panlangit ay katulad niya na nagmula sa langit. 49 At kung paanong tinaglay natin ang larawan ng taong mula sa alabok, tataglayin din natin ang larawan ng taong mula sa langit. Ito ang katunayang malalaman natin kung anong hit- sura o uri ng katawan ang ibibigay sa atin, Tayo ay magiging gaya ni Jesus noong siya ay buhaying muli, nahihipo, kumakain, naglalagos sa pintuan, dumadako sa ibig niya, pumapailanglang sa langit at makikilala pa. Binuhay sa edad na 33. 50 Ito ang ibig kong sabihin, mga kapatid: ang laman at dugo ay hindi magmamana ng kaharian ng Diyos; ni ang may pagkabulok ay magmamana ng walang pagkabulok. Hindi tayo pupunta sa kaharian ng Diyos na dala ang pisikal na katawan. Hindi natin mamanahin ang paraiso na gamit natin ay ang pisikal na katawan. Ang paglilinis, 286
pag-iingat, pagbubusog at pagpapaganda natin ay pansamantala lamang, huwag nating ubusin ang ating pera para dito, sa halip ay paghandan natin ay ang darating na panahon sa paraiso. Gumawa ka sa biyaya upang marami kang datnan doong gantimpala. Kaysa ligtas ka nga ay pinagtitiyagan mong wala kang gantim- pala sa habang panahon. Tiyaking bawat gawa ay hindi gawa ng sarili mo lang sa halip ay ipinagawa ng Diyos na gagantimpalan, Wala tayong gagawing bagay na pang eaual na ni kaunti man ay mula sa ating mga ideya. 51 Pakinggan ninyo ang sasabihin kong isang hi- waga. Hindi tayong lahat ay mahihimlay, ngunit tay- ong lahat ay babaguhin. Maluwalhati o maganda ang mahimlay o matulog, lu- milipas ang mga sandali ng hindi mo namamalayan, mahimbing kaya ang pakamatay ay gaya lamang ng natutulog sa pisikal na katawan, maya-maya ay gigising na tayo sa paraiso kaya nasabi ni Jesus sa ipinakong kasama niya,'' sa araw na ito ay makakasama kita sa paraiso.'' at ng mamatay ang pulubing si Lazaro ay agad sinundo ng anghel at dinala sa paraiso, Hindi natin ma- malayang tayo pala ay naghintay matulog ng mahabang 287
panahon, Hindi ba tayo ay naiinip kung naghihintay sa taong magising? Masarap ang mabuhay sa lupa ngunit huwag katakutan ang mamatay, Fil. 1.21 Sapagkat para sa akin, ang buhay ay para kay Cristo at ang kamatayan ay pakinabang. 52 sa isang saglit, sa isang kisap-mata, sa huling pagtunog ng trumpeta. Sapagkat tutunog ang trum- peta at ang mga patay ay bubuhaying muli na walang pagkasira at tayo'y babaguhin. O anong gandang sandali, bigla tayong gugulantangin ng isang malakas na tunog ng trompeta sa huling pag- tunog. May tumunog ng trompeta sa batangas, ''you tube-strange sound in batangas,'' sa loob ng 40 taon ay nakakarinig na ng tunog ng trompeta sa buong mundo, Ibinadya ng narinig sa Batangas ang salot na darating sa Pilipinas ang bagyong Yolanda, marami pang tutunog na trompeta at sa kahulihang tunog ay hudyat ng pag- babangon ng mga patay kay Kristo. ang mga nitso ay mabibiyak upang pakawalan ang mga abong nasa kani- la, kung nasa tubig sa kailaliman ng dagat ang abo ay papailanlang ang mga ito, Madali lang ito, sa isang kisap mata, 300-400 millisecond'' ang inabutang buhay ay 288
biglang maluwalhating maglalaho at ang iba ay maiiwan. 53 Sapagkat ang may pagkabulok ay kailangang magbihis ng walang pagkabulok, at itong may ka- matayan ay magbihis ng kawalang kamatayan. Ang mga nabubuhay na inabutang huling pagtunog ng trompeta ay magugulat sa magaganap na pagbabago. Ito ay tinatawag na ''rapture'' ang mga nabubuhay pa sa pagtunog ng huling trompeta ay biglang mababago ang kalikasan sa isang kisap mata, ang matanda nang lam- pas sa 33 gulang ay biglang babata, suot ang damit na ibibigay ng Diyos at iiwan ang damit na nabubulok. Na- pakaganda ng tagpong ito para sa mga kay Kristo. Sila ay maglalahong bigla at magugulat ang mga maiiwan. 54 Ngunit kapag itong may pagkabulok ay mabi- hisan ng walang pagkabulok at itong may ka- matayan ay mabihisan ng kawalang kamatayan, ay mangyayari ang salitang nasusulat, "Ang kamatayan ay nilamon na ng tagumpay." ang tutuo lang ang kamatayan ay tagumpay, kung natitiyak nating ang namatay ay huwag nating iyakan ng 289
husto sapagkat siya ay natutulog lamang, awang-awa sa namatay na kapatid, na parang ito ay hindi bubuhay- ing muli. Hindi naman kailangang maglulukso sa tuwa, syempre malulungkot tayo sa pansamantalang paghihi- walay. Mas nakakainip pa ang buhay napakatagal, isipin mo nga ang 80 taon, napakatagal, ngunit sa paraiso ay wala tayong mararamdamang pagkainip. 55 "Nasan na, kamatayan, ang iyong tagumpay? Nasan na, kamatayan, ang iyong kamandag?" Ito ang tagumpay sa kamatayan, natatakot ang mara- mi na mamatay, Ito ay tanda ng kawalan ng pananam- palataya, marami ang hindi nakatitiyak sa daratnan nila doon sa kabilang buhay. Kung nasa bingit tayo nang kamatayan ay ipakita nating napagtagumpayan na ito. 56 Ang kamandag ng kamatayan ay ang kasalanan, at ang kapangyarihan ng kasalanan ay nagmumula sa Kautusan. bakit naging kamandag ng kamatayan ay kasalanan? ang hindi paniniwala ay kasalanan, angpagsunod sa kautusan upang maligtas ay nagdulot ng mga pag-alin- langan. 290
57 Subalit salamat sa Diyos! Pinagtatagumpay niya tayo sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesu-Cristo. Ang ating pananampalataya at katiyakan ay ang pa- mumuhay na si Kristo ang buhay, Tayo ay nagkaroon ng tunay na katiyakang tutuo ang mga pangako ni Kristo sapagkat inilagay Niya ito sa ating espiritu. 58 Kaya, mga kapatid kong minamahal, mag- pakatatag kayo; huwag kayong patitinag, kayo'y lag- ing sumagana sa gawain ng Panginoon, yamang nalalaman ninyo na hindi mawawalan ng saysay ang inyong pagpapagal para sa Panginoon. Kahit anong marinig natin o makita, hindi tayo mag- alinlangan. ang mga panoorin sa You tube ay kadalasang gawa ng kaaway upang ang ating puso at damdamin ay mailiaw.Marami nang mga tao ang nan- lamig sa pananampalataya dahil sa makabagong teknolohiya. Sa ating puso ay nakaukit ang ating katiyakan. ano mang inagawa nating espiritwal ay gawin sa biyaya at huwag mainip. 291
Kabanata 16 1 At tungkol naman sa ambag para sa mga banal: gawin din ninyo kung ano ang itinagubilin ko sa mga iglesya sa Galacia. Ang mga kapatid noon sa Jerusalem ay nagdaranas ng matinding tagutom at nangangailangan ng tulong, Kaya sa biyaya ng Diyos ay nais na magpadala ng mga likom para tulong sa mga kapatid sa Jerusalem 2 Tuwing unang araw ng linggo, ang bawat isa sa inyo ay magbukod at maglan ng halaga ayon sa kanyang kinita, upang huwag nang magkaroon ng mga ambagan pagpunta ko. Sa biyaya ng Diyos ay tinuruan ang mga iglesya na makabigay ng malaki-laki na hindi magagawa ng isa- hang bigayan. Kung linggo-linggo ay makabibigay sila ng mas malaki. Kung maglalan ng likom para sa mga nangangailan- gang mga kapatid ay huwag itong gawin ng isahang pagbibigay ng minsanan, halibawa may mga kapatid sa probinsiya na napektuhan ng bagyong Yolanda. 292
Maglagay ang iglesya ng 10% buhat sa lingguhang likuman at ipunin sa 12 buwan saka ibigay. Halim- bawang porsiento lang ito. Ang kapatid ay maring magpasya sa biyaya kung magkano ang ibibigay, malaya siyang gumamit ng sis- tema, ikapu ba o higit pa sa ikapo. Huwag itong itakda, Maring sulatan niya ng ganito an kanyang enbelop na layan, ''sa mga kapatid sa samar.'' para mangagawang si ___________, agad itong ibigay sa managawang hin- di na sinisilip kung magkano ang lamat at huwag pan- galanan kung sino ang nagbigay. 3 At pagdating ko riyan, ang mga taong inyong mapili ay aking isusugo na may dalang mga sulat upang maghatid ng inyong kaloob sa Jerusalem. 4 Kung kinakailangan kong pumunta ay sasama- han nila ako. Si Pablo ang magdadala ng malaking pera ng likom ng katiran sa mahabang panahon. Hindi niya nais na ang pera ay dalhin niyang ma-isa, Minabuti niyang may mga taong kasamang pinili ng kapairan, sa anong dahilan? Maring ang pera ay mawala dahil sa tumatambang na mga tulisan. Mabuti na kay na Pablo na siya ay may 293
saksing hindi niya ninakaw ang pera, Mga kapatid sa paghawak ng ating likom ay may mabuti ng ma- pagkakatiwalang tao na kasama natin upang maging saksi ng ating katapatan at umiiwas tayo sa masasabi ng mga kapatid. 5 Dadalawin ko kayo pagdan ko sa Macedonia, sapagkat daran ako roon. Mararamdaman natin ang pagkasabik ng apostol sa mga kapatid. Ang tunay na eaual na kapatid ay nasasabik sa isat-isa gaya ng tunay na magkamag- anak. 6 At maring tumigil muna ako riyan sa o kaya'y magpalipas ng taglamig, upang ako'y maihatid ninyo, san man ako pumunta. Kay gandang pagmasdan ng mga magkakapatid na an samahan ay kinasasabikan. Wala sa kanilang pagitang pag-alinlangan 294
7 Ayaw kong maging sandali lang ang ating pagkikita; kung loloobin ng Panginoon, ibig kong magtagal-tagal diyan na kasama ninyo. Ang kapatiran ay hindi sagabal ang pagdalaw ng kap- atid, Tanggapin natin ang dumadalaw na kapatid at ibi- gay ng maluwag sa puso ang lahat ng kanilang kailanan 8 Ngunit titigil ako sa Efeso hanggang araw ng Pentecostes, 9 sapagkat nabuksan para sa akin ang isang maluwang na pintuan tungo sa makabuluhang gawain, bagama't maraming sumasalungat. Ang dumadalaw na kamanggagawa ay gumamit ng kanyang panahon sa pagtuturo ng Salita. 10 Pagdating ni Timoteo, sikapin ninyo na wala siyang anumang dapat ipangamba sa piling ninyo, sapagkat tulad ko ay ginagampanan niya ang gawain ng Panginoon. ang pinakamatandang kamanggagawa ay may karap- atang magtalaga ng ibang kamanggagawa kung ki- nakailangan, subalit siya ay dapat ay subok na sa kata- patan. 295
11 Kaya't huwag siyang hamakin ng sinuman. Ma- payapa ninyo siyang ihatid sa kanyang paglalakbay upang makabalik siya sa akin, sapagkat inasahan ko siyang kasama ng mga kapatid. Ito ay tungkulin ng bawat iglesya na tulungan ang mga kamanggagawa sa mga paglalakbay, bahaginan ng 10% ang gastusin sa paglalakbay ng mga kamanggagawa, buhat sa linguhang paglilikom huwag mag-alangan ang ingat-yaman na dukutin ang pera para sa paglalakbay, kaya 10% sa tulong sa mga kapatid na nangangailan- gan 10% sa mga paglalakbay ng mga kamanggagawa. ibigay ang kailangan sa pahintulot ng ''responsible brother'' 12 Tungkol naman kay kapatid na Apolos, nakiusap akong mabuti sa kanya na puntahan kayo kasama ng ibang mga kapatid. Wala pa siyang balak na pumunta riyan ngayon. Ngunit darating siya ka- pag nagkaroon na siya ng pagkakataon. Katulad na naunang sinabi, ang mga kamanggagawa ay maaring dumalaw sa mga iglesya sa pagtatalaga ng punong kamanggagawa upang sila ay magministeryo sa mga iglesya. 296
13 Magbantay kayo, manindigan kayo sa pananampalataya, magpakatapang kayo, mag- pakatatag kayo. Magpalakasan tayo mga kapatid, huwag mag-atubiling ituwid ang mali sa iglesya gaya ng pagsasamang walang kasal, ito ay hindi nakalulugod kay Kristo. ang ''resposible brother'' ang magpayo, huwag mag-atubili kung maimplwensiya man o mayaman ang mga taong iyon. Ang sinaway ay huwag namang magalit nais nating lahat na tayo ay magkita-kita sa paraiso sa huling araw. 14 Gawin ninyo ang lahat nang may pag-ibig. Hindi tayo mag-kaway at wala tayong inggitan sa bawat isa, Gagawin ang ano mang patutuwid sa paran ng pag-ibig. Nasasaktan lang tayo kung itutwid ko may- roon tayong pagmamatas. 15 Alam ninyo na ang sambahayan ni Estefanas ang mga unang bunga ng pangangaral sa Acaia. Ini- lan na nila ang kanilang sarili sa paglilingkod sa mga banal. Kaya't nakikiusap ako sa inyo, mga kap- atid, 297
Ang mga naunang nakabig na sambayanan ang mag- pakita ng halimbawa, nawa ay kayo ang unang pagsim- ulan ng mga lider. Iwasan ang maging sanhi ng ikapupu- la. 16 na magpailalim kayo sa pamumuno ng gayong uri ng mga tao at sa bawat isang nagpapagal at nakikiisa sa gawain. Huwag silang kainggitan o pagtaniman ng sama ng loob magpasakop sa kanilang pamumuno. 17 Natutuwa ako sa pagdating nina Estefanas, For- tunato, at Acaico, sapagkat kanilang pinunan ang inyong kakulangan. Sila ang mga kamanggagawa na nahahandang mag- turo ng mga banal na bagay, tanggapin sila at maging instrumento ng ikatitibay. Maging simple lang ang mga kamanggagawa sa kanilang pagtuturo, sa kilos, damit, tindig at pananalita. 18 Pinaginhawa rin nila ang ako at ang sa inyo. Pahalagahan ninyo ang pagkilala sa katulad nila. 298
Silang mga kamanggagawa ang dapat magdala ng matamis na tubig para sa mga kapatid. ang lahat ng mga pangaral nila ay dapat na maging sa paraan ng biyaya na ninintay sa Panginoon, hindi ang pangaral na puno ng sarili. Mga kapatid ibigay sa kanila ang karam- patang pagpapala. 19 Binabati kayo ng mga iglesya sa Asia. Malugod kayong binabati sa Panginoon nina Aauila at Priscila gayundin ng iglesyang nagtitipon sa kanilang bahay. Sinisikap ng apostol ay may ugnayan ang bawat iglesya ngunit walang pakialaman sa lokal na pamama- hala o pananalapi maliban sa nauna nang itinakda. Gawin ang lahat upang malapit sa isat-isa. Gumawa ng ''bisita Iglesia na kund saan ang mga kasapi ng isang iglesya ay bibisita sa isa pang Iglesia, Magmahalan tayo. Sina Aauila at Priscila ay ang mag-asawang gi- nagamit ng Panginoon. Mga kapatid gawing karangalan na ang bahay natin ay magamit sa pagtitipon. Kung ang isang bayan ay wala pang pagtitaipon at doon kayo nakatira ay ipalam agad matapos na manalangin sa sinomang kamanggagawa upang masimulan ang gawain, at hayaang ang bahay ay magamit. 299
20 Binabati kayo ng lahat ng mga kapatid. Magbat- ian kayo nang may banal na halik. Ano ba ang bating banal na halik, ito ay halik sa pisngi na walang malisya ng kapuwa babae o yakap naman sa kapwa lalaki na tanda ng kasabikan ng pagkakapatiran. 21 Ako mismong si Pablo ang sumusulat ng pag- bating ito sa pamamagitan ng aking sariling kamay. Pintutuohan ng apostol pablo na siya nga ang tunay na pinanggalingan nito 22 Sumpain ang sinumang hindi nagmamahal sa Panginoon. Dumating ka nawa, Panginoon! Noon pa man ay kinasabikan na ng apostol ang mul- ing pagbabalik ng Panginoon sa huling araw. Simpli lang para makasama sa arawa na iyon, ang mahaling tunay ang Panginoon. 23 Sumainyo nawa ang biyaya ng Panginoong Je- sus. 24 Sumainyo nawang lahat ang aking pag-ibig kay Cristo Jesus. Amen. Pangwakas, ano ang biyaya ng Pangioon? Ito ang pa- gawa ni Kristo sa ating buhay, puno ng pag-ibig ng Ama. 300
c
301