3 Fan Mode One M abilis akong tumakbo papalabas mula sa building ng school namin. Wala akong pakialam kung may mga nasagi akong chakita o chakito. Ang importante, maabutan ko ang event na 'yun. Kapag hindi ko iyon naabutan, tatagain ko sa ngala-ngala si Bubbles. No, hindi puwede. Hindi ko puwedeng hindi maabutan ang event na 'yun. At hindi puwedeng matapos 'yun nang wala ako. Pakamatay na ang baklang coordinator kapag hinayaan niyang matapos 'yun. Sayang naman ang suhol ko sa kanya pag nagkataon. Mas binilisan ko pa ang takbo ko hanggang sa... Anak ng putik! Putik! Lecheng putik! "Oh, my ugly pato! Look at your pangit face!" sigaw ng pamilyar na boses. Dali-dali niya akong tinulungang tumayo. "You're... eew!" "Cheh!" Dali-dali kong pinunasan ang ilong kong natalsikan ng putik. "Oh, no! Ang dugyot ko na!" "Ay, sinabi mo pa. Mukha ka na ngang - hoy, Cassiopeia!" Hindi ko na pinansin ang matambok niyang mukha. Kailangan ko nang magmadali. Malapit na, eh. Malapit na talaga. As in... ilang metro na lang. Pasara na ang pintuan. "Wait lang!" sigaw ko to the highest nota na kayang ilabas ng aking ngala-ngala. "Eh... Ale?" tanong ni Manong Security Guard. "Anong ale!?" sigaw ko. "Miss pa ako! Miss!" Mukhang shocked ang peg ni Manong, so hindi na ako nag-
4 abala pang magpaliwanag. Tumakbo ako papunta sa madilim na room o kung ano pa mang tawag doon sa lugar na 'yun. "Excuse me, excuse me," medyo iritado kong sabi. Ang sikip naman! Hindi ba sila marunong mag-make way para sa isang Very Important Kagandahang katulad ko? "Ano ba!?" reklamo ng isang chakita. "Bakit ka ba nakikiagaw ng puwesto?" Hinarap ko siya. Bakit ang pangit niya? "For your information, Chakita, this is my puwesto." Inangat ko ang hawak kong kulay lavender na card. Napalunok si Chakita. Malamang naman! Ako lang ang may ganito dito. Ay, pati pala ang baklang si Bubbles. Nasaan na kaya 'yun? Umatras si Chakita habang nagmumura nang mahina. Eh, bahala siyang magmura. Kasing-pangit naman niya ang mga mura niya, eh. Umupo ako sa tronong nakalaan para sa aking kagandahan. Nagsimulang tumugtog ang music. Ewan ko kung saan nanggaling 'yun. Hanggang sa unti-unting nagsabog ng usok na kulay lavender ang mga kampon sa stage. At lumabas na sila - ang mga hinihintay ng madlang crowd. "OMG, Zero! I so love you!" sigaw ko from the sukdulan of my hypothalamus and from the kadulu-duluhang pinanggagalingan ng air sa lungs ko. Tumingin sa crowd ang leader nilang si Zerrick. "Hi, Girls!" Kumaway siya nang bonggang-bongga at parang nanalo siya sa jueteng kahapon lang. Malamang hindi sumagot ang mga kasama kong babae sa crowd kundi tumili lang nang pagkalakas-lakas. Alam ko. Kasi pati ako, eh, tumili rin. "OMG! Zerrick, my love! I heart you! I adore you! I...
5 I worship you sa kahit anong posisyon pa ng universe!" Napalingon ako sa tabi ko. "Hoy! Kailan ka pa dumating?" tanong ko kay Bubbles. "Kanina pa!" sigaw niya. Hindi ko na siya pinansin at muli akong tumingin kay Zero. My gosh. Bakit ang guwapo niya? Tao ba siya? Ngumiti siya nang tipid. OMG. Kahit tipid pa 'yang ngiting 'yan o kahit hindi pa siya ngumiti, guwapo pa rin siya! Umiling ako. Cass, huminahon. Kapag nawalan ka ng malay, paano mo siya masusunggaban mamaya!? "Teka, girls at... err, Sir." Tumingin si Zerrick sa direksyon ni Bubbles. Pinigilan ko ang tawa ko. Sa totoo lang, puro girls lang talaga ang allowed sa fan meeting ng grupong Zeus, pero dahil sinagad sa kayamanan itong si Bubbles, nasuhulan niya nang bongggang-bongga ang coordinator ng event na kauri niya. "OMG, he noticed me! He noticed me!" Hinila-hila ni Bubbles ang damit kong mas mahal pa sa braces niya. "Malamang! Nag-iisang bading ka, eh!" iritadong sabi ko. "OMG! My heart! No, my panty! It's so malalaglag na!" Ang OA ng bading na 'to! Siniko ko siya nang malakas kaya medyo napangiwi siya. Tumawa nang mahina si Zerrick. "Since ito ang unang fan meeting namin sa Barrio Belleza, let's try getting acquainted with one another," sabi niya. "Magpapakilala kayo isa't-isa, OK? 'Tapos magsasabi tayo ng kaunting information tungkol sa mga sarili natin. OK po ba?" "Yes!" sabay-sabay na sigaw ng madlang girls. "Ako si Zerrick. Mahilig ako sa ibon. Sa katunayan, meron akong parrot at cockatoo sa bahay," sabi ni Zerrick.
6 Muling nagsigawan ang mga babae sa crowd. Halos kinailangan ko pang alalayan itong si Bubbles dahil mukhang mawawalan na yata siya ng malay. Sabi ko nga, ang OA niya. Umupo nang tuwid si Bubbles. "Grabe. Just grabe! Mahilig siya sa birds! OMG! Same kami! Mahilig din ako sa birds! As in - " "Anong klaseng birds 'yan, Bubbles?" nakataas-kilay kong tanong. "Sa pagkakaalam ko, wala kang alagang ibon." "Meron!" "Nasaan?" "Eh, bakit ko naman ipapakita sa 'yo!? It's for Zerrick's eyes lang!" protesta niya. Inirapan ko siya. Si Zabe na ang susunod na magpapakilala. "Ang pangalan ko ay Zabe. Paborito kong pagkain ang tsokolate." "I'll be your chocolate, Zabe Baby! Eat me, eat me, eat me!" sigaw ng isang chakita. Tumawa nang mahina si Zabe at umiling. "Eew," komento ni Bubbles. "Manyakis na gurlaloo." Sumunod na nagpakilala si Zed. "Zed here." Ngumiti siya nang nakakaloko. "Gusto ko lang paligayahin ang mga binibining katulad niyo." Muling naghiyawan ang madlang girls. "Me! Me! Me! Paligayahin mo ako, Zed! I volunteer!" sigaw ng isang babaeng mukhang posporo dahil sa kulay ng buhok niya. Umabante si Zero. Oh, no! Heto na! Siya na ang susunod. Bago pa man din siya nakapagsalita, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Promise. Di ko alam kung bakit bigla kong
7 naisigaw ang mga katagang ito: "He's Zero Choi! At asawa ko siya!"
8 Fan Mode Two "D i ba sinabi ko naman sa 'yo, huwag kang gagawa ng sagad sa bones na kahihiyan!?" sigaw ng baklang coordinator sa akin. "Eh, pakialam mo ba, ha!? Saka hindi naman 'yun kahihiyan, eh!" sigaw ko sa kanya. "Kahihiyan 'yun! Leche! Bigyan mo naman ako ng kahihiyan, Cassiopeia!" "Eh, walanghiya ka naman, Cadmus!" "Aba't - " "Joke!" Binigyan ko siya ng matamis na ngiti. "Humanda ka sa akin pagdating sa bahay! Makikita mo! Isasabit kita nang patiwarik sa flagpole!" "May flagpole sa bahay? Kailan pa?" "Magkaka-meron! Mamaya! Leche!" At galit na galit niyang isinara ang pinto ng dressing room. Nagbuntong-hininga si Bubbles. "I swear, you're the most vicious member of the Alpha Kapal Muks." "I know, right? So, ano'ng reaction ng aking hubby noong narinig niya ang aking revelation kanina?" malamang tinanong ko kay Bubbles kasi nawalan ako ng malay pagkasabi ko ng ilusyong iyon, eh. "Eh, di nagulat! Speechless! Ngayon lang yata siya nakakita ng isang babaeng inunahan siya sa pagpapakilala. And FYI, Cass, sa national television pa! Gaga ka ba, ha?" "Hindi. Nagmamahal lang," kinikilig kong sabi. Sayang! Hindi ko man lang nakita kung ano ang reaction ni Zero noong ipinagkalat ko ang ilusyon ko sa kanya. Sayang! Baka kako
9 sinagot niya pa 'yun ng: "And she's Cassiopeia - my wife." Ay, grabe. Kapag nangyari talaga 'yun, puwede na 'kong mamatay. Wait. Hindi pa pala. Magpapakasal muna kami kahit sa kama lang. My gosh. Ano ba 'tong pinag-iisip ko!? "Yuck," reklamo ni Bubbles. Bigla akong napakurap. Teka. Kung nandito kami... "Bubbles! Ano'ng nangyari sa fan meeting!?" natatarantang tanong ko. "Ano pa nga ba, eh, di natapos nang mas maaga. All because of your kaartehan. Kaya kung ako sa 'yo, huwag ka munang magpapakita sa mga fans ng Zeus kung ayaw mong ma-stone to death." "Stone to death? Uso pa ba 'yun? Besides, sinabi ko bang tapusin nila nang mas maaga ang fan meeting?" "Eh, haler? Nawalan ka kaya ng malay. So malamang nataranta ang madlang people. Pati sina Zerrick, eh, lumapit sa 'yo! I so hate you! Agaw-eksena ka ever!" "OMG! Talaga? As in, lumapit sila!? Eh, si Zero? Ano'ng sabi ni Zero!?" Gosh. Nararamdaman ko na ang eksena kanina. I mean, nae- envision ko na. Fine, naiilusyon ko na. Si Zero! Malamang he's worried na for me! I'm sure, eh, sobrang nataranta siya noong nawalan ako ng malay! 'Tapos... "Si Zero? Ayun, deadma," bored na sabi ni Bubbles. Napakurap ako. D-deadma? No! "Impossible! 'Wag mo nga akong pinagloloko, Bubbles!" sigaw ko sa baklang nakaupo nang prenteng-prente sa harapan ko. "I'm not kidding," maarte niyang sabi. "Pero - " May kumatok sa pestilenteng pinto. 'Tapos bumukas 'yun.
10 Tanga lang? I mean, kumatok pa siya 'tapos binuksan lang without waiting for an answer galing sa loob? "Excuse me. Miss Cassiopeia Cheng. Pinapasabi po ni Master Cadmus na kung tapos na raw po kayong mag-inarte, lumayas na po kayo," medyo nanginginig na sabi ng isang lalaking hindi ko alam kung ipinaglihi ba sa okra o makahiya. Agad akong tumayo. "Pakisabi sa baklang 'yun, pakamatay na siya," iritadong sabi ko. Agad akong nag-walkout papalabas ng pintuan. Buwisit talaga. I hate him! Wala siyang kuwentang kapatid! Sakalin sana siya ng bonnet niyang pink! Sumunod sa akin si Bubbles. "Grabe ka! Kapag nagpakamatay 'yung kapatid mo, makikita mo! Wala ka nang free VIP cards!" "Lapain niya ang VIP cards niya! Hindi ko kailangan ng mga iyon para isakatuparan ang aming love story ni Zero! At saka... teka... bakit ang baho?" Tumingin ako sa paligid. May mga langaw na nakasunod sa akin. "Bubbles! Bakit may mga langaw!?" Nanlaki ang mga mata ni Bubbles. "Oh, my fudging cockatoo! You... you... you have poopoo in your uniform!" "Ano!?" sigaw ko. Tiningnan kong mabuti ang uniform kong mas mahal pa sa pustiso ng lola ko. Oh, no! My color yellowish-brown sa laylayan ng palda ko! Pati na rin sa medyas kong singputi ng ngipin ni Bubbles! Bakit hindi ko ito napansin o naamoy man lang kanina!? "Bubbles!" sigaw ko. "Do something!" "Excuse me!? Yuck!" Agad siyang lumayo sa akin habang pilit ko namang pinapalayas ang mga nakasunod na langaw sa kagandahan ko.
11 "Bubbles!" "Eew! Lumayo ka sa 'kin!" sigaw niya. Leche! Bakit kasi nadapa pa ako sa putikan kanina!? Lecheng putik! No, wait lang. Lecheng ulan! Kung hindi umulan, hindi magkakaputik sa daan! At kung walang putik, di ako madudulas! At kung hindi ako nadulas, hindi ako madadapuan ng poopoo! At kung hindi ako nadapuan ng poopoo, hindi ako hahabulin ng mga langaw! "Bubbles!" muli kong sigaw. Nagsitinginan na ang mga taong dumadaan sa hallway. They took one look at me and the flies around me, 'tapos tinakpan nila ang kanilang mga ilong na pango at nilayuan ang magandang pagkatao ko. "Bubbles!" Tumalon-talon ako. "Nasaan ang CR dito!?" "Miss, hindi ka puwede sa CR ng building na 'to. Baka mahawa pa sa amoy mo," biglang sabi ng isang babaeng kulay pinturang orange ang mukha. Aba, hinahamon yata ako. Hinarap ko siya. "Eh, ikaw, hindi ka puwede sa loob ng building na 'to. Baka mahawa pa sa pangit mong face!" sabi ko. Napatakip ng kanyang malaking bibig ang chakitang nilublob sa kulay orange ang mukha - mukha siyang kwek- kwek, I swear - at nagbulungan ang mga tao. "Anong kaguluhan ito?" Lumingon ang lahat - including my beautiful self - sa nagsalita. Nanlaki ang mga mata ko. Papalapit ang grupo nina Zerrick sa amin. "Zerrick!" biglang sigaw ni Bubbles. Tumingin si Zerrick sa kanya at awkward na ngumiti. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin. "Ikaw 'yung hinimatay kanina, di ba?" tanong niya.
12 OMG! Aaminin ko ba? Of course! "Oo, ako nga. Actually," sabi ko habang naglalakad papalapit kay Zero, "I'm still not feeling fine pa nga, eh. Medyo nahihilo pa ako." Tumingin ako kay Zero at binigyan ko siya ng puppy-dog face. Tiningnan niya ako nang diretso. OMG. Ito na ba 'yun? Ito na ba ang simula ng aming love story? Lumapit siya sa akin, tila ba'y sinusuri ako. OMG. Ito na nga 'yun! Ito na talaga 'yun! Ito na ang... Kumunot ang noo niya at tumingin siya sa baba. "What's that smell?" Huh? Napatingin ako sa baba. Langaw. At hindi lang langaw. Pati mga bangaw. Nagpipiyesta. Oh, no! Kill me. Now.
13 Fan Mode Three "T ry mo kayang mag-suicide na lang?" bored na tanong ni Bubbles sa akin. "Aksayado ka sa tissue." "Sige! Pero isasama kita!" iritadong sabi ko sa kanya. Tumingin ako sa paanan ko. Naubos ko ang laman isang balik- bayan box na puro tissue. Galing pa 'yun sa hipag ng bayaw ng asawa ng may-ari ng aso ng kapitbahay ng lola ko sa tuhod na nakatira sa ibang bansa. May-ari kasi siya ng pabrika ng tissue, eh, kaya pinadalhan niya ang lola ko sa tuhod. Ewan ko kung bakit. Close yata sila. At sinulit ko talaga ang mga tissue dahil sagad ang pagkabasag ng aking mukha, este, puso sa sinapit ko kahapon. Iyon na nga ang moment, eh! Iyon na sana ang prologue ng kuwento namin ni Zero, 'tapos mukhang naging epilogue na kaagad! Di man lang nakabuo ng plot at nakaranas ng climax! Di man lang umabot sa sukdulang kaligayahan, 'tapos "the end" na. Lecheng buhay. Kay-hirap intindihin. Parang pinaglalaruan lang ako ng tadhanang mapakla at kulang sa timpla. "I'm so hurt! So hurt!" iyak ko. "Wala na akong mukhang ihaharap sa kanya!" "Huwag kang OA. Sa dami ng fans ni Zero all over Asia, huwag kang assumerang matatandaan ka pa niya. For sure, eh, hindi lang naman ikaw ang kilala niyang taong-putik na nakatapak ng tae," sabi ni Bubbles. "'Yung totoo, Bubbles!? Pinapagaan mo ba ang loob ko o lalo mo akong binabaon sa semento!?" asar kong tanong sa kanya.
14 "Ay, sinong nagsabing pinapagaan ko ang loob mo? Of course, lalo kitang binabaon sa semento. Tanga ka kasi. Mabuti na lang at may kaunti kang face value kundi, eh, fully- depreciated ka na for sure," maarteng sagot ni Bubbles. "Leche. Kung may mauunang mag-depreciate, ikaw 'yun!" sigaw ko. "Whatever. Loser," nakangising sabi niya. Susugurin ko na dapat siya sa kinauupuan niya noong biglang bumukas ang pinto kong singlaki ng gate ng school namin. Ganoon talaga. Wala akong magagawa. Mas mataas pa sa value ng Yamashita Treasure ang kayaman ng aking angkan, eh. "Hoy, Cassiopeia Cheng!" sigaw ng pangit na pumasok sa loob ng kuwarto ko. "Nakakahiya ka! You made me lose face!" "Ay, may mukha ka pala? Oh, wait. Meron nga pala. Pangit nga lang." Tumawa ako nang malakas. Binato niya ako ng sapatos niyang pipitsugin. Cheap. Walang class. Below twenty-thousand pesos lang ang worth. At siyempre, tinamaan ako sa noo. Piyuti-ay kay. Agad kong kinuha iyon at binato pabalik sa kanya. Sapul siya sa noo. Sinugod niya ako, at bago pa man din kami magsabunutan, eh, pumagitna na sa amin si Bubbles. "Awat!" sigaw niya. "Kapag hindi kayo nagpaawat, susunugin ko ang kuwartong ito!" Agad kumalma ni Cadmus. Sino ba namang hindi matatakot sa pagbabanta ni Bubbles, eh, seryoso kaya siya, 'no! Noong napikon nga siya sa mga pamangkin niya, hinagis niya ang mga ito sa pool. Mabuti na lang at marunong lumangoy ang mga iyon. "I hate you, I hate you, I hate you!" sigaw ni Cadmus sa akin. "Likewise, likewise, likewise! At puwede bang huwag kang
15 mag-inarte! Hindi naman ikaw ang napahiya, eh!" "Kahit na! Kumalat ang balitang magkapatid tayo! Argh! Gusto ko nang magpa-change ng surname!" Sinabunutan ni Cadmus ang sarili niya. Ngumisi ako. "Go. Para sa akin na lahat kayamanan nina Papa at Mama." Tumawa ako nang malakas. Tiningnan niya ako nang masama. "Para sa kaalaman mo, Babaeng Walang Kahihiyan, muntik na akong mawalan ng trabaho! Galit na galit 'yung Big Boss ng kumpanya dahil una, hinayaan kong makapasok ang baklang iyan." Itinuro ni Cadmus si Bubbles. Binelatan lang siya ni Bubbles. "Ikalawa, hinayaan kong pumasok at gumawa ng eksena ang taong-putik na nakatapak ng tae sa harapan ng camera na live na ipapalabas sa national television!" Oh? 'Yun lang? "So 'yun lang pala ang ikinapuputok ng butsi mo? Ang babaw. Eh, ano naman kung mawalan ka ng trabaho? Eh, di bilhin mo ang buong kumpanya niyo." Hinipan ko ang mga kuko kong kulay lavender. "That's not the point! Saka wala akong balak bilhin 'yun! Masaya na akong nagtatrabaho para sa aking minamahal na si Boss Wyatt!" sigaw ni Cadmus. "Yuck. Manyak," sabi ko. "Puwede ba? Lumayas ka na nga rito at nag-iisip pa 'ko ng bagong prologue para sa amin ni Zero." Tumawa nang mahina si Bubbles. "As if," maarteng sabi niya. "Wala ng prologue. Besides, hindi love story ang peg niyong dalawa. Alam mo kung ano? Gross film." Nagtawanan sila ng kapatid kong pangit. "Go, laugh. Kapag naging kami ni Zero, tingnan ko lang kung hindi kayo magbigti sa inggit. Mga pangit." Tumawa lang sila. Leche.
16 'Kala niyo, ha? Maghintay kayo. Babangon ako. Mula sa putikan, babangon ang babaeng singganda ng isang dyosa. ✿♥‿♥✿ Hindi lang ako basta maganda. Matalino pa. Top 40 kaya ako sa buong klase ng Section E. At kahit forty students lang kami sa klase, at least may place pa rin ako. So heto ako ngayon sa loob ng Ristorante Valiente, at hinihintay na dumating ang grupong Zeus. May lunch interview kasi sila para sa isang magazine. Malamang alam ko. Matalino kasi ako, eh. Saka paano ko hindi malalaman, eh, sinilip ko ang schedule nila sa planner ng bakla kong kapatid? I'm such a genius. Tatanga-tanga naman kasi 'yang si Cadmus, eh. May nalalaman pang patago-tago ng planner, eh, nakalimutan naman niyang lagyan ng password. Siyempre mahahanap ko 'yun. Sa dami ko ba namang alagad sa loob ng mansyon namin. Nakasuot ako ng shades. At malamang namang nakasuot din ako ng minidress na three inches above knee at killer heels. Sleeveless ang dress ko at sinugurado kong walang natirang buhok sa kili-kili kong maputi. Nakapusod ang aking de-kulay na buhok at ready na akong rumampa sa harapan ni Zero. Umingay ang buong restaurant kaya alam kong dumating na sila. Agad akong pumwesto sa isang mesang malapit sa kanila para sa lunch interview na ito. Kung nakamamatay man ang inggit, baka nakaburol na ako ngayon dahil ako lang ang pinayagan ng restaurant owner na umupo malapit sa kanila. So malamang inggit to death ang mga ibang fans na "Distancia, Amigas" lang ang peg. Ang nagagawa nga naman ng credit card ni Mama. At face value ko. "Welcome to Ristorante Valiente, Sirs!" masiglang bati ng
17 manager kina Zero. Tumango ang apat na members ng grupong Zeus at ngumiti. Lumapit din ang dalawang columnists na mag-iinterview sa kanila. Nakinig ang kagandahan ko habang ginawa nila ang boring na introductions. Naiinip na ako. Puro sina Zerrick at Zed na lang ang sumasagot. Gusto kong marinig ang boses ni Zero. "Let's talk about girls. Nagka-girlfriend na ba kayo? O may current girlfriend? What's your ideal girl?" tanong ng pangong interviewer. Tumawa nang mahina si Zerrick. "Single, but I did have girlfriends before. Sa ngayon ay wala talaga akong oras para sa isang relasyon. Ideal girl - wala, eh. Kung sinong magustuhan ko, 'yun na 'yun." Sumunod na nagsalita si Zed. "No girlfriend since birth," natatawang sabi niya. "But I'm always available." Narinig kong napasinghap ng hangin ang ilang kababaihan from somewhere out there. Tumingin sa kanila si Zed at binigyan sila ng flying kiss. Yuck. Ang landing lalaki. Kinikilabutan ang puwet ko. Tumingin ang patpating interviewer kay Zabe. "Ikaw, Zabe?" "Wala akong girlfriend, pero may ideal girl ako. 'Yung masarap magluto," masiglang sabi ni Zabe. Ay, buti na lang at hindi si Zabe ang type ko. Baka mabasted ako on the spot kapag nalaman niyang nasunog ko ang kitchen namin noong nag-attempt akong magluto. "Zero, maaari mo bang sagutin ang aming mga katanungan? May girlfriend ka na ba?" Bakit parang ang lagkit ng tingin ng patpating interviewer kay Zero? Bakla ba 'to!? "None," mahinang sabi ni Zero. "But I had one before."
18 "What!? No way!" Agad akong napatayo sa kinauupan ko. I followed him ever since noong nagsisimula pa lang siya sa industry at kinalkal ko na rin ang kanyang love history. Walang nakalagay na ex-girlfriend sa birth certificate, este, profile niya! Lahat ng mata ay napadpad sa direksyon ko. Pakiramdam ko ay namukhaan ako ni Zerrick kasi siniko niya si Zed. Agad kong tinakpan ang bibig ko. Oh, no! Mabilis akong tumalikod at hinablot ang bag kong worth forty-thousand pesos. I need to exit this place na! As in! Pagharap ko sa lalakaran ko, next thing I knew, lumipad na ang iba't ibang gulay mula sa tray na hawak-hawak ng waiter. At ang pechay ay napunta sa noo ni Zero. Anak ng malunggay. Failed.