Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores I Corinto 10:31 "Mga Dapat Unahin Sa Pag-aasawa (1)" ni Prof. Barrett Gritters Ang Westminster Shorter Cathechism ay nagsisimula sa sikat na tanong. Siguro ay alam mo iyon. Ang tanong ay, "Ano ang pangunahing layunin ng tao?" Ang sagot: "Ang makilala ang Dios at masiyahan sa Kanya magpakailanman." Ang tanong din na ito ay maaaring ibigay sa pag-aasawa: Ano ang pangunahing layunin ng pag-aasawa? Ano talaga ang layunin ng iyong pag-aasawa? At ang sagot: Ang makilala ang Dios at masiyahan sa Kanya magpakailanman. O, kung bibigyan ko ng kahulugan, "Upang luwalhatiin ang Dios." Ang pangunahing layunin ng Cristianong pag-aasawa ay, gaya ng lahat ng bagay, upang luwalhatiin ang Dios. Ngayon inidolo na natin ang ating mga sarili. Tayo ay mas lalo pang nagiging bunga ng henerasyong "ako", na gumagawa ng makasariling tao. At dumadaloy sa pag-aasawa, ang mga Cristiano ay mas lalong natutukso na idolohin ang kanilang pag-aasawa, iyon ay, ang paniwalaang ang kanilang pag-aasawa ay nariyan para sa sarili nilang kasiyahan. Itatanong natin ang tanong na: Ano pa ang layunin ng asawang lalaki at ano pa ang layunin ng asawang babae upang ako ay lumigaya? Ang kinakailangang marinig sa ating kapanahunan ay ang mabuti at buhay na Salita ng Dios na nagpapahayag na ang pangunahing layunin ng lahat ng bagay ay upang luwalhatiin ang Dios. O ilagay natin ito sa ganitong paraan, ang pampamilyang kaligayahan sa ating pag-aasawa ay hindi ang pangunahing layunin ng pag-aasawang iyon. Kundi ang pangunahing layunin ng ating pag-aasawa ay upang luwalhatiin ang Dios. Ito ang mahalagang katotohanan na palaging itinuturo sa atin ng Banal na Kasulatan. Ang katotohanan ay ito, na nilikha ng Dios ang lahat ng bagay para sa Kanyang sariling kaluwalhatian at, samakatuwid, nilikha ng Dios ang isa lamang paraan para sa sarili nating kaligayahan. Ang sarili nating kaligayahan ay makakamit sa paraan ng pagsunod at paglilingkod sa buhay na Dios. Wika nga, ang kaligayahan ay hindi bagay na makukuha natin sa pamamagitan ng pag-asinta dito. Kundi ang kaligayahan sa Biblikal na katuturan ay palaging isang resulta. Ito ay nagmumula sa pagsunod sa Dios. Ipinapahayag sa atin ng Kasulatan na sa lahat ng bagay ang Dios ay dapat maging una, na hindi Siya maaaring maging pangalawa, na Siya lamang ang karapat-dapat na maging layon ng lahat nating ginagawa. Dapat nating luwalhatiin ang Dios. Samakatuwid, kung ang Dios, sa pamamagitan ng Kanyang kahanga-hangang biyaya at Espiritu ay naging una sa ating buong buhay, at ngayon sa ating pag-aasawa, ang kaligayahan - tunay, espiritual, kaligayahang magtatagal - ay tiyak na susunod. Ang pinag-uusapan natin dito ay tungkol sa dapat unahin. Ang isa ay dapat magkaroon ng mga tamang dapat unahin sa kanyang pag-aasawa. Dapat niyang malaman ang layunin ng kanyang pag-aasawa at kung dapat ba siyang umasa ng kaligayahan o kasiyahan. Kung hindi niya alam ang Page 1 of 5
dapat unahin at layunin ng kanyang pag-aasawa, pagdurusa ang tiyak na darating. At ang dapat unahing iyon ay ang Dios. Ito ang nalimutan nang mensahe sa Cristianismo ngayon. Kung kaya't tama lamang na tayo ay mapaalalahanan ng katotohanang ito. Ang Reformed Witness Hour ngayon, kung gayon, ay binigyang pribilehiyo upang ihatid sa inyo ang unang bahagi ng mensahe sa paksang "Ang Biblikal na Dapat Unahin sa Pag-aasawa." Ang tagapagsalita ay si Rev. Barrett Gritters, propesor sa Protestant Reformed Seminary. Ibinigay niya ang mensaheng ito bilang bahagi ng pulong sa pag-aasawa noong Oktubre ng 2003. Ang mensaheng ito, kung gayon, ay napapanahon. Wala nang dagdag pang komento, pakinggan nating mabuti ngayon ang unang bahagi ng mensahe ni Prof. Gritters sa mahalagang paksa ng dapat unahin sa Cristianong pag-aasawa. Prof. Gritters: Ang paksang ibinigay sa akin ay "Mga Dapat Unahin sa Pag-aasawa." Nais kong iayos ng kaunti ang paksa at sabihing, Ang aking paksa ay ang isang dapat unahin sa pag-aasawa, dahil walang mga dapat unahin sa pag-aasawa. Mayroon lamang isang dapat unahin sa pag-aasawa. Mayroon lamang isang maaaring dapat unahin sa pag-aasawa. Isa lamang ang dapat na unahin sa pag-aasawa at hindi marami. Kung pag-iisipan mo ito, kung gayon, ito ay may saysay din sa iyo. Ito ang dapat unahin: sa ibinigay na katotohanan sa Efeso 5, ang dapat unahin ay maaaring sabihin sa ganitong paraan: Na ating matutuhan at malaman at ibigin kung paanong iniugnay ni Jesu Cristo ang pag-aasawa sa Kanyang iglesia upang ang ating mga pag-aasawa ay sumang-ayon sa katotohanang iyon, sa Kanyang kaluwalhatian at hindi sa atin. May isang dapat unahin sa pag-aasawa. Iyan ang ating tinitingnan at natututuhan at inibig kung ano ang nakikita natin sa relasyon ni Cristo (ang Lalaking ikakasal) at tayo (ang babaeng ikakasal) at itulad ang ating pag-aasawa sa pag-aasawang iyon, upang Siya at ang Kanyang Ama (Dios na Jehovah) ay maluwalhati. Isang dapat unahin. Ang mga pastor na nakikipag-usap sa akin ay may mas maraming karanasan sa ministeryo kaysa sa akin. Ngunit hinuhulaan ko na kung tatanungin mo sila, malalaman mo na mayroon silang ganoon ding karanasan tulad ko bilang isang pastor. Ito iyon, na kung pupunta kayo sa bawat mag-asawa na lumapit sa inyo bilang pastor na may mga problemang pang mag-asawa, kung ang mga problemang iyon ay nalutas sa biyaya ng Dios, aaminin nila, kung babalikan, na hindi sana sila nagkaroon ng ganoong mga problema kung mayroon lamang sila ng isang dapat unahin sa pag-aasawa, na nais nila, ng higit sa lahat, ang kanilang maliit-na-larawang pag-aasawa na maging gaya ng dakilang tunay na pag-aasawa, hindi alang-alang sa kanila, kundi alang-alang sa Kanya. Isang dapat unahin sa pag-aasawa. Ang lahat ng kailangan ko pang sabihin ay pagpapaliwanag lamang at pagpapalawak doon. Tingnan mo si Cristo at kung paano Siya umiibig at ikinasal sa iglesia at itulad ang iyong pag-aasawa doon, hindi para sa kapakanan mo kundi para sa Kanya. Ang unang pakahulugan ng pangunahing prinsipyong iyon ay ito: Ang pag-aasawa ay hindi tungkol sa atin, ito ay tungkol sa Kanya. Ang layunin ng pag-aasawa ay hindi ang ating kaligayahan at ang ating kasaganaan at ang aking kapakanan; ito ay para sa Kanya. Isang dapat unahin, hindi marami. Ang lahat ng iba pa (kung may iba pa) ay dumadaloy mula doon. Page 2 of 5
Hayaan mong ilagay ko ito ng napaka praktikal. Ang iyong layunin ay hindi ang iyong kaligayahan, hindi ang kapakanan ng iyong pag-aasawa, tuldok. Kundi ito ay tungkol sa kaluwalhatian ng Dios. Siguro ay kukuha ako ng hindi pormal na boto: Ilan sa inyo ang nakikinig na may interes na ang inyong pag-aasawa ay bumuti upang ang inyong kagalakan sa pag-aasawa ay madagdagan? Hindi iyan ang layunin ng mensaheng ito. Hindi iyon ang layunin ng sumasampalatayang anak ng Dios. Kung iyon ang inyong layunin, pinatatawad ka ng Dios, at ngayon ay tinatawag ka ng Dios upang magsisi. At nangangahulugan ang pagsisisi ng ganito: Talikuran mo ang iyong sarili at bumalik ka sa Kanya. Tigilan mo na ang pag-iisip tungkol sa nais mong magpapaligaya sa iyo at isipin ang tungkol sa nais Niyang magbibigay kaluwalhatian sa Kanya. Iyon ang dapat unahin, iyon ang ating layunin. Tingnan mo ang tunay, walang hanggang pag-aasawa. Iayon mo ang iyong pag-aasawa dito upang ang iyong pag-aasawa ay magbigay karangalan at kaluwalhatian sa Kanya. Iyan ang nagpapaiba sa pulong na ito mula sa ibang pagpupulong sa pag-aasawa. Pangahas kong sasabihin na karamihan sa mga ibang pagpupulong sa pag-aasawa ay hindi ito gagawing paksa at kanilang layunin. Kaya nga hindi natin sinasabi sa mga miyembro ng ating kongregasyon na mayroong mabuting pagpupulong sa dako roon, at isa pang pagpupulong sa dako roon, kaya, dahil malaking halaga ng pera ang kailangan upang mag-anunsyo ng isang pagpupulong at maraming pagod upang itaguyod ang isang pagpupulong na gaya nito, bakit hindi na lang kayo pumunta doon sa ibang lugar? Bakit hindi natin iyon ginagawa? Dahil ang mga pagpupulong na iyon ay walang ganoong layunin. Iniisip ko, halimbawa, ang interes ng Pangulo ng Estados Unidos sa pag-aasawa. Ako ay lubos na nagpapasalamat doon. Maaari nating purihin ang Dios para doon, na siya ay gumagawa ng bagay at tinatawag ang mga tao at tinuturuan tayo na ang pag-aasawa ay, gaya ng sinabi ni Rev. Kleyn, para sa isang lalaki at isang babae. Subalit basahin ang maliliit na imprenta. At pakinggan kung ano ang mga layunin. "Ang mga batang pinalaki sa tahanang pinamumunuan ng mag-asawang magulang ay mas nakakaangat kaysa sa mga batang lumalaki sa ibang kayariang pampamilya." Hindi masama. "Ang mga samahang pampamahalaan ay nagtataguyod ng mabuting pag-aasawa at ng mas mabuting katangian ng buhay para sa mga anak. Nais natin silang lumaki sa ligtas at mapagmahal na tahanan." Hindi rin masama. Ngunit, nauunawaan mo, hindi ito masyadong lumalayo. Pagkatapos ay isang komento at isang bahagi tungkol sa tax relief package at pagnanais na maialis ang mga ikinasal na mag-asawa sa kahirapan at tayo ay gumawa ng maawain, mapagtanggap na lipunan kung saan ang lahat ng tao ay tinatratong may dangal at paggalang. Mabuti, hanggang sa abot ng mararating nito. Ngunit hindi ito ganoon kalayo, dahil ang layunin ng bawat Cristiano, hindi lamang mga mananampalatayang Reformed, kundi ang layunin ng bawat Cristiano ay dapat ang layunin ni apostol Pablo sa Efeso 5 na ang ating mga pag-aasawa ay para sa isang layuning ito: ang banal na pag-aasawa ay pinararangalan ang Dios, at ang banal na pakikipag-isa ng isang lalaki at isang babae ay sumasalamin sa pakikipag-isa ni Jesu Cristo at ng Kanyang iglesia. May isa pang dahilan kung bakit hindi natin nais ang mga taong kilala natin at mga miyembro ng ating mga iglesia na pumunta sa ibang mga pagpupulong na ito. Ang isa ay dahil sa ang mga pagpupulong na ito ay may ibang pananaw tungkol sa diborsyo at muling pag-aasawa kaysa sa atin. Ang isa pa ay marami sa kanila ay may kakaibang pananaw tungkol sa pagkapinuno kaysa sa itinuturo ng Biblia tungkol sa pagkapinuno. Ilan taon na ang nakalipas - siguro ay higit pa sa ilang taon, marahil ay mga sampung taon na ang nakalipas - isang pares ng kabataan sa kongregasyon ang lumapit sa akin para sa pagpapayo bago ikasal pagkatapos nilang manggaling sa ibang iglesia para sa pagpapayo bago ikasal. Isang Page 3 of 5
mag-asawa, isang lalaki at asawang babae, ang nanguna sa pagpapayo bago ikasal. Sinabi ng babae sa pagpapayo bago ikasal sa kabataang babae sa kanyang grupo na ikakasal na sa isang di tiyak na termino: "Hindi ka magpapasakop sa iyong asawa. Hindi siya ang pinuno sa pag-aasawa." Iyon ay nasa kongregasyong Reformed! Kaya may ibang mga dahilan kung bakit nais nating magkaroon ng tanging pagpupulong sa pag-aasawa. Subalit bukod sa lahat ng iyon, may isang dahilan: dahil ang ating pagpupulong ay dapat itaguyod na ang Dios ay dapat papurihan sa ating mga pag-aasawa. Ano ang paksa ng isang mananampalatayang Reformed? Soli Deo Gloria. Hindi lamang Deo Gloria. Hindi lamang sa Dios ang kaluwalhatian, kundi sa Dios lamang ang kaluwalhatian. Hindi ito tungkol sa akin. Hindi ito tungkol sa aking asawang babae. Hindi ito tungkol sa ating kaligayahan at ating kasiyahan. Ito ay tungkol sa kaluwalhatian ng Dios. Mayroon akong panahon ngayong gabi para ayusin iyan sa ilang mga bahagi. Hayaan ninyong iguhit ko ang mga linya kung paano ito gagawing praktikal. Ang paksang sinisikap kong ilahad ngayong gabi ay dapat nating tingnan at matuto at lumago upang ibigin ang alam natin tungkol sa relasyon natin at ni Cristo, kaya't itulad natin ang ating mga pag-aasawa doon upang maging tulad sila noon, hindi upang tayo ay maging masaya, kundi upang Siya ay maluwalhati. Matuto tungkol kay Jesu Cristo at sa iglesia ni Cristo. Ibigin kung ano ang pakikipag-isa at pagkatapos ay gawing tulad niyaon ang inyong pag-aasawa. Huwag ninyong hayaang masiyahan kayo sa ganito: "Alam kong ako'y ikinasal kay Jesu Cristo. Alam kong ang iglesia ang kasintahang babae ni Cristo. Alam kong namumuhay tayong kasama ni Jesus at iniibig Niya tayo. At iyon lang ang kailangan kong malaman." Huwag kayong masiyahan doon. Sabihing, "Nais kong malaman ang lahat ng mga detalye. Nais kong malaman ang lahat ng tungol sa relasyong iyon, ang tunay na relasyon, na maaari kong malaman." Paanong nangyari na tayo ay pinili Niya upang maging Kanyang asawa? Iyon ay magsasabi sa inyo ng isang bagay tungkol sa inyong pag-aasawa. Paanong nangyari na handa tayong magpakasal sa Kanya at masaya sa pagpapakasal sa Kanya? Paano ito sa relasyon ni Cristo at sa iglesia? Anong katulad ng relasyong iyon? Ano ang pang araw-araw na buhay na maaari nating maranasan kapag tayo ay ikinasal sa Kanya? Anong tulad nitong lahat? Anong lugar mayroon si Cristo dito? Anong lugar mayroon tayo dito? Pantay na kapareha? Lahat ng katanungang iyon ay may sasabihin sa ating napakahalaga tungkol sa ating makalupang pag-aasawa. Dito pumapasok ang mabuting teolohiya. Kaya nga ang pagkakaroon nito bilang ating dapat unahin sa pag-aasawa ay nagiging dapat ding unahin sa pag-aasawa na tayo ay miyembro ng isang mabuti, biblikal, mga iglesiang Reformed, kung saan ang Salita ng Dios ay ipinapangaral at ang teolohiya ay naririnig. Mabuting teolohiya, mahusay na teolohiya, biblikal na teolohiya. Kailangan nating matutuhan ang tungkol sa dapat unahin ni Jesu Cristo sa relasyong iyon. Kailangan nating malaman kung bakit pinili Niya tayo at bakit hindi Niya pinili ang iba. Anu-ano ang dahilan? Kailangan nating malaman kung bakit may pagnanais tayo. Kailangan nating malaman ang mga dahilan kung bakit hindi. Kailangan nating malaman ang detalye. Kailangan nating matuto at lumago upang mahalin ang katotohanang Reformed sa relasyon natin sa ating Tagapagligtas na si Jesu Cristo, upang mahubog natin ang ating pag-aasawa, na laging umaabot pataas, laging niyayakap ang pakikipag-isa upang gawin ang ating mga pag-aasawa kung ano sila dapat maging. Page 4 of 5
Nang malaman ko ang tungkol sa relasyong iyon, sa gayon ay nalaman ko ang tungkol sa dalawang pangunahing bagay. Iniibig ako ni Jesu Cristo. At ako ay nabubuhay na kasama Niya. Nang ako ay ibigin ni Jesus, inibig Niya ako ng lubos na Siya ay namatay para sa akin. Nang ibigin ko Siya, inibig ko Siya ng lubos na ang aking buhay ay ginugol ko para sa Kanya. Inibig ako ni Jesus hanggang kamatayan. Lubos ko Siyang iniibig kung kaya't ang aking buhay ay ginugol ko sa pagmamahal sa Kanya. Nang ibigin Niya ako, inialay Niya ang Kanyang sarili. Nang ibigin ko Siya, inialay ko ang aking sarili para sa Kanya. Hindi ito tungkol sa akin, ito ay tungkol sa Kanya! Hindi ito tungkol sa aking kagalakan at aking karangalan. Ito ay tungkol sa Kanyang kaluwalhatian at Kanyang kasiyahan. Page 5 of 5