Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores Mateo 5:6 "Mapapalad Ang Mga Nagugutom At Nauuhaw Sa Katuwiran" ni Rev. Carl Haak Ngayon ay dumating na tayo sa ikaapat sa mga Mapapalad, ang mga salita ng pagpapala na ipinahayag ni Jesus sa mga mamamayan ng kaharian ng langit. Sila ay matatagpuan sa mga salita ng Mateo 5. Tayo ngayon ay nasa talatang 6, kung saan ay mababasa natin, "Mapapalad ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sapagkat sila ay bubusugin." Natatandaan natin na sa mga Mapapalad na ito, o mga salita ng pagpapala, ibinibigay ni Jesus ang mga tanda ng Kanyang mga anak mula sa espiritual na pananaw. Inilalarawan Niya ang mga mamamayan ng kaharian ng langit na tila sila ay mula sa panloob na pananaw, ang gawa ng Banal na Espiritu. Sinasabi ni Jesus na lahat nang dinala sa Kanyang kaharian ng kahanga-hangang pag-ibig at biyaya ng Dios ay ginawang panloob upang maging dukha sa espiritu, sila ay nahahapis, sila ay maamo. At ngayon, sinasabi Niya sa atin na sila ay nagugutom at nauuhaw sa katuwiran. Nakikita mo ba ang sarili mong inilalarawan? Pansining kasama ko na itong mga Mapapalad, at itong mga espiritual na katangian, ay magkakasunod sa isang makatwirang katuturan. Iyon ay, sila ay nakatayo sa bawat isa, ang bawat isa ay nakasunod sa isang nauna. Pangunahin nakikita natin na ang anak ng Dios na pumapasok sa kaharian ng langit ay ginawang dukha sa espiritu, iyon ay, "Ako ay wala, wala akong magagawa, walang karapat-dapat sa akin. Ang Dios ang lahat." Pagkatapos ay nakita natin na sila ay nahapis. Nahapis sila para sa kanilang sarili at sa kanilang kasalanan at, samakatuwid, bilang resulta ng pagiging dukha sa espiritu, sila ay maamo. Sila ay hinubaran ng lahat nang paghahambog sa sarili, pagmamataas, at kawalang-kabuluhan. Sila ay mapagpakumbaba, nagpapaturo sa harapan ng Dios. Ngayon, sa pagsapit natin sa ikaapat na Mapalad, nakatingin tayo labas sa ating sarili sa kaligtasan para sa kalayaang pinananabikan natin. Sa ikaapat na Mapalad, ang mata ng ating kaluluwa ay inilayo mula sa ating sarili at tungo sa iba. Tayo ay nagugutom at nauuhaw sa katuwiran. Ang tanda ng anak ng Dios ay magiging mayroon ngayong nilikhang pagnanasa, pananabik, pagkagutom sa bagay na tanging Dios ang makapagbibigay sa atin. Magkakaroon ng pagkagutom at pagkauhaw sa isang bagay na wala tayo, hindi kayang matamo, at di dapat makamit. Isang bagay na kailangang-kailangan natin: katuwiran mula sa Dios. Bigyan nating ng maingat na pansin ang mga salita ng ating Panginoon. "Mapapalad [o maligaya] ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sapagkat sila ay bubusugin." Ang pinakamataas na layon ng ating pagnanasa, kung gayon, ay katuwiran. Sila na nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sabi ni Jesus, ay tunay na maliligayang tao. Ang lahat, syempre, ay nais maging maligaya. Ito ang dakilang layon ng sangkatauhan. Nais ng mga Cristiano na maging pinagpala. Ang lahat dito sa kasalukuyang buhay ay nakatuon sa ikaliligaya. Itinatanong ng mga tao: Ano ang magpapaligaya sa akin? Ano magpapaging-mapalad sa akin? Paano ko maaalis ang mga suliraning ito, ang mga damdaming ito, ang mga problemang ito? Kailangan ko ng kaligayahan! Page 1 of 6
Ngunit dito ay itinuturo ng Panginoon sa atin na hindi natin dapat panabikan ang kaligayahan, kundi dapat nating panabikan ang bagay na maghahatid ng pagiging mapalad. Hindi natin sasabihing, "Panginoon, gusto ko ng kaligayahan," dahil kung gayon ay di natin ito makukuha. Hindi natin dapat maging layon ang kaligayahan mismo. Kundi dapat nating maunawaan na ang kaligayahan at pagiging mapalad ay mga bunga ng maibibigay ng Dios lamang. Ang pinakamataas nating kailangan ay katuwiran. Hindi natin dapat ilagay ang ating damdamin at kaligayahan una sa katuwiran, kung hindi ay nakatadhana tayo sa pagdurusa. Hindi natin dapat ipalit ang kaligayahan sa katuwiran, kung hindi ay di natin ito makukuha. Hayaan mong ilarawan ko. Isipin mo ang isang taong nagdurusa sa masakit na karamdaman. Nais niyang maibsan ang kanyang sakit. Iyon ay mauunawaan. Nais niya ng anumang makapag-aalis nito. Pupunta siya sa doktor. Iyon ay magiging napakasamang doktor kung gagamutin lamang niya ang sakit at hindi hahanapin ang sanhi o ang dahilan ng sakit. Ngayon ay sinasabi ng sanlibutan, "Alisin mo ang sakit ko!" Kaya ibinibigay ng sanlibutan sa iyo ang kalayawan, sikolohiya, inumin, at lahat ng iba pa. Gayunman ang sakit ay nananatili. Bakit? Dahil hindi pinakitunguhan ang sanhi - ang sanhi ng kasalanan. Ngunit ang kailangan ay katuwiran. Kung tayo ay magiging maligaya, dapat tayong gawing matuwid. Kung hindi tayo magiging matuwid sa harapan ng Dios, hindi tayo magiging maligaya, hindi tayo kailanman magiging maligaya. Ano ang katuwiran? Si Jesus ay hindi nagsasalita tungkol dito sa isa lamang pantaong katuturan. Ang kaisipan dito ay mas malalim kaysa lamang katumpakan. Sa balita ay naririnig natin ang tungkol sa katuwiran, sa mga pulitiko na napakabisang magsalita sa paghusga sa kapinsalaan at mga bagay na huhusgahan ng lipunan at nararapat nating matutunan na maging matuwid. Ngunit si Cristo ay hindi nagsasalita tungkol sa katuwiran sa ganoong katuturan. Hindi Niya tinutukoy ang anumang bagay na mababaw. Hindi Niya tinutukoy ang pangkalahatang pagpapabuti ng moralidad sa mga tao. Hindi Niya sinasabing, "Ang kailangan ng tao ay ang matutuhan lamang na maging mas mabuting tao, maging mas matuwid ng kaunti, na gawing mas mabuti ng kaunti ang kanyang sarili." Hindi, ang Panginoon ay nagsasalita dito ng bagay na malalim. Nagsasalita Siya ng katotohanan na Siya ang Tagapagligtas. Tinutukoy Niya ang desperadong pangangailangan na ang anak ng Dios ay dapat gawing matuwid sa harapan ng Dios. Ang katuwiran dito ay dapat maunawaan sa buong katuturan na ibinibigay ng Kasulatan. Ito ay nangangahulugang maging matuwid sa harapan ng Dios. Ito ay nagsisimula sa katotohanan ng pagpapawalang-sala, ang kapatawaran ng ating kasalanan. Iyan ang lubhang kahanga-hangang ipinapaliwanag ni apostol Pablo sa Roma 3 at 4, kung saan siya ay nagsasalita sa atin ng katuwiran mula sa Dios, katuwiran na natamo ng Dios para sa Kanyang mga anak, para sa Kanyang mga hinirang kay Cristo. Ang katuwirang ito, ngayon, ay nakay Cristo at ibinintang, iyon ay, ibinilang ng legal, sa lahat nang ibinigay ng Dios kay Jesu Cristo. Sinasabi ng Panginoong Jesus na mayroon tayong pinakamataas na pangangailangan. Ang pinakamataas na pangangailangang iyon ay ang legal nating kalagayan, ang ating katayuan sa harapan ng Dios, ay mabago, mabago mula sa pagkakaroon ng sala bilang makasalanan tungo sa pagiging inosente o walang kasalanan. Kailangan ko ng isang mag-aalis ng pasanin ng sala mula sa aking mga balikat at buksan ang mga ulap ng langit sa akin. Kailangan kong maging matuwid. Ngunit ang katuwiran ay higit pa riyan. Ito, una sa lahat, ay ang walang bayad na kaloob ng Dios ng pagpapahayag na tayo ay matuwid. Ngunit ito rin, habang ang Banal na Espiritu ay patuloy na gumagawa, ay isang bagay na nasa loob natin. Ito ay kapag ginagawa tayong banal ng Dios, na kasunod ng pagpapawalang-sala. Kapag tayo ay pinawalang-sala ng Dios inaalis Niya, sa pamamagitan ng biyaya, ang sala at ang pasanin ng ating kasalanan alang-alang lamang sa mga kagalingan at gawa ni Jesu Cristo. Ngunit sa batayan ng kilos na iyon ng pagpapawalang-sala ng Dios sa atin, ng pagpapalaya sa atin sa ating sala, sa batayang iyon ang Dios ay dumating at, sa pamamagitan ng Banal na Espiritu, Siya ay gumagawa sa atin. Nagsisimula Siyang gumawa sa atin upang gawin tayong banal. Binibigyan Niya tayo ng pagkalungkot sa Page 2 of 6
kasalanan, pinalalaya Niya tayo sa pagkagapos ng kusang-loob na paglilingkod sa kasalanan. Binibigyan Niya tayo ng pagsisisi, binibigyan Niya tayo ng pagnanasa na maging tulad ni Cristo. Ang katuwiran ay ang pagnanasa na maging malaya sa kasalanan. Ang katuwiran ay, una sa lahat, pagkaunawa na tanging si Cristo ang makakapag-alis ng aking sala. Ito ay pagnanasa na ako ay lumaya mula sa aking kasalanan at ako ay magsisi. Ang pinakamataas na pagnanasa ay ang maging tugma tayo sa Dios. Ang lahat nating mga kaguluhan at mga problema ay dahil dito: na tayo ay tumalikod sa Dios, inihihiwalay tayo ng ating kasalanan sa Dios, at bawat isa sa atin ay lumihis sa sarili niyang daan. Ang katuwiran ay ang dakilang kabutihan nang maibalik sa Dios sa aking buhay, sa aking pag-iisip, sa aking kalooban, sa aking pagnanasa. Iyan ang aking kailangan. Ito ay nangangahulugan na nais nating mapalaya mula sa kapangyarihan ng kasalanan. Ipinagkaloob sa atin ng Dios na malaman na ang sanlibutan ng kasalanan ay nabubuhay ayon sa kapangyarihan ng diablo, ang espiritu, sabi ng apostol, na ngayon ay gumagawa sa mga anak ng pagsuway. Ang magutom at mauhaw sa katuwiran ay upang nasain na maging katulad ni Cristo, upang naising gawin ang nakalulugod sa Dios. Nais natin ng pagpapalaya mula sa sarili nating makasalanang daan. At sa halip, nais natin, na maluwalhati ang Dios sa ating buhay. Ang dakilang pagnanasa na nilikha sa atin bilang mga anak ng Dios ay, "Ama, sa pamamagitan ng biyaya lamang, alisin mo sa akin ang sala ng aking kasalanan. Walang gawa na gagawin ko ang makapag-aalis ng salang iyon. Gawin mo akong legal na matuwid. Ngunit, Ama, sa batayan ng gawa ni Jesu Cristo, sige gawin mo akong matuwid sa loob. Gumawa Ka sa loob ko sa pamamagitan ng Banal na Espiritu upang makilala ko ang aking kasalanan at ang aking pagmamataas. Alisin mo rin ang karumihan ng kasalanan sa aking puso. Gawin Mo akong malinis sa loob." Tayo ay nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sa ibinintang na katuwiran na walang bayad na ibinigay ng biyaya, at sa katuwirang ikinintal sa ating puso, ang gawa ng Banal na Espiritu upang palayain tayo mula sa kusang-loob na paglilingkod sa kasalanan. Iyan ay mapusok na pagnanasa. Mapapalad ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sapagkat sila ay bubusugin. Ano ang ibig sabihin ng magutom at mauhaw sa katuwiran? Ito ay nangangahulugan, una sa lahat, na nararamdaman natin, na nalalaman natin, na hindi natin kayang marating itong katuwiran sa anumang katuturan sa pamamagitan ng ating sarili. Ang pagkagutom at pagkauhaw ang kabaliktaran ng pagiging busog at nasisiyahan. Ito ang kamalayan ng pagiging hungkag, ng pagkukulang. Ang kaligtasan ay ganap na sa biyaya. Ang magutom at mauhaw ay ang kabaliktaran ng pagmamataas ng mga Fariseo. Sinasabi ng Fariseo, "Ako ay busog. Kaya ko itong gawin. Ako ay nakatataas. Kaya ko itong talunin." Subalit ang unang Mapalad ay, "Mapapalad ang dukha sa espiritu." Iyon ang pag-aalis ng ating pansariling-kasapatan. At mayroon na tayong kaalaman ngayon na wala tayong katuwiran at hindi natin kayang tustusan ang katuwirang iyon at hindi natin kayang gumawa nito. Iyan ang unang palatandaan ng pagkagutom at pagkauhaw - ang masakit na kamalayan ng ating kawalan. Ikaw at ako ay hindi nagugutom at nauuhaw sa katuwiran kung tayo ay nanghahawakan sa anumang katuturan sa anuman na ating ginawa bilang basehan ng ating kaligtasan. Kung ilalagay pa rin natin ang ating sarili at ating gawa at kung ano ang ating nagawa bilang basehan, bilang katwiran, ng ating kaligtasan, tayo ay hindi magiging mapalad. Kung iniisip nating tayo ay nakatataas dahil sa kung sino tayo, kung manghahawakan tayo sa pagiging matuwid sa sarili, kung gayon ay dinadaya natin ang ating sarili. Ang pagkagutom at pagkauhaw ay nangangahulugang, nauunawaan ko na ako ay wala, hindi ko kayang maabot. Ito ay nangangahulugan na ang Dios ay gumagawa sa atin ng mapusok na pagnanasa para sa katuwirang mula sa Dios. Page 3 of 6
Ang pagkagutom at pagkauhaw, sa kabila ng lahat, ay mga sakit. Ang Dios ay gumagawa ng sakit, malalim na sakit, ng kamalayan sa ating pangangailangan. Nagugutom ako! Ito ay sakit na nagpapatuloy hanggang ito ay mabigyang-kasiyahan. Hindi lumilipas na pakiramdam. Hindi lumilipas na pagnanasa. Kundi malalim na sakit. Sinasabi ng propetang Hoseas sa Israel na siya ay laging lumalapit sa Dios na nagsisisi kapag mayroong kagipitan, ngunit kapag inalis na ang kagipitan, bumabalik sila sa kanilang kasalanan. Sa Hoseas 6:4 ay mababasa natin, "Anong gagawin ko sa iyo, O Efraim? .... O Juda? Ang inyong katapatan ay parang ulap sa umaga, at parang hamog na maagang umaalis." Narito nang sandali at wala na sa susunod, sabi ng propeta. Ang pagkagutom at pagkauhaw ay hindi lumilipas na pakiramdam. Sila ay nagpapatuloy hanggang mabigyang-kasiyahan. Hayaan mong gamitin ko itong paghahambing. Ito ay isang pananabik na hindi tumitigil hanggang mapunan. Gaya ng pag-ibig na dapat magnasa na makasama ang layon nito at sabihing, "Kailangan kong makasama siya," gayundin silang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran ay nagnanasang ipahayag sila ng Dios na matuwid kay Cristo. Ibig sabihin na ako ay nagugutom na malaman kung ano ang nasa puso ng Dios tungkol sa akin. Kailangan kong mabigyang-katiyakan sa ebanghelyo na ang mga kasalanan ko ay nahugasan na sa dugo ni Jesu Cristo. Kailangan kong mabigyang-katiyakan na ang Dios, sa pamamagitan ng kahanga-hangang biyaya, ay ibinintang sa akin ang katuwiran ng Kanyang Anak. Nagugutom ako at nauuhaw. Kailangan kong malaman ang ebanghelyo na, sa biyaya lamang, ako ay ginawang matuwid ni Cristo. Ikaw ba ay nagugutom at nauuhaw sa ganitong paraan? Lumalapit ka ba sa Dios bilang nagugutom na tao, bilang isa na nalalaman na ang lahat ng kanyang gawa ay gaya ng mabahong kasuotan sa presensya ng Dios at hindi mo kaya, sa iyong sarili, na maabot ang walang hanggang buhay? Mapapalad ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran. Kailangan ibigay sa atin ng Dios ang katuwirang ito. Lumilikha ang Dios sa atin ng pagkaalam na tayo ay di-matuwid at tanging si Cristo ang maaari nating maging katuwiran. Binibigyan Niya tayo ng pananampalataya kung saan ay natatanggap natin itong kaloob ng Dios na tanging kay Cristo tayo ay ginawang matuwid. Dinggin ang maluwalhating pangako, isa sa mga maluwalhating pahayag sa buong Biblia: "sila ay bubusugin." "Mapapalad ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sapagkat sila ay bubusugin." Ang Dios ay hindi lilikha ng pangangailangan at pagkatapos ay hindi pupunan ang pangangailangang iyon. Ang Dios ay hindi gagawa ng sakit o ng pagkauhaw ng puso at hindi tutustusan ang pangangailangang iyon. Sa halip, mababasa natin sa mga salmo na ang kaluluwang nananabik na umiiyak sa Kanya ay ganap Niyang binibigyang-kasiyahan. Binubusog Niya ang bawat nagugutom na umiiyak sa Kanyang awa. Ang anak ng Dios ay bibigyan ng kanyang ninanasa. Hindi siya aalis na walang laman. Hindi siya bibigyan ng alikabok. Hindi siya bibigyan ng buhangin. Kundi siya ay bibigyan ng pagkain at inumin. Ibibigay sa kanya si Cristo! Iyan ay tiyak na pangako: Sila ay bubusugin. Tayo ay bubusugin ng Dios. Ibibigay ng Dios ang ating kailangan. Masagana, sa biyaya lamang, ibibigay ng Dios ang ating pangangailangan. Ikaw ba ay nagugutom at nauuhaw? Nakikilala mo ba ang iyong sarili bilang napahamak na makasalanan? Tumingin ka kay Cristo. Sa biyaya, sa pamamagitan ng pananampalataya, ikaw ay bubusugin. Walang duda tungkol dito. Walang tanong tungkol dito. Lumalapit ka ba ngayon na nagugutom at nauuhaw at namamatay sa gutom? Kung gayon ay ibibigay ng Dios ang lahat mong nais. Bawat isa sa kanila. Bubusugin ka Niya ng katuwiran. Paano mangyayari iyon? Una sa lahat, ito ay nangyayari, salamat sa Dios, agad-agad, bigla. Sapagkat ang katotohanan ng pagpapawalang-sala kay Cristo ay sa pamamagitan ng pananampalataya ako ay binigyang-katiyakan na ang buong Cristo ay akin, na ang ganap at walang dungis na katuwiran ni Jesu Cristo ay pinagtibay sa akin sa paningin ng Dios. Ang hadlang ng aking kasalanan ay inalis na. Ang malaking bato Page 4 of 6
ng aking sala ay inalis na mula sa aking mga balikat. May kapatawaran sa Dios (Awit 130). Sa pamamagitan ng pananampalataya, ang kaloob ng Dios ay gumawa sa loob natin, tayo ay nakatingin kay Cristo. Nakikita natin Siyang namamatay sa krus para sa ating kasalanan. Nakikita nating Siya ay namatay hindi para sa sarili Niyang kasalanan kundi Siya ay namatay sa lugar ng lahat nang ibinigay sa Kanya ng Ama. Gumawa Siya ng panghaliling kamatayan, upang tayo ay mapatawad. Mababasa natin (Efe. 1:7), "Sa kanya'y mayroon tayong katubusan...na kapatawaran ng ating mga kasalanan, ayon sa mga kayamanan ng kanyang biyaya." Ang Dios ay nakatingin sa atin sa katuwiran ng sarili Niyang Anak. Ibinibintang Niya ang katuwirang iyon sa atin. Tayo ay pinatawad. Mayroon tayong karapatan sa Kanyang presensya, at hindi Niya tayo itataboy ni pababayaan man. Kaya, paano tayo nabubusog? Sa pamamagitan ng pananampalataya. Salamat sa Dios. Natatanggap natin ang kaalaman na si Jesu Cristo ang buo nating katuwiran. Subalit tayo ay binigyan din ng katuwiran ng pagpapabanal. Hindi ito katuwiran na ginagawa tayong anak ng Dios. Hindi ito katuwiran na nagpapalago ng ating katayuan sa Dios. Lahat iyon ay nakay Cristo. Ngunit mayroon tayong pasanin ng kasalanan sa loob natin. Nagnanasa tayo ngayon na alisin ang ating kasalanan at maging banal na bayan. Kaya binubusog tayo ng Banal na Espiritu. Sa pamamagitan ng kapangyarihan ng biyaya gumagawa Siya sa atin upang makilala natin ang ating kasalanan at tumatalikod tayo sa karumihan ng ating kasalanan sa paraan ng pagsisisi. Lumilikha Siya sa loob natin ng pagkapoot sa kasalanan at lalong higit ng kagalakan ng Dios kay Cristo. Binibigyan Niya tayo ng kalakasan upang makita natin ang nag-aapoy na palaso ng masama. Nauunawaan natin ang mga panunukso ng diablo. Tayo ay umaasa kay Cristo at nagnanasang mamuhay ng buhay na kalugud-lugod sa Kanya. Mayroon pa. Tayo ay ganap na bubusugin sa kalangitan sa kaluwalhatian. Tayo ay tatayo isang araw sa presensya ng Dios. At hindi na tayo magugutom, ni mauuhaw. Hindi na tayo tatangis at iiyak. Hindi na tayo magbubuntung-hininga o magkakaroon ng kalungkutan. Magkakaroon doon ng puno ng buhay. Ang Kordero ng Dios ang magpapakain sa atin, at tayo ay aakayin Niya sa tabi ng malamig na daloy ng tubig. Tatayo tayo sa harap Niya at paglilingkuran Siya araw at gabi. Tayo ay maluluwalhati kagaya ni Jesu Cristo. Ang ating mga puso ay magagalak at ang ating mga kaluluwa at mabubusog at masisiyahan. Ang ating mga puso ay aapaw sa pagpupuri. Magkakaroon ng pagkain doon, nakalulugod na bagay, mabubuting bagay. Tayo ay magiging ganap. Hindi natin ito naaabot. Ngunit, sa biyaya, mayroon tayo nitong tiyak at makalangit na pag-asa, at isang araw tayo ay mapupuspos ng ganap na kaluwalhatian. Wala na tayong kakulangan. Hindi na natin makikilala ang gutom. Ngayon pa lang ay ginawa na tayong matuwid, legal, kay Jesu Cristo. Ang Banal na Espiritu ay gumagawa na ngayon sa atin kaya tayo ay nagsisisi at nagnanasang mamuhay ng matuwid na buhay. Isang araw tayo ay bubusuging ganap ng ganap na katuwiran. Tayo ay magiging banal sa gayon. Ikaw ba ay nagugutom at nauuhaw? Ikaw ba ay walang pag-asa? Alam mo ba na ang kasalanan ang naghihiwalay sa iyo sa Dios? Ninanasa mo bang mapalaya mula sa kapangyarihan ng kasalanan? "Panginoon, tulungan mo ako." "Panginoon, bigyang-katiyakan Mo muna ako na ang aking mga kasalanan ay pinatawad. Pagkatapos, Panginoon, sige at palayain mo ako mula sa nakasisindak na pagkagapos sa kasalanan." Iyan ba ang iyong samo? Makinig. Si Jesu Cristo ang ating katuwiran. Ginawa Niya tayong matuwid sa Dios. At Siya rin ang biyaya ng Dios na gumawa sa loob natin kaya tayo ay nagsisimulang mamuhay ng banal at matuwid na buhay. Binubusog Niya tayo. Narito ang Kanyang pangako: "Mapapalad ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, sapagkat sila ay bubusugin." Pagpalain nawa ng Dios ang Kanyang Salita sa ating puso. Page 5 of 6
Manalangin tayo. Ama sa langit, pinasasalamatan Ka po namin sa Iyong Salita sa araw na ito. Dalangin namin na lumikha Ka sa loob namin ng pagkagutom at pagkauhaw - una sa lahat upang makita namin ang desperadong pangangailangan ng katuwiran na tumayo sa Iyong harapan at hindi namin kayang maabot ang katuwirang ito sa aming sarili. Ipagkaloob Mong makita namin na sa pananampalataya si Cristo ang tangi naming katuwiran. Ngunit, Panginoon, kami rin ay nagugutom at nauuhaw na kami ay mapalaya mula sa aming kasalanan, na kami ay gawing mas banal, na si Cristo ay gagawa nang higit sa amin sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Kanyang krus. Kaya, makalangit na Ama, busugin Mo kami ng katuwiran, ang pag-aalis ng aming sala. Busugin Mo kami, makalangit na Ama, ng katuwiran na siyang kapangyarihan upang palayain kami mula sa paghahari ng aming kasalanan. Busugin Mo kami, Panginoon, Niya, ang ganap na Tagapagligtas. Sa Kanyang pangalan kami ay dumadalangin, Amen. Page 6 of 6