JUAN 17:24-26 "ANG PANALANGIN NI JESUS UPANG MAKASAMA TAYO" NI REV RODNEY KLEYN Sa Juan 17:24-26 si Jesus ay nanalangin, "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin, sapagkat ako'y iyong minahal bago pa natatag ang sanlibutan. O Makatarungang Ama, hindi ka nakikilala ng sanlibutan, ngunit nakikilala kita, at nakikilala ng mga ito na ikaw ang nagsugo sa akin. Ipinakilala ko sa kanila ang pangalan mo, at aking ipapakilala, upang ang pag-ibig mo sa akin ay mapasakanila, at ako'y sa kanila." Anong gandang panalangin. Sabi ni Jesus, "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin." Nakatayo ka na ba sa banig ng kamatayan o sa puntod ng isang mahal sa buhay na alam mong anak ng Dios? Iyan ay napakahirap gawin. Ito ang wakas ng makalupa nating tali. Ang kamatayan ay dumating at kinuha ang isa sa atin. Nag-uumapaw ang kalungkutan sa atin. Sa pagdaraan mo diyan, mahal na anak ng Dios, dapat mong isipin ang mga salitang ito ni Jesus, itong panalangin: "Upang sila'y makasama ko kung saan ako naroroon." Sa kamatayan ng isang mananampalataya, ang panalanging ito ni Jesus ay tinugon. Sinasabi sa Awit 116, "Mahalaga sa paningin ng Panginoon ang kamatayan ng kanyang mga banal." Bakit? Dahil sa kamatayan dinadala ng Dios ang Kanyang bayan kasama Niya sa kaluwalhatian. Hindi tayo dapat matakot sa kamatayan kundi dapat itong makita bilang pintuan tungo sa langit, bilang lingkod ng Dios, upang dalhin tayo sa kaluwalhatian. Kapag nakikita mo ang mahal mo sa buhay na naghihingalo, kapag kailangan mong ihatid sa libingan ang isang anak, kapag ikaw ay naiwan bilang isang balo, kung gayon ay tandaan, tinutugon ng Dios ang panalanging ito ni Jesus na dalhin lahat ng sariling Kanya upang makasama Niya sa langit. At balang-araw ang buong bayan ng Dios, tayong lahat, ay makakasama rin Niya. Napakagandang panalangin! May dakilang tagumpay sa mga salitang ito ni Jesus. "Makakasama Ko silang lahat sa kaluwalhatian!" Bilang mananampalataya, dapat tayong magkaroon ng ganoong uri ng tagumpay sa harap ng kamatayan. Gaya ni Job, sa kapitulo 19:25-27: "Sapagkat nalalaman ko na ang aking Manunubos ay nabubuhay, at sa wakas siya'y tatayo sa lupa; at pagkatapos na masira nang ganito ang aking balat, gayunma'y makikita ko ang Dios sa aking laman, na aking makikita sa aking tabi, at mamamasdan ng aking mga mata, at hindi ng iba. Ang aking puso ay nanghihina sa loob ko!" Iyan ay tagumpay sa kamatayan. O, gaya ni Pablo sa I Corinto 15:51-57: "Hindi tayong lahat ay mamamatay, ngunit tayong lahat ay babaguhin, sa isang saglit, sa isang kisap-mata, sa huling pagtunog ng trumpeta, sapagkat ang trumpeta ay tutunog at ang mga patay ay mabubuhay na walang pagkasira at tayo'y babaguhin. O kamatayan, nasaan ang iyong pagtatagumpay? O kamatayan, nasaan ang iyong tibo?... Subalit salamat sa Dios, na nagbibigay sa atin ng pagtatagumpay sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesu-Cristo." O, muli, maririnig mo itong katiyakan ni Pablo sa II Corinto 5:1: "Sapagkat nalalaman namin [alam namin, sabi niya] na kung mawasak ang aming tolda sa lupa, mayroon kaming isang gusaling mula sa Dios, bahay na hindi gawa ng mga kamay, walang hanggan sa sangkalangitan." O, muli, sa Filipos 1, sabi niya: "Ang aking nais ay umalis at makasama si Cristo, sapagkat ito'y higit na mabuti; sapagkat sa ganang akin ang mabuhay ay si Cristo, at ang mamatay ay pakinabang." Mayroong 1
katiyakan, kaaliwan na dapat nating taglayin kapag iniisip natin ang tungkol sa kamatayan. At ang panalanging ito ni Jesus, "upang makasama Ko sila," ay inihihinga ang katiyakang ito. Sa mga talatang ito, hindi lamang tinatapos ni Jesus ang Kanyang panalangin bilang punong pari sa kapitulo 17, kundi winawakasan din Niya ang pinalawig na usapan ng kaaliwan sa Kanyang mga alagad na nagsimula sa kapitulo 14:1. Ang mga alagad ay nababagabag na sila ay iiwan na ni Jesus. Kaya nagsimula Siya sa kapitulo 14: "Huwag mabagabag ang inyong puso. Sumampalataya kayo sa Dios, sumampalataya rin naman kayo sa akin. Sa bahay ng aking Ama ay maraming tahanan.... ako'y paparoon upang ihanda ko ang lugar para sa inyo... ako'y babalik at kayo'y tatanggapin ko sa aking sarili, upang kung saan ako naroroon, kayo rin ay naroroon." Dito si Jesus ay hindi lamang umaasa o humihiling ng isang bagay. Hindi, ito ay mas tiyak at sigurado kaysa diyan. Kinakausap Niya ang Dios na may katiyakan. "Ama," sabi Niya. "Ama." Nang turuan ni Jesus ang Kanyang mga alagad upang manalangin, tinuruan Niya silang lumapit sa Dios gaya ng katiyakan ng isang bata. "Ama naming nasa langit." At ngayon ginagamit Niya mismo ang gayon ding pagtawag sa Dios. Subalit mayroong kaibahan. Ito ang kaibahan. Si Jesus ay nananalangin, hindi bilang kinupkop na anak ng Dios, kundi bilang ang walang hanggang Anak ng Dios, kapantay Siya sa kapangyarihan at kaluwalhatian sa Ama. Nagsasalita Siya sa mga talatang ito ng walang hanggang kaluwalhatian at pag- ibig na pinagsasaluhan nila ng Ama. Hindi Siya lumalapit sa Dios bilang pulubi. Hindi Siya lumalapit na walang katiyakan. Sinasabi Niya, "Ama, dalhin natin sila sa kaluwalhatian." Iyan ang pwersa ng sinasabi ni Jesus. At iyan ay lumalabas sa mga salitang ginagamit Niya sa panalanging ito. Sabi Niya, "Nais kong makasama sila." Iyan ay medyo kakaibang paraan ng pananalangin. Mas malapit ito sa paghingi kaysa paghiling. Kung ang ating mga anak ay lalapit sa atin at sabihing, "Nais kong ibigay mo akin ang aking hapunan," sasabihin natin sa kanila, "Hindi ganyan ang paraan ng paghingi ng mga bagay." At walang tao sa Biblia (at tayo na tinuruan) na nanalangin ng ganito sa Dios. Ngunit pagdating kay Jesus, marapat lang na ito'y sa ganitong paraan, dahil ipinahahayag Niya, bilang Anak, ang kalooban ng Dios na Trinidad - ang di- nagbabago, walang hanggang kalooban ng Dios. Ito ang puso ng Dios. At dahil ito nga, hindi ito maaaring baguhin. Lahat ng ibinibigay ng Ama kay Cristo ay lalapit sa Kaya at makakasama Niya sa walang hanggang kaluwalhatian. Ang panalanging ito, sabi ko, ay naghihinga ng katiyakan. Isang kaaliwan para sa mananampalataya sa kamatayan. Ang katiyakang iyan ay lumalabas na muli sa mga batayan o sa mga kadahilanang ibinibigay ni Jesus kung bakit dapat tugunin ng Dios ang panalanging ito. Sa talatang 24 sinasabi Niya ang katotohanan na ibinigay sila ng Ama sa Kanya at sa walang hanggang pag-ibig ng Dios sa Kanya bilang Anak. "Sapagkat ako'y iyong minahal bago pa natatag ang sanlibutan." Ito ang ibig Niyang sabihin, na kung hindi dadalhin ng Dios ang Kanyang mga hinirang, yaong mga ibinigay sa Kanya, sa kaluwalhatian, kung isa sa kanila ay mapapahamak, iyan ay katulad din ng pagsira ng Dios sa Kanyang pag-ibig, sa walang hanggan Niyang pag-ibig, sa Kanyang Anak. "Ama," sabi Niya, "Ibinigay Mo sila sa Akin at mahal Mo Ako. Kaya naman, dapat Mo silang dalhin sa kaluwalhatian." At pagkatapos, sa talatang 25, nagbigay Siya ng dalawa pang dahilan upang dinggin ng Dios ang panalanging ito. Una, ang Dios ay makatarungang Ama. "O Makatarungang Ama," sabi Niya. Ibig sabihin ni Jesus, "Natapos Ko na ang gawaing dapat Kong gawin para sa kanila. Iningatan Ko sila. Tinuruan Ko sila. Ginawa Ko lahat ng kinakailangan para sa kanilang kaligtasan." Nagsasalita Siya dito bago ang krus 2
na tila baga naisagawa na. Sabi Niya, "Ibinigay Ko na ang Aking buhay para sa kanila. O makatarungang Ama, ang kanilang mga kasalanan ay nabayaran na. Dalhin Mo sila sa kaluwalhatian. Maging makatarungan Ka." At pagkatapos sa dulo ng talatang 25 ipinakiusap Niya ang pananampalataya ng Kanyang bayan. Sabi Niya, "Nakikilala ka ng mga ito na ikaw ang nagsugo sa akin. Ama," sinasabi Niya, "sumasampalataya sila. Nagtitiwala sila sa Akin. Natagpuan nila ang buo nilang kaligtasan sa ginawa Ko para sa kanila. Ama, dalhin Mo sila sa kaluwalhatian." Kaya, ito ay panalangin na may katiyakan. Ito ay mas malapit sa pagpapahayag kaysa paghiling. "Lahat ng ibinigay sa Akin ng Ama ay makakasama Ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang Aking kaluwalhatian." Sa pagsampalataya kay Jesus, makakamit natin ang katiyakan sa lugar ng Ama na maraming silid. Hindi natin kailangang matakot sa kamatayan o impierno. May dalawang bahagi sa panalangin ni Jesus dito. Una, "upang makasama ko sila kung saan ako naroroon," at pangalawa, "upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin." Mapapansin mo na nang sabihin ni Jesus, "upang makasama ko sila kung saan ako naroroon," nagsasalita Siya sa pangkasalukuyang pamanahon: kung saan Ako naroroon. At, muli, mayroong katiyakan sa panalangin. Nang sandaling sinasabi Niya ang mga salitang ito, Siya ay nasa Judea, dadakpin na at ipapako sa krus. Ngunit tinatanaw Niya kung pasasaan Siya sa kabila ng kamatayan at muling pagkabuhay "sa Kanyang walang hanggang kalagayan sa kaluwalhatian. Ibig Niyang sabihin sa langit" upang makasama Ko sila kung saan ako naroroon. Mayroon Siyang langit, at ang dalhin ang Kanyang bayan sa langit kasama Niya, sa Kanya bilang hangarin at layunin ng Kanyang pagtungo sa krus. Ngayon, ano ang langit? Maraming iba't ibang kaisipan ng tao tungkol sa kung ano ang langit. Karamihan sa kanila ay napaka makalupa. Inilalarawan ng isang tao ang langit sa kung ano ang gusto niya dito sa lupa. Kung gusto niya ng golf, inaasahan niyang magiging ganoon ang langit. Kung gusto niya ng pamimili o pagsakay sa kabayo, magiging ganoon ang langit para sa kanya. Kaya ang langit ay tinatanaw ng karamihan bilang pinakamagaling sa ikinasisiya mo sa buhay na ito. Marahil ay may kaunting pagbabago dahil ilan sa mga kahirapan sa buhay ay mawawala. Iyan ba ang tamang pananaw sa langit? Hindi, hindi gayon. At salamat sa Dios na hindi gayon. Ang langit ay inilalarawan sa Kasulatan bilang di-mailalarawan. Ito ay isang bagay na higit sa ating karanasan. Hindi nakita ng mata, at hindi narinig ng tainga, at hindi pumasok sa puso ng tao, ang mga bagay na inihanda ng Dios para sa kanila na nagmamahal sa Kanya. Ang diwa, ang puso, ang kagalakan, ang kasiyahan ng langit ay inilarawan ni Jesus dito sa mga salitang "upang makasama ko sila." Ganoon ang langit: ang makasama si Jesus. Ang langit ay hindi, una, paglaya mula sa pagdurusa. Hindi ito makintab na pintuan at mga lansangang ginto. Kundi, upang makasama Ko sila. Iyan ang "langit", ang makasama ni Jesus, upang matamasa ang tipan ng buhay at pakikisama sa Kanya sa kaganapan. Ang kamatayan, sa kanyang sarili, ay isang napakalungkot na kalagayan. Ang mga sementeryo ay napakalungkot na lugar. Ang impierno ay lalong malungkot. Subalit sa langit, ang Cristo ng tipan ay dadalhin tayo upang makasama Niya. Apocalipsis 21: "Ang Dios mismo ay makakasama nila, at siya'y magiging Dios nila, at sila'y magiging bayan niya." Iyan ang langit - ang makasama ni Jesus. Iyan ang dahilan kung bakit ang langit ay maaari lamang para sa mga mananampalataya. Sa palagay ko ay maraming tao, marami sa kanila, na magsasabing, "Kung ganyan lang ang langit, ang makasama ni Jesus, kung gayon hindi ako interesado. May higit ang kasiyahan ko kahit wala si Jesus." Ito ay kung 3
sumasampalataya ka kay Jesus ngayon at nagmamahal sa Kanya sa buhay na ito, na makakasama ka Niya sa langit. At kung hindi ka sumasampalataya, at kung hindi mo Siya minamahal, gugugulin mo ang walang hanggang nang wala Siya sa pagdurusa sa impierno. Gusto kong puntuhan ito. Nais kong bigyang-diin ito dahil ngayon mayroong nakakalokong paniwala, isa na naging medyo tanyag, na lahat ay pupunta sa langit sa huli, na ang impierno ay mawawalan ng laman dahil ang pag-ibig ng Dios ay nagwagi. Ang pag-ibig ng Dios dapat ay malakas kaya walang sinumang mapupunta sa impierno. Alam mo kung anong mensahe iyon? Ito ay mapandayang kasinungalingan ng diablo na nagmula mismo sa impierno. Ayaw ni Satanas na isipin natin na ang impierno ay tunay. Ito ay mensaheng nagsasabi sa tao na hindi nila kailangang sumampalataya sa ebanghelyo at hindi nila kailangang magtiwala kay Jesus para sa kaligtasan. Ito ay kasinungalingan na nagsasabi sa mga tao na sila ay maayos kung saan sila naroroon, na hindi nila kailangang magsisi sa kanilang mga kasalanan, na hindi nila kailangang ilagay ang kanilang pananampalataya kay Cristo. At itinatanggi nito ang buong ebanghelyo ng krus at ang kamatayan at ang pagdurusa ni Cristo para sa kasalanan. Hindi mo kailangan ng Tagapagligtas. Ikaw ay ayos lang, dahil ang pag-ibig ng Dios ay magwawagi sa huli at ang lahat ay mapupunta sa langit. Hindi, sabi ni Jesus ang langit ay ang makasama Niya. Kung hindi mo siya nais sa iyong buhay ngayon, hindi mo Siya makakamit sa buhay na walang hanggan. Ang langit ay para sa lahat ng mga ibinigay ng Ama kay Jesus (t. 24). Ang langit ay para sa lahat na nakarinig at sumampalataya sa Anak. Ang langit ay nakalaan para sa mga mananampalataya lamang. Ang langit ay tiniyak ng kamatayan ni Jesus para sa mga hinirang lamang ng Dios. At ang impierno, sinasabi sa atin ng Biblia, ang lawa ng apoy, ang lugar ng walang hanggang paghihirap, ay nakalaan, ito ay inihanda ng matuwid na Dios, para sa lahat ng ayaw sumunod sa ebanghelyo at ayaw magsisi sa kanilang mga kasalanan at sumampalataya at magtiwala kay Jesus lamang para sa kaligtasan. Ang impierno ay tunay. At kung hindi ka mananampalataya, dapat kang masindak sa kamatayan dahil dadalhin ka nito sa harapan ng Dios na Hukom at magdadala sa iyo sa walang hanggang lawa ng apoy. Kaya ang panalangin ni Jesus para sa mga mananampalataya ay "upang makasama ko sila." At ang pangalawang bahagi ng Kanyang hiling ay: "upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin." Ano ang kaluwalhatiang iyon? Hindi ibig sabihin ni Jesus ang Kanyang likas na kaluwalhatian bilang walang hanggang Anak ng Dios. Dios lamang ang maaaring makakita ng kaluwalhatiang iyon at mabubuhay. Hindi Niya rin ibig sabihin, ang kaluwalhatian na Kanyang ipinakita sa lupa habang Siya ay nagmiministeryo, na siyang namasdan ng mga alagad. Ni ibig man Niyang sabihin ang Kanyang kaluwalhatian na ipinakita Niya sa loob natin at sa atin sa pamamagitan ng banal na pamumuhay. Sa halip, tinutukoy Niya ang kaluwalhatin ng pagtataas sa Kanya: "na ibinigay mo sa akin." Ang kaluwalhatian na nakita ni apostol Pablo sa daang Damasco, at nakita ni Juan sa pangitain sa Apocalipsis 1. Ang kaluwalhatiang sinabi sa Filipos 2: "Kaya siya naman ay itinaas ng Dios, at siya'y binigyan ng pangalang higit sa lahat ng pangalan." At nang sabihin ni Jesus, "upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin," ibig Niyang sabihin na hindi lamang makikita ng Kanyang bayan kundi makikibahagi at pagbubulayan ang Kanyang kaluwalhatian sa kanilang sarili. Hindi lamang ito makikita natin Siya. Kundi kapag nakita natin Siya, magiging katulad Niya tayo. Iyan ang ninanais at panalangin ni Jesus para sa Kanyang bayan: "Ama, upang makasama Ko sila." At sa loob lamang ng ilang oras, tinugon ng Dios ang panalanging iyon. Natatandaan mo si Jesus sa krus at ang mga salita ng magnanakaw na nagbalik-loob. Sinabi niya kay Jesus, "Alalahanin mo ako pagdating mo sa iyong kaharian." At ang sagot ni Jesus ay: "Ngayon ikaw ay makakasama ko sa Paraiso." 4
Ano ang karanasan ng makasalanan na namatay na nagpahayag sa kanyang mga labi? Nabibigo ang mga salita na sabihin ito, hindi ba? Kakaunti ang alam natin kung paanong makasama ni Cristo. Natitikman na natin ito ngayon. May matataas na punto sa ating buhay na lumalakad tayo ng malapit sa Panginoon at natatamasa ang Kanyang presensya at pag-ibig. Subalit ang kalubusan nito ay darating pa lamang. Iyan ang ating hinihintay. Ito ang ating pag-asa - ang makasama ng Panginoon. Ito ang magiging walang hanggang pribilehiyo natin - ang makasama ni Cristo. Ito ang gagawin natin sa langit - mamamasdan natin ang Kanyang kaluwalhatian. At, habang nakatingin sa Kanya, tayo ay magiging katulad Niya. Sabi ni Juan, "Mga minamahal, ngayon ay mga anak tayo ng Dios at hindi pa nahahayag kung magiging ano tayo. Nalalaman natin na kung siya'y mahayag, tayo'y magiging katulad niya, sapagkat siya'y ating makikita bilang siya" (I Juan 3:2). Isang pinagpalang araw. Hindi lamang kapag dumating si Cristo, kundi pinagpalang araw din kapag pumunta na ako sa Kanya. Kung mayroon ka ng pag-asang iyan ngayon, ikaw ay mapupuspos ng pag-ibig kay Cristo ngayon. Si Juan, sa 1 Juan 3:3, ang nagpatuloy: "At sinumang may ganitong pag-asa sa kanya ay naglilinis sa kanyang sarili, gaya naman niyang malinis." Mahal na mananampalataya, kapag ikaw ay namatay, makakasama mo si Cristo. Makikita mo si Cristo. Magiging katulad ka ni Cristo. Tandaan mo iyan ngayon. Ikaw ay binili sa halaga. Pabanalin mo ang Panginoong Dios sa iyong puso. Hayaang ang pag-ibig ni Cristo ay manahan nang mayaman sa iyo upang maging katulad ka na Niya ngayon. Manalangin tayo. Panginoon, ipagkaloob Mong makita namin ang Iyong kaluwalhatian at ang kaluwalhatian ng Iyong Anak na si Jesu Cristo upang kami ay magpatuloy sa pag-asa at kabanalan hanggang sa araw na kami ay makakasama Niya at magiging katulad Niya. Panginoong Jesus, pumarito ka, pumarito kang madali. Amen. 5