4 May Forever! Br. Arden Xerxes Dacuma, OP Isa sa mga "trending" na paksa ngayon sa telebisyon, radyo at internet ay ang "forever." Mayroon bang forever sa pag-ibig? Nagmula ang paksang ito sa isang katatapos na telenovela sa telebisyon kamakailan lang. Sa katunayan, maram- ing tao ang sumasagot sa tanong na ito. Sagot nila, mayroon daw forever sa mga taong tunay nagmamahalan. Ang sagot naman ng iba ay wala raw forever sapagkat ang lahat ay lumilipas at nagbabago. Hindi ko tuloy maiwasang tanungin ang aking sarili kung mayroong nga bang forever sa pag-ibig. Mayroon nga bang forever? Ang mga pagbasa noong mga nakaraang linggo ay tumalakay sa Tinapay ng Buhay. Sinabi ni Hesus, "Ako ang tinapay na nagbibigay-buhay na bumaba mula sa langit. Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain ng tinapay na ito. At, ang tinapay ay ang aking laman na ibibigay ko upang mabuhay ang sangkatauhan." Kung ating iisipin, ang mga kataga ni Hesus tungkol sa pagkain ng Tinapay ng Bu- hay, na natatanggap natin sa Banal na Eukaristiya, ang nagpapatunay na mayroong magpakailanman - forever. Mayroong forever sa ating Panginoon. Ang pagtang- gap natin ng Tinapay ng Buhay ay katulad rin ng pagtanggap natin sa pag-ibig ng ating Panginoong Hesukristo. Kaya nga, maaari nating sabihin na kapag tayo ay tumatanggap ng Banal na Eukaristiya sa Misa, tayo ay nakakaranas ng walang hanggang pagmamahal mula sa Kanya. Kung sa ating palagay ay hindi natin nara- ranasan sa kasalukuyan ang forever na ito, ang pangako ng Panginoon na "mabubu- hay magpakailanman ang sinumang kumain ng tinapay na ito" ay maaari nating panghawakan bilang isang pangako ng buhay na walang hanggan sa piling Niya pagkatapos ng ating paglalakbay dito sa lupa. Ako ay naniniwala sa forever - ang walang hanggang pag-ibig ng ating Panginoon sa Kanyang simbahan, sa Kanyang sambayanan. Ito ang pangako ng forever na hindi lumilipas at nagbabago. At, sa tuwing nasisilayan at natatanggap natin ang Banal na Eukaristiya sa Misa, tayo ay napapa-alalahanan at nakatitiyak na mayroong forever na pag-ibig - ang Pagmamahal ng Panginoon sa atin. + SEPTEMBER 2015 Laway Lang ang KaiLangan 23rd Sunday in Ordinary Time Mk. 7: 31-37 September 6, 2015 Isa sa pinakamahirap gawin kapag bumibisita sa home for the aged ay yung magpaalam sa mga matatanda. Wala kasi silang naka- kausap kaya kapag may bisita, gusto nilang magkwento nang magkwento. Kapag nahahalata na nila na gusto mo nang umalis, binibilisan nila ang pagkukwento para lang makuha ang iyong interes at magtagal ka pa ka- hit kaunti. Malungkot daw kasi ang walang kausap. Pero kapag sinabi mo, "Lola, Lolo, aalis na po ako," pahihintulutan ka naman nila, pero palaging sasabihin, "Bumalik ka ha?" Marami silang gustong sabihin, at marami ka ring matututunan sa pakikinig, pero sayang, walang nakikinig, walang na- kikipag-usap. Sabi ng mga nurses nila, kapag hindi na raw nagsasalita ang isang matanda, nawawalan na rin siya ng ganang mabuhay. Br. Rommel Olivar, OP Ang tainga at ang dila ay hindi lamang gamit sa pakikinig at pagsa- salita. Ang mga ito ay paraan ng pakikipag-ugnayan. Kung may problema sa mga ito, may problema rin sa pakikipag-ugnayan sa mundo. Kaya nga yung mga pipi at bingi, sensitive sa tawanan, akala kasi nila, sila ang pinag- uusapan. Kaya siguro nung ginamot ni Hesus ang pipi at bingi, hinipo niya muna ang tenga, at pagkatapos ay nilawayan. Ipinadama niya na kabilang sila, hindi isinantabi o ipinagwalang-bahala. Kasama sila, may halaga sila. Maraming suliranin ang nanggagaling sa kawalan ng kausap at nakikinig. Mayroon tuloy mga nagiging pipi at bingi, kahit walang problema ang mga tenga at dila. Dahil masyadong abala sa "mahalaga" ang mga taong na- kapalibot sa kanila. Nakakalimutan ang "mas mahalaga"-- ang kaibigan o kapamilya na di maramdaman na may nagmamahal sa kanila. "Maraming suliranin ang nanggagaling sa kawalan ng kausap at nakikinig..." Gaya ni Hesus, kaya nat- ing hilumin ang pipi at bingi. "La- wayan" mo kaya ang nalulungkot mong kapamilya, kaibigan, kakilala; "hipuin" mo ang kanyang tenga. Ti- yak, maraming milagro ang magsi- simula.+ 1
2 The ChoiCes are yours 24th Sunday in Ordinary Time Mk. 8: 27-35 September 13, 2015 Br. Stephen Mari La Ja, OP In today's gospel passage, there are three things to reflect on: Firstly, why did Jesus ask his disci- ples who do people say he is? Sec- ondly, what is the difference between God's thought and people's thought? And thirdly, what should the follow- ers of Jesus Christ expect to do for the sake of the Gospel? Firstly, I believe that Jesus known himself very well, for he is the Son of God. But why did he ask this question to his disciples? There must be something wrong with them. Indeed, it was the people who did not know Jesus as the Messiah, mistaken him to be John the Baptist, Elijah or one of the prophets. After seeing all the miracles Jesus had shown them, yet they still not believe. The same thing is also happening nowadays when we sometimes lose our faith in Jesus, the Messiah, who can save our souls, who can bring our souls to heaven. Secondly, Jesus shows us that there are differences between God's thought and people's thought when Jesus rebuked Peter saying "Get behind me Satan! You are thinking not as God does, but as people do." Indeed, the plan of God is totally different from our plans. His never avoids rejection, suffering and death in order to save us from sin, but ours do avoid these things in order to live a comfortable life here on earth. Lastly, Jesus reminds us that we should deny ourselves and carry our daily crosses to be His good fol- lowers - that if we save our lives on earth, we will lose them and if we lose our lives on earth for the God's sake, we will have them. The choices are yours, my dear friends in Christ. + pagTagumpayan mo ang iyong puso! 25th Sunday in Ordinary Time Mk. 9: 30-37 September 20, 2015 Br. Chris Garinganao, OP "Murder." Narinig niyo na siguro ang salitang iyan na gi- nagamit sa biruan. Kapag pinag-uu- sapan ng ibang tao ang kapintasan ng taong ayaw nila upang maging katawa-tawa, ang tawag dito ay murder na kung bigkasin ay mar- der. Wika nga, "Nagtatawanan na naman ang grupo ni Seniang, mala- mang mina-mar-der na naman nila si Basya." Kahit na ang salitang mur- der ay ginagamit sa biruan, taglay pa rin nito ang natatanging kahulu- gan: "pagkitil." Ang pagpatay ay hindi lamang pisikal, ito ay nang- yayari sa isipan at puso ng isang tao. Hindi ba't minsan sa sobrang galit ay nabibigkas natin ang: "Sana hin- di ka na nabuhay!" "Kukunin ka na ni Lord tomorrow!" at "Talk back and you're dead!" Kaya nga sa lahat ng bagay, ingatan ang puso, sapagkat dito nag- tutunggali ang kabutihan at kasa- maan. Hindi aksidente ang pagka- matay ni Kristo. Pinatay Siya ng mga taong nagtataglay ng inggit at maling ambisyon. Noong nakita ni Kristo na ang mga kataingang ito ay unti-unting umuusbong sa puso ng Kanyang mga disipulo, agad Ni- yang tinawag ang kanilang pansin at sinabing "Ang sinumang nagnanais maging una ay dapat maging huli sa lahat, at maging lingkod ng lahat." Mga kapatid, hindi na tayo mga bata. Alam na natin ang bunga ng inggit at maling ambisyon. Kung ano ang pumatay sa ating Panginoon, ito rin ang papatay sa kapwa natin sa kasalukuyan. Ang tunggalian ng kabutihan at kasamaan ay patuloy pa rin. Kaya sa puso pa lang, tang- galin na ang inggit, sapagkat ito ang magdadala sa atin sa paghihiganti, sa magulong lipunan at sa pagpatay. Kung gusto nating maligtas, sikapin nating hubugin ang ating puso sa pagpapakumbaba: huwag gumanti sa nananakit sa atin, isantabi ang pansariling ambisyon at isipin ang pagsisilbi sa kapwa ng may katapa- tan at pagmamahal. Maliligtas ka. Pagtagumpayan ang iyong puso.+ CLosed... open! 26th Sunday in Ordinary Time Mk. 9:38-43,45,47-48 September 27, 2015 Br. Carlo Rey Canto OP Like a room poorly venti- lated due to its door and windows being tightly shut, close-mindedness does not allow the entry of and the exchange with new and fresh ideas, keeping old concepts contract moulds and mildew. This kind of attitude may lead to prejudice and exclusiv- ity, or worse, hostility, and it implies harbouring an air of superiority. In today's gospel account, John tells Jesus about them seeing someone driving out demons in His (Jesus') name and preventing that someone from doing so since he does not belong to their (the disciples') circle. Perhaps, at the back of their minds, this person does not have the right to exorcize since he does not be- long to the followers of Jesus. They might have the pre-conceived idea that only those who follow Jesus could and should drive out demons and it belongs exclusively to them. Poor man, he is not authorized be- cause he is not one of them. But Jesus teaches them not to prevent him "for whoever is not against us is for us." (v. 40) It is as if Jesus is telling them, "Hey, could you not widen your horizon a bit? Doing good things is not your mo- nopoly! Be open-minded!" And this open-mindedness is open to different instances. Close-mindedness in today's milieu definitely still exists in many shapes and forms in different aspects of our life. It feeds our prejudices, our exclusivist mentality, our sense of su- periority, and so on. And like a door nailed on the wall now being opened, opening our minds might also need some effort and the squeaking sound might be irritating for a while. Nevertheless, Jesus reminds us: Open the closed!+ 3