MAIKLING KAALAMAN TUNGKOL SA MGA "KHAWĀRIJ" ANG MGA KATANGIAN NG MGA KHAWĀRIJ MGA AHĀDITH TUNGKOL SA MGA KHAWĀRIJ Isinalaysay ni 'Ali (radhiyallāhu 'anhu); Narinig ko ang Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) na nagsabi: " Mayroong lilitaw na mga tao sa huling bahagi ng panahon na kung saan ay mga bata ang edad at nasa murang mga pag-iisip, subali't sila ay magsasalita (sa gayong pamamaraan) na animo'y ang kanilang mga salita ang siyang pinaka-mainam sa lahat ng mga nilalang. Bibigkasin nila ang Qur'ān, subali't hindi ito lalagpas sa kanilang mga lalamunan, at sila ay lalabas sa Dīn na katulad ng paglagos ng isang palaso sa isang (hayop na) sinila. Kaya kapag sila ay inyong nakatagpo, patayin ninyo sila, dahil sa pagpatay sa kanila kayo ay makakakuha ng gantimpala Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) sa Araw ng Paghuhukom." 1 Nakita sila ni Ibn 'Umar (Radhiyallāhu 'anhumā) bilang pinaka-Shar (masamang) tao mula sa mga nilalang. "Kinuha nila ang mga Āyat na ipinahayag para sa mga Kuffār at ginamit ito sa mga sumasampalataya." 2 Isinalaysay ni Jābir bin 'Abdullāh na may isang taong nagtungo sa Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) sa Ja'rana sa kanyang pagbalik mula sa Hunayn, at may ilang pilak sa mga damit ni Bilāl (Radhiyallāh 'anhu). Kumuha ng isang d akot ang Rasūlullāh mula doon at ipinamigay sa mga tao. Siya (ang lalaking nakipagtagpo sa Propeta sa Ja'rana) ay nagsabi sa kanya: "Muhammad (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam), gumawa ka ng katarungan". Siya (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) ay nagsabi: "Kasawian sa iyo, sino ang gagawa ng katarungan kung hindi ako gagawa ng katarungan, at ikaw ay magiging pinakasawing palad at talunan kung hindi ako gagawa ng katarungan". Dahil dito si 'Umar bin Khattab (Radhiyallāhu 'anhu) ay nagsabi: "Payagan mo akong patayin ko ang Munāfiq na ito." Dahil dito winika ng 1 (Sahīh Muslim: 005/2328) 2 (Bukhārī)
Rasūlullah (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam): "Nawa'y pangalagaan tayo Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā)! Sasabihin ng mga tao na pinatay ko ang aking mga kasamahan. Ang taong ito at ang kanyang mga kasamahan ay bibigkas ng Qur'ān subali't hindi ito lalampas sa kanilang mga lalamunan, at sila ay lilihis mula dito na katulad ng paglagos ng isang palaso sa isang (hayop na) sinila." 3 Sa isang salaysay, ang mga kataga ay: Isang tao mula sa mga tao ang pagkaraan ay humingi ng pahintulot (mula sa Propeta, Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) para sa kanyang kamatayan. Ayon sa ilan, si Khalid hin Walīd ang humingi ng kapahintulutan. Dahil dito ay winika ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam): "Mula mismo sa salinlahi ng taong ito ay lilitaw ang mga taong bibigkas ng Qur'ān, subali't hindi ito lalampas sa kanilang mga lalamunan; papatayin nila ang mga tagasunod ng Islām at hahayaan (lamang) ang mga Mushrikīn. Lalabas sila sa mga katuruan ng Islām ng napakabilis na katulad ng pagtagos ng palaso sa isang (hayop na) sinila. Kung sila ay makikita ko, papatayin ko sila na katulad ng (angkan ng) 'Ād." 4 Naitala ni Ibn Abī Āsim sa "Kitābus-Sunnah" ang isang Hadīth na isinalaysay ni Anas bin Mālik (Radhiyallāhu 'anhu) na kung saan ay kanyang sinabi: isinalaysay sa akin na ang Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) ay nagsabi: " Mayroong lilitaw sa gitna ninyo o (kanyang sinabi) mayroong mga tao na kasama ninyo na sasamba at magiging labis na relihiyoso na kung saan ay magpapamangha sa inyo at sa kanilang mga sarili. Lalabas sila sa Dīn na katulad ng pagtagos ng isang palaso sa isang (bagay na) puntirya." Naitala ni Ibn Abī 'Āsim sa "Kitābus-Sunnah" at ang mga kataga ay sa kanya na si Abī Hafs ay nagsabi: Narinig ko mula kay 'Abdullāh Ibn Abī Awfa nang sila ay nakikipaglaban sa mga Khawārij. Dati ay mayroon siyang isang binata (na nagsisilbi sa kanya, tumutulong sa kanya, atbp.) ngunit sumali ito sa mga Khawārij. Kaya tinawag namin siya (ang binata), "O Fayrūz! O Fayrūz, si 'Abdullāh Ibn Abī Awfa ito." Sumagot siya, "Magiting na lalaki kung siya lamang ay nagsagawa ng Hijrah (pagngingibang bayan)!" Nagtanong si 'Abdullāh, "Ano ang sinasabi ng kaaway Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā)? Sinabi sa kanya ang sinabi niya. Kaya sinabi niya ('Abdullāh), "Isang Hijrah pagkaraan ng ginawa kong Hijrah kasama ang Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam)? Katotohanang narinig ko na sinabi ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam): "Ang Tubá (isang punong kahoy sa Jannah, tagumpay) ay para sa kanya na makakapatay sa kanila o siya ay mapatay nila." Ang Hadith na ito ni Ibn 'Umar (Radhiyallāhu 'anhumā) na iniulat rin ni At-Tabarāni, na ang Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) ay nagdasal ng Fajr at pagkaraan ay humarap sa mga tao at nagsabi: "O Allāh, igawad Mo ang Iyong mga pagpapala sa aming Madinah, O Allāh, igawad Mo ang Iyong pagpapala sa aming mga panukat, O Allāh igawad Mo ang Iyong pagpapala sa aming Shām at sa aming Yemen." Isang lalaki ang nagsabi, "At Irāq O Rasūlullāh? Wika niya (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam), "Mula doon ay lilitaw ang sungay ni Shaytān at ang mga pagsubok at ang mga sigalot ay darating na katulad ng mga naglalakihang mga alon." 5 Isinalaysay ni Abū Hurayrah (Radhiyallāhu 'anhu): Narinig ko ang makatotohanan at pinakatiwalaan Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) - ang Rasūlullah (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) na nagsasabi: "Ang pagkawasak ng aking mga tagasunod ay sa pamamagitan ng mga kamay ng mga kabataang lalaki mula sa Quraysh." 6 Isinalaysay ni 'Abdullāh: Ang Propeta (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) ay nagsabi: "Ang pagmamalupit sa isang Muslim 3 (Sahīh Muslim 005/2316) 4 (Sahīh Muslim 005/2318) 5 (Al-Awsat) 6 (Sahīh Al-Bukhārī Vol. 9, Aklat 88, Blng.180)
ay Fusuq (masamang gawain) at ang pagpatay sa kanya ay isang Kufr (kawalan ng pananampalataya)." 7 Isinalaysay ni 'Abdulllah bin 'Umar (Radhiyallāhu 'anhumā): Winika ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam): " Sinoman ang humawak ng armas laban sa atin, ay hindi mula sa atin." 8 Isinalaysay ni Abū Mūsā: Winika ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam), "Malapit sa pagdating ng Oras, mayroong mga araw na kung saan ang kaalamang (pangrelihiyon) ay kukunin (mawawala) at ang pangkalahatang kamangmangan ay lalaganap, at magkakaroon ng labis na Al-Harj, at ang Al-Harj ay nangangahulugan ng pagpatay". 9 Isinalaysay ni Sa'id bin Jubayr: Nagtungo sa amin si 'Abdullāh bin 'Umar (Radhiyallāhu 'anhumā) at kami ay umasa na siya ay magsasalaysay sa amin ng magandang Hadīth. Ngunit bago (pa) namin siya matanong, isang lalaki ang tumayo at nagsabi sa kanya, "O Abū 'Abdur-Rahmān! Magsalaysay ka sa amin tungkol sa mga digmaan sa panahon ng mga Fitān, tulad ng Sinabi Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) -- "At digmain sila hanggang sa mawala na ang Fitnah (ie. Shirk, Kufr)..." 10 Sinabi ni Ibn 'Umar ( Radhiyallāhu 'anhumā), "Alam mo ba ang ibig sabihin ng Fitnah? Maulila ka nawa ng iyong ina! Ginawa dati ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam) na makipaglaban laban sa mga pagano, dahil sa ang isang Muslim ay nailagay sa pagsubok sa kanyang relihiyion (siya ay maaaring mapatay ng mga pagano o itanikala bilang isang bihag). Ang kanyang pakikipaglaban ay hindi katulad ng iyong pakikipaglaban na kung saan ay isinagawa para sa kapakanan ng pamumuno." 11 ILAN SA MGA KATANGIAN NG MGA KHAWĀRIJ 1. Mayroon silang tapang ng pakikipaglaban at pagsasaripisyo ng sarili, at sila ay magiting na nagsipag-punyagi para sa landas ng kanilang mga pinaniniwalaan at mga ideya. Sa kasaysayan ng Khawārij, makakakita tayo ng mga kalalakihang ganap na mapakipagkapwa na kung saan ay mayroon lamang kakaunting kahalintulad sa kasaysayan ng sangkatauhan, at ang kanilang pakikipagkapwa at pagsasakripisyo ng sarili ay ang siyang naging buhay ng kanilang katapangan at ng kanilang kapangyarihan. Sinabi ni Ibn 'Abdu Rabbih tungkol sa kanila: "Sa lahat ng mga sekta, wala ng mas kumbinsido o labis na nagpupunyagi kaysa sa mga Khawarij, at ganun din ay wala ng matatagpuan pa na mas handang mamatay kaysa sa kanila. Isa sa kanila ay minsang tinamaan ng sibat at ang sibat ay bumaon ng malalim sa kanya. Kahit na nagkaganun, siya ay nagmamadaling nagtungo sa papatay sa kanya na nagsasabing: "O Allāh! Ako ay nagmamadaling magtungo sa Iyo upang Ikaw ay malugod". 2. Sila ay mga tao ng pagsamba at debosyon; ginugugol nila ang kanilang gabi sa pagdarasal at walang anomang pagnanasa sa mundo at sa mga palamuti nito. Nang ipadala ni 'Ali si Ibn 'Abbās upang magbabala sa mga tao sa digmaan ng Nahrawan, siya ay bumalik at isinalarawan sila na 12,000 kalalakihan na ang mga noo ay nagka-kalyo na dahil sa labis na pagpapatirapa, na ang mga kamay ay naging matigas na katulad ng mga paa ng kamelyo dahil sa 7 (Sahīh Al-Bukhārī Vol. 9, Aklat 88, Blng.197) 8 (Sahīh Al-Bukhārī Vol. 9, Aklat 88, Blng.191) 9 (Sahīh Al-Bukhārī Vol. 9, Aklat 88, Blng.185) 10 (Al-Baqarah 2:193) 11 (Sahīh Al-Bukhārī Vol. 9, Aklat 88, Blng.215)
madalas na pagdiin sa tuyo, nagbabagang lupa at mula sa paghampas sa alikabok sa harap ng kanilang Panginoon, na ang mga damit ay gula-gulanit at sira hanggang sa kanilang mga balat, subali't sila naging matibay at determinado. Ang Khawarij ay mahigpit na tagasunod ng mga pagbabatas at mga panlabas na mga kinaugalian sa Islām; hindi nila kaylanman inilalagay ang kanilang mga kamay sa anomang bagay na itinuturing nilang isang kasalanan. Mayroon silang sariling mga prinsipyo at mga pamantayan, at hindi kaylanman nila ito hinahaluan ng mga prinsipyong labag sa kanila; ipinakikita nila ang kanilang pagkasuya sa sinomang nabahiran ng kasalanan. Napatay ji Ziyad bin Abih ang isa sa kanila at ipinatawag ang alipin nito at nagtanong tungkol sa kanya kung naging anong klaseng tao siya. Sinabi ng alipin na hindi siya kaylanman nakapagdala ng pagkain sa kanya sa araw, ni hindi nito nailatag ang kanyang higaan sa gabi; kapag araw siya ay nag-aayuno at ginugugol nito ang mga gabi sa pagdarasal. Saan man nila ilagay ang kanilang mga yapak, sumasangguni pabalik sa kanilang mga paniniwala at sila ay napakarelihiyoso sa kanilang mga gawain. Sila ay papatay ipang maisulong ang kanilang mga paniniwala. Binanggit ng Rasūlullāh (Sallallāhu 'alayhi wa Sallam): "Dalawang grupo ang babali ng aking likuran -- yaong may alam subali't kumikilos ng walang pakundangan, at yaong ignorante subali't nagpapahayag ng kabanalan." 3. Ang mga Khawārij ay mga ignorante at mga mangmang na mga tao, at dahil sa kanilang pagiging ignorante at kawalan ng kaalaman hindi nila maunawaan ang mga katotohanan, at binibigyan ng maling pakahulugan ang mga kaganapan. Unti-unti ang bingkong na pang-unawa na ito ng mga bagay ay kinuha ang anyo ng isang relihiyon o pananampalataya sa proseso ng pagtatayo ng kung saan kanilang pinipilit ang kanilang mga sarili sa kanilang pinakamalaking mga pagsasakripisyo-ng-sarili. Sa simula, ang Islamikong panuntunan ng pagbabawal sa masama ay humubog sa kanila tungo sa isang uri ng pangkat na ang tanging layunin ay muling buhayin ang isang Islamikong kinaugalian. Mayroon silang kahinaan pagdating sa pag-unawa sa Dīn Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā). Ito ang dahilan kung bakit naiulat na "Bibigkasin nila ang Qur'ān, subali't hindi ito lalampas..." 12 Ang panganib ng pagiging ignorante ng ganitong mga klaseng tao, at higit pa ng mga ganitong klase ng mga pangkat (o grupo), ay ang paraan na kung saan sila ay nagiging mga kagamitan at instrumento sa mga kamay ng mga tuso, at bilang mga balakid sa landas na kung saan ay nasa pinakamataas na mga kapakanan ng Islām. Ang mga lapastangan sa relihiyon na mga Munāfiq ay laging maaaring manulsol sa mga simpleng deboto laban sa kapakanan ng Islām; sila ay nagiging mga espada sa mga kamay ng mga taong ito, at mga palaso sa kanilang mga pana. Si 'Ali ay nagpaliwanag tungkol sa katangian nilang ito sa napakaganda at masusay na paraan, nang kanyang sinabi: "Samakatuwid kayo ang pinakamasamang tao; kayo ay mga palaso sa kamay ni Shaytān na kung saan ay ginagamit niya upang banatan ang kanyang puntirya, at sa pamamagitan ninyo itinatapon niya ang mga tao sa pagkalito at pagdududa". Sinabi natin sa simula na ang grupo ng Khārijī ay lumitaw upang muling buhayin ang isang Islamikong tradisyon, ngunit ang kawalan ng kaalaman at kawalan ng pang-unawa ay humila sa kanila hanggang sa punto na kung saan ay maling binigyang-pakahulugan ang mga talata ng Qur'ān. Dito na nagsimula na sila'y kumuha sa isang relihiyosong pagkukulay at naisalarawan bilang isang sekta at bilang isang pamamaraan. Mayroong isang talata sa Qur'ān na nagsasabing: (sa pakahulugan) "Ang Hukm (pagpapasya, hukom, husga) ay para Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) lamang. Ipinahahayag Niya 12 (Muslim)
ang Katotohanan, at Siya ang Pinaka-Mainam sa mga humuhusga." 13 Sa Āyah (Talata) na ito, ang Hukm ay naipaliwanag bilang isa sa mga espesyal na katangian ng Kakanyahan Ni Allāh 'Azza wa Jall, subali't kinakailangang tingnan kung ano ang kahulugan ng Hukm. Walang pag-aalinlangan, ang kahulugan ng Hukm (pagpapasya, hukom, paghuhusga) dito ay ang batas at kaayusan ng buhay ng tao. Sa Āyah na ito, ang karapatan ng paglalatag ng batas ay pinabulaanan sa: sinoman maliban Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) at ito ay kinilala bilang isa sa mga kahatulan ng kakanyahan Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) (o ng taong nabigyan ng kapangyarihan Ni Allāh 'Azza Wajall). Subali't kinuha ng mga Khawārij ang (salitang) Hukm sa pakahulugan ng Hukumah (gobyerno, pamahalaan), na kung saan ay naglalaman din ng ideya ng Hakamiyah (pagpapahatol sa pamamagitan ng isang tagapamagitan), at gumawa sila ng sarili nilang sawikain: lā hukmah illa liLlāh -- ang pamamahala (gobyerno) at paghahatol ay para Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) lamang. Ang kanilang layunin ay -- na ang pamamahala (Hukumah), paghahatol (Hakamiyah) at pati ang pamumuno, katulad ng pagbibigay ng batas, ay espesyal na karapatan Ni Allāh 'Azza Wajall, na iyan, bukod sa pagiging Diyos, walang sinoman ang may karapatan na humatol o mamahala sa mga tao -- tulad ng kawalan nila ng karapatan na gumawa ng mga batas. Minsan habang si 'Ali ay nasa Salāh (o nagsasalita sa mga tao sa minbar) nang kanila siyang tinawag at sinabihan: lā hukma illa liLLāh, lā laka wa lī ashābik -- "O 'Ali, ang pamamahala ay Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Ala) lamang. Hindi para sa iyo o para sa mga kasamahan mo ang mamahala o magbigay pasiya! Bilang kasagutan, kanyang sinabi: "Ang pangungusap ay tama, subali't ang (iniisip nilang) pakahulugan nito ay mali. Katotohanan na ang pagbibigay-batas (hukm, pahuhusga) ay Kay Allāh 'Azza Wajall lamang. Ang katunayan ay - ang tao ay nangangailangan ng isang gobernador, isang pinuno, siya man ay mabuti o (maaaring) masama. Sa ilalim (ng anino ng) kanyang pamamahala, ang mga mananampalataya ay gumagawa ng mga mabubuting gawa samantalang ang mga kuffār ay nakikinabang mula sa kanyang makamundong buhay; at dinadala Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) ang lahat ng mga bagay sa kanyang wakas. Sa pamamagitan ng namumuno, ang mga buwis ay nakokolekta, ang mga kaaway ay nalalabanan, ang mga daanan ay napapanatiling ligtas, at mga karapatan ng mga mahihina ay nakukuha mula sa mga malalakas, nang sa gayon ang mga mabubuti ay magtamasa sa kapayapaan at mabigayan ng proteksiyon laban sa mga masasama. Sa madaling salita, ang batas ay hindi mailalagay sa pagsasakatuparan kung sa pamamagitan lamang ng kanyang sarili; nararapat na mayroong mga tao, o ilang grupo ng mga tao -- na siyang maglalagay ng mga ito (ie. mga batas) sa pagsasakatuparan. 4. Sila ay makikitid ang mga isip at mga taong maikli ang mga pananaw na kung saan ang mga isip ay sumibol sa napaka-babang mga kagiliran; binakuran nila ang Islām at ang mga Muslim sa loob ng apat na dingding ng kanilang limitadong ideya. Katulad ng iba pang mga taong makikitid ang pag-iisip, sinasabi nilang ang lahat ng iba pa ay hindi naunawaan, o talagang hindi naiintindihan; kinuha ng lahat ang maling daan at sila ay nakatadhana sa Impiyerno. Ang unang bagay na ginagawa ng ganitong uri ng taong makitid ang isip ay binibigyan niya ang kanyang makitid na isip ng anyo ng isang relihiyosong paniniwala; hinihigpitan niya ang Awa Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā), ginagawa Siyang umupo ng walang hanggan sa trono ng matinding poot, (habang) naghihintay para sa kanyang alipin na gumawa ng ilang pagkakamali nang sa gayon ay maitapon Niya ito sa walang hanggang kaparusahan. Isa sa mga pangunahing paniniwala ng Khawārij ay -- na ang may kasalanan ng anomang malaking kasalanan, tulad halimbawa ng pagsisinungaling, paninirang-puri, o pag-inom ng alak - ay isang Kāfir (walang pananampalataya) at nasa labas na 13 (Sūrah Al-An'ām 6:57)
ng bakuran ng Islām, magpasawalang-hanggang parurusahan sa Impiyerno. 5. Sila (ang mga Khawārij) ang mga unang humiwalay mula sa nagkakaisang katawan ng mga Muslim at ipinahayag na sila ay mga Kāfir dahil sa kanilang (mga nagagawang) mga kasalanan. Ang pagsasalarawang ito sa mga Khawārij ay ginawa ni Shaykh-ul-Islām Ibn Taymiyyah. 14 Sila ay nagmula sa mga yaong ang mga puso ay may paglihis. Isinalaysay ni Abū Umamah (Radhiyallāhu 'anhu), na ang mga nilayon ng mga sumusunod na mga Āyat ay ang mga khawārij: (sa pakahulugan) "...Kaya sa mga yaong ang mga puso ay mayroong paglihis (mula sa katotohanan), kanilang sinusunod kung ano ang hindi ganap na malinaw..." 15 at ang Kanyang (Subhānahu wa Ta'Alā) sinabi: (sa pakahulugan) "Sa Araw na kung saan ang ilang mga mukha ay pagliliwanagin at ang ilang mga mukha ay padidilimin..." 16 17 6. Ipinapalagay nilang ang mga tagasunod ay mga Kāfir kapag ang kanilang pinuno ay nakagawa ng kufr. Ito ay ginawa ng mga Bayhasiyyah; isa sa mga sekta ng Khawārij. 18 Itinuturing nilang mga Kāfir yaong mga hindi sumasang-ayon sa kanilang mga pananaw, at itinuturing na Halāl na padanakin ang kanilang mga dugo. Kanila ring pinahihintulutan ang pagpatay sa mga kababaihan at mga batang sasalungat sa kanila. Ito ay ginawa ng mga Azariqah; isa sa mga sekta ng Khawārij. 19 Pinanghahawakan nila na isang obligasyon na kalabanin ang pinuno lamang ganun din ang sinomang nalulugod sa kanyang pamamahala. Para naman sa mga yaong tumatanggi sa pinuno, kung gayon hindi ipinahihintulot na makipaglaban sa kanila maliban sila ay susuporta sa pinuno, o aatake sa mga pinaniniwalaan ng mga Khawārij, o magsilbi bilang isang gabay sa pinuno. Ito ay ginawa ng Ujāradah; isa sa mga sekta ng Khawārij. Hindi nila pinanghahawakan na ang isang mapang-aping pinuno ay may karapatan sa pamumuno. Ito ay naitala ni Imām Ashari. 20 Pinanghahawakan nila bilang isang obligasyon ang pagrerebelde sa lider kapag siya ay sumalungat sa Sunnah. Ito ay naitala sa Al-Milāl wan-Nihāl (1/115) 7. Papatayin nila ang mga taong may Imān at hinahayaan (buhay) ang mga Mushrikīn (sumasamba sa mga diyos-diyosan). Sa isang salaysay mula kay Abū Sa'īd Al-Khudri, sinasabi, "At kanilang papatayin ang mga tao ng Islām, samantalang hahayaan lamang (nila) ang mga tao ng Awthān (mga rebulto, diyos-diyosan)." 21 Pinadanak nila ang Harām na mga dugo. Ito ay isinalaysay ni 'Ali bin Abī Talib. (Muslim) Nag-aabang sila sa mga daanan para sa layunin ng pag-atake sa mga daraan at pinadadanak ang kanilang mga dugo ng walang anomang kadahilanan mupa Kay Allāh (Ta'Alā). Ito ay nabanggit sa mga salita ni A'isha (Radhiyallāhu 'anhā). 22 8. Hindi sila naniniwala na ang mga taong may kaalaman at kabanalan ay nagtataglay ng isang espesyal na posisyon. Ang naiintindihan nila, sila ay mas maalam pa kaysa kina 'Ali bin Abī Talib, Ibn Abbās at ng lahat ng iba pang mga (Majmū' Al-Fatawa 3/349 at 7/279) 15 (Sūrah Āli-'Imrān 3:7) 16 (Sūrah Āli-'Imrān 3:106). 17 (Ahmad) 18 (Al-Milāl wan-Nihāl (1/126)) 19 (Lawāmi-ul-Anwār Al-Bahiyyah 1/86) 20 (Maqālat Al-Islāmiyyīn 1/204) 21 (Sahīh Muslim) 22 (Hākim, Mustadrak; Majmā'-uz-Zawā'id)
Sahābah (Radhiyallāhu 'anhum). 23 Sinabin ni Ibnul-Jawzī: "Hindi ako nagulat sa kanilang pagiging tiyak tungkol sa kanilang kaalaman, ni sa kanilang pananalig na sila ay mas maalam pa kaysa kay 'Ali (Radhiyallāhu 'anhu)." 24 Wala silang respeto sa mga kabanalan ng mga lugar o panahon, tulad ng naganap sa Qarāmitah at sa mga yaong sumunod sa kanila. 9. Sa tuwing mayroong bagong henerasyong sisibol mula sa kanila, ito ay napuputol (ie. mula sa Jama'ah). Ito ay isinalaysay mula kay Ibn 'Umar (Radhiyallāhu 'anhu).25 Ang Khawārij kaylanman ay hindi magwawakas. Sa halip, sila ay patuloy na mananatili hanggang sa maitayo ang Huling Oras. Ito ay naisalaysay mula kay 'Ali (Radhiyallāhu 'anhu). 26 Mayroong susulpot mula sa gitna nila, ang Dajjal. Sa isang salaysay, sinasabi: "...mula sa kanilang kataksilan..." at sa isang manuskrito: "...mula sa kanilang hanay..." At iyan ay tumutukoy sa isang malaking hukbo, at ito ay naisalaysay mula kay Ibn 'Umar (Radhiyallāhu 'anhu). 27 Mayroong magmumula sa kanila na makakasama ng Dajjal sa panahon ng Huling mga Araw. Sinabi ito kay 'Ali: "Alhamdulillāh (Papuri Kay Allāh) na Siyang nagligtas sa Kanyang mga alipin mula sa kanila." Sumagot siya: "Hindi. Sumusumpa ako sa Kanya na may tangan ng aking kaluluwa sa Kanyang Kamay, mayroon pang ilan sa kanila na nananatili sa puson ng mga kalalakihan at katotohanan, mayroon mula sa kanila na makakasama ng Dajjal. 28 10. Ginagamit nila bilang mga ebidensiya ang mga Āyat (mga talata) mulamsa Qur'ān na may kaugnayan sa Wa'id (babala Ni Allāh Ta'Alā ng kaparusahan) samantalang iniiwanan ang mga Āyat tungkol sa Wa'ad (pangako Ni Allāh Ta'Alā ng kapatawaran). 29 Gumagawa sila ng kapasyahan at mga akusasyon laban sa mga puso. Ito ay kinabibilangan ng pagbibigay ng mga kapasyahan sa mga desisyon at mga pagkakaunawa ng isang tao. 30 Winika Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā): (sa pakahulugan) "Sabihin: 'Sasabihin ba namin sa inyo ang tungkol sa mga yaong talunan patungkol sa kanilang mga gawain? Yaong ang mga pagsusumikap ay nasayang sa buhay na ito, habang iniisip nilang sila ay nakakakuha ng kabutihan sa pamamagitan ng kanilang mga gawa? Sila yaong mga nagpasinungaling sa mga Āyat (talata, mga tanda) mula sa kanilang Panginoon at ang katotohanan ng kanilang pakikipagtagpo sa Kanya (sa Kabilang Buhay): Mawawalan ng kabuluhan ahg kanilang mga ginawa, ni hindi Namin, sa Araw ng Paghuhukom, bibigyan sila ng bigat." 31 Kaya ang nilayon na kahulugan ay - na ang mga ligaw na mga ignorante at mga kriminal na ito sa usapin ng mga salita at mga gawa ay nagkaisa sa kanilang pananaw ng tulad sa Khawārij samantalang sila ay nasa gitna ng mga 23 (Al-Khawārij Awwalul-Firāq Fī Tarikhil-Islām 38) 24 (Ibnul-Jawzī, Talbisul-Iblīs) 25 (Ibn Mājah) 26 (Al-Bukhārī) 27 (Ibn Mājah) 28 (Lawāmi'-ul-Anwār Al-Bahiyyah 1/86) 29 (Al-Khawārij Awwalul-Firāq Fī Tarikh-il-Islām 146) 30 (Al-Khawārij Awwalul-Firāq Fī Tarikh-il-Islām 147) 31 (Sūrah Al-Kahf 18:103-105)
Muslim. 32 Sinabi ni Shk. Ibn Taymiyyah: "Kaya sila yaong mga ignoranteng tao na humati sa Sunnah at sa Jama'ah dahil sa kanilang kamangmangan." 33 Sinabi rin niya: "At ang unang mga bid'ah (pagbabago sa Dīn) katulad ng mga bid'ah ng mga Khawārij ay dahil lamang sa mahinang pang-unawa sa Qur'ān. Hindi nila nilayon na salungatin ang Qur'ān subali't naiintindihan nila mula dito ang (bagay na) hindi nagmula dito." 34 Bago makipaglaban laban sa kanila at magsagawa ng Takfir sa kanila, kinakailangang maitatag ang Hujjah: Binanggit Ni Allāh (Subhānahu wa Ta'Ala): (sa pakahulugan) "At kaylanman Kami ay hindi nagparusa hanggang sa Kami ay makapagpadala ng isang Sugo." 35 At Kanya ring sinabi: "Ang mga Mensahero bilang mga taga-tangan ng magandang balita, ganyon din ng mga babala - nang sa gayon ang mga sangkatauhan ay hindi na magkaroon ng dahilan laban Kay Allāh (Subhānahu wa Ta'Alā) pagkaraan ng (pagdating ng) mga Mensahero." 36 Katunayan, ipinadala ni 'Ali ibn Abī Talib ( Radhiyallāhu 'anhu) si Ibn 'Abbās sa kanila. Kaya siya ay nakipag-debate sa kanila. Bilang resulta, marami sa kanila ang nag-Tawbah (nagbalik-loob) at bumalik kasama niya. Sinasabing sila ay nasa 4,000 sa bilang at si Ibnu'l-Kawwa ay isa sa kanila. 37 Nakipaglaban ng lubha si 'Ali (Radhiyallāhu 'anhu) sa lamang ng pagpapayo at kanila sa pakikipag-debate sa kanila at ng pagtatayo ng mga ebidensiya laban sa kanila. Kahit si 'Ali (Radhiyallāhu 'anhu) ay nakipag-debate rin sa kanila. Kaya ang kanyang patunay ay malinaw na naitayo sa kanila. 38 lugar na kung tawagin ay Nahrawan, subali't (iyon ay) pagkaraan "Ang Lahat Ng Pagpupuri Ay Tanging Kay Allāh Subhānahu wa Ta'Alā Lamang" ★★★ Ramadhān 1435 ★★★ 32 (Al-Bidayah wan-Nihaya 7/228) 33 (Minhaj-us-Sunnah 3/464) 34 (Fatāwa 13/30) 35 (Sūrah Al-Isra' 17:15) 36 (Sūrah An-Nisā' 4:165) 37 (Ibn Hājr, Fathu'l-Bāri, 12/298; Ibn Kathīr, Al-Bidayah wan-Nihayah 10/567) 38 (Mawqif Ahlus-Sunnah wal-Jamā'ah, 1/137)