Aralin 6 para sa Agosto 10, 2024
(Marcos 7:15)
Ang isang isyu na hinarap ng mga Pariseo kay Jesus sa iba't ibang okasyon ay tradisyon. Pagkuskos ng ilang cereal gamit ang iyong kamay sa Sabado; kumain nang hindi nililinis ang mga kamay; magtalaga ng mga bagay sa paglilingkod sa Diyos upang hindi ito magamit ng iba; hindi humawak sa isang Hentil o kumaing kasama niya... Marami at iba-ibang mga tradisyon ang nagpahirap upang masunod ang relihiyong Pariseo. Dahil sa kanilang mga tradisyon, sila ay mga bulag na gabay (Mt. 23:16), na nagsasara ng pintuan ng Kaharian ng Langit sa mga tao (Mt. 23:13).
MGA PROBLEMA NG TRADISYON
PALITAN ANG MGA UTOS NG DIYOS Iniutos ng Diyos na linisin ng mga pari ang kanilang sarili sa pamamagitan ng tubig bago sila makapaglingkod sa Santuwaryo (Ex. 30:17-21). Dahil sa labis na kasigasigan, ipinaabot ng mga Hudyo ang utos na ito sa lahat ng tao, upang maiwasan ang kontaminasyon sa ritwal. Ang tanong ng mga eskriba at Pariseo ay nilayon upang patunayan na hindi iginagalang ni Jesus ang mga Kautusan (Marcos 7:5). Ngunit ang tanong na iyon ay tumalikod sa kanila. Iginalang ni Jesus ang Kautusan. Sila ang sumira dito at pinalitan ng sarili nilang mga tradisyon (Marcos 7:6-8). CORBAN Halimbawa: Kung sila ay nag-alay ng isang bagay sa Diyos [Corbán] - tulad ng isang bahay - ito ay nagiging ganon hanggang sa kanilang kamatayan, ngunit hindi nila ito magagamit para sa ibang layunin, tulad ng pagtulong sa kanilang mga magulang (Marcos 7:9-13).
"Ang huling malaking tunggalian sa pagitan ng katotohanan at kamalian ay ang huling pakikibaka ng matagal nang kontrobersya tungkol sa batas ng Diyos. Sa labanang ito tayo ngayon ay pumapasok - isang labanan sa pagitan ng mga batas ng tao at ng mga utos ni Jehova, sa pagitan ng relihiyon ng Bibliya at ng relihiyon ng pabula at tradisyon." EGW (Preparation for What Lies Ahead, December 12)
ANO ANG NAGPAPARUMI AT ANO ANG HINDI Ang "pinabanal na karne" (ng isang inihain na hayop) ay naging "marumi" kapag hinawakan ng isang taong may ritwal na marumi (Hagai 2:12-13). Sa tradisyon ng mga Pariseo, ito ay isinalin sa anumang pagkain (pinapayagan ng Levitico 11), at sa sinumang tao, marumi man o hindi. Ang tanong na ibinangon ay walang kinalaman sa mga pagkaing maaaring kainin o hindi, ngunit sa paraan kung saan sila kinakain (na may dinalisay - hinugasan - o hindi nalinis - maruruming kamay). Samakatuwid, kung hindi ka naghugas ng iyong mga kamay sa isang tiyak na paraan, ang pagkain na iyong kinain ay hindi malinis. Ngunit nilinaw ni Jesus na ang malinis na pagkain ay hindi nagiging marumi sa pamamagitan ng pagkain nito nang hindi isinasagawa ang tradisyonal na seremonya (Marcos 7:18-19). Gayunpaman, ang talagang nagpaparumi sa isang tao ay kung ano ang nasa loob niya. Ang ating mga kasalanan ay nagmumula sa ating mga pagnanasa at iniisip (Marcos 7:20-23).
TRADISYON AT MGA HENTIL
Ayon sa tradisyon, ang isang Hudyo ay hindi maaaring humipo ng isang Hentil (pagano, dayuhan), pumasok sa kanyang bahay, o kumaing kasama niya. Sa pakikitungo sa babaeng Griego, waring sinusuportahan ni Jesus ang mga tradisyong ito: "Hindi ko mapagaling ang iyong anak dahil ikaw ay isang pagano; Ako ay nagpapagaling lang ng mga Judio" (Marcos 7:26-27). Sa paglalarawang ito, ang mga Hudyo ay mga anak ng Diyos, at ang mga pagano ay "mga aso" (alagang aso). pahiwatig na iniwan ni Jesus sa kanyang mensahe, pinanghawakan ito sa pamamagitan ng pananampalataya, at nanalo kay Jesus sa argumento! Nakuha ng babae ang mga (Marcos 7:28). Maaari siyang humingi ng pangalawang lugar at samantalahin ang mga mumo ng busog. "Umalis ka muna" "Mga Tuta" Ang mga inaalagaang aso (hindi naliligaw) ay bahagi ng pamilya at samakatuwid ay maaaring tamasahin ang mga benepisyo nito.
Zidon Tiro Mula sa Tiro, sinadyang lumihis ni Jesus upang maiwasan ang Galilea (Marcos 7:31). Sa ganitong paraan, nakagugol siya ng oras sa kanyang mga alagad. Pagdating sa Decapolis ay nagdala sila ng isang tao upang pagalingin. Sa pagsantanbi sa kanya, gumamit siya ng kakaibang sistema para pagalingin siya (Marcos 7:32-34). Sa pamamagitan ng kaniyang mga kilos, pinahintulutan ni Jesus ang taong ito na manampalataya na Siya ay makapag- papagaling sa kaniya. Dahil dito, marami ang namangha kay Jesus (Marcos 7:35-37). Ngunit bakit dumaing si Jesus nang siya ay sumigaw, "Mag-bukas"? Malinaw na nakarinig ang bingi, at ang unang salita na narinig niya ay ang kay Jesus. Ngunit naisip ni Jesus ang tungkol sa mga taong, nakikinig, at hindi gustong makarinig ng kanyang mga salita o tumanggap ng kanyang mensahe. Nais ni Jesus na maging handa ang ating mga tainga sa pakikinig sa kanyang mga mensahe, at dinggin din ang daing ng mga nangangailangang makarinig ng isang napapanahong salita mula sa atin.
ANG LEBADURA NG TRADISYON
Pagdating nila sa Dalmanuta, nakilala ni Jesus ang "mga bingi na Pariseo," na humingi sa kanya ng tanda ng kanyang awtoridad (Marcos 8:10-11). Tumanggi siyang magbigay sa kanila ng anumang tanda. Walang makakakumbinsi sa mga ayaw makumbinsi. Bigong umalis siya sa rehiyon, sumakay kasama ng kanyang mga disipulo (Marcos 8:12-13). Sa paglalakbay, sinabi ni Jesus sa kanila ang tungkol sa "lebadura ng mga Pariseo," iyon ay, ang mga turo at tradisyon na lumaganap sa relihiyon at sumisira dito (Marcos 8:15). Hindi naunawaan ng mga alagad ang metapora. Inakala nila na sinisiraan niya sila dahil sa hindi pagdadala ng tinapay, at naniniwala sila na hindi sila dapat bumili ng tinapay mula sa isang Pariseo o Saduceo. Nakalimutan nila na si Jesus ay maaaring gumawa ng walang limitasyong mapagkukunan ng ating mga kailangan (Mar. 8:16-21).
"Hindi makakabuti sa atin na lumutang kasama sa agos na ginagabayan ng tradisyon at mapangahas na mga kamalian. Tinatawag tayong manggagawang kasama ng Diyos. Kaya bumangon tayo at magliwanag. Walang oras na dapat sayangin sa kontrobersya. Ang mga nakakaalam ng katotohanan tulad ng nakay Jesus ay dapat nang magkaisa sa puso at layunin. Lahat ng hidwaan ay dapat alisin. Ang mga miyembro ng iglesya ay dapat na gumawang nagkakaisa sa ilalim ng dakilang Pinuno ng iglesia. Bumangon at lumiwanag ang mga may kaalaman sa katotohanan. "Humiyaw ka ng malakas, huwag kang magpigil, itaas mo ang iyong tinig na parang trumpeta" (Isaias 58:1). Huwag nang putulin ang katotohanan. Hayaang sumigaw ang kaluluwa para sa Diyos na buhay." EGW (Selected Messages, volume 1, page 108)