3 Prologue One Night Sheena's POV Napalunok ako nang marinig ko ang dalawang salitang isinisigaw ng lalaki sa aming harapan. Hindi ko siya makita at hindi ko rin kilala ang boses niya, pero rinig na rinig ko ang tono ng boses niya - nakakatakot, nakakakaba. Muli ay isinigaw niya ang pagpipilian ng mga neophytes na tulad ko. "Hirap o sarap!" Muli akong napalunok. Paano nga ba ako napunta sa sitwasyong ganito? Isa lang naman akong ordinaryong college student, taking up Bachelor of Science in Business Management. Hindi ako scholar pero pinapaaral ako ng amo ng nanay ko sa isang magandang universidad na ito. Pero kahit gaano ako magpakabuti, napasok pa rin ako sa sitwasyong ito. "Hirap o sarap!" sigaw muli ng lalaking kanina pa lumiligid sa amin. Alam kong may mga kasama ako sa loob ng maliit na kuwartong iyon. Hindi ko alam kung nasaan kami, o ako. Basta kinakabahan ako, pinapipili nila kami sa dalawang bagay na alam kong mahirap pareho, paano hindi? Virgin pa ako at kung sarap ang pipiliin ko, mahihirapan din ako. I sighed hard. Naramdaman kong may huminto sa tapat ko. "Sheenalyn Marien Ybarra," sabi niya sa akin. "Hirap o sarap?"
4 I swallowed hard. Naikuyom ko ang mga palad ko. Bigla kong naalala si Nanay; kung uuwi akong hindi makalakad dahil sa pasa sa likod ng binti ko, mag-aalala siya. Kung uuwi naman akong hindi makalakad dahil lang doon, mas madali kasi kaya kong magpanggap na hindi masakit. Isa pa, how hard can it be? I mean, sex isn't really that bad. Naiiyak na ako, nahihirapan pa akong huminga. Sex lang iyon, pero masakit pa rin kung iisipin dahil iniingatan ko ang sarili ko para sa taong pakakasalan ko. But right now, I will have to compromise myself because of the situation I am in. "Hirap o sarap?" muling tanong niya sa akin. Bakit pa kasi ako sumali rito sa fraternity? "Tinatanong kita!" "S-sarap! S-sarap!" sigaw ko. Naramdaman kong hinawakan niya ako sa braso. "Sasagot din pala," sabi niya sa akin. "Dalhin iyan sa kuwarto. Siguraduhin ninyong hindi matatanggal iyong blindfold," utos pa niya sa taong nakahawak sa akin. Nanginginig ang buong katawan ko habang naglalakad kami patungo kung saan. Naramdaman kong may bumukas na pinto at pumasok kami roon. The one holding me made me sat on the bed. "Relax ka lang," naulinigan kong saad niya. Napasinghap ako. Babae ang may hawak sa akin. Tinapik niya ang balikat ko. "Huwag kang mag-aalala, mabilis lang iyon. Iiwan na kita, huwag mong tatanggalin ang blindfold," paalala niya. Gusto ko sana siyang pigilan, pero narinig kong lumapat na ang pinto. Naiwan akong mag-isa sa loob ng silid - mag-isa nga ba? Hindi ko alam. Naiiyak ako, sana hindi ako nagpadala sa mga
5 kaklase kong nagsabi na sasali rin sila dito sa fraternity. Puwede naman akong tumanggi pero dahil nga nagpadala ako, naiipit ako ngayon sa sitwasyon. Napasinghap ako nang malakas nang marinig kong bumukas ang pinto. Palagay ko ay dumating na ang lalaking makakasama ko ngayong gabi. I bit my lower lip. "Hi," he greeted me. His voice was sensual and kind. I don't know how I knew that, but I just knew that he was kind. I felt his hand on my shoulder, he started massaging it. "Are you nervous?" he asked me. Umiling ako. Gusto kong makita niya na hindi ako natatakot. His hand started travelling up my neck. His palm was warm and soft. Para tuloy nawawala ang iyak ko. Naramdaman kong lumundo ang kama. Naupo siya sa tabi ko, inalalayan niya ako paharap sa kanya. I was really scared, but I had to make it look like I am strong. "May first kiss ka na?" tanong niya. Napaawang ang mga labi ko. Why was he asking me that? Hinawakan niya ang aking baba at saka ko naramdaman ang paglapit niya. Maybe he was bending his head down, I could smell his fresh breath. Consolation na lang siguro na ibibigay ko ang virginity ko sa isang lalaking hindi bad breath. Hinalikan niya ako. I had never been kissed before. This is my first kiss - ever - and I can't believe that I let a stranger give it to me. "Open your mouth," he said after a while. I opened my mouth and I felt thousands of electrons travelling from his mouth to my
6 lips to my whole being when his tongue explored the insides of my mouth. He was a good kisser - it's not like I have any other references but somehow, I know that he kisses well. A moan escaped from my lips when I felt his hand on my neck, caressing it, making me feel like I am thirsty for something. Lumayo siya sa akin. "Huh?" Iyon lang ang lumabas sa bibig ko. Gusto ko siyang tanungin kung tapos na ang ginagawa niya sa akin. "I am undressing, Honey." His voice was really something. I felt like I heard it before. "Put your hands together," sabi niya. Pinagdikit ko ang mga kamay ko. Mayamaya ay naramdaman kong itinatali niya iyon. "Teka po, Kuya, 'wag po..." tugon ko sa kanya. "Shh... hindi mo ako p'wedeng hawakan. Fraternity rule." Naramdaman ko na naman ang kamay niya sa katawan ko, he started undressing me. Naka-uniform pa ako noon. He unbuttoned my blouse and pulled down my skirt. Hindi ko alam kung madilim o maliwanag, pero nakakaramdam ako ng hiya. "Beautiful," komento niya sa akin. He made me lie on the bed. He started pulling down my underwear, he had already unclasped my bra after taking off my blouse. I closed my eyes kahit nakapiring pa ako. Naiiyak ako, I can't believe that I am doing this with a stranger! I had always imagined my first time to be with the man I love with all my heart. It was supposed to be done on the night of my wedding. I guess wala na siguro ang pangarap na iyon. Naramdaman kong dinaganan niya ako. Hinawakan niya ang
7 nakataling mga kamay ko at inilagay sa aking ulunan. "You are free to scream, I just won't tell you my name," he breathed near my ear. I bit my lower lip when he licked my lobe. Bumaba ang halik niya patungo sa leeg ko. My breathing became hard. Pakiramdam ko, nasusunog ang buong katawan ko dahil sa mumunti niyang halik. I gasped when I felt his lips suck the skin of my bare breasts. "Uhhh!" I couldn't help but moan. His lips started travelling down my abdomen, down and down again, until he found my sacred core. A tear escaped from my eye when I felt him touch me there. No one had ever touched me there, siya pa lang. Noon lang nag-sink in sa akin na nangyayari talaga ito. I felt him spread my legs wide, I felt his breath on my core and later on, his tongue was playing with it. "Ahhh!" I screamed aloud. I couldn't handle what he was doing. It was as if he was agitating me in a very good way. Seconds later, I felt a tension building up inside me, it was as if I was going to explode. I got scared because of the pleasure I was experiencing. Suddenly, naintindihan ko kung bakit tinawag nilang SARAP ang activity na ito. It was because it felt so good, so good that I wanted to scream his name, it's just that I didn't know him. He put a finger inside me while his tongue worked magic. I felt as though I was in heaven. "So wet," I heard him say. Mayamaya ay naramdaman kong hinawakan niya ang mga binti ko at pinaghiwalay ang mga iyon. "This will be very painful," he said as if warning me.
8 I didn't know what to expect. Napahagulgol ako nang biglain niya ako. He wasn't gentle, he was rough! "Ouch!" I exclaimed. "F*ck, you're so tight!" he hissed. Hindi siya kaagad gumalaw. I guess he was letting me adjust. "F*ck...!" he said again. "F*ck, Honey, you feel so warm, damn it!" I don't know why but when he started moving, I felt my toes curled with so much pleasure. The pain was still there, but the pleasure was overwhelming. I found myself sighing because of relief, moaning because of his lips and groaning because of his thing between my legs. He was good, and something told me that I will never regret this night. Just one night with him, but I am sure I will remember this for the rest of my life. Bumagsak siya sa ibabaw ng katawan ko, pareho kaming humihingal. Naramdaman kong tumabi siya sa akin at saka niya ako kinumutan. He didn't hug me like I expected him to do. Kinalas niya ang tali sa mga kamay ko at saka nahiga muli sa tabi ko. Pinakiramdaman ko siya. Nang maramdaman kong regular na ang kanyang paghinga at tulog na siya ay saka ako bumangon. I gasped when I felt the pain between my legs. Gusto ko pa sanang humiga, pero alam kong kailangan ko nang umalis. I don't want him to see me when he wakes up. Isa pa, I wanna see him. Alam kong lalabag ako sa rule ng fraternity sa oras na tanggalin ko ang blindfold ko, pero gusto ko siyang makita. I wanna see the face of the man who took my virginity!
9 Nanginginig ang mga kamay na tinanggal ko ang blindfold ko. Dahan-dahan akong lumingon sa lalaking katabi ko. "Oh, my God!" I exclaimed when I recognized his face. I cried so hard when I realized who he was. The one who took my virginity, the stranger who claimed me was none other than Sancho Angelo Cruise Consunji....
10 1 One Morning Sheena's POV "Nanay, ipinapatawag ka ni Ma'am sa school." Nanlaki ang mga mata ko matapos kong maisara ang pinto ng bahay. Kaagad kong hinarap ang kambal ko. Si Yto ang nagsasalita, si Yza naman ay nakatayo lang sa tabi ng sofa at nakayuko. Ibinaba ni Yto ang kanyang bag at saka humarap sa akin. As much as I want to hug them for their overloading cuteness, nilukot ko ang mukha ko at saka tinitigan silang dalawa. "At bakit ako ipinapatawag ni Ma'am sa school, Yto Jose?" tanong ko sa anak kong lalaki. Itinuro niya si Yza na tahimik pa rin. "Kasi si Yza, niloloko daw niya si Ma'am. Eh, Nanay, s'abi ko totoo naman iyong sinagot niya sa tanong ni Ma'am, kaya nagalit din si Ma'am sa akin." Napakamot ako ng ulo. Ano na naman bang kalokohan ang ginawa ng kambal ko? They are seven years old now, nasa grade two na sila at kahit parehong matalino ay pareho namang matigas ang ulo. Lumapit ako sa kanila at naupo ako sa gitna nila sa sofa. Inakbayan ko sila pareho. "Ano ba kasi'ng nangyari?" mahinahong tanong ko. Si Yto ulit ang sumagot. "Kasi, Nanay, s'abi ni Ma'am na magdala daw ng family picture - "
11 "Eh, wala naman tayo noon," sabat ni Yza, "kaya sinabi ko kay Ma'am na noong panahon ninyo ni Tatay ay wala pang camera kaya wala kayong picture." Gusto kong umubo nang malakas. Naiiyak na nagpaliwanag sa akin si Yza habang si Yto ay nakatabi lang sa akin. Sinabi ni Yza na nagalit daw ang teacher nila dahil sa sagot niya. "Saka iyon naman ang s'abi mo sa akin, Nanay, inulit ko lang kay Ma'am." Alam kong malapit nang umiyak si Yza, namumula na kasi ang ilong niya. I sighed. Hinatak ko siya papalapit at saka hinaplos ang mahaba niyang buhok. Maraming nagsasabi na mukhang manika si Yza; she had long black curly hair, bilugan ang kanyang mga mata, malalantik din ang eyelashes niya - isang bagay na sigurado akong nakuha niya sa kanyang ama. "Anak, sana iba na lang iyong sinabi mo." "Umiyak nga siya, Nanay, kaya lalong nagalit si Ma'am," sabi pa ni Yto. I shook my head. Kamukha rin ni Yza si Yto, mas hard nga lang ang features dahil lalaki. Tulad ni Yza ay itim na itim din ang buhok ng kakambal na abot sa panga. Madalas kapag nakakatuwaan ko ay tinatali ko ang buhok ni Yto, mukha rin siyang babae. "Pero, Nanay, di ba s'abi mo bad magsinungaling? Saka patay na si Tatay, paano pa kami makakakuha ng picture niya?" humihikbing tanong ni Yza. Huminga ako nang malalim. Ito ang pinakaayaw kong parte ng pagiging nanay ko sa kambal, iyong pagkakataon na hinahanapan na nila ako ng ama - iyong pakiramdam na parang
12 hindi na sapat para sa kanila ang paliwanag ko na patay na ang tatay nila. Muli ay huminga ako nang malalim. "Sige, bukas, kakausapin ko ang teacher ninyo. Sige na, magbihis na kayo at nang makapaghapunan na tayo," utos ko sa kanila. Pinahid ni Yza ang luha niya saka tumalikod. Bago sila pumasok sa silid ay tiningnan muna nila ako at saka sabay na sinabing: "Sorry, Nanay." I smiled. Nang maisara na ng kambal ang pinto ng kuwarto nila ay saka ako sumandal sa sofa at tumingin sa kisame. Gusto kong maiyak, gusto ko na namang maawa sa sarili ko kaya lang ay tapos na ako roon. Tanggap ko nang kahit kailan ay hindi magiging parte ng buhay ko at ng buhay ng kambal ang ama nila. Tahimik ang buhay niya - lalo na ngayon. Sa tingin ko matapos ang lahat ng nangyari sa kanya nitong taon na ito, mas mabuti na tahimik na lang siyang mamuhay. Isa pa, wala siyang kaalam-alam sa existence ng mga bata. Sancho Consunji - the father of my twins. Kung simpleng aksidente lang sana ang nangyari noon, siguro kaya kong sabihin sa kanya na siya ang ama ng mga anak ko pero hindi. Hindi naman kasi ordinaryo ang pangyayaring iyon sa buhay ko. I sighed again. I could still remember that night like it was only yesterday. Three months after that, I found out that I was pregnant. Iyak nang iyak si Nanay noon; ako na lang daw ang inaasahan niya pagkatapos ay nagkaganoon pa. Hindi naman siya nagalit masyado noon, hindi ko rin sinabi sa kanya kung sino ang ama ng mga bata. Basta ang sinabi ko, ayoko nang pag-usapan iyon. I took a break from my studies. Nanganak ako nang tahimik.
13 Akala ko talaga hindi na ako makakapag-aral, pero mabait si Lola Adelina. Maski nabuntis ako sa pagkadalaga ay pinag-aral pa rin niya ako. Nakatapos ako, pilit kong itinataguyod ang kambal ko. Ang hindi ko lang talaga magawa ay ang umalis sa mga Consunji. Gusto ko na kasing lumayo sa kanila, pero natatakot ako. Naiisip ko kasi kung mabubuko ako, baka kunin ni Sancho ang mga anak ko. Hindi ko kaya iyon. Pinahid ko ang luhang pumatak mula sa mga mata ko. Seven years na ang nakalipas, ngunit iyong masakit na part ay naroon pa rin. Hindi lang naman simple ang nangyari sa akin, napakakomplikado ng sitwasyon ko. Ang hiling ko lang talaga, sana ay hindi malaman ni Sancho Consunji ang totoo. Sancho's POV "Sancho! Oh, God, please let me touch you! Ahh!" I kept on thrusting in and out of Madeline's core. I was feeling so hot that night, and I really wanted to release everything inside her. It's my stress reliever. Nights like this, I knew I wouldn't sleep. Palagi pa rin akong hinahabol ng masamang panaginip na iyon. "F*ck, I'm coming!" I said to her. I pulled it out. "Open your mouth," I commanded her and she did. I let everything out in her mouth. Moments later, I sat beside her. I took the keys of the handcuffs and released her. "Ahhh..." Humihingal siya. I snuggled her from behind, Madeline kissed my lips. "What's bothering you, Sancho? You're too rough tonight," sabi niya sa akin. I closed my eyes. Suddenly, I saw the scene from
14 my nightmare again. Bigla akong nagmulat ng mga mata. "Is this about what Jane did to you?" she asked me. "I don't want to talk about it." Tumayo ako at saka nagbihis na. Madeline stood up too. Niyakap niya ako mula sa likuran. "Sancho, I'm sorry. Huwag ka nang umalis. I want to be with you until tomorrow morning. Busy ka na naman kasi." Umiling ako. Matapos akong magbihis ay hinarap ko siya. "Kailangan kong umuwi, walang kasama si Lola sa bahay." "Lukas is there, isn't he?" sabi pa niya. I just shook my head. Gusto kong mapag-isa. Gusto kong mawala ang agam-agam sa dibdib ko. I thought sex could take that away even for a while, pero hindi rin. Nasa isip ko pa rin ang takot na nabuo sa aking pagkatao dahil sa pangyayaring gusto kong kalimutan, ngunit paulit-ulit na bumabalik. I sighed again. I kissed Madeline goodbye and left. Kaagad akong sumakay sa kotse at pinasibad iyon. I turned the radio on and listened to the song playing in the airwaves. Pilit kong inaalis ang mga bagay na nangyari. Pero naroon pa rin... it's as if I could still feel them hurting me, wounding me. It's as if I could still see them around me. Bigla kong inihinto ang sasakyan. "AHHH! LEAVE ME ALONE!" I screamed at the top of my lungs. Pakiramdam ko ay masisira na ang ulo ko. Ayokong bumalik sa trauma stage. Ayoko nang maging parang tanga. Okay na ako, it's just that the nightmare won't stop. I took a deep breath. I want the demons of the past out of my life, pero paano ko gagawin iyon?
15 Sheena's POV "Nanay, Nanay, Nanay." Naalimpungatan ako nang maramdaman ko ang marahang paghaplos ni Yza sa balikat ko. Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata at saka bumaling sa kanya. Nakayakap pa si Yto sa akin at tulog na tulog. "Hmm? Yza, matulog ka pa, maaga pa," sabi ko sa kanya. Huminga ako nang malalim at saka babalik sana sa pagtulog, pero bigla akong naubo. Bigla kong naramdaman ang kung anong mainit sa paligid ko. Bukas naman ang electric fan sa kuwarto namin pero bakit mainit? "Nanay, Nanay, tingnan mo, may apoy sa labas," turan sa akin ni Yza. Kaagad na nagising ang diwa ko. Bumalikwas ako nang bangon at saka nakita ko ang sunog sa likod-bahay namin. "Diyos ko po!" sigaw ko. "Yto, Yto! Yto, Anak, gumising ka!" muling sigaw ko. Kaagad namang nagmulat ng mga mata ang anak kong lalaki at saka bumangon. "Nanay, natatakot ako," humihikbing sabi ni Yza. "Huwag, Anak, nandito si Nanay." Binalingan ko si Yto. "Yto, tatakbo tayo. Halika na!" Kinarga ko si Yza at hinawakan ko naman ang kamay ni Yto. Pagbukas ko ng pinto ay nakita kong nasusunog na ang kusina namin. Naiiyak man ako ay hindi ko puwedeng ipakita iyon sa mga bata - lalo lang silang matatakot kapag nakita nilang pati ako ay umiiyak. "Nanay. Nanay, si Mr. Huffles!" sigaw ni Yza. Tumingin ako sa likuran at nakita ko ang teddy bear niya na nilalamon na ng apoy. "Nanay!" Pumalahaw siya ng iyak. "Nanay, si Mr. Huffles!" "Anak, hindi na p'wede, nasusunog na iyong bahay natin!" wika
16 ko. Saglit kong binitiwan ang kamay ni Yto para buksan ang pinto, at mabilis ko siyang hinatak palabas ng bahay. Noon ko nakita na halos nilalamon na rin ng apoy ang kalahati ng kabahayan sa lugar namin. Nakalabas kami ng gate, noon ko lang ibinaba si Yza. Umiiyak pa rin siya dahil naiwan namin ang paborito niyang teddy bear sa loob. Naiiyak naman ako dahil isang pitik lang, nawala ang lahat ng pinaghirapan ko. Huminga ako nang malalim at saka niyakap ang kambal ko. "Nanay, saan na tayo titira?" tanong ni Yto habang nakatingin sa bahay naming nasusunog. I kissed his cheek. "Gagawa ng paraan si Nanay, Anak. Huwag kang malungkot." "Nanay, Nanay, si Mr. Huffles..." sisigok-sigok na sabi ni Yza. I nodded at her. "Bibili na lang si Nanay ng bago. Ang mahalaga, ligtas ka at si Yto." Yumakap siya sa akin. I cried silently, bakit ba hindi ako lubayan ng kamalasan sa buhay? j Wala na akong ibang matatakbuhan. Iyon ang paulit-ulit kong iniisip habang nakaupo ako at ang mga bata sa labas ng 7-Eleven malapit sa nasunog naming lugar. Gusto kong maiyak. Ni wala man lang akong nabitbit na kahit na ano; maski pera, wala. I sighed hard. Wala akong mapupuntahang kaibigan, wala rin si Mama, nasa probinsya siya dahil manganganak na ang ate ko. Hindi rin naman ako puwede roon dahil ayaw ng asawa ni Ate sa mga anak ko. Nang maramdaman kong tutulo na ang aking luha ay mabilis kong pinahid iyon. Tiningnan ko ang kambal, nakayupyop si Yto
17 sa mesa habang si Yza naman ay pinaglalaruan ang buhok nito. Nang gumalaw ang kapatid ay humagikgik siya. Bigla akong napangiti. Isang ngiti lang ng anak kong babae ay naaalis ang iniisip ko. "Nanay, paano kami papasok sa school?" tanong ni Yza nang balingan niya ako. "Wala kaming uniform." "Absent muna, Anak," sagot ko. Hinaplos ko ang buhok niya. Ngumiti muli siya sa akin, nakita ko tuloy ang dalawang bungi. "Ah, bungi si Yzang," sabi ko. Ngumuso siya. "Nanay, kailan babalik iyong ngipin ko?" "Malapit na, Anak." "Bakit, na-traffic siya?" inosenteng tanong niya sa akin. I just smiled. Napansin kong nag-angat ng ulo si Yto. "Nanay, gutom na ako," aniya sa akin. "Ako din!" sigaw ni Yza. "Pero wala naman tayong pera. Mamamalimos na po ba kami mula ngayon, Nanay?" Hindi ko alam kung maiiyak o matatawa ako sa sinasabi ng mga anak ko. Nginitian ko na lang sila. "Hindi, mag-aaral kayo, okay?" giit ko. "Di ba sa TV kapag nasusunog iyong bahay nila nagiging palaboy sila, Nanay?" ani Yza. Umiling ako. Ayokong mag-isip. Nag-iwas ako ng tingin sa mga bata at saka huminga nang malalim. Isa lang naman ang alam kong matatakbuhan ko sa mga panahong ito. "'Lika na kayo," wika ko, sabay tayo. Sumunod ang dalawa sa akin. Napansin kong pinagtitinginan kami ng mga taong lumalabas ng convenience store. Bakit hindi, naka-pajama kaming mag-iina.
18 "Saan po tayo pupunta, Nanay?" tanong ni Yto. "Basta," sagot ko. "Dapat mag-behave kayo doon, ha?" Pasimpleng sumilip ako sa loob ng convenience store para tingnan ang oras.; six o'clock na nang umaga. I sighed again, bahala na. Sumakay kami ng taxi at nagpahatid ako sa lugar na alam ko at sigurado akong makakahingi ako ng tulong. Dahil maaga pa at walang traffic, mabilis kaming nakarating doon. Bumaba ako kasama ang dalawang bata. Binalingan ko ang driver. "Kuya, p'wedeng pahintay lang po?" nahihiyang sabi ko. Wala talaga akong dalang kahit na ano. Tumango naman ang driver. Lumapit ako sa malaking gate. "Wow!" bulalas ni Yto. "Nanay, ang laki ng bahay!" "Siguro may princess diyan sa loob. Mukhang castle iyan, eh!" "Princess? Pangit naman iyong princess!" wika ni Yto sa kapatid niya. "Yto, Yza, di ba s'abi ko mag-behave kayo?" Pinanlakihan ko sila ng mga mata pagkuwan ay pinindot ko ang doorbell. Mayamaya ay may nagsalita sa speaker. "Identification," sabi sa kabilang linya. Muli kong pinindot ang red button at nagpakilala. "I.D. number 00129, Sheenalyn Marien Ybarra. Personal assistant of the Eagle." Mas lalo pang humigpit ang security sa bahay na ito matapos ang nangyaring gulo halos dalawang buwan na ang nakakalipas. "Confirmed," tugon ng kausap ko sa speaker. "Wow, Nanay! May magic ba diyan?" tanong ni Yto. "Wala, halika na," sagot ko sa kanila nang bumukas ang gate. Naglakad kami sa malawak na garden ng mansion. Hawak ko sa
19 magkabilang kamay ko ang kambal. "Nanay, nangangawit na ako," reklamo ni Yto sa akin. I looked at him. Kinarga ko siya. "Ako din, Nanay, napapagod na ako," ani Yza. Napabuntong- hininga ako. Minsan gusto kong magalit kay Sancho; magreregalo na lang ng anak, dalawang makulit pa! But then, minsan lang iyon, mas madalas akong thankful sa kanya dahil may dalawa akong makukulit na paslit. Hinawakan ko na lang ang kamay ni Yza. "Mamaya na lang kita kakargahin, si Yto muna." Nagpatuloy kami sa paglakad hanggang sa makarating kami sa tapat mismo ng front door. Bumukas iyon at sinalubong ako ni Nanay Lydia. "Sheena, ang aga mo naman! Tulog pa si Sir Lukas!" aniya sa akin. "Oo nga po, 'Nay. Si Lola Adel po ba gising na?" tanong ko. Kinakabahan ako. Paano kung hindi pumayag si Lola Adel sa hiling ko? Ang dami-dami na niyang naibigay sa akin at sa pamilya ko, paano kung tumanggi na siya ngayon? "Gising na. Teka, bakit ganyan ang suot mo at sino ang mga batang iyan?" usisa niya sa akin. "Ako po si Yza Joan Ybarra, seven years old. Siya naman po iyong kakambal ko, si Yto Jose Ybarra, seven years old." "A-anak mo?" gulat na tanong ni Nanay Lydia. Ngumiti ako. "Opo." I sighed. Ang tagal na panahon kong itinago sa pamilyang ito ang tungkol sa mga anak ko pero heto ako ngayon, kaharap si Nanay Lydia kasama sila. Si Lola Adel lang ang nakaalam ng tungkol sa mga bata. "Pasok kayo," wika ni Nanay Lydia. Sumunod ako sa kanya. Ibinaba ko si Yto.
20 "Nanay, gutom na ako," imporma ng anak kong lalaki. Lumuhod ako sa harap niya. "Oo, Anak. Wait lang, may kakausapin lang si Nanay." Binalingan ko si Nanay Lydia. "Nasaan po si Lola Adel?" "Nasa kuwarto, puntahan mo na muna. Ako na ang bahala sa mga anak mo," tugon niya. Tumango ako at sinabihan ang kambal na sumama muna sila sa matanda. Kumaway si Yto sa akin habang si Yza naman ay patalun-talon na humawak sa kamay ni Nanay Lydia. I smiled as I watched them walk away. Umakyat ako sa hagdanan, kumakabog ang dibdib ko. Kahit kailan ay hindi ko naisip na hihingi ako ng tulong kay Lola Adel tungkol sa mga anak ko. Sana lang talaga ay pumayag siya. Sancho's POV I woke up that morning feeling a little better. I guess the alcohol did the trick. Mabilis akong bumangon. It's too early, hindi ko naman kailangang pumasok kaagad sa office. I'm sure tulog pa rin si Grandma. Naisip kong bumaba na para mag-almusal. Lumabas ako ng kuwarto. Pinakiramdaman ko muna si Lukas sa silid niya at nang masiguro kong tahimik sa loob ay saka lang ako bumaba. Minsan kasi kung anu-ano ang ginagawa ng kapatid ko sa loob, malungkot kasi siya mula nang iwan siya ni Apollo. Mahabang istorya pero ang main point, hindi siya maka-get over sa naganap. Dumerecho ako sa kusina. I was looking for Nanay Lydia but before I could enter the kitchen, I heard two little voices talking. "Huy, ang daya mo, naka-three ka na na hotdog! S'abi ni
21 Nanay hanggang two ka lang." That was a voice of a little girl. My brows furrowed. Dahan-dahan akong pumasok sa kitchen. I saw two kids - a boy and a girl, sitting at the mini dining table, eating. "Nagugutom na ako, saka s'abi naman ni Nanay basta kaya kong ubusin. Di ka kasi makakain kasi bungi ka," sabi ng batang lalaki. "Naku, 'wag na kayong mag-away. Ano pa ba ang gusto ninyong kainin?" tanong ni Nanay Lydia. I just stood there watching them. "Hotdog po ulit," the little boy said. "Ako din po. Thank you po, Nanay, ang bait ninyo po," anang batang babae. Natawa ako. I cleared my throat. "Good morning," bati ko. Sabay-sabay nila akong nilingon. Thank God I thought of putting on some clothes this morning, may bisita pala kami. I smiled at the two kids. "Oh, mag-good morning kayo kay Sir Sancho," wika ni Nanay Lydia sa kanila. Kumagat muna ng hotdog iyong batang lalaki bago nagsalita. "Sir? Bakit po, Nanay, teacher po siya?" "Hindi, pero 'Sir' ang tawag namin sa kanya," paliwanag ng matanda. Nakita kong bumaba sa upuan ang batang babaeng kulot ang buhok. She was wearing pink pajamas and a pair of bunny sleepers. "Good morning po, Sir Sancho. Pa-bless po," sabi niya, sabay abot sa kamay ko. I smiled at her. "Ang cute mo naman. What's your name?"
22 "Yza Joan Ybarra, seven years old. Siya naman po si Yto Jose Ybarra, seven years old. Kambal po kami." Bumaling siya sa kapatid niya. "Hoy, mag-bless ka! Bad boy ka talaga!" Bumaba rin sa silya ang batang lalaki at saka lumapit sa akin. "Bless po, Sir Sancho. Ako po si Yto, siya po si Yza," aniya sa akin. I smiled. Nakakatuwa ang mga batang ito. Tumayo ako at inalalayan silang bumalik sa mesa. Binalingan ko si Nanay Lydia. "Kaninong anak sila?" tanong ko. "Kay Sheena," simpleng sagot ni Nanay Lydia. Kumunot ang noo ko. "Si Sheena natin, 'Nay? May asawa na pala siya." "Wala po, patay na po ang tatay namin," sabat ng batang babae. "Wala kaming picture niya kasi di pa uso iyong camera noong buhay siya." I looked at the two kids. I had a feeling Sheena didn't tell them the truth. I sighed. Bigla akong nakadama ng awa sa mga bata. "Sige na, kumain na kayo." I just smiled. Binalingan ko si Nanay Lydia. "Black coffee, 'Nay." Nang tingnan ko ang dalawang bata ay kumakain na muli sila. Pinunasan pa ni Yza ang ketchup sa baba ng kapatid niya. Napangiti ako. Hindi ko alam kung bakit pero natutuwa ako sa kanila. "Ay, kabayo!" Na-freeze ang ngiti ko nang marinig ko ang boses ni Sheena. Lumingon ako at nakita siyang nakatayo sa entrance ng kitchen at parang nababatubalani. Her eyes were swollen, her mouth a bit parted. Mabilis siyang lumapit sa kinauupuan namin. "Naku, Sir, good morning po," bati niya. "Pasensya na po kayo."
23 Pilit niyang pinababa ang dalawang bata sa upuan. "Ano ba'ng ginagawa ninyo, Kambal?" tanong niya. "Mamaya na kayo kumain, nand'yan na si Sir," sabi pa niya, pagkuwan ay binalingan ako. "Sir, sorry po talaga." Umiling ako. "No, it's okay. Kumakain ang mga anak mo, bakit mo papababain?" tanong ko. Bigla siyang namutla. "Nakakahiya po," sagot niya sa akin. "Nanay, teacher mo ba siya? 'Sir' din kasi tawag mo sa kanya." Nakita kong napangiti si Sheena, kahit nakakunot pa rin ang noo niya. Hinaplos niya ang ulo ng batang lalaki. "Ang daldal talaga ni Yto," komento niya. "Nanay, nakatatlong hotdog na siya," sumbong ni Yza. "Nagugutom nga kasi ako," tugon ni Yto. I smiled even more. Suddenly, I missed having a family. Binalingan akong muli ni Sheena. "Sir, sorry po talaga." "Okay nga lang, ano ka ba?" I smiled at her. She was looking at me, pero alam kong may kakaiba sa mga tinging iyon. Sa huli ay nag-iwas siya ng tingin at saka inasikaso na ang mga anak niya. I took a deep breath. I suddenly felt the need of having kids. I shook my head, I'm really getting old.