ANG KAMATAYAN AY HINDI KATAPUSAN NG LAHAT Maraming mga paniniwala ang tungkol sa kamatayan at ang iba't ibang Relihiyon ng mundo ay binibigyang- kahulugan ito sa iba't ibang paraan. Iniisip ng maraming tao na ang pisikal na kamatayan ay ang katapusan ng lahat. Naniniwala sila na sa sandaling ang isang tao ay namatay, ito ang kanyang tunay na patutunguhan.
Ito ba ang kahulugan ng Biblia? Ang pisikal na kamatayan ba ang katapusan ng lahat? Ipinaliwanag ng Biblia na parang mga bulaklak tayo, lumalaki tayo at mamamatay. Ang ating mga araw ay tunay na bilang, at walang sinuman ang may kapangyarihan upang pahabain ito dahil napagpasyahan na ito ng nagbigay nito. Job 14: 1 Ang lalake na ipinanganak ng isang babae ay may ilang araw, at puspos ng kabagabagan. Job 14: 2 Siya'y lumalabas na parang bulaklak, at pinutol: siya'y tumatakas naman na parang anino, at hindi nananatili. Job 14 5 Nang makita ng kaniyang mga kaarawan, ang bilang ng kaniyang mga buwan ay sumasa iyo, iyong itinakda ang kaniyang mga hangganan na hindi niya nalalaman; At dahil dito, ang mga tao ay nabubuhay upang isipin na kung bukas ay mamamatay sila, dapat tamasahin nila ang kanilang buhay ngayon, habang nabubuhay pa rin sila. Isa 22:13 At masdan ang kagalakan at kasayahan, pagpatay ng mga baka, at pagpatay ng mga tupa, kumain ng laman, at uminom ng alak: tayo'y magsikain at uminom; Para sa kinabukasan ay mamamatay tayo. Pumupunta ang kahit saan nila ibig, sa mga lugar na hindi pa nila napupuntahan.
Sinasabi nila, "ang buhay ay maikli" at kailangang matamasa nila ang buhay. Hindi nila binabalak na alamin ang layunin ng kanilang pag- iral. Hindi nila pinapahalagahan ang kahalagahan ng paglilingkod sa Diyos. Ang lahat ng iniisip nila ay tungkol sa kanilang kasalukuyang buhay, ang nakikita nila ay materyal lamang at hindi espirituwal. Tinalakay ni Apostol Pablo na kung tayo ay nabubuhay ng buhay na hiwalay mula sa paglilingkod ng Panginoong Diyos, tayo ay nahiwalay sa Kanyang presensya. Kung ganito ito, sinabi ni Pablo na ang mga tao na namumuhay sa kasiyahan ng kanilang sarili at hindi sa kasiyahan ng Diyos ay patay kahit na sila ay nabubuhay. 1Ti 5: 6 Nguni't ang tumatahan sa kalayawan ay namatay habang siya'y nabubuhay. Sila ay tulad ng buhay na patay, buhay ngunit talagang patay sa paningin ng Diyos. Ayon sa Bibliya, ang kamatayan ay hindi ang katapusan ng lahat para sa isang tao. Pagkatapos ng kamatayan, may yugtong darating, ibig sabihin, ang muling pagkabuhay. Maraming tao ang hindi naniniwala sa muling pagkabuhay ng buhay. Sinabi ni Apostol Pablo na kung walang muling pagkabuhay ng mga patay, ang ating pananampalataya ay walang kabuluhan.
1Co 15:16 Sapagka't kung ang mga patay ay hindi magbabangon, ay hindi nga muling binuhay si Cristo: 1Co 15:17 At kung si Cristo ay hindi muling binuhay, ang iyong pananampalataya ay walang kabuluhan; Kayo pa ay nasa inyong mga kasalanan. 1Co 15:18 Kung magkagayon ang mga natutulog kay Kristo ay nawala. 1Co 15:19 Kung sa buhay na ito lamang tayo ay may pagasa kay Cristo, tayo ay sa lahat ng mga tao na pinaka kahabag-habag. 1Co 15:20 Datapuwa't ngayo'y muling binuhay ni Cristo ang mga patay, at naging mga unang bunga ng mga natutulog. 1Co 15:21 Sapagka't yamang sa pamamagitan ng tao ay dumating ang kamatayan, sa pamamagitan ng tao ay dumating din ang pagkabuhay na maguli ng mga patay. 1Co 15:22 Sapagka't kung paanong kay Adam ang lahat ay nangamamatay, gayon din naman kay Cristo ang lahat ay mabubuhay. Bakit may pangangailangan para sa muling pagkabuhay? Bakit muling bubuhayin ng Diyos ang lahat ng patay? Ano ang Kanyang layunin? Sinabi ni Jesus na ang muling pagkabuhay ay upang matukoy kung ano ang magiging huling destinasyon ng tao.
At mayroong dalawang panghuling destinasyon, ang isa ay para sa buhay na walang hanggan at ang isa pa ay para sa walang hanggang pagdurusa. Juan 5:28 Huwag kang magulumihanan: sapagka't ang oras ay dumarating, na ang lahat ng nasa libingan ay makaririnig ng kaniyang tinig, Juan 5:29 At lalabas; Sila na gumawa ng mabuti, sa pagkabuhay na mag-uli ng buhay; At sila na gumawa ng masama, hanggang sa pagkabuhay na muli ng kapahamakan. Ito ang lugqr kung saan anihin natin ang ating inihahasik dito sa lupa. Apocalipsis 22:12 At, narito, naparito ako; At ang aking gantimpala ay nasa akin, upang bigyan ang bawat tao ayon sa kanyang gawain. Kung maghahasik tayo ng kabutihan, at ng kabanalan ay aanihin natin ang kabutihan ng Diyos. Ngunit kung maghasik tayo ng kasamaan at mamuhay ayon sa ating mga kalayawan, pagkatapos ay tatanggap tayo ng kaparusahan. Bakit parusa? Sapagkat hindi natin pinaglingkuran ang ating layunin. Hindi namin ginawa ang papel na natanggap namin mula sa Diyos. Habang nabubuhay tayo, gawin ang lahat ng bagay na magiging kasiyahan sa Diyos. Ang ating layunin, pag-ibig sa Diyos sa pagsunod sa Kanyang mga kqutusqn, upang
magkaroon ng takot sa Kanya sa pamamagitan ng paghihiwalay sa ating mga sarili mula sa mga kasalanan ng mundo at upang mabuhay ayon sa Kanyang kalooban. Ang kamatayan ay bahagi lamang ng buhay, pagkatapos nito ang susunod na patutunguhan ay magiging ayon sa kung paano natin ipamuhay ang ating buhay.