Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores Apocalipsis 16:10-16 "Tinipon Sa Armagedon" ni Rev. Wilbur Bruinsma Ngayon ating ibabaling ang ating pansin minsan pa sa mga tanda ng pangalawang pagbabalik ni Cristo. Ang Apocalipsis 16 ay nagtatala sa atin ng pitong gintong mga mangkok ng poot ng Dios. Ang mga mangkok ay ibinigay sa mga kamay ng pitong mga anghel upang ibuhos sa daigdig at sa mga nabubuhay. Ang mga ito ay tiyakang mga mangkok ng poot ng Dios, ang mga ito ang mga kahatulan ng Dios na ibinuhos sa sanlibutang ito ng kawalang pananampalataya at pagkamakasalanan. Ang mga mangkok na ito ay naglalaman ng kahatulan ng Dios sa isang makasalang lahi ng tao ay tiyakang ibinuhos sa panahon ng paghahari ng kaharian ng Anticristo. Sa panahong iyon, ang makasalanan, at taong di-mananapalataya ay magtatatag ng kanyang pandaigdigang kaharian ng kapayapaan na doon ang kasalanan ay maghahari. Ang pakay ng Dios sa pagbubuhos ng mga mangkok ng Kanyang poot sa Apocalipsis 16 ay upang pasamain at, sa wakas, wasakin ang kaharian ng Anticristo. Sa madaling salita, ang meron dito sa kapitulong ito ay naglalarawan ng iba't ibang mga pangyayari na magaganap sa sanlibutang ito na mag-aakay sa pagtigil sa wakas ng laban sa kristianong pandaigdigang kapangyarihan. Ang una sa apat na mga mangkok ay ibinuhos sa sangnilikha. Pakibuksan mo ang kapitulong ito at basahin. Bilang resulta ng pagbubuhos ng mga mangkok na iyon, ang sangnilikha ay hindi na makikipagtulungan kasama ang Anticristo at ang kapangyarihan na kanyang inaangkin ay matatapos. Hindi na mahalaga kung anong mga tanda at mga kababalaghan ang ipakita ng Anticristo, Ang Dios, na Siyang soberano na may hawak sa buong sangnilikha, ay ibabaling ang sangnilikha ng laban sa Anticristo. Ang mga mangkok ng poot ay nabuhos sa daigdig, sa dagat, sa mga ilog, sa mga batis ng tubig, at, sa wakas, sa araw. At, ang resulta, bago at nakakatakot na mga sakit ang maglalabasan, na kung saan ang hindi makakahanap ng lunas ang Anticristo. Ang mga tubig sa mundo ay magiging marumi at hindi malusog, na magiging dahilan ng mga karamdaman at kamatayan. Ang araw sa langit ay lumalaking mainit at magsisimulang makapaso sa daigdig, na magiging dahilan ng taggutom at ng mga salot. At dahil sa mga pangyayaring ito sa kalikasan, ang mga tao ay magsisimulang tingnan ang kalaban ng kristianong pandaigdigang kapangyarihan na may pagkasuya at paghihinala. Ang pagka-di-pagkakapantay pantay at kawalang kapahingan ay magsisimulang lumarawan sa kahariang ito. Ang mga tao na naging malapit ang mga sarili sa kahariang ito ay magsisimulang sumpain ang Dios. May kawalan ng pagsisisi. Hindi kikilalanin ng tao na ang lahat ng nangyayaring ito ay ayon sa plano ng Dios at kahatulan. Bagkus ay susumpain ng tao ang dios ng Anticristo, at magsisimulang muli ang kanilang galit laban sa Kristianismo. Page 1 of 6
Ang lahat ng mga pangyayaring ito ay magaganap kapag ang Anticristo ay umabot na ang taluktok ng kanyang kapangyarihan at pamumuno. Hindi magtatagal na ang kalaban ng kristianong pandaigdigang kapangyarihan na naitatag ay nagsisimulang ibuhos ng Dios ang mga mangkok ng Kanyang kahatulan sa kahariang ito. Ang kapayapaan ay hindi mananaig kung saan mayroong kasalanan. Ating isasaalang-alang sa ating palatuntunan ngayon ang panlima at pang-anim na mga mangkok na naglalaman ng kahatulan ng Dios para sa Anticristo. Kaugnay nito ating matatagpuan ang lahat ng mga pangyayari na ating nang napag-usapan na patungo sa pagsasama-sama ng mga bansa para sa digmaan ng Armagedon o battle of Armageddon. Ating basahin ng sama-sama ang Apoclipsis 16:10-16. "At ibinuhos ng ikalima ang kaniyang mangkok sa luklukan ng hayop na yaon; at nagdilim ang kaniyang kaharian; at nginatngat nila ang kanilang mga dila dahil sa hirap, At sila'y namusong sa Dios ng langit dahil sa kanilang mga hirap at sa kanilang mga sugat; at hindi sila nangagsisi sa kanilang mga gawa. At ibinuhos ng ikaanim ang kaniyang mangkok sa malaking ilog na Eufrates; at natuyo ang tubig nito, upang mahanda ang dadaanan ng mga haring mula sa sikatan ng araw. At nakita kong lumabas sa bibig ng dragon, at sa bibig ng hayop, at sa bibig ng bulaang propeta, ang tatlong espiritung karumaldumal, na gaya ng mga palaka: Sapagka't sila'y mga espiritu ng mga demonyo, na nagsisigawa ng mga tanda; na pinaparoonan nila ang mga hari sa buong sanglibutan, upang tipunin sa pagbabaka sa dakilang araw ng Dios, na Makapangyarihan sa lahat. (Narito, ako'y pumaparitong gaya ng magnanakaw. Mapalad siyang nagpupuyat, at nagiingat ng kaniyang mga damit, na baka siya'y lumakad na hubad, at makita nila ang kaniyang kahihiyan.) At tinipon sila sa dako na sa Hebreo ay tinatawag na Armagedon." Alinman dito ang magagawa ng Anticristo na maging napakamakapangyarihan ay nahayag sa atin sa talatang 13 ng mga talatang ito na ating binasa, kung saan ay nagpapahayag ng isang bilang ng makapangyarihan subalit mahinang mga tauhan. Ating mababasa sa talatang 13 na itong tatlong napakalupit ay binubuo ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta. Naging tulad sa bakal ang kaharian ng Anticristo dahil sa tatlong ito. Ang hayop ay ang kaharian ng kalaban ng Kristiano, sa ilalim ng kanyang pulitikal na lider o namumuno. Ating inilaan ang buong programa sa pagkilala ng halimaw na ito. Ang huling makapangyarihang bansa ay lilitaw mula sa Kristianong kanluran at makaka-impluwensya ng mga bansa ng kanluran upang sama-samang magkaisa sa isang pandaigdigang kaharian. Sa pamamagitan ng kanyang kakayahan at pandaraya at ng kanyang pangako ng kapayapaan, ang pagkakaisa ng daigidig, at kaunlaran, ang Anticristong ito ay papaligiran ang lahat ng mga bansa ng sanlibutan. Ito ang hayop na sinasabi dito sa talatang 13. Atin na rin nakaharap ang bulaang propeta. Siya ang pangalawa sa makademonyong tatlo. Ang bulaang propeta ang nag-iisang mahina, ang makasalang tao, na binanggit ng II Tes. 2. Siya ang Anticristo, na siyang, espiritual na ulo, ngayon, ng kaharian ng kalaban ng Kristiano. Siya ang relihiyosong makapangyarihan sa likod ng trono ng kahariang ito. Ang relihyon ng kahariang ito ay magiging huwad na Kristianismo - ang Kristianismo na tumatangkilik ng isang huwad na dios at ng isang huwad na cristo. Gayon pa man, sa isipan ng mga paganong mga bansa, kahit pa ito ay tunay sa huwad na Kristianismo, wala itong kaibahan. Ang mga bansang ito ay namumuhi sa Kristianismo, kahit pa anong uri pa ito. Ang paganong mga bansa ng kanluran ay nagnanais na maging bahagi ng pulitikal na kaharian ng Anticristo dahil lang sa kanilang pagmamahal sa kasaganaan na iniaalok sa kanila. Subalit sila ay palaging nagagalit sa masamang babae - ang huwad na kristianismo. Sa wakas, narito ang dragon, ang dakilang pulang dragon. Ang dragon ay si Satanas. Kahit pa ang mga bansa at mga tao ng sanlibutang ito ay di-namamalayan, ng wala silang nalalamang, sila ay naglilingkod kay Satanas, ito man ay hindi na mahalaga. Si Satanas ang isang gumagawa sa likod ng Page 2 of 6
kapangyarihan ng Anticristo. Ito ang kanyang kaharian. Ito ang kaharian na kanyang tinangkang itatag simula pa noong pasimula ng panahon sa kanyang sariling kayabangan ng pagbagsak. Ibig niyang kamkamin ang kaharian at kapangyarihan ng Dios at pamumuno sa lugar ng Dios. Siya, samakatuwid, na nagnanais na itatag ang kanyang kaharian upang maging pinakamataas na pinuno. Subalit, sa kapangyarihan ng kahariang ito, ang ating soberanong Dios ay nagpapadala ng pang-anim na anghel upang ibuhos ang pang-anim na mangkok. Nalaman natin sa talatang 14 na ang pang-anim na mangkok ay naibuhos upang tipunin ang sanlibutan para sa digmaan ng dakilang araw ng makapangyarihang Dios. Ang ika-anim na mangkok ay naibuhos upang ihanda ang daan upang tipunin ang mga bansa ng sanlibutang ito na gawin ang digmaan laban sa bawat isa. Ginawa ito ng Dios sa pamamagitan ng isang hindi maiiwasang pagkakamali na nagawa ng tatlong malulupit. Ating nabasa na sa talatang 13 at 14 ng Apocalipsis 16. "At nakita kong lumabas sa bibig ng dragon, at sa bibig ng hayop, at sa bibig ng bulaang propeta, ang tatlong espiritung karumaldumal, na gaya ng mga palaka: Sapagka't sila'y mga espiritu ng mga demonio, na nagsisigawa ng mga tanda; na pinaparoonan nila ang mga hari sa buong sanglibutan, upang tipunin sa pagbabaka sa dakilang araw ng Dios, na Makapangyarihan sa lahat." Mayroong isang pangkaraniwang pagkilos sa lahat ng Kristianismo, maging ito man ay huwad na kristianismo o totoo. Ito ay ang walang tigil na pagsisikap upang gawin ang lahat ng mga tao at mga kultura at mga lahi sa Kristianismo. Ito ang layunin ng kaharian ng laban sa kristianismo na gawin din ito. Asahan ang isang bagay. Ang espiritu na lumabas mula sa bibig ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta at maruming mga espiritu. Sila ang mga espiritu ng mga demonyo. Sila ay ubod ng sama, tulad sa mga palaka. Ito ang ginagawang misyon ng laban sa kristianismo na kinakatawan ng mga maruruming espiritung ito. Sila ay mga demonyo sa kalikasan sapagkat sila ay nangangaral ng laban sa tunay na Dios ng langit at lupa at ng Kanyang nag-iisang pinahiran - nagtatatag ng isang huwad na dios at isang huwad na cristo. Subalit habang ang mga paganong bansa ay mas napapaniwala sa paghahari ng Anticristo, ay lalo namang nararamdaman ng Anticristo na ang lahat ng mga bansa ay dapat yumakap sa huwad na kristianismong ito. Ito lamang ang daan, kaya ang dragon, ang hayop, at ang bulaang propeta ay mag-iisip, na ang mga paganong mga bansa ay magbibigay ng lahat sa kanila para sa kaharian ng Anticristo. At gayonman, ang mga kahariang ito ay mamumuhi sa Kristianismo - maging ang huwad na kristianismo ay kasama din. Tunay nga, samakatuwid, kaysa masilo upang maging malakas na mga tagasuporta ng kaharian ng laban sa kristianismo, ang mga bansa sa silangan kahit ang ama'y itataboy. Ang paganismo at Kristianismo ay tulad sa langis at tubig. Hindi sila maaaring paghaluin sa bawat isa. Ito ay magdudulot ng kaguluhan sa Paraiso, ika nga. Ang Anticristo ay nangakong pagagalingin ang karamdaman at malalagpasan ang kagutuman at salot. Ngayon ang araw ay mainit na nakakapaso sa mga kalangitan. Ang mundo ay hindi nakikipagtulungan upang maghatid ng pagkain na ipapakain sa sanlibutan. Mayroon ng paghihinala at kaguluhan. Marami ang hindi nakakatanggap ng patas na bahagi sa kayamanan at kariwasaan na inalok ng Anticristo. Sa oras din na iyon, ang mga bansa sa silangan ay nakakatuklas ng kanilang sariling lakas militar, ng kanilang kakayahan na gumawa ng digmaan. Nagsisimula nilang maunawaan na sila rin ay may kapasidad sa kanilang mga sarili na umiral sa mundong ito kahit wala ang kaharian ng laban sa kristiano. At parami ng parami na ang pagkasira ay lumalala sa pagitan ng Kristianong mga bansa sa kanluran at ng paganong mga bansa ng silangan. Page 3 of 6
Pagkatapos ay ang nagpatibay. Ang ika-limang anghel ay nagbubuhos ng isang buong mangkok ng galit ng Dios sa pinaka-luklukan ng kahariang laban sa kristiano. Ating mababasa sa mga talatang 10 at 11 ng Apocalipsis 16, "At ibinuhos ng ikalima ang kaniyang mangkok sa luklukan ng hayop na yaon; at nagdilim ang kaniyang kaharian; at nginatngat nila ang kanilang mga dila dahil sa hirap, At sila'y namusong sa Dios ng langit dahil sa kanilang mga hirap at sa kanilang mga sugat; at hindi sila nangagsisi sa kanilang mga gawa." Ang luklukan ng hayop ay ang sentrong pulitikal, ang lugar kung saan ang kanyang kapangyarihan ay sentralisado. Yaon kung saan, ang talatang ito ay hindi nagsasabi sa atin ng tiyakan. Sinuman ay hindi makikipagsapalaran na manghula. Subalit ngayon ang Dios ay gumagalaw sa pinakasentro at puso ng kapangyarihan ng kahariang laban sa kristiano. Ang kahariang ito, sinabi na sa atin, ay puno ng kadiliman. Ito ay ang sabihing, ang mga bansa na naglagay ng kanilang tiwala sa kahariang laban sa kristiano at sa kapangyarihan nito at siyang minsan ay sumamba sa hayop, ang mga bansang yaon ay hindi na sasamba sa kanya. Minsan, tila, naabot nila ang kaligayahan at kaluwalhatian ng wala ang Dios ng kalangitan at ng Kanyang Cristo. Subalit ngayon sila ay nadaya ng nag-iisa na pinaglagakan nila ng pag-asa. Sila ba ay nagbalik sa Dios sa pagsisisi? Hindi. Sinumpa nila Siya, ng higit pa dahil sa kanilang sakit at mga hapdi. Ito ang tinutukoy na kadiliman na pumuno ng luklukan ng hayop. Wala ng nagtitiwala sa kanya. May nagawa ba ang lider ng kalabang kristiano at ang kanyang grupong pulitikal na baluktot at maling bagay, ng pagtataksil at hindi patas? Hindi ba ito ang nangyayari sa pulitika ngayon sa kahit saang lugar? Kung ito ay nangyayari ngayon, nakakatiyak tayo ito ay magtutuloy-tuloy sa kaharian ng kasalanan na itinatatag din ng Anticristo. At ang mga bansa ay tumutugon sa pamamagitan ng pagtalikod sa kahariang laban sa kristiano sa kanilang matinding galit upang wasakin ito. Ang totoo n'yan, hindi na magiging malinaw ang pinagkaibahan sa pagitan ng mga paganong bansa ng silangan at ng Kristianong mga bansa ng kanluran. Ang hati ay magiging malabo. Magkakaroon ng mga bansa sa kanluran na magiging hindi na masaya sa kanila ring pinuno. At ang mga sundalo ay pagsasama-samahin. At sa malaking dibisyon, ang banta ng digmaan ay muling sisibol. Sa talatang 12 ating mababasa kung paanong inihahanda ng Dios ang mga bansa at ng kanilang mga kalaban na magsagawa ng labanan sa bawat isa. "At ibinuhos ng ikaanim ang kaniyang mangkok sa malaking ilog na Eufrates; at natuyo ang tubig nito, upang mahanda ang dadaanan ng mga haring mula sa sikatan ng araw." Ang ilog ng Eufrates ay isang ilog sa norte ng Palestino. Ito ay dumadaloy ng daan-daang mga milya mula sa norte at uubusin ang sarili sa Persian Gulf. Sa Lumang Tipan, ito ang tanda ng itaas na hangganan ng kaharian nina David at Solomon. Ang ilog na ito, samakatuwid, ay ang malaking hati sa pagitan ng iglesia sa Lumang Tipan (ang bayan ng Israel) at ng mga bansa sa silangan. Paglampas mula sa ilog na ito ay ang mga imperyo ng Asiria, ng Babilon, at ng Persia ay dumating at sinakop ang Israel at Juda, winasak sila at ginawa silang bihag. Mula dito ating matutuklasan ang kahulugan ng ibinigay na simbolismo sa talatang ito. Ito ang magbubukas ng daan para sa mga bansa ng silangan upang pumunta laban sa Anticristo upang wasakin ang dakila at hamak na imperyo. Ito ay hindi siyempre literal. Ngayon ang mga tubig ng ilog ay may maliit na kaibahan kung ang digmaan ang tatanungin. Ito ay sumisimbulo lamang na aalisin ng Dios ang mga balakid na humahadlang sa mga hari ng silangan mula sa pakikipaglaban sa hayop. Ang mga basang ito ay matutuklasan sa kanilang sariling kapangyarihan at potensyal na gumawa ng digmaan. At sa pamamagitan ng manipis na mga bilang, gayon din ng kanilang sariling pagsulong ng teknolohiya, sila Page 4 of 6
rin, ay hahawak ng sandatang wawasak ng maramihan. At loloobin ng soberanong Dios na pangasiwaan ang mga kapakanang ito ng sanlibutan na may manipis na pagkagalit para sa Anticristo, ang mga bansang ito ngayon ay aabot sa estado kung saan sila ay nahahanda na gumamit ng gayong mga sandata. Ang huling digmaan na ito ay ang naging kilala, popular ito kahit sa mga di-mananampalataya, ang battle of Armageddon o digmaang Armagedon. Ating mababasa sa talatang 16, "At tinipon sila [ng Dios] sa dako na sa Hebreo ay tinatawag na Armagedon." Ang salitang Armegedon ay nangangahulugang Bundok ng Megiddo. Tumutukoy ito sa isang malaking kapatagan na matatagpuan sa malayong hilagang-kanluran ng Canaan. Walang anumang tanyag patungkol sa kapatagang pangheograpiya o pangkasaysayan, maliban sa ito'y malaking kapatagan naging lugar ng ilang malalaking digmaan sa Israel. Subalit ang tinutukoy na digmaan na naganap sa lugar na ito ay sa panahon ng mga Hukom. Lumaban sina Debora at Barak dito laban sa mga hukbo ng mga Cananeo at nilupig nila sila na may matinding malupit na pagkatay. Mula sa gayon, muli, ating makukuha ang simbolismo ng talatang ito. Hindi natin ito pinag-uusapan ng literal. Ganito ang mangyayari sa lugar na ito sa huling digmaan: ang laban ni Jehovah ay mananaig laban sa mga hukbo ng masasama. Ngayon sandali lamang. Paano ito magiging posible? Ang tunay na iglesia ay hindi magiging kabahagi sa digmaang ito. Ito ay digmaan sa pagitan ng di-mananampalataya, kapangyarihan ng kahariang laban sa kristiano at ng di-mananampalatayang mga paganong bansa ng silangan. At wala sa kaninuman sa kanila ang nasa panig ni Jehovah. Paano magiging matagumpay ang digmaaang ito para sa tunay na iglesia ni Jesu Cristo? Ang digmaan ito ay ipinaglaban ng Dios. Ang talatang 14 ay nagtuturo sa atin na ang digmaang ito ay ang dakilang araw ng makapangyarihang Dios. Ang pariralang ito ay nagpapabatid sa atin ng dalawang mahahalagang mga detalye patungkol sa huling digmaan ng Armagedon. Una, ang digmaan ay mangyayari sa pinakahuling araw ng pag-iral ng sanlibutang ito. Ito ang dakilang araw ng Dios. Ito ang araw kung saan dadalhin ng Dios ang sanlibutan at lahat ng narito sa katapusan. Sa madaling salita, ang malaking digmaan na ito ng Armagedon ay isang tanda - isa sa huling mga tanda sa pagbabalik ni Cristo. Katunayan, kapag nakita nating ang mga hukbo ng sanlibutang ito na nagsasama-sama upang magdigmaan sa bawat isa, makakatiyak tayong ang araw na yaon ay papalapit ng mabilis. At kapag ating nakita na ang digmaan ay napagkasunduan na, makakatiyak tayo na ito ang dakilang araw ng pagbabalik ni Cristo. Ang pangalawang katotohanan na ating matutuhanan sa pariralang ito (ang dakilang araw ng makapangyarihang Dios) na ang Dios ay narito sa digmaang ito. Hindi lamang Siya soberanong pinangangasiwaan ang digmaang ito, kundi Siya ay narito na may Kapitan ng ating kaligtasan at ng buong kapulungan ng mga anghel. Mayroong tatlong mga hukbo, na magsasama-sama sa digmaan. Ang hayop, ang mga hari ng silangan, at ang Panginoong ng mga panginoon at ang Hari ng mga hari, sin Jesu Cristo. Malalaki at malalakas ang mga sandata na ginamit mga hukbo ng sanlibutan, hindi sila katulad sa lakas na ginamit ni Jesu Cristo upang wasakin ang sanlibutang ito. Ito ay tiyak na magiging araw na madugo at patayan at salita ng pagkawasak. Ang kasalanan ng tao ay mahahayag sa sarili niya sa napakangingilabot na pamamaraan. Ang pagkamuhi para sa sarili, ang tao ay ilalabas upang wasakin ang sarili mula sa ibabaw ng sanlibutan. Pagkatapos, sa gitna ng lahat ng ito, matatanggap natin itong kaaliwang paalala sa talatang 15: "Narito, ako'y pumaparitong gaya ng magnanakaw. Mapalad siyang nagpupuyat, at nag-iingat ng kaniyang mga damit, na baka siya'y lumakad na hubad, at makita nila ang kaniyang kahihiyan." Si Page 5 of 6
Cristo ay darating na gaya sa magnanakaw sa gabi. Ang araw na ito ay araw ng Dios. At sa araw na yaon, si Cristo ay biglang magpapakita sa kalangitan. Siya ay darating sa mga makasalanan bilang isang magnanakaw upang wasakin at ubusin sila na may liwanagan ng kanyang pagdating. Ang mananampalataya ay nagmamasid. Kanyang makikita ang tandang ito. Siya ay nagmamasid at nakahanda upang salubungin ang kanyang paparating na Panginoon. Si Cristo ay hindi darating na gaya sa magnanakaw para sa kanya. Si Cristo ay darating upang ipanalo ang katagumpayan para sa kanya. Yaon ay kung bakit ang paalalang ito ay darating bilang isang dakilang kaaliwan para sa anak ng Dios. Hindi natin kailangang matakot sa digmaang ito o sa patayan na magaganap. Ito ang dakilang araw ng ating paglaya. Si Cristo ay biglaang darating at bibiglain ang mga bansa na tumanggi na maniwala sa Kanya at sa Kanyang pagbabalik. Subalit ang kaaliwang ito ay darating gaya sa isang babala sa iyo at sa akin. Dapat nating panatilihin ang ating mga kasuotan kaysa makita tayong hubad at makita nila ang ating kahihiyan. Ang mga kasuotan na ating isusuot ay yaong maka-Dios at banal na buhay. Dapat tayong makita na may suot na puting damit ng katuwiran ni Cristo. Dapat tayong mamuhay sa isang buhay na huwaran bilang mananampalataya. Kung tayo ay lalakad sa daan ng kasalanan at kawalang pananampalataya na tulad sa makasalanang sanlibutan sa paligid natin, ibig sabihin tayo ay hubad. At ang ating kasalanan ay lantad sa mga makakakita. Sa ngayon, hindi lamang sa huling araw ng pagbabalik ni Cristo, subalit ngayon, tayo ay dapat mamuhay sa pag-asa ng pagbabalik ni Cristo. Samakatuwid tayo ay hindi mahihiya sa araw ng pagdating ni Cristo kapag tayo, kasama ang sanlibutan, ay tatayo sa harap Niya. Paano tayo lumalakad? Anong buhay mayroon tayo sa sanlibutang ito na nahahayag sa iba? Mapalad silang nagbabantay sa pagbabalik ni Cristo. Tayo'y manalangin. Mahabaging Ama sa langit, muli sa Iyo pong presensya kami ay lumalapit. Ama, Ikaw po na magdadala sa katapusan ng sanlibutan. At aming nakikita ang Iyo pong makapangyarihang kamay sa lahat ng mga bagay na ito. Ibigay Mo po sa amin ang dakilang kaaliwan at lakas ng loob, magmula ng aming malaman na ang digmaang ito ay sa amin sapagkat ang aming Tagapagligtas ay ang Siya na nag-iisang lumalaban ng digmaan para sa amin. Maniwala nawa kami at magtiwala lamang sa Kanya. Patawarin kami sa aming mga kabiguan na nagagawa at sa mga kahinaan na aming nararanasan sa buhay na ito. Gabayan kami sa daang patungo sa buhay na walang hanggan. Alang alang sa Iyo pong pangalan lamang kami dumadalangin, Amen. Page 6 of 6