Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores Mateo 28:11 "Bibigyan Ko Kayo Ng Kapahingahan" ni Rev. Carl Haak Sa Mateo 11:28, sinabi ng Panginoon ang magagandang pananalitang ito: "Magsiparito sa akin, kayong lahat na nangapapagal at nangabibigatang lubha, at kayo'y aking papagpapahingahin." Kaloob ng Dios sa pamamagitan ng pananampalataya, na ating marinig Siya na nagsasabi nito sa ating mga puso, at marinig ang gayong mga salita na pinakamaganda at pinakamabuting pananalita na nasabi: "Magsiparito kayo sa akin... at kayo'y aking papagpahingahin." Ipagkaloob nawa sa atin ng Dios, ang Espiritu Santo ang gayong pananampalataya na ating maririnig sa Kanya na sinasabi akin, at sa iyo, na wala nang iba pa sa sanlibutan, pakinggan mo ang Kanyang sinabi na magagandang pananalita na kapayapaan ng ating mga kaluluwa: "Magsiparito kayo sa akin... at kayo'y aking papagpahingahin." Sa mga pananalitang iyon, nakikita ko na nalalaman ni Jesus kung sino ako. Kanyang kinikilala ako na gaya sa nahihirapan at nabibigatan. Iyan ay tumutukoy hindi lang sa mga pagsubok sa buhay at mga tukso at kung paanong ang kaaway na diablo, ay magnanais na wasakin ako. Kundi ito ay tumutukoy lalong lalo na sa kasalanan. Tinatawagan ng Panginoon silang mga dahils a biyaya Niya, nakaalam sa bigat ng kasalanan, ng kanilang sariling kasalanan, at sa kasalukuyang nararanasan sa buhay na maraming mga pagsubok, maraming kalungkutan, at maraming mga pasakit. Dito nanawagan Siya sa pamamagitan ng Kanyang makapangyarihang pananalita ng pag-ibig: ""Magsiparito kayo sa akin... at kayo'y aking papagpahingahin." Naririnig mo ba Siya sa Salita Niyang ito, naririnig mo ba na nagsasalita Siya ngayon sa iyo: "Kayo'y aking papagpahingahin." Gaya sa nasabi ko, si Jesus ay nananawagan sa mga nahihirapan at nabibigatan na lumapit sa Kanya upang makapagpahinga. Sino sila? Una sa lahat, sila ang mga sa ngayon ay nakakarinig ng salitang ito, na ang pakiramdam ay nakahandang lumapit kay Jesus. Silang mga nakakaranas ng di-matanggihang biyaya ni Jesu Cristo. Pansinin mo, hinid ito isang paanyaya, kundi isang kautusan. Lumapit kayo! Lumapit kayo sa Akin! Ito ay soberanong kautusan. Ito ay utos ng isang hari. Ang nagsasabi nito ay may kakayahang ganapin mismo ang sinasabi niya. Hindi sinabing: "Pakiusap, nasasaiyo ito. Mamili ka." Hindi, si Jesus ay nagsasalita si Jesus dito bilang Hari, ang Guro. Siya ay nagsasalita ng Kanyang di-matatanggihang biyaya. Siya ay gumagawang kasama natin para ating marinig, at Siya ay gagawang kasama natin sa paraan na kapag narinig natin Siya na nagsasabi, "Lumapit ka," ating madarama na dinadala Niya tayo. Nadarama mo ba iyan? Iyan ang pagkilos ng Kanyang biyaya. Iyan ang gawa na tinapos inilarawan Niya sa alibughang anak. Sa iyong pagkatanda sa talinghaga ng isang anak na sinayang ang pag-aari ng kanyang ama sa maluhong pamumuhay at nakita na lang sarili na kulungan ng baboy. Siya ang nagsabi na, "Titindig ako at pupunta sa aking ama." Nadama niya sa sarili niya na hinihila siya ng Dios. Page 1 of 5
Isinalita ni Jesus sa publiko ang kautusang ito. Hindi Niya sinabi ito sa isang sulok, kundi isinigaw Niya ito habang nakatayo sa mga daan sa lungsod na iyon sa Kanyang kapanahunan - Corazin, Besaida, Capernaum - kung saan, ating mababasa, na karamihan sa Kanyang makapangyarihang gawa na nagawa, at mga nakarinig sa Kanya ay hindi nagsipagsisi. Bakit sila nagsisi, kahit pa nagawa na Niya ang makapangyarihang mga gawa sa kanilang mga lansangan? Ipinaliwanag ni Jesus sa mga talatang 25, at 26: Nalulugod ang Ama na itago ang mga bagay ng kaharian sa mga pantas at ipinahayag sa mga sanggol. Pagkatapos nagpatuloy si Jesus sa pagsasabi, "Oo, Ama, sapagkat gayon ang mapagpala mong kalooban." Sinabi ni Jesus na may soberanong pagpapasya ang Dios na buksan ang puso ng ilan, upang ihayag sa kanila ang kanilang karukhaan, at iwan ang iba sa kanilang sariling pagmamataas. Kaya ngayon, sa pangalan din ni Jesu Cristo, aking ipinapahayag sa publiko, akong ipinapahayag sa bawat isa na nakakarinig nito: "Lumapit kayo kay Jesusu at kayo'y papagpahingahin." Pero sila na tinawag ay silang sa ngayon sa pagkilos ng Espiritu Santo, isang gawa ng biyaya ng Espiritu sa kanilang mga puso, ay inilalapit, nagpapasiyasat, hinihipo ang puso, upang ang salitang iyan ay maging mabisa sa kanilang kaluluwa. Pero marami pa. Hindi lang ang mga tinawag ni Jesus na dahil sa biyaya Niya, ay inilapit Niya. Pero sila din ang nakadarama sa sarili nila na mabigatan at mahirapan sa kanilang mga kasalanan. Tinatawagan sila ni Jesus na nahihirapan at nabibigatan na lumapit sa Kanya. Sinasabi kong muli na ito ay tumutukoy sa kabigatan at hirap ng kasalanan. Ito ay tumutukoy sa mga binigyan ng pagkakilala sa kanilang kasalanan bilang malaking pahirap, masamang pabigat ng puso. Ang lahat ng tao ay dumaranas ng kahirapan. Nakakaranas sila ng pagkapagod, at nakadama ng kabigatan. Nangyayari ito sa lahat. Pero may ilan na hindi lumalapit kay Jesus. Hindi sila lumalapit kay Jesus dahil pinipigilan ito ng pagmamataas na makita nila ang kanilang kasamaaan, na nagpapabigat sa kanila, ang pabigat na ito ay ang kanilang kasalanan at kanilang kawalang halaga sa harapan ng Dios. Marami ang nasa hanay ng iglesia at nagnanais ng kapahingahan mula sa paghihirap. Ang nais nila ay lunas sa kanilang buhay. Pero kapag ang ebanghelyo ni Jesu Cristo ay ipinapahayag sa kanila, ang kanilang pagka-makasalanan - kayabangan, hindi nararapat sa kaligtasan, hindi magagawang iligtas ang sarili, masama - sila ay umaalis. Hindi ganito ang nangyayari sa akin, sasabihin nila. Hindi nga ba? Tinatawagan ni Jesus silang dahil sa biyaya ng Dios, ay nakaunawa na ang kahulugan ng nito sa kanilang mga sarili ay eksakto. Nauunawaan nila na ang kanilang paghihirap ay kahiarapan sa kasalanan. Alam mo ba iyan? Alam mo ba ito sa iyong sarili? Ang tanong ay ito: Alam mo ba na ang dahilan ng lahat mong pahihirap at kalungkutan ay dahil sa iyong kasalanan? Sinasabi ni Jesus, "Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na nanlulupaypay at lubhang nabibigatan at kayo'y bibigyan ko ng kapahingahan." Nang ilarawan ni Jesus ang ating kasalanan bilang kapaguran, hindi Niya sinasabi rito ang literal na pagkapagod. Kundi ang tinutukoy Niya dito ay ang pagbubugtong-hininga, pagkapagod na sinasabi, "Wala ng pag-asa. Sobra na ito. Pagod na ako. Napapagod na ako sa aking kasalanan." Alam mo ba kung ano ang mapagod sa iyong sariling mga kasalanan. na nilalabanan mo sa bawat araw? Hindi ko ibig sabihin na sabihin mo sa akin ang kasalanan mo. Siguro marami sa mga nakikinig sa programa ngayon ay may mabuting kaalaman sa Ebanghelyo, at may awtoridad para sabihin kung ano ang kasalanan, lalo na kung ano ang binubuo nito sa sanlibutan. Hindi ganyan ang itinatanong ko. Hindi iyan, ang tinatanong sa iyo ng Panginoon at itinatanong Niya sa akin, "Alam mo ba ang mapagod sa iyong mga kasalanan?" Hinid lang ang iyong kasalanan, kundi ang pagkapagod dito? Kaya sasabihin mo nga, "Nariyan na talaga ang mga kasalanan. Alam ko iyan. Gusto kong labanan ang mga ito. Ayokong maging seloso/selosa. Ayokong mamuhay sa galit. Ayokong magkaroon ako ng galit sa aking puso. Ayokong sumama sa mga tsismis. Page 2 of 5
Ayokong masiyahan sa laman. Pero nariyan na naman sila. Ito ay sumisibol at kailangan kong laban muli ito. At pagod na ako, Panginoon." Sinasabi sa iyo ni Jesus, "Lumapit ka, lumapit ka sa Akin." At pagkatapos sinasabi ni Jesus na may mga anak Siya na hindi lang dumaranas ng pagkapagod sa kanilang mga kasalanan, kundi nabibigatan na din. Dito ay may larawan tayo ng isang kabayo na may malaking pasan sa kanyang likuran. Ang larawan ay patungkol sa kabayo na hindi na magawa pang makahakbang pa. Napakabigat ng mga ito. Ito ay para malaman mo ang bigat at sala ng iyong kasalanan sa iyong puso at sa iyong budhi. Ito ay nangangahulugan na ang iyong puso ay naging malambot, sensitibo kay Cristo at sa Dios. Ang iyong budhi ay minsang nakatulog. Makakagawa ka ng kasalanan at pagkatapos ay pagkakaroon ng mabubuting sandali. Nakakatulog ka, nananahiga ka sa kama na walang inaalala - dahil sa ating mga sarili, ang kasalanan ay tulad sa isang pampatulog. Ito ay gaya sa sleeping pill. Pinapatulog tayo nito. Pero hindi tumatagal. Ang budhi mo ngayon ay nanunusok at walang kapahingahan sa isipan mo, dahil ang lahat mong kasalanan ngayon ay nagiging mabigat na sala, isang pabigat sa iyong kaluluwa. Nailalarawan ba kita? Nailalarawan ko ba ang kalagayan ng iyong espiritu? Masasabi na: ang ikaw ay may paghihirap at kabigatan? Ikaw ay pagod na sa iyong kasalanan, at pakiramdam mo ito ay nagdidiin sa iyong budhi, sa iyong puso? Sinasabi ni Jesus, "Lumapit ka sa Akin. Oo, lumapit ka sa Akin, at ikaw ay aking papagpapahingahin." Ang kapahingahan na ipinapangako Niya sa atin, ay isang espiritual na kapahingahan, hindi lang sa katawan, kahit pa ang Biblia ay napakasimple na ang kapahingahan ng katawan ay mahalaga din, at ito ay may kinalaman din sa ating espiritual na pamumuhay. kung matatandaan mo si Elias, na lingkod ng Dios, ay pagod na pagod na at binigyan siya ng Dios ng kapahingahan ng apatnapung araw! Pero ang kapahingahan na sinasabi Niya rito ay isang espiritual na kapahingahan. Anong kapahingahan? Ang kapahingahan sa Biblia, ay kasiyahan sa natapos o isang gawaing naging ganap. Madalas nating sinasabi na, kapag tapos na ang gawain, magpapahinga na. O may mga ama tayo na nagsasabi, "huwag ka munang maupo kung hindi pa tapos ang trabaho. Magpatuloy ka pa." Magpapahinga ka pagatapos lang ng trabaho. Ang kapahingahan sa Biblia, ay kasiyahan sa natapos na trabaho. Ang trabaho na natapos ay ang ganap na gawain ng Dios kay Jesu Cristo. Ang trabaho na isinakatuparan ni Cristo. Ang gawain na may kinalaman sa kabigatan, sa bigat, sa pagka-pagod sa kasalanan. Ang gawain na tinapos ni Cristo ay kabayaran sa kasalanang iyan, upang bayaran ang mga kasalanan sa bayan ng Dios, burahin ang mga ito para hindi na sila sisigaw pa sa kahatulan, at sa halip, tatamuhin nila ang ganap na katuwiran, para mamasdan sila ng Dios ng gaya sa nararapat, habang pinagmamasdan Niya ang gawa ng Kanyang Anak. Ang kapahingahan ay kasiyahan sa natapos at ganap na gawain ni Jseu Cristo. Nang sabihin Niya, "Lumapit kayo sa Akin at kayo ay Aking papagpahingahin," sinasabi Niya, "Dahil sa pananampalataya, nakikita mo Ako bilang Siyang Nag-iisang gumawa ng gawain ng pagdadala sa iyo sa Dios." Iyan ang kapahingahan. Tanging si Jesus lang ang makapagbibigay ng kapahingahan sa kaluluwa mo. Walang sinuman ang makakagawa nito. Hindi ito magagawa ng pilosopiya. Hindi iyan magagawa ng tagapagpayo. Hindi iyan magagawa ng pagmumuni-muni. Malaking kalokohan lang ang lahat ng ito. Maliban kay Jesu Cristo, wala ng iba pa na kapahingahan sa iyong kaluluwa. Hindi iyan palagay ko lang. Iyan ay salita ng buhay na Dios: Isaias 57, "Walang kapayapaan, sabi ng aking Diyos, para sa masasama." Pero sa mga dinala kay Jesu Cristo ng di-matatanggihang biyaya ng Dios, at ibinigay para makilala ang kanilang pagiging mga makasalanan - sa kanila ay may ganap na kapahingahan. May kasiyahan sa ganap sa natapos na gawain. May pananampalataya at kamalayan sa tinapos Niya. Tinapos Niya ang aking kasalanan. Lumapit ka! At magpahinga. Page 3 of 5
Hindi na tayo kailangan pang maghintay ng kapahingahan sa langit. Meron na tayo nito. Magpahinga ka na ngayon. Lumapit ka sa Akin, sabi ni Jesus. Naririnig mo ba Siya? Naririnig mo ba Siya ng personal ikaw bilang makasalanan? At ikaw ay makapagpapahinga! Kailangan mong marinig ito ngayon. Siguro ikaw ay nasa pasimula ng taong ito at ang dulot ng iyong kasalanan ay nagsisimula sa iyo at isinasaalang-alang mo kung may katuturan ba na magpatuloy pa. Siguro nakatayo ka ngayon at nag-iisa, ang iyong asawa ay kinuha sa iyo, o ang minamahal mong anak, o nasa bunga ng isang pagkilos ka, dahil sa mga kasalanan na nagawa mo ang dumarating. At ikaw ay nawawalan na ng pag-asa. Ang buhay, soberano, Tagapagligtas na Panginoong Jesu Cristo na Tagapaglitas ay nagsasabi sa mga tao, "Lumapit kayo sa akin, at kayo'y bibigyan ko ng kapahingahan." Ibig sabihin, kailangan mong iwanan ang lahat magagawa para makahanap ng kapahingahan sa iba. Ang panawagan Niya ay walang kondisyon. Ang panawagan Niya ay hindi, "Lumapit ka sa Akin at dalhin ang mga gawa mo at sabihin mo sa Akin kung bakit ka napabuti ng mga gawa mo." Hindi. Ang Salita Niya ay hindi, "Lumapit ka sa Akin at itago ang iyong mga kasalanan sa iyong likuran, o ang mga gamit mo sa iyong mga kasalanan sa bulsa, na nag-aakala na ang paglilihim ay makakapag-panatag ng iyong kasalanan." Hindi. Magsisi ka. Ang salita Niya ay hindi, "Iwaksi mo ang iyong kaisipan at sumulong, magpatuloy sa iyong buhay Cristiano." Hindi. Kundi ang Salita Niya, "Lumapit ka sa Akin na may pagpapasakop sa kalooban ng Guro." Siya ay nagpatuloy sa pagsasalita, "Pasanin ninyo ang aking pamatok, sapagkat ako'y maamo at may mapagpakumbabang puso at makakatagpo kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa." Lumapit ka sa Kanya. Lumapit ka sa Kanya sa paraan ng nagpapakumbabang magpapasakop sa Kanya. Iwanan mo ang iyong sarili at sumunod ka sa Kanya at sa Kanyang kalooban. Lumapit ka sa Kanya ng personal. Huwag ka lamang lumapit sa isang doktrina. Huwag ka lamang lumapit na may kaisipan o isang aklat. "Lumapit ka sa Akin at ikaw ay aking bibigyan ng kapahingahan," sabi Niya. Ibig sabihin, huwag mong sasabihin sa Kanya ngayon, "Pero ang paraan ko ay wala ng pag-asa. Hindi ako makalapit." Huwag mong sabihin, "Ang dala ko ay masyadong mabigat. Sobrang bigat. Hindi Niya ako mapapatawad sa nagawa ko." Lumapit ka sa Kanya. Lapitan mo ang nagbibigay ng kapahingahan. Lumapit ka sa Nag-iisang may pusong mahabagin at maawain. Lumapit ka sa Kanya na may walang katapusang pagmamahal. Hindi ka Niya itataboy. Puntahan mo Siya ngayon. Pumasok ka sa iyong silid. Sabihin mo ang lahat sa Kanya. Ipahayag mo ang iyong mga kasalanan. Puntahan mo Siya sa Kanyang Salita at bibigyan ka Niya ng kapahingahan. Oo, gagawin Niya iyan! "Bibigyan kita ng kapahingahan." Walang kaluluwa na na kay Jesu Cristo ang hindi ito napatunayan. Napakagandang pananalita. Naririnig mo ba Siya ngayon? Tumatanim ba ito sa puso mo? Nang sabihin ni Jesus ang mga salitang ito sa Kanyang mga anak, may nangyayaring mga bagay-bagay. May palaging nangyayari kapag nagsasalita si Jesus. Naalala mo ba nang buhayin ni Jesus si Lazaro mula sa kamatayan? Siya ay nagsalita. Siya ay nag-utos. Tinawag Niya ito sa pangalan: "Lazaro lumabas ka d'yan." At narinig ito ng patay at lumapit. Isang araw si Jesus ay darating sa lupa at Siya ay tatayo sa itaas ng mga libingan at Siya ay magsasabi: Lumapit kayo sa Akin. At ang libingan ay mabubuksan at ang dagat ay maglalabas ng mga patay at tayo ay tatayo sa harapan Niya. Na may katulad na kapangyariyan Siya ay magsasalita ngayon sa iyo, sa bawat isa na nais Niya, silang nakadama ng kanyang salita sa kanilang kaluluwa, silang nakakaalam ng kabigatan ng kanilang kasalanan. Sinasabi Niya, "Lumapit ka sa Akin, at bibigyan Ko kayo ng kapahingahan." At lalapit tayo na nagsasabi, "Panginoon, saan pa ako pupunta. Nasa iyo ang mga salita ng buhay na walang hanggan. Gigyan Mo po ako ng kapahingahan." Page 4 of 5
Malanagin tayo. Ama, nagpapasalamat po kami sa Iyo dahil sa Iyong banal na Salita at dalangin po namin na ito ay pumasok sa aming mga puso. Nagpapasalamat po kami sa Iyo, na soberano, di-matatanggihan, Tagapagligtas, makapangyarihan, at Panginoon na nagtatagumpay, ang nagbibigay ng kapahingahan, Siya na puspos ng walang hanggang kaawaan at pang unawa sa kahirapan at kabigayan ng mga makasalanan. Makatagpo nawa ang mga makasalanan ng ganap na kapahingahan ngayon sa Iyo. Dalangin namin iyo sa Pangalan Mo, Amen. Page 5 of 5