Semiannual Training (Hunyo 29 - Hulyo 4, 2020) PagPaPakristal na Pag-aaral ng Jeremias at Panaghoy Mga Susing Pangungusap: Si Jehovah ay ang maawaing Diyos, at sa pagiging maawain, si Jeremias ay lubusang kaisa ng Diyos; kaya, magagamit ng Diyos ang propetang si Jeremias, isang mandaraig, upang ihayag Siya, magsalita para sa Kanya, at ikatawan Siya, kahit sa kanyang pagtangis. Inihahayag ng Jeremias, isang aklat na punô ng pagsasalita hinggil sa kasalanan ng Israel at kapootan, pagkakastigo, at pagpaparusa ng Diyos, na ang intensiyon ng Diyos sa Kanyang ekonomiya ay ang maging ang bukal, ang pinagmumulan, ng mga buháy na tubig upang ipamahagi ang Kanyang sarili tungo sa Kanyang piniling bayan para sa kanilang kasiyahan at katamasahan na may gol na ibunga ang ekklesia, ang kapareha ng Diyos, bilang pagpaparami ng Diyos, paglaki ng Diyos, upang maging kapuspusan ng Diyos para sa Kanyang kahayagan. Ang Diyos ay walang hanggan at hindi nagbabago, hindi napasasailalim sa anumang pagbabago dahil sa kapaligiran at mga sirkumstansiya, at ang trono ng Diyos ay ang trono ng Kanyang walang hanggan at di-nagbabagong pamahalaan; sa kanyang pagsasalita tungkol sa walang hanggan katauhan at trono ng Diyos, lumabas si Jeremias sa kanyang mga pantaong damdamin, hinipo ang persona ng Diyos at trono ng Diyos, at pumasok tungo sa pagkadibino ng Diyos.
Ang Diyos bilang ating Magpapalayok ay soberano tayong nilikha upang maging Kanyang mga sisidlan, Kanyang mga lalagyan, upang isilid ang Kanyang sarili ayon sa Kanyang pagtatalaga; ang layunin ng Diyos sa paglikha sa tao ay ang gawing Kanyang sisidlan ang tao, Kanyang panlupang lalagyan, upang masidlan at mapunuan ni Kristo bilang buhay para sa pagtatayo ng Katawan ni Kristo bilang malaking sama-samang sisidlan para sa Kanyang kahayagan. Bilang Pastol ayon sa puso ng Diyos, si Kristo, ang dakilang Pastol ng mga tupa, ay ipinagpapatuloy ang Kanyang pagpapastol sa pamamagitan ng paglalakíp ng ministeryo ng mga apostol sa Kanyang makalangit na ministeryo upang pastulin ang kawan ng Diyos; sa pagbabawi ng Panginoon ngayon, kailangan nating matanto na ang pagpapastol na nagtatayo sa Katawan ni Kristo ay isang pagpapastulan, at kailangan nating magpastulan ayon sa Diyos, nangangalaga nang nagpapaloob ng lahat, magiliw na pangangalaga sa kawan. Upang maging kaisa ng Diyos, kailangan natin si Kristo bilang Usbong ni David upang maging ating katubusan at pag-aaring-matuwid; inihahatid nito ang Tres-unong Diyos tungo sa atin upang maging ating buhay, ating panloob na kautusan ng buhay, ating kapasidad, at ating lahat-lahat upang ipamahagi ang Kanyang sarili tungo sa ating katauhan upang isagawa ang Kanyang ekonomiya; ito ang bagong tipan, kung saan makikilala natin ang Diyos, maipamumuhay ang Diyos, at magiging Diyos sa buhay at sa kalikasan ngunit hindi sa Pagka-Diyos nang sa gayon tayo ay maging Kanyang sama-samang kahayagan bilang Bagong Herusalem.
3 UNANG LINGGO - BALANGKAS Si Jeremias, ang Maawaing Propeta ng Maawaing Diyos Babasahin sa Kasulatan: Jer. 1:1, 4-8, 10, 18-19; 4:19; 9:1, 10; 13:17 Lunes I. Ipinanganak si Jeremias na isang saserdote, subalit tinawag siya ng Diyos upang maging isang propeta hindi lamang sa bansang Israel bagkus sa lahat din ng bansa; samakatwid, isa siyang saserdote-propeta - Jer. 1:1, 4-8. II. Itinilaga ni Jehovah si Jeremias sa ibabaw ng mga bansa at sa ibabaw ng mga kaharian upang bumunot at magpabagsak, upang pumuksa at magwasak, at upang magtayo at magtanim - b. 10: A. Ang pagbubunot, ang pagpapabagsak, at ang pamumuksa ay ang pagwawasak ni Jehovah, samantalang ang pagtatayo at pagtatanim ay ang pagtataas ni Jehovah. B. Tumutugma ito sa dalawang kahulugan ng pangalang Jeremias - "si Jehovah ay nagtataas" at "si Jehovah ay nagwa- wasak." III. Ginawa ni Jehovah si Jeremias na isang lunsod na may kuta, isang haliging bakal, at mga pader na tanso laban sa buong lupain, sa mga hari ng Judah, sa mga prinsipe nito, sa mga saserdote nito, at sa bayan ng lupain; lalaban sila sa kanya ngunit hindi sila mananaig laban sa kanya - bb. 18-19: A. Sa lupa ay laging may matinding labanan sa pagitan ng Diyos at ng mga sumasalungat sa Kanya at nakikipaglaban sa Kanya - Efe. 6:12. B. Hindi direktang lumalaban ang Diyos sa pamamagitan ng Kanyang sarili kundi sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na ipinadala Niya - 1 Tim. 1:18; 6:12; 2 Tim. 4:7. C. Ipinadala ng Diyos ang Kanyang hukbo - isang kabataang lalaking nagngangalang Jeremias - upang labanan ang mga sumasalungat sa Kanya: 1. Nasangkapan ng Diyos si Jeremias hanggang sa siya ay naging isang lunsod na may kuta at isang haliging bakal at mga pader na tanso - Jer. 1:18. 2. Yaong mga nakipaglaban kay Jeremias - isang-taong hukbo ni Jehovah - sa katunayan ay nakikipaglaban kay Jehovah - b. 19a. 3. Walang makatatalo sa kanya sapagkat kasama niya si Jehovah - b. 19b.
UNANG LINGGO - BALANGKAS Martes IV. Si Jeremias ay isang mandaraig na nagsasalita para sa Diyos - bb. 9-10; 2:1-2: A. Sa kapanahunan ng tipolohiya, ang mga mandaraig ay mga propeta; lahat ng tunay na propeta ay mga mandaraig. B. Nang masalanta ang karamihan sa bayan ng Diyos, nagkaroon ng pangangailangan para sa ilan na bumangon upang maging mga mandaraig ng Diyos upang panatilihin ang patotoong itinatag ng Diyos. C. Binigyang-pansin muna ng mga propeta ang orakulo ng Diyos, at batay sa orakulo, ginamit nila, sa isang sukat, ang awtoridad ng Diyos, tulad ng nakita kay David na hari at kay Nathan na propeta - 2 Sam. 7:1-17; 12:1-15. D. Ang mga mandaraig sa Apocalipsis 2 at 3 ay ang katuparan ng tipolohiya ng mga propeta. E. Bilang isang mandaraig, si Jeremias ay isang patotoong laban sa lahat: 1. Nasalanta ang mga anak ni Israel, at tinawag ng Diyos si Jeremias upang maging patotoong laban sa lahat - Jer. 27:1-15. 2. Hindi natanto ng bayan ng Diyos na lubog sila sa kasalanan sa harapan ng Diyos at na itinalaga na ng Diyos na gamitin ang Babilonia upang parusahan sila, nagsanhi sa kanilang mabihag sa Babilonia - 15:12-14. 3. Dahil nahulog ang Israel sa gayong nakagugulumihanang kalagayan, si Jeremias, isang mandaraig, ay isang patoto- ong laban sa lahat, isinasalita ang salitang ibinigay sa kanya ni Jehovah at naging salungat sa mga bulaang propeta - 27:16 - 28:17. Miyerkules V. Taglay ng aklat ng Jeremias bilang partikular na katangian at katayuan nito ang pagkamaawain ng Diyos kalakip ang katuwiran ng Diyos - 9:10-11; 23:5-6; 33:16: A. Ang Diyos natin ay isang maawaing Diyos, punô ng kahabagan at simpatiya, subalit Siya ay ganap na matuwid - 9:10-11; 23:6. B. Ayon sa aklat ng Jeremias, ang pag-ibig ng Diyos ay isang komposisyon ng Kanyang mapagkalingang pangangalaga, kahabagan, at simpatiya; kahit na kinakastigo Niya ang Kanyang hinirang na bayang Israel, mahabagin Siya sa kanila - Panag. 3:22-23. 4
5 UNANG LINGGO - BALANGKAS C. Inihahayag ng mga salita sa Jeremias 9:10-11 at 17-19 ang damdamin ni Jehovah hinggil sa pagdurusa ng Israel sa Kanyang pagwawasto: 1. Bagama't pinarurusahan ni Jehovah ang Israel, nakikisim- patiya pa rin Siya sa kanila. 2. Ipinahihiwatig ng salitang atin sa bersikulo 18 na isinama ni Jehovah ang Kanyang sarili sa nagdurusang bayan at kaisa nila sa kanilang pagdurusa. 3. Si Jehovah Mismo ay tumatangis sa simpatiya sa Kanyang bayan. VI. Ang aklat ng Jeremias ay isang sariling talambuhay rin kung saan sinasabi sa atin ni Jeremias ang kanyang sitwasyon, kanyang persona, at kanyang damdamin, inihahayag ang kanyang malambot na puso: A. Ang Diyos ay mapagkalinga, mapagmahal, mahabagin, at matuwid, at si Jeremias, isang kiming kabataang lalaki, ay ibinangon ng Diyos upang maging Kanyang tagapagsalita upang magsalita para sa Kanya at ihayag Siya - 3:6-11; 4:3- 31; 32:26-27; 33:1-2. B. Si Jehovah ang maawaing Diyos, at sa pagiging maawain, si Jeremias ay lubusang kaisa ng Diyos; kaya, magagamit ng Diyos ang propetang si Jeremias upang ihayag Siya, magsalita para sa Kanya, at ikatawan Siya - 2:1 - 3:5; 4:19; 9:1, 10. C. Dumating si Jehovah upang iwasto ang Kanyang mga mapag- kunwaring tagasamba, at kumilos si Jeremias bilang pagtugon sa pagwawasto ni Jehovah; ang pagkilos ng propeta ay lubhang mapagkalinga, mapagsimpatiya, at mahabagin - 8:18-19; 21- 22; 9:1-2; 10:19-25. D. Tumangis si Jeremias sa kapakanan ng Diyos; inihayag ng kanyang pagtangis ang pagtangis ng Diyos - 4:19; 9:1; 13:17: 1. Sa kanyang pagtangis ay ikinatawan ni Jeremias ang Diyos - 9:10. 2. Masasabi natin na tumangis ang Diyos sa pagtangis ni Jeremias, sapagkat sa kanyang pagtangis ay kaisa ni Jeremias ang Diyos - 13:17. E. Dahil madalas tumangis si Jeremias, nanaghoy pa nga, siya ay tinatawag na tumatangis na propeta - Panag. 1:16; 2:11; 3:48: 1. Bagama't ang Diyos ay napighati at nasaktan dahil sa Kanyang bayan, kailangan Niyang maghanap ng isang tao rito sa lupa na may mga ganitong damdamin. 2. Nang dumating ang Kanyang Espiritu sa partikular na isang ito, si Jeremias, at inilagay ang Kanyang damdamin
UNANG LINGGO - BALANGKAS sa espiritu ni Jeremias, maihahayag kung gayon ng propeta ang nagdadalamhating damdamin ng Diyos. 3. Habang binabasa natin ang aklat ng Jeremias, madarama natin na, bagama't tumangis siya, ang kanyang emosyon ay nadisiplina - 4:19; 9:1, 10; 13:17. 4. Ang nagdadalamhati at tumatangis na emosyon ni Jeremias ay nadisiplina at nalimitahan upang makapasok ang Diyos sa kanya at magamit siya upang ihayag ang mga madalamhating damdamin na nasa Kanyang puso. Huwebes VII. Upang lubusang maihayag ang Diyos sa pamamagitan natin, kailangan nating magkaroon ng mga espiritwal na emosyon, maging maawain sa isa't isa, at mapaglingkuran ang Diyos nang may pagluha - Sant. 5:11; Exo. 34:6; Awit 103:8: A. Ang isang espiritwal na tao ay punô ng emosyon; lalo tayong espiritwal, lalong mayaman ang mga emosyon natin - 1 Cor. 4:21; 2 Cor. 6:11; 7:3; 10:1; 12:15: 1. Kailangan natin ang Panginoon na gumawa sa atin hanggang sa ang mga damdamin natin ay maging pino at malambot. 2. Sa tuwing gumagawa ang Diyos sa atin, kinakastigo tayo, at tinutuos tayo, nagiging mas pino at mas sensitibo ang damdamin natin; ito ang pinakamalalim na aralin sa pagbabasag sa panlabas na tao - 4:16. isa't isa - Efe. 4:32: 1. Hindi natin dapat husgahan at kondenahin ang ating mga kapwa mananampalataya kundi maging mabuti sa kanila, maawain, pinapatawad sila gaya naman ng pagpapatawad sa atin ng Diyos sa loob ni Kristo - Luc. 6:37; Efe. 4:32. 2. Lalo nating nararanasan si Kristo bilang ating panustos- buhay, lalong nagiging malambot ang ating puso, at kapag maawain tayo, patatawarin natin ang iba. 2. Sa tuwing gumagawa ang Diyos sa atin, kinakastigo tayo, at tinutuos tayo, nagiging mas pino at mas sensitibo ang damdamin natin; ito ang pinakamalalim na aralin sa pagbabasag sa panlabas na tao - 4:16. isa't isa - Efe. 4:32: 1. Hindi natin dapat husgahan at kondenahin ang ating mga kapwa mananampalataya kundi maging mabuti sa kanila, maawain, pinapatawad sila gaya naman ng pagpapatawad sa atin ng Diyos sa loob ni Kristo - Luc. 6:37; Efe. 4:32. 2. Lalo nating nararanasan si Kristo bilang ating panustos- buhay, lalong nagiging malambot ang ating puso, at kapag maawain tayo, patatawarin natin ang iba. C. Pinaglingkuran ni apostol Pablo ang Panginoon nang may pagluha o pinaalalahanan ang mga banal nang may pagluha - Gawa 20:19, 31; Fil. 3:18: 1. Kung hindi natin alam kung paano tumangis at lumuha, hindi tayo lubhang espiritwal. 2. Kapag tayo ay namumuhay sa espiritu, ginagamit ang ating kaluluwa bilang sangkap, makapaglilingkod tayo sa Panginoon at mapaaalalahanan ang mga banal nang may pagluha - Gawa 20:19, 31. 6
7 UNANG LINGGO - BALANGKAS Biyernes at Sabado D. "Mula sa malaking kapighatian at hapis ng puso" sumulat si Pablo sa mga taga-Corinto "na may maraming luha" - 2 Cor. 2:4: 1. Ang pahayag ni Pablo ay mapagkalinga at punô ng matalik na malasakit ng nagmiministeryong buhay - 11:28; 12:15. 2. Ipinabatid ni Pablo sa 2 Corinto 7 ang isang malalim, mapagkalinga, at matalik na malasakit para sa mga taga- Corinto; lubhang nakahihipo ang kanyang mga salita - bb. 2-3. 3. Dahil ang pahayag ni Pablo ay mapagkalinga at punô ng matalik na malasakit, may kapangyarihan at bisa ito, at nahihipo nito nang labis ang mga mananampalataya. E. Kapag, sa buhay-ekklesia, ay dumaraan tayo sa libis ng Baca (pagtangis), ginagawang isang bukal ng Diyos ang libis na ito; ang bukal na ito ay ang Espiritu - Awit 84:6; Juan 4:14; 7:38-39: 1. Lalo tayong tumatangis sa mga daan patungong Zion (Awit 84:5), lalo nating matatanggap ang Espiritu; habang tayo ay tumatangis, napupuspos tayo ng Espiritu, at ang Espiritu ay nagiging ating bukal. 2. Ang mga luhang iniluluha natin ay sa atin, subalit ang mga luhang ito ay nagreresulta sa isang bukal, na nagiging maagang ulan, ang Espiritu bilang pagpapala - Zac. 10:1; Gal. 3:14; Efe. 1:3.
UNANG LINGGO - LUNES Pang-umagang Pagpapakain Jer. Ngayon, tingnan mo, ginawa kita sa araw na ito na isang 1:18-19 lunsod na may kuta at isang haliging bakal, at gaya ng pader na tanso laban sa buong lupain, laban sa mga hari ng Judah, sa mga prinsipe nito, sa mga [saserdote] nito, at laban sa mamamayan ng lupain. Lalaban sila sa iyo, ngunit hindi sila magtatagumpay laban sa iyo, sapagkat Ako'y kasama mo upang iligtas ka, sabi [ni Jehovah]. Tinawag ng [Diyos] ang isang kabataang lalaki na nagngangalang Jeremias at inatasan siyang magsalita para sa Kanya. Nang ipaumanhin ni Jeremias ang kanyang sarili sa pamamagitan ng pagsasabing siya ay isang kabataan at na hindi niya alam kung paano magsalita, sinabi sa kanya ni Jehovah, "Huwag mong sabihin, Ako'y isang kabataan; / Sapagkat saanman Kita suguin ay paroroon ka; / At anumang iutos Ko sa iyo ay sasabihin mo. / Huwag kang matakot sa kanila, / Sapagkat Ako'y kasama mo na magliligtas sa iyo" (Jer. 1:7-8). Nagpatuloy si Jehovah sa pagsasabing gagawin Niya si Jeremias na isang lunsod na may kuta, na isang haliging bakal, at na mga pader na tanso laban sa buong lupain. Ang mga hari, mga prinsipe, mga saserdote, at ang bayan ay makikipaglaban sa kanya subalit hindi sila makapananaig laban sa kanya (bb. 18-19). Yaong mga nakipaglaban kay Jeremias sa katunayan ay nakikipaglaban kay Jehovah. Siya ang isang-taong hukbo ni Jehovah. Walang makatatalo sa kanya sapagkat kasama niya si Jehovah. Kaya, si Jeremias ay hindi nakawala sa pag-aatas ni Jehovah bagkus napilit na tanggapin ito. (Life-study of Jeremiah, p. 64) Babasahin Ngayon [Sa Jeremias 1:10], napaalalahanan tayo sa dalawang kahulugan ng pangalang Jeremias: "Si Jehovah ay nagtataas" at "Si Jehovah ay nagwawasak." Ang pagbubunot, ang pagpapabagsak, at ang pamumuksa ay ang pagwawasak ni Jehovah. Ang pagtatayo at pagtatanim ay ang pagtataas ni Jehovah. Tiyak ang bawat negatibong bagay - lahat ng bagay ni Satanas, kasalanan, at ng sanlibutan - ay dapat mawasak. Kasabay nito mayroon tayong pagtatayo at pagtatanim ni Jehovah, na kapwa kaugnay ang Kanyang salita. Ang salita ng Diyos ay ang pagtatayo ni Kristo at isang pagtatanim ni Kristo. Ito ay para sa pagtataas ni Kristo. Si Jeremias, na ipinanganak na isang saserdote subalit tinawag upang maging isang propeta, ay maaaring isang mahiyain, matatakuting tao. Binigyan ni Jehovah ang kiming taong ito ng isang pag-aatas.... 8
9 UNANG LINGGO - LUNES Kung si Jeremias ay napanghina sa mga tao, maaaring pinanghina siya ni Jehovah [cf. b. 17]. Sa bagay ng pagpapangsyon sa mga pagpupulong sa ekklesia,... hindi tayo dapat mapanghina ng sinuman, at hindi tayo dapat matakot kaninuman....Sa halip, tayo ay dapat magpangsyon upang magsalita para sa Panginoon. Bakit kailangan ni Jehovah na gawing isang lunsod na may kuta, na isang haliging bakal, at na mga pader na tanso si Jeremias [cf. b. 18- 19]? Ito ay kinakailangan dahil may matinding labanan. Ang mga hari, mga prinsipe, mga saserdote, at ang bayan ng lupain ay mga kalaban hindi lamang ni Jeremias bagkus ng Diyos din. Ang mga kalabang ito ay nakikipaglaban sa Diyos at ipinadala si Jeremias upang ikatawan ang Diyos at lumaban para sa Kanya. Yaong mga nakipaglaban kay Jeremias ay nakipaglaban kay Jehovah dahil si Jeremias at ang Diyos ay isa. Sa kadahilanang ito, nais ng Diyos na malaman ni Jeremias na Siya ay kasama niya at na siya ay ginawa Niyang isang lunsod na may kuta, isang haliging bakal, at mga pader na tanso. Sinasabi sa atin ng Biblia na sa lupa ay laging may matinding labanan sa pagitan ng Diyos at ng mga sumasalungat sa Kanya at nakikipaglaban sa Kanya. Hindi direktang lumalaban ang Diyos sa pamamagitan ng Kanyang sarili kundi sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na ipinadala Niya. Ganito ang sitwasyon nang panahon ni Jeremias. Ipinadala ng Diyos ang Kanyang hukbo - isang kabataang lalaking nagngangalang Jeremias - upang labanan ang mga sumasalungat sa Kanya. Sinangkapan ng Diyos si Jeremias hanggang sa siya ay naging isang lunsod na may kuta. Dahil ang Diyos ay kasama Niya upang iligtas siya, hindi makapananaig sa kanya ang mga sumasalungat. Sa pagbabawi ng Panginoon ngayon, humaharap din tayo sa pagsasalungat, pangongondena, at pagtakwil, at dapat din tayong lumaban para sa Diyos. Habang tayo ay ipinapadala ng Diyos upang lumaban para sa Kanya, lumalaban din Siya sa pamamagitan natin. Sa pakikipaglabang ito ang ating mga sandata ay ang Diyos Mismo at ang katotohanang inihayag sa Biblia. (Life-study of Jeremiah, pp. 35, 37-38) Karagdagang Babasahin: Life-study of Jeremiah, msgs. 1, 10-11, 15; CWWL 1975-1976, vol. 3, pp. 21-24; Aralin sa Katotohanan - Antas Isa, tomo 1, aral 12 Kaliwanagan at inspirasyon:
UNANG LINGGO - MARTES Pang-umagang Pagpapakain Jer. Pagkatapos ay iniunat [ni Jehovah] ang Kanyang kamay 1:9-10 at hinipo ang aking bibig; at sinabi sa akin [ni Jehovah], Narito, inilagay Ko ang Aking mga salita sa iyong bibig. Tingnan mo, inilagay Kita sa araw na ito sa ibabaw ng mga bansa at ng mga kaharian, upang bumunot at magpabagsak, upang pumuksa at magwasak, upang magtayo at magtanim. Nasalanta ang ekklesia ng Diyos, at ang karamihan sa bayan ng Diyos ay nabigo, naiwala ang kanilang posisyon, at hindi matugunan ang pangangailangan ng Diyos. Gayunpaman, sa loob ng nagdaang dalawang libong taon, palaging nagbabangon ng ilang bilang ng mandaraig upang maging mga tapat na patotoo ng Diyos upang panatilihin ang Kanyang patotoo....Sa buong itinagal ng mga panahon ang linya ng mga mandaraig ay hindi nahihinto. (CWWL, 1954, vol. 1, p. 437) Babasahin Ngayon Nang sinabi ng mga tao na lahat ay mapayapa at mainam at na kaya nilang labanan ang Babilonia, bumangon si Jeremias at sinabi na lahat ay hindi mapayapa at na hindi sila makalalaban (Jer. 27:1-15)....Si Elias ay isang nangongondenang patotoong laban sa lahat; si Jeremias ay isang tumatangis na patotoong laban sa lahat....Sinabi ni Elias sa mga Israelita na pinaglilingkuran nila si Baal, hindi si Jehovah; ang bagay na ito ay kinakailangang makondena....Gayunpaman, ang patotoong laban sa lahat ni Jeremias ay naiiba....Sinabi niya sa kanila na...sila ay ibibigay sa kaaway, subalit naniniwala silang ililigtas sila ng Diyos. Kaya, tumangis si Jeremias para sa kanila at hindi nangondena. Kapag nasalanta ang bayan ng Diyos, kailangan nating bumangon upang maging isang patotoong laban sa lahat. Sa isang panig, kailangan natin silang sawayin at kondenahin upang ipakita na hindi sila naglilingkod sa Diyos nang may dalisay na puso kundi pinahahalagahan ang kanilang laman at sumusunod sa sanlibutan para sa kapakanan ng kanilang pangalan, kinukuha si Baal bilang kanilang sentro. Sa kabilang panig, kailangan nating magdalamhati para sa kanilang kalagayang hindi nakikilala ang Diyos, sapagkat malinaw na naiwala nila ang presensiya ng Diyos bagama't sinasabi nila na ang Diyos ay kasama nila, at naiwala nila ang biyaya ng Diyos bagama't inaakala nilang ang Diyos ay mapagbiyaya sa kanila. Ngayon kailangan natin ang mga gayong mandaraig sa gitna ng bayan ng Diyos....Bumangon si Martin Luther upang kondenahin ang 10
11 UNANG LINGGO - MARTES Iglesia Katolika bilang sumasamba sa diyos-diyosan; ito ang aspekto ng nangongondenang patotoong laban sa lahat na ikinatawan ni Elias. Mayroon din mga tumatangis sa harapan ng Diyos para sa nasalantang ekklesia at sa mga ignoranteng Kristiyano, nagsasabi sa kanilang naiwala na nila ang presensiya ng Diyos at wala na ang biyaya ng Diyos, bagama't ang mga Kristiyanong ito ay walang pakiramdam at inaakalang sila ay binibiyayaan pa rin ng Diyos. Ito ang aspekto ng tumatangis na patotoong laban sa lahat na ikinakatawan ni Jeremias. (CWWL, 1954, vol. 1, pp. 432-433) Salungat si Jeremias sa mga propeta na nagsalita ng mga huwad na propesiya:...Tanging si Jeremias ang nagsabi na didisiplinahin sila ng Diyos at sasanhiin silang mabihag. Siya ay isang tumatangis na propeta (Jer. 14:17; Panag. 1:16), na tumangis para sa kawalang-kamalayan ng Israel, tumatangis dahil inakala nilang sila ay may kapayapaan habang may paparating na matinding kalamidad sa kanila. Habang tumatangis, nagpropesiya siya nang sa gayon ay kamuhian nila ang kasalanan at bumalik sa totoong Diyos upang magkaroon ng totoong kapayapaan. Gayunpaman, hindi nakinig sa kanyang mga salita ang mga anak ni Israel; sa halip, kanilang kinamuhian at inusig siya (Jer. 15:15; 11:19; 18:18-23; 20:1-2, 7:10) at ipinakulong pa nga siya (32:1-5). Sa panahon ng kanyang pagkakulong ang mga Israelita ay nabihag. Ang patotoo ni Elias ay laban sa mga diyos-diyosan, samantalang ang patotoo ni Jeremias ay laban sa huwad na kapayapaan. Matapang na tao si Elias (cf. 2 Hari 1:10, 12), samantalang si Jeremias ay isang malambot na tao. Hindi natin dapat isipin na ang isang malambot na tao ay hindi maaaring maging patotoong laban sa lahat....Noong panahon ni Elias kailangang maging matapang ng isang tao upang maging patotoong laban sa lahat laban sa mga huwad na diyos-diyosan. Nang panahon ni Jeremias, gayunpaman, ang mga Israelita ay kaawa-awa; sila ay papatayin na, gayunman sinabi pa rin nila na lahat ay maayos. Sa gayong panahon, may pangangailangan para sa isang malambot na tao na tumangis para sa kanila. Hindi kayang paulanin ni Jeremias ang kalangitan, subalit nagmula sa kanyang mga mata ang "ulan." Lumuha siya ng marami at nagpropesiya nang may pagluha. Ang gayong tao ay kayang palambutin ang iba. (CWWL, 1954, vol. 4, p. 551) Karagdagang Babasahin: CWWL 1954, vol. 1, pp. 428-437; CWWL, 1954, vol. 4, pp. 550-551; Pag-aaral Pambuhay ng Apocalipsis, men. 12; CWWL, 1975-1976, vol. 3, pp. 21-24 Kaliwanagan at inspirasyon:
UNANG LINGGO - MIYERKULES Pang-umagang Pagpapakain Jer. Ganito ang sabi [ni Jehovah] ng mga hukbo, Isaalang- 9:17-19 alang ninyo, at tawagin ninyo upang pumarito ang mga babaeng tagatangis, at inyong ipasundo ang mga babaeng tagaiyak, upang sila'y pumarito; magmadali sila at magsihagulhol para sa atin, upang ang ating mga mata ay daluyan ng mga luha at ang ating mga talukap-mata ay labasan ng tubig. Sapagkat ang tinig ng pagtangis ay naririnig mula sa Zion: Tayo'y wasak na wasak! Tayo'y nalagay sa malaking kahihiyan!... Sa Biblia ay mayroong isang propetang tumatangis...Sinabi niya, "Ang mga mata ko ay dinadaluyan ng luha" (Pan. 1:16), at "Ang mata ko'y dinadaluyan ng maraming luha" (Pan. 3:48)....Ang damdaming tumangis ay lubhang mabigat sa loob niya. Subalit kapag binasa mo ang aklat ng Jeremias, madarama mo na, bagama't siya ay tumangis, ang kanyang emosyon ay nadisiplina. Ang nagdadalamhati at tumatangis na emosyon ni Jeremias ay nalimitahan nang sa gayon ay makapasok ang Diyos sa kanya at magamit siya upang ihayag ang mga madalamhating damdamin na nasa puso ng Diyos. Bagama't ang Diyos ay napighati at nasaktan dahil sa Kanyang bayan, kailangan Niyang makahanap ng isang tao sa lupang ito na may mga ganitong damdamin. Pagkatapos, kapag dumating ang Kanyang Espiritu sa partikular na isang ito at inilagay ang mga damdaming iyon sa kanyang espiritu, maihahayag niya kung gayon ang nagdadalamhating damdamin ng Diyos mula sa kanyang emosyon. Kung si Jeremias ay naging isang maligaya at masayahing propeta, hindi siya magagamit ng Diyos. Kaya, upang ang Diyos ay lubusang maihayag sa pamamagitan mo, kailangan mo ng isang espiritwal na emosyon. (CWWL, 1959, vol. 4, "Lessons on Prayer," p. 88) Babasahin Ngayon Taglay ng aklat ng Jeremias bilang partikular na kalikasan at katayuan nito ang pagkamaawain ng Diyos kasama ang katuwiran ng Diyos. Ang Diyos natin ay isang maawaing Diyos, at Siya ay ganap na matuwid. Siya ay punô ng kahabagan, simpatiya, at mapagkalingang pangangalaga. Ang aklat na ito ay isang sariling talambuhay rin kung saan sinasabi sa atin ni Jeremias ang kanyang sitwasyon, kanyang persona, at kanyang damdamin, inihahayag ang kanyang malambot na puso. Si Jehovah ay isang maawaing Diyos, at sa pagiging maawain, si Jeremias ay lubusang kaisa ng Diyos....Sa kanyang pagtangis ay ikinatawan ni Jeremias ang Diyos. Kaya, magagamit ng Diyos ang isang propetang tulad ni Jeremias 12
13 UNANG LINGGO - MIYERKULES upang ihayag Siya, magsalita para sa Kanya, at ikatawan Siya sa lupa. Ayon sa aklat ng Jeremias, ang pag-ibig ng Diyos ay isang pagkakabuo ng Kanyang mapagkalingang pangangalaga, kahabagan, at simpatiya. Kahit na kinakastigo Niya ang Kanyang hinirang na bayang Israel, mahabagin Siya sa kanila. Hinggil dito, maihahalintulad natin ang Diyos sa isang ama na tumatangis habang dinidisiplina niya ang kanyang anak dahil minamahal niya ang kanyang anak....Tumangis si Jeremias sa kapakanan ng Diyos; inihayag ng kanyang pagtangis ang damdamin ng Diyos. Masasabi natin na tumangis ang Diyos sa pagtangis ni Jeremias, sapagkat sa kanyang pagtangis ay kaisa ni Jeremias ang Diyos. Sa Jeremias 9, ang makikita natin ay hindi lamang ang pagwawasto ni Jehovah sa Israel, Kanyang mga mapagkunwaring tagasamba, bagkus ang Kanyang damdamin din hinggil sa pagdurusa ng mga Israelita sa Kanyang pagwawasto....Sinabi ni Jehovah na itataas Niya sa mga bundok ang pag-iyak at paghagulgol, at sa mga pastulan sa ilang, isang panaghoy. Gagawin Niya ito sapagkat sila ay giba na anupa't walang dumaraan at hindi naririnig ang ungal ng kawan. Kapwa ang mga ibon sa himpapawid at ang mga hayop ay nagsitakas at ang mga ito'y wala na (b. 10). Pagkatapos ay sinabi ni Jehovah, "Gagawin Kong bunton ng mga guho ang Jerusalem, / Isang pugad ng mga asong-gubat; / At Aking sisirain ang mga lunsod ng Judah, / Na walang maninirahan" (v. 11). Nagpapahiwatig ito na bagama't pinarurusahan ni Jehovah ang Israel, nakikisimpatiya pa rin Siya sa kanila. Sa isang panig, pinarurusahan Niya ang Israel; sa kabilang panig, nakikisimpatiya Siya sa Kanyang pinarusahang bayan. [Sa Jeremias 9:17-19], nagmungkahi si Jehovah na ang mga babaeng tagatangis, mga babaeng tagahagulgol, ay pumarito at humagulgol "para sa atin." Sa mga bersikulong ito, ipinahihiwatig ng salitang atin na isinama ni Jehovah ang Kanyang sarili sa nagdurusang bayan at kaisa nila sa kanilang pagdurusa. Ang masimpatiyang Diyos na nagparusa ay kasama rin sa Kanyang pinarusahang bayan....Sa kalaunan, ang mga humagulgol ay humahagulgol hindi lamang para sa Israel bagkus para din kay Jehovah. Si Jehovah Mismo ay tumatangis sa simpatiya para sa Kanyang bayan. Siya ay tulad ng isang ina na, habang pinapalo ang kanyang anak, ay tumatangis kasama ng kanyang anak. (Life-study of Jeremiah, pp. 1, 5, 78-79) Karagdagang Babashin: CWWL, 1959, vol. 4, "Lessons on Prayer," ch. 7; Truth Lessons - Level Three, vol. 4, lsn. 59 Kaliwanagan at inspirasyon:
UNANG LINGGO - HUWEBES Pang-umagang Pagpapakain Jer. O, ang ulo ko sana ay mga tubig, at ang aking mga mata ay 9:1 bukal ng mga luha, upang ako'y makaiyak araw at gabi dahil sa mga pinaslang sa anak na babae ng aking bayan! Gawa Pinaglilingkuran ang Panginoon bilang isang alipin na 20:19 may buong pagpapakumbaba at mga luha, at mga pagsubok na dumating sa akin dahil sa mga pakana ng mga Hudyo. Walang wastong manggagawa ng Panginoon na walang pagluha.... Lahat ng may puso para sa kanilang gawain ay hindi mapipigilang tumangis. Maraming pagkakataon, kapag sinusubukan nating tuusin ang isang tao at naubos na lahat ng kaparaanan, walang resulta.... Minsan kapag hindi umuubra ang panghihikayat, pagluha ang nagiging huling panghikayat. Walang mangingibig ng Panginoon ang hindi umiiyak. Kailangan nating mamighati para sa mga makasalanan hanggang sa punto na tumatangis para sa kanila. Kailangan nating tumangis sapagkat ang kaluwalhatian ng Diyos ay nasusubok, at kailangan nating tumangis sa paghihirap dahil ang kaaway ay hindi pa naitatali....Lahat ng yaong ang puso ay nasa gawain ng Panginoon ay tiyak na tatangis. Si Jeremias ay isang propetang lubusang nagamit ng Panginoon. Siya ay gayon dahil sa kanyang pagluha. Nabalisa siya at nadamang may pananagutan para sa mga anak ng Diyos, at tumangis siya para sa kanila araw at gabi. (CWWN, vol. 19, p. 494) Babasahin Ngayon Ang mga pagluha ay isang mainam na paraan upang gumawa. Babanggitin kong muli, walang sinuman ang magiging kumpleto nang walang pagluha. Maaaring ang isang tao ay mainam sa maraming bagay, subalit kung hindi siya tumatangis, hindi siya maituturing na kumpleto. Sa paglilingkod sa Panginoon, kailangan nating magkaroon ng mga pagluha, kapwa sa harapan ng Panginoon at sa harapan ng mga tao. Mangyari pa, ang gayong mga pagluha ay hindi madaraya. Dapat itong dumaloy nang kusa mula sa ating malalalim na damdamin. Sinabi ni Pablo na sa loob ng tatlong taon siya ay may pagluha para sa kanila gabi't araw [Gawa 20:31]. Lumuha ka na ba ng ganito para sa iyong gawain? Ang tanging tatanungin natin sa isang tao ay yaong kung siya ba ay lumuha na o hindi pa upang malaman kung siya ba ay masigasig o hindi, kung siya ay tapat para sa kanyang gawain, at kung ang kanyang puso ng paglilingkod ay kumpleto. Dapat kong sabihin nang totoo na kung walang mga pagluha, walang gawain ang mananagana. Kung hindi natin gagawin ang isang bagay na ito nang lihim, ang pag- unlad ng ating gawain ay mahahadlangan. (CWWN, vol. 19, pp. 495-496) 14
15 UNANG LINGGO - HUWEBES Lalo tayong nagiging espiritwal, lalo tayong nagiging emosyonal. Sa katunayan, kung hindi natin alam kung paano tumangis o lumuha, hindi tayo lubhang espiritwal. Gayunpaman,...kung tayo ay luluha mula sa ating kaluluwa bilang ating persona, hindi ito ang ipamuhay si Kristo. Nang nagsimula akong mamuhay sa espiritu, sa aking bagong tao, ginagamit ang aking kaluluwa bilang aking sangkap, nagsimula akong lumuha. Sa mga panahong ito lumuluha ako sa pamamagitan ng kaluluwa bilang aking sangkap, hindi bilang aking persona. Ang personang lumuluha ay ang aking espiritu....Kapag iniibig natin ang isang tao sa pamamagitan ng ating kaluluwa bilang isang persona, hindi ito wasto. Maaaring ito ay pag-ibig, subalit ito ay sa lumang tao at may kinalaman pa rin sa laman. Ang umibig sa pamamagitan ng ating kaluluwa ay hindi wasto, subalit ang umibig sa pamamagitan ng ating espiritu bilang ating persona gamit ang ating kaluluwa bilang ating sangkap ay tama. Imposibleng ibigin ang isang tao nang hindi gamit ang ating kaluluwa. Ang ating espiritu, sa totoo lamang, ay walang abilidad na umibig. Upang umibig, kailangang mayroon tayong sangkap na pang-ibig. Ang ating sangkap na pang-ibig ay ang ating emosyon, isang bahagi ng ating kaluluwa. Ang ating espiritu sa sarili nito ay hindi kayang tumangis o lumuha. Sa Mga Ebanghelyo tumangis ang Panginoon (Juan 11:35; Luc. 19:41). Tumangis Siya mula sa Kanyang espiritu bilang Kanyang persona gamit ang Kanyang kaluluwa bilang Kanyang sangkap. Hindi Siya umibig sa pamamagitan ng kaluluwa bilang Kanyang persona; sa halip, umibig Siya sa pamamagitan ng Kanyang espiritu bilang Kanyang persona gamit ang Kanyang kaluluwa bilang Kanyang sangkap. Ngayon, bilang mga Kristiyano, katulad tayo ng Panginoong Hesus. Sa ating buhay-Kristiyano, dapat maitatwa ang ating kaluluwa bilang ating persona, gayunman ang ating kaluluwa ay lubos na kagamit-gamit pa rin bilang isang sangkap. Kapag ang ating kaluluwa ang bumabangon upang maging ating persona, dapat nating sabihin sa ating kaluluwa, "Minamahal na kaluluwa, ikaw ang aking persona sa nakaraan subalit hindi na ngayon. Ngayon ikaw ay aking sangkap sa pagkabuhay na muli, at ang aking persona ay ang aking naisilang na muling espiritu kasama ang Panginoong Hesus bilang buhay nito. Ang espiritung ito ay ang bagong tao, at ang bagong taong ito ay ang aking persona. Ikaw, minamahal na kaluluwa, ay sangkap ko na lamang ngayon. Manatili ka sa iyong posisyon, at huwag kang magmungkahi ng anuman sa akin. Kapag ako ay iibig at mag-iisip, ikaw dapat ay aking sangkap na pang- ibig at pang-isip." (CWWL, 1989, vol. 3, "The Experience and Growth in Life," pp. 20-21) Karagdagang Babasahin: CWWN, vol. 19, issue no. 48; CWWL, 1989, vol. 3, "The Experience and Growth in Life," ch. 3; Pag-aaral Pambuhay ng Efeso, men. 48
UNANG LINGGO - BIYERNES Pang-umagang Pagpapakain 2 Cor. At ako ay gugugol nang may malaking kagalakan at pag- 12:15 gugol nang lubusan sa kapakanan ng inyong mga kaluluwa. Kahit pa nga nang dahil sa pag-ibig ko sa inyo nang lalong higit, ako ay inibig nang kaunti. 7:3 ...Sapagkat nasabi ko na noong una na kayo ay nasa aming mga puso upang magkasamang mamatay at magkasamang mabuhay. Kung mayroon tayong kakayahang isagawa ang isang gawain ngunit walang matalik na malasakit, magiging walang bunga ang ating gawain. Ang kinakailangan upang magtatag ng isang mainam na buhay-pamilya at buhay-ekklesia ay matalik na malasakit. Gaano tayo kabunga, gaano karami ang ating ibinubunga,...ay nakasalalay sa kung tayo ay mayroon o walang matalik na malasakit. Hangga't mayroon tayong wastong malasakit para sa mga tao, tayo ay maayos sa daang maging kuwalipikadong magamit ng Diyos para sa kanilang pagliligtas. Isang pinakamainam na patotoo nito ay nasa aklat na Seen and Heard. Sa aklat na iyon, ang manunulat, si James M'Kendrick, ay nagsasabi sa atin hinggil sa pagtayo sa harap ng isang grupo ng mga di-mananampalataya at pagtangis, nang walang sinasabi. Gayunpaman, ilang bilang ang naligtas, sapagkat mayroon siyang malalim na malasakit. Ang kagalingang magsalita, kaloob, at kapangyarihan ay hinding-hindi makahihipo sa mga tao nang labis kaysa sa iyong malasakit para sa kanila. (Life-study of 2 Corinthians, pp. 382-383) Babasahin Ngayon Kung mayroon tayong matalik na malasakit, tayo ay magiging malambot sa iba. Ang isang magaspang, di-sensitibong tao ay walang matalik na malasakit. Kung ang asawang lalaki ay walang wastong malasakit para sa kanyang asawa, siya ay maaaring maging strikto at maraming kahilingan sa kanya. Subalit ang pagkakaroon ng matalik na malasakit ay magsasanhi sa kanyang maging malambot. Sa sandaling tayo ay maging malambot, ang ating paraan ng pagsasalita ay magiging malambot at matamis. (Life-study of 2 Corinthians, p. 389) Sinasabi sa 2 Corinto 2:4, "Sapagkat mula sa malaking kapighatian at hapis ng puso ay sinulatan ko kayo na may maraming luha, hindi upang kayo ay palumbayin, kundi upang inyong makilala ang pag-ibig kong napakasagana sa inyo." Alam nating isinulat ni Pablo ang unang Liham sa mga taga-Corinto nang marinig niya mula sa sambahayan ni Cloe ang hinggil sa kondisyon ng mga mananampalatayang taga-Corinto. 16
17 UNANG LINGGO - BIYERNES Tinukoy ni Pablo ang lahat ng kanilang kamalian at sinaway sila nang may matindi at tahas na salita. Ngayon sa ikalawang Liham sinabi niya sa kanila kung paano niya isinulat ang unang Liham. Sinabi niya na ginawa niya ito mula sa matinding kapighatian at hapis ng puso at sa pamamagitan ng maraming pagluha. Kapag nakarinig ka hinggil sa kapatid na lalaki o babae na bumalik sa dati, tatangis ka bang tulad ng ginawa ni Pablo?...Mga kapatid na lalaki, mayroon ba kayong lakas na tumangis? Nakita ninyo kung gaano katindi ang mga salita ni Pablo sa mga taga-Corinto; parang matatalim na kutsilyo ang mga ito....Isang bagay ang tiyak: kung nais mong makatusok sa iba ang iyong mga salita, dapat ikaw muna ang matusok ng mga ito. Kung hindi ka kailanman natusok ng mga ito, hinding- hindi nito matutusok ang iba. Si Pablo ay tiyak na gayong tao. Habang isinusulat niya ang pinakamatitinding salita sa unang Liham, ginagawa niya ito nang may pagluha. Bago siya magsalita, at bago maramdaman ng iba ang sakit, naramdaman niya ang sakit. Samakatwid, kung nais mong maramdaman ng iba ang sakit, ikaw muna ang dapat makadama ng sakit. Hinding-hindi uubra kung nais mo lamang na malumbay ang iba. Sa kadahilanang ito, bawat kamanggagawa ng Panginoon ay dapat maging may karanasan sa bagay ng pagluha. Sa madaling salita, lahat ng hindi lumuluha kapag nakikita nilang ang kanilang mga kapatid ay natitisod at nabibigo ay hindi karapat-dapat gawin ang gawain ng Panginoon at hindi kuwalipikadong sawayin at hikayatin ang iba. Kung nais mong sawayin ang isang kapatid na lalaki, o kung may nais kang sabihin sa kanya na nagawa niyang mali, ikaw muna ang dapat makadama ng sakit at ng talim ng mga salita bago ka maging kuwalipikadong manaway. Madaling tukuyin ang mga pagkukulang ng ibang tao, subalit mahirap na sabihin iyon nang may pagluha. Gayunpaman, tanging yaong mga may pagluha ang kuwalipikadong magsalita. Salamat sa Panginoon na ang dugo ng Kanyang Anak ay ibinuhos sa lupa at hindi binawi. Makatatanggap ng kaligtasan ang tao sa pamamagitan ng dugong ito. Salamat sa Panginoon na ang mga luha ng Kanyang Anak ay hindi rin binawi. Nagsasabi ito sa atin na iniisip Niya tayo, at nanghihimok din sa ating lumuha sa harapan ng Diyos at sa harapan ng mga tao. Gayahin nawa natin ang ating Panginoon sa ating mga panalangin at sa ating gawain, at lumuha nawa tayo ng mas marami! (CWWN, vol. 19, pp. 496-497) Karagdagang Babasahin: Life-study of 2 Corinthians, msgs. 44-45; CWWL, 1994-1997, vol. 5, "A Word of Love to the Co-workers, Elders, Lovers, and Seekers of the Lord," ch. 2 Kaliwanagan at inspirasyon:
UNANG LINGGO - SABADO Pang-umagang Pagpapakain 2 Cor. ...Dumadagan sa akin sa araw-araw, ang kabalisahan 11:28 para sa lahat ng mga ekklesia. Awit Mapalad ang mga tao na ang mga kalakasan ay nasa iyo; 84:5-6 na ang mga daan tungo sa Zion ay nasa kanilang puso. Sa kanilang pagdaan sa libis ng Baca, ay ginawa nila itong dako ng mga bukal; kinakalatan din ito ng mga pagpapala ng maagang ulan. Sinasabi ni Pablo sa [2 Corinto] 7:2 at 3, "Buksan ninyo sa amin ang inyong mga puso; hindi namin ginawan ng mali ang sinuman, hindi namin pinasamâ ang sinuman, hindi kami nanamantala kaninuman. Hindi ko sinasabi ito upang kayo ay hatulan, sapagkat nasabi ko na noong una, na kayo ay nasa aming mga puso upang magkasamang mamatay at magkasamang mabuhay." Inihahayag ng salita ni Pablo rito ang kanyang malalim, matalik na pagmamalasakit para sa mga taga- Corinto. Ang pagpapahayag na ito ay hindi lamang etikal, relihiyoso, espiritwal, o kahit mapagmahal. Posibleng magsabi ng salita ng pag- ibig at makadama ng pag-ibig sa iba, ngunit wala pa rin gaanong malasakit para sa kanila....Si Pablo ay may gayong malasakit para sa mga mananampalatayang nasa Corinto. Ang isang ina ay hindi lamang may pag-ibig para sa kanyang anak; mayroon din siyang malalim na malasakit....Maaaring kulang sa edukasyon ang isang babae, subalit kung siya ay may malalim na malasakit para sa kanyang mga anak, kuwalipikado siyang maging isang mabuting ina. Mangyari pa, ang kaalaman at abilidad ay makatutulong, subalit hindi iyon ang mga pangunahing kailangan. Ang namumukod- tanging pangunahing kailangan upang maging isang mabuting ina ay malasakit. Gayundin ang prinsipyo hinggil sa pangangalaga sa ekklesia. Hindi sapat para sa mga matanda na ibigin lamang ang ekklesia. Ang pag-ibig na ito ay dapat maging isang malalim na malasakit, isang malasakit para sa lahat ng nakababata at mga mahihinang isa. Ang malasakit na ito ay nagsasanhing maging mabunga ang ating pagpapagal. Kailangan nating lahat ng gayong matalik na malasakit para sa iba. (Life-study of 2 Corinthians, p. 387) Babasahin Ngayon Sinasabi ni Pablo sa 2 Corinto 7:2, "Buksan ninyo sa amin ang inyong mga puso."...Ang pag-aasam ni Pablo ay yaong kung paanong nasa kanyang puso ang mga taga-Corinto, gayundin siya ay maging nasa kanilang puso. Ang mga mananampalataya sa Corinto ay nasa puso ni Pablo upang magkasamang mabuhay at magkasamang mamatay 18
19 UNANG LINGGO - SABADO [7:3]. Tiyak na ito ay isang salita na naghahayag ng isang matalik na malasakit. (Life-study of 2 Corinthians, p. 388) [Sa Awit 84:6a] ang "Baca" ay nangangahulugang "pagtangis." Sa isang panig, nang nagkaroon tayo ng intensiyong mapasabuhay- ekklesia, napalakas tayo sa Diyos; sa kabilang panig, sinalungat tayo ni Satanas, na nagsanhi sa maraming banal na magdusa ng pag-uusig. Ang paghihirap at pag-uusig na dulot ni Satanas ay maaaring magsanhi sa ating daanan na maging isang libis ng pagtangis. Kung tatahakin natin ang daan tungo sa bahay ng Diyos, darating ang paghihirap at pag-uusig sa atin, at ang mga gayong bagay ay magsasanhi sa ating tumangis. Subalit gagawin ng Diyos na bukal ang ating mga luha [cf. b. 6b]....Lalo tayong lumuluha, lalong lalaki ang bukal. Sinasabi sa bersikulo 6c, "Kinakalatan din ito ng mga pagpapala ng maagang ulan." Ayon sa ating karanasan, nangangahulugan ito na ang ating mga luha ay nagiging bukal at na ang bukal na ito ay nagiging ang maagang ulan na tumatakip sa libis na may mga pagpapala. Ang maagang ulan na ito ay ang Espiritu, at ang Espiritu ay ang ating pagpapala. Ganito ang sitwasyon sa isang partikular na kapatid na lalaki sa Chefoo. Bago siya nanampalataya sa Panginoong Hesus, siya ay isang Muslim. Pagkatapos niyang maligtas at mapasabuhay-ekklesia, nagdusa siya ng matinding pag-uusig. Halos patayin siya ng pag-uusig na ito, at lumuha siya nang marami. Subalit ang mga luhang iyon ay naging isang bukal; ang bukal ay naging ang Espiritu bilang maagang ulan; at bilang resulta ang kapatid na lalaking ito ay buháy na buháy. Yaong mga napasabuhay-ekklesia sa pamamagitan ng pagdaan sa libis ng pagtangis ay masusumpungan na ang pagtangis na ito sa kalaunan ay nagiging isang malaking pagpapala sa kanila. Ang pagpapalang ito ay ang Espiritu. Ang mga luhang iniluluha nila ay kanila, subalit ang mga luhang ito ay nagiging isang bukal, na nagiging maagang ulan, ang Espiritu bilang pagpapala. Yaong mga nasa daan patungong Zion ay gagawing bukal ang libis ng pagtangis (b. 6b). Ang bukal na ito ay ang Espiritu. Kahanga-hanga ito! Ang maagang ulan ay sumasagisag sa Espiritu. Nagpapahiwatig ito na lalo tayong tumatangis sa daan patungong Zion, lalo tayong makatatanggap ng Espiritu. Habang tayo ay tumatangis, napupuspos tayo ng Espiritu, at ang Espiritu ay nagiging ating bukal. (Life-study of Psalms, pp. 374-375, 386) Karagdagang Babasahin: Life-study of Psalms, msgs. 32-33 Kaliwanagan at inspirasyon:
UNANG LINGGO - HIMNO Mga Himno, #853 Bahay Mong tirahan Mahal kaharian Binili N'ya ekklesia ng Dugong mahalaga. 1 2 Mahal kong ekklesia Pader nakatayo Sa Iyong mata'y mahalaga Kamay Mo'y inanyo. 3 Ibigay sa kanya Hirap at balisa Lumuha man manalangin Tapos na ang dusa. 4 Galak kong sukdulan Ganti'y makalangit, Kaisahan at panata Pag-ibig, papuri. 'Yong katotohanan Tiyak magtatagal Makalangit glorya't galak 5 Sa Zion binigay. 20