Liksyon 5 para sa ika-29 ng Enero, 2022 SI JESUS, ANG TAGAPAGBIGAY NG KAPAHINGAHAN
Kapahingahan ang pangunahing paksa sa Hebreo 3 at 4. Ito ay espesyal na uri ng kapahingahan na inialok ngunit hindi pa naaabot. Naeenjoy na ito ng ilang mga tao, ngunit hindi ng karamihan. Kapareho ito ng tinamasa nina Adan at Eba pagkatapos ng Paglalang. Ating tatamasahin itong kapahingahan sa araw na tayo ay papasok sa "bayang may mga kinasasaligan, na ang nagtayo at gumawa ay ang Dios." (Heb. 11:10)
"Datapuwa't pagtawid ninyo ng Jordan, at pagtahan sa lupain na ipinamamana sa inyo ng Panginoon ninyong Dios, at pagkabigay niya sa inyo ng kapahingahan sa lahat ng inyong mga kaaway sa palibot, na ano pa't kayo'y tumahang tiwasay," (Deuteronomio 12:10) Nag-alok ang Dios sa Israel ng dalawang uri ng kapahingahan: Isang pisikal na lugar upang magpahinga, at sukat ng panahon upang magpahinga. Pinangakuan si Abraham na ang kanyang mga inapo ay titira sa Canaan, mula sa ilog ng Ehipto tungo sa ilog ng Eufrates (Gn. 15:18). Ang Canaan ay magiging pangalawang Eden kung saan tatamasahin ng Dios at ng Israel ang kapahingahan at kaparehong kasama (Dt. 12:9). Una, dapat nilang paalisin ang mga lumampas sa hangganan ng kasamaan (Gn. 15:16), at lubusang alisin ang pagsamba sa diosdiosan mula sa lupain (Dt. 12:2-3). Sa isang banda, ibinigay ng Dios sa kanila ang Sabbath bilang espesyal sa panahon upang alalahanin ang Paglalang at Pagtubos, kaya tinatamasa ang banal na kapahingahan (Ex. 20:8-11; Dt. 5:12-15).
Ang henerasyong umalis sa Ehipto ay nakakita ng kamanghamanghang mga gawa ng Dios, na hindi nakita ng iba pang henerasyon. Nakita nila: Gayunpaman, tanging sina Caleb at Josue ang naniwalang tutuparin ng Dios ang Kanyang pangako sa pintuang bayan ng Canaan. Ang kawalan ng pananampalataya ng sampung espiya ay mabilis na kumalat sa mga tao. Huwag nating gayahin ang kanilang halimbawa sa halip ay palakasin ang ating mahinang pananampalataya at pasiglahin ang isa't-isa (Heb. 12:12).
E. G. W. (That I May Know Him, June 12)
KAILAN TAYO PAPASOK SA KAPAHINGAHANG ITO? "Ay muling nagtangi siya ng isang araw, 'Ngayon ..." (Hebreo 4:7) Ang kapahingahang ipinangako ng Dios sa Israel - at sa sangkatauhan - ay hindi lubos na ibinigay nang masakop ang Canaan (Heb. 4:8). At hindi rin kahit nang makontrol na ang buong lupang pangako sa panahon nina David at Solomon (2Cr. 9:26), dahil ang bayan ng Dios ay mahilig pa sa diosdiosan. Itong kapahingahan ay malapit na pakikipag-isa sa Dios. Ito'y nasa ating pagkakaloob sa bawat isa mula pa nang Paglalang (Heb. 4:3-4), kahit NGAYON (Heb. 4:7). Ang ilang tao ay pumasok sa dito, at ang iba ay malapit na (Heb. 4:1, 6, 9-10). "Ngayon" tinawagan tayong kilalanin na naging tapat sa atin ang Dios, at may sapat tayong dahilan upang tanggapin agad ang Kanyang paanyaya.
"Sapagka't ang pumasok sa kaniyang kapahingahan ay nagpahinga naman sa kaniyang mga gawa, gaya ng Dios sa kaniyang mga gawa." (Hebreo 4:10) Tayo ay hinihimok na pumasok sa kapahingahan ng Dios, hindi ng sa atin. May dalawang pagkakataon sa Biblia na nagpahinga ang Dios: Sabado (Gn. 2:2-3), at matapos ang paggawa ng Templo (2Cro. 6:41). Sa unang posisyon, natapos Niya ang Kanyang gawain. Sa pangalawa, natupad ang Kanyang mga pangako. Ang unang kapahingahan ay sinira ng kasalanan, at ang ikalawa ay hindi tapos. Hinahangad pa rin ng Dios na bigyan tayo ng lubos at sakdal na kapahingahan, gaya ng ibinigay kina Adan at Eba sa kanilang unang Sabado. Ibibigay Niya iyon sa atin kung maitatag na ang Kanyang kaharian sa Bagong Jerusalem (Apoc. 22:3). Nais mo bang pumasok sa Kanyang kapahingahan?
"Sapagka't ang pumasok sa kaniyang kapahingahan ay nagpahinga naman sa kaniyang mga gawa, gaya ng Dios sa kaniyang mga gawa." (Hebreo 4:10) Saan tayo nagpapahinga kung pumasok tayo sa kapahingahan ng Dios? Tayo ay napapalaya mula sa sarili nating gawain kung tinatanggap natin ang Dios bilang ating Manlalalang at Manunubos gaya ng hinihikayat ng kautusan tungkol sa Sabado na gawin natin. Iyon ay, malaya tayo mula sa pagkakaroon ng kaligtasan mula sa ating mga gawa. Kung tinatanggap natin ang kaligtasang inaalok ni Jesus, makakahanap tayo ng "kapahingahan ng inyong mga kaluluwa" (Mt. 11:29). Ganito tayo pumapasok sa Kanyang kapahingahan. Sa kabilang banda, "May natitira pa ngang isang pamamahingang sabbath, ukol sa bayan ng Dios" (Hebreo 4:9). Ito ay kapahingahan sa hinaharap na kompleto at malaya mula sa kasalanan. "Magsipagsikap nga tayo ng pagpasok sa kapahingahang yaon" (Hebreo 4:11).
"Ang buhay kay Kristo ay buhay na puno ng kapahingahan [...] Ang iyong pag-asa ay hindi sa iyong sarili; ito ay nakay Kristo. Ang iyong kahinaan ay isinama sa Kanyang kalakasan, ang iyong kamangmangan sa Kanyang karunungan, ang iyong karupukan sa Kanyang nagpapatuloy na kalakasan [...] Hayaang ang isip ay manatili sa Kanyang pag-ibig, sa ganda, sa kasakdalan, ng Kanyang katangian. Si Kristo sa Kanyang pagtanggi sa sarili, sa Kanyang pagpapakababa, sa Kanyang kalinisan at kabanalan, sa Kanyang di-mapantayang pag-ibig - ito ang paksa para sa pagbubulay-bulay ng kaluluwa. Sa pagmamahal sa Kanya, pagkopya sa Kanya, pagtiwala ng buo sa Kanya, ay mababago ka tungo sa Kanyang wangis." E. G. W. (Steps to Christ, cp. 8, p. 70)