Sunod-sunod na mga Aralin sa Islamikong Kultura (1) Ang Patakaran ng Islamikong Paniniwala sa Sampung mga Aralin [Ten Lessons of Islamic Belief System] ni Sayyid Riyāḍ Al-Hakīm Isinalin sa Pilipino ni Montazer R. Bongalon September 2017
لاکحي ف ةديقعلا ‫‫Ang Patakaran ng Islamikong Paniniwala sa Sampung mga Aralin ‫‫/ ni Sayyid Riyadh Al- Hakeem . ‫‫Qum ‫‫: Daralhelal ‫‫, 2017 ‫‫ 1396. Hakeem , Riyadh م- .‫ . سورد ةرشع ۸۵۹۱ ر ،مضاي ي . ‫ ةينيبلفلا ةغللا .ص‫ 96 ‫‫‫Sunod-sunod na mga Aralin sa Islamikong Kultura ‫‫; 1. ISBN: ‫978-600-6992-56-3 شماوهلا ةقيرطب . اپيف ماظن قبط ةسرهفلا اپيف فيليپيني. . 1 طسبم حرش - لا Shi'ah -- *Pillars of Islam -- Popular works ع76 ح 1395 297/4172 64 20149 Ten Lessons of Islamic Belief System ؛ةسريلما ةيملاسلإا ةلسلس ةفاقثلا لا نید لوصا عيشة- 7049575 Bp 211/5/ Pamagat: ... Ang Patakaran ng Islamikong Paniniwala sa Sampung mga Aralin May-akda: ... Al-Hakeem, Riyadh Edisyon: ... Unang Edisyon/2017 Bilang ng Kopya: ... 1000 Taga-imprenta: ... Nayhawah Tagapagsalin: ... Montazer R Bongalon Tagapaglathala: ... Dar Al-Helal ISBN: ... - - - - Dar Al-Helal
G Sa Ngalan ni Allāh, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaawain 3
Symbol ء ب ث ح د ر س ص ط ع ف ک م ه‍ ي Long Vowels آ و ي Transliteration Symbols Transliteration , Symbol أ b th ḥ d r s ṣ ṭ ، f k m h y ت ج خ ذ ز ش ض ظ غ ق ل ن و ة Short Vowels ā ū ī ــَــ ــُــ ــِــ Transliteration a t J kh dh z sh ḍ ẓ gh q l n w ah a u i
Pambungad ng Tagapagsalin Ang may-akdâ na si Hujjatul Islam Sayyid Riyāḍ Al-Hakīm (na apong lalaki ni Ayatullāh Muhsin Al-Hakīm) tao na mayroong taas na kaalaman sino nagsulat sa itong aklat samantalang nandoon sa kulungan. Itong alipin naman naudyok sa pagsalin sa wikang Pilipino upang maparating ang masaklaw na pananaw ng paniniwala doon sa mga kabataan. Sa katapusan nagpapasalamat ako sa Panginoon sa Kanyang patnubay sa itong gawain at pasasalamatan ko rin ang aking pamilya sa pagtulong sa akin na matapos itong maliit na gawain. Montazer R. Bongalon November 2015 Safar 1437 5
Ang Patakaran ng Islamikong Paniniwala sa Sampung mga Aralin Puriin ang Allāh, ang Panginoon ng Kamunduhan at Sumasakanya nawa ang mga biyaya at kapayapaan ni Muhammad at sa kanyang puro na sambahayan. ( "Katotohanan, ang Relihiyong tatanggapin ni Allāh ay Islam." ) ﭼ ﭻ ﭺ ﭹ ﭸ 91). :نارمع لآ( (Qur'an :1 ) Ang relihiyong Islam binubuo ng mga prinsipolo, mga batas at ibat- ibang mga aralin, sa mga larangan ng pananampalataya, hurisprudensiya at kautusan, lalong-lalo na kaugnay sa Ahlul-bayt (a.s.)1 - sino ay nagpapaliwanag sa orihinal na daan ng Islam sa pananaw na sila ay bilang kapantay ng Qur'an, na pinapatunayan sa atin sa Hadīth ng Thaqalayn at Safīnatu-Najāh. Gayon pa man, ang palisiya sa malupit na mga pinunô, sino sumirâ sa Sambayanang Muslim, pinapalakas ang pakikipag-away ng Ahlul-Bayt (a.s.), kinukuha ang kanilang kultura at inaapî ang kanilang mga sumusunod sa buong kasaysayan. Ang pinakakilala na tao sa ating panahon ay si Saddam Al-Tikriti na kung saan ang kanyang malupit at hayop na mga kabuktunan laban sa mga tao ay lumalabas ng natagpuan ang mga tumpok ng mga libingan doon sa gitnâ at dakong timog ng Iraq. Kasama sa mahalagang mga palisiya sa itong barbarikong patakarang sektaryo ay ang pagsirâ sa orihinal na mga prinsipolong Islamiko at hadlangan ang kultura ng Ahlul- 1 a.s. = 'alayhis salām, 'alayhas salām at 'alayhimus salām = suma sa kanya o suma sa kanila nawa ang kapayapaan. 7
Bayt (a.s.) sa pamamagitan na harangan ang Islamikong mga aklat ng Shī'ah upang agawan ang lipunan at lalong-lalo na ang mga kabataan na magkaroon ng mga pananaw at mga aralin galing sa pamilya ng Propeta Muhammad (s.a.w.)1. Pagkatapos ng naibagsag itong malupit na pamahalaan, lumabas ang pananaw na maglathalâ ng sunodsunod na maliliit na mga aklat tungkol sa kulturang Islamiko upang paglingkuran ang kabataan. Ang una dito ay ang pagkasimple at pagkaikli ng aklat sa mga Pananampalatayang Islamiko.2 Sinulat ko ito sa panahon ng ako ay nasa kulungan sa mahirap na kalagayan noong 5/9/83 - 7/6/91. Ang ikalawang aklat na mga serye doon sa mahirap na maunawaan na mga isyu, tungkol sa mga alituntunin doon sa kulungan ng Abu Ghurayb na kung saan 35 km. hilagang Baghdad, ito ay katugunan sa pangangailangan ng mananampalatayang mga kabataan kabilang sa mga nakukulong. Gumawa ako ng mga kopya sa ito at ipinapadala ko ito sa kanilang mga silid, at itinurô ko ito sa kanila. Gayunman, ang kopya sa iyon na maliliit na aklat ay nasirâ ng sapilitan dahil sa biglaang mga pananalakay na nangyarî palagi kung saan ang mga sundalo ng pamahalaan pumasok ng biglaan at humanap ng anumang pangkultura at pang-edukasyon palatandaang bagay, kahit na maliliit na papel na may kasamang inpormasyon nito - lalong-lalo na sa aklat ng mga pananampalataya na sinulat sa kasapî ng pamilyang Hakim! Itong biglaang mga pananalakay ay ginawa upang maipalabas ang anumang sabwatan sa pamamagitan ng relihiyosong mga tao, at ang naging resulta maraming mga kabataan ang binitay alinsunod sa marahas na kautusan: na sinuman ang sumalî sa kulturang mga gawain sa loob na 1 s.a.w. = salallahu 'alayhi wa ālihi wassalām = suma sa kanya nawa at sa kanyang sambahayan ang kapayapaan. 2 Ngunit kung paano maghanda ng mga kagamitan sa pagsulat iyon ay mainan na kuwento nagsalita ako tungkol sa mga alaala sa kulungan. 8
mga kulungan ay paparusahan ng pagkabitay - ang mataas na kaparusahan sa lahat na mga tao ang sinuman na hindi sumang-ayon sa pamahalaan. Anuman ang nangyarî, pagkatapos sa paglipas ng mahabang gabi ng kadiliman sa pamamahala ni Saddam, iyon ay nararapat na samantalahin gawin ang pagkakataon at ipaliwanag doon sa bagong salinlahi ang mga batayan ng kanilang pananampalataya sa simpleng paraan, bilang unang hakbang tungo na masasanay muli ang lipunang Muslim sa kulturang Islamiko, sa kapahintulutan ng Allāh, ang Maykapal - ang paghingî sa Kanya na gawin itong gawain na matapat para sa Kanya lamang at ikabubuti sa ating minamahal na mga kabataan. At sa Allāh ang Kaluwalhatian, Siya ang nagpatnubay sa tamang landas. Riyāḍ Al-Hakīm 1424 A.H 9
ANG LIMANG MGA UGAT NG RELIHIYON 1. PAGKAKAISA SA PANGINOON [TAWHĪD] 2. KATARUNGAN ['ADL] 3. PAGKAPROPETA [NUBUWWAH] 4. PAMUMUNÔ [IMĀMAH] 5. MULING PAGKABUHAY [MA'ĀD] 11
Mga Ugat ng Relihiyon Aralin 1 Unang Ugat Pagkakaisa [Tawhīd] Dito nangangahulogan na itatag ang pagkakaroon ng Allāh, ang Tagapaglikhâ sa itong sandaigdigan, at Siya ay nag-iisa lamang na walang kasama. Ating tatalakayin ang dalawang mga punto tungkol dito: Ang unang punto: Magpapatunay sa Panginoon, ang Tagapaglikhâ ng sanlibutan, at ang sandaigdigan ay hindi nailikha sa pamamagitan ng pagkakataon lamang. Upang maitatag itong katotohanan mayroon na iilan na mga pagtatalo na ating ipapaliwanag. Ang unang katibayan: Ang bawat bagay na nandito sa sanlibutan ay hihinto at malilipol, ito ay ating maaaring makikita sa ating kapaligiran. Ito nagpapakita na ang kanilang pagkakataon ay hiniram lamang galing sa isang bagay maliban sa kanila at hindi likas sa kanilang sariling buod. Kung ang pagkakaroon ay likas sa kanilang sariling buod, ang mangyayarî ay hindi maaari sila na tumigil na mananatili. Dahil sila kailangan na makatanggap ng pamumuhay galing sa isang bagay, na ito ay si Allāh ang Pinakadakila, sino ay hindi maaaring malipol. Ating bigyan ng halimbawa upang itong pananaw ay maging maliwanag: Ipalagay ang mga sunodsunod na mga salamin na ang bawat isa kumikintab ng simula sa natatanggap na ilaw papunta sa isang susunod hanggang ito ay dumating sa huling salamin. Ang isang tao maaaring mapansin na ang bawat isa sa itong mga salamin ay hindi pinagmumulan ng ilaw sapagkat wala silang likas na katangian sa sarili na magbibigay buhay. Ngunit ang bawat salamin ay kagamitan lamang 13
para magpaaninag ng ilaw. Sa ganon, ang isang tao ay hindi titingin ng pinagmumulan ng ilaw doon sa pagitan ng mga salamin, ngunit tumingin doon sa labas na simulan ng ilaw katulad ng araw, lampara o kayâ apoy. Kagaya ng ilaw kailangan na babalik doon sa kanyang simulain na alin ang kanyang pinagmulan at hindi doon sa ibang anumang hiniram na pinagmumulan ng ilaw, sa ganon ang simulain ng pagkakaroon kailangan na makikita doon sa hindi maaaring mahiwalay galing sa pagkakaroon o kayâ malilipol, at iyon ay walang iba kundî ang Allāh. Ang ikalawang katibayan: Sa maikling salita, itong sandaigdigan ay isinaayos sa tamang-tama na pamamaraan, na mayroong pagkakasundo sa lahat na bawat na mga bahagi. Salamat sa siyentipikong mga kaunlaran, bagong mga katangian nagpapakita sa tama na iyon na pagkaplano at sa kanyang mga kababalaghan ay pinapahayag sa bawat araw. Dahil doon, ang kanyang Tagapaglikhâ dapat na marunong at mayroon na kaalaman na Panginoon. At hindi makatuwiran na magsasabi na ang simulan sa lahat nito ay nagkakataon lamang; ang ating kaisipan hindi tatanggap na ipalagay ang simpleng mga pangyayarî at kababalaghan na nagkakataon lamang. Ang matalinong tao ba sa panahon na makikita ang mga kagamitan sa kanyang bahay na isinaayos muli, makapagsabi ba siya na iyon ay nagkakataon lang na nangyarî? Kung ang kaisipan ay hindi makatanggap nito, papaano iyon ipalagay ang kagulat-gulat at mahirap na unawain na sistema ng paglikhâ na lumabas ng pagkakaroon sa pamamagitan ng pagkakataon lamang, na walang matalino at marunong sa lahat na bagay na Tagapaglikhâ? Ang Panginoon nagsabi sa Qur'an: ﯿ ﯾ ﯽ ﯼ ﯻ ﯺ ﯹﯸ ﯷ ﯶ ﯵ ﯴ ﯳ ﯲ ﯱ ﯰ ﯯ ﯮ ﰁ ﰀ ) "Hindi magtatagal ay ipakikita Namin sa kanila ang Aming mga Tandâ sa buong santinakpan at sa kanilang sarili, hanggang sa ito ay maging maliwanag sa kanila na ito (Qur'an) ang katotohanan. Hindi pa ba sapat na ang inyong Panginoon ang saksi sa lahat ng bagay?" (Qur'an 41: ) 35).‫ :تلصف( 14 (
Aralin 2 Ang Ikawalang Punto: Ang Tagapaglikhâ ng Sanlibutan ay Isang Panginoon na walang kasama Ang pagpatunay sa ito: Kung mayroon na maraming panginoon at sila ay may-kasarinlan sa bawat layunin ay magkakasalungat. Ang mangyayarî ang sistema ng paglikhâ ay babagsak, at ang langit at lupa ay masisirâ. Katulad ng sinabi ng Allāh (s.w.t.): isa, ang kanilang mga ( "Kung nagkakaroon man dito (sa kalangitan at kalupaan) ng iba pang mga diyos maliban kay Allāh, kung gayon, katotohanang ang mga ito ay kapwa mawawasak..." (Al-Anbiyā' 1: ) )( ﯥ ﯤ ﯣ ﯢ ﯡ ﯠ ﯟ 22.) :ءايبنلأا Ibang pagpapatunay sa pagkakaisa ng Panginoon ay wala tayong nakikita na nagpadala ng Propeta maliban lamang sa Allāh. 15
Kalawang Ugat Katarungan [Al-'Adl] Ito nangngahulogan na ang Allāh na Pinakadakila sa lahat ay makatarungan at iyon ay hindi maaari na Siya gumawa ng hindi- makatarungan sa sinumang tao, sapagkat ang pagkamatarungan ay isang mabuting katangian at ang hindi-makatarungan ay isang masamang katangian. At ang masasama at mahihina lamang ang hindi makagawa na makamtan ang kanyang layunin na kasama ang katarungan, kanyang makamtan ang layunin sa hindi-makatarungan na pamamaraan. Ngunit ang Panginoon ay pinagmulan sa lahat na kabutihan at tagapagbigay ng pamumuhay ng paglikhâ, at Siya ay may-kasarinlan sa iyon - dahil doon Siya ay hindi nangangailangan na maging hindi-makatarungan. Katulad ng sinabi ng Allāh sa Qur'an: ( "O sangkatauhan! Kayo ang nangangailangan ni Allāh; datapuwa't si Allāh ay hindi nangangailangan ng tulong kaninuman, ang karapat- dapat sa lahat ng mga papuri." (Qur'an :1 ) ) ﮯ ﮮ ﮭ ﮬ ﮫﮪ ﮩ ﮨ ﮧ ﮦ ﮥ 93.) :رطاف( 04.) :ءاسنلا )( ﮅ ﮄ ﮃ ﮂ ﮁ ﮀ ﭿ ﭾ ﭽ ﭼﭻ ﭺ ﭹ ﭸ ﭷ ﭶ "Sa katotohanan si Allāh ay hindi kailanman nawalan ng katarungan kahit na katiting lamang; kung anumang mabuti (ang nagawa), ito ay kanyang pinag-ibayo ng dalawang ulit, at Siya ay nakakaloob ng malaking gantimpala." (Qur'an 4:4 ) Karagdagan sa pagiging makatarungan, ang Pinakamataas ay nakilala sa katotohanan na Siya ay Lubos na Ganap, Buhay, Mananatili sa Kanyang Sarili, Makapangyarihan sa lahat na mga bagay, Nakakaalam, Marunong, ang Tagapaglikhâ, Tagapagbigay, Mahabagin, Maunawain, at Siya ay mayroon din na ibang mga katangian ng kaganapan. Siya walang anumang kamalian, kakulangan o karupukan. 17 (
Ikatlong Ugat Pagkapropeta [Nubuwwah] Ang Allāh na Pinakadakila ay hindi lumikhâ sa tao at sanlibutan na walang-kabuluhan. Ang Maluwalhating Qur'an nagpatunay sa pagsasabi: ﰍ ﰌ ﰋ ﰊ ﰉ ﰈ ﰇ ﰆ ﰅ ﰄ ﰃ ﰂ ﰁ ﰀ ﯿ ﰎ )( "At hindi Namin nilikhâ ang kalangitan at ang kalupaan, at lahat ng nasa pagitan nito bilang isang laro lamang. Hindi Namin nilikhâ sila maliban na may katotohanan, datapuwa't ang karamihan sa kanila ay hindi nakakaalam." (Qur'an 44: -39) 53-51.) :ناخدلا Ang buhay sa mundong ito ay ginawang tulay para sa tao upang marating ang Kabilang-buhay. Paano siya kumilos sa mundong ito at anong katayuan na kanyang tinitindigan na magpapasiya sa kanyang gantimpala at kalagayan sa Kabilang-buhay. Dahil doon, ang Allāh (s.w.t.) ay nagpatnubay sa tao sa tuwid na landas at pinapapunta siya tungo sa kabutihan sa pamamagitan ng pangkat ng matutuwid na mga tao na mayroong kakayahan na magdadala ng katungkulan at sa banal na mensahe para sa mga sambayanan. Itong pangkat ng mga tao iyon ay ang mga propeta. Ang propeta ay isang tao sino nagdadala ng mga aralin at mensahe doon sa mga tao. Ang Allāh nagpadala ng maraming mga propeta sa nakalipas na mga kapanahunan, ang pinakatanyag sa kanila ay si Noah [Nuh] (a.s.), Abraham [Ibrāhīm] (a.s.), Moises [Mūsā] (a.s.) na anak ni Imrān (a.s.) sino nagdala ng Judaismo at ang Torah ibinunyag sa kanya, si Jesus ['Isā] (a.s.) na anak ni Maria [Maryam] sino nagdala ng Kristiyanismo at ang Ebanghelyo [Injil] ay ibinunyag sa kanya, at ang huling propeta ay ang ating Propeta Muhammad (s.a.w.) na anak ni Abdullāh na anak ni Abdul Mutalib sino nagdala ng Islam at ang Maluwalhating Qur'an ang ibinunyag doon sa kanya. Wala ng Propeta pagkatapos ni Muhammad (s.a.w.) dahil siya ang selyo ng mga propeta at 18 (
mga mensahero at sinuman na umangkin sa pagkapropeta pagkatapos sa kanya ay isang sinungaling. "Si Muhammad ay hindi ama ng sinuman sa inyo, datapuwa't siya ang Sugo ni Allāh at panghuli sa lahat ng mga propeta..." (Qur'an 33:40) 04.) :بازحلأا( ...) ﯲ ﯱ ﯰ ﯯ ﯮ ﯭ ﯬ ﯫ ﯪ ﯩ ﯨ ﯧ 19 (
Aralin 3 Ang Mga Katangian ng Propeta Sa kadahilanan na ang propeta nagdadala ng mensahe ng Allāh, ang Pinakadakila, siya kailangan na may kakayahan ng magdala sa itong mabigat na katungkulan at ang sumosunod na mga katangian ay dapat nandodoon sa kanya: 1. Kagitingan: Siya ay hindi natatakot o kaya siya ay duwag sa harapan ng mga malulupit, at hindi siya sumukô sa pagsasagupâ ng mga kahirapan at mga hamon. 2. Katapatan: Dahil siya ay nagdala ng mensahe ng Allāh (s.w.t.) kinakailangan na siya ay matapat sapagkat ang magsisinungaling ay hindi nararapat na magdala ng mensahe at ang mga tao hindi maniniwala sa kanya. 3. Makapagkatiwalaan: Sapagkat siya ay maghatid ng mensahe ng Allāh (s.w.t.) sa iyon kabuoan na walang paglikut sa iyon, at hindi niya lolokohin ang kanyang Panginoon. 4. Karangalan: Ang kanilang pag-uugali at pagkamasunurin sa Allāh (s.w.t.): na kung saan ang mga tao ay mapatnubayan sa pamamagitan sa kanya at susunod sa kanyang mga kautusan at payo. Sapagkat kung ang propeta ay hindi sumunod sa Allāh na Pinakadakila, ito humimok sa mga tao na gumawa ng ganon din. Dahil doon, iyon ay sinabi na ang propeta kailangan na walang-kamalian at ang pagkawalang-kamalian ay isang kakayahan at handog sa pamamagitan na ang tao nangangalaga sa kanyang karangalan at umiwas sa pagsuway ng Allāh (s.w.t.). Naiipon doon sa Propeta ang ibang mabuting kaugalian katulad ng mabuting nilikhâ at masyadong matiisin at iba pa. 20
Isinalaysay ang kanyang pagkamatiisin sa panahon ng digmaan ng Uḥud na kung saan ang kanyang ngipin ay nahulog at nasugatan ang kanyang noo. Iilan sa mga kasamahan nagsabi: 'Bakit hindi mo sila isumpâ', siya sumagot sa kanila: 'Sa katotohanan hindi ako hinirang upang magsumpâ, subalit hinirang ako upang magpatnubay at awa. Oh Panginoon patnubayan Mo ang aking sambahayan sapagkat sila ay walang kaalaman.'1 1 Sumangguni sa Al-Mu'jam Al-Kabīr: 11/189. 21
Mga Himalâ Dahil ang mga Propeta nagdadala ng mga aralin ng Allāh at sa Kanyang mensahe, ang kanilang pag-angkin sa pagkapropeta kinakailangan magkasama ang isang bagay na nagpatatag sa kanilang katotohanan at ang kanilang ugnayan sa Allāh na Pinakadakila. Itong bagay ay iyon ang mga himalâ. Ang himalâ ay isang bagay o pangyayarî na kung alin nagpatunay sa pagkapropeta ng isang Propeta at iyon ay sa labas sa kakayahan ng karaniwang tao. Kung ang pag-angkin ng propeta sa pagkapropeta ay walang kaugnayan iyon ng mga himalâ, sa ganon mahirap makilala ang mga propeta ng Allāh, ang Pinakadakila, galing doon sa mga salamangkero at sa mga sinungaling sino nagsinungaling sa pag-angkin ng pagkapropeta, katulad ni Musīlamah ang magsisinungaling, si Al-Aswad Al-Ansī at iba pa. Mga Halimbawâ ng Propetikong mga Himalâ 1. Sa panahon ng Propeta Abraham [Ibrāhīm] (a.s.) mayroon na hindi nanampalatayang pinunong malupit sa pangalang Nimrūd. Sa panahon na narinig niya ang tungkol sa panawagan ni (a.s.) sa pagsamba ng Allāh, ang Propetang Abraham Pinakadakila, kanyang pinatawag siya at humingî na patunayan niya ang tungkol sa kapangyarihan ng Allāh. Si Abraham (a.s.) nagsabi sa kanya na ang Allāh (s.w.t.) nagbibigay buhay at sanhî ng kamatayan. Gayon man, si Nimrūd sumagot ng matalisik na: 'ako ang magbibigay ng buhay at sanhî ng kamatayan, ang kahulogan na ako ang maghatol ng kamatayan sa isang tao at pagkatapos patawarin ko siya, dahil doon siya ay nabuhay sa pamamagitan sa itong pagpapatawad. At doon sa isang buhay na tao naghatol ako sa kanyang kamatayan, pagkatapos aking kinuha ang kanyang buhay.' Dahil doon, si Abraham (a.s.) nagsabi sa kanya: 22
.) 233 :ةرقبلا( ) ﮓ ﮒ ﮑ ﮐ ﮏ ﮎ ﮍ ﮌ ﮋ ﮊ ﮉ ﮈ ﮇ "...Katotohanan! Si Allāh ang nagpapasikat ng araw mula sa silangan; ikaw baga ang nakakapangyarî na mapasikat ito mula sa kanluran? Kaya't siya (na nakikipagtalo) na walang pananampalataya ay napatigagal..." (Qur'an :258) Sa panahon na nakita ni Nimrūd sa kanyang sarili na wala siyang kakayahan sa pakikipagtalo ni Abraham (a.s.), nagpasiya siya na gumawa ng paghihiganti sa kanya at patayin siya, ito naman ang paraan sa lahat na mga pinunong malulupit sino ay walang kakayahan na makipagtalo sa pamamaraan ng tamang pangatwiran. Dahil doon, nakapagpasiya siya na sunugin siya sa apoy upang mawasak siya at matakot ang mga tao mula sa paniniwala ng Allāh. Sa gayon, nagpakuha siya ng maraming kahoy na panggatong at pinagpaapoy iyon, at inihagis si Abraham (a.s.) doon sa gitnâ ng apoy. Gayun pa man, iniligtas si Abraham (a.s.) ng Allāh (s.w.t.) galing sa apoy ni Nimrūd at ginawa iyon na malamig at ligtas para sa kanya, katulad ng sinabi sa Maluwalhating Qur'an: 91.) :ءايبنلأا( ) ﯝ ﯜ ﯛ ﯚ ﯙ ﯘ ﯗ "Kami ay nagwika: 'O Apoy! Maging malamig ka at mangalaga ka kay Abraham!" (Qur'an 1: ) Itong kaligtasan ni Abraham (a.s.) mula sa itong malaking apoy ay kanyang himalâ at patunay sa kanyang pagkapropeta. 2. Sa panahon na si Allāh nagpadala sa Kanyang Propeta na si Moises na anak ni Imrān kasama sa Kanyang mensahe patungo kay Paraon at sa kanyang mga tauhan upang anyayahin siya sa pagsamba ng Allāh ang Pinakadakila at upang paniwalaan ang Kanyang mensahe, Kanyang pinahintulutan siya na gumawa ng iilang mga himalâ, ang pinakamahalaga sa kanila ay ang tungkod ni Moises (a.s.). Sa panahon na kanyang itinapon itong tungkod 23 ( (
sa lupâ iyon ay nagbago na naging ahas at natatakot ang manunuod. Si Paraon nagpahayag na ito ay salamangka ni Moises (a.s.) at hindi himalâ galing sa Panginoon ng mga mundo. Dahil doon, kanyang itinipon ang mga salamangkero sa buong Ehipto [Egypt] at ipakita ang kanilang kagalingan sa salamangka. Ang nangyarî, kanilang itinapon ang kanilang mga lubid at mga tungkod at naguyama ang mga mata ng mga tao, kadahilanan na ang mga lubid at mga tungkod lumabas na katulad ng mga ahas. Pagkatapos naman, itinapon si Moises (a.s.) ang kanyang tungkod at nagbago iyon na naging malaking ahas na kung alin nilamon ang mga lubid at mga tungkod. Sa panahon ng nakita ng mga salamangkero iyon, kanilang napatunayan na ang ginawa ni Moises (a.s.) ay hindi salamangka. Sa katotohanan, iyon ay himalâ galing sa Allāh, ang Pinakadakila. Dahil doon, silang lahat ay naniniwala sa Allāh, ang Pinakadakila. Ang Maluwalhating Qur'an nagsasalaysay na: "Kaya't nang ang mga manggagaway ay dumating, sila ay nagsabi kay Paraon: 'Mayroon bang tiyak na gantimpala na aming tatamuhin kung kami ay manalo?' Siya nagsabi: 'Oo, at kayo ay katiyakan na mapapabilang sa mga malalapit (sa akin).' Si Moises ay nagsabi sa kanila: 'Ihagis ninyo kung ano ang gusto ninyong ihagis!' Kaya't inihagis nila ang kanilang mga lubid at kanilang mga tungkod, at nagsabi: 'Sa pamamagitan ng kapangyarihan ni Paraon, kami ang tunay na magtatagumpay!' Nang magkagayon, inihagis ni Moises ang kanyang tungkod, at kapagdaka, nilagom nito ang lahat ng mga kabulaanan na kanilang ipinamalas! inutusan sila na ﭫ ﭪ ﭩ ﭨ ﭧ ﭦ ﭥ ﭤ ﭣ ﭢ ﭡ ﭠ ﭟ ﭞ ﭝ ﭜ ﭛ ﭚ ﭙ ( ﭽ ﭼ ﭻ ﭺ ﭹ ﭸ ﭷ ﭶ ﭵ ﭴ ﭳ ﭲ ﭱ ﭰ ﭯ ﭮ ﭭ ﭬ ﮎ ﮍ ﮌ ﮋ ﮊ ﮉ ﮈ ﮇ ﮆ ﮅ ﮄ ﮃ ﮂ ﮁ ﮀ ﭿ ﭾ 09 ـ04.) :ءارعشلا ﮏ ) ( 24
Ang mga manggagaway ay lumugmok na nagpapatirapa, Na nagsasabi: 'Kami ay sumasampalataya sa Panginoon ng Ālamīn.'" (Qur'an :41-47) Sa ganon, ang tungkod ni Moises (a.s.) ay ang pinakanakilala na himalâ na kung saan nagpatunay sa kanyang pagkapropeta. 3. Sa panahon na nagpadala ang Allāh (s.w.t.) kay Jesus ['Isā] na anak ni Maria bilang isang propeta at pinapahayag sa kanya ang Ebanghelyo [Injil], kanyang ginamot ang mga tao sa kanilang mahirap gamotin na kalagayan na mga sakit katulad ng pagkabulag, pagkapipi, ketong (isang sakit na ang balat maging putî). Kanya din binuhay muli ang patay, at inihipan niya ng hangin ang lupa na nag-aanyong hayop at nagkaroon ng buhay, at nakapagsabi sa mga tao ano ang kanilang ginawa sa kanilang mga kabahayan. Ang lahat na ito ay kanyang nagawa sa pahintulot ng Allāh, ang Pinakadakila. Ang Maluwalhating Qur'an nagbanggit sa ito: ( 3. Sa panahon na nagpadala ang Allāh (s.w.t.) kay Jesus ['Isā] na anak ni Maria bilang isang propeta at pinapahayag sa kanya ang Ebanghelyo [Injil], kanyang ginamot ang mga tao sa kanilang mahirap gamotin na kalagayan na mga sakit katulad ng pagkabulag, pagkapipi, ketong (isang sakit na ang balat maging putî). Kanya din binuhay muli ang patay, at inihipan niya ng hangin ang lupa na nag-aanyong hayop at nagkaroon ng buhay, at nakapagsabi sa mga tao ano ang kanilang ginawa sa kanilang mga kabahayan. Ang lahat na ito ay kanyang nagawa sa pahintulot ng Allāh, ang Pinakadakila. Ang Maluwalhating Qur'an nagbanggit sa ito: ( ﮛ ﮚ ﮙﮘ ﮗ ﮖ ﮕ ﮔ ﮓ ﮒ ﮑﮐ ﮏ ﮎ ﮍ ﮌ ﮋ 01.) :نارمع لآ( ) ﮩ ﮨ ﮧ ﮦ ﮥ ﮤ ﮣ ﮢ ﮡﮠ ﮟ ﮞ ﮝ ﮜ "At Kanyang hihirangin siya (Jesus) na isang Sugo sa Angkan ng Israel (na magsasabi): 'Ako ay naparito sa inyo na may dalang tandâ mula sa inyong Panginoon; aking huhubugin para sa inyo mula sa malagkit na putik, na katulad nito ang hugis ng isang ibon at aking hihipan ito at magiging isang ibon, sa kapahintulutan ni Allāh; at aking pagagalingin siya na ipinanganak sa bulag, at ang may ketong, at aking bibigyang muli ng buhay ang patay, sa kapahintulutan ni Allāh. At ipaalam ko sa inyo kung ano ang inyong kinakain, at kung ano ang iniimbak ninyo sa inyong mga tahanan. Katotohanang naririto ang isang tandâ sa inyo kung kayo ay nananalig." (Qur'an :4 ) 25
Libingan ng Propeta Muhammad (s.a.w.) doon sa kanyang Masjid sa Al-Madīnah Al-Munawwarah Aralin 4 Ang Himalâ ng Propeta Muhammad (s.a.w.) Ang panawagan ng Propeta sa mga tao sa Islam ay kaugnayan sa bilang na mga himalâ, ang iilan sa kanila ating banggitin sa susunod: 1. Pagkatapos ng nagsimulâ ang Propeta sa pag-anyaya ng mga tao sa mensahe ng Islam, at nakita ng mga politiyesta ang kanyang pagtitiyaga at ganon din ang kanyang mga kasamahan sa paghaharap ng mga kahirapan at hamon alang-alang sa pagpapalaganap ng Islam at pag-aanyaya sa pananampalataya sa pagkakaisa ng Panginoon at alisin ang politiyesmo at pagsamba ng mga diyos-diyusan, napag-alaman nila ang kanilang kapalpakan na sugpuin iyon kahit na sa malulupit na mga pamamaraan, karahasan at labis na pagpapahirap na kung saan kanilang ginagamit laban sa Propeta at sa kanyang mga kasamahan. Nagpasiya sila na magpataw ng pang-ekonomiya at 27
panlipunang boykoteo doon sa Propeta, sa kanyang mga kasamahan, sa kanyang tiyô na si Abū Tālib, Banū Hāshim at Banū Abū Tālib. At kanilang kinukubkub sila sa lambak na nakilala na lambak ng Banī Hāshim, anim na taon pagkatapos ng magsimula ang misyon ng Propeta. Gumawa ng kasunduan ang Quraysh sa kanilang mga sarili tungkol dito. Kanilang isinulat itong hindi makatarungan na kasunduan sa papel na alin nagsabi sila na hindi makipagnegosyo sa Banī Hāshim, hindî sila aasawa sa kanila, hanggang isusuko nila si Muhammad upang patayin. Naglagay sila ng walong pumipirma sa papel, na alin ay isinulat ni Mansūr bin Akramah sino ang kanyang kamay ay napilay dahil sa iyon. Kanilang ikinabit iyon doon sa loob ng Ka'ba sa banal na buwan ng Muharram, pitong taon pagtapos ng magsimula sa misyon ang Propeta. Ang pagkubkob nagpatuloy ng tatlong taon sa panahon na alin ang Propeta (s.a.w.), Banī Hāshim at ang ibang kinukubkub humarap ng sobrang kahirapan. Ang Propeta (s.a.w.), si Abū Tālib at Khadijah bint Khuwaylid gumagasta sa kanilang kayamanan upang gamitin nila sa pagbili ng mga pagkain sa lihim na paraan sa mataas na mga presyo hanggang ang kahirapan at pagpapahirap dahil sa pagkubkub hindi na kayang matiis. Sa panahong ito si Gibrail nagpakita doon sa Propeta Muhammad (s.a.w.) at pinagsabihan siya na ang Allāh na Pinakadakila nagpadala ng anay na kung saan kakain sa papel ng kasunduan maliban sa mga lugar na kung saan ang pangalan ng Allāh ay nandodoon, pagkatapos sinabihan ng Propeta (s.a.w.) ang kanyang tiyô na si Abū Tālib tungkol sa iyon. Dahil doon, si Abū Tālib lumabas, inipon ang Quraysh at hinamon sila sa pagsasabi: 'O mga tao! Dalhin ninyo ang inyong papel baka sakali makatagpô kami ng lunas galing sa kahirapan at kadahilanan na magkaisa muli ang mga kamag-anak at maalis ang pagboboykoteo.' Kanilang iniharap iyon, at nandoon ang kanilang mga pirma. Sila nagsabi: 'Ito ba ang inyong papel ng kasunduan na alin hindi ninyo pinagsinungaling?' Siya nagsabi: 'Oo.' Siya nagsabi: 'Wala kayong ginawa tungkol sa iyon?' Sila nagsabi: 'Oh Panginoon!' 28
Siya nagsabi: 'Sa katotohanan si Muhammad nagsabi sa akin galing sa kanyang Panginoon na Siya nagpadala ng anay na kung saan kumakain sa lahat na nandoon maliban sa pangalan ng Allāh. Ano ang masasabi at gagawin ninyo kung siya ay matapat?' Sila nagsabi: 'Aming itigil ang boykoteyo.' Siya nagsabi: 'Kung siya ay nagsisinungaling ibigay ko siya sa inyo upang patayin siya.' Sila nagsabi: 'Nagmumungkahî ka ng makatarungan at maayos.' Ang mga selyo ay nabasag at kanilang nakita na ang anay tunay na kinain iyong lahat (ng papel ng kasunduan) maliban sa: "Sa Ngalan ni Allāh, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaunawain." Pagkatapos sila nagsabi: 'Ito ay walang iba kundî isang salamangka!' Gayunman sa itong araw maraming mga tao ang sumukô (sa Panginoon), ang Banū Hāshim at Banū Abdul Muttalib lumabas sa lambak. Ang itong himalâ ay sanhî kung bakit itong mga tao ay tumanggap sa Islam.1 2. Sa panahon na ang Propeta (s.a.w.) dumayo ng sekreto kasama si Abū Bakr galing sa Makkah patungong Yathrib - Al-Madīnah Al-Munawwarah - ang Banī Quraysh nagpadala ng bilang ng mga mangangabayô upang hulihin siya at dalhin uli pabalik sa Makkah upang panatiliin siya doon. Samantalâ si Imām 'Alī (a.s.) naman matapang at hindi makasarili na natutulog sa higaan ng Propeta (s.a.w.) sa Makkah upang iligtag ang buhay ng Propeta (s.a.w.) galing sa mga papatay sino nagtangkang patayin siya sa kanyang higaan. At ang Propeta (s.a.w.) mabilis na nakatakas galing sa mga papatay sa kanya na nakapaligid sa kanyang bahay na hindi siya nakita sapagkat kanyang binigkas itong bersikulo [ayah] na alin pinapahayag doon sa kanya: "At Kami ay naglagay ng hadlang (panakip) sa harapan nila at hadlang (panakip) sa likuran nila, at sila ay Aming tinakpan upang sila ay hindi makakita." (Qur'an : ) Sa ganon, ang Propeta (s.a.w.) at si Abū Bakr kumukubli doon sa kuweba sa Bukiran ng Thawr malapit sa Makkah, at iyong mga mangangabayô bumaba sa kanilang kabayô at pinuntahan ang kuweba upang hanapin siya (s.a.w.). Pagkatapos ang Allāh nagpadala ng ibon na gumawa ng 1 Tarīkh Al-Ya'qūbī: 1/32. 29
pugad doon sa pasukan ng kuweba at umupô doon, at Kanya din pinasiglâ ang isang gagamba na gumawa ng bahay-gagamba sa pasukan ng kuweba. Sa panahon ng nakita nila ang ibon at bahay-gagamba, kanilang naisip na ang kuweba ay walang tao, sapagkat hindi pangkaraniwan sa isang ibon na gumawa ng pugad at sa isang gagamba ng bahay-gagamba sa kuweba na kung saan mayroong tao. Dahil doon, ang mga mangangabayô bumalik na nawalan ng pag-asa at nabigô. Ngunit may ibang walang-bahala na tao, siya ay si Surāqah bin Jushum, lumabas sa Makkah para sumama sa paghahanap sa Mensahero ng Allāh dahil sa kasakiman sa nakatutuksô na gantimpala na ibibigay sa mga Quraysh - 100 kamelyo - sa sinumang makahuli sa Propeta (s.a.w.), kahit na malayô ang agwat sa pagitan ng Makkah at Madīnah (4 km.). Pagkatapos ng lumabas ang Propeta (s.a.w.) kasama ni Abū Bakr sa kuweba at pumapatuloy sa kanyang daan patungong Al-Madīnah, nakita sila ni Surāqah samantalang si Surāqah nakaarmado ng mabuti. Ang nangyarî ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nakapagsabi: 'Oh Allāh! Ipagtanggol ako galing sa kasamaan ni Surāqah gayunman sa gusto Mo (na mangyari). Pagkatapos ang mga paa sa kabayô ni Surāqah pumalag at naging mahina. Dahil doon, siya ay nakapagsabi: 'Oh Muhammad! Sa katotohanan nalaman ko na anumang nangyarî sa mga paa ng aking kabayô ay galing sa iyo, sa ganon magdasal ka sa Allāh na alisin iyon.' Pagkatapos, 'Dahil sa aking buhay (iyon ay mabuti na ipaliwanag na ito ay isang urî ng panunumpâ), kung hindi ko ikaw tinulungan man lamang hindi ko ikaw sinasaktan.' Dahil doon, ang Sugo ng Allāh (s.a.w.) nagdasal at ang Allāh na Makapangyarihan at Pinakadakila naman pinakawalan ang kahinaan ng kanyang kabayô. Sa ibang pagkakataon ulit naman na gusto niyang hulihin ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.). Itong pangyayarî ay nauulit ng tatlong beses at sa bawat panahon na ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagdasal, ang lupa nagpatigil sa mga paa ng kanyang kabayô. Sa panahon na bumalik siya sa Makkah, kanyang isinalaysay sa kanila kung ano ang nangyarî sa kanya, ngunit ipinagsungaling nila siya - si Abū Jahl ay lalong-lalo na mahigpit sa ito. Nakapagsabi si Surāqah: 'Oh Abā Hakam! Sa Ngalan ni Allāh, kung nakita mulang ano ang nangyarî sa aking kabayô sa panahon na ang 30
kanyang mga paa bumigay, makilala mo talaga at hindi ka mag- alinlangan na si Muhammad ay isang Mensahero at katibayan.' Sa ganon, sino ang makapagkubli sa kanya?1 Dahil doon, itong dalawang pangyayarî na kung saan nangyarî sa panahon ng paglalakbay sa Propeta (s.a.w.) galing sa Makkah patungong Al-Madīnah Al-Munawwarah ay mga katibayan para sa kanyang pagiging Pagkapropeta. Ang Propeta (s.a.w.) mayroon na hulog sa langit na himalâ na lalong mahalaga kaysa sa anuman na kanyang ibang mga himalâ, at iyon ay ang himalâ ng Maluwalhating Qur'an. 1 Teksto kinuha galing sa Al-Kāfī: 8/263, at Tārīkh Al-Ya'qūbī: 2/40. 31
32
Aralin 5 Ang Qur'an, Ang Walang-Hangganan na Himalâ Bilang isang selyo ang Propeta Muhammad (s.a.w.) sa mga Propeta at sa mga Mensahero at ang mensahe ng Islam ay selyo ng banal na mga mensahe, dapat lamang na ang kanyang himalâ ay maging walang- hanggan din sa pamamagitan na walang-hangganan ang Islam. Ang iyon na walang-hangganan na himalâ ay ang Maluwalhating Qur'an na alin nangingibabaw doon sa mga eskolar at ang pagkabatid sa pamamagitan ng kanyang mga paksa at estilo, at iyon ay nanatili na walang-hangganan sa paglipas ng panahon. Ang sumusunod sa iilan na mga katangian na hindi matutuparan ang Qur'an: 1. Ang karingalan ng kahusayan: Ang Qur'an naglalarawaran ng tuktok ng kahusayan at pampanitikang istilo. Kahit na ang mga batid na Arabo sa pampanitikan at mga tao na nakilala sa kanilang kahusayan nabigô na pantayan iyon sa anumang kalapitan, kahit na sa hamon ng Maluwalhating Qur'an sa maraming mga pagkakataon sa panahon na ang mga Muslim sa Makkah ay mahinâ: ( 1. Ang karingalan ng kahusayan: Ang Qur'an naglalarawaran ng tuktok ng kahusayan at pampanitikang istilo. Kahit na ang mga batid na Arabo sa pampanitikan at mga tao na nakilala sa kanilang kahusayan nabigô na pantayan iyon sa anumang kalapitan, kahit na sa hamon ng Maluwalhating Qur'an sa maraming mga pagkakataon sa panahon na ang mga Muslim sa Makkah ay mahinâ: ( 33.) :ءاسرلإا( ﭮ ﭭ ) "Ipagbadyâ: 'Katiyakan, kung ang sangkatauhan at mga jinn ay magsama-sama upang makagawa ng katulad nitong Qur'an, sila ay hindi makagagawa ng katulad nito, kahit na sila ay magtulungan sa isa't isa." (Qur'an 1 : ) 33
At pagkatapos iyon ay pumupunta sa paghamon sa kanila na magharap ng sampung mga kabanata na katulad nito: ﭢ ﭡ ﭠ ﭟ ﭞ ﭝ ﭜ ﭛ ﭚ ﭙ ﭘ ﭗ ﭖ ﭕ ﭔﭓ ﭒ ﭑ ( 95- 90.) :دوه( ...) ﭬ ﭫ ﭪ ﭩ ﭨ ﭧ ﭦ ﭥ ﭤ ﭣ "O di kaya, sila ay magsasabi: 'Siya (Propeta Muhammad) ay nag- imbento nito (ng Qur'an).' Ipagbadyâ: 'Magdala kayo kung gayon ng sampung kabanata [sūrah] na katulad nito na mga naimbento, at tawagin ninyo kung sinuman ang ibig ninyo maliban pa kay Allāh, kung kayo ay nangungusap ng katotohanan!' At kung sila ay hindi tumugon sa inyo, inyong maalaman na (ang Qur'an) ay ipinahayag (sa pamamagitan) ng karunungan ni Allāh..." (Qur'an 11:13-14) Sa hulihan, iyon ay humamon na magharap ng kahit isang kabanata na katulad sa iyon: ﯳ ﯲ ﯱ ﯰ ﯯ ﯮ ﯭ ﯬ ﯫ ﯪ ﯩ ﯨ ﯧ ﯦ ﯥ ﯤ ﯣ ﯢ ( ) ﰄ ﰃ ﰂﰁ ﰀ ﯿ ﯾ ﯽ ﯼ ﯻ ﯺ ﯹ ﯸ ﯷ ﯶ ﯵ ﯴ 25-20.) :ةرقبلا( "At kung kayo ay nag-aalinlangan tungkol sa Aming ipinahayg (ang Qur'an) sa Aming alipin, kung gayon, kayo ay gumawa ng isang kabanata [sūrah] na katulad nito at tawagin ninyo ang inyong mga saksi tangi pa kay Allāh kung kayo ay makatotohanan. Datapuwa't kung kayo ay hindi makagawa, at kailanman ay hindi ninyo magagawa; inyong pangambahan ang apoy na ang kanyang panggatong ay mga tao at bato na siyang inihanda sa mga hindi sumasampalataya." (Qur'an : -24) Dapat unawain na ang hamon kasali ang lahat na tao galing sa ingkanto [jinn] at mga tao. Kung ang mga politiyesta ay kanilang napantayan iyon na nagdala na sila ng sampung mga kabanata o ang 34
pinakamaliit na isang kabanata na katulad sa iyon, ipalagay na ang mga Arabo sa panahong iyon ay kilala sa kanilang kahusayan at kabatiran sa pampanitikan. At lalong-lalo na ang unang dalawang mga hamon dumating sa Makkah na kung saan ang Propeta (s.a.w.) at ang mga Muslim ay kukunti lamang at inaapi, at ang mga politiyesta ay dumaranas ng kahirapan dahil sa ipinagtaguyod ng Propeta (s.a.w.) at kanyang kapasiyahan sa pagpalaganap sa kanyang mensahe at ang pagsuway ng mga Muslim sa pagharap ng mga kahirapan at mga paraan ng kalupitan ng mga politiyesta laban sa kanila. Sa karagdagan, natakot sila na lumaganap itong bagong relihiyon at mawala ang kanilang kalagayan sa lipunan sa tangway ng Arabiano. Dahil doon, kung nandoon lang sa kanila ang kapangyarihan na pantayan ang Maluwalhating Qur'an, kanilang tatanggapin itong hamon at kanilang maiwasan sa kanilang sarili ang kahirapan na haharapin ang Propeta (s.a.w.) at sa kanyang mga kasamahan, at ang sunod-sunod na mga digmaan, mga pagtatalo at pagpapasakit na alin kanilang ibinigay dahil sa iyon. Maraming manalaysay na naitala ang labis na pagtataka ng mga pangulo ng politiyesta at ang kanilang pagkilala sa kadakilaan ng Maluwalhating Qur'an at ang kanilang walang-pag'asa sa pagsaliksik sa iyon. Iyon ay isinalaysay ni Walid bin Mughaira Al-Makhzumi, sino mayroong kadalubhasaan sa literatura at tula, na sa panahon na kanyang narinig ang mga bersikulo ng Maluwalhating Qur'an siya nagsasabi: 'Oh Panginoon! Aking narinig galing kay Muhammad ang isang talumpatî na alin ay hindi galing sa tao o kaya galing sa ingkanto [jinn]. Iyon ay mayroong matamis at maganda, at ang tuktok sa iyon ay magbibigay ng bunga at ang alulod sa iyon ay marami. Iyon ay nangingibabaw sa lahat na walang makalampas sa iyon.1 Iyon ay kataka-taka na sila ay nagbabala sa mga tao sa pagdinig doon sa Propeta (s.a.w.) sa panahon na magbigkas ng Qur'an dahil natakot sila na mahikayat sa iyon. Ang mga magsasalaysay ay nagsalaysay na si Al- Tafīl bin Amr Al-Dusi na isang magtutulâ na pumunta sa Makkah at ang iilan na Quraysh nagbabala sa kanya tungkol sa pagdinig doon sa Propeta (s.a.w.) na magbigkas ng Qur'an. Siya ay natutuwâ sa iyon at sumunod sa Propeta (s.a.w.) hanggang pumasok siya sa kanyang bahay at nagsabi sa 1 Majma' Al-Bayyān: 10/584. 35
kanya (s.a.w.); 'O Muhammad! Sa katotohanan ang inyong mga tao nagsasabi sa akin ng ganito ng ganito, at sasaksihan ko sa Allāh na tinakot ako nila tungkol sa iyong kapakanan hanggang tinakpan ko ang aking mga tainga upang hind ko marinig sa inyong mga salita. Pagkatapos ang Panginoon nagpasiya sa akin na marinig ang inyong mga salita at aking natagpuan na sila ay pinakamahusay na talumpatî, at ang inyong layunin ay malinaw na sa akin.' Pagkatapos siya nagsasabi: 'Dahil doon ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) naglalarawan sa akin ng Islam at kanyang binibigkas ang Qur'an sa akin. At sasaksihan ko sa Allāh na hindi ako nakarinig ng anumang bagay noon na mas lalong mabuti sa iyon o kaya kautusan na lalong makatarungan. Sa ganon, sumang-ayon ako at nagbigay ng pagsaksi sa katotohanan.'1 2. Ang mga panghuhulâ ng Qur'an: Ang Maluwalhating Qur'an naglalaman ng maraming mga panghuhulâ na alin naging totoo sa dakong huli. Kasama dito: Sa panahon na ang Propeta (s.a.w.) ay nasa Makkah, ang Persia ay nasakop sa Roma sa digmaan sa iyon. Ito ay pagitan ng dalawang kadahilanan na naging masaya ang Quraysh at kalungkutan para sa Muslim - sapagkat ang Roma ay malapit sa mga Muslim dahil ito ay Kristiyano at naniniwala ni Jesus (a.s.). Sa ganon, ang sumusunod na bersikulo ay inihayag sa Allāh, ang Pinakadakila: imperyo sa panahong ﯙ ﯘ ﯗ ﯖ ﯕ ﯔ ﯓ ﮱ ﮰ ﮯ ﮮ ﮭ (ﮬ ﮫ ﯫﯪ ﯩ ﯨ ﯧ ﯦ ﯥ ﯤﯣ ﯢ ﯡ ﯠ ﯟ ﯞ ﯝﯜ 2. Ang mga panghuhulâ ng Qur'an: Ang Maluwalhating Qur'an naglalaman ng maraming mga panghuhulâ na alin naging totoo sa dakong huli. Kasama dito: Sa panahon na ang Propeta (s.a.w.) ay nasa Makkah, ang Persia ay nasakop sa Roma sa digmaan sa iyon. Ito ay pagitan ng dalawang kadahilanan na naging masaya ang Quraysh at kalungkutan para sa Muslim - sapagkat ang Roma ay malapit sa mga Muslim dahil ito ay Kristiyano at naniniwala ni Jesus (a.s.). Sa ganon, ang sumusunod na bersikulo ay inihayag sa Allāh, ang Pinakadakila: imperyo sa panahong ﯙ ﯘ ﯗ ﯖ ﯕ ﯔ ﯓ ﮱ ﮰ ﮯ ﮮ ﮭ (ﮬ ﮫ ﯫﯪ ﯩ ﯨ ﯧ ﯦ ﯥ ﯤﯣ ﯢ ﯡ ﯠ ﯟ ﯞ ﯝﯜ 2. Ang mga panghuhulâ ng Qur'an: Ang Maluwalhating Qur'an naglalaman ng maraming mga panghuhulâ na alin naging totoo sa dakong huli. Kasama dito: Sa panahon na ang Propeta (s.a.w.) ay nasa Makkah, ang Persia ay nasakop sa Roma sa digmaan sa iyon. Ito ay pagitan ng dalawang kadahilanan na naging masaya ang Quraysh at kalungkutan para sa Muslim - sapagkat ang Roma ay malapit sa mga Muslim dahil ito ay Kristiyano at naniniwala ni Jesus (a.s.). Sa ganon, ang sumusunod na bersikulo ay inihayag sa Allāh, ang Pinakadakila: imperyo sa panahong ﯙ ﯘ ﯗ ﯖ ﯕ ﯔ ﯓ ﮱ ﮰ ﮯ ﮮ ﮭ (ﮬ ﮫ ﯫﯪ ﯩ ﯨ ﯧ ﯦ ﯥ ﯤﯣ ﯢ ﯡ ﯠ ﯟ ﯞ ﯝﯜ 9-9.) :مورلا ) ( ﭜ ﭛ ﭚ ﭙ ﭘ ﭗ ﭖ ﭕ ﭔ ﭓﭒ ﭑ ﯳ ﯲ ﯱ ﯰ ﯯﯮ "Alif, Lām, Mīm. Ang mga Romano (Byzantium) ay nalupig, sa malalapit na lupain, datapuwa't sila, matapos ang pagkatalo ay makakabawi. Sa loob ng ilang taon. Kay Allāh ang pag- aangkin ng pag-uutos, bago at matapos (ang gayong pangyayarī). At sa Araw na yaon, ang mga sumasampalataya ay magagalak. Sa pamamagitan ng tulong ni Allāh, Siya ang 1 Al-Bidāyah wa Al-Nihāyah li ibni Kathīr: 3/123. 36
nagkakaloob ng tagumpay sa sinumang Kanyang maibigan, at Siya ang sukdol sa Kapangyarihan, ang Pinakamaawain. (Ito ang) pangako ni Allāh, si Allāh ay hindi kailanman sumisira sa Kanyang pangako, datapuwa't ang karamihan sa mga tao ay hindi nakakaunawa." (Qur'an :1-6) Ang lahat na ito ay nagkatotoo sa panahon na ang Roma ay nagtagumpay laban sa Persiano sa ibang digmaan pagkatapos ng ilang mga taon - mababa ng sampung mga taon. Ito nagkakataon sa kaligayahan ng mga sumasampalataya dahil nagtagumpay ang Allāh (s.w.t.) sa malaking digmaan ng Badr. 3. Ganap sa lahat at tumpak na pagbabatas para sa iba't ibang panig ng buhay at manga kapakanan ng bawat tao at lipunan, simula sa pagsamba na alin umuugnay sa tao tungo sa kanyang Panginoon, sa pagbabatas sa mga larangan ng pagsasanay sa sarili at ang pagpapalakas ng pamilya at lipunan. Iyon ay hindi maaari sa isang tao - na naninirahan ng labing apat na mga siglo ang nakalipas doon sa lipunan na punong-puno sa kamang-mangan at walang kaunlaran - na mag-iimbento sa lahat na ito. Marami sa kanlurang mga palaisip at mga pananaliksik ay nagbigay tanda sa puntong ito, at ito ay isa sa pinakamahalagang mga katangian sa pagpapaakit ng mga tao tungo sa Islam. Ang sa itaas na mga halimbawa kaugnay sa mga himalâ ng Qur'an ay sapat para sa itong mga aralin. Para sa karagdagang pananaliksik magpayo kami sa inyo na mag-aral kayo sa ibang aklat tungkol dito.1 1 Sumangguni 'Ulūm Al-Qur'an Durūs Minhajiyyah lil Mu'alif:14 37
Dakilang Propeta Muhammad Mustafā (s.a.w.) Makkah Al-Mukaramah: Ipinanganak noong 1 ng Rabī' Al-Awwal sa taong 570 pagkatapos sa panahon ni Hesu Kristo ['Īsā Al-Masīh] (s.a.w.) at tinatawag iyon na Taon ng Elepante ['Āmul Fīl]. Ang kanyang ama ay si 'Abdullāh ibn 'Abdul Mutalib ibn Hāshim, namatay siya ng doon pa ang Propeta (s.a.w.) sa tiyan ng kanyang ina. Ang kanyang ina ay si Āminah binte Wahab. Namatay siya sa panahon na ang taong gulang ng Propeta (s.a.w.) ay nandoon pa lamang sa ikaanim na taon. At sa panahon na dumating siya (s.a.w.) sa ikawalong taon gulang namatay ang kanyang lolo na si 'Abdul Mutalib, pagkatapos ang nangangalaga sa kanya ay ang kanyang tiyȏ na si Abū Tālib. Nakapag-asawa siya (s.a.w.) ni Khadījah binte Khuwaylid na ang kanyang taong gulang ay nasa 25. Hindi siya (s.a.w.) sumama sa kanyang tribo na sumasamba ng mga diyus-diyusan. Sumasampalataya siya sa nag-iisang Panginoon at pumupunta siya doon sa kuweba [ghār] sa paligid ng Makkah na nakilala sa pangalang Kuweba ng Ḥirā' upang sumamba sa Allāh na pinakamataas. Sa panahon na umabot ang kanyang (s.a.w.) taong gulang na apatnaput hinirang siya ng Allāh bilang Propeta, at nagsimula sa pagbaba sa kanya ang mga talata [ayah] ng Qur'an, at isinalaysay na ang unang salita ng Allāh na bumaba sa kanya ay ang: [Surah Alaq:1-5] ﮌ ﮋ ﮊ ﮉ ﮈ ﮇ ﮆ ﮅ ﮄ ﮃ ﮂ ﮁ ﮀ ﭿ ﭾ ﭽ ﭼ ﭻ ( :9-3) . قلعلا ) ( ﮒ ﮑ ﮐ ﮏ ﮎ ﮍ ‫ At pagkatapos ang naniniwala sa kanya (s.a.w.) at sa kanyang mensahe ay si Imam 'Alī (s.a.w.) sino naninirahan doon sa tahanan ng Propeta (s.a.w.) at ang kanyang asawa na si Khadījah, at nagsimula siya sila ng sa pag-anyaya sa ibang mga tao na magkakaroon 38
pananampalataya sa dahan-dahdan na patnubay at sa lihim muna. Pagkatapos bumaba ang salita ng Panginoon: [Surah Shu'arā': 214] ) . 290 :ءارعشل ) (ا (ﮁ ﮀ ﭿ At pinag-aanyahan ang kanyang mga kamag-anak na maniniwala sa mensahe ng Islam, pagktapos bumaba naman ang salita ng Panginoon: [Surah Al-Hajar: 94] 10) . :رجلحا ) ( ﭣ ﭢ ﭡ ﭠ ﭟ ﭞ Pagkatapos umakyat tungo sa bundok ng Safā doon sa Makkah at nag- anyaya siya sa kanila sa Islam subalit ang kanyang tribo ay tumanggi sa kanyang pag-anyaya na maniwala at pusmilit sila na sumamba ng mga diyus-diyusan. Pinapahirapan at sinaktan ng masyado ang Propeta (s.a.w.) at inaapi at pinapahirapin din ang kanyang kasamahan, at dumayo ang iilan sa kanila sa Habashāh, at pagkatapos doon inutusan ni Allāh ang kanyang Propeta (s.a.w.) na dumayo tungo sa Al-Madīnah Al- Munawwarah na kung saan tinatawag na "Yathrib". Itong pagdayo nangyari pagkatapos ng sumumpâ ng katapatan [bay'ah] ang pangkat ng mga tao sa Madīnah at nangako na ipagtanggol ang Islam at ang mga Muslim. Pagkatapos ng labing tatlong taon na naninirahan ang Propeta (s.a.w.) sa Makkah dumayo tungo sa Al-Madīnah Al-Munawwarah upang itatag ang bansang Islamiko doon ngunit ang mga sumasamba ng diyus-diyusan [mushrikīn] hindi umuurong sa kanilang kapootan at inihanda ang mga sundalo nila at nakipag-anib sa mga Hudeyo upang lipulin ang Propeta (s.a.w.) at Islam. Pumasok ang mga Muslim sa iilan na mga digmaan upang ipagtanggol ang kanilang relihiyon at ang kanilang sarili. At ang pinakamahalaga sa iyon: Digmaan ng Badr, digmaan ng Uḥud, digmaan ng Khandaq at digmaan ng Khaybar hanggang dumating ang mabuting kalagayan sa pagbukas ng Makkah at pumasok ang Propeta (s.a.w.) na kasama sa 39 (
kanya ang Islamikong kasundaluhan na walang pagdanak ng dugo sa ikawalong taon ng Hijri. Pagkatapos doon nagsakit ang Rasūlullāh (s.a.w.) at lumalâ ang kanyang sakit hanggang siya ay namatay noong ikasampung taon ng Hijri. At nalulungkot ang mga Muslim. Suma sa inyo nawa ang kapayapaan Oh Rasūlullāh at sa iyong mga malinis na sambahayan at gantimpalaan ikaw sa Allāh at iyong sambahayan sa mabuting mga gantimpala. 40
Mga Katanungan 1. Banggitin ang dalawang mga katibayan sa pagkakaroon ng Allāh, ang Pinakadakila. 2. Ano ang mga pagtatalo para sa pagtanggi sa pagkakaroon ng kasama ang Allāh, ang Pinakadakila. 3. Bakit ang Allāh (s.w.t.) ay hindi makagawa ng kalupitan? 4. Sino ang mga Ulul-'Azm na mga Propeta? 5. Banggitin ang mga ugali ng Propeta (s.a.w.)? 6. Ano ang ibig sabihin ng walang-kamalian? 7. Ano ang himalâ ni Moises (a.s.)? Ano ang himalâ ni 'Isā (a.s.)? 8. Banggitin ang dalawang mga panig ng mga himalâ sa Qur'an? 9. Sa anong taon ipinanganak ang Propeta (s.a.w.)? At anong taon siya (s.a.w.) namatay? 10. Sino ang nangangalaga sa Propeta (s.a.w.) pagkatapos ng namatay ang kanyang lolo na si 'Abdul Mutalib? 41 ‫
Aralin 6 Ikaapat na Ugat Pamumunô [Imāmah] Iyon ang paghalili sa Mensahero (s.a.w.) - kasama ang materyal at espirituwal na larangan - doon sa sambayanang Muslim pagkatapos ng pumanaw ang Propeta (s.a.w.). Ang Imām dapat talaga na inihirang ng Propeta (s.a.w.) dahil siya (s.a.w.) ang nakakaalam sa mabuti na tao na nararapat na magdala sa itong katungkulan. Dahil doon, ang mga kahalili sa nakaraan na mga Propeta ay hinirang sa mga Propeta sa kanilang sarili. Sa ganon, ang Propeta ng Allāh na si Moises (a.s.) ay inihirang ni Yusha bin Nūn na bilang na kanyang kahalili, at ang Propeta ng Allāh na si Solayman bin Dawūd (a.s.) ay inihirang ni Asif bin Burkhiya na bilang na kanyang kinatawan at ang Propeta ng Allāh na si 'Isā (a.s.) ay inihirang ang mga Disipolo pagkatapos sa kanya. Sa simula ng panawagan ng Propeta Muhammad (s.a.w.) sa mensahe ng Islam isa sa Banī Amir na si Bahīrah bin Farās nagsasabi sa kanya (s.a.w.): 'Sa isip mo kung kami susunod sa iyo tungkol sa itong bagay, at pagkatapos ang Allāh (s.w.t.) magsabi sa iyo tungkol sa iyong kahalili, mayroon ba kaming masasabi doon (ang paghalili at pamumuno) pagkatapos sa iyo? Siya (s.a.w.) nagsasabi: Ang bagay ay nakasalalay sa Allāh, Kanyang ilagay iyon sa sinuman na Kanyang pipiliin.'1 Dahil doon, ating makikita na ang Propeta (s.w.t.) galing sa simula ng kanyang panawagan, nagbigay diin sa paghihirang ng Imām na iyon ay kautusan ng Allāh, ang Pinakadakila. At sa katotohanan lang ang Propeta (s.a.w.) inihirang niya ang kanyang kahalili pagkatapos sa kanya - at sila ay labing dalawa galing sa kanyang Ahlul-Bayt (sambahayan ng Pagkapropeta). Ang una sa kanila ay si 'Alī bin Abī Tālib (a.s.) at ang pinakahuli ay si Muhammad bin Al-Hasan Al-Mahdī Al-Muntazar (a.t.f.s.). 1 Tārīkh Al-Umam wa Al-Mulūk: 2/84. 42
Mga Salaysay ng Propeta (s.a.w.) Kaugnay sa Pamumunô ng Ahlul-Bayt (a.s.) Ang mga Muslim galing sa lahat na iba't ibang mga sekta nagsalaysay ng maraming propetikong mga salaysay tungkol sa Imāmah ng Ahlul-Bayt (a.s.). Ang sumusunod ay iilan sa kanila: 1. Ang Salaysay sa Dalawang Mabigat na mga Bagay (Hadīth Thaqalayn): Iyon ay kasabihan ng Propeta (s.a.w.): "Mag-iwan ako sa inyo na alin kung inyo itong gampanan ng mabuti hindi kayo maligaw sa landas pagkatapos sa akin. Ang isa sa kanila ay mabigat kaysa isa - ang Aklat ng Allāh, isang lubid na umabot galing sa kalangitan patungo sa lupâ. At ang aking pamilya, ang Ahlul-Bayt. Hindi sila (ang dalawa) maghiwalay hanggang sila babalik sa akin doon sa batis [kawthar]. Titingnan ninyo paano kayo magtagumpay sa akin sa pakikitungo sa kanila."1 2. Ang Salaysay ng Arka: "Ang halimbawa ng aking Ahlul-Bayt sa pagitan sa inyo ay katulad sa Arka ni Noah (Nūh), sinuman ang sasakay sa iyon ay mailigtas at sinuman ang iiwan sa iyon ay malulunod."2 3. Ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) ay nagsasabi: "Mayroon na labing dalawang mga pinuno at silang lahat ay galing sa Quraysh."3 1 Al-Jāmi' Al-Sahīh LilTirmidhī: 5/663. 2 Bihār Al-Anwār: 23/105, Kanzu Al-'Amāl: 12/94. 3 Al-Sirāt Al-Mustaqīm: 2/100. 43
Ang Labing Dalawang mga Imām: 1. Imām 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) 2. Imām Hasan ibn 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) 3. Imām Husayn ibn 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) 4. Imām 'Alī ibn Husayn Zayn Al-'Abidīn (a.s.) 5. Imām Muhammad ibn 'Alī Al-Baqir (a.s.) 6. Imām Ja'afar ibn Muhammad Al-Sādiq (a.s.) 7. Imām Mūsā ibn Ja'afar Al-Kāẓim (a.s.) 8. Imām 'Alī ibn Mūsā Al-Riḍā (a.s.) 9. Imām Muhammad ibn 'Alī Al-Jawād (a.s.) 10. Imām 'Alī ibn Muhammad Al-Hādī (a.s.) 11. Imām Hasan ibn 'Alī Al-'Askarī (a.s.) 12. Imām Muhammad ibn Al-Hasan Al-Mahdī (a.s) Ito ang labing dalawang mga Imām, at dahil dito na ang matapat na sekta ay pinagpangalanan na sekta ng Labing Dalawang mga Imām na Shī'ah. Sa iba naman nito, mayroon na ibang maringal na mga personalidad, matatapat na mga tao at mga eskolar, kahit na nagkakaroon ng mataas na kinatatayuan sa Allāh ngunit hindi sila mga Imām. Iyon ay karaniwan na kamalian sa pagbigay ng titulo na Imām doon kay Abbās bin 'Alī bin Abī Tālib, ni Hamza at ni Muhammad bin 'Alī Al-Hādī - kilala na bilang na Sanga ng Ilog ng Tigris - at ibang marilag na mga tao at mga eskolar. Iilang mga tao nagbigay ng titulo na Imām doon sa iilang mga eskolar at iyon hindi nangangahulogan na kahalili o walang-kamalian na Imām, ngunit iyon nangangahulogan na pangulo o tanyag na eskolar. Gayon pa man, ito nagbibigay ng pag-alinlangan sa iilan na mga tao at dapat iyon na iwasan. 44
Dambana ng Imām 'Alī (a.s.) sa Najāf Ashraf, 'Iraq Aralin 7 Maikling mga sulyap sa mga buhay ng Labing Dalawang mga Imām Ang Unang Imām, si 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) ibn 'Abdul Mutalib bin Hāshim: Siya ay ipinanganak ng labing dalawang taon sa hindi pa nagsimula ang propetikong misyon doon sa loob Ka'ba. At ito ay isinalaysay sa lahat na mga mananalaysay sa dalawang mga sekta (Shī'ah at Sunnī).1 Siya ay namatay sa ikadalawampu't isa sa buwan ng Ramaḍān 4 A.H., pagkatapos ng hinampas siya ni Kharijite Abdurahman ibn Muljim habang siya gumagawa ng kanyang umagang dasal sa ika-19 ng buwan sa Ramaḍān. Siya ay inilibing sa Al-Najaf Al-Ashraf. 1 Tingnan sa Al-Ghadīr: 6/21 at sa susunod sa iyon. 45
Ang kanyang ama: si Abū Tālib. Iyon ay isinalaysay na ang kanyang pangalan ay si Imrān. Ang mga pinunô ng Quraysh ay itinalaga sa kanya pagkatapos ng mamatay ang kanyang ama na si 'Abdul Mutalib. Siya din ang nangangalaga kay Propeta Muhammad (s.a.w.) at ipinagtanggol niya siya galing sa kasamaan at karahasan ng Quraysh sa unang taon sa pagsimula ng propetikong misyon. Kasama siya sa linusob ng mga Quraysh sa lambak na nakilala na Lambak ni Abū Tālib, sapagkat ipinagtanggol niya ang Propeta (s.a.w.). Siya ay namatay sa ika-sampung taon pagkatapos ng magsimula ang propetikong misyon, na alin ay taon kung saan ang asawa ng Propeta (s.a.w.) na si Khadijah bint Khuwaylid (r.a.) ay namatay. At ang Propeta (s.a.w.) pinagpangalan itong taon bilang na Taon ng Kalungkutan. Ang Propeta (s.a.w.) ay nagsasalaysay na nagsasabi: 'Ang Quraysh ay walang nagawa na pinakapoot na mga bagay sa akin hanggang si Abū Tālib namatay.'1 Ang kanyang ina: si Fātimah bint Asad. Kanyang ipinalaki ang Propeta (s.a.w.) sa kanyang pagkabata sa panahon ng inilipat siya sa bahay ng kanyang tiyô na si Abū Tālib at ipinakita ang pagmamahal para sa kanya. Iilan sa mga salaysay kaugnay sa kanyang Pamumunô: 1. Sa simula ng Propetikong Misyon, sa panahon na ang mosunod na bersikulo ay ipinahayag, (ﮁ ﮀ ﭿ "At paalalahanan mo (O Muhammad) ang iyong malalapit na kamag-anak." (Qur'an : 14), ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) ay inipon niya ang mga anak ni 'Abdul Mutalib at inaanyayahan sila na pumasok sa Islam sa pagsasabi: 'O mga anak ni Abdul Mutalib, saksihan ko sa Panginoon na wala akong alam na sinumang kabataan sa pagitan ng Arabo sino nagdala sa kanyang mga tao ng kabutihan kaysa anumang na aking dinala sa inyo. Sa katotohanan aking dinala sa inyo ang kabutihan sa itong mundong at sa kabilang-buhay. Ang Allāh ang Pinakadakila nag- ) 290 .) :ءارعشلا( 1 Tārīkh Al-Umam wa Al-Mulūk: 2/80. 46
utos sa akin na aanyayahin ko kayo sa iyon. Dahil dito, sinuman sa inyo ang tutulong sa akin sa bagay na ito, sa ganon siya ay aking kapatid, aking tagapangasiwâ at aking kahalili sa pagitan sa inyo.' Si 'Alī (a.s.) nagsasabi: 'Ang lahat na mga tao ay tumigil, at nagsabi ako: ...Ako, O Propeta ng Allāh, ang inyong tagapagtulong sa iyon. Pagkatapos kanyang niyakap ako at nagsabi: Sa katunayan ito ang aking kapatid, aking katiwalâ at aking kahalili sa pagitan sa inyo. Sa ganon, dinggin ninyo siya at sumunod kayo sa kanya. Ang mga tao tumindig at nagtawanan at nagsabi kay Abū Tālib: Siya ay nag-utos sa iyo na dinggin mo ang iyong anak at sumunod sa kanya.'1 2. Ang salaysay ng Ghadīr: Ang kanyang kabuoan ay katulad ng ganito: Ang Propeta (s.a.w.) sa panahon na nandoon siya sa daan pabalik galing sa Paalam na Hajj [Hajjatul Widâ] patungong Madīnah Al-Munawwarah noong 10 A.H., bumaba ang Anghel Gabriel na nagdala ng kautusan sa paghirang kay 'Alī (a.s.) bilang kahalili ng Propeta (s.a.w.). At ang sumusunod na bersikulo ang ipinapahayag doon sa Propeta (s.a.w.): ( 2. Ang salaysay ng Ghadīr: Ang kanyang kabuoan ay katulad ng ganito: Ang Propeta (s.a.w.) sa panahon na nandoon siya sa daan pabalik galing sa Paalam na Hajj [Hajjatul Widâ] patungong Madīnah Al-Munawwarah noong 10 A.H., bumaba ang Anghel Gabriel na nagdala ng kautusan sa paghirang kay 'Alī (a.s.) bilang kahalili ng Propeta (s.a.w.). At ang sumusunod na bersikulo ang ipinapahayag doon sa Propeta (s.a.w.): ( 94.) :ةدئالما( ) ﮔ ﮓ ﮒ ﮑ ﮐ ‍ "O Sugo (Muhammad)! Ipamahagi (iparating) mo ang ipinanaog sa iyo mula sa inyong Panginoon. At kung (ito) ay hindi mo gawin, kung gayon hindi mo naiparating ang Kanyang mensahe. Si Allāh ang mangangalaga sa iyo sa sangkatauhan..." (Qur'an : ) Pagkatapos siya nagtalumpatî sa mga Muslim sa pagsasabi: 'O mga tao! Mag-iwan ako sa inyo ng dalawang mga bagay, hindi kayo mawawala sa landas kung susunod kayo sa kanilang dalawa. Sila ang 1 Tārīkh Al-Umam wa Al-Mulūk: 2/63. 47
Aklat ng Allāh at ang aking sambahayan, Ahlul-Bayt.'1 Pagkatapos 'Mayroon ba akong malaking siya nagtanong kapangyarihan doon sa inyo kaysa inyong mga sarili?' Silang lahat sumagot: 'Opo.' At inulit nila iyon ng tatlong beses at kanilang minahal siya dahil sa iyon. Sa panahong iyon kanyang itinaas ang kamay ni 'Alī (a.s.) at nagsabi: 'Sinuman na ako ang kanyang amo si 'Alī ang kanyang amo. O Allāh! Makipagkaibigan Ka sa sinuman na makipagkaibigan sa kanya at makipag-away Ka sa sinuman na magpakita ng kapootan tungo sa kanya. Mahalin Mo ang sinuman na magmahal sa kanya at kapootan Mo ang sinuman na pumoot sa kanya, tulungan Mo ang sinuman na tumulong sa kanya at iwanan Mo ang sinuman na umiwan sa kanya. Ang katotohanan umikot kasama sa kanya kahit saan man siya umikot.'2 Si Abū Said Al- Khadri nagsabi: 'Sila hindi muna naghiwalay hanggang ang sumusunod na bersikulo ay naipahayag:' sa kanila: 5).‫ :ةدئالما ...) ( ﮅ ﮄ ﮃ ﮂ ﮁ ﮀ ﭿ ﭾ ﭽ ﭼ ﭻ "...Sa araw na ito ay pinaging ganap Ko ang inyong relihiyon para sa inyo, at nilubos Ko ang Aking paglingap sa inyo, at Aking itinakdâ sa inyo ang Islam bilang inyong relihiyon..." (Qur'an : ) Si Hisān bin Thabit nagsabi: 'O Mensahero ng Allāh pahintulutan mo ako sa pagbigkas sa iilan na mga linya ng tulâ sa paggalang ni 'Alī (a.s.) samantalang kayo nagdinig sa kanila.' Ang Propeta (s.a.w.) sumagot: 'Bigkasin mo sa panalangin ng Allāh.' Pagkatapos si Hisān tumindig...at nagsabi: Sa araw ng Ghadīr ang kanilang Propeta ay tumawag sa kanila Doon sa Khum (tumindig) at duminig sila sa panawagan ng Mensahero. Siya nagsabi: Sino ang inyong amo at inyong tagapagtanggol? Pagkatapos sila nagsalita, samantalang hindi sa babaan ng anumang 1 Tingnan sa Al-Ghadīr: 1/31 isinalaysay galing sa Al-Mustadrak 'ala Al- Sahīhayn. 2 Al-Sawā'iq Al-Muhraqah: 42, isinalaysay galing sa Al-Tirmidhī, Al-Nisā'ī at Ahmad. 48 (...
paglinlang: Inyong Panginoon ay aming amo at ikaw ang aming tagapagtanggol At wala kayong makikita na anumang pagsuway sa amin tungkol sa tagapagtanggol. Siya (s.a.w.) nagsabi sa kanya: 'Tumindig ka Oh 'Alī! Sa katunayan. Sumang-ayon ako sa iyo bilang pinunô (imām) at pumatnubay pagkatapos sa akin. Sinuman na ako ang kanyang amo, siya ay ang kanilang tagapagtanggol Kaya ngâ (kayo) ang kanyang tunay na mga kaibigan at mga nagmamahal.' Dito, siya (s.a.w.) nagdasal: 'O Allāh! Ikaw ang Tagapagtanggol doon sa sinuman na tumanggap sa kanyang pagkatagapagtanggol. At pagiging kaaway doon sa sinumang nagpakita ng kapootan kay 'Alī.'1 Si Abū Bakr at Umar nagsabi kay 'Alī (a.s.): 'O anak ni Abū Tālib naging amo ikaw sa lahat na sumasampalatayang mga kalalakihan at mga kababaihan.' Iyon ay sinabi kay Umar: 'Sa katotohanan nakagawa ikaw kay 'Alī na alin hindi mo nakagawa sa sinuman na ibang kasamahan ng Propeta (s.a.w.).' Dahil dito siya sumagot: 'Sa katunayan siya ay aking amo.'2 Galing sa kanyang mga salitâ: 'Ang mga tao ay mayroong tatlong urî: Banal na mga Eskolar, mga mag-aaral sa landas na kaligtasan at gumalang na tupa sino sumusunod ng kanino lamang, sino lumihis sa bawat hangin at hindi naliliwanagan sa ilaw ng kaalaman at hindi sila sumangguni sa makapagkatitiwalaan na pinagmumulan.' At isinalaysay ng isinagot ang kanyang panalangin ni Imam 'Alī (s.a.w.) si Mu'āwiyah ibn Abī Sufyān ay naghanda ng mga sundalo sa 1 Sumangguni sa Al-Ghadīr na isinalaysay galing ni Al-Hāfiz Abī Na'īm Al- Isbahānī. 2 Al-Sawā'iq Al-Muhraqah: 44, isinalaysay galing sa Al-Dāruqutnī. 49
pamumuno ng isang kriminal at uhaw sa dugo na si Bus ibn Artah upang guluhin ang kalagayan at takutin ang mga inosenting mga Muslim sa Yaman. Itinuring ni Bus na ang pagdanak ng dugo sa mga tao sa Yaman ay pinahintulutan at ang pagpatay ng malaking bilang ng mga kalalakihan, mga kababaihan at mga sanggol na bata. Sa panahon na dumating iyon na balita kay Imām 'Alī (s.a.w.) namanhikan sa pagsumpâ sa kanya ang Imām 'Alī (s.a.w.) sa pagsasabi: 'Oh Panginoon sa katotohanan binenta ni Bus ang kanyang relihiyon doon sa kanyang mundo. Sa ganon, kunin Mo ang kanyang pag-iisip sa kanyang sarili.' Pagkatapos sa iyon sinagot ng Panginoon ang kanyang pamanhikan at nagging baliw si Bus at pagkatapos naghingi ng espada at binigyan ng kahoy na espada at kanyang ipinalȏ ito hanggang nahimatay siya, at hindi naalis ang ganong kalagayan hanggang siya ay namatay.1 Isinalasay na ang Imām 'Alī (s.a.w.) ay inipon niya ang kanyang anak na si Al-Hasan at Al-Husayn (s.a.w.) at ang kanyang sambahayan [Ahlul- Bayt] sa panahon ng kanyang kamatayan, at ang nakalagay sa kanyang huling-habilin doon sa kanila: 'Aking ipayo sa inyo at sa lahat ng aking mga anak at sa aking pamilya at sinuman na dumating sa kanya ang aking mensahe na matakot sa Allāh at ayusin ng mabuti ang inyong kapakanan, ang pagkakasundo sa pagitan sa inyo, sapagkat sa katotohanan aking narinig na 'Ang pakikipagkasunduan sa bawat isa ay lalong mabuti kaysa isang taon na nagdadasal at nag-aayuno.' Panginoon Panginoon ang mga naulila, huwag (niyong) takpan ang kanilang bunganga at huwag mo silang pagkawalan sa inyong sarili. inyong kapitbahay, sapagkat sa Panginoon Panginoon doon sa katotohanan sila ay huling-habilin ng inyong Propeta, hangga't siya nagbibigay (habilin) sa kanila, hanggang nag-isip tayo na siya magmanâ sa kanila. Panginoon Panginoon doon sa Qur'an, walang nangunguna sa inyo na gumawa sa iyon maliban kayo. Panginoon Panginoon doon sa dasal, sapagkat sa katotohanan ang iyon ay haligi ng inyong relihiyon.2 ang inyong lolo (s.a.w.) na nagsasabi: 1 Sumangguni sa aklat na Al-Ghārāt: 2/140-142 2 Nafaḥāt min Al-Sīrah: 60 50
Mga Libingan sa mga Imām ng Ahlul-Bayt (a.s.) doon sa Baqī' at winasak sa mga Wahābi noong taong 1344 Hijrah Ang Ikalawang Imām, Al-Hasan ibn 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) Kanyang ina: si Fātimah (a.s.) ang anak na babae ng Sugo ng Allāh (s.a.w.), ang pinunô ng kababaihan. Siya ay ipinanganak sa Al-Madīnah Al-Munawwarah noong 3 A.H. at siya ay namartir doon sa Madīnah noong A.H. sa pamamagitan ng lason, na alin sa pamamahala ni Mu'āwiyah bin Abū Sufyan sa pamamagitan ni Ja'bah bint Al-Asha'ath. Siya ay inilibing doon sa libingan ng Jannat-ul-Baqih na matagpuan sa Al-Madīnah Al- Munawwarah. Ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagsabi tungkol sa kanya at sa kanyang kapatid na si Husayn: 'Al-Hasan at Al-Husayn ay mga Imām kahit na sila naghihimagsik o hindi.'1 Siya (s.a.w.) nagsabi: 'Al-Hasan at Al-Husayn ay mga pinunô [imām] ng mga kabataan sa Paraiso.' Si Jabīr nagsabi: Narinig ko si Al-Hasan na nagsasabi: 'Ang banal na mga 1 Bihār Al-Anwār: 34/291. 51
kaugalian ay sampô: magsasalita ng katotohanan at katotohanan na magiting, mapagbigay sa mga pulubi, mabuting gawi, pantay-pantay kung magbigay ng mga sahod, pinagpanatili ang ugnayan sa mga kamag-anak, ipinagtatanggol ang mga kapitbahay, kinikilala ang mga karapatan ng mga kasamahan, mabuti na tumatanggap sa mga panauhin at ang mahalaga sa lahat ay ang pagkamababang-loob.'1 Ang kanyang ama ay si Imām 'Alī ibn Abī Tālib (s.a.w.). Ang kanyang ina ay si Fātimah Al-Zahrā' (s.a.w.) sino nagsabi sa kanya ang Rasūlullāh (s.a.w.) - Katulad sa lumabas ng hadith - : 'Si Fātimah ay pangulo ng kababaihan sa mundo.'2 at 'Pangulo ng kababaihan sa Paraiso.'3 at nagsabi: 'Si Fātimah ay bahagi sa akin sinuman ang gumulo sa kanya gumulo sa akin at sinuman ang nagmahal sa kanya nagmahal sa akin.'4 Isinalaysay ng isang lalaki na galing sa Shām (Syria) na naapektuhan sa propaganda at mga pag-angkin ni Mu'āwiyah - katulad sa kalagayan ng maraming mga taong karaniwan na nalinlang sila sa mga pandaraya at mga panloloko - nakita ni Imām Hasan (s.a.w.) na isinumpâ siya at nanatiling nanahimik ang Imām (s.a.w.). Sa panahon ng natapos si Shāmī sa kanyang pagsasalita bumati ang Imām Hasan (s.a.w.) sa kanya at ngumitî sa kanyang harapan at nagsabi: 'Oh! Matanda nag-iisip ako ng malalim... kung ikaw ay maghingi sa amin ikaw ay aming bibigyan at kung gusto mo ng patnubay patnubayan ka naming...kung ikaw ay nagugutom bigyan ka naming ng pagkain at kung gusto mo ng damit pasusuotin ka naming ng damit, kung ikaw ay nangangailangan gawin ka namin na mayaman, kung ikaw ay tumakas ikukubli ka naming at kung mayroon kang hangarin bigyan ka naming sa iyong hihingiin.' 1 Tārīkh Al-Ya'qūbī: 2/226. 2 Sumangguni sa Mashakil Al-Āthār: 1/48. 3 Al-Jāmi' Al-Saḥīḥ LilBukhārī: 4/183, 209 at 219. 4 Saḥīḥ Al-Bukhārī fī Kitāb bad'u al-khalq. 52
Pagkatapos nagugulat si Shāmī sa mabuting kaugalian ng Imām Hasan (s.a.w.) at natuklasan ang mga panloloko ng Banī Umayyah laban sa Ahlul-Bayt (s.a.w.) at umiiyak siya at nagsasabi: 'Saksihan ko na ikaw ay totoo na kinatawan ng Allāh sa kanyang lupa, ang Allāh nakakaalam sa lahat kung saan ilagay ang Kanyang mensahe. Noon ikaw at iyong ama ay kinagagalitan ko na nilikhâ ng Panginoon at ngayon ikaw ang pinakamahal ko na nilikhâ ng Panginoon.'1 1 Manāqib Āl Abī Tālib: 3/184. 53
54
Dambana ng Imām Husayn (a.s.) sa Karbalā', 'Iraq Aralin 8 Ang Ikatlong Imām Al-Husayn ibn 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) Ang kanyang ina: si Fātimah (a.s.), ang anak na babae ng Mensahero ng Allāh (s.a.w.). Siya ay ipinanganak sa Al-Madīnah Al-Munawwarah noong 4 A.H.. Siya ay namartir kasama sa kanyang 72 na mga kasamahan at sa kanyang pamilya doon sa Karbalā noong ika-10 araw sa banal na buwan ng Muharram 1 A.H.. Siya ay inilibing sa Karbalā. Ang unang umiyak sa Al-Madīnah ay si Umm Salmah na asawa ng Mensahero ng Allāh (s.a.w.), sino ay binigyan ng botelya na may kasamang lupa doon sa iyon sa pamamagitan ng Mensahero ng Allāh (s.a.w.). Siya nagsabi sa kanya: 'Si Gabriel nagpaalam sa akin na ang aking Ummah ay papatay kay Husayn, at kanyang binigay sa akin itong lupa at nagsabi sa akin: kung 55
iyon naging sariwâ na dugo iyon nangangahulogan na ang Husayn ay namatay na. Itong lupa ay nandoon sa kanya, at sa panahon na dumating nagsimula siyang tumingin palagi doon sa nilalaman sa bawat panahon. Sa panahon na kanyang nakita iyon na naging dugo, siya sumigaw 'Ya Husayna!' at ang kababaihan umiiyak ng malakas galing sa bawat dako hanggang ang Madīnah niyanig sa ganon na pagyanig na wala pang katulad na nararanasan noon.1 Ang sumusunod ay isa sa kanyang mga payo sa kanyang anak na si Zaynal 'Abidīn: 'Oh aking anak! Mag-ingat kayo na maapi (ninyo) na ang kanyang kinukupkopan lamang ng tulong ay ang Allāh.'2 Isinalaysay ang tungkol sa pagpakumbaba ng Imām Husayn (s.a.w.) at kanyang karangalan na sa kanyang pagdaan sa mga dukhâ inilatag niya ang kanyang kopa sa kanila at inilagay niya ang pirasong tinapay at nag- anyaya sila sa kanya na sumali siya sa kanilang pagkain at pagkatapos umupo at kumain siya sa kanila. At nagsabi: 'Sa katotohanan ang Allāh hindi gusto sa mga mayabang', pagkatapos nagsabi: 'Sinagot ko ang inyong pag-anyaya sa ganon sagutin din ninyo ako sa aking pag-anyaya.' Sila nagsabi: 'Opo. Oh! Rasūlullāh.' Pagkatapos sila tumayo kasama sa kanya hanggang dumating sa kanyang bahay. At kanyang ibinigay sa kanila ang anuman na pagkain sa kanyang bahay. 1 Sumangguni Tārīkh Al-Ya'qūbī: 2/226. 2 Al-Kāfī: 2/331. 56
Mga Libingan sa mga Imām ng Ahlul-Bayt (a.s.) doon sa Baqī' at winasak sa mga Wahābi noong taong 1344 Hijrah Ang Ikaapat na Imām 'Alī ibn Al-Husayn Zayn Al-'Abidīn (a.s.) Siya ay ipinanganak sa Madīnah sa Bieyernes ng ika- ng Sha'bān A.H.. At siya ay naging bayani sa pamamagitan ng lason noong 95 A.H.. Isinalaysay na ang kanyang ina ay si Shah Janan, ang anak na babae ni Yāzdagard, ang huling harî ng Persia. Kanyang nasaksihan ang pangyayarî sa Karbalā sa panahon na siya ay taong gulang pa lamang. Siya ay hindi nakipaglaban kasama sa kanyang ama dahil siya ay nasakit sa panahon na iyon. Siya ay bantog sa kanyang pagpapakasakit at pagsamba at dahil doon binigyan siya ng titulo na: Dhī Al-Thafanāt dahil sa mga tandâ ng pagtitirapâ na makita sa kanyang noo. Sa panahon na ang kanyang bangkay ay niliguan ng tubig, ang tandâ doon sa kanyang mga balikat ay nakikita kadahilanan ng mga sako ng pagkain na kung saan kanyang ginamit sa pagdala tungo sa mga bahay ng pulubi sa panahon ng gabi. Isa sa kanyang (a.s.) mga pananalita: 'Mag-ingat (kayo) ng katamaran at kalungkutan, sapagkat siya ang susî sa lahat na mga kasamaan. Kung kayo ay tamad hindi ninyo maisagawa ang inyong katungkulan, at kung kayo ay malulungkot hindi ninyo mapagtiyagaan ang katotohanan.' 57
58
Mga Libingan sa mga Imām ng Ahlul-Bayt (a.s.) doon sa Baqī' at winasak sa mga Wahābi noong taong 1344 Hijrah Ang Ikalimang Imām Muhammad ibn 'Alī Al-Bāqir (a.s.) Siya ay ipinanganak doon sa Al-Madīnah Al-Munawwarah noong 57 A.H. at siya ay namartir sa pamamagitan ng lason noong 114 A.H., at siya ay inilibing doon sa Al-Baqi. Iyon ay isinalaysay sa pamamagitan ng kanyang kasamahan na si Jābir ibn 'Abdullah Al-Ansārī na siya ay nagsasabi sa kanya (a.s.) sa panahon na siya ay batâ pa: Ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagpadala sa iyo ng pagbatî. Pagkatapos ang Imām (a.s.) sumagot: 'Paano iyon?' Si Jābir nagsalita: 'Ako ay nakaupo kasama sa kanya (s.a.w.) at ang Al- Husayn (a.s.) sa kanyang silid samantalang siya (s.a.w.) ay naglalaro kasama sa kanya.' Sumakatuwid siya (s.a.w.) nagsabi: 'O Jābir! Siya magkakaroon ng anak na lalaki na tatawagin 'Alī. Sa Araw ng Paghukom isang tagapagtawag ang tatawag: Hayaan na tatayô ang Amo ng mga Mananampalataya, at pagkatapos ang kanyang anak tumayô. Pagkatapos 59
siya (si 'Alī ibn Husayn) magkaroon ng anak na tatawagin na Muhammad. Sa panahon na matagpuan mo siya ipaabot ang aking pagbatî [salām] sa kanya.1 Isinalaysay din na ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagsabi kay Al- Jābir: 'Kung ikaw manatiling buhay hanggang matagpuan mo ang aking anak galing kay Al-Husayn na ang pangalan ay Muhammad, sino kanyang sipakin ang kaalaman ng relihiyon. Sa panahon na magkita kayo ipaabot mo ang aking pagbatî [salām] sa kanya.'2 Ang Islamikong mga kaalaman lumaganap at maraming mga eskolar ang nakapag-aral sa kanyang mga kamay. Isa sa kanyang (a.s.) pananalitâ: 'Ipagbadya (mo) sa mga tao ang mabuting salita sa gusto mo rin na isasabi sa iyo, sapagkat ang Allāh kapootan Niya ang taong sumusumpâ at manghamak sa mga sumasampalataya.'3 Isinalaysay galing sa kanyang anak na si Imām Ja'afar Al-Sadiq (s.a.w.) na siya ay nagsabi: 'Inihanda ko ang higaan sa aking ama at hinintay ko siya hanggang siya ay dumating, at sa panahon na siya pupunta sa kanyang higaan at natulog ako naman tatayo at pupunta sa aking higaan. At isang gabi siya ay matagal na dumating at pumunta ako sa masjid - sa Masjid ng Rasūlullāh (s.a.w.) naghanap ako sa kanya. At pagkatapos ng nag-alisan ang mga tao nakita ko siya na nagtitirapa pala sa masjid, at walang sinuman sa masjid maliban sa kanya at narinig ko siya na nalalangin at nagsabi: 'Huwalhatiin ka Allāh, Ikaw ay aking tunay na Panginoon. Nagtitirapa ako sa Iyo Oh! Aking Panginoon!...Oh Panginoon! Sa panahon ng Araw ng Paghukom ipalaya Mo ako sa Iyong mga kaparusahan...'4 Binigyan Niya ng Kahalagahan ang Pagsasanay ng mga Eskolar: Naisanay niya ang malaking bilang ng mga escolar at isinalaysay sa sinuman na impluwensiya sa Imām (s.a.w.) sa kanyang pagpatnubay at kaugalian hanggang nagsalaysay ang Imām Ja'afar Al-Ṣādiq sa kanyang 1 Al-Sawā'iq Al-Muhraqah: 201. 2 Wa Rakabtu Al-Safīnah: 550 isinalaysay galing sa Irshād ni Al-Shaykh Al- Mufīd. 3 Al-Masdar: 553. 4 Al-Kāfī: 3/323. 60
salita: 'Sa katotohanan ang kasamahan sa aking ama sila ay karangalan naming sa buhay at sa kamatayan.'1 Isinalaysay na siya (s.a.w.) nagbigay ng huling-habilin sa kanyang anak na si Imām Ja'afar Al-Ṣādiq (s.a.w.) sa panahon ng kanyang kamatayan sa pamamagitan ng kanyang pagsabi: 'Oh aking anak magbigay ako sa iyo ng habilin sa aking kasamahan ng mabuti.' Sumagot siya sa Imām Al-Ṣādiq (s.a.w.): 'Aking ama gagawin ko na bawat isa sa kanila na hindi kailangan pa na magtanong sa iba.' Nangangahulugan na tuturuan naming sila ng mga kaalaman at karunungan na kung saan hindi na sila nangangailangan ng ibang mga escolar. 1 Sīrah Al-A'immah Al-Ithnā 'Athara: 2:200. 61
62
Mga Libingan sa mga Imām ng Ahlul-Bayt (a.s.) doon sa Baqī' at winasak sa mga Wahābi noong taong 1344 Hijrah Ang Ikaanim na Imām Ja'far ibn Muhammad Al-Ṣādiq (a.s.) Siya ay ipinanganak noong 83 A.H., at namartir sa pamamagitan ng lason noong 148 A.H. doon sa Al-Madīnah Al-Munawwarah at inilibing sa libingan ng Al-Baqi. Siya nakatutok sa pagsasanay ng mga eskolar sa iba't ibang larangan ng kabatidan ng Islamiko at ibang mga kaalaman. Si Al-Hasan ibn 'Alī Al-Washa nagsasabi: "Nakita ko sa masjid na ito - Masjid Al-Kūfa - ang bawat eskolar nagsalita: 'Ja'far ibn Muhammad nagsabi sa akin...'"1 Ang iilan sa kanyang mga mag-aaral ay si: Zurārā ibn A'yan, Muhammad ibn Muslim Al-Thaqafī, Jābir ibn Hayyan ang bantog na kimiko. Dahil sa kanyang kabantogan na ginagampanan sa pagpapaliwanag ng mga bagay sa kultura at kaalaman sa Shī'ah ng Ahlul-Bayt (a.s.), ang 1 Rijāl Al-Najāshī: 40. 63
labing dalawang - Shī'ah Imāmī na sekta [madhhab] ay ipinalalagay doon sa kanya. Dahil doon iyon ay tinatawag na sektang Ja'farī. Si Abū Ja'far Al-Mansūr ay sumulat tungo kay Al-Ṣādiq (a.s.): 'Bakit hindi ka pumupunta sa amin katulad ng ginagawa ng ibang mga tao.' Siya (a.s.) sumagot: 'Wala kaming bagay sa mundong ito na alin ikatatakot namin sa iyo kaugnay sa iyon at wala ka namang bagay sa kabilang- buhay na alin umaasa kami galing sa iyo, hindi ka naman naglulugod ng anumang kagandahang-loob na dapat kami pupunta at bumati sa iyo para sa iyon, at hindi mo naman isaalang-alang iyon (ang kaharian) na kaparusahan na kami pupunta at makiramay sa iyo tungkol sa iyon, sa ganon bakit kami pupunta sa iyo?'1 Galing sa kanyang mga pananalita (a.s.): 'Sinuman ang pumanig sa isang mang-aapi dahil sa kanyang pang-aabuso, ang Allāh magbigay sa iyon na mang-aapi na mapangibabawan siya, dahil doon kung siya ay magdasal hindi Siya sumagot sa kanya at hindi Siya magbigay ng gantimpala sa kanya dahil sa pang-aapi na kanyang dinanas.' Nagsalaysay si Zakariyā ibn Ibrāhīm na nagsabi: 'Kristiyano [nasrānī] ako noon at tinanggap ko ang Islam at pagkatapos pumunta ako ng haj. Pagkatapos pumunta ako kay Imām Al-Ṣādiq (s.a.w.). Siya nagsabi: 'Pinapatnubayan ka ng Allāh...magtanong ka aking anak? Pagkatapos nagsabi ako sa kanya: Ang aking ama at ina ay Kristiyano at ang aking ina ay bulag. At nagsabi ang Imām Al-Ṣādiq (s.a.w.): 'Pangangalagaan (mo) ang iyong ina, mahabagin ka sa kanya at maglingkod (ka) sa kanya.' Nagsabi si Zakariyā: 'Sa panahon na bumalik ako sa Kūfāh, tumulong at naglingkod ako sa aking ina. Pagkatapos siya nagsabi sa akin: 'Oh aking anak hindi mo ito ginawa sa akin sa panahon na ikaw ay nasa aking relihiyon, ano ang nakapagbago sa iyo sa inyong pagpasok ng Islam? At nagsabi ako: 'Isang tao mula sa mga anak ng ating Propeta ang nag-utos sa akin ng ganito.' Pagkatapos siya nagsabi sa akin: 'Oh! Anak: Ang iyong relihiyon ay mabuting relihiyon.' Nakisuyo siya sa akin at tinuruan ko siya sa mga batayan ng Islam at pagkatapos tinanggap niya ang Islam, nagdasal siya at pagkatapos siya ay namatay sana kaawaan siya ng Allāh.2 1 Wa Rakabtu Al-Safīnah: 562. 2 Al-Ikhtiṣāṣ: 195. 64
Dambana ng Dalawang Imām, ang Imām Kāzim (a.s.) at Imām Jawād (a.s.) Aralin 9 Ang Ikapitong Imām Mūsā ibn Ja'far Al-Kāẓim (a.s.) Siya ay ipinanganak noong 128 A.H. at siya ay naging bayani sa pamamagitan ng lason sa kulungan ni Harūn Al-Rashīd noong 1 A.H. doon sa Baghdad. Siya ay inilibing sa isang pook ng Baghdad na alin ngayon nabantog bilang Bayan ng Kāẓimayn. Siya ay binigyan na titulong Kāẓim sapagkat siya ay nakilala sa kanyang pagtitiis at pagtitimpî sa kanyang galit. Siya ay dumanas ng malaking kahirapan at pang-aabuso galing sa namumunô ng panahong iyon, lalong-lalo na kay Harūn Al-Rashīd sino ipinakulong siya ng maraming pagkakataon. Ang kanyang pagkakakulong nagpapatuloy ng maraming taon o sobra pa, sa panahong iyon dumaan siya ng iba't ibang urî ng pananakot at pang-aapi. Muhammad ibn Tala Al-Shafi'ī nagsasabi tungkol sa kanya: 'Siya ay dakila, makapangyarihang Imām na mataas ang kalagayan, malawak ang 65
kanyang mga pagsisikap, nakilala sa kanyang pagsamba, patuloy sa kanyang pagtitiyagâ sa pagsunod ng Allāh (s.w.t.), nabantog sa kanyang kagandahang-loob, gumawa ng panggabing dasal [salātul-layl] sa gabi at nagbibigay ng abuloy at nag-aayuno sa araw, at dahil sa kanyang pagpipigil at mapaumanhin doon sa nakakasala sa kanya, siya ay tinatawag na Kāẓim (ang isang tao sino mapipigilan niya ang kanyang galit).'1 Isa sa kanyang mga payo doon kay Hishām ibn Al-Hakam: 'Ang Allāh mayroon na dalawang mga katibayan doon sa mga tao: Ang sa labas na katibayan at sa loob na katibayan. Ang sa labas binubuo ng mga Mensahero, mga Propeta at mga Imām, at ang sa loob ay ang kaisipan...O Hishām! Ang maliit na gawa galing sa isang tao na ginamit ang kaisipan ay tinatanggap at pinaparami, samantala ang maraming gawa galing sa tao sino sumunod sa kanilang masagwang hangarin at kamang-mangan ay ipinagtanggi.' Isinalaysay na ang Imām Mūsā Al-Kāẓim (s.a.w.) ay lumalakad sa kalye, pagkatapos dumaan sa isang bahay na ang may-ari ay isa sa mga mayayaman na kung saan marinig galing doon ang tinig ng musika [ghinā], at nagkakataon na lumabas ang katulong sa palasyo upang itapon ang mga basura doon sa kalye. At lumapit ang Imām Kāẓim (s.a.w.) sa kanya at nagsabi: 'Sino ang tagapagmay-ari sa itong palasyo?' Nagsabi siya: 'Sino ang tapagmay-ari sa itong palasyo?' Nagsabi siya: 'Ang aking amo na si Bishr'. Nagsabi ang Imām (s.a.w.): 'Ang iyong amo ay alipin o malaya?' Sumagot siya: 'Malaya', Nagsabi ang Imām (s.a.w.): Opo, kung siya ay alipin sumunod siya sa kanyang amo (nangangahulugan na kung alam niya na siya ay alipin ng Allāh sumunod siya sa Kanya at iwanan ang pag-inom ng alak at mga musika na ipinagbabawal) at pagkatapos pumasok ang alipin sa palasyo. At napansin ni Bishr na siya ay matagal na bumalik, nagtanong siya sa kanya kung anong kadahilanan bakit siya natagalan na bumalik. At binalitaan niya siya ano ang nangyari sa pagitan sa kanya at sa Imām Al-Kāẓim (s.a.w.) sa pinag-uusapan. Umaapekto ang saita sa Imām (s.a.w.) doon sa sarili ni 'Bishr' at sa panahon na iyon na nandoon sa kanyang kamay ang tasa ng alak at itinapon ang tasa at nagmamadaling 1 Wa Rakabtu Al-Safīnah: 565, isinalaysay galing sa Matālib Al-Su'ūl: 18. 66
lumalakad na walang sapin ang kanyang mga paa [ḥāfī] upang sundan ang Imām Al-Kāẓim (s.a.w.), sa panahon ng nakita niya na siya kanyang nalalaman na siya pala at dahil doon siya nagsisisi sa kanyang kamay at naging isa sa mga taong sumasamba ['ābid] at asetiko [zāhid] hanggang nakilala siya na 'Bishr Al-Ḥāfī'. 67
68
Dambana ng Imām Riḍā (a.s.) sa Khorāsan, Irān Ang Ikawalong Imām 'Alī ibn Mūsā Al-Riḍā (a.s.) Siya ay ipinanganak noong 148 A.H. at siya ay namartir sa pamamagitan ng lason din noong 203 A.H.. Siya ay inilibing doon sa bayan ng Tūs sa Khurasān. Siya ay nakilala sa pagitan ng mga Muslim dahil sa kanyang biyaya at karunungan, at kahit na si Al-Ma'mūn Al- 'Abāsī humiling sa kanya na maging kanyang kahalili sa truno. Ang Imām (a.s) tinanggap ang pag-alok sapagkat sa dinidiin na kahirapan at pagbabanta galing kay Al-Ma'mūn, ngunit siya (a.s.) naglagay ng batayan na hindi siya gumawa ng anumang mga katungkulan sa pamahalaan. Al-Imām Al-Riḍā (a.s) gumawa sa tungkulin na pabulaanan ang mga atiyesta at mga naliligaw, at ang mga magtatala ng mga salaysay ay naakit at umuupô sa itong mga pagpulong-pulong. Ang bunga nito, karagdagan sa kanyang kabantogan sa pagitan ng kanyang mga sumusunod, ang kanyang kahusayan naging kilala rin kahit sa pagitan ng kanyang mga kalaban. 69
Galing sa kanyang mga pananalita: 'Ang bawat kaisipan ng tao ay kanyang kaibigan, at ang kanyang kamang-mangan ay kanyang kalaban.' 'Ang kalinisan ay mga kaugalian ng mga Propeta.' Iyon ay isinalaysay na si Abū Nuas, isang manunulâ ay sinisisî sa kadahilanan na hindi pinupurî ang Imām Al-Riḍā (a.s.), dahil sa iyon gumawa siya tulâ: Sinabi sa akin na ikaw ang pinakamabuti na tao na walang kataliwasan Ang pagpurî sa iyo ay pinakamabuting tulâ Ang mga perlas sa mga kamay sa mga taong nagnais pumitas Sa ganon, bakit pinapabayaan mo ang pagpurî sa anak ni Mūsā? Samantala ang katangian na kapurî-purî ay umipon sa kanya Aking sinabi: Hindi ko maaari na pupuriin ang Imām Kanino si amâ Gabriel ay isang alipin Isinalaysay galing kay Abā Al-Mansūr ibn 'Abdul Razāq na nagsabi siya doon sa namumuno sa lungsod ng Tūs - na kung saan doon inilibing ang Imām Al-Riḍā (s.a.w.) at nakilala noon pa iyon sa pangalan na "Tūs" - Mayroon ka bang anak? Nagsabi siya: ' na wala'. At pagkatapos nagsabi si Abū Al-Mansūr: 'Bakit hindi ka pupunta ng Mashhad ng Imām Al-Riḍā (s.a.w.) at manalangin sa Allāh doon sa kanya hanggang bibigyan ka ng anak? Sapagkat humingi ako sa Allāh sa aking mga kahilingan at Kanyang sinagot ako.' Pagkatapos nagsabi ang namumuno: 'Pumupunta ako sa Mashhad - sa kanyang matahimik na kalagayan - at naghingi ako sa Allāh doon kay Imām Al-Riḍā (s.a.w.) na bigyan ako ng anak. At binigyan ako ng Makapangyarihang Allāh ng anak na lalaki.1 Isinalaysay ng isang tao na ang kanyang pangalan ay si Solayman ibn Ja'afar Al-Ja'afarī na nagsabi: 'Doon ako kay Al-Riḍā (s.a.w.) at sa kanyang harapan ay mga pagkain. Sa saglit lang may isang tao na mabilis dumating na kumuha ng pagkain at lumapit sa kanya at nagsabi: Ngayon lang ay namatay si Al-Jabīrī.' - Si Jabīrī ay isang mapang-ari na namumuno - Lumilingon sa kanyang ulo si Imām Al-Riḍā (s.a.w.) at 1 Ithbāt Al-Hadāh: 3/285. 70
nagsabi: 'Nakapag-isip ako na siya nakagawa ng kasalanan sa itong gabi.' Ang Maluwalhating Panginoon nagsabi: "Dahilan sa kanilang mga kasalanan sila ay nilunod at pinag-utusan na magsipasok sa apoy (ng kaparusahan)..." [Surah Nūh 1: ] Pagkatapos nagsimula na kumakain. At dumating ang kanyang katulong nagbalita sa kanya sa kamatayan ni Al-Jabīrī kadahilanan sa pag-inom ng sobrang alak sa nakalipas na gabi. 71
72
Dambana ng Dalawang Imām, ang Imām Kāzim (a.s.) at Imām Jawād (a.s.) Ang Ikasiyam na Imām Muhammad ibn 'Alī Al-Jawād (a.s.) Siya ay ipinanganak noong 195 A.H. at siya ay namartir sa pamamagitan ng lason sa kautusan ni Al-Mutasim Al-Abbāsī noong A.H.. Siya ay inilibing doon sa bayan ng Kāẓimayn. Kahit bata pa siya, nakilala na siya dahil sa kanyang kaalaman at kanyang kahusayan. Pagkatapos si Al-Ma'mūn naman ay ipinapaasawa niya ang kanyang anak na babae na si Ummul Faẓl sa kanya (a.s.). Ang pangingibabaw sa kanyang kahusayan at kaalaman - kahit sa kanyang gulang na hindi pa lumampas ng ilang mga taon sa panahon ng pagkamatay sa kanyang ama, at hindi siya kumuha ng kanyang kaalaman sa ibang mga gurô - nagpapakita ng kakaibang katangian ang Ahlul-Bayt (a.s.) sa kanilang kaalaman, sa kanilang kahusayan at sa kanilang pagsasarili galing sa pangangailangan ng iba. 73
Galing sa kanyang mga pananalita: 'Kung ang mang-mang manatiling tahimik walang mangyayarî na hindi magkakasundo sa pagitan ng mga tao.' Siya nagsasabi rin: 'Ang sumasampalataya ay nangangailangan ng patnubay [tawfiq] galing sa Allāh, ang pagbabala sa kanyang sarili at pagtanggap ng payo sa iba.' Nagsalaysay ang isang mananalaysay na ang kanyang pangalan ay si Aḥmad ibn Ḥasan sa pagsasabi: 'Umuupo na malapit kay 'Alī ibn Imām Ja'afar Al-Ṣādiq (s.a.w.) - tiyȏ ni Imām Al-Riḍā (s.a.w.) - at siya ay isang malalaking tao sa masjid ng Rasūlullāh doon sa Al-Madīnah Al- Munawwarah at nakinabang ako sa kanyang kaalaman. Kung papasok ang Imām Muḥ ammad Al-Jawād (s.a.w.), haharapin ni 'Alī ibn Imām Ja'afar Al-Ṣ ādiq (s.a.w.) upang salubongin siya ng walang sapatos at kapa, pagkatapos hinalikan ang kanyang kamay at ginagalang siya. At nagsabi ang Imām Al-Jawād (s.a.w.) sa kanya: 'Minahal ko na tiyuin umupȏ ka sana kaawaan ka ng Allāh', at nagsabi si 'Alī: 'Oh akong amo! Paano ako makaupo na ikaw ay nakatindig?' Pagkatapos ng natapos ang pagtitipon bumalik si 'Alī ibn Ja'afar doon sa kanyang silid aralan, at sinisisi siya ng iilan at nagsabi sa kanya: 'Ikaw ay tiyȏ sa kanyang ama, bakit ka masyadong gumagalang sa kanya?' Pagkatapos nagsabi si 'Alī ibn Ja'afar sa kanila: 'Manahimik kayo. Kung ang Allāh hindi nakaalam sa itong balbas na puti - at hinawakan ang kanyang balbas - na karapat dapat ng Imāmah at inilagay itong batang-bata pa na nararapat sa iyon. Paano tanggihan ang kanyang kabutihan?! Kukubli tayo sa Allāh anuman ang inyong sinasabi.1 Isinalaysay na ang Imām Al-Jawād (s.a.w.) sa panahon na gusto na umalis sa Baghdād papuntang Al-Madīnah Al-Munawwarah at dumating 1 Sumangguni sa Al-Kāfī: 1/322. 74
sa kalye sa pintuan ng Al-Kūfah, pagkatapos pumasok sa masjid doon upang magsagawa ng dasal, at sa bakuran ng masjid ay isang kahoy ng lotus [sidr] na kung saan ay hindi pa nagbibigay ng bunga. Ang Imām gumawa ng wuḍu' sa paa ng puno ng kahoy at nagdasal ng konggregasyon na ṣalātul maghrib at pagkatapos gumawa ng apat na raka'at na itinatagubilin na dasal sa maghrib at nanalangin pagkatapos ng dasal at gumawa ng pasasalamat na pagtitirapa nakita ng mga tao na ang kahoy na lotus [sidr] ay mayroon na bunga. At nagulat sila iyon at kumain sila doon (sa bunga) at kanilang nakita na iyong sidr ay matamis at walang buto (binhi).1 1 Sumangguni sa aklat Al-Irshād: 2/288. 75
Ang Pilak na Bôbidâ ng Imām 'Alī Al-Hadī (a.s.) at Imām Hasan Al-Askarī (a.s.) sa Samarā', Iraq sa hindi pa winasak ng mga kriminal Ang Dambana ng Imām 'Alī Al-Hadī (a.s.) at Imām Hasan Al-Askarī (a.s.) sa Samarā', Iraq sa hindi pa pinasabog ng mga kriminal 76
Ang Bôbidâ ng Imām 'Alī Al-Hādī (a.s.) at Imām Hasan Al-Askarī (a.s.) na winasak ng mga kriminal na tagapagtaguyod ng diktador noong ika-23 ng Muharram 1427 Hijrah Ang Ikasampung Imām 'Alī ibn Muhammad Al-Hādī (a.s.) Siya ay ipinanganak noong 212 A.H. at siya ay namartir sa pamamagitan ng lason noong 254 A.H. doon sa Samarra', na kung saan doon din siya inilibing. Al-Imām Al-Hādī (a.s.) dumanas ng maraming mga urî ng kahirapan galing sa namumunong kapangyarihan sa panahong iyon, lalong-lalo na kay Al-Mutawakkil Al-Abbāsī sino nagkimkim ng sobrang kapootan doon sa mga 'Alawī - siya ang taong nag-utos na wasakin ang dambana ng Imām Al-Husayn (a.s.) at labis na pagpapahirap sa kanyang mga peregrino. Al-Mutawakkil nagpadala kay Yahya ibn Harthama na dalhin ang Imām (a.s) galing sa Madīnah papuntang 'Irāq. Si Yahya nagsabi: 'Pumunta ako sa Al-Madīnah at sa panahon na pumasok ako, ang mga tao umiiyak ng malakas, ang kagaya ng ganon (na pag-iyak) ang mga tao hindi pa narinig noon, dahil sa takot kay 'Alī (a.s.). At ang lahat na mga tao nagsamasamang tumayo dito sapagkat siya (a.s.) ay mabuti sa kanila, 77
siya ay hindi nahihiwalay galing sa masjid at hindi siya lumihis tungo sa mundo.' Si Yahya nagsasabi: 'Nagsimula akong patahimikin sila at nagsaksi ako sa kanila na hindi ako inutusan na gumawa ng anumang bagay na ikapoot, at ang Imām hindi naging masama dahil sa iyon. Pagkatapos aking sinaliksik ang kanyang bahay at wala akong nakikitang bagay maliban sa mga kopya ng Qur'an at mga aklat ng mga panalangin at karunungan, dahil doon siya ay naging dakila sa aking paningin...'1 Galing sa kanyang mga pananalita: 'Ang sinumang tao na hindi binigyang pansin ang kanyang kaluluwâ ay hindi ligtas galing sa kasamaan.' Isinalaysay na mayroon na isang lalaki na ang kanyang pangalan ay si Abdurahman na kung saan nakatayo siya sa harapan ng bahay ni Al- Mutawakkil Al-Abāsī sa panahon na dinala ang Imām 'Alī Al-Hadī (s.a.w.), pagkatapos tumingin si Abdurahman tungo sa Imām (s.a.w.) at sa ganon na kalagayan at nanalangin siya sa Imām (s.a.w.) at ang Imām naman ay tumingin sa kanya. Sa panahon na malapit ang Imām 'Alī Al- Hadī (s.a.w.) galing sa kanya napansin siya at nagsabi: 'Sinagot ng Allāh ang iyong panalangin [du'ā], humaba ang iyong buhay at dumami ang iyong kayamanan at mga anak.' At umapekto sa kanya ang pagkatao ng Imām (s.a.w.). Si Abdurahman nagsabi: 'Binuksan ng Allāh sa akin ang kabutihan sa pamamagitan ng kanyang panalangin hanggang dumami ang kanyang kayamanan at nagkaroon siya ng sampung anak na lalaki at humaba ang kanyang buhay. At siya ay isa sa mga naniniwala ng Imāmah ng Imām 'Alī Al-Hādī (s.a.w.).2 Sa araw ng Merkules [arba'ā] sa ika-23 sa buwan ng Muharram 1427 Hijri kumilos ang Nawāsib na mga kriminal mula sa mga sumusunod ng mapang-api [taghut] at mga terorista [takhfīrī] pinasabog ang dambana at bobida sa dalawang Imām na Askariyin (s.a.w.). Itong gawain ay pinaplano noon pa at ginawa ang pagpasok ng malaking laman ng kimikal na pampasabog sa palagid ng dambana. Walang kapangyarihan maliban sa Allāh na pinakadakila. 1 Wa Rakabtu Al-Safīnah: 582. 2 Ithbāt Al-Hudāh: 3/381. 78
Ang Bôbidâ ng Imām 'Alī Al-Hādī (a.s.) at Imām Hasan Al-'Askarī (a.s.) na winasak ng mga kriminal na tagapagtaguyod ng diktador noong ika-23 ng Muharram 1427 Hijrah Ikalabing Isa na Imām Al-Hasan ibn 'Alī Al-'Askarī Siya ay ipinanganak noong 232 A.H. at namartir sa pamamagitan ng lason noong A.H. sa bayan ng Samarra' na kung saan doon din siya inilibing. Isinalaysay na si Muhammad ibn Abdul 'Azīz Al-Balkhī na nagsasabi: 'Isang umaga umupô ako sa lansangan na kung saan ang tupa at baka dumadaan at sa isang saglit si Abī Muhammad (a.s.) na nasa harapan sa kanyang bahay patungo sa pampublikong pook.' Sinabihan ko ang aking sarili: 'Tingnan ko kung ako ay sisigaw: O mga tao! Ito ay katibayan ng Allāh sa inyo, sa gayon kailangan ninyong malaman siya, sila ba ay papatay sa akin?' Sa panahon na siya (a.s.) ay malapit sa akin, siya gumawa ng palatandaan sa kanyang hintuturo na dalirî doon sa kanyang bunganga: na ako ay manatiling tahimik. At aking nakita siya sa gabing iyon na nagsasabi: 'Iyon ay alinman sa dalawa, ang katahimikan o 79
kaya kamatayan. Sa ganon, mag-aalaala (kayo) sa Allāh tungkol sa inyong sarili.'1 Ang mapang-api ng nasa kapangyarihan ay ikinukulong siya ng maraming pagkakataon, at sa panahon na siya ay nasa kulongan ni Saleh bin Wasif iilan na mga Abbāsid nagsasabi sa kanya: "Patindiin ang kanyang pagkakulong!' Pagkatapos si Saleh nagsabi sa kanila: 'Hindi ko kayang gawin iyon dahil doon nagtalaga ako sa kanya (a.s.) ng dalawang taong pinakamasama na aking paghahawak. Kanilang naunawaan ang kanyang dakilang kalagayan dahil sa kanyang pagsamba at pagdasal.' Pagkatapos nag-utos siya na dalhin ang dalawang alagad ng batas at nagtanong siya sa kanila: 'Ano ang inyong pananaw sa taong iyon?' Sila magsalita: 'Ano ang maaari naming sabihin tungkol sa taong tumatayo sa buong gabi (sa mag-aayuno sa panahon ng araw, pagdadasal), sino hindi magsasalita o kaya gumagawa ng mga bagay maliban sa pagsamba. At sa panahon na siya titingin sa amin, ang aming katawan at laman kuminig na hindi mapipigilan na kasama ang takot.' Sa panahon na ang mga 'Abbāsid nakarinig sa ganon, sila naghiwa-hiwalay na puno sa kahiyaan."2 Galing sa kanyang pananalita: 'Iyon ay bahagi ng kababaang-loob ang pagbatî sa bawat isa sa makasalubong at iwasan ang pagpili sa marangal na upuan doon sa pagtitipon.' Siya nagsabi: 'Ang kapangahasan ng anak na lalaki tungo sa kanyang ama doon sa kanyang kabataan na taon ay umakay sa pagsuway sa panahon na siya ay lalaki.' Naging bayani ang Imām Ḥasan 'Askarī (s.a.w.) sa kanyang buhay doon sa lungsod ng Sāmarā' at inilibing sa giliran ng libingan sa kanyang ama (s.a.w.) doon. At nagging pagdadalawan ang kanilang dalawang libingan sa mga dumadalaw at pinapatayuan iyon ng dambana at ginto na bobida sa paglipas ng mga kapanahunan. 1 Kashf Al-Gummah: 3/212. 2 Sumangguni sa Al-Kāfī: 1:512. 80
Sa araw ng Merkules sa ika-23 ng buwan ng Muharram 1427 Hijri kumilos ang Nawāsib na mga kriminal mula sa mga sumusunod ng mapang-api [taghut] at mga terorista pinasabog ang dambana at bobidang ginto. Itong gawain ay pinaplano na noon pa. Ito ang katuparan sa salita ng manunulâ: Mahiyâ ka naman sa hindi pagsunod sa kanyang kamatayan. Sa halip ng iyon nagtapon sila ng palasȏ sa kanya. Walang kapangyarihan maliban sa Allāh na pinakadakila. 81
82
Aralin 10 Ang Ikalabing Dalawang Imām Muhammad ibn Al-Hasan Al-Mahdī (a.t.f.) Siya ay ipinanganak noong A.H. doon sa Samarra' at siya ay buhay at lalabas sa kapahintulutan ng Allāh na Pinakadakila. 83
Si Ibn Hajar nagsasabi: Siya ay nasa limang taong gulang pa lamang sa panahon na ang kanyang ama sumakabilang-buhay, ngunit ang Allāh nagbigay sa kanya ng karunungan sa ganon na gulang.1 Mayroon na maraming mga salaysay galing sa Propeta (s.a.w.) at ang mga Imām (a.s.) na alin kalakip sa paglabas-muli ng Imām Al-Mahdī (a.s.) at binanggit ang kanyang pangalan. Kasama sa kanila: 1. Galing kay Imām 'Alī (a.s.): 'Ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagsabi: 'Ang Al-Mahdī ay galing sa amin na Ahlul-Bayt. Baguhin ng Allāh (s.w.t.) ang kanyang kapakanan sa isang gabi.'2 2. Isinalaysay galing ni Said ibn Al-Musayyab: 'Kami ay kasama ni Umm Salamah at inulit naming binanggit ang Al-Mahdī. Pagkatapos siya nagsabi: Aking narinig na ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagsasabi: 'Ang Mahdī ay galing sa kaapû- apuhan ni Fātimah.'3 3. Isinalaysay galing kay 'Abdullāh na ang Mensahero ng Allāh (s.a.w.) nagsabi: 'Ang mundo hindi darating ang katapusan hanggang magkakaroon ang Arab na taong galing sa aking Ahlul-Bayt, na ang kanyang pangalan ay kapareho sa aking pangalan.'4 4. Sa ibang salaysay galing sa Mensahero ng Allāh (s.a.w.): 'Ang tao galing sa aking Ahlul-Bayt (a.s.) ay darating at ang kanyang pangalan ay katulad sa aking pangalan.'5 5. Sa salaysay galing sa Mensahero ng Allāh (s.a.w.): 'Kahit na isang araw na lamang ang natitira sa mundo, ipahaba ng Allāh ang araw hanggang ang tao galing sa aking kaapû-apuhan lumabas at kanyang punuin itong mundo ng katarungan at kapantay-pantayan katulad na iyon napupunô ng kalupitan at pang-aapi.'6 1 Al-Sawā'iq Al-Muhraqah: 208. 2 Sunan ibn Mājah: 4/453. 3 Al-Masdar. 4 Sunan Al-Tirmidhī: 4:505. 5 Al-Masdar. 6 Muhāḍarāt fī Al-Ilahiyyat: 565, isinalaysay galing sa Musnad Ahmad. 84
6. Si Da'bal Al-Khuzaī nagsabi: Sa panahon na binigkas ko para sa aking amo na si Al-Riḍā (a.s.), ang ikawalong Imām, sa itong tulâ - at iyon ay mahaba na tulâ na kilala na Al-Taiya - at tinapos ko iyon sa itong pananalita: Ang paglabas ng Imām, at iyon ay hindi mapipigilan, Iyon ay tumindig sa pangalan ng Allāh at sa kanyang mga panalangin. Siya ang magpakilala kasinungalingan. At siya ang magbibigay ng mga biyaya at ng mga kaparusahan. sa atin ng bawat katotohanan at Si Imām Riḍā (a.s.) umiyak at pagkatapos ipinapataas ang kanyang ulo sa akin at nagsabi: 'O Khuzaī! Ang Banal na Espriritu ay binigkas itong dalawang mga linya ng tulâ sa iyong dila.'1 Ikinikubli ng Allāh (s.w.t.) ang Al-Imām Al-Mahdī Al-Muntazar (a.s.), at Kanyang ipalabas siya (a.s.) sa takdang pagkakataon, upang gawin ang kanyang katungkulan sa pagtatag ng batas ng Allāh (s.w.t.) sa buong daigdig. At iyon ay tanyag na ang mga salaysay (tradisyon) na alin ang mga Muslim nagsasalaysay galing (s.a.w.) nangangahulogan na ang paglabas muli ay katapusan ng panahon, at hindi iyon nangangahulogan ng panahon ng kanyang pagsilang. At ito ay sumang-ayon sa pananaw ng kanyang pagkukubli alinsunod ng mga Shī'ah. sa Propeta Mayroon na dalawang mga panahon ng Pagkukubli: Ang Unang Panahon: Ito ay tinatawag na panahon ng Maliit na Pagkukubli na kung saan tatagal hanggang 328 A.H. o kaya 329 A.H.. Sa panahon na ito (260 - ) ang Imām nagkakaroon ng mga kinatawan sa pagitan sa kanya at sa Ummah, at ang mga kinatawan sino nagdadala sa itong katungkulan ay apat, ang isa pagkatapos ng isa. Sila ay naninirahan sa Baghdad at inilibing din doon at ang kanilang mga Dambana ay kilalang-kilala. Sila ay: 1 Wa Rakabtu Al-Safīnah: 590. 85
1. Uthman ibn Said Al-Amrī. Siya ay mapagkatiwalaan na kinatawan ng Imām Al-Hasan Al-'Askarī (a.s.) at siya ay namatay noong 280 A.H.. 2. Muhammad ibn Uthman ibn Said Al-Amrī. Siya ay namatay noong 304 A.H. o kaya 305 A.H.. 3. Al-Hasan ibn Rūh Al-Nuhbakhtī. Siya ay namatay noong A.H.. 4. 'Alī ibn Muhammad Al-Thamurī. Siya ay namatay noong A.H. o kaya 329 A.H.. Sa panahon ng namatay si Thamurī ang tiyak na kinatawan ay natapos. Ito nagkakasabay sa katapusan ng panahon sa Maliit na Pagkukubli, at nagsimula ang Malaking Pagkukubli na alin matapos hanggang ang Allāh (s.w.t.) na Pinakadakila magbigay ng kapahintulutan sa paglabas uli ng Imām Al-Mahdī (a.s.). Sinuman ang umaangkin na natatanging kinatawan sa panahon ng malaking pagkukubli ay isang sinungaling at isang gumawa-gawa. Sa salaysay galing kay Al-Hasan ibn Ahmad Al-Mukattib siya nagsabi na: 'Nandoon ako sa bayan ng kapayaan - halimbawa ang Baghdad - sa taon na kung saan si Shaykh Abū Al-Hasan 'Alī ibn Muhammad Al-Thumarī (sana banalin ng Allāh ang kanyang kaluluwâ) sumakabilang-buhay. Dumalaw ako sa kanya ng iilang araw bago siya mamatay at kanyang ipinakita sa mga tao ang sulat-kamay ng Imām (a.s.), ang teksto na iyon ay ganito ang nilalaman': Sa Ngalan ni Allāh, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaunawain 'O 'Alī ibn Muhammad Al-Thumarī! Sana dagdagan ng Allāh ng gantimpala ang inyong mga kapatid sino maghihirap pagkatapos ng ikaw ay mamatay, sapagkat ikaw ay mamatay sa ikaanim na mga araw. Dahil doon ayusin mo ang iyong mga kapakanan at huwag maghirang kahit sino na kapalit pagkatapos sa iyo. Ngayon ang pagkukubli maging ganap, wala ng paglabas muli maliban sa kapahintulutan ng Allāh na Pinakataas sa kanyang pag-alaala, at iyon pagkatapos ng mahabang panahon na ang mga puso naging matigas at ang mundo punong-punô ng kalupitan. Mayroon dumating sa aking Shī'ah sino yong umangkin na sasaksi sa akin, ngunit sinuman ang umangkin na sasaksi sa akin na hindi pa ang himagsikan ng Sufyanī at ang malakas 86
na panawagan, siya ay isang sinungaling at gumawa-gawa. Ang walang kapangyarihan o lakas maliban sa Allāh, ang Pinakadakila, ang Pinakamakapangyari-han.' Siya nagsabi: 'Pagkatapos aming kinopya ang sulat-kamay at lumabas kami. Sa panahon na dumating ang ikaanim na araw bumalik kami sa kanya at siya ay nasa kanyang banig ng kamatayan.' Sinabi doon sa kanya: 'Sino ang inyong kahalili pagkatapos sa iyo?' Siya nagsabi: 'Doon sa Allāh nakasalalay ang kapakanan na alin Siya ang maghatid at magpatupad.' Ito ang katapusan na mga salita na narinig galing sa kanya - sana masayahan ang Allāh sa kanya.1 At sa panahon ng Malaking Pagkukubli ang mga sumasampalataya ay sumangguni doon sa makatarungan na mga dalubhasa sa batas sino ay kilala sa Islamikong kaalaman upang malaman ang kanilang relihiyosong mga kautusan at pagbabatas na mga bagay. At ito ay alinsunod sa sulat- kamay na isinalaysay galing kay Al-Mahdī (a.s.), na alin nagsabi: 'Tungkol sa mga pangyayarî na maganap, sumangguni sa kanila sa mga magsasalaysay ng aming mga tradisyon [riwāyāt], dahil sila ay aking katibayan sa inyo at ako ang katibayan ng Allāh.'2 1 Bihār Al-Anwār: 51/361. 2 Wasā'il Al-Shī'ah:18/101. 87
88
Ang Ikalimang Ugat Ang Kabilang-Buhay Iyon nangangahulogan na ang Allāh na Pinakadakila bubuhayin muli ang mga tao pagkatapos sa kanilang kamatayan sa mundong ito, at mananagutan sila sa kanilang mga ginagawa sa iyon. Ang bawat tao makatanggap sa kanyang kabayaran, sa ganyan mayroong pangkat na makakuha ng maginhawa na buhay sa langit at ibang pangkat makakuha ng kaparusahan sa Impiyerno. Ang Maluwalhating Qur'an gayon din ang Sunnah nagbibigay diin sa kabilang-buhay at kapanagutan sa Araw ng Paghukom na makikita sa maraming bersikulo sa Qur'an. Siya na Pinakadakila nagsabi: ﭥ ﭤ ﭣ ﭢ ﭡ ﭠ ﭟﭞ ﭝ ﭜ ﭛ ﭚ ﭙ ﭘ ﭗ ﭖ ﭕ ﭔ ﭓ ﭒ ﭑ ﭧ ﭦ "At ang Tambuli ay hihipan, at ang lahat ng nasa kalangitan at kalupaan ay hihimatayin, maliban sa kanya na maibigan ni Allāh. At matapos, ito ay hihipan sa pangalawang pagkakataon, at pagmasdan, sila ay magsisitindig at magsisitanaw (sa paghihintay)!" (Qur'an : ) ):رمزلا( 93.) Walang pagkataka-taka tungkol na ibalik muli ang nilikha pagkatapos ng kanyang kamatayan, dahil ang Allāh, ang Pinakadakila ay mayroong kakayahan sa lahat na bagay. At ang pagsagot sa mga hindi- sumasampalataya, sino iniisip ito na parang hindi mangyari, magpaalaala sa kanila ng paglikha sa simula at ang sinuman na naglikha ng tao sa unang pagkakataon ay mayroong kakayahan na buhayin muli siya pagkatapos sa kanyang mamatay: ﮧﮦ ﮥ ﮤ ﮣ ﮢ ﮡ ﮠ ﮟ ﮞ ﮝ ﮜ ﮛ ﮚ ﮙﮘ ﮗ ﮖ ﮕ ﮔ ﮫ ﮪ ﮩ ﮨ "Siya ay nagbibigay sa Amin ng isang halimbawa (talinghaga), at siya ay nakalimot sa pagkalikha (ng kanyang sarili). Siya ay nagsasabi: 'Sino ang magbibigay-buhay sa mga butong ito na nangabulok na (at naging abo)?' Ipagbadya: 'Siya ang magbibigay-buhay sa kanila sa ) 43-41.) :سي( 89 ( (
lumikha sa kanila noong una! At siya ang lubos na nakakaalam sa lahat ng Kanyang mga nilikha!" (Qur'an 36:78-79) Ang bawat Muslim kailangan gumugol sa kanyang buhay ng kapaki- pakinabang sa mabuting mga gawain at ang pagsunod ng Allāh (s.w.t.). Dapat sa kanya na iwasan ang paggawa ng kasalanan at ang lahat na hindi nababagay sa kanya, upang maaaring makamtan niya ang kasiyahan, awā at gantimpalâ ng Allāh, ang Pinakadakila: ﯩ ﯨ ﯧ ﯦ ﯥ ﯤ ﯣﯢ ﯡ ﯠ ﯟ ﯞ ﯝ ﯜ ﯛ ﯚ ﯙ ﯼ ﯻ ﯺ ﯹﯸ ﯷ ﯶ ﯵ ﯴ ﯳ ﯲ ﯱ ﯰ ﯯ ﯮ ﯭ ﯬ ﯫ ﯪ ﯽ) ( "Aming Panginoon! Katotohanang narinig naming ang panawagan niya na nananawagan sa Pananampalataya: 'Manampalataya (kayo) sa inyong Panginoon,' at kami ay sumasampalataya. Aming Panginoon! Patawarin Ninyo ang aming mga kasalanan at burahin ang aming kasamaan, at hayaan kami na mamatay na kasama ang Al- Abrar (mga matutuwid). Aming Panginoon! Igawad Ninyo sa amin ang Inyong ipinangako sa pamamagitan ng Inyong mga Sugo at kami ay huwag Ninyong alisan ng dangal sa Araw ng Muling Pagkabuhay, sapagkat kailanman ay hindi Kayo sumisira sa (Inyong) pangako." (Sūrah Āl-'Imrān : 1 -194) Ito ang mga ugat ng pananampalataya at mayroon din na ibang ideyolohiyang mga isyu na binanggit ng detalyado doon sa ibang mga aklat. Dito natapos ang maikling pagtatalakay sa patakaran ng pananampalataya, at maghingi ako sa Allāh ang Pinakadakila na ang aking mga kapatid na kalalakihan at kababaihan sa pananampalataya, lalong-lalo ang mga kabataan na makinabang nito at tatanggapin Niya ito sa mabuting pagtanggap at patawarin ako sa aking mga kamalian sa Araw ng Paghukom. Sa ang Pinakamaunawain sa mga maunawain. .) 910 ـ 915 :نارمع لآ katunayan Siya ang Pinakadakila, Riyāḍ Al-Hakim Katapusan ng Rajab, 1424 A.H. 90 (
Mga Katanungan 1. Ano ang kahulogan ng Imāmah [pamumunô]? 2. Bakit ang Imām ay hinirang sa pamamagitan ng Propeta (s.a.w.)? 3. Banggitin ang dalawang mga salaysay tungkol sa Imāmah ng Ahlul-Bayt (a.s.)? 4. Sino ang labing dalawang mga Imām? 5. Imām ba si 'Abbās ibn 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.)? 6. Banggitin ang dalawang mga katibayan sa Imāmah [pamumunô] ng Imām 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.)? 7. Banggitin ang salaysay galing kay Imām 'Alī (a.s.)? 8. Banggitin ang salaysay ng Propeta (s.a.w.) tungkol sa Imāmah ni Al-Hasan at Husayn (a.s.)? 9. Banggitin ang salaysay galing sa bawat Imām (a.s.)? 10. Banggitin ang tatlong salaysay galing sa Propeta (s.a.w.) tungkol sa Imām Al-Mahdī (a.s.)? 11. Sino ang apat na mga kinatawan ng Imām Al-Mahdī (a.s.)? 12. Banggitin ang bersikulo ng Qur'an na alin naglalaman ng sagot doon sa mga tao sino tumanggi sa kabilang-buhay. 91
92
Mga Pinagkukunan at Mga Sanggunian 1. Al-Qur'an Al-Karīm 2. Bihār Al-Anwār: Muhammad Bāqir Al-Majlisī (taon 1111 A.H.). Al-Matba'at Al-Islāmiyyah. 3. Tarīkh Al-Umam wal Mulūk: Abū Ja'far Muhammad ibn Jarīr Al- Tabarī. Matba'at Al-Istiqama / Cairo 1358 A.H. Urumiyyah Library Publications. 4. Tarīkh Al-Ya'qūbī: Ahmad ibn Abī Ya'qūb ibn Ja'far ibn Wahāb ibn Wadeh - ang 'Abbāsid na may-akdâ na bantog na Al- Ya'qūbī. Pook ng pamimigay: Beirut / Farhang Ahlul-Bayt (a.s.) at Mu'asasah Press, Qum. 5. Al-Jami'u Al-Sahīh (Sunan Al-Tirmidhī): Abū 'Isā Muhammad ibn 'Isā ibn Sura (209 - 297). Centre for the Revival of Arab Heritage. 6. Rijāl-u-Shī'ati (Talaan ng mga pangalan sa mga may-akdâ na Shī'ah): Abū Al-'Abbās Ahmad ibn 'Alī ibn Ahmad ibn Al- 'Abbās Al-Najāshī Al-Asadī ( - 450). Foundation for Islamic Publications, Qum. 7. Sunan Abī Maja: Muhammad ibn Yazīd Al-Qazwinī (taon A.H.). Dār-ul-Kutub Al-'Imiyyah, Beirut. Unang paglathala noong 1419 A.H. 8. Al-Sawa'iq Al-Muhraqa: Ahmad ibn Hajar Al-Malikī ( - 974 A.H.). United Technical Printing Company / Cairo Printing Press. 9. Ulūm Al-Qur'an Durūs Manhajiyyah: Riyāḍ Al-Hakim (Manuskrito). 10. Al-Kafī: Abū Ja'far Muhammad ibn Ya'qūb ibn Ishāq Al- Kulaynī: (328 - A.H.). Dār-u-Saab. Dār Al-Ta'aruf Ikatlong Paglimbag, 1401 Beirut. 11. Kashf Al-Ghumma fī Ma'rifat Al-A'immah: 'Isā Al-Arbelī. Islamic Publicastions, Beirut. 93
12. Muhaḍarāt fī Al-Ilahiyyat: Al-Shaykh Ja'far Al-Subhanī (Pinaigsî ni Al-Shaykh 'Alī Al-Rabbanī Al-Kalbīkanī). Islamic Publication Organization. 13. Wa Rakabtu Al-Safīnah: Marwan Khalīfat. Farwardin Publications. Al-Ghadīr Publications for Islamic Studies, Unang Paglimbag. 14. Wasā'il Al-Shī'ah: Muhammad Al-Hasan Al-Hūr Al-Amilī (taon 1104 A.H.). Islamic Publications, Beirut. 94
Nilalaman Pambungad ng Tagapagsalin ... 5 Ang Patakaran ng Islamikong Paniniwala sa Sampung mga Aralin... 7 ANG LIMANG MGA UGAT NG RELIHIYON ... 11 Mga Ugat ng Relihiyon ... 13 Aralin 1 ... 13 Unang Ugat ... 13 Pagkakaisa [Tawhīd] ... 13 Aralin 2 ... 15 Ang Ikawalang Punto: ... 15 Ang Tagapaglikhâ ng Sanlibutan ay Isang Panginoon na walang kasama . 15 Ikalawang Ugat ... 17 Katarungan [Al-'Adl] ... 17 Ikatlong Ugat ... 18 Pagkapropeta [Nubuwwah] ... 18 Aralin 3 ... 20 Ang Mga Katangian ng Propeta ... 20 Mga Himalâ ... 22 Mga Halimbawâ ng Propetikong mga Himalâ ... 22 Aralin 4 ... 27 Ang Himalâ ng Propeta Muhammad (s.a.w.) ... 27 Aralin 5 ... 33 Ang Qur'an, Ang Walang-Hangganan na Himalâ ... 33 Aralin 6 ... 42 Ikaapat na Ugat ... 42 Pamumunô [Imāmah] ... 42 Mga Salaysay ng Propeta (s.a.w.) Kaugnay sa Pamumunô ng ... 43 Ahlul-Bayt (a.s.) ... 43 Ang Labing Dalawang mga Imām: ... 44 Aralin 7 ... 45 Maikling mga sulyap sa mga buhay ng Labing Dalawang mga Imām .. 45 Ang Unang Imām, si 'Alī ibn Abī Tālib (a.s.) ibn 'Abdul Mutalib bin Hāshim: ... 45 Iilan sa mga salaysay kaugnay sa kanyang Pamumunô: ... 46 doon sa sinuman na tumanggap sa kanyang pagkatagapagtanggol... 49 At pagiging kaaway doon sa sinumang nagpakita ng kapootan kay ... 49 95
Ang Ikalawang Imām, ... 51 Al-Hasan bin 'Alī bin Abī Tālib (a.s.) ... 51 Aralin 8 ... 55 Ang Ikatlong Imām ... 55 Al-Husayn bin 'Alī bin Abī Tālib (a.s.) ... 55 Ang Ikaapat na Imām ... 57 'Alī bin Al-Husayn Zayn Al-'Abidīn (a.s.) ... 57 Ang Ikalimang Imām ... 59 Muhammad bin 'Alī Al-Bāqir (a.s.) ... 59 Ang Ikaanim na Imām ... 63 Aralin 9 ... 65 Ang Ikapitong Imām ... 65 Mūsā bin Ja'far Al-Kāẓim (a.s.) ... 65 Ang Ikawalong Imām ... 69 'Alī bin Mūsā Al-Riḍā (a.s.) ... 69 Ang Ikasiyam na Imām ... 73 Muhammad bin 'Alī Al-Jawād (a.s.) ... 73 Ang Ikasampung Imām ... 77 'Alī bin Muhammad Al-Hādī (a.s.) ... 77 Ikalabing Isa na Imām ... 79 Al-Hasan bin 'Alī Al-'Askarī ... 79 Aralin 10 ... 83 Ang Ikalabing Dalawang Imām ... 83 Muhammad bin Al-Hasan Al-Mahdī (a.t.f.) ... 83 Ang Ikalimang Ugat ... 89 Ang Kabilang-Buhay ... 89 Mga Katanungan ... 91 Mga Pinagkukunan at Mga Sanggunian ... 93 Index ... 95 96