1 1 z "T inatamad akong lumabas," I groaned over the phone. Kausap ko ang best friend kong si Maureen na nagyaya na namang mag-swimming doon sa pool ng subdivision nila. Sabado at mag-a-alas-cuatro na pero mas gusto ko pang magpaypay nang walang humpay sa bahay kaysa magtampisaw sa pool kasama ang lahat ng miyembro ng homeowners association. "Ang boring mo! Ano nama'ng pagkakaabalahan mo d'yan sa bahay n'yo, eh, walang kuryente?" "Ayokong maligo sa ihi ng madla, Maureen Mae Bajamonte! Kung sa tingin mo ay healthier option 'yun kesa magpawis ako dito sa bahay, go!" I said. Magpapagupit na talaga ako! Nakakainis! I thought to myself as I sat on my window's ledge. "Anong ihi ng madla? May banyo d'un, ano!" "Ano ka ba, sa dami ng batang naliligo d'un for sure sa pool na rin sila umiihi. Seriously, Best, sige mag-swimming kayo at kapag naisip kong pumunta d'yan ay susunod ako at gugulatin ko na lang kayong lahat." "Carina Sapphire Esquivel, 'wag mo nga akong utuin. Alam nating dalawa na takot ka sa araw kaya malamang ay di ka lalabas!" "Baliw! Anong takot sa araw? Tinatamad lang talaga ako." "O siya, bahala ka. Magkikita-kita ang buong barkada at absent ka na naman."
2 "Sino ba ang nag-abroad? Excited magkita? Parang kahapon lang nasa mall tayong lahat 'tapos magkikita ulit ngayon?" "Sus, kunwari ka pa! Iniiwasan mo lang si Sam, eh, kaya ayaw mong sumama." "Wala akong iniiwasan," I insisted. "Huwag mo nga akong niloloko d'un. Ang awkward na nga na lumalapit-lapit siya sa akin na para bang hindi rin natin kabarkada 'yung ex niya." "May magagawa ka ba kung ikaw ang type niya?" "Wala, pero wala rin siyang magagawa kung di ko siya type. Sabihan mo si Candice 'wag na niyang iyakan 'yung lokong 'yun, ano." "O siya, sige. Bahala ka d'yan. Ikaw rin, magka-college na tayo ngayong pasukan kaya magiging busy na tayo at di na tayo makakagala masyado." "Exajj naman 'yang magiging busy. Agad-agad, pasukan? April pa lang ngayon. Bye na at alam kong pipili ka pa ng two- piece bikini na isusuot," I joked. Maureen laughed. "Hay naku, wala ka, nang-iiwan ka sa ere." "Ere? Akala ko ba magtatampisaw ka sa ihi?" "Gaga! O, sige na nga, text na lang kita mamaya. I'll tell everyone na pagtripan ka sa text dahil isa kang malaking KJ!" "Asa kayong magre-reply ako. Wala akong load." "Poorita!" "Hindi tumatanggap ang sari-sari stores ng tseke," I said, and we burst out laughing. "Bye na. Ingat kayo." "Bye, Saff!" "Bye, Mau!" I said. Ang totoo, gusto ko naman talagang sumama pero hindi ako
3 komportable sa attention na ibinibigay ni Sam sa akin. I find it rude that he's so blatant in showing off that he's moved on when in fact si Candice ay milya-milya pa ang layo sa move on line. First year high school kami noong nagsimulang manligaw sa akin si Sam, but I turned him down at naging sila ni Candice noong third year kami. I turned him down because I wasn't ready at kahit siguro ready na ako noong time na iyon para pumasok sa isang relasyon, hindi ko feel maging boyfriend ang isang taong kakilala ko na since our diaper days. Feeling ko walang thrill at walang excitement, which was weird dahil sabi nga ng iba kong kaibigan, mas gugustuhin daw nilang maging boyfriend ang isang lalaking matagal na nilang kakilala. I beg to differ. Pito kami sa barkada, tatlong lalaki at apat na babae at magkaklase kami since elementary. "Ano ba 'to, kelan ba magkakakuryente?" I mumbled as I fanned myself again. Tumayo ako at lumipat sa kama. Hindi ko namalayang nakatulog ako at nagising na lang ako nang tumunog na ang cell phone ko. I groped for it under my pillow and frowned upon seeing the time: 6:52 PM. Siguro binuksan ni Yaya ang aircon n'ung nagkaroon na ng kuryente, I thought as I stretched and yawned before I swiped my phone to unlock it. Nasaan ka na? the message said. I frowned. "Sino na naman 'to, bakit hindi 'to naka-register sa phone ko?" I asked myself. "Ay, oo nga pala, Kiko lost his phone last week. Maybe this is his new number. Nasa pool pa rin sila? Ano ba 'tong mga 'to, ginabi na?"
4 Nasa bahay pa rin, hindi pa kayo umuuwi? Talagang babad kung babad, ha? Baka maging sirena kayo nyan, I typed. Ha? Sirena? At anong babad ang sinasabi mo? Anyway, I badly need the book back kasi hinahanap na ni Kuya. "May hiniram ba akong libro dito?" I mumbled. "Kuya? Umuwi si Kuya Arthur galing Australia?" What book? Kelan dumating Kuya mo? I replied. Yung Neverwhere. Kakauwi niya lang kanina. "Neverwhere by Neil Gaiman? Kelan pa 'to nahilig magbasa?" I murmured to myself. "Besides, I own that book. Ang lakas ng trip nito." Are you high or something? I own that book. Kelan ka pa nahilig magbasa ng libro? Umuwi na nga kayo, nalasing na yata kayo sa kakainom ng tubig sa pool, I texted back before I pushed to my feet. My phone rang. "Aba mayaman si Franciso ngayon, may patawag-tawag nang nalalaman," I murmured. I swiped the screen to answer the call. "Hello," I said over the phone. "You're a girl?" Kiko said, and I arched a brow. "And you read Neil Gaiman books?" he added. "The last time I checked, I am a girl and yes, Kiko, I read Neil Gaiman books. Okay ka lang ba? Ano ba 'yang mga tanong mo? Parang hindi tayo halos sampung taon nang magkakilala, ah," I kidded. "Are you related to Dexter Consolacion?" "Ha? Baliw! Si Sapphire 'to! Ano ka ba, Kiko! At sino si Dexter Consolacion?" "Sapphire?"
5 "Oo. Baliw!" "I'm sorry. I think I texted the wrong number. Hindi kasi malinaw ang pagkakasulat ng classmate ko. I'm really sorry." "Guys, 'wag n'yo akong pinagtitripan, ha! Bagong gising lang ako baka pagbuhulin ko kayong lahat d'yan." "Sorry, this is Sebastian. There's a mix-up and - " "Kiko, nakakainis ka na! Nasabi na sa akin ni Maureen kanina 'yung plano n'yong pagtripan ako kaya 'wag ka nang magdrama d'yan! Sebastian ka pang nalalaman! Ewan ko sa inyo!" I murmured as I ended the call. "Nakakapraning 'tong mga 'to, parati na lang akong niloloko," I complained as I stepped out of my room. My parents split up when I was ten. Mom left to work as a nurse in Canada a few months after. Hindi malinaw sa akin kung ano ang naging problema because they never quarreled. In fact, masyado silang tahimik na para silang hindi magkakilala kahit nasa loob na ng bahay. I was eleven when I learned that Dad has another family. Mag-isa akong anak pero may tatlo akong kapatid sa labas. Tinanggap ko na ganoon ang sitwasyon. I forced myself to grow up. Ayokong maging tulad ng ibang batang galing sa broken families na napapariwara. I was a Daddy's girl but his betrayal cut me deep and I declared myself fatherless after I learned about his other family. "Gusto mo na bang kumain?" tanong sa akin ni Yaya Emy. Malayong kamag-anak siya ni Mommy at simula noong nagkaisip ako ay siya na ang yaya ko. "Opo. Kayo po ba kumain na?" "Oo, nauna na kami. N'ung nagkailaw na inakyat kita sa kuwarto mo kanina, pero tulog na tulog ka kaya hindi na kita
6 ginising at binuksan ko na lang ang aircon." "Salamat, Ya. Ano po'ng ulam?" "'Yung paborito mong sinigang na hipon at pritong tilapia." "Wow! May sawsawan po bang maanghang na bagoong isda at kamatis?" "Meron," nakangiting sagot ni Yaya. Apat kami sa bahay - ako, si Yaya at ang mag-asawang sina Manong Nilo na driver ko at Manang Madel na all-around katulong namin. Tulad ni Yaya, kasama na namin sila ni Mommy mula noong nagkaisip ako. Para ko na silang pamilya kaya nahihiya akong hindi tumulong sa gawaing-bahay kahit anong protesta nila. May anak at mga apo na sina Manang Madel pero mas pinili nilang samahan ako noong nag-abroad si Mommy. After having dinner, ako na ang naghugas ng pinagkainan ko bago ako umakyat ulit sa taas. I checked my phone and saw another message from Kiko. Sorry about earlier, Sapphire. "Hay naku, ano ba 'to si Francisco ang laki ng problema! Talagang ako ang napiling pagtripan nitong mga loko-lokong ito!" Hindi kita mapapatawad pero kung ililibre mo ako bukas sa Starbucks ay patatawarin kita, I jokingly replied. Sa sobrang kuripot ni Kiko, panigurado iiyak muna siya ng dugo bago niya ako ilibre. "Siguro nakahanap ng bagong girlfriend 'to," I murmured to myself. Naalala ko n'ung sinagot si Kiko ng girlfriend niya dati ay nanlibre siya for the first time sa Jollibee... ng Peach Mango Pie. Iyon lang at walang kasamang drinks. Sure, was his reply, and I arched my brow.
7 "Aba, big time 'to, ah! Talagang Starbucks pa! Pustahan mayamaya magti-text 'to na joke lang," I told myself, laughing. Hindi ko na siya sinagot. Kilala ko ang mga kaibigan ko. Halos lahat kami ay kuripot, pero tinaob kaming lahat ni Kiko sa kakuriputan. "Sabi ko na." I laughed kasi tumunog ulit ang phone ko. "Hay, Kiko, n'ung nagsaboy ng pagiging kurips ay siguro ilang batya ang dala mo," I sniggered as I read his message, pero napataas ulit ako ng kilay. Saang Starbucks pala? Hehehe, the message said. "Seryoso ba 'to?!" I asked myself as I typed a reply. Sure 'yan? Manlilibre ka nga? Maanda ka yata ngayon? Hindi ako tatanggi d'yan sa grasya mo kaya humanda ka, I texted. "Teka, alam kaya ng buong barkada 'to? Tawagan ko nga si Maureen. Ay wait, paano kung lahat sila magpapalibre din, baka magalit sa akin si Kiko." Saang Starbucks ba tayo magkikita? he texted again. Ano ka ba, saan pa ba kundi 'yung malapit lang dito sa bahay! Starbucks St. Charbel! I answered. All right. I'll see you at 8 AM? he messaged me back. "8 AM? Ang aga naman. May date pa yata 'to bukas. Pero 'wag nang choosy at once in a blue moon lang manlibre 'tong si Kiko." Sure. Samahan mo na din Oreo Cheesecake 'yung kape ko. Lol. "Try lang naman, malay mo mauto ko 'tong isang 'to," I murmured, grinning. I was surprised when I received his reply: Okay. I'll see you
8 tomorrow then. Good night, Sapphire. "Aba! Nakakaloka! Gumana!" I laughingly said. Nag-usap kami ni Mommy sa Skype bago ako natulog. If there was one good thing that resulted from hers and Dad's break-up, iyon ay ang pagiging close ko sa kanya. Ayoko kasi siya dati kasi disciplinarian siya at masyadong seryoso, unlike my father... Oh, well, I sometimes forget na wala na nga pala akong tatay. I slept at around 10 PM and woke up at 6 AM. Tulad ng nakasanayan ko, I jogged around the subdivision and had breakfast after. Hindi ako masyadong kumain kasi pinaghandaan ko iyong panlilibre ni Kiko. Nag-gatas lang ako at isang pirasong pandesal. "Ang payat mo na kaya hindi mo na kailangang mag-diet," tukso sa akin ni Manang Madel. "Ako nga ang taba ko na pero hindi ko naiisipang mag-diet-diet pa." "Hindi po ako nagda-diet, Manang. Ililibre kasi ako ni Kiko." "Si Kiko manlilibre? Aba, himala," Manang Madel said. Sa tagal na naming magkakasama ng mga kaibigan ko ay kilalang- kilala na rin sila ng mga kasama ko sa bahay. "'Yun nga rin po ang naisip ko kaya I will take advantage of his offer, mamaya magbago pa po ang isip," tumatawang sagot ko. Naligo agad ako at nagbihis, at 7:30 AM pa lang nasa loob na ako ng sasakyan. Although ang Starbucks ay malapit lang sa gate ng subdivision, hindi ko talaga ugali ang ma-late. "Huwag n'yo na po akong hintayin, Manong, at baka yayain ko na rin po si Kiko na magsimba. Magko-commute na lang po kami."
9 "Sige. Mag-ingat ka. Tumawag ka kung magpapasundo ka." "Opo, sige po," I said before I stepped out of the car. Pumasok ako sa coffee shop at umupo. Parang dalawa pa lang kaming customer na nasa loob. Siguro kasi maaga pa kaya wala pang masyadong tao. A barista greeted me and I smiled at her. "I'm waiting for someone," I said. I looked at the other person inside the shop. Dedma lang siya at busy sa pagbabasa ng libro. I sat down a table away from him and waited for my friend to arrive. Nasaan ka na? I texted Kiko, and arched my brow when the guy at the other table checked his phone, too. Gaya-gaya naman 'to. My phone rang and I smiled. "Maureen!" "Saff! Loka, buti hindi ka sumama. Alam mo bang na-food poison kami? Bwisit 'tong si Candice, sobra yatang depressed at kung anu-ano ang naihalo d'un sa spaghetti na dala niya. Nakakabwisit! Nag-overnight kami sa hospital kasi mega suka at tae talaga ang ginawa namin. Lahat yata ng bituka ko naisuka ko na!" "Food poison? Kayo? Oh, my God, are you guys okay? Nakauwi na ba kayo? Kaya pala nagtataka ako kasi wala man lang akong na-receive na text messages galing sa 'yo. Pero bakit walang na-mention sa akin si Kiko?" "Si Kiko? Bakit, nagkausap ba kayo ni Kiko?" "Oo, he was using his new number, 'andito nga ako sa Starbucks ngayon kasi ililibre niya raw ako," I said. I suddenly felt nervous. "Gaga! Nananaginip ka ba? Eh, halos di na nga makabangon
10 si Kiko sa dami ng isinuka niya. Nasa ospital nga kaming lahat kahapon!" "Ha?" "Ano ka ba, si Kiko ang pinakamalala kasi siya 'yung umubos d'un sa spaghetti! Siya nga lang ang hindi pa nakakauwi, eh!" "What the hell... eh, sino 'yung kausap ko, Mau?" I whispered over the phone as I felt a chill run down my spine. "Sino 'yung manlililibre sa akin ngayon?" I asked in panic as I gripped my phone tightly. "Ewan ko sa 'yo." "Oh, my God, aalis na ako," I said. "Usap tayo mamaya, tawagan ko lang si Manong Nilo at magpapasundo na ako dito." "O, sige. Tawagan mo ako agad, ha. Mag-ingat ka d'yan at 'wag tatanga-tanga!" "Oo," I replied. "Sige, bye. Call me agad." "Okay. Bye," I said, and immediately searched my contacts for Manong Nilo's number. The guy at the next table stood, but I was too busy panicking to pay him any attention. Until he sat down in the chair across from me and put the book he was holding on the table. I stared at the familiar Neil Gaiman novel. Neverwhere. "Hello, Sapphire. My name is Sebastian," he said.