Reformed Witness Hour Message of the Protestant Reformed Churches in America translated by Pastor John Flores Juan 17:24 "Kasama Si Jesus Sa Kanyang Kaluwalhatian" ni Rev. Carl Haak Ngayon ay isasaalang-alang natin ang pinakadakilang pagpapala na para sa anak ng Dios, ang ekslusibong pagpapala na para sa bawat isa na nakipag-isa sa pamamagitan ng pananampalataya sa tanging Panginoon at Tagapagligtas, si Jesu Cristo. Ito ang pagpapala ng buhay na walang hanggan, ng kaluwalhatian, ng makasama si Jesus magpakailanman sa Kanyang kaluwalhatian. Ibinatay natin ang mensahe ngayon sa salita na makikita sa Juan 17:24. Ito ay bahagi ng tinatawag na pagka-punong pari na panalangin ni Jesus, panalangin na ginawa Niya ng gabi ng Huwebes ng Linggo ng Pagdurusa, ang huling linggo ng Kanyang makalupang buhay. Sa harap ng Kanyang mga alagad, ang Panginoon mismo ay nanalangin ng magandang panalangin para sa Kanyang mga alagad at para sa atin. Nagtapos ang Kanyang panalangin sa mga salitang ito: "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin, sapagkat ako'y iyong minahal bago pa natatag ang sanlibutan." Isipin ang katotohanan, una sa lahat, na si Jesus ay nananalangin para sa atin. Sa kabuuan ng ating buhay, bawat minuto, oras, at araw, ito ang panalangin na patuloy na inilalagay ng Tagapagligtas mismo sa harap ng trono ng Dios: "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin." Iyon ay kapansin-pansin na bagay. Ito ay dapat tumatak sa ating pang-araw-araw na buhay. Narito ang ating Tagapagligtas. Gaya ng nabanggit ko, si Jesus sa puntong iyon ay nasa ilalim ng anino ng krus. Siya ay papasok na sa pagtitiis ng hardin ng Getsemani, kung saan Siya ay magpapatirapa at mananalangin ng tatlong ulit sa pawis at dugo. Siya ay malapit nang igapos at ipako sa krus at iwanan sa krus. Siya ay malapit nang maging tagapagdala ng kasalanan para sa atin. Gayunman, ang pag-aalala niya ay sa atin! Dinadala Niya ang ating mga pangangailangan sa Ama. Kadalasan ang pagkiling natin, bilang mga anak ng Dios, ay ang maramdaman na tayo ay parang nag-iisa at wala talagang nakakaunawa. Nakikita natin ang ating mga sarili bilang mga kinubkob at inatake at iniwang mag-isa. Dapat tayong itama nito. Dapat nating maunawaan na nananalangin para sa atin ang ating Tagapagligtas, ganap, makapangyarihan. "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon." Hindi natin dapat paikliin ang panalangin ng Panginoon para sa atin sa: "Ninanasa ko." Hindi Niya sinabing, "Ninanasa ko." Sabi Niya, "Nais Ko." Nananalangin Siya, gaya ng itinuturo sa atin ng Biblia, bilang Isa na kapantay ng Ama, ang Isa na mapagtagumpay na Panginoon at Tagapagligtas. Nananalangin Siya para sa atin kapag ang ating puso ay nakatubog sa kalungkutan at ang ating daan ay madilim at malungkot at kapag ang pangkat ng tukso ay malakas. Kung babasahin mo ang buong panalangin sa Juan 17, makikita mo na sa Kanyang panalangin na tayo ay makasama Niya sa kaluwalhatian, narating na ni Jesus ang pinakatuktok. Nanalangin Siya, sa panalanging iyon, ng iba't ibang kahanga-hangang mga bagay. Nanalangin Siya na tayo ay mailayo sa kasamaan ng Page 1 of 5
sanlibutan at mula sa diablo, na nasa likod ng kasamaang iyon. Nanalangin Siya na tayo ay gawing banal at magkaroon ng pakikisama sa Kanya sa katotohanan. Nanalangin Siya na, bilang iglesia, tayo ay magkaisa, at tayo ay maitatag sa pagkakaisa ng Kanyang katotohanan. Nanalangin Siya na ang Kanyang iglesia at ang Kanyang bayan ay maging aktibo sa mga misyon at ikalat ang katotohanan - lalo na ito ay magpapatuloy habang tayo ay sama-samang namumuhay sa pagkakaisa ng iglesia sa bigkis ng katotohanan. Kung mababasa mo ang sitas, makikita mo na ang panalangin ni Jesus ay naabot ang napakaganda at mataas na mga paksa. Ngunit ngayon ang Kanyang panalangin ay sumapit sa kresendo, sa pinakamataas na punto. Sa Kanyang panalangin na isinasaalang-alang natin sa puntong ito (Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon), inilalagay Niya ang Kanyang paa sa kaluwalhatian. Bilang Anak ng Dios, bilang makapangyarihang Tagapagligtas, Siya ay nananalangin sa isang mala-haring paraan. Dinadala Niya ang kahilingan na tayo ay madala sa kaganapan, sa taluktok ng ating kaligtasan, sa Kanya. "Nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon." Pansinin ang mga salitang iyon: kung saan ako naroroon. Hindi Niya idinalangin, "Kung saan ako di-magtatagal ay paroroon." Siya, syempre, nang mga oras na iyon ay nasa silid sa itaas kasama ng Kanyang mga alagad. Iyon ay Huwebes ng gabi ng Linggo ng Pagdurusa. Ngunit nananalangin Siya na tila Siya ay nasa langit: "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay mo sa akin." Paano mo nauunawaan iyan? Ang Tagapagligtas ay nananalangin sa katiyakan ng pasya ng Dios, ng walang hanggang plano ng Dios. Binanggit na Niya iyon sa talatang 4 nang sabihin Niyang, "Niluwalhati kita sa lupa, sa pagtatapos ko ng gawaing ibinigay mo sa akin." Nakikilala ni Jesus ang Ama. Ang Ama ay makapangyarihan sa lahat. Para magplano ang Ama at maglayon ay upang ito ay isakatuparan. Samakatuwid, ang pananalangin sa katiyakan ng kapangyarihan at ng pag-ibig ng Dios na isasakatuparan ng Dios ang nasa ng Kanyang puso at sa pamamagitan ng Kanyang krus ay makakamit ng Dios ang kaligtasan para sa lahat Niyang mga anak - doon sa lubos na katiyakang iyon Siya ay nananalangin, "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon." Ngayon, pansinin din na inilalarawan Niya yaong ipinapanalangin Niya bilang "mga ibinigay mo sa Akin." Wala akong ibang alam na higit na kaaliwan kaysa diyan. Iyan ay tumutukoy sa biblikal na katotohanan ng paghirang, ang salitang ginamit sa Biblia. Ito ay tumutukoy sa katotohanan na pumili ang Dios, lubos na mula sa biyaya, mula sa nahulog na sanlibutan, sila na sa kanilang sarili ay di karapat-dapat, at sa kanilang sarili ay karapat-dapat sa walang hanggang kaparusahan sa impierno gaya ng sinuman. Pinili sila ng Dios, mula sa walang hanggan, upang iligtas sila. Naniniwala si Jesus doon. Naniniwala at itinuturo ni Jesus ang tinatawag na soberanong pagtatalaga. Iyon ay, Dios at Dios lamang, ang soberanong pinuno, may paunang kaalaman, pumili mula lamang sa biyaya, nilang mga maliligtas. Ipinanalangin ni Jesus ang tungkol dito sa talatang 6 ng panalangin sa Juan 17. Sabi Niya, "Ipinahayag ko ang iyong pangalan sa mga taong ibinigay mo sa akin mula sa sanlibutan." Muli, sa talatang 9, sabi Niya, "Idinadalangin ko sila. Hindi ang sanlibutan ang idinadalangin ko, kundi para doon sa mga ibinigay mo sa akin, sapagkat sila'y iyo." Syempre, wala nang mas nakakapagpakumbaba at mas nagbibigay kaaliwan kaysa sa mga salitang iyon: "Para doon sa mga ibinigay mo sa akin." Gaya ng sinabi ko, iyon ay nangangahulugan na sa kanilang sarili, ang bayan ng Dios ay di karapat-dapat. Ang maligtas ay di nangangahulugan na ginawa mong katangi-tangi ang iyong sarili sa iba; na may ginawa kang hindi nagawa ng ibang tao. Ah, hindi. Ikaw, sa iyong sarili, ay hindi kayang iangat ang iyong sarili kahit isang pulgada, ni katiting, mula sa iba. Ang maligtas ay nangangahulugang ang pinagmumulan ng kaligtasan ay matatagpuan sa walang hanggan, mapagbiyayang kalooban ng Dios; na ang Dios mula lamang sa biyaya Page 2 of 5
ay pumili bago pa itinatag ang sanlibutan (gaya ng mababasa natin sa Efeso 1) niyaong ibibigay Niya kay Cristo. Nanalangin si Jesus, "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa Akin." Iyan din, ay napakahalaga: "ibinigay mo sa Akin" - iyon ay, ipinagkatiwala sa Akin. Nakita mo, hindi tayo makakapasok sa langit sa sarili natin. May matindi tayong utang na kasalanan. May masama tayong pagkapoot sa ating puso laban sa buhay na Dios. Ngunit ang ibigay kay Jesus ay nangangahulugan na ibinigay ng Dios ang mga hinirang na ito sa Kanyang Anak upang tubusin sila. Ipinadala ng Dios ang Kanyang Anak sa isang dakilang misyon, ang dakilang tungkulin ng panahon, upang ituwid ang daan, upang buksan ang bilangguan, upang ilabas ang mga nakabilanggo sa kasalanan, upang iligtas sila. Sabi ni Jesus, "Idinadalangin Ko sila. Ama, idinadalangin ko yaong mga ipinagkatiwala Mo sa Akin, yaong mga ibinigay Mo sa Akin, upang mailigtas ko sila. At idinadalangin Ko, hindi lamang upang mailigtas ko sila ngayon at gawin silang banal na bayan sa lupa kundi, Ama, idinadalangin Ko na sila ay makasama Ko, na sila ay madala sa taluktok, sa kaganapan, sa kasukdulan ng kaligtasan; na sila ay madala sa walang hanggang layunin at ang walang hanggang layon na nasa Iyong puso; na sila ay maiuwi upang makasama natin." Nakita mo kung gaano kaluwalhati ang panalanging iyon? Sinasagot ng panalanging iyon ang tanong natin tungkol sa biglang kamatayan, ang biglang kamatayan ng isang mahal sa buhay na inagaw mula sa atin. Itinatanong natin, Bakit? Bakit siya kinuha ng Dios? Bakit kinuha ng Dios sa akin ang magiging asawa ko, biglang pinatay sa digmaan sa Iraq? Bakit kinuha ng Dios sa akin ang isang anak? Bakit kinuha ng Dios sa akin ang isang minamahal na asawang babae? Narito ang kasagutan: "Ama," dalangin ni Jesus, "nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon." Nakita mo, ang mananampalataya ay kabilang kay Jesu Cristo. Ang ibig sabihin ng kaligtasan ay ang pakikipag-kaisa ng ating buhay ay kay Cristo at sa Kanyang Ama. Nabubuhay tayo ngayon sa kasalukuyang sanlibutan. Ngunit nabubuhay tayo bilang mga kabilang sa Panginoong Jesu Cristo. Si Cristo ay nasa atin at inibig Niya tayo mula sa walang hanggan. Ginawa Niya ang lahat para sa atin at ninanais Niya na, kapag ang kalooban ng Dios sa ating buhay ay naisagawa na, tayo ay dadalhin sa Kanya. Kadalasan, ang kalooban natin ay lubos na taliwas at sumasalungat sa kalooban ng Panginoon. Napakadalas tayong nananalangin, "Ama, nais kong ang mga kabilang kay Jesus, at mahal ko sila, na makasama ko sila sa lupa kung saan ako naroroon"; samantalang si Jesus ay nananalangin: " Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin at mga pinag-alayan ko ng Aking buhay, ay makasama ko kung saan ako naroroon." Alam mo ba ang pag-ibig ng Dios kay Cristo? Alam mo ba kung gaano kalalim at gaano makapangyarihan at gaano mahabagin ang pag-ibig na iyon? Bilang ina, mahal mo ang iyong anak. Bilang ikakasal, mahal mo ang binatang iyon. Bilang asawang lalaki, mahal mo ang iyong asawa. Ngunit ang pag-ibig natin, bilang mga anak ng Dios, ay ibinigay Niya sa atin. Ito ay sumasalamin ng Kanyang pag-ibig sa atin. Ganap Siya kung umibig. At kalooban Niyang, kapag ang kalooban ng Dios ay naisakatuparan na sa Kanya, sila ay dadalhin sa Kanya sa kaluwalhatian. Ang kamatayan, para sa mananampalataya, ay hindi sanhi ng paghinto ng puso, ng pagkabangga ng sasakyan, ng kanser, ng aneurysm, ng pagsabog ng bomba. Ito ay sanhi ng tugon sa panalangin ni Jesus: "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon. At kapag ang kalooban Mo, O Panginoon, ay naisagawa sa kanilang buhay at sila ay gaya ng alahas na akma at pinakintab ayon sa Iyong layunin at handa na ngayon sa kaluwalhatian, nais Kong sila ay sumama sa Akin." Iyan ang sanhi ng kamatayan ng bawat anak ng Dios. Ngunit may isa pa tayong tanong. Nauunawaan na natin ngayon kung ano ang nangyayari sa kamatayan. Nauunawaan natin na ang anak ng Dios ay binili sa kahanga-hangang dugo ni Jesus at, samakatuwid, ay dapat pumunta kasama Niya sa kaluwalhatian. Nagagalak tayo diyan. Ngunit may isa pa tayong tanong: Bakit napakahalaga na ang anak ng Dios ay kunin upang makasama ni Jesus? Iyon ay, gaano ito kahalaga na mas mahalaga pa ito sa sakit, sa kalungkutan, at sa dumudurog na pighating nararanasan natin sa kamatayan? Page 3 of 5
Naritong muli ang sagot. Una sa lahat, kung sinabi lang ni Jesus na "sila ay makasama Ko rin kung saan ako naroroon," at iniwan Niya ito sa ganoon, iyon ay sapat na sana. Upang makasama ni Jesus, mga anak, hindi pa ba iyon sapat na dahilan? Ang madala agad sa presensya ng Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon; sa presensya Niya na panganay nating Kapatid, ng dakilang Pastol, ng Obispo ng ating kaluluwa, na siyang Buhay na tubig, na Walang hanggang tinapay, na ang pag-ibig ay di masukat; at pagkatapos ay hindi upang makasama lamang ni Jesus kundi ng lahat ng Kanyang mga banal, makasampung libong ulit, magkakasamang lahat sa Kanya? Ah, iyon ay sapat ng dahilan. Ngunit lumampas pa si Jesus. May sinabi pa Siya. Nagbigay Siya ng mas dakilang dahilan. Sabi Niya, "Ama, nais kong ang mga ibinigay mo sa akin ay makasama ko kung saan ako naroroon, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay Mo sa Akin." Nananabik si Jesus sa lahat nang ibinigay sa Kanya na makasama Niya, upang makita nila ang Kanyang kaluwalhatian! Iyon ang bagay na nagpapaningning sa langit at napaka kahanga-hanga at sulit na sulit. Sinasabi ng Biblia na kapag nakita natin ang kaluwalhatian ni Cristo, sa isang sandali ay mauunawaan natin ang dahilan para sa lahat ng paghihirap sa kasalukuyang panahon at tayo ay magiging handa sa isang sandali upang pakawalan sila gaya ng isang magaan na bagay. Ang mga bagay ngayon na dumudurog, at nagwawasak ng ating kaluluwa, ang pinaniniwalaan natin ngayon na dumarating sa atin na walang tugma o dahilan at sobra na at sinasabi nating, "Walang kasagutan," at sumisigaw tayo, "Bakit, O Panginoon, tingnan mo ang gulo ng buhay ko. Ang anak kong babae, ang suwail kong anak na lalaki. Ang landas ko ay imposible, O Panginoon." Sinasabi ng Dios, (hindi ako ang nagsasabi) sa iyo, "Kapag nakita mo si Jesus sa kaluwalhatian, sasabihin mo, 'Sulit ang lahat. Sasailalim pa ako sa higit pa upang makita ang gayong kaluwalhatian!'" Nais ni Jesus na makita natin ang Kanyang kaluwalhatian! Ngayon ay pakinggan mo ang panalangin: "Ama, dalhin mo silang mga ibinigay Mo sa Akin, na pinag-alayan ko ng Aking buhay, dalhin Mo silang lahat upang makasama Ko kung saan ako naroroon sa kaluwalhatian, upang makita nila ang kaluwalhatiang ibinigay Mo sa Akin." Ang makita ang kaluwalhatiang iyon ay higit pa sa pagtingin lamang. Ito ay upang masdan na may paghanga, upang mayanig sa mismong gitna ng iyong pagkatao. Ito ay ang tumingin sa puso ng Dios. Ito ay upang makita ang biyaya sa mga mata ng Dios. Kapag ikaw ay pumunta sa langit ito ay magiging tila paglalakad sa Cascade Mountains ng Washington o sa ibang napakagandang lugar at pagdating mo sa kanto at mula sa kakahuyan at nakalampas ka sa mga puno at bigla mo itong nakita: ang malawak na tanawin sa harapan mo ng mga kabundukang natatakpan ng niyebe at humingal ka sa pagkamangha. Ngayon ay paramihin mo ito sa walang hanggan. Makikita natin Siya bilang Siya. Si Job, sa Lumang Tipan, ay nagsabi, "Makikita ko Siya ng aking mga mata." Sabi ni Pablo, "Makikita ko Siya ng mukhaan. Makikita ko ang Kanyang kaluwalhatian." Ano ang kaluwalhatian? Ang kaluwalhatian ay paghigit sa ningning ng Dios. Ang kaluwalhatian ay ang maningning at ang kumikislap at ang paghigit sa ningning ng kabuuan ng Dios, ng Kanyang pag-ibig at biyaya, kabanalan, katuwiran, at katotohanan. Tinutukoy ni Jesus ang kaluwalhatian na ibinigay sa Kanya ng Ama, iyon ay, hindi lamang ang kaluwalhatian na para sa Kanya bilang walang hanggang Anak ng Dios. Sapagkat, bilang Dios, Siya ay maluwalhati! Kundi tinutukoy Niya ang kaluwalhatiang ipinutong sa Kanya - ang kaluwalhatiang ibinigay Mo sa Akin - ang kaluwalhatiang ibinigay sa Kanya ng Ama bilang Anak ng Dios sa ating laman, ang Isa na kumuha ng ating katawan sa Kanyang sarili at pinagkumbaba ang Kanyang sarili at nabuhay at umakyat at itinaas Siya ng Dios (Fil. 2:9). Hindi iniwan ni Jesus ang katawang tao Niya, kundi nang Siya ay umakyat bilang Panginoon at Tagapagligtas, lahat ng kaluwalhatian ng Dios ay nahayag na ngayon kay Jesu Cristo. Iyon ay makikitang lahat sa Kanyang mukha. Ang kaluwalhatian ng Dios, na nagpapatawad ng mga kasalanan; ang kaluwalhatian ng Dios, na sa kahabagan ay naglalapit sa ating mga makasalanan sa Kanya - makikita natin ito. Mamamasdan natin ito. Patuloy natin itong mamamasdan. Page 4 of 5
Pakinggan mo Siyang manalangin: "Ama, nakita Ako ng Aking bayan sa laman. Nakita nila Ako na taong malungkot at kilala ang pighati. Nakita nila Ako sa mga salita ng salmo: uod at hindi tao. Nakita nila ang koronang tinik. Nakita nila Akong ipinako sa krus na umaagos ang dugo at tubig mula sa Aking tagiliran. Ngayon, Ama, ang Aking bayan sa buong panahon ay naglakbay sa pananampalataya sa libis ng anino ng kamatayan, sa mga daan ng pagsubok upang linisin sila. Tiniis nila ang pighati. Ama, nais kong makasama Ko sila kung saan Ako naroroon, upang makita nila ang Aking kaluwalhatian, upang pagmasdan at pagmasdan nila Ako." Mga bata, at nagtitiwala akong ang mga bata ay nakikinig, hindi ko masyadong alam kung ano ang tulad ng pagpasok sa langit at ano ang tulad ng naroon. Hindi ko iyon mauunawaan. Ngunit, alam n'yo, kapag tayo ay namatay, makikita natin si Jesus. At ang ating mga puso ay magiging payapa at magiging tama lang ang pakiramdam. Pagkatapos, alam ba ninyo ang susunod na mangyayari? Makikita ninyo na kayo ay nabago. Ang Kanyang kaluwalhatian ay magliliwanag sa inyo. Ngayon si Jesus ay nananalangin, "Ama, dalhin Mo sila, gabayan mo ang kanilang mga hakbang. Pangunahan Mo ang kanilang mga oras at ang kanilang mga minuto, ang kanilang mga ngiti at kanilang mga luha, at dalhin Mo sila upang makita ang Aking kaluwalhatian." Sa gayon tayo ay masisiyahan. Mga kapatid na lalaki at babae sa Panginoong Jesu Cristo, ito ay mangyayari. Makikita natin Siya at tayo ay masisiyahan. Ito ay hindi "sana nga." Ito ay tiyak. Ang kaluwalhatiang ito ay atin. Ito ay para sa lahat, sa biyaya kay Jesu Cristo, na dinala sa pananampalataya at pagsisisi sa Kanya ngayon, bilang kaisa Niya sa pamamagitan ng pananampalataya. Ito ay atin. Ang kaluwalhatiang ito ay para sa atin. Ang panalangin ay sasagutin. Sabi ni Jesus, "Sapagkat inibig mo ako bago itinatag ang sanlibutan." May makakasira ba ng walang hanggang pag-ibig ng Dios sa Kanyang Anak? May kamay ba na makakaabot sa langit at puputulin ang bigkis sa pagitan ng Ama at ng Kanyang Anak? Wala! Tiyak na tiyak na tayo ay makakasama Niya sa Kanyang kaluwalhatian. Paano ka namumuhay? Para sa ano ka nabubuhay? Ano ang mahalaga sa iyo? Ano ang iyong sinusundan? Saan ka papunta? Ikaw ba ay nag-aalala tungkol sa sanlibutan at kanyang kalayawan, kanyang mga kasiyahan, kanyang mga pag-iinom? Tungkol saan ang katapusan ng iyong linggo? Humihingi ka ba ng paumanhin sa iyong pagkakakabit kay Jesu Cristo? Hayaan mong ang salitang ito, ang Kanyang panalangin, ay pumasok sa iyong puso ngayon sa buo nitong kapangyarihan - kapangyarihan para sa isang banal na buhay at buo nitong kagandahan upang aliwin ang iyong kaluluwa. Huwag mong hayaang lumipas ang isang araw nang hindi iniisip na si Jesus ay nanalangin. Nanalangin Siya upang ikaw ay makauwi upang makasama Niya at makita ang Kanyang kaluwalhatian. Itayo mo ang iyong tolda ng isang araw na paglalakbay na mas malapit sa tahanan ngayong gabi at maging handa kapag Siya ay tumawag. Maging handa sa Kanyang pagtawag, sapagkat Siya ay tatawag sa lupa, at makakasama natin Siya, at makikita natin ang Kanyang kaluwalhatian! Manalangin tayo. Ama, salamat po sa Iyong salita. Ngayon ay isulat ito sa aming mga puso at ipagkaloob sa amin na mamuhay sa pag-asa, pag-asa na hindi kami mapapahiya. Sa pangalan ni Jesus, Amen. Page 5 of 5