Pag-aaral Pambuhay ng Apocalipsis Ikasampung Aklat Mga Mensahe 55-61 Witness Lee
© 1984 Living Stream Ministry Reserbado ang lahat ng karapatan. Walang bahagi ng gawaing ito ang maaaring sipiin o ilipat sa anumang anyo o sa pamamagitan ng anumang paraan - grapiko, elektroniko, o mekanikal, kabilang ang pagpo-photocopy, pagrerekord, o pamamaraan ng pag-ipon at pagkuha ng impormasyon - nang walang nakasulat na pahintulot mula sa tagapaglathala. Ikalawang Pagkalimbag, 600 kopya, Setyembre 2013 Isinalin sa Filipino na may pahintulot ng: Living Stream Ministry 2431 W. La Palma Ave., Anaheim, CA 92801 U.S.A. P.O. Box 2121, Anaheim, CA 92814 U.S.A. Inilathala ng: LITERATURE CENTER 19-23 Liwayway St., Acacia, Malabon City, Philippines Tel. Nos.: (02) 287-2225; 288-9231 Email:
PAMBUNGAD Ang mga sumusunod na mensahe ay ginawang laan sa mga banal sa paraang elektroniko para sa kanilang pagtatamasa habang dumaranas ng Enhanced Community Quarantine.
Mga Nilalaman MENSAHE 55 MENSAHE 56 MENSAHE 57 MENSAHE 58 MENSAHE 59 MENSAHE 60 MENSAHE 61 (Mangyaring paki-download ang susunod na aklat)
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T LIMA ANG DIGMAAN SA ARMAGEDON Sa mensaheng ito darako tayo sa digmaan sa Armagedon (19:11- 21). Pagkatapos ng piging ng kasalan Niya, darating si Kristo bilang isang nakikipaglabang Heneral kasama ang Kanyang Kasintahang babae, ang mga nananaig na mananampalataya na Kanyang hukbo, upang labanan si Antikristo, ang mga haring nasa ilalim niya at ang kanilang mga hukbo sa Armagedon. Bagama"t ang ikatlong partido, ang malaking patutot, ay napuksa na noon, ang Panginoon ay mayroon pa ring tatlong kaaway: si Satanas, ang dragon; si Antikristo, ang halimaw mula sa dagat; at ang bulaang propeta, ang halimaw mula sa lupa. Patuloy Siyang kakalabanin ng tatlong ito. Sa ilalim ng panunulsol ni Antikristo, makikipagdigma pa nga nang tuwiran ang tao laban sa Panginoon ng mga panginoon at Hari ng mga hari. Si Antikristo, ang bulaang propeta, at ang sampung hari at ang kanilang mga hukbo ay makikipagdigma laban sa Kordero. Kakila-kilabot! Kung hindi ito naitala sa Biblia, hindi ko mapaniniwalaang kaya sa katunayan ng taong magdeklara ng digmaan sa Diyos. Nakita na natin sa 19:11-21 na ang Kasintahang lalake ay darating upang makipaglaban sa Kanyang mga kaaway sa tulong ng Kanyang Kasintahang babae. Ang Kasintahang lalake ang Punong Komandanto, at ang Kasintahang babae ang hukbo. Anong pulot-gata ito! Sa panahon ng Kanyang pulot-gata lilinisin ni Kristo ang sansinukob. Si Antikristo at ang bulaang propeta ay ibubulid sa dagat-dagatang apoy, at si Satanas ay igagapos at ibubulid sa abyss. Sa panahong yaon magiging masaya si Kristo, at tayo, ang Kanyang Kasintahang babae, ay magiging masaya rin habang tinatamasa natin ang isang kamangha-manghang pulot-gata kasama ang ating Kasintahang lalake. Bago ang digmaan sa Armagedon, ilang mahahalagang pangyayari ang magaganap sa loob ng maikling panahon. Kabilang sa mga pangyayaring ito ang mga pagraptyur sa unang bunga, sa lalakeng-anak, sa mga huling mandaraig, sa karamihan sa mga banal, at sa mga natira; ang pagwasak sa Katolisismo at ang pagtapos sa Hudaismo; ang paghahatol sa luklukan ng paghahatol ni Kristo sa himpapawid upang pagpasyahan kung sino ang magiging kuwalipikadong maging Kasintahang babae sa panahon ng sanlibong taon, dumalo sa piging ng Mga Nilalaman
kasalan, at makipaglaban sa kaaway kasama ni Kristo; ang kasalan sa himpapawid; at posibleng ang pagwasak sa materyal na Babilonia. Pagkatapos makumpleto ang lahat ng bagay na ito, isa pang bagay ang maiiwan - ang digmaan sa Armagedon. Ang mga kaaway ni Kristo ay lalo pang magiging masama, magdedeklara pa nga ng digmaan laban sa Kanya. Kaya, si Kristo, ang Kasintahang lalake, ay darating kasama ang Kanyang Kasintahang babae upang labanan sila. I. PAGKATAPOS NG KASAL NG KORDERO Sa kapitulo labinsiyam pinagsama ang kasalan at ang digmaan. Maaari nga nating pamagatan ang kapitulong ito ng, "Ang Kasalan at ang Digmaan." Agad-agad pagkatapos ng kasalan, si Kristo ay darating upang labanan ang kaaway. Hindi Siya maghihintay ng kahit na isang araw. II. BAGO ANG SANLIBONG TAON Aalisin ng digmaan sa Armagedon ang lahat ng hadlang sa darating na sanlibong taong kaharian. Bago tayo magkaroon ng isang piging, dapat nating linisan ang silid-pigingan. Ang buong sansinukob ang magiging silid-pigingan, at si Kristo at ang Kanyang Kasintahang babae ay magkasamang gagawa upang walisin ang dumi, na ilalagay sa "basurahan," ang dagat-dagatang apoy. Ang pagwawalis ng Diyos sa sansinukob ay nagsimula sa Genesis kapitulo isa. Una, winalis ng Diyos ang dumi patungo sa dagat (Gen. 1:2); sapagkat sa panahong yaon ang dagat ang "basurahan" sa sansinukob na ito. Kalaunan, ang lahat ng dumi ay ilalagay sa sukdulang "basurahan," ang dagat-dagatang apoy. Sa Mateo 25:41 sinasabi ng Panginoong Hesus, "Magsilayo kayo sa Akin, kayong mga isinumpa, at pasa apoy na walang-hanggan na inihanda para sa Diyablo at sa kanyang mga anghel." Sapagkat nagsisunod ang "mga kambing" sa Diyablo, ibubulid sila sa dagat-dagatang apoy na inihanda para sa kanya at sa kanyang mga anghel. Inihanda ng Diyos ang dagat- dagatang apoy bilang isang "basurahan" upang pagtapunan ng lahat ng basura sa sansinukob. Si Antikristo, ang bulaang propeta, at ang kanilang mga hukbo ay wawalisin tungo sa "pandakot" at pagkatapos ay itatapon sa dagat-dagatang apoy. Pagkatapos ng sanlibong taon, si Satanas mismo ay sasama sa kanila roon. Pagkatapos ng paghahatol sa malaking puting trono, lahat ng patay na di-mananampalataya ay ibubulid din sa dagat- dagatang apoy. Mula sa panahong yaon, wala nang anumang alikabok. Sa Bagong Herusalem, wala nang alikabok; mayroon lamang ginto, perlas, at mahahalagang bato. Ang pakikipaglaban ng Panginoon sa digmaan sa Armagedon sa katunayan ay magiging isang pagwawalis ng Mga Nilalaman
dumi tungo sa pansansinukob na "basurahan." Maaaring sabihin ng Panginoon kay Antikristo, "Ano ang ginagawa mo rito? Nagdeklara ka ba ng digmaan sa Akin? Nagbibigay ito sa Akin ng ganap na pagkakataon na walisin ka. Ang Aking Kasintahang babae ay makikipagtulungan sa Akin sa paggawa nito." tayong kayamanan! Sa halip na maibulid sa dagat-dagatang apoy, titipunin tayo sa Bagong Herusalem. Upang matamasa ng Panginoon ang isang kaaya- ayang pulot-gata at ang sanlibong taong kaharian, lahat ng basura ay kinakailangang mawalis. Nananabik ako sa pakikilahok sa gawaing paglilinis na ito. Magiging kaaya-aya ito! Purihin ang Panginoon na hindi tayo basura - isa III. ANG MANDIRIGMA A. Nakasakay sa isang Puting Kabayo Sinasabi ng bersikulo 11, "At nakita kong nabuksan ang langit, at narito, ang isang puting kabayo, at Siya na nakasakay rito ay tinatawag na Tapat at Totoo, at sa katuwiran Siya ay humahatol at nakikipagdigma." Dito si Kristo, ang Kasintahang lalake bilang ang Punong Komandanto, ay makikitang nakasakay sa isang puting kabayo. Ang kabayo ng unang tatak ay puti rin at sumasagisag sa pagpapahayag ng ebanghelyo (6:2). Kaya, kapwa si Kristo at ang ebanghelyo ay nakasakay sa isang puting kabayo. Sa aklat ng Apocalipsis, ang puti ay nagpapahiwatig ng pagiging dalisay, maningning, inaring-matuwid, at aprubado. Napakalaki ng pagkakaiba nito sa ipinapahiwatig ng mga kulay ng iba pang tatlong kabayo sa kapitulo anim - pula, itim, at maputlang berde. Kahit ngayon nakasakay tayo sa puting kabayong ito. Ang ating pagpapahayag ng ebanghelyo ay dalisay, maningning, inaring- matuwid, at lubusang aprubado ng Panginoon. Sasakay si Kristo sa kabayong ito habang Siya ay nakikipaglaban sa Kanyang kaaway. B. Tinawag na Tapat at Totoo Si Kristo ay tinawag na "Tapat at Totoo" sa bersikulo 11. Si Kristo ay tapat kapwa sa Diyos at sa mga nananampalataya sa Kanya. Sa Kanyang katapatan, tinalo at winasak Niya yaong mga kumakalaban sa Diyos at umuusig sa mga mananampalataya. Siya ay totoo sa pagsasagawa ng ekonomiya ng Diyos at sa pangangalaga sa mga nananampalataya sa Kanya. Siya ay mapagkakatiwalaan, at sa Kanya ay walang kabulaanan. Mga Nilalaman
C. Humahatol at Nakikipagdigma sa loob ng Katuwiran Sinasabi rin ng bersikulo 11, "Sa katuwiran Siya ay humahatol at nakikipagdigma." Si Kristo ay maghahatol at makikipaglaban sa loob ng katuwiran. Siya ay naghahatol sa pamamagitan ng pakikipaglaban. Tunay ito maging sa ngayon na walang mga gumagawa ng mali ang tatanggap ng mga paghahatol ng ating mga korte kung walang lakas ng pulisya ang pamahalaan na magtataguyod sa mga paghahatol na ito. Maipapataw lamang ang kahatulan sa pamamagitan ng kapangyarihan ng pulisya. Kapag dumating si Kristo upang hatulan si Antikristo, sukdulang magiging rebelde si Antikristo. Kaya, kakailanganin ni Kristong makipaglaban upang supilin ang pagrerebeldeng ito at upang hatulan ang mga rebeldeng ito sa loob ng katuwiran. Ang Kanyang paghahatol sa pamamagitan ng pakikipaglaban ay hindi lamang ayon sa katuwiran; ito rin ay upang mapanatili ang katuwiran. D. May mga Matang katulad ng Ningas ng Apoy Sinasabi ng bersikulo 12, "At ang Kanyang mga mata ay ningas ng apoy." Ito ay sumasagisag sa naghahatol na mga mata ni Kristo. Maghahatol Siya ayon sa kung ano ang Kanyang nakikita. Isasagawa ng Kanyang nagniningas na mga mata ang Kanyang paghahatol. E. Pinutungan ng Maraming Diyadema Bilang ang Mandirigma, maraming diyadema si Kristo sa Kanyang ulo (b. 12). Bawat diyadema ay isang uri ng kaluwalhatian. Si Kristo ay pinutungan at niluwalhati. Sapagkat Siya ay pinutungan ng maraming uri ng kaluwalhatian (Heb. 2:9), marami Siyang suot na diadema. F. May isang Pangalang Nakasulat, na Siya Lamang ang Nakaaalam Bilang ang Isang nasa puting kabayo, ang Panginoon ay may "isang pangalang nakasulat, na walang sinuman ang nakaaalam kundi Siya Mismo" (b. 12). Ang pagdaranas kay Kristo ay hindi kailanman masasaid. Kapag nararanasan natin Siya, nalalaman natin ang isang partikular na aspekto Niya. Gayon pa man, may ilang aspekto si Kristo na hindi natin mararanasan. Tanging Siya sa Sarili Niya lamang ang nakaaalam kung ano ang mga aspektong ito. Nagpapahiwatig ito na ang Kristong nararanasan natin ay hindi nauubos. Dahil naranasan natin ang Kanyang pagtutubos, nakikilala natin Siya bilang ang Manunubos. Dahil naranasan natin Siya bilang liwanag, buhay, manna, kapangyarihan, Mga Nilalaman
kalakasan, kabanalan, at aliw, nakikilala natin Siya sa lahat ng aspektong ito. Naranasan natin ang napakaraming aytem ng mga kayamanan ni Kristo. Ngunit dahil may ilang aytem na hindi natin naranasan, may pangalan pa rin Siyang Siya lamang ang nakaaalam. Samakatuwid, hindi natin alam ang pangalang ito. Gaano man natin naranasan si Kristo, mayroon pa ring isang bagay tungkol sa Kanya na hindi natin alam sapagkat hindi natin ito naranasan. G. May Kasuotang Itinubog sa Dugo Sinasabi ng bersikulo 13, "At Siya ay nararamtan ng kasuotang itinubog sa dugo." Ang kasuotan ni Kristo ay itinubog sa dugo at naging pula sa pamamagitan ng Kanyang pagtapak sa pisaan ng ubas ng alak ng matinding galit ng kapootan ng Diyos (b. 15; Isa. 63:1-3) sa Armagedon (16:14, 16), kung saan ay aapaw ang dugo hanggang sa mga kabisada ng mga kabayo (14:20). H. Ang Kanyang Pangalan ay Tinawag na ang Salita ng Diyos Sinasabi rin ng bersikulo 13, "Ang Kanyang pangalan ay tinatawag na Ang Salita ng Diyos." Ang Salita ng Diyos ay ang kahulugan, ang paliwanag, at ang kahayagan ng Diyos. Bilang ang Salita ng Diyos, si Kristo ay nagsasalita para sa Diyos hindi lamang sa pamamagitan ng pamamahagi ng buhay bilang biyaya sa piniling bayan ng Diyos sa Ebanghelyo ni Juan (Juan 1:1, 4, 14), bagkus sa pamamagitan din ng pagsasagawa ng paghahatol ng Diyos sa mga mapagrebeldeng tao sa Apocalipsis ni Juan. Kahit na habang nakikipaglaban ang Panginoon, Siya ay nagsasalita para sa Diyos at inihahayag ang Diyos. Ang pakikipaglaban ni Kristo ay ang pagsasalita ng Salita ng Diyos. Ang Diyos ay matuwid at soberano. Siya rin ay Diyos ng kaayusan at hindi Niya mapahihintulutan ang kaguluhan at pagrerebelde. Habang nakikipaglaban si Kristo sa kaaway, ipapahayag Niya na ang Diyos ay soberano, matuwid, at maayos. Idedeklara Niya na ang Diyos ay ang Diyos na nakatataas sa lahat at yaong hindi Niya pinahihintulutan ang pagrerebelde laban sa Kanyang awtoridad. Kaya, ang Mandirigma ay ang Salita. Ang Kanyang pakikipaglaban ay ang pagsasalita ng Salita ng Diyos. Halimbawang dumating ako sa bahay-pulungan at natuklasang magulo ang lahat. Nang walang anumang sinasabi, sinimulan kong linisan ang pulungan. Ang ginawa kong paglilinis ay nagsasabing isa akong malinis na tao at yaong hindi ko matitiis ang isang makalat na kapaligiran. Hindi ko na kailangang magsalita ng anumang bagay, Mga Nilalaman
sapagkat ang paglilinis ko ang nagsasalita para sa akin. Gayundin, ang pakikipaglaban ng Panginoon sa digmaan sa Armagedon ay magiging isang makapangyarihang pagsasalita. Ito ay magpapahayag kay Satanas, kay Antikristo, sa bulaang propeta at sa buong sansinukob na ang Diyos ay makapangyarihan at wala ni isang makapagrerebelde laban sa Kanya. Ang Diyos ay isang Diyos ng kaayusan at wawalisin Niya ang lahat ng pagrerebelde. Ang Salita ng Diyos ay binanggit kapwa sa Ebanghelyo ni Juan (1:1) at sa Apocalipsis ni Juan. Hindi binanggit ng Salita ng Diyos sa Ebanghelyo ni Juan ang anumang bagay na may kaugnayan sa pakikipaglaban; sa halip, binanggit Niya ang pagtutubos, liwanag, buhay, at pagtatayo. Binabanggit ng Salita ng Diyos sa Ebanghelyo ni Juan ang buhay at pagtatayo. Sa Apocalipsis ni Juan hindi lamang ipinapahayag ng Salita ng Diyos ang buhay at pagtatayo, bagkus ang pakikipaglaban din. Bago matamo ng Diyos ang gusaling Kanyang ninanais, kailangan muna Niyang linisin ang Kanyang sansinukob. Sa aklat na ito ang pakikipaglaban ni Kristo ay ang Kanya ring pagsasalita para sa Diyos. Bilang ang Salita ng Diyos, isinasaad ng Kanyang pakikipaglaban sa buong sansinukob kung anong uri ng Diyos Siya. Ang Diyos ay hindi isang Diyos ng kaguluhan - Siya ay ang soberanong Diyos, isang Diyos ng kaayusan na hindi hinahayaan ang paghihimagsik. Sa pamamagitan ng Kanyang pakikipaglaban idinedeklara ito ni Kristo sa sansinukob. I. Mula sa Kanyang Bibig Lumalabas ang isang Tabak na Matalas Sinasabi ng bersikulo 15, "At mula sa Kanyang bibig ay lumalabas ang isang tabak na matalas, upang sa pamamagitan nito ay sugatan Niya ang mga bansa." Ang tabak, na lumalabas mula sa bibig ni Kristo, na siyang ang Salita ng Diyos, ay ang salitang maghahatol sa mga mapagrebelde (Juan 12:48). Kapag dumating ang Panginoong Hesus upang labanan si Antikristo, hindi Niya kakailanganin ang mga sandatang nuklear. Kailangan lamang Niyang magsalita. Kapag sinabi Niyang, "Antikristo, pumaroon ka sa dagat-dagatang apoy," agad na maibubulid doon si Antikristo. Ang salita ng Panginoon ay higit na makapangyarihan kaysa isang sandatang nuklear. Habang nagsasalita ang Panginoon, tayong sumusunod sa Kanya ay magsasabing "Amen." Kapag sinabi ng Panginoon, "Antikristo, pumaroon ka sa dagat-dagatang apoy," tayong lahat ay magsasabing "Amen," at si Antikristo ay agad na maibubulid sa dagat-dagatang apoy. Ito ang paraan ng pakikipaglaban ng Panginoon. Walang alinlangan, gagamit si Antikristo ng mga pinakamodernong armas, subalit tatalunin siya ni Kristo sa pamamagitan Mga Nilalaman
ng matalas na tabak, ang makapangyarihan sa lahat na salita na lumalabas mula sa Kanyang bibig. J. Pinapastol ang mga Bansa ng Tungkod na Bakal Hindi lamang susugatan ng Panginoon ang mga bansa; papastulin Niya rin sila ng tungkod na bakal (b. 15). Ang magpastol dito ay nangangahulugang mamuno, at ang tungkod na bakal ay sumasagisag sa malakas na kapangyarihan. Una munang susugatan ni Kristo ang mga bansa ng Kanyang naghahatol na salita; pagkatapos ay papastulin Niya ng Kanyang malakas na kapangyarihan yaong mga nanatili. Ang Kanyang pamumuno na may malakas na kapangyarihan ay ang Kanyang pagpapastol. Pamumunuan Niya ang mga bansa sa pamamagitan ng pagpapastol sa kanila. Sa panahong ito, pinapastol ng mga matanda ang ekklesia nang may pag-ibig, hindi ng isang tungkod na bakal. Gayon pa man, dahil magkakaroon pa rin ng mapagrebeldeng pantaong kalikasan ang mga bansa, papastulin sila ng Panginoon ng tungkod na bakal sa panahon ng sanlibong taon. Na ang mga bansa ay magkakaroon pa rin ng mapagrebeldeng kalikasan ay mapatutunayan ng katunayang susundan nila si Satanas na makipagdigma laban kay Kristo sa katapusan ng sanlibong taon. (20:7-9). K. Tinatapakan ang Pisaan ng Ubas ng Kapootan ng Diyos Sinasabi rin ng bersikulo 15, "At tinatapakan Niya ang pisaan ng ubas ng alak ng matinding galit ng kapootan ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat." Ang pakikipaglaban ng Panginoon sa digmaan sa Armagedon ay ang magiging pagtapak sa malaking pisaan ng ubas. Ang lahat ng ubas, ang mga puwersang militar ng mga Hentil, ay titipunin sa pisaan ng ubas at tatapakan ng Panginoong Hesus. L. Ang Pangalang, Hari ng mga Hari at Panginoon ng mga Panginoon, Nakasulat sa Kanyang Damit at sa Kanyang Hita Sinasabi ng bersikulo 16, "At Siya ay may isang pangalang nakasulat sa Kanyang damit at sa Kanyang hita, Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon." Ang katotohanang si Kristo ang Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon ay hindi na mananatiling nakakubli o mahiwaga. Ang pangalang ito ay maisusulat sa Kanyang damit at sa Kanyang hita; kaya, ito ay lantarang maihahayag at malalaman ng lahat. Ang damit ay sumasagisag sa katangian ni Kristo, Mga Nilalaman
lalo na sa Kanyang katuwiran sa Kanyang pagkatao. At ang hita ay sumasagisag sa kalakasang makatayo ni Kristo, ang Kanyang katatagan. Ang Kanyang titulong Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon ay naitanghal sa Kanyang katuwiran at katatagan. IV. ANG MGA HUKBO Sinasabi ng bersikulo 14, "At ang mga hukbong nasa langit ay sumusunod sa Kanya na mga nakasakay sa mga puting kabayo, at nararamtan ng pinong linong maputi at dalisay." Ang mga hukbo rito ay ang mga tinawag at piniling mananampalataya sa 17:14. Sila rin ay kapwa ang Kasintahang babae at ang mga panauhing inanyayahan sa pangkasalang hapunan ng Kordero (bb. 7-9). Ang mga panauhing inanyayahan sa piging ng kasalan at ang Kasintahang babae ay iisa. Ang Kasintahang babae ay binubuo ng mga inanyayahang panauhin, at ang mga inanyayahang panauhin ang bumubuo sa Kasintahang babae. Pagkatapos ng kasalan, lahat ng panauhin ay magiging ang hukbo. Sinasabi ng bersikulo 14 na ang mga hukbo ay nararamtan ng pinong lino, maputi at dalisay. Sa nakaraang mensahe nakita natin na ang mga nananaig na banal ay may dalawang kasuotan, ang isa ay para sa kaligtasan at ang isa ay para sa gantimpala. Ang pinong lino rito ay ang ikalawang kasuotan. Ang ikalawang kasuotang ito ng mga mandaraig ay nagpapaging-dapat sa kanila na kapwa makadalo sa pangkasalang hapunan ng Kordero (bb. 8-9) at makipaglaban kasama ng Panginoon sa Kanyang kaaway. Kaya, ang damit pangkasal ay nagiging damit sa pakikipaglaban. Ang ikalawang kasuotan ay nagpapaging-dapat sa atin hindi lamang na makadalo sa kasalan, bagkus makasama rin sa hukbo. Gaya ng nakita na natin, ang kasuotang ito ay si Kristo na naipamuhay sa atin upang maging ating pang-araw-araw na katuwiran. Maging sa ngayon, tayo ay nakikipaglaban sa pamamagitan ni Kristo bilang ating kasuotan. Ipinapahiwatig sa Efeso 6 na ang buong kutamaya ng Diyos ay si Kristo. Higit pa rito, ang hukbo ng Panginoon ay mapapasa mga puting kabayo. Hindi tayo magiging mga gerilya; tayo ay magiging isang wastong nabuong makalangit na hukbo. Aleluya! V. ANG MALAKING HAPUNAN NG DIYOS Ayon sa mga bersikulo 17 at 18, isang anghel ang sisigaw nang may malakas na tinig at magsasabi sa lahat ng ibong lumilipad sa gitna ng himpapawid, "Halikayo at magkatipon sa malaking hapunan ng Diyos," at kakainin ng mga ibon ang laman ng mga hari, mga kapitan, mga makapangyarihang tao, mga kabayo, yaong mga nakasakay sa mga kabayo, at ang laman ng lahat, kapwa malaya at mga alipin, maliliit at Mga Nilalaman
malalaki. Ang pakikipaglaban ng Panginoon sa digmaan sa Armagedon ay maghahanda ng isang malaking hapunan para sa lahat ng ibon. Ang malaking hapunan ng Diyos ay taliwas sa pangkasalang hapunan ng Kordero. Ang huli ay para sa mga inanyayahang mandaraig; ang nauna ay para sa mga inanyayahang ibon. Bagama"t ang mga ibon ay magpipista sa laman ng mga hari, hindi nila kakainin si Antikristo at ang bulaang propeta, sapagkat sila ay ibubulid sa dagat-dagatang apoy. VI. ANG MGA KAAWAY Sa bersikulo 19 makikita natin ang mga kaaway ng Panginoon. Sinasabi ng bersikulong ito, "At nakita ko ang halimaw at ang mga hari sa lupa at ang kanilang mga hukbo na nagkakatipon upang makipagdigma laban sa Kanya na nakasakay sa kabayo at laban sa Kanyang hukbo." Ayon sa bersikulong ito, ang mga kaaway ni Kristo ay ang halimaw, si Antikristo (walang alinlangang kabilang ang kanyang kasamahan, ang bulaang propeta), at ang mga hari sa lupa at ang kanilang hukbo. Ang mga hari sa lupa (16:12-16) ay kinabibilangan lalo na ng sampung haring nasa ilalim ni Antikristo (17:12-14), at ang mga hukbo ay kinabibilangan ng dalawandaang milyong hukbong-kabayuhan na nagmula sa "sikatan ng araw" (9:16; 16:12). V11. ANG PAGKATALO NI ANTIKRISTO AT NG KANYANG MGA HUKBO Makikita natin sa mga bersikulo 20 at 21 ang pagkatalo ni Antikristo at ng kanyang mga hukbo. Sinasabi ng bersikulo 20, "At binihag ang halimaw, at kasama niya ang bulaang propeta na gumawa ng mga tanda sa harapan niya, na siyang ipinandaya sa mga nagsitanggap ng marka ng halimaw at sa mga sumasamba sa larawan nito. Ang dalawang ito ay inihagis nang buháy sa dagat-dagatang apoy na nagliliyab sa asupre." Si Antikristo at ang bulaang propeta ang mauunang magdusa sa dagat-dagatang apoy. Lahat ng natitira ay papatayin "sa tabak na lumalabas sa bibig Niyaong nakasakay sa kabayo" (b. 21), at ang lahat ng ibon ay mabubusog sa laman nila, lumalamon ng napakaraming pagkain. VIII. ANG DIGMAAN SA LIBIS NI JOSAPHAT Ang digmaang binanggit sa kapitulong ito ay ang digmaan sa libis ni Josaphat (Joel 3:9-12; Zac. 14:2-3, 12-15). Magiging napakalapit nito sa Herusalem (mensahe apatnapu"t walo, pah. 609). Mga Nilalaman
IX. ANG PAGTAPAK SA MALAKING PISAAN NG UBAS Ang pakikipaglaban ni Kristo sa digmaan sa Armagedon ay ang magiging pagtapak sa malaking pisaan ng ubas. Yaon ang magiging paghahatol sa lahat ng masasamang puwersa ng sanlibutan, ang nakamamatay na dagok sa kanilang lahat. Kailangan nating tingnan ang sitwasyon ng sanlibutan ngayon sa liwanag ng propesiya ukol sa darating na digmaan sa Armagedon. Noong una kong pag-aralan ang mga propesiyang ito limampung taon na ang nakararaan, ang sitwasyon ng sanlibutan ay lubhang naiiba sa ngayon. Sa panahong yaon ang bansang Israel ay hindi pa muling nabubuo, ang Herusalem ay hindi pa naibabalik sa mga Hudyo, at halos walang nag- uukol ng pansin sa Gitnang Silangan. Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang bansang Israel ay muling nabuo noong 1948, at ang atensiyon ng mga tao ay nagsimulang matuon sa Gitnang Silangan. Nang mabasa ko ang tungkol sa muling pagbubuo ng Israel sa mga pahayagan, nagulat ako at nanabik. Noong 1967, naganyak akong marinig ang mga balita na ang Herusalem ay naibalik na sa mga Hudyo. Ngayon ang Gitnang Silangan ang sentro ng sitwasyon ng sanlibutan. Palihim na ginagawa ng Union Soviet ang lahat ng posibleng bagay upang talunin ang Israel. Gaya ng makikita natin sa isa pang mensahe, ito ay ayon sa mga propesiya sa Ezekiel 38 at 39. Ipinapakita ng mga kapitulong ito na ang Union Soviet ang mangunguna upang wasakin ang Israel. Lahat ng bansang Arabo na nakapaligid sa Israel ay nagpaplano laban sa kanya. Wala ni isang bansa sa Gitnang Silangan ang para sa Israel. Halos lahat ay handa na para sa digmaan sa Armagedon. Ang sitwasyon sa Europa, gayon pa man, ay malabo pa rin. Subalit sa malao"t madali ay may isang bagay na magaganap doon; sapagkat ang mga tao ay naghahanap ng isang makapangyarihang pinuno kapwa sa Europa at sa Gitnang Silangan. Ang mga Hudyo ay naghahanap din ng pagkakataon na muling maitayo ang templo. Sa kasalukuyan, ang pinagtayuan ng templo ay okupado ng ikalawang pinakamahalagang makarelihiyong banal na lugar. Ang pinagtayuan ng templo ay ang eksaktong lugar kung saan inihandog ni Abraham si Isaac. Hindi kalayuan sa moskeng ito ay ang pinananangisang pader, ang tanging bahagi ng templo na nananatili pa rin. Sabik tayong naghihintay sa pagbabalik ng pinagtayuan ng templo upang muling maitayo ang templo. Naniniwala akong hindi magtatagal ang pinagtayuan ay maibabalik. isang moske ng Muslim, ang kanilang Mga Nilalaman
Ang sitwasyon ng daigdig ngayon ay walang pagkakasumundan (without precedent). Maging ang suliranin ukol sa langis ay maaaring gamitin ng Panginoon para sa pagsasakatuparan ng propesiya na may kaugnayan sa digmaan sa Armagedon. Malapit sa panahon ng digmaan sa Armagedon, dalawa sa tatlong bahagi ng mga Hudyo ang mapapatay. Ang natirang buháy na ikatlong bahagi ay susubukin ng apoy at mananatili (Zac. 13:8-9). Sa sandaling yaon, ang Panginoon ay bababa mula sa langit at itatapak ang Kanyang mga paa sa Bundok ng mga Olibo (Zac. 14:4). Ang Bundok ng mga Olibo ay mabibiyak sa dalawa, at isang libis ang maibubunga kung saan makatatakas ang mga inuusig na Hudyo. Maaaring isang malaking lindol ang magaganap sa panahong yaon. Ayon sa Zacarias 14, ang mga hukbo ni Antikristo ay wawasakin. "Ang kanilang laman ay mabubulok habang sila"y nakatayo pa sa kanilang mga paa, at ang kanilang mga mata"y mabubulok sa kinalalagyan ng mga ito, at ang kanilang mga dila ay mabubulok sa kanilang mga bibig" (Zac. 14:12). Inihahayag sa Biblia ang hantungan ng bansang Israel. Sapagkat napakaraming Israelita pa ang nasa kawalan ng pananampalataya, bago dumating ang Panginoon ang Herusalem ay magiging tulad ng Sodoma sa paningin ng Diyos (11:18). Samakatuwid, gagamitin ng Diyos si Antikristo at ang sampung hari kasama ang kanilang mga hukbo upang linisin at padalisayin ang bansang Israel. Yaong mga nanatili ay ipipreserba ng Diyos para sa sanlibong taong kaharian. Gaya ng malinaw na inihahayag ng Isaias 2:2-3 at Zacarias 8:20-23, sa kaharian ang mga naligtas at mga napreserbang Hudyo ay magiging mga saserdoteng nagtuturo sa mga bansa upang makilala ang Diyos at paglingkuran Siya. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T ANIM ANG SANLIBONG TAONG KAHARIAN Sa mensaheng ito darako tayo sa sanlibong taong kaharian. Sa Lumang Tipan, maraming bersikulo hinggil sa sanlibong taong kaharian (Awit 2:6, 8-9; Isa. 2:2-5; 11:1-10; 65:20-25; 30:26; Zac. 8:20-23; Awit 72:1-17; Isa. 4:2-6; 9:7; 12:1-5; 16:5; 32:1-2; 40:9-11; 61:4-9; Zac.14:16-21). Ang kaharian ang mabuting balita na ipinroklama sa sangkatauhan sa pamamagitan ng mga propeta sa Lumang Tipan. Sa pagitan ng raptyur ng mga mandaraig at simula ng sanlibong taong kaharian, maraming bagay ang magaganap. Kaagad pagkatapos ng raptyur ng lalakeng-anak, isang malakas na tinig sa langit ang nagsasabi, "Ngayon ay dumating ang kaligtasan, at ang kapangyarihan, at ang kaharian ng ating Diyos, at ang awtoridad ng Kanyang Kristo" (12:10). Sa katunayan, gayon pa man, ang kaharian ay hindi darating sa panahong yaon, sapagkat ang tatlo at kalahating taon ng matinding kapighatian ay paparating pa lamang. Gayon pa man, sa paningin ng yaong mga naraptyur sa mga kalangitan, ang kaharian ay dumating na. Sa panahon ng huling tatlo at kalahating taon ng kapanahunang ito, magaganap ang mga sumusunod na bagay: ang raptyur ng karamihan sa mga banal; ang pagkawasak ng panrelihiyong Babilonia, yaon ay, ang pagpuksa sa Katolisismo; ang pagkawasak ng Hudaismo; at ang pagbagsak ng materyal na Babilonia. Kasunod ng lahat ng ito, magkakaroon ng digmaan sa Armagedon. Kailangang malinis ang buong daigdig bilang isang paghahanda sa pagdating ng kaharian ng Diyos. Sa panahon ng kapitulo dalawampu, halos lahat ng bagay ay nalinis na. Tanging isang bagay lamang ang natitira, at yaon ay si Satanas, ang pinagmumulan ng lahat ng suliranin. Samakatuwid, ang unang aytem na binanggit sa kapitulo dalawampu, isang kapitulo hinggil sa sanlibong taon, ay ang paggapos kay Satanas. I. ANG PAGKABILANGGO NI SATANAS Sa 20:1-3 makikita natin ang pagkabilanggo ni Satanas. Kasunod ng pagkatalo ni Antikristo ay ang paggapos at pagbilanggo kay Satanas upang linisin ang mapagrebeldeng lupa nang sa gayon ang kaharian ni Mga Nilalaman
Kristo ay makarating (bb. 4-6). Si Satanas ay igagapos at ibubulid sa abyss, na nasa pinakamalalim na bahagi ng lupa. Si Satanas ay ibibilanggo roon sa loob ng isang libong taon. Pagkatapos niyaon, "kailangan siyang pakawalan nang kaunting panahon" (b. 3). Tuwirang ibubulid ng Panginoong Hesus si Antikristo at ang bulaang propeta sa dagat-dagatang apoy sapagkat wala na Siyang paggagamitan sa kanila. Gayon pa man, maging pagkatapos ng digmaan sa Armagedon, tila magiging kagamit-gamit pa rin si Satanas sa Panginoon. Pagkatapos ng digmaan sa Armagedon, itatatag ng Panginoon ang Kanyang trono ng kaluwalhatian sa Herusalem at lilipulin sa Kanyang harapan ang lahat ng bansang nasa lupa pa. Isasagawa na Niya sa gayon ang Kanyang paghahatol sa kanila. Gaya ng natukoy na natin, ito ang magiging paghahatol ni Kristo sa mga nabubuhay na naisagawa ayon sa walang-hanggang ebanghelyong ipinahayag ng isang anghel sa gitna ng langit (14:6). Ang "mga kambing" ay pupunta sa apoy na inihanda para sa Diyablo at sa kanyang mga anghel, at ang "mga tupa" ay papasok sa sanlibong taong kaharian bilang mga mamamayan (Mat. 25:34). Bagama"t ang mga "tupang" ito ay mapapanumbalik, hindi sila maisisilang na muli. Magtataglay pa rin sila ng isang mapagrebeldeng kalikasan sa loob nila, at sa gayon ay kakailanganin nila ang isang higit pang pagsubok pagkaraan ng isang libong taon. Yamang gagamitin ng Panginoon si Satanas upang subukin sila, hindi Niya ibubulid si Satanas sa dagat-dagatang apoy sa simula ng sanlibong taon. Sa halip, si Satanas ay ilalagay sa abyss sa loob ng isang libong taon. Kapag natapos na ang isang libong taon, palalayain ng Panginoon si Satanas mula sa abyss at gagamitin siya upang subukin ang mga mamamayan na nasa lupa sa panahon ng sanlibong taon. Sa susunod na mensahe makikita natin na ang Gog at Magog, ang mga Ruso, ay hindi makakapasa sa pagsubok. Sa ilalim ng panunulsol ni Satanas, muli silang magrerebelde laban sa Diyos. Makikita natin dito na si Satanas ay kagamit-gamit pa rin sa mga kamay ng Diyos upang linisin ang sangkatauhan. II. ANG SANLIBONG TAON sa "mga panahon ng pagpapanumbalik ng lahat ng mga bagay, na isinalita ng Diyos sa pamamagitan ng bibig ng Kanyang mga banal na propeta mula pa noong una" (Gr.). Maaapektuhan ng pagpapanumbalik na ito hindi lamang ang tao, bagkus ang buong nilikha rin - ang sangkalangitan, ang lupa, ang mga hayop, at maging ang mga puno. Lahat ng bagay na isinumpa dahil sa pagkatisod ng tao ay mapanunumbalik. Sinasabi ng Isaias 30:26, Ang Gawa 3:21 ay tumutukoy Mga Nilalaman
"Bukod dito"y ang liwanag ng buwan ay magiging gaya ng liwanag ng araw, at ang liwanag ng araw ay magiging pitong ulit, na gaya ng liwanag ng pitong araw." Ngayon ang araw at ang buwan ay hindi normal sapagkat isinumpa sila dahil sa pagrerebelde ni Satanas at sa pagkatisod ng tao. Gaya ng ipinahihiwatig ng Genesis 3:17 at 18, ang lupa ay isinumpa dahil sa pagkatisod ng tao. Kaya, ang lupa ngayon ay hindi normal. Nang ang mga anak ni Israel ay papasók na sa mabuting lupain, isang lupaing binubukalan ng gatas at pulot, nagsugo si Moises ng labindalawang espiya upang magsiyasat sa lupain (Blg. 13:1-2). Nag-uwi ang mga espiyang ito ng isang kumpol ng ubas na sa sobrang laki ay kinailangan ang dalawang tao upang mabuhat ito (Blg. 13:23). Noong 1958, dinalaw ko ang rehiyong yaon at sinadya kong subukang pag- aralan kung anong uri ng ubas ang mga iyon. Dinalhan ako ng tagagabay ng isang kumpol ng maliliit na ubas. Nang tanungin ko kung bakit napakaliliit ng mga iyon, sinabihan ako na walang matabang lupa at napakakaunti ng ulan. Sa itinagal ng mga siglo, tinangay ng hangin ang lahat ng lupa sa ibabaw. Sa kadahilanang ito, halos walang anumang bagay ang makatutubo roon. Ayon sa mga propesiya sa Deuteronomio, ang lupaing ito ay isinumpa dahil sa pagiging makasalanan ng mga anak ni Israel. Kaya, naging abnormal ang lupa. Gayundin, ang buong sansinukob ay abnormal. Gayon pa man, kapag dumating ang sanlibong taon, ang lahat ng bagay ay mapanunumbalik. Maraming propesiya sa Isaias, sa Zacarias, at sa Mga Awit hinggil sa sanlibong taon. Sa panahon ng pagpapanumbalik, hindi lamang ang sangkatauhan bagkus ang lahat ng nilikha rin ay mapanunumbalik sa orihinal na kondisyon nito. Ang mababangis na hayop at ang mga bakahan ay mapanunumbalik hanggang sa ang "lobo ay maninirahang kasama ng kordero, at mahihigang kasiping ng batang kambing ang leopardo" (Isa. 11:6). Hindi ito magiging himala; kundi, magiging normal at karaniwan ito. Sinasabi ng Isaias 11:8, "At ang batang pasusuhin ay maglalaro sa lungga ng ahas, at ang batang kahihiwalay sa suso ay isusuot ang kanyang kamay sa lungga ng ulupong." Kahit na ang mapanggulong lamok ay mapapabilang sa pagpapanumbalik. Kapag kinakagat ako ng lamok, napapaalalahanan ako na kailangan ng mga lamok ang pagpapanumbalik. Pagkatapos mapanumbalik ng mga ito, gagawa ang mga ito ng pangmusikang tunog, subalit hindi mangangagat ang mga ito. Huwag kamuhian ang mga nilalang gaya ng mga lamok, mga langaw, at mga daga. Sa halip, dapat mong sisihin si Adam, sapagkat ang kanyang pagkatisod ang nagdala ng sumpa sa sangnilikha. Subalit kapag si Kristo ay muling bumalik, ang lahat ng bagay ay mapanunumbalik. Ang mga puno ay yayabong, at ang mga bulaklak ay Mga Nilalaman
mamumulaklak nang sagana. Ang Isaias 35:1 at 2 ay nagsasabing, "Ang disyerto ay magagalak at mamumulaklak gaya ng rosas. Ito ay mamumulaklak nang sagana, at magsasaya na may kagalakan at awitan." Higit pa rito, "sa ilang ay bubukal ang tubig, at batis sa disyerto. At ang tigang na lupa ay magiging lawa, at ang uhaw na lupa ay magiging mga bukal ng tubig" (Isa. 35:6-7). Gayundin, "magkakaroon doon ng lansangan isang daanan, at ito"y tatawaging Ang Daan ng Kabanalan (Isa. 35:8). Ang aklat ng Isaias ay isang ganap na paglalarawan ng sanlibong taon. Ayon sa mga propesiya ng Biblia, ang sanlibong taong kaharian ay nasa dalawang bahagi: ang mataas, makalangit na bahagi at ang mababa at panlupang bahagi. Ang mataas na bahagi ng sanlibong taon ay tinatawag na kaharian ng Ama (Mat. 13:43), at ang mababang bahagi ay tinatawag na kaharian ng Anak ng Tao (Mat. 13:41). Ang kaharian ng Mesiyas, o ang Mesiyanikong kaharian, ay isa pang pangalan para sa mababang bahagi ng sanlibong taon. Sa sanlibong taong kaharian ay magkakaroon ng tatlong grupo ng tao. Ang una ay ang mga nananaig na banal, kabilang na ang mga nananaig na banal kapwa ng Lumang Tipan at ng Bagong Tipan. Ang mga nananaig na banal na ito ay magiging mga kasamang-hari ni Kristo. Si Kristo ang pinakamataas na Hari, at tayo ang Kanyang magiging mga pangalawang hari. Samakatuwid, ang mataas na bahagi ay ang maharlikang bahagi ng sanlibong taon. Ang ikalawang grupo, na matatagpuan sa mababang bahagi, ay ang napreserba at wastong mga Hudyo, na maliligtas sa panahon ng pagbabalik ng Panginoon. Ayon sa Zacarias 12:10-14, ang mga Hudyong ito ay titingin sa Kanya na kanilang tinulos, at pagkatapos ay magsisisi sila. Ito ang mga Hudyo na siyang magiging ikatlong bahaging dadaan sa apoy at mapadadalisay (Zac. 13:9). Ang mga naligtas na Hudyong ito ay papasok sa sanlibong taon bilang mga saserdote at tuturuan ang mga bansa na hanapin ang Diyos at makilala Siya. Maisasakatuparan ang Isaias 2:2-3 sa panahong yaon. Sinasabi ng bersikulo 3, "Maraming tao ang darating at magsasabi, "Halina kayo at tayo"y umahon sa bundok ng Panginoon, sa bahay ng Diyos ni Jacob; upang turuan Niya tayo ng kanyang mga daan, at tayo"y lumakad sa kanyang mga landas: sapagkat mula sa Zion ay lalabas ang tagubilin, at ang salita ng Panginoon mula sa Herusalem." Makikilala ng mga bansa ang Diyos sa pamamagitan ng pagtuturo ng mga Hudyo, na magiging mga saserdote. Malinaw na sinasabi ng Isaias 61:6, "Nguni"t kayo"y tatawaging mga [Saserdote] ng Panginoon; tatawagin kayo ng mga tao bilang mga [Tagapaghain] ng ating Diyos." Ang salitang ito ay maisasakatuparan din sa panahon ng Mga Nilalaman
sanlibong taon, kapag kinilala ng mga bansa ang mga Hudyo bilang mga saserdote ng Diyos. Sinasabi ng Zacarias 8:23, "Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Sa mga araw na iyon, sampung lalake mula sa mga bansa ng bawat wika ang hahawak sa laylayan ng isang Hudyo, na nagsasabi, Pasamahin ninyo kami, sapagkat aming narinig na ang Diyos ay kasama ninyo." Ipinahihiwatig ng bersikulong ito na ang bawat Hudyo ay magiging mahalaga. Sa panahong yaon ang bilang ng mga naligtas na Hudyo ay magiging lubhang kaunti na sampung tao mula sa isang bansa ang tatangan sa isang Hudyo at magsasabing, "Tulungan mo kaming makilala ang Diyos. Nais naming maturuan mo sapagkat narinig naming ikaw ay pinagpala ng Diyos. Nais naming makibahagi sa iyong pagpapala. Magsabi ka sa amin tungkol sa Diyos at turuan kami kung paano Siya sambahin." Sa mga araw na yaon ang mga Hudyo ay mainit na tatanggapin. Ang ikatlong grupo ng mga tao sa sanlibong taong kaharian ay ang magiging "mga tupa" sa Mateo 25. Nakita na natin na ang mga "tupang" ito ay ililipat sa sanlibong taong kaharian upang maging ang mga mamamayan doon. Sa mababang bahagi ng sanlibong taon, na tinatawag na kaharian ng Anak ng Tao, si Hesus bilang ang binhi ni David ay magiging Hari sa mga Hudyo at, sa pamamagitan ng mga Hudyo, sa lahat ng bansa. Siya ay mapasasatrono ni David upang maging Hari sa lahat ng bansa sa pamamagitan ng mga Hudyo. Ito ang kaharian ng Anak ng Tao at ang kaharian ng Mesiyas; ito rin ang tabernakulo ni David na binanggit sa Gawa 15:16. Bumagsak na ang tabernakulo ni David. Subalit kapag dumating na ang sanlibong taon, muling itatayo ni Kristo ang tabernakulo ni David. Ang tabernakulo ni David ay ang kaharian ni David. Sa 2 Samuel 7 nangako ang Diyos na itatatag ang kaharian ni David magpakailanman (b. 16). Ang walang-hanggang kahariang ito ang magiging mababang bahagi ng sanlibong taon, ang kaharian ng Anak ng Tao at ng Mesiyas. Ang mga makaharing mandaraig ay mapasasamataas na bahagi ng sanlibong taon, at ang mga makasaserdoteng Hudyo at ang mga mamamayan ay mapasasamababang bahagi. Isang napakalaking tulong ang maging malinaw sa mga bagay na ito. Kung nauunawaan mo ang mga ito, kung gayon habang binabasa mo ang Biblia, malalaman mo kung aling mga bersikulo ang tumutukoy sa mataas na bahagi at aling mga bersikulo ang sa mababang bahagi. Malalaman mo kung aling mga bersikulo ang tumutukoy sa mga hari, alin sa mga saserdote, at alin sa mga bansa. Mga Nilalaman
A. Ang mga Trono at ang mga Paghahatol Sinasabi ng Apocalipsis 20:4, "At nakita ko ang mga trono at ang mga nakaluklok sa mga ito, at pinagkalooban sila ng paghatol." Ang salitang sila ay tumutukoy sa mga mandaraig. Sila ngayon ay nakaluklok sa mga trono, at ang awtoridad na humatol ay ibinigay na sa kanila. Ang magkaroon ng awtoridad na humatol ay nangangahulugang magkaroon ng kaharian (cf. Dan. 7:10, 18, 22). Kaya, ang bersikulong ito ay nagpapahiwatig na natanggap na ng mga mandaraig ang kaharian at tinatamasa ito. B. Ang mga Nananaig na Mananampalataya Bilang mga Kasamang-hari ni Kristo sa loob ng Isang Libong Taon Sinasabi rin ng bersikulo 4, "At nakita ko ang mga kaluluwa ng mga pinugutan ng ulo dahil sa patotoo ni Hesus, at dahil sa salita ng Diyos, at ang mga hindi sumamba sa halimaw, ni sa kanyang larawan man, at hindi tumanggap ng marka sa kanilang noo at sa kanilang kamay; at sila ay nabuhay, at nagsipagharing kasama ni Kristo sa loob ng isang libong taon." Yaong mga "pinugutan ng ulo dahil sa patotoo ni Hesus at dahil sa salita ng Diyos" ay ang mga martir sa buong kapanahunan ng ekklesia, gaya ng binanggit sa 6:9. Walang alinlangan, sina Pedro, Pablo, Santiago, Esteban, at ang marami pang iba na pinaslang sa buong mga siglo ay makakasama sa bilang na ito. Ang mga banal na ito, na namartir para sa patotoo ni Hesus at para sa salita ng Diyos, ay bubuhaying muli upang maging mga kasamang-hari ni Kristo. Ang mga martir sa matinding kapighatian ay yaong mga hindi sumasamba sa halimaw ni sa kanyang larawan man at hindi tumatanggap ng marka sa kanilang noo o sa kanilang kamay. Pagkatapos ng raptyur ng mga mandaraig, maraming banal ang mamamartir dahil tumanggi silang sambahin si Antikristo o tanggapin ang kanyang marka sa kanilang noo o sa kanilang kamay. Ang mga namartir na banal na ito ay bubuhayin ding muli upang maging mga kasamang-hari sa sanlibong taong kaharian. Sa prinsipyo, ang mga kasamang-haring ito ay malamang na kinabibilangan din ng mga naraptyur na buháy na mandaraig. Kung yaong mga nasa lalakeng-anak ay kasama sa mga kasamang-hari, sa gayon tiyak na yaong mga bumubuo ng unang bunga ay kasama rin. Kapwa sa Mateo 25:21 at 23 sinabi ng Panginoon, "Magaling, mabuti at tapat na alipin; naging tapat ka sa kakaunting bagay, pamamahalain kita sa maraming bagay; pumasok ka sa kagalakan ng iyong panginoon." Ang mga bersikulong tumutukoy sa pagtatamasa ng mga mandaraig sa sanlibong taong kaharian. Sasabihin ito ay Mga Nilalaman
ng Panginoon masigasig na alipin, "Mabuti! Pumasok ka sa kagalakan ng iyong Panginoon. Mayroon akong ilang bagay na nais Kong pamahalaan mo." Ito ang magiging pagtatamasa ng mga nananaig na mananampalataya sa sanlibong taong kaharian. C. Ang Unang Pagkabuhay na Muli 1. Ang Pinakamabuting Pagkabuhay na muli Matatamasa ng mga mandaraig ang pinakamabuting pagkabuhay na muli. Isinasaad ng bersikulo 6 ang tungkol sa "unang pagkabuhay na muli." Ang salitang Griyego na isinaling una ay ang parehong salita na isinaling pinakamabuti sa Lucas 15:22, kung saan sinabi ng ama kaugnay sa nagbalik-loob na alibugha, "Dalhin ninyo ritong madali ang pinakamabuting balabal at isuot ninyo sa kanya." Kaya, ang unang pagkabuhay na muli sa bersikulo 6 sa katunayan ay maaaring isaling, "ang pinakamabuting pagkabuhay na muli." Matatamasa ng mga mandaraig ang pagkabuhay na muling ito. 2. Ang Higit na Pagkabuhay na muli Ang unang pagkabuhay na muli ay ang higit na pagkabuhay na muli rin, yaon ay, ang ekstraordinaryong pagkabuhay na muli na hinahangad ni apostol Pablo (Fil. 3:11). Ang salitang Griyego ay maaaring na muli." natatanging Nangangahulugan ito na ito ang pagkabuhay na muling inihiwalay mula sa karaniwang pagkabuhay na muli, ang pagkabuhay na muling may karangalan, na maihahambing sa pagtatapos nang may mga karangalan. Ang pagkabuhay na muling ito ay isang pagkabuhay na muli ng pagkahari bilang isang gantimpala sa mga mandaraig upang sila ay maghari bilang mga kasamang-hari ni Kristo sa sanlibong taong kaharian. Kaya, "Pinagpala ang may bahagi sa unang pagkabuhay na muli" (20:6). Hindi lamang ang mga nabuhay na muling mandaraig, gaya ng lalakeng-anak sa 12:5 at ang mga huling martir sa 15:2, bagkus maging ang mga buháy na naraptyur, gaya ng unang bunga sa 14:1-5, ay may bahagi sa pagkabuhay na muling ito. isaling "ang pagkabuhay 3. Ang Pagkabuhay na muli ng Buhay Noong bata pa ako, inakala kong ang mga mananampalataya lamang ang bubuhaying muli at yaong ang mga di-mananampalataya ay hindi bubuhaying muli. Tila bang sa aki"y isang espesyal na pagpapala ang pagkabuhay na muli na ipinagkaloob sa mga mananampalataya. Sa Mga Nilalaman
kalaunan nalaman ko na ang mga di-mananampalataya ay bubuhayin ding muli. Isinasaad ng Juan 5:29 ang "pagkabuhay na muli ng buhay" at ang "pagkabuhay na muli ng [paghahatol]." Ang pagkabuhay na muli ng buhay ay ang pagkabuhay na muli ng mga ligtas na mananampalataya bago ang sanlibong taon, at ang pagkabuhay na muli ng paghahatol ay ang pagkabuhay na muli ng mga di-ligtas pagkatapos ng sanlibong taon. Ang mga patay na mananampalataya ay bubuhaying muli upang tamasahin ang buhay na walang-hanggan sa pagbabalik ng Panginoong Hesus. Kaya, ang kanilang pagkabuhay na muli ay tinawag na pagkabuhay na muli ng buhay. Subalit ang lahat ng patay na di- mananampalataya ay bubuhaying muli pagkatapos ng isang libong taon upang hatulan sa malaking puting trono (20:11-15). Kaya, ang kanilang pagkabuhay na muli ay tinawag na pagkabuhay na muli ng paghahatol. 4. Ang Pagkabuhay na muli na may Gantimpala Ang unang pagkabuhay na muli ay magiging ang pagkabuhay na muli rin na may gantimpala. Sinasabi ng Lucas 14:14, "At magiging pinagpala ka, sapagkat wala silang sukat ikaganti sa iyo; dahil sa ito ay [igaganti] sa iyo sa pagkabuhay na muli ng mga matuwid." Ang pagkabuhay na muling ito ay isang pagkabuhay na muli na may gantimpala. Hindi lahat ng patay na mananampalataya ay bubuhaying muli sa parehong panahon. Kahit paano, ang dalawang saksi sa kapitulo labing- isa ay bubuhaying muli nang hiwalay sa iba. Tatlo"t kalahating araw pagkatapos ng kanilang kamatayan, bubuhayin silang muli (11:11). Bukod pa rito, ang lalakeng-anak, na iraraptyur bago ang ikalimang trumpeta, ay bubuhaying muli nang mas maaga kaysa sa karamihan ng mga mananampalataya, na bubuhaying muli sa ikapitong trumpeta. Maaari nating gamitin ang 1 Corinto 15 at 1 Tesalonica 4 upang pag- usapan ang pagkabuhay na muli sa isang pangkalahatang paraan, sinasabi sa mga tao na ang mga patay na mananampalataya ay bubuhaying muli sa pagbabalik ng Panginoon. Gayon pa man, kinakailangan pa ring malaman ang mga detalye hinggil sa pagkabuhay na muli ng mga mananampalataya. Halimbawa, ang lalakeng-anak ay bubuhaying muli bago ang matinding kapighatian, at ang karamihan sa mga namatay na banal ay bubuhaying muli sa pagwawakas ng matinding kapighatian. Higit pa rito, ang pagkabuhay na muli ng mga huling mandaraig na tatayo sa malasalaming dagat ay maaaring sa ibang panahon pa rin. Tiyak, hindi sila bubuhaying muli kasama ng lalakeng-anak, sapagkat Mga Nilalaman
sila ay mamamartir sa panahon ng matinding kapighatian. At nakadududa na sila ay bubuhaying muli kasabay ang karamihan sa mga namatay na banal. Samakatuwid, magkakaroon ng tatlo o apat na iba"t ibang pagkabuhay na muli ng mga mananampalataya: ang pagkabuhay na muli ng lalakeng-anak, ang pagkabuhay na muli ng dalawang saksi, ang pagkabuhay na muli ng mga huling mandaraig, at ang pagkabuhay na muli ng karamihan sa mga namatay na mananampalataya. Hindi dapat tayo makontento na mapasapangkalahatang pagkabuhay na muli lamang sa halip, dapat nating hangaring ng mga mananampalataya; mapasapinakamabuting pagkabuhay na muli. 5. Ang Pagiging Pinagpala Nito na Makibahagi sa Pagkabuhay na muling Ito Sinasabi ng bersikulo 6, "Pinagpala at banal ang may bahagi sa unang pagkabuhay na muli." Ito na malamang ang pinakamataas na pagpapala - ang manahin ang kaharian na nahayag sa lupa at maging mga hari pa sa loob nito. 6. Kawalan ng Awtoridad ng Ikalawang Kamatayan sa Mga Nakikibahagi sa Pagkabuhay na muling Ito Hinggil sa yaong mga nakikibahagi sa unang pagkabuhay na muli, sinasabi ng bersikulo 6, "Sa mga ito ay walang awtoridad ang ikalawang kamatayan." Mahirap itong maunawaan. Ang dagat-dagatang apoy ay tinatawag na ikalawang kamatayan (20:14). Maaaring sabihin ng ilan, "Ang mga mananampalataya ay bubuhaying muli bago ang sanlibong taon at kailanman ay hindi ibubulid sa dagat-dagatang apoy, ang ikalawang kamatayan." Ang Biblia ay hindi ganoon kasimple. Nakita na natin na si Satanas ay kagamit-gamit sa kamay ng Diyos. Gayundin, ang kamatayan ay tila kagamit-gamit din sa Kanya. Lahat ng negatibong sitwasyon ay may kaugnayan sa kamatayan. Kuning halimbawa ang kahinaan. Lahat ng kahinaan - pisikal, mental, at espiritwal - ay nabibilang sa kamatayan. Ang kahinaan ay isang dumadalaw na baraha ng kamatayan. Kapag ang kamatayan ay dadalaw na sa isang tao, hindi ito direktang dumarating. Sa halip, dumarating muna ito sa anyo ng kahinaan. Ang kahinaan ay sinusundan ng karamdaman, at ang karamdaman ay sinusundan ng kamatayan. Kaya, kapwa ang kahinaan at karamdaman ay nabibilang sa kamatayan. Higit pa rito, ang lahat ng kaguluhan at kahirapang hinaharap natin sa buhay ay nabibilang din sa kamatayan. Kapag ang mga mandaraig ay pumasok sa loob ng mataas na Mga Nilalaman
bahagi ng sanlibong taon upang maging mga kasamang-hari ni Kristo, hindi na sila magkakaroon ng kahinaan, karamdaman, kaguluhan, at paghihirap. Sa ibang pananalita, hindi na sila gagambalain pa ng kamatayan. Ang kamatayan bago ang pagkabuhay na muli ay ang unang kamatayan, at ang kamatayan pagkatapos ng pagkabuhay na muli ay ang ikalawang kamatayan. Ang ikalawang kamatayan, ang dagat-dagatang apoy, ay tumutukoy sa kamatayan pagkatapos ng pagkabuhay na muli. Sa unang kamatayan lilisanin ng espiritu at kaluluwa ang katawan, ang katawan ay ililibing, at ang espiritu at kaluluwa ay pupunta sa Hades - ang espiritu at kaluluwa ng mananampalataya sa maginhawang bahagi sa Hades, at ang espiritu at kaluluwa ng di-mananampalataya sa bahagi ng paghihirap. Pagpapasyahan ng Panginoong Hesus kung sino sa mga patay ang bubuhaying muli bago ang sanlibong taong kapanahunan at sino ang maiiwan sa libingan para sa isang libong taon pa upang buhaying muli pagkatapos ng sanlibong taong kapanahunan. Pagkatapos buhaying muli ang mga di-mananampalataya, hahatulan sila sa malaking puting trono (20:11-15). Ang mga patay na di-mananampalataya ay ibubulid ikalawang kamatayan. apoy, Nangangahulugan ito na maging pagkatapos ng kanilang pagkabuhay na muli, pagdurusahan pa rin nila ang ikalawang kamatayan. sa dagat-dagatang ang Huwag isiping, gaya ng maraming Kristiyano, na pagkatapos ng iyong pagkabuhay na muli ay tiyak na magiging maayos na ang lahat. Pagkatapos ng ating pagkabuhay na muli, tatayo tayo sa harapan ng luklukan ng paghahatol ni Kristo (2 Cor. 5:10). Kung walang posibilidad na maaari pa rin tayong magkaroon ng suliranin, bakit pa tayo kung gayon hahatulan pagkatapos ng pagkabuhay na muli? Kapag tayo ay nakatayo na sa harapan ng luklukan ng paghahatol ni Kristo, matatakot at manginginig tayo, mag-iisip kung ano ang sasabihin ng Panginoong Hesus hinggil sa atin. Oo, ikaw ay ligtas na, at ikaw ay ligtas na magpasawalang-hanggan. Walang suliranin hinggil dito. Hindi tayo naniniwala na ang isang ligtas na tao ay mapapahamak pang muli. Ipinapahiwatig sa Juan 10:28 at 29 na sa sandaling matanggap natin ang buhay na walang-hanggan, hindi na tayo maaaring mapahamak kailanman. Gayon pa man, sinasabi ni Pablo sa 1 Corinto 3:15, "Kung ang gawa ng sinuman ay matutupok, siya ay malulugi, gayon pa man siya ay maliligtas, lamang ay tulad sa pamamagitan ng apoy." Bagamat tayo ay ligtas na, maaari pa rin tayong malugi; yaon ay, maaari pa rin tayong magkaroon ng isang suliranin. Huwag isipin na matapos kang buhaying muli at maraptyur, kaagad kang pupunta sa langit. Hindi, kinakailangan ka munang suriin. Huwag asahan na tuwiran kang papasok Mga Nilalaman
sa loob ng sanlibong taong kaharian upang maging isang kasamang-hari ni Kristo. Kailangan mo munang tumayo sa harapan ng luklukan ng paghahatol ni Kristo. luklukan ng tayo ay nakatayo sa harapan nitong paghahatol, "ang bawat isa sa atin ay magbibigay-sulit ng kanyang sarili sa Diyos" (Roma 14:12). Marahil sasabihin mong, "Panginoon, pagkatapos kong maligtas, naglalasing pa rin ako at pumapasok sa mga sinehan. Sinabihan akong dapat Kitang ibigin, subalit wala talaga akong pusong ibigin Ka. Narinig ko ang mga mensahe tungkol sa kaharian, subalit naging pabaya ako. Panginoon, patawarin Mo ako." Bagama"t pinupulaan mo ang iba ngayon, kapag tumayo ka sa harapan ng luklukan ng paghahatol, ang pupulaan mo ay ang iyong sarili. Ang kahatulan sa luklukan ng paghahatol ni Kristo ang magpapasya kung tayo ba ay tatanggap ng gantimpala upang makapasok sa Kanyang kaharian o tatanggap ng ilang kaparusahan. Ang parusang yaon ay isang bagay na may kaugnayan sa ikalawang kamatayan, gaya ng ang kahinaan, karamdaman, kaguluhan, at kahirapan ay may kaugnayan sa unang kamatayan. Habang Ngayon ginagamit ng Diyos ang kahinaan, karamdaman, kaguluhan, at kahirapan upang disiplinahin tayo at paluin tayo nang lumago tayo sa buhay. Kapag namatay kang hindi pa gumugulang, huwag mong isiping bigla ka na lamang magiging malago pagkatapos ng iyong pagkabuhay na muli. Hindi, bubuhayin kang muli at iraraptyur sa isang hindi malagong kalagayan. Namatay kang hindi gumulang, at bubuhaying muli ka rin nang hindi pa gumulang. Kuning halimbawa ang pagtatapos sa paaralan. Kapag umalis ka sa paaralan bago ka magtapos at bumalik sa ibang pagkakataon, kailangan mo pa ring kumpletuhin ang iyong mga aralin. Kailangan mong ipagpatuloy ang iyong pag-aaral hanggang matapos mo ang iyong kurso para sa pagtatapos. Kailangan nating lumago at gumulang nang mabilis. Huwag antalahin ang proseso ng paglago at paggulang. Kailangan mong katakutan ang pakakataon na mamatay nang hindi pa gumulang. Kapag namatay kang hindi pa gumulang, pagkatapos ng iyong pagkabuhay na muli tatayo ka nang hindi pa gumulang sa harapan ng luklukan ng paghahatol ng Panginoon. Hindi na kailangan pang magsabi ng anuman ang Panginoon. Sa halip, sasabihin mong, "Panginoon, patawarin mo ako. Namatay ako nang hindi pa gumulang, at hindi pa rin ako gumugulang. Panginoon, kaawaan Mo ako at pagkalooban Mo ako ng higit pang panahon na gumulang." Subalit maaaring sabihin ng Panginoon, "Nagbago na ang kapanahunan. Kailangan mong mailagay sa isang sitwasyon na tutulong sa iyong lumago." Makatitiyak kang ang Mga Nilalaman
sitwasyong ito ay hindi magiging lubhang kaaya-aya. Bawat isa sa sitwasyong ito ay tutuusin sa pamamagitan ng isang bagay na may kaugnayan sa ikalawang kamatayan. Nangangahulugan ito na maging pagkatapos ng pagkabuhay na muli ng mananampalataya, maaari pa rin siyang hipuin ng isang bagay ng ikalawang kamatayan; yaon ay, maaari pa ring magkaroon ng ilang awtoridad ang ikalawang kamatayan sa kanya. Tangi lamang ang mga mandaraig, yaong nakikibahagi sa pinakamabuting pagkabuhay na muli, ang hindi magpapasailalim sa anumang bagay ng ikalawang kamatayan. Magtatapos na sila sa lahat ng kahinaan, karamdaman, kaguluhan, kahirapan, at pagdurusa. Ito ang wastong pag-unawa sa bersikulo 6. Huwag kang maniwala sa mga di-tumpak na pagtuturo na nagsasabi na kung ikaw ay nahugasan na sa dugo at naisilang na muli na ng Espiritu, ang lahat ng bagay ay magiging maayos na. Bagama"t ikaw ay ligtas na sa kawalang-hanggan, kailangan mo pa ring lumago, gumulang, at mapasakdal nang sa gayon ay mapabilang ka sa mga kasamang-hari ni Kristo. Kapag hindi ka gumulang, ikaw ay malulugi. Kapag nalugi ka bago ang pagkabuhay na muli, ang iyong kalugihan ay mapabibilang sa unang kamatayan. Subalit kapag nalugi ka pagkatapos ng pagkabuhay na muli, ang iyong kalugihan ay maiuugnay sa ikalawang kamatayan. Bagama"t ikaw ay isang nabuhay na muling mananampalataya, ikaw ay mapasasailalim pa rin ng awtoridad ng ikalawang kamatayan at isang bagay ng ikalawang kamatayan ang gugulo sa iyo. Ito ang dalisay, nagbibigay-liwanag, at nagpapahinahong katotohanan. O, kailangan nating lahat na maliwanagan, mapahinahon, at mapaging seryoso! Ano ang iyong kalagayan ngayon? Ikaw ba ay makalaman pa rin? Iniibig mo pa rin ba ang sanlibutan? Nakikipag-away ka pa rin ba sa iyong asawang babae o nagrerebelde laban sa iyong asawang lalake? Kung ito ang kalagayan mo, ano ang sasabihin mo sa Panginoon kapag tumayo ka sa harapan ng luklukan ng paghahatol ni Kristo pagkatapos ng iyong pagkabuhay na muli? At ano ang sasabihin Niya sa iyo? Sasabihin Niya sa iyo na kailangan mong pagdusahan ang isang bagay upang gumulang, na kailangan mo ang isang bagay ng ikalawang kamatayan na gumawa sa iyo. Subalit purihin ang Panginoon para sa mga mandaraig na nakikibahagi sa pinakamabuting pagkabuhay na muli at kung kanino walang awtoridad ang ikalawang kamatayan! Mga Nilalaman
D. Ang Pagtatamasa sa Pagkasaserdote at sa Pagkahari sa Sanlibong Taon Sinasabi rin ng bersikulo 6 na ang mga mandaraig ay "magiging mga saserdote ng Diyos at ni Kristo at [maghaharing] kasama Niya sa loob ng isang libong taon." Ang mga mandaraig ay magiging mga saserdoteng kakaugnay sa Diyos at mga kasamang-hari ni Kristo na maghahari sa mga bansa sa sanlibong taon (2:26-27; 12:5). Bilang mga saserdote dadalhin nila ang tao sa kanyang pangangailangan sa Diyos at ihahain ang Diyos sa tao, at bilang mga hari dadalhin nila ang Diyos sa Kanyang awtoridad tungo sa tao at kakatawanin ang Diyos upang pastulin ang itong gantimpala sa kanila. Ang mga mananampalatayang nagapi sa kapanahunang ito ay makawawala ng gantimpalang ito. Gayon pa man, pagkatapos na matuos ng Panginoon sa sanlibong taon, makikibahagi sila sa paglilingkod sa Diyos at sa pagkahari sa bagong langit at sa bagong lupa magpasawalang-hanggan (22:3-5). tao. Isa Ngayon dinadala ng mga wastong Kristiyano ang tao at ang pangangailangan ng tao sa Diyos at kay Kristo, at kanila ring inihahain ang Diyos at si Kristo sa tao. Gayon din, dinadala nila ang awtoridad ng Diyos sa tao at kinakatawan ang Diyos sa tao. Habang nakikibahagi tayo sa mataas na bahagi ng sanlibong taon, tayo ay magiging kapwa mga saserdote at mga hari. Matutugunan natin ang pangangailangan kapwa ng Diyos at ng tao, dinadala ang tao sa Diyos at ang Diyos sa tao. Sa pamamagitan ng ating pagkasaserdote at pagkahari kapwa ang Diyos at tao ay lubos na masisiyahan. Tayo ay magiging isang makasaserdote at makaharing mga tao, mga taong malayo sa anumang bagay ng ikalawang kamatayan. Sa kinasasaklawang ito, wala nang kahinaan, wala nang karamdaman, wala nang kaguluhan, at wala nang kahirapan. Gaano ito magiging kahanga-hanga! Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T PITO ANG HULING PAGREREBELDE NG SANGKATAUHAN AT ANG PAGHAHATOL SA MALAKING PUTING TRONO Sa mensaheng ito isasaalang-alang natin ang huling pagrerebelde ng sangkatauhan (20:7-10) at ang paghahatol sa malaking puting trono (20:11-15). Ang dalawa ay kapwa magaganap matapos ang sanlibong taon at bago ang pagdating ng bagong langit at bagong lupa. Bagaman ang kalagayan ng lahat ng bagay sa sanlibong taong kaharian ay magiging kahanga-hanga, sa loob ng sangkatauhan mayroon pa ring mapagrebeldeng kalikasan. Sapagkat nalalaman ng Diyos nang una pa na kahit ang napanumbalik na sangkatauhan ay magkakaroon pa rin ng ganitong suliranin, itatago Niya si Satanas sa abyss sa panahon ng sanlibong taon nang sa gayon siya ay magamit Niya upang subukin ang sangkatauhan matapos ang sanlibong taon. Sa pamamagitan ng pagsubok na ito ang mapagrebeldeng kalikasan ng tao ay mahahantad at maaalis. Sa gayon, ang unang bagay na lilinisin pagkatapos ng sanlibong taon ay ang mapagrebeldeng pantaong kalikasan. Kasunod nito, magkakaroon ng paglilinis sa sitwasyon ng mga namatay na di-mananampalataya, na naghihintay sa paghahatol sa malaking puting trono. Tutuusin ng paghahatol sa puting trono ang mga namatay na di-mananampalataya, kasama ang kamatayan at ang Hades na tumatangan sa mga patay, at sa mga demonyo. Kaya, sa bahaging ito ng Salita makikita natin ang panghuling paglilinis sa sansinukob bilang isang paghahanda para sa darating na bagong langit at bagong lupa. Bago ang sanlibong taon, maraming bagay ang tutuusin: ang dakilang patutot, si Antikristo, ang bulaang propeta, at ang masasamang puwersa ng sanlibutan. Sa loob ng sanlibong taon tutuusin ng Panginoon ang di-paggulang ng Kanyang bayan. Kung tayo ay di-gumulang at di- sakdal sa walang-hanggang buhay ng Diyos, tayo ay isang kahihiyan sa Diyos. Ang di-paggulang ng bayan ng Diyos ay tunay na isang kahihiyan sa Kanya, at sa loob ng sanlibong taon aalisin ng Diyos ang Kanyang bayan sa kahihiyang ito. Maraming Kristiyano ang tumatangan sa maling konsepto na ang kapanahunan ng sanlibong taon ay magiging lubos na sakdal. Ang ilang Kristiyanong mangangaral ay nagsasabi na kapag dumating ang sanlibong taon, ang lahat ng bagay sa ekonomiya ng Diyos ay Mga Nilalaman
makukumpleto at mapasasakdal na. Dapat matapang nating ipahayag na hindi wasto ang konseptong ito. Ang kapanahunan ng sanlibong taong kaharian ay mangyayari pa rin sa lumang langit at lumang lupa. Ginagamit ng Diyos ang bawat kapanahunan upang tuusin ang mga tao sa isang tiyak na paraan. Ginagamit Niya ang iba"t ibang kapanahunan upang gawing sakdal, kumpleto, at gumulang ang Kanyang bayan para sa layunin ng pagtatayo ng Bagong Herusalem bilang Kanyang walang- hanggang tirahan. Ang lahat ng kapanahunan ay para sa layuning ito. Ang sanlibong taong kapanahunan, isang libong taon, ang magiging pinakahuling kapanahunan. Sa kapanahunang ito, ilang depekto ang kinakailangan pa ring tuusin. Sa kadahilanang ito, ang bagong langit at ang bagong lupa ay darating pagkatapos ng sanlibong taon, hindi mauuna rito. Kaya, ang sanlibong taon ay magiging isa ring kapanahunang gagamitin ng Diyos upang pasakdalin ang Kanyang hindi pa gumulang na bayan. Kung gumulang ka na sa kasalukuyang kapanahunan, hindi mo na kakailanganin ang susunod na kapanahunan para sa iyong paggulang. Gayon pa man, kung hindi ka gugulang sa kapanahunang ito, kakailanganin mong gumulang sa susunod [na kapanahunan.] Sa kasalukuyang kapanahunan ibinibigay ng Diyos sa atin ang Kanyang buhay, pinagkakalooban Niya tayo ng Kanyang biyaya, at inihahanda rin Niya ang kapaligiran at mga bagay-bagay na kailangan natin upang lumago tungo sa paggulang. Ginagamit pa nga Niya ang mga bagay sa unang kamatayan, gaya ng kahinaan, sakit, kaguluhan at kahirapan, upang tulungan tayong lumago. Subalit kung, sa kabila ng buhay, ng biyaya, at ng kapaligiran, hindi pa rin tayo gugulang sa kapanahunang ito, kung gayon, sa Kanyang karunungan, gagamitin ng Diyos ang pinakahuling kapanahunan, ang kapanahunan ng kaharian, upang sanhiin tayong gumulang. Sa mga gumulang at napasakdal, ang sanlibong taon ay magiging isang gantimpala at isang pagtatamasa. Ngunit sa mga di- gumulang, ito ay magiging isang kalugihan at isang pagtutuos. Sa pinakahuling kapanahunan gagamitin ng Diyos maging ang mga bagay na may kaugnayan sa ikalawang kamatayan upang disiplinahin at parusahan ang mga di-gumulang na mananampalataya. Gagawin Niya ito nang may positibong intensiyon na pilitin silang lumago tungo sa paggulang nang sa gayon sila ay maging handang pumasok sa Bagong Herusalem sa bagong langit at bagong lupa. Salamat sa Panginoon na sa kasalukuyang kapanahunan sinanhi na ng Diyos ang marami sa atin na lumago tungo sa paggulang. Sa kasalukuyang kapanahunan tutuusin rin Niya ang Katolisismo, Hudaismo, si Antikristo, ang bulaang propeta, at ang masasamang puwersa ng sanlibutan. Pagkatapos ang sanlibong taon, Mga Nilalaman
ang kapanahunan ng kaharian, ay darating bilang isang gantimpala sa mga gumulang na. Sa loob ng sanlibong taon, ang mga di-gumulang sa bayan ng Diyos ay tutuusin upang gumulang sila. Pagkatapos ng sanlibong taon, ang mapagrebeldeng kalikasan ng sangkatauhan ay matatagpuan pa rin sa mga mamamayan ng sanlibong taong kaharian at mangangailangan na maihantad at maalis. Higit pa rito, ang mga namatay na di-mananampalataya, ang kamatayan at ang Hades, at ang mga demonyo ay kailangan ding lahat matuos. Ang lahat ng negatibong bagay na ito ay kinakailangan pa ring itapon sa "basurahan." Kung gayon, sa panahon ng sanlibong taon didisiplinahin ng Diyos ang mga di-gumulang na mananampalataya upang alisin sa kanila ang kanilang kahihiyan at dalhin sila tungo sa paggulang. Pagkatapos ng sanlibong taon, si Satanas ay pakakawalan at gagamitin ng Panginoon upang subukin ang mapagrebeldeng sangkatauhan at upang alisin ang mapagrebeldeng kalikasan ng tao. Pagkatapos nito, ang mga namatay na di-mananampalataya at ang mga demonyo ay hahatulan sa malaking puting trono, at ang lahat ng negatibong bagay na ito, kasama na ang kamatayan at ang Hades, ay wawalisin tungo sa pansansinukob na "basurahan," ang dagat-dagatang apoy. Sa panahong yaon, ang lahat ng negatibong bagay sa buong sansinukob ay mapasasadagat-dagatang apoy, at ang bagong langit at ang bagong lupa ay darating kasama ang Bagong Herusalem. I. ANG HULING PAGREREBELDE NG SANGKATAUHAN A. Kinalagan si Satanas sa Kanyang Bilangguan Sinasabi ng bersikulo 7, "At kung maganap na ang isang libong taon, si Satanas ay kakalagan sa kanyang bilangguan." Ang abyss ay magiging isa lamang pansamantalang bilangguan. Gaya ng nakita na natin, pagkatapos ng sanlibong taon, si Satanas ay palalayain mula sa kanyang bilangguan at gagamitin ng Diyos upang subukan ang sangkatauhan. B. Nililinlang ni Satanas ang mga Bansa upang Magrebelde Laban sa Diyos Sinasabi ng bersikulo 8 na si Satanas ay "lalabas upang linlangin ang mga bansa na nasa apat na sulok ng lupa, ang Gog at Magog, upang tipunin sila sa pagdirigma, na ang bilang nila ay gaya ng buhangin sa dagat." Ang mga bansa ay papanhik sa "kalaparan ng lupa" at paliligiran ang "kampamento ng mga banal at ang iniibig na lunsod" (b. 9). Mga Nilalaman
Makikita natin dito na dadayain ni Satanas ang mga bansa upang magrebelde laban sa Diyos. Mahirap paniwalaan na pagkatapos ng kasiya-siyang libong taong panahon, napakarami sa mga bansa ang magrerebelde laban sa Diyos at tutungo sa digmaan laban sa Kanya. Magkagayon man, ganito ang magaganap. Ang digmaang ito ang magiging ang huling digmaan sa lupa, ang huling pagrerebelde ng sangkatauhan. Bagaman ang sangkatauhan ay mapanunumbalik sa loob ng isang libong taon, mananatili pa rin ang kanyang mapagrebeldeng kalikasan. Ihahantad ito ng huling panunulsol ni Satanas at aalisin ito ng huling paghahatol ng Panginoon sa sangkatauhan. Ayon sa Ezekiel 38:2-3 at 39:1-2, ang Gog at Magog ay tumutukoy sa Rusiya. Ipinapahiwatig ng Ezekiel 38:2 (ASV) na ang Gog at Magog ay sa Ros, sa Mesech, at sa Tubal na tumutugon sa Rusiya, Moscow, at Tobolsk. Tinutukoy ng Ezekiel 39:2 (ASV) ang mga lugar na ito bilang "ang pinakadulong bahagi ng hilaga." Anumang binanggit tungkol sa Gog at Magog sa Ezekiel 38 at 39 ay mangyayari bago ang sanlibong taon, samantalang ang tala ukol sa kanila sa Apocalipsis 20 ay magaganap pagkatapos ng sanlibong taon. Ipinapakita ng Apocalipsis 20:8 na ang panlilinlang ni Satanas sa mga bansang nasa apat na sulok ng mundo ay ang kanyang panlilinlang sa Gog at Magog. Ito ay maaaring nagpapahiwatig na sa pinakahuling pagrerebelde ng sangkatauhan laban sa Diyos, ang Gog at Magog ang mangunguna at susunod ang mga bansa. Pansinin na si Satanas ay "manlilinlang sa mga bansang nasa apat na sulok ng lupa, ang Gog at Magog." Ayon sa bersikulong ito, ang Gog at Magog ay katumbas ng mga bansang nasa apat na sulok ng lupa. Ngunit ang Gog at Magog ay tunay bang ang mga bansa sa apat na sulok ng lupa? Hindi. Kung gayon, malamang na ipinahihiwatig nito na ang Gog at Magog ay mangunguna sa mga bansa upang magrebelde laban sa Diyos sa ilalim ng panunulsol ni Satanas. Isaalang-alang ang sitwasyon ngayon ng daigdig. Ang lahat ng bansang komunista ay nasa ilalim ng impluwensiya o kontrol ng Rusiya, yaon ay, sa ilalim ng Gog at Magog. Kapag sinulsulan ni Satanas ang Gog at Magog na magrebelde, masusulsulan niya sa katunayan ang mga bansa sa apat na sulok ng lupa upang magrebelde, sapagkat ang lahat ng bansang komunista ay susunod sa Rusiya. Sa gayon, ipinapahiwatig ng bersikulong ito na, dahilan sa ang Rusiya, kanyang makapangyarihang isang impluwensiya, nangungunang bansa, ay makakaapekto sa iba pang bansa at pangungunahan sila sa pagrerebelde. Dahil napakalalim ng pagkakaugat ng mapagrebeldeng kalikasan ng tao sa kanyang katauhan, mananatili pa Mga Nilalaman
rin ito kahit matapos ang libong taon. Sa anong bahagi ng lupa pinakamapagrebelde ang mga tao laban sa Diyos? Ang sagot ay tiyak na Rusiya. Hindi tayo hinayaan ng Biblia na maging mangmang sa bagay na ito. Kung maingat nating babasahin ang Biblia sa liwanag ng pangkasalukuyang sitwasyon ng daigdig, sasambahin natin ang Diyos. Malinaw na tinutukoy ng Biblia na ang pinagmumulan ng pagrerebelde ng sangkatauhan ay nasa pinakadulong bahagi ng hilaga, sa lupain ng Gog at Magog, sa Rusiya. Ang kaisipan ng pagrerebelde laban sa Diyos ay malalim na nakaugat sa mga taong nasa bahaging ito ng lupa. Naniniwala akong ang bahaging ito ng lupa ang tinatawag ng aklat ng Apocalipsis na "ikatlong bahagi" (8:7). Limampung taon na ang nakalilipas naging pamilyar ako sa mga propesiya sa Biblia, ngunit hindi ko nakita ang katuparan ng napakarami sa mga ito. Subalit ngayon ilang propesiya ang natupad na. Marahil pagkalipas ng maikling panahon, marami pang mga propesiya ang matutupad din. Ayon sa pag-aaral ko ng mga propesiya sa Biblia, ang lupa ngayon ay may isang bahagi, ang ikatlong bahagi, na napakadilim. Kahit matapos ang libong taon, ang mga tao sa bahaging ito ng lupa ay makikiisa kay Satanas upang magrebelde laban sa Diyos. Ang bilang ng yaong mga magrerebelde laban sa Diyos ay magiging "kagaya ng buhangin sa dagat." Anong bansa ang makapaglalabas ng ganoong kalaking bilang ng mga tao? Tiyak na ang sagot ay Rusiya at ang mga bansang nasa ilalim ng kanyang impluwensiya. Ang mga bansang komunista ay may paraan upang pukawin ang mga tao, at titipunin nila ang kanilang mga tao para sa huling digmaang ito. Sinasabi ng bersikulo 9 na paliligiran ng mga bansa ang kampamento ng mga banal at ang iniibig na lunsod. Ang kampamento ng mga banal ay ang tirahan ng mga nanaig na mananampalataya, na siyang ang mga makalangit na hukbo (19:14) na nagkakampo sa lupa. Tayo, ang mga makalangit na hukbo, ay magkakampo roon, at ang mga bansang nasa ilalim ng impluwensiya ng Gog at Magog ay sasalakay sa atin. Ang minamahal na lunsod ay ang lunsod ng Herusalem, ang pinananahanang lugar ng labí ng Israel. Ang mga nanaig na mananampalataya at ang labí ng Israel ay magiging ang tapat na bayan ng Diyos sa lupa sa sanlibong taon, tumatayong kasama ng Diyos at para sa Diyos. Sa katapusan ng sanlibong taon, susulsulan ni Satanas ang mapagrebeldeng sangkatauhan mula sa mga pinakadulong bahagi ng hilaga upang salakayin sila. Gaano kapopootan ni Satanas ang dalawang lugar na ito, ang kampo ng mga banal at ang iniibig na lunsod! Gayon pa man, bababa ang apoy mula sa Mga Nilalaman
kalangitan at lalamunin ang mga rebelde. Purihin ang Panginoon, madali Niyang magagapi ang paglusob na ito! C. Ibinubulid si Satanas sa Dagat-dagatang Apoy Sinasabi ng bersikulo 10, "At ang Diyablo na dumaya sa kanila ay ibinulid sa dagat-dagatang apoy at asupre, na kinaroroonan din naman ng halimaw at ng bulaang propeta; at sila ay pahihirapan araw at gabi magpakailanman." Ang dagat-dagatang apoy ay inihanda para sa Diyablo at sa kanyang mga anghel (Mat. 25:41). Gayon pa man, ang halimaw, ang bulaang propeta, at ang "mga kambing" sa Mateo 25 ay ibubulid dito nang mas maaga nang isang libong taon kaysa sa Diyablo (19:20). Matapos ang libong taon, ang Diyablo ay ibubulid din doon. Pagkatapos ng sanlibong taon, ang mapagrebeldeng kalikasan ng sangkatauhan ay lubusang maaalis, at si Satanas ay ibubulid sa dagat- dagatang apoy. Hindi lahat ng bansa ay makikibahagi sa huling pagrerebelde. Yaong mga mamamayan ng sanlibong taong kaharian na hindi magrerebelde laban sa Diyos ay ililipat patungo sa bagong langit at bagong lupa upang maging mga bansa roon. Ipinapahayag ng Apocalipsis 21:24-27 ang tungkol sa mga bansang nasa paligid ng Bagong Herusalem. Ang mga bansang ito ay lubusang malilinis mula sa kanilang mapagrebeldeng kalikasan. Anong laking paglilinis nito! Sa katapusan ng sanlibong taon, ang pagiging di-gumulang ng bayan ng Diyos ay maaalis, ang mapagrebeldeng kalikasan ng sangkatauhan ay mapapawi, at si Satanas ay ibubulid sa dagat-dagatang apoy. Tanging ang mga di-mananampalatayang patay, ang kamatayan at ang Hades, at ang mga demonyo ang kakailanganin pang tuusin. Ito ay magaganap sa malaking puting trono. II. ANG PAGHAHATOL SA MALAKING PUTING TRONO A. Isang Malaking Puting Tronong Sumasagisag na ang Paghahatol ng Panginoon Doon ay Matuwid Sinasabi ng bersikulo 11, "At nakita ko ang isang malaking puting trono at Siyang nakaluklok doon, na sa Kanyang harapan ang lupa at ang langit ay tumakas, at walang nasumpungang kalalagyan nila." Isinasagisag ng puti rito ang katuwiran, ipinapahiwatig na ang malaking trono ng Panginoon para sa Kanyang paghahatol ay matuwid. Mga Nilalaman
B. Ang Isa na Nakaluklok sa Trono Si Kristo ang Isa na nakaluklok sa malaking puting trono. Ang "Siya" sa bersikulo 11 ay tiyak na ang Panginoong Hesus. Ang Diyos Ama "ay nagkaloob ng buong paghahatol sa Anak" (Juan 5:22) at itinalaga Siyang maging Hukom ng mga buháy at mga patay (Gawa 10:42; 17:31; 2 Tim. 4:1; Roma 2:16). Ipinapahayag ng Mateo 25:31-46 ang hinggil sa Panginoon bilang Hukom ng mga buháy bago ang sanlibong taon. Dito, ang Panginoon ay ang Hukom ng mga patay pagkatapos ng sanlibong taon. C. Tumatakas ang Lupa at Langit Sinasabi ng bersikulo 11 na ang lupa at langit ay tatakas sa harapan ng Isa na nasa trono at walang masusumpungang kalalagyan nila. Ang lumang kalangitan at ang lumang lupa ay babaguhin (Heb. 1:11-12). Ang lumang kalangitan ay mapaparam, ang mga elemento ay mapupugnaw, at ang lupa ay masusunog (2 Ped. 3:10). D. Hinahatulan ang mga Patay na Di-mananampalataya Sinasabi ng bersikulo 12, "At nakita ko ang mga patay, ang malalaki at ang maliliit, na nakatayo sa harapan ng trono, at nabuksan ang mga aklat; at nabuksan ang isa pang aklat, na siyang aklat ng buhay. At ang mga patay ay hinatulan ayon sa mga bagay na nasusulat sa mga aklat, ayon sa kanilang mga gawa." Ang salitang nakatayo rito ay nagpapahiwatig na ang mga patay ay muling binuhay. Ito ang pagkabuhay na muli ng mga di-mananampalataya, ang pagkabuhay na muli ng paghahatol, pagkatapos ng sanlibong taon (Juan 5:28-29; 1 Cor. 15:23-24). Ang mga namatay na di-mananampalataya ay hahatulan ayon sa mga bagay na nasusulat sa mga aklat, o mga balumbon ng aklat. Ang mga balumbon ng aklat na ito ay talaan ng mga gawa, ng mga ginawa, ng mga di-mananampalataya, ayon sa kung saan sila hahatulan. Ang isa pang aklat na nabuksan, ang aklat ng buhay, ay ang talaan ng mga pangalan ng mga mananampalataya (13:8; 17:8; Luc. 10:20). Ang mga di-mananampalataya ay hahatulan ayon sa mga bagay na nakasulat sa mga aklat, ayon sa kanilang mga gawa. Ang lahat ng kanilang mga sinabi at ginawa ay nakasulat sa mga balumbon ng aklat na ito. Sinabi ng Panginoong Hesus sa Mateo 12:36, "Subalit sinasabi Ko sa inyo, na ang bawat salitang walang kabuluhan na sasabihin ng mga tao ay ipagsusulit nila sa araw ng paghuhukom." Ang bawat walang kabuluhang salita ay nakatala. Ang pansansinukob na tape recorder ay magtatala ng bawat Mga Nilalaman
salitang sasabihin ng mga tao. Sa malaking puting trono ang mga balumbon ng aklat ay mabubuksan, at sasabihin ng Panginoon sa mga patay na di-mananampalataya, "Ito ang iyong sinabi, at ito ang iyong ginawa." Ang bawat bibig ay matitikom. Ang Diyos ay Diyos; Siya ang bahala sa bawat isa. E. Hinahatulan ang mga Demonyo Sinasabi ng bersikulo 13 na "ibinigay ng dagat ang mga patay na nasa kanya." Yamang ang mga namatay na di-mananampalataya na nalunod sa dagat ay kabilang sa mga yaong nasa Hades, ang mga patay na ibinigay ng dagat ay malamang na hindi sinumang di- mananampalatayang tao; maaaring sila ay mga espiritu ng mga buháy na nilalang na nabuhay bago ang kapanahunan ni Adam, ang mga demonyo sa kapanahunang ito ay nagpapahiwatig na ang mga demonyo sa kasalukuyan ay hahatulan sa malaking puting trono kasabay ang mga di-mananampalatayang tao. ito (Mat. 8:31-32; 12:43). Maaaring Maaaring magulat kang marinig na hindi lamang mga tao bagkus maging ang mga demonyo ay hahatulan sa malaking puting trono. Muli kong sasabihin na hindi simpleng bagay ang unawain ang Biblia. Iniisip ng karamihan sa mga mambabasang Kristiyano na ang mga patay na ibinigay ng dagat ay yaong mga nalunod sa dagat. Ngunit yaong mga nalunod sa dagat ay tiyak na kasali na sa mga ibinigay ng kamatayan at Hades. Pansinin na sinasabi rin ng bersikulo 13, "At ibinigay ng kamatayan at ng Hades ang mga patay na nasa kanila." Sa pamamagitan nito makikita natin na ang mga patay na ibinigay ng dagat ay malamang na iba pang kategoriya ng mga nilalang. Sa mensahe dalawa sa ating pag-aaral pambuhay ng Genesis tinukoy natin na bago ang kapanahunan ni Adam, may ilang buháy na nilalang na may mga espiritu. Pagkatapos ng paghahatol ng Diyos kay Satanas at sa mga sumunod sa kanya sa kanyang pagrerebelde, ang mga nilalang na ito ay naging mga demonyo, at ang dagat ay naging kanilang tahanan. Sa kadahilanang ito, sinanhi ng mga demonyo ang mga baboy na tumakbo patungo sa dagat (Mat. 8:31- 32). Kaya, isusuko ng dagat ang lahat ng demonyo, na hahatulan naman sa malaking puting trono. F. Ibinubulid tungo sa Dagat-dagatang Apoy ang Kamatayan at ang Hades Sinasabi ng bersikulo 14, "At ang kamatayan at ang Hades ay ibinulid sa dagat-dagatang apoy. Ito ang ikalawang kamatayan, ang dagat-dagatang apoy." Ang dagat-dagatang apoy ay ang "basurahan" para sa buong sansinukob, kung saan ang lahat ng negatibong bagay, Mga Nilalaman
kabilang na ang kamatayan at ang Hades, ay ibubulid. Kamatayan ang magiging pinakahuling kaaway na pupuksain ng Panginoon (1 Cor. 15:26). Sa unang kamatayan, ang kaluluwa at espiritu ay mahihiwalay sa katawan at, sa kalagayan ng mga di-mananampalataya, ay ilalagak sa bahagi ng Hades na may pagdurusa (Luc. 16:22-24). Sa pangalawang kamatayan, ang kaluluwa at espiritu ng mga di-mananampalataya, pagkatapos na maisamang muli sa katawan sa pagkabuhay na muli, ay ibubulid na kasama ang katawan sa dagat-dagatang apoy. Ito ay nangangahulugan di- buong mananampalataya - espiritu, kaluluwa, at katawan ay mapapahamak sa walang-hanggang pagpapahirap sa dagat-dagatang apoy. na ang katauhan ng isang G. Ibinubulid sa Dagat-dagatang Apoy ang Sinumang Hindi Matagpuan sa Aklat ng Buhay Sinasabi ng bersikulo 15, "At kung ang sinuman ay hindi nasumpungang nakasulat sa aklat ng buhay, siya ay ibinulid sa dagat- dagatang apoy." Ang mga napapahamak na di-mananampalataya ay hahatulan ayon sa mga aklat, na talaan ng kanilang mga gawa (bb. 12- 13), ngunit sila ay ibubulid sa dagat-dagatang apoy ayon sa aklat ng buhay. Ito ay nagpapakita na sila ay kinondena ng Panginoon dahil sa kanilang masasamang gawa, ngunit sila ay napapahamak dahil sa kanilang di-pagsampalataya, hindi nasusulat ang kanilang mga pangalan sa aklat ng buhay. Ang hindi pagsampalataya sa Panginoong Hesus ay ang natatanging kasalanan na nagsasanhi sa tao na mapahamak (Juan 16:9). Ang dagat-dagatang apoy ay inihanda para sa Diyablo at sa kanyang mga anghel. Yamang ang mga di-mananampalataya ay sumunod sa Diyablo, sila ay nakikibahagi sa kahatulan ng Diyablo (Juan 16:11) at magiging kasamang kabahagi ng walang-hanggang pagpapahirap sa Diyablo. Ang mga demonyo, na sumunod din sa Diyablo, ay makikibahagi sa parehong hantungan. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T WALO ANG BAGONG LANGIT AT BAGONG LUPA Sa tuwing dumarako tayo sa Apocalipsis kapitulo dalawampu"t isa at dalawampu"t dalawa sa ating pagbabasa ng Biblia, kaagad nating nadarama na tayo ay pumapasok sa ibang kinasasaklawan, sa ibang kinasasakupan. Ang dahilan nito ay yaong napabago ang buong lamang ang mga sansinukob mananampalataya sa loob ni Kristo, bagkus maging ang langit at ang lupa ay napabago. Sa mensaheng ito, isasaalang-alang natin ang bagong langit at bagong lupa (21:1-8). sa mga kapitulong ito. Hindi I. ANG APAT NA KAPANAHUNAN SA LUMANG LANGIT AT LUMANG LUPA Dahil hindi pa nakumpleto ang mga kapanahunan ng Diyos bago ang kapitulo dalawampu"t isa, ang bagong langit at ang bagong lupa ay hindi pa nagpapakita bago ang panahong yaon. Bago matapos ang kapitulo dalawampu ang pagtutuos ng Diyos sa Kanyang mga nilikha ay hindi pa nakumpleto. Ang pagdating ng bagong langit at bagong lupa sa 21:1 ay nagpapahiwatig na ang mga kapanahunan ng Diyos ay nakumpleto na. Sa walang-hanggang nakalipas nilayon ng Diyos na magkaroon ng isang sama-samang kahayagan upang lubusan Siyang maihayag at maluwalhati (Efe. 3:9-11; 1:9-11). Para rito, nilikha Niya ang kalangitan, ang lupa, at sangkatauhan. Mula pa noong paglikha sa tao, mayroon nang apat na kapanahunan: ang kapanahunan ng mga patriarka, mula kay Adam hanggang kay Moises (Roma 5:14); ang kapanahunan ng kautusan, mula kay Moises hanggang kay Kristo (Juan 1:17); ang kapanahunan ng biyaya, mula sa unang pagdating ni Kristo hanggang sa "pagpapanumbalik ng lahat ng bagay" sa ikalawang pagdating ni Kristo (Gawa 3:20-21); at ang kapanahunan ng kaharian, mula sa ikalawang pagdating ni Kristo hanggang sa katapusan ng sanlibong taon (Apoc. 11:15; 20:4, 6). Ginamit ng Diyos ang apat na kapanahunang ito upang isakatuparan ang Kanyang layunin sa pamamagitan ng pagpapasakdal at pagkukumpleto sa Kanyang piniling bayan upang sila ay maging Mga Nilalaman
Kanyang walang-hanggang sama-samang kahayagan. Ang lahat ng apat na kapanahunan ay nabibilang sa lumang langit at lumang lupa. Bagama"t ang kapanahunan ng kaharian ay magiging ang kapanahunan ng pagpapanumbalik, magaganap pa rin ito sa lumang langit at lumang lupa, sapagkat ang gawaing pagpapasakdal at pagkukumpleto ng Diyos sa Kanyang piniling bayan ay hindi maisasakatuparan hanggang sa katapusan ng kapanahunang yaon. Kapag natapos na ng Diyos ang gawaing ito, sa kapanahunan ng kaharian, ang lumang langit at lumang lupa ay lilipas sa pamamagitan ng apoy at mapapabago tungo sa pagiging ang bagong langit at bagong lupa (2 Ped. 3:10-13), kung saan darating ang Bagong Herusalem para sa walang-hanggang kahayagan ng Diyos. A. Ang Kapanahunan ng mga Patriarka Isaalang-alang natin ang apat na kapanahunang ito nang mas detalyado. Sinasabi ng karamihan sa mga guro ng Biblia na mula kay Adam hanggang sa katapusan ng sanlibong taon ay magkakaroon ng pitong kapanahunan. Sumasang-ayon ako rito. Gayon pa man, ang pitong kapanahunang ito ay tila disenyong gawa ng tao. Ayon sa Biblia, hindi pito ang kapanahunan mula kay Adam hanggang sa wakas ng sanlibong taon; mayroong apat. Ang unang kapanahunan ay mula kay Adam hanggang kay Moises (Roma 5:14). Ito ang paraan ng Biblia ng pagtatanda ng unang kapanahunan. Hinahati ng ilan ang unang kapanahunan sa iba"t iba pang kapanahunan: ang kapanahunan ng kawalang-sala, ang kapanahunan ng budhi, ang kapanahunan ng pantaong pamamahala, at ang kapanahunan ng pangako. Ngunit ang lahat ng ito ay dapat ituring bilang mga seksiyon ng iisang kapanahunan, hindi bilang apat na magkakahiwalay na kapanahunan. Sa bawat kapanahunan mayroon nang mga taong nakumpleto ng Diyos. Sa unang kapanahunan ang mga patriarka ay nakumpleto. Isinasagisag sila ng mga bituin ng putong sa ibabaw ng ulo ng pansansinukob na maningning na babae (12:1). B. Ang Kapanahunan ng Kautusan Ang ikalawang kapanahunan, mula kay Moises hanggang kay Kristo, ay ang kapanahunan ng kautusan. "Sapagkat ang kautusan ay ibinigay sa pamamagitan ni Moises; ang biyaya at ang realidad ay nagsidating sa pamamagitan ni Hesu-Kristo" (Juan 1:17). Sa kapanahunan ng kautusan ibinunga ng Diyos ang mga Lumang Tipang banal at pinasakdal ang ilan sa kanila, gaya nina Moises, Josue, Aaron, Mga Nilalaman
Samuel, David, at ang mga propeta. Ang mga banal na ito ay isinasagisag ng buwan na nasa ilalim ng mga paa ng maningning na babae sa Apocalipsis 12. C. Ang Kapanahunan ng Biyaya Ang ikatlong kapanahunan, mula sa unang pagdating ni Kristo hanggang sa pagpapanumbalik ng lahat ng bagay sa panahon ng ikalawang pagdating ni Kristo (Gawa 3:20-21), ay ang kapanahunan ng biyaya. Sa kapanahunang ito ibinubunga ng Diyos ang mga Bagong Tipang mananampalataya at pinasasakdal ang marami sa kanila. Isinasagisag sila ng araw na dumaramit sa babae. Kaya, sa unang tatlong kapanahunan, pinasasakdal ng Diyos ang mga patriarka, ang ilang Lumang Tipang banal, at ilang Bagong Tipang mananampalataya. D. Ang Kapanahunan ng Kaharian Ang ikaapat na kapanahunan ay ang kapanahunan ng kaharian, ang kapanahunan ng pagpapanumbalik. Ang kapanahunang ito ay magsisimula sa ikalawang pagdating ni Kristo at tatagal hanggang sa wakas ng sanlibong taon (11:15; 20:4, 6). Sa kapanahunan ng kaharian, pasasakdalin ng Diyos ang labí ni Israel at ang mga di-gumulang na mananampalataya. Ang Diyos ay marunong. Sa ikalawang kapanahunan, ang kapanahunan ng kautusan, hindi Niya nakumpleto ang pagpapasakdal sa mga anak ni Israel sapagkat hindi nila Siya binigyan ng pagkakataon na gawin ito. Tumanggi silang hayaan ang Diyos na pasakdalin sila. Kaya, ipinagpaliban muna ng Diyos ang pagpapasakdal sa mga anak ni Israel hanggang sa ikaapat na kapanahunan, na sa panahong yaon ito ay lubusan nang maisasakatuparan. Sa kapanahunan ng kaharian kukumpletuhin din ng Diyos ang pagpapasakdal sa mga di- gumulang na Kristiyano. Hindi hahayaan ng maraming Kristiyano na pasakdalin sila ng Diyos sa kapanahunan ng biyaya. Kaya naman, mapipilitang ipagpaliban ng Panginoon ang pagpapasakdal sa kanila hanggang sa susunod na kapanahunan. Kaya, ang isang pangsyon ng kapanahunan ng kaharian ay ang kumpletuhin ang pagpapasakdal ng mga anak ni Israel at ng mga di-gumulang na Kristiyano. Ayon sa Biblia, ito ang apat na kapanahunan sa lumang sansinukob. Pagkatapos ng mga kapanahunang ito, ang pagpapasakdal ng bayan ng Diyos ay lubusan nang maisasakatuparan, at ang Diyos ay magkakaroon ng isang sakdal at kumpletong pansansinukob na babae, ang Bagong Herusalem. Nakaliliwanag na makita ang mga kapanahunang ito! Mga Nilalaman
II. ANG PAGLIPAS NG LUMANG LANGIT AT LUMANG LUPA Pagkatapos ng apat na kapanahunang ito, yaon ay, pagkatapos ng lubusang pagpapasakdal at pagkukumpleto ng bayan ng Diyos, wala nang paggagamitan pa ang Diyos ng lumang langit at lumang lupa. Sa panahong yaon, ang lumang nilikha ay tapos na. Gagamitin ng Diyos ang maraming bagay upang pasakdalin ang Kanyang bayan: si Satanas, si Antikristo, ang bulaang propeta, kahinaan, paghihirap, at iba"t iba pang kahirapan. Pagkatapos na tayo ay mapasakdal, hindi na kakailanganin pa ng Diyos ang mga negatibong bagay ng lumang paglikha; kaya, masasabi na Niyang, "Satanas, hindi na kita kailangan. Pumunta ka sa dagat- dagatang apoy. Sakit, lumbay at mga pagtangis, dahil ang bayan Ko ay napasakdal na, hindi Ko na rin kayo kailangan. Hindi ko kailangan ng anumang luma. Hindi Ko na kailangan ang lumang langit at hindi Ko na rin kailangan ang lumang lupa. Ang lahat ng luma at negatibong bagay ay mga instrumentong ginamit Ko upang pasakdalin ang Aking bayan. Ngayong ang bayan Ko ay napasakdal na, ang lahat ng bagay na ito ay maaari nang itapon sa pansansinukob na "basurahan," ang dagat-dagatang apoy." Sa pagtatayo ng aming bahay-pulungan sa Anaheim gumamit kami ng maraming uri ng iba"t ibang kagamitan. Nang itatapon ko na ang ilan sa mga kagamitang ito, sinabi sa akin ng mga kapatid na lalake na huwag gawin iyon, sapagkat mayroon pa silang paggagamitan para sa mga ito. Malungkot man, sumang-ayon pa rin akong itabi ang mga ito. Isang araw, natapos na ang gusali, at ang lahat ng lumang kagamitang iyon ay itinapon sa basurahan. Sa gayon ding paraan, kapag ang bayan ng Diyos ay lubusan nang napasakdal, wala na Siyang paggagamitan pa ng lumang langit at ng lumang lupa. Kaya, sa panahong yaon, ang lumang langit at lumang lupa ay lilipas, at ang bagong langit at bagong lupa ay darating. Sasabihin ng Diyos sa lumang nilikha, "Ang Aking bayan ay napasakdal na. Sapagkat silang lahat ay gumulang na, hindi na ninyo kailangang manatili pa." Kaya, ang lumang langit at ang lumang lupa ay aalisin na. A. Sinusunog upang Maging ang Bagong Langit at Bagong Lupa May isang aspekto ng pag-aalis ng lumang langit at ng lumang lupa na nahihirapan akong unawain. Ayon sa Hebreo 1:11 at 12, ang lupa at ang mga kalangitan ay "malulumang gaya ng isang kasuotan," at sila ay "babalumbunin" ng Panginoon at aalisin. Ngunit ipinahihiwatig ng 2 Pedro 3:10-13 na ang kalangitan at ang lupa ay susunugin. Ayon sa mga Mga Nilalaman
bersikulong ito, ang mga elemento ay masusunog at mapupugnaw. Ang lumang langit at ang lumang lupa ba ay babalumbunin o ang mga ito ay susunugin? Maaaring ang mga ito ay babalumbunin muna at pagkatapos ay susunugin. Ang isa pang katanungan ko ay hinggil sa mga bansang nasa lupa sa katapusan ng sanlibong taon. Kapag binalumbon ng Diyos ang lupa at sinunog ito, saan mapupunta ang mga bansa? Hindi ko masagot ang katanungang ito. Ang kaisipan ko, katulad ng sa inyo, ay lubhang limitado upang malaman ang mga kasagutan sa gayong mga katanungan. Mayroong ilang bagay na talagang hindi natin mawari. Gawing halimbawa, ang pagpapakita ng nabuhay na muling Kristo sa Kanyang mga disipulo sa gabi ng Kanyang pagkabuhay na muli (Juan 20:19). Ang mga disipulo ay nasa isang silid, at ang lahat ng pinto ay nakapinid. Bigla na lamang, nagpakita ang Panginoong Hesus sa loob ng silid sa isang nahahawakang, pisikal na katawan. Paano Siya nakapasok doon? Higit pa rito, ang mga marka ng pako ay nasa katawan pa rin ng Panginoon. Bakit taglay pa rin ng Kanyang nabuhay na muling katawan ang mga marka ng pako? Kung paanong hindi natin ito maipaliwanag, hindi rin natin maipaliliwanag ang iba"t ibang bagay na may kinalaman sa paglipas ng lumang langit at ng lumang lupa. Gayon pa man, ayon sa Biblia, darating ang oras kung saan ang lumang langit at ang lumang lupa ay babalumbunin at susunugin. Ang lumang langit at ang lumang lupa sa katunayan ay susunugin upang maging ang bagong langit at ang bagong lupa. Sa pamamagitan ng pagsunog, ang lumang langit at ang lumang lupa ay mapapabago. Gaya ng kung paanong tayo ay napabago, gayundin naman ang langit at ang lupa ay mapapabago. Tayo ang bagong nilikha (2 Cor. 5:17). Ang katunayang magkakaroon ng isang bagong nilikha ay hindi nangangahulugang ang Diyos ay muling lilikha ng isang bagay mula sa wala. Sa halip, nangangahulugan lumang nilikha ay mapapabago upang maging ang bagong nilikha. Sa kabila nito, hindi ko maipapaliwanag kung paano ito gagawin ng Diyos. Gayon pa man, dapat tayong sumampalataya sa pagiging soberano ng Diyos. itong ang Maraming siyentipiko ang hindi naniniwalang nilikha ng Diyos ang lahat ng bagay. Sabi nila, "Paanong ang Diyos ay magsasalita lamang at mapapairal na nito ang isang bagay?" Ngunit sinasabi ng Biblia na "tinatawag ng Diyos ang mga bagay na hindi pa umiiral na umiiral na" (Roma 4:17) at "ang sansinukob ay naitatag sa pamamagitan ng salita ng Diyos, anupa"t ang nakikita natin ay hindi umiral mula sa mga bagay na nakikita" (Heb. 11:3). Ang Diyos ay ang lumilikhang Diyos. Bilang ang lumilikhang Diyos, hindi Niya kailangan ang anumang materyales; nakalilikha Siya ng isang bagay mula sa wala. Gayundin, ang Diyos ay Mga Nilalaman
may paraang gawin ang bagong langit at ang bagong lupa. Sa katapus- tapusan, hindi lamang tayo, ang bayan ng Diyos na naisilang na muli, ang magiging bagong nilikha; ang buong sansinukob ay mapapabago at magiging ang bagong nilikha. Gaya nang nakita na natin, ito ay mangyayari matapos makumpleto ng Diyos ang pagpapasakdal sa Kanyang bayan. Ang lahat ng bagay ay naghihintay sa ating mapasakdal. Kakaunting Kristiyano lamang ang nagbibigay-pansin sa bagay ng pagpapasakdal sa buhay. Ngunit, sa ilalim ng pagliliwanag ng Diyos, nakita natin na malibang tayo ay mapasakdal sa buhay, walang paraan ang Diyos na maisakatuparan ang Kanyang walang-hanggang layunin. Kung hindi mo Siya hahayaang pasakdalin ka ngayon, magtitiis Siya at maghihintay hanggang sa susunod na kapanahunan, ang kapanahunan ng kaharian, upang kumpletuhin ang Kanyang gawain sa iyo. Huwag mong isiping kapag namatay ka lahat ng iyong suliranin ay kusang-kusang malulutas. Kung may mga suliranin ka sa oras na mamatay ka, tataglayin mo pa rin ang mga gayunding suliranin kapag binuhay kang muli. Maaaring magulat ka at magsabing, "Mga minamahal na suliranin, akala ko"y sa pagkamatay ay nakatakas na ako sa inyo. Ngayon, pagkatapos kong mabuhay na muli, dapat harapin ko kayong muli." Tama ito. Dapat nating lahat tapusin ang ating mga aralin; kung hindi, hindi tayo makakapagtapos. Gayon pa man, maraming Kristiyano pa rin ang nagkakamali sa pag-iisip na sa pamamagitan ng pagkamatay ay maliligtas sila mula sa kanilang mga suliranin. Ngunit ang katotohanan ay, sa oras na mamatay ka, maiwawala mo ang pagkakataong mapasakdal sa kapanahunang ito, at kakailanganin mo pang mapasakdal sa susunod na kapanahunan. Tayong lahat ay dapat manalangin sa Panginoon, "Panginoon, nais kong mapasakdal bago ako mamatay. Huwag mo akong hayaang mamatay nang wala ito. Kung mamamatay akong hindi pa napapasakdal, natitiyak ko na pasasakdalin ako sa susunod na kapanahunan. Panginoon, panatilihin Mo ako sa lupa at bigyan Mo ako ng awa at biyayang kinakailangan ko upang bigyan Ka ng ganap na kalayaang gawin ang lahat ng bagay na kinakailangan upang mapasakdal ako ngayon." Dapat tayong maging desperadong mapasakdal bago tayo mamatay at ibigay sa Panginoon ang lubos na kalayaang pasakdalin tayo sa panahong ito. Ito ay isang bagay na napakahalaga. Ayon sa malinaw na pangitain sa buong Biblia, hindi lamang natin kailangan ng katubusan, kapatawaran at pagkasilang na muli; kailangang-kailangan na rin natin ng pagpapasakdal. Kailangan nating madala sa paggulang. Kung hindi tayo makumpleto, mapasakdal, at gumulang sa panahong ito, tutuusin tayo sa susunod na kapanahunan upang gumulang tayo. Ang ipinagpalibang pagpapasakdal na ito ay hindi magiging lubhang kaaya-aya. Kailangan nating lahat ilagay ang ating Mga Nilalaman
mga sarili sa kamay ng Panginoon upang mapasakdal tayo ngayon. Habang nasusumpungan mo ang iyong sarili sa iba"t ibang kalagayan, huwag mong sisihin ang sinuman o ang anumang bagay. Sa halip, dapat mong sabihin, "Panginoon, salamat sa sitwasyong ito. Ito ay instrumento Mo at ang paraan Mo upang pasakdalin ako. Panginoon, salamat sa ekselenteng asawa at mga anak na ibinigay Mo sa akin. Tinutulungan nila ako na gumulang. Panginoon, pinasasalamatan din Kita sa maraming kakatwa, kakaiba at mahirap pakitunguhang mga kapatid na nakapaligid sa akin araw-araw sa buhay-ekklesia. O Panginoon, nalalaman ko ang layunin Mo. Ang lahat ng sitwasyong ito at ang lahat ng kapatid na ito ay tumutulong sa akin na mapasakdal. Panginoon, lubos Kitang pinasasalamatan!" May isang lugar lamang kung saan tayo mapapasakdal sa panahong ito, at ang lugar na yaon ay ang buhay-ekklesia. Sa ibang mga grupo ng Kristiyano, kung hindi ka natutuwa sa mga nakapaligid sa iyo, madali mo silang maiiwan at makapupunta saanman. Gayon pa man, sa sandaling tayo ay tunay nang nakapasok sa buhay-ekklesia, wala nang labasan, walang fire escape. Wala nang paraang makalabas. Sa halip, dapat tayong manatili dito at matupok at matuos para sa ating pagpapasakdal. Purihin ang Panginoon, maaari tayong mapasakdal sa panahong ito! Bawat diborsyo ay isang pagtakas mula sa mga limitasyon ng buhay may-asawa. Kapag ang mga makasanlibutang tao ay hindi masaya sa kanilang buhay may-asawa, nakikipagdiborsyo na lamang sila at tinatakasan ang kanilang mga suliranin. Sa paggawa nito, tinatakasan nila ang pagtutuos, ang panunupok at ang pagpapasakdal. Ngunit tayo, ang mga anak ng Diyos, ay hindi kailanman dapat ihiwalay ang ating mga sarili mula sa buhay-ekklesia. Pagkatapos nating makapasok sa buhay may-asawa ng buhay-ekklesia, dapat tayong manatili sa hurno hanggang sa tayo ay lubusang maluto. Darating ang araw na hindi na natin kakailanganin ang hurno, sapagkat tayo ay mapapasakdal na, at lahat ay magiging bago. Sa panahong yaon, ang lahat ng lumang bagay ng unang langit at ng unang lupa ay mawawakasan. Ngayon marami tayong hurno - ang ating asawang lalake o asawang babae, ang ating mga anak at ang mga kapatid sa ekklesia. Sa buhay-ekklesia tinutupok at hinuhurno natin ang isa"t isa. Hindi tayo mapalalaya sa hurnong ito hanggang sa tayo ay mapasakdal na. Lubha nating pinasasalamatan ang Panginoon na Kanyang ginagamit ang buhay-ekklesia upang pasakdalin tayo sa buhay! Mga Nilalaman
B. Wala nang Dagat Sinasabi rin ng bersikulo 1, "At ang dagat ay wala na." Ang dagat ay ang resulta ng mga tubig ng paghahatol, ang mga tubig na ginamit ng Diyos upang hatulan ang mundong umiral bago si Adam. (Tingnan ang Pag-aaral Pambuhay ng Genesis, Mensahe Dalawa). Ang gawain ng muling-paglikha ng Diyos ay ang bawiin ang lupa sa pamamagitan ng pagbibigay ng hangganan sa mga tubig na siyang naging resulta ng paghahatol na ito (Gen. 1:9-10; Jer. 5:22). Ang mga buháy na nilalang ng mundong umiral bago si Adam, matapos na mahatulan sa pamamagitan ng mga tubig, ay naging mga maninirahan ng dagat. Pagkatapos na sila ay matuos ni Kristo at ng Kanyang mga mananampalataya (Mat. 8:29- 32; Luc. 10:17; Gawa 16:16-18; 19:12) at maibigay sila ng dagat sa paghahatol ng malaking puting trono (20:13), hindi na kakailanganin pa ang dagat. Mula sa panahon ng gawain ng muling-paglikha ng Diyos, nilayon ng Diyos na alisin ang dagat sa pamamagitan ng pagtutuos kay Satanas at sa kanyang mga demonyo. Kaya, ang sabihing "ang dagat ay wala na" ay nagpapahiwatig na si Satanas at ang kanyang mga masasamang tagasunod ay natuos nang lahat at hindi na matatagpuan sa bagong langit at bagong lupa. III. ANG MGA DATING BAGAY AY HINDI MAAALALA Sinasabi ng Isaias 65:17, "Sapagkat narito, Ako ay lumikha ng mga bagong langit at ng bagong lupa: at ang mga dating bagay ay hindi na maaalala, o darating man sa isipan." Makikita natin dito na ang mga dating bagay ay hindi na maaalala. Ang Diyos ay may malaking kakayahang lumimot. IV. MANANATILI MAGPAKAILANMAN Ang bagong langit at ang bagong lupa ay mananatili sa harap ng walang-hanggang Diyos, yaon ay, mananatili magpakailanman (Isa. 66:22). Ang manatili magpakailanman ay nangangahulugang manatili magpasawalang-hanggan. V. KATUWIRANG NANANAHAN SA BAGONG LANGIT AT BAGONG LUPA Sinasabi ng Ikalawang Pedro 3:13, "Ngunit ayon sa Kanyang pangako ay naghihintay tayo sa bagong langit at sa bagong lupa, na tinatahanan ng katuwiran." Dito, makikita nating ang katuwiran ay mananahan sa bagong langit at bagong lupa. Ito ay nangangahulugang Mga Nilalaman
ang bawat bagay ay magiging tama, wasto, at naaangkop at wala nang magiging anumang alitan. VI. BUMABABA ANG BAGONG HERUSALEM SA BAGONG LUPA Sinasabi ng bersikulo 2, "At nakita ko ang banal na lunsod, ang Bagong Herusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa Diyos, na nahahandang gaya ng isang kasintahang babae, nagagayakan para sa kanyang asawa." Ang Bagong Herusalem ay bababa sa bagong lupa. Pagkaraang maiakyat sa mga kalangitan ang lahat ng tinubos na banal ng Diyos, sila ay mapasasa-Bagong Herusalem, na papanaog buhat sa langit mula sa Diyos. Ito ay nagpapakitang ang ating pananahanang lugar sa kawalang-hanggan ay hindi langit, kundi ang Bagong Herusalem sa bagong lupa. Ang Bagong Herusalem ay bababa bilang ang Kasintahang babae para kay Kristo. Ito ay nagpapakitang ang Bagong Herusalem ay hindi isang materyal na lunsod; siya ay isang sama-samang tao, ang Kasintahang babae. Ang lunsod na ito ay magiging ang tabernakulo rin ng Diyos para sa Kanyang pananahan kasama ang tao (b. 3). Kay Kristo, ang bagong lunsod na ito ay magiging Kasintahang babae para sa Kanyang kasiyahan; sa Diyos, tabernakulong pananahanan Niya at kung saan Niya ihahayag ang Kanyang sarili. ito ang magiging VII. ANG MGA BAYAN SA BAGONG LUPA Sinasabi ng bersikulo 3, "Narito, ang tabernakulo ng Diyos ay nasa mga tao, at Siya ay mananahan sa kanila, at sila ay magiging mga bayan Niya, at ang Diyos Mismo ay sasakanila." Ang "mga bayan" sa bersikulong ito ay magiging "ang mga bansa" sa bersikulo 24. Magkakaroon ng ilang bayan, at bawat sama-samang bayan ay magiging isang bansa sa bagong lupa. Ang mga bansang ito na siyang papalibot sa Bagong Herusalem ay mapanunumbalik, subalit hindi sila maisisilang na muli. Sa panahong yaon, ang kanilang mapagrebeldeng kalikasan ay naalis na. Bilang ang mga napanumbalik at napadalisay na bansa, sila ay maninirahan sa labas ng Bagong Herusalem at tatamasahin nila ang panlahat na pagpapala sa bagong langit at bagong lupa. Ang mga panlahat na pagpapalang ito ay binanggit sa bersikulo 4: "At papahirin Niya ang bawat luha sa kanilang mga mata; at hindi na magkakaroon ng kamatayan; ni ng dalamhati, ni ng [pagtangis], ni ng hirap pa man; sapagkat ang mga naunang bagay ay lumipas na." Sa Mga Nilalaman
bagong langit at bagong lupa ay wala nang luha, wala nang kamatayan, wala nang dalamhati, wala nang pagtangis, at wala nang hirap. Sa bagong langit at bagong lupa magkakaroon ng lubos na kasiyahan at kapahingahan; wala nang magiging sanhi ng mga luha. Yamang ang kamatayan ay lubusang lululunin ng buhay (1 Cor. 15:54) at ibubulid sa dagat-dagatang apoy (20:14), sa bagong langit at bagong lupa ay wala nang kamatayan. Ang kamatayan ay itatapon na sa "basurahan," ang dagat-dagatang apoy, at ang mga elemento ng kamatayan - dalamhati, pagtangis, at hirap - ay mabibigyang-wakas. VIII. ANG MGA ANAK NA LALAKE NG DIYOS SA BAGONG HERUSALEM Ang mga bersikulo 5 hanggang 7 ay nagsasalita ukol sa mga anak na lalake ng Diyos sa kawalang-hanggan. Sinasabi ng bersikulo 7, "Ang manaig ay magmamana ng mga bagay na ito, at Ako ay magiging Diyos sa kanya, at siya ay magiging anak na lalake sa Akin." Ang kahulugan ng manaig dito ay naiiba sa kahulugan nito sa kapitulo dalawa at tatlo, kung saan ito ay ginamit nang pitong ulit. Dito ay nangangahulugan itong manaig sa pamamagitan ng pananampalataya gaya ng sa 1 Juan 5:4 at 5. Pinapaging-dapat ng pananaig sa kapitulo dalawa at tatlo ang mga nananaig na mananampalataya para sa pakikibahagi sa katamasahan ng sanlibong taong kaharian bilang isang natatanging gantimpala sa pampanahunang administrasyon ng Diyos, samantalang pinapaging- dapat ng pananaig dito ang lahat ng mananampalataya para sa pakikibahagi sa Bagong Herusalem kasama ang lahat ng katamasahan nito bilang panlahat na bahagi ng walang-hanggang pagliligtas ng Diyos. ang mananampalatayang mananahan sa Bagong Herusalem. Ang mga anak na lalake ng Diyos sa Bagong Herusalem ay ang mga bumubuo ng Bagong Herusalem. Sila ang mga naisilang na muling mananampalataya na may dibinong buhay at dibinong kalikasan. Ang Bagong Herusalem ay binubuo ng lahat ng banal na ito na naisilang ng Diyos. Gaya ng makikita natin, ang Bagong Herusalem ay kabuuan ng lahat ng isinilang na muling mga anak ng Diyos. Bawat isinilang na muling anak ng Diyos ay bahagi ng buháy na kabuuang ito. Sapagkat ang mga anak na lalake ng Diyos ay ang mga bumubuo ng Bagong Herusalem, sila rin ay mananahan sa Bagong Herusalem. Ang "anak na lalake" sa bersikulong ito ay Ang mga anak ng Diyos ay lalahok sa lahat ng katamasahan ng Bagong Herusalem, lalung-lalo na sa katamasahan ng tubig ng buhay (b. 6). Maraming Kristiyano ang naipagkakamali ang katamasahan ng mga Mga Nilalaman
bansa sa katamasahan ng mga banal. Ang mga bansa ay magtatamasa ng panlahat na pagpapala, subalit ang mga banal ay magkakaroon ng natatanging pagtatamasa. Unang-una, tatamasahin natin ang panustos- buhay ng tubig ng buhay (22:1). Higit pa rito, tayong mga nasa Bagong Herusalem ay maglilingkod sa ating Diyos at sa Kordero sa loob ng Kanyang presensiya magpasawalang-hanggan (22:3-4). Ito ay isa sa mga pagpapala ng mga tinubos ng Diyos sa kawalang-hanggan. Kasabay nito, maghahari tayo magpasawalang-hanggan (22:5). Tayo ay magiging mga hari hindi lamang sa loob ng sanlibong taon; tayo ay magiging hari magpasawalang-hanggan. Lahat ng banal ay gugulang, mapasasakdal at magiging kuwalipikadong tamasahin ang walang-hanggang Bagong Herusalem. Sinasabi ng Apocalipsis 22:3, "At ang trono ng Diyos at ng Kordero ay doroon, at paglilingkuran Siya ng Kanyang mga alipin." Pansining ang mga panghalip sa bersikulong ito ay pang-isahan, hindi pangmaramihan. Sinasabi ng bersikulong ito, "Paglilingkuran Siya ng Kanyang mga alipin"; hindi nito sinasabing, "Paglilingkuran Sila ng Kanilang mga alipin." Ang pang-isahang panghalip, na tumutukoy kapwa sa Diyos at sa Kordero ay nagpapatunay na ang Diyos at ang Kordero ay iisa. Hindi natin dapat ituring Silang dalawa. IX. ANG MGA NAPAHAMAK SA DAGAT-DAGATANG APOY Sinasabi ng Apocalipsis 21:8, "Ngunit sa mga duwag at sa mga di- mananampalataya at sa mga kasuklam-suklam at sa mga mamamatay-tao at sa mga mapakiapid at sa mga mangkukulam at sa mga mapagsamba sa diyus-diyosan at sa lahat ng sinungaling, ang kanilang bahagi ay sa dagat-dagatang nagniningas ng apoy at asupre, na siyang ikalawang kamatayan." Sa lumang langit at lumang lupa, naroon ang dagat ng tubig upang isilid ang resulta ng kahatulan ng Diyos, samantalang sa bagong langit at bagong lupa, naroon ang dagat-dagatang apoy upang halinhan ito. Ang lahat ng negatibo at maruruming bagay matapos mahatulan ng Diyos, ay mapasasadagat-dagatang apoy hanggang sa kawalang- hanggan. Ayon sa 22:15, ang dagat-dagatang apoy ay nasa labas ng Bagong Herusalem, gaya ng Tophet, kung saan naroon ang maruruming bagay (Jer. 19:11-13), ay nasa labas ng lumang Herusalem (2 Hari 23:10; Isa. 30:33). Ang dagat-dagatang apoy ay higit na nalilimitahan kaysa sa dagat ng tubig. Ang magdusa ng ikalawang kamatayan, na siyang dagat- dagatang apoy, ay ang masunog sa apoy at sa asupre magpasawalang- hanggan (14:10-11). Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T SIYAM ANG BAGONG HERUSALEM (1) Sa mensaheng ito at sa anim na susunod na mga mensahe ay isasaalang-alang natin ang iba"t ibang aspekto ng Bagong Herusalem (21:9-27). I. ANG PARAAN UPANG MAKITA ANG PANGITAIN NG BAGONG HERUSALEM Unang-una, kailangan nating malaman ang paraan upang makita ang pangitain ng Bagong Herusalem. Isa sa pitong anghel na nagpatupad ng huling pitong salot ang nagpakita ng Bagong Herusalem kay Juan (b. 9). Nangangahulugan itong ang kahatulan ng pitong mangkok ay para sa Bagong Herusalem. A. Ang Mapasaloob ng Espiritu Sinasabi ng bersikulo 10, "At dinala niya akong palayo na nasa loob ng espiritu sa isang malaki at mataas na bundok, at ipinakita sa akin ang banal na lunsod, ang Herusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa Diyos." Kung nais nating makita ang pangitain ng Bagong Herusalem, dapat tayong mapasaloob ng espiritu. Bago nakita ni Juan ang pangitain ng pitong ekklesia, siya rin ay nasa loob ng espiritu (1:10). Hindi lamang sinasabi sa atin ng kapitulo isa na si Juan ay nasa loob ng espiritu; inihahayag din nito na siya ay nasa pulo na tinatawag na Patmos. Kung hindi ito mahalaga, hindi na ito itinala sa Biblia. Sa pagiging nasa pulo ng Patmos at sa pagiging nasa loob ng espiritu, nakita ni Juan ang mga ekklesia, ang pitong gintong patungan ng ilawan. Bagama"t maraming nagbabasa at nag-aaral ng aklat ng Apocalipsis at nabasa na maging ang ating mga mensahe ukol sa pitong patungan ng ilawan, wala silang nakitang anuman. Ang dahilan ay wala sila sa tamang katayuan ni nasa loob ng espiritu. Upang makita ang anumang bagay kailangan natin ang tamang kinatatayuan na may tamang anggulo, at kailangan natin ang kakayahang Mga Nilalaman
makakita. Kapagdaka bago makita ni Juan ang pitong gintong patungan ng ilawan, narinig niya ang isang malakas na tinig at lumingon siya upang tingnan ang tinig na nagsalita sa kanya (1:10, 12). Umaasa akong yamang marami sa mga denominasyon ang nagbabasa nitong mga mensaheng pag-aaral pambuhay, sila ay makakarinig ng isang tinig at lilingon upang makakita. Gayon pa man, bagaman marami ang nakarinig ng tinig, hindi sila handang lumingon. Kahit na lumingon sila upang makita ang tinig, maaaring kulang sila sa kakayahang makakita. Maraming mangangaral na nasa denominasyon ang may mga katarata sa kanilang mga espiritwal na mata. Kailangan nila ng isang espesyalistang mag-aalis ng mga kataratang ito upang makita nila ang pangitain ng ekklesia. Kapag mayroon tayong tamang katayuan na may tamang anggulo at kakayahang makakita, makikita natin ang pangitain ng pitong gintong patungan ng ilawan. Ito ang sitwasyon ni Juan sa pulo ng Patmos. Dahil nasa tamang katayuan siya at dahil nasa espiritu siya, nakita niya ang pitong gintong patungan ng ilawan sa sandaling siya ay lumingon upang makita ang tinig. Gayundin ang prinsipyo upang makita ang Bagong Herusalem. Sa 21:10 sinasabi sa atin ni Juan na dinala siyang palayo ng isang anghel na nasa loob ng espiritu. Huwag mong hamakin ang iyong espiritu; may kakayahan itong makita ang Bagong Herusalem. Ang pariralang "nasa loob ng espiritu" ay ginamit nang apat na beses sa aklat ng Apocalipsis (1:10; 4:2; 17:3; 21:10). Sa bawat pagkakataong ginagamit ang pariralang ito, ipinapakilala nito ang isa sa apat na pangunahing pangitain na bumubuo sa aklat na ito. Ang mga pangitaing ito ay ang pangitain ng ekklesia, ang pangitain ng paghahatol sa sanlibutan, ang pangitain ng Dakilang Babilonia, at ang pangitain ng Bagong Herusalem. Ang apat na pangitaing ito ay nasa dalawang pares. Ang ekklesia at ang sanlibutan ang unang pares, at ang Dakilang Babilonia at Bagong Herusalem ang ikalawa. Ang sanlibutan ay salungat sa ekklesia, at ang Dakilang Babilonia ay salungat sa Bagong Herusalem. Ang buong aklat ng Apocalipsis ay binubuo ng ekklesia, ng sanlibutan, ng Babilonia, at ng Bagong Herusalem. Bawat pagkakataong nakita ni Juan ang bawat isa sa mga pangitaing ito, siya ay nasa espiritu. Sa espiritu nakita ni Juan ang mga ekklesia; sa espiritu nakita niya ang hantungan ng sanlibutan; sa espiritu nakita niya ang Dakilang Babilonia; at sa espiritu nakita niya ang Bagong Herusalem. Makapagpapatotoo akong maging sa ngayon, nasa harap ko ang isang malinaw na tanawin ng apat na bagay na ito. Sa unang kapitulo nakikita ko ang pitong ekklesia at sa huling kapitulo, ang Bagong Herusalem. Sa pagitan ng mga kapitulong ito nakikita ko ang sanlibutan at ang Dakilang Babilonia. Mga Nilalaman
Kung nais mong makita ang mga pangitaing ito, dapat kang mapasaloob ng espiritu. Huwag mong ensayuhin ang iyong pag-iisip upang isipin ang sitwasyon. Sa halip, bumaling ka sa espiritu at manatili roon. Kung eensayuhin mo ang iyong pag-iisip sa halip na manatili sa iyong espiritu, mawawala sa iyong paningin ang apat na pangitaing ito. Kung mananatili tayo sa ating pag-iisip, maaaring hindi natin maisip na ang sitwasyon ng daigdig ay ganoong kasama. Subalit kung babaling tayo sa ating espiritu at mananatili roon, tumatawag sa pangalan ng Panginoong Hesus, malinaw nating makikita ang pitong patungan ng ilawan at ang katotohanan na ang buong sanlibutan ay nasa ilalim ng paghahatol ng Diyos. Lalo tayong nananatili sa espiritu na kinakaugnay ang Panginoon, lalo tayong magiging malinaw hinggil sa sitwasyon ng sanlibutan. Higit pa rito, makikita natin ang patutot at matatantong itinakda siyang wasakin. Bagaman hindi natin maunawaan ang lahat ng bagay na ito o maipaliwanag ang mga ito sa iba, tiyak na tayo mismo ang makakakita ng mga ito. Makikita rin natin ang Bagong Herusalem, kasama ang lahat ng detalye, gaya ng labindalawang pintuan at ang gintong lansangan. Ang kailangan natin ngayon ay pangitain, hindi pagkaunawa. Anong halaga ng pagkaunawa sa lunsod ng Anaheim kung hindi mo pa ito nakita kailanman? Ayon sa aklat ng Apocalipsis, nakita ni apostol Juan ang maraming bagay, kasama na ang Bagong Herusalem. Kaya, ang kanyang aklat ng Apocalipsis ay hindi isang pagtuturo, isang sermon, o maging isang mensahe; isa itong paglalarawan at isang pagpapahayag ng kung ano ang kanyang nakita. Dinala si Juan sa isang pansansinukob na paglalakbay. Pagkatapos ng kanyang paglalakbay, tila bang sinasabi niya, "O, nakita kong ibinulid si Satanas sa dagat-dagatang apoy at nakita ko ang Bagong Herusalem!" Kailangan nating lahat na mapasaloob ng ating espiritu at magkaroon ng ganitong uri ng paglilibot sa mga tanawin. Matapos mong makita ang Bagong Herusalem, hindi mo na maikakaila ang katotohanang nakita mo ito. B. Ang Mapasaibabaw ng isang Malaki at Mataas na Bundok Nang makita ni Juan ang Bagong Herusalem, siya ay kapwa nasa espiritu at dinala rin patungo sa ibabaw ng isang malaki at mataas na bundok. Ang malaki at mataas na bundok ay salungat sa ilang sa 17:3. Upang makita ang Babilonia, ang malaking patutot, si Juan ay dinala sa ilang. Upang makita ang Kasintahang babae, ang Bagong Herusalem, siya ay dinala sa isang malaki at mataas na bundok. Kailangan nating isang mataas na bundok nang makita natin ang maiakyat sa pinananahanang lugar ng Diyos para sa pagsasakatuparan ng Kanyang Mga Nilalaman
walang-hanggang layunin. Upang makita ni Juan ang mga ekklesia, sapat na ang mapasapulo ng Patmos. Ngunit ang Bagong Herusalem ay lubhang mas mataas kaysa sa mga ekklesia, at upang makita ito, kailangang madala si Juan sa isang mataas na bundok. Ang Bagong Herusalem ay isang bundok na lunsod, at kailangang mapasaibabaw tayo ng isang bundok upang makita ito. Kailangan nating mapasaloob ng espiritu at pumunta sa isang mataas na bundok. Ito ang paraan upang makita ang pangitain ng Bagong Herusalem. Kailangan din nating malaman kung ano ang Bagong Herusalem. Ang Bagong Herusalem ay ang sukdulang kaganapan ng gawain ng pagtatayo ng Diyos sa buong itinagal ng mga siglo. Mula kay Adam at nagpapatuloy sa loob ng halos animnapung siglo, ang Diyos ay isang malaking pagtatayo. Ang kalalabasan ng gumagawa ng pagtatayong ito ay ang Bagong Herusalem, ang walang-hanggang tahanan ng Diyos. Nakita na nating ang panahon mula kay Adam hanggang sa katapusan ng sanlibong taong kaharian ay nahahati sa apat na kapanahunan: ang kapanahunan ng mga Patriyarka, mula kay Adam hanggang kay Moises; ang kapanahunan ng kautusan, mula kay Moises hanggang kay Kristo; ang kapanahunan ng biyaya, mula sa unang pagdating ni Kristo hanggang sa pagpapanumbalik ng lahat ng bagay sa ikalawang pagdating ni Kristo; at ang kapanahunan ng kaharian, mula sa ikalawang pagdating ni Kristo hanggang sa katapusan ng sanlibong taon. Sa mga kapanahunang ito isinasagawa na ng Diyos ang Kanyang gawaing pagtatayo, at ipagpapatuloy Niya ito. Karamihan sa mga Kristiyano, gayon pa man, ay walang pagpapahalaga sa pagtatayo ng Diyos; pinahahalagahan lamang nila ang kanilang pantaong relihiyon. Purihin ang Panginoon na tayo ay nailigtas na mula sa kaawa-awang sitwasyong yaon! Ngayon wala na tayo sa loob ng isang pantaong relihiyon; tayo ay nasa pagtatayo ng Diyos. Sa kasalukuyan ang pagtatayong ito ay ang mga ekklesia, at sa kawalang-hanggan ito ay magiging ang Bagong Herusalem. Tayo ay nasa mga ekklesia at tayo ay patungo na sa Bagong Herusalem. Salamat sa Panginoon na mayroon tayong gayong kalinaw na tanawin ng Bagong Herusalem, ang ating ganap na hantungan. II. SA BAGONG LANGIT AT BAGONG LUPA Sa bersikulo 2 sinasabi ni Juan, "At nakita ko ang banal na lunsod, ang Bagong Herusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa Diyos, na nahahandang gaya ng isang kasintahang babaeng nagagayakan para sa kanyang asawa." Ang Bagong Herusalem ay isang buháy na kabuuan ng lahat ng banal na tinubos ng Diyos sa loob ng itinagal ng lahat ng Mga Nilalaman
henerasyon. Ito ang Kasintahang babae ni Kristo bilang Kanyang kapareha (Juan 3:29) at ang banal na lunsod ng Diyos bilang Kanyang tirahan. Ito ang lunsod, ang makalangit na Herusalem (Heb. 12:22), na inihanda ng Diyos para sa atin at pinanabikan nina Abraham, Isaac at Jacob (Heb. 11:10, 16). Ito rin ang Herusalem na nasa itaas at siyang ina nating lahat (Gal. 4:26). Ang Bagong Herusalem na ito ay bababa mula sa langit patungo sa lupa. Sinasabi kapwa ng mga bersikulo 2 at 10 na ang Bagong Herusalem ay "bumababa mula sa langit buhat sa Diyos." Hindi intensiyon ng Diyos na magkaroon ng isang walang-hanggang tirahan sa langit; ninanais Niyang manirahan sa lupa. Bagaman nangangarap ang relihiyong pumunta sa langit, ninanais ng Diyos na bumaba sa lupa. Maging sa ngayon, ang pinakamabuting tirahan ng Diyos ay hindi ang langit; ito ay ang ekklesia sa lupa. May dalawang pinananahanang lugar ang Diyos ngayon - ang kalangitan at ang ekklesia. Ang Diyos ay naninirahan sa kalangitan kasama ang Kanyang mga anghel, at naninirahan din Siya sa lupa kasama ang Kanyang mga anak. Kung ikaw ang Ama, pipiliin mo bang manatili kasama ang mga anghel, ang mga tagapaglingkod, o kasama ang iyong mga anak? Kung ang mga tagapaglingkod ay nakatira sa isang mansyon at ang mga anak ay nakatira sa isang abang kubo, pipiliin mo bang tumira sa mansyon o sa kubo? Tiyak na pipiliin mong makasama ang iyong mga anak sa kubo. Gayundin sa Diyos. Gaano Niyang ninanais manirahan sa ekklesia! Bagaman ang anyo ng ekklesia ay hindi kamangha-mangha o marilag, ang mga anak ng Diyos ay naroon, at nasisiyahan ang Diyos na makasama sila. Sa kalaunan, ang abang "kubo" ng ekklesia ay matatransporma tungo sa Bagong Herusalem, na magiging mas higit na marilag kaysa sa alinmang mansyon. Ang Bagong Herusalem ay magiging isang napakalawak na lunsod, labindalawang libong estadio sa haba, luwang, at taas (b. 16). Ang labindalawang libong estadio ay halos sanlibo"t tatlong daan at animnapung milya, ang layo mula San Diego hanggang Seattle. Ang layo mula sa silangang baybayin ng Estados Unidos hanggang sa kanlurang baybayin ay mga tatlong libong milya. Kaya, ang haba ng Bagong Herusalem ay magiging halos kalahati ng Estados Unidos. Magiging napakalaking lunsod nito! Magiging nasa mga pitong milyong talampakan ang taas nito. Ang lunsod na ito, na mas higit na kahanga- hanga kaysa sa maiisip natin, ay bababa sa katunayan sa lupa mula sa langit. Mangyari pa, ang lupa sa panahong yaon ay magiging ang bagong lupa (bb. 1, 24, 26). Mga Nilalaman
III. ANG BANAL NA LUNSOD Ang Bagong Herusalem ay ang banal na lunsod (bb. 2, 10). Bilang ang banal na lunsod ng Diyos, ang Bagong Herusalem ay banal, pinabanal, lubusang naibukod tungo sa Diyos, at lubusang nababaran ng banal na kalikasan ng Diyos upang maging Kanyang tirahan. Ang banal na lunsod na ito ay ganap na natigmakan at naihalo sa Diyos. Ang malaking lunsod na ito, mahigit na labintatlong daan at animnapung milya sa haba, luwang, at taas, ay lubusang ibubukod tungo sa Diyos at bababaran Niya. Isang araw, tayo sa katunayan ay paroroon. Sa kasalukuyan, nakikita natin ang Bagong Herusalem sa isang pangitain, ngunit darating ang panahon na tayo ay maparoroon. Gaanong pananabik natin! Walang pag-aalinlangang maaalala natin ang pangitaing nakita natin ukol dito nang tayo ay nasa lupa pa. IV. ANG KASINTAHANG BABAE NI KRISTO Sinasabi ng bersikulo 2 na ang Bagong Herusalem ay "nahahandang gaya ng isang kasintahang babaeng nagagayakan para sa kanyang asawa," at sa bersikulo 9 isa sa mga anghel ay nagsasabing, "Halika, ipapakita ko sa iyo ang kasintahang babae, ang asawa ng Kordero." Kapwa sa Luma at Bagong Tipan, inihalintulad ng Diyos ang hinirang Niyang bayan sa isang asawa (Isa. 54:6; Jer. 3:1; Ezek. 16:8; Ose. 2:19; 2 Cor. 11:2; Efe. 5:31-32). Ang asawa ay para sa kasiyahan ng Diyos sa pag-ibig. Bilang ang Kasintahang babae ni Kristo, ang Bagong Herusalem ay nagmula kay Kristo, ang Kanyang asawa, at naging kabiyak Niya, gaya kung paanong si Eva ay nagmula kay Adam, ang kanyang asawa, at naging kabiyak niya (Gen. 2:21-24). Siya ay naihanda sa pamamagitan ng pakikibahagi sa mga yaman ng buhay at kalikasan ni Kristo. Binabanggit ng bersikulo 9 ang Kasintahang babae at ang asawang babae. Ang Kasintahang babae ay pangunahing para sa araw ng kasalan, samantalang ang asawang babae ay panghabambuhay. Ang Bagong Herusalem ay ang magiging Kasintahang babae sa sanlibong taong kapanahunan sa loob ng isang libong taon bilang isang araw (2 Ped. 3:8) at ang asawang babae sa bagong langit at bagong lupa magpasawalang- hanggan. Ang Kasintahang babae sa kapanahunan ng kaharian ay kabibilangan ng mga mandaraig (3:12; 19:7-9), ngunit ang asawang babae sa kawalang-hanggan ay kabibilangan ng lahat ng tinubos ng Diyos (21:9). Yamang ang Bagong Herusalem ang Kasintahang babae, hindi natin siya dapat ituring na isang materyal na lunsod. Imposible para sa isang materyal na entidad na maging ang Kasintahang babae. Hindi Mga Nilalaman
kailanman pakakasal ang Diyos sa gayong bagay. Pakakasal lamang Siya sa isang bagay na buháy. Ang Kasintahang babae ay bubuuin ng lahat ng tinubos, isinilang na muli, at natranspormang banal ng Diyos. Sa Bagong Herusalem wala nang kahoy, mga laryo, o alikabok. Sa halip, mayroong ginto, perlas, at natranspormang mahahalagang bato. V. ANG TABERNAKULO NG DIYOS Sinasabi ng bersikulo 3, "At narinig ko ang isang malakas na tinig na nagmula sa trono, na nagsasabi, Narito, ang tabernakulo ng Diyos ay nasa mga tao, at Siya ay mananahan sa kanila, at sila ay magiging mga bayan Niya, at ang Diyos Mismo ay sasakanila." Kapwa sa Luma at sa Bagong Tipan, inihalintulad din ng Diyos ang Kanyang hinirang na bayan sa isang pinananahanang-lugar para sa Kanyang Sarili (Exo. 29:45-46; Blg. 5:3; Ezek. 43:7, 9; Awit 68:18; 1 Cor. 3:16-17; 6:19; 2 Cor. 6:16; 1 Tim. 3:15). Kung paanong ang asawang babae ay para sa kasiyahan ng Diyos sa pag-ibig, gayundin naman ang pinananahanang- lugar ay para sa Kanyang kapahingahan sa kahayagan. Ang dalawang aspekto ay katapus-tapusang mapasusukdol sa Bagong Herusalem. Sa kanya, magkakaroon ang Diyos ng lubusang kasiyahan sa pag-ibig at ng sukdulang kapahingahan sa kahayagan magpasawalang-hanggan. Bilang tirahan ng Diyos, ang Bagong Herusalem ang magiging tabernakulo ng Diyos sa mga Ito ang magiging pinananahanang lugar ng Diyos sa gitna ng mga tao - ang mga bansa - upang ihayag Siya. Ang tabernakulong ginawa ni Moises ay isang sagisag ng tabernakulong ito (Exo. 25:8-9; Lev. 26:11). Ang sagisag na yaon ay unang naisakatuparan kay Kristo bilang ang tabernakulo ng Diyos sa gitna ng mga tao (Juan 1:14), at kalaunan ito ay matutupad nang ganap sa Bagong Herusalem, na siyang ang magiging pagpapalaki ni Kristo bilang ang pinananahanang lugar ng Diyos. Ang tabernakulong ito ang magiging walang-hanggang pinananahanang-lugar din ng tinubos na bayan ng Diyos. Lililiman tayo ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo. Kaya, ang Bagong Herusalem ay magiging isang kapwa tirahan para sa Diyos at sa atin. tao magpasawalang-hanggan. Ang pinananahanang lugar ng isang tao ay naghahayag sa mismong taong yaon. Wala nang ibang lugar ang nakapaghahayag sa atin nang lubos kaysa sa ating pinananahanang lugar. Kung nais mong makilala ang isang tao, bisitahin mo ang kanyang inuupahang silid o bahay. Kung hindi maayos ang kanyang tahanan, malalaman mo kung gayon na ang taong yaon mismo ay hindi maayos na tao. Ngunit kapag ang bahay niya ay lubhang maayos, malinis, at maimis, malalaman mo kung gayon na ang taong nakatira roon ay gayong uri ng tao. Halimbawa"y bumisita ako sa iyong inuupahang silid isang umaga at nakita kong hindi nakaayos ang Mga Nilalaman
iyong higaan. Kahit na gaano karaming pagtuturo ang ibigay mo sa akin tungkol sa kasipagan at kaayusan, malalaman ko sa iyong di-nakaayos na higaan na ikaw ay isang taong pabaya. Kung paanong inihahayag tayo ng ating tahanan, gayundin ang Bagong Herusalem, ang tabernakulo ng Diyos, ay maghahayag sa Kanya. Bawat bahagi ng lunsod na ito ay magiging maayos, malinis, at wastong naitayo. Ang bawat aspekto nito ay maghahayag ng Diyos. Ang ekklesia sa kasalukuyan bilang tirahan ng Diyos ay Kanya ring kahayagan. Ang ekklesia ay kapwa para sa kasiyahan ni Kristo at para sa paninirahan ng Diyos. Sa ekklesia, isang maliit na modelo ng darating na Bagong Herusalem, nasisiyahan si Kristo at nahahayag ang Diyos. Ang napanumbalik na sangkatauhan, ang mga bansa, ay mamumuhay sa paligid ng Bagong Herusalem bilang ang tabernakulo ng Diyos, at matatamasa nila ang Diyos doon. VI. ANG PARAISO NG DIYOS Ang Bagong Herusalem ay magiging ang paraiso rin ng Diyos. Ayon sa Biblia may higit sa isang uri ng paraiso. Itinuturing ng maraming Kristiyano ang halamanan ng Eden bilang isang paraiso (Gen. 2:8). Gayon pa man, hindi tinatawag ng Biblia ang halamanan ng Eden na isang paraiso. Kaya, sa Biblia, mayroon lamang dalawang paraiso, ang paraisong binanggit ng Panginoong Hesus sa Lucas 23:43 at ang Bagong Herusalem. Sa magnanakaw na nakiusap sa Panginoong alalahanin siya kapag Siya ay dumating sa Kanyang kaharian, sinabi ng Panginoong Hesus, "Katotohanang sinasabi Ko sa iyo, sa araw na ito [ikaw ay makakasama Ko] sa Paraiso" (Luc. 23:43). Masasabi natin kung nasaan ang paraisong ito sa pamamagitan lamang ng pag-aaral ng maraming iba pang bersikulo. Inihahayag ng Lucas 23:43 na kaagad-agad pagkatapos ng Kanyang kamatayan, nagtungo ang Panginoong Hesus sa paraiso. Inihahayag ng Mga Gawa 2:27 at 31 na pagkatapos mamatay ng Panginoong Hesus, nagtungo Siya sa Hades, at ipinapahiwatig ng Mateo 12:40 na ang Hades ay nasa "pusod ng lupa," kung saan pumunta ang Panginoong Hesus sa loob ng tatlong araw at tatlong gabi pagkaraan ng Kanyang kamatayan. Sa Hades ay may isang kaaya-ayang bahagi na inihalintulad sa sinapupunan ni Abraham, kung saan nagtungo si Lazaro (Luc. 16:23). Kaya, ang paraisong binanggit ng Panginoon sa Lucas 23:43 ay ang kaaya-ayang bahagi ng Hades. Ayon sa salita ng Panginoon sa Lucas 16, may dalawang bahagi sa Hades, at sa pagitan ng dalawang bahaging ito ay may isang malaking bangin. Nang mamatay si Lazaro, nagtungo siya sa kaaya-ayang bahagi ng Hades, na kinaroroonan ni Mga Nilalaman
Abraham. Ngunit nang mamatay ang mayamang lalake, nagtungo siya sa bahagi ng pagdurusa. Ang ilang Kristiyanong guro, gaya ni Dr. Scofield, ay naniniwalang sa panahon ng pagkabuhay na muli ni Kristo, inilipat ang kaaya-ayang bahagi ng Hades sa ikatlong kalangitan. Ang orihinal na Scofield Reference Bible ay may talâ ukol sa Lucas 16:23 na gaya nito. Ginamit din ang 2 Corinto 12:2-4 bilang batayan para sabihin ito. Ipinapaliwanag ng ilan ang salita ni Pablo sa mga bersikulong ito upang ipakahulugan na ang paraiso ay nasa ikatlong langit ngayon. Gayon pa man, kung babasahin mo nang maingat ang bahaging ito ng Salita ayon sa tekstong Griyego, makikita mong pinapatunayan nito ang kabaligtaran. Sa kapitulong ito nagpapatotoo si Pablo na nakatanggap siya ng isang kumpletong pangitain ng buong sansinukob, na nahahati sa tatlong seksiyon: ang mga kalangitan, ang lupa, at ang rehiyon na nasa ilalim ng lupa (tingnan ang Fil. 2:10). Nalaman ni Pablo ang mga bagay na nasa lupa, ang mga bagay na nasa langit, at ang mga bagay na nasa paraiso. Ito ang wastong pagkaunawa sa 2 Corinto 12:2-4 (Tingnan ang mensahe, pp. 242-245 [sa Ingles]). Ang paraiso, ang kaaya-ayang bahagi ng Hades, ay nasa Hades pa rin sa ilalim ng lupa. Ang pagtuturo na ang mga banal ng Lumang Tipan na nasa paraiso ay inilipat sa langit sa araw ng pagkabuhay na muli ni Kristo ay hindi wasto. Sa araw ng Pentecostes, limampung araw pagkaraan ng pagkabuhay na muli ng Panginoon, sinabi ni Pedro, "Hindi umakyat si David sa mga kalangitan" (Gawa 2:34). Maging sa panahong yaon, si David ay wala pa rin sa langit. Kaya, ang mga tradisyunal na pagtuturo hinggil sa bagay na ito ay hindi wasto ni mapagkakatiwalaan. Ayon sa wastong salita ng Biblia, may isang kaaya-ayang bahagi sa Hades, na tinatawag na paraiso, kung saan kasalukuyang naroon ang mga naihiwalay sa katawang mga espiritu at kaluluwa ng mga naligtas, naghihintay sa oras ng pagkabuhay na muli. Sa prinsipyo, para sa isang kaluluwang maihiwalay sa katawan ay nangangahulugang ito ay hubad, at walang hubad na tao ang maaaring dumulog sa presensiya ng Diyos. Kaya, ang mga espiritu at kaluluwa ng mga yumaong banal ay nasa kaaya-ayang bahagi ng Hades na naghihintay sa araw ng pagkabuhay na muli upang maibihis nila ang isang maluwalhating pagkabuhay na muling katawan at muling maramtan. Ang Bagong Herusalem bilang ang paraiso ng Diyos ay naiiba sa paraisong nasa Hades. Ang paraiso ng Bagong Herusalem, na walang- hanggan, ay magiging lubhang nakahihigit sa paraisong nasa Hades, na isa lamang pansamantalang tirahan. Ang paraiso ng Diyos sa Bagong Herusalem ay magiging isang gantimpala sa mga mandaraig sa kapanahunan ng kaharian (2:7) at pangkalahatang bahagi sa lahat ng Mga Nilalaman
tinubos ng Diyos sa kawalang-hanggan (21:7). Ang lahat ng namatay na banal ay bubuhaying muli, magbibihis ng isang pagkabuhay na muling katawan, at sa kalaunan ay papasok tungo sa Bagong Herusalem, na siyang magiging kanilang paraiso. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE ANIMNAPU ANG BAGONG HERUSALEM (2) Ang kahulugan ng Apocalipsis 21 at 22 ay naikubli sa mga Kristiyano sa loob ng maraming siglo. Naintindihan ng marami ang mga kapitulong ito sa isang napakanatural na paraan at itinuring ang mga itong paglalarawan ng isang materyal na lunsod. Noong bata pa kami, nakarinig kami ng mga pang-ebanghelyong awitin tungkol sa gintong lunsod at gintong lansangan. Sinasabi ng unang bersikulo ng aklat ng Apocalipsis na ang pahayag ni Hesu-Kristo ay ipinaalam sa pamamagitan ng mga tanda. Kung uunawain natin ang aklat na ito, dapat nating alamin ang kahulugan ng lahat ng tanda. Halimbawa, ang pitong gintong patungan ng ilawan sa kapitulo isa at ang pansansinukob na maningning na babae sa kapitulo labindalawa ay mga tanda. Bukod pa rito, tinawag si Kristo sa aklat na itong ang Leon at ang Kordero, mga katawagang mga tanda rin. Sa gayunding paraan, ang buong lunsod ng Bagong Herusalem ay isang tanda. Sa buong itinagal ng mga siglo, ang mga sinasabi ng mga Kristiyano tungkol sa ekklesia ay nanggaling sa kanilang maling konsepto sa kung ano ang ekklesia. Kapag may ilang nagsabi ng tungkol sa pagpunta sa ekklesia, ang tinutukoy nila ay ang isang bunggalo na may mataas na tore at kampana. Sa kanilang konsepto, isang uri ng gusali ang ekklesia. Maging ang ilang dayagram ng mga kapanahunan ay gumagamit ng anyo ng isang gusaling may mataas na tore upang ilarawan ang ekklesia. Bagaman ang gayong bagay ay maaaring kapilya, tiyak na hindi ito ang ekklesia. Ang mga "Brethren" na naibangon noong huling siglo, ay may isang napabuting pagkaunawa sa ekklesia. Sa kanila, ang ekklesia ay hindi isang gusali; ito ang pagtitipon ng mga tinawag. Kapag ang mga mananampalataya ay sama-samang nagpulong, ang kanilang pagtitipon ay ang ekklesia. Bagaman ang ganitong pagkaunawa ay tama, ito ay may pagkamababaw. Ang ekklesia ay lubhang mas malalim kaysa rito. Ipagpalagay na sanlibong naisilang na muling Kristiyano ang nagsama- samang magpulong; subalit sila ay nagtalu-talo, nag-aaway-away, nagpipintasan, at namumuhay sa laman. Ito ba ang ekklesia? Hindi, hindi Mga Nilalaman
ito ang ekklesia ni ang pagtitipon ng mga banal; sa mga mata ng Diyos isa itong pagtitipon ng laman. Sa isang pagpupulong ng konseho ng isang iglesya, isang miyembro pa nga ng konseho ang naghagis ng Biblia sa isa pang miyembro. Ang gayong pagsasama-sama ay sadyang hindi isang pagpupulong ng ekklesia. Isinasagisag ang ekklesia sa huling aklat ng Biblia ng isang maningning, dalisay, at nagliliwanag na gintong patungan ng ilawan. Gumagamit ang Panginoon ng patungan ng ilawan upang sumagisag sa ekklesia dahil ang ekklesia ay malalim at mahiwaga at hindi sapat na mailalarawan sa pantaong pananalita. Kaya, kinakailangan ng Panginoong gumamit ng isang tanda, isang simbolo, upang isagisag ito. Kapag nakita mong ang ekklesia ay isang gintong patungan ng ilawan, malalaman mo kung ano ang ekklesia. Gayon pa man, kapag hiniling sa iyong ipaliwanag ang ekklesia, marahil ay hindi mo pa rin maipaliwanag ito. Ang ekklesia ay mahiwaga, dibino, at dalisay, at hindi ito kayang ipaliwanag nang sapat ng mga pantaong salita. Sa kadahilanang ito, wala tayong matatagpuan na buong kahulugan ng ekklesia saanman sa Bagong Tipan. Sinasabi ng Efeso 1:22 at 23 na ang ekklesia ay ang Katawan ni Kristo, ang kapuspusan Niyaong pumupuspos ng lahat sa lahat. Ngunit ano ang ibig sabihin ng salitang "kapuspusan," at ano ang ibig sabihin ng "pumupuspos ng lahat sa lahat"? Mahirap unawain ang salitang ekklesia, lalo na ang mga katawagang "Katawan," "kapuspusan," at "lahat sa lahat." Kaya, sa aklat ng Apocalipsis, ang sukdulang kaganapan ng Biblia, maraming tanda ang ginamit upang mabigyang-kahulugan ang mga espiritwal na realidad. Kapag sinabi nating ang ekklesia ay isang gintong patungan ng ilawan, hindi natin ibig ipakahulugan na ang ekklesia sa katunayan ay isang patungan na may pitong ilawan. Isang pagkakamaling unawain ang bagay na ito sa ganitong paraan. Katulad ito ng paglalarawan kay Kristo bilang ang Kordero. Tiyak na ang ating Panginoon, ay hindi literal na isang korderong may apat na paa at isang buntot. Maling-maling unawain ang mga sagisag sa Biblia sa ganitong paraan! Ang Kordero ay isang tandang nagpapahiwatig ng isang bagay hinggil sa Panginoon. Samakatuwid, kapag inilarawan ng aklat ng Apocalipsis ang ekklesia bilang ang gintong patungan ng ilawan, ibig sabihin nito"y ang ekklesia ay dibino at dalisay; ang ekklesia rin ay may ilaw na nagliliwanag sa kadiliman. Ito ang kahalagahan at ang tunay na kahulugan ng ekklesia bilang isang gintong patungan ng ilawan. Ang lunsod ng Bagong Herusalem ay isa ring tanda, isang nagpapaloob ng lahat na tanda. Upang maunawaan ang tandang ito, dapat lubusang mabago at maliwanagan ang ating isipan. Hindi natin dapat unawain ang Bagong Herusalem ayon sa ating natural na konsepto. Ang Mga Nilalaman
ilan ay nakikipagtalo na ang Bagong Herusalem sa katunayan ay isang parisukat, materyal na lunsod. Kung tayo ay may ganitong uri ng natural na konsepto, hindi natin mauunawaan ang Bagong Herusalem bilang isang tanda. Ang Bagong Herusalem ay isang tandang sumasagisag sa walang-hanggang gusali ng Diyos bilang Kanyang pinananahanang lugar. Walang alinlangan, ang walang-hanggang gusali ng Diyos ay hindi isang pisikal na lugar; sa halip ito"y isang bagay na buháy. Sa halip na maging isang materyal na lunsod, isa itong entidad na binubuo ng Kanyang dibinong buhay. Ito ay lubhang mahiwaga, malalim at di- maarok na hindi ito maipaliwanag nang sapat ng pantaong pananalita. Samakatuwid, sa Kanyang karunungan, ang Diyos ay gumagamit ng isang larawan, isang tanda, upang ihayag ito sa atin. Taglay ang ganitong prinsipyo sa ating isipan, isaalang-alang natin ngayon ang iba"t ibang detalye at aspekto ng lunsod ng Bagong Herusalem. VII. ISANG BUHÁY NA KABUUAN NG LAHAT NG TINUBOS NG DIYOS Ang Bagong Herusalem ay isang buháy na kabuuan ng lahat ng tinubos ng Diyos. Ang katunayan na ito ay isang gayong kabuuan ay nangangahulugang isa itong buháy na gusali. Ang kaisipang ang bayan ng Diyos ay isang buháy na gusali ay hindi sa aklat ng Apocalipsis unang matatagpuan. Sa Lumang Tipan makikita nating ang bayan ng Diyos ay itinuring na mga materyales na itatayong sama-sama bilang ang Kanyang pinananahanang lugar. Tinatalakay ng Biblia ang dalawang pangunahing bagay - ang paglikha ng Diyos at ang pagtatayo ng Diyos. Sa simula ng Biblia mayroon tayong paglikha, at sa katapusan mayroon tayong pagtatayo. Sa pagitan ng dalawang dulong ito mayroon tayong gawain ng pagtatayo ng Diyos. Sa paglikha, ginawa ng Diyos ang mga materyales para sa pagtatayo. Habang pinagpapatuloy Niya ang Kanyang gawaing pagtatayo, pinagsasama-sama Niya ang lahat ng materyales na ito upang maging iisang yunit, na siyang Kanyang gusali. Sa Genesis 2 mayroon tayong isang halamanang nilikha, at sa Apocalipsis 21, isang lunsod na naitayo. Ang isang halamanan ay isang bagay na likas na likha ng Diyos, at ang isang lunsod ay isang bagay na Kanyang itinayo. Ang Bagong Herusalem ay hindi isang likas na halamanan; ito ay isang itinayong lunsod. Sa halamanan sa Genesis 2 ay may puno ng buhay, at malapit sa puno ng buhay ay may isang ilog na umaagos sa apat na direksiyon (Gen. 2:8-10). Sa agos ng ilog na ito mayroon tayong ginto, bedelio, at onix, isang mahalagang bato. Ang Mga Nilalaman
bedelio rito ay dagtang kinatas ng isang puno na tumigas na naging tulad ng substansiya ng isang perlas. Ang unang pagbanggit ng bato sa Biblia ay hindi tungkol sa ordinaryo at karaniwang bato, kundi yaong onix, isang uri ng mahalagang bato. Anong pinaggamitan ng tatlong mahahalagang materyales sa Genesis 2, ang ginto, bedelio at onix? Para masagot ang katanungang ito dapat nating basahin ang buong Biblia. Sa pektoral ng mataas na saserdote ay may nakalagay na labindalawang mahahalagang bato (Exo. 28:15-21), ang una sa mga yaon ay sardio at ang huli, jaspe. Kabilang sa labindalawang batong ito ay isang onix. Ipinapahiwatig nito na ang pektoral ng mataas na saserdote ay may kaugnayan kapwa sa Genesis 2 at sa Apocalipsis 21, sapagkat sa Genesis 2 mayroon tayong onix at sa Apocalipsis 21 mayroon tayong jaspe. Sa paglalarawan sa pektoral ng mataas na saserdote at sa dalawang onix na batong inukitan ng mga pangalan ng mga anak ni Israel (Exo. 28:9-12), makikita natin ang isang maliit na modelo ng pagtatayo ng Diyos. Ang mahahalagang bato kapwa ng pektoral at pambalikat ay nagtataglay ng mga pangalan ng lipi ni Israel. Nangangahulugan itong ang mga tinubos na Israelita ay para sa pagtatayo ng Diyos. Ang labindalawang mahahalagang bato sa pektoral ay naikalupkop sa ginto. Ang gintong kalupkop ang humahawak sa lahat ng mahahalagang bato. Walang alinlangang isa itong larawan ng pagtatayo ng Diyos. Ang pektoral na ito ay isang pagtatayong naghahayag sa Diyos. labindalawang Inilagay rin sa ibabaw ng pektoral ang urim at tummim (Exo. 28:30). Sa Hebreo ang urim ay nangangahulugang liwanag at ang tummim ay nangangahulugang kasakdalan o kakumpletuhan. Maraming taon na ang nakalilipas, nabasa ko ang isang artikulo ng isang manunulat na Hebreo na nagsasabing ang tummim ay isang mahalagang bato na may apat na titik ng alpabetong Hebreo na nakaukit dito. Sa ibabaw ng pektoral ng mataas na saserdote ay ang mga pangalan ng labindalawang lipi ni Israel na nakaukit sa labindalawang bato. Ang mga pangalan ng mga liping ito ay naglalaman lamang ng labing-walong titik ng dalawampu"t dalawang titik sa alpabetong Hebreo. Samakatuwid, sa pektoral ng mataas na saserdote ay may kakulangan ng apat na titik na ito. Gayon pa man, ang mga titik na ito ay nakaukit sa tummim, at kapag ang batong ito ay ikinabit sa pektoral, mayroong kakumpletuhan at kasakdalan. Naroon ang buong dalawampu"t dalawang titik ng alpabetong Hebreo. Ang urim ay isang batong inilalagay sa pektoral upang magbigay ng liwanag. Nagpatuloy ang manunulat ng artikulong ito sa pagsasabing kapag ang mataas na saserdote ay dumulog sa harap Mga Nilalaman
ng Panginoon, ilang tiyak na batong nasa pektoral na may kanya- kanyang titik ang nagliliwanag, at sa ibang pagkakataon ang ibang bato na may kanya-kanyang titik ang nagliliwanag. Isinusulat ng mataas na saserdote ang lahat ng titik na mula sa iba"t ibang bato habang ang mga ito ay nagliliwanag, at sa paggawa nito"y nakabubuo siya ng mga salita at mga pangungusap. Kalaunan, nakatanggap siya ng isang kumpletong mensahe o kahatulan mula sa Panginoon. Samakatuwid, sa pamamagitan ng pagliliwanag sa pektoral, naihahayag ng Diyos ang Kanyang iniisip, Kanyang kaisipan, at Kanyang damdamin, at nababatid ng mataas na saserdote ang kaisipan ng Diyos sa ganitong paraan. Ito ay isang maliit na modelo ng pagtatayo ng Diyos ngayon. Ngayon nalalaman natin ang kalooban ng Diyos sa pamamagitan ng pagtatayo, ang ekklesia. Ayon sa talâ sa Genesis 28, si Jacob, isang manununggab, ay nagkaroon ng isang dibinong panaginip kung saan nakita niya ang isang hagdang itinayo sa lupa at umaabot hanggang sa langit. Nang nagising siya mula sa pagkakatulog, tinawag niya ang lugar na iyon na bahay ng Diyos (Gen. 28:17). Pagkatapos ay kinuha niya ang batong ginamit niyang unan, itinayo ito bilang isang haligi, binuhusan ito ng langis, at tinawag itong bahay ng Diyos (Gen. 28:18-19, 22). Nabanggit din ang bato sa aklat ng Zacarias. Binabanggit ng Zacarias 4:7 ang punong bato, at ng 3:9, ang batong may pitong mata. Ang bato sa Zacarias ay hindi ang pundasyong bato ni ang panulok na bato; ito ay ang pangulong batong may pitong mata. Ang pitong matang ito ay lumabas muli sa aklat ng Apocalipsis bilang ang pitong mata ng Kordero (5:6). Kaya, iniuugnay ng pitong mata ang bato sa Kordero, na siyang ang Leon din (5:5). Sa ganitong kadahilanan, tinutukoy natin ang Leon-Kordero-bato. Nang unang makatagpo ni Pedro ang Panginoong Hesus, pinalitan ng Panginoon ang kanyang pangalan mula sa Simon tungo sa Cefas, na nangangahulugang isang bato (Juan 1:42). Matapos matanggap ni Pedro ang pahayag na ang Panginoon ay ang Kristo, ang Anak ng Diyos na buháy, sinabi ng Panginoon, "At sinasabi Ko rin sa iyo na ikaw ay bato, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo Ko ang Aking ekklesia" (Mat. 16:18, lit.). Sa iisang bersikulong ito mayroon tayong bato (stone) at [malaking] bato (rock). Kalaunan, sa kanyang unang Sulat, sinabi ni Pedro, "Na kayo ay magsilapit sa Kanya, na isang Batong buháy, na itinakwil na ng mga tao, datapuwat sa Diyos ay hirang, mahalaga, kayo rin naman, na gaya ng mga batong buháy, ay itinatayong isang espiritwal na bahay" (1 Ped. 2:4-5). Samakatuwid, ang konseptong ang mga mananampalataya ay mga batong itatayo upang maging tahanan ng Mga Nilalaman
Diyos ay hindi bago sa aklat ng Apocalipsis. Matatagpuan ito sa ibang bahagi ng Lumang Tipan at ng Bagong Tipan. Si Pablo ay may parehong konsepto sa 1 Corinto kapitulo tatlo, kung saan sinabi niyang ang ekklesia ay ang bukid ng Diyos at ang gusali ng Diyos at yaong siya ay isang matalinong punong-tagapagtayo (bb. 9-10). Sa bahaging ito ng Salita binigyan din tayo ni Pablo ng babala na maging maingat ukol sa mga materyales na ating ginagamit sa pagtatayong gawain natin. Hindi tayo dapat magtayo sa pamamagitan ng kahoy, damo, at pinaggapasan, kundi sa pamamagitan ng ginto, perlas at mahahalagang bato (bb. 10, 12). Kung pagsasama-samahin natin ang lahat ng bahagi ng Salita ukol sa bato, makikita nating ang mahahalagang bato ay sumasagisag sa mga taong tinubos, isinilang na muli, at tinransporma ng Diyos. Lahat ng batong ipinantayo sa Bagong Herusalem ay ang mga banal na tinubos, isinilang na muli at tinransporma ng Diyos. Malinaw na sinabi sa atin ni apostol Pedro na tayo ay mga batong buháy. Ngayon tayo ay nasa proseso ng transpormasyon at ng pagiging naitayo tungo sa gusali ng Diyos. Una, tayo ay tinatransporma ng Diyos; pagkatapos tayo ay itinatayo Niya. Samakatuwid, ang Herusalem ay hindi isang bunton ng mga materyales; ito ay isang kabuuan ng mga materyales na naitayo. Ang buong lunsod ng Bagong Herusalem ang gusali ng Diyos, ang buháy na kabuuan ng lahat ng banal na tinubos, isinilang na muli at tinransporma ng Diyos. A. Ang mga Lumang Tipang Banal na Ikinakatawan ng Labindalawang Pangalan ng Labindalawang Lipi ni Israel na nasa Labindalawang Pintuan Ang Bagong Herusalem ay unang-unang binubuo ng mga Lumang Tipang banal. Mapatutunayan ito ng 21:12, na nagsasabing ang mga pangalan ng labindalawang lipi ng mga anak ni Israel ay nakasulat sa mga pintuan ng lunsod. Taglay ng bawat pintuan ang pangalan ng isang lipi. Ito rin ay isang tandang sumasagisag na ang mga pintuan ng lunsod ay mga buháy na tao. Nakita na natin na ang kahulugan ng ekklesia bilang isang gintong patungan ng ilawan ay yaong ito ay sumisinag para sa pagbibigay-liwanag. Kailangan nating malaman ang tunay na kahulugan at ang kahalagahan ng mga pintuang ito. Ang mga pintuan ay nagsisilbi munang paraan ng pagpapalaganap ng lunsod at pagkatapos ay pasukan patungo sa lunsod. Bago makapasok ang anumang bagay sa pamamagitan ng pintuan, kailangan munang may lumabas mula sa mga ito. Ang lumalabas mula sa mga ito ay magdadala Mga Nilalaman
ng bagay papasok sa pamamagitan ng mga ito. Samakatuwid, ang mga pintuan ay nagsisilbi munang daan ng pagpapalaganap at pagkatapos ay bilang mga pasukan. Pakatandaang ang mga Hudyo ang unang nagpahayag at nagpalaganap ng ebanghelyo. Halimbawa, kapwa sina Pedro at Pablo ay mga Hudyo. Sa kadahilanang ito, sinabi ng Panginoon sa babaeng Samaritana na ang kaligtasan ay nanggagaling sa mga Hudyo (Juan 4:22). Sa madaling salita, ang ebanghelyo, ang mabuting balita, ay nagmula sa bayang Hudyo. Kaya, ang mga Lumang Tipang banal, ang mga anak ni Israel, ay ang mga pintuan para sa pagpapahayag at pagpapalaganap. Ang lahat ng Lumang Tipang propeta, kabilang na sina Isaias, Jeremias, Daniel, Ezekiel, at ang mga minór na propeta, ay mga mangangaral. Napakaraming ipinahayag ni Isaias, ipinroklama maging ang natatanging pang-ebanghelyong mensahe na nakatala sa Isaias 53. At si Juan Bautista at ang mga apostol ay pawang mga inapo ng labindalawang lipi ni Israel. Kaya, ang labindalawang lipi ni Israel ay ang mga pintuan na sa pamamagitan nito ay naitutustos ang mga yaman ng Bagong Herusalem sa sangkatauhan. Ang tustos na nagmumula sa mga pintuang ito ay may isang kinalabasan, at ang kinalabasang ito ay yaong ang mga tao ay naipasok sa pamamagitan ng pagpapahayag ng ebanghelyo. Tayong lahat ay nakapasok sa Bagong Herusalem sa pamamagitan ng mga pang-Hudyong pintuan. Bagama"t hindi magustuhan ng ilan ang terminolohiyang ito, walang alinlangang gusto ko ito. Hindi ako pumasok sa isang pang- Hentil na pintuan; pumasok ako sa isang pintuang may pangalan ng isa sa mga lipi ni Israel. Hindi natin kailanman dapat sabihing nakapasok tayo sa pamamagitan ng isang pintuang nagtataglay ng isang pangalang Britanya, isang pangalang Alemanya, ni anupamang pangalang Hentil. Walang mga gayong pangalan sa Bagong Herusalem. Hangga"t may kinalaman sa mga pintuan, ang mayroon lamang ay ang mga pangalan ng labindalawang lipi ng mga anak ni Israel. Ito ang mga pintuan para sa pagpapalaganap at para sa pasukan. Gaya ng nakita na natin, ang mga pangalang ito ay nangangahulugang ang mga Lumang Tipang banal ang mga bumubuo sa lunsod na yaon. B. Ang mga Bagong Tipang Mananampalatayang Ikinakatawan ng mga Pangalan ng Labindalawang Apostol ng Kordero sa Labindalawang Pundasyon Sinasabi ng bersikulo 14, "At ang pader ng lunsod ay may labindalawang pundasyon, at sa mga ito ay ang labindalawang pangalan Mga Nilalaman
ng labindalawang apostol ng Kordero." Ang katunayang ang mga pangalan ng labindalawang apostol ay nasa labindalawang pundasyon ng pader ay nagpapahiwatig na ang Bagong Herusalem ay hindi lamang binubuo ng mga Lumang Tipang banal, na ikinakatawan ng Israel, bagkus maging ng mga Bagong Tipang banal, na ikinakatawan ng mga apostol. Ang mga Bagong Tipang mananampalataya ay hindi para sa mga pintuan; sila ay para sa pader. Ang mga pintuan ay para sa pagpapalaganap at pasukan, ngunit ang pader ay para sa paghihiwalay at proteksiyon. Sa isa pang mensahe, tatalakayin natin nang detalyado ang mga pintuan at pader. VIII. ITINAYO SA PAMAMAGITAN NG MGA KAYAMANAN Ang lunsod ng Bagong Herusalem ay itinayo sa pamamagitan ng mga kayamanan. Itinayo ito sa pamamagitan ng tatlong uri ng mahahalagang materyales, isinasagisag ang pagtatayo sa pamamagitan ng Tres-unong Diyos. Unang-una, ang mismong lunsod kasama ang lansangan nito ay gawa sa ginto (bb. 18, 21). Ang ginto, ang sagisag ng dibinong kalikasan ng Diyos, ay sumasagisag sa Ama bilang ang pinagmulan, na nagbubunga ng elemento para sa pag-iral ng lunsod. Ikalawa, ang labindalawang pintuan ng lunsod ay mga perlas, na sumasagisag sa nananaig na kamatayan at namamahaging buhay na pagkabuhay na muli ng Anak, na sa pamamagitan nito ang pagpasok sa loob ng lunsod ay natatamo. Ikatlo, ang pader ng lunsod at ang pundasyon nito ay itinayo gamit ang mahahalagang bato. Ito ay sumasagisag sa gawaing pagtatransporma ng Espiritu sa mga tinubos at naisilang na muling banal tungo sa pagiging mahahalagang bato para sa pagtatayo ng walang-hanggang tirahan ng Diyos upang kanilang maihayag ang Diyos nang sama-sama sa Kanyang lumalagos na kaluwalhatian. Sa hardin ng Eden ang tatlong uri ng kayamanang ito ay pawang mga materyales lamang (Gen. 2:11-12), samantalang sa lunsod ng Bagong Herusalem ang mahahalagang materyales na ito ay naitayo para sa pagsasakatuparan ng walang-hanggang layunin ng Diyos, ang Kanyang sama-samang kahayagan. A. Ginto para sa Mismong Lunsod Ang Bagong Herusalem ay isang bundok na ginto. Bilang isang gintong bundok, ang Bagong Herusalem ang sukdulan, namumukod- tangi at walang-hanggang gintong patungan ng ilawan. Sa tipolohiya, ang ginto ay sumasagisag sa dibinong kalikasan. Kaya, ang lunsod na ito ay lubusang binubuo ng dibinong kalikasan ng Diyos. Ang gintong ito ay Mga Nilalaman
dalisay at malinaw na naaaninag. Kung makikita natin ang pangitain ng Bagong Herusalem na naitayo sa pamamagitan ng dibinong kalikasan, tatalikdan natin ang lahat ng bagay na hindi nabibilang sa kalikasan ng Diyos at tatanggihan ang anumang bagay na hindi umaangkop dito. Ang ekklesia ngayon ay kinakailangan ding maitayo sa pamamagitan ng kalikasan ng Diyos, at hindi sa pamamagitan ng laryo (brick), luwad, o kahoy. B. Labindalawang Mahahalagang Bato para sa Labindalawang Pundasyon Sa mga bersikulo 19 at 20 makikita nating ang mga pundasyon ng pader ng lunsod ay napapalamutian ng mahahalagang bato. Ipinapahiwatig nito na ang labindalawang apostol ay natransporma na tungo sa mahahalagang bato upang maging ang labindalawang suson ng pundasyon ng lunsod. C. Jaspe para sa Pader Sinasabi sa bersikulo 18, "At ang materyal na ginamit sa pagtatayo ng pader nito ay jaspe." Ang jaspe ay ang anyo ng Diyos (4:3). Kaya, ang jaspeng pader ay nangangahulugan na ang buong lunsod, bilang ang sama-samang kahayagan ng Diyos sa kawalang-hanggan, ay nagtataglay ng anyo ng Diyos. Kapag tayo ay nasa Bagong Herusalem, mamamangha tayong makita na ang buong lunsod ay may iisang anyo, ang anyo ng jaspe. Nangangahulugan itong kinakailangan nating lahat magsalita nang parehong bagay, maghayag ng parehong bagay, at magtaglay ng parehong anyo. Gayon pa man, ang pangkasalukuyang Kristiyanidad ay lubhang naiiba, sapagkat doon bawat isa ay may sariling kulay, sariling opinyon at nagpapahayag ng sariling kaisipan. Ngunit ang Bagong Herusalem ay may iisang anyo, iisang kahayagan, at iisang kulay. D. Labindalawang Perlas para sa Labindalawang Pintuan Sinasabi ng bersikulo 21, "At ang labindalawang pintuan ay labindalawang perlas; bawat pinto ay isang perlas." Kaya, maging ang mga pintuan ng lunsod ay itinayo gamit ang mga kayamanan. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE ANIMNAPU'T ISA ANG BAGONG HERUSALEM (3) Sa mensaheng ito isasaalang-alang natin ang ilang karagdagang katangian ng Bagong Herusalem, yaon ay ang mga sukat nito at ang pader nito. IX. ANG MGA SUKAT NITO A. Ang Instrumentong Panukat Isaalang-alang muna natin ang mga sukat ng Bagong Herusalem. Sinasabi ng Apocalipsis 21:15, "At ang nakipag-usap sa akin ay may panukat na tambong ginto upang sukatin ang lunsod at ang mga pintuan nito, at ang pader nito." Ang tambo ay para sa pagsukat, at ang pagsukat ay sumasagisag sa pag-angkin (Ezek. 40:5; Zac. 2:1-2; Apoc. 11:1). Pansining ang instrumentong panukat ay isang tambo, hindi isang pamalo. Ang isang pamalo ay sumasagisag sa o nagpapahiwatig ng paghahatol, pagdidisiplina, at pagpaparusa. Ayon sa 11:1, ang "isang tambong katulad ng isang pamalo" ay ginamit upang "sukatin ang templo ng Diyos at ang dambana at ang mga sumasamba roon." Sapagkat ang isang pamalo ay nagpapahiwatig ng pagpaparusa (Kaw. 10:13; Isa. 10:5; 11:4), ang isang tambong gaya ng isang pamalo ay nangangahulugan ng pagsukat na may pagpaparusa. Sa 21:15, gayon pa man, mayroon tayong tambo, ngunit walang binanggit na pamalo. Dito ay walang pahiwatig ng paghahatol, pagdidisiplina o pagpaparusa, sapagkat sa lahat ng panig ay kumpleto at sakdal ang Bagong Herusalem. Ang lunsod na ito ay dumaan na sa bawat pagsubok. Ang pansansinukob na maningning na babae, na ang kaganapan ay Bagong Herusalem, ay dumaan na sa maraming uri ng pagtutuos at sinukat na ng maraming pamalo sa bawat isa sa apat na kapanahunan. Kahit ngayon ang ekklesia ay sinusukat ng isang pamalo, hindi ng isang tambo. Kapag ang apat na kapanahunan ay natapos na at bumaba na ang bagong langit at bagong lupa, hindi na kakailanganin pa ng panunukat sa pamamagitan ng isang pamalo. Ang katunayang ang Bagong Herusalem ay sinukat sa pamamagitan ng isang tambo ay nangangahulugang sinukat ito para sa pag-aari. Mga Nilalaman
Ipagpalagay na nagbabalak kang bumili ng ilang ari-arian. Una susukatin mo ito, at pagkatapos aangkinin mo na ito. Gayundin ang ginagawa ng mga babae kapag namimili sila sa isang tindahan ng tela. Ang dami ng materyal na sinusukat nila ay ang dami ng materyal na kanilang bibilhin at aangkinin. Sa gayunding paraan, ang Bagong Herusalem, na susukatin ng isang gintong tambo ay lubusang aangkinin ng Panginoon sa isang napakapositibong paraan. Pansining ang tambo ay isang gintong tambo. Yamang ang ginto ay sumasagisag sa dibinong kalikasan ng Diyos, isinasagisag ng "ginto" rito na ang pagsusukat sa lunsod, sa mga pinto nito, at sa pader nito ay ayon sa dibinong kalikasan ng Diyos. Anumang bagay na hindi tumutugma sa kalikasan ng Diyos ay hindi nabibilang sa Bagong Herusalem. Hindi maaaring ariin ng Diyos ang anumang bagay na hindi tumutugma sa Kanyang kalikasan. Ang buong lunsod, kasama na ang mga pinto at pader nito, ay makakapasa sa pagsukat at pagsubok ng kalikasan ng Diyos; kaya, kuwalipikado itong maging pag-aari ng Diyos. Kahit ngayon sinusukat ng Diyos ang mga ekklesia sa pamamagitan ng gintong pamantayan ng Kanyang dibinong panukat. Kapag sinusukat ng Diyos ang isang ekklesia, hindi Niya pinag-uukulan ng pansin ang ating katalinuhan, mga ginagawa, o kakayahang magsalita. Ngunit lubha Niyang pinag-uukulan ng pansin kung gaano karami na ba ng Kanyang kalikasan ang naisagawa tungo sa loob natin. Ang dibinong ginto ba ang solidong substansiya ng ekklesia? Nabuuan na ba ang ekklesia ng dibinong esensiya ng Diyos? Ang ekklesia ay dapat dibino sa substansiya; yaon ay, dapat maisagawa ang dibinong substansiya tungo sa mismong katauhan ng buhay-ekklesia. Kaya, ang pamantayan ng pagsukat ay hindi ang ating pantaong kalikasan, kundi ang kalikasan ng Diyos. Kapag ihahayag na natin ang ating pag-ibig sa isa"t isa, dapat nating matukoy kung anong uring pag-ibig ang naihahayag, kung ito ba ay pantao o dibino. Ganyan din ang dapat mangyari tungkol sa kababaang- loob at kabutihan. Bagama"t dapat tayong maging mapagpakumbaba at mabuti, dapat nating suriin kung ang ating kababaang-loob at kabutihan ay pantao o dibino. Ang prinsipyong ito ay maiaangkop sa bawat aspekto ng ating pagkatao. Dapat tayong maging dibinong tao; yaon ay, dapat maisagawa ang dibinong kalikasan tungo sa loob natin. Pakitandaan na ang pagsusukat ng Diyos sa ekklesia ay ayon sa dibinong kalikasan. Ang gintong kalikasan ng Diyos ay ang natatanging pamantayan. B. Ng Mismong Lunsod Sa bersikulo 16 mayroon tayong mga sukat ng mismong lunsod. "At ang pagkatayo ng lunsod ay parisukat, at ang haba nito ay gaya ng Mga Nilalaman
luwang nito. At sinukat niya ng tambo ang lunsod at may labindalawang taas nito ay libong estadio; ang haba at ang [magkakasinsukat.]" Noong bata pa ako, naguguluhan ako sa katunayang ang taas ng pader ay isang daan at apatnapu"t apat na siko at na ang taas ng lunsod ay labindalawang libong estadio. Ang mga sukat ng lunsod ay nagpapahiwatig na ang mismong lunsod ay katulad ng isang bundok na may taas na labindalawang libong estadio, samantalang ang pader mismo mula sa pundasyon hanggang sa tuktok ay isang daan at apatnapu"t apat na siko. Ang labindalawang libong estadio ay mahigit sa pitong milyong piye, o mahigit sa isang libo"t tatlong daan at animnapung milya. luwang at ang Isa pang bagay na nagpabagabag sa akin tungkol sa lunsod ay yaong mayroon lamang itong iisang lansangan. Iniisip ko kung paanong ang iisang lansangang ito ay magagamit patungo sa labindalawang pintuan. Ayon sa aking palagay, mayroon dapat labindalawang lansangan man lamang, isa para sa bawat pinto. Isang araw, sa aking pamamalagi sa Shanghai kasama si kapatid Nee, tinukoy niyang ang Bagong Herusalem ay isang bundok, at na ang iisang lansangan ay umiikid (spirals) pababa sa bundok mula sa trono at dinaraanan ang lahat ng labindalawang pintuan. Kahit pa anong pinto ang pasukan natin, matatagpuan natin ang ating mga sarili sa parehong lansangan. Sapagkat ang daan ay paikid, imposibleng mawala ang sinuman sa lunsod na ito. Kahit maglakad ka pa nang bulag sa daang ito, hindi ka kailanman mawawala. Sinasabi ng bersikulo 16 na "ang pagkakatayo ng lunsod ay parisukat." Ang haba ay gaya ng luwang nito. Ang katunayang ang Bagong Herusalem ay parisukat ay nangangauhulugang ito ay sakdal at kumpleto sa bawat paraan, ganap na tuwid at at wala ni katiting na pagkatabingi. Ang haba, luwang, at taas ng Bagong Herusalem ay magkakasukat; ito ay labindalawang libong estadio sa bawat sukat. Ang labindalawang libo ay isang libong ulit na labindalawa. Yamang ang labindalawa ay sumasagisag sa ganap na kasakdalan at walang-hanggang kakumpletuhan sa walang-hanggang administrasyon ng Diyos, ang labindalawang libo ay nangangahulugang isang libong ulit nito. Ayon sa mga sukat nito, ang Bagong Herusalem ay isang kubo (cube). Ang mga sukat ng Dakong Kabanal-banalan, kapwa sa tabernakulo at sa templo, ay magkakapareho sa haba, luwang at taas (Exo. 26:2-8; 1 Hari 6:20). Ang Dakong Kabanal-banalan sa tabernakulo ay isang kubong may sukat na sampung siko sa bawat sukat, at ang Dakong Kabanal-banalan sa templo ay isang kubong may dalawampung siko sa bawat sukat. Na ang haba, luwang, at taas ng Bagong Herusalem ay magkakasukat ay nangangahulugan na ang buong Bagong Herusalem Mga Nilalaman
ay ang Dakong Kabanal-banalan. Samakatuwid, ang Bagong Herusalem ay ang Dakong Kabanal-banalang pinalaki nang lubusan. Sa Pag-aaral pambuhay ng Hebreo tinukoy natin na ang ating pagdaranas sa Dakong Kabanal-banalan ay patuloy dapat na nararagdagan dalawa). Nangangahulugan itong kinakailangang patuloy na mapalaki ang Dakong Kabanal-banalan sa ating karanasan. Unang-una, mayroon tayong mas maliit na Dakong Kabanal-banalan sa Exodo; pagkatapos, mayroon tayong mas malaking Dakong Kabanal-banalan sa 1 Hari; at sa pinakahuli mayroon tayong pinakamalaking Dakong Kabanal-banalan sa aklat ng Apocalipsis. Sa kalaunan, ang ating Dakong Kabanal-banalan ay magiging higit pa sa isang libo"t tatlong daan at animnapung milya sa haba, lapad at taas. (tingnan ang mensahe limampu"t Ngayon kailangan nating makita kung ano ang prinsipyo ng Dakong Kabanal-banalan. Ang prinsipyo ng Dakong Kabanal-banalan ay yaong ang tao ay makapamumuhay at makalalakad nang tuwiran sa presensiya ng Diyos. Ayon sa Lumang Tipan, tanging ang mataas na saserdote lamang ang pinahihintulutang makapasok sa Dakong Kabanal- banalan. Subalit ang aklat ng Hebreo ay naghahayag na sa pamamagitan ng nagtutubos na dugo ni Kristo, ang Dakong Kabanal-banalan ay bukas sa lahat ng yaong sumasampalataya sa Kanya (Heb. 10:19-22). Ang lahat ng tinubos ay maaaring pumasok sa presensiya ng Diyos, mamuhay roon, at manatili roon, tinatamasa ang salamuha nang kaisa ang Diyos. Ang darating na Bagong Herusalem ay magiging gayong lugar. Ang lahat ng naroon ay makikita ang Diyos, mahihipo ang Diyos, sasambahin ang Diyos, maglilingkod sa Diyos, at mamumuhay at mananahan pa sa presensiya ng Diyos. Ang buhay-ekklesia ngayon ay dapat maging isang Dakong Kabanal-banalan. Ang ekklesia ay dapat maging isang kubo, at ang kalikasan nito ay dapat maging lubusang banal. C. Ng Pader Sinasabi ng bersikulo 17, "At sinukat niya ang pader nito, na may isang daan at apatnapu"t apat na siko, na sukat ng isang tao, samakatuwid isang daan at apatnapu"t apat ay ay, ng labindalawang ulit na labindalawang ulit na labindalawa. Ang labindalawa ay sumasagisag sa ganap na kasakdalan at walang-hanggang kakumpletuhan ng mga ganap na kasakdalan at ng mga walang- hanggang kakumpletuhan. Gaano kasakdal at kakumpleto ang pader ng banal na lunsod sa walang-hanggang administrasyon ng Diyos! Sinasabi ng bersikulong itong ang pader ay ang sukat ng isang tao, "samakatuwid ay, ng isang anghel." Sa pagkabuhay na muli, magiging katulad ng mga anghel ang tao (Mat. 22:30). Kaya, ang "sukat ng isang tao, samakatuwid isang anghel." Ang Mga Nilalaman
ay, ng isang anghel" ay sumasagisag na ang pader ng lunsod ay hindi natural, kundi nasa pagkabuhay na muli. X. ANG PADER NITO A. Itinayo sa pamamagitan ng Jaspe Sinasabi ng bersikulo 18, "At ang materyal na ginamit sa pagtatayo ng pader nito ay jaspe." Ang jaspe ay isang natranspormang mahalagang bato (1 Cor. 3:12) na nagtataglay ng anyo ng Diyos. Ang batong ito ay kasinlinaw ng kristal at matingkad na berde. Sinasabi ng Apocalipsis 4:3, "At ang nakaupo ay tulad sa anyo ng isang batong jaspe at isang sardio." Ayon sa bersikulong ito, ang anyo ng Diyos sa trono ay katulad ng jaspe at sardio. Ang matingkad na berdeng kulay ng jaspe ay sumasagisag sa buhay sa kasaganaan nito. Ang luntiang damo, luntiang kabukiran, at luntiang kabundukan ay pawang nagpapatotoo sa kasaganaan ng buhay. Kung ang isang damuhan o linang ay kulay lupa, maiisip natin na walang buhay roon. Subalit ang matingkad na berde ay sumasagisag sa kasaganaan ng buhay. Ang Diyos bilang ang Isang nasa trono sa kapitulo apat ay may anyo rin ng isang sardio, isang napakahalagang batong may kulay pula, na sumasagisag sa katubusan. Yayamang ipinapahiwatig ng jaspe ang Diyos bilang ang Diyos ng kaluwalhatian sa Kanyang mayamang buhay, ang sardio naman ay sumasagisag sa Diyos bilang ang Diyos ng pagtutubos. Ang ating Diyos ngayon ay ang Diyos ng buhay at ang Diyos ng pagtutubos. Gayon pa man, kapag pumasok tayo sa Bagong Herusalem, hindi na natin kakailanganin pa ang katubusan. Kaya, ang kulay ng pader ng lunsod ay magiging jaspe, matingkad na berde, inihahayag ang buhay sa kasaganaan nito. B. Isang daan at Apatnapu't Apat na Siko ang Taas Nakita nating ang pader ay isang daan at apatnapu"t apat na siko ang taas, at na ang sukat na ito ay ang sukat ng isang tao, samakatuwid ay, ng isang anghel. Tinukoy nating ito ay nangangahulugan na ang pader ng lunsod ay hindi natural, kundi nasa pagkabuhay na muli. Ito ay isang napakahalagang bagay. Ang lahat ng sinasabi natin, lahat ng ginagawa natin, at lahat ng kung ano tayo sa buhay-ekklesia ngayon ay dapat nasa pagkabuhay na muli. Ang prinsipyo ng pagkabuhay na muli ay yaong ang natural na buhay ay pinapatay at na ang dibinong buhay ay bumabangon sa lugar nito. Ito ang pagkabuhay na muli. May ilang beses na, kapag malapit na akong magalit, nag-eensayo ako ng aking espiritu upang ipako sa krus ang aking natural na tao. Sa tuwing ginagawa ko ito, ako ay napasasapagkabuhay na muli. Hindi lamang natin ito dapat isagawa sa ating pag-uugali, bagkus maging sa Mga Nilalaman
ating pag-ibig. Huwag mong mahalin ang iba sa natural na paraan. Mahalin mo sila sa pagkabuhay na muli. Ang natural na pag-ibig ay gaya ng pulot. Sa halip na isang "pulot" na pag-ibig, kailangan natin ng pag- ibig na nasa pagkabuhay na muli, isang pag-ibig na napatay na ng krus at nabuhay na muli ng dibinong buhay. Walang pulot sa gayong pag-ibig. Kapalit ng pulot, naroon ang kamangyan at asin. Ayon sa Levitico 2, ang handog na pagkain ay maaaring magkaroon ng kamangyan at asin, ngunit hindi ng pulot. Ang pag-ibig sa gitna ng mga Kristiyano ngayon ay bihira lamang na pag-ibig sa pagkabuhay na muli, na siyang ang tunay na pag-ibig. Karamihan, hindi lamang ito katulad ng pulot, bagkus punô rin ng lebadura. Bagama"t maraming Kristiyano ang tumatalakay tungkol sa pag-ibig, ang pag-ibig na ito ay maaaring hindi isang pag-ibig na natuos ng krus at binuhay na muli ng dibinong buhay. Ang kailangan natin ay isang binuhay na muling pag-ibig, isang pag-ibig na nasa dibinong buhay. Nais kong makita ang mga kapatid na lumalago sa buhay at nararanasan ang pagtatayo, ngunit hindi ko nais makakita ng anumang natural na pag-ibig. Mas mainam pang magkaroon ng distansya sa pagitan mo at ng iba. Huwag mong isuot ang kanilang mga damit; huwag mong gamitin kahit pa ang Biblia nila. Kung ang iyong natural na buhay ay natuos na, hindi mo nanaising gumamit ng Biblia na pagmamay-ari ng iba. Ang paggamit ng Biblia ng iba ay hindi nagpapakita na iniibig mo siya sa espiritu; sa halip, nagpapatunay itong iniibig mo siya nang ayon sa iyong natural na panlasa. Maraming oras ang ginugugol mo sa partikular na kapatid na yaon sapagkat tumutugma siya sa panlasa mo. Maaaring iniisip mong lumalago ka sa buhay habang nakikipagsalamuha ka sa kanya. Sa katunayan, dahil natural ang pag-ibig mo sa kanya, hindi ka lumalago sa anumang paraan. Lalo nating minamahal ang iba, lalong malaki dapat ang pagitan natin sa kanila. Sa buhay-ekklesia, dapat nating matutuhang gawin ang lahat ng bagay sa pagkabuhay na muli, hindi sa ating natural na buhay. Kung hindi ka tiyak na ang gagawin mo ay isang bagay na nasa pagkabuhay na muli, pakiusap, huwag mo na itong gawin. Manalangin ka at maghintay hanggang sa magkaroon ka ng katiyakang ikaw ay nasa pagkabuhay na muli. Ang katunayang ang pader ng lunsod ng Bagong Herusalem ay sinukat sa sukat ng isang tao, samakatuwid ay, ng isang anghel, ay nangangahulugang hindi lamang ito sinukat ayon sa dibinong kalikasan, bagkus ito rin ay ayon sa pagkabuhay na muli. Dapat mo akong ibigin at dapat kitang ibigin, hindi sa ating natural na buhay, kundi sa dibinong buhay. Huwag na huwag kang magbigay ng kahit isang pulgadang puwang sa iyong natural na buhay. Kahit na gaano mo kamahal ang iba, maglagay ka ng pagitan sa iyong sarili at sa kanila. Kung gagawin mo Mga Nilalaman
ito, mailalayo ka sa natural na buhay, at iibigin mo ang iba sa pagkabuhay na muli, ayon sa pagkatao, ngunit sa malaanghel na wangis. Noong 1932, ang taong pumasok ako sa buhay-ekklesia, natutuhan ko ang aking unang leksiyon kung paano gawin ang mga bagay sa pagkabuhay na muli, hindi sa aking natural na buhay. May isang kapatid na babae na palaging tumutulong sa iba, ngunit walang sapat na salapi upang makabili ng isang maayos na Biblia para sa kanyang sarili. Ginagastos niya ang kanyang salapi para sa mga nangangailangan, hindi para sa kanyang sarili. Nalaman ko ang kanyang sitwasyon at napansin kong lumang-lumang Biblia ang kanyang ginagamit. Kusang-kusa nagkaroon ako ng kabigatang bilhan siya ng isang mabuti, at yari sa katad na pabalat na Biblia at ibigay sa kanya nang hindi niya malalaman kung kanino ito nanggaling. Sa paglapit ko sa Panginoon tungkol dito, sinabi ko, "Panginoon, bibili na ako ng isang Biblia para sa kapatid na babaeng ito. Ginagawa ko ba ito sa aking natural na buhay o sa Iyong pagkabuhay na muling buhay?" Sa pagtatanong ko sa Panginoon sa ganitong paraan, marami akong natutuhan. Sapagkat hindi ako nakatitiyak na gumagawa ako nang ayon sa pagkabuhay na muling buhay, hindi ako agad nakabili ng Biblia. Naghintay ako ng isang panahon hanggang sa sigurado na akong hindi ako gumagawa ayon sa aking natural na buhay, kundi ayon sa buhay ng pagkabuhay na muling buhay ni Kristo. Isang araw bumili ako ng isang Biblia para sa kanya at ibinigay ito sa kanya nang hindi niya nalalaman kung kanino ito nanggaling. Sa kanyang pagtanggap ng handog na Bibliang ito, napatibay ang kanyang pananampalataya, at lumago siya sa bagay ng pagsampalataya sa Panginoon. Kung binigyan ko siya ng isang Biblia nang ilang linggong mas maaga, maaaring hindi siya natulungan sa bagay na ito. Ang mismong araw na nagkaroon ako ng katiyakan na maaari ko siyang bigyan ng Biblia sa loob ng pagkabuhay na muli ay ang eksaktong araw na kailangan niyang matanggap ito. Mga Nilalaman