Mga Pagbasa ng Lumang Tipan: Awit 130: 1-8 , Jeremias 31: 31-34 Pagbabasa ng Bagong Tipan: Lucas 1: 68-79 Ang Limang Babae sa Lahi ni Hesus "Rahab: Isang Babae ng Pananampalataya" Mateo 1: 1-17 , Joshua 2: 1-14 Wayne J. Edwards, Pastor Dahil sa kanyang propesyon, si Rahab, isang babaeng taga-Canaan, ay palaging nakilala bilang isang patutot. Dahil sa kanyang ipinahayag na paniniwala sa isang mapagpatawad at maawain na Diyos, si Rahab ay naging isang pangunahing tauhang babae sa kanyang pamilya, ang unang Hentil na tinanggap sa pamilya ng Diyos, at isa sa mga ina sa angkan ni Jesus. Kahit na siya ay isang Hentil, isinulat ng manunulat ng Hebrew si Rahab sa Hebrew Hall ng Pananampalataya; na kinikilala siya bilang ang babaeng hindi nawala, tulad ng mga hindi masunurin. Kahit na nagtrabaho siya bilang isang patutot, at nagsinungaling sa mga messenger ng hari, sinabi ni James, ang kapatid na lalaki ni Hesus, na si Rahab ay "nabigyang- katarungan sa kanyang mga gawa nang matanggap niya ang mga messenger at pinadalhan sila ng ibang paraan."
Ang dahilan kung bakit ang kuwento ni Rahab ay nasa Banal na Kasulatan upang ipakita sa atin na ang Diyos ay nalulugod na ipakita ang kaluwalhatian ng Kanyang biyaya, at ang mga kababalaghan ng Kanyang pagmamahal, sa at sa pamamagitan ng mga malamang na kandidato. Inililista ng Bagong Tipan ang dalawang talaangkanan ni Jesus. Ang Lucas 3: 23-38 ay ang pataas na tala ng puno ng pamilya ni Jesus, na nagsisimula sa kapanganakan ni Jesus kay Maria, at pagkatapos ay binabalik ang Kanyang angkan pabalik ng 77-henerasyon kay Adan. Sinulat ni Lucas ang kanyang talaangkanan ni Jesus upang patunayan ang Kanyang pagiging sangkatauhan. Ang Mateo 1: 1-17 ay ang pababang talaan ng angkan ng pamilya ni Jesus, na nagsisimula kay Abraham at sinusubaybayan ang kanyang lipi pasulong ng 42- henerasyon kay Jose. Sinulat ni Mateo ang kanyang talaangkanan ni Jesus upang patunayan ang Kanyang pagkaharian. Nakalista kasama ng mga ninuno ng Hebreong si Genealogy, ay limang kababaihan; apat sa kanino ay may kaduda-dudang karakter. Si Tamar - isang Hentil na babaing balo na nagtakip ng kanyang sarili bilang isang patutot at inakit ang kanyang biyenan na magkaroon ng sekswal na relasyon. Si Perez, isa sa mga kambal na lalaki na ipinanganak mula sa ugnayang iyon, ay ang ninuno ni Salmon, na nag-asawa: Si Rahab - isang babaeng taga-Canaan na kilala bilang patutot sa Jerico. Itinago ni Rahab ang mga tiktik na ipinadala ni Joshua upang subukin ang lakas ng militar ni Jerico, at bilang kapalit, iniligtas ng mga Israelita ang kanyang buhay. Nang maglaon, ikinasal si Rahab kay Salmon, na nanganak kay Boaz; isang batang lalaki na Hudyo na magpapakasal: Ruth - Isang babaeng taga-Moab na nagpakasal sa isang lalaking Judio na namatay sa murang edad. Si Noemi, ang biyenan ni Ruth; isang babaeng Hudyo, nanirahan din sa Moab hanggang sa namatay ang asawa niyang Hentil, at pagkatapos ay nagpasya siyang bumalik sa Israel upang makasama ang kanyang pamilya, at pinili ni Ruth na manatili kay Noemi. Sa panahong iyon, inayos ng Diyos na pakasalan ni Ruth si Boaz, at sa labas ng ugnayan na iyon ay dumating si Obed, ang lolo ni David, na nakipagtalik sa: Si Bathsheba - ang asawa ni Uriah, ang kawal na inayos ni David na papatayin sa labanan, upang mapangasawa niya ito. Ipinanganak ni Bathsheba si Solomon, na nagpatuloy sa linya ng binhi, at ang linya ng hari ng Mesiyas hanggang kay Jesus, na ipinanganak kay: Si Maria - isang debotong babae ng Diyos; dalisay, malinis, magalang, ngunit may parehong likas na kasalanan tulad ng lahat ng iba. Pinarangalan ng Diyos si Maria sa pamamagitan ng pagpili sa kanya na maging babae kung saan isisilang ang Tagapagligtas. Sinabi ni Maria, "Mangyari ito sa akin alinsunod sa Iyong salita."
1. Ang Paghahanda ng Pananampalataya ni Rahab - Ang balita tungkol sa kung paano ang Diyos ng Israel ay milagrosong nagligtas sa mga Israelite mula sa pagkaalipin ng Ehipto ay kumalat sa buong lupain. Ang balitang iyon ay takot sa mga Cananeo dahil alam nilang ipinangako ng Diyos ng Israel ang lupain na kanilang tinitirhan kay Abraham at sa kanyang mga inapo magpakailanman. Ayon sa Genesis 10 , at Bilang 34 , kasama ng lupain ng Canaan ang Judea, Samaria, Lebanon, Israel, mga bahagi ng Jordan at Syria; mula sa Dagat na Pula hanggang sa Ilog Nile; mula sa Dagat Mediteraneo hanggang sa Ilog Euphrates. Ang mga Cananeo ay nagmula sa apo ni Noe na si Ham. Ang mga Cananeo ay ang pinaka masungit, masama, at sumamba sa mga tao sa mundo sa araw na iyon - malaki sa pangangatawan, brutal sa labanan, at walang puso sa pagtrato nila sa mga dumakip, ngunit kinatakutan nila ang Diyos ng Israel. Ilang araw bago tumawid ang mga Israelita sa Ilog Jordan patungong Canaan, nagpadala si Joshua ng dalawang mga tiktik sa Jerico upang subukin ang kanilang lakas sa militar at upang matukoy ang pamamaraan ng pag-atake. Ang dalawang lalake ay sumilong sa bahay ni Rahab na patutot, na na-back up sa panlabas na pader ng lungsod. Nang matuklasan ng mga awtoridad ang hangarin ng mga kalalakihan at kung nasaan sila, tinanong nila si Rahab na isiwalat sila. Sa halip, itinago ni Rahab ang mga tiktik, nagsinungaling sa mga messenger kung nasa bahay niya ang mga lalaki, at pagkatapos ay nagpadala ng mga messenger ng hari sa isang walang kabuluhang paghabol. Sinabi ni Rahab sa dalawang lalaking alam niyang binigyan ng kanilang Diyos ang mga Israelita ng lupain ng Canaan, sapagkat narinig niya kung ano ang nagawa na para sa kanila mula nang umalis sila sa Ehipto.
Sinabi ni Rahab na ang lahat ay natakot dahil sa mga makapangyarihang bagay na ginawa ng Diyos para sa mga Israelita, ngunit siya lamang ang umamin: "Para sa Panginoon mong Diyos, Siya ang Diyos sa langit sa itaas at sa lupa sa ibaba." Kapalit ng kanilang kaligtasan, nangako ang mga tiktik kay Rahab na walang masamang darating sa kanya, o sa kanyang pamilya. Ang ikaanim na kabanata ng Joshua ay sumasaklaw sa labanan sa Jerico: Ang lungsod ng Jerico ay nakapaloob ng isang makalupa na pader na may 12-15 'mataas na pinapanatili na pader sa base nito, isang 6'thick, 26' mataas na pader na brick-brick sa ilalim ng rampart, at isang 6 'makapal, 45' mataas na pader na putik-putik sa tuktok. Habang nagmamartsa sa paligid ng pader na ito minsan sa isang araw sa loob ng anim na araw, ipinakita sa kanila ng Diyos na imposibleng makatao para sa kanila na talunin ang napakalaking pader na iyon ng anumang pamamaraang militar. Sa Joshua 5: 13-15 , sinabi ni Joshua na nakasalamuha niya ang isang kakaibang sundalo na kinilala ang Kanyang sarili bilang "Ang Kumander ng hukbo ng Panginoon." Dahil ang mga anghel ay hindi dapat sambahin, at si Joshua ay nagpatirapa sa harap ng sundalong ito, mahihinuha natin na ito ay isang Christophany - isang tao na pagpapakita ng Preincarnate Christ, na dumating upang pangunahan ang pagsalakay sa Jerico. Ang prusisyon ay nagsimula sa "armadong bantay," kasunod ang "pitong pari na may dalang mga trumpeta," sinundan ng mga pari na nagdadala ng Kaban ng Tipan, at pagkatapos ay ang "likurang bantay." Nagmartsa sila sa paligid ng dingding minsan sa isang araw sa loob ng anim na araw, ngunit sa ikapitong araw, pitong beses silang nagmartsa sa pader, at sa ikapitong ikot, tumigil sila, pinatunog ng pitong pari ang kanilang mga trumpeta, ang mga Israelita ay sumigaw, at ang mga pader ng Nagpasabog si Jerico; nahulog silang patag. Ayon sa Josue 6: 2 , ibinigay ng Diyos ang lungsod ng Jerico sa mga Israelita bago sila nagmartsa sa mga pader nito. Hebreo 11:30 - " Sa pananampalataya ang mga pader ng Jerico ay natumba, pagkatapos na ang bayan ay umikot sa kanila sa loob ng pitong araw" - ang mga pader
ng Jerico ay nahulog, hindi dahil sa nagmartsa ang mga Israel, o dahil sa pagsigaw, ngunit dahil sa kanilang pagsunod sa Panginoon. Habang ang lungsod ng Jerico ay ganap na nawasak, si Rahab at ang kanyang pamilya ay naligtas mula sa poot ng Diyos. 2. Ang Suliranin sa Kinabukasan ni Rahab - Sa espiritwal, si Rahab ay hindi naiiba kaysa sa iba pang mga mamamayan ng Jerico - hindi lamang siya kasali sa kulturang pagano, bilang isang patutot, siya ay isang nag- ambag dito. Sa halip na lumaki sa pamana ng mga Hudyo, sa ilalim ng mga espiritwal na pinuno tulad nina Moises at Joshua, si Rahab ay lumaki sa isang di-makadiyos na kultura, kung saan ang mga sex orgies ay bahagi ng kanilang pagsamba kay Ashtaroth, ang diyosa ng pagkamayabong ng Phoenician, at kung saan itinapon ang mga bagong silang na sanggol sa apoy bilang isang handog na sakripisyo sa Canaan na diyos ng Moloch. Ang salitang Hebreo na "Zanah," na isinaling "patutot," ay maaaring mangahulugang "tagapangalaga ng bahay," ngunit ang salitang Griyego na "porne," na isinalin din na "patutot," ay ang ugat ng "pornograpiya," na kung saan ay ang paglalarawan ng nakakahiya pag-uugaling sekswal. Si Rahab ay isang patutot - mapilit man siya dito, o wala siyang ibang pagpipilian kung nais niyang mabuhay ang kanyang pamilya, ipinagbili ni Rahab ang paggamit ng kanyang katawan para sa pera. Si Rahab ay walang pag-asang maging iba maliban sa kung ano siya - isang babaeng masasayang at masayang ng mga tao, ngunit ang Diyos ay may iba pang mga plano para kay Rahab, at ang katotohanan na siya ay nasa langit na ngayon ay higit na pinalalaki ang biyaya ng Diyos. . 3. Ang Pagtataguyod ng Fame ni Rahab - Sa bawat hakbang ng tao, ang pangalan ni Rahab ay dapat na nakalimutan magpakailanman. Ngunit, sa biyaya ng Diyos, si Rahab ay naging isa sa mga bayani ng Diyos at kasama sa mga patutot na naninirahan ngayon sa bahay ng Ama sa langit. Matapos ang pagkawasak ng Jerico, sumama si Rahab sa mga Israelita at nagpakasal sa isang lalaking Hudyo; Si Salmon, ang isa sa dalawang mga tiktik na kanyang pinagtagupan sa kanyang tahanan. Paglipas ng panahon, nanganak siya kay Boaz, na nagpakasal kay Ruth, na nanganak kay Obed, ang ama ni Isai; ang ama ni David, sa pamamagitan ng kaning angkan ay isinilang si Jesus. Sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos, si Rahab, ang patutot na naging Haring David th mahusay, mahusay, lola, at 35 Hari ni Jesus dakilang lola.
4. Ang Larawan ng Pananampalataya ni Rahab - Bago umalis ang dalawang espiya sa bahay ni Rahab, sinabi nila sa kanya na markahan ang kanyang bahay sa pamamagitan ng pagbitay ng isang iskarlatang kurdon sa kanyang bintana, at tipunin ang lahat ng miyembro ng kanyang pamilya sa kanyang bahay. Ang salitang "kurdon" ay tumutukoy sa isang "lubid" - maraming mga lubid ng lino na pinagtagpi sa isang mahabang haba. Ang salitang "iskarlata" ay larawan ng maraming bagay: Ang nakaraan ni Rahab - ang iskarlata ay laging naiugnay sa kasalanan, kasamaan, imoralidad, at kasamaan. Dugo - ang hinihiling ng Diyos para sa kapatawaran ng kasalanan - ang "iskarlatang sinulid" ay tumatakbo hanggang sa buong Bibliya mula sa unang hayop na pinatay ng Diyos upang magbigay ng mga pantakip para kay Adan at Eba, hanggang sa krus ng Kalbaryo kung saan isinakripisyo ng Diyos ang Kanyang Anak kay takpan para sa ating mga kasalanan. Upang ang lubid na iskarlata ay maging epektibo sa pagprotekta kay Rahab at sa kanyang pamilya, kailangan niyang ilagay dito ang kanyang pananampalataya sa pamamagitan ng: Ang kanyang pagsunod - kailangan niyang itali ang lubid sa kanyang bahay at isabit ito sa bintana. Ang kanyang kadalian - hindi niya alam kung kailan sasalakayin ng mga Israelita, kaya't isinabit niya kaagad sa bintana ang iskarlatang lubid at naghintay. Ang kanyang pangako - gumagawa siya ng pahayag sa lahat ng nakakita na pinili niya ang Diyos ng Israel kaysa sa mga diyos ng kanyang sariling bayan. Sa tuwing nagmamartsa ang mga Israelita sa mga pader na iyon nakita nila ang iskarlatang lubid na nakasabit sa bintana ni Rahab. Naghintay si Rahab sa pamamagitan ng pananalig sa pangako ng Diyos na siya at ang kanyang pamilya ay maliligtas. Ang mga Israelita ay lumakad sa pamamagitan ng pananampalataya sa pangako ng Diyos na papatayin Niya ang mga pader ng Jerico. Ang pulang lubid na iyon ay larawan ng krus ni Kristo; na sa gitna ng Kanyang huling paghuhukom sa makasalanang mundo, ang Diyos ay nagpalawak ng Kanyang pag-ibig, Kanyang awa at Kanyang biyaya sa mga taong naniniwala sa Persona at gawain ni Jesucristo. Si Rahab ay nagpunta mula sa isang patutot sa isang pangunahing tauhang babae sa pamamagitan lamang ng kanyang pananampalataya sa Diyos ng Israel, at gagawin din ng Diyos para sa sinumang sumusunod sa kanyang huwaran ng pananampalataya.