Kumusta CD 14. Ako ay si Teresa Y. Hillery. Ginagamit ko yung middle initial ko kasi mahalaga ang BAKIT. Kaya hayaan mong sabihin ko sa iyo kung BAKIT ako tumatakbo para sa tungkulin at BAKIT mo ako iboboto. Naniniwala ako na maaari tayong magkaroon ng isang Distrito na hindi lamang mas ligtas, mas malinis, at mas luntian, ngunit isa kung saan maririnig ang bawat boses, at bawat pangarap ay may pagkakataong umunlad, kabilang ang mga pangarap na iyon mula sa ating pinaka-mahina na komunidad,sa Skid Row. Mga 20 taon na ang nakalipas, dumating ako sa DTLA mula sa Vacaville, CA, upang simulan ang aking legal na karera. Ngunit ito ay nasa puso ng Skid Row, sa isang simbahan sa ika-6 at San Pedro, kung saan nagsimula ang aking tunay na paglalakbay. Doon, sa gitna ng mga pakikibaka na aking nakita at mga kwentong narinig ko, natagpuan ko ang aking layunin. Nakita ko ang kawalan ng pag-asa, ngunit higit sa lahat, nasaksihan ko ang pag-asa at pagbabago. Kung maaari tayong maglakas-loob na muling isipin ang pamumuno, naniniwala ako na makakagawa tayo ng kapansin- pansing pagbabago sa buhay ng mga naapektuhan ng kawalan ng tirahan. Lahat iyan ay tayo. At alam kong kakayanin natin. Ang aking karanasan sa pagiging kumplikado ng kawalan ng tirahan ay naging isang puwersang nagtutulak sa loob ng maraming taon, na humahantong sa akin na isulong ang batas sa Capitol Hill para sa Abot-kayang Pabahay at lokal para sa mga proteksyon ng nangungupahan at mga serbisyo sa kalusugan ng pag-iisip. Ang pagharap sa kawalan ng tirahan at abot-kayang pabahay ang aking numero unong alalahanin, dahil ito ay sa iyo. Ang mga trabaho at transportasyon ay konektado sa pabahay at kawalan ng tirahan. Ang mga maliliit na negosyo ay ang gulugod ng ating lungsod, at kailangan natin sila para umunlad. Ang mga manggagawa ay mahalaga at kailangan natin para sila rin ay umunlad. Kailangan nating i-streamline ang pagpapahintulot at pagaanin ang pag-access sa mga mapagkukunan. Kailangan din nating tiyakin na ang mga manggagawa ay binabayaran ng pasahod na ikabubuhay; na may mga trabahong hindi lang nagbabayad ng mga bayarin kundi nakakaangat ng buhay para sa kapakanan ng bawat residente. Prayoridad din ang pampublikong transportasyon at kaligtasan. Noong 2020, nagsimula akong sumakay sa bus pagkatapos na ang isang 18-wheeler ang sumira sa sasakyan ko sa Hwy 5. Umaasa lang ako sa pampublikong sasakyan dahil mas ligtas ito para sa ating kapaligiran. Nararapat tayo sa isang sistema ng transportasyon na hindi lamang naa-access ngunit ligtas, na tinitiyak na ang lahat, kabilang ang mga pedestrian at siklista, ay makakarating sa kanilang mga destinasyon nang walang takot o pagkaantala. Magsusumikap ako sa pagkamit ng layuning ito. Ang transparency o pagiging matapat at accountability o may pananagutan ay hindi maipagkakasundo. Malalaman mo kung saan ginagastos ang bawat dolyar. Makikipagtulungan ako sa mga konseho ng kapitbahayan at mga pinuno ng komunidad, tinitiyak na alam natin kung BAKIT sa lahat ng panahon, dahil naniniwala akong mahalaga ang buhay mo.
Sa ika-5 ng Marso, gawin natin ang unang hakbang patungo sa muling pag-iisip ng pamumuno. Iboto si Teresa Y. Hillery para sa iyong susunod na Miyembro ng Konseho ng Lungsod! Pinahahalagahan kita, CD 14. Pagpalain ka nawa ng Maykapal.