1. Introduksiyon ... 4 2. "Ang Tao Ay Totoong Masama" - Total Depravity ... 7 Ang Pasusuri (The Diagnosis) ... 8 Pagsusuri ... 13 3. Pumili Ang Diyos Ng Walang Anomang Kondisyon Na Hinihingi Sa Tao - Unconditional Election... 15 1. Pumili ang Diyos ng ilan para sa Kaniyang sarili... 15 2. Ibinigay ng Diyos Ama sa Kaniyang Anak ang mga taong pinili Niya ... 15 3. Inilaan ng Anak ng Diyos ang sarili Niya upang mamatay para sa kanila ... 16 4. Ibinigay din ng Diyos sa kanila ang paraan upang matiyak ito sa kanila ... 16 Ang Tipan ng pagtubos ... 17 4. Hindi Lahat Ay Tinubos - Limited Atonement ... 18 1. Para lamang sa partikular na grupo ng tao ang kamatayan ni Cristo ... 18 2. Ang lahat saklaw ng kamatayan Ni Cristo ... 21 5. Biyayang Hindi Matatanggihan - Irresistible Grace ... 25 1
1. Binabago ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu yaong Kanyang mga pinili... 26 2. Ang Mga Binabago ng Diyos ay Aktibo ... 27 6. "Ang Pagpapatuloy ng Mga Banal" ... 30 1. Ang bayan ng Diyos ay iniingatan ng Kanyang biyaya tungo sa buhay na walang hanggan ... 30 2. Ang mga tao ng Diyos dahil sa biyaya ay magpapatuloy sa buhay na walang hanggan ... 33 7. Pangwakas Na Mga Salita ... 34 Sagot SA dalawang tanong ... 34 Ang mga Aral na Ito ay magbubunga ng Tatlong Bagay sa buhay Kristiano ... 34 Hindi Ka Segurado? ... 36 2
Karapatang-ari ni Chapel Library © 1998. Insinalin ni Percival Tanierla. Ang babasahing ito ay unang nailimbag sa wikang inglis na may pamagat The Doctrines of Grace in the Gospel of John noong 1998 ng Chapel Library. 3
1. Introduksiyon Layunin ng Ebanghelyo Ni Juan Sa bawat henerasyon ang bawat kristiano sa pulpito o nasa upuan man ay kailangan ang malinaw na paniniwala tungkol sa ebanghelyo, dahil "ito ang kapangyarihan ng Diyos sa kaligtasan sa bawat taong sumasampalataya" (Roma 1:16). Napakahalaga Na ang Ebanghelyo ay ipinapahayag at sinasampalatayanan bilang "ang mabuting balita" Na mula sa Diyos, pinagtibay ng Kaniyang kapangyarihan, at dahil dito nakabatay sa Kaniyang Salita. Ito ang dahilan Kung bakit inihanda ko ang mailing araling ito. Pinili ko ang Ebanghelyo ni Juan Sapagkat malinaw itong isinulat ng "minamahal" na alagad ni Jesus Cristo upang dalhin ang mga tao sa pananampalataya kay Jesus Cristo (Juan 20:30-31). Sa kabuuan ng Ebanghelyong ito ang ating pananaw ay laging itinutuon kay Jesus Cristo. Nababasa natin ang mga himalang ginawa Niya at ang kanyang taimtim Na salita sa mga tao. Ang Ebanghelyong ito ay naglalaman ng totoong kasaysayan ng isang tapat na saksi, na isinulat ang mga Nakita at narinig niya, at siya, bilang isang Apostol, ay sumulat ng makatotohanang interpretasyon tungkol sa mga gawa at salita ni Jesus Cristo sa patnubay ng Banal Na Espiritu (Juan 14:25, 26; Juan 15:26, 27; Juan 16:13-15; Juan 20:30, 31 at Juan 21: 24). Ang isa pang dahilan kung bakit pinili ko ang aklat ni Juan ay ito: ang payo ko sa mga lalake, mga babae, mga batang lalake at mga batang babae na may pagpapahalaga sa espirituwal na mga bagay, na dapat silang magsimula ng kanilang pag-aaral ng Biblia sa aklat na ito. Ang mga simbahang pinagpastoran ko nang higit sa 21 taon ay namahagi ng mga kopya ng Ebanghelyo ni Juan bilang paraan ng paghahayag ng ebanghelyo sa pamamagitan ng mga babasahin. Nakita ko ring ito'y ginagawa ng mga pastors at mga simbahan na nangangaral ng mabuting balita. at nagpapahayag ng ebanghelyo Ni Jesus Cristo, nais kong ang pinaniniwalaan at itinuturo ay ang parehong Ebanghelyong itinuro ni Jesus, at Kaniyang ipinag-utos sa Kaniyang mga Apostol at simbahan na ipangaral sa lahat ng Bilang isang ebanghelikong kristiano, isang naniniwala 4
panahon (Mateo 28:18-20; Lukas 24:44-49; at sa Aklat ng Mga Gawa). Ang ebanghelikong mga kristiano sa ngayon ay may magkaibang paniniwala tungkol sa ilang bahagi ng Ebanghelyo. Tanggapin man o Hindi, pwedeng sila'y naniniwala sa aral na kung tawagin ay Calvinismo o Arminianismo. Dalawang Isyu Sa Kasaysayan Ng Simbahan 1). Ang una ay may kaugnayan sa tao: Mula ng mahulog ang tao sa kasalanan, ano ba ang kayang gawin ng tao para sa kaligtasan niya? Hindi pinaguusapan ang tungkol sa responsibilidad ng bawat tao, dahil pareho itong pinaniniwalaan ng mga sumusunod sa aral na Calvinismo at Arminianismo: na lahat ng taong nagkasala ay may pananagutan sa Diyos, at parehong nananawagan sa mga tao na "magsisi at sumampalataya sa ebanghelyo" (Markos 1:15; Gawa 17:31; Gawa 20:21) 2). Ang ikalawa ay may kaugnayan sa Diyos at anong klase ng kaligtasan ang ibinibigay niya sa mga tao: Nagbibigay ba ang Diyos ng aktuwal/Tiyak na kaligtasan o di tiyak na kaligtasan? Ito ang mga isyu Na pinag-usapan ng paulit-ulit sa loob ng simbahan sa maraming mga taon. Noong huling bahagi ng 4th at 5th siglo ito'y unang pinagtalunan Nina Augustine at Pelagius. Pagkalipas nito, sa sumunod na maraming taon tinalakay at pinagtalunan ito ng mga teologo. Noong 16th na siglo, ipinagtanggol ito ni Luther laban kay Erasmus. Tumindig naman si John Calvin upang ipagtanggol ito laban sa mga Romano Katoliko at sa mga Taga-sunod ni Pelagius sa panahon niya. Muli, noong 17th siglo ang mga katanungang ito ay pinagtalunan sa Synod of Dort (AD 1618-19). At sa pagpupulong na ito, may grupo ng mga taong tagasunod ni Jacobus Arminius (namatay noong 1609) ang gumawa ng "protesta" o "pagkontra" laban sa Augustinian at Calvinistic na aral tungkol sa ebanghelyo. Ang sagot naman ng Synod o Konseho ng mga Simbahan tungkol sa dalawang isyung ito ay: panindigan bilang mga katotohanan ng Biblia ang mga aral nina Augustine at Calvin, at itakwil ang mga aral ni Arminius. Ang sagot ng Synod o Konseho ng mga Simbahan ay napapaloob sa salitang "T.U.L.I.P." T.U.L.I.P. Ang salitang TULIP ay isang paraan upang madaling maala-ala ng sinoman ang aral Na ito. At ikalawa, bawat letra o titik ay nagsasaad ng mahahalagang doktrina ng Biblia Na pinaniniwalaan ng Synod o Konseho ng mga simbahan tungkol sa dalawang isyu. Totoo Na pwedeng ilahad ng malinaw sa ibang mga salita ang limang aral ng Kasulatan na napapaloob sa salitang TULIP, ngunit mas madaling maala-ala ng sinoman ang mga aral na ito sa pamamgitan ng maikling salita: TULIP. Bahagya nating tingnan ang salitang TULIP; anong doktrina ng Biblia ang napapaloob sa bawat letra at ano ang kasalungat ito. 5
T - TOTAL DEPRAVITY - Lubos ang Kasamaan ng tao Bawat tao (nang magkasala at pagkatapos mahulog sa kasalanan) ay naging totoong masama, korap, at walang anomang magagawa para sa kaligtasan ng sarili niya. Ang kasalungat ng aral Na ito ay: dahil ang tao ay may pananagutan sa Diyos na magsisi at sumampalataya sa Ebanghelyo, ang ibig sabihin may kakayahan siyang gawin yaon. U - UNCONDITIONAL ELECTION - hindi nagbigay o humingi ang Diyos ng anomang kondisyon sa sinomang tao upang Kaniyang piliin at iligtas siya. Mula pa sa walang hanggan, sa gitna ng napakaraming taong makasalanan, ay pumili ang Diyos ng mga taong ililigtas Niya. Hindi Niya Piniling iligtas ang isang tao dahil noong una pa ay nalaman Niyang sasampalataya yung tao, kundi dahil sa sarili niyang pag-ibig at layuning na luwalhatiin ang Kaniyang sarili sa kaligtasan ng mga taong Pinili niya ng walang bayad at walang anomang kondisyon. Ang kasalungat Na aral nito ay: may kondisyon Na hiningi o ibinigay ang Diyos sa bawat taong pipiliin niya. Nalaman ng Diyos noong una pa man Na may mga taong sasampalataya sa Ebanghelyo, at batay dito, Kaniyang pinili sila na maging tagapagmana ng buhay na walang hanggan. L - LIMITED ATONEMENT- ang pagtubos Ni Cristo ay Hindi para sa lahat ng mga tao. Si Cristo ng ihandog ang Kaniyang sarili sa krus, ay pinasan o binayaran niya ang mga kasalanan ng mga taong pinili ng Diyos sa buhay na walang hanggan, pinili sila ng Diyos ng walang anomang kondisyon at, dahil dito tiyak ang kaligtasan ng mga taong pinaghandogan ni Cristo ng Kaniyang buhay. Ang aral Na kasalungat nito: si Cristo ay namatay para sa lahat ng tao upang maging posible sa kanila ang kaligtasan, dahil inalis na ang bawat hadlang upang bawat tao ay tumanggap ng buhay na walang hanggan kung sasampalataya siya kay Cristo. I - IRRESISTIBLE GRACE Sa mga taong pinili (mga taong tinubos ni Cristo) ng Diyos sa kaligtasan, ang biyaya o kagandahang-loob ng Diyos ay hindi maaaring itanggi o itakwil. At ang layunin ng Diyos sa pagpili sa kanila at ang mga benepisyo ng ginawang pagliligtas ni Cristo ay totoong ibibigay sa kanila ng Banal na Espiritu kayat tiyak na sila'y mababago at sasampalataya sa Ebanghelyo. Ang kasalungat Na aral nito ay: pwedeng kontrahin o pigilin ng sinomang tao ang biyaya ng Diyos. At sa pagtanggap nito hindi lamang ang 6
gawa ng Banal na Espiritu ang kailangan kundi dapat may kooperasyon ang tao sa pagtanggap ng biyaya ng Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya. P - PERSEVERANCE OF THE SAINTS - pagpapatuloy ng mga banal sa pananampalataya. Ang mga pinili ng Diyos, Ang mga taong tinubos ni Cristo, at binago ng Banal Na Espiritu, ay iniingatan sa pamamagitan ng Kapangyarihan ng Diyos, at dahil dito sila'y magpapatuloy sa pananampalataya hanggang sa wakas at tiyak ang kaligtasan. isang taong tunay Na sumampalataya sa Ebanghelyo ay Pwedeng mawalan ng pananampalataya kay Cristo at sa gayon ay mawala ang buhay na walang hanggan at mapahamak magpakailanman. Ang kasalungat Na aral nito ay: ang Sa simula ng ating pag-aaral sa Ebanghelyo ni Juan, may dalawang bagay na tinatanggap ng walang anomang pag-aalinlangan ng bawat nanalig na ang Biblia- sa kabuuan nito at lahat ng parte nito- ay Salita ng Diyos na walang kamalian at salitang mapagkakatiwalaan Una, ang walang hanggang Anak na Diyos, ang Verbo, ang ating Panginoon na si Cristo Jesus, dahil Siya ay Diyos, ay taglay ang buo at wastong kaalaman tungkol sa Diyos. Ipinahayag Niya sa atin sa Biblia ang kaalaman patungkol sa Diyos, sapat upang maunawaan natin Siya kasama na ang daan ng Kaniyang Kaligtasan (Basahin ang Juan 1:1-5, 9-18 at Juan 14:25, 26; Juan 15:26, 27; Juan 16:13-15). Ikalawa, ang Panginoong Jesus Cristo ay taglay ang malawak at malalim Na kaalaman tungkol sa mga tao. Ito ay Kaniya ring Ipinahayag sa atin sa pamamagitan ng Biblia (Basahin Juan 2:24, 25; Juan 5: 33-42; Juan 6:15, 64, 70, 71). 2. "Ang Tao Ay Totoong Masama" - Total Depravity Mahalagang isyu ang tungkol sa Lubos na kasamaan ng Tao. Marami ang nagsasabi Na pinaniniwalaan nila ito (pati Na ang huli-ang pagpapatuloy 7
ng mga tunay Kristiano sa pananampalataya), ngunit ang totoo ay hindi. Sa pagtalakay ng paksang ito, naniniwala silang ang kaisipan ng tao kahit naapektuhan na ng kasalanan ay Pwede pa ring tumulong sa biyaya ng Diyos at dapat gawin iyon, kung ibig niyang tumanggap ng buhay na walang hanggan. Pero, pagka pinag-aralan ng mabuti ng sinoman ang Ebanghelyo Ni Juan, ako'y naniniwalang Lubos sa katotohanang kung walang Muling Kapanganakan, ang tao ay hindi Pwede at walang magagawa upang Tanggapin si Cristo. Ang pag-aaral tungkol sa tunay na kondisyon ng Tao ay may dalawang parte: 1) Ang Pagsusuri sa kalagayan ng tao 2) Ang nauna nang Pagsusuri tungkol sa kalagayan ng tao batay sa Dakilang Manggagamot at ng Kaniyang minamahal na estudyante- si Juan. Ang Pasusuri (The Diagnosis) 1. Ang kaalaman ng tao tungkol sa espirituwal na mga bagay SA simula pa lamang ng Ebanghelyo Ni Juan (1:1-18), ay malinaw Na ipinakita sa atin ang tunay na kondisyon ng tao pagkatapos magkasala (Juan 1:5), "At ang ilaw ay nagliliwanag sa kadiliman; at hindi ito naunawaan ng kadiliman." Ito ang kondisyon ng bulag espirituwal. Hindi nito maunawaan ang liwanag. Kasunod nito sinabi Ni Jesus kay Nicodemo Na kung hindi maisilang muli ang tao, hindi niya makikita ang kaharian ng Diyos." (Juan 3:3). SA himalang ginawa ni Jesus sa lalaking bulag (Juan 9), ginamit ni Jesus ang pangyayaring ito upang ipakita ang malubhang kalagayang espirituwal ng tao, lalong- lalo na kung iisipin ng tao na siya ay nakakakita (Juan 9:34-41). Muli, yaon lamang mga taong sumusunod sa Kaniya (at kung sumusunod may kakayahan kang makakita), ang hindi lumalakad sa kadiliman (Juan 8:12). Ang tao dahil SA kasalanan ay bulag at nabubuhay SA kadiliman (Juan 12:35, 40). Ngunit, ang tao ay Hindi lamang bulag espirituwal, siya bingi SA mga espirituwal Na bagay. Muli sinabi rin Ni Jesus Na bagama't ang Ama ay nagpapatotoo sa Kaniya sa pamamagitan ng mga gawa na Kaniyang ginagawa, ay"hindi ninyo narinig ang Kaniyang tinig kahit kailan...at hindi nananatili sa inyo ang Kaniyang mga salita" (Juan 5:36-38). Kaya't walang kakayahan ang tao Na tumanggap Hindi lamang ng patotoo mula sa Ama, kundi pati na rin ang patotoo ng Anak (Juan 3:11), o maging ang patotoo ng nauna Kay Jesus, si Juan Bautista (Juan1:6-8, 15, 19-36; Juan 5: 33-36; Juan 8:27-36). Sila ay natuwa SA liwanag Ni Juan ngunit Hindi Doon SA Kaniya Na pinatotohanan Ni Juan. Ang ibig sabihin Hindi nila pinakinggan ang tungkol Doon SA pinakamahalagang bagay Na siyang tunay Na layunin ng pagparito Ni Juan (Juan 1:6-8). Inihayag Ni Jesus ang tunay Na dahilan kung bakit ang tao ay kulang sa pagkaunawa sa mga sinasabi Niya, "dahil hindi ninyo kayang pakinggan o unawain ang aking salita..." (Juan 8:43). Kung 8
Hindi kayang dinggin ng mga tao ang Kaniyang salita, ang kanyang salita ay walang halaga SA mga tao (Juan 8:37). Sa huli, ang tao ay totoong ignorante tungkol sa espirituwal na mga bagay. Ang katotohanang ito, ay makikita natin sa unang kapitulo ng Ebanghelyo ni Juan. Sa talatang 5, ang tao ay hindi "naunawaan" ang "liwanag;" sa talatang 10, hindi nila nakilala ang "ilaw; sa talatang 11, hindi siya tinanggap na tao, kahit pagkatapos Siyang maipakilala ni Juan Bautista (sa talatang 26), hindi pa rin nila nakilala siya. Sa pakikipag-usap ni Cristo sa isang babae sa tabi ng balon ng tubig, binigyan diin ni Cristo sa pamamagitan ng dalawang bagay ang ganap na kawalang kaalaman ng tao sa mga espirituwal ng bagay: (1) na ang Diyos ay may libreng regalo na talagang kailangan ng mga tao, at (2) na si Cristo ang nagbibigay ng regalong ito (Juan 4: 10-26). Nakita ng Diyos ang kawalang kaalamang ito Hindi lamang sa mga Samaritano kundi maging kay Nicodemo, isang tagapagturo sa Israel (Juan 3:10), sa maraming mga Judio (Juan7:41, 52; 10: 20-24; 12:40), sa mga Fariseo (Juan 8:19), kahit sa mga taong nagsasabing naniniwala sila kay Cristo (Juan 8: 31, 32, 43, 55),sa mga tagapamahala ng Sinagoga (Juan 9:16, 29-34), at maging sa kaniyang mga alagad (Juan 13:6-9). Sinabi Niya "dahil hindi nila nakikilala ang Ako at ang Ama" (Juan 16:1-3) daranasin ng Kanyang mga alagad ang mga pagtuligsa at pag-uusig bilang mga tagasunod Ni Cristo mula sa mga di sumasampalataya. Mula sa pagkahulog ng tao sa kasalanan at pagkatapos nito ang espirituwal na kaalaman ng tao ay talagang zero. Ang mga tao ay bulag, bingi at ignorante tungkol sa Diyos, sa Kaniyang Cristo at sa kaniyang Salita (Juan 17:25). 2. Ang espirituwal n damdamin ng tao Ang damdamin ng mga tao ay nahahayag sa kaniyang kinapopootan at iniibig, yung mga bagay na gusto niya at yung mga bagay na ayaw niya, yung mga bagay na nagpapakilig sa kaniya at yung mga bagay na kinaiinisan niya. Natural Na sa tao ang magalit sa Diyos, kay Cristo, at sa tunay na liwanag, sa Kaniyang salita, at sa bayan ng Diyos. Na ang tao ay ayaw sa Diyos Ipinakita ito ni Juan sa unang kapitulo kung saan isinulat niya ang ganito: Ang Verbo (talatang 1), ang buhay (talatang 4), ang Ilaw (talatang 4- 5, 9) ay naparito sa sarili Niyang bayan (ang mga Judio), ngunit Siya'y itinakwil (Juan 1:11). Ito ang buong paniniwala ng mga Judio tungkol kay Cristo sa buong aklat ni Juan. Bagamat sila'y lahi Ni Abraham sa laman- may pambihirang silang pribilehiyo (Juan 8:33, 39) at nasa kanila ang Salita ng Diyos (Juan 5:39). Nang si Cristo ay dumating sa gitna nila itinakwil nila Siya. Dahil sa kalagayan ng tao bilang mangagawa ng kasamaan, hindi lamang ayaw nila sa liwanag, kundi ayaw talaga Niyang lumapit sa liwanag- at talagang napopoot sila sa liwanag dahil inilalantad nito ang kaniyang 9
masasamang gawa (Juan 3:20). Pagka binigyang diin ang mga espirituwal Na bagay sa isang tao, nilalapastangan niya ang Anak ng Diyos (Juan 8:48, 49). Ang pagkamuhi ng tao laban kay Cristo ay Nakita nang si Cristo ay narito sa lupa sa kanilang pagnanais na patayin Siya (Juan 7:19, 25, 32; 8:59; 10:31; 11:50-53; 12:10). Sa kabilang dako, ang tao ay talagang madaling maakit at magka gusto sa kasamaan. Ayaw niya sa liwanag at iniibig niya ang kasamaan (Juan 3:19). Siya ay nasa kadiliman nabubuhay at kumikilos at nagkaroon ng pagkatao. Dahil ang naghahari sa daigdig ay ang "kaniyang ama," ang kanyang kagustuhan at halimbawa ang namamayani sa kaniyang buhay. Iyan ang dahilan Kung bakit siya ay sinungaling at mamamatay-tao (Juan 8:44; 12:31; 14:30). Ang panuntunan ng kaniyang buhay ay Hindi ang kagustuhan at kalooban ng Diyos, kundi ang mga papuri nang kapuwa alipin ng kasalanan at Ni Satanas (Juan 7:13, Juan 9:22; Juan 12:42, 43; 19:38). Itinuro din Ni Jesus Na ang tao ay talagang nagumon o naalipin ng kasalanan: Una, ang tao ay alipin ng kasalanan: "katotohanan ang sinasabi ko sa inyo, sinomang nagkakasala ay alipin ng kasalanan," (Juan 8:34). Ang paggawa ng kasamaan ay ebidensiya ng pagiging alipin ng kasalanan. Ikalawa, Ang pagiging alipin ng kasalanan ay ebidensiya ng pagiging alipin Ni Satanas: "ginagawa ninyo ang mga gawa ng inyong ama,"...Hindi si Abraham ayon sa paniniwala nila (Juan 8:39-41), kundi ang "diablo" (Juan 8:44). Ikatlo, itinuro din Ni jesus na ang tao ay adik sa sarili niya at dahil pinaghaharian ng kasalanan at ni Satanas, dinadaya siya ng kaniyang sariling kaisipan sa paniniwalang maililigtas niya ang kaniyang sarili, samantalang, ang totoo ay winawasak niya ito (Juan 12:25) Si Judas ay isang halimbawa ng taong adik sa sarili (Juan 12:4-6). Mahal niya ang kaniyang sarili at ang dios niya ay ang paghahangad ng maraming material Na ari-arian. Ito ang nagtulak sa kaniya upang ipagkanulo si Jesus (Juan 13:2). Naging kasangkapan siya Ni Satanas (Juan 13:26-27), upang pangunahan ang mga taong dadakip kay Jesus Doon sa lugar kung saan madalas manalangin si Jesus (Juan 18:1-3, 5). Ating napansin sa pag-uugali ni Judas, na ang taong ang pinaglilingkuran ay sarili at ang hinahanap ay sarili Niyang pakinabang -siya ay may diyos na malupit at diyos na magwasak sa kaniya. 3. Ang espirituwal na kagustuhan (volition) ng tao Ito ay mahalagang bagay SA loob ng napakahalagang katotohanan. Dapat nating tanggapin Na ang tao ay may kalayaang magpasya- gayonman, ito'y sa pansariling pakinabang lamang (sa paggawa ng kasalanan, ukol sa sarili, at kay Satanas), at sa kaniyang damdamin na salungat/kontra sa Diyos, kay Cristo at sa kaniyang Salita. Kaya nga, kahit ang mga kapasyahan niya ay ginawa ng may kalayaang, lahat ng iyon ay tungo sa masama. 10
Itinuro din Ni Jesus Na ang tao'y may dalawang bagay Na hindi kayang gawin. Una, Hindi makalalapit ang tao kay Cristo para magkaroon ng buhay. Sinabi niya: walang taong makalalapit sa akin, kung hindi siya dalhin sa Akin ng Ama." (Juan 6:44). Inulit niya ito, Kaya nga sinasabi ko sa inyo, walang taong makalalapit sa akin, kung hindi ito ipagkaloob sa kaniya ng Ama (Juan 6:65). Ang kakayahang lumapit kay Cristo ay May dalawang bahagi: (1). May pagkilos ang Ama sa kalooban ng tao upang ilapit siya sa Anak, (2) "ibinibigay" ng Ama ang kakayahang lumapit kay Cristo. Itinuro din Ni Cristo Na ang mga lumalapit kay Cristo ay ibinigay ng Ama (Juan 6:37). Ikalawa, sinabi rin Ni Jesus Na ang taong Hindi ipinanganak Na muli ay Hindi makasasampalataya kay Cristo. Sabi niya kay Nicodemo, " kung mga bagay na ukol sa lupa ang sinabi ko sa inyo at hindi kayo naniwala, paano kayo maniniwala kung mga bagay na ukol sa langit ang sasabihin ko sa inyo?" (Juan 3:12). Sa pahayag niya tungkol sa tinapay ng buhay, iniugnay Niya ang pananampalataya sa Kaniya sa paglapit sa Kaniya (Juan 6:64, 65). Ipinahihiwatig nito Na ang paglapit kay Cristo ay pananampalataya kay Cristo. Sa parehong pahayag sinabi Niyang iyon lamang "kumain ng laman ng Anak ng Tao at uminom ng Kaniyang dugo" ang may buhay sa kanilang sarili (Juan 6:53-58). Ito'y malinaw Na kapahayagan na ang tao ay totoong nakadepende lamang sa persona at gawa ni Cristo upang magkaroon ng buhay na walang hanggan. Ang bunga ng "matigas na pananalitang ito" (Juan 6:60), "marami sa kaniyang mga taga-sunod ang tumalikod, at hindi na sumama sa Kaniya." (Juan 6:66; ihambing sa Juan 8:30, 31). Sa Kaniyang pagtuturo tungkol sa Mabuting pastor at sa Kaniyang mga tupa, sinabi Niya ang dahilan kung bakit hindi sumampalataya ang mga Judio: sila'y hindi kabilang sa aking mga tupa. Sinabi rin Niya, "dinirinig ng Aking mga tupa ang aking tinig, at nakikilala Ko sila, at sumusunod sila sa akin" (Juan 10:26, 27). Sinabi Ni Juan na ang tuwirang di pagsampalataya ng karamihang mga tao (Juan 12:37) ay katuparan ng dalawa sa mga inihula ni propeta Isaias. Sa Juan 12:38 binanggit niya ang Isaias 53:1: Panginoon, sino ang naniwala sa aming pahayag? At kanino inihayag ang bisig ng Panginoon?" Sa Kasunod na talata kanyang isinulat: "sila'y hindi makakasampalataya (ang ibig sabihin, wala silang kakayahang gawin iyon), dahil muling sinabi ni Isaias, "binulag Niya ang kanilang mga mata, at pinatigas ang kanilang mga puso: upang sa kanilang mga mata ay hindi sila makakita, ni sa kanilang mga puso ay makaunawa, at sila'y magbago at sila'y pagalingin ko" (Juan 12; 39, 40; Isaias 6:10). Sinabi mismo Ni Jesus ang pag-ayaw ng tao Na lumapit sa Kaniya ay pagsuway at gawa ng malayang kaisipan: At ayaw ninyong lumapit sa Akin, upang kayo ay magkaroon ng buhay" (juan 5:40) 11
Ang sinomang tao, para "makatanggap," o makasampalataya," o "makalapit" kay Cristo ay kailangang maipanganak Na muli sa kaniyang panloob at espirituwal na buhay sa harap ng Diyos (Juan 1:13; 3:3, 5, 7). Ang mga kanyang mata ay dapat mabuksan at maliwanagan upang kanyang malaman ang katotohanan. Ang kaniyang masamang damdamin ay dapat mabago upang ibigin niya ang liwanag at mapoot sa kadiliman. Ang matigas niyang kalooban ay dapat baguhin sa pamamagitan ng makapangyarihang gawa ng Diyos upang siya ay "makasampalataya" at "makalapit" at "makasunod" kay Cristo. 4. Ang gawa ng Tao sa paningin ng Diyos Ang Ebanghelyo Ni Juan ay malinaw Na nagtuturo Na ang kapahayagan ng tunay na kondisyon ng tao sa harap ng Diyos ay nakikita sa kaniyang mga ginagawa. Itinuro Ni Jesus: gusto ng tao ang kadiliman kaysa liwanang dahil masasama ang gawa nila. Sapagkat bawat tao na gumagawa ng masama ay ayaw sa liwanag, at ayaw lumalapit sa liwanag, baka mahayag ang kaniyang mga gawa" (Juan 3:19, 20). Ang salitang isinalin na "masama" sa talatang 19 ay nagpapahiwatig ng aktibong kasamaan-"mapaminsala" at "nakasisira." Ang pinatutungkulan ng salitang "kasamaan" sa talatang 20 ay yaong "kawalang halaga" (worthlessness) ng mga gawang yaon, sa harap ng Diyos ay walang anumang halaga ito. Ang unang salita ( talatang 19) ay ginamit upang ipakita ang panloob Na buhay ng tao na binabanggit sa unahan # 1-3. Ang ikalawang salita ay patungkol sa bunga o resulta na galing doon sa ugat: ito ay nasa ilalim ng hatol ng Diyos (Juan 3:18). Dahil sa hindi pagsunod at kawalan ng pananampalataya ang buhay ng tao ay nasa ilalim ng hatol ng Diyos (Juan 3:18, 36). Ang katunayan ng pananampalataya ay nakikita sa pagsunod sa Kaniya. Ang kawalan ng pananampalataya (ito ang ugat) ay nagbubunga ng pagsuway (ito ang bunga). Itinuro Ni Jesus Na ang motibo ng mga taong sumusunod sa Kaniya ay nahahayag sa kanilang pag-ibig sa Kaniya (juan 14:15, 21, 23). Sinabi pa Niya "ang Hindi umiibig sa Akin ay hindi tumutupad ng aking mga salita: at ang salitang inyong narinig ay hindi sa Akin kundi sa Ama na nagsugo sa Akin" (Juan 14:24; 15:23-26). At yamang ang layunin ng pagsunod ay parangalan Siya at ang Ama na nagsugo sa Kaniya, gayon din naman, ang pagsuway sa Kaniya ay paglapastangan sa Kaniya at sa Ama (Juan5:23; ihambing sa talatang 39-47). Kaya't ang gawa ng tao ay masasabing mabuti o masama di lamang batay sa ugat nito kung saan ito nagmumula (ang masamang panloob na buhay ng tao) at sa kawalang-halaga ng bunga nito, kundi sa kaniyang motibo- ang poot sa Diyos at sa Kaniyang Anak, na ang layunin nito ay paglapastangan sa Diyos at sa kaniyang Anak. 5. Ang Kondisyon ng tao sa Harap ng Diyos Ang tamang konklusyon Na makikita ng isang tao sa mga bagay na ating binanggit ay ito: ang tao ay patay espirituwal. Ngunit, Hindi tayo ang 12
magbibigay ng sarili nating konklusyon tungkol dito. Malinaw Na inihayag ito Sa Ebanghelyo Ni Juan. Una, itinuro Ni Jesus Na walang buhay sa kaniyang sarili ang tao (Juan 6:63). Sa lahat ng kaniyang mga iniaral malinaw na kailangang ang "muling Kapanganakan" sa Espiritu, ang "paglapit sa Kaniya," ang "pagkain ng Kaniyang laman," "pag-inom ng Kaniyang dugo" at "pagsampalataya sa Kaniya" para magkaroon ng buhay na walang hanggan (Juan 3:1-11; 5:40; 6:53-58; 20:30 at 31). Sa Kaniyang sinabi Na Siya lamang ang buhay at Siya lamang ang nagbibigay buhay, ay nagtuturo sa atin na dapat nating paniwalaan na kung wala Siya at ang Kaloob niya- walang buhay espirituwal ang tao sa harap ng Diyos (Juan 10:27, 28; 11:25, 26; 14:6). Ikalawa, itinuro din ni jesus na ang kasalukuyang kondisyon ng taong wala kay Cristo ay patay espirituwal. Kaniyang sinabi na " ang nakikinig ng aking salita at sumasampalataya sa Kaniya na nagsugo sa Akin, ay may buhay na walang hanggan at hindi na papasok sa kapahamakan kundi lumipat na sa kamatayan tungo sa buhay (juan 5:24. Nagsasalita Siya tungkol sa "panahong ito" ("at ngayon na") na maririnig ng mga patay ang tinig ng Anak ng Diyos: at ang makakarinig ay mabubuhay," (Juan 5:25). Pagka sinuri ng mabuti ang talatang ito makikita nating ang tinutukoy ni jesus ay mga patay espirituwal. Tinukoy Niya ang mga patay pisikal Na "nasa libingan" (talatang 28, 29). Lahat ng tao ay tulad ni Lazarus- patay (Nang pumaroon si Jesus sa libingan at iniutos na alisin ang bato) naaamoy ang baho ng kamatayan. "Nagagapos ang mga kamay at mga paa: at ang mukha Niya ay nababalot" (Juan 11:38-44). At kung dahil tinig lamang ng Anak ng Diyos ang nagbibigay-buhay, sa malakas na tinig ay nagsabi: "Lazarus, lumabas ka" (Juan 11:43) ang naging dahilan upang makalabas siya sa libingan (talatang 44), iyon ding tinig na yaon na nagsasalita sa panahong ito sa mga taong patay espirituwal ang tumatawag sa kanila sa espiritu at buhay na walang hanggan. Dahil ang mga tao ay patay espirituwal. Pagsusuri Ang tagapagsuri ay nagbibigay din ng malinaw Na pagtaya tungkol sa kalagayan ng tao. Ang tao, pagka nanatili at nagpatuloy sa pagiging patay espirituwal sa buhay na ito, ay haharap sa kaparusahan pagkatapos ng kamatayan sa muling pagkabuhay tungo sa paghatol (Juan 5:29). Dapat bigyan pansin, Na ang tao kahit walang kakayahang gumawa ng mga bagay Na nakalulugod sa Diyos, ay tungkulin pa rin niyang bigyang lugod ang Diyos, at walang siyang maidadahilan sa Kaniyang harapan (Juan1:5, 7:28; 9:40, 41; 10:37-39; 15:22-25) May Tatlong kahahantungan ang tao 13
1). Ang tao ay nakatakdang mapahamak magpakailanman Sinabi Ni Jesus kay Nicodemo Na yaon lamang sumasampalataya ang "hindi mapapahamak' at magkakaroon ng walang hanggang buhay. Lahat ng Hindi sumampalataya, Kung gayon ay mapapahamak, (Juan 3:16). Sinabi niya Doon sa mga taong nasa templo (Juan 8:12-59) na ang ayaw sumampalataya at tumalima sa Kaniya ay mamamatay sa kanilang mga kasalanan (Juan 8:21, 24). Sila'y itatakwil magpakailanman (Juan 6:37, tingnan din ang Juan 8::35; 10:28). 2). Nabubuhay ang tao sa ilalim ng Poot ng Diyos sa kanyang mga alagad na ang kanilang pananampalataya ay dapat ilagak "sa nobyo" (Juan 3:27-30), "ang Anak" na Siyang binigyan niya ng lahat ng mga bagay (Juan 3:34-35). At binigyan Niya ng pagkakaiba ang sitwasyon ng mga nagtiwala sa Anak at yaong sumuway sa Kaniya. Ang sumasampalataya ay may buhay Na walang hanggan, ngunit ang masuwayin nananatili ang poot ng Diyos sa kaniya (Juan 3:36) Sinabi Ni Juan 3). Sintensiyado Na ang tao Sinabi Ni Jesus Hindi ako "naparito sa daigdig para hatulan ang daigdig"; Hindi Na kailangan iyon, dahil ang sinomang ayaw manalig sa Kaniya ay nahatulan na (Juan 3:17, 18). Sa huling araw Ihahayag sa lahat ang paghatol na ito pagkatapos muling buhayin sa mga patay ang nagsigawa ng masama upang hatulan (Juan 5:28-29). Ayon sa Ebanghelyo ni Juan, nakakatakot ang haharapin ng mga ayaw sumampalataya. Ang isang taong nababalot nang damit ng espirituwal na kamatayan ay walang hanggang mapapahamak, nasa ilalim na siya ng poot at paghatol ng Diyos. Para sa kaniya ang kamatayan ay di magdadala ng buhay sa kapuspusan nito, bagkus lubos na paghatol, o ang tinatawag na kamatayan magpakailanman. Ito ang resulta ng Pagsusuri Na ginawa ng Dakilang Manggagamot. 14
3. Pumili Ang Diyos Ng Walang Anomang Kondisyon Na Hinihingi Sa Tao - Unconditional Election. Ang ating atensyon ay nakatuon sa Diyos- ang Diyos na umibig sa sanlibutan na nagbigay ng Kanyang bugtong na Anak, na Minamahal, a buhat sa walang hanggan ay nasa sinapupunan na ng Ama (Juan1:18; 3:16; 17:24). Ang pag-ibig Na ito sa tao ay nakamamangha dahil ang tao ay masama. Walang anomang bagay sa tao o tungkol sa tao na kaibig-ibig. Hindi lamang totoong masama ang tao at walang maipakitang kasiyahan sa Diyos, kundi wala siyang anomang kakayahang baguhin ang kasamaan ng kaniyang sarili sa paningin ng Diyos. Gayon pa man, ayon sa Kaniyang sariling Kapangyarihan at malayang kalooban, iniukol Niya ng Kaniyang walang hanggang pag-ibig sa isang grupo ng mga taong makasalanan tungo sa buhay na walang hanggan. 1. Pumili ang Diyos ng ilan para sa Kaniyang sarili. Ang Diyos, Banal at matuwid ay pumili ng mga tao para sa kaniyang sarili. Ang katotohanang ito'y malinaw Na inihayag Ni Jesus sa Kaniyang panalangin sa Juan 17. Sinabi Ni Jesus ang mga taong ibinigay sa Kaniya ng Ama ay mga pag-aari ng Ama. Sa Juan 17:6, sinasabi ang ganito: "Saiyo ang mga ito"; sa talatang 9: "sila ay sarili mo," sa talatang 10: at lahat (ng mga bagay) na nasa Akin ay saiyo, at ang iyo ay Akin." Si Jesus ay Nanalangin ng ganito: upang maalaman ng sanlibutan Na Ako ay iyong sinugo, at inibig mo sila, gaya ng pag-ibig mo sa Akin" (talatang 23)...dahil inibig mo Ako bago pa itatag ang sanlibutan."(Talatang 24). Sa ibang salita, may mga tao, na dahil sa malayang pag-ibig ng Ama, ay pinili Niya upang maging sarili Niya bago pa lalangin ang sanlibutan. 2. Ibinigay ng Diyos Ama sa Kaniyang Anak ang mga taong pinili Niya Sinabi Ni Cristo sa Ama na Siya ay binigyan ng kapangyarihan sa lahat ng laman, upang bigyan Niya ng buhay na walang hanggan ang lahat ng taong ibinigay sa kaniya ng Ama (Juan 17:2). Muli, isa sa dahilan na binanggit ni Jesus kung bakit iniingatan sila ng Diyos sa Pangalan Niya (Juan 17:11) ay ito: Sapagkat inihayag Niya ang pangalan ng Diyos sa "mga taong ibinigay mo sa Akin mula sa sanlibutan...at sila ay ibinigay mo sa Akin; at kanilang iningatan ang iyong salita" (Juan17:9). Ang kabuuan ng 15
mga taong ibinigay sa Kaniya ng Ama na nasa isip ni Jesus ay hindi lamang ang 12 apostol, malinaw ito sa mga talatang 20-24. Sa talatang 20 maririnig natin ang kanyang salita: Hindi lamang ito ang idinadalangin ko, kundi yaon ding mga taong sasampalataya sa Akin sa pamamagitan ng kanilang salita"- ang salitang ibinigay kay Cristo ng Ama, na ibinigay naman ni Cristo sa kanila (tingnan ang talatang 6-8). Nanalangin si Cristo "upang silang lahat ay maging isa" (talatang 21) - ang mga apostol at yaong mga sasampalataya sa Akin sa pamamagitan ng kanilang salita." Kasama dito ang iglesia mula noong unang siglo hanggang sa kasalukuyan, at habang nananatili ang panahong ito. Nagpatuloy Siya sa talatang 24- pinagsama na ang mga apostol at lahat ng kristiano sa lahat ng panahon, "ang mga ito rin ay ibinigay mo sa Akin," (tingnan din ang Juan 6:37; 10:29) 3. Inilaan ng Anak ng Diyos ang sarili Niya upang mamatay para sa kanila Ibinigay sila ng Diyos Ama sa Kaniyang Anak, na naglaan ng Kaniyang buhay upang mamatay at bilhin ang buhay na walang hanggan para sa kanila...Sa kapitulo 10 ng Juan sinabi ni Jesus bilang Mabuting Pastor: Ang mabuting pastor ay ibinibigay ang Kaniyang buhay para sa mga tupa" (talatang 11). Siya'y nagpatuloy: dahil dito minamahal Ako ng Ama sapagkat ibinigay ko ang Aking buhay, upang Kunin ko itong muli...kusa kong ibinibigay ang Aking sarili. May kapangyarihan akong ibigay ito at taglay ko rin ang kapangyarihan upang Kunin itong muli (talatang 17, 18). Ang Kaniyang kamatayan ("inialay ko ang buhay") at muling pagkabuhay ("kukunin kong muli") ay para sa mga tupa ay ayon sa Banal na layunin: "Ito ang utos na tinanggap ko mula sa aking Ama"(talatang 18). Sa buong Ebanghelyo ni Juan, laging nasa isip ni Cristo ang kagustuhan ng Kaniyang Ama (ang utos ng Ama) na dapat Niyang tapusin (Juan 4:34; 5:30, 36; 6:38; 17:4; 19:28-30), at ang kaniyang oras na punong- puno ng paghihirap na naghihintay sa Kaniya (Juan 2:4; 7:30; 8:20; 12:23, 27; 13:1; 16:32; 17:1). Nang Siya ay pumunta sa Hardin at nakita si Judas na dumarating kasama ang mga pinuno mula sa mga pangulong pari at mga Fariseo, "dahil alam ni Jesus ang lahat ng mga bagay na mangyayari sa Kaniya, Siya ay yumaon upang salubungin sila (juan 18:3, 4). At habang Siya ay lumalakad, Kaniyang tinanggap ang sarong ibinigay sa Kaniya ng Ama upang inumin (Juan 18:11) 4. Ibinigay din ng Diyos sa kanila ang paraan upang matiyak ito sa kanila Ang Diyos Ama Na pumili sa kanila sa buhay na walang hanggan ay naglaan din sa kanila ng mga paraan upang kamtin nila ito 16
a. Buhay na walang hanggan ang layon ng Diyos sa kanila Tungkol sa buhay na walang hanggan bilang layon ng Diyos sa kaniyang bayan: 1). Ito'y Kaloob ngayon at taglay Na ng mga taong pinili Niya (Juan 6:39, 40; 14:2, 3) 2). Kasama dito ang pagasa ng muling pagkabuhay sa huling araw (Juan 5:24, 25, 28, 29; 6:39, 40, 44, 54) 3). Magiging kasama sila Ni Cristo-"kung saan ako naroroon at namamasdan ang Aking kaluwalhatian" (Juan 17:24, ihambing sa 1:14; 17:5) b. Ibinibigay ng Diyos ang mga paraan sa ikatatanggap ng buhay Kaniyang itinakda at ipinagkaloob lahat ng mga bagay Na kailangan upang makamit at tiyak ang buhay na walang hanggan ng Kanyang mga pinili: 1). Sila'y binigyan ng Diyos ng kakayahang lumapit kay Cristo (Juan 6:37, 44, 65). 2). Sila'y binigyan Niya ng kakayahang makita at sumampalataya sa Anak (Juan 6:40; 10:26, 27). Ito ang ibig sabihin Ni Jesus sa mga salitang kumain ng kaniyang laman at inumin ang kaniyang dugo (Juan 6:51, 53- 58). Ito'y malinaw Na paraan Ng paghahayag Kung ano ang pananampalataya kay Cristo-ito'y ganap Na pagtitiwala sa Kaniya dahil Siya lamang ang pinagmumulan at sandigan ng buhay espirituwal, gaya rin ng pisikal na buhay tayo ay nakadepende sa pagkain at inumin. 3). Sila'y binigyan ng kakayahang marinig ang Kaniyang tinig at sumunod sa Kaniya (Juan 8:47, cf. 46 at 10:26, 27, 29). Ang Tipan ng pagtubos Sa bahaging ito ay makikita ang dalawang mahalagang aral tungkol sa kaligtasan. Ang una ay tungkol sa Kasunduan ng Ama at Anak, o kung tawagin ay Tipan ng Pagtubos. Ang Ama ang nagbibigay ng mga tao sa Anak, at ang Anak naman ang tutubos mga ito sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan. Dito nababatay ang ikalawa: ang Tipan Ng Biyaya, ang Ama bilang pinakapuno ng pagka-Diyos at ang Anak, bilang pinuno at Tagapamagitan ng Kaniyang bayan, ay tiniyak ang kaligtasan ng mga pinili pati ang mga bagay ukol sa kaligtasan. "Ang kaligtasan ay mula sa Panginoon."(Jonas 2:9). 17
4. Hindi Lahat Ay Tinubos - Limited Atonement Ang ibig sabihin, ang kamatayan ni Cristo ay para lamang sa mga pinili ng Diyos at ang bisa ng Kaniyang pagtubos ay talagang tiniyak ang kanilang kaligtasan. Dalawang bagay ang binigyang diin: 1). Na ang pagtubos ay ukol sa partikular na grupo ng mga tao at, 2). Natupad ang pagtubos sa mga pinili ng Diyos. Sa Ebanghelyo ni Juan ay may dalawang klase ng pagtalakay tungkol sa kamatayan ni Cristo. Ang una, ang kamatayan Ni Cristo ay ukol lamang sa isang partikular ng grupo ng tao. Ang ikalawa, may mga talatang waring naghahayag Na para sa lahat ang Kaniyang kamatayan. Paano natin ipaliliwanag ito? Ito ba ay totoong magkasalungat Na Hindi pwedeng pag- isahin, o may paraan kaya upang maunawaan ang talata Na dumadakila sa kamangha-manghang kamatayan ni Cristo? 1. Para lamang sa partikular na grupo ng tao ang kamatayan ni Cristo a. Kapitulo 10 Ang kapitulo 10 ng aklat Ni Juan ang naghahayag ng katotohanang ito. Sa talatang 11, sinabi ni Jesus, "Ako ang mabuting pastor: ibinibigay ng mabuting pastor ang Kaniyang buhay para sa mga tupa," at sa talatang 14, sinabi Niya ng dalawang beses na "pag-aari Niya ang mga tupang ito" (tingnan ang mga talatang 3 at 4). Sinabi Ni Jesus Na "ibinibigay Ko ang Aking buhay para sa mga tupa" sa talatang 15. Inihayag Ni Jesus sa mga Judio ang mga salitang ito sa kapistahan ng Tabernakulo sa ikapitong Buwan (tingnan ang 7:2). At pagkatapos, nang si Jesus ay bumalik sa Jerusalem sa kapistahan ng Paghahandog (Hanukkah) sa ika-labindalawang Ipinaliwanag Niyang ang kawalan ng buwan pananampalataya ng mga Judio ay tanda Na sila'y "Hindi kabilang sa Aking mga tupa" (Juan 10:26). Hindi sila kabilang sa mga ibinigay ng Ama kay Cristo, kung gayon ang mga ito ay hindi kabilang sa mga tinubos ng Kanyang kamatayan! (juan 10:22, 23). Sa Juan 10: 27 nagbigay Siya ng dalawang tanda ng Kanyang mga tupa: Sila ay "nakikinig sa Aking tinig...sumusunod sa Akin" (ihambing sa talatang 14). Ipinagkaloob sa kanila ang walang hanggang buhay na ukol sa kanila (Juan 10:28, 29) sapagkat inialay Niya ang kanyang buhay para sa kanila (mga talatang 11-18). Ang kapitulo 21 ay isa pang bahagi ng 18
kasulatan Na nauugnay sa paksang ito. Dito ay pinanumbalik Ni Cristo si Pedro at muling isinugo (Juan 21:15-19). Si Pedro ay tagapangasiwa Ni Cristo (1Pedro 5:1-5) at ng kanyang mga tupa (talatang 16, 17). Ang nagpapakilos kay Pedro sa panglilingkod ay pag-ibig kay Cristo Jesus Na nag-alay ng kanyang buhay para sa mga tupa (Juan 21:15-19). b. Kapitulo 11 Juan 11:47-53 (ihambing sa 18:14) ang susunod na bahaging may kaugnayan sa paksang ito. Katatapos Lang Ni Cristong gumawa ng kanyang huling dakilang tanda nang buhayin Niyang muli sa kamatayan si Lazaro (juan 11:38-44). Resulta nito marami sa mga kaibigan ni Maria ang sumampalataya sa Kaniya; gayunman, may ilang umalis upang ipaalam ito sa mga Fariseo (Juan 11:45, 46). Ang mga relihiyosong pinuno ng mga Judio ay nagtipon upang gumawa ng isang hakbang laban kay Jesus dahil gumawa Siya ng maraming himala (Juan 11:47). Sa tingin nila si Jesus at ang Kanyang mga gawa ay magiging sanhi ng kaguluhan ng bayan upang maging batayan ng mga Romano na gumawa ng marahas na hakbang na wawasak sa bayang Israel at kasalukuyang estado ng kanilang relihiyon (Juan 11:50). Si Caifas noon ang mataas na pari at nagbigay siya ng isang di karaniwang Propesiya (talatang 51):"...Kayo'y walang nalalamang anoman. Ni inyong niwawari Na sa inyo'y nararapat na ang isang tao ay mamatay dahil sa bayan, at hindi ang buong bansa ang mapahamak" (Juan 11:49, 50). Para sa kanya ito'y isa lamang na palabas o gawang pampulitika. Ngunit ang Diyos ay nagsalita sa pamamagitan ng mga sinabi ni Caifas gaya ng magsalita Siya sa pamamagitan ng bibig ng asno ni Balaam, at sa pamamagitan mismo ni Balaam na matakaw sa salapi (Basahin Mga Bilang 22-24). Tatlong bagay ang natutunan natin: 1). Ang pagpatay kay Jesus (Juan 11:53) ay isang magandang takda ("ito'y kailangan") sa takbo ng kasaysayan 2). Ang kamatayan Niya ay magdadala ng kabutihan sa bayan- ang bayan ng Diyos, o sa salita ni Juan, "ang mga anak ng Diyos...na nagsipangalat" (Juan 11:52), ang tinutukoy ay ang mga taong pinili mula sa sanlibutan at ibinigay ng Diyos sa Anak, gayunman, hindi pa nagsisisampalataya sa Kaniya (tingnan Juan 10:16; 17:20). 3). Ang kamatayan Niya ay isang paraan para maingatan ang isang bahagi ng bayan bilang bayan ng Diyos, "upang ang buong bansa ay hindi mapahamak." Sa ganitong kahulugan, sinasabi sa atin ni Juan, si Jesus "ay mamamatay para sa bayang iyon" (Juan 11:51) Ang propesiyang sinalita ni Caifas, ay "di mula sa kanyang sarili," o kaya'y sa sarili niyang pagsisikap, ay naghahayag ng katotohanan tungkol sa kamatayan ni Jesus, hindi para sa 19
lahat kundi para sa isang partikular ng grupo ng mga tao- "ang mga anak ng Diyos" -na mula sa bansang Israel at ibang mga bansa. c. Kapitulo 13 Nakasulat sa kapitulo 13 ang tungkol sa Huling hapunan at mababasa natin: Bago nga magpista ng paskua, sa pagkaalam ni Jesus na dumating na ang kaniyang oras ng paglipat niya mula sa sanglibutang ito hanggang sa Ama, sa pagkaibig sa mga kaniya na nangasa sanglibutan, ay inibig niya sila hanggang sa katapusan (sa literal na kahulugan: "hanggang sa pinakadulo" o "magpawalang hanggan"). Dito'y makikita nating ang kanyang kamatayan ay malinaw Na udyok ng Kanyang Dakilang pag-ibig sa "mga sariling kanya." Sa buong kabanata binigyang diin ni Jesus ang Kanyang may kababaang- loob na paglilingkod sa sariling kanya at ipinabatid din niya na may isa sa kanila na hindi makikinabang sa paglilingkod Niyang ito, yung binigyan Niya ng tinapay, si Judas Iscariote, nag nagkanulo sa Kanya (Juan 13:2-31). Pagkatapos Kanyang sinabi na ang paglilingkod na may pag-ibig ay halimbawa na dapat gawin o ipakita ng mga Alagad sa isa't-isa, "mag-ibigan kayo sa isa't isa; gaya ng pag-ibig Ko sa inyo"(Juan 13:34; cf. 31-33). Ang pag-ibig Niya sa kanila ay nahayag sa Kanyang kamatayan para sa kanila. d. Kapitulo 15 Ang kapitulo 15 ay makikita ang pahayag Ni Jesus tungkol sa Kanyang kaugnayan sa Kanyang bayan. Siya ang tunay Na puno ng ubas at ang Ama ang tagapangalaga. Ang Kanyang mga Alagad ay mga sanga na nakadepende sa puno ang buhay, at pinupusaran/nililinis ng Ama (Juan 15:1-8). Sa talatang 9 binanggit Niyang muli ang tungkol sa pag-ibig Niya sa mga alagad. Sa mga talatang 9-12 nahayag na ang Kanyang pag-ibig sa kanila ay halimbawa at dapat tularan. Sa mga talatang 13 at 14 ipinakita Niya ang kadakilaan ng Kanyang pag-ibig: Walang may lalong dakilang pagibig kay sa rito, na ibigay ng isang tao ang kaniyang buhay dahil sa kaniyang mga kaibigan. Kayo'y aking mga kaibigan, kung gawin ninyo ang mga bagay na aking iniuutos sa inyo." Tandaan ang mga sumusunod: 1). Ang kamatayan Niya ay kusang-loob, pag-alay ng sarili Niyang buhay. 2). Ukol lamang sa mga itinuturing Niyang mga kaibigan-isang partikular ng grupo ng mga tao, ang kamatayan Niya. 3). Ang mga taong pinag-alayan Niya ng Kanyang buhay ay makikilala sa kanilang pagpapasakop sa Kanyang utos. e. Kapitulo 17 Tungkol sa limitadong pagtubos ang huling banggit sa paksang ito ay Juan 17:19, sa panalangin ni Cristo bilang Mataas na Pari. Nanalangin Siya ng ganito: At dahil sa kanila'y pinabanal ko ang aking sarili, upang sila 20
naman ay maging banal sa katotohanan." Ang talata ay malinaw Na nagpapahayag Na ang ginagawa Ni Jesus ay batayan ng mga mangyayari sa buhay ng Kanyang bayan. Dahil ang salitang "pinabanal" (sanctify) ay tahasan (active) at yung salitang "pabanalin" ay nasa anyong balintiyak (passive). At yung salitang "upang" (that) ay nagpapahayag ng layunin nito: Na sila'y maging banal. Ang pagpapabanal Ni Jesus sa Kanyang sarili ay nagpapakita ng buong pagpapasakop Niya sa Kalooban ng Diyos, na nagwakas sa kanyang kamatayan sa krus sa ikapagpapabanal ng Kanyang bayan. Gayun din ang Ipinahihiwatig at nilalaman ng Kanyang panalangin. Sinabi Niya: Nagbuhat ako sa Ama, at naparito ako sa sanglibutan: muling iniiwan ko ang (Juan sanglibutan, at ako'y paroroon 16:28).Pagkatapos Niyang manalangin (kapitulo 17), ating mababasa ang ganito: Si Jesus nga, na nakatataho ang lahat ng mga bagay na sasapit sa kaniya, ay lumabas, at sa kanila'y sinabi, Sino ang inyong hinahanap? Pagkatapos tagpasin Ni Pedro ang kanang tainga ni Malchus (Juan 18:10), Sinabi Niya kay Pedro, "... Isalong mo ang iyong tabak: ang sarong sa akin ay ibinigay ng Ama, ay hindi ko baga iinuman? (Juan 18:11). Taus-pusong tatanggapin Niya ang saro ng kahirapan- ang krus. sa Ama Sa mismong panalangin ni Jesus makikita at madadama ang malungkot na katotohanan tungkol sa kanyang kamatayan: "Ama, dumating na ang oras" (Juan 17:1)."... At wala Na ako sa sanglibutan... (11)... Nguni't ngayon ay napaririyan ako sa iyo" ((13)... ibig ko kung saan ako naroroon, sila naman ay dumoong kasama ko..." (24). Ang mga salitang ito ay nagpapakita ng Kanyang buong pagpapasakop sa kalooban ng Ama -at totoo sa kanyang kaisipan- kayat masasabi Niyang Siya ay namatay na at bumalik na sa kanyang Ama, na anupat Pwede Niyang sabihin na tapos na: Niluwalhati kita sa lupa, pagkaganap ko ng gawa na ipinagawa mo sa akin (Juan 17:4). Sa pagpapabanal Niya sa Kanyang sarili sa para sa kamatayan, sinabi Niyang ito'y "para sa kanila," ang tinutukoy ay yaong mga taong ibinigay ng Ama sa kanya (Juan 17:2, 6, 9, 20, 20). Ang kamatayan ni Cristo ay hindi para sa lahat ng tao. 2. Ang lahat saklaw ng kamatayan Ni Cristo Dito ay titingnan natin ang mga talata Na ang kamatayan Ni Cristo ay "para sa sanlibutan," "sa sinomang tao" at "sa lahat." Ang layunin natin ay tingnan Kung ito ay salungat sa limitadong pagtubos. a. "kasalanan ng sanlibutan" (Juan 1:29) Naituon ni Juan Bautista ang pansin ng mga nakikinig sa kanya sa pamamagitan ng mga salitang ito: Narito, ang Cordero ng Dios, na nag-aalis ng kasalanan ng sanglibutan!(Juan 1:29). Nang sumunod Na araw si Juan ay nakatayo kasama si Andres (talatang 35) at ang di pinangalanang alagad, Na kilalang "minamahal na alagad" (si Juan), siya'y sumigaw: Narito, ang 21
Cordero ng Dios! (1:36). Ang salitang "kordero", ay patungkol kay Jesus, kayat bumabalik sa isipan ng mga nakikinig kay Juan ang kordero ng paskua at mga haing inihahandog sa templo. (Tingnan ang talatang Juan 2:13 Kung saan malinaw Na sinabi ito Ni Juan sa araw ng paskua) Ang nakagugulat pahayag ay ang sumusunod: 1). Si Jesus, bilang tao, at mamamatay upang mapalaya ang bayan Niya sa pagka alipin ng kasalanan, "ang kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan..." Juan 8:36 2). Ang kamatayan Niya ay Hindi lamang sa bansang Israel kundi kasali ang ibang mga tao sa lahat ng bansa, "...ng sanlibutan" Juan 11:50-52. Kung maunawaan natin ang kaisipan ng mga Judio noong Unang siglo at ang paniniwala nila na ang Messias ay para sa kanila lamang, kung gayon ang mga salita ay Pwede unawain sa tunay nitong kahulugan at tamang epekto na alisin ang maling pagkaunawa ng mga Judio sa Propesiya ng Lumang Tipan. Sa gayong pagkaunawa, ang saklaw o lawak ng kamatayan ni Cristo ay hindi salungat sa limitadong pagtubos b. "itaas" (Juan 3:14) Tingnan natin ngayon sariling mga salita Ni Jesus na mababasa sa Juan 3:14-18; 8:28; at 12: 32-34. Lahat ng talatang ito ay binabanggit Na si Jesus ay "itataas." Sinabi sa atin ni Juan na ang salitang ito ay nagpapahiwatig kung anong klase ng kamatayan ang ikamamatay ni Cristo (Juan 12:33). Sinabi Ni Jesus: At Kung paanong itinaas ni Moises sa ilang ang ahas, ay gayon kinakailangang itaas ang Anak ng tao." (Juan 3:14). Ang ibig sabihin, ang "kamatayan ko ay talagang kailangan." Ang paliwanag Niya, "upang ang sinomang sumasampalataya ay huwag mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan" (Juan 3:15). Sinasabi nito sa atin na ang benepisyong tinitiyak ng kanyang kamatayan ay buhay na walang hanggan, ay para doon lamang sa patuloy na nagtitiwala sa kanya. Sinabi pa ni Jesus "Sapagka't gayon na lamang ang pag-ibig ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sa kaniya'y sumampalataya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan. Sapagka't Hindi sinugo ng Dios ang Anak sa sanglibutan upang hatulan ang sanglibutan; kundi upang ang sanglibutan ay maligtas sa pamamagitan niya. Juan 3:16, 17 Tandaan mo ang mga sumusunod: 1). Ang motibo ng Diyos - "Kaniyang inibig ng labis ang sanlibutan." 2). Ang pagkilos ng Diyos - "ibinigay Niya ang Kanyang bugtong na Anak," "sinugo Niya ang Kanyang Anak sa sanlibutan." 3). Ang layunin ng Diyos - "upang sa pamamagitan Niya (ang Anak) ang sanlibutan ay maligtas, "upang ang sinomang sa kaniya'y sumampalataya ay 22
huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan." Ang sumasampalataya sa kaniya ay hindi hinahatulan (Juan 3:18). Saklaw nito ang lahat Muli, nakikita natin Na ang lawak o saklaw ng pagliligtas ng Diyos ay sa pamamagitan ng kamatayan ni Cristo ay sa lahat: "ang sanlibutan" (4 na beses binanggit: sa talatang 16, 17) at "sinomang" sumampalataya (2 beses binanggit, sa talatang 15, 16). Iyan ay tumutukoy din sa partikular na mga tao, dahil ang makikinabang lamang sa kamatayan ni Cristo- ang mga iniibig Niya, mga taong patuloy na sumasampalataya sa kanya. Sa liwanag ng pinag-aaralan natin, ang walang takdang pagpili (unconditional election), nakita natin na magkaugnay ang partikular na pagpili ng Diyos at ang partikular na pagtubos sa konteksto ng pangkalahatang pagtubos. Sa Juan 12:32-34 ay pareho lang ang kahulugan. Sinabi Ni Jesus "At ako, kung ako'y mataas na mula sa lupa, ang lahat ng mga tao ay palalapitin ko sa akin din." Juan 12:32. Sinundan ito ng pagtanggi ng mga nakikinig. Sa sagot ni Jesus sa kanila, ipinakita niyang dapat sampalatayanan "ang ilaw" upang sila'y "maging mga anak ng liwanag." (Juan 12:34-36). Sa talatang 32, ang salitang "lahat ng tao" ay malinaw na ang tinutukoy ay: lahat ng tao na sumasampalataya sa akin ay tatanggapin ang mga benepisyo ng Aking kamatayan." c. "Tagapagligtas ng Sanlibutan" (Juan 4:42) Sa kabuuan ng kwento ang salita ng mga Samaritano patungkol kay Cristo dahil sa patotoo ng isang babae doon sa balon ay puno ng aral. Kanilang sinabi sa Kanya: Ngayon sumasampalataya kami, hindi batay sa iyong pahayag: sapagkat amin mismong narinig Siya. At nalalamang ito nga ang Cristo ang Tagapagligtas ng sanlibutan" (Juan 4:42). Ang salitang "tagapagligtas ng sanlibutan" Na binigkas nila ay wakas ng pakikitungo ni Jesus sa mga Samaritano at ng kanilang paghayag ng pananampalataya sa Kanya. Dahil inilagay Ni Juan sa huli ang salitang ito na walang anumang pagtutol o anumang komentaryo, nabibigyang-diin ang katunayan ng kanilang Pahayag Na si Jesus ang totoong "tagapagligtas ng sanlibutan." Ito ang mga bagay Na inihayag ni Jesus sa mga Samaritano: 1). Siya ang Messias, Ang Cristo (Juan 4:25, 26, 29). 2). Siya ang nagbibigay ng tubig ng buhay Na walang hanggan (Juan 4:10, 13, 14). 3). Kanyang inihayag Na ang kaligtasan ay Hindi para sa mga Judio lamang o, kaya Jerusalem lang ang dapat na lugar sa pagsamba sa Ama (Juan 4:21-24). Pagka ginagamit nila ang salitang "ang Tagapagligtas ng sanlibutan" ang ibig sabihin ang Kanyang pagliligtas ay hindi para sa mga Judio lamang, 23
kundi para sa mga Samaritano din, at ang ibig sabihin: lahat ng sumasampalataya sa Kanya (Juan 4: 14, 29, 39, 41). Muli, ang totoo ay ito: para sa lahat ang Kanyang pagliligtas - "sinomang sumampalataya," "tagapagligtas ng sanlibutan" (Juan 4:14, 21- 24, 42), pero ito ay ukol pa rin sa partikular ng grupo ng mga tao, "ang sinomang umiinom ng tubig na sa kaniya'y aking ibibigay ay hindi mauuhaw magpakailan man" (Juan 4:14), "ang tunay na mananamba ay sasambahin ang Ama sa espiritu at katotohanan: sapagka't hinahanap ng Ama ang mga gayon na maging mananamba sa kaniya" (Juan 4:23, 24). iyon ang "Marami sumampalataya sa Kanya" (Juan 4:39) at "marami pang iba (hindi lahat) ang sumampalataya" (Juan 4:41). (Hindi lahat) sa mga Samaritano sa bayang Sinuri Na natin ang Juan 4:42 batay sa buong konteksto nito, Pwedeng may magtanong: Ano ang kaugnayan nito sa ginawang pagtubos ni Cristo?" Ang sagot marami. Ang katubusan sa kasalanan ang pinakasentro ng pahayag ng babae kay Jesus, sa paguusap tungkol sa mga Judio at Mga Samaritano (Juan 4:19, 20). Isa Doon ay ang kalagayan ng babae- mapakiapid (Juan 12:17, 18, 29), kailangan ang totoong lunas sa problema," Saan ang tamang lugar para mag-alay ako ng handog para sa kasalanan?" Importante ang tanong Na ito. Isang handog para sa kasalanan ang kailangan, mahalaga ang kaligtasan mula sa kasalanan. Isang handog- kapalit-Na-kamatayan (substitutionary death) para sa kasalanan, ang magliligtas sa makasalanan-ito ang nagdudumilat na katotohanan ang nasa mga talatang ito. d. "Buhay ng sanlibutan" (Juan 6:51). Ang mga huling talata Na dapat bigyang pansin ay Juan 6:22-59. Sa Sinagoga ng Capernaum (talatang 59) nasumpungan si Jesus ng mga tao, Na kanyang pinakain nang nagdaang araw (Juan 6:1-21). Sinasabi sa atin ni Juan na yung panahon ay nalalapit na ang kapistahan ng Paskua (talatang 4), kung kailan inaala-ala ng mga Judio ang paglaya nila sa pagka-alipin sa Egipto sa pamamagitan ng handog (basahin ang Exodus 12). Sa pahayag Niya tungkol sa tinapay ng buhay (Juan 6: 32-59) sinabi ni Jesus, "ang tinapay na aking ibibigay ay ang aking laman, sa ikabubuhay ng sanglibutan." (Juan 6:51). Na "Ang pagbigay ng Kanyang laman" ay ang kanyang kamatayan (Juan 6:33) ay malinaw sa mga talatang 53-56, dito'y tatlong beses niyang binanggit ang pagkain ng Kanyang laman at pag-inum ng Kanyang dugo. Nang Siya ay namatay, naghiwalay ang kanyang laman at dugo (Juan 19:33-37), Na naging instrumento upang ibigay sa mga tao ang buhay na walang hanggan (Juan 6: 51, 53, 54, 56-58). Ang pananampalataya sa kamatayang naranasan Ni Jesus ay malinaw na nahayag sa mga salitang "kumain" at "uminom," at sa mga salitang "ang aking laman ay totoong pagkain, at ang Aking dugo ay totoong inumin." Malinaw ang ibig sabihin: 24
kung paanong nakadepende ang tao sa pagkain at inumin para mabuhay pisikal, gayundin naman, ang mga tao ay nakadepende sa kamatayan ni Cristo para magkaroon ng espirituwal at eternal na buhay. Pansinin natin na sa talatang ito ang salitang "sanlibutan" (Juan 6:51) ang tinutukoy ay mga Judio at Gentil-hindi mga Judio lamang, ang saklaw ng kamatayan ni Cristo at magtatamo ng buhay na walang hanggan (kasama na ang muling pagkabuhay mula sa mga patay)- kundi ang mga taong nagsilapit sa Kanya ( Juan 6: 36, 37, 40, 47), at ibinigay kay Cristo ng Ama (Juan 6:37, 38; ihambing sa talatang 65), mga taong dinala ng Ama (Talatang 44), at tinuruan ng Ama (talatang 45), ang mga ito ang kakain ng Kanyang laman(talatang 50, 512, 53, 54, 56-58) at iinum (talatang 53, 54, 56) ng Kanyang dugo. Muli, nakikita natin Na ang kamatayan Ni Cristo ay para sa lahat (Judio at Gentil) at sa partikular ng grupo ng mga tao. Sa salitang "limitadong pagtubos" (limited atonement) naihayag natin na ang pagiging pangkalahatan nito at limitasyon ng mga benepisyo ng kamatayan ni Cristo. Tingnan din ang Apokalipsis 2:7-10 para sa mahalagang katotohanang ito). 5. Biyayang Hindi Matatanggihan - Irresistible Grace Ilagay natin sa tamang paglalarawan ang doktrinang ito: tingnan natin ang mga bagay na nakita natin hanggang dito. Una, mula sa kabuuan ng lahat ng mga taong totoong masasama ay pumili ang Diyos ng mga tao para sa buhay na walang hanggan, pinili sila nang walang anumang ibinigay na kondisyon, si Cristo ay namatay para sa kanila. Ikalawa, sa paksang ito bibigyang pansin natin ang pagbabahagi ng mga benepisyo ng pagtubos ni Cristo para doon sa mga pinag-alayan Niya ng Kanyang buhay at pinili ng Ama. Mahalagang pansinin, na iyon lamang mga taong pinili ng Ama at hinandogan ni Cristo ng Kanyang buhay ang hindi makatatanggi sa ipinagkakaloob na biyaya ng Diyos. Hindi natin itinuturo Na ang biyaya ng Diyos ay Hindi pwedeng itakwil o tanggihan ng sinoman (Gawa 7:51) 25
1. Binabago ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu yaong Kanyang mga pinili. Ang Diyos, sa makapangyarihan Niyang biyaya ay Binabago ang mga taong pinili Niya mula sa masamang sangkatauhan sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu, sila'y ibinigay sa Kanyang Anak na Siya namang nagpasan ng kanilang mga kasalanan sa krus. a. Ang Gawa Ng Diyos Sa simula pa lamang ng Ebanghelyo ni Juan kanyang inihayag na ang mga nagsitanggap kay Cristo, naging mga anak ng Diyos, at nagsisampalataya sa pangalan ni cristo- ito ay gawa ng Diyos sa kanila (Juan 1:11-13). Sila'y ipinanganak ng Diyos, Hindi dahil sa anomang kabutihan ng tao o kaya'y pamamaraan ng tao. Ang kakayahang tanggapin si Cristo at sampalatayanan ang Kanyang pangalan ay bunga ng kabutihang gawa ng Diyos upang sila'y gawing tunay na mga anak ng Diyos (Juan 1:12-13). Ang Biyaya ng Diyos ang pinagmulan ng muling Kapanganakan Ang katotohanang ito ay binanggit ni Jesus kay Nicodemo. Binigyang- diin ni Cristo ang importansiya ng muling Kapanganakan "upang makita" (Juan 3:3) at "makapasok" sa kaharian ng Diyos (Juan 3:5). Ang muling Kapanganakan ay gawa ng Espiritu ng Diyos (Juan 3:5, 6, 8). Resulta nito ang tao ay tumitingin ng may pananalig Doon sa "itinaas"- ang Anak ng Tao at doo'y kanyang nakita ang Diyos, na dahil sa kanyang pag-ibig ay ibinigay ang Kanyang bugtong na Anak upang sila'y bigyan ng buhay na walang hanggan (Juan 3:14-16) b. Ibinigay ng Diyos ang Espiritu at ang Espiritu ang nagbibigay buhay Dahil sa biyaya ng Diyos ay ibinigay Niya ang Banal na Espiritu na Siyang nagbibigay ng bagong buhay sa mga Anak ng Diyos. Si Juan Bautista, sa pahayag niya sa mga Judio, sinabi niyang taglay ng Anak ng Ama ang Espiritu ng walang anomang sukat (Juan 3:34, 35), at si Cristo bilang Kordero ng Diyos (Juan 1:29, 36), ang Anak ng Diyos (Juan 1:34) ang nagbabawtismo sa Espiritu (1Corinto 12:13). Pansinin natin Na ang Anak ang nagbabawtismo sa mga tao sa Espiritu, na nang panahong iyon ang Espiritu ang nagbibigay sa kanila ng espirituwal na buhay (Juan 6:63). Isa sa mga kaaliwan na ibinigay ni Cristo sa kanyang bayan ay ang katiyakang sa kanila'y maninirahan ang Isang katulad Niya: "ang Espiritu ng katotohanan", "Ang tagapagtanggol/ Mang-aaliw, "Ang Banal Na Espiritu" (Juan 14:16-18, 26; 15:26). Bigay ng Ama (Juan 14:16-26) at Anak ang banal Na Espiritu (Juan15:26). Ang Espiritu ay nagtuturo ng mga katotohanang nagbibigay-buhay (Juan 14:26; Roma 8:32-36), sa pamamagitan ng pagpapatotoo sa Anak (Juan 15:26), pagluwalhati sa Kanya (juan 16:13-14), at pagpapatunay tungkol sa kasalanan, Katuwiran at paghatol patungkol kay Cristo Jesus (Juan 16:7-17), na pagka nakilala ng tao ay buhay na walang hanggan (Juan 17:3). 26
Nakita natin sa Ebanghelyong ito na si Jesus ay nagbibigay ng walang ibinibigay sa Kanya ng Ama (Juan hanggang buhay sa sinomang 17:1,2).Binibigyan Niya sila ng tubig na buhay na nagpapatuloy hanggang sa buhay na walang hanggan (Juan 4:10, 14) Binubuhay ng Anak ang sinomang ibigin Niya (Juan 5:21), kahit na yaong mga patay espirituwal na tinatawag Niya sa buhay (Juan 5:24-27). Ibinibigay Niya ito Doon lamang sa Kanyang tinatawag, at nakikinig sa Kanyang tinig at nabubuhay. Muli, ito'y isang partikular ng grupo ng mga tao na tinatawag Niyang aking mga tupa, nakakakilala sa Kanya, nakikinig ng Kanyang tinig, at sumusunod sa Kanya- dahil sila lamang ang sasampalataya sa Kanya (Juan 10:26-30). Yaon mga taong ibinigay kay Cristo ng Ama, sila lamang ang bibigyan Niya ng buhay na walang hanggan (Juan 10:29, 29). c. "dadalhin ko" Ginamit Ni Jesus ang salitang "itaas" patungkol sa Kanyang kamatayan, upang maging kasangkapan sa paghatak o pagdala sa sarili Niya ng lahat ng mga taong pag-aari Niya (Juan 12:32, 33). Ang salitang "hatakin" o dalhin ay nagpapahayag Na ang Kanyang kamatayan ang kukuha ng kanilang pansin, mga damdamin, at magkikiling ng kanilang mga kaisipan upang kanilang sundin Siya (Juan 12:35, 36). Ang Diyos sa Kanyang biyaya ay matagumpay na hahatakin o dadalhin ang mga sarili Niya kay Cristo Jesus. Sa pahayag ni Jesus tungkol sa Tinapay ng buhay (Juan 6:22-59), muling ginamit ni Jesus ang salitang "dalhin" (draw). 1). Itinuro ni Jesus na iyon lamang mga taong dinala ng Ama ang lalapit sa Kanya at bubuhayin sa huling araw (Juan 6:44). 2). Sila ang mga "tinuruan ng Diyos," at "nakarinig at naturuan ng Ama" (Juan 6:44; Isaias 54:13). 3). Di nagtagal, Sinabi Ni Jesus SA kanyang mga alagad Na ang kakayahang lumapit SA Kanya para mabuhay ay regalo ng Ama (Juan 6:65). 4). Sa pagkaalam nito, mariing sinabi Ni Jesus, "Ang lahat ng ibinibigay SA akin ng Ama ay magsisilapit Sa akin" at tiniyak Niya sa atin na "ang lumalapit sa akin sa anomang paraan ay hindi ko itatakwil," at "ibabangon Ko sa huling araw" (Juan 6:39, 40, 44, 54). Ayon SA ating Ebanghelyo ang mga taong pinili ng Ama ay tinubos ng Anak, muling isinilang at binigyan ng kakayahang sumampalataya, lumapit SA Kanya at tanggapin ang Anak sa pamamagitan ng di matatanggihang biyaya ng Diyos! Sa gayon ang taong patay espirituwal ay binigyan ng buhay espirituwal, upang siya ay magtiwala, umibig, at sumunod kay Cristo Jesus (Juan 14:1, 6, 15). 2. Ang Mga Binabago ng Diyos ay Aktibo Ang mga taong Binabago ng Diyos ay di tulad sa bato o kapirasong kahoy na hindi gumagalaw o walang buhay. Sila'y kumikilos sa kanilang 27
buong pagkatao sa paraang nakalulugod at nagbibigay luwalhati sa Diyos. Makikita natin ito sa ilang bahagi ng kanilang espirituwal na buhay a. Tungkol sa kanyang espirituwal at kaalaman ukol sa kaligtasan 1). Siya'y hindi bulag kundi nakikita ang kaharian ng Diyos (Juan 3:3) at ang Diyos Ama (Juan 1:18; 14:7-9), at taglay ang tunay na ilaw ng sanlibutan upang maging gabay niya sa buhay (Juan 1:9; 8:12). 2). Hindi siya bingi kundi ngayon ay naririnig Na niya ang tinig ng Anak ng Diyos Na nagbibigay-buhay (Juan 5:25; 10:3, 4, 16, 27; 18:37), "ang Cristo" (Juan 5:24; 4:42), at "Salita Ng Diyos" (Juan 8:37). Ang tainga niya ay bukas espirituwal at nananatili sa bawat salita na lumalabas sa bibig ng Diyos. 3). Hindi siya ignorante sa mga espirituwal na bagay, kundi taglay ang tunay na kaalaman tungkol sa Diyos. Kilala niya ang kordero nag Diyos (Juan 1:29, 34), ang Kanyang regalo, ang tubig na buhay (Juan 4:10, 14), ang Cristo (Juan 4:10, 25, 26; 6:68, 69; 17:3), ang tagapagligtas ng sanlibutan ( (Juan 4:42), ang aral (Juan 7:17), ang tinig ng mabuting pastor (Juan 10: 3, 4 14, 27), ang tunay na Diyos (Juan 17:3), ang pangalan ng Ama (Juan 17;6-8) -patuloy na lumalago sa kaalaman (Juan 17:26) at na sinugo ng Ama ang Anak sa sanlibutan (Juan 17:25). Dahil sa kaalamang ito, alam niya ang pangangailangan niya at hinihiling na ipagkaloob ito ng Diyos sa pamamagitan ng Anak (Juan 4:10). b. Kaugnay sa Kanyang Bagong espirituwal na damdamin 1). Tinitiyak ni jesus na ang mga Tagasunod Niya ay mamahalin Siya (Juan 14:15, 21, 23; ihambing sa 24). Sa mga talatang ito kanyang Ipinakita ito ay hindi isang damdamin lamang bagkus na ang pag-ibig na magbubunga ng "pagtupad sa Aking mga utos." 2). Ang bagong pag-ibig ng tao sa Kanya ay hindi nakatuon sa sariling kapakanan, kagustuhan, at kabutihan. Bagkus, inalis niya sa trono ang kanyang sarili ("kinapootan niya ang sarili sa sanlibutang ito" (Juan 12:25) at namamatay upang magbunga ng sagana (Juan 12:24) sa paglilingkod kay Cristo bilang tagasunod Niya (Juan 12:26). 3). Ang bagong damdamin ay nakatuon sa mga tagasunod ni Cristo. May Pag-ibig sa isa't-isa ng mga tagasunod Niya (Juan 13:34, 35; 15:12, 17). Ang kanilang pag-ibig sa isa't-isa ay tulad ng Kanyang pag-ibig sa kanila. a). Ito'y may kaalaman-alam niyang may mga kailangang dapat maibigay. b). Ito'y may awa-alam na ang kahirapan at pagtitiis ay resulta ay gayong mga pangangailangan. c). May layunin at pagnanais na maibigay ang gayong mga bagay sa lahat ng paraan. Sa Pananalangin, salitang nag-aaliw, at magbibigay kaginhawahan. 28
Makikita ang bagong pag-ibig sa Diyos, sa Kanyang salita at sa kanyang bayan (Juan 21:15-22). c. Kaugnay sa binagong kalooban 1). Ang taong binago ay may pagnanais Na gawin ang kalooban ng Diyos (Juan 7:17). 2).Ang taong binago ay ibig Na manatili kay Cristo (Juan 15:9, 10). 3) Ang taong binago ay ibig manatili SA salita ng Diyos (Juan 8:31). d. Tungkol sa Gawain ng Taong binago 1). Ang taong binago ay yaong tumanggap sa Anak ng Diyos (Juan 1:12, 13) sa kanyang kapuspusan (Juan 1:16), biyaya ayon sa biyaya (Juan 1:1:16) upang makamtan ang Kanyang mga kailangan, at tanggapin ang Kanyang mga Salita (Juan 17:8) 2). Ang taong binago ay naniniwala sa Kanyag (si Cristo, ang Verbo) pangalan (Juan 1:12, 13; 3:16, 36; 6:68, 69; 20:30-31), sa nagsugo (ang Ama) sa Kanya (Juan 17:25), sa kaluwalhatian ni Cristong nahayag (Juan 2:11), sa Kanyang Salita (Juan 4:41), sa mga salita ng Ama (Juan 17:8) at sa mga salita ng mga apostol tungkol sa Kanya (Juan 17:20). 3). Ang taong binago ang papasok sa kaharian ng Diyos (Juan 3:3) sa pamamagitan ng "pintuan ng mga tupa" si Cristo Jesus (Juan 10:7,9). 4). Ang taong binago ay lumalapit kay Cristo (siya'y makakarating, Juan 6:37, 44, 45; ihambing sa 6:65). 5). Ang taong binago ay siyang "kumakain" ng tinapay ng Diyos at tinapay ng buhay (Juan 6:51), ang laman ng Anak ng tao (Juan 6:53-56), at "umiinom" ng dugo ni Cristo (Juan 6:53-56) at ng tubig ng buhay (Juan 4:10, 14). 6). Ang taong binago ay isang discipulo, tagasunod ni Jesus. Ang mga salitang ito ay nagpapakita ng walang-pagod Na paggawa (Juan 1:34-51; 8:31; 10:27; 13:34, 35). 7). Ang taong binago ay gumagawa- isinasagawa niya ang katotohanan (Juan 3:31) at ginagawa ang mga gawa ng Diyos (Juan 6:27-29). 8). Ang taong binago ay sumasamba SA Diyos (Juan 4:23, 24; 9:38 at 20: 27, 28). Ating makikita sa buhay ng isang taong binago, sa buong kaisipan at gawain, ang isang bagong buhay na ipinamuhay ng may buong pagtitiwala sa Diyos, ngunit nabuhay dahil sa Kanya. 29
6. "Ang Pagpapatuloy ng Mga Banal" Narito Na tayo sa huling litra o titik na tayo ng salitang TULIP. Ang litrang P ay kumakatawan sa salitang Pagpapatuloy ng mga Banal. Yaong mga pinili ng Diyos, tinubos Ni Cristo, at tinawag ng Espiritu, ay mananatili sa pananampalataya hanggang sa wakas (sa kamatayan o sa pagdating ni Cristo) at makakamtan ang kapuspusan ng pagpapala ng buhay habang minamasdan nila magpakailanman ang kaluwalhatian ni Cristo. Ang "buhay na walang hanggan" ay may iba't-ibang aspeto. Sa kasalukuyan taglay na ito ng mga anak ng Diyos ngunit magiging lubos ito sa darating na panahon. Ito ay may Katangian- kakaibang klase o uri ng buhay Na taglay ng isang tao. Ito ay di isang buhay lamang- buhay na nagsimula ngayon, nananatili pagkamatay, at babalik sa muling pagkabuhay ng katawan, at magpapatuloy magpakailanman-sa kaluwalhatian ni Cristo (Juan 4:14; 5:24, 25, 28, 29; 10:9, 10; 11:25, 26; 14:1-6; 17:24). Ito'y nagpapahayag Na ang mga sumampalataya kay Cristo ay mananatili sa pananampalataya hanggang sa wakas (sa kamatayan o sa pagdating ni Cristo) at makakamtan ang kapuspusan ng pagpapala ng buhay habang minamasdan nila magpakailanman ang kaluwalhatian ni Cristo. 1. Ang bayan ng Diyos ay iniingatan ng Kanyang biyaya tungo sa buhay na walang hanggan a. Ang hangarin ng Ama Ang pagpapatuloy at pananatili ng mga banal sa pananampalataya ay hangarin ng Diyos ng Kanyang ibigay sila kay Cristo. Itinuro Ni Jesus ang ganito: At ito ang kalooban ng nagsugo sa akin, na sa lahat ng ibinigay niya sa akin ay huwag kong iwala ang anoman, kundi ibangon sa huling araw. Sapagka't ito ang kalooban ng aking Ama, Na ang bawa't nakakakita sa Anak, at sa kaniya'y sumampalataya, ay magkaroon ng walang hanggang buhay; at akin siyang ibabangon sa huling araw (Juan 6:39-40) Dapat tandaan na sa talatang 39 ang tinutukoy ay lahat ng mga kristiano "lahat ng ibinigay Niya sa Akin"-Oo, lahat, ang kabuuan ng sangkakristianohan ay ibabangon sa huling araw. Sa talatang 40 ang salitang "lahat" ay tumutukoy sa bawat isa, ngunit may palatandaan na pagdating ng takdang panahon sasampalataya sila sa Anak at sila'y ibabangon "sa huling araw." 30
Sa pagsasalita ni Jesus tungkol sa Kanyang mga tupa sinabi Niya: At sila'y binibigyan ko ng walang hanggang buhay; at kailan ma'y hindi sila malilipol, at hindi sila aagawin ng sinoman sa aking kamay. Ang aking Ama, Na sa kanila ay nagbigay sa akin, ay lalong dakila kay sa lahat; at hindi sila maaagaw ninoman sa kamay ng Ama. Ako at ang Ama ay iisa. Juan 10:28-30. Malinaw na sinabi ni Jesus na ang kanyang mga tupa ay (1) ibinigay ng kanyang Ama sa kanya, (2) binigyan ng walang hanggang buhay, (3) iniingatan ng mabuti sa kamay ng mabuting pastor at ng Ama kayat imposible na sila'y mapahamak. b. Isa sa mga layunin ni Cristo sa pagbigay ng Kanyang sarili. Ang pagpapatuloy ng mga Kristiano sa pananampalataya ang isa sa mga dahilan kung bakit inihandog ni Cristo ang sarili Niya. Binigyang diin ito Ni Cristo kay Nicodemo sa Juan 3:14-16. "At Kung paanong itinaas Ni Moises sa ilang ang ahas, ay gayon kinakailangang itaas ang Anak ng tao; Upang ang sinomang sumampalataya ay magkaroon sa kaniya ng buhay na walang hanggan. Sapagka't gayon Na lamang ang pag-ibig ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sa kaniya'y sumampalataya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan. Ating lagumin ang mga talatang ito- Sinalita ni Jesus ang mga talatang ito sa dalawang anyo: pagtanggi ("hindi mapapahamak") at tiyakan ("mayroon buhay na walang hanggan") na ang layunin ng kaibig-ibig na regalo ng Diyos tungkol sa kamatayan ng Kanyang Anak sa krus ay ang maranasan nila ang walang hanggang buhay. Nang ibigay Ni Jesus ang salaysay tungkol sa Mabuting Pastor, sinabi Niya "...ako'y naparito upang sila'y magkaroon ng buhay, at magkaroon ng kasaganaan nito. Ako ang mabuting pastor: ibinibigay ng mabuting pastor ang kaniyang buhay dahil sa mga tupa." (Juan 10:10-11). Sinasabi niyang ang "buhay na walang hanggan" ay masaganang buhay" pati na ang pangakong "kailan ma'y hindi sila malilipol, at hindi sila aagawin ng sinoman sa aking kamay. Juan 10: 27, 28) c. Ang layon ng pagdala kay Cristo ng mga tao ng di maitatakwil na biyaya ng Diyos. Ang pagpapatuloy ng mga banal ay hangarin din ng di maitatakwil ng Biyaya ng Diyos sa pagdala ng mga tao sa pananampalataya kay Cristo Jesus. Sa isang pananalita ay inilagay ni Jesus sa liwanag ang katotohanang ito pati na ang lubos na kasamaan ng tao (total inability). Sinabi Niya Doon sa mga nagrereklamo sa kanyang pahayag na siya ay bumaba mula sa langit, "Walang taong makalalapit sa akin, maliban nang ang Amang nagsugo sa akin ang sa kaniya'y magdala sa akin; at siya'y aking ibabangon sa huling araw. Juan 6:44. Bago pa ang pahayag na ito pinagsama na ni Jesus ang walang kondisyong pagpili ng Diyos (lahat ng ibinigay sa Akin ng Ama"), di 31
maitatakwil na biyaya ("ay lalapit sa Akin"), at ang pananatili hanggang sa wakas ( "at ang lumalapit sa Akin ay hindi ko itatakwil") Juan 6:37. Sa katunayan, lahat ng ebidensiya ng di maitatakwil na biyaya-"lalapit kay Cristo," "sasampalataya kay Cristo," "kumain ng Kanyang laman at uminom ng kanyang dugo"- ay nagdadala ng buhay na walang hanggan (Juan 6: 35, 40, 44, 47, 50, 51, 54,57, 58). Ang pahayag Na ito Na naging dahilan ng malaking pagkabahagi at pagtalikod kay Jesus nang karamihan sa mga tagasunod niya, ang nagtulak kay Pedro na magsalita kay Cristo, at umalingawngaw sa puso ng bayan ng Diyos mula noon: "...Panginoon, kanino kami pupunta? Ikaw ang may mga salita ng buhay Na walang hanggan. At kami'y nagsisisampalataya at nakikilala namin Na ikaw ang banal ng Dios." Juan 6:67, 68. Ang di maitatakwil Na biyaya ng Diyos ang garantiya Na talagang mananatili kay Cristo ang mga anak ng Diyos. d. Ito ang idinalangin ni Cristo Ang layunin ng panalangin ni Cristo ay Ang pagpapatuloy kay Cristo ng mga banal. Sa Panalangin ni Jesus sa Juan 17, idinalangin Niya ang kaniyang mga apostol (Juan 17:6-19) at yaong mga "sasampalataya sa Akin dahil kanilang (ang mga apostol) salita" (Juan 17:20). Sa bahaging ito (Juan 17:6-26), idinalangin ni Cristo na sila ay ingatan ng Ama: (1) "Sa Iyong Pangalan", ang dakilang kapahayagan ng Ama sa kabuuan ng Kaniyang maluwalhati at kaibig-ibig na mga Katangian, at (2) "ingatan mula sa masama,"-si Satanas at lahat niyang pandaraya at kapangyarihang sumisira ng kaluluwa. Ang dahilan nito ay nasa talatang 24 samantalang Siya ay nananalangin: Ama, yaong mga ibinigay mo sa akin ay ibig ko kung saan ako naroroon, sila naman ay dumoong kasama ko, upang makita nila ang kaluwalhatian ko, na ibinigay mo sa akin: sapagka't ako'y iyong inibig bago natatag ang sanglibutan," gumamit Siya ng isang malaking dahilan sa katuparan ng Kanyang minimithi, at nakiusap sa Ama: sapagka't ako'y iyong inibig bago natatag ang sanglibutan." Gaano kalaking katiyakan ang ibinibigay nito sa mga sumasampalataya sa Kanya, upang sila'y makasama Niya (doon sa langit!). Ang panalangin Ni Cristo ay batayan ng pagpapatuloy ng mga banal. Magiging malinaw sa bawat isa kung tingnan ang lahat ng talata sa Ebanghelyo ni Juan tungkol sa: buhay na walang hanggan, ang pahayag na ang may buhay na walang hanggan ay hindi mapapahamak, at sila'y bubuhayin sa "huling araw." Gagamit ng maraming papel Kung isusulat at bibigyan paliwanag ang mga ito. Gawin ninyo iyan at ibigay ninyo ang inyong kapasyahan. 32
2. Ang mga tao ng Diyos dahil sa biyaya ay magpapatuloy sa buhay na walang hanggan a. Ang kanyang bayan ay magpapatuloy sa buhay na walang hanggan sa kanilang pananampalataya SA mga sumusunod Na talata ang pandiwa (verb) o kaya ang pandiwari (participle) ay nasa kasalukuyang kapanahunan (present tense) sa wikang Griego. Ito ay nagpapakita Hindi lamang ng panahon kundi patuloy Na pagkilos o gawa. Ang isang halimbawa nito ay ang pandiwari (participle) sa Juan 1:12, "...sa makatuwid baga'y ang mga nagsisisampalataya (patuloy na sumasampalataya) sa kaniyang pangalan." Ang mga salitang nasa loob ng panaklong (parenthesis) ay literal na salin... (Ihambing sa Juan 3:15, 16, 18; 4:36; 5:24; 6:35, 40, 47: 11: 25, 26; 14:1)-patuloy kayong manampalataya sa Diyos, at patuloy kayong magsisampalataya sa Akin."(Salin ng may-akda, 20:31), ganun din ang patotoo ng mga Samaritano sa Juan 4:42, at ng Kanyang mga alagad sa Juan 16:29-33. Sa kabaligtaran nito, ginamit din ni Jesus ang parehong kapanahunan (tense) sa Juan 10:25, 26-doon sa mga hindi kabilang sa mga tupa ni Cristo. SA ibang paraan itinuro din Ni Jesus Na ang mga sarili Niya ay magpapatuloy sa pananampalataya dahil patuloy silang lalapit sa Kanya (Juan 6:35, 37, 44, 45) at sa Ama (Juan 14:6). Ito ay nagpapabulaan SA modernong aral Na pagka "lumakad ka sa pasilyo" ikaw ay ligtas Na! b. Ang mga tao ng Diyos dahil SA biyaya ay magpapatuloy SA buhay Na walang hanggan Na naglilingkod Sila ay mananatili (magpapatuloy) sa Salita ng Diyos (Juan 8:31), sa pakikinig ng Salita (Juan 5:24), at sa Kanyang tinig (Juan 10:27; 18:37), sa pagtupad ng mga utos ng Diyos bilang kapahayagan ng pag-ibig nila sa Kanya, (Juan 14:15, 21, 23, 24; ihambing sa Juan 13:34, 35; 15:10-12, 14, 17; 21:15-17) Sila, bilang mga tagasunod Niya (Juan 8:12; 10:27) ay mamumuhay na may kabanalan dahil hindi na sila alipin ng kasalanan (Juan 5:14, 8:11, 31, 36). c. Nagpapatuloy ang kanyang bayan hanggang sa buhay na walang hanggan at nakakasumpong ng kayamanang espirituwal habang naglalakbay 1) Kumakain sila, si Cristo ang tinapay ng buhay (Juan 6:58); kumakain sila ng laman Ni Cristo at umiinom ng kayang dugo (Juan 6:54-56). 2) Laging lumalapit kay Cristo dahil SA kanyang espiritu SA panahon ng pangangailangan (pagka "nauuhaw"; Juan 7:37-39, hayaang lumapit ng lagi sa Akin at hayaang uminom parati" - NASB marginal reading. 3) Tinatanggap nila ang ipinangakong tulong dahil SA pananalangin (Juan 14:13-16; 16:23, 24). 33
d. Nagpapatuloy ang mga anak ng Diyos SA mga gawang mamamalagi hanggang SA harap ng Diyos (Juan 3:21; 5:28, 29; 15:16) Kayat totoo Na dahil iniingatan sila ng Diyos, ang bayan Niya ay magpapatuloy SA pananampalataya, SA pagsunod, SA pag-iingat ng kanilang sarili, at sa mabubuting gawa. Dahil meron silang buhay na walang hanggan sila'y nabubuhay sa walang hanggan. 7. Pangwakas Na Mga Salita Sagot SA dalawang tanong 1. Ano ang magagawa ng tao mula ng mahulog sa pagkakasala sa kanyang ikaliligtas? Naniniwala ako Na ang tanong Na ito ay nasagot Na: wala talagang magagawa! Dahil siya ay talagang masama at lugmok SA pagkakasala. Kung nais ng taong maranasan ang kaligtasan, Diyos lamang ang pwedeng mag- umpisa, makapagbibigay at makapag-iingat SA tao tungo SA buhay Na walang hanggan 2. Ang iniaalok ba ng Diyos ay aktuwal Na kaligtasan o di tiyak Na kaligtasan? Naniniwala akong ang tanong Na ito ay nasagot Na Aktuwal Na kaligtasan ang ibinibigay ng Diyos. Ang kaligtasang ito ay nasasalig sa di nagbabago at walang hanggang layunin ng Diyos na iligtas ang ilang tao, sa paghandog at natapos na pagtubos ni Cristo sa krus (Juan 19:30), sa pamamagitan ng makapangyarihang pagdala ng mga tao kay Cristo, at sa layunin Niyang maranasan na ang walang hanggang buhay ngayon, at muling bubuhayin sa huling araw, at makakapiling at makikita si Cristo sa kanyang kaluwalhatian magpakailanman. Ang mga Aral na Ito ay magbubunga ng Tatlong Bagay sa buhay Kristiano a. Papuri SA Diyos ng kaligtasan. Kung pag-aralang muli ng kristiano ang dakilang kaligtasang ibinigay SA kanya ng Diyos ng pag-ibig at biyaya, malalaman niyang puspos ng 34
pagpupuri at panggigilalas Na maihahayag lamang SA pamamagitan ng panalangin at pagpapasalamat. b. Pagpapakumbaba SA harap ng Diyos. Ang kristiano pagka tiningnan niyang muli ang mga kahabagang ito ng Diyos SA isang tulad niya, makikita niyang lahat ng kayabangan at pagmamatuwid ay mauuwi SA alabok. Makikita niya SA sarili niya at SA ginawa niya ang dahilan ng dakilang pagpapakababa SA harap ng Panginoon. Itatakwil niya lahat ng kaisipan tungkol SA sariling kabutihan at karapatan, di lamang SA mga kasalanan niya kundi maging SA mabubuting gawa niya. Siya, tulad Ni David Dickinson ay, "iiwan ang mga ito, lalayo sa mga ito at llalapit kay Cristo. Ang itinuturo dito ay magdadala ng taus- pusong Pagpapakumbaba. c. Pagmamahal SA Diyos at SA Biblia. Ang mga doktrinang ito ng Biyaya Na pinupuno ang puso ng pagkamangha, ay pupuspusin ang bibig ng pagpupuri, ang ulo ng kaalaman, ang mga kamay ng mabubuting gawa, at aakayin ang mga paa SA pagsunod. Lalago ang pagmamahal SA Diyos at SA kalooban Niya Na inihayag ng Kasulatan. 1). Sa kanyang pagsamba Sa pansarili o pangkalahatang pagsamba may pagnanais siyang lumapit sa Diyos sa paraang katanggap-tanggap sa kanya na inihayag sa kasulatan. Lalayuan niya ang mga uri ng pagsamba Na nagpapasigla at nagbibigay tuwa sa laman. Kasabay nito magkakaroon siya ng pagnanais na pansinin ang mga bagay na ginagawa niya kung ito ay totoong naaayon sa salita ng Diyos. Gagawa ito upang ang puso ay makasumpong ng kapahingahan sa Diyos lamang na naghayag ng Kanyang sarili sa Kasulatan at nauukol lamang sa Kanya ang pagsamba (Awit 29:1-2) 2). Sa kanyang pagpapatotoo Dahil ang mga doktrinang ito (TULIP) ay itinuturo sa Biblia, lalo na sa isang aklat (Ebanghelyo ni Juan) na isinulat para sa pangangaral ng ebanghelyo (Juan 20:30-31), ito'y magtutulak sa mga kristianong pastors at mga manggagawa sa iglesia na ilantad sa mga hindi mananampalataya ang "buong kapasiyahan ng Dios", (Gawa 20: 27). Magkakaroon ng paniniwala Na anomang gawa Na magpapalambot sa bagsik ng mga katotohanang ito ay kawalan ng pagtatapat sa Diyos at sa Salita na ginagamit ng Espiritu sa pagsumbat sa sanlibutan "tungkol sa kasalanan," at katuwiran, at paghatol," IJuan 16:7-11). Alam niyang ang mga katotohanang ito ay magtuturo ng pagpapakababa, dahil siya'y pinagpakumbaba nito; upang maitanyag nila ang kadakilaan ng Diyos, dito'y nakita niya ang Karangalan ng Diyos, sapagkat siya'y iniligtas ng tulong na mula sa itaas, si Cristo Jesus, "ang tagapagligtas ng sanlibutan" (Juan 4:43). Sa kanyang pagpapatotoo ipinakikita ng isang kristiano ang pag-ibig niya sa Diyos sa pamamagitan ng kanyang katapatan 35
sa Kanyang Salita at ang kanyang pag-ibig sa kapuwa tao sa paglalahad ng totoong kalagayan niya sa harap ng Diyos. 3). Sa kanyang gawa ay pagpapasalamat." Ang kristianong nakaalam ng mga dakilang aral Na ito ay magpapakita ang taus-pusong pagpapasalamat sa Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga ginagawa. Dito ang Gawain ng kanyang buhay ay gagabayan ng mga Kasulatan kayat anoman ang magiging trabaho niya, yaon ay mabibigyang direksiyon ng mga alituntuning tinatawag ng Biblia Na mabubuting gawa. Mabuti ang isang gawa Kung: (1) layon nito ang kaluwalhatian ng Diyos (Mateo 5:16); (2) ito ay nagmumula sa pag-ibig sa Diyos (Juan 14:15), "kung Ako'y iniibig nyo..."; (3) Sang-ayon sa kalooban ng Diyos (Juan 14:15), " inyong tinutupad ang aking mga utos"; and (4) nagdadala ng pakinabang sa tao, (Mateo 5:13, 14). Kung gayon, ang kristianong nakakaalam ng Biyaya ng Diyos ay magsisikap Na gawin ang buong buhay niya Na isang patotoo ng pagpapasalamat niya sa Diyos. May nagsabi, "ang doktrina ay biyaya ang tungkulin Lagumin natin: Ang kristianong tama ang pagtanggap sa mga aral na ito ay magpapatuloy sa pag-aaral hanggang abutin ang mataas na antas sa paaralan ni Cristo sa pamamagitan ng buhay na may pagpupuri, Pagpapakumbaba, at lubos na paglilingkod sa presensiya ng mahabagin at mabuting Diyos. Ang paksang ito ng biyaya ng Diyos Na inilahad sa ebanghelyo ni Juan ay makikita sa buong kasulatan-ang Luma at Bagong Tipan. Lahat ng aral Na ito ay makikita din sa Awit 65:3-4: a) "Mga kasamaan ay nangananaig laban sa akin" - Lubos na kasamaan - Total corruption b) "Tungkol sa aming pagsalangsang, ay lilinisin mo" - Limitado o may-takdang pagtubos - Limited atonement c) "Mapalad ang tao na iyong pinipili" - Walang takdang pagpili - Unconditional election d) "At pinalalapit mo sa iyo" - Di maitatakwil Na biyaya - Irresistible grace e) "Upang siya'y makatahan sa iyong mga looban: kami ay mangasisiyahan sa kabutihan ng iyong bahay, ng iyong banal na templo" - Pagpapatuloy ng mga banal - Perseverance of Saints Hindi Ka Segurado? Nais kong magsalita sa mga nakabasa ng aklat na ito ngunit di tiyak sa kanilang kasalukuyang kalagayan espirituwal sa harap ng Diyos. May Napakahalagang bagay, isa dito ay tungkol sa Ebanghelyo ni Juan na 36
isinulat upang magbigay ng utos na dapat sundin (Juan 20:30-31) Maingat na sinuri ni Jesus ang ating kondisyon sa harap ng Diyos. Ibinigay nya rin ang lunas, ang personal na relasyon natin sa Diyos sa pamamagitan ng pananampalataya sa kanyang Sarili (Juan 14:6; 17:3). Tumatawag si Cristo sa iba't-ibang paraan. Sa taong alam ang kasalanan at inaamin ito, si Cristo ang kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan" (Juan 1:29) Sa isang taong napapahamak sa kanyang mga kasalanan, si Cristo ang ibinigay ng Diyos " na ahas na itinaas sa ilang", na nagbibigay buhay sa mga sumasampalataya sa Kanya (Juan 3:14-16), Sa mga nauuhaw sa mga espirituwal na bagay, Si Cristo ang nagbibigay ng "tubig ng buhay" (Juan 4:10, 14; 7:38, 39). Sa isang tao na alam niya na siya ay nasa paghatol ng Diyos, ang Salita Niya na narinig at sinampalatayanan, ay mensahe mula sa kamatayan tungo sa buhay (Juan 5:24). Sa nagugutom, si Cristo ang tinapay ng buhay (Juan 6:33, 35). Sa isang taong nag-aapuhap sa kadiliman, si Cristo ang ilaw ng buhay (Juan 8:12). Sa isang taong naglalakad nang walang patutunguhan sa kawalang kaalaman, si Cristo ang mabuting pastor (Juan 10; 11). Sa matatakutin at nagdadalamhati sa kamatayan, si Cristo ang muling pagkabuhay at ang buhay (Juan 11:25, 26). Sa isang taong puspos ng pagdududa at walang katiyakan, si Cristo ang daan, ang katotohanan at ang buhay (Juan 14:6). Sa isang taong nahiwalay sa pinagmumulan ng buhay, si Cristo ang "tunay na puno ng ubas" na nagbibigay buhay sa mga sanga (Juan 15:15). Bilang Pangwakas, ang magagawa ko ay ituon ka sa Kanya, lumapit ka sa kanya na may pananampalataya at alalahanin ang sinabi Niya: Ang sinomang lumalapit sa Akin sa anomang paraan ay di ko itatakwil" (Juan 6:37)
37