Pag-aaral Pambuhay ng Apocalipsis Ikasiyam na Aklat Mga Mensahe 49-54 Witness Lee
© 1984 Living Stream Ministry Reserbado ang lahat ng karapatan. Walang bahagi ng gawaing ito ang maaaring sipiin o ilipat sa anumang anyo o sa pamamagitan ng anumang paraan - grapiko, elektroniko, o mekanikal, kabilang ang pagpo-photocopy, pagrerekord, o pamamaraan ng pag-ipon at pagkuha ng impormasyon - nang walang nakasulat na pahintulot mula sa tagapaglathala. Ikalawang Pagkalimbag, 600 kopya, Hulyo 2013 Isinalin sa Filipino na may pahintulot ng: Living Stream Ministry 2431 W. La Palma Ave., Anaheim, CA 92801 U.S.A. P.O. Box 2121, Anaheim, CA 92814 U.S.A. Inilathala ng: LITERATURE CENTER 19-23 Liwayway St., Acacia, Malabon City, Philippines Tel. Nos.: (02) 287-2225; 288-9231 Email:
PAMBUNGAD Ang mga sumusunod na mensahe ay ginawang laan sa mga banal sa paraang elektroniko para sa kanilang pagtatamasa habang dumaranas ng Enhanced Community Quarantine.
Mga Nilalaman MENSAHE 49 MENSAHE 50 MENSAHE 51 MENSAHE 52 MENSAHE 53 MENSAHE 54 (Mangyaring paki-download ang susunod na aklat)
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE APATNAPU'T SIYAM ANG MGA HULING MANDARAIG AT ANG PITONG MANGKOK (1) ANG MGA HULING MANDARAIG I. NAGDUSA AT DUMAAN SA HALOS KABUUAN NG MATINDING KAPIGHATIAN Sinasabi ng Apocalipsis 15:2, "At nakita ko ang gaya ng isang malasalaming dagat na may halong apoy, at yaong mga nagtagumpay sa halimaw, at sa kanyang larawan, at sa bilang ng kanyang pangalan, na nakatayo sa ibabaw ng malasalaming dagat, na may mga alpa ng Diyos." Maaari nating tawagin yaong mga nabanggit dito na mga huling mandaraig, ang mga mananampalatayang dumaan sa halos kabuuan ng matinding kapighatian at nakapanaig kay Antikristo at sa pagsamba sa kanya. Ang mga ito ang yaong mga tinutukoy sa 14:12 at 13, na mamamartir sa ilalim ng pang-uusig ni Antikristo, pagkatapos ay bubuhaying-muli upang magharing kasama ni Kristo sa sanlibong taon (20:4). II. NAPANAIGAN ANG HALIMAW, ANG KANYANG LARAWAN, AT ANG BILANG NG KANYANG PANGALAN Dadaigin ng mga huling mandaraig ang halimaw, ang kanyang larawan, at ang bilang ng kanyang pangalan. Bagama't sila ay napaslang ni Antikristo, sa mga mata ng Diyos sila ay matagumpay. Sapagkat makapananaig sila nang mas huli, tinatawag natin silang mga huling mandaraig. Mga Nilalaman
III. NAKATAYO SA MALASALAMING DAGAT A. Binuhay na Muli mula sa mga Patay Sinasabi ng bersikulo 2 na ang mga huling mandaraig ay nakatayo sa malasalaming dagat. Ito ay nangangahulugan na, una, sila ay nabuhay na muli mula sa mga patay. B. Iniakyat sa mga Kalangitan Ikalawa, nagpapakahulugan din ito na ang mga huling mandaraig ay iniakyat na sa kalangitan. Sa 4:6 ay walang mga taong nakatayo sa malasalaming dagat, subalit ang mga huling mandaraig ay tatayo roon matapos nilang maiakyat sa kalangitan. C. Nasa Ibabaw ng Maapoy na Kahatulan ng Diyos Sa bersikulo 2 nakita ni apostol Juan "ang gaya ng malasalaming dagat na may halong apoy." Ang katunayan na ang mga huling mandaraig ay nakatayo sa ibabaw ng malasalaming dagat ay nagpapahiwatig din na sila ay nasa ibabaw ng lahat ng kahatulan ng Diyos, na walang anumang kinalaman sa kanila. Ang malasalaming dagat na ito ay hindi binubuo ng tubig, kundi binubuo ng apoy. Ayon sa Biblia, isinasagawa ng Diyos ang Kanyang paghahatol sa mapagrebeldeng lupa, mga anghel, at sangkatauhan una sa pamamagitan ng tubig at pagkatapos ay apoy. Pagkatapos hatulan ng Diyos ang mga mapaghimagsik na anghel at ang lupa ng tubig, ang naghahatol na tubig na ito ay naging dagat. Ang dagat-dagatang apoy ay magiging ang kasukdulan ng lahat ng apoy na ginamit ng Diyos upang hatulan ang mga mapagrebeldeng bagay. Kaya, ang dalawang pamamaraang ginamit ng Diyos upang isagawa ang paghahatol, ang tubig at apoy, ay paghahaluing magkasama, una bilang ang malasalaming dagat at sa katapus-tapusan bilang ang dagat-dagatang apoy. Ang malasalaming dagat, ang panimula ng dagat-dagatang apoy, ay mabubuo tungo sa pagiging ang dagat-dagatang apoy. Magbuhat pa noong delubyo, ang Diyos, ayon sa Kanyang pangako na hindi na muling hahatulan ang lupa at ang mga buháy na nilalang sa pamamagitan ng tubig (Gen. 9:15), ay palaging isinasagawa ang Kanyang paghahatol sa tao sa pamamagitan ng apoy (Gen. 19:24; Lev. 10:2; Blg. 11:1; 16:35; Dan. 7:11; Apoc. 14:11; 18:8; 19:20; 20:9-10; 21:8). Ang trono ng paghahatol ng Diyos ay gaya ng mga liyab ng apoy kung saan nagmumula ang naglalagablab na daloy (Dan. 7:9-10). Ang Mga Nilalaman
liyab ng naghahatol na apoy ng Diyos ay naglilinis sa lahat ng negatibong bagay sa buong sansinukob tungo sa malasalaming dagat na ito, na sa kalaunan ay magiging ang dagat-dagatang apoy (20:14), ang kabuuan ng lahat ng nag-aapoy na paghahatol ng Diyos. IV. NAGTATAGLAY NG MGA ALPA NG DIYOS Ang mga huling mandaraig ay magtataglay ng mga alpa ng Diyos. Hindi sila magtataglay ng anumang makalupang instrumentong pangmusika. Ihahanda ng Diyos ang mga alpang ito para sa kanila upang sila ay makapagpuri sa Kanya. V. INAAWIT ANG AWIT NI MOISES AT ANG AWIT NG KORDERO Sinasabi ng bersikulo 3 na ang mga huling mandaraig ay "inaawit...ang awit ni Moises na alipin ng Diyos, at ang awit ng Kordero." Ang awit ni Moises na nakatala sa Exodo 15:1-19 ay nagpupuri sa Diyos dahil sa katagumpayan laban sa mga hukbo ni Faraon sa pamamagitan ng Kanyang matagumpay na pagliligtas sa pamamagitan ng naghahatol na tubig ng Dagat na Pula. Inawit ni Moises at ng mga anak ni Israel ang awit na yaon sa dalampasigan ng Dagat na Pula. Ngayon inaawit muli ng mga huling mandaraig na ito ang awit na ito sa ibabaw ng malasalaming dagat, nagpapahiwatig na sila ay matagumpay laban sa kapangyarihan ni Antikristo, na siyang hinatulan ng Diyos ng apoy ng malasalaming dagat (19:20). Ang awit ni Moises ay nagpapahiwatig ng matagumpay na paghahatol ng Diyos sa kaaway ng Kanyang bayan, samantalang ang awit ng Kordero ay nagpapahiwatig ng patutubos ni Kristo na naranasan ng bayan ng Diyos sa presensiya ng kanilang kaaway. Kaya, ang awit ni Moises ay nagpupuri sa Diyos para sa Kanyang kahatulan sa negatibong panig, at ang awit ng Kordero ay nagpupuri sa Kanya para sa pagtutubos ni Kristo sa positibong panig. Ang mga huling mandaraig ay ipinosisyong tumayo sa malasalaming dagat dahil sa paghahatol ng Diyos sa kaaway at dahil sa pagtutubos ni Kristo sa Kanyang bayan. Sa kanilang mga papuri sa Diyos, idedeklara ng mga huling mandaraig sa buong sansinukob na sila ay nasa ibabaw ng paghahatol ng Diyos sa Kanyang mga kaaway at na sila ay nakibahagi sa pagtutubos ni Kristo. Ang kanilang karanasan sa dalawang bagay na ito ay magiging dalawang uri ng awit. Mga Nilalaman
VI. PINUPURI ANG MGA GAWA NG DIYOS AT ANG KANYANG MGA DAAN Habang inaawit ng mga huling mandaraig ang awit ni Moises at ang awit ng Kordero, sasabihin nilang, "Dakila at kagila-gilalas ang Iyong mga gawa, O Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat; matuwid at tunay ang Iyong mga daan, O Hari ng mga bansa. Sino ang hindi matatakot, O Panginoon, at luluwalhati sa Iyong pangalan? Sapagkat Ikaw lamang ang banal, sapagkat ang lahat ng bansa ay darating at magsisisamba sa harapan Mo, sapagkat ang Iyong mga matuwid na gawa ay nangahayag" (bb. 3-4). Dito makikita natin na pupurihin ng mga huling mandaraig ang mga gawa ng Diyos at ang Kanyang mga daan. A. Ang mga Gawa ng Diyos Bilang Kanyang mga Pagkilos Marami ang hindi kayang bigyang-kaibhan ang mga gawa ng Diyos mula sa mga daan ng Diyos. Ang mga gawa ng Diyos ay ang Kanyang mga pagkilos, na dakila sa kahayagan at kagila-gilalas sa kalikasan. Ang mga gawa ng Diyos dito ay pangunahing tumutukoy sa Kanyang kahatulan kay Antikristo. Ang lahat ng kahatulang yaon ay magiging dakila sa kahayagan at kagila-gilalas sa kalikasan. B. Ang mga Daan ng Diyos Bilang Kanyang mga Namamahalang Prinsipyo Ang mga gawa ng Diyos ay ang Kanyang mga pagkilos, samantalang ang mga daan ng Diyos ay ang Kanyang mga namamahalang prinsipyo. Batid ni Moises ang mga daan ng Diyos subalit ang alam lamang ng mga anak ni Israel ay ang Kanyang mga gawa (Awit 103:7). Ang mga daan ng Diyos ay matuwid sa Kanyang mga prinsipyo at totoo sa Kanyang mga pangako. Kung nalalaman mo ang mga daan ng Diyos, hindi mo na kailangang maghintay upang makita ang Kanyang mga gawa. Bagama't ang Kanyang mga gawa ay hindi pa dumarating, alam mong darating ang mga ito sapagkat alam mo ang mga namamahalang prinsipyo kung paano ginagawa ng Diyos ang mga bagay-bagay. Natukoy na natin na ang mga daan ng Diyos ay matuwid ayon sa mga prinsipyo ng Diyos. Habang ang mga martir na ito ay dumaranas ng pagdurusa at pag-uusig, malalaman nila na ang Diyos ay matuwid at na ayon sa Kanyang namamahalang prinsipyo ng katuwiran, isang araw Siya ay mamamagitan upang hatulan si Antikristo at upang ipaghiganti ang kanilang dugo. Bagama't ang kahatulang ito ay hindi pa dumarating, alam ng mga martir ang namamahalang prinsipyo Mga Nilalaman
ng Diyos at pinupuri Siya sa Kanyang mga daan, sa Kanyang tao. Ang mga namamahalang prinsipyo sa pakikitungo sa mga prinsipyong ito ay totoo rin sa mga pangako ng Diyos. Nangako ang Diyos sa Kanyang bayan na hahatulan Niya ang mga gumagawa ng masama, ipagtatanggol ang Kanyang daan, at ipaghihiganti ang dugo ng Kanyang bayan. Sapagkat nalalaman ng mga mandaraig ang mga daan ng Diyos, sila ay nakakatiyak na gagawin Niya kung ano ang Kanyang ipinangako. Sa bersikulo 4 ang mga mandaraig ay nagpupuri sa Diyos, na nagsasabing, "Sapagkat Ikaw lamang ang banal." Ang Griyegong salitang isinaling banal sa bersikulong ito ay tumutukoy sa kabuuan ng mga katangian na umaangkop sa dibinong katangian at bumubuo nito. Kaya, ang "banal" ay tumutukoy sa kalikasan ng Diyos, samantalang ang "matuwid" ay tumutukoy sa Kanyang mga prinsipyo. VII. NAGSISIPAGHARING KASAMA NI KRISTO SA LOOB NG ISANG LIBONG TAON Ang mga huling mandaraig sa Apocalipsis 15 ay maisasama sa mga mabubuhay at magsisipagharing kasama ni Kristo sa loob ng isang libong taon (20:4). Ang Apocalipsis 20:6 ay higit pang nagpapakita na ang mga huling mandaraig ay makakasama ng yaong mga may "bahagi sa unang pagkabuhay na muli," yaong mga "magiging saserdote ng Diyos at ni Kristo at maghaharing kasama Niya sa loob ng isang libong taon." Ang mga huling mandaraig ay pagpapalain at mapababanal, at ang ikalawang kamatayan ay walang awtoridad sa kanila (20:6). Sila ay magiging mga saserdote ng Diyos at ni Kristo at mga kasamang-hari ni Kristo, na magsisipagharing kasama Niya sa mga bansa sa darating na kaharian. Makikita natin sa Apocalipsis 14 at 15 ang karunungan ng Diyos sa pakikipagtuos sa iba't ibang tao at sa pangangalaga sa Kanyang bayan sa iba't ibang paraan. Ang mga patay na mandaraig ay magiging ang lalakeng-anak, ang mga buháy na mandaraig ay magiging ang unang- bunga, at yaong mga namartir sa panahon ng matinding kapighatian ang Siyang magiging mga huling mandaraig. Karamihan sa mga mananampalataya na dumaan sa kalakhang bahagi ng matinding kapighatian ay maisasama sa pag-aani. Pagkatapos ng pagraptyur ng ani, kakailanganin pa ring ipunin ng Panginoon ang mga natitira, yaong mga nahinog pagkatapos ng ani at yaong mga nangangailangan ng higit pang sikat ng araw upang painitan sila hanggang sa pagkahinog. Sa katapus- tapusan, nakita natin na iipunin ng Panginoon ang mga ubas, ang mga gumagawa ng masama, tungo sa pisaan ng ubas sa katapusan ng Mga Nilalaman
matinding kapighatian at yuyurakan ang pisaan ng ubas ng matinding galit ng kapootan ng Diyos. ANG PITONG MANGKOK (1) Ngayon dumako tayo sa pitong mangkok (16:1-21) I. ANG HULING PITONG SALOT Sa 8:13 isang agila na lumilipad sa gitna ng kalangitan ang nagsasabi, "Sa aba, sa aba, sa aba ng mga nananahan sa ibabaw ng lupa, dahil sa mga natitirang tunog ng trumpeta ng tatlong anghel na malapit nang magtrumpeta." Ang tatlong aba ng huling tatlong trumpeta (9:12; 11:14) ay magiging ang mga aba ng matinding kapighatian (Mat. 24:21). Ang unang aba ay ang ikalimang trumpeta sa kapitulo siyam, at ang ikalawang aba ay ang ikaanim na trumpeta, na nasa kapitulo siyam din. Ang ikatlong aba (11:14), na bahagi ng mga negatibong nilalaman ng ikapitong trumpeta, ay ang pitong mangkok. Ang pitong mangkok na ito ay ang huling pitong salot (15:1). Ang ikaanim na tatak dagdag pa ang unang apat na trumpeta ng ikapitong tatak ay maaaring ituring bilang isang panimula sa matinding kapighatian, gayon pa man ang matinding kapighatian mismo ay binubuo ng ikalimang trumpeta, ng ikaanim na trumpeta, at bahagi ng mga negatibong nilalaman ng ikapitong trumpeta. II. ANG TAGPO SA LANGIT BAGO ANG PAGBUBUHOS NG PITONG MANGKOK Ang tagpo sa langit ay nahayag bago ang pitong tatak, muli bago ang pitong trumpeta, at muli bago ang pitong mangkok. Bago ang pagbubukas ng pitong tatak, mayroon tayong tagpo na inilarawan sa kapitulo apat at lima. Sa tagpong ito makikita natin ang isang tronong itinatag sa langit, Isa na nakaupo sa trono, isang bahaghari sa palibot ng trono, dalawampu't apat na matanda na nakaupo sa dalawampu't apat na trono, apat na buháy na nilalang, at ang karapat-dapat na Leon-Kordero (4:2-8; 5:5-6). Ipinapakita ng tagpong ito na pinamamahalaan ng Diyos na nasa trono ang Kanyang ekonomiya sa pamamagitan ng karapat-dapat na Leon-Kordero, ang Isa na kuwalipikadong buksan ang natatagong ekonomiya ng Diyos. Ang trono ng administrasyon ng Diyos sa tagpong ito ay pangunahing para sa paghahatol. Sa 8:3-5 mayroon tayong tagpo sa langit bago ang pagpapatunog ng pitong trumpeta. Sa tagpong ito ang buong langit ay tumahimik sa loob Mga Nilalaman
ng halos kalahating oras (8:1). Dito si Kristo bilang isa pang Anghel ay dumarating upang maghain bilang ang Mataas na Saserdote sa Diyos sa pamamagitan ng pagdadala sa mga panalangin ng mga banal tungo sa Diyos at sa pamamagitan ng pagdaragdag ng insenso sa mga ito upang ang mga panalanging ito ay maging katanggap-tanggap sa Kanya. Sa pamamagitan ng Kanyang insenso, ang mga panalangin ng mga banal ay nagiging isang matamis na samyo sa Diyos at nagdadala sa Kanyang kahatulan sa ibabaw ng lupa. Inihahayag ng tagpong ito na malapit nang sagutin ng Diyos ang mga panalangin ng mga banal, na inialay ni Kristo at kasama si Kristo, sa pamamagitan ng mga kahatulan ng pitong trumpeta. Sa 15:5-8 mayroon tayong tagpo sa langit bago ang pagbubuhos ng pitong mangkok. Sa panahong ito maraming bagay na ang naganap: ang ikaanim na tatak, ang unang anim na trumpeta, at maging ang isang bahagi ng ikapitong trumpeta. Ngayon na ang panahon upang tapusin ang matinding galit ng Diyos (15:1). Ang matinding galit ng Diyos na nabanggit sa 15:1, 7 at 16:1 ay nagpapahiwatig na ang Diyos ay galit sa Kanyang kaaway, lalung-lalo na kay Antikristo at sa kanyang kaharian. Bagama't naipatupad na ng Diyos ang malaking bahagi ng Kanyang kahatulan at naisakatuparan na ang halos lahat ng dapat Niyang gawin, ang matinding galit Niya ay hindi pa nauubos. Ang matinding galit ng Kanyang kapootan ay nananatili pa rin para sa pagbubuhos. Bago ito maganap, gayon pa man, isa pang tagpo sa langit ang nahayag. Ngayon kailangan nating isaalang-alang ang mga aspekto ng tagpong ito. A. Ang Templo ay Nabuksan Sinasabi ng Apocalipsis 15:5, "At pagkatapos ng mga bagay na ito ay nakita ko, at ang templo ng tabernakulo ng patotoo sa langit ay nabuksan." May kahirapang maunawaan ang pariralang "ang templo ng tabernakulo ng patotoo" sa dahilang ayon sa kasaysayan ang tabernakulo ay nauna sa templo at hinalinhan ito ng templo. Sa katunayan, ang tabernakulo at ang templo ay iisa. Ang salitang Griyego ay para sa templo, ang naos, ay hindi nangangahulugang ang pangkalahatang templo, kundi ang panloob na templo, ang Dakong Kabanal-banalan. Kaya, ang templo ng tabernakulo ay nangangahulugang ang Dakong Kabanal-banalan ng tabernakulo. Ang tabernakulo sa Lumang Tipan ay binubuo ng Dakong Banal at ng panloob na bahagi, ang Dakong Kabanal-banalan. Ang templo sa bersikulong ito ay ang panloob na bahagi ng templo, ang Dakong Kabanal-banalan, kung saan naroon ang kaban. Ang patotoo ay ang kautusan ng Diyos na nagpapatotoo sa Diyos at siyang inilagay sa loob ng kaban (Exo. 25:16). Sapagkat ang kaban ay inilagay sa loob ng tabernakulo, ang tabernakulo ay tinawag na Mga Nilalaman
tabernakulo ng patotoo. Dito makikita natin na ang templo ng tabernakulo ng patotoo sa kalangitan ay nabuksan. Hindi na ito natatago, kundi nahayag upang makita ng buong sansinukob. Ang bersikulo 5 ay ang pagpapatuloy ng 11:19 at dapat na unawain kaugnay nito. Sinasabi ng Apocalipsis 11:19, "At nabuksan ang templo ng Diyos na nasa langit, at nakita sa Kanyang templo ang kaban ng Kanyang tipan." Ang trono kasama ang bahaghari sa 4:2-3 ay ang sentro ng lahat ng paghahatol na ipinatupad sa lupa sa mga kapitulo anim hanggang labing-isa, sa negatibong panig; samantalang ang templo kasama ang kaban ay ang sentro ng lahat ng naisakatuparan ng Diyos sa sansinukob na isinagawa sa kapitulo labindalawa hanggang dalawampu't dalawa, sa positibong panig. Kaya, sa unang seksiyon ng aklat ng Apocalipsis, ang mga kapitulo isa hanggang labing-isa, ang sentro ng pahayag ay ang trono kasama ang bahaghari. Sa ikalawang seksiyon, mga kapitulo labindalawa hanggang dalawampu't dalawa, ang sentro ng pahayag ay hindi na ang trono kasama ang bahaghari, kundi ang templo kasama ang kaban. Ang trono kasama ang bahaghari ay pangunahing para sa paghahatol ng Diyos sa lupa, ngunit ang templo kasama ang kaban ay pangunahing para sa pagtatayo ng Diyos upang ihayag ang Kanyang Sarili. Sa ibang pananalita, ang templo at ang kaban ay para sa patotoo ng Diyos. Ang patotoo ng Diyos ay ang paghahayag ng Diyos sa Kanyang Sarili sa pamamagitan ng Kanyang pagtatayo. Sa katapusan ng kapitulo labing-isa ay may isang malakas na lindol, marahil ang pinakamalakas na lindol sa kasaysayan. Subalit sa katapusan ng ikalawang seksiyon ay naroon ang Bagong Herusalem, na siyang ang pagtatayo ng Diyos, ang kahayagan ng Diyos, at ang patotoo ng Diyos. Ang buong Bagong Herusalem ay ang Dakong Kabanal-banalan. Ang lunsod na ito ay magiging isang kubo (cube) na labindalawang libong estadio (halos labintatlong daang milya, halos ang distansiya mula sa Los Angeles hanggang Dallas) ang haba, luwang, at taas (21:16). Ito ang napalaking templo, ang kinalabasan ng huling labing-isang kapitulo ng aklat ng Apocalipsis. Nagwawakas ang unang labing-isang kapitulo sa isang malakas na lindol, at napasusukdol ang huling labing-isang kapitulo sa Bagong Herusalem. Anong pagkakaiba! Ang lindol sa katapusan ng kapitulo labing-isa ay nagmumula sa trono kasama ang bahaghari. Bagama't ang Diyos ang magsasanhi ng napakalakas na lilipulin ang buong sangkatauhan. Sa halip, ang bahagharing pumapaligid sa trono ay nagpapaalala sa Kanya sa Kanyang tipan. Ang bahagharing ito ay si Kristo. Sa 10:1 sinabihan tayo na isa pang malakas na Anghel, na si lindol na ito, hindi Niya Mga Nilalaman
Kristo, ang mananaog mula sa langit na nabibihisan ng alapaap at may bahaghari sa ibabaw ng Kanyang ulo. Si Kristo ang pansansinukob na bahaghari. Habang ang Diyos sa Kanyang matinding galit ay nagsasagawa ng Kanyang paghahatol sa mapaghimagsik na sangkatauhan, si Kristo sa alapaap ang magiging bahaghari upang paalalahanan ang Diyos ukol sa Kanyang kasunduan kay Noe. Tila ba, bilang ang bahaghari, sasabihin ng Panginoong Hesus, "Diyos, sumasang-ayon Ako sa Iyong makatuwirang matinding galit, subalit pinaaalalahanan Kita ukol sa Iyong katapatan. Hindi Mo maaaring kalimutan ang ginawa Mong kasunduan kay Noe. Ako ang bahaghari sa alapaap." Kalaunan, ang paghahatol ng Diyos, na isinagawa nang may pag-alaala sa bahaghari, ang magliligtas sa mga naging "tupa" ng Mateo 25, na siyang magiging ang mga bansa sa sanlibong taong kaharian. Kung hindi dahil sa bahagharing ito, walang makaliligtas upang maging ang mga bansa sa darating na kaharian. Ang templo kasama ang kaban ay ang kahayagan ng Diyos kasama ang Kristo ng Diyos. Ang templo ay ang pinananahanan ng Diyos, ang kahayagan ng Diyos, at ang kaban ay si Kristo bilang ang patotoo ng Diyos. Dahil ang huling labing-isang kapitulo ng Apocalipsis ay para sa kahayagan ng Diyos at ng Kanyang Kristo, ang sentro ng seksiyong ito ay ang templo ng Diyos at ang kaban ng Diyos. Sa kasukdulan, ang Bagong Herusalem ay magiging ang napalaking templo, at mapasasaloob nito ang kaban, si Kristo, bilang ang Kordero. Samakatuwid, bilang ang kinalabasan ng mga paggawa ng Diyos sa mga kapitulo labindalawa hanggang dalawampu't dalawa, makikita natin ang walang-hanggang templo kasama ang walang-hanggang kaban. Upang malaman ang aklat ng Apocalipsis, dapat tayong magkaroon ng gayong nagpapaloob ng lahat na pananaw. Tangi lamang sa pamamagitan ng pagtataglay ng pananaw na ito natin malalaman kung nasaan tayo. Ang babae at ang lalakeng-anak ay kinakailangan para sa templo ng Diyos at sa kaban ng Diyos. Ang maningning na babae ay para sa Bagong Herusalem. Sa kalaunan, ang lunsod na yaon ay magiging ang babae, sapagkat, bilang isang lunsod-babae, siya ay magiging ang asawang babae ng Kordero (21:9-10). Gagamitin din ng Diyos ang dragon sa negatibong paraan upang isakatuparan ang Kanyang layunin. Kapag wala na Siyang paggagamitan pa kay Satanas, magiging handa na Siyang sabihin, "Satanas, pumunta ka sa dagat-dagatang apoy." Ang Diyos ay dakila at Siya ay soberano. Inihahayag ng aklat na ito na si Satanas ay lubusang nasa mga kamay ng Diyos. Huwag ninyong isipin na hindi makatuwiran para sa Diyos na gamitin si Satanas. Ang Diyos ay higit na patas, higit na makatarungan Mga Nilalaman
kaysa sa iyo. Sino ang mangangahas na makipagtalo sa Kanya? Sa Roma 9:20 at 21 sinabi ni Pablo, "Ngunit, O tao, sino kang sumasagot nang laban sa Diyos? Sasabihin ba ng bagay na ginawa roon sa gumawa sa Kanya, Bakit mo ako ginawang ganito? O wala bang awtoridad sa putik ang magpapalayok, upang gawin mula sa isa lamang limpak ang isang sisidlan sa ikapupuri, at ang isa ay sa ikahihiya?" Kung mangangahas kang makipagtalo sa Diyos, maaaring tumugon Siya, "Ako ang Magpapalayok, at ikaw ang putik. Hindi mo ba nalalamang may awtoridad Akong gawin ang anumang bagay na ninanais Ko? May kapangyarihan Akong gawin kang anumang bagay na gusto Ko. Sino ka upang makipagtalo sa Akin?" Ang Diyos ay soberano. Pagkatapos basahin ang aklat ng Apocalipsis nang paulit-ulit, masasabi ko lamang na, "O Diyos, sinasamba Kita sa Iyong kataas-taasang kapangyarihan. Sinasamba Kita na hinirang Mo ako upang maging isa sa Iyong mga anak at maging isa sa Iyong mga lingkod." O, gaano nating lahat dapat sambahin Siya! B. Pitong Anghel na Nagsisilabas mula sa Templo Sinasabi ng bersikulo 6, "At nagsilabas mula sa templo ang pitong anghel na may pitong salot, na nararamtan ng dalisay na makintab na lino, at nabibigkisan ng gintong pamigkis sa kanilang mga dibdib." Ang pitong anghel ay nararamtang gaya ng mga saserdote (Ezek. 44:17), hindi katulad ng mga sundalo. Ayon sa aking opinyon, ang mga anghel na magbubuhos ng pitong mangkok ay dapat na mabihisan ng mga unipormeng pangmilitar. Ang katunayang sila ay nabihisan ng pansaserdoteng ay nagpapahiwatig na ang pagbubuhos sa pitong mangkok ng pitong anghel ay ang tugon sa mga papuri ng mga huling mandaraig sa malasalaming dagat na hinaluan ng apoy. Ang mga huling mandaraig na nakatayo sa ibabaw ng malasalaming dagat ay sasambahin ang Diyos sa pamamagitan ng kanilang mga papuri. Sa panahong yaon, ang panalangin ay natapos na at ang papuri ay nagsimula na. Sa ikalimang tatak nakita natin ang daing, ang panalangin, ng mga namartir na banal (6:9-11). Ngunit walang daing o panalangin sa kapitulo labinlima; sa halip, may mga papuri. Hindi nananalangin ang mga huling mandaraig, na nagsasabing, "O Panginoon, inusig at minartir kami ni Antikristo. Ngayon, dapat na dumating Ka upang ipaghiganti ang aming dugo at upang wasakin ang kanyang kaharian." Sa halip na manalangin sa ganitong paraan, ang mga huling mandaraig ay nagpupuri sa Diyos. Kaagad-agad pagkatapos ng talâ ng kanilang mga papuri, mayroong kasuotan ay lubhang makahulugan. Ito Mga Nilalaman
paghahayag ng tagpo sa langit bago ang pagbubuhos sa pitong mangkok. Mula sa templo ng tabernakulo ng patotoo sa langit ay darating ang pitong anghel na nagtataglay ng pitong salot. Ang mga anghel na ito ay hindi nabibihisang gaya ng mga sundalo, kundi bilang mga saserdote na darating upang isakatuparan ang kanilang ministeryo. Hindi na lamang ito isang bagay ng paghahatol, sapagkat dito ang paghahatol ay naihalo na sa pagsasakatuparan ng ekonomiya ng Diyos upang mataglay ng Diyos ang Kanyang kahayagan. Sa puntong ito kailangan nating magbigay ng lubos na pansin sa 16:17. Sinasabi ng bersikulong ito, "At ibinuhos ng ikapito ang kanyang mangkok sa hangin; at [isang malakas na tinig ang lumabas sa templo mula sa trono] na nagsasabi, Naganap na." Pansinin na sa bersikulong ito dalawang bagay ang pinaghalo - ang templo at ang trono. Mahirap unawain ang pambalarilang pagkakabuo ng bersikulong ito. Ano ang kahulugan ng sabihin na isang tinig ang "lumabas sa templo mula sa trono?" Nakita natin na ang mga pagkilos ng Diyos sa unang bahagi ng aklat na ito ay lumalabas sa trono at na ang Kanyang mga pagkilos sa ikalawang bahagi ay nagmumula sa templo. Una munang ipinakikita ng aklat ng Apocalipsis na ang sentro ng paghahatol ng Diyos ay ang trono at pagkatapos ang sentro ng patotoo ng Diyos ay ang templo. Sa bersikulong ito ang trono at ang templo ay pinagsama. Ngayon ang paghahatol ng Diyos ay naihalo sa kahayagan ng Diyos, sa patotoo ng Diyos. Sa madaling salita, ang patotoo ng Diyos ay nagmumula sa paghahatol ng Diyos, at ang paghahatol ng Diyos ay para sa patotoo ng Diyos. Ang templo ay nagmumula sa trono, at ang trono ay para sa templo. Ang prinsipyong ito ay magagamit sa atin ngayon. Kung tayo ay para sa templo ng Diyos, sa kahayagan ng Diyos, dapat tayong mahatulan. Ang sentrong prinsipyo ng unang labing-isang kapitulo ng Apocalipsis ay dapat na maisagawa sa ating pang-araw-araw na buhay, sa ating pampublikong buhay, at sa ating buhay-ekklesia. Gaano karaming mga bagay sa loob natin ang kailangan pang mahatulan! Maraming "alakdan," "ahas," at "palaka" sa ating mga buhay. Maraming "alakdan" ang gumagapang pa rin sa ating buhay-pamilya at buhay may- asawa, at ilang "palaka" pa rin ang nakakasalot sa buhay-ekklesia. Ang lahat ng "alakdan" at "palakang" ito ay dapat na mahatulan. Ang kalalabasan ng paghahatol na ito ang magiging patotoong "lumabas sa templo mula sa trono." Tinukoy na natin na ang pitong anghel na may pitong mangkok ay hindi mga sundalo, kundi mga saserdote, at na ang kanilang pagbubuhos ng pitong mangkok ay bilang tugon sa papuri ng mga huling mandaraig. Mga Nilalaman
Tumugon ang Diyos sa papuri ng mga huling mandaraig, hindi lamang mula sa trono, bagkus mula rin sa loob ng templo. Nangangahulugan ito na ang pagsagot ng Diyos ay hindi lamang para sa paghahatol, bagkus higit pa ay para sa Kanyang patotoo at para sa Kanyang kahayagan, sa Kanyang templo. Sapagkat ang pitong anghel na may pitong mangkok ay hindi lamang para sa paghahatol ng Diyos, bagkus lalo na para sa patotoo ng Diyos, sila ay lumabas mula sa templo. Hindi lamang sila lumabas mula sa trono ng paghahatol, bagkus mula rin sa templo para sa kahayagan ng Diyos. Pagkatapos na maibuhos ang huling mangkok, ang bawat negatibong bagay ay malilipol na. Kaagad-agad pagkatapos niyaon, ang Kasintahang babae ay magpapakita (19:7-9). Ang kapitulo labinsiyam ay ang pagpapatuloy ng kapitulo labing- anim. Ang mga kapitulo labimpito at labing-walo ay isiningit upang magbigay ng higit pang detalye hinggil sa dalawang aspekto ng Babilonia, ang panrelihiyong Babilonia at materyal na Babilonia. Gayon pa man, ang kapitulo labinsiyam ang aktuwal na pagpapatuloy ng pagbubuhos ng mga mangkok sa kapitulo labing-anim. Isa itong higit na pagpapakita na ang pitong mangkok ay hindi lamang para sa paghahatol mula sa trono, bagkus higit pa ay para sa patotoo ng Diyos mula sa Kanyang templo. Ito ang kahulugan ng pariralang "lumabas sa templo mula sa trono." C. Pitong Gintong Mangkok na Ibinigay sa Pitong Anghel Sinasabi ng bersikulo 7, "At isa sa apat na nilalang na buháy ay nagbigay sa pitong anghel ng pitong gintong mangkok na punô ng matinding galit ng Diyos, na Siyang nabubuhay magpakailanman." Ang pitong mangkok na ibinigay ng isa sa apat na buháy na nilalang ay punô ng matinding galit ng Diyos. Ang mga mangkok, yamang maliliit, ay sumasagisag sa limitasyon. Bagama't ang huling pitong salot ay ang sukdulang matinding galit ng Diyos, ang Kanyang matinding galit gayon pa man ay limitado; kung hindi, ang buong lupa at ang lahat ng naninirahan dito ay malilipol. Para sa pagsasakatuparan ng Kanyang walang-hanggang layunin, ang Diyos ay nagsasagawa pa rin ng mga limitasyon sa Kanyang sukdulang matinding galit sa paghahatol sa lupa. Ang pagbubuhos na ito ng kapootan ng Diyos ay lubhang seryoso, subalit ito ay limitado pa rin. Ang Diyos ay mahabagin. Ang halimaw, ang kanyang mga mamamayan, at ang kanyang buong kaharian ay nararapat na limitasyon, ngunit nililimitahan pa rin ng Diyos ang pagbubuhos ng Kanyang poot sa isang maliit na sukat. Salamat sa Panginoon para rito! lubusang wasakin nang walang Mga Nilalaman
D. Ang Templo na Napuno ng Usok mula sa Kaluwalhatian at Kapangyarihan ng Diyos Sinasabi ng bersikulo 8, "At napuno ng usok ang templo mula sa kaluwalhatian ng Diyos, at mula sa Kanyang kapangyarihan, at walang sinumang makapasok sa templo hanggang sa matapos ang pitong salot ng pitong anghel." Nangangahulugan ito na walang sinuman ang makapapasok sa templo upang manalangin upang papayapain ang matinding galit ng Diyos hanggang sa ito ay lubusang maibuhos sa mga mapanghimagsik na tao na sinulsulan ni Satanas at naimpluwensiyahan ni Antikristo. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU ANG PITONG MANGKOK (2) Bago natin isaalang-alang ang pagbubuhos ng pitong mangkok, nais kong magsalita nang higit pa hinggil sa Diyos na nasa trono at sa Diyos na nasa loob ng templo. Karamihan sa mga Kristiyano, kabilang na ang marami sa atin sa loob ng pagbabawi ng Panginoon, ay kilala lamang ang Diyos bilang ang Diyos na nasa trono. Kaunti lamang ang alam nila tungkol sa Diyos bilang ang Diyos na nasa templo. Mas madaling makilala ang Diyos bilang ang Isa na nasa trono sapagkat umaakma ito sa ating natural na konsepto. Gayon pa man, upang makilala ang Diyos bilang ang Diyos na nasa templo, kailangan nating magkaroon ng isang makalangit na pangitain. Sa Biblia ang Diyos ay unang nahayag bilang Diyos na nasa trono. Sa buong Lumang Tipan, unti-unting natanto ng bayan ng Diyos na ang Diyos ay ang makapangyarihang Isa na nasa trono. Ang trono ng Diyos ay para sa Kanyang pamamahala. Sa kalaunan, inaakay tayo ng pahayag sa Biblia mula sa trono ng pamahalaan ng Diyos tungo sa templo ng kahayagan ng Diyos. Sa Lumang Tipan makikita natin ang Diyos sa loob ng Kanyang templo. Sa Bagong Tipan makikita rin natin ang Diyos sa Kanyang bahay, sa Kanyang templo, ang ekklesia. Sa kasukdulan, sa katapusan ng Biblia, ang aklat ng Apocalipsis, ang trono at ang templo ay pinagsama na (16:17). Sa Apocalipsis makikita natin ang Diyos na nasa trono sa Bagong Herusalem (22:1). Kilala lamang ang Diyos ng karamihan sa mga Kristiyano ngayon bilang ang Diyos na nasa trono. Sa kanilang mga panalangin at mga papuri sila ay may kamalayan sa Diyos bilang ang Isa na nakaupo sa Kanyang trono. Nakatitiyak sila na malubog man sa tubig ang mundo, ang Diyos ay mananatili pa rin sa trono. Bagama't madalas tayong makarinig ng mga panalanging ukol sa Diyos na nasa trono at bagaman mayroon tayong mga himno patungkol sa pagiging nasa trono ng Diyos, mahirap makahanap ng himno na nagsasabi na ang Diyos ay hindi lamang nasa trono, bagkus nasa templo rin. Kakaunting Kristiyano ang may pagkakita sa Diyos bilang ang Isa na nasa loob ng templo. Mga Nilalaman
Ang Diyos ay nasa trono para sa Kanyang administrasyon, subalit Siya ay nasa loob ng templo para sa Kanyang kahayagan. Ang walang- hanggang layunin ng Diyos ay hindi ang mapasatrono - ito ay ang mapasaloob ng templo. Sa dahilang ang trono ng Diyos ay walang- hanggang naitatag na, umiiral mula sa kawalang-hanggan tungo sa kawalang-hanggan (Awit 45:6), hindi na ito kailangang itayo pa. Datapuwat, ang templo ng Diyos ay nangangailangan ng isang matinding gawain ng pagtatayo. Ang naisin ng Diyos ay hindi lamang ang mapasatrono. Siya ay nasa trono na mula pa sa walang-hanggang nakalipas. Nais ng Diyos ng isang templo, isang kahayagan. Bagama't alam ng bawat Kristiyano na ang Diyos ang makapangyarihang Isa na nasa trono, hindi maraming Kristiyano ang nakakatanto na ang Diyos ngayon ay nangangailangan ng isang templo, isang ekklesia, isang pagtatayo, para sa Kanyang kahayagan. Kaya, sa bansang ito malawakan nating ipinapahayag ang tungkol sa bagay na ito sa loob ng mahigit labing-apat na taon. Gayon pa man, maging sa kalagitnaan natin, iilan lamang ang nagbabanggit ng hinggil sa pagiging nasa loob ng templo ng Diyos. Sa halip, pinupuri nila ang Diyos bilang ang Isa na nasa trono. Kailanman ba'y napuri mo na ang Diyos sa paraan na kinikilala mo ang Kanyang naisin na magkaroon ng templo? Muli, unang inihahayag ng buong Biblia ang Diyos bilang ang Isa na nasa trono. Unti-unting inihahayag nito ang naisin ng Diyos na magkaroon ng templo. Ang magiging sukdulan at ganap na templo ay ang Bagong Herusalem. Gaya ng tinukoy na natin, hindi lamang magiging templo ng Diyos ang Bagong Herusalem; ito ay magiging ang Dakong Kabanal-banalan din. Sa kawalang-hanggan sa Bagong Herusalem, ang Diyos ay mapasasa-Kordero sa trono. Siya ay magiging ang Diyos na nasa trono sa loob ng Kanyang templo, taglay ang Kanyang kahayagan ang Kanyang kapamahalaan magpasawalang-hanggan. Ang lahat ng ginagawa ng Diyos ngayon ay para rito. Ito ang dahilan ng pagsasabi nating hindi tayo para sa indibidwal na kaligtasan lamang, bagkus para sa sama-samang pagtatayo ng ekklesia. Muli sinasabi ko na ang intensiyon ng Diyos ay ang magkaroon ng templong ito. Ang trono ng Diyos ay para sa Kanyang templo; yaon ay, ang Kanyang administrasyon ay para sa Kanyang kahayagan. Sa kasukdulan, sa Bagong Herusalem ay dadaloy ang ilog ng tubig ng buhay mula sa trono ng Diyos upang tustusan ang buong lunsod. Samakatuwid, ang Bagong Herusalem ay magiging ang kasukdulan ng pagdaloy ng Diyos mula sa trono. kasama lubos na III. ANG PAGBUBUHOS NG PITONG MANGKOK A. Ang Unang Mangkok Mga Nilalaman
Sinasabi ng Apocalipsis 16:2, "At humayo ang una at ibinuhos ang kanyang mangkok sa lupa; at nagkaroon ng masama at [mapaminsalang] sugat ang mga taong may marka ng halimaw na yaon, at nagsisamba sa kanyang larawan." Sa huling matinding pagkagalit Niya ay tatatakan ng Diyos ang mga mapagrebelde ng isang sugat sa kanilang balat sapagkat taglay nila ang marka ng halimaw. Ang markang yaon ay magiging gaya ng isang lubhang mapaminsalang kanser. Sa panahong yaon maaaring tila sabihin ng Diyos, "Dahil taglay mo ang tatak ng Aking kaaway, ang halimaw, lalagyan Kita ng isang tatak." Hindi ako naniniwala na ang sugat na ito ay mapupunta sa mga Amerikano, kundi sa mga mamamayan ng Imperyong Romano sa ilalim ni Antikristo, na nagtataglay ng pangalan ni Antikristo o ng bilang ng kanyang pangalan. B. Ang Ikalawang Mangkok Sinasabi ng bersikulo 3, "At ibinuhos ng ikalawa ang kanyang mangkok sa dagat, at naging dugo ito na gaya ng dugo ng sa isang patay; at bawat kaluluwang may buhay na nasa dagat ay namatay." Hindi ako naniniwala na kabilang dito ang lahat ng dagat. Marahil pangunahing maaapektuhan nito ang Dagat Mediteraneo, ang dagat na napalilibutan ng imperyo ni Antikristo. C. Ang Ikatlong Mangkok Sa mga bersikulo 4 hanggang 7 mayroon tayong pagbubuhos ng ikatlong mangkok. Sinasabi ng bersikulo 4, "At ibinuhos ng ikatlo ang kanyang mangkok sa mga ilog at sa mga bukal ng mga tubig; at naging dugo ang mga ito." Binabanggit ng bersikulo 5 ang ukol sa "anghel ng mga tubig." Sa administrasyon ng Diyos, isang anghel ang inatasan upang kontrolin ang mga tubig. Ang anghel na ito ay nagpupuri sa Diyos, nagsasabing, "Matuwid Ka, na Siyang ngayon at Siyang nakaraan, ang Banal na Isa, sapagkat hinatulan Mo ang mga ito; sapagkat ibinuhos nila ang dugo ng mga banal at ng mga propeta, at pinainom Mo sila ng dugo; ito ay karapat-dapat sa kanila" (bb. 5-6). Kapwa rito at sa 11:17 ay hindi nagsasabing, "Siya na darating," gaya sa 1:8 at 4:8. Nagpapatunay ito na ang pagbabalik ng Panginoon ay tiyak na susunod sa 4:8 at mauuna sa 11:17. Hindi lahat ng nananahan sa lupa ay magiging karapat-dapat na painumin ng dugo, sapagkat hindi lahat sa kanila ay nagbuhos ng dugo ng mga banal. Kung ang mga Amerikano ang yaong mga nagbuhos ng dugo ng mga banal, kung gayon ay karapat-dapat silang uminom ng dugo. Nakatitiyak ako, gayon pa man, na ang gayong bagay ay hindi Mga Nilalaman
magaganap sa Amerika. Naniniwala ako na ito ay pangunahing sa teritoryo ni Antikristo na ang mga tubig ay magiging dugo. Bago tayo magpatuloy, kailangan kong magsingit ng isang salita ukol sa hangganan ng imperyo ni Antikristo. Nakatutulong ang Lucas 2:1 sa bagay na ito. Sinasabi ng bersikulong ito na isang kautusan ang lumabas mula kay Cesar Augusto na "ang buong pinananahanang lupa ay magpatala." Tiyak na hindi ibinibilang ng "buong pinananahanang lupa" ang sinaunang Tsina; ni hindi rin nito ibinibilang ang Amerika, na sa panahong yaon ay pinananahanan lamang ng mga Indian. Dapat nating unawain ang Biblia batay sa pinagmulan at sa mga pangyayari kung saan ito isinulat. Ayon sa pinagmulan, "ang buong pinananahanang lupa" sa Lucas 2:1 ay tumutukoy sa daigdig ng Imperyong Romano. Huwag kunin ito upang ipakahulugan ang bawat lugar sa buong lupa. Ang mga nananahan sa lupa na parurusahan sa pamamagitan ng pitong mangkok ay pangunahing yaong mga naninirahan sa teritoryo ni Antikristo. Sinasabi ng bersikulo 7, "At narinig ko ang dambana na nagsasabi, Oo, Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat, tunay at matuwid ang Iyong mga hatol." Ito ang papuri mula sa dambana sa mga paghahatol ng Diyos sa teritoryo ni Antikristo, na tunay sa kalikasan at matuwid sa prinsipyo. D. Ang Ikaapat na Mangkok Sinasabi ng bersikulo 8 at 9, "At ibinuhos ng ikaapat ang kanyang mangkok sa araw; at ibinigay dito na sunugin ng apoy ang mga tao. At nasunog ang mga tao sa matinding init, at nilapastangan nila ang pangalan ng Diyos na may awtoridad sa mga salot na ito, at sila ay hindi nagsisi upang bigyan Siya ng kaluwalhatian." Ang mga tao na nasunog ng matinding init, na lumapastangan sa pangalan ng Diyos, at na tumangging magsisi ay malamang na pangunahing ang mamamayan ng Imperyong Romano na sumusunod kay Antikristo upang usigin ang bayan ng Diyos at magrebelde laban sa Diyos. E. Ang Ikalimang Mangkok Sinasabi ng bersikulo 10 at 11, "At ibinuhos ng ikalima ang kanyang mangkok sa trono ng halimaw na yaon; at nagdilim ang kanyang kaharian; at [kinagat] nila ang kanilang mga dila dahil sa matinding sakit, at [nilapastangan nila ang] Diyos ng langit dahil sa kanilang mga matinding sakit at dahil sa kanilang mga sugat; at hindi sila nagsisi sa kanilang mga gawa." Dito ay nabasa natin na ang ikalimang mangkok ay ibinuhos sa trono ng halimaw. Ipinapahiwatig nito na ang pitong mangkok ay para sa paghahatol sa halimaw, sa kanyang kaharian, at sa kanyang teritoryo. Maaari itong ihambing sa mga gawa ng Diyos sa Mga Nilalaman
pamamagitan ni Moises kay Faraon at sa Ehipto. Nang dumilim ang lupain ng Ehipto, hindi dumilim ang buong daigdig. Ang pagdilim ng kaharian ng halimaw ay magiging katulad na katulad ng pagdilim ng Ehipto. Yaong mga nasa kaharian ni Antikristo ay kakagatin ang kanilang mga dila, lalapastanganin ang Diyos, at tatangging magsisi. F. Ang Ikaanim na Mangkok Nagpapatuloy ang bersikulo 12, "At ibinuhos ng ikaanim ang kanyang mangkok sa malaking ilog Eufrates; at natuyo ang tubig nito, upang maihanda ang daraanan ng mga haring mula sa sikatan ng araw." Ang salot ng ikalawang mangkok ay higit na matindi kaysa yaong sa ikalawang trumpeta (8:8-9); ang salot ng ikatlong mangkok, ay higit kaysa yaong sa ikatlong trumpeta (8:10-11); ang salot ng ikaapat na mangkok, ay higit kaysa yaong sa ikaapat na trumpeta (8:12). Ang salot ng ikalimang mangkok, ang kahatulan sa trono ni Antikristo at sa kanyang kaharian, ay may kaugnayan sa ikalimang trumpeta, kung saan si Antikristo ang hari ng mga makademonyong balang na nagpapahirap sa mga tao (9:3-11); at ang salot ng ikaanim na mangkok ay may kaugnayan sa ikaanim na trumpeta (9:14), sapagkat ang mga salot ng dalawa ay may kaugnayan sa parehong ilog, ang Eufrates. Nabasa natin sa 9:14 at 15 na ang apat na anghel na tinalian sa malaking ilog Eufrates ay pakakawalan upang pukawin ang mga hari na ipadala ang kanilang mga hukbo, at sa 16:12 sinabi sa atin na sa pagbubuhos ng ikaanim na mangkok ang tubig ng Eufrates ay matutuyo upang ang mga haring ito at ang kanilang hukbo ay makaraan dito. Kaya, ang ikaanim na trumpeta at ang ikaanim na mangkok ay may kaugnayan sa bawat isa. G. Isang Pangitaing Isiningit sa pagitan ng Ikaanim at ng Ikapitong Mangkok Ang mga bersikulo 13 hanggang 16 ay isang pangitaing isiningit sa pagitan ng ikaanim at ikapitong mangkok. Ang pangitaing ito ay hinggil sa pagtitipon sa Armagedon. 1. Tatlong Karumal-dumal na Espiritu na gaya ng mga Palaka mula sa Bibig ng Dragon, ng Halimaw, at ng Bulaang Propeta Sinasabi ng bersikulo 13 at 14, "At nakita kong lumabas sa bibig ng dragon, at sa bibig ng halimaw, at sa bibig ng bulaang propeta, ang tatlong karumal-dumal na espiritu na gaya ng mga palaka; sapagkat sila ay mga espiritu ng mga demonyo, na nagsisigawa ng mga tanda, na nagsisipunta sa mga hari ng buong pinananahanang lupa, upang tipunin Mga Nilalaman
sa digmaan ng dakilang araw ng Diyos na Makapangyarihan sa lahat." Ang mga karumal-dumal na espiritung ito ay gaya ng mga palaka. Bilang mga espiritu, sila ay nararapat na nasa mga kalangitan, ngunit bilang mga palaka makakagalaw lamang sila sa lupa. Sa panahong yaon si Satanas at ang kanyang kapangyarihang gumawa ay malilimitahan sa lupa. Wala na siyang karapatan pang manlalang sa himpapawid. Kaya nga, ang mga espiritu na sumusunod sa kanya ay magiging tulad ng mga palaka. Sa pamamagitan ng mga tanda na kanilang isinasagawa, titipunin nang sama-sama ng mga espiritung ito ng mga demonyo ang mga hari ng pinananahanang lupa para sa digmaan. Ayon sa bersikulo 16, "Sila ay tinipon nila sa dako na sa Hebreo ay tinatawag na Armagedon." Sa katapusan ng matinding kapighatian, tatlong karumal-dumal na espiritu mula sa mga bibig ni Satanas, ni Antikristo, at ng huwad na propeta, ang hahayo upang pukawin ang mga pinuno ng buong pinananahanang lupa at tipunin ang kanilang mga puwersa, kabilang na ang dalawang daang milyong hukbong-kabayuhan na binanggit sa 9:14-16, sa digmaan sa Armagedon, na siyang magiging ang huling digmaan sa sangkatauhan bago ang sanlibong taon. Sa digmaang yaon ang magiging intensiyon ni Satanas ay ang wasakin ang Israel (Zac. 14:12) at ang labanan si Kristo at ang Kanyang hukbo. Para rito gagamitin niya ang lahat ng mapanghimagsik na sangkatauhan (17:12-14; 19:11-19). Daraigin at pupuksain silang lahat ni Kristo at ng Kanyang mga piniling mandaraig (19:20-21; Zac. 14:3, 12-15; 12:4, 9) at ililigtas ang bansang Israel (Zac. 12:3-8; 14:4-5; Joel 3:14-17). Ito ang pagyuyurak sa pisaan ng ubas na nakatala sa 14:17-20, Isaias 63:1-6, at Joel 3:9-14. Ang mga hukbo mula sa kanluran (Imperyong Romano), hilaga (Rusiya) at silangan ("ang sikatan ng araw") ay titipunin sa Armagedon. Pinatutunayan ng Ezekiel 38 at 39 na ang Rusiya, na tinawag na Gog at Magog, ay paroroon. Ipinapahiwatig din ng Apocalipsis 9 na ang dalawandaang milyong hukbong-kabayuhan mula sa silangan ay paroroon. Bagama't ang mga hukbo mula sa kanluran, hilaga, at silangan ay magtitipon sa Armagedon, walang pahiwatig na ang mga hukbo mula sa Estados Unidos ay paroroon. Soberanong isinaayos ng Diyos na maging isa sa iilang mga bansa na maka-Israel ang Estados Unidos. Kung hindi sa pagiging soberano ng Diyos, paano makakaligtas ang Israel, isang bansang napapaligiran ng mga kalabang bansa? Bagama't ihahanda ang lahat ng makasanlibutang puwersa upang sirain ang maliit na bansa ng Israel, hindi isasama ang Estados Unidos. Muli, hinihiling ko sa inyo na huwag unawain ang Biblia sa natural na paraan, kundi sa Mga Nilalaman
paraan ng pagliliwanag, na may maliwanag na pagkaunawa sa Salita at sa sitwasyon ng mundo ngayon. 2. Ang Babala ng Panginoon Sa pagitan ng ikaanim at ikapitong mangkok, naglabas ang Panginoon ng isang babala tungkol sa Kanyang pagbabalik. Sinasabi ng bersikulo 15, "Narito, Ako ay pumaparitong gaya ng isang magnanakaw. Pinagpala siyang nagbabantay at nag-iingat ng kanyang mga damit, nang hindi siya lumakad nang hubad, at makita nila ang kanyang kahihiyan." Ayon sa nilalaman, ang salitang ito ay isinalita ng Panginoon sa pagtatapos ng matinding kapighatian bago ang digmaan sa Armagedon. Nagpapatunay ito na sa panahong yaon ay mayroon pa ring ilang mananampalataya, ang mga natira sa pag-aani, na naiwan sa lupa. Sa kanila ang pagpapakita ng Panginoon sa Kanyang pagbabalik ay magiging gaya pa rin ng isang magnanakaw, sa isang oras na hindi nila nalalaman. Ito ay isang matibay na katibayan na kahit pagkatapos ng pag-aani ay mayroon pa ring mga mananampalataya sa lupa. H. Ang Ikapitong Mangkok Kapag ang ikapitong mangkok ay ibinuhos sa hangin, isang malakas na tinig na "lumabas sa templo mula sa trono" ang magsasabing, "Naganap na" (b. 17). Nangangahulugan ito na ang lahat ng bagay kapwa para sa paghahatol at para sa kahayagan ng Diyos, ang patotoo ng Diyos ay naisakatuparan na. Kaagad-agad pagkatapos na maisalita ang salitang ito, magkakaroon ng mga kidlat, mga tinig, mga kulog, at ng pinakamalakas na lindol na hindi pa nakikita ng mundo (b. 18). Sasanhiin ng lindol na ito, katulad ng isa na nasa 11:19, na mahati ang dakilang lunsod, ang Herusalem, sa tatlong bahagi at na gumuho ang mga lunsod ng mga bansa (b. 19). Sapagkat ang Herusalem ay magiging masama gaya ng sinaunang Sodom, hahatulan ito ng Diyos sa pamamagitan ng lindol na ito. Sinasabi rin ng bersikulo 19, "At ang dakilang Babilonia ay naalaala sa harapan ng Diyos, upang siya ay bigyan ng saro ng alak ng matinding galit ng kanyang kapootan." Ang makarelihiyon, mahiwagang Babilonia sa 14:8 ay nawasak sa pasimula ng matinding kapighatian; kaya, ang dakilang Babilonia rito, na sisirain pagkatapos, sa, o bago ang digmaan sa Armagedon sa katapusan ng matinding kapighatian, ay malamang na ang materyal na Babilonia, ang lunsod ng Roma. Tumutugma ang Babilonia sa 14:8 sa yaong nasa kapitulo labimpito, habang ang Babilonia sa bersikulong ito ay tumutugma sa yaong nasa kapitulo labing-walo. Ang mga paglalarawan sa dalawang Babilonia ay Mga Nilalaman
nakatala sa 14:8 at 16:19, ang mga detalye ay ibinigay sa mga kapitulo labimpito at labing-walo. Sinasabi ng bersikulo 19 na bibigyan siya ng Diyos "ng saro ng alak ng matinding galit ng Kanyang kapootan." Ibinigay ng Roma ang alak ng matinding galit ng kanyang pangangalunya sa mga tapat na banal sa gitna ng mga bansa (18:3). Ngayon ang Diyos sa paghihiganti ay binibigyan siya ng alak ng matinding galit ng Kanyang kapootan. Sinasabi ng bersikulo 20, "Tumakas ang bawat pulo, at ang mga bundok ay hindi nasumpungan." Nagtatapos ang bersikulo 21 sa pagsasabing, "At malaking granizo, bawat bato na halos kasing bigat ng isang talento [halos sandaang libra], ang lumagpak sa mga tao buhat sa langit; at nilapastangan ng mga tao ang Diyos dahil sa salot na granizo, sapagkat ang salot na ito ay lubhang malaki." Muli sinasabi ko na ang granizong ito ay hindi babagsak sa mga tao na nasa Amerika, kundi pangunahin na sa mga mamamayan ng imperyo ng halimaw. Sa kalagitnaan ng pagbagsak ng malaking granizong ito, yaong mga nasa imperyo ni Antikristo ay magpapatuloy sa paglapastangan sa Diyos. Nagpapatunay ito na wala silang intensiyong magsisi. Sa halip, makikipaglaban sila sa Diyos hanggang sa katapusan. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T ISA ANG MALAKING PATUTOT NA NAKASAKAY SA ESKARLATANG HALIMAW (1) Sa mensaheng ito darako tayo sa Apocalipsis kapitulo labimpito, kung saan makikita natin ang isang babae na nakasakay sa isang eskarlatang halimaw (b. 3). Mahalagang magkaroon tayong lahat ng isang malinaw na pagkaunawa sa kung ano ang inihayag dito. Isa sa mga pitong anghel na may pitong mangkok ay nagsalita kay Apostol Juan, nagsasabing, "Pumarito ka, ipakikita ko sa iyo ang hatol sa malaking patutot na nakaupo sa maraming tubig" (17:1). Sa bersikulo 3 sinasabi ng Apostol Juan, "At ako ay kanyang dinalang paalis na nasa espiritu tungo sa isang ilang; at nakita ko ang isang babae na nakasakay sa isang eskarlatang halimaw na puno ng mga pangalan ng panlalapastangan, na may pitong ulo at sampung sungay." Tinatalakay ng bersikulo 1 ang tungkol sa malaking patutot, at tinatalakay ng bersikulo 3 ang tungkol sa isang babae. Bilang ang patutot na nakasakay sa isang eskarlatang halimaw, ang babaeng ito ay may kapangyarihan at awtoridad. Ang halimaw na ito, gaya ng inilarawan sa kapitulo labintatlo, ay may pitong ulo at sampung sungay. Lahat ng mag-aaral ng Biblia ay sumasang-ayon na ang halimaw rito ay tumutukoy kapwa sa Imperyong Romano at kay Antikristo, ang huling Cesar ng napanauling Imperyong Romano. Gayon pa man, may pagtatalu-talo hinggil sa pagkakakilanlan sa babae, ang patutot. I. ANG MALAKING PATUTOT Sino ang malaking patutot na ito na nakasakay sa maraming tubig? Bago natin sagutin ang tanong na ito, kailangan nating magsabi ng ilang bagay tungkol sa babae. Ayon sa bersikulo 18, ang babae ay ang dakilang lunsod, ang lunsod ng Roma, na itinayo sa pitong bundok na isinasagisag ng pitong ulo ng halimaw (b. 9). Bagama't ang babae ay ang Roma, ang patutot ay hindi maaaring maging ang Roma rin, sapagkat kalaunan ang halimaw ay mamumuhi sa patutot, pababayaan siya, at susunugin siya ng apoy (b. 16). Tiyak na hindi susunugin ni Antikristo, ang huling Cesar ng Imperyong Romano, ang kanyang sariling kabisera. Mga Nilalaman
Samakatuwid, yaong sinunog ng halimaw ay malamang na hindi ang lunsod ng Roma, kundi iba pa. Ngayon dapat nating itanong ang katanungang ito: Ayon sa Biblia at ayon sa kasaysayan ng mundo, sino ang patutot na nakasakay sa Imperyong Romano? Sino ang isa na lubhang matalik ang ugnayan sa bansang Romano? Ang patutot ay may lubhang napakalapit na kaugnayan sa lunsod ng Roma na ang dalawa ay halos iisa. Sa bersikulo 1 tinawag siya ng anghel na patutot, at sa bersikulo 18 tinawag niya siyang babae. Ang patutot ay ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Katolika Romana. Inihahayag ng kasaysayan na tanging iisang anyo, iisang katangian, ang tumutugma sa paglalarawan ng babae sa kapitulong ito, at ang anyong yaon ay ang Iglesya Katolika Romana. Ang isang patutot ay walang asawang lalake. Ipinapahiwatig nito na hindi kailanman kinilala ng Diyos ang pagkakaroon ng anumang ugnayan sa tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Sa mensahe labintatlo ng pag-aaral pambuhay na ito, nagbigay ako ng isang mabigat na salita hinggil sa Iglesya Katolika Romana batay sa kapitulong ito. Ayon sa mga Kasulatan, ang malaking patutot sa kapitulong ito ay ang Iglesya Katolika Romana. Kung ang babae sa Apocalipsis 17 ay hindi ang Iglesya Katolika Romana, sino siya kung gayon? Tiyak na, ayon sa kasaysayan, tangi lamang ang Iglesya Katolika Romana ang umaakma sa paglalarawan ng babaeng inilahad dito. Labing-walong taon na ang nakalipas gumugol ako ng ilang araw sa Roma para sa partikular na layuning makita ang Vatican. Upang magkaroon ng lubos na pagkakita sa tumalikod sa katotohanang yaon, gumugol ako ng walong paglilibot. Lalo kong nakikita, lalo akong sumasang-ayon na ang Iglesya Katolika Romana ay ang malaking patutot sa Apocalipsis 17, na siyang aking pinag-aralan ilang taon na ang nakalipas. Ang Apocalipsis 17:4 ay nagsasabi, "Ang babae ay nararamtan ng kulay-ube at ng [escarlata]." Nananagana ang kulay pula sa Katolisismo. Ang mga kardinal, halimbawa, ay nakadamit ng mga pulang balabal. Kapag narinig ng maraming Katoliko na ang Iglesya Romana ay ang malaking patutot, masasaktan sila at hindi nila mapaniniwalaan ito. Maaaring sabihihin ng ilan, "Paano mo masasabing ang Iglesya Katolika ay ang malaking patutot? Hindi ba't sumasamba kami sa Diyos at sumasampalataya kay Hesus? Hindi ba't taglay rin namin ang mga Kasulatan?" Ang sagot ay nasa bersikulo 4 ng kapitulong ito. Pansinin na sinasabi ng bersikulo 4 na taglay ng babae sa kanyang kamay ang "isang gintong saro na punô ng mga kasuklam-suklam at ng maruruming bagay ng kanyang pakikiapid." Sa tipolohiya ang ginto ay sumasagisag sa dibinong kalikasan. Bagama't ang babaeng ito ay tinawag na malaking patutot, hawak niya ang isang gintong saro na Mga Nilalaman
sumasagisag sa kalikasan ng Diyos. Ang gintong ito, gayon pa man, ay ang panlabas na anyo lamang ng saro, hindi ang mga laman nito. Sa panlabas, mukha itong dibino, ngunit sa panloob punô ito ng mga kasuklam-suklam sa katotohanang Iglesya Katolika Romana ay may ilang bagay ngang banal, dinaragdagan naman nito ng mga maruruming bagay ang mga ito. Isaalang-alang, halimbawa, ang pagsamba kay Maria. Ang Maria sa Iglesya Katolika Romana sa katunayan ay ang diyosang si Venus. Nakuha ng Katolisismo mula sa paganismo ang makademonyong alamat ni Venus. Sa kanyang aklat na, The Great Prophesies, tinukoy ni G. H. Pember na kahit si Buddha sa ilalim ng pangalan ni Saint Josaphat, ay nakapasok sa loob ng Katolisismo. Sa kalendaryo ng Katoliko may isang banal na pinangalanang Josaphat, na ang kuwento ay sa katunaya'y yaong kay Buddha. Ang Babilonianismo ay pumasok sa Budismo, at ang Budismo, na isang higit pang pag-unlad ng Babilonianismo, ay naihalo sa Katolisismo. Basahin natin ngayon nang buo ang may kaugnayang talata mula sa The Great Prophesies (p. 104) ni Pember: at karumihan. Bagama't ang tumalikod Kulang-kulang isang siglo matapos ang kamatayan ni Belshasar, isang bagong...paniniwala ang lumalaganap sa India, ang relihiyong Budista, na isang bahagyang napabagong Babilonianismo lamang....Tunay na...si Buddha mismo sa katunayan ay isang santo sa kalendaryo ng Katolika Romana sa ilalim ng pangalan ni San Josaphat. Hinggil sa kuwento ni Josaphat at ni Barlaam, na unang lumabas sa mga gawa ni Juan ng Damasco, isang teologo sa mga unang bahagi ng ikawalong siglo, at sumikat nang husto noong Middle Ages, ay kinikilala na ngayon nang may katiyakan na yaong kay Buddha. Kaya naman, ang kuwento ni Buddha ay ipinasok sa Katolisismo. Isa itong halimbawa ng paglagom sa paganismo tungo sa loob ng Iglesya Katolika Romana. isang Isa pang halimbawa ay ang Pasko. Ang Pasko ay kalapastanganan kay Kristo, at nararapat na walang sinumang Kristiyano na may dalisay na budhi ang magkaroon ng anumang kaugnayan dito. Gaya ng pinatutunayan ng aklat na The Two Babylons, ang Pasko ay nagmula sa paganismo ng mga Europeo. Ilang mga siglo bago ang panahon ng mga Kristiyano, ipinagdiriwang ng mga Europeong pagano ang kapanganakan ng araw kapag Disyembre 25. Nang yakapin ni Constantino ang Kristiyanidad, hinimok niya ang mga mamamayang Romano na maging mga Kristiyano, at ginantimpalaan niya pa ang libu- libong nagpabautismo. Libu-libo na walang alam tungkol kay Kristo ang nabautismuhan at nakapasok tungo sa Sangkakristiyanuhan, dala-dala ang kanilang mga paganong kaugalian. Kinalaunan, ang pangalan ni Kristo ay ikinabit sa kapanganakan ng diyos ng araw na ipinagdiriwang Mga Nilalaman
tuwing Disyembre 25. Sa prinsipyo, ang pagdiriwang ng Pasko ng Pagkabuhay ay pareho rin. Bagama't kinokondena tayo na mga erehe ng ilang Kristiyano sa Orange County, sila mismo ay nagsasagawa pa rin ng paganong pagdiriwang ng Pasko. Tiyak na sa panahon ng tatlo at kalahating taon ng matinding kapighatian ay lilisanin ng lahat ng Kristiyano ang mga bagay na gaya ng Pasko, Pasko ng Pagkabuhay, ang pagsamba kay Maria, at anumang paganismo. Sa mensahe apatnapu't walo ibinahagi ko sa inyo ang aking paniniwala na ang Estados Unidos ay ang bansa ng agila at yaong sa darating na mga taon ang mga ekklesia-lokal ay positibong makaiimpluwensiya sa mga Kristiyano. Naniniwala rin ako na ang pagbabawi ng Panginoon ay lalaganap sa mga nangungunang lunsod sa buong mundo. May ilang mga ekklesia na sa Europa at kahit papaano'y hindi kukulangin sa labimpitong ekklesia sa Brazil. Bukod pa rito, may mga ekklesia sa Ghana, Nigeria, Australia, New Zealand at marami sa mga bansa sa Malayong Silangan, kasama na ang Taiwan, Hongkong, Indonesia, Malaysia, Singapore, Thailand, Korea, Japan at Pilipinas. Ang pagbabawi ng Panginoon ay lumalaganap. Sa maraming pangunahing lunsod, ang ekklesia-lokal ay tumatayo bilang isang patotoo kapwa sa mga mananampalataya at di-mananampalataya. Dapat nating patunugin ang ating trumpeta at patotohanan si Kristo at ang Katawan. Sa katapus- tapusan, maiimpluwensiyahan ang lahat ng Kristiyano sa mundo. Sa kasalukuyan ang ilan ay nakikipagtalo sa atin, nakikipaglaban sa atin at tumutuligsa sa atin. Ngunit darating ang araw kung saan matitikom ang bawat bibig, sapagkat ang lahat ng ating inihahain ay matutupad. Ang mga mandaraig ay mararaptyur, at si Antikristo ay mahahantad. Higit pa rito, ang Iglesya Katolika Romana ay lubusang susunugin at wawasakin. Habang winawasak ni Antikristo at ng sampung sungay ang Vatican, sa tingin mo ba ay magsisimba pa ang mga tao sa Estados Unidos sa Iglesya Katolika? Tiyak na hindi! Sa panahong yaon, maraming tunay na Kristiyano sa Katolisismo ang babaling sa daan ng pagbabawi ng Panginoon. Matibay kong pinaniniwalaan na ginagamit ng Panginoon ang Kanyang pagbabawi upang ibunga ang buháy na unang bunga. Ito ang unang pangsyon ng pagbabawi ng Panginoon. Pagkatapos ng raptyur ng unang bunga, gagamitin ng Panginoon ang mga ekklesia-lokal upang tulungan ang lahat ng naiwang Kristiyano. Ito ang magiging ikalawang pangsyon ng pagbabawi. Sa panahon ng matinding kapighatian, ang mga Kristiyano lugar na kanilang mapupuntahan. Ang Pasko, Pasko ng Pagkabuhay, at ang lahat ng tradisyunal na mga bagay ng Kristiyanidad ay iwawaksi. Mawawala na ang mga pagtatalu-talo, ang lahat ng mapaghati-hating pangalan ng mga ay magkakaroon ng wastong Mga Nilalaman
anak na babae ng malaking patutot ay tatalikuran, at lubusang itataguyod ng Panginoon ang Kanyang daan ng ekklesia. Walang sinumang makatatanggi na may ilang bagay na tunay sa Iglesya Katolika Romana. Hinahawakan niya sa kanyang kamay ang isang gintong saro, at siya ay nahihiyasan ng ginto, mahahalagang bato, at mga perlas (b. 4), ang mga parehong materyales na ipinantayo sa Bagong Herusalem. Ang panlabas na anyo ng malaking patutot at ng Bagong Herusalem ay magkatulad. Ngunit sa panloob ay may napakalaking pagkakaiba: ang patutot ay punô ng mga kasuklam-suklam, maruruming bagay, at espiritwal na pakikiapid. Ito ang aktuwal na sitwasyon, at kinakailangan natin ang panloob na pagkakita upang maunawaan ito. Hindi isang maliit na bagay para sa akin ang sabihin ang mga bagay na ito. O, sadyang kinakailangan nating lahat na magkaroon ng isang malinaw na pagkakita! Habang mas inilalapit ko sa Panginoon ang ukol sa bagay na ito, higit akong nagkakaroon ng kabigatan na patunugin ang trumpeta nang sa gayon ang pagbabawi ng Panginoon kasama ang wastong buhay- ekklesia ay maipalaganap sa buong mundo. Dito at doon, sa lahat ng nangungunang lunsod, kinakailangan ng isang patungan ng ilawan na nagliliwanag sa kadiliman ng gabi. Kung hindi ngayon, kahit man lamang sa mga taon ng matinding kapighatian, ang sinumang umiibig sa Panginoon nang may dalisay na puso at hinahanap Siya nang may katapatan ay makikita ang liwanag na ito. Sa panahong yaon, magliliwanag nang maningning ang isang patungan ng ilawan sa bawat nangungunang lunsod. Sasanhiin ng pagraptyur sa unang bunga na magliwanag nang mas maningning kaysa sa ngayon ang mga ekklesia- lokal. Ipagpalagay na may limampu't limang kapatid na lalake at babae sa Ekklesia sa Anaheim ang unang naraptyur. Tiyak na mapupukaw ang lahat ng natira at desperadong hahanapin ang Panginoon. Ito ay mangyayari sa buong mundo. Kapag nagsimulang makita ng mga Kristiyano sa harapan nila na natutupad na ang mga propesiya, hindi na nila iintindihin pa ang mga nakalilitong pagbabaha-bahagi, ang mga at ang makarelihiyong makasanlibutang bagay. Sa halip, sila ay tatakas patungo sa wasto at dalisay na buhay-ekklesia. Lubos akong nakatitiyak na ang bagay na ito ay magaganap. tradisyon, o lahat ng makasalanan Hindi natin tinatalakay ang isang bagay na walang halaga, kundi isang bagay na napakahalaga para sa kapanahunang darating. Hindi natin pinapahalagahan ang pakikipagtalo o pagsalungat ng mga tao. Lalo silang nakikipagtalo at sumasalungat, lalo namang napagtitibay ang ating ministeryo. Maraming beses, matapos sabihin sa isang mensahe ang ilang di-kapuri-puring bagay ukol sa Kristiyanidad, nagtataka ako kung Mga Nilalaman
bakit napakatapang ko, at nagpasya akong maging malumanay. Gayon pa man, anumang sinasabi ko sa ministeryo ay hindi ko kapasyahan. Hindi ito nakasalalay sa akin - nakasalalay ito sa nagsasalitang Espiritu. Kung sa aking ministeryo ay hindi ako matapang na nagsasalita ukol sa Kristiyanidad, wala akong kapayapaan, at maiwawala ko ang pagpapahid. Kung hindi ko ito gagawin, ang aking ministeryo ay manghihina. Kapag nagsalita naman ako, napupukaw ang oposisyon. Gayon pa man ako ay pinagtitibay maging ng oposisyon. Ang mga gawa at mga reaksyon ng mga sumasalungat ay lubusang naghahantad sa kanila. Ako ay may kabigatan na lahat tayo ay maliwanagan, makita ang nasa loob ng tabing, at makapasok sa panloob na silid upang makita ang realidad ng kasalukuyang kalagayan sa Kristiyanidad. Hindi ito isang bagay ukol sa doktrina ng Trinidad o ng pagtuturo tungkol sa ekklesia-lokal. Ito ay ganap na isang bagay ng Babilonia. Ang pagtawag ng "reverend" sa isang pastor - yaon ay maka-Babilonia. Ang magtayo ng isang Christmas tree at ang parangalan si Santa Claus - yaon sa ay maka-Babilonia. Ang makadenominasyong pangalan, gaya ng Lutheran, Methodist, o Episcopalian - yaon ng makadenominasyong pangalan ay maka-Babiloniang salik ng pagbabaha- bahagi at kalituhan. Kapag nakita ng mga Kristiyano ang pagkawasak ng malaking patutot sa mga kamay ni Antikristo, makukumbinsi sila ukol sa ekklesia. Pagkatapos ay makikita nila kung ano ang ekklesia at kung nasaan ang ekklesia. Matatanto nila na ang ekklesia ay walang kinalaman sa anumang bagay na maka-Babilonia. Anumang grupo na nagsasagawa pa rin ng mga maka-Babiloniang bagay o tumatangan sa mga ito ay hindi ang dalisay na ekklesia. tawagin iyong ang sarili maka-Babilonia. Ang ay lahat Dapat kang mag-ingat sa mga pagbabaha-bahagi sapagkat ang mga pagbabaha-bahagi ay isa pang anyo ng Babilonianismo. Sa Babel, na nangangahulugang kalituhan, nagkalitu-lito at nagkagulu-gulo ang wika ng sangkatauhan. Ang Babel ay ang terminong Hebreo para sa Babilonia. Ang anumang bagay na mapaghati-hati ay nagsasanhi ng kalituhan, at ang kalituhan ay nangangahulugan ng Babilonianismo. Ngayon ay daan- daan na ang mga malayang grupo; sila ay nasa lahat ng dako. Ngunit ang kanilang isinasagawa ay mapagbaha-bahagi at nakakalito; kaya, ito ay maka-Babilonia. Noong 1957, may isang minamahal na kapatid na lalake na itinuturing na espiritwal at isa na may mayamang ministeryo ang naanyayahan sa Taiwan. Bilang resulta ng kanyang pagdalaw, ang ilang kabataan, na pawang dumaan sa ilalim ng aking pagsasanay, ay tinatawag na naimpluwensiyahan na espiritwalidad, hindi ang praktikalidad ng ekklesia. Kinalaunan, sila intindihin lamang ang Mga Nilalaman
mismo ay naghati-hati nang paulit-ulit, at ang resulta ay maka- Babiloniang kalituhan. Sa Estados Unidos may ilang nanatili nang saglit sa pagbabawi ng Panginoon at natutuhan ang pagsasagawa ng buhay-ekklesia. Pagkatapos nagsarili sila upang magsimula ng isang malayang gawain para sa kanilang sarili. Nagsanhi rin ito ng mga pagbabaha-bahagi na nagresulta sa maka-Babiloniang kalituhan. Ngayon may ilang nagbabasa ng mga aklat ni kapatid Nee at natututuhan ang inaakala nilang paraan upang isagawa ang ekklesia-lokal. Kung seryoso sila sa Panginoon para sa pagbabawi ng tunay na kaisahan, tiyak na makikipagsalamuha sila sa atin. Gayon pa man, sila ay tumatangging makipagsalamuha sa mga yaong nasa ekklesia-lokal na. Ito ay nagreresulta rin sa maka- Babiloniang kalituhan. Nang magsimula ang gawain ng pagbabawi ng Panginoon sa Estados Unidos noong 1962, matibay na matibay ako sa bagay na ito ng ekklesia-lokal. Nagbabala ang ilan sa akin laban sa pagsasalita ng ukol sa ekklesia-lokal, sinasabing kung gagawin ko ito, masasaktan ang mga tao. Mariin kong tinanggihan ang kanilang babala, sinasabing tayo ay narito para sa pagbabawi ng mga ekklesia-lokal. Pagkalipas ng di-aabutin sa sampung taon, ang terminong "ekklesia-lokal" ay naging isang sikat na aytem sa pang-Kristiyanong pamilihan. Ang terminong ito ay ginamit pa nga ng ilang mangangaral sa mga pang-Kristiyanong istasyon ng radio. Tila marami, kasama na ang mga pastor sa mga denominasyon, ang nagnanais na magsabing sila ang ekklesia-lokal. Ang kalituhang ito ay isa pang anyo ng Babilonianismo. Kapag isinasaalang-alang ko ang isang partikular na sitwasyon, hindi ko man sabihin ang anumang bagay kaninuman, ngunit maaari kong sabihin sa aking sarili, "Ito ay huwad. Hindi ito ang tunay na bagay." Hindi ang Iglesya Katolika, ang mga denominasyon, ni ang mga mapagbaha-bahagi ang makakapaghanda ng anuman sa Kasintahang babae. Upang maihanda ang Kasintahang babae, dapat mabawi ng Panginoon ang tunay na buhay-ekklesia, ang buhay-ekklesia na walang pagbabaha-bahagi, kalituhan, o anumang maka-Babilonia. at ang nakakalitong malayang grupo A. Ang Kanyang Pangalan Makikita natin sa bersikulo 5 ang pangalan ng malaking patutot: "Hiwaga, Dakilang Babilonia, Ang Ina ng mga Patutot at ng mga Kasuklam-suklam ng Lupa." Ang rito ay nagpapahiwatig na ang Dakilang Babilonia sa kapitulong ito ay hindi ang materyal na Babilonia sa kapitulo labing-walo, kundi ang panrelihiyong Babilonia. Ang panrelihiyong Babilonia, ang tumalikod sa katotohanang titulong "Hiwaga" Mga Nilalaman
iglesya, ay tunay na mahiwaga sa kung ano siya, sa kung ano ang kanyang isinasagawa, at sa kung ano ang kanyang itinuturo. B. Ang Malaking Patutot Bilang ang Ina ng mga Patutot at ang mga Kasuklam-suklam ng Lupa 1. Ang Mga Patutot Ang mga patutot ay ang mga denominasyon at mga grupo sa Kristiyanidad na may masasamang doktrina, pagsasagawa, at tradisyon ng Iglesya Katolika Romana. Yamang ang "Ina ng mga Patutot" ay ang tumalikod sa katotohanang iglesya, ang mga patutot, ang kanyang mga anak na babae, ay malamang na ang lahat ng iba't ibang sekta at grupo sa Kristiyanidad, na sa ilang sukat ay tumatangan sa pagtuturo, mga pagsasagawa, at mga tradisyon ng tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Ang dalisay na buhay-ekklesia ay hindi nalalinan ng kasamaang mula sa tumalikod sa katotohanang iglesya. Gaya ng nalalaman nating lahat, ang tinatawag na "kilusang karismatiko" ay nakapasok sa loob ng Iglesya Romana. Ang kilusang ito ay hinaluan pa ng pagsamba kay Maria at ng pag-aalay ng misa. Bagama't ang saro ay ginto, iniinom ng mga tao ang mga kasuklam-suklam na bagay. Hindi ang saro, kundi ang mga laman ng saro ang siyang pumapasok sa loob nila. Kung hindi dahil sa masamang paghahalong ito, ang papa, sa kanyang katusuhan, ay hindi kailanman hahayaang magpatuloy ang kilusang karismatiko sa kanyang iglesya. Ang bawat denominasyon ay nararapat na suriin upang makita kung ito ba ay may ilang bagay pa rin ng malaking patutot sa loob nito o wala. Ang magkaroon ng isang Christmas tree sa inyong tahanan ay ang isagawa ang isang bagay ng malaking patutot. Malamang ay wala kang matatagpuan ni isang grupo ng Kristiyano na hindi naimpluwensiyahan ng patutot. Marahil sa mga ekklesia- lokal mo lamang matatagpuan ang lugar na walang anumang bagay ng patutot. Nakita na natin na ang mga anak na babae ng malaking patutot ay ang mga grupo ng Kristiyano na tumatangan sa mga doktrina, pagsasagawa, at tradisyon ng Iglesya Katolika Romana. Kung ang isang grupo ay tumatangan sa isa man sa mga bagay na ito, ang grupong yaon ay isang anak na babae ng Iglesya Katolika Romana. Maaaring pakiramdam ng ilan na lubhang marahas ang sabihing ang mga denominasyon at ang mga malayang grupo ang mga anak na babae ng malaking patutot. Maaaring sabihin mo, "Hindi ba't iyong nasa mga denominasyon at malayang grupo ay nananampalataya sa Panginoon at iniibig Siya? Hindi ba't naisilang na muli rin sila? Hindi ba't taglay nila ang dibinong buhay? Paano mo masasabi na ang mga Mga Nilalaman
denominasyon at malayang grupo ay ang mga anak na babae ng patutot?" Si Madam Guyon, isang kapatid na babae na napakalalim sa buhay, ay sumamba pa rin sa imahen ni Maria. Maging siya ay nilango (drugged) ng Iglesya Katolika. Mahigit apatnapung taon na ang nakalilipas, isinalin namin ang halos lahat ng mahahalagang isinulat ni Madam Guyon. Nang matuklasan kong sumamba siya sa imahen ni Maria, sinabi ko sa mga kapatid na lalake na dapat nating isama ito sa ating pagsasalin ng kanyang mga gawa; kung hindi, aakalain ng mga kapatid na siya ay lubhang walang kapintasan. Subalit kahit siya ay pinaging-manhid ng tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Maaari nating gamitin ang amoy ng bawang bilang isang paglalarawan. Kung kakain tayo ng bawang buong maghapon, masasanay kalaunan ang ating pang-amoy. Kapag ang isang taong may bagong pang-amoy ang pumasok sa gitna ng mga kumakain ng bawang, agad niyang mapapansin ang amoy ng bawang at hindi niya matitiis ito. Gayon pa man, hindi mamamalayan ng mga kumakain ng bawang ang hindi kanais-nais na amoy na ito. Nakakasamba pa rin si Madam Guyon sa harap ng rebulto ni Maria sapagkat siya ay ipinanganak sa loob ng "silid ng mga bawang" ng Iglesya Katolika Romana. Isang dahilan sa pagsasabi na ang mga denominasyon at ang karamihan sa mga malayang grupo ay mga anak na babae ng patutot ay ang presensiya ng mga diyus-diyosan sa kalagitnaan nila. Maaaring makipagtalo ang ilan na ang Iglesyang Lutheran ay walang mga diyus- diyosan. Ngunit ang titulo ng denominasyong ito na Lutheran, ay isang diyus-diyosan mismo. Kanino ka ba nabibilang - kay Kristo o kay Luther? Hindi ba sapat na tawagin mo ang iyong sarili na isang Kristiyano? Bakit kinakailangan mo pang tawagin ang iyong sarili na isang Lutheran? Ang mga makadiyus-diyosang pangalang ito ay mga kasuklam-suklam. Ang Diyos ay may isang namamahalang prinsipyo na isang ekklesia para sa isang Kristo, gaya ng kung paanong mayroon lamang isang asawang babae para sa isang asawang-lalake. Sa kanilang mga pagbabaha-bahagi, nilabag ng karamihan sa mga Kristiyano ngayon ang prinsipyong ito. Sa halip na sundin ito, isinagawa nila ang pakikiapid, na siyang kalituhan. Ang sinumang lumalabag sa namamahalang prinsipyo ng isang asawang lalake para sa isang asawang babae ay nagkakasala ng pakikiapid. Nasaan man tayo, dapat nating panatilihin ang prinsipyo ng isang asawang babae para sa isang asawang lalake, isang ekklesia para sa isang Kristo. Ang bawat pagbabaha-bahagi ay isang paglabag sa namamahalang prinsipyo ng Diyos. Ang magsanhi ng pagbabaha-bahagi sa gitna ng mga Mga Nilalaman
Kristiyano ay ang magkasala ng pakikiapid. Ang sinumang gumagawa nito ay hindi nagpapahalaga sa namamahalang prinsipyo. Yaong mga mapagbaha-bahagi ay hindi nagmamalasakit para sa iisang Katawan, sa iisang ekklesia; hindi nila binibigyang-pansin ang tungkol sa iisang ekklesia-lokal para sa iisang lunsod. Gaya sila ng isang babae na tumatangging magkaroon lamang ng iisang asawang lalake. Matapos siyang magsawang mamuhay kasama ang isang lalake, siya ay bumabaling sa iba. Kailangan nating makita ang kaibahan sa pagitan ng pangangalunya at pakikiapid. Kung ang isang asawang babae na may isang wastong asawang lalake ay lumabag sa namamahalang prinsipyo ng pag-aasawa, siya ay nangangalunya. Ngunit ang isang babae na walang wastong asawang lalake at lumalabag sa namamahalang prinsipyo ng Diyos ay nakikiapid. Ang malaking patutot ay isang mapakiapid; siya ay walang asawang lalake. Ang sitwasyon sa gitna ng mga Kristiyano ngayon ay punô ng pakikiapid. Marami ang tila nagsasabing, "Kung hindi ko na gusto ang pagpupulong na ito, dadalo na lang ako sa iba. At kung hindi ko gusto ang isang yaon, bubuo na lang ako ng sarili ko. Bukod dito, kung pagkaraan ng ilang panahon hindi na ako nasisiyahan sa pagpupulong na aking sinimulan, magsisimula uli ako ng isa pa." Ito ay isang espiritwal na pakikiapid. Kung nakita mo ang pangitain, hindi ka mangangahas na magkaroon ng anumang partikular na pangalan, yaon ay, anumang pangalan maliban sa pangalan ni Kristo. Higit pa rito, hindi ka mangangahas na magkaroon ng anumang pagbabaha-bahagi sapagkat ang Asawang lalake natin ay iisa, at tayo, ang Kanyang Kasintahang babae, ay iisa rin. Sa bawat lunsod nararapat na may iisang ekklesia lamang. Saanman ako pumunta ang ekklesia ay iisa. Kung ang ating pagsasagawa ay iba, nagkasala tayo ng pakikiapid kung gayon. Karamihan sa mga Kristiyano ngayon ay nagkakasala ng pakikiapid. Ang malaking patutot sa Apocalipsis 17 ay ang ina ng lahat ng pakikiapid, kaguluhan, at mga kasuklam-suklam. Kung ikaw ay nagtataka pa rin kung paanong ang mga Kristiyano na tunay na umiibig sa Panginoon ay makakagawa ng pakikiapid, ipapakita kong muli sa iyo ang paglalarawan ukol kay Madam Guyon, na siyang malalim sa buhay, gayon pa ma'y pinaging-manhid ng "bawang" ng Romanong Katolisismo. Maging mahinahon, lumayo sa "silid ng mga bawang," at manatili sa sariwang hangin sa loob ng dalawampu't apat na oras sa isang araw. Kung gagawin mo ito, magkakaroon ka ng ilong na may matalas na pang-amoy. Inilayo ko na ang aking sarili mula sa lahat Mga Nilalaman
ng "silid ng mga bawang" sa loob ng mahigit na limampung taon na. Sa dahilang ito, ang aking espiritwal na ilong ay napakatalas. Hinding-hindi ko talaga matatagalan ang anumang pagbabaha-bahagi, sapagkat agad kong maaamoy na ito ay isang pakikiapid. Kapag ang ilan ay nakatagpo ng limitasyon ng iisang ekklesia sa iisang lunsod, maaaring sabihin nila, "Wala kaming kalayaan na mapalaya ang aming sarili sa inyong pagpupulong. Nais naming magkaroon ng isang pagpupulong sa aming tahanan kung saan kami ay mapapalaya." Ito ay isang tusong pagdadahilan lamang ng isang mapagbaha-bahaging espiritu. Ang mapagbaha-bahaging espiritung ito ay isang pinagmumulan ng pakikiapid, ng pagbabaha-bahagi. Dapat ay walang anumang mga pagbabaha-bahagi sa gitna ng mga Kristiyano sapagkat tayo ang asawang babae ng iisang Asawang lalake, ang iisang ekklesia sa isang lokalidad, na pinananatili ang namamahalang prinsipyo ng Diyos. Kapag narinig ng ilan na tayo ang ekklesia, sila ay hindi masaya at nagsasabing "Bakit ninyo sinasabing kayo ang ekklesia at yaong hindi kami ang ekklesia?" Hindi sila ang ekklesia sapagkat sila ay isang patutot, isang babaeng may kaugnayan sa maraming lalake sa halip na isang wastong kaugnayan sa iisang asawang lalake. Sino ang iyong asawang lalake? Kung si Kristo ang iyong asawang lalake, bakit mo tinatawag kung gayon ang iyong sarili na isang Lutheran? Kung ang pangalan mo talaga ay Mrs. Smith, kung gayon ay bakit mo tinatawag ang iyong sarili na Mrs. Jones sa isang araw, at Mrs. Harris sa ibang araw? Ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana ay isang patutot, at ang lahat ng kanyang anak na babae ay mga patutot din. Ang patutot ay isang babaeng nakikiapid upang kumita. Marami sa mga grupo ng Kristiyano ngayon ay binuo para sa pakinabang ng tao, imperyo, posisyon, o titulo. Ito ay prostitusyon. Isaalang-alang ang buong sitwasyon hinggil sa Kristiyanidad sa lupa ngayon. Tiyak na nangangailangan ang Panginoon ng isang pagbabawi. Ang pagbabawing ito ang magbubunga ng buháy na unang bunga para sa Kanya, at sa panahon ng tatlo at kalahating taon ng matinding kapighatian, magiging isang tulong ito sa lahat ng Kristiyano na nasa lupa pa. Naniniwala ako na gagampanan ng lahat ng ekklesia sa pagbabawi ng Panginoon ang dalawang layuning ito. Darating ang araw na ang mga mandaraig ay mararaptyur at bibigyang-wakas ni Antikristo ang Hudaismo at wawasakin ang Katolisismo. Tiyak na mapapanauli ang lahat ng Kristiyanong maiiwan sa lupa sa panahong yaon. Hindi na sila dadalo pa sa misa ng Iglesya Katolika; hindi na rin sila pupunta pa sa Mga Nilalaman
mga denominasyon o mga malayang grupo. Sa halip, sasabihin nila, "Narinig ko ang tungkol sa ekklesia ilang taon na ang nakakalipas. Ngayon, dapat akong magtungo sa tunay na ekklesia." Bagama't may mapagmahal na puso ang Panginoong Hesus, gaya ng makikita natin sa susunod na mensahe, gagamitin Niya si Antikristo upang wasakin ang malaking patutot, ang Iglesya Katolika Romana. 2. Ang mga Kasuklam-suklam ng Lupa Ang tumalikod sa katotohanang iglesya ay ang ina rin ng mga kasuklam-suklam ng lupa. Ang mga kasuklam-suklam na ito ay ang mga diyus-diyosan (Deut. 7:25-26), na siyang pumupuno sa tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Ang mga diyus-diyosang ito ay naihalo sa tinatawag na paglilingkod umano sa Diyos. Kapag pumupunta ang mga tao sa katedral ng Katoliko upang sumamba, sino ang sinasamba nila? Ang ilan ay bumibili ng mga kandila at tumatayo sa harapan ng diyus- diyosang kanilang napili. Sa Katolisismo ay may pamilihan ng mga diyus-diyosan, at maaaring manalangin ang mga tao sa anumang diyus- diyosang kanilang piliin. Bagama't marami ang nananalangin kay Maria, hindi yaon sa katunayan si Maria - yaon ay si Venus. Ang mga katedral sa Iglesya Katolika ay hindi naiiba sa mga templo ng diyus-diyosan. Ni maging sa mga templo ng mga diyus-diyosan sa Tsina, hindi ako nakakita ng kasindami ng mga diyus-diyosan na matatagpuan sa mga katedral ng Katoliko. Tiyak na, ang tumalikod sa katotohanang iglesya ay ang ina ng mga kasuklam-suklam. C. Sa Ilang Nang makita ni Apostol Juan ang malaking patutot, dinala siyang palayo nang nasa espiritu ng isang anghel tungo sa isang ilang (17:3). Ang isang ilang ay isang disyerto, isang tigang na lupa. Nagpapahiwatig ito na ang tumalikod sa katotohanang iglesya ay nasa isang disyerto, kung saan walang mga bukal ng tubig na inihanda ng Diyos. Tiyak na hindi makatatanggap ang tumalikod sa katotohanang iglesya ng tustos na tubig mula sa Diyos. Upang maipakita sa Apostol Juan na yaong tumalikod sa katotohanang iglesya ay nasa ganitong pinabayaang lugar, dinala siya roon ng anghel. D. Nakaupo sa ibabaw ng Maraming Tubig Sinasabi ng bersikulo 1 na ang malaking patutot ay nakaupo sa maraming tubig, at sinasabi ng bersikulo 15 na ang mga tubig "na Mga Nilalaman
kinauupuan ng patutot ay mga bayan, at mga karamihan, at mga bansa, at mga wika." Naisakatuparan ang mga salitang ito sa katunayan na ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana ay nakasakay sa mga tao at mga bansa sa buong mundo. Ang Iglesya Katolika sa katunayan ay bumibilang sa ikatlong bahagi ng populasyon ng buong mundo. E. Nakikiapid sa mga Hari ng Lupa Ang mga hari ng lupa ay nakiapid sa malaking patutot na ito. siyang mga makasalanang Nangangahulugan panrelihiyong pakikipag-ugnayan sa mga pinuno ng lupa. Ang ginagawa ng tumalikod sa katotohanang iglesya ay hindi pangangalunya, ang kasalanan ng isang taksil na asawa, kundi pakikiapid, ang kasalanan ng isang patutot. Ito ay higit na makasalanan kaysa sa pangangalunya. Ang pakikiapid ng tumalikod sa katotohanang iglesya ay binubuo ng kanyang mga makasalanang pakikipag-ugnayan sa mga pinuno ng lupa para sa kanyang kapakinabangan, gaya kung paanong ang isang patutot ay gumagawa ng kasalanan upang kumita. Ang ginawang pakikiapid ng tumalikod sa katotohanang iglesya ay espiritwal na pakikiapid. Ang Iglesya Katolika ay matalik na kalahok sa mga makasanlibutang pulitika, at ang mga hari sa lupa ay tuwirang nakikiapid sa kanya. Sa mga mata ng Diyos, ito ay espiritwal na pakikiapid. ito na mayroon F. Ang mga Nananahan sa Lupa ay Nilasing ng Kanyang Pakikiapid "Nilasing" ng malaking patutot na ito "sa alak ng kanyang pakikiapid" ang mga nanananahan sa lupa (b. 2). Ang alak dito ay tumutukoy sa mga ereheng doktrina sa mga makasalanang panrelihiyong pakikipag-ugnayan ng tumalikod sa katotohanang iglesya. Nililito nila ang mga nagkakaroon ng kaugyanan sa kanyang relihiyon tulad ng ginagawa ng alak. Ito ang alak ng kanyang pakikiapid. Sa isang di- tuwirang paraan, ang mga nananahan sa lupa ay nilasing sa alak na ito. Ang mga ereheng doktrina ng tumalikod sa katotohanang iglesya ay gaya ng mga droga. Ginagawa nilang manhid ang mga tao, ginagawa silang pipi at sinasanhing mawala ang kanilang mga pandama. Nakausap ko na ang maraming Katoliko, at natagpuan ko silang lubusang lango. Habang kinakausap mo sila, lalo namang hindi nila maunawaan. Ito ay nagpapahiwatig na nilasing sila ng alak ng malaking patutot. G. Nararamtan ng Kulay-ube at Matingkad na Pula Ayon sa bersikulo 4, ang babaeng ito ay "nararamtan ng kulay-ube at matingkad na pula." Ang kulay ube ay sumasagisag sa karangalan na Mga Nilalaman
nagtataglay ng awtoridad (Juan 19:2-3). Ang kulay na ito ay isang paghahalo ng bughaw at pula; ito ay sumasagisag sa paghahalo ng mga makalangit na bagay sa mga makalupang bagay. Ito ang panlabas na anyo ng tumalikod sa katotohanang iglesya. Ang babae ay nararamtan din ng matingkad na pula, ang katangian ng tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Natukoy na natin na ang matingkad na pulang kulay ay matatagpuan saanmang dako sa loob ng Vatican. Ang pinakakapansin- pansing pinaggagamitan ng matingkad na pula ay sa kasuotan (garb) ng mga kardinal, na may mga pulang sumbrero at mga pulang balabal. H. Nahihiyasan ng Ginto, ng Mahahalagang Bato, at ng mga Perlas Ang babae ay "nahihiyasan ng ginto, at ng mahahalagang bato at mga perlas" (b. 4). Ang ginto, mahahalagang bato, at mga perlas ay ang mga materyales na ipinantayo sa Bagong Herusalem (21:18-19, 21). Subalit ang babae, ang tumalikod sa katotohanang iglesya, ay hindi naitayo nang solido gamit ang mga mahahalagang bagay na ito di-tulad ng Bagong Herusalem; siya ay nahihiyasan lamang ng mga kayamanang ito bilang isang palamuti upang magparangya. Ito ang kanyang panlilinlang upang makaakit ng mga tao. Ito ang huwad na panlabas na anyo ng patutot. I. Hinahawakan ang isang Gintong Saro Hinahawakan ng patutot sa kanyang kamay ang "isang gintong saro na punô ng mga kasuklam-suklam at maruruming bagay ng kanyang pakikiapid" (b. 4). Ang ginto sa paglalarawan ay sumasagisag sa dibinong kalikasan ng Diyos. Kaya, tinutukoy ng gintong saro rito na ang tumalikod sa katotohanang iglesya ay may bagay na sa Diyos sa panlabas na kaanyuan. Ngunit sa panloob, ang kanyang gintong saro ay punô ng mga kasuklam-suklam at maruruming bagay ng kanyang pakikiapid, punô ng pagsamba sa diyus-diyosan, mga paganong pagsasagawa, at karumihan sa isang ereheng, makasalanang, panrelihiyong ugnayan. J. Lasing sa Dugo ng mga Banal at ng mga Saksi Sinasabi ng bersikulo 6, "At nakita ko ang babae na lasing sa dugo ng mga banal, at sa dugo ng mga saksi ni Hesus." Nagpapahiwatig ito na pinatay ng Iglesya Romana ang mga banal at ang mga saksi ni Hesus, mas marami pang pinatay na banal kaysa sa Imperyong Romano. Hindi pinapatay ng Iglesya Romana ang mga banal nang tuwiran, kundi nang Mga Nilalaman
di-tuwiran sa pamamagitan ng Imperyong Romano. Kaya, siya ay lasing sa dugo ng mga banal at sa dugo ng mga saksi ni Hesus. Ang mga banal ay yaong mga naihiwalay, pinabanal, tungo sa Diyos, namumuhay ng isang banal na buhay para sa Diyos maging hanggang kamatayan. Ang mga saksi ay yaong mga buháy na patotoo ng Panginoong Hesus, tapat din hanggang kamatayan. Ang mga saksi ni Hesus ay ang mga banal din; gayon pa man, maaaring mamuhay ang mga banal ng isang naihiwalay at banal na buhay lamang, hindi tumatalima sa tumalikod sa katotohanang iglesya; gayon pa man, maaaring hindi sila manindigan upang magpatotoo laban sa pagtalikod sa katotohanan ng Iglesya Romana tulad ng ginawa ng mga saksing gaya ni Antipas (2:13). Ang babae ay lasing sa dugo kapwa ng mga banal at ng mga saksi. K. Ang Dakilang Lunsod sa Pangmateryal Sinabi ng anghel kay apostol Juan, "At ang babae na iyong nakita ay ang dakilang lunsod, na may kaharian na naghahari sa mga hari sa lupa" (b. 18). Samantalang ang patutot ay tumutukoy sa panrelihiyong Babilonia, na sumasagisag sa Iglesya Romana, ang babae sa bersikulong ito ay tumutukoy sa materyal na Babilonia, na sumasagisag sa lunsod ng Roma. Ito ay tinatawag na dakilang lunsod, na may kahariang naghahari sa mga hari ng lupa. Nang sinulat ni Juan ang aklat na ito, ang Roma ang lunsod na may kahariang naghahari sa mga hari sa lupa. Ang kamumuhian ni Antikristo at ng kanyang sampung hari ay ang patutot, ang Iglesya Romana, hindi ang babae, ang lunsod ng Roma, kung saan nakahimpil ang kanilang administrasyon. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T DALAWA ANG MALAKING PATUTOT NA NAKASAKAY SA ESKARLATANG HALIMAW (2) Sa nakaraang mensahe ay isinaalang-alang natin ang malaking patutot. Ngayon naman ay isasaalang-alang natin ang eskarlatang halimaw na sinasakyan ng patutot, katulad ng paglalarawan sa Apocalipsis 17. II. ANG ESKARLATANG HALIMAW A. Umaahon mula sa Abyss Nakita na natin na ang nakasakay ay ang Iglesya Romana at na ang halimaw ay ang Imperyong Romano, lalo na si Antikristo, ang darating na ikapitong Cesar ng Imperyong Romano. Sinasabi ng Apocalipsis 17:8, "Ang halimaw na nakita mo ay [siya noon, at hindi na], at malapit nang umahon mula sa [abyss], at patungo sa kapahamakan." Ang halimaw, na siyang si Antikristo, ay nasa katauhan ni Cesar Nero noon bago sinulat ni Juan ang aklat na ito. Siya ay "hindi na" sa panahon ng pagsusulat ni Juan, sapagkat namatay na si Nero sa panahong yaon. Siya ay "malapit nang umahon mula sa [abyss]." Ipinapahiwatig nito na ang espiritu ni Nero ay nasa abyss at ngayon gaya ng tinukoy sa 13:3, ay malapit nang umahon mula rito upang alihan ang katawan ng napatay at pinanumbalik ang buhay na si Antikristo. B. Ang Kulay Nito Ang halimaw ay eskarlata ang kulay (17:3). Ang eskarlata, isang madilim na kulay pula, ay ang kulay ng malaking dragon (12:3). Ang katunayan na ang halimaw at ang dragon ay magkatulad ng kulay ay nagpapahiwatig na si Antikristo ay makakaisa ni Satanas sa anyo. C. Punô ng mga Pangalan ng Panlalapastangan Ang halimaw na ito ay punô ng mga pangalan ng panlalapastangan (17:3). Ang pitong Cesar na isinagisag ng pitong ulo ng halimaw, ay Ito ay ganap na tinawag ang kanilang mga sariling diyos. Mga Nilalaman
panlalapastangan laban sa Diyos. Ang mga Cesar na ito ay kinuha ang pagkadiyos at inatasan ang kanilang bayan na sambahin sila. Yaong mga hindi sumamba sa kanila ay pinag-usig. D. May Pitong Ulo 1. Ang Pitong Bundok Kung Saan Itinayo ang Lunsod ng Roma Ipinapahiwatig ng bersikulo 3 na ang halimaw ay may pitong ulo. Sinasabi ng bersikulo 9, "Ang pitong ulo ay pitong bundok na kinauupuan ng babae." Ang lunsod ng Roma ay itinayo sa ibabaw ng pitong bundok, na isinasagisag ng pitong ulo ng halimaw kung saan ang patutot ay nakaupo. 2. Pitong Hari Sinasabi ng bersikulo 10, na tumatalakay sa pitong bundok, na siyang ang pitong ulo ng halimaw, "At siya ring pitong hari; ang lima ay nangabuwal na, ang isa ay narito, ang isa ay hindi pa dumarating; at pagdating niya, dapat siyang manatili nang sandaling panahon." Ang pitong hari ay pitong Cesar ng Imperyong Romano. Ayon sa kasaysayan, ang Imperyong Romano ay may labindalawang Cesar; si Antikristo ang magiging ikalabintatlo. Mula sa labindalawang Cesar, anim lamang ang kabilang sa propesiya ng Apocalipsis. Ang naunang lima ay nangabuwal na; yaon ay, hindi natural ang kanilang pagkamatay (Huk. 3:25; 2 Sam. 1:10, 25, 27). Sila ay sina Julio Cesar, Tiberio, Caligula, Claudio, at Nero, na pawang pinatay o di kaya'y nagpakamatay bago isinulat ni Juan ang aklat na ito. Ang ikaanim si Domitian, na pinatay rin, ay nabubuhay pa nang isulat ang aklat na ito; kaya't sinabing "ang isa ay narito." "Ang isa," ang ikapito, na siyang magiging si Antikristo, "ay hindi pa dumarating" nang panahong yaon. "Pagdating niya, dapat siyang manatili nang sandaling panahon" at pagkatapos ay papatayin at panunumbalikin ang buhay sa pamamagitan ng espiritu ng ikalima, na si Nero, upang maging ang ikawalo. Sinasabi ng bersikulo 11, "At ang halimaw na siya noon, at hindi siyang nasa kasalukuyan, ay siya ring ikawalo, at siya ay sa pito, at siya ay patungo sa kapahamakan." Si Antikristo ang darating na ikapitong Cesar. Subalit siya "[rin ang] ikawalo." Ayon sa 13:3, si Antikristo ay papatayin at panunumbalikin ang buhay. Sa pagpapanumbalik ng buhay na yaon, ang espiritu ni Nero, ang ikalimang Cesar, na umahon mula sa abyss, ay bibigyang-buhay ang patay na katawan ng ikapitong Cesar, si Mga Nilalaman
Antikristo. Ang isang ito, na binubuo ng ikalima at ikapitong Cesar, ay ang ikawalo. Kaya nga, siya "ay sa pito." Hindi kataka-taka na ang mga tao ay manggigilalas sa pagkakita sa gayong isang di-pangkaraniwang tao (b. 8). E. Patungo sa Kapahamakan Sinasabi ng mga bersikulo 8 at 11 na ang halimaw ay patungo "sa kapahamakan." Ito ay nagpapahiwatig na si Antikristo ay mapapahamak, gaya ng tinutukoy sa 19:20 at 20:10. Siya ay ibubulid sa dagat-dagatang apoy. F. May Sampung Sungay Sinasabi ng mga bersikulo 12 at 13, "At ang sampung sungay na iyong nakita ay sampung hari, na hindi pa nagsisitanggap ng isang kaharian, datapuwa't magsisitanggap ng awtoridad bilang mga hari nang isang oras na kasama ng halimaw. Ang mga ito ay may isang kaisipan, at ibinibigay nila ang kanilang kapangyarihan at awtoridad sa halimaw." Sampung hari ang ibabangon sa napanumbalik na Imperyong Romano bago ang matinding kapighatian. Sila ay magiging kaisa ni Antikristo sa pagsalungat sa Diyos at sa pag-uusig sa Kanyang bayan - ang mga Hudyo at mga mananampalataya. Ang sampung haring ito, na inihalintulad sa sampung daliri ng paa ng malaking larawan na nakita ni Nebukadnezar sa kanyang panaginip (Dan. 2:42), ay ipasasailalim ang kanilang mga sarili at ang kanilang kaharian kay Antikristo (b. 17). Ang sampung hari ay tatanggap ng kaharian sa halimaw sa loob ng isang oras. Ito ay magiging mahimala. Marami ang nag-iisip kung ang sampung bansa ba ng European Common Market ang magiging sampung kaharian na tinutukoy rito. Maaaring hindi wasto ang pananaw na ito, sapagkat ang mga haring ito ay tatanggap ng kanilang kaharian sa loob ng isang oras. Bago dumating ang panahong yaon, walang makaaalam kung sino sila. Kapagdaka, sa loob ng isang oras, silang lahat ay tatanggap ng kaharian. Ang sampung haring ito ay tatanggap ng awtoridad sa loob ng gayong kaikling panahon. Ito ay isang himalang gagawin ni Satanas, at ito ay darating bilang isang napakalaking sorpresa sa mga tao. Sinasabi ng bersikulo 13 na ang sampung haring ito ay may iisang kaisipan at yaong ibinigay nila ang kanilang kapangyarihan at awtoridad sa halimaw. Lubusan nilang isusuko ang kanilang mga sarili kay Antikristo, na magiging napakatalino, kapita-pitagan, mapangumbinsi at mapanupil. Mga Nilalaman
Kasama ni Antikristo, ang sampung hari sa katapus-tapusan ay makikipagdigma nang tuwiran sa Kordero. Sinasabi ng bersikulo 14, "Makikipagdigma ang mga ito laban sa Kordero, at sila ay dadaigin ng Kordero, sapagkat Siya ay Panginoon ng mga panginoon at Hari ng mga hari; at ang mga kasama Niya ay mga tinawag at mga pinili at mga tapat." Ang digmaan dito ay katulad noong binanggit sa 19:11-21, ang digmaan sa Armagedon (16:14, 16). Yaong mga kasama ng Kordero ay mga tinawag, pinili, at tapat. Pansinin na ang "pinili" ay binanggit pagkatapos ng "tinawag." Ang matawag ay ang maligtas, samantalang ang mapili ay ang maaprubahan ng Panginoon batay sa isang nananagumpay na buhay. Marami ang tinawag ngayon, subalit kakaunti ang pipiliin sa hinaharap (Mat. 22:14). Tayong lahat ay pawang tinawag. Upang mapabilang sa mga pinili sa darating na panahon, kinakailangan nating ipamuhay ang isang nananaig na buhay ngayon. Sinasabi ng mga bersikulo 16 at 17, "At ang sampung sungay na iyong nakita, at ang halimaw, ay mapopoot sa patutot, at siya ay pababayaan at huhubaran, at kakainin ang kanyang laman, at siya ay lubos na tutupukin ng apoy; sapagkat inilagay ng Diyos sa kanilang mga puso na gawin ang Kanyang kaisipan, at mangagkaisa ng kaisipan, at ibigay ang kanilang kaharian sa halimaw hanggang sa maganap ang mga salita ng Diyos." Na ang sampung sungay at ang halimaw ay mapopoot sa patutot at pababayaan siya ay nangangahulugang wawasakin ni Antikristo at ng sampung hari ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Ito ay magaganap sa simula ng matinding kapighatian. Kanilang pababayaan at gagawing hubad ang Iglesya Romana, sisirain siya, nanakawin ang yaman niya, at ihahantad siya; kanilang "kakainin ang kanyang laman," papatayin ang kanyang mga miyembro; at siya ay kanilang "lubos na lilipulin. Ipinapahiwatig din nito na ang Dakilang Babilonia na binanggit sa kapitulong ito ay ang panrelihiyong isa. Naaayon sa Diyos na wawasakin ni Antikristo at ng kanyang sampung hari ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Romana. Hindi ito dapat ituring na pagkamartir, kundi bilang ang naghihiganting paghahatol ng Diyos. tutupukin ng apoy," ganap siyang Noong 1929 lumagda si Musolini ng isang kasunduan kay Papa Pio XI na ginagawa ang Lunsod ng Vatican na isang nagsasariling bansa. Ngayon ang Vatican ay nagpapatupad ng kapangyarihan, awtoridad, at impluwensiya sa maraming bansa, at ang mga embahador mula sa ibang bansa ay isinusugo sa Vatican. Marahil ang impluwensiyang ito ng Vatican ang pupukaw sa poot ng sampung hari, at imumungkahi nila sa halimaw na kanilang wasakin ang Iglesya Katolika Romana. Ayon sa larawan sa kapitulong ito, ang babae ay nakasakay sa halimaw. Sapagkat ang nakasakay ang palaging kumokontrol sa sasakyan, hindi ang Mga Nilalaman
sasakyan ang kumokontrol sa nakasakay, nangangahulugan ito na ang patutot ang kumokontrol sa halimaw, hindi ang halimaw ang kumokontrol sa patutot. Halimbawa, sa pagmamaneho ng iyong kotse, hindi ikaw ang kinokontrol ng kotse; ikaw ang kumokontrol dito. Ngayon, ang Iglesya Katolika Romana ay nakasakay sa pulitika. Sa katapus-tapusan, ito ang pupukaw sa sampung hari upang kapootan ang patutot, at kasama si Antikristo ay wawasakin nila siya . Sa kanilang poot sa malaking patutot, siya ay pababayaan at gagawing hubad ng sampung hari. Ang Iglesya Katolika Romana ngayon ay malayo mula sa pagiging napabayaan; sa halip, ito ay nananagana. Kamakailan ay nalaman ko na ang Iglesya Romana ang nagmamay-ari sa ikatlong bahagi ng mga bahay at lupa sa lunsod ng Roma. Bagama't ang Iglesya Romana ay nananagana ngayon, isang araw ay pababayaan siya ni Antikristo at ng sampung hari; yaon ay, nanakawin nila sa kanya ang lahat ng kanyang kayamanan. Bukod pa rito, gagawin nila siyang hubad. Nangangahulugan ito na aalisin nila ang kanyang panakip at kanyang ihahantad. Gagamitin ng mga pagkukunwari at Panginoon si Antikristo upang sukdulang ihantad itong tumalikod sa katotohanang iglesya. lubusan siyang Sa ngayon ang Iglesya Katolika Romana ay nababalutan, at hindi natin makita ang kanyang tunay na kondisyon. Hindi natin makita kung gaano karumi, kamakasalanan, kamakasanlibutan, kamakadiyablo, kamakademonyo, at kamakasatanas ang mga bagay na nakakubli sa loob niya. Hindi lamang siya nagsasagawa ng espiritwal na pakikiapid, bagkus maging sa pisikal na pakikiapid din. Napakasama! Minsan ay may nabasa akong isang artikulo na nagsasabi na sa isang tuyong balon sa Espanya ay punô ng mga buto ng mga sanggol. Hindi natin alam kung gaano kamakasalanan, gaano kasama at gaano karumi ang mga bagay na nasa loob ng tumalikod sa katototohang iglesyang ito. Isang araw, gayon pa man, ihahantad ni Antikristo at ng kanyang sampung hari ang lahat ng bagay. Kanila ring kakainin ang laman ng patutot, nangangahulugan na sasaktan nila at papatayin pa ang kanyang mga miyembro. Lalamunin at papatayin ni Antikristo ang mga miyembro ng tumalikod sa katotohanang iglesya at lubos siyang tutupukin ng apoy. Kung ang salitang ito ay hindi matutupad patungkol sa Iglesya Katolika Romana, sa gayon, kanino pa ipapataw ang kahatulang ito? Ang ilan sa mga nagbabasa ng mensaheng ito ay maaaring likas na mabait at mapagsimpatiya, at maaaring isipin nila na ang salita ko hinggil sa Romanong Katolisismo ay masyadong matindi. Kung ang aking salita ay masyadong matindi, hindi ako ang unang nagsabi ng gayong salita. Ang nauna ay ang Panginoong Hesus Mismo, sapagkat Mga Nilalaman
ang aklat ng Apocalipsis ay Kanyang salita. Sinabi ng Panginoon kay apostol Juan sa 10:9 na kainin ang maliit na aklat. Sinabi rin Niya na ang aklat ay magiging matamis gaya ng pulot sa kanyang bibig, datapuwat papapaitin nito ang kanyang tiyan. Hindi ko maitatatwa na nakita ko na ang pangitain, at wala akong pagpipilian kundi salitain ang salita ng Panginoon. Dapat magkaroon ang Panginoon ng isang malakas na patotoo ngayon. Umaasa ako na lahat kayo ay magiging mas malakas kaysa sa akin. Subalit upang maging malakas dapat kang magkaroon ng isang malinaw na pangitain. Sa pagbabawi ng Panginoon ngayon ang pangitain ay malinaw, lalung-lalo na pagkatapos ng pagpapalaya ng lahat ng mensaheng ito. Dapat tayong magpursiging magkaroon ng isang malakas, sariwa, buháy, at napapanahong patotoo ni Hesus. Natanto ko na hindi marami ang tatahak sa daang ito. Gayon pa man, may mainam na bilang ang babaling at papasok sa loob ng pagbabawi ng Panginoon. Titipunin ng Panginoon ang lahat ng tapat at dalisay na naghahanap sa Kanya upang maging Kanyang buháy, napapanahong patotoo. Hindi lamang ibubunga ng patotoong ito ang unang bunga; tutulungan din nito ang mga Kristiyanong nasa lupa pa sa panahon ng matinding kapighatian. Sinasabi ng bersikulo 17 na inilagay ng Diyos sa mga puso ng sampung hari na gawin ang nasa Kanyang isipan. Nagagalak akong taglay natin ang bersikulong ito. Gagawin ni Antikristo at ng sampung hari ang ilang bagay ayon sa kaisipan ng Diyos upang tapusin ang tumalikod sa katotohanang iglesya at isakatuparan ang kalooban ng Diyos. Kamangha-mangha nga! Ilalagay ng Diyos sa kanilang mga puso na wasakin ang Iglesya Romana. Magiging mas mabait ka pa ba kaysa sa Diyos? Kinamumuhian ng Diyos ang tumalikod sa katotohanang Iglesya Katolika Romana. Sa Kanyang mga mata ito ay isang malaking patutot, isang kasuklam-suklam. Isang araw, sa katapusan ng kapanahunang ito, sasanhiin ng Diyos ang mga makadiyablong pinuno sa lupa na gawin ang Kanyang kaloobang wasakin ang tumalikod sa katotohanang iglesyang ito at tupukin ito ng apoy. Bagama't marami sa atin ang hawak na ang Biblia sa ating mga kamay sa loob ng maraming taon, hindi pa natin kailanman nakita ang kahulugan ng dalawang bersikulong ito. Purihin ang Panginoon, napakarami sa atin ngayon ang nakakita nito! Malinaw tayo na ang Iglesya Romana ay tutupukin. Sa kadahilanang ito, dapat nating sabihan ang ating mga kaibigan at mga kamag-anak na lumabas mula sa kanya. Kung nais mong lumabas mula sa Iglesya Katolika Romana ang iyong mga kamag-anak at mga kaibigan, dapat mo silang lapitan sa isang wastong paraan. Marahil may kabigatan ka para sa iyong ina. Huwag mong sasabihing, "Nanay, isang araw ay tutupukin ni Antikristo ang Mga Nilalaman
inyong iglesya." Sa halip, dapat mong kausapin ang iyong ina sa isang matalino gayon pa ma'y tuwirang paraan. Sa umpisa, maaaring hilingin mo sa kanya na basahin ang Biblia kasama mo. Subalit huwag kayong magsimula sa Apocalipsis 17. Mas mainam na magsimula sa kapitulo labindalawa at basahin ang tungkol sa pansansinukob na maningning na babae na inihayag doon. Tiyak na magiging interesado ang iyong ina sa ganito, at maaaring sabihin niya, "Sa buong buhay ko sa Iglesya Romana, hindi ko pa narinig ang ukol dito." Sa susunod na dalawin mo siya, maaari mong basahin ang kapitulo labintatlo hinggil sa halimaw, si Antikristo, at pagkatapos noon, ay ang kapitulo labimpito naman. Unti- unti ay tulungan mo siyang makita na ang babaeng nakasakay sa eskarlatang halimaw ay ang Iglesya Katolika Romana. Gayon pa man, huwag mo itong tuwirang sabihin sa kanya. Sa halip, basahin mo ang kapitulo kasama ang iyong ina at sabihan siyang pag-isipan ito. Sa katapus-tapusan, magpapasya siyang ang babaeng nakasakay sa halimaw ay ang Iglesya Katolika. Maaaring sabihin pa niya, "Tila ang nakasakay na ito ay ang aking iglesya." Hayaan mong siya mismo ang humantong sa ganitong konklusyon. Kahit pa matapos niyang mapagpasiyahan ito dapat mo siyang tanungin kung sigurado ba siya tungkol dito. Dapat nating matutuhan ang karunungang makipag-usap sa mga tao nang hindi sila nasasaktan. Huwag ninyong tuwirang sabihin sa mga tao na ang Iglesya Romana ay makademonyo. Ang tuso, makadiyablong Katolisismo ay nakaugat sa dugo ng mga tao nito, at hindi madali na ibaling sila palayo mula rito. Kung nais mong lumabas ng Iglesya Katolika ang iyong mga kaibigan at mga kamag- anak, dapat kang manalangin nang desperado para sa kanila, hinihiling sa Panginoon na maawa at buksan ang kanilang mga mata. May mga panahong maaaring lubha kang mabibigatan na ikaw ay mananalangin sa Panginoon, na magsasabing, "Panginoon, desperado ako sa Iyo tungkol sa aking ina. Hindi talaga ako makapagpapatuloy maliban lumabas siya mula sa Katolisismo. Panginoon, ito ay isang bagay ng buhay at kamatayan. Dapat Mong ibaling ang aking ina." Tinitiyak ko sa iyo na sasagutin ng Panginoon ang iyong panalangin. Subalit habang nakikipag- usap ka sa kanya ay kailangang maging marunong ka at punô ng pagpapahid. Kailanman ay huwag kang makipagtalo. Habang kinakaugnay mo yaong mga nasa Iglesya Katolika, huwag kang maging marahas sa kanila. Lapitan mo sila sa isang tunay, tapat, marahan, at matalinong paraan. Higit pa rito, ang iyong pakikipag-ugnay sa kanila ay dapat na pinatitibay ng napakaraming panalangin. Kahit na habang nakikipag-usap ka sa iyong mga kamag-anak o mga kaibigan, kailangan mong manalangin, "Panginoon, kaawaan Mo sila at buksan ang kanilang mga mata upang makita nila ang malaking patutot." Kung Mga Nilalaman
gagawin natin ito, tayo ay magiging mga buháy na saksi sa mga tao. Gayon pa man, wala tayong intensiyon na magparami sa pamamagitan ng pangungumberte. Ang pagdami ay nasa kamay ng Panginoon. Bagama't hindi tayo ay may kabigatang magpatotoo sa lahat. Bilang ang buháy na patotoo ni Hesus, dapat tayong matuto kung paano ihayag ang Panginoon ayon sa nakita natin. Huwag makipagtalo sa mga tao ni saktan sila - magkipag-usap sa kanila sa isang lubhang kaaya-ayang paraan. Bibigyan ka ng Panginoon ng biyayang iyong kailangan upang maging gayong patotoo. tayo nangungumberte, Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T TATLO ANG MATERYAL NA BABILONIA Sa mensaheng ito ay isasaalang-alang natin ang materyal na Babilonia (18:1-24). Inihahayag ng Biblia ang tatlong aspekto ng Babilonia: ang literal, sinaunang Babilonia, ang panrelihiyong Babilonia, at ang materyal na Babilonia. Ang lugar ng sinaunang Babilonia ay nasa kasalukuyang Iraq. Binisita ko ang rehiyong yaon labing-walong taon na ang nakalilipas at natuklasan kong ito ay maalikabok at mainit, tulad ng isang pugon. Hindi ako makatagal doon. Bago ko binisita ang lugar na yaon ay napag-aralan ko na ang mga sumpang ipinataw sa Babilonia na nakatala sa Biblia. Ang Lumang Tipan, lalung-lalo na ang aklat ni Jeremias, ay naglalaman ng maraming sumpa at mga kondenasyon na ipinataw ng Diyos sa Babilonia. Sa aking pagdalaw, nakita ko na sa bawat panig ang salita ng Biblia hinggil sa Babilonia ay napatunayang totoo. Ang sinaunang lunsod ng Babilonia ay siya ring ang sinaunang Babel. Tinatalakay ng Genesis 11 ang tungkol sa tore at lunsod ng Babel. Kapwa ang Babel, ang Hebreong salita at Babilonia, ang Griyegong salita ay nangangahulugang kalituhan. Ang Babel ay itinatag ni Cush, ang ama ni Nimrod. Ayon sa kasaysayan, si Nimrod ang nag-imbento ng pagano, makadiyus-diyosang sistema ng pagsamba. Pagkaraan ng maraming siglo, pinalawak ni Nebukadnezar ang Babel at naging ang Babilonia na bantog sa Lumang Tipan. Ang Babilonia ay naging isang masama at makadiyablong lugar sapagkat sa ilalim ni Nebukadnezar ay winasak ng mga taga-Babilonia ang templo ng Diyos at kinuha ang mga banal na sisidlan, ang mga sisidlan para sa paglilingkod sa Diyos sa templo (Dan. 1:1-2; 2 Hari 25:8-9, 14-15). Bukod pa rito, dinala ni Nebukadnezar ang mga sisidlang ito sa Babilonia at nilagay ang mga ito sa templo ng kanyang mga diyus-diyosan (Dan. 1:1-2). Yaon ay isang insulto sa Diyos. Sa panahon ng pagbabawi sa Lumang Tipan, dinala ni Ezra ang mga sisidlang ito pabalik sa Herusalem at inilagay sila sa muling itinayong templo (Ezra 1:7-11; 5:14; 6:5). Samakatuwid, ang Babilonia ay naging masama hindi lamang dahil sa kanyang pagsamba sa diyus-diyosan, bagkus dahil din sa winasak niya ang templo ng Diyos at dinala sa pagkabihag ang bayan ng Diyos at ang mga banal na sisidlan. Mga Nilalaman
Sa Biblia ay mayroon tayong dalawang mahalagang linya - ang linya ng Babel at ang linya ng Herusalem. Ang linya ng Babel ay isang panghuhuwad ng linya ng Herusalem. Bago pa simulan ng Diyos ang linya ng Herusalem, sinimulan na ni Satanas ang kanyang panghuhuwad. Kaya nga, ang dalawang lunsod, ang Babilonia at ang Herusalem, ay salungat sa isa't isa. Ang dalawang linyang ito ay nagpatuloy hanggang sa kasalukuyan. Ang ekklesia ay ang Herusalem ngayon, at ang Iglesya Katolika Romana ay ang kasalukuyang Babel, ang Babilonia. Bukod pa rito, ang mga anak na babae ng malaking patutot, ang mga denominasyon at mga grupo na nagsasagawa pa rin ng ilan sa mga tradisyon ng Babilonia, ay nabibilang din sa kategorya ng Babilonia. Tanging ang dalisay, tunay na mga ekklesia-lokal ang nasa linya ng Herusalem ngayon. Ang mga kapitulo labimpito hanggang dalawampu't dalawa ang sukdulang konklusyon ng buong Biblia. Sa mga kapitulong ito ay makikita rin natin ang dalawang lunsod - ang Babilonia at ang Herusalem. Ang Babilonia ay sukdulang wawasakin, at ang Herusalem ay lubusang maitatayo. Ito ang katapusan ng Biblia, ang sukdulang kinalabasan ng linya ng Babel at linya ng Herusalem. Sinasabi ng mga sinulat ni G. H. Pember at ng The Two Babylons ni Alexander Hislop nang walang pasubali, na ang bawat paganong relihiyon ay nagmula sa Babilonianismo. Ang relihiyong inimbento ni Nimrod ay lumaganap sa buong mundo, maging hanggang sa India, Tsina, at Hapon. Si Nimrod, bilang halimbawa, ang nagpasimula ng larawan ng Madona at ng kanyang anak. Ang kuwento sa likod ng larawang ito ay isang masamang kuwento ng pakikiapid sa sariling anak (incest). Gayon pa man, ang larawang yaon ay sa Katolisismo at iniharap bilang isang larawan ni Maria at ni Hesus. Noong bata pa ako, nakita ko ang larawang ito ng babae at ng kanyang sanggol sa loob ng mga templo ng diyus-diyosan sa Tsina. Kalaunan ay nagulat ako nang makita ko ang parehong larawan sa isang katedral ng Katoliko. Sa katapus-tapusan, sa pamamagitan ng pag-aaral ay nalaman ko na pareho ang kanilang pinanggalingan. Natagpuan ng mga unang misyonerong Katoliko na pumunta sa Tsina ang imahen ng Madona at ng bata na nasa loob na ng mga templo ng mga Budista. Ito rin ay natagpuan sa Hapon at India. Bagama't ang parehong larawan na nasa ilalim ng iba't ibang titulo ay matatagpuan sa lahat ng dako, ang pinanggalingan nito ay matutunton pabalik kay Nimrod at sa Babel. Ang halimbawang ito ay nagpapakita na bawat relihiyon ay isang pag-usbong ng Babilonianismo. Lahat ng relihiyon ay nagmula sa iisang makadiyablong pinagmulan - ang sinaunang lunsod ng Babilonia. Mga Nilalaman
Ang ikalawang aspekto ng Babilonia ay ang panrelihiyong Babilonia. Sa mga mata ng Diyos ang Iglesya Katolika Romana, na nagpatuloy ng maraming bagay mula sa Hudaismo at nagpaloob ng maraming bagay mula sa paganismo, ay Babilonia. Ang ikatlong aspekto ng Babilonia ay ang materyal na Babilonia, ang lunsod ng Roma. May mga panahong mahirap makilala ang tatlong aspektong ito ng Babilonia sapagkat pinaghahalo ang mga ito ng Biblia. Halimbawa, ang Babilonia sa Apocalipsis 18 ay ang materyal na Babilonia. Subalit nang ako ay bata pa, sinabihan ako ng ilang gurong Kristiyano na ito ay ang literal na Babilonia. Ang kapitulong ito, gayon pa man, ay hindi tumutukoy sa literal na Babilonia; tumutukoy ito sa lunsod ng Roma, na siyang ang Babilonia sa mga mata ng Diyos. Sa Apocalipsis 17 at 18 ang dalawang aspekto ng Babilonia, ang panrelihiyong aspekto at ang materyal na aspekto, ay pinaghalo. Sa isang panig, ang babae sa kapitulo labimpito ay isang "patutot" na sumasagisag sa tumalikod sa katotohanang iglesya; sa kabilang panig, siya ay isang "babae" na sumasagisag sa lunsod ng Roma. Ang bersikulo 1 ay tumutukoy sa patutot, at ang bersikulo 18 ay tumutukoy sa babae. Samakatuwid, ang babae sa kapitulong ito ay may aspekto ng patutot, ang tumalikod sa katotohanang iglesya, at ng aspekto ng babae, ang pisikal na lunsod ng Roma. Hindi madaling maunawaan ang Biblia. Kailangan nating ipanalangin at pagnilay-nilayan ang ilang bahagi nang paulit-ulit. Hindi ko alam kung bakit pinaghalo-halo ng Panginoon sa ilang bersikulo ang iba't ibang aspekto ng Babilonia. Nalalaman ko lamang na gayon ang ginawa Niya. Ang pag-alam sa iba't ibang aspekto ng Babilonia ay tulad ng pag-alam sa mga propesiya tungkol sa dalawang pagdating ni Kristo. Sa ilang dako sa Lumang Tipan ay magkasamang binanggit ang dalawang pagdating ni Kristo. Ito ay katulad ng dalawang bulubundukin na mukhang iisa kapag tiningnan ang mga ito mula sa malayo. Subalit habang papalapit ka sa mga ito, matatanto mo na may isang malaking distansiya sa pagitan ng mga ito. Sa pagbabasa ng mga propesiya tungkol sa pagdating ni Kristo, dapat nating malaman kung alin ang tumutukoy sa Kanyang unang pagdating at kung alin ang tumutukoy sa Kanyang ikalawang pagdating. Ito ay katulad ng mga bersikulong tungkol sa Babilonia. Dapat nating mabatid kung alin ang tumutukoy sa sinaunang Babilonia, alin ang sa panrelihiyong Babilonia, at alin ang sa materyal na Babilonia. Kung malinaw tayo tungkol dito, mauunawaan natin kung gayon ang Apocalipsis 17 at 18. Sa mga nakalipas na maraming taon, hindi ko talaga maunawaan ang mga kapitulong ito sapagkat hindi ko pa alam ang iba't ibang aspekto ng Babilonia. Kung malinaw tayo sa mga Mga Nilalaman
aspektong ito, mayroon tayong isang solidong pundasyon kung gayon upang maunawaan ang dalawang kapitulong ito, at mababatid natin kung aling mga bersikulo ang nauukol sa panrelihiyong aspekto at aling mga bersikulo ang nauukol sa materyal na aspekto. I. ANG PAGPAPAKITA NI KRISTO Si Kristo ay magpapakita sa panahon ng pagwasak sa materyal na Babilonia. Sinasabi ng Apocalipsis 18:1, "Pagkatapos ng mga bagay na ito ay nakita ko ang ibang Anghel na nananaog mula sa langit, na may dakilang awtoridad; at ang lupa ay naliwanagan ng Kanyang kaluwalhatian." Ang Anghel na ito ay si Kristo, na nananaog mula sa langit, na ang kaluwalhatia'y nagbigay-liwanag sa lupa. Sa Kanyang pagpapakita si Kristo ay darating bilang isang anghel na sinugo ng Diyos. Sa Lumang Tipan ay maraming beses na si Kristo ang anghel na sinugo ng Diyos. Sa Genesis 22:11-12, Exodo 3:2-6, Hukom 6:11-24, at Zacarias 1:11-12; 2:3, 8-11, at 3:1-7, mababasa natin ang tungkol sa anghel ng Panginoon. Habang pinag-aaralan natin ang nilalaman ng lahat ng reperensiyang ito patungkol sa anghel ng Panginoon, makikita natin na ang anghel ng Panginoon ay sa katunayan ang Panginoon Mismo. Sa aklat ng Apocalipsis ay inihayag si Kristo nang tatlo o apat na ulit bilang isang anghel na isinugo ng Diyos upang isakatuparan ang pag-aatas ng Diyos (7:2; 8:3; 10:1; 18:1). Dito ay nagpakita si Kristo sa ganitong paraan. Sa 10:1 si Kristo ay nabibihisan pa rin ng alapaap, at sa 14:14 Siya ay nakaupo sa ulap, samantalang ang Kanyang kaluwalhatian dito sa 18:1 ay nagliliwanag sa buong lupa, nagpapakita na ang Kanyang pagbabalik sa lupa ay higit na malapit kaysa sa pagdating na binanggit sa 10:1 at 14:14. Siya ay mananaog mula sa langit una muna nang palihim sa alapaap, pagkatapos ay mapasasaibabaw ng ulap nang hayagan, at sa katapus-tapusan Siya ay magliliwanag sa buong lupa upang wasakin nang may dakilang awtoridad ang Dakilang Babilonia, ang lunsod ng Roma. Sa panahong ito ay ganap Niyang aangkinin ang buong lupa, at ang lupa ay magiging Kanyang kaharian. Samakatuwid, ang pagbagsak ng materyal na Babilonia ay magaganap sa pagpapakita ni Kristo. II. ANG DALAWANG ASPEKTO NG DAKILANG BABILONIA Sa 18:3 ang mga aspekto ng panrelihiyon at materyal na Babilonia ay parehong binanggit. Sinasabi ng bersikulong ito, "Sapagkat ang lahat ng bansa ay nakainom ng alak ng matinding galit ng kanyang pakikiapid, Mga Nilalaman
at ang mga hari sa lupa ay nakiapid sa kanya, at ang mga mangangalakal sa lupa ay nagsiyaman dahil sa kapangyarihan ng kanyang kalayawan." Ang "mga bansa ay nakainom ng alak...at ang mga hari sa lupa ay nakiapid sa kanya..." ay tumutukoy sa panrelihiyong aspekto, samantalang "ang mga mangangalakal sa lupa ay nagsiyaman dahil sa kapangyarihan ng kanyang kalayawan" ay tumutukoy sa materyal na aspekto. Ang relihiyong Romano, hindi ang Imperyong Romano, ang nagpainom sa lahat ng bansa ng kanyang panrelihiyon, makadiyablong alak. Gayundin, ang lunsod ng Roma, hindi ang Iglesya Romana, ang nagpayaman sa mga mangangalakal sa lupa sa pamamagitan ng kapangyarihan ng kanyang kalayawan. Kaya, sa iisang bersikulo ay natalakay ang panrelihiyong aspekto at materyal na aspekto. III. ANG PANAWAGAN PARA SA PAGHIHIWALAY Sinasabi ng bersikulo 4, "At narinig ko ang ibang tinig mula sa langit, na nagsasabi, Lumabas kayo sa kanya, bayan Ko, upang hindi kayo mangaramay sa kanyang mga kasalanan, at magsitanggap ng kanyang mga salot." Yamang ang Dakilang Babilonia ay may dalawang aspekto, ang lumabas sa kanya ay nangangahulugang lumabas kapwa sa panrelihiyong Babilonia at materyal na Babilonia. Ito ay pinatunayan ng panghalip na "kanya" sa bersikulong ito. Ang sinundan ng panghalip na ito ay ang Babiloniang may dalawang aspekto na ipinahayag sa mga bersikulo 2 at 3. IV. ANG PAGMAMATAAS AT PAGKAWASAK NG BABILONIA Tinatalakay ng mga bersikulo 6 hanggang 8 ang tungkol sa pagmamataas at pagkawasak ng Babilonia. Ipinagmamalaki niya ang kanyang sarili sa pagiging isang reyna, hindi isang balo. Bilang gayong isa, iniisip niyang hindi siya kailanman makakakita ng dalamhati. Subalit pagdating ng panahon ng paghahatol, wawasakin siya ng Panginoon at bibigyan siya ng labis na pahirap at dalamhati. Darating ang kanyang mga salot sa loob ng isang araw, at siya ay lubusang susunugin sa apoy. V. ANG PAGBAGSAK NG MATERYAL NA BABILONIA Sa bersikulo 2 ay makikita natin ang pagbagsak ng materyal na Babilonia. Sinasabi ng bersikulong ito, "At siya ay sumigaw nang may malakas na tinig, na nagsasabi, [Bumagsak, bumagsak] ang Dakilang Babilonia! At siya ay naging isang tahanan ng mga demonyo, at isang kulungan ng bawat espiritung marumi at isang hawla ng bawat marumi at Mga Nilalaman
kasuklam-suklam na isang anghel ang nagsabi, "Bumagsak, bumagsak ang Dakilang Babilonia," at sa bersikulong ito isinisigaw ni Kristo ang parehong mga salita. Ipinapakita nito na ang Babilonia ay magkakaroon ng dalawang pagbagsak, ang pagbagsak ng panrelihiyong Babilonia at ang pagbagsak ng materyal na Babilonia. Ang pagbagsak ng panrelihiyong Babilonia ay magaganap sa simula ng matinding kapighatian, at ang pagbagsak ng materyal na Babilonia ay magaganap sa katapusan ng matinding kapighatian. Isinasalaysay ng kapitulo labing-walo ang tungkol sa pagbagsak ng materyal na Babilonia, hindi ng panrelihiyong Babilonia. ibon." Sa 14:8 Sinasabi ng bersikulo 2 na ang Babilonia ay naging "isang tahanan ng mga demonyo, at isang kulungan ng bawat espiritung marumi at isang hawla ng bawat marumi at kasuklam-suklam na ibon." Ang bersikulong ito ay naglalaman ng mga pagtukoy sa mga propetang sina Isaias at Jeremias at mga siping mula sa kanila. Sa pagkokondena sa literal na Babilonia si Jeremias ay gumamit ng mga katagang tulad nito. Sa kalaunan, ang lunsod ng Roma ay kokondenahin at susumpain gaya ng sa sinaunang Babilonia. Dahil dito, ang lunsod ng Roma ay magiging hindi na angkop panirahan ng mga tao. Ang Roma ay isang lubhang kawili- wiling lunsod, at ang mga turista ay natutuwang bumisita roon. Gayon pa man, darating ang araw na wala nang pupunta roon sapagkat ito ay mapupuno ng mga demonyo, maruruming espiritu, at mga marurumi at kasuklam-suklam na ibon. Ito ay isang tanda na ito ay magiging pangit at kasuklam-suklam sa mga mata ng Diyos. Ang materyal na Babilonia, ang lunsod ng Roma, ay magiging kasuklam-suklam sa mga mata ng Diyos sapagkat ito ay naging ang pinagmumulan ng kapwa makadiyablong pulitika at makadiyablong relihiyon. Makikita natin sa Imperyong Romano ang makadiyablong pulitika, at sa Iglesya Katolika Romana, ang makadiyablong relihiyon. Ang mga makadiyablong bagay na ito ay nasa kapangyarihan na sa loob ng di-kukulangin sa dalawang libong taon at pininsala at nilason ang sangkatauhan sa buong lupa. Kaya, ang Diyos ay mamamagitan upang hatulan ang lunsod ng Roma at gawin itong isang lugar na hindi na bagay panirahan ng mga tao. Bilang resulta ng kondenasyon at sumpa na ipinataw sa sinaunang Babilonia, hindi na ito angkop maging tirahan pa ng mga tao. Magiging ganito rin ang materyal na Babilonia. VI. MAGSISITANGIS DAHIL SA BABILONIA Sa mga bersikulo 9 hanggang 19 ay mayroon tayong pagtatangis sa Babilonia. Sinasabi ng bersikulo 9, "At ang mga hari sa lupa, na nakiapid at nabuhay nang malayaw na kasama niya, ay magsisitangis at magsisitaghoy dahil sa kanya, pagkakita nila sa usok ng kanyang Mga Nilalaman
pagkasunog," at sinasabi sa bersikulo 11, "At ang mga mangangalakal sa lupa ay nagsisitangis at nagluluksa dahil sa kanya, sapagkat wala nang bibili pa ng kanilang kalakal." Ang mga pandaigdig na mangangalakal na kumita nang malaki mula sa mayamang lunsod na ito ay magsisitangis kapag nakita nila itong nasa ilalim ng paghahatol ng Diyos. Nakatala sa mga bersikulo 12 at 13 ang kargamento na ipinagbili ng mga mangangalakal sa lupa. Yamang ang mga kalakal sa mga bersikulong ito ay binubuo ng sari-saring materyal na bagay, napatutunayan na ang Dakilang Babilonia sa kapitulong ito ay ang materyal na Babilonia. Ang kalakal ay may pitong kategoriya: mula sa ginto hanggang sa mga perlas, panghiyas; mula sa pinong lino hanggang sa eskarlata, kasuotan; mula sa mababangong kahoy na thyine hanggang sa marmol, kasangkapan at palamuti; mula sa kanela hanggang sa insenso, espesya; mula sa alak hanggang sa tupa, pagkain; ang mga kabayo at mga karwahe, transportasyon; at mga katawan at mga kaluluwa ng mga tao, trabaho. Sa mga kalakal na dinadala ng Babilonia, ang unang aytem ay ginto, at ang huli ay ang mga kaluluwa ng mga tao. Ang mga kaluluwa ng tao ay ang mga tao mismo na ipinagbili ang kanilang sarili para sa pagtatrabaho. Hindi lamang nito inilalarawan ang darating na Babilonia, bagkus maging ang pangkasalukuyang sanlibutan din. Ipinagbibili ng mga tao ang kanilang buong katauhan sa kanilang mga pinaglilingkuran. Marami ang nagbebenta ng kanilang kaluluwa, kanilang buhay, kanilang mga sarili mismo, sa kanilang trabaho, ipinagwawalang-bahala ang Diyos at ang kanilang walang-hanggang hantungan. Itong talaan ng kalakal ay nagpapatunay na ang lunsod ng Roma ay magiging isang lunsod ng kapitalismo, hindi ng komunismo. Ang kapitalismo ay mananaig sa Roma hanggang sa mawasak ang materyal na Babilonia. VII. NAGAGALAK SA LANGIT DAHIL SA PAGHATOL SA BABILONIA Sinasabi ng bersikulo 20, "Magalak ka sa nangyari sa kanya, langit at kayong mga banal at kayong mga apostol at kayong mga propeta, sapagkat inihatol ng Diyos ang inyong hatol sa kanya." Habang marami ang magsisitangis sa pagkawasak ng Babilonia, ang iba naman ay magagalak dahil dito. Yaong mga nasa lupa ay magsisitangis, subalit yaong mga nasa langit ay magagalak. Tiyak na kabilang tayo sa mga nagagalak sa langit. Bukod pa rito, naniniwala ako na masasaksihan natin ang pagkawasak ng Babilonia. Habang pumapailanlang ang kanyang usok, tayo ay magagalak. Mga Nilalaman
VIII. DEKLARASYON NG GANAP NA PAGKAWASAK NG BABILONIA Sa mga bersikulo 21 hanggang 24 ay masusumpungan natin ang deklarasyon ng ganap na pagkawasak ng Babilonia. Sinasabi ng bersikulo 21, "At dinampot ng isang malakas na anghel ang isang bato, na gaya ng isang malaking gilingang bato, at inihagis sa dagat, na sinasabi, Gayon sa isang kakila-kilabot na pagkahulog, gigibain ang Babilonia, ang dakilang lunsod, at hindi na masusumpungan pa." Marahil ang pagkawasak ng Babilonia ay maisasakatuparan sa pamamagitan ng isang napakatinding lindol na magsasanhi sa buong lunsod na lumubog sa ilalim ng dagat. Dahil ito ang kahahantungan ng Babilonia, dapat mong payuhan ang iyong mga kaibigan na huwag tumira roon. IX. PAPURI SA LANGIT DAHIL SA PAGHATOL SA MALAKING PATUTOT Sa 19:1-4 ay mayroon tayong papuri sa langit dahil sa paghahatol sa malaking patutot. Sa mga bersikulo 1 hanggang 3 ay mayroon tayong isang malakas na tinig ng isang malaking kalipunan sa langit, na nagpupuri sa Diyos at nagsasabi, "Aleluya!" Bagama't ang kapitulo labing-walo ay nauukol sa paghahatol sa materyal na Babilonia, ang mga papuri sa mga bersikulong ito sa kapitulo labinsiyam ay hindi pangunahing nauugnay sa materyal na Babilonia, kundi sa panrelihiyong Babilonia. Ang dahilan nito ay yaong sa buong itinagal ng mga siglo, ang dalawang aspekto ay pinaghahalo na. Hanggang noong A.D. 476 ang Roma ang sentro ng pulitika. Sa mga sumunod na siglo mula sa panahong yaon ay naging sentro na ito ng relihiyon. Ang Iglesya Katolika Romana ay naging makapangyarihan noong ikaanim na siglo, at sa pagtatapos ng ikaanim na siglo ay ganap nang naitatag ang makapapang sistema. Sa nagdaang labinsiyam na siglo, sa naunang lima ay makikita natin ang pangingibabaw ng Imperyong Romano at sa huling labing-apat, yaong sa Iglesya Katolika Romana. Kapag dumating na ang panahon ng pagbagsak ng Babilonia, ang unang wawasakin ay ang panrelihiyong aspekto at kasunod ay ang materyal na aspekto. Ang papuri sa langit ay hindi pangunahing nauugnay sa pagkawasak ng materyal na Babilonia, kundi sa pagkawasak ng panrelihiyong Babilonia, sapagkat sa mga mata ng Diyos ay higit na kasuklam-suklam ang panrelihiyong aspekto kaysa sa materyal na aspekto. Sa ngayon ay hindi natin gaanong binibigyang-pansin ang materyal na Roma, subalit lubha tayong nababagabag ng panrelihiyong Roma. Magiging napakasaya nga natin na makita ang pagbagsak ng panrelihiyong Babilonia! Mga Nilalaman
Sinasabi ng Apocalipsis 19:4, "At nagpatirapa ang dalawampu't apat na matanda at ang apat na buháy na nilalang, at nagsisamba sa Diyos na nakaupo sa trono, na nagsasabi, Amen, Aleluya!" Pagkatapos sabihin ng malakas na tinig ng isang malaking kalipunan sa langit ang "Aleluya," ang dalawampu't apat na matanda at ang apat na buháy na nilalang ay nagsabing, "Amen, Aleluya!" Ang "Amen" ay nauna sapagkat nabigkas na ang ilang aleluya. Ang dalawampu't apat na matanda at ang apat na buháy na nilalang ay nagsabi ng "Amen" sa mga aleluyang ito at pagkatapos ay nagdagdag ng higit pang sarili nilang aleluya. Noong 1967 ay ipinakita sa atin ng Panginoon kung paano tumawag sa Kanyang pangalan. Sa parehong panahon ay nagsimula nating makita na dapat natin Siyang patuloy na papurihan. Ang ating mga pagpupulong noong 1967 at 1968 ay napuno ng mga amen at mga aleluya. Kinondena tayo ng mga makarelihiyong tao dahil dito, at isang maliit na bahagi ng panrelihiyong Babilonia ang tumayo laban sa atin. Sadyang hindi ko maunawaan kung bakit. Sumasalungat sila sa ating pagpuri sa Panginoon nang may mga amen at aleluya. Subalit ipinakikita ng aklat ng Apocalipsis na ang pagpupuri sa Panginoon sa ganitong paraan ang siyang isasagawa sa hinaharap. Ang isasagawa sa langit sa hinaharap ay maaari rin nating isagawa ngayon sa lupa. Kung tayo ay naniniwala sa Biblia, sa gayon ay kailangan nating tanggapin ang aklat ng Apocalipsis. Kung wala tayong aklat na ito, ang Biblia kung gayon ay walang konklusyon. Ang Nicene Creed, na binuo noong A.D. 325 sa isang konsehong tinipon sa ilalim ng awtoridad ni Emperador Constantino, ay malawakang tinanggap sa buong Katolisismo at Protestantismo. Noong panahon ng konsehong ito, hindi pa lubos na kinikilala ang pitong aklat ng Bagong Tipan - Hebreo, Santiago, 2 Pedro, 2 Juan, 3 Juan, Judas, at Apocalipsis. Ang mga ito ay opisyal na kinilala noong A.D. 393 sa Konseho ng Carthage. Kung gayon, marahil ay nabuo ang Nicene Creed nang wala ang aklat ng Apocalipsis. Sa maraming Kristiyano, ang aklat ng Apocalipsis ay hindi kilala. Hangga't ang pinag-uusapan ay ang maraming Kristiyano, halos tila wala sa Biblia ang aklat na ito. Kahit na binabasa nila ito, hindi nila ito maunawaan. Dahil ito sa katusuhan ng kaaway. Wala nang iba pang aklat sa Biblia ang nagdusa nang higit kaysa sa aklat ng Apocalipsis mula sa opinyon ng mga Kristiyano. Sa kadahilanang ito, sinabi ng Panginoong Hesus sa 22:18 at 19, "Aking pinatototohanan sa bawat taong nakikinig sa mga salita ng propesiya ng aklat na ito: Kung ang sinuman ay magdagdag sa mga ito, idaragdag sa kanya ng Diyos ang mga salot na nakasulat sa aklat na ito; At kung ang sinuman ay mag-alis sa mga salita ng aklat ng propesiyang ito, ay aalisin ng Diyos ang kanyang bahagi sa puno ng buhay, at sa banal na lunsod na nakasulat sa aklat na ito." Dapat Mga Nilalaman
tayong maging maingat na huwag magdagdag ng anumang bagay o mag- alis ng anuman mula sa mga salita ng propesiya ng aklat na ito. Gayon pa man, sa buong itinagal ng mga siglo karamihan sa mga Kristiyano ay may inalis sa aklat na ito. Bagama't ang aklat ng Apocalipsis ay nakalimbag sa Biblia, sa karanasan ng marami, ang aklat na ito sa katunayan ay inalis na mula sa kanila. Ito ang dahilan kaya naiwala ng napakaraming Kristiyano ang pagpapala ng Diyos. Magmula noong unang binuksan ng Panginoon ang aklat na ito sa atin, bumuhos na ang pagpapala! Naniniwala ako na ang lahat ng mensaheng ito ay magsasanhi ng isang malaking pagbaling at higit pang hakbang sa lahat ng ekklesia. Malaking pagpapala ang ipagkakaloob sa mga ekklesia. May ilang mga pagpapaliwanag sa aklat ng Apocalipsis. Dahil karamihan sa mga sulating ito ay hindi sumusunod sa isang maayos na prinsipyo sa pagpapaliwanag ng aklat na ito, karamihan sa kanilang mga sinasabi ay hindi wasto. Upang mabigyang-pakahulugan nang wasto ang aklat ng Apocalipsis, kailangan nating maging pamilyar sa buong Biblia. Gaya ng tinukoy na natin, halos bawat simbolo sa aklat na ito ay ang tinutukoy ng isang simbolo sa Lumang Tipan. Kaya, kailangan nating malaman ang pinanggalingan ng simbolo sa Lumang Tipan at pagkatapos ay tuntunin ang pag-unlad nito sa Bagong Tipan. Kunin natin ang halimbawa ng patungan ng ilawan sa Apocalipsis 1. Una itong binanggit sa Exodo 25 at pagkatapos ay sa Zacarias 4. Kung nais nating malaman ang kahulugan ng patungan ng ilawan sa Apocalipsis, kailangan nating tingnan ang Exodo 25 at Zacarias 4. Bukod pa rito, kailangan din nating maunawaan ang pag-unlad ng bagay na ito ng patungan ng ilawan sa aklat ng Apocalipsis. Ito ang paraan upang maunawaan ang aklat na ito. Isa pang paglalarawan ng wastong paraan upang maunawaan ang Apocalipsis ay ang bagay ng halimaw sa kapitulo labintatlo. Kung nais nating malaman kung ano ang halimaw na ito, dapat tayong dumako sa Daniel 7, sapagkat ang halimaw sa Apocalipsis 13 ay kapwa ang tinutukoy ng halimaw na inihayag sa Daniel 7 at isang pag-unlad ng halimaw na yaon. Kung pag-aaralan natin ang unang pagbanggit sa anumang simbolo at pagkatapos ay tutuntunin ang pag-unlad nito, magkakaroon tayo ng wastong interpretasyon nito. Kailangan nating sundin ang pangunahing prinsipyong ito sa pag-aaral ng aklat ng Apocalipsis. Gayon pa man, maraming pagpapaliwanag sa aklat na ito ang lumabag sa prinsipyong ito. Purihin ang Panginoon na ipinakita Niya sa atin ang mga pangunahing prinsipyo. Lahat ng interpretasyong ibinigay sa atin ng Panginoon ay batay sa mga prinsipyong ito at ganap na pinagtitibay ng kasaysayan. Kaya, halimbawa, nilinaw sa atin nang husto ang tungkol sa Mga Nilalaman
Imperyong Romano, sa Iglesya Romana, at kay Antikristo. Nakita na natin na si Antikristo ay magiging isang dobleng katauhan; siya ay magiging kapwa ang ikapitong Cesar at ang ikawalong Cesar. Bilang ang ikawalong Cesar ay tataglayin niya ang katawan ng ikapitong Cesar at ang espiritu ng ikalima. Sa gayon, siya ay magiging isang di- pangkaraniwang tao. Kung nauunawaan natin ito nang malinaw, malalaman natin kung gayon kung nasaan tayo at kung anuman ang magaganap sa nalalapit na hinaharap. Mga Nilalaman
PAG-AARAL PAMBUHAY NG APOCALIPSIS MENSAHE LIMAMPU'T APAT ANG KASAL NG KORDERO AT ANG PIGING NG KASALAN Pagkatapos ng paghahatol ng Diyos sa lahat ng negatibong bagay na inihayag sa mga kapitulo labing-anim, labimpito, at labing-walo, mayroon tayong kasal ng Kordero at pangkasalang hapunan (19:5-10). Marahil ay hindi mo pa kailanman natanto na, bilang ang Kordero, nangangailangan si Kristo ng isang kasalan. Ang konseptong ito ay lubusang hindi makarelihiyon. Sino ang kailanmang mag-iisip na ang Manunubos ay nangangailangan ng isang kasalan? Isang araw ay nagpahayag si Juan Bautista, "Tingnan ninyo, ang Kordero ng Diyos na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan!" (Juan 1:29). Malinaw na inihayag ng bersikulong ito na si Kristo ay dumating bilang ang Kordero upang alisin ang kasalanan ng sanlibutan. Di- kalaunan, tinukoy din ni Juan Bautista na si Kristo ang Kasintahang lalake. Sinabi ni Juan, "Ang nagtataglay sa kasintahang babae ay ang kasintahang lalake; datapuwat ang kaibigan ng kasintahang lalake, na nakatayo at nakikinig sa kanya, ay nasisiyahan nang may kagalakan dahil sa tinig ng kasintahang lalake" (Juan 3:29). Kaya, sa Ebanghelyo ni Juan, inihayag si Kristo kapwa bilang ang Kordero na dumating upang alisin ang kasalanan at bilang ang Kasintahang lalake na dumating upang magkaroon Siya ng Kasintahang babae. Ang layunin ni Kristo ay hindi ang alisin ang kasalanan; ito ay ang magkaroon ng Kasintahang babae. Sa aklat ng Apocalipsis, na isinulat din ni apostol Juan, makikita natin na si Kristo na ating Manunubos ay ang Kordero at ang darating na Kasintahang lalake. Samakatuwid, bilang ang Kasintahang lalake, nararapat Siyang magkaroon ng isang kasalan. Ang kasalan ng Kordero ay magiging isang pansansinukob na kasalan. Ito ang magiging pag-iisang dibdib ng Manunubos at ng tinubos. Sa pinakadulo ng Biblia ay makikita natin ang isang lunsod, ang Bagong Herusalem. Ang lunsod na ito ay ang asawang babae (21:2, 9-10), at ang nagtutubos na Diyos ay ang asawang lalake. Bagama't ang konseptong ito ng kasal ng Diyos at ng tao ay banyaga sa relihiyon, binibigyang-diin natin ito sa pagbabawi ng Panginoon upang ipakita na ang ating katayuan ay yaong sa Kasintahang babae, at na ang katayuan ng darating na Kristo Mga Nilalaman
ay yaong sa Kasintahang lalake. Tayo ay nasa lupa na inihahandang maging ang Kasintahang babae na sasalubong sa Kanya, at Siya ay nasa trono sa inihahandang dumating bilang ang Kasintahang lalake upang salubungin tayo. Kaya, Siya ay darating bilang ang Kasintahang lalake, at tayo ay tutungo bilang ang Kasintahang babae. Ang Kasintahang babae at ang Kasintahang lalake ay magkikita, hindi sa langit ni sa lupa, kundi sa himpapawid. Kapag nakatagpo natin Siya sa himpapawid, magkakaroon tayo ng kasalan. ikatlong langit na I. PAGKATAPOS NG PAGKAWASAK NG DAKILANG BABILONIA Ang kasal ng Kordero ay magaganap pagkatapos ng pagkawasak ng Dakilang Babilonia (19:1-4). Sa sansinukob na ito hindi lamang mayroong isang dalisay, malinis na Kasintahang babae; mayroon ding isang huwad, ang malaking patutot. Kahit pa bahagi ng Kasintahang babae ay nabihag ng patutot at nagkaroon ng kaugnayan sa kanya. Ihalimbawa natin si Madam Guyon. Bagama't tiyak na bahagi siya ng Kasintahang babae siya ay napabilang sa patutot. Hindi inibig ng patutot gayon pa man, si Madam Guyon; sa halip, siya ay ipinabilanggo niya. Gayon pa man, malinaw na may kaugnayan si Madam Guyon sa patutot. Gaya ng natukoy na natin, siya ay tumayo pa nga sa harap ng rebulto ni Maria. Ang sitwasyon ngayon ay napakakomplikado. Kinokondena ng Biblia ang patutot, at kinokondena rin natin siya. Subalit sa loob ng patutot ay may malaking bilang ng mga tunay na mananampalataya, marami sa kanila ang mas masigasig pa na naghahanap sa Panginoon kaysa sa mga yaong nasa mga denominasyon. Dahil sa ang sitwasyon ay komplikado, dapat maging malinaw ang ating pangitain. Dapat nating malaman kung saan tayo dapat naroroon at yaong hindi tayo kailanman dapat magkaroon ng ugnayan sa huwad, sa patutot. Inihahayag ng Biblia na sinusubukan lagi ni Satanas na iugnay ang kanyang sarili sa mga bagay ng Diyos. Ang mga gawain ni Satanas ay palaging napupukaw ng pagkilos ng Diyos. Ayon sa Biblia, halos wala ni isang aspekto ng pagkilos ng Diyos na hindi sinubukang hadlangan ni Satanas. Saanman magtungo ang Diyos, pumaparoon din si Satanas. Siya ay aktibo pa nga sa pagpapahayag ng ebanghelyo at tinatangka pang ipasok ang kanyang sarili tungo sa gawain ng pagtatayo ng ekklesia. Noong araw ng Pentecostes kapwa ang Diyos at si Satanas ay aktibo. Ang prinsipyo ay gayundin sa pagbabawi ng Panginoon ngayon, sapagkat si Satanas ay nagpaplano pa rin ng isang panghuhuwad ng kung ano ang ginagawa ng Diyos. Napakadalas, nauuna ang gawain ni Satanas sa gawain ng Diyos. Halimbawa, bago naitayo ng Diyos ang Herusalem, Mga Nilalaman
itinayo ni Satanas ang tore at lunsod ni Babel. Alam ni Satanas ang intensiyon ng Diyos at sinusubukang gumawa ng isang panghuhuwad bago isagawa ng Diyos ang Kanyang plano. Gaano katuso! Dapat nating makita nang malinaw ang panghuhuwad ni Satanas sa Kasintahang babae at hindi kailanman mapaloob dito. Tayo ay bahagi ng Kasintahang babae. Paano natin magagawang maugnay sa patutot na yaon? Sa loob ng mga taon ay maraming minamahal na Kristiyano ang lumapit sa akin, ginagawa ang lahat upang makipagtalo sa akin at pasukuin ako. Ang ilan ay nagsabing, "Kapatid Lee, hindi mo ba natatanto na ako ay isang tunay na kapatid na lalake sa Panginoon? Hindi mo ba nalalaman na maraming tunay na mananampalataya sa lahat ng denominasyon? Sa gayon bakit itinatakwil mo kaming lahat?" Paulit-ulit akong hinarap ng matatapang na Kristiyano ng gayong mga tanong. Palagi akong sumasagot sa pagsasabing, "Ikaw ay isang minamahal na kapatid na lalake, at hindi kita itinatakwil. Gayon pa man, alam mo ba kung nasaan ka? Ikaw ay nasa isang lugar na kinondena ng Diyos. Bagama't ikaw ay wasto bilang isang kapatid na lalake, ikaw ay nasa maling lugar pa rin." Kailangan nating makita ang kaibahan sa pagitan ng tao at ng lugar. Ang tao ay maaaring lubhang wasto, subalit ang lugar kung saan siya tumatayo ay maaaring ganap na mali. Noong 1957 isang minamahal na lingkod ng Panginoon ang inanyayahan sa Taiwan. Sa panahon ng kanyang pagdalaw, nagkaroon ng maraming pagsasalamuha sa kanya ang mga nangungunang kapatid na lalake. Isa sa mga kapatid na lalake ang nagtanong sa kanya, "Dito sa Taipei ay may ilang grupo ng Kristiyano ang nagsasabi ng pagiging hindi denominasyonal at nagpupulong sa pangalan ng Panginoong Hesus. Kapatid, pakisabi mo sa amin kung alin sa mga grupong ito ang tama." Siya ay sumagot sa pagsasabing wala sa kanila ang ganap na wasto at na lahat sila ay wasto alinsunod sa ilang bagay. Sa pagkabigla sa sagot na ito, agad itinanong ng mga kapatid na lalake sa kanya kung sa anong pamantayan tama sa ilang bagay ang mga grupong ito. Ang kanyang sagot ay yaong sila ay tama sa ilang bagay ayon sa sukat ni Kristo. Sinabi niya na higit na malaki ang ating sukat ni Kristo, mas tama tayo sa bagay ng ekklesia, at higit na maliit ang ating sukat ni Kristo, mas hindi tayo tama sa bagay na ito. Sa unang dalawang pagpupulong kasama angkapatid na lalakeng ito, ako ang nagsasaling-wika. Ngunit sa puntong ito sumali ako sa debate at nagsabing, "Ngayon ay pinag-uusapan natin ang tungkol sa sukat ni Kristo. Ang ilan ay nagsasabi na higit na malaki ang ating sukat ni Kristo, mas tama tayo sa bagay ng ekklesia." Lahat tayo ay sasang-ayon na sa nakalipas na tatlong daang taon si Madam Guyon na marahil ang isa na nagkaroon ng pinakamalaking sukat ni Mga Nilalaman
Kristo. Gayon pa man, masasabi ba natin na siya ay tama ukol sa ekklesia? Siya ay nasa makasatanas na Iglesya Katolika Romana. Isaalang-alang din natin ang tipolohiya sa Lumang Tipan. Ang mga anak ni Israel ay nabihag at nanatili sa pagkabihag nang pitumpung taon. Sa katapusan ng pitumpung taon na yaon namagitan ang Diyos upang atasan silang bumalik sa Herusalem. Ipagpalagay na isang mangangaral ang tumayo at nagsabing, "Hindi na kailangan pang bumalik sa Herusalem. Tingnan kung gaano kaespiritwal si Daniel, at siya ay nasa Babilonia pa rin. Hangga't tayo ay espiritwal, hindi mahalaga kung nasaan tayo." Sumasang-ayon ka ba rito? Ang maging espiritwal ay isang bagay, at ang maging nasa wastong lugar ay isa pa. Maaaring ikaw ay kasing- espiritwal ni Daniel, subalit kung nananatili ka sa Babilonia, ikaw ay nasa Babilonia pa rin. Maaaring espiritwal ang iyong kalagayan, subalit ikaw ay nasa pagkabihag pa rin. Huwag gamiting dahilan si Daniel. Bagama't siya ay nanatili sa Babilonia, binuksan niya ang kanyang mga bintanang paharap sa Herusalem at nanalangin nang tatlong beses isang araw (Dan. 6:10). Namatay si Daniel sa mismong taong dumating ang kautusan sa mga bihag na bumalik sa Herusalem (Dan. 1:21; Ezra 1:1-3). Kung hindi siya namatay sa taong iyon, malamang na siya ay bumalik. Hangga't ikaw ay nabubuhay, dapat kang bumalik sa Herusalem. Huwag ipagwalang-bahala ang bagay ng posisyon. Ang Iglesya Katolika at ang lahat ng denominasyon at mapagbaha-bahaging grupo ay kinondena ng Bagong Tipan. Sino ang makapag-aaring matuwid sa kanila? Gaano ka man kaespiritwal, hangga't ikaw ay nasa Iglesya Katolika, sa mga denominasyon, o sa mga mapagbaha-bahaging grupo, ikaw ay nasa posisyong kinondena ng mga Kasulatan." Bagaman maaaring ariing-matuwid ng ilan ang kanilang mga sarili, sa kailaliman ng kanilang budhi ay nalalaman nilang sila ay nasa maling lugar. Kapag may nakikipagtalo sa akin, madalas akong ngumiti lamang at nagsasabing, "Bagama't ikaw ay nakikipagtalo sa akin, may Isa sa loob mo na sumasang-ayon sa akin at di sumasang-ayon sa iyo. Itong nasa loob na Isa ay hindi pumapanig sa iyo; pumapanig Siya sa akin." Marami sa atin na bumaling sa daan ng ekklesia ay hindi agad nakita ang pangitain. Sa halip, nanatili tayo kung saan tayo naroon at sinubukang ipagkasundo ang sitwasyon. Sa kalaunan, ang Isa na nasa loob, na higit na malakas kaysa sa atin, ay binihag tayo, at kinailangan na nating magtungo sa wastong lugar. Mangyari lamang maging malinaw na ang maging wastong tao ay isang bagay at ang maging nasa wastong lugar ay iba pa. Namumuhay tayo sa isang panahon ng mga kaguluhan at kalituhan. Kapwa ang Kasintahang babae at ang panghuhuwad, ang patutot, ay Mga Nilalaman
naririto. Sa pakiwari, ang patutot ay lubhang mas nangingibabaw kaysa sa Kasintahang babae. Ang Kasintahang babae ay isang maliit na damo lamang, at ang patutot ay isang malaking puno (Mat. 13:31-32). Kung titingnan mo lamang ang panlabas na anyo, ikaw ay malilinlang at maguguluhan. Mahirap para sa karamihan sa mga Kristiyano ang kilalanin sila. Ang panlabas na anyo ng dalawa ay halos magkatulad - ginto, perlas, at mahahalagang bato. Kapwa sila may ilang bagay ng Diyos, ilang bagay ni Kristo, at ilang bagay ng Biblia. Subalit sa pagbabawi ng Panginoon ngayon ang pangitain ay malinaw, at ang liwanag ay nagniningning. Ang liwanag na ito ay naghahantad at kumikilala. Sa pamamagitan ng liwanag sa pagbabawi ng Panginoon nalalaman natin kung ano ang tunay at kung ano ang huwad; nalalaman natin kung ano ang Kasintahang babae at kung ano ang patutot, at madali nating nakikilala ang isa mula sa isa pa. Aleluya, tayo ay nasa Kasintahang babae at walang kinalaman sa patutot! Bukod pa rito, alam natin na isang araw ang Panginoon ay mamamagitan upang hatulan ang patutot na ito. Kaya, ang kasalan ng Panginoon ay magaganap pagkatapos ng pagkawasak ng patutot. Ang ilan sa inyo ay maaaring nakadarama pa rin ng awa sa patutot. Gayon pa man, nakakatiyak ako na kapag dumating ang kasalan ng Kordero, walang isa man sa atin ang maaawa pa sa kanya. Bagama't maaaring nakikipagtalo ka para sa kanya ngayon, sa kalaunan siya ay lubos na tutupukin at wawasakin. Kinapopootan ng Panginoon ang patutot, at bago Niya tamasahin ang isang kalugud-lugod na kasalan kasama ang Kanyang Kasintahang babae, lubusan Niyang aalisin ang patutot. Walang kasintahang lalake ang magnanais ng anumang uri ng triyanggulong relasyon, at tiyak na hindi pahihintulutan ng Panginoon bilang ang Kasintahang lalake ang isang gayong bagay. Sa kasalan ng Kordero at ng Kasintahang babae ay walang magiging ikatlong panig. Ang ikatlong panig, ang patutot, ay lubos na tutupukin. Purihin ang Panginoon para rito! Magagalak akong makita ang pagkawasak ng panghuhuwad na ito, ang Dakilang Babilonia. II. PAGKATAPOS NG RAPTYUR NG KARAMIHAN SA MGA MANANAMPALATAYA Ang kasal ng Kordero ay darating pagkatapos ng raptyur ng karamihan sa mga mananampalataya (1 Tes. 4:15-17). Magkakaroon ng ilang raptyur: ang raptyur ng unang bunga, ang raptyur ng lalakeng-anak, ang raptyur ng mga mandaraig sa malasalaming dagat, ang raptyur ng dalawang saksi, ang raptyur ng karamihan sa mga mananampalataya, at Mga Nilalaman
ang raptyur ng mga naiwan. Ang kasalan ng Kordero ay susunod sa mga raptyur na ito. III. PAGKATAPOS NG LUKLUKAN NG PAGHAHATOL NI KRISTO Ang kasalan ng Kordero ay kasunod din ng paghahatol sa luklukan ng paghahatol ni Kristo (2 Cor. 5:10). Pagkatapos ng lahat ng raptyur at bago ang kasalan, magkakaroon ng paghahatol sa luklukan ng paghahatol ni Kristo upang alamin kung sinong mga mananampalataya ang magiging kuwalipikado para sa piging ng kasalan. Kung ikaw ay nagantimpalaan sa ikaw ay makikibahagi sa piging ng kasalan. Kung ikaw ay hindi nagantimpalaan kundi ay tinanggihan ng Panginoon, hindi ka mapapahamak; gayon pa man magdurusa ka ng kalugihan tulad ng inilarawan sa 1 Corinto 3:15. Sinasabi ng bersikulong ito, "Kung ang gawa ng sinuman ay matutupok, siya ay malulugi, gayon pa man siya ay maliligtas, lamang ay tulad sa pamamagitan ng apoy." Ang mga naligtas na magdurusa ng kalugihan ay tiyak na hindi makadadalo sa piging ng kasalan. Ayon sa Mateo 25:1-13, ang limang matatalinong birhen ay tatanggapin sa piging ng kasalan, at ang limang mangmang ay tatanggihan. luklukan ng paghahatol ni Kristo, Ang paghahatol sa luklukan ng paghahatol ni Kristo ay hindi magpapasya kung tayo ba ay maliligtas o mapapahamak; pagpapasyahan nito kung tayo ba ay makatatanggap ng isang gantimpala mula sa Panginoon o magdurusa ng isang kalugihan. Tanging ang ligtas ang haharap sa luklukan ng paghahatol na ito. Sa pagbaba ng Panginoon mula sa langit tungo sa lupa, mananatili Siya nang ilang panahon sa himpapawid, kung saan ay aayusin Niya ang ilang bagay. Ang luklukan ng paghahatol ni Kristo ay itatatag sa himpapawid, at ang kasalan ay magaganap din doon. Pagkatapos ng paghahatol na ito at pagkatapos ng kasalan, bababa si Kristo kasama ang Kanyang mga hinirang bilang Kanyang hukbo upang makipaglaban kay Antikristo sa digmaan sa Armagedon. Kaya, kapwa ang luklukan ng paghahatol at ang kasalan ay magaganap sa himpapawid. Samakatuwid, ang kasalan ay magaganap pagkatapos ng pagkawasak ng patutot, pagkatapos ng lahat ng raptyur, at pagkatapos ng paghahatol sa luklukan ng paghahatol ni Kristo. Gaya ng makikita natin, yaong mga napili sa luklukan ng paghahatol ang magiging Kasintahang babae at mga panauhin din sa piging. Ang magiging mga panauhin ay ang sama-samang Kasintahang babae. Mga Nilalaman
IV. ANG KASAL NG KORDERO A. Ang Papuri ng isang Malaking Kalipunan Sa mga bersikulo 5 hanggang 7 ay mayroon tayong papuri ng isang malaking kalipunan. Pagkatapos na pagkatapos ng pagkawasak ng Babilonia ay susunod ang kasal ng Kordero. Ang kahatulan at pagkawasak ng Dakilang Babilonia, kapwa panrelihiyon at materyal, ay nagdadala papasok sa kasal ng Kordero at sa paghahari ng Diyos - ang kaharian ng Diyos (b. 6). Ito ang dahilan kung bakit ang malaking kalipunan ng mga naligtas ay nagagalak at nagpupuri nang may mga aleluya (bb. 1, 3, 6), at ang dalawampu't apat na matanda at ang apat na nilalang na buháy ay nakibahagi sa kanila sa pagpupuri sa Diyos (b. 4). Anong nakapananabik na pangyayari ang nakatala sa mga bersikulong ito! Sa panahong yaon ay nasaksihan na natin ang pagkawasak ng patutot, nalampasan na natin ang paghahatol sa luklukan ng paghahatol, at tayo ay nasa kasalan na. Aleluya! Kamangha-mangha! Umaasa akong maparoon, at ako ay sabik na naghihintay sa araw na iyon. Inilalarawan ng bersikulo 6 ang tinig ng malaking kalipunan "gaya ng lagaslas ng maraming tubig, at gaya ng ugong ng malalakas na kulog." Ang papuri gaya ng lagaslas ng maraming tubig ay tuluy-tuloy, at gaya ng ugong ng malalakas na kulog ay nagpapakita ng kataimtiman. B. Ang Pagiging Handa ng Kasintahang Babae Ngayon ay darako tayo sa isang napakahalagang bagay, ang bagay ng pagiging handa ng Kasintahang babae. Sinasabi ng bersikulo 7, "Tayo ay magalak at magsayang mainam, at ibigay natin sa Kanya ang kaluwalhatian, sapagkat dumating ang kasal ng Kordero, at ginawa ng Kanyang asawa ang kanyang sarili na handa." Ang "Kanyang asawa" ay tumutukoy sa ekklesia (Efe. 5:24-25, 31-32), ang Kasintahang babae ni Kristo (Juan 3:29). Gayon pa man ayon sa bersikulo 8 at 9, ang asawa, ang Kasintahang babae ni Kristo, dito ay binubuo lamang ng mga mandaraig na mananampalataya sa panahon ng sanlibong taon; samantalang ang Kasintahang babae, ang asawang babae, sa 21:2 ay binubuo ng lahat ng ligtas na banal pagkatapos ng sanlibong taon, magpasawalang-hanggan. Ang pagiging handa ng Kasintahang babae ay nakadepende sa paggulang sa buhay ng mga mandaraig. Bukod pa rito, ang mga mandaraig ay hindi hiwalay na mga indibidwal, kundi isang sama-samang Kasintahang babae. Para sa ganitong aspekto, ang pagtatayo ay kinakailangan. Hindi lamang sila gumulang sa buhay, bagkus naitayo rin nang sama-sama bilang isang Kasintahang babae. Mga Nilalaman
1. Si Kristong Naipamuhay sa mga Banal bilang Kanilang Subhektibong Katuwiran Sinasabi ng bersikulo 8, "At sa kanya ay ipinagkaloob na maramtan siya ng pinong lino, makintab at dalisay; sapagkat ang pinong lino ay siyang mga matuwid na gawa ng mga banal." Ang salitang dalisay (o malinis) ay tumutukoy sa kalikasan; samantalang ang makintab ay tumutukoy sa kahayagan. Ang salitang Griyegong isinaling katuwiran ay maaari ring isaling matutuwid na gawa. Ang mga katuwiran ay hindi tumutukoy sa katuwiran (na si Kristo) na ating natanggap para sa ating kaligtasan (1 Cor. 1:30). Ang katuwirang natanggap para sa ating kaligtasan ay obhektibo, upang matugunan natin ang kahilingan ng matuwid na Diyos; samantalang ang mga katuwiran ng mga nananaig na banal dito ay subhektibo (Fil. 3:9), upang matugunan nila ang kahilingan ng nananaig na Kristo. Kaya, ipinapahiwatig ng pinong lino ang ating nananaig na buhay, ang ating nananaig na pamumuhay. Ito ang mismong Kristo na ating ipinapamuhay mula sa ating katauhan. 2. Ang Damit Pangkasal sa Mateo 22 Ayon sa pahayag ng buong Biblia, tayo, ang mga naligtas, ay nangangailangan ng dalawang damit - isa para sa ating kaligtasan at isa para sa ating gantimpala. Para sa ating kaligtasan kailangan natin ng isang balabal na magtatakip sa atin. Ang balabal na ito ay ang balabal na isinuot sa alibughang anak sa Lucas 15. Sa kanyang pagbalik, sinabi ng alibughang anak sa kanyang ama, "Ama, nagkasala ako laban sa langit at sa iyong paningin; hindi na ako karapat-dapat na tawagin mong anak" (Luc. 15:21). Inisip niya sa sarili niyang hindi na karapat-dapat na humarap sa presensiya ng ama. Subalit sinabi ng ama sa kanyang mga alipin, "Dalhin ninyo ritong madali ang pinakamabuting balabal at isuot ninyo sa kanya" (Luc. 15:22). Ang balabal na ito ay si Kristo bilang ating katuwiran. Ito ay upang maaring matuwid tayo ng Diyos sa Kanyang presensiya. Taglay nating lahat ang balabal na ito, ang unang balabal, na siyang si Kristo bilang ating katuwiran, ang pag-aaring-matuwid sa atin, na nagbibigay-kakayahan sa ating tumayo sa harap ng matuwid na Diyos. Gayon pa man, kailangan din natin ang ikalawang damit, na siyang ang damit pangkasal sa Mateo 22:11 at 12. Ang damit na ito ay hindi para sa ating kaligtasan; sa halip, ito ay bilang ating gantimpala, pinapaging-dapat tayong makadalo sa piging ng kasalan ng Anak ng Diyos. Ang unang damit ay nagpapaging-dapat sa atin na makilala ang Mga Nilalaman
Diyos para sa ating kaligtasan. Ang ikalawang damit ay nagpapaging- dapat sa atin na makaharap si Kristo para sa ating gantimpala. Ang ikalawang damit ay ang paggawa ng Espiritu Santo sa loob natin. Ito sa katunayan ay ang mismong Kristo, kung kanino tayo nabubuhay at [kung sino ang] ating ipinapamuhay. Ito ang Kristo na naihayag sa pamamagitan natin sa ating araw-araw na pamumuhay. Ito ang katuwiran ng mga banal sa bersikulo 8. Ang ikalawang damit ay ang katuwiran din na binanggit sa Mateo 5:20. Sa bersikulong ito sinabi ng Panginoong Hesus, "Sapagkat sinasabi Ko sa inyo, na kung hindi hihigit ang inyong katuwiran sa katuwiran ng mga eskriba at mga Fariseo, ay hinding-hindi kayo makapapasok sa kaharian ng mga kalangitan." Ito ay isang mabigat na salita, at na kakaunting Kristiyano ipinapahiwatig ng bersikulong ito na kailangan nating magkaroon ng isang katuwiran na humihigit sa katuwiran ng mga Fariseo. Ang katuwirang ito ay hindi ang obhektibong Kristo na ating natanggap bilang ating balabal para sa pag-aaring-matuwid sa atin. Sa halip, ito ay ang subhektibong Kristo na ipinamumuhay natin bilang ating pang-araw- araw na pamumuhay. Hindi ito ang nag-aaring-matuwid na balabal; ito ay ang damit na nagpapaging-dapat sa ating matanggap ang gantimpala. Inilalarawan ito ng damit pangkasal sa Mateo 22:11 at 12. Sa talinghagang ito isinalaysay ng Panginoon ang ukol sa isang taong dumalo sa piging ng kasalan nang walang damit pangkasal. Nang makita siya ng hari, sinabi ng hari, "Kaibigan, papaano ka nakapasok dito nang hindi nakadamit pangkasal?" Walang nasabi ang panauhin. Noon nga ay sinabi ng hari sa mga naglilingkod, "Gapusin ninyo ang kanyang mga paa at mga kamay, at itapon ninyo siya sa kadiliman sa labas; doroon ang pagtangis at ang pagngangalit ng mga ngipin" (Mat. 22:13). Ang damit pangkasal ay hindi ang damit na nag-aaring-matuwid; ito ay isang napakaespesyal na damit. Ayon sa kaugalian ng mga sinaunang Hudyo, walang makakadalo sa piging ng kasalan nang walang espesyal na damit pangkasal. Kung tayo ay mapasasapiging ng kasalan ng Kordero, dapat tayong maramtan ng isang gayong damit. Kung ikaw ay magiging kuwalipikadong dumalo sa piging ng kasalan ni Kristo, kailangan mong mamuhay sa pamamagitan ni Kristo at ipamuhay Siya sa iyong pang- araw-araw na pamumuhay. Ang Kristong ito, ang subhektibong Kristo, ang magiging damit pangkasal na gagawin kang kuwalipikadong matanggap sa piging ng kasalan. Sa gayon, kailangan nating kapwa ang nag-aaring-matuwid na damit at ang damit pangkasal. ang nakakaunawa nito. Malinaw Ang ikalawang damit ay tinukoy sa Apocalipsis 3:4, 5, at 18. Sa 3:4 at 5 sinabi ng Panginoon sa ekklesia sa Sardis na yaong mga hindi nagdungis ng kanilang mga damit ay kasama Niyang magsisilakad nang Mga Nilalaman
may mga damit na puti at na ang mga mandaraig ay "daramtang gayon ng mga puting damit." Ito ang damit para sa piging ng kasalan. Sa 3:18 ay pinayuhan ng Panginoon ang ekklesia sa Laodicea na bumili sa Kanya ng mga "puting damit." Kaya, sa aklat ng Apocalipsis ay binigyang-diin ang bagay tungkol sa ikalawang damit. Kung wala tayo nito, hindi tayo makakadalo sa piging ng kasalan. 3. Ang Kasuotang Burdado sa Awit 45 Ang dalawang damit na ito ay makikita rin sa Awit 45. Sa awit na ito ang reyna ay may dalawang damit (bb. 13-14): ang isa ay tumutugon sa obhektibong katuwiran para sa ating kaligtasan at ang isa pa ay sa subhektibong katuwiran para sa ating tagumpay. Ang huli ay katumbas ng damit pangkasal sa Mateo 22:11 at 12. Ang reyna sa Awit 45 ay sumasagisag sa ekklesia. Ang kanyang unang damit ay "yaring may ginto," at ang kanyang ikalawa ay "kasuotang burdado" (Heb.). Sa Biblia ang ginto ay sumasagisag sa dibinong kalikasan ng Diyos. Sa panahon ng ating kaligtasan ay nakatanggap tayo ng isang gintong damit na magsasanhi sa ating mapasapresensiya ng Diyos. Bilang karagdagan dito, kailangan natin ng isa pang damit, isang damit na burdado. Isinasagisag ng burdang ito ang nagtatranspormang gawain ng Espiritu Santo. Ang Espiritu Santo ngayon ay gumagawa sa atin upang transpormahin tayo gaya na lamang ng isang mambuburdang naglalagay ng maraming tahi sa tela. Bagama't taglay natin ang unang damit, ang ating ikalawang damit ay inihahanda na ngayon sa ilalim ng nagbuburdang gawain ng Espiritu Santo. Gagawin tayong kuwalipikado ng damit na ito na makita si Kristo sa luklukan ng paghahatol Niya. Araw kada araw tayo ay nasa ilalim ng karayom, ng pagtatransporma, ng Espiritu Santo. Gaano natin kinakailangan ang ikalawang damit na ito! Ito ay isang seryosong bagay. Gaano man kaseryoso ang bagay na ito, nagpapahalaga lamang ang nakararaming Kristiyano sa unang damit. Ang ilan ay nagsasabi pa nga, "Hangga't tayo ay naaring-matuwid, natubos, at naligtas, ang lahat ng bagay ay maayos na." Huwag itong pakinggan. Maaaring kayo ay maayos na kung kaligtasan ang pag-uusapan, subalit paano ang tungkol sa gantimpala? Hindi mo lamang kailangan ng pag-aaring-matuwid - kailangan mo rin ng pag-aapruba. Kapag humarap ka sa luklukan ng paghahatol ni Kristo, aaprubahan ka ba Niya? Lubhang malinaw na sinasabi ng Mateo 22:14 na ang ilan ay mahihirang at ang iba ay hindi. Tanging ang nagtataglay lamang ng ikalawang damit na naibunga sa pamamagitan ng nagbuburdang gawain ng Espiritu Santo ang mahihirang at magiging kuwalipikadong dumalo sa piging ng kasalan ng Kordero. Mga Nilalaman
C. Dinadala ang Paghahari ng Panginoon Sa bersikulo 6 ang tinig ng malaking kalipunan ay nagpapahayag ng, "Aleluya! Sapagkat naghahari ang Panginoon nating Diyos na Makapangyarihan sa lahat!" Ang paghahari ng Diyos, ang kaharian, ay may kaugnayan sa kasal ng Kordero, at ang kasal ng Kordero ay ang kinalabasan ng pagsasakatuparan ng Bagong Tipang ekonomiya ng Diyos. Ang ekonomiya ng Diyos sa Bagong Tipan ay ang tamuhin para kay Kristo ang Kasintahang babae, ang ekklesia, sa pamamagitan ng Kanyang pagtutubos at dibinong buhay. Sa pamamagitan ng patuloy na paggawa ng Espiritu Santo sa buong itinagal ng mga siglo, ang layuning ito ay maaabot sa katapusan ng kapanahunang ito. Sa gayon, ang Kasintahang babae kasama ang mga nananaig na mga mananampalataya ay magiging handa. Kasabay nito, ang kaharian ng Diyos ay darating. Ito ay tumutugma sa propesiya ng Panginoon sa Mateo 26:29. Ang kasalan ang magdadala sa paghahari ng Panginoon, sa kaharian, sapagkat ang lahat ng panauhing naanyayahan sa kasalan ang magiging kapwa sama-samang Kasintahang babae at mga kasamang-hari ng Kasintahang lalake. Ang Kasintahang lalake, na kukuha sa buong lupa bilang Kanyang kaharian, ay tiyak na nangangailangan ng maraming pangalawang hari upang maging Kanyang kasamang-hari. Ang lahat ng Kanyang mga kasamang-hari ay magiging Kanyang sama-samang Kasintahang babae. Hindi ako nakakatiyak kung gaano katagal ang piging ng kasalan. Ang kasalan mismo, na magaganap sa himpapawid, ay tatagal nang maikling panahon. Pagkatapos ng kasalan, magkakaroon ng piging ng kasalan. Ang isang piging ng kasalan ay palaging higit na matagal kaysa sa kasalan. Bagama't naniniwala ako na ang piging ng kasalan ay tatagal ng isang libong taon, hindi tayo binibigyan ng batayan ng Biblia na sabihin ito nang may lubos na katiyakan. Sa Panginoon, ang isang libong taon ay gaya ng isang araw (2 Ped. 3:8). Ipinapahiwatig ng Mateo 22 na ang piging ng kasalan ay magiging ang sanlibong taong kaharian. Sa atin, ang isang libong taon ng sanlibong taong kaharian ay magiging isang piging ng kasalan. Ang bawat isang naanyayahan sa piging ng kasalan ay makikibahagi rin sa libong-taong paghahari bilang mga hari. Ang ating Hari ang magiging Kasintahang lalake; tayo, ang Kanyang mga kasamang-hari, ang magiging Kanyang Kasintahang babae; at ang isang libong taon ang ating magiging pulot-gata. Ang libong-taong paghahari ni Kristo ang magiging ating piging. Lubos akong nakakatiyak na maraming Kristiyano ang hindi makakatanggap ng gantimpala ng paghaharing kasama ni Kristo sa Mga Nilalaman
darating na kaharian. Bagama't ikaw ay maaaring ligtas na, dapat kang maging isang mandaraig upang matanggap ang kaharian bilang iyong gantimpala. Para sa mga mandaraig, ang paghaharing kasama ni Kristo sa Kanyang kaharian ang magiging piging ng kasalan. V. ANG PANGKASALANG HAPUNAN NG KORDERO Sinasabi ng bersikulo 9, "At sinabi niya sa akin, Isulat mo, Pinagpala ang mga inanyayahan sa pangkasalang hapunan ng Kordero. At sinabi niya sa akin, Ang mga ito ay ang mga tunay na salita ng Diyos." Ang pangkasalang hapunan ng Kordero rito ay ang piging ng kasalan sa Mateo 22:2 (Gr.). Ito ay magiging isang gantimpala sa mga nananaig na mananampalataya. Tangi lamang ang mga mandaraig ang aanyayahan dito, hindi ang lahat ng ligtas. Hindi makakadalo rito ang limang mangmang na birhen sa Mateo 25:8-13. Gayon pa man, pagkatapos matuos ng Panginoon sa kapanahunan ng kaharian, sila ay makikibahagi sa Bagong Herusalem magpasawalang-hanggan. Kaya, ang maanyayahan sa piging ng kasalan ni Kristo, na maghahatid sa mga nananaig na mananampalataya tungo sa pagtatamasa sa sanlibong taon, ay ang mapagpala. Ang mga nananaig na mananampalataya na inanyayahan sa pangkasalang hapunan ng Kordero ay ang magiging Kasintahang babae ng Kordero. Ang pagpapalang tinutukoy sa bersikulo 9 ay ang pagpapala ng pakikibahagi sa sanlibong taon. Sinasabi ng Mateo 22:14, "Sapagkat marami ang tinatawag subalit kakaunti ang mga nahirang, "at sinasabi ng Apocalipsis 17:14, "At ang mga kasama Niya ay mga tinawag at mga pinili at mga tapat." Ang tawagin ay isang bagay, at ang mapili ay iba pa. Yaong mga susunod sa Panginoon upang makipaglaban kay Antikristo ay hindi lamang tinawag, bagkus mapipili rin. Bagama't mayroon tayong katiyakan na tayo ay tinawag, wala pa tayong katiyakan na tayo ay mapipili. Ito ay mapagpapasyahan sa luklukan ng paghahatol ni Kristo. Pagkatapos nating maraptyur tayo ay tatayo sa harap ng Panginoon sa luklukan ng paghahatol, at Siya ay magpapasya kung tayo ba ay kuwalipikadong mapili o hindi. Tangi lamang yaong mga napili ang aanyayahan sa piging ng kasalan ng Kordero. VI. ISANG PATOTOO NI HESUS Sinasabi ng bersikulo 10, "At ako ay nagpatirapa sa kanyang paanan upang siya ay aking sambahin. At sinabi niya sa akin, Huwag mong gawin iyan! Ako ay kapwa alipin mo at ng iyong mga kapatid na may patotoo ni Hesus. Sumamba ka sa Diyos! Sapagkat ang patotoo ni Mga Nilalaman
Hesus ay siyang espiritu ng propesiya." Ipinapahiwatig ng bersikulong ito na ang Kasintahang babae, ang mga inanyayahang panauhin, ay ang patotoo ni Hesus. Bagama't dapat ang ekklesia ngayon ang patotoo ni Hesus, ang ilan sa atin ay mas mababa sa pamantayan ng patotoo ni Hesus. Gayon pa man, sa panahon ng bersikulo 10 ang lahat ng naanyayahang mandaraig ay lubusang makaaabot sa pamantayang ito. Pagkatapos matamo ng Panginoon ang Kanyang Kasintahang babae, makapagmamapuri na Siya kay Satanas at sa buong sansinukob, na nagsasabing, "Ang Kasintahang babaeng ito ang Aking patotoo." Sinasabi ng bersikulo 10 na ang patotoo ni Hesus ang espiritu ng propesiya. Ang buong aklat ng Apocalipsis ay may isang espiritu, at ang espiritung ito ay ang patotoo ni Hesus. Ang espiritu ng propesiya ay ang realidad, substansiya, disposisyon, katangian, ng propesiya. Kaya, ang patotoo ni Hesus ay ang realidad, substansiya, disposisyon, katangian, ng propesiya ng aklat na ito. Sa panahong ito, ang patotoo ni Hesus ay ang ekklesia. Gayon pa man, hindi lahat ng sangkap ng ekklesia ay nakaabot sa pamantayan ng Panginoon. Samakatuwid, ang Panginoon ay kinakailangang maghintay hanggang sa mataglay Niya ang Kasintahang babae bago Niya maidedeklara kay Satanas, "Ito ang Aking patotoo. Ito ay sakdal at ganap na kumpleto." Kaya, ang Kasintahang babae ay ang realidad, ang substansiya, at ang elemento ng propesiya ng aklat ng Apocalipsis. Ang aklat na ito ay para sa buhay-ekklesia, para sa Kasintahang babae. Mga Nilalaman