Ang Kasaysayan ay Nasa Kamay ng Diyos na "Isang Pag-uugali ng Pasasalamat" Efeso 5: 14-20 Wayne J. Edwards, Pasto r Maraming mga bagay ang nangyayari sa ating buhay ngayon na may potensyal na nakawan sa atin ng kagalakang namatay si Hesus upang ibigay sa atin. Gayunpaman, sa Mga Taga-Efeso 5:20, sinabi ni Apostol Pablo, ang mga nabigyan ng biyaya ng Diyos ay dapat na "Magpasalamat palagi sa lahat ng mga bagay sa Diyos Ama, sa pangalan ng ating Panginoon at Tagapagligtas na si Hesukristo." Sinulat ito ni Paul habang nasa ilalim ng pag-aresto sa bahay sa Roma, na nangangahulugang nasa isang maliit na silid siya na may guwardiya na nakatayo sa pintuan. Ngunit sa halip na magreklamo tungkol sa kanyang pagkabihag, ginamit ni Paul ang oras na iyon upang isulat ang mga sulat ng Colosas, Filipos, at Mga Taga-Efeso, pati na rin isang personal na liham kay Filemon.
Ang mga Kristiyano sa Amerika ay nasa isang katulad na sitwasyon ngayon. Ang Marxist-Sosyalista na kumukuha sa Amerika ay nais na makulong kami sa aming mga tahanan, at ang mga expression ng aming pananampalataya kay Hesukristo ay limitado sa aming pribadong relasyon sa Diyos. Kung paanong hindi pinayagan ni Paul ang mga dumakip sa kanya na hadlangan ang kanyang misyon na maiparating ang ebanghelyo sa mga Hentil, sa gayon dapat din tayo, na pinagpala na matawag sa Kaniyang pangalan, na magpasiya na manatiling debosyon sa Panginoon, at sa kani-kanilang mga atas na makuha ang ebanghelyo hanggang sa mga dulo ng mundo, hindi alintana ang mga gastos sa ating buhay. Sa Mateo 24, inilarawan ni Jesus ang isang tagal ng panahon bago magsimula ang Dakilang Kapighatian, kung saan ang lupa ay mapupuno ng ganap na kawalan ng batas. Sa talata 12, sinabi ni Jesus, "At dahil sa lalaganap ang kasamaan, ang pag-ibig ng marami ay magiging malamig." Ang kadahilanan ay nangangahulugang walang pigil na imoralidad, walang pigil na kasamaan, at hindi mapigil na krimen, tulad ng nararanasan natin ngayon. Alinman sa ito ay ang hatol ng Diyos sa Kanyang mga tao, at tinawag Niya tayo upang magsisi, o ito ang pamamaraan ng Diyos sa pagsubok ng ating pagpapasiya upang makita kung mananatili tayong tapat sa ating pangako sa Kanya, anuman ang paghihirap na tinawag nating magtiis. Sa karaniwan, labing-isang mga Kristiyano ang pinapatay araw-araw dahil sa kanilang pagtatapat ng pananampalataya kay Jesucristo bilang kanilang Tagapagligtas at Panginoon. Habang hindi pa natin nakita ang gayong pag-uusig sa Amerika, maaari natin itong makita sa lalong madaling panahon, para sa hindi alintana kung paano malulutas ang halalan na ito, patungo tayo sa isang oras ng lubos na kawalan ng batas; ang mga kagustuhan na hindi pa natin nakita dati. Bilang isang bahagi ng agenda na iyon, ginagawa ng Marxista-Sosyalista ang lahat na kaya nila upang sirain ang pundasyon, na sa loob ng dalawang daang ginawang America ang pinaka naiinggit na bansa sa mundo. ika Huwebes, Nobyembre 26, ay ang Pilgrim mula sa Plymouth, England, hanggang sa Amerika. 400 anibersaryo ng 1620 na paglalayag ng mga Sa kanilang pagsisikap na tanggihan ang pinakamataas na puno ng pamumuno at direksyon ng Diyos, seglar humanists ay may label na ang mga pilgrim na kuwento ng isang "gawa-gawa," at ang "Nagising" media sinasabi ng makasaysayang katumpakan rd ng naturang isang kaganapan ay sa antas ng isang 3 grade pangkulay libro. Gayunpaman, ayon sa talaarawan ni William Bradford, ang peregrino na nag-ayos ng paglalakbay, ito ang mga kaganapan na humantong sa unang Serbisyo ng Pasasalamat
noong 1621. Noong Hulyo 1620, 102 mga pasahero, at 30 mga tripulante ang sumakay sa barko na tinawag na Mayflower na nakadaong sa Plymouth; isang daungan sa katimugang baybayin ng England. Noong Setyembre, naglayag sila para sa tinawag nilang "bagong mundo" sa kabilang bahagi ng Karagatang Atlantiko. Apatnapung mga pasahero ang mga Protestant Separatist na tinawag na Pilgrims, na nais na malaya mula sa Church of England upang masamba nila ang Diyos alinsunod sa kanilang sariling pag-unawa sa Banal na Kasulatan. Itinatag nila ang Plymouth Colony; ang unang kolonyal na pag-areglo sa New England. Nang maglaon ay dumating ang mga Puritano - nanatili silang tapat sa Church of England, ngunit nais ang kalayaan na sumamba sa Diyos sa kanilang sariling pamamaraan. Itinatag nila ang mga bagong kolonya sa Massachusetts Bay, Saybrook New Haven, at sa Connecticut. Bago sila makarating, nagsulat si William Bradford ng isang pahayag ng kasunduan kung saan inatasan niyang pirmahan ang lahat ng mga pasahero. Tinukoy ng Mayflower Compact na ito ang pangunahing mga patakaran ng pag-uugali na kinakailangan ng bawat tao sa oras na makarating sa lupa. "Sa pangalan ng Diyos, Amen. Kami, na ang mga pangalan ay nai-underwrite; na nagsagawa para sa Luwalhati ng Diyos, at pagsulong ng Pananampalatayang Kristiyano, isang paglalakbay upang itanim ang unang kolonya sa mga hilagang bahagi ng Virginia; gumawa ng solemne at magkakasama sa Presensya ng Diyos at sa isa't isa, makipagtipan at pagsamahin ang ating mga sarili sa isang Katawang sibil, para sa ating pangangalagaan, at sa pagpapatuloy ng mga wakas na nabanggit. "
Lima sa kanila ang namatay habang nasa dagat, kasama na ang asawa ni Bradford. Apatnapu't anim pa sa kanila ang namatay sa pagtatapos ng unang taglamig. Pagdating ng tagsibol, tinuruan sila ng mga Wampanoag Indians kung paano magtanim ng mga pananim at mapanatili ang pagkain. Noong taglagas ng 1621, ginanap nila ang unang Araw ng Pasasalamat - isang tatlong- araw na kapistahan upang ipagdiwang ang kanilang unang ani, at upang mag-alay ng mga panalangin ng pasasalamat sa Diyos para sa Kanyang maraming mga pagpapala. Ang mga Wampanoag Indians ay nagdala ng karne ng baboy at pabo, ang mga peregrino ay nahuli ang mga isda at tulya, giniling ang mais sa pagkain, nagtipon ng ligaw na prutas at berry, at inihanda nila ang pagkain sa isang bukas na apoy. Noong 1623, pagkatapos ay idineklara ni Gobernador Bradford ang Disyembre 13 bilang araw ng pagdarasal para sa mga tao na ipakita ang kanilang pasasalamat sa Diyos, at ang mga serbisyo ay ginanap sa bawat isa sa mga 13-kolonya. Pagkaraan ng isang siglo, ipinahayag ni Pangulong George Washington ang Huwebes, Nobyembre 26, 1789, bilang "isang araw ng pasasalamat at panalangin." Noong 1863, itinatag ni Pangulong Lincoln ang huling Huwebes ng Nobyembre bilang isang pambansang araw ng pasasalamat. Noong 1941, ipinasa ng Kongreso ang batas, at pirmado ito ni Pangulong Roosevelt, ika- naidineklara noong Pasasalamat - "isang araw na itinabi upang magpasalamat sa Diyos para sa Kanyang maraming mga pagpapala." 4 ng Huwebes ng Nobyembre bilang Araw ng Ang Araw ng Pasasalamat ay hindi isang piyesta opisyal, ngunit ito ay isang banal na araw;isang araw upang huminto at magpasalamat sa Diyos. Mayroong isang all-out na atake sa mga pangunahing halaga ng sibilisasyong Kanluranin. Ang pangunahing halaga ng kulturang Kanluranin ay ang ating kalayaan sa relihiyon, at ang nangingibabaw na relihiyon sa Amerika ay ang Kristiyanismo. Ang layunin ng mga Marxista-Sosyalista ay alisin ang bawat kamukha ng Diyos, at bawat pagtukoy sa Persona ni Hesu-Kristo, at palitan ito ng katapatan ng isang tao sa pandaigdigang pamayanan. Samakatuwid, dahil ang pagtatatag ng Amerika ng mga Pilgrim ay ayon sa soberanong plano ng Diyos, ang naturang impormasyon ay hindi maituro sa mga sekular na paaralan. Iyon ang dahilan kung bakit tutol sila sa aming mga anak na tinuruang sabihin ang pangako ng katapatan, o igalang ang watawat ng Amerika. Ang pangunahing halaga ng komunismo ay kung ano ang dapat gawin ng bawat isa para sa kabutihan ng lahat, sa halip na para sa kaluwalhatian ng Diyos.
Ayon sa Global Education First Initiative, ang mga pampublikong paaralan ay "Tulungan ang mga mag-aaral na maging responsable, maalagaan, mag-ambag ng mga pandaigdigang mamamayan," at sila ay naging matagumpay. Ang isang kamakailang survey ay nagsiwalat ng 43% ng mga mag-aaral ngayon ay mas gusto ang sosyalismo kaysa sa kapitalismo, sapagkat sa palagay nila ito ay mas pantay sa lahat. Gayunpaman, ang demokratikong sosyalismo ay ang komunismo na bihis sa isang mas katanggap-tanggap na term, na kasama ang: Ang pag-aalis ng pribadong pag-aari Ang sama-sama na pagmamay-ari ng lahat ng mga paraan ng paggawa, kabilang ang mga pandayan, pabrika, bukid, at pamamahagi ng lahat ng mga produkto. Sentral na pagpaplano, kasama na ang pagtuturo sa masa ayon sa pangangailangan. Tinatanggal ang mga puwang sa kita sa pamamagitan ng pagbibigay ng pangunahing kita para sa lahat. Maliban kung mamagitan ang Diyos, inilalarawan nito ang "bagong normal" para sa Amerika sa darating na mga taon. Ang Amerika na dating inggit sa mundo ay itinatag sa sariling kalayaan, na may personal na responsibilidad, at personal na pananagutan. Ang Amerika sa hinaharap ay itinayo sa humanismo; isang kultura na walang katapatan o paggalang sa Diyos. Kung ang pasasalamat ay mapagkukunan ng lahat ng kabutihan, ang kawalan ng pasasalamatan ay mapagkukunan ng lahat ng kasamaan, at ang Amerika ay nalulunod sa isang dagat ng kasamaan! Pastor Wayne 1. Ang Papasok ng Banal na Espirito - Vs 18 - "Huwag malasing sa alak, kung saan ang pagdumi ay; ngunit mapuspos ng Espiritu. "
Sa mas malawak na konteksto nito, ang "alak" ay tumutukoy sa anumang maaaring maging kalasingan sa kaluluwa na nagnanakaw sa atin ng kagalakan na tanging Banal na Espiritu ang maaaring magbigay sa atin. Kapag ang isang tao ay "naligtas," sila ay nasasakop ng Banal na Espiritu - isang pauna-unahan ng kabanalan kung saan ang mga naniniwala ay tatahan magpakailanman. Sinabi ni Jesus kay Nicodemus na ang nasabing paninirahan ay lilikha ng isang pagbabago sa ating buhay lalabas na tayo ay muling ipinanganak. Sa halip na maging "lasing" sa mga bagay at kasiyahan ng mundo, sinabi ni Apostol Paul na ang mga Kristiyano ay dapat "mapuno," ibig sabihin, sa ilalim ng kontrol ng Banal na Espiritu. 2. Ang Pagpupuno ng Banal na Espiritu - Vs 20 - "Na laging nagpapasalamat sa lahat ng mga bagay sa Diyos Ama sa pangalan ng ating Panginoong Jesucristo." Ang isang napuno ng Banal na Espiritu ay nagpapakita ng ugali ni Cristo sa lahat ng oras, kahit na sila ay maling akusado, pisikal na inabuso, o ipinako sa krus, o iyan ang kung paano Siya tumugon. Ang isang napuno ng Banal na Espiritu ay nagpapakita ng bunga ng Espiritu, na kung saan ay"pag-ibig," at mula sa hindi pangkaraniwang pagdudulot ng pag-ibig na dumadaloy, "Ang kagalakan, kapayapaan, pagpapahinuhod, kabaitan, kabutihan, katapatan, at pagpipigil sa sarili." Kahit na ito ay supernaturally na ginawa, ang karakter ni Cristo ay dapat na natural na ipahayag - ibig sabihin, hindi ito isang bagay na ginagawa ng Kristiyano, ngunit ito ang ginagawa ng Banal na Espiritu sa pamamagitan nila. Upang patuloy na mapuno ng Banal na Espiritu, ang mananampalataya ay dapat na ganap na sumuko sa pagka-Panginoon ni Cristo. 3. The Inspiration of the Holy Spirit - Vs - 20 - "Na laging nagpapasalamat sa lahat ng mga bagay sa Diyos Ama sa pangalan ng ating Panginoong Jesucristo." Kung tayo ay naninirahan ng Banal na Espiritu, at pinuno ng Banal na Espiritu, ang Banal na Espiritu ay magpapasigla sa atin na magpasalamat sa lahat ng mga bagay: ibig sabihin, magkakaroon tayo ng ugali ng pasasalamat, anuman ang mga kalagayan ng ating buhay. Kung inspirasyon tayo ng Banal na Espiritu, makikita natin, tulad ng sabi ng kanta, "lahat ng kailangan natin ay ibinigay ng Diyos."
Ang unang katibayan ng pagtalikod ay ang "pagkamapasalamatan," isang pag-uugali ng kawalan ng pasasalamat sa Diyos para sa Kanyang maraming mga pagpapala.