Aralin 10 para sa Septyembre 7, 2024
"At kung magkagayo'y makikita nila ang Anak ng tao na napariritong nasa mga alapaap na may dakilang kapangyarihan at kaluwalhatian. At kung magkagayo'y susuguin niya ang mga anghel, at titipunin ang kaniyang mga hinirang mula sa apat na hangin, mula sa wakas ng lupa hanggang sa dulo ng langit"(Mar 13:26, 27)
Umiyak ang mga matatanda na nakakita sa templo ni Solomon nang makita nila ang maliit at hamak na templo na itinayo ni Zorobabel (Ezra 3:8-13). Nais ni Herodes na Dakila na makipagkasundo sa mga Judio sa pamamagitan ng pagbabago sa hamak na templong iyon. Ginawa niya itong kahanga-hangang arkitektura na pinuri ng mga alagad sa harap ni Jesus. Ngunit nakita ni Jesus ang higit pa sa mga magagarang bato; ang kahanga-hangang ginto; at ang nakakamanghang tanawing iyon. Nakita niya ang mga hukbong Romano na sisira sa lahat ng kanilang landas. Nakita niya ang lugar na itinayo para sa kaluwalhatian ng Diyos na winasak ng kasamaan ng bayan ng Diyos. Sa pagpapakita ng katotohanang iyon, sinamahan niya ito ng pangitain ng mapalad na pag-asa: isang araw ay darating si Jesus upang wakasan ang kasamaan at kasalanan.
ISANG KISLAP NG PAG-ASA Ang templo ni Herodes ay may ilang mga silid. May tinaguriang "silid ng mga babae" ay mayroong 13 kaban kung saan nakalagak ang mga handog. Ang bawat isa sa kanila ay inilaan para sa isang tiyak na layunin (hal. pagbili ng panggatong). Tinitingnan ni Jesus kung gaano kalaki o kaliit ang halaga ng mga idinedeposito sa mga kaban, nang humanga siya sa maliit na handog ng isang balo (Marcos 12:41-42). Hindi gaya ng mga mayayaman, ang balong ito ay ayaw magpapansin. Nais lang niyang mag-ambag sa gawain ng Diyos sa kaunting mayroon siya (Marcos 12:43-44). Wala siyang pakialam sa katiwalian na namamayani sa mga pari. Ang kanyang handog ay para sa Diyos, hindi para sa tao. Malapit nang ipahayag ni Jesus ang pagkawasak ng templo dahil sa katiwalian at kasamaan ng Israel. Ngunit sa gitna ng nangingibabaw na kasamaan, ang balo na ito ay kumakatawan sa mga tapat na sumasamba na kinikilala pa rin ang kabanalan ng Templo na Bahay kung saan nais ng Diyos na sambahin.
"At kayo'y kapopootan ng lahat ng mga tao dahil sa aking pangalan: datapuwa't ang magtitiis hanggang sa wakas, ay siyang maliligtas." (Marcos 13:13) Sa pag-akyat sa Bundok ng mga Olibo, ibinaling ng isang alagad ang pansin ni Jesus sa maringal na templo ni Herodes (Marcos 13:1). Ang kanyang tugon ay nagpamangha sa lahat (Marcos 13:2). Nang tanungin ng magkakapatid na mangingisda (Marcos 13:3-4), hinati ni Jesus ang kanyang tugon sa tatlong yugto: Ang kahalagahan ng pangangaral ng ebanghelyo at ang mga kahihinatnan nito (v. 5-13) Sa unang yugto, ipinahiwatig ni Jesus na ang mga huwad na Kristo ay malapit nang bumangon (at patuloy na babangon) na maghaharap ng isang huwad na ebanghelyo (Marcos 13:5-6). Ang mga ito ay magdudulot ng kaguluhan, ngunit hindi pa ito ang katapusan (Marcos 13:7-8). Ang mga palatandaan ng pagkawasak ng templo (v. 14-23) Ang mga tanda ng katapusan ng mundo (v. 24-37) Bago ang pagkawasak ng Templo, ang ebanghelyo ay ipinangaral sa buong mundo. At hanggang sa dumating si Jesus, dapat tayong maging handa na ipakita ang ating pananampalataya nang malinaw, anuman ang kahihinatnan nito (Mar. 13:9-13; 1Pet. 3:15).
A N G M A PA N I R A N G K A M AY "Nguni't pagkakita ninyo ng kasuklamsuklam na paninira, na nakatayo doon sa hindi dapat niyang kalagyan (unawain ng bumabasa), kung magkagayo'y magsitakas sa mga bundok ang nangasa Judea" (Marcos 13:14) Iniugnay ni Jesus ang pagkawasak ng Templo sa mga propesiya ni Daniel (Dn. 9:27; 11:31; 12:11). Ang 70- linggong hula ay naglalahad ng isang "prinsipe" [Roma] na wawasakin ang lungsod at ang templo pagkamatay ng Mesiyas. Ito ang "tagasira" na pumuno sa Jerusalem ng "kasuklam-suklam" (Dn. 9:26-27). Nilinaw ni Lucas na ang "kasuklam-suklam na paninira" ay tumutukoy sa Jerusalem na napapaligiran ng mga hukbong Romano (Lk. 21:20). Nangyari ito noong 66 AD nang sinubukan ni Cestius Gallus na kunin ang Jerusalem. Ang kanilang hindi inaasahang pag- urong ay nagbigay-daan sa mga Kristiyano na iwanan ang lungsod at iligtas ang kanilang buhay (Marcos 13:15-18). Pagkaraan ng isang taon, ipinadala ni Nero si Vespasian upang sugpuin ang paghihimagsik, at iniwan niya si Titus upang ipagpatuloy ang pagkubkob, hanggang sa ganap na pagkawasak ng lunsod noong taong 70.
Matapos ipaliwanag ang pagkawasak ng Templo, nagsimulang magsalita si Jesus tungkol sa kung ano ang mangyayari sa pagitan ng pangyayaring iyon at ng Kanyang Ikalawang Pagparito: isang panahon ng matinding kapighatian (Mar. 13:19). Ang kapighatiang ito ay laban sa "mga hinirang", ibig sabihin, sa mga nananatiling tapat kay Jesus (Marcos 13:20). Ang panahon ng kapighatian ay nagsasangkot ng pag-uusig sa mga tapat na tao sa pamamagitan ng relihiyosong kapangyarihan na nangibabaw noong Middle Ages. Sa panahong iyon, marami ang nagbuwis ng kanilang buhay para sa kanilang pagnanais na basahin ang Biblia, at maging tapat sa mga turo nito. Sinasabi sa atin ng Daniel 7:25 at iba pang mga talata na ang pag-uusig ay tatagal ng 1,260 taon (sa pagitan ng 538 at 1798). Bago ang 1798, pagkatapos ng Repormasyon, humupa ang pag-uusig sa ilang bahagi ng Europa. Marami ang lumikas sa kanilang mga bansa upang sumilong sa Alemanya o Switzerland, upang makatakas sa pag-uusig.
"Maaaring alam natin na kung ang ating buhay ay nakatago kay Kristo sa Diyos, kapag tayo ay dinala sa pagsubok dahil sa ating pananampalataya, si Jesus ay makakasama natin. Kapag tayo ay dinala sa harap ng mga pinuno at mga dignitaryo upang managot para sa ating pananampalataya, ang Espiritu ng Panginoon ang magliliwanag sa ating pang- unawa, at tayo ay makapagbibigay ng patotoo sa kaluwalhatian ng Diyos. At kung tayo ay tinawag upang magdusa alang-alang kay Kristo, tayo ay makukulong na nagtitiwala sa Kanya tulad ng isang maliit na bata na nagtitiwala sa kanyang mga magulang. Ngayon na ang panahon para linangin ang pananampalataya sa Diyos." EGW (Our High Calling, December 17)
Habang nalalapit na ang katapusan ng kapighatian, magsisimulang matupad ang mga tanda na ipinahayag ni Jesus (Mar. 13: 24-25): Pagkatapos, si Jesus ay lilitaw sa isang nakikita, makapangyarihan at maluwalhating paraan; ang mga patay kay Kristo ay muling mabubuhay; at ang mga buhay na tapat ay mababago (Mk. 13:26-27; 1Tes. 4:16-17). Kailan mangyayari ang mga kaganapang ito? Sinabi sa atin ni Jesus na kapag nakita natin ang mga tanda, malalaman natin na ito ay darating (Marcos 13:28-29). Sa konklusyon, tiniyak ni Jesus na ang mga kaganapan tungkol sa pagkawasak ng Templo ay pag-iisipan ng parehong henerasyon (Marcos 13:30-31). Ngunit, tungkol sa kanyang Ikalawang Pagparito, binabalaan niya tayo na walang nakakaalam ng sandali. Ang ating bahagi ay magbantay (Marcos 13:32-37).
"Ang eksaktong oras ng ikalawang pagparito ni Kristo ay hindi ipinahayag. Sinabi ni Jesus, Walang nakakaalam ng araw o oras. Ngunit nagbigay din Siya ng mga palatandaan ng Kanyang pagparito, at sinabi, "Pagka nakita ninyo ang lahat ng mga bagay na ito, talastasin ninyo na malapit na, nasa mga pintuan na" Mateo 24:48, 36, 33. [...] Yamang hindi natin alam ang oras sa pagdating ni Kristo, dapat tayong mamuhay nang matino at maka-Diyos sa kasalukuyang mundo, "Na naghihintay sa mapalad na pag-asa, at sa maluwalhating pagpapakita ng dakilang Diyos at ating Tagapagligtas na si Jesu-Kristo." EGW (Reflect Jesus, September 1)