A MGA PROBLEMA NG TRADISYON: ❖ PALITAN ANG MGA UTOS NG DIYOS. Marcos 7:1-13. - Dahil sa labis na kasigasigan, ipinaabot ng mga Hudyo ang utos na ito sa lahat ng tao, upang maiwasan ang kontaminasyon sa ritwal ( Ex. 30:17-21). - Ang tanong ng mga eskriba at Pariseo ay nilayon upang patunayan na hindi iginagalang ni Jesus ang mga Kautusan (Marcos 7:5). Ngunit ang tanong na iyon ay tumalikod sa kanila. - Iginalang ni Jesus ang Kautusan. Sila ang sumira dito at pinalitan ng sarili nilang mga tradisyon (Marcos 7:6-8). - Halimbawa: Kung sila ay nag-alay ng isang bagay sa Diyos [Corbán] - tulad ng isang bahay - ito ay nagiging ganon hanggang sa kanilang kamatayan, ngunit hindi nila ito magagamit para sa ibang layunin, tulad ng pagtulong sa kanilang mga magulang (Marcos 7:9-13). ❖ ANO ANG NAGPAPARUMI AT ANO ANG HINDI. Marcos 7:14-19. - Ang "pinabanal na karne" (ng isang inihain na hayop) ay naging "marumi" kapag hinawakan ng isang taong may ritwal na marumi (Haggai 2:12-13). - Sa tradisyon ng mga Pariseo, ito ay isinalin sa anumang pagkain (pinapayagan ng Levitico 11), at sa sinumang tao, marumi man o hindi. Ang tanong na ibinangon ay walang kinalaman sa mga pagkaing maaaring kainin o hindi, ngunit sa paraan kung saan sila kinakain (na may dinalisay - hinugasan - o hindi nalinis - maruruming kamay). - Ngunit nilinaw ni Jesus na ang malinis na pagkain ay hindi nagiging marumi sa pamamagitan ng pagkain nito nang hindi isinasagawa ang tradisyonal na seremonya (Marcos 7:18-19). - Gayunpaman, ang talagang nagpaparumi sa isang tao ay kung ano ang nasa loob niya. Ang ating mga kasalanan ay nagmumula sa ating mga pagnanasa at iniisip (Marcos 7:20-23). B TRADISYON AT MGA HENTIL: ❖ MALILIIT NA ASONG MAS HIGIT SA KANILANG MGA AMO. Marcos 7:24-30. - Ayon sa tradisyon, ang isang Hudyo ay hindi maaaring humipo ng isang Hentil (pagano, dayuhan), pumasok sa kanyang bahay, o kumaing kasama niya. - Sa pakikitungo sa babaeng Griego, waring sinusuportahan ni Jesus ang mga tradisyong ito (Marcos 7:26-27). Sa paglalarawang ito, ang mga Hudyo ay mga anak ng Diyos, at ang mga pagano ay "mga aso" (alagang aso). - Nakuha ng babae ang mga pahiwatig na iniwan ni Jesus sa kanyang mensahe, pinanghawakan ito sa pamamagitan ng pananampalataya, at nanalo kay Jesus sa argumento! (Marcos 7:28). (1) "Umalis ka muna": Maaari siyang humingi ng pangalawang lugar at samantalahin ang mga mumo ng busog. (2) "Mga Tuta": Ang mga inaalagaang aso (hindi naliligaw) ay bahagi ng pamilya at samakatuwid ay maaaring tamasahin ang mga benepisyo nito
❖ MGA TAINGANG NANANATILING BUKAS. Marcos 7:31-37. - Pagdating sa Decapolis ay nagdala sila ng isang tao upang pagalingin. Sa pagsantanbi sa kanya, gumamit siya ng kakaibang sistema para pagalingin siya (Marcos 7:35-37). Sa pamamagitan ng kaniyang mga kilos, pinahintulutan ni Jesus ang taong ito na manampalataya na Siya ay makapagpapagaling sa kaniya. Dahil dito, marami ang namangha kay Jesus (Marcos - Ngunit bakit dumaing si Jesus nang siya ay sumigaw, "Mag-bukas"? Malinaw na nakarinig ang bingi, at ang unang salita na narinig niya ay ang kay Jesus. Ngunit naisip ni Jesus ang tungkol sa mga taong, nakikinig, at hindi gustong makarinig ng kanyang mga salita o tumanggap ng kanyang mensahe. - Nais ni Jesus na maging handa ang ating mga tainga sa pakikinig sa kanyang mga mensahe, at dinggin din ang daing ng mga nangangailangang makarinig ng isang napapanahong salita mula sa atin. C ANG LEBADURA NG TRADISYON. Marcos 8:11-13. ❖ Pagdating nila sa Dalmanuta, nakilala ni Jesus ang "mga bingi na Pariseo," na humingi sa kanya ng tanda ng kanyang awtoridad (Marco 8:10-11). ❖ Tumanggi siyang magbigay sa kanila ng anumang tanda. Walang makakakumbinsi sa mga ayaw makumbinsi. Bigong umalis siya sa rehiyon, sumakay kasama ng kanyang mga disipulo (Marcos 8:12-13). ❖ Sa paglalakbay, sinabi ni Jesus sa kanila ang tungkol sa "lebadura ng mga Pariseo," iyon ay, ang mga turo at tradisyon na lumaganap sa relihiyon at sumisira dito (Marcos 8:15). ❖ Hindi naunawaan ng mga alagad ang metapora. Nakalimutan nila na si Jesus ay maaaring gumawa ng walang limitasyong mapagkukunan ng ating mga kailangan (Marcos 8:16-21).