JOB 2:1-10 "KAPAG ANG MGA BAGAY AY HIGIT NA LUMALA" NI REV RODNEY KLEYN Paano ka tutugon sa kamatayan at karamdaman kapag personal itong dumating sa iyong buhay? Kapag nawalan ka ng mahal sa buhay, marahil ay iyong asawa, isang malapit na kaibigan o kapatid, o maging isa sa iyong mga anak, ano kung gayon ang sasabihin mo tungkol sa Dios? Kapag ikaw ay nagkasakit na hindi ka na makatulog at ikaw ay namighati, paano ka makakatugon sa isang biblikal at Cristianong paraan? Kapag tayo ay tinamaan ng sakit at pighati, kadalasang isa sa ating mga tugon ay galit. Paano itong magagawa ng Dios sa akin? Paano itong magiging patas at mapagmahal? Nagagalit tayo sa Dios. At kahit na sa pagdamay ay masasabi natin na ang gayong tugon ay nauunawaan, kailangan din nating makita at sabihin na ang gayong tugon ay makasalanan, na iyon ay nagmumula sa kawalan ng tiwala sa Dios, at mahinang pananaw sa Dios. Ito ang tugon ng asawa ni Job nang mawala ang lahat sa kanila, kabilang na ang sampu nilang anak. Sinabi niya kay Job, "Mananatili ka pa ba sa iyong katapatan? Sumpain mo ang Dios, at mamatay ka na." Subalit si Job, sa halip, ay gumawa ng kahanga-hangang kapahayagan tungkol sa pagka-soberano ng Dios. "Tatanggap lang ba tayo ng mabuti sa kamay ng Dios, at hindi tayo tatanggap ng masama?" At itinala ng Espiritu Santo na "Sa lahat ng ito ay hindi nagkasala si Job sa pamamagitan ng kanyang mga labi." Ang mga salitang ito ni Job at ng kanyang asawa ay itinala para sa atin sa aklat ng Job, kapitulo 2 at sa mensahe ngayon ay titingnan natin ang unang sampung talata ng kapitulong ito. Para kay Job, ang mga bagay ay lalong lumala, mula sa napakasama hanggang sa lubhang malala. Doon sa kapitulo 1 si Job, sa loob ng isang araw, ay nawalan ng lahat ng tinatangkilik, lahat ng kanyang mga tagapaglingkod maliban sa ilan, at lahat ng sampu niyang anak. Nakatayo sa bagong hukay na mga libingan, ginawa ni Job ang magandang kapahayagang ito, "Hubad akong lumabas sa sinapupunan ng aking ina, at hubad akong babalik doon. Ang Panginoon ang nagbigay at ang Panginoon ang bumawi; purihin ang pangalan ng Panginoon" (Job 1:21). Sa likod ng pagdurusa ni Job ay si Satanas, sinusubukang sumpain ni Job ang Dios. Ang paniwala ni Satanas ay may takot lamang si Job sa Dios dahil sa mabuti nitong kalagayan sa buhay. Sinasabi ni Satanas na ang pananampalataya ni Job, at ang umaalalay na biyaya ng Dios, ay hindi sapat upang panatilihin si Job sa kanyang pagtitiwala sa Dios. Subalit iba ang pinatunayan ng kapahayagan ni Job, at, sa unang round ng pagdurusa ni Job, si Satanas ay natalo. Ang kapitulo 2 ay nagsimula sa pagharap muli ni Satanas kasama ng ibang mga anghel sa presensya ng Dios sa langit, isang tagpong katulad ng nasa kapitulo 1, mga talatang 6 hanggang 12. Sa dalawang tagpong ito ay nasulyapan natin ang langit, at ang di-nakikitang digmaan na patuloy na nagaganap sa pagitan ni Satanas at ng Dios. Ngunit bakit nakatala ang mga ito sa Kasulatan? Iyan ay isang mahalagang tanong. Ang dahilan ay hindi lamang upang malaman natin ang pagiging totoo ni Satanas at ng kanyang mga demonyo at ng kanilang pag-atake sa bayan ng Dios, kundi lalo na upang ipakita sa atin na ang Dios ay ganap na soberano sa mga gawa ng Diablo. Hindi kayang kumilos ni Satanas o mag-angat ng daliri ng hiwalay sa kalooban ng Dios. 1
Nakikita natin iyan sa Job 2. Sa talatang 1 pa lang, humarap si Satanas sa Panginoon. Hindi ba iyan nagsasabi sa atin kung sino ang nakatataas dito? Hindi ito tagisan ng magkapantay, kundi kasama ng lahat ng ibang mga anghel na mga lingkod at tagapagbalita ng Dios, dumating din si Satanas. At pagkatapos sa mga sumusunod na talata nakita natin na nagbigay ang Dios ng hamon kay Satanas. Madalas nating iniisip na si Satanas ang humahamon sa Dios at humahamon kay Job, ngunit kung babasahin nating mabuti ang sitas, makikita natin na sa katunayan ito ay kabaliktaran. Hinahamon ng Dios si Satanas. Talatang 2, "Sinabi ng Panginoon kay Satanas, Saan ka nanggaling?" Nakita mo, ang Dios ang nagsimula dito. Si Satanas ay minsan nang hinamon at natalo. Halos hindi pa nga siya handa na dalhin ito sa Dios. Ngunit kalooban ng Dios na ang mga bagay ay mas maging malala para kay Job, at gagamitin ng Dios si Satanas bilang kasangkapan upang dalhin ito kay Job. Sinimulan Niya ang pakikipag- usap kay Satanas sa pagtatanong ng, "Saan ka nanggaling?" Ang Dios ay hindi takot kay Satanas o sa ginagawa ni Satanas. At pagkatapos ay ang umiiwas na sagot ni Satanas. "Sa pagpaparoo't parito sa lupa, at sa pamamanhik- manaog doon." Tatanungin mo ang iyong mga anak na hindi gumagawa ng ingay, "Ano ang ginagawa n'yo?" at ang sagot ay, "Ah, wala," at alam mo na ang ibig sabihin ay mayroon silang ginagawa. Tulad niyan ang sagot ni Satanas. "Ah, naglilibut-libot lang ako, sinusuri ang mga bagay-bagay," samantalang sa katunayan siya ay nag-iikot gaya ng isang leong umaatungal, hinahanap kung sino ang kanyang masisila, at ang pinakabago niyang pag-atake ay kay Job. Sa kapitulo 1, ay si Satanas, oo, sa pamamagitan ng pahintulot ng Dios, subalit si Satanas ang nagdala ng lahat ng matinding kahirapan kay Job sa pagtatangkang sumpain niya ang Dios. Siya ang tagapagparatang sa mga kapatid. Ang pangalan niya, Satanas, ay nangangahulugang kaaway. At ngayon, natalo matapos ang round 1, sabi niya, "Naglilibut-libot lang ako sa lupa." Hindi niya tinangkang sabihin ang pangalan ni Job. Ngunit ang Dios ang gumawa, at sa pagpapatuloy ng Kanyang hamon, sinabi Niya kay Satanas sa talatang 3, "Napansin mo ba ang aking lingkod na si Job, wala siyang katulad sa lupa, isang walang kapintasan at matuwid na lalaki, may takot sa Diyos at lumalayo sa kasamaan? Siya'y nanatili pa rin sa kanyang katapatan, bagaman ako'y inudyukan mo laban sa kanya, upang sirain siya nang walang kadahilanan." Ang dapat nating makita dito ay ang katiyakan ng Dios sa Kanyang hamon kay Satanas. Sinasabi ng Dios kay Satanas, "Nakita mo, ang Aking biyaya ay sapat upang umalalay at magbigay ng lakas sa Aking bayan sa mga kaguluhan sa buhay. Nakita mo, Satanas, ang Aking pag-ibig ay mas malakas kaysa anumang kaguluhang dumarating. Nakita mo, Satanas, ang Aking bayan ay may katiyakan at pag-asa at pananampalataya na humihigit sa lahat ng mga kaguluhan sa buhay. Nakita mo si Job, Satanas, sinabi mong susumpain niya Ako, subalit hindi niya ginawa. May takot pa rin siya sa Akin, napopoot pa rin siya sa masama, at napanatili niya ang kanyang pananampalataya sa kabila ng malaking pagsubok." Hindi ba ito'y isang magandang katotohanan, ang katotohanan ng biyaya ng Dios na nangangalaga? Sa Bagong Tipan, sa Roma 8:35-39, ito ay isinaad sa isang napakapositibong paraan, nang sabihin ni Pablo, "Sino ang makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ni Cristo? Ang kahirapan ba, o ang kapighatian, o ang pag-uusig, o ang taggutom, o ang kahubaran, o ang panganib, o ang tabak? Gaya ng nasusulat, "Dahil sa iyo kami'y pinapatay sa buong araw; kami ay itinuring na mga tupa sa katayan. Ngunit sa lahat ng mga 2
bagay na ito, tayo'y higit pa sa mga nagtatagumpay sa pamamagitan niya na sa atin ay umibig. Sapagkat ako'y naniniwalang lubos, na kahit ang kamatayan man, ni ang buhay, ni ang mga anghel, ni ang mga pinuno, ni ang mga bagay na kasalukuyan, ni ang mga bagay na darating, ni ang mga kapangyarihan, ni ang kataasan, ni ang kalaliman, ni ang alin pa mang nilalang, ay hindi makapaghihiwalay sa atin sa pag- ibig ng Diyos, na na kay Cristo Jesus na Panginoon natin." Ito ang pinatunayan ng Dios sa buhay ni Job. Ngayon, aasahan mo na titigil na rito si Satanas at aaminin ang pagkatalo, subalit hindi, hindi niya kailanman aaminin na siya ay mali o mahina o natalo. Bilang paghamon sa Dios, sinabi niya, "Balat sa balat! Lahat ng pag-aari ng tao ay ibibigay niya dahil sa kanyang buhay. Ngunit iunat mo ngayon ang iyong kamay, galawin mo ang kanyang buto at laman, at kanyang susumpain ka nang mukhaan." Kung minsan, matapos mawala ng lahat nating tinatangkilik marahil ay sa sunog o aksidente sa sasakyan, sasabihin natin, "Kahit paano ay walang nasaktan, at kasama pa natin ang isa't isa." O, maahil ay nawala sa atin ang lahat, at pagkatapos ay sasabihin natin, kahit paano ay malusog pa rin ako. Sa palagay ni Satanas ganito ang pag-iisip ni Job - nasa kanya pa rin ang kanyang kalusugan, kaya syempre tapat pa rin siya, ngunit alisin mo ang kanyang kalusugan, at susumpain ka niya. At muli may tiwala ang Dios na sinabi, "Siya'y nasa iyong kamay; ingatan mo lamang ang kanyang buhay." Sa pamamagitan nito, si Satanas ay may di-mapigilang kapangyarihan upang saktan mismo si Job, lamang ay hindi siya maaaring magdala sa kanya ng anumang magiging banta sa kanyang buhay. Kaya umalis si Satanas sa harapan ng Dios upang atakihin si Job. Nais niyang patunayan sa Dios na tunay siyang susumpain ni Job, kung kaya't dumating siyang may dalawang magkasamang atake. Ang natira na lamang kay Job ay ang kanyang kalusugan, ang kanyang asawa, at ang kanyang buhay. Hindi maaaring galawin ni Satanas ang kanyang buhay, subalit gagamitin niya ngayon ang kanyang kalusugan at kanyang asawa laban sa kanya. Job 2:7-8, si Satanas ay, "nilagyan si Job ng mga nakakapandiring bukol mula sa talampakan ng kanyang paa hanggang sa puyo ng kanyang ulo. At kumuha siya ng isang pirasong basag na palayok upang kayurin ang sarili." Kung ano mismo ang sakit na ito ay hindi natin alam, subalit ang mga sintomas nito ay napakasama. Tinakpan mismo ng mga bukol ang buong katawan ni Job at gumawa ng mainit, nakakapaso, at tumatagos na sakit. Ang mga ito ay naging sugat na naglalangib at naging labis na makati, at si Job, dahil walang pamahid o gamot upang maibsan ang sakit, ay kinayod ang kanyang katawan ng isang pirasong basag na palayok. Iyon lamang ang tangi niyang pampaginhawa. Kasama ng sakit na ito ay dumating ang di-pagkatulog, mga uod, bangungot, mabahong hininga, pagbaba ng timbang, panginginig, pagdudumi, at pangingitim ng balat (Job 7:4-5, 13-14; 19:17, 20; 21:6; 30:27). Napakatindi ng pagkakadagok ng sakit na ito kay Job kaya't siya ay napilitan, bilang maruming tao, na umupo sa labas ng lunsod sa bunton ng mga abo, at nang dumating ang mga kaibigan niya upang makita siya, sila ay gulat na gulat sa kanyang anyo at hindi nila siya nakilala (Job 2:12). Nahihilo na nga sa pighati at kawalan, inatake siya ni Satanas nitong walang lunas na karamdaman kasama ng di-makayanang sakit. At ngayon, unawain, na ang pag-atake ni Satanas kay Job ay hindi lamang pisikal. Hindi, sa tuwing tayo ay may sakit o karamdaman, karaniwan tayong nagiging sumpungin din. At hindi lamang sumpungin sa mga tao, kundi sa karamdaman mismo, at nagsisimula tayong maawa sa ating sarili. Bakit ako? Bakit ito ginagawa ng Dios sa akin? Mayroong espiritual na pag-atake, pag-atake sa ating kaluluwa, isang hamon 3
sa ating pananampalataya, na kasama sa pisikal na karamdaman. At dinadala din ni Satanas ang mga bagay na iyon kay Job. Sa mga sandaling ito na siya ay mahina sa pisikal, ang kanyang pananampalataya ay hinahamon. Nais ni Satanas na sumpain ni Job ang Dios ng mukhaan. Iyan ang tukso kay Job dito. Iyon ang mga kaisipan na inilalagay ni Satanas sa kanyang isip. Alam natin iyan mula sa sinasabi ng asawa ni Job sa kanya. Heto ang pangalawang tulis ng pag-atake ni Satanas. Ngayon, unawain, na naranasan din ni Gng. Job ang parehong kawalan gaya ni Job. Ang kanyang yaman at katayuan ay nawala sa loob ng isang araw. Ang kanyang pusong ina ay nawasak ng pighati sa pagkawala ng kanyang mga anak. At unawain din, na hindi siya masamang babae, kundi ang pinakamamahal na asawa ng maka-Dios na si Job, na kasama niya ay nagpalaki ng sampung maka-Dios na mga anak, at ang magiging ina ng mga anak na pagkatapos ay ibibigay muli ng Dios kay Job. Subalit ngayon ay unawain ang kanyang pighati, siya ay wasak, at siya ay naging kakampi ni Satanas, upang tuksuhin si Job na sumuko at sumpain ang Dios. Nararamdaman natin ang tindi ng sandali, at nauunawaan ang kanyang galit at pighati. Subalit hindi natin ito binibigyang-katwiran. Ito ay makasalanan at mali. May dobleng babala dito para sa atin. Sa isang banda, hindi dahil ang isa ay tapat na Cristiano na nagmamalasakit sa atin ay mangangahulugan na dapat nating sundin ang kanyang payo kapag tayo ay nasa panganib. Ang mabubuting tao, na nagmamahal sa atin, ay maaaring magbigay ng napakasamang payo. Ang ating payo, sa huli, ay dapat mula sa Salita ng Dios. At pagkatapos, sa isang banda, dapat tayong maging napakaingat na huwag tuksuhin ang iba sa pamamagitan ng sinasabi natin, o sa kung paano tayo tumutugon sa isang sitwasyon. Kaya nga ang pinakamabuting tugon sa isang matinding pagsubok ay ang manahimik, gaya ng sinasabi ng Awit 46:10, "Kayo ay magsitigil at kilalanin ninyo na ako ang Dios." Kung hindi tayo ay tutugon mula sa sakit at emosyon, mula sa ating nararamdaman at nararanasan, gaya ng ginawa ng asawa ni Job. Paano tumugon si Job? O maaari nating sabihin, Anong uri ng tugon ang ibinunga ng di-nagbabagong biyaya ng Dios sa Kanyang mahal na anak na si Job? Ituturo natin ang apat na bagay dito sa Job 2. Una, kinikilala ni Job na siya ay isang makasalanan na hindi nararapat sa anumang ipinagkakaloob ng Dios sa kanya dito. Sa dulo ng talatang 8 mababasa natin na si Job ay umupo sa mga abo. Ang umupo sa mga abo, at magpahid ng mga abo sa mukha at katawan, ay isang tanda, hindi lamang ng pighati, kundi ng personal ding pagpapakumbaba. Ito ay pagsasabing, Ako ay maitim sa aking kasalanan sa harapan ng Dios. Pagkatapos, sa kapitulo 42:6, sasabihin ni Job, "kaya't ako'y namumuhi sa sarili ko, at nagsisisi ako sa alabok at mga abo." Sa pag-upo sa mga abo, ipinapakita ni Job na ang kanyang puso ay pinamumunuan pa rin ng kapahayagang ginawa niya sa kapitulo 1, "Ang Panginoon ang nagbigay at ang Panginoon ang bumawi; purihin ang pangalan ng Panginoon." Hindi siya nararapat sa anumang higit pa mula sa Dios. Pangalawa, bilang sagot sa kanyang asawa, kamangha-manghang si Job ay magiliw. Kapag tayo ay may karamdaman at pagod na, tayo ay nagiging bugnutin lalo na sa mga pinakamalapit sa atin. Heto si Job, pinahihirapan ng sakit, at ang isang dapat ay umaalalay at tumutulong sa kanya ay tumalikod sa kanya. Ano ang ginawa ni Job? Sinaway niya siya, oo, ngunit hindi niya siya pinagsalitaan ng masakit o tinawag siyang hangal, sa halip sinabi niya sa kanya, "Hindi ganyan magsalita ang anak ng Dios. Ang sinabi mo ay ang sasabihin ng isang hangal, na nagtatakwil ang Dios." Ipinapakita nito sa atin na si Job mismo ay nag- iisip kung paanong siya bilang anak ng Dios ay dapat tumugon sa nangyari sa kanyang buhay. 4
Pangatlo, hindi nanisi ng iba si Job sa nangyari sa kanya, kundi sa halip ay tinanggap ito mula sa Panginoon. Ginawa sana niya. Hindi niya alam ang pakikipag-usap ni Satanas sa Dios, ngunit alam niya kung paano kumilos si Satanas, at maaari niyang sabihin, ang mabubuting bagay ay nagmumula sa Dios at itong masama ay mula kay Satanas. Maaari niyang sabihin, ang mga Sabeo at mga Caldeo ang kumuha ng lahat ng pag-aari ko. Subalit hindi niya ito ginawa. Sa halip nagpahingalay siya sa katotohanan ng pagka-soberano ng Dios, kahit ang kasamaan ay nagmula sa mga kamay ng iba. Nauunawaan niya na ang Dios ang may kontrol. Kaya, ikaapat, gumawa siya ng isa pang magandang kapahayagan tungkol sa pagka-soberano ng Dios. "Tatanggap lang ba tayo ng mabuti sa kamay ng Dios, at hindi tayo tatanggap ng masama?" Sa kanyang kawalan, at ngayon sa kanyang karamdaman, sabi niya, "Itong lahat ay mula sa Dios. At tinatanggap ko ito nang gayon." Iyan ay isa sa mga matitibay na pagpapahayag ng pananampalataya na binigkas tungkol sa Dios at pagdurusa. Mas matibay pa kaysa sa kanyang kapahayagan sa dulo ng kapitulo isa. Doon ay sinabi niyang, "Ang Panginoon ang nagbigay at ang Panginoon ang bumawi." Ngayon sinasabi niya na ang kasamaan sa kanyang buhay, at sa kasamaan ang ibig niyang sabihin ay ang masasamang bagay na nangyari sa kanyang buhay, ang kasamaan ay nagmula sa kamay ng Dios. Marami ngayon ang hindi magsasabi nito. Sa halip mayroon silang dalawahang pananaw, na nagsasabing lahat ng kasamaan ay mula kay Satanas, at sasabihin nila na nilalapastangan natin ang Dios sa pagsasabing Siya ang nagpapadala ng masama. Ngunit dito, sinasabi sa atin ng Espiritu Santo na si Job ay hindi nagkasala sa pamamagitan ng kanyang mga labi sa pagsasabing ang masama ay mula sa kamay ng Dios. Itatanong natin, paanong magmumula sa Dios ang kasamaan? Ang sagot ay soberano Siya kahit sa diablo, at ginagamit Niya si Satanas upang isagawa ang Kanyang layunin sa ating buhay. Hindi ganyan ang tingin ni Satanas. Iniisip niya na kaya niyang tuksuhin at saktan at wasakin ang bayan ng Dios. Ngunit ang katotohanan ay sa tuwing maghahatid siya ng kasamaan at tukso sa ating buhay, siya ay ginagamit lamang ng Dios upang subukin tayo at upang madagdagan ang ating pananampalataya. Nakikita natin dito ang tagumpay ng biyaya ng Dios na nasa atin higit sa mga pag-atake ni Satanas. Kung kaya't si Job ay nagpapahingalay dito sa katotohanan ng pagka-soberano at kabutihan ng kanyang Dios. Oo, sa pagpapatuloy natin sa aklat makikita natin na makikipagbuno siya sa kanyang pagdurusa, ngunit hindi niya kailanman itatakwil o susumpain ang Dios. Itinuturo sa atin ni Job kung saan titingin sa ating sakit at pighati. Subalit ngayon, kung ang kasaysayan lamang ni Job ang mayroon tayo sa Biblia, madali tayong manghihina, dahil, hindi tayo makakaabot kay Job. Sa mga kaguluhang dumarating sa ating buhay, na hindi kasing-tindi ng kay Job, hindi tayo laging matiyaga at magalang sa Dios sa ating mga tugon. Kaya dapat nating matutunang ilayo ang tingin kay Job, tungo sa marahil ay nag-iisang nagdusa ng higit kay Job, iyan ay kay Jesu Cristo. Siya ay walang kapintasan, walang katulad Niya sa buong mundo. May takot Siya sa Dios, kinapootan Niya ang masama, wala Siyang kasalanan, gayunman ay isinailalim Niya ang Kanyang sarili sa antas ng tukso at pagdurusa nang higit sa naranasan ni Job. Ang Kanyang kaaway, tulad ni Job, ay si Satanas. Ang Kanyang pagdurusa, tulad ni Job, ay dumating ng patindi nang patindi sa buong buhay Niya. Sa buong buhay Niya ang anino ng krus ay nasa ibabaw Niya. At habang nagdurusa Siya, pisikal, mental, espiritual, Siya ay inihahanda para sa huling oras ng Kanyang pagdurusa, sa krus. Sa pagpapako sa krus Siya ay nagdusa ng matinding pisikal na sakit, pinagdusahan Niya ang panunuya at 5
pagtatakwil ng mga tao, at, sa ibabaw ng lahat ng iyon, sa paraang hindi natin mauunawaan, pinagdusahan Niya ang matinding pagtitiis at paghihirap ng impierno kapalit natin. At dahil ginawa Niya ito, tayo na sumasampalataya sa Kanya, tayo na Kanyang bayan, ay makapagtitiis anumang kasamaan ang ipadala ng Dios sa buhay na ito. Sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan, inalis ni Jesus ang sumpa ng Dios at ang mabigat na kamay ng poot ng Dios mula sa ating buhay, upang ang lahat ng mga bagay sa ilalim ng soberanong paggabay ng Dios ay gumawa para sa walang hanggan nating ikabubuti. At sa Kanyang muling pagkabuhay, si Jesus ay dumating sa pamamagitan ng Kanyang Espiritu Santo upang manahan sa atin, at upang bigyan tayo ng kalakasang kailangan natin sa bawat pagsubok. Ang lahat ng bagay ay magagawa ko sa pamamagitan ni Cristo na nagpapalakas sa akin. At ngayon, si Jesus ay nabubuhay sa kanan ng Dios bilang handa nating taga-tulong - ang isa na pinagtiisan ang bawat pagsubok, na tinukso sa lahat ng pagkakataon gaya natin, at kaya tayong tulungan sa oras ng pangangailangan. Lumapit tayo sa Kanya. Oo, dito ay si Job. Nakikita mo sa kanya ang isang kahanga-hangang halimbawa ng isang anak ng Dios na pinagtitiisan ang pagdurusa. Subalit sa pagtingin kay Jesus makikita natin kung paano ito posible. Manalangin tayo. Ama, alam namin at ipinahahayag na Ikaw ay soberano, ganap na soberano, sa lahat ng aming mga pagdurusa. Maging si Satanas ay ginagamit upang ipatupad ang Iyong walang hanggang mga layunin. Ama, kami ay nagpapahingalay sa Iyong soberanong kapangyarihan at kontrol. Turuan Mo kami, Panginoon, na tanggapin ang lahat ng dumarating sa aming buhay, ang masama maging ang mabuti, mula sa Iyong kamay. Pagkalooban Mo kami ng biyaya tulad ng Iyong lingkod na si Job, na, bagama't hindi niya nauunawaan ang nangyayari, ay nagtiwala at nagpahayag ng Iyong kabutihan. Panginoon, manahan Ka sa amin sa pamamagitan ng kapangyarihan ni Jesu Cristo, na dinaig ang lahat ng masama, alang-alang sa amin. Sa Kanyang pangalan kami ay dumadalangin. Amen. 6