Sino nga ba ako? Kilala mo ba ako? Kilala mo nga bang tunay ang babaeng nakatayo sa harap mo? Kasi ako, hindi ko mawari kung gaano ko kakilala ang aking sarili. Oo, ako si Rowena Andreja na madalas na ring tawagin bilang Roan pero sino ba talaga ako? Sapat na ba ang pangalang iyan para malaman ko at ninyo ang pagkatao ko? Ako ay simpleng tao lang kagaya niyo na huminga, humihinga at sana'y hihinga. Wala yata akong pinagkaiba sa'yo. Katulad lang kita na nabubuhay, pero bakit hindi ko masabi ng tuwiran ang sagot sa sanaysay na ito. Tila madaming alinlangan ang sa isip ko'y gumugulo. Sino nga ba talaga ako? Totoong ako ay masayahin pero nalulungkot din. Makulit pero napapagod din. Mabait pero nagiging masama rin. Palabiro pero umiiyak din. Palangiti pero sumisimangot din. At higit sa lahat, mapagmahal pero nasasaktan din. Lahat ng 'yan ang maglalarawan sa akin pero tila hindi pa sapat para punan ang katanungan sa aking isipan. Umpisa palang ay napapagod na ako. Bakit wala pang kasagutan ang "SINO NGA BA AKO?" Nais ko sanang magtanong kung kani-kanino pero hindi ko alam kung tatanggapin ko ito. Gusto ko sanang tanggalin ang maskarang nakapa ibabaw sa aking pagkatao na ikinukubli ang lungkot, sakit, insekyuridad at kawalang bilib sa sarili pero natatakot ako. Kailangan 'kong magpanggap sa mga mapanuksong tao. Kailangan kong magpanggap na "WALANG TITIBAG" sa mundong ito. Kailangan kong MAGPANGGAP. Ngunit parang nagkaroon ako ng ideya kung bakit hindi ko mahanap ang totoong ako. Bakit nga ba ako nagpapanggap? Para saan? Para kanino? Bakit ba hindi ko nalang ipakita kung sino talaga ako sa mata ng mga tao at para na rin sa sarili ko? Tunay nga talagang magulo ang pagkatao ko. Kahit ilang pahina pa ang isulat ko hindi talaga maiintindihan ng "NINYO" ang sarili ko. Ngayon, susubukan kong kilalanin ang "Roan" na ito. Ako'y isang babae na maraming pangarap sa buhay. Nais kong maging perpekto ang mundong aking ginagalawan. Nais kong palayain ang mga pangarap at plano ko sa buhay para hindi lamang sila nakakulong sa aking isipan. Nais kong kulayan ang mundong puno ng kalungkutan. Marami talaga akong gusto. Marami rin namang kinaaaywan. Ayaw ko ng
gulo. Ayaw kong makita ang isang tao na nalulugmok sa hirap. Ayaw kong makakita ng taong walang humpay ang pagbagsak ng luha sa kaniyang mga mata. Ayaw kong makapanakit ng tao. Ayaw kong nahihirapan ang mga taong mahal ko. Ayaw ko. Sa mga gusto't ayaw ko, tunay kong makilala ang pagkataong ito. Unti-unti ko nang nalalaman ang pinagkaiba ng "SINO KA?" sa "SINO AKO". Talaga ngang magkaiba tayo. Sino nga ba talaga ako? Napaka hirap pa rin sagutin. Ang daming ideya sa aking isipan ang lumilitaw ngunit tila ni isa sakanila'y wala akong mapili. Ako'y masipag, walang pag aalinlangan kong sasabihin sa'yo. Handa akong ibigay ang lahat ng oras para sa ikakatagumpay ko. Sa isang bahagi ng pagkatao ko ako'y seryoso, seryoso sa isang tao, pero mayroon din namang bahagi na maloko, mapang-asar at tila may saltik sa ulo. Matatag akong tao lalo na't nariyan Siya sa tabi ko. Dumating man ang mga pagsubok, alam kong kakayanin ko't malalagpasan ang mga ito. May bilib na nga ako sa sarili ko. Naniniwala na ako sa mga nagsasabing "malayo ang mararating ng batang iyan". Hindi ako agad susuko. Lalaban at lalaban kung kinakailangan. Iyan ako. Ang tunay na ako. Ang "Ako" na maaasahan mo para ika'y tulungan sa mga problema. Ang "Ako' na tunay na kaibigan, Ang "Ako" na walang hinangad kundi ang mapasaya ka lamang. Ang "Ako" na hindi papayag na ibaon ng lungkot, at insekyuridad ang matibay kong pagkatao. Ang "Ako" na babangon sa mga panghuhusga at papatunayan ang sarili. Unti-unti ng lumalabas ang kasagutan sa katanungang "SINO NGA BA AKO". Nabibigyang halaga ko na ang mga kakayahan ko. Hindi man ako ganoon kagaling kumanta, pero marunong naman ako kumanta. Hindi rin naman ako magaling sumayaw, pero kaya kong sumayaw. Basta ang alam ko ngayon ay may nais akong patunayan sa sarili ko at sa mundong aking ginagalawan. Alam kong balang araw ay mahahanap ko ang lugar ko rito sa mundo na makakatulong sa akin upang makilala ko pa ang sarili ko. Balang araw ay maliliwanagan ako sa aking isipan. Alam kong ang sino ako noon at sino ako ngayon ay makakatulong para sa "SINO AKO SA KINABUKASAN". Alam kong dating ng panahon, makukumpleto ko rin ang kasagutan sa tanong na "SINO NGA BA AKO?" Muli ako si Rowena Andreja ang babaeng kinikilala pa ang kaniyang sarili at nais mag iwan ng katagang "AKO ay AKO".