1 "Kumusta? Birthday party mo daw pero seventy percent yata ng buwisita dito, hindi mo kilala," naiiling na sabi ni Vee kay Noelle habang inaalog nito ang yelo sa napangalahati nang baso ng kurant- flavored vodka. Masama ang tingin nito sa maganda at matangkad na babaeng nasa bar at abala sa pag- de-demonstrate ng drink mixing skills nito, to the delight of an adoring crowd, made up of mostly men. "Look at your best friend, Noe. She's shameless," hirit ni Jamie bago sinaid ang inumin nito. Sinundan ni Noelle ang tinitingnan ng mga kaibigan. They were referring to her childhood best friend Izzy, na siyang nag-organize ng party na iyon sa Caliente, isang sikat na dance club para sa kanyang twenty-seventh birthday. She hated parties, but knowing Izzy - who would always find an excuse to buy herself a new outfit ensemble, strut her stuff and be in the center of attention - wala siyang magagawa kundi pumayag at magpatangay na lang. At least, naroon din naman ang iba pa niyang kaibigan gaya nina Vee, Jamie at Cara, plus the guys from the law firm where she now
worked as a junior associate. Hindi gusto ng karamihan sa mga kaibigan niya si Izzy, and the feeling was mutual. Ang tingin nito sa mga kaibigan niya ay masyadong mga radikal, may pagka-jologs at killjoy. Samantalang ang tingin naman ng grupo niya sa kanyang kababata ay plastic, user-friendly at makasarili. Sang-ayon siya sa lahat ng ayaw ng mga kaibigan kay Izzy. Her friend had always been like that since they were young. May mali yata sa pagkatao niya dahil sa kabila ng alam niyang hindi niya gusto ang ganoong ugali, at kahit pa tinagurian siya ng mga kaibigan at kakilala bilang isa sa pinakamatapang na babaeng nakilala ng mga ito, pagdating kay Issabella ' Izzy' Montez ay isa siyang maamong tupa na sunod na lang nang sunod kahit tinatamaan na ng panghampas. At iyon ay dahil sa utang-na-loob. Utang-na-loob sa pamilya ni Izzy na kinupkop at pinatira muna sa bahay ng mga ito ang kanyang pamilya nang masunugan sila. Noon ay parehong may tatlong taon nang naninilbihan sa mga Montez ang kanyang mga magulang. Family driver ang kanyang ama habang personal secretary naman ang kanyang ina. Inilapit din ng mga ito sa kakilalang politiko ang kanyang Kuya Mike upang mabigyan
ng college scholarship habang siya ay pinag-aral sa parehong private school na pinapasukan ng solong anak ng mga ito na si Izzy. Bata pa lang sila ay alam na niyang nakatatak sa isip nito ang ginagawang pagtulong ng pamilya nito sa kanila. Sa bawat bagay na hilingin sa kanya ni Izzy, sa bawat pagkakamali nito sa kanya, sa bawat pang-aapi ay hindi siya maaaring magreklamo dahil ayon dito, wala siyang karapatan. Ilang taon din niya iyong pinapaniwalaan, hanggang sa magkolehiyo sila at hilingin din ng babae na pumasok sila sa iisang university. She was lucky to have gotten a scholarship at University of Santo Tomas as a student assistant, ngunit walang nagawa iyon upang kahit minsan man lang sana ay lumaban siya kay Izzy. The casual betrayals piled up higher than their required readings in Classical Literature, and in each of them, she had no choice but to keep quiet, to just always let Izzy have her way. Because whatever Izzy wants, Izzy gets. "I still cannot believe that you let that bitch get her claws on TJ. Hello? Kayo ang bagay, Noe. We all know you guys will eventually marry each other," nanlalaki ang mga matang sabi ni Cara habang nakatingin ito sa isa pa nilang kaibigan na si TJ.
The gorgeous, smart, and totally irresistible TJ was standing by the bar, keeping an eye on Izzy while chatting with their other male friends. First year siya sa law school nang makilala niya si Tomas Joaquin ' TJ' Eleazar. He was in third year and was one of the officers of the debate club, kung saan naging miyembro rin siya. They both loved eating, had the same taste in music, films and books, and had the same approach in their legal education that's why they instantly clicked. Hanggang ngayon ay halos hindi sila mapaghiwalay, dahil sa iisang law firm lang sila nagtatrabaho. Among the new people she met after college and after Izzy's entire family left for the US, it was TJ whom she considered the closest to her. Hindi lang dahil sa pinakamalapit siya rito kundi dahil sa loob ng nakalipas na mga taon ay unti-unti na rin niya itong natutunang mahalin nang higit pa sa isang kaibigan. Nobody knew about it, and she had no plans of telling anyone, especially not TJ himself. Falling in love is the best way to ruin a beautiful friendship like the one they have and she would not want that. Sa loob din ng nakalipas na mga taon ay sinubukan niyang kalimutan ang nararamdaman para sa lalaki. She dated around, but none prospered.
Si TJ naman ay hindi pa rin niya nakitang nagka- girlfriend simula pa noong sila ay nasa UP College of Law bagaman may mga idine-date din ito. Gaya niya ay wala rin naman itong nagugustuhan upang alukin ng commitment. Ayon sa lalaki, marahil ay hindi pa raw siguro panahon, at hindi pa ang mga babaeng nakilala na nito ang nakatakda para rito. Isa man si TJ sa pinakamagagaling at pinakaguguwapong abogadong nakilala niya, bukod pa sa may maraming nagkaka-crush at naghahabol, ay tila hindi nawawala sa binata ang ganoong paniniwala. She often teased him about being a romantic, na madalas ay tinatawanan lamang nito. All that changed when Izzy came back a year ago, got herself a job as the PR manager of an international five-star hotel chain, and in several months , finally got to meet TJ. Ni wala siyang planong ireto ang dalawa sa isa't isa. She simply wanted two of her closest friends to know each other. Ngunit na-underestimate yata niya ang kalibre ni Izzy. In a matter of seconds, she was on flirt mode. Sino ba namang lalaki ang hindi maaakit dito? Even TJ wasn't immune to Izzy's charm. That infamous charm that had managed to, so far, get all of Noelle's crushes and would-have-been-suitors from high
school and college to shift directions and just head on straight to Issabella Montez. As a young, naïve girl, she never really resented that fact. Mas maganda, mas friendly, mas pansinin at mas kaakit-akit naman talaga si Izzy. Ngunit hindi niya inaasahang pati si TJ ay mahuhumaling din sa babae. Ilang buwan ding regular na nag-date ang dalawa. Hanggang sa nitong nakalipas na buwan lamang ay i-announce ng mga ito that they were officially together. A couple. Something Noelle would never be the other half of, with TJ. "Hoy, bruha, ano ba? Lasing ka na ba? Inaantok? Kanina ka pa tahimik d' yan." Siniko siya ni Vee. "Hindi ko type ang music. Ang tindi ng bass. Parang gustong gibain ang dingding," kunwa ay reklamo niya. "Eh, di papalitan mo. Ikaw naman ang birthday girl, eh. Go!" Tinapik-tapik pa ni Jamie ang balikat niya bago siya pilit iginiya patungo sa DJ's booth. Natatawang nagpatangay na lang siya sa kaibigan. On the way to the DJ's booth ay madadaanan niya si TJ, na nang makita siya ay kaagad siyang hinila palapit dito at masuyong niyakap.
"Happy Birthday, Noelle." His warm breath tickled the side of her face before he planted a kiss on her cheek. Ilang segundong tila ayaw muna siyang bitiwan ng lalaki, and she couldn't help thinking how it felt so good to be held by him like that. Puwede kayang manatili siyang yakap nito, nang mas matagal pa? "Hey, birthday girl!" Izzy's lively, New York accented voice broke the spell, and pulled them apart. Sa kabila ng ingay ay dinig niya ang tila pagbuntong-hininga ni TJ bago siya nito binitawan. Pero nakangiti naman ito sa kanya. "Nakailang barrel ka na?" She stuck out her tongue. "Three glasses lang ng Bailey's on the rocks, di ko type ang lasa ng cocktail drinks dito," aniya na bahagyang nagpatawa sa binata, bago tila nanggigigil na pinisil nito ang pisngi niya. "Aray!" Gumanti siya at sinuntok ito sa dibdib. Napangiwi ito, pero hindi nagalit. Bagkus ay natawa lang din. "Everyone! Your attention, please!" sabi ni Izzy, dahilan upang humina ang tugtog at magtinginan dito ang lahat. "Let's all raise our glasses for the one who was the reason why I have the hottest date
tonight..." Izzy looked at TJ's direction and winked. "My best friend, the birthday girl, Atty. Noelle Valerio! Cheers!" Everyone raised their glasses, and said "Cheers!" Then the music was back to its deafening volume. Lumapit si Noelle kay Izzy, niyakap ito at nagpasalamat. "Aww, shush. You know I live for these things," pag-di-dismiss nito sa pagpapasalamat niya. She hugged her back, anyway, at noon niya napansin na namumula na ang babae. Namumungay na rin ang mga mata nito at halos matumba na sa kanya. "I should be the one to say thank you," wika nito bago iminuwestra ang kamay sa direksyon ni TJ. "Look at that yummy piece of meat... and he's mine!" she giggled. Kahit mas mataas sa kanya ang kaibigan ay nagawang alalayan ito ni Noelle. "You' re drunk, Izzy. Wala pang ala una, ah!" aniya habang hawak ito sa magkabilang braso. "I think you should go home. Alam mo namang ayaw nina Tita Mina na gumigimik at nagpapakalasing ka nang bongga pag Saturday night dahil may church at country club meetings kayo kinabukasan." Tinapik lang nito ang pisngi niya. "Listen to yourself, Noelle. You sound like my mother. Ano ka
ba? Twenty-seven na tayong pareho. Live a little. Hindi kailangang sundin palagi ang magulang." Then she eyed her curiously. "Tell me, girl, are you still a virgin?" Tiningnan lang niya ito nang masama. "Let's get you home." Kinawayan niya si TJ at pinalapit. "Ihatid mo na siya. Ako na ang bahala dito." "Oh, no, no. Everything's been taken care of. I' ve reserved it tilk closing time so you just enjoy, okay?" wika ni Izzy bago nag-flying kiss sa kanya habang halos buhatin na ito ni TJ. "Pero hindi mo pa sinasagot ang tanong ko. Are you really still a - " "' Bye, Izzy!" malakas na sabi niya, na halos kasabay rin ng pagsasabi rito ni TJ ng "Where are your keys.?". Dahilan iyon upang magkatinginan sila ng binata at magkatawanan. Soon, the couple was out of the door. Her other friends rushed to her side. "Dapat ikaw ang inihahatid ni TJ at hindi ang megalomaniac na iyon," naiiling na sabi ni Cara. "Tantanan n' yo ako at hindi kami talo ni companiero, okay?" aniya bago pinangalahati ang baso. Iyon lang ang magagawa niya upang hindi masyadong mahalata ng mga kaibigan ang nararamdaman at iniisip niya nang mga sandaling
iyon. She felt the same way. She wanted to be the one TJ was holding close to him that night. She wanted to be TJ's, well... Everything. But it's too late now. At kahit walang Izzy ngayon sa pagitan nila, hindi rin siya sigurado kung may nararamdaman din bang iba para sa kanya ang kaibigan. - - - - - "Hey, hindi ka pa ba uuwi?" Muntik nang maibuga ni Noelle ang iniinom na tubig nang may magsalita sa likuran niya. It was TJ, looking at her with one brow raised. Tiningnan niya ang relo; mag-a-alas-dos pa lang ng madaling-araw. "Bakit ang bilis mo? At bakit ka bumalik?" tanong niya. Nangunot ang noo nito. "Inihatid ko lang si Izzy na pagpasok sa bahay nila ay bumagsak na ng higa sa sala. She made me go back here to check if she has really signed her bills. Okay naman." He absently drummed his fingers on the wooden bar counter, never taking his eyes off her. "And in case you forgot, we are both from Quezon City." Hinawakan nito ang braso niya. "Magpaalam ka na sa kanila. Masyado nang marami ' yang nainom mo."
Naiiling na bumaba siya ng stool. "Hello, hindi pa po ako nalalasing at alien sa akin ang concept ng hangover." "Nonsense. Let's just go," yaya nito habang iginigiya siya sa direksyon ng iba pa nilang kaibigan. Mabilis na nagpaalam na sila sa mga ito at ilang sandali lang ay binabagtas na nila ang daan patungo sa Scout area, kung saan siya nakatira. She lived in a two-bedroom unit in a midrise condominium complex and it was where TJ had always driven her home for the past three years since she started working in the same law office. Simula nang regular nitong i-date si Izzy ay hindi na ganoon ka-regular ang paghahatid nito sa kanya. Dati pa niyang naihanda ang sarili sa ganoong scenario. "I had to go back because I know you had a lot to drink at hindi ako sigurado kung may makakasama kang umuwi," umpisang paliwanag ng binata habang nasa EDSA na sila. Sumandal siya sa upuan. "Plano ko namang sumabay kina Vee at Jared." "Istorbo ka pa sa mga iyon," natatawang sabi nito bago sila lumiko sa bandang GMA. Inirapan lang niya ito kunwa bago ipinikit
ang mga mata at in-enjoy lang ang suwabeng pagmamaneho nito. She had always felt so relaxed whenever she was in TJ's car. Iyon ang isa sa mga na-mi-miss niya nitong nakalipas na mga buwan na minsan sa isang linggo na lamang siya nitong ihatid sa bahay. Nang marating nila ang kalyeng kinaroroonanan ng condominium complex ay hindi muna siya nagdilat ng mga mata. She' d like to relish those last few minutes, before TJ leaves her side again. Nang huminto ang sasakyan sa isang parking slot sa harap ng kanyang buiding, inunat niya ang ang braso. Narinig niyang bumukas ang pinto sa driver seat. Nagmulat siya ng mga mata at nakitang binubuksan na ng binata ang pinto sa tabi niya. Tila nagulat pa ito nang makitang gising siya. Napailing ito. "Akala ko bubuhatin pa kita papunta sa unit mo," mahinang saad nito bago siya inalalayang makababa. Nangingiting ipinaikot lang niya ang braso sa baywang nito nang maisara nito ang pinto ng sasakyan. They went up the few steps toward the main lobby, then walked in silence to the empty elevator. "I can't believe we have known each other this long, and yet..." TJ's voice trailed off when doors
opened to her floor. Noelle looked up at him, and met those gorgeous brown eyes. "And yet, what?" untag niya habang inilalabas mula sa kanyang messenger bag ang mga susi sa kanyang unit. Napabuntong-hininga ito. "I don't know... siguro naninibago lang ako." "Naninibago saan?" tanong niya bago nagpatiuna nang papasok at bumitaw kay TJ. She began kicking off her shoes, getting her bag off her shoulder, and taking off her jacket. Sanay na siyang gawin ang mga iyon kahit nasa paligid lang ang lalaki. Ganoon sila kakomportable sa isa't isa. Ngunit hindi niya alam kung bakit tila may kakaiba ngayon. Nakatayo sa tabi ng nakasarang pinto si TJ at matamang nakatingin sa kanya. "O? Ano' ng problema?" tanong niya rito habang ipinapagpag ang nahubad na jacket. "Inaantok ka na yata, eh. You want coffee? I' ll make you a cup." Hinila niya ito patungo sa kusina. Ngunit hindi ito natinag sa puwesto nito. Bagkus ay pinigilan pa siya nito sa balikat. "I can't believe, that I am actually committed to someone now," he finally blurted out.
Tumaas ang isang kilay niya. "Nagsisisi ka ba? Hindi mo ba gusto si Izzy?" Umiling ito. "No regrets. I wanted to give it a try, too. And I like Izzy." Napakurap siya. I like Izzy. Not I love Izzy. She felt guilty that she somewhat felt happy and relieved to hear that from him. He wasn't in love yet. Still, nakalalamang pa rin si Izzy sa kanya, dahil gusto ito ni TJ hindi lang bilang kaibigan kundi bilang babae. "Iyon naman pala. Bakit parang namomroblema ka d' yan?" tanong niya sa binata, na hindi niya alam kung paanong tila mas malapit na ang mukha sa kanya. "It's just that... it has always been us... for the past several years," mahinang sabi nito. Tila may bumabagabag dito na di mawari. It has always been us. His words echoed through her head. Parang ang sarap pakinggan, pero alam ni Noelle na wala iyong ibig sabihin. Marahang inalis niya ang kamay nito sa balikat niya. "You' ll get used to it, man. Alam mong eventually ay mangyayari din ang ganito, nagkataon lang na nauna ka." She smiled at him for effect, kahit ang totoo ay parang gusto niyang batukan ang sarili.
TJ simply stared at her, as if he was waiting for any further explanation. She sighed. "Well, if it's any consolation to you...." She met his eyes. Eto na, wala ito sa plano niya. Pero siguro, para lang kahit papaano ay mapalaya niya ang sarili sa damdaming ilang taon ding tila nagkulong sa kanya, magtatapat na siya. Nang kaunti... "I feel the same way. I mean, I have always had a crush on you since I met you in law school. Ang saya nga na naging ganito tayo ka-close, dahil nalaman kong worth it ka pala. It feels good to know na hindi sayang ang nararamdaman ko..." Noelle had to stop herself before she could say anything more than necessary. "Well, that's it. Tara nang magkape at gisingin natin ' yang diwa mo. I'm sure inaantok ka lang kaya ka nagkakaganyan." She Muli niyang hinila ang braso ni TJ, but once again, he stayed in place, took her by both shoulders and levelled his gaze with hers. "What was it you said, Noe? That you have always liked me since law school?" tila hindi makapaniwalang ulit nito. Tinaasan niya ito ng kilay. "Yeah... Ikaw na ang heartthrob."
He blinked. "Bakit hindi mo sinabi sa akin?" Nangunot ang noo niya. "Bakit kailangan kong sasabihin sa iyo?" Inilapit din niya ang mukha rito. "It's true, though." Bahagya siyang ngumiti bago ilalayo na sana ang sarili, ngunit muli siyang hinila ni TJ palapit dito. Hindi niya alam kung ano eksakto ang nakikita sa mga mata nito. There seemed to be admiration and awe in them, with a bit of something she couldn't quite fathom. It was as if he was seeing her for the very first time, and he was, somehow, mesmerized. At unti-unting bumibilis ang pintig ng puso niya dahil sa pagkakalapit nilang iyon. Ramdam din niya ang pagdidikit ng kanilang mga katawan, and she was caught between relishing the delicious heat from his body and thinking how the closeness felt rather... dangerous. Hindi rin inaalis ni TJ ang tingin nito sa kanya, na tila may hinihintay itong kung ano, o marahil ay may nais itong sabihin. Hindi niya alam. Basta ang nararamdaman lang niya nang mga sandaling iyon ay pagkasabik, antisipasyon sa maaaring mangyari at kung paanong alam niya, na kung anuman iyon, ay hahayaan lang niya. Hindi siya tututol, hindi siya mag-aalinlangan.
She didn't quite know who made the first move, how their lips finally met in a rather tentative kiss. But soon they were both feeling, tasting each other's lips as if they have skipped that awkward stage, and have actually been so used to kissing for years. Ipinaikot niya ang mga braso sa leeg ng lalaki habang lalo pa siya nitong hinapit upang palalimin ang halik. Soon, they weren't just kissing, but also touching, with their hands all over each other. Hindi na niya halos namalayan kung paanong mula sa sala ay narating nila ang kanyang kuwarto, hanggang sa maramdaman niyang marahan siyang binuhat ni TJ at inilapag sa kama. "Are you drunk?" he whispered against her lips. Ang mga kamay nito ay patuloy sa paglalakbay sa kanyang katawan. "No. Are you?" she whispered back, as she mimicked almost his every move. "I'm not drunk, either," sagot nito, titig na titig sa kanya. Their lips met yet again, this time in a kiss that was replete with more hunger, more passion than both of them ever expected of each other.
2 Noelle could feel tears stinging her eyes, not only because TJ's every touch and every kiss was making her want to cry out in pleasure, but more because his every move was so gentle. Tila ingat na ingat ito sa bawat ginagawa, habang sinisiguro rin na magugustuhan niya ang mga iyon. "Tell me you want this too, Noelle," anas nito habang pababa ang mga labi nito sa kanyang leeg, at ang mga kamay ay patuloy sa isa-isang pagtanggal ng mga suot niya. Kaaalis lang nito ng kanyang tank top, and he now fumbled for the clasp of her bra. "What more proof do you want?" balik-tanong niya habang distracted na inaalis naman ang mga butones ng polo shirt nito. She couldn't wait for her hands to feel those taut muscles underneath. Na madalas niyang pabirong pinanggigigilan sa tuwing nagkukulitan sila. But this was different. Hindi na ito kulitan. Kapwa na sila hindi makahintay na mahubaran ang isa't isa. So both of them could feel more, taste more... know more. And she thought they knew each other that well already.
Habang patuloy nilang dinadama at hinahagkan ang bawat isa, parang may bago silang nalalaman, at nagugustuhan. Who knew exploring each other's bodies would be this... interesting? And electrifying. Intense. And... "TJ!" singhap niya nang mapagtanto ang ginagawa ng kaniig. He now busied himself with her breasts, a hand cupped one of them while his mouth feasted on the other. My God...! Bago iyon kay Noelle. Gusto niya ang ginagawa nito, ngunit hindi niya alam eksakto kung paanong mag-re-react doon. Her back arched at the strange yet delicious sensations, and a moan escaped from her lips. Nang naramdaman niyang tila pinagbubuti pa ni TJ ang ginagawa, noon niya napagtanto na iyon marahil ang tamang reaksyon. Who knew she was capable of those sounds? Napaangat muli ang likod niya nang mula sa kanyang dibdib ay bumaba ang mga kamay ng lalaki at naglandas sa kanyang tiyan, na sinusundan pa ng mumunting halik nito. Those caresses, and feather- light kisses drove her crazy that she grabbed his arm and tried to pull herself up, wanting to do the same for him. Ngunit nang magtama ang kanilang mga tingin, at halos matunaw siya sa nakita sa mga mata
nito, tila nalimutan na niya ang nais gawin. She let him have his way. It's your first time, Noelle. Sit back, relax. Enjoy. "Oh God..." Napahigpit ang kapit niya sa balikat ni TJ nang simulan nitong ibaba ang zipper ng denim jeans niya, hanggang sa mabilis nito iyong nahubad. Until she was down to her teeny bikini. His brow arched when he saw her undies. "Anglophile much?" It was printed with the UK flag. She smiled sheepishly. "Go on before I change my mind... Sir." With every new territory his hands and lips would venture into, he would look into her eyes first, as if seeking approval, before he would go on, and then kiss her after. It was as if the sole purpose of what they were doing was to please her, and her alone. She could feel her heart swell at the quiet tenderness she would see in his eyes, before she would take each kiss. When their bodies finally joined and she felt that searing pain, she held onto him hard, as if she was holding on to dear life. Inaasahan na niya iyon, ngunit hindi niya napaghandaang magiging ganoon pala iyon kasakit. She felt him stop and search her eyes. "I'm sorry,
I'm sorry... shh..." He leaned down to kiss her gently on the lips. "Do you want me to stop?" nag-aalalang tanong nito bago marahang hinaplos ang kanyang noo, at ang gilid ng kanyang mukha. "No. Don't..." she gasped then held on him tighter. "Go on. Please..." anas niya bago masuyong hinagkan din ito. TJ hesitated a bit before he kissed her again and began moving. Gently, at first, as if he was making sure she gets used to having him inside her. Then he slowly picked up speed and she tried to match every move, not only because her body ached for it but more because she knew in her heart she wanted to please him as well. And she felt no regrets. When they finally let go and just allowed fire to consume them both, it was like being to paradise and back, in a matter of a few beautiful, precious seconds. Tears finally escaped from her eyes as she lay underneath him, spent but thoroughly pleased. She felt a sudden emptiness when he felt him easing out of her, but it was replaced by comforting warmth when he wrapped his arms around her, pulling her so close to him. Hinila nito ang comforter at ibinalot iyon sa kanya habang lalo naman niyang isiniksik ang katawan dito.
"Are you okay?" tanong ni TJ bago inilapat ang labi sa kanyang sentido. "I'm okay," she mumbled as she buried her face against his chest. "I'm sorry if I hurt you..." Pinaglandas nito ang daliri sa gilid ng kanyang mukha, pababa sa kanyang leeg. "You didn't. Really, TJ, huwag mo akong intindihin masyado." Idinikit niya ang pisngi sa dibdib nito. Sana ay tumigil na ito ng katatanong o kahahingi ng paumanhin. She wanted to relish what they just shared. Ayaw na muna niyang mag-isip ng kung ano. Maybe tomorrow. She closed her eyes and took in his wonderfully masculine scent. She felt him gently tapping her shoulder, as if lulling her to sleep. She couldn't help sighing. Maging ang simpleng gesture na iyon ay tila tumatama sa puso niya. Napakaingat nito sa kanya kanina. Their lovemaking was slow, sensual, and beautiful. At hindi lang iyon dahil sa alam ni TJ na first time niya iyon kundi nararamdaman din niyang tila nais nitong magustuhan din niya ang namagitan sa kanila. Why, TJ? Why would that matter? Hindi maglalaro ang samu't saring tanong sa isip niya kung naging
iba ang takbo ng lahat. Marahil ay mas madali siyang matatahimik ngayon kung alam niyang ang lahat ay dala lamang ng kapusukan, ng alkohol, ng kapwa nila paghahanap ng solusyon sa pangangailangan ng kanilang mga katawan. But that wasn't the case. At all. She felt him stir a bit, his hot breath trailing the side of her face, his one hand gently lifting her chin. Noelle could feel her heartbeat racing. Round two? Ni hindi pa ang siya gaanong nakaka-recover! She braced herself, but no other movement followed. Just his lips finding hers and gently kissing it, with a soft whisper after: "I love you, Noelle." Pagkatapos ay naramdaman niyang muli nitong hinagkan ang kanyang sentido. Kasabay ng muling pagdaiti ng kanyang pisngi sa dibdib nito ay ang malalim na pagbuntong-hininga ng lalaking kasasabi lang na mahal siya. Was she dreaming? Was TJ dreaming? Slowly, she looked up at him, and saw that he had already closed his eyes. She must be dreaming. - - - - -
Her face was blotchy. Her skin was pale. Bahagya ring namamaga ang mga mata niya dahil sa puyat. Idagdag pa ang maikli niyang buhok na tila nanigas at ayaw umayos kahit na nilagyan na niya ng headband. Mag-a-alas-diez ng umaga at katatapos lamang mabilisang naghilamos, nagsepilyo at nagbihis ni Noelle. Pinagmamasdan niya ang sarili sa salamin at iniisip kung paanong sa hitsura niyang iyon ay tila isa siyang diyosa nang nakaraang gabi kung ituring ni TJ. There were tell-tale marks all over her body, signs that she was thoroughly made love to just several hours ago. She still couldn't believe it up to now, and yet she could feel every bit of her still reeling, tingling from all the wonderful sensations. Hindi na niya nagisnan sa kanyang tabi si TJ, bagaman tila naiwan sa buong kuwarto niya ang ngayon ay pamilyar nang amoy nito. That wonderful, intoxicating male scent that she knew she would probably remember for the rest of her life. Hindi niya alam kung umalis na ito o nasa paligid lang ng unit niya. Still, his somewhat absence afforded her this little private moment to think about all that went on. Wala pa rin siyang pinagsisisihan. Hindi rin siya nakokonsyensya. What was wrong with her? She may have known TJ first, known him for so long she
could actually sometimes read his mind and finish his sentences. But it's Izzy who was actually his girlfriend... the one he wanted to commit himself to. Hindi tama ang nangyari. Napabuntong-hininga siya bago napagpasyahang lumabas na ng kanyang kuwarto. She was met by the delicious smell coming from the kitchen. Naroon si TJ at kasalukuyang isinasalin ang scrambled eggs sa isang plato. Mayroon na rin doong pritong hotdogs, ilang slices ng queso, pritong saging at isang loaf ng tinapay. Nakalabas na rin ang isang carton ng gatas at ilang pakete ng teabags. Pareho sila na tila sasabak sa giyera kung mag- almusal. Pero sa ngayon, hindi siya sigurado kung nais pa niyang kumain ng agahan. Lalo na at tila mas katakam-takam pa ang hitsura ni TJ kumpara sa nasa mesa. He was shirtless and looked good enough to eat. What the hell, Noelle? One night and you've turned boy crazy! Or rather, TJ-crazy. "Are you all right? Kain na," yaya ng binata bago inilang hakbang ang paglapit sa kanya. She barely had time to realize what he was about to do, kaya naman pagtingala niya rito ay hindi na siya nakaiwas pa nang walang babalang hinalikan siya nito sa labi.
"Good morning!" He flashed her that signature sexy grin that had always made her heart skip a beat since day one. Napakurap siya bago marahan itong itinulak at dumerecho na siya sa mesa. "Last night is over, TJ," aniya habang ipinaghahanda ang sarili ng hot tea. She felt tempted to prepare a mug for him as well, but she held back. Bakit pa? Umaga na. Kung anuman ang nangyari nang nagdaang gabi ay tapos na. Kung anuman ang namagitan sa kanila nitong magdamag sa kanyang unit ay dapat manatiling dito lang. Ramdam niyang minamasdan siya ng kausap habang paupo ito sa kaibayong puwesto niya. Pagkain ang pinagbalingan niya ng nararamdamang kaba, frustration, panghihinayang, lungkot at kung anu- ano pa. Idagdag pa roon ang tila pag-e-echo sa utak niya ng mga huling salitang narinig niya mula rito nang nakalipas na gabi. Naisantabi na dapat niya iyon. Tiyak na nananaginip lang siya. But why does it feel so real? Kapwa sila tahimik at nagpapakiramdaman habang kumakain. Halos magkasabay rin silang natapos. Nauna siyang tumayo upang magligpit at noon niya napansing simot ang lahat ng pinggan.
"Well, at least, alam nating wala naman palang nagbago sa appetite natin," narinig niyang sabi ni TJ, na bahagyang nagpangiti sa kanya. Naiiling na itinuloy lang niya ang pagliligpit. Hinayaan lang siya ng binata hanggang sa madala niya ang mga huhugasan sa lababo. Bubuksan na sana niya ang gripo nang marinig ang pamilyar na tunog ng ringtone niya. "Sagutin mo na iyon. Ako na ang bahala diyan." Lumapit ito sa kanya at bahagya siyang iginiya patungo sa direksyon ng sala. Kinuha niya ang cellphone na nasa couch, at si Izzy ang tumatawag. Patakbong tinungo niya ang kusina, sinenyasan si TJ na huwag magsasalita at huwag munang galawin ang mga nasa lababo bago niya pinindot ang speaker upang marinig din nito ang kung anumang sasabihin ng nobya nito. "Hey, Iz. What's up?" masiglang bati niya bago inilapag ang cellphone sa counter. Kaagad nagtatalak ang nasa kabilang linya. "I'm gonna kill that bastard! Kanina pa niya hindi sinasagot ang tawag ko! Tiyak na hindi siya umuwi sa bahay at malamang ay natulog lang kung saan. With another woman, I bet. I know these things, Noe. Damn him! Ni wala man lang siyang text!"
Nagkatinginan sila ni TJ. Bahagya itong napapangiwi sa naririnig. Habang siya, sa di- maipaliwanag na dahilan, ay kalmado lang. "Excuse me? Sino ang kaaway mo?" "I'm talking about TJ! Hello, that friend of yours who I've recently snagged? Bumalik ba siya sa Caliente kagabi? Sino ang kasama niyang umuwi? I swear malaman ko lang na may iba palang inuwian ang lalaking iyan - " "Calm down, Iz," naiirita nang saway ni Noelle. "Have you called your other friends at the party? Kasi pagkaalis mo kagabi, halos sabay-sabay na rin kaming nagsiuwian nila Jamie," walang kagatul-gatol niyang sabi. "Nakita ko siyang kausap ang manager looking at some papers. Then he joined the other guys from the firm. And I assure you, puro barako ang mga iyon. Kahit magpunta ka pa sa office bukas at tanungin silang isa-isa." Whoa, she was getting good at this. She made a mental note to text her officemates who were at the party last night. Tiyak namang makikipagsabwatan ang mga iyon sa kanya dahil gaya ng mga kaibigan niya ay hindi rin gusto ng mga ito si Izzy. "Are you sure? Baka pinagtatakpan mo lang
iyang kaibigan mo, ha! I swear, Noe, matalas ang pakiramdam ko sa mga ganito. And I am often right. Hindi ba niya kasamang umuwi ang kahit isa sa mga kaibigan mo? I have seen them checking out my man last night." Noelle rolled her eyes. "Paranoia na ang tawag diyan, Iz. Mas malaki pa ang posibilidad na ako ang makasama niyang umuwi dahil in case you forgot, we go a long way back," she smugly said. Ngunit tawa lang ang isinagot ng nasa kabilang linya. "You? Come on, Noelle. No offense, but I know you and TJ are just the best of friends. I mentioned those other girls because they could both pass for the type TJ would go for, at least, for a night." Gusto nang mag-init ng ulo niya. "Hey, Iz. That's not nice," sita niya sa kaibigan. Pagtingin niya kay TJ ay nangungunot ang noo nito. "You' re too sensitive, Noe. I'm just being honest here," depensa ni Izzy sa sarili. "But we're getting off topic. I called my other friends at the party at hindi naman daw nila napansin si TJ, kung bumalik ba o umalis uli, and that all the more fuels my suspicion. I mean, why didn't he even say goodbye to my friends?" Napansin ni Noelle na tumaas ang isang sulok ng
labi ng binata. Napailing siya. "You know what, Iz? My guess is, he probably drunk himself silly with the guys from the office. At kapag nag-inuman ang mga abogado, parang wala nang bukas. Iyon ang dahilan kung bakit hindi pa niya sinasagot ang tawag mo. TJ is most likely, still dead to the world as we speak. So calm down. You will hear from him later. I'm sure. Update me, okay?" Sa kanyang sinabi ay napakalma naman niya si Izzy, at bagaman may mga pagdududa pa ay nagpaalam na rin ito. Napapabuntong-hiningang pinindot niya ang end call button bago tumingin kay TJ. "You better go home now. At tawagan mo siya. Narinig mo naman siguro kung anong palusot ang ibinigay ko. Bahala ka na," aniya bago muling tinungo ang lababo at hinugasan na ang mga plato. "I need a shirt." "I have some that will fit you. White nga lang. In my room. Middle shelf on the left," mabilis na sabi niya. Mahinang nagpasalamat ang binata bago niya naramdaman ang paglayo nito. Mayamaya lang ay narinig niya ang tunog ng sapatos nitong naglalakad
muli palapit. "I'm going," wika nito. "Yeah." Tumango siya nang hindi ito nililingon. Inabala niya ang sarili sa pagpupunas ng lababo. Kaya hindi na niya gaanong napansin ang paglapit nito, kung hindi pa niya naramdaman ang masuyong pagyakap nito sa kanya mula sa likuran. "I'll fix this, Noelle." She felt her back stiffen before she slowly turned to face him. Her heartbeat raced. Inilapat niya ang isang palad sa dibdib ng binata at bahagya itong itinulak. "Don't feel responsible for me just because you were my first, TJ," matigas na sabi niya. "Huwag ka rin sanang makonsyensya o kung ano pa para sa akin." Huminga siya nang malalaim. "I'm all good, TJ. I'm tough. And last night was beautiful, thank you." Bahagya siyang ngumiti. "Don't worry too much about me, okay?" Marahan itong napatango. Tila may nais itong sabihin, ngunit sa huli ay napagdesisyunang huwag na lang magsalita. Binitawan na siya nito. "I'll get myself out. Magpahinga ka pa, please. Okay?" He leaned to give her a quick peck on the cheek before he turned his back and walked toward the door. Noon muling kumilos si Noelle at itinukod ang
Too Close For Comfort - Sachi Bliss mga kamay sa gilid ng lababo. Nang marinig niya ang pagsara ng pinto ay saka lamang nalaglag ang luhang kanina pa nagbabadyang tumulo.
3 Maghapong ginawang abala ni Noelle ang sarili, huwag lamang niyang maisip masyado ang mga nangyari nitong nakaraang gabi. Pinalitan niya ang bedsheets at kurtina na kapapalit lang niya noong isang araw, mawala lang sa paningin at pang-amoy niya ang bawat tanda ng presence doon ni TJ. Pinalitan niya iyon ng bago. Nag-spray rin siya ng cherry blossom-scented disinfectant sa buong unit. Dinala niya ang labahin sa laundry shop bago nagpunta sa supermarket at namili ng santambak na makakain kahit sapat pa naman ang stocks niya. She even bought a cake, family size pizza and a bucket of spicy fried chicken kahit wala naman siyang inaasahang bisita para sa araw na iyon. She was doing this to forget everything about last night. Even if she knew she'd probably bound to remember every tiny detail of what happened for as long as she lived. How could she not? TJ was the only man she'd ever really loved, and for this long, and he was her first. Pabagsak siyang naupo sa couch. Tiningnan niya ang cellphone. Pasado alas cinco na ng hapon, pero
wala pa rin siyang update mula kay Izzy kung ano na ang nangyari. Napabuntong-hininga siya bago siya na ang nag-dial ng number nito. May pitong beses na yatang nag-ri-ring ang linya nito nang may sumagot. But it was TJ. "Noelle... Hi! Uhm... we're in a mall. Nagbabayad lang sa cashier si Izzy, she bought shoes. Hawak ko kasi ang phone niya," he babbled, his voice sounded strained. "Oh..." Hindi naman siya nakikita ng kausap, at lalo na ni Izzy. Pero bigla ay parang di niya alam kung ano ang eksaktong sasabihin. "Okay lang, I will call back later." "No, hold on. Tapos na siya," wika nito. Narinig niyang iniabot nito kay Izzy ang phone. Her high- pitched voice was excited as she began raving about her new purchase. "Uhm... Iz, okay na kayo? I mean, nagkausap na kayo ni TJ nang lagay na iyan?" The answer was obvious, pero gusto niyang makasiguro. "Well, it was high drama when he called earlier. Pero naipaliwanag naman niya at inumaga na pala with his companieros. So, we're okay now. Still, he should have called. Hindi puwede sa akin 'yung
gano'n, eh." Paano nga makakatawag kung tulog? "Kunsabagay. Well, iyon lang naman. I just had to check. Ang praning mo kasi kanina, eh," nasabi na lang niya. Natawa lang si Izzy bago nagpaalam na dahil hahabulin pa daw nito at ni TJ ang pelikulang papanoorin. Nakanhinga siya nang maluwag. Buti na lang at isa siyang magaling na abogadang mabilis mag-isip. Who knew she would actually be glad for that infamous lawyer stigma? Lawyers being good liars. Yes, she was a liar. And not only that, she was also a bad friend. At wala siyang konsyensya! What was happening to her? It would have been more acceptable if she felt guilty, but she felt nothing! Not even regret. Ang tanging nararamdaman lang niya ay ang bahagya pang pananakit at pamimigat ng ilang bahagi ng kanyang katawan, at ang minsang pag-iinit ng mga pisngi sa tuwing maiisip ang mga naganap nang nagdaang gabi. Her spine still tingled at the sensual thought of TJ's every kiss and every touch. Napamura siya. Last night may be a beautiful memory to keep, but she doesn't need to be reminded of it all the time!
- - - - - Noelle, are you okay? Please pick upyour phone, I've been calling you since last night. Please, Noelle. We need to really talk about this. Hindi natin ito puwedeng basta kalimutan. I know I said I will fix this but we also need to talk. Please. Nang nakaraang gabi pa ay panay ganoon ang nilalaman ng text messages ni TJ kay Noelle. Noong nakalipas na gabi pa rin niya ito tinatawagan ngunit hindi sumasagot ang dalaga. Lunes at pasado ala una na ng hapon. Halos takbuhin niya mula sa parking area hanggang sa elevator patungo sa fourteenth floor office ng kanilang law firm. He just spent half of his day finalizing some court work required for the incorporation of an emerging construction and design business. The past several hours had been very toxic and he couldn't wait to get to his office to finally clear his head, and hopefully, be able to talk to Noelle. Ngunit sarado ang munting opisina nito, na katabi lamang ng sa kanya. "Sir, absent po si Atty. Valerio. Tumawag po sa HR
kaninang umaga at sinabing baka hindi makapasok hanggang bukas o Wednesday. May-sakit daw po siya," pagbibigay-alam sa kanya ng isa sa mga paralegals nila. "Ano daw ang sakit?" nag-aalalang tanong niya. "Nilalagnat daw po. Sabi po ni Ma'am Gelli," tukoy nito sa HR head nila, "parang malat pa daw po ang boses. Nagbilin na lang po na i-postpone muna ang ibang meeting niya sa mga susunod na araw." "Akalain mo iyon, tinatablan pala ng sakit si Valerio? Sa tindi ng nutrisyong natatanggap ng isang iyon, akala ko immune na," natatawang sabi ng isa sa mga insurance lawyers nila na si Vince, na galing sa library kasama ang iba pa nilang kapwa abogado at marahil ay nakarinig ng usapan. "Malamang naimpatso lang siya, hindi natunawan o may nakaing hindi nag-agree sa bottomless niyang sikmura," wika naman ng isang litigator nila na si Randy. Noelle's voracious appetite was legendary even in their office, at kahit asar-talo madalas ang babae ay alam ni TJ na karamihan kung hindi man lahat ng mga taong nasa opisina nila ay nirerespeto si Noelle. She was also well-loved. She was the cool lady lawyer everyone wanted to hang out with.
Noelle was sick? That woman never got sick! Mas madali pa siyang tamaan ng sipon o ubo kaysa sa babae. Ni hindi nga ito nalalasing. Matibay rin si Noelle sa lakaran at puyatan. What on earth was going on? Then he remembered that he was her first sexual experience. Marahil ay nabigla ang katawan nito. Maliit na babae lamang si Noelle. Wala pa yatang 5'4" ang height nito, at sa kabila ng pagkahilig sa pagkain ay nananatili ang petite frame nito. Sa kabila ng pagkabrusko at galawgaw, she actually looked fragile. Pagdating sa opisina ay kaagad niyang tinawagan si Izzy. "Noelle isn't at work today," kaagad na bungad niya sa babae. "May-sakit. Tumawag daw sa HR kanina para sabihing baka hindi muna siya makapasok nang ilang araw." "Oh..." nasabi lang nito. "Akala ko kung ano na. Well, she's a tough girl. Pahinga lang ang kailangan niya." Nagtiim ang mga bagang niya sa narinig. Ano bang klaseng kaibigan itong si Izzy? Noon pa niya napapansin na tila naaalala lang nito si Noelle kapag may kailangan ito sa babae. "Well, there are some work stuff that she needs done by Wednesday at ibiniling dalhin iyon sa kanya." pagsisinungaling
niya. Man, he was getting good at this! He had kept a straight face yesterday with that lie he told about getting piss drunk the other night. And now, this? "Naisip ko lang na baka gusto mong sumama, I can pick you up." Natawa lang ang nasa kabilang linya. "Babe, trust me. I've known Noelle since we were kids at minsan lang dapuan ng sakit ang isang iyon, and it's always very minor. May pagka-workaholic siya at mahilig pang magpuyat. Baka fatigue lang at kailangan ng matinding pahinga." Napabuntong-hininga ito. "Fine. I really can't go with you, but just buy her a tub of ice cream or anything sweet, okay?" Nangunot ang noo niya. "May lakad ka mamaya?" "Just dinner with the bosses. Naka-commit na ako dito, eh. Kiss Noelle for me, okay?" I have actually done more than kiss her, you know. Marahas siyang umiling upang alisin ang isiping iyon. "And you are not worried that I will be dropping by Noelle's place later today, where there's a possibility that she's alone? Wala ka bang issue doon, Izzy?" Naputol ang sasabihin pa sana niya dahil sa biglang paghalakhak ng babae. "What's so funny?" "You! Ano ka ba?" natatawa pa ring sabi nito.
"You and Noelle? Come on, TJ. Hindi sa nilalait ko ang kaibigan ko or what, but it's just very unlikely. Noelle is practically an honorary dude, you know. Hindi na ako magugulat kung mag-a-out bigla isang araw ang babaeng iyan at magpapakilala ng girlfriend sa akin." Kahit hindi ito nakikita ni TJ ay parang na- i-imagine na niyang napapailing ang nobya. "Come on, TJ. You can't possibly make me suspect anything would go on between you and Noelle, dahil kung mayroon man, dapat dati pa iyon, di ba?" Point taken, but he still didn't like how Izzy seemed to have a low regard of her supposed best friend. "Fine, nainigurado lang. Well, I should go." Nang matapos ang tawag ay halos pabagsak na napaupo siya sa kanyang high-backed swivel chair. Inikut-ikot niya iyon, making him a bit dizzy. For a while, he actually thought the feeling was very much welcome. Maybe nausea could make him forget. Maybe it could shake off all the memories of that beautiful night. Para namang iyon nga ang gusto niyang mangyari. Napabuntong-hininga siya. He would see Noelle again later. He had to brace himself for that. Kahit ayaw nitong pag-usapan nila ang nangyari ay kailangan. He would make her talk.
For now, there's work to do. - - - - - "Baka anemic ka na o may kung anong infection, Noe. Kapag kaya mo nang bumangon, magpa- checkup ka. Puwede kitang samahan kung gusto mo. Baka kung ano na iyan. Tingnan mo, may mga pasa ka pa. At parang ang tamlay mo." "Fatigue at stress lang ito. But yeah, baka nga anemic na. Bukas pupunta ako sa doktor," sabi na lang niya kay Vee bago inayos ang knitted scarf na nakapaikot sa leeg niya dahil nasasakal na siya roon. Sinabi niya sa kaibigan na nilalamig siya at nais pagpawisan kaya bukod sa long-sleeved pajamas at medyas ay may scarf din siya. Ang totoo ay nais lang niyang itago ang ilan pang marka sa leeg. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang mga iyon. Mahigit dalawang oras nang naroon si Vee at ang boyfriend nito na si Jared. Ang lalaki ang nagluto ng soup para sa kanya, na maaari niyang ilagay sa refrigerator at initin kapag kailangan. Naghanda rin ito ng ilang light sandwiches. She was grateful for the couple's help and concern, as well as for her other friends who had been calling and texting her. But she just wished they would go away. Ramdam niya kasing may nais itanong si Vee. Mukhang nahahalata
nitong mayroong isang bagay na hindi siya sinasabi. "Alam ba ni TJ na may-sakit ka?" tanong nito habang binubuksan nito ang isang one-litre bottle ng Gatorade. Nagsalin ito sa isang plastic cup bago iniabot sa kanya. Inubos muna niya ang inumin bago sumagot. "Alam niya." Nag-text kasi ito kanina at nanunumbat dahil sa nalaman pa nito mula sa mga kaopisina nila na may-sakit siya. "Well, he should be here, you know. Para may titingin naman sa iyo hanggang mamaya..." Inabot niya ang kamay ng kaibigan at tinapik iyon. "You guys go ahead if you need to. Kaya ko ito, ako pa?" Noon naman sumungaw sa pinto si Jared. "TJ is here." Tumaas ang isang kilay ni Vee. "Well, speaking of the gorgeous devil..." Napangiti ito bago tumingin sa relo. "I guess that's our cue to leave." Nagbilin pa ng kung anu-ano ang babae bago niyuko siya at hinagkan sa noo. Kasunod na nagpaalam si Jared bago tinawag ng mga ito si TJ upang pumasok na sa kuwarto niya.
Her heart skipped a beat when his familiar scent filled the air. Narinig niya ang pagsasara ng main door, kasabay ng paglapit ni TJ sa kanya. Kita ang labis na pag-aalala sa guwapong mukha nito. Naupo ito sa gilid ng kama at masuyong hinaplos ang pisngi niya. "How are you?" Umayos siya ng upo at matamang tiningnan ito. Thoughts were swirling in her head. They seemed to be taunting her. Kung hindi ba naman dakilang pasaway ang utak niya? And her wildy beating heart, a vicious traitor.