MGA SUSING PANGUNGUSAP PARA SA 2023 THANKSGIVING BLENDING CONFERENCE Dapat tayong magtuon kay Kristo bilang ating namumukod-tanging sentrong itinalaga ng Diyos, hindi sa sinumang tao, mga bagay, o mga pangyayari maliban kay Kristo; para sa lahat ng suliranin, lalo na ang bagay ng pagkakabaha-bahagi, ang tanging solusyon ay ang pagtatamasa sa nagpapaloob ng lahat na Kristo. Ang pagtatamasa sa Panginoon ay may maraming aspekto - ang kalagakan ng presensiya ng Panginoon, ang kagalakan ng pamumuhay sa dibinong pag-iibigan, ang kalagakan ng dibinong pamamahagi ng Dibinong Trinidad, ang kagalakan ng pag-inom sa ilog ng mga kaluguran ng Diyos, ang kagalakan ng pagkaalam sa pag-ibig ng Diyos, ang kagalakan ng paggawa ng kalooban ng Diyos, ang kagalakan ng pagiging nasiyahan sa lahat ng sirkumstansiya, at ang pagpasok sa kalagakan ng Panginoon sa kaharian. Ang talâ ng buhay ni Jose ay isang pahayag ng pamumuno ng Espiritu, sapagkat ang pamumuno ng Espiritu ang naghaharing aspekto ng isang gumulang na banal; ang pamumuno ng Espiritu (isang buhay ng paghahari sa buhay, sa ilalim ng pagtatakda at paglilimita ng dibinong buhay sa realidad ng kaharian ng Diyos) ay mas mataas kaysa sa anumang iba pang aspekto ng Espiritu. Ang kagalakang inilagay sa harap natin ay ang Panginoong Hesus, ang Kasintahang lalaki, na dumarating para sa Kanyang kasintahang babae, na ginawa ang kanyang sarili na handa - ang paggulang ng kasintahang babae, ang pagtatayo ng kasintahang babae, ang katuwiran ng kasintahang babae, ang kagandahan ng kasintahang babae, at ang kasintahang babae bilang isang mandirigma upang talunin ang kaaway ng Diyos. © 2023 Living Stream Ministry
I. Balangkas ng mga Mensahe para sa Thanksgiving Blending Conference Nobyembre 23-26, 2023 PANGKALAHATANG PAKSA: ANG PAGTATAMASA KAY KRISTO AT ANG ATING PAGLAGO SA BUHAY TUNGO SA PAGGULANG Mensahe Isa Ang Pagtatamasa sa Nagpapaloob ng Lahat na Kristo Bilang Namumukod-tanging Solusyon sa Lahat ng Suliranin sa Ekklesia Babasahin sa Kasulatan: 1 Cor. 1:2, 9; 2:9-10; 13:1-8; Jer. 2:13; Panag. 3:22-24 Ang 1 Corinto ay isang aklat hinggil sa pagtatamasa sa nagpapaloob ng lahat na Kristo bilang namumukod-tanging solusyon sa lahat ng suliranin sa ekklesia; ang intensiyon ng Diyos sa Kanyang pagbabawi ay ang bawiin si Kristo bilang namumukod-tanging sentro ng ekonomiya ng Diyos at bilang lahat-lahat sa atin bilang ating bahagi para sa ating katamasahan - 1:2, 9, 24, 30: A. Tayong lahat ay tinawag tungo sa salamuha, sa pagtatamasa, kay Kristo (b. 9); kabilang sa salitang salamuha ang kaisipan ng pagtatamasa; si Kristo ang ating nakalaang bahagi na ibinigay sa atin ng Diyos para sa ating katamasahan (b. 2; Col. 1:12). B. Ang intensiyon ni apostol Pablo sa 1 Corinto ay ang lutasin ang mga suliranin sa gitna ng mga banal sa Corinto; para sa lahat ng suliranin, lalo na sa bagay ng pagkakabaha-bahagi, ang tanging solusyon ay ang pagtatamasa sa nagpapaloob ng lahat na Kristo. C. Dapat tayong tumuon kay Kristo, hindi sa kaninumang tao, o bagay, o pangyayari maliban kay Kristo; dapat tayong magpokus kay Kristo bilang ating namumukod-tanging sentro na itinalaga ng Diyos upang malutas ang lahat ng suliranin sa gitna ng mga mananampalataya - 1:9; Col. 1:17b, 18b. D. Ang ating gol ay ang lubos na pagtatamasa kay Kristo at lubos na pagtatamo kay Kristo para sa pagtatayo ng Katawan ni Kristo; ito ay magreresulta sa pagkakaroon natin ng sukdulang pagtatamasa kay Kristo bilang ating gantimpala sa milenyal na kaharian - Fil. 3:14; Mat. 25:21, 23. E. Kailangan tayong maging mga yaong nag-iisip ng "isang bagay"; ang isang bagay sa Filipos ay tumutukoy sa subhektibong pagkilala, pagdaranas at pagtatamasa kay Kristo; ang isang bagay ay ang paghahabol kay Kristo upang matamo Siya at maangkin Siya - 2:2, 5; 1:20-21; 3:7-14; 4:13. F. Ang mag-isip ng iba pa liban sa isang bagay ay ang magrebelde laban sa ekonomiya ng Diyos; ang ekonomiya ng Diyos ay yaong mag-isip tayo ng isang bagay; sa buhay-ekklesia ay kailangan nating tulungan ang lahat ng banal na
II. mag-isip ng isang bagay; ang ating kaisipan ay dapat nakatuon at puspos ng pagtatamasa kay Kristo para sa buhay-ekklesia, ang buhay-Katawan. G. Inihahayag ng 1 Corinto na ibinigay ng Diyos sa atin ang nagpapaloob ng lahat na Kristo, kalakip ang kayamanan na may di-bababa sa dalawampung aytem, bilang ating bahagi para sa ating katamasahan; ang lihim ng buhay- Kristiyano at ng buhay-ekklesia ay ang magtamasa tayo kay Kristo - 1:9: 1. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang bahaging ibinigay ng Diyos sa atin - b. 2. 2. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang kapangyarihan ng Diyos at karunungan ng Diyos bilang katuwiran, pagpapabanal, at katubusan sa atin - bb. 24, 30. 3. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang Panginoon ng kaluwalhatian, bilang Hari pa nga ng kaluwalhatian, para sa ating pagluluwalhati - 2:7- 8; Roma 8:30; Awit 24:6-10. 4. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang kalaliman (ang malalalim na bagay) ng Diyos - 1 Cor. 2:10. 5. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang namumukod-tanging pundasyon ng gusali ng Diyos - 3:11. 6. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang ating Paskua (5:7), ang tinapay na walang lebadura (b. 8), ang espiritwal na pagkain, ang espiritwal na inumin at ang espiritwal na bato (10:3-4). 7. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang Ulo (11:3; Col. 2:19; Efe. 1:19- 23) at Katawan (1 Cor. 12:12, 24-25a; Efe. 4:15-16). 8. Kailangan nating tamasahin si Kristo bilang ang mga unang bunga (1 Cor. 15:20, 23), ang ikalawang tao (b. 47), at ang huling Adam, na siyang naging Espiritung nagbibigay-buhay (b. 45), upang maging lahat-lahat sa atin. Ang Diyos ay tapat sa pagtawag sa atin tungo sa salamuha, tungo sa pagtatamasa, ng Kanyang Anak, subalit maraming beses ay hindi tayo tapat sa Kanyang pagtawag sa atin tungo sa Kanyang intensiyon - 1:9; Jer. 2:13; Panag. 3:22-24: A. Ang intensiyon ng Diyos sa Kanyang ekonomiya ay ang maging bukal, ang pinagmumulan, ng mga tubig na buháy upang ipamahagi ang Kanyang sarili tungo sa atin para sa ating kasiyahan at katamasahan; ang gol ng pagtatamasang ito ay ang ibunga ang ekklesia, ang kapareha ng Diyos, bilang pagpaparami ng Diyos, paglaki ng Diyos, upang maging kapuspusan ng Diyos para sa Kanyang kahayagan - Juan 3:29-30; Efe. 3:16-19, 21. B. Ang tanging paraan upang kunin ang Diyos bilang bukal ng mga tubig na buháy ay ang inumin Siya at idaloy Siya palabas araw kada araw; hinihilingan tayo nito na tumawag sa Panginoon nang patuloy (na may pag-awit, pagpapasalamat, paggagalak, pananalangin, pagpupuri, at pagpapaalam sa iba ng nagliligtas na mga gawa ng Diyos) - Awit 36:8-9; Isa. 12:3-6; 1 Cor. 12:13; Juan 7:37-39; 4:10, 14; Roma 10:12-13; 1 Tes. 5:16-18. C. Sa halip na magtamasa sa Diyos sa pamamagitan ng pag-inom sa Kanya, ang bayan ng Diyos ay di-tapat sa Kanya sa pamamagitan ng paggawa ng dalawang kasamaan - "Ang bayan Ko ay gumawa ng dalawang kasamaan: /
Tinalikuran nila Ako, / Ang bukal ng mga tubig na buháy, / At gumawa para sa kanila ng mga tipunan ng tubig, / Na mga sirang tipunan, / Na hindi malagyan ng tubig" - Jer. 2:13: 1. Una, tinalikuran ng bayan ng Diyos ang Diyos bilang kanilang bukal, kanilang pinagmumulan, para sa kanilang katamasahan; ikalawa, bumaling sila sa mga pinagmumulang maliban sa Diyos na hindi makapagpapasiya sa kanila o hindi sila magagawang pagpapalaki ng Diyos bilang Kanyang kapuspusan para sa Kanyang kahayagan. 2. Inilalarawan ng paggawa ng mga tipunan ng tubig ang mabigat na gawain ng Israel sa kanilang pantaong pagpapagal na gumawa ng isang bagay (mga diyos-diyosan) upang halinhan ang Diyos; na ang mga tipunan ng tubig ay sira at hindi malagyan ng tubig ay nagpapahiwatig na malibang ipinamahagi ang Diyos tungo sa atin bilang tubig na buháy para sa ating katamasahan, walang makapapawi ng ating uhaw at makagagawa sa atin na pagpaparami ng Diyos para sa Kanyang kahayagan - Juan 4:13-14. D. Ang masamang kalagayan ng masasama ay yaong hindi sila lumalapit sa Panginoon upang kainin, inumin, at tamasahin ang Panginoon; marami silang ginagawa, subalit hindi sila lumalapit upang kaugnayin ang Panginoon, upang kunin Siya, upang tanggapin Siya, upang tikman Siya, at upang tamasahin Siya; sa paningin ng Diyos ay wala nang mas sasama pa kaysa rito - Isa. 57:20; cf. 55:1-2, 6-7. E. Bagamat tayo ay di-tapat, ang Diyos ay tapat, subalit ang Kanyang katapatan ay hindi ayon sa ating natural na pang-unawa o konsepto: 1. Ang Diyos ay tapat na alisin ang ating diyos-diyosan; anumang bagay sa loob natin na iniibig natin nang higit kaysa sa Panginoon o na humahalili sa Panginoon sa ating buhay ay isang diyos-diyosan - Ezek. 14:3; 1 Juan 5:21. 2. Ang panlabas na kapayapaan sa ating kapaligiran, ang ating personal na kaginhawahan at kariwasaan, at ang ating mga pag-aari ay maaaring maging mga diyos-diyosan sa atin na magliligaw sa atin; subalit ang Diyos ay tapat na alisin ang mga bagay na ito nang sa gayon ay mainom natin Siya bilang bukal ng mga tubig na buháy. 3. Ang Diyos ay tapat sa pagpapahintulot na magkaroon tayo ng mga kaguluhan nang sa gayon ay matuto tayong hindi magtiwala sa ating sarili kundi sa Kanya at upang magabayan Niya tayo tungo sa Kanyang ekonomiya na ating tamasahin si Kristo, sipsipin si Kristo, inumin si Kristo, kainin si Kristo at asimilahin si Kristo nang sa gayon ay dumami ang Diyos sa atin upang tuparin ang Kanyang ekonomiya - Jer. 17:7-8; 2 Cor. 1:8-9; John 16:33; 1 Cor. 10:3-4; 12:13. 4. Hindi interesado ang Diyos sa anumang bagay maliban sa ating pagtatamasa kay Kristo; maaaring isipin natin na dahil sa ating kabiguan, tayo ay wala ng pag-asa, subalit sa Diyos ay walang pagkadismaya; ang ating kabiguan ay nagbubukas lamang ng daan para pumasok si Kristo upang maging lahat-lahat sa atin, binibigyan Siya ng pagkakataon na © 2023 Living Stream Ministry
III. dalhin tayo sa paggulang - Roma 8:28-29; Heb. 6:1a; Gen. 37:1 at talababa; 47:7 at talababa. Inihahayag ng 1 Corinto na ang paraan upang matamasa ang Panginoon ay ang ibigin Siya (2:9-10; 16:22) at ibigin ang isa't isa (13:1-8a); ang pagbabawi ng Panginoon ay isang pagbabawi ng pag-ibig sa Panginoong Hesus ng unang pag-ibig (Apoc. 2:4; 1 Juan 4:19) at ng pag-ibig sa isa't isa para sa pagtatayo ng organikong Katawan ni Kristo (Efe. 4:16): A. Ang ating pag-ibig sa Panginoon ay ang kahilingang hindi maaaring mawala para bigyang-kakayahan tayo na makapasok sa Kanyang puso at matalastas ang lahat ng lihim nito at para sa ating pagkatanto at pakikilahok sa malalalim at natatagong bagay na itinalaga at inihanda ng Diyos para sa atin - 1 Cor. 2:9-10; Mat. 22:37-38; Awit 73:25; 116:1-2: 1. Ang nilalaman ng buhay-ekklesia ay nakadepende sa pagtatamasa kay Kristo; lalo natin Siyang tinatamasa, mas mayaman ang magiging nilalaman; subalit ang tamasahin si Kristo ay humihiling na ibigin natin Siya ng unang pag-ibig - Apoc. 2:4-5, 7. 2. Nagsisimula ang pagbaba ng ekklesia sa pag-iwan natin ng unang pag-ibig sa Panginoon; ang ibigin ang Panginoon ng unang pag-ibig, ang pinakamainam na pag-ibig, ay ang ibigay sa Panginoon ang pagkauna, ang unang puwesto, sa lahat ng bagay, na pinipilit ng Kanyang pag-ibig na ituring at kunin Siya bilang lahat-lahat sa ating buhay - bb. 4-5; Col. 1:18b; 2 Cor. 5:14-15; Marc. 12:30; Awit 73:25-26. 3. Ang mismong buhay na tinanggap natin nang tayo ay sumampalataya sa Panginoong Hesus ay isang persona, at ang tanging paraan upang iaplay at tamasahin ang personang ito ay sa pamamagitan ng pag-ibig sa Kanya ng unang pag-ibig; yamang ang Panginoong Hesus bilang ating buhay ay isang persona, kailangan natin ng bagong pakikipag-ugnay sa Kanya upang tamasahin ang Kanyang kasalukuyang presensiya sa mismong sandaling ito at araw kada araw - Juan 11:25; 14:5-6; 1 Tim. 1:14; Juan 14:21, 23; 2 Cor. 5:14-15; Apoc. 2:4-7; Col. 1:18b; Roma 6:4; 7:6. 4. Kailangan tayong maging mga tao na binabaha ng pag-ibig ni Kristo; ang dibinong pag-ibig ay dapat maging katulad ng rumaragasang agos ng malalaking tubig patungo sa atin, nagtutulak sa atin na mamuhay sa Kanya at ibigin Siya sa sukdulang hindi natin makontrol - 2 Cor. 5:14. 5. Upang maibig ang Panginoon sa sukdulan, kailangan tayong maging mga yaong nagnanais at naghahangad na manirahan sa bahay ng Diyos sa lahat ng araw ng ating buhay, upang masdan ang Kanyang kagandahan (pagiging kaibig-ibig, pagiging kalugod-lugod, pagiging kaaya-aya), at upang magsangguni sa Diyos sa Kanyang templo; ang magsangguni sa Diyos ay ang magtanong sa Diyos tungkol sa lahat ng bagay sa ating pang- araw-araw na buhay - Awit 27:4. B. Ang pag-ibig ang pinakaekselenteng bagay para maging anuman tayo o gawin ang anumang bagay para sa pagtatayo ng ekklesia bilang organikong Katawan ni Kristo - 1 Cor. 12:31b - 13:8, 13; cf. 14:1, 3, 4b:
1. "Ang kaalaman ay nagpapalalo, ngunit ang pag-ibig ay nagtatayo"; maaaring makinig tayo sa mga mensahe ng ministeryo at maging palalo sa kaalaman lamang - 8:1b; cf. 2 Cor. 3:6. 2. Kapag ang kautusan ng Espiritu ng buhay bilang kautusan ng pag-ibig (Roma 8:2; Gal. 6:2-3) ay gumana sa loob natin, ang ating pagpapagal sa Panginoon ay isang pagpapagal ng pag-ibig (1 Cor. 15:58; 1 Tes. 1:3), kung saan natin tinutulungan at inaalalayan ang mahihina (Gawa 20:35; 1 Tes. 5:14); ang mahihina ay tumutukoy sa yaong mahihina man sa kanilang espiritu o kaluluwa o katawan, o yaong mahihina sa pananampalataya. 3. Ang Kristo na iniibig natin ay ang umiibig sa ekklesia na Kristo (Efe. 5:25); kapag iniibig natin Siya, iibigin natin ang ekklesia katulad ng ginagawa Niya; ang buhay-ekklesia ay isang buhay ng pangkapatirang pag-ibig (1 Juan 4:7-8; 2 Juan 5-6; Juan 15:12, 17; Apoc. 3:7; Efe. 5:2; cf. Jud. 12a), at itinatayo ng Katawan ang sarili nito sa pag-ibig (Efe. 4:16). 4. Ang ating isinilang na muling espiritu na ibinigay ng Diyos ay isang espiritu ng pag-ibig; kailangan natin ng isang nagniningas na espiritu ng pag-ibig upang mapagtagumpayan ang pagbaba ng ekklesia ngayon - 2 Tim. 1:7; Roma 12:10-11. 5. Ang ating pag-ibig para sa isa't isa ay nangyayari sa atin habang tayo ay pumapasok nang higit at higit pa sa karanasan at katamasahan ng pagiging naihalo para sa kaisahan, sa pagtatayo, at sa realidad ng Katawan ni Kristo - 1 Cor. 12:14-27; Roma 16:1-16; Col. 4:16; Juan 12:24; Lev. 2:4-5. © 2023 Living Stream Ministry
I. Mensahe Dalawa Ang Kagalakan ng Tres-unong Diyos Nagiging Ating Kagalakan Babasahin sa Kasulatan: Roma 15:13; 14:17; Juan 15:4, 11; Gal. 5:22 Ang Tres-unong Diyos ay isang Diyos ng kagalakan: A. Sinasabi sa Roma 15:13, "Ngayon ay puspusin nawa kayo ng Diyos ng pag-asa ng buong kagalakan at kapayapaan": 1. Ipinahihiwatig nito na ang kagalakan ay isa sa mga katangian ng Diyos. 2. Ang Diyos ay ang Diyos ng pagtatamasa. 3. Sa ating karanasan, kung tinatamasa natin ang Diyos bilang biyaya, magkakaroon tayo ng kapayapaan, at kung may kapayapaan tayo, magkakaroon tayo ng kagalakan. B. Si Kristo ay kagalakan din sa mga mananampalataya: 1. Sinabi ng Panginoon sa Juan 15:11, "Ang mga bagay na ito ay sinalita Ko sa inyo upang ang Aking kagalakan ay mapasainyo at upang ang inyong kagalakan ay malubos." 2. Ang konteksto ng bersikulong ito ay ang salita ng Panginoon hinggil sa puno ng ubas at sa mga sanga. 3. Ang maging mga sanga tayo ng dibinong puno ng ubas ay isang bagay ng kagalakan - isang magalakin na buhay. 4. Ang ating kagalakan ay palaging nagmumula sa ating pananatili sa Panginoon, mula sa ating pananatili sa Kanyang pag-ibig. 5. Sa ganitong uri ng buhay na tayo ay puspos ng kagalakan. 6. Ang kagalakang ito ay si Kristo Mismo; kapag Siya ay nananatili sa atin, ang Kanyang kagalakan ay nananatili sa atin upang maging pinagmumulan ng ating kagalakan nang sa gayon ay sumagana at maging lubos ang ating kagalakan at upang maipamuhay natin ang ating mga araw nang may kagalakan. C. May kagalakan sa Espiritu Santo - Roma 14:17: 1. Ninanais ng Diyos na tamasahin natin Siya at mabuhay para sa Kanyang layunin - Neh. 8:10; Efe. 3:11. 2. Ang Tres-unong Diyos ay isang Diyos ng kagalakan, at ang mga apostol ay mga kamanggagawa ng mga banal para sa kanilang kagalakan - Roma 15:13; Juan 15:11; 17:13; Gawa 13:52; Gal. 5:22; 2 Cor. 1:24; Fil. 1:25; 2:17- 18. 3. Maaari nating maranasan ang kagalakan ng pagiging nasa ating puso ng salita ng Panginoon - Jer. 15:16. 4. Ang isang matamis na kaisipang inihayag sa Salita ng Diyos ay yaong kay Kristo ay ibinigay ng Diyos ang Kanyang sarili sa atin bilang biyaya upang maging ating katamasahan - Juan 1:14, 16-17; 2 Cor. 13:14: a. Sa unang pagtukoy sa Biblia sa kaugnayan ng Diyos sa tao, ipinakilala ng Diyos ang Kanyang sarili sa tao bilang pagkain; ipinakikita nito na
II. ninanais ng Diyos na tamasahin natin Siya - Gen. 2:7, 9; Awit 16:11; Jer. 15:16. b. Ang nais ng Diyos ay ang ibigay ang Kanyang sarili sa atin upang maging ating katamasahan - Neh. 8:10. c. Ang lihim sa buhay-Kristiyano ay hindi kung gaano tayo gumagawa para sa Kanya kundi kung gaano natin Siya sinisipsip at tinatamasa - Juan 15:4-5; Col. 2:6-7. Ang kagalakan ng Tres-unong Diyos ay nagiging ating kagalakan: A. Sa Kanyang persona si Kristo ang ating kagalakan: 1. Kung tayo ay mananatili sa Panginoon at magpapatuloy na manatili sa Kanya sa pamamagitan ng pananatili sa Kanyang pag-ibig, tayo ay mapupuspos ng kagalakan - Juan 15:10-11. 2. Binabawi ng Panginoon ang mga bagay na namintis sa gitna ng karamihan sa mga Kristiyano, at ang pagtatamasa sa Panginoon ang isa sa pinakamahalaga sa mga bagay na ito - 1 Ped. 1:8. 3. Ang bagay ng pagkain at pagtatamasa sa Panginoon ay batay sa Juan 6:57. 4. Ang pamumuhay ng Kristiyano ay isang buhay ng pagkain, pag-inom, at pagtatamasa sa Panginoon araw kada araw - b. 57; 1 Cor. 10:4. 5. Upang tayo ay maging mga tapat, normal, at wastong Kristiyano, ang pangunahing bagay na kailangan nating ingatan ay ang pagtatamasa sa Panginoon; kailangang maging isang pangitain ito sa atin - Kaw. 29:18; Gawa 26:19. 6. Ang ating espiritu ay kailangang manguna sa pagtatamasa sa Panginoon - Heb. 4:12: a. Kailangan nating matutuhan na direktang gamitin ang ating espiritu at hayaan ang kaluluwa na maging tagasunod ng espiritu. b. Kailangang agresibong manguna ang ating espiritu sa pagtatamasa sa Panginoon. 7. Sa Kanyang panalangin sa Ama, sinabi ng Anak, "Ngunit ngayon ay paririyan Ako sa Iyo, at sinasalita Ko ang mga bagay na ito sa sanlibutan upang ang Aking kagalakan ay malubos sa kanila" - Juan 17:13: a. Ang pagiging lubos ng kagalakan ay nasa tunay na kaisahan. b. Kapag tayo ay isa sa pangalan ng Ama sa pamamagitan ng buhay ng Ama, tinatamasa ang Ama nang magkasama, malulubos ang kagalakan ng Panginoon sa atin - b. 13. B. Sa ekklesia bilang kaharian ng Anak ng pag-ibig ng Diyos, nararanasan at natatamasa natin si Kristo sa Kanyang pagiging nagpapaloob ng lahat - Col. 1:12-13, 27; 2:9, 16-17; 3:1, 4, 11: 1. Si Kristo ang ating nakalaang bahagi, ang ating mabuting lupain - ang dibinong mana para sa ating katamasahan - 1:12. 2. Si Kristo ang realidad ng bawat positibong bagay sa sansinukob - 2:16-17. 3. Si Kristo ang Isa na nakaupo sa kanang kamay ng Diyos - 3:1. 4. Si Kristo ay nananahan sa atin bilang pag-asa ng kaluwalhatian - 1:27. 5. Si Kristo ang ating buhay - 3:4. 6. Si Kristo ang bumubuong sangkap ng isang bagong tao - bb. 10-11.
C. Ayon sa 1 Pedro 1:8, ang mga mananampalataya ay "nagagalak nang labis na may kagalakang di-masambit at puspos ng kaluwalhatian": 1. Ang kagalakang ito ay nababad sa Panginoon bilang kaluwalhatian; sa gayon, ito ay puspos ng kahayagan ng Panginoon. 2. Sa pamamagitan ng pagsampalataya tungo sa Panginoon at pag-ibig sa Kanya, natatamo natin ang masidhing kagalakan. 3. Ang normal na kondisyon ng isang Kristiyano ay ang magkaroon ng kalagakan na puspos ng kaluwalhatian. D. Maraming aspekto ang pagtatamasa sa Panginoon, gaya ng kalagakan ng presensiya ng Panginoon (Awit 16:11), kagalakan ng pamumuhay sa dibinong pag-iibigan (A. A. 1:1-4), kalagakan ng dibinong pamamahagi ng Dibinong Trinidad (2 Cor. 13:14; Efe. 3:14-21), kagalakan ng pag-inom sa ilog ng kasiyahan ng Diyos (Awit 46:4a; 36:8b), kagalakan ng pagkaalam sa pag-ibig ng Diyos (Gal. 2:20; Roma 8:38-39), kagalakan ng paggawa ng kalooban ng Diyos (Awit 40:8a), kagalakan ng pagiging nasiyahan sa lahat ng kalagayan (Fil. 4:11), at pagpasok sa kalagakan ng Panginoon sa kaharian (Mat. 25:21, 23). E. Ang isang Kristiyano ay dapat na maging isang magalaking tao - magalakin sa Espiritu - Gal. 5:22: 1. Ang Panginoon ang ating kagalakan kapag tayo ay nasa Kanya - Roma 14:17. 2. Kapag tayo ay nananatili sa Panginoon, anumang suliranin ang mayroon tayo, tayo ay nagagalak, at pinalalalim ng anumang kahirapan ang ating kagalakan sa Panginoon - Juan 15:4. 3. Ang Espiritu Santo ay isang Espiritu ng kagalakan - Roma 14:17: a. Kung tayo ay magalakin, ipinahihiwatig nito na ang Espiritu Santo sa loob natin ay magalakin din - Gal. 5:22. b. Maaaring walang anumang nakapagpapagalak sa atin sa panlabas na kapaligiran, subalit ang Panginoon na nabubuhay sa atin ang ating kagalakan - Col. 1:27. © 2023 Living Stream Ministry
Mensahe Tatlo Pagtutuos sa Ating Puso para sa Paglago ng Dibinong Binhi ng Buhay sa loob Natin tungo sa Ating Paggulang sa Buhay para sa Pagtatayo ng Diyos sa Buhay Babasahin sa Kasulatan: Mat. 5:8; 13:3-9, 18-23; Kaw. 4:23; Jer. 32:39; Efe. 3:16-17 I. Dapat nating tuosin ang ating puso sa liwanag ng presensiya ng Panginoon para sa paglago ng dibinong binhi ng buhay sa loob natin tungo sa ating paggulang sa buhay; ang puso ang pinagsama-samang panloob na bahagi ng tao, ang nangungunang kinatawan ng tao, ang kanyang kumikilos na kasangkapan: A. Ang ating puso ay isang kabuoan ng lahat ng bahagi ng ating kaluluwa - ang isip, ang damdamin, at ang pagpapasya (Mat. 9:4; Heb. 4:12; Gawa 11:23; Juan 14:1; 16:22) - at saka isang bahagi ng ating espiritu - ang budhi (Heb. 10:22; 1 Juan 3:20). B. Ang pag-eensayo ng espiritu ay magkakabisa lamang kung ang ating puso ay aktibo; kung mapagwalang-bahala ang puso ng tao, ang kanyang espiritu ay makukulong sa loob at hindi maipakikita ang kakayahan nito - Mat. 5:3, 8; Awit 78:8. C. Ang kaluluwa ay ang persona mismo, subalit ang puso ay ang persona sa pagkilos; ang puso ang kumikilos na sangkap, ang kumikilos na komisyoner, ng ating buong katauhan. D. Ang mga aktibidad at mga pagkilos ng ating pisikal na katawan ay nakadepende sa ating pisikal na puso; sa gayunding paraan, ang ating pang-araw-araw na pamumuhay, ang paraan ng ating pagkilos at paggawi, ay nakadepende sa kung anong uri ng sikolohikal na puso na mayroon tayo. E. Ang puso ang pasukan at labasan ng buhay, ang "switch" ng buhay; kung ang puso ay hindi tama, ang buhay sa espiritu ay mahahadlangan, at ang kautusan ng buhay ay hindi makagagawa nang malaya at nang walang pang-aabala upang maabot ang bawat bahagi ng ating katauhan; bagamat may dakilang kapangyarihan ang buhay, ang dakilang kapangyarihan na ito ay kontrolado ng ating maliit na puso - Kaw. 4:23; Mat. 12:33-37; cf. Ezek. 36:26-27. II. Itinatayo ng ating paglago sa buhay ang ekklesia bilang Katawan ni Kristo, na nagaganap sa paglago ni Kristo bilang binhi ng buhay sa ating puso (1 Juan 3:9; 1 Ped. 1:23; Col. 2:19; Efe. 2:21; 4:15-16; Mat. 13:18-23); kailangan nating makipagtulungan sa Panginoon sa pamamagitan ng pagtutuos sa ating puso nang sa gayon ay maingatan ito sa mga sumusunod na katangian: A. Ninanais ng Diyos na maging malambot ang ating puso: 1. Kapag tinutuos ng Diyos ang ating puso, inaalis Niya ang pusong bato mula sa ating laman at binibigyan tayo ng isang pusong laman, isang malambot na puso - Ezek. 36:26.
2. Ang maging malambot ay nangangahulugan na ang ating puso ay mapagpasakop at mapagbigay sa Panginoon, hindi matigas ang ulo at rebelde - cf. Exo. 32:9. 3. Ang isang malambot na puso ay ang mabuting lupa kung saan maaaring lumago si Kristo nang malaya; ito ay isang puso na hindi napatigas ng makasanlibutang trapiko, na walang makasariling paghahangad at na walang kabalisahan ng kapanahunan at daya ng kayamanan - Mat. 13:3- 9, 18-23. 4. Pinalalambot ng Diyos ang ating puso sa pamamagitan ng paggamit ng Kanyang pag-ibig upang antigin tayo; kung hindi tayo maaantig ng pag- ibig, gagamitin Niya ang Kanyang kamay sa pamamagitan ng kapaligiran upang disiplinahin tayo hanggang sa lumambot ang ating puso - 2 Cor. 5:14; 4:16-18; Heb. 12:6-7; cf. Jer. 48:11. B. Ninanais ng Diyos na maging dalisay ang ating puso: 1. Ang isang dalisay na puso ay isang puso na umiibig sa Diyos at ninanais ang Diyos; maliban sa Diyos, wala na itong ibang iniibig, ingklinasyon, o nais - Mat. 5:8; Awit 73:25; cf. Jer. 32:39. 2. Ang ating puso ay dapat maging tapat sa Diyos nang sa gayon ay hindi tayo matakot sa anuman maliban sa masaktan Siya at mawala ang Kanyang presensiya - Awit 86:11; Isa. 11:1-2. 3. Ang maging dalisay sa puso ay ang magkaroon ng iisang gol na maisakatuparan ang kalooban ng Diyos para sa kaluwalhatian ng Diyos; ang dapat nating maging gol ay ang lubos na pagtatamasa at pagtatamo kay Kristo - Fil. 3:7-14. 4. Dapat nating habulin si Kristo "kasama ng mga nagsisitawag sa Panginoon mula sa isang dalisay [na puso]" - 2 Tim. 2:22; 1 Tim. 1:5; Awit 73:1. C. Ninanais ng Diyos na maging mapagmahal ang ating puso: 1. Ang isang mapagmahal na puso ay isang puso na ang damdamin ay umiibig sa Diyos, ninanais ang Diyos, uhaw sa Diyos, at nananabik sa Diyos, mayroong isang personal, mapagmahal, pribado, at espiritwal na kaugnayan sa Panginoon - 42:1-2; A. A. 1:1-4. 2. Kailangan nating ibaling ang ating puso pabalik sa Panginoon nang muli't muli at patuloy na pabaguhin ito nang sa gayon ay magkaroon tayo ng isang bago at sariwang pag-ibig sa Panginoon - 2 Cor. 3:16. 3. Ang lahat ng espiritwal na karanasan ay nagsisimula sa pag-ibig na nasa puso; kung hindi natin iniibig ang Panginoon, imposibleng makatanggap tayo ng anumang uri ng espiritwal na karanasan - Efe. 6:24; Apoc. 2:4-5. 4. Ang ating pag-ibig sa Panginoon ang nagpapaging-kuwalipikado, nagpapasakdal, at nagsasangkap sa atin na magsalita para sa Panginoon nang taglay ang Kanyang awtoridad; kung iniibig natin ang Panginoon sa sukdulan, tayo ay mapupuspos Niya at mag-uumapaw Siya sa atin - Juan 21:15-17; Mat. 26:6-13; 28:18-20. D. Ninanais ng Diyos na magkaroon ng kapayapaan ang ating puso:
1. Ang pusong may kapayapaan ay isang puso na ang budhi ay walang pagkakasala, pangongondena, o paninisi - Gawa 24:16; 1 Juan 3:19-21; Heb. 10:22. 2. Kung ipahahayag natin ang ating mga kasalanan sa liwanag ng presensiya ng Diyos, matatanggap natin ang Kanyang pagpapatawad at ang Kanyang paglilinis nang sa gayon ay matamasa natin ang di-napuputol na pakikipagsalamuha sa Diyos nang may mabuti at dalisay na budhi - 1 Juan 1:7, 9; 1 Tim. 1:5; 3:9. 3. Ang resulta ng pagsasagawa ng pakikipagsalamuha sa Diyos sa loob ng panalangin ay yaong natatamasa natin ang kapayapaan ng Diyos, na sa katunayan ay ang Diyos bilang kapayapaan na nagbabantay sa ating mga puso at mga kaisipan kay Kristo, pinananatili tayong mahinahon at payapa - Fil. 4:6-7. 4. Kailangan nating hayaan ang kapayapaan ni Kristo na mamagitan sa ating mga puso sa pamamagitan ng pagpapatawad sa isa't isa upang ibihis ang isang bagong tao - Col. 3:13-15. III. Kailangan nating makita ang mga hadlang na kinakaharap ng buhay ng Diyos sa ating puso: A. Ang unang suliranin na kinakaharap ng buhay ng Diyos sa atin ay yaong hindi natin natatanto ang kadiliman ng ating pantaong konsepto - 2 Cor. 3:14; 4:4: 1. Kailangan nating makita na ang tanging bagay na mahalaga sa buhay- Kristiyano ay kung paano natin iniingatan ang Kristo na buháy sa atin - Gal. 1:16; 2:20; 4:19; Fil. 1:19-21; 2 Cor. 3:18. 2. Ang maging isang Kristiyano ay nangangahulugang hindi pagkuha ng anumang bagay liban kay Kristo bilang ating hangarin; maraming tao ang may paghihirap sa kanilang espiritwal na buhay pagkatapos nilang maligtas dahil hindi nila alam ang daanan ng buhay, at hindi nila kinukuha si Kristo bilang kanilang buhay - Roma 8:6. pagkukunwari - Mat. 6:2, 5; 7:5; 23:13-29: 1. Ang espiritwalidad ng isang tao ay hindi mababatid sa panlabas na anyo 2. Ang maging isang Kristiyano ay nangangahulugang hindi pagkuha ng anumang bagay liban kay Kristo bilang ating hangarin; maraming tao ang may paghihirap sa kanilang espiritwal na buhay pagkatapos nilang maligtas dahil hindi nila alam ang daanan ng buhay, at hindi nila kinukuha si Kristo bilang kanilang buhay - Roma 8:6. pagkukunwari - Mat. 6:2, 5; 7:5; 23:13-29: 1. Ang espiritwalidad ng isang tao ay hindi mababatid sa panlabas na anyo kundi sa kung paano niya iniingatan ang nananahanang Kristo. 2. Ang ating natural na kabutihan ay huwad na espiritwalidad at sa katunayan ay isang malaking hadlang sa buhay; ang kahayagan ng buhay ay may kinalaman sa pagtanggi sa ating natural na disposisyon at pagpipili at pagpapahintulot lamang kay Kristo na gumawa sa atin at basagin tayo. 3. Kung palagi tayong gumagawa ng mga bagay ayon sa ating disposisyon at natural na katangian, ang kalalabasan ay palaging magiging pagkukunwari. C. Ang ikatlong suliranin na kinakaharap ng buhay sa atin ay pagrerebelde - 2 Cor. 10:4-5: 1. Gumagawa at kumikilos si Kristo sa atin upang gawin tayong malinaw tungkol sa Kanyang kalooban at kahilingan sa atin at tungkol sa Kanyang pangunguna at pagtutuos sa atin. © 2023 Living Stream Ministry
2. Gayunpaman, kung hindi tayo susunod bagkus sasalungatin ang damdamin sa loob, hindi tinatanggap ang Kanyang pangunguna o nagbabayad ng halaga, ang pagiging di-laan at pagsalungat na ito ay pagrerebelde. 3. Ang kasalanan na pinakamadalas at pinakamatindi nating ginagawa ay hindi panlabas at nakikita; sa halip, ito ang kasalanan ng di-pagsunod sa pandama ni Kristo sa loob natin; si Kristo ay namumuhay sa atin, at Siya ay palagiang nagbibigay sa atin ng panloob na pandama ng buhay - Roma 8:6; 1 Juan 2:27; cf. Efe. 3:1; 4:1; 6:20; 2 Cor. 2:12-14. natural na kakayahan: 1. Maraming mga kapatid ang totoong umiibig sa Panginoon, masigasig para sa Panginoon, at talagang makadiyos; gayunpaman, ang kanilang pinakamalaking suliranin ay ang kalakasan at kalakihan ng kanilang kakayahan at abilidad; dahil dito, walang batayan o daan si Kristo sa kanila. 3. Ang kasalanan na pinakamadalas at pinakamatindi nating ginagawa ay hindi panlabas at nakikita; sa halip, ito ang kasalanan ng di-pagsunod sa pandama ni Kristo sa loob natin; si Kristo ay namumuhay sa atin, at Siya ay palagiang nagbibigay sa atin ng panloob na pandama ng buhay - Roma 8:6; 1 Juan 2:27; cf. Efe. 3:1; 4:1; 6:20; 2 Cor. 2:12-14. natural na kakayahan: 1. Maraming mga kapatid ang totoong umiibig sa Panginoon, masigasig para sa Panginoon, at talagang makadiyos; gayunpaman, ang kanilang pinakamalaking suliranin ay ang kalakasan at kalakihan ng kanilang kakayahan at abilidad; dahil dito, walang batayan o daan si Kristo sa kanila. 2. Maaaring tayo ay may kakayahan at may talento, subalit hindi natin itinuturing ang mga bagay na ito na kasalanan o karumihan; sa halip na kamuhian ang ating mga natural na kakayahan, pinahahalagahan natin sila; kung ang mga ito ay mananatiling hindi nabasag sa atin, ang mga ito ay magiging suliranin sa buhay ni Kristo. E. Kung ninanais natin na hindi mahadlangan ang buhay ni Kristo sa atin, kailangan nating maranasan ang pagbasag ng krus at hayaan ang mga hadlang na ito na matuos at maalis - Mat. 16:24-25. IV. Kailangan nating makita ang mga subhektibong harang na kinahaharap ng buhay ng Diyos sa ating puso: A. Ang unang subhektibong suliranin ay ang suliranin sa ating isip: 1. Kung ang mga bagay na ninanais nating gawin ay nagmumula sa ating mga kaisipan, kung gayon ang mga bagay na ito ay magiging mga relihiyosong aktibidad na lamang, kahit pa ito ay maging matagumpay; ang mga ito ay hindi patotoo ng Kristo na naipamuhay mula sa ating espiritu - cf. Fil. 2:5; 1 Cor. 2:16; Efe. 4:23; Roma 12:2. 2. Bagaman mayroon tayong buhay ni Kristo sa loob, hindi tayo nakikipagtulungan sa buhay ni Kristo sa ating mga kaisipan at mga pagkilos, at sa gayon ang buhay na ito ay hindi maipamuhay mula sa atin. 3. Kapag ang ating kaisipan ay nakatuon sa espiritu, ang ating mga panlabas na pagkilos ay naaayon sa ating panloob na tao, at walang hindi pagkakatugma sa pagitan natin at ng Diyos; Siya at tayo ay may kapayapaan, walang alitan; ang resulta ay yaong nakadarama tayo ng kapayapaan sa loob - 8:6. B. Ang ikalawang subhektibong suliranin ay ang suliranin sa ating pagpapasya: 1. Bagamat madalas na nauunawaan ng ating kaisipan ang intensiyon ng ating espiritu, at alam natin ang kalooban ng Diyos, hindi tayo laan na magpasakop at sumunod.
V. 2. Maaari nating maunawaan, malaman, matalastas, at madama nang lubos na ninanais ng Diyos na gumawa tayo ng isang tiyak na bagay, subalit hindi pumapayag ang ating pagpapasya na magpasakop at sumuko, at naiwawala natin ang presensiya ng Panginoon. 3. Kapwa ang isang malakas na pagpapasya at ang isang mahinang pagpapasya na isagawa ang kalooban ng Panginoon ay mga hadlang sa buhay ng Diyos; ang isang pagpapasya na natuos ay kapwa malakas at madaling mabaluktot sa pamamagitan ng pagiging nagapi at nabuhay na muli ng Panginoon; ang pagkakaroon ng isang pagpapasya na maaaring makipagtulungan sa Diyos ay isang dakilang bagay - Fil. 2:13. C. Ang ikatlong subhektibong suliranin ay ang suliranin sa ating damdamin: 1. Kailangan ng ating damdamin na magkaroon ng damdamin ng Diyos, at kailangan nating makapasok nang lubusan sa damdamin ng Diyos - 2 Tes. 3:5; Fil. 1:8. 2. Dapat nating ibigin anuman ang iniibig ng Diyos, gustuhin anuman ang gusto ng Diyos, at kamuhian anuman ang kinamumuhian ng Diyos; ang ating damdamin at ang Kanyang damdamin ay dapat maging iisang damdamin - Efe. 5:25; 2 Cor. 12:15; 1 Cor. 16:24; Apoc. 2:6; Fil. 1:8. D. Araw-araw nating kailangan na mapalakas tungo sa panloob na tao nang sa gayon si Kristo bilang buhay ay makagawa ng Kanyang tahanan sa mga pangunahing bahagi ng ating puso - ang ating isip, pagpapasya, at damdamin - Eph. 3:16-17. Kaawaan nawa tayo ng Panginoon at buksan ang ating mata upang makita na ang sentrong gawain ng Diyos sa kapanahunang ito ay yaong matamo ng tao ang Kanyang buhay at lumago at gumulang sa Kanyang buhay; ang ating gawain ay dapat maging pamamahagi at pagtutustos ng buhay ng Panginoon sa iba; tanging ang gawain na nagmumula sa Kanyang buhay ang makaaabot sa Kanyang walang hanggang pamantayan at magiging katanggap-tanggap sa Kanya - Juan 7:37-39a; 2 Cor. 4:10-12; 1 Juan 5:16a; 2 Cor. 3:3, 6. © 2023 Living Stream Ministry
Mensahe Apat Pagkilala sa Nagpapaloob ng lahat na Kristo at Paglago sa Paglago ng Diyos Babasahin sa Kasulatan: Col. 1:18, 27-28; 2:2-3; 3:1-4 I. Isang pagpapala na maaari nating makilala at maranasan ang nagpapaloob ng lahat na Kristo na inihayag sa Colosas: A. Si Kristo "ang Ulo ng Katawan, ang ekklesia;...upang Siya [Mismo ay magkaroon] ng unang puwesto [sa lahat ng bagay]" - 1:18: 1. Kapwa sa lumang nilikha at sa bagong nilikha, si Kristo ang una at ang umuokupa ng unang puwesto. 2. Kapwa sa sansinukob at sa ekklesia, si Kristo ang Isa na nangunguna. B. "Si Kristong nasa loob ninyo, ang pag-asa ng kaluwalhatian" - b. 27: 1. Si Kristo, na nananahan sa ating espiritu upang maging ating buhay at persona, ay ang ating pag-asa ng kaluwalhatian. 2. Kapag dumating Siya, tayo ay maluluwalhati sa Kanya. 3. Ipinahihiwatig nito na titigmakan ng nananahanang Kristo ang ating buong katauhan nang sa gayon ang ating pisikal na katawan ay magbagong-anyo at maiwangis sa katawan ng Kanyang kaluwalhatian. C. Sa Colosas, ilang mahahalagang parirala ang tumutukoy sa ating karanasan kay Kristo: 1. "Si Kristong nasa lobb ninyo" - b. 27. 2. "[Ganap nang lumago kay Kristo]" - b. 28. 3. "[Lumakad kayo sa Kanya]" - 2:6. 4. "Ayon kay Kristo" - b. 8. 5. "Kanyang binuhay [na] kalakip Niya" - b. 13. 6. "Namatay [na] kalakip ni Kristo" - b. 20. 7. "Tinatanganan ang Ulo" - b. 19. 8. "Mula sa Kanya" - b. 19. 9. "Lumalago sa paglago ng Diyos" - b. 19. 10. Ang mga pahayag na ito ay nagbibigay sa atin ng kumpletong larawan ng wastong karanasan kay Kristo. 11. "[Ang] hiwaga ng Diyos, si Kristo, na sa Kanya ang lahat ng kayamanan ng karunungan at kaalaman ay nakatago" - bb. 2-3: a. Ang Colosas ay patungkol sa hiwaga ng Diyos, na siyang si Kristo na Ulo. b. Ang lahat ng kayamanan ng tunay na karunungan at kaalaman ay nakatago kay Kristo - b. 3. c. Ito ang espiritwal na karunungan at kaalaman ng dibinong ekonomiya hinggil kay Kristo at sa ekklesia. d. Ang karunungan ay may kaugnayan sa ating espiritu, at ang kaalaman ay may kaugnayan sa ating kaisipan - Efe. 1:8, 17. 12. "Sa Kanya ay nananahan ang buong kapuspusan ng [pagka-Diyos sa katawan], at kayo ay [napuspos sa Kanya]" - Col. 2:9-10: a. Ang nananahan kay Kristo ay hindi lamang ang kayamanan ng pagka- Diyos bagkus ang kahayagan ng kayamanan ng kung ano ang Diyos.
II. b. Ang buong kapuspusan ng pagka-Diyos ay nananahan kay Kristo bilang Isa na may pantaong katawan. D. "[Kaya't] kung kayo nga ay ibinangong kalakip ni Kristo, hanapin ninyo ang mga bagay na nasa itaas, na kinaroroonan ni Kristo, na nakaupo sa [kanang kamay] ng Diyos" - 3:1: 1. Ipinahihiwatig sa mga bersikulo 1 hanggang 4 na kay Kristo mayroon tayong isang posisyon, isang buhay, isang pamumuhay, isang hantungan, at isang kaluwalhatian. 2. Ang Diyos sa kalangitan ay dapat maging kinasasaklawan ng ating pamumuhay; kay Kristo dapat tayong mamuhay sa Diyos. "Tinatanganan ang Ulo, na mula sa Kanya ang buong Katawan, na [masaganang tinutustusan]..., ay lumalago sa paglago ng Diyos" - 2:19: A. Ang lumago ay ang maidadag si Kristo tungo sa atin - 1 Cor. 3:6-7; Gal. 4:19. B. Ang paglago ng Katawan ay nakadepende sa kung ano ang nagmumula kay Kristo bilang Ulo - Efe. 4:15-16: 1. Kapag ang Katawan ay natutustusan sa pamamagitan ng pagtangan sa Ulo, ang Katawan ay lumalago sa paglago ng Diyos - Col. 2:19. 2. Ang Katawan ay lumalago mula sa Ulo, sapagkat ang lahat ng panustos ay nagmumula sa Ulo - Efe. 4:15. C. Ang paglago ng Katawan ay nakadepende sa paglago ng Diyos, sa pagdaragdag ng Diyos, sa pagdami ng Diyos, sa loob natin - Col. 2:19: 1. Ibinibigay ng Diyos ang paglago sa pamamagitan ng pagbibigay ng Kanyang sarili sa atin sa isang subhektibong paraan. 2. Lalong naidaragdag ang Diyos tungo sa atin, lalong paglago ang ibinibigay Niya sa atin, ito ang paraan na ibinibigay ng Diyos ang paglago - 1 Cor. 3:6-7. 3. Tanging ang Diyos ang makapagbibigay ng paglago; tanging ang Diyos ang makapagbibigay ng Kanyang sarili sa atin, at kung wala Siya, hindi tayo magkakaroon ng paglago - bb. 6-7: a. Ang pagdaragdag ng Diyos tungo sa atin ay ang paglago na Kanyang ibinibigay. b. Ang bigyan tayo ng Diyos ng paglago sa katunayan ay nangangahulugang ibinibigay Niya ang Kanyang sarili - Roma 8:11. D. Ang paglago ng Katawan ay ang pagtatayo ng Katawan - Efe. 4:16; Col. 2:19: 1. Inookupahan ng Efeso 4:12-16 ang isang espesyal na lugar sa Bagong Tipan dahil ipinakikita nito ang hiwaga hinggil sa pagtatayo ng Katawan ni Kristo. 2. Ang paglago ng Katawan ni Kristo ay ang pagdami ni Kristo sa ekklesia, na nagreresulta sa pagtatayo ng Katawan sa pamamagitan ng Katawan mismo - 3:17a: a. Nang pumasok si Kristo sa mga banal at namuhay sa loob nila, ang Kristong nasa loob ng mga banal ay naging ang ekklesia - Col. 3:10-11. b. Ang Katawan ni Kristo ay lumalago sa paglago ni Kristo sa loob natin at naitatayo sa ganitong paraan - 1:18; 2:19.
3. Ang pag-ibig na ipinangtatayo ng Katawan sa sarili nito ay hindi ang ating sariling pag-ibig kundi ang pag-ibig ng Diyos kay Kristo, na nagiging pag- ibig ni Kristo sa atin, na ipinag-iibig natin kay Kristo at sa kapwa mga sangkap ng Kanyang Katawan - 1 Juan 4:7-8, 11, 16, 19; Roma 5:5; 8:39: a. Ang pag-ibig ay ang panloob na substansiya ng Diyos; kapag pumasok tayo sa panloob na substansiya ng Diyos, matatamasa natin ang Diyos bilang pag-ibig at matatamasa ang Kanyang presensiya sa katamisan ng dibinong pag-ibig, at sa gayon ay iniibig ang iba gaya ng ginawa ni Kristo - Efe. 5:25. b. Sa gayong pag-ibig na tinatanganan natin ang katotohanan, yaon ay, si Kristo kasama ang Kanyang Katawan, at naiingatan mula sa pagiging naimpluwensiyahan ng mga hangin ng pagtuturo at mula sa pagpapasok ng mga elemento na dayuhan sa Katawan - 4:14-15. © 2023 Living Stream Ministry
Mensahe Lima Ang Naghaharing Aspekto ng Gumulang na Buhay na Nakita sa Buhay ni Jose Babasahin sa Kasulatan: Gen. 41:39-44, 51-52; 45:5-8; 47:14-23; 50:15-21 I. Ayon sa espiritwal na karanasan, sina Jacob at Jose ay iisang tao; ikinakatawan ni Jose ang naghaharing aspekto ng gumulang na Israel, ang pagkakabuo ni Kristo sa gumulang na kalikasan ni Jacob; bilang gumulang na banal na nabuoan ng Kristo, ang sakdal na Isa, si Jacob ay naghari sa pamamagitan ni Jose - Gen. 41:39-44; Heb. 6:1a; Gal. 6:8; 5:22- 23: A. Ang naghaharing aspekto na isinasagisag ni Jose ay si Kristo na naibuo tungo sa ating katauhan - 4:19. B. Si Jose, isang "panginoon ng mga panaginip" (Gen. 37:19), ay nanaginip na, ayon sa pananaw ng Diyos, ang Kanyang bayan ay mga bigkis ng trigo na puspos ng buhay at mga bagay sa langit na puspos ng liwanag (bb. 5-11); inihayag ng dalawang panaginip ni Jose sa kanya (bb. 7, 9), na kapwa mula sa Diyos, ang dibinong pananaw ng Diyos hinggil sa kalikasan, posisyon, pangsyon, at gol ng bayan ng Diyos sa lupa: 1. Kailangan nating gamitin ang "dibinong teleskopyo" upang makita nang lagusan ang panahon at makita ang Bagong Herusalem, kung saan walang kahit ano kundi mga bigkis na puspos ng buhay at mga bituin na puspos ng liwanag; sa gayon, ang naghaharing aspekto ng gumulang na buhay ay hinding-hindi nagsasalita nang negatibo hinggil sa mga banal o sa ekklesia - cf. 38:27-30; Mat. 7:1-5; 1 Ped. 3:8-9. 2. Kinontrol ng panaginip ni Jose ang kanyang buhay at ginabayan ang kanyang paggawi; gumawi siya nang napakaekselente at napakakahanga-hanga dahil nagabayan siya ng pangitain na nakita niya sa kanyang panaginip (cf. Gawa 26:19); nagalit ang kanyang mga kapatid (Gen. 37:18-31) at nagpasasa sa kanilang pita (38:15-18), subalit nasupil ni Jose ang kanyang galit at nalupig ang kanyang pita (39:7-23), gumagawi na gaya ng isang bigkis na puspos ng buhay at iginagawi ang kanyang sarili gaya ng isang makalangit na bituin na nagliliwanag sa kadiliman. C. Ang buhay ni Jose sa ilalim ng makalangit na pangitain ay ang buhay ng kaharian ng kalangitan na inilarawan sa Mateo 5 - 7; sa pamamagitan ng pamumuhay ng gayong buhay, handang-handa na siyang maghari bilang isang hari; ayon sa saligang-batas ng makalangit na kaharian na inihayag sa mga kapitulong ito sa Mateo, dapat masupil ang ating galit, at dapat malupig ang ating pita (5:21-32). D. Ang naghaharing aspekto ng gumulang na buhay ay isang buhay na palaging tinatamasa ang presensiya ng Panginoon (Gawa 7:9); saanman naroroon ang Kanyang presensiya, naroon ang awtoridad, ang namumunong kapangyarihan (Gen. 39:2-5, 21-23): 1. Sa presensiya ng Panginoon, pinasagana Niya si Jose; habang pinagdaraanan ni Jose ng masamang pakikitungo, natamasa niya ang pagpapasagana ng Panginoon na dumating sa kanya sa ilalim ng pagkasoberano ng Panginoon. 2. Sa presensiya ng Panginoon, pinaboran si Jose ng pagpapala ng Panginoon saanman siya naroroon; nang natamasa ni Jose ang pananagana, siya at yaong mga may kinalaman sa kanya ay pinagpala - bb. 4-5, 22-23. E. Bagama't ang sarili niyang mga panaginip ay hindi pa natutupad, si Jose ay may pananampalataya at katapangang ipaliwanag ang mga panaginip ng dalawa niyang kasama sa bilangguan (40:8); sa kalaunan, napalaya si Jose mula sa bilangguan nang di-tuwiran sa pamamagitan ng kanyang pagsasalita sa pananampalataya sa pagpapaliwanag ng panaginip ng katiwala ng saro (41:9-13), at naihatid siya tungo sa trono nang tuwiran sa pamamagitan ng pagsasalita niya nang katapangan sa pagpapaliwanag ng panaginip ni [Type here]
II. Faraon (bb. 14-46); kapwa ang paglaya at awtoridad ay dumating sa kanya sa pamamagitan ng kanyang pagsasalita: 1. Minsang nagsabi si Andrew Murray ng ganitong salita: ang mabuting tagapaghain ng Salita ay dapat palaging maghain nang higit kaysa sa kanyang naranasan; nangangahulugan ito na dapat tayong magsalita nang higit pa ayon sa pangitain kaysa ayon sa katuparan ng pangitain. 2. Kahit kung hindi pa natutupad ang ating pangitain, dapat pa rin nating isalita ito sa iba; darating ang panahon kung kailan matutupad ang ating pangitain; natupad sa kalaunan ang mga panaginip ni Jose sa pamamagitan ng kanyang pagpapaliwanag sa panaginip ng katiwala ng saro. 3. Hindi tayo dapat magsalita ayon sa ating mga nadarama kundi ayon sa makalangit na pangitain; tayo ay mga mapangitain, mga tagakita, ng walang hanggang ekonomiya ng Diyos, kaya dapat tayong magsalita ayon sa pagiging ganap ng katotohanan ng Kanyang ekonomiya - Gawa 26:16-19. F. Kung ipinamumuhay natin si Kristo, maaaring magdala tayo ng buhay o kamatayan saanman tayo naroroon (2 Cor. 2:14-16); sa katiwala ng saro, nagdala si Jose ng pagpapanumbalik; sa panadero, nagdala siya ng kamatayan (Gen. 41:12-13). G. Kung hahanapin natin ang Panginoon, ilalagay niya tayo sa "piitan"; kung walang piitan hindi tayo makaaakyat sa trono; hindi tayo dapat maging isang "tiwalag sa piitan"; dapat tayong manatili sa piitan hanggang sa tayo ay makatapos at matanggap ang korona - Efe. 3:1; 4:1; Sant. 1:12. Si Jose bilang isang mabungang sanga (Gen. 49:22) ay sumasagisag kay Kristo bilang sanga (Isa. 11:1-2) para sa pagsasanga ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga mananampalataya bilang Kanyang mga sanga (Juan 15:1, 5); sa Genesis 49:22 ang bukal ay sumasagisag sa Diyos, ang pinagmumulan ng pagiging mabunga (Awit 36:9; Jer. 2:13), at ang paggapang sa pader ng mga sanga ay nangangahulugan na ipinapalaganap si Kristo ng mga mananampalataya ni Kristo bilang Kanyang mga sanga sa kabila ng bawat pagtatakda, dinadakila Siya sa lahat ng sirkumstansiya (Fil. 1:20; 4:22; Filem. 10): A. Sa pagtanggap niya ng kaluwalhatian at mga kaloob sa kanyang pagkaluklok, si Jose ay sumasagisag kay Kristo, na tumanggap ng kaluwalhatian (Heb. 2:9) at mga kaloob (Awit 68:18; Gawa 2:33) sa Kanyang pag-akyat sa langit (Gen. 41:42): 1. Inilalarawan ng singsing, ng mga kasuotan, at ng gintong kuwintas ang mga kaloob na natanggap ni Kristo sa Kanyang pag-akyat sa kalangitan, na ang mga kaloob ay ibinigay Niya sa ekklesia - b. 42: a. Ang singsing ay sumasagisag sa Espiritu Santo bilang isang tatak sa loob at sa labas ng mga mananampalataya ni Kristo - Gawa 2:33; Efe. 1:13; 4:30; cf. Luc. 15:22. b. Ang mga kasuotan ay sumasagisag kay Kristo bilang ating obhektibong katuwiran para sa pag-aaring matuwid sa atin sa harap ng Diyos (1 Cor. 1:30; cf. Awit 45:9, 13; Luc. 15:22) at bilang ating subhektibong katuwiran na naipamuhay mula sa atin upang maging kuwalipikado tayong makilahok sa kasal ng Kordero (Fil. 3:9; Awit 45:14; Apoc. 19:7-9). c. Ang gintong kuwintas ay sumasagisag sa kagandahan ng Espiritu Santo na ibinigay para sa pagsunod na nahayag sa pagpapasakop (cf. Gawa 5:32); ang isang leeg na nalagyan ng kuwintas ay sumasagisag sa isang kaloobang nalupig at nasupil upang sumunod sa utos ng Diyos (Gen. 41:42; cf. A. A. 1:10; Kaw. 1:8-9). 2. Ayon sa pagkakasunod-sunod ng espiritwal na karanasan, natatanggap muna natin ang pagtatatak ng Espiritu para sa kaligtasan; pagkatapos natatanggap natin ang kasuotan ng katuwiran at nagsisimulang ipamuhay si Kristo (Gal. 2:20; Fil. 1:20-21a); upang © 2023 Living Stream Ministry
maipamuhay natin si Kristo, ang ating leeg ay dapat malagyan ng kuwintas, ang ating kalooban ay dapat malupig at masupil, ng Espiritu Santo. 3. Pagkatapos mabuhay na muli mula sa bilangguan ng kamatayan at maihatd tungo sa posisyon ng pag-akyat sa langit, pinakasalan ni Jose si Asenat, na naglalarawan sa ekklesia na kinuha mula sa mundo ng mga Hentil sa panahon ng pagtanggi ng mga anak ni Israel kay Kristo (Gen. 41:45); tinawag ni Jose ang pangalan ng kanyang panganay na Manases (na ang ibig sabihin ay "ipinapalimot") at ang pangalan ng kanyang pangalawa na Efraim (na ang ibig sabihin ay "dalawang beses na mabunga"); idineklara ni Jose, "Ipinalimot ng Diyos sa akin ang lahat ng aking paghihirap at ang buong sambahayan ng aking ama," at "[Ginawa akong dalawang beses na mabunga] ng Diyos sa lupain ng aking pagdadalamhati" (bb. 51-52). III. Ang talâ ng buhay ni Jose ay isang pahayag ng pamumuno ng Espiritu, sapagkat ang pamumuno ng Espiritu ang naghaharing aspekto ng isang gumulang na banal; ang pamumuno ng Espiritu (isang buhay ng paghahari sa buhay, na nasa ilalim ng pagtatakda at paglilimita ng dibinong buhay sa realidad ng kaharian ng Diyos) ay mas mataas kaysa sa anumang iba pang aspekto ng Espiritu - Roma 5:17, 21; 14:17-18; cf. 2 Cor. 3:17-18; 2 Tim. 4:22; Apoc. 4:1-3: A. Bagama't si Jose ay punô ng pantaong damdamin at sentimyento tungo sa kanyang mga kapatid, pinanatili niya ang kanyang sarili kasama ang lahat ng kanyang damdamin sa ilalim ng pamumuno ng Espiritu; tinuos niya ang kanyang mga kapatid nang mahinahon, nang may karunungan, at nang may pag-unawa, dinidisiplina sila ayon sa kanilang pangangailangan upang pasakdalin sila at itayo sila upang sila ay maging isang sama- samang tao na sama-samang namumuhay bilang patotoo ng Diyos sa lupa; ang buhay na naipakita sa kuwento kay Jose ay ang pagkabuhay na muling buhay, ang buhay ng Diyos - Gen. 42:9, 24; 43:30-31; 45:1-2, 24. B. Ipinakita ng pamumuhay ni Jose sa ilalim ng pagtatakda ng Diyos, isang larawan ng pantaong pamumuhay ni Kristo, ang paggulang at kasakdalan ng dibinong buhay at ipinasok ang kaharian ng Diyos - Juan 5:19, 30b; 7:16, 18; 14:10; Mat. 8:9-10. C. Sa mga pagtutuos ni Jose sa kanyang mga kapatid, nakita natin na namuhay siya ng isang payapang buhay, isang mahinahong buhay, at isang may pag-unawang buhay na may pag- ibig para sa kanyang mga kapatid - isang buhay na nagtatatwa ng sarili bilang pagsasagawa ng buhay-kaharian - Gen. 45:24; Mat. 16:24; 2 Cron. 1:10; Isa. 30:15a; Fil. 1:9; 1 Tim. 5:1-2; 1 Tes. 3:12; 4:9; 2 Tes. 1:3; Roma 12:10; 1 Juan 4:9; Heb. 13:1. D. Ang pinakamakapangyarihang tao ay ang isa na may lakas na hindi gawin kung ano ang kaya niyang gawin - ito ang totoong pagtatatwa sa sarili at ang tunay na pagpapasan ng krus - Mat. 16:24; cf. 26:53; 2 Cor. 2:12-16. E. Ang pagkatanto ni Jose ay yaong ang Diyos ang nagsugo sa kanya tungo sa Ehipto; sa Genesis 50:20 sinabi niya sa kanyang mga kapatid, "[Bagama't] kayo'y nagnasa ng masama laban sa akin, ngunit [nilayon ito] ng Diyos para sa kabutihan" (45:5, 7; 50:19-21; cf. 41:51- 52); ito ang realidad ng salita ni Pablo sa Roma 8:28-29; tinanggap ni Jose ang lahat ng ginawa sa kanya ng kanyang mga kapatid na galing sa Diyos, at inaliw niya ang mga nakasakit sa kanya (Gen. 45:5-8; 50:15-21); anong biyaya, at anong ekselenteng espiritu, ang mayroon siya! IV. Dahil nagdusa si Jose at itinatwa ang kanyang sarili, natamo niya ang kayamanan ng panustos-buhay (Mga Himno, #635); upang makatanggap ng pagkain mula sa kanya bilang isang sagisag ni Kristo, kinailangan ng mga tao na magbayad ng apat na uri ng halaga: kanilang salapi, kanilang mga alagang hayop, kanilang lupain, at kanilang sarili - 47:14-23; cf. Apoc. 3:18:
V. A. Ang salapi ay kumakatawan sa kaginhawahan, ang mga alagang hayop ay sumasagisag sa ikinabubuhay, at ang lupain ay kumakatawan sa mga pinagkukunan; kung tatanggapin natin ang panustos-buhay mula sa Panginoon bilang Tagapamahagi, kailangan nating ibigay sa kanya ang ating kaginhawahan, ating ikinabubuhay, at ating pinagkukunan; lalo tayong nagbibigay sa Kanya, lalong panustos-buhay ang matatanggap natin mula sa Kanya. B. Sa kasukdulan, upang matanggap ang pinakamainam na bahagi mula sa Panginoon, kabilang ang pagkain para sa kasiyahan at binhi upang makapagbunga ng isang bagay para sa iba (Gen. 47:23), kailangan nating ibigay ang ating sarili, ang bawat bahagi ng ating katauhan, sa Kanya (Lev. 1:4). C. Kapag nagbayad tayo ng pinakamataas na halaga sa pamamagitan ng pagbibigay ng bawat bahagi ng ating katauhan sa Kanya, matatamasa natin ang pinakamainam na bahagi ng pagtatamasa kay Kristo. Ang pansansinukob na pagpapala kay Jose ay mapasusukdol sa Bagong Herusalem sa bagong langit at bagong lupa, kung saan ang lahat ng bagay ay magiging bago bilang isang pagpapala kay Kristo at sa Kanyang mga mananampalataya - Gen. 49:25-26; Deut. 33:13-16; Apoc. 21:5: A. Ang transpormasyon ay ang metabolikong mabago ng kabaguhan ng dibinong buhay, ang paggulang ay ang mapuspos ng kabaguhan ng dibinong buhay na bumabago sa atin, at ang pagpapala ay ang pag-apaw ng buhay; ang katapusan ng buhay ni Jacob kay Jose ay isang buhay ng pagpapala bilang rurok ng kanyang pagliliwanag - Kaw. 4:18; Heb. 11:21; Gen. 47:7; 48:15-16. B. Tanging ang Diyos ang bago; anumang bagay na hiwalay sa Diyos ay luma, subalit anumang bagay na bumabalik sa Diyos ay bago (2 Cor. 5:17); ang mapabago ay nangangahulugang bumalik sa Diyos at magkaroon ng bagay ng Diyos na nailagay tungo sa atin nang sa gayon tayo ay naihahalo sa Diyos at kaisa ng Diyos para sa buhay-Katawan (4:16; Roma 12:1-2). C. Ang lihim ng pagtanggap sa Diyos bilang ating pagpapala ng kabaguhan ay ang dalhin ang lahat ng bagay sa Diyos at hayaan Siyang makapasok sa lahat ng bagay; ang pansansinukob na pagpapala kay Jose ay nangangahulugan na ang pagpapala ay nasa lahat ng dako; ginagawang pagpapala ng ating mga pagpuri ang lahat ng bagay na pagtungkol sa sumpa ng pagkatisod - Efe. 5:20; 1 Tes. 5:16-18. © 2023 Living Stream Ministry
I. II. Mensahe Anim Ang Kagalakan na Inilagay sa harap ni Kristo at ang Kagalakan na Inilagay sa harap Natin Babasahin sa Kasulatan: Heb. 12:2; Col. 2:15; Apoc. 19:7-9; Neh. 8:10c Para sa kagalakan na inilagay sa harap Niya, si Hesus, ang Maykatha at Tagapagpasakdal ng ating pananampalataya, ay "tiniis ang krus, [hinahamak] ang kahihiyan" - Heb. 12:2: A. Inibig ng Panginoon ang ekklesia at ibinigay ang Kanyang sarili para sa kanya - Efe. 5:25. B. Inihandog ng Panginoon ang Kanyang sarili sa krus bilang hain para sa mga kasalanan, pinapasan ang mga kasalanan ng marami, ginawang kasalanan para sa mga mananampalataya, pinalalayas ang pinuno ng sanlibutang ito at hinahatulan ang sanlibutang ito, at bilang isang butil ng trigo, nahulog tungo sa kamatayan para sa pagpapalaya ng dibinong buhay - Heb. 9:28; 1 Ped. 2:24; 2 Cor. 5:21; Juan 12:24, 31. C. Inilalarawan sa Colosas 2:15 ang pakikipagdigma na naganap sa panahon ng pagkapako sa krus ni Kristo: 1. Sa Kanyang pagkapako sa krus ay gumagawa si Kristo upang isakatuparan ang pagtutubos, at gumagawa ang Diyos Ama upang hatulan ang kasalanan. 2. Sa parehong panahon ay abala ang mga pinuno at mga awtoridad sa pagtatangkang hadlangan ang gawain ng Diyos at ni Kristo - b. 15. 3. Ang mga pinuno at mga awtoridad ay ang masasamang anghel, mga natisod na angel na mga tauhan ni Satanas na gumagawa para sa kanya - Efe. 2:2. 4. Habang hinahatulan ng Diyos ang kasalanan, ang masasamang pinuno at mga awtoridad ay naroroon at napakaaktibo, nagkukumpulan sa paligid ng naipako sa krus na Kristo, nagsusumiksik nang labis - Col. 2:15: a. Kung hindi sila labis na nagsumiksik, hindi sana sila maaalis ng Diyos. b. Ang salitang inaalis ay nagpapahiwatig na ang mga pinuno at mga awtoridad ay napakalapit, kasinglapit ng ating damit sa ating katawan. 5. Sa pag-alis sa mga pinuno at sa mga awtoridad, itinanghal sila ng Diyos nang hayagan, inilalagay sila sa kahihiyan at nagtatagumpay sa kanila sa krus - b. 15. Ang kagalakan na inilagay sa harap natin ay ang Panginoong Hesus, ang Kasintahang lalaki, na dumarating para sa Kanyang kasintahang babae, na ginawang handa ang kanyang sarili - Apoc. 19:7-9: A. Ang paggulang ng kasintahang babae - bb. 7-9; Efe. 4:13-15: 1. Ang kahandaan ng sama-samang kasintahang babae ay nakadepende sa paggulang sa buhay ng mga mandaraig - Apoc. 19:7; Heb. 6:1; Fil. 3:12-15; Efe. 4:13.
2. Ang matransporma ay ang mabago nang metaboliko sa ating natural na buhay, samantalang ang gumulang ay ang mapuspos ng dibinong buhay na bumabago sa atin - Heb. 6:1. B. Ang pagtatayo ng kasintahang babae - Mat. 16:18; Efe. 2:21-22; 4:15-16: 1. Ang pagtatayo ng Diyos ay ang nais ng puso ng Diyos at ang gol ng pagliligtas ng Diyos - 1:5; Exo. 25:8; cf. 1:11; 40:2-3, 34-35. 2. Ang gol ng pagbabawi ng Panginon ay ang mabawi si Kristo bilang buhay at lahat-lahat sa atin nang sa gayon ay maitayo tayo - Efe. 3:8; 4:16. 3. Ang pagtatayo ng Diyos ay ang sama-samang kahayagan ng Tres-unong Diyos - 1 Tim. 3:15-16; Juan 17:22; Efe. 3:19b, 21. C. Ang katuwiran ng kasintahang babae - Apoc. 19:7-9; Mat. 5:20; 22:11-13: 1. Bilang ating subhektibong katuwiran, si Kristo ang Isa na nananahan sa atin upang ipamuhay para sa atin ang buhay na maaaring ariing matuwid ng Diyos at na palaging katanggap-tanggap sa Diyos - 5:6, 20. 2. Ang pamumuhay na tama kapwa sa Diyos at tao ay dapat na ang Diyos bilang ating kahayagan sa ating pang-araw-araw na pamumuhay - 2 Cor. 3:9; Efe. 4:24; Col. 3:10. 3. Si Kristo na ipinamuhay ng mga banal bilang kanilang subhektibong katuwiran ay naging kanilang damit pangkasal - Apoc. 19:8. 4. Ang damit pangkasal sa Mateo 22:11-13 ay sumasagisag sa Kristo na ipinamumuhay natin at na nahahayag sa pamamagitan natin sa ating pang-araw-araw na pamumuhay bilang ating humihigit na katuwiran - 5:20; Apoc. 3:4-5, 18. D. Ang kagandahan ng kasintahang babae - Efe. 5:25-27: 1. Bilang kasintahang babae, kailangan ng ekklesia ng kagandahan; ang kagandahan sa Efeso 5 ay para sa paghaharap sa kasintahang babae. 2. Ang kagandahan ng kasintahang babae ay nagmumula kay Kristo na naisasagawa tungo sa ekklesia at pagkatapos ay nahahayag sa pamamagitan ng ekklesia - 3:17a: a. Ang tangi nating kagandahan ay ang pagsinag ni Kristo mula sa loob natin. b. Ang pinahahalagahan ni Kristo sa atin ay ang kahayagan ng Kanyang sarili. E. Inihahayag sa Efeso 6 at Apocalipsis 9 na ang ekklesia bilang kasintahang babae ay dapat ring maging isang mandirigma upang talunin ang kaaway ng Diyos: 1. Ang espiritwal na pakikipagdigma ay isang bagay ng Katawan; tayo ay isang sama-samang hukbo na lumalaban sa digmaan para sa interes ng Diyos sa lupa - 17:14; 19:14; cf. 2 Tim. 2:4. 2. Sa Efeso 5 ang salita ay para sa pagpapakain na humahantong sa pagpapaganda ng kasintahang babae, subalit sa Efeso 6 ang salita ay para sa pagpatay na nagbibigay-kakayahan sa ekklesia bilang sama-samang hukbo upang makidigma sa espiritwal na pakikipagdigma - bb. 17-18.
III. 3. Darating si Kristo bilang isang lumalabang Heneral kasama ang Kanyang kasintahang babae bilang Kanyang hukbo upang labanan si Antikristo sa Armageddon - Apoc. 19:11-21. 4. Ang damit pangkasal - si Kristo na naipamuhay sa atin bilang ating pang- araw-araw na katuwiran - ang nagpapaging-kuwalipikado sa atin hindi lamang upang dumalo sa kasalan bagkus lumahok din sa hukbo upang lumaban kasama ni Kristo laban kay Antikristo sa digmaan sa Armageddon - Mat. 22:11-12; Apoc. 19:7-8, 14. "Ang kagalakan [ni Jehovah] ang inyong kalakasan" - Neh. 8:10c: A. Ayon sa Nehemias 8:10, ang kagalakan ng ating Panginoon ang ating kalakasan: 1. Hindi ito isang bagay ng pagkakaroon natin ng kalakasan; ang Kanyang kagalakan ang umaalalay sa atin - 1 Tes. 5:16. 2. Walang kinalaman ang kagalakan ng Panginoon sa mga sirkumstansiya; Siya ay nagalak sa kalooban ng Diyos; may kagalakan sa pagkaalam at paggawa ng kalooban ng Diyos. 3. Hindi natin dapat sikaping gayahin ang Panginoon kundi tanggapin ang kagalakan ng Panginoon: a. Maaari tayong magkaroon ng isang bagay ng Panginoon na naipamahagi sa atin. b. Maaari tayong magkaroon ng kagalakan ng Panginoon; ang Kanyang kagalakan ang magiging ating kalakasan. B. Sa katapusan ng kanyang buhay ay sinabi ni Kapatid Nee, sa gitna ng kanyang mga pagdurusa, "Pinanatili ko ang aking kagalakan" - Watchman Nee - a Seer of the Divine Revelation in the Present Age, p. 182. C. Ang pinanatili ko ang aking kagalakan ay nagpapahiwatig na isinasagawa niya ang salita ni apostol Pablo sa Filipos 4:4: "Magalak kayong lagi sa Panginoon." D. Sa pamamagitan ng awa at biyaya ng Diyos, mapanatili nawa natin ang ating kagalakan sa pamamagitan ng kagalakan ng Panginoon bilang ating kalakasan. © 2023 Living Stream Ministry