Unang Tagpo - "Ang Hari at ang Kanyang Kaharian" Mahabang, mahabang panahon ang nakaraan bago nagsimula ang sanlibutan, mayroong isang hari, ang Hari ng Kaluwalhatian! Ang Haring ito ay higit, higit na mataas, at nakakahigit kanino man o anuman na iyo at aking maiisip. Dito sa walang katapusang walang hanggan, Siya lang ang Hari, at ang Kanyang Kaharian ang tanging Kaharian, ang Kaharian na may perpektong karunungan, pag-ibig, kagalakan at kapayapaan. Ang Kahariang ito ay di kailangan ang araw o mga bituin, dahil ang Hari mismo ang ilaw nito. Habang ang Kahariang ito ay walang hangganan ang sukat o laki, ang mga tao niya dito ay naroon. May mga nagsasabi na ang Hari ay wala namang mga tao. O meron ba siya? Isa sa mga misteryo tungkol sa haring ito ay kahit mag-isa siyang nabuhay, hindi kailanman siya napag-isa. Ganun pa man, ninais niyang ibahagi ang Kanyang buhay sa ibang matatalinong mga nilalang. Kaya nga, ang mabuti at marunong na Haring ito ay gumawa ng lugar sa langit na may milyon-milyong kagila-gilalas at lubhang matatalinong espiritual na mga nilalalng na tinawag na mga anghel. Kilala Niya silang lahat sa pangalan at nais Niyang makilala din nila Siya. Ang buhay kasama ng Hari ay walang tigil na pambihirang karanasan. Pg - 1 -
Subalit ang gusto ng Hari ay higit pa sa mga anghel. Kaya't lumikha siya ng kaharian ng panahon, kalawakan at mga bagay - isang daigdig na mahirap maunawaan. Ito ay may isang maningning na planeta na naging tahanan ng isang komunidad ng mga kahanga- hangang nilikha. Sila ang tinatawag na sangkatauhan. Kakaiba sa mga anghel, ang pamilya ng sangkatauhan ay nagsimula sa dalawang nilalang lamang, isang lalaki at isang babae. Kahanay ng mga anghel, ninais ng Hari na ibahagi rin ang Kanyang buhay sa kanila. Pagkatapos, may nangyaring hindi maganda. Nagkaroon ng rebelyon sa kaharian, una sa kalangitan, pagkatapos ay sa daigdig. Isang nagrebeldeng anghel sa kaharian ang lumupig sa daigdig. Binihag niya ang mga taong nililang. Subalit hindi ito ikinagulat ng Hari. Sa kaibuturan ng puso ng Hari ay isang plano ng pagsagip, na napaka- dakila, mahiwaga, marangya, na may malaking epekto; na manganga-ilangan ito ng libo-libong mga taon bago maipatupad. Ano pa kaya ang ating maaasahan mula sa Hari ng kawalanghanggan. Hindi sakop ng panahon ang Kanyang buhay. Pg - 2 -
Tagpo 2 - "Ang Hari at ang Kanyang Mga Propeta" Upang makilala mo ang Hari at malaman mo ang Kanyang balak, dapat mong maunawaan ang Kanyang aklat. Mahigit nang labinglimang siglo ang nakararaan, pumili ang Hari ng apatnapung mga tao upang magtatala ng Kanyang kasaysayan at mensahe. Sila ay tinawag na mga propeta. Ibinigay sa kanila ng Hari ang Kanyang mga salita, na kanilang isinulat sa mga rolyo ng papel upang kopyahin, ipamahagi at ingatan para sa mga darating na henerasyon. Bagaman hindi magkakakilala ang mga propeta, ang kanila namang mga salaysay ay nagsasaad ng isang pare-parehong kwento at mensahe. Ang mga sinulat ng mga propeta ay tinatawag na Banal na Kasulatan. Kung wala ang mga kasulatang ito, huhulaan lamang natin kung saan tayo nanggaling, bakit tayo narito at saan tayo pupunta. Upang malaman ang tamang mga kasagutan, kailangan natin ang aklat ng Hari. Mayroon nang tatlong libo at limang daang taon ang nakararaan, Kinasihan ng Hari ang isang propeta na nagngangalang Moises upang isulat ang ganito: "...hindi lamang sa tinapay nabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang lumalabas sa bibig ng PANGINOON." [Deut 8:3] Sa kasalukuyan ang mga salita ng Hari ay inipon sa isang aklat, ang Banal na Bibliya. Ang salitang Banal ay nangangahulugan na dalisay o inihiwalay mula sa iba. Ang Bibliya ay nangangahulugan na aklat o kaya ay kalipunan ng mga aklat sa buong mundo. Ito rin ang aklat na naisalin sa napakaraming wika. Libolibong papyrus at mga rolyong Pg - 3 -
balat ay nagpapakita na ang Bibliya ay pinaka naingatan sa lahat ng mga matatandang texto. Sa matandang tipan (Torah, mga Awit, at iba pa.) ipinahahayag ng Hari ang kanyang plano. Ang ikalawang bahagi ay ang Bagong tipan (ebanghelyo, mga Gawa at iba pa) kung saan tinupad ng Hari ang kanyang plano. Ang testamento ay nangangahulugang covenant, kontrata o kasunduan. Ipinahayag ng lumang tipan kung ano ang binabalak gawin ng Dios. Sa Bagong Tipan naman, nakatala ang katuparan ng kanyang plano. Tanging ang Dios lamang ang makakasulat ng kasaysayan bago pa ito mangyari. Ang pagkakaiba ng luma at bagong tipan ay ang pagkakaiba sa pagitan ng pagkakaroon ng isang dakilang Hari na nagpapadala sa iyo ng liham (sulat) at mga larawan at ang pagkakaroon ng isang Hari na bibisita o dadalaw sa iyo ng personal. Ang kasulatan ay unang dumating sa gitnang silangan, Africa, Asya, at Europa. Pagkatapos ay nakarating na itosa America at malalayong lugar. Ang mga propeta ay galling sa gitnang Silangan. Subalit ang kwento at mensahe na isinulat ay para sa bawat bayan o bansa, para sa bawat pamilya, para sa bawat tao. Para sa iyo. Pg - 4 -
Tagpo 3 - "Ang Hari at ang Kanyang Kalawakan" Kung nakapaglalakbay tayo sa panahon at kalawakan, babalik sa unang panahon na wala pang mga tao, planeta o mga bituin. Ating mamamalas ang kapangyarihan at kaluwalhatian sa likod ng unang mga salita ng kasulatan. "Nang pasimula, nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa." [Gen 1:1] Sa kasalukuyan, maraming mga tao ang nag-iisip na ang mundo at mga kagandahan nito ay nabuo na hiwalay sa puspos na karunungan ng manlilikha. Subalit ang kanilang mga teorya o naiisip ay hindi sapat na nagpapaliwanag sa kumplikadong desenyo at kaayusan ng mundo. Sa Kanyang aklat, sinabi ng Hari: "Nagpapahayag ng kaluwalhatian ng Diyos ang kalangitan, at ang mga gawa ng kanyang kamay ay inihahayag ng kalawakan." [Mga Awit 19:1] Ang ginawa ng kanyang kamay, ipinapakita ng kalawakan! Binabanggit ang mga kamay. Tingnan mo ang iyong kamay. Ikawag mo ang iyong mga hinlalaki. Subukin mong humawak ng isang aklat, walis o martilyo na wala ang iyong hinlalaki. Pansinin ang mga kuko, kasukasuan at balat. Mag-isip ng ilang mahalagang mga bagay na ginagawa mo sa pamamagitan ng mga kamay. Walang sinuman kundi ang isang tunay na 'craftsman' lamang ang makapagdedesenyo ng mga gamit. Anong uri ng karunungan at kapangyarihan ang kakailanganin upang lumikha ng isang bilyong galaxy. O lumikha ng isang buhay na 'cell' na may milyong kumplikadong bahagi o kaya ay magkabit kabit ng mga napakaliliit na paikot na sinulid na may 'genetic code' na bumuo sa iyo. Pg - 5 -
Mga tatlong libong taon na ang nakaraan, isang propeta at haring nagngangalang David ang sumulat: "Sapagkat hinubog mo ang aking mga nasa loob na bahagi, at sa bahay-bata ng aking ina ako'y iyong hinabi. Ako'y magpapasalamat sa iyo sapagkat ang pagkagawa sa akin ay kakilakilabot at kamanghamangha. Ang iyong mga gawa ay kahangahanga; at iyon ay nalalamang mabuti ng aking kaluluwa." [Mga Awit 139:13-14] Gusto mo bang makilala ang lumikha sa iyo? Gusto mo bang mabuhay ng walang hanggan kasama ang manlillikha at master ng mga galaxies. Pwede mo siyang makilala. Ipinakilala nya ang Kanyang sarili. Gusto niyang makilala mo Siya. Gusto Nya na makilala din Siya ng iyong pamilya at ng iyong komunidad. Inaanyayahan ka Niya upang maunawaan mo ang kanyang plano, maranasan mo ang kanyang pagmamahal, maharap mo ang Kanyang kamaharlikaan, pasakop sa Kanyang pamamalakad at mamatay para sa Kanyang kaluwalhatian. Ngunit di ka Niya pipilitin na pasakop sa Kanya. Sa kabuuan, hindi Siya pangkaraniwang hari. Siya ang Hari, Hari ng Kaluwalhatian. Pg - 6 -
UNANG BAHAGI "Ipinahayag ng Hari ang Kanyang plano" Lumang Tipan - Pg - 7 -
Tagpo 4 - "Ang Unang Araw" Ang aklat ng Dios ay nagsimula sa isang paraang karapatdapat sa isang Hari. Sinasabi Niya sa atin kung ano ang gusto Niyang malaman natin at wala nang iba pa. "Nang pasimula, nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa." [Gen 1:1] Lahat ng ating nakikita at nahahawakan ay may isang pasimula; subalit ang Manlilikha at May-ari ng Mundo ay walang pasimula at katapusan. Siya ay hindi nakikita, walang hanggang Espiritu na maaaring nasa lahat ng lugar. Nakikita Niya at nalalaman ang lahat ng bagay. Alam mo ba ang Kanyang pangalan? Ang Dios ay maraming pangalan, subalit ang pinakasikat at kilalang pangalan ay 'Ang Panginoon'. Sa original na wika ng aklat ng Dios, ang Kayang pangalan ay Yaweh, na ibig sabihin ay 'Ang isang Sino o simpleng Ako Nga'. Ang kwento ng paglikha ay nagpapatuloy sa paglalarawan ng Hari sa orihinal na mundo. "Ang lupa ay walang anyo at walang laman, at binalot sa kadiliman ang kalaliman samantalang ang Espiritu ng Diyos ay kumikilos sa ibabaw ng mga tubig." [Gen 1:2] Iyon ang panahon upang ihanda ang planeta para sa mga tao... "At sinabi ng Diyos, "Magkaroon ng liwanag," at nagkaroon ng liwanag. Nakita ng Diyos na ang liwanag ay mabuti, at ibinukod ng Diyos ang liwanag sa kadiliman. Tinawag ng Diyos ang liwanag na Araw, at ang kadiliman ay tinawag niyang Gabi. Nagkaroon ng gabi Pg - 8 -
at nagkaroon ng umaga nang unang araw." [Gen 1:3- 5] Ano ang ginawa ng Dios sa unang araw ng paglikha? Inutusan niya ang liwanag na tumagos a sa kadiliman. Kasunod nito ang pagsinag ng araw sa mundo, pero hindi sa unang araw. Gusto ng Dios na malaman natin na Siya ang liwanag. "...ang Diyos ay liwanag, at sa kanya'y walang anumang kadiliman." [1 Juan 1:5] Ang Dios ay dalisay, tulad ng liwanag. Hindi Siya maaaring madumihan. Kahit sa pagsikat ng liwanag sa napakaruming mga bagay. Ito ay dalisay, ang Dios ay walang kamalian. Ang Dios ay banal. Napansin ba ninyo kung sino ang kasama ng Dios sa paglikha? Naroon ang Kanyang Banal na Espiritu na umaali-aligid sa ibabaw ng tubig. Naroon din ang Salita na nagsasalita: "Sa simula ay ang Salita, at ang Salita ay kasama ng Diyos, at ang Salita ay Diyos. Sa simula ay kasama na siya ng Diyos. Lahat ng mga bagay ay ginawa sa pamamagitan niya at kung wala siya ay hindi nagawa ang anumang bagay na ginawa." [Juan 1:1-3] Ang Banal na Espiritu ng Dios at ang Salita ay palaging kasama ng isang tunay na Dios. Kaya nga masasabi ito tungkol sa Hari. Kahit noong Siya lamang ang nag-iisang naroroon, Hindi talaga siya nag- iisa. Pg - 9 -
Tagpo 5 - "Isang Mundong Walang Kapintasan (Perpekto)" Sa loob ng anim na araw, nilikha ng Hari ang isang maganda, kahanga-hangang mundo. Sa simpleng salita ng Dios, isang kahanga-hangang disenyo ang lumitaw. Sa unang araw, sinabi ng Dios "Magkaroon ng liwanag at nagkaliwanag." Sa ikalawang araw, ginawa ng Dios ang papawirin na may langit na bughaw ang makikita natin at di nakikitang hangin na nalalanghap natin. Ginawa ng Dios ang langit na may perpektong halo ng mga gas tulad ng oxygen at nitrogen. Sa ikatlong araw, sinabi ng Dios magkaroon ng kalupaan. At iyon ang nangyari. Sinabi ng Dios sibulan ang lupa ng damo, pananim na nagkabinhi at punong kahoy na namumunga. Agad-agad nagkaroon ng damo, bulaklak at mga bunga. Sa ika-apat na araw inutusan ng Dios ang araw at ang buwan na magliwanag at tandaan ang mga taon ng mundo, mga buwan at mga araw. Nilikha din Niya ang mga bituin. Sa ika-limang araw, sinabi ng Dios, "pabayaang mapuno ang mga katubigan ng mga isda at iba pang nilalang na may buhay. Pabayaang mapuno ang kalangitan ng iba't ibang uri ng mga ibon. At ganoon nga ang nangyari. Sa ika-anim na araw, sinabi ng Dios "pabayaang magkaroon ang mundo ng iba't ibang uri ng mga hayop; malalaki, maliliit at mga mababangis!" Ginawa ng Dios ang bawat uri ng nilalang na may kakayahang magpadami sa pamamagitan ng panganganak at mag- alaga ng kanilang mga anak. "At nakita ng Diyos na ito ay mabuti." [Gen 1:25] Pg - 10 -
Kapayapaan ang namayani. Sa pasimula, lahat ng mga hayop ay maamo. Hindi nila pinapatay at kinakain ang isa't isa. Ang mga puno ang kanilang pagkain. Kaayusan ang namayani. Tulad ng isang orasan, pinananatili ng araw ang tamang layo at pagitan mula sa mundo. Ang buwan ay nag iba- iba ang hugis mula sa bagong buwan hanggang sa pinaka malaking hugis bilog -full moon. Pinaiikot ng mundo ang hangin, tubig at mga dumi. Kung maayos ang pamamahala, ang kaharian ng mundo ay hindi mangangailangan ng anumang bagay na mabuti. Ito ang magiging tamang tamang pamahayan ng sangkatauhan. Ang bawat araw ng paglikha ay binibigyan tayo ng palatandaan kung sino ang katulad ng Dios. Unang araw - ipinakita sa atin na ang Dios ay banal. Wala siyang kapintasan, at dalisay tulad ng liwanag. Pangalawang araw - Makapangyarihang Dios. Nilikha Niya at pinangangalagaan ang kahanginan. Pangatlong araw - Ang Dios ay mabuti. Nilikha Niya ang libo-libong mga halaman at pagkain para sa ating lahat. Ikaapat na araw - Ang Dios ay matapat. Ang araw at ang buwan at nananatili sa kanilang orbit o landas na iniikotan. Ikalimang araw - Ang Dios ay buhay. Inilagay Niya ang mga isda sa dagat at mga ibon sa himpapawid. Ika-anim na araw - Ang Dios ay pag-ibig. Matapos likhain ng Dios ang mga hayop, oras na upang lumikha ng tao na pag-uukulan Niya ng pagmamahal. Oras na upang lumikha ng natatanging nilikha na magiging salamin ng kanyang kabanalan, kapangyarihan, kabutihan, katapatan, buhay at pag-ibig. Pg - 11 -
Tagpo 6 - "Ang unang tao" Sa ika-anim na araw ng paglikha, sinabi ng Hari (Dios, Banal na Espiritu at ang Salita), "Sinabi ng Diyos, "Lalangin natin ang tao sa ating larawan, ayon sa ating wangis; at magkaroon sila ng pamamahala ... sa buong lupa... Kaya't nilalang ng Diyos ang tao ayon sa kanyang sariling larawan, ayon sa larawan ng Diyos siya nilalang. Sila'y kanyang nilalang na lalaki at babae." [Gen 1:26-27] Kapag sinabi sa Kasulatan na nilalang ng Dios ang tao ayon sa Kanyang larawan, hindi ito nangangahulugan na ang Dios ay katulad natin. Ang kahulugan nito ay naaaninag sa atin ang Kanyang likas at katangian. Tulad ng pera ng Romano na nakaukit ang imahe ng emperador. Ang imahe ng Dios ay nakaukit din sa sangkatauhan. Ang unang lalaki at babae ay nilalang na may kakayahang mag-isip, umibig at magsalita tulad ng kanilang Manlilikha upang ikasiya nila ang isang malapit na relasyon sa Kanya. Ang mga tao ay hindi nilikha upang maging alipin ng Dios kundi kaibigan ng Dios. Sa paglikha sa mga tao sa wangis ng Dios, siya ay binigyan ng pamamahala. Ang mga tao ay dapat mangalaga at pamahalaan ang mundo para sa Dios upang tuklasin ang lihim nito at gamiting mabuti ang mga kayamanan. Ang ganitong kakayahan ay naglagay sa sangkatauhan na hiwalay sa kaharian ng mga hayop. Ang mga hayop ay binigyan ng Dios ng katawang pisikal at kaluluwa. Ang mga tao ay binigyan ng Dios ng katawan,kaluluwa at espiritu. "At nilalang ng PANGINOONG Diyos ang tao mula sa alabok ng lupa, at hiningahan ang mga butas ng kanyang ilong ng hininga ng buhay; at ang tao ay naging buháy na kaluluwa." [Gen 2:7] Pg - 12 -
Ang katawan ay bahay o templo lamang na hiningahan ng kaluluwa ng tao at espiritu. Ang kaluluwa ay ang personal na pang unawa, damdamin, emosyon at kalooban na nagbigay ng kakayahan sa tao na mag-isip, makaramdam at makapili. Ang espiritu ang nag-uugnay sa tao at Dios. Samantalang ang katawan ay nag-uugnay sa tao sa kapaligiran. Ang espiritu ang nag- uugnay sa hindi nakikitang Dios. Nais ng Panginoon na makilala Siya ng mga tao. Ang mga tao ang espesyal na kayamanan ng Dios. Dahil nilikha siya ng Dios hindi lamang siya ang manlilikha. Siya din ang nagmamay- ari sa tao. Tinawag ng PANGINOONG Dios ang unang tao na Adan, na ibig sabihin ay mula sa alabok, o tao. Di magtatagal, lilikhain ng Dios ang unang babae. Subalit bago yon, may mga paghahanda na dapat gawin. Kailangan ni Adan ang isang tirahan at isang gawain. Pg - 13 -
Tagpo 7 - "Ang Perpektong Tahanan (Tahanang walang Kapintasan)" Pagkatapos gawin ang unang tao mula sa alabok at hingahan ito ng buhay, nagtanim ang Dios ng isang hardin sa Eden, sa isang lugar sa Gitnang Silangan. Isang napakalinaw na parang Kristal ang ilog na umagos sa hardin. "At pinatubo ng PANGINOONG Dios sa lupa ang lahat na punong kahoy na nakalulugod sa paningin, at mabubuting kanin; gayon din ang punong kahoy ng buhay sa gitna ng halamanan, at ang punong kahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama;" [Gen 2:9] "At kinuha ng Panginoong Dios ang lalake at inilagay sa halamanan ng Eden, upang kaniyang alagaan at ingatan." [Gen 2:15] Hindi tinanong ng Dios si Adan kung gusto niyang tumira sa Eden. Ang Dios ang Kanyang manlilikha at nagmamay-ari sa kanya. Alam Niya kung ano ang pinakamabuti para sa tao. Ang tahanang hardin ni Adan ay puno ng walang hanggang kasiyahan mga bagay na nakikita, naririnig, naaamoy, nahihipo at nalalasahan. Kumikinang na batis, umaawit na mga ibon, mababangong bulaklak, mabalahibong mga nilalang, mga prutas, gulay, matatamis na berries, kagilagilalas na kagubatan, makukulay na mga bato, nakakatuwang mga kulisap at di mabilang na kahanga-hangang bagay na naghihintay na tuklasin. Subalit ang tao ay nilikha di lamang upang mag siyasat sa paligid at kumain. Nilikha ng Dios si Adan upang maging ulo ng sangkatauhan. Gusto ng Dios na si Adan at ang kanyang pamilya ay mamunong Pg - 14 -
kasama Niya ng walang hanggan. Subalit sila lamang na maaaring pagkatiwalaan sa maliliit na gawain ang maaaring bigyang ng malalaking gawain. Kayat binigyan ng Dios si Adan ng una niyang trabaho: Alagaan ang hardin. Ang halamanang ito ay isang lugar na walang kapintasan, perpekto. Duon ay walang tinik, damo at masasamang kulisap - insekto. Ang klima ay tamang tama at mayaman ang lupa. Kahit walang ulan. Sa halip isang ulap hamog ang sumisingaw at dinidilig ang lupa. Binigyan ng Dios si Adan ng isa pang gawain: Bigyan ng pangalan ang mga hayop. Dinala ng Dios sa kanya ang mga hayop upang malaman kung ano ang itatawag niya sa mga ito. Ilarawan n'yo sa inyong isipan ang nagaganap. Isang pares ng hayop na may mahabang balahibo sa leeg at mahabang paa ang lumakad sa harap niya. Pinag-aralan sila ni Adan. Hinimas ang likod at tinawag niya itong kabayo. Sa tawag ng manlilikha, isang malaking ibon na may nakabaluktot na tuka at malapad na pakpak ang dumating. "Agila!" sabi ni Adan. Sumunod, isang malaking hayop na may orange at itim na guhit ang dumaan. Sa palagay mo, ano ang itinawag ni Adan sa kanya? "Ang tao nga ang nagbigay ng pangalan sa lahat ng ibon sa himpapawid at hayop sa parang ." [Gen 2:20] At Eden ang pinakamabuting lugar para sa tao upang makilala ang Manlilikha. Panahon na upang bigyan ng pagsubok si Adan. Pg - 15 -
Tagpo 8 - "Ang Batas ng Kasalanan at Kamatayan" Mula sa simula, magkaibigan ang Dios at ang tao. Subalit ang pagkakaibigang ito ay kailangang masubok. Ang Hari ng mundo ay hindi pupunuin ang Kanyang kaharian ng mga taong napipilitan lamang na magpasakop sa Kanya. Mahal ng Dios si Adan at may magandang plano ang Dios para sa kanya at sa kanyang pamilya. Sapagkat gusto ng Dios ang mga tao at hindi mga tau-tauhan. Binigyan nga si Adan ng utos na susundin. "At iniutos ng Panginoong Diyos sa lalaki, na sinabi, "Malaya kang makakakain mula sa lahat ng punungkahoy sa halamanan, subalit mula sa punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama ay huwag kang kakain; sapagkat sa araw na ikaw ay kumain niyon ay tiyak na mamamatay ka." " [Gen 2:16-17] Ito ay hindi mahirap na utos. Maaaring kainin ni Adan ang anumang prutas sa hardin maliban sa isa. Sa pagsunod sa simpleng utos na ito maipapakita ni Adan na nagtitiwala siya sa Manlilikha na alam kung ano ang makabubuti para sa kanya. Ano ang sinabi ng Dios na mangyayari kay Adan kapag sinuway niya ang utos? Sinabi ba ng Dios kay Adan na kapag kinain nya ang ipinagbabawal na prutas, kailangan niyang gumawa ng mga ritual, gumamit ng rosaryo, mag- ayuno, maglimos, magsimba sa kapilya, sa sinagoga, sa moske at subuking gumawa ng mabubuting gawa na pangtapat sa masasamang gawain? Iyon ba ang sinabi ng Dios? Hindi! Hindi yon ang sinabi ng Dios! Sinabi ng Dios kay Adan, kapag kinain mo ang ipinagbabawal na prutas, siguradong mamamatay ka. Ang pagsuway sa batas ng Dios ay tinatawag na kasalanan. Ang parusa sa pagsuway sa utos ng Dios ay kamatayan. Pg - 16 -
Sa Kanyang Aklat, tinawag ito ng Hari "na batas ng kasalanan at kamatayan" [Rom 8.2] Sinabi sa batas ng Hari na ang kasalanan ay may parusang kamatayan. Ang kamatayan ay nangangahulugan ng pagkahiwalay. Kung nilabag ni Adan ang isang utos ng Dios, makakatulad siya sa isang nabaling sanga na magsisimulang malanta at mamatay sa sandaling mahiwalay ito sa pinagmumulan ng buhay. Kapag nagpasiya si Adan na gawin ang gusto niya sa halip na gawin ang inutos sa kanya ng Hari ng Sandaigdig, ito ay magiging pagrerebelde; Ito ay kasalanan. Ang kasalanan ang magtatapos sa pagkakaibigan niya sa Dios. Ang kasalanan ang dahilan ng pagtanda at pagkamatay ng katawan ng tao. Kasalanan ang maghihiwalay ng walang hanggan sa espiritu, kaluluwa at katawan mula sa Dios. Ang kasalanan ay nakamamatay. Pg - 17 -
Tagpo 9 - "Ang Unang Babae" Matapos bigyan ng Dios si Adan ng mga gagawin at ng isang utos na susundin, oras na upang gumawa ng isang babae. "At sinabi ng PANGINOONG Diyos, "Hindi mabuti na ang lalaki ay nag-iisa; siya'y igagawa ko ng isang katuwang na nababagay sa kanya." " "Kaya't pinatulog nang mahimbing ng PANGINOONG Diyos ang lalaki, at habang siya'y natutulog, kinuha niya ang isa sa kanyang mga tadyang at pinaghilom ang laman sa lugar na iyon; "At sinabi ng lalaki, "Sa wakas, ito'y buto ng aking mga buto at laman ng aking laman. Siya'y tatawaging Babae, sapagkat sa Lalaki siya kinuha."" [Gen 2:18, 2:21-23] Napansin mo ba kung sino ang unang nag opera at sino ang nag-ayos ng unang kasalan? Tama, ang Dios! Ang ibig sabihin ng Babae ay galing sa lalaki. Di nagtagal, tinawag ni Adan ang asawa niya na Eba. Ang kahulugan ay ina ng lahat. Bagaman binigyan sila ng Dios ng magkaibang gawain, ginawa Niyang magkapantay ang halaga ng babae at lalaki. Tulad ni Adan, si Eba ay nilikha sa wangis ng Dios. Siya din ay nilikha upang makilala ang manlilikha at nagmamay-ari sa kanya, naglalarawan sa katangian ng Dios, at nasisiyahan sa isang 'masayang relasyon' o ugnayan sa Dios na walang hanggan... Pg - 18 -
"Nakita ng Diyos ang lahat ng kanyang nilikha at ito ay napakabuti. Nagkaroon ng gabi at nagkaroon ng umaga nang ikaanim na araw." [Gen 1:31] "Nang ikapitong araw ay natapos ng Diyos ang gawain na kanyang ginawa, at nagpahinga siya nang ikapitong araw mula sa lahat ng gawaing kanyang ginawa." [Gen 2:2] Bakit nagpahinga ang Dios sa ikapitong araw? Sapagkat natapos na ang Kanyang ginawa. At sa paglikha Niya sa mundo sa loob ng anim na araw at nagpahinga sa ikapito, itinalaga ng Dios ang pitong araw na isang linggo. Isang paggawa at pamamahinga na hanggang ngayon ay ipinatutupad sa buong mundo. Ang PANGINOONG Dios ay nagmalasakit kay Adan at Eba, tulad ng isang matalino at mapagmahal na Ama. Tuwing gabi, pinupuntahan Niya sila sa hardin upang makipag-usap sa kanila. Sila ay masaya at nasisiyahan sa Kanyang presensya. "Ang lalaki at ang kanyang asawa ay kapwa hubad, ngunit sila'y hindi nahihiya." [Gen 2:25] Isipin nyo ang isang mundo na walang kapintasan na tirahan ng isang mag-asawang walang kapintasan na may malapit na pagkakaibigan sa kanilang manlilikha. Ganoon nagsimula ang mga bagay. Ano kaya ang naging pagkakamali? Tagpo 10 - "Ang Kaharian ng Liwanag" Pg - 19 -
Bago natin alamin kung ano ang maling nangyari sa lupa, dapat nating maunawaan ang ilang mga bagay tungkol sa langit. Ang isa pang mundong ito na tinatawag na paraiso ay isang lugar ng tunay na liwanag, kaakit-akit na mga kulay, nakaka-aliw na musika, kasiya- siyang pag-uusap at mga unti unting lumalabas na misteryo. Malalampasan ng pinakapayak na gawain sa langit ang pinakanaka- aaliw na kagalakan sa lupa. Ang langit ay kakaibang bayan. Ang langit ay tahanan ng Hari. Ang pinakamagandang pang-akit sa masayang lugar na ito ay ang Hari mismo. Ang lahat ng sulok ng siyudad sa langit ay inayos upang mabanaag ang Kanyang karangyaan: "Ang malaking bahagi ng pader ay Haspe at ang lunsod ay dalisay na ginto, na tulad ng kristal." [Apocalipsis 21:18] Ang pinakamabusising paglalarawan ng langit ay nakatala sa huling aklat ng Kasulatan, ang Apocalipsis o Pahayag. Binigyan ng Dios ang propeta Juan na matanaw ang langit at sinabing isulat ang kanyang nakita: "...at doon sa langit ay may isang tronong nakalagay at sa trono ay may isang nakaupo. At ang nakaupo doon ay may anyong katulad ng batong Haspe at Sardio, at naliligid ang trono ng isang bahaghari na tulad ng Esmeralda." [Apocalipsis 4:2-3] "...at sa harapan ng trono, ay may parang isang dagat na salamin na katulad ng kristal..." [Apocalipsis 4:5- 6] Pg - 20 -
"Nakita ko at narinig ang tinig ng maraming mga anghel sa palibot ng trono at ng mga nilalang na buháy at ng matatanda; at ang bilang nila ay milyun-milyon at libu-libo..." [Apocalipsis 5:11] "At ang apat na nilalang na buháy, na may anim na pakpak ang bawat isa sa kanila, ay punô ng mga mata sa palibot at sa loob; at sila'y walang humpay na nagsasabi araw at gabi, "Banal, banal, banal, ang PANGINOONG Diyos, ang Makapangyarihan sa lahat, ang noon at ang ngayon at ang darating!" " [Apocalipsis 4:8] Ang anghel ay nangangahulugan na mensahero o katulong. Ang mga anghel ay mga espiritu, tulad ng Manlilikha, ang mga anghel ay hindi nakikita ng tao maliban na ipadala sila sa isang misyon kung saan sila ay nakikita. Ang Hari ng kalangitan ay gumawa ng mga anghel bago niya nilikha ang mga tao. Sa Kanyang Aklat, sinasabi Niya sa atin "na lahat ng mga anghel ay sumigaw dahil sa kagalakan" [Job 38.7] habang pinagmamasdan nila ang paglikha sa sanlibutan Binigyan ng Dios ang mga anghel ng kakayahang makaalam, sumunod, magpuri at maglingkod sa Kanya ng walang hanggan. Ang mga anghel ay hindi mga alipin ng Dios. Tulad ng mga tao hindi pinilit ng Dios ang mga anghel na magpasakop sa Kanya. Gusto Niya ng masasaya at mga katulong na may pagkukusa. Ang kasulatan ay nagtuturo ng isang anghel na may mataas na katungkulan, na binigyan ng Dios ng katalinuhan, kagandahan at kapangyarihan. Kung alam nyo ang kwento ng angel na ito, alam nyo kung saan galing ang kasamaan. Pg - 21 -
Tagpo 11 - "Ang Kaharian ng Kadiliman" Si Lucifer ay isa sa mga punong anghel ng Dios. Ang kahulugan ng pangalan niya ay 'isang lumiliwanag'. Ang kasulatan ng mga propeta ay inilalarawan si Lucifer "na isang modelo ng kawalan ng kapintasan. Puspos ng karunungan at sakdal sa kagandahan". [Ezekiel 28:12] Si Lucifer ay nagsimulang tuminginsa sarili sa halip ng sa dakilang Manlilikha at Hari. Nabulagan siya ng kanyang kagandahan at karunungan at paglimot sa lumalang sa kanya. Sinabi ni Lucifer sa kanyang puso - "...sa itaas ng mga bituin ng Diyos aking itatatag ang aking trono sa itaas; ... Ako'y aakyat sa itaas ng mga kaitaasan ng mga ulap, gagawin ko ang aking sarili na gaya ng Kataas-taasan." [Isaias 14:13-14] Gustong maging hari ni Lucifer. Gusto niya ang kanyang kalooban ang mangyari sa halip na kalooban ng Dios. Nakapasok ang kasalanan sa mundo. Hinimok ni Lucifer ang ikatlong pangkat ng mga anghel na sumama sa pagrerebelde niya. Subalit ang Dios na hindi maaaring kumunsinte sa kasalanan ay itinapon sila sa labas ng kanyang tahanan sa langit. Ang pangalan ni Lucifer ay nabago sa pangalang Satanas, ibig sabihin ay taga-usig. Tinatawag din siyang demonyo o manlilinlang. Ang masasamang mga anghel ay tinawag na mga demonyo. Sa isang madilim at tagong lugar, inihanda ng Dios ang isang bilangguan para sa mga masasamang demonyo. Tinawag ang lugar na yon na Impyerno at ang lawa ng apoy. Ito ay isang lugar ng walang hanggang pagkahiwalay sa Dios, isang lugar kung saan ang mga rebelde ay hindi na makagagawa ng gulo. Isang araw si Satanas at Pg - 22 -
lahat ng mga demonyo ay ikukulong magpakailanman sa isang bilangguan. Saan nagpupunta ang masasamang espiritu kapag itinatapon sila ng Dios? Lumalabas sila sa kapaligiran ng lupa. Doon nagpupulong sila. "Kaya sa Kasulatan, tinatawag si Satanas na pangulo ng mga kapangyarihan ng hangin, ng espiritu na ngayon ay gumagawa sa mga anak ng pagsuway." [Efeso 2:2] Ang diyablo at ang kanyang mga demonyo ay hindi natin nakikita, ngunit sila ay totoo. Gagawin nila ang lahat ng uri ng panlilinlang upang maakit ang mga tao na sumapi sa kanilang kaharian ng kadiliman at kahatulan. Hindi sila titigil hanggang masira kayo. "...Sapagkat maging si Satanas man ay nagpapanggap na anghel ng liwanag." [2 Corinto 11:14] "...Ang diyablo na inyong kaaway ay tulad ng leong gumagala at umuungal, na humahanap ng kanyang malalapa." [1 Pedro 5:8] Ngayon balikan natin ang kwento ng ating mga naunang magulang. Pg - 23 -
Tagpo 12 - "Ang Ahas" Ang buhay nina Adan at Eba ay puspos ng pakikipagsapalaran at layunin. Bawat araw ay puno ng mga kahanga-hangang bagay habang nililibot nila ang malawak na hardin. Sinubok nila ang mga pagkain ng mga hayop. Bawat gabi ay mas kamangha-mangha habang sila ay binibisita ng kanilang Manlilikha. Ang lalaki at ang kanyang asawa ay masaya sa kanilang tahanang hardin. Subalit si Satanas ay hindi masaya. Kinamuhian niya ang Dios. Kinamuhian niya ang dalawang nilalang na kawangis ng Dios. Kaya't ang diablo na hindi naagaw ang kaharian ng langit ay nagplano upang sakupin ang kaharian ng lupa. Kung magagawa sana niya si Adan, ang ulo ng sangkatauhan, na piliing suwayin ang utos ng Dios. Subalit hindi niya tuwirang tutuksuhin si Adan... Isang araw, nakarinig ng isang tinig si Eba. Hindi yon si Adan. Hindi yon ang Dios. Ito ay isang ahas. Para kay Eba, ang isang ahas na nagsasalita ay bagong tuklas. Wala siyang iniisip na ang kaaway ng Dios ay ginamit ang ahas. Hindi rin alam ni Eba na gusto siyang gamitin ni Satanas upang tuksuhin si Adan na lumabag sa kautusan ng Dios. Matiyagang naghintay ang ahas. Ang nanlilisik niyang mata ay sinusundan ang babae. Nang magkaroon ng pagkakataon, sinutsutan nito si Eba: Pg - 24 -
"...Sinabi niya sa babae, "Sinabi ba ng Diyos, 'Huwag ninyong kakainin ang mula sa alinmang punungkahoy sa halamanan?' " [Genesis 3:1] Gusto ni Satanas na pagdudahan ni Eba ang sinabi ng Dios. Gusto rin niya na isipin ni Eba na may ipinagkakait na magandang bagay ang Dios sa kanilang mag-asawa. "At sinabi ng babae sa ahas, "Makakain namin ang bunga ng mga punungkahoy sa halamanan; subalit sinabi ng Diyos, 'Huwag ninyong kakainin ang bunga ng punungkahoy na nasa gitna ng halamanan; huwag din ninyo itong hihipuin, kundi kayo'y mamamatay.' Subalit sinabi ng ahas sa babae, "Tiyak na hindi kayo mamamatay. Sapagkat nalalaman ng Diyos na kapag kayo'y kumain noon ay mabubuksan ang inyong mga mata, at kayo'y magiging kagaya ng Diyos, na nakakakilala ng mabuti at masama." [Genesis 3:2-5] Ano kaya ang ginawa ni Eba? Pg - 25 -
Tagpo 13 - "Ang Pagpili" Sina Adan at Eba ay binigyan ng Dios ng kalayaang pumili; a ng pagsunod sa kalooban ng Dios o ang sarili nilang kagustuhan. Gusto Niyang pagtiwalaan Siya nina Adan at Eba kahit hindi nila nauunawaan ang mga dahilan sa likod ng kanyang utos. Tanging ang Dios lamang ang nakakaalam ng masamang kahihinatnan ng sinabi Niya kay Adan "...subalit mula sa punungkahoy ng pagkakilala ng mabuti at masama ay huwag kang kakain; sapagkat sa araw na ikaw ay kumain niyon ay tiyak na mamamatay ka." [Genesis 2:16-17] Ngunit ngayon sinabi ng ahas kay Eba, "Subalit sinabi ng ahas sa babae, "Tiyak na hindi kayo mamamatay."" [Genesis 3:4] Sino ang dapat pagtiwalaan ni Eba - Ang manlilikha o ang isang nilikha? Ganito ang nangyari: "Kaya't nang makita ng babae na ang bunga ng punungkahoy ay mabuting kainin, nakakalugod sa paningin, na dapat nasain upang maging matalino, siya ay pumitas ng bunga nito at kinain ito; at binigyan din niya ang kanyang asawa na kasama niya, at siya'y kumain." [Genesis 3:6] Kinain ng babae, kinain din ng lalake! Kinain ni Eba ang ipinagbabawal na prutas sapagkat nalinlang siya ng panloloko ni Satanas. Kinain din ni Adan sapagkat tahasang niyang pinili ang sarili niyang daan sa halip ng sa Dios. Pg - 26 -
Sa halip na pasakop sa kanilang banal at mapagmahal na Manlilikha, ang tao ay sumuko sa kaaway. Ang mga naunang magulang natin ay nagkasala. Pg - 27 -
Tagpo 14 - "Kasalanan at Kahihiyan" Si Adan ay piniling pinuno ng sanlibutan. Siya ang binigyan ng Dios ng utos na huwag kumain mula sa puno ng pagkaalam ng mabuti at masama. Naramdaman lang nila ang masamang bunga ng kanilang pagpili nang kinagat ni Adan ang ipinagbabawal na prutas. "At parehong nabuksan ang kanilang mga mata, at nalaman nilang sila'y mga hubad. Magkasama silang nagtahi ng mga dahon ng puno ng igos, at kanilang ginawang panakip." [Genesis 3:7] Umaapoy sa kahihiyan at pusong mahapdi dahil sa kasalanan. Nadama nila ang karumihan sa loob at labas ng kanilang katauhan, Ang kasalanan ay may dalang kahihiyan. Bago sinuway nina Adan at Eba ang utos ng Dios, may kamalayan sila sa Dios at "hindi sila nagkakahiyaan" [Genesis 2:25]. Ngunit nang kainin nila ang bunga ng puno ng pagkaalam ng mabuti at masama, sila ay nagkaroon ng kamalayan sa isa't-isa at nakadama ng kahihiyan. Pinalitan ng kahihiyan ang dangal. Sinubok nilang takpan ang kahihiyan ng mga dahon ng igos, subalit wala silang magagawa upang takpan ang problema. Wala silang lakas na alisin ang kasalanan na sumakop sa kanilang kaluluwa. Wala silang lakas na ibalik ang dangal na nawala. Hapon na. Pg - 28 -
Malapit nang dumating ang banal at mapagmahal na Manlilikha para sa tuwing hapong pagbisita sa kanila. Ano ang sasabihin Niya sa kanila? Ano ang sasabihin nila sa Kanya? Pg - 29 -
Tagpo 15 - "Patay sa Espiritu" Bago nila sinuway ang Dios, sina Adan at Eba ay natutuwang Makita ang kanilang Manlilikha at kaibigan tuwing bumibisita sa kanila. Ngayon sila ay natatakot. "Narinig nila ang tinig ng PANGINOONG Diyos na lumalakad sa halamanan sa malamig na bahagi ng maghapon. Nagtago ang lalaki at ang kanyang asawa sa PANGINOONG Diyos sa mga punungkahoy sa halamanan." [Genesis 3:8] Tulad ng mga batang matigas ang ulo, na nagtatago sa kanilang mga magulang, sinikap nina Adan at Eba na magtago sa kanilang Manlilikha. "Tinawag ng PANGINOONG Diyos ang lalaki at sa kanya'y sinabi, "Saan ka naroon?" Sinabi niya, "Narinig ko ang iyong tinig sa halamanan at ako'y natakot, sapagkat ako'y hubad; at ako'y nagtago. At sinabi niya, "... Kumain ka ba ng bunga ng punungkahoy, na iniutos ko sa iyong huwag mong kainin? Sinabi ng lalaki, "Ang babaing ibinigay mo na aking makakasama ang nagbigay sa akin ng bunga ng punungkahoy at ito'y aking kinain. Sinabi ng PANGINOONG Diyos sa babae, "Ano itong iyong ginawa?" Sinabi ng babae, "Dinaya ako ng ahas, at ako'y kumain."" [Genesis 3:9-13] Bakit nagtago sina Adan at Eba sa Dios? Sapagkat sila'y nagkasala. Bakit nila sinisi ang iba sa kanilang kasalanan? Sapagkat sila ay nahiya. Pg - 30 -
Hindi na maipakita nina Adan at Eba ang banal na wangis ng Dios. Sa halip na ipakita ang kabanalan at pag-ibig ng Dios, ipinakita nila ngayon ang pagsuway at pagmamataas ng diablo. Ang unang mag-asawa ay naging isang nabaling sanga mula sa isang buhay na puno. Ang kanilang kasalanan ay tinanggal ang relasyon nila sa Hari ng mundo. Sa espiritu, sila ay mga patay. Ang kanilang kasalanan ang nag- hiwalay sa kanila mula sa pinanggagalingan ng buhay na walang hanggan. Sa pisikal, may buhay pa sila ngunit ang sistema ng pagtanda ay nagsimula na. Ang kapangyarihan ng kamatayan ay gumupo sa kanilang katawan. At ano ang sanhi ng kamatayan at pagkawasak? Kasalanan! Pg - 31 -
Tagpo 16 - "Ang Sumpa" Sa pasimula ng kasaysayan ng tao, magkasama ang Dios at tao. May kapayapaan at kagalakan. Tapos sinuway ng tao ang batas ng Dios. Sa araw ding yon na nagkasala sina Adan at Eba, ipinahayag ng Dios ang ilan sa mga bunga ng kanilang kasalanan. "Sinabi niya sa babae, "Pararamihin ko ang paghihirap mo sa iyong paglilihi; manganganak kang may paghihirap, ngunit ang iyong pagnanais ay para sa iyong asawa, at siya ang mamumuno sa iyo."" [Genesis 3:16] Bago pumasok ang kasalanan, si Eba ay nagsasaya sa pagmamahal at pangangalaga ng kanyang asawa, subalit ngayon ang kanilang likas ay nabahiran ng kasalanan, nagdagdagan ng away at sakit ang kaligayahan ng pag-aasawa. Sumunod, sinabi ng Dios sa tao: "Sumpain ang lupa dahil sa iyo; Kakain ka mula sa kanya sa pamamagitan ng iyong mabigat na paggawa ...; mga tinik at dawag ang sisibol doon para sa iyo... Sa pawis ng iyong mukha ay kakain ka ng tinapay, hanggang ikaw ay bumalik sa lupa; sapagkat diyan ka kinuha. Ikaw ay alabok at sa alabok ka babalik."" [Genesis 3:17-19] Dahil sa kanilang kasalanan, nawala kina Adan at Eba ang pamamahala sa lupa. Ang mundo nila ngayon ay may kalakip na tinik, sakit, kalungkutan, at kamatayan. Marami sa atin ay sanay sa mga kahirapan na natatanggap natin ito na normal. Subalit nasa orihinal na plano ba ng Dios na ang mabangong rosas ay may tinik? O ang kamangha-manghang panganganak ay may kalakip na matinding sakit? O ang mga nilikha Pg - 32 -
ng Dios sa Kanyang wangis at tatanda at mamamatay? Hindi. Hindi binalak ng Dios ang orihinal ng paglikha na maglalaban-laban. Ito ay dahil sa kasalanan ng tao na ang lupa ay pumailalim sa sumpa ng Dios. Ang tao ay nagkasala at ang tao ay dapat mamatay. Ito ang hinihingi ng batas ng kasalanan at kamatayan. Ang kamatayan ay paghihiwalay. Ang kasalanan ay may tatlong malupit na paghihiwalay: 1. Kamatayan sa espiritu - Ang espiritu ng tao ay nahiwalay sa Dios. 2. Pisikal na kamatayan - Ang espiritu at kaluluwa at katawan ay hihiwalay sa katawan at sa mga mahal sa buhay 3. Kamatayang walang hanggan - ang espiritu, kaluluwa at katawan ng tao ay hihiwalay sa Dios ng walang hanggan sa lawa ng apoy. Ang tao ay walang paraan upang iligtas ang kanyang sarili mula sa sumpa ng kasalanan. May pag-asa pa kaya? Pg - 33 -
Tagpo 17 - "Ang Pangako" Ninakaw ni Satanas ang pambihirang kayamanan ng Hari, ngunit ang Hari ay may isang lihin na plano upang mabawi ito. Sapagkat ang halaga ng planong pambabayad dito ay hindi natin kayang unawain, kahit ang diablo o sangkatauhan ay mahirap unawain ang kanyang plano hangga't hindi ito natutupad. Sa araw din nang pagkabihag ni Satanas sa tao, sinabi ng Dios sa ahas: "...Sapagkat ginawa mo ito ay isinumpa ka nang higit sa lahat ng hayop, at nang higit sa bawat mailap na hayop sa parang; ang iyong tiyan ang ipanggagapang mo, at alabok ang iyong kakainin sa lahat ng mga araw ng iyong buhay." [Genesis 3:14] Nang lalangin ng Dios ang mga ahas ay may mga paa sila. Dahil ginamit ni Satanas ang ahas upang itulak ang tao sa kasalanan isinumpa ito ng Dios upang gumapang sa lupa. Alam ba ninyo na ang sawa at boa na nanliligis ay may maliliit na bukol sa ilalim ng balat kung saan dati silang may paa? Sa pagiging pinakamababang hayop ng ahas, binigyang ng Dios ang tao ng isang nakikitang paalaala na sa kanyang tamang panahon, dudurugin niya "ang matandang ahas na tinatawag na diablo o satanas..." [Apocalipsis 12:9] At sinabi ng Dios kay Satanas na gumamit sa Ahas, "Maglalagay ako sa iyo at sa babae ng pagkapoot sa isa't isa, at sa iyong binhi at sa kanyang binhi. Ito ang dudurog ng iyong ulo, at ikaw ang dudurog ng kanyang sakong." [Genesis 3:15] Ito ang una sa mga hula na unti-unting ipinahiwatig ng Dios ang Kanyang lihim na balak na pagsagip sa mga tao mula Kay Satanas, sa Pg - 34 -
kasalanan at kamatayan. Subalit upang maitago ang planong ito kay Satanas at kanyang mga tagasunod, inilagay ng Hari ang hulang ito sa isang palatandaan. Ipinangako ng Dios na ipadadala sa lupa ang isang Tagapagligtas ang anak ng isang babae. Ang Tagapagligtas ay magkakaroon ng taong ina ngunit walang taong ama. Makikilala Siya bilang Mesias, ibig sabihin ay isang pinili. Dudurugin ni Satanas ang sakong ng Mesias ngunit ang Mesias ang dudurog sa ulo ni Satanas. Ano ang ibig sabihin ng lahat na ito? Di magtatagal lilinawin ito ng Hari pero sa oras na yon binigyan ng Dios sina Adan at Eba ng isang silahis ng pag-asa. Isa sa mga propeta ng Hari ay sumulat, "Ang bayan na lumakad sa kadiliman ay nakakita ng dakilang liwanag... ...isang birhen ang maglilihi, at manganganak ng isang lalaki, at kanyang tatawagin ang kanyang pangalan na Emmanuel - 'Kasama natin ang Diyos'" [Isaias 9:2, Isaias 7:14] Tutubusin ng Hari ang Kanyang pambihirang kayamanan. Ngunit ano kaya ang halaga nito? Pg - 35 -
Tagpo 18 - "Ang Unang Handog" Natatandaan mo ba ang ginawa nina Adan at Eba pagkakain nila ng ipinagbawal na prutas? Gumawa sila ng damit na gawa sa dahon ng igos. Ang pantakip ba nila sa katawan ay nagbigay ng kaginhawahan sa kanila sa harap ng Manlilikhang hukom? Hindi! Naramdaman nila ang kahihiyan at kasalanan. Wala silang paraan upang maging katanggap- tanggap sa Dios. Kaya ang Dios ang gumawa ng paraan para sa kanila. "At iginawa ng PANGINOONG Diyos si Adan at ang kanyang asawa ng mga kasuotang balat at sila'y dinamitan." [Genesis 3:21] Sino ang unang naghandog ng hayop? Ang Dios! Nagpatay ang Dios ng mga hayop, gumawa ng balabal na balat ng hayop at dinamitan sina Adan at Eba. Sa ganitong paraan itinuro ng Dios sa kanila ang katuruan tungkol sa hustisya, kahabagan at biyaya. Pag-isipan natin ang tatlong mahahalagang salitang ito. Hustisya - pagmasdan ang mga patay na hayop. Bakit inihandog sila ng Dios? Ginawa Niya ito upang ipakita kina Adan at Eba na ang batas ng kasalanan at kamatayan ay dapat pagtibayin. Ang kasalanan nila ay dapat parusahang ng kamatayan. Ito ang hustisya. Kahabagan - Pagmasdan nyo sina Adan at Eba. Pinatay ba sila ng Dios? Hindi. Nagbigay ng hayop ang Dios upang mamatay para sa kanila. Ito ang paraan ng Dios ng pagpaparusa sa kanilang kasalanan ng hindi sila ang paparusahan. Biyaya - Ngayon, tingnan nyo ang magandang damit nina Adan at Eba. Karapat-dapat bang tumanggap ng ganitong regalo ang Pg - 36 -
dalawang suwail na ito? Hindi, pero pinakitaan sila ng Dios ng kabaitan sa pagbibihis sa kanila ng balat ng inihandog na mga hayop. Ito ay biyaya. Dahil sa ginawa ng Panginoon para sa kanila, sina Adan at Eba ay masayang nakipag- ugnayang muli sa Dios! Ang dugo ng hayop ang nagtakip sa kanilang mga kasalanan. Dapat mamatay sina Adan at Eba nang araw na yon, ngunit ang mga inosenting hayop ang namatay sa kanilang lugar. Ang damit na balat ng hayop ang takip sa kanilang kahihiyan. Muli, sina Adan at Eba ay naging masaya sa presensya ng Dios. Libong taon ang lumipas ganito ang isinulat ng propeta ng Dios: "Ako'ymagagalak na mabuti sa Panginoon, ang aking buong pagkatao ay magagalak sa aking Diyos! Sapagkat binihisan niya ako ng mga damit ng kaligtasan, kanyang tinakpan ako ng balabal ng katuwiran" [Isaias 61:10] Tanging ang Dios lamang ang may paraan upang itamang muli ang mga makasalanan. Pg - 37 -
Tagpo 19 - "Pinalayas" Nang palayasin ng Dios ang mga rebeldeng anghel mula sa langit, ang katapusan nila ay sigurado na. Ang mga espiritung ito na nanirahan sa nagliliwanag na kalangitan ay walang kapatawaran para sa kanilang mga kasalanan. Subalit sa mga taong nabahiran ng kasalanan, may plano ang Dios na tubusin sila kung magtitiwala sila sa Kanya. Ganunpaman, may kapalit ang kasalanan. Kung paanong inilagay ng Dios sa Lucifer at mga demonyo sa labas ng paraiso ng langit, ganoon din ang nangyari sa lalake at kanyang asawa sa labas ng paraiso sa lupa. "At kanyang itinaboy ang lalaki; at inilagay sa silanganan ng halamanan ng Eden ang mga kerubin at ang isang nagniningas na tabak na umiikot, upang bantayan ang daang patungo sa punungkahoy ng buhay." [Genesis 3:24] Ang puno ng buhay ay isa pang pambihirang puno sa gitna ng halamanan. Tanging mga taong walang kasalanan lamang ang maaaring kumain nito. Sina Adan at Eba ay nabahiran na ng kasalanan. Nagkasala sila at tumanda at namatay. Ang dakilang Dios na manlilikha ay banal. Ibig sabihin Siya ay dalisay, malinis, walang bahid at makatuwiran. Dahil sa Kanyang Banal na likas at banal na mga batas, dapat niyang parusahan ang kasalanan ng kamatayan - paghihiwalay sa nagbibigay ng buhay. Iniisip ng ilang tao na ang Dios ay napakadakila na pwede Niyang iwaksi ang mga batas na Siya mismo ang gumawa. Isipin ang isang korte kung saan ayaw ipatupad ng hukom ang batas ng estado. Sasabihin ba ninyong ang hukom na yon ay dakila? Pg - 38 -
Isipin ang isang paglalaro ng football na binaliwala ng hepe ng referee ang batas ng laro. Tatawagin ba ninyo siya na isang dakilang referee o masamang referee? Gusto ni Satanas na paniwalaan ni Eba na ang tagapaglikha ay hindi magpapataw ng kautusan. Subalit ang makatwirang Hari at Hukom ng mundo ay palaging ipinatutupad ang Kanyang sinabi. Ang Dios ay dakila. Pwede mo Siyang pagtiwalaan. "Ang katuwiran at katarungan ang mga saligan ng iyong trono. Ang tapat na pag-ibig at katapatan ay nagpapauna sa iyo." [Mga Awit 89:14] Subukin kung masasagot mo ang bugtong na ito: Ano ang magagawa ni Satanas at ng tao na hindi kayang gawin ng Dios? Eto ang sagot ng Dios: "...ni ang salita na lumabas sa aking mga labi ay aking babaguhin. Minsan at magpakailanman ay sumumpa ako sa pamamagitan ng aking kabanalan, ...ay hindi ako magsisinungaling." [Mga Awit 89:34-35] Ang Hari ng mundo ay hindi bumabawi ng Kanyang salita. Pg - 39 -
Tagpo 20 - "Ang Mga Unang Anak" Sa labas ng halamanan ng Eden, ang daigdig ay isa pa ring magandang lugar, pero may mga masasamang bagay tulad ng mga tinik, mga peste, gasgas na tuhod at nagbabarang ilong. Maging ang mga hayop ay hindi na maaamo. Ang pagkain ay hindi madaling mahanap. Sina Adan at Eba ay kailangang magtrabaho upang magkalaman ang kanilang mga tiyan. Mayroon din naman silang maliligayang sandal. "At nakilala ng lalaki si Eva na kanyang asawa, at siya'y naglihi at ipinanganak si Cain, at sinabi, "Nagkaanak ako ng lalaki sa tulong ngPanginoon."" [Genesis 4:1] Pinangalanan ni Eba ang kauna-unahang batang lalake sa daigdig na Cain, Ibig sabihin ay pag-aari. Marahil naisip niya na ang kanyang anak ang magiging tagapagligtas na ipinangako, pero natuklasan niya agad na ang nakatutuwang maliit na batang lalake ay matigas ang ulo at makasarili - tulad ng kanyang mga magulang! Di nagtagal, nang ipanganak ang pangalawa niyang anak, pinangalanan niya ito na Abel, ibig sabihin ay walang halaga. Maliwanag na sina Adan at Eba ay hindi magkakaroon ng isang anak na walang kasalanan na magliligtas sa mga tao mula sa mga kasalanan. Sa halip na magpapakita ng banal na wangis ng Dios, ang mga anak nina Adan at Eba, ipinapakita nila ang likas na makasalanan. "Adan... at nagkaanak pa siya ng mga lalaki at mga babae...at nagkaanak ng isang lalaki na kanyang wangis..." [Genesis 5:4,3] Tingnan ang larawan. Pg - 40 -
Nakikita mo ba si Cain na inaagaw ang milon mula sa kanyang nakababatang kapatid? Katulad niya ang kanyang mga magulang, na kumuha ng prutas na hindi naman kanila. Ang kasalanan nina Adan at Eba ay nahawahan ang kanilang mga anak. "Kaya't kung paanong sa pamamagitan ng isang tao ay pumasok ang kasalanan sa sanlibutan, at sa pamamagitan ng kasalanan ay ang kamatayan, ...sapagkat ang lahat ay nagkasala." [Romans 5:12] Isang kawikaan sa Africa ay ganito ang sinasabi, Ang isang daga ay magkakaroon lamang ng isang anak na naghuhukay. Nang magkasala ang ating mga magulang, natulad sila sa isang nabaling sanga ng puno. Tulad ng bawat sanga at dahon sa nabaling sanga na naapektuhan, gayundin ang bawat anak sa pamilya ni Adan ay naapektuhan ng kasalanan ni Adan. Makalipas ang mahabang panahon, pagkamatay ni Adan, si propeta at haring David ay sumulat: "...ako'y ipinanganak sa kasamaan; at ipinaglihi ako ng aking ina sa kasalanan." [Mga Awit 51:5] Maaaring hindi natin gustong marinig ito, pero alam natin na ito ay totoo. Pg - 41 -
Tagpo 21 - "Pagsamba ng Makasalanan" Sina Adan at Eba ay nagkaroon ng maraming anak na lalaki at babae, subalit ang kasulatan ay nakatuon sa kuwento ng unang dalawang mga lalaki. "...Si Abel ay tagapag-alaga ng mga tupa at si Cain ay magbubungkal ng lupa." [Genesis 4:2] Parehong mabuting manggagawa sina Cain at Abel. Pareho nilang gustong tanggapin sila at ang kanilang pagsamba. Pareho ang kanilang problema: kasalanan! Hindi lamang dahil sila ay ipinanganak na makasalanan, ngunit nabuhay sila tulad ng makasalanan. Araw-araw, nag-isip sila, nagsalita, kumilos sa mga paraan na hindi nagpakita ng puro at mapagmahal na likas ng Dios. Sa Kanyang aklat, tinawag ito ng hari na kasalanan. "Yamang ang lahat ay nagkasala, at hindi nakaabot sa kaluwalhatian ng Diyos." [Roma 3:23] Mayroon bang isang paraan ang Dios upang patawarin sina Cain at Abel at ipahayag silang makatuwiran sa Kanyang paningin? Tama, subalit ito ay magiging tunay na napakamahal. "...at kung walang pagdanak ng dugo ay walang kapatawaran ng mga kasalanan." [Hebreo 9:22] Ang batas ng daigdig na hindi mababali - ang batas ng kasalanan at kamatayan - ay dapat ipatupad. Ang kasalanan ay dapat patawan ng kamatayan. Ito ang dahilan kung bakit ang kapatawaran mula sa Hari Pg - 42 -
ay dapat bayaran ng kamatayan. Bagaman karapatdapat mamatay ang makasalanan, tinatanggap ng Dios ang dugo ng mga hayop tulad ng tupa. Ang tupa ay hindi maaaring may sakit o may galos at madumi. Dapat ito ay malusog at malinis. Kailangan walang kapintasan ang tupa. Ang tupa ay papatayin at susunugin. Mamamatay ito sa lugar ng makasalanan. Ang tupa ang kapalit ng makasalanan. Isang araw ang magkapatid ay sabay na nagdala ng handog sa Dios, ngunit isa lamang ang tinanggap ng Dios. "Sa paglipas ng panahon ay nagdala si Cain ng isang handog sa Panginoon mula sa mga bunga ng lupa. Nagdal rin si Abel ng mga panganay ng kanyang kawan, ang taba ng mga iyon..." [Genesis 4:3-4] Sa inyong palagay, kaninong handog ang tinanggap ng Dios? Pg - 43 -
Tagpo 22 - "Ang Handog para sa Kasalanan" Tingnan ang makapatid. Tingnan ang kanilang mga handog sa Dios. Tingnan ang mga altar. Ang altar ay isang nakataas na lugar na parang mesa, gawa sa bato o kaya ay putik. Isa itong lugar ng kamatayan. Sa altar inilalagay ang handog sa pagitan ng langit at lupa, sa pagitan ng Dios at ng tao. Anumang nasa altar ay sinusunog ng apoy. Ang Dios ay laging nagtataguyod ng hustisya pero gusto ring magpakita ng kahabagan. Paano niya parehong magagawa ito? Paano Niya mapaparusahan ang kasalanan na hindi pinaparusahan ang nagkasala? Mahabang panahon ang nakaraan matapos ang panahon nina Cain at Abel, Sinabi ng Dios kay propeta Moises: "Sapagkat ang buhay ng laman ay nasa dugo, at aking ibinigay sa inyo sa ibabaw ng dambana upang ipantubos sa inyong mga kaluluwa, sapagkat ang dugo'y siyang tumutubos dahil sa buhay." [Levitico 17:11] "Ipapatong niya ang kanyang kamay sa ulo ng handog na sinusunog at ito ay tatanggapin para sa ikatutubos niya." [Levitico 1:4] Ano ang ibig sabihin ng pagsisisi? May kinalaman ito sa pagbabayad ng hinihinging pantubos upang ang kasalanan ay matakpan. Sa panahon ng Lumang Tipan, sinabi ng Dios sa mga tao na tatanggapin Niya ang nabuhos na dugo ng Pg - 44 -
malusog na tupa, bilang kabayaran ng kanilang kasalanan. Ang dugong ito ang magbibigay ng kabayaran - pantakip sa kasalanan - hanggang isang araw nagbigay na ang Dios ng isang dalisay na handog, na pambayad sa tunay na halaga na iniuutos ng batas ng kasalanan at kamatayan. Ngayon, tingnan sa Cain at ano ang ihahandog niya sa Dios. Magandang mga piniling prutas at gulay! Pinaghirapan niya itong handog! Subalit hindi nito natatakpan ang kasalanan sapagkat wala itong dugo, walang pambayad sa kamatayan. Tingnan si Abel at ang kanyang handog. Isang malungkot na pangitain! Isang maliit na tupa, nakatali at malapit nang patayin. Nakita mo ba si Abel na hinahawakan ang ulo ng tupa? Sapagkat pinaniwalaan ni Abel ang plano ng Dios, inalis lahat ng Dios ang mga kasalanan ni Abel at ipinatong sa tupa. Nagpasalamat sa Abel sa Dios na kahit siya, si Abel ay nararapat patawan ng parusang kamatayan, tatanggapin ng Dios ang dugo ng tupa na pantakip sa kasalanan. Ang batas ng Dios ay nagpapataw ng kamatayan sa lahat ng makasalanan subalit ang Dios sa kanyang hustisya at kahabagan ay tumanggap ng kamatayan ng isang tupa sa lugar nila. Tinawag ito ng Dios na "batas ng handog sa kasalanan". [Levitico 6:25] Ang batas ng handog sa kasalanan ang nagpalaya kay Abel mula sa batas ng kasalanan at kamatayan. Subalit, paano si Cain? Pg - 45 -
Tagpo 23 - "Tinanggap at Tinanggihan" Nakikita mo ba ang altar ni Cain? Ano ang naroroon? Lantang mga tanim. Ngayon tingnan mo ang altar ni Abel. Ano ang nandoon? Dugo at abo. Ano sa palagay mo ang inisip ng Dios tungkol sa magkapatid at sa kanilang pagsamba? "... At pinahalagahan ng Panginoon si Abel at ang kanyang handog, subalit hindi niya pinahalagahan si Cain at ang kanyang handog... " [Genisis 4:4-5] Hindi sinabi kung paano ipinakita ng Dios ang pagtanggap Niya sa handog ni Abel. Sinabi sa kasulatan: "Sa pananampalataya si Abel ay nag-alay sa Diyos ng higit na dakilang handog kaysa kay Cain. Sa pamamagitan nito siya'y pinuri bilang matuwid at ang Diyos ang nagpapatotoo sa pamamagitan ng pagtanggap sa kanyang mga kaloob." [Hebreo 11:4] Dahil nagtiwala siya sa Panginoon at sa kanyang plano, pinatawad si Abel at Inihayag na makatwiran. Ito ang regalo ng Dios kay Abel. Iniatang ng Dios sa tupa ang mga kasalanan ni Abel. Pg - 46 -
Ang tupa ay namatay sa lugar ni Abel. Ang dugo ng tupa ay nabuhos at ang katawan nito ay sinunog hanggang maging abo. Ang makatuwirang galit ng Dios sa kasalanan ay nahulog sa tupa sa halip na kay Abel. Bakit natuwa ang Dios sa handog na tupa ni Abel? Sapagkat nakaturo ito sa parating na Tagapagligtas na isang araw ay siyang magbabayad ng kasalanan ng buong mundo. Dahil sa kanyang pananampalataya sa plano ng Dios, si Abel ay nasa tamang relasyon sa Dios. Di nagtagal, nang mamatay si Abel sa halip walang hanggang pagkahiwalay sa Dios, siya ay mapapasa Dios, na naging kaibigan na niya. Ang batas ng paghahandog para sa kasalanan ay nagtagumpay laban sa batas ng kasalanan at kamatayan. Nilapitan ni Cain ang Dios sa panalangin, ngunit binaliwala siya ng batas ng Dios na nagsasabing ang kasalanan ay dapat parusahan ng kamatayan. Relihiyoso si Cain, ngunit wala siya sa tamang kaugnayan sa Dios. Ang batas ng kasalanan at kamatayan ay nanatiling nasa ulunan nya na parang maitim na ulap. Kung hindi siya nagtiwala sa Dios at sa Kanyang plano, hindi nya kailanman makikilala ang Dios bilang kaibigan. Haharapin niya ang Dios bilang isang Hukom. Maraming mga tao ang sinusubukang ipagtanggol si Cain na sinasabing si Cain ay isang magsasaka. Dinala niya kung ano ang mayroon siya. Pwede namang ipinagpalit ni Cain ang ani niya sa isang tupa ni Abel, o kaya ay inilagay niya ang kanyang kamay sa tupa ni Abel. Ano kaya ang gagawin ni Cain? Magsisisi ba siya at lalapit sa Dios na dala ang tamang handog? Pg - 47 -
Tagpo 24 - "Ang Unang Pagpatay" Tinanggihan ng Panginoon ang handog ni Cain. Pero mahal pa rin siya ng Dios at hinimok siyang magsisi. Ano ang ibig sabihin ng pagsisisi? Halimbawa, gusto mong maglakbay sa isang lungsod. Nang nasa tren ka na, naisip mo na mali pala ang nasakyan mong tren. Anong gagawin mo? Tatanggapin mo ang pagkakamali mo, bababa ka sa tren at sasakay ka sa tamang tren. Ito ang ibig sabihin ng pagsisisi. Ang pagsisisi ay nangangahulugan ng pagbabago ng isip; pagtalikod sa mali at pagsunod sa tama. Ang magsisi sa harap ng Dios ay hindi nangangahulugan na dapat kong parusahan ang aking sarili para sa aking mga kasalanan. Ibig sabihin, dapat kong tingnan ang kasalanan tulad ng pagtingin ng Dios dito. Gusto ng Dios na magsisi si Cain - na itigil ang pagtitiwala sa kanyang sariling gawa at magtiwala at sumunod sa gusto ng Dios. "Galit na galit si Cain, at nagngitngit ang kanyang mukha. Sinabi ng Panginoon kay Cain, 'Bakit ka nagalit at bakit nagngitngit ang iyong mukha? Kung ikaw ay gumawa ng mabuti, hindi ka ba tatanggapin? At kung hindi ka gumawa ng mabuti, ang kasalanan ang nag-aabang sa pintuan. !' " [Genesis 4:5-7] Si Cain ay masyadong mayabang para magsisi. Ipinahiya siya ng kanyang kapatid! Aalisin niya ang kahihiyan at ibabalik niya ang dangal sa sarili niyang pamamaraan! "Sinabihan ni Cain ang kanyang kapatid na si Abel, at nangyari nang sila'y nasa parang, tumindig si Cain laban kay Abel na kanyang Pg - 48 -
kapatid, at ito'y kanyang pinatay. At sinabi ng Panginoon kay Cain, 'Nasaan si Abel na iyong kapatid?' At sinabi niya, 'Aywan ko! Ako ba'y tagapagbantay ng aking kapatid?' Sinabi niya, 'Ano ang ginawa mo? Ang tinig ng dugo ng iyong kapatid ay dumadaing sa akin mula sa lupa.' " [Genesis 4:8-10] Ang kaluluwa at espiritu ni Abel ay nasa Panginoon ngunit ant kayang katawan ay nagbalik sa alabok hanggang sa mga darating na araw kapag binago ng Dios ang alabok sa isang maluwalhating katawan na karapat-dapat para sa buhay na walang hanggan. Para kay Cain, binigyan siya ng Dios ng isa pang pagkakataon para magsisi subalit tumanggi siya. "At umalis si Cain sa harapan ng Panginoon..." [Genesis 4:16] Sa espiritu ng pag-aalsa at pagmamataas, si Cain ay lumipat sa silangan at nagtayo ng isang lungsod. Siya at ang kanyang asawa ay nagkaroon ng maraming mga anak. Ang mga kaapu-apuhan ni Cain ay magagaling, ngunit hindi nila kilala ang Dios. Pg - 49 -
Tagpo 25 - "Ang Pasensya at Paghatol" Sampung mahahabang henerasyon pagkatapos ng pagkakasala ni Adan, ibinigay ng Dios ang malungkot na ulat na ito sa pamilya ng tao: "Nakita ng Panginoon na napakasama na ng tao sa lupa, at ang bawat haka ng mga pag-iisip ng kanyang puso ay palagi na lamang masama." [Genesis 6:5] Ngunit isang pamilya sa lupa ang nagtitiwala pa rin sa Dios. Si Noe ay nakasumpong ng biyaya sa mga mata ng Panginoon. "At sinabi ng Diyos kay Noe, "Ipinasiya ko nang wakasan ang lahat ng laman sapagkat ang lupa ay napuno ng karahasan nila. Ngayon, sila ay aking lilipuling kasama ng lupa. Gumawa ka ng isang daong na yari sa kahoy na gofer. Gumawa ka ng mga silid sa daong at pahiran mo ito ng alkitran sa loob at labas. Gagawin mo ito sa ganitong paraan..." [Genesis 6:13,14,15] Ang malaking barko na may tatlong palapag, isa't kalahating beses ng laruan ng football ang haba, may sapat na silid para sa isang pares ng bawat uri ng hayop at pitumpong pares ng hayop na pang handog sa kasalanan. May lagusan ng hangin ang barko at isang malaking pintuan. Isang buong siglo o isang daang taon ginawa ni Noe ang arko, kasama ang kanyang asawa at tatlong anak at kanilang mga asawa. Habang gumagawa si Noe, binigyan niya ng babala ang daigdig tungkol sa nalalapit na paghatol ng Dios. Ngunit kinutya lamang siya ng mga tao. Pg - 50 -
Sa wakas, tapos na ang arko. Ang pamilya ni Noe ay nag-ipon ng mga kailangan nila. Dinala ng Dios ang mga hayop. Insekto, ibon. Anong kakaibang pangitain ang pagpasok nila sa arko at pagtira nila sa libo-libong silid sa arko. Si Noe at kanyang pamilya ay pumasok din. May iba pa bang pumasok para sa kaligtasan? Wala. Kaya isinara ng Dios ang pinto! Nagkaroon ng maitim na ulap ang kalangitan; kumidlat at kumulog. "...umapaw ang lahat ng bukal mula sa malaking kalaliman, at ang mga bintana ng langit ay nabuksan. Umulan sa ibabaw ng lupa sa loob ng apatnapung araw at apatnapung gabi." [Genesis 7:11,12] Iyon ang pinakamasamang kapahamakan sa kasaysayan. Maliban sa 8 kaluluwa na nasa loob ng arko, lahat ng mga tao ay namatay. Isang hambog, walang pananampalatayang mundo ang natuto ng katotohanan. Huli na ang lahat. Ang mga nahukay na talaan ay nagpapatunay sa tala ng kasulatan. Mula sa disyerto ng Sahara hanggang sa Himalayas, may mga fossils ng lamang dagat ang nahukay, sa mga disyerto at kabundukan. Sa Kanyang kahabagan ang Dios ay mahaba ang pasensya, ngunit sa kanyang hustisya, hahatulan ang kasalanan. Pg - 51 -
Tagpo 26 - "Ang Panibagong Simula" Ano ang nangyari kay Noe at sa kanyang pamilya at sa mga hayop sa arko? Naligtas sila sa hatol ng Dios. "Hindi kinalimutan ng Diyos si Noe, at ang lahat ng may buhay, at ang lahat ng hayop na kasama niya sa sasakyan. Pinahihip ng Diyos ang isang hangin sa ibabaw ng lupa, at humupa ang tubig." [Genesis 8:1] Ang napakalaking arko ay lumutang at dumaong sa Ararat, isang malawak at mataas na bundok sa silangan ng Turkey. Tatlong beses nagpakawala ng isang kalapati si Noe upang tingnan kung meron nang tuyong lupa. Sa simula, ang kalapati ay bumalik. Sa ikalawang beses, bumalik ang kalapati na may dalang dahoon ng olivo sa tuka nito. Sa ikatatlo, hindi na bumalik ang kalapati. Nakakita na ito ng masisilungan niya. Alam ni Noe na panahon na upang lumabas ng arko. Isang buong taon ang lumipas simula nang bumaha. Alam mob a ang unang ginawa ni Noe paglabas sa arko ng kanyang pamilya at mga hayop? "Ipinagtayo ni Noe ng isang dambana ang Panginoon. Kumuha siya sa lahat ng malinis na hayop, at sa lahat na malinis na ibon, at nag- alay ng mga handog na susunugin sa dambana." [Genesis 8: 20] Ang hustisya at kahabagan ng Dios ay hindi nagbabago. Ang kasalanan ay dapat pa ring bayaran ng kamatayan. Pg - 52 -
Kaya si Noe ay nagbuhos ng dugo ng inosenteng nilalang at sinunog ang kanilang katawan sa dambana, nakahain sa pagitan ng langit at lupa, sa pagitan ng Dios at ng tao. Ang ganitong handog ay tumutukoy sa walang kasalanang Mesiyas na isang araw ay darating sa lupa upang magbayad ng ating mga kasalanan. Sumunod, nagbigay ang Dios ng utos kay Noe at sa kanyang pamilya: "...Kayo'y magkaroon ng mga anak at magpakarami, at inyong punuin ang lupa."'' [Genesis 9:1] Ang PANGINOONG Dios ay gumawa rin ng kasunduan sa planetang Earth: "Inilagay ko ang aking bahaghari sa ulap, at ito ay magiging tanda ng tipan ko at ng lupa...at ang tubig ay hindi na magiging bahang lilipol ng lahat ng nabubuhay." [Genesis 9:13 ,15] Bilang simbulo ng Kanyang kasunduan, inilagay Niya ang isang kaaya- ayang bahaghari sa kalangitan. Ipinangako ng Dios na hindi na Siya magpapadala ng malawakang baha. Ang bahaghari ay nagpapaalala sa atin na kahit sa pagpaparusa o pag-iingat, laging tumutupad ang Dios sa Kanyang mga pangako. Pg - 53 -
Tagpo 27 - "Ang Tore ng Kapalaluan (Kayabangan)" Kahit nabiyayaan ng isang bagong pasimula, sa loob ng ilang henerasyon, karamihan ng mga tao ay lumalayo sa Panginoon at humahayo sa sarili nilang daan. Inutusan ng Dios ang mga tao na magsihayo at "kalatan ang lupa". [Genesis 1:28; 9:1] Pero ano ang ginawa ng tao? Sinasabi ng Kasulatan sa atin. "Noon, ang buong lupa ay iisa ang wika at magkakatulad ang salita. Sa kanilang paglalakbay sa silangan, nakatagpo sila ng isang kapatagan sa lupain ng Shinar, at sila'y tumira doon. At sinabi nila sa isa't isa, "Halikayo! Tayo'y gumawa ng mga tisa at ating lutuing mabuti." ...Sinabi nila, '"Halikayo! Magtayo tayo ng isang lunsod at isang tore na ang taluktok nito ay hanggang sa langit, at gumawa tayo ng pangalan para sa ating mga sarili, baka tayo magkawatak- watak sa ibabaw ng buong lupa."' [Genesis 11:1,2,3,4] Sa halip na purihin ang dakilang pangalan ng Panginoon,ang nagtatayo ng siudad ay nagnais na purihin sila ng mga tao. Tulad ni satanas, napipigilan sila ng espiritu ng kapalaluan pagmamataas at rebelyon. Ang kagustuhang magtayo ng isang tore na aabot sa kalangitan, sila ay natulad sa mga taong relihiyuso sa kasalukuyang panahon, na umaasang maaabot ang langit sa pamamagitan ng kanilang mga gawa. Tulad ni Cain sila ay mga taong relihiyoso, ngunit binliwala nila ang pamamaraan ng Dios na kapatawaran at katuwiran. Pg - 54 -
Hindi sila nagtiwala sa Dios at sa Kanyang plano. Kaya ang PANGINOONG Dios ay nagsabi, "Halikayo! Tayo'y bumaba at ating guluhin ang kanilang wika, upang hindi nila maunawaan ang pananalita ng bawat isa." Kaya't ikinalat sila ng Panginoon mula roon sa ibabaw ng buong lupa, at huminto sila sa pagtatayo ng lunsod. Kaya't ang ipinangalan dito ay Babel, sapagkat doon ay ginulo ng Panginoon ang wika ng buong lupa, at mula roon ay ikinalat sila ng Panginoon sa ibabaw ng buong lupa." [Genesis 11:7,8,9] Sa pagbibigay sa bawat pamilya ng kakaibang wika, itinigil ng Panginoon ang pagtatayo nila. Walang nagawa ang mga tao kundi lumayo sa Babel at humayo sa buong mundo, Ito ang unang iniutos ng Dios. Hindi natapos ng mga tao ang tore, ngunit ang plano ng Dios ay tunay na nangyayari ayon sa Kanyang itinakdang panahon. Pg - 55 -
Tagpo 28 - "Tinawag ng Dios si Abraham" Lumipas ang sampung henerasyon mula sa panahon ni Noe. Hawak na mahigpit ni Satanas ang mga bayan, parang ganoon na nga. Sa halip na magtiwala sa Dios, ang mga tao ay nagtiwala sa mga relihiyon. May ilang bansa ang sumasamba sa Araw sa halip na sambahin ang gumawa ng Araw. Ang iba naman ay lumuluhod sa buwan. Sa isang bayan sa hilagang silangan ng Arabia ay nakatira ang isang matandang lalaki na nagngangalang Abram. Di nagtagal pinalitan ng Dios ang kanyang pangalan na Abraham, na ang kahulugan ay "Ama ng marami." Si Abraham ay 75 na taong gulang. Si Sara, ang kanyang asawa ay 65 na taong gulang at walang anak. Ang kanilang mga magulang at mga kapitbahay ay mga pagano, na sumasamba sa mga bagay na nilikha kaysa sa Lumikha. Isang araw, sinabi ng Panginoon kay Abraham, "Umalis ka sa iyong lupain, sa iyong mga kamag-anak, sa bahay ng iyong ama, at pumunta ka sa lupaing ituturo ko sa iyo. Gagawin kitang isang malaking bansa, ikaw ay aking pagpapalain, gagawin kong dakila ang iyong pangalan, at ikaw ay magiging isang pagpapala...at sa pamamagitan mo ang lahat ng angkan sa lupa ay pagpapalain."' [Genesis 12:1,2,3] Pg - 56 -
Gusto ng Dios na makipagkasundo kay Abraham. Kung iiwan niya ang pamilya ng kanyang Ama at hahayo sa isang di kilalang lupain, ang Panginoon ay gagawa ng dalawang dakilang mga bagay kasama siya: 1. Gagawin siya ng Dios na ama ng isang dakilang bayan 2. Sa pamamagitan ng bayang iyon, pagpapalain ng Dios ang mga tao ng bawat bayan. Kung si Abraham ay magtitiwala at susunod sa Panginoon, siya ay magiging ama ng isang bansa kung saan lalabas ang mga propeta, mga kasulatan at ang Tagapagligtas ng Daigdig. Ano ang ginawa ni Abraham? "Sa pananampalataya si Abraham, ...at siya'y pumunta na hindi nalalaman ang kanyang pupuntahan." [Hebreo 11:8] Hindi madali para kay Abraham at sa kanyang asawa na iwanan ang kanilang mga kamag-anak at talikuran ang relihiyon ng kanilang pamilya. Gayunpaman, pinili nila na tiisin ang pangungutya ng kanilang mga kababayan at sumunod sa isang tunay na Dios. Hindi madali ang magtiwala at sumunod sa Dios. Ngunit ito ang palaging pinakamabuti. Pg - 57 -
Tagpo 29 - "Ang Pangakong Tagapag-ingat" Si Abraham at ang kanyang asawa ay walang anak. Ganunpaman, ang Panginoon ay nangako kay Abraham na gagawin siyang ama ng isang dakilang bayan. Paano tinanggap ni Abraham ang imposibleng pangako ng Dios? "Si Abraham ay sumampalataya sa Diyos, at iyo'y ibinilang sa kanya na katuwiran, at siya'y tinawag na kaibigan ng Diyos." [Santiago 2:23] Tulad ng lahat ng mga anak at kaapu-apuhan ni Abraham, siya ay isa ring makasalanan, subalit tulad ni Abel at Noe, naghandog sa Dios si Abraham ng handog para sa kasalanan. Sapagkat nanampalataya si Abraham sa Panginoon at sa Kanyang mga pangako, isinulat ng Dios ang katuwiran sa talaan ni Abraham sa langit at binigyan siya ng regalong buhay na walang hanggan. Si Sarah ay sumampalataya rin at ipinahayag ng Dios na siya ay makatuwiran din. Pagkatapos nilang manirahan sa Palestina ng sampung taon, umaasa at nananalanging si Sarah ay magbubuntis, ipinasiya nilang tulungan ang Dios na tuparin ang kanyang pangako na bibigyan Niya sa Abraham ng anak na lalaki. Sinunod ni Sara ang kaugalian sa lugar, ibinigay niya si Hagar, ang kanyang katulong kay Abraham. Sumiping si Abraham kay Hagar at nabuntis ito. Nanganak ng isang lalaki. Tinawag ang bata na Ismael. Pagkaraan ng labing tatlong taon, nang si Abraham ay 99 taong gulang at si Sara ay 89, muling nagpakita ang Dios sa kanila. Sinabi sa kanila na magkakaroon na sila ng anak na lalaki. Tatawaging Isaac ang bata. Pg - 58 -
Sinabi din ng Panginoon kay Abraham, "Tungkol kay Ismael ay narinig kita. Pinagpala ko siya ... Aking itatatag ang aking tipan kay Isaac na ipapanganak sa iyo ni Sara sa panahong ito sa taong darating." [Gen 17:20,21] Makalipas ang isang taon, ipinanganak ni Sara si Isaac, ang anak ng pangako. Tingnan mo ang larawan. Nakikita mo ba sina Abraham at kanyang asawa na nakatingala sa mga bituin? Nagpapasalamat sila sa Panginoon, sa Kanyang katapatan. Di nagtagal, sina Hagar at Ismael ay itinaboy, subalit ang Dios ay mabuti rin sa kanila. "Ang Diyos ay kasama ng bata at siya'y lumaki, at nanirahan sa ilang at naging sanay sa paggamit ng pana. Tumira siya sa ilang ng Paran at ikinuha siya ng kanyang ina ng asawa sa lupain ng Ehipto." [Genesis 17:20,21] Si Ismael ay naging ama ng makapangyarihang mga Arabo na pinagpala ng Dios sa maraming paraan. At patungkol kay Isaac, siya ay nanatili sa kanilang tahanan. Kung minsan tinutulungan din niya ang ama sa pagpili ng malusog na tupa, patayin ito at sunugin sa dambana para sa kanilang mga kasalanan. Subalit walang kamalay-malay si Isaac at ang kanyang ama sa handog na hihingin sa kanila ng Dios. Pg - 59 -
Tagpo 30 - "Ang Katapusang Pagsubok" Binalak ng Dios na gamitin sina Abraham at ang kanyang anak na maipakita sa buong mundo ang ilang mga hula at mga larawan ng Kanyang planong pagsagip sa mga makasalanan mula sa kasalanan at sa kamatayan. Binalak din ng Dios ang sukdulang pagsubok sa pananampalataya ni Abraham. Ipinagawa Niya ang isang bagay na kakilakilabot, isang bagay na walang saysay hanggang sa matapos ang pagsubok. Sa yugtong iyon ng kanyang buhay, si Abraham ay may tunay na pagtitiwala sa Panginoon. Pero, makapagtitiwala at susunod pa rin kaya si Abraham kahit parang mali ang ipinapagawa ng Dios sa kanya? Narito ang kwento galing sa Kasulatan: "Pagkatapos ng mga bagay na ito, sinubok ng Diyos si Abraham. At sinabi sa kanya, "Abraham," at sinabi niya, "Narito ako." At kanyang sinabi, "Kunin mo ngayon ang iyong anak, ang iyong kaisa- isang anak na si Isaac, na iyong minamahal at pumunta ka sa lupain ng Moria. Ialay mo siya bilang handog na susunugin sa itaas ng isa sa mga bundok na aking sasabihin sa iyo." Si Abraham ay maagang bumangon at inihanda ang kanyang asno. Isinama niya ang dalawa sa kanyang mga batang tauhan at si Isaac na kanyang anak. Nagsibak siya ng kahoy para sa handog na susunugin; at siya'y naghanda at pumunta sa lugar na sinabi sa kanya ng Diyos. Nang ikatlong araw ay tumingin si Abraham at kanyang natanaw ang lugar na iyon sa malayo. Sinabi ni Abraham sa kanyang mga batang tauhan, "Maghintay kayo rito at ng asno, at ako at ang bata ay pupunta roon upang kami ay sumamba. Babalikan namin kayo." Pg - 60 -
At kinuha ni Abraham ang kahoy ng handog na susunugin at ipinasan kay Isaac na kanyang anak. Dinala niya sa kanyang kamay ang apoy at ang patalim at sila'y umalis na magkasama. Nagsalita si Isaac kay Abraham na kanyang ama, "Ama ko." At kanyang sinabi, "Narito ako, anak." Sinabi niya, "Narito ang apoy at ang kahoy, ngunit nasaan ang korderong handog na susunugin?" Kaya't sinabi ni Abraham, "Anak ko, ang Diyos ang magkakaloob ng korderong handog na susunugin." At sila'y umalis na magkasama." [Genesis 22:1- 8] Pg - 61 -
Tagpo 31 - "Ang Anak na Nahatulan" Narinig mo ba ang sinabi ni Abraham sa kanyang utusan bago sila umakyat ng kanyang anak sa bundok ng paghahandog? "Sasamba kami at babalikan ka namin." Paano makakabalik ang anak ni Abraham kung siya ay papatayin at susunugin? Ganito ang sinabi ng Kasulatan, "Itinuring niya na maging mula sa mga patay ay maaaring buhayin ng Diyos ang isang tao" [Hebreo 11:19] Ipinangako ng Dios na si Isaac ay magiging ama ng isang bagong bayan (kung Saan ang ipinangakong Tagapagligtas ay darating). Ang Dios ay hindi nagsisinungaling. Para kay Abraham, sapat na yon. Samantala, ano ang iniisip ni Isaac? Alam niyang siya ay makasalanan at karapat dapat mamatay para sa kanyang kasalanan. Alam din niya na ang Dios ay tumatanggap ng kapalit. Subalit sa araw na yon, papunta sila sa lugar ng paghahandog na walang kambing o tupa? Sinabi ito ni Isaac sa ama, "Ang apoy at mga kahoy ay narito, pero nasaan ang tupa para sa sinunog na handog?" Sumagot si Abraham, "Ang Dios ang magbibigay ng tupa para sa sinunog na handog, anak ko." Ngayon ituloy natin ang kuwento. Pg - 62 -
"At sila'y dumating sa lugar na sinabi sa kanya ng Diyos. Nagtayo roon si Abraham ng isang dambana, inayos ang kahoy, at tinalian si Isaac na kanyang anak at inilagay sa ibabaw ng kahoy na nasa ibabaw ng dambana. Iniunat ni Abraham ang kanyang kamay at hinawakan ang patalim upang patayin ang kanyang anak. Ngunit tinawag siya ng anghel ng Panginoon mula sa langit, at sinabi, "Abraham, Abraham." At kanyang sinabi, "Narito ako." ..."Huwag mong sasaktan ang bata, o gawan man siya ng anuman, sapagkat ngayon ay nalalaman ko na ikaw ay may takot sa Diyos, at hindi mo ipinagkait sa akin ang iyong anak, ang iyong kaisa-isang anak." [Genesis 22:9-12] Nagsaya sina Abraham at Isaac! Pero paano ang kinakailangang handog? "Kaya't tumingin si Abraham, at nakita niya ang isang tupang lalaki sa likuran niya na ang mga sungay ay sumabit sa mga tinik. " [Genesis 22:13] Ang anak ni Abraham ay nailigtas sa parusang kamatayan! Ang Dios ang nagbigay ng kapalit! Pg - 63 -
Tagpo 32 - "Larawan at mga Hula" Paano sinagip ng Dios ang nahatulang anak ni Abraham? Nagbigay Siya ng isang walang kapintasan at inosenteng hayop upang mamatay sa lugar ni Isaac! "Kaya't tumingin si Abraham, at nakita niya ang isang tupang lalaki sa likuran niya na ang mga sungay ay sumabit sa mga tinik. Lumapit si Abraham at kinuha ang tupa, at siyang inialay na handog na susunugin kapalit ng kanyang anak." [Genesis 22:13] Ang lahat ng pangyayaring ito ay larawan ng plano ng Dios na magpadala sa lupa ng isang banal na Tagapagligtas, siya ang kailangan ng batas ng kasalanan at kamatayan, at sasagip sa mga makasalanan mula sa lahat ng bayan sa daigdig. "Kaya't tinawag ni Abraham ang lugar na iyon Yahweh-yireh. Kaya't sinasabi hanggang sa araw na ito, "Sa bundok ng Panginoon ito ay ipagkakaloob." [Genesis 22:14] Bakit pinangalanan ni Abraham ang bundok na "Ang Panginoon ang magbibigay " sa halip na ang Panginoon ay nagbigay na? Hindi ba kabibigay lang ng Dios ng isang pantubos? Pg - 64 -
Sa pagtawag sa bundok na "Ang Panginoon ang magbibigay" ang propeta Abraham ay tumutukoy sa araw kung kailan sa bundok ring yaon, ibibigay ng Dios ang isang handog na napakamahal na dugo, na tatanggapin ng Dios bilang buong kabayaran para sa kasalanan ng buong sansinukob, upang ang sinumang sumampalataya sa handog na iyon ay hindi mapapahamak kundi magkakaroon ng buhay na walang hanggan. May 1,900 taon pagkatapos ihandog ni propeta Abraham ang kambing sa dambana, ang ipinangakong Tagapagligtas, Siya mismo ay lilingon sa makasaysayang pangyayari at sasabihin, "Nagalak ang inyong amang si Abraham na makita niya ang aking araw; Nakita niya ito at siya'y nagalak." [Juan 8:56] Habang ang usok ay tumataas sa kalangitan, ibinigay ng Dios kay Abraham ang isang sulyap sa mangyayaring sinunog na handog na ihahandog sa bundok ding iyon. Agad agad ang sagot ni Abraham sa tanong ng anak, "nasaan ang tupa?" ay nagkaroon ng malalim na kahulugan. "..."Anak ko, ang Diyos ang magkakaloob ng korderong handog na susunugin." [Genesis 22:8] Para kay Abraham at sa kanyang anak, hindi nagbigay ang Dios ng tupa. Nagbigay siya ng isang kambing. Nasaan ang tupa? Sa tamang panahon, ang Dios mismo ang magbibigay ng sagot. Pg - 65 -
Tagpo 33 - "Ang Tapat at Banal na Dios" Natatandaan mo ba ang dalawang malalaking pangako ng Panginoon kay Abraham? Una, sinabi ng Dios: "Gagawin kitang isang malaking bansa..." [Genesis 12:2] Tinupad ng Dios ang Kanyang salita. Si Abraham ay nagkaroon ng Isaac, si Isaac si Jacob at si Jacob ang labindalawang anak na mga lalaki, na ang mga pamilya ay naging 12 tribo ng Israel. Sinabi din ng Dios: "...ang lahat ng angkan sa lupa ay pagpapalain." [Genesis 12:3] Tutuparin din ng Dios ang bahaging yon ng Kaniyang pangako. Sa Kanyang paggawa sa espesyal at madalas ay rebeldeng bayan, gusto ng Dios na maipakita sa lahat ng tao sa mundo kung sino siya at kung paano makakalapit sa Kanya ang mga makasalanan. Tuwing ipagtatanggol ng Dios ang Kanyang bayan, ipinagtatanggol Niya ang Kanyang plano na pagpalain ka at ako - sapagkat sa bayang ito magmumula ang mga propeta, ang Banal na Kasulatan at ang ipinangakong Tagapagligtas na darating. Ang lihim na plano ng Dios ay matutupad. Mga taong 1500 B.C. tinawag ng Dios si Moises, isa sa mga lahi ni Abraham upang maging propeta. Si Moises ang sumulat ng unang limang aklat ng Biblia. Ginamit din ng Dios si Moises upang pamunuan ang tatlong milyong lahi ni Abraham palayo sa apat na siglong pang aalipin. Ang Dios mismo ang gagabay sa kanila sa disyerto sa pamamagitan poste ng Pg - 66 -
ulap upang magkaroon ng lilim sa araw at poste ng apoy upang magkaroon ng ilaw sa gabi. Sa pamamagitan ng Kanyang malakas na bisig, binuksan Niya ang isang landas para sa kanilang pagtakas Red Sea, binigyan sila ng tinapay mula sa langit at tubig mula sa isang bato at dinala sila sa bundok Sinai. Doon sa paanan ng bundok pinag sabihan ng Dios ang mga tao, "Sa akin kayo ay magiging isang kaharian ng mga pari at isang banal na bansa!" [Exodo 19:6] Gusto ng Dios na maging banal: ang Kanyang bayan na hiwalay para sa Kanya at kakaiba sa mga bansa sa paligid. Subalit hindi naunawaan ng mga tao ang kahulugan ng maging banal. Hindi nila nakita ang kanilang mga sarili na mga makasalanang walang pag asa. Inakala nila na maaari nilang makamit ang pabor ng Dios. Upang tururan sila ng leksyon tungkol sa nagpupuyos na galit ng Dios sa kasalanan, bumaba ang Panginoon sa daigdig sa isang nakagigimbal na pagpapakita ng nagngangalit na apoy at malakas na tunog ng trumpeta. "Ang buong bundok ng Sinai ay nabalot sa usok, sapagkat ang Panginoon ay bumaba sa ibabaw niyon na nasa apoy... at nayanig nang malakas ang buong bundok, nang papalakas nang papalakas ang tunog ng trumpeta ay nagsalita si Moises, at sinagot siya ng Diyos sa pamamagitan ng kulog." [Exodo 19:18-19] Binigyan ng Dios si Adan ng isang utos. Ibibigay na Niya sa bagong bayan ang sampung utos. Pg - 67 -
Tagpo 34 - "Ang Sampung Utos" Karamihan sa mga tao sa isang bayan ay mag- iisip na tama na ang kanilang kabutihan para maging mga tao ng Dios. Kaya binigyan sila ng Dios ng sampung utos, una sa isang parang kulog na boses sa bundok ng Sinai, tapos ay sa dalawang piraso ng bato. Basahin natin ang sampung utos: 1. "Huwag kang magkakaroon ng ibang mga diyos sa harap ko." 2. "Huwag kang gagawa para sa iyong sarili ng inukit na larawan sapagkat ako ang Panginoon mong Diyos " 3. "Huwag mong babanggitin ang pangalan ng Panginoon mong Diyos sa walang kabuluhan" 4. "Alalahanin mo ang araw ng Sabbath, upang ingatan itong banal" 5. "Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina" 6. "Huwag kang papatay" 7. "Huwag kang mangangalunya" 8. "Huwag kang magnanakaw." 9. "Huwag kang magiging sinungaling na saksi laban sa iyong kapwa." 10. "Huwag mong iimbutin ang asawa ng iyong kapwa, o ang anumang bagay ng iyong kapwa." Sinabihan ng Dios si Moises na dapat nilang sundin ang 10 utos nang walang bahid. Pg - 68 -
" 'Sumpain ang hindi sumasang-ayon sa mga salita ng kautusang ito upang gawin.' " [Deuteronomio 27:26] Ano sa palagay mo ang nadama ng mga tao pagkarinig nila sa 10 utos? Sa palagay nyo ba inisip nila na sapat na ang kanilang kabutihan? Ikaw? Palagay mo ba sapat na ang iyong kabutihan upang patirahin ka ng Dios sa Kanyang Kaharian na walang kapintasan? Muling basahin ang unang utos. Palagi mo bang inuuna ang Dios? Kung hindi, hindi mo natupad ang 10 utos. Basahin ang ika-limang utos. Kung di ka sumunod sa ama at ina mo, may kasalanan ka ba sa harap ng Dios. Ngayon, -tingnan mo ang ika-8. Kung may kinuha kang isang bagay na hindi sa iyo o kaya ay nangopya ka sa pagsusulit , di mo natupad ang ika-10 utos. Nakapagsinungaling ka na ba? Kung ganon, hindi mo sinunod ang utos na ika-9. Ang huling utos ay sinasabihan tayo na mali ang mag angkin ng isang bagay na pag-aari ng iba. Nakikita ng Dios ang kasalanan sa ating puso. Ilang kasalanan ang sumira sa kaugnayan ni Adan at Eba sa Dios? Pg - 69 -
Di ba isa lang! Ang pamantayan ng Dios ay hindi nagbabago. "Sapagkat sinumang tumutupad ng buong kautusan, subalit lumalabag sa isa, ay nagkakasala sa lahat." [Santiago 2:10] Ang Dios ay banal at hindi binabalewala ang kasalanan. Magugustuhan mo bang magkaroon ng isang nabubulok na baboy sa iyong kuwarto? Yon ang katulad ng ating kasalanan sa harap ng Dios. Katulad ng pagwiwisik ng pabango sa nabubulok na katawan ay hindi nakalilinis ng Kuwarto o silid kaya walang anumang halaga ng gawaing pangrelihiyon ang makapaglilinis sa ating puso. Katulad ng isang salamin na nagpapakita sa atin ng dumi sa mukha, ang batas ng Dios ang nagpapakita sa atin ng kasalanan sa ating puso. Kung paanong ang salamin ay hindi makalilinis ng ating mukha, gayundin ang 10 utos ay hindi makapaglilinis sa ating puso. Kahit gaano kabuti natin iniisip ang ating sarili, hindi pa rin ito sapat upang makasama na tayo ng Dios sa langit. Kailangan natin ng isang Tagapagligtas. Pg - 70 -
Pg
71 -
Tagpo 35 - "Karagdagang Larawan" Ang Sampung (10) Utos ay nagbigay sa bagong bansa ng isang malinaw na pamantayan ng mabuti at masama. Isang mabuting bagay ito. Subalit ang batas ng Dios ay nagdala din ng masamang balita. Ipinakita nito sa mga tao na sila ay may malaking problema. Dahil sa kanilang mga kasalanan, lahat ay dapat mamatay at mahiwalay sa Dios. Ang magandang balita, tatanggapin pa rin ng Dios ang nabuhos na dugo ng tupa, baka, kambing at mga kalapati na pantakip sa kanilang ma kasalanan. Sinabi ng Dios kay Moises, "Isang dambanang lupa ang iyong gagawin para sa akin, at iyong iaalay doon ang iyong mga handog na sinusunog." [Exodo 20:24] Nakikita mo ba ang mga taong itinataas ang mga kamay upang maabot ang tupa? Sapagkat naniniwala sila sa Dios at sa paraan ng Kanyang pagpapatawad, ang kanilang mga kasalanan ay iniaatang sa inosenteng tupa. Ang nabuhos na dugo ay panghugas sa mga kasalanan ng mga tao. Pagkatapos ang katawan ng hayop ay susunugin hanggang maging abo. Ipinapakita ng abo sa mga tao ang nagawa ng Dios sa kanilang kasalanan. Sila ay pinatawad na. Subalit ang ganitong paraan ng paghahandog ng dugo ng hayop para sa kapatawaran ng kasalanan ay isang larawan lamang ng tunay na hinihingi ng Dios. Pg - 72 -
"Yamang ang kautusan ay anino lamang ng mabubuting bagay na darating, ...kailanman ay hindi nito mapapasakdal ang mga lumalapit sa pamamagitan ng gayunding mga alay na laging inihahandog taun- taon. Sapagkat kung di gayon, hindi ba sana ay itinigil nang ihandog ang mga iyon? Kung ang mga sumasamba na nalinis nang minsan, sana ay hindi na sila nagkaroon pa ng kamalayan sa kasalanan. Ngunit sa pamamagitan ng mga handog na ito ay may pagpapaalala ng mga kasalanan taun-taon. Sapagkat hindi maaaring mangyari na ang dugo ng mga toro at ng mga kambing ay makapag-alis ng mga kasalanan." [Hebreo 10:1-4] Ang mga hayop ay hindi nilikha sa wangis ng Dios. Ang halaga ng isang tupa ay hindi katumbas ng halaga ng isang tao. Kaya ang dugo ng tupa ay hindi sapat na pambayad sa mataas na halagang hinihingi ng batas ng Kasalanan at kamatayan. Isang mas mabuting handog ay kinakailangan. Bagaman ang handog na hayop ay hindi nakapag- aalis ng utang na kasalanan ng daigdig nagpapakita ito ng isang larawan ng isang taong makapag- aalis ng kasalanan ng sanlibutan. Pg - 73 -
Tagpo 36 - "Karagdagang mga Hula" Sa paglapit ng panahon ng pagdating ng Tagapagligtas, sinabihan ng Panginoon ang Kanyang mga propeta na sumulat ng mas marami pang mga hula tungkol sa Haring Mesias. Narito ang ilan sa mga naunang mga pangako: "Narito, isang birhen ang maglilihi, at manganganak ng isang lalaki..." Propeta Isaias 7:14 "Ngunit ikaw, Bethlehem sa Efrata, na maliit upang mapabilang sa mga angkan ng Juda, mula sa iyo ay lalabas para sa akin ang isa na magiging pinuno sa Israel; na ang pinagmulan ay mula nang una, mula nang walang hanggan." - Propeta Mikas 5:2 "Sapagkat sa atin ay ipinanganak ang isang bata, sa atin ay ibinigay ang isang anak na lalaki ...at ang kanyang pangalan ay tatawaging "Kamanghamangha... Makapangyarihang Diyos... Prinsipe ng Kapayapaan..." - Propeta Isaias 9:6 "...ang inyong Diyos ay darating... at ililigtas kayo. Kung magkagayo'y mamumulat ang mga mata ng bulag, at ang mga tainga ng bingi ay mabubuksan; kung magkagayo'y lulukso ang pilay na parang usa..." - Propeta Isaias 35:4-6 "Binutasan nila ang aking mga kamay at mga paa..." - Propeta David [Mga Awit 22:16] Ang ipinangakong Tagapagligtas ay darating! Subalit kailan? At sino kaya siya? Paano matutupad ang mga hulang ito? Pg - 74 -
Ikalawang Bahagi "Tinupad ng Hari ang Kanyang plano" Bagong Tipan - Pg - 75 -
Tagpo 37 - "Nagpatuloy ang Kuwento ng Hari" Nagustuhan ba ninyo ang unang bahagi ng aklat ng Hari? No ang iny ng natutuhan mula sa Lumang Tipan? Ang testamento o tipan ay nangangahulugan na kasunduan. Matagal bago pa ibinigay ng Dios ang Kasulatang Bagong Tipan, sinabi niya ... "...ang mga araw ay dumarating, ...na ako'y gagawa ng panibagong tipan..." [Jeremias 31:31] Sa unang kasunduan sa mga tao, binigyan sila ng Dios ng maraming mga batas upang ipakita sa kanila ang Kanyang kabanalan at ang kanilang pagiging makasalanan. Ibinigay din Niya sa kanila ang maraming larawan at mga hula tungkol sa pagdating ng Tagapagligtas. Sa lumang tipan sinabi ng mga propeta: "Ang Haring Mesias ay darating. Subalit sa Bagong Tipan, mababasa natin, ang Mesias na Hari ay dumating na!" Ang Bagong Tipan ay naglalaman ng Ebanghelyo. Ibig sabihin ay magandang balita. Ang ebanghelyo ay nagsisimula sa salitang ito: "Ito ang aklat ng lahi ni Jesu-Cristo, na anak ni David, na anak ni Abraham. Naging anak ni Abraham si Isaac; naging anak ni Isaac si Jacob..." [Mateo 1:1-2] Pangalan ng mga pangalan, nakarehistro sa mga Kasulatan ang di naputol na kadena ng mga lahi mula kay Abraham hanggang kay Hesus. Tinupad ng Dios ang Kanyang pangako na pagpapalain ang Pg - 76 -
mga bansa sa pagpapadala Niya ng Tagapagligtas sa pamamagitan ng linya ni Abraham. Ang Bagong Tipan ay may apat na ebanghelyo. Bakit hindi isa lang? Sa Lumang Tipan, sinabi ng Dios kay Moises, "...sa patotoo ng dalawa o tatlong saksi ay pagtitibayin ang usapin." [Deut. 19:15] Pinili ng Dios hindi lang 2 o 3 kundi 4 na tao upang sumulat ng 4 na magkakahiwalay na ulat tungkol sa buhay ng Mesias. Sila ay sina Mateo, Markus, Lukas at Juan. Tulad ng 4 na tagapagbalita ng iisang pangyayari, bawat isa ay nagsabi ng parehong kuwento subalit mula sa apat na iba't ibang palagay o pagtingin. Ang Bagong Tipan ay may 27 na aklat. Ang aklat ng mga Gawa, na isinulat ni Lukas ay nag-ulat ng pangyayari pagkatapos ng misyon ng Mesias. Kinasihan ng Dios si Pablo, Santiago at Judas, at Pedro at Juan, na isulat ang nalalabing bahagi ng Bagong Tipan. Ang bawat aklat ay nagsasaad ng mas marami pang ulat tungkol sa Hari at ang Kanyang mga plano para sa lahat na nagmamahal sa Kanya. Pg - 77 -
Tagpo 38 - "Kuwento ni Maria" Panahon na. Pagkatapos ng libong taon ng paghahanda, ipadadala na ng Dios ang ipinangakong Mesias na hari sa daigdig. Subalit sino Siya? At paano Siya paparito? "Nang panahon ni Haring Herodes ng Judea... sinugo ng Diyos ang anghel na si Gabriel sa isang bayan ng Galilea, na tinatawag na Nazaret, sa isang birheng nakatakdang ikasal sa isang lalaki, na ang pangalan ay Jose... Ang pangalan ng birhen ay Maria. At ngayon, maglilihi ka sa iyong sinapupunan at magsisilang ka ng isang anak na lalaki, at tatawagin mo siya sa pangalang Jesus. Siya'y magiging dakila at tatawaging Anak ng Kataas-taasan at ibibigay sa kanya ng Panginoong Diyos ang trono ng kanyang amang si David, ...at hindi magwawakas ang kanyang kaharian." Sinabi ni Maria sa anghel, "Paanong mangyayari ito, samantalang ako'y wala pang nakikilalang† lalaki." At sumagot ang anghel sa kanya, "Bababa sa iyo ang Espiritu Santo at lililiman ka ng kapangyarihan ng Kataas-taasan. Kaya't ang batang banal ay tatawaging Anak ng Diyos." [Lucas 1:5, 26-27, 30-35] Bakit tinawag ni Gabriel si Jesus na "Anak ng Dios"? May ilang mga tao ang nag-iisip na ang katagang ito ay ibig sabihin ng Dios ay nag asawa at nagkaroon ng anak na lalaki. Hindi ito ang kahulugan. Kung ikaw ay nasa Kontinente ng Africa, ang ilan ay maaari kang tawaging anak ng Africa. Ibig sabihin ba nito na ang Africa ay nag asawa at nagka anak? Pg - 78 -
Hindi! Ang kahulugan nito, ikaw ay galing sa Africa. Ang Mesias ay tinawag na anak ng Dios sapagkat galing Siya sa Dios. Dumating Siya sa makasalanang pamilya ni Adan, pero hindi siya galing doon. Siya ang salita, kaluluwa at anak ng Dios "Sa simula ay ang Salita, at ang Salita ay kasama ng Diyos, at ang Salita ay Diyos. Sa simula ay kasama na siya ng Diyos. Lahat ng mga bagay ay ginawa sa pamamagitan niya at kung wala siya ay hindi nagawa ang anumang bagay na ginawa. At naging tao ang Salita at tumahang kasama namin, at nakita namin ang kanyang kaluwalhatian, kaluwalhatiang gaya ng sa tanging Anak ng Ama, puspos ng biyaya at katotohanan." [Juan 1:1-3, 14] Natatandaan mo ba ang pangako ng Dios noong si Adan ay kumain ng ipinagbabawal na prutas? Ibinunyag ng Dios na ang anak ng babae ay dudurog sa ulo ng ahas. Ang ipinangakong anak ay nasa tiyan na ng isang babaeng birhen. Kung paano niya dudurugin ang ulo ng ahas ay makikita pa natin. Pg - 79 -
Tagpo 39 - "Ang Kuwento ni Jose" Si Maria ay nakatakda nang ikasal kay Jose, isang karpentero na nakatira sa Nazaret, isang bayan sa hilagang Palestina. Si Maria at Jose ay parehong Judio, na matutunton ang kanunu- nunuan kay Haring David hanggang kay Abraham. Nakoronahan sanang Principe si Jose kung hindi lang sila nasakop ng Roma. Mga sundalong Romano ang nagpapatrolya sa kalsada. Ang mga Hudyo na pinag -isipan ng pagtataksil sa bayan ay inaaresto at ipinapako sa Krus. Ang mga naniningil ng buwis ay ninanakawan ang mga tao. Ang buhay noon ay mapait. Ngunit si Jose ay natutuwa. di magtatagal magiging asawa na niya si Maria. Nagtatrabaho siyang mabuti upang ihanda ang kanilang tirahan pagkatapos ng kasal. Hanggang isang araw, nalaman nya ang nakakagulat na balita: si Maria ay buntis. Palagay ninyo, ano ang naramdaman ni Jose? Lumalabas na si Maria ay hindi naging tapat sa kanya. Nawasak ang puso ni Jose. Ngunit gusto niyang gawin ang tama. Kaya nagpasiya siyang tahimik na makipaghiwalay kay Maria. Sapagkat ayaw niyang mapahiya sa Maria. "Ngunit samantalang pinag-iisipan niya ito, ang isang anghel ng Panginoon ay nagpakita sa kanya sa panaginip na nagsasabi: "Jose, anak ni David, huwag kang matakot na tanggapin si Maria na iyong asawa sapagkat ang ipinaglilihi niya ay mula sa Espiritu Santo. Siya'y manganganak ng isang lalaki, at ang pangalang itatawag mo sa kanya ay Jesus, sapagkat ililigtas niya ang kanyang bayan sa kanilang mga kasalanan." Nangyari nga ang lahat ng ito upang matupad ang sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta: Pg - 80 -
"Narito, magdadalang-tao ang isang birhen at manganganak ng isang lalaki, at ang pangalang itatawag nila sa kanya ay Emmanuel" (na ang ibig sabihin ay kasama natin ang Diyos)." [Mateo 1:20-23] Ang lungkot ni Jose ay naging kagalakan. Napakalaking karangalan! Si Maria ay magiging ina ng ipinangakong Mesias! At siya, si Jose ay magiging legal na taga pag alaga! Ang banal na Mesias ay magkakaroon ng ina ngunit walang ama. Ang pangalan Niya ay Hesus, ibig sabihin ay ang Panginoon na nagliligtas o ang Tagapagligtas. "Nang bumangon si Jose mula sa pagkakatulog, ginawa niya ang ipinag-utos sa kanya ng anghel ng Panginoon. Siya'y kanyang tinanggap bilang kanyang asawa. Ngunit hindi niya ito nakilala hanggang sa maipanganak nito ang isang lalaki na pinangalanan niyang Jesus." [Mateo 1:24- 25] Ang kamay ng Dios ay nasa lahat ng mga bagay. Pg - 81 -
Tagpo 40 - "Ang Pagdating" Pitong daang taon bago ang tagpong ito, ipinahayag ni Propeta Mikas na ang Haring Mesias ay ipapanganak sa Betlehem, ang napakatandang bayan ni Haring David. Ngunit may isang problema. Sina Maria at Jose ay nakatira sa Nazaret, na tatlong araw na lalakbayin papuntang hilaga - norte. Papaano mangyayari ang sinabi sa Kasulatan? Ang Dios ang namamahala sa lahat ng bagay. Nang palapit na ang oras ng panganganak ni Maria, ang emperador ng Roma na si Agustos Cesar ay naglabas ng isang utos. Lahat ng mga nasasakupan niya ay kailangang magsibalik sa lungsod ng kanilang mga ninuno upang magpatala sa pagbabayad ng buwis. Kaya sina Jose at Maria na malapit nang manganak ay nagbiyahe mula Nazaret pupuntang Betlehem. "Samantalang sila'y naroroon, dumating ang panahon ng kanyang panganganak. At kanyang isinilang ang kanyang panganay na anak na lalaki, binalot niya ito ng mga lampin, at inihiga sa isang sabsaban sapagkat walang lugar para sa kanila sa bahay-panuluyan." [Lucas 2:6-7] Doon sa Betlehem na puno ng mga pagod na manlalakbay para magpatala sa buwis, ang ipinangakong anak ng isang babae ay ipinanganak. Sa mga aklat ng Ebanghelyo ang pangyayaring ito ay naitala na tamang tama sa sinasabi ng Kasulatan: Pg - 82 -
"At kanyang isinilang ang kanyang panganay na anak na lalaki." [Lucas 2:6] Sa parte ng Kanyang ina, ang bata ay ang bagong panganak na lalaki ni Maria, subalit sa parte ng Kanyang ama, Siya ang walang hanggang Anak na lalaki ng Dios. Ang kaparehong Salita ng Dios na lumikha sa daigdig, ay siya ring boses na dumagundong mula sa nagliliyab na bundok Sinai na maririnig ngayon sa mahinang iyak ng sanggol. At saan siya ipinanganak? Hindi sa palasyo ng isang Hari, hindi sa isang ospital, hindi sa tabi ng isang bahay tuluyan. Ang Hari mula sa langit ay ipinanganak kung saan ang mga tupa ay ipinanganak- sa isang kulungan ng hayop na may isang pasabsaban na Kanyang naging higaan. Lahat ng ito ay bahagi ng plano ng Dios. "Sapagkat nalalaman ninyo ang biyaya ng ating PANGINOONG Jesu- Cristo, na bagaman siya'y mayaman, subalit alang-alang sa inyo ay naging dukha, upang sa pamamagitan ng kanyang kadukhaan ay maging mayaman kayo." [2 Corinto 8:9] Pero hindi kaya pwedeng ayusin ng Dios ang isang masayang pagdiriwang para sa kapanganakan ng Kanyang Anak? Ginawa naman Niya yon. Pg - 83 -
Tagpo 41 - "Ang Kuwento ng mga Pastol" Kanino unang ipinaalam ng Dios ang balita ng pagdating ng Mesias sa mundo? Sa emperador, sa mayaman at tanyag? Sa mga lider ng relihiyon? Hindi. Ang unang nakatanggap ng nakakakoryenteng balita ay mga mahihirap na pastol, mga taong nag aalaga ng mga tupa na ihahandog sa dambana ng templo sa Jerusalem. "Sa lupaing iyon ay may mga pastol ng tupa na nasa parang na nagbabantay sa kanilang kawan sa gabi. Tumayo sa tabi nila ang isang anghel ng Panginoon at ang kaluwalhatian ng Panginoon ay nagliwanag sa palibot nila, at sila'y lubhang natakot. Kaya't sinabi sa kanila ng anghel, "Huwag kayong matakot, sapagkat narito, dala ko sa inyo ang magandang balita ng malaking kagalakan para sa buong bayan. Sapagkat ipinanganak sa inyo ngayon sa lunsod ni David ang isang Tagapagligtas, na siya ang Cristo, ang Panginoon. Ito ang magiging palatandaan ninyo: Matatagpuan ninyo ang isang sanggol na balot ng lampin at nakahiga sa isang sabsaban." At biglang sumama sa anghel ang isang malaking hukbo ng langit na nagpupuri sa Diyos at nagsasabi, "Luwalhati sa Diyos sa kataas-taasan, at sa lupa'y kapayapaan sa mga taong kinalulugdan niya." Nang iwan sila ng mga anghel patungo sa langit, sinabi ng mga pastol sa isa't isa, "Pumunta tayo ngayon sa Bethlehem at tingnan natin ang nangyaring ito na ipinaalam sa atin ng Panginoon." At sila'y nagmamadaling Pg - 84 -
pumunta at kanilang natagpuan sina Maria at Jose, at ang sanggol na nakahiga sa sabsaban. Nang makita nila ito, ipinaalam nila sa kanila ang mga sinabi tungkol sa sanggol na ito; at lahat nang nakarinig nito ay namangha sa mga bagay na sinabi sa kanila ng mga pastol." [Lucas 18] Napakagandang kuwento ang ipinahayag ng mga pastol! Ang Tagapagligtas ay ipinanganak! Nakita namin Siya, Hinipo namin Siya! Sinabi ng anghel na Siya ang Kristo, ang Panginoon! Isang pangkat ng mga umaawit na mga Anghel ang lumitaw sa langit. Ang gabi ay parang araw. Dumating na ang Mesias! Narito Siya! Narito Siya! Mga ilang tao lamang ang naniwala sa mensahe ng mga pastol, Karamihan ay hindi. Subalit paniwalaan man nila o hindi, ang Hari na ang kaarawan ay naghati sa kasaysayan ng mundo sa dalawa ay naki- isa sa mga tao. "Makaraan ang walong araw, dumating ang panahon upang tuliin ang bata. Tinawag siyang Jesus, ang pangalang ibinigay ng anghel bago siya ipinaglihi sa sinapupunan." [Lucas 2:21] Pg - 85 - 2:8-
Tagpo 42 - "Ang Kuwento ng mga Pantas" Pagkatapos ng kapanganakan ni Hesus sa kulungan ng mga hayop, inayos ni Jose na magkaroon ng matitirahan ang kanyang pamilya. Isang araw, ilang tuwang-tuwang mga pantas,o marurunong na lalaki na nag- aral ng mga bituin ay dumating sa Jerusalem. Ginabayan sila ng isang pambihirang bituin. Ang mga taong ito ay nanggaling pa sa malayong bayan ng Persia, sa paghahanap sa bagong silang na hari. Ang mga pantas na ito ay may isang tanong at isang layunin: "Nasaan ang ipinanganak na hari ng mga Judio? Sapagkat nakita namin ang kanyang bituin sa silangan, at naparito kami upang siya'y sambahin." Nang marinig ito ni Haring Herodes, siya ay nabahala, pati ang buong Jerusalem. Nang matipon niyang lahat ang mga punong pari at mga eskriba ng bayan, nagtanong siya sa mga ito kung saan isisilang ang Cristo. Sinabi nila sa kanya, "Sa Bethlehem ng Judea, sapagkat ganito ang isinulat ng propeta: ... Pagkatapos, lihim na ipinatawag ni Herodes ang mga Pantas ..."Humayo kayo at hanapin ninyong mabuti ang sanggol; kapag siya ay inyong natagpuan na, ipagbigay-alam ninyo sa akin, upang ako rin ay makaparoon at siya ay aking sambahin." Pagkatapos nilang makinig sa hari ay lumakad na sila; at naroon, ang bituin na kanilang nakita sa silangan ay nanguna sa kanila hanggang sa tumigil sa tapat ng kinaroroonan ng sanggol. Labis silang nagalak nang makita nila ang bituin. Pagpasok nila sa bahay ay nakita nila ang sanggol na kasama ng kanyang inang si Maria. Nagpatirapa sila at sumamba sa kanya. Nang buksan nila ang kanilang mga kayamanan ay inihandog nila sa kanya ang mga kaloob na ginto, kamanyang at mira. Palibhasa'y binalaan sa pamamagitan ng panaginip na huwag na silang babalik kay Herodes, nag-iba sila ng Pg - 86 -
daan pauwi sa kanilang lupain. ...ang isang anghel ng Panginoon ay nagpakita kay Jose sa panaginip, na nagsasabi, "Bumangon ka at dalhin mo ang sanggol at ang kanyang ina, at tumakas kayo patungo sa Ehipto. Manatili kayo roon hanggang sabihin ko sa iyo, sapagkat hahanapin ni Herodes ang sanggol upang siya ay patayin." [Mateo 2:1-13] Sinubukang ipapatay ni Herodes ang bata. Ang mga tao sa Jerusalem ay binalewala Siya. Nguni't ang mga Mago, ...at nagbigay ng mga regalong karapat dapat para sa isang hari: ginto, insenso at isang mahalagang pampalasa para sa pag embalsamo ng patay. Bakit pang embalsamo? Alam ba ng mga pantas na ito na Si Jesus ay ipinanganak upang mamatay? Pg - 87 -
Tagpo 43 - "Ang Batang Walang Kapintasan" Pagkatapos ng babala ng anghel, dinala ni Jose si Maria at ang batang Hesus sa Ehipto kung saan sila nanirahan bilang mga takas hanggang sa kamatayan ng malupit na Haring Herodes. "Ngunit pagkamatay ni Herodes, ang isang anghel ng Panginoon ay nagpakita sa panaginip kay Jose sa Ehipto, na nagsasabi, "Bumangon ka at dalhin mo ang sanggol at ang kanyang ina, at pumunta kayo sa lupain ng Israel, sapagkat patay na ang mga naghahangad sa buhay ng sanggol." [Mateo 2:19-20] Ito ay katuparan ng matandang hula na sinabi ng Panginoon: "...at mula sa Ehipto ay tinawag ko ang aking anak". [Hoseas 11:1] Kaya dinala ni Jose at Maria si Jesus sa Nazaret kung saan Siya lumaki kasama ng Kanyang mga kapatid na lalaki at babae. Sa maraming bagay, ang batang Hesus ay katulad ng ibang mga bata. Siya ay kumain, natulog, naglaro, nag aral at natuto ng isang hanapbuhay. Subalit sa ibang gawi, siya ay kakaiba sa mga pangkaraniwang bata. Hindi siya maramot. Lagi niyang pinararangalan ang Kanyang mga magulang. Hindi Siya nagsinungaling. Lagi Niyang pinasasaya ang Kanyang ama sa langit. Si Jesus ang tanging bata sa kasaysayan na walang kapintasan. Ibig sabihin, Siya ay likas na ganap-walang bahid. Siya ay banal at mabuti. Ganap din siya sa kapangyarihan at karunungan. Subalit bago Siya nabuo sa sinapupunan ni Maria, ipinataw Nya sa sarili ang ilang kahinaan upang makapamuhay siya tulad ng mga pangkaraniwang tao. Pg - 88 -
"Lumago si Jesus sa karunungan, sa pangangatawan, at naging kalugud-lugod sa Diyos at sa mga tao." [Lucas 2:52] Noong si Jesus ay labindalawang 12 - taong gulang, sumama siya kina Jose at Maria upang maglakbay mula sa Nazaret papuntang Jerusalem, para ito sa taunang pista ng paghahandog. Habang nag- iikot sa lungsod ang Kanyang mga kaibigan, si Jesus ay nasa templo, naka- upo sa mga guro, nakikinig at nagtatanong. "Ang lahat ng nakikinig sa kanya ay namangha sa kanyang katalinuhan at sa kanyang mga sagot." [Lucas 2:47] Ang templo ay lugar kung saan ang mga tupa ay sinusunog sa dambana para sa kasalanan ng mga tao. Naunawaan ng batang Hesus ang hindi nauunawaan ng mga guro. Siya ay dumating upang ihandog bilang huling tupa. Pg - 89 -
Tagpo 44 - "Ang Kordero o Tupa ng Dios" Tatlumpong taon ang lumipas mula nang ipanganak si Hesus sa Betlehem. Namatay na si Cesar Agustin, ang anak nito na si Cesar Tiberius ang namuno sa Emperio ng Roma. Si Herod Antipas ang namuno sa Galilea. Si Pontious Pilato naman sa Judea. At isang bagong propeta ang nangangaral sa Palestina. "Nang mga araw na iyon ay dumating si Juan na Tagapagbautismo na nangangaral sa ilang ng Judea, na nagsasabi, "Magsisi kayo, sapagkat malapit na ang kaharian ng langit." Sapagkat siya ang tinutukoy sa pamamagitan ni propeta Isaias, nang kanyang sabihin, "Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang: 'Ihanda ninyo ang daan ng Panginoon, tuwirin ninyo ang kanyang mga landas.' " Si Juan ay nagsusuot ng damit na yari sa balahibo ng kamelyo at ng isang pamigkis na balat sa kanyang baywang. Ang kanyang pagkain ay mga balang at pulot- pukyutan." [Mateo 3:1-4] Habang maraming tao sa panahong iyon ay nakasuot ng damit na sutla at kumakain ng masasarap na pagkain, si Juan ay simple ang pamumuhay. Si Juan ay tagapagbalita ng Hari. Sa naunang daang taon, dalawang mga propeta, sina Isaias at Malakias ay sumulat, sabi nila may mabubuhay na propeta na siyang magbabalita ng pagdating ng Haring Mesias. Ang propetang iyon ay si Juan. Habang ang mga naunang propeta ay humula na sa tamang panahon, ang ipinangakong Tagapagligtas ay darating sa lupa, si Pg - 90 -
Juan naman ay nangaral: Ito na ang tamang panahon. Ang Tagapagligtas ay narito na! Ang mga tao ay humangos sa disyerto upang mapakinggan si Juan. Ang mga nagsisi sa kanilang kalagayan bilang makasalanan na nangangailangan ng Tagapagligtas ay nabautismuhan sa ilog Jordan. Sa ganitong paraan, ipinakita nila ang pananampalataya sa Mesias na maghuhugas ng kanilang kasalanan at magdadamit sa kanila ng Katuwiran. Araw araw, nangaral si Juan sa mga tao tungkol sa matagal nang hinihintay na Tagapagligtas mula sa langit, "...Hindi ako karapat-dapat magdala ng kanyang sandalyas. Kanyang babautismuhan kayo sa Espiritu Santo at sa apoy." [Mateo 3:11] Isang araw, dumating ang Tagapagligtas sa bundok, sa mga karamihan at bumaba sa kinaroroonan ni Juan kung saan siya ay nagbabautismo. Itinuro ni Juan si Hesus at sinabi: "Narito ang Kordero ng Diyos, na nag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan! [Juan 1:29] Bakit tinawag ni Juan si Hesus na Kordero ng Dios? Kung alam mo kung bakit, ngayon alam mo na ang misyon ng Hari. Pg - 91 -
Tagpo 45 - "Ang Banal, walang Bahid na Anak" Hiniling ni Hesus kay Juan na siya ay bautismuhan. Tumanggi si Juan sapagkat ang Haring Mesias na galing sa langit ay hindi kailangang magsisi. "Ngunit sumagot si Jesus sa kanya, "Hayaan mong mangyari ito ngayon, sapagkat ganito ang nararapat sa atin upang matupad ang buong katuwiran." [Mateo 3:15] Kaya binautismuhan ni Juan si Hesus. Dahil sa bautismo, ipinakita ni Hesus na kasapi siya sa pamilya ng tao na Kanyang sasagipin. "Nang mabautismuhan si Jesus, kaagad siyang umahon sa tubig, at nabuksan sa kanya ang kalangitan, at nakita niya ang Espiritu ng Diyos na bumababang tulad sa isang kalapati, at lumalapag sa kanya. Sinabi ng isang tinig mula sa langit, "Ito ang minamahal kong Anak, sa kanya ako lubos na nalulugod." " [Mateo 3:16-17] Tulad sa unang araw ng paglikha, ang masalimuot na pagkakaisa ng Dios ay muling inilantad. Katulad nang likhain ng Dios ang mundo, ang Kanyang Espiritu at ang Kanyang Salita na nag-iisa lang, ngayon bilang isa din nilang ililigtas ang mundo. Nakikita natin ang espiritu nang Dios (nasa simula ay umaaligid sa ibabaw ng tubig) na bumaba kay Hesus. Namamasdan natin ang Anak ng Dios -(ang salita na lumikha sa mundo) na umaahon sa tubig. Naririnig natin ang Ama na nagsasalita mula sa langit. Sa nakaraang 30 taon, si Hesus ay nabuhay na tago, malayo sa mga mata ng mga tao, subalit ang Ama sa langit ay minasdan ang kanyang iniisip, sinasabi at ginagawa. Pg - 92 -
At ano ang hatol ng Dios sa buhay ng Kanyang Anak? "Siya ang aking kinalulugdan!" Sa buong kasaysayan ng sangkatauhan, Si Hesus lamang ang gumawa ng lahat ng hinihiling o ninanais ng Dios. Lahat. Palagi. Walang karumihan. Ginawa ni Hesus ang hindi nagawa ni Adan: ipakita ang wangis ng Dios. Subalit si Hesus ay gumawa ng higit pa sa pagpapakita ng wangis ng Dios. Siya ay Dios. "Noong unang panahon, ang Diyos ay nagsalita sa ating mga ninuno sa iba't ibang panahon at sa iba't ibang paraan sa pamamagitan ng mga propeta, subalit sa mga huling araw na ito ay nagsalita siya sa atin sa pamamagitan ng Anak, na kanyang itinalagang tagapagmana ng lahat ng mga bagay, na sa pamamagitan din niya'y ginawa ang mga sanlibutan. Siya ang kaningningan ng kaluwalhatian ng Diyos at tunay na larawan ng kanyang likas, at kanyang inaalalayan ang lahat ng bagay sa pamamagitan ng kapangyarihan ng kanyang salita..." [Hebreo 1:1-3] Kaya di kataka taka na kalaunan ay sinabi ni Hesus: "Ako at ang Ama ay iisa." [Juan 10:30] Si Hesus ang Anak na walang kapintasan. Pg - 93 -
Tagpo 46 - "Ang Ikalawang Tao" Si Satanas ay hindi natuwa na ang taong ito na walang dungis ay naninirahan sa Kanyang kaharian! Ngunit ang diablo ay may binabalak. Tulad ng panunukso niya sa unang tao upang magkasala, ngayon susubukan niyang tuksuhin din ang taong ito upang magkasala. Gusto ni Satanas na mapasunod niya Si Hesus tulad ng ginawa niya kay Adan. Kapag natukso niya na magkasala ang Anak ng Dios hindi na karapatdapat si Hesus na iligtas ang mga tao mula sa kasalanan. "Pagkatapos nito, si Jesus ay dinala ng Espiritu Santo sa ilang upang tuksuhin ng diyablo. Siya ay apatnapung araw at apatnapung gabing nag-ayuno, pagkatapos ay nagutom siya. Dumating ang manunukso at sinabi sa kanya, "Kung ikaw ang Anak ng Diyos, ipag-utos mo na ang mga batong ito ay maging tinapay." " [Mateo 4:1-3] Si Hesus ay nagutom, ngunit hindi Niya sinunod ang Diablo. Hindi Siya gagawa ng bagay na labag sa kalooban ng Dios. Hindi Niya gagamitin ang Kanyang buong kapangyarihan upang sundin ang sarili Niya kagustuhan. Upang labanan ang Diablo, ginamit Niya ang mga salita mula sa Tora ni Moises. "Nasusulat, 'Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang lumalabas sa bibig ng Diyos.' " [Mateo 4:4, Deuteronomio 8:3] Pg - 94 -
Sa kayabangan ng diablo, muli niyang tinukso ang Banal na Anak. "...dinala siya ng diyablo sa isang napakataas na bundok at ipinakita sa kanya ang lahat ng mga kaharian sa sanlibutan, at ang karangyaan ng mga ito. At sinabi niya sa kanya, "Ang lahat ng mga ito ay ibibigay ko sa iyo, kung ikaw ay magpapatirapa at sasamba sa akin." " [Mateo 4:8-9] Nang magkasala si Adan, nawala ang karapatan niyang pangasiwaan ang daigdig. Ninakaw ni Satanas ang pamamahala sa daigdig, ginawang hari nito ang sarili. Ngayon ang Hari ng kaluwalhatian ay nasa mundo upang bawiin ito. Subalit hindi Niya gagawin ito sa pamamagitan ng pagyuko sa isang nilalang na dudurugin niya. "Sumagot sa kanya si Jesus, "Lumayas ka, Satanas! Sapagkat nasusulat, 'Sambahin mo ang Panginoon mong Diyos, at siya lamang ang iyong paglingkuran.' " [Mateo 4:10] Sa katapusan, iniwan si Hesus ng diablo. Si Statanas ay wala pang tinukso na katulad ng panunukso niya kay Hesus, isang taong walang pagnanais o walang kakayahang magkasala. Si Hesus ay naiiba kay Adan at sa kanyang lahi. "Ang unang tao ay mula sa lupa, isang taong mula sa alabok. Ang ikalawang tao ay mula sa langit." [1 Corinto 15:47] Pg - 95 -
Si Adan ang unang tao na walang bahid. Si Hesus ang ikalawang tao na walang bahid. Tinukso si Adan ni Satanas upang magkasala, natalo si Adan, nanalo si Satanas. Nang subukin ni Satanas na tuksuhin si Jesus upang magkasala, natalo si Satanas Nanalo si Hesus. Ang unang tao ay dinala tayo sa kaharian ng kasalanan at kamatayan ni Satanas. Ang ikalawang tao ay inilayo tayo sa kasalanan at kamatayan. Pg - 96 -
Tagpo 47 - "Ang Mesias na Hari" Pagkatapos ng walang saysay na panunukso upang magkasala, si Hesus ay bumalik sa Nasaret kung saan Siya lumaki at nagtrabaho bilang isang Karpentero. "Siya'y pumasok sa sinagoga nang araw ng Sabbath, tulad ng kanyang nakaugalian at tumindig siya upang bumasa" [Lucas 4:16] Ang synagoga ay isang bahay sambahan kung saan ang Kasulatan ay binabasa at ipinapaliwanag tuwing Sabado. Sa naiibang Sabadong ito si Hesus ay may ipinahayag. Tumayo Siya upang basahin ang balumbon ng Kasulatan - sinulat ng propeta Isaias ang ibinigay sa Kanya. "...Binuksan niya ang aklat, at natagpuan ang dako na kung saan ay nasusulat: Ang Espiritu ng Panginoon ay nasa akin, sapagkat ako'y hinirang niya upang ipangaral ang magandang balita sa mga dukha. Ako'y sinugo niya upang ipahayag ang paglaya sa mga bihag, at ang muling pagkakaroon ng paningin sa mga bulag..." [Lucas 4:17-18] Ang binasa ni Jesus ay isang matandang hula tungkol sa Mesias na Hari. Siya ang magpapakita sa mundo ng wangis ng Dios at sasagip sa mga makasalanan mula sa pamamahala ni Satanas, kasalanan, kamatayan at impierno. "Isinara niya ang aklat, isinauli ito sa tagapaglingkod at naupo. At ang mga mata ng lahat nang nasa sinagoga ay nakatutok sa kanya. At siya'y nagsimulang magsabi sa kanila, 'Ngayo'y naganap ang kasulatang ito sa inyong pandinig.' " [Lucas 4:20-21] Pg - 97 -
Paano kaya tinanggap ng mga kapitbahay ni Hesus ang pagpapakilala Niya na Siya ang Mesias. "Nang marinig nila ang mga bagay na ito, napuno ng galit ang lahat ng nasa sinagoga. Sila'y tumindig, ipinagtabuyan siya sa labas ng bayan at dinala siya hanggang sa taluktok ng burol na kinatatayuan ng kanilang bayan, upang siya'y ihulog nila nang patiwarik. Ngunit dumaan siya sa gitna nila at siya'y umalis." [Lukas 4:28- 30] Si Hesus ay may pamamahalaan. Di tulad ng lahi ni Adan na makasalanan at mamamatay, ang Mesias na Hari ay napaburan ng Dios ng pamamahala. Walang sinumang makagagalaw sa Kanya kung wala Siyang pahintulot. Ngunit sila ay Kanyang hihipuin. Pg - 98 -
Tagpo 48 - "Pamamahala sa Mga Demonyo at Sakit" Sa mga Kasulatan ng mga propeta, isa sa mga titulo ng Mesias ay "Ang bisig ng Panginoon" [Isaias 53:1] Ang mga kababalaghan ni Hesus ay ipinakita Siya bilang Bisig ng Panginoon sa mundo. Sa isang dampi lang ng Kanyang kamay o isang salita lang mula sa Kanyang bibig, ang mga maysakit at naghihingalo ay agad gumagaling. "Lumapit sa kanya ang napakaraming tao na dala ang mga pilay, mga lumpo, mga bulag, mga pipi, at marami pang iba. Inilagay nila ang mga ito sa kanyang paanan at sila'y pinagaling niya." [Mateo 15:30] Ang mga salita ng mga propeta ay natutupad "Ang mga bulag ay nakakakita, ang mga pilay ay nakakalakad, ang mga ketongin ay nalilinis, ang mga bingi ay nakakarinig, at ang mga patay ay muling binubuhay at ipinangangaral sa mga dukha ang magandang balita." [Mateo 11:5] Walang sakit na di napapagaling ni Hesus. "Lumapit sa kanya ang isang ketongin na nakikiusap at nakaluhod na nagsasabi, 'Kung gusto mo, maaari mo akong linisin.' Dahil sa awa, iniunat ni Jesus ang kanyang kamay, hinipo ang ketongin at sinabi sa kanya, 'Gusto ko, maging malinis ka.' At kaagad na nawala ang kanyang ketong at siya'y naging malinis." [Marcos 1:40-42] Pg - 99 -
"Nang lumulubog na ang araw, dinala ng lahat sa kanya ang kanilang mga maysakit na sari-sari ang karamdaman at ipinatong niya ang kanyang mga kamay sa bawat isa sa kanila at sila'y pinagaling. Lumabas din sa marami ang mga demonyo na nagsisisigaw, 'Ikaw ang Anak ng Diyos!' Subalit kanyang sinaway sila, at hindi sila pinahintulutang magsalita, sapagkat alam nilang siya ang Cristo" [Lucas 4:40-41] Hindi gusto ni Hesus na magpatotoo ang mga demonyo tungkol sa Kanya. Ang masasamang anghel na ito ay natunghayan ang Kanyang kapangyarihan nang magsalita Siya sa langit at lupa. Namilipit sila nang maalala nila ang araw nang itapon sila sa labas ng kalangitan. At ngayon, narito sila sa lupa bilang isang tao! Ang kapamahalaan ng kanilang amo ay nanganganib. Ang Hari ng Kaluwalhatian ay nakubkob na ang kanilang lugar. Kahit saan pumunta si Hesus, humihina ang kapangyarihan ni Satanas. Kahit saan pumunta si Hesus, ang sumpa ng kasalanan ay nababaligtad. "Kasabay ng mga kababalaghan, may mensahe is Hesus: Ang oras ay dumating na. Sabi Niya, ang kaharian ng Dios ay narito na. Magsisi at manampalataya sa mabuting balita." [Marcos 1:15] Pg - 100 -
Tagpo 49 - "Pamamahala sa Hangin at Alon" Si Hesus ay pumili ng labindalawang mga lalaki na maglalakbay kasama Niya at matututo sa Kanya. May mga babae din na nagsisunod sa Kanya. Itinaguyod nila Si Hesus at ang mga disipulo sa pagbibigay ng pagkain at pera. Sa mga nanampalataya sa Kanya, simple lang ang Kanyang panawagan: "Sumunod ka sa akin." [Lucas 5:27] Subalit ang Kanyang tawag ay may halaga: "Ang umiibig sa ama o sa ina nang higit kaysa akin ay hindi karapat- dapat sa akin; at ang umiibig sa anak na lalaki o anak na babae nang higit kaysa akin ay hindi karapat-dapat sa akin;" [Mateo 10:37] Ilan sa mga disipulo Niya ay mga mangingisda. Madalas na ginugol ni Hesus ang araw sa tabing dagat ng Galilea. Ang mga tao ay pumunta sa Kanya mula sa iba ibang dako, malapit man o malayo. "Siya'y muling nagpasimulang magturo sa tabi ng dagat. At nagtipon sa palibot niya ang napakaraming tao, kaya't siya'y sumakay sa isang bangkang nasa lawa at naupo roon. Ang lahat ng tao ay nasa dalampasigan." [Marcos 4:1] Pagkatapos magturo ng isang araw, sinabi ni Hesus sa mga alagad, "Punta tayo sa kabilang ibayo ng dagat". Pg - 101 -
"At nagkaroon ng isang malakas na unos. Sumalpok ang mga alon sa bangka, anupa't ang bangka ay halos napupuno na ng tubig. Ngunit siya'y nasa hulihan ng bangka at natutulog na may inuunan. Siya'y ginising nila, at sinabi sa kanya, 'Guro, hindi ka ba nababahala na mapapahamak tayo?' Paggising niya ay sinaway niya ang hangin at sinabi sa dagat, 'Pumayapa ka. Tumahimik ka!' Tumigil nga ang hangin at nagkaroon ng katahimikan. Sinabi niya sa kanila, 'Bakit kayo natakot? Wala ba kayong pananampalataya?' Sila'y sinidlan ng malaking takot at sinabi sa isa't isa, 'Sino nga ito? Na pati ang hangin at ang dagat ay sumusunod sa kanya!' " [Marcos 4:37-41] Sino ang taong ito? Isang libong taon na ang nakararaan si propeta David ay may sagot na sa tanong na ito: "...at ang kanilang karunungan ay nawala. Nang magkagayo'y dumaing sila sa Panginoon sa kanilang kahirapan, at iniligtas niya sila sa kanilang kapighatian. Kanyang pinatigil ang bagyo, anupa't ang mga alon ng dagat ay tumahimik." [Mga Awit 107:27- 29] Sino ang nagpatahimik sa hangin at alon sa pamamagitan ng pagsasalita sa kanila? Ang tinig din ng lumikha sa Kanila. Pg - 102 -
Tagpo 50 - "Pamamahala sa Kasalanan" Isang araw, apat na lalaking may dalang isang lalaking lumpo ang dumating sa bahay na kinaroroonan ni Hesus. Sinubukan ng mga lalaki na makapasok sa loob ng bahay. Ngunit punong-puno ang Kwarto. Hindi sila makapasok. Kaya umakyat sila sa bubong . Tinuklap nila ang ilang tisa upang magkaroon ng butas at ibinaba nila sa harapan ni Hesus ang maysakit na nasa banig. "Nang makita ni Jesus ang kanilang pananampalataya, sinabi niya sa lumpo, 'Anak, pinatatawad na ang iyong mga kasalanan.' " [Marcos 2:5] Alam ni Hesus na ang malaking pangangailangan ng taong ito ay hindi ang makalakad na muli kundi ang kapatawaran sa kanyang mga kasalanan. "May ilan sa mga eskriba na nakaupo roon na nagtatanong sa kanilang mga puso, ...'Siya'y lumalapastangan! Sino ang makapagpapatawad ng mga kasalanan maliban sa Diyos!' Pagkabatid ni Jesus sa kanyang espiritu na nagtatanong sila ng gayon sa kanilang mga sarili, ... 'Bakit nagtatanong kayo ng ganito sa inyong mga puso? Alin ba ang mas madali, ang sabihin sa lumpo, 'Pinatatawad na ang iyong mga kasalanan;' o ang sabihin, 'Tumayo ka, damputin mo ang iyong higaan, at lumakad ka?' Ngunit upang malaman ninyo na ang Anak ng Tao ay may awtoridad sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan". Sinabi niya sa lumpo 'Sinasabi ko sa iyo, tumayo ka, damputin mo ang iyong higaan, at umuwi ka!' Pg - 103 -
Tumayo nga siya, agad na dinampot ang higaan at umalis sa harapan nilang lahat. Anupa't namangha silang lahat at niluwalhati nila ang Diyos, na nagsasabi, 'Kailanma'y hindi pa tayo nakakita ng ganito!' " [Marcos 2:6-12] Ang mga guro ng batas ay nabulagan ng kanilang relihiyon at kapalaluan. Ang nasa isip nila ay ganito: Hesus, ikaw ay isang lapastangan sa Dios! Iniinsulto mo ang Dios sapagkat inaangkin mo ang pagpapatawad sa kasalanan, na tanging ang Dios lang ang makagagawa nito! Tama sila sa pag- iisip na tanging ang Dios lang ang nagpapatawad ng kasalanan. Subalit mali sila sa kanilang inisip tungkol kay Hesus. Sino sa palagay ninyo si Hesus? Natatandaan ba ninyo ang kahulugan ng Kanyang pangalan? Ang kahulugan ay "Ang Panginoon ay nagliligtas." Sa isang bayan sa Palestina kung saan nagturo si Hesus, ganito ang inisip ng mga tao: "Ngayo'y sumampalataya kami, hindi dahil sa iyong sinabi, sapagkat kami mismo ay nakarinig at nalalaman naming ito nga ang Tagapagligtas ng sanlibutan." [Juan 4:42] Pg - 104 -
Tagpo 51 - "Pamamahala sa Kamatayan" Si Hesus ay namahala sa lahat ng mga nilikha. Pero hindi Siya lumibot na nagsasabing, "Sambahin ninyo ako. Ako ang Dios, Ako ay Dios!" Ginawa lang Niya ang mga bagay na tanging Dios lamang ang makagagawa at binayaan na ang mga tao na mag isip sa kanilang mga sarili. Ayon sa sumusunod na dalawang kuwento, Sino sa palagay ninyo si Jesus? "Kinabukasan siya ay tumuloy sa isang bayan na tinatawag na Nain,... At nang siya'y papalapit na sa pintuan ng bayan, inilalabas ang isang taong namatay. Siya'y nag-iisang anak na lalaki ng kanyang ina na isang balo. Kasama niya ang napakaraming tao mula sa bayan. Nang makita siya ng Panginoon, siya'y nahabag sa balo at sinabi rito, 'Huwag kang umiyak.' Siya'y lumapit at hinipo ang kabaong at ang mga nagbubuhat ay tumigil. At sinabi niya, 'Binata, sinasabi ko sa iyo, 'Bumangon ka.' ' Umupo ang patay at nagpasimulang magsalita. At siya'y ibinigay ni Jesus sa kanyang ina. Sinakmal ng takot ang lahat at niluwalhati nila ang Diyos..." [Lucas 7:11-16] Isang araw naman, bumisita si Hesus sa dalawang magkapatid na babae, sina Marta at Maria. Apat na araw nang patay noon ang kanilang kapatid na si Lazaro. "Sinabi ni Marta kay Jesus, 'Panginoon, kung narito ka sana hindi sana namatay ang kapatid ko...' Sinabi sa kanya ni Jesus, 'Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. Ang sumasampalataya sa akin, bagama't Pg - 105 -
siya'y mamatay, ay mabubuhay. At ang bawat nabubuhay at sumasampalataya sa akin ay hindi mamamatay agpakailanman. Pinaniniwalaan mo ba ito?' ...'Opo, Panginoon. Sumasampalataya ako na ikaw ang Cristo, ang Anak ng Diyos, ang siyang darating sa sanlibutan.' Si Jesus na lubhang nabagabag na muli ay pumunta sa libingan. Iyon ay isang yungib at mayroong isang batong nakatakip doon. Sinabi ni Jesus, "Alisin ninyo ang bato.' Si Marta, na kapatid ng namatay, ay nagsabi sa kanya, "Panginoon, nangangamoy na siya ngayon, sapagkat apat na araw na siyang patay.' Sinabi sa kanya ni Jesus, 'Hindi ba sinabi ko sa iyo, na kung ikaw ay sasampalataya, ay makikita mo ang kaluwalhatian ng Diyos?' Kaya't inalis nila ang bato.... At nang masabi niya ang mga ito ay sumigaw siya ng malakas na tinig, 'Lazaro, lumabas ka!' Ang taong namatay ay lumabas, na ang mga kamay at mga paa ay natatalian ng mga telang panlibing, at ang kanyang mukha ay may balot na tela. ...'Siya'y inyong kalagan, at hayaan ninyong makaalis.' " [Juan 11:21,25-27,38-41,43-44] Ang Panginoon Hesus ang tanging tao sa kasaysayan na nagsabi, "Ako ang pagkabuhay at ang buhay." Ang mga gawa Niya ay nagpatunay na ang Kanyang mga salita ay totoo. Tagpo 52 - "Ang Tagapangalaga" Pg - 106 -
Naparaming tao ang sumusunod kay Hesus. Kung minsan ilang sunod- sunod na araw, madalas nila Siyang nakikita sa mga ilang na lugar. Kung saan siya pumupunta kasama ang mga alagad. Kung minsan ang mga tao ay nagugutom. Isang hapon, ito ang nangyari, mahigit sa limang libong mga katao ang nagtipon sa may paanan ng bundok sa silangan ng dagat ng Galilea. Tinanong ni Hesus si Felipe, isa sa mga alagad: "...'Saan tayo makakabili ng tinapay, upang makakain ang mga taong ito?' Ito'y sinabi niya upang siya'y subukin sapagkat nalalaman niya sa kanyang sarili kung ano ang gagawin niya. Sumagot sa kanya si Felipe, 'Hindi magkakasiya sa kanila ang dalawang daang denariong tinapay, upang makakain ng kaunti ang bawat isa.' Si Andres,... 'May isang batang lalaki rito na mayroong limang tinapay na sebada at dalawang isda, subalit gaano na ang mga ito sa ganito karaming mga tao?' Sinabi ni Jesus, 'Paupuin ninyo ang mga tao.' Madamo sa dakong iyon, kaya't umupo ang mga lalaki na may limang libo ang bilang. Kinuha ni Jesus ang mga tinapay at nang makapagpasalamat ay ipinamahagi niya sa mga nakaupo. Binigyan din sila ng mga isda hanggang gusto nila. Nang sila'y mabusog ay sinabi niya sa kanyang mga alagad, 'Tipunin ninyo ang mga pinagputul-putol na lumabis upang walang anumang masayang.' Kaya't kanilang tinipon ang mga ito at nakapuno ng labindalawang kaing ng mga pinagputul-putol na limang tinapay na sebada na lumabis sa mga kumain." [Juan 6:5-13] Nang sumunod na araw, ilan sa karamihan ay hinanap si Hesus. Gusto nilang gawing hari si Hesus, kung maililigtas Niya sila sa mga nang aaliping Romano at bibigyan sila ng pagkain. Pg - 107 -
Sinabi ni Hesus sa kanila, "Huwag kayong magsumikap nang dahil sa pagkaing nasisira, kundi dahil sa pagkaing tumatagal para sa buhay na walang hanggan na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao, sapagkat sa kanya inilagay ng Diyos Ama ang kanyang tatak. Sinabi ni Jesus sa kanila, 'Ako ang tinapay ng buhay. Ang lumalapit sa akin ay hindi magugutom, at ang sumasampalataya sa akin ay hindi kailanman mauuhaw.' " [Juan 6:27,35] Ang pagkain ay bubuhayin ang ating katawan sa konting panahon, subalit ang Panginoon lamang ang makapagbibigay ng tunay na buhay hanggang sa kawalang hanggan. Tanging si Hesus lamang ang makapagsasabi, "Ako ang tinapay ng buhay!" Pg - 108 -
Tagpo 53 - "Ang Guro" Si Hesus ay hindi katulad ng mga guro ng relihiyon na nagsasabi ng ganito, "Gawin ito, huwag gawin yan. Sundin ang mga utos na ito. Ito ang daan." Tanging si Hesus lang ang magsasabi, "Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay..." [Juan 14:6] Si Hesus ay kakaiba din sa mga propeta na naghandog para sa kanilang mga kasalanan at sumulat tungkol sa darating na Mesias. Sinabi ni Hesus, "Huwag ninyong isiping pumarito ako upang sirain ang kautusan o ang mga propeta; pumarito ako hindi upang sirain, kundi upang tuparin ang mga ito." [Mateo 5:17] Madalas turuan ni Hesus ang Kanyang mga alagad kung paano mamuhay ang mga mamamayan ng Kaharian ng langit upang maipakita ang ugali at kaluwalhatian ng kanila Hari. "Narinig ninyo na sinabi, 'Ibigin mo ang iyong kapwa, at kapootan mo ang iyong kaaway.' Ngunit sinasabi ko sa inyo, Ibigin ninyo ang inyong mga kaaway, at idalangin ninyo ang umuusig sa inyo. "At kapag kayo ay nananalangin, huwag kayong maging tulad sa mga mapagkunwari; ...Ngunit kapag ikaw ay mananalangin, pumasok ka sa iyong silid, at pagkasara mo ng iyong pinto ay manalangin ka sa iyong Ama na nasa lihim, at ang iyong Ama na nakakakita ng mga lihim ay gagantimpalaan ka. Manalangin nga kayo nang ganito: Ama naming nasa langit, sambahin nawa ang pangalan mo. Dumating Pg - 109 -
nawa ang kaharian mo. Masunod nawa ang kalooban mo, kung paano sa langit, gayundin naman sa lupa. Bigyan mo kami ngayon ng aming pagkain sa araw-araw. Kaya huwag kayong mabalisa, na magsasabing, 'Ano ang aming kakainin?' o, 'Ano ang aming iinumin?' o, 'Ano ang aming isusuot?' Sapagkat hinahanap ng mga Hentil ang lahat ng mga bagay na ito; at batid ng inyong Ama sa langit na kailangan ninyo ang lahat ng mga bagay na ito. Ngunit hanapin muna ninyo ang kanyang kaharian at ang kanyang katuwiran, at ang lahat ng mga bagay na ito ay pawang idaragdag sa inyo. Mag-ingat kayo sa mga bulaang propeta, na lumalapit sa inyo na may damit tupa, ngunit sa loob ay mga ganid na asong-gubat. 'Kaya't ang bawat nakikinig sa mga salita kong ito at ginaganap ang mga ito ay matutulad sa isang matalinong tao na nagtayo ng kanyang bahay sa ibabaw ng bato. Bumagsak ang ulan, at dumating ang baha. Humihip ang mga hangin at hinampas ang bahay na iyon, ngunit hindi iyon bumagsak, sapagkat itinayo sa ibabaw ng bato. Ang bawat nakikinig sa mga salita kong ito at hindi ginaganap ang mga ito ay matutulad sa isang taong hangal na nagtayo ng kanyang bahay sa buhanginan. Bumagsak ang ulan, at dumating ang baha. Humihip ang mga hangin at hinampas ang bahay na iyon, at iyon ay bumagsak; napakalakas nga ng kanyang pagbagsak.' " [Mateo 5:43-44; 6:5- 6,9-11,31-33;7:15,24-27] Walang sinuman ang makapagsalita tulad ng Gurong mula sa langit. Pg - 110 -
Tagpo 54 - "Ang Kanyang Kamahalan" Ang mga guro at pari ng mga Judio ay hindi natutuwa na makita ang karamihan ng mga tao na nakikinig kay Hesus. Gusto nilang sila ang pakinggan ng mga tao; hindi si Hesus! Isang araw ang punong saserdote ay ipinadala ang guardiya upang arestuhin si Hesus, pero hindi ito magawa. Pagbalik nila, tinanong sila ng saserdote, "Bakit hindi ninyo Siya dinala dito?" Sumagot ang guardiya, "Kailanma'y walang taong nagsalita nang gayon." [Juan 7:46] Kahit ang mga propeta ay hindi nagsalitang katulad ni Hesus. Ang mga propeta ay tulad ng kandila, nagbibigay ng pakurap kurap na liwanag sa isang madilim na mundo, ngunit ang Mesias ay "Araw ng Katuwiran" [Malakias 4:2]. Sino ang mangangailangan ng kandila kapag nandiyan na ang araw? Sinabi ni Hesus, "Ako ang ilaw ng sanlibutan. Ang sumusunod sa akin ay hindi kailanman lalakad sa kadiliman, kundi magkakaroon ng ilaw ng buhay." [Juan 8:12] Pg - 111 -
Si Hesus ang Salita na nang simula ay nagsabi, "Magkaroon ng liwanag." Siya ang pinanggagalingan ng pisikal at espiritual na liwanag. Habang nalalapit ang pagtupad niya ng kanyang misyon, pinangunahan "Niya ang tatlong mga alagad, sina Pedro, Santiago at Juan paakyat sa isang mataas na bundok. Nagbagong-anyo siya sa harap nila at nagliwanag ang kanyang mukha na tulad ng araw, at pumuti ang kanyang mga damit na tulad sa ilaw. At nagpakita sa kanila sina Moises at Elias na nakikipag-usap sa kanya. ...at may isang tinig mula sa ulap na nagsasabi, "Ito ang minamahal kong Anak; sa kanya ako'y lubos na nalulugod. Makinig kayo sa kanya!" Nang marinig ito ng mga alagad, napasubsob sila at sinidlan ng malaking takot. Ngunit nilapitan sila ni Jesus at hinawakan na nagsasabi, "Bumangon kayo at huwag kayong matakot." Nang tumingin sila sa itaas, wala silang nakitang sinuman, maliban kay Jesus." [Mateo 17:1-3,5-8] Hindi na nakalimutan ng mga alagad ang kanilang nakita noong araw na yon. Di nagtagal, isinulat ni Pedro, "...kundi kami ay mga saksing nakakita ng kanyang kadakilaan." [2 Pedro 1:16] At sasabihin ni Juan: "at nakita namin ang kanyang kaluwalhatian, kaluwalhatiang gaya ng sa tanging Anak ng Ama..." [Juan 1:14] Pero sa ngayon, ang kaluwalhatian ng anak ay nanatiling nakatago sa Kanyang katawan. Panahon na para sa Hari na tuparin ang Kanyang misyon. Pg - 112 -
Tagpo 55 - "Ang Kanyang Misyon" Ang PANGINOONG Hesus ay tatlong taong naglibot sa Palestina "na gumagawa ng mabuti, nagpagaling sa lahat ng napailalim sa pwersa ng diablo". [Mga Gawa 10:38] Ang mga pangkaraniwang tao ay minahal Siya, subalit ang mga pinuno ng relihiyon sa Jerusalem ay nagplanong patayin Siya - at alam ito ni Hesus. "Nang malapit na ang mga araw upang siya'y tanggapin sa itaas, itinutok niya ang kanyang sarili sa pagpunta sa Jerusalem." [Lucas 9:51] Kung alam mo na isang pangkat ng masasamang mga lalaki sa malayong lungsod ay nagbabalak na hulihin, pahirapan at patayin ka, pupunta ka pa ba doon? Yan ang ginawa ni Hesus. "Mula ng panahong iyon ay pinasimulan ni Jesus na ipaliwanag sa kanyang mga alagad na kailangang pumunta siya sa Jerusalem at magtiis ng maraming bagay sa kamay ng matatanda, ng mga punong pari at mga eskriba, siya'y papatayin at muling bubuhayin sa ikatlong araw." [Mateo 16:21] Hindi ito ang uri ng Hari na hinahanap ng mga alagad. Isang ipinakong Mesias? Tiyak na hindi papayagan ng Dios na ang Kanyang pinili ay dadanas ng sakit at kahihiyan! Pg - 113 -
Kaya sinabi ni Pedro kay Hesus, "'Huwag nawang itulot ng Diyos, Panginoon! Hindi kailanman mangyayari ito sa iyo!' Ngunit lumingon siya at sinabi kay Pedro, 'Layuan mo ako, Satanas! Ikaw ay isang katitisuran sa akin; sapagkat hindi mo iniisip ang mga bagay ng Diyos, kundi ang mga bagay ng tao.'" [Mateo 16:22- 23] Ang gusto ng mga alagad ay isang Mesias na Hari na sisira sa mga Romano at magsisimula ng isang bagong pamahalaan sa Jerusalem. Kahit sa kanilang paglalakbay pinag-uusapan nila kung sino ang mabibigyan ng mataas na posisyon sa Kaharian ng Dios. Kaya sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad, "...kundi ang sinuman sa inyo na nagnanais maging dakila ay kailangang maging lingkod ninyo; kung paanong ang Anak ng Tao ay naparito hindi upang paglingkuran, kundi upang maglingkod, at upang ibigay ang kanyang buhay na pantubos sa marami." [Mateo 20:26,28] Sa una Niyang pagdating sa lupa, ang Mesias ay hindi dumating upang sakupin ang kahariang pulitikal at maghari sa tronong panlupa; Siya ay dumating upang sakupin si Satanas at pamahalaan ang puso ng mga tao. Kaya nga itinuro ni Hesus, "Sapagkat masdan ninyo, ang kaharian ng Diyos ay nasa inyo". [Lucas 17:21] Subalit bago maghari sa mga puso ng tao ang Haring mula sa langit ang kasalanang utang ng mundo ay dapat bayaran at talunin ang kamatayan. Pg - 114 -
Ito ang Kanyang misyon. Tagpo 56 - "Pumasok ang Hari sa Jerusalem" Ang lahat ay nangyayari ayon sa plano. Habang papalapit ang Panginoon sa Jerusalem, inutusan niya ang dalawang alagad. "Pumunta kayo sa katapat na nayon at sa pagpasok ninyo roon, ay makikita ninyo ang isang nakataling batang asno na hindi pa nasasakyan ng tao. Kalagan ninyo iyon at dalhin ninyo rito. At kung may magtanong sa inyo, 'Bakit ninyo kinakalagan iyan? Ganito ang inyong sasabihin, 'Kailangan siya ng Panginoon.' Ang mga sinugo ay pumunta at natagpuan ang ayon sa sinabi niya sa kanila. Nang kinakalagan nila ang batang asno, ay sinabi sa kanila ng mga may-ari nito, 'Bakit ninyo kinakalagan ang batang asno?' At sinabi nila, "Kailangan ito ng Panginoon." Dinala nila ito kay Jesus at ipinatong nila ang kanilang mga damit sa batang asno at isinakay nila si Jesus doon. At samantalang siya'y nakasakay, inilalatag ng mga tao ang kanilang mga damit sa daan. ...ang lahat ng napakaraming mga alagad ay nagpasimulang magalak at magpuri sa Diyos nang may malakas na tinig dahil sa lahat ng mga makapangyarihang gawa na kanilang nakita. Na sinasabi, "Mapalad ang Hari na dumarating sa pangalan ng Panginoon! Kapayapaan sa langit, at kaluwalhatian sa kataas-taasan!" Ilan sa mga Fariseo na mula sa maraming tao ay nagsabi sa kanya, "Guro, sawayin mo ang iyong mga alagad!" At sumagot siya, "Sinasabi ko sa inyo na kung tatahimik ang mga ito, ang mga bato'y sisigaw." [Lucas 19:30-40] Isang kakaibang uri ng Hari! Pg - 115 -
Ang Mesias na Hari ay hindi pumasok sa lungsod na may trumpeta at isang malaking grupo ng mga kawal. Hindi Siya pumasok na sakay ng isang marangyang kabayo. Sumakay Siya sa isang asno- isang batang asno; isang asno na hindi pa nasasakyan ninuman, isang hayop na may kakaibang marka ng krus sa likod at balikat at ang pinakamahalaga, ang tanging hayop na tutupad sa isinulat ni propeta Zakarias limang daang (500) taon na ang nakararaan: "...Sumigaw ka nang malakas, O anak na babae ng Jerusalem! Narito, ang iyong hari ay dumarating sa iyo; siya'y matuwid at matagumpay, mapagpakumbaba at nakasakay sa isang asno, sa isang batang asno na anak ng asnong babae." [Zacarias 9:9] Bakit hindi sumakay ang Haring Mesias sa isang kabayong pangdigma? Sapagkat hindi siya dumating upang iligtas ang mga tao mula sa mapang-aping mga Romano. Dumating Siya upang iligtas ang mga tao sa kanilang mga kasalanan. Pg - 116 -
Tagpo 57 - "Ang Hari ay Tinanong" Sa mga sumunod na ilang araw, si Hesus ay nagturo ng mga tao sa templo. Saan Noong bata pa doon Niya ginulat ang mga matatalinong Judio sa malalalim na katanungan Niya at matalinong mga sagot. Ngayon, ang mga nasa templo ay iba na ang saloobin: "'Ayaw namin na ang taong ito'y maghari sa amin.'" [Lucas 19:14] Kaya't inatake nila si Hesus ng mga nakakagalit na katanungan, umasa silang ang mga tao ay lalabanan Siya. "Kaya't siya'y minatyagan nila at nagsugo ng mga espiya na nagkunwaring matatapat. Upang siya'y hulihin sa kanyang salita, para siya'y maibigay sa mga pinuno at awtoridad ng gobernador. ...'Guro, nalalaman namin na ikaw ay nagsasabi at nagtuturo ng matuwid at wala kang pinapanigang tao, kundi itinuturo mo ayon sa katotohanan ang daan ng Diyos. Nararapat bang kami ay magbuwis kay Cesar, o hindi?'" [Lucas 20:20-22] Ano ang isasagot ni Hesus? Kapag sumagot Siya ng "Oo, magbayad ng buwis sa emperador," ang mga Judio ay aakusahan Siya ng kawalan ng katapatan sa kanilang ipinaglalaban. Sa kabilang dako, kapag sumagot Siya ng "hindi, huwag kayong magbuwis, maririnig ito ng gobernador na Romano at hahatulan Siya ng pagtataksil sa pamahalaan. "Subalit batid niya ang kanilang katusuhan at sinabi sa kanila, 'Ipakita ninyo sa akin ang isang denario. Kanino ang larawan at ang nakasulat dito?' At sinabi nila, 'Kay Cesar.' At sinabi niya sa kanila, 'Kung gayo'y ibigay ninyo kay Cesar ang kay Cesar, at sa Diyos ang Pg - 117 -
sa Diyos.' At hindi nila nagawang hulihin siya sa kanyang salita sa harap ng mga taong-bayan. At sa pagkamangha nila sa kanyang sagot sila ay tumahimik." [Lucas 20:23- 26] Ulit ulit, iba-ibang grupo ng mga guro ng relihiyon ang sumubok na hulihin si Hesus. At bawat oras sinagot Niya sila ng may karunungan. "...at wala na ring sinumang nangahas pang magtanong sa kanya ng anuman buhat sa araw na iyon." [Mateo 22:46] Napahiya, ang mga lalaki ay nagsi-alis upang makipagsabwatan sa mga punong saserdote na ipaaresto si Hesus at patayin. Anong kabulagan! Ang mga saserdote na tungkuli ng maghandog sa dambana ng templo ay hindi naisip na ang taong gusto nilang patayin ay siyang larawan ng kanilang mga handog. Ang lihim na plano ng Dios ay malapit nang matupad... Pg - 118 -
Tagpo 58 - "Ang Hari ay Inaresto" Gabi noon nang taunang pista ng handog na tinatawag na Passover. Kinabukasan, libo libong tupa ang kakatayin. Kahit alam ni Hesus na Siya din ay papatayin kinabukasan, nakipag- huling hapunan pa Siya sa mga alagad. Habang kumakain, kinuha Niya ang tinapay, inasbasan, pinagputol putol at ibinigay sa mga alagad upang kainin. Kinuha din Niya ang kopa, ipinasa sa mga alagad. Sinabi Niya na ang putol na tinapay ay magpapaalala sa kanila ng Kanyang katawan at ang pulang katas ng ubas ay tungkol sa Kanyang dugo na mabubuhos, para sa kapatawaran ng mga kasalanan. Nang maghahatinggabi na, pinangunahan Niya ang mga alagad papunta sa hardin ng Getsemane. Doon, alam Niya ang kakilakilabot na naghihintay sa Kanya, nanalangin Siya sa Ama. At parang may nag udyok, ang mga saserdote ay dumating kasama ang mga lalake. Sinabi ni Hesus: "Kayo ba'y lumabas na parang laban sa isang tulisan, na may mga tabak at mga pamalo upang dakpin ako? Araw-araw ay nakaupo ako sa templo na nagtuturo, at hindi ninyo ako dinakip? Subalit nangyari ang lahat ng ito, upang matupad ang mga kasulatan ng mga propeta." Pagkatapos ay iniwan siya ng lahat ng mga alagad at sila'y tumakas." [Mateo 26:55-56] Pinabayaan ni Hesus na igapos Siya at dalhin Siya sa bahay ng mataas na saserdote kung saan ang mga pinuno ng mga Judio ay nagtitipon. "...Tumayo sa harapan nila ang pinakapunong pari at tinanong si Jesus, "Wala ka bang isasagot? Ano itong pinatotohanan nila laban sa iyo?" Ngunit siya'y tumahimik at hindi nagsalita ng anuman. Tinanong siyang muli ng pinakapunong pari at sinabi sa kanya, "Ikaw ba ang Cristo, ang Anak ng Pinagpala?" Sinabi ni Jesus, "Ako nga. At Pg - 119 -
makikita ninyo ang Anak ng Tao na nakaupo sa kanan ng Makapangyarihan at dumarating na nasa mga alapaap ng langit." Pinunit ng pinakapunong pari ang kanyang damit at nagsabi, "Ano pang kailangan nating mga saksi? Narinig ninyo ang kanyang paglapastangan! Ano ang inyong pasiya?" At hinatulan nilang lahat na siya'y dapat mamatay. Nagsimula ang ilan na duraan siya, tinakpan ang kanyang mukha, at siya'y pinagsusuntok, na sinasabi nila sa kanya, "Hulaan mo!" Kinuha siya ng mga bantay at siya'y pinagsasampal." [Marcos 14:56.60-65] Inilabas ng korte ng mga Judio ang parusang kamatayan- pero wala silang kapangyarihan na ipatupad ito. Tanging ang korte ng Romano ang makagagawa nito. Pg - 120 -
Tagpo 59 - "Ang Hari ay Hinatulan" Umagang umaga nang ang mga pangulong saserdote at dumadaming mga tao ay ipinarada si Hesus, mula sa bahay ng punong saserdote papunta sa palasyo ng gobernador ng Roma na si Pontius Pilato. Gusto ng mga punong saserdote na ipapatay ni Pilato si Hesus. "Nagsimula silang ipagsakdal siya na sinasabi, "Natagpuan namin ang taong ito na inililigaw ang aming bansa, at pinagbabawalan kaming magbuwis kay Cesar, at sinasabi na siya mismo ang Cristo, ang hari." Sinabi ni Pilato sa mga punong pari at sa mga tao, "Wala akong makitang kasalanan sa taong ito. " [Lucas 23:2,4] "...Kung ang taong ito'y hindi gumawa ng masama, ay hindi sana namin dinala sa iyo." Si Pilato ay muling pumasok sa palasyo ng gobernador, at tinawag si Jesus, at sinabi sa kanya, "Ikaw ba ang Hari ng mga Judio?" . Ano bang ginawa mo?" Sumagot si Jesus, "Ang kaharian ko ay hindi mula sa sanlibutang ito. Kung ang kaharian ko ay mula sa sanlibutang ito, ang aking mga tauhan ay makikipaglaban sana upang ako'y huwag maibigay sa mga Judio; ngunit ang aking kaharian ay hindi mula rito." Sinabi sa kanya ni Pilato, "Kung gayon, ikaw ay hari?" Sumagot si Jesus, "Ikaw ang nagsasabing ako'y hari. Ako'y ipinanganak dahil dito, at dahil dito ay pumarito ako sa sanlibutan, upang magpatotoo sa katotohanan. Ang bawat isang panig sa katotohanan ay nakikinig sa aking tinig." Sinabi sa kanya ni Pilato, 'Ano ang katotohanan?' At nang masabi niya ito ay lumabas siyang muli sa mga Judio at sa kanila'y sinabi, 'Wala akong makitang anumang kasalanan sa kanya.'" [Juan 18:30,33,35-38] Pg - 121 -
Subalit ang karamihan ay patuloy na nagsigawan, " 'Ipako sa siya krus, ipako siya sa krus.' Sa ikatlong pagkakataon ay kanyang sinabi sa kanila, "Bakit? Anong kasamaan ang ginawa ng taong ito? Wala akong nakitang anumang batayan para sa parusang kamatayan. Kaya't siya'y aking ipapahagupit at saka palalayain. Subalit pinipilit nilang hingin na ipinagsisigawan na siya'y ipako sa krus. At nanaig ang kanilang mga tinig." [Lucas 23:21- 23] Alam ni Pilato na si Hesus ay walang kasalanan, subalit dahil natatakot siya sa mga pinuno ng mga Judyo at mga tao, hinatulan niya si Hesus ng kamatayan. Pg - 122 -
Tagpo 60 - "Ang Hari ay Nilagyan ng Korona" Si Hesus ay binigyan ni Pilato ng hatol na sukdulang parusa sa batas ng Romano: isang malupit na paghagupit na susundan ng pagpako sa krus. Ang mga nahatulang biktima ay nilatigo na may matulis na metal sa dulo. Pitong daang taon na ang nakaraan, ipinasulat ng Panginoon kay propeta Isaias ang ganito: "Iniharap ko ang aking likod sa mga tagahampas, at ang aking mga pisngi sa mga bumunot ng balbas; hindi ko ikinubli ang aking mukha sa kahihiyan at sa paglura." [Isaias 50:6] Ang ebanghelyo ay iniulat kung ano ang nangyari pagkatapos ng paglatigo kay Hesus. "...Dinala si Jesus ng mga kawal ng gobernador sa Pretorio at tinipon nila ang buong pangkat ng mga kawal sa paligid niya. At siya'y kanilang hinubaran at dinamitan ng isang balabal na pulang-pula. Sila'y gumawa ng isang koronang tinik, ipinatong ito sa kanyang ulo, at inilagay sa kanang kamay niya ang isang tambo. Lumuhod sila sa harapan niya at siya'y kanilang nilibak, na nagsasabi, "Mabuhay, Hari ng mga Judio!" Siya'y kanilang niluraan. Kinuha nila ang tambo at hinampas ang kanyang ulo." [Mateo 27:27-30] Ang mga sundalo ay walang alam sa kahulugan ng koronang tinik na inilagay sa ulo ni Hesus. Ang mga tinik ay bahagi ng sumpa na dumating sa lupa dahil sa kasalanan ni Adan. Pg - 123 -
Ang Banal na Hari ng Kaluwalhatian ay dumating upang alisin ang sumpa ng kasalanan sa atin. "Pagkatapos na siya'y libakin, hinubad nila sa kanya ang balabal, isinuot sa kanya ang mga damit niya, at kanilang inilabas siya upang ipako sa krus." [Mateo 27:31] Dalawang nahatulang Kriminal ang isinama kay Hesus. Bawat isa ay magdadala ng krus sa lugar ng pagpapakuan sa kanila. Sa kalagitnaan ng parada, pinilit ng isang sundalong Romano ang isang tao mula sa hilagang Africa na pasanin ang krus ni Hesus. At lumakad sila sa mga masisikip na kalsada ng Jerusalem, sa labas ng pader ng lungsod at paakyat sa ilang burol na tinatawag na Golgota, ang hilagang bahagi ng bundok Moriah kung saan 1900 taon ang nakaraan: "Kaya't sinabi ni Abraham, "Anak ko, ang Diyos ang magkakaloob ng korderong handog na susunugin." [Genesis 22:8] Oras na para sa tupa na mamatay. Pg - 124 -
Tagpo 61 - "Ang Hari ay Ipinako" Ang pagpako sa krus ay pinaka nakakatakot na uri ng pagpatay na ginagamit ng estado. Upang madagdagan ng kahihiyan ang di matiis na sakit hinuhubaran ng mga sundalo ang biktima bago ipako ang mga kamay at paa sa krus. "Nang dumating sila sa lugar na tinatawag na Bungo, kanilang ipinako siya sa krus, kasama ng mga kriminal, isa sa kanyang kanan at isa sa kanyang kaliwa. Sinabi ni Jesus, "Ama, patawarin mo sila, sapagkat hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa." At sila ay nagpalabunutan upang paghatian ang kanyang damit. Nakatayong nanonood ang taong-bayan. Subalit tinutuya naman siya ng mga pinuno, na sinasabi, "Iniligtas niya ang iba, iligtas niya ang kanyang sarili kung siya ang Cristo ng Diyos, ang Pinili." [Lucas 23:33- 35] Kung iniligtas ni Hesus ang Kanyang sarili, hindi Niya tayo maililigtas. Hindi naisip ng mga tao na tinutupad nila ang sinabi ng Panginoon kay Propeta David: "Binutasan nila ang aking mga kamay at mga paa. ... sa akin sila'y nakatingin at ako'y tinititigan. Kanilang pinaghatian ang aking mga kasuotan, at para sa aking damit sila ay nagsapalaran. ..."Ipinagkatiwala niya ang kanyang usapin sa Panginoon; hayaang kanyang iligtas siya, hayaang kanyang sagipin siya, sapagkat kanyang kinaluluguran siya!" [Mga Awit 22:16-18, 6-8] Ang plano ng Dios na pagsagip ay natutupad ang lahat ng detalye. Sa bundok ding iyon kung saan sinabi ng propeta Abraham:, "Anak ko, ang Diyos ang magkakaloob ng korderong handog na susunugin." Kaya't tinawag ni Abraham ang lugar na iyon Pg - 125 -
Yahweh-Yireh." [Genesis 22:8,14] Ang Dios ang nagbigay ng sarili niyang tupa - si Hesus. Naaalala mo ba kung paanong ang inosenteng kambing ay inihandog sa kahoy na altar upang tubusin ang nahatulang anak ni Abraham? Ngayon ang walang kasalanang Anak ng Dios ay inihandog doon sa Krus na kahoy ni Adan. Iniligtas ng Dios ang anak ni Abraham. Ngunit "Siya na hindi ipinagkait ang kanyang sariling Anak, kundi ibinigay dahil sa ating lahat" [Roma 8:32] "Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan na ibinigay niya ang kanyang tanging Anak, upang ang sinumang sa kanya'y sumampalataya ay huwag mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan." [Juan 3:16] "Nalalaman ninyong kayo'y tinubos mula sa inyong walang kabuluhang paraan ng pamumuhay na minana ninyo sa inyong mga ninuno, hindi ng mga bagay na nasisira, tulad ng pilak o ginto, kundi ng mahalagang dugo ni Cristo, gaya ng sa korderong walang kapintasan at walang dungis." [1 Pedro 1:18- 19] Ganoon ang iyong kahalaga sa Dios. Pg - 126 -
Tagpo 62 - "Ang Tagapagligtas na Hari" Upang matupad ang planong pagsagip ng Dios, nadama ng PANGINOONG Hesus ang kahihiyang dulot ng kasalanan. Sinumpa Siya sa lugar natin. Kinuha Niya ang kaparusahang karapat dapat sa atin. Sa araw na sinuway ni Adan ang batas ng Dios, ipinaalam na ng Dios na isang araw dudurugin ng Mesias ang ahas. Sinabi ito ng Dios kay Satanas, "Ito ang dudurog ng iyong ulo, at ikaw ang dudurog ng kanyang sakong." [Genesis 3:15] Ang napakatandang mahiwagang hula tungkol sa pagpalo ni Satanas sa sakong ng Tagapagligtas ay kapahayagan ng kahihiyan at sakit na daranasin ng Kordero ng Dios doon sa krus, "...siya'y binugbog dahil sa ating mga kasamaan..." [Isaias 53:5] Ang mga nagpako kay Hesus ay walang alam sa lihim na plano ng Dios. "Walang sinuman sa mga pinuno ng sanlibutang ito ang nakaunawa nito, sapagkat kung naunawaan nila, ay hindi sana nila ipinako sa krus ang Panginoon ng kaluwalhatian. Sapagkat ang salita ng krus ay kahangalan sa mga napapahamak, ngunit sa atin na inililigtas, ito ay kapangyarihan ng Diyos." [1 Corinto 2:8, 1:18] Ang krus ni Hesus ay itinayo sa gitna ng dalawang kriminal. Pg - 127 -
"Patuloy siyang pinagtawanan ng isa sa mga kriminal na ipinako, na nagsasabi, "Hindi ba ikaw ang Cristo? Iligtas mo ang iyong sarili at kami!" Subalit sinaway siya ng isa, at sa kanya'y sinabi, "Hindi ka pa ba natatakot sa Diyos, yamang ikaw ay nasa gayunding hatol ng kaparusahan? Tayo ay nahatulan ng matuwid, sapagkat tinanggap natin ang nararapat na kabayaran sa ating mga gawa. Subalit ang taong ito'y hindi gumawa ng anumang masama." Sinabi niya, "Jesus, alalahanin mo ako, pagdating mo sa iyong kaharian." At sumagot siya, "Katotohanang sinasabi ko sa iyo, ngayon ikaw ay makakasama ko sa Paraiso." " [Lucas 23:39-43] Ang unang criminal ay gusto lang iligtas ang sarili niya mula sa pisikal na paghihirap. Hindi niya inisip na kailangan niya ng isang Tagapagligtas upang mamatay sa kanyang lugar. Ang ikalawang criminal ay kinutya din si Hesus. Subalt sa pagharap niya sa kamatayan, nagkaroon siya ng pagbabago ng puso. Gusto niyang sagipin siya ng Panginoon mula sa kaharian ni Satanas. Gusto niya maging isang mamamayan ng Kaharian ng Dios, kung siya ang maging Hari. Ang sagot ni Hesus ay walang pagdududa: "Ngayon ikaw ay makakasama ko sa Paraiso." [Lucas 23:43] Nang gabing iyon, dalawang kriminal ang namatay. Isa ay napunta sa impierno. Ang isa ay sa paraiso. Ano ang naging pagbabago? Ang isa ay nagtiwala sa Tagapagligtas. Ang isa ay hindi. Pg - 128 -
Tagpo 63 - "Ang Huling Handog" Katanghalian noon. Si Hesus ay tatlong oras nang nakapako sa krus. Nagdilim ang paligid. Ang araw ay naging parang gabi. Nagkalat ang mga takot na nagmamasid. May nakakatakot na katahimikan sa burol. Makaraan ang tatlo oras, sumigaw si Hesus, "Diyos ko, Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?" [Mateo 27:46] Sa dambanang Krus, ang walang hanggang Anak ng Dios ay nakaramdam ng malaking takot ng pagkahiwalay mula sa Dios ng kalangitan. Sa mga oras ng kadiliman, malayo sa mga mata ng tao, kinuhang lahat ng Dios ang mga kasalanan at iniatang sa Kanyang banal na Anak. Si Hesus ang naging huling handog para sa kasalanan. Habang ang nakaraan, kasalukuyan at hinaharap na mga kasalanan ng mundo, ay iniatang kay Hesus, ang Dios sa langit ay kinailangang tumingin sa malayo sapagkat ang Kanyang mga mata ay napakalinis upang tumingin sa kasamaan. Sa loob ng tatlong mahahabang mga oras ang poot ng Dios ay tinupok ang Kanyang sariling sinunog na handog. Tulad ng isang Kordero na inihandog sa dambana, ang tupa, ang Kordero ng Dios ay nakapako sa krus sa pagitan ng langit at lupa, sa pagitan ng Dios at tao. Ang Bugtong na Anak ay tiniis ang impierno upang hindi na tayo maghirap sa kawalang hanggan. Pg - 129 -
Pagkatapos, ito ay naganap na... Alam Niyang ang kaparusahang karapat dapat sa mga makasalanan ay natupad at ang mga hula sa Matandang Tipan ay nangyari na, sinabi ni Hesus, "Naganap na!" "At itinungo ang kanyang ulo, at siya ay namatay." [Juan 19:30] "At nang sandaling iyon, ang tabing ng templo ay napunit sa dalawa, mula sa itaas hanggang sa ibaba; nayanig ang lupa; at nabiyak ang mga bato." [Mateo 27:51] Sa mga nakaraang daang taon, maraming mga tupa ang pinatay at sinunog sa dambana ng templo. Nang mamatay si Hesus, hinati ng Dios ang kurtina na nagtakip sa pambihirang silid kung saan ang dugo ay iwiniwisik taon taon upang matakpan ang kasalanan. Sa pagkakahati ng kurtina, inihayag ng Dios, naganap na! Ang utang na kasalanan ay nabayaran na ng buo. Ang aking kordero ay ibinuhos ang Kanyang banal na dugo para sa kasalanan ng mundo. Hindi ko na tatanggapin ang dugo ng mga namatay na hayop. Ang pinakamamahal Kong Anak ang huling handog. Para sa lahat ng mga nanampalataya sa Kanya ang pintuan ng kalangitan ay bukas. Pitong daan taon ang nakaraan isinulat ng Propeta Isaias , "Ngunit siya'y nasugatan dahil sa ating mga pagsuway, siya'y binugbog dahil sa ating mga kasamaan; ipinataw sa kanya ang parusa para sa ating kapayapaan, at sa pamamagitan ng kanyang mga latay ay gumaling tayo. ??? Tayong lahat ay gaya ng mga tupang naligaw; bawat isa sa atin ay lumihis sa kanyang sariling daan; at ipinasan sa kanya ng Panginoon ang lahat nating kasamaan." [Isaias 53:5-6] Pg - 130 -
Naganap na! Tagpo 64 - "Ang Hari ay Inilibing" Si Hesus ng Nazaret ay patay na. Upang makasiguro, sinaksak ng espada ng isang sundalo ang tagiliran ni Hesus. Dugo at tubig ang umagos. Ang pag- asa ng mga alagad ay namatay din. Inisip na sana ay dinurog ni Hesus ang mga Romano at nagbuo ng isang kaharian sa mundo,. Hindi pa naunawaan ng mga alagad ang Kanyang pangako na mabubuhay Siya sa ikatlong araw. Ang mga patay na katawan ng biktima ng pagkapako ay pangkaraniwang itinatapon sa basurahan sa labas ng lunsod. Pero hindi ito ang nangyari sa katawan ni Hesus. Pitong daang taon na ang nakaraan sinulat ni Propeta Isaias, "At ginawa nila ang kanyang libingan na kasama ng masasama, at kasama ng isang lalaking mayaman sa kanyang kamatayan..." [Isaias 53:9] Binalak ng Dios na ang Kanyang Anak ay ililibing sa isang libingan ng karangalan. "Kinagabihan, dumating ang isang mayamang mula sa Arimatea, na ang pangalan ay Jose, na naging alagad din ni Jesus. Pumunta ang taong ito kay Pilato at hiningi ang bangkay ni Jesus. At ipinag-utos ni Pilato na ibigay iyon." [Mateo 27:57- 58] Bago ang kamatayan ni Hesus, si Jose ng Arimatea at ang kanyang kaibigan na si Nicodemo ay naging lihim na tagasunod ni Hesus, ang Mesias. Natakot sila sa mga pinuno ng relihiyon. Subalit nang makita Pg - 131 -
si Hesus na naghirap sa krus, hindi na sila takot. Kaya kinuha nila ang katawan ni Hesus hinugasan ito at binalot ng mga piraso ng malinis na telang lino na may 35 kilo ng myrrh, kapareho ito ng uri ng mahalagang pangpalasa na ibinigay ng mga Mago sa batang Hesus. Tapos, inilagay nila ang katawan sa sariling libingan ni Jose. Pagkatakip nila ng malaking bato sa bunganga ng kuweba, umuwi na sila. Isa itong marangal na paglilibing na para sa isang Hari. Kinaumagahan, ang mga pinuno ng relihiyon ay nagtungo kay Pilato. "Na nagsasabi, "Ginoo, natatandaan namin na sinabi ng mandarayang iyon nang nabubuhay pa siya, 'Pagkaraan ng tatlong araw ay babangon akong muli.' Kaya't ipag-utos mo na bantayan ang libingan hanggang sa ikatlong araw, baka pumaroon ang kanyang mga alagad at siya'y nakawin, at sabihin sa mga tao, 'Siya'y bumangon mula sa mga patay,' ..." Sinabi ni Pilato sa kanila, "Mayroon kayong bantay, humayo kayo, bantayan ninyo sa paraang alam ninyo." Kaya't sila'y pumaroon, at iningatan nila ang libingan, tinatakan ang bato, na kasama nila ang bantay." [Mateo 27:63-66] Samantala, so loob ng libingan ano kaya ang nangyayari sa katawan ni Hesus? Wala! Pg - 132 -
Tagpo 65 - "Ang Libingang Walang Laman" Mula sa araw na nagkasala si Adan, ang kamatayan ay naghari tulad ng isang mabagsik na hari sa mga pamilya ng tao. Kung si Hesus ay nagkasala,ang kamatayan ang magbubulok sa Kanyang katawan at unti unting magbabalik ito sa alabok. Subalit mga isang libong taon na ang nakalipas isinulat ni Propeta David ang ganito, "...ni hahayaan mong makita ng iyong banal ang Pagkabulok." [Mga Awit 16:9- 10] Ang kamatayan at ang libingan ay walang kapangyarihan sa isang hindi kailanman nagkasala. Sa ikatlong araw pagkamatay ni Hesus at inilibing, umagang umaga ng araw ng Linggo, ilang mga kababaihan ang dumating sa libingan upang parangalan Siya. Biglang lumindol nang dumating ang isang anghel mula sa langit, itinulak ang bato at naupo sa ibabaw nito. Nawalan ng malay ang mga bantay na sundalo, "Ngunit sumagot ang anghel at sinabi sa mga babae, "Huwag kayong matakot, sapagkat nalalaman kong hinahanap ninyo si Jesus na ipinako sa krus. Wala siya rito, sapagkat siya'y binuhay, tulad ng sinabi niya. Halikayo, tingnan ninyo ang dakong hinigaan niya. Pagkatapos ay magmadali kayong umalis at sabihin ninyo sa kanyang mga alagad na siya'y binuhay mula sa mga patay. Sila nga'y dali-daling umalis sa libingan na may takot at malaking kagalakan, at tumakbo sila upang magbalita sa kanyang mga alagad. At doo'y sinalubong sila ni Jesus..."Kapayapaan ay sumainyo." At paglapit nila sa kanya ay niyakap ang kanyang mga paa at siya'y sinamba." [Mateo 28:5-9] Samantala, ang mga sundalo ay dumating sa lungsod at sinabi sa mga punong saserdote kung ano ang nangyari. Pg - 133 -
Kaya sinuhulan sila ng malaki upang sabihin na, "Na sinasabi, "Sabihin ninyo, 'Ang kanyang mga alagad ay dumating nang gabi at siya'y kanilang ninakaw samantalang kami'y natutulog.'" [Mateo 28:13] Ngunit hindi maitago ng kanilang kasinungalingan ang katotohanan. Ang libingan ay walang laman. Sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan binayaran ni Hesus ang utang nating kasalanan. Sa Kanyang libingan, pinuntahan ni Hesus ang ilalim ng hukay ng kamatayan at pagkabulok. Sa Kanyang pagkabuhay na mag uli, napag tagumpayan Niya ang kamatayan at sinasabi ngayon, "Huwag kang matakot; ako ang una at ang huli. Ako'y namatay, at tingnan mo, ako'y nabubuhay magpakailanpaman, at nasa akin ang mga susi ng kamatayan at ng Hades." [Apocalipsis 1:17-18 ] Sa lahat ng mga sumasampalataya sa magandang balita, ang kamatayan ay naging pintuan na bumubukas sa presensya ng Hari na nagsabi, "Sapagkat ako'y nabubuhay ay mabubuhay rin kayo." [Juan 14:19] Pg - 134 -
Pg
135 -
Tagpo 66 - "Ang Mensahe ng Mga Propeta" Sa araw ng Kanyang pagkabuhay na mag-uli, si Hesus ay nagpakita sa marami sa kanyang mga alagad: Una, sa mga babae, tapos ay kay Pedro at sumunod sa dalawang naglalakad... "Nang araw ding iyon, dalawa sa kanila ang patungo sa isang nayong tinatawag na Emaus... Samantalang sila'y nag-uusap at nagtatanungan, si Jesus mismo ay lumapit at naglakbay na kasama nila. Subalit ang kanilang mga mata ay hindi pinahihintulutan na makilala siya. At sinabi niya sa kanila, "Ano ba ang inyong pinag- uusapan sa inyong paglalakad?" At sila'y tumigil na nalulungkot. Isa sa kanila, na ang pangalan ay Cleopas, ang sumagot sa kanya, "Ikaw lang ba ang tanging dayuhan sa Jerusalem na hindi nakakaalam ng mga bagay na nangyari sa mga araw na ito?" Sinabi niya sa kanila, "Anong mga bagay?" [Lucas 24:13,15-19] Sinabi ng mga naglalakad na inasahan nilang si Hesus ng Nazaret ay ang Mesias na gagapi sa kanilang mga kaaway. Pero ipinako Siya sa krus. At ngayon ang libingan ay walang laman. Parang walang kabuluhan. "At sinabi niya sa kanila, "O napakahangal naman ninyo at napakakupad ang mga puso sa pagsampalataya sa lahat ng ipinahayag ng mga propeta! Hindi ba kailangang ang Cristo ay magdusa ng mga bagay na ito at pagkatapos ay pumasok sa kanyang kaluwalhatian?" At magmula kay Moises at sa mga propeta ay ipinaliwanag niya sa kanila ang mga bagay tungkol sa kanya sa lahat ng mga kasulatan. Subalit kanilang pinigil siya at sinabi, "Tumuloy ka sa amin, sapagkat gumagabi na, at lumulubog na ang araw." At pumasok siya upang tumuloy sa kanila. Habang siya'y nakaupong kasalo nila sa hapag, kanyang dinampot ang tinapay at binasbasan. Pg - 136 -
Ito'y kanyang pinagputul-putol at ibinigay sa kanila. Nabuksan ang kanilang mga mata, siya'y nakilala nila, at siya'y nawala sa kanilang mga paningin! Sinabi nila sa isa't isa, "Hindi ba nag-aalab ang ating puso sa loob natin, habang tayo'y kinakausap niya sa daan, samantalang binubuksan niya sa atin ang mga kasulatan?" [Lucas 24:25-32] Tumalon sila at nagmamadaling bumalik sa Jerusalem upang sabihin sa mga alagad: "Ang Panginoon ay buhay! Siya ang ipinangakong Tagapagligtas sa Kasulatan. Siya ang Kordero ng inilarawan sa handog! Siya ang Panginoon!" Sa wakas, may kabuluhan ang mensahe ng mga Propeta. Tunay na makabuluhan. Pg - 137 -
Tagpo 67 - "Ang Nabagong Katawan" Linggo ng gabi noon! Ang mga alagad ay nagtitipon, ang mga pinto ay naka- kandado. Biglang lumitaw sa silid si Hesus at sinabi, "'Kapayapaan ang sumainyo!' At nang masabi niya ito ay kanyang ipinakita sa kanila ang kanyang mga kamay at tagiliran. Kaya't ang mga alagad ay nagalak nang makita nila ang Panginoon." [Juan 20:19-20] Si Tomas, isa sa mga alagad ni Hesus ay wala nang gabing iyon. Sinabihan siya ng mga alagad, "Nakita naming ang Panginoon" "...Ngunit sinabi niya sa kanila, "Malibang makita ko sa kanyang mga kamay ang bakas ng mga pako, at mailagay ko ang aking daliri sa binutas ng mga pako, at mailagay ko ang aking kamay sa kanyang tagiliran ay hindi ako maniniwala." Pagkaraan ng walong araw ay muling nasa loob ng bahay ang kanyang mga alagad, at kasama nila si Tomas. Nakasara ang mga pinto, subalit pumasok si Jesus... "Kapayapaan ang sumainyo." At sinabi niya kay Tomas, "Ilagay mo rito ang iyong daliri at tingnan mo ang aking mga kamay. Ilapit mo rito ang iyong kamay at ilagay mo sa aking tagiliran. Huwag kang mag-alinlangan kundi sumampalataya." Sumagot si Tomas at sinabi sa kanya, "Panginoon ko at Diyos ko!" Sinabi sa kanya ni Jesus, "Sapagkat ako'y nakita mo ay sumampalataya ka. Mapapalad ang hindi nakakita, gayunma'y sumasampalataya." [Juan 20:24-29] Pg - 138 -
Sa mga sumunod na apatnapung (40) araw, ang Panginoon ay bigla na lang nagpapakita sa mga alagad. Ang muling nabuhay na katawan ni Hesus ay nakakadaan sa mga pader at naglalakbay sa bilis ng pag- iisip. Bagaman Siya ang kauna- unahang may ganitong uri ng katawan, hindi Siya ang huli. "At kung paanong taglay natin ang larawan ng taong mula sa alabok, tataglayin din natin ang larawan ng taong makalangit. Sapagkat yamang sa pamamagitan ng isang tao'y dumating ang kamatayan, sa pamamagitan din ng isang tao'y dumating ang pagkabuhay na muli ng mga patay. Sapagkat kung paanong kay Adan ang lahat ay namamatay, gayundin kay Cristo ang lahat ay bubuhayin." [1 Corinto 15:49,21-22] Nauunawaan mo ba na ikaw ay isang makasalanan na walang paraan upang magkaroon ka ng karapatang mabuhay sa Kahariaan ng Dios? Naniniwala ka ba na ang PANGINOONG Hesukristo ay namatay para sa iyo, para sa iyong mga kasalanan at muling nabuhay, tinalo ang kamatayang para sa iyo? Kung ganoon sinasabi ng Dios na hindi ka na katulad ni Adan. Tinitingnan ka ng Dios bilang isang matuwid kay Kristo. Isang araw, magkakaroon ka din ng isang binagong katawan tulad Niya. Subalit walang bakas ng pako. Pg - 139 -
Tagpo 68 - "Ang Paglisan (Pag akyat sa Langit)" Ang lupang nasasakupan ni Adan na nakuha ni Satanas ay nabawi ni Hesus. Sa pamamagitan ng Kanyang buong kapangyarihan sa mga diablo at demonyo, sakit at kagutuman, kasalanan at kamatayan - ipinakita ni Hesus na Siya ang lubos na may pamamahala. Kahit noong mahirap Siya at ipinako sa krus, hinayaan lang Niya sila na gawin yon sa Kanya. Kaya't bago Siya umakyat na muli sa Bahay ng Dios Ama, sinabi ng PANGINOONG Hesus sa kanyang mga alagad: "Ang lahat ng awtoridad sa langit at sa ibabaw ng lupa ay ibinigay na sa akin. Kaya't sa paghayo ninyo, gawin ninyong alagad ang lahat ng mga bansa, bautismuhan ninyo sila sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo, at turuan silang sundin ang lahat ng mga bagay na iniutos ko sa inyo. At narito, ako'y kasama ninyong palagi, hanggang sa katapusan ng panahon." [Mateo 28:18-20] Sinabi rin ni Hesus sa mga taga sunod niya, "Isang bagong utos ang sa inyo'y ibinibigay ko, na kayo'y magmahalan sa isa't isa. Kung paanong minahal ko kayo, magmahalan din kayo sa isa't isa. Sa pamamagitan nito ay makikilala ng lahat ng mga tao na kayo ay aking mga alagad, kung kayo'y may pag-ibig sa isa't isa." [Juan 13:34-35] Apatnapung araw (40) pagkaraan ng pagkabuhay na mag uli, tinipon ni Hesus ang mga alagad sa bundok ng Olivo sa labas ng Jerusalem. Gustong malaman ng mga alagad kung kailan siya babalik. Pg - 140 -
Sinagot sila ni Hesus, "Hindi ukol sa inyo na malaman ang mga oras o ang mga panahon na itinakda ng Ama sa pamamagitan ng kanyang sariling awtoridad. Ngunit tatanggap kayo ng kapangyarihan pagbaba sa inyo ng Espiritu Santo; at kayo'y magiging mga saksi ko sa Jerusalem, sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa kadulu-duluhang bahagi ng lupa." Pagkasabi niya ng mga bagay na ito, habang sila'y nakatingin, dinala siya sa itaas at siya'y ikinubli ng ulap sa kanilang mga paningin. Samantalang nakatitig sila sa langit at siya'y papalayo, biglang may dalawang lalaki ang tumayo sa tabi nila na may puting damit, na nagsabi, "Kayong mga lalaking taga-Galilea, bakit kayo'y nakatayong tumitingin sa langit? Itong si Jesus, na dinala sa langit mula sa inyo ay darating na gaya rin ng inyong nakitang pagpunta niya sa langit." Pagkatapos ay bumalik sila sa Jerusalem..." [Mga Gawa 1:7-12] Samantala sa langit, panahon na upang ang Hari ay makoronahan ng Kaluwalhatian at Karangalan. [Mga Awit 8:5; Hebreo 2:9] Pg - 141 -
Tagpo 69 - "Ang Pagdiriwang ng Tagumpay!" Ilarawan sa iyong isip ang Kaluwalhatian. Ang mga kulay. Ang musika. Ang kagalakan. Isang daang milyong mga anghel nag uusap- usap: Ang Hari ay babalik na sa langit. Subalit iba na ang Kanyang anyo. Ang isang lumalang sa tao sa wangis ng Dios ay magpakailanmang may imahe ng tao! Tumahimik sa buong lungsod ng kalangitan. Biglang napukaw ang katahimikan ng isang maharlikang koro ng mga trumpeta, sinundan ito ng isang malakas na pahayag: "Itaas ninyo ang inyong mga ulo, O kayong mga tarangkahan! At kayo'y mátaas, kayong matatandang pintuan! Upang makapasok ang Hari ng kaluwalhatian. Sino ang Hari ng kaluwalhatian? Ang Panginoon, malakas at makapangyarihan, ang Panginoon, makapangyarihan sa pakikipaglaban. Sino itong Hari ng kaluwalhatian? Ang Panginoonng mga hukbo, siya ang Hari ng kaluwalhatian! [Mga Awit 24:7-8,10] Pg - 142 -
Ang mga pintuan ay bumukas at sa nakabibinging palakpakan sa langit pumasok ang Kampeon, ang Kordero, ang may mga marka ng pakikipaglaban sa anak ng tao, si Hesus! Sa pamamagitan ng sumasambang karamihan, Siya ay lumalakad paakyat sa trono ng Kanyang Ama. Paglingon, tiningnan niya ang nasagip na lahi ni Adan at naupo na. Natapos na ang misyon. Maya maya pa, ang mga mamamayan ng langit ay umawit ng bagong awit na ito para sa Kanilang minamahal na Hari: "Ikaw ay karapat-dapat na kumuha sa aklat at magbukas ng mga tatak nito,... at sa pamamagitan ng iyong dugo ay binili mo para sa Diyos ang mga tao mula sa bawat lipi, wika, bayan, at bansa." [Apocalipsis 5:9] At pinaligiran ng mga anghel ang trono, pinupuri ang Dios aat nasasabing, "Ang Kordero na pinaslang ay karapat-dapat tumanggap ng kapangyarihan, ... kaluwalhatian, at kapurihan." [Apocalipsis 5:12] Sa mundo ngayon, karamihan ng lahi ni Adan ay patuloy na nakabilanggo sa hahatulang kaharian ni Satanas na balot ng kasalanan at kamatayan. Subalit ang kalayaan ay may katuparan na. Sa pamamagitan ng Kanyang kamatayan, pagkalibing at muling pagkabuhay, ang PANGINOONG Hesus ay nanalo sa labanan. Sa lahat ng nagtitiwala sa Kanya, Kanyang sinasabi, Pg - 143 -
"Huwag mabagabag ang inyong puso. Sumampalataya kayo sa Diyos, sumampalataya rin naman kayo sa akin. Sa bahay ng aking Ama ay maraming tahanan. ... ako'y babalik at kayo'y tatanggapin ko sa aking sarili, upang kung saan ako naroroon, kayo rin ay naroroon. "Ako ang daan, at ang katotohanan, at ang buhay. Sinuman ay hindi makakarating sa Ama kundi sa pamamagitan ko." [Juan 14:1-3,6] Pg - 144 -
Tagpo 70 - "Ang Hari ay Muling Babalik" Isa sa mga araw na darating, habang ang mundo ay abala sa kanilang walang halagang gawain at mga maling paniniwala, ang Hari ng Kaluwalhatian ay muling babalik sa lupa. Ngunit, hindi na sakay ng hamak na asno na kukutyain at kokoronahan ng tinik. Ang nabuhay na Hari ay binigyan si Juan ng isang sulyap sa darating na araw: "At nakita kong nabuksan ang langit at naroon ang isang kabayong puti, at ang nakasakay doon ay tinatawag na Tapat at Totoo; at sa katuwiran siya'y humahatol at nakikipagdigma. Ang kanyang mga mata ay tulad ng ningas ng apoy, at sa kanyang ulo ay maraming diadema; ... at ang kanyang pangalan ay tinatawag na Ang Salita ng Diyos. Ang mga hukbo ng langit ay sumusunod sa kanya na mga nakasakay sa mga kabayong puti... At siya'y mayroong isang pangalang nakasulat sa kanyang damit at sa kanyang hita, "Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon." [Apocalipsis 19:11- 14,16] Sa pagbabalik ng Hari, isang tinig ang dadagundong mula sa langit: "At hinipan ng ikapitong anghel ang kanyang trumpeta at nagkaroon naging kaharian ng ating Panginoon at ng kanyang Cristo, at siya'y maghahari magpakailanpaman." [Apocalipsis 11:15] Ang mga kaaway ng Hari ay matutunaw sa harap Niya. Tapos ay gagapusin niya si Satanas at ipapakita sa isang pagod na mundo ang Pg - 145 -
larawan ng isang matuwid na pamahalaan. Ito ang pinakamagandang oras sa lupa. "Ang Panginoon ay magiging Hari sa buong lupa; sa araw na iyon ang Panginoon ay magiging isa, at ang kanyang pangalan ay isa." [Propeto Zacarias 14:9] Sa araw ng paglilitis ang PANGINOONG Hesus ang magiging hukom. " Ang kanyang trono ay naglalagablab sa apoy at ang mga gulong nito ay nagniningas na apoy. Maydumaloy na isang ilog ng apoy at lumabas mula sa harapan niya, libu-libo ang naglilingkod sa kanya, at laksa-laksa ang nakatayo sa harapan niya. Ang hukuman ay humanda para sa paghuhukom, at ang mga aklat ay nabuksan." [Propeto Daniel 7:9-10] Si Satanas at ang kanyang kaharian ng kadiliman ay itatapon sa dagat dagatang nagliliyab na asupre. [Apocalipsis 20:10] Sa wakas, ang ulo ng ahas ay dudurugin ng walang katapusan. At para sa mga mamamayan ng kaharian ng liwanag, igagawa sila ng Dios ng isang bagong langit at bagong lupa. Sila ang Kanyang magiging mga tao at ang Dios mismo ay makakasama nila at magiging kanilang Dios. Papahiran Niya ang mga luha sa kanilang mga mata. Wala nang kamatayan at pagluluksa at pagtangis. [Apocalipsis 21:1,3-4] Pg - 146 -
Sa wakas, ang panalangin ng lahat na nagmamahal sa Kanilang Hari ay natutupad na: "Dumating nawa ang kaharian mo. Masunod nawa ang kalooban mo, kung paano sa langit, gayundin naman sa lupa." [Mateo 6:10] Ito din ba ang iyong panalangin? Yumukod ka na ba sa Hari ng Kaluwalhatian? Siya ba a ng iyong Hari? Pg - 147 -
Katapusan Pg
148 -