Tabe pun Neda Agung Cukup Lumur, Neda Jembar Pangaksami. Boh bilih sim kuring mipit henteu amit, ngala henteu menta, nyutat serat tanpa bebeja, wening galih anu diteda pamugi ngawidian sapaneja Prabu Siliwangi D ina prasasti Batutulis - Kota Bogor disebutkeun yén Jayadéwata téh diistrénan dua kali: "Prabu Guru Déwataprana" (kira taun 1420-an ahir atawa awal 1430-an) jeung "Sri Baduga Maharaja Ratu Haji di Pakuan Pajajaran Sri Sang Ratu Déwata" (1482). Ari nu munggaran, diistrénan kalawan jenengan "Prabu Guru Déwataprana" téh sigana ku Prabu Susuktunggal raja Sunda, ramana, nu ngadegkeun kadaton Sri Bhima Punta Narayana Madura Suradipati. Sedengkeun anu kadua, nyaéta nalika ngaganti Ningrat Kancana (nu gelarna "Prabu Déwa Niskala" di Galuh) sakaligus ngahijikeun (deui) kakawasaan Sunda-Galuh. Prabu Siliwangi oge mangrupa hiji inohong anu kamashur dina naskah-naskah Sunda, munjul ka tokoh sajarah anu gelarna Sri Baduga Maharaja (sakumaha dina prasasti Batutulis) atawa Jayadéwata (dina Carita Parahyangan), ti karaton Pakuan Pajajaran, puseur pamaréntahan karajaan Sunda. Catetan : Puseur Pamarentahan Karajaan Sunda, khususna Taman Karajaanna wewengkon anu kiwari mangrupa Istana Kepresidenan NKRI. anu nyabit-nyabit kecap "Siliwangi", salah sahijina nyaéta naskah Sanghyang Siksa Kanda ng Karesian (1518 M) nu maksudna nyebutkeun lalakon pantun keur pangeling-eling manteuna Prabu Siliwangi. Sumber sajarah Nu kadua nyaéta Carita Purwaka Caruban Nagari (1720) nu ditulis ku Pangéran Arya Cirebon, nu ngadadarkeun yén Prabu Siliwangi téh putra Prabu Anggalarang ti Galuh, nu kungsi matuh di karaton Surawisésa, Parahyangan Wétan.
Ari dina Prasasti Kabantenan mangrupikeun prasasti penting dina sajarah Indonésia anu diwangun ku pelat tambaga, ti désa Kabantenan - Bekasi. Sri Baduga Maharaja, anu kawasa di Pakuan, digelaran Susuhunan (Sunan) Pakuan Pajajaran. Prasasti ieu mangrupikeun naskah dina basa Sunda Kuna, sareng ayeuna disimpen di Museum Nasional kalayan nomer inventarisasi E.1, E2, E.3, E.4, sareng E.5. Prasasti Kebantenan IV sareng V diukir dina piring tambaga ipis ukuran 20,5 x 6,5 cm. Prasasti Kebantenan IV diwangun ku dalapan garis tulisan anu diukir di payun (recto), sedengkeun prasasti Kebantenan V henteu tiasa dibaca kalayan jelas sabab karakterna tindih sareng prasasti ti heula. Prabu Siliwangi ngadeg naléndra di Pakuan Pajajaran nganggo jenengan Prabu Déwatawisésa, linggih di kadaton Pakuan nu ngaranna "Sri Bhima". Prabu Siliwangi jeneng ratu di Pakuan teu lila satutasna nikah ka Subanglarang di Singapura (1422), dina jaman Prabu Niskala Wastu Kancana mingpin kénéh karajaan Sunda ti Kawali (1371-1475). Lian ti Subanglarang, Prabu Siliwangi ogé nikah ka Ambetkasih. Numutkeun naskah ieu kénéh, nalika Prabu Siliwangi ngalih ka Islam geus Pakuan téh, agama sumebar di masarakat. Dina naskah Carita Ratu Pakuan (Kr. 410, ditulis kira ahir abad ka-17 atawa awal abad ka- 18), Prabu Siliwangi téh nuju ka Ratu Pakuan, nu gaduh istri Ambetkasih jeung Subanglarang. Katerangan ieu cocog jeung eusi naskah Cirebon nu kasebut tadi, sahingga écés yén Ratu Pakuan téh Prabu Siliwangi alias Sri Baduga Maharaja. Catetan ti Portugis (Summa Oriental karya Tome Pires) nyebutkeun yén (1513) Karajaan Sunda téh diparéntah kalawan adil, jalmana jalujur. Kagiatan dagang Sunda jeung Malaka téh nepi ka Maladéwa. Produksi pedesna (cenah kualitasna leuwih hadé batan produksi India) nepi ka 1000 bahar (1 bahar = 3 karung) per taun, malah asemna mah bisa minuhan 1000 kapal, nu dimuat di palabuan Banten, Kalapa, Cimanuk, Tangerang, Pomdam (?), jeung Cigedé. Komoditas lianna di antarana emas murni, kaén, daging (domba, embé, sapi), sayuran, jeung bubuahan. Ogé ngeunaan kaayaan Pakuan, nu disebutkeun pangeusina aya 50 rébu urang, sedengkeun angkatan nu siap perangna aya 100 rébu urang, nu dirojong ku 4000 kuda ti Pariaman jeung 40 gajah.
Prabu Siliwangi mingpin karajaan Sunda di Pakuan Pajajaran salila 39 taun (1482-1521), dikurebkeun di Rancamaya (wewengkon nu kiwari mangrupa padumukan méwah Rancamaya, deukeut sedengkeun pamaréntahan Ciawi, Bogor), Sunda salajéngna diteruskeun ku Surawisésa. Nepi ka kiwari, ngaran Siliwangi masih dalit jeung masarakat Sunda eukeur pengeling- ngeling, dipaké jadi ngaran rupa-rupa lembaga. Niskala wastu kancana, Pamanahrasa, Sri Baduga (ramana Niskalawastu kancana) jeung Surawisesa nu nyakrawati di karaton Sri Bhima geus kateguh ku para ahli sajarah. Ku lobana naskah anu cocog eujeung jujutan Naskah Wangsakerta ti Cirebon. Sumber : Saléh Danasasmita (2003). Nyukcruk sajarah Pakuan Pajajaran jeung Prabu Siliwangi. Bandung: Kiblat Buku Utama.