ANG SIMBAHAN NI JESUCRISTO NG MGA BANAL SA MGA HULING ARAW • NOBYEMBRE 2015 Mga Mensahe sa Pangkalahatang Kumperensya Elder Ronald A. Rasband, Gary E. Stevenson, at Dale G. Renlund Sinang- ayunan sa Korum ng Labindalawang Apostol
l o t s o p A g n a w a a d n b a L g n m u r o K g n A l i . d n a l l o H . R y e r ff e J r e d E , s e l a H l . D t r e b o R r e d E , l d r a l l a B l l e s s u R . M r e d E , s k a O l . H n i l l a D r e d E , l n o s l e N . M l l e s s u R t n e d i s e r P g n o l u g n a P : a w i l a k a s a u m l , o p u a k a N , n e s r e d n A . L l i e N r e d E , l n o s r e ff o t s i r h C d d o T . D r e d E , k o o C l . L n i t n e u Q r e d E , r a n d e B l . A d i v a D r e d E : l a w i l a k a s a u m l , o y a t a k a N . d n u n e R l . G e l a D r e d E , l n o s n e v e t S . E y r a G r e d E , l d n a b s a R . A d a n o R r e d E l l
Mga Nilalaman Nobyembre 2015 Tomo 18 • Bilang 11 Pangkalahatang Sesyon ng Kababaihan 6 Pagtuklas sa Angking Kabanalan Rosemary M. Wixom 58 Bumaling sa Kanya at Darating ang mga Sagot Elder James B. Martino 61 Pinalakas ng Pagbabayad- sala ni 115 Pinagpala at Maligaya ang mga Taong Sumusunod sa mga Kautusan ng Diyos Elder Von G. Keetch 9 Karapat- dapat sa mga Pagpapalang Ipinangako sa Atin Linda S. Reeves 12 Narito Upang Itaguyod ang Mabuting Adhikain Carol F. McConkie 15 Isang Tag- init Kasama si Tiya Rose Pangulong Dieter F. Uchtdorf Sesyon sa Sabado ng Umaga 20 Napakaganda ng Nagagawa Nito! Pangulong Dieter F. Uchtdorf 24 Ang Diyos ang Namamahala Elder M. Russell Ballard 27 Ang Kagalakan sa Pamumuhay na Nakasentro kay Cristo Elder Richard J. Maynes 30 Pagpapasakop ng Ating Puso sa Diyos Neill F. Marriott 33 Ano Pa ang Kulang sa Akin? Elder Larry R. Lawrence 36 Ang Kasiya- siyang Salita ng Diyos Elder Francisco J. Viñas 39 Maayos at Organisadong tulad sa Bristol: Maging Karapat- dapat sa Templo - Madali Man o Mahirap ang Panahon Elder Quentin L. Cook Jesucristo Elder Dallin H. Oaks Pangkalahatang Sesyon ng Priesthood 65 Ang Pananampalataya ay Hindi Matatamo Kung Wala Munang Pagpiling Gagawin Elder Neil L. Andersen 69 Ang Inyong Susunod na Hakbang Elder Randall K. Bennett 76 Huwag Kang Matakot, Manampalataya Ka Lamang Pangulong Dieter F. Uchtdorf 80 Hindi Ka Nag- Iisa sa Gawain Pangulong Henry B. Eyring 83 Ang mga Utos sa Tuwina'y Sundin Pangulong Thomas S. Monson Sesyon sa Linggo ng Umaga 86 Maging Huwaran at Liwanag Pangulong Thomas S. Monson 89 Ako ay Namangha Elder Ronald A. Rasband 91 Malilinaw at Mahahalagang Katotohanan Elder Gary E. Stevenson 93 Sa Paningin ng Diyos Elder Dale G. Renlund 95 Isang Pakiusap sa Aking mga 118 "Kung Ako'y Inyong Iniibig, ay Tutuparin Ninyo ang Aking mga Utos" Carole M. Stephens 121 Alalahanin Kung Kanino Tayo Nagtitiwala Elder Allen D. Haynie 124 Mga Matang Nakakakita at mga Taingang Nakaririnig Elder Kim B. Clark 126 Maging Matatag sa Iyong Landas Elder Koichi Aoyagi 128 "Napiling Magpatotoo sa Aking Pangalan" Elder David A. Bednar 72 Mga General Authority at Pangkalahatang Opisyal ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw 132 Nagsalita Sila sa Atin: Gawing Bahagi ng Ating Buhay ang Kumperensya 134 Indeks ng mga Kuwento sa Kumperensya 135 Mga Balita sa Simbahan Sesyon sa Sabado ng Hapon 43 Ang Pagsang- ayon sa mga Pinuno Kapatid na Babae Pangulong Russell M. Nelson ng Simbahan Pangulong Henry B. Eyring 44 Pagtugon sa mga Hamon ng 98 Patunugin nang Malinaw ang Trumpeta Elder Gregory A. Schwitzer Mundo Ngayon Elder Robert D. Hales 47 Narito, ang Iyong Ina Elder Jeffrey R. Holland 101 Na Sila sa Tuwina ay Aalalahanin Siya Elder Claudio R. M. Costa 104 Ang Espiritu Santo Bilang 50 Kailanma'y Hindi Masyadong Maaga at Hindi Pa Huli ang Lahat Elder Bradley D. Foster 53 Susubukin Tayo at Tutuksuhin - Ngunit May Tulong na Darating Elder Hugo Montoya 55 Piliin ang Liwanag Elder Vern P. Stanfill Inyong Patnubay Pangulong Henry B. Eyring Sesyon sa Linggo ng Hapon 108 Bakit Kailangan ang Simbahan Elder D. Todd Christofferson 112 Ang Aking Puso ay Patuloy na Pinagbubulayan ang mga Ito Devin G. Durrant 1
Ang Ika- 185 Ikalawang Taunang Pangkalahatang Kumperensya Sabado ng Gabi, Setyembre 26, 2015, Pangkalahatang Sesyon ng Kababaihan Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Bonnie L. Oscarson. Pambungad na Panalangin: Abby Morgan. Pangwakas na Panalangin: Grace Teh. Musikang handog ng pinagsamang Primary, Young Women, at Relief Society choir mula sa mga stake sa katimugang Cache Valley, Utah; Claudia Bigler, tagakumpas; Bonnie Goodliffe, organista; Sarah Johnson, tumug- tog ng plauta: "O mga Anak ng Diyos," Mga Himno, blg. 30; medley, isinaayos ni Mohl- man, hindi inilathala: "Susundin ko ang Plano ng Diyos," Aklat ng mga Awit Pambata, 86, at "Pananampalataya sa Bawat Hakbang," Day- ley, sinaliwan ng plauta at organo; "Bilang mga Kabataang Sion," Mga Himno, blg. 158, isinaayos ni Kasen, inilathala ni Jackman; "Mga Bata, Diyos ay Malapit," Mga Himno, blg. 44, isinaayos ni Watkins, hindi inilathala; "May Pananampalatayang Sumulong," Mga Himno, blg. 163, ang descant ay isinaayos ni Bigler, hindi inilathala. Sabado ng Umaga, Oktubre 3, 2015, Pangkalahatang Sesyon Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Pangulong Henry B. Eyring. Pambungad na Panalangin: Mary R. Durham. Pangwakas na Panalangin: Elder Adrián Ochoa. Musikang handog ng Tabernacle Choir; Mack Wilberg at Ryan Murphy, mga tagakumpas; Clay Christiansen, organista: "Magpunyagi, mga Banal," Mga Himno, blg. 43; "Gabayan Kami, O Jehova," Mga Himno, blg. 45; "I Know That My Savior Loves Me," Creamer, isinaayos ni Murphy, inilathala ni Jackman; "Salamat, O Diyos, sa Aming Propeta," Mga Himno, blg. 15; "Tagapagligtas na Tunay," Mga Himno, blg. 57, isinaayos ni Manookin, inilathala ni Jackman; "Mga Banal, Halina" Mga Himno, blg. 23, isinaayos ni Wilberg, inilathala ni Oxford. Sabado ng Hapon, Oktubre 3, 2015, Pangkalahatang Sesyon Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Pangulong Dieter F. Uchtdorf. Pambungad na Panalangin: Elder Terence M. Vinson. Pangwakas na Panalangin: Elder Kazuhiko Yamashita. Musikang handog ng Primary choir mula sa mga stake sa River- ton, Utah; Emily Wadley, tagakumpas; Linda Margetts at Bonnie Goodliffe, mga organista: "Beautiful Savior," Children's Songbook, 62, isinaayos ni Kasen, inilathala ni Jackman; medley, isinaayos ni DeFord, hindi inilathala: "Babasahin, Uunawain, at Mananalangin," Aklat ng mga Awit Pambata, 66, at "Ako ay Nagninilay Tuwing Mababasa," Aklat ng mga Awit Pambata, 35; "Magsisunod Kayo sa Akin," Mga Himno, blg. 67; "Aking Nadarama ang Pag- ibig ni Cristo," Aklat ng mga Awit Pambata, 42, isinaayos ni Cardon, inilathala ni Jackman. Sabado ng Gabi, Oktubre 3, 2015, Sesyon sa Priesthood Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Pangulong Henry B. Eyring. Pambungad na Panalangin: Elder Larry S. Kacher. Pangwakas na Panalangin: Stephen W. Owen. Musikang handog ng koro ng mag- aama mula sa mga stake sa Orem, Utah; Cory Mendenhall, tagakumpas; Andrew Unsworth at Clay Christiansen, mga organista: "Let Zion in Her Beauty Rise," Hymns, blg. 41, isinaayos ni McDavitt, inilathala ni McDavitt; "Jesus, ang Inyong Alaala," Mga Himno, blg. 83, isinaayos ni McDavitt, inilathala ni McDavitt; "Praise to the Lord, the Almighty," Hymns, blg. 72; "Panginoon, Kayo'y Laging Susundin," Mga Himno, blg. 164; "Katoto- hanan Niya'y Dadalhin," Aklat ng mga Awit Pambata, 92, isinaayos ni McDavitt, inilathala ni McDavitt. Linggo ng Umaga, Oktubre 4, 2015, Pangkalahatang Sesyon Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Pangulong Dieter F. Uchtdorf. Pambungad na Panalangin: Elder Chi Hong (Sam) Wong. Pangwakas na Panalangin: Cheryl A. Esplin. Musikang handog ng Ta- bernacle Choir; Mack Wilberg, tagakumpas; Richard Elliott at Andrew Unsworth, mga or- ganista: "O Diyos, Magliwanag," Mga Himno, blg. 166; "Manunubos ng Israel," Mga Himno, blg. 5, isinaayos ni Wilberg, inilathala ni Hinshaw; "Kung si Cristo'y Katabi," DeFord, isinaayos ni Cardon/Elliott, hindi inilathala; "Saligang Kaytibay," Mga Himno, blg. 47; "May Liwanag sa 'King Kaluluwa," Mga Himno, 141, isinaayos ni Wilberg, hindi inilat- hala; "Espiritu ng Diyos," Mga Himno, blg. 2, isinaayos ni Wilberg, inilathala ni Jackman. Linggo ng Hapon, Oktubre 4, 2015, Pangkalahatang Sesyon Nangungulo: Pangulong Thomas S. Monson. Nangangasiwa: Pangulong Henry B. Eyring. Pambungad na Panalangin: Elder Jörg Klebingat. Pangwakas na Panalangin: Elder Scott D. Whiting. Musikang handog ng Tabernacle Choir; Mack Wilberg at Ryan Murphy, mga tagakumpas; Bonnie Goodliffe at Linda Margetts, mga organista: "Praise the Lord with Heart and Voice," Hymns, blg. 73, isinaayos ni Murphy, hindi inilathala; "Our God Is a God of Love," Cundick, inilathala ni Jackman; "Panginoo'y Hari," Mga Himno, blg. 33; "Lakas Mo ay Idagdag," Mga Himno, blg. 154, isinaayos ni Wilberg, hindi inilathala; "Mahalin ang Bawat Isa," Mga Himno, blg. 196, isinaayos ni Wilberg, hindi inilathala. Mga Mensahe sa Home at Visiting Teaching Para sa mga mensahe sa home at visiting teaching, pumili ng isang mensaheng lubos na tumutugon sa mga pangangailangan ng mga binibisita ninyo. Sa Pabalat Harap: Larawang kuha ni Welden C. Andersen. Likod: Larawang kuha ni Christina Smith. Mga Retratong Kinunan sa Kumperensya Ang mga tagpo sa pangkalahatang kumperensya sa Salt Lake City ay kinunan nina Welden C. Andersen, Carli Bell, Cody Bell, Janae Bingham, Ale Borges, Randy Collier, Mark Davis, Nate Edwards, Brian Nicholson, Leslie Nilsson, Matt Reier, Bradley Slade, at Christina Smith; ng pamilya Cavalcante, sa kagandahang- loob ni Aroldo Cavalcante; sa Athens, Georgia, USA, ni Whitney Gossling; sa Orange County, California, USA, ni Erik Isakson; ng mga miyembro ng pamilya Openshaw, sa kagandahang- loob ng pamilya Openshaw; sa Mumbai, India, ni Wendy Gibbs Keeler; sa Drammen at Oslo, Norway, ni Ashlee Larsen; sa Kyiv, Ukraine, ni Marina Lukach; sa San Pedro, Belize, ni Josué Peña; sa Arica, Chile, ni Shelby Jeanne Randall; sa Bermejillo, Durango, Mexico, ni Angélica Castañeda Reyes; sa Cavite City, Cavite, Philippines, ni Danny Soleta. Makukuhang mga Mensahe sa Kumperensya Para ma- access ang mga mensahe sa pangkalahatang kumperensya sa Internet sa maraming wika, bumisita sa conference. lds. org at pumili ng wika. Makukuha rin ang mga mensahe sa Gospel Library mobile app. 2
NOBYEMBRE 2015 TOMO 18 BLG. 11 LIAHONA 12571 893 (ISSN 1096-5165) Internasyonal na magasin ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw na inilimbag sa Tagalog Ang Unang Panguluhan: Thomas S. Monson, Henry B. Eyring, Dieter F. Uchtdorf Ang Korum ng Labindalawang Apostol: Russell M. Nelson, Dallin H. Oaks, M. Russell Ballard, Robert D. Hales, Jeffrey R. Holland, David A. Bednar, Quentin L. Cook, D. Todd Christofferson, Neil L. Andersen, Ronald A. Rasband, Gary E. Stevenson, Dale G. Renlund Patnugot: Joseph W. Sitati Assistant Editors: James B. Martino, Carol F. McConkie Mga Tagapayo: Brian K. Ashton, Randall K. Bennett, Craig A. Cardon, Mary R. Durham, Christoffel Golden, Douglas D. Holmes, Larry R. Lawrence, Carole M. Stephens Namamahalang Direktor: David T. Warner Direktor ng Operations: Vincent A. Vaughn Direktor ng mga Magasin ng Simbahan: Allan R. Loyborg Namamahalang Patnugot: R. Val Johnson Assistant na Namamahalang Patnugot: Ryan Carr Publications Assistant: Megan VerHoef Writing and Editing Team: Brittany Beattie, David Dickson, David A. Edwards, Matthew D. Flitton, Lori Fuller, Garrett H. Garff, LaRene Porter Gaunt, Jill Hacking, Charlotte Larcabal, Mindy Anne Leavitt, Michael R. Morris, Sally Johnson Odekirk, Joshua J. Perkey, Jan Pinborough, Richard M. Romney, Paul VanDenBerghe, Marissa Widdison Namamahalang Direktor sa Sining: J. Scott Knudsen Direktor sa Sining: Tadd R. Peterson Disenyo: Jeanette Andrews, Fay P. Andrus, Mandie M. Bentley, C. Kimball Bott, Tom Child, Nate Gines, Colleen Hinckley, Eric P. Johnsen, Susan Lofgren, Scott M. Mooy, Mark W. Robison, Brad Teare, K. Nicole Walkenhorst Intellectual Property Coordinator: Collette Nebeker Aune Tagapamahala sa Produksyon: Jane Ann Peters Production Team: Connie Bowthorpe Bridge, Julie Burdett, Katie Duncan, Bryan W. Gygi, Denise Kirby, Ginny J. Nilson, Gayle Tate Rafferty Bago Ilimbag: Jeff L. Martin Direktor sa Paglilimbag: Craig K. Sedgwick Direktor sa Pamamahagi: Stephen R. Christiansen Pagsasalin: Maria Paz San Juan Para sa suskrisyon ng magasin at pagpapanibago ng suskrisyon nito, bisitahin ang Huwag kalimutang isaad ang iyong ward/branch bilang address na pagpapadalhan ng iyong suskrisyon. Kung mayroong mga tanong tungkol sa suskrisyon tawagan lamang ang Global Service Center (GSC) ng Simbahan sa bilang na 1800-8-680-3950 para sa mga PLDT at Smart subscriber o 1800-1-441-0687 para sa mga Globe subscriber. Ipadala ang mga manuskrito at tanong online sa liahona.lds.org; sa pamamagitan ng koreo sa Liahona, Rm. 2420, 50 E. North Temple St., Salt Lake City, UT 84150-0024, USA; o mag-e-mail sa: liahona@ldschurch.org Ang Liahona (salitang galing sa Aklat ni Mormon na ibig sabihin ay "kompas" o "panuro ng direksyon") ay inilalathala sa wikang Albanian, Armenian, Bislama, Bulgarian, Cambodian, Cebuano, Chinese, Chinese (pinasimple), Croatian, Czech, Danish, Dutch, Espanyol, Estonian, Fijian, Finnish, German, Griego, Hapon, Hungarian, Icelandic, Indonesian, Ingles, Italyano, Kiribati, Koreano, Latvian, Lithuanian, Malagasy, Marshallese, Mongolian, Norwegian, Polish, Portuges, Pranses, Romanian, Russian, Samoan, Slovenian, Swedish, Swahili, Tagalog, Tahitian, Thai, Tongan, Ukrainian, Urdu, at Vietnamese. (Ang dalas ng paglalathala ay nagkakaiba ayon sa wika.) Indeks ng mga Tagapagsalita Andersen, Neil L., 65 Aoyagi, Koichi, 126 Ballard, M. Russell, 24 Bednar, David A., 128 Bennett, Randall K., 69 Christofferson, D. Todd, 108 Clark, Kim B., 124 Cook, Quentin L., 39 Costa, Claudio R. M., 101 Durrant, Devin G., 112 Eyring, Henry B., 43, 80, 104 Foster, Bradley D., 50 Hales, Robert D., 44 Haynie, Allen D., 121 Holland, Jeffrey R., 47 Keetch, Von G., 115 Lawrence, Larry R., 33 Marriott, Neill F., 30 Martino, James B., 58 Maynes, Richard J., 27 McConkie, Carol F., 12 Monson, Thomas S., 83, 86 Montoya, Hugo, 53 Nelson, Russell M., 95 Oaks, Dallin H., 61 Rasband, Ronald A., 89 Reeves, Linda S., 9 Renlund, Dale G., 93 Schwitzer, Gregory A., 98 Stanfill, Vern P., 55 Stephens, Carole M., 118 Stevenson, Gary E., 91 Uchtdorf, Dieter F., 15, 20, 76 Viñas, Francisco J., 36 Wixom, Rosemary M., 6 Indeks ng mga Paksa Aaronic Priesthood, 76, 80 Aklat ni Mormon, 27, 58, 65, 98 Ama sa Langit, 80, 118 Anak, Bata, mga, 9, 50 Apostol, mga, 24, 65, 128 Banal na kasulatan, mga, 58, 86, 112 Biyaya, 20 Edukasyon, 6, 44 Espiritu Santo, 15, 33, 36, 39, 65, 104, 118, 124 Galak, Kagalakan, 15, 27, 39 Gawain sa templo, 53 Halimbawa, 80, 86 Ilaw, Liwanag, Tanglaw, 55, 86 Inspirasyon, 80 Jesucristo, 24, 27, 30, 39, 47, 55, 61, 69, 83, 86, 89, 91, 93, 98, 101, 115, 118, 121, 124 Joseph Smith, 24, 36, 65, 108 Kababaihan, 95 Kabutihan, 39, 65, 83, 95 Kaharian ng Diyos, 108 Kalayaan, 39, 83 Kaligayahan, 39, 83 Kamatayan, 24, 30, 104 Kapayapaan, 83 Kasal, Pag- aasawa, 44, 95 Katapangan, Lakas- ng- loob, 76, 80, 83, 98 Katotohanan, 20, 24, 76, 104 Kautusan, mga, 24, 83, 115, 118 Likas na kabanalan, 6, 12, 20, 50, 93 Pagbabayad- sala, 24, 33, 36, 53, 61, 69, 83, 121 Paggaling, 30, 61 Paghahayag, 58, 101, 104 Paghihirap, 9, 15, 27, 30, 36, 44, 53, 58, 124, 126 Pag- ibig, Pagmamahal, 6, 15, 47, 89, 118 Pagiging ina, 47 Pagiging magulang, 50 Pagkadisipulo, 20, 33, 86, 98 Pagkalulong, Adiksyon, 61, 83 Pagkamarapat, 39, 44 Paglilingkod, 6, 12, 53, 80, 93 Pagpapaaktibo, 80 Pagpapala, mga, 83, 118 Pagpipigil sa sarili, 39 Pagsisisi, 9, 12, 36, 69, 83, 121 Pagsunod, 58, 65, 83, 115, 118, 124 Pagtitiis, 126 Pagtitiwala, 118, 121 Pakikipagdeyt, 44 Pamilya, Mag- anak, 12, 24, 47, 89, 91 Panalangin, 30, 58 Pananalapi, 44, 112 Pananampalataya, 15, 55, 58, 65, 69, 76, 86, 91, 126 Panunumbalik, 65 Patotoo, 24, 89, 91, 93 Pinuno ng Simbahan, mga, 24, 128 Plano ng kaligtasan, 9, 12, 20, 24, 30, 118, 121, 126 Priesthood, 65, 80, 83, 108 Propeta, mga, 24, 36, 65, 118, 124, 128 © 2015 ng Intellectual Reserve, Inc. Ang lahat ng karapatan ay nakalaan. Inilimbag sa Pilipinas. Maaaring kopyahin ang teksto at mga larawan sa Liahona para sa angkop, di pangkalakal na gamit sa simbahan o tahanan. Hindi maaaring kopyahin ang mga larawan kung may nakasaad na mga pagbabawal sa credit line sa gawang-sining. Dapat ipadala ang mga tanong sa Intellectual Property Office, 50 East North Temple Street, Salt Lake City, UT 84150, USA; e-mail: org. Miyembro ng Simbahan, mga, 20 Moralidad, 9, 86 Organisasyon ng Simbahan, 108, 128 Pag- aaral ng mga banal na kasulatan, 112 Pag- aayuno, 58 Pagbabalik- loob, Pulong sa Simbahan, mga, 108 Sabbath, 24, 36, 39, 69, 101 Sacrament meeting, 24 Sakramento, 30, 69, 101, 104, 118 Satanas, 9, 83 Tipan, mga, 9, 12, 24 Tukso, 39, 53 Tungkulin sa Simbahan, mga, Pagbabagong- loob, 27, 30, 50, 58, 80, 95, 115 89, 91, 93 3
Simbahan, na may mga propeta at apostol bilang pundasyon nito, upang gawin ang Kanyang gawain at makabalik tayo sa Kanya (ting- nan sa mga pahina 24, 128, at 108). • Ipinaliwanag sa mga mensahe nina Pangulong Russell M. Nelson at Elder Jeffrey R. Holland ng Korum ng Labindalawang Apostol ang Mga Tampok sa Ika- 185 Ikalawang Taunang Pangkalahatang Kumperensya ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw "Kayo ay anak ng ating Ama Binanggit sa pangkalahatang kum- perensyang ito ang pagpanaw kama- kailan ni Pangulong Boyd K. Packer at nina Elder L. Tom Perry at Elder Richard G. Scott ng Korum ng Labin- dalawang Apostol. Sinang- ayunan ng mga miyembro ng Simbahan ang tat- long bagong miyembro ng korum: sina Elder Ronald A. Rasband, Elder Gary E. Stevenson, at Elder Dale G. Renlund. Iba pang mga tampok na bahagi: • Binigyang- diin sa mga mensahe nina Elder M. Russell Ballard, Elder David A. Bednar, at Elder D. Todd Christofferson ng Korum ng Labindalawang Apostol kung bakit itinatag ng Panginoon ang Kanyang sa Langit," sabi ni Pangulong Thomas S. Monson sa sesyon sa Linggo ng umaga ng pangkalaha- tang kumperensya. "Kayo ay pumarito mula sa Kanyang kinaroroonan upang mabuhay sa mundong ito nang ilang panahon, maging huwaran ng pagma- mahal at mga turo ng Tagapagligtas, at buong tapang na paningningin ang inyong ilaw para makita ng lahat. Kapag nagwakas na ang inyong buhay sa daigdig, kung nagawa ninyo ang inyong bahagi, mapapasainyo ang ma- luwalhating pagpapalang makabalik at makapiling Siya magpakailanman" (pahina 88). mahahalagang tungkulin ng kaba- baihan. Sabi ni Pangulong Nelson: "Hindi kumpleto ang kaharian ng Diyos at hindi makukumpleto kung walang kababaihang gumagawa ng mga sagradong tipan at tumutupad sa mga ito, kababaihang nangu- ngusap nang may kapangyarihan at awtoridad ng Diyos!" (pahina 96). • Pinagtibay ni Elder Dallin H. Oaks ng Korum ng Labindalawang Apostol na "dinanas at pinagdu- sahan ng ating Tagapagligtas ang kabuuan ng lahat ng pagsubok sa buhay. . . . At dahil dito, binigyang- kapangyarihan Siya ng Kanyang Pagbabayad- sala na tulungan tayo - na bigyan tayo ng lakas na tiisin ang lahat" (mga pahina 61-62). 4
5
Pangkalahatang Sesyon ng Kababaihan | Setyembre 26, 2015 Ni Rosemary M. Wixom Primary General President Alam natin ang dahilan. Naparito tayo sa mundong ito upang tumulong sa pagtatayo ng Kanyang kaharian at mag- handa para sa Ikalawang Pagparito ng Kanyang Anak na si Jesucristo. Sa bawat hininga natin, sinisikap nating sundin Siya. Ang likas na kabanalang angkin ng bawat isa sa atin ay nalilinang at pinala- laki ng pagsisikap nating mas mapalapit sa ating Ama at sa Kanyang Anak. Pagtuklas sa Angking Kabanalan Ang ating likas na kabanalan ay walang kinalaman sa ating mga per- sonal na tagumpay, sa ating katayuan sa buhay, sa dami ng marathon na tinatakbo natin, o sa ating katanyagan at pagpapahalaga sa sarili. Ang ating likas na kabanalan ay nagmumula sa Naparito tayo sa mundong ito upang pangalagaan at tuklasin ang mga binhi ng likas na kabanalang angkin natin. Mga kapatid, mahal ko kayo! Pinatototohanan ko na ang bu- hay ay isang kaloob. May plano ang Diyos para sa bawat isa sa atin, at nagsimula ang kani- kanya nating layu- nin bago pa man tayo naparito sa lupa. Nitong mga huling araw nalaman ko na ang himala ng pagsilang ng isang sanggol sa mundo ay bahagi ng plano ng Panginoon. Bawat isa sa atin ay pisi- kal na nabuo sa sinapupunan ng ating ina habang umaasa tayo nang mara- ming buwan sa kanyang katawan para buhayin tayo. Gayunman, kalaunan sa proseso ng pagsilang - na mahalaga kapwa sa ina at sa anak - nagkahiwa- lay tayo. Kapag isinilang ang isang sanggol sa mundong ito, ang pagbabago ng tem- peratura at liwanag at biglang pagluwag ng dibdib ay naghihikayat sa sanggol na huminga sa unang pagkakataon. Ang mga munting baga na iyon ay biglang napupuno ng hangin sa unang pagka- kataon, gumagana ang mga organ, at nagsisimulang huminga ang sanggol. Kapag sinipit ang pusod, permanenteng pinuputol ang linya ng buhay sa pagi- tan ng ina at ng anak, at nagsisimula ang buhay ng sanggol sa mundo. Sabi ni Job, "Nilalang ako ng Espiritu ng Dios, at ang hinga ng Makapangya- rihan sa lahat ay nagbibigay sa akin ng buhay." 1 Pumarito tayo sa mundong ito na "may dalang kaunting kabanalan mula sa langit." 2 "Ang Mag- anak: Isang Pag- papahayag sa Mundo" ay nagtuturo na ang bawat isa sa atin "ay minamahal na espiritung anak na lalaki o anak na ba- bae ng mga magulang na nasa langit," at "bawat isa ay may katangian at tadhana na tulad ng sa Diyos." 3 Bukas- palad na ibinahagi sa atin ng Ama sa Langit ang isang bahagi ng Kanyang kabanalan. Dumarating ang banal na katangian bi- lang kaloob mula sa Kanya kasama ang pagmamahal na tanging isang magulang lamang ang makadarama. Naparito tayo sa lupa upang panga- lagaan at tuklasin ang mga binhi ng likas na kabanalang angkin natin. Alam Natin ang Dahilan Ayon kay Elaine Cannon, na dating Young Women general president, "May dalawang mahalagang araw sa buhay ng isang babae: Ang araw ng kanyang pagsilang at ang araw na nalaman niya ang dahilan nito." 4 Cavite City, Cavite, Philippines Diyos. Itinatag ito sa buhay bago tayo isinilang at magpapatuloy hanggang sa kawalang- hanggan. May Nagmamahal sa Atin Nakikilala natin ang ating likas na kabanalan kapag nadarama at ibinaba- hagi natin ang pagmamahal ng ating Ama sa Langit. May kalayaan tayong pangalagaan ito, hayaan itong lumago, at tulungan itong umunlad. Sinabi ni Pe- dro na binigyan tayo ng "mahahalagang pangako" upang "makabahagi [tayo] sa kabanalang mula sa Dios." 5 Kapag naunawaan natin kung sino tayo - mga anak ng Diyos - madarama natin ang mahahalagang pangakong iyon. Ang pagtutuon ng pansin sa iba hindi lang sa ating sarili, ay nagpa- paunawa sa atin na tayo ay Kanyang 6
NOBYEMBRE 2015 mga anak. Likas tayong bumabaling sa Kanya sa panalangin, at sabik tayong basahin ang Kanyang mga salita at gawin ang Kanyang kalooban. Na- darama natin ang ating kahalagahan mula sa Kanya, hindi mula sa mga tao sa ating paligid o mula sa Facebook o Instagram. lilinangin ang likas na kabanalang nasa akin?" minsan. Kahit iniisip ninyo na may matatalik kayong kaibigan na hindi mang- iiwan kailanman, maaaring magbago iyan sa anumang kadahila- nan. Kaya tuwang- tuwa ako na nariyan ang aking pamilya, ang Ama sa Langit, si Jesucristo, at ang Espiritu Santo, na makakasama ko kapag nagkaproblema ako sa mga kaibigan." Sabi ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf, "Ipinadala kayo rito ng Diyos upang maghanda para sa hinaharap na higit kaysa anumang nakikinita ninyo." 9 Ang hinaharap na iyon, sa bawat araw na lumilipas, ay nagkakatotoo kapag nagsisikap kayo at hindi basta nabu- buhay lang; nagkakatotoo ito kapag isinakatuparan ninyo ang inyong layu- nin sa buhay. Inaanyayahan nito ang Panginoon sa inyong buhay, at nagpa- pailalim kayo sa Kanyang kalooban. Kung duda kayo na mayroon kayong kaunting kabanalan, lumuhod sa panalangin at itanong sa Ama sa Langit, "Talaga bang anak Ninyo ako, at mahal ba Ninyo ako?" Sinabi ni Elder M. Russell Ballard na, "Isa sa [maga- gandang] mensahe na ipadarama ng Espiritu ay kung ano ang nadarama ng Panginoon sa iyo." 6 Patuloy pa ni Amy: "Isang gabi ay nabahala ako. Sinabi ko sa kapatid ko na hindi ko alam kung ano ang gagawin ko." Kalaunan nang gabing iyon nag- text ang kapatid niya at sinipi ang sinabi ni Elder Jeffrey R. Holland na: "Huwag kang susuko. . . . Huwag kang bibitiw. Magpatuloy ka sa paglalakad. Patuloy kang sumubok. May naghihintay na tulong at kaligayahan. . . . Magiging maayos ang lahat sa huli. Magtiwala ka sa Diyos at maniwala sa mabubuting bagay na darating." 10 Natututo Tayo Dahil sa Ating Likas na Kabanalan Tayo ay sa Kanya. Sabi ni Pablo, "Ang Espiritu rin ang nagpapatotoo kasama ng ating espiritu, na tayo'y mga anak ng Dios." 7 Kadalasan ang unang awiting natututuhan natin sa Primary ay "Ako ay Anak ng Diyos." 8 Ngayon ang panahon para idagdag sa magagandang katagang "Ako ay anak ng Diyos" ang mga salitang "Ano ngayon ang dapat kong gawin?" Maitatanong pa nga natin ang ganito: "Ano ang gagawin ko para mamuhay bilang anak ng Diyos?" "Paano ko Ang likas na kabanalan ang naghi- hikayat sa atin na hangaring malaman para sa ating sarili ang mga walang- hanggang katotohanang ito. Itinuro sa akin ng dalagang si Amy ang aral na ito kamakailan nang isulat niya: "Mahirap maging tinedyer sa panahong ito. Tumitindi ang kasamaan. Talagang hinihila tayo ni Satanas. Lahat ay maaaring tama o mali; kailangan nating pumili." Paliwanag ni Amy: "Naalala ko na nabasa ko iyon at nagdasal lang ako na madama ko ang pagmamahal ng Diyos at kung naroon Siya talaga para sa akin." Pagpapatuloy niya: "Mahirap ma- kakita ng mabubuting kaibigan kung Sabi niya: "Nang magtanong ako at maniwala na naroon Siya, nakadama 7
Ang ating angking likas na kaba- nalan ang nagpapasigla sa hangarin nating tumulong sa iba at nag- uudyok sa atin na kumilos. Matutulungan tayo ng Ama sa Langit at ni Jesucristo na magkaroon ng lakas na gawin ito. Tinatanong kaya tayo ng Panginoon ng, "Ano ang puwedeng gawin para sa babaeng ito, sa lalaking ito, sa amang ito, o sa kaibigang ito?" Sa mga bulong ng Espiritu, ang likas na kabanalan ng isang nagdududa, matapos sikaping magkaroon ng pa- nanampalataya, ay nakasusumpong ng kapayapaan na muling sumampalataya. Kapag nagsalita ang propeta, naa- antig ng kanyang mga salita ang ating likas na kabanalan at nagkakaroon tayo ng lakas na sumunod. Ang pakikibahagi sa sakramento linggu- linggo ay nagbibigay ng pag- asa sa ating angking kabanalan, at naaalala natin ang ating Tagapagligtas na si Jesucristo. Ipinapangako ko na kapag hinangad ako ng napakatinding saya at sigla. Hindi ko ito maipaliwanag. Alam kong naroon Siya at mahal Niya ako." Dahil anak Niya kayo, alam Niya kung ano ang maaari ninyong kahi- natnan. Alam niya ang inyong mga pangamba at pangarap. Pinapahalaga- han Niya ang inyong potensyal. Hini- hintay Niya kayong lumapit sa Kanya sa panalangin. Dahil kayo ay Kanyang anak, hindi lang ninyo Siya kailangan, kundi kailangan Niya kayo. Kailangan kayo ng mga nakaupo sa paligid ninyo ngayon mismo sa pulong na ito. Kaila- ngan kayo ng mundo, at dahil sa likas ninyong kabanalan ay maaari kayong maging pinagkakatiwalaan Niyang disi- pulo sa lahat ng Kanyang anak. Sa san- daling makita natin ang ating angking kabanalan, makikita natin ito sa iba. Naglilingkod Tayo Dahil sa Ating Likas na Kabanalan Ang likas na kabanalan ang naghihi- kayat sa atin na hangaring maglingkod sa iba. Kamakailan, ikinuwento ni Sharon Eubank, direktor ng Humanita- rian Services at LDS Charities, ang isang karanasang ibinahagi ni Elder Glenn L. Pace. Laganap ang tagtuyot at masidhing taggutom sa Ethiopia noong kalagitnaan ng 1980s. Para makatulong, lumikha ng mga feeding station na may inumin at pagkain para sa mga taong makakarating doon. Isang matandang lalaking gutom na gutom ang naglakad nang malayo para makarating sa isang feeding station. Nagdaraan siya sa isang nayon nang marinig niya ang iyak ng isang sanggol. Hinanap niya ang sanggol hanggang sa matagpuan niya itong nakaupo sa tabi ng walang- buhay nitong ina. Binuhat niya ang sanggol, at patuloy na naglakad ng 25 milya (40 km) patungo sa feeding station. Pagdating niya, ang una niyang sinabi ay hindi "Nagugutom ako" o "Tulu- ngan n'yo ako." Ang sinabi niya ay "Ano ang puwedeng gawin para sa sanggol na ito?" 11 ninyong tuklasin ang lalim ng likas na kabanalang angkin ninyo, sisimulan ninyong linangin ang mahalagang kaloob sa inyo. Hayaang gabayan kayo nito na maging anak Niya, na tumata- hak sa landas pabalik sa Kanya - kung saan tayo ay "ibabalik sa yaong Diyos na nagkaloob sa [atin] ng hininga." 12 Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Job 33:4. 2. "Ode: Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood," The Complete Poetical Works of William Wordsworth (1924), 359. 3. "Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," Liahona, Nob. 2010, 129. 4. Elaine Cannon, sa "'Let Me Soar,' Women Counseled," Church News, Okt. 17, 1981, 3. 5. II Ni Pedro 1:4. 6. M. Russell Ballard, "Kababaihan ng Kabutihan," Liahona, Dis. 2002, 42. 7. Mga Taga Roma 8:16. 8. Tingnan sa "Ako ay Anak ng Diyos," Mga Himno, blg. 189. 9. Dieter F. Uchtdorf, "Masayang Ipinamumuhay ang Ebanghelyo," Liahona, Nob. 2014, 121. 10. Jeffrey R. Holland, "Dakilang Saserdote ng Mabubuting Bagay na Darating," Liahona, Ene. 2000, 45. 11. Tingnan sa Glenn L. Pace, "Infinite Needs and Finite Resources," Tambuli, Mar. 1995, 18-19. 12. 2 Nephi 9:26. 8
dalisay, maaari tayong maging karapat- dapat na tumulong sa ating Ama sa Langit na lumikha ng katawan para sa Kanyang minamahal na mga espiri- tung anak. Sa huling mensahe ni Pangulong Ni Linda S. Reeves Pangalawang Tagapayo sa Relief Society General Presidency Karapat- dapat sa mga Pagpapalang Ipinangako sa Atin Boyd K. Packer nitong nakaraang pangkalahatang kumperensya, na maaaring maaalala ninyo na binanggit doon na "isang biskwit at isang halik," pinatotohanan niya na "ang utos na magpakarami at kalatan ang mundo . . . ay mahalaga . . . at ito ang pinagmumu- lan ng kaligayahan ng tao. Sa matuwid na paggamit ng kapangyarihang ito [na lumikha], maaari tayong mapalapit sa ating Ama sa Langit at maranasan ang lubos na kagalakan, maging ang pagka- diyos. Ang kapangyarihang magkaanak ay hindi nagkataon lang na bahagi ng plano; ito ang [plano]." Ang mithiing kamtin ang mga kahanga- hangang biyaya na ipinangako ng ating Ama ang dapat nating pagtuunan ng pansin araw- araw. Patuloy niya: "Ang tunay na pagmamahal ay handang maghintay munang maikasal bago lubusang gamitin ang sagradong kapangyarihang lumikha ng buhay . . . [sa pag- iwas] sa sitwasyong maaaring pumukaw ng pagnanasa . . . Kahanga- hanga ang kapatid na nasa video hindi ba? Alam namin na marami sa inyong hindi nagka- roon ng sariling mga anak ang naglaan ng buhay sa pagkalinga, pagtuturo, at pagtulong sa mga bata. At dahil diyan mahal na mahal kayo ng ating Ama sa Langit, at kami rin, na inyong mga kapatid, ay nagmamahal sa inyo! Lahat ba tayo, pati na kayong nakababatang mga kapatid sa Primary at Young Women, ay nakaranas nang kumarga ng bagong silang na sanggol at matitigan ng kanyang mga mata? Nadama ba natin ang kasagraduhan at kabanalang nakapalibot sa selesti- yal na espiritung ito, na kapapadala pa lang ng ating Ama sa Langit upang pumaloob sa bagong likha at dali- say na munting katawan nito? Bihira akong makadama ng ganoong katamis, napakagiliw, at napakaespirituwal na damdamin. ". . . Ang ating kaligayahan sa buhay na ito, ang ating kagalakan at kadaki- laan ay depende sa paraan ng pagtu- gon natin sa masidhi at mapamukaw na pagnanasang ito." 1 Mahal kong mga kapatid, kapwa mga bata at hindi na kabataan, labis ang pag- aalala ko habang inihahanda ko ang mensaheng ito. Tulad ng ipina- hayag ni Nakababatang Alma, "hinihi- ling ko mula sa kaibuturan ng puso ko Ang ating katawan ay sagradong kaloob mula sa ating Ama sa Langit. Ito ay mga personal na templo. Kapag pinananatili natin itong malinis at 9
. . . na kayo ay . . . manawagan sa kan- yang banal na pangalan, at magbantay at patuloy na manalangin, upang kayo ay hindi matukso nang higit pa sa inyong makakaya, . . . upang kayo ay dakilain sa huling araw." 2 Kalaunan, nagpapatoo rin si Mor- mon na sa panahon ni Alma, si Korihor, na anti- Cristo ay, "nangaral . . . , inaa- kay palayo ang puso ng . . . maraming kababaihan." 3 Mga kapatid, si Satanas ay tagumpay na nagpapalaganap ng impluwensya ni Korihor sa ating panahon. Ano ang ilan sa kanyang mga pamamaraan? Mapanuksong mga kuwento ng pag- iibigan, mga teleserye, mga babaeng may- asawa na nakikipag- ugnayan sa mga dating nobyo sa social media, at pornograpiya. Kailangan nating mag- ingat nang husto, mahal kong mga kapatid! Hindi tayo puwedeng maki- paglaro sa mga nag- aapoy na sibat ni Satanas nang hindi napapaso. Alam ko na walang higit na tutulong sa atin na maging karapat- dapat na makasamang palagi ang Espiritu Santo kundi ang kalinisang- puri. Marami sa mundo ngayon ang gustong makahanap ng madaliang kasiyahan at kaalaman sa Internet. Kabaligtaran niyan, higit tayong pag- papalain kung mananampalataya at magtitiyaga tayo at ilalapit ang mga suliranin sa ating Ama sa Langit, na pinagmumulan ng lahat ng katotoha- nan. Maraming sagot at katiyakan ang maaaring dumating sa araw- araw na pagsasaliksik at pag- aaral ng mga ba- nal na kasulatan at sa tapat at nagsu- sumamong panalangin, ngunit walang gayong mga pangako sa Internet. Nagpatotoo ang propetang si Jacob: "Sapagkat ang Espiritu ay nagsasabi ng katotohanan at hindi nagsisinu- ngaling. Anupa't nagsasabi ito ng mga bagay kung ano talaga ang mga ito, at mga bagay kung ano talaga ang magiging ito." 4 Kapag tayo ay nanonood, nagba- basa, o gumagawa ng anumang bagay na mababa sa mga pamantayan ng ating Ama sa Langit, pinahihina tayo nito. Anuman ang ating edad, kung ang ating nakikita, nababasa, napapaking- gan, o napipiling gawin ay hindi akma sa mga pamantayan ng Panginoon na nakasaad sa Para sa Lakas ng mga Kabataan, isara ito, itapon ito, punitin ito, at huwag pansinin. Walang sinuman sa atin ang perpekto, ngunit kapag nagkasala tayo, ipinaalala sa atin ni Pangulong Packer na: "Ang pangako ay: 'Masdan, siya na nagsisi ng kanyang mga kasalanan, ay siya ring patatawarin, at ako, ang Panginoon, ay hindi na naaalaala ang mga ito' (D at T 58:42). . . . ". . . Ang Pagbabayad- sala, na maaaring muling umangkin sa bawat isa sa atin, ay hindi nag- iiwan ng pilat. Ang ibig sabihin niyan anuman ang ating nagawa o saanman tayo naroon dati o paano man nangyari ang isang bagay, kung tunay tayong magsisisi, nangako Siya na magbabayad- sala Siya. At nang gawin Niya ang pagbabayad- sala, naisaayos ang lahat. Napakarami sa atin ang naliligalig at hindi mapakali . . . may pagdadalang- sisi, hindi alam kung paano tatakasan ang kasala- nan. Makakatakas ka sa pamamagitan ng pagtanggap sa Pagbabayad- sala ni Cristo, at lahat ng [dalamhati] ay magiging kagandahan at pag- ibig at kawalang- hanggan." 5 Bukod sa pagsisisi, ano pang tulong o pamamaraan ang ibinigay sa atin para tulungan tayong manatiling 10
malinis at marangal? Alam at kinakanta ng lahat ng ating Primary at kabataang babae ang awiting "Bisa ng Banal na Kasulatan." 6 Maaari ba nating dagdagan ito ng "Bisa ng Panalangin," "Bisa ng Templo," "Bisa ng mga Tipan," "Bisa ng Araw ng Sabbath," "Bisa ng Propeta," at "Bisa ng Kabutihan"? Mayroon ding malalaking pagpapala at proteksyong makukuha sa wastong pagsusuot ng ating temple garment. Pakiramdam ko ay puno ng simbo- lismo ang pagsusuot ko ng maharli- kang kasuotan na ibinigay sa akin ng aking Ama sa Langit. Kapag sinisikap nating isuot nang wasto ang temple garment, pinatototohanan ko na kini- kilala ito ng Ama bilang dakilang tanda ng ating pagmamahal at katapatan sa Kanya. Ito ay tanda ng mga tipang ginawa natin sa Kanya, at ipinangako Niya, "Ako, ang Panginoon, ay nakatali kapag ginawa ninyo ang aking sinabi subalit kapag hindi ninyo ginawa ang aking sinabi, kayo ay walang pangako." 7 Kamakailan ay kinausap ko ang matagal ko nang kaibigan na naka- ranas ng dalawang diborsyo dahil sa adiksyon at kataksilan ng kanyang mga naging asawa. Labis ang pagdurusa nila ng kanyang tatlong anak. Sabi niya, "Si- nikap ko ng husto na mamuhay nang matwid. Bakit ang dami kong dinanas na mga pagsubok? Ano ang nagawa kong mali? Ano ang gusto ng Ama sa Langit na gawin ko? Nagdadasal ako at nagbabasa ng mga banal na kasulatan, tinutulungan ang aking mga anak, at nagpupunta sa templo nang madalas." Habang nakikinig ako sa kapatid na ito, parang gusto kong isigaw na, "Ginagawa mo na! Ginagawa mo na ang lahat ng gusto at inaasam ng Ama sa Langit na gawin mo!" Nauunawaan natin ang sinasabi ng marami na parang "napakatagal duma- ting" ng mga ipinangakong pagpapala ng ating Ama lalo na kapag punung- puno ng pagsubok ang mga buhay na- tin. Ngunit itinuro ni Amulek na "ang buhay na ito ay ang panahon para . . . maghanda sa pagharap sa Diyos." 8 Hindi ito ang panahon para matang- gap ang lahat ng ating mga pagpapala. Ipinaliwanag ni Pangulong Packer na ang mga katagang "'At sila ay nabuhay nang maligaya magpakailanman' ay hindi kailanman isinulat sa ikalawang yugto. Ang linyang iyon ay nasa ikat- long yugto kung saan nalutas na ang mga hiwaga at naitama na ang lahat." 9 Gayunman, ang mithiing kamtin ang mga kahanga- hangang biyaya na ipina- ngako ng ating Ama ang dapat nating pagtuunan ng pansin araw- araw - pati na ang "nag- uumapaw niyang awa" 10 na nararanasan natin sa araw- araw. Mga kapatid, hindi ko alam kung bakit marami tayong pagsubok, ngunit para sa akin ang gantimpala ay napaka- laki, walang hanggan at walang katapu- san, sobrang masaya at higit pa sa ating pang- unawa, kaya sa araw na iyon ng gantimpala, maaari nating sabihin sa ating maawain at mapagmahal na Ama na, "Iyon na po ba ang lahat ng kaila- ngan naming gawin?" Naniniwala ako na kung araw- araw nating aalalahanin at kikilalanin ang lalim ng pagmama- hal ng ating Ama sa Langit at ng ating Tagapagligtas para sa atin, magiging handa tayong gawin ang lahat para ma- kabalik sa Kanilang piling, napaliligiran ng walang- hanggan Nilang pagmama- hal. Malaking bagay ba, mga kapatid, kung magdusa man tayo rito, kung sa bandang huli ay ang mga pagsubok na iyon ang mismong kailangan natin para maging karapat- dapat tayo sa buhay na walang hanggan at kadakilaan sa kaharian ng Diyos sa piling ng Ama at ng Tagapagligtas? Pinatototohanan ko na ang ating katawan ay sagradong kaloob mula sa ating Ama sa Langit at habang pinapanatili nating dalisay at malinis ang ating buhay sa pamamagitan ng nagbabayad- salang sakripisyo ng ating Tagapagligtas, at palaging mimithiin ang mga ipinangakong gantimpala ng ating Ama, balang- araw ay tatanggapin natin ang "lahat ng mayroon ang [ating] Ama." 11 Sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Boyd K. Packer, "Ang Plano ng Kaligayahan," Liahona, Mayo 2015, 26-27. 2. Alma 13:27-29. 3. Alma 30:18. 4. Jacob 4:13. 5. Boyd K. Packer, Ensign Mayo 2015, 28. 6. Clive Romney, "Scripture Power," lds. org/ callings/ primary/ sharing - time - music. 7. Doktrina at mga Tipan 82:10; idinagdag ang pagbibigay- diin. 8. Alma 34:32. 9. Boyd K. Packer, "The Play and the Plan" (Church Educational System fireside para sa mga young adult, Mayo 7, 1995), 2, si. lds. org. 10. Eter 6:12. 11. Doktrina at mga Tipan 84:38. 11
Ni Carol F. McConkie Unang Tagapayo sa Young Women General Presidency Narito Upang Itaguyod ang Mabuting Adhikain Nawa'y piliin nating itaguyod ang mabuting adhikain bilang magigiting na emisaryo ng ating Panginoong Jesucristo. Nagpapasalamat ako na maaari tayong magtipun- tipon kasama ang matatapat na kababaihan, gaya ni Lisa, na may dalisay na puso, na nagmamahal sa Panginoon at nag- lilingkod sa Kanya, maging sa gitna ng kanilang mga pagsubok. Ang kuwento ni Lisa ay nagpapaalala sa akin na dapat nating mahalin ang isa't isa at tingnan ang kagandahan sa kaluluwa ng bawat isa. Itinuro ng Tagapaglig- tas, "Tandaan na ang kahalagahan ng mga kaluluwa ay dakila sa paningin ng Diyos." 1 Tayo man ay edad 8 o 108, bawat isa sa atin ay "mahalaga sa [Kanyang] paningin." 2 Mahal Niya tayo. Tayo ay mga anak ng Diyos. Tayo ay magkakapatid sa Sion. Tayo ay may banal na katangian, at bawat isa sa atin ay may dakilang gawain. sa pamamagitan ng pagkilos ayon sa ating banal na layunin sa buhay na ito. Katatapos lang awitin ng kahanga- hangang choir na ito ang mga salitang nagtuturo ng ating layunin. Sa kabila ng mga pagsubok, maging sa kabila ng takot at kawalan ng pag- asa, matatag ang ating mga puso. Determinado tayong gawin ang ating responsibili- dad. Narito tayo upang itaguyod ang mabuting adhikain.3 Mga kapatid, sa adhikaing ito tayo ay napahahalagahan. Kailangan tayo. Noong nakaraang tag- init nakausap ko ang isang maganda at bata pang ina na may mga anak na babae. Ibinahagi niya sa akin ang damdamin niya na kinakailangang may adhikain ang mga kabataang babae, isang bagay na tutu- long sa kanila na maramdamang sila ay pinahahalagahan. Alam niya na maaari nating matuklasan ang ating indibidu- wal at walang- hanggang kahalagahan Ang mabuting adhikain na itinatagu- yod natin ay ang adhikain ni Cristo. Ito ang gawain ng kaligtasan.4 Itinuro ng Tagapagligtas, "Ito ang aking gawain at aking kaluwalhatian - ang isakatuparan ang kawalang- kamatayan at buhay na walang hanggan ng tao." 5 Tayo ang dahilan kung kaya si Jesucristo ay nag- dusa, nilabasan ng dugo sa bawat butas ng balat, at sa sakdal na pag- ibig ay ibinigay ang Kanyang buhay. Ang kan- yang adhikain ang balita ng kagalakan, "ang mabubuting balita, . . . na siya ay pumarito sa daigdig, maging si Jesus, upang ipako sa krus dahil sa sanlibu- tan, upang dalhin ang mga kasalanan ng sanlibutan, at upang pabanalin ang sanlibutan at linisin ito mula sa lahat ng kasamaan; na sa pamamagi- tan niya ang lahat ay maliligtas." 6 Ang ating Tagapagligtas ay "namuno . . . at landas ay [i]tinuro." 7 Pinatototoha- nan ko na kapag tinularan natin ang Kanyang halimbawa, minahal ang Diyos, at pinaglingkuran ang isa't isa nang may kabaitan at pagkahabag, tayo ay makatatayo nang dalisay, "walang- sala sa harapan ng Diyos sa huling araw." 8 Pinipili nating paglingkuran ang Panginoon sa Kanyang mabuting adhikain nang tayo ay maging kaisa ng Ama at ng Anak.9 Tahasang ipinahayag ni Propetang Mormon, "Sapagkat tayo ay may gawa- ing nararapat gampanan habang nasa katawang- lupa, upang ating magapi ang kaaway ng lahat ng kabutihan, at ipahinga ang ating mga kaluluwa sa ka- harian ng Diyos." 10 Ang mga naunang lider at pioneer ng Simbahan ay nagpa- tuloy sa pagsulong nang may magiting na katapangan at di- natitinag na kata- patan para itatag ang ipinanumbalik na ebanghelyo at itayo ang mga templo kung saan isinasagawa ang mga orde- nansa ng kadakilaan. Ang mga pioneer sa kasalukuyan, ibig sabihin kayo at ako, ay patuloy sa pagsulong nang may pananampalataya, "upang gumawa sa ubasan [ng Panginoon] para sa kaligta- san ng mga kaluluwa ng tao." 11 At, tu- lad ng itinuro ni Pangulong Gordon B. Hinckley, "Kamangha- mangha ang mangyayari sa hinaharap kapag ipina- laganap ng Makapangyarihang Diyos 12
ang Kanyang maluwalhating gawain . . . sa pamamagitan ng taos- pusong [paglilingkod] ng mga yaong ang puso ay puno ng pagmamahal para sa Manu- nubos ng sanlibutan." 12 Nakikiisa kami sa matatapat na kababaihan ng naka- raan, ng kasalukuyan, at ng susunod na henerasyon sa gawain ng kaligtasan! Bago tayo isinilang, tinanggap natin ang plano ng ating Ama sa Langit na naglaan sa "Kanyang mga anak na magkaroon ng pisikal na katawan at magtamo ng karanasan sa mundo upang umunlad tungo sa kaganapan at sa huli ay makamtan ang kanilang banal na tadhana bilang tagapagmana ng buhay na walang hanggan." 13 Tungkol sa tipang ito na ginawa natin sa premortal na buhay, ipinaliwanag ni Elder John A. Widtsoe: "Kaagad tayong sumang- ayon doon na maging mga tagapagligtas hindi lamang para sa ating mga sarili kundi . . . tagapagligtas ng sangkatauhan. Nakipagtulungan tayo sa Panginoon. Ang pagsasaka- tuparan ng plano ay hindi lamang naging gawain ng Ama, at gawain ng Tagapagligtas, kundi naging gawain din natin. Ang pinakamaliit sa atin, ang pinaka- mapagpakumbaba, ay nakipag- tulungan sa makapangyarihang Diyos upang makamit ang layunin ng walang hanggang plano ng kaligtasan." 14 at pagkatapos ay nagplano ng angkop na paraan para matulungan ang isang dalagita na nahihirapan sa adiksyon. Nakakita ako ng mga bata pang ina na ibinibigay ang lahat ng kani- lang oras, mga talento, at lakas upang magturo at maging halimbawa ng mga alituntunin ng ebanghelyo upang ang kanilang mga anak, tulad ng mga anak ni Helaman, ay makatayong may tapang at katapatan sa harap ng pagsu- bok, tukso at paghihirap. Marahil ang pinaka- Dito sa buhay na ito muli tayong nakipagtipan na maglilingkod sa Taga- pagligtas sa gawain ng kaligtasan. Sa pakikibahagi sa mga sagradong orde- nansa ng priesthood, nangangako tayo na maglilingkod sa Diyos, nang buong puso, kakayahan, pag- iisip at lakas.15 Natatanggap natin ang Espiritu Santo at hangad natin ang kanyang paghimok bilang gabay sa ating pagsisikap. Ang kabutihan ay lumalaganap sa buong mundo kapag naunawaan natin kung ano ang nais ipagawa sa atin ng Diyos at pagkatapos ay ginagawa natin ito. May kilala akong bata sa Primary na nagsabi sa isang kaibigan habang nakatayo sa hintayan ng bus, "Dapat sumama ka sa akin sa simbahan para matuto ka tungkol kay Jesus!" nakapagpakumbaba sa akin ay ang sinabi ng isang dalaga sa maalab at dalisay na patotoo na ang pinakamaha- lagang gawain natin ay ang maghanda para sa pag- aasawa at pagpapamilya. Bagama't hindi pa ito nangyari sa kanya, alam niya na ang pamilya ang sentro ng gawain ng kaligtasan. "Ang plano ng kaligayahan ng Diyos ang nagpapahintulot sa mga ugnayan ng mag- anak na magpatuloy sa kabilang- buhay." 16 Iginagalang natin ang plano ng Ama at niluluwalhati ang Diyos kapag napalakas at napadakila na- tin ang mga ugnayang iyon sa bago at walang hanggang tipan ng kasal. Pinipili nating mamuhay nang dalisay at mabuti upang kapag dumating ang pagkakataon, handa tayong gumawa at tumupad ng sagradong tipang iyon sa bahay ng Panginoon. Si Sister Ella Hoskins kasama ang kabataang babae mula sa kanyang ward. ating buhay. Ngunit nasa eskwelahan man tayo, sa trabaho, sa komunidad, at lalung- lalo na sa tahanan, tayo ay mga kinatawan ng Panginoon at tayo ay nasa Kanyang paglilingkod. Sa gawain ng kaligtasan, walang puwang ang pagkukumpara ng sarili sa iba, pamimintas, o panghuhusga. Hindi ito tungkol sa edad, karanasan, o katan- yagan. Ang sagradong gawaing ito ay tungkol sa pagkakaroon ng bagbag na puso, nagsisising espiritu, at kahanda- ang gamitin ang ating banal na mga ka- loob at natatanging mga talento upang tuparin ang gawain ng Panginoon ayon sa Kanyang paraan. Ito ang pagpapa- kumbaba na lumuhod at sabihing, "Ama ko, . . . huwag ang ayon sa ibig ko, kundi ang ayon sa ibig mo." 17 Nakakita ako ng mga dalagita sa Young Women class na nagkapit- bisig at nangakong maglilingkod sa isa't isa Lahat tayo ay nakararanas ng pagli- pas ng oras at pagdaloy ng panahon sa Sa lakas ng Panginoon maaari nating "magawa ang lahat ng bagay." 18 Palagi 13
laging nakasulat ang pangalan [ni Cristo] sa [ating] mga puso." 23 Kapag naglilingkod tayo sa pangalan ng Panginoon, nang may dalisay na puso, naipapakita natin ang pagmamahal ng Tagapagligtas at naituturo sa iba ang mga bagay tungkol sa langit. Nawa'y piliin nating itaguyod ang mabuting adhikain bilang magigiting na emisaryo ng ating Panginoong Jesucristo. Tayo ay magsitayong magka- kasama na "may awitin sa [ating mga] puso at sumulong tayo, mamuhay sa ebanghelyo, mahalin ang Panginoon, at itayo ang [Kanyang] kaharian." 24 Pinatototohanan ko na sa dakilang ga- waing ito, madarama natin ang dalisay na pag- ibig ng Diyos. Nawa'y matang- gap natin ang tunay na kaligayahan at matamo ang lahat ng kaluwalhatian ng kawalang- hanggan. Sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ nating hinahangad ang Kanyang pat- nubay sa panalangin, sa mga banal na kasulatan, at sa mga bulong ng Espiritu Santo. Isinulat ng isang sister, na na- harap sa mahirap na tungkulin, "Kung minsan iniisip ko kung ang kababaihan sa naunang kasaysayan ng Simbahan, tulad natin, bago matulog sa gabi ay nagdarasal na, 'Anuman po ang mang- yari bukas, tutulungan Ninyo po ba akong makayanan ito?'" Pagkatapos ay isinulat niya na, "Isa sa mga pagpapala ay magkakasama tayo at sinusuporta- han natin ang isa't isa sa bagay na ito!" 19 Anuman ang sitwasyon natin, saanman tayo naroon sa landas tungo sa kaligta- san, nagkakaisa tayo sa ating katapatan sa Tagapagligtas. Sinasuportahan natin ang isa't isa sa paglilingkod sa Kanya. Kamakailan lang ay maaaring na- basa ninyo ang tungkol kay Sister Ella Hoskins, na sa edad na 100 ay tinawag na tumulong sa mga kabataang babae sa kanyang ward para sa kanilang Pansariling Pag- unlad.20 Makalipas ang mga dalawang taon, sa edad na 102, nakamit ni Sister Hoskins ang kan- yang Young Womanhood Recognition award. Magkakasamang nagtipon ang mga kabataang babae, ang ward at stake Young Women at Relief Society presidency, at mga miyembro ng pa- milya upang ipagdiwang ang kanyang tagumpay. Ang edad, organisasyon, at marital status ay hindi mahalaga sa tapat na paglilingkod. Nagpasalamat ang mga kabataang babae kay Sister Hoskins, para sa kanyang pagtuturo, at sa kanyang mabuting halimbawa. Gusto nilang maging katulad niya. Pag- katapos, tinanong ko si Sister Hoskins, "Paano po ninyo nagawa iyon?" Kaagad siyang sumagot, "Nagsisisi ako araw- araw." Mula sa isang mabuting babae, na puspos ng Espiritu ng Panginoon na lalo pang pinaningning ng kanyang kadalisayan, ako ay napaalalahanan na upang magningning sa kagandahan ng kabanalan, upang makatayo kasama ng Tagapagligtas at mapagpala ang iba, tayo ay dapat maging malinis. Ang kadalisayan ay posible sa pamamagitan ng biyaya ni Cristo kapag tinalikuran natin ang kasamaan at piniling maha- lin ang Diyos nang buong kakayahan, pag- iisip, at lakas.21 Itinuro ni Apostol Pablo, "Layuan . . . ang masasamang pita ng kabinataan: . . . sundin mo ang kabanalan, ang pananampalataya, ang pagibig, ang kapayapaan, kasama ng mga nagsisitawag sa Panginoon mula sa pusong malinis." 22 Walang perpekto sa atin. Lahat tayo ay nagkakamali. Gayunman tayo ay nagsisisi upang maging mas mabuti at "[mapanatiling] MGA TALA 1. Doktrina at mga Tipan 18:10. 2. Isaias 43:4. 3. Tingnan sa "As Zion's Youth in Latter Days," Hymns, blg. 256. 4. "Ang gawaing ito ng kaligtasan ay kinapapalooban ng gawaing misyonero ng mga miyembro, pagpapanatiling aktibo ng nabinyagan, pagpapaaktibo sa di- gaanong aktibong miyembro, gawain sa templo at sa family history, at pagtuturo ng ebanghelyo" (Handbook 2: Administering the Church [2010], pambungad sa kabanata 5). 5. Moises 1:39. 6. Doktrina at mga Tipan 76:40-42. 7. "Dakilang Karunungan at Pag- ibig," Mga Himno, blg. 116. 8. Doktrina at mga Tipan 4:2. 9. Tingnan sa Juan 17:20-23; 4 Nephi 1:15-17; Doktrina at mga Tipan 35:2; 38:27; Moises 6:68. 10. Moroni 9:6. 11. Doktrina at mga Tipan 138:56. 12. Gordon B. Hinckley, "Stay the Course - Keep the Faith," Ensign, Nob. 1995, 72. 13. "Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," Liahona, Nob. 2010, 129. 14. John A. Widtsoe, "The Worth of Souls," Utah Genealogical and Historical Magazine, Okt. 1934, 189. 15. Doktrina at mga Tipan 4:2. 16. "Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," 129. 17. Mateo 26:39. 18. Alma 26:12. 19. Personal na sulat. 20. Tingnan sa Marianne Holman Prescott, "She Just Doesn't Quit," Church News, Set. 6, 2015, 15. 21. Tingnan sa Moroni 10:32. 22. II Kay Timoteo 2:22. 23. Mosias 5:12. 24. Gordon B. Hinckley, Ensign, Nob. 1995, 72. 14
Ngayon, ako rin ay magbibigay ng mensahe sa pamamagitan ng pagpa- pahayag ng damdamin at kaisipan sa isang kuwento. Inaanyayahan ko kayo na makinig taglay ang Espiritu. Tutulungan kayo ng Espiritu Santo na malaman ang mensaheng para sa inyo sa talinghagang ito. Ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf Pangalawang Tagapayo sa Unang Panguluhan Si Tiya Rose Isang Tag- init Kasama si Tiya Rose Ang kuwento ay tungkol sa isang batang babae na nagngangalang Eva. May dalawang mahalagang bagay na dapat ninyong malaman tungkol kay Eva. Ang isa ay 11 taong gulang siya sa kuwentong ito. At ang isa pa ay talagang ayaw niyang pumunta at tu- mira sa kanyang tiya Rose. Kahit anong mangyari. Hindi talaga. Sa pagtahak ninyo sa inyong masayang landas ng pagkadisipulo, dalangin ko na mapatatag ng pananampalataya ang bawat paghakbang ninyo. Ngunit ang ina ni Eva ay oopera- han at matatagalan bago ito gumaling. Kaya ihahatid si Eva ng kanyang mga magulang para tumira kay Tiya Rose sa buong panahon ng tag- init. Sa isipan ni Eva, may isang libong Mga minamahal kong kapatid at mga kaibigan, masaya ako na makasama kayo sa araw na ito, at nagpapasalamat ako na makasama ang mahal nating propeta, si Pangulong Thomas S. Monson. President, mahal na- min kayo. Nalungkot tayo sa pagpanaw ng ating tatlong minamahal na kaibigan at tunay na mga Apostol ng Panginoon. Naaalala natin sina Pangulong Packer, Elder Perry, at Elder Scott; mahal natin sila. Nananalangin tayo para sa kanilang mga pamilya at kaibigan. puso at ipamuhay ang walang hang- gang mga alituntunin sa araw- araw.1 Ang ating mahal na Pangulong Monson ay napakahusay rin sa pagtuturo gamit ang sariling mga karanasan na nakaka- antig ng puso.2 dahilan kung bakit hindi magan- dang ideya ito. Una, malalayo siya sa kanyang ina. Maiiwan niya rin ang kanyang pamilya at mga kaibigan. At bukod dito, hindi niya kilala si Tiya Rose. Komportable na siya sa kinaro- roonan niya at salamat sa alok pero ayaw niya talaga. Nguni kahit ano pang pagrereklamo ang gawin niya ay hindi na magbabago ang desisyon. Kaya nag- impake na si Eva at nagbiyahe kasama ang kanyang ama papunta sa bahay ni Tiya Rose. Lagi kong inaasam ang sesyong ito Mula sa sandaling pumasok si Eva ng kumperensya - ang magandang musika at ang payo mula sa ating ins- piradong kababaihan ay nagpapadama ng Espiritu. Nagiging mas mabuting tao ako pagkatapos ko kayong makasama. Habang pinagninilayan ko kung ano ang dapat kong sabihin sa inyo sa araw na ito, naisip ko ang paraan ng pagtuturo ng Tagapagligtas. Na- kakatuwa na naituro Niya ang mga kamangha- manghang katotohanan gamit ang simpleng mga kuwento. Ang Kanyang mga talinghaga ay naghikayat sa Kanyang mga disipulo na tanggapin ang mga katotohanan hindi lamang sa kanilang isipan kundi sa kanila ring sa bahay, ayaw na niya ito. Lahat ng bagay ay luma! Bawat lugar ay puno ng mga lumang aklat, mga bote na may kakaibang kulay, at plastik na lalagyan na punung- puno ng mga beads, ribon, at butones. Mag- isang nakatira doon si Tiya Rose; hindi kasi siya nag- asawa. Ang tanging kasama niya doon ay isang kulay- abong pusa na mahilig pumu- westo sa pinakamataas na bahagi ng bawat silid at parang tigreng gutom na minamasdan ang lahat sa ibaba. Mismong ang bahay ay tila malung- kot. Nasa probinsya ito, kung saan magkakalayo ang mga bahay. Walang 15
batang kaedad ni Eva na nakatira sa loob ng kalahating milya mula doon. Ikinalungkot din ito ni Eva. Noong una hindi niya gaanong napapansin si Tiya Rose. Lagi niyang iniisip ang kanyang ina. Kung minsan, gising siya sa gabi, nagdarasal nang bu- ong taimtim na gumaling na ang kan- yang ina. At bagama't hindi ito kaagad nangyari, nadama ni Eva na binabanta- yan ng Diyos ang kanyang ina. Sa wakas ay nabalitaan nilang tagumpay ang operasyon, at ngayon ang gagawin na lang ni Eva ay magtiis hanggang sa katapusan ng tag- init. Pero talagang naiinip na siya! Ngayong panatag na ang isipan niya tungkol sa kanyang ina, medyo napapansin na ni Eva si Tiya Rose. Siya ay malaking babae - lahat ay malaki sa kanya: ang kanyang boses, ang kanyang ngiti, ang kanyang persona- lidad. Hindi madali para sa kanya ang maglakad- lakad sa loob ng bahay, pero lagi siyang kumakanta at tumatawa habang gumagawa, at dinig sa buong bahay ang kanyang pagtawa. Gabi- gabi ay nauupo siya sa kanyang malambot na sopa, kinukuha ang kanyang mga banal na kasulatan, at nagbabasa nang malakas. At habang nagbabasa siya, kung minsan ay nagkokomento siya gaya ng "Naku, hindi niya dapat ginawa iyon!" o "Sana ay naroon din ako!" o "Hindi ba't iyan ang pinakamagandang bagay na narinig mo?" At tuwing gabi kapag lumuluhod at nagdarasal silang dalawa sa tabi ng kama ni Eva, napaka- ganda ng panalangin ni Tiya Rose, nag- papasalamat siya sa Ama sa Langit para sa mga blue jay at spruce tree, para sa paglubog ng araw at mga bituin, at "kung gaano kasayang mabuhay." Sa narinig ni Eva ay parang kilala ni Rose ang Diyos bilang kaibigan. Sa paglipas ng mga araw, may nakamamanghang natuklasan si Eva: Si Tiya Rose na yata ang pinakamasayang taong nakilala niya! Pero paano nangyari iyon? Ano ang nagpapasaya sa kanya? Hindi siya nag- asawa, wala siyang anak, wala siyang kasama maliban sa nakakatakot na pusang iyon, at hirap siyang gawin ang mga simpleng bagay tulad ng pagtali ng sintas ng kanyang mga sapatos at pag- akyat sa hagdan. Kapag nagpupunta sa bayan, nag- susuot siya ng nakakahiya, malalaki at makukulay na sombrero. Ngunit hindi siya pinagtatawanan ng mga tao. Sa halip, nakapalibot sila sa kanya, at gus- tong makipag- usap sa kanya. Si Rose ay dating titser, at karaniwan na sa mga dati niyang mga estudyante - na nga- yon ay malalaki na at may sariling mga anak - ang tumigil at kausapin siya. Nagpasalamat sila sa kanya sa pagiging mabuting impluwensya niya sa kani- lang buhay. Madalas silang magtawa- nan. Minsan ay nag- iiyakan din sila. Habang lumalaon ang tag- init, mas maraming oras na kasama ni Eva si Tiya Rose. Naglalakad- lakad sila sa labas, at nalaman ni Eva ang pagka- kaiba ng mga ibong sparrow sa ibong finch. Namitas siya ng mga elderberries at gumawa ng marmalade mula sa mga kahel. Nalaman niya ang tungkol sa kanyang kalola- lolahan na nilisan ang kanyang mahal na bayan, nagla- yag sa karagatan, at naglakad patawid sa kapatagan para makasama ang mga Banal. Kalaunan ay may natuklasan pa si Eva: hindi lamang isa si Tiya Rose sa pinakamasayang taong nakilala niya, ngunit si Eva mismo ay mas masaya kapag kasama niya ito. Naging mas mabilis lumipas ngayon ang mga araw ng tag- init. Bago niya 16
sino ay maaaring maging negatibo at makadama ng lungkot. Ngunit may mga kilala akong tao, na kahit hindi nangyari ang gusto nila, ay nagtuon sila sa mga bagay na kahanga- hanga at sa mga himala ng buhay. Ang mga taong ito ang pinakamasasayang taong nakilala ko." "Pero hindi po basta nagiging ma- saya agad kapag malungkot tayo," sabi ni Eva. namalayan, sinabi ni Tiya Rose na di- magtatagal ay uuwi na si Eva. Baga- ma't iyon ang pinakahihintay ni Eva mula noong araw na dumating siya roon, hindi niya alam kung ano ang mararamdaman niya ngayon. Natanto niya na talagang mami- miss niya ang kakaiba at lumang bahay na ito na may laging nakabantay na pusa at ang kan- yang minamahal na Tiya Rose. Isang araw bago dumating ang kanyang ama para sunduin siya, itinanong ni Eva ang tungkol sa isang bagay na ilang linggo nang nasa isipan niya: "Tiya Rose, bakit po napakasaya ninyo?" "Oo, iyan ay isang pioneer na batang babae na masaya at palukso- luksong naglalakad," sabi ni Tiya Rose. "Naisip ko na maraming madidilim at malulungkot na araw ang mga pio- neer. Napakahirap ng buhay nila - na hindi natin kayang ilarawan. Ngunit sa painting na ito, lahat ay masaya at may pag- asa. Ang batang babaeng ito ay masaya at palukso- luksong naglalakad." Tahimik si Eva, kaya't nagpatuloy si Tiya Rose: "Maraming hindi magan- dang pangyayari sa buhay, kaya kahit "Hindi, hindi nga siguro," magiliw na ngumiti si Tiya Rose, "pero hindi ipinlano ng Diyos na maging ma- lungkot tayo. Nilikha Niya tayo para magkaroon ng kagalakan! 3 Kaya kung magtitiwala tayo sa Kanya, tutulungan Niya tayo na makita ang mga bagay na mabuti, masaya, at nagbibigay ng pag- asa sa buhay. At tiyak, ang mundo ay magiging mas masaya. Hindi ito nang- yayari kaagad, pero sa totoo lang, hindi naman talaga agad- agad nangyayari ang magagandang bagay di ba? Para sa akin ang pinakamagagandang bagay, tulad ng tinapay na lutong- bahay o orange marmalade, ay nangangaila- ngan ng tiyaga at pagsisikap." Sandaling pinag- isipan iyon ni Eva at sinabing, "Siguro po hindi ganoon kasimple para sa mga taong hindi per- pekto ang lahat sa kanilang buhay." "Mahal kong Eva, palagay mo ba ay perpekto ang buhay ko?" Naupo sila ni Eva sa malambot na sopa. "Dati Minasdan siya ni Tiya Rose at pagkatapos ay isinama siya papunta sa isang painting na nakasabit sa sala. Iyon ay regalo mula sa isang mahusay na kaibigan. "Ano ang nakikita mo diyan?" tanong niya. Noon pa napansin ni Eva ang pain- ting, ngunit hindi niya ito pinagmasdan nang mabuti. Isang batang babae na nakasuot ng damit ng mga pioneer ang palukso- luksong tinatahak ang mating- kad na asul na daan. Ang mga damo at puno ay berdeng- berde. Sinabi ni Eva, "Ito ay painting ng isang batang babae. Para siyang palukso- lukso sa paglakad." 17
Binuklat ni Tiya Rose ang kanyang Biblia at sinabing, "Dito mismo: "'[Ang] Dios ay . . . mananahan sa kanila, at sila'y magiging mga bayan niya, at ang Dios din ay sasa kanila, at magiging Dios nila. "'At papahirin niya ang bawa't luha sa kanilang mga mata; at hindi ay sobra akong pinanghinaan ng loob at ayaw ko nang magpatuloy pa sa buhay." "Kayo po?" tanong ni Eva. Tumango si Tiya Rose. "Napakara- ming bagay na gusto ko para sa buhay ko." Habang nagsasalita siya, may lung- kot sa boses niya na noon lamang nari- nig ni Eva. "Marami sa mga ito ay hindi kailanman nangyari. Sunud- sunod ang pagkabigo ko. Isang araw natanto ko na hindi kailanman mangyayari ito ayon sa inaasahan ko. Napakalungkot ng araw na iyon. Handa na akong sumuko at maging miserable." "Ano pong ginawa ninyo?" "Wala pa noon. Galit lang ako. Talagang nakakainis ako kaya ayaw sa akin ng tao." Pagkatapos ay tumawa siya nang bahagya, ngunit hindi iyon ang karaniwan at malakas niyang tawa na dinig sa buong bahay. "'Hindi patas' ang awiting paulit- ulit kong kinanta sa aking isipan. Ngunit kalaunan ay natuklasan ko ang isang bagay na nag- pabago sa buong buhay ko." "Ano po iyon?" "Pananampalataya," ngumiti si Tiya Rose. "Natuklasan ko ang pananam- palataya. At ang pananampalataya ay humantong sa pag- asa. At ang pana- nampalataya at pag- asa ay nagbigay sa akin ng kasiguruhan na balang- araw ang lahat ay magkakaroon ng kabu- luhan, na dahil sa Tagapagligtas, ang lahat ng mali ay maitutuwid. Pagkata- pos niyon, nakita ko na hindi ma- panglaw at maalikabok ang landas sa harapan ko gaya ng akala ko. Nagsi- mula kong mapansin ang matitingkad na asul, ang luntian, at matitingkad na pula, at nagpasiya ako na may pagpipi- lian ako - maaaring malungkot na lang ako at kaawaan ang sarili o manam- palataya ako nang kaunti, magbihis ng magarang damit, isuot ang aking dancing shoes, at masaya at palukso- luksong tahakin ang landas ng buhay, habang umaawit." Ngayon ang boses niya ay masigla na gaya ng batang babae sa painting. Kinuha ni Tiya Rose sa mesa ang kanyang lumang banal na kasulatan at ipinatong sa kanyang kandungan. "Hindi ako nagkaroon ng matinding depresyon - hindi ako sigurado na basta na lang mawawala ang depres- yon kapag binago mo ang ugali at pag- iisip mo. Pero inaamin ko na tala- gang naging miserable ako! Oo, may madidilim na araw sa buhay ko, pero hindi iyon mababago ng lahat ng ka- lungkutan at pag- aalala ko - lalo lang itong nagpapalala ng mga bagay- bagay. Ang pananampalataya sa Tagapagligtas ang nagturo sa akin na anuman ang nangyari sa nakaraan, ang kuwento ko ay may masayang wakas." "Paano po ninyo nalaman 'yan?" tanong ni Eva. Sa pagtahak ninyo sa inyong sariling masa- yang landas ng pagkadisipulo, gaya ng batang babaeng pioneer sa painting, dalangin ko na mapatatag ng pananampalataya ang inyong bawat hakbang. na magkakaroon ng kamatayan; hindi na magkakaroon pa ng dalamhati, o ng pananambitan man, o ng hirap pa man: ang mga bagay ng una ay napa- ram na.'" 4 Tumingin si Tiya Rose kay Eva. Lalo pa siyang napangiti nang bumu- long siya, na bahagyang gumaralgal ang boses, "Hindi ba't iyan ang pinaka- magandang bagay na narinig mo?" Talagang maganda ngang paking- gan, naisip ni Eva. Nagbuklat pa ng ilang pahina si Tiya Rose at itinuro ang isang talata para basahin ni Eva: "Ang mga bagay na hindi nakita ng mata, at ni narinig ng tainga, ni hindi pumasok sa puso ng tao, anomang 18 Z E R A V L A R O D A V A S N , Y A B K A L A L G A P A S N A K A L A G A K
mga bagay na inihanda ng Dios sa kanila na nangagsisiibig sa kaniya." 5 "Sa gayong napakaluwalhating hinaharap," sabi ni Tiya Rose, "bakit tayo magpapakalugmok sa nakaraan o kasalukuyang mga bagay na hindi umaayon sa ipinlano natin?" Napakunot- noo si Eva. "Pero sandali lang po," sabi niya. "Ibig po ba ninyong sabihin na ang pagiging masaya ay pag- asam sa kaligayahan sa hinaharap? Ang lahat po ba ng ating kaligayahan ay sa kawalang- hanggan? Hindi po ba pwedeng mangyari ang ilan sa mga ito ngayon?" "At ano po iyon?" tanong ni Eva. "Ito ay ang pag- ibig - ang dalisay na pag- ibig ni Cristo," sabi ni Tiya Rose. "Alam mo, lahat ng naroon sa ebang- helyo - lahat ng dapat at kailangang gawin at dapat gawin - ay humahan- tong sa pag- ibig o pagmamahal. Kapag mahal natin ang Diyos, gusto nating maglingkod sa Kanya. Nais nating ma- ging katulad Niya. Kapag mahal natin ang ating kapwa, hindi natin gaanong iniisip ang sarili nating mga problema at tutulungan natin ang iba na lutasin ang problema nila." 7 "At iyan po ba ang nagpapasaya sa mga pioneer at palukso- luksong tinata- hak ang matingkad na asul na landas, natanto niya na parang naging kasing- tanda siya ng kanyang Tiya Rose noon sa napakagandang tag- init na iyon. Nang matanto niya ito, napuspos ng panalangin ang kanyang puso. At nakadama ng pasasalamat si Eva para sa kanyang buhay, para sa kanyang pamilya, para sa ipinanumbalik na ebanghelyo ni Jesucristo, at para sa tag- init na iyon nang turuan siya ni Tiya Rose 8 ng tungkol sa pananampalataya, pag- asa, at pagmamahal.9 "Oh, siyempre puwede!" bulalas ni Tiya Rose. "Iha, ang ngayon ay bahagi ng kawalang- hanggan. Hindi lamang ito nagsisimula pagkamatay natin! Ang pananampalataya at pag- asa ay magbu- bukas ng iyong mga mata sa kaligaya- han na nasa harapan mo ngayon. "May alam akong tula na nagsa- sabing, 'Ang magpakailanman - ay binubuo ng mga Ngayon.' 6 Ayokong mapuno ang magpakailanman ko ng madidilim at nakakatakot na mga 'Ngayon.' At ayaw kong mabuhay sa kalungkutan, na nakatiim ang bagang, nakapikit ang mga mata, at may hina- nakit na nagtitiis hanggang sa mapait na wakas. Ang pananampalataya ang nagbigay sa akin ng pag- asa na kaila- ngan ko upang mabuhay nang masaya ngayon!" atin?" tanong ni Eva. Tumango at ngumiti si Tiya Rose, at napuno ng luha ang kanyang mga mata. "Oo, mahal ko. Iyan ang nagpa- pasaya sa atin." Hindi na Tulad ng Dati Kinabukasan niyakap ni Eva ang kanyang Tiya Rose at nagpasalamat sa lahat ng ginawa nito. Umuwi na siya sa kanyang pamilya at kanyang mga kaibigan at tahanan at lugar. Ngunit hindi na siya tulad ng dati. Habang lumalaki si Eva, madalas ni- yang isipin ang mga sinabi ng kanyang Tiya Rose. Kalaunan ikinasal si Eva, nag- alaga ng mga anak, at nagkaroon ng mahaba at magandang buhay. At isang araw, habang siya ay Isang Pagpapala Mahal kong mga kapatid, mahal kong mga kaibigan kay Cristo, umaasa ako at nagdarasal na may mahalagang bagay sa kuwentong ito na nakaantig sa inyong puso at nagbigay- inspirasyon sa inyong kaluluwa. Alam ko na buhay ang Diyos at mahal Niya kayo. Sa pagtahak ninyo sa inyong masa- yang landas ng pagkadisipulo, dalangin ko na mapatatag ng pananampalataya ang bawat paghakbang ninyo; na bu- buksan ng pag- asa ang inyong mga mata sa mga kaluwalhatiang inilaan ng Ama sa Langit para sa inyo; at na mapupus- pos ng pagmamahal sa Diyos at sa lahat ng Kanyang anak ang inyong puso. Bilang Apostol ng Panginoon, iniiwan ko ito bilang aking patotoo at basbas sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ "Ano pong ginawa ninyo noon?" tanong ni Eva. nakatayo sa kanyang sariling tahanan, at hinahangaan ang painting ng isang batang babae na nakasuot ng damit ng MGA TALA 1. Tingnan, halimbawa, sa Mateo 13:24-30; "Naniwala ako sa mga pangako ng Diyos sa pamamagitan ng paggawa ng mga makabuluhang bagay sa aking bu- hay. Nag- aral ako. Nagtapos ako. Iyan ay humantong sa trabahong gusto ko." Pinag- isipan ito sandali ni Eva at si- nabing, "Pero siguradong hindi po ang pagiging abala ninyo ang nagpasaya sa inyo. Napakarami pong mga taong abala na hindi masaya." "Bakit kay bata- bata mo pa ay ang talino mo na?" tanong ni Tiya Rose. "Talagang tama ka. At nalimutan na ng karamihan sa mga taong abala at ma- lungkot ang bagay na pinakamahalaga sa buong mundo - ang bagay na sinabi ni Jesus na pangunahin sa Kanyang ebanghelyo." 18:23-35; 20:1-16; 22:1-14; 25; Lucas 10:25-37; 15:11-32. 2. Tingnan, halimbawa, sa Thomas S. Monson, "Ligtas na Nagabayan Pauwi," Liahona, Nob. 2014, 67-69; "Pag- ibig - ang Pinakadiwa ng Ebanghelyo," Liahona, Mayo 2014, 91-94; "Hindi Tayo Kailanman Nag- iisa," Liahona, Nob. 2013, 121-24; "Ang Pagsunod ay Nagdudulot ng mga Pagpapala," Liahona, Mayo 2013, 89-92. 3. Tingnan sa 2 Nephi 2:25. 4. Apocalipsis 21:3-4. 5. 1 Mga Taga Corinto 2:9. 6. "Forever - is composed of Nows," sa Final Harvest: Emily Dickinson's Poems, sel. Thomas H. Johnson (1961), 158; tingnan din sa poetryfoundation.org/poem/182912. 7. Tingnan sa Lucas 9:24. 8. "Kadalasan ang matulis na tinik ay namumunga ng murang rosas" (Ovid, Epistulae ex Ponto, book 2, section 2, line 34; "Saepe creat molles aspera spina rosas"). 9. Tingnan sa Moroni 7:42. 19
Sesyon sa Sabado ng Umaga | Oktubre 3, 2015 huminto ako at mag- isip. Ganito ang sinasabi: "Sabihin mo sa isang tao na may trilyun- trilyong bituin sa sansinu- kob, at maniniwala siya sa iyo. Sabihin mo sa kanyang basa ang pintura ng dingding, at hahawakan niya ito para makasiguro." Ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf Pangalawang Tagapayo sa Unang Panguluhan Napakaganda ng Nagagawa Nito! Dalangin ko na tayo ay magtuon ng pansin sa "kasimplihan [na] na kay Cristo" at hayaang pasiglahin at tulungan tayo ng Kanyang biyaya. Di ba't tayong lahat ay parang ga- nito? Matapos ang prosesong medikal kamakailan, ipinaliwanag ng mahu- husay kong doktor kung ano ang kailangan kong gawin para maayos na gumaling. Ngunit may dapat muna akong malamang muli tungkol sa aking sarili na dapat sana ay alam ko na: bilang pasyente, hindi ako masyadong mapasensya. Dahil dito nagpasiya ako na para mapabilis ang paggaling ay magsasalik- sik ako sa Internet. Palagay ko umasa akong matutuklasan ko ang katotoha- nang hindi alam ng mga doktor ko o sinikap nilang itago sa akin. Mahal kong mga kapatid, mahal kong mga kaibigan, ikinaga- galak kong makasama kayo ngayon. Nakakalungkot makita ang tat- long bakanteng upuan dito sa pulpito. Namimis namin sina Pangulong Packer, Elder Perry, at Elder Scott. Mahal namin sila, at ipinagdarasal ang kapakanan ng kanilang mga pamilya. Kalaunan sa kumperensyang ito, pri- bilehiyo nating sang- ayunan ang tatlong tinawag ng Panginoon na mapabilang sa Korum ng Labindalawang Apostol. Ang inyong mga panalangin para sa kanila ay magpapatatag sa kanila sa pagtataglay nila ng sagradong balabal ng pagka- apostol. May Nagagawa Ba ang Ebanghelyo para sa Inyo? Kailan lang may nakita akong quote o sipi na naging dahilan para Medyo matagal din bago ko natanto ang kakatwang ginagawa ko. Siyempre, ang sariling pagsasaliksik tungkol sa mga bagay ay hindi naman masama. Pero binabalewala ko pala ang katoto- hanang maaari kong asahan at sa halip ay bumaling ang interes ko sa kada- lasan ay mga kakatwang kaalamang nakikita sa Internet. Kung minsan, ang katotohanan ay tila masyadong tuwiran, malinaw, at simple para lubos natin itong mapaha- lagahan. Kaya isinasantabi natin ang naranasan natin at alam nating totoo sa paghahangad ng mas mahiwaga o kumplikadong mga impormasyon. Sana nga malaman natin na kapag naghaha- nap tayo ng mga sagot na hindi batay sa katotohanan, ang nakukuha natin ay mga bagay na walang kabuluhan. Pagdating sa espirituwal na katoto- hanan, paano natin malalaman na tayo ay nasa tamang landas? Isang paraan ay sa tamang pag- tatanong - na tumutulong sa atin na pag- isipan ang ating pag- unlad at suriin kung ano ang epekto sa atin ng mga bagay. Mga tanong na gaya ng: "May kabuluhan ba ang buhay ko?" "Naniniwala ba ako sa Diyos?" "Naniniwala ba ako na kilala at ma- hal ako ng Diyos?" 20
"Naniniwala ba ako na dinirinig at sinasagot ng Diyos ang mga dasal ko?" "Talaga bang maligaya ako?" "Inaakay ba ako ng pagsisikap ko tungo sa pinakamataas na mga mithiin at pinahahalagahan sa buhay?" Ang malalalim na tanong na tulad nito ay umakay sa maraming tao at mga pamilya sa iba't ibang panig ng mundo na hanapin ang katotohanan. Madalas ay inaakay sila ng pagha- hanap na iyon sa Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw at sa ipinanumbalik na ebanghelyo. Iniisip ko kung tayo, bilang mga miyembro ng Simbahan, ay makikina- bang din sa paulit- ulit na pagtatanong sa ating sarili: "May nagagawa ba para sa akin ang karanasan ko sa Simbahan? Mas inilalapit ba ako nito kay Cristo? Nagdudulot ba ito sa akin at sa aking pamilya ng kapayapaan at kagalakang ipinangako sa ebanghelyo?" ito sa inyong mga puso? . . . [At] na- darama ba ninyo [ito] ngayon?" 1 Ang gayong pag- iisip ay makatutulong sa atin na muling magpokus o iayon ang ating pagsisikap sa banal na plano ng kaligtasan. Magiliw na sasagot ang maraming miyembro na ang kanilang karanasan bilang miyembro ng Simbahan ay na- pakainam para sa kanila. Magpapatotoo sila na sa oras ng kahirapan o kaunla- ran, maganda man o mapait ang nang- yayari sa buhay, natatagpuan nila ang kahulugan, kapayapaan, at kagalakan sa buhay dahil sa tapat na pangako nila sa Panginoon at sa paglilingkod nila sa Simbahan. Araw- araw ay may nakikilala akong mga miyembro ng Simbahan na puno ng kagalakan at ipinapakita sa salita at gawa na ang kanilang buhay ay pinayamang mabuti ng ipinanumbalik na ebanghelyo ni Jesucristo. Ngunit nauunawaan ko rin na may Nakakalungkot ito para sa akin, dahil alam ko mismo kung paano ma- pasisigla ng ebanghelyo at mapanini- bago ang espiritu ng tao - kung paano nito pupunuin ng pag- asa ang ating puso at ng liwanag ang ating isipan. Alam ko mismo kung paano mapag- papala ng ebanghelyo ni Jesucristo ang buhay na karaniwan at mapang- law tungo sa pagiging kahanga- hanga at napakaganda. Pero bakit tila mas akma ito sa ilan kaysa sa iba? Ano ang kaibhan ng mga taong ang karanasan sa Simbahan ay pumupuspos sa kanilang kaluluwa ng mga awit ng mapagtubos na pag- ibig 2 at ng mga taong nakadarama ng kakulangan? Habang pinagninilayan ko ang mga tanong na ito, dumagsa ang mga ideya sa aking isipan. Ngayon, gusto kong ibahagi ang dalawa sa mga ito. Ganito rin ang tanong ni Alma sa mga miyembro ng Simbahan sa Zara- hemla nang itanong niya: "Inyo bang naranasan ang malaking pagbabagong ilan na hindi gaanong maganda ang karanasan - na nadarama na kung minsan ang pagiging miyembro nila sa Simbahan ay hindi tulad ng kanilang inasahan. Simplihan Una: ginagawa ba nating kumpli- kado ang ating pagkadisipulo? Ang magandang ebanghelyong ito ay napakasimple kaya mauunawaan 21
ito kahit ng isang bata, ngunit mala- lim at kumplikado kaya habambuhay ang kailangan - maging ng kawalang- hanggan - na pag- aaral at pagtuklas para lubos na maunawaan ito. Ngunit minsan hawak natin ang ma- gandang liryo ng katotohanan ng Diyos at binabalutan ito ng patung- patong na mabubuting ideya, mga programa, at inaasahan ng tao. Bawat isa, sa kan- yang sarili mismo, ay makatutulong at angkop para sa ilang pagkakataon at kalagayan, ngunit kapag pinagpatung- patong ang mga ito, maaari itong lumikha ng ga- bundok na latak na na- giging sobrang kapal at bigat kaya hindi na natin makita pa ang magandang bulaklak na minsan nating minahal. Napakasimple nito, at maganda ang nagagawa nito. Mga kapatid, kung inaakala ninyo na walang gaanong nagagawa ang ebanghelyo para sa inyo, inaanyaya- han ko kayong umatras, tingnan ang inyong buhay, at simplihan ang inyong pamamaraan sa pagiging disipulo. Magpokus sa mga pangunahing doktrina, alituntunin, at aplikasyon ng ebanghelyo. Ipinapangako ko na ga- gabayan at pagpapalain ng Diyos ang inyong landas tungo sa kasiya- siyang buhay, at talagang malaki ang maga- gawa ng ebanghelyo para sa inyo. Magsimula sa Inyong Kinaroroonan Dahil dito, bilang mga lider dapat mahigpit nating ipagtanggol ang Sim- bahan at ebanghelyo sa kadalisayan at kasimplihan nito at iwasang mabigatan ang ating mga miyembro. At tayong lahat, bilang mga miyem- bro ay kailangang pakasikapin nating ituon ang ating lakas at panahon sa mga bagay na talagang mahalaga, ha- bang pinatatatag natin ang ating kapwa at itinatayo ang kaharian ng Diyos. Isang sister, na Relief Society instructor, ay kilala sa paghahanda ng perpektong mga aralin. Minsan ay nagpasiya siyang gumawa ng magan- dang quilt na magiging perpektong backdrop sa tema ng kanyang aralin. Ngunit nariyan ang araw- araw na gawain - may mga anak na susunduin sa paaralan, isang kapitbahay na kaila- ngan ng tulong sa paglipat, asawang may lagnat, at kaibigang nalulungkot. Sumapit na ang araw ng aralin, at hindi natapos ang quilt. Sa huli, noong gabi bago ang kanyang aralin, hindi siya gaanong nakatulog dahil magdamag niyang ginawa ang quilt. Kinabukasan pagod- na- pagod siya Mga kapatid, ang pamumuhay ng ebanghelyo ay di kailangang kumplikado. Tuwiran ito. Maaari itong ilarawan nang ganito: Ang pakikinig nang taimtim sa salita ng Diyos ay aakay sa atin na maniwala sa Diyos at magtiwala sa Kanyang mga pangako.3 Kapag lalo tayong nagtiwala sa Diyos, lalong napupuno ang ating puso ng pagmamahal sa Kanya at sa isa't isa. Dahil sa ating pagmamahal sa Diyos, hangad nating sundin Siya at iniaayon natin ang ating mga kilos sa Kanyang salita. Dahil mahal natin ang Diyos, gusto nating maglingkod sa Kanya; gusto nating pagpalain ang buhay ng iba at tulungan ang mga maralita at nangangailangan. Ang ikalawang mungkahi ko ay: magsimula sa inyong kinaroroonan. Kung minsan pinanghihinaan tayo ng loob dahil hindi tayo "iba pa" sa isang bagay - mas espirituwal, iginaga- lang, matalino, malusog, mayaman, ma- giliw, o may kakayahan. Wala namang masama sa kagustuhang pagbutihin pa. Nilikha tayo ng Diyos para umunlad at lumago. At tandaan, ang ating mga ka- hinaan ay makakatulong para tayo ay magpakumbaba at bumaling kay Cristo, na magagawa "ang mahihinang bagay na malalakas." 4 Si Satanas, sa kabilang banda, ay ginagamit ang ating mga kahinaan hanggang sa panghinaan tayo ng loob na sumubok. Natutuhan ko sa buhay ko hindi tayo kailangang "lumabis" sa anumang bagay para magsimulang maging ang taong nais ng Diyos. Tatanggapin ka ng Diyos kung sino ka sa sandaling ito at sisimulan ka at halos hindi makapag- isip nang maayos, ngunit buong tapang siyang tumayo para ituro ang kanyang aralin. At napakaganda ng quilt - perpekto Kapag lalo tayong lumalakad sa landas ng pagkadisipulo, lalo nating hinahangad na malaman ang salita ng Diyos. ang tahi, masigla ang mga kulay, ang disenyo ay napakaganda. At sa gitna nito ay ang isang salita na matagumpay na nagsaad sa tema ng kanyang aralin: "Simplihan." At gayon nga ito, bawat hakbang ay patungo sa kinabukasan at pinupuno tayo ng dagdag na pananampalataya, pag- asa, at pag- ibig sa kapwa. 22
Niyang hubugin. Ang kailangan mo lang ay pusong handa, hangaring mani- wala, at magtiwala sa Panginoon. Nakita ni Gedeon ang kanyang sarili bilang kaawa- awang magsasaka, ang pinakamaliit sa bahay ng kan- yang ama. Ngunit nakita siya ng Diyos bilang makapangyarihan at magiting na tao.5 Nang piliin ni Samuel si Saulo na maging hari, sinubukan siyang kum- binsihin ni Saulo na huwag gawin ito. Si Saulo ay mula sa isa sa mga pinaka- maliit na lipi ng sambahayan ni Israel. Paano siya magiging hari? 6 Ngunit na- kita siya ng Diyos bilang "isang piling kabataan." 7 Kahit ang dakilang propetang si Moises ay nabigla at pinanghinaan ng loob kaya gusto na niyang sumuko at mamatay.8 Ngunit hindi pinabayaan ng Diyos si Moises. Mahal kong mga kapatid, kung titingnan natin ang ating sarili gamit ang ating mortal na mata, maaaring makita nating kulang pa ang ating ka- butihan. Ngunit nakikita ng ating Ama sa Langit kung sino tayo talaga at ang maaari nating marating. Nakikita Niya tayo bilang Kanyang mga anak, bilang mga nilalang na nagliliwanag na may walang hanggang potensiyal at banal na tadhana.9 Ang sakripisyo ng Tagapagligtas ang nagbukas ng pinto ng kaligtasan para makabalik ang lahat sa Diyos. Ang Kanyang "biyaya ay sapat para sa lahat ng magpapakumbaba sa harapan [ng Diyos]." 10 Ang kanyang biyaya ang nagbibigay- kakayahang kapangyarihan upang makapasok sa mga kaharian ng Diyos para sa kaligtasan. Dahil sa Kanyang biyaya, lahat tayo ay mabu- buhay na mag- uli at maliligtas sa isang kaharian ng kaluwalhatian. Maging ang pinakamababang kaha- rian ng kaluwalhatian, ang kahariang telestiyal, ay "walang maaaring makau- nawa," 11 at di mabilang ang mga taong magmamana ng kaligtasang ito.12 Ngunit marami pang magagawa ang biyaya ng Tagapagligtas sa atin. Bilang mga miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, higit pa rito ang hangad natin. Ito ay ang kadakilaan sa kahariang selestiyal. Ito ay ang buhay na walang hanggan sa piling ng ating Ama sa Langit. Ito ang pinakadakilang kaloob ng Diyos.13 Sa kahariang selestiyal, ta- tanggapin natin ang "Kanyang kagana- pan, at [ang] Kanyang kaluwalhatian." 14 Tunay na lahat ng mayroon ang Ama ay ibibigay sa atin.15 Kadakilaan ang ating mithiin; pagka- disipulo ang ating paglalakbay. Sa pagpapakita ninyo ng kaunting pananampalataya at sa pagiging mapa- yapang tagasunod ng ating Pangino- ong Jesucristo, magbabago ang puso ninyo.16 Ang inyong buong katauhan ay mapupuno ng liwanag.17 Tutulungan kayo ng Diyos na ma- abot ang higit pa sa inakala ninyong kaya ninyong abutin. At matutuklasan ninyo na ang ebanghelyo ni Jesucristo ay tunay na kumikilos sa inyong buhay. May nagagawa ito. May Nagagawa Ito! Mga kapatid, mahal kong mga kaibigan, dalangin ko na magtuon tayo ng pansin sa "kasimplihan na na kay Cristo" 18 at hayaan ang Kanyang biyaya na pasiglahin at itaguyod tayo sa ating paglalakbay mula sa kinaroroonan natin tungo sa ating maluwalhating tadhana sa piling ng ating Ama. Kapag ginawa natin ito, kapag may nagtanong sa atin, "Ano ang nagagawa sa iyo ng pagiging miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw?" ay masasabi natin nang may pagmamalaki at mala- king kagalakan na, "Napakaganda ng nagagawa nito! Salamat sa pagtatanong! Gusto mo bang malaman pa ang iba?" Ito ang pag- asa ko, dalangin ko, aking patotoo, at basbas ko sa panga- lan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Alma 5:14, 26. 2. Tingnan sa Alma 5:26. 3. Tingnan sa Mga Taga Roma 10:17. 4. Eter 12:27. 5. Tingnan sa Mga Hukom 6:12-16. 6. Tingnan sa I Samuel 9:21. 7. 1 Samuel 9:2. 8. Tingnan sa Mga Bilang 11:14-15. 9. Tingnan sa 1 Juan 3:1-3. 10. Eter 12:27. 11. Doktrina at mga Tipan 76:89. 12. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 76:109. 13. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 14:7. 14. Doktrina at mga Tipan 76:56. 15. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 84:38. 16. Tingnan sa 1 Samuel 10:9. 17. Tingnan sa Mateo 6:22. 18. 2 Corinto 11:3. 23
espiritu at tutulong sa atin na ligtas na makapaglakbay sa buhay na ito tungo sa ating huli, at makalangit na destinasyon. Ni Elder M. Russell Ballard Ng Korum ng Labindalawang Apostol Ang Diyos ang Namamahala Ang mga kautusan at tipan ay mga napakahahalagang katotohanan at doktrinang matatagpuan sa Maaasahang Barko ng Sion, kung saan ang Diyos ang namamahala. Sa pangkalahatang kumperensya noong Oktubre, inanyayahan ko ang mga tagapakinig na sundin ang payo ni Brigham Young na manatili sa Lumang Barko ng Sion, na siyang Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, at kumapit nang dalawang kamay.1 Mula noon, na- tutuwa akong malaman na ang ilan sa aking pamilya at ang iba pa ay nakiki- nig at nagtanong sa akin, "Ano po ang maaasahan namin sa lumang barko: "Ano po ang nasa Maaasahang Barko ng Sion na dapat tayong kumapit nang mahigpit?" Ipinaaalala ko sa kanila ang sinabi ni Pangulong Young: "Tayo ay nasa maaasahang barko ng Sion. . . . Ang [Diyos] ang namamahala at mana- natili Siya roon. . . . Siya ang nag- uutos, gumagabay at namamahala. Kung ang mga tao ay lubos na magtitiwala sa kanilang Diyos, hindi tatalikuran ang kanilang mga tipan ni ang kanilang Diyos, gagabayan Niya tayo sa tama." 2 landas sa kabila ng nagngangalit na karagatan ng mortal na buhay. Narito ang ilan. Ang Simbahan ni Jesucristo ay la- ging pinamumunuan ng mga buhay na propeta at apostol. Bagama't mortal at may kahinaan bilang tao, ang mga ling- kod ng Panginoon ay may inspirasyong tumutulong sa atin upang maiwasan ang mga balakid na nakamamatay sa Sa aking halos 40 taon ng malapit na pakikipag- ugnayan, ako ay personal na saksi na kapwa ang tahimik na ins- pirasyon at matinding paghahayag ang nagpapakilos sa mga propeta at apos- tol, sa iba pang mga General Authority, at mga lider ng auxiliary. Bagama't hindi perpekto o walang pagkaka- mali, ang mabubuting kalalakihan at kababaihang ito ay lubos na nakalaan sa pamumuno sa gawain ng Panginoon ayon sa Kanyang utos. At huwag kang magkakamali tungkol dito: pinapatnubayan ng Panginoon ang Kanyang Simbahan sa pamamagitan ng mga buhay na propeta at apostol. Noon pa man ay ganito na Niya ginagawa ang Kanyang gawain. Tunay na itinuro ng Tagapag- ligtas na, "Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ang tumatanggap ng sinomang sinusugo ko ay ako ang tinatanggap." 3 Hindi natin mai- hihiwalay si Cristo sa Kanyang mga lingkod. Kung wala ang Kanyang unang mga Apostol, wala tayong mga ulat na saksi sa Kanyang mga turo, Kanyang ministeryo, Kanyang pagdu- rusa sa Halamanan ng Getsemani, at sa Kanyang kamatayan sa krus. Kung wala ang kanilang patotoo, hindi tayo magkakaroon ng pagsaksi ng apostol Malinaw, na ang ating Ama sa Langit at Panginoong Jesucristo ay ginayakan ang Maaasahang Barko ng Sion ng walang- hanggang mga katotohanan na tutulong sa atin na manatili sa tamang 24
tungkol sa libingang walang laman at sa Pagkabuhay na Muli. Inutusan Niya noon ang mga unang Apostol: "Dahil dito magsiyaon nga kayo, at gawin ninyong mga alagad ang lahat ng mga bansa, na sila'y inyong bautis- muhan sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo: "Na ituro ninyo sa kanila na kani- lang ganapin ang lahat ng mga bagay na iniutos ko sa inyo." 4 Ang dakilang utos na ito ay sina- riwa sa ating panahon nang tawagin ni Cristo si Joseph Smith na ipanumbalik ang Simbahan, na may inorden na mga Apostol upang ipahayag ang Kanyang Ebanghelyo sa huling pagkakataon bago Siya muling pumarito. Noon pa man ay hamon na sa mundo ang matukoy at tanggapin ang mga buhay na propeta at apostol, ngunit mahalaga ito upang lubos na mauna- waan ang Pagbabayad- sala at mga turo ni Jesucristo at matanggap ang kagana- pan ng mga pagpapala ng priesthood na ibinibigay sa mga tinawag Niya. Iniisip ng napakaraming tao na dapat maging perpekto o halos per- pekto ang mga lider at miyembro ng Simbahan. Nalilimutan nila na ang biyaya ng Panginoon ay sapat para maisakatuparan ang Kanyang gawain sa pamamagitan ng mga mortal. Ang mga lider natin ang may pinakamabu- buting intensyon, ngunit kung minsan nagkakamali tayo. Ito ay hindi kakaiba sa pakikipag- ugnayan sa Simbahan, tulad ng nangyayari sa ating pakikipag- ugnayan sa mga kaibigan, kapitbahay, at mga kasamahan sa trabaho at sa pagitan ng mag- asawa at pamilya. Ang paghahanap sa mga kahinaan ng ibang tao ay madali. Gayunman, nagkakamali tayo kapag ang pinapan- sin lamang natin ay ang mga likas sa tao at pagkabigong makita ang pagki- los ng kamay ng Diyos sa pamamagitan ng mga taong tinawag Niya. Ang pagtutuon ng pansin sa kung paano binibigyang- inspirasyon ng Panginoon ang Kanyang piniling mga lider at paano Siya kumikilos sa mga Banal para gawin ang kalugud- lugod at kahanga- hangang mga bagay sa kabila ng kanilang pagiging tao ay isang pa- raan ng pagkapit natin sa ebanghelyo ni Jesucristo at pananatiling ligtas sa Maaasahang Barko ng Sion. Ang pangalawang katotohanan ay ang doktrina ng plano ng kaligtasan. Sa pamamagitan ni Propetang Joseph Smith, ibinigay ng Diyos ang Aklat ni Mormon, ang Doktrina at mga Tipan, at marami pang karagdagang mga turo sa Simbahan. Kabilang dito ang kaalaman tungkol sa plano ng kaligtasan, na isang mapa kung saan tayo nanggaling, ang layunin natin dito sa lupa, at saan tayo pupunta kapag namatay tayo. Ang plano ay naglalaan din sa atin ng nata- tangi, at walang- hanggang pananaw na tayo ay mga espiritung anak ng Diyos. Sa pagkaunawa kung sino ang ating Ama sa Langit at sa kaugnayan natin sa Kanya at sa Kanyang Pinakamamahal na Anak na si Jesucristo, tatanggapin natin ang Kanilang mga utos at gagawa ng mga tipan sa Kanila na aakay sa atin pabalik sa Kanilang piling. Tuwing hawak ko ang isang ba- gong silang na sanggol, napapaisip ako: "Sino ka, batang paslit? Ano ang kahihinatnan mo sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala ni Cristo?" Ganito rin ang tanong natin kapag namatay ang isang taong mahal natin: "Nasaan sila? Ano ang nakikita at nararanasan nila? Nagpapatuloy ba ang buhay? Ano ang mangyayari sa ating pinakamahalagang mga pakikipag- ugnayan sa malawak na daigdig ng mga espiritu ng mga patay?" Sa daigdig na iyon, ang aming pamilya ay may mga apo, sina Sara at Emily, at si Nathan. Sa pagpanaw ng bawat apo, kami bilang pamilya ay kumapit nang mahigpit sa mga katotohanan ng ebanghelyo. Nasagot ang mga tanong namin, ng kapana- tagan at katiyakan sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas. Bagama't nangungulila kami sa aming mga apo, alam naming buhay sila, at alam naming makikita namin silang muli. Lubos kaming nagpapasalamat sa mga espirituwal na pang- unawang ito sa panahon ng mga pagsubok sa akin at sa aming pamilya. Ang isa pang mahalagang katotoha- nan sa Simbahan ay nilikha ng Ama sa Langit sina Eva at Adan para sa isang mataas na layunin. Inutusan sila - at, kalaunan, inutusan ang kanilang mga inapo - na lumikha ng mga mortal na katawan para sa mga espiritung anak ng Diyos para maranasan nila ang mor- talidad. Sa prosesong ito, ipinapadala ng Ama sa Langit ang Kanyang mga 25
testimony meeting ay panahon upang magbahagi ng maiikling inspirational thought at magpatotoo nang taimtim. Hindi ito ang panahon para magbigay ng pananalita. Dapat magpraktis ang maliliit na bata na ibahagi ang kanilang patotoo sa Primary at sa kanilang mga ma- gulang sa mga family home evening hanggang sa maunawaan nila ang mahalagang kahulugan ng patotoo. espiritung anak sa lupa upang matuto at umunlad sa pamamagitan ng mga karanasan sa buhay sa mundo. Dahil mahal Niya ang Kanyang mga anak, ang Diyos ay nagpadala ng mga sugo ng langit at mga Apostol upang ituro sa kanila ang mahalagang papel ni Jesucristo bilang ating Tagapagligtas. Sa paglipas ng mga siglo, natupad ng mga propeta ang kanilang tungku- lin kapag binalaan nila ang mga tao tungkol sa mga panganib na darating. Ang mga Apostol ng Panginoon ay may tungkuling bantayan, balaan, at tulu- ngan ang mga naghahanap ng sagot sa mga tanong ng buhay. Dalawampung taon na ang nakali- pas, ang Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawang Apostol ay inisyu ang "Ang Mag- anak: Isang Pagpa- pahayag sa Mundo." Sa inspiradong pahayag na iyon, nagtapos kami sa sumusunod: "Kami ay nagbababala na ang mga taong lumalabag sa mga tipan ng kalinisang- puri, nang- aabuso ng asawa o anak, o bigo sa pagtupad ng kanilang mga tungkulin sa mag- anak ay mananagot balang- araw sa harap ng Diyos. At gayon din, kami ay nagbaba- bala na ang pagkakawatak- watak ng mag- anak ay magdudulot sa mga tao, mga komunidad, at mga bansa ng mga kapahamakang sinabi na noon pa ng mga sinauna at makabagong propeta." 5 Bilang mga Apostol, pinagtitibay naming muli ang sagradong babala. Alalahanin sana na ang mga kautu- san at mga tipan ay walang katumbas na mga katotohanan at doktrinang matatagpuan sa Maaasahang Barko ng Sion, na kung saan ang Diyos ang namamahala. Ang isa pang mahalagang doktrina na dapat nating panghawakan ay ang pagsunod sa araw ng Sabbath. Ito ay tumutulong sa atin na manatiling walang bahid- dungis mula sa mundo, nagbibigay sa atin ng kapahingahan ng katawan, at nagbibigay ng espirituwal na pagpapanibago ng pagsamba sa Ama at sa Anak tuwing Linggo.6 Kapag nalulugod tayo sa Kanyang Sabbath, ito ay tanda ng ating pagmamahal at katapatan sa Kanila.7 Bilang bahagi ng pagsisikap nating gawing kaluguran ang araw ng Sab- bath, hiniling namin sa lokal na mga lider at miyembro ng Simbahan na alalahanin na ang sacrament meet- ing ay sa Panginoon at dapat tayong manatiling matatag at nakasalig sa Kanyang mga turo at Pagbabayad- sala. Ang paglalahad ng mga ordenansa ng sakramento ay kapag sinasariwa natin ang ating mga tipan at pinagtitibay ang ating pagmamahal sa Tagapagligtas at inaalaala ang Kanyang sakripisyo at Pagbabayad- sala. Ang diwa ring ito ng pagsamba ay dapat tumimo sa ating buwanang miting ng pag- aayuno at patotoo. Ang sacrament miting na ito ay inilalaan para ang mga miyembro ay magpaha- yag ng pasasalamat, pagmamahal, at pagpapahalaga sa ating Ama sa Langit, kay Jesucristo, at sa ipinanumbalik na ebanghelyo at personal na magpa- totoo sa mga bagay na ito. Ang fast at Ang bagong pagbibigay- diin na ga- wing kaluguran ang araw ng Sabbath ay tuwirang bunga ng inspirasyon mula sa Panginoon sa pamamagitan ng mga lider ng Simbahan. Ang mga miyembro ng ward council ay dapat tumulong sa bi- shopric ng ilang linggo sa pagrepaso ng musika at mga paksa na inirekomenda para sa bawat sacrament meeting. Lahat tayo ay pinagpapala kapag ang araw ng Sabbath ay puno ng pag- mamahal para sa Panginoon sa tahanan at sa simbahan. Kapag tinuturuan ang ating mga anak sa paraan ng Pa- nginoon, natututo silang makadama at tumugon sa Kanyang Espiritu. Tayong lahat ay maghahangad na magsimba tuwing Linggo para makibahagi ng sakramento kapag nadarama nila ang Espiritu ng Panginoon. At lahat, bata at matanda, na may mabibigat na pasa- nin ay madarama ang espirituwal na lakas at kapanatagan na nagmumula sa araw ng Sabbath sa tapat na pagninilay tungkol sa ating Ama sa Langit at sa Panginoong Jesucristo. Salamat at palaging nariyan si Cristo, naghihintay at handang tumulong kapag handa tayong magsisi at lumapit sa Kanya. Ngayon, habang pinag- iisipan natin ang ilang katotohanang ito na umiiral sa Maaasahang Barko ng Sion, manatili tayong lulan ng barko at tandaan, ang isang barko ay sasakyan, at ang layunin ng isang sasakyan ay ihatid tayo sa isang destinasyon. Ang destinasyon ng ating barko ay ang ganap na mga pagpapala ng ebanghelyo, ang kaharian ng langit, ang kaluwalhatiang selestiyal, at ang presensya ng Diyos! Buo na ang plano ng Diyos. Siya ang namamahala, at ang Kanyang 26
malaki at makapangyarihang barko ay patungo sa kaligtasan at kadakilaan. Tandaan na hindi tayo makakarating doon sa pagtalon mula sa bangka at sa paglangoy nang mag- isa. Kadakilaan ang mithiin ng mortal na paglalakbay na ito, at walang sinu- mang makakarating doon kung wala ang ebanghelyo ni Jesucristo: Kan- yang Pagbabayad- sala, ang mga or- denansa, at ang gumagabay doktrina at mga alituntunin na matatagpuan sa Simbahan. By Elder Richard J. Maynes Ng Panguluhan ng Pitumpu Sa Simbahan natin natututuhan ang mga gawa ng Diyos at natatanggap ang biyaya ng Panginoong Jesucristo na nagliligtas sa atin. Sa Simbahan tayo bumubuo ng mga pangako at tipan ng mga walang- hanggang pamilya na na- giging pasaporte natin sa kadakilaan. Ang Simbahan ang may kapangyarihan ng priesthood na nagtataguyod sa atin para malampasan ang mapanganib na mga tubig ng mortalidad. Magpasalamat tayo sa ating magandang Maaasahang Barko ng Sion, dahil kung wala ito hindi tayo uunlad, maiiwang mag- isa at walang magagawa sa nagngangalit na agos ng tubig, tatangayin nang walang timon o sagwan, magpapaikut- ikot sa mala- lakas na hangin at alon ng kaaway. Kumapit nang mahigpit, mga ka- patid, at patuloy na maglayag, sa loob ng maluwalhating barkong ito, Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, at mararating natin ang ating walang- hanggang patutunguhan. Ito ang aking patotoo at dalangin para sa ating lahat sa pa- ngalan Niya kung kanino ipinangalan ang Maaasahang Barko ng Sion, ang ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Tingnan sa M. Russell Ballard, "Manatili sa Bangka at Kumapit nang Mahigpit!" Liahona, Nob. 2014, 89-92. 2. Brigham Young, "Remarks," Deseret News, Nob. 18, 1857, 291. 3. Juan 13:20. 4. Mateo 28:19-20. 5. "Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," Liahona, Nob. 2010, 129. 6. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 59:9-23. Ang Kagalakan sa Pamumuhay na Nakasentro kay Cristo Ang ating buhay ay dapat isentro nang husto kay Cristo upang magkaroon tayo ng tunay na kagalakan at kapayapaan sa buhay na ito. Ang mundong tinitirhan natin ay nagbibigay ng matinding panggi- gipit sa mabubuting tao saanman para ibaba o talikuran pa nila ang kani- lang mga pamantayan ng matwid na pa- mumuhay. Gayunman, sa kabila ng mga kasamaan at tuksong nakapaligid sa atin bawat araw, makakahanap tayo ng tunay na kagalakan ngayon sa pamamagitan ng pamumuhay na nakasentro kay Cristo. Ikinuwento ni Elder Aoba na ang kanyang klase ng mga kabataan ay talagang sumigla nang makita nila kung paano niya binago ang hugis ng putik sa kanyang mga kamay at ginawa iyonng mga plato, mangkok, at tasa. Matapos ang kanyang demonstrasyon, nagtanong siya kung may gustong Ang pagsesentro ng ating buhay kay Jesucristo at sa Kanyang ebanghelyo ay maghahatid ng katatagan at kaligaya- han sa ating buhay, gaya ng inilalara- wan sa sumusunod na mga halimbawa. Hiniling ni Elder Taiichi Aoba ng Pitumpu, na naninirahan sa isang maliit na nayon sa bundok sa Shikoku, Japan, na magturo ng klase sa isang youth conference. "Tumayo Kayo sa mga Banal na Lugar" ang napiling tema ng kumperensya. Matapos pag- isipan ang tema at kung ano ang ituturo, nagpa- siya si Elder Aoba na gamitin ang kan- yang propesyon bilang pamamaraan sa pagtuturo. Ang kanyang trabaho ay paggawa ng palayok. 7. Tingnan sa Isaias 58:13-14. 27
sumubok sa kanila na gawin nito. Lahat ay nagtaas ng kamay. Pinalapit ni Elder Aoba ang ilan sa mga kabataan upang subukan ang bago nilang interes. Akala nila, mata- pos siyang mapanood, na simple lang ito. Gayunman, wala sa kanilang nagta- gumpay sa kanilang mga pagsisikap na gumawa kahit man lang isang simpleng mangkok. Sabi nila: "Hindi ko po kaya!" "Bakit ang hirap po nito?" "Ang hirap naman pala." Ganito ang narinig na mga komento nang magtalsikan ang putik sa buong silid. Tinanong niya ang mga kabataan kung bakit sila hirap na hirap sa pag- gawa ng palayok. Iba- iba ang sagot nila: "Wala po akong anumang kara- nasan," "Hindi po ako nakapagsanay," o "Wala po akong talento." Batay sa resulta, ang sinabi nila ay totoong lahat; gayunman, ang pinakamahalagang da- hilan ng kabiguan nila ay dahil sa putik butas sa gitna ng putik. Muling sumu- bok ang ilang kabataan. Sa pagkaka- taong ito nagsimulang pumalakpak ang lahat nang sabihin nilang: "Wow, hindi ito umaalog," "Kaya kong gawin ito," o "Nagawa ko!" Siyempre pa, hindi perpekto ang mga hugis, pero talagang kakaiba ang resulta sa unang pagtatangka. Ang dahilan ng kanilang tagumpay ay dahil nakasentro ang putik sa gulong. Ang mundong ginagalawan natin ay katulad ng umiikot na gulong ng magpapalayok, at pabilis nang pabilis ang gulong niyon. Tulad ng putik sa gulong ng magpapalayok, dapat ay na- kasentro din tayo. Ang ating gitna, ang sentro ng ating buhay, ay kailangang si Jesucristo at ang Kanyang ebanghelyo. Ang ibig sabihin ng pamumuhay nang nakasentro kay Cristo ay matututuhan natin ang tungkol kay Jesucristo at sa Kanyang ebanghelyo at pagkatapos ay sundan natin ang Kanyang halimbawa at sundin nang lubusan ang Kanyang mga kautusan. Sinabi ng sinaunang propetang si Isaias, "Ngunit ngayon, O Panginoon, ikaw ang aming mga ama; kami ang malagkit na putik, at ikaw ang mag- papalyok sa amin; "at kaming lahat ay gawa ng iyong kamay." 1 Kung ang ating buhay ay nakasen- tro kay Jesucristo, matagumpay Niya tayong mahuhubog sa kung ano ang nararapat sa atin upang makabalik sa piling Niya at ng Ama sa Langit sa kahariang selestiyal. Ang kaligaya- hang nadarama natin sa buhay na ito ay tuwirang kasukat ng kung gaano nakasentro ang ating buhay sa mga turo, halimbawa, at nagbabayad- salang sakripisyo ni Jesucristo. Mga kapatid, isinilang ako sa isang maraming henerasyon na pamilyang LDS, kaya't ang mga pagpapala at kagalakang dulot ng ebanghelyo ni Jesucristo bilang batayan ng kultura ng aming pamilya ay kalakip ng aming buhay araw- araw. Hindi ko napag- tanto ang pambihirang positibong epekto ng kabuuan ng ebanghelyo ni Jesucristo sa mga taong hindi pa naranasan ang mga pagpapala nito sa kanilang buhay hanggang sa magtu- ngo ako sa full- time mission noong binata ako. Sa talatang ito sa Mateo mababanaag ang proseso sa dinara- nas ng mga taong nagbagong- loob sa ebanghelyo ni Jesucristo: "Tulad ang kaharian ng langit sa nakatagong ka- yamanan sa bukid, na nasumpungan ng isang tao, at inilihim at sa kanyang kagalaka'y yumaon at ipinagbili ang lahat niyang tinatangkilik, at binili ang bukid na yaon." 2 Hayaan ninyong ibahagi ko sa inyo ang isang halimbawa mula sa Aklat ni Mormon na naglalarawan kung ano ang handang gawin ng isang nagbagong- loob upang matanggap ang kagalakang nauugnay sa pagkakita sa kayamanang Tulad ng putik sa gulong ng magpapalayok ni Elder Taiichi Aoba, ang buhay natin ay dapat isentro nang ganap kay Cristo para magka- roon tayo ng tunay na kagalakan at kapaya- paan sa buhay na ito. na hindi nakasentro sa gulong. Inakala ng mga kabataan na nasa gitna na ang putik, ngunit sa pananaw ng isang pro- pesyonal, hindi iyon ang pinakagitna. Kaya sinabi niya sa kanila, "Subukan nating muli." Sa pagkakataong ito, inilagay ni Elder Aoba ang putik sa pinakagitna ng gulong at pagkatapos ay sinimulang paikutin ang gulong, na gumawa ng 28
binanggit ni Jesus sa talinghaga ng kayamanang itinago sa bukid. Alalahanin sa aklat ni Alma kaba- nata 20, nang sina Ammon at Lamoni ay naglalakbay papunta sa lungsod ng Midoni upang hanapin at ilabas ng kulungan ang kapatid ni Ammon na si Aaron. Sa kanilang paglalakbay nakilala nila ang ama ni Lamoni, na siyang hari ng mga Lamanita sa buong lupain. Galit na galit ang hari na naglakbay ang kanyang anak na si Lamoni na kasama ni Ammon, isang Nephitang missionary, na itinuring niyang kaaway. Nadama niya na dapat dumalo ang kanyang anak sa malaking piging na isinagawa niya para sa kanyang mga anak at mga tauhan. Matindi ang galit ng hari ng mga Lamanita kaya inutusan niya ang kanyang anak na si Lamoni na patayin si Ammon gamit ang kanyang espada. Nang tumanggi si Lamoni, hi- nugot ng hari ang sarili niyang espada para patayin ang kanyang anak dahil sa pagsuway; gayunman, namagitan si Ammon para iligtas ang buhay ni Lamoni. Sa huli ay nagapi niya ang hari at mapapatay sana niya ito. Ito ang sinabi ng hari kay Ammon nang malagay ang kanyang sarili sa pagitan ng buhay at kamatayan: "Kung hindi mo ako papatayin ay ipagkaka- loob ko sa iyo ang ano mang hihingin mo, maging ang kalahati ng kaharian." 3 Kaya handang ibayad ng hari ang kalahati ng kanyang kaharian upang maligtas ang kanyang sariling buhay. Maaaring nagulat nang husto ang hari nang hilingin lamang ni Ammon na palayain ang kanyang kapatid na si Aaron at ang kanyang mga kasamahan sa kulungan at na manatili pa rin sa kanyang anak na si Lamoni ang kan- yang kaharian. Kalaunan, dahil sa karanasang ito, pinawalan ang kapatid ni Ammon na si Aaron mula sa kulungan sa Midoni. Matapos siyang palayain nadama niya ang inspirasyong magpunta sa lugar na pinamumunuan ng hari ng mga Lamanita. Ipinakilala si Aaron sa hari at nagkaroon ng pribilehiyong ituro dito ang mga alituntunin ng ebanghelyo ni Jesucristo, kabilang na ang dakilang plano ng pagtubos. Nagkaroon ng matinding inspirasyon ang hari sa mga turo ni Aaron. Ang tugon ng hari sa mga turo ni Aaron ay matatagpuan sa talata 15 ng Alma kabanata 22: "At ito ay nangyari na, na matapos ipaliwanag ni Aaron ang mga bagay na ito sa kanya, ay sinabi ng hari: Ano ang nararapat kong gawin upang magkaroon ako nitong buhay na walang hanggan na sinabi mo? Oo, ano ang nararapat kong ga- win upang isilang sa Diyos, nang ang masamang espiritung ito ay mabunot mula sa aking dibdib, at matanggap ang kanyang Espiritu, upang ako ay mapuspos ng galak, upang hindi ako maitakwil sa huling araw? Masdan, sinabi niya, tatalikuran ko ang lahat ng aking pag- aari, oo, tatalikuran ko ang aking kaharian, upang matanggap ko ang labis na kagalakang ito." Kamangha- mangha na taliwas sa pagbibigay ng kalahati ng kanyang kaharian upang iligtas ang kanyang bu- hay, handa na ngayong talikdan ng hari ng mga Lamanita ang kanyang buong kaharian upang matanggap niya ang galak na nagmumula sa pag- unawa, pagtanggap, at pamumuhay ayon sa ebanghelyo ni Jesucristo. Ang asawa kong si Nancy ay convert din sa Simbahan. Binanggit niya sa akin nang maraming beses sa paglipas ng maraming taon ang galak na nadama niya sa kanyang buhay mula nang matagpuan, matanggap, at maipamu- hay niya ang ebanghelyo ni Jesucristo. Narito ang pagninilay ni Sister Maynes tungkol sa kanyang karanasan: "Bilang young adult na nasa 20s na ang edad, nasa punto ako ng buhay ko na alam kong may kailangan akong baguhin para maging mas maligaya. Nadama ko na parang nalilito ako at walang tunay na layunin at direksyon, at hindi ko alam kung saan ito matatag- puan. Matagal ko nang alam na mayro- ong Ama sa Langit at paminsan- minsan ay nagdarasal ako noon, nadarama na nakikinig Siya. "Nang simulan ko ang paghaha- nap, dumalo ako sa ilang iba't ibang simbahan ngunit laging bumabalik ang damdaming iyon at panghihina ng loob. Napakapalad ko dahil sinagot ang dalangin ko para sa patnubay at layunin sa buhay, at ang kabuuan ng ebanghelyo ni Jesucristo ay dumating sa buhay ko. Sa unang pagkakataon nadama ko na may layunin ako, at ang plano ng kaligayahan ay nagdulot ng tunay na kagalakan sa buhay ko." Isa pang karanasan sa Aklat ni Mormon ang malinaw na naglalarawan kung paano tayo pupuspusin ng ma- laking kaligayahan sa pamumuhay na nakasentro kay Cristo kahit napalilibu- tan tayo ng matitinding kahirapan. Nang lisanin ng propetang si Lehi at ng kanyang pamilya ang Jerusa- lem noong 600 b.c., nagpagala- gala sila sa ilang sa loob ng mga walong taon hanggang makarating sila sa huli sa isang lupain na tinatawag nilang Masagana, na malapit sa dalampasi- gan. Inilarawan ni Nephi ang kanilang buhay sa ilang na puno ng hirap sa ganitong paraan: "[Kami ay dumanas 29
ng] maraming pagdurusa at labis na kahirapan, . . . maging napakarami na hindi namin maisulat na lahat." 4 Habang nakatira sa lupaing Ma- sagana, binigyan ng Panginoon si Nephi ng responsibilidad na gumawa ng sasakyang- dagat na magtatawid sa kanila sa dagat patungo sa lupang pa- ngako. Pagdating sa lupang pangako, nagpatuloy ang malaking kaguluhan sa pagitan ng mga taong nakasentro ang buhay kay Cristo at sa mga hindi nananalig, na sumunod sa mga halim- bawa nina Laman at Lemuel. Sa huli, napakatindi ng panganib ng karaha- san sa pagitan ng dalawang grupo kaya humiwalay si Nephi at ang mga sumunod sa mga turo ng Panginoon at nagsitakas patungo sa ilang para maligtas. Sa puntong ito, mga 30 taon matapos lisanin ni Lehi at ng kanyang pamilya ang Jerusalem, gumawa ng dokumento si Nephi na medyo naka- kagulat ang pahayag, lalo na matapos niyang itala sa mga banal na kasulatan ang maraming hirap at dusang nara- nasan nila. Ito ang sinabi niya: "At ito ay nangyari na, na kami ay namuhay nang maligaya." 5 Sa kabila ng kanilang mga paghihirap, nakapamuhay sila nang maligaya dahil nakasentro sila kay Cristo at sa Kanyang ebanghelyo. Mga kapatid, tulad ng putik sa gulong ng magpapalayok, ang buhay natin ay dapat isentro nang husto kay Cristo para magkaroon tayo ng tunay na kagalakan at kapayapaan sa buhay na ito. Ang mga halimbawa ng hari ng mga Lamanita; ng asawa kong si Nancy; at ng mga Nephita ay sumu- suportang lahat sa tunay na alituntu- ning ito. Ni Neill F. Marriott Pangalawang Tagapayo sa Young Women General Presidency Pagpapasakop ng Ating Puso sa Diyos Kapag nagpasakop tayo sa Espiritu, malalaman natin ang paraan ng Diyos at madarama ang Kanyang kalooban. Binanggit ni Elder Dallin H. Oaks, sa pangkalahatang kumperensya noong Abril, ang pangangailangan "na baguhin ang ating sariling buhay." 1 Para sa akin ang personal na pagba- bago ay nagsisimula sa pagbabago ng puso - anuman ang inyong karanasan sa buhay o saan man kayo isinilang. Ako ay nagmula sa Katimugan ng Estados Unidos, at noong kabataan ko ang mga titik ng sinaunang mga him- nong Protestante ang nagturo sa akin ng tunay na puso ng disipulo - isang pusong nagbago. Pag- isipan ang mga titik na ito, na napakahalaga sa akin: na nagsisimula tayo sa pag- aaral tung- kol sa Kanya at pagdarasal para maka- unawa. Habang lumalago ang tiwala natin sa Kanya, binubuksan natin ang ating puso, hinahangad nating gawin ang Kanyang kalooban, at hinihintay natin ang mga sagot na tutulong sa atin na makaunawa. Nagsimulang magbago ang puso ko nang magsimula ako, sa edad na 12 taon, na hanapin ang Diyos. Bukod sa pagbigkas sa Panalangin ng Panginoon,3 hindi ko talaga alam kung paano magdasal. Naaalala kong lumuhod ako, umasang madama ang Pinatototohanan ko sa inyo ngayon na masusumpungan din natin ang kapayapaang iyon, ang kaligayahang iyon, ang tunay na kagalakang iyon kung pipiliin nating mamuhay na nakasentro kay Cristo, sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Ikaw po ang bahala, Panginoon! Ikaw po ang bahala! Ikaw ang Magpapalayok. Ako ang putik. Hulmahin at gawin ako. Ayon sa Iyong kalooban, Habang ako ay naghihintay, Nagpasakop at payapa.2 MGA TALA 1. Isaias 64:8. 2. Matthew 13:44 (Revised Standard Version). 3. Alma 20:23. 4. 1 Nephi 17:6. 5. 2 Nephi 5:27. Paano tayo, na makabago, abala, mahilig makipagtagisang mga tao, nagpapasakop sa Kanyang kalooban? Paano natin gagawing paraan natin ang paraan ng Panginoon? Naniniwala ako 30
Kanyang pagmamahal, at nagtanong, "Nasaan po Kayo, Ama sa Langit? Alam kong nariyan lang po Kayo, pero saan po?" Iyon ang tanong ko noong tined- yer ako. Nasilayan ko ang katunayan ni Jesucristo, ngunit hinayaan ako ng Ama sa Langit, sa Kanyang karunungan, na maghanap at maghintay nang 10 taon. Noong 1970, nang ituro sa akin ng mga missionary ang plano ng ka- ligtasan ng Ama at Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas, natapos ang aking paghihintay. Tinanggap ko ang mga katotohanang ito at nabinyagan ako. Batay sa kaalamang ito tungkol sa awa at kapangyarihan ng Panginoon, pinili ko, ng asawa ko, at ng mga anak ko, ang sawikaing ito ng pamilya: "Ma- giging maayos ang lahat." Gayunman, paano natin masasambit ang mga sali- tang iyon sa bawat isa kapag dumating ang mabibigat na problema at hindi dumating kaagad ang sagot? Nang maospital ang kalugud- lugod at karapat- dapat na 21- taong- gulang na anak naming si Georgia dahil sa malubhang kalagayan matapos ma- aksidente sa bisikleta, sinabi ng aming pamilya, "Magiging maayos ang lahat." Nang agad akong lumipad mula sa aming mission sa Brazil papunta sa In- dianapolis, Indiana, upang makasama siya, pinanghawakan ko ang sawikain ng aming pamilya. Gayunman, puma- naw ang maganda naming anak ilang oras lang bago lumapag ang eropla- nong sinasakyan ko. Sa kalungkutan at pagkabiglang bumalot sa aming pamilya, paano namin titingnan ang isa't isa at sasabihin pa na, "Magiging maayos ang lahat"? Kasunod ng pagpanaw ni Georgia, naroon pa rin ang sakit, nahirapan kami, at hanggang sa ngayon may mga sandali ng matinding kalungkutan, ngunit nauunawaan namin na wala naman talagang namamatay. Sa kabila ng aming pagdadalamhati nang tumigil sa pagkilos ang pisikal na katawan ni Georgia, nanalig kami na nagpatuloy ang kanyang buhay bilang espiritu, at naniniwala kami na makakapiling namin siya nang walang hanggan kung susundin namin ang aming mga tipan sa templo. Dahil sa pananalig sa ating Manunubos at sa Kanyang Pagkabuhay na Mag- uli, pananalig sa kapangyarihan ng Kanyang priesthood, at pananalig sa mga walang- hanggang pagbubuklod, nasambit namin ang aming sawikain nang buong tatag. Sabi ni Pangulong Gordon B. Hinckley: "Kung gagawin ninyo ang lahat ng makakaya ninyo, magiging ma- ayos ang lahat. Magtiwala sa Diyos. . . . Hindi tayo pababayaan ng Panginoon." 4 Hindi sinabi sa sawikain ng aming pamilya na, "Magiging maayos ang lahat ngayon." Tungkol ito sa pag- asa namin sa magiging resulta sa kawalang- hanggan - hindi sa mga resulta ngayon. Sinasabi sa banal na kasulatan na, "Masigasig na maghanap, manalangin tuwina, at maging mapanampalataya, at lahat ng bagay ay magkakalakip na ga- gawa para sa inyong ikabubuti." 5 Hindi nito ibig sabihin na lahat ng bagay ay mabuti, kundi para sa mababa ang loob at matapat, ang mga bagay - kapwa positibo at negatibo - ay magkakala- kip na gagawa para sa ikabubuti, at sa takdang oras ng Panginoon. Hinihintay natin Siya, kung minsan katulad ni Job sa kanyang pagdurusa, batid na ang Diyos ang "sumusugat, at nagtatapal: Siya'y sumusugat, at pinagagaling ng kaniyang mga kamay." 6 Ang mapag- pakumbabang puso ay tinatanggap ang pagsubok at ang paghihintay sa panahon ng paggaling at kabuuang darating. Kapag nagpasakop tayo sa Espiritu, malalaman natin ang paraan ng Diyos at madarama ang Kanyang kalooban. Sa oras ng sakramento, na tinatawag kong sentro ng Sabbath, nalaman ko na ma- tapos manalangin para sa kapatawaran ng mga kasalanan, mainam itanong sa Ama sa Langit na, "Ama, may magagawa pa po ba ako?" Kapag tayo ay maamo, ang ating isipan ay matutuon sa iba pang kailangan nating baguhin - sa ba- gay na naglilimita sa kakayahan nating tumanggap ng espirituwal na patnubay o ng paggaling at tulong. Halimbawa, marahil ay may naka- tago pa rin akong galit sa isang tao. Kapag itinatanong ko kung may dapat pang ipagtapat, ang "lihim" na iyon ay malinaw kong naaalala. Sa kabu- uan, bumulong ang Espiritu Santo na, "Tapat kang nagtanong kung may magagawa pa, at narito. Nababawa- san ng iyong hinanakit ang iyong pag- unlad at sinisira ang kakayahan 31
pagmamahal natin sa ating sarili at sa sarili nating adyenda? Maaaring isipin ng ilan na sila ay nabigo rin nang maraming beses at napakahina para baguhin ang mga ma- kasalanang gawa o mga makamundong hangarin ng puso. Gayunman, bilang pinagtipanang Israel, hindi lang natin paulit- ulit na sinusubukang magbago. Kung masigasig tayong makikiusap sa Diyos, tatanggapin Niya tayo kung sino tayo - at ginagawa tayong higit kaysa iniisip natin. Isinulat ng bantog na theologian na si Robert L. Millet ang tungkol sa "mainam na panana- bik na magpakabuti," na binalanse ng espirituwal na "katiyakan na nasa at sa pamamagitan ni Jesucristo magagawa natin ito." 9 Sa ganitong pagkaunawa, talagang masasabi natin sa Ama sa Langit: Tiwala'y lubos sa Panginoon Na iniibig ako, Tapat ang puso na magsisikap: Susundin ko ang utos N'yo.10 Kapag inialay natin ang ating bag- mong magkaroon ng magandang pag- uugnayan. Kalimutan mo na ito." Ah, mahirap itong gawin - maaari nating madama na parang makatwiran ang ating galit - pero ang pagpapasakop sa paraan ng Panginoon ang tanging daan tungo sa kaligayahan. Sa unti- unting paglipas ng pana- hon, natatanggap natin ang Kanyang mapagmahal na lakas at patnubay - marahil para akayin tayo sa madalas na pagpunta sa templo o pag- aralan pa nating lalo ang Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas o kausapin ang isang kai- bigan, bishop, professional counselor, o kahit doktor. Ang paggaling ng ating puso ay nagsisimula kapag nagpasakop at sumamba tayo sa Diyos. Ang tunay na pagsamba ay nagsi- simula kapag matuwid ang ating puso sa harap ng Ama at ng Anak. Ano ang kalagayan ng ating puso ngayon? Na- kakatuwa na para gumaling at magka- roon ng tapat na puso, kailangan muna nating gawin itong bagbag sa harapan ng Panginoon. "Mag- aalay kayo bilang pinaka- hain sa akin ng isang bagbag na puso at nagsisising espiritu," 7 sabi ng Pa- nginoon. Ang resulta ng paghahain ng ating puso, o kalooban, sa Panginoon ay na tinatanggap natin ang espirituwal na patnubay na kailangan natin. Sa lumalagong pag- unawa sa biyaya at awa ng Panginoon, makikita natin na kusang nagiging bagbag ang ating puso at nababagbag sa pasasalamat. Pagkatapos ay lumalapit tayo sa Kanya, naghahangad na makipamatok sa Bug- tong na Anak ng Diyos. Sa ating pag- hahanap taglay ang bagbag na puso at pakikipamatok, nagkakaroon tayo ng bagong pag- asa at sariwang patnubay ng Espiritu Santo. Nahirapan akong pawiin ang mortal na hangaring gawin ang mga bagay sa aking paraan, na natatanto kalaunan na ang aking paraan ay kulang, limitado, at mas mababa sa paraan ni Jesucristo. "Siya ang daan na naghahatid ng kaligayahan sa buhay na ito at buhay na walang hanggan sa daigdig na darating." 8 Maaari ba nating mahalin si Jesucristo at ang Kanyang paraan nang higit sa bag na puso kay Jesucristo, tatang- gapin Niya ang ating alay. Muli Niya tayong tinatanggap. Anuman ang mga nawala, naging sugat, at pagtangging dinanas natin, ang Kanyang biyaya at pagpapagaling ay higit na maka- pangyarihan sa lahat. Habang tunay na nakapamatok sa Tagapagligtas, masasambit natin nang may tiwala na, "Magiging maayos ang lahat." Sa pa- ngalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Dallin H. Oaks, "Ang Talinghaga ng Manghahasik," Liahona, Mayo 2015, 32. 2. "Have Thine Own Way, Lord," The Cokesbury Worship Hymnal, blg. 72. 3. Tingnan sa Mateo 6:9-13. 4. Gordon B. Hinckley, Jordan Utah South regional conference, priesthood session, Mar. 1, 1997; tingnan din sa "Excerpts from Addresses of President Gordon B. Hinckley," Ensign, Okt. 2000, 73. 5. Doktrina at mga Tipan 90:24. 6. Job 5:18. 7. 3 Nephi 9:20. 8. "Ang Buhay na Cristo: Ang Patotoo ng mga Apostol," Liahona, Abr. 2000, 3; idinagdag ang pagbibigay- diin. 9. Robert L. Millet, After All We Can Do: Grace Works (2003), 133. 10. "Tutungo Ako Saanman," Mga Himno, blg. 171. 32
Niya ang ating kamay at aakayin tayo pauwi. Gayunman, kailangan nating hingin Ni Elder Larry R. Lawrence Ng Pitumpu ang direksyon ng Panginoon habang daan. Kailangan nating itanong ang ilang mahihirap na tanong, tulad ng "Ano ang kailangan kong baguhin?" "Paano ko paghuhusayin pa?" "Anong mga kahinaan ang kailangan kong gawing kalakasan?" Ano Pa ang Kulang sa Akin? Isipin natin ang kuwento ng Bagong Tipan tungkol sa mayamang batang pi- nuno. Siya ay mabuting binata na sumu- sunod na sa Sampung Utos, pero gusto niyang maging mas mabuti pa. Mithiin niya'y buhay na walang hanggan. Nang makilala niya ang Tagapaglig- tas, itinanong niya, "Ano pa ang kulang sa akin?" 3 Kung tayo ay mapagpakumbaba at madaling turuan, aakayin tayo ng Espiritu Santo pauwi, ngunit kailangan nating hingin ang direksyon ng Panginoon habang daan. Agad sumagot si Jesus, na nagbibi- gay ng payo para mismo sa mayamang binata. "Sinabi sa kaniya ni Jesus, Kung ibig mong maging sakdal, humayo ka, ipagbili mo ang tinatangkilik mo, at ibi- gay mo sa mga dukha, at . . . pumarito ka, at sumunod ka sa akin." 4 Noong young adult ako, sinimulan kong siyasatin ang Simbahan. Noong una humanga ako sa ebanghelyo dahil sa halim- bawa ng mga kaibigan kong mga Banal sa mga Huling Araw, ngunit sa huli naakit ako sa kakaibang doktrina. Nang malaman ko na kaya ng mata- tapat na kalalakihan at kababaihan na patuloy na umunlad at sa huli ay maging katulad ng kanilang mga ma- gulang sa langit, talagang namangha ako. Gustung- gusto ko ang konsepto; damang- dama ko ito. Ang paglalakbay sa pagkadisipulo ay hindi madali. Tinatawag itong "tuwid na landas tungo sa pag- unlad." 2 Sa ating paglalakbay sa makipot at makitid na landas, patuloy tayong hinahamon ng Espiritu na maging mas mabuti at patuloy na sumulong. Ang Espiritu Santo ang ulirang makakasama sa pag- lalakbay. Kung tayo ay mapagpakum- baba at madaling turuan, hahawakan Nagulat ang binata; hindi niya naisip kailanman ang gayong sakripisyo. Sapat ang pagpapakumbaba niya para magtanong sa Panginoon ngunit hindi sapat ang katapatan para sundin ang banal na payong ibinigay sa kanya. Ka- ilangang handa tayong kumilos kapag tumanggap tayo ng sagot. Itinuro ni Pangulong Harold B. Lee, "Bawat isa sa atin, kung nais nating Hindi nagtagal matapos akong binyagan, inaaral ko ang Sermon sa Bundok, at natanto ko na itinuro ni Jesus ang mga katotohanan ding ito tungkol sa walang- hanggang pag- unlad sa Biblia. Sabi niya, "Kayo nga'y mangagpakasakdal, na gaya ng inyong Ama sa kalangitan na sakdal." 1 Ako ay mahigit 40 taon nang mi- yembro, at tuwing babasahin ko ang talatang ito, napapaalalahanan ako sa layunin natin dito sa lupa. Naparito tayo upang matuto at magpakabuti hanggang sa unti- unti tayong maging banal o ganap kay Cristo. 33
ang araw ng Linggo sa paglilingkod sa Diyos - na isantabi ang mga bagay ukol sa pag- aaral niya at sa halip ay pag- aralan ang ebanghelyo. Ang munting pag- aadjust na ito ay nagdulot ng kapa- yapaan at balanse na hinahanap niya. Ilang taon na ang nakalipas, nabasa ko sa magasin ng Simbahan ang kuwento ng isang dalagang nakatira malayo sa tahanan at nag- aaral sa kolehiyo. Huli na siya sa kanyang mga klase, ang kanyang social life ay hindi tulad ng inasahan niya, at siya ay kara- niwang malungkot. Sa huli, lumuhod siya isang araw at sumamo, "Ano po ang magagawa ko para mapagbuti ang buhay ko?" Ibinulong ng Espiritu Santo, "Magbangon ka at linisin mo ang kuwarto mo." Talagang nakakagu- lat ang paramdam na ito, pero ito ang kailangan niya para makapagsimula. Pagkatapos ayusin ang mga bagay- bagay, nadama niyang napuno ng Espiritu ang kanyang silid at nasiyahan ang puso niya. marating ang pagiging perpekto, ay kailangang itanong ito minsan sa ating sarili, 'Ano pa ang kulang sa akin?'" 5 May kilala akong isang matapat na ina na nagpakumbaba at nagtanong, "Ano ang humahadlang sa aking pag- unlad?" Sa kaso niya, agad dumating ang sagot mula sa Espiritu: "Tumigil ka sa pagrereklamo." Nagulat siya sa sagot na ito; hindi niya naisip na mareklamo siya. Gayunman, ang mensahe mula sa Espiritu Santo ay napakalinaw. Nang sumunod na mga araw at linggo, naging maingat na siya sa pagiging ma- reklamo. Nagpapasalamat sa pahiwatig na pagbutihin pa, nagpasiya siyang bilangin ang mga pagpapala sa halip na bilangin ang mga hamon. Sa loob ng ilang araw, nadama niya ang mainit na pagsang- ayon ng Espiritu. Isang hamak na binata na tila hindi mahanap ang tamang babae ang lumapit sa Panginoon para humingi ng tulong: "Ano po ang humahadlang sa akin para maging ang tamang lalaki?" tanong niya. Dumating ang sagot sa kanyang puso at isipan: "Linisin mo ang pananalita mo." Sa sandaling iyon, natanto niya na may ilang magagas- pang na salitang naging bahagi ng kan- yang bokabularyo, at nangako siyang magbago. Isang dalaga ang matapang na nag- tanong: "Ano po ang kailangan kong baguhin?" at bumulong sa kanya ang Espiritu, "Huwag kang sumabad kapag may nag- uusap." Ang Espiritu Santo ay talagang nagbibigay ng payo para sa bawat isa. Siya ay lubos na matapat na kasama at sasabihin sa atin ang mga bagay na hindi alam ng iba o hindi kayang sabihin ng iba. Isang returned missionary ang na- stress dahil sa napakaraming gagawin. Sinisikap sana niyang mag- ukol ng oras sa trabaho, pag- aaral, pamilya, at sa tungkulin sa Simbahan. Humingi siya ng payo sa Panginoon: "Paano ko madarama ang kapayapaan sa lahat ng kailangan kong gawin?" Ang sagot ay hindi niya inaasahan; tumanggap siya ng impresyon na dapat mas sundin pa niya ang araw ng Sabbath at panatilihin itong banal. Nagpasiya siyang ilaan Hindi sinasabi sa atin ng Espiritu Santo na pagandahin lahat nang min- sanan. Kung ganito ang gagawin Niya, panghihinaan tayo ng loob at susuko. Ang Espiritu ay kumikilos sa atin ayon sa sarili nating bilis, sa paisa- isang hak- bang, o gaya ng itinuro ng Panginoon, "taludtod sa taludtod, ng tuntunin sa tuntunin, . . . at pinagpala ang mga yaong nakikinig sa aking mga tuntu- nin, . . . sapagkat siya na tumatanggap ay bibigyan ko pa ng karagdagan." 6 Halimbawa, kung ipinadarama sa iyo ng Espiritu Santo na sabihin ang "sa- lamat" nang mas madalas, at tumugon ka sa paramdam na iyon, maaaring madama Niya na dapat ka nang bigyan ng mas malaking hamon - tulad ng pag- aaral na sabihing, "Sori; kasalanan ko po." Ang napakagandang sandali para itanong sa Panginoon ang "Ano pa ang kulang sa akin?" ay kapag tumatanggap tayo ng sakramento. Itinuro ni Apostol Pablo na ito ay panahon para suriin ang ating sarili.7 Sa mapitagang kapali- giran na ito, habang ang ating isipan ay nakatuon sa langit, marahang masasabi sa atin ng Panginoon ang susunod nating gagawin. 34
Tulad ninyo, nakatanggap ako ng maraming mensahe mula sa Espiritu sa paglipas ng mga taon na nagpapakita sa akin kung paano ko pa mapagbu- buti ang sarili ko. Ibabahagi ko ang ilang personal na halimbawa ng mga mensaheng pinaniniwalaan ko. Kabi- lang sa mga pahiwatig na ito ang: Huwag kang magtaas ng boses. • Isaayos ang iyong sarili; gumawa ng listahan ng mga bagay na gagawin araw- araw. Mas pangalagaan ang iyong kata- wan sa pamamagitan ng pagkain ng mas maraming prutas at gulay. Dalasan ang iyong pagdalo sa templo. Mag- ukol ng oras para magnilay bago ka manalangin. Hingin ang payo ng iyong asawa. • At maging mapasensya kapag nagmamaneho; huwag lampasan ang speed limit. (Sinisikap ko pang gawin ang isang ito.) Dahil sa Pagbabayad- sala posible ang maging perpekto o mapabanal. Hindi natin ito magagawang mag- isa, ngunit sapat ang biyaya ng Diyos para matu- lungan tayo. Tulad ng napuna ni Elder David A. Bednar minsan: "Malinaw na nauunawaan ng marami sa atin na ang Pagbabayad- sala ay para sa mga maka- salanan. Gayuman, hindi ako gaanong nakatitiyak na alam at nauunawaan natin na ang Pagbabayad- sala ay para din sa mga banal - para sa mabubuting kalalakihan at kababaihan na masunu- rin, karapat- dapat, at lubos na nag- iingat at nagsisikap na maging mas mabuti." 8 Gusto kong imungkahi na bawat isa sa inyo ay makibahagi kaagad sa isang espirituwal na ehersisyo, siguro mamayang gabi habang nagdarasal kayo. Mapagpakumbabang itanong ito sa Panginoon: "Ano po ang humahad- lang sa pag- unlad ko?" Sa madaling salita: "Ano pa po ang kulang sa akin?" Pagkatapos ay tahimik na maghintay sa sagot. Kung ikaw ay matapat, ang sagot ay magiging malinaw. Ito ay magiging paghahayag para sa iyo. O makakatanggap ka ng mensahe na maging mas mapili tungkol sa pelikulang pinanonood mo o sa musikang pina- kikinggan mo. Maaaring maramdaman mo na dapat kang maging mas tapat sa pakikitungo mo sa negosyo o magbigay ng mas malaki sa iyong handog- ayuno. Maraming posibleng gawin. Maipapakita sa atin ng Espiritu ang ating mga kahinaan, ngunit maipapa- kita rin Niya sa atin ang ating mga ka- lakasan. Kung minsan kailangan nating itanong kung ano ang ginagawa nating tama para mapasigla at mahikayat tayo ng Panginoon. Kapag binabasa natin ang ating patriarchal blessing, napapa- alalahanan tayo na alam ng ating Ama sa Langit ang ating banal na potensyal. Natutuwa siya sa tuwing humahakbang tayo nang pasulong. Sa Kanya, ang ating patutunguhan ay mas mahalaga kaysa sa ating tulin o bilis. Maging masigasig, mga kapatid, ngu- nit huwag panghinaan ng loob. Kaila- ngan nating sumakabilang- buhay bago natin marating ang pagiging perpekto, ngunit dito sa mortalidad natin ilalatag ang pundasyon. "Tungkulin nating ma- ging mas mabuti ngayon kaysa kahapon, at mas mabuti bukas kaysa ngayon." 9 Kung ang espirituwal na pag- unlad ay hindi priyoridad sa ating buhay, kung wala tayo sa tuwid na landas tu- ngo sa pag- unlad, lalampas sa atin ang mahahalagang karanasan na nais ibigay sa atin ng Diyos. Taon na ang nakalilipas nabasa ko ang mga salitang ito ni Pangulong Spencer W. Kimball, na nagkaroon ng epekto sa akin. Sabi Niya: "Nalaman ko na kung saan may pusong mada- salin, ng pagkagutom sa kabutihan, pagtalikod sa kasalanan, at pagsu- nod sa mga kautusan ng Diyos, ay lalong ibinubuhos ng Panginoon ang liwanag hanggang sa magkaroon ng kapangyarihang tatagos sa tabing ng langit. . . . Ang taong gayon kabuti ay may napakahalagang pangako na balang- araw ay makikita niya ang mukha ng Panginoon at makikilala niya Siya." 10 Dalangin ko na mapasaatin ang pi- nakamagandang karanasang ito balang- araw sa pagpayag nating akayin tayo ng Espiritu Santo pauwi. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Mateo 5:48. 2. Neal A. Maxwell, "Pagpapatotoo sa Dakila at Maluwalhating Pagbabayad- sala," Liahona, Abr. 2002, 9. 3. Mateo 7:20. 4. Mateo 7:21. 5. Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Harold B. Lee (2000), 230. 6. 2 Nephi 28:30. 7. Tingnan sa I Corinto 11:28. 8. David A. Bednar, "Ang Pagbabayad- sala at ang Paglalakbay sa Mortalidad," Liahona, Abr. 2012, 14. 9. Joseph Fielding Smith, Doctrines of Salvation, tinipon ni Bruce R. McConkie, 3 tomo (1954-56), 2:18. 10. Spencer W. Kimball, "Give the Lord Your Loyalty," Tambuli, Peb. 1981, 47. Marahil sasabihin ng Espiritu na kailangan mong patawarin ang isang tao. 35
Ang pang- aabuso ng mga taong inakala nating nagmamahal sa atin ay maaaring mag- iwan ng malalim at ma- sakit na sugat sa ating kaluluwa. Ang pagtataksil ng asawa ay maa- aring sumira sa ugnayang inasam natin na magiging walang hanggan. Ang mga ito at marami pang ibang Ni Elder Francisco J. Viñas Ng Pitumpu Ang Kasiya- siyang Salita ng Diyos paghihirap na likas sa buhay na ito ay nagiging dahilan kaya naitatanong din natin kung minsan ang itinanong ni Propetang Joseph Smith: "O Diyos, nasaan kayo?" (D at T 121:1). Sa mahihirap na sandaling iyon sa ating buhay, ang kasiya- siyang salita ng Diyos na humihilom sa sugatang kaluluwa ay naghahatid ng sumusunod na mensahe ng kapanatagan sa ating puso at isipan: Ang kasiya- siyang salita ng Diyos na ibinahagi namin ngayon ay nagpapakita sa atin na kailangan ang patuloy na pagsisisi sa ating buhay upang mapanatili natin ang impluwensya ng Espiritu Santo hangga't maaari. "Kapayapaan ay mapasaiyong kalu- luwa; ang iyong kasawian at ang iyong mga pagdurusa ay maikling sandali na lamang; "At muli, kung ito ay iyong pagtitii- sang mabuti, ang Diyos ay dadakilain ka sa itaas" (D at T 121:7-8). Marami sa atin ang nakibahagi sa kumperensyang ito "upang makinig sa kasiya- siyang salita ng Diyos, oo, ang salitang humihilom sa sugatang kaluluwa" ( Jacob 2:8). Ang salitang iyan ay matatagpuan sa mga banal na kasulatan at sa mga mensahe mula sa ating mga lider, na naghahatid sa atin ng pag- asa at kapanatagan sa matinding paghihirap. Kapag lumihis ang ilan sa ating mga anak mula sa landas ng ebanghelyo, ma- aaring sisihin natin ang ating sarili at ma- kadama ng kawalang- katiyakan tungkol sa kanilang walang hanggang tadhana. Ang pag- asam na makasal sa templo at magkaroon ng pamilya sa buhay na ito ay maaaring unti- unting maglaho sa paglipas ng panahon. Pinupuspos tayo ng pag- asa ng kasiya- siyang salita ng Diyos, batid na ang matatapat sa oras ng paghi- hirap ay magkakaroon ng malaking gantimpala sa kaharian ng langit at na "pagkatapos ng maraming kapighatian darating ang mga pagpapala" (tingnan sa D at T 58:3-4). Ang kasiya- siyang salita ng Diyos, na ipinahayag sa pamamagitan ng mga Sa mga naranasan natin sa buhay, nalaman natin na ang kagalakan sa mundong ito ay hindi lubos, ngunit kay Jesucristo ang ating kagalakan ay lubos (tingnan sa D at T 101:36). Bibigyan Niya tayo ng lakas upang hindi natin danasin ang anumang paghihirap maliban kung mapuno sila sa kagalakan dahil sa Kanya (tingnan sa Alma 31:38). Ang ating puso ay maaaring ma- puno ng dalamhati kapag nakita natin na nahihirapan ang taong mahal natin dahil sa malubhang sakit. Ang pagkamatay ng isang taong mahal natin ay maaaring mag- iwan sa ating kaluluwa ng matinding kalungkutan. 36
propeta, ay nagbibigay sa atin ng kati- yakan na ang ating walang- hanggang pagbubuklod, na nilakipan ng kata- patan sa mga banal na pangako na ibinigay sa atin para sa ating masigasig na paglilingkod dahil sa katotohanan, ay magpapala sa atin at sa ating mga inapo (tingnan sa Orson F. Whitney, sa Conference Report, Abr. 1929, 110). Binibigyan din tayo nito ng katiya- kan na, pagkatapos nating mamuhay nang tapat, hindi mawawala sa atin ang anumang mga pagpapala dahil hindi natin nagawa ang mga bagay na hindi naman tayo nabigyan ng pagkakataong magawa. Kung namuhay tayo nang tapat hanggang sa pumanaw tayo, ma- tatamo natin ang "lahat ng pagpapala, kadakilaan at kaluwalhatian na maka- kamtan ng sinumang lalaki o babae [na nagkaroon ng ganyang pagkakataon]." (Tingnan sa The Teachings of Lorenzo Snow, ed. Clyde J. Williams [1984], 138.) Ngayon, mahalagang maunawaan na ang mga pagdurusa at paghihirap ay maaari ding dumating sa ating buhay kung hindi tayo tunay na nagsisisi sa ating mga kasalanan. Itinuro ni Pangu- long Marion G. Romney: "Karamihan sa mga pagdurusa at paghihirap na tiniis ng mga tao sa mundong ito ay bunga ng hindi pagsisisi at patuloy na pag- kakasala. . . . Tulad ng pagdurusa at ka- lungkutan na bunga ng mga kasalanan, ang kaligayahan at kagalakan ay bunga ng kapatawaran ng kasalanan" (sa Con- ference Report, Abr. 1959, 11). Bakit ang kawalan ng pagsisisi ay nagdudulot ng pagdurusa at pighati? Ang isa sa mga posibleng sagot ay na "may kaparusahang kaakibat, at isang makatarungang batas na ibinigay, na nagdadala ng taos na paggigiyagis ng budhi ng tao" (Alma 42:18; tingnan din sa talata 16). Itinuro ni Propetang Joseph Smith na tayo ang nagpapahi- rap at sumusumpa sa ating sarili at iyan ang pighati ng pagkabigo sa isipan ng tao na kasing- tindi ng isang lawang nagniningas sa apoy at asupre (tingnan sa Mga Turo ng mga Pangulo ng Sim- bahan: Joseph Smith [2007], 261). Kung tatangkain nating panatagin ang ating konsiyensya sa pagsisikap na "bigyang- katwiran ang [ating] sarili sa pi- nakamaliit na punto nang dahil sa [ating] mga kasalanan" (Alma 42:30) o itago ang mga ito, ang tanging bagay na nagawa natin ay pagdalamhatiin ang Espiritu (tingnan sa D at T 121:37) at ipagpaliban ang ating pagsisisi. Ang ganitong uri ng kapanatagan, maliban sa pansamantala lamang, ay magdadala sa huli ng mas matinding pighati at lungkot sa ating buhay at mawawala ang posibilidad na mapatawad tayo sa ating mga kasalanan. Para sa ganitong uri ng paghihi- rap, ang kasiya- siyang salita ng Diyos ay nagdudulot din ng kapanatagan at pag- asa; sinasabi nito sa atin na may kapanatagan mula sa pighati na dulot ng mga epekto ng kasalanan. Ang kapanatagang ito ay nagmumula sa nagbabayad- salang sakripisyo ni Jesucristo at magkakaroon ito ng epekto kung mananampalataya tayo sa Kanya, magsisisi, at susunod sa Kanyang mga kautusan. Mahalagang maunawaan natin na tulad ng pagpapatawad sa mga kasa- lanan, ang pagsisisi ay isang proseso at hindi isang bagay na nangyayari sa isang partikular na sandali. Kailangan dito ang palagiang pagsunod sa bawat hakbang nito. Halimbawa, kapag nakikibahagi tayo ng sakramento, ipinakikita natin sa Panginoon na aalalahanin natin Siya at susundin ang Kanyang mga kautusan. Iyan ay nagpapakita ng ating tapat na layunin. Sa sandaling simulan natin Siyang alalahanin at sundin ang Kanyang mga kautusan araw- araw - at hindi lamang sa araw ng Sabbath - diyan nagsisimula na unti- unting magkaroon ng epekto ang kapatawaran sa ating mga kasa- lanan at magsisimulang matupad ang pangako Niya na mapapasaatin ang Kanyang Espiritu. Kung walang wastong pagsunod na dapat kalakip ng ating hangarin, ang 37
upang ang aking kalooban ay mapa- sakop sa kalooban ng Diyos, na sakay sa akin sa lahat ng mabuti, at sa huli ay magpuputong sa akin ng kawalang- kamatayan at buhay na walang hang- gan" (Deseret News, Set. 7, 1854, 1). Ang kasiya- siyang salita ng Diyos ay nag- aanyaya sa atin na gamitin ang kapangyarihan ng Pagbabayad- sala sa ating sarili at mapasakop sa Kanyang kalooban - at hindi sa kagustuhan ng diyablo at ng laman - upang tayo, sa pamamagitan ng Kanyang biyaya, ay maaaring maligtas (tingnan sa 2 Nephi 10:24-25). San Pedro, Belize Ang kasiya- siyang salita ng Diyos na ibinahagi namin ngayon ay nagpa- pakita sa atin ng pangangailangang pa- tuloy na magsisi sa ating buhay upang mapanatili natin ang impluwensya ng Espiritu Santo hangga't maaari. epekto ng kapatawaran ay maaaring maglaho kaagad at unti- unting lalayo ang Espiritu. Maaaring magawa natin na papurihan Siya ng ating mga labi, sa- mantalang inilalayo ang ating mga puso sa Kanya (tingnan sa 2 Nephi 27:25). Bukod pa sa kapanatagan, ang kasiya- siyang salita ng Diyos ay nag- babala sa atin na ang prosesong ito tungkol sa pagtanggap ng kapatawaran sa ating mga kasalanan ay maaaring matigil kapag nasangkot tayo "sa mga walang kabuluhang bagay ng daigdig," at ito ay maibabalik lamang sa pama- magitan ng pananampalataya kung taos- puso tayong magsisisi at magpapa- kumbaba (tingnan sa D at T 20:5-6). Ano ang ilan sa mga walang ka- buluhang bagay na iyon na maaaring humadlang sa pagtanggap ng kapata- waran sa ating mga kasalanan at nauug- nay sa pagpapanatiling banal ng araw ng Sabbath? Kabilang sa ilang halimbawa ang pagdating nang huli sa sacrament meeting nang walang makatwirang dahilan, nang hindi sinusuri ang sarili, upang kumain ng tinapay at uminom sa saro nang hindi karapat- dapat (tingnan sa I Mga Taga Corinto 11:28); at dumating nang hindi muna ipinag- tatapat ang ating mga kasalanan at humihingi sa Diyos ng kapatawaran para sa mga ito. Ang iba pang mga halimbawa ay: hindi pagpipitagan dahil sa pagpapali- tan ng mga mensahe sa mga electronic device, pag- alis sa miting matapos makibahagi sa sakramento, at paggawa ng mga bagay sa ating mga tahanan na hindi angkop sa sagradong araw na iyon. Ano kaya ang isa sa mga dahilan kung bakit, sa kabila ng alam natin ang lahat ng bagay na ito, ay madalas nating hindi mapanatiling banal ang araw ng Sabbath? Sa aklat ni Isaias, makikita natin ang sagot, bagama't may kinalaman ito sa araw ng Sabbath, ay angkop din sa iba pang mga kautusan na dapat nating sundin: "Iyong iurong ang iyong paa sa sabbath, sa paggawa ng iyong ka- layawan sa aking banal na kaarawan" (Isaias 58:13). Ang mahalagang salita ay "iurong . . . sa paggawa ng iyong kalayawan", o sa madaling salita, ginagawa ang ka- looban ng Diyos. Kadalasan, ang ating kalooban - na naiimpluwensyahan ng mga pagnanasa, hilig, at silakbo ng damdamin ng likas na tao - ay salungat sa kalooban ng Diyos. Itinuro ni Pro- petang Brigham Young na "kapag ang kalooban, gawi, at damdamin ng isang tao ay lubos na nagpasakop sa Diyos at sa Kanyang mga hinihingi, ang taong iyon ay napapabanal. - Gayon nga, Kapag nasa atin ang Espiritu nagi- ging mas mabubuting tao tayo. Ito ay "[bubulong] ng kapayapaan at galak sa [ating] kaluluwa, at papalisin nito ang masamang hangarin, pagkamuhi, inggit, alitan, at lahat ng kasamaan sa [ating] mga puso; at ang hahangarin lamang [natin] ay gumawa ng kabuti- han, maging makatwiran, at itatag ang kaharian ng Diyos" (tingnan sa Mga Turo: Joseph Smith, 114-15). Sa impluwensya ng Espiritu Santo, hindi tayo magdaramdam, ni sasaktan ang damdamin ng iba; tayo ay magi- ging mas masaya, at ang ating isipan ay magiging mas malinis. Ang pagmama- hal natin sa iba ay mag- iibayo. Magi- ging mas handa tayong magpatawad at magpalaganap ng kaligayahan sa mga nakapaligid sa atin. Tayo ay magpapasalamat para sa pag- unlad ng iba, at hahanapin natin ang mabuti sa iba. Dalangin ko na maranasan natin ang galak na nagmumula sa pagsisi- kap na mamuhay sa kabutihan at na mapanatiling kasama natin ang Espiritu Santo sa ating buhay sa pamamagitan ng tapat at patuloy na pagsisisi. Tayo ay magiging mas mabubuting tao, at pagpapalain ang ating mga pamilya. Pi- natototohanan ko ang mga alituntuning ito sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ 38
NOBYEMBRE 2015 sa United Kingdom ang Bristol. Napa- kataas ng tubig dito na 43 talampakan (13 m), ang pangalawang pinakamataas sa mundo. Kapag kati ang tubig, suma- sadsad ang mga lumang barko sa ilalim at tumatagilid, at kung hindi matibay ang pagkagawa sa mga barko, masisira ang mga ito. Bukod pa rito, lahat ng hindi nailigpit nang maayos o naitali nang mahigpit ay titilapon at mawawa- sak o masisira.5 Nang maunawaan ko na ang ibig sabihin ng mga katagang iyon, malinaw na sinasabi ng lider na ito sa amin na, bilang mga missionary, kailangan naming maging matwid, sun- din ang mga tuntunin, at maging handa sa mahihirap na sitwasyon. Ni Elder Quentin L. Cook Ng Korum ng Labindalawang Apostol Maayos at Organisadong Tulad sa Bristol: Maging Karapat- dapat sa Templo - Madali Man o Mahirap ang Panahon Ang hamong ito ay angkop sa bawat isa sa atin. Nais kong ilarawan ang pagiging "maayos at organisa- dong tulad sa Bristol" bilang pagiging karapat- dapat sa templo - madali man o mahirap ang panahon. Bagama't medyo madaling ma- hulaan at maaaring paghandaan ang pagtaas at pagkati ng tubig sa Bristol Channel, ang mga unos at tukso sa buhay na ito ay kadalasang hindi madaling hulaan kung kailan darating. Ngunit ito ang tiyak na alam natin: darating ang mga ito! Upang maka- yanan ang mga pagsubok at tukso na tiyak na mararanasan ng bawat isa sa atin, mangangailangan ito ng mabuting paghahanda at proteksyong laan ng la- ngit. Kailangan ay determinado tayong maging karapat- dapat sa templo anu- mang pagsubok at tukso ang dumating sa atin. Kung tayo ay handa, hindi tayo matatakot.6 Ang pagsunod sa mga sagradong alituntunin ng ebanghelyo ay nagtutulot sa atin na maging karapat- dapat sa templo, makadama ng kaligayahan sa buhay na ito, at maakay pabalik sa ating tahanan sa langit. Sinabi ni propetang Lehi, "Kung magtamo ng kaluwalhatiang selestiyal sa mga kawalang- hanggan sa piling ng Diyos Ama, ang ating Lumikha; at ng Kanyang Pinakamamahal na Anak na si Jesucristo, ang ating Tagapagligtas.4 Noong ako ay binatang missionary sa British Mission, ang unang area na pinaglingkuran ko ay ang dating Bristol District noon. Binigyang- diin ng isa sa mga lider ng Simbahan doon na kaila- ngan ay "maayos at organisadong tulad sa Bristol" ang mga missionary na nag- lilingkod sa area na iyon. walang katwiran [o kabutihan] ay walang kaligayahan." 1 Matagumpay na napaniwala ng kaa- way ang maraming tao sa mga haka- haka. Inihayag niya at ng kanyang mga kampon na ang tunay na pagpipilian natin ay sa pagitan ng kaligayahan at kasiyahan ngayon sa buhay na ito at kaligayahan sa buhay na darating (na iginigiit ng kaaway na maaaring hindi totoo). Maling piliin ang haka- hakang ito, ngunit lubha itong kaakit- akit.2 Ang pinakadakilang layunin ng plano ng kaligayahan ng Diyos ay para magkaisa ang matwid na mga disipulo at mga pamilyang nakipagti- pan sa pagmamahal, pagkakasundo, at kapayapaan sa buhay na ito3 at Ang kaligayahan sa buhay na ito at sa buhay na darating ay pinagdu- rugtong ng kabutihan. Maging ang panahon sa pagitan ng kamatayan at Pagkabuhay na Mag- uli, "ang mga espiritu ng yaong mabubuti ay tatang- gapin sa kalagayan ng kaligayahan, na tinatawag na paraiso, isang kalagayan ng pamamahinga, isang kalagayan ng kapayapaan." 7 Noong una hindi ko naunawaan ang ibig niyang sabihin. Di- nagtagal at na- laman ko ang kasaysayan at kahulugan ng mga katagang "maayos at organisa- dong tulad sa Bristol." Minsa'y naging pangalawang pinakaabalang daungan Sa pagsisimula ng ministeryo ng Tagapagligtas sa Israel at kalaunan ay sa mga Nephita, nagsalita ang Taga- pagligtas tungkol sa kaligayahan sa buhay na ito at sa kawalang- hanggan. 39
na kakaunti ang katibayang nakikita ko na mas magiging masaya ang mga tao sa darating na panahon, o mas giginhawa ang kanilang mga anak, o mas mabibigyang- katarungan ang tao, o ang bumababang bilang ng nagpapa- kasal at maliit na pamilya . . . ay walang ipinapangakong anuman maliban sa mas matinding kalungkutan para sa nakararami, at pagtigil ng pag- unlad para sa lahat ng tao." 11 Bilang mga disipulo ng Tagapag- ligtas, inaasahan tayong magplano at maghanda. Sa plano ng kaligayahan, ang kalayaang moral ay isang maha- lagang alituntunin sa pag- oorganisa at mahalaga ang ating mga pagpili.12 Binigyang- diin ito ng Tagapagligtas sa Kanyang buong ministeryo, kabi- lang na ang Kanyang mga talinghaga Itaas: Tulad sa mga lumang barko sa Bristol Harbor, may mga panahon na kakati ang tubig at tila lahat ng bagay sa mundong ito na nagpapanatili sa ating nakalutang ay naglalaho. Sa gitna ng ganitong mga pagsubok, ang pamumuhay na nananatiling karapat-dapat sa templo ang siyang magbubuklod sa lahat ng tunay na mahalaga. Kanan: Ang pagkakaroon ng kontrol sa sarili at pamumuhay nang matwid ay nagpapalakas sa kakayahan nating labanan ang tukso. Binigyang- diin niya ang mga orde- nansa, ngunit binigyang- diin din Niya nang husto ang kagandahang- asal. Halimbawa, pagpapalain ang mga di- sipulo kung sila ay magugutom at ma- uuhaw sa katuwiran, maawain, dalisay ang puso, mapagpayapa, at sumusunod sa iba pang mahahalagang alituntunin ng moralidad. Malinaw na binigyang- diin ng ating Panginoong Jesucristo, bilang isang saligang doktrinang men- sahe, kapwa ang matwid na pag- uugali at pagkilos sa araw- araw na pamumu- hay. Hindi lamang pinalitan at hinigitan ng Kanyang mga turo ang mga batas ni Moises 8 kundi iwinaksi rin nito ang mga maling pilosopiya ng tao. Sa loob ng maraming siglo ang ebanghelyo ni Jesucristo ay nagpala- kas ng pananalig at nagtatag ng mga pamantayan ng pag- uugali tungkol sa kung ano ang mabuti, kasiya- siya, at marangal at nagbubunga ng kaligaya- han, katuwaan, at kagalakan. Gayun- man, ang mga alituntunin at moralidad na itinuro ng Tagapagligtas ay labis na tinutuligsa sa mundo ngayon. Ang Kristiyanismo ay tinutuligsa. Maraming naniniwala na talagang nagbago na ang kahulugan ng moralidad.9 Nabubuhay tayo sa mahihirap na panahon. Lalo pang dumarami ang mga "tumatawag sa masama na mabuti, at sa mabuti na masama." 10 Ang isang mundong nagbibigay- diin sa pagpa- palakas ng sariling kapangyarihan at sekularismo ay dahilan ng matinding pag- aalala. Ganito ang sabi ng isang kilalang manunulat, na hindi natin kasapi, tungkol dito: "Nakakalungkot tungkol sa mga mangmang na dalaga at sa mga talento.13 Sa bawat isa sa mga ito, iminungkahi ng Panginoon na maghanda at kumilos at isumpa ang pagpapaliban at katamaran. Napapansin ko, sa kabila ng napa- kalaking kaligayahang matatagpuan sa banal na plano ng Diyos, na kung minsan pakiramdam natin ay napaka- layo nito at walang kinalaman sa ating kasalukuyang sitwasyon. Sa pakiram- dam ay parang hindi natin ito kayang abutin bilang nagpupunyaging mga disipulo. Sa ating limitadong pana- naw, tila kaakit- akit ang mga tukso at gambalang nasa paligid natin ngayon. Ang mga gantimpala sa pagdaig sa mga tuksong iyon, sa kabilang banda, ay 40
NOBYEMBRE 2015 parang hindi maaabot at makakamtan. Ngunit kapag naunawaan natin ang plano ng Ama makikita natin na ang mga gantimpala sa ginawang kabuti- han ay makakamtan ngayon mismo. Ang kasamaan, tulad ng imoralidad, ay hindi kailanman magdudulot ng kaliga- yahan. Malinaw itong sinabi ni Alma sa kanyang anak na si Corianton: "Mas- dan, sinasabi ko sa iyo, ang kasamaan ay hindi kailanman kaligayahan." 14 hindi nagdudulot ng kagalakan ni ng kaligayahan. ay sumulat ng isang aklat kung saan sinabi niya na isinagawa niya ang pag- aaral dahil sa pag- aalala niya tungkol sa pagpipigil sa sarili at sa sarili niyang adiksyon sa paninigarilyo. Nag- alala siya lalo na matapos maglabas ng report ang US Surgeon General noong 1964 na nagsabing nagsanhi ng kanser sa baga ang paninigarilyo.17 Pagka- raan ng maraming taon ng pag- aaral, inireport ng isa sa mga kasamahan niya na ang "pagpipigil sa sarili ay parang isang kalamnan: habang lalo mo itong ginagamit, lalo itong lumalakas. Ang minsang pag- iwas sa isang bagay na nakatutukso ay tutulong sa inyo na ma- paglabanan ang iba pang mga tuksong darating." 18 Ang ipinanumbalik na ebanghelyo ay nagbibigay sa atin ng direksyon sa plano ng kaligayahan at naghihikayat sa atin na maunawaan at mapigilan ang ating sarili at makaiwas sa tukso. Itinuturo din nito sa atin kung paano magsisi kapag nagkasala tayo. Pangalawa: Ang Paggalang sa Araw ng Sabbath ay Magdaragdag sa Kabutihan at Magiging Proteksyon sa Pamilya Ang ating doktrina ay malinaw na ipinahayag ni Amulek sa Alma 34:32: "Masdan, ang buhay na ito ang pana- hon para sa mga tao na maghanda sa pagharap sa Diyos; oo, masdan, ang araw ng buhay na ito ang araw para sa mga tao na gampanan ang kanilang mga gawain." Ginawang Linggo ng sinaunang Simbahang Kristiyano ang araw ng Sabbath sa halip na Sabado para ipag- diwang ang Pagkabuhay na Mag- uli ng Panginoon. Hindi nila binago ang iba pang pangunahing sagradong mga layunin ng Sabbath. Para sa mga Judio at Kristiyano, ang Sabbath ay simbolo ng makapangyarihang mga gawa ng Diyos.20 Ang isang alituntunin ng walang- hanggang pag- unlad ay na ang pag- pipigil sa sarili at pamumuhay nang matwid ay nagpapalakas sa kakaya- han nating labanan ang tukso. Totoo ito sa mga bagay na espirituwal at temporal. Kung gayon, paano tayo magha- handa sa ganito kahirap na panahon? Bukod pa sa pagiging karapat- dapat sa templo, maraming alituntunin na makapag- aambag sa kabutihan. Bibigyang- diin ko ang tatlo. Kaming mag- asawa, at dalawa sa mga kasamahan ko at kanilang mga asawa, ay nakibahagi kamakailan sa isang Jewish Shabbat (Sabbath) sa paanyaya ng mahal naming kaibigang si Robert Abrams at kanyang asawang si Diane sa kanilang tahanan sa New York.21 Nagsimula ito sa pagsisimula ng Jewish Sabbath sa Biyernes ng gabi. Ang pinagtuunan dito ay ang paggalang sa Diyos na Lumikha. Nagsimula ito sa pagbabasbas sa pamilya at pagkanta ng isang himnong pang- Sabbath.22 Nakibahagi kami sa seremonya ng paghuhugas ng mga kamay, pagbabas- bas sa tinapay, mga panalangin, kosher meal, pagbabasa ng banal na kasulatan, at masayang pagkanta ng mga awiting pang- Sabbath. Nakinig kami sa salitang Hebreo, na sinundan ng mga pagsa- salin sa wikang Ingles. Ang pinaka- nakaaantig na mga talata sa banal na kasulatan mula sa Lumang Tipan, na gustung- gusto rin natin, ay mula sa Isaias, na nagsasabing ang Sabbath ay kaluguran,23 at mula sa Ezekiel, na ang Sabbath "ay magiging tanda sa akin at sa inyo, upang inyong maalaman na ako ang Panginoon ninyong Dios." 24 Ang ipinararating ng napakagan- dang gabing ito ay ang pagmamahal sa pamilya, katapatan, at pananagutan Ang ating mga missionary ay na- pakagandang halimbawa nito. Nag- kakaroon sila ng katangiang tulad ng kay Cristo at binibigyang- diin nila ang pagsunod at espirituwalidad. Inaasa- han silang sundin nang mahigpit ang kanilang iskedyul at gugulin ang kani- lang mga araw sa paglilingkod sa iba. Simple at konserbatibo ang kanilang pananamit sa halip na kaswal o ma- sagwa na karaniwan sa panahong ito. Ang kanilang pagkilos at kaanyuan ay nagpapakita ng mabuti at mahalagang mensahe.19 Una: Matwid na Pagpipigil sa Sarili at Pagkilos Naniniwala ako na kung minsa'y mi- namasdan tayo ng ating mapagmahal na Ama sa Langit nang may kasiyahan na nadarama natin kapag minamasdan natin ang ating musmos na mga anak habang sila ay natututo at umuunlad. Lahat tayo ay nadarapa at nagkakamali habang natututo tayo. Pinasasalamatan ko ang mensa- heng ibinigay ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf sa kumperensya noong 2010 15 tungkol sa tanyag na eksperimento sa marshmallow na isinagawa sa Stanford University noong 1960s. Maaalala ninyo na binigyan ng tig- iisang marshmallow ang mga batang apat na taong gulang. Kung makapaghihintay sila ng 15 o 20 minuto nang hindi ito kinakain, bibigyan sila ng isa pang marshmallow. Gumawa ng mga video na ipinapakita ang mga ginawa ng maraming bata para hindi nila makain ang marsh- mallow. Ang ilan sa kanila ay hindi nagtagumpay.16 Mayroon tayong mga 230,000 ka- bataan na kasalukuyang nasa misyon o nakauwi na mula sa misyon nitong nakaraang limang taon. Nagkaroon na sila ng kahanga- hangang espirituwal na lakas at disiplina sa sarili na kailangang patuloy na gamitin, o hihina ang mga katangiang ito tulad ng mga kalam- nan na hindi ginagamit. Lahat tayo ay kailangang magkaroon at magpakita ng pag- uugali at kaanyuan na nagpapaha- yag na tayo ay tunay na mga alagad ni Cristo. Yaong mga tumatalikod sa ma- buting asal o sa kasiya- siya at disenteng kaanyuan ay inilalantad ang kanilang sarili sa mga uri ng pamumuhay na Noong nakaraang taon ang pro- pesor na nagsagawa ng orihinal na eksperimento, na si Dr. Walter Mischel, 41
sa Diyos. Nang pagnilayan ko ang kaganapang ito, pinagnilayan ko ang matinding pag- uusig na naranasan ng mga Judio sa nakalipas na mga siglo. Malinaw na ang paggalang sa araw ng Sabbath ay "isang panghabambuhay na tipan," na pinangangalagaan at pinag- papala ang mga Judio bilang katuparan sa nakasaad sa banal na kasulatan.25 Ito rin ang dahilan kaya kahanga- hanga at maligaya ang buhay ng mga pamilya ng maraming Judio.26 Para sa mga miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, ang paggalang sa araw ng Sabbath ay isang klase ng kabutihan na magpapala at magpapa- tatag sa mga pamilya, mag- uugnay sa atin sa ating Lumikha, at magpapaibayo ng kaligayahan. Makakatulong ang araw ng Sabbath na maihiwalay tayo sa mga bagay na hindi mahalaga, hindi angkop, o imoral. Tinutulutan tayo ni- tong manirahan sa mundo ngunit hindi maging makamundo. Nitong huling anim na buwan, nag- karoon ng napakalaking pagbabago sa Simbahan. Ito ay sa pagtugon ng mga miyembro sa muling pagbibigay- diin ng Unang Panguluhan at Korum ng Labindalawa sa araw ng Sabbath at sa hamon ni Pangulong Russell M. Nelson na gawing kaluguran ang araw ng Sabbath.27 Naunawaan ng maraming miyembro na ang pagpapanatiling banal ng araw ng Sabbath ay isang kanlungan mula sa mga unos ng buhay na ito. Tanda rin ito ng ating katapa- tan sa ating Ama sa Langit at ng mas malalim na pagkaunawa sa kasagra- duhan ng sacrament meeting. Gayun- paman, marami pa tayong gagawin, ngunit maganda na ang nasimulan natin. Inaanyayahan ko tayong lahat na patuloy nating sundin ang payong ito at pagbutihin pa ang pagsamba natin sa araw ng Sabbath. Pangatlo: Pinoprotektahan Tayo ng Langit Kapag Tayo ay Matwid Bilang bahagi ng plano ng Diyos, ibinigay sa atin ang kaloob na Espi- ritu Santo. Ang kaloob na ito "ay ang karapatang magkaroon ng palagiang pagsama ng Espiritu Santo, kapag ang isang [tao] ay karapat- dapat." 28 Ang miyembrong ito ng Panguluhang Diyos ay nagsisilbing pampadalisay kung uunahin natin ang ebanghelyo sa ating buhay. Isa rin Siyang tinig na nagba- bala laban sa kasamaan at isang tinig na nagpoprotekta laban sa panganib. Sa paglalayag natin sa karagatan ng buhay, mahalagang sundin ang mga pahiwatig ng Espiritu Santo. Tutulu- ngan tayo ng Espiritu na umiwas sa mga tukso at panganib, at papana- tagin at tutulungan tayo sa mga oras ng pagsubok. "Ang bunga ng Espiritu ay pagibig, katuwaan, kapayapaan, pagpapahinuhod, kagandahang- loob, kabutihan, pagtatapat." 29 Ang pagsunod sa mga sagradong alituntunin ng ebanghelyo ay nagtu- tulot sa atin na maging karapat- dapat sa templo, makadama ng kaligayahan sa buhay na ito, at maakay pabalik sa ating tahanan sa langit. Mahal kong mga kapatid, hindi ma- daling mabuhay, ni hindi ito nilayong maging gayon. Ito ay panahon ng pagpapatunay at pagsubok. Tulad ng mga lumang barko sa Bristol Harbor, may mga panahon na kakati ang tubig at tila lahat ng bagay sa mundong ito na nagpapanatili sa ating nakalutang ay naglalaho. Maaari tayong sumad- sad sa ilalim at tumagilid. Sa gitna ng ganitong mga pagsubok, ipinapangako ko sa inyo na ang pamumuhay na nananatiling karapat- dapat sa templo ay sama- samang paglalakipin ang lahat ng tunay na mahalaga. Ang kasiya- siyang mga pagpapala ng kapayapaan, kaligayahan, at kagalakan, pati na ang mga pagpapala ng buhay na walang hanggan at selestiyal na kaluwalhatian sa piling ng ating Ama sa Langit at ng Kanyang Anak na si Jesucristo ay matutupad. Pinatototohanan ko ito sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. 2 Nephi 2:13. Ang banal na kasulatang ito ay bahagi ng pararelismo sa Aklat ni Mormon. Kapansin- pansin na ginamit ng marami sa mga propeta na ang mga isinulat at sermon ay nasa Aklat ni Mormon ang ganitong paraan ng pagsulat upang bigyang- diin ang mahahalagang konsepto ng doktrina. Tingnan, halimbawa, sa, 2 Nephi 9:25 ( Jacob) at 2 Nephi 11:7 (Nephi). 2. Tingnan sa 2 Nephi 28. 3. Tingnan sa 4 Nephi 1:15-17. 4. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 59:23. 5. Tingnan sa Wiktionary, "shipshape and Bristol fashion," wiktionary.org. 6. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 38:30. 7. Alma 40:12; idinagdag ang pagbibigay- diin. 8. Tingnan sa Mateo 5, buod ng kabanata. 9. Tingnan sa Carl Cederstrom, "The Dangers of Happiness," New York Times, Hulyo 19, 2015, Sunday Review section, 8. 10. 2 Nephi 15:20. 11. Ross Douthat, "Gay Conservatism and Straight Liberation," New York Times, Hunyo 28, 2015, Sunday Review section, 11. 12. Tingnan sa 2 Nephi 2. 13. Tingnan sa Mateo 25:1-30. 14. Alma 41:10. 15. Tingnan sa Dieter F. Uchtdorf, "Patuloy na Magtiyaga," Liahona, Mayo 2010, 56. 16. Tingnan sa Walter Mischel, The Marshmallow Test: Mastering Self- Control (2014), 136-38; tingnan din sa Jacoba Urist, "What the Marshmallow Test Really Teaches about Self- Control," Atlantic, Set. 24, 2014, 17. Tingnan sa Mischel, The Marshmallow Test, 136-38. 18. Maria Konnikova, "The Struggles of a Psychologist Studying Self- Control," New Yorker, Okt. 9, 2014, binanggit ang sinabi ni Roy Baumeister, isang propesor ng psychology sa Florida State University na nag- aaral tungkol sa kakayahang kontrolin ang kagustuhan at pigilan ang sarili. 19. Tingnan sa Malia Wollan, "How to Proselytize," New York Times Magazine, Hulyo 19, 2015, 21. Binanggit niya ang sinabi ni Mario Dias ng Brazil Missionary Training Center. 20. Tingnan sa Gabay sa mga Banal na Kasulatan, "Araw ng Sabbath." 21. Si Elder Von G. Keetch at kanyang asawang si Bernice at si John Taylor at kanyang asawang si Jan ay sumama sa aming mag- asawa para sa isang kasiya- siyang Shabbat kasama si Robert Abrams at ang kanyang asawang si Diane noong Mayo 8, 2015. Si Mr. Abrams ay naglingkod nang apat na termino bilang attorney general para sa estado ng New York at naging kaibigan ng Simbahan sa loob ng maraming taon. Inanyayahan din ni Mr. Abrams ang dalawa sa kanyang mga kasamahang Judio at kanilang mga asawa. 22. Inawit ang Sabbath table hymn na Shalom Aleichem ("Ang Kapayapaan ay Sumainyo"). 23. Tingnan sa Isaias 58:13-14. 24. Ezekiel 20:20. 25. Tingnan sa Exodo 31:16-17. 26. Tingnan sa Joe Lieberman, The Gift of Rest: Rediscovering the Beauty of the Sabbath (2011). Inilarawan sa magandang aklat ni Senator Lieberman ang Jewish Shabbat at nagbahagi siya ng mga espirituwal na kaalaman. 27. Tingnan sa Isaias 58:13-14; tingnan din sa Russell M. Nelson, "Ang Sabbath ay Kaluguran," Liahona, Mayo 2015, 129-32. 28. Gabay sa mga Banal na Kasulatan, "Espiritu Santo." 29. Mga Taga Galacia 5:22. 42
Sesyon sa Sabado ng Hapon | Oktubre 3, 2015 Iminumungkahing sang- ayunan na- tin ang mga tagapayo sa Unang Pangu- luhan at ang Korum ng Labindalawang Apostol bilang mga propeta, tagakita, at tagapaghayag. Lahat ng sang- ayon, mangyaring ipakita. Ang di- sang- ayon, kung mayroon Inilahad ni Pangulong Henry B. Eyring Unang Tagapayo sa Unang Panguluhan Ang Pagsang- ayon sa mga Pinuno ng Simbahan Mga kapatid, hiniling ni Pangu- Ronald A. Rasband, Gary E. Stevenson, at Dale G. Renlund. long Monson na ilahad ko na sa inyo ngayon ang mga Gene- ral Authority, Area Seventy, at general auxiliary presidency ng Simbahan para sa inyong pagsang- ayon. Ang sang- ayon, magtaas lamang ng kamay. Ang di- sang- ayon, ipakita lamang. Ang pagboto ay naitala na. man, ipakita lamang. Ang pagboto ay naitala na. Dahil sila ay tinawag na magling- kod bilang mga miyembro ng Korum ng Labindalawa, inire- release natin si Ronald A. Rasband bilang miyembro ng Panguluhan ng Pitumpu at sina Elder Rasband at Elder Dale G. Renlund bi- lang mga miyembro ng Unang Korum ng Pitumpu. Ang mga nais makiisa sa aming pasasalamat, ipakita lamang. Iminumungkahi na i- release namin nang may taos- pusong pasasalamat sa matapat nilang paglilingkod si Elder Don R. Clarke bilang miyembro ng Unang Korum ng Pitumpu at sina Elder Koichi Aoyagi at Bruce A. Carlson bilang mga miyembro ng Pangalawang Korum ng Pitumpu at italaga sila bilang mga emeritus General Authority. Iminumungkahing sang- ayunan natin sina Thomas Spencer Monson bilang propeta, tagakita, at tagapagha- yag at Pangulo ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw; Henry Bennion Eyring bilang Unang Tagapayo sa Unang Pangulu- han; at Dieter Friedrich Uchtdorf bilang Pangalawang Tagapayo sa Unang Panguluhan. Ang mga sang- ayon, mangyaring ipakita. Ang mga di- sang- ayon, kung may- roon, mangyaring ipakita. Ang pagboto ay naitala na. Iminumungkahing sang- ayunan natin si Russell M. Nelson bilang Pangulo ng Korum ng Labindalawang Apostol at ang sumusunod bilang mga mi- yembro ng korum na iyon: Russell M. Nelson, Dallin H. Oaks, M. Russell Ballard, Robert D. Hales, Jeffrey R. Holland, David A. Bednar, Quentin L. Cook, D. Todd Christofferson, Neil L. Andersen, at, bilang mga bagong miyembro ng Korum ng Labindalawa, 43
Ang mga nais makiisa sa amin sa pasasalamat sa mahusay nilang pagli- lingkod, mangyaring ipakita. Inire- release din namin si Serhii A. Kovalov bilang Area Seventy. Ang mga nais makiisa sa amin sa pasasalamat sa kanyang paglilingkod, ipakita lamang. Sa pagkakataong ito, itinala namin ang pag- release kina Brother John S. Tanner bilang unang tagapayo sa Sunday School general presidency at Brother Devin G. Durrant bilang pangalawang tagapayo sa Sunday School general presidency. Tulad ng ibinalita noong una, si Brother Tanner ay itinalaga bilang pangulo ng BYU-Hawaii. Lahat ng nais makiisa sa amin sa pasasalamat sa mga kapatid na ito sa kanilang paglilingkod at katapatan, mangyaring ipakita. Ni Elder Robert D. Hales Ng Korum ng Labindalawang Apostol Pagtugon sa mga Hamon ng Mundo Ngayon Si Devin G. Durrant ay tinawag na maglingkod bilang unang tagapayo sa Sunday School general presi- dency at si Brother Brian K. Ashton na maglingkod bilang pangalawang tagapayo sa Sunday School general presidency. Ang mga pagpiling ginagawa ninyo - misyon, edukasyon, pag- aasawa, propesyon, at paglilingkod sa Simbahan - ay huhubugin ang inyong walang- hanggang kapalaran. Lahat ng sang- ayon, mangyaring ipakita. Ang mga di- sang- ayon, kung mayroon. Iminumungkahing sang- ayunan natin ang iba pang mga General Authority, Area Seventy, at general auxiliary presidency sa kasalukuyan. Lahat ng sang- ayon, mangyaring ipakita. Ang mga di- sang- ayon, kung mayroon. Ang pagboto ay naitala na. Ina- anyayahan namin ang mga tumutol sa alinman sa mga iminungkahi na kontakin ang kanilang stake president. Mga kapatid, salamat sa inyong pananampalataya at mga dalangin sa ngalan ng mga pinuno ng Simbahan. Hinihiling namin ngayon sa mga bagong miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol na umupo sa kanilang lugar dito sa itaas. Magkaka- roon sila ng pagkakataong magsalita sa atin bukas ng umaga. ◼ Marami nang naisulat at nasabi tungkol sa henerasyon ng mga young single adult ngayon. Ipi- napakita sa pagsasaliksik na maraming lumalaban sa organisadong relihiyon. Marami ang may utang at walang trabaho. Gusto ng karamihan ang ideya ng pag- aasawa, ngunit marami ang takot mag- asawa. Dumarami ang ayaw magkaroon ng mga anak. Kung wala ang ebanghelyo at inspiradong patnubay, marami ang gumagala sa di- kilalang daan at naliligaw ng landas. Mabuti na lang, hindi ganito karami ang mga miyembrong young adult ng Simbahan na sumusunod sa nakaba- bagabag na mga kalakarang ito, dahil nabiyayaan sila ng plano ng ebang- helyo. Kasama sa planong iyan ang paghawak nang mahigpit sa gabay na bakal - ang pagkapit sa salita ng Diyos at ng Kanyang mga propeta. Kailangan nating higpitan ang kapit sa bakal na umaakay sa atin pabalik sa Kanya. Ngayon ang "araw ng pagpili" 1 para sa ating lahat. Noong bata pa ako, kapag pipili na ako nang hindi nag- iisip, kung minsa'y sinasabi ng tatay ko, "Robert, umayos ka at gawin mo ang tama!" Naranasan din ninyo iyan. Sa diwa ng kanyang simpleng mensahe, gusto kong magsa- lita lalo na sa inyo, mararangal naming young adult, dahil "ang aking kaluluwa ay nalulugod sa kalinawan . . . upang matuto [tayo]." 2 Nabubuhay kayo sa mahalagang panahon ng inyong buhay. Ang mga pagpiling ginagawa ninyo - misyon, edukasyon, pag- aasawa, propesyon, at paglilingkod sa Simbahan - ay hu- hubugin ang inyong walang- hanggang kapalaran. Ibig sabihin ay kailangan ninyong laging asamin ang mangya- yari - na umaasa sa hinaharap. Bilang piloto sa air force, natutuhan ko ang tuntuning ito: huwag kailanman suunging lumipad sa gitna ng bagyo. (Hindi ko sasabihin sa inyo kung pa- ano ko nalaman.) Sa halip, iwasan ito, umiba ng landas, o hintaying humupa ang bagyo bago lumapag. 44
Mahal kong mga kapatid na young adult, gusto ko kayong tulungang "lumipad ng tama" sa nagtitipong mga bagyo sa mga huling araw. Kayo ang piloto. Responsibilidad ninyong pag- isipan ang bunga ng bawat pagpili. Itanong sa inyong sarili, "Kung pipiliin kong gawin ito, ano ang pinakamasa- mang bagay na maaaring mangyari?" Ang inyong mga tamang pagpili ay hindi kayo ililigaw ng landas. Isipin ninyo: Kung pipiliin ninyong huwag uminom ng alak, hindi kayo magiging lasenggo! Kung pipiliin ninyong huwag mangutang, maiiwasan ninyong mabangkarote! Isa sa mga layunin ng banal na ka- sulatan ang ipakita sa atin kung paano Drammen, Norway tumugon ang mabubuting tao sa tukso at kasamaan. Sa madaling salita, iniwa- san nila ito! Tumakbo si Joseph palayo sa asawa ni Potiphar.3 Isinama ni Lehi ang kanyang pamilya at nilisan nila ang Jerusalem.4 Tumakas sina Maria at Jose papuntang Egipto para maiwasan ang masamang plano ni Herodes.5 Sa bawat pagkakataon, binalaan ng Ama sa La- ngit ang mga nananalig na ito. Gayun- din, tutulungan Niya tayong malaman kung lalabanan, tatakasan, o tatangga- pin natin ang mga pangyayari. Mangu- ngusap Siya sa atin sa panalangin, at kapag nanalangin tayo, mapapasaatin ang Espiritu Santo, na gagabay sa atin. Nasa atin ang mga banal na kasulatan, ang mga turo ng mga buhay na pro- peta, ang mga patriarchal blessing, ang payo ng inspiradong mga magulang, mga lider ng priesthood at auxiliary, at higit sa lahat, ang marahan at banayad na tinig ng Espiritu. Laging tutuparin ng Panginoon ang Kanyang pangako: "Akin kayong aakayin." 6 Ang tanong lang ay, magpa- paakay ba tayo? Maririnig ba natin ang Kanyang tinig at ang tinig ng Kanyang mga lingkod? Pinatototohanan ko na kung nariyan kayo para sa Panginoon, naririyan Siya para sa inyo.7 Kung mahal ninyo Siya at sinusunod ang Kanyang mga kautusan, sasamahan at gagabayan kayo ng Kanyang Espiritu. "Magtiwala ka sa Espiritung yaon na nag- aakay sa paggawa ng mabuti. . . . Sa pamamagi- tan nito ay iyong malalaman, ang lahat ng bagay . . . na nauukol sa mga bagay ng kabutihan." 8 Gamit ang mga tuntuning iyon bi- lang pundasyon, maaari ko ba kayong bigyan ng ilang praktikal na payo? Marami sa inyong henerasyon ang lubog sa utang. Noong young adult ako, investment banker sa Wall Street ang stake president ko. Itinuro niya sa akin, "Mayaman ka kung kaya mong mabuhay nang masaya sa kinikita mo." Paano ninyo gagawin iyon? Magbayad ng ikapu at mag- impok pagkatapos! Kapag lumaki ang kita ninyo, lakihan ang impok ninyo. Huwag kayong makipagkumpitensya sa iba na mag- karoon ng mga mamahaling bagay na hindi ninyo kailangan. Huwag bilhin ang hindi ninyo kayang bilhin. Maraming young adult sa mundo ang nangungutang para makapag- aral, para lamang matuklasan na mas malaki ang matrikula sa eskuwela kaysa kaya nilang bayaran. Maghanap ng mga scholarship at grant. Kumuha ng part- time job, kung maaari, para matustusan ninyo mismo ang inyong pag- aaral. Kailangan dito ang kaunting sakri- pisyo, ngunit tutulungan kayo nitong magtagumpay. Inihahanda kayo ng pag- aaral para sa mas magagandang trabaho. Mas ma- laki ang pagkakataon ninyong mapag- lingkuran at mapagpala ang mga nasa paligid ninyo. Ilalagay kayo nito sa landas ng habambuhay na pagkatuto. Palalakasin kayo nitong malabanan ang kamangmangan at kamalian. Tulad ng itinuro ni Joseph Smith: "Ang kaalaman ay pumapawi sa kadiliman, pag- aalala at alinlangan; sapagkat ang mga ito ay hindi iiral kung may kaalaman. . . . Sa kaalaman ay may kapangyari- han.". . . 9 "Ang maging marunong ay 45
mabuti kung sila ay makikinig sa mga payo ng Diyos." 10 Ang edukasyon ay ihahanda kayo sa mangyayari, pati na sa pag- aasawa. Simbahan, sundan ang halimbawa ng Tagapagligtas, na basta "naglilibot na gumagawa ng mabuti." 15 Ngayon, may mahahalagang tanong Muli, maaari ba akong maging prangka? Ang pag- aasawa ay nagda- raan sa pagdedeyt! Pagdedeyt ang pagkakataong magkausap kayo nang matagal. Kapag nagdeyt kayo, alamin ang lahat ng kaya ninyong alamin tung- kol sa isa't isa. Kilalanin ang pamilya ng isa't isa hangga't maaari. Magkatugma ba ang inyong mga mithiin? Pareho ba ang damdamin ninyo tungkol sa mga kautusan, sa Tagapagligtas, sa priesthood, sa templo, sa pagiging magulang, sa mga calling sa Simbahan, at sa paglilingkod sa iba? Namasdan na ba ninyo ang isa't isa kapag may problema, tumutugon sa tagumpay at kabiguan, nilalabanan ang galit, at hinaharap ang mga dagok sa buhay? Sinisiraan ba ng kadeyt ninyo ang iba o pinupuri sila? Ang kanya bang ugali, pananalita, at kilos ay kaya ninyong pakibagayan araw- araw? Matapos sabihin iyan, walang nag- papakasal sa atin sa perpekto; nagpa- pakasal tayo sa may potensyal. Ang tamang pag- aasawa ay hindi lamang tungkol sa kung ano ang gusto ko; tungkol din ito sa kung ano ang gusto at kailangan - ng mapapangasawa ko - na marating ko. Sa madaling salita, huwag maki- pagdeyt sa edad na 20s para lang "magsaya," na ikinaaantala ng pag- aasawa dahil sa iba pang mga interes at aktibidad. Bakit? Dahil hindi pagdedeyt at pag- aasawa ang huli nating destinas- yon. Simula lang ang mga ito ng nais ninyong patunguhan sa huli. "Kaya't iiwan ng lalake ang kaniyang ama at ang kaniyang ina, at makikipisan sa kaniyang asawa." 11 Ang responsibilidad ninyo ngayon ay maging karapat- dapat sa taong nais ninyong pakasalan. Kung nais ninyong makasal sa isang maganda, kaakit- akit, tapat, masaya, masipag, at espirituwal na tao, maging gayong uri ng tao. Kung kayo ang taong iyon at wala pa kayong asawa, magtiyaga. Maghintay sa Panginoon. Pinatototohanan ko na alam ng Panginoon ang inyong mga hangarin at mahal Niya kayo dahil sa inyong tapat na debosyon sa Kanya. May plano Siya para sa inyo, sa buhay mang ito o sa kabilang- buhay. Paking- gan ang Kanyang Espiritu. "Huwag hangaring pagpayuhan ang Panginoon, kundi tumanggap ng payo mula sa Kanyang kamay." 12 Sa buhay na ito o sa kabilang-buhay, ang Kanyang mga pangako ay matutupad.. "Kung kayo ay handa kayo ay hindi matatakot." 13 Kung kakaunti ang mapagkukunan ninyo, huwag mag- alala. Sinabi sa akin ng isang mabait na miyembro ng Sim- bahan kamakailan, "Hindi ko pinalaki ang mga anak ko sa yaman; pinalaki ko sila sa pananampalataya." Mayroong dakilang katotohanan doon. Magsimu- lang manampalataya sa bawat aspeto ng inyong buhay. Kung hindi, daranas kayo ng tatawagin kong "paghina ng pananampalataya." Hihina ang mis- mong lakas na kailangan ninyo para manampalataya. Kaya manampalataya araw- araw, at kayo ay "[titibay] nang [titibay] . . . at [tatatag] at [tatatag] sa . . . pananampalataya kay Cristo." 14 Para maging handa sa pag- aasawa, tiyakin na kayo ay karapat- dapat na tumanggap ng sakramento at magka- roon ng temple recommend. Magpunta sa templo nang regular. Maglingkod sa Simbahan. Bukod pa sa mga calling sa kayo siguro tungkol sa mga pagpili sa hinaharap. Noong binata pa ako, humingi ako ng payo sa aking mga magulang at sa tapat at mapagkaka- tiwalaang mga tagapayo. Ang isa ay lider ng priesthood; ang isa naman ay gurong naniniwala sa akin. Pareho nilang sinabi sa akin, "Kung nais mong payuhan kita, maghanda kang paking- gan ito." Naunawaan ko ang gusto ni- lang sabihin. Mapanalanging piliin ang mga tagapagturo na iniisip ang inyong espirituwal na kapakanan. Mag- ingat sa pakikinig sa payo ng inyong mga kabarkada. Kung nais ninyo ng higit pa kaysa mayroon kayo ngayon, magpa- tulong sa nakatatanda, hindi sa kaedad ninyo! 16 Tandaan, walang ibang makaka- pili para sa inyo. Tanging ang inyong pananampalataya at mga dalangin ang makakatulong sa inyo na magkaroon ng malaking pagbabago ng puso. Tanging ang inyong determinasyong maging masunurin ang magpapabago sa inyong buhay. Dahil sa nagbabayad- salang sakripisyo ng Tagapagligtas para sa inyo, ang kapangyarihan ay sumasainyo.17 Malaya kayong pumili, malakas ang inyong patotoo kung kayo ay masunurin, at masusunod ninyo ang Espiritung gumagabay sa inyo. Kamakailan, sinabi ng isang young adult filmmaker na pakiramdam niya ay bahagi siya ng isang "henerasyon ng mga alibughang anak" - isang hene- rasyon na "naghahanap ng pag- asa at galak at katuparan, ngunit naghaha- nap sa lahat ng maling lugar at maling paraan." 18 Sa talinghaga ng Tagapagligtas tungkol sa alibughang anak, maraming pagpapalang naghihintay sa anak, ngu- nit bago niya ito maangkin, kinailangan niyang suriing mabuti ang kanyang buhay, mga pagpili, at sitwasyon. Ang sumunod na nangyaring himala ay inilarawan sa banal na kasulatan sa simpleng parirala: "Siya'y [nakapag- isip]." 19 Maaari ko ba kayong hikayating mag- isip- isip? Sa Simbahan, kapag 46
kailangang gumawa ng mahahala- gang desisyon, kadalasan ay nagda- raos tayo ng mga council meeting. Gayundin ang layunin ng mga family council. Maaari kayong magdaos ng tatawagin kong "personal council." Pagkatapos manalangin, mapag- isa sandali. Pag- isipan ang hinaharap. Itanong sa inyong sarili: "Anong mga aspeto ng buhay ko ang nais kong palakasin para mapalakas ko ang iba? Saan ko gustong makarating isang taon mula ngayon? dalawang taon mula ngayon? Anong mga pasiya ang kailangan kong gawin para makara- ting doon?" Tandaan ninyo, kayo ang piloto, kayo ang magpapasya. Pinato- totohanan ko na kapag nag- isip- isip kayo, tutulungan kayo ng inyong Ama sa Langit. Sa nakapapanatag na tulong ng Kanyang Banal na Espiritu, aakayin Niya kayo. Ni Elder Jeffrey R. Holland Ng Korum ng Labindalawang Apostol Narito, ang Iyong Ina Walang pag- ibig sa mortalidad na halos katulad ng dalisay na pag- ibig ni Jesucristo maliban sa di- sakim na pag- ibig ng isang tapat na ina sa kanyang anak. Pinatototohanan ko na ang Diyos ay buhay. Ibinabahagi ko ang aking natatanging patotoo na mahal kayo ng Tagapagligtas. "Hindi ba tayo magpapatuloy sa [Kanyang daki- lang] adhikain? Sumulong at huwag umurong." 20 Sa pagsunod sa Kanya, palalakasin at susuportahan Niya kayo. Dadalhin Niya kayo sa inyong pinakadakilang tahanan. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Doktrina at mga Tipan 105:35. 2. 2 Nephi 25:4. 3. Tingnan sa Genesis 39. 4. Tingnan sa 1 Nephi 2. 5. Tingnan sa Mateo 2. 6. Doktrina at mga Tipan 78:18. 7. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 88:63. 8. Doktrina at mga Tipan 11:12, 14. 9. Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Maaari ko ba kayong samahan sa pagbati kina Elder Ronald A. Rasband, Elder Gary E. Stevenson, at Elder Dale G. Renlund at kanilang mga maybahay sa napakatamis na samahang ito na halos di mailarawan. Sa kanyang propesiya tungkol sa Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas, isinulat ni Isaias, "Kaniyang dinala ang ating mga karamdaman, at dinala ang ating mga kapanglawan." 1 Binigyang- diin sa isang dakilang pangitain sa mga huling araw na "[si Jesus] ay pumarito sa daigdig . . . upang dalhin ang mga kasalanan ng sanlibutan." 2 Pinatototo- hanan kapwa ng sinauna at makaba- gong banal na kasulatan na "kanyang tinubos sila, at kanyang kinilik sila, at kinalong silang lahat noong araw." 3 Sumasamo sa atin ang isang paboritong himno na "pakinggan at sundin Siya!" 4 Dalhin, tiisin, pasanin, iligtas. Ang mga ito ay makapangyarihan at nakasisiglang paglalarawan sa Mesiyas. Naghahatid ito ng tulong at pag- asa sa ligtas na paglipat mula sa ating kinaroroonan patungo sa kailangan nating puntahan - ngunit hindi natin mararating nang walang tulong. Ang mga salitang ito ay nangangahulugan din ng pasanin, paghihirap, at kapa- guran - mga salitang pinakaangkop sa pagpapaliwanag sa misyon Niya na ibinabangon tayo, sa di- maipaliwanag Joseph Smith (2007), 309. 10. 2 Nephi 9:29. 11. Genesis 2:24. 12. Jacob 4:10. 13. Doktrina at mga Tipan 38:30. 14. Helaman 3:35. 15. Mga Gawa 10:38. 16. Tingnan sa Boyd K. Packer, Teach Ye Diligently (1975), 145. 17. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 58:28. 18. Nathan Clarkson, sa Emma Koonse, "'Confessions of a Prodigal Son' Writer Says 'We Are All Prodigals,' Modern Retelling of Story Aimed at Millennials," Christian Post, Ene. 26, 2015, 19. Lucas 15:17. 20. Doktrina at mga Tipan 128:22. 47
mo na masasarili ang buhay mo? Ang pagmamahal ng isang ina ay kailangang maging banal. Wala nang ibang paliwa- nag para doon. Ang ginagawa ng mga ina ay mahalagang bahagi ng gawain ni Cristo. Iyan lamang ay dapat nang maging sapat para sabihin sa atin nang paulit- ulit na ang epekto ng pagma- mahal na iyon ay sa pagitan ng hindi kayang tiisin at pambihira, hanggang sa masabi rin natin na kasama ni Jesus, matapos maligtas at matubos ang lahat ng anak sa lupa, na, '[Ama!] nagawa ko na ang ipinagawa mo sa akin.' 11" Sa paggunita sa karingalan ng liham na kapalit, kapag tayo ay nadapa, isi- nusulong tayo kapag ubos na ang ating lakas, ligtas tayong iniuuwi kapag tila di maabot ang kaligtasan. "Isinugo ako ng aking ama," wika Niya, "upang ako ay ipako sa krus; . . . at katulad ng pag- tataas sa akin . . . gayundin ang mga tao ay ibabangon . . . sa . . . [akin]." 5 Ngunit naririnig ba ninyo sa panana- litang ito ang isa pang aspeto ng pagsi- sikap ng tao kung saan tayo gumagamit ng mga salitang gaya ng dalhin at tiisin pasanin at itaas, gumawa at iligtas ? Tulad ng sabi ni Jesus kay Juan sa mismong sandali ng Pagbabayad- sala, gayon din sinasabi Niya sa ating lahat, "Narito, ang iyong ina! 6 Sa araw na ito ipinapahayag ko mula sa pulpitong ito ang sinabi na rito noon: na walang pag- ibig sa mortalidad na halos makakatulad sa dalisay na pag- ibig ni Jesucristo maliban sa di- sakim na pag- ibig ng isang tapat na ina sa kanyang anak. Nang gustuhin ni Isaias na iparating ang pag- ibig ni Jehova, nang ilarawan niya ang Tagapagligtas, ginamit niya ang imahe ng katapatan ng isang ina. "Malilimutan ba ng isang ba- bae ang kanyang anak na pasusuhin?" tanong niya. Kakatwa naman, pahiwatig niya, bagama't hindi katulad ng pag- aakala na kalilimutan tayo ni Cristo.7 Ang ganito katibay na pag- ibig ay "nagtitiis nang matagal, at mabait, . . . hindi naghahangad para sa kanyang sarili, . . . kundi . . . binabata ang lahat ng bagay, naniniwala sa lahat ng bagay, umaasa sa lahat ng bagay, nagtitiis sa lahat ng bagay." 8 Pinaka- nakahihikayat sa lahat, ang gayong katapatan "kailan- man ay hindi nagkukulang." 9 "Sapagkat ang mga bundok ay maglalaho at ang mga burol ay maaalis," sabi ni Jehova, "ngunit ang aking kabaitan kailanman ay hindi maglalaho sa iyo." 10 Gayon din ang sabi ng ating mga ina. Alam ninyo, hindi lang nila tayo di- nadala sa kanilang sinapupunan, kundi patuloy silang nagtitiis sa atin. Hindi lamang pagdadalangtao kundi habam- buhay na pagdadala ang nagpapahirap sa gawain ng isang ina. Siyempre, may mga eksepsyong masakit sa damda- min, pero likas na alam ng karamihan sa mga ina, na ito ay isang pinakama- taas na uri ng sagradong pagtitiwala. Ang bigat ng pagkatantong iyan, lalo na sa bata pang ina, ay maaaring nakakatakot. Isinulat sa akin kamakailan ng isang mabait na ina: "Bakit maaaring maha- lin nang husto ng isang tao ang isang anak para kusa mong isakripisyo ang malaking bahagi ng iyong kalayaan para doon? Paano naging napakatindi ng pagmamahal ng tao para tangga- pin mo ang responsibilidad, kahinaan, pag- aalala, at sama-ng-loob at patuloy na magmahal sa kabila ng masasamang karanasan? Anong klase ng pagmamahal sa mundo ang magpapadama sa iyo, ka- pag nagkaanak ka na, na hinding- hindi na iyon, ibabahagi ko sa inyo ang tatlong karanasang nagpapakita ng dakilang impluwensya ng mga ina, na nasaksihan sa aking ministeryo nito lang nakaraang ilang linggo: Ang una kong kuwento ay isang ba- bala, na nagpapaalala sa atin na hindi lahat ng pagsisikap ng ina ay nagtata- pos na masaya, o maaaring hindi agad- agad. Ang paalalang iyan ay nagmula sa pakikipag- usap ko sa 50 taon ko nang mahal na kaibigan na unti- unting lumalayo sa Simbahang ito na alam niyang totoo. Gaano ko man pinilit na panatagin siya, parang hindi ko siya mapayapa. Sa huli ay nagtapat siya sa akin. "Jeff," sabi niya, "gaano man kasakit ang humarap sa Diyos, hindi ko kakayaning humarap sa aking ina. Ang ebanghelyo at ang kanyang mga anak ang lahat- lahat sa kanya. Alam ko na nasaktan ko ang kanyang damdamin, at nasasaktan ako roon." 48
Natitiyak ko na nang pumanaw ang kaibigan ko, tinanggap siya ng kanyang ina nang buong pagmamahal; ganyan ang mga magulang. Pero ang babala sa kuwentong ito ay na ang mga anak ay kayang saktan ang damdamin ng kani- lang ina. Nakikita rin natin dito ang isa pang paghahambing sa yaong banal. Hindi ko na kailangang paalalahanan pa tayo na namatay si Jesus na may pusong sawi, pusong pagal at pagod sa pagpasan sa mga kasalanan ng mundo. Kaya sa sandali ng tukso, nawa'y ating "[masdan ang ating] ina" gayundin ang ating Tagapagligtas at huwag natin silang palungkutin sa paggawa natin ng kasalanan. Pangalawa, tinutukoy ko ang isang binatang nagmisyon nang marapat ngunit piniling umuwi nang maaga dahil sa atraksiyon sa kapwa lalaki at dumanas ng trauma na may kinalaman dito. Karapat- dapat pa rin siya, ngunit nawalan siya ng pananampalataya, lalong bumigat ang kanyang pakiram- dam, at lalong tumindi ang kanyang espirituwal na pagdurusa. Nariyang masaktan siya, malito, magalit, at mamanglaw. Maraming oras na nagsaliksik at umiyak ang kanyang mission president, stake president, at bishop at binasba- san nila siya habang tinutulungan siya, ngunit halos lahat ng pagdurusa niya ay napakapersonal kaya itinago niya ang ilan sa kanila. Ibinuhos ng ama sa kuwentong ito ang kanyang buong kaluluwa sa pagtulong sa anak na ito, ngunit napakahirap ng sitwasyon niya sa trabaho kaya ang anak na ito lang at ang kanyang ina ang madalas magtiis ng mahahabang gabi ng paghihirap. Araw- gabi, noong una'y ilang linggo, pagkatapos ay ilang buwan hanggang sa umabot nang ilang taon, sabay silang nagpagaling. Sa mga panahon ng kapaitan (ng anak ngunit kung minsan ay ng ina) at walang- katapusang pa- ngamba (ng ina ngunit kung minsan ay ng anak), ipinarating niya sa kanyang anak - naroon na naman ang maganda at mabigat na salitang iyan - ang kan- yang patotoo sa kapangyarihan ng Diyos, sa Kanyang ebanghelyo, sa Kanyang Simbahan, at lalo na sa Kanyang pagmamahal sa anak na ito. Kasabay nito pinatotohanan din niya ang kanyang matibay at walang- kupas na pagmamahal sa kanya. Para ma- pagsama ang dalawang mahahalagang bahagi ng kanyang buhay - ang ebang- helyo ni Jesucristo at ang kanyang pamilya - walang tigil niyang ibinuhos ang kanyang kaluluwa sa panalangin. Nag- ayuno siya at nanangis, nanangis at nag- ayuno, pagkatapos ay nakinig nang paulit- ulit habang ikinukuwento sa kanya ng anak kung gaano kasakit ang kanyang damdamin. Sa gayon di- nala niya ito - muli - ngunit sa pagka- kataong ito ay hindi lamang sa loob ng siyam na buwan. Sa pagkakataong ito akala niya ay hindi na matatapos ang pagtulong sa anak na malagpasan ang mga pagdurusa nito. Ngunit sa awa ng Diyos, sa deter- minasyon niyang magtagumpay, at sa tulong ng maraming lider ng Simbahan, kaibigan, kapamilya, at propesyonal, nasaksihan ng nagsusumamong inang ito na nakaraos ang kanyang anak. Malungkot naming kinikilala na ang gayong pagpapala ay hindi, o hindi pa, dumarating sa lahat ng magulang na nagdadalamhati sa iba't ibang sitwas- yon ng kanilang mga anak, ngunit may pag- asa. At, alam ko, na ang seksuwal na oryentasyon ng anak na ito ay hindi mahimalang nagbago - walang nag- isip nang gayon. Ngunit unti- unti, nagbago ang kanyang damdamin. Nagsimula siyang bumalik sa simbahan. Pinili niyang tumanggap ng sakramento nang handa at karapat- dapat. Muli siyang kumuha ng temple recommend at tumanggap ng tawag na maglingkod bilang early- morning se- minary teacher, kung saan siya naging matagumpay. At ngayon, pagkaraan ng limang taon, sa kahilingan na rin niya at sa malaking tulong ng Simbahan bu- malik siya sa misyon, upang kumpletu- hin ang paglilingkod niya sa Panginoon. Tinangisan ko ang tapang, integridad, at determinasyon ng binatang ito na lu- tasin ang kanyang problema at patuloy na manampalataya. Alam niyang malaki ang utang-na-loob niya sa napakarami, ngunit alam niya na pinakamalaki ang utang-na-loob niya sa dalawang taong nagsilbing Mesiyas sa kanyang buhay, na dinala siya at pinasan, tinulungan siya at iniligtas - ang kanyang Tagapag- ligtas, ang Panginoong Jesucristo, at ang kanyang inang determinado, sumasa- gip, at tunay na banal. Sa huli, mula ito sa muling paglalaan ng Mexico City Temple tatlong linggo pa lang ang nakararaan. Doon namin nakita ni Pangulong Henry B. Eyring na tumayo ang aming mahal na kaibigang 49
si Lisa Tuttle Pieper sa nakaaantig na serbisyo sa paglalaan. Ngunit medyo hirap siyang tumayo dahil hawak ng isang kamay niya ang may kapansa- nan niyang mahal na anak na si Dora habang hawak ng kabilang kamay niya ang may kapansanang kanang kamay ni Dora para maikaway ng magandang anak ng Diyos na ito ang puting panyo at maisigaw nito, sa mga ungol na tanging siya ang nakau- unawa, ang "Hosana, hosana, hosana sa Diyos at sa Kordero." 12 Ni Elder Bradley D. Foster Ng Pitumpu Sa lahat ng ating mga ina saan man, sa nakaraan, sa kasalukuyan, at sa hinaharap, sinasabi ko, "Salamat. Salamat sa pagsisilang, paghuhubog ng kaluluwa, pagbubuo ng pagka- tao, at pagpapamalas ng dalisay na pag- ibig ni Cristo." Kina Inang Eva, Sara, Rebecca, at Raquel, kay Maria ng Nazaret, at sa isang Ina sa Langit, sinasabi ko, "Salamat sa inyong maha- lagang papel sa pagsasakatuparan ng mga layunin ng kawalang- hanggan." Sa lahat ng ina sa lahat ng sitwasyon, pati na yaong mga nahihirapan - na mangyayari sa lahat - sinasabi ko, "Pumayapa kayo. Maniwala sa Diyos at sa inyong sarili. Mas maganda ang ginagawa ninyo kaysa inaakala ninyo. Sa katunayan, kayo ang tagapaglig- tas sa Bundok ng Sion,13 at tulad ng Panginoon na inyong sinusunod, ang inyong pagmamahal ay 'hindi kailanman nagkukulang.' 14" Pinupuri ko kayo nang higit kaninuman. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Isaias 53:4. 2. Doktrina at mga Tipan 76:41. 3. Doktrina at mga Tipan 133:53; tingnan din sa Isaias 63:9. 4. "Israel, Diyos Ay Tumatawag," Mga Himno, blg. 7. 5. 3 Nephi 27:14. 6. Juan 19:27. 7. Tingnan sa Isaias 49:15. 8. Moroni 7:45; tingnan din sa 1 mga taga Corinto 13:4-7. 9. Moroni 7:46; tingnan din sa 1 mga taga Corinto 13:8. 10. 3 Nephi 22:10; tingnan din sa Isaias 54:10. 11. Juan 17:4. 12. Tingnan sa History ng ang Simbahan, 2:427-28. 13. Tingnan sa Obadias 1:21. 14. Moroni 7:46; tingnan din sa 1 mga taga Corinto 13:8. Kailanma'y Hindi Masyadong Maaga at Hindi Pa Huli ang Lahat Kailanma'y hindi masyadong maaga at hindi pa huli ang lahat para akayin, gabayan, at sabayan sa paglakad ang ating mga anak, dahil ang mga pamilya ay walang hanggan. Mga kapatid, kasama tayo sa isang labanan sa mundo. Noong araw, nakipag- agawan ang mundo para sa lakas at panahon ng ating mga anak. Ngayo'y idinidikta nito kung sino sila at kung ano ang dapat nilang isipin. Maraming maingay at kilalang tao ang nagsisikap na idikta kung sino ang ating mga anak at kung ano ang dapat nilang paniwalaan. Huwag nating hayaang impluwensya- han ng lipunan ang ating pamilya na maging makamundo. Kailangan tayong magwagi sa labanang ito. Lahat ay nakasalalay rito. Ang mga bata ng Simbahan ay kumakanta ng isang awiting nagtuturo sa kanila tungkol sa kanilang tunay na pagkatao: "Ako ay anak ng Diyos. Dito'y isinilang, handog sa 'kin ay taha- na't mabuting magulang." Pagkatapos, ang samo sa atin ng mga bata: "Akayin at patnubayan. . . . Matutuhan Kanyang aral [bago mahuli ang lahat]." 1 Itinuro ni Pangulong Russell M. Nelson sa huli nating pangkalahatang kumperensya na, mula ngayon, kaila- ngan tayong maging "nangangalagang magulang."2 Delikado ang panahon ngayon. Ngunit ang magandang balita ay alam ng Diyos na mangyayari ito, at naglaan Siya ng payo sa mga banal na kasulatan para malaman natin kung paano tutulungan ang ating mga anak at apo. Sa Aklat ni Mormon, nagpakita ang Tagapagligtas sa mga Nephita. Tini- pon niya ang kanilang maliliit na anak sa paligid Niya. Binasbasan Niya sila, ipinagdasal sila, at tinangisan sila.3 At sinabi Niya sa mga magulang, "Masdan ang inyong mga musmos." 4 Ang ibig sabihin ng salitang masdan ay tingnan at inyong makikita. Ano ang nais ni Jesus na makita ng mga magu- lang sa kanilang mga musmos? Nais ba Niyang masulyapan nila ang banal na potensyal ng kanilang mga anak? Habang nakatingin tayo sa sarili nating mga anak at apo ngayon, ano ang nais ng Tagapagligtas na makita natin sa kanila? Nauunawaan ba natin 50
na ang ating mga anak ang pinakama- laking grupo ng mga investigator sa Simbahan? Ano ang kailangan nating gawin para maging walang kupas ang kanilang pananalig? Sa aklat ni Mateo, tinuruan tayo ng Tagapagligtas tungkol sa walang kupas na pananalig. Isang malaking grupo ng mga tao ang nagtipon malapit sa Dagat ng Galilea para marinig Siyang magturo. Sa kaganapang ito, ikinuwento ni Jesus ang tungkol sa pagtatanim ng mga binhi - ang talinghaga tungkol sa manghahasik.5 Sa pagpapaliwanag nito sa Kanyang mga disipulo, at sa huli ay sa atin, sinabi Niya, "Kung ang sino- man ay nakikinig ng salita ng kaharian, at ito'y hindi, niya napaguunawa, ay pinaroroonan ng masama, at inaagaw ang nahasik sa kaniyang puso." 6 Ang mensahe para sa mga magulang ay malinaw: may kaibhan ang pakikinig sa pag- unawa. Kung naririnig lamang ng ating mga anak ang ebanghelyo ngunit hindi ito nauunawaan, may pagkaka- taon si Satanas na burahin ang mga katotohanang ito sa kanilang puso. Gayunman, kung matutulungan na- ting mag- ugat nang malalim ang kani- lang pagbabalik- loob, sa mahihirap na panahon, kapag naging mahirap ang buhay - na tiyak na mangyayari - may maibibigay sa kanila ang ebanghelyo ni Jesucristo sa kanilang kalooban na hindi maaapektuhan ng iba. Paano na- tin matitiyak na ang mga makapangya- rihang katotohanang ito ay hindi lang basta naririnig nang hindi nauunawaan? Maaaring hindi sapat ang marinig lang ang mga salita. Alam nating lahat na nagbabago ang mga salita. Kung minsan may sinasabi tayo, pero hindi nila maunawaan. Si- guro masasabi ninyo sa inyong maliliit na anak, "Para kang sirang plaka." Siguro sasagot sila ng, "Itay, ano ang plaka?" Nais ng ating Ama sa Langit na magtagumpay tayo dahil, tutal, talaga namang mga anak Niya sila bago sila napasaatin. Bilang mga magulang sa Sion, natanggap ninyo ang kaloob na Espiritu Santo. Habang nagdara- sal kayo para sa patnubay, "iyon ang magbibigay- alam sa inyo ng lahat ng bagay na nararapat ninyong gawin" 7 sa pagtuturo sa inyong mga anak." Ha- bang bumubuo kayo ng mga proseso sa pag- aaral, "ang kapangyarihan ng Espiritu Santo ang nagdadala nito sa puso ng mga anak." 8 Wala akong maisip na mas magan- dang halimbawa ng pagtulong sa isang tao na magkaroon ng pang- unawa kaysa sa kuwento ni Helen Keller. Siya ay bulag at bingi at nabuhay sa isang mundong madilim at tahimik. Duma- ting ang gurong si Anne Sullivan para tulungan siya. Paano ninyo tuturuan ang isang batang ni hindi kayo makita o marinig? Sa mahabang panahon, nahirapang makipag- ugnayan si Anne kay Helen. Isang katanghaliang- tapat, dinala niya ito sa poso. Isinahod niya ang isang kamay ni Helen sa labasan ng tubig at sinimulang ibomba ang poso. Pagkata- pos ay ibinaybay ni Anne ang salitang T- U- B- I- G sa kabilang kamay ni Helen. Walang nangyari. Kaya sinubukan niya itong muli. T- U- B- I- G. Pinisil ni Helen ang kamay ni Anne dahil nagsimula na siyang makaunawa. Pagsapit ng gabi, 30 salita na ang alam niya. Sa loob ng ilang buwan, 600 salita na ang alam niya at nakabasa na siya ng Braille. Nakatapos ng kolehiyo si Helen Keller at tumulong na baguhin ang mundo para sa mga taong hindi makakita o makarinig.9 Isang himala iyon, at ang kanyang guro ang gumawa niyon, tu- lad ng gagawin ninyo, mga magulang. Nakita ko ang mga naging resulta ng ginawa ng isa pang mahusay na guro habang naglilingkod bilang pangulo ng isang single adult stake sa BYU-Idaho. Binago ng karanasang iyon ang buhay ko. Isang Martes ng gabi, ininterbyu ko ang binatang si Pablo, na taga- Mexico City, na gustong magmisyon. Tinanong ko siya tungkol sa kanyang patotoo at sa hangarin niyang maglingkod. Tamang- tama ang mga sagot niya sa mga tanong ko. Pagkatapos ay nagta- nong ako tungkol sa kanyang pagka- marapat. Tumpak ang mga sagot niya. Katunayan, napakaganda ng mga iyon, naisip ko, "Siguro hindi niya nauuna- waan ang itinatanong ko sa kanya." Kaya binago ko ang pagtatanong at nalaman ko na alam niya talaga ang ibig kong sabihin at lubos ang kanyang katapatan. Hangang- hanga ako sa binatang ito kaya tinanong ko siya, "Pablo, sino ang tumulong sa iyo na marating ang puntong ito sa buhay mo na lumala- kad ka nang matwid sa harapan ng Panginoon?" Sabi niya, "Si Itay po." Sabi ko, "Pablo, ikuwento mo nga sa akin." Nagpatuloy si Pablo: "Noong siyam na taon ako, hinila ako ni Itay sa isang 51
tabi at sinabi, 'Pablo, naging siyam na taon din ako. Narito ang ilang bagay na maaari mong pagdaanan. Makakakita ka ng mga taong nandaraya sa paara- lan. Baka may makahalubilo kang mga taong nagmumura. Malamang na may mga araw na ayaw mong magsimba. Ngayon, kapag nangyari ang mga ba- gay na ito - o may iba ka pang pino- problema - gusto kong kausapin mo ako, at tutulungan kitang malagpasan ang mga ito. Pagkatapos ay sasabihin ko sa iyo kung ano ang susunod.'" Pagkatapos ng kuwento, sinabi ko, "Ayaw naming mawalan kayo ng pag- kakataong tulungan ang inyong mga anak at aming mga apo na maunawaan ang mahahalagang katotohanang ito." Mga kapatid, natanto ko na ngayon sa mas makabuluhang paraan kung ano ang inaasahan ng Panginoon sa akin bilang ama at lolo sa pagtatatag ng isang proseso sa pagtulong sa aking pamilya na hindi lang makinig kundi makaunawa. Habang tumatanda ako, pinag- "Ngayon, Pablo, ano ang sinabi niya iisipan ko ang mga salitang ito: sa iyo noong 10 taon ka?" "Binalaan niya ako tungkol sa por- Orasan, Orasan, ibalik mo ang nograpiya at malalaswang biro." nakaraan, "Ano naman noong 11 taon ka?" At hayaang maging mga anak ko sila tanong ko. kahit isang gabi na lang! 12 "Binalaan niya ako tungkol sa mga bagay na maaaring nakakalulong at pi- naalalahanan ako tungkol sa paggamit ng aking kalayaan." Narito ang isang ama, taun- taon, "ta- ludtod sa taludtod; dito'y kaunti, doo'y kaunti," 10 na nakatulong sa kanyang anak na hindi lamang makinig kundi umunawa. Alam ng ama ni Pablo na natututo ang mga bata kapag handa na silang matuto, hindi lang kapag handa na tayong turuan sila. Ipinagmalaki ko si Pablo nang isumite namin ang kanyang aplikasyon sa misyon noong gabing iyon, pero mas ipinagmalaki ko ang tatay niya. Nang pauwi na ako noong gabing iyon, itinanong ko sa sarili ko, "Anong klaseng ama kaya ang kahihinatnan ni Pablo?" At napakalinaw ng sagot: ma- giging katulad siya ng tatay niya. Sabi ni Jesus, "Hindi makagagawa ang Anak ng anoman sa kaniyang sarili kundi ang makita niyang gawin ng Ama." 11 Ito ang huwaran ng Ama sa Langit sa pagpapala sa Kanyang mga anak sa pagdaan ng mga henerasyon. Habang patuloy kong pinag- iisipan ang napag- usapan namin ni Pablo, nalungkot ako dahil malalaki na ang apat na anak kong babae at malayo ang tirahan ng siyam na apo ko noon. Sa gayo'y naisip ko, "Paano ko kaya sila matutulungan na tulad ng pagtulong ng ama ni Pablo sa kanya? Napakahaba na ba ng panahong lumipas?" Nang mag- alay ako ng panalangin sa puso ko, ibinulong ng Espiritu ang malalim na katotohanang ito: "Kailanma'y hindi masyadong maaga at hindi pa huli ang lahat para simulan ang mahalagang prosesong ito." Nalaman ko kaagad ang ibig sabihin niyon. Halos hindi ako makapaghintay na makauwi. Ipinata- wag ko sa asawa kong si Sharol ang lahat ng anak namin at sinabihan sila na kailangan namin silang makausap; may mahalaga akong sasabihin sa kanila. Medyo nagulat sila sa pagma- madali ko. Nagsimula kami sa aming panganay na babae at kanyang asawa: Sabi ko: "Gusto namin ng inyong ina na ma- laman ninyo na naging kaedad ninyo kaming minsan. Edad 31 kami noon, na may maliit na pamilya. May ideya kami ng maaari ninyong maranasan. Maa- aring problema sa pera o kalusugan. Maaaring mawalan kayo ng pananam- palataya. Maaaring mahirapan kayo sa buhay. Kapag nangyari ang mga bagay na ito, gusto naming lapitan ninyo kami at kausapin. Tutulungan namin kayong malagpasan ang mga iyon. Ngayon, ayaw naming makialam sa buhay ninyo palagi, pero gusto naming malaman ninyo na lagi kaming nasa inyong tabi. Habang magkakasama tayo, gusto kong magkuwento sa inyo tungkol sa isang interbyu ko sa binatang si Pablo." Alam ko na hindi ko kayang ibalik ang oras, pero alam ko na ito ngayon - na kailanma'y hindi masyadong maaga at hindi pa huli ang lahat para akayin, gabayan, at sabayan sa paglakad ang ating mga anak dahil ang mga pamilya ay walang hanggan. Pinatototohanan ko na mahal na mahal tayo ng ating Ama sa Langit kaya isinugo Niya ang Kanyang Bugtong na Anak upang mamuhay bilang mortal para masabi sa atin ni Jesus na, "galing na ako sa kinaroroonan mo, alam ko ang susunod na mangyayari, at tutu- lungan kitang malagpasan ito." Alam kong gagawin Niya ito. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. "Ako ay Anak ng Diyos," Mga Himno, blg. 189. 2. Tingnan sa Russell M. Nelson, "Ang Sabbath ay Kaluguran," Liahona, Mayo 2015, 131. 3. Tingnan sa 3 Nephi 17:21. 4. 3 Nephi 17:23. 5. Tingnan sa Mateo 13:1-13. 6. Mateo 13:19; idinagdag ang pagbibigay- diin. 7. 2 Nephi 32:5. 8. 2 Nephi 33:1. 9. Tingnan sa "Anne Sullivan," biography. com/people/anne- sullivan- 9498826; "Helen Keller," helen- keller- 9361967. 10. Isaias 28:10. 11. Juan 5:19. 12. Hango mula sa tula ni Elizabeth Akers Allen na "Rock Me to Sleep," sa William Cullen Bryant, inedit, The Family Library of Poetry and Song (1870), 222-23. 52
magmula sa isang calling sa Simbahan, assignment, kaibigan, o bilang bahagi ng ating banal na tungkulin bilang mga magulang, asawa, o miyembro ng pamilya - o sa pagiging bahagi lang ng pamilya ng Diyos. Ni Elder Hugo Montoya Ng Pitumpu Ilalarawan ko ang apat na paraan na napagagaan ang ating mga pasanin ng pagtutulungan natin sa bawat isa. 1. Sabi ng Tagapagligtas, "Sinomang Susubukin Tayo at Tutuksuhin - ngunit May Tulong na Darating pipilit sa iyo na ikaw ay lumakad ng isang milya, ay lumakad ka ng dala- wang milya na kasama niya." 3 Bilang halimbawa, hinihilingan tayong dumalo sa templo nang regular, hangga't kaya ng ating kani- kanyang sitwasyon. Ang pagdalo sa templo ay nangangailangan ng sakripisyo ng panahon at kabuha- yan, lalo na ng mga taong kailangang magbiyahe nang malayo. Gayon pa man, ang sakripisyong ito ay maitutu- ring na bahagi ng unang milya. Maaari tayong magtulungan bilang mga anak ng ating Ama sa Langit sa ating mga pagsubok at tukso. Sa ating buhay, sinusubukan tayo at tinutukso. May pagkakataon din tayong gumamit ng kalayaan at magtulungan. Ang mga katotohanang ito ay bahagi ng kahanga- hanga at per- pektong plano ng ating Ama sa Langit. Itinuro ni pangulong John Taylor: "Narinig kong sinabi ng Propetang si Joseph, sa pakikipag- usap sa Labin- dalawa sa isang pagkakataon: 'Daraan tayo sa lahat ng uri ng pagsubok. At totoong kailangan kayong subukin katulad ni Abraham at ng ibang tao ng Diyos, at (sinabi niya) [susubukin] kayo ng Diyos, at hahawakan Niya kayo at [susubukin Niya ang kaibuturan] ng inyong puso.'" 1 ay nagnanais na lumapit sa kawan ng Diyos, at matawag na kanyang mga tao, at nahahandang magpasan ng pasanin ng isa't isa, nang ang mga yaon ay gumaan." 2 Ang mga salitang ito ay nagpapahiwatig na responsibili- dad nating tulungan ang isa't isa. Ang responsibilidad na iyon ay maaaring Sinisimulan nating lakarin ang ika- lawang milya kapag naunawaan natin ang mga salitang "hanapin, dalhin, at turuan," 4 kapag naghanap tayo at naghanda ng mga pangalan ng ating mga ninuno para sa mga ordenansa sa templo, kapag tumutulong tayo sa in- dexing, kapag naglilingkod tayo bilang mga temple worker, at kapag naghaha- nap tayo ng mga paraan para matulu- ngan ang iba na magkaroon ng mga makabuluhang karanasan sa templo. Noong naglilingkod ako bilang Area Seventy, isa sa mga stake sa aming Pagsapit natin sa edad ng pana- nagutan, ang mga pagsubok at tukso ay mararanasan na. Kung minsan ay nagiging pabigat ang mga ito, ngunit binibigyan din tayo nito ng lakas at pinauunlad tayo kapag nagtagumpay tayong daigin ito. Mabuti na lang, hindi natin kaila- ngang dalhin ang mga pasaning ito nang mag- isa. Itinuro ni Alma, "Kayo 53
sila ng Panginoon na lumuhod at manalangin. Hindi ko tiyak kung nalula ang katatawag at kaoorden na labin- dalawang disipulo sa kanilang calling, pero sabi sa banal na kasulatan, "Ito ay nangyari na, na sila ay pinagpala ni Jesus habang sila ay nananalangin sa kanya; at ang kanyang mukha ay ngu- miti at ang liwanag sa kanyang mukha ay suminag sa kanila." 5 Nitong huling pangkalahatang kumperensya, pina- gaan ng isang ngiti ang mga pasanin ko sa madali at pambihirang paraan. 3. Magpakita ng habag sa iba. Kung kayo ay isang priesthood holder, mang- yaring gamitin ang inyong kapangyari- han alang- alang sa mga anak ng Diyos, sa pagbibigay ng mga basbas sa kanila. Magpahayag ng mga salitang aaliw at papanatag sa mga taong nagdurusa o nagdadalamhati. coordinating council ang sumama sa isang malaking temple excursion. Maliit ang templong dinaluhan ng mga miyembro, at sa kasamaang- palad ay may ilang miyembrong hindi nakapa- sok sa templo, sa kabila ng 12- oras na mahabang paglalakbay, dahil sumobra sila sa kayang pagsilbihan ng templo sa araw- araw. Ilang araw matapos ang biyaheng ito, binisita ko ang stake at tinanong ko ang pangulo kung puwede kong ma- kausap ang ilan sa mga miyembrong hindi nakapasok sa templo sa araw na iyon. Sinabi sa akin ng isa sa mga lalaking nakausap ko: "Elder, huwag kayong mag- alala. Nasa bahay ako ng Panginoon. Naupo ako sa isang bangko sa hardin at pinagnilayan ko ang mga ordenansa. Pagkatapos ay pinapasok na ako, pero sa halip na pumasok ay hinayaan kong pumasok ang isa pang lalaki, na nagtungo sa templo sa unang pagkakataon para mabuklod sa kan- yang asawa. Sa gayon ay nagkaroon sila ng pagkakataong magdalawang sesyon sa araw na iyon. Kilala ako ng Panginoon, at biniyayaan Niya ako, at maayos ang aming kalagayan." 2. Ngumiti. Ang simpleng aktong ito ay makakatulong sa mga taong nahihirapan o may pasanin. Sa ses- yon ng priesthood nitong nakaraang pangkalahatang kumperensya ng Abril, nakaupo ako sa pulpito kasama ang limang bagong tawag na General au- thority. Nakaupo kami sa kinauupuan ngayon ng kababaihan ng mga auxili- ary presidency. Kabadung- kabado ako at nalulula sa bago kong tungkulin. Habang kinakanta namin ang intermediate hymn, nagkaroon ako ng malakas na impresyon na may nakatingin sa akin. Naisip ko: "Mahigit 20,000 katao ang nasa gusaling ito, at karamihan sa kanila ay dito nakaharap. Siyempre, may nakatingin sa iyo." Habang patuloy ako sa pagkanta, muli kong nadama ang malakas na pahiwatig na may nakatingin sa akin. Tumingin ako sa kinauupuan ng Labindalawang Apostol at nakita kong nakapihit nang husto sa pagkakaupo si Pangulong Russell M. Nelson, at na- katingin sa kinauupuan namin. Nahuli kong nakatingin siya, at nginitian niya ako nang todo. Ang ngiting iyon ay naghatid ng kapayapaan sa nagsisikip kong dibdib. Matapos Siyang Mabuhay na Mag- uli, binisita ni Jesucristo ang iba Niyang mga tupa. Tumawag Siya at nag- orden ng labindalawang disipulo, at taglay ang awtoridad na iyon, naglingkod sila sa mga tao. Sumama ang Panginoong Jesucristo Mismo sa kanila. Inutusan 4. Ang batong panulok ng plano ng Diyos ay ang Pagbabayad- sala ng Panginoong Jesucristo. Kahit minsan sa isang linggo, dapat tayong magmuni- muni na tulad ni Pangulong Joseph F. Smith tungkol sa "dakila at kahanga- hangang pag- ibig na ipinakita ng Ama at ng Anak sa pagparito ng Manunubos sa daigdig." 6 Ang pag- anyaya sa iba na sumamang magsimba at marapat na makibahagi ng sakramento ay magtutulot sa mas marami pang anak ng Ama sa Langit na pagnilayan ang Pagbabayad- sala. At, kung hindi tayo karapat- dapat, maaari tayong magsisi. Alalahanin na nagpakababa- baba sa la- hat ang Anak ng Kataas- taasan at inako ang ating mga pagkakamali, kasalanan, paglabag, sakit, pasakit, dalamhati, at kalungkutan. Itinuro sa banal na kasulatan, "Siya na umakyat sa itaas, na siya ring nagpakababa- baba sa lahat ng bagay, sa gayon kanyang nauunawaan ang lahat ng bagay." 7 Hindi mahalaga kung ano ang ating mga personal na paghihirap - karam- daman man o mahabang kapanglawan o pagdurusa sa mga tukso at pagsubok ng kaaway - nariyan ang Mabuting Pastol. Tinatawag Niya tayo sa pa- ngalan at sinasabing, "Magsiparito sa akin, kayong lahat na nangapapagal at nangabibigatang lubha, at kayo'y aking papagpapahingahin." 8 54
Nais kong ibuod ang apat na ideya: Una - lumakad nang dalawang milya. Pangalawa - Ngumiti. Ang inyong ngiti ay makakatulong sa iba. Pangatlo - magpakita ng habag Pang- apat - anyayahan ang iba na magsimba. Pinatototohanan ko ang Tagapag- ligtas. Si Jesus ang Cristo, ang Anak ng buhay na Diyos, at Siya ay buhay. Alam ko na sinusuportahan Niya, taglay ang lahat ng Kanyang lakas at kapangyarihan, ang plano ng Ama. Alam ko na si Pangulong Thomas S. Monson ay isang buhay na propeta. Hawak niya ang lahat ng susi sa matagumpay na pagsasakatuparan ng gawain ng Diyos sa lupa. Alam ko na maaari tayong magtulungan bilang mga anak ng ating Ama sa Langit sa ating mga pagsubok at tukso. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Ni Elder Vern P. Stanfill Ng Pitumpu Piliin ang Liwanag Kailangan nating piliing sundin ang payo ng propeta, madama ang mga espirituwal na pahiwatig at kumilos ayon dito, sundin ang mga utos ng Diyos, at maghangad ng personal na paghahayag. MGA TALA 1. John Taylor, sa Teachings of Presidents of the Church: Joseph Smith (2007), 231. 2. Mosias 18:8. 3. Matthew 5:41. 4. Tingnan sa Quentin L. Cook, "Ang Plano ng Ating Ama Ay tungkol sa Pamilya" (mensaheng ibinigay sa RootsTech 2015 family history conference, peb. 14, 2015), lds. org/ topics/ family - history/ fdd/ plan - about - families - full ; tingnan din sa lds. org/ media - library/ video/ 2015-07-01 - find - take - teach. 5. 3 Nephi 19:25; idinagdag ang pagbibigay- diin. 6. Doktrina at mga Tipan 138:3. 7. Doktrina at mga Tipan 88:6. 8. Matthew 11:28 AM. Kailan lang, ipinasiya naming mag- asawa na dapat ay mas lubos naming maranasan ang kaganda- han ng isang lugar malapit sa aming ta- hanan sa northwest Montana. Ipinasiya naming dalhin ang aming bisikleta sa Hiawatha Trail, isang dating riles pata- wid ng magandang Rocky Mountains sa pagitan ng Montana at Idaho. Inasahan naming maging masaya sa piling ng mabubuting kaibigan sa araw na iyon, at sa likas na kagandahan ng lugar. Alam namin na may daraanan kaming mga tulay sa pagtahak namin sa 15- milyang (24- km) daanan na abot hanggang matatarik na dalisdis at mahahabang lagusang tumatagos sa kabundukan. Kaya naghanda kami at nagtali ng mga ilaw sa aming helmet at bisikleta. Binalaan kami ng mga taong nauna sa amin na madilim ang mga lagusan at kailangan namin ng talagang maliliwa- nag na ilaw. Habang nakatipon kami sa harap ng malaking bato sa bukana ng Taft Tunnel, ipinaliwanag ng tagapag- alaga ang ilan sa mga panganib sa daanan, kabilang na ang malalalim na kanal sa mga gilid, magagaspang na pader, at matinding dilim. Inip na pu- masok kami sa lagusan. Ilang minuto pa lang kaming naglalakbay, binalot na kami ng kadiliman. Kinulang ang mga ilaw na dala ko, at agad itong nadaig ng kadiliman. Bigla akong nabalisa, nalito, at nataranta. Nahiya akong aminin sa aking mga kaibigan at pamilya ang aking pag- aalala. Bagama't isa akong bihasang siklista, parang noon lang ako nakapag- bisikleta. Sinikap kong manatiling tuwid habang tumitindi ang aking pagkalito. Sa huli, matapos ipaabot ang aking pag- kabalisa sa mga nasa paligid ko, naka- lapit ako sa mas maliwanag na ilaw ng isang kaibigan. Katunayan, nagsimulang 55
magulang. Habang nahihirapan tayo sa kadiliman, hindi mali na pansa- mantalang umasa sa liwanag ng mga taong nagmamahal sa atin at gusto tayo talagang tulungan. pumaligid ang buong grupo sa kanya. Sa pananatiling malapit sa kanya at sa pag- asa sa kanyang liwanag at sama- samang ilaw ng grupo, lalo naming pinasok ang kadiliman ng lagusan. Makalipas ang tila maraming oras, nakakita ako ng gatuldok na liwanag. Halos agad kong nadamang muli ang katiyakan na magiging maayos ang lahat. Patuloy akong umabante, na umaasa sa ilaw ng aking mga kaibigan at sa lumalaking gatuldok na liwanag. Unti- unting nagbalik ang tiwala ko nang lumaki at tumindi ang liwanag. Kahit matagal pa bago marating ang dulo ng lagusan, hindi ko na kinaila- ngan ang tulong ng aking mga kaibi- gan. Nawalang lahat ang pag- aalala habang mabilis kaming pumadyak patungo sa liwanag. Napanatag ako at muling nakatiyak bago pa man namin namalas ang maaliwalas na umaga sa dulo ng lagusan. Nabubuhay tayo sa isang mundo kung saan daranas tayo ng mga hamon sa ating pananampalataya. Maaari tayong magtiwala na handa tayong harapin ang mga hamong ito - para lamang matuklasan na hindi sapat ang ating mga paghahanda. At tulad noong balaan ako ng aking kaibigan tungkol sa kadiliman, binabalaan tayo ngayon. Ang mga tinig ng mga apostol ay hini- himok tayong ihanda ang ating sarili na may matinding liwanag ng espirituwal na lakas. Gayundin, maaari tayong mahiya, mabalisa, o malito kapag naharap tayo sa hamon sa ating pananampalataya. Karaniwan, ang tindi at tagal ng dam- daming ito ay nakasalalay sa reaksyon natin sa mga ito. Kung wala tayong gagawin, kalaunan ay ilalayo tayo ng pagdududa, kayabangan, at apostasiya mula sa liwanag. Natuto ako ng ilang mahahalagang aral sa karanasan ko sa lagusan. Ibaba- hagi ko ang ilan lang sa mga ito. Una, gaano man katindi ang kadiliman ng pagdududa, pinipili natin kung gaano katagal at ka- lawak natin ito tutulutang implu- wensyahan tayo. Kailangan nating tandaan kung gaano tayo kamahal ng ating Ama sa Langit at ng Kanyang Anak. Hindi Nila tayo pababayaan, ni tutulutang madaig kung hihingin natin ang Kanilang tulong. Tandaan ang karanasan ni Pedro sa nagnganga- lit na mga alon sa Dagat ng Galilea. Nang madama ni Pedro ang malamig na kadiliman sa kanyang paligid, agad niyang natalos ang kanyang sitwasyon at pinili sa sandaling iyon na humingi ng tulong. Hindi niya pinagdudahan na ililigtas siya ng kapangyarihan ng Tagapagligtas; sumigaw lang siya ng, "Panginoon, iligtas mo ako." 1 Sa ating buhay, ang tulong ng Tagapagligtas ay maaaring matamo sa tulong ng isang pinagkakatiwala- ang kaibigan, lider, o mapagmahal na Kapag inisip nating mabuti, bakit natin pakikinggan ang mga mapanlait na tinig ng mga taong walang mukha na nasa malaki at maluwang na gusali sa ating panahon at babalewalain ang mga pagsamo ng mga taong totoong nagmamahal sa atin? Mas gusto ng mapag- alinlangang mga taong ito sa paligid na manira kaysa pumuri at manlibak kaysa tumulong. Ang kanilang mga pangungutya ay maka- kaapekto sa ating buhay, kadalasa'y sa maiikling pansamantalang pagba- baluktot ng katotohanan na maingat at sadyang binuo para sirain ang ating pananampalataya. Matalino bang ilagay ang ating walang- hanggang kapakanan sa mga kamay ng mga estranghero? Matalino bang mag- angkin ng kaliwa- nagan mula sa mga taong walang mai- bigay na liwanag o maaaring may mga layuning inililihim sa atin? Ang mga taong ito na hindi nagpakilala, kung tapat na ipinakilala sa atin, ay hinding- hindi natin bibigyan ni isang sandali, ngunit dahil kinakasangkapan nila ang social media, nakatago mula sa mga pagsisiyasat, nagkakaroon sila ng kredi- bilidad na hindi nararapat sa kanila. Ang ating pasiyang sundin ang mga nangungutya sa mga sagradong bagay ay ilalayo tayo sa nakapagliligtas at nagbibigay- buhay na liwanag ng Taga- pagligtas. Itinala ni Juan: "Muli ngang nagsalita sa kanila si Jesus, na sinasabi, Ako ang ilaw ng sanglibutan: ang sumusunod sa akin ay hindi lalakad sa kadiliman, kundi magkakaroon ng ilaw ng kabuhayan." 2 Tandaan, yaong mga tunay na nagmamahal sa atin ay mapa- palakas ang ating pananampalataya. Tulad noong mahiya ako sa lagu- san, maaaring labis tayong mahiyang humingi ng tulong kapag nagdududa tayo. Marahil tayo ang inaasahan ng iba para sa lakas, at ngayo'y kaila- ngan natin ng tulong. Kapag natanto natin na ang liwanag at kapanatagang maibibigay sa atin ng Tagapagligtas ay napakahalaga para mawala dahil sa 56
kapalaluan, makakatulong ang inspira- dong mga lider ng Simbahan, magu- lang, at kaibigang pinagkakatiwalaan. Handa silang tulungan tayo na mag- tamo ng espirituwal na katiyakan na palalakasin tayo laban sa mga hamon sa pananampalataya. Ikalawa, kailangan nating magti- wala sa Panginoon para magkaroon tayo ng espirituwal na lakas. Hindi tayo maaaring umasa sa liwanag ng iba magpakailanman. Alam ko na ang kadiliman sa lagusan ay hindi magta- tagal kung patuloy akong papadyak sa tabi ng aking kaibigan at ligtas na kasama ng grupo. Ngunit ang inaasam ko ay makapagpatuloy mag- isa kapag nakita ko na ang liwanag. Itinuro sa atin ng Panginoon, "Magsilapit sa akin at ako ay lalapit sa inyo; masigasig akong hanapin at inyo akong matatagpuan; humingi, at kayo ay makatatanggap; magsituktok kayo, at kayo ay pagbu- buksan." 3 Kailangan tayong kumilos, na umaasang tutuparin ng Panginoon ang Kanyang pangako na aalisin tayo mula sa kadiliman kung magsisilapit tayo sa Kanya. Gayunman, sisikapin tayong kumbinsihin ng kaaway na hindi natin nadama ang impluwensya ng Espiritu kahit kailan at na mas madaling tumigil na lang sa pagsisikap. Pinayuhan tayo ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf na "pagdudahan muna ang inyong mga pagdududa bago ninyo pagdudahan ang inyong pananampalataya." 4 Sa aking home ward, sinabi ng isang binata kamaka- ilan, "May mga bagay akong nadama na hindi maipapaliwanag sa anupa- mang ibang paraan maliban sa ito ay sa Diyos." Ito ay espirituwal na integridad. Kapag nag- alinlangan tayo o natuk- song magduda, dapat nating tandaan ang mga espirituwal na pagpapala at damdaming tumimo sa ating puso at buhay noong araw at manampalataya tayo sa Ama sa Langit at sa Kanyang Anak na si Jesucristo. Naaalala ko ang payong ibinigay sa isang pamilyar na himno: "Sa Diyos ay walang alinlangan; subok ang Kanyang kabutihan." 5 Ang hindi pansinin at balewalain ang naka- raang mga espirituwal na karanasan ay maglalayo sa atin sa Diyos. Ang paghahanap natin ng liwa- nag ay titindi sa kahandaan nating kilalanin ito kapag nagliwanag ito sa ating buhay. Binigyang- kahulugan ng makabagong banal na kasulatan ang liwanag at nagbigay ng pangako sa mga tatanggap nito: "Yaong sa Diyos ay liwanag; at siya na tumatanggap ng liwanag, at nagpapatuloy sa Diyos, ay tumatanggap ng marami pang liwanag; at ang liwanag na yaon ay lumiliwanag nang lumiliwanag hanggang sa ganap na araw." 6 Tulad nang patuloy naming pagpadyak patungo sa liwanag, kapag nagpumilit tayo, mas lumiliwanag ang Kanyang impluwensya sa ating buhay. Gaya ng liwanag sa dulo ng lagusan, ang Kanyang impluwensya ay magha- hatid sa atin ng tiwala, determinasyon, kapanatagan, at - ang pinakamaha- laga - ng kapangyarihang malaman na Siya ay buhay. Ikatlo, walang kadilimang napakakapal, napakamapanira o napakahirap na hindi ito kakaya- ning daigin ng liwanag. Itinuro ni Elder Neil L. Andersen kamakailan na: "Habang tumitindi ang kasamaan sa mundo, magtatamo ng espirituwal na kapangyarihan ang mabubuti. Kapag hinayaan ng mundo na mawala ang espirituwal na pundasyon nito, mag- hahanda ng paraan ang Panginoon para sa mga naghahanap sa Kanya, aalayan sila ng higit na katiyakan, pag- papatibay, at tiwala sa espirituwal na landas na tinatahak nila. Ang kaloob na Espiritu Santo ay mas lumiliwanag sa paglubog ng araw." 7 Mga kapatid, hindi tayo naiwang mag- isa para impluwensyahan ng bawat kapritso at pagbabago sa saloobin ng mundo, ngunit may kapangyarihan tayong piliing mani- wala kaysa magduda. Para matamo ang ipinangakong espirituwal na lakas, kailangan nating piliing sun- din ang payo ng propeta, madama ang espirituwal na mga pahiwatig at kumilos ayon dito, sundin ang mga utos ng Diyos, at maghangad ng personal na paghahayag. Kailangan tayong pumili. Nawa'y piliin natin ang liwanag ng Tagapagligtas. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Tingnan sa Mateo 14:25-31. 2. Juan 8:12. 3. Doktrina at mga Tipan 88:63. 4. Dieter F. Uchtdorf, "Halina, Sumama sa Amin," Liahona, Nob. 2013, 23. 5. "Salamat, O Diyos, sa Aming Propeta," Mga Himno, blg. 15. 6. Doktrina at mga Tipan 50:24. 7. Neil L. Andersen, "A Compensatory Spiritual Power for the Righteous" (Brigham Young University Education Week devotional, Ago. 18, 2015), speeches. byu. edu. 57
ang mga sagot o tulong na hinahanap ninyo. Nagsisimula ito sa pagbabalik- loob sa ebanghelyo ni Jesucristo. Ang Pagtanggap ng Paghahayag ay Nakasalalay sa Kalooban at Layunin ng Ating mga Puso Ni Elder James B. Martino Ng Pitumpu Bumaling sa Kanya at Darating ang mga Sagot Naisip ko ang mga kuwento ng ilang tao sa mga banal na kasulatan. Halimbawa na lang, sina Laman at Lemuel. Tulad ni Nephi, sila ay "isini- lang sa butihing mga magulang" at na- turuan "ng lahat halos ng karunungan ng [kanilang] ama." 2 Subalit bumulung- bulong sila dahil mapangitain ang kanilang ama. Sa kanilang pananaw, walang katuturan ang mga desisyon nito, dahil hindi nila alam ang mga bagay ng Diyos, kaya ayaw nilang maniwala.3 Maging masunurin, alalahanin ang mga pagkakataon na nadama ninyo ang Espiritu noong araw, at manalangin nang may pananampalataya. Darating ang sagot sa iyo. Noong binatilyo pa ako, sumapi ang mga magulang ko sa Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw. Alam namin na matagal na silang tinuturuan ng mga missionary, pero mga magulang ko lang ang nagpaturo sa mga missionary. Matapos ang nakakagulat na balitang ito, nakinig na rin kaming magkakapatid sa mga missionary, at masayang tinanggap ng bawat isa sa aking mga kapatid ang mensahe ng Panunumbalik. Bagaman naging interesado ako, hindi taos sa loob ko na baguhin ang buhay ko. Gayunman, tinanggap ko ang hamon na ipagdasal kung ang Aklat ni Mormon ay salita ng Diyos, ngunit wala akong natanggap na sagot. sumasagot para tumugon lamang sa ating pag- uusisa. Marahil may gusto kayong itanong tungkol sa buhay ninyo. Marahil may problemang hindi ninyo alam kung paano sagutin. Ngayon gusto kong magbahagi ng ilang ideya na maa- aring makatulong sa inyo na matamo Maitatanong ninyo kung bakit hindi sinagot ng Ama sa Langit ang panalanging iyon; talagang nagtaka ako. Nalaman ko mula noon na ang pa- ngakong ginawa ni Moroni ay tumpak. Sinasagot nga ng Diyos ang ating mga dalangin tungkol sa katotohanan ng ebanghelyo, ngunit sinasagot Niya ang mga ito kapag tayo ay may "matapat na puso" at "tunay na layunin." 1 Hindi Siya Mahalagang isipin na ang kani- lang mga pagpili ay nagtulot sa kanila na magkaroon ng mga karanasang magpapatibay ng pananampalataya. Nilisan nila ang kanilang tahanan at kayamanan. Nagdusa sila sa paggala- gala sa ilang. Kalaunan ay tumulong silang buuin ang barko, at pumayag na maglakbay patungo sa isang di- kilalang lupain. Dinanas din ni Nephi ang mga ito. Ngunit pinalakas ba nito ang kanilang pananampalataya? Napalakas ang pana- nampalataya ni Nephi, ngunit lalong naghinala at nagalit sina Laman at Lemuel. Nakita at narinig pa ng magka- patid na ito ang isang anghel, ngunit sa huli, patuloy silang nag- alinlangan.4 Hindi madaling mabuhay sa mundo para sa sinuman sa atin. Inilagay tayo sa lupa upang subukin at patunayan. Ang tugon natin sa mga karanasan sa buhay ay kadalasang lubhang naka- kaapekto sa ating patotoo. Isipin ang ilan sa mga reaksyon nina Laman at Lemuel: Bumulung- bulong sila nang pagawin sila ng kanilang ama ng mahi- hirap na bagay.5 Tinangka nilang kunin ang mga laminang tanso, ngunit nang hindi sila magtagumpay, sumuko sila. Ang saloobin nila ay "Sinubukan na namin; ano pa ang magagawa namin?" 6 May pagkakataon pa na nalungkot sila sa paggawa ng mali at humingi ng tawad.7 Nanalangin sila at pinatawad. 58
Ngunit nakatala sa mga banal na ka- sulatan na kalaunan ay nagreklamo na naman sila at tumangging manalangin. Lumapit sila kay Nephi at nagsabing hindi nila "maunawaan ang mga salita ng [kanilang] ama." 8 Tinanong sila ni Nephi kung "nagtanong ba [sila] sa Panginoon." 9 Pansinin ang kanilang tugon: "Hindi; sapagkat walang ipinaa- alam na gayong bagay ang Panginoon sa amin." 10 Ang Patuloy na Pagsunod ay Tinutulutan Tayong Makatanggap ng mga Sagot Ang sagot ni Nephi sa kanyang mga kapatid ay mahalaga para patuloy tayong makatanggap ng mga sagot sa dalangin: "Ano't hindi ninyo sinusunod ang mga kautusan ng Panginoon? [Paano kung] kayo ay [masawi], dahil sa katiga- san ng inyong mga puso? "Hindi ba ninyo natatandaan ang mga bagay na sinabi ng Panginoon? - Kung hindi ninyo patitigasin ang inyong mga puso, at magtatanong sa akin nang may pananampalataya, na- niniwalang makatatanggap kayo, nang may pagsusumigasig sa pagsunod sa aking mga kautusan, tiyak na ipaaalam sa inyo ang mga bagay na ito." 11 May kilala akong ilang returned missionary na nagkaroon ng di- maikakailang mga espirituwal na ka- ranasan, ngunit ang kawalan ng ilang espirituwal na gawi ay tila naging dahilan para malimutan nila ang mga pagkakataon na nagsalita ang Diyos sa kanila. Sa mga returned missionary na iyon at sa ating lahat, kung "inyo nang nadama ang umawit ng awit ng mapagtubos na pag- ibig, itinatanong ko, nadarama ba ninyo ang gayon ngayon?" 12 Kung hindi ninyo ito nada- rama ngayon, madarama ninyo itong muli, ngunit isipin ang payo ni Nephi. Maging masunurin, alalahanin ang mga pagkakataon na nadama ninyo ang Espiritu noong araw, at manala- ngin nang may pananampalataya. Da- rating ang sagot sa inyo, at madarama ninyo ang pagmamahal at kapayapaan ng Tagapagligtas. Maaaring hindi ito dumating nang kasimbilis o sa paraang gusto ninyo, ngunit darating ang sagot. Huwag sumuko! Huwag sumuko kailanman! Ihambing natin sina Laman at Lemuel sa mga anak ni Mosias. Ang dalawang grupong ito ng kalalakihan ay lumaki sa mabubuting pamilya, su- balit kapwa naligaw ng landas. Kapwa sila pinagsisi ng isang anghel, ngunit ano ang kaibhan ng karanasan ng mga anak ni Mosias? Palalakasin ng mga Pagsubok ang Ating Pananampalataya Hindi malilimutan ang kanilang tagumpay sa misyon. Libu- libo ang nagbalik- loob sa mga landasin ng Panginoon. Gayunman, madalas nating malimutan na nang simulan nila ang kanilang misyon, ang ka- nilang "mga puso ay [n]anghina, at [sila] sana ay magbabalik na, [ngunit] inaliw [sila] ng Panginoon." Pinayuhan sila ng Panginoon na "batahin nang buong pagtitiyaga ang [kanilang] mga paghihirap." 13 Ang Pag- aaral ng mga Banal na Kasulatan ay Ipinaaalam sa Atin ang Kalooban ng Diyos Bakit ang mga pagsubok ng mga anak ni Mosias ay nagpalakas ng kanilang pananampalataya at katapatan sa halip na maging dahilan para sila ay bumubulung- bulong o mag- alinlangan? Ang susi ay dahil "sila ay naging malakas sa kaalaman ng katotoha- nan; sapagkat sila'y mga lalaking may malinaw na pang- unawa at sinaliksik nila nang masigasig ang mga banal na kasulatan upang malaman nila ang salita ng Diyos." 14 Lahat tayo ay daranas ng mga pagsubok at magkakaroon ng mga tanong, ngunit alalahanin na tayo ay kailangang "patuloy na humahawak nang mahigpit sa gabay na bakal." 15 "Ang mga salita ni Cristo ang magsasabi sa [atin] ng lahat ng bagay na dapat [na- ting] gawin." 16 Kailangan nating gawing bahagi ng ating buhay ang pag- aaral ng mga banal na kasulatan araw- araw, da- hil magbibigay- daan ito sa paghahayag. Panalangin, na Nilakipan ng Pag- aayuno, ay Nagbibigay- daan sa Paghahayag Para sa mga anak ni Mosias, "hindi lamang ito; itinuon nila ang kanilang sarili sa maraming panalangin, at pag- aayuno; kaya nga taglay nila ang diwa ng propesiya, at ang diwa ng pagha- hayag." 17 Ihahanda tayo ng pagdara- sal at pag- aayuno na tumanggap ng mga espirituwal na pahiwatig. Ang 59
pakikipag- ugnayan sa Ama sa Langit habang sadyang umiiwas na kumain at uminom ay nagtutulot sa atin na "kala- gin ang mga [gapos] ng kasamaan [at] pagaanin ang mga pasan." 18 Ang pana- langin, na nilakipan ng pag- aayuno, ay maglalaan para kapag "tatawag [tayo], . . . ang Panginoon ay sasagot; . . . [at kapag tayo] ay dadaing, . . . siya'y mag- sasabi, Narito ako." 19 Bumaling sa Kanya Ang mga personal na gawing relihi- yoso - pagsunod, pag- aaral ng banal na kasulatan, panalangin, at pag- aayuno - ay nagpalakas sa mga anak ni Mosias. Ang kawalan ng personal na gawing relihiyoso ay isang malaking dahilan kaya hindi nalabanan nina Laman at Lemuel ang tukso na bumubulung- bulong at mag- alinlangan. Kung natukso na kayong bumulung- bulong, kung nagkaroon na kayo ng mga pag- aalinlangang humahantong sa kawalang- paniniwala, kung ang mga pagsubok ay tila higit pa sa makakaya- nan ninyo, bumaling sa Kanya. Kung kayo ang tumalikod o nangatwiran sa inyong pag- uugali, bumaling sa Kanya. Naaalala ba ninyo kung kailan Siya "nangusap ng kapayapaan sa i[n]yong isipan . . . ? Ano pang mas higit na katibayan ang i[n]yong matatamo kundi ang mula sa Diyos?" 20 Itanong sa sarili, "Mas malapit na ba akong maging katu- lad ni Cristo ngayon na katulad noon?" Pakiusap, bumaling sa Kanya. Babalik ako sa aking personal na ka- saysayan. Kalaunan ay nagsimula akong maging tapat. Naaalala ko nang tanu- ngin ng missionary na nagtuturo sa akin kung handa na akong magpabinyag. Sumagot ako na may ilang tanong pa ako. Sinabi sa akin ng matalinong mis- sionary na ito na masasagot niya iyon pero kailangan ko muna siyang sagutin. Tinanong niya ako kung totoo ang Aklat ni Mormon at kung propeta si Joseph Smith. Sinabi ko sa kanya na hindi ko alam, pero gusto kong malaman. Ang mga tanong ko ay humantong sa ibayong pananampalataya. Para sa akin, dumating ang sagot hindi bi- lang isang kaganapan kundi bilang isang proseso. Napansin ko na noong talagang "[subukin ko ang] . . . mga salita" at simulan kong "[gumamit] ng kahit bahagyang pananampalataya," ang Aklat ni Mormon ay naging "masa- rap para sa akin" at "[naliwanagan] ang aking pang- unawa" at talagang "[pina- laki] ang aking kaluluwa." Kalaunan naranasan ko ang inilarawan ng mga banal na kasulatan na isang paglaki sa loob ng inyong mga dibdib.21 Sa pun- tong ito ay ninais ko nang magpabinyag at ilaan ang aking buhay kay Jesucristo. Talagang alam ko na ang Aklat ni Mormon ay salita ng Diyos. Alam ko na si Joseph Smith ay isang propeta. Ah, may mga bagay pa akong hindi nauunawaan, ngunit ang aking patotoo sa katotohanan ay mas inilalapit ako sa Tagapagligtas at pinalalakas ang aking pananampalataya. Mga kapatid, tandaan si Nephi at ang mga anak ni Mosias, na nagkaroon ng mga espirituwal na karanasan at saka kumilos nang may pananampa- lataya kaya dumating ang mga sagot at tumindi ang kanilang katapatan. Ihambing ito kina Laman at Lemuel, na nag- alinlangan at bumulung- bulong. Kahit kung minsan ay kumilos sila sa mga makabuluhang paraan, ang gawain kung walang pananampalataya ay patay. Kailangan tayong manampa- lataya na nilakipan ng paggawa para makatanggap ng mga sagot. Yamang nakinig kayo ngayong umaga nawa'y naikintal ng Espiritu sa inyong puso't isipan ang isang bagay na maaari ninyong gawin para masagot ang inyong mga tanong o matagpuan ang isang inspiradong solusyon sa pro- blemang kinakaharap ninyo. Taimtim kong pinatototohanan na si Jesus ang Cristo. Bumaling sa Kanya at masasagot ang inyong mga dalangin. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Moroni 10:4. 2. 1 Nephi 1:1. 3. Tingnan sa 1 Nephi 2:11-12. 4. Tingnan sa 1 Nephi 4:3-4. 5. Tingnan sa 1 Nephi 3:5. 6. Tingnan sa 1 Nephi 3:14. 7. Tingnan sa 1 Nephi 7:20-21. 8. 1 Nephi 15:7. 9. 1 Nephi 15:8. 10. 1 Nephi 15:9. 11. 1 Nephi 15:10-11. 12. Alma 5:26. 13. Alma 26:27. 14. Alma 17:2. 15. 1 Nephi 8:30. 16. 2 Nephi 32:3. 17. Alma 17:3. 18. Isaias 58:6. 19. Isaias 58:9. 20. Doktrina at mga Tipan 6:23. 21. Tingnan sa Alma 32:27-28. 60
sarili ang mga pasakit at ang mga sakit ng kanyang mga tao" (Alma 7:11; ting- nan din sa 2 Nephi 9:21). Ni Elder Dallin H. Oaks Ng Korum ng Labindalawang Apostol Pinalakas ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo Dahil sa Kanyang Pagbabayad- sala, may kapangyarihan ang Tagapagligtas na sumaklolo - tumulong - sa lahat ng pasakit at paghihirap ng tao. Sa buhay na ito nakatitiyak tayo sa kamatayan at bigat ng kasalanan. Pinagagaan ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo ang dalawang tiyak na bagay na ito sa buhay. Ngunit maliban sa kamatayan at kasalanan, marami pa tayong ibang mga hamon sa ating pagpupunyagi sa buhay. Dahil na rin sa Pagbabayad- salang iyon, mabibigyan tayo ng ating Tagapagligtas ng lakas na kailangan natin sa pagdaig sa mga hamong ito sa buhay. Iyan ang paksa ko ngayon. mga pasakit at karamdaman at sakit ng Kanyang mga tao. Inilarawan ni Alma ang bahaging ito ng Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas: "At siya ay hahayo, magdaranas ng mga pasakit at hirap at lahat ng uri ng tukso; at ito ay upang matupad ang salita na nagsabing dadalhin niya sa kanyang Isipin ninyo! Sa Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas, dumanas Siya ng "mga pasakit at hirap at lahat ng uri ng tukso." Tulad ng paliwanag ni Pangu- long Boyd K. Packer: "Wala Siyang utang na dapat bayaran. Wala Siyang nagawang kasalanan. Gayunman, ang lahat ng kasalanan, pagdurusa at lung- kot, sakit at kahihiyan, lahat ng pagdu- rusa sa isipan, damdamin, at katawan na naranasan ng tao - ay naranasan Niyang lahat." 1 Bakit Niya dinanas ang "lahat ng uri" ng hamong ito sa buhay? Ipinaliwanag ni Alma, "At dadalhin niya ang kanilang mga kahinaan, upang ang kanyang sisidlan ay mapuspos ng awa, ayon sa laman, upang malaman niya nang ayon sa laman kung paano tutulungan ang kanyang mga tao alinsunod sa kanilang mga kahinaan" (Alma 7:12). Halimbawa, ipinahayag ni Apostol Pablo na dahil "nagbata [ang Tagapag- ligtas] sa pagkatukso, siya'y makasasak- lolo sa mga tinutukso" (Sa Mga Hebreo 2:18). Gayundin, itinuro ni Pangulong James E Faust, "Dahil dinanas na ng Tagapagligtas ang lahat ng bagay na maaari nating madama o maranasan, matutulungan Niyang gawing mas ma- lakas ang mahina." 2 Dinanas at pinagdusahan ng ating Tagapagligtas ang kabuuan ng lahat ng pagsubok sa buhay "ayon sa laman" I. Karamihan sa mga salaysay sa banal na kasulatan tungkol sa Pagbabayad- sala ay tumatalakay sa paglagot ng Tagapagligtas sa mga gapos ng kama- tayan at pagdurusa para sa ating mga kasalanan. Sa kanyang sermon na naka- tala sa Aklat ni Mormon, itinuro ni Alma ang mahahalagang bagay na ito. Ngunit inilaan din niya ang pinakamalinaw na pagtiyak sa atin sa mga banal na kasula- tan na dinanas din ng Tagapagligtas ang 61
para malaman Niya "ayon sa laman" kung paano "tutulungan [na ibig sa- bihin ay paginhawahin o saklolohan] ang kanyang mga tao alinsunod sa kanilang mga kahinaan." Alam niya kung gayon ang ating mga paghihirap, dalamhati, tukso, at pagdurusa, sapag- kat kusang- loob Niyang dinanas ang lahat ng ito bilang mahalagang bahagi ng Kanyang Pagbabayad- sala. At dahil dito, binigyang- kapangyarihan Siya ng Kanyang Pagbabayad- sala na tulungan tayo - na bigyan tayo ng lakas na tiisin ang lahat. II. mga "nahihirapan sa anumang dahi- lan" (3 Nephi 17:9). Ipinaliwanag sa Ebanghelyo ni Mateo na pinagaling ni Jesus ang mga tao "upang matupad ang sinabi ng propeta Isaias, na nagsasabi, Siya rin ang kumuha ng ating mga sakit, at nagdala ng ating mga karam- daman" (Mateo 8:17). Itinuro ni Isaias na dadalhin ng Me- siyas ang ating "mga karamdaman" at "kapanglawan" (Isaias 53:4). Itinuro din ni Isaias ang pagpapalakas Niya sa atin: "Huwag kang matakot; sapagka't ako'y sumasaiyo; huwag kang manglupay- pay; sapagka't ako'y iyong Dios: aking palalakasin ka; oo, aking tutulungan ka" (Isaias 41:10). Cristo] na nagpapalakas sa akin" (Mga Taga Filipos 4:13). Kaya nga nakikita natin na dahil sa Kanyang Pagbabayad- sala, may kapangyarihan ang Tagapagligtas na sumaklolo - tumulong - sa lahat ng pasakit at paghihirap ng tao. Kung minsa'y pinagagaling ng Kanyang kapangyarihan ang isang kahinaan, ngunit natutuhan natin sa mga banal na kasulatan at sa ating mga karana- san na kung minsa'y sumasaklolo o tumutulong Siya sa pagbibigay sa atin ng lakas o tiyagang tiisin ang ating mga kahinaan.4 Samantalang ang turo ni Alma sa ikapitong kabanata ang kaisa- isang pinakamalinaw sa lahat ng banal na kasulatan tungkol sa mahalagang kapangyarihang ito ng Pagbabayad- sala, itinuturo din ito sa buong banal na kasulatan. Sa simula ng Kanyang ministeryo, ipinaliwanag ni Jesus na Siya ay isinugo "upang [mapagaling ang bagbag na puso]" (Lucas 4:18). Madalas nating mabasa sa Biblia ang pagpapagaling Niya sa "mga kahinaan" ng mga tao (Lucas 5:15; 7:21). Nakatala sa Aklat ni Mormon ang pagpapagaling Niya sa Kaya nga, inaawit natin: Ako'y kapiling, kung kaya't h'wag mangamba, Ako'y inyong Diyos na tutulong sa t'wina. Itataguyod at lakas ay iaalay, . . . Kamay ko ang s'yang sa inyo'y maggagabay.3 Tungkol sa ilan sa kanyang sari- ling mga hamon sa buhay, isinulat ni Apostol Pablo, "Lahat ng mga bagay ay aking magagawa [sa pamamagitan ni III. Ano ang mga pasakit at hirap at kahinaang ito na dinanas at pinagdusa- han ng ating Tagapagligtas? Lahat tayo ay may mga pasakit at paghihirap at kahinaan sa iba't ibang pagkakataon. Bukod pa sa nararanasan natin dahil sa ating mga kasalanan, ang buhay ay madalas na puno ng paghihi- rap, pighati, at pagdurusa. Nagkakasakit tayo at ang ating mga minamahal. Kung minsan dumaranas din ang bawat isa sa atin ng pasakit mula sa mga pinsala o iba pang mga problema sa katawan o isipan. Lahat May kapangyarihan ang Tagapagligtas na sumaklolo - tumulong - sa lahat ng pasakit at paghihirap ng tao. Sumasaklolo o tumutulong Siya sa pagbibigay sa atin ng lakas o tiyagang tiisin ang ating mga kahinaan. Ang mga maling palagay sa ibang lahi at kultura ay nagsasanhi ng masasaklap na pag- tanggi para sa mga kabataan at matatanda. Lahat tayo ay nagdurusa at nagdadalamhati sa pagpanaw ng isang mahal sa buhay. Para sa marami, ang depresyon ay masaklap o tuluyang nagpapahina. 62
NOBYEMBRE 2015 tayo ay nagdurusa at nagdadalamhati sa pagpanaw ng isang mahal sa buhay. Dumaranas tayong lahat ng kabiguan sa ating mga personal na responsibili- dad, kaugnayan sa pamilya, o trabaho. Kapag hindi tinanggap ng isang asawa o anak ang alam nating totoo at lumihis sila mula sa landas ng kabutihan, lalo tayong nasasaktan, tulad ng ama ng alibughang anak sa di- malilimutang talinghaga ni Jesus (tingnan sa Lucas 15:11-32). maraming iba pang hamon, tulad ng kawalan ng trabaho o iba pang mga pagsubok sa ating mga plano. ang matinding hamong dinanas ng mga nabilanggo dahil sa ginawa nilang kri- men. Pinatotohanan ng isang liham ang kalakasang maaaring dumating maging sa isa na nasa sitwasyong iyon: "Alam ko na lumalakad sa mga pasilyong ito ang ating Tagapagligtas, at madalas kong madama ang pagmamahal ni Cristo sa loob ng mga pader ng bilang- guang ito." 6 Tinutukoy ko pa rin ang mortal na kahinaan na hindi sanhi ng ating mga kasalanan. Ang ilan ay isinilang na may mga kapansanan sa katawan o isipan na nagsasanhi ng pagdurusa nila at ng paghihirap ng mga nagmamahal at nagmamalasakit sa kanila. Para sa marami, ang depresyon ay masaklap o tuluyang nagpapahina. Ang isa pang masaklap na paghihirap ay kapag wala kayong asawa. Dapat tandaan ng mga nasa ganitong sitwasyon na dinanas din ng ating Tagapagligtas ang ganitong pasakit at na, sa pamamagitan ng Kan- yang Pagbabayad- sala, nagbibigay Siya ng lakas na tiisin ito. Gustung- gusto ko ang patotoo ng ating makata at kaibigang si Emma Lou Thayne. Sa mga titik ng kinakanta nating himno, isinulat niya: Tulad ng pahayag ng Mang- aawit, "Marami ang kadalamhatian ng matu- wid; nguni't inililigtas ng Panginoon sa lahat" (Awit 34:19). Sa'n naro'n ang aking Kapayapaan? Kung ang ginhawa'y 'di ko Kaya nga, nasa ating mga himno ang tunay na katiyakang ito: "La- ngit ay lunas sa bawat lumbay." 5 Ang nagbibigay- lunas sa atin ay ang ating Tagapagligtas at ang Kanyang Pagbabayad- sala matagpuan? Kung puso'y may sugat, galit o dusa, At nagninilay nang nag- iisa? Ang ilang kapansanan ay mas nakapipinsala sa ating temporal o espirituwal na buhay kaysa adiksyon. Ang ilan dito, gaya ng pagkalulong sa pornograpiya o droga, ay malamang na sanhi ng makasalanang pag- uugali. Kahit napagsisihan na iyan, maaaring manatili ang adiksyon. Ang nagpapa- hinang pagkalulong na iyan ay maaari ding mapaginhawa ng katatagang nag- mumula sa Tagapagligtas. Gayundin Mas masakit sa mga tinedyer ang tanggihan sila kapag tila sumasama ang mga kabarkada sa masasayang ugna- yan at aktibidad at sadyang iniiwan sila. Ang mga maling palagay sa ibang lahi at kultura ay nagsasanhi ng iba pang masasaklap na pagtanggi, para sa mga kabataan at matatanda. Ang buhay ay Sa'n, kung sumisidhi, Pangangailangan, Sa'n tutungo upang aking malaman? Sa'n naro'n ang palad na may pag- alo? At may pag- unawa? Tanging sa Diyos. 7 63
IV. Sino ang masasaklolohan at mapapalakas sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo? Itinuro ni Alma na dadalhin ng Tagapagligtas "sa Kanyang sarili ang mga pasakit at ang mga sakit ng kanyang mga tao" at "tutulungan ang kanyang mga tao" (Alma 7:11, 12; idinagdag ang pagbibigay- diin). Sino ang "kanyang mga tao" sa pangakong ito? Lahat ba ng mortal - lahat ng nagtatamasa ng ka- totohanan ng pagkabuhay na mag- uli sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala? O yaon lamang mga piling lingkod na naging karapat- dapat sa pamamagitan ng mga ordenansa at tipan? at pagpapabinyag. Binibigyan din tayo ng Kanyang Pagbabayad- sala ng pagkakataong manawagan sa Kanya na dumanas ng lahat ng ating mortal na kahinaan upang pagalingin at pala- kasin tayo na dalhin ang mga pasanin ng mortalidad. Alam niya ang ating dalamhati, at nariyan Siya para sa atin. Gaya ng mabuting Samaritano, kapag nakita Niya tayong sugatan sa tabing- daan, bebendahan Niya ang ating mga sugat at aalagaan tayo (tingnan sa Lucas 10:34). Ang nagpapagaling at nagpapalakas na kapangyarihan ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo ay para sa ating lahat na hihingi. Pinatototoha- nan ko iyan tulad ng pagpapatotoo ko sa ating Tagapagligtas, na ginagawang posible ang lahat. Ang salitang mga tao ay maraming kahulugan sa mga banal na kasulatan. Ang kahulugang pinakaangkop sa turo na tutulungan ng Tagapagligtas ang "kanyang mga tao" ay ang ginamit ni Ammon nang ituro niya kalaunan na "maalalahanin ang Diyos sa bawat tao, saan mang lupain sila naroroon" (Alma 26:37). Iyan din ang ibig sabihin ng mga anghel nang ibalita nila ang pagsilang ng batang Cristo: "Mabubu- ting balita ng malaking kagalakan, na siyang sasa buong bayan" (Lucas 2:10). Dahil sa Kanyang nagbabayad- salang karanasan sa mortalidad, napanatag, napagaling, at napalakas ng ating Tagapagligtas ang lahat ng kalala- kihan at kababaihan sa lahat ng dako, ngunit naniniwala ako na gagawin lang Niya ito sa mga taong naghahanap sa Kanya at humihingi ng Kanyang tulong. Itinuro ni Apostol Santiago, "Mangagpakababa kayo sa paningin ng Panginoon, at kaniyang itataas kayo" (Santiago 4:10). Karapat- dapat tayo sa pagpapalang iyon kapag naniniwala tayo sa Kanya at nagdarasal na tulu- ngan Niya tayo. Milyun- milyon ang may takot sa Diyos na nagdarasal sa Diyos na maalis ang kanilang mga paghihirap. Iniha- yag ng ating Tagapagligtas na Siya ay "nagpakababa- baba sa lahat ng bagay" (D at T 88:6). Tulad ng sinabi ni Elder Neal A. Maxwell, "Dahil Siya ay 'nagpakababa- baba sa lahat ng bagay,' nauunawaan Niya, nang lubos at perso- nal, ang buong pagdurusa ng tao." 8 Masasabi pa nga natin na dahil Siya ay nagpakababa- baba sa lahat ng ito, nasa tamang- tamang lugar Siya para iangat tayo at bigyan tayo ng lakas na kaila- ngan natin para matiis ang ating mga paghihirap. Humingi lang tayo. Maraming beses sa makabagong paghahayag, ipinahayag ng Pa- nginoon, "Samakatwid, kung ikaw ay hihingi sa akin ay makatatanggap ka; kung ikaw ay kakatok ay pagbu- buksan ka" (halimbawa, D at T 6:5; 11:5; tingnan din sa Mateo 7:7). Tunay ngang dahil sa Kanilang pagmama- hal sa buong sansinukob, dinirinig at angkop na sinasagot ng ating Ama sa Langit at ng Kanyang pinakamama- hal na Anak na si Jesucristo ang mga dalangin ng lahat ng naghahanap sa Kanila nang may pananampalataya. Tulad ng isinulat ni Apostol Pablo, "[Tiwala] kami sa Dios na buhay, na siyang Tagapagligtas sa lahat ng mga tao, lalong lalo na sa mga nagsisisam- palataya" (1 Kay Timoteo 4:10). Alam ko na ang mga bagay na ito ay totoo. Ang Pagbabayad- sala ng ating Tagapagligtas ay higit pa ang ginagawa kaysa tiyakin sa atin ang imortalidad sa pamamagitan ng pagkabuhay na mag- uli ng buong sansinukob at naglalaan ng pagkaka- taon na maging malinis tayo mula sa kasalanan sa pamamagitan ng pagsisisi Balang- araw lahat ng pasaning ito sa buhay ay lilipas at hindi na magkaka- roon ng pasakit (tingnan sa Apocalipsis 21:4). Dalangin ko na maunawaan nating lahat ang pag- asa at bisa ng Pagbabayad- sala ng ating Tagapag- ligtas: ang katiyakan ng imortalidad, pagkakataong mabuhay nang walang hanggan, at lakas na matatanggap natin kung hihingi lang tayo, sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Boyd K. Packer, "Ang Di- Makasarili at Sagradong Sakripisyo ng Tagapagligtas," Liahona, Abr. 2015, 38. 2. James E. Faust, "Ang Pagbabayad- sala: Ang Ating Pinakadakilang Pag- asa," Liahona, Ene. 2002, 22. 3. "Saligang Kaytibay," Mga Himno, blg. 47, taludtod 3. 4. Tingnan sa, Jeffrey R. Holland, Christ and the New Covenant: The Messianic Message of the Book of Mormon (1997), 223-34; David A. Bednar, "Ang Pagbabayad- sala at ang Paglalakbay sa Mortalidad," Liahona, Abr. 2012, 12-19; Bruce C. Hafen and Marie K. Hafen, "'Fear Not, I Am with Thee': The Redeeming, Strengthening, and Perfecting Blessings of Christ's Atonement," Religious Educator, tomo 16, blg. 1 (2015), 11-31, lalo na sa 18-25; Tad R. Callister, The Infinite Atonement (2000), kabanata 19, mga pahina 206-10. 5. "Halina, mga Nalulumbay," Mga Himno, blg. 70. 6. Mula sa isang liham noong 2014 na natanggap ni Bishop Bobby O. Hales, na namamahala sa Henry Branch ng Central Utah Correctional Facility. 7. "Saan Naroon ang Aking Kapayapaan?" Mga Himno, blg. 74. 8. Neal A. Maxwell, "Apply the Atoning Blood of Christ," Ensign, Nob. 1997, 23. 64
Pangkalahatang Sesyon ng Priesthood | Oktubre 3, 2015 Ang Pananampalataya ng Isang Binatang taga- Brazil Ni Elder Neil L. Andersen Ng Korum ng Labindalawang Apostol Ang Pananampalataya ay Hindi Matatamo Kung Wala Munang Pagpiling Gagawin Ang pananampalataya kay Jesucristo ay isang kaloob mula sa langit na matatamo lamang matapos nating piliing maniwala at hangarin at panghawakan ito. Noong isang buwan ay nakilala ko sa Brazil si Aroldo Cavalcante. Nabin- yagan siya sa edad na 21, ang unang miyembro ng Simbahan sa kanyang pamilya. Malakas ang kanyang pana- nampalataya, at agad niyang sinimu- lang paghandaan ang pagmimisyon. Sa kasamaang palad, nasuring may kanser ang ina ni Aroldo. Makalipas ang tatlong buwan, ilang araw lang bago siya pumanaw, sinabi niya kay Aroldo ang labis na bumabagabag sa kanya: Wala silang kamag- anak na makakatulong. Kailangang akuin ni Aroldo ang buong responsibilidad para sa kanyang tatlong nakababatang kapatid. Taos- puso niyang ipinangako sa kanyang inang malapit nang mama- tay na gagawin niya ito. Nagtrabaho siya sa bangko sa magha- pon, at pumasok sa unibersidad sa gabi. Patuloy niyang tinupad ang kanyang mga tipan sa binyag, ngunit nawalan na siya ng pag- asang makapagmisyon pa. Ang pagtataguyod sa kanyang pamilya ang magiging misyon niya. Pagkalipas ng ilang buwan, habang Nadarama ng Tagapagligtas ang kalakasan o kahinaan ng pana- nampalataya ng mga nakapaligid sa Kanya. Sa isa, sinabi Niya nang may pagpuri, "Malaki ang pananampala- taya mo." 1 May pagdaramdam naman niyang sinabi sa iba, "Oh kayong mga kakaunti ang pananampalataya." 2 Tina- nong niya ang iba, "Saan naroon ang inyong pananampalataya?" 3 Ngunit may isang pinarangalan si Jesus, "[Sa buong Israel] ay hindi ako nakasumpong ng ganito kalaking pananampalataya." 4 Tinanong ko ang sarili ko, "Gaano kalaki ang pananampalatayang nakikita sa akin ng Panginoon?" At ngayong gabi, tinananong ko kayo, "Gaano kalaki ang pananampalatayang nakikita sa inyo ng Panginoon?" Ang pananampalataya sa Panginoong Jesucristo ay hindi isang bagay na ma- luwalhating lumulutang sa hangin. Ang pananampalataya ay hindi basta lamang natin natatamo o nananatili sa atin bilang karapatan ng pagkapanganay. Ito, tulad ng sinasabi ng mga banal na kasulatan ay, "kapanatagan . . . , ang katunayan ng mga bagay na hindi nakikita." 5 Ang pa- nanampalataya ay nagbibigay ng espiri- tuwal na liwanag, at ang liwanag na iyon ay nababanaag.6 Ang pananampalataya kay Jesucristo ay kaloob mula sa langit na matatamo lamang matapos nating piliing maniwala 7 at hangarin at pangha- wakan ito. Ang inyong pananampalataya ay maaaring lumalakas o humihina. Ang pananampalataya ay alituntunin ng ka- pangyarihan, na mahalaga hindi lamang sa buhay na ito, kundi maging sa ating pag- unlad sa kabilang- buhay.8 Sa biyaya ni Cristo, maliligtas tayo sa pamamagi- tan ng pananampalataya sa Kanyang pangalan balang- araw.9 Ang kalakasan ng inyong pananampalataya sa hinaha- rap ay hindi basta mangyayari kung wala kayong pagpiling gagawin. naghahanda ng kanyang mensahe sa sacrament meeting, pinag- aralan ni Aroldo ang mga salita ni Samuel nang kinagalitan nito si Haring Saul: "Ang pagsunod," nabasa niya, "ay mas maigi kay sa [sakripisyo]" 10 Nadama ni Aroldo na kailangan niyang sundin ang pana- wagan ng propeta na magmisyon kahit tila imposible niyang magawa iyon. Hindi siya pinanghinaan ng loob, at sumulong nang may pananampalataya kahit may balakid. Inipon ni Aroldo ang bawat Brazi- lian cruzeiro na matitipid niya. Sa edad na 23, natanggap niya ang kanyang mission call. Ibinilin niya sa kanyang kapatid kung magkano ang kukunin nito sa bangko kada buwan sa naipon niya para sa pamilya. Kulang pa rin ang perang pantustos para sa buong gastu- sin niya sa misyon at pangangailangan ng kanyang mga kapatid, ngunit buong pananampalataya siyang pumasok sa MTC. Pagkaraan ng isang linggo, natanggap niya ang una sa maraming pagpapala. Dinoble ng bangkong 65
pinasukan ni Elder Cavalcante ang pera na tatanggapin niya sa kanyang pagbibitiw sa trabaho. Ang himalang ito, kasama ang iba pa, ang nagbigay ng sapat na panustos para sa kanyang misyon at para sa kanyang pamilya habang wala siya. Pagkaraan ng dalawampung taon, naglilingkod na ngayon si Brother Cavalcante bilang pangulo ng Recife Brazil Boa Viagem Stake. Sa paggunita niya sa mga panahong iyon, sabi niya, "Sa pagsisikap kong mamuhay nang matwid, nadama ko ang pag- ibig at gabay ng Tagapagligtas. Lumakas ang aking pananampalataya, na tumulong sa aking harapin ang maraming pagsu- bok." 11 Ang pananampalataya ni Aroldo ay hindi niya basta natamo, kundi pinili niyang magkaroon nito. May mga kalalakihan at kababaihang Kristiyano na malalim ang pananampala- taya sa Panginoong Jesucristo, at ikinara- rangal at iginagalang natin sila. Wala na sa Gitna, Mayroon nang Pinapanigan Ngunit mga kapatid, may ipinag- kaloob sa atin na higit pa rito: ang priesthood ng Diyos, ang kapangya- rihan ng Diyos na ipinanumbalik sa mundo ng mga banal na anghel. Dahil dito ay kakaiba kayo. Wala na kayo sa gitna, mayroon na kayong pinapanigan. Hindi lalakas ang pananampalataya ninyo nang wala kayong ginagawa, kailangan ninyong pumili. Aroldo Cavalcante (kaliwa) kasama ang kan- yang mga kapatid. Ang larawan ng kanilang ina ay nakasabit sa dingding. Ang pananampalataya natin ay nadaragdagan o nababawasan batay sa pamumuhay natin. Ang panalangin, pagsunod, katapatan, kadalisayan ng pag- iisip at gawa, at pagiging di- makasarili ay nagpapalakas ng pana- nampalataya. Kung wala ang mga ito, manghihina ang pananampalataya. Ba- kit sinabi ng Tagapagligtas kay Pedro, "Ikaw ay ipinamanhik ko, na huwag magkulang ang iyong pananampala- taya"? 12 Dahil mayroong kaaway na natutuwang sirain ang ating pananam- palataya! Gawin ang lahat ng makakaya ninyo para maingatan ang inyong pananampalataya. Tapat na mga Tanong Mahalagang bahagi ng pagpapala- kas ng pananampalataya ang pagsagot sa mga tapat na katanungan, na gina- gamitan ng isip at damdamin. Sinabi ng Panginoon, "sasabihin ko sa iyo sa iyong isipan at sa iyong puso." 13 Hindi lahat ng sagot ay dumarating kaagad, ngunit karamihan sa mga tanong ay malulutas sa masigasig na pag- aaral at paghingi ng mga sagot sa Diyos. Ang paggamit ng puro isipan lang at walang puso ay hindi magbibigay ng espirituwal na mga sagot. "Ang mga bagay ng Diyos ay hindi nakikilala ng sinoman, maliban [sa pamamagitan ng] Espiritu ng Dios." 14 At upang matulu- ngan tayo, nangako sa atin si Jesus "ng ibang Mangaaliw, . . . ang Espiritu ng katotohanan." 15 Ang pananampalataya ay hindi humihingi ng sagot sa bawat tanong ngunit naghahangad ng katiyakan at katapangan upang sumulong, at kung minsan ay tinatanggap na, "Hindi ko alam ang lahat, ngunit sapat ang nala- laman ko upang magpatuloy sa landas ng pagkadisipulo." 16 Ang tulutang mapuno ng pagdududa ang sarili, at maudyukan ng mga sagot mula sa mga walang pananampalataya, ay nagpapahina ng pananampalataya kay Jesucristo at sa Pagpapanumbalik.17 "Ang taong ayon sa laman ay hindi tumatanggap ng mga bagay ng Espi- ritu ng Dios: sapagka't ang mga ito ay kamangmangan sa kaniya." 18 Halimbawa, ang mga tanong tung- kol kay Propetang Joseph Smith ay hindi na bago. Ang mga ito ay walang pakundangang itinatanong ng mga tumutuligsa sa kanya sa simula pa lang ng gawaing ito. Sa mga taong ito, na sa kabila ng impormasyong makukuha sa ika- 21 siglo, ay masugid pa ring kinukwestyon ang mga pangyayari o mga pahayag tungkol kay Prope- tang Joseph na halos 200 taon na ang lumipas mula nang maganap, heto ang aking maipapayo: Tigilan na ninyo ang pagtuligsa kay Brother Joseph! Balang- araw, makakakuha kayo ng impor- masyon na 100 doble ang dami kaysa nakikita at nasasaliksik ninyo ngayon sa Internet, at magmumula ito sa ating Ama sa Langit na nakaaalam sa lahat.19 Isipin ninyo ang kabuuan ng naging buhay ni Joseph - isinilang sa karali- taan at mababa lang ang pinag- aralan, naisalin niya ang Aklat ni Mormon nang wala pang 90 araw.20 Daan- daang libong matatapat na kalalakihan at kababaihan ang naniwala sa layunin 66
ng Pagpapanumbalik. Sa edad na 38, tinatakan ni Joseph ng kanyang dugo ang kanyang patotoo. Pinatototohanan ko na si Joseph Smith ay propeta ng Diyos. Paniwalaan ninyo ito, at huwag nang alalahanin pa ang ibang bagay! Mga Kaloob na Nagpapalakas ng Ating Pananampalataya "Hanggang sa abutin nating lahat . . . ang pagkakaisa ng pananampala- taya, at . . . ang pagkakilala sa Anak ng Diyos. . . . ". . . Huwag nang . . . napapahapay dito't doon at dinadala sa magkabi- kabila ng lahat na hangin ng aral, sa katusuhan [ng mga taong] naghihintay upang manlinlang." 22 mula sa kinauupuan sa eroplano at mabalian ng buto. Nalaman ko na ang kanilang anak na si Elder Porter Openshaw ay nag- lilingkod sa Marshall Islands Majuro Mission, at ang kanilang 17- taong- gulang na anak na lalaki, si Zane, ay nasa isang palitang pag- aaral ng kultura sa Germany. Ang Biblia at ang Aklat ni Mormon ay kapwa nagbibigay sa atin ng mata- mis na katiyakan na si Jesus ang Cristo, ang Anak ng Diyos. Hawak ko ngayon ang isang kopya ng unang edisyon ng Aklat ni Mormon sa wikang Pranses, na inilathala ni John Taylor nang simu- lan niya ang gawain sa France noong 1852. Ang ilang bahagi o ang buong Aklat ni Mormon ay naisalin na sa 110 wika sa buong mundo. Nagbibigay ito ng espirituwal at pisikal na patunay sa katotohanan ng Pagpapanumbalik. Kailan ninyo huling binasa ang Aklat ni Mormon mula simula hanggang wakas? Basahin itong muli. Palalakasin nito ang inyong pananampalataya.21 Ang isa pang kaloob mula sa Diyos na nagpapalakas ng ating pananampa- lataya ay ang patnubay ng Unang Pa- nguluhan at ng Korum ng Labindalawa. Ngayon ay sinang- ayunan natin ang tatlong bagong miyembro ng Labinda- lawa, at binabati ko sina Elder Rasband, Elder Stevenson, at Elder Renlund sa sagradong samahan ng Korum ng La- bindalawa. Sinabi ni Pablo: Ang patnubay ng Unang Pangu- luhan at ng Labindalawa ay tumu- tulong na mapangalagaan ang ating pananampalataya. Bagama't maaaring maliit pa lang ang ningas ng inyong pananampala- taya, ang mabubuting pagpili ay mag- dudulot ng higit na tiwala sa Diyos at magpapalakas ng inyong pananampa- lataya. Ang mga pagsubok ng mortali- dad ay umiihip nang malakas laban sa inyo, at ang masasamang impluwensya ay nagtatatago sa dilim, nag- aabang na manlamig ang alab ng inyong pananampalataya. Ngunit sa patuloy ninyong pagpili nang tama, pagtitiwala sa Diyos, at pagsunod sa Kanyang Anak, magpapadala ang Panginoon ng karagdagang liwanag at kaalaman, at ang inyong pananampalataya ay magiging matatag at hindi aandap- andap. Sinabi ni Pangulong Thomas S. Monson: "Huwag matakot; . . . Ang hinaharap ay kasingliwanag ng inyong pananampalataya." 23 Tinawagan ko si Elder Openshaw sa Chistmas Island. Bagama't nagdadalam- hati dahil sa di- inaasahang pagkamatay ng kanyang ina, ama, at mga kapatid, kaagad na inalala ni Elder Openshaw ang kanyang dalawang nakababatang kapatid. Napagdesisyunan nina Elder Openshaw at ng kanyang kapatid na si Zane na dapat manatili sa misyon si Porter at ipaubaya sa ibang makaka- tulong ang pag- aasikaso sa mga dapat gawin. Alam nila na ito ang nais ng kanilang mga magulang. Habang kausap ko si Elder Open- shaw, nadama ko ang kanyang kalung- kutan ngunit gayun din ang alab ng kanyang pananampalataya. "Nagtitiwala po ako," sabi niya sa akin, "at alam ko nang walang alinlangan na maki- kita kong muli ang aking pamilya. . . . Ang lakas sa gitna ng mga pagsubok ay laging matatagpuan sa . . . ating Panginoong Jesucristo. . . . Kitang- kita namin ang makapangyarihang kamay ng Diyos na tumutulong [sa akin] at sa Porter, Zane at Max Openshaw "[Tinawag niya] ang mga apostol; at . . . propeta; . . . "Sa ikasasakdal ng mga banal Ang pananampalataya ng mga kabataang lalaki ng Simbahang ito ay kahanga- hanga! sa . . . : Noong ika- 12 ng Hunyo ng taong Bagama't maaaring maliit pa lang ang ningas ng inyong pananampalataya, ang mabu- buting pagpili ay magdudulot ng higit na tiwala sa Diyos, at magpapalakas ng inyong pananampalataya. ito, nakatanggap ako ng email na nagsasabing namatay sa isang aksi- dente sa eroplano ang bishop mula sa isang ward sa Utah, kasama ang kanyang asawa at dalawa nilang anak. Si Bishop Mark Openshaw ang nagpapalipad sa eroplano nang paalis na ito sa isang maliit na paliparan at bigla itong bumagsak at lumagpak sa lupa. Si Bishop Openshaw, ang asawa niyang si Amy, at mga anak na sina Tanner at Ellie ay namatay sa aksidente. Himalang nakaligtas ang kanilang limang- taong- gulang na anak na si Max, nang tumilapon ito palabas Si Elder Porter Openshaw ay naglilingkod sa Marshall Islands Majuro Mission. 67
aking mga kapatid sa gitna ng napaka- bigat na pagsubok [na ito]." 24 Nakilala ko si Zane sa kauna- unahang pagkakataon sa libing. Habang tinitingnan ko ang apat na kabaong sa kapilya, namangha ako sa pananampa- lataya ng 17- taong- gulang na ito nang magsalita siya sa kongregasyon. "Nga- yon," sabi niya, "nagtipon tayo nang may mapagpakumbabang puso at napapagal na kaluluwa para alalahanin ang buhay nina Inay, Itay, ni Tanner, at ni Ellie. . . . Sama- sama kaming nag- uusap noon, sama- samang umiiyak, sama- sama sa pag- alaala, at sama- sama naming na- dama ang kamay ng Diyos. . . . "Isang araw matapos kong marinig sumunod na taon mula nang mamatay ang kanyang ina, tinawag niya ang kanyang mga kapatid na "mga anak." Sa misyon, ang mga sulat at pagtawag niya tuwing Pasko at Araw ng mga Ina ay karaniwang pagtugon sa mga hamon na kinakaharap ng bawat miyembro ng pamilya. Pagkatapos ng kanyang misyon, pinagsikapan nang lubos ni Aroldo na tustusan ang kanilang pag- aaral at ang gastusin sa misyon ng kanyang kapatid. Hinintay ni Aroldo na makapag- asawa muna ang kanyang mga kapatid bago siya nag- asawa sa edad na 32. Nananatiling malapit sa isa't isa ang kanilang pamilya. 12. Lucas 22:32. 13. Doktrina at mga Tipan 8:2. 14. 1 Mga Taga Corinto 2:11. 15. Juan 14:16-17. 16. Tingnan sa Adam Kotter, "Kapag may mga Alinlangan at Tanong," Liahona, Mar. 2015, 39-41. ang balita tungkol sa aksidente, may nakita ako sa bag ko na sulat galing kay Inay. Sabi niya sa sulat: 'Zane, alalahanin mo kung sino ka at kung saan ka nagmula. Ipagdarasal ka namin at mami- miss ka namin.'" Pagpapatuloy pa ni Zane: "Walang mga salitang mas aakma pa kaysa sa mga huling salitang nagmula sa aking ina. Alam ko na ang aking ina, kasama sina Tanner, Ellie at ang aking ama . . . ay nagdarasal para sa [mga kapatid ko at] sa akin. Alam Sa huli ay si Elder Openshaw at ang kanyang kapatid na si Zane (na nasa larawan kasama ang kanyang nakababatang kapatid na si Max) ang nagpasiya na makakatulong ang iba sa bahay at na dapat manatili si Porter sa kanyang misyon. Alam nila na ito ang nanaisin ng kanilang mga magulang. ko na . . . ipinagdarasal nila na maa- lala ko kung sino ako . . . dahil, tulad ninyo, ako ay anak ng Diyos, at ako ay ipinadala Niya rito. Pinatototohanan ko . . . na kahit sa pakiramdam natin ay nag- iisa tayo, na hindi tayo pababayaan ng Diyos." 25 Mahal kong mga kaibigan, ang inyong pananampalataya ay hindi nagsimula sa pagsilang, at ito ay hindi nagwawakas sa kamatayan. Ang pana- nampalataya ay pinipili. Palakasin ang inyong pananampalataya, at mamuhay nang karapat- dapat sa mga salita ng pagsang- ayon ng Tagapagligtas: "Malaki ang iyong pananampalataya." Kapag ginawa ninyo, ipinapangako ko sa inyo na ang inyong pananampalataya, sa pamamagitan ng biyaya ni Jesucristo, ay tutulutan kayo balang- araw na tuma- yong katabi ng inyong mga minamahal, malinis at dalisay sa harapan ng Diyos, sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TAWLA 1. Mateo 15:28. 2. Mateo 6:30. 3. Lucas 8:25. 4. Mateo 8:10. 5. Sa Mga Hebreo 11:1. 6. Tingnan sa Alma 32:35. 7. Tingnan sa Whitney Clayton, "Piliing Maniwala," Liahona, Mayo 2015, 36-39. 8. Tingnan sa Lectures on Faith (1985), 3. 9. Tingnan sa Mga Taga Efeso 2:8. 10. 1 Samuel 15:22. 11. Personal na pakikipag- usap kay Aroldo Cavalcante, Ago. 29, 2015, Salvador, Brazil, bukod pa sa email na may petsang Ago. 31, 2015. Marami pang matututuhan tungkol sa matapat na pangako ni Aroldo Cavalcante sa kanyang ina na pangangalagaan niya ang kanyang mga kapatid. Nang mga 17. Sinabi minsan ni Elder Neal A. Maxwell: "May ilang iginigiit na pag- aralan ang Simbahan ayon sa pananaw ng mga tumiwalag dito - na parang kinakapanayam si Judas upang makilala si Jesus. Ang mga tumiwalag ay laging mas maraming sinasabi sa atin tungkol sa kanilang sarili kaysa sa tinalikuran nila" ("All Hell Is Moved" [Brigham Young University devotional, Nob. 8, 1977], 3, speeches. byu. edu). 18. 1 Mga Taga Corinto 2:14. 19. "Kahit kailan hindi ko sinabi sa inyo na perpekto ako, ngunit walang mali sa paghahayag na itinuturo ko" (Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Joseph Smith [2007], 609-610). 20. Tingnan sa John W. Welch at Tim Rathbone, "The Translation of the Book of Mormon: Basic Historical Information" (Foundation for Ancient Research and Mormon Studies, 1986). 21. Ang espirituwal na pagsaksi sa Aklat ni Mormon ay mahalaga sa pagbabalik- loob ng mga Banal sa mga Huling Araw. Ito ay pagsaksi na kailangang patuloy na pinapanibago nang paulit- ulit. Kung hindi, maglalaho ang espirituwal na damdamin at hindi na maaalala ninuman ang kapangyarihang minsan niyang nadama. "At ang mga tao ay nagsimulang malimutan yaong mga palatandaan at kababalaghang kanilang narinig, at nagsimulang unti- unting hindi na nanggigilalas sa . . . isang kababalaghan mula sa langit, hanggang sa sila ay magsimulang maging matitigas sa kanilang mga puso, at bulag sa kanilang mga pag- iisip, at nagsimulang hindi paniwalaan ang lahat ng narinig nila at nakita . . . At [nagsimulang paniwalaan] na ang doktrina ni Cristo ay isang kahangalan at walang kabuluhang bagay" (3 Nephi 2:1-2). 22. Mga Taga- Efeso 4:11-14. 23. Tingnan sa Thomas S. Monson, "Ikaw ay Magpakalakas at Magpakatapang na Mabuti," Liahona, Mayo 2009, 92. 24. Personal na email na natanggap mula kay Elder Porter Openshaw, Ago. 23, 2015. 25. Mensahe ni Zane Openshaw sa burol para sa kanyang mga kapamilya, Hunyo 22, 2015. 68
Sama- sama nating pag- isipan ang tatlong alituntunin na tutulong sa atin sa paglalakbay pabalik sa ating Ama sa Langit. Maging Tulad sa Isang Bata Inilalarawan ng aming pinakabatang Ni Elder Randall K. Bennett Ng Pitumpu Ang Inyong Susunod na Hakbang Inaanyayahan kayo ng inyong mapagmahal na Ama sa Langit at ng Kanyang Anak na si Jesucristo, na humakbang palapit sa Kanila. Huwag nang maghintay pa. Gawin na ito ngayon. apong lalaki ang unang alituntunin. Matapos matutong gumapang at pag- katapos ay tumayo, siya ay handa nang sumubok na maglakad. Sa kanyang unang ilang pagtatangka, nadapa siya, umiyak, at tumingin na parang nagsa- sabing, "Hinding- hindi ko na gagawin ito - kahit kailan - hinding- hindi na!" Gagapang na lang ako." Nang madapa siya, hindi nadama ng kanyang mapagmahal na mga magu- lang na wala na siyang pag- asa o na hindi na siya makapaglalakad pa. Sa halip ibinukas nila ang kanilang mga bisig at tinawag siya, at habang nakati- ngin siya sa kanila, sinubukan niyang muli na patuloy na abutin ang kanilang mapagmahal na yakap. Labis akong nalungkot sa isang miting kamakailan kasama ang mga kahanga- hangang Banal sa mga Hu- ling Araw. May isang nagtanong, "Sino ang gustong muling makapiling ang Ama sa Langit?" Nagtaas ng kamay ang lahat. Ang kasunod na tanong ay "Sino ang may tiwala na magtatagumpay dito?" Ang nakakalungkot at nakakagulat, kara- mihan sa mga kamay ay bumaba. ng pananampalataya sa akin, mag- kakaroon kayo ng kapangyarihang gawin kahit na anong bagay na kapaki- pakinabang sa akin." 6 Kapag nagpapakita ng pananampalataya, na- daragdagan ang pananampalataya. Ang mapagmahal na mga magu- lang ay laging nakaunat ang mga bisig upang tanggapin maging ang ating pinakamaliliit na hakbang sa tamang direksyon. Alam nila na ang kahandaan nating sumubok at sumubok muli ang maghahatid sa progreso at tagumpay. Kapag nakikita nating may agwat sa kung sino tayo ngayon at kung sino ang hangad nating maging, natutukso ang marami na piliin na mawalan ng pananampalataya at pag- asa.1 Dahil "walang maruming bagay ang makapananahanang kasama ng Diyos," 2 para makapiling Siyang muli, kailangan nating maging malinis mula sa kasalanan3 at maging banal.4 Kung kinailangan nating gawin ito nang mag- isa walang sinuman sa atin ang makagagawa nito. Ngunit hindi tayo nag- iisa. Sa katunayan, tayo ay hindi kailanman nag- iisa. May tulong tayo mula sa langit dahil kay Jesucristo at sa Kanyang Pagbabayad- sala.5 Sinabi ng Tagapag- ligtas, "Kung kayo ay magkakaroon 69
Itinuro ng Tagapagligtas na upang magmana ng kaharian ng Diyos, kaila- ngan tayong maging katulad ng mun- ting bata.7 Kaya, sa espirituwal, ang unang alituntunin na kailangan nating gawin ay maging tulad ng isang bata.8 Taglay ang pagpapakumbaba at kahandaan ng isang bata na magtuon ng pansin sa ating Ama sa Langit at sa ating Tagapagligtas, humahakbang tayo palapit sa Kanila, nang hindi nawawa- lan ng pag- asa, kahit bumagsak tayo. Nagagalak ang ating mapagmahal na Ama sa Langit sa bawat matapat na hakbang, at kung babagsak tayo, naga- galak Siya sa bawat pagsisikap na bu- mangon at sumubok muli. Kumilos nang may Pananampalataya Ang ikalawang alituntunin ay inilarawan ng dalawang matatapat na Banal, bawat isa ay lubos na nagnanais na makahanap ng makakasama sa walang hanggan. Pareho silang ma- panalanging humakbang na puno ng pananampalataya. Si Yuri, isang Russian na Banal sa mga Huling Araw, ay nagsakripisyong maglakbay nang matagal papunta sa templo. Habang sakay ng tren napansin niya ang isang magandang dalaga na may maaliwalas na mukha at nadama niyang dapat ibahagi dito ang ebang- helyo. Hindi alam kung ano pa ang gagawin, sinimulan niyang magbasa mula sa kanyang Aklat ni Mormon, sa pag- asang mapapansin siya ng babae. Hindi natanto ni Yuri na ang ba- bae, si Mariya, ay isang Banal sa mga Huling Araw. Hindi batid na si Yuri ay miyembro rin, at kasunod ng inspi- rasyong ibahagi ang ebanghelyo sa kanya, sinimulan ni Mariya na basahin ang Aklat ni Mormon, sa pag- asang magtatanong si Yuri. Nang sabay silang magtaas ng ulo, nagulat sina Yuri at Mariya na makita ang Aklat ni Mormon sa kanilang mga kamay - at oo, matapos umibig sa isa't isa, sila ay ibinuklod sa templo. Ngayon, sina Yuri at Mariya Kutepov ng Voronezh, Russia, bilang mag- asawa sa kawalang- hanggan, ay nag- aambag nang malaki sa paglago ng Simbahan sa Russia. Ang pagbibigay- diin dito ay hindi lamang sa kahandaan ng mag- asawang ito na kumilos nang may pananampa- lataya. Tungkol din ito sa ikalawang alituntunin - higit na tinutumbasan ng Panginoon ang kahandaan nating kumilos nang may pananampalataya. Ang kahandaan nating humakbang ay hindi lang natutugunan; lampas pa dito ang ipinangakong mga pagpapala ng Panginoon. Ang ating Ama sa Langit at Tagapag- ligtas ay sabik na pagpalain tayo. Tutal, ikasampung bahagi lang ang hiling Nila sa biyayang bigay Nila sa atin at nangangako na bubuksan ang mga dungawan sa langit! 9 Kapag kusang- loob tayong kumi- los nang may pananampalataya kay Jesucristo at humahakbang, lalo na ng di- komportableng hakbang na nanga- ngailangan ng pagbabago o pagsisisi, nabibiyayaan tayo ng lakas.10 Pinatototohanan ko na gagabayan tayo ng Panginoon - at sa pamama- gitan ng - ating susunod na hakbang. Higit pa sa ating pagsisikap ang ibibi- gay Niya gamit ang Kanyang kapang- yarihan kung handa tayong patuloy na sumubok, magsisisi, at susulong nang may pananampalataya sa ating Ama sa Langit at sa kanyang Anak na si Jesucristo. Ang mga espirituwal na kaloob ay ipinangako hindi lamang sa mga taong nagmamahal sa Diyos at sumusunod sa lahat ng Kanyang mga kautusan kundi nang may pasasalamat din, sa mga taong "naghahangad na gawin [ang gayon]." 11 Lakas ang ibinibigay sa mga taong patuloy na naghahangad. Dalawang mahahalagang sign- post linggu- linggo na tanda ng ating paglalakbay tungo sa ating Ama sa Langit ang patuloy na tipan ng orde- nansa ng sakramento at ang pagsunod natin sa Sabbath. Itinuro ni Pangulong Russell M. Nelson sa huling pangkala- hatang kumperensya na ang araw ng Sabbath ay kaloob ng Panginoon sa 70
w a r A g n i l u H a g m a s l a n a B a g m g n o t s i r c u s e J i n n a h a b m S g n A g n i l a y s i p O g n a t a h a a k g n a P t a y t i r o h t u A l l a r e n e G a g M N A H U L U G N A P G N A N U G N A f r o d t h c U F. r e t e D i n o s n o M . S s a m o h T g n i r y E . B y r n e H o y a p a g a T g n a w a a g n a P l o u g n a P l o y a p a g a T g n a n U L O T S O P A G N A W A L A D N I B A L G N M U R O K G N A r a n d e B . A d i v a D d n a l l o H . R y e r f f e J s e a H l . D t r e b o R d r a l l a B l l e s s u R . M s k a O . H n i l l a D n o s l e N . M l l e s s u R d n u n e R l . G e a D l n o s n e v e t S . E y r a G d n a b s a R . A d a n o R l n e s r e d n A . L l i e N n o s r e f f o t s i r h C d d o T . D k o o C . L n i t n e u Q U P M U T I P G N N A H U L U G N A P G N A g n o G W . t i r r e G s n b b o R i G n n y L s e r a o S s e s s i l U n e s n e t s i r h C C g a r C i s e n y a M . J d r a h c i R m o r t s l l a H . L d a n o D l n o t y a C y e n t i h W l . L
Y T N E V E S Y T I R O H T U A L A R E N E G A G M ) o t e b a p a l a s n o y a ( . r J s i t r u C R d n a r G e L a t s o C M R o d u a C i l h s i n r o C n v e D . J e g d i r b r o C . E e c n e r w a L k o o C B l r a C k r a C l B m K i o h C n a w H n o o Y n o d r a C A g a r C i n e w o B . M e n y a h S t t e n n e B K l l a d n a R r e t x a B . S d i v a D d o n r A l B n y v r e M n r e d r A . S n a I n e s r e d n A W d r o f l i . W o s n o A l . L e s o J s i t i a k u d A i A s o c r a M w o r G t t o c S . C z e á z n o G F. r e t l a W l n e d o G l e f f o t s i r h C y o d o G A s o l r a C y a G C t r e b o R . t e r r a v a G o d r a u d E k n u F . D y d n a R r e t s o F . D y e d a r B l a l l e b a a F . l R e u q i r n E s n a v E F. d i v a D s i l l E . G y e n a t S l k w a H o h c E . J y r r a L s e h c y D . J y h t o m T i n a c n u D R n i v e K e b u D d r a w d E s o y o H e D n m a n e B í j d r a g a z z a M o r i a J o n i t r a M B s e m a J z e n i t r a M . E o g u H m a M l G r e P e c n e r w a L . R y r r a L e k h c s i p o K W h c i r E . t a g n b e K g r ö J i l h c t e e K G n o V n o r a e K k c i r t a P r e h c a K . S y r r a L n o s n h o J V. u a P n o s n h o J . L e n a D i e n y a H i D n e l l A a u m a H l . J s e m a J n o t l i m a H . S n i v e K k c e a H t n e c n V l i O w o n S . E n e v e t S i t a t i S . W h p e s o J r e z t i w h c S . A y r o g e r G d o o w g n R T. i e a h c i M s d r a h c i R F. t n e K r e t r o P . D e c u r B o n P . E i e a f a R r e p e P . i B u a P s n k r e P . i D y n o h t n A n o s r a e P . W n i v e K r e k c a P F. n a l l A a o h c O n á i r d A n o s l e N i H t n e r B n e s l e N d r o f f i i G . S h s a N B s u c r a M . a y o t n o M o g u H k c i w Z g a r C W i . c i v i Z . D o d u a C i l s o l l a b e Z F. e g r o J a t i h s a m a Y o k h u z a K i g n o W ) m a S ( g n o H h C n o s l i W Y. y r r a L g n i t i h W D t t o c S . n o s n V M e c n e r e T i . s a ñ V i . J o c s i c n a r F a e u z n e a V o f l u n r A l l a d e c U A n a u J a r i e x i e T . A é s o J h e T . U n h o J e a h c i M l l i f n a t S P. n r e V C I R P O H S I B G N D I S E R P G N A I l l e d d a W r e h p o t s i r h C W . é s s u a C d a r é G l s e i v a D . M n a e D o y a p a g a T g n a w a a g n a P l p o h s i B g n d i s e r P i o y a p a g a T g n a n U L A Y S I P O G N A T A H A L A K G N A P A G M N E M G N U O Y Y R A M R P I Y T E I C O S F E I L E R N E M O W G N U O Y L O O H C S Y A D N U S o y a p a g a T g n a w a a g n a P h g u o r B h p e s o J l . M n e w O W n e h p e t S o u g n a P l . s e m o H o y a p a g a T g n a n U l . D s a g u o D l o y a p a g a T g n a w a a g n a P m a h r u D . R y r a M l m o x i W M y r a m e s o R o u g n a P . l o y a p a g a T g n a n U n i l p s E . A l y r e h C o y a p a g a T g n a w a a g n a P s e v e e R . S a d n i L l n o t r u B o u g n a P l . K a d n i L s n e h p e t S . o y a p a g a T g n a n U M e o r a C l o y a p a g a T g n a w a a g n a P t t o i r r a M F. l l i e N l n o s r a c s O o u g n a P l . L e n n o B i e k n o C c M F. o y a p a g a T g n a n U i o r a C l o y a p a g a T g n a w a a g n a P n o t h s A . K n a i r B l r e t s i l l o u g n a P l a C . R d a T t n a r r u D o y a p a g a T g n a n U . G n i v e D 5 1 0 2 e r b u t k O
Nakalarawan paikot mula itaas kaliwa pakanan ang mga miyembro at missionary ng Simbahan sa Drammen, Norway; Arica, Chile; Belize City, Belize; Athens, Georgia, USA; Cavite City, Cavite, Philippines; Orange County, California, USA; Kiev, Ukraine; at Bermejillo, Durango, Mexico.
atin. Ang ating matatapat na linggu- hang paggalang sa araw ng Sabbath ay tanda natin sa Panginoon na mahal natin Siya.12 Tuwing araw ng Sabbath sumasaksi tayo na "handa tayong taglayin sa ating sarili ang Kanyang pangalan, lagi Siyang aalalahanin, at susundin ang Kanyang mga kautusan." 13 Bilang ka- palit ng ating nagsisising puso at ating katapatan, pinapanibago ng Panginoon ang ipinangakong kapatawaran ng ka- salanan at napapasaatin sa "tuwina ang Kanyang Espiritu." 14 Ang impluwensya ng Banal na Espiritu ay nag- iibayo, nagpapalakas, nagtuturo, at gumagabay sa atin. Kung, sa pag- alaala sa Kanya, ibabaling natin ang ating puso sa Tagapagligtas sa pamamagitan ng dalawang mahahalagang signpost na ito, ang ating mga pagsisikap ay muling tinutumbasan ng higit pa sa Kanyang ipinangakong mga pagpapala. Pinanga- kuan tayo na, sa matapat na pagsunod sa araw ng Sabbath, ang kabuuan ng mundo ay mapapasaatin.15 Ang landas pabalik sa ating Ama sa Langit ay humahantong sa bahay ng Panginoon, kung saan mapalad nating matatanggap ang nakapagliligtas na mga ordenansa para sa ating sarili at sa pumanaw nating mga mahal sa buhay. Itinuro ni Pangulong Boyd K. Packer na "ang mga ordenansa at tipan ay nagi- ging mga kredensyal natin sa pagpasok sa kinaroroonan ng Diyos." 16 Dalangin ko na lagi tayong maging karapat- dapat at gamitin ang ating temple recom- mend upang palagiang maglingkod. Daigin ang Likas na Tao Ito ang pangatlong alituntunin: kailangan nating labanan ang tenden- siya ng likas na tao na magpaliban o sumuko.17 Habang umuunlad tayo sa landas ng tipan, makakagawa tayo ng pag- kakamali, ang ilan ay maraming beses nating magagawa. Ang ilan sa atin ay hirap sa paglaban sa pag- uugali o adiksyon na parang hindi natin kayang paglabanan. Ngunit ang pananampala- taya sa Ama sa Langit at kay Jesucristo ay isang alituntunin ng pagkilos at kapangyarihan.18 Kung handa tayong kumilos, bibigyan tayo ng lakas na magsisi at ng lakas na magbago. Bigo lamang tayo kung hindi tayo gagawa ng isang pasulong na hakbang nang may pananampalataya. Hindi tayo mabibigo kung tapat tayong nakikipa- matok sa Tagapagligtas - Siya na hindi nabigo kailanman at hindi Niya tayo pababayaan kailanman! Mga Ipinangakong Pagpapala Ipinapangako ko na ang bawat hakbang na puno ng pananampala- taya ay tatanggap ng tulong ng langit. Ang patnubay ay dumarating kapag tayo ay nananalangin sa ating Ama sa Langit, umaasa sa ating Tagapagligtas at sumusunod sa Kanya, at nakikinig sa Espiritu Santo. Dumarating ang lakas dahil sa nagbabayad- salang sakripisyo ni Jesucristo.19 Ang paggaling at kapa- tawaran ay dumarating dahil sa biyaya ng Diyos.20 Ang karunungan at pagti- tiyaga ay dumarating sa pamamagitan ng pagtitiwala sa takdang panahon ng Panginoon. Ang proteksyon ay nagmu- mula sa pagsunod sa buhay na propeta ng Diyos, si Pangulong Thomas S. Monson. Ikaw ay nilikha "[upang ikaw] ay magkaroon ng kagalakan," 21 kagala- kang madarama mo kapag karapat- dapat kang nakabalik sa iyong Ama sa Langit at sa iyong Tagapagligtas at nadama mo ang Kanilang mainit na yakap. Pinatototohanan ko ang mga lubos na katotohanang ito. Ang inyong Ama sa Langit at Kanyang Anak na si Jesucristo, ay buhay. Kilala Nila kayo. Mahal Nila kayo. Magiliw Nila kayong inaanyayahan na gawin ang susunod na hakbang palapit sa Kanila. Hu- wag nang maghintay pa. Gawin na ito ngayon. Sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Tingnan sa Moroni 7:40-41. 2. 1 Nephi 10:21; tingnan din sa Moises 6:57. 3. Tingnan sa Alma 5:21, 27; Doktrina at mga Tipan 50:28. 4. Tingnan sa Moroni 10:32. 5. Tingnan sa Mosias 4:6-7; Alma 34:9; Moroni 7:41. 6. Moroni 7:33. 7. Tingnan sa 3 Nephi 11:38. 8. Tingnan sa Mosias 3:19; Moroni 8:10. 9. Tingnan sa Malakias 3:10; Doktrina at mga Tipan 41:1. 10. Tingnan sa Moroni 7:33 AM. 11. Doktrina at mga Tipan 46:9. 12. Tingnan sa Russell M. Nelson, "Ang Sabbath ay Kaluguran," Liahona, Mayo 2015, 129-32. 13. Moroni 4:3; tingnan din sa Doktrina at mga Tipan 20:77. 14. Doktrina at mga Tipan 20:77. 15. Tingnan Doktrina at mga Tipan 59:9-10, 13, 15-16. 16. Boyd K. Packer, "Covenants," Ensign, May 1987, 24. 17. Tingnan sa Mosias 3:19. 18. Tingnan sa Lectures on Faith (1985), 3. 19. Tingnan sa Moroni 7:33. 20. Tingnan sa Moroni 10:32. 21. 2 Nephi 2:25. 75
maturuan ng wika, batas, relihiyon, at agham ng makamundong Babilonia. Kaya ba ninyong isipin kung ano ang pakiramdam ng sapilitang paali- sin sa inyong tahanan, paglakarin ng 500 milya (800 kilometro) patungo sa isang banyagang lungsod, at pag- aralin ng relihiyon ng inyong mga kaaway? Ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf Pangalawang Tagapayo sa Unang Panguluhan Huwag Kang Matakot, Manampalataya Ka Lamang Si Daniel ay pinalaki bilang tagasu- nod ni Jehova. Siya ay naniwala at su- mamba sa Diyos nina Abraham, Isaac, at Jacob. Napag- aralan niya ang mga salita ng mga propeta, at alam niya ang pakikipag- ugnayan ng Diyos sa tao. Ngunit ngayon, sa napakamurang edad, isa siyang bilanggong- estudyante sa Babilonia. Marahil sobrang tindi ang pamimilit sa kanya na talikuran ang kanyang lumang paniniwala at tang- gapin ang sa Babilonia. Ngunit nanatili siyang tapat sa kanyang pananampala- taya - sa salita at sa gawa. Kapag pinili nating maniwala, manampalataya tungo sa pagsisisi, at sumunod sa ating Tagapagligtas, na si Jesucristo, binubuksan natin ang ating espirituwal na mga mata sa mga kariktan na hindi natin lubos maisip. Babilonia at si Daniel Dalawampu't anim na raang taon na ang nakalipas, ang Babilonia ang pinakadakilang bansa sa mundo. Isang sinaunang mananalaysay ang nagla- rawan sa mga pader ng Babilonia na nakapaligid sa lungsod na mahigit 300 talampakan (90 m) ang taas at 80 talampakan (25 m) ang kapal. "Sa kada- kilaan," isinulat niya, "wala nang ibang lungsod ang makalalapit . . . dito." 1 Sa panahon nito, ang Babilonia ang sentro ng karunungan, batas, at pilosopiya ng mundo. Ang lakas ng sandatahan nito ay walang- kapantay. Dinurog nito ang kapangyarihan ng Egipto. Sinakop, sinunog, at dinam- bong nito ang kabisera ng Asiria, ang Ninive. Madali nitong sinakop ang Jerusalem at dinala ang pinakamabuti at pinakamatalino sa mga anak ni Israel pabalik sa Babilonia upang maglingkod kay Haring Nabucodonosor. si Daniel ay nasa pagitan ng 12 at 17 taong gulang noon. Isipin ninyo ito, mahal kong mga kabataan na mayha- wak ng Aaronic Priesthood: Si Daniel ay malamang na kaedad ninyo noong dalhin siya sa korte ng hari upang Marami sa inyo ang nakakaalam kung ano ang pakiramdam ng ipag- tanggol ang katotohanang hindi sikat. Sa Internet slang ngayon, pinag- uusapan natin kapag "nasiklaban [flamed]" tayo ng mga hindi sang- ayon sa atin. Ngunit hindi lamang pampub- likong pangungutya ang panganib na hinarap noon ni Daniel. Sa Babilonia, naunawaan ng mga humamon sa awtoridad ng relihiyon ang kahulu- gan - matalinghaga man o literal - ng "masiklaban." Tanungin na lang ninyo ang mga kaibigan ni Daniel na sina Sadrach, Mesach, at Abed- nego.2 Hindi ko alam kung naging madali para kay Daniel na manampalataya sa gayong kapaligiran. May mga taong pinagpala na magkaroon ng pusong nananalig - para sa kanila, ang pana- nampalataya ay tila dumarating bilang kaloob mula sa langit. Ngunit naisip ko na si Daniel ay tulad ng marami sa atin na kailangang paghirapan ang ating mga patotoo. Natitiyak ko na gumugol si Daniel ng maraming oras na naka- luhod na nananalangin, iniaalay ang kanyang mga tanong at pangamba sa altar ng pananampalataya, at naghihin- tay sa Panginoon para sa pag- unawa at karunungan. Isa sa mga bihag na ito ang ba- tang lalaki na nagngangalang Daniel. Maraming iskolar ang naniniwala na At pinagpala ng Panginoon si Daniel. Kahit hinamon at kinutya ang 76
pananampalataya niya, nanatili siyang tapat sa kung ano ang alam niyang tama ayon sa sarili niyang karanasan. Naniwala si Daniel. Hindi nagduda si Daniel. At isang gabi, nagkaroon ng pa- naginip si Haring Nabucodonosor na bumagabag sa kanyang isipan. Tinipon niya ang kanyang pangkat ng mga iskolar at mga tagapayo at hiniling na ilarawan ang panaginip niya sa kanya at ihayag din ang kahulugan nito. Mangyari pa, hindi nila kayang gawin ito. "Walang makagagawa ng hinihiling mo," ang pakiusap nila. Ngunit mas pinag- alab lang nito ang galit ni Nabucodonosor, at iniutos niya na ang lahat ng mga pantas na lalaki, mga mahiko, mga astrologo, at mga tagapayo ay patayin - kabilang na sina Daniel at ang iba pang mga kabataang estudyante na mula sa Israel. Alam na ninyong mga pamilyar sa aklat ni Daniel kung ano ang sumunod na nangyari. Humingi si Daniel kay Na- bucodonosor ng kaunting panahon, at lumapit siya at ang kanyang matatapat na kasama sa pinagmumulan ng kani- lang pananampalataya at lakas ng loob. Sila ay nanalangin sa Diyos at humingi ng tulong sa mahalagang sandaling ito sa kanilang buhay. At "nang magkaga- yo'y nahayag ang lihim kay Daniel sa . . . isang pangitain." 3 Si Daniel, ang binatilyo mula sa isang nasakop na bansa - na inapi at inusig dahil sa paniniwala sa kanyang kakaibang relihiyon - ay humarap sa hari at inihayag sa kanya ang panaginip at ang kahulugan nito. Simula noong araw na iyon, bilang resulta ng kanyang katapatan sa Diyos, si Daniel ay naging pinagkakatiwa- laang tagapayo ng hari, na nakilala sa buong Babilonia dahil sa kanyang karunungan. Ang batang lalaki na naniwala at ipinamuhay ang kanyang pananampala- taya ay naging isang tao ng Diyos. Isang propeta. Isang prinsipe ng kabutihan.4 Tayo Ba ay Tulad ni Daniel? Para sa ating lahat na maytaglay ng banal na priesthood ng Diyos, tinata- nong ko, tayo ba ay tulad ni Daniel? Matapat ba tayo sa Diyos? Ginagawa ba natin kung ano ang ating ipinapangaral, o tayo ba ay mga Kristiyano tuwing Linggo lamang? Malinaw bang ipinapakita ng araw- araw nating pagkilos ang bagay na inaangkin nating pinaniniwalaan? Tumutulong ba tayo sa "mga mara- lita at [sa] mga nangangailangan, [sa] maysakit at [sa] naghihirap"? 5 Puro salita lang ba tayo, o masigla ba tayong gumagawa rin ng tama? Mga kapatid, labis ang naibigay sa atin. Itinuro sa atin ang mga banal na katotohanan ng ipinanumbalik na ebanghelyo ni Jesucristo. Pinagkatiwa- laan tayo ng awtoridad ng priesthood upang makatulong sa ating kapwa at maitayo ang kaharian ng Diyos sa lupa. Nabubuhay tayo sa isang panahon ng matinding pagbuhos ng espirituwal na lakas. Nasa atin ang kabuuan ng katotohanan. Nasa atin ang mga susi ng priesthood upang magbuklod sa lupa at sa langit. Ang mga banal na kasulatan at mga turo ng mga buhay na propeta at apostol ay mas madaling makuha ngayon kaysa dati. Mahal kong mga kaibigan, huwag nating maliitin ang mga bagay na ito. Kasama sa mga pagpapala at mga pri- bilehiyong ito ang malalaking responsi- bilidad at obligasyon. Tanggapin natin ang mga ito. Ang sinaunang lungsod ng Babi- lonia ay gumuho na. Ang ganda nito ay matagal nang naglaho. Ngunit ang kamunduhan at kasamaan ng Babilonia 77
hindi ibig sabihin niyan na hindi totoo ang mga ito. Naghanda ang ating Ama sa Langit ng espituwal na kapistahan para sa Kanyang mga anak, nag- aalok ng lahat ng klase ng pagkaing masasarap - ngunit, sa halip na tangkilikin ang mga espirituwal na kaloob, ang mga mapang- uyam ay nalulugod na sa pagmamasid mula sa malayo, ha- bang humihigop sa kanilang mga tasa ng paghihinala, pagdududa, at kalapastanganan. Bakit makukuntento ang sinuman sa liwanag ng kandila ng sarili nilang pang- unawa kung, sa pamamagi- tan ng paglapit nila sa ating Ama sa Langit, ay mararanasan nila ang maningning na araw ng espirituwal na kaalaman na magpapalawak sa kani- lang mga isip gamit ang karunungan at pupuspos ng kasiyahan sa kanilang mga kaluluwa? ay nagpapatuloy. Ngayon ay nasa atin ang responsibilidad na mamuhay bi- lang mga mananampalataya sa mundo ng kawalang- paniniwala. Ang hamon sa atin ay ang araw- araw na ipamuhay ang ipinanumbalik na ebanghelyo ni Jesucristo at mamuhay nang tapat sa mga utos ng Diyos. Kailangan nating manatiling mahinahon sa kabila ng pamimilit ng iba, huwag humanga sa popular na mga kalakaran o mga hu- wad na propeta, huwag pansinin ang pangungutya ng mga di makadiyos, ang panunukso ng diyablo, at alisin ang ating katamaran. Pag- isipan ninyo ito. Gaano kaya kadali para kay Daniel na sumunod na lamang sa uri ng pamumuhay ng Babilonia? Maaari sana niyang isantabi ang mahigpit na pamantayan ng asal na ibinigay ng Diyos sa mga anak ni Israel. Maaari sana siyang magpista sa masasarap na pagkain na inilaan ng hari at magpakasasa sa makamundong kasiyahan ng likas na tao. Nakaiwas sana siya sa pangungutya. Naging sikat sana siya. Hindi sana siya naging kakaiba. Maaaring hindi naging gaanong kumplikado ang tinahak niyang landas. Iyon nga lang, mangyari pa, hang- gang doon lang sa araw na hiningi ng hari ang kahulugan ng kanyang panaginip. Saka lang malalaman ni Daniel na, tulad ng iba pang "pantas na lalaki" ng Babilonia, ay nawala na ang kanyang ugnayan sa tunay na pinag- mumulan ng liwanag at karunungan. Nakapasa sa pagsubok si Daniel. Ang sa atin ay nagpapatuloy pa rin. Ang Katapangan na Maniwala Nais ni Satanas, ang ating kaaway, na mabigo tayo. Nagpapalaganap siya ng mga kasinungalingan bilang bahagi ng kanyang pagsisikap na sirain ang ating paniniwala. Siya ay tusong nagmumungkahi na ang mapagduda, ang mapaghinala, at ang mapang- uyam ay marurunong at matatalino, habang silang may pananampalataya sa Diyos at sa Kanyang mga himala ay mga walang- muwang, bulag, o nalinlang. Itataguyod ni Satanas na mas mabuting pagdudahan ang mga espirituwal na kaloob at mga turo ng mga totoong propeta. Sana matulungan ko ang lahat na maunawaan ang simpleng katotoha- nang ito: tayo ay naniniwala sa Diyos dahil sa mga bagay na alam natin sa ating puso at isipan, hindi dahil sa mga bagay na hindi natin alam. Ang ating mga espirituwal na karanasan ay napakasagrado kung minsan para ipaliwanag sa mga kataga, ngunit Kapag ikaw at ako ay nakikipag- usap sa mga tao tungkol sa pana- nampalataya at paniniwala, hindi ba't madalas nating marinig na, "Sana ay magawa kong maniwala tulad mo"? Ipinahiwatig sa ganoong paha- yag ang isa pa sa mga panlilinlang ni Satanas: na ang paniniwala ay maku- kuha ng ilang tao ngunit hindi ng iba. Walang mahika sa paniniwala. Ngunit ang hangaring maniwala ang unang hakbang na kailangan! Hindi nagtata- ngi ang Diyos ng mga tao.6 Siya ang inyong Ama. Nais Niyang kausapin kayo. Gayunpaman, nangangailangan ito ng kaunting pag- uusisa - kailangan ang pagsubok sa salita ng Diyos - at ang paggamit ng kahit bahagyang pa- nanampalataya.7 Kailangan din ng ka- unting pagpapakumbaba. At kailangan nito ng bukas na puso at bukas na isipan. Nangangailangan ito ng pagha- hangad, sa buong kahulugan ng salita. At, marahil ang pinakamahirap sa lahat, nangangailangan ito ng pagtitiyaga at paghihintay sa Panginoon. Kung hindi tayo magsisikap na maniwala, para tayong isang lalaking tinanggal ang ilaw sa pagkakasaksak at pagkatapos ay sisisihin ang ilaw dahil hindi ito nagbibigay ng anumang liwanag. 78
Kamakailan lang ay nagulat at nalungkot akong mabalitaan ang tungkol sa isang mayhawak ng Aaronic Priesthood na tila ipinagmamalaki ang katotohanan na inilayo niya ang kan- yang sarili sa Diyos. Sabi niya, "Kung ihahayag ng Diyos ang Kanyang sarili sa akin, saka ako maniniwala. Hang- gang sa mangyari iyon, hahanapin ko ang katotohanan na umaasa sa sarili kong pag- unawa at talino upang ilawan ang daang kakaharapin ko." Hindi ko alam kung ano ang nasa puso ng binatang ito, ngunit hindi ko maiwasang malungkot nang labis para sa kanya. Napakadali niyang tinang- gihan ang mga kaloob na iniaalok ng Panginoon sa kanya. Tinanggal ng binatang ito sa pagkakasaksak ang ilaw at pagkatapos ay tila nasisiyahan sa kanyang sariling obserbasyon na walang liwanag. Sa kasamaang- palad, tila ba sikat ang ganitong pag- uugali ngayon. Kung iaasa natin sa Diyos ang pagbibigay ng katibayan, aakalain natin na kaya nating ipagpaliban ang pagseryoso sa mga utos ng Diyos at pagtanggap ng responsibilidad para sa relasyon natin sa ating Ama sa Langit. Mga kapatid, hayaan ninyong maging malinaw ako: walang kagalang- galang o kahanga- hanga sa pagiging mapang- uyam. Ang pag- aalinlangan ay madali - kaya itong gawin ninuman. Ang buhay na puno ng pananampala- taya ang nangangailangan ng katata- gan, dedikasyon, at katapangan. Sila na mahigpit humawak sa pananam- palataya ay mas kahanga- hanga kaysa sa kanila na bumibigay sa pagdududa kapag may lumabas na mga kataka- takang tanong o alalahanin. Ngunit hindi tayo dapat magulat na ang pananampalataya ay hindi pina- hahalagahan ng lipunan. Ang daigdig ay may kasaysayan ng pagtanggi sa kung ano ang hindi nito nauunawaan. At may problema ito sa pag- unawa sa mga bagay na hindi nito nakikita. Hindi nangangahulugang hindi totoo ang isang bagay dahil lamang sa hindi ito nakikita ng ating pisikal na mga mata. Tunay nga na, "mayroong mas maraming bagay sa langit at lupa . . . kaysa sa inaakala natin" sa ating mga textbook, journal ukol sa agham, at makamundong mga pilosopiya.8 Ang sansinukob ay puno ng mga kababa- laghang malalim at kagila- gilalas - mga bagay na maiintindihan lang ng espiri- tuwal na mga mata. Ang Pangako ng Paniniwala Kapag pinili nating maniwala, manampalataya tungo sa pagsisisi, at sumunod sa ating Tagapagligtas, na si Jesucristo, binubuksan natin ang ating espirituwal na mga mata sa mga kariktan na hindi natin lubos maisip. Kaya ang ating paniniwala at pananam- palataya ay lalong lalakas, at marami pa tayong makikita.9 Mga kapatid, ako ay nagpapatotoo na kahit sa pinakamahirap na mga panahon, sasabihin sa inyo ng Taga- pagligtas tulad ng sinabi Niya sa isang nababahalang ama sa masikip na kalye sa Galilea, "Huwag kang matakot, ma- nampalataya ka lamang." 10 Maaari nating piliing maniwala. Dahil sa paniniwala, matutuklasan natin ang pagsikat ng liwanag. Matutuklasan natin ang katotohanan.11 Mahahanap natin ang kapayapaan.12 Dahil sa ating paniniwala, kailan man ay hindi na tayo magugutom, hindi na mauuhaw.13 Ang mga kaloob na biyaya ng Diyos ay magtutulot sa ating maging tapat sa ating pana- nampalataya at pupuspusin ang ating kaluluwa gaya ng "isang balon ng tubig na bubukal sa kabuhayang walang hanggan." 14 Tayo ay daranas ng tunay at tumatagal na kaligayahan.15 Samakatuwid, mahal kong mga kaibigan, mga minamahal kong kapatid sa priesthood ng Diyos: Magkaroon ng lakas- ng- loob na maniwala. Huwag matakot, manampalataya ka lamang. Manindigang kasama ni Daniel. Dalangin ko na bawat isa sa atin - bata o matanda - ay makahanap ng ibayong lakas, tapang, at hangaring maniwala. Sa pangalan ng ating Pa- nginoon, si Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Herodotus, The History of Herodotus, isinalin ni George Rawlinson, 4 tomo (1875), 1:244. 2. Sina Sadrach, Mesach, at Abed- nego ay inihagis sa nagniningas na hurno (tingnan sa Daniel 3). 3. Daniel 2:19. 4. Tingnan sa Daniel 2. 5. Doktrina at mga Tipan 52:40. 6. Tingnan sa Mga Gawa 10:34-35. 7. Alma 32:27. 8. William Shakespeare, Hamlet, yugto 1, tagpo 5, talata 167-68. 9. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 50:24. 10. Marcos 5:36. 11. Tingnan sa Moroni 10:3-5. 12. Tingnan sa Isaias 26:3. 13. Tingnan sa Juan 6:35. 14. Juan 4:14. 15. Tingnan sa 2 Nephi 2:25. 79
Ni Pangulong Henry B. Eyring Unang Tagapayo sa Unang Panguluhan Nakita ko nang nangyari iyan sa isang care center kung saan dumuk- wang ang isang deacon para ipasa ang trey sa isang matandang babae. Tining- nan ng babae ang tinapay na tila ito ay napakahalaga. Hindi ko malimutan ang kanyang ngiti nang kainin niya ito at pagkatapos ay tinapik ang deacon sa ulo, at sinabing, "Ay, salamat sa iyo!" Ginagawa lamang ng deacon ang Hindi Ka Nag- Iisa sa Gawain Habang kayo ay sumusulong mula sa isang paglilingkod sa priesthood patungo sa isa pa, makikita ninyo na kasama ninyo ang Panginoon. kanyang tungkulin sa priesthood. Gayunman, pinalaki ng Panginoon ang ginawa ng deacon. Malinaw na naalala ng babae ang Tagapagligtas nang taos- puso siyang nagpasalamat sa pagliling- kod ng isang deacon. Habang isinisilbi sa kanya ng deacon ang sakramento ay nakatiyak siya na makakasama niya ang Espiritu. Hindi siya nag- iisa sa care center noong araw na iyon. Hindi rin nag- iisa ang deacon sa kanyang paglilingkod. Minamahal kong mga kapatid, tayo ay nagpapasalamat na tinawag ng Panginoon sina Elder Ronald A. Rasband, Elder Gary E. Stevenson, at Elder Dale G. Renlund bi- lang mga Apostol ng Panginoong Jesucristo. Sumasang- ayon sa kanila ang aming mga puso, panalangin, at pananampalataya. Alam namin ang kanilang dakilang kakayahan. Gayunman, kakailanganin nila ng katiyakan, tulad nating lahat, na kasama nila ang Panginoon sa Kanyang gawain. Kailangan ng pinakabagong deacon ang pagtitiwalang iyan, at ga- yon din ang pinakabihasang high priest na tatanggap ng bagong tungkulin. Ang ganyang pananalig ay luma- lago habang nalalaman ninyo na kayo ay tinawag Niya sa pamamagitan ng Kanyang mga tagapaglingkod. Ang paghihikayat ko ay upang matulungan kayong malaman na kung gagawin ninyo ang inyong bahagi, idaragdag ng Panginoon ang Kanyang kapangyari- han sa inyong pagsisikap. Anumang tungkulin na natatanggap natin sa kaharian ng Panginoon ay nangangailangan ng higit pa sa ating sariling pagpapasiya at kapangyarihan. Ang mga tungkuling iyon ay nanganga- ilangan ng tulong mula sa Panginoon, na darating naman. Malalaman maging ng bawat bagong deacon na ito ay totoo, at patuloy pa niyang malalaman ito sa paglipas ng mga taon. Nandito ngayong gabi ang isa sa mga apo ko para sa kanyang unang sesyon ng priesthood. Naorden siya bilang deacon anim na araw na ang nakararaan. Inaasahan niya na ang unang gagampanan niyang tungkulin sa priesthood ay ang pagpapasa ng sakramento sa susunod na Linggo. Dalangin ko na makita niya ang tunay na kahulugan ng sandaling iyon. Maaari niyang isipin na ang kan- yang tungkulin sa Panginoon ay ang magpasa ng trey ng sakramento sa mga taong nakaupo sa sacrament meeting. Ngunit ang layunin ng Panginoon ay hindi lamang para makibahagi ng tina- pay at tubig ang mga tao. Ito ay upang masunod nila ang tipan na magpapa- sulong sa kanilang paglalakbay tungo sa buhay na walang hanggan. At upang mangyari iyon, kailangang magbigay ang Panginoon ng espirituwal na karanasan sa taong aalukan ng deacon ng trey. Marahil ay hindi nadarama ng isang batang teacher sa Aaronic Priesthood, na kasama niya ang Panginoon sa Kanyang gawain kapag bumibisita siya upang magturo sa isang pamilya. Naaalala ko ang simpleng patotoo ng isang batang kasama sa home- teaching na pumunta sa aming tahanan. Pinagti- bay ng Espiritu ang kanyang mga salita sa akin at sa aking pamilya. Maaaring hindi na niya naaalala ang araw na iyon, ngunit naaalala ko ito. Palalakihin muli ng Panginoon ang mga pagsisikap ng isang binatilyo kapag tinawag na siyang maging priest. Ang unang pagbibinyag na isasagawa niya, halimbawa, ay maaaring sa isang bata na hindi niya kilala. Maaaring nag- aalala siya kung tama ba ang mga sasabihin niya at kung magagawa niya nang tama ang ordenansa. Ngunit palalakihin ng Panginoon, na pinaglilingkuran niya, ang kanyang tungkulin. Pinili ng taong bibinyagan niya na sumulong sa landas tungo sa buhay na walang hanggan. Gagawin ng Panginoon ang Kanyang mas malaking bahagi. Ginawa Niya ito para sa akin noong ibinulong sa akin ng batang lalaking bininyagan ko, na may luha pang dumadaloy sa kanyang mukha, na "Malinis na ako. Malinis na ako." 80
"Pagkatapos ay hinintay ko na magkaroon sila ng pagsubok sa buhay. Lagi namang mayroon. Sinasabi nila ito sa akin. Nakikinig ako at hindi ko sila hinuhusgahan. Pagkatapos, kapag sinabi nilang, 'May mali sa buhay ko. Siguro may mas mabuti pa kaysa rito,' katulad ng kapansin- pansing tagumpay ng binatang elders quorum presi- dent . Ito ang panahon na kailangan mong manalig sa Panginoon, batid na gagawin mo ang iyong bahagi sa gawain, na tinawag ka sa pamama- gitan ng Kanyang mga awtorisadong Oslo, Norway Habang kayo ay sumusulong mula sa isang paglilingkod sa priesthood tungo sa isa pa, makikita ninyo na kasama ninyo ang Panginoon. Natutu- han ko ito nang makilala ko ang isang elders quorum president sa isang stake conference ilang taon na ang nakalipas. Sa kumperensyang iyon ay may mahi- git 40 pangalan ng mga lalaking tatang- gap noon ng Melchizedek Priesthood. Humilig sa akin ang stake presi- dent at bumulong, "Ang lahat ng mga lalaking iyan ay dating mga di- gaanong aktibong prospective elders." Hangang- hanga akong nagtanong sa president kung ano ang kanyang programa upang sagipin ang mga lalaking ito. Itinuro niya ang isang binatilyo na nasa hulihan ng kapilya. Sinabi niya, "Ayun siya. Karamihan sa mga lalaking ito ay napabalik dahil sa elders quorum president na iyan." Naroon siya sa likuran, simple lang ang bihis niya, na- kaunat ang mga binti at magkapatong ang suot na sira- sirang sapatos. Hiniling ko sa stake president na ipakilala ako sa kanya pagkatapos ng miting. Nang magkita kami, sinabi ko sa binata na ako ay namangha sa nagawa niya at tinanong ko kung paano niya ito nagawa. Nagkibit- balikat lang siya. Halatang hindi niya inisip na karapat- dapat siyang parangalan. Pagkatapos ay mahina niyang sinabi, "Kilala ko ang bawat di- aktibong lalaki sa bayang ito. Karamihan sa kanila ay may mga pickup truck. Mayroon din akong trak. Ipinapalinis ko ang trak ko kung saan sila nagpapalinis. Hindi nagtagal, naging kaibigan ko sila. at sinasabi ko ang kulang sa kanila at kung saan nila ito matatagpuan. Minsan ay naniniwala sila sa akin, at kapag nagkagayon, isinasama ko sila." Makikita mo kung bakit siya mapag- pakumbaba. Ito ay dahil sa ginawa niya ang kanyang maliit na bahagi at ang Pa- nginoon ang gumagawa ng iba pa. Ang Panginoon ang siyang umantig sa mga puso ng mga lalaki noong nagkaroon sila ng problema. Ang Panginoon ang si- yang nagparamdam sa kanila na marahil ay may mas mainam pa para sa kanila at ng pag- asa na mahahanap nila ito. Ang binata, na - katulad ninyo - ay isang tagapaglingkod ng Panginoon, na naniwala na kung gagawin niya ang kanyang maliit na bahagi, tutulungan ng Panginoon ang mga lalaking iyon na matunton ang landas pauwi at tu- ngo sa kaligayahan na Siya lamang ang makapagbibigay. Alam din ng lalaking ito na tinawag siya ng Panginoon bi- lang elders quorum president sapagkat gagawin niya ang kanyang bahagi. May mga pagkakataon sa inyong paglilingkod na wala sa inyo ang tagapaglingkod. Ang pagkakaroon ng pananampalataya sa tungkulin na mula sa mga tagapaglingkod ng Panginoon ay naging mahalaga sa serbisyong misyonero ng aking kalolo- lolohang si Henry Eyring. Siya ay nabinyagan noong Marso 11, 1855, sa St. Louis, Missouri. Hindi nag- tagal ay inorden siya ni Erastus Snow sa katungkulan ng priest pagkatapos niyon. Ang pangulo ng St. Louis Stake na si John H. Hart, ay tinawag siyang magmisyon sa Cherokee Nation noong Oktubre 6.1 Inorden siyang elder no- ong Oktubre 11. Umalis siya sakay ng kabayo papunta sa Cherokee Mission noong Oktubre 24. Siya ay 20- taong gulang noon at pitong buwan pa la- mang na miyembro. Kung mayroong mayhawak ng priesthood na may dahilang maka- ramdam na hindi siya karapat- dapat o handa, iyon ay si Henry Eyring. Ang tanging dahilan kung bakit nagkalakas siya ng loob na umalis ay sapagkat alam niya sa puso niya na tinawag siya ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang 81
Dumating siya sa Salt Lake City no- ong Agosto 29, 1860, na halos naglakad lang. Kinabukasan, pumunta siya sa opisina ni Pangulong Brigham Young.5 Inilarawan ni Henry ang karana- san sa mga salitang ito: "Hinanap [ko] si [Pangulong] Young, na malugod [akong] tinanggap. Sabi ko sa kanya, '[Pangulong] Young, naparito ako kahit hindi ako pinatawag, kung mali ang gi- nawa kong ito, ako ay handang buma- lik at tapusin ang misyon ko.' Sumagot si [Brigham Young]: 'Ayos lang, hinaha- nap ka nga namin.'" mga awtorisadong tagapaglingkod. Dito nanggaling ang kanyang tapang. Iyon din dapat ang pinagkukunan ng ating katapangan na maging masiga- sig, anuman ang tungkulin natin sa priesthood. Pagkatapos maglingkod ni Elder Eyring sa loob ng tatlong mahihirap na taon at matapos mamatay ang mission president, si Henry ay iminungkahi at sinang- ayunan bilang pangulo ng mis- yon sa isang miting na idinaos noong Oktubre 6, 1858. Nagulat at natakot siya na tulad ng madarama ng isang bagong deacon. Isinulat niya, "Hindi ko inaasahan na matawag sa mabigat na tungkuling iyon ngunit dahil ito ang kalooban ng mga kapatid, malugod ko itong tinanggap, habang dama ko ang aking matinding kahinaan at kakula- ngan ng karanasan." 2 Ang ngayo'y Pangulong Eyring ay naglakbay patungo sa Cherokee, Creek, at Choctaw Nations noong 1859. Sa pamamagitan ng kanyang pagsisikap, "nagdagdag" ang Panginoon, ayon sa itinala ni Henry, "ng marami sa simba- han." Bumuo siya ng dalawang sangay ngunit itinala niyang "kaunti lang ang tumutulong sa gawain." 3 Pagkatapos ng isang taon, hinarap ni Henry ang masalimuot na katoto- hanan na ang mga pinuno ng pulitika ng mga taong pinaglilingkuran niya ay hindi na pumapayag sa mga misyo- neryong Banal sa mga Huling Araw na gawin ang kanilang tungkulin. Habang nagninilay siya kung ano ang nararapat niyang gawin, naalala niya ang isang tagubilin ng kanyang dating mission president na ipinahihiwatig na dapat niyang patagalin ang kanyang misyon hanggang 1859.4 Noong Oktubre ng taong iyon, su- mulat si Henry kay Pangulong Brigham Young upang humingi ng direksyon, ngunit hindi siya nakatanggap ng sagot sa tanong niya. Itinala ni Henry, "Dahil hindi ako nakakuha ng anumang sagot mula sa Panguluhan ng Simbahan, tumawag ako sa Panginoon sa panala- ngin, hinihiling sa kanya na ihayag sa akin ang kanyang isipan at kalooban hinggil sa aking pananatili rito o pagba- lik sa Sion." Nagpatuloy siya: "Ang kasunod na panaginip ay ibinigay sa akin bilang sagot sa aking panalangin. Nanaginip ako na dumating ako sa [Salt Lake] City at nagtungo kaagad sa opisina ni [Pangulong Brigham] Young, kung saan natagpuan ko siya. Sabi ko sa kanya: '[Pangulong] Young, iniwan ko ang aking misyon, at bumalik sa sarili kong pagpapasiya, ngunit kung may anumang mali sa ginawa kong ito, ako ay handang bumalik at tapusin ang misyon ko.' [Sa panaginip, ang propeta ay] tumugon: 'Sapat na ang panahong inilagi mo doon, tama lang yan.'" Isinulat ni Henry sa kanyang journal, "Dahil nagkaroon na ako dati ng mga panaginip na nagkatotoo, mayroon akong pananampalataya, na ito rin ay mangyayari at naghanda ako kaagad na umuwi." Inilarawan ni Henry ang kanyang kagalakan, at sinabing, "Sa ganoong paraan mismo natupad ang aking panaginip." 6 Ang kanyang kagalakan ay mula sa pagpapatibay na tinutulungan at bina- bantayan siya ng Panginoon. Natutuhan niya ang totoo para sa ating lahat - na ang mga tagapaglingkod ng Panginoon ay inspiradong malaman ang kalooban ng Panginoon. At pinagtibay din ni Henry Eyring ang nalalaman ko: na ang propeta, bilang pangulo ng priesthood, ay inspirado ng Diyos upang pangala- gaan at kalingain ang mga tagapagling- kod ng Panginoon at tawagin sila. Anuman ang inyong katungkulan sa priesthood, maaaring may mga pagkakataon na tila pakiramdam ninyo ay hindi na kayo napapansin ng Ama sa Langit. Maaari kayong mana- langin upang malaman ang Kanyang kalooban, at kung may tapat kayong hangarin na gawin ang anumang ipa- pagawa Niya sa inyo, makatatanggap kayo ng sagot. Papahintulutan kayo ng Ama sa Langit na maramdaman na kilala Niya kayo, na ikinalulugod Niya ang inyong paglilingkod, at kayo ay nagiging karapat- dapat sa pagbati ng Panginoon na sadyang nais ninyong marinig: "Mabuting gawa, mabuti at tapat na ali- pin: nagtapat ka sa kakaunting bagay, pamamahalain kita sa maraming bagay; pumasok ka sa kagalakan ng iyong panginoon." 7 Dalangin ko na bawat mayhawak ng priesthood ay tutulong sa iba gamit ang pananampalataya upang sagipin ang bawat kaluluwa na responsibilidad 82
nila. Idaragdag ng Diyos ang Kanyang kapangyarihan sa mga pagsisikap ng Kanyang mga tagapaglingkod. Ang mga puso ng mga tao ay maaantig na piliin ang mga makakapagpabalik sa kanila sa landas ng ebanghelyo tungo sa kaligayahan at palayo sa kalungkutan. Dalangin ko rin na sa kanilang tungkulin ay maramdaman ng bawat mayhawak ng priesthood ang pagma- mahal at pangangalaga ng Ama sa La- ngit, ng Tagapagligtas, at ng propeta ng Diyos. Ibinabahagi ko sa inyo ang aking natatanging patotoo na tayo ay nasa paglilingkod ng nabuhay na mag- uling Panginoong Jesucristo. Nag- papatotoo ako na ikaw at ako ay tinawag Niya sa Kanyang paglilingkod na alam Niya ang ating kakayahan at ang tulong na kakailanganin natin. Pagpapalain Niya nang lagpas pa sa inaasahan ang ating mga pagsisikap kung ibibigay natin ang ating lahat sa paglilingkod sa Kanya. Nagpapatotoo ako na ang propeta ng Diyos, ang pa- ngulo ng lahat ng priesthood sa lupa, ay binibigyang- inspirasyon ng Diyos. Ikinalulugod ko ang mga halim- bawa ng matatapat na mayhawak ng priesthood sa lahat ng dako ng mundo. Ikinalulugod ng Ama sa Langit at ng Tagapagligtas na gina- gawa ninyo ang inyong bahagi. Kilala Nila kayo, binabantayan Nila kayo, at mahal Nila kayo. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Tingnan sa "Minutes of the Conference," St. Louis Luminary, Okt. 13, 1855, 187. 2. Liham ni Henry Eyring kay Brigham Young, Okt. 7, 1858, Brigham Young Office Files, Church History Library, Salt Lake City. 3. Ang report ni Henry Eyring sa Church Historian's Office, Ago. 1860, Missionary Reports, Church History Library, Salt Lake City. 4. Tingnan ang liham ni Henry Eyring kay Brigham Young, Okt. 9, 1859, Brigham Young Office Files, Church History Library, Salt Lake City. Ni Pangulong Thomas S. Monson Ang mga Utos sa Tuwina'y Sundin Siya na lumikha at nagmamahal sa atin ang tunay na nakakaalam kung paano tayo dapat mamuhay upang matamo natin ang pinakadakilang kaligayahan. Mahal kong mga kapatid, na- pakasaya ko na makasama kayong muli. Napukaw tayo ngayong gabi ng mga salitang narinig natin. Dalangin ko na mapatnubayan din ako sa sasabihin ko. Ang mensahe ko sa inyo ngayong gabi ay tuwiran. Ito iyon: sundin ang mga kautusan. Ang mga kautusan ng Diyos ay hindi ibinibigay upang biguin tayo o maging mga hadlang sa ating kasi- yahan. Kabaligtaran pa nga nito ang katotohanan. Siya na lumikha at nag- mamahal sa atin ang tunay na nakaka- alam kung paano tayo dapat mamuhay upang matamo natin ang pinakadaki- lang kaligayahan. Naglaan Siya ng mga patnubay na, kung susundin natin, ay gagabayan tayo nang ligtas sa kada- lasan ay mapanganib na paglalakbay sa buhay na ito. Nagugunita natin ang mga salita ng pamilyar na himno: "Ang mga utos sa t'wina'y sundin! Dito ay ligtas tayo at payapa." 1 mangangalunya; ibigin mo ang iyong kapuwa na gaya ng iyong sarili; at iba pa.2 Alam natin ang mga kautusan. Nauunawaan Niya na kapag sinusunod natin ang mga kautusan, ang buhay natin ay magiging mas masaya, mas ganap, at hindi gaanong kumplikado. Ang mga hamon at problema natin ay mas madaling kayanin, at matatang- gap natin ang mga ipinangako Niyang pagpapala. Ngunit sa pagbibigay Niya sa atin ng mga batas at kautusan, 5. Tingnan sa President's Office Journals, Ago. 31, 1860, tomo D, 137, Brigham Young Office Files, Church History Library, Salt Lake City. 6. Mga paggunita ni Henry Eyring, 1896, typescript, 27-28, Church History Library, Salt Lake City. 7. Mateo 25:23. Ang pagmamahal ng ating Ama sa Langit ay sapat upang sabihin Niyang: Huwag kayong magsisinungaling; hu- wag kang magnanakaw; huwag kang 83
pinapayagan Niya rin tayong pumili kung tatanggapin o tatanggihan natin ang mga ito. Ang mga desisyon natin tungkol dito ang magpapasiya ng ating tadhana. Nananalig akong hinahangad ng bawat isa sa atin ang buhay na wa- lang hanggan sa piling ng ating Ama sa Langit at ng Kanyang Anak na si Jesucristo Kung gayon, mahalaga para sa atin ang gumawa ng mga pagpili na maghahatid sa atin sa mga hanga- ring ito. Gayunman, alam natin na ang kaaway ay nakatuon sa ating kabiguan. Siya at ang kanyang mga hukbo ay hindi tumitigil sa kanilang pagsisikap na hadlangan ang ating mabubuting hangarin. Kumakatawan sila sa ma- lubha at patuloy na banta sa ating wa- lang hanggang kaligtasan maliban na lang kung tayo rin ay walang humpay sa ating determinasyon at pagsisikap na kamtin ang mithiin natin. Binantaan tayo ni Apostol Pedro na, "Kayo'y ma- ging mapagpuyat; ang inyong kalaban na diablo, na gaya ng leong umuungal, ay gumagala na humahanap ng masi- sila niya." 3 Bagaman walang panahon sa buhay natin na ligtas tayo mula sa tukso, kayong mga kabataang lalaki ay nasa edad na mas maaari kayong matukso. Ang panahon ng kabataan ay kadalasang mga taon ng pag- aagam- agam, ng pakiramdam na tila hindi sapat ang inyong kakayahan, ng pagsisikap na makibagay sa in- yong mga kaibigan, at pagsisikap na tanggapin ng iba. Maaaring tuksuhin kayo na ibaba ang inyong pamanta- yan at sumunod sa nakararami upang tanggapin ng mga ninanais ninyong maging mga kaibigan. Pakiusap ko'y maging matatag, at maging alisto kayo sa anumang bagay na aagaw sa in- yong mga walang- hanggang pagpa- pala. Ang mga pagpiling ginagawa ninyo dito at ngayon ay mahalaga magpakailanman. Mababasa natin sa I Corinto: "Mayroon ngang iba't ibang mga tinig sa sanglibutan." 4 Napapalibutan tayo ng nanghihikayat na mga tinig, ng mapanlinlang na mga tinig, ng maka- mundong mga tinig, at nanlilitong mga tinig. Maaari ko ring idagdag na ang mga ito ay malalakas na tinig. Pinapa- yuhan ko kayo na hinaan ang tunog ng mga ito at sa halip ay maimplu- wensyahan ng marahan at banayad na tinig na gagabay sa inyo tungo sa kaligtasan. Alalahanin na isang may awtoridad ang nagpatong ng kanyang mga kamay sa inyong ulunan nang mabinyagan kayo, at pinagtibay ka- yong miyembro ng Simbahan at sina- bing, "Tanggapin ang Espiritu Santo." 5 Buksan ang inyong puso, maging ang inyong kaluluwa mismo, sa espesyal na tinig na sumasaksi sa katotohanan. Tulad ng ipinangako ni propetang Isa- ias, "Ang iyong mga pakinig ay maka- karinig ng salita . . . , na nagsasabi, Ito ang daan, lakaran ninyo." 6 Nawa'y lagi tayong makinig, upang maaari nating mapakinggan ang nakakapanatag na pumapatnubay na tinig na magpapana- tili sa ating ligtas. Ang pagwawalang- bahala sa mga kautusan ang nakapagbukas ng daan para sa itinuturing kong mga salot ng ating panahon. Kasama dito ang salot ng sobrang kaluwagan, ang salot ng pornograpiya, ang salot ng mga droga, ang salot ng imoralidad, at ang salot ng aborsiyon, bilang mga halimbawa. Sinasabi sa atin ng mga banal na kasu- latan na ang kaaway ang "nagtatag ng lahat ng bagay na ito." 7 Alam natin na siya "ang ama ng lahat ng kasinunga- lingan, upang linlangin at bulagin ang mga tao." 8 Nakikiusap ako sa inyo na iwasan ang anumang bagay na magkakait sa inyo ng kaligayahan sa buhay na ito at sa buhay na walang hanggan sa daigdig na darating. Kung papayagan ninyo, gagamitin ng kaaway ang kanyang mga panlilinlang at kasinungalingan upang ihatid kayo pababa sa madulas na dalisdis patungo sa inyong pagkalipol. Maaaring nasa madulas na dalisdis na kayo bago pa ninyo malaman na wala nang paraan para makaligtas. Narinig na ninyo ang mga mensahe ng kaaway. Buong katusuhan siyang nananawagan: Isang beses lang naman; ginagawa ito ng lahat; huwag kang makaluma; nagbago na ang panahon; hindi na- man ito nakakasakit sa iba; ikaw ang masusunod sa buhay mo. Kilala tayo ng kaaway, at alam niya ang mga tukso na mahihirapan tayong balewalain. Na- pakahalaga na tayo ay laging maingat upang maiwasan nating bumigay sa ganoong mga kasinungalingan at tukso. Dakilang katapangan ang kakaila- nganin habang tayo ay nananatiling tapat at totoo sa gitna ng mga lalong- tumitinding pamimilit at mga mapani- rang impluwensya na nakapaligid sa atin at bumabaluktot sa katotohanan, sinisira ang mabuti at marangal, at tina- tangkang ipalit ang mga pilosopiya ng mundo na gawa ng tao. Kung ang mga kautusan ay isinulat ng tao, karapatan ng tao na baguhin ang mga ito ayon sa kagustuhan o pagsasabatas o sa iba pang pamamaraan. Ngunit ang mga ka- utusan ay ibinigay ng Diyos. Gamit ang ating kalayaang pumili, maaari nating isantabi ang mga ito. Ngunit hindi natin ito mababago, tulad ng hindi natin mababago ang mga bunga ng ating di- pagsunod at pagsuway sa mga ito. Nawa'y maunawaan natin na ang pinakamalaking kaligayahan sa buhay na ito ay darating habang sumusu- nod tayo sa mga utos ng Diyos at sa Kanyang mga batas! Gustung- gusto ko ang mga salita sa Isaias kabanata 32, talata 17: "Ang gawain ng katuwiran ay magiging kapayapaan; at ang bunga ng katuwiran ay katahimikan at katiyakan kailan man." Ang gayong kapayapaan at katiyakan ay darating lamang sa pamamagitan ng kabutihan. 84
Hindi natin maaaring hayaan ang sarili natin na makagawa ng kahit pinakamaliit na kasalanan. Hindi natin maaaring hayaan ang sarili natin na maniwalang pwede tayo makisali "nang kaunti" sa pagsuway sa mga kautusan ng Diyos, dahil kaya tayong sunggaban ng kasalanan gamit ang kamay na ba- kal kung saan ay napakasakit kuma- wala. Ang mga adiksyon na maaaring dulot ng droga, alak, pornograpiya, at imoralidad ay totoo at tila imposibleng pigilan kung walang matinding pagsisi- kap at tulong. Kung mayroon man sa inyo na nag- kamali sa inyong paglalakbay, tinitiyak ko sa inyo na may daan pabalik. Ang prosesong ito ay tinatawag na pagsi- sisi. Bagamat mahirap ang landas na tatahakin, ang inyong walang hanggang kaligtasan ay nakasalalay dito. Ano pa ang mas karapat- dapat na pagsikapan ninyo? Nakikiusap ako na magpasiya kayo ngayon din na gawin ang mga hakbang na kailangan upang makapag- sisi nang husto. Kung mas maaga nin- yong gagawin ito, mas maaga ninyong madarama ang kapayapaan at katahimi- kan at ang katiyakang sinabi ni Isaias. Kailan lang ay narinig ko ang pa- totoo ng isang babae na, kasama ang kanyang asawa, ay lumihis sa landas ng kaligtasan, sumuway sa mga ka- utusan at, dahil dito, ay muntik nang masira ang kanilang pamilya. Nang sa wakas ay nakita ng bawat isa sa kanila sa kabila ng makapal na usok ng adik- syon kung gaano kalungkot ang kina- hinatnan ng kanilang buhay, at kung gaano nila nasasaktan ang kanilang mga mahal sa buhay, nagsimula silang magbago. Ang proseso ng pagsisisi ay tila mabagal at, kung minsan, masakit, ngunit sa tulong ng mga pinuno sa priesthood, pati na rin sa tulong mula sa pamilya at matatapat na kaibigan ay nahanap nila ang daan pabalik. Ihahayag ko sa inyo ang isang bahagi ng patotoo ng babae tungkol sa nakapagpapagaling na kapangyarihan ng pagsisisi: "Paano mapupunta ang sinuman mula sa pagiging isa sa mga nawawalang tupa na nababalot ng [kasalanan], sa ganitong kapayapaan at kaligayahan na nadarama namin nga- yon? Paano ito nangyari? Ang sagot . . . ay dahil sa perpektong ebanghelyo, sa perpektong Anak at sa Kanyang sakri- pisyo para sa akin. . . . Kung saan dati ay may kadiliman, ngayon ay may liwa- nag. Kung saan dati ay may kabiguan at pasakit, ngayon ay may kagalakan at pag- asa. Pinagpala kami nang walang hanggan dahil sa pagbabago na maaari lamang mangyari sa pamamagitan ng pagsisisi na ginawang posible ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo." Ang ating Tagapagligtas ay nama- tay upang ibigay sa iyo at sa akin ang pinagpalang kaloob na iyon. Sa kabila ng katotohanan na mahirap ang landas, ang pangako ay totoo. Sinabi ng Pa- nginoon sa mga nagsisisi: "Bagaman ang inyong mga kasala- nan ay maging tila mapula, ay magiging mapuputi na parang niebe." 9 "At ang kanilang kasalanan ay hindi ko na aalalahanin." 10 Buong buhay nating kakailanga- ning alagaan ang matitibay na patotoo sa pamamagitan ng pag- aaral ng mga banal na kasulatan at pananalangin at pagninilay sa mga katotohanan ng ebanghelyo ni Jesucristo. Kapag mati- bay ang pagkakatanim, ang ating mga patotoo sa ebanghelyo, kay Jesucristo, at sa ating Ama sa Langit ay makaiim- pluwensya sa lahat ng ginagawa natin. Pinatototohanan ko na lahat tayo ay minamahal na mga anak ng ating Ama sa Langit, sadyang ipinadala sa mundo sa panahon at oras na ito, at binigyan ng priesthood ng Diyos upang maka- paglingkod sa iba at gampanan ang gawain ng Diyos dito sa lupa. Inutu- san tayo na mamuhay upang mana- tiling karapat- dapat na taglayin ang priesthood. Mga kapatid, nawa'y sundin natin ang mga kautusan! Mga bagay na kahanga- hanga at maluwalhati ang naghihintay sa atin kung gagawin natin ito. Nawa'y ito ang ating maging pag- papala, ipinagdarasal ko sa pangalan ni Jesucristo, ang ating Tagapagligtas at Manunubos, amen. ◼ MGA TALA 1. "Mga Kautusan sa Tuwina ay Sundin," Mga Himno, blg. 191. 2. Tingnan sa Exodo 20:1-17; Mateo 22:39. 3. 1 Pedro 5:8. 4. 1 Mga Taga Corinto 14:10. 5. Tingnan sa Handbook 2: Administering the Church (2010), 20.3.10. 6. Isaias 30:21. 7. 2 Nephi 26:22. 8. Moises 4:4. 9. Isaias 1:18. 10. Jeremias 31:34. 85
Sesyon sa Linggo ng Umaga | Oktubre 4, 2015 Nagtala si Apostol Pablo ng anim na katangian ng isang nananampalataya, mga katangiang nagpapaningning sa ating ilaw. Isa- isahin natin. Ni Pangulong Thomas S. Monson Maging Huwaran at Liwanag Sabay kong babanggitin ang unang dalawang katangian - pagiging uliran sa pananalita at sa pakikipag- usap. Ang mga salitang gamit natin ay maaaring magpalakas at magbigay- inspirasyon, o maaaring makasakit at makahamak sa tao. Sa mundo ngayon, maraming masasamang salita tayong naririnig saanman tayo magpunta. Mahirap iwa- sang marinig ang pangalan ng Diyos na ginagamit nang kaswal at walang paggalang. Ang mga bulgar na pana- nalita ay tila karaniwang bahagi na ng telebisyon, pelikula, aklat, at musika. Ipinangangalandakan ang mapanira at galit na mga pananalita. Dapat tayong makipag- usap sa iba nang may Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas, magkakaroon tayo ng pagkakataong maging liwanag sa buhay ng iba. Mga kapatid, napakasaya ko na makasama kayong muli. Tulad ng alam ninyo, mula nang magkasama- sama tayo noong Abril, nalungkot tayo sa pagpanaw ng tatlo sa ating pinakamamahal na mga Apostol: sina Pangulong Boyd K. Packer, Elder L. Tom Perry, at Elder Richard G. Scott. Bumalik na sila sa kanilang tahanan sa langit. Nangungulila tayo sa kanila. Ma- laki ang pasasalamat natin sa kanilang mga halimbawa ng pagmamahal na tulad kay Cristo at sa mga inspiradong turong iniwan nila sa ating lahat. Ipinararating namin ang taos- pusong pagtanggap sa pinakabago nating mga Apostol na sina Elder Ronald A. Rasband, Elder Gary E. Stevenson, and Elder Dale G. Renlund. Sila ay mga taong dedikado sa gawain ng Panginoon. Karapat- dapat sila sa mahahalagang katungkulang ibinigay sa kanila. Kamakailan, habang binabasa at pinagninilayan ko ang mga banal na kasulatan, dalawang partikular na talata ang nanatili sa aking isipan. Ang dalawang ito ay pamilyar sa atin. Ang una ay mula sa Sermon sa Bundok: "Lumiwanag na gayon ang inyong ilaw sa harap ng mga tao; upang mangakita nila ang inyong mabubuting gawa, at kanilang luwalhatiin ang inyong Ama na nasa langit." 1 Ang pangalawa ay pumasok sa isipan ko habang pinag- ninilayan ko ang kahulugan ng una. Mula ito sa Sulat ni Apostol Pablo kay Timoteo: "Ikaw ay maging uliran ng mga nagsisisampalataya, sa pananalita, sa [pakikipag- usap], sa pagibig, [sa kasiglahan], sa pananampalataya, sa kalinisan." 2 Naniniwala ako na ipinaliliwanag ng halos buong pangalawang talata kung paano natin maisasagawa ang unang talata. Nagiging mga uliran tayo ng mga nagsisisampalataya sa pamumu- hay ayon sa ebanghelyo ni Jesucristo sa pananalita, sa [pakikipag- usap], sa pag- ibig, sa kasiglahan, sa pananam- palataya, at sa kalinisan. Kapag ginawa natin ito, magliliwanag ang ating ilaw para makita ng iba. Bawat isa sa atin ay naparito sa lupa na taglay ang Liwanag ni Cristo. Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Ta- gapagligtas at namuhay at nagturo tayo na katulad Niya, ang liwanag na iyan ay mag- aalab sa ating puso at tatangla- wan ang daan para sa iba. Bermejillo, Durango, Mexico pagmamahal at paggalang, na palaging gumagamit ng mabuting pananalita at iniiwasan ang mga salita o puna na ma- kasasakit ng damdamin. Nawa'y tularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas, na nagsalita nang may pagpaparaya at kabaitan sa Kanyang buong ministeryo. Ang susunod na katangiang binang- git ni Pablo ay pag- ibig sa kapwa, na ang kahulugan ay "ang dalisay na pag- ibig ni Cristo." 3 Tiwala ako na mayroon tayong mga kakilala na malungkot, maysakit, at pinanghihinaan ng loob. May pagkakataon tayong tulungan at palakasin sila. Naghatid ng pag- asa ang Tagapagligtas sa mga nawawalan ng pag- asa at ng lakas sa mahihina. Pina- galing Niya ang maysakit; pinalakad 86
NOBYEMBRE 2015 ang lumpo, at pinagaling ang bulag at ang bingi. Binuhay pa Niya ang mga patay. Sa Kanyang buong ministeryo mapagmahal Siyang tumulong sa sinumang nangangailangan. Kapag ti- nularan natin ang Kanyang halimbawa, mapagpapala natin ang buhay ng iba, pati na ang atin. Jesucristo at sa ating Ama sa Langit ang lahat ng ginagawa natin. Sa gitna ng kaguluhan ng ating panahon, ng pagkakaiba- iba ng opinyon, at ng kaligaligan ng araw- araw na pamumu- hay, nagiging angkla ang di- natitinag na pananampalataya sa ating buhay. Tandaan na ang pananampalataya at alinlangan ay hindi sabay na iiral sa iisang isipan, dahil itataboy ng isa ang isa. Inuulit ko ang ilang ulit nang nasabi sa atin - na para matamo at mapanatili ang pananampalatayang kailangan na- tin, mahalagang basahin at pag- aralan at pagnilayan natin ang mga banal na kasulatan. Ang pakikipag- usap sa ating Ama sa Langit sa pamamagitan ng pa- nalangin ay napakahalaga. Hindi natin maaaring kaligtaan ang mga bagay na ito, sapagkat walang tigil ang kaaway at ang kanyang kampon sa paghahanap ng lamat sa ating baluti, ng paghina sa ating katapatan. Sabi ng Panginoon, "Masigasig na maghanap, manalangin tuwina, at maging mapanampalataya, at lahat ng bagay ay magkakalakip na gagawa para sa inyong ikabubuti." 5 Noon, ang mga lider ng Simba- han ay nakipagkita sa mga opisyal sa Jerusalem upang pag- usapan ang isang kasunduan sa pag- upa sa lugar na pagtatayuan ng Jerusalem Center ng Simbahan. Para makuha ang mga pahintulot na kailangan, sumang- ayon ang Simbahan na hindi mag- proselyte ang aming mga miyembro na gagamit ng center. Matapos gawin ang ka- sunduang iyon, sinabi ng isa sa mga opisyal na Israeli, na kilalang- kilala ang Simbahan at ang mga miyembro nito, na alam niya na tutuparin ng Simbahan ang kasunduan na hindi sila magpo- proselyte. "Pero," sabi niya, na tinu- tukoy ang mga estudyanteng dadalo roon, "ano ang gagawin [natin] sa liwa- nag na nasa mga mata nila?" 4 Nawa'y laging magningning ang espesyal na liwanag na iyon sa atin, nang makita at pasalamatan ito ng iba. Kasunod nito, dapat tayong maging uliran sa kasiglahan. Para sa akin ang ibig sabihin niyan ay sikapin nating mamuhay nang may kabaitan, pasa- salamat, pagpapatawad, at mabuting kalooban. Ang mga katangiang ito ay magbibigay sa atin ng sigla na aapekto sa buhay ng mga nakapaligid sa atin. Pagkakataon kong makasalamuha ang napakaraming tao na may ganitong sigla. Kakaiba ang pakiramdam namin kapag kasama namin sila, kaya gusto naming makasama sila at tularan ang kanilang halimbawa. Nababanaag sa kanila ang Liwanag ni Cristo at nada- rama namin na mahal Niya kami. Ang ibig sabihin ng maging uliran sa pananampalataya ay nagtitiwala tayo sa Panginoon at sa Kanyang salita. Ibig sabihin ay may mga paniniwala tayong pinangangalagaan na gagabay sa ating isipan at kilos. Iimpluwensyahan ng pananampalataya natin sa Panginoong Para mailarawan na nakikita ng iba ang liwanag na nagmumula sa dalisay at mapagmahal na espiritu, ikukuwento ko sa inyo ang isang karanasan mara- ming taon na ang nakararaan. Sa huli, dapat tayong maging dalisay, na ibig sabihin ay malinis sa katawan, 87
isipan, at espiritu. Alam natin na ang ating katawan ay isang templo, na da- pat pagpitaganan at igalang. Ang ating isipan ay dapat punuin ng mga kaisi- pang nagpapalakas at nagpapadakila at walang mga bagay na nagpaparumi. Upang mapasaatin ang Espiritu Santo sa tuwina, kailangan tayong maging karapat- dapat. Mga kapatid, ang kadali- sayan ay magbibigay ng kapayapaan sa ating isipan at magpapamarapat sa atin na matanggap ang mga pangako ng Tagapagligtas. Sabi Niya, "Mapapalad ang mga may malinis na puso: sapag- ka't makikita nila ang Dios." 6 Ngunit estranghero sa aki'y pumihit - May ilaw pa rin lamparang bitbit! Mahalagang ilaw ibinahagi sa akin Nang ilaw ko'y magliwanag din! 8 Mga kapatid ko, ang ating mga pagkakataong magniningning ay nasa paligid natin araw- araw, anuman ang ating sitwasyon. Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas, magkakaroon tayo ng pagkakataong maging liwanag sa buhay ng iba, mga kapamilya man natin sila at kaibigan, katrabaho, kakilala, o estranghero. Sa inyong lahat, sinasabi ko na kayo Kapag napatunayan natin na tayo ay mga halimbawa sa pananalita, pakikipag- usap, sa pag- ibig, sa kasigla- han, sa pananampalataya, at sa kalini- san, magiging marapat tayong maging liwanag sa mundo. Nais kong sabihin sa inyong lahat, at lalo na sa inyong mga kabataan, na habang palayo nang palayo ang mundo sa mga alituntunin at pamanta- yang ibinigay sa atin ng mapagmahal na Ama sa Langit, mamumukod- tangi tayo sa mga tao dahil kakaiba tayo. Mamumukod- tangi tayo dahil disente tayong manamit. Magiging kakaiba tayo dahil hindi tayo nagsasalita ng masama at hindi tayo kumakain o gumagamit ng mga bagay na nakakasama sa ating katawan. Magiging kakaiba tayo dahil iniiwasan natin ang di- angkop na biro at nakakababang pananalita. Magiging kakaiba tayo kapag nagpasiya tayong huwag punuin ang ating isipan ng media na imoral at nagpapababa ng pagkatao at magpapalayo sa espiritu sa ating tahanan at buhay. Talagang mamumukod- tangi tayo kapag nagpa- siya tayo tungkol sa moralidad - mga pasiyang naaayon sa mga alituntunin at pamantayan ng ebanghelyo. Ang mga bagay na iyon na nagpapaiba sa atin sa karamihan sa mundo ay nagbibigay rin sa atin ng liwanag at ng kasiglahang iyon na magniningning sa mundong lalo pang dumidilim. liwanag at aking kaligtasan; kanino ako matatakot? ang Panginoon, ay katibayan ng aking buhay; kanino ako masisindak?" 7 Kapag itinuon natin ang ating buhay kay Cristo, mapapalitan ng tapang ng ating mga paniniwala ang ating mga pangamba. Walang sinuman sa atin ang per- pekto ang buhay, at kung minsan ang mga hamon at problemang kinakaha- rap natin ay maaaring maging mabigat, na magpapalamlam sa ating liwanag. Gayunman, sa tulong ng ating Ama sa Langit, at sa suporta ng iba, muli nating mapapaningas ang liwanag na iyan na muling tatanglaw sa ating landas at magbibigay ng liwanag na maaaring kailangan ng iba. Para mailarawan ito, ibabahagi ko sa inyo ang nakaaantig na mga salita ng isang paborito kong tula na una kong nabasa maraming taon na ang nakararaan: Isang estranghero aking nakilala Wala nang ilaw kanyang lampara. Sa lampara ko aking hinayaan Na lampara niya'y muling pailawan. ay anak ng ating Ama sa Langit. Kayo ay pumarito mula sa Kanyang kinaroro- onan upang mabuhay sa mundong ito nang ilang panahon, maging huwaran ng pagmamahal at mga turo ng Taga- pagligtas, at buong tapang na paning- ningin ang inyong ilaw para makita ng lahat. Kapag nagwakas na ang inyong buhay sa daigdig, kung nagawa ninyo ang inyong bahagi, mapapasainyo ang maluwalhating pagpapalang makabalik at makapiling Siya magpakailanman. Nakapapanatag ang mga salita ng Tagapagligtas: "Ako ang ilaw ng sanglibutan: ang sumusunod sa akin ay hindi lalakad sa kadiliman, kundi magkakaroon ng ilaw ng kabuhayan." 9 Pinatototohanan ko Siya. Siya ang ating Tagapagligtas at Manunubos, ang ating Tagapamagitan sa Ama. Siya ang ating Huwaran at ating lakas. Siya "ang ilaw na nagliliwanag sa kadiliman." 10 Naway' mangako ang bawat isa sa atin na nakikinig sa akin na sundin Siya, nang sa gayo'y maging maning- ning na liwanag sila sa sanlibutan, ang dalangin ko sa Kanyang banal na pangalan, maging ang Panginoong Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Mateo 5:16. 2. I Kay Timoteo 4:12. 3. Moroni 7:47. 4. Tingnan sa James E. Faust, "Ang Liwanag sa Kanilang mga Mata," Liahona, Nob. 2005, 20. Kadalasa'y mahirap maging kakaiba at manindigang mag- isa. Natural lang na matakot sa maaaring isipin o sabihin ng iba. Nakapapanatag ang mga salita sa awit: "Ang Panginoon ay aking Maya- maya pa'y dumating ang unos At ang daigdig niyanig nang lubos. At nang malakas na hangi'y huminto Ningas ng lampara ko'y naglaho! 5. Doktrina at mga Tipan 90:24. 6. Mateo 5:8. 7. Awit 27:1. 8. Lon Woodrum, "Lamps," The Lighted Pathway, Okt. 1940, 17. 9. Juan 8:12. 10. Doktrina at mga Tipan 6:21. 88
Perry at Elder Richard G. Scott. Nangu- ngulila ako sa kanila. Pinagpala akong masanay at maturuan ng mahal na mga Kapatid na ito. Hindi ako karapat- dapat pumalit sa kanilang lugar, subalit karangalan kong makasama sila sa korum at magpatuloy sa ministeryo ng Panginoon. Ni Elder Ronald A. Rasband Ng Korum ng Labindalawang Apostol Ako ay Namangha Ang aking patotoo tungkol kay Jesucristo ay nabuo dahil sa maraming espesyal na karanasan kung saan nalaman ko ang Kanyang malaking pagmamahal para sa bawat isa sa atin. Kapag iniisip ko ang mga taong nakatulong para marating ko ang kina- lalagyan ko ngayon, una kong naiisip ang aking magiliw at di- makasariling kabiyak hanggang kawalang- hanggan na si Melanie. Sa paglipas ng mga taon, natulungan niya akong mahubog na parang luad ng magpapalayok para maging mas mahusay na disipulo ni Jesucristo. Ang pagmamahal at suporta niya, at ng aming 5 anak, ng mga asawa nila, at ng aming 24 na apo, ay nagpapalakas sa akin. Sa aking mahal na pamilya, mahal ko kayo. Mahal kong mga kapatid sa buong mundo, labis akong nagpapasalamat sa Unang Panguluhan sa pag- anyaya sa akin na ibahagi ang aking hamak na patotoo ngayong araw ng Sabbath. Nakala- rawan sa mga titik ng isang pabo- ritong himnong LDS ang nadarama ko ngayon: Ako ay namangha sa pag- ibig ni Jesus, Humanga sa pagpapalang alay nang sabihin niya sa akin, "Ang tawag na ito ay nagmumula sa Panginoong Jesucristo." Lubha akong nanghina at nangi- nig para isipin pa ang kahalagahan at kabuluhan ng mga salitang iyon na magiliw na binigkas ng ating mapag- mahal na propeta. Pangulong Monson, Pangulong Eyring, Pangulong Uchtdorf, mahal ko kayo at paglilingkuran ko ang Panginoon at kayo nang buong puso, kakayahan, isipan, at lakas. Minahal ko nang husto si Pangulong Gaya ni Nephi noong araw, isinilang ako sa butihing mga magulang at pina- laki sa ebanghelyo at sila rin anim na henerasyon na ang nakararaan. Ang pi- nakauna kong mga ninuno na sumapi sa Simbahan ay nagmula sa England at Denmark. Ibinigay ng naunang mga pioneer na ito ang lahat- lahat para sa ebanghelyo ni Jesucristo at para mag- iwan ng pamana sa susunod nilang mga inapo. Lubos akong nagpapa- salamat sa maraming henerasyon ng pamilyang LDS, at alam ko na ito ay isang marapat na mithiin na dapat pag- sumikapan ng lahat. N'yang lubos. . . . Boyd K. Packer at sina Elder L. Tom Mula sa banal na luklukan S'ya'y bumaba Upang iligtas ang 'sang tulad kong may sala, Na dahil sa 'kin S'ya'y 'pinako at namatay, Sa akin S'ya'y nagdusa't nag- alay ng buhay. . . . O kahanga- hanga para sa akin! 1 Ilang araw lang ang nakararaan nag- karoon ako ng malaking pribilehiyong makausap ang Unang Panguluhan at tanggapin ang tawag na ito mula sa ating mahal na propetang si Pangu- long Thomas S. Monson. Nais kong patotohanan sa inyong lahat ang lakas at pagmamahal ni Pangulong Monson 89
pagkakamali kayong magagawa o ang sinuman na hindi babaguhin ang Kan- yang pagmamahal sa inyo o sa kanila. Hindi ibig sabihin ay pinatatawad o pinalalagpas Niya ang makasalanang gawi - sigurado akong hindi - kundi ibig sabihin ay mapagmahal nating tulungan ang ating kapwa na mag- anyaya, maghikayat, maglingkod, at sumagip. Hindi alintana ni Jesucristo ang lahi, ranggo, at sitwasyon ng mga tao para ituro sa kanila ang malalim na katotohanang ito. Ilang beses na ako natanong kung Marami pang ibang nakatulong sa paghahanda sa buhay ko para sa bagong tungkuling ito. Kasama rito ang mga kaibigan ko noong bata pa ako at mga kapamilya, lider, guro, at habam- buhay na mga tagapayo. Kailangan kong isama ang mga kasamahan ko sa misyon sa estado sa silangan at ang pinakamamahal naming mga mission- ary mula sa New York New York North Mission. Para sa marami na nakaimplu- wensya at humubog sa buhay ko, labis akong nagpapasalamat. Itinatangi ko ang paglilingkod na kasama ang aking mga Kapatid sa Pitumpu. Sa loob ng 15 taon nakapunta na ako sa isa sa pinakamagagaling na korum at mapagmahal na kapatiran sa Simbahan. Salamat, mahal kong mga kapwa- tagapaglingkod. Ngayo'y inaa- sam kong makabilang sa isang bagong korum. Pangulong Russell M. Nelson, mahal na mahal ko kayo at ang bawat miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol. Kami ni Sister Rasband ay napag- palang mabisita ang mga miyembro sa maraming tungkulin sa kongregas- yon at misyon sa buong mundo. Mahal namin ang mga Banal sa mga Huling Araw sa lahat ng dako! Napag- ibayo ng inyong pananampalataya ang aming pananampalataya; naragdagan ng in- yong patotoo ang aming patotoo. Kung makakapag- iwan ako ng maikling mensahe sa inyo ngayon, ito iyon: sinabi na ng Panginoon, "Kayo'y mangag- ibigan sa isa't isa; na kung paanong iniibig ko kayo, ay mangag- ibigan naman kayo sa isa't isa." 2 Tiwala ako na walang pasiya, kasalanan, o kailan ako nagkaroon ng patotoo. Hindi ko maalala na hindi ako naniwala sa Ama sa Langit at kay Jesucristo. Minahal ko na Sila simula nang malaman ko ang tungkol sa Kanila sa kandungan ng aking ina na itinuturing kong anghel, sa pag- babasa ng mga banal na kasulatan at sa mga kuwento ng ebanghelyo. Ang paniniwala kong iyon noon ay na- ging kaalaman at patotoo na ngayon tungkol sa mapagmahal na Ama sa Langit, na nakikinig at sumasagot sa ating mga dalangin. Ang aking patotoo tungkol kay Jesucristo ay nabuo dahil sa maraming espesyal na karanasan kung saan nalaman ko ang Kanyang malaking pagmamahal para sa bawat isa sa atin. Nagpapasalamat ako sa Pagbabayad- sala ng ating Tagapagligtas at nais kong isigaw iyan na gaya ni Alma na kasabay ng trumpeta ng Diyos.3 Alam ko na si Joseph Smith ay propeta ng Panu- numbalik ng Diyos at na ang Aklat ni Mormon ay salita ng Diyos. Alam ko na si Pangulong Thomas S. Monson ang tunay na lingkod at propeta ng Diyos sa lupa ngayon. Sa pagsunod natin sa ating propeta, dalangin ko na nawa'y magkaroon tayo ng pag- ibig sa ating puso para sa iba at na maging buhay na saksi tayo at tunay na "mamangha sa pag- ibig ni Jesus [sa atin]." Ah, ito nawa'y maging "kahanga- hanga para sa [inyo at sa] akin." Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. "Ako ay Namangha," Mga Himno, blg. 115. 2. Juan 13:34. 3. Tingnan sa Alma 29:1. 90
ko sa boardroom na katabi ng kanyang opisina, mukha siguro akong kabado sa pagkakaupo sa tapat nila, nang magiliw siyang nagsalita para mawala ang kaba ko. Sinabi niya, na binabanggit ang edad ko, na tila bata pa raw ako at mukhang mas bata pa kaysa sa edad ko. Ni Elder Gary E Stevenson Ng Korum ng Labindalawang Apostol Malilinaw at Mahahalagang Katotohanan Ang malaking kapalit na ibinigay ng Ama sa Langit sa pamumuhay natin sa mapanganib na mga panahon ay na mabuhay rin tayo sa kaganapan ng mga panahon. Mahal kong mga kapatid, mara- ming dekada na ang nakara- raan mula nang magtipon tayo sa isang pangkalahatang kumperensya na hindi nakaupo sina Pangulong Boyd K. Packer, Elder L. Tom Perry, at Elder Richard G. Scott sa likod mismo ng plataporma at nagsasalita sa isa sa mga sesyon nito. Malungkot natin si- lang inaalala ngayon, at idinaragdag ko ang aking papuri at paggalang sa ka- nila, na bawat isa ay lubhang kakaiba subalit nagkakaisa sa kanilang pagsaksi at patotoo kay Jesucristo at sa Kanyang Pagbabayad- sala. kausapin ng Bishopric ang Asia Area Presidency, na narito para sa kumperen- sya, tinawag ako upang kausapin si Pa- ngulong Monson, pati na ang kanyang mga tagapayo. Maya- maya pa, pagpasok Pagkatapos, pagkaraan ng ilang sandali, sinabi ni Pangulong Monson na ayon sa kalooban ng Panginoon, tinatawag niya ako sa Korum ng Labindalawa. Itinanong niya kung tatanggapin ko ang tungkuling ito, na, kasunod ng tiyak na rinig na pagkabigla ko, at habang nakatulala, tinanggap ko ang tungkulin. Pag- katapos, bago ko naipahayag ang aking mala- tsunaming damdamin na mahirap ilarawan, na karamihan ay pag- aagam- agam sa aking kakayahan, magiliw akong kinausap ni Pangulong Monson, na inilalarawan kung paano siya tinawag ni Pangulong David O. McKay bilang Apostol maraming taon na ang nakararaan, kung kailan nakadama rin siya ng kakulangan. Mahinahon niyang sinabi sa akin, "Bishop Stevenson, gagawing karapat- dapat ng Panginoon ang mga taong tinatawag Niya." Ang nakakakalmang mga salitang ito ng isang propeta ang nagbigay sa akin ng kapayapaan, isang kapanatagan sa bagyo ng masa- kit na pag- aagam- agam sa sarili kong Bukod pa rito, tulad ninyo, nakasu- sumpong ako ng lakas kay at sinasang- ayunan ko si Pangulong Thomas S. Monson bilang propeta, tagakita, at tagapaghayag, at namamangha ako sa kanyang matapat at responsableng paglilingkod bilang apostol sa loob ng mahigit 50 kahanga- hangang taon. At gayon na nga noong Martes ng umaga ng linggong ito, makalipas lang ang alas- 9:00 n.u. nang simulang 91
kakayahan at magiliw na damdamin sa sumunod na mahihirap na oras na nagdaangaraw at gabi simula noon. Inilarawan ko ang kasasabi ko pa lang sa inyo sa aking mabait na kabiyak na si Lesa kalaunan sa araw na iyon, habang nakaupo kami sa isang tahimik na sulok sa Temple Square, kung saan nakikita namin ang templo at ang makasaysayang Tabernakulo sa aming harapan. Nang sikapin na- ming unawain at pag- isipan ang mga kaganapan sa araw na iyon, nalaman namin na ang aming angkla ay ang aming pananampalataya kay Jesucristo at aming kaalaman tungkol sa dakilang plano ng kaligayahan. Ipapahayag ko ang aking matinding pagmamahal kay Lesa. Siya ang nagbibigay- sigla sa bu- hay ko at isa siyang kahanga- hangang anak ng Diyos. Ang buhay niya ay puno ng di- makasariling paglilingkod at lubos na pagmamahal sa lahat. Sisi- kapin kong manatiling karapat- dapat sa pagpapala ng aming walang- hanggang pagsasama. Ipinapahayag ko ang aking ma- tinding pagmamahal sa aming apat na anak na lalaki at sa kanilang mga pamilya, na ang tatlo ay narito kasama ang kanilang magagandang asawa, ang mga ina ng anim naming apo; ang pang- apat, na isang missionary, ay may espesyal na pahintulot na mana- tiling gising kahit curfew na ng mga missionary upang mapanood nang live ang mga kaganapang ito kasama ang kanyang mission president at ang asawa nito mula sa kanilang mission home sa Taiwan. Mahal ko ang bawat isa sa kanila at gusto ko ang pag- mamahal nila sa Tagapagligtas at sa ebanghelyo. Ipinaaabot ko ang aking pagma- mahal sa bawat miyembro ng aking pamilya: sa mahal kong ina at sa aking ama, na pumanaw noong nakaraang taon, na nagkintal sa akin ng isang patotoo na tila nasasa akin na noong bata pa ako. Ipinaaabot ko rin ang pasasalamat sa aking mga kapatid, at sa kanilang matatapat na asawa, gayun- din sa pamilya ni Lesa, na karamihan ay naririto ngayon. Ipinaaabot ko ang pasasalamat na ito sa marami ko pang kamag- anak, kaibigan, missionary, lider, at guro. Nabiyayaan ako ng malapit na pakikisalamuha sa mga miyembro ng Unang Panguluhan, sa Labindalawa, sa Pitumpu, at sa mga general auxiliary presidency. Ipinapahayag ko ang aking pagmamahal at paggalang sa bawat isa sa inyo na mga kapatid at sisikapin kong maging karapat- dapat na patuloy kayong makasama. Ang Presiding Bish- opric ay nagtatamasa ng halos makala- ngit na pagkakaisa. Hahanap- hanapin ko ang pakikisalamuha ko araw- araw kina Bishop Caussé, Bishop Davies, at sa mga tauhan. Nakatayo ako sa inyong harapan bilang katibayan ng mga salita ng Pa- nginoon na nakatala sa unang bahagi ng Doktrina at mga Tipan: "Nang ang kabuuan ng aking ebanghelyo ay mai- hayag ng mahihina at ng mga pangka- raniwang tao sa mga dulo ng daigdig, at sa harapan ng mga hari at namama- hala." 1 Sinundan ng mga salitang ito ang pagpapahayag ng Panginoon na nagpapamalas ng pagmamahal ng Ama sa Kanyang mga anak: "Dahil dito, ako, ang Panginoon, nalalaman ang kapaha- makang sasapit sa mga naninirahan sa mundo, ay tinawag ang aking taga- paglingkod na si Joseph Smith, Jun., at nangusap sa kanya mula sa langit, at nagbigay sa kanya ng mga kautusan." 2 Ang ating Ama sa Langit at ang Kan- yang Anak na si Jehova, na nakakaalam ng wakas mula sa simula,3 ay binuksan ang kalangitan at ang isang bagong dispensasyon upang tapatan ang mga kalamidad na alam Nilang darating. Inilarawan ni Apostol Pablo ang mga kalamidad na darating bilang "mapa- nganib na panahon." 4 Para sa akin, nagpapahiwatig ito na ang malaking kapalit na ibinigay ng Ama sa Langit sa pamumuhay natin sa mapanganib na mga panahon ay na mabuhay rin tayo sa kaganapan ng mga panahon. Habang nag- aagam- agam tungkol sa aking mga kahinaan nitong ling- gong ito, nakatanggap ako ng malakas na impresyon na kapwa nagpakum- baba at nagpapanatag sa akin: na huwag akong magtuon sa hindi ko kayang gawin kundi sa kaya kong ga- win. Mapatototohanan ko ang malili- naw at mahahalagang katotohanan ng ebanghelyo. Ang mga salitang ito ay maraming beses ko nang naibahagi kapwa sa mga miyembro ng Simbahan at sa maraming hindi miyembro: "Ang Diyos ay ating [mapagmahal na] Ama sa Langit. Tayo ay Kanyang mga anak. . . . Kasama natin Siyang tumatangis kapag nagdu- rusa tayo at nagagalak kapag wasto ang ginagawa natin. Nais Niyang makipag- ugnayan sa atin, at maaari tayong makipag- ugnayan sa Kanya sa pama- magitan ng taos na panalangin. . . . "Ang ating Ama sa Langit ay nagbi- gay sa atin, na Kanyang mga anak, ng paraan para . . . makabalik sa Kanyang piling. Ang sentro ng plano ng ating Ama [sa Langit] ay ang Pagbabayad- sala ni Jesucristo." 5 Isinugo ng Ama sa Langit ang Kanyang Anak sa mundo upang magbayad- sala para sa mga kasalanan ng buong sangkatauhan. Ang malilinaw at mahahalagang katotohanang ito ay pinatototohanan ko, at ginagawa ko ito sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Doktrina at mga Tipan 1:23. 2. Doktrina at mga Tipan 1:17. 3. Tingnan sa Abraham 2:8. 4. II Kay Timoteo 3:1. 5. Mangaral ng Aking Ebanghelyo: Gabay sa Paglilingkod ng Misyonero (2004), 33-34. 92
Niyang gawin sa pamamagitan mo, at mangyayari lang iyan kung gagawin mo ito sa Kanyang paraan." Alam ko na ngayon na ang karunungang ito mula sa isang kuya ay mas angkop lalo ngayon. May magandang nangyayari sa Ni Elder Dale G. Renlund Ng Korum ng Labindalawang Apostol Sa Paningin ng Diyos Natanto ko ngayon na para mabisang maglingkod sa iba, kailangan natin silang tingnan ayon sa paningin ng isang magulang, ayon sa paningin ng Ama sa Langit. Mahal kong mga kapatid, salamat sa pagsang- ayon ninyo sa akin kahapon bilang miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol. Mahirap ilarawan kung gaano kahalaga iyan sa akin. Nagpapasalamat ako lalo na sa pagsang- ayon ng dalawang pam- bihirang babae sa buhay ko: ang asawa kong si Ruth, at ang pinakamamahal naming anak na si Ashley. Ang pagtawag sa akin ay sapat na katibayan sa katotohanan ng paha- yag ng Panginoon sa dispensasyong ito: "Nang ang kabuuan ng aking ebanghelyo ay maihayag ng mahi- hina at ng mga pangkaraniwang tao sa mga dulo ng mundo." 1 Isa ako sa mga taong iyon na mahihina at simple. Nang tawagin akong maging bishop ng ward sa silangang Estados Unidos, ang kuya ko, na mas matanda at mas matalino sa akin, ay tinawagan ako sa telepono. Sabi niya, "Kailangan mong malaman na tinawag ka ng Panginoon hindi dahil sa anumang nagawa mo. Sa sitwasyon mo, malamang na dahil iyan sa kabila ng mga nagawa mo. Tinawag ka ng Panginoon dahil sa kailangan paglilingkod ng isang missionary kapag natanto niya na ang tungkulin ay hindi para sa kanya; sa halip, ito ay para sa Panginoon, sa Kanyang gawain, at sa mga anak ng Ama sa Langit. Pakiram- dam ko totoo rin ito sa isang Apostol. Ang pagtawag na ito ay hindi para sa akin. Ito ay para sa Panginoon, sa Kan- yang gawain, at sa mga anak ng Ama sa Langit. Anuman ang tungkulin o ka- tungkulan sa Simbahan, na maglingkod nang buong kakayahan, kailangang maglingkod ang isang tao na batid na lahat ng pinaglilingkuran natin "ay minamahal na espiritung anak na lalaki o anak na babae ng mga magulang sa langit, at bilang gayon . . . ay may banal na katangian at tadhana." 2 Sa huli kong propesyon, isa akong cardiologist na dalubhasa sa sakit sa puso at heart transplant, at marami akong pasyenteng malubha ang sakit. Pabirong sinabi ng asawa ko na masa- mang senyales ang maging isa sa mga pasyente ko. Walang biro, nakita kong mamatay ang maraming tao, at nagawa kong ilayo ang aking damdamin kapag hindi maganda ang lagay ng pasyente. Sa gayong paraan, pigil ang lungkot at kabiguang nadarama ko. Noong 1986 isang binatang nag- ngangalang Chad ang inatake sa puso at nangailangan ng heart transplant. Naging maayos naman siya sa loob ng isa at kalahating dekada. Ginawa ni Chad ang lahat ng makakaya niya para manatiling malusog at mamuhay nang normal hangga't maaari. Siya ay nag- misyon, nagtrabaho, at naging matapat na anak sa kanyang mga magulang. Ang huling ilang taon ng kanyang bu- hay, gayunman, ay mahirap, at madalas ay labas- pasok siya sa ospital. Mga busto ng mga Pangulo ng Simbahan sa Conference Center Isang gabi, dinala siya sa emer- gency room ng ospital dahil sa matin- ding atake sa puso. Matagal naming pinagtulung- tulungan ng mga katra- baho ko na ibalik ang sirkulasyon ng 93
Pinatototohanan ko na Siya ay tunay na buhay. Pinatototohanan ko na Siya ang Hinirang, ang Mesiyas. Saksi ako sa Kanyang walang- kapantay na awa, habag, at pagmamahal. Idinaragdag ko ang aking patotoo sa patotoo ng mga Apostol na nagsabi, noong taong 2000, na "Si Jesus ang Buhay na Cristo, ang walang kamatayang Anak ng Diyos. . . . Siya ang liwanag, ang buhay, at pag- asa ng mundo." 8 Pinatototohanan ko na isang araw kanyang dugo. Sa huli, naging malinaw na hindi na maibabalik ang buhay ni Chad. Tumigil kami sa aming walang- saysay na pagsisikap, at ipinahayag kong patay na siya. Bagama't malung- kot at bigo ang pakiramdam, nanatili akong propesyonal. Naisip ko sa aking sarili, "Naalagaang mabuti si Chad. Naging mas mahaba ang buhay niya kaysa inaasahan." Naputol ang pagpipi- gil na iyon ng damdamin nang puma- sok ang kanyang mga magulang sa emergency room bay at makita ang ka- nilang pumanaw na anak na nakahiga sa stretcher. Sa unang pagkakataon, nakita ko si Chad ayon sa paningin ng kanyang ama't ina. Nakita ko ang ma- laking pag- asa at inaasahan nila para sa kanya, ang hangarin nilang humaba pa nang kaunti ang kanyang buhay at bumuti ang kalagayan niya. Sa pagka- tantong ito, nagsimula akong umiyak. Sa pagkakapalit ng papel na ginagam- panan at sa pagpapakita ng kabaitang hinding- hindi ko malilimutan, inalo ako ng mga magulang ni Chad. Alam ko na ngayon na sa Simbahan, para mabisang mapaglingkuran ang iba kailangan natin silang tingnan ayon sa paningin ng isang magulang, ayon sa paningin ng Ama sa Langit. Noon lamang natin mauunawaan ang tunay na kahalagahan ng isang kaluluwa. Noon lamang natin madarama ang pagmamahal ng Ama sa Langit para sa lahat ng Kanyang anak. Noon lamang natin madarama ang pagmamalasakit ng Tagapagligtas para sa kanila. Hindi natin lubos na magagampanan ang ating obligasyon sa tipan na makidalamhati sa mga taong nagdadalamhati at aliwin ang mga nangangailangan ng aliw maliban kung titingnan natin sila ayon sa pani- ngin ng Diyos.3 Ang pinalawak na pa- nanaw na ito ay ipaparamdam sa ating puso ang mga kabiguan, pangamba, at dalamhati ng iba. Ngunit tutulungan at aaluin tayo ng Ama sa Langit, tulad ng pag- alo sa akin ng mga magulang ni Chad ilang taon na ang nakalipas. Kaila- ngan nating magkaroon ng mga matang nakakakita, mga taingang nakakarinig, at mga pusong nakakaalam at naka- darama kung nais nating isakatuparan ang pagsagip na madalas hikayatin ni Pangulong Thomas S. Monson.4 Mapupuspos lang tayo ng "dalisay na pag- ibig ni Cristo" kapag tumi- ngin tayo ayon sa paningin ng Ama sa Langit.5 Araw- araw dapat tayong sumamo sa Diyos na mapuspos tayo ng pag- ibig na ito sa kapwa- tao. Sabi ni Mormon, "Kaya nga, mga minama- hal kong kapatid, manalangin sa Ama nang buong lakas ng puso, nang kayo ay mapuspos ng ganitong pag- ibig, na kanyang ipinagkaloob sa lahat na tunay na mga tagasunod ng kanyang Anak, si Jesucristo." 6 Buong puso kong nais na ma- ging tunay na alagad ni Jesucristo.7 Mahal ko Siya. Sinasamba ko Siya. noong 1820 sa isang kakayuhan sa upstate New York, nagpakita ang nagbangong Panginoon, kasama ang ating Diyos Ama sa Langit, kay Prope- tang Joseph Smith, tulad ng sinabi ni Joseph Smith na ginawa Nila. Ang mga susi ng priesthood ay nasa mundo ngayon para maisagawa ang naka- pagliligtas at nagpapadakilang mga ordenansa. Alam ko ito. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Doktrina at mga Tipan 1:23. 2. Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," Liahona, Nob. 2010, 129; binasa ni Pangulong Gordon B. Hinckley bilang bahagi ng kanyang mensahe sa pangkalahatang pulong ng Relief Society na idinaos noong Setyembre 23, 1995, sa Salt Lake City, Utah. 3. Tingnan sa Mosias 18:8-10. 4. Tingnan, halimbawa, sa Thomas S. Monson, "Sa Pagsaklolo," Liahona, Hulyo 2001, 57-60; "Ang Pananagutan Nating Sumagip," Liahona, Okt. 2013, 4-5. Inulit ni Pangulong Monson ang mga konseptong ito sa kanyang mensahe sa mga General Authority noong Setyembre 30, 2015, na ipinapaalala sa mga nakatipon na muli niyang binibigyang- diin ang mensaheng ibinigay niya sa mga General Authority at Area Seventy sa mga pulong sa pagsasanay sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 2009. 5. Moroni 7:47. 6. Moroni 7:48. 7. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 18:27-28. "At ang Labindalawa ang aking magiging mga disipulo, at kanilang tataglayin sa kanilang sarili ang aking pangalan; at ang Labindalawa ay silang magnanais na taglayin sa kanilang sarili ang aking pangalan nang may buong layunin ng puso. "At kung nanaisin nilang taglayin sa kanilang sarili ang aking pangalan nang may buong layunin ng puso, sila ay tinatawag na humayo sa buong daigdig upang ipangaral ang aking ebanghelyo sa bawat nilikha." 8. "Ang Buhay na Cristo: Ang Patotoo ng mga Apostol," Liahona, Abr. 2000, 3. Sa pagbanggit nito rito, masimbolo kong idinaragdag ang aking lagda sa dokumento, na sumasaksi sa patotoong ito na ibinigay ng mga Apostol na iyon. 94
Nagkaroon ako ng pribilehiyong Ni Pangulong Russell M. Nelson Pangulo ng Korum ng Labindalawang Apostol makasama lahat ang mga Kapatid na ito sa mga huling araw nila, pati na ang mga pamilya nina Pangulong Packer at Elder Scott ilang sandali bago sila pumanaw. Hindi ako makapani- wala na ang tatlong minamahal kong kaibigang ito, ang kahanga- hangang mga lingkod na ito ng Panginoon, ay wala na. Hindi ko masambit ang pa- ngungulila ko sa kanila. Nang pag- isipan ko ang di- Isang Pakiusap sa Aking mga Kapatid na Babae Kailangan namin ang inyong lakas, katatagan, pananalig, kakayahang mamuno, karunungan, at mga tinig. Mahal naming Elder Rasband, Elder Stevenson, at Elder Renlund, kami, na inyong mga Kapatid, ay malugod kayong tina- tanggap sa Korum ng Labindalawang Apostol. Salamat sa Diyos sa mga pag- hahayag na ibinigay Niya sa Kanyang propetang si Pangulong Thomas S. Monson. Mga kapatid, nang magtipon tayo sa pangkalahatang kumperensya anim na buwan na ang nakalipas, hindi natin inasahan ang dumating na mga pag- babagong aantig sa damdamin ng mga miyembro ng Simbahan. Nagbigay si Elder L. Tom Perry ng napakagandang mensahe tungkol sa walang- katumbas na tungkulin ng kasal at pamilya sa plano ng Panginoon. Nagulat tayo nang ilang araw kalaunan, nalaman natin na may kanser siya na magiging dahilan ng kanyang pagpanaw. pumanaw si Elder Perry, sumakabilang- buhay na rin si Pangulong Packer. Hindi natin nakasama si Elder Richard G. Scott sa huli nating pangka- lahatang kumperensya, ngunit nadama natin ang kanyang malakas na patotoo tungkol sa Tagapagligtas na ipinahayag niya sa maraming kumperensyang nag- daan. At 12 araw pa raw ang nakalipas, pumanaw si Elder Scott at muling naka- sama ang mahal niyang si Jeanene. inaasahang mga pangyayaring ito, ang isa sa mga bagay na nakintal sa aking isipan ay ang nakita ko sa kanilang mga naulilang asawa. Hindi ko malili- mutan ang kapayapaang nakita ko kina Sister Donna Smith Packer at Sister Bar- bara Dayton Perry habang nakaupo sila sa gilid ng kama ng kanilang asawa, na kapwa puspos ng pagmamahal, katoto- hanan, at dalisay na pananampalataya. Habang nakaupo si Sister Packer sa tabi ng kanyang asawa sa mga huling oras nito, nabanaagan siya ng kapayapa- ang di- masayod ng pag- iisip.1 Baga- ma't natanto niya na papanaw na ang kanyang pinakamamahal na asawa na halos 70 taon niyang nakasama, ipinakita niya ang kapanatagan ng isang babaeng puspos ng pananampalataya. Para siyang anghel, tulad sa retrato nilang ito sa pag- lalaan ng Brigham City Utah Temple. Nakita ko rin ang ganitong uri ng pagmamahal at pananampalataya kay Sister Perry. Kitang- kita ang kanyang Bagama't patuloy ang paghina ng kalusugan ni Pangulong Boyd K. Packer, "buong tapang" siyang nagpa- tuloy sa gawain ng Panginoon. Mahina na siya noong Abril, subalit determi- nado siyang ipahayag ang kanyang patotoo hangga't mayroon siyang hini- nga. Pagkatapos, 34 na araw pa lamang 95
katapatan kapwa sa kanyang asawa at sa Panginoon, at labis akong naantig nito. Sa huling sandali ng buhay ng kanilang asawa hanggang sa ngayon, ang matatag na kababaihang ito ay nagpakita ng lakas at katapangan na sa tuwina ay mamamalas sa kababaihang tumutupad ng tipan.2 Hindi masusukat ang impluwensya ng ganitong kaba- baihan, hindi lamang sa mga pamilya kundi sa Simbahan ng Panginoon, bi- lang asawa, ina, at lola; bilang mga ka- patid at tiya; bilang mga guro at lider; at lalo na bilang mga uliran at tapat na tagapagtanggol ng pananampalataya.3 Nakita na ito sa bawat dispensas- yon ng ebanghelyo mula pa noong panahon nina Adan at Eva. Subalit ang kababaihan ng dispensasyong ito ay naiiba sa kababaihan ng iba pang dis- pensasyon dahil ang dispensasyong ito ay naiiba sa lahat.4 Ang kaibhang ito ay nagdudulot kapwa ng mga pribilehiyo at ng mga responsibilidad. Kailangan naming mga kapatid ninyong lalaki ang inyong lakas, katata- gan, pananalig, kakayahang mamuno, karunungan, at mga tinig. Hindi kum- pleto ang kaharian ng Diyos at hindi makukumpleto kung walang kababa- ihang gumagawa ng mga sagradong tipan at tumutupad sa mga ito, kababa- ihang nangungusap nang may kapang- yarihan at awtoridad ng Diyos! 7 Ipinahayag ni Pangulong Packer: "Kailangan namin ng kababaihang organisado at marunong mag- organisa. Kailangan namin ng kababaihang may kakayahang mamuno na kayang magplano at mamahala at mangasiwa; kababaihang makapagtuturo, kababai- hang maninindigan. . . . "Kailangan namin ng kababaihang nakakahiwatig at nakikita ang mga kalakaran ng mundo at nakakapansin sa mga yaong bagama't popular ay mababaw o mapanganib." 8 Iyon din ang ikinamatay ng kuya niya noon. Humingi ng tulong ang kanyang mga magulang. Hindi ako umasa na makakatulong ang operasyon sa kanya ngunit sumumpa ako na gagawin ko ang lahat para iligtas ang buhay niya. Sa kabila ng pinakamatindi kong mga pagsisikap, namatay ang bata. Kalau- nan, dinala sa akin ng mga magulang ding iyon ang isa pa nilang anak na babae, na noon ay 16 na buwan pa lang, na isinilang din na may sakit sa puso. Muli, sa kanilang kahilingan, isinagawa ko ang operasyon. Namatay rin ang batang ito. Talagang nanghina Ngayon, idaragdag ko na kailangan Tatlumpung anim na taon na ang nakararaan, noong 1979, si Pangulong Spencer W. Kimball ay nagpropesiya tungkol sa magiging impluwensya ng kababaihang tumutupad ng mga tipan sa kinabukasan ng Simbahan ng Panginoon. Ipinropesiya niya: "Ang karamihan sa malaking pag- unlad na mangyayari sa Simbahan sa mga huling araw ay darating sapagkat marami sa mabubuting kababaihan ng mundo . . . ang mapupunta sa Simbahan nang maramihan. Mangyayari ito dahil mag- papakita ng kabutihan at kahusayan sa pananalita ang kababaihan ng Simbahan sa kanilang buhay at makikitang natata- ngi at kakaiba - sa masayang paraan - mula sa kababaihan ng sanlibutan." 5 Mahal kong mga kapatid na babae, kayo na napakahalagang katuwang namin sa mga huling araw na ito, ang panahong nakinita noon ni Pangulong Kimball ay ang ngayon. Kayo ang kababaihang nakinita niya! Ang inyong kabutihan, liwanag, pagmamahal, kaa- laman, katapangan, pagkatao, pana- nampalataya, at matwid na buhay ang magdadala ng iba pang mabubuting kababaihan ng mundo sa Simbahan, kasama ang kanilang mga pamilya, sa mas maraming bilang kaysa noon! 6 namin ng kababaihang alam kung paano magagawa ang mahahalagang bagay sa pamamagitan ng kanilang pananampalataya at matatapang na tagapagtanggol ng moralidad at mga pamilya sa mundong ito na puno ng kasalanan. Kailangan namin ng kaba- baihang tapat na gumagabay sa mga anak ng Diyos sa pagtahak sa landas ng tipan tungo sa kadakilaan; kababai- hang nakakaalam kung paano tumang- gap ng personal na paghahayag, na nauunawaan ang kapangyarihan at ka- payapaang nagmumula sa endowment sa templo; kababaihang nakakaalam kung paano manawagan sa mga ka- pangyarihan ng langit na pangalagaan at palakasin ang mga anak at pamilya; kababaihang hindi takot magturo. Buong buhay akong napagpala ng ganitong kababaihan. Gayon ang pu- manaw kong asawang si Dantzel. Lagi kong pasasalamatan ang impluwensya niyang nagpabago sa lahat ng aspeto ng buhay ko, pati na sa mga pagsisikap kong makagawa ng bagong paraan sa pag- oopera sa puso. Limampu't walong taon na ang nakaraan nahilingan akong opera- han ang isang batang babae, na may malubhang congenital heart disease. Sister Barbara Perry at Elder L. Tom Perry ako sa ikatlong masakit na pagkamatay na ito sa isang pamilya. Umuwi akong malungkot. Suma- lampak ako sa sahig ng aming salas at magdamag na umiyak. Nanatili sa tabi ko si Dantzel, na nakikinig habang paulit- ulit kong sinasabi na hindi na ako kailanman mag- oopera sa puso. Pagkatapos, bandang alas- 5:00 ng umaga, tumingin sa akin si Dantzel at magiliw na nagtanong, "Tapos ka na bang umiyak? Kung gayo'y magbihis ka na. Bumalik ka sa ospital. Magtrabaho ka! Marami ka pang kailangang matutu- han. Kung susuko ka ngayon, darana- sin din ng iba ang naranasan mo." Ah, talagang kailangan ko ang pag- unawa, determinasyon, at pagmamahal ng asawa ko! Bumalik ako sa trabaho at marami pa akong natutuhan. Kung hindi dahil sa inspiradong panghihika- yat ni Dantzel, hindi sana ako nag- aral ng open- heart surgery at naging han- dang mag- opera noong 1972 na naglig- tas sa buhay ni Pangulong Spencer W. Kimball.9 96
tipan at nagpapahayag ng kanilang paniniwala nang may tiwala at pag- ibig sa kapwa. Kailangan namin ng kaba- baihang may tapang at pag- unawa ng ating Inang si Eva. Mahal kong mga kapatid, walang nang mas mahalaga pa sa inyong buhay na walang hanggan kaysa sarili ninyong pagbabalik- loob. Ang kababaihang nananalig at tumutupad sa tipan - at kasama na riyan ang mahal kong kabiyak na si Wendy - na ang matwid na pamumuhay ay lalong mamumukod- tangi sa mundong pasama nang pasama at na maituturing na naiiba at kakaiba sa pinakamasayang paraan. Kaya ngayon, hinihiling ko sa aking Pangulong Boyd K. Packer at Sister Donna S. Packer Kababaihan, alam ba ninyo kung gaano katindi ang inyong impluwensya kapag sinambit ninyo ang mga bagay na iyon mula sa inyong puso't isipan ayon sa patnubay ng Espiritu? Nagku- wento sa akin ang isang napakahusay na stake president tungkol sa isang stake council meeting kung saan nila pinag- usapan ang isang mabigat na problema. Minsan, napansin niya na hindi pa nagsasalita ang stake Primary president, kaya nagtanong siya kung may mga ideya ito. "Oo, mayroon nga," sabi niya at ibinahagi ang isang ideyang nagpabago sa takbo ng buong miting. Sinabi pa ng stake president, "Nang magsalita siya, pinatotohanan ng Espiritu sa akin na inilahad niya ang paghahayag na siyang hinahanap namin bilang isang council." Mahal kong kababaihan, anuman ang inyong tungkulin, anuman ang inyong kalagayan, kailangan namin ang inyong mga impresyon, ideya, at inspi- rasyon. Kailangan namin kayong tuwi- ran at hayagang magsalita sa mga ward at stake council. Kailangan namin ang bawat kababaihang may asawa na mag- salita bilang "isang tumutulong at ganap na katuwang" 10 sa pakikiisa ninyo sa inyong asawa sa pamumuno sa inyong pamilya. May asawa man o wala, taglay ninyong kababaihan ang naiibang mga kakayahan at natatanging intuwisyon na ipinagkaloob sa inyo ng Diyos. Hindi namin matutularang mga kalalakihan ang inyong kakaibang impluwensya. Alam namin na ang huli at pina- kadakila sa buong paglikha ay ang paglikha sa babae! 11 Kailangan namin ang inyong lakas! Ang pagtuligsa sa Simbahan, sa doktrina nito, at sa paraan ng ating pamumuhay ay lalo pang titindi. Dahil dito, kailangan natin ng kababai- hang may matibay na pagkaunawa sa doktrina ni Cristo at na gagamitin ang pagkaunawang iyan sa pagtuturo at pagtulong sa pagpapalaki ng isang henerasyong kayang labanan ang mga kasalanan.12 Kailangan namin ng kababaihang nakahihiwatig sa lahat ng anyo ng panlilinlang. Kailangan namin ng kababaihang nakakaalam kung paano magtamo ng lakas na handang ibigay ng Diyos sa mga tumutupad ng mga kapatid na babae sa Ang Simba- han ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw na kayo ay kumilos at sumulong! Gawin ang inyong respon- sibilidad sa inyong tahanan, komuni- dad, at kaharian ng Diyos - nang mas mahusay kaysa rati. Nakikiusap ako sa inyo na isakatuparan ang propesiya ni Pangulong Kimball. At ipinapangako ko sa inyo sa pangalan ni Jesucristo na kapag ginawa ninyo ito, pag- iibayuhin ng Espiritu Santo ang inyong implu- wensya nang higit pa kaysa noon! Pinatototohanan ko ang katotohanan ng Panginoong Jesucristo at ng Kan- yang nakatutubos, nagbabayad- sala, at nagpapabanal na kapangyarihan. At bilang isa sa Kanyang mga Apostol, pinasasalamatan ko kayo, mahal kong mga kapatid na babae, at binabasbasan ko kayo na maabot ninyo ang inyong buong potensyal, na ganap ninyong magampanan ang layunin ng paglikha sa inyo, habang nagtutulungan tayo sa sagradong gawaing ito. Magkaka- sama nating tutulungan ang mundo na maghanda para sa Ikalawang Pagparito ng Panginoon. Ito ay pinatototohanan ko, bilang kapatid ninyo, sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Tingnan sa Mga Taga Filipos 4:7. 2. Kasama rito ang pagluha - sa pagsunod sa utos na manangis para sa mga mahal natin na pumanaw sa buhay na ito (tingnan sa Doktrina at mga Tipan 42:45). 3. Tingnan sa impluwensya ni Rebeca kay Isaac at sa anak nilang si Jacob sa Genesis 27:46; 28:1-4. 4. Tingnan sa Joseph Fielding Smith, Answers 97
to Gospel Questions, tinipon ni Joseph Fielding Smith Jr., 5 tomo (1957-66), 4:166. Paunawa: Lahat ng naunang dispensasyon ay limitado sa isang maliit na bahagi ng mundo at tinapos ng apostasiya. Sa kabilang banda, ang dispensasyong ito ay hindi lilimitahan sa lokasyon o panahon. Pupunuin nito ang mundo at makikiisa sa Ikalawang Pagparito ng Panginoon. 5. Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Spencer W. Kimball (2006), 266. 6. Nang ipanganak ako, wala pang 600,000 ang mga miyembro ng Simbahan. Ngayon ay mahigit 15 milyon na ito. Patuloy na madaragdagan ang bilang na iyan. 7. Sinabi ni Pangulong Joseph Fielding Ni Elder Gregory A. Schwitzer Ng Pitumpu Smith sa kababaihan ng Relief Society, "Makapagsasalita kayo nang may awtoridad, dahil binigyan kayo ng awtoridad ng Panginoon." Sinabi rin niya na ang Relief Society ay "binigyan . . . ng kapangyarihan at awtoridad na gawin ang maraming dakilang bagay. Ang gawaing ginagawa nila ay isinasakatuparan nang may banal na awtoridad" ("Relief Society - An Aid to ng Priesthood," Relief Society Magazine, Ene. 1959, 4, 5). Ang mga pahayag na ito ay binanggit din ni Elder Dallin H. Oaks sa isang mensahe sa kumperensya, "Ang mga Susi at Awtoridad ng Priesthood," Liahona, Mayo 2014, 51. Patunugin nang Malinaw ang Trumpeta Kailangan ng mundo ng mga disipulo ni Cristo na magpapahayag ng mensahe ng ebanghelyo nang malinaw at mula sa puso. 8. Boyd K. Packer, "The Relief Society," Ensign, Nob. 1978, 8; tingnan din sa M. Russell Ballard, Counseling with Our Councils: Learning to Minister Together in the Church and in the Family (1997), 93. 9. Tingnan sa Spencer J. Condie, Russell M. Nelson: Father, Surgeon, Apostle (2003), 146, 153-56. Paunawa: Noong 1964 itinalaga ako ni Pangulong Kimball bilang stake president at binasbasan ako na ang bilang ng namamatay ay mababawasan sa pagsisikap kong gumawa ng mga bagong paraan sa pag- opera sa aortic valve. Wala sa hinagap namin na makalipas ang walong taon, ooperahan ko si Pangulong Kimball na may kasamang pagpapalit ng kanyang mahinang aortic valve. 10. "Kapag pinag- uusapan ang tungkol sa pag- aasawa bilang pagtutuwang, pag- usapan natin ito bilang ganap na pagtutuwang. Ayaw namin ang ating kababaihang LDS na maging mga katuwang na walang kibo o limitado ang kilos sa walang- hanggang tungkuling iyon! Kayo sana ay maging tumutulong at ganap na katuwang" (Spencer W. Kimball, "Privileges and Responsibilities of Sisters," Ensign, Nob. 1978, 106). 11. "Lahat ng layunin ng mundo at lahat ng bagay na nasa mundo ay mawawalan ng saysay kung walang babae - ang saligang bato sa arko ng paglikha ng priesthood" (Russell M. Nelson, "Lessons from Eve," Ensign, Nob. 1987, 87). "Si Eva ang huling nilikha ng Diyos, ang maringal na buod ng lahat ng kagila- gilalas na gawain na ginawa noon" (Gordon B. Hinckley, "Ang mga Babae sa Buhay Natin," Liahona, Nob. 2004, 83). Nitong nakaraang tag- init nakatira sa bahay naming mag- asawa ang dalawa sa bata pa naming mga apo habang ang mga magulang nila ay sumali sa isang pioneer trek activity sa stake nila. Sinigurado ng aming anak na babae na makapagpraktis pa rin ng piyano ang kanyang mga anak habang wala sila sa bahay. Alam niya na mas madaling kalimutan ang magpapraktis sa pagtira nang ilang araw sa mga lolo't lola nila. Isang hapon nagpasiya akong samahan ang aking 13- taong- gulang na apong si Andrew, at makinig sa kanyang pagtugtog. Ang batang ito ay puno ng sigla at gustung- gustong maglalabas ng bahay. Madali niyang napapalipas ang lahat ng oras niya sa pangangaso at pangingisda. Habang nagpapraktis ng piyano, masa- sabi kong mas gusto pa niyang ma- ngisda sa kalapit na ilog. Nakinig ako habang tinitipa niya ang bawat nota ng isang pamilyar na awitin. Bawat notang tinugtog niya ay pare- pareho ang diin at ritmo, kaya mahirap matukoy ang himig. Naupo ako sa tabi niya at ipina- liwanag ko ang kahalagahan ng higit na pagdiin sa mga teklado ng himig at di- gaanong pagdiin sa mga notang sumasaliw sa himig. Pinag- usapan namin na ang piyano ay hindi lamang basta isang himalang mekanismo. Maa- ari itong maging karugtong ng kanyang sariling tinig at damdamin at maging isang magandang instrumento ng komunikasyon. Tulad ng isang tao na nagsasalita at kumikilos nang maayos sa pagbanggit sa bawat salita, gayon din dapat ang daloy ng himig habang tinitipa natin ang bawat nota. Nagtawanan kami nang subu- kan niya ito nang paulit- ulit. Lalong 12. Tingnan sa Russell M. Nelson, "Children of the Covenant," Ensign, Mayo 1995, 33. 98
lumalim ang biloy sa kanyang pisngi sa pagngiti nang magsimulang lumitaw ang pamilyar na himig mula sa dati niyang pagtugtog nang wala sa tono. Naging malinaw ang mensahe: "Ako ay anak ng Diyos, dito'y isinilang." 1 Tinanong ko si Andrew kung nararam- daman niya ang kaibhan sa mensahe. Sagot niya, "Opo, Lolo, nararamdaman ko po!" Nagturo sa atin si Apostol Pablo tungkol sa paghahambing ng komuni- kasyon sa mga instrumentong musikal nang sumulat siya sa mga taga- Corinto: "Kahit ang mga bagay na walang buhay, na nagsisitunog, maging plauta, o alpa, kundi bigyan ng pagkakaiba ang mga tunog, paanong malalaman kung ano ang tinutugtog sa plauta o sa alpa? "Sapagka't kung ang pakakak ay tu- munog na walang katiyakan, sino ang hahanda sa pakikibaka?" 2 Kung may panahon man na kaila- ngan ng mundo ng mga disipulo ni Cristo na magpapahayag ng mensahe ng ebanghelyo nang malinaw at mula sa puso, ito na ang panahong iyon. Kailangan natin ang malinaw na tunog ng trumpeta. Si Cristo ang talagang pinakamagan- dang halimbawa natin. Ipinakita Niya sa tuwina ang tapang na manindigan sa kung ano ang tama. Naririnig ang Kan- yang mga salita sa lahat ng siglo ha- bang inaanyayahan tayo na alalahaning mahalin ang Diyos at ang ating kapwa- tao, sundin ang lahat ng utos ng Diyos, at magpakita ng mabuting halimbawa sa mundo. Hindi Siya takot magsalita laban sa mga may kapangyarihan o pinuno noong Kanyang panahon, maging sa mga taong sumasalungat sa misyon na ibinigay sa Kanya ng Ama. Ang Kanyang mga salita ay hindi para lituhin kundi antigin ang puso ng mga tao. Alam na alam Niya ang kalooban ng Ama sa lahat ng Kanyang sinabi at ginawa. Gusto ko rin ang halimbawa ni Pe- dro, na hinarap ang mga tao sa mundo nang may tapang at kalinawan sa araw ng Pentecostes. Noong araw na iyon kinutya ng mga taong nagtipon mula sa maraming bayan ang mga naunang Banal dahil narinig nilang magsalita ang mga ito ng iba't ibang wika at ina- kalang sila ay mga lasing. Si Pedro, na nahikayat ng Espiritu, ay tumayo upang ipagtanggol ang Simbahan at mga miyembro. Nagpatotoo siya sa mga salitang ito: "Kayong mga lalaking taga Judea, at kayong lahat na nanganana- han sa Jerusalem, mangaalaman nawa ninyong lahat ito, at inyong pakinggan ang aking mga salita." 3 Pagkatapos ay binanggit niya ang mga banal na kasulatan na naglalaman ng mga propesiya tungkol kay Cristo at matapang na nagpatotoo: "Pakata- lastasin nga ng buong angkan ni Israel, na ginawa ng Dios na Panginoon at Cristo itong si Jesus na inyong ipinako sa krus." 4 Maraming nakarinig sa kanyang mga salita at nadama nila ang Espiritu, at 3,000 katao ang sumapi sa Simba- han noon. Malakas na katibayan ito na makakagawa ng kaibhan ang isang lalaki o babae na handang magpatotoo kapag tila tumatahak sa kabilang direk- syon ang mundo. Nang magdesisyon tayo bilang mga miyembro na tumayo at magpatotoo para sa doktrina at Simbahan ng Diyos, may nagbabago sa atin. Tinataglay natin ang Kanyang larawan. Nagiging mas malapit tayo sa Kanyang Espiritu. At Siya naman ay magpapauna sa ating harapan at "[pasasaating] kanang kamay at sa [ating] kaliwa, at ang [Kanyang] Espiritu ay [pasasaating] mga puso, at ang [Kanyang] mga anghel ay nasa paligid [natin], upang dalhin [tayo]." 5 Ang mga tunay na disipulo ni Cristo ay hindi hihingi ng paumanhin para sa doktrina, kapag hindi ito umaangkop sa kasalukuyang mga konsepto ng mundo. Si Pablo ay isa pang magiting na disipulo na matapang na nagpa- hayag na "hindi [niya] ikinahihiya ang evangelio [ni Cristo]: sapagka't siyang kapangyarihan ng Dios sa ikaliligtas ng bawa't sumasampalataya." 6 Ang tunay na mga disipulo ay kumakatawan sa Panginoon sa panahong maaaring hindi ito madaling gawin. Ang tunay na mga disipulo ay nagnanais na bigyang- inspirasyon ang mga puso ng tao, hindi ang pahangain sila. Madalas na hindi madali o kom- portable na tumayo at magsalita para 99
nangungutya ay madalas magtangkang lituhin ang simpleng mensahe ng ebanghelyo sa pamamagitan ng pag- tuligsa sa ilang aspeto ng kasaysayan ng Simbahan o matinding pamimintas sa propeta o iba pang mga pinuno ng Simbahan. Tinutuligsa rin nila ang pinakasentro ng ating doktrina at ang mga batas ng Diyos, na ibinigay simula pa sa Paglikha ng mundo. Tayo, bilang mga disipulo ni Jesucristo at mga miyembro ng Kanyang Simba- han, ay hindi dapat bumitiw sa gabay na bakal na iyon kailanman. Kaila- ngan nating patunugin nang malinaw ang trumpeta mula sa ating sariling kaluluwa. kay Cristo. Natitiyak ko na ganito ang nangyari kay Pablo nang humarap siya kay Haring Agripa at sinabihang pangatwiranan ang kanyang sarili at magkuwento ng nangyari sa kanya. Walang pag- aatubiling ipinahayag ni Pablo ang kanyang paniniwala nang may matinding kapangyarihan kaya inamin ng nakakatakot na haring ito na "[muntik]" na siyang mahikayat na maging Kristiyano. Ang tugon ni Pablo ay nagpakita ng kanyang pagnanais na maunawaan nang lubos ng mga tao ang sasabihin niya. Sinabi niya kay Haring Agripa na nais niya na lahat ng nakarinig sa kanya ay hindi lang "muntik" nang maging Kristiyano kundi "lubos" na maging mga disipulo ni Cristo.7 Ang mga taong nagsasalita nang malinaw ay maisasakatuparan ito. nakakapit sa gabay na bakal, na suma- sagisag sa salita ng Diyos, at nakarating sa punungkahoy ng buhay, na sumasa- gisag sa pag- ibig ng Diyos. Ang ilan ay hindi natiis ang pamimilit ng mga taong nanlalait sa kanila at nagpagala- gala sa daan. Ang iba naman ay nagpasi- yang sumama sa mga nanlalait na nasa gusali. Wala ba silang lakas ng loob na matapang na magsalita laban sa mga pamimintas o mensahe ng mundo? Habang minamasdan ko ang paglayo ng mundo ngayon sa Diyos, palagay ko lumalaki pa ang gusaling ito. Maraming tao ang natatagpuan ang kanilang sarili na pagala- gala sa mga pasilyo ng malaki at maluwang na gu- sali, na hindi natatanto na nagiging ba- hagi na sila ng kultura nito. Kadalasan ay nagpapatangay sila sa mga tukso at mensahe. At kalaunan ay nakikita natin sila na nanlalait o nakikiisa sa mga namimintas o nanlalait. Ang simpleng mensahe ay na ang Diyos ay ating mapagmahal na Ama sa Langit at si Jesucristo ay Kanyang Anak. Ang ebanghelyo ay ipinanumbalik sa mga huling araw na ito sa pamamagi- tan ng mga buhay na propeta, at ang katibayan ay ang Aklat ni Mormon. Ang landas ng kaligayahan ay sa pama- magitan ng pamilya tulad ng orihinal na itinatag at inihayag ng ating Ama sa Langit. Ito ang pamilyar na himig ng mensahe na makikilala ng marami dahil narinig na nila ito bago pa sila isinilang sa lupa. Panahon na para tumindig tayo, bilang mga Banal sa mga Huling Araw, at magpatotoo. Panahon na para ipa- rinig nang malakas ang mga nota ng himig ng ebanghelyo upang madaig ang ingay ng mundo. Idaragdag ko ang aking patotoo sa mensahe ng Taga- pagligtas at Manunubos ng daigdig na ito. Siya ay buhay! Ang kanyang ebanghelyo ay ipinanumbalik, at ang mga pagpapala ng kaligayahan at kapa- yapaan ay matatamo sa buhay na ito sa pagsunod sa Kanyang mga kautu- san at pagtahak sa Kanyang landas. Ito ang aking patotoo sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Sa maraming taon na pinag- aralan ko ang kuwento ng panaginip ni Lehi sa Aklat ni Mormon,8 itinuring ko na ang malaki at maluwang na gusali na isang lugar kung saan tanging mga pinakasuwail lamang ang naninirahan. Ang gusali ay puno ng mga taong nanlalait at nakaturo sa matatapat na Ilang taon kong inisip na pinagta- tawanan ng nangungutyang mga tao ang uri ng pamumuhay ng matatapat, ngunit nagbago na ng tono at pama- maraan ang mga tinig na nagmumula sa gusali sa panahong ito. Yaong mga MGA TALA 1. "Ako ay Anak ng Diyos," Mga Himno, blg. 189. 2. I Mga Taga Corinto 14:7-8. 3. Mga Gawa 2:14. 4. Mga Gawa 2:36. 5. Doktrina at mga Tipan 84:88. 6. Mga Taga Roma 1:16. 7. Tingnan sa Mga Gawa 26:26-30. 8. Tingnan sa 1 Nephi 8. 100
paniniwalang sa paghipo lamang sa Kanya ay gagaling siya.3 Nang magpakita Siya sa Kanyang mga disipulo, na lumalakad sa iba- baw ng dagat.4 Ni Elder Claudio R. M. Costa Ng Pitumpu Nang maglakad Siya kasama ang mga disipulo sa daan patungong Emaus at binuksan ang kanilang pang- unawa sa mga banal na kasulatan.5 Na Sila sa Tuwina ay Aalalahanin Siya Nang magpakita Siya sa mga tao sa mga lupain ng Amerika at sabihan sila na lumapit sa Kanya at hipuin nila ang Kanyang tagiliran at damhin ang mga bakas ng pako sa Kanyang mga kamay at paa upang malaman nila na Siya "ang Diyos ng Israel, at ang Diyos ng buong sangkatauhan, at pinatay para sa mga kasalanan ng sanlibutan." 6 Gustung- gusto kong pag- aralan at pagnilayan ang buhay Niya na ibinigay ang lahat- lahat para sa akin at sa ating lahat. Gustung- gusto ko ang awitin sa Primary na nagsasabing: Ang mga k'wento kay Jesus na gusto ko, Isalaysay po sa akin lahat ito. K'wento habang s'ya'y naglalakad, K'wento habang s'ya'y naglalayag.1 Naniniwala ako na ang pagkaka- roon ng tradisyon na pagkukuwento tungkol kay Jesus sa ating mga anak at pamilya ay isang napaka- espesyal na paraan para mapanatiling banal ang araw ng Sabbath sa ating tahanan. Tiyak na magdadala ito ng isang espesyal na damdamin sa ating tahanan at magpapakita sa ating pamilya ng mga halimbawang nagmula mismo sa Tagapagligtas. ilarawan ang mga sagradong pangyaya- ring ito na nagtuturo at espirituwal na nagpapalakas sa akin. Mga pangyayaring gaya ng: Nang lumura Siya sa lupa at, pagka- tapos na pinapagputik ang lura, ay pinahiran ang mata ng lalaking bu- lag at sinabi sa kanya, "Humayo ka, maghugas ka sa tangke ng Siloe." At sumunod ang lalaki, "at naghugas, at nagbalik na nakakakita." 2 Nang pagalingin Niya ang babae na inaagasan ng dugo at humipo sa laylayan ng Kanyang damit, sa Gustung- gusto kong pag- aralan at pagnilayan ang buhay Niya na ibinigay ang lahat- lahat para sa akin at sa ating lahat. Gustung- gusto kong basahin ang mga talata sa banal na kasulatan tung- kol sa Kanyang buhay na walang bahid ng kasalanan, at matapos basahin ang mga banal na kasulatan na nagku- kuwento tungkol sa mga naranasan Niya, pumipikit ako at sinisikap kong Nagagalak akong malaman na may mga magulang na nagkukuwento tung- kol kay Cristo sa kanilang mga anak. Napapansin ko ito kapag minamasdan ko ang mga bata sa Simbahan sa mga Primary program at sa iba pang mga okasyon. Nagpapasalamat ako sa aking mga magulang sa pagtuturo sa akin tungkol kay Cristo. Patuloy kong nakikita kung paano nakakatulong ang halimbawa ng Tagapagligtas sa aking mahal na asawa sa pagtuturo namin sa sarili naming mga anak. Puspos ng galak ang puso ko nang makita ko ang aking mga anak na nag- kukuwento tungkol kay Cristo sa aking mga apo. Ipinapaalala nito sa akin ang isa sa mga paborito kong banal na kasulatan, na matatagpuan sa 3 Juan kabanata 1, talata 4, na nagsasabing, "Wala nang dakilang kagalakan sa ga- nang akin na gaya nito, na marinig na ang aking mga anak ay nagsisilakad sa katotohanan." At bakit hindi pati ang aming mga apo? Nagpapasalamat ako para sa ating mga lider, na palaging nagtuturo sa atin tungkol kay Cristo, sa pagpapanatiling banal ng araw ng Sabbath, at sa paki- kibahagi ng sakramento bawat Linggo bilang pag- alaala sa Tagapagligtas. Ang araw ng Sabbath at sakramento ay nagiging mas kasiya- siya kapag 101
pinag- aralan natin ang mga kuwento tungkol kay Cristo. Sa paggawa nito, lumilikha tayo ng mga tradisyon na nagpapalakas ng ating pananampala- taya at patotoo at nagpoprotekta rin sa ating pamilya. Ilang linggo na ang nakalipas, ha- bang muling pinag- aaralan ang men- sahe ni Pangulong Russell M. Nelson sa huling pangkalahatang kumperensya, at habang nagninilay sa araw ng Sabbath, nakadama ako ng malaking pasasalamat para sa pagpapala at pribilehiyong ma- kabahagi ng sakramento. Para sa akin iyon ay isang sandaling napakataimtim, napakasagrado, at napaka- espirituwal. Talagang lubos akong nasisiyahan sa sacrament meeting. Habang nagninilay, pinag- aralan kong mabuti ang mga pagbabasbas sa tinapay at tubig. Binasa ko at taos na pinagnilayan ang mga panala- ngin at ordenansa ng sakramento. Sinimulan kong pagbulayan sa aking puso't isipan ang mga pangyayaring kaugnay nito. panahon; sa iyong bahay magpapaskua ako pati ng aking mga alagad." 7 Sinikap kong ilarawan sa aking isipan ang mga disipulo na bumibili ng pagkain at maingat na inihahanda ang mesa upang makasalo Siya sa pagkain sa espesyal na araw na iyon: isang mesa para sa 13 katao, Siya at ang kan- yang 12 disipulo, na minahal Niya. Naiyak ako nang ilarawan ko sa aking isipan na kasalo nila sa pagkain si Cristo at sabihin Niyang, "Katoto- hanang sinasabi ko sa inyo, na ako'y ipagkakanulo ng isa sa inyo." 8 Naisip ko ang malulungkot na disipulo na nagtanong sa Kanya, "Ako baga, Panginoon?" 9 At nang itanong din ito ni Judas sa Kanya, mahinahon Siyang tumugon, "Ikaw ang nagsabi." 10 Nakinita ko ang mga kamay na nag- pagaling, umaliw, nagpasigla, at nagbas- bas, na pinagputul- putol ang tinapay nang sabihin ni Jesus, "Kunin ninyo, kanin ninyo; ito ang aking katawan." 11 Pagkatapos ay kinuha Niya ang saro sa Panginoon, na labis nilang mina- hal. Para bang nakaupo ako roon na kasama nila, at pinagmamasdan ang lahat ng nangyayari. Nakadama ako ng matinding sakit sa aking puso, puno ng pighati at kalungkutan dahil sa darana- sin Niya para sa akin. Ang kaluluwa ko'y napuspos ng matinding pagnanais na maging mas mabuting tao. Sa pagsisisi at kalungku- tan, taimtim kong ninais na mapigilan at maiwasan ang paglabas ng kahit ilang patak ng Kanyang dugo na ibinu- hos sa Getsemani. Pagkatapos ay nagnilay- nilay ako tungkol sa sakramento na nakikibahagi tayo tuwing linggo bilang pag- alaala sa Kanya. Habang ginagawa ito, ginunita ko ang bawat salita sa panalangin ng pagbabasbas sa tinapay at tubig. Pinag- nilayan kong mabuti ang mga salitang "at lagi siyang aalalahanin" sa pagba- basbas sa tinapay, at na "sila sa tuwina ay aalalahanin siya" sa pagbabasbas sa tubig.13 Pinagnilayan ko ang ibig sabihin ng Sa aking pagninilay- nilay, inisip ko ang araw na iyon, ang unang araw ng pista ng tinapay na walang lebadura, nang si Jesus, bilang tugon sa tanong ng Kanyang mga disipulo kung saan maghahanda para sa Paskua, ay su- magot sa kanila, "Magsipasok kayo sa gayong tao, at sabihin ninyo sa kaniya, Sinabi ng Guro, malapit na ang aking na may lamang alak at nagpasalamat at ibinigay ang saro sa kanila, sinasa- bing, "Magsiinom kayong lahat diyan; sapagka't ito ang aking dugo ng tipan, na nabubuhos dahil sa marami, sa ika- pagpapatawad ng mga kasalanan." 12 Sa aking isipan tiningnan kong isa- isa ang mga disipulo at nakita sa kanilang mga mata ang pag- aalala para lagi Siyang aalalahanin. Para sa akin ang ibig sabihin nito ay: Alalahanin ang Kanyang buhay bago Siya isinilang, nang likhain Niya ang magandang planetang ito.14 Alalahanin ang Kanyang abang pagsilang sa isang sabsaban sa Betlehem sa Judea.15 102
Alalahanin nang Siya, kahit noong Siya ay 12- taong- gulang, ay nagturo at nangaral sa mga guro ng relihiyon sa templo.16 Alalahanin ang pagpunta Niya nang mag- isa sa isang ilang upang mag- handa para sa Kanyang mortal na ministeryo.17 Alalahanin nang Siya ay magbagong- anyo sa harapan ng Kanyang mga disipulo.18 Alalahanin nang pasimulan Niya ang sakramento sa Huling Hapunan kasama nila.19 Alalahanin nang magpunta Siya sa Halamanan ng Getsemani at mag- dusa nang napakatindi para sa ating mga kasalanan, pasakit, kabiguan, at karamdaman kaya Siya nilabasan ng dugo sa bawat butas ng balat.20 Alalahanin nang Siya ay ipagkanulo, matapos ang labis na pagdurusa at matinding sakit, kahit noong nasa Getsemani pa Siya, sa isang halik ng isa sa mga disipulo na itinuring Niyang kaibigan.21 Alalahanin nang Siya ay dalhin kay Pilato at kay Herodes para litisin.22 • Alalahanin nang Siya ay ipahiya, bugbugin, luraan, sampalin, at ham- pasin ng isang latigong pumunit sa Kanyang laman.23 Alalahanin nang walang- awang iputong ang koronang tinik sa Kanyang ulo.24 Alalahanin na kinailangan Niyang pasanin ang sarili Niyang krus patu- ngong Golgota at na Siya ay ipinako sa krus doon, at dumanas ng lahat ng pisikal at espirituwal na sakit.25 • Alalahanin na sa krus, na ang Kan- sariling pagkabuhay na mag- uli at ang posibilidad na makapiling Siya sa buong kawalang- hanggan, batay sa ating mga pagpili.28 Bukod pa rito, ang pagninilay sa mga panalangin sa sakramento at sa napakaespesyal at makabuluhang mga salita ng panalangin ay nagpapaalala sa akin kung gaano kasayang matang- gap ang pangako, sa pagbabasbas ng sakramento, na kapag lagi natin Siyang aalalahanin, laging mapapaasaatin ang Kanyang Espiritu.29 Naniniwala ako na ang Panginoon ay may sariling takdang panahon kung kailan Siya magbibigay ng paghaha- yag sa atin. Naunawaan ko ito nang malinaw habang pinag- aaralan ang Eclesiastes 3:1, 6, na nagsasabing: "Sa bawa't bagay ay may kapanahu- nan, at panahon sa bawa't panukala sa silong ng langit: . . . "Panahon ng paghanap, at panahon ng pagkawala: panahon ng pag- iingat, at panahon ng pagtatapon." Ang sakramento ay panahon din para turuan tayo ng Ama sa Langit tungkol sa Pagbabayad- sala ng Kan- yang Pinakamamahal na Anak - ang ating Tagapagligtas na si Jesucristo - at para makatanggap tayo ng paghahayag tungkol dito. Panahon na para "mag- situktok kayo, at kayo'y bubuksan," 30 para hilingin at matanggap ang kaala- mang ito. Panahon na para mapitagan nating hingin sa Diyos ang kaalamang ito. At kung gagawin natin ito, wala akong alinlangan na tatanggapin natin ang kaalamang ito, na magbibigay sa atin ng di- masukat na pagpapala. Gustung- gusto ko ang araw ng Sabbath, ang sakramento, at ang kahu- lugan ng mga ito. Mahal ko ang Taga- pagligtas nang buo kong kaluluwa. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. "Ang mga K'wento kay Jesus," Aklat ng mga Awit Pambata, 36. 2. Juan 9:7. 3. Tingnan sa Lucas 8:43-48. 4. Tingnan sa Marcos 6:45-52. 5. Tingnan sa Lucas 24:13-35. 6. 3 Nephi 11:14. 7. Mateo 26:18. 8. Mateo 26:21. 9. Mateo 26:22. 10. Mateo 26:25. 11. Mateo 26:26. 12. Mateo 26:27-28. 13. Doktrina at mga Tipan 20:77, 79. 14. Tingnan sa Juan 1:1-3. 15. Tingnan sa Lucas 2:1-7. 16. Tingnan sa Lucas 2:41-52. 17. Tingnan sa Mateo 4:1-11; Marcos 1:12-13; Lucas 4:1-13. 18. Tingnan sa Mateo 17:1-9. 19. Tingnan sa Mateo 26:26-28; Lucas 22:14-20. 20. Tingnan sa Lucas 22:39-46. 21. Tingnan sa Lucas 22:47-48. 22. Tingnan sa Lucas 23:1-12. 23. Tingnan sa Mateo 26:67; 27:26, 28, 30; Lucas 22:63-65. 24. Tingnan sa Mateo 27:29. 25. Tingnan sa Juan 19:16-18. 26. Lucas 23:34. 27. Tingnan sa Lucas 23:46. 28. Tingnan sa Lucas 24:5-8. 29. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 20:77, 79. 30. Mateo 7:7. yang sisidlan ay puspos ng pag- ibig, tumingin Siya sa mga nagpako sa Kanya sa krus at tumingala sa langit, na sumasamo, "Ama, patawarin mo sila; sapagka't hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa." 26 Alalahanin nang ipaubaya Niya ang Kanyang espiritu, batid na naisaka- tuparan na ang Kanyang misyon na iligtas ang buong sangkatauhan, sa mga kamay ng Kanyang Ama, na ating Ama.27 Alalahanin ang Kanyang Pagkabu- hay na Mag- uli, na tumitiyak sa ating 103
makasama nila" (D at T 20:77; idinag- dag ang pagbibigay- diin). Ni Pangulong Henry B. Eyring Unang Tagapayo sa Unang Panguluhan Ang ibig sabihin ng mapasaatin ang Espiritu sa tuwina ay mapatnubayan at magabayan tayo ng Espiritu Santo sa ating pang- araw- araw na buhay. Ha- limbawa, maaari tayong paalalahanan ng Espiritu na labanan ang tuksong gumawa ng masama. Sa kadahilanang iyan lamang, mada- Ang Espiritu Santo Bilang Inyong Patnubay ling maunawaan kung bakit sinisikap ng mga lingkod ng Panginoon na pag- ibayuhin ang pagnanais nating samba- hin ang Diyos sa ating mga sacrament meeting. Kung makikibahagi tayo sa sakramento nang may pananampala- taya, tayo at ang ating mga minamahal ay mapoprotektahan ng Espiritu Santo mula sa mga tuksong dumarating nang mas matindi at madalas. Kung mamumuhay tayo nang marapat para dito, maaaring mapasaatin ang Espiritu hindi lamang paminsan- minsan kundi palagi. Nagpapasalamat akong makasama kayo sa araw ng Sabbath na ito sa pangkalahatang kumperensya ng Simbahan ng Panginoon. Na- dama ko ang Espiritu, tulad ninyo, na nagpapatotoo sa katotohanan ng mga salitang narinig natin. Ang layunin ko ngayon ay dagda- gan ang pagnanais at determinasyon ninyong kamtin ang kaloob na ipina- ngako sa bawat isa sa atin matapos tayong binyagan. Nang kumpirmahan tayo, narinig natin ang mga salitang ito: "Tanggapin mo ang Espiritu Santo." 1 Mula sa sandaling iyan, nagbago ang ating buhay magpakailanman. bilang pag- alaala sa katawan ng inyong Anak, at patunayan sa inyo, O Diyos, ang Amang Walang Hang- gan, na sila ay pumapayag na taglayin sa kanilang sarili ang pangalan ng in- yong Anak, at lagi siyang alalahanin at susundin ang kanyang mga kautusan na ibinigay niya sa kanila." At sinundan ito ng maluwalhating pangako: "Nang sa tuwina ay mapa- sakanila ang kanyang Espiritu upang Ang patnubay ng Espiritu Santo ay ginagawang mas kaakit- akit ang mabuti at hindi tayo madaling matukso. Dapat ay sapat na ang dahilang iyan para maging determinado tayong maging karapat- dapat na makasama ang Espi- ritu sa tuwina. Tulad sa pagpapalakas sa atin ng Espiritu laban sa kasamaan, binibigyan Niya rin tayo ng kakayahang maka- hiwatig sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan. Ang katotohanang pinaka- mahalaga sa lahat ay napapatunayan la- mang sa paghahayahag ng Diyos. Ang ating katalinuhan at paggamit ng mga pandama ay hindi sasapat. Nabubuhay Kung mamumuhay tayo nang ma- rapat para dito, maaaring mapasaatin ang Espiritu, hindi lamang paminsan- minsan, na tulad ng naranasan natin ngayon, kundi sa tuwina. Alam ninyo mula sa mga salita ng panalangin sa sakramento kung paano natutu- pad ang pangakong iyan: "O Diyos, ang Amang Walang Hanggan, kami ay humihiling sa inyo sa pangalan ng inyong Anak, na si Jesucristo, na basbasan at gawing banal ang tinapay na ito sa mga kaluluwa ng lahat nila na kakain nito, nang sila ay makakain 104
tayo sa panahon na maging ang pi- nakamatalino ay nahihirapang makita ang kaibhan ng katotohanan sa tusong panlilinlang. Itinuro ng Panginoon sa Kanyang Apostol na si Tomas, na naghangad ng pisikal na katibayan ng Pagkabuhay na Mag- uli ng Tagapagligtas sa paghipo sa Kanyang mga sugat, na ang paghaha- yag ay mas tiyak na katibayan: "Sinabi sa kaniya ni Jesus, Sapagka't ako'y na- kita mo ay sumampalataya ka: mapapa- lad yaong hindi nangakakita, at gayon ma'y nagsisampalataya" ( Juan 20:29). Ang mga katotohanan na nagpa- pakita ng daan pauwi sa Diyos ay pinatutunayan ng Espiritu Santo. Hindi tayo maaaring pumunta sa kakahuyan at makita na kinakausap ng Ama at ng Anak ang batang si Joseph Smith. Walang pisikal na katibayan ni anu- mang makatwirang argumento ang makapagpapakita na dumating si Elijah tulad ng ipinangako upang ipagkaloob ang mga susi ng priesthood na hawak at ginagamit ngayon ng isang buhay na propeta, si Thomas S. Monson. Ang katibayan ng katotohanan ay dumarating sa isang anak ng Diyos na natamo ang karapatang matanggap ang Espiritu Santo. Dahil ang mga kabula- anan at kasinungalingan ay maaaring malahad sa atin anumang oras, kaila- ngan natin palagi ang impluwensya ng Espiritu ng Katotohanan upang hindi tayo mag- alinlangan. Noong si George Q. Cannon ay mi- yembro ng Labindalawang Apostol, hi- nikayat niya tayo na palaging sikaping mapasaatin ang Espiritu. Ipinangako niya, at ipinapangako ko rin, na kung gagawin natin ito, tayo "kailanman ay hindi magkukulang ng kaalaman" tung- kol sa katotohanan, "hindi kailanman mag- aalinlangan o nasa kadiliman," at ang ating "pananampalataya ay magi- ging malakas, ang [ating] kagalakan ay . . . mapupuspos." 2 Kailangan natin palagi ng tulong na iyon mula sa patnubay ng Espiritu Santo para sa isa pang kadahilanan. Ang pag- panaw ng isang mahal sa buhay ay ma- aaring dumating nang di- inaasahan. Ang patotoo mula sa Espiritu Santo tungkol sa realidad ng isang mapagmahal na Ama sa Langit at isang nabuhay na mag- uling Tagapagligtas ang nagbibi- gay sa atin ng pag- asa at kapanatagan sa pagpanaw ng isang mahal sa buhay. Ang patotoong iyan ay kailangan nating taglayin kapag namatay tayo. Kaya, sa maraming kadahilanan, kailangan natin palagi ang patnubay ng Espiritu Santo. Hinahangad natin ito, ngunit alam natin mula sa karana- san na hindi madaling mapanatili ito. Bawat isa sa atin ay nakakaisip, naka- kapagsalita, at nakakagawa ng mga bagay sa ating buhay araw- araw na nagpapalayo sa Espiritu. Itinuro sa atin ng Panginoon na ang Espiritu Santo ay makakasama natin sa tuwina kapag ang ating puso ay puspos ng pag- ibig sa kapwa- tao at "[puspos] ng kabanalan ang [ating] mga iniisip nang walang humpay" (tingnan sa D at T 121:45). Para sa mga nahihirapang sundin ang mataas na pamantayang kailangan upang maging marapat sa patnubay ng Espiritu, iminumungkahi ko ito. Nag- karoon na kayo ng mga pagkakataon na nadama ninyo ang impluwensya ng Espiritu Santo. Maaaring nangyari ito sa inyo ngayon. Maaari ninyong ituring ang mga san- daling iyon ng inspirasyon na parang binhi ng pananampalataya na inilara- wan ni Alma (tingnan sa Alma 32:28). Itanim ang bawat isa. Magagawa ninyo iyan sa pagkilos ayon sa paramdam na nadama ninyo. Ang pinakamaha- lagang inspirasyon ay ang malaman ninyo kung ano ang gustong ipagawa ng Diyos sa inyo. Kung iyon ay mag- bayad ng ikapu, o bumisita sa isang nagdadalamhating kaibigan, dapat ninyong gawin iyon. Anuman iyon, gawin iyon. Kapag ipinakita ninyo ang inyong kahandaang sumunod, mas maraming impresyong ibibigay sa inyo ang Espiritu tungkol sa nais ipagawa sa inyo ng Diyos. Kapag sumunod kayo, lalong da- dalas ang mga paramdam ng Espiritu, na palapit nang palapit sa patuloy na patnubay Niya. Ang kapangyarihan ninyong pumili ng tama ay mag- iibayo. Malalaman ninyo kapag ang mga paramdam na iyon na kumilos para sa Kanya ay nagmula sa Espiritu sa halip na sa sarili ninyong mga hanga- rin. Kapag ang mga paramdam ay tumugma sa sinabi ng Tagapagligtas 105
Stake high council, kung saan nagbu- not siya ng damo sa bukid ng stake, at nagturo sa Sunday School class. Sa paglipas ng mga taon, kapag kailangan niya, naroon ang Espiritu Santo para patnubayan siya. Nakatayo ako noon sa tabi ni Itay sa isang silid sa ospital. Nakahiga sa kama ang aking ina, na kanyang asawa sa loob ng 41 taon. Binantayan namin siya nang maraming oras. Nakita naming maglaho ang paghihirap sa kanyang mukha. Ang mga daliri sa kamay niya, na nakatikom, ay napanatag na. Nakababa ang kanyang mga bisig sa kanyang tagiliran. Ang sakit na dulot ng kanser sa loob ng maraming taon ay patapos na. Nakita ko sa kanyang mukha ang kapayapaan. Naghabol siya ng hininga, pagkatapos ay kinapos, at saka napa- yapa. Nakatayo kami roon at naghintay kung hihinga ulit siya. Sa huli, mahinang sinabi ni Itay, "Na- at ng Kanyang mga buhay na propeta at apostol, mapipili ninyong sumu- nod nang may tiwala. Pagkatapos ay isusugo ng Panginoon ang Kanyang Espiritu para tulungan kayo. Halimbawa, kung nakatanggap kayo ng espirituwal na paramdam na igalang ang araw ng Sabbath, lalo na kung tila mahirap ito, isusugo ng Diyos ang Kanyang Espiritu para tumulong. Dumating ang tulong na iyan sa aking ama maraming taon na ang na- kalipas nang magpunta siya sa Australia para magtrabaho. Nag- iisa siya sa araw ng Linggo, at gusto niyang makibahagi ng sakramento. Wala siyang mahanap na impormasyon tungkol sa mga pu- long ng mga Banal sa mga Huling Araw. Kaya nagsimula siyang maglakad. Nag- dasal siya sa bawat sangandaan para malaman kung saan siya liliko. Matapos maglakad at lumiku- liko nang isang oras, huminto siya para muling mag- dasal. Nakadama siya ng paramdam na lumiko siya sa isang kalye. Di- naglaon ay may narinig siyang kumakanta mula sa silong ng isang apartment sa malapit. Sumilip siya sa bintana at nakakita ng ilang taong nakaupo malapit sa isang mesa na may saping puting tela at may mga sacrament tray. Ngayon, maaaring para sa inyo ay hindi mahalaga iyon, pero sa kanya ay napakahalaga niyon. Alam niya na natupad ang pangako sa panalangin sa sakramento: "Lagi siyang alalahanin at susundin ang kanyang mga kautu- san na ibinigay niya sa kanila; nang sa tuwina ay mapasakanila ang kan- yang Espiritu upang makasama nila" (D at T 20:77). Isang halimbawa lang iyan na nana- langin siya at saka sumunod sa sinabi sa kanya ng Espiritu na ipinagagawa sa kanya ng Diyos. Patuloy niya iyong gi- nawa sa loob ng maraming taon, tulad ng gagawin natin. Hindi siya nagsalita kailanman tungkol sa kanyang espiritu- walidad. Patuloy lang siyang gumawa ng maliliit na bagay para sa Panginoon na napakiramdam niyang gawin. Kapag may ilang grupo ng mga Banal sa mga Huling Araw na humi- ling sa kanya na magsalita sa kanila, ginagawa niya ito. Hindi mahalaga kung 10 o 50 katao sila o kung gaano siya kapagod. Nagpatotoo siya tungkol sa Ama, sa Anak, at sa Espiritu Santo at sa mga propeta kapag hinikayat siya ng Espiritu na gawin ito. Ang pinakamataas na tungkulin niya sa Simbahan ay sa Bonneville Utah kauwi na ang isang batang musmos." Hindi siya umiyak. Iyan ay dahil mali- naw nang naipaunawa ng Espiritu Santo kay Itay kung sino si Inay, saan siya nanggaling, ano ang kinahinatnan niya, at saan siya pupunta. Maraming beses nagpatotoo ang Espiritu sa kanya tung- kol sa mapagmahal na Ama sa Langit, sa Tagapagligtas na dinaig ang kamatayan, at sa realidad ng pagkabuklod niya sa kanyang asawa at pamilya sa templo. Noon pa man ay tiniyak na ng Espiritu kay Itay na ang kabutihan at katapatan ni Inay ay nagpamarapat dito na makabalik sa tahanan sa langit kung saan maaalala siya bilang isang mabuting anak ng pangako at malugod na tatanggapin nang may karangalan. Para kay Itay, higit pa iyan sa pag- asa. Ginawa ng Espiritu Santo na magkatotoo ito para sa kanya. Ngayon, maaaring sabihin ng ilan na ang kanyang mga salita at iniisip tungkol sa tahanan sa langit ay pangarap lamang, pag- aakala ng isang asawa sa oras ng kanyang kawalan. Ngunit alam niya na walang- hanggang katotohanan lamang ang tanging paraan para malaman ito. Isa siyang siyentipikong naghanap ng katotohanan tungkol sa pisikal na mundo mula nang maghustong gulang 106
siya. Mahusay niyang ginamit ang mga kasangkapan ng siyensya upang ikara- ngal ng mga katulad niya sa iba't ibang dako ng mundo. Karamihan sa nagawa niya sa chemistry ay mula sa mga molecule na nailarawan niya sa kan- yang isipan na gumagalaw at pagkata- pos ay pinagtibay ito sa pamamagitan ng mga eksperimento sa laboratoryo. Ngunit iba ang paraang ginamit niya sa pagtuklas ng mga katotohanang pinakamahalaga sa kanya at sa bawat isa sa atin. Sa pamamagitan lamang ng Espiritu Santo natin makikita ang mga tao at pangyayari tulad ng pagkakita ng Diyos sa mga ito. Ang kaloob na iyan ay nagpatuloy sa ospital matapos pumanaw ang kan- yang asawa. Iniligpit namin ang mga gamit ni Inay para iuwi. Pinasalamatan ni Itay ang lahat ng narses at doktor na nakasalubong namin palabas papunta sa kotse. Naalala ko na nadama ko noon, nang may kaunting pagkainis, na dapat kaming umalis para mapag- isa sa aming pagdadalamhati. Naunawaan ko na ngayon na nakita niya ang mga bagay na tanging Espiritu Santo lamang ang makapagpapakita sa kanya. Nakita niya ang mga taong iyon bilang mga anghel na isinugo ng Diyos para alagaan ang kanyang mahal. Ma- aaring itinuring nila ang kanilang sarili na mga propesyonal na tagapag- alaga at manggagamot, ngunit pinasalamatan sila ni Itay sa ngalan ng Tagapaligtas. Ang impluwensya ng Espiritu Santo ay nagpatuloy sa kanya pagdating namin sa bahay ng mga magulang ko. Nag- usap kami nang ilang minuto sa salas. Nagpaalam si Itay na pupunta sa kanyang silid sa malapit. Pagkaraan ng ilang minuto, bumalik siya sa salas. Masaya siyang nakangiti. Lumapit siya sa amin at mahinang sinabi, "Nag- alala ako na mag- isang darating si Mildred sa daigdig ng mga espiritu. Naisip ko na baka mawala siya sa dami ng tao." ang maiikli niyang binting tumatakbo, nagmamadaling dumaan sa maraming tao upang tiyakin na naroon siya para salubungin at yakapin ang kanyang manugang sa pagdating nito. Ngayon, ang isa sa mga dahilan kaya hiniling at tinanggap ng aking ama ang kapanatagang iyan ay dahil lagi siyang nagdarasal nang may pa- nanampalataya simula pa sa kanyang pagkabata. Lagi siyang nakakatanggap ng mga sagot sa kanyang puso upang magbigay ng kapanatagan at patnubay. Bukod pa sa nakagawiang pagdarasal, alam niya ang mga banal na kasulatan at ang mga salita ng mga buhay na pro- peta. Kaya nakilala niya ang pamilyar na mga bulong ng Espiritu, na maa- aring nadama ninyo ngayon. Ang pagsama ng Espiritu ay hindi la- mang pumanatag at gumabay sa kanya. Binago siya nito sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo. Kapag tinanggap natin ang pangakong iyon na makakasama natin ang Espiritu sa tuwina, ipagkakaloob sa atin ng Taga- pagligtas ang pagdalisay na kailangan para sa buhay na walang hanggan, ang pinakadakila sa lahat ng kaloob (ting- nan sa D at T 14:7). Alalahanin ang mga salita ng Taga- pagligtas: "Ngayon, ito ang kautusan: Magsisi, lahat kayong nasa mga dulo ng mundo, at lumapit sa akin at mag- pabinyag sa aking pangalan, upang kayo ay pabanalin sa pamamagitan ng pagtanggap sa Espiritu Santo, upang kayo ay makatayong walang bahid- dungis sa aking harapan sa huling araw" (3 Nephi 27:20). Lakip ng mga kautusang iyon ang pangakong ito mula sa Panginoon: "At ngayon, katotohanan, katoto- hanan, sinasabi ko sa iyo, magtiwala ka sa Espiritung yaon na nag- aakay sa paggawa ng mabuti - oo, ang gumawa ng makatarungan, lumakad nang may pagpapakumbaba, maghatol nang mat- wid; at ito ang aking Espiritu. Pinatototohanan ko sa inyo na ang Diyos Ama ay buhay, na ang nabuhay na mag- uling si Jesucristo ang namu- muno sa Kanyang Simbahan, na hawak ni Pangulong Thomas S. Monson ang lahat ng susi ng priesthood, at na ang paghahayag sa pamamagitan ng Espi- ritu Santo ay gumagabay at tumutulong sa Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw at sa ma- pagkumbabang mga miyembro nito. Pinatototohanan ko rin sa inyo na ang kahanga- hangang mga lalaking ito na nagsalita sa atin ngayon bilang mga saksi ng Panginoong Jesucristo, bilang mga miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol, ay tinawag ng Diyos. Alam ko na inakay ng Espiritu si Pangulong Monson para tawagin sila. At nang mapakinggan ninyo sila at ang kanilang patotoo, pinatibayan sa inyo ng Banal na Espiritu ang sinasabi ko sa inyo ngayon. Sila ay tinawag ng Diyos. Sinasang- ayunan at minamahal ko sila at alam ko na mahal sila ng Panginoon at tutulungan sila sa kanilang pagliling- kod. At ginagawa ko ito sa pangalan ng Panginoong Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Handbook 2: Administering the Church (2010), 20.3.10. 2. Tingnan sa George Q. Cannon, sa "Minutes of a Conference," Millennial Star, Mayo 2, 1863, 275-76. Pagkatapos ay masaya niyang sinabi, "Nagdasal ako ngayon lang. Alam kong maayos na si Mildred. Naroon si Inay para salubungin siya." Naalala ko na ngumiti ako nang sabihin niya iyon, na iniisip ang lola ko, "Katotohanan, katotohanan, sinasabi ko sa iyo, ipagkakaloob ko sa iyo ang aking Espiritu, na siyang magbibigay- liwanag sa iyong isipan, na siyang magpupuspos sa iyong kaluluwa ng kagalakan" (D at T 11:12-13). 107
Sesyon sa Linggo ng Hapon | Oktubre 4, 2015 Ni Elder D. Todd Christofferson Ng Korum ng Labindalawang Apostol Bakit Kailangan ang Simbahan Mahalagang pag- isipan kung bakit pinili ni Jesucristo na gumamit ng simbahan, ang Kanyang Simbahan, upang isakatuparan ang gawain Nila ng Kanyang Ama. Sa buong buhay ko, ang mga pangkalahatang kumperensya ng Simbahan ay isang napakasaya at espirituwal na pangyayari, at ang mis- mong Simbahan ang nagsilbing lugar kung saan makikilala ang Panginoon. Natanto ko na may mga taong itinutu- ring ang kanilang sarili na relihiyoso o espirituwal ngunit tumatangging makibahagi sa isang simbahan o ipina- palagay na hindi kailangan ang isang institusyong tulad nito. Ang pagsasabu- hay ng relihiyon para sa kanila ay pa- wang pansarili lamang. Gayon pa man ang Simbahan ay nilikha Niya na sentro ng ating espirituwalidad - si Jesucristo. Mahalagang pag- isipan kung bakit pi- nili Niya na gumamit ng simbahan, ang Kanyang Simbahan, Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, upang isakatuparan ang gawain Nila ng Kanyang Ama na, "isakatuparan ang kawalang- kamatayan at buhay na walang hanggan ng tao." 1 Simula kay Adan, ipinangaral ang ebanghelyo ni Jesucristo, at ang maha- halagang ordenansa ng kaligtasan, tulad ng binyag, ay pinamahalaan sa pama- magitan ng orden ng priesthood na nakabatay sa pamilya.2 Nang dumami na ang mga tao sa lipunan at hindi magkakamag- anak na lamang, tumawag ang Diyos ng iba pang mga propeta, sugo, at guro. Sa panahon ni Moises, nababasa natin ang tungkol sa mas pormal na kaayusan, na kinabibilangan ng matatanda [elder], mga saserdote, at mga hukom. Sa kasaysayan ng Aklat ni Mormon, nagtatag si Alma ng simbahan na may mga saserdote at mga guro. Pagkatapos, sa kalagitnaan ng panahon, itinatag ni Jesus ang Kan- yang gawain sa paraan na maitatatag ang ebanghelyo nang sabay- sabay sa maraming bansa at sa iba't ibang tao. Ang organisasyong iyan, ang Simba- han ni Jesucristo, ay kinasasaligan ng "mga apostol at ng mga propeta, na si Cristo Jesus din ang pangulong bato sa panulok." 3 Kabilang dito ang mga ka- ragdagang katungkulan, tulad ng mga pitumpu, elder, bishop, priest, teacher, at deacon. Gayon din itinatag ni Jesus ang Simbahan sa Western Hemisphere pagkatapos ng Kanyang Pagkabuhay na Mag- uli. Kasunod ng apostasiya at pagkakawatak- watak ng Simbahan na Kanyang itinatag habang narito sa mundo, muling itinatag ng Panginoon ang Simbahan ni Jesucristo sa pamama- gitan ni Propetang Joseph Smith. Ang layunin ay katulad pa rin noon; ito ay ang ipangaral ang mabubuting balita ng ebanghelyo ni Jesucristo at isagawa ang mga ordenansa ng kaligtasan - sa madaling salita, ilapit ang mga tao kay Cristo.4 At ngayon, sa pamamagitan ng ipinanumbalik na Simbahang ito, ang pangako ng pagtubos ay posible nang makamit maging ng mga espiritu ng mga patay na noong nabubuhay pa sa mundo ay kaunti lang ang alam o walang alam tungkol sa biyaya ng Tagapagligtas. Paano naisasakatuparan ng Kan- yang Simbahan ang mga layunin ng Panginoon? Mahalagang malaman na ang pinakalayunin ng Diyos ay ang ating pag- unlad. Hangarin Niya na magpatuloy tayo "nang biyaya sa biyaya, hanggang sa tanggapin [natin] ang kaganapan" 5 ng lahat ng maibi- bigay Niya. Hindi lamang kailangan niyan ang simpleng kabaitan o espiri- tuwal na pakiramdam. Kailangan nito ang pananampalataya kay Jesucristo, pagsisisi, binyag sa tubig at ng Espiritu, at pagtitiis nang may pananampalataya hanggang wakas.6 Hindi ito lubos na makakamtan nang nag- iisa, kaya ang isang pangunahing dahilan kung bakit may simbahan ang Panginoon ay upang lumikha ng isang komunidad ng mga Banal na susuportahan ang isa't isa sa "makipot at makitid na landas na patu- ngo sa buhay na walang hanggan." 7 "At pinagkalooban [ni Cristo] ang mga iba na maging mga apostol; at ang mga iba'y propeta; at ang mga iba'y evangelista; at ang mga iba'y pastor at mga guro; ". . . Sa gawaing paglilingkod sa ikatitibay ng katawan ni Cristo: "Hanggang sa abutin nating lahat ang pagkakaisa ng pananampalataya, at ang pagkakilala sa Anak ng Dios, hanggang sa lubos na paglaki ng tao, hanggang sa sukat ng pangangatawan ng kapuspusan ni Cristo." 8 Si Jesucristo ang "may akda at ta- gatapos ng [ating] pananampalataya." 9 Ang ibilang ang ating sarili sa katawan 108
ni Cristo - ang Simbahan - ay maha- lagang bahagi ng pagtaglay natin ng Kanyang pangalan.10 Sinabihan tayo na ang sinaunang Simbahan "ay madalas na nagtipun- tipon upang mag- ayuno at manalangin, at makipag- usap sa bawat isa hinggil sa kapakanan ng kanilang mga kaluluwa" 11 "at makinig sa salita ng Panginoon." 12 Gayon din sa Simbahan ngayon. Nagkakaisa sa pananampala- taya, tinuturuan at pinatatatag natin ang isa't isa at sinisikap na ipamuhay ang pi- nakamataas na pamantayan ng pagiging disipulo, "ang sukat ng pangangatawan ng kapuspusan ni Cristo." Sinisikap na- ting tulungan ang isa't isa na "[makilala ang] Anak ng Dios," 13 hanggang sa araw na iyon na "hindi na magtuturo ba- wa't isa sa kanila sa kaniyang kapuwa, . . . na magsasabi, Iyong kilalanin ang Panginoon: sapagka't makikilala nilang lahat ako, mula sa kaliitliitan sa kanila hanggang sa kadakidakilaan sa kanila, sabi ng Panginoon." 14 Sa Simbahan hindi lamang tayo nag- aaral ng doktrina; ipinamumuhay rin natin ito. Bilang bahagi ng kata- wan ni Cristo, ang mga miyembro ng Mumbai, India Simbahan ay naglilingkod sa isa't isa sa totoong mga nagaganap sa buhay sa araw- araw. Lahat tayo ay hindi perpekto; maaari tayong makasakit o masaktan. Madalas na isang pagsubok sa atin ang pagkakaiba- iba ng ating ugali. Sa katawan ni Cristo, hindi sapat na pinag- aaralan lang natin ang mga konsepto at mga banal na salita kundi dapat nating "aktuwal" na ipamu- hay ito habang tayo ay natututong "mamuhay nang magkakasama sa pag- ibig." 15 Ang relihiyong ito ay hindi lamang nakatuon sa sarili; sa halip, tayong lahat ay tinawag na maglingkod. Tayo ang mga mata, kamay, ulo, paa, at iba pang mga bahagi ng katawan ni Cristo, at kahit na ang "mga [miyembro] . . . na wari'y lalong mahihina [ay lalo pang kailangan]." 16 Kailangan natin ang mga tungkuling ito, at kailangan nating maglingkod. Isang lalaki sa aming ward ang lumaki na hindi lamang walang su- porta ng mga magulang kundi tutol din ang mga ito sa mga ginagawa niya sa Simbahan. Ito ang sinabi niya sa sacrament meeting: "Hindi maintin- dihan ni Itay kung bakit kailangang magsimba sa halip na mag-ski, pero talagang gusto kong magsimba. Sa Simbahan, iisa lang ang nilalakbay natin, at nagiging masaya ang pagla- lakbay kong iyan dahil sa matatatag na kabataan, mababait na mga bata, at sa mga nakikita at natututuhan ko sa ibang nakatatanda. Napapalakas ako ng pagsasama- samang ito at sa sayang dulot ng pamumuhay sa ebanghelyo." Ang mga ward at branch ng Simba- han ay may lingguhang pagtitipon para sa kapahingahan at pagpapanibago, ang oras at lugar para isantabi ang mga alalahanin ng mundo - ang araw ng Sabbath. Ito ay araw para "[malugod kayo] sa Panginoon," 17 madama ang es- pirituwal na pagpapagaling na dulot ng sakramento, at tanggapin ang pinani- bagong pangako na makakasama natin ang Kanyang Espiritu.18 Ang isa sa mga pinakamalaking pagpapala ng pagiging bahagi ng 109
katawan ni Cristo, bagama't tila hindi pa ito isang pagpapala sa ngayon, ay ang mapagsabihan dahil sa kasala- nan at pagkakamali. Ugali na nating magdahilan at mangatwiran sa ating mga kamalian, at kung minsan talagang hindi lang natin alam kung ano ang da- pat nating baguhin o paano ito gawin. Kung walang mga tao na pagsasabihan tayo "sa tamang pagkakataon nang may kataliman, kapag pinakikilos ng Espi- ritu Santo," 19 baka mawalan tayo ng la- kas ng loob na magbago at lalo nating hindi masunod ang Panginoon. Ang pagsisisi ay indibiduwal na gagawin, ngunit ang pagsuporta sa kung minsa'y mapait na karanasang iyon ng isang tao ay dapat gawin ng buong Simbahan.20 Sa pagtalakay na ito tungkol sa Simbahan bilang katawan ni Cristo, kailangang isaisip natin ang dalawang bagay. Una, hindi ang pagbabalik- loob sa Simbahan ang pinagsisikapan natin, kundi ang pagbabalik- loob kay Cristo at sa Kanyang ebanghelyo, isang pagbabalik- loob na magagawa sa tulong ng Simbahan.21 Malinaw na naipahayag ito ng Aklat ni Mormon nang sabihin nito na ang mga tao "ay nagbalik- loob sa Panginoon, at sumapi sa simbahan ni Cristo." 22 Pangalawa, dapat nating tandaan na sa simula, ang Simbahan ay ang pamilya, at kahit ngayon bilang hiwalay na institus- yon, ang pamilya at ang Simbahan ay naglilingkod at nagpapatatag sa isa't isa. Ni isa sa mga ito, lalong- lalo na ang Simbahan, kahit pa napakahusay na nito, ay hindi makahahalili sa mga magulang. Ang layunin ng pagtuturo at mga ordenansa ng ebanghelyo na pinangangasiwaan ng Simbahan ay ang gawing karapat- dapat sa buhay na walang hanggan ang mga pamilya. May pangalawang pangunahing dahilan kung bakit kumikilos ang Taga- pagligtas sa pamamagitan ng simbahan, ang Kanyang Simbahan, at iyan ay ang magtamo ng kinakailangang bagay na hindi magagawa ng mga indibiduwal o maliliit na grupo. Isang malinaw na halimbawa ay ang pagtugon sa kahira- pan. Totoo na bilang mga indibiduwal at pamilya ay tumutulong tayo sa mga temporal na pangangailangan ng iba, "nagbabahagi sa isa't isa kapwa pang- temporal at pang- espirituwal alinsunod sa kanilang mga pangangailangan at kanilang mga kakulangan." 23 Ngunit sa pagtutulungan sa Simbahan, mas napalalakas ang kakayahang pangala- gaan ang mga maralita at nangangaila- ngan upang tugunan ang mas malaking pangangailangan, at ang inaasam ng marami na maitaguyod ang sarili ay naisasakatuparan.24 Maliban diyan, ang Simbahan, ang mga Relief Society at mga priesthood quorum nito ay may kakayahang tumulong sa maraming tao na apektado ng kalamidad, digmaan, at pag- uusig. Kung hindi matatag na naisaayos ang mga kapabilidad ng Kanyang Simbahan, ang utos ng Tagapagligtas na dalhin ang ebanghelyo sa buong mundo ay hindi maisasakatuparan.25 Hindi magkakaroon ng mga susi ng mga apostol, ng gusali, ng salaping panustos, at ng katapatan at sakripisyo ng libu- libong missionary na kailangan upang maisakatuparan ang gawain. Tandaan, "ang Ebanghelyong ito ng Kaharian ay [dapat ipangaral] sa buong daigdig, bilang patotoo sa lahat ng bansa, at pagkatapos ay sasapit ang katapusan." 26 Ang Simbahan ay kayang magtayo at magpagamit ng mga templo, na mga bahay ng Panginoon, kung saan ang mahahalagang ordenansa at tipan ay pinangangasiwaan. Ipinahayag ni Joseph Smith na ang layunin ng Diyos sa pagtitipon ng Kanyang mga tao sa anumang panahon ay "magtayo ng bahay para sa Panginoon kung saan maihahayag Niya sa Kanyang mga tao ang mga ordenansa ng Kanyang bahay at ang mga kaluwalhatian ng Kanyang kaharian, at maituturo sa mga tao ang daan tungo sa kaligtasan; sapagkat may ilang partikular na ordenansa at alitun- tunin na, kapag itinuro at isinagawa, ay kailangang gawin sa isang lugar o ba- hay na itinayo para sa layuning iyon." 27 Kung naniniwala ang isang tao na lahat ng landas ay patungo sa langit o na walang partikular na kinakailangan para maligtas, iisipin niya na hindi na kailangan pang mangaral ng ebang- helyo o gumawa ng mga ordenansa at tipan sa pagliligtas sa mga buhay o mga patay. Ngunit hindi lamang kawalang- kamatayan ang pinag- uusapan natin kundi buhay na walang hanggan, at para makamit iyan ang landas ng ebanghelyo at mga tipan ng ebanghelyo ay lubhang kinakailangan. At kailangan ng Tagapagligtas ng sim- bahan upang maibigay ang mga ito sa lahat ng anak ng Diyos - kapwa buhay at patay. Ang babanggitin ko na huling da- hilan kaya itinatag ng Panginoon ang Kanyang Simbahan ay ang pinaka- natatangi - ang Simbahan, mangyari pa, ang kaharian ng Diyos sa lupa. Nang itatag Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw noong 1830s, sinabi ng Pa- nginoon kay Propetang Joseph Smith, "Pasiglahin ang inyong mga puso at magalak, sapagkat sa inyo ang kaha- rian, o sa madaling salita, ang mga susi ng simbahan ay ibinigay." 28 Sa awtori- dad ng mga susing ito, iniingatan ng mga priesthood leader ng Simbahan ang kadalisayan ng doktrina ng Taga- pagligtas at ang integridad ng Kanyang nakapagliligtas na mga ordenansa.29 Tumutulong sila sa paghahanda sa mga taong nais na makatanggap nito, inaalam kung karapat- dapat ang mga nagnanais nito, at pagkatapos ay isina- sagawa ang mga ito. Sa hawak na mga susi ng kaha- rian, matutukoy ng mga lingkod ng 110
Panginoon ang katotohanan at kabu- laanan at muling masasabi nang may awtoridad, "Ganito ang sabi ng Pa- nginoon." Nakakalungkot na may ilang naghihinanakit sa Simbahan dahil iba ang pagkaunawa nila sa katotohanan, ngunit ang totoo walang katumbas ang pagpapala na matanggap ang "kaala- man ng mga bagay [kung ano talaga ito] sa ngayon, at sa nakalipas, at sa mga darating pa" 30 hanggang sa kung saan nais ng Panginoon na ihayag nito. Iniingatan at inilalathala ng Simbahan ang mga paghahayag ng Diyos - ang pinagbatayan ng mga banal na kasulatan. at paghahari sa milenyo ni Jesucristo. Bago dumating ang araw na iyan, hindi ito magiging kahariang may bahid ng anumang pulitika - tulad ng sabi ng Ta- gapagligtas, "Ang kaharian ko ay hindi sa sanlibutang ito." 34 Sa halip, ito ang pinagkukunan ng Kanyang awtoridad sa mundo, ang tagapangalaga ng Kan- yang mga templo, at tagapagtanggol at tagapaghayag ng Kanyang katoto- hanan, ang lugar na pagtitipunan ng nagkalat na mga lipi ng Israel, at "isang tanggulan, at . . . isang kanlungan mula sa bagyo, at mula sa poot sa panahong ito ay ibubuhos nang walang halo sa buong lupa." 35 na itinakda ng Diyos. Kabilang dito ang pagtulong sa mga miyembro na ipamuhay ang ebanghelyo ni Jesucristo, pagtipon sa Israel sa pamamagitan ng gawaing misyonero, pangangalaga sa mga maralita at nangangailangan, at pagliligtas sa mga patay sa pamamagitan ng pagtatayo ng mga templo at pagsasagawa ng nakapagliligtas na mga ordenansa" (Handbook 2: Administering the Church [2010], 2.2). 5. Doktrina at mga Tipan 93:13. 6. Tingnan sa 2 Nephi 31:17-20. 7. 2 Nephi 31:18. 8. Mga Taga Efeso 4:11-13. 9. Moroni 6:4. 10. Tingnan sa 3 Nephi 27:5-7. 11. Moroni 6:5. 12. 4 Nephi 1:12. 13. Mga Taga Efeso 4:13. 14. Jeremias 31:34; tingnan din sa Sa Mga Hebreo 8:11. Nang ipaliwanag ni Daniel ang pa- naginip ni Haring Nabucodonosor ng Babilonia, at ipinaalam sa hari "kung ano ang mangyayari sa mga huling araw," 31 ipinahayag niya na "maglalagay ang Dios sa langit ng isang kaharian, na hindi magigiba kailan man, o ang kapangyarihan man niyao'y iiwan sa ibang bayan; kundi pagpuputol- putulin at lilipulin niya ang lahat [ng iba pang] kaharian, at yao'y lalagi magpakailan man." 32 Ang Simbahan ay ang ipinro- pesiyang kaharian sa mga huling araw, hindi gawa ng tao kundi itinatag ng Diyos ng langit at lalaganap gaya ng batong "natibag sa bundok, hindi ng mga kamay" para punuin ang mundo.33 Itinadhana ito na magtatag ng Sion bilang paghahanda sa muling pagparito Magtatapos ako sa pagsamo at pa- nalangin ng Propeta: "Manawagan sa Panginoon, upang ang kanyang kaharian ay lumaganap sa mundo, upang ang mga naninirahan dito ay matanggap ito, at maging handa para sa mga araw na darating, na kung kailan ang Anak ng Tao ay bababa mula sa langit, nadaramitan ng liwa- nag ng kanyang kaluwalhatian, upang salubungin ang kaharian ng Diyos na itinatag sa mundo. "Dahil dito, nawa ang kaharian ng Diyos ay lumaganap, upang ang kaharian ng langit ay dumating, upang kayo, O Diyos, ay luwalhatiin sa langit gayundin sa lupa, upang ang inyong mga kaaway ay malupig; sapagkat sa inyo ang karangalan, kapangyarihan at kaluwalhatian, magpakailanman at walang katapusan." 36 Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Moises 1:39. 2. "Sinimulang ipangaral ang Ebanghelyo, mula sa simula, na ipinahayag ng mga banal na anghel na isinugo mula sa kinaroroonan ng Diyos, at sa pamamagitan ng kanyang sariling tinig, at sa pamamagitan ng kaloob na Espiritu Santo. "At sa gayon pinagtibay kay Adan ang lahat ng bagay, sa pamamagitan ng isang banal na ordenansa" (Moises 5:58-59; tingnan din sa Moises 6:22-23). 15. Doktrina at mga Tipan 42:45. 16. I Mga Taga Corinto 12:22. Ipinahayag din ni Pablo: "[Tayo ay] maraming mga [miyembro] nga, ngunit iisa ang katawan. . . . At kung ang isang [miyembro] ay nagdaramdam, ang lahat ng mga [miyembro] ay nangagdaramdam na kasama niya; o kung ang isang [miyembro] ay nagkakapuri, ang lahat ng mga [miyembro] ay nangagagalak na kasama niya" (I Mga Taga Corinto 12:20, 26; tingnan din sa Mosias 18:9). 17. Isaias 58:14. 18. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 20:77, 79; 59:9-12. 19. Doktrina at mga Tipan 121:43. 20. Tingnan sa 3 Nephi 18:21-23, 30-32. 21. Tingnan sa Donald L. Hallstrom, "Nagbalik- Loob sa Kanyang Ebanghelyo sa pamamagitan ng Kanyang Simbahan," Liahona, Mayo 2012, 13-15. 22. 3 Nephi 28:23; idinagdag ang pagbibigay- diin. 23. Mosias 18:29. 24. Isang halimbawa ay ang tinatawag nating "kamalig ng Panginoon": "Ang kamalig ng Panginoon ay hindi limitado sa isang gusaling gamit sa pamamahagi ng pagkain at damit sa mga maralita. Kabilang din dito ang mga miyembro ng Simbahan na naghahandog ng panahon, talento, kawang- gawa, materyal, at kabuhayan na makukuha sa bishop para makatulong sa pangangalaga ng mga maralita at nangangailangan. Kung gayon, may kamalig ang Panginoon sa bawat ward" (Handbook 2, 6.1.3). 25. Tingnan sa Mateo 28:19-20; Doktrina at mga Tipan 112:28-29. 26. Joseph Smith - Mateo 1:31. 27. Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Joseph Smith (2007), 488. 3. Mga Taga Efeso 2:20. 4. "Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw ay itinatag ng Diyos upang tumulong sa Kanyang gawaing isakatuparan ang kaligtasan at kadakilaan ng Kanyang mga anak. . . . "Para maisakatuparan ang layunin nitong tulungan ang mga tao at pamilya na maging marapat sa kadakilaan, nagtutuon ang Simbahan sa mga responsibilidad 28. Doktrina at mga Tipan 42:69; tingnan din sa Doktrina at mga Tipan 90:3. 29. Tingnan sa Mga Saligan ng Pananampalataya 1:5. 30. Doktrina at mga Tipan 93:24. 31. Daniel 2:28. 32. Daniel 2:44. 33. Daniel 2:45; tingnan din sa talata 35. 34. Juan 18:36; idinagdag ang pagbibigay- diin. 35. Doktrina at mga Tipan 115:6. 36. Doktrina at mga Tipan 65:5-6. 111
Ni Devin G. Durrant Unang Tagapayo sa Sunday School General Presidency nakagawian ninyong mag- impok, kayo mismo ang makikinabang. At baka makatulong pa kayo sa iba na may problema sa pera dahil sa pagsisikap ninyo. Isipin ninyo ang magandang ibubunga ng pag- iimpok linggu- linggo sa loob ng anim na buwan, isang taon, 10 taon, o mahigit pa. Ang maliliit na pagsisikap sa paglipas ng panahon ay nagdudulot ng malalaking resulta.2 Ang Pangalawang Paanyaya Ang Aking Puso ay Patuloy na Pinagbubulayan ang mga Ito Ang aking pangalawang paanyaya ay medyo kakaiba at mas mahalaga kaysa sa una. Heto iyon: Inaanyayahan ko kayong "magbulaysaulo" 3 ng isang talata sa banal na kasulatan bawat linggo. Ang salitang magbulaysaulo ay hindi nakikita sa diksyunaryo, pero na- gustuhan ko ito. Ano ang ibig sabihin ng magbulaysaulo? Ito ay kumbinasyon ng 80 porsyentong pagbubulay- bulay at 20 porsyentong pagsasaulo. May dalawang simpleng hakbang: Una, pumili ng isang talata sa banal Taimtim kong idinadalangin na ipapasiya ninyong pagbulayan ang mga salita ng Diyos nang mas matagal at mas matindi. na kasulatan kada linggo at ilagay sa lugar na makikita ninyo ito araw- araw. Pangalawa, basahin o isipin ang talata Sa propesyon, ako ay isang ma- mumuhunan. Sa relihiyon, ako ay disipulo ni Jesucristo, ang Anak ng Diyos.1 Sa negosyo, sinusunod ko ang epektibong mga panuntunan sa panana- lapi. Sa pamumuhay sa aking relihiyon, sinisikap kong sundin ang mga espiri- tuwal na alituntunin na tutulong sa akin na higit na makatulad ng Tagapagligtas. Ang Unang Paanyaya Ang unang paanyaya ay simple lamang: Inaanyayahan ko kayong mag- impok ng pera linggu- linggo. Hindi mahalaga kung magkano; kayo ang bahala sa halagang gusto ninyo. Kapag nang maraming beses bawat araw at pagbulayan ang kahulugan ng mga salita at mahahalagang kataga sa buong linggo. Isipin ang magandang ibubunga kung gagawin ito linggu- linggo sa loob ng anim na buwan, isang taon, 10 taon, o mahigit pa. Sa paggawa ninyo nito, makadarama kayo ng dagdag na espirituwalidad. Ang mga Paanyaya ay Naghahatid ng mga Biyaya Karamihan sa mga gantimpala ko sa buhay ay natanggap ko dahil may nag- anyaya sa akin na gawin ang isang mahirap na gawain. Dahil diyan, gusto kong bigyan kayo ng dalawang paanyaya. Ang una ay may pinansyal na implikasyon. Ang pangalawa naman ay may espirituwal na implikasyon. Ang dalawang paanyaya, kung tatang- gapin, ay mangangailangan ng disiplina para magawa at bibilang ng mahabang panahon bago magkaresulta. 112
Inyo ring matuturuan at mapapasigla ang mga mahal ninyo sa buhay sa mas makabuluhang paraan. Kung pipiliin ninyong magbulay- bulay at magsaulo, parang katulad ninyo ang isang taong nasiyahan sa snorkeling at gusto namang subukan ang scuba diving. Sa desisyong iyan, magkakaroon kayo ng mas malalim na pang- unawa sa mga alituntunin ng ebanghelyo at ng bagong espirituwal na pananaw na magpapala sa inyong buhay. Habang pinagbubulayan ninyo ang napili ninyong talata bawat linggo, ang mga salita at kataga ay mananatili sa inyong puso.4 Ang mga salita at kataga ay mananatili din sa inyong isipan. Sa madaling salita, magiging madali at natural na sa inyo ang pagsasaulo. Ngunit ang pangunahing layunin ng pagbubulay at pagsasaulo ay magka- roon ng mabuting kaisipan - kaisipan na maglalapit sa inyo sa Espiritu ng Panginoon. Sinabi ng Tagapagligtas, "Papagya- manin sa inyong isipan tuwina ang mga salita ng buhay." 5 Ang pagbubulay at pagsasaulo ay simple at magandang paraan para magawa iyan. Naniniwala ako na nagbulay- bulay at nagsaulo si Nephi. Sinabi niya, "Ang aking kaluluwa ay nalulugod sa mga banal na kasulatan, at ang aking puso ay [patuloy na] nagbubulay sa mga yaon, at isinulat ang mga yaon para sa ikatututo at kapakinabangan ng aking mga anak." 6 Inisip niya ang kanyang mga anak nang pagbulayan at isulat niya ang mga banal na kasulatan. Anong kapakinabangan ang maidu- dulot sa inyong pamilya kung patuloy ninyong sisikaping punuin ang inyong isipan ng mga salita ng Diyos? Sa pagtatapos ng linggong iyon, ito ang naalala ko tungkol sa banal na ka- sulatang iyan: Isiping narinig ninyo ang tinig ng Panginoon na nagsasabing, "Lumapit sa akin kayong mga pinag- pala, sapagkat masdan, ang inyong mga gawa ay mga gawa ng kabutihan" (Alma 5:16). Hindi ko isinaulo ang buong talata nang eksakto ang bawat salita. Gayun- man, maraming beses kong pinagbu- layan ang mahahalagang nilalaman ng talata at kung saan ito matatagpuan. At ang pinakamaganda sa paraang ito ay mas mabuti ang naiisip ko. Sa buong linggo ay naisip ko na hinihikayat ako ng Tagapagligtas. Ang bagay na iyan ay nakaantig sa aking puso at nagbigay ng inspirasyon sa akin na gawin ang "mga gawa ng kabutihan." Iyan ang maaaring mangyari kapag ating "i[sa]saalang- alang [si Cristo] sa bawat pag- iisip." 7 ng masasamang salita at pakitaan ng kahalayan sa halos lahat ng dako nang wala tayong ginagawa. Kailangan na- ting lumaban. Kapag mabubuting ideya at imahe ang nasa isipan natin, kapag "lagi [natin] siyang [a]alalahanin," 8 wala tayong maiisip na masama. Sa Aklat ni Mormon, inanyayahan ni Jesucristo ang lahat na "pagbulay- bulayin ang mga bagay na [Kanyang] sinabi." 9 Kapag nag- aaral kayo ng mga banal na kasulatan nang mag- isa o kasama ang pamilya, magbulay- bulay at magsaulo, hindi para palitan ang dati na ninyong pamamaraan sa pag- aaral kundi para dagdagan ito. Ang pagbubulay- bulay at pagsasaulo ay parang pagdaragdag ng bitamina sa inyong espirituwal na pagkain. Napakahirap Naman Ang Aking Talata Kamakailan ay pinagbulayan at isinaulo ko ang Alma 5:16. Sabi rito, "Sinasabi ko sa inyo, naiisip ba ninyo sa inyong sarili na naririnig ninyo ang tinig ng Panginoon, na sinasabi sa inyo sa araw na yaon: Lumapit sa akin ka- yong mga pinagpala, sapagkat masdan, ang inyong mga gawa ay mga gawa ng kabutihan sa balat ng lupa?" Kailangan Nating Lumaban Maaaring itanong ninyo, "Bakit dapat kong gawin ito?" Ang isasagot ko ay dahil nabubuhay tayo sa panahon na mabilis ang paglaganap ng kasa- maan. Hindi pupwedeng basta na lang natin tatanggapin ang mga nangyayari ngayon at hayaang paringgan tayo Siguro sasabihin ninyo, "Parang ang hirap namang magbulay- bulay at magsaulo." Huwag ninyong isipin na hindi ninyo kaya ito. Ang paggawa ng mahihirap na bagay ay maaaring makabuti sa inyo. Hinihikayat tayo ni Cristo na gawin ang maraming ma- hihirap na bagay dahil alam Niya na pagpapalain tayo dahil sa ating mga pagsisikap.10 113
May bata kaming kapitbahay na nakahanap ng simpleng paraan na magbulay at magsaulo. Inilalagay niya sa home screen ng kanyang phone ang napili niyang banal na kasula- tan para sa buong linggo. Isa pang puwede ninyong gawin ay ibahagi ang talata ninyo sa inyong kapatid, anak, o kaibigan. Kami ng asawa kong si Julie ay nagtutulungang gawin ito. Pumipili kami ng mga talata sa banal na kasu- latan tuwing araw ng Linggo. Ididikit niya sa refrigerator ang mga talata niya. Ididikit ko naman sa trak ko ang napili ko. Magbabahaginan kami ng mga naisip namin tungkol sa mga talatang napili namin sa buong linggo. Tinatala- kay din namin ang mga talatang ito sa aming mga anak. Nang gawin namin ito, parang mas komportable silang sa- bihin sa amin ang naiisip nila tungkol sa salita ng Diyos. Kasali rin kami ni Julie sa isang online group kung saan ang magkaka- pamilya, magkakaibigan, at mga mis- sionary ay nagbabahagi ng mga talata ng banal na kasulatan linggu- linggo at kung minsan ay nagdaragdag ng ideya o patotoo tungkol dito. Mas magagawa ninyo ito nang tuluy- tuloy kapag may kagrupo kayo. Ginagamit ng anak kong babae na nasa high school at ng mga kaibigan niya ang social media at text messaging para magbahaginan ng mga banal na kasulatan. Huwag kayong mag- atubiling isama ang mga miyembro ng ibang relihiyon sa inyong grupo. Naghahanap din sila ng paraan na mas mapabuti ang iniisip nila at mas mapalapit sa Diyos. Ano ang mga Kapakinabangan Nito? Kung gayon, ano ang mga kapaki- nabangan nito? Mahigit tatlong taon na naming ginagawa ni Julie na magbulay at magsaulo ng isang talata linggu- linggo. Bilang panimula, plano naming gawin ito sa loob ng 20 taon. Sinabi niya sa akin kamakailan: "Nang una mo akong yayain na magbulay at mag- saulo ng talata linggu- linggo sa loob ng 20 taon, naisip ko kung kaya kong gawin ito nang isang buwan. Hindi na ako nagdududa ngayon. Nakakatuwa pala na magdikit ng talata mula sa banal na kasulatan sa refrigerator kada linggo at pagbulayan at isaulo ito sa tuwing makikita ko ito; ang sarap sa pakiramdam." Matapos magbulay- bulay at magsa- ulo nang anim na buwan, heto ang sabi ng isang sister mula sa Texas: "Napa- lakas ang aking patotoo, . . . at mas napalapit ako sa aking Ama sa Langit. . . . Gustung- gusto ko ang ginagawang pagbago sa akin ng salita ng Diyos para sa ikabubuti ko." Isinulat ng isang kaibigang tinedyer: "Talagang tuwang- tuwa ako na [mag- bulay at magsaulo] dahil natulungan ako nitong pagtuunan ang mga bagay na talagang mahalaga." Sinabi ng isa sa ating mga mis- sionary: "Nagsimula akong magbulay- bulay at magsaulo ng isang talata kada linggo mula noong Hunyo 2014, at gustung- gusto ko ito. . . . Naging kaibigang masasandalan ko sa oras ng pangangailangan ang mga banal na kasulatang ito." Para sa akin, mas nararamdaman ko nang lubos ang Espiritu kapag nagbu- bulay at nagsasaulo ako tuwing linggo. Ang pagkahilig ko sa mga banal na kasulatan ay nag- ibayo rin bunga ng pagsisikap na "puspusin ng kabanalan ang [aking] mga iniisip nang walang humpay." 11 Pag- isipan ang paanyayang ito at ang dakilang pangakong inihayag ni Nephi: "Kung kayo ay magpapatuloy, nagpapakabusog sa salita ni Cristo, at magtitiis hanggang wakas, masdan, ganito ang wika ng Ama: Kayo ay magkakaroon ng buhay na walang hanggan." 12 Sa "[p]agpapakabusog sa salita ni Cristo," ang pagbubulay at pag- sasaulo ay parang pagtikim sa masarap na pagkain at unti- unting pagnguya rito upang namnamin nang husto ang lasa at sarap nito. Ano ang Talata Ninyo? Pagbubulayan at isasaulo ba ninyo ang isang talata ng banal na kasulatan kada linggo sa buwang ito? sa buong taong ito? O mas matagal pa? Inan- yayahan namin ni Julie ang lahat ng magigiting na missionary namin sa Texas Dallas Mission na samahan kami sa pagbubulay at pagsasaulo sa loob ng 20 taon. Sabay- sabay kaming matatapos pagkalipas ng 17 taon. Pagkatapos ay magtatakda kami ng bagong mithiin na pagbutihin pa ang aming iniisip at mas mapalapit pa kay Cristo. Maaari ninyo kaming kumustahin at tanungin ng, "Ano ang talata mo?" At kung gagawin ninyo ito, maghanda rin kayo ng ibabahaging talata bilang kapalit. Bawat isa sa atin ay mabibigyan ng inspirasyon sa pagpapalitan natin. Nakikinita ba ninyo kung paano ma- babago ang buhay ninyo at ng inyong pamilya kung isasapuso at iisipin ninyo ang isa pang bagong talata ng banal na kasulatan sa susunod na ilang buwan o ilang taon o mahigit pa? Si Jesucristo ang Ating Halimbawa Tiyak na bata pa lang ay minahal na ni Jesucristo ang mga banal na kasu- latan. Tiyak na bata pa lang binabasa at pinagbubulayan na Niya ang mga banal na kasulatan upang makipagta- lakayang mabuti sa matatalinong guro sa templo sa edad na 12.13 Sinimulan Niya ang Kanyang misyon sa edad na 30,14 at kaagad at madalas Niyang bi- nabanggit ang mga banal na kasulatan sa Kanyang buong ministeryo.15 Hindi ba't walang alinlangang masasabi natin na gumugol si Jesus nang di bababa sa 20 taon sa pag- aaral at pagbubulay ng mga banal na kasulatan bilang bahagi ng Kanyang paghahanda sa misyon? Mayroon ba kayong dapat gawin ngayon upang espirituwal na mai- handa ang inyong sarili upang sa mga darating na panahon ay maturuan at mapagpala ninyo ang inyong pamilya at ang iba? Manampalataya at Gawin Ito Uulitin ko, umaasa ako na ipapasiya ninyong mag- impok ng pera linggu- linggo. Manampalataya, disiplinahin ang sarili, at gawin ito. Taimtim ko ring idinadalangin na ipapasiya ninyong pagbulayan ang mga salita ng Diyos nang mas matagal at mas matindi linggu- linggo. Manampalataya, disipli- nahin ang sarili, at gawin ito. Hindi katulad ng aking unang paanyaya na mag- impok ng pera, lahat 114
ng kapakinabangan ng aking pangala- wang paanyaya na nakapagliligtas ng kaluluwa ay mapapasainyo magpaka- ilanman - hindi masisira ng amag at kalawang ng mundong ito.16 Ibinigay ni Elder D. Todd Christofferson ang malinaw na payo at mga pangakong ito: "Maingat at masu- sing pag- aralan ang mga banal na ka- sulatan. Pagnilayan at ipanalangin ang mga ito. Ang mga banal na kasulatan ay paghahayag, at magdudulot ang mga ito ng dagdag na paghahayag." 17 Ni Elder Von G. Keetch Ng Pitumpu Katapusan Ipinapangako ko na hindi ninyo pagsisisihan ang pagsasaisip at pag- sasapuso ng isang talata ng banal na kasulatan bawat linggo. Makadarama kayo ng espirituwal at pang- walang hanggan na layunin, proteksyon, at lakas. Alalahanin ang mga salita ni Jesucristo nang sabihin Niyang, "Ga- win ang mga bagay na nakita ninyong ginawa ko." 18 Nawa ay lubos nating ipamuhay ang Kanyang mga salita, ang siyang dalangin ko sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Pinagpala at Maligaya ang mga Taong Sumusunod sa mga Kautusan ng Diyos Ang mga harang na ginawa ng Panginoon ay nagsisilbing kanlungan natin laban sa masasama at nakakapinsalang impluwensya. MGA TALA 1. Tingnan sa 3 Nephi 5:13. 2. Tingnan sa Alma 37:6; Doktrina at mga Tipan 64:33. 3. Ginamit ko ang meditizar sa wikang Espanyol, na kumbinasyon ng meditar (magbulay) at memorizar (magsaulo). 4. Tingnan sa II Mga Taga Corinto 3:3. 5. Doktrina at mga Tipan 84:85; idinagdag ang pagbibigay- diin. 6. 2 Nephi 4:15; tingnan din sa Deuteronomio 6:7; 2 Nephi 4:16. Kailan lang sa pagbisita ko sa Australia, pinuntahan ko ang isang horseshoe bay na kilalang dina- rayo ng mga surfer. Habang naglalakad ako sa dalampasigan, namangha ako sa naglalakihang alon na nababasag ka- pag humahampas sa mga nakaharang na bato at ang paggulong ng maliliit na alon sa dalampasigan. Sa aking paglilibot, nakasalubong ko ang isang grupo ng mga Amerika- nong surfer. Halatang may kinaiinisan sila, malakas na nagsasalita habang nakaturo sa dagat. Nang tanungin ko 7. Doktrina at mga Tipan 6:36. 8. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 20:77, 79. 9. 3 Nephi 17:3; tingnan din sa Moroni 10:3. 10. Tingnan sa Mateo 16:25; 1 Nephi 2:20; Doktrina at mga Tipan 14:7. 11. Doktrina at mga Tipan 121:45; idinagdag ang pagbibigay- diin. 12. 2 Nephi 31:20; idinagdag ang pagbibigay- diin. 13. Tingnan sa Lucas 2:42, 46-47. 14. Tingnan sa Lucas 3:23. 15. Tingnan sa Mateo 4:3-4; tingnan din sa Mateo 21:13. Ginamit sa iba pang mga talata ng banal na kasulatan ang mga katagang "Nasusulat" at mga kahalintulad na kataga na nagpapakita ng lubos na kaalaman sa mga banal na kasulatan. 16. Tingnan sa Mateo 6:19-20. 17. D. Todd Christofferson, "Ang Biyaya ng Banal na Kasulatan," Liahona, Mayo 2010, 35. 18. 2 Nephi 31:12; tingnan din sa 3 Nephi 27:21. 115
nakaambang panganib sa di kalayuan, ang harang ay isa na ngayong taga- pagbigay ng proteksyon, seguridad, at kapanatagan. Sa pagtahak natin sa landas ng buhay at pag- abot sa ating mga pa- ngarap, ang mga utos at pamantayan ng Diyos - tulad ng mga harang - ay mahirap maunawaan kung minsan. Maaaring mukhang mahigpit at ma- pagbawal ang mga ito, nakaharang sa daan na mukhang masaya at kapana- panabik puntahan at dinarayo ng marami. Tulad ng inilarawan ni Apostol Pablo, "Malabo tayong nakakikita sa isang salamin," 1 dahil limitado nga ang nakikita natin kadalasang hindi natin maunawaan ang matitinding panganib na nagtatago lamang sa ilalim. kung ano ang problema, itinuro nila ang bukana ng dagat na may naglala- kihang alon. "Tingnan mo iyon," ang pagalit na sabi sa akin ng isa sa kanila. "Nakikita mo ba ang harang?" Nang tingnan ko itong mabuti, may harang ngang nakalagay sa buong bukana ng dagat, kung saan humahampas ang naglala- kihan at tila nag- aanyayang mga alon. Parang gawa sa makapal na alambre ang harang at sinusuportahan ng mga pampalutang sa ibabaw ng tubig. Ayon sa mga surfer, sagad iyon hanggang sa pinakasahig ng dagat. Sabi pa ng Amerikanong surfer, "Ngayon lang kami makakapag- surfing sa malalaking alon na ito. Puwede kaming mag- surfing sa maliliit na alon malapit sa dalampasigan, pero hindi namin mapuntahan ang mala- laking alon dahil may harang. Hindi namin alam kung bakit may harang diyan. Ang alam lang namin nasayang ang pagpunta namin dito dahil diyan." Habang bugnot na bugnot ang mga Amerikanong surfer, nabaling ang pansin ko sa isa pang surfer sa di- kalayuan - medyo may edad na ito at halatang tagaroon. Mukhang nayaya- mot na siya habang pinapakinggan ang walang- tigil na pagrereklamo tungkol sa harang. Sa wakas ay tumayo siya at lumapit sa grupo. Walang imik na kinuha niya ang largabista sa backpack niya at ini- abot ito sa isa sa mga surfer, at itinuro ang harang. Isa- isang nagtinginan sa largabista ang mga surfer. Nang ako na ang titingin, nakita ko, sa pinalaking imahe ng largabista, ang isang bagay na hindi ko pa nakita noon: mga palik- pik - malalaking pating na nagsisikain malapit sa bahura [reef] sa kabilang panig ng harang. Biglang natahimik ang grupo. Kinuha ng matandang surfer ang kanyang largabista at lumakad palayo. Habang papaalis, may sinabi siya na hinding- hindi ko malilimutan: "Huwag kayong masyadong magreklamo kung may harang," sabi niya. "Iyan lang ang proteksyon ninyo para hindi kayo ma- kain ng pating." Habang nakatayo kami sa magan- dang dalampasigang iyon, biglang nabago ang aming pananaw. Ang ha- rang na dating tila mahigpit at mapag- bawal - na dating tila pumipigil sa saya at tuwang masakyan ang naglalakihang alon - ay naging kakaiba na sa tingin namin. Dahil alam na namin na may Subalit Siya na "nauunawaan ang lahat ng bagay" 2 ay lubos na alam kung saan naroon ang mga panganib. Ibinibi- gay Niya sa atin ang tagubilin ng langit, sa pamamagitan ng Kanyang mga utos at mapagmahal na patnubay, upang maiwasan natin ang panganib - upang mamuhay tayo nang malayo sa mga espirituwal na maninila at mga nakaam- bang panganib na dulot ng kasalanan.3 Ipinapakita natin ang pagmamahal natin sa Diyos - at ang pananampa- lataya natin sa Kanya - kapag tinata- hak natin araw- araw sa abot ng ating makakaya ang landas na inihanda Niya para sa atin at sinusunod ang Kanyang mga kautusan. Lalo nating naipapakita ang pananampalataya at pagmamahal na iyan sa mga sitwasyon na hindi natin ganap na maunawaan ang dahilan kung bakit inuutos ng Diyos ang isang bagay o kung bakit nais Niyang tahakin natin ang isang partikular na daan. Mas madaling sundin kung saan lang dapat pumunta sa loob ng harang kung alam nating may matatalim na pangil na sasakmal sa atin sa kabila nito. Mas mahirap pumirmi sa loob ng harang kung ang nakikita lang natin ay ang nakakasabik at nag- aanyayang mga alon sa kabilang panig. Subalit iyon ang mga pagkakataon - mga pagkakataong pinili nating manampalataya, magtiwala sa Diyos, at magpakita ng pagmamahal sa Kanya - na tayo ay umuunlad at higit na nakikinabang. 116
Sa Bagong Tipan, hindi maunawaan ni Ananias kung bakit inutos sa kanya ng Panginoon na hanapin at basbasan si Saulo - isang lalaki na may awtori- dad na ipakulong ang mga naniniwala kay Cristo. Subalit dahil sinunod niya ang utos ng Diyos, si Ananias ay naging kasangkapan sa espirituwal na pagsi- lang ni Apostol Pablo.4 Habang nagtitiwala tayo sa Pa- nginoon, sumasampalataya, sumusu- nod sa Kanyang mga utos, at tinatahak ang landas na inihanda Niya para sa atin, higit tayong nagiging katulad ng taong nais ng Panginoon na kahinat- nan natin. Ang "kahihinatnan" - ang pagbabalik- loob na ito ng puso - ang pinakamahalaga sa lahat. Itinuro ni Elder Dallin H. Oaks sa atin: "Hindi sa- pat para sa sinuman na basta gumawa lang. Ang mga kautusan, ordenansa, at tipan ng ebanghelyo ay hindi parang listahan ng mga depositong kailangang ilagak sa bangko ng langit. Ang ebang- helyo ni Jesucristo ay isang plano na nagpapakita kung paano tayo magi- ging tulad ng ninanais ng ating Ama sa Langit na kahinatnan natin." 5 Samakatwid, ang tunay na pagsu- nod ay ang lubusang pagpapasakop sa Kanya at tulutan Siyang ihanda ang ating tatahakin, mapayapa o mapanga- nib man ang daan, dahil nauunawaan natin na mas maganda ang magagawa Niya sa atin kaysa sa magagawa natin sa ating sarili. Kapag nagpasakop tayo sa Kanyang kalooban, nag- iibayo ang ating kapaya- paan at kaligayahan. Itinuro ni Haring Benjamin na ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos ay "pinagpala at ma- ligaya . . . sa lahat ng bagay, kapwa tem- poral at espirituwal." 6 Nais ng Diyos na magalak tayo. Nais Niya tayong maging mapayapa. Nais Niya tayong magtagum- pay. Nais Niya tayong maging ligtas at maprotektahan mula sa masasamang impluwensyang nakapaligid sa atin. Sa madaling salita, ang mga kautu- san ng Panginoon ay hindi kinapapa- looban ng sala- salabid na harang sa ilalim ng tubig na kahit ayaw natin ay dapat nating languyin sa buhay na ito para dakilain tayo sa kabilang- buhay. Sa halip, ang mga harang na ginawa ng Panginoon ay nagsisilbing kanlungan natin laban sa masasama at nakapipin- salang impluwensya na hihila sa atin pababa sa kailaliman ng kapighatian. Ang mga kautusan ng Panginoon ay ibinigay nang may pagmamahal at pagmamalasakit; layunin nito na bigyan tayo ng galak sa buhay na ito7 at layu- nin din nito na bigyan tayo ng galak at kadakilaan sa kabilang- buhay. Ipina- pakita nito ang daan na dapat nating tahakin - at higit sa lahat, ipinauunawa nito ang dapat nating kahinatnan. At sa lahat ng bagay na mabuti at totoo, si Jesucristo ang nagsisilbing pinakamabuting halimbawa. Ang pina- kadakilang pagpapakita ng pagsunod sa lahat ng kawalang- hanggan ay naga- nap nang gawin ng Anak ang kaloo- ban ng Ama. Nagsusumamo nang may lubos na pagpapakumbaba na ilayo sa Kanya ang saro - upang lumihis sa landas na inihanda sa Kanya - nagpa- sakop si Cristo at tinahak ang landas na nais ng Kanyang Ama na tahakin Niya. Ito ang landas na humantong sa Getsemani at Golgota, kung saan dinanas Niya ang di- mailarawang paghihirap at pagdurusa at kung saan ganap Siyang pinabayaan nang Siya ay iwan ng Espiritu ng Kanyang Ama. Ngunit ang landas ding iyon ang da- hilan kung kaya't sa ikatlong araw ay may isang libingang walang laman, at ang pahayag na, "Siya'y nagbangon!" 8 ay narinig at nadama ng mga nagma- mahal sa Kanya. Kaakibat nito ang di- mailarawang galak at kapanatagan na nakatuon sa Kanyang Pagbabayad- sala para sa lahat ng mga anak ng Diyos sa buong kawalang- hanggan. Nang mag- pasakop Siya sa kalooban ng Ama, ibi- nigay sa atin ni Cristo ang posibilidad na magkaroon ng walang- hanggang kapayapaan, walang- hanggang kagala- kan, at buhay na walang hanggan. Pinatototohanan ko na tayo ay mga anak ng mapagmahal na Diyos. Pina- tototohanan ko na nais Niya tayong maging masaya at ligtas at pinagpala. Sa layuning iyan, inihanda Niya ang landas pabalik sa Kanya, at gumawa Siya ng mga harang na magiging proteksyon natin habang naglalakbay. Kapag ginawa natin ang lahat para matahak ang landas na iyan, maka- kamtan natin ang tunay na kaligtasan, kaligayahan at kapayapaan. At kapag nagpasakop tayo sa Kanyang kaloo- ban, tayo ay magiging tulad ng nais Niya na ating kahinatnan. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. I Mga Taga Corinto 1:12. 2. Doktrina at mga Tipan 88:6. 3. Tingnan sa Boyd K. Packer, "Spiritual Crocodiles," Ensign, Mayo 1976, 30-32. 4. Tingnan sa Mga Gawa 9:10-18. 5. Dallin H. Oaks, "Ang Paghamon na Magkaroon ng Kahihinatnan," Liahona, Ene. 2001, 40. 6. Mosias 2:41. 7. Tingnan sa 2 Nephi 2:25. 8. Tingnan sa Mateo 28:6; Marcos 16:6. 117
man ako nakakapasok sa kotse para mag- seatbelt, nakatayo na agad ulit si Chloe! Naupo na lang ako sa loob ng kotse, Ni Carole M. Stephens Unang Tagapayo sa Relief Society General Presidency "Kung Ako'y Inyong Iniibig, ay Tutuparin Ninyo ang Aking mga Utos" Ang mga kautusan ng Diyos ay pagpapakita ng pagmamahal Niya sa atin, at ang pagsunod sa Kanyang mga kautusan ay pagpapakita ng pagmamahal natin sa Kanya. nakaparada sa gilid ng daan ang sa- sakyan, at pinakiramdaman kung sino sa amin ng tatlong- taong- gulang na batang ito ang masusunod. At siya ang nananalo! Ginawa ko na ang lahat ng paraan para makumbinsi siya na mas maganda kung naka- seatbelt siya. Hindi siya kumbinsido! Sa huli sinubukan ko na ang estratehiya na kung susunod ka, heto ang kapalit. Sabi ko, "Chloe, kung hindi ka mag- tatanggal ng seatbelt, pagdating natin sa bahay ng Lola, maglalaro tayo ng playdough." Walang sagot. "Chloe, kung hindi ka magtatanggal ng seatbelt, gagawa tayo ng tinapay pagdating sa bahay ko." Walang sagot. Sinubukan ko ulit. "Chloe, kung hindi ka magtatanggal ng seatbelt, dadaan tayo sa tindahan para bumili ng miryenda!" Matapos ang tatlong pagtatangka, natanto ko na walang- saysay ito. Determinado siya, at kahit ano pang kapalit ay hindi siya makukumbinsi na manatiling naka- seatbelt. Nang iuwi ng panganay naming babae, si Jen, ang kanyang pangatlong anak na babae mula sa ospital, nagpunta ako sa bahay nila para tumulong. Nang pu- masok na sa eskuwela ang kanyang panganay, naisip namin na kailangang makapagpahinga si Jen. Kaya ang pinakamagandang maitutulong ko ay iuuwi sa amin ang anak niyang si Chloe para makatulog nang maayos ang kanyang ina at ang bagong silang na kapatid. Umandar kaming muli pero hindi pa kami nakakalayo nang umalis na na- man siya sa upuan. Inulit ko na naman ang ginawa ko, pero ngayon hindi pa Hindi kami puwedeng maupo maghapon sa loob ng kotse sa gilid ng kalsada, pero gusto kong sumunod sa batas at hindi ligtas na magmaneho Iniupo ko si Chloe at kinabitan ng seatbelt, pagkatapos ay nag- seatbelt din ako, at lumabas na kami ng garahe. Pero, bago kami makarating sa dulo ng kalsada, tinanggal ni Chloe ang kanyang seatbelt, tumayo, at kinausap ako! Ipinarada ko ang kotse sa gilid ng kalsada, bumaba, at kinabitan siyang muli ng seatbelt. 118
NOBYEMBRE 2015 nang nakatayo si Chloe. Tahimik akong nagdasal at narinig ang pagbulong ng Espiritu ng, "Turuan mo siya." Sa kabila ng lahat ng pagkakamali, oposisyon, at pag- aaral na kaakibat ng ating mortal na karanasan, hindi kailanman nalilimutan ng Diyos ang ating walang- hanggang potensyal, kahit nalilimutan natin ito. Mapagka- katiwalaan natin Siya "dahil nais ng Diyos na makabalik ang Kanyang mga anak." 6 At Siya ay naglaan ng paraan sa pamamagitan ng Pagbabayad- sala ng Kanyang Anak na si Jesucristo. Ang Pagbabayad- sala "ang sentro ng plano ng kaligtasan." 7 Nilingon ko siya at tinanggal ang seat- belt ko para makita niya. Sabi ko, "Chloe, suot ko ang seatbelt na ito kasi protek- syon ito sa akin. Pero hindi ka naka- seatbelt, kaya wala kang proteksyon. Malulungkot ako kapag nasaktan ka." Tiningnan niya ako; nakita ko na unti- unti na niyang nauunawaan ang sinasabi ko habang sabik kong hinintay ang sagot niya. Sa wakas ay namilog ang kanyang asul na mga mata, at sabi niya, "Lola, gusto mo po akong mag- seatbelt kasi mahal mo po ako!" Pangalawa, magtiwala kay Jesus. Ang pinakamatinding pagpapahayag ng pagsunod at pagmamahal ay ang Pagbabayad- sala ni Jesucristo. Sa pag- sunod Niya sa kalooban ng Ama, ibini- gay Niya ang Kanyang buhay para sa atin. Sabi niya, "Kung tinutupad ninyo ang aking mga utos, ay magsisipanahan kayo sa aking pagibig; gaya ng aking pagtupad sa mga utos ng aking Ama, at ako'y nananatili sa kaniyang pagibig." 8 Naramdaman ang Espiritu sa loob ng sasakyan nang sabihin ko sa kanya na mahal ko siya. Ayokong mawala ang pakiramdam na iyon, pero kailangan kong samantalahin ang pagkakataon kaya lumabas ako at kinabitan siya ng seat belt. At sinabi ko, "Chloe, diyan ka lang sa upuan mo, ha?" Nanatili nga siyang nakaupo - hanggang sa maka- rating kami sa tindahan para bumili ng miryenda! At hindi pa rin siya nag- alis ng seatbelt mula sa tindahan hanggang sa makauwi kami. Gumawa kami ng tina- pay at naglaro ng play dough dahil hindi nakalimutan ni Chloe ang sinabi ko! ating Ama, mauunawaan natin na ang Kanyang batas ay pagpapakita ng pag- mamahal Niya sa atin at ang pagsunod sa Kanyang mga batas ay pagpapakita ng pagmamahal natin sa Kanya. Kung kayo rin ay tila nakaparada sa gilid ng kalsada, maaari ko bang imungkahi ang ilang alituntunin na, kung susundin, ay tutulong sa inyo na makabalik nang ligtas sa "landas ng pananampalataya [at pagsunod]"? 2 Itinuro din ni Jesus: "Iibigin mo ang Panginoon mong Dios ng buong puso mo, at ng buong kaluluwa mo, at ng buong pagiisip mo. "Ito ang dakila at pangunang utos. "At ang pangalawang katulad ay ito, Iibigin mo ang iyong kapuwa na gaya ng iyong sarili." 9 Una, magtiwala sa Diyos. Mag- tiwala sa walang hanggang plano ng Diyos para sa inyo. Bawat isa sa atin ay "minamahal na espiritung anak na lalaki o anak na babae ng mga ma- gulang na nasa langit." Ang kanilang pagmamahal ay malinaw na makikita sa mga kautusan. Ang mga kautusan ay mahahalagang tagubilin na nagtuturo, gumagabay, at nagpoprotekta sa atin habang tayo ay "[nagtatamo] ng karana- san sa mundo." 3 Habang nagmamaneho ako nang araw na iyon, isang talata ang naisip ko: "Kung ako'y inyong iniibig, ay tutuparin ninyo ang aking mga utos." 1 Mayroon tayong mga tuntunin na nag- tuturo, gumagabay, at nagpoprotekta sa mga bata. Bakit? Dahil sa malaking pagmamahal natin sa kanila. Ngunit hangga't hindi nauunawaan ni Chloe na kaya gusto kong nakaupo siya sa sasakyan nang naka- seat belt ay dahil mahal ko siya, ayaw niyang sumunod dahil iniisip niya na hinihigpitan siya. Nadama niya na sa kanyang seat belt ay limitado ang kanyang kalayaan. Tulad ni Chloe, maaaring isipin natin na nalilimitahan tayo ng mga kautusan. Maaaring isipin natin kung minsan na ang mga batas ng Diyos ay pagbabawal sa gusto nating gawin, inaalisan tayo ng kalayaan, at nililimita- han ang ating pag- unlad. Ngunit kapag hinangad nating mas makaunawa, kapag tinulutan natin na turuan tayo ng Tuwing Linggo may pagkakataon tayong isipin at alalahanin ang dalisay na pagmamahal ng ating Tagapaglig- tas kapag tumatanggap tayo ng mga simbolo ng Kanyang walang hang- gang Pagbabayad- sala. Sa oras ng sakramento, pinagmamasdan ko ang pag- unat ng mga kamay at bisig para ipasa ang tubig at tinapay. At sa pag- unat ng aking bisig at pakikibahagi, ako ay nakikipagtipan na handa akong taglayin ang Kanyang pangalan upang lagi Siyang alalahanin, at susundin ang Kanyang mga kautusan. At nangako Siya "[na] sa tuwina ay [mapapasaatin] ang Kanyang Espiritu upang makasama [natin]." 10 Sa "buhay bago pa ang buhay sa mundo" ginamit natin ang kalayaan nating pumili sa pagtanggap sa plano ng Diyos,4 at natutuhan natin na ang pagsunod sa walang hanggang batas ng Diyos ay mahalaga para magtagum- pay tayo sa Kanyang plano. Itinuturo ng mga banal na kasulatan na, "May isang batas, hindi mababagong utos sa langit bago pa ang pagkakatatag ng daigdig na ito, kung saan ang lahat ng pagpapala ay nakasalalay." 5 Kung susundin natin ang batas, tatanggapin natin ang mga pagpapala. Pangatlo, magtiwala sa mga bu- long ng Espiritu. Naaalala ba ninyo na noong kasama ko si Chloe ay may ibinulong na isang banal na kasulatan sa akin ang Espiritu? Ito ay ang Juan 14:15: "Kung ako'y inyong iniibig, ay 119
at tagapaghayag. Sa mundong ito na lalo pang napupuno ng takot, panggagambala, paghihirap, at galit, maaari natin silang pagmasdan kung paano sila tumutugon, nagsasalita, at kumikilos bilang mga disipulo ni Jesucristo - na puspos ng pag- ibig - sa mga problema na maaaring magdulot ng kaguluhan. Sila ay nagpapatotoo kay Jesucristo at tumutugon nang may pag- ibig sa kapwa- tao, ang dalisay na pag- ibig ni Jesucristo, na kanilang binibigyang- saksi. Matapos ang karanasan ko kay Chloe, sinaliksik ko ang mga talata sa banal na kasulatan na nagsasaad ng mga kautusan at pagmamahal. Marami akong nakita. Bawat isa sa mga talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang Kanyang mga kautusan ay pagpapakita ng pagmamahal Niya sa atin, at ang pagsunod sa Kanyang mga kautusan ay pagpapakita ng ating pagmamahal sa Kanya. tutuparin ninyo ang aking mga utos." At kasunod ang mahahalagang tala- tang ito: "Ako'y dadalangin sa Ama, at kayo'y bibigyan niya ng ibang Mangaaliw, upang siyang suma inyo magpakailan man, "Sa makatuwid baga'y ang Espiritu ng katotohanan; na hindi matatanggap ng sanglibutan; sapagka't hindi nito siya nakikita, ni nakikilala man siya: siya'y nakikilala ninyo; sapagka't siya'y tumatahan sa inyo, at sasa inyo." 11 Bawat karapat- dapat, nakumpir- mang miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw ay may karapatan sa patnubay ng Espiritu Santo. Malaki ang maidaragdag ng pag- aayuno, panalangin, pag- aaral ng banal na kasulatan, at pagsunod sa kakayahan nating marinig at madama ang mga paramdam ng Espiritu. Pang- apat, magtiwala sa payo ng mga buhay na propeta. Ang ating Ama ay naglaan ng paraan upang marinig natin ang Kanyang salita at ma- laman ang Kanyang batas sa pamama- gitan ng Kanyang mga propeta. Sinabi ng Panginoon, "Ang aking salita ay . . . matutupad na lahat, maging sa pama- magitan ng sarili kong tinig o sa tinig man ng aking mga tagapaglingkod, ito ay iisa." 13 Kamakailan, pinayuhan tayo ng mga buhay na propeta na "alalahanin ang araw ng sabbath upang ipangilin," 14 at ipamuhay ang batas ng ayuno. Ang pagsunod sa payong ito ng propeta ay nagbigay- daan para maging masunurin tayo sa utos ng Diyos na mahalin Siya at ang ating kapwa habang pinalalago natin ang ating pananampalataya kay Jesucristo at iniaabot ang ating mga kamay upang magmahal at magmalasa- kit sa iba.15 Pinatototohanan ko na kapag nag- tiwala tayo sa Diyos, na ating Amang Walang Hanggan; nagtiwala sa Kan- yang Anak, na si Jesucristo, at nanalig sa Kanyang Pagbabayad- sala; nagtiwala sa mga pagbulong ng Espiritu; at nag- tiwala sa payo ng mga buhay na pro- peta, makakaalis tayo sa gilid ng daan at matiwasay na magpapatuloy - hindi lamang magtitiis kundi magagalak sa ating paglalakbay pauwi. Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Juan 14:15. 2. Neil L. Andersen, "Sapat na ang Alam Ninyo," Liahona, Nob. 2008, 14. 3. Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo," Liahona, Nob. 2010, 129. 4. Tingnan sa "Ang Mag- anak: Isang Pagpapahayag sa Mundo." 5. Doktrina at mga Tipan 130:20. 6. Russell M. Nelson, sa R. Scott Lloyd, "God Wants His Children to Return to Him, Elder Nelson Teaches," Church News section of LDS. org, Ene. 28, 2014. Kapag ang inyong isipan ay puno ng pagdududa at kaguluhan, isusugo ng Ama at ng Anak ang Espiritu Santo para balaan at gabayan kayo upang lig- tas na makapaglakbay sa kabila ng mga panganib sa buhay na ito. Tutulungan Niya kayong makaalala, papanatagin kayo, at pupunuin kayo ng "pag- asa at ganap na pag- ibig." 12 May kaligtasan sa pagsunod sa mga salita ng Panginoon sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta. Tinawag ng Diyos si Pangulong Thomas S. Monson, ang mga tagapayo sa Unang Panguluhan, at ang mga miyembro ng Korum ng Labindalawang Apos- tol bilang mga propeta, tagakita, 7. Russell M. Nelson, "Maghanda para sa mga Pagpapala ng Templo," Liahona, Okt. 2010, 49. 8. Juan 15:10. 9. Mateo 22:37-39. 10. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 20:77, 79. 11. Juan 14:16-17. 12. Moroni 8:26. 13. Doktrina at mga Tipan 1:38. 14. Exodo 20:8. 15. Tingnan sa Handbook 2: Administering the Church (2010), 6. 1. 2. 120
ginawa ko ang gagawin ng sinumang siyam na taong gulang at tinakbo ang pintuan sa likod- bahay, pero mas mabilis siya kaysa sa akin. Nagalit ako, nagdabog, at nagpumilit na papasu- kin ako sa bahay, pero hindi niya ako pinagbuksan. Ni Elder Allen D. Haynie Ng Pitumpu Alalahanin Kung Kanino Tayo Nagtitiwala Basang- basa ako, puro putik, at giniginaw, at inisip ko na baka mama- tay ako sa mismong bakuran namin. Sa huli, itinanong ko sa kanya kung ano ang gagawin ko para makapasok sa bahay. Bago ko pa namalayan, naram- daman ko na lang na iniispreyan ako ni lola ng tubig mula sa hose habang nakatayo ako. Matapos ang tila walang katapusang sandali, sinabi ni lola na malinis na ako at pinapasok na ako sa bahay. Mainit sa bahay, at nakapagsuot ako ng tuyo at malinis na damit. Ang pag- asa nating makapiling muli ang Ama ay nakasalalay sa Pagbabayad- sala ni Jesucristo. Noong ako ay siyam na taong gulang, ang aking lola na puti na ang buhok at may taas na four- foot- eleven- inch (1.5 m), ay nagbakas- yon nang ilang linggo sa bahay namin. Isang hapon habang nasa bahay siya, nakatuwaan namin ng dalawa kong kuya na humukay sa tapat ng bahay namin. Hindi ko alam kung bakit ginawa namin ito; kung minsan natu- tuwa lang maghukay ang mga batang lalaki. Nadumihan kami, pero kaunti lang naman kaya walang problema. Nakita ng iba pang mga bata sa lugar namin na masayang maghukay kaya nakihukay na rin sila. At nadumihan na kaming lahat. Matigas ang lupa, kaya humila kami ng hose at diniligan ang ilalim ng hukay para lumambot ang lupa. Naputikan kami habang nag- huhukay, pero nakagawa naman kami ng malalim na hukay. na maglublob sa putik, pero iyon ang nangyari sa akin sa bandang huli. Nang magsimula nang lumamig, tumawid ako ng kalsada para umuwi. Sinalubong ako ng lola ko sa pintuan sa harapan ng bahay at ayaw akong papasukin. Sabi niya, kung papapasu- kin niya ako, magkakalat ako ng putik sa bahay na kalilinis lang niya. Kaya Sa talinghagang iyan na batay sa tunay na buhay, isipin ninyo ang sumu- sunod na mga salita ni Jesucristo: "At walang maruming bagay ang makapa- pasok sa kanyang kaharian; anupa't walang makapapasok sa kanyang kapahingahan maliban sa mga yaong nahugasan ang kanilang mga kasuotan ng aking dugo, dahil sa kanilang pana- nampalataya, at sa pagsisisi ng lahat ng kanilang mga kasalanan, at sa kanilang katapatan hanggang sa wakas." 1 Ang pagtayo sa labas ng bahay habang iniispreyan ng tubig ni lola ay Isa sa kagrupo namin ang nagsabi na gawin naming swimming pool ang hukay, kaya pinuno namin ito ng tubig. Dahil ako ang pinakabata at gusto kong makabilang sa kanila, napapayag nila akong tumalon para subukan kung ayos na ito. Ngayon talagang napaka- rumi ko na. Wala naman akong balak 121
sa Espiritu, Siya na umunlad hanggang sa maging tulad ng Ama.4 Naniniwala ako na alam nating lahat na dapat na Siya ang piliin, na wala ni isa sa atin ang makakagawa niyon, kundi Siya at ito ay gagawin Niya. Sa Halamanan ng Getsemani at sa krus sa Golgota, nagdusa si Jesucristo kapwa sa katawan at espiritu, nanginig dahil sa sakit, at nilabasan ng dugo sa bawat butas ng balat, nagmakaawa sa Kanyang Ama na kunin ang mapait na saro mula sa Kanya,5 subalit Kanya pa ring ininom ito.6 Bakit Niya ginawa iyon? Ayon sa Kanyang mga sinabi, gusto Niyang luwalhatiin ang Kanyang Ama at tapusin ang Kanyang "pag- hahanda para sa mga anak ng tao." 7 Gusto niyang tuparin ang Kanyang tipan at gawing posible na makauwi tayong muli. Ano ang gusto Niyang gawin natin bilang kapalit? Ang hiling lamang Niya ay ipagtapat natin ang ating mga kasalanan at magsisi upang hindi tayo magdusa tulad Niya.8 Inaan- yayahan Niya tayong maging malinis upang hindi tayo maiwan sa labas ng bahay ng Ama sa Langit. hindi nakakatuwang karanasan. Ang mapagkaitan ng pagkakataong ma- kabalik at makasama ang ating Ama sa Langit dahil pinili nating manatili o malublob sa maputik na hukay ng kasalanan ay kalunus- lunos kailan- man. Hindi natin dapat dayain ang ating sarili sa mga dapat nating gawin para makabalik at manatili sa piling ng ating Ama sa Langit. Kailangan nating maging malinis. Bago tayo pumarito sa mundong ito, tayo ay nakibahagi bilang mga espiritung anak na lalaki at babae ng Diyos sa isang malaking kapulu- ngan.2 Nakinig tayong lahat, at walang sinumang nakatulog sa atin. Sa pulong na iyon, naglahad ng plano ang ating Ama sa Langit. Dahil kasama sa plano na mananatili tayong malaya na pumili at matuto sa ating sariling karanasan at hindi lang mula sa Kanya, alam Niya na magkakasala tayo. Alam din Niya na dahil sa kasalanan marurumihan tayo at hindi makababalik sa Kanyang piling, dahil ang Kanyang tirahan ay mas malinis kaysa sa bahay na nilinis ng aking lola. Dahil mahal tayo ng ating Ama sa Langit at may layunin Siya "na isakatu- paran ang [ating] kawalang- kamatayan at buhay na walang hanggan," 3 kasama sa Kanyang plano ang isang gaganap na Tagapagligtas - isang tao na ma- kakatulong sa atin na maging malinis kahit gaano pa tayo madumihan. Nang ipahayag ng ating Ama sa Langit na kailangan ng isang Tagapagligtas, na- niniwala ako na lahat tayo ay tumingin kay Jesucristo, ang Panganay na Anak Bagama't ang pag- iwas na magkasala ang mas mainam na huwaran sa buhay, sa bisa ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo, hindi mahalaga kung anong kasalanan ang nagawa natin o gaano kalalim ang pagkalubog natin sa hukay na iyon ng pagkakasala. Hindi mahalaga kung nahihiya tayo dahil sa kasalanang iyon na, tulad ng sabi ni propetang Nephi ay, "madaling bumibihag" sa atin.9 Hindi mahalaga na minsa'y ipinagpalit natin ang ating pagkapanganay sa isang nilu- tong pagkain.10 Ang mahalaga ay na Si Jesucristo, na Anak ng Diyos, ay nagdusa ng "mga pasakit at hirap at lahat ng uri ng tukso" upang "malaman nila nang ayon sa laman kung paano tutulungan ang kanyang mga tao." 11 Ang mahalaga ay handa Siyang magpakababa,12 upang pumarito sa mundong ito at magpaka- baba "sa lahat ng bagay" 13 at magdanas ng "mas matinding pagsalungat kaysa [sa kayang harapin ng] sinumang tao." 14 Ang mahalaga ay nagsumamo si Cristo sa Ama alalang- alang sa atin, sinasa- bing: Ama, masdan ang mga pagdurusa 122
at ang kamatayan niya na walang ginawang kasalanan, na inyong lubos na kinalulugdan. . . kaya nga, Ama, iligtas ang mga kapatid kong ito na na- niniwala sa aking pangalan, upang sila ay makaparito sa akin at magkaroon ng buhay na walang hanggan." 15 Iyan ang talagang mahalaga at siyang dapat magbigay sa ating lahat ng panibagong pag- asa at determinasyong sumu- bok pang muli, dahil hindi Niya tayo nalilimutan.16 Pinatototohanan ko na ang Taga- pagligtas ay hindi kailanman tatalikod sa atin kapag mapagpakumbaba natin Siyang hahanapin upang magsisi; hindi magsasabing wala na tayong pag- asa; hindi sasabihing, "Ikaw na naman"; hindi tayo tatanggihan dahil sa di- pagkaunawa kung gaano kahirap umi- was sa kasalanan. Ganap Niya itong nauunawaan, pati na ang kalungkutan, kahihiyan, at kabiguan na tiyak na idinudulot ng kasalanan. Ang pagsisisi ay totoo at mabisa ito. Ito ay hindi isang karanasang kathang- isip lamang o bunga "ng isang isipang matinding nababalisa." 17 May kapang- yarihan ito na mag- alis ng pasanin at palitan ito ng pag- asa. Maaari itong magpabago nang lubos sa ating puso kung kaya't tayo ay "wala nang hanga- rin pang gumawa ng masama, kundi ang patuloy na gumawa ng mabuti." 18 Tama lamang na maging mahirap ang pagsisisi. Ang mga bagay na walang hanggan ang kahalagahan ay kara- niwang pinaghihirapan. Ngunit ang resulta nito ay sulit na sulit. Tulad ng pinatotohanan ni Pangulong Boyd K. Packer sa kanyang huling mensahe sa mga Pitumpu ng Simbahan: "Ito ang dapat isipin: ang Pagbabayad- sala ay walang iniiwang dungis, walang iniiwang bakas. Ang inayos ay naayos na. . . . Ang Pagbabayad- sala ay wa- lang iniiwang bakas, walang iniiwang dungis. Nagpapagaling lamang ito, at kung ano ang pinagaling nito ay nana- natiling magaling." 19 kabila ng katotohanang ang katarungan ay hindi makapananaig sa Kanya, ang lahat ng kasalanan ng sangkatauhan, pati na ang mga kasalanang walang kabuluhang piniling pagdusahan ng ilan sa mga anak ng Diyos. Bilang mga miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, mas napapa- halagahan natin ang kapangyarihan ng Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas kaysa sa karamihan dahil alam natin na kung tayo ay nakikipagtipan, patuloy na magsisisi, at magtitiis hanggang wakas, gagawin Niya tayo na mga tagapagmanang kasama Niya 20 at, tulad Niya tatanggapin natin ang lahat ng mayroon ang Ama.21 Iyan ay isang kamangha- manghang doktrina, ngunit totoo. Dahil sa Pagbabayad- sala ni Jesucristo ang paanyaya ng Tagapaglig- tas na "kayo nga'y mangagpakasakdal, gaya ng inyong Ama sa kalangitan na sakdal" 22 ay naging ganap na posible sa halip na imposibleng maabot. Itinuturo ng mga banal na kasulatan na bawat tao ay "kailangang hatulan alinsunod sa banal na paghuhukom ng Diyos." 23 Sa araw na iyon, wala nang pagkakataon na magkanlong sa mas malaking grupo o isisi sa iba ang dahilan ng ating karumihan. Salamat at itinuturo din sa atin ng mga banal na kasulatan na si Jesucristo, na nagdusa para sa ating mga kasalanan, na ating Tagapamagitan sa Ama, na tinatawag tayo na Kanyang mga kaibigan, na nag- mamahal sa atin hanggang katapusan, ay Siya ring ating hukom sa pinaka- huling sandali. Ang isa sa madalas na di- napapansin na mga pagpapala ng Pagbabayad- sala ni Jesucristo ay na "ang Ama . . . ay ipinagkaloob . . . sa Anak ang buong paghatol." 24 Mga kapatid, kung kayo ay pinang- hihinaan ng loob o nagtatanong kung makakaahon ba kayo sa espirituwal na hukay na hinukay ninyo, mang- yaring alalahanin Siya na tumayo "sa pagitan [natin] at sa katarungan," na "[puspos] ng habag sa mga anak ng tao," at umako ng ating mga kasamaan at kasalanan at "[tinugunan] ang mga hinihingi ng katarungan." 25 Sa madaling salita, tulad ng ginawa ni Nephi noong siya ay nag- alinlangan, dapat lamang ninyong alalahanin "kung kanino [kayo] nagtiwala," 26 maging kay Jesucristo, at muling makaranas ng "ganap na kaliwanagan ng pag- asa." 27 Sa pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. 3 Nephi 27:19. 2. Tingnan sa Moises 4:1-4; Abraham 3:22-28; Mga Turo ng mga Pangulo ng Simbahan: Joseph Smith (2007), 242. 3. Moises 1:39. 4. Tingnan sa Lectures on Faith (1985), 59, 60. 5. Tingnan sa Marcos 14:36. 6. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 19:19. 7. Doktrina at mga Tipan 19:19. 8. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 19:16, 20. 9. 2 Nephi 4:18. 10. Tingnan sa Genesis 25:29-33. 11. Alma 7:11, 12. 12. Tingnan sa 1 Nephi 11:16, 26. 13. Doktrina at mga Tipan 88:6; tingnan din sa Doktrina at mga Tipan 122:8. 14. Lectures on Faith, 59. 15. Doktrina at mga Tipan 45:4-5. 16. Tingnan sa Isaias 44:21. 17. Alma 30:16. 18. Mosias 5:2. 19. Boyd K. Packer, pagsasanay sa pangkalahatang kumperensya, Abr. 7, 2015. Gayon din, ang ating pag- asang ma- kapiling na muli ang Ama ay nakasala- lay sa Pagbabayad- sala ni Jesucristo, sa kahandaan ng isang walang kasalanang Tao na akuin sa Kanyang sarili, sa 20. Tingnan sa Mga Taga Roma 8:17. 21. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 84:38. 22. Mateo 5:48. 23. 2 Nephi 9:15. 24. Juan 5:22. 25. Mosias 15:9. 26. 2 Nephi 4:19. 27. 2 Nephi 31:20. 123
kasama, bumago ng kanilang mga puso, at nagbigay sa kanila ng matibay na patotoo tungkol sa katotohanan. Ang mga kaloob at pagpapalang ito Ni Elder Kim B. Clark Ng Pitumpu Mga Matang Nakakakita at mga Taingang Nakaririnig Kung tayo ay aasa kay Cristo at bubuksan ang ating mga mata at ating mga tainga, tutulungan tayo ng Espiritu Santo na makita na gumagawa ang Panginoong Jesucristo sa ating buhay. Sa Kanyang mortal na ministeryo, mahimalang pinagaling ni Jesus ang maraming tao at nagturo nang may awtoridad at kapangyarihan kung kaya't sinabi sa mga banal na kasulatan na, "Lumaganap ang pagkabantog niya sa buong Siria . . . at sinundan siya ng lubhang karamihang tao." 1 Hindi Siya tinanggap ng ilang na- kakita ng Kanyang pagpapagaling at nakarinig ng Kanyang pagtuturo. Ang iba'y nagsisama sa Kanya noong una, ngunit iniwan din Siya kalaunan.2 Ang Panginoong Jesucristo ay nasa harapan nila, ngunit hindi nila nakita kung sino Siya talaga. Sila ay mga bulag, at pinili nilang lumayo. Patungkol sa kanila, sinabi ni Jesus: kanilang buhay sa Kanya. Kahit nahihi- rapan silang iwasan ang panunukso ng mundo, kahit hindi nila ganap na ma- unawaan ang Kanyang itinuro, at kahit natatakot pa, naniwala sila sa Kanya, minahal nila Siya, at sinunod. Hinggil sa kanila, sinabi ni Jesus, "Mapapalad ang inyong mga mata, sapagka't nangakakakita; at ang inyong mga tainga, sapagka't nangakakarinig." 5 Bago naganap ang Kanyang pag- durusa sa Getsemani at sa Kalbaryo, ito ang napakagandang ipinangako ni Jesus sa Kanyang mga disipulo: "Ang sa akin ay sumasampalataya, ay gagawin din naman niya ang mga gawang aking ginagawa; at lalong dakilang mga gawa kay sa rito ang gagawin niya; sapagka't ako'y paroroon sa Ama." 6 "Pumaroon ako sa sariling akin at hindi ako tinanggap ng sariling akin." 3 "Mahirap na makarinig ang kanilang mga tainga, at kanilang ipinikit ang kanilang mga mata." 4 Gayunpaman, maraming kalalakihan at kababaihan, pati na ang Kanyang matatapat na Apostol, ang isinentro ang Tinupad ni Jesus ang pangakong iyan: simula sa araw ng Pentecostes, ang mga disipulo ay bininyagan sa apoy at sa Espiritu Santo.7 Sa pama- magitan ng pananampalataya kay Jesucristo, pagsisisi, at pagsunod, ang Espiritu Santo ang kanilang naging ay nagpatatag sa mga disipulo ng Pa- nginoon. Bagama't sila ay nabuhay sa mapanganib at magulong panahon, tu- manggap sila ng espirituwal na kaloob na mga matang nakakakita at mga tai- ngang nakaririnig. Sa kapangyarihan ng Espiritu Santo, nagsimula nilang makita ang katotohanan ng mga bagay kung ano talaga ang mga ito, lalo na ang tungkol sa Panginoong Jesucristo at sa Kanyang gawain sa kanila.8 Pinalawak ng Espiritu Santo ang kanilang pang- unawa, at kanilang narinig ang tinig ng Panginoon nang mas malinaw. Ang ebanghelyo ni Jesucristo ay tumimo nang malalim sa kanilang mga puso.9 Sila ay matapat at masunurin.10 Ipina- ngaral nila ang ebanghelyo nang may tapang at kapangyarihan at pinatatag ang kaharian ng Diyos.11 Nagkaroon sila ng galak sa Panginoong Jesucristo. Marami tayong pagkakatulad sa matatapat na kalalakihan at kababai- hang iyon sa kalagitnaan ng panahon. Tayo rin ay nabubuhay sa panahon na gumagawa ng himala ang Panginoong Jesucristo sa atin - kabilang na ang pagpapagaling ng maysakit, paglilinis sa atin mula sa kasalanan, pagbabago sa ating mga puso, at pagbibigay ng pagkakataong maligtas ang mga anak ng Diyos buhay man o patay. Sa ating panahon tayo rin ay may mga buhay na propeta at apostol, kapangyarihan ng priesthood, espirituwal na kaloob, at mga sagradong pagpapala ng mga ordenansa ng kaligtasan. Ang ating panahon ay mapanganib na panahon - panahon ng matin- ding kasamaan at tukso, panahon ng kalituhan at kaguluhan. Sa mapanga- nib na panahong ito, ang propeta ng Panginoon sa lupa, si Pangulong Thomas S. Monson, ay inatasan tayong sagipin ang sugatang mga kaluluwa,12 manindigan sa katotohanan nang may tapang,13 at itayo ang kaharian ng Diyos.14 Anumang antas ng es- pirituwalidad o pananampalataya o pagsunod ang taglay natin ngayon, hindi nito sapat na matutugunan ang 124
mga naghihintay na gawain. Kailangan natin ng mas malakas na espirituwal na liwanag at kapangyarihan. Kailangan natin ng mga mata na mas malinaw na nakakakita ng mga ginagawa ng Tagapagligtas sa ating buhay at ng mga tainga na nakaririnig sa Kanyang tinig nang mas malalim sa ating puso. Ang kagila- gilalas na pagpapalang ito ay dumarating kapag binuksan natin ang ating puso at tatanggapin,15 tunay na tatanggapin, ang Panginoong Jesucristo, ang Kanyang doktrina, at Kanyang Simbahan sa ating buhay. Hindi tayo kailangang maging per- pekto, ngunit kailangan nating maging mabuti at mas magpakabuti pa. Kaila- ngan nating sikaping ipamuhay ang malinaw at simpleng mga katotohanan ng ebanghelyo. Kung ating tataglayin ang pangalan ni Cristo, kikilos nang may pananampalataya sa Kanya upang magsisi sa ating mga kasalanan, sumu- nod sa Kanyang mga kautusan, at lagi Siyang aalalahanin, mapapasaatin ang Espiritu Santo sa pamamagitan ng awa at biyaya ni Jesucristo. Sa simpleng pagsunod, madarama natin sa ating puso ang Espiritu. Sa ating tahanan nananalangin tayo nang may pananampalataya, sinasaliksik ang mga banal na kasulatan, at pinapana- tiling banal ang araw ng Sabbath. Sa ating mga chapel, tumatanggap tayo ng sakramento at gumagawa ng mga ba- nal na pangako sa ating Ama sa Langit sa pangalan ni Cristo. Sa banal na tem- plo ginagawan natin ng mga sagradong ordenansa ang ating mga kapatid na lalaki at babae na sumakabilang- buhay na. Sa ating pamilya at sa mga gawaing ibinigay sa atin ng Panginoon, tinutu- lungan natin ang iba, pinagagaan ang kanilang mga pasanin at inaanyayahan silang lumapit kay Cristo. Mga kapatid, alam ko na kung gagawin natin ang mga bagay na ito, darating ang Espiritu Santo! Tayo ay uunlad sa espirituwal at matututo sa Espiritu Santo, at Siya ay ating makaka- sama. Kung tayo ay aasa kay Cristo at bubuksan ang ating mga mata at ating mga tainga, tutulungan tayo ng Espiritu Santo na makita natin ang ginagawa ng Panginoong Jesucristo sa ating buhay, pinalalakas ang ating pananampala- taya sa Kanya nang may katiyakan at katibayan. Mas makikita natin ang lahat ng ating mga kapatid kung paano sila nakikita ng Diyos, nang may pagmama- hal at habag. Maririnig natin ang tinig ng Tagapagligtas sa mga banal na kasu- latan, sa mga bulong ng Espiritu, at sa mga salita ng mga buhay na propeta.16 Makikita natin ang kapangyarihan ng Diyos sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at sa lahat ng lider ng Kanyang tunay at buhay na Simbahan, at malalaman natin nang may kati- yakan na ito ay banal na gawain ng Diyos.17 Makikita at maunawaan natin ang ating sarili at ang mundong ating ginagalawan kung paano ito nakikita ng Tagapagligtas. Magkakaroon tayo ng tinatawag ni Apostol Pablo na "pagiisip ni Cristo." 18 Magkakaroon tayo ng mga matang nakakakita at mga taingang na- karirinig, at itatayo natin ang kaharian ng Diyos. Ang buhay ay maaaring mahirap, nakalilito, puno ng pasakit, at naka- panghihina ng loob. Pinatototohanan ko na sa pamamagitan ng patnubay ng Espiritu Santo, ang liwanag ng ebang- helyo ni Jesucristo ay mararamdaman ninyo sa kabila ng kaguluhan, pasakit, at kadiliman. Ito man ay dumating nang biglaan o unti- unti, ang malulu- walhati at espirituwal na lakas na iyon ay magpapadama ng nakagagaling na pagmamahal, at papayapa sa nagsisisi at sugatang kaluluwa; papawiin nito ang kadiliman sa liwanag ng katotoha- nan; at papalitan ang kawalang- pag- asa ng pag- asa kay Cristo. Makikita natin na darating ang mga pagpapalang ito, at malalaman natin sa pagpapa- totoo ng Espiritu na ang Panginoong Jesucristo ang gumagawa sa ating buhay. Ang ating mga pasanin ay tunay na "[madaraig] sa kagalakan ng [ating Manunubos]." 19 Ang karanasan ng aking nanay at tatay maraming taon na ang nakara- raan ay naglalarawan ng kahalagahan at kapangyarihan ng mga matang nakakakita at mga taingang nakaririnig. Noong 1982 tinawag na maglingkod sa Philippines Davao Mission ang mga magulang ko. Nang buksan ni Inay ang liham at makita kung saan sila maglilingkod, ibinulalas niya sa aking Itay, "Naku po! Kailangan mo silang tawagan at sabihin sa kanila na hindi tayo puwedeng pumunta sa Pilipinas. Alam nilang may hika ka." Nagkasakit ng hika si Itay nang maraming taon, at talagang alalang- alala sa kanya si Inay. Makalipas ang ilang gabi ginising ni Inay si Itay nang mga alas- 2:30 n.u. Sabi niya, "Merlin, narinig mo ba iyong tinig na iyon?" "Hindi, wala akong narinig." "Pero, tatlong beses kong narinig ang tinig na iyon ngayong gabi, na ang sinasabi, 'Bakit ka nag- aalala? Hindi mo ba alam na alam kong may hika siya? Aalagaan ko siya, at aalagaan kita. Paghandaan na ninyo ang paglilingkod sa Pilipinas.'" Naglingkod sina Inay at Itay sa Pili- pinas at nagkaroon ng napakagandang karanasan. Ang Espiritu Santo ang kani- lang kompanyon, at sila ay pinagpala at pinrotektahan. Hindi na inatake ng 125
hika si Itay kahit kailan. Naglingkod siya bilang unang tagapayo sa mission presidency, at sinanay nila ni Inay ang daan- daang missionary at libu- libong matatapat na Banal sa mga Huling Araw bilang paghahanda sa pagka- karoon ng mga ward at stake sa isla ng Mindanao. Biniyayaan sila ng mga matang nakakakita at mga taingang nakaririnig. Ni Elder Koichi Aoyagi Emeritus Member ng Pitumpu Mga kapatid, pinatototohanan ko si Jesucristo. Alam kong Siya ay buhay. Siya ang ating Tagapagligtas at Manu- nubos. Alam ko na kung tatanggapin natin Siya sa ating buhay at ipamu- muhay ang malinaw at mga simpleng katotohanan ng Kanyang ebanghelyo, magagabayan tayo ng Espiritu Santo. Magkakaroon tayo ng mahalagang kaloob na mga matang nakakakita at mga taingang nakaririnig. Pinatototo- hanan ko ito sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Maging Matatag sa Iyong Landas Unahin ang Diyos, anumang pagsubok ang dinaranas ninyo. Mahalin ang Diyos. Manampalataya kay Cristo, at ipagkatiwala ang inyong sarili sa Kanya sa lahat ng bagay. MGA TALA 1. Mateo 4:24-25. 2. Tingnan sa Juan 6:66. 3. 3 Nephi 9:16. 4. Mga Gawa 28:27; tingnan din sa Mateo 13:15. 5. Mateo 13:16. 6. Juan 14:12. 7. Tingnan sa Mga Gawa 2:1-4. 8. Para sa halimbawa, tingnan sa, Mga Gawa 10:9-15. 9. Tingnan sa Enos 1:3. 10. Tingnan sa Mga Gawa 2:42. 11. Tingnan sa Mga Gawa 4:8-12. 12. Tingnan sa Thomas S. Monson, "Paglingon at Pagsulong," Liahona, Mayo 2008, 90. 13. Tingnan sa Thomas S. Monson, "Ikaw ay Magpakalakas at Magpakatapang na Mabuti," Liahona, Mayo 2014, 66-69. 14. Tingnan sa Thomas S. Monson, "Faith in the Work of Salvation," Worldwide Leadership Training Meeting, Hunyo 2013, lds. org/ broadcasts. 15. Ang salitang tumanggap o tanggapin ay may ilang kahulugan na mahalaga sa kontekstong ito: "alamin o wariin sa isipan o mga pandama," "tulutang makapasok," tanggapin bilang katotohanan, at maniwala (tingnan sa Merriam- Webster's Collegiate Dictionary, 11th ed. [2003], "receive"). 16. Tingnan sa Doktrina at mga Tipan 18:34-36; 68:3-4. 17. Itinuro ni Pangulong Harold B. Lee na ang patotoong ito ay mahalaga para makapagbalik- loob sa Panginoon (tingnan sa "Be Loyal to the Royal within You" [Brigham Young University devotional, Set. 11, 1973], 4, speeches. byu. edu ). 18. I Mga Taga Corinto 2:16. 19. Alma 27:17; tingnan din sa Alma 31:38. Noong Marso 11, 2011, naka- tayo ako sa istasyon ng tren sa Tokyo Shinagawa para bisita- hin ang Japan Kobe Mission. Noong mga bandang alas- 2:46 n.h., niyanig ng 9.0- magnitude na lindol ang lugar. Hindi ko magawang tumayo dahil sa lakas ng pagyanig, kaya mahigpit akong kumapit sa rehas ng hagdan. Nagsimulang magbagsakan ang mga ilaw mula sa kisame. Nagkagulo ang mga tao sa Tokyo. Mabuti na lang at hindi ako na- saktan, at pagkalipas ng apat na oras, napanatag ako nang malamang ligtas ang aking buong pamilya. Sa telebisyon, sunud- sunod na ipi- nalabas ang mga kagimbal- gimbal na pangyayari tungkol dito. Isang napaka- laking tsunami ang tumama sa Sendai mission area - at tinangay ang lahat ng madaanan nito: mga sasakyan, bahay, pabrika, at bukirin. Nangilabot ako sa kalunus- lunos na mga larawan at tagpo, at napaiyak ako. Taimtim kong ipinagdasal na pangalagaan at tulungan ng ating Ama sa Langit ang mga taong nakatira sa rehiyong ito na pinakama- mahal ko. Kalaunan, nakumpirmang ligtas lahat ang mga missionary at mga miyembro ng Simbahan. Gayunman, maraming miyembro ang naapektuhan, nawalan sila ng mga kaanak, tahanan, at mga kasangkapan sa bahay. Mahigit 20,000 katao ang nasawi, nawasak ang mga komunidad, at maraming tao ang sapilitang pinaalis sa kanilang tahanan dahil sa aksidenteng naganap sa isang nuclear power plant. Ang mga kalamidad na tulad nito ay pumipinsala ngayon sa maraming bahagi ng mundo, na ikinasasawi ng maraming tao. Binalaan tayo na may magaganap na mga kalamidad, dig- maan, at maraming suliranin sa mundo. Kapag biglang dumating sa atin ang ganitong mga pagsubok, maaaring itanong natin, "Bakit nangyayari sa akin ang mga bagay na ito?" o "Bakit kaila- ngan kong magdusa?" Sa mahabang panahon mula nang magbalik- loob ako sa ebanghelyo, hindi maliwanag sa akin ang sagot sa tanong na "Bakit ako binibigyan ng mga pagsubok?" Nauunawaan ko na bahagi ng plano ng kaligtasan ang subukan tayo. Ngunit, ang totoo, 126
pagdating sa tanong na ito, hindi ga- noon kalakas ang pananalig ko noon para lubos na masagot ito. Minsan din akong nakaranas ng mabigat na pagsubok. Noong 30 taong gulang ako, binisita ko ang Nagoya mission bilang ba- hagi ng aking trabaho. Pagkatapos ng pulong, kinausap ng mission president ang dalawang missionary na ihatid ako sa airport. Gayunman, nang nakara- ting na kami sa intersection pababa sa mahabang burol, isang malaking trak ang rumagasa patumbok sa amin. Bumangga ito sa likuran ng aming sasakyan at patulak na kinaladkad ito nang mahigit 70 talampakan (20 m). Ang nakakasindak pa ay walang tsuper na nagmamaneho sa trak. Nayupi nang halos kalahati sa dating laki nito ang likuran ng sasakyan namin. Mabuti na lang at wala ni isang nasaktan sa amin ng mga elder. Gayunman, kinabukasan, nakaram- dam ako ng sakit sa leeg at mga balikat at matinding pananakit ng ulo. Mula nang araw na iyon hindi na ako makatu- log, at wala akong magawa kundi tiisin ang bawat araw nang may dinaramdam. Idinalangin ko sa Diyos na pagalingin ako, ngunit hindi nawala ang mga sinto- mas na ito sa loob ng 10 taon. Sa panahong ito, unti- unti akong nakaramdam ng pag- aalinlangan, at ini- sip ko, "Bakit kailangan kong magka- sakit nang ganito katindi?" Gayunman, kahit hindi sinagot ang panalangin ko na pagalingin ako, nagsikap pa rin akong maging tapat sa pagsunod sa mga utos ng Diyos. Patuloy kong ipinagdasal na mahanapan ko ng sagot ang mga tanong ko tungkol sa mga pagsubok na dinaranas ko. Dumating ang isa pang problema sa buhay ko, at nabalisa ako dahil hindi ko alam kung paano haharapin ang panibagong pagsubok na ito. Ipinagda- sal kong makatanggap ng sagot. Ngunit hindi ito kaagad dumating. Kaya kinau- sap ko ang isang lider ng Simbahan na pinagkakatiwalaan ko. Habang nag- uusap kami, sinabi niya sa akin nang may pagmamalasakit, "Brother Aoyagi, hindi ba't ang dahilan kaya narito ka sa mundo ay para danasin ang pagsubok na ito? Hindi ba dapat lang na tanggapin ang lahat ng pagsubok sa buhay na ito at hayaang tulungan ka ng Panginoon? Sa palagay mo ba hindi malulutas ang problemang ito kapag nabuhay na tayong muli?" Nang marinig ko ang mga salitang ito, naramdaman ko nang lubos ang Espiritu ng Panginoon. Narinig ko na ang doktrinang ito nang maraming beses, ngunit ngayon ko lang ito lubos na naunawaan. Natanto ko na ito ang sagot na matagal ko nang hinihiling sa Panginoon sa aking mga panalangin. Malinaw kong naunawaan ang plano ng kaligtasan ng Ama sa Langit at nagkaroon ng panibagong pananaw sa mahalagang alituntuning ito. Sa aklat ni Abraham, ipinahayag ng Panginoong Diyos, "At susubukin natin sila upang makita kung kanilang ga- gawin ang lahat ng bagay anuman ang iutos sa kanila ng Panginoon nilang Diyos." 1 Ang alituntuning naunawaan ko ay alam ng Diyos na lumikha ng langit at lupa ang dakilang layunin ng mundong ito, na Siya ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay sa langit at lupa, at upang maisakatuparan ang plano ng kaligtasan, binibigyan Niya tayo ng ma- raming karanasan - kabilang ang ilang mga pagsubok - habang narito tayo sa mundong ito. At sinabi ng Panginoon kay Joseph Smith ang sumusunod: "Alamin mo, aking anak, na ang lahat ng bagay na ito ay magbibigay sa iyo ng karanasan, at para sa iyong ikabubuti. . . . "Samakatwid, maging matatag sa iyong landas . . . , sapagkat ang Diyos ay kasama mo magpakailanman at walang katapusan." 2 Ang mga pagsubok ng mundong ito - kabilang na ang karamdaman at kamatayan - ay bahagi ng plano ng kaligtasan at tiyak na mararanasan. Mahalaga na "maging matatag sa [ating] landas" at tanggapin ang mga pagsu- bok nang may pananampalataya. Gayunman, ang layunin ng ating buhay ay hindi lamang dumanas ng mga pagsubok. Isinugo ng Ama sa Langit ang Kanyang Pinakamamahal na Anak na si Jesucristo, bilang ating Tagapagligtas at Manunubos, upang ating makayanan ang mga pagsubok na daranasin natin sa mundong ito; sa madaling salita, ginagawa Niya ang mahihinang bagay na maging malalakas sa atin,3 Siya ang nagbayad sa ating mga kasalanan at mga kahinaan, at ginawa Niyang posible para sa atin na magkaroon ng kawalang- kamatayan at buhay na walang hanggan. Ipinahayag ni Pangulong Henry B. Eyring: "Ngunit ang pagsubok sa atin ng mapagmahal na Diyos ay hindi upang malaman kung matitiis natin ang hirap. [Ito ay] ang makita kung matitiis natin ito nang husto. Nalalampasan natin ang pagsubok sa pagpapakita na 127
naaalala natin Siya at ang mga utos Niya sa atin." 4 Ang "maging matatag sa iyong lan- das" ay mahalagang ipasiyang gawin sa panahon ng pagsubok. Ibaling ang puso sa Diyos, lalo na sa panahong nakararanas tayo ng mga pagsubok. Mapagkumbabang sundin ang mga kautusan ng Diyos. Magpakita tayo ng panampalataya na handa tayong iayon ang mga ninanais natin sa gusto ng Diyos. Ni Elder David A. Bednar Ng Korum ng Labindalawang Apostol Ngayon balikan natin ang bang- gaan sa Nagoya. Kung tutuusin maaari kong ikamatay ang aksidenteng iyon. Gayunman, dahil sa biyaya ng Pa- nginoon, himala akong nakaligtas. At alam ko na ang aking mga paghihirap ay para sa ikatututo at ikauunlad ko.5 Tinuruan ako ng Ama sa Langit na ma- ging matiisin, makiramay sa paghihirap ng iba, at panatagin ang mga nagdu- rusa. Nang matanto ko ito, napuno ang puso ko ng pasasalamat sa aking Ama sa Langit para sa pagsubok na ito. "Napiling Magpatotoo sa Aking Pangalan" Napakaganda na ang mga naglilingkod sa nakatataas na katungkulan sa pamumuno ng ipinanumbalik na Simbahan ni Jesucristo ay nakatatandang kalalakihan na husto sa espirituwalidad at matalinong magpasiya. Unahin ang Diyos, anumang pag- subok ang dinaranas ninyo. Mahalin ang Diyos. Manampalataya kay Cristo, at ipagkatiwala ang inyong sarili sa Kanya sa lahat ng bagay. Narito ang pangako ni Moroni sa mga taong ga- gawa nito: "At kung inyong pagkakai- tan ang sarili ng lahat ng kasamaan, at iibigin ang Diyos nang buo ninyong kakayahan, pag- iisip at lakas, kung magkagayon ang kanyang biyaya ay sapat sa inyo, upang sa pamamagitan ng kanyang biyaya kayo ay maging ganap kay Cristo." 6 Noong1996 ininterbyu si Pa- ngulong Gordon B. Hinckley sa programa sa telebisyon na 60 Minutes. Si Mike Wallace, isang bi- hasa at masugid na mamamahayag, ang nag- interbyu kay Pangulong Hinckley tungkol sa ilang mahahalagang paksa. Nang malapit nang matapos ang ka- nilang pag- uusap, sinabi ni Mr. Wallace, "May mga nagsasabi na, 'Ito ay isang gerontocracy. Simbahan ito na pinanga- ngasiwaan ng matatandang lalaki.'" sa mga turo ng mga kalalakihang ito na "pinili [ng Panginoon na] magpatotoo sa [Kanyang] pangalan . . . sa lahat ng bansa, lahi, wika at tao" (D at T 112:1). Dalangin ko na maturuan tayong lahat ng Espiritu Santo habang sama- sama nating pinag- iisipan ang mahala- gang paksang ito. Isang Aral sa Buhay Magsasalita ako tungkol sa paksang Taos- puso kong pinatototohanan na ang Diyos Ama at ang Kanyang Pinakamamahal na Anak na si Jesucristo, ay buhay at ang mga pa- ngako ng Diyos sa mga "naging mata- tag sa [kanilang] landas" at nagmahal sa Kanya ay matutupad kahit sa gitna ng mga pagsubok, sa sagradong pa- ngalan ni Jesucristo, amen. ◼ MGA TALA 1. Abraham 3:25. 2. Doktrina at mga Tipan 122:7, 9; idinagdag ang pagbibigay- diin. 3. Tingnan sa Eter 12:27. 4. Henry B. Eyring, "Sa Lakas ng Panginoon," Liahona, Mayo 2004, 17. 5. Tingnan sa Mga Hebreo 12:7-9. 6. Moroni 10:32. Nakangiti at walang pag- aatubiling tumugon si Pangulong Hinckley, "Hindi ba't napakaganda na may edad na lalaki ang namumuno, isang tao na matalinong magpasiya, at hindi nagpa- patangay sa magkabi- kabila ng lahat na hangin ng aral?" (broadcast noong Abr. 7, 1996). Layunin kong ipaliwanag kung bakit napakaganda na ang mga naglilingkod sa nakatataas na katungkulan sa pamu- muno ng ipinanumbalik na Simbahan ni Jesucristo ay nakatatandang kalalakihan na husto sa espirituwalidad at matali- nong magpasiya - at bakit dapat tayong "makarinig" at "makinig" (Mosias 2:9) ito nang may malinaw at natatanging pananaw. Sa nakalipas na 11 taon, ako ang pinakabatang miyembro ng Labindalawa batay sa edad. Sa ma- raming taon kong paglilingkod, ang karaniwang edad ng mga miyembro ng Unang Panguluhan at Korum ng La- bindalawang Apostol ay 77 taon - ang pinakamatandang karaniwang edad ng mga Apostol sa nakalipas na 11- taon sa dispensasyong ito. Pinagpala ako sa pinagsama- samang karanasan at kaalaman sa pagiging apostol, sa personal na buhay, at sa kahusayan sa trabaho, ng mga miyem- bro ng korum na aking pinaglilingku- ran. Isang halimbawa ng maraming 128
pagkakataong matuto at maglingkod na kasama ang mga lider na ito ay ang pag- uusap namin minsan ni Elder Robert D. Hales. Isang Linggo ng hapon ilang taon na ang nakararaan binisita ko sa bahay si Elder Hales habang nagpapagaling siya mula sa malubhang karamdaman. Napag- usapan namin ang aming mga pamilya, mga responsibilidad sa ko- rum, at mahahalagang karanasan. Espiritu Santo at ang mga huwaran ng Panginoon sa pagtanggap ng paghaha- yag. Ang pangkaraniwang kalalakihang ito ay sumailalim sa pinakapambihirang proseso ng pag- unlad na nagpalawak ng kanilang pang- unawa, nagpabago sa kanilang pananaw, nagpadama sa kanila ng pagmamahal para sa mga tao sa lahat ng bansa at kalagayan, at nagpatunay sa kanila ng katotohanan ng Panunumbalik. Tinanong ko si Elder Hales, "Na- gagampanan po ninyong mabuti ang pagiging asawa, ama, atleta, piloto, ne- gosyante, at lider ng Simbahan. Anong mga aral ang natutuhan ninyo habang nagkakaedad kayo at hindi na gaanong makakilos?" Nag- isip sandali si Elder Hales bago sumagot, "Kapag hindi mo magawa ang dati mong ginagawa, gawin mo lang kung ano ang pinakamahalaga." Maraming beses kong nasaksihan ang mga Kapatid na ito na nagsisikap gawin at gampanan ang kanilang mga responsibilidad sa kabila ng malubhang karamdaman. Ang mga taong ito ay dumaranas din ng paghihirap. Gayun- paman, sila ay binabasbasan at pinala- lakas upang patuloy na sumulong nang buong tapang kahit nahihirapan sa karamdaman. Sa paglilingkod ko na kasama ang Humanga ako sa kasimplihan at ka- laliman ng kanyang sagot. Ang kapwa ko apostol na ito na aking minamahal ay nagbahagi sa akin ng isang aral sa buhay - isang aral na natutuhan mula sa dinanas na mabigat na karamdaman at pagsasaliksik ng sagot sa mga bagay na espirituwal. Mga Limitasyon at Kahinaan ng Tao Ang mga limitasyon na sadyang kasama sa pagtanda ay napakagandang pagkuhanan ng espirituwal na kaala- man at kabatiran. Ang mismong mga bagay na ipinapalagay ng marami na nakapaglilimita sa kahusayan ng mga lingkod na ito ay maaaring maging ka- lakasan pa nila. Ang pisikal na limitas- yon ay nagpapalawak ng pang- unawa. Ang limitadong lakas ay nagpapalinaw ng mga priyoridad. Ang kawalan ng ka- kayahang gumawa ng maraming bagay ay nagtutuon sa ilang mga bagay na pinakamahalaga. Iminumungkahi ng ilang tao na mas bata, mas masiglang mga lider ang kailangan sa Simbahan upang epektibong matugunan ang mabibigat na hamon ng ating panahon. Ngunit ang Panginoon ay hindi gumagamit ng makabagong mga pilosopiya at paraan sa pamumuno para isakatupa- ran ang Kanyang mga layunin (tingnan sa Isaias 55:8-9). Maaasahan natin na ang Pangulo at iba pang namumuno sa Simbahan ay mas matatanda at mara- ming espirituwal na karanasan. Ang inihayag ng Panginoon na huwaran ng pamumuno sa pamama- gitan ng mga kapulungan sa Kanyang Simbahan ay nagpapalakas at hindi nagtutuon sa mga epekto ng mga kahinaaan ng katawan tao. Ang ma- halagang pansinin, ang mortal na mga limitasyon ng kalalakihang ito ang siya pang nagpapatibay na ang mga pagha- hayag na natatanggap at ipinababatid nila ay tunay na mula sa Diyos. Tunay nga na ang mga kalalakihang ito ay tinawag ng Diyos sa pamamagitan ng propesiya (tingnan sa Mga Saligan ng Pananampalataya 1:5). Isang Huwaran ng Paghahanda Naobserbahan ko sa aking mga Ka- patid ang ilang dahilan ng Panginoon kung bakit ang tinatawag Niya sa nakatataas na katungkulan ng pamu- muno sa Simbahan ay nakatatandang kalalakihan na husto na ang espiritu- walidad at matalinong magpasiya. Ang kalalakihang ito ay tinuruan sa matagal na panahon ng Panginoon, na kani- lang kinakatawan, pinaglilingkuran, at minamahal. Natutuhan nila ang sagra- dong paraan ng pakikipag- ugnayan ng mga kinatawang ito ng Panginoon, nabatid ko na ang pinakahahangad nila ay malaman at magawa ang kagustuhan ng ating Ama sa Langit at ng Kanyang Pinakamamahal na Anak. Sa pag- uusap namin, nakatatanggap kami ng inspirasyon at nakagagawa ng desisyon na kababanaagan ng liwanag at katotohanan na hindi kayang abutin ng katalinuhan, pag- iisip, at karanasan ng tao. Sa pagtutulungang malutas ang mahihirap na suliranin, ang aming pinagsama- samang kaalaman tungkol sa problema ay pinalawak sa kagila- gilalas na paraan ng kapangyarihan ng Espiritu Santo. Pinagpala ako na masaksihan araw- araw ang kani- kanyang personalidad, kakayahan, at marangal na pagkatao ng mga lider na ito. Iniisip ng ilang tao na ang mga kahinaan ng mga Kapatid ay nakakabalisa at nakapagpapahina ng pananampalataya. Para sa akin ang mga kahinaang iyon ay nakapag- hihikayat at nakapagpapalakas ng pananampalataya. Karagdagang Aral Nasaksihan ko ang pagpanaw ng anim sa mga Kapatid na ito upang tumanggap ng mga bagong respon- sibilidad sa daigdig ng mga espi- ritu: Sina Pangulong James E. Faust, 129
Pangulong Gordon B. Hinckley, Elder Joseph B. Wirthlin, Elder L. Tom Perry, Pangulong Boyd K. Packer, at Elder Richard G. Scott. Ang magigiting na Kapatid na ito ay nag- alay ng kanilang "buong kaluluwa" (Omni 1:26) - sa pagpapatotoo sa pa- ngalan ni Jesucristo sa buong daigdig. Ang pinagsama- samang mga turo nila ay walang katumbas. Ang mga lingkod na ito ay nag- bahagi sa atin sa mga huling taon ng kanilang paglilingkod dito sa mundo ng buod ng mga espirituwal at magagandang aral na natutuhan sa napakaraming taon ng tapat na pag- lilingkod. Nagbahagi ang mga lider na ito ng mga katotohanang lubhang kinakailangan sa mga sandaling inisip ng ilan na wala na silang gaanong maibibigay. Pag- isipan ang mga huling itinuro ng mga dakilang propeta sa mga banal na kasulatan. Halimbawa, tinapos ni Nephi ang kanyang talaan sa mga sa- litang ito: "Sapagkat gayon ang iniutos ng Panginoon sa akin, at kinakailangan kong sumunod" (2 Nephi 33:15). Noong malapit na siyang pumanaw, ipinayo ni Jacob: "Magsipagsisi kayo, at magsipasok sa makitid na pintuang bayan, at mag- patuloy sa landas na makipot, hang- gang sa inyong matamo ang buhay na walang hanggan. Paikot mula itaas kaliwa pakanan: mga portrait nina Pangulong James E. Faust, Pangulong Gordon B. Hinckley, Elder Richard G. Scott, at Elder Joseph B. Wirthlin; itaas: mga portrait nina Pangulong Boyd K. Packer at Elder L. Tom Perry. "O maging marunong; ano pa ang masasabi ko?" ( Jacob 6:11-12). Tinapos ni Moroni ang paghahanda ng mga lamina habang masayang inaa- sam ang Pagkabuhay na Mag- uli: "Ako ay malapit nang magtungo sa kapahi- ngahan sa paraiso ng Diyos, hanggang sa ang aking espiritu at katawan ay mu- ling magsama, at ako ay matagumpay na madadala ng hangin, upang kayo ay tagpuin sa harapan ng nakalulugod na hukuman ng dakilang Jehova, ang Walang Hanggang Hukom ng kapwa buhay at patay" (Moroni 10:34). Tayo ay pinagpala na matuto mula sa huling mga turo at patotoo ng mga propeta at apostol sa mga huling araw. Ang mga pangalan ngayon ay hindi na Nephi, Jacob, at Moroni - kundi Pangulong Faust, Pangulong Hinckley, Elder Wirthlin, Elder Perry, Pangulong Packer, at Elder Scott. Hindi ko sinasabi na ang mga huling mensahe ng minamahal na kalalaki- hang ito ang pinakamahalaga sa kani- lang buong paglilingkod. Gayunman, ang kabuuan ng kanilang espirituwal na kaalaman at mga karanasan sa buhay ang nagtulot sa mga lider na ito na bigyang- diin ang mga walang- hanggang katotohanan nang may ga- nap na katiyakan at nang may matindi at umaantig na kapangyarihan. Sa kanyang huling mensahe sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 2007, ipinahayag ni Pangulong Faust: "[Nagbigay] ang Tagapagligtas ng [natatanging] kapayapaan sa ating lahat sa pamamagitan ng Kanyang Pagbabayad- sala, ngunit dumarating lamang ito kapag handa tayong iwaksi sa ating damdamin ang galit, o pagka- yamot, o paghihiganti. . . . "Tandaan natin na kailangan nating magpatawad upang mapatawad . . . Buong puso at kaluluwa kong pina- niniwalaan ang nakapagpapahilom na kapangyarihang dumarating sa atin kapag sinusunod natin ang payo ng Tagapagligtas na 'magpatawad sa lahat ng tao' [ D at T 64:10 ]" ("Ang Nakakapagpahilom na Kapangyarihan ng Pagpapatawad" Liahona, Mayo 2007, 69). Ang mensahe ni Pangulong Faust ay isang matinding aral sa buhay mula sa isang taong minamahal ko at isa sa 130
NOBYEMBRE 2015 mga lubos na mapagpatawad na taong nakilala ko. Nang oras na iyon hindi natin inakala na ang kanyang patotoo ang magiging huling mensahe niya sa pangkalaha- tang kumperensya. ay ang makita ang isang lalaki at isang babae at ang kanilang mga anak na masaya sa tahanan at ibinuklod para sa panahong ito at sa buong kawalang- hanggan" (Liahona, Mayo 2015, 26). Si Pangulong Hinckley ay nagpa- totoo sa kanyang huling pangkala- hatang kumperensya noong Oktubre 2007: "Pinagtitibay ko ang aking patotoo sa pagtawag [kay] Propetang Joseph, sa kanyang mga gawain, sa pagtatak ng kanyang patotoo sa pama- magitan ng kanyang dugo bilang isang martir sa walang hanggang katotoha- nan. . . . Tayo ay nahaharap sa simple ngunit diretsahang tanong sa pagtang- gap ng katotohanan ng Unang Pangi- tain, at ang sumunod dito. Sa tanong tungkol sa katotohanan nito nakasala- lay ang mismong katibayan ng Simba- hang ito. Kung ito ang katotohanan, at nagpapatotoo akong ito nga, kung gayon ang gawaing kinabibilangan natin ang pinakamahalagang gawain sa mundo" ("Ang Batong Tinibag Mula sa Bundok," Liahona, Nob. 2007, 86). "Magtatapos ako sa pagbibigay ng patotoo (at lubos ang karapatan kong sabihin ito dahil siyamnapung taon na ako sa mundong ito) na habang tuma- tanda ako, mas natatanto ko na ang pamilya ang sentro ng buhay at susi sa walang- hanggang kaligayahan. Ipinahayag ni Elder Scott sa kan- yang huling mensahe sa pangkalaha- tang kumperensya, noong Oktubre 2014: "Isinilang tayo sa mundo para umunlad mismo mula sa mga pag- subok. Ang mga hamon sa buhay ay tumutulong sa atin na maging mas katulad ng ating Ama sa Langit, at ang Pagbabayad- sala ni Jesucristo ay nagtutulot sa atin na makayanan ang mga hamong iyon. Pinatototohanan ko na kapag tayo ay masigasig na lumapit sa Kanya, makakayanan natin ang ba- wat tukso, bawat dalamhati, at bawat hamon na kinakaharap natin" ("Unahin Ninyong Manampalataya," Liahona, Nob. 2014, 94). "Salamat sa aking asawa, mga anak, mga apo at apo- sa- tuhod, at [sa] . . . kamag- anak na nagpapayaman sa bu- hay ko at, oo, maging magpasawalang- hanggan. Iniiwan ko ang aking pinakamalakas at pinakasagradong patotoo tungkol sa walang- hanggang katotohanang ito" ("Bakit Mahalaga ang Kasal at Pamilya - sa Lahat ng Dako ng Mundo," Liahona, Mayo 2015, 42). Ang mensahe ni Elder Perry ay isang magandang aral sa buhay mula sa isang taong mahal ko na dahil sa malawak na karanasan ay naunawaan ang maha- halagang kaugnayan ng pamilya at walang- hanggang kaligayahan. Pinagtibay ng patotoo ni Pangulong Ang mensahe ni Elder Scott ay Hinckley ang isang matinding aral sa buhay mula sa isang taong mahal ko at alam kong propeta ng Diyos. magandang aral sa buhay mula sa isang taong mahal ko at minamahal na nata- tanging saksi ng pangalan ni Jesucristo sa buong mundo (tingnan sa D at T 107:23). Binigyang- diin ni Pangulong Packer sa pangkalahatang kumperensya anim na buwan na ang nakararaan ang plano ng kaligayahan ng Ama, ang Pagbabayad- sala ng Tagapagligtas, at ang mga walang- hanggang pamilya: "Pinatototohanan ko na si Jesus Ibinigay ni Elder Wirthlin ang kan- yang huling mensahe sa pangkalaha- tang kumperensya noong Oktubre 2008. "Naaalala ko pa ang payo [ng aking ina] sa akin noong araw na iyon nang matalo ang koponan ko sa football: 'Anuman ang mangyari, gustuhin ito.' ". . . Ang paghihirap, kung hahara- pin nang wasto, ay maaaring maging pagpapala sa ating buhay. . . . Pangako at Patotoo Ipinahayag ng Tagapagligtas, "Ma- ging sa pamamagitan ng sarili kong tinig o sa tinig man ng aking mga ta- gapaglingkod, ito ay iisa" (D at T 1:38). Nawa'y pakinggan at sundin natin ang mga walang hanggang katotohanang itinuro ng mga awtorisadong kinatawan ng Panginoon. Kapag ginawa natin ito, ipinapangako ko na mapapatibay ang ating pananampalataya sa Ama sa Langit at kay Jesucristo, at tatanggapin natin ang espirituwal na patnubay at proteksyon para sa kani- kanya nating kalagayan at pangangailangan. ang Cristo at ang Anak ng Diyos na buhay. Siya ang namumuno sa Simbahang ito. Sa pamamagitan ng Kanyang Pagbabayad- sala at ng ka- pangyarihan ng priesthood, ang mga pamilya na nagsimula sa buhay na ito ay maaaring magkasama- sama sa kawalang- hanggan . . . "Sa paghahanap natin ng katatawa- nan, paghahangad ng mga bagay na walang- hanggan, pag- unawa sa alitun- tunin ng [pagbibigay ng nararapat na pagpapala], at paglapit sa ating Ama sa Langit, kakayanin natin ang hirap at pag- subok. Masasabi natin, tulad ng aking ina, 'Anuman ang mangyari, gustuhin ito'" ("Anuman ang Mangyari, Gustuhin Ito," Liahona, Nob. 2008, 28). "Nagpapasalamat ako sa . . . Pagbabayad- sala na makahuhugas sa bawat mantsa gaano man kahirap o katagal o ilang beses mang inulit. Maaari kang palayaing muli ng Pagbabayad- sala para makasulong, nang malinis at karapat- dapat" ("Ang Plano ng Kaligaya- han," Liahona, Mayo 2015, 28). Buong lakas ng kaluluwa kong pinatototohanan ang pamamahala ng nabuhay na muli at buhay na si Cristo sa mga gawain ng Kanyang ipina- numbalik at buhay na Simbahan sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na napiling magpatotoo sa Kanyang pangalan. Pinatototohanan ko ito sa sagradong pangalan ni Jesucristo, amen. ◼ Ang mensahe ni Elder Wirthlin ay isang magandang aral sa buhay mula sa isang taong mahal ko at isang halim- bawa ng taong hinaharap ang mga pagsubok nang may pananampalataya sa Tagapagligtas. Ang huling mensahe ni Pangulong Packer ay isang aral sa buhay mula sa isang taong mahal ko na mariin at paulit- ulit na ipinahayag na ang layu- nin "ng lahat ng gawain sa Simbahan Tumayo si Elder Perry sa pulpitong ito anim na buwan na ang nakararaan. 131
Nagsalita Sila sa Atin Amy. Ipinagdasal ni Amy na mala- man kung talagang mahal siya ng Diyos at naroon Siya para sa kanya. Basahin o muling isalaysay ang ku- wentong ito bilang isang pamilya at pag- usapan ang isang pagkakataon na nadama ninyo ang pagmamahal ng Diyos. Ano ang pakiramdam mo nang malaman mo na ikaw ay anak ng Diyos? Paano mo matutulungan ang iba na malaman na sila ay mga anak ng Diyos? Gawing Bahagi ng Ating Buhay ang Kumperensya Pahina 121: Ikinuwento ni Elder Allen D. Haynie ng Pitumpu ang isang pagkakataon na naghukay sila ng dalawang kuya niya ng isang malaking hukay na ginawa nilang swimming pool. Naputi- kan nang husto ang mga bata sa kalalaro doon. Ayaw papasukin ng lola niya sa bahay si Elder Haynie hangga't hindi siya nakapaghu- hugas at nakapaglilinis. Ano ang itinuturo ng kuwento niya tungkol sa Pagbabayad- sala ni Jesucristo? Bakit mahalagang maging malinis sa harapan ng Diyos? Isiping gamitin ang ilan sa mga aktibidad at tanong na ito bilang panimula sa talakayan ng pamilya o personal na pagninilay. Para sa mga Bata • Pahina 86: Pinakiusapan tayo ni Pangulong Thomas S. Monson na maging mabubuting halimbawa sa pamamagitan ng pagsunod kay Jesucristo. Kapag sinunod natin Siya, maaari tayong maging ilaw sa mundo. Paano ka magiging halimbawa sa iyong pamilya at mga kaibigan? Makapagsisimula ka sa pagtatakda ng mithiin na gumawa ng isang bagay upang maging higit na katulad ni Jesus. Para sa mga Kabataan • Pahina 83: Sinabi ni Pangulong Thomas S. Monson na ang mga utos ng Diyos ay hindi mga hadlang kundi bagkus ay mga tuntunin para sa kaligayahan. "Siya na lumikha at nagmamahal sa atin," wika niya, "ang tunay na nakakaalam kung paano tayo dapat mamuhay upang matamo natin ang pinakadakilang kaligayahan." Subukin ang mga sa- lita ni Pangulong Monson, at sundin ang mga utos ng Panginoon. Huwag kang magulat kung tumanggap ka ng tulong at proteksyon ng langit. • Pahina 6: Kapag umaasa tayo sa Pahina 104: Nagkuwento si Pangu- long Henry B. Eyring, Unang Taga- payo sa Unang Panguluhan, tungkol sa paghahanap ng kanyang ama sa simbahan isang araw ng Linggo nang bumisita siya sa Australia. Habang naghahanap siya, nagdasal siya sa bawat kanto sa kalye upang malaman kung saang direksyon siya dapat lumakad. Di- nagtagal naka- rinig siya ng kantahan at nabatid niya na tinulungan siya ng Espiritu Santo na makita ang kanyang daan. Mag- isip ng isang pagkakataon na nadama mo ang Espiritu Santo. Ano ang naging pakiramdam mo? • Pahina 6: Nagkuwento si Sister Rosemary M. Wixom, Primary general president, tungkol sa isang batang babaeng nagngangalang iba na pahalagahan tayo, madalas tayong mabigo. Sabi ni Sister Rosemary M. Wixom, Primary general president, "Nadarama natin ang ating kahalagahan mula sa [Panginoon], hindi mula sa mga tao sa ating paligid o mula sa Facebook o Instagram." Sumulat sa journal mo sa linggong ito ng tungkol sa iyong likas na kabanalan at mga pagpapa- lang nagmumula sa kaalamang iyon. 132
Pahina 20: Sabi ni Pangulong Dieter F. Uchtdorf, Pangalawang Ta- gapayo sa Unang Panguluhan, "Kung inaakala ninyo na walang gaanong nagagawa ang ebanghelyo para sa inyo, inaanyayahan ko kayong umat- ras, tingnan ang inyong buhay, at simplihan ang inyong pamamaraan sa pagiging disipulo. Magpokus sa mga pangunahing doktrina, alitun- tunin, at aplikasyon ng ebanghelyo." Kung nahihirapan at nanghihina ka mag- isip ng mga paraan na masi- simplihan mo ang iyong buhay at pagsamba sa ebanghelyo. Pahina 65: Nagkuwento si Elder Neil L. Andersen ng Korum ng Labindalawang Apostol tungkol sa isang binata na umasang makapag- misyon ngunit sa halip ay nalaman na kailangan niyang alagaan ang kanyang pamilya. Dahil sa malakas na pananampalataya at mga pagpa- pala mula sa Panginoon, nakapag- misyon din ang binatang ito. Paano natin siya matutularan at paano tayo makakasulong nang may pananam- palataya sa kabila ng mga hadlang sa ating landas? ang magagawa mo para maging mas malaking liwanag na "magni- ningning sa mundong lalo pang dumidilim"? Tinalakay nina Pangulong Russell M. Nelson, Pangulo ng Ko- rum ng Labindalawang Apostol, at Elder Jeffrey R. Holland ng Korum ng Labindalawang Apostol ang kahalagahan ng kababaihan at pa- giging ina. Itinuro ni Elder Holland, "Walang pag- ibig sa mortalidad na halos makakatulad sa dalisay na pag- ibig ni Jesucristo maliban sa di- sakim na pag- ibig ng isang tapat na ina sa kanyang anak" (pahina 47). Itinuro ni Pangulong Nelson na (pahina 53). Basahin ang kanyang mensahe at ang mga mensahe nina Elder James B. Martino ng Pitumpu (pahina 58); Elder Koichi Aoyagi, emeritus member ng Pitumpu (pahina 126); at Neill F. Marriott, Pangalawang Tagapayo sa Young Women general presidency (pahina 30). Isipin ang mga paraan na mapa- palakas mo ang iyong pananampa- lataya kay Jesucristo at kung paano ka Niya matutulungang malagpasan ang paghihirap. Pahina 33: Sa kanyang mensahe, itinuro ni Elder Larry R. Lawrence ng Pitumpu, "Patuloy tayong hina- hamon ng Espiritu na maging mas Pahina 33: Nagkuwento si Elder Larry R. Lawrence ng Pitumpu tungkol sa isang returned mission- ary na nahirapan sa marami niyang obligasyon hanggang sa magpasiya siyang ilaan ang araw ng Linggo sa paglilingkod sa Diyos at sa pag- aaral ng ebanghelyo. "Ang munting pag- aadjust na ito ay nagdulot ng kapayapaan at balanse na hinaha- nap niya," sabi ni Elder Lawrence. Ano ang magagawa mo para higit na mailaan ang araw ng Linggo sa Panginoon? Pangulong Thomas S. Monson na maging halimbawa at liwanag sa mundo. "Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas at namuhay at nagturo tayo na katulad Niya," sabi ni Pangulong Monson, "ang liwanag na iyan ay mag- aalab sa ating puso at tatanglawan ang daan para sa iba." Anong mga bagay Pahina 33: Nagkuwento si Elder Larry R. Lawrence ng Pitumpu tungkol sa isang returned mission- ary na nahirapan sa marami niyang obligasyon hanggang sa magpasiya siyang ilaan ang araw ng Linggo sa paglilingkod sa Diyos at sa pag- aaral ng ebanghelyo. "Ang munting pag- aadjust na ito ay nagdulot ng kapayapaan at balanse na hinaha- nap niya," sabi ni Elder Lawrence. Ano ang magagawa mo para higit na mailaan ang araw ng Linggo sa Panginoon? Pangulong Thomas S. Monson na maging halimbawa at liwanag sa mundo. "Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas at namuhay at nagturo tayo na katulad Niya," sabi ni Pangulong Monson, "ang liwanag na iyan ay mag- aalab sa ating puso at tatanglawan ang daan para sa iba." Anong mga bagay ang nagbalik- loob na kababaihan na tumutupad sa kanilang mga tipan "ay lalong mamumukod- tangi sa mundong pasama nang pasama" (pahina 95). Mapanalanging pag- isipang mabuti ang mga mensa- heng ito at talakayin kung paano masusuportahan ng mga miyembro ng pamilya ang kababaihan sa mahahalagang tungkuling bigay sa kanila ng Diyos. Tinalakay ng ilang tagapagsalita ang lakas na malagpasan ang paghihi- rap. Itinuro ni Elder Hugo Montoya ng Pitumpu na dumarating sa lahat ang mga pagsubok at tukso, "ngunit binibigyan din tayo nito ng lakas at pinauunlad tayo kapag nagtagumpay tayong daigin ito" mabuti at patuloy na sumulong. . . . Kung tayo ay mapagpakumbaba at madaling turuan, hahawakan Niya ang ating kamay at aakayin tayo pauwi." Matapos mong basahin ang kanyang mensahe, hangarin ang patnubay ng Espiritu para malaman mo ang mga paraan na maaari kang magpakabuti at magbago. Pahina 104: Itinuro ni Pangulong Henry B. Eyring, Unang Tagapayo sa Unang Panguluhan, na "ang ibig sabihin ng mapasaatin ang Espiritu sa tuwina ay mapatnubayan at magabayan tayo ng Espiritu Santo sa ating pang- araw- araw na buhay." Isi- pin ang mga bagay na maaari mong gawin o tigilang gawin para laging mapasaiyo ang Espiritu. ◼ 133
Indeks ng mga Kuwento sa Kumperensya Ang sumusunod na listahan ng mga piling karanasan mula sa mga mensahe sa pangkalahatang kumperensya ay maaaring gamitin sa personal na pag- aaral, family home evening, at iba pang pagtuturo. Ang numero ay tumutukoy sa unang pahina ng mensahe. Tagapagsalita Kuwento Neil L. Andersen (65) Kasunod ng pagkamatay ng kanilang ina, nabiyayaan ng kabuhayan ang isang binata at kanyang mga kapatid matapos tanggapin ng binata ang tawag na maglingkod sa full- time mission. Sa pagsampalataya kay Jesucristo, nakasumpong ng lakas ang dalawang magkapatid na lalaki na magpatuloy nang mamatay ang kanilang mga magulang at dalawang kapatid nang bumagsak ang eroplanong sinakyan ng mga ito. Koichi Aoyagi (126) Habang kausap ang isang pinuno ng Simbahan, mas nalinawan ni Koichi Aoyagi sa pamamagitan ng Espiritu Santo ang papel na ginagampanan ng paghihirap sa plano ng kaligtasan. David A. Bednar (128) Natutuhan ni David A. Bednar mula kay Elder Robert D. Hales na kapag hindi mo magawa ang lagi mong ginagawa, gawin mo lang ang pinakamahalaga. Randall K. Bennett (69) Nadapa ang bunsong apo ni Randall K. Bennett habang nag- aaral na maglakad pero muli nitong sinubukang maglakad sa paghikayat ng kanyang mga magulang. Dalawang Banal sa mga Huling Araw na Russian na nakadama ng pahiwatig na ibahagi ang ebanghelyo sa isa't isa ang nakasal sa templo kalaunan. Kim B. Clark (124) Nahikayat ng tinig ng Espiritu, tinanggap ng mga magulang ni Kim B. Clark ang tawag na magmisyon sa Pilipinas. Quentin L. Cook (39) Noong binata pa siyang missionary, nalaman ni Quentin L. Cook ang kahulugan ng maging "maayos at organisadong tulad sa Bristol." Nakilahok si Quentin L. Cook sa isang Jewish Shabbat. Henry B. Eyring (80) Pinasalamatan ng isang matandang babae ang isang deacon sa pagpapasa sa kanya ng sakramento. Sa mga pagsisikap ng isang elders quorum president, inantig ng Panginoon ang puso ng ilang magiging elder na di- gaanong aktibo. Nagalak ang lolo-sa-tuhod ni Henry B. Eyring na pinangalagaan at binigyang- inspirasyon siya ng Panginoon sa isang mahirap na misyon. (104) Inakay ng Espiritu Santo ang ama ni Henry B. Eyring sa isang sacrament meeting sa Australia. Nang mamatay ang kanyang asawa, inaliw ng Espiritu Santo ang ama ni Henry B. Eyring. Bradley D. Foster (50) Tinulungan ni Anne Sullivan ang bingi at bulag na si Helen Keller na matutong bumasa. Nadama ni Bradley D. Foster na kailangang tulungan ang kanyang mga anak at apo na maunawaan ang mga katotohanan ng ebanghelyo matapos niyang interbyuhin ang isang karapat- dapat na maging missionary. Allen D. Haynie (121) Matapos maglaro sa putikan noong bata pa siya, pinayagan lamang pumasok ng bahay si Allen D. Haynie matapos siyang wisikan ng tubig sa hose ng kanyang lola. Jeffrey R. Holland (47) Natakot ang isang malapit nang mamatay na di- gaanong aktibong miyembro ng Simbahan na humarap sa kanyang ina sa kabilang- buhay. Tinulungan ng isang tapat na ina ang kanyang anak na makabalik sa Simbahan. Tinulungan ni Lisa Tuttle Pieper ang kanyang anak na babae na makibahagi sa sigaw ng Hosana. Von G. Keetch (115) Nalaman ng mga surfer na nalungkot sa harang na inilagay sa magkabilang pampang ng Australian bay na pinoprotektahan sila nito sa mga pating. Larry R. Lawrence (33) Nagbigay si Larry R. Lawrence ng ilang halimbawa kung paano nagbibigay ng "payo para sa bawat isa" ang Espiritu Santo para tulungan ang mga tao na magpakabuti. Neill F. Marriott (30) Matapos manalangin at hanapin ang Diyos sa loob ng 10 taon, natagpuan at tinanggap ni Neill F. Marriott ang Simbahan. Nanampalataya ang pamilya ni Sister Marriott na mabubuhay sila nang walang hanggan kasama ang anak na babaeng namatay sa isang aksidente sa bisikleta. James B. Martino (58) Nagpasiyang magpabinyag si James B. Martino matapos pag- aralan at ipagdasal nang taimtim ang tungkol sa Aklat ni Mormon. Richard J. Maynes (27) Itinuro ni Elder Taiichi Aoba sa mga kabataan na ilagay ang kanilang putik o luwad sa sentro ng gulong ng magpapalayok. Natuklasan ni Nancy Maynes ang tunay na galak sa paghahanap at pamumuhay ayon sa ebanghelyo ni Jesucristo. Carol F. McConkie (12) Sinabi ng 102- taong- gulang na sister na natamo niya ang kanyang Young Womanhood Recognition sa pamamagitan ng pagsisisi araw- araw. Thomas S. Monson (83) Nang makapagsisi at makabalik sa Simbahan, nakasumpong ng kapayapaan at pag- asa ang isang babae at ang kanyang asawa sa pamamagitan ng ebanghelyo ni Jesucristo. (86) Nag- isip ang isang opisyal na Israeli kung ano ang gagawin sa ningning na nasa mga mata ng mga Banal sa mga Huling Araw na nag- aaral sa BYU Jerusalem Center. Hugo Montoya (53) Naghatid ng kapayapaan ang isang ngiti ni Pangulong Russell M. Nelson kay Hugo Montoya matapos itong tawagin sa Pitumpu. Russell M. Nelson (95) Noong bata pa siyang open- heart surgeon na pinanghihinaan ng loob, nagbalik sa trabaho si Russell M. Nelson dahil sa pananaw, pagmamahal, at panghihikayat ng kanyang asawa. Binago ng inspiradong puna ng isang stake Primary president ang takbo ng isang stake council meeting. Linda S. Reeves (9) Matapos marinig magsalaysay ang isang kaibigan tungkol sa ilan sa kanyang mga hamon, nasaktan si Linda S. Reeves para sa mga taong nasaktan ng iba. Dale G. Renlund (93) Matapos matawag si Dale G. Renlund bilang bishop, sinabi sa kanya ng kanyang kapatid na tinawag siya ng Panginoon para sa mga kailangan Niyang gawin sa pamamagitan niya. Inaliw ng mga magulang ng isang binatang namatay sa atake sa puso si Dale G. Renlund. Gregory A. Schwitzer (98) Tinulungan ni Gregory A. Schwitzer ang kanyang apo na madama ang himig at mensahe ng isang himnong pinapraktis niya sa piyano. Vern P. Stanfill (55) Sa pag- asa sa sama- samang liwanag ng isang grupo ng mga siklista na magkakasamang naglakbay sa loob ng isang madilim na lagusan, napaglabanan ni Vern P. Stanfill ang kanyang pag- aalala. Carole M. Stephens (118) Gumamit ng pagmamahal si Carole M. Stephens para hikayatin ang kanyang apong babae na manatili sa kanyang upuan sa sasakyan. Gary E. Stevenson (91) Matapos matawag bilang Apostol, nalaman ni Gary E. Stevenson at ng kanyang asawang si Lesa na ang kanilang angkla ay ang kanilang pananampalataya kay Jesucristo at kaalaman tungkol sa plano ng kaligtasan. Dieter F. Uchtdorf (15) Natuto ang isang 11- taong- gulang na batang babae mula sa kanyang tiya- sa- tuhod na ang pagmamahal sa Diyos at sa Kanyang mga anak ang susi sa kaligayahan. (20) Magdamag na gising ang isang Relief Society instructor para gumawa ng quilt para sa isang aralin tungkol sa pagpapasimple. Rosemary M. Wixom (6) Sinagot ng Ama sa Langit ang panalangin ng isang dalagita na malaman na mahal Niya ito. Nag- alala ang isang taong nagugutom sa kapakanan ng isang naulilang sanggol sa Ethiopia. 134
Mga Balita sa Simbahan Elder Ronald A. Rasband Korum ng Labindalawang Apostol Matapos matanggap ni Elder Ronald A. Rasband ang kanyang tawag sa Korum ng Labindalawang Apostol, binasa niya ang Juan 15:16: "Ako'y hindi ninyo hinirang, nguni't kayo'y hinirang ko, at aking ka- yong inihalal." Sabi ni Elder Rasband, "Nagkaroon ako ng espirituwal na paramdam na walang anuman sa [tawag] na ito ang . . . hina- ngad ko. Ito ay desisyon ng Panginoon." Sa edad na 19 may natutuhan nang aral si Elder Rasband na kahalintulad nito tungkol sa pagsunod sa mga desisyon ng Panginoon. Umasa siyang makapagmisyon sa Germany, tulad ng kanyang ama at kuya, ngunit sa halip ay tinawag siya sa Eastern States Mission (USA). Bumaling siya sa kanyang mga banal na kasulatan at nagbasa sa ika- 100 bahagi ng Doktrina at mga Tipan: "Samakatwid, sumunod sa akin, at makinig sa mga payo na ibibigay ko sa inyo. ". . . Isang pintuan ang bubuksan sa mga lugar sa paligid katungkulang ito kundi sa lahat ng espirituwal na bagay na ginawa ko." Noong 1987 si Elder Rasband ay naging pangulo at chief operating officer ng isang pandaigdigang korporasyon ng mga produktong kemikal. Natutuhan niya sa kanyang mga lider kung paano maging mas mahusay sa paglilingkod sa Simbahan. "Nalaman ko sa aking propesyon . . . na ang mga tao ay mas mahalaga kaysa iba pang bagay na magagawa natin." Siya rin ay "natuto ng napakaraming kasanayan sa pa- mumuno . . . na nakatulong [sa kanya] sa paglilingkod bilang General Authority." Nagkaroon ng maraming pagkakataon si Elder Rasband para magamit ang mga kasanayang iyon. Naglingkod siya bilang bishop; mission president; General Authority Seventy mula noong Abril 2000; supervisor ng North America West, Northwest, at ng tatlong Utah Area; tagapayo sa Europe Central Area Presidency; Executive Director ng Temple Department; miyembro ng Panguluhan ng Pitumpu mula noong 2005; at Senior President ng Pitumpu mula noong Abril 2009. dito sa silangang lupain. . . . "Samakatwid, katotohanang sinasabi ko sa inyo, itaas ang inyong mga tinig sa mga taong ito" (mga talata 2, 3, 5). Nagkaroon siya ng patotoo na nais ng Panginoon na mag- lingkod siya sa Eastern States Mission. Natutuhan niyang mahalin ang mga Banal sa mga Huling Araw sa lahat ng dako dahil sa mga tungkulin niya sa Simba- han. Sinabi niya sa mga miyembro, "Napag- ibayo ng inyong pananampalataya ang aming pananampalataya; naragdagan ng inyong patotoo ang aming patotoo." (pahina 90). Si Elder Rasband, na isinilang noong Pebrero 6, 1951, ay nagmula sa abang kalagayan. "Isinilang ako sa isang ama na drayber ng trak [ng tinapay] at sa isang mapagmahal na ina [na nag- alaga sa amin sa bahay]," wika niya. Siya ay nagmula sa maraming henerasyon na pamilyang LDS, isang pamanang pinahahalagahan niya. Si Elder Rasband ay napakumbaba na maglingkod bilang Apostol ng Panginoong Jesucristo. "Noon pa man ay hangad ko nang maglingkod sa Kanya," sabi niya. "Ilalaan ko ang aking oras, mga talento, at lahat ng mayroon ako ngayon habang ako ay nabubuhay. Nangangako ako na gagawin ko ito. Karangalan kong gawin ito." ◼ Noong 1973 pinakasalan ni Elder Rasband si Melanie Twitchell. Sila ay may 5 anak at 24 na apo. Pina- sasalamatan ni Elder Rasband ang kanyang asawa na sa 42 taon nilang pagsasama ay tinulungan siyang ma- rating ang kinalalagyan niya ngayon. "Tinulungan ako ng asawa ko at hinubog na parang putik ng mag- papalayok at naging isang bagay na talagang mahalaga. . . . Ang kan- yang espirituwal na lakas ay hindi lamang naging daan para matawag ako sa maganda at natatanging 135
Elder Gary E. Stevenson Korum ng Labindalawang Apostol Habang pinagninilayan ang pagkatawag sa kanya sa Korum ng Labin- dalawang Apostol, naisip ni Elder Gary E. Stevenson na ang kanyang paglilingkod sa ka- harian ng Panginoon at lalo na bilang Apostol ay mas tungkol sa pamumuno sa pamamagitan ng paglilingkod kaysa tungkol sa paglilingkod sa pamamagitan ng pamumuno. "Itinuring ni Jesucristo ang Kanyang Sarili na isang taga- paglingkod," sabi ni Elder Stevenson sa isang press conference matapos siyang sang- ayunan. "Itinuturing din namin ang aming sarili na mga tagapaglingkod" (tingnan sa Marcos 10:44). Ang masigasig na paglilingkod ni Elder Stevenson sa Simba- han ay nagsimula nang tawagin siyang full- time missionary sa Japan Fukuoka Mission, kung saan siya nagkaroon ng walang- hanggang pagmamahal para sa mga Hapones at sa kanilang wika, na matatas pa rin niyang sinasalita. Pagkatapos ng kanyang mission nag- aral siya sa Utah State University, kung saan niya na- kilala si Lesa Jean Higley. Ikinasal sila sa Idaho Falls Idaho Temple noong 1979 at may apat na anak na lalaki. Si Elder Stevenson ay nagtamo ng degree sa business administration, major in marke- ting. Kalaunan ay kasama siyang nagtayo at nagsilbing president at chief operating officer ng isa sa nangungunang mga manufac- turer at marketer ng mga kagamitang pang- ehersisyo. Hindi inasahan ang pagkatawag kay Elder Stevenson sa Korum ng Labindalawang Apostol. Gayunman, nadarama niya na ang kanyang paglilingkod sa Simbahan - lalo na bilang General Authority Seventy mula 2008 hanggang 2012 at bilang Presiding Bishop simula noong Marso 2012 - ay nakatulong na maihanda siya para sa mga bago niyang responsibilidad. Isa sa pinakamahahalagang bagay na natutuhan niya sa pagli- lingkod sa Panginoon ay ang malaking kahalagahan ng mga anak ng Ama sa Langit. Inaasam ni Elder Stevenson ang pagkakaroon ng maraming pagkakataon bilang Apostol na makisalamuha at makapagpatotoo sa mga anak ng Diyos sa buong mundo. Inaasam niya rin na patuloy na makasalamuha ang mga namumuno sa Simbahan ng Panginoon. "Ang isiping kasama ka sa kapulungan at matuto mula sa [kanila], maturuan [nila], at ma- dama ang kanilang lakas at mga patotoo tungkol kay Jesucristo at sa Kanyang Pagbabayad- sala," sabi niya, "ay isang bagay na naniniwala ako na magiging magandang karanasan." Si Gary E. Stevenson ay isinilang noong Agosto 6, 1955, kina Evan N. at Vera Jean Stevenson. Ang kanyang angkan ay nagmula sa unang mga pioneer na Banal sa mga Huling Araw sa Utah. Lumaki siya sa hilagang Cache Valley sa Utah sa isang pamilyang nakasentro sa ebanghelyo kung saan niya natu- tuhan ang kahalagahan ng kasipagan at paglilingkod. Madalas siyang yayain ng kanyang ama, "ang bishop ng aking kabataan," sa pagbisita sa maraming balo sa kanilang ward. Hindi malilimutan ni Gary ang mga aral na natutuhan niya sa kanyang ama noong bata pa siya tung- kol sa pagmamalasakit at paglilingkod na katulad ni Cristo na makakatulong sa kanya bilang Presiding Bishop. Nanirahan ang pamilya Stevenson sa Japan nang ilang taon. Noong 2004 tinawag si Elder Stevenson bilang pangulo ng Japan Nagoya Mission. Kasunod ng tawag sa kanya sa Pitumpu noong 2008, naglingkod siya bilang counselor at pangulo sa Asia North Area. Naglilingkod siya bilang Area President noong 2011 nang tumama ang malakas na lindol sa baybayin ng hilagang Japan, na lumikha ng malaking tsunami na kumitil sa buhay ng libu- libong tao. Ang karanasang iyan ay naging isang mahalagang sandali sa kanyang buhay. Tumulong si Elder Stevenson na maisaayos ang pagtugon ng Simbahan, na naglaan ng pagkain, mga suplay, suporta, at pangmatagalang tulong. "Iyan ay nagpapakita ng pagtupad ng Simbahan ni Jesucristo sa isa sa mga banal at itinalagang responsibilidad nito sa pag- kalinga sa mga maralita at nangangailangan," paggunita niya. Sinabi niya na isang sagradong pribilehiyo ang "maglingkod, at magpala, at mag- organisa ng pagtulong." ◼ "Ang mga bishop ng Simbahan," sabi niya, "ay talagang mga bayani ko." 136
Elder Dale G. Renlund Korum ng Labindalawang Apostol Matapos magulat sa pagka- tawag sa kanya sa Korum ng Labindalawang Apostol, lumuhod at nagdasal si Elder Dale G. Renlund kasama ang kanyang asawang si Ruth para humingi ng "patnubay ng Diyos sa gawaing ito." Maraming beses nang hiningi ni Elder Renlund ang patnubay na iyan - bilang isang General Authority Seventy, bilang cardiologist, at bilang asawa at ama. Nang magtra- baho siya, halimbawa, bilang medical resident in training sa Maryland, USA, nagkaroon ng kanser sa obaryo ang kanyang asawa. Ang anak nilang si Ashley ay 16 na buwan pa lamang. Sa mahirap na panahong iyon, nanumbalik ang pagiging malapit ni Elder Renlund sa Panginoon nang pasalamatan ni Ruth sa panalangin ang Panginoon para sa pagbubuklod nila sa templo. Nagtrabaho si Elder Renlund bilang cardiologist, na nang- gagamot ng mga pasyenteng may sakit sa puso. Nakita niyang mamatay ang maraming pasyente. Ngunit nang mamatay ang pasyenteng nagngangalang Chad, ang damdaming sinisi- kap niyang pigilan bilang doktor ay hindi niya naitago nang sumama sa kanya ang mga magulang ni Chad sa emergency room. Sa sandaling iyon nakita niya si Chad sa paningin ng kanyang mga magulang. Tungkol sa karanasang ito, sinabi ni Elder Renlund, " Alam ko na ngayon na sa Simbahan, para mabisang mapaglingkuran ang iba kailangan natin silang tingnan ayon sa paningin ng isang magulang, ayon sa paningin ng Ama sa Langit. Noon la- mang natin mauunawaaan ang tunay na kahalagahan ng isang kaluluwa" (pahina 94). Utah pagkaraan ng tatlong taon. Sa edad na 19 tinawag siyang magmisyon nang full- time sa Sweden. Noong 2009 si Elder Renlund ay tinawag na maglingkod bilang General Authority Seventy. Ang unang atas sa kanya ay sa Africa Southeast Area Presidency. Tinapos ni Elder Renlund ang kanyang propesyon bilang doktor at propesor, ngunit ang kanyang asawa, sabi niya, "ang higit na nagsakripisyo." Si Ruth ang presidente ng kanyang law firm nang tawagin si Elder Renlund at nagbitiw rin sa kanyang trabaho. Ngunit simula nang ikasal sila noong 1977, sabi niya, siya ay laging "handa" at siya niyang pinagkukunan ng lakas. Habang nasa Africa, sina Elder at Sister Renlund ay "natu- ruan ng mga Banal tungkol sa mga bagay na talagang maha- laga." Minsan, sa Democratic Republic of Congo, itinanong ni Elder Renlund sa mga miyembro kung ano ang mga hamong nararanasan nila. Naalala niya na pagkaraan ng ilang panghi- hikayat, "isang nakatatandang ginoo ang tumayo at nagsabing, 'Elder Renlund, paano naman kami magkakaroon ng mga hamon? Nasa amin ang ebanghelyo ni Jesucristo.'" Naisip ni Elder Renlund: "Gusto naming mag - asawa na maging katulad ng mga Banal sa Kananga. . . . Parang hikahos sila sa buhay, pero nasa kanila na ang lahat." Sa pagtatapos ng kanyang unang mensahe bilang Apostol, nagpatotoo si Elder Renlund: "Buong puso kong nais na ma- ging tunay na alagad ni Jesucristo. Mahal ko Siya. Sinasamba ko Siya. Pinatototohanan ko na Siya ay tunay na buhay. Pinatototo- hanan ko na Siya ang Hinirang, ang Mesiyas" (pahina 94). ◼ Ang kabataan at paglilingkod ni Elder Renlund sa Simbahan ay nakatulong din para maihanda siya na tingnan ang iba ayon sa paningin ng Panginoon at maunawaan ang pagkakaiba- iba ng mga miyembro ng Simbahan. Si Dale Renlund ay isinilang noong Nobyembre 13, 1952, sa nandayuhang mga Swedish na pumunta sa Utah para mabuklod sa templo. Noong bata pa si Dale, lu- mipat ang pamilya niya sa Finland at pagkatapos ay bumalik sa Sweden. Nagbalik sila ng pamilya niya sa 137
Elder L. Whitney Clayton Senior President ng Pitumpu Elder Gerrit W. Gong Panguluhan ng Pitumpu Sa murang edad, natutuhang mahalin ni Elder L. Whitney Clayton ang trabaho at pamilya. Tuwing Sabado, maagang umaalis ang kanyang ama, na isang doktor, upang gawin ang kanyang mga tungkuling medikal. Bago siya umalis, inililista niya sa pisara ang lahat ng gawaing- bahay na kailangang tapusin sa araw na iyon. Pag- uwi niya, kasama siya ng kan- yang mga anak at nagtutulung- tulong sila sa gawain. Mula sa kanyang ama, natuto si Elder Clayton ng wastong pag- uugali sa pagtatrabaho na nagpala sa kanyang buhay. Alam din ng pamilya ni Elder Clayton na ang hapunan ay oras para sa pamilya. "Pinag- usapan namin ang pulitika, ang mga nangyayari sa paaralan, ang mga kapitbahay, ang ebang- helyo, at ang Simbahan. . . . Ito ay isang napakagandang ba- hagi ng aking paglaki." Ang pag- uusap- usap habang kumakain ay nakasanayan na nilang gawing mag- asawa kasama ang kanilang mga anak. Si Elder Clayton ay tinawag na Senior President ng Pitumpu noong Oktubre 6, 2015. Hinalinhan niya si Elder Ronald A. Rasband, na tinawag sa Korum ng Labindalawang Apostol. Si Elder Clayton ay sinang- ayunan bilang General Authority Naaalala ni Elder Gerrit W. Gong, na tinawag kamakailan sa Panguluhan ng Pitumpu, ang isang pahiwatig na nadama niya habang nagmimisyon siya sa Taiwan. Pumasok ang isang investigator sa sacrament meeting. "Nagkainspirasyon akong sulatan siya ng maikling liham sa Morse code na nagsasabi ng ganito, 'Welcome sa sacrament meeting. Masaya akong makita ka rito!'" Nagkataon na ang investigator ay isa palang radio operator at natuwang matanggap ang mensahe. "Namangha ako na natulungan ako ng isang bagay na natutuhan ko ilang taon na ang nakararaan . . . na matulungan ang isang tao sa isang partikular na paraan," sabi ni Elder Gong. Ang pag- aaral at pagtulong sa iba ay naging bahagi na ng buhay ni Elder Gong simula noong bata pa siya, nang ma- tuto siya ng Morse code bilang isang Boy Scout. Noong 1977 tumanggap siya ng bachelor of arts degree sa Asian Studies at sa University Studies mula sa Brigham Young University, noong 1979 tumanggap siya ng master of philosophy degree, at noong 1981 tumanggap siya ng PhD sa international relations mula sa Oxford University. Seventy noong Marso 31, 2001. Naglingkod siya bilang mi- yembro ng Panguluhan ng Pitumpu mula noong Pebrero 2008 at naging responsibilidad niyang mangasiwa sa mga area sa Utah. Tumulong siya kay Elder David A. Bednar ng Korum ng Labindalawang Apostol sa pangangasiwa sa Africa Southeast at Africa West Areas. Naglilingkod din siya bilang miyembro ng Public Affairs Committee. Naglingkod siya bilang tagapayo sa South America South Area Presidency noong 2002-2003, at bilang pangulo noong 2003-2006. Isinilang sa Salt Lake City, Utah, USA, noong 1950, pinaka- salan niya si Kathy Ann Kipp noong 1973 sa Salt Lake Temple. Sila ay may 7 anak at 20 apo. Si Elder Clayton ay nagtapos ng bachelor's degree sa finance sa University of Utah at ng abugasya sa University of the Pacific. Naging abogado siya sa California, USA, mula 1981 hanggang 2001. Naglingkod siya bilang Area Seventy, regional representa- tive, tagapayo sa mission president, high councilor, bishop, stake mission president, at Gospel Doctrine teacher. Nag- lingkod siya bilang full- time missionary sa Peru mula 1970 hanggang 1971. ◼ Si Elder Gong ay nakapaglingkod na sa maraming calling sa Simbahan, kabilang na ang pagiging high councilor, high priests group leader, stake Sunday School president, seminary teacher, bishop, stake mission president, stake president, at Area Seventy. Nang tawagin siya bilang General Authority Seventy noong 2010, naglilingkod siya bilang miyembro ng Panlimang Korum ng Pitumpu sa Utah South Area. Noong 1985 si Elder Gong ay naglingkod bilang special assistant sa undersecretary of state sa U.S. State Department, at noong 1987 nagtrabaho siya bilang special assistant sa U.S. Ambassador sa Beijing, China. Mula 1989 hanggang 2001 nag- lingkod siya sa ilang katungkulan sa Center for Strategic and International Studies sa Washington, D.C. Si Gerrit W. Gong ay ipinanganak sa Redwood City, California, USA, noong 1953. Siya at ang asawa niyang si Susan Lindsay Gong ay may apat na anak at tatlong apo. Ang mga lolo't lola ni Elder Gong ay nandayuhan sa Estados Unidos mula sa China. Natunton niya ang 33 henerasyon ng kanyang angkan kay First Dragon Gong, na isinilang noong a.d. 837 sa katimugang China noong huling bahagi ng Tang dynasty. ◼ 138
Bishop Gérald Caussé Presiding Bishop Bishop Dean M. Davies Unang Tagapayo sa Presiding Bishopric Pinatatatag pa lamang ni Gérald Caussé ang kanyang pro- pesyon sa industriya ng pamamahagi ng pagkain sa France sa edad na 33 nang kausapin siya nang sarilinan ng pangulo ng kanyang kumpanya. Napansin nito ang espirituwal na pananalig ni Gérald at ang kakayahan niyang gumawa ng ma- bubuting paghatol at pagkaisahin ang mga empleyado - mga katangiang nahubog sa pamamagitan ng aktibidad, pagliling- kod, at pamumuno sa Simbahan. Napagtibay ng pangulo na mapagkakatiwalaan niya si Gérald. Nagulat si Gérald nang hindi nagtagal ay ibigay sa kanya ang responsibilidad na pangasiwaan ang 1,800 empleyado. Nang tawagin siyang maglingkod bilang isang General Authority Seventy isang dekada kalaunan, noong Abril 2008, pinanganga- siwaan niya ang ilang kumpanya sa pamamahagi ng pagkain. Ang mga kasanayan ni Bishop Caussé sa negosyo at pangangasiwa, lakip ang kanyang paglilingkod sa simbahan at karanasan sa pamumuno, ay magagamit niya nang husto bilang bagong Presiding Bishop ng Simbahan. Tinanggap ni Bishop Caussé, na naglingkod noon bilang Unang Tagapayo sa Presiding Bishopric simula noong Marso 2012, ang kanyang bagong tungkulin ilang araw lang matapos ang pangkalaha- tang kumperensya ng Oktubre. Siya ang humalili kay Elder Gary E. Stevenson na sinang- ayunan sa Korum ng Labindala- wang Apostol noong Oktubre 3, 2015. Si Bishop Gérald Jean Caussé, ang ika- 15 Presiding Bishop ng Simbahan, ay isinilang sa Bordeaux, France, noong 1963. Pinakasalan niya si Valérie Lucienne Babin noong 1986 sa Bern Switzerland Temple. Sila ay may limang anak at limang apo. "Noong tinedyer ako," sabi ni Bishop Dean M. Davies, "ang pagkakaroon ng pinakamagandang damuhan sa aming sambayanan ay nagdulot ng kagalakan sa akin, at na- tuto ako ng isang mahalagang aral: na malaki ang magagawa ng kaunti pang pagsisikap sa halos lahat ng bagay." Ang kaunti pang dagdag ay naging isang pamantayan na patuloy niyang pakikinabangan bilang bagong Unang Tagapayo sa Presiding Bishopric. Si Bishop Davies ay naglilingkod bilang Pangalawang Tagapayo kay Elder Gary E. Stevenson, na sinang- ayunan bilang miyembro ng Korum ng Labindalawang Apostol noong Oktubre 3, 2015. Si Dean Myron Davies ay ipinanganak sa Salt Lake City, Utah, USA, noong 1951. Isa siya sa walong magkakapatid. Nagpapasalamat siya sa mga magulang na hindi lamang mina- hal at inalagaan ang kanilang mga anak kundi tinulungan din silang pahalagahan ang mga pagpapala ng pagtatrabaho. Pina- kasalan niya si Darla James noong 1973, sa Salt Lake Temple. Sila ay may 5 anak at 14 na apo. Natuto rin ng isang mahalagang aral si Bishop Davies habang naninirahan sa San Francisco, California, USA, noong 1989. Sa isang lindol, nasaksihan niya ang matinding pinsala sa mga apartment na itinayo nang walang matibay na pun- dasyon. "Sa pagninilay sa mga nangyari noong araw na iyon ay napagtibay sa puso't isipan ko na upang matagumpay na makayanan ang mga unos, lindol, at kalamidad ng buhay, kailangang nakatayo tayo sa isang tunay na saligan" ("Isang Tunay na Saligan," Liahona, Mayo 2013, 9). Bukod pa sa kanyang karanasan sa Presiding Bishopric at bilang miyembro ng Pitumpu, naglingkod siya bilang tagapayo sa Europe Area Presidency at bilang isang Area Seventy, stake president, tagapayo sa stake president, tagapayo sa bishop, high priests group leader, at elders quorum president. Si Bishop Davies ay nagtatrabaho sa Simbahan simula pa noong Hulyo 1995. Nitong huli siya ang managing director ng Special Projects Department, na may responsibilidad sa mga special- purpose real estate, disenyo ng templo, at pagtatayo ng templo. Noong binata pa siya, nakasumpong ng kaligayahan at pana- nampalataya si Bishop Caussé sa pamamagitan ng kanyang pagli- lingkod sa Simbahan. Naglingkod siya bilang piyanista sa Primary sa edad na 12 at bilang Sunday School president sa edad na 16. Naging abala rin siya sa mga tungkulin sa Aaronic Priesthood. "Ang paglilingkod sa Simbahan," kabilang na ang pagsama sa kanyang ama sa kanyang tungkulin bilang bishop at branch president, "ay nakatulong sa akin na magkaroon ng patotoo," wika niya. Nagkamit siya ng master's degree sa business mula sa ESSEC Business School sa France noong 1987. Bago siya nag- simula sa kanyang propesyon, naglingkod siya sa French Air Force, kung saan siya nadestino sa isang NATO agency. ◼ Bago siya nagtrabaho sa Simbahan, nagtrabaho si Bishop Davies sa High Industries, Inc., sa Lancaster, Pennsylvania, at Bechtel Investment, Inc., ng San Francisco, California. Natamo ni Bishop Davies ang kanyang bachelor's degree sa agricul- tural economics sa Brigham Young University at nakatapos ng advanced executive programs sa Stanford University at sa Northwestern University. Si Bishop Davies ay naglingkod bilang pangulo ng Puerto Rico San Juan Mission, tagapayo sa mission president, stake president, tagapayo sa stake president, stake executive secretary, high councilor, sa ilang bishopric, at bilang full- time missionary sa Uruguay/Paraguay Mission. ◼ 139
Bishop W. Christopher Waddell Pangalawang Tagapayo sa Presiding Bishopric Brian K. Ashton Pangalawang Tagapayo sa Sunday School General Presidency Noong siya ay isang college athlete, si Christopher Waddell ay tumanggap ng volleyball scholarship sa San Diego State University sa California, USA. Ngunit natutuhan niyang magpa- salamat sa isang bishop na nagtanong sa kanya tungkol sa iba pang mga bagay kapag nasa bahay siya tuwing walang pasok. "Hindi niya sinabing, 'Kumusta ang volleyball?' kundi 'Ku- musta ka na? Nagdarasal ka ba, palaging malakas, at nanana- tiling aktibo sa Simbahan?' Talagang pinasasalamatan ko ang mga tanong [tungkol] . . . sa mga bagay na pinakamahalaga," paggunita ni Bishop Waddell. Si Brother Brian K. Ashton ay tinawag na maglingkod sa Sunday School general presidency nang patapos na siya sa kanyang paglilingkod bilang pangulo ng Texas Houston South Mission. Ang calling ay ibinalita noong Hunyo, at siya ay sinang- ayunan sa pangkalahatang kumperensya ng Oktu- bre 2015. Si Brother Tad R. Callister ay mananatiling pangkalahatang pangulo, at si Brother Devin G. Durrant, na naglingkod bilang pangalawang tagapayo simula noong Abril 2014, ang naging unang tagapayo. Ang pagtutuon sa kung ano ang pinakamahalaga ay naka- tulong kay Bishop Waddell na ipamuhay ang dalawang sawi- kain ng pamilya, "Bumalik nang may dangal" at "Magtiwala sa Panginoon." Tinulungan siya ng tiwalang iyon na makayanang isantabi muna ang volleyball at magmisyon. Nang makauwi na siya mula sa misyon, ang tiwala ring iyon ang nakatulong sa kanya na maipagpatuloy ang malayuang pag- iibigan nila ng isang dalagang nag- aaral sa ibang unibersidad. Kalaunan, ma- tapos silang makasal, pagtitiwala sa Panginoon ang tumulong sa kanila na makinig sa Espiritu kapag gumagawa sila ng mga desisyon tungkol sa paglipat. "Gawin mo ang mga bagay sa paraan ng Panginoon," sabi niya, "at magiging maayos ang lahat." Patuloy na pagpapalain ng kanyang pagtitiwala sa Pa- nginoon si Bishop Waddell, na nakapaglingkod bilang General Authority Seventy simula pa noong Abril 2011, ngayong Pa- ngalawang Tagapayo na siya sa Presiding Bishopric. Si Wayne Christopher Waddell ay ipinanganak sa Los Angeles, California, USA, noong 1959. Pinakasalan niya si Carol Stansel noong Hulyo 1984 sa Los Angeles California Temple. Sila ay may apat na anak at tatlong apo. Naglingkod siya bilang tagapayo sa South America Northwest Area Presi- dency at mananatili sa Peru sa loob ng maikling panahon. Si Bishop Waddel ay tumanggap ng bachelor's degree sa San Diego State University noong 1984. Nakatapos din siya ng postgraduate work sa Executive MBA program sa BYU. Simula noong 1984 nagtrabaho siya sa Merrill Lynch, kung saan siya ang naging unang vice president of investments. Si Bishop Waddell ay naglingkod bilang Area Seventy, pangulo ng Spain Barcelona Mission (kung saan siya nagling- kod bilang binatang full- time missionary), stake president, tagapayo sa mission presidency, bishop, at bilang tagapayo sa bishopric. ◼ Nagkaroon ng bakante sa panguluhan dahil naatasan si John S. Tanner na maglingkod bilang pangulo ng Brigham Young University-Hawaii. Si Brian Kent Ashton ay isinilang sa Provo, Utah, USA, no- ong 1969, kina Kent at Vicki Brown Ashton. Siya ay panganay sa siyam na magkakapatid. Naaalala niya ang kanyang mga magulang na palaging nagtuturo ng ebanghelyo sa bahay nila. Si Brother Ashton ay naglingkod bilang full- time missionary sa Peru Lima South Mission. Ang desisyon niyang maglingkod ay naimpluwensyahan ng isang mabuting kaibigan na nainspi- rasyunang sabihin sa kanya na kailangan niyang magmisyon. Nang sabihin ito ng kanyang kaibigan, nadama ni Brian ang pagpapatibay ng Espiritu. Sa kanyang misyon nahirapan siya dahil sa ilang malalaking problema sa kalusugan nang tawagin siyang maglingkod bilang pangulo ng isang malaking branch. Sa panahong ito, nanalangin siya nang taimtim at patuloy na humingi ng tulong sa Ama sa Langit. "Natuto akong umasa sa Kanya, at tinulungan Niya ako," wika niya. "Ang pagkatutong magtiwala sa Kanya ay nakagawa ng malaking kaibhan." Pagkatapos ng kanyang misyon nag- aral siya sa Brigham Young University, kung saan niya nakilala ang kanyang ma- papangasawang si Melinda Earl. Gayunman, bago sila ikina- sal, naglingkod si Melinda sa Spain Malaga Mission habang nagtatrabaho si Brother Ashton sa gitnang kanlurang Estados Unidos. Pagkatapos ng misyon nito ikinasal sila sa St. George Utah Temple. Sila ay may pitong anak. Si Brother Ashton ay tumanggap ng master of business ad- ministration degree mula sa Harvard University, samantalang nakapag- aral naman ng medisina si Sister Ashton. Si Brother Ashton ay isang negosyante at nakapagsimula na ng ilang kumpanya. Si Brother Ashton ay dating bishop, high councilor, elders quorum president, at Gospel Doctrine teacher. ◼ 140
Sumali ang mga Lider na Kababaihan sa mga Council ng Simbahan LDS Edition ng Biblia sa Wikang Portuges Inanyayahan ng Simbahan ang ka- babaihan na maglingkod sa tatlong pangunahing leadership council. Si Sister Linda K. Burton, Relief Society general president, ay magliling- kod sa Priesthood and Family Executive Council (dating Priesthood Executive Council). Si Sister Bonnie L. Oscarson, Young Women general president, ay maglilingkod sa Missionary Execu- tive Council. At si Sister Rosemary M. Wixom, Primary general president, ay maglilingkod sa Temple and Family History Executive Council. Bagama't ang kababaihan sa mga general presidency ng Relief Society, Young Women, at Primary ay regular nang tumutulong at nagpa- payo sa mga council na ito nang ilang dekada, ang paanyayang ito ay nagla- laan ng patuloy na tungkulin sa mga council. ◼ Ang LDS edition ng Banal na Biblia sa wikang Portuges ay nagaga- mit na online noon pang Setyembre sa AsEscrituras. lds. org gayon din sa Gospel Library mobile application. Ang iba pang mga format, tulad ng ePub at PDF version, ay magagamit na rin. Ang print version ay magaga- mit sa Marso 2016, at ang mga edis- yon sa audio at Braille ay darating din sa 2016. Ang bagong edisyon, na pina- magatang Bíblia Sagrada, Almeida 2015, ay batay sa 1914 edition ng pagsasalin ng Biblia ni João Ferreira Annes de Almeida, na napili dahil sa mataas na kalidad ng pagsasalin nito. Sa ilalim ng pamamahala ng Unang Panguluhan at ng Korum ng Labinda- lawang Apostol, isang grupo ng mga General Authority, Area Seventy, propesyonal na lingguwista, at miyem- bro ng Simbahan ang nagsikap nang limang taon na pag- aralan at ihanda ang LDS edition. Halos 1.4 na milyong miyembro ng Simbahan ang nagsasa- lita ng Portuges. ◼ Mula sa kaliwa: Rosemary M. Wixom, Primary general president; Bonnie L. Oscarson, Young Women general president; Linda K. Burton, Relief Society general president 141
Pagtulong sa mga Refugee Ang LDS Charities, ang organi- sasyong pangkawanggawa ng Simbahan, ay patuloy na tumutu- long sa mga lugar kung saan maraming tao ang nakapanlulumo ang kalagayan bunga ng iba't ibang krisis na kani- lang nararanasan. Narito ang tatlong halimbawa: • Dahil sa labanan sa Ukraine, isang milyong katao na ang nawalan ng tirahan simula noong 2014. Animna- pung porsiyento nito ay matatanda. Nakipag- ugnayan ang LDS Charities sa United Nations Development Program para makipagtulungan sa lokal na mga non- governmental organization sa pagkalinga sa mga maralita at matatanda na nawalan ng tirahan. Nagbigay ang LDS Charities ng mga hygiene supply, sanitation kit, at 3 buwang suplay ng pagkain sa 37 pasi- lidad na maglilingkod sa 13,000 katao. • Simula noong Enero, mahigit 350,000 refugee na tumakas sa giyera sibil sa Syria ang naghanap ng makakan- lungan sa Europa, na inaasahang dodoble ang dami sa katapusan ng taon. Ang LDS Charities ay nakiki- pagtulungan sa mga international non- governmental organization, lokal na munisipalidad, at ahensya ng pamahalaan para matugunan ang mga pangangailangan ng mga refugee at nagbibigay ng resources na magagamit ng mga kongregasyon ng Simbahan sa lugar sa kanilang pagtulong. Upang makapagbigay ng mas ma- ayos na kanlungan sa mga refugee camp sa buong mundo, nakiki- bahagi ang LDS Charities sa isang proyekto ng United Nations High Commission for Refugees. Isang international furniture retailer ang nagdisenyo ng isang istruktura na mas maayos kaysa mga tolda. Ang istruktura ay may mga pintuan at bintana para sa dagdag na seguri- dad at mas matibay na bubong para maproteksyunan sa mga elemento ang mga nakatira. Sinimulan na ang pagtatayo ng 333 tirahang inilaan ng LDS Charities sa isang refugee camp sa Iraqi Kurdistan. ◼ 142 IKA-185 IKALAWANG TAUNANG PANGKALAHATANG KUMPERENSYA | SETYEMBRE 26-OKTUBRE 4, 2015 Media Initiative para sa Pasko Sa Kapaskuhan ngayong 2015, ilalabas ng Simbahan ang isang multimedia initiative na pinamaga- tang "Isinilang ang Isang Tagapaglig- tas." Ang proyekto ay nakatuon sa paghahanap, pagkilala, at pagsunod kay Jesucristo at pagtanggap ng mga pagpapalang dulot ng Kanyang pagsilang, mga turo, at Pagbabayad- sala. Ang sentro ng inisyatibong ito ay ang isang bagong video tampok ang mga bata mula sa iba't ibang panig ng mundo na nagbabahagi ng kanilang patotoo tungkol sa Tagapagligtas at ipinagdiriwang ang Kanyang pagsilang sa Betlehem mahigit 2,000 taon na ang nakararaan. Panoorin ang video at alamin ang iba pa tungkol sa kaha- lagahan ni Jesucristo sa pagbisita sa pasko. mormon. org/tgl. ◼
Sabi ng mga Bata, "Tayo ang Kanyang mga Kamay" Masiglang tumugon ang mga bata sa buong mundo sa isang kampanya sa paglilingkod na inilunsad ng mga magasin ng Simbahan. Inanyayahan ng mga magasin ang mga bata na humanap ng mga paraan para makapaglingkod, pagkatapos ay ibakat ang kanilang ka- may sa isang pirasong papel, isulat ang paglilingkod na ginawa nila sa binakat na kamay, at ipadala ito sa Liahona. Tumanggap ng mahigit 30,000 bi- nakat na kamay ang mga magasin mula sa mga batang tumulong na ibahagi ang pag- ibig ng Tagapagligtas, na nagpala sa mga pamilya at sambayanan sa buong mundo. Dumating ang inspirasyon para sa kampanya mula sa mensahe ni Pangu- long Dieter F. Uchtdorf, Pangalawang Tagapayo sa Unang Panguluhan, sa pangkalahatang kumperensya noong Abril 2010 na pinamagatang "Kayo ang Aking mga Kamay." Ikinu- wento ni Pangulong Uchtdorf ang isang estatwa ni Jesucristo na napinsala noong World War II. Dahil hindi na maibalik ang mga kamay ng estatwa noong binubuo itong muli, idinagdag ng mga taong- bayan ang mga salitang ito sa patungan ng estatwa: "Kayo ang aking mga kamay." Ang mga paglilingkod na ginawa ng mga bata ay naging kakaiba na tulad ng mga binakat na kamay na kanilang isinumite. Halimbawa: Si Natalie S., edad 5, mula sa Hong Kong ay nagpadala ng dalawang bina- kat na kamay. Sabi sa isa, "Tinulungan ko si Inay sa mga gawaing- bahay," at sa isa naman, "Tinulungan ko ang isang tao na itulak ang kanyang wheelchair." Ipinaliwanag ni Erik S., edad 11, mula sa Russia na, "Sa lungsod na tinitirhan ko, masyadong maginaw kapag taglamig." Lumipat ang isang pamilya sa bayan nila, at wala silang damit na pangginaw. "Ibinigay ko ang jacket ko kay Artur," sabi ni Erik, "at naging magkaibigan kami." Isinulat ng sampung- taong- gulang na si Gabriela P. mula sa Venezuela sa kanyang binakat na kamay: "Sa eskuwelahan namin, nasa chess class kami ng mga kaibigan ko. Naghaha- nap ako ng makakalaro nang makita ko ang isang bagong saltang batang lalaki na tila malungkot. Gusto kong tumulong pero hindi ko alam kung paano. Pagkatapos ay isang tinig ang nagsabi sa akin na kailangan ko lang siyang kaibiganin. Nilapitan ko siya at kinausap. Ngayo'y matalik na magkaibigan na kami." Ang mga binakat na kamay ay idinispley sa head- quarters ng Simbahan sa Salt Lake City, Utah, USA, nang dalawang linggo noong Setyembre at Oktubre. ◼ 143
Inilaan ang Lugar na Pinangyarihan ng Pagpapanumbalik ng Priesthood Noong Setyembre 19, 2015, na- ngulo si Pangulong Russell M. Nelson, Pangulo ng Korum ng Labindalawang Apostol, sa paglalaan ng lugar sa Pennsylvania, USA, kung saan natanggap nina Joseph Smith at Oliver Cowdery ang Aaronic Priesthood mula kay Juan Bautista. Noong 1820s ang lugar ay kilala bilang Harmony, Pennsylvania, at maraming kaganapan sa naunang kasaysayan ng ipinanumba- lik na Simbahan ang nangyari doon: Ang pagkikilala nina Joseph Smith at Emma Hale, ang kanilang pagli- ligawan, at ang mga unang taon ng kanilang pagsasama. isinagawa ng may awtoridad ng priesthood sa makabagong panahon. Natanggap na mga paghahayag na naging 15 bahagi sa Doktrina at mga Tipan at isang bahagi ng Mahala- gang Perlas. Ang lugar na katatapos sumailalim sa renobasyon ay kinabibilangan ng isang visitors' center, na nagsisilbi ring meet- inghouse para sa isang local branch; ang muling itinayong mga bahay nina Joseph at Emma at ng mga magulang ni Emma na sina Isaac at Elizabeth Hale; at pagkakataong makapunta sa Ilog ng Susquehanna kung saan pinaniniwa- laang naganap ang pagbibinyag kina Joseph at Oliver. Ang pagdating ni Oliver Cowdery para tumulong bilang tagasulat sa pagsasalin ng Aklat ni Mormon. • Ang pagsasalin ng halos buong Aklat ni Mormon. Ang pagpapanumbalik ng Aaronic Priesthood at (bagama't hindi alam ang eksaktong lokasyon) ng Melchizedek Priesthood. "Sa Harmony nagkaroon ng pag- kakataon si Joseph na espirituwal na magnilay- nilay at maprotektahan, kaya siya nakapagtuon sa pagsasalin ng Aklat ni Mormon," sabi ni Pangulong Nelson. "Sa buong panahong ito, tinuruan ng Panginoon si Joseph sa kanyang banal na tungkulin bilang propeta, tagakita at tagapaghayag." ◼ Ang mga unang pagbibinyag na Nililibot ni Pangulong Russell M. Nelson at ng kanyang asawang si Wendy ang replika ng bahay nina Joseph at Emma Smith, kung saan isinalin ang maraming bahagi ng Aklat ni Mormon. Pinag- ibayo ng mga Estudyante sa Seminary ang Kanilang Pag- aaral Nag- aaral na mabuti ang mga es- tudyante sa seminary para maka- tugon sa mga hinihingi sa graduation na ipinatupad noong nakaraang taon. Makikita sa kalalabas na mga bilang na 81 porsiyento ng mga estud- yanteng nakaenrol ang nakapasa sa end- of- semester assessment, naging 77 porsiyento ang attendance mula sa 71 porsiyento, at halos 80 porsiyento ng mga estudyante ang nagbabasa ng kanilang mga takdang- babasahin. Dahil sa mga bagong hinihinging ito nabibigyang- diin ng mga titser ang mahahalagang doktrina sa kanilang pagtuturo, samantalang tinutulutan ang mga estudyante na magtuon sa mga doktrina ring iyon. Tinatayang 400,000 kabataang lalaki at babae ang nakaenrol sa semi- nary sa iba't ibang panig ng mundo. ◼
. d n a l l o H . R y e . r n e s n e t s i r h C ff e , n J e r e s r d e l d E n , s A e . l . C g i a r C r e d E , s e n y a M a L H l i e . D N . g n o G W t r r e e d b l o E l R , . n r o e . d s d t i r r e G r e d E , s n i b b o R r l n e E ff u , o d l n t r s e a i . J d r a h c i R r e d E , r R l h l a . C G l B d e l l d l e a o s D s T u l . r o R D e t d s . r M l o l e E . p G n n y L d r , A l m o r t s l l e n E u p m u t i P g n n a h u u g n a P d o g , l s E k n n o a , e o s w v k r e d E , s e r a o S C a H e a a t . l O S L a l . L d a n o D r e d E , . d n . E H n i t y i n b l n r a e a i u l L G l a Q l g r D e n s e s s i l r d e r m d e l E d l u E l l , U r e d E : r E d o , r n K , a n o t y a C y e n n a n g o b l d s n s l e a A e B N R a w l . . . A A M i l a k a s a u m d d l i l l e v t i h W a s a n s D u o R R r l . L e t r d n e r e d E : l d e E d l E , o y a t a k a N : i a s l e w r P i a w l a g k n i l a k a s a u m o a l s u a g l n u a m P l , : o a y w a , o p u a k a N i t l a a k k a a N s a l u m , o p u a k a N
"Mga kapatid ko, ang pagkakataong tumulong ay nasa paligid natin araw- araw, anuman ang ating sitwasyon," sabi ni Pangulong Thomas S. Monson sa ika- 185 Ikalawang Taunang Pangkalahatang Kumperensya ng Simbahan. "Kapag tinularan natin ang halimbawa ng Tagapagligtas, magkakaroon tayo ng pagkakataong maging liwanag sa buhay ng iba, mga kapamilya man natin sila at kaibigan, katrabaho, kakilala, o estranghero."