Level 4 Ang mga saging ni LolaAng mga saging ni Lola Tagalog Catherine Groenewald Ursula Nafula Karla Comanda This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 International Storybooks CanadaStorybooks Canadastorybookscanada.caAng mga saging ni LolaAng mga saging ni LolaWritten by: Ursula NafulaIllustrated by: Catherine GroenewaldTranslated by: Karla ComandaThis story originates from the African Storybook(africanstorybook.org) and is brought to you byStorybooks Canada in an effort to providechildren's stories in Canada's many languages.
Puno ng batad, dawa, at kamoteng-kahoy angkahanga-hangang hardin ni Lola. Pero natatangiang kanyang mga saging. Hindi man niya itosabihin, alam kong ako ang paboritong apo ni Lolakahit na marami siyang apo. Madalas niya akonginaanyayahan sa kanyang buhay. Marami siyangibinihaging maliliit na sikreto sa akin. Peromayroon siyang isang sikretong hindi ibinahagi saakin: kung saan siya nagpapahinog ng mgasaging. 2 11 Kinagabihan, tinawag ako ni Nanay, Tatay, at niLola. Alam ko kung bakit. Sa pagtulog ko, alamkong hindi na ako magnanakaw muli, hindi kayLola, hindi sa aking mga magulang, at siguradonghindi kaninuman.
3 Isang araw, may nakita akong dayaming basket nainaarawan sa labas ng bahay ni Lola. Nangtinanong ko siya kung para saan iyon, ang tangingsagot na nakuha ko ay, "Iyan ang akingmahiwagang basket." Sa tabi ng basket ay mgadahon ng saging na paminsan-minsan aybinabaliktad ni lola. Nag-usisa ako. "Para saan angmga dahon, Lola?" tanong ko. Ang tanging sagotna nakuha ko ay, "Iyan ang aking mgamahiwagang dahon." 10 Maagang gumising si Lola kinabukasan paramagtinda sa palengke. Lagi niyang dala ang mgahinog na saging at kamoteng-kahoy para itindadoon. Hindi ako nagmadaling dalawin siya noongaraw na iyon. Pero hindi ko na siya maaaringiwasan pa.
Nakakawiling panoorin si Lola, ang mga saging,ang mga dahon nito, at ang malaking dayamingbasket. Pero may ipinabilin sa akin si Lola para kayNanay. "Lola, sige na ho, hayaan ninyo ho akongpanoorin kayong maghanda..." "Huwag matigasang ulo, apo, gawin mo na lang ang sinabi ko,"pilit niya. Tumakbo ako paalis. 4 9 Kinabukasan, nang namimitas ng gulay si Lola sabakuran, pumuslit ako sa kuwarto at sinilip angmga saging. Hindi ko mapigilan ang sarili ko nakumupit ng isang kumpol ng apat na saging.Habang lumalakad ako ng patiyad palabas ngpinto, narinig ko ang ubo ni Lola sa labas. Itinagoko ang mga saging habang naglalakad, hanggangsa malampasan ko siya.
Nang bumalik ako, nakaupo si Lola sa labas perowala ang basket o ang mga saging. "Lola, nasaanpo ang basket, ang mga saging, at nasaan poang..." Pero ang tanging sagot niya ay, "Nandoonsa aking mahiwagang taguan." Nalungkot ako! 5 8 Sumunod na araw, nang dumalaw si Lola kayNanay, nagmadali akong pumunta sa kanyangbahay para tingnan ulit ang mga saging.Mayroong isang kumpol na napakahinog. Kumuhaako ng isa at itinago ito sa aking bestida. Matapostakpan ang basket, nagtungo ako sa likod ngbahay at kinain ito. Iyon ang pinakamatamis nasaging na aking natikman.
Makalipas ang dalawang araw, inutusan ako niLola na kunin ang kanyang tungkod mula sakanyang silid-tulugan. Bumungad sa akin angmabangong amoy ng mga nahihinog na saging saoras na buksan ko ang pinto. Sa looban nito ayang malaki at mahiwagang dayaming basket niLola. Nakatago ito sa isang lumang kumot.Iniangat ko ito at sininghot ang mabangong amoynito. 6 Ginulantang ako ng boses ni Lola nang tumawagsiya, "Ano'ng ginagawa mo? Dalian mo na't kuninang aking tungkod." Dali-dali kong dinala angkanyang tungkod. "Ano'ng nginingiti mo diyan?"tanong ni Lola. Napagtanto ko sa kanyang tanongna nakangiti pa rin ako dahil sa pagkakatuklas kosa kanyang mahiwagang taguan. 7