SERAT KALATIDHA BAHASA JAWA 1. Mangkya drajating praja, kawuryan wus sunya ruri, rurah pangreh ing ukara, karana tanpa palupi, ponang parameng kawi, kawileting tyas mulat kung, kongas kasudranira, tidhem tandhaning dumadi, ardayeng rat dening karoban rubeda. 2. Ratune ratu utama, patihe patih linuwih, pra nayaka tyas raharja, panekare becik-becik, parandene tan dadi, paliyasing kala bendu, malah sangkid andadra, rubeda kang ngriribedi, beda-beda ardane wong sanagara. 3. Katatangi tangisira, sira sang parameng kawi, kawileting tyas duhkita, katamaning reh wirangi, dening ngupaya san(hlm.4) di, sumaruna anarawung, pangimur manuhara, met pamrih melik pakolih, temah suh ing karsa tanpa wiweka. 4. Dhasar karoban pawarta, babaratan ujar lamis, pinudya dadya pangarsa, wekasan malah kawuri, yen pinikir sayekti, mundhak apa aneng ngayun, andhedher kaluputan, siniraman banyu lali, lamun wuwuh dadi kakembanging beka. 5. Ujaring paniti sastra, awawarah asung peling, ing jaman keneng musibat, wong ambek jatmika kontit, mengkono yen niteni, pedah apa amituhu, pawarta lalawora, mundhak angreranta ati, angur baya ngiketa cariteng ku (hlm. 5) na. 6. Keni kinarywa darsana, panglimbang ala lan becik, sayekti akeh kewala, lalakon kang dadi tamsil, masalah ing ngaurip, wahananira tinemu, temahan anarima, mupus pepesthening takdir, puluh-puluh anglakoni kaelokan. 7. Amenagi jaman edan, ewuh aya ing pambudi, melu edan ora tahan, yen tan melu anglakoni, boya kaduman melik, kaliren wekasanipun, dilalah karsa Allah, begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lawan waspada. 8. Samono iku bebasan, padu-padune kepengin, enggih mekoten man Dhoplang, bener ingkang angara(hlm. 6) ni, nanging sajroning batin, sejatine nyamut-nyamut, wis tuwa arep apa, muhung mahas ing asepi, supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma. 9. Beda lan kang wus santosa, kena rilaning Hyang Widhi, satiba malang nganeya, tan susah ngupaya khasil, saking mangunah prapti, pangeran paring pitulung, marga samining titah, rumasa barang pakolih, parandene maksih taberi ihtiyar. 10. Sakadare linakonan, mung tumindak mara ati, angger tan dadi prakara, karana wirayat muni, ihtiyar iku yekti, pamilih ing reh rahayu, sinambi budi daya, kanthi awas lawan eling, kang kaesthi antuk kamarmaning suksma (hlm. 7). 11. Ya Allah ya Rasullullah, kang sipat murah lan asih, mugi-mugi aparinga, pitulung ingkang nartani, ing alam awal akhir, dumununging gesang ulun, mangkya sampuna wreda, ing wekasan kadi pundi, mila mugi wontena pitulung tuwan. 12. Sageda sabar santosa, mati sajroning ngaurip, kalising reh aru ara, murka angkara sumingkir, tarlen meleng malatsih, sanityasa ing tyas mamatuh, badharing sapu dhendha, antuk mayar sawatawis, borong angga suwarga mesi martaya.