Kitab Suci Bocah nyuguhaké Wong Wadon Ing Sumur
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Lazarus, Alastair Paterson Dibesut déning: Ruth Klassen Diterjemahaké déning: Maryudha Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Gusti Yésus lan para sakabate padha lelungan ngliwati tanah Samaria. Tekan sawijining kutha sing arani Sikhar.
Ing kono ana sumur, panggonane wong-wong ing Sikhar padha nimba banyu ngombe. Biyèn Yakub, bapakné wong Israèl, wis ndhudhuk sumur mau.
Wayah sore mbok menawa srengenge mlethek lan panas. Kanthi kesel, Gusti Yésus lenggah ing pinggir sumur, nalika para sakabate menyang Sikhar tuku panganan.
Gusti Yésus dhéwéan - nanging ora suwe. Ana wong wadon sing manggon ing Sikhar teka arep nimba banyu. "Aku wenehi ngombe," Gusti Yésus ngandika marang dhèwèké.
Wong wadon mau kaget. "Kepriyé kowé wong Yahudi, kok njaluk ngombé saka aku, wong wadon Samaria?" dhèwèké mangsuli. Ing jaman semana, wong Yahudi ora srawung karo wong Samaria!
Dhèwèké mbokmenawa luwih kaget nalika Gusti Yésus ngandika, "Yen kowé ngerti sapa Aku, kowé mesthi njaluk banyu urip."
Wong wadon mau banjur ngomong marang Gusti Yésus: "Gusti, Kowé ora nduwé apa-apa kanggo nimba, lan sumuré jero. Saka ngendi Kowé kok éntuk banyu sing nguripi kuwi? Apa kowé ngungkuli bapakku Yakub sing ngeki sumur iki marang aku...?
"Sapa sing ngombe banyu iki bakal ngelak maneh," Gusti Yésus ngandika marang wong wadon mau. "Nanging sapa sing ngombé banyu sing bakal Dakparingaké, ora bakal ngelak manèh ing salawas-lawasé. Banyu sing bakal Dakparingaké ... bakal dadi sumbering banyu nganti tumeka ing urip langgeng." "Pak, wenehono banyu kuwi..." kandhane wong wadon mau.
Gusti Yésus banjur takon marang wong wadon mau kon ngundang bojoné. "Aku ora duwe bojo," wangsulane wong wadon. "Kowé wis nduwé bojo lima," pangandikané Yésus. "Lan sing saiki uga dudu bojomu."
Wong wadon mau ngerti nèk Yésus kuwi nabi. Dhèwèké njaluk supaya Gusti nerangake babagan neng ngendi nek arep nyembah marang Gusti Allah: Yérusalèm utawa gunung sucine wong Samaria. Yésus kandha nèk wong-wong penyembah sejati kuwi nyembah marang Bapa nganggo roh lan kayektèn.
"Aku ngerti nèk Mèsias bakal teka," ujare wong wadon mau marang Gusti Yésus. "Nalika Panjenengané rawuh, Panjenengané bakal nyritakaké samubarang kabèh marang kita." Gusti Yésus ngandika marang dhèwèké: "Aku sing ngandika marang kowé iku Panjenengané." Sakwisé kuwi, murid-muridé padha bali. Wong wadon mau ninggal kendi banyuné sing larang ana ing pinggir sumur, banjur bali menyang kutha.
"Ayo, delengen wong sing ngandhani aku kabeh bab sing wis daklakoni," ujare wong wadon ing Sikhar. "Apa iki Kristus?" Wong-wong mau padha lunga saka kutha lan nemoni Gusti Yésus dhéwé.
Sakwisé kuwi, murid-muridé ngaturi Yésus dahar. Nanging Gusti Yésus ngandika, "Pakanan-Ku yaiku nindakake karsane kang ngutus Aku, lan ngrampungake pakaryane." Pakaryané yaiku nggawa wong marang Gusti Allah.
Akèh wong Samaria sing pracaya marang Gusti Yésus merga omongané wong wadon mau. Wong-wong mau padha nyuwun marang Gusti Yésus supaya tetep; lan Panjenengané lereb ana ing kono rong dina. Akèh wong liyané sing pracaya merga tembungé Gusti Yésus dhéwé. Wong-wong mau kandha, "... awaké dhéwé wis krungu lan ngerti nèk Panjenengané tenan Kristus, Juru Slameté jagat."
Wong Wadon Ing Sumur Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Yokanan 4 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130
47 Cunthel