Kitab Suci Bocah nyuguhaké Yeheskiel: Manungsa Wahyu
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Lazarus Alastair Paterson Dibesut déning: Ruth Klassen Diterjemahaké déning: Maryudha Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Ing jaman biyen, tentara sing kuwat nyerang Yehuda, nggawa akeh umate Gusti Allah menyang Babil minangka dadi tawanan. Adoh saka omah, wong-wong Yahudi iki manggon ing pinggir kali Kebar. Ing antarane ana abdine Gusti Allah, nabi Yeheskiel.
Ing sawijining dina, Gusti Allah maringi wahyu marang Yeheskiel. Kamulyane Gusti Allah katon kaya pepadhang kang sumorot, wujude makhluk geni papat. Saben makhluk duwe rai papat lan swiwi papat. Ing sadhuwure ana dhampar safir sing apik banget, kebak cahya kaya pelangi sing murub. Bareng Yehezkiel weruh iku, banjur sumungkem.
Gusti Allah ngandika marang Yeheskiel. "Aku ngutus kowé marang wong Israel. Ana tangan katon, nyekel gulungan." Gusti Allah ngandika, "Pangana gulungan iki, lan lungaa, kandha karo turune Israèl." Prentah aneh! Nanging Yehezkiel manut, mangan gulungan kuwi lan lunga.
Rohe Gusti Allah nggangkat Yeheskiel lan nggawa dhèwèké menyang wong-wong Yahudi sing manggon ing pinggir Kali Kebar liyane. Pitung dina Yeheskiel lungguh ing panggonane wong- wong mau, nggumuni apa sing wis dideleng. Banjur Gusti Allah ndadekake Yehezkiel penjaga. Dhèwèké kudu ngelingke wong-wong ala supaya ora nglirwakake Gusti Allah.
Yeheskiel nindakke akeh perkara sing aneh kanggo njlentrehake pangandikane Gusti Allah marang manungsa. Dhèwèké nggores gambare Yérusalèm ing sak ubin lempung. Mungkin wong-wong sing padha nyawang pundhake nalika dhèwèké nggambar gambar tentara sing kuwat ngubengi Yérusalèm. Yeheskiel nduduhke nek kutha sucine Gusti Allah bakal diancurke.
Israèl, kerajaan sisih lor, ora manut marang Gusti Allah suwene 390 taun, lan Yehuda, kerajaan sisih kidul, suwene 40 taun. Mulane Israèl wis ditumpes lan kenapa Yehuda bakal tiba. Gusti Allah ndhawuhi Yehezkiel supaya nggeleh ing sisih kiwa suwene 390 dina, banjur ing sisih tengen 40 dina, kanggo ngelingake wong-wong ing taun-taun dosane.
Mbokmenawa wong-wong mulai mikir nek Yeheskiel kuwi wong sing aneh banget. Dhèwèké nindakake kabeh sing didhawuhake dening Gusti Allah. Ing sawijining dina, dhèwèké nyukur rambute lan ngobong sapratelune. Kuwi nduduhke nek sapratelone wong ing Yérusalèm bakal mati merga lelara lan paceklik wektu tentara Babil nyerang kutha kuwi.
Yehezkiel njupuk sapratelane rambute lan dikethok nganggo pedhang. Iki kanggo nuduhake yen sapratelon wong bakal mati dening pedhang mungsuh. Sapratelon pungkasan, di awut-awutke ning angin. Nanging dhèwèké sawetara njahit wulu ing pinggir jubahe minangka tandha Gusti Allah bakal njaga sawetara umat-Nya kanthi aman lan bali menyang tanah Prajanjian.
Nabi sing wani iki ngandhani wong-wong Yahudi sing ditawan, nek bakal dadi luwih sengsara, ora luwih kepenak kaya sing dikarepake. Wong-wong padha nesu marang Yeheskiel, nanging dhèwèké terus ngandake tembunge Gusti Allah. Ing sawijining dina, nalika lungguh karo para pinituwa Israèl, Gusti Allah maringi wahyu marang Yeheskiel. Ing wahyu mau, Gusti Allah ngangkat rambute lan digawa menyang Padaleman Suci ing Yérusalèm.
Ing Pedalemane Allah, Gusti Allah nduduhke marang Yeheskiel kewan-kewan mrayap, kewan-kewan sing najis, lan brahala-brahala. Kabeh iki mesthine ora ana ing Pedalemane Allah.
Para pemimpin padha nyembah iki tinimbang Gusti Allah. Gusti Allah uga nduduhke marang Yeheskiel nek Kamulyane bakal ninggalke Pedalemane Allah lan bakal diancurke. Wektu wahyu kuwi rampung, Yeheskiel banjur ngandhani wong-wong Yahudi bab kuwi.
Kabeh sing diomongke Gusti Allah kelakon. Yérusalèm diancurke. Akeh wong sing mati. Nalika wong-wong Yahudi sing padha dadi tawanan ing Babil krungu bab iku, padha mikir apa Gusti Allah wis nglalike umate salawas-lawase.
Nanging Gusti Allah maringi pesen liyane marang nabi. Gusti Allah nuntun Yeheskiel menyang lembah sing kebak balung garing -- balung manungsa.
"He, anaking manungsa, apa balung iki bisa urip?" Gusti Allah takon marang Yeheskiel. "Dhuh PANGÉRAN YEHUWAH, Gusti Allah, Paduka mirsa," wangsulane Yeheskiel. Mesthi wae balung garing ora bisa urip maneh.
PANGÉRAN YEHUWAH ngandika, "Medhar wangsit marang balung-balung iki, lan kandhaa, 'He balung- balung sing garing, rungokna pangandikane PANGÉRAN YEHUWAH! Kowé bakal urip.'" Apa sing sampeyan pikir panyebabe?
Nalika nabi mirsani kanthi gumun, badan teka bebarengan balung dening balung.
Ora let suwe, daging padha tumuwuh ing balung-balung mau.
Banjur ditutupi kulit, nanging durung ana ambegane.
Pangandikane PANGÉRAN YEHUWAH: "He, anaking manungsa, medhar wangsit lan ngucapa: He ambegan, tekaa saka ing keblat papat! Wenehana ambegan, supaya padha bisa urip. Banjur padha urip, lan ngadeg ing sikile. Tentara gedhe saiki ngebaki lembah.
Gusti Allah ngerti yen wong-wong Yahudi ing Babil rumangsa wis ora duwe pangarep-arep nalika Yérusalèm ambruk. Gusti Allah banjur ngirim pesen liwat wahyu marang Yehezkiel. "Balung-balung iki kabeh turunane Israèl," Gusti Allah ngandika. "Aku bakal nganjingake Roh-Ku marang kowé, lan Aku bakal nggawa kowé ana ing tanahmu dhéwé."
Pesen pangarep-arep sing gedhe saka Gusti Allah! Janjine Gusti Allah liwat Yeheskiel kelakon wektu wong-wong Yahudi mengko bali menyang negarane. Wong-wong kuwi ngerti nek PANGÉRAN YEHUWAH wis nggawa dhèwèké mulih. Sabdane Gusti Allah tansah kelakon.
Yeheskiel: Manungsa Wahyu Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Yeheskiel "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130
29 Cunthel