Alkitab Bahasa Sunda Perjanjian Lama (Mazmur s.d. Maleakhi) 2:15:19 PM
Mazmur 1 1 Nya bagja jalma anu nolak pangajak jalma jahat, anu teu kabaud kana laku teu puguh, teu kabawakeun ka anu sok nyapirakeun Allah. 2 Sabalikna resep nurut kana Hukum PANGERAN, bari diulik beurang peuting. 3 Jelema anu kitu ibarat tangkal nu jadi di sisi walungan, dina usumna tangtu buahan, daunna ge moal aya alumna, sapanejana tangtu tinekanan. 4 Sabalikna jelema jahat, kaayaanana jeg huut katiup angin. 5 Jalma jahat ku Allah tangtu dihukum, jeung dipisahkeun ti umat-Na. 6 Jalma bener, diraksa jeung dijaga ku PANGERAN, sabalikna jalma jahat mah nuju kana kamusnaan. 2 1 Naon sababna bangsa-bangsa rek bararontak? Ku naon jalma-jalma nyarieun rarancang tanpa guna? 2 Raja-rajana barontak para pangerehna sakait rek ngalawan ka PANGERAN, jeung ka raja pamilih Mantenna. 3 Aromongna, "Hayu urang ngabebaskeun maneh tina kawasana, urang piceun belengguna."
Mazmur 2.4-3.2 4 Ti tahta-Na di sawarga, PANGERAN gumujeng, pepetaan maranehna disapirakeun. 5 Geus kitu Mantenna nyentak, wera ka maranehna, ngarencodkeun maranehna ku amarah-Na. 6 Mantenna ngadawuh, "Kami geus ngangkat hiji raja di Sion, gunung suci Kami!" 7 "Kami rek nguarkeun," saur raja, "nu geus jadi putusan PANGERAN. Kieu dawuhan Allah ka kami, Hidep teh putra Kami; poe ieu pisan hidep ku Kami digelarkeun. 8 Pok penta ka Kami, eta sakabeh bangsa teh, tangtu baris diselehkeun ka hidep, sarta sakuliah jagat nya hidep anu boga. 9 Pek geura parentah ku iteuk beusi, pasti maranehna ajur remuk jeg pariuk peupeus." 10 Ku sabab kitu, he para raja, masing daek ngarti, kitu keneh anu nyarekel kakawasaan, tarima ieu pepeling! 11 Sing ibadah ka PANGERAN, kalawan sieun, geura sumujud ka Mantenna bari gumeter. 12 (2-11b) Sabab lamun teu kitu tangtu Mantenna bendu; aranjeun tangtu tiwas. Bagja sing saha anu nyalindung ka Mantenna! 3 1 (3-1) Jabur Daud, waktu anjeunna nyingkahan putrana, Absalom. (3-2) Nun PANGERAN, musuh abdi mangpirang-pirang, sakitu seueurna anu malik ngaralawan! 2 (3-3) Abdi pada ngaromongkeun, kieu carekna, "Allah moal nulungan manehna!" 2
Mazmur 3.3-4.3 3 (3-4) Nanging nun PANGERAN, Anjeun teh kepeng nu mindingan abdi salamina. Abdi dipaparin kaunggulan, dipaparin deui wawanen. 4 (3-5) Kami sasambat ka PANGERAN, sarta Mantenna ngawaler ti pasir suci-Na. 5 (3-6) Dug kami ngedeng, reup mondok, sapeupeuting ku PANGERAN diraksa. 6 (3-7) Kami teu sieun ku musuh mangrebu-rebu nu ngepung kami ti unggal juru. 7 (3-8) Nun PANGERAN, nun Allah, salametkeun abdi! Hukum sadayana musuh abdi, lumpuhkeun kakuatanana sing ulah bisaeun nyilakakeun abdi. 8 (3-9) Kaunggulan datangna ti PANGERAN mugia Mantenna ngaberkahan umat-Na. 4 1 (4-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Jabur Daud. (4-2) Samangsa abdi sasambat, mugi diwaler, nun Allah, panyaluuhan abdi! Gusti parantos nulungan, waktos abdi susah. Ayeuna ge mugi mikawelas, paneda abdi mugi didangu. 2 (4-3) He jalma-jalma, rek nepi ka iraha maraneh ngahina ka kami? Rek nepi ka iraha resep ka nu tanpa guna jeung moro-moro nu teu bener? 3 (4-4) Inget, PANGERAN geus milih jelema nu bener, dijadikeun milik-Na, upama kami sasambat ka Mantenna, pasti didangu. 3
Mazmur 4.4-5.5 4 (4-5) Sing ngadegdeg sieun, ulah nyieun deui dosa! Pek hal eta lalenyepan ari keur sepi sorangan di enggon. 5 (4-6) Baktikeun kurban anu bener ka PANGERAN, tuluy ngandel ka Mantenna. 6 (4-7) Seueur nu sok neneda kieu, "Pasihan abdi berkah langkung seueur, nun PANGERAN, mugi aya piwelas!" 7 (4-8) Nanging kasukaan anu ku Anjeun dipaparinkeun ka abdi mah langkung ti kasukaan jalma-jalma anu mucekil hasil panenna. 8 (4-9) Waktos ngedeng, abdi tiasa sare tibra, mung ku Anjeun, nun PANGERAN, hirup abdi aman santosa. 5 1 (5-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku suling. Jabur Daud. (5-2) Nun PANGERAN, dangukeun ieu panuhun abdi, pirosea rumahuh abdi. 2 (5-3) Dangukeun panyambat abdi neda pitulung, nun Allah abdi, raja abdi! 3 (5-4) Ka Gusti abdi neneda, nun PANGERAN; dangukeun sora abdi enjing- enjing; waktos panonpoe bijil, abdi ngunjukkeun paneda, sareng ngantos waleranana. 4 (5-5) Margi Gusti sanes Allah nu seneng kaawonan, Gusti moal ngantep kajahatan. 5 (5-6) Gusti teu tahan ningali jalmi adigung ceuceub ka nu lampahna jahat. 4
Mazmur 5.6-6.1 6 (5-7) Tukang-tukang bohong ku Gusti dibasmi, tukang maehan sareng tukang tipu dihina. 7 (5-8) Nanging ku margi Anjeun sakitu asihna, abdi kenging asup ka gedong Gusti, kenging ngabakti di Bait Gusti anu suci sujud ka Gusti kalayan hormat. 8 (5-9) Nun PANGERAN, musuh abdi kacida seueurna! Mugi abdi dituyun ngalampahkeun pangersa Gusti; tuduhkeun jalan Gusti nu ku abdi kedah disorang. 9 (5-10) Margi omongan musuh teh teu aya andeleunana, karepna mung bade ngabinasa, ucap-ucapanana sarae, matak kapincut, padahal pinuh ku tipu daya. 10 (5-11) Mugi nu karitu teh dihukum, nun Allah, sina carilaka ku rarancangna sorangan. Usir ti payuneun Gusti margi seueur dosana, sareng ngaralawan ka Gusti. 11 (5-12) Dupi anu milari salamet ka Gusti mah bakal saruka, tiasa nyaranyi suka bungah salamina. Tangtayungan sugri anu nyaah ka Gusti, supados ngaraos suka ku karana Gusti. 12 (5-13) Gusti ngaberkahan sakur anu narurut, nun PANGERAN; piwelas Gusti ibarat kepeng keur maranehna. 6 1 (6-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Nurutkeun lagu nu kadalapan. Jabur Daud. (6-2) Nun PANGERAN, sanaos 5
Mazmur 6.2-7.1 Gusti bendu, ulah dugi neunggeul ka abdi! Sanaos Gusti wera, abdi ulah disiksa. 2 (6-3) Sing welas, nun Gusti, abdi parantos seep tanaga, parantos lungse, paparin kakuatan, 3 (6-4) awak sakujur karaos ajur. Nun PANGERAN, lami keneh bade ngantep ka abdi teh? 4 (6-5) Sumping atuh, salametkeun abdi, nun PANGERAN, jait abdi tina baya pati, ku karana piwelas Gusti. 5 (6-6) Di alam kubur mah Gusti moal dipikaemut di ditu mah moal aya anu muji ka Gusti. 6 (6-7) Abdi lungse balas rupek nya hate, unggal wengi ceurik balilihan, cipanon maseuhan bantal. 7 (6-8) Abdi meh teu tiasa ningal, panon carindul balas ceurik, nya musuh lantaranana. 8 (6-9) Nyingkah sing jauh, he para durjana! Sabab PANGERAN ngadangueun ceurik kami, 9 (6-10) ngadangueun panyambat kami menta tulung, paneda kami baris ditarima. 10 (6-11) Musuh kami bakal ngarasa getirna kaera dumeh eleh, ngadadak jadi baringung tuluy kalabur. 7 1 Tangis Daud ku karana Kus, urang Binyamin; dinyanyikeun ka PANGERAN. (7-2) Nun PANGERAN, Allah abdi, abdi nyuhunkeun diraksa, luputkeun, salametkeun, leupaskeun ti nu ngudag-ngudag. 6
Mazmur 7.2-10 2 (7-3) Ulah dugi ka maranehna lir singa ngagusur abdi, sarta abdi henteu aya nu nulungan, tangtos abdi disasaak. 3 (7-4) (7:4-5) Nun PANGERAN, Allah abdi, upami abdi jahat upami kantos nipu babaturan upami kejem ka musuh tanpa lantaran, upami kantos ngalampahkeun anu sarupi kitu, 4 (7:3) 5 (7-6) sawios musuh sina nguber-nguber sarta abdi kacerek, sawios abdi sina ditigas, dipaehan, mayit abdi diantep ngalumbuk dina taneuh. 6 (7-7) Gedurkeun amarah, nun PANGERAN! Musuh abdi anu ngamuk teh ayonan enggal singkil, abdi belaan, apan Gusti meredih kaadilan. 7 (7-8) Kempelkeun bangsa-bangsa sina ngariung ka Gusti, kawasaan ku Gusti ti sawarga. 8 (7-9) Gusti ngahakiman umat manusa, abdi nyuhunkeun kaadilan, nun PANGERAN; Gusti uninga yen abdi teu salah. 9 (7-10) Gusti teh Allah nu adil, anu nilik pikiran jeung karep manusa. Eureunkeun kagorengan jalma jahat, ganjar jalmi anu balener. 10 (7-11) Allah teh panyalindungan kaula, anu nyalametkeun jalma nu nurut ka Mantenna. 7
Mazmur 7.11-8.3 11 (7-12) Allah teh Hakim nu adil, anu salawasna ngahukum jelema jahat. 12 (7-13) Lamun maranehna teu daraek tobat, Allah baris ngasah pedang-Na. Mantenna ngawengkang gondewa tinggal ngalepas, 13 (7-14) nyepeng pakarang nu matih ngecengkeun panah nu hurung. 14 (7-15) Titenan, kumaha si jahat ngulik kajahatan, ngararancang huru-hara, ngajalankeun tipu daya. 15 (7-16) Tapi pitapak beunangna masang keur batur keunana ka maranehna sorangan. 16 (7-17) Kajuliganana malindes kana dirina, cilaka ku katelengesanana sorangan. 17 (7-18) Kaula muji sukur reh PANGERAN teh adil, kaula ngamulyakeun jenengana-Na Nu Maha Agung. 8 1 (8-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu Gitit. Jabur Daud. (8-2) Nun PANGERAN, Gusti abdi sadaya, kaagungan Gusti tembong di sakuliah jagat! Kamulyaan Gusti maratan langit; 2 (8-3) dinyanyikeun ku barudak sareng orok. Gusti reugreug, aman ti sadaya musuh, sing sakur anu ngalawan ku Gusti dibungkem. 3 (8-4) Ana abdi narawang langit, damelan Gusti, bulan sareng bentang-bentang kenging Gusti merenahkeun, 8
Mazmur 8.4-9.5 4 (8-5) manusa teh naon, ku Gusti dugi ka dipikaemut; naon manusa teh, ku Gusti dugi ka dipirosea? 5 (8-6) Dipidamelna ku Gusti meh nyaruaan Gusti ku manten, dimakutaan ku kamulyaan sareng kahormatan, 6 (8-7) sina murba ka sugri dadamelan Gusti, sina marentah sadaya mahluk; 7 (8-8) domba sareng sapi, katut sasatoan pangeusi leuweung, 8 (8-9) manuk-manuk sareng lauk sareng saniskanten mahluk di laut. 9 (8-10) Nun PANGERAN, Gusti abdi sadaya, kaagungan Gusti tembong di sakuliah jagat! 9 1 (9-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu Mut Laben. Jabur Daud. (9-2) Kalayan hate mantep, nun PANGERAN, abdi sumeja muji ka Gusti, sareng seja ngamashurkeun padamelan Gusti anu araheng. 2 (9-3) Ku karana Gusti, abdi bingah sumeja nyanyi. Sumeja nyanyi muji ka Gusti, nun Allah Nu Maha Kawasa. 3 (9-4) Musuh-musuh abdi bubar birat barang naringal Gusti tembong, tingjarungkel paraeh. 4 (9-5) Gusti ngahukum kalawan adil tur jujur, parantos ngabelaan perkawis abdi. 5 (9-6) Gusti parantos ngahukum bangsa- bangsa nu jarahat parantos dibasmi, moal aya nu nginget-nginget deui. 9
Mazmur 9.6-15 6 (9-7) Musuh-musuh parantos musna sapapaosna, kota-kotana ku Gusti parantos diancurkeun, moal aya deui nu mikaeling. 7 (9-8) Demi PANGERAN mah raja salalanggengna, tahta pangadilana-Na geus nanjeur. 8 (9-9) Anjeunna marentah dunya kalayan adil, ngahakiman bangsa-bangsa ku kaadilan. 9 (9-10) PANGERAN teh pananggeuhan keur sakur nu ditindes, panyalindungan dina mangsa susah. 10 (9-11) Anu tarerang ka Gusti, nun PANGERAN, bakal ngaharep ka Gusti, sugri anu marek ku Gusti tara ditolak. 11 (9-12) Sanggakeun puji ka PANGERAN, anu marentah di Sion! Mashurkeun padamelana-Na ka sakumna bangsa-bangsa! 12 (9-13) Allah emut ka nu sangsara, henteu lali kana panyambatna, sareng ngahukuman jalma-jalma nu nyiksa ka maranehna. 13 (9-14) Duh PANGERAN, mugi aya piwelas! Tingali talajak musuh anu nyangsara ka abdi! Nun PANGERAN, jait abdi tina ajal. 14 (9-15) Supados abdi tiasa nangtung hareupeun urang Yerusalem, nembongkeun kabungah parantos disalametkeun ku Gusti. 15 (9-16) Bangsa-bangsa nyarieun lombang, maranehna anu tigebrus, beunang ku pitapakna sorangan. 10
11 Mazmur 9.16-10.6 16 (9-17) PANGERAN ngebrehkeun anjeun ku putusan hukum-Na nu adil, nu daroraka teh cilaka ku polahna sorangan. 17 (9-18) Nya paeh bagian nu jarahat mah, bagian jelema anu narolak ka Allah. 18 (9-19) Nu balangsak moal salilana diantep; moal salilana pangarep-ngarep nu laip disina remuk. 19 (9-20) Sumping, nun PANGERAN! Tong diantep manusa sombong ka Gusti! Kempelkeun maranehna ka payuneun, umumkeun hukumanana. 20 (9-21) Sina sarieuneun, nun PANGERAN, sina ngarasaeun yen manehna teh saukur manusa. 10 1 Ku naon tebih, nun PANGERAN? Ku naon nyumput waktos abdi-abdi kasesahan? 2 Nu jarahat reujeung angkuh nindes ka nu balangsak; eurad eta jelema-jelema teh ku jiretna sorangan. 3 Nu jarahat nyombongkeun napsu- napsu jahatna, nu harawek nyapa sareng nganistakeun PANGERAN. 4 Jalma jahat teu malire ka PANGERAN; ceuk pikirna anu sombong Allah teh euweuh. 5 Nu jarahat teh naranjung dina sagala hal. Maranehna teu bisa ngarti kana hukum Allah, ka musuh salawasna nguntup. 6 Hatena takabur, "Aing moal bisa gagal, moal keuna ku balangsak."
12 Mazmur 10.7-17 7 Eusi omonganana panyapa, tipu, ancaman; kecap-kecapna pinuh ku kangewa jeung jahat. 8 Maranehna nyarumput di lembur-lembur, niat ngabinasa ka nu henteu salah, ngadodoho jelema nu taya dayana, 9 ngabongohan ti panyumputanana cara singa. Ngadepong ngadago jalma malarat, nu balangsak dieuradan terus digusur. 10 Korban-korbanna ngalungsar taya dayana, eleh ku kabedasanana. 11 Si jahat ngomong sorangan, "Allah cicing bae! Peureum bae, moal nenjoeun ka aing!" 12 Nun PANGERAN, hukum eta nu jarahat teh! Sing emut ka nu balangsak! 13 Ku naon nu jahat teh nepi ka bisa nyacampah ka Allah, majar maneh, "Aing ku Allah moal dihukum?" 14 Nanging Gusti teh ningali; malire ka nu sangsara sareng lara, tur sayagi nulungan. Nya ka Gusti sumerahna nu teu walakaya teh. Gusti salamina ngabela ka jalmi miskin. 15 Basmi kakawasaan nu jahat sareng nu doraka teh, hukum kajahatanana, sangkan ulah deui-deui. 16 PANGERAN teh raja sapapanjangna. Anu nyarembah ka allah-allah sejen bakal musna ti tanahna. 17 Nun PANGERAN, Gusti kersa ngadangu panyambatna jalmi laip, negerkeun hatena.
Mazmur 10.18-12.1 18 Gusti kersa ngadangukeun panyambat jalma pahatu, kersa mirosea jumeritna nu dikakaya. Gusti kersa ngabela maranehna; dugi ka moal aya deui manusa anu nganiaya ka maranehna. 11 1 Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Kaula nyalindung ka PANGERAN. Taya gunana omongan anjeun ka kaula, anu majar, "Geura kabur ka gunung, nurutan manuk, 2 sabab si murka geus mentang gondewa, jamparingna geus dikeceng, diincerkeun ti nu poek ka jalma nu bener. 3 Lamun kabeh enggeus burak-barik, jelema bener moal bisa nanaon deui." 4 PANGERAN aya di Bait-Na anu suci, tahta- Na aya di sawarga. Soca-Na ngawaskeun manusa di mana-mana, uninga ka sakur laku lampahna. 5 Mantenna nguji, boh ka nu bener boh ka nu jahat, Mantenna ijid ka jalma anu ingkar ti hukum. 6 Anu jahat ku Mantenna dihujanan ruhak jeung walirang, ditarajang ku panas nereptep. 7 PANGERAN teh maha adil, nyaah ka nu hade lampah, anu harade lampah, hirup di payuneuna-Na. 12 1 (12-1) Pikeun pamingpin biduan. Laguna kawas nu kadalapan. Jabur Daud. (12-2) Duh PANGERAN, abdi-abdi 13
Mazmur 12.2-13.2 tulungan! Parantos seep jalmi nu sae, parantos suwung jalmi nu jujur. 2 (12-3) Manusa gawena silih bobodo, silih tipu ku omong pangoloan. 3 (12-4) Eureunkeun omong pangoloanana, nun PANGERAN! Bungkemkeun sungutna nu gede omong. 4 (12-5) Carekna, "Sagala kahayang urang nu diucapkeun, beunang. Hayang naon ge tinggal nyebutkeun, moal aya nu bisa ngahalang-halang." 5 (12-6) Tapi dawuhan PANGERAN, "Ayeuna keneh Kami rek datang, karunya ka nu dikaniaya, kana jeritna kanyeri nu dikakaya, sina talengtrem nu jadi harepanana." 6 (12-7) Jangji PANGERAN bisa dipercaya kabeh murni lir perak beunang nguji tujuh kali dina parapen. 7 (12-8) (12:8-9) Jalma jahat aya di mana- mana saban jalma mupunjung kagorengan. Tangtayungan abdi sadaya, nun PANGERAN, raksa ti jalma anu karitu. 8 (12:7) 13 1 (13-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (13-2) Bade lami keneh Gusti lali ka abdi, nun PANGERAN? Bade salamina? Bade dugi ka iraha Gusti nyumput ti abdi? 2 (13-3) Dugi ka iraha abdi kedah nandangan sungkawa, siang wengi gering pikir? Sabaraha lami deui abdi dikawasaan ku musuh? 14
Mazmur 13.3-14.4 3 (13-4) Duh PANGERAN Allah abdi, tingali sareng waler ieu abdi. Pulihkeun kakiatan abdi, ulah dugi ka abdi tiwas. 4 (13-5) Musuh abdi ulah sina ngomong, "Manehna geus eleh ku urang." Maranehna ulah disina nyurakan abdi eleh. 5 (13-6) Margi abdi ngandel kana satia asih Gusti, abdi bingah, rehna Gusti kersa nulungan. 6 (13-7) Ka Gusti, nun PANGERAN, abdi muji sukur, reh Gusti parantos sakitu saena ka abdi. 14 1 Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Ceuk anggapan nu garejul mah, "Allah teh euweuh." Eta sababna pangna kalakuanana jahat, laku lampahna goreng kabina-bina, saurang ge euweuh nu migawe bener. 2 PANGERAN ti sawarga ningalikeun bumi, nenget-nenget umat manusa, nitenan, sugan aya keneh anu bijaksana, sugan aya nu ibadah ka Mantenna. 3 Horeng geus garoreng kabeh, taya piliheunana, kabeh sarua gorengna. Saurang ge taya nu migawe bener, teu saurang-urang acan. 4 "Teu nyarahoeun, kitu?" PANGERAN mariksa. "Geus arembung nganyahokeun kabeh eta nu jarahat teh? Gawena ngarampogan umat Kami, jeung euweuh anu daek neneda ka Kami." 15
16 Mazmur 14.5-16.2 5 Tapi engke maranehna bakal tagiwur, sabab Allah teh nyarengan ka sakur anu nurut ka Mantenna. 6 Anu jarahat teh ngareuntaskeun pakarepan jalma laip, tapi nu laip teh nyalindungna ka PANGERAN. 7 Kami banget neneda, kaunggulan sing datang ka Israil ti Sion. Tada teuing bungahna engke urang Israil lamun kaayaanana geus dipulihkeun ku PANGERAN! 15 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN, saha anu diwidian marek ka Bait Gusti? Saha anu kenging ngabakti di Sion, gunung suci Gusti? 2 Nya eta anu dina sagala hal tuhu ka Allah, anu salawasna migawe nu bener, jujur satarabasna dina nyarita; 3 jalma nu tara mitenah, ka batur tara hasud, tara ngagogoreng tatangga. 4 Mikacua jalma anu ditolak ku Allah, ngajenan ka nu satuhu ka PANGERAN. Kana jangji tara jalir sanajan matak rugi ka dirina. 5 Mun nginjeumkeun tara ngarah bati, tara daek disogok sina nyilakakeun nu teu salah. Jalma nu kitu lampahna bakal tengtrem salawasna. 16 1 Jabur Daud. Raksa abdi, nun Allah, da abdi nyalindung ka Gusti. 2 Kaula unjukan ka PANGERAN, "Gusti teh PANGERAN abdi; sadaya pitulung ti Gusti asalna."
Mazmur 16.3-17.1 3 Ku utama umat anu satia ka Allah! Kaula pangresepna reureujeungan jeung maranehna. 4 Anu muru allah-allah sejen, geus tangtu susah sorangan. Kaula embung miluan kana kurbanna, embung milu nyembah ka allah-allahna. 5 Kagaduh abdi mah mung salira Gusti, nun PANGERAN. Pangabutuh abdi nya Gusti nu nyekapan, pati hurip abdi nya Gusti nu nyepengna. 6 Pangasih Gusti ka abdi estu matak helok, taya babandinganana. 7 Kaula muji sukur ka PANGERAN, reh ku Mantenna dituyun, ari ti peuting sanubari teh ngingetan. 8 Kaula salawasna eling di payuneun PANGERAN, Mantenna teh deukeut, teu aya nu matak rentag. 9 Jadi hate abdi ngarasa sukur, bungah, sarta ngarasa kacida tengtremna, 10 reh ku Gusti dijaga tina kawasa ajal. Abdi satuhu ngawula ka Gusti, ku Gusti moal diselehkeun ka dunya anu maraot. 11 Gusti baris nuduhan jalan anu brasna kana hirup; aya di payuneun Gusti hate pinuh ku kabingahan, sareng kasenangan salalamina. 17 1 Paneda Daud. Nun PANGERAN, dangukeun, abdi nyuhunkeun kaadilan, mugi kersa merhatoskeun, abdi 17
Mazmur 17.2-12 jumerit nyuhunkeun tulung! Dangukeun doa abdi anu iklas. 2 Belaan perkara abdi, reh Gusti tingali ka nu bener. 3 Gusti uninga kana eusi hate abdi; Gusti sumping wanci wengi, diri abdi ku Gusti parantos ditaliti, kapendak teu aya kahayang awon. Abdi tara nurut kana timbalan Gusti 4 sapertos nu sanes. Abdi nurut kana timbalan Gusti sareng tara nganggo kakerasan. 5 Salamina mung nyorang jalan Gusti, tara pisan mengpar ti dinya. 6 Abdi sasambat, nun Allah, margi tangtos Gusti ngawaler, mugi kersa nolih, dangukeun paneda abdi. 7 Nun PANGERAN, pintonkeun kaasih Gusti nu agung, abdi salametkeun; caket ka Gusti mah abdi aman ti musuh-musuh. 8 Jagi abdi lir ka soca ku manten, sumputkeun dina kalangkang jangjang Gusti, 9 sangkan teu ditarajang ku nu jahat. Abdi dikepung ku musuh nu rek maehan, 10 nu taya pisan rasrasanana, ucap- ucapanana takabur. 11 Ayeuna abdi katingker, didodoho ti sakuriling bade digusur. 12 Maranehna lir singa nu bade nekuk, rek nyasaak awak abdi. 18
Mazmur 17.13-18.4 13 Enggal, nun PANGERAN! Lawan musuh- musuh abdi, elehkeun! Luputkeun abdi ti nu jarahat ku pedang Gusti, 14 luputkeun abdi ti maranehna, anu hirupna parantos kacumponan kahayangna. Hukum maranehna, ku kasangsaraan anu ku Gusti parantos diajangkeun keur maranehna sing cekap kasangsaraanana teh keur anak- anakna ongkoh, malah sing aya langkungna keur ngahukum incu-incuna. 15 Dupi abdi ku margi teu lepat, tangtos bakal ningal Gusti, sareng waktos hudang tangtos ngarasa senang da Gusti aya ngabanding. 18 1 (18-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud, abdi PANGERAN. Laguna diunjukkeun ka PANGERAN, sanggeus diluputkeun tina kungkungan musuh jeung tina ancaman Saul. (18-2) Kumaha cintana abdi ka Gusti, nun PANGERAN! Gusti teh kakiatan abdi. 2 (18-3) PANGERAN teh panyalindungan kaula, benteng kaula anu kuat Allah kaula teh pangraksa kaula, jeung Mantenna kaula aman. Mantenna lir kepeng anu mindingan kaula, ngajaga kaula sangkan rahayu. 3 (18-4) Kaula sasambat ka PANGERAN; tuluy kaula dileupaskeun ti leungeun musuh. Puji PANGERAN! 4 (18-5) Kaula geus dilingkung ku bahya maot, digulung ku ombak kabinasaan. 19
20 Mazmur 18.5-15 5 (18-6) Kaula geus dirubung ku bahya pati, geus ditaheunan ku kubur. 6 (18-7) Sajeroning tagiwur kaula sasambat ka PANGERAN, nyambat pitulung Allah kaula. Sora kaula kadangueun di Bait-Na, jerit kaula menta tulung diperhatoskeun. 7 (18-8) Geus kitu bumi ngadegdeg jeung genjlong, dasar gunung-gunung aringgeung sabab Allah bendu. 8 (18-9) Tina liang pangambung-Na ngebul haseup, tina baham-Na nyebrot seuneu jeung ruhak burahay. 9 (18-10) Mantenna nyiklakkeun langit, jut lungsur ngadampal kana mega nu angkeub. 10 (18-11) Tuluy nyeot hiber nitihan mukarabin sumiriwik dina jangjang angin. 11 (18-12) Mantenna ngarimbunan anjeun ku poek, dikuribeng ku mega mendung. 12 (18-13) Tina kilat di payuneuna-Na, bijil hujan es jeung burinyayna seuneu, nembus mega angkeub anu kandel. 13 (18-14) Geus kitu PANGERAN ngagulugur di langit, gentra-Na Nu Maha Agung karungu. 14 (18-15) Mantenna ngalepas-lepaskeun jamparing-Na ngaburencaykeun musuh- musuh-Na, nyamber-nyamberkeun kilat-Na, musuh-musuh-Na kalabur. 15 (18-16) Dasar laut kasingkabkeun, dasar-dasar jagat ngabuliklak, nalika Gusti, nun PANGERAN, ngahaok ka musuh, sareng ngagaur lantaran bendu.
Mazmur 18.16-25 16 (18-17) PANGERAN ti luhur ngulurkeun panangan, ceg kaula dicepeng, tuluy dibedol tina cai anu jero. 17 (18-18) Mantenna ngaleupaskeun kaula ti musuh rongkah, jeung ti jalma-jalma anu mikangewa; kakuatan maranehna lain lawaneun kaula. 18 (18-19) Waktu kaula meunang bahla, maranehna narajang, tapi PANGERAN ngaraksa ka kaula. 19 (18-20) Kaula dijait tina bahla, sabab Mantenna nyaaheun ka kaula. 20 (18-21) Kaula ku Mantenna diganjar, sabab geus milampah anu bener, diberkahan, lantaran teu boga salah. 21 (18-22) Kaula tigin kana parentah PANGERAN, tara nyingkir ti Allah kaula. 22 (18-23) Hukum-hukum Mantenna ku kaula diturut, sagala timbalana-Na taya nu dipungpang. 23 (18-24) Mantenna uningaeun yen kaula taya celana, jeung nyegah diri tina kagorengan. 24 (18-25) Mantenna ngaganjar kaula lantaran kaula nyieun nu bener lantaran Mantenna uningaeun yen kaula teu boga salah. 25 (18-26) Nun PANGERAN, Gusti teh satia ka jalmi anu satia ka Gusti, sae ka jalmi anu lampahna utami. 21
Mazmur 18.26-36 26 (18-27) Gusti wening galih ka nu hatena beresih, ngamusuhan ka nu nyieun kagorengan. 27 (18-28) Gusti nyalametkeun jalmi anu rendah hate, ngarendahkeun jalmi anu luhur hate. 28 (18-29) Gusti ka abdi maparin caang, nyaangan abdi nu keur poekeun. 29 (18-30) Gusti maparin abdi kakiatan ngagempur musuh maparin kasanggupan ngabedah pertahanan lawan. 30 (18-31) Allah teh damel-Na sampurna liwat saking! Sagala pangandika-Na estu cekeleun! Mantenna ibarat tameng ka sakur nu nyalindung ka Mantenna. 31 (18-32) Allah teh ngan PANGERAN, ngan Allah panyalindungan urang teh. 32 (18-33) Nya Allah pisan nu maparin kakuatan ka kaula, anu ngamankeun pijalaneun kaula. 33 (18-34) Suku kaula disina rikat lir peucang, kaula disina aman di pagunungan. 34 (18-35) Mantenna ngadidik kaula kana jurit, nepi ka sanggup ngawengkang gondewa nu pangkuatna. 35 (18-36) Nun PANGERAN, Gusti nangtayungan, nyalametkeun abdi. Paniten Gusti ngalantarankeun abdi unggul, salamet ku karana kakawasaan Gusti. 36 (18-37) Abdi teu kacerek, teu ragrag ka musuh, Gusti nu ngajagi. 22
Mazmur 18.37-47 37 (18-38) Musuh ku abdi diudag sarta beunang, haben digempur dugi ka tumpur. 38 (18-39) Diamuk dugi ka rarubuh tingrumpuyuk, teu harudang deui, areleh tinggaloler di hareupeun. 39 (18-40) Gusti maparin abdi kadigjayaan jurit maparin unggul ngelehkeun musuh. 40 (18-41) Maranehna ku Gusti disina jicir, nu darengki ka abdi sadayana dibasmi. 41 (18-42) Tingkoceak marenta tulung taya nu nolih, pada sasambat ka PANGERAN, tapi teu didangu. 42 (18-43) Ku abdi diluluh nepi ka jadi sapertos lebu anu mancawura ku angin, diidek sapertos leutak di jalan. 43 (18-44) Abdi ku Gusti diluputkeun ti jalmi-jalmi nu bangkawarah didamel kawasa ka bangsa-bangsa, jalmi-jalmi nu abdi teu wawuh, ayeuna ngawula ka abdi. 44 (18-45) Urang asing ka abdi marendek, omongan abdi ku maranehna diturut. 45 (18-46) Maranehna parantos leungit kawani, kalaluar ti bentengna bari ngadegdeg. 46 (18-47) PANGERAN jumeneng! Puji Mantenna, bebenteng kaula! Embarkeun kaagungana-Na, Allah anu nyalametkeun kaula. 47 (18-48) Mantenna anu ngunggulkeun kaula ti musuh, anu nalukkeun bangsa-bangsa ka kaula, 23
Mazmur 18.48-19.7 48 (18-49) jeung anu ngaluputkeun kaula ti kabeh satru. Nun PANGERAN, Gusti nu ngersakeun abdi unggul ti musuh, nu ngaraksa ti jalmi anu barengis. 49 (18-50) Ku margi kitu, abdi muji Gusti di bangsa-bangsa, abdi nyanggakeun pupujian ka Gusti. 50 (18-51) Allah maparin kaunggulan rosa ka raja nu diangkat ku Mantenna, nembongkeun kaasih-Na ka jalma nu dipilih ku Mantenna, ka Daud jeung turunanana salalawasna. 19 1 (19-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (19-2) Ku bengras langit ngebrehkeun kamulyaan Allah! Ku cekas eta teh nembongkeun karya Mantenna! 2 (19-3) Poe nu ieu nepikeun hal eta ka poe isuk, peuting nu ayeuna nyaritakeun hal eta ka peuting nu engke. 3 (19-4) Taya ucap taya kecap nu dipake, taya sora nu kadenge; 4 (19-5) tapi amanahna parat ka saampar jagat, aweuhanana kadenge tepi ka tungtung bumi. Allah ngimahan panonpoe di langit, 5 (19-6) nu medal isuk-isuk lir panganten lalaki lugay ti kamar, pertentang jeg pahlawan seja miang. 6 (19-7) Ngagandeuang ti tungtung langit nu ieu, ngambah jalan muru ka tungtung langit nu itu, kabeh taya nu luput tina panasna. 7 (19-8) Hukum PANGERAN sampurna, matak seger kana jiwa. Parentah PANGERAN 24
25 Mazmur 19.8-20.1 beunang dipercaya, mere hikmah ka anu tuna harti. 8 (19-9) Papakon PANGERAN saestu, matak bagja nu mituhu. Parentah PANGERAN teh adil, matak lantip budi akal. 9 (19-10) Bakti ka PANGERAN kacida hadena, bakal lumangsung salalawasna. Putusan PANGERAN adil kabeh lempeng sarta jujur. 10 (19-11) Leuwih pikabitaeun ti batan emas nu pangalusna, leuwih amis ti batan madu asli. 11 (19-12) Tina eta abdi kenging pangarti, tigin ka eta kenging ganjaran. 12 (19-13) Taya jalma nu ngarasa kana kasalahan dirina; bebaskeun abdi tina kalepatan nu teu kaciri! 13 (19-14) Sareng luputkeun tina dosa anu dihaja, sing ulah kacangking ku lampah kitu. Sangkan jadi jalma sampurna, bebas leupas tina dosa nu matak cilaka. 14 (19-15) Sakur ucap abdi katut usiking sanubari, sing matak kamanah ku Gusti nun PANGERAN, panyaluuhan sareng panebus abdi! 20 1 (20-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (20-2) Mugia PANGERAN ngamakbul paneda anjeun dina mangsa rupek, mugia Allahna Yakub ngaraksa ka anjeun.
Mazmur 20.2-21.1 2 (20-3) Mugia anjeun dikirim pitulung ti Bait-Na, dipaparin pangdeudeul ti Gunung Sion. 3 (20-4) Mugia Mantenna kersa nampi sadaya pangbakti anjeun, mugia sadaya kurban anjeun ka Mantenna kalandep. 4 (20-5) Mugia kahoyong anjeun ku Mantenna dikabul, sagala rancangan anjeun sing dilangsarkeun. 5 (20-6) Kaunggulan anjeun tangtos dipapag ku surak, dipestakeun ku pamuji ka Allah urang. Mugia sapaneja anjeun ku PANGERAN dikabul. 6 (20-7) Ayeuna abdi yakin, PANGERAN teh maparin kaunggulan ka raja kenging-Na milih, ngamakbul ti sawarga-Na nu suci, ku kawasa-Na, raja disina sakitu unggulna. 7 (20-8) Aya nu ngandelkeun kareta perangna, aya nu ngandelkeun kudana, ari andelan urang mah kakawasaan PANGERAN, Allah urang. 8 (20-9) Maranehna bakal tisusut rarubuh, ari urang mah baris teteg, nangtung tagen. 9 (20-10) Nun PANGERAN, sang raja sing unggul; upami ku abdi-abdi disambat, Gusti mugi ngawaler. 21 1 (21-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (21-2) Nun PANGERAN, raja teh bingah reh ku Gusti dipaparin kakiatan, ngaraos suka reh ku Gusti disina unggul. 26
27 Mazmur 21.2-12 2 (21-3) Paneja manahna ku Gusti diridoan, pamundutna ku Gusti ditedunan. 3 (21-4) Gusti sumping ka anjeunna, nyandak pirang-pirang berkah, anjeunna dimakutaan ku makuta emas. 4 (21-5) Anjeunna mundut hirup, ku Gusti dikabul, malah sina panjang yuswa salalamina. 5 (21-6) Ku pitulung Gusti, raja jadi kacida mulyana, disina kamashur sareng agung. 6 (21-7) Ku Gusti teu kendat-kendat diberkahan, ku Gusti disarengan, kalintang sukaeunana. 7 (21-8) Raja teh muntangna ka PANGERAN Nu Maha Kawasa, sarta ku lantaran terus dipikaasih ku PANGERAN, tangtu anjeunna aman sapapanjangna. 8 (21-9) Anjeunna baris ngaboyong musuh- musuhna, ngaboyong sakur anu mikaijid ka anjeunna. 9 (21-10) Ana anjeunna sumping, maranehna tangtu dibasmi lir ku seuneu ngagebur. Maranehna bakal musna ku amarah PANGERAN, jeung ku seuneu nepi ka beak. 10 (21-11) Turunan maranehna moal aya anu nyesa kabeh bakal dibasmi ku raja. 11 (21-12) Musuh ngatur siasat, rek ngalawan ka anjeunna, tapi moal hasil. 12 (21-13) Jamparing raja bakal tingbelesat ka maranehna nepi ka maranehna lalumpat kalabur.
Mazmur 21.13-22.8 13 (21-14) Abdi sadaya muji Gusti, nun PANGERAN, reh Gusti sakitu digjayana. Abdi sadaya sumeja nyanyi sareng muji kakawasaan Gusti. 22 1 (22-1) Pikeun pamingpin biduan. Lagu "Uncal dina wanci pajar". Jabur Daud. (22-2) Nun Allah, Gusti abdi, ku naon ngantunkeun? Putus harepan abdi, jumerit neda pitulung, nanging pitulung teu dongkap-dongkap. 2 (22-3) Abdi nyambat Gusti sapanjang siang, nun Allah, nanging Gusti teu ngawaler, nyambat Gusti waktos wengi, hate angger henteu tengtrem. 3 (22-4) Nanging Gusti teh jadi Raja Anu Suci nu dipuji-puji ku Israil. 4 (22-5) Karuhun abdi sadaya ngaharepna teh ka Gusti, maruntangna teh ka Gusti, ku Gusti disalametkeun. 5 (22-6) Maranehna sasambat ka Gusti, seug luput tina balahi. Ngaharep ka Gusti, pangharepanana teu mubadir. 6 (22-7) Rupina abdi mah sanes jelema deui, cacing, dipoyok, dihina, ku pada jalma! 7 (22-8) Nu naringal ka abdi nyaleungseurikeun, ngalelewean sareng ngagodegan. 8 (22-9) Carekna, "Ongkoh maneh percaya ka PANGERAN, geuning ku PANGERAN teu disalametkeun? Ari enya mah sukaeun ka maneh, naha geuning teu nulungan?" 28
Mazmur 22.9-18 9 (22-10) Nya Gusti anu ngaluarkeun abdi kalayan rahayu tina kandungan, Gusti nu ngajagi abdi kalayan salamet waktos abdi orok. 10 (22-11) Abdi percaya ka Gusti ti barang lahir sareng nya Gusti anu salamina jadi Allah abdi. 11 (22-12) Ulah tebih ti abdi! Abdi nampeu kana pibahlaeun, teu aya deui nu pinulungeun. 12 (22-13) Lir banteng-banteng musuh ngaronom lir banteng-banteng galak ti tanah Basan ngadarangong ngepung abdi. 13 (22-14) Sungutna caralawak, cara singa tinggalaur hayangeun nyasaak. 14 (22-15) Abdi parantos teu gaduh deui tanaga parantos seep lir cai bahe kana taneuh. Tulang-tulang pasiksak lalocotan hate leyur sapertos lilin. 15 (22-16) Tikoro garing sakesat lebu, letah rapet kana lalangit. Ku Gusti diantep ngalumbuk dina kekebul, sapertos ka nu parantos lastari. 16 (22-17) Abdi dirurubung ku gorombolan jalma jahat. Maranehna lir gorombolan anjing, pasesedek ngaronom, ngareweg kana leungeun kana suku. 17 (22-18) Tulang-tulang abdi tarembong, ditarongton diparerong ku musuh-musuh. 18 (22-19) Papakean abdi dilotrekeun tuluy dibagi-bagikeun. 29
Mazmur 22.19-27 19 (22-20) Nun Gusti, ulah tebih ti abdi, enggal sumping, tulungan abdi! 20 (22-21) Luputkeun abdi tina pedang, luputkeun nyawa abdi ti eta anjing-anjing. 21 (22-22) Salametkeun abdi ti eta singa- singa. Nyanghareupan eta banteng-banteng galak, abdi teu tiasa walakaya. 22 (22-23) Abdi bade nyanggemkeun padamelan Gusti ka rahayat, bade ngamulyakeun Gusti dina pasamoanana: 23 (22-24) "Agungkeun Mantenna, he abdi-abdi PANGERAN! Hormat Mantenna, he turunan Yakub! Sembah Mantenna, he sakabeh turunan Israil! 24 (22-25) Mantenna henteu nyapirakeun anu miskin, henteu nyapirakeun kasangsaraanana, henteu ngalieus ti maranehna, kersaeun ngadangu panyambatna." 25 (22-26) Anu parantos dipidamel ku Gusti bade dipuji-puji dina kumpulan umat. Di kumpulan jalmi-jalmi anu ngabarakti ka Gusti, abdi nyanggakeun kurban anu parantos diikrarkeun. 26 (22-27) Nu mariskin bakal dalahar nepi ka sareubeuheun. Anu daratang ka PANGERAN bakal maruji ka Mantenna. Mugia maranehna makmur salalawasna! 27 (22-28) Kabeh bangsa bakal aringet ka PANGERAN. Jalma-jalma ti unggal juru dunya 30
Mazmur 22.28-23.6 bakal tarobat ka Mantenna, sakabeh seler bangsa bakal sarujud ka Mantenna. 28 (22-29) PANGERAN teh raja, ngereh sakumna bangsa. 29 (22-30) Sakur nu aradigung bakal marendek ka Mantenna; manusa pana kabeh bakal sarujud di payuneuna-Na. 30 (22-31) Turunan nu engke datang bakal ngarabdi ka Mantenna. Jalma-jalma bakal nyarita hal PANGERAN ka turunanana. 31 (22-32) Turunan nu bakal keneh, bakal dicaritaan kieu, "PANGERAN geus nyalametkeun umat-Na." 23 1 Jabur Daud. PANGERAN teh Gusti pangangon abdi, abdi moal kakirangan. 2 Abdi diaubkeun di sampalan hejo ngemploh, dicandak ka cai anu seger tur leuleuy. 3 Ku Mantenna dijagjagkeun deui, dipingpin nyorang jalan nu bener, saluyu sareng jangji-Na. 4 Najan nyorang nu poek ngajumbleng, abdi teu kedah sieun, nun PANGERAN, reh Gusti nyarengan! Gada sareng teteken Gusti ngaping ka abdi. 5 Gusti nyayagikeun idangan keur abdi, di hareupeun panon musuh-musuh; abdi ku Gusti dipapag lir tamu kaajen, dipaparin inuman sedep, gelasna mani leber. 6 Abdi ngaraos kasaean sareng kanyaah Gusti. Gusti nyarengan ka abdi saumur-umur, 31
32 Mazmur 24.1-9 sarta gedong Gusti bakal jadi pamatuhan abdi saumur hirup. 24 1 Jabur Daud. Bumi katut saeusina, alam katut nu nyicinganana, kabeh kagungan PANGERAN. 2 Eta ku Mantenna diadegkeun di luhureun cai jero handapeun bumi pademenna dipasang dina dasar sagara. 3 Saha nu meunang unggah ka pasir kagungan PANGERAN? Saha nu meunang asup ka Bait-Na nu suci? 4 Nu kaidinan teh sakur nu hade lampahna, wening hatena, tara nyembah ka berhala, cadu kana jangji palsu. 5 Nu kitu baris diberkahan jeung disalametkeun ku PANGERAN, dinyatakeun taya dosana ku Allah. 6 Nya jalma nu kitu nu ngadeuheus ka Allah teh, datang marek ka hadirat Allah panutan Yakub. 7 Geura buka eta gapura-gapura, lawang- lawang kahot teh polongo-polongokeun, sabab Raja nu agung rek lebet. 8 Saha eta Raja nu agung teh? PANGERAN, anu digjaya sarta perkasa. PANGERAN, anu jaya dina perang. 9 Geura buka eta gapura-gapura, lawang- lawang kahot teh polongo-polongokeun, sabab Raja nu agung rek lebet.
Mazmur 24.10-25.9 10 Saha eta Raja nu agung teh? PANGERAN Nu Maha Unggul. Mantenna Raja nu agung teh. 25 1 Jabur Daud. Ka Gusti, PANGERAN, abdi ngadongkapkeun panyambat, 2 ka Gusti abdi ngaharep, nun Allah panutan. Tebihkeun abdi tina nandangan erana kasoran, ulah dugi ka dipupuas ku musuh! 3 Kasoran mah sanes bagian jalmi anu ngarep ka Gusti, nanging bagian anu ngaralawan ka Gusti. 4 Tuduhkeun ka abdi jalan Gusti, nun PANGERAN, sangkan abdi terang. 5 Wurukan abdi hal hirup nurutkeun pangersa Gusti, reh Gusti teh Allah anu nyalametkeun abdi, abdi salamina ngaharep ka Gusti. 6 Sing emut kana kasaean sareng satia asih Gusti, nun PANGERAN, nu parantos dipaparinkeun ku Gusti ti kapungkur keneh. 7 Dosa sareng kalepatan abdi keur ngora mugi dihapunten. Sing emut ka abdi, nun PANGERAN, ku karana satia asih sareng kasaean Gusti. 8 Sabab PANGERAN teh saestu tur jembar manah, kersa nuduhan jalan ka anu garaduh dosa. 9 Nu rarendah hate ku Mantenna dituyun kana jalan bener, diwulang sina terang kana pangersa-Na. 33
Mazmur 25.10-20 10 Kalayan satia jeung asih Mantenna nuyun ka nu nyarekel perjangjian jeung timbalana-Na. 11 Mugi emut kana jangji, nun PANGERAN, hapunten dosa-dosa abdi anu sakitu seueurna. 12 Sing saha anu ajrih ka PANGERAN, ku Mantenna baris dibere nyaho jalan sorangeunana. 13 Maranehna salawasna bakal bagja hirupna, anak incuna bakal ngabogaan tanah pusaka. 14 PANGERAN misobat ka anu nurut ka Mantenna, perjangjiana-Na ka maranehna bakal diteguhkeun. 15 Kaula tetep melong ka PANGERAN, menta pitulung-Na seug ku Mantenna diluputkeun tina bahaya. 16 Teuteup abdi, nun PANGERAN, sing hawatos, abdi teh nya nunggelis nya hengker. 17 Luputkeun abdi tina sagala karisi, jait tina karurupek. 18 Parios kaprihatinan sareng kasesah abdi, hapunten sadaya dosa abdi. 19 Tingali, musuh abdi sakitu seueurna sareng sakitu ijideunana. 20 Tangtayungan abdi, tulungan, sangkan ulah kasoran. Nya ka Gusti abdi neda pitulung. 34
Mazmur 25.21-26.9 21 Mugia kabageuran sareng kajujuran abdi jadi jalan pisalameteun, ku margi ngaharep ka Gusti. 22 Nun Allah, mugi Israil dijait, leupas tina sagala kasangsaraanana. 26 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN, sebatkeun yen abdi teu salah, reh abdi teh migawe nu bener gembleng ngaharep ka Gusti. 2 Mangga ku Gusti uji, mangga cobi, nun PANGERAN, pariksa kahayang sareng pipikiran abdi. 3 Satia asih Gusti nungtun ka abdi, kasatiaan Gusti salamina mingpin abdi. 4 Abdi tara babaturan sareng tukang tipu, tara campur sareng tukang munapek. 5 Abdi cua ka para durjana, narah ngahiji sareng penjahat. 6 Pikeun nawiskeun teu lepat, abdi kukumbah leungeun teras ngabakti ngurilingan altar Gusti, nun PANGERAN. 7 Abdi nyanggakeun pupujian pangucap sukur, sareng nyanggemkeun padamelan Gusti nu araheng. 8 Nun PANGERAN, abdi nyaah ka gedong Gusti, panglinggihan Gusti anu pinuh ku kamulyaan. 9 Abdi ulah dipaehan bareng sareng nu daroraka, ulah disanasibkeun sareng tukang-tukang maehan, 35
36 Mazmur 26.10-27.7 10 anu lampahna ngan jahat bae, anu daraek bae nampa panyogok. 11 Dupi hirup abdi mah jujur, Gusti sing hawatos, abdi luputkeun. 12 Kaula muji sukur ka PANGERAN di jero kumpulan umat-Na, rehna kaula geus aman tina sagala bahaya. 27 1 Jabur Daud. PANGERAN teh cahaya jeung kasalametan kaula, kaula teu sieun ku saha-saha. PANGERAN ngaraksa tina sagala bahla, kaula taya karisi. 2 Lamun nu jarahat narajang ka kaula, rek maehan, tangtu tisusut terus ngajungkel. 3 Najan dikepung ku sakumna balad kaula moal rentag; najan musuh nyerang narajang, kaula tagen ngandel ka Allah. 4 Kaula geus menta hiji hal ka PANGERAN, ngan sarupa kahayang teh, nya eta hirup saumur-umur di gedong PANGERAN hayang ngarasakeun kasaean Mantenna, sarta bisa nanyakeun pituduh-Na. 5 Dina waktu keur pakewuh, tangtu ku Mantenna diauban, sangkan tetep aman di jero Bait-Na, sarta diangkat ka gunung karang anu luhur. 6 Kaula jadi bisa ngelehkeun musuh anu ngepung. Bari surak, kaula arek ngurban di Bait-Na, sarta rek nyanyi, muji PANGERAN. 7 Dangukeun panyambat abdi, nun PANGERAN! Sing hawatos, mugi kersa ngawaler!
Mazmur 27.8-28.2 8 Upami saur Gusti, "Hiap ngabakti ka Kami," wangsul abdi tangtos, "Mangga, nun PANGERAN." 9 Gusti ulah nyumput ti abdi! Gusti ulah ngabenduan, abdi ulah dugi ka ditolak. Gusti parantos nulung ka abdi, mugi ulah ngantunkeun, ulah nundung, nun Allah, jurusalamet abdi. 10 Najan upami ku indung bapa ditundung, ku PANGERAN mah tangtu dipulasara. 11 Saurkeun, nun PANGERAN, kahoyong Gusti abdi kedah kumaha, tungtun abdi nyorang jalan anu pisalameteun, margi abdi teh seueur musuh. 12 Abdi ulah diselehkeun ka musuh, anu nyerang ku jalan ngagogoreng sareng ku ancaman-ancaman. 13 Kaula yakin yen bakal aya keneh umur, bakal ngarasakeun kaasih PANGERAN dina hirup ayeuna. 14 Sing percaya ka PANGERAN, masing teger, masing pangger, sing percaya ka PANGERAN! 28 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN anu ngabela ka abdi, abdi sasambat ka Gusti, mugi dangukeun! Margi upami Gusti tetep teu kersa ngawaler, abdi teh moal beda ti nu geus dikubur. 2 Mugi didangu upami abdi sasambat, nyuhunkeun pitulung, upami abdi nadahkeun leungeun ka Bait Gusti anu suci. 37
Mazmur 28.3-29.1 3 Mugi abdi ulah dihukum sareng anu daroraka, sareng anu kalakuanana jarahat, jalmi-jalmi anu ucapna lumah-lameh nanging hatena pinuh ku dengki. 4 Mugi kajahatan sareng kalakuan maranehna kitu teh dihukum. Hukum sagala paningkahna, satimpal sareng kajahatanana. 5 Maranehna tara malire kana padamelan PANGERAN, kitu deui kana sagala anu ku Mantenna geus dipidamel. Maranehna ku Gusti tangtu dihukum, dimusnakeun salalawasna. 6 Sagala puji sanggakeun ka PANGERAN, Mantenna kersa ngadangu panyambat panuhun kaula. 7 PANGERAN anu ngabela jeung ngaraksa kaula, ka Mantenna kaula percaya. Mantenna nyukakeun kaula ku pitulung-Na, kaula pupujian, muji Mantenna. 8 PANGERAN ngabela umat-Na, ngabela jeung ngaraksa raja kenging-Na milih. 9 Jait umat Gusti, nun PANGERAN, sareng umat kagungan teh berkahan. Sing sapertos pangangon, kersa ngajagi ka maranehna salalamina. 29 1 Jabur Daud. He mahluk-mahluk sawarga, agungkeun PANGERAN, agungkeun kamulyaan jeung kakawasaana- Na. 38
Mazmur 29.2-30.1 2 Mulyakeun jenengana-Na nu agung, kudu marendek di payuneun Nu Maha Suci, lamun Anjeunna sumping. 3 Gentra PANGERAN kadenge di lautan, Allah nu langkung mulya gentra-Na gumuruh, soanten-Na handaruan minuhan sagara. 4 Gentra PANGERAN kadenge, pinuh ku pangawasa, pinuh ku wibawa. 5 Gentra PANGERAN ngaruntuhkeun tangkal- tangkal kiputri, malah ngarungkadkeun kiputri Libanon. 6 Gunung Libanon ku Mantenna nepi ka ngajret siga anak sapi, Gunung Hermon ngajaul lir anak banteng. 7 Gentra PANGERAN ngabijilkeun kilat anu nyamber, 8 soanten-Na ngoyagkeun gurun keusik, ngendagkeun gurun Kades. 9 Gentra PANGERAN ngoyagkeun tangkal- tangkal kiara, dangdaunan murubut, tangkalna mani purutul, tapi nu araya di Bait Allah mah ngagero, "Mulyakeun Allah!" 10 PANGERAN murba ka sakabeh cai jero, jumeneng raja salalanggengna. 11 PANGERAN maparin kakuatan ka umat-Na, maparin berkah kasantosaan. 30 1 (30-1) Jabur Daud. Lagu ngaresmikeun Bait Allah. (30-2) Abdi muji, nun PANGERAN, reh Gusti parantos nyalametkeun abdi, diluputkeun tina perongan musuh. 39
Mazmur 30.2-10 2 (30-3) Abdi nyambat pitulung Gusti, nun PANGERAN Allah abdi, teras ku Gusti diwaluyakeun, 3 (30-4) diluputkeun ti jero kubur. Waktos abdi nyoloyong ka nu nyublek jero, nyawa abdi ku Gusti dipulihkeun. 4 (30-5) Puji PANGERAN ku nyanyian, he umat-Na nu saratia! Aringetkeun padamelan Nu Maha Suci, urang kudu nganuhunkeun ka Mantenna. 5 (30-6) Benduna PANGERAN ka urang ngan sakeudeung, tapi kasaeana-Na mah saumur-umur. Reup peuting bijil cipanon, bray beurang datang kabungah. 6 (30-7) Kaula ngarasa senang, seug ngomong sorangan, "Aing moal eleh." 7 (30-8) Gusti parantos nulung ka abdi, nun PANGERAN, ngajagi ka abdi lir benteng di luhur gunung. Nanging salajengna Gusti nyumput ti abdi, abdi kacida tagiwurna. 8 (30-9) Abdi nyambat ka Gusti nyuhunkeun ditulungan: 9 (30-10) "Naon untungna ka Gusti upami abdi paeh? Naon mangpaatna upami abdi parantos dikubur? Barisaeun anu maraot maruji ka Gusti? Barisaeun ngembarkeun kasatiaan Gusti? 10 (30-11) Sing hawatos, dangukeun abdi nun PANGERAN! Tulungan abdi, nun Gusti!" 40
Mazmur 30.11-31.8 11 (30-12) Kaprihatinan abdi ku Gusti parantos digentos ku kasukaan, kasedih parantos leungit, ayeuna kantun sukana. 12 (30-13) Kitu margina abdi moal cicing, tapi bade nyanyi muji ka Gusti. Nun PANGERAN, Gusti teh Allah abdi, abdi muji sukur ka Gusti salalamina. 31 1 (31-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (31-2) Abdi dongkap bade nyalindung, nun PANGERAN, bade nyuhunkeun ulah dugi ka eleh. Gusti teh Allah nu adil, mugi kersa nyalametkeun abdi. 2 (31-3) Dangukeun! Enggal abdi tulungan! Sing kersa disalindungan, sing kersa dipuntangan. Salametkeun abdi. 3 (31-4) Gusti teh benteng panyalindungan. Tuyun abdi, tungtun, sakumaha jangji Gusti. 4 (31-5) Tebihkeun tina tataheunan musuh, tangtayungan tina pibahlaeun. 5 (31-6) Abdi masrahkeun diri kana pangrawat Gusti. Gusti tangtos kersa nyalametkeun, Gusti teh Allah nu satia. 6 (31-7) Gusti ijid ka nu nyembah ka brahala, ngan abdi mah percaya teh ka Gusti. 7 (31-8) Tangtos abdi bingah, bagja ku kaasih Gusti Gusti tingali yen abdi teh sangsara, uninga yen abdi teh keur susah. 8 (31-9) Gusti teu ngantep abdi beunang ku musuh, dibebaskeun, laluasa tiasa ka mana-mana. 41
Mazmur 31.9-17 9 (31-10) Sing hawatos ka abdi nu kasesahan, nun PANGERAN, panon carindul balas ceurik awak parantos teu walakaya. 10 (31-11) Tanaga koredas seep ku susah, umur jadi singget balas ceurik. Awak lungse dikurubut ku kasusah ka tulang-tulang jadi raropoh. 11 (31-12) Ku musuh, malah ku tatangga pisan pada ngahina. Nu warawuheun ge jadi sarieuneun, mun pareng naringal abdi di pasampangan, mani geuwat ngararejat. 12 (31-13) Ngaranggapna ka abdi cara ka nu geus maot, abdi pada mopohokeun kawas barang anu parantos dipiceun. 13 (31-14) Kakuping musuh-musuh abdi tinggerendeng, di mana-mana mung pikasieun bae. Maranehna baroga karep jahat bade maehan abdi. 14 (31-15) Nanging abdi percaya ka Gusti, nun PANGERAN, Gusti teh Allah abdi. 15 (31-16) Abdi salamina aya dina panalingaan Gusti, luputkeun abdi ti musuh-musuh, ti jalma-jalma anu ngarudag. 16 (31-17) Sing hawatos ka abdi Gusti, mugi kersa mikaasih, kersa nyalametkeun abdi. 17 (31-18) Mugi abdi ulah diantep diera-era. Kitu panyambat abdi, nun PANGERAN. Sawangsulna musuh anu kedah meunang era, sina rarepeh tarurun ka dunyana nu paraeh. 42
Mazmur 31.18-32.1 18 (31-19) Sina baralem tukang-tukang bohong teh, nu sarombong, nu aradigung, purah ngahina jalma-jalma anu satemenna. 19 (31-20) Estu araheng kasaean-kasaean Gusti, anu disayagikeun pikeun jalmi- jalmi anu alajrih ka Gusti! Sadayana ge tarerangeun kumaha saena Gusti teh, kumaha leres-leresna Gusti nangtayungan ka jalmi-jalmi anu maruntangan. 20 (31-21) Maranehna aman disumputkeun dina aub-aub Gusti, aman tina pangarah jalma-jalma jahat, ku Gusti disingkurkeun, tebih tina panghina musuh-musuhna. 21 (31-22) Puji PANGERAN! Estu aheng asih-Na ka kaula waktu kaula keur dikepung jeung ditarajang ku musuh. 22 (31-23) Kaula geus sieun, sarta ceuk pikiran kaula teh geus diusir ti payuneuna-Na. Tapi geuning Mantenna kersaeun ngadangu waktu kaula nyambat pitulung-Na. 23 (31-24) Sing nyaraah ka PANGERAN, he sakabeh umat nu saratia! PANGERAN ngaraksa ka nu satuhu, tapi ngahukum ka nu arangkuh ku hukuman nu satimpal. 24 (31-25) Sing teguh, sing parengkuh hate, he sakur nu ngaharep ka PANGERAN! 32 1 Jabur Daud. Lagu atikan. Bagja jalma anu dihampura dosana, anu diampun kasalahanana. 43
Mazmur 32.2-11 2 Bagja jalma anu kadorakaanana ku PANGERAN teu diasupkeun kana itungan, kitu deui jalma anu tara nipu. 3 Satungtung teu acan ngaku dosa, abdi kasiksa ku ceurik sadinten jeput. 4 Siang wengi ku Gusti dipeupeuhan, nun PANGERAN, awak taya tangan pangawasa, lir cireumis kaserot surya. 5 Ti dinya abdi teh wakca, teu ngilungan deui dosa. Sadaya kalepatan diangken, seug ku Gusti dihapunten. 6 Kitu margina dina waktos duka lara, umat Gusti nu satia kedah neneda, supados dina waktos caah kasusah datang maranehna teu katarajang. 7 Gusti teh tempat nyalindung. Mun abdi kenging pakewuh, Gusti anu nulung. Abdi surak muji unjuk nuhun, reh Gusti parantos nuyun. 8 Timbalan PANGERAN, "Ieu Kami papatah, keur pilampaheun maneh; Kami rek mere piwuruk jeung nasehat. 9 Ulah kawas kuda atawa bigal anu tuna akal, sangkan nurut kudu ditalian jeung dikadalian." 10 Jalma jahat tangtu meunang mamala, sabalikna anu ngandel ka PANGERAN, bakal ditangtayungan ku satia asih-Na. 11 He jalma-jalma saleh, masing barungah, masing suka ku padamelan PANGERAN! He nu 44
45 Mazmur 33.1-11 narurut ka Mantenna, geura surak tandaning suka. 33 1 He jalma-jalma saleh, geura surak, ciri bungah ku padamelan PANGERAN. He nu narurut ka Mantenna, puji Mantenna. 2 Kudu sukur ka PANGERAN make kacapi, pek nyaranyi keur Mantenna, make tatabeuhan kawat. 3 Pujikeun lagu anyar, keur Mantenna, sing pinter ngacapina, pirig ku surak gumbira. 4 Sabda PANGERAN teh saestu, sugri nu dipidamel-Na taya kuciwana. 5 PANGERAN cinta kajujuran jeung kaadilan, dunya pinuh ku murah asih-Na. 6 PANGERAN ngajadikeun langit ku pangandika-Na, panonpoe, bulan, bentang- bentang, jadina ku dawuhana-Na. 7 Laut-laut ku Mantenna dihijikeun, disatempatkeun samudra ditahan sina ngabendung. 8 Bakti PANGERAN, he jagat sakuliahna! Hormat Mantenna, he pangeusi dunya! 9 Waktu Mantenna ngandika, jleg dunya ngajadi; ku parentah Mantenna, jleg saniskara ngabukti. 10 PANGERAN ngagagalkeun tarekah bangsa-bangsa, pakarepan maranehna kabeh jadi gaplah. 11 Ari tarekah PANGERAN mah tetep langgeng, tujuana-Na tetep sapanjang jaman.
Mazmur 33.12-34.1 12 Bagja bangsa nu migusti ka Allah PANGERAN, bagja jalma anu ku Mantenna dijieun umat-Na. 13 PANGERAN ngawaskeun ti sawarga, nitenan sakumna umat manusa. 14 Ti tahta-Na, Mantenna neuteup nelek-nelek ka sakur nu kumelip di bumi. 15 Mantenna nu ngukir hate manusa, uninga ka sugri paripolahna. 16 Unggulna raja lain ku sabab kuat baladna, unggulna prajurit lain dumeh bedas tanagana. 17 Kuda perang moal matak unggul perang, najan gede tanagana, moal matak nyalametkeun. 18 PANGERAN nitenan ka nu nurut ka Mantenna, ka nu ngaharep kana satia asih-Na. 19 Maranehna tangtu diraksa tina baya pati, diraksa jeung dihirupan mangsa kalaparan. 20 Urang kudu ngaharep ka PANGERAN; Mantenna teh panyalindungan jeung panulung urang. 21 Urang bungah ku karana Mantenna, sarta percaya kana jenengana-Na nu suci. 22 Nun PANGERAN, sarengan abdi sadaya ku satia asih Gusti, margi mung ka Gusti abdi-abdi nya muntang. 34 1 (34-1) Jabur Daud, waktu pura-pura owah hareupeun Abimelek nepi ka diusir tuluy angkat. (34-2) Kaula seja 46
Mazmur 34.2-11 nganuhunkeun ka PANGERAN saban waktu, moal eureun muji Mantenna. 2 (34-3) Seja muji sugri padamelana-Na, sina kadenge ku nu keur diteungteuinganan, malar hatena lipur. 3 (34-4) Hayu urang ngembarkeun kaagungan PANGERAN, urang bareng muji jenengana-Na! 4 (34-5) Kaula sasambat ka PANGERAN, ku Mantenna diwaler, dibebaskeun tina sagala kasieun. 5 (34-6) Nu dikaniaya ngaharep ka PANGERAN, hatena jadi bungah pangharepanana hamo gaplah. 6 (34-7) Nu balangsak teh sasambat ka Mantenna, seug dikabul, dibebaskeun tina karupekanana. 7 (34-8) Anu ajrih ka PANGERAN, dijaga ku malaikat-Na, dijait tina bahaya. 8 (34-9) Pek rarasakeun, kumaha saena PANGERAN. Bagja jalma nu nyalindung ka Mantenna. 9 (34-10) Sing hormat ka PANGERAN, he sakabeh umat-Na! Nu satuhu ka Mantenna moal aya kakurang. 10 (34-11) Singa aya kalana lapar teu beubeunangan, tapi nu taat ka PANGERAN mah, moal nyorang kakurangan. 11 (34-12) He para rumaja, ka darieu regepkeun, Bapa rek papatah hal hormat ka PANGERAN. 47
48 Mazmur 34.12-22 12 (34-13) Maraneh harayang hirup senang? Harayang panjang umur jeung hirup genah? 13 (34-14) Ulah goreng ucap jeung ulah bohong. 14 (34-15) Jauhan kajahatan, lampahkeun kahadean usahakeun karapihan sakuat tanaga. 15 (34-16) PANGERAN nitenan ka jalma bener, tur ngadangukeun panyambatna, 16 (34-17) tapi ka nu jarahat mah Mantenna ngalawan anu matak nu jarahat mah lamun geus maraot, gancang dipopohokeun. 17 (34-18) Mun jalma bener nyambat ka PANGERAN, ku Mantenna tangtu didangu, jeung dijait tina kasusahna. 18 (34-19) PANGERAN teh raket ka jalma nu remuk hate nyalametkeun ka nu pegat pangharepan. 19 (34-20) Jalma bener memang loba kasusahna, tapi pasti ku PANGERAN dijait tina sakabeh karerepetna. 20 (34-21) Ku PANGERAN diraksa sagala- galana, sahiji ge tulangna moal aya nu potong. 21 (34-22) Anu jahat mah tangtu paeh ku kajahatanana, anu mikageuleuh ka nu bener, pinasti dihukum. 22 (34-23) PANGERAN ngaraksa umat- Na, nu nyalindung ka Mantenna pinasti ditangtayungan.
Mazmur 35.1-11 35 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN, abdi panglawankeun nu ngaralawan, pangmerangankeun anu merangan. 2 Anggo kepeng sareng baju beusi, pikeun nyalametkeun abdi. 3 Lempagkeun tumbak, ayunkeun kampak, megatan nu ngarudag, pintonkeun yen Gusti bakal nulungan! 4 Nu harayangeun maehan abdi teh elehkeun, hinakeun. Nu ngaralawan ka abdi teh undurkeun, bingungkeun. 5 Sing kawas huut katiup angin, upama engke dibeberik ku malaikat PANGERAN, 6 sing talag-tolog, sing solog santog, upama engke dicacar ku malaikat PANGERAN! 7 Teu puguh-puguh maranehna naheunan kaula, jeung nyarieun lombang jero keur ngaringkus kaula. 8 Tapi memeh maranehna engeuh, muga sing carilaka, sing beunang ku tataheunana sorangan, ragrag terus binasa. 9 Tangtu kaula atoh ku karana PANGERAN, suka ati lantaran ku Mantenna disalametkeun. 10 Kalawan hate anu gembleng kaula tangtu ngucap, "Saha nu ngungkulan Gusti, nun PANGERAN, nu ngajait nu lemah ti musuh nu leuwih rongkah, ngaluputkeun nu balangsak ti nu nyangsara?" 11 Kaula dituding ku saksi-saksi palsu, disangka nu lain-lain, anu kaula teu nyaho. 49
50 Mazmur 35.12-20 12 Kahadean kaula dipulang ku kagorengan, kaula geus samar polah samar rasa. 13 Tapi waktu maranehna garering, kaula teh nepi ka dibaju karung, dahar ge teu hayang, bari mangnedakeun mani ngelukkeun sirah. 14 Teu beda ti mangnedakeun nu jadi sobat, atawa dulur pet ku hinis; dibarung ku melang liwat saking, melang ibarat ka indung sorangan. 15 Tapi ari kaula meunang susah, maranehna anggur barungah, tingrariung ngageuhgeuykeun kaula, kaula dipoyok, disiksa ku deungeun-deungeun. 16 Maroyokanana mani kawas ka anu lumpuh, bari tingparerong pinuh ku kaijid. 17 Nun PANGERAN, sabaraha lamina deui mung bade ningalikeun bae teh? Jait abdi tina panarajang maranehna, salametkeun nyawa abdi ti eta singa-singa! 18 Tangtos ku abdi dinuhunkeun di hareupeun umat Gusti, tangtos Gusti ku abdi dipuji di hareupeun maranehna. 19 Tong diantep musuh-musuh abdi, tukang-tukang bohong, sarenang dumeh abdi eleh. Eta nu ngarewaeun ka abdi teu puguh-puguh teh tong diantep tinggelenyu ningal abdi kabalangsak. 20 Ngaromongna bujeng-bujeng darehdeh, kalah ka ngarancang rupi-rupi panipuan ka jalmi-jalmi anu hirupna rarukun.
Mazmur 35.21-36.1 21 Maranehna naruding bari sosoak, "Hag ayeuna mah kaperegok kalakuan maraneh nu teu bener teh!" 22 Anging PANGERAN tangtos langkung tingali, mugi abdi ulah diantep nun Gusti; abdi mugi ulah dikantun tebih-tebih. 23 Mugia Gusti enggal sumping, geusan ngabela hak abdi. Mugia enggal tandang, geusan ngabela perkara abdi. 24 Gusti teh adil, nun PANGERAN, umumkeun yen abdi teu salah ulah dugi ka musuh abdi sarenang hate ku hal abdi. 25 Ulah dugi ka hatena ngaromong, "Ayeuna urang bebas ti manehna! Memang kitu kahayang urang!" 26 Sakur nu ngarasa senang ku kasangsaraan abdi, sina areleh, sina baringungeun. Sakur anu ngakukeun leuwih hade batan abdi, sina nandang wiwirang sareng kahinaan. 27 Mugia sakur anu hayang sangkan abdi dibebaskeun, sing tiasa surak gumbira bari ngucapkeun deui, ngucapkeun deui, "Estu agung PANGERAN! Mantenna ngaraos suka lantaran abdi-Na rahayu." 28 Upami kitu, kaadilan Gusti ku abdi tangtos dibewarakeun sarta muji ka Gusti sadinten jeput. 36 1 (36-1) Pikeun pamingpin biduan. Ti Daud abdi PANGERAN. (36-2) Dosa teh ngomong di jero hate jelema jahat. Hate jelema doraka teu weleh kaangsonan 51
Mazmur 36.2-10 ku dosa, ka Allah teu sieun-sieun, Allah ku manehna ditoker. 2 (36-3) Pangrasana dirina teh hebat, pamikirna dosana moal dihukum ku Allah, da Allah teu uningaeun. 3 (36-4) Saucap-ucapna jahat, tipu malulu, tara pisan nyieun lampah hade jeung bijaksana. 4 (36-5) Di enggon, bari ngedeng teh ngalamun kajahatan boro-boro nyieun kahadean, ngagugulukeun bae kadorakaan. 5 (36-6) Nun PANGERAN, satia asih Gusti sundul ka langit, kasatiaan Gusti maratan mega. 6 (36-7) Kaadilan Gusti lir gunung tanpa tutugan, adilna lir jerona jaladri. Manusa sareng margasatwa, ku Gusti diraksa diriksa. 7 (36-8) Satia asih Gusti mulya luhur, nun Allah! Kalangkang jangjang Gusti, ngiuhan abdi sadaya. 8 (36-9) Abdi-abdi sugema ku seueurna tedaeun ti Gusti, sareng dipasihan nginum ti walungan asihing Gusti. 9 (36-10) Gusti teh sumbering hirup sadaya mahluk, ku terangna cahaya Gusti, abdi bisa ningal caang. 10 (36-11) Mugi langgeng mikaasih ka sakur nu terang ka Gusti langgeng midamel kasaean ka jalmi anu balener. 52
Mazmur 36.11-37.10 11 (36-12) Nu aradigung teh sina ulah narajang ka abdi, eta nu jarahat teh ulah diantep ngusir abdi. 12 (36-13) Tuh, nu jarahat teh geus tinggolepak, tingjaloprak moal harudang deui. 37 1 Ti Daud. Ulah salempang ku lampah jalma jahat, ulah kabita ku talajak jalma goreng. 2 Nu kararitu lir jukut garing kahalodoan, ibarat dangdaunan alum ngajadi kalakay. 3 Sing percaya ka PANGERAN, lampahkeun nu hade pek cicing di lemah cai, sing tengtrem. 4 Teangan kabagjaan di PANGERAN, angen-angen maneh ku Mantenna baris dicumponan. 5 Pasrahkeun hirup ka PANGERAN, puntangan piwelas-Na, tangtu nulungan, 6 lampah bener maneh ku Mantenna bakal disina atra lir panonpoe wanci manceran. 7 Masing sabar ngadago polah PANGERAN, ulah dengki mun nenjo batur mukti, sarta rarancang jahatna ngajadi. 8 Ulah ambek atawa panas hate, sabab ngan matak susah bae. 9 Nu muntang ka PANGERAN baris ngamilik tanah, sabalikna nu jarahat tangtu ku Mantenna ditundung. 10 Nu jarahat bakal gancang musna, barang diteang geus teu araya. 53
Mazmur 37.11-21 11 Demi anu sarareh budi, tangtu bakal kawaris tanah, hirupna senang ngahenang- ngahening. 12 Anu jahat ngamusuh ka anu bener, mani delek-delek bakat ku ngewa. 13 Tapi ku PANGERAN mah eta teh digumujengkeun, da geus kauninga yen geus tereh ditumpurkeun. 14 Jalma jahat matek pedang, mentang jamparing, rek mergasa nu balangsak, nu walurat, rek ngabinasa ka nu balener lampahna. 15 Tapi maranehna bakal paraeh ku pedangna sorangan, gondewa-gondewana paringges. 16 Najan saeutik, rejeki jalma bener mah leuwih maslahat, batan kakayaan tina ladang kajahatan; 17 sabab kakuatan jalma jahat ku PANGERAN bakal dipinggeskeun, ari mungguh jalma bener ku Mantenna tangtu dideudeul. 18 Hirupna jalma ibadah ku PANGERAN diraksa diriksa, sarta tanah milikna tangtu kapiboga salalawasna. 19 Dina musim werit hamo nepi ka walurat, dina usum tigerat hamo nepi ka kurat-karet. 20 Sabalikna nu jarahat pasti paraeh, musuh PANGERAN bakal musna cara kembang tegal, ilang musna cara haseup. 21 Jalma jahat ana nginjeum tara mulangkeun, sabalikna jalma bener mah karunyaan jeung berehan. 54
55 Mazmur 37.22-31 22 Nu diberkahan ku PANGERAN tangtu bakal ngamilik tanah, sabalikna nu ku Mantenna disapa, tangtu baris disingkahkeun. 23 PANGERAN nungtun hirup jalma di jalan sorangeunana, nangtayungan ka sakur anu kamanah ku Mantenna. 24 Lamun maranehna labuh, moal ngudupung bae, sabab tangtu ku PANGERAN dihudangkeun deui. 25 Ti ngongora tepi ka kolot kieu, acan kungsi kaula nenjo jalma bener diantep ku PANGERAN, nepi ka anak incuna kapaksa jajaluk menta dahareun. 26 Malah sabalikna anggur barisa mere maweh, tutulung ka nu barutuh, turta anak incuna ngajadi berkah. 27 Ku kituna nu goreng kudu disinglar, nu hade hempek lampahkeun, malar turunan bisa matuh tengtrem-tingtrim salalawasna. 28 Sabab PANGERAN asih ka sakur jalma bener, umat nu satia ku Mantenna hamo ditilar, nu saratia tangtu diraksa salalawasna, sabalikna turunan jalma jahat mah tangtu ditundung. 29 Nu balener bakal kawaris tanah pusaka, tur matuhna di dinya moal incah balilahan. 30 Jelema bener nyaritana wijaksana, satincak-tincakna jujur satarabasna. 31 Hatena kaancikan timbalan PANGERAN, rengkak polahna hamo ingkar ti dinya.
Mazmur 37.32-38.1 32 Anu jahat gawena ngintip-ngintip ka nu bener, neangan jalan hayang maehan. 33 Tapi karepna kitu teh moal bisa, sabab teu kawidian ku PANGERAN. Sanajan jalma bener nepi ka kudu jagrag ka pangadilan, PANGERAN hamo ngantep nepi ka manehna meunang hukuman. 34 Masing ngaharep ka PANGERAN, mangka tumut kana timbalana-Na, tangtu ku PANGERAN dikuatkeun geusan bisa miboga tanah pusaka, sarta maneh baris puas hate nenjo nu jarahat dibuburak. 35 Kungsi kaula nenjo aya jalma jahat jeung lalim, hirupna subur makmur jeg tangkal kiputri di Libanon; 36 tapi barang diilik deui, geus euweuh, diteangan weleh teu kapanggih. 37 Pek bandungan nu ibadah, nu bener, jalma resep rapih mah turunanana ge tangtu rendey. 38 Sabalikna nu boga dosa tangtu diancurkeun, sarta turunanana tangtu disingkirkeun. 39 Jalma bener ku PANGERAN disalametkeun, diraksa dina mangsa meunang tunggara. 40 Ku PANGERAN ditulungan, dirahayukeun, diluputkeun ti nu jarahat lantaran nyalindung ka Mantenna. 38 1 (38-1) Jabur Daud, waktu nyanggakeun kurban pangeling-eling. 56
Mazmur 38.2-12 (38-2) Nun PANGERAN, sanaos bendu ge Gusti ulah dugi ka ngahukum ka abdi. 2 (38-3) Abdi raraheut disabetan ku jamparing Gusti, nepi ka ngarumpuyuk. 3 (38-4) Ku amarah Gusti, abdi nandangan kanyeri ku tina dosa sorangan, sakujur awak teu aya anu walagri. 4 (38-5) Abdi titeuleum dina caahna dosa sorangan, anu nindihna kacida abotna. 5 (38-6) Lantaran tina kabodoan sorangan, raheut abdi jadi borok pinuh ku nanah. 6 (38-7) Abdi dibengkungkeun, digencet, sadidinten humaregung. 7 (38-8) Awak direrab ku muriang, parantos sahoseun maot. 8 (38-9) Parantos payah, ajur sama sakali, hate nalangsa, bati humaregung gegerungan. 9 (38-10) Nun PANGERAN, Gusti uninga ka anu diharep ku abdi harurung abdi ku Gusti tangtos kadangu. 10 (38-11) Hate ratug keketegan, tanaga leungit pisan, panon surem teu cahyaan. 11 (38-12) Sobat sareng tatangga arembungeun deukeut dumeh abdi rujit ku kasakit, malah kadang warga ge narebihan. 12 (38-13) Nu harayangeun maehan abdi marasang jiretna, nu harayangeun nyilakakeun, ngati-ngati bade numpes; maranehna teu eureun-eureun sapongkol ngarah ka abdi. 57
Mazmur 38.13-39.1 13 (38-14) Nanging abdi lir anu torek, anu teu tiasa ngareungeu, lir anu pireu, anu teu tiasa ngomong. 14 (38-15) Abdi lir jalma anu teu tiasa ngabantah lantaran teu tiasaeun ngareungeu. 15 (38-16) Nanging abdi percaya ka Gusti, nun PANGERAN, yen Gusti tangtos kersa ngawaler ka abdi, nun PANGERAN, Allah abdi! 16 (38-17) Ulah dugi ka musuh ngarasa senang dumeh abdi susah, ulah dugi ka maranehna garumede dumeh abdi ambrug. 17 (38-18) Abdi parantos meh rubuh, kanyeri teu aya kendatna. 18 (38-19) Abdi ngangken dosa-dosa, dosa anu ngalantarankeun hate paur. 19 (38-20) Musuh-musuh abdi jaragjag sareng baredas, seueur anu ngarewaeun ka abdi teu puguh-puguh. 20 (38-21) Jalma-jalma anu ngabales kahadean ku kajahatan, ngamusuh ka abdi, dumeh abdi usaha milampah bener. 21 (38-22) Abdi ulah dikantun, nun PANGERAN, ulah tebih ti abdi, nun Allah panutan. 22 (38-23) Enggal abdi tulungan, ayeuna, nun PANGERAN jurusalamet abdi! 39 1 (39-1) Pikeun pamingpin biduan. Pikeun Yedutun. Jabur Daud. (39-2) Ceuk pikiran, "Aing arek ati-ati ngajaga lampah, jeung ngajaga letah sangkan ulah 58
Mazmur 39.2-11 matak dosa, salila nu jarahat teh dareukeut, aing moal ngomong naon-naon." 2 (39-3) Tuluy kaula bungkem, teu kecet- kecet, teu ngomongkeun nu hade-hade acan! Tapi bet asa tambah kasiksa, 3 (39-4) jadi kakungkung ku rasa tagiwur. Beuki dipikiran, hate beuki susah, tungtungna sungut teh bedah, 4 (39-5) "Nun PANGERAN, sakumaha deui hirup abdi teh? Iraha abdi kedah maot teh? Wartoskeun, kantun sakumaha deui umur abdi teh?" 5 (39-6) Ku pondok Gusti nangtoskeun umur abdi teh! Keur Gusti mah jangka hirup abdi taya hartosna. Tetela hirup manusa mah mung sarenghap ambekan, 6 (39-7) teu leuwih ti kalangkang. Pagaweanana kabeh mubadir, ngumpulkeun kakayaan, tapi teu terang engke keur saha. 7 (39-8) Naon deui atuh arep-arepeun abdi, nun PANGERAN? Nya ka Gusti abdi ngaharep. 8 (39-9) Luputkeun abdi tina sadaya dosa, sareng ulah diantep dilelece ku nu garejul. 9 (39-10) Abdi rek ngabisu, moal kecet- kecet, da Gusti ku anjeun nu nyangsara kieu ka abdi teh. 10 (39-11) Parantos atuh ngahukum teh! Abdi meh paeh ku panyiksa Gusti. 11 (39-12) Ku karana dosana, jalmi ku Gusti dihukum, dihajar. Gusti ngahukum lir geget ngaruksak barang kanyaah anu gaduhna. 59
Mazmur 39.12-40.5 Tetela hirup manusa mung sarenghap ambekan. 12 (39-13) Dangu paneda abdi, nun PANGERAN, dangu jerit abdi, ari abdi ceurik teh sumpingan. Sami sareng sadaya karuhun, abdi oge numpang di Gusti mung sakedap. 13 (39-14) Parantos, abdi kantunkeun, hoyong rada senang heula memeh teu aya sareng moal aya-aya deui. 40 1 (40-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (40-2) Kaula sabar ngadago pitulung PANGERAN, ku Mantenna dipirosea, panyambat kaula dikabul. 2 (40-3) Kaula ku Mantenna dibedol tina liang bahaya dihanjatkeun tina embel keusik, diteundeun dina hiji batu karang, kaula jadi aman jeung teteg. 3 (40-4) Kaula ku Mantenna diajar hiji lagu anyar, pupujian paranti ngamulyakeun Allah urang. Loba anu narenjoeun hal ieu, keun sina kapikireun, sina ngarandel ka PANGERAN. 4 (40-5) Jamuga jalma anu muntang ka PANGERAN, anu henteu nyarembah ka arca-arca, anu teu marilu ngabakti ka allah-allah palsu. 5 (40-6) Kalintang seueurna nu ku Gusti dipidamel pikeun abdi-abdi, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya. Teu aya deui nu sapertos Gusti! Gusti parantos seueur midamel nu araheng ku karana abdi-abdi. Abdi parantos 60
Mazmur 40.6-11 teu tiasa nyebatkeun bilanganana, ku seueur-seueurna. 6 (40-7) Gusti henteu hoyong dikurbanan atanapi disasajenan, henteu mundut kurban sasatoan anu dibeuleum dina altar henteu mundut kurban pamupus dosa. Sawangsulna ka abdi maparin ceuli sangkan ngupingkeun soanten Gusti. 7 (40-8) Seug abdi teh ngawangsul, "Ieu abdi! Timbalan Gusti ka abdi aya dina kitab Hukum. 8 (40-9) Kacida resepna abdi ngalampahkeun pangersa Gusti, nun Allah, piwulang Gusti ngancik dina sanubari." 9 (40-10) Dina pakempelan umat Gusti, nun PANGERAN, abdi ngawartoskeun warta gumbira, yen Gusti parantos nyalametkeun abdi sadaya. Gusti uninga, abdi nyaritakeun hal eta teh teu eureun-eureun. 10 (40-11) Perkawis abdi parantos salamet ku abdi henteu disidem. Eta pitulung sareng kasatiaan Gusti haben bae diwartos- wartoskeun. Dina pakempelan umat Gusti, abdi teu tiasa balem, kedah bae nyanggemkeun kaweningan galih sareng satia asih Gusti. 11 (40-12) Abdi terang nun PANGERAN, Gusti moal kendat mikarunya ka abdi. Kaasih sareng kasatiaan Gusti teh salamina nyalametkeun bae ka abdi. 61
Mazmur 40.12-41.2 12 (40-13) Abdi dilingkung ku balai sakitu seueurna, parantos teu kaetang ku seueur- seueurna! Abdi dikurubut ku dosa sorangan, ningalna ge parantos teu kaduga, langkung seueur manan buuk dina sirah, ahirna abdi teh pegat harepan. 13 (40-14) Nun PANGERAN, jait abdi teh, tulungan ayeuna keneh! 14 (40-15) Sing areleh, sing baringungeun eta anu rek maraehan ka abdi teh! Sing alundur, sing areraeun eta anu keur jaligrah ku kasangsaraan abdi teh! 15 (40-16) Sing rusuh tagiwur dumeh eleh, eta anu nyaleungseurikeun abdi teh! 16 (40-17) Dupi anu nyarambat ka Gusti mah, mugi ginanjar kabingahan sareng maruji ka Gusti; anu ngarep-ngarep kana kasalametan ti Gusti, sing ulah kendat-kendat ngucap, "Maha Agung PANGERAN!" 17 (40-18) Abdi balangsak sareng walurat, nun PANGERAN, nanging Gusti teu lali ka abdi. Gusti teh panulung abdi, Allah abdi, enggal abdi jait! 41 1 (41-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (41-2) Bagja jalma nu sok tatalang ka nu walurat, mun meunang papait tangtu ku PANGERAN dijait. 2 (41-3) Hirupna ku PANGERAN diraksa, diriksa, tengtrem matuh di tanahna, moal diantep beunang ku musuhna, 62
Mazmur 41.3-13 3 (41-4) Ana gering, ku PANGERAN tangtu dilayad, dipulihkeun deui kasehatanana. 4 (41-5) Ceuk kaula, "Nun PANGERAN, abdi teh rumaos dosa, nyuhunkeun piwelas, hoyong cageur." 5 (41-6) Musuh rame ngawon-ngawonkeun abdi, ngadoakeun maot, ngadoakeun sing tereh kapopohokeun. 6 (41-7) Rajeun ngaralayad mung dapon bae, sareng ngumpulkeun wartos-wartos awon hal abdi, seug diuar-uar ka mana-mana. 7 (41-8) Anu ngarewaeun teh tingharewos, ngira-ngirakeun hal anu pang awonna hal abdi. 8 (41-9) Aromongna, "Geringna ripuh pisan, geus moal hudang deui ti enggon." 9 (41-10) Malah sobat dalit ge, sobat sarasiah, sobat sahakan sainum, malik miceun. 10 (41-11) Nun PANGERAN, sing hawatos, abdi cageurkeun, hoyong mulangkeun kanyeri ka musuh. 11 (41-12) Upami maranehna teu barisaeun ngelehkeun abdi, nembe abdi bakal leres-leres terang yen Gusti nyaah ka abdi. 12 (41-13) Gusti tangtos nulungan, da kalakuan abdi teh bener; Gusti tangtos nampi abdi hirup di payuneun, salalamina. 13 (41-14) Puji PANGERAN, Allahna Israil! Ayeuna, terus salalanggengna! Amin! Amin! 63
Mazmur 42.1-8 42 1 (42-1) Pikeun pamingpin biduan. Lagu atikan ti golongan Korah. (42-2) Lir uncal kangen kana cai tiis di susukan, nya kitu abdi kangen ka Gusti, nun Allah! 2 (42-3) Kitu hanaangna hate abdi ka Gusti, Allah nu jumeneng. Iraha abdi kedah indit ngabakti, marek ka Gusti? 3 (42-4) Beurang peuting abdi ceurik, tedaeun ge mung cipanon; musuh hantem bae nyalindiran, "Mana Allah maneh teh?" 4 (42-5) Ari ras ka alam ka tukang, hate mani ngarakacak inget bareto sok milu ngaleut ka gedong Allah, ngapalaan aleutan jalma rea, anu galumbira, nyaranyi, maruji ka Allah. 5 (42-6) Ku naon kaula sakieu nalangsana? Ku naon sakieu sedihna? Kaula neundeun harepan ka Allah, jeung sakali deui rek muji ka Mantenna, jurusalamet jeung Allah kaula. 6 (42-7) (42:6-7) Di dieu, di pangbuangan, hate kaula ajur seug nginget-nginget deui Mantenna. Sukma kaula ku Mantenna diteunggar ku ombak kasedih, diamuk ku caah kalang kabut, ngaguruh sada curug ngagurujug ka Walungan Yordan, ti Gunung Hermon jeung Gunung Misar. 7 (42:6) 8 (42-9) Muga ti beurang PANGERAN nembongkeun satia asih-Na, supaya peutingna kaula bisa nyanyi, jeung neneda ka Allah sumber hirup kaula. 64
Mazmur 42.9-43.5 9 (42-10) Kaula unjukan ka Allah, nu jadi pananggeuhan, "Ku naon Gusti tega ka abdi? Ku naon abdi kedah sangsara, kedah dikaniaya ku musuh?" 10 (42-11) Hate kaula nyelekit ngadenge panghina maranehna, anu teu eureun-eureun nyindiran, "Mana Allah maneh teh?" 11 (42-12) Ku naon kaula sakieu nalangsana? Ku naon sakieu sedihna? Kaula neundeun harepan ka Allah, jeung sakali deui rek muji ka Mantenna, jurusalamet jeung Allah kaula. 43 1 Nun Allah, saurkeun yen abdi teu gaduh kalepatan, belaan perkawis abdi ti eta nu daroraka, luputkeun abdi ti jalmi-jalmi palsu tur jarahat! 2 Gusti teh panyalindungan abdi, ku naon margina tega? Ku naon abdi kedah sangsara, kedah dikaniaya ku musuh? 3 Sumiratkeun cahaya sareng kayaktian Gusti, sina nungtun ka abdi, sina mulangkeun abdi ka Sion, gunung Gusti nu suci, ka Bait Allah panglinggihan Gusti. 4 Tangtos abdi dongkap ka altar Gusti, nun Allah; Gusti teh sumber kabagjaan abdi. Abdi seja ngacapi sareng nyanyi muji ka Gusti, nun Allah, Allah abdi! 5 Ku naon kaula sakieu nalangsana? Ku naon nepi ka sakieu sedihna? Kaula neundeun harepan ka Allah, jeung sakali deui rek muji ka Mantenna, jurusalamet jeung Allah kaula. 65
Mazmur 44.1-8 44 1 (44-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur golongan Korah. Lagu atikan. (44-2) Nun Allah, abdi-abdi nguping pribadi perkawis eta, anu dicariosan ku karuhun; hal karya-karya Gusti anu rongkah jaman aranjeunna, jaman baheula. 2 (44-3) Kumaha peta Gusti ngusiran bangsa- bangsa tuna Allah, sareng merenahkeun umat Gusti di nagri-nagri maranehna; kumaha peta Gusti ngahukum bangsa-bangsa sanes sareng ngajembarkeun umat Gusti. 3 (44-4) Karuhun abdi-abdi tiasa ngarebut tanah musuh, sanes ku pedangna sorangan. Unggulna sanes ku kakuatan sorangan, nanging ku kakawasaan sareng kadigjayaan Gusti, ku margi Gusti nyarengan ka aranjeunna, tawis yen Gusti asih ka aranjeunna. 4 (44-5) Gusti teh raja abdi sareng Allah abdi, nu maparin kaunggulan ka umat Gusti. 5 (44-6) Ku kakawasaan Gusti abdi tiasa ngarubuhkeun musuh, ku margi disarengan ku Gusti abdi-abdi tiasa ngidek-ngidek lawan. 6 (44-7) Pikeun nyalametkeun diri abdi teu ngandelkeun gondewa sareng pedang sorangan; 7 (44-8) nya Gusti nu ngajait abdi-abdi ti musuh, anu ngelehkeun pihak anu arijideun ka abdi-abdi. 8 (44-9) Abdi sadaya moal petot-petot muji sareng ngucap sukur ka Gusti sapapaosna. 66
Mazmur 44.9-19 9 (44-10) Nanging ayeuna abdi-abdi dipiceun, disina eleh, Gusti henteu kersa nyarengan deui ka wadyabalad, 10 (44-11) dugi ka abdi-abdi undur kabur ti musuh, babandaan dicokotan ku maranehna. 11 (44-12) Abdi-abdi ku Gusti diantep sina dijagal sapertos domba, disina paburencay ka nagara deungeun. 12 (44-13) Umat ku anjeun ku Gusti dijual murah, sapertos barang kurang pangaji. 13 (44-14) Tatangga anu naringal abdi-abdi ku Gusti didamel kitu; maroyok sareng nyaleungseurikeun. 14 (44-15) Abdi-abdi ku Gusti didamel bahan gogonjakan bangsa-bangsa, maranehna garogodeg ngahina. 15 (44-16) Unggal-unggal dinten abdi dihina; kacida erana 16 (44-17) nguping pamoyok sareng panghina ti nu ngamusuh sareng mikangewa. 17 (44-18) Ieu sadayana anu karandapan ku abdi-abdi, padahal abdi-abdi teu hilap ka Gusti, sareng teu ingkar tina perjangjian antawis Gusti sareng abdi-abdi. 18 (44-19) Abdi-abdi teu kantos hianat ka Gusti, teu kantos mengpar tina timbalan Gusti. 19 (44-20) Nanging abdi-abdi ku Gusti dikantun teu aya daya di tengah sato-sato galak, dikantun di nu poek mongkleng. 67
Mazmur 44.20-45.3 20 (44-21) Upami leres abdi-abdi henteu nyembah deui ka Allah pribadi nanging ngadoa ka nu sanesna, 21 (44-22) tangtos ku Gusti kauninga, da Gusti mah awas kana pikiran abdi-abdi najan buni. 22 (44-23) Nya ku karana Gusti, abdi-abdi kaancam pati saban-saban wanci, dipidamel sapertos domba peunciteun. 23 (44-24) Nun PANGERAN, enggal tanghi! Ku naon kulem? Enggal sumping, ulah tega kateterasan! 24 (44-25) Ku naon nyumput ti abdi sadaya? Ulah lali kana kabalangsakan sareng karupek abdi-abdi! 25 (44-26) Abdi-abdi ambrug ajur dina taneuh, kasoran ngajaloprak dina lebu. 26 (44-27) Enggal sumping, tulungan abdi sadaya, salametkeun, demi satia asih Gusti. 45 1 (45-1) Jabur golongan Korah. Lagu kaasih. Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Kembang bakung. (45-2) Kecap-kecap nu arendah minuhan hate, waktu kaula ngadangding ieu lagu pikeun raja. Lir penah hiji bujangga ahli, letah kaula seja ngucapkeun sair. 2 (45-3) Di antawis manusa, Jeng Raja pangkasepna, tur perceka ahli sasauran, salamina dihujanan berkah ku Allah. 3 (45-4) Soren pedang Gusti, nun raja digjaya, Gusti agung sareng mulya. 68
Mazmur 45.4-12 4 (45-5) Majeng, cangking kaagungan, rebut kaunggulan, geusan ngabela kayaktian sareng kaadilan! Kadigjayaan Gusti baris ngarebut kaunggulan rongkah. 5 (45-6) Jamparing Gusti sareukeut, narancleb kana jajantung musuh, raja-raja baris ngudupruk kana sampean Gusti. 6 (45-7) Karajaan Gusti paparin ti Allah, bakal langgeng nanjeur, Gusti baris ngereh kalayan adil. 7 (45-8) Gusti cinta kaadilan, cua kana kajahatan, kitu purwana Allah, Allah jungjunan Gusti parantos milih Gusti, sareng maparin kabagjaan langkung ti ka raja-raja sanes. 8 (45-9) Panganggo Gusti seungit emur, gaharu sareng candana, di lebet malige gading Gusti dibeberah ku tatabeuhan. 9 (45-10) Di antawis para istri di karaton Gusti, seueur putri-putri raja, prameswari ngagedeng ti palih tengen, obroy ku perhiasan emas tulen. 10 (45-11) Nun Putri panganten raja, dangukeun pihatur abdi bangsa sareng wargi-wargi Jeng Putri lalikeun bae. 11 (45-12) Kageulisan Jeng Putri matak sono kangjeng raja. Anjeunna teh panutan Jeng Putri, Jeng Putri kedah anut ka anjeunna. 12 (45-13) Urang Tirus bakal ngabantun hadiah ka Jeng Putri, nu baleunghar bakal alihtiar ngalap manah Jeng Putri. 69
Mazmur 45.13-46.5 13 (45-14) Putri aya di jero puri, geulisna kawanti-wanti, nganggo sinjang songket emas. 14 (45-15) Beunang dangdos ku anggoan warna-warni, putri dijajap ka raja, diiring ku para mojang pangaping, maranehna ge dijajap ka raja. 15 (45-16) Marahmay jeung suka bungah, aleutan sang putri rawuh, lebet ka kadaton. 16 (45-17) Nun Raja abdi, Gusti bakal seueur putra, bakal jaradi raja ngagentos luluhur Gusti, ku Gusti dijaradikeun pangereh sakuliah jagat. 17 (45-18) Ieu lagu abdi baris tetep ngawangikeun kamashuran Gusti, saban jalmi bakal ngagungkeun Gusti sapanjang jaman. 46 1 (46-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur golongan Korah. Make lagu Alamot. (46-2) Allah teh benteng jeung kakuatan urang, anu salawasna nulung dina pakewuh. 2 (46-3) Ulah rentag najan jagat oyag sarta gunung-gunung rugrug ka laut, 3 (46-4) sanajan lautan motah tingjalegur nginggeungkeun gunung-gunung. 4 (46-5) Tuh aya walungan, mawa hegar nyeboran ka Kota Allah, ka gedong suci, panglinggihan Nu Maha Agung. 5 (46-6) Allah aya linggih di dinya, eta kota moal kagempur, sabab ti barang pajar meletek geus diraksa ku Allah. 70
Mazmur 46.6-47.3 6 (46-7) Allah ngagentra ngagulugur, bumi ajur, bangsa-bangsa tagiwur, karajaan-karajaan ngarenjag. 7 (46-8) PANGERAN Nu Maha Kawasa nyarengan ka urang, Allahna Yakub panyalindungan urang. 8 (46-9) Hiap saksian, naon anu geus dipidamel ku PANGERAN. Tenjo, kumaha ahengna dadamelana-Na di bumi. 9 (46-10) Mantenna ngeureunkeun peperangan di sakuliah jagat, gondewa- gondewa diririkes, tumbak-tumbak dipingges-pinggeskeun, tameng-tameng diduruk. 10 (46-11) "Eureun tarung!" timbalana-Na, "mangka nyaho, ieu Kami, Allah anu punjul ti sakabeh bangsa, anu punjul di sajagat." 11 (46-12) PANGERAN Nu Maha Kawasa nyarengan ka urang, Allahna Yakub panyalindungan urang. 47 1 (47-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur golongan Korah. (47-2) He sakumna umat, geura keprok sing rame! Paruji Allah ku lalaguan sing tarik! 2 (47-3) PANGERAN Nu Maha Agung, wajib dipikaserab; Mantenna raja agung, ngasta sakuliah jagat. 3 (47-4) Urang ku Mantenna disina ngungkulan bangsa-bangsa, urang disina ngawasaan bangsa-bangsa. 71
Mazmur 47.4-48.5 4 (47-5) Ku Mantenna dipangmilihkeun tempat pamatuhan, tanah kareueus bangsa nu diasih ku Mantenna. 5 (47-6) Allah parantos mancat kana tahta-Na, dipirig ku surak jeung sora tarompet. 6 (47-7) Nyanyikeun pujian ka Allah, nyanyikeun pujian ka raja urang! 7 (47-8) Sabab Allah teh raja sajagat buana, puji ku lalaguan! 8 (47-9) Allah ngabawah bangsa-bangsa, lumenggah dina tahta-Na nu suci. 9 (47-10) Para pamingpin bangsa karumpul ngahiji jeung umat Allahna Ibrahim. Allah teh punjul ti sakabeh kakuatan, marentahna pinunjul. 48 1 Jabur golongan Korah. Maha agung PANGERAN, pohara kudu dimulyakeunana di kota Allah urang, di gunung-Na anu suci. 2 Sion, gunungna Allah, luhur jeung endah, kotana Raja Agung, anu nyukakeun sakuliah jagat. 3 Allah geus netelakeun, yen di jero benteng eta kota, Mantenna aman santosa. 4 Raja-raja ngahiji, daratang ngajorag, rek narajang Gunung Sion. 5 Tapi barang eta geus katarenjoeun, maranehna ngajarenghok, tuluy lalumpatan sarieuneun. 72
Mazmur 48.6-49.3 6 Leungit pangacianana, sarta katarajang paur kawas awewe rek ngajuru, 7 lir kapal dibuntang-banting ku angin ribut. 8 Urang geus ngadenge anu geus dipidamel ku Allah. Ayeuna urang nenjo buktina di kota Allah urang, PANGERAN Nu Maha Kawasa. Ieu kota ku Mantenna disina reugreug salalanggengna. 9 Di lebet Bait Gusti, nun Allah, abdi sadaya ngemut-ngemut satia asih Gusti. 10 Di mana-mana, jalmi-jalmi maruji ka Gusti. Kamashuran Gusti kawentar ka saalam dunya. Gusti marentah kalawan adil, 11 urang Sion barungah! Gusti parantos nerapkeun hukum adil, kota-kota di Yuda garerah. 12 He umat Allah, puteran Sion sakurilingna, itung munarana, 13 ilikan tembok-tembokna, tengetan benteng-bentengna, ambeh jaga bisa nyarita kieu ka turunan: 14 "Allah teh Allah urang salalanggengna. Mantenna baris nuyun urang taya kendatna." 49 1 (49-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur golongan Korah. (49-2) He jalma-jalma, reungeukeun, he saeusi dunya, regepkeun, 2 (49-3) nu hina, nu mulya, nu beunghar, nu miskin, kum. 3 (49-4) Kaula dek medar ciptaning ati, ucap hikmah bijaksana. 73
Mazmur 49.4-13 4 (49-5) Kaula rek museurkeun pikiran kana sasmita, sarta nerangkeun hartina bari ngacapi. 5 (49-6) Kaula teu rempan ku bahaya, moal bingung pedah dilingkung ku musuh, 6 (49-7) teu salempang ku nu jarahat, anu ngandelkeun kabeungharanana, anu takabur ku kajegudanana. 7 (49-8) Jalma moal aya nu mampuh nebus nyawana, moal mampuh mayar panebus hirupna ka Allah, 8 (49-9) lantaran pamayar hirup manusa teh kacida luhurna. Mayar sakumaha gedena ge 9 (49-10) moal cukup pikeun luput tina kubur, sangkan hirup sapapanjangna. 10 (49-11) Sabab geus teu matak bireuk, jalma bijaksana ge sarua jeung nu bodo jeung nu biko, hilang ti dunya ninggalkeun hartana ka turunanana. 11 (49-12) Kuburanana teh enggonna salalanggengna; di dinya ngancikna sapapanjangna najan keur hirupna mah bogaeun tanah sorangan. 12 (49-13) Sakumaha mulyana jalma, moal sumingkir tina patina, kudu paeh, teu beda ti sato. 13 (49-14) Pek awaskeun, kumaha jadina jalma-jalma anu arumangkeuh ku dirina, kumaha jadina nasib jalma anu umangkeuh ku kabeungharanana. 74
Mazmur 49.14-50.3 14 (49-15) Geus ditakdirkeun kudu maot, teu beda ti domba, bakal diangon ku ajal. Maranehna eleh ku anu hirupna bener, mayit-mayitna gancang buruk di alam paeh, jauh ti imah urut matuhna. 15 (49-16) Ari kaula mah ku Allah baris dijait, baris diluputkeun tina kakawasaan ajal. 16 (49-17) Ulah kaget nenjo batur jadi beunghar, masing batur beuki tambah beunghar oge. 17 (49-18) Da ari geus paeh mah hartana moal kabawa, kabeungharana moal nuturkeun ka jero kubur. 18 (49-19) Sanajan keur hirupna sugema, sarta pada muji-muji pinter usaha, 19 (49-20) pasti nyusul ajal karuhunna, di nu poek saendeng-endeng. 20 (49-21) Sakumaha mulyana jalma, moal sumingkir tina patina, kudu paeh, teu beda ti sato. 50 1 Jabur Asap. Allah Nu Maha Kawasa, PANGERAN, ngandika, nyaur sakuliah jagat ti wetan nepi ka kulon. 2 Allah moncorong ti Sion, kota ratuning kaendahan. 3 Allah urang sumping. Sumpingna henteu jempling, di payuneuna-Na aya seuneu luntab-lentab, sakuriling Mantenna ngagelebug angin ribut. 75
76 Mazmur 50.4-13 4 Mantenna nyaur langit jeung bumi sina jadi saksi, nyaksian Mantenna nerapkeun hukum ka umat-Na. 5 Timbalana-Na, "Kumpulkeun ka dieu umat Kami nu satia, anu kabeungkeut ku perjangjian Kami anu dikukuhkeun ku kurban peuncitan." 6 Langit ngabewarakeun yen Allah teh adil, sarta Mantenna ku anjeun nu jadi hakimna. 7 "Regepkeun he umat, dengekeun pangandika Kami, Kami rek nganyatakeun ka maneh, he Israil: Ieu Kami Allah, Allah maneh. 8 Kami nyeukseukan ka maneh lain ku karana kurban-kurban maneh, lain ku karana kurban-kurban beuleuman anu salawasna dibaktikeun ka Kami. 9 Kami teu butuh ku sapi ti kandang maneh, teu butuh ku embe maneh. 10 Kabeh marga satwa di leuweung boga Kami, kitu deui ingon-ingon di rebuan pasir-pasir. 11 Manuk-manuk nu gariras boga Kami, kitu deui mahluk-mahluk anu harirup di tegal-tegal. 12 Upama Kami lapar, moal menta dahareun ka maneh, sabab alam katut saeusina, nya Kami anu bogana. 13 Na Kami teh dahar daging sapi jalu, atawa nginum getih embe?
Mazmur 50.14-23 14 Baktikeun katumarimaan maneh, kitu kurban ka Allah mah, jeung tedunan jangji maneh ka Nu Maha Kawasa. 15 Upama meunang rerepit, sambat Kami, tan wande dijait sangkan maneh muji sukur ka Kami." 16 Ari ka nu jahat, kieu Allah ngadawuhna, "Naon gawena maneh ngucapkeun parentah- parentah Kami? Naon gawena nyaritakeun perjangjian Kami? 17 Da maneh teh embung dibebener ku Kami, parentah-parentah Kami ku maneh dipungpang. 18 Teu cara mun nenjo bangsat, tuluy nyobat, sarta cacampuran jeung nu sok jinah. 19 Sungut diumbar kana kagorengan, ngomong bohong tara asa-asa. 20 Ka dulur sorangan tega ngadakwa, tega nyaliksik kasalahanana. 21 Kitu kalakuan maneh teh, tapi Kami teu ngomong naon-naon, jadi ceuk pamikir maneh Kami oge kawas maneh. Tapi ayeuna maneh ku Kami ditegor, kalakuan maneh kitu ayeuna ku Kami dieceskeun. 22 Ayeuna dengekeun, he anu ngalalaworakeun ka Kami, bisi maneh ku Kami dibasmi, pamohalan aya anu bisa nulungan. 23 Kurban tanda ngahormat ka Kami teh nya eta ku ngucap sukur ka Kami, sarta sakur 77
Mazmur 51.1-8 anu nurut ka Kami geus tangtu ku Kami disalametkeun." 51 1 (51-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (51-2) Waktu ditegor ku Nabi Natan lantaran jinah jeung Batseba. (51-3) Nun Allah, sing hawatos ka abdi, demi satia asih Gusti. Pupus dosa abdi, demi Gusti teh maha kurnia. 2 (51-4) Seuseuh sagala kajahatan abdi, beresihkeun abdi tina ieu dosa! 3 (51-5) Abdi teh rumaos lepat, kadorakaan abdi tansah jadi emutan. 4 (51-6) Abdi rumaos, dosa teh estu ka Gusti, ka Gusti pisan, gaduh lampah anu ku Gusti dianggap dosa. Gusti ngahukum ka abdi teh pantes, hukuman ka abdi adil, merenah. 5 (51-7) Ti awit dilahirkeun oge abdi teh parantos doraka, dosa ti lebet kandungan keneh. 6 (51-8) Anu dipundut ku Gusti nya eta jujur sareng bener; pinuhan hate abdi ku hikmah Gusti. 7 (51-9) Angkat ieu dosa abdi, supados abdi beresih, abdi kumbah, supados langkung bodas manan salju. 8 (51-10) Ridoan abdi nguping sora kabungah sareng kasuka supados tiasa deui ngarasa bagja, sanaos ku Gusti parantos disasaak sareng diririkes. 78
Mazmur 51.9-19 9 (51-11) Peureumkeun soca Gusti, tong ningali dosa abdi, sadaya kajahatan abdi mugi dipupus. 10 (51-12) Ciptakeun di diri abdi hate anu beresih, nun Allah, eusian abdi ku sumanget anyar, jiwa satia. 11 (51-13) Abdi ulah dipiceun ti payuneun Gusti, roh Gusti anu suci ulah dicandak ti abdi. 12 (51-14) Pasihan deui kagumbiraan ku kasalametan ti Gusti, sareng paparin kadaek nurut ka Gusti. 13 (51-15) Engke abdi bade ngajarkeun parentah Gusti ka nu daroraka, sina tarobat ka Gusti. 14 (51-16) Raksa nyawa abdi, nun Allah, abdi salametkeun. Kaadilan Gusti tangtos ku abdi dibewarakeun kalayan gumbira. 15 (51-17) Tulungan abdi nyanggem, nun PANGERAN, sangkan muji-muji ka Gusti. 16 (51-18) Gusti teu hoyong kurban peuncitan, atanapi dihaturanan kurban beuleuman, eta oge Gusti teu hoyong. 17 (51-19) Abdi ngurbankeun hate anu pinuh ku karumasaan, nun Allah! Gusti tangtos moal nolak hate anu rumasa sareng tobat. 18 (51-20) Sing hawatos ka Sion, tulungan, kuta Yerusalem mugi sina ngadeg deui. 19 (51-21) Saparantos kitu tangtos Gusti kersa nampi kurban anu layak, 79
Mazmur 52.1-7 kurban beuleuman, sareng sapi jalu, anu dikurbankeun dina altar Gusti. 52 1 (52-1) Pikeun pamingpin biduan. Lagu atikan karangan Daud, (52-2) waktu Doeg, urang Edom, pupulih ka Saul yen Daud kungsi sumping ka Abimelek. (52-3) He jalma gagah, ku naon nyombongkeun kajahatan sorangan? Allah teh satia salalanggengna. 2 (52-4) Maneh resep nyieun picilakaeun batur, letah seukeut kawas peso cukur, salawasna ngan ngareka-reka jalan keur nipu. 3 (52-5) Maneh leuwih resep kana kajahatan manan kana kahadean, leuwih resep ngabohong manan ngomong bener. 4 (52-6) Maneh resep nganyenyeri batur ku omongan, he tukang bohong! 5 (52-7) Maneh pinasti lebur ku Allah salalawasna, ku Mantenna bakal dibedol ka luar ti jero imah, disingkahkeun ti dunya anu harirup. 6 (52-8) Nenjo kajadian kitu, jalma balener jadi sarieuneun, tuluy nyaleungseurikeun ka maneh, sarta ngaromong kieu, 7 (52-9) "Ieu jelema teh anu henteu muntang ka Allah, muntangna kana kabeungharanana. Ngusahakeun kaamananana ku nyieun kajahatan." 80
Mazmur 52.8-53.5 81 8 (52-10) Ari kaula mah lir tangkal jetun nu jadi di gedong Allah, muntang kana satia asih-Na, teu kendat-kendat. 9 (52-11) Abdi kacida tumarimana ka Gusti, nun Allah, narimakeun sagala pitulung Gusti. Kasaean Gusti bade diuarkeun ka umat Gusti. 53 1 (53-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Mahalat. Lagu atikan karangan Daud. (53-2) Ceuk anggapan nu garejul, "Allah teh euweuh." Kalakuan maranehna kacida jahatna, saurang ge lampahna euweuh nu bener. 2 (53-3) Allah mandang ti sawarga, nitenan umat manusa sugan aya nu waras pikiranana, sugan aya saurang mah anu eling ka Mantenna. 3 (53-4) Horeng geus ingkar kabeh, geus garoreng kabeh, geus teu saurang-urang acan anu hade kalakuanana. 4 (53-5) "Teu nyarahoeun, kitu?" PANGERAN mariksa. "Geus arembung nganyahokeun, eta nu jarahat teh? Gawena ngarampogan umat Kami jeung euweuh anu daek neneda ka Kami." 5 (53-6) Tapi engke maranehna bakal tagiwur, leuwih ti nu enggeus-enggeus, sabab Allah baris ngawurkeun tulang-taleng musuh umat-Na. Maranehna ku Allah enggeus dipiceun, baris lebur tumpur dielehkeun ku Israil.
82 Mazmur 53.6-55.1 6 (53-7) Kaula banget neneda, kasalametan sing datang ka Israil ti Sion. Tada teuing bungahna engke urang Israil, lamun kaayaanana geus dipulihkeun deui ku Allah. 54 1 (54-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Lagu atikan karangan Daud, (54-2) waktu urang Sip pupulih ka Saul: "Daud nuju nyilib di abdi sadaya." (54-3) Jait abdi ku kakawasaan Gusti, nun Allah, bebaskeun ku kadigjayaan Gusti. 2 (54-4) Nun Allah, mugi ieu paneda dangukeun, ieu panyambat abdi mugi perhatoskeun. 3 (54-5) Abdi teh dirurug ku nu arangkuh, diarah pati ku nu barengis, jalmi-jalmi anu henteu ngendahkeun ka Allah. 4 (54-6) Tapi kami boga panulung, nya eta Allah. Kami aya nu ngabela, nya eta PANGERAN. 5 (54-7) Mugia kajahatan maranehna ku Allah dijieun keur hukumanana. Maranehna ku Allah tangtu dibasmi, sabab Allah teh satia. 6 (54-8) Kalayan suka abdi bade nyanggakeun kurban ka Gusti, muji sukur tina sugri kasaean Gusti, nun PANGERAN. 7 (54-9) Wireh Gusti parantos ngajait abdi tina rupi-rupi pakewuh, malah ningal musuh-musuh abdi dielehkeun. 55 1 (55-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Lagu atikan karangan
Mazmur 55.2-12 Daud. (55-2) Nun Allah, dangukeun paneda abdi, panyambat abdi ulah dipungkuran. 2 (55-3) Mugi perhatoskeun, paparin waleran, abdi teu kiat deui nandang kabingung. 3 (55-4) Abdi gugup ku ancaman musuh, sieun ku panggencetna anu jarahat. Sakitu nyaresahkeunana ka abdi, arijideun, arambekeun. 4 (55-5) Abdi teh sieun, gigis gimir ku ancaman ajal. 5 (55-6) Abdi dugi ka ngeleper ngadegdeg, sieun taya papadana. 6 (55-7) Dugi ka hayang jangjangan sapertos japati, bade hiber neangan tempat nu aman. 7 (55-8) Bade hiber masing tebih, teras cicing di gurun keusik. 8 (55-9) Moal talangke deui neangan tempat nyalindung, nyingkiran topan jeung hujan angin. 9 (55-10) Nun PANGERAN, pasaliakeun paguneman musuh-musuh abdi. Di kota katingal aya rurusuh sareng kakerasan, 10 (55-11) siang wengi ngurilingan kota. Kota pinuh ku kajahatan jeung kasusahan. 11 (55-12) Di mana-mana ruksak, jalan-jalan pinuh ku tukang ngagencet jeung tukang nipu. 12 (55-13) Saleuheung lamun anu ngahina teh musuh, kaula kuat nangankeun saleuheung lamun anu nyombong ka kaula 83
Mazmur 55.13-21 teh lawan, kaula bisa nyingkir, nyumput ti manehna. 13 (55-14) Ieu mah nu kitu teh anjeun pisan, batur sorangan, batur rerentetan, sobat dalit; 14 (55-15) batur nyarita nu geus kacida lomana, anu tuman babarengan ngabakti di Bait PANGERAN. 15 (55-16) Muga-muga musuh-musuh teh paraeh ngadadak, sing dikubur hirup-hirup, sabab di imahna jeung dina hatena ngukut kajahatan. 16 (55-17) Ari kaula mah nyambat ka Allah, tangtu ku PANGERAN dijait. 17 (55-18) Isuk-isuk, sore, peuting, panyambat jeung rumahuh kaula hanjat ka Mantenna soara kaula tangtu didangukeun. 18 (55-19) Kaula tangtu disalametkeun ti musuh anu narajang, anu ngambreg sakitu lobana. 19 (55-20) Allah anu nyepeng parentah ti jaman langgeng, baris nulungan kaula ngelehkeun musuh, sabab maranehna arembungeun tobat jeung teu sarieuneun ku Mantenna. 20 (55-21) Eta nu tadina batur kaula teh malik nyerang babaturanana, ingkar tina jangji-jangjina. 21 (55-22) Ucap-ucapanana memang sareh, tapi hatena pinuh ku kangewa; omonganana laleucir ibarat minyak, tapi seukeut matak raheut kawas pedang. 84
Mazmur 55.22-56.7 22 (55-23) Pasrahkeun kasusah maneh ka Allah, Mantenna tangtu ngaraksa; Mantenna moal ngantep jelema bener eleh. 23 (55-24) Nanging nun Allah, memeh eta nu sok maraehan sareng naripu nepi ka tengah umurna, ku Gusti bakal digebruskeun ka jero kuburanana. Dupi abdi mah percaya ka Gusti. 56 1 (56-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Japati bisu di nu jauh. Jabur Daud, waktu anjeunna ditangkep ku urang Pelisti di Gat. (56-2) Sing hawatos ka abdi, nun Allah, ieu abdi ditarajang, teras-terasan bae digencet ku musuh. 2 (56-3) Nu merangan sakitu seueurna, sadinten jeput haben bae ngabereg. 3 (56-4) Waktos geumpeur kieu, nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, abdi ngaharep ka Gusti. 4 (56-5) Kaula teu sieun, sabab percaya ka Allah. Kaula muji ka Mantenna ku tina jangji-Na. Rek bisa naon manusa ka kaula? 5 (56-6) Sadinten jeput hayoh bae musuh teh ngarah, teu eureun-eureun ihtiar nyilakakeun abdi! 6 (56-7) Maranehna ngumpul di nu buni, ngintip kalakuan abdi, harayangeun maehan. 7 (56-8) Hukum eta jelema-jelema jahat teh, nun Allah. Tumpurkeun, hudangkeun amarah Gusti! 85
86 Mazmur 56.8-57.2 8 (56-9) Gusti uninga kumaha susahna abdi teh. Gusti uninga jumblah keclak cipanon abdi. Sanes parantos dicatet dina kitab Gusti? 9 (56-10) Dina dintenan abdi nyambat ka Gusti, musuh abdi pasti undur. Kaula yakin yen Allah aya di pihak kaula, 10 (56-11) nya eta PANGERAN, anu jangji-Na ku kaula dipuji-puji. 11 (56-12) Kaula teu sieun, sabab percaya ka Mantenna. Rek bisa kumaha manusa ka kaula? 12 (56-13) Nun Allah, abdi nyumponan jangji, nya eta nyanggakeun kurban panarima ka Gusti. 13 (56-14) Wireh Gusti parantos ngajait abdi tina ajal, sareng teu kantos eleh ku musuh, dugi ka abdi tiasa keneh lumantung di payuneun Gusti, dina cahaya nu nyaangan ka nu harirup. 57 1 (57-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Ulah ngabasmi. Jabur Daud waktu keur aya di jero guha, nyingkahan Saul. (57-2) Sing hawatos ka abdi, nun Allah, sing hawatos, sabab abdi nyalindung ka Gusti. Abdi bade nyalindung dina kalangkang jangjang Gusti, dugi ka rerepna angin ribut. 2 (57-3) Kaula sasambat ka Allah, Nu Maha Agung, ka Allah, anu nyumponan sagala kaperluan kaula.
Mazmur 57.3-58.1 3 (57-4) Mantenna tangtu ngawaler ti sawarga baris nyalametkeun kaula, nu ngagencet teh tangtu ditumpurkeun; Allah tangtu mintonkeun piwelas jeung kasatiaana-Na. 4 (57-5) Kaula dilingkung ku musuh, anu kawas singa-singa tukang ngahakan jelema, huntuna lir tumbak jeung jamparing, letahna lir pedang seukeut. 5 (57-6) Pintonkeun kaagungan Gusti di satungkebing langit, nun Allah, kamulyaan Gusti sing tembong di satangkaraking jagat. 6 (57-7) Musuh abdi masang eurad rek ngaringkus, matak rentag hate; maranehna ngali lombang dina pijalaneun abdi, nanging maranehna sorangan nu tigebrus. 7 (57-8) Abdi ngarasa yakin pisan, nun Allah abdi bade nyanyi sareng muji ka Gusti! 8 (57-9) Nyaring, he lelembutan! Nyaring, he kacapi jeung gambus! Kami rek ngageuingkeun panonpoe. 9 (57-10) Abdi bade ngucap sukur ka Gusti, nun PANGERAN, di tengah bangsa-bangsa, bade muji Gusti di antawis umat manusa. 10 (57-11) Satia asih Gusti maratan langit, kasatiaan Gusti jujul kana mega-mega. 11 (57-12) Pintonkeun kaagungan Gusti di satungkebing langit, nun Allah, kamulyaan Gusti sing tembong di satangkaraking jagat. 58 1 (58-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Ulah ngabasmi. Jabur 87
Mazmur 58.2-11 ti Daud. (58-2) He para pangereh, kungsi aranjeun nyieun putusan nu adil? Jujur aranjeun nimbang perkara pada manusa? 2 (58-3) Teu! Nu dipikir ku aranjeun ngan rek nyieun kajahatan, jeung nyieun katelengesan di jero nagri. 3 (58-4) Jalma jahat mah kalakuanana goreng saumur-umur, ti barang dijurukeun ge geus mimiti nipu. 4 (58-5) Dirina pinuh ku peurah kawas oray, ceulina tara dipake, kawas oray sinduk torek, 5 (58-6) anu teu ngadengeeun kana sora pawangna, atawa kana sora tembang tukang ngematna. 6 (58-7) Remukkeun sihungna eta singa-singa galak teh, nun Allah! 7 (58-8) Sing musna eta jalma-jalma teh, sapertos cai nyaab, sina kaidek sapertos jukut di jalan, 8 (58-9) sing cara tetenggek, leeh jadi leuleueur, sing sapertos orok kaluron, teu kungsi ningal caang. 9 (58-10) Memeh areling maranehna geus dicacar cara rurungkunan. Ku Allah anu bendu maranehna dibalangkeun hirup-hirup. 10 (58-11) Anu balener bakal barungah narenjo nu daroraka dihukum; getih jelema anu jarahat teh ku maranehna bakal dipake ngaraas. 11 (58-12) Jalma-jalma bakal ngaromong, "Nyata, nu bener teh aya ganjaranana, nyata 88
Mazmur 59.1-9 aya Allah, anu ngajalankeun hukum adil di dunya." 59 1 (59-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Ulah ngabasmi. Jabur ti Daud, basa bumina dikepung ku Saul maksudna rek ditelasan. (59-2) Nun Allah, leupaskeun abdi ti musuh, salametkeun ti anu keur ngarah! 2 (59-3) Luputkeun ti ieu para jahanam, jalmi-jalmi tukang maehan! 3 (59-4) Maranehna keur ngadaragoan, bade maehan ka abdi, eta nu jarahat teh sakait ngarah abdi. Sanes ku margi abdi gaduh dosa atanapi kalepatan, 4 (59-5) sanes ku margi abdi awon kalakuan pang maranehna paciweuh kitu. 5 (59-6) Nun GUSTI, Allah Nu Maha Kawasa, enggal abdi tulungan. Tingalian ku Gusti, nun Allah Israil! Hukum eta jalmi-jalmi tuna Allah teh, nu harianat kitu tong dipikawelas. 6 (59-7) Wengina maranehna daratang deui, ngaprak kota bari tingharereng cara anjing. 7 (59-8) Dangukeun susumbarna, ucap- ucapanana matak raheut lir pedang, panyangkana moal aya nu ngadengeeun. 8 (59-9) Nanging ku Gusti mah eta teh digumujengkeun, eta jalmi-jalmi tuna Allah teh ku Gusti dipoyok. 9 (59-10) Abdi ngandel kana kakiatan Gusti, nya Gusti nu jadi panyalindungan abdi. 89
Mazmur 59.10-60.1 10 (59-11) Allah anu nyaaheun ka kaula tangtu nyumpingan, kaula bakal disina nenjo musuh eleh. 11 (59-12) Eta musuh teh ulah dipaehan, nun Allah, bilih bangsa abdi parohoeun. Paburencaykeun, elehkeun ku kakiatan Gusti, nun PANGERAN, panyalindungan abdi sadaya! 12 (59-13) Ku margi sungutna jahat, biwirna doraka, mugi sing karingkus ku adigungna! Maranehna sok sasapa, sok nipu. 13 (59-14) Mugi amuk ku amarah Gusti, sing tumpur lebur, sangkan karasaeun yen Allah teh murba di Israil, malah ngereh satangkaraking jagat. 14 (59-15) Wengina maranehna daratang deui, ngaprak kota bari tingharereng cara anjing, 15 (59-16) sapertos anjing ngaprak nareangan hakaneun, ari ngan manggih saeutik babaung. 16 (59-17) Dupi abdi mah sumeja ngidungkeun karosaan Gusti, unggal isuk bade muji satia asih Gusti. Gusti parantos kersa jadi panyalindungan, sareng panyaluuhan waktos abdi keur rupek. 17 (59-18) Abdi muji ka Gusti, nun Pangraksa abdi! Panyalindungan abdi teh Allah, Allah nu asih ka abdi. 60 1 (60-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Kembang Bakung nu jadi saksi. Jabur atikan ti Daud (60-2) 90
Mazmur 60.2-8 sabada mulih tas ngelehkeun urang Aram Mesopotamia jeung Aram Sobah, jeung waktu Yoab mulang tas ngelehkeun urang Edom di Lebak Uyah, aya dua belas rebu musuh anu kasambut. (60-3) Nun Allah, Gusti parantos miceun abdi-abdi, parantos ngabenduan, mugi kersa mikawelas deui. 2 (60-4) Ieu tanah ku Gusti digenjlongkeun, disina bareulah, ku margi ngarewag, mugi anu bareulah teh diliputkeun deui. 3 (60-5) Umat teh ku Gusti dikeunaan cocobi pohara pisan; abdi sadaya dugi ka tingdaligdeug sapertos nu mabok. 4 (60-6) Gusti parantos ngemutan sakur nu hormat ka Gusti, sangkan maranehna luput tina karuksakan. 5 (60-7) Anggo kakiatan Gusti keur ngajait abdi-abdi, waler paneda abdi sadaya, supados umat kaasih Gusti tiasa salamet. 6 (60-8) Allah geus ngadawuh ti kasuciana- Na, "Kami unggul; Kami rek ngabagi-bagi tanah Sekem, sarta Lebak Sukot rek dibagikeun ka umat Kami. 7 (60-9) Gilad boga Kami, kitu deui Menase. Epraim balakutak Kami, Yuda teteken karajaan Kami. 8 (60-10) Tapi Moab mah rek dijieun pangumbahan, jeung Kami arek ngalungkeun tarumpah ka Edom, pikeun ciri yen eta tanah boga Kami. Kutan urang Pelisti teh ngira rek bisa surak, ngira rek bisa meunang ti Kami?" 91
Mazmur 60.9-61.6 9 (60-11) Saha nu rek nyandak abdi ka eta kota anu dibenteng? Saha anu baris nuyun abdi ka Edom, nun Allah? 10 (60-12) Naha leres Gusti teh parantos luas ka abdi sadaya? Naha leres moal kersa sareng ngarurug musuh? 11 (60-13) Tulungan abdi-abdi ngayonan musuh, margi pitulung ti manusa mah tangtos gaplah. 12 (60-14) Ari disarengan ku Allah mah urang tangtu unggul, musuh teh ku Mantenna geus tangtu eleh. 61 1 (61-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Ti Daud. (61-2) Nun Allah, dangukeun panyambat abdi, perhatoskeun paneda abdi! 2 (61-3) Sajeroning pegat harepan tur tebih ti rorompok, ka Gusti abdi cumeluk! Candak abdi nyalindung ka nu aman, 3 (61-4) nya Gusti panyalindungan abdi teh, benteng abdi anu weweg enggoning ngayonan musuh. 4 (61-5) Widian abdi cicing di kasucian Gusti saumur hirup, supados aman dina aub jangjang Gusti. 5 (61-6) Gusti parantos ngadangu jangji abdi, nun Allah, sareng parantos maparin naon-naon anu digaduhan ku jalmi-jalmi anu hormat ka Gusti. 6 (61-7) Mugi raja dipanjangkeun yuswa, widian hirup salalamina! 92
Mazmur 61.7-62.7 7 (61-8) Mugia anjeunna marentah sapapaosna di payuneun Gusti, nun Allah, mugi diaping ku kasatiaan sareng kaasih Gusti. 8 (61-9) Ku hal eta, abdi bade nyanggakeun pupujian ka Gusti, sareng nedunan jangji, unggal dinten bade nyanggakeun kurban. 62 1 (62-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun Yedutun. Jabur Daud. (62-2) Kaula kudu sabar ngadago dijait ku Allah, ngan ka Mantenna kaula muntang teh. 2 (62-3) Ngan Mantenna nu ngaraksa jeung nyalametkeun kaula, Mantenna benteng kaula, jadi kaula moal bisa eleh. 3 (62-4) Rek tepi ka iraha maraneh narajang ka jalma saurang, nu kakuatanana sarua jeung pager ruksak? 4 (62-5) Niat maraneh taya lian, rek ngarurud anjeunna tina kalungguhanana; maraneh teh jalma palsu. Ari biwir ngadoakeun, hate mah ka anjeunna nyumpahan. 5 (62-6) Kaula ngan gumantung ka Allah, pangharepan ditamplokkeun ka Mantenna. 6 (62-7) Ngan Mantenna nu ngaraksa jeung nyalametkeun kaula, Mantenna benteng kaula, jadi kaula moal bisa eleh. 7 (62-8) Kasalametan jeung kahormatan kaula estu gumantung ka Allah, Allah teh benteng kaula anu tohaga, panyalindungan kaula. 93
Mazmur 62.8-63.3 8 (62-9) He rahayat, sing tetep percaya ka Allah, wakcakeun sakabeh kasusah ka Mantenna, karana Allah teh panyalindungan urang. 9 (62-10) Kabeh manusa lir sarenghap napas, menakna, cacahna, sarua taya ajenna. Mun ditimbang, ngoleang taya bobotna, leuwih hampang manan ambekan sarenghap. 10 (62-11) Ulah ngandelkeun kakerasan, ulah hayang beubeunangan ku rarampog, malah najan beuki beunghar oge eta kabeungharan teh ulah dijieun andelan. 11 (62-12) Leuwih ti sakali kami ngareungeu Allah ngadawuh, yen kakawasaan mah kagungan Mantenna, 12 (62-13) sarta kaasih Mantenna taya kendatna. Gusti ku anjeun, nun PANGERAN, nu ngaganjar ka manusa, satimpal sareng lampahna. 63 1 (63-1) Jabur Daud basa keur aya di tanah gurun bawahan Yuda. (63-2) Nun Allah, nya Anjeun Allah abdi. Abdi kangen ka Gusti. Sakujur diri ngaraos tibelat ka Gusti lir tanah keri, garing tara kasorang ku cai nya kitu jiwa abdi teh halabhabna ka Gusti. 2 (63-3) Mugi abdi tiasa ningal Gusti di tempat anu suci, sangkan ningal kumaha mulyana sareng agungna Gusti. 3 (63-4) Satia asih Gusti langkung utami ti batan hirup, eta margina abdi sumeja muji ka Gusti. 94
95 Mazmur 63.4-64.2 4 (63-5) Saumur-umur sumeja nembongkeun katumarimaan, nadahkeun leungeun neneda ka Gusti. 5 (63-6) Nyawa abdi bakal pesta tur sugema, abdi sumeja muji ku lagu suka, ngamulyakeun ka Gusti. 6 (63-7) Keur ngedeng di enggon, emut ka Gusti, sawewengi ngemut-ngemut Gusti, 7 (63-8) wireh Gusti salamina nulungan bae. Dina kalangkang jangjang Gusti, abdi bade nyanyi gumbira. 8 (63-9) Ka Gusti abdi muntang dina panangan Gusti abdi aman. 9 (63-10) Sabalikna nu ngarah nyawa abdi bakal tarurun ka dunyana nu paraeh, 10 (63-11) bakal paraeh di pangperangan, bangke-bangkena dihakan ku ajag. 11 (63-12) Dupi raja bakal bingah margi disina unggul ku Allah. Sakur anu ikrar kalayan nyebat jenengan Allah bakal maruji ka anjeunna. Sawangsulna jalmi-jalmi tukang bohong sungutna bakal barungkem. 64 1 (64-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (64-2) Nun Allah, dangukeun paneda abdi anu keur kasesahan! Abdi teh sieun musuh. Salametkeun nyawa abdi. 2 (64-3) Amankeun abdi ti nu garaduh niat jahat, tina amarah para jahanam.
Mazmur 64.3-65.1 3 (64-4) Maranehna ngasah letahna seukeut kawas pedang, mesat-mesatkeun omonganana anu garihal lir jamparing. 4 (64-5) Maranehna karesit nyebarkeun bohong, taya kaera, nyilakakeun jalmi anu balener ku carana anu kecing. 5 (64-6) Maranehna silih hatean ngararancang kajahatanana. Silih bejaan di mana neundeun pitapakna. Aromongna, "Buni, moal kaciri." 6 (64-7) Maranehna nyarieun picilakaeun batur, sarta kieu aromongna, "Alus, sampurna ieu rarancang urang teh." Hate jeung pikiran manusa teh buni, teu bisa diteuleuman. 7 (64-8) Tapi jamparing Allah tingbelesat ka maranehna. Maranehna ujug-ujug taratu. 8 (64-9) Ku Allah disina cilaka ku ucap- ucapanana sorangan; sakur anu nyaraksian bati gogodeg. 9 (64-10) Maranehna bakal galimir, bakal mikiran anu geus dipidamel ku Allah, tuluy nguar-nguar padamelana-Na. 10 (64-11) Jalma anu balalener barungah ku sagala padamelan PANGERAN, maranehna tangtu aman nyalindung ka Mantenna; jalma-jalma nu balageur bakal maruji ka Mantenna. 65 1 (65-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Lagu. (65-2) Leres, abdi-abdi kedah muji ka Gusti di Sion, sareng nekanan jangji, nun Allah. 96
Mazmur 65.2-9 2 (65-3) Gusti ngamakbul kana paneda, jalmi ti mana-mana bakal darongkap 3 (65-4) ngakukeun dosana ka Gusti. Dosa abdi sadaya kacida abotna nanging Gusti kersa ngahapunten. 4 (65-5) Bagja jalma-jalma anu ku Gusti dipilih, anu dicandak nyicingan tempat kasucian Gusti. Di dinya abdi-abdi bakal dicekapan ku sagala hal anu sae, nya eta ku berkah-berkah ti Bait Gusti nu suci. 5 (65-6) Gusti ngawaler ka abdi-abdi ku maparin kaunggulan, sareng midamel hal-hal anu araheng pikeun nyalametkeun abdi-abdi. Gusti jadi andelan jalmi sadunya, dugi ka anu tarebih di peuntaseun sagara. 6 (65-7) Kalayan gagah Gusti nangtungkeun gunung-gunung, mintonkeun kakawasaan anu rongkah. 7 (65-8) Gusti nengtremkeun lautan anu motah, nengtremkeun ombakna anu jumegur, sareng nengtremkeun rusuhna bangsa-bangsa. 8 (65-9) Jalmi sajagat galimir naringal kaahengan padamelan Gusti. Jalmi-jalmi ti satungtung bumi surak gumbira naringal eta padamelan Gusti. 9 (65-10) Tanah teh ku Gusti diriksa, dipasihan hujan, disina subur makmur. Walungan-walungan disina caian, bumi disina bijil hasilna. Ieu anu dipidamel ku Gusti: 97
Mazmur 65.10-66.5 10 (65-11) Lahan-lahan kenging ngawuluku digeyeran hujan, taneuhna disina riduh dileledok ku cihujan, pepelakanana sina jaradi ngagedean. 11 (65-12) Ku berkah Gusti panen teh mucekil! Ka mana Gusti sumping, di dinya tangtos jadi lubak-libuk. 12 (65-13) Sampalan-sampalan pinuh ku embe sareng domba, lamping-lamping pasir garerah. 13 (65-14) Rayap rendang domba minuhan sampalan, lebak-lebak pinuh ku pelak gandum. Sadayana jadi jigrah kakawihan. 66 1 Pikeun pamingpin biduan. Jabur. Lagu. Surak sing gerah, he umat kabeh, puji Allah! 2 Sanggakeun pupujian, agungkeun jenengana-Na, baktikeun pamuji ka Mantenna! 3 Unjukkeun ka Allah, "Padamelan Gusti kalintang ahengna. Kakawasaan Gusti teu kinten rosana, dugi ka musuh-musuh Gusti ngareluk sarieuneun. 4 Satangkaraking jagat sami sumembah, ngaragungkeun ka Gusti, ngaragungkeun jenengan Gusti." 5 Ka darieu, saksian dadamelan Allah, saksian kaahengan dadamelana-Na di manusa. 98
Mazmur 66.6-16 6 Laut disalin rupa jadi daratan, bisa dipake leumpang ku karuhun urang, dipeuntasan. Padamelan Mantenna estu matak bungah. 7 Mantenna nyangking parentah salalanggengna, sabab kawasa, soca- Na nitenan bangsa-bangsa. Pacuan aya nu wani baha. 8 Puji Allah kami, he sakumna bangsa, sing kadenge mujina. 9 Mantenna geus ngaraksa jiwa-jiwa kami. Kami kabeh teu diantep sina ragrag. 10 Nun Allah, abdi-abdi ku Gusti parantos diuji, sapertos perak dibesot ku seuneu. Leres, ku Gusti parantos diuji. 11 Ku Gusti diantep tigebrus kana burang, punduk dibugbrugan momotan. 12 Ku Gusti diantep diidek-idek ku musuh, diantep ditempuh ku seuneu sareng ku caah. Nanging ayeuna parantos dicandak ka tempat anu aman. 13 Abdi bade ka gedong Gusti nyanggakeun kurban beuleuman, kangge nekanan jangji ka Gusti. 14 Bade ngabuktoskeun anu diikrarkeun kapungkur waktos keur nyorang tunggara. 15 Bade ngahaturkeun domba, dibeuleum dina altar, ngurbankeun sapi jalu sareng embe, haseupna sina mumbul ka langit. 16 Ka darieu reungeukeun, he sakur anu ajrih ka Allah, kaula rek nyaritakeun pitulung Mantenna ka kaula. 99
Mazmur 66.17-67.7 17 Bareto kaula ngajerit menta tulung ka Mantenna, ayeuna kaula ngagungkeun ku pupujian. 18 Lamun seug kaula henteu eling tina dosa, PANGERAN moal kersaeun ngadangu. 19 Tapi Allah memang geus ngadangu ka kaula, panyambat kaula geus dimakbul. 20 Sagala puji ka Allah, reh paneda kaula henteu ditolak sarta henteu ngowelkeun satia asih-Na ka kaula. 67 1 (67-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Jabur. (67-2) Nun Allah, abdi sadaya neda piwelas sareng berkah, mugi luntur galih kersa malire ka abdi. 2 (67-3) Sangkan pangersa Gusti nyata ka umat manusa, pon kitu kasalametan ti Gusti dikenal ku bangsa sakumna. 3 (67-4) Mugia umat maruji ka Gusti, nun Allah, mugia maranehna sami ngagungkeun! 4 (67-5) Mugia bangsa-bangsa teh sami gerah sami bingah, wireh ku Gusti dituyun kalayan adilna, bangsa-bangsa di ieu dunya teh ku Gusti dipingpin. 5 (67-6) Mugia umat maruji ka Gusti, nun Allah, mugia maranehna sami ngagungkeun! 6 (67-7) Tanah geus ngaluarkeun hasil. Allah, Allah urang, geus ngaberkahan. 7 (67-8) Allah geus ngaberkahan ka urang, mugia umat kabeh di mana-mana hormat jeung ajrih ka Mantenna. 100
Mazmur 68.1-9 68 1 (68-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (68-2) Allah maju, musuh-musuh-Na dipaburencaykeun. Anu gareuleuheun ka Mantenna areleh, kalabur. 2 (68-3) Ku Mantenna diusir, leungit lir haseup dikebut ngaraley kawas lilin dideang. Nu jarahat teh lebur di payuneun Allah. 3 (68-4) Sabalikna nu balener mah aratoheun di payuneun Mantenna, sarurak nembongkeun kabungah. 4 (68-5) Puji Allah, puji jenengana-Na, sadiakeun jalan pikeun Mantenna nu ngambah mega. Jenengan Mantenna PANGERAN, sing aratoh di payuneuna-Na! 5 (68-6) Allah anu linggih di Bait-Na anu suci, ngarawat ka nu pahatu, ngaraksa ka randa-randa. 6 (68-7) Mantenna ngimahan ka nu nunggelis, nungtun para sakitan sina barebas, ari bangsa basangkal disina hirup di tempat mencil. 7 (68-8) Nun Allah, nalika Gusti ngapalaan umat, waktos ngambah gurun keusik, 8 (68-9) bumi genjlong, langit nurunkeun hujan, ku sumpingna Allah Sinai Allah Israil sumping. 9 (68-10) Gusti seueur nurunkeun hujan, tanah kagungan nu parantos garing seger deui. 101
Mazmur 68.10-18 10 (68-11) Umat Gusti nyarieun imah di dinya; kalayan kasaean Gusti ngurus anu mariskin. 11 (68-12) PANGERAN ngaluarkeun parentah-Na, para wanita ngembarkeun wartana: 12 (68-13) "Raja-raja katut baladna geus kalabur!" Para wanita di lembur ngabagi-bagi jarahan, nya eta: 13 (68-14) jajapatian-jajapatian anu disaput ku perak, jangjangna disaput emas ngagurilap. (Ku naon arandika aya nu teu milu jurit, anggur caricing di kandang domba?) 14 (68-15) Waktu Allah Nu Maha Kawasa ngaburiakkeun raja-raja di Gunung Salmon, eta gunung ku Mantenna dihujanan ku salju. 15 (68-16) Gunung Basan estu hebat, gunung nu rea puncakna! 16 (68-17) Ku naon maneh ti puncak- puncak maneh anu laluhur, nenjokeun bari ngahina ka gunung anu ku Allah rek dijieun panglinggihana-Na? PANGERAN pasti ngaraton di dinya salalanggengna! 17 (68-18) Diiring ku rebuan kareta perang anu rarongkah, PANGERAN sumping ti Sinai, lebet ka tempat nu suci. 18 (68-19) Mantenna ngunggahan tempat anu laluhur, ti dinyana nyandak tawanan rea pisan, sarta nampi upeti ti anu tadina ngaralawan. GUSTI Allah baris linggih di dinya. 102
Mazmur 68.19-27 19 (68-20) Puji PANGERAN, anu saban poe mangnanggungkeun momotan urang. Mantenna teh Allah anu nyalametkeun urang. 20 (68-21) Allah urang teh, Allah nu ngajait urang, Mantenna teh PANGERAN, Gusti urang, anu ngajait urang tina ajal. 21 (68-22) Satemenna, Allah bakal ngaremukkeun hulu musuh-musuh-Na, nya eta sakur anu hirupna teu weleh dosa. 22 (68-23) PANGERAN geus ngadawuh, "Musuh maraneh ti Basan ku Kami rek dibawa deui ka dieu, ti jero laut ge ku Kami rek dibawa ka dieu, 23 (68-24) supaya maraneh ngaraas getihna, sarta anjing maraneh sareubeuheun ngaletakan getihna." 24 (68-25) Nun Allah, arak-arakan kaunggulan Gusti ditongton ku sadayana, Allah, Raja abdi, diarak, lebet ka kasuciana- Na. 25 (68-26) Pangpayunna para biduan, palih pungkur para pamaen musik, di tengah para mojang anu narabeuh terebang. 26 (68-27) "Paruji Allah dina kumpulan umat-Na, paruji PANGERAN, he sakabeh turunan Yakub!" 27 (68-28) Pangheulana datang Binyamin, kaom anu pangleutikna, tuluy para pamingpin Yuda jeung aleutanana, geus kitu para pamingpin Sebulun jeung Naptali. 103
Mazmur 68.28-69.1 28 (68-29) Pintonkeun kakawasaan Gusti, nun Allah, kakawasaan anu dianggo ngabela abdi sadaya. 29 (68-30) Pintonkeun ti Bait Gusti di Yerusalem, tempat raja-raja nyaranggakeun upeti ka Gusti. 30 (68-31) Seuseul Mesir, si sato galak di leuweung manjah, seuseul bangsa-bangsa, si gorombolan banteng katut anak-anakna, sina marendek sareng nyaranggakeun perak. Paburencaykeun bangsa-bangsa nu bareuki perang! 31 (68-32) Duta-duta bakal daratang ti Mesir, urang Sudan bakal naradahkeun leungeun, ngadaroa ka Allah. 32 (68-33) Sanggakeun nyanyian ka Allah, he karajaan-karajaan di dunya, sanggakeun pupujian ka PANGERAN, 33 (68-34) ka Mantenna, anu nitih langit jaman purba. Gederkeun surak ka Mantenna sing tarik. 34 (68-35) Embarkeun kakawasaan Allah, kadaulatana-Na anu ngauban Israil, kadigjayaana-Na di langit. 35 (68-36) Matak bengong nalika Allah kaluar ti jero kasuciana-Na, Mantenna, Allah Israil! Mantenna maparin kakuatan jeung kakawasaan ka umat-Na. Puji Allah! 69 1 (69-1) Pikeun pamingpin biduan, nurutkeun lagu Kembang Bakung. Ti 104
Mazmur 69.2-8 Daud. (69-2) Nun Allah, salametkeun abdi, cai parantos semet beuheung abdi, 2 (69-3) abdi parantos meh tilelep dina leutak, teu aya tincakeun anu teuas. Abdi tikerelep ka cai jero, ngaleong kabantun ombak. 3 (69-4) Ngoceak taya pedahna, tikoro kantun peuyeuhna, panon cape ngalieukan pitulung Gusti. 4 (69-5) Anu ngarewaeun ka abdi teu puguh-puguh seueurna alah batan buuk dina sirah. Maranehna ngomongkeun anu teu bener perkawis abdi. Maranehna kuat, sareng ngarah maehan abdi. Abdi ku maranehna dipaksa kedah mulangkeun barang anu sanes kenging maling. 5 (69-6) Nun Allah, Gusti tingali kana kabodoan abdi, kalepatan abdi di payuneun Gusti teu aya nu buni. 6 (69-7) Nun PANGERAN Nu Maha Agung sareng Nu Maha Kawasa, mugi anu maruntang ka Gusti, ulah dugi ka kaisinan tina lantaran abdi; mugi abdi ulah jadi matak aeb ka jalmi-jalmi anu nyaluuh ka Gusti, nun Allah Israil! 7 (69-8) Da pang abdi pada ngahina teh ku karana Gusti. Ku karana Gusti abdi nandang kahinaan. 8 (69-9) Ku baraya dijieun deungeun, ku dulur saindung teu diwawuhan. 105
Mazmur 69.9-18 9 (69-10) Kacintaan abdi ka Bait Gusti lir seuneu ngarerab hate; pamoyok anu dibaledogkeun ka Gusti, keunana ka abdi. 10 (69-11) Abdi puasa ngasorkeun maneh anggur pada ngahinakeun. 11 (69-12) Dangdan ku pakean kasungkawaan, anggur pada nyeungseurikeun. 12 (69-13) Di jalan-jalan abdi teh pada ngobrolkeun, ku pamabokan dipake ceuceuleuweungan. 13 (69-14) Nanging abdi gaduh paneda ka Gusti, nun PANGERAN, mugi diwaler ari parantos waktosna. Mugi dimakbul, demi rosana kanyaah Gusti, demi kasatiaan jangji Gusti yen bade nyalametkeun. 14 (69-15) Jait abdi, ulah dugi ka tilelep dina ieu embel, luputkeun ti musuh-musuh, hanjatkeun ti jero leuwi. 15 (69-16) Ulah dugi ka abdi kagulung ku caah, atanapi kaceot ka jero leuwi, atanapi tilelep ka jero kubur. 16 (69-17) Waler, nun PANGERAN, margi Gusti teh lautan asih, reh Gusti teh sipat welas. 17 (69-18) Ulah nyumput ti abdi Gusti. Abdi sakieu cilakana, mugi Gusti enggal ngawaler! 18 (69-19) Enggal geura sumping nyalametkeun, luputkeun abdi ti musuh- musuh. 106
Mazmur 69.19-29 19 (69-20) Gusti uninga kumaha abdi dihinana, pada moyok, pada nganistakeun; musuh-musuh abdi ku Gusti kauninga. 20 (69-21) Pamoyokna ngagerihan kana hate, matak pegat harepan; ngarep-ngarep aya nu ngaraskeun, luput, ngarep-ngarep panglipur, lebeng. 21 (69-22) Ana lapar anggur disodoran racun, ana halabhab anggur diasongan cuka. 22 (69-23) Muga-muga perjamuan maranehna sing jadi mamala, hahajatanana sing nyilakakeun dirina. 23 (69-24) Lolong-lolongkeun panonna, leuleus-leuleuskeun tonggongna! 24 (69-25) Tumplekkeun amarah Gusti, tamplokkeun kajengkel Gusti ka maranehna. 25 (69-26) Padumukanana sina saruwung, kemah-kemahna sina parongpong. 26 (69-27) Margi maranehna nganiaya jalma anu ku Gusti disiksa, nganyenyeri ka nu ku Gusti dirangket. 27 (69-28) Catet sadaya kajahatanana, ulah dipaparin salamet. 28 (69-29) Ngaran-ngaranna pareuman tina kitab nu harirup, ulah didaptarkeun dina daptar umat Gusti. 29 (69-30) Nanging abdi teh keur nyeri, seep harepan, angkat abdi teh, nun Allah, salametkeun! 107
Mazmur 69.30-70.2 30 (69-31) Kaula rek muji ka Allah ku hiji lagu ngamulyakeun Mantenna ku ngucap sukur. 31 (69-32) Eta bakal leuwih kamanah ku PANGERAN ti batan ngurbankeun sapi, ti batan ngurbankeun sapi jalu nu geus gede. 32 (69-33) Ana hal eta katangen ku nu balangsak, tangtu barungaheun, sakur nu ibadah ka Allah tangtu hatena reugreug. 33 (69-34) Karana PANGERAN tangtu ngamakbul ka nu walurat, tur moal tega ka umat-Na di jero panjara. 34 (69-35) Puji Allah, he langit jeung bumi, lautan katut mahluk-mahluk laut! 35 (69-36) Mantenna tangtu ngarahayukeun Yerusalem, ngadegkeun deui kota-kota tanah Yuda, sangkan dicicingan ku umat-Na sarta jadi milikna, 36 (69-37) bakal jadi warisan turunan abdi-abdi Mantenna, sarta jadi pamatuhan sakur nu nyaah ka Allah. 70 1 (70-1) Pikeun pamingpin biduan. Ti Daud, waktu anjeunna nyanggakeun kurban panarima. (70-2) Nun Allah, abdi salametkeun! Nun PANGERAN, enggal abdi tulungan! 2 (70-3) Mugi-mugi eta anu harayangeun maehan abdi teh elehkeun, guyurkeun. Eta anu aratoheun ku katunggaraan abdi teh sina alundur, sina areraeun. 108
109 Mazmur 70.3-71.7 3 (70-4) Mugi eta anu nyaleungseurikeun ka abdi teh sina areleh, sina tagiwur. 4 (70-5) Dupi nu nyarembah ka Gusti, sina barungah, sina garerah. Sakur anu narimakeun kana kasalametan ti Gusti ngucap, "Maha Agung PANGERAN!" teu kendat-kendat. 5 (70-6) Dupi abdi, nu teu daya teu upaya, mugi ku Gusti enggal dilayad! Gusti teh jurusalamet, PANGERAN abdi. Enggal abdi tulungan! 71 1 Nun PANGERAN, abdi dongkap nyuhunkeun dibelaan; mugi ulah dikajeunkeun! 2 Demi Gusti teh adil, mugi abdi dijait, dibebaskeun; mugi kersa ngadangu, abdi tulungan. 3 Sing jadi panyalindungan sareng benteng anu kuat, tempat abdi ngaub. Gusti teh pangungsian sareng pertahanan abdi. 4 Nun Allah, leupaskeun abdi ti jalma-jalma jahat, ti nu daroraka, karuat sareng telenges. 5 Gusti teh pangharepan abdi, nu ku abdi dipuntangan ti ngongora, nun PANGERAN Nu Maha Agung. 6 Gusti panyaluuhan abdi saumur-umur, nya Gusti nu jadi pitulung ti wangkid abdi lahir. Bade sapapaosna abdi ngamulyakeun ka Gusti. 7 Ka jalma rea hirup abdi kantos jadi tuladan, margi Gusti jadi benteng abdi nu tohaga.
Mazmur 71.8-18 8 Abdi moal kendat-kendat muji ka Gusti, saban dinten sumeja ngagungkeun. 9 Abdi ulah dipiceun dumeh parantos kolot, ulah ditilar dumeh parantos taya tanaga. 10 Abdi teh diomong-omongkeun ku musuh, dibadamikeun ku anu nariat maehan. 11 Carekna, "Eta jalma geus ditundung ku Allah, urang udag, urang tewak, da moal aya nu nulungan." 12 Nun Allah, ulah tebih ti abdi, enggal abdi tulungan, nun Gusti! 13 Sing eleh, sing tumpur eta anu ngarah ka abdi teh. Sing areraeun, sina nandang hina, nu nyiar picilakaeun abdi, eta anu bade nyarilakakeun ka abdi teh. 14 Dupi abdi moal weleh ngarep-ngarep ka Gusti bade wuwuh-wuwuh muji ka Gusti. 15 Bade nyanggemkeun kasaean Gusti sadinten jeput bade nyarioskeun kasalametan ti Gusti, sanaos hal eta teu kahontal ku akal abdi. 16 Kadigjayaan PANGERAN Nu Maha Agung sumeja dimashurkeun, nya kasaean Gusti anu bade dipuji-puji teh. 17 Gusti anu ngatik abdi ti leuleutik, dugi ka kiwari abdi tetep nguarkeun karya Gusti anu araheng. 18 Ayeuna abdi parantos kolot cetuk huis, mugia ku Gusti ulah ditilar, nun Allah! Sarengan abdi ari keur nyanggemkeun 110
Mazmur 71.19-72.3 kakawasaan sareng kadigjayaan Gusti ka sakumna turunan nu bakal datang. 19 Kaadilan Gusti maratan langit, Gusti parantos midamel perkawis anu aragung, teu aya anu mapakan ka Gusti. 20 Gusti nu ngersakeun abdi nandangan rupi-rupi rerepit sareng pakewuh, Gusti keneh anu baris mulihkeunana, Gusti nu bakal ngajagi abdi ti kubur. 21 Gusti nu bakal ngangkat deui darajat abdi, langkung ti kapungkur, Gusti tangtos kersa deui ngalilipur. 22 Abdi bade muji dibarengan ku ngacapi muji kasatiaan Gusti, Allah abdi, sumeja ngacapi nyanggakeun kidung pamuji ka Gusti, Maha Suci Allah Israil. 23 Bari nabeuh bade dikawihan masing tarik, nyanyi sataker tanaga reh ku Gusti parantos dirahayukeun. 24 Sadinten jeput bade nyanggem- nyanggemkeun kaadilan Gusti, reh anu bade nyarilakakeun ka abdi parantos areleh sarta nandangan hina. 72 1 Ti Suleman. Nun Allah, wulangkeun hukum Gusti ka raja kaadilan Gusti paparinkeun ka anjeunna, 2 supados adil ngurusna ka umat Gusti, sangkan leres ngurusna ka nu sangsara. 3 Mugia nagri makmur santosa sareng sing nyumiratkeun kaadilan. 111
112 Mazmur 72.4-14 4 Sang raja mugia rumaksa ka nu balangsak, bumela ka nu walurat, sareng numpes tukang nindes. 5 Sapanjang panonpoe sareng bulan gumelar, umat sing turun-tumurun ngesto ka Gusti. 6 Mugia raja teh sing saibarat hujan nyiram lahan-lahan, lir ngijih nyiraman bumi. 7 Sapanjang jumenengna muga mekar kaadilan, muga makmur sapanjangna, tinanding umurna bulan. 8 Karajaanana sing murba ti laut ka laut, ti Eprat dugi ka tungtung jagat. 9 Urang gurun keusik masing tunduk ka anjeunna, musuh-musuhna masing sarujud. 10 Raja-raja Sepanyol sareng anu ti pulo-pulo, sing carunduk nyaranggakeun pangabakti, raja-raja Arab sareng Etiopia caraos upeti. 11 Raja-raja sadayana bakal dareku ka anjeunna, bangsa-bangsa sadayana sami kumawula. 12 Anjeunna rumawat ka nu walurat, anu nyambat ka anjeunna; nyaah ka nu balangsak, jeung nu kalantar. 13 Asih ka nu miskin, nyaah ka nu lemah nangtayungan hirupna anu sangsara. 14 Maranehna diluputkeun tina panggencet jeung katelengesan, nyawa maranehna ku raja dianggap mulya!
Mazmur 72.15-73.5 15 Dirgahayu raja! Sing disebaan emas ti tanah Arab, sing pada ngadoakeun salilana, sing dirahmat ku Allah sapapanjangna! 16 Mugia nagri pinuh ku gandum, pasir- pasirna kaamparan pepelakan, laleubeut buahanana kawas anu di Libanon. Kota- kotana masing gegek ku jelema, lir tegal pinuh ku jukut. 17 jenenganana sing tetep kawangi-wangi, kawentar mashur sapanjang surya gumelar. Mugia sakumna bangsa marenta diberkahan ku Allah, cara ngaberkahan ka raja. 18 Puji PANGERAN Allahna Israil! Ngan Mantenna nyalira anu ngadamel saniskara mujijat. 19 Puji jenengana-Na nu agung, salalanggengna! Kamulyaan Mantenna sing minuhan jagat. Amin! Amin! 20 Kitu ungel panutup paneda-paneda Daud putra Isai. 73 1 Jabur Asap. Sabenerna, Allah teh nyaah ka Israel, nyaah ka sakur nu beresih hate. 2 Tapi kaula kungsi bingbang kana hal eta, kapercayaan meh luntur, 3 lantaran kaula teh panas ka nu karumaki, dumeh nu daroraka teh sararenang hirupna. 4 Tara katarajang ku kanyeri, awakna karuat, sarehat. 5 Tara meunang papait cara nu sejen, tara meunang kasusah cara nu rea. 113
Mazmur 73.6-20 6 Kasombonganana lir geus ngongkorong, katelengesanana enggeus ngabaju, 7 hatena mudalkeun kadorakaan, pikiranana pinuh ku niat jahat. 8 Resep nyeungseurikeun batur, ucapna jarahat, takabur jeung resep ngagencet batur. 9 Maranehna ngahujat Allah di sawarga gede rahul ka manusa di bumi. 10 Ku hal eta, umat Allah ge jadi bariluk, ngarandeleun kana caritaan maranehna. 11 Majar, "Moal kauninga ku Allah, moal katohyan ku Nu Maha Agung." 12 Kitu kaayaanana eta anu daroraka teh, hirupna sarenang, malah beuki baleunghar. 13 Jadi percumah kaula hirup beresih, teu guna ngajauhan dosa oge. 14 Nun Allah, sadinten jeput Gusti nyangsara abdi, unggal enjing Gusti nyiksa. 15 Nanging upami abdi nyanggem kitu, atuh sanes jadi umat Gusti deui. 16 Nu mawi eta teh sok haben dipikiran, nanging sualna abot teuing keur abdi mah. 17 Tungtungna abdi asup ka Bait Gusti, nembe ngartos bakal kumaha engkena eta nu jarahat teh. 18 Maranehna baris ditempatkeun di nu laleueur, sina lalabuh carilaka. 19 Ku Gusti ditumpur sakedat netra, kitu tungtung panganggeusanana, pikagimireun. 20 Sapertos impian, bray isuk teh buyar; barang Gusti cengkat, les maranehna musna. 114
115 Mazmur 73.21-74.3 21 Waktos keur ngarasa jengkel sareng hate asa karerab, 22 harita abdi teh bodo sapertos sato, tina teu ngartos ku Gusti. 23 Mung saena abdi tetep montel ka Gusti, sarta leungeun abdi ku Gusti dicepeng. 24 Ku Gusti ditungtun dinasehatan sangkan ahirna tiasa ditampi kalayan hormat. 25 Saha deui kagaduh abdi di sawarga, kajabi Gusti? Di dunya ge hoyong naon deui, da parantos gaduh Gusti. 26 Najan jiwa raga abdi lemah, nanging Allah anu jadi kakiatan abdi. Anu dipikabutuh ku abdi salalamina mung Gusti. 27 Sing saha anu ninggalkeun Gusti, tangtos cilaka. Sing saha anu teu satia ka Gusti, ku Gusti baris dibasmi. 28 Jadi keur kaula mah raket ka Allah teh kacida hadena; ka PANGERAN Nu Maha Agung kaula seja nyalindung sarta ngawartakeun sagala padamelana-Na. 74 1 Lagu atikan ti Asap. Nun Allah, naon margina nilarkeun abdi sadaya? Bade salamina bendu ka umat teh? 2 Mugi sing emut ka umat anu ku Gusti dipilih ti jaman kapungkur, kenging Gusti ngarebut ti pangbudakan, teras dijadikeun milik Gusti. Sing emut ka Sion, tempat Gusti kapungkur. 3 Mangga ku Gusti tingalian ruruntukna, eusi Bait Gusti reksak urut digempur ku musuh.
Mazmur 74.4-15 4 Di Bait Gusti musuh teh sarurak, nanjeurkeun banderana ciri unggulna. 5 Pametana badis tukang nuar anu keur naluaran tatangkalan ku kampak. 6 Ukir-ukiran kayu remuk ajur dikampakan sareng digedoran ku palu. 7 Bait Gusti diburak-barik teras diduruk, tempat babakti ka Gusti teh dinistakeun. 8 Karepna ngancurkeun abdi-abdi sama sakali; tempat-tempat ibadah di ieu tanah ku maranehna didurukan dugi ka seep. 9 Lambang-lambang karamat sadayana sirna, nabi-nabi pon kitu deui, dugi ka iraha teras kituna teu aya nu terang. 10 Sakumaha pilamieunana musuh-musuh nyeungseurikeun ka Gusti, nun Allah? Bade sina saterasna ngahinana ka Gusti? 11 Naon margina Gusti teu kersa nulungan, anggur ngagandong panangan? 12 Gusti teh, nun Allah, raja abdi sadaya ti awalna, anu parantos sering nyalametkeun abdi sadaya. 13 Kalayan tanaga rongkah Gusti meulah laut sareng ngaremukkeun hulu naga-naga laut. 14 Hulu-hulu mahluk Lewiatan oge ku Gusti diremukkeun, bangkena diparabkeun ka sato-sato gurun keusik. 15 Cinyusu-cinyusu, susukan-susukan, ku Gusti sina ngalocor, walungan anu arageung sina saraat. 116
Mazmur 74.16-75.2 117 16 Gusti ngayakeun beurang sareng peuting masangkeun panonpoe sareng bulan dina tempatna. 17 Gusti nangtoskeun wawatesan bumi alam, sareng ngatur usum ngijih katut usum halodo. 18 Sing emut, Gusti teh diseungseurikeun ku musuh, nun PANGERAN, eta bangsa tuna Allah teh nyacampah ka Gusti. 19 Umat Gusti anu teu walakaya teh ulah diserenkeun ka musuh nu telenges; Gusti ulah lali ka maranehna anu keur balangsak! 20 Masing emut kana jangji ka abdi-abdi. Jero nagri, saban pojok nu paroek jadi tempat kakerasan. 21 Mugi anu nuju disangsara teh ulah dugi ka nyandang kaera, anu laip sareng walurat teh anggur sina maruji ka Gusti. 22 Geura ngadeg, nun Allah, bela perkawis Gusti! Sing emut, Gusti teh sadinten jeput dihina-hina ku eta bangsa nu tuna Allah. 23 Ulah lali kana panangtangna musuh, anu tinggorowok susumbar teu eureun-eureun. 75 1 (75-1) Pikeun pamingpin biduan. Cara lagu: Ulah ngabasmi. Jabur Asap. Lagu. (75-2) Abdi-abdi muji sukur, nun Allah, muji sukur! Abdi-abdi ngabewarakeun kaagungan Gusti, 2 (75-3) Allah ngandika, "Kami geus nangtukeun waktu pangadilan, Kami rek ngahakiman kalawan adil.
Mazmur 75.3-76.2 3 (75-4) Najan bumi gunjang-ganjing katut nu ngeusianana, Kami tetep mageuhkeun pademenna." 4 (75-5) Nu jarahat ku Kami dicarek ulah aradigung; 5 (75-6) maranehna teu meunang nyombong deui. 6 (75-7) Datangna putusan pangadilan lain ti wetan atawa ti kulon, lain ti kidul atawa ti kaler. 7 (75-8) Anu jadi hakim teh nya Allah, ngahukum nu itu, ngabebaskeun nu ieu. 8 (75-9) Panangan PANGERAN nyepeng hiji lumur; dieusi anggur keras, anggur kabendu-Na. Seug dicicikeun, sina diarinum ku nu jarahat, ku maranehna diarinum nepi ka beak. 9 (75-10) Ari kaula moal eureun-eureun nyaritakeun hal Allahna Yakub, moal eureun muji ngagungkeun Mantenna. 10 (75-11) Kakuatan nu jarahat ku Mantenna bakal diremukkeun, kakuatan anu balener disina beuki kuat. 76 1 (76-1) Pikeun pamingpin biduan. Dipirig ku kacapi. Jabur anggitan Asap. Pupujian. (76-2) Allah kamashur di Yuda, jenengana-Na dimulyakeun di Israil. 2 (76-3) Mantenna kagungan tempat di Yerusalem, sarta jumeneng-Na di Gunung Sion. 118
Mazmur 76.3-12 3 (76-4) Di dinya Mantenna ngaririkes panah-panah musuh, tameng jeung pedang, cindekna sakabeh parabot perangna. 4 (76-5) Kalintang agungna Gusti teh, nun Allah! Estu mulya Gusti mulih ti pagunungan tas ngelehkeun musuh. 5 (76-6) Baladna anu garagah parantos dirangsadan, parantos harees moal harudang deui, kagagahan sareng kaahlian perangna taya pedahna. 6 (76-7) Barang ku Gusti dihaok, nun Allahna Yakub, kuda sareng anu tarumpakna maraot tingjarungkel. 7 (76-8) Gusti dipikagimir ku sadayana, nun PANGERAN, ana Gusti parantos bendu, taya nu tagen nyanghareupan. 8 (76-9) Gusti ngumumkeun putusan hukum ti sawarga, bumi ngeleper, jep jempling, 9 (76-10) waktos Gusti ngadeg bade ngumumkeun putusan hukum, yen bade ngajait anu digencet di bumi. 10 (76-11) Jalmi-jalmi bengis ge ka Gusti maruji; anu saralamet tina perang marilu mestakeun Gusti. 11 (76-12) Geura tedunan jangji maraneh ka PANGERAN, Allah maraneh. Sanggakeun pangabakti ka Mantenna, he bangsa-bangsa nu dareukeut! Allah teh pikagimireun manusa. 12 (76-13) Anak-anak raja nu aradigung ku Mantenna diteundeutkeun, raja-raja gede disina galimireun. 119
Mazmur 77.1-11 77 1 (77-1) Pikeun pamingpin biduan. Make lagu Yedutun. Jabur Asap. (77-2) Kaula sasambat tarik ka Allah sasambat tarik pisan, seug kadangueun. 2 (77-3) Dina waktu sumpeg, kaula neneda ka Pangeran, sapeupeuting neneda namprakkeun leungeun, tapi hate teu daek paler. 3 (77-4) Ari inget ka Allah, kaula ngarenghap, ari keur tapakur hate ngarasa lesu. 4 (77-5) Sapeupeuting kaula ku Mantenna disina nyaring. Kacida bingungna nepi ka teu kecet-kecet. 5 (77-6) Inget ka poe-poe nu geus kaliwat, inget ka taun-taun anu geus kalarung; 6 (77-7) sapeupeuting mikir jero, bari ngaheneng seug nanya maneh: 7 (77-8) "Rek terus bae kitu PANGERAN teh nampik, teu kersa nyoreang deui? 8 (77-9) Geus teu mikanyaah deui? Geus lesot tina jangji-Na? 9 (77-10) Naha geus lali kitu Allah teh kana welas asih? Naha bendu, nepi ka teu kersaeun mikawelas?" 10 (77-11) Heug bae kaula ngomong kieu, "Ieu anu pangpikanyerieunana Allah geus teu kawasa deui." 11 (77-12) Abdi bade ngemut-ngemut karya Gusti nu aragung, nun PANGERAN, bade ngeling-ngeling mujijat-mujijat Gusti kapungkur. 120
Mazmur 77.12-78.2 12 (77-13) Abdi bade mikiran sagala padamelan Gusti sareng ngalenyepan karya-karya Gusti anu harebat. 13 (77-14) Nun Allah, padamelan Gusti sadayana suci. Teu aya deui nu agung sapertos Gusti. 14 (77-15) Nya Gusti pisan Allah teh, nu kawasa midamel mujijat-mujijat, kakawasaan Gusti kagurnita ka bangsa-bangsa. 15 (77-16) Gusti digjaya ngajait umat, turunan Yakub sareng Yusup. 16 (77-17) Cai ngadegdeg barang ningal ka Gusti, kacida sieuneunana, nun Allah, dasar sagara mingsir gimireun. 17 (77-18) Mega-mega ngucurkeun hujan, gelap tingbeledag di langit, kilat sasamber ka ditu ka dieu. 18 (77-19) Guludug tinggeleger tinggulugur, kilat-kilatna nyaangan jagat, bumi ngageter ngadegdeg. 19 (77-20) Gusti angkat napak ombak, laut dipeuntasan, nanging tapak Gusti ngadampal henteu katara. 20 (77-21) Gusti nuyun ka umat lir hiji pangangon, ku perantawis Musa sareng Harun. 78 1 Lagu atikan ti Asap. Bandungan, he umat, regepkeun ieu piwuruk, regepkeun ieu pepeling kami. 2 Kami rek ngucapkeun siloka, ngaguar rasiah alam baheula, 121
Mazmur 78.3-11 3 hal-hal anu urang geus ngadenge, geus nyaho tina carita karuhun urang. 4 Ka anak incu nu ayeuna, mo aya nu dikilungan, nya kitu deui ka turunan anu engke, kumaha mashurna PANGERAN, dadamelana-Na, pangawasa-Na, jeung mujijat-mujijat-Na, anu geus dipidamel ku Mantenna. 5 Mantenna ka Israil geus maparin hukum, ka turunan Yakub maparin papakon. Mantenna nimbalan ka karuhun urang, yen ieu hukum kudu diajarkeun ka anak-anakna; 6 malar turunan ieu ngajarkeun ka anu pandeuri, sarta ku ieu ge kudu diajarkeun ka anak-anakna. 7 Ku jalan kieu maranehna ge bakal nanjeurkeun harepan ka Allah, jeung moal paroho kana sagala pitulung-Na, sabalikna bakal taat kana parentah Mantenna, salilana, 8 ulah cara karuhun-karuhunna, resep ngalawan, basangkal, henteu pangger pangandelna ka Allah, teu ceehan satiana ka Mantenna. 9 Urang Epraim, sakitu marawa gondewa jeung jamparing, ari der perang mah jicir. 10 Maranehna henteu tigin kana jangjina ka Allah, teu narurut kana hukum Mantenna, 11 sarta mopohokeun damel katut mujijat-mujijat, nu ku Mantenna geus dipintonkeun. 122
Mazmur 78.12-22 12 Karuhunna ku Mantenna ditembongan mujijat-mujijat, di dataran Soan wewengkon Mesir. 13 Laut ku Mantenna dibeulah, maranehna dipeuntaskeun, nincak laut anu caina jadi ngadingding kawas tembok. 14 Ti beurang dituyun ku mega, ti peuting ku gebrayna cahaya tina hiji tihang seuneu. 15 Batu-batu cadas di gurun keusik ku Mantenna dibeulah, bijil cai, maranehna nginum saseubeuhna, 16 cai ti jero cadas teh terus ngocor, mani kawas walungan bae. 17 Tapi maranehna haben bae dosa ka Allah, di gurun keusik teh ngalawan ka Nu Maha Agung, 18 ngahaja ngadoja ka Allah, marenta dahareun kahayangna. 19 Tinggelendeng ngomongkeun ka Allah, "Iasaeun Allah ngayakeun dahareun di gurun keusik? 20 Memang Mantenna meupeuh cadas bijil cai, terus ngagolontor jadi susukan, cik iasaeun ngayakeun roti jeung daging keur umat-Na?" 21 Ngadangu kitu PANGERAN bendu, seug umat-Na teh diruksak ku seuneu. Pohara benduna ka maranehna, 22 lantaran teu tarigin ka Mantenna, teu palercayaeun yen Mantenna baris nulung. 123
Mazmur 78.23-34 23 Ti dinya Mantenna nimbalan ka langit, miwarang mukakeun lawang-lawangna; 24 Mantenna nurunkeun gandum ti sawarga, nya eta manna, keur dahareun maranehna. 25 Jadi maranehna ngadahar kadaharan para malaikat, sapamenta maranehna dipaparinkeun. 26 Sarta Mantenna miwarang angin wetan ngahiuk, sarta ku pangawasa-Na angin kidul ngagelebug, 27 ngintun manuk ka umat-Na, lobana tanding keusik di basisir, 28 murubut ka tengah pasanggrahanana di sakuliah tempat maranehna. 29 Umat-Na disina sareubeuh dahar, sakahayangna ditumutkeun. 30 Tapi tacan ge puas napsu maranehna, sabot keur dalahar keneh, 31 geus matak bendu PANGERAN. Heug jelema-jelema anu pangbaredasna, pamuda-pamuda Israil, ku Mantenna dibinasa. 32 Tapi maranehna taya kakapok, doraka teu euih-euih, teu ngarandel bae kana kaajaiban Mantenna. 33 Anu matak umurna ku Mantenna dianggeuskeun, lir napas sarenghap, tumpes dadak sakala. 34 Upama ku Allah geus aya nu dibinasa, kakara areling ka Mantenna, nembongkeun pertobat jeung sasambat. 124
Mazmur 78.35-45 35 Kakara areling yen Allah teh panyalindunganana, yen Nu Maha Kawasa teh panulung maranehna. 36 Tapi ngakuna kitu teh ngan semet biwir, teu terus jeung hate. 37 Saenyana mah maranehna teu saratia, henteu tigin kana jangjina ka Mantenna. 38 Tapi Allah mah mikawelas ka umat-Na. Dosa-dosana dihampura, maranehna henteu dibinasa. Sering pisan Mantenna mengkek bendu-Na, nahan wera nu ngagegedur; 39 reh kaemut, yen maranehna teh mahluk teu langgeng teu beda ti angin, geus ngaliwat terus musna. 40 Di gurun keusik sering pisan ngalawan, sering nganalangsakeun manah-Na. 41 Pek deui, pek deui ngadoja ka Allah, ngajaheutan galih Nu Maha Suci Allahna Israil. 42 Parohoeun kana kakawasaan Mantenna, parohoeun waktu maranehna dileupaskeun ti musuh-musuhna, 43 parohoeun kana kadigjayaan jeung mujijat Mantenna di dataran Soan wewengkon Mesir. 44 Mantenna ngarobah cai walungan- walungan jadi getih, nepi ka urang Mesir teu baroga cai keur nginum. 45 Mantenna ngadatangkeun laleur, nyiksa urang Mesir, geus kitu tanahna sina diruksak ku bangkong. 125
Mazmur 78.46-55 46 Mantenna ngadatangkeun simeut, meakkeun panenna, ngaruksakkeun lahan-lahanna. 47 Mantenna numpurkeun pelak anggur maranehna ku hujan buah tangkal-tangkal kormana bungbang ku hujan es. 48 Mantenna maehan sasatoan urang Mesir ku hujan es, maehan pipiaraanana sina disamberan ku gelap. 49 Mantenna ngalantarankeun maranehna susah gede, ditarajang ku amarah jeung napsu Mantenna anu ngagedur, anu datangna lir para malakal maot. 50 Mantenna masih keneh tuluy bendu-Na, henteu lebareun ku nyawa maranehna, anu tuluy dibasmi ku hiji pagebug. 51 Mantenna maehan anak-anak cikal, sakabeh cikal unggal kulawarga urang Mesir. 52 Geus kitu Mantenna nuyun umat-Na kaluar, lir hiji pangangon. Maranehna dituyun ngambah gurun keusik. 53 Umat-Na diaping, aman teu aya kasieun; ari musuh-musuhna mah tumpur kagulung ku laut. 54 Umat-Na dicandak ka tanah kagungana- Na nu suci, ka tanah pagunungan beunang Mantenna ngajabel. 55 Urang dinyana diusiran ku Mantenna samemeh umat-Na narepi. Tanahna dibagikeun ka kaom-kaom Israil, imah- imahna diserenkeun ka umat-Na. 126
127 Mazmur 78.56-68 56 Tapi umat-Na anggur ngaralawan, ngadoja ka Allah Nu Maha Kawasa, henteu narurut kana parentah-Na, 57 alalingkar, teu satia, teu beda ti karuhunna, kawas jamparing bengkung teu bisa dipercaya. 58 Narangtang ka Allah ku nyarembah ka brahala nyarieun arca sesembahan, matak jaheut ka Mantenna. 59 Ningali kitu Allah teh bendu, umat-Na ditolak sama sakali. 60 Kemah kagungana-Na di Silo, tempat linggih-Na di tengah manusa ditilar. 61 Peti Perjangjian lambang kakawasaan jeung kamulyaana-Na, ku Mantenna diantep dirampas ku musuh. 62 Awahing ku bendu, umat-Na diantep diparaehan ku musuh-musuhna. 63 Para pamudana tariwas di pangperangan, para mojangna teu aya nu ngawin. 64 Imam-imam tariwas ku pedang, randa- randana teu meunang nyaleungceurikan. 65 Ti dinya PANGERAN ngorejat, lir nu gugah tina kulem, lir jalma gagah anu kahudang wawanen ku anggur. 66 Musuh-musuh-Na dipukul mundur, areleh nepi ka salilana nandangan kaera. 67 Tapi Mantenna nolak turunan Yusup jeung teu kersaeun milih kaom Epraim. 68 Mantenna anggur milih kaom Yuda jeung Gunung Sion, kameumeut-Na.
Mazmur 78.69-79.7 69 Di dinya Mantenna ngadegkeun Bait-Na kawas panglinggihana-Na nu di sawarga, tohagana satohaga bumi, reugreug pageuh sapapanjangna. 70 Mantenna milih abdi-Na, Daud, dicandak ti pangangonan. 71 Tina purah ngurus domba, Daud ku Mantenna dijieun raja Israil, anu ngangon umat Allah. 72 Umat Allah teh ku Daud diurus kalawan hade, diaping dijaring kalayan binangkit. 79 1 Jabur Asap. Nun Allah, tanah Gusti diranjah ku bangsa pamuja brahala, Bait Gusti anu suci ku maranehna dinajiskeun, Yerusalem diubrak-abrik. 2 Mayit-mayit umat Gusti, ku maranehna diparabkeun ka manuk nasar, layon para kawula Gusti teh jadi parab sato alas. 3 Sakuliah Yerusalem banjir getih umat Gusti, getih lir cai ngocor, sareng mayit-mayit teu aya nu ngaruang. 4 Ku bangsa-bangsa tatangga dipupuas, disaleungseurikeun dihina-hina. 5 Nun PANGERAN, naha bade haben bae bendu, ngagegedur sapertos seuneu? 6 Bendu teh mending ka bangsa-bangsa anu henteu ngabakti, ka anu tara neneda ka Gusti. 7 Lantaran eta teh parantos maehan umat Gusti, ngaburak-barik lemah caina. 128
Mazmur 79.8-80.3 8 Mugi abdi-abdi ulah dihukum ku karana dosa karuhun, mugi aya sih piwelas, abdi-abdi parantos putus harepan. 9 Demi kahormatan Gusti ku manten, nun Allah, mugi-mugi abdi ditulung, salametkeun, mugi jait, sareng hapunten kalelepatan. 10 Naon margina eta bangsa-bangsa diantep hahaok: "Cing mana Allah maneh teh?" Mugi maranehna dihukum, bales eta nu parantos ngocorkeun getih umat Gusti teh. 11 Dangu haregungna nu dipanjara; kawasa Gusti nu rongkah, anggo ngaluputkeun sakur anu pasti bakal diparaehan. 12 Bales eta bangsa-bangsa sejen teh tujuh kalieun, balikkeun panghina pamoyokna ka Gusti. 13 Sangkan abdi-abdi, umat kagungan, domba-domba Gusti, tiasa muji sukur ka Gusti sapapaosna, turun-tumurun muji kamashuran Gusti. 80 1 (80-1) Pikeun pamingpin biduan. Cara lagu Kembang Bakung. Panaksen Asap. Jabur. (80-2) Nun Gusti Pangangon Israil, nun panungtun pakumpulan, dangukeun. Nun anu linggih dina tahta luhureun mukarabin, 2 (80-3) ebrehkeun salira Gusti ka kaom- kaom Epraim, Binyamin sareng Menase. Pintonkeun kakawasaan, jait abdi sadaya. 3 (80-4) Pulihkeun abdi sadaya, nun Allah! Sing welas ka abdi-abdi, tangtos abdi-abdi salamet. 129
130 Mazmur 80.4-13 4 (80-5) Nun GUSTI, Allah Nu Maha Kawasa, naha bade bendu keneh, ngantep panyambat umat? 5 (80-6) Ku Gusti lir disina dahar kasusah, lir disina nginum cipanon sacangkir ageung. 6 (80-7) Gusti ngajeunkeun tanah abdi diparebutkeun ku bangsa-bangsa sakurilingeun, abdi-abdi pada ngahina ku musuh-musuh. 7 (80-8) Pulihkeun abdi sadaya, nun Allah Nu Maha Kawasa! Sing welas ka abdi-abdi, tangtos abdi-abdi salamet. 8 (80-9) Gusti parantos nyandak hiji tangkal anggur ti Mesir, ngusiran bangsa-bangsa, lajeng eta petetan teh dipelak di tanah maranehna. 9 (80-10) Disina ngagedean, tempatna diberesihan, dugi ka akarna nyaliara ka sakuliah nagara. 10 (80-11) Gunung-gunung katutup ku daunna tangkal-tangkal kiputri raksasa kahieuman ku dahan-dahanna. 11 (80-12) Dahan-dahanna ngararambat dugi ka Laut Tengah, pucuk-pucukna dugi ka Walungan Eprat. 12 (80-13) Ku naon pagerna ku Gusti direbahkeun? Buahna seep dipalingan ku nu laliwat, 13 (80-14) diidek-idek ku bagong leuweung, sareng diranjah ku sato-sato alas.
Mazmur 80.14-81.5 14 (80-15) Tingali ieu abdi-abdi, nun Allah Nu Maha Kawasa! Tingali ti sawarga! Jait ieu umat Gusti teh! 15 (80-16) Salametkeun ieu tangkal anggur pelak Gusti teh, kenging Gusti mulasara dugi ka gedena. 16 (80-17) Ayeuna ku musuh diduruk, dituar; tumpurkeun musuh teh ku bendu Gusti. 17 (80-18) Umat kenging Gusti milih, bangsa kenging Gusti nohagakeun, mugi diraksa. 18 (80-19) Moal deui-deui abdi-abdi nyingkir ti Gusti, mugi ku Gusti dipaparin hirup, sumeja muji ka Gusti. 19 (80-20) Pulihkeun abdi sadaya, nun GUSTI, Allah Nu Maha Kawasa! Sing welas ka abdi-abdi, tangtos abdi-abdi salamet. 81 1 (81-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu Gitit. Ti Asap. (81-2) Geura sarurak ngahormat Allah nu ngabela urang. Geura nyaranyi ka kersa Allahna Yakub! 2 (81-3) Sanggakeun lalaguan, tabeuh terebang, tabeuh kacapi jeung gambus sing genah. 3 (81-4) Dina bulan anyar jeung bulan purnama, tiup tarompet urang pesta. 4 (81-5) Hal eta geus jadi hukum di Israil, aturan ti Allahna Yakub. 5 (81-6) Ku Mantenna diparentahkeun ka umat Israil, mangsa Mantenna narajang tanah Mesir. Kaula ngadenge hiji soara kieu, 131
Mazmur 81.6-15 6 (81-7) "Kami geus ngangkat muatan tina tonggong maraneh, maraneh moal manggulan deui bata. 7 (81-8) Upama meunang kasukeran, sambat Kami, tangtu dijait, ku Kami tangtu dijawab ti jero guntur panyumputan Kami. Maraneh ku Kami didoja di cinyusu di Meriba. 8 (81-9) Regepkeun, he umat Kami, Kami rek mepelingan, he Israil, cik masing narurut ka Kami! 9 (81-10) Maraneh ulah nyembah ka ilah sejen. 10 (81-11) Nya Kami, PANGERAN, Allah maraneh, anu ngabudalkeun maraneh ti Mesir. Geura caralangap, ku Kami rek dihuapan. 11 (81-12) Tapi umat Kami teu daek ngadenge, Israil teu nurut ka Kami. 12 (81-13) Anu matak ku Kami dihajakeun sina neugtreug, dijujur kuma karepna. 13 (81-14) Kacida Kami ngaharepna maranehna daraek ngagugu ka Kami, kacida Kami hayangna maranehna narurut! 14 (81-15) Tangtu musuhna ku Kami gancang-gancang ditalukkeun, sarta lawan-lawanna dielehkeun. 15 (81-16) Anu arijideun ka Kami tangtu mendek hareupeun Kami, galimireun. Baris dihukum saendeng-endeng. 132
133 Mazmur 81.16-83.3 16 (81-17) Ari maraneh mah tangtu ku Kami dibere dahar gandum nu panghadena, sarta diseubeuhan ku madu leuweung." 82 1 Jabur Asap. Allah mingpin pasamoan sawargawi. Dina eta pasamoan Mantenna mutuskeun kieu: 2 "Maraneh ngahakiman teu meunang curang deui, teu meunang deui mihak ka nu jarahat! 3 Belaan anu lalemah jeung barudak yatim, sing adil ka nu mariskin jeung nu sangsara. 4 Leupaskeun maranehna tina genggeman para durjana. 5 Maraneh kacida lalaworana, kacida barodona! Geus enya-enya sarerong, nepi ka kaadilan leungit ti alam dunya. 6 Memang ceuk Kami, Maraneh mahluk- mahluk ilahi, putra-putra Nu Maha Agung. 7 Najan kitu maraneh ge pipaeheun cara manusa, bakal puput umur cara gegeden lianna." 8 Geura sumping, nun Allah, ieu bumi teh hakiman, margi sakumna bangsa-bangsa teh nya Gusti nu kagungan. 83 1 (83-1) Lagu. Jabur Asap. (83-2) Nun Allah, mugi ulah tiis-tiis galih, raos-raos mindel sareng antepan. 2 (83-3) Tingali, musuh teh motah, anu careuceub ka Gusti teh barontak, 3 (83-4) parantos ngatur siasat, niat ngalawan ka umat Gusti, sakait bade ngarurug umat asuhan Gusti.
134 Mazmur 83.4-14 4 (83-5) Maranehna susumbar, "Bangsa Israil urang tumpes sina tong kainget-inget deui." 5 (83-6) Maranehna parantos sauyunan, parantos ngahiji bade ngalawan ka Gusti. 6 (83-7) Urang Edom sareng urang Ismail, urang Moab sareng urang Hajar, 7 (83-8) urang Gebal, urang Amon, sareng urang Amalek, urang Pelisti sareng urang Tirus, 8 (83-9) malah urang Asur ge ngahiji ka dinya, ngabantu urang Amon sareng urang Moab, turunan Elut. 9 (83-10) Samikeun nasib maranehna sareng urang Midian, sareng Sisera sareng Yabin di Walungan Kison tea, 10 (83-11) anu ku Gusti parantos dicaremkeun di Endor, mayit-mayitna baruruk jadi taneuh. 11 (83-12) Para pamingpinna damel sapertos ka Oreb sareng Seeb, para pangerehna elehkeun sapertos Sebah sareng Salmuna, 12 (83-13) nu susumbar kieu tea, "Tanah Allah urang rampas!" 13 (83-14) Nun Allah, awut-awut maranehna sina mancawura sapertos lebu, lir huut katebak angin. 14 (83-15) Gusti sing sapertos seuneu ngahuru leuweung, ngagegedag ngaduruk gunung.
Mazmur 83.15-84.6 15 (83-16) Kebutkeun maranehna ku angin ribut ti Gusti, reuwaskeun maranehna ku angin rongkah kagungan Gusti. 16 (83-17) Popokan beungeut maranehanana ku wiwirang, nun PANGERAN, sina ngaraku kana kakawasaan Gusti. 17 (83-18) Sina wirang, sina teu eureun- eureun tagiwur, sina paraeh dina kahinaan. 18 (83-19) Supados maranehna ngarasa, yen mung Gusti nu jumeneng PANGERAN, anu murbeng sakuliah jagat. 84 1 (84-1) Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Gitit. Jabur golongan Korah. (84-2) Abdi kalintang nyaahna ka Bait Gusti, nun PANGERAN, Allah Nu Maha Kawasa! 2 (84-3) Kalintang hayangna cicing di dinya! Kalintang hayangna aya di Bait PANGERAN. Jiwa raga nyanyi gumbira ka kersa Allah anu jumeneng. 3 (84-4) Cacakan manuk gareja nyarieun sayang, kapinis baroga enggon cicing, maliara anakna teh caket altar-altar Gusti, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Raja sareng Allah abdi. 4 (84-5) Bagja temen jalma nu matuh di Bait Gusti, tiasa mumuji ka Gusti sapapaosna. 5 (84-6) Bagja temen jalma anu kenging kakiatan ti Gusti, anu hatena kumejot hayang jarah ka Gunung Sion. 6 (84-7) Waktos maranehna nyorang Lebak Baka anu garing, eta tempat teh ngajadi 135
Mazmur 84.7-85.3 tempat cinyusu, seueur cai nu ngumplang, berkah turunna hujan munggaran. 7 (84-8) Laleumpangna wuwuh segut, rek ngadeuheus ka Allah sakabeh ilah di Sion. 8 (84-9) Nun GUSTI, Allah Nu Maha Kawasa, ieu abdi nunuhun, mugi dangukeun, nun Allahna Yakub! 9 (84-10) Nun Allah, mugi raja abdi diberkahan, raja kenging Gusti milih. 10 (84-11) Kangge abdi, mending sadinten aya di Bait Gusti, tinimbang sarebu dinten di sanes tempat; di Bait Gusti mah kabagian nangtung di lawangna ge kajeun, tinimbang kudu sakumbuh jeung nu daroraka. 11 (84-12) PANGERAN teh benteng jeung raja urang anu mulya, anu maparin kurnia jeung kamulyaan, anu tara nolak pamenta nu layak ti sakur jelema nu bener lampahna. 12 (84-13) Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, bagja pisan jalmi anu manteng muntang ka Gusti! 85 1 (85-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur golongan Korah. (85-2) Nun PANGERAN, Gusti parantos mikanyaah ka tanah kagungan Israil ku Gusti dipaparin deui karaharjaan; 2 (85-3) kadorakaan umat ku Gusti dihapunten, sagala kalepatanana dipaparin ampun. 3 (85-4) Gusti parantos nyirep kabendu, mepes wera anu muntab-muntab. 136
Mazmur 85.4-13 4 (85-5) Pulihkeun deui abdi sadaya, nun Allah puhu rahayu, ulah kateterasan teu suka ka abdi sadaya! 5 (85-6) Atanapi, naha bade teras ngabenduan salamina, wera sapapanjangna? 6 (85-7) Mugi kakiatan abdi-abdi dipulihkeun deui, tangtos abdi-abdi, umat Gusti, bakal maruji sukur. 7 (85-8) Kaasihan Gusti anu langgeng, larapkeun deui, abdi-abdi paparin kasalametan, nun PANGERAN. 8 (85-9) Kaula keur ngaregepkeun GUSTI Allah sasauran; Mantenna ngajangjikeun katengtreman ka urang, umat-Na, asal urang ulah nyieun deui kagejulan. 9 (85-10) Geus pasti Mantenna kersaeun nyalametkeun sakur jalma anu hormat ka salira-Na, sarta Mantenna baris aya di nagri urang, kersaeun ngaraksa. 10 (85-11) Kaasih bakal patepung jeung kasatiaan, kaadilan bakal silih rangkul jeung karukunan. 11 (85-12) Kasatuhuan manusa baris mencar ti bumi ditilik ku kaadilan Allah ti sawarga. 12 (85-13) PANGERAN bakal maparin karaharjaan ka urang, tanah urang bakal rea hasilna. 13 (85-14) Kaadilan bakal maju payuneun PANGERAN, nyadiakeun jalan Mantenna. 137
Mazmur 86.1-11 86 1 Panyambatna Daud. Nun PANGERAN, mugi dangukeun, mugia kabul ieu paneda, abdi teh balangsak sareng walurat; 2 mugi raksa nyawa abdi, jalmi nu satia ka Gusti, mugi ieu abdi Gusti anu kumureb teh jait. 3 Mugi aya kurnia, nun Allah Panutan, anu ku abdi disambat sadidinten. 4 Paparin kabungah ieu abdi Gusti teh, reh ka Gusti mumbulna paneda abdi. 5 Reh Gusti teh langsar manah, jembar hampura, murah asih ka sugri nu sok sasambat. 6 Mugi dangukeun paneda abdi, nun PANGERAN, ieu panyambat mugia dimakbul. 7 Saban mendak pakewuh, nya ka Gusti abdi ngalengis, da tangtos Gusti kersa ngamakbul. 8 Taya ilah nu sapertos Gusti, nun PANGERAN, taya nu mampuh nyieun hal sapertos nu ku Gusti dipidamel. 9 Bangsa-bangsa sadayana, kenging Gusti ngagelarkeun, tangtos darongkap, dareku di payuneun, bakal maruji kaagungan Gusti. 10 Rehing Gusti teh agung, kawasa ngadamel mujijat, mung Gusti nyalira Allah teh. 11 Wurukan, abdi teh kedah kumaha, nun PANGERAN, tangtos ku abdi ditumutkeun kalayan satia, kumaha kedahna ngabdi ka Gusti kalayan satuhu. 138
139 Mazmur 86.12-87.4 12 Abdi seja muji ka Gusti sabuleud hate, nun PANGERAN Allah abdi, seja ngabewarakeun kaagungan Gusti sapapaosna. 13 Kalintang ageungna satia asih Gusti ka abdi, dugi ka nyawa abdi dijait ti jero kubur! 14 Abdi dikurubut ku nu arangkuh, nun Allah; diarah bade dipaehan ku sabubuhan jelema telenges, jalmi-jalmi anu henteu malire ka Gusti. 15 Nanging Gusti teh Allah anu sipat rahman rahim, langsar manah, leber kaasih, satia tuhu. 16 Mugi abdi katampi, neda jembar piwelas- Na, kiatkeun, salametkeun, margi sapertos pun biang, abdi oge bakti teh ka Gusti. 17 Abdi Gusti mugi dipaparin tanda kasaean Gusti, supados anu ngarewaeun ka abdi areraeun naringal abdi ditulung sareng dililipur ku Gusti. 87 1 Jabur golongan Korah. Lagu. PANGERAN ngadegkeun kota-Na di luhur pasir suci-Na. 2 Kota Yerusalem teh kakasih PANGERAN, ngungkulan sakabeh tempat nu aya di Israil. 3 He kota Allah, reungeukeun, hal-hal nu araheng tina hal anjeun, anu disaurkeun ku Mantenna: 4 "Mesir jeung Babul ku Kami rek diasupkeun kana daptar bangsa-bangsa anu narurut ka Kami; urang Pelisti, urang Tirus jeung urang
Mazmur 87.5-88.5 Sudan, rek diasupkeun kana bilangan nu maratuh di Yerusalem." 5 Ari Sion bakal kakocapkeun, yen sakabeh bangsa jadi wargana, sarta ku Nu Maha Kawasa, Sion bakal ditohagakeun. 6 PANGERAN bakal nyatetkeun jalma-jalma dina daptar, kabeh dijadikeun warga kota Yerusalem. 7 Bari ngarigel, maranehna maruji kieu, "Nya di Sion ayana sagala sumber kabagjaan urang." 88 1 (88-1) Lagu. Jabur golongan Korah. Pikeun pamingpin biduan. Nurutkeun lagu: Mahalat Leanot. Lagu atikan ti Heman, urang Esrah. (88-2) Nun GUSTI Allah, jurusalamet abdi, ari siang abdi sasambat, ari wengi dumeuheus ka payuneun Gusti. 2 (88-3) Mugi ieu paneda teh dangukeun, dangukeun panyambat abdi nyuhunkeun tulung! 3 (88-4) Abdi diambreg ku rupi-rupi pakewuh, ajal parantos nyantong, 4 (88-5) sapertos nu sanes-sanes anu parantos meh maot, parantos taya tangan pangawasa. 5 (88-6) Abdi ditinggalkeun di nu paraeh, sapertos nu dipaehan, ngalonjor di jero kuburan maranehna, anu ku Gusti hamo diemut-emut deui, parantos di luareun pitulung Gusti. 140
141 Mazmur 88.6-15 6 (88-7) Abdi ku Gusti digebruskeun ka jero liang kubur, liang anu pangpoekna sareng pangjerona. 7 (88-8) Amarah Gusti nindihan kacida abotna, abdi remuk dilindes ku panekana. 8 (88-9) Babaturan abdi ku Gusti sina nyalingkir, abdi ku Gusti didamel pikageuleuheun maranehna. Abdi kakepung, taya petana kaluar. 9 (88-10) Panon ceuleuyeu teu kiat ku sangsara. Sadidinten abdi sasambat ka Gusti, leungeun tumamprak neda pitulung. 10 (88-11) Gusti teh bade midamel mujijat ka nu parantos maraot? Tiasaeun mayit lugay teras mumuji ka Gusti? 11 (88-12) Naha kaasih Gusti sok diomongkeun di jero kubur? Naha kasatiaan Gusti sok dicarioskeun di tempat kabinasaan? 12 (88-13) Naha tiasa katingal mujijat- mujijat Gusti di nu poek, kitu deui kasaean Gusti di tanah nu leungit tina emutan? 13 (88-14) Nun PANGERAN, abdi ngalengis nyambat pitulung, saban enjing neneda ka Gusti. 14 (88-15) Naon margina abdi disieuhkeun, nun PANGERAN, naon margina Gusti ngabalieur ti abdi? 15 (88-16) Ti ngongora abdi teh diriripuh dugi ka mehmehan maot, parantos cape nadahan hukuman ti Gusti.
Mazmur 88.16-89.7 16 (88-17) Haben dilindes ku amarah Gusti anu ngentab-ngentab, binasa jadi tadah panyiksa Gusti. 17 (88-18) Sadinten jeput sapertos diteumbragan ku caah, ambreg ti unggal sisi. 18 (88-19) Sobat-sobat nu pangdalitna ge naringgalkeun, nu maturan teh mung poek. 89 1 (89-1) Lagu atikan ti Etan, urang Esrah. (89-2) Abdi salamina bade nganyanyikeun satia asih Gusti, nun Allah, salamina bade ngamashurkeun kasatiaan Gusti. 2 (89-3) Abdi terang kaasih Gusti tetep salalamina kasatiaan Gusti sateguh langit. 3 (89-4) Saur Gusti, "Kami geus jangji ka hiji jalma pilihan Kami; Kami geus sumpah ka Daud, abdi Kami, 4 (89-5) Hiji turunan maneh salawasna bakal jadi raja, tahta karajaan maneh bakal langgeng." 5 (89-6) Satungkebing langit muji kaajaiban padamelan Gusti, nu saruci muji-muji kasatiaan Gusti, nun PANGERAN. 6 (89-7) Di sawarga teu aya nu sapertos Gusti, teu aya mahluk sawarga anu nandingan Gusti. 7 (89-8) Dina pasamoan mahluk-mahluk suci, Gusti pada mikagimir, sadayana alajrih ka Gusti. 142
143 Mazmur 89.8-17 8 (89-9) Nun GUSTI Allah Nu Maha Kawasa, teu aya anu hebatna sapertos Gusti, Gusti satia dina sagala perkawis, nun PANGERAN. 9 (89-10) Gusti murba kana kaangkaraan laut, ombakna nu ngamuk ku Gusti dilelerkeun. 10 (89-11) Rahab, naga laut, ku Gusti dipaehan, diremukkeun, musuh-musuh kucar-kacir ku kawasa Gusti. 11 (89-12) Langit kagungan Gusti, bumi oge kagungan Gusti, alam dunya saeusina nya Gusti anu ngagelarkeun. 12 (89-13) Kaler sareng kidul Gusti anu nyiptakeun, Gunung Tabor sareng Gunung Hermon nyanyi kangge Gusti. 13 (89-14) Kawasa Gusti tanpa tanding! Gusti bedas liwat saking! 14 (89-15) Karajaan Gusti napak dina kaestuan sareng kaadilan, kaasih sareng kasatiaan tembong dina samudaya karya Gusti. 15 (89-16) Estu bagja jalmi anu sumujud ka Gusti bari gumbira, anu hirupna dina cahaya kasaean Gusti. 16 (89-17) Sadidintenna suka bungah ku karana Gusti, muji sukur ku karana piwelas Gusti. 17 (89-18) Gusti maparin kaunggulan ka abdi-abdi, ku karana asih Gusti abdi-abdi tiasa unggul.
Mazmur 89.18-27 18 (89-19) Gusti, nun PANGERAN, maparin papayung, Gusti, Nu Suci, Allah Israil, maparin raja ka abdi-abdi. 19 (89-20) Ti kapungkur keneh, dina hiji titingalian, Gusti ngandika ka para kawula Gusti nu saratia, "Kami geus nulung hiji prajurit anu kamashur, diangkat ti tengah rahayat, sina ngadiukan tahta. 20 (89-21) Abdi Kami Daud, ku Kami dijadikeun raja, geus diistrenan ku Kami ku minyak suci. 21 (89-22) Salawasna baris dideudeul ku kabedasan Kami, kakawasaan Kami baris jadi kakuatanana. 22 (89-23) Musuh-musuhna moal bisa ngelehkeun, nu daroraka moal bisa meunang ka manehna. 23 (89-24) Kami nu baris nyasaak musuh- musuhna, Kami nu baris maehan nu ngarewaeunana. 24 (89-25) Kami rek mikanyaah, rek satia ka manehna, ku Kami rek disina meunangan terus. 25 (89-26) Karajaanana rek dilegakeun, ti Laut Tengah nepi ka Walungan Eprat. 26 (89-27) Ngabasakeunana ka Kami, Rama, Allah abdi. Ama benteng sareng panyalindungan abdi. 27 (89-28) Estu, ku Kami rek dijieun anak cikal, anu pangpunjulna ti sakabeh raja-raja. 144
Mazmur 89.28-38 28 (89-29) Jangji Kami ka manehna salawasna bakal ditedunan, perjangjian Kami ka manehna bakal langgeng. 29 (89-30) Tahtana rek dipageuhkeun sapageuh langit, ti turunanana salawasna aya bae anu pijadieun raja. 30 (89-31) Tapi lamun turunanana teu nurut kana hukum Kami, hirupna teu nurutkeun parentah-parentah Kami, 31 (89-32) lamun ngalanggar aturan-aturan jeung katangtuan-katangtuan Kami, 32 (89-33) maranehna geus tangtu baris dihukum, baris disusahkeun ku karana kasalahanana. 33 (89-34) Najan kitu kanyaah Kami ka Daud moal laas, jangji Kami ka manehna moal gingsir. 34 (89-35) Perjangjian Kami ka manehna moal pegat, jangji Kami sarupa ge moal aya nu dicabut. 35 (89-36) Sabab Kami geus sumpah demi kasucian Kami: pamohalan Kami jalir ka Daud! 36 (89-37) Salawasna bakal aya turunanana, karajaanana baris diaping ku Kami satungtung aya keneh panonpoe. 37 (89-38) Sina tetep aya saperti bulan, nu jadi saksi satia di langit." 38 (89-39) Nanging Gusti bet bendu ka anjeunna, raja pilihan Gusti ku Gusti dipiceun, ditolak. 145
Mazmur 89.39-49 39 (89-40) Perjangjian Gusti ka anjeunna dipegatkeun, makutana ku Gusti dialungkeun ka nu jeblog. 40 (89-41) Kuta-kuta kotana dirugrugkeun, benteng-bentengna diburak-barik, 41 (89-42) harta milikna diranjah ku nu laliwat, sarta anjeunna diseungseurikeun ku para tatangga. 42 (89-43) Musuh-musuhna ku Gusti disina unggul, disina saruka bungah. 43 (89-44) Anjeunna disina eleh perangna, pakarangna disina taya gunana. 44 (89-45) Iteuk karajaanana ku Gusti dicandak, tahtana dibeubeutkeun kana taneuh. 45 (89-46) Mangsa anomna ku Gusti disinggetkeun, dipopokan ku kahinaan. 46 (89-47) Na Gusti teh bade teras nyumput bae? Bade dugi ka iraha Gusti bendu ngagugudug? 47 (89-48) Mugi diemut, umur abdi teh kacida pondokna. Mugi diemut, manusa teh ku Gusti dijadikeun mahluk pana. 48 (89-49) Saha pijalmieunana anu moal keuna ku ajal, anu tiasa ngejat tina alam kubur? 49 (89-50) Nun PANGERAN, mana tanda kanyaah Gusti anu kapungkur teh? Mana jangji-jangji Gusti ka Daud teh? 146
Mazmur 89.50-90.8 50 (89-51) Ulah lali, abdi Gusti sakieu diasorkeunana, nandangan panghina bangsa-bangsa deungeun. 51 (89-52) Nun PANGERAN, raja pilihan Gusti teh dihina ku musuh-musuh Gusti! Mios ka mana ge teu weleh dinistakeun. 52 (89-53) Puji PANGERAN salalanggengna! Amin! Amin! 90 1 Paneda Musa, abdi Allah. Nun PANGERAN, Gusti teh salamina jadi panyalindungan abdi sadaya. 2 Memeh Gusti ngajadikeun gunung-gunung, memeh bumi sareng alam dunya ku Gusti dicipta, Gusti parantos jumeneng Allah nu langgeng sareng baris teras jumeneng salalanggengna. 3 Gusti ngedahkeun manusa mulang ka asal, ku Gusti dijadikeun deui lebu. 4 Kangge Gusti mah sarebu taun sami sareng sadinten, saumur dinten kamari anu parantos liwat, lir hiji saat anu pondok wanci wengi. 5 Umur jalmi ku Gusti disina nyeot lir palid ku caah, teu langkung panjang ti saimpian. Sapertos jujukutan, enjing-enjing marentik, 6 jaradi sareng karembangan, sorena gararing teras paraeh. 7 Abdi-abdi musna ku bebendu Gusti, sami sumeblak ku duduka Gusti. 8 Dosa abdi-abdi disina nembrak di payuneun Gusti, sanaos buni ku Gusti mah katingali. 147
Mazmur 90.9-91.1 9 Hirup abdi-abdi jadi pondok, diteukteuk ku bebendu Gusti, umur sirna ibarat napas sarenghap. 10 Lamina umur abdi-abdi mung tujuh puluh taun, atanapi dalapan puluh pikeun nu kiat, kitu ge bari ripuh seueur nu karasa, hirup sakedap, teras sirna. 11 Saha nu parantos ngarasa karongkahan mudalna bebendu Gusti? Saha nu sadar kumaha matak gimirna balukar tina duduka Gusti? 12 Elingkeun abdi sadaya yen hirup teh kacida pondokna, supados jadi jalmi wijaksana. 13 Sabaraha deui lamina Gusti bendu teh? Sing hawatos ka sadaya kawula Gusti. 14 Tembongkeun kaasih Gusti ka abdi sadaya unggal enjing, supados hirup abdi-abdi tiasa ngarasa bagja. 15 Paparinan kagenahan, saimbang sareng kaprihatinan anu dikeunakeun ka abdi sadaya salami nyorang kalaraan. 16 Ebrehkeun padamelan Gusti anu rongkah ka abdi-abdi, ebrehkeun pangawasa Gusti anu mulya ka turunan abdi sadaya. 17 Paparinkeun rahmat Gusti, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya! Langsarkeun sugri pagawean abdi sadaya! 91 1 Anu nyalindung ka Nu Maha Agung, anu aya dina pangraksa Nu Maha Kawasa, 148
Mazmur 91.2-12 2 bisa unjukan ka Mantenna, "Gusti teh benteng panyalindungan abdi, Allah pangharepan abdi." 3 Mantenna baris ngajaga anjeun tina bahya nu teu tembong, tina panyakit anu mateni. 4 Mantenna baris mindingan anjeun ku jangjang-Na, anjeun baris aman dina pangraksa-Na, baris dijaga jeung ditangtayungan ku kasatiaana-Na. 5 Ti peuting teu kudu mingsir sieun balahi, ti beurang teu kudu rempan ku bahaya ngadadak. 6 Teu kudu risi ku panyakit nu datangna waktu poek, teu kudu rentag ku ajal anu narajang waktu caang beurang. 7 Najan sarebu anu rebah di gigireun, sapuluh rebu di sakurilingeun, anjeun mah moal kieu-kieu. 8 Ku anjeun bakal katingal, kumaha siksaanana jelema jahat. 9 Sabab nya PANGERAN nu ku anjeun dijieun panyalindungan, nya Nu Maha Agung nu ku anjeun dipake panyaluuhan. 10 Anu matak, bahya moal aya anu datang, kaniaya moal aya nu nyampeurkeun ka eusi imah anjeun. 11 Allah baris nempatkeun malaikat- malaikat-Na, ngajaga anjeun sanajan aya di mana. 12 Ku eta anjeun teh ditaranggeuy, sangkan suku anjeun teu ngagasruk kana batu. 149
150 Mazmur 91.13-92.6 13 Singa galak jeung oray matih ge ku anjeun baris bisa ditincakan. 14 Allah ngandika, "Jalma nu nyaah ka Kami tangtu ku Kami disina salamet. Anu ngaku yen Kami teh PANGERAN tangtu ku Kami ditangtayungan. 15 Ana maranehna nyambat ka Kami tangtu dibales. Ana maranehna kasusahan, tangtu ku Kami dibaturan, tangtu ditulungan jeung dibere kahormatan. 16 Umurna rek dipanjangkeun, ku Kami rek disalametkeun." 92 1 (92-1) Lagu keur poe Sabat. (92-2) Muji sukur ka Gusti teh lampah utami, nun PANGERAN, muji, ngahormat ka Gusti, Allah Anu Maha Agung, 2 (92-3) ngabewarakeun satia asih Gusti unggal enjing, sareng kasatiaan Gusti unggal wengi, 3 (92-4) bari nabeuh tatabeuhan kawat, sareng lagu nganggo kacapi. 4 (92-5) Padamelan Gusti anu harebat ngabungahkeun abdi, abdi nyanyi gumbira ku hal anu parantos dipidamel ku Gusti. 5 (92-6) Ku agung padamelan Gusti, nun PANGERAN; mamanahan Gusti sanes teuleum-teuleumaneun! 6 (92-7) Moal kasungsi ku jalmi tuna pangarti, moal kahontal ku jalmi bodo.
Mazmur 92.7-93.2 7 (92-8) Nu daroraka najan mekar cara jujukutan, nu jarahat najan hirupna sarenang, tangtos bakal ajur tumpur, 8 (92-9) reh Gusti teh nun PANGERAN, kawasa salalanggengna. 9 (92-10) Abdi-abdi yakin, musuh-musuh Gusti bakal tumpur, nu jarahat teh bakal kasoran. 10 (92-11) Abdi ku Gusti disina bedas lir banteng alas, dipaparin kasenangan. 11 (92-12) Parantos katingal musuh abdi teh areleh, parantos kakuping tingkoceakna anu jarahat. 12 (92-13) Jalma bener bakal ngagedean cara tangkal korma, bakal jaradi cara kiputri Libanon. 13 (92-14) Maranehna ibarat tatangkalan nu dipelak di gedong PANGERAN, jararadi di Bait-Na Allah urang, 14 (92-15) nepi ka kolotna ge masih keneh buahan, tetep subur hejo ngemploh. 15 (92-16) Eta nembongkeun yen PANGERAN teh adil, panyaluuhan kaula estu taya kuciwana. 93 1 PANGERAN teh Raja. Mantenna diraksukan kaagungan jeung kakawasaan. Bumi teteg diadegkeun dina tempatna, moal kaoyag kagedag. 2 Tahta Gusti ngadeg kiat ti awalna, nun PANGERAN, Gusti jumeneng ti jaman langgeng. 151
Mazmur 93.3-94.9 3 Dasar samudra ngaluarkeun soara, nun PANGERAN, jumegurna beuki ngaguruh. 4 Nanging Gusti anu kawasa di sawarga, nun PANGERAN, langkung rongkab ti batan jumegurna samudra, langkung perkosa ti batan ombak sagara. 5 Hukum-hukum Gusti langgeng, nun PANGERAN, Bait Gusti estu suci, ngadeg salalanggengna. 94 1 Nun PANGERAN, Gusti teh Allah nu nyepeng wawales. Tembongkeun wawales ti Gusti! 2 Gusti teh hakim sakumna manusa, bales jalmi nu sarombong teh masing satimpal! 3 Sabaraha lamina deui nu daroraka senang-senang? Sabaraha lamina deui, nun PANGERAN? 4 Sabaraha lamina deui nu jarahat sarombong, aragul ku kajahatanana? 5 Maranehna ngekecek umat Gusti, nun PANGERAN, ngagencet umat kagungan Gusti. 6 Randa sareng barudak pahatu diparaehan, kitu deui anu ngalumbara di ieu tanah. 7 Carek maranehna, "Moal kanyahoan ku PANGERAN, Allahna Israil teh moal malire." 8 He rahayat, ku naon barodo-barodo teuing? Iraha rek daraek diajar? 9 Allah nu ngadamel ceuli urang, moal enya teu ngadangu? Mantenna nu ngadamel panon urang, moal enya teu ningali? 152
Mazmur 94.10-21 10 Allah anu nyeuseul bangsa-bangsa, moal enya moal ngahukum? Mantenna guru sakumna manusa, moal enya taya kauninga-Na? 11 PANGERAN uninga kana pikiran maranehna, kauninga yen kabeh ge mubadir. 12 Bagja jalmi anu dididik ku Gusti, nun PANGERAN, sina terangeun kana hukum Gusti! 13 Dina mangsa aya pakewuh, ku Gusti disina ayem, dugi ka nu jahat teh beunang ku burang. 14 PANGERAN moal ngabodokeun umat- Na, pamohalan nilarkeun sakur nu jadi kagungana-Na. 15 Kaadilan baris aya deui di pangadilan, sarta baris disokong ku nu jalujur. 16 Saha nu bela ka abdi, ngalawan anu jarahat? Saha nu aya gigireun abdi, ngalawan para durjana? 17 Upami teu aya pitulung PANGERAN, tangtos abdi parantos pindah ka enggon anu maraot. 18 Sanggem pikiran, "Aduh tiguling," nanging teras disangkeh ku satia asih Gusti. 19 Nalika abdi nuju honcewang seueur kasalempang, ku Gusti dililipur malar janglar. 20 Gusti tara biluk ka hakim-hakim nu serong, anu ngesahkeun kateuadilan, 21 anu sapongkol nyalahkeun nu bener, anu nerapkeun hukum pati ka nu teu salah. 153
Mazmur 94.22-95.8 22 Untung kaula, dibela ku PANGERAN diraksa ku Allah kaula. 23 Kajahatan maranehna baris dihukum ku Mantenna, ditumpes ku karana dosa-dosana, geus tangtu baris ditumpes, ku PANGERAN, Allah urang. 95 1 Hayu, urang maruji ka PANGERAN! Nyanyi sing gumbira keur Allah, anu nangtayungan urang. 2 Hayu urang ka Mantenna, nyanggakeun panarima, urang nyanyi muji sukur. 3 Karana PANGERAN teh Allah Nu Maha Kawasa, raja nu pinunjul, ngungkulan sakabeh ilah. 4 Mantenna anu kawasa ka sabumi alam, ti gorowong nu pangjerona, nepi ka puncak gunung nu pangluhurna. 5 Murba ka lautan, kenging-Na ngajadikeun, sarta murba ka daratan, kenging-Na ngabangun. 6 Hayu dareku, ngabakti ka Mantenna, tapak tuur di payuneun PANGERAN, nu ngadamel diri urang. 7 Mantenna teh Allah urang, urang teh umat cangkingana-Na, ibarat domba-domba angonan Mantenna. Ayeuna rareungeukeun, kieu dawuhana-Na: 8 "Ulah warangkelang cara karuhun maraneh di Meriba, jaman maranehna araya di gurun keusik di Masa. 154
Mazmur 95.9-96.7 9 Di dinya maranehna nyoba, ngadoja ka Kami sakitu geus narenjo sakur anu dipigawe ku Kami. 10 Opat puluh taun Kami dirurungsing ku eta umat. Nu matak ceuk Kami, Euweuh pisan satiana eta jalma-jalma teh! Teu narurut kana parentah Kami. 11 Ku bawaning jengkel Kami nepi ka sumpah, Maraneh hamo asup ka eta tanah, moal dibikeun reureuh di dinya." 96 1 Sanggakeun ka PANGERAN, lagu pupujian anyar! Sanggakeun nyanyian ka PANGERAN, he sakuliah jagat! 2 Sanggakeun nyanyian ka PANGERAN, puji Mantenna! Sebarkeun warta hade saban poe, yen Mantenna geus nyalametkeun urang. 3 Caritakeun kaagungana-Na ka sakabeh bangsa, caritakeun karongkahan padamelana- Na ka sakabeh jalma. 4 PANGERAN agung, wajib dijungjung luhur, wajib dihormat leuwih ti ilah-ilah. 5 Ilah-ilah bangsa-bangsa batur ngan ukur arca, ari PANGERAN mah nu nyipta sakubeng langit. 6 Mantenna dikubeng ku kamulyaan jeung kaagungan, Bait-Na dipinuhan ku kakawasaan jeung kaendahan. 7 Puji PANGERAN, he umat sajagat, puji kaagungan jeung kapunjulana-Na. 155
Mazmur 96.8-97.4 8 Puji kaagungan jenengan PANGERAN. Sanggakeun pangbakti, geura arasup ka Bait-Na. 9 Tarungkul lamun Mantenna geus nembongan, sajagat kabeh sing ngadegdeg di payuneuna-Na. 10 Wartakeun ka sakabeh bangsa, "PANGERAN teh Raja! Bumi geus maneuh, pageuh moal ongget-ongget; Allah baris ngahakiman bangsa-bangsa reujeung adil." 11 He langit jeung bumi, masing saruka! He laut, katut mahluk-mahlukna, mangka jumegur! 12 He tegal-tegal jeung saeusina, mangka barungah! He tatangkalan eusi leuweung, surak sing gerah! 13 Masing saruka lamun PANGERAN sumping baris marentah ieu bumi. Mantenna baris ngatur manusa pangeusi dunya reujeung adil, lempeng jujur. 97 1 PANGERAN teh Raja! Bumi, masing gumbira! He pulo-pulo di lautan, masing suka! 2 Mantenna dikubeng ku mendung jeung angkeub, marentahna adil, satemenna. 3 Seuneu ngagedur saheulaeun Mantenna, ngahuru musuh-musuh sakurilingna. 4 Kilat-kilat Mantenna nyaangan alam dunya, bumi ngadegdeg nenjo eta. 156
Mazmur 97.5-98.2 5 Gunung-gunung laleyur kawas lilin di payuneun PANGERAN, di payuneun Gustina sakuliah jagat. 6 Satungkebing langit ngutarakeun kaadilan Mantenna, sakumna bangsa-bangsa nyaraksian kamulyaana-Na. 7 Nu maruhit ka arca-arca diera-era, ilah-ilah kabeh ngareluk di payuneun PANGERAN. 8 Urang Sion galumbira, kitu deui kota-kota tanah Yuda, sararuka ku putusan Gusti, nun PANGERAN. 9 Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, Gusti nyepeng sakuliah jagat. Gusti punjul ti sadaya ilah-ilah. 10 PANGERAN asiheun ka jalma nu ngamusuh kagorengan. Mantenna nangtayungan hirup umat-Na, diluputkeun tina genggeman jalma jarahat. 11 Cahya caang sumirat ka nu balener, kasenangan tumerap ka nu balageur. 12 He jalma-jalma nu satemenna, masing saruka ku anu geus dipidamel ku PANGERAN, ingetkeun, sukurkeun, naon-naon anu geus dijalankeun ku Allah nu suci. 98 1 Jabur. Sanggakeun ka PANGERAN, pupujian anyar, Mantenna geus midamel hal-hal anu ajaib! Sarta ku sabab kawasa jeung digjaya, Mantenna unggul. 2 PANGERAN ngumumkeun kaunggulana-Na. Kakawasaana-Na paranti nyalametkeun teh dibewarakeun ka bangsa-bangsa. 157
158 Mazmur 98.3-99.4 3 Jangji Mantenna ka urang Israil estu teguh, lantaran satia jeung asih ka maranehna. Jalma-jalma di mana-mana kabeh narenjoeun unggulna Allah urang. 4 Geura surak keur PANGERAN, he sakuliah jagat, mulyakeun Mantenna ku lagu jeung surak gumbira! 5 Nyanyikeun pupujian ka PANGERAN, tabeuhan ku kacapi! 6 Tiup tarompet jeung tarompet tanduk, gederkeun surak ka PANGERAN, raja urang. 7 Laut katut sakabeh mahlukna, sing jumegur, bumi katut sapangeusina, geura maruji! 8 He walungan-walungan, mangka kaleprok, he pasir-pasir, mangka nyaranyi reujeung suka di payuneun PANGERAN! 9 Sabab Mantenna rawuh rek nyepeng ieu bumi. Mantenna baris marentah pangeusi ieu dunya, marentah kalawan adil jeung satemenna. 99 1 PANGERAN teh Raja, bangsa-bangsa gumeter. Mantenna linggih dina tahta, luhureun mukarabin, bumi inggeung. 2 PANGERAN kawasa di Sion, estu pinunjul, murba ka bangsa-bangsa sakumna. 3 Bangsa-bangsa bakal maruji kaagungan jeung kadaulatan jenengana-Na. Suci Mantenna teh! 4 Nun Raja kawasa, Gusti teh tigin kana kaadilan, Gusti parantos ngukuhkeun hukum
Mazmur 99.5-100.4 di Israil, parantos ngajalankeun kaadilan sareng katemenan. 5 Agungkeun PANGERAN, Allah urang, geura sembah sujud hareupeun tahta-Na! Suci Mantenna teh! 6 Musa jeung Harun kaasup imam-imam Mantenna, Samuel kaasup anu nyambat ka Mantenna; aranjeunna sasambat ka PANGERAN, ku Mantenna diwaler. 7 Mantenna ngandika ka aranjeunna tina tihang mega; aranjeunna taat kana hukum jeung timbalan-timbalana-Na. 8 Nun PANGERAN, Allah abdi sadaya, Gusti ngawaler panyambat umat. Sanaos ku karana dosana maranehna dihukum, nanging Gusti nganyatakeun yen Gusti teh Allah nu jembar hampura. 9 Puji PANGERAN, Allah urang, bakti Mantenna, di Gunung-Na anu suci. PANGERAN teh Allah urang anu suci. 100 1 Jabur waktu nyanggakeun kurban panarima. Nyanyi ka PANGERAN, he sakuliah jagat! 2 Sembah PANGERAN bari jeung suka, deuheusan, bari nyanggakeun lagu gumbira. 3 Embarkeun yen PANGERAN teh Allah. Mantenna geus ngadamel diri urang, urang teh kagungana-Na, urang umat-Na, domba-domba Mantenna. 4 Geura arasup ka lawang Bait Allah bari ngucap sukur, geura arasup ka buruana-Na 159
Mazmur 100.5-101.8 bari maruji. Ucapkeun sukur ka Mantenna, puji Mantenna. 5 PANGERAN teh sae manah, asihna langgeng, satia-Na sapapanjangna. 101 1 Jabur Daud. Ieu lagu abdi, ngeunaan kasatiaan sareng kaadilan, bade dinyanyikeun ka Gusti, nun PANGERAN. 2 Abdi seja milampah kalakuan nu taya cawadeunana. Iraha Gusti bade rawuh ka abdi? Abdi di rorompok sumeja ngalakonan hirup beresih, 3 bade nebihan lampah nirca, ngabaidkeun laku lampah nu malurtad ti Allah, narah biluk ka nu karitu. 4 Moal serong hate, moal miluan kana lampah doraka. 5 Anu sok haruwas-harewos ngagogoreng batur, ku abdi bade diusir; moal nyabaran ka nu adigung adiguna. 6 Anu bade diluluskeun teh jalmi anu tigin ka Allah, bade dikengingkeun hirup di karaton abdi. Anu leres-leres lempeng hatena, tangtos diwidian ngawula. 7 Abdi moal ngampihan tukang tipu, moal miara jalma pura-pura. 8 Unggal-unggal dinten, abdi bade ngabasmi anu jarahat ti jero nagri. Para durjana sadayana bade diusiran, moal diantep hirup di kotana PANGERAN. 160
Mazmur 102.1-10 102 1 (102-1) Doa ti nu keur lara, keur teu daya teu upaya, anu ngucutkeun eusi hatena ka PANGERAN. (102-2) Nun PANGERAN, mugi dangukeun panyambat abdi, jerit abdi neneda pitulung mugia dongkap ka Gusti; 2 (102-3) mugi Gusti ulah ngalieus, nalika abdi keur sangsara, dangukeun nun Gusti, abdi jumerit, mugi Gusti kersa enggal ngawaler. 3 (102-4) Margi umur abdi teh musna lir haseup, sungsum balung asa panas lir diduruk, 4 (102-5) awak laleuleus lir jukut garing teu hayang neda-neda acan. 5 (102-6) Abdi mung tiasa udah-aduh, awak ngajangjawing, kantun kulit sareng tulang. 6 (102-7) Abdi lir manuk di gurun keusik, lir bueuk di ruruntuhan sepi. 7 (102-8) Ngagoler teu daek sare, kawas manuk nyorangan di suhunan imah. 8 (102-9) Sadidinten hantem bae dicacampah ku musuh, ngaran abdi dijarieun panyumpahan ku sugri nu mikaijid. 9 (102-10) Tedaeun abdi sanes sangu nanging lebu, inumeun pacampur sareng cipanon, 10 (102-11) da ku Gusti sakitu dibenduanana sareng disiksana, dugi ka dijeuwang lajeng digejretkeun pisan. 161
Mazmur 102.11-19 162 11 (102-12) Umur abdi lir kalangkang wanci tunggang gunung, abdi teh lir jukut garing. 12 (102-13) Nanging nun PANGERAN, Gusti mah jumeneng Raja salalanggengna, jenengan Gusti tetep baris dipiemut, turunan nema turunan. 13 (102-14) Gusti tangtos bijil nembongkeun kawelas ka Sion, parantos waktosna eta teh dipikawatir, nya ayeuna mangsana. 14 (102-15) Eta teh sanaos parantos burak-barik, tetep dipikacinta ku sadaya abdi Gusti, sanaos eta teh kantun ruruntuk, tetep ku maranehna dipikawatir. 15 (102-16) Bangsa-bangsa baris gimir ku PANGERAN, raja-raja di bumi sadayana bakal rentag ku kakawasaana-Na. 16 (102-17) Lamun PANGERAN geus ngawangun deui Sion, kaagungan Mantenna bakal diebrehkeun. 17 (102-18) Mantenna bakal malire umat-Na anu geus teu dipirosea, paneda maranehna baris didangu. 18 (102-19) Tuliskeun sakur anu geus dipidamel ku PANGERAN, pikeun turunan nu bakal datang, supaya jalma-jalma nu ayeuna tacan lahir engke maruji ka Mantenna. 19 (102-20) PANGERAN ningali ka handap ti tempat suci-Na di luhur, ningali ka bumi di handap, ti sawarga.
163 Mazmur 102.20- 103.1 20 (102-21) Mantenna ngadangukeun udah- aduhna para tahanan, jeung ngaleupaskeun anu meunang hukum pati; 21 (102-22) Ku sabab kitu jenengana-Na bakal dimashurkeun di Sion, Mantenna bakal diparuji di Yerusalem, 22 (102-23) lamun bangsa-bangsa jeung karajaan-karajaan bareng daratang, sarta ngabarakti ka PANGERAN. 23 (102-24) Tanaga kaula ku PANGERAN dileumpeuhkeun ngora-ngora, umur kaula ku Mantenna dipondokkeun. 24 (102-25) Nya kaula sasambat: "Nun Allah, mugi abdi ulah dicandak satengahing umur." Nun PANGERAN, Gusti teh jumeneng langgeng, 25 (102-26) kapungkur ngadegkeun bumi, langit oge hasil damel panangan Gusti; 26 (102-27) eta bakal keuna ku musna, nanging Gusti mah langgeng jumeneng sapapaosna, eta sadayana bakal bobo kawas lawon, sarta ku Gusti disingkirkeun lir baju butut, ahirna musna, 27 (102-28) dupi Gusti mah tetep henteu robah-robah, hadirat Gusti teu aya tamatna. 28 (102-29) Anak incu abdi-abdi Gusti tiasa hirup tengtrem, sarta turunan maranehna ge bakal aman, ku karana pangraksa Gusti. 103 1 Ti Daud. Mulyakeun PANGERAN, he nyawa, mulyakeun sakuat-kuat jenengana-Na nu suci!
Mazmur 103.2-12 2 Mulyakeun PANGERAN, he nyawa, jeung ulah poho, kumaha saena Mantenna. 3 Mantenna ngahampura sakabeh dosa kaula, nyageurkeun sagala panyakit kaula. 4 Ngajaga kaula tina liang kubur, sarta ngaberkahan kaula kalayan asih jeung welas. 5 Mantenna ngeusian hirup kaula ku hal-hal anu harade, nepi ka kaula awet ngora tur rosa tanaga kawas galudra. 6 PANGERAN geus maparin kaadilan, jeung ngabela hak sakur nu dikaniaya. 7 Maksad Mantenna ku Mantenna geus diterangkeun ka Musa, padamelan- padamelana-Na geus dipintonkeun ka kaom Israil. 8 Estu PANGERAN teh welas asih, lautan kurnia, sabar adil palamarta, sarta jembar hampura-Na, 9 tara terus nyeuseul salawasna, tara terus bendu salalanggengna; 10 ngahukumna ge tara diukur-ukur kana dosa urang, tara diijir-ijir kana kadorakaan urang; 11 malah saenyana mah, sakumaha jauhna tanah ka langit, nya sakitu rosana kawelasana-Na ka sakur anu hormat ka Mantenna teh. 12 Sakumaha anggangna wetan ti kulon, nya sakitu jauhna dosa-dosa urang dijauhkeunana ti urang. 164
Mazmur 103.13- 104.1 13 Sakumaha bapa nyaaheun ka anakna, PANGERAN teh nyaaheun ka sakur anu hormat ka Mantenna. 14 Mantenna uninga kana bahan asal urang, kaemut yen urang teh saukur lebu. 15 Urang mah, hirup urang lir ibarat jukut, sirungan jeung ngagedean kawas kembang tegalan, 16 les bae euweuh, katiup ku angin, moal katenjo-tenjo deui. 17 Tapi ka sakur nu hormat ka PANGERAN mah asih-Na teh langgeng, sarta kasaeana-Na tumuluy ka sakabeh turunan, 18 jalma-jalma anu nyekel jangji Mantenna, jeung anu gumati kana timbalana-Na. 19 PANGERAN ngadegkeun tahta-Na di sawarga, Mantenna raja anu murba wisesa. 20 Mulyakeun PANGERAN, he para malaikat anu garagah perkosa, anu narurut ka pangersa Mantenna, anu gumati kana saungeling dawuhana-Na. 21 Mulyakeun PANGERAN, he wadya balad sawargawi, he para kawula-Na, anu ngemban pangersa-Na. 22 Mulyakeun PANGERAN, he sakabeh mahluk Mantenna di sakabeh tempat bawahan pamarentahana-Na, mulyakeun PANGERAN, he nyawa! 104 1 Mulyakeun PANGERAN, he nyawa! Nun PANGERAN, Allah abdi, 165
Mazmur 104.2-12 Gusti teh Maha Agung! Gusti dangdos ku kaagungan sareng kamulyaan, 2 salira dikubeng ku cahya. Gusti mantengkeun langit sapertos tenda, 3 sareng ngadegkeun malige Gusti di luhur cai di langit. Mega dijadikeun kareta, angkat nitih jangjang angin. 4 Angin dijadikeun utusan, kilat dijadikeun palayan. 5 Gusti ngadegkeun bumi, nangtungna kukuh dina pademenna, moal inggeung-inggeung. 6 Bumi ku Gusti diliputan ku lautan, minangka jubahna, cai lautan ngeueum gunung-gunung. 7 Barang ku Gusti dihaok, cai teh kabur, purat-perot nguping haokna parentah Gusti, 8 nyeot ti gunung-gunung ka lebak-lebak ka tempat anu ku Gusti parantos dipidamel keur eta. 9 Gusti matok wawatesanana, anu ku eta hamo tiasa diliwatan, supados eta teh henteu ngaliputan bumi deui. 10 Gusti ngadamel cinyusu-cinyusu, tingburial di lebak-lebak, walungan-walungan ngalocor di antara pasir-pasir, 11 nyadiakeun cai nyadiaan margasatwa; di dinya kalde-kalde alas nyirnakeun hanaangna. 12 Dina tatangkalan deukeut sisi-sisina, manuk-manak nyarieun sayang, jeung ngarawih disarada. 166
Mazmur 104.13-23 13 Ti langit, Gusti ngahujanan pasir-pasir, sareng bumi dieusi ku rahmat Gusti. 14 Gusti ngadamel jukut jaradi jang sasatoan, sareng rupi-rupi tutuwuhan jang kaperluan manusa, dugi ka manehna tiasa pepelakan keur paneneun, 15 sareng ngahasilkeun anggur keur nyukakeun dirina, minyak jetun keur ngagumbirakeunana, sareng roti keur nimbulkeun tanagana. 16 Kayu kiputri Libanon, seueur kengingna hujan tatangkalan milik PANGERAN ku anjeun, pelak Mantenna, 17 enggon manuk-manuk nyarayang; manuk-manuk bango mah nyarayangna dina tangkal caringin. 18 Embe-embe alas nyaricingan gunung- gunung nu laluhur, peucang-peucang nyarumputna dina batu-batu cadas. 19 Gusti ngadamel bulan keur tanda waktu, panonpoe ngartieun iraha wancina surup. 20 Gusti ngadamel peuting, sareng dina poekna sasatoan alas laliar; 21 singa-singa ngora tinggalaur neangan mangsa, neangan hakaneunana anu geus disadiakeun ku Allah. 22 Ana panonpoe meletek, sato-sato alas ngarampih deui, dararepa di enggonna. 23 Jalma-jalma kalaluar muru pagaweanana, digarawe nepi ka burit. 167
Mazmur 104.24-33 24 Sakitu pepekna dadamelan Gusti, nun PANGERAN! eta sadayana dipidamelna estu kalayan binangkit, bumi teh pinuh ku saniskara ciciptan Gusti. 25 Blang lautan upluk-aplak, katut mahluk- mahluk pangeusina ageung alit, tanpa wilangan, 26 paranti kapal-kapal balayar, tempat ulin Lewiatan, mahluk raksasa laut ciciptan Gusti. 27 Eta sadayana sumender ka Gusti nu maparin tedaeunana dina waktosna. 28 Tedaeunana ku Gusti dipasihkeun, seug ditareda, Gusti anu nyayagikeunana, maranehna sarugema. 29 Ana ku Gusti disingkiran, maranehna kasieunan, ana napas Gusti dicabut ti maranehna, maranehna maraot, marulang jadi lebu, asal-usul maranehna. 30 Nanging upami ku Gusti dipasihan ambekan, maranehna jadi araya, Gusti maparin hirup anyar ka bumi. 31 Mugia kamulyaan PANGERAN tetep langgeng! mugia PANGERAN ngaraos bagja ku sugri dadamelana-Na! 32 Bumi ku Mantenna diteuteup, bumi ngeleper, gunung-gunung ku Mantenna ditoel, peledug bijilan haseup. 33 Kaula seja nyelukkeun PANGERAN saumur-umur seja nyanyi ngamulyakeun Allah kaula sapanjang gumelar. 168
Mazmur 104.34- 105.8 34 Mugia pupujian kaula kamanah ku Mantenna, lantaran kabungah kaula timbulna ti Mantenna. 35 Muga-muga jalma-jalma dosa ditumpes ti bumi para durjana sing ulah aya nu kari. Mulyakeun PANGERAN, he nyawa! Mulyakeun PANGERAN! 105 1 Mulyakeun PANGERAN, sambat jenengana-Na, mashurkeun padamelana-Na ka sakumna umat; 2 sanggakeun pupujian jeung lalaguan ka Mantenna, caritakeun sagala karyana anu pikahelokeun. 3 Kudu bungah yen urang teh umat kagungana-Na, sakur nu ngabakti ka PANGERAN sing suka ati. 4 Kudu neneda ka PANGERAN katut pangawasa-Na, salawasna ulah jauh ti hadirat-Na. 5 Sing aringet kana mujijat-mujijat Mantenna nu enggeus-enggeus, kitu deui kana tanda-tanda aheng jeung hukum tina lambe-Na, 6 he turunan Ibrahim, abdi-Na, he rundayan Yakub, anu ku Mantenna kapilih! 7 Mantenna teh PANGERAN, Allah urang, timbalan Mantenna tumerap di sakuliah jagat. 8 Mantenna salalanggengna ge satia kana jangji-Na, timbalan nu dikeunakeun ka sarebu turunan, 169
Mazmur 105.9-18 9 jangji anu ku Mantenna disimpay sareng Ibrahim, jeung anu dijadikeun sumpah ka Isak, 10 oge eta jangji-Na teh dibeungkeutkeun ka Yakub jadi papagon, sarta dijadikeun jangji anu langgeng ka Israil, 11 kieu dawuhana-Na harita: "Maneh rek dibere tanah Kanaan, jadi milik pusaka keur maneh." 12 Harita bilangan umat Allah saeutik keneh, masing sakumbuhan leutik tur ayana di dunyana ukur numpang, 13 jeung masih pipindahan ti nagara ieu ka nagara itu, ti karajaan ieu ka karajaan itu. 14 Tapi sing saha bae ku Mantenna teu diantep nganiaya maranehna, raja-raja nu nyusuker ka maranehna ku Mantenna dibendon, 15 timbalana-Na: "Ulah wani-wani ngagunasika umat pilihan Kami, sarta nabi-nabi Kami teu meunang diganggu." 16 Waktu eta nagara ku Mantenna digebug ku paceklik, sarta saniskara bahan dahareun dimusnakeun, 17 Mantenna ngiangkeun heula hiji jalma pikeun jadi jalan, nya eta Yusup, ku jalan dijual jadi abdi; 18 anjeunna dibelok, sampeanana dibangbaluhan, dikongkorongan rante beusi, 170
Mazmur 105.19-29 19 nepi ka cunduk waktuna, panorahna ngabukti, cocog sakumaha pituduh PANGERAN ka anjeunna. 20 Tuluy raja Mesir, ngaluarkeun anjeunna ti jero panjara, eta pangereh bangsa-bangsa teh ngabebaskeun anjeunna. 21 Tuluy disina ngajalankeun pamarentahanana, dikawasakeun marentah sakuliah nagri, 22 kawasa ka para ponggawa raja, sarta wenang marentah ka para jurunasehat raja. 23 Ti dinya Yakub sumping ka Mesir, tanah Ham, sarta lajeng matuh bubuara di dinya, 24 ku Mantenna dikersakeun jadi jembar baranahan, malah jadi leuwih kuat batan satruna. 25 Pikir satruna ku Mantenna dirobah jadi ijid ka umat-Na, abdi-abdi Mantenna ku maranehna ditipu diperdaya. 26 Mantenna ngutus Musa, abdi-Na, disarengan ku Harun, anu kapilih ku Mantenna. 27 Aranjeunna ngayakeun tanda-tanda aheng tumut sapituduh PANGERAN, jeung mujijat-mujijat di sakuliah tanah Mesir tea. 28 Mantenna nurunkeun pepeteng, reup poek ngajumbleng; tapi bangsa Mesir tetep wangkelang kana timbalana-Na. 29 Mantenna ngarobah sakabeh cai di sakuliah tempat di dinya, ngajadi getih, laukna disina paraeh, 171
172 Mazmur 105.30-42 30 geus kitu tanahna sina pinuh ku bangkong, malah pinuh nepi ka karaton raja. 31 Allah nimbalan, breng laleur jeung rambetuk nararapuk di sakuliah nagri. 32 Hujan di eta nagri ku Mantenna dirobah jadi hujan es jeung kilat. 33 Pelak anggurna, pelak kondangna, diburak-barik, kakayon-kakayon dirungkad- rungkadkeun. 34 Mantenna nimbalan, brul datang simeut, lobana tanpa wilangan; 35 ngaharakanan sakabeh pepelakan di eta tanah sakabeh hasil bumi beak digalaksak. 36 Mantenna maehan sakabeh anak cikal lalaki ti unggal kulawarga urang Mesir. 37 Lajeng umat-Na dicandak budal, rebo ku emas perak, tur kabeh sarehat marulus. 38 Sanggeus maranehna budal, urang Mesir barungah hatena, sabab geus baroga rasa sieun ku maranehna teh. 39 PANGERAN meberkeun mega pikeun jadi iuh-iuh, jeung ngayakeun tihang seuneu pikeun nyaangan ari peuting. 40 Maranehna neneda, Mantenna ngadatangkeun aleutan puyuh, sarta maranehna dipiseubeuhan ku roti ti sawarga. 41 Mantenna meulah karang, golontor kaluar cai, terus ngocor di gurun keusik kawas walungan. 42 Eta lantaran Mantenna ngemutkeun jangji suci-Na ka Ibrahim abdi-Na.
Mazmur 105.43- 106.7 43 Kitu Mantenna nuyun umat-Na budalan, sarta maranehna nyaranyi, sarurak. 44 Ku Mantenna dipaparin tanah bangsa- bangsa lian, lahan-lahanna dimilikkeun ka maranehna tea, 45 sangkan maranehna tuhu kana hukum- hukum-Na, jeung ngestokeun sagala parentah Mantenna. Mulyakeun PANGERAN! 106 1 Puji PANGERAN! Sukurkeun ka PANGERAN, ku karana kasaeana-Na, asih-Na salalanggengna. 2 Saha nu sanggup nyaturkeun sagemblengna kawasaning PANGERAN, saha nu bisa puas muji kaagungana-Na? 3 Jamuga sing saha anu tuhu kana hukum, anu salawasna migawe nu bener. 4 Mugi emut ka abdi, nun PANGERAN, numutkeun karidoan manah ka nu jadi umat, mugi abdi dilayad, dipaparin kasalametan ti Gusti, 5 sangkan tiasa nyaksian kajembaran umat anu ku Gusti dipilih, ngiring suka dina kabagjaan umat Gusti, ngiring reueus sareng umat kagungan Gusti. 6 Abdi sadaya parantos dosa, sami sareng karuhun, parantos nyieun kajahatan sareng kadorakaan. 7 Karuhun abdi-abdi di Mesir henteu ngartoseun kana padamelan Allah anu araheng teu areling kana piwelas-Na anu 173
Mazmur 106.8-18 sering dibuktoskeun, anggur ngaralawan ka Nu Maha Kawasa, di Laut Beureum. 8 Najan kitu ku Mantenna disalametkeun, demi nedunan jangji-Na, geusan ngabuktikeun pangawasa-Na. 9 Laut Beureum ku Mantenna ditimbalan supaya saat ngoletrak, maranehna dipeuntaskeun nyorang dasar laut, teu beda jeung ti di darat. 10 Ku Mantenna diluputkeun tina kawasa nu mikangewa, diluputkeun tina kawasaning musuh; 11 sabab satru-satruna teh kaliputan ku laut, nepi ka taya nu kari saurang-urang acan. 12 Kakara maranehna percaya kana jangji-Na, tuluy maruji sukur ka Mantenna. 13 Tapi gampang pisan parohona kana pitulung-pitulung Mantenna, jeung embung ngadago kuma pituduh-Na; 14 di gurun keusik maranehna karanjingan hawa napsu, nepi ka ngadaroja ka Allah. 15 Sakahayangna ku PANGERAN dicumponan, tapi bari dibarengan ku pagebug. 16 Waktos di gurun keusik, maranehna sirik ka Musa sareng ka Harun, abdi PANGERAN. 17 Wag bumi beulah, nyapluk Datan, sakulawarga Abiram kabeh karuwang. 18 Gur aya seuneu, ngalentaban gorombolan maranehna, nu daroraka teh kaduruk gareheng. 174
Mazmur 106.19-28 19 Di Sinai maranehna nyieun tironan anak sapi, seug arca jijieunanana teh disarembah; 20 kamulyaan Allah ku maranehna ditukeurkeun kana arca sato anu nyatuna jukut. 21 Geus lat poho ka Allah, nu jadi Jurusalametna, nu geus midamel kajadian- kajadian aheng basa di Mesir, 22 nu midamel mujijat-mujijat basa di tanah Ham, jeung mintonkeun karongkahan di basisir Laut Beureum. 23 Kitu nu matak Mantenna ngadawuh maranehna teh rek dibasmi, kabujeng ku Musa, abdi Mantenna, nu ngadeuheus mangnedakeun pangampura, nepi ka teu tulus dibasmina teh. 24 Maranehna nampik tanah anu sakitu hadena, da teu ngandel kana jangji Mantenna; 25 heug tinggelendeng di pangrerebanana, arembung ngadenge gentra PANGERAN. 26 Ku kituna PANGERAN sumpah ngangkat panangan, maranehna rek disina tingjaloprak di gurun keusik, 27 sarta turunana sina paburencay ka bangsa-bangsa lian, sarta sina bacacar paraeh di nagri-nagri asing. 28 Tuluy maranehna nyarantel maruhit ka Baal Peor, jeung ngadalahar sasajen pikeun arwah dewa-dewa. 175
Mazmur 106.29-40 29 Peta maranehna kitu ngajaheutkeun manah PANGERAN, lajeng ku Mantenna digebug ku sasalad. 30 Neut Pinehas tandang, nu baroga dosa dihukum, sasalad jadi sirep. 31 Pitandang anjeunna kitu, turun-tumurun salalawasna dipieling jadi picontoeun. 32 Maranehna nyieun pibendueun Mantenna di cinyusu Meriba, balukarna Musa jadi kahukum ku kalakuan maranehna, 33 maranehna ngalawan ka Musa, nepi ka anjeunna kalepasan saur. 34 Maranehna henteu maehan para pamuja brahala, parentah PANGERAN kitu ku maranehna teu diturut, 35 kalah ka pacorok jodo jeung maranehna, sarta niru adat eta jalma-jalma anu teu nyaho ka Allah. 36 Umat Allah teh ngabarakti ka brahala, ngalantarankeun maranehna cilaka. 37 Maranehna ngurbankeun anak-anakna nu lalaki, nu awewe, dijieun kurban ka brahala-brahala tanah Kanaan. 38 Barudak nu taya salahna teh ku maranehna diparaehan sarta tanahna teh ku eta tukang-tukang maehan dinajiskeun. 39 Maranehna geus nganajiskeun maneh ku kalakuanana, henteu saratia deui ka Allah. 40 Ku sabab eta PANGERAN bendu ka umat-Na, jadi geuleuh ka maranehna. 176
Mazmur 106.41- 107.1 41 Tuluy diselehkeun kana kakawasaan para pamuja brahala, jadi dibawah ku musuh-musuhna. 42 Ku musuh-musuhna digencet, ditundukkeun sama sakali kana kakawasaanana. 43 Sering pisan PANGERAN ngaluputkeun umat-Na, tapi maranehna anggur milih ngalawan ka Mantenna beuki jero tilelepna dina dosa-dosana. 44 Tapi ana maranehna sasambat ku PANGERAN didangu, kasusahna diperhatoskeun. 45 Demi maranehna, Mantenna emut kana perjangjiana-Na, sarta ku sabab kacida asiheuna-Na ka maranehna, Mantenna henteu ngabengisan deui. 46 Sakur anu ngagencet ka maranehna, ku Mantenna disina jadi malik mikarunya. 47 Salametkeun abdi-abdi, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya, candak wangsul ti bangsa- bangsa lian, supados tiasa nganuhunkeun sareng ngamulyakeun, jenengan Gusti nu suci. 48 Mulyakeun PANGERAN, Allah Israil, mulyakeun Mantenna ti ayeuna, salalanggengna! Hayu sarerea nyarebut, "Amin!" Mulyakeun PANGERAN! 107 1 "Haturkeun nuhun ka PANGERAN, ku karana kasaeana-Na, kaasih-Na langgeng!" 177
Mazmur 107.2-12 2 Pindo ieu omongan, pikeun muji PANGERAN, he sakur anu geus disalametkeun ku Mantenna! Mantenna geus ngaluputkeun maraneh ti musuh-musuh, 3 jeung geus mulangkeun maraneh ti nagri-nagri asing, ti wetan jeung ti kulon, ti kaler jeung ti kidul. 4 Aya nu uprak-apruk di gurun keusik nu tara katincak, teu manggih jalan ka kota geusan enggon matuh, 5 kalaparan jeung halabhab, sirna pangharepanana. 6 Keur sangsara kitu, maranehna sasambat ka PANGERAN, tuluy ku Mantenna dijait tina kasusahanana, 7 ditungtun ka jalan anu lempeng, sina narepi ka kota geusan enggon matuhna. 8 Maranehna kudu nganuhunkeun kana kanyaah PANGERAN anu taya kendatna, kana sagala karya-Na anu araheng pikeun maranehna. 9 Nu halabhab disina puas ngarinum, anu lapar dieusian ku nu harade. 10 Sawareh hirup di nu reyem-reyem, paroek, para tahanan sangsara nyandangan rante. 11 Ku lantaran ngalawan kana timbalan Allah, Nu Maha Kawasa, jeung nolak parentah-parentah Mantenna. 12 Maranehna raripuh ku gawe beurat, nepi ka ngusruk lalabuh, tapi taya nu nulungan. 178
Mazmur 107.13-22 13 Keur sangsara kitu maranehna sasambat ka PANGERAN, tuluy ku Mantenna dijait tina kasusahanana, 14 dikaluarkeun ti tempat anu reyem-reyem jeung poek, rante-rantena dipepejet. 15 Maranehna kudu nganuhunkeun kana kanyaah PANGERAN anu taya kendatna, kana sagala karya-Na anu araheng pikeun maranehna. 16 Mantenna ngabejadkeun panto-panto tambaga, jeung mingges-minggeskeun jaruji-jaruji beusi. 17 Sawareh deui garejul, hirupna sangsara ku tina dosa-dosana, jeung ku sabab kajahatanana; 18 nepi ka kana kadaharan ge teu tahan nenjo-nenjo acan, sarta ajalna geus dareukeut. 19 Keur sangsara kitu, maranehna sasambat ka PANGERAN, tuluy ku Mantenna dijait tina kasusahanana, 20 dicageurkeun ku timbalana-Na, sarta dijait tina liang kubur. 21 Maranehna kudu nganuhunkeun kana kanyaah PANGERAN, anu taya kendatna kana sagala karya-Na anu araheng pikeun maranehna. 22 Maranehna kudu nganuhunkeun ka Mantenna ku kurban-kurban jeung ku lagu-lagu gumbira anu nyaritakeun sagala hal anu dipidamel ku Mantenna. 179
Mazmur 107.23-32 23 Sawareh nempuh lautan ku kapal-kapal, nareangan napkahna di laut-laut. 24 Maranehna narenjo hal-hal anu dipidamel ku PANGERAN, karya mujijat Mantenna di laut-laut. 25 Mantenna nimbalan, gelebug angin ribut niup, ombak motah pagulung-gulung, 26 kapal-kapal kaampulkeun ku cai nu mumbul luhur lep neundeut tilelep jero; ku bahla nu kawas kitu, jalma-jalma kabur pangacianana 27 tingdaligdeug tingjolongjong kawas nu mabok, beak dengkak, taak sagala dayana. 28 Keur sangsara kitu, maranehna sasambat ka PANGERAN, tuluy ku Mantenna dijait tina kasusahanana. 29 Angin ribut ku Mantenna dieureunkeun, ombak dilelerkeun. 30 Maranehna atoh dumeh laut geus anteng, ku Mantenna tuluy dituyun ka palabuan anu dituju. 31 Maranehna kudu nganuhunkeun kana kanyaah PANGERAN anu taya kendatna, kana sagala karya-Na anu araheng pikeun maranehna. 32 Maranehna kudu ngabewarakeun kaagungan Mantenna di pakumpulan jalma- jalma sarta muji Mantenna di rengrengan pamingpin. 180
181 Mazmur 107.33-42 33 PANGERAN ngarobah walungan-walungan disina saraat ngoletrak cinyusu-cinyusu marangpet teu ngaburial deui, 34 tanah subur ngajadi tanah tuhur jeung ngandung uyah, lantaran jahatna jelema-jelema anu caricing di dinya. 35 Mantenna ngarobah gurun keusik sina jadi empang-empang cai, tanah tuhur jadi pinuh ku cinyusu. 36 Jalma-jalma lapar ku Mantenna ditempatkeun di dinya, nyarieun kota geusan pamatuhanana. 37 Maranehna nebaran lahan jeung marelak anggur, tuluy dipupu, beubeunanganana mucekil. 38 Mantenna ngaberkahan umat-Na, jadi rekah baranahan, ingon-ingonna disina tambah ngarekahan. 39 Waktu umat Allah kasoran, hina, sangsara, lantaran digencet pohara telengesna, 40 nu ngagencetna ku Mantenna dihina, disina uprak-apruk di gurun keusik nu tara katincak. 41 Sabalikna Mantenna ngajait anu mariskin tina kabalangsakanana, sarta kulawargana disina baranahan kawas kumbuhan domba. 42 Jalma balener narenjo hal ieu teh barungaheun, sabalikna nu jarahat mah teu kecet-kecet.
182 Mazmur 107.43- 108.9 43 Muga hal ieu dipalikiran ku nu barijaksana, muga maranehna nyaraho kana kanyaah PANGERAN nu taya kendatna. 108 1 Lagu. Jabur Daud. Abdi percaya sagemblengna ka Gusti, nun Allah, seja nyanyi sareng muji ka Gusti! Hudang, eh nyawa! 2 Geura nyaring, he kacapi jeung siter, kami rek ngahudangkeun panonpoe. 3 Nun PANGERAN, abdi seja nganuhunkeun ka Gusti di satengahing bangsa-bangsa, seja muji Gusti di tengah umat manusa. 4 Welas asih Gusti maratan cakrawala, kasatiaan Gusti maratan angkasa. 5 Tembongkeun kaagungan Gusti di langit, nun Allah, kamulyaan Gusti sumiratkeun ka sakuliah jagat. 6 Salametkeun abdi sadaya ku pangawasa Gusti, dangukeun paneda abdi, supados umat kaasih Gusti kajait. 7 Ti kasuciana-Na Allah ngadawuh, "Kalawan digjaya Kami rek mecah Sekem, jeung rek ngabagikeun Lebak Sukot ka umat Kami. 8 Gilad boga Kami, kitu oge Manase. Epraim balakutak Kami, ari Yuda teteken karajaan Kami. 9 Tapi Moab mah rek dijieun kobokan Kami sarta Kami rek maledogkeun tarumpah ka Edom, pikeun tanda yen eta jadi milik Kami. Kami rek nyurakkeun kaunggulan ka urang Pelisti."
Mazmur 108.10- 109.8 10 Nun Allah, saha anu baris mawa abdi ka jero kota benteng? Saha nu baris mingpin abdi ka Edom? 11 Naha leres Gusti nolak ka abdi sadaya? Naha moal angkat nyarengan balad urang? 12 Tulungan abdi sadaya ngayonan musuh, margi pitulung manusa mah gaplah. 13 Reujeung Allah di gigireun, urang baris unggul, Mantenna baris ngelehkeun musuh urang. 183 109 1 Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Nun Allah, anu ku abdi dipuji, Gusti ulah mindel bae! 2 Nu jarahat sareng tukang bohong narajang ka abdi, nyebarkeun carita bohong perkawis abdi, 3 sareng ngomongkeun jahat hal diri abdi, teu puguh-puguh narajang. 4 Ka abdi ngaralawan, sakitu abdi nyaah sareng sok mangnedakeun maranehna. 5 Kahadean abdi dipulangna ku kajahatan, kanyaah abdi dipulangna ku kangewa. 6 Pilih sawatara hakim curang, sina nguji musuh abdi, sareng sina didakwa ku salah saurang musuh manehna. 7 Mangka manehna sing kauji sareng kapendak kasalahanana, mangka ucap pamentana ge sing dianggap mangrupa kajahatan! 8 Mangka hirupna sing tereh enggeusan, pangkatna sing diandih ku nu lian!
Mazmur 109.9-18 9 Mangka anak-anakna sing jaradi yatim, pamajikanana sing jaradi randa! 10 Mangka anak-anakna sing ulah baroga imah, jaradi tukang jajaluk, sing dibuburak ti ruruntuk imahna. 11 Mangka harta bandana sing dijabel ku nu ngahutangkeun, beubeunangan digawena sing dicokot ku jalma asing. 12 Mangka sing ulah aya nu haat ka manehna sing ulah aya nu watir ka anak-anakna nu geus ditinggalkeun. 13 Mangka turunanana sing tumpur ludes, ngaranna sing dipohokeun ku turunan pandeurieunana. 14 Mangka kajahatan karuhunna sing kaemut-emut ku PANGERAN, sarta dosa-dosa indungna sing ulah dihampura. 15 Mangka dosa-dosa maranehna salawasna sing kaemut ku PANGERAN, sabalikna maranehna sorangan mah sing kapopohokeun sama sakali! 16 Eta jalma tara mikir hayang jadi jalma bageur, sok nganiaya jeung maehan jalma miskin, jalma sangsara, jeung jalma nu teu boga daya. 17 Karesepna nyumpahan mangka dirina sorangan sing aya anu nyumpahan. Cadu ngaberkahan mangka dirina ge sing ulah aya anu ngaberkahan! 18 Manehna geus biasa nyapa, cara geus biasa dangdan, mangka panyapana sing 184
Mazmur 109.19-28 nyerep ka dirina kawas cai rembes, sing nyerep kana balung-balungna kawas minyak! 19 Sing mungkus kana awakna jadi bajuna, sing meulit kana cangkengna, jadi sabukna salilana! 20 Nun PANGERAN, hukum musuh-musuh abdi kawas kitu, sakur anu ngagogoreng abdi sapertos kitu. 21 Sawangsulna nun PANGERAN Nu Maha Agung, tulungan abdi, sakumaha jangji Gusti, luputkeun abdi, demi kasaean sareng kaasih Gusti. 22 Abdi teh miskin sareng balangsak, hate raheut jero pisan. 23 Lir kalangkang wanci sore, abdi bakal tereh sirna sapertos insekta nu dikebutkeun. 24 Tuur nyorodcod lantaran kurang dahar, awak kantun tulang sareng kulit. 25 Jalmi-jalmi nu naringal nyaleungseurikeun, garogodeg ngahinakeun. 26 Tulungan, nun PANGERAN, Allah abdi, demi kaasih Gusti nu taya kendatna, salametkeun abdi! 27 Musuh-musuh abdi sina tarerangeun, yen anu nyalametkeun abdi teh Gusti. 28 Sawios maranehna nyarapa ka abdi, nanging Gusti mah mugi ngaberkahan. Mugi anu ngadarakwa abdi areleh, sawangsulna abdi Gusti mah sing tiasa bungah. 185
Mazmur 109.29- 110.7 29 Mugi musuh-musuh abdi nandang kahinaan, sing karungkup ku wiwirang lir katutup ku jubahna. 30 Kaula seja nganuhunkeun ka PANGERAN masing tarik, seja muji Mantenna dina pagempungan jalma rea, 31 karana Mantenna ngaraksa ka jalma miskin, disalametkeun ti jalma-jalma anu ngaragragkeun hukum pati ka dirina. 110 1 Jabur Daud. PANGERAN ngadawuh kieu ka raja gusti kaula: "Geura calik katuhueun Kami, nepi ka musuh-musuh hidep, ku Kami dijieun titincakan hidep." 2 PANGERAN ti Sion bakal ngalegakeun karajaan Jeng Gusti, dawuhana-Na, "Geura ereh musuh-musuh hidep." 3 Dina dintenan Gusti merangan musuh, rahayat baris maju sukarela. Lir ibun turun enjing-enjing para taruna baris darongkap ka Gusti di pasir suci. 4 PANGERAN jangji nganggo sumpah tur hamo dicabut deui, "Hidep baris jadi imam salalanggengna, sakumaha Melkisidik." 5 PANGERAN aya di tengeneun Jeng Gusti, ana Mantenna bendu, raja-raja pasti areleh. 6 Mantenna baris ngahukum bangsa-bangsa, medan perang bakal disina pinuh ku mayit, raja-raja sakuliah bumi baris dielehkeun. 7 Sang raja bakal ngaleueut ti susukan sisi jalan, kakiatanana pulih deui, bakal terus unggul. 186
Mazmur 111.1-10 111 1 Puji PANGERAN! Kaula seja nganuhunkeun ka PANGERAN saiklas-iklasna, dina pagempungan umat-Na. 2 Estu aheng padamelan-padamelan PANGERAN! pantes mun diaraji ku sakur nu kataji. 3 Dadamelana-Na estu mulya sarta agung, tur kaadilana-Na langgeng. 4 PANGERAN moal kersaeun urang poho kana damel-Na anu araheng; Mantenna sae jeung welasan. 5 Mantenna ngarijkian ka sakur anu ngahormat, tur tara lali kana perjangjiana- Na. 6 Mantenna geus nembongkeun kakawasaan ka umat-Na, ku jalan masihkeun ka maranehna tanah milik bangsa-bangsa lian. 7 Dina sagala damelna Mantenna satia jeung adil sagala parentah-Na beunang dipercaya, 8 tahan dina sagala jaman, diparentahkeunana kalawan sayakti jeung adil 9 Mantenna ngabebaskeun umat-Na, sarta ngayakeun perjangjian langgeng jeung maranehna. Mantenna estu suci tur hebat! 10 Saha-saha anu hayang jadi jalma bijaksana, kudu hormat ka PANGERAN. Mantenna baris maparin pangarti anu sehat ka anu taat kana parentah-Na. Mantenna layak dipuji salalanggengna. 187
Mazmur 112.1-113.3 112 1 Puji PANGERAN! Bagja jalma anu hormat ka PANGERAN, anu resep nekanan parentah Mantenna. 2 Anak-anak jalma hade bakal kawasa di jero nagri turunanana bakal diberkahan. 3 Kulawargana bakal makmur sugih mukti, hade milik salalawasna. 4 Jalma hade, nu karunyaan, bageur, jeung adil, di nu poek bakal meunang sinar caang. 5 Bagja jalma anu daek nulung mere nginjeum, sarta jujur dina ngajalankeun usahana. 6 Jalma hade hamo gagal, sarta salalawasna bakal kapieling. 7 Manehna moal rentag ku beja imanna tabah tur percaya ka PANGERAN. 8 Hatena teu salempang, teu hariwang, sabab ngarasa yakin yen musuhna baris eleh. 9 Ka nu miskin daek mere reujeung murah hate, kahadeanana moal aya batalna, hirupna bakal kawasa jeung diajenan. 10 Nenjo kaayaanana kitu, nu jarahat arambekeun, tingpendelik arijideun, tuluy musna, harepanana mudedes salalawasna. 113 1 Puji PANGERAN! He abdi-abdi PANGERAN, paruji jenengan Mantenna! 2 Mugia diparuji jenengana-Na ti ayeuna nepi ka salalanggengna. 3 Ti wetan nepi ka kulon, paruji jenengan PANGERAN! 188
Mazmur 113.4-114.7 4 PANGERAN marentah ka sakabeh bangsa, kamulyaana-Na ngaluhuran langit. 5 Taya pisan nu saperti PANGERAN, Allah urang. Panglinggihana-Na di puncakna luhur, 6 tapi Mantenna dongko ningali ka langit jeung bumi. 7 Mantenna nyengkatkeun anu miskin tina lebu, ngangkat nu masakat tina kabalangsakan, 8 sina satata jeung para pangeran, nya eta para pangeran di kalangan umat-Na. 9 Mantenna ngurniaan ibu rumah tangga anu gabug, dibagjakeun dipaparin anak. Puji PANGERAN! 189 114 1 Waktu urang Israil budal ti Mesir, waktu turunan Yakub naringgalkeun eta tanah asing, 2 Yuda dijadikeun umat sucina PANGERAN, Israil dijadikeun milik kagungan Mantenna. 3 Laut Beureum mireungeuh, tuluy ngejat, Walungan Yordan ngocorna eureun. 4 Gunung-gunung tingarancul cara embe, pasir-pasir tingalajret cara anak domba. 5 Aya naon Laut, make ngejat? Jeung maneh, Walungan Yordan, ku naon make eureun ngocor? 6 Maneh gunung-gunung, ku naon tingarancul cara embe? Maneh pasir-pasir, ku naon tingalajret cara anak domba? 7 He bumi, hayoh gumeter dina sumpingna PANGERAN, di payuneun Allahna Yakub,
Mazmur 114.8-115.11 8 nu ngarobah gunung cadas ngajadi situ, gunung batu ngajadi cinyusu. 115 1 Sanes abdi-abdi, nun PANGERAN, nu kedah diagungkeun teh mung Gusti nyalira, ku karana kaasih sareng kasatiaan Gusti taya kendatna. 2 Ku naon bangsa-bangsa make naranya, "Mana Allah maraneh teh?" 3 Allah urang aya di sawarga, nu iasa ngadamel naon bae sakersa-Na. 4 Aallahan maranehna mah tina perak, tina emas, bubuatan leungeun jelema. 5 Sungutan tapi teu lemek, mataan tapi teu nenjo, 6 ceulian tapi teu ngareungeu, irungan tapi teu ngambeu, 7 leungeunan tapi teu bisa rarampa, sukuan tapi teu bisa leumpang, genggerongan tapi teu bisaeun nyoara. 8 Sing cara kitu sakur anu nyarieunna jeung anu nyarembahna, sing cara arca-arca bubuatanana. 9 Sing percaya ka PANGERAN, eh urang Israil! Mantenna nulungan jeung nangtayungan ka maraneh. 10 Sing percaya ka PANGERAN, eh imam- imam Allah! Mantenna nulungan jeung nangtayungan ka aranjeun. 11 Sing percaya ka PANGERAN, eh nu nyarembah ka Mantenna! Mantenna nulungan jeung nangtayungan ka maraneh. 190
Mazmur 115.12- 116.5 12 PANGERAN emut ka urang; sarta baris ngaberkahan ka urang, baris ngaberkahan ka urang Israil, jeung ka para imam Allah. 13 Mantenna baris ngaberkahan sakur anu hormat ka Mantenna, boh nu gede boh nu leutik. 14 Mugia maraneh dibarere anak ku PANGERAN, boh maraneh, boh turunan maraneh. 15 Mugia maraneh diberkahan ku PANGERAN, anu ngadamel langit jeung bumi! 16 Langit keur PANGERAN nyalira, tapi bumi mah ku Mantenna diserenkeun ka manusa. 17 PANGERAN henteu dipuji ku nu geus paraeh, ku nu geus tarurun ka enggon nu simpe. 18 Tapi urang, anu harirup, kudu muji sukur ka Mantenna, ti ayeuna nepi ka salalanggengna. Agungkeun PANGERAN. 116 1 Kaula nyaah ka PANGERAN, sabab kersaeun ngadangu ka kaula, kersaeun ngagalih paneda kaula. 2 Saban kaula sasambat, ku Mantenna didangukeun. 3 Kaula dikepung ku bahya maot, diriung ku seremna kubur, sararieun jeung palaur. 4 Seug kaula sasambat ka PANGERAN, "Aduh Gusti, salametkeun abdi!" 5 PANGERAN teh sipat hampura jeung murah manah, Allah urang sipat welas. 191
Mazmur 116.6-18 6 PANGERAN ngaraksa ka jalma anu teu walakaya; waktu kaula nyorang bahaya, ku Mantenna disalametkeun. 7 He hate, sing yakin, sabab PANGERAN hade ka kami. 8 PANGERAN geus ngajait kaula tina ajal, cipanon kaula ku Mantenna dipepet, kaula dicegah tina kasoran. 9 Jadi kaula aya keneh di dunyana nu harirup, kumelendang di payuneun PANGERAN. 10 Kaula tetep percaya, sanajan sok ngomong, "Aing diancurkeun sama sakali." 11 Sanajan ari keur kasieunan sok ngomong, "Euweuh anu bisa dipercaya." 12 Naon atuh pamulang kaula ka PANGERAN kana sagala kasaeana-Na ka kaula? 13 Kaula rek ngahaturkeun anggur ka PANGERAN, nganuhunkeun kana pitulung-Na. 14 Kaula rek nyumponan nadar ka Mantenna dina pagempungan sakabeh umat-Na. 15 PANGERAN ngaraos kacida nyerina mun aya umat-Na anu maot! 16 Abdi teh abdi Gusti, nun PANGERAN. Abdi ngabdi ka Gusti teh sapertos ngabdina pun biang. Gusti nyalametkeun abdi tina maot. 17 Abdi bade ngahaturkeun kurban panarima, sareng nyanggakeun paneda ka Gusti. 18 (116:18-19) Dina pagempungan sadaya umat Gusti, di tempat suci, di Bait Allah di Yerusalem, abdi bade ngalaksanakeun jangji. Puji PANGERAN! 192
Mazmur 116.19-118.10 19 (116:18) 117 1 Puji PANGERAN, he sakabeh bangsa-bangsa! Puji Mantenna, he sakumna umat! 2 Asih-Na ka urang pohara, kasatiaan Mantenna tetep salalanggengna. Puji PANGERAN! 118 1 Puji sukur ka PANGERAN, ku tina kasaeana-Na, ku tina langgeng asih-Na. 2 Ucapkeun ku Israil, "Asih Mantenna langgeng." 3 Ucapkeun ku para imam Allah, "Asih Mantenna langgeng." 4 Ucapkeun ku sakabeh nu ngabakti ka Mantenna, "Asih Mantenna langgeng." 5 Sajeroning rupek, kami sasambat ka PANGERAN, ku Mantenna didangu, kami dibebaskeun. 6 PANGERAN nyarengan kami, kami taya karisi; rek bisa kumaha jelema ka kami? 7 Nya PANGERAN anu nulung ka kami, kami bakal nyaksian musuh kami kasoran. 8 Mending percaya ka PANGERAN, ti batan ngandelkeun manusa. 9 Mending percaya ka PANGERAN, ti batan ngandelkeun para pamingpin nu sipatna manusa. 10 Loba musuh anu ngepung kami, tapi ku kawasa PANGERAN, kabeh ku kami dibasmi. 193
194 Mazmur 118.11-22 11 Maranehna ngepung kami ti mana-mana, tapi ku kawasa PANGERAN, kabeh ku kami dibasmi. 12 Maranehna napuk ka kami kawas nyiruan, tapi lir seuneu ngahuru ruyuk gancang pareumna, ku kawasa PANGERAN, kabeh ku kami dibasmi. 13 Kami ditarajang hebat pisan, geus meh eleh, tapi PANGERAN nulungan, 14 ku PANGERAN dibere tanaga jadi kuat; Mantenna geus nyalametkeun kami. 15 Reungeukeun surak nu unggul di kemah- kemah umat Allah: "Karongkahan PANGERAN nu midamel kitu! 16 Ku kakawasaan Mantenna urang unggul ku karongkahan Mantenna di medan perang!" 17 Kami moal paeh, sabalikna malah hirup, pikeun ngembarkeun padamelan-padamelan PANGERAN. 18 PANGERAN geus ngahukum kami beurat pisan, tapi Mantenna henteu ngantep kami sina paeh. 19 Kami pangmukakeun lawang gapura Bait Allah, rek asup, rek muji sukur ka PANGERAN! 20 Tah ieu lawang gapura PANGERAN, ngan jalma nu jujur nu bisa asup. 21 Abdi muji ka Gusti, parantos ngadangu paneda abdi, sareng parantos maparin kaunggulan. 22 Batu nu teu kapake ku nu ngawangun, malah jadi anu pangpentingna.
195 Mazmur 118.23- 119.5 23 Jadi kitu teh ku PANGERAN, katembongna matak helok. 24 Ieu teh poe kaunggulan PANGERAN, hayu urang suka bungah, urang pestakeun! 25 Salametkeun abdi sadaya, nun PANGERAN! Paparinan abdi-abdi kaunggulan, nun PANGERAN! 26 Mugia Allah ngaberkahan ka nu datang kalayan pajenengan PANGERAN, kaula sakumna ngaberkahan ti Bait PANGERAN. 27 PANGERAN teh Allah; Mantenna geus midamel kasaean ka urang. Bari nyarekel rangrang dangdaunan, pesta geura mimitian, tuluy maju ngurilingan altar. 28 Gusti teh Allah abdi. Abdi muji sukur ka Gusti. Abdi bade ngabewarakeun kaagungan Gusti. 29 Haturkeun nuhun ka PANGERAN, Mantenna sae ka urang, asih-Na langgeng. 119 1 Bagja jalma anu hirupna taya celana, sarta ngalampahkeun hukum PANGERAN. 2 Bagja jalma anu gumati kana parentah-Na, sarta taat ka Mantenna sagemblengna hate. 3 Maranehna moal nyieun kajahatan, hirupna nurutkeun jalan PANGERAN. 4 Gusti ka abdi-abdi maparin hukum-hukum, nun PANGERAN, sangkan diestokeun kalawan satia. 5 Mugi abdi sing tiasa tigin satia ngalakonan aturan-aturan Gusti.
Mazmur 119.6-19 6 Saupami abdi ngesto kana hukum-hukum Gusti, tangtos moal nandangan kaera. 7 Waktos hukum-hukum Gusti nu adil tea diaji, abdi teh leres-leres muji ka Gusti. 8 Abdi sumeja taat kana hukum-hukum Gusti, Gusti ulah ngantunkeun. 9 Kuma kedahna malar hirupna budak ngora tetep beresih? Nya kedah tumut kana satimbalan Gusti. 10 Hate abdi mantep bade ngabdi ka Gusti, mugi ulah dugi ka teu nurut kana timbalan Gusti. 11 Hukum Gusti bade disimpen di jero hate, supados ulah dugi ka dosa ka Gusti. 12 Abdi muji ka Gusti, nun PANGERAN, jalan Gusti wulangkeun ka abdi. 13 Sadaya hukum paparin Gusti, ku abdi bade dibewarakeun deui. 14 Ngalakonan timbalan-timbalan Gusti, bingahna lir gaduh rupi-rupi rajabrana. 15 Pituduh-pituduh Gusti sumeja dilenyepan, piwulang-piwulang Gusti bade diaji. 16 Abdi resep kana hukum-hukum Gusti, sareng moal hilap-hilap kana timbalan- timbalan Gusti. 17 Abdi Gusti, nyuhunkeun piwelas, sangkan hirup sareng tiasa ngestokeun piwulang. 18 Panon abdi beuntakeun, supados ningal kana kayaktian hukum Gusti anu narik ati. 19 Abdi di dunya teh moal lami, hukum- hukum Gusti ulah dibuni-buni. 196
Mazmur 119.20-31 20 Hate gering kabungbulengan, hoyong terang saban waktos kana pangadilan Gusti. 21 Gusti negor ka jalmi nu adigung, nyapa ka nu ingkar tina parentah. 22 Bebaskeun abdi tina panghina sareng pamoyok maranehna margi ngesto kana aturan-aturan Gusti. 23 Para pangereh barempug ngalawan ka abdi, nanging abdi mah bade ngulik piwulang Gusti. 24 Pituduh-pituduh Gusti pikaresepeun, sadayana lir jurunasehat abdi. 25 Abdi ngagoler dina lebu, mugi dipulihkeun sakumaha jangji Gusti. 26 Abdi parantos ngaku kalakuan, Gusti oge parantos ngawaler, ajar abdi hukum-hukum Gusti. 27 Paparin abdi ngartos kana hukum-hukum Gusti, piwulang Gusti anu narik ati seja dilenyepan. 28 Abdi parantos kateter ku kasusah, mugi ditegerkeun sakumaha jangji Gusti. 29 Tebihkeun abdi tina jalan anu lepat, demi kasaean Gusti, abdi wulang hukum-hukum Gusti. 30 Abdi parantos milih bade taat, bade mentingkeun pangadilan Gusti. 31 Abdi parantos tumut kana piwulang- piwulang, nun PANGERAN, mugi ulah dugi ka nandangan kaera. 197
Mazmur 119.32-43 32 Kalayan suka abdi bade tumut kana timbalan margi ku Gusti tangtos dikersakeun langkung ngarti. 33 Nun PANGERAN, pihartoseun hukum- hukum Gusti teh wulangkeun, tangtos ku abdi ditumutkeun salamina. 34 Hukum Gusti teh terangkeun, tangtos ku abdi diturut, bade dilakonan leres-leres. 35 Mugi abdi tiasa junun kana hukum Gusti, margi nya ku eta abdi ngarasa bagja. 36 Mugi abdi gaduh kahayang kana ngalampahkeun hukum Gusti sing langkung ti hayang beunghar. 37 Mugi abdi ulah dugi ka mikahayang anu taya pigunaeunana, paparin kasaean, sakumaha jangji Gusti. 38 Teguhkeun jangji Gusti ka abdi, jangji anu dijangjikeun ka sakur anu nurut ka Gusti. 39 Raksa abdi tina panghina kasieun abdi, estu aheng pangadilan Gusti! 40 Abdi seja taat kana timbalan-timbalan, paparin hirup anyar, margi Gusti teh adil. 41 Tembongkeun kaasih Gusti ka abdi, nun PANGERAN, abdi salametkeun sakumaha jangji Gusti. 42 Sangkan abdi tiasa ngajawab ka anu ngahina pedah abdi percaya kana dawuhan Gusti. 43 Sing tiasa abdi teh ngucapkeun hal anu leres, margi ngaharep kana pangadilan Gusti. 198
Mazmur 119.44-56 44 Abdi bade ngestokeun hukum Gusti, teras-tumeras, sapapaosna. 45 Tangtos hirup abdi tiasa bebas lugina, margi parantos ihtiar seja tumut kana piwulang Gusti. 46 Aturan-aturan Gusti bade diembarkeun ka raja-raja, abdi moal era-era ngembarkeunana. 47 Abdi malah resep ngalakonan eta aturan-aturan, tur kalintang mikacintana. 48 Abdi hormat sareng cinta kana eta aturan-aturan, pituduh-pituduhna bade dilenyepan. 49 Mugi Gusti emut kana jangji ka abdi Gusti, eta jangji teh ngahudang harepan abdi, 50 anu jadi pangbeberah nalika abdi sangsara, nya jangji eta jadi lantaran abdi hirup. 51 Sakumaha dihinana ge ku anu aradigung, abdi teu lesot-lesot ti hukum Gusti. 52 Abdi emut kana eta hukum anu parantos aya ti kapungkur, sarta kalilipur ku eta, nun PANGERAN. 53 Abdi sok geregeteun ka anu jarahat, lantaran maranehna ngalanggar hukum Gusti. 54 Sapanjang hirup abdi anu pondok di dunya, aturan-aturan Gusti ku abdi didamel lalaguan. 55 Ari wengi abdi sok emut ka Gusti, nun PANGERAN, sareng sok mikiran hukum Gusti. 56 Tumut kana aturan-aturan Gusti, karaos bagjana ku abdi. 199
Mazmur 119.57-69 57 Mung Gusti nu jadi kahayang abdi, nun PANGERAN, abdi jangji bade ngestokeun hukum Gusti. 58 Sanget-sanget abdi nyuhunkeun piwelas, sakumaha jangji Gusti tea. 59 Abdi parantos mikiran kalakuan, sareng jangji bade tumut kana aturan Gusti. 60 Moal diengkekeun deui, gilig bade ngesto kana aturan Gusti. 61 Anu jarahat masangan pitapak, nanging abdi teu hilap kana hukum Gusti. 62 Tengah wengi abdi sok nyaring, teras muji hukum-hukum Gusti nu adil. 63 Abdi teh batur jalmi-jalmi anu ngabdi ka Gusti, anu narurut kana hukum Gusti. 64 Nun PANGERAN, bumi teh pinuh ku satia asih Gusti, aturan-aturan Gusti wulangkeun ka abdi. 65 Gusti parantos nedunan jangji, nun PANGERAN, sakitu saena ka abdi Gusti. 66 Mugi abdi dipaparin hikmat sareng pangarti, margi gilig percanten kana timbalan Gusti. 67 Memeh kenging hukuman abdi teh sasab, nanging ayeuna mah ngesto kana pangandika. 68 Gusti teh bageur, sakitu saena! Katangtosan-katangtosan Gusti wulangkeun ka abdi. 69 Nu arangkuh ka abdi mitenah, nanging abdi sakuat-kuat nurut kana aturan Gusti. 200
Mazmur 119.70-80 70 Maranehna teu ngalartieun kana hukum Gusti, nanging abdi mah malah bagja ku eta. 71 Abdi dihukum teh sae jadina, jadi diajar perkawis aturan-aturan Gusti. 72 Keur abdi mah hukum-hukum Gusti teh langkung utami ti batan harta di dunya. 73 Gusti anu ngajadikeun abdi kalayan nyalametkeunana, mugi maparin pangarti, sangkan abdi tiasa diajar hukum-hukum Gusti. 74 Anu alajrih ka Gusti, naringal kalakuan abdi teh tangtos sarenangeun, dumeh abdi percaya kana jangji Gusti. 75 Nun PANGERAN, abdi terang, putusan Gusti teh adil, pangna ngahukum ka abdi teh ku margi Gusti sipat satia. 76 Eta welas asih Gusti teh mugia jadi panglipur, luyu sakumaha jangji ka abdi Gusti. 77 Sing hawatos, supados abdi hirup, margi abdi resep kana hukum Gusti. 78 Mugi nu aradigung teh sing areraeun ku lantaran pitenahna ka abdi; sawangsulna abdi mah bade ngalenyepan hukum Gusti. 79 Mugi sugri nu alajrih ka Gusti, sareng nu tarerangeun kana aturan Gusti, darongkap ka abdi. 80 Mugi abdi leres-leres nurut kana aturan- aturan Gusti, sareng ulah dugi ka nandangan erana kasoran. 201
Mazmur 119.81-90 81 Abdi parantos lungse ngantos-ngantos disalametkeun, nun PANGERAN, jangji Gusti kalintang diarep-arepna. 82 Panon parantos cape nyileuk jangji Gusti bari tumanya, "Iraha Gusti bade nulungan teh?" 83 Diri abdi taya gunana, sapertos kirbat butut, nanging kana aturan-aturan Gusti mah teu hilap-hilap. 84 Sabaraha lamina deui abdi kedah ngarep-ngarep? Iraha bade dihukumna anu nyangsara abdi? 85 Nu aradigung, nu teu narurut kana hukum Gusti, parantos ngali lombang jero naheunan abdi. 86 Sadaya aturan Gusti kenging diandelkeun; dupi abdi ku maranehna disangsara, digogoreng, mugi ditulungan! 87 Karep maranehna maehan abdi parantos meh hasil, nanging abdi tetep henteu ngalesotkeun parentah Gusti. 88 Demi satia asih Gusti, sing hawatos ka abdi sangkan abdi tiasa ngestokeun hukum Gusti. 89 Nun PANGERAN, pangandika Gusti teguh salalamina, langgeng abadi di sawarga. 90 Kasatiaan Gusti lumangsung sapanjang jaman. Gusti parantos ngadegkeun bumi, eta tetep aya. 202
203 Mazmur 119.91-101 91 Saniskara ge sadayana aya dugi ka kiwari, margi ku timbalan Gusti, margi sadayana ge eta teh abdi-abdi Gusti. 92 Upami sanes hukum Gusti nu jadi sumber kabagjaan abdi, tangtos abdi parantos tiwas ku kasangsaraan. 93 Abdi hamo lesot nyekel hukum Gusti, margi nya ku eta Gusti ngahirupan abdi. 94 Abdi teh kagungan Gusti, mugi disalametkeun, margi parantos satiasa-tiasa taat kana parentah Gusti. 95 Abdi diarah ku nu jarahat bade dipaehan, nanging tetep bade ngalenyepan hukum-hukum Gusti. 96 Abdi terang yen sagala rupi aya watesna, nanging aturan-aturan Gusti mah sampurna. 97 Kumaha cintana abdi kana hukum Gusti, sadinten jeput kaemut-emut. 98 Parentah Gusti salamina aya dina pikiran, ngalantarankeun abdi jadi leuwih bijaksana ti batan musuh. 99 Pangarti abdi ngalangkungan guru-guru sorangan, margi sok ngaji aturan-aturan Gusti. 100 Abdi gaduh hikmat anu langkung ti batan jalmi karolot, margi nurut kana parentah-parentah Gusti. 101 Hirup abdi pantrang kana lampah jahat, margi hayang nurut kana pangandika Gusti.
Mazmur 119.102- 114 102 Abdi henteu ingkar tina parentah- parentah Gusti, margi nya Gusti anu jadi guru abdi. 103 Dawuhan Gusti amis karaosna, langkung amis batan madu. 104 Tina hukum-hukum Gusti abdi kenging hikmah, sareng jadi ceuceub kana sagala kalakuan awon. 105 Pangandika Gusti teh lampu pikeun abdi, sinar caang nu nyaangan jalan abdi. 106 Abdi bade satia nyekel ikrar jangji yen bade nurut kana parentah-parentah Gusti. 107 Kasangsaraan abdi, nun PANGERAN, pikasieuneun, raksa hirup abdi, sakumaha jangji Gusti. 108 Tampi paneda pamuji sukur abdi, nun PANGERAN, sareng wulangkeun ka abdi parentah-parentah Gusti. 109 Abdi salamina naruhkeun nyawa; nanging kana hukum Gusti tara hilap. 110 Abdi ditaheunan ku jalma-jalma jahat, nanging henteu ingkar tina parentah Gusti. 111 Timbalan-timbalan Gusti teh milik abdi anu langgeng, anu jadi kabagjaan hate. 112 Tekad abdi bade tumut kana hukum- hukum dugi ka dintenan maot. 113 Abdi cinta kana hukum Gusti, sareng ceuceub ka anu kirang satia ka Gusti. 114 Gusti teh papayung sareng panyalindungan abdi, jangji Gusti jadi pangharepan abdi. 204
205 Mazmur 119.115- 125 115 Nyalingkir ka ditu, he anu jarahat! Sabab kami rek taat kana parentah Allah kami. 116 Abdi pasihan kakiatan sakumaha jangji Gusti, tangtos abdi bakal hirup, pangharepan abdi ulah dugi ka gaplah. 117 Cepeng abdi sangkan salamet, sareng tiasa merhatikeun parentah Gusti sapapaosna. 118 Gusti nolak sakur anu nyimpang tina hukum Gusti, tipu daya maranehna mo aya paedahna. 119 Nu jarahat ku gusti didamel sapertos runtah, kitu margina abdi cinta kana aturan-aturan Gusti. 120 Abdi ngarasa sieun ku Gusti, ngarasa gimir ku putusan-putusan Gusti. 121 Abdi parantos ngalampahkeun anu bener sareng nu sae, mugi ulah diselehkeun ka musuh! 122 Mugi jangji yen bade nulungan ka abdi Gusti, ulah dugi ka nu arangkuh teh ngagencet ka abdi. 123 Cape panon balas ngantos pitulung pisalameteun ti Gusti, ngantos dibebaskeun sakumaha jangji Gusti. 124 Mugi abdi dipidamel anu luyu sareng satia asih Gusti, sareng mugi diwulang hal parentah Gusti. 125 Abdi teh gandek Gusti, mugi dipaparin pangarti, sangkan paham kana piwulang Gusti.
206 Mazmur 119.126- 138 126 Parantos dongkap mangsana Gusti nindak jalmi-jalmi anu ngarempak hukum-hukum Gusti. 127 Abdi cinta kana parentah-parentah Gusti langkung ti batan ka emas, ti batan ka emas nu pangkolotna. 128 Eta margina pangna abdi nyepeng aturan-aturan Gusti, mikaijid kalakuan anu serong. 129 Piwulang-piwulang Gusti narik ati, kitu margina bade leres-leres diestokeun. 130 Katerangan piwulang Gusti teh mere caang, ku anu bodo ge kahartos. 131 Bawaning kangen kana parentah Gusti, ambekan abdi dugi ka ngangseg. 132 Lieuk abdi, mugi aya piwelas, sakumaha Gusti parantos miwelas ka nu cinta ka Gusti. 133 Tegerkeun abdi ulah dugi ka rubuh, sakumaha jangji Gusti, ulah dugi ka eleh ku kajahatan. 134 Luputkeun abdi ti nu ngagencet, sangkan tiasa ngestokeun parentah Gusti. 135 Berkahan abdi, sarengan sareng wurukan hal hukum-hukum Gusti. 136 Abdi ceurik banjir cipanon, ningal jalmi-jalmi teu ngestokeun hukum Gusti. 137 Gusti teh adil, nun PANGERAN, hukum-hukum Gusti sadayana saestu. 138 Aturan-aturan anu dipaparinkeun teh, estu adil tur sayakti.
Mazmur 119.139- 150 139 Amarah abdi lir seuneu ngagedur, lantaran musuh-musuh nyapirakeun parentah-parentah Gusti. 140 Jangji-jangji Gusti teh estu pasti, ka eta abdi teh cinta. 141 Abdi teh nya hina nya laip, nanging teu nyapirakeun piwulang-piwulang Gusti. 142 Kaadilan Gusti nanjeur salamina hukum-hukum Gusti bener sapapaosna. 143 Abdi pinuh ku kasusah sareng kapaur, nanging jadi janglar ku parentah-parentah Gusti. 144 Aturan-aturan Gusti salamina adil, mugi sing kahartos ku abdi, sangkan abdi hirup. 145 Kalayan hate gembleng abdi sasambat, waleran, nun PANGERAN! Parentah Gusti tangtos ku abdi diestokeun. 146 Abdi sasambat, salametkeun, abdi tangtos mupusti hukum Gusti. 147 Ti memeh pajar meletek, abdi nyambat pitulung, ngarep-ngarep laksanana jangji Gusti. 148 Sawewengi abdi teu weleh nyaring, napakuran aturan-aturan Gusti. 149 Demi satia asih Gusti, dangukeun abdi, nun PANGERAN, sing aya piwelas, tangtayungan nyawa abdi. 150 Jalmi-jalmi telenges anu ngagencet ka abdi, anu tara malire kana hukum Gusti, sakedap deui ge darongkap, beuki deukeut. 207
Mazmur 119.151- 160 151 Nanging Gusti aya caket abdi, nun PANGERAN, sarta parentah-parentah Gusti tetep ayana. 152 Parantos lami abdi diajar aturan-aturan Gusti, eta sadayana diayakeunana ku Gusti keur salalanggengna. 153 Tingali kabalangsakan abdi, mugi abdi disalametkeun margi teu ingkar tina hukum Gusti. 154 Mugi perkawis abdi dibela, mugi abdi dibebaskeun, salametkeun, sakumaha jangji Gusti. 155 Nu daroraka tangtos moal disalametkeun, margi henteu ngestokeun hukum Gusti. 156 Welas asih Gusti ageung pisan, nun PANGERAN, mugi welas ka abdi, mugi abdi disalametkeun. 157 Musuh sareng anu ngagencet ka abdi teh seueur pisan, nanging abdi teu weleh taat kana hukum-hukum Gusti. 158 Kacida geuleuhna abdi ka eta nu harianat teh? lantaran maranehna henteu ngalampahkeun parentah Gusti. 159 Tingali, kumaha cintana abdi kana aturan-aturan Gusti, tulungan abdi, nun PANGERAN, demi welas asih Gusti anu tara gingsir. 160 Jiwa hukum-hukum Gusti nya eta kayaktian, sarta kaadilan putusan-putusan Gusti sadayana langgeng. 208
Mazmur 119.161- 171 161 Jalmi-jalmi anu karawasa narajang abdi tanpa sabab, nanging kasieun abdi mah hukum Gusti. 162 Abdi kacida ngarasa bagjana ku jangji Gusti, atoh sapertos jalmi anu manggih pependeman. 163 Abdi ceuceub sareng geuleuh kana bohong, sawangsulna cinta kana hukum Gusti. 164 Tujuh kali sadintenna abdi muji sukur ka Gusti, ku adilna putusan-putusan Gusti. 165 Anu cinta kana hukum Gusti, kaamanana reugreug, moal aya naon-naon anu bisa ngabahyakeun maranehna. 166 Abdi ngantos disalametkeun, nun PANGERAN, parentah-parentah Gusti parantos dilampahkeun. 167 Abdi taat kana piwulang-piwulang Gusti, leres-leres abdi cinta ka eta. 168 Parentah sareng aturan Gusti parantos dilampahkeun; sagala kalakuan abdi tangtos ku Gusti katingali. 169 Mugi panyambat abdi dongkap ka Gusti, nun PANGERAN, abdi nyuhunkeun pangarti, sakumaha jangji Gusti. 170 Dangukeun paneda abdi, salametkeun abdi, sakumaha jangji Gusti. 171 Salamina abdi bade muji ka Gusti, lantaran parantos diwulang perkawis hukum-hukum Gusti. 209
Mazmur 119.172-120.7 172 Abdi seja nganyanyikeun hukum Gusti, margi parentah-parentah Gusti teh adil. 173 Gusti salamina tangtos kersa nulungan abdi, margi abdi ngestokeun parentah Gusti. 174 Abdi kumejot hayang salamet ku pitulung Gusti, nun PANGERAN, tur ngaraos bagja hirup dina hukum Gusti. 175 Pasihan abdi hirup, supados muji ka Gusti mugi aturan-aturan Gusti teh sing nulung ka abdi. 176 Abdi sapertos domba sasab apruk- aprukan, mugi abdi Gusti teh pilarian, ku margi tara ingkar tina hukum-hukum Gusti. 120 1 Lagu paranti jarah. Waktu keur kasusahan, kaula sasambat ka PANGERAN, ku Mantenna didangu. 2 Nun PANGERAN, salametkeun abdi ti jalma-jalma tukang bohong sareng tukang tipu. 3 Eh tukang-tukang bohong, baris dikumahakeun cik maraneh ku Allah? Naon cik hukuman ti Mantenna? 4 Jamparing-jamparing lancip hiji prajurit, ruhak ruhay! 5 Hirup ngahiji jeung maraneh, sarua cilakana jeung cicing di Mesek, atawa hirup reujeung jeung urang Kedar. 6 Geus liwat ti lila kaula hirup jeung jelema anu ceuceub kana karapihan! 7 Mun kaula ngomong sual karapihan, maranehna mah hayang perang. 210
211 Mazmur 121.1-122.4 121 1 Lagu paranti jarah. Kaula mencrong gunung-gunung; ti mana baris datangna pitulung kaula? 2 Pitulung ka kaula datangna ti PANGERAN, nu ngadamel langit jeung bumi. 3 Mantenna moal ngantep anjeun tiguling, panyalindungan anjeun salawasna nyaring. 4 Panyalindungan Israil leleyepan ge tara, sumawonna kulem. 5 PANGERAN ngaraksa ka maneh, salawasna aya di gigireun, nangtayungan. 6 Maneh ti beurang moal nepi ka kumaha onam ku panonpoe, atawa ku bulan lamun ti peuting. 7 Ku PANGERAN tangtu ditangtayungan tina picilakaeun, maneh aman dijaga. 8 Dina datang dina indit maneh ditangtayungan ku Mantenna, ayeuna jeung salalawasna. 122 1 Lagu paranti jarah. Ti Daud. Kaula bungah waktu maranehna ngomong ka kaula, Yu urang indit ka gedong PANGERAN. 2 Ayeuna urang geus di dieu, aya di sisi gapura Yerusalem! 3 Yerusalem kota anu diwangunna ditata endah sagalana sarwa luyu. 4 Nya ieu tempat anu didatangan ku kaom-kaom, kaom-kaom Israil, anu rek ngarucap sukur ka PANGERAN, sakumaha parentah Mantenna.
Mazmur 122.5-124.2 5 Nya di dieu raja-raja Israil caralikna, ngahakiman rahayatna. 6 Doakeun, Yerusalem sing kerta: "Anu micinta ka anjeun hirupna masing jembar, 7 di jero kuta anjeun sing aman santosa, di jero karaton anjeun masing aya katengtreman." 8 Pikeun kapentingan sanak baraya jeung mitra-mitra kami, kami ngadoakeun Yerusalem, "Anjeun sing kerta santosa!" 9 Pikeun gedong PANGERAN, Allah urang, mugia anjeun sing makmur. 123 1 Lagu paranti jarah. Abdi tanggah ka Gusti, anu murba di sawarga. 2 Lir gandek gumantung ka juragan pameget, lir lanjang-lanjang, gumantung ka juragan istri, harepan abdi sadaya museur ka Gusti, ngarep-ngarep piwelas, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya. 3 Nun PANGERAN, mugi aya piwelas ka abdi-abdi, wireh parantos kacida teuing dihina-hina, 4 parantos lami teuing dipoyok ku nu jararegud, dihina ku nu garumede. 124 1 Lagu paranti jarah. Ti Daud. Kumaha lamun urang teu diaping ku PANGERAN? Pek jawab, Israil! 2 "Lamun urang teu diaping ku PANGERAN, waktu urang ditarajang musuh, 212
Mazmur 124.3-125.5 3 tan wande urang geus diteureuy hirup-hirup, ku maranehna anu sakitu arambekeunana, 4 pinasti urang geus palid kabawa ku caah, tilem-timbul di walungan nu ngagulidag; 5 tinangtu urang geus paraeh tikerebek dina umpalan anu sakitu ngamukna." 6 Puji sukur ka PANGERAN, Mantenna henteu ngantep urang kabasmi ku musuh. 7 Urang bisa luput, cara manuk ucul tina saweuy tukang taheun; saweuyna rantas, urang bebas! 8 Pitulung ka urang datangna ti PANGERAN, nu ngadamel langit jeung bumi. 125 1 Lagu paranti jarah. Jalma anu percaya ka PANGERAN saibarat Gunung Sion, moal inggeung, moal ngeser. 2 Sakumaha gunung-gunung ngalingkung Yerusalem, kitu keneh PANGERAN ngalingkungan umat-Na, ayeuna jeung salalanggengna. 3 Moal salawasna anu jahat disina terus kawasa di nagri jalma-jalma balener, sabab lamun kitu, anu balener oge bisa kabawakeun jahat. 4 Nun PANGERAN, mugi maparin kasaean ka jalmi anu sae, sareng ka anu ngesto kana parentah Gusti. 5 Nanging upami Gusti ngahukum nu jahat, anu ingkar tina jalan Gusti oge kedah dihukum. Mugia Israil aman santosa. 213
Mazmur 126.1-127.3 126 1 Lagu paranti jarah. Waktu PANGERAN mulangkeun urang ka Sion, harita mani asa ngimpi! 2 Urang teh bisa seuri, bisa nyanyi, suka bungah! Tina hal urang kitu, kieu ceuk bangsa-bangsa lian, "PANGERAN geus nyieun hal anu hebat pikeun maranehna." 3 Memang, PANGERAN geus ngayakeun hal anu hebat pikeun urang, kacida bungahna urang harita! 4 Nun PANGERAN, mugi abdi-abdi tiasa makmur deui, sapertos walungan saat caian deui dina usum hujan. 5 Mugi anu tadina pepelakan bari ceurik, tiasa mupu hasilna bari suka bungah. 6 Mugi anu tadina indit tebar bari rambisak, warangsulna sing barungah ngahaleuang marawa hasil pepelakanana. 127 1 Lagu anggitan Suleman. Mun lain PANGERAN nu ngadegkeun imah, pagawean tukang-tukangna moal aya hasilna. Mun lain PANGERAN nu ngaraksa kota, cumah bae dikawal dikemitan oge. 2 Cumah digawe pohara nyiar kipayah, hudang isuk-isuk, hees kapeutingan, da PANGERAN maparinan ka jalma nu diasih-Na teh waktu jelemana keur sare. 3 Anak teh kurnia ti PANGERAN, eta teh ganjaran sajati. 214
Mazmur 127.4-129.3 4 Anak lalaki anu lahir waktu bapana ngora keneh, eta lir jamparing anu dicangking ku prajurit. 5 Bagja jalma, anu loba boga jamparing saperti kitu, mun tepung jeung musuh di pangadilan, manehna moal kasoran. 128 1 Lagu paranti jarah. Jamuga sakur nu taat ka PANGERAN, anu hirupna nurutkeun timbalan Mantenna. 2 Pangasilan maneh baris picukupeun, tangtu senang, moal aya kakurang. 3 Bojo maneh bakal saibarat tangkal anggur anu buahna leubeut di jero imah maneh, anak-anak maneh nu lalaki bakal saibarat tangkal jetun ngora, ngariung meja maneh. 4 Kitu berkah nu baris katarima ku jalma anu taat ka PANGERAN. 5 Mugia PANGERAN ngaberkahan ka maneh ti Sion! Mugia maneh dina sapanjang hirup bisa nenjo kamakmuran Yerusalem! 6 Mugia maneh panjang umur, bisa nenjo anak incu! Mugia Israil aman santosa! 129 1 Lagu paranti jarah. Israil, caritakeun ka kaula, kumaha dikaniayana andika ti jaman ngora. 2 "Ti jaman kaula ngora, musuh geus nganiaya kaula kacida telengesna, tapi teu bisaeun nundukkeun kaula. 3 Maranehna ngaraheutan tonggong kaula, jarero lir tapak wuluku dina taneuh. 215
Mazmur 129.4-130.7 4 Tapi PANGERAN anu sipat adil, geus ngabebaskeun kaula tina perbudakan." 5 Sakur nu geuleuh ka Sion, mangka areleh mundur kateter. 6 Muga maranehna sing cara jukut di suhunan imah, geus garing samemeh jadi, 7 moal aya nu nyumpulkeun, moal aya anu meungkeut atawa mawa. 8 Nu laliwat jajauheun kana ngadoakeun, "Mugi anjeun diberkahan ku PANGERAN! Kitu berkah ti kaula, demi asma PANGERAN." 130 1 Lagu paranti jarah. Ti jero jungkrang kabalangsakan abdi jumerit, nun PANGERAN! 2 Dangukeun, nun PANGERAN, dangukeun panyambat abdi neda pitulung! 3 Upami dosa abdi-abdi ku Gusti tetep diemutan, saha anu tiasa luput tina hukumanana? 4 Nanging da Gusti kersa ngahampura, ku margi kitu abdi-abdi bade tumut ka Gusti kalayan hormat. 5 Kaula kacida ngaharepna kana pitulung PANGERAN, tur percaya kana jangji-Na. 6 Nyongsrongna hate kaula ka PANGERAN, leuwih ti batan ronda peuting ngadago subuh ti batan ronda peuting ngadago subuh. 7 Israil kudu percaya ka PANGERAN, ku karana satia asih-Na sarta salawasna kersaeun nulungan. 216
217 Mazmur 130.8-132.6 8 Mantenna kersaeun ngajait umat Israil tina sagala dosa-dosana. 131 1 Lagu paranti jarah ti Daud. Nun PANGERAN, abdi parantos ampun tina kaadigungan, parantos tobat tina kaangkuhan. Tara urusan sareng perkara arageung atanapi sual-sual anu langkung ti sulit. 2 Sawangsulna parantos ngaraos puas sareng tengtrem. Lir budak leutik anu dipepende ku indungna, nya kitu tengtremna hate abdi dina diri abdi. 3 Israil kudu percaya ka PANGERAN, ayeuna jeung salalanggengna. 132 1 Lagu paranti jarah. Nun PANGERAN, mugi emut ka Daud sareng sagala kasangsaraanana. 2 Mugi emut kana jangjina kapungkur, panadaranana ka Gusti, Nu Maha Kawasa, Allah Yakub: 3 "Kami moal waka ka imah atawa ka enggon, 4 moal waka ngaso atawa mondok, 5 lamun tacan mangnyieunkeun tempat pikeun PANGERAN, hiji gedong pikeun Nu Maha Kawasa, Allah Yakub." 6 Di Betlehem urang geus ngareungeu hal Peti Perjangjian, sarta eta ku urang kapanggih di tegal Yarim.
Mazmur 132.7-16 7 Ceuk urang, "Hayu urang ka gedong PANGERAN, urang ngabakti hareupeun tahta Mantenna." 8 Mangga atuh GUSTI, sumping ka Bait Gusti sareng Peti Perjangjian, lambang kakawasaan Gusti, nun PANGERAN, linggih di dieu salamina. 9 Mugi imam-imam Gusti salamina ngalampahkeun anu bener, mugia umat Gusti sarurak! 10 Gusti ngayakeun perjangjian ka Daud, abdi Gusti, mugi eta raja pilihan Gusti teh ulah ditolak, nun PANGERAN. 11 Gusti parantos sumpah ka Daud, hiji jangji anu ku Gusti hamo dibatalkeun: "Kami baris ngangkat anak maneh saurang, jadi raja, sina marentah sanggeus maneh. 12 Upama anak-anak maneh gumati kana perjangjian Kami, jeung kana parentah- parentah nu ku Kami diparentahkeun, anak-anak maranehna oge salawasna bakal jaradi raja ngaganti maneh." 13 PANGERAN geus milih Sion, geusan jadi panglinggihana-Na: 14 "Nya di dieu Kami rek matuh salawasna, nya di dieu tempat Kami marentah. 15 Sion sina lubak-libuk, sagala kaperluanana rek dicukup, pakir miskinna sina sareubeuh dahar. 16 Imam-imamna rek diberkahan dina sagala gawena, umatna disina nyaranyi jeung surak. 218
Mazmur 132.17- 135.3 17 Di dieu Kami rek ngangkat saurang ti turunan Daud, sina jadi raja gede, sarta pamarentahanana rek disina langgeng. 18 Karajaanana rek disina jembar raharja, sabalikna, musuh-musuhna rek disina nandangan kaera." 133 1 Lagu paranti jarah ti Daud. Mana teuing hadena jeung senangna, lamun umat Allah runtut-raut hirupna! 2 Saibarat minyak pangistrenan anu mahal nyakclak tina mastaka jeung rumbah Harun, terus mapay kana beuheung jubahna. 3 Ibarat ciibun ti Gunung Hermon, anu murubut ka pasir Sion. Nya di dinya PANGERAN ngajangjikeun berkah-Na, nya eta hirup nu moal aya tungtungna. 134 1 Lagu paranti jarah. Hiap urang muji ka PANGERAN, he para abdi-Na, he anu garawe peuting di Bait Allah! 2 Tadahkeun leungeun ka tempat anu suci, bari paruji PANGERAN! 3 Mugia PANGERAN, anu ngadamel langit jeung bumi, ngaberkahan aranjeun ti Sion. 135 1 Puji PANGERAN! Paruji jenengan PANGERAN, eh, maraneh nu jadi abdi-Na, 2 nu araya di gedong PANGERAN, di jero Bait panglinggihan Allah urang. 3 Paruji PANGERAN, ku karana kasaeana-Na, paruji jenengana-Na, ku karana murah manah-Na. 219
220 Mazmur 135.4-16 4 Karana PANGERAN geus milih Yakub, milih Israil dijadikeun milik kagungana-Na. 5 Kaula terang, Allah urang teh agung, ngungkulan sakabeh dewa. 6 Mantenna iasa midamel naon bae sakersa- Na, di langit jeung di bumi, di lautan jeung di jero samudra. 7 Mantenna ngadatangkeun mega ti tungtung-tungtung bumi, ngadamel kilat ngabarengan hujan angin, ngabudalkeun angin kaluar ti gudangna. 8 Di Mesir Mantenna maehan sakabeh cikal, anak jalma, anak sato. 9 Di ditu Mantenna ngayakeun mujijat jeung kaahengan, pikeun ngahukum raja saponggawana. 10 Mantenna numpes bangsa-bangsa, maehan raja-rajana anu digjaya: 11 Sihon, raja urang Emor, Og, raja Basan, katut sakabeh raja-raja di Kanaan. 12 Tanah-tanahna dipasihkeun ka umat-Na, dipasihkeun ka Israil. 13 Nun PANGERAN, salamina Gusti baris dimashurkeun yen Gusti teh Allah saban turunan baris aremut ka Gusti. 14 PANGERAN bakal ngabela umat-Na bakal mikawelas abdi-abdi-Na. 15 Dewa bangsa-bangsa dijieunna tina perak jeung emas, bubuatan leungeun jelema. 16 Sungutan tapi teu bisaeun lemek, mataan tapi teu bisaeun neuleu.
Mazmur 135.17- 136.9 17 Ceulian tapi teu bisaeun ngareungeu, sungutna taya napasan. 18 Muga anu nyarieunna jeung anu nyarembahna ge sing jaradi cara arca-arca bubuatanana! 19 Paruji PANGERAN, eh urang Israil! Paruji Mantenna, eh imam-imam Allah! 20 Paruji PANGERAN, eh urang Lewi, paruji Mantenna, eh nu ngabarakti ka Mantenna! 21 Pinuji PANGERAN di Sion, di Yerusalem, panglinggihana-Na. Paruji PANGERAN. 136 1 Haturkeun nuhun ka PANGERAN, demi kasaeana-Na, asih-Na langgeng. 2 Haturkeun nuhun ka nu pangagungna ti sakabeh dewa, asih-Na langgeng. 3 Haturkeun nuhun ka nu pangkawasana ti sakabeh pangeran, asih-Na langgeng. 4 Ngan Mantenna, nu ngadamel mujijat- mujijat agung, asih-Na langgeng. 5 Ku kawijaksanaanana Mantenna ngadegkeun langit asih-Na langgeng. 6 Mantenna ngadegkeun bumi di luhureun cai jero, asih-Na langgeng. 7 Mantenna ngadamel panonpoe jeung bulan, asih-Na langgeng; 8 panonpoe geusan ngarajaan beurang, asih-Na langgeng. 9 bulan jeung bentang-bentang geusan ngaratuan peuting, asih-Na langgeng. 221
222 Mazmur 136.10-25 10 Mantenna maehan cikal-cikal urang Mesir, asih-Na langgeng. 11 Mantenna nuyun urang Israil budal ti Mesir, asih-Na langgeng; 12 ku pananganana anu kuat jeung bedas, asih-Na langgeng. 13 Mantenna meulahkeun Laut Beureum, asih-Na langgeng, 14 umat-Na dituyun nyorang eta laut, asih-Na langgeng, 15 sabalikna raja Mesir jeung baladna diteuleumkeun, asih-Na langgeng. 16 Mantenna mingpin umat-Na nyorang gurun keusik, asih-Na langgeng. 17 Mantenna maehan raja-raja anu garagah, asih-Na langgeng. 18 Mantenna maehan raja-raja anu kasohor, asih-Na langgeng, 19 maehan Sihon, raja urang Emor, asih-Na langgeng, 20 maehan Og, raja Basan, asih-Na langgeng. 21 Tanah maranehna ku Mantenna diserenkeun ka umat-Na, asih-Na langgeng, 22 dipasihkeun ka Israil, abdi Mantenna, asih-Na langgeng. 23 Mantenna henteu lali waktu urang kasoran, asih-Na langgeng. 24 Mantenna ngaleupaskeun urang ti musuh, asih-Na langgeng. 25 Mantenna maparin dahareun ka sakabeh mahluk hirup, asih-Na langgeng.
Mazmur 136.26- 138.1 26 Haturkeun nuhun ka Allah nu murbeng langit, asih-Na langgeng. 137 1 Di sisi walungan-walungan Babul, urang dariuk, di dinya urang careurik ari ras inget ka Sion. 2 Di dinya, dina dahan-dahan gandarusa, urang ngait-ngaitkeun kacapi. 3 Ku jalma-jalma anu ngaboyong, urang teh dititah nyanyi jang nyenangkeun maranehna, carekna, "Kami pangnyanyikeun lagu ti Sion." 4 Naha bisa urang nyanyi pikeun PANGERAN di nagri deungeun? 5 Muga kuring sing ulah bisa deui ngacapi, lamun poho ka anjeun, Yerusalem! 6 Mugi kuring sing ulah bisa deui nyanyi, lamun teu inget ka anjeun, lamun poho yen anjeun teh utamaning kasukaan kuring! 7 Nun PANGERAN, sing emut kana kalakuan urang Edom, nalika ngagempur Yerusalem. Sing emut kana sosoakna: "Gempur, ratakeun jeung taneuh!" 8 He Babul, maneh bakal dibinasakeun. Bagja jalma anu engke ngabales ka maneh, anu pinaureun kalakuan-kalakuan maneh ka kami, 9 anu bakal nyokot orok-orok maneh bari seug digebotkeun kana batu cadas. 138 1 Ti Daud. Nun PANGERAN, abdi sumeja unjuk nuhun ka Gusti, saterusing ati, di hareupeun para dewata, abdi sumeja nyanyi muji ka Gusti. 223
Mazmur 138.2-139.2 2 Sumeja sujud mayun ka Bait Gusti nu suci, muji jenengan Gusti, ku karana satia asih Gusti, anu parantos nembongkeun, yen jenengan sareng parentah Gusti teh pinunjul. 3 Nalika abdi sasambat, ku Gusti didangu, dikuatkeun ku kakuatan Gusti. 4 Sadaya raja di dunya bakal maruji ka Gusti, nun PANGERAN, margi parantos ngaruping jangji Gusti. 5 Maranehna bakal nganyanyikeun padamelan sareng karosaanana kaagungan Gusti. 6 Gusti teh maha luhur, kacida luhurna, nanging kersa nitenan jalmi nu laip, jalmi nu adigung teu tiasa nyumput ti Gusti. 7 Waktos abdi dikurubut ku pakewuh, tetep aman ku pangjagi Gusti, Gusti ngayonan musuh abdi anu keur ngamuk, ku pangawasa Gusti abdi salamet. 8 Gusti tangtos kersa ngabuktoskeun sadaya jangji. Nun PANGERAN, asih Gusti teh langgeng. Sugri padamelan anu parantos diawitan, mugi disampurnakeun. 139 1 Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. Nun PANGERAN, Gusti parantos nguji diri abdi sareng uninga ka abdi. 2 Gusti uninga kana sagala rupi anu dilampahkeun ku abdi, ti nu tebih Gusti waspaos kana pipikiran abdi. 224
Mazmur 139.3-15 3 Boh abdi keur digawe, boh keur reureuh, ku Gusti abdi katingali, sagala tingkah polah abdi kauninga. 4 Malah Gusti uninga kana pisanggemeun abdi memeh ku abdi dikedalkeun. 5 Di mana-mana di sakurilingeun abdi, Gusti aya, kakawasaan Gusti ngaraksa. 6 Kauninga Gusti perkawis abdi pohara jerona, henteu kahontal ku akal. 7 Ka mana abdi tiasa indit nyingkiran Gusti? Ka mana abdi tiasa ngejat ti hadirat Gusti? 8 Ngungsi ka langit, Gusti aya di dinya, nyempod ka alam maot, Gusti aya di dinya. 9 Hiber ka beh ditueun wetan, atanapi matuh di peuntas pangjauhna di kulon, 10 Gusti aya di dinya baris nungtun abdi, Gusti aya di dinya baris nulungan abdi. 11 Upami abdi menta ka poek sina moekan, atanapi menta ka caang sina jadi peuting, 12 poek oge keur Gusti mah henteu poek, wengi oge sami caang sapertos siang. Poek sareng caang keur Gusti mah sami bae. 13 Gusti nu nyipta saban babagian raga abdi, Gusti nu merenahkeun, anu ngawangunna dina kandungan pun biang. 14 Abdi muji sukur ka Gusti, Gusti estu luar biasa sugri damel Gusti ajaib, pikahelokeun; eta abdi terang pisan. 15 Waktos tulang-tulang abdi dirakit, ati-ati diteundeun di jero kandungan pun biang, 225
226 Mazmur 139.16- 140.1 waktos abdi kalayan rasiah tumuwuh di dinya, Gusti uninga yen abdi aya di dinya. 16 Memeh abdi lahir ku Gusti parantos katingali. Poe-poe pikeun abdi parantos diserat dina kitab Gusti, samemeh eta poe-poe ngawitan. 17 Mamanahan Gusti keur abdi kacida muskilna, nun Allah, kacida seueurna! 18 Upami eta kedah dietang, seueurna sami sareng keusik. Barang lilir, tetep we abdi teh di Gusti keneh. 19 Nun Allah, kacida abdi ngarep-ngarepna supados anu jarahat teh ku Gusti dipaehan! Kacida abdi ngarep-ngarepna supados anu barengis teh undur ti abdi! 20 Maranehna ngagogoreng ka Gusti, ngaromongkeun jahat jenengan Gusti. 21 Kacida abdi ijidna ka jalma-jalma anu ijid ka Gusti! Kacida teu resepna abdi ka jalma-jalma nu ngalawan ka Gusti! 22 Geuleuhna nataku ka nu karitu teh maranehna teh musuh, dianggapna ku abdi. 23 Pariksa diri abdi, rahrah pipikiran abdi, nun Allah, uji, bolekerkeun eusi hate abdi. 24 Kotektak bilih di dinya aya kajahatanana teras tungtun abdi ka jalan nu langgeng. 140 1 (140-1) Pikeun pamingpin biduan. Jabur Daud. (140-2) Nun PANGERAN, leupaskeun abdi ti jalma-jalma jahat, tangtayungan ti jalmi-jalmi anu barengis,
227 Mazmur 140.2-11 2 (140-3) anu haben bae ngareka kajahatan, unggal-unggal dinten nyieun picekcokeun. 3 (140-4) Letahna lir oray matih, omonganana lir peurah oray sinduk. 4 (140-5) Nun PANGERAN, raksa abdi tina kakawasaan jalma-jalma jahat, tangtayungan ti jalmi-jalmi anu barengis anu bade ngajungkelkeun abdi. 5 (140-6) Nu aradigung naheunkeun pitapakna, naheunkeun euradna, sapanjang jalan masangkeun tataheunan, naheunan abdi. 6 (140-7) Kaula unjukan ka PANGERAN: "Gusti teh Allah abdi." Dangukeun panyambat abdi, nun PANGERAN! 7 (140-8) Nun PANGERAN Nu Maha Agung, Jurusalamet abdi nu digjaya, Gusti parantos nangtayungan abdi di medan perang. 8 (140-9) Nun PANGERAN, tong diluluskeun kahayangna anu jarahat teh, reka perdayana sing ulah laksana. 9 (140-10) Musuh-musuh abdi ulah disina unggul, hianatna ka abdi sing malindes ka maranehna sorangan. 10 (140-11) Muga maranehna sing dihujanan ku ruhak marong, sing digebruskeun ka gorowong anu jero, ulah sina kalaluar deui. 11 (140-12) Muga ulah hasil niatna nu maritenah, muga sing carilaka jalma-jalma anu barengis.
228 Mazmur 140.12- 141.7 12 (140-13) Nun PANGERAN, abdi terang yen Gusti ngabela perkarana jalmi miskin, sareng hak-hakna jalmi walurat. 13 (140-14) Kantenan, nu balener teh bakal muji ka Gusti, maranehna bakal araya di hadirat Gusti. 141 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN, abdi sasambat ka Gusti, enggal tulungan. Ana abdi sasambat mugi didangu. 2 Tampi paneda abdi lir dupa. Tampi leungeun abdi anu nadah, lir kurban peuting. 3 Nun PANGERAN, tempatkeun pangawal dina sungut abdi, tempatkeun nu kemit dina biwir abdi. 4 Jagi abdi, supados henteu mikahayang kaawonan henteu ngiring kana kajahatan jalmi nu jarahat henteu ngiring kana pestana. 5 Abdi nampi kana hukuman sareng panegorna jalmi sae, sawangsulna teu hayang dihormat ku jalmi jahat, lantaran paneda abdi salamina pikeun ngalawan kalakuanana anu goreng. 6 Upama para pamanggul maranehna parantos ditotogkeun ti luhur karang, nembe karasa ku jalmi-jalmi yen omongan abdi bener. 7 Lir kayu anu dibeulah sarta dicacag lembut, tulang-tulang maranehna bakal ngabarak sisi kuburan.
Mazmur 141.8-142.7 8 Sawangsulna abdi tetep percaya ka Gusti, nun PANGERAN abdi Nu Maha Agung. Ka Gusti abdi nyalindung, raksa abdi tina ajal! 9 Mugi abdi diraksa tina pitapak musuh, diluputkeun tina eurad jalma jarahat. 10 Muga eta anu jarahat teh beunang ku tataheunanana sorangan, sawangsulna abdi sing lulus. 142 1 (142-1) Lagu atikan ti Daud, waktu di jero guha. (142-2) Kaula sasambat ka PANGERAN, menta pitulung, ngajerit ka Mantenna, 2 (142-3) ngucutkeun eusining hate, ngadadarkeun sagala karuwedan. 3 (142-4) Waktu kaula geus meh ngarasa teter, Mantenna mah uningaeun kaula kudu kumaha. Jalan tincakeun kaula ku musuh dipasangan pitapak. 4 (142-5) Waktu ngalirik ka gigir, kaula teu nenjo saha-saha nu pinulungeun, taya saha-saha keur geusan pamuntangan, kaula geus teu aya nu mirosea. 5 (142-6) Nun PANGERAN, abdi jumerit neda pitulung, nya Gusti panyalindungan abdi, mung Gusti anu perlu kanggo hirup abdi. 6 (142-7) Dangukeun panyambat abdi, tulungan, abdi parantos teu sanggup. Salametkeun abdi ti musuh anu langkung unggul batan abdi. 7 (142-8) Bebaskeun abdi tina ieu kasusah, supados Gusti ku abdi dipuji dina 229
230 Mazmur 143.1-8 pagempungan umat Gusti, ku karana kasaean Gusti ka abdi. 143 1 Jabur Daud. Nun PANGERAN, dangukeun paneda abdi. Demi kaadilan Gusti, dangukeun panuhun abdi. Demi kasatiaan Gusti, mugi kersa ngawaler ka abdi. 2 Mugi abdi Gusti ulah didoja, margi di payuneun Gusti mah jalmi teh teu aya nu henteu salah. 3 Abdi parantos kaudag ku musuh, parantos kasoran sama sakali. Ku musuh digubragkeun ka jero panjara poek, kaayaan abdi sapertos anu parantos lami maot. 4 Harepan parantos meh seep, kacida baluwengna. 5 Abdi jadi emut ka waktos-waktos anu kalangkung, emut kana sugri padamelan Gusti, karya-karya Gusti dilenyepan. 6 Abdi nadahkeun leungeun, neneda ka Gusti, ngaraos sono ka Gusti, lir tanah garing sono ka cai. 7 Enggal waler, nun PANGERAN, margi abdi parantos seep pangharepan. Mugi ulah nyumputan, bilih abdi ngahiji sareng anu parantos tarurun ka jero kubur. 8 Geuing abdi unggal enjing, sangkan emut kana satia asih Gusti, margi nya ka Gusti abdi percaya. Paneda abdi mumbulna ka Gusti, tuduhkeun jalan anu ku abdi kedah ditempuh.
Mazmur 143.9-144.6 9 Abdi dongkap seja nyalindung, nun PANGERAN, luputkeun abdi ti musuh. 10 Gusti teh Allah abdi, wulangkeun ka abdi kumaha pangersa Gusti. Sing welas ka abdi, tungtun abdi ka jalan anu aman. 11 Luputkeun abdi, luyu sareng jangji Gusti, nun PANGERAN, salametkeun abdi tina kasesah, demi kasaean Gusti. 12 Demi welas asih Gusti ka abdi, musuh abdi paehan, sakur anu ngagencet ka abdi mugi dibasmi, kitu panuhun ti abdi Gusti. 231 144 1 Ti Daud. Puji PANGERAN, papayung kaula! Mantenna ngalatih kaula jurit jeung ngajar kaula perang. 2 Mantenna papayung anu bela ka kaula, panyalindungan jeung jurusalamet kaula. Di Mantenna kaula percaya yen aman. Mantenna nundukkeun bangsa-bangsa ka kaula. 3 Nun PANGERAN, naon manusa teh pangna ku Gusti dipirosea? Eta teh mung manusa, ku Gusti bet diperhatoskeun? 4 Manusa teh mung sapertos angin sahius umurna mung sapertos kalangkang ngolepat. 5 Nun PANGERAN, soehkeun langit sing muka, lajeng lungsur, rampa gunung-gunung, tangtos meledug haseupna. 6 Burinyaykeun kilat, buyarkeun musuh- musuh Gusti, pentang-pentangkeun jamparing Gusti, musuh sina putat-patit lalumpatan.
Mazmur 144.7-145.1 7 Sodorkeun panangan Gusti ti luhur, abdi rawel, tarik ti jero cai, luputkeun tina genggeman bangsa asing, 8 anu ngomongna tara sabenerna, malah dibawah sumpah ge bohong. 9 Nun Allah, abdi bade ngalagukeun lagu anyar, bade dikawihkeun dipirig kacapi, kanggo Gusti. 10 Gusti maparin kaunggulan ka raja-raja sareng nyalametkeun Daud, abdi Gusti. 11 Uculkeun abdi ti musuh anu barengis luputkeun tina genggeman bangsa asing anu ngomongna tara sabenerna, malah dibawah sumpah ge bohong. 12 Mugia anak-anak lalaki urang dina mangsa ngorana sing saibarat pepelakan, morontod sarta karuat, anak-anak awewe sing saibarat tihang-tihang agung, panghias juru-juru karaton. 13 Mugia leuit-leuit urang parinuh, ku rupa-rupa hasil bumi, domba-domba urang di tegal-tegal aranakanana sing puluhan rebu. 14 Mugia sapi urang baranahan pirang-pirang jeung ulah aya nu kaluron atawa leungit. Mugia di jalan-jalan di nagri urang taya ceurik taya susah. 15 Bagja temen bangsa anu kaayaanana sarupa kitu! Estu bagja bangsa anu Allahna PANGERAN. 145 1 Pamuji ti Daud. Nun Allah, nun Raja, abdi bade ngembarkeun 232
Mazmur 145.2-12 kaagungan Gusti, sareng bade muji sukur sapapaosna. 2 Unggal-unggal dinten bade muji sukur, bade ngamulyakeun Gusti sapapaosna. 3 Agung PANGERAN teh, pohara pinujina, kaagungana-Na henteu katepi ku pangarti. 4 Sugri padamelan Gusti bakal diagung- agung ku unggal turunan, dadamelan Gusti anu rarongkah bakal dimashurkeun ku maranehna. 5 Maranehna bakal nyaritakeun kamulyaan sareng kadaulatan Gusti, sarta abdi bade ngalenyepan dadamelan Gusti anu araheng. 6 Jalmi-jalmi bakal nyaritakeun sugri dadamelan Gusti anu rarongkah, abdi oge sumeja ngembarkeun kaagungan Gusti. 7 Jalmi-jalmi bakal nyaritakeun kasaean Gusti, sareng nganyanyikeun kaadilan Gusti. 8 PANGERAN teh sipat welas sipat hampura, tara gancang bendu, sarta jembar asih. 9 Mantenna sae ka unggal jalma, sarta mikawelas ka saniskara dadamelana-Na. 10 Sadaya mahluk Gusti bakal ngamulyakeun, nun PANGERAN, sarta umat Gusti bakal maruji sukur ka Gusti, 11 maranehna bakal nyaritakeun kamulyaan karajaan Gusti, sareng nyaritakeun karongkahan Gusti, 12 dugi tiap jalmi terang kana dadamelan Gusti nu rarongkah, sareng kana kamulyaan kadaulatan karajaan Gusti. 233
Mazmur 145.13- 146.1 13 Pamarentahan Gusti langgeng Gusti jadi raja sapapaosna. PANGERAN satia kana saniskara jangji-Na, tur mikawelas ka saniskara dadamelana-Na. 14 PANGERAN nulungan sakur anu kasusahan, sarta ngahudangkeun anu lalabuh. 15 Sakumna mahluk hirup ngarep-ngarep ka Gusti, sarta dina waktosna ku Gusti dipaparin tedaeun; 16 Gusti maparin sacekapna, sareng nyumponan kabutuh sakumna mahluk. 17 PANGERAN adil dina sagala tindakana- Na dina sagala damelna dibarengan ku kawelasan. 18 Mantenna deukeut ka sakur anu sasambat ka anu sasambatna ka Mantenna enya-enya. 19 Mantenna nyumponan kabutuh jalma anu ngahormat, kersa ngadangu sarta nyalametkeun sakur nu jumerit ka Mantenna. 20 Mantenna ngaraksa ka sakur nu micinta salira-Na, sabalikna nu jahat mah ku Mantenna dibasmi. 21 Kaula moal kendat muji ngagungkeun PANGERAN, sing sakur nu kumelip masing ngamulyakeun kana jenengana-Na nu suci, sapapanjangna. 146 1 Puji PANGERAN! Puji PANGERAN, he nyawa. 234
Mazmur 146.2-147.1 2 Kaula seja muji ka Mantenna saumur hirup, mo petot-petot pupujian ka Allah kaula sapanjang gumelar. 3 Ulah ngaharep ka para pamingpin nu sipat manusa, da moal bisaeun nyalametkeun. 4 Jalma mah ari geus paraeh jaradi deui lebu, sagala pamaksudanana ge harita musna. 5 Jamuga jalma anu boga Allahna Yakub anu baris nulungan anu muntangna ka PANGERAN, nu jadi Allahna, 6 nu ngadamel langit jeung bumi, laut katut saeusina, sabab Mantenna tetep satia kana jangji-Na. 7 Mantenna ngabela hak jalma-jalma anu dikaniaya, maparin dahareun ka jalma nu lapar. PANGERAN ngabebaskeun para sakitan, 8 ngabeuntakeun anu lalolong, ngahudangkeun anu lalabuh, miasih ka jalma nu jujur. 9 PANGERAN rumaksa ka nu ngumbara, di nagri urang, nulungan ka randa-randa jeung para pahatu, sabalikna rarancang jalma jahat mah ku Mantenna disina gagal. 10 PANGERAN jumeneng Raja salalanggengna, eh Sion! Allah anjeun baris marentah salalanggengna. Puji PANGERAN! 147 1 Puji PANGERAN! Sabab muji ka Allah teh hade, muji ka Mantenna teh estu bener tur matak resep. 235
Mazmur 147.2-14 2 PANGERAN ngadegkeun deui Yerusalem, mulangkeun urang ti pangbuangan. 3 Hate nu ancur ku Mantenna disina cageur, raheut-raheutna dibeberan. 4 Bentang-bentang ku Mantenna dipasti jumlahna, sarta masing-masing dipaparinan ngaran. 5 Gusti urang teh hebat jeung agung kabijaksanaana-Na teu aya wates-wangenna. 6 Kaom lemah ku Mantenna dicengkatkeun, sabalikna nu jahat mah ku Mantenna diidek dina taneuh. 7 Sanggakeun kidung pamuji ka PANGERAN, tabeuh kacapi pikeun Allah urang. 8 Mantenna nyebarkeun mega di awang- awang, ngayakeun hujan keur nyiraman bumi, melakan pasir-pasir ku jujukutan, 9 Mantenna maparin parab ka sasatoan, maraban anak gagak anu disarada marenta. 10 Karesep PANGERAN lain kuda nu baredas, lain prajurit nu gagah wani; 11 karesep-Na teh nya eta anu hormat ka Mantenna, anu ngaharep kana satia asih-Na. 12 Puji PANGERAN, he Yerusalem! Puji Allah maneh, he Sion! 13 Sabab Mantenna geus nohagakeun panto gapura maneh, ngaberkahan rahayat maneh. 14 Mantenna ngajadikeun daerah maneh aman jeung kerta, sarta nyukup ka maneh ku gandum anu pangalusna. 236
Mazmur 147.15- 148.6 15 Mantenna maparin parentah ka bumi, sarta naon bae sapangandikana gancang ngajadi. 16 Mantenna ngamparkeun salju lir simbut, nyebarkeun halimun anu kawas lebu. 17 Mantenna nurunkeun hujan es lir batu karikil, taya nu kuat nangankeun tirisna! 18 Sarta ku parentah-Na keneh eta es teh leyur, Mantenna niup angin, cor cai ngalocor. 19 Mantenna maparin amanat ka umat-Na, maparinkeun parentah jeung hukum-Na ka Israil. 20 Bangsa-bangsa sejen taya anu dipaparinan saperti kitu, maranehna mah teu nyarahoeun kana hukum-hukum Mantenna. Puji PANGERAN! 148 1 Puji PANGERAN! Puji PANGERAN ti sawarga, ku aranjeun, nu araya di tempat luhur. 2 Puji Mantenna, he para malaikat-Na, puji, he wadyabalad sawarga. 3 Puji Mantenna, he bulan jeung panonpoe, puji, he bentang-bentang anu baranang! 4 Puji Mantenna, he langit satungkebing langit, puji, he sagala cai di luhur langit. 5 Puji jenengan PANGERAN ku sakabeh, sabab sakabehna ge dijadikeunana ku pangandika-Na. 6 Nya ku pangandika-Na sakabehna langgeng merenah satempatna-satempatna, taya nu bisa ngalawan. 237
Mazmur 148.7-149.2 7 Puji PANGERAN, he pangeusi bumi, he mahluk-mahluk raksasa pangeusi laut-laut jeung sagara-sagara; 8 he kilat jeung hujan es, salju jeung mega, jeung angin topan anu nurut kana parentah-Na. 9 Puji Mantenna, he gunung-gunung jeung pasir-pasir, he tangkal bubuahan jeung leuweung-leuweung, 10 sato-sato leuweung jeung sato-sato ingu, sato-sato nu ngarayap jeung manuk-manuk. 11 Puji Mantenna, he para raja katut bangsa-bangsa, para pangeran jeung para pangereh lianna, 12 para perjaka jeung para mojang, nu karolot kitu deui barudak. 13 Kabeh kudu muji jenengan PANGERAN! Sabab jenengan Mantenna leuwih agung ti sakabeh, kaagungana-Na luhureun bumi jeung langit. 14 Mantenna geus nguatkeun bangsa salira-Na, nepi ka Mantenna dipuji ku sakabeh umat-Na, nya eta bangsa Israil, anu kacida diasih ku Mantenna. Puji PANGERAN! 149 1 Puji PANGERAN! Nyanyikeun lagu anyar pikeun PANGERAN, puji Mantenna dina pagempungan umat-Na anu satia! 2 Mangka suka, Israil, ku karana Khalik maneh; mangka gumbira, urang Sion, ku karana raja maraneh! 238
Mazmur 149.3-150.6 3 Puji jenengana-Na ku igel, puji Mantenna ku terebang jeung kacapi. 4 PANGERAN ngaraos suka ka umat-Na; nu rendah hate ku Mantenna dihormat, dipaparin kaunggulan. 5 Umat Allah mangka gumbira lantaran geus jaya, mangka gerah sarta nyaranyi sapeuting jeput. 6 Sina surak masing tarik maruji ka Allah, bari nyarekel pedang seukeut, 7 geusan ngelehkeun bangsa-bangsa, geusan ngahukum jalma-jalma; 8 geusan ngabarogod raja-rajana ku rante, geusan ngabarogod para pamingpinna ku rante beusi, 9 geusan ngahukum bangsa-bangsa sakumaha parentah Allah. Ieu teh kaunggulan umat Allah. Puji PANGERAN! 150 1 Puji PANGERAN! Puji Allah di jero Bait-Na! Puji pangawasa-Na di sawarga! 2 Puji padamelana-Na anu rarongkah, puji kaagungana-Na anu unggul. 3 Puji Mantenna ku sora tarompet, puji ku sora kacapi jeung gambus. 4 Puji Mantenna ku sora kendang jeung ku igel, puji ku sora kacapi jeung suling. 5 Puji Mantenna ku sora kolonangna genta puji ku sora kelenengna lonceng. 6 He sakur mahluk hirup, puji PANGERAN! Puji PANGERAN! 239
Amsal 1 1 Ieu siloka-siloka Suleman, putra Daud, raja Israil. 2 Ieu siloka-siloka teh geusan nungtun urang supaya nyaho kana hikmah jeung atikan, supaya bisa neuleuman pitutur-pitutur anu marunel. 3 Oge ngadidik sangkan hirup urang sugih pangarti, jujur, bener jeung adil. 4 Kitu deui mere luang ka nu taya pangalaman, mere papatah ka nu ngarora sangkan jembar kanyaho. 5 Malah nambahan kaweruh nu geus laluhung, ngawuwuh pangarti ka nu geus laloba elmu, 6 sangkan ngarti kana hartining siloka anu nyamuni, bisa neuleuman pituturna jalma-jalma bijaksana. 7 Pikeun meunangkeun kanyaho, jalma teh kudu boga rasa hormat jeung sieun ku PANGERAN. Jalma bodo mah teu ngahargaan kana hikmah sarta embungeun diajar. 8 Anaking! Turutkeun papatah nu jadi bapa, gugu pitutur nu jadi indung. 9 Papatahna matak alus kana ahlak, lir kongkorong atawa sorban nambahan pantes kana dangdanan.
Amsal 1.10-22 10 Anaking! Mun aya nu jahat ngagoda, kahade ulah kabawa. 11 Bisi upama carekna, "Euy, urang datangan Si Anu, urang paehan. Geura resep mergasana, sanajan taya pasalna. 12 Ayeuna mah ingkeun sina ngeunah- ngeunah heula. Tapi ati-ati mun urang geus datang, jangji paeh ku urang! 13 Barang-barangna urang rampas, urang akutan ka imah. 14 Hayu, engke dibere bagian." 15 Kade anaking, tong daek. Anggur jauhan. 16 Maranehna teu betah cicing lamun can nyieun kajahatan, salawasna ngan hayang geura maehan. 17 Mun manuk geus nyahoeun ti heula, cumah ditaheunan oge. 18 Tah jelema anu kitu, ibarat naheunkeun burang eukeur dirina sorangan, keur mergasa nyawana sorangan. 19 Memang kitu jalma nu hirupna tina rarampog, tega kana patina sorangan. 20 Tah dengekeun, hikmah cumeluk ti jalan-jalan, ti pasar-pasar, 21 ti lawang-lawang gapura, ti tempat-tempat jelema karumpul. 22 Cecelukna, "Eh, nu barodo! Arek kajongjonan bae bodo balilu? Iraha rek resep moro kanyaho? Na teu harayang dialajar? 2
3 Amsal 1.23-32 23 Dengekeun ari kami negor, kami rek mere pepeling, sarta ngabagi kanyaho kami ka maraneh. 24 Aranjeun ku kami geus dicalukan, diondang, tapi arembung ngadenge, kami henteu dipalire. 25 Maraneh teu daraek malire pepeling kami, jeung arembung diingetan. 26 Rasakeun engke, ana katarajang kasusah, kami mah rek nyeungseurikeun. Ku kami rek dipupuas mun aranjeun ditempuh bancang pakewuh, 27 anu datangna kawas angin ngagelebug, mawa topan kasusahan, maraneh nu ngarasa nyeri jeung susahna. 28 Ti dinya kakara aranjeun sasambat ka hikmah, tapi ku kami mo dipiduli. Kami ku aranjeun diteangan dikotektak, tatapi hamo kapanggih. 29 Bongan aranjeun enggeus mikageuleuh kanyaho, sarta salawasna embung bae sieun ku PANGERAN teh. 30 Maraneh tara daraek narima nasehat- nasehat kami atawa malire kana panegor- panegor kami. 31 Kalakuan aranjeun kitu baris malindes ka diri, temahna jadi nyiksa ka sorangan. 32 Jalma tuna pangalaman, paeh ku lantaran mangsabodokeun hikmah. Jalma bodo, paehna ku lantaran teu pisan malire ka hikmah.
4 Amsal 1.33-2.11 33 Sabalikna sing saha anu ngagugu ka kami, hirupna tangtu rahayu, salamet tur euweuh pikalewangeun." 2 1 Regepkeun anaking, ieu Bapa rek papatah. Poma ulah mopohokeun nu ku Bapa diucapkeun. 2 Sakur nu jadi piwuruk, lenyepkeun sarta hartikeun. 3 Enya, kudu nunuhun menta kanyaho, kudu neda-neda menta pangarti. 4 Pek kotektak mangka gemet, lir neangan perak atawa pependeman. 5 Lamun eta dipilampah, engke hidep nyaho naon hartina sieun ku Allah, sarta bakal meunang kanyaho tina hal Allah. 6 Karana kapinteran teh estu kurnia ti Allah. Kanyaho reujeung pangarti, asalna nya ti Mantenna. 7 Mantenna nyayagikeun pitulung panangtayungan, ka jalma anu bener satemenna, 8 ngaraksa jalma nu hade ka pada kaula, ngaping jalma anu tumut ka Mantenna. 9 Lamun papatah Bapa digugu, hidep bakal nyaho naon ari adil, temen jeung jujur, nyaho ka anu kudu dipilampah. 10 Tangtu jadi bijaksana, tur bakal ngarasa bagja dumeh sugih ku kanyaho. 11 Pangarti hidep bakal ngajaring, paham bakal ngajaga,
5 Amsal 2.12-3.1 12 nyegah tina lampah salah, ngajauhkeun ti jelema-jelema nu sasar omonganana, 13 ti anu naringgalkeun jalan anu lempeng, nyorang jalan nu poek, 14 ti jalma-jalma anu betah dina salah, nu resep milampah jahat, 15 anu hirupna teu make pangered, anu teu beunang diandel. 16 Hidep baris kuat moal kabengbat ku awewe nu barejad ahlak, ahli ngolo-ngolo jeung ngagelo, 17 nu sok serong ti salakina, anu poho kana sumpah suci akad nikah. 18 Sakali hidep nyampeurkeun awewe kitu, sasat nyampeurkeun ajal. Indit ka awewe kitu sarua jeung indit ka enggon nu paeh. 19 Lalaki nu datang nemonan awewe kitu, tara bisa mulang deui, tara nyorang deui jalan anu brasna kana hirup. 20 Nu matak hidep kudu niru lakuning jalma satuhu, anu hirupna saestu. 21 Sakur anu hirupna satemenna, jalma anu taya kuciwana, baris ngancik di dieu, di tanah nagara urang. 22 Demi nu daroraka mah ku Allah baris didudut, nu jarahat baris dicabut ti dinya, lir tangkal anu dirabut jeung akar-akarna. 3 1 Anaking, ulah poho ka papatah Bapa. Nu ku Bapa diucapkeun, omat ku hidep ingetkeun.
Amsal 3.2-13 2 Sabab eta teh matak hade untung sarta panjang umur. 3 Ulah tinggal ti satia jeung satuhu, kongkorongkeun eta teh dina beuheung, tulis dina sanubari. 4 Lamun kitu tangtu ku Allah dimanah, ku jalma dipikaresep. 5 Kudu temen ngandel ka PANGERAN. Ulah sok ngandelkeun kanyaho sorangan. 6 Dina sagala laku lampah masing inget ka PANGERAN, tangtu Mantenna nuduhkeun jalan nu lempeng. 7 Poma ulah boga angkeuh pinter sorangan, anggur masing sieun ku PANGERAN, nyingkah tina lampah salah. 8 Lamun kitu, eta teh ibarat ubar, kana raheut matak cageur, tur kanyeri oge nyingkir. 9 Masing hormat ka PANGERAN ku ngabaktikeun sagala rupa hasil bumi lahan hidep anu panghadena. 10 Engke leuit hidep buncir, cianggur ceuyah, ngaleuya mo kawadahan. 11 Anaking, ulah nampik lamun ku PANGERAN dipeperih. Tarimakeun ulah sungkan, eta teh pepeling. 12 Mana dipeperih ge tandaning hidep dipiasih, lir bapa meperih anak anu dipikanyaah. 13 Bagja jalma anu meunang hikmah, anu meunang pangarti. 6
Amsal 3.14-27 14 Sabab eta leuwih untung batan boga perak, pangajina leuwih ti batan emas. 15 Hikmah leuwih hargana ti batan permata, sagala rupa anu dipikahayang ku hidep moal bisa nyaruaan eta. 16 Hikmah nungtun kana panjang umur, parek rejeki tur mulya harkat. 17 Hikmah matak nyenangkeun, hirup ngahenang-ngahening. 18 Nya bagja anu boga hikmah, hirup teh jadi milikna. 19 PANGERAN ngadegkeun bumi ku hikmah- Na. Ngadegkeun langit ku pangartos-Na. 20 Ku hikmah Mantenna, cur-cor walungan ngalocor, Mantenna ngayakeun mendung sangkan bumi meunang hujan. 21 Anaking, cekel sing pageuh hikmah, jeung akal budi, ulah dilesotkeun. 22 Eta nu baris ngalantarankeun hidep bagja jeung jamuga. 23 Bakal tengtrem urang nya leumpang, moal kungsi titajong-tajong acan. 24 Sare-sare jongjon da euweuh kakeueung, tibra nepi ka isuk. 25 Moal sieun kagerebeg ku bahla nu datangna jeg angin topan, moal cara nu sok kaalaman ku nu jarahat. 26 Sabab hidep dijaring ku PANGERAN, diraksa sangkan ulah keuna jiret. 27 Iraha bae ge kudu nulung ka nu butuh, sabisa-bisa. 7
Amsal 3.28-4.3 28 Lamun tatangga menta tulung ulah ditembalan, "Isukan bae." Bisa harita mah harita keneh tulungan. 29 Ulah sok ngarancang kajahatan ka sasama, kapan manehna teh hirup bareng- bareng jeung urang sarta percaya ka urang. 30 Ulah cekcok taya sabab jeung jelema anu henteu nyieun kua-kieu ka hidep. 31 Ulah sirik ka nu telenges, jeung ulah hayang nurutan. 32 Sabab nu adatna jahat teh kagiruk PANGERAN. Sabalikna jalma anu satuhu mah jadi kapercayaan Mantenna. 33 Jalma jahat, rumah tanggana ku PANGERAN diterapan panyapa. Rumah tangga jalma satuhu mah diberkahan. 34 Mantenna henteu butuh ku nu adigung. Ari nu rendah ati mah ku Mantenna baris dipiasih. 35 Jalma bijaksana ngaranna bakal seungit. Jalma bodo bakal tambah-tambah hina. 4 1 Barudak, dengekeun papatah bapa maraneh. Regepkeun supaya boga pangarti. 2 Ieu piwuruk hade paedahna, kudu diingetkeun pisan. 3 Bapa teh anak tunggal. Bapa keur budak keneh, 8
9 Amsal 4.4-14 4 ku Ama sok diwurukan. Saurna, "Ingetkeun papatah Ama, ulah poho. Lampahkeun sangkan jamuga. 5 Sing meunang hikmah. Sing meunang pangarti. Kade ieu papatah teh ulah dipopohokeun atawa dilalaworakeun. 6 Ulah ngalalaworakeun hikmah, supaya urang ditangtayungan. Anggur pikadeudeuh, sabab eta teh baris nungtun kana rahayu. 7 Meunangkeun hikmah teh usaha pangpentingna. Beunangkeun pangarti ku saniskara nu geus kapimilik. 8 Sing nyaah kana hikmah, engke maraneh dijadikeun jalma mulya. Maraneh bakal jadi jalma nu kaajen, lamun mikadeudeuh hikmah, 9 nu jadi makuta dina hirup maraneh." 10 Sing ngagugu ka Bapa, anaking! Papatah Bapa bandungan sing saregep, sangkan panjang-punjung panjang umur. 11 Tah, Bapa enggeus ngajarkeun hikmah jeung jalan nu bener geusan hirup. 12 Lamun hidep ati-ati, iatna nya lampah, berekah moal manggih halangan, mun lumpat hamo titajong. 13 Ulah poho ka nu ku Bapa geus dipapatahkeun. Sabab atikan teh nya eta sakumna hirup hidep. Jadi kudu dijaga. 14 Ulah saihwan jeung jelema jarahat. Ulah nurutan adat nu daroraka.
Amsal 4.15-27 15 Ulah! Si Jahat teh jauhan. Hidep mah jongjon-jongjon bae ulah kagoda! Teruskeun enggoning nyorang jalan sorangan. 16 Jalma jahat mah mun teu ngajahat teh sok teu bisaeun hees, gedebag-gedebug panasaran can mergasa batur. 17 Kawantu keur nu jarahat mah ngajalankeun kajahatan jeung katelengesan teh geus cara kana nyatu jeung nginum. 18 Lalampahan jelema anu satuhu, saibarat srangenge medal, beuki beurang beuki caang. 19 Ari nu jahat mah sarua jeung leumpang dina poekna peuting, blug labuh, duka titajong kana naon, da matana teu nenjo. 20 Anaking, regepkeun. Dengekeun omongan Bapa. 21 Kade ulah aya anu lolos. Ingetkeun, cangreud dina ati. 22 Sing saha anu ngarti, bakal diganjar hirup hurip. 23 Masing asak nya mikir, sabab anu nangtukeun watek hirup teh nya pikiran tea. 24 Poma ulah ngomong anu lain sabenerna. Kudu pantrang bohong, cadu ngabobodo. 25 Sing teteg neuteup ka hareup, hate sing buleud sing yakin, ulah ngeluk semu era. 26 Pikir heula sing asak anu arek dipigawe, tangtu sagala anu diusahakeun teh bakal hade jadina. 27 Jauhan anu jahat, lampah sing lempeng. Poma ulah nyimpang ti jalan anu bener. 10
Amsal 5.1-13 5 1 Anaking, tengetkeun jeung regepkeun ieu hikmah jeung pangarti ti Bapa, 2 Tangtu hidep engke nyaho kumaha kuduna mawa diri sarta kumaha kuduna nyarita, nyirikeun yen boga kanyaho. 3 Biwir pamajikan batur kareueutna lir madu, nyiumna lemes lir lemesna minyak jetun. 4 Tapi dina sanggeusna, ngan kari paitna, kari peurihna. 5 Awewe kitu bakal nyered maneh ka tempat nu maot, da leumpangna ge moro ajal. 6 Dirina henteu tetep dina jalan anu nuju kana hirup, tapi sasab ngalantur, tapi teu ngarasaeun yen ngalantur. 7 Ku sabab eta dengekeun, barudak! Bapa arek ngomong deui. Kade ulah aya anu poho. 8 Awewe kitu singkiran! Malah ka imahna ge ulah deukeut. 9 Lamun maraneh ngalayanan, tangtu leungit kahormatan, tur bakal paeh ngora-ngora ku jalma nu taya karunya. 10 Kakayaan maraneh bakal dicokot ku batur, beubeunangan usaha bakal kapiboga ku nu sejen. 11 Tungtungna ari awak geus beak ku panyakit, maraneh ngan bisa udah-aduh, 12 bari ngomong, "Ku naon atuh aing teh ijid kana nasehat? Ku naon make embung dipepelingan? 13 Aing embung ngagugu ka guru-guru, embung nurut ka aranjeunna. 11
Amsal 5.14-6.2 14 Nyaho-nyaho aing teh geus hina dina panenjo jalma rea." 15 Anu matak sing satia ka pamajikan. Kanyaah teh tamplokkeun ka dinya wungkul. 16 Anak ti awewe sejen mah moal aya pigunaeunana ka hidep. 17 Anak sah nu kudu dimumule teh, sina gede, ngarah engkena bisa ngabantu-bantu, lain nu sejen. 18 Anu matak sing ngarasa bagja ku pamajikan. Teangan kasukaan jeung mojang anu ku hidep dikawin, 19 mojang manis jeung tangginas lir mencek; sing katarik ku geulisna, jeung sing bagja ku cintana. 20 Keur naon anaking micinta awewe sejen? Keur naon leuwih kapincut ku kageulisan pamajikan batur? 21 PANGERAN maha uninga kana sagala kalakuan hidep. Ka mana ka mana ge hidep hamo leupas tina panalingaana-Na. 22 Dosana jelema jahat teh lir tataheunan nu bakal ngajiret dirina sorangan, 23 tungtungna paeh lantaran teu bisa ngawasa diri. Ku tina bodo-bodona ahirna tigebrus ka liang kubur. 6 1 Anaking, kungsi hidep kalepasan jangji ka batur, jangji rek mangmayarkeun hutangna? 2 Kungsi hidep kacangcang ku ucap sorangan, kabeulit ku jangji pribadi? 12
Amsal 6.3-15 3 Lamun kungsi, atuh hidep kaereh ku itu. Tapi Bapa seja mituahan. Buru-buru tepungan ka ditu, wayahna balaka teu sanggup. 4 Tong diengkekeun, komo diselang sare atawa reureuh heula mah sanajan sakeudeung ge. 5 Geuwat ngejat tina eta kaayaan, lir manuk atawa uncal ngejat kabur ti nu moro. 6 Jalma kedul kudu nengetan petana sireum. 7 Euweuh nu ngapalaan, euweuh nu ngatur, euweuh nu marentah, 8 tapi sakitu rarajinna; dina usum halodo rajin ngarumpulkeun hakaneun, keur bekelna dina usum hujan. 9 Ari si kedul rek tepi ka iraha ngarengkolna teh? Iraha arek cengkatna? 10 Majarkeun, "Ah rek ngalenyap heula sakerejep, bari sidakep reureuh sakeudeung!" 11 Tapi sabot sare, gapruk ditarajang ku kamiskinan, narajangna lir rampog bari ngabar-ngabar bedog. 12 Jelema nu jahat jeung kurang ajar, ka mana-mana ngan bohong. 13 Matana tingdarilak ngisarahan rek macikeuh. 14 Da salilana anu direkana teh ngan pidorakaeun, di mana-mana ngan nyebar picilakaeun. 15 Ku sabab kitu hamo barisa sumingkir tina musibat, nepi ka tumpes. 13
Amsal 6.16-27 16 (6:16-19) Aya tujuh perkara anu jadi kacua PANGERAN anu teu meunang diantep, nya eta: Sikep nu sombong, sungut nu bohong, leungeun nu maehan jalma teu salah, pipikiran nu ngareka kamurkaan, suku anu gura-giru kana kajahatan, saksi anu bohong deui, bohong deui, jeung jelema anu ngadu-ngadukeun babaturan. 17 (6:16) 18 (6:16) 19 (6:16) 20 Anaking, lampahkeun papatah Bapa, tuturkeun pitutur indung. 21 Gumatikeun salawasna, cangcang dina sanubari. 22 Piwurukna baris nungtun ari keur lumaku, purah ngaping ari ti peuting, mere luang ari ti beurang. 23 Pituahna ibarat cahya ngagebray. Panggeuingna lir guru pituduh hirup, 24 anu baris nyandet hidep sangkan teu ka awewe bangor, sangkan teu kagembang ku pangwujuk pamajikan batur. 25 Tong kagoda ku kelet matana, tong kataji ku geulisna. 26 Awewe palacuran bisa disewa ku harga dahareun sapiring, tapi jinah jeung awewe batur mah kudu dibayar ku nyawa. 27 Bisa hidep mawa seuneu dina harigu, bari baju teu kaduruk? 14
Amsal 6.28-7.5 28 Lamun hidep leumpang nincak ruhak, piraku dampal suku teu melepuh. 29 Tah bahlana jinah ka pamajikan batur teh ibarat kitu. Anu mirucaan kitu moal teu cilaka. 30 Maling dahareun onaman pedah ku bawaning lapar, moal dihina-hina teuing; 31 najan kitu ari kacerek mah kudu mere ganti, malah nepi ka kudu tujuh kalieun, kapaksa nguculkeun pangaboga. 32 Ari jinah mah istuning lampah teu jeung pikiran. Sasat nyilakakeun maneh, 33 bakal dihina jeung diteunggeulan, ngaran jadi goreng sapapanjangna. 34 Moal aya anu nandingan ngentabna hate salaki anu dipangnyelewengkeun. Ngunek-ngunekna taya basakeuneunana. 35 Ditebus ku naon bae oge asa najis narimana. Amarahna moal punah ku pangruruba. 7 1 Anaking, ingetkeun papatah Bapa. Piwuruk nu enggeus-enggeus ulah poho. 2 Jalankeun sangkan jamuga. Lampahkeun sakumaha ceuk Bapa. Jaga eta teh sing ati-ati sakumaha kana siki panon. 3 Mumule sapapanjangna, tulis dina ati. 4 Anggap hikmah teh dulur awewe, pangarti jieun sobat dalit, 5 anu baris ngajaring hidep sangkan teu kagoda ku pamajikan batur, ku awewe pangoloan. 15
Amsal 7.6-19 6 Hiji mangsa Bapa di imah ngalong tina jandela. 7 Katenjo aya barudak ngora, can baroga luang. Aya saurang anu sologoto pisan, 8 leumpang ngaliwat pengkolan palebah imah hiji awewe. Ari ka dinyana 9 wanci sareupna. 10 Awewe teh nyampeurkeun, meunang dangdan kumaha biasa awewe bangor, arek ngeret. 11 Nyampeurkeunana teu asa-asa, euweuh kaera, kawantu kembang jalan, 12 geus tuman megat di pengkolan- pengkolan, di sisi jalan, di pasar. 13 Budak ngora tea jol-jol ditangkeup jeung digalemoh, bari diteuteup beungeutna. Pok diolo, pokna, 14 "Euceu teh wajib mere kurban kasalametan, ari poe ieu eta nadar teh geus kabayar. 15 Sukur encep aya di dieu, memang keur diteangan. 16 Ranjang geus beunang euceu ngamparan ku sepre kembang-kembang ti Mesir, 17 malah meunang nyeungitan ku emur, candana jeung kayu manis. 18 Yap geura urang ka rorompok, urang sosonoan masing wareg sawewengi, urang silih keukeupan. 19 Keun bae akangna mah da keur teu aya, keur nyaba jauh. 16
17 Amsal 7.20-8.4 20 Saurna mah bade dua minggu, da nyandak artos seueur pisan." 21 Kitu ngolona ka budak ngora teh, paromanna marahmay, atuh budak ngora teh teu bisa nampik. 22 Ngiclik budak ngora teh nuturkeun, lir sapi nu ditungtun rek dipeuncit, lir uncal nyampeurkeun burang. 23 Henteu engeuh yen awakna baris kapanggang ruruhit. Teu beda ti manuk anu sologoto asup kana jaring, henteu engeuh yen rek manggih bahya pati. 24 Ku sabab eta, barudak, darengekeun, perhatikeun ieu papatah Bapa. 25 Kade ulah nepi ka ngiclik eleh ku awewe kitu. 26 Geus loba lalaki anu ancur ku nu kitu nepi ka naremahan pati. Geus meh teu kaitung. 27 Datang ka imah awewe kitu teh sarua jeung asup ka tempat nu maraot, ibarat jalan torobosan nu brasna kana paeh. 8 1 Dengekeun, hikmah teh cumeluk, budi akal menta dipirosea. 2 Nangtungna di tempat nu laluhur, di sisi jalan jeung di parapatan. 3 Lebah kaca-kaca nagara, gigireun lawang ka kota, cumelukna: 4 "He umat manusa! Kami sumeja pepeling. Kami cumeluk ka unggal jalma pangeusi dunya.
18 Amsal 8.5-16 5 Sangkan nu acan sawawa jadi sawawa, anu burung ngajadi jelema luhung. 6 Regepkeun! Pitutur kami kabeh pinunjul, saestuna, satemenna. 7 Anu dipedar ku kami perkara anu sayakti, sabab bohong teh kacua kami. 8 Pitutur kami kabeh saestu, taya nu palsu, jeung lain geusan nipu. 9 Pikeun anu nyaring pikir tangtu eces. Pikeun anu asak warah, tangtu bruh-breh. 10 Ti batan milih perak, mending milih pitutur kami. Ti batan milih emas, mending milih kanyaho. 11 Kami teh hikmah, punjul ti batan permata. Kabeh panyileukan maneh, moal ngungkulan ka kami. 12 Kami teh hikmah, boga akal budi, kanyaho jeung panalar anu sehat. 13 Sieun ku PANGERAN, eta cua kana dosa. Adigung reujeung gumede kacua kami, kitu deui adat jahat reujeung omongan palsu. 14 Kami nu ngarang tarekah, kami anu ngajalankeunana. Kami nu boga pangarti. Tur kami digjaya. 15 Kami nyokong raja-raja, ngaping ngatur karajaan, ngabantu para pangagung nyusun hukum kaadilan. 16 Pamarentah-pamarentah di dunya, ahli- ahli nagara jeung para gegeden, jarenengna teh ku lantaran kami.
Amsal 8.17-28 17 Kami nyaah ka anu nyaah ka kami. Sing saha nu neangan kami, tangtu bisa papanggih. 18 Kami bisa mere kasugihan, harkat, kaharjaan katut kayaktian. 19 Sagala perkara anu ti kami, punjul ti emas nu pangendahna, punjul ti perak nu pangmurnina. 20 Kami nyorang jalan anu bener, nuturkeun jalan kaadilan. 21 Jalma nu nyaah ka kami, ku kami diwaris kakayaan, imahna dipinuhan dunya brana. 22 Di antara ciciptan PANGERAN katut dadamelana-Na, kami anu pangheulana dicipta ti jaman purwa. 23 Kami digelarkeun pangheulana, memeh gumelarna alam dunya. 24 Samemeh aya sagara, samemeh aya cinyusu-cinyusu, kami geus lahir ti jaman beh ditu. 25 Medal saheulaeun gunung-gunung, lahir memeh pasir-pasir tingjalegir. 26 Nya samemeh PANGERAN ngadegkeun bumi jeung daratanana, samemeh aya taneuh sakeprul. 27 Kami nyaksian Mantenna ngadegkeun langit, nyaksian Mantenna mentangkeun cakrawala luhureun sagara. 28 Nyaksian Mantenna ngayakeun mega di langit, nyaksian Mantenna mukakeun sumber-sumber cai sagara. 19
Amsal 8.29-9.4 29 Nyaksian Mantenna marentah ka laut, sangkan ulah pasang liwat ti misti. Nyaksian Mantenna masangkeun pademen bumi. 30 Kami nyarengan Mantenna lir ahli adegan. Kami jadi sumber kasugemaan manah-Na sapopoe. Kami bagja aya di payuneuna-Na. 31 Kami sugema nenjo alam dunya, sarta kataji ku umat manusa. 32 Para nonoman, raregepkeun! Turutkeun pitutur kami, tinangtu bagja. 33 Lenyepkeun sakur anu ku kami diwurukkeun. Hikmah teh ulah dimomorekeun. 34 Sing saha anu ngagugu ka kami, tinangtu bagja hirupna, sapopoe ngajaga dina panto kami, ngadago dina lawang ka imah kami. 35 Jelema nu bisa manggihkeun kami, ngamilik hirup, sarta kamanah ku PANGERAN. 36 Anu teu bisa manggihkeun kami, eta teh nyangsara maneh. Anu ngewa ka kami, tandaning cinta kana paeh." 9 1 Hikmah geus ngadegkeun imahna, tihangna tujuh. 2 Keur kaperluan pesta, sasatoan geus dipangmeuncitkeun, kitu deui anggurna geus dicampur sarta idangan geus sayagi. 3 Seug miwarang lanjang-lanjang, sina cumeluk kieu ti tempat nu pangluhurna di kota, 4 "Nu barodo ka darieu!" Ari ka nu gejul, saurna teh, 20
21 Amsal 9.5-15 5 "Hiap dahar di imah kami. Inum anggurna beunang kami nyampuran. 6 Lamun hayang jamuga, geura tinggalkeun lingkungan jalma-jalma barodo teh, taluturkeun jalan pangarti." 7 Jelema sombong dielingan teh kalah ka ngajebian, jelema jahat diingetan teh kalah ka ngambek. 8 Nu sombong mah teu kudu dipepelingan, kalah ka matak dipikangewa. Teu cara ngageuing ka nu bijaksana, tangtu ditarimakeun. 9 Keur nu bijaksana mah nasehat urang teh matak nambahan kabijaksanaanana. Naon bae anu diomongkeun ka jelema bener, tangtu matak nambahan kanyahona. 10 Pikeun jadi bijaksana, kudu boga rasa hormat jeung sieun ku PANGERAN. Nyaho ka Nu Maha Suci, baris meunang ngarti. 11 Hikmah teh bakal mere umur panjang ka maneh. 12 Mun maneh boga hikmah, nu untung nya maneh keneh. Sabalikna lamun maneh nolak hikmah, maneh keneh anu rugi. 13 Kabodoan teh ibarat awewe anu cerewed, teu boga pikiran, teu boga kaera, 14 ngalong di lawang, atawa diuk anjeucleu dina korsi, di tempat anu pangluhurna di kota, 15 ngadon gera-gero, ka nu laliwat, anu keur malikiran urusanana sorangan.
Amsal 9.16-10.8 16 Ari pokna, "Heuy nu teu boga pikiran, ka dieu!" Ari ka nu gejul pokna teh, 17 "Cai beunang maling karasana leuwih amis. Kadaharan beunang maling karasana leuwih ngeunah." 18 Korban-korbanna teu nyarahoeun, yen anu nyimpang ka manehna tinemu jeung ajalna di dinya, anu geus arasup ka jero imahna ayeuna geus araya di dunyana nu paraeh. 10 1 Ieu pituah-pituah Suleman: Anak pinter bapa nu bungah. Anak gejul indung nu nalangsa. 2 Harta banda beunang teu jujur, moal aya berekahna. Ari jujur mah matak rahayu. 3 Jalma bener ku PANGERAN moal diantep kalaparan. Jalma jahat mah angen-angenna ku PANGERAN dipegat sina teu laju. 4 Nu kedul baris muluntu. Anu getol mah pibeunghareun. 5 Anu rajin ngumpulkeun pare dina usum dibuat eta jelema binangkit. Anu kebluk dina usum panen mah jelema pikacelaeun. 6 Jelema bener baris narima berekah. Ucapan jalma jahat mah ngandung niat nu telenges. 7 Jelema bageur mah mangrupa berekah, bakal dipikatineung, sabalikna nu jahat mah baris tereh kapopohokeun. 8 Jalma binangkit, daek narima pituah. Nu gejul omonganana mah baris tijuralit. 22
23 Amsal 10.9-19 9 Jalma jujur bakal lulus mulus. Nu teu jujur mah pasti kabitur. 10 Jalma anu sumput salindung ngadatangkeun kasusah. Jalma nu wani mere panggeuing mah ngusahakeun karapihan. 11 Pitutur jelema hade teh jadi sumberna hirup. Ucapan jelema jahat mah ngandung niat nu telenges. 12 Kaceuceub teh ngahudang picekcokeun, ari kanyaah mah hampuraan kana sagala kasalahan. 13 Jalma nu luhur pangarti, omonganana ngareusi. Jalma gejul mah geus sapantesna mun kahukum. 14 Jalma pinter sanggup ngudag sagala pangarti. Sabalikna anu gejul mah saucap-ucapna teh dareukeut ka pibahlaeun. 15 Kakayaan ngabenteng jalma baleunghar. Kamiskinan mah ngabinasa nu mariskin. 16 Kahadean teh ganjaranana hirup jamuga. Ari dosa mah kalah ka nungtun kana dosa deui. 17 Jalma nu daek nampa panggeuing tangtu salamet. Anu embung disalahkeun mah hirupna dina bahaya. 18 Jalma anu nyumputkeun kangewa, eta ngabohong. Jalma anu resep ngupat mah eta teh jelema gejul. 19 Beuki loba omong beuki loba masiat. Jalma lantip budi mah resep keneh balem.
Amsal 10.20-30 20 Pitutur jelema bener saibarat perak tulen. Ari jalma jahat mah pipikiranana taya hargana. 21 Pitutur jelema bener matak untung jalma rea. Sabalikna jalma gejul mah paeh ku kagejulanana. 22 Berkah PANGERAN nu ngabeungharkeun teh, ari saukur getol mah moal matak nambahan beunghar. 23 Jalma gejul resep kana lampah teu uni. Nu luhur pangarti mah mikaresep kana hikmah. 24 Jalma bener bakal laksana kahayangna. Ari nu jahat mah kalah ka meunang anu dipikasieun. 25 Ana datang topan, nu gejul kapangpengkeun, ari nu jujur mah salamet. 26 Nitah ka nu kedul mah matak bae jengkel, mun cuka mah matak linu kana huntu, mun haseup matak peurih kana panon. 27 Sieun ku PANGERAN matak panjang umur, da nu jahat mah paehna ge samemeh mangsa. 28 Harepan jelema bener matak ngabungahkeun. Ari jelema jahat mah harepanana mubadir. 29 Jalma jujur ku PANGERAN diraksa. Jalma salah mah dibinasa. 30 Jelema bener salawasna reugreug. Ari nu jahat mah moal bisa tetep nyicingan tanah. 24
Amsal 10.31-11.10 31 Jelema bener nyaritana wijaksana. Ari jelema anu sok goreng sungut mah, letahna baris diured. 32 Jelema bener nyaho kana pitutur anu aya maunatna. Jelema jahat mah saucap-ucapna teh panipuan wungkul. 11 1 PANGERAN mikangewa ka nu make timbangan curang. Mantenna misuka ka nu nimbangna bener. 2 Jalma adigung bakal meunang pamoyok, mending oge handap asor. 3 Jalma hade ditungtun ku kajujuran. Jalma curang bakal cilaka ku curangna. 4 Dina waktu geus nyanghareup kana ajal, harta banda taya hartina kajujuran mah matak rahayu. 5 Keur jalma hade mah jujur teh matak nguntungkeun hirup. Ari jalma jahat mah sok nyilakakeun maneh. 6 Kaadilan nyalametkeun jalma jujur. Ari tukang cidra cilaka ku sarakahna. 7 Jalma jahat ana paeh, harepanana ge paeh. Harta banda teu bisa dipake andelan. 8 Kasusahan moal datang ka jalma saleh, datangna ka jalma jahat. 9 Omongan jalma jahat matak binasa, sabalikna hikmah jelema saleh mah matak salamet. 10 Anu jujur ana meunang bagja, sanagara milu suka. Sabalikna jalma jahat mah ana paeh pada nyurakan. 25
Amsal 11.11-21 11 Ku restuna jalma-jalma jujur, kota bisa alus. Sabalikna ku omongan jalma-jalma jahat mah kota teh ruksak. 12 Ngahina batur kalakuan anu gejul. Nu lantip mah sungutna repeh. 13 Jelema laer biwir moal bisa dibawa rasiah. Sabalikna nu satia layak dipercaya. 14 Bangsa bakal runtuh lamun taya anu mingpin, sabalikna bisa kuat lamun loba juru nasehatna. 15 Ulah sasanggupanan mangnanggungkeun hutang batur, bisi kaduhung. Leuwih aman teu pipilueun. 16 Istri lungguh mah hormateun, sabalikna awewe teu boga budi mah nista. Jalma kedul mustahil rek boga duit. Nu rikat usahana mah pibeunghareun. 17 Lamun urang bageur tangtu loba anu mikaheman. Kejem mah sarua jeung nyiksa maneh. 18 Jelema jahat mah najan beubeunangan ge taya mangpaatna. Sabalikna mun pagawean urang bener, tangtu meunang ganjaran. 19 Boga niat rek milampah hade tangtu baris jamuga. Tapi mun keukeuh boga niat jahat, tinangtu bakal tiwas. 20 Angen-angen jahat kaceuceub PANGERAN, ari lampah bener nyukakeun kana manah-Na. 21 Sing yakin, nu jahat tangtu dihukum, nu bener tangtu luput tina siksaan. 26
Amsal 11.22-31 22 Istri geulis tanpa kaperyogaan, saibarat anting emas dina cungur bagong. 23 Angen-angen jelema bener, salawasna alus jadina. Sabalikna jelema jahat, ana kahayangna laksana, matak ambek saban jalma. 24 Aya jalma anu bisa samemena make duitna, tapi kalah ka beuki beunghar. Ari nu pohara cecelna kalah ka tambah kokoro. 25 Nu balabah babari meunang rejeki. Nu resep tutulung babari meunang pitulung. 26 Anu sok nahan pare ngadago undakna harga bakal pada nyumpahan. Ari dijual harita mah pada maruji. 27 Maksud maneh lamun hade tangtu pada ngahargaan. Sabalikna neangan pisusaheun mah tangtu meunang kasusahan. 28 Nu umangkeuh ku kabeungharan baris ragrag ngoleang, lir daun murudul usum muguran. Sabalikna jalma bageur baris subur, lir tangkal gomplok daunna. 29 Nu nyusahkeun kulawarga matak moal boga naon-naon. Nu barodo salawasna kudu ngawula ka nu palinter. 30 Jalma bener mah ngahirupan, jalma telenges mah ngarampas nyawa. 31 Lamun jalma bener di dunya keneh geus meunang ganjaran, jalma jahat jeung boga dosa oge geus pasti baris dihukum. 27
Amsal 12.1-12 12 1 Jalma nu boga pangarti mah dibejaan salahna teh atoh. Ngan nu gejul nu embung dibebener mah. 2 PANGERAN misuka jelema bener. Ari jelema julig ku Mantenna dihukum. 3 Jalma doraka hirupna moal aman. Jalma bener mah reugreug. 4 Pamajikan bageur matak reueus matak bungah salaki. Pamajikan nu ngerakeun mah ibarat panyakit dina tulang-tulangna. 5 Jalma jujur resep terus terang. Ari tukang cidra mah ngan arek nipu. 6 Ucap-ucapan jelema jahat mah nyilakakeun. Sabalikna ucap-ucapan jelema bener mah ngajait nu keur kaancam. 7 Jalma jahat baris tumpur jeung moal boga turunan. Ari rumah tangga jelema bener mah tangtu jamuga. 8 Anu boga kapinteran tangtu pada ngajenan. Nu bodo mah pada nyapirakeun. 9 Mending jadi jelema biasa, dapon wekel kana usaha, ti batan niru-niru menak, tapi hirup seuseut seuat. 10 Jelema hade mah rumawat kana pipiaraan. Nu jahat mah telenges kana pipiaraan teh. 11 Jurutani anu wekel digawe moal kurang dahareun. Kacida bodona miceunan waktu pikeun hal nu mubadir. 12 Jalma jahat ngan nyiar pidorakaeun, ari nu bener mah hirupna teh reugreug. 28
Amsal 12.13-24 13 Jalma jahat kabeulit ku omonganana keneh. Ari ku nu jujur mah pikasusaheun ge luput. 14 Ganjaran teh gumantung kana ucap jeung laku lampah, saimbang jeung pagawean. 15 Jalma gejul mah sok ngarasa bener bae. Sabalikna nu wijaksana mah daek narima pituah. 16 Lamun jalma palung pundung, sok terus nangarkeun maneh. Ari nu lantip mah tahan ku pangweweleh. 17 Lamun maneh nyarita nu saenyana, kaadilan baris jalan. Sabalikna lamun bohong, kaadilan moal jalan. 18 Omongan anu teu dipikir heula lir pedang nojos, jero ngaraheutanana. Demi omongan anu make akal budi mah jadi tamba. 19 Bohong mah moal tahan lila-lila. Sabalikna nu saestuna mah tagen sapapanjangna. 20 Nu ngareka kajahatan, ngareka picilakaeun. Sabalikna anu nyieun pibenereun mah baris pinanggih bagja. 21 Jalma ibadah mah moal meunang mamala. Sabalikna jalma jahat tangtu meunang susah. 22 PANGERAN ngewa ka tukang bohong, sabalikna misuka ka nu nedunan jangjina. 23 Jalma lantip mah tara ieu aing nyaho, sabalikna anu palung mah nembrakkeun kabodoanana. 24 Wekel digawe matak boga kawasa. Nu kedul mah paling-paling jadi badega. 29
Amsal 12.25-13.7 25 Ku kasusah mah jalma teh leungit kabagjaanana, tapi ku pangbeberah mah kasusahna paler. 26 Jalma bener jadi tuduh jalan ka nu sejen, demi nu jahat mah sabalikna, sok nyasabkeun ka batur. 27 Anu kedul moal bisa ngahontal udaganana, sabalikna nu rajin mah baris pinanggih jeung bagja. 28 Bener teh nungtun kana jalan hirup. Ari kagejulan nungtun kana jalan pipaeheun. 13 1 Budak bageur, ari dipapatahan ku bapana teh nurut. Ari nu gede hulu mah dipepelingan teh embung. 2 Jalma hade saucap-ucapna nguntungkeun, ari tukang tipu mah malah resep kana kakerasan. 3 Ngomong masing ati-ati, hirup kudu dijaga. Nu ngomongna gagabah baris tijungkel. 4 Pangedulan sanajan loba kahayang ge moal laksana, sabalikna nu getol, sagala kahayangna tangtu kahontal. 5 Jalma jujur ngewa kana bohong, ari nu jahat mah saucap-ucapna teh ngerakeun jeung pikaijideun. 6 Kayaktian teh ngaraksa ka nu teu salah. Ari kajahatan mah ngadatangkeun kacilakaan ka nu daroraka. 7 Aya nu akon-akon beunghar padahal taya kaboga. Aya oge anu pura-pura miskin padahal beunghar. 30
Amsal 13.8-18 8 Anu beunghar, duitna teh dipake keur ngajaga kasalametanana. Sabalikna jiwa nu miskin mah moal aya nu ngarah. 9 Jelema bener ibarat cahaya ngagebray, jelema jahat mah ibarat lampu melempem rek pareum. 10 Sipat angkuh nungtun kana pisusaheun. Jadi jalma mah ulah sungkan menta luang. 11 Banda mah beuki gampang dialana, beuki gampang beakna. Beuki wekel ngalana, beuki nambahan lobana. 12 Estu nalangsa lamun pangharepan gagal, sabalikna ana kahayang laksana, hate pinuh ku bagja. 13 Nolak nasehat, eta teh menta kasusah. Nurut kana nasehat tangtu mulus. 14 Piwulang ti nu budiman, ibarat cinyusu ngaburial terus, bisa jadi jalan pisalameteun tina bahaya. 15 Akal budi ngajungjung darajat, ari jelema anu sok cidra mah anggur tumpur. 16 Jalma anu sehat akal, sagala lampahna dipikir ti samemehna. Ari nu gejul mah sok tuluy nangarkeun kagejulanana. 17 Utusan anu teu beunang dipercaya matak nyilakakeun. Utusan anu satuhu mah ngalantarankeun rapih. 18 Nu embung diajar bakal malarat tur taya harkat. Nu daek nampa panggeuing mah bakal diajenan. 31
Amsal 13.19-14.2 19 Kacida untungna lamun kahayang bisa laksana. Jalma gejul mah arembung babalik pikir. 20 Pek nyampur jeung nu pinter, tangtu pinter. Pek babaturan jeung nu garejul, tangtu ancur. 21 Di mana-mana ge nu doraka mah dikukuntit ku picilakaeun. Sabalikna nu balener mah baris meunang ganjaran. 22 Jalma hade bisa ngawariskeun kakayaanana ka incu-incu. Sabalikna harta banda jelema jahat mah baris ragrag ka jalma anu balener. 23 Tanah nganggur bisa ngahasilkeun dahareun pirang-pirang keur nulung anu mariskin. Tapi ku jelema jahat mah dicarek, teu meunang dikebonan. 24 Nu tara ngawarah anak tandaning teu nyaah. Mun enya nyaah ka anak tangtu daek ngelingan. 25 Jalma bener moal kurang dahareun, sabalikna jalma jahat mah salawasna lapareun bae. 14 1 Awewe binangkit ngamumule rumah tanggana. Sabalikna awewe gejul mah ngabaruntakkeun. 2 Kudu jujur tandaning ngesto ka PANGERAN. Mun teu jujur, tandaning teu sieun ku Mantenna. 32
33 Amsal 14.3-14 3 Jalma gejul mah sok muji maneh bawaning ku sombong-sombongna. Sabalikna anu berbudi, karaksa ku omonganana. 4 Mun euweuh sato keur narik wuluku, leuit teh bakal kosong. Mun aya mah tangtu pinuh. 5 Saksi anu beunang dipercaya, nu dicaritakeunana teh tangtu bener. Saksi palsu mah pangakuanana bohong kabeh. 6 Tukang cacawad mah moal bisa bijaksana. Ari nu ngarti mah babari diajarna. 7 Nu burung mah jauhan bae, da moal bisa ngajarkeun naon-naon ka urang. 8 Naon sababna jelema pinter wet bijaksana? Sabab nyaho kana pilampaheun dirina. Naon sababna jelema bodo wet gejul? Sabab pangrasana mah sagala nyaho. 9 Nu barurung tara mikiran dosana. Jelema anu harade mah hayang dihampura. 10 Suka keur sorangan, duka keur sorangan, batur mah mo bisa milu ngarasakeun. 11 Waktu imah jelema jahat diruksak, imah jelema bener mah tetep nagen. 12 Aya jalan anu disangka pisalameteun, padahal brasna kana pipaeheun. 13 Seuri teh sok dipake nyumputkeun kasedih. Ari enggeusna mah angger-angger bae susah. 14 Jalma goreng baris tinemu jeung kagorengan. Jalma hade baris meunang pahla tina kahadeanana.
Amsal 14.15-26 15 Jalma bodo mah percayaan, ari nu binangkit mah ngawas-ngawas heula pilengkaheun. 16 Jelema nu boga pikiran mah sok ati-ati sangkan luput tina kasusah. Ari nu bodo mah sok lalawora jeung sologoto. 17 Anu babarian napsu lampahna sok siga nu burung, da jelema bijaksana mah adatna teh leuleuy. 18 Jalma nu taya kanyaho, temahna bodo. Ari nu bijaksana mah diganjar pangarti. 19 Jalma jahat baris ngeluk hareupeun jelema bener bari tamada menta dipikarunya. 20 Ka nu malarat mah taya pisan nu misobat, teu cara nu beunghar loba sobatna. 21 Mun hayang ngarasa bagja, kudu karunya ka anu balangsak. Mikangewa ka batur teh dosa. 22 Mun urang migawe hade, baris dihormat jeung dipercaya. Pohara kaliruna migawe nu goreng mah. 23 Mun hayang nyapek kudu ngoprek, da ari ngobrol bae mah pimalarateun. 24 Jalma bijaksana dipuji ku kabijaksanaanana, jalma gejul kaceluk ku kagejulanana. 25 Lamun carita saksi sayakti, bisa ngajait tina pati. Lamun caritana bohong eta mah hianat. 26 Sieun ku PANGERAN teh matak teger jeung reugreug ka urang sakulawarga. 34
35 Amsal 14.27-15.3 27 Sieun ku PANGERAN teh dadasarna hirup, anu bisa ngajauhkeun tina ancaman pati. 28 Agungna raja gumantung kana jumlah rahayatna, tanpa rahayat raja ge taya hartina. 29 Jelema anu tahan sabar nandakeun bijaksana, sabalikna nu gede ambek mah nandakeun kacida bodona. 30 Hate sugema matak hurip kana diri, sirik dengki mah ibarat panyakit matak paeh. 31 Ngagencet ka nu miskin, eta teh ngunghak ka Allah nu ngadamelna. Welas asih ka nu miskin, eta teh hiji bakti ka Mantenna. 32 Jalma jahat baris ragrag ku kajahatanana, jalma bener bakal karaksa ku kajujuranana. 33 Jelema nu boga pangarti, sagala pikiranana dibarengan ku akal budi. Jelema gejul mah tuna tina akal budi. 34 Bangsa anu nyekel bebeneran baris jaya. Lamun bangsa nyieun dosa, tangtu bakal nista. 35 Pagawe nu parigel bakal kapake ku rajana. Pagawe anu nguciwakeun manahna mah bakal dihukum. 15 1 Jawaban sareh nyirnakeun amarah. Jawaban nyogok ngahudang napsu. 2 Jalma nu boga pangarti mah ana nyarita kaciri yen ngeusi. Nu burung mah harus omongna wungkul. 3 PANGERAN uninga kana kajadian di mana-mana. Kalakuan urang boh nu hade boh nu goreng ku Mantenna katilik.
36 Amsal 15.4-14 4 Ucap genah matak seger, ucap anu garihal mah nyentug. 5 Goreng pisan anak ngalalaworakeun papatah bapa. Anu ngestokeun panggeuing bapana nandakeun yen tumarima. 6 Jelema bener mah harta bandana karaksa. Harta banda jalma jahat mah bakal beak dina usum suker. 7 Kanyaho teh nyebarna ti nu palinter, lain ti nu barodo. 8 Paneda jalma balener kamanah ku PANGERAN. Sabalikna jalma jarahat mah pangbaktina ge dipikageuleuh. 9 PANGERAN ceuceub kana cara hirupna jalma doraka, tapi asih ka jalma nu hade lampah. 10 Mun lampah urang goreng tangtu dihukum beurat. Jalma nu embung narima pepeling moal jamuga. 11 Nu aya di enggon nu paeh ge ku PANGERAN mah kauninga. Jadi pimanaeun manusa bisa nyumputkeun eusi hatena ti Allah? 12 Tukang cacawad mah embung digeuing, tara teh teuing daek tatanya ka nu palinter. 13 Jalma nu keur meunang kabungahan, budina marahmay, ari keur bingung mah nguyung. 14 Pangarti teh ku nu pinter mah diulik, ari nu gejul mah geus bodo teh enggeus bae.
Amsal 15.15-25 15 Nu mariskin hirupna teu weleh ripuh, ari anu sararenang tara kendat sukan-sukan. 16 Miskin oge ari iman ka PANGERAN mah leuwih bagja ti batan beunghar tapi loba kasusah. 17 Mending keneh dahar saukur jeung lalab jeung jalma nu dipikanyaah, ti batan dahar jeung daging tapi bari aya kangewa. 18 Barangasan nungtun kana picekcokeun, sabar mah nungtun kana karuntutan. 19 Di mana-mana ge ari kedul mah hese hirup. Hayang ulah manggih susah mah kudu jujur. 20 Anak anu bijaksana nyenangkeun hate bapana. Ngan jalma gejul anu ngarendahkeun ka indung mah. 21 Nu gejul mah bodo oge ngeunah-ngeunah bae. Ari nu dilampahkeun ku nu pinter mah pagawean bener. 22 Kudu getol tatanya heula, tangtu hasil nya maksud. Mun teu kitu bororaah. 23 Pohara nyugemakeunana mere jawaban nu nya cocog ucapna nya cocog jeung kaayaan. 24 Jalma binangkit mah jalanna teh ka luhur ngajugjug kana hirup, lain ka handap kana pipaeheun. 25 Nu adigung baris ditumpes rumah tanggana ku PANGERAN. Sabalikna pangaboga randa mah ku Mantenna ditangtayungan. 37
Amsal 15.26-16.3 26 PANGERAN mikagiruk pipikiran jelema goreng, sabalikna misuka kana ucap-ucap nu darehdeh. 27 Nyokot untung bari teu jujur, matak susah anak rabi. Tong daek nampa panyogok sangkan bisa hirup mayeng. 28 Jelema hade mah memeh ngajawab teh mikir heula. Sabalikna jelema goreng mah gancang ngajawab, tapi matak nyusahkeun. 29 Paneda jelema hade ku PANGERAN didangu, nu doraka mah moal dipirosea. 30 Parangi hade ngagumbirakeun hate, beja hade matak lega rarasaan. 31 Daek malire kana panggeuing, nandakeun yen bijaksana. 32 Mun urang nolak kana nasehat, nu rugi diri sorangan. Sabalikna mun daek narima pepeling, bakal jadi leuwih bijaksana. 33 Sieun ku PANGERAN teh atikan nu mawa hikmah. Mun hayang kaajen kudu handap asor heula. 16 1 Manusa meunang nyieun pamaksudan, ari nu nangtukeunana mah Allah. 2 Ceuk pangrasa urang mah pagawean urang teh hade bae. Ari PANGERAN mah nguji ka nu aya dina sanubari urang. 3 Kudu nyuhunkeun ka PANGERAN sangkan rencana urang diberkahan, tangtu pagawean urang lulus. 38
Amsal 16.4-15 4 Sagala dadamelan PANGERAN aya tujuanana masing-masing. Mantenna geus nangtukeun yen nu jahat baris ditumpes. 5 Nu arangkuh jadi kacua PANGERAN, tur moal bisa nyingkir tina hukuman. 6 Kudu satia satuhu, tangtu dosa urang ku Allah dihampura. Kudu tumut ka PANGERAN, tangtu luput tina musibat. 7 Mun urang nyukakeun manah PANGERAN, musuh oge bisa malik nyobat. 8 Pangasilan saeutik ge ari beunang jujur mah leuwih mangpaat, ti batan loba tapi meunang teu bener. 9 Manusa anu boga angen-angen, Allah anu memener lengkahna. 10 Timbalan raja mah meunang kawasa ti Allah, putusanana salawasna adil. 11 Pamundut PANGERAN, timbangan jeung ukuran teh kudu bener, jujualan kudu jujur. 12 Raja teu meunang ngantep kajahatan, sabab kuatna pamarentahan teh nya ku kaadilan. 13 Raja mah kahoyongna ngadangu perkara nu saestuna, mikaresep ka sakur anu ngucapkeun anu sayaktina. 14 Jalma anu bijaksana, narekahan sangkan raja senang manahna. Sabab lamun raja enggeus bendu, teu mustahil mun aya nu nepi ka paeh oge. 15 Kurnia raja lir ibarat mendung nurunkeun hujan di musim halodo, matak ngahirupkeun. 39
Amsal 16.16-26 16 Boga pangarti jeung kapinteran mah leuwih utama ti batan boga emas perak. 17 Jalma hade mah lampahna nyingkiran pibalahieun. Ku sabab eta kudu ati-ati lampah, sangkan rahayu. 18 Adigung temahna ancur, angkuh temahna rubuh. 19 Mending oge rendah hate jeung taya kaboga, ti batan milu ka jalma angkuh jeung milu kacemekan ku barang beunangna ngarampas. 20 Sing tigin kana piwulang, supaya lulus nya maksud. Masing ngandel ka PANGERAN, malar meunang kabagjaan. 21 Jalma bijaksana anu sawawa, kaciri tina pangartina; tina carana nyarita, omonganana beuki tambah ngayakinkeun. 22 Hikmah teh sumber hirupna jalma anu bijaksana, tapi mapatahan jelema gejul mah ka hambur-hambur waktu. 23 Jalma berbudi mah memeh ngomong dipikir heula, jadi anu diucapkeunana teh bisa leuwih ngayakinkeun. 24 Ucap darehdeh ibarat madu, nya amis nya alus keur kasehatan. 25 Aya jalan anu disangka pisalameteun, padahal brasna kana pipaeheun. 26 Kajurung ku lapar, nu kuli mah beuki soson-soson digawena, sangkan bisa buru-buru dahar. 40
41 Amsal 16.27-17.4 27 Jelema jahat mah ngan neangan bae jalan picilakaeun batur. Malah ucap-ucapna ge ngagudag-gudag ku kajahatan. 28 Jalma jahat resep nyebarkeun pitenah, kagorenganana dipake ngabengkahkeun anu eukeur sosobatan. 29 Jalma telenges mah ka baturna ge nipu merdaya, ngarah baturna cilaka. 30 Sing waspada ka nu nyengiran jeung ngiceupan, eta teh dina hatena mah boga niat jahat. 31 Umur panjang jadi ganjaran ka jalma anu temen nya lampah, ari huis minangka makuta mulya. 32 Mending sabar ti batan gagah. Mending ge bisa ngered diri, ti batan bisa ngarebut hiji kota. 33 Taya halangan ngalung dadu oge geusan neguh pangersa Allah. Ari jawabanana mah ditangtukeun ngan ku Allah. 17 1 Mending dahar sangu bear tapi hate tengtrem, ti batan kadaharan nu ngareunah di imah anu pinuh ku kasusah. 2 Badega anu binangkit bisa ngelehkeun anak dunungan nu tanpa guna. Malah bisa kabagi warisan sagala. 3 Emas jeung perak diujina ku seuneu. Ari hate jelema mah diujina ku PANGERAN. 4 Jalma jahat ngaguguna kana pikiran jahat, tukang bohong kana bohong.
Amsal 17.5-15 5 Ngulinkeun nu miskin sarua jeung ngulinkeun PANGERAN nu ngadamelna. Ulah atoh nenjo batur nu goreng milik, bisi kahukum. 6 Nu geus karolot sok agul ku incu-incu, cara barudak sok agul ku bapana. 7 Jelema nu lantip budi nyaritana moal bohong, jeung pamohalan pisan jelema gejul nyarita aya eusina. 8 Aya jalma anu nganggap, yen panyogok teh matih, sagala ge ku eta mah leeh. 9 Mun hayang dipikaresep, kudu daek ngahampura batur nu salah ka urang. Ngunek-ngunek bae kana kasalahanana mah keur nyobat ge bisa pegat. 10 Panegor sakali ge ku jalma berbudi mah leuwih karasaeun mangpaatna, ti batan jalma bodo digebugan ratusan kali. 11 Ka jalma jahat anu salawasna nyieun onar, pati teh datangna lir utusan nu kejem. 12 Aya saleuheung amprok jeung biruang anu karampas anakna, ti batan tepung jeung anu burung nu pipikiranana gejul. 13 Males goreng ka nu hade, balukarna kagorengan teh bakal nyayang di imah. 14 Awal pasendatan, ibarat mimiti bocorna hiji bendungan. Memeh bedah kudu geuwat diomean. 15 Nyalahkeun jelema beresih, atawa ngaleupaskeun jelema jahat, duanana ge kaceuceub PANGERAN. 42
Amsal 17.16-27 16 Ngongkosan nu gejul sangkan dididik euweuh hadena, da puguh teu bogaeun pikiran sehat. 17 Sobat salawasna sok nembongkeun kanyaahna. Ari dulur pikeun naon mun lain keur silih tulungan dina kasusah? 18 Anu sasanggupanan mangmayarkeun hutang tatangga mah, ngan jelema anu teu boga pikiran. 19 Jalma nu resep kana masiat, resep pasea, jalma anu osok nyombong bae, neangan pipaseaeun. 20 Gindi pikir jeung goreng biwir, ngan cilaka bagianana, moal meunang kahadean. 21 Pikeun nu jadi bapa mah lamun anakna milampah kagejulan, taya lian ti matak nalangsa. 22 Gumbira teh matak sehat. Nguluwut bae mah matak gering nangtung. 23 Hakim anu piduit, ririkipan daek disogok, kaadilan mah teu dijalankeun. 24 Jelema anu asak luangna, nu diulik teh lampah nu bijaksana. Ari anu atah luangna mah sok kumaha bae karepna. 25 Anak gejul, ka bapa matak susah, ka indung matak nalangsa. 26 Henteu pantes ngadengda jelema anu henteu salah. Henteu pantes ngahukum jelema bageur. 27 Jalma nu yakin kana dirina, tara ngomong sagawayah. Jelema bijaksana mah ayem. 43
Amsal 17.28-18.10 28 Nu gejul ge ari repeh jeung sungutna kuateun balem mah sok disangka bijaksana. 18 1 Jelema nu tara campur jeung batur, sok mentingkeun dirina bae. Kana paham batur, kajeun ceuk nu rea bener, tara satuju. 2 Keur nu gejul mah ngarti sukur henteu kajeun. Maksudna ge ngan ukur hayang ngabengbrengkeun kapinteran sorangan. 3 Dosa katut wiwirangna rerentetan. Mun harga diri geus leungit, kari hinana. 4 Ucap-ucapan jelema bisa jadi hikmah, jero ibarat sagara, seger lir cai walungan. 5 Condong ka nu salah jeung teu mere kaadilan ka jelema nu beresih tina kasalahan teh goreng pisan. 6 Lamun nu gejul geus mimiti ngasongkeun alesan, eta sarua jeung menta paneunggeul. 7 Nu gejul mah ana geus nyarita sok terus ngocoblak, nepi ka karingkus ku ucap-ucapna keneh. 8 Aya ku genah ari ngadengekeun upatan! Mun kongang mah mani hayang nyamualkeun. 9 Jalma kedul sarua gorengna jeung jelema nu ngaruksak. 10 Jenengan PANGERAN lir benteng anu tohaga. Jalma anu ibadah bisa muru ka dinya, tangtu rahayu. 44
Amsal 18.11-21 11 Ari ceuk pangrasa nu baleunghar, harta bandana teh bisa ngajaga dirina, lir kuta tohaga ngabudeur nagara. 12 Ari hayang dihormat kudu rendah hate. Ari angkuh mah baris tijungkel. 13 Memeh ngajawab regepkeun heula. Lamun henteu kitu, tetela maneh teh bodo, celaeun. 14 Kahayang kana cageur ari keur gering, bisa nunjang kakuatan. Leungit eta, harepan ge musna. 15 Jelema pinter mah kana nyiar elmu teh mani nyongsrong tur junun. 16 Anjeun rek ngadeuheus ka jelema penting? Bawakeun tanda katineung, moal teu lungsur-langsar. 17 Nu nyarita ti heula di pangadilan, memeh lawanna ngabantah mah caritana sok siga enya. 18 Lamun dua jalma nu sarua kawasana padu di pangadilan, bisa disapih ku ngalung dadu. 19 Kudu nulung ka dulur, engke manehna ngabela ka urang lir kuta anu tohaga ngabenteng nagara. Sabalikna lamun digetrengan, kaanjangan ge embungeun. 20 Jamuga moalna urang, gumantung kana omongan sorangan. 21 Sabab hirup teh goreng ku omong hade ku omong. Balukar tina omongan urang, nu nanggungna urang-urang keneh. 45
46 Amsal 18.22-19.9 22 Nu boga pamajikan teh estu jelema bagja. Eta teh rahmat PANGERAN. 23 Nu malarat mah ngucapkeun pamentana lengas-lengis. Tapi nu beunghar mah ana ngajawab teh ketus. 24 Loba sobat nu teu awet, aya oge nu satia leuwih ti dulur sorangan. 19 1 Miskin oge ari jujur mah leuheung, ti batan nya gede bohong nya gejul. 2 Sumanget ngagegedur ge ari bari jeung euweuh pangarti mah jang naon. Tur ari gurunggusuh teh sok matak nyusahkeun maneh. 3 Aya jalma nu cilaka ku lantaran kalakuanana anu bodo, tapi neumbleuhkeun ka PANGERAN. 4 Nu beunghar mah babari meunang sobat-sobat anyar. Ari nu malarat mah sobat nu aya ge sok nungtutan areuweuh. 5 Ngabohong di pangadilan tinangtu dihukum, hamo bisa luput. 6 Sasaha ge ku jelema penting mah hayang kaaku, ku nu balabah hayang dipisobat. 7 Keur nu miskin mah boga dulur ge sarua jeung henteu. Komo sobat mah sakumaha hayangna ge moal boga. 8 Kudu daek diajar sabisa-bisa, ciri yen nyaah ka diri, seug ingetkeun beubeunangan diajar teh, tangtu bagja. 9 Nu ngabohong di pangadilan moal aya anu luput tina hukuman, pasti binasa.
Amsal 19.10-19 47 10 Nu barodo mah teu pantes hirup mewah. Kitu deui jalma beulian pimanaeun pantes marentah ka pangagung. 11 Jalma anu asak sasar mah sok bisa mengkek amarah. Lamun urang digogoreng tapi ku urang teu ditolih, estu mulya kacida. 12 Amarah raja ibarat gaurna singa. Sabalikna kurniana mah ibarat hujan beunang hayang. 13 Anak bodo bisa matak ancur bapana. Pamajikan nu cerewed ibarat cai nyakclakan teu eureun-eureun. 14 Imah jeung harta bisa diwaris ti kolot. Ari nu iasa maparin bojo binangkit mah ngan PANGERAN. 15 Rek kedul pek, rek hees bae pek, moal teu kalaparan. 16 Turutkeun papagon Allah tangtu maneh panjang umur; mun dilalaworakeun, tangtu maneh paeh. 17 Barang bere ka nu miskin ibarat nginjeumkeun ka PANGERAN. Mantenna nu baris ngabalesna. 18 Warah anak teh sangkan nurut ti lelembut, diajar ti bubudak. Mun diantep, sasat urang keneh anu nyilakakeun engkena. 19 Jalma anu gede ambek mah antep sina ngarasakeun balukarna. Ditulungan sakali engke teh menta deui menta deui.
Amsal 19.20-29 20 Denge nu mere nasehat, sing daek mulungan luang, tangtu baris boga pangabisa. 21 Manusa ngareka itu jeung ieu, ari jadi henteuna mah kumaha kersa PANGERAN. 22 Jalma hawek mah pikasebeleun. Saleuheung nu miskin ti batan nu gede bohong. 23 Masing iman ka PANGERAN sangkan panjang umur, reugreug moal meunang bahla. 24 Aya jelema anu ku kedul-kedulna, nepi ka hoream ngahuap. 25 Nu angkuh kudu dihukum, geusan pangajaran ka jalma anu teu nyaho pisan ka nu hade. Ku jalma berbudi mah panggeuing teh dijieun piluangeun. 26 Anu nganyenyeri ka bapa atawa nundung ka indung, estu jelema doraka, teu boga rasa rumasa. 27 Anaking, mun maneh geus embung deui diajar, ka anu geus beunang ti heula ge bakal gancang poho. 28 Lamun saksi geus niat rek ngagebruskeun, hamo aya kaadilan. Jelema jahat mah kana kagorengan teh pohara beukina. 29 Tukang popoyok mah tangtu meunang hukuman, nu garejul pasti meunang pangrangket. 48
Amsal 20.1-13 20 1 Anggur ari loba teuing mah matak ngacapruk kawas nu burung. Daek mabok mah bodo kabina-bina. 2 Kudu gimir ku amarah raja, kawas gimir ku gaurna singa. Ngahudang amarahna sarua jeung maehan maneh. 3 Lampah pujieun pisan nyingkiran anu garejul parebut padu mah. 4 Lamun patani dina usum nyawah kedul ngawuluku, tangtu moal boga pibuateun. 5 Pipikiran jelema teh saibarat cai dina sumur jero. Tapi ku anu berbudi mah teu burung katimba. 6 Saban jalma sok ngakukeun satia, tapi ari anu enya satia mah langka. 7 Bagja anu jadi anak, lamun bapana jujur sarta kalakuanana bener. 8 Raja anu linggih dina korsi pangadilan, socana awas kana kajahatan. 9 Jalma mana anu wani nyebutkeun yen dirina enyaan beresih, geus lubar tina dosana? 10 Tukang malsu timbangan jeung meteran, jadi kagiruk PANGERAN. 11 Sipat budak oge boh jujur, boh bageur, tembong dina paripolahna. 12 PANGERAN maparin panon keur nenjo, maparin ceuli pikeun ngadenge. 13 Lamun waktu ngan dipake sare, nya malarat balukarna. Kudu ngoprek, sangkan seubeuh barang capek. 49
Amsal 20.14-23 14 Anu meuli, sabot nawar mah nyebutna teh mahal teuing, mahal teuing. Tapi ari geus beunang mah agul-agul, boga rasa pinter nawar. 15 Lamun maneh ngarti kana hal anu keur diucapkeun sorangan, eta teh pangaboga anu pangajina leuwih ti emas atawa permata. 16 Pohara kabalingerna sasanggupanan rek mangmayarkeun hutang batur teh, lantaran kudu jeung wani naruhkeun sakabeh kabogana. 17 Barang beunang teu jujur, mimiti mah karasana lir kadaharan anu pohara ngeunahna, tapi lila-lila mah asa neureuy keusik. 18 Tong asa-asa menta heula nasehat, sangkan hasil anu diseja. Rek tarung ge ulah ujug-ujug der, kudu asak tatahar heula. 19 Nu beuki ngobrol mah teu bisa dibawa nyekel rasiah. Anu loba omong leuwih hade dijauhan. 20 Anu nyumpahan ka kolot, hirupna bakal enggeusan, lir palita anu pes pareum di nu poek. 21 Harta banda mah beuki gampang disiarna, beuki kurang mangpaatna. 22 Ulah hayang ngabales ka nu nyilakakeun. Anggur sanggakeun ka PANGERAN, Mantenna anu baris ngalereskeun. 23 PANGERAN mikagiruk ka jalma nu make timbangan palsu jeung malsu timbangan. 50
Amsal 20.24-21.4 24 Pimanaeun manusa bisa nyaho kana tincakeun hirupna, sabab lengkah-lengkahna PANGERAN anu nangtukeun. 25 Memeh aya panadaran ka PANGERAN, timbang heula masing asak, sangkan henteu kaduhung ahirna. 26 Ku raja anu binekas mah nu boga salah teh kauninga sarta dihukum teu dipikarunya. 27 PANGERAN ka urang maparin budi rasa reujeung ati sanubari. Urang moal bisa sumput salindung. 28 Raja baris tetep kawasana, satungtung marentahna jujur, bener, adil. 29 Ka barudak ngora katarik teh ku kakuatanana, ari ka nu karolot hormat teh ku karana huisna. 30 Ngarobah cara hirup teh sakapeung mah matak kacida peurihna. 21 1 PANGERAN mah ngamudi manah raja ge gampileun. Sarua gampileunana jeung ngatur ngocorna walungan. 2 Meunang boga rasa yen sagala panggawe maneh hade, tapi inget, nu ditilik ku PANGERAN mah alesanana. 3 Lampahkeun naon nu hade, naon nu jujur, baris kamanah ku PANGERAN leuwih ti batan mere kurban. 4 Jalma jahat dikawasaan ku kaadigungan jeung kasombonganana, eta teh dosa. 51
52 Amsal 21.5-16 5 Rarancangkeun sing asak, sangkan mucekil. Bari gurunggusuh mah beubeunanganana moal sabaraha. 6 Kakayaan beunang teu jujur tereh leungit, tapi memeh leungit teh ngagubragkeun urang heula kana liang kubur. 7 Jalma jahat baris cilaka ku katelengesanana sorangan; maranehna cadu kana lampah bener. 8 Jalma jahat nyokot jalan anu serong, jalma nu suci beresih mah lampahna teh bener. 9 Mending cicing di luhur hateup, ti batan saimah jeung pamajikan cerewed. 10 Jalma jahat mah salawasna ge kabeukina teh kajahatan, ka nu lian taya pisan karunyana. 11 Hukuman ka nu adigung, jadi pangajaran ka nu taya luang. Jalma berbudi dipepelingan teh jadi tambah bijaksana. 12 Allah nu maha adil terang kana kaayaan di imah jelema jahat. Mantenna bakal ngagebruskeun manehna sina cilaka. 13 Lamun urang embung ngadenge jumeritna anu sangsara, engke mun urang sasambat menta tulung, moal aya nu malire. 14 Jalma anu ambekeun ka urang, anteuran rerencepan, engke amarahna leler. 15 Jelema hade mah mun kaadilan jalan teh atoh, sabalikna nu jahat mah hanjelu. 16 Jalma nu teu make pikiran sehat, bakal tereh paeh.
Amsal 21.17-27 17 Resep mewah, beuki mabok, dahar royal bae, matak moal beunghar-beunghar. 18 Jalma jahat baris cilaka ku kajuliganana sorangan anu tadina rek dipake nyilakakeun jelema nu bageur. 19 Mending miceun maneh ka gurun keusik, ti batan hirup jeung pamajikan tukang humandeuar jeung cerewed. 20 Jalma binangkit, hirupna subur makmur. Ari jelema gejul mah harita meunang duit, harita beak. 21 Sing bageur, sing someah, tangtu panjang umur, nu lian ge tangtu ngajenan jeung jujur ka urang. 22 Panglima anu pinter, bisa ngarampas kota anu dibela ku nu garagah, bisa ngancurkeun benteng nu jadi andelan maranehna. 23 Mun embung meunang susah, kudu ati-ati nyarita. 24 Jalma angkuh mah sombong, adigung, jeung tara mikirkeun batur. 25 Jalma kedul, nu embung digawe, sasat maehan maneh, 26 gawena teh ngan wungkul ngalamun hayang beunghar. Ari jelema nu bener mah balabah tur mere maweh. 27 Kurban ti jelema jahat ku PANGERAN dipikageuleuh. Komo lamun merena teh ku sabab aya anu dipamrih. 53
Amsal 21.28-22.6 28 Panyaksi ti jelema tukang bohong moal diandel. Sabalikna caritaan jelema nu asak pikir mah bisa ditarima. 29 Jelema anu bener mah teteg moal raga-reugeu. Sabalikna jelema jahat mah mani kudu satekah polah narekahan sangkan dipercaya. 30 Kawijaksanaan, uteuk encer jeung pangarti manusa, dibandingkeun jeung PANGERAN mah teu aya pisan hartina. 31 Kuda perang, urang anu nyadiakeunana; tapi ari nu mere kaunggulan mah PANGERAN. 22 1 Lamun kudu milih, mending milih ngaran seungit ti batan milih kabeungharan. 2 Nu beunghar jeung nu miskin aya kasaruanana, nya eta duanana oge PANGERAN anu nyiptakeunana. 3 Jalma anu surti mah kana pibahlaeun teh awas, seug disingkahan. Ari nu teu boga pikiran mah noyod bae, temahna kaduhung. 4 Masing ajrih sarta rendah hate ka PANGERAN, tangtu maneh bisa beunghar, kaajen, jeung umur panjang. 5 Betah keneh hirup mah ulah nyorang jalan anu aya balahina, anu sok ngajiret jelema jahat. 6 Budak teh papatahan kumaha kuduna hirup, sangkan ingeteun saumur-umur. 54
Amsal 22.7-19 7 Nu mariskin jaradi badega nu baleunghar, anu nginjeum duit sok jadi budakna anu nginjeumkeun. 8 Lamun melak kacurangan, bahla pijadieunana, eureun nindes ka batur ge. 9 Kudu berehan, kudu daek mere dahar ka nu kokoro, tangtu baris meunang berkah. 10 Anu moyok kudu disingkiran, tangtu moal jadi cekcok silih cental atawa silih poyok. 11 Lamun mikaresep kana ati suci tur someah hade basa, tinangtu raja ge misobat. 12 Ku jalan ngabolekerkeun omongan tukang bohong, PANGERAN midamel sangkan hal anu sabenerna kapiara. 13 Nu kedul mah ngan ulukutek di imah bae, majar teh di luar sieun ditekuk kerud. 14 Awewe bangor ibarat senteg. Jalma anu meunang bebendu ti PANGERAN mah tangtu beunang. 15 Barudak mah biasa sok bolostrong sologoto. Tapi ari dididik hade-hade mah tangtu ngarti. 16 Sering barang kirim ka nu beunghar, atawa ngumpulkeun kabeungharan ku ngagencet nu mariskin, engkena sorangan jadi malarat. 17 Regepkeun, kami rek ngajarkeun pituturna jalma-jalma bijaksana. Pek arulik, 18 tangtu bagja lamun geus bisa kacekel. 19 Ayeuna urang pedar, malak mandar jadi lantaran ngandel ka PANGERAN. 55
Amsal 22.20-23.2 20 Eta tilu puluh pitutur ku kami geus dituliskeun jang maraneh, eusina panemu reujeung nasehat anu harade, 21 nu bakal nuduhkeun naon saenyana nu disebut bener teh. Engke, ari maraneh ditanya sual eta, bisa mere jawaban anu bener. 22 Ulah ngarah untung ti nu mariskin, ulah kena-kena bisa. Ulah meres ka jelema nu taya dayana di pangadilan. 23 Karana PANGERAN baris ngabela perkarana, sarta anu nyilakakeunana baris diarah patina. 24 Ulah nyobat jeung jelema nu galede ambek, nu kalasar tabeatna, 25 bisi ari katepaan hese miceunna deui. 26 Ulah sasanggupanan mangmayarkeun hutang batur. 27 Bisi ari teu kabayar, barang-barang maneh tepi ka ranjang-ranjang dirampas. 28 Ulah ngarobah-robah wawatesan beunang netepkeun karuhun. 29 Kungsi maneh manggih jelema anu hade gawena? Jalma kitu henteu pantes aya dina lingkungan jelema biasa, sabab layak aya dina lingkungan raja-raja. 23 1 Mun urang pareng dahar jeung jelema penting, kudu inget eta teh saha. 2 Najan pohara laparna kudu nyengker maneh. 56
Amsal 23.3-14 3 Ulah mangpang-meungpeung pedah dahareunana ngareunah, boa teuing eta teh rek ngadoja. 4 Ulah nyusahkeun diri tipoporose hayang beunghar. 5 Duit mah ku sakilat ge bisa musna, siga nu ngadak-ngadak jangjangan, biur hiber kawas heulang. 6 Ulah daek dahar di imah jelema kumed, komo nepi ka makmak-mekmek mah pedah ngarareunah. 7 "Mangga sing kenging," carekna, padahal ceuk hatena mah lain kitu. Sikepna piseueuleun. 8 Boa-boa sangu nu geus dihuapkeun ge kautahkeun deui. Cumah urang muji-muji oge. 9 Ka nu gejul mah ulah pangangguran ngomong nu aya hartina, da moal dihargaan. 10 Ulah mindahkeun wawatesan beunang nangtukeun baheula, ulah ngarampas lahan bogana jalma pahatu, 11 sabab nya PANGERAN nu bakal ngabelaan, anu baris ngadu perkara jeung maneh. 12 Guru teh kudu digugu, regepkeun piwurukna enya-enya. 13 Tong asa-asa ngawarah budak, diteunggeul saeutik mah budak teh piraku paeh. 14 Neunggeul soteh saenyana mah malah sangkan hirupna karaksa. 57
Amsal 23.15-26 15 Anaking, mun hidep bijaksana, Bapa teh bungah. 16 Tada teuing agulna mun ngadenge ucap-ucapan hidep ngareusi. 17 Ulah sirik ku nu marigawe dosa, anggur sing ajrih ka PANGERAN. 18 Lamun kitu, hidep nyanghareupan mangsa anu gumilang. 19 Dengekeun anaking, masing bijaksana, teuleuman jalan hirup teh. 20 Poma ulah pipilueun jeung jalma-jalma anu barareuki teuing anggur, atawa tukang ngadedetan bae beuteung. 21 Sabab pamabokan jeung tukang nyatu mah temahna matak malarat. Hirup ngan nyatu jeung hees bae mah alamat rudin ruwang-rawing. 22 Sing nurut ka bapa, teu ku bapa mah hidep moal aya. Sing ngajenan ka indung di mana indung geus kolot. 23 Bener, hikmah, didikan jeung pangarti, memang mahal pameulina, tapi pohara gede ajenna pikeun hidep upama dijual. 24 Jadi bapana jelema bener mah pantes rek ngarasa bagja oge. Anak anu bijaksana, matak agul anu jadi bapa. 25 Tarekahan sangkan indung bapa teh agul ku maneh. Senangkeun hate indung teh. 26 Lenyepkeun anaking, pek piconto lampah Bapa. 58
Amsal 23.27-24.1 27 Awewe palacuran, awewe serong, ibarat senteg nu matak bahla. 28 Lampahna kawas garong nu ngadodoho, ngalantarankeun loba lalaki anu henteu saratia. 29 (23:29-30) Tembongkeun ka Bapa jalma anu loba teuing nginum inuman keras da hayang ngumbar panglamunan. Ku Bapa rek ditembongkeun kaayaanana anu cilaka jeung nyiksa maneh, salilana ngan nyusahkeun bari humandeuar. Matana beureum getih, awakna aleumeur, tur padahal kituna teh bisa disingkiran ku dirina. 30 (23:29) 31 Jadi poma hidep ulah kagoda ku anggur inuman, sanajan warnana beureum pikabitaeun, sarta cahayana mani ngenclong, sarta rasana nimat ngageleser dina tikoro. 32 Ana isukna geus lilir, awak karasa nyareri asa dipacok ku oray matih, 33 tetenjoan asa lalewang, teu bisa mikir, ngomong ge asa balelol. 34 Rarasaan asa keur di tengah lautan, mabok laut, asa kaapungkeun kana congo tihang layar. 35 Heug bae ngacaprak, magar teh, "Aya nu neunggeul ka aing. Aing aya nu neunggeulan, tapi poho deui jelemana. Iraha nya aing rek nyaring teh? Hayang nginum deui." 24 1 Ulah sirik ka nu jahat, jeung ulah hayang nyobat, 59
60 Amsal 24.2-12 2 da itikadna teh ngan arek nyusahkeun bae, saucap-ucapna matak cilaka batur. 3 Hikmah jeung pangarti teh dasar ajegna rumah tangga. 4 Jalma nu boga kanyaho mah kamarna dieusi ku barang-barang anu aralus, marahal. 5 Bijaksana leuwih utama ti batan gede tanaga. Memang bener kanyaho teh leuwih penting ti batan kabedasan. 6 Kapan samemeh prung tarung teh kudu ngararancang heula sing taliti, tur beuki loba meunang nasehat, beuki pasti kawasna kana baris unggul. 7 Nu bodo mah moal ngartieun kana omongan anu jarero eusina. Jadi lamun dibawa badami perkara penting teh ngan ukur bisa ngabetem. 8 Lamun salawasna boga itikad goreng, maneh bakal kaceluk tukang rusuh. 9 Pangrarancang jelema gejul mah pidorakaeun wungkul. Ka tukang cacawad mah sarerea ge ngewa. 10 Lamun maneh babari leutik hate ku kasusahan, tetela hengkerna atuh. 11 Mun maneh nenjo aya jelema digusur rek dipaehan, geuwat rebut. 12 Meureun ceuk hate maneh eta lain urusan aing. Tapi eta kereteg kitu teh ku Allah kauninga, tur bakal dibalitungkeun.
Amsal 24.13-24 13 Anaking, pek ngadahar madu, alus eta teh. Tah, sakumaha madu tina sayang nyiruan amis karasana ku letah, 14 nya kitu hikmah oge hade pikeun jiwa. Beunangkeun hikmah, tangtu hidep nyanghareupan mangsa anu gumilang. 15 Ulah cara jalma jahat nu ngareka rek ngarampog jalma jujur, atawa ngagusur imahna. 16 Jalma jahat mah tangtu ajur ku balahi. Sabalikna jalma jujur mah sakumaha seringna tibeubeut oge moal weleh menyat deui. 17 Ulah gumbira lamun musuh cilaka, ulah bungah lamun manehna tijungkel. 18 Peta maneh kitu ku PANGERAN kauninga tur teu dirujukan, boa teuing eta musuh teh ku Mantenna moal tulus dihukumna. 19 Ulah jengkel atawa dengki ka jalma nu ngajuligan. 20 Nu jahat mah moal jamuga. 21 Anaking, kudu sieun ku PANGERAN jeung ku raja. Ulah milu ngalawan ka Allah atawa ka raja, 22 da tangtu baris tereh tiwas. Hayang nyaho maneh rasana balahi ti Allah atawa ti raja? 23 Kieu deuih ceuk nu palinter: Salah ari hakim ukur maen sangka bae mah. 24 Sabab mun nepi ka jalma salah teu dihukum, hakimna tangtu pada nyapa, ku sasaha ge dipikangewa. 61
Amsal 24.25-25.2 25 Hakim nu bener nibankeunana hukuman teh ka nu salah, bakal parek rejekina sarta kawentar ngaranna. 26 Jawaban anu sabalakana, tandaning sobat sajati. 27 Memeh nyieun imah atawa rek imah-imah, uruskeun heula rajakaya, sangkan reugreug, aya keur tatali hurip. 28 Ulah jadi saksi ngalawan tatangga teu karana sabab, atawa ngomong goreng hal dirina. 29 Jeung ulah boga rasa, "Manehna ge kitu ka aing, rek dibales sing satimpal!" 30 Pareng kami ngaliwat ka hiji lahan anggur bogana jelema kedul. 31 Mani pinuh ku ruyuk cucuk jeung daun eurih, pagerna pasolengkrah. 32 Seug ku kami kapikir, nya ieu pituahna. Kieu: 33 Pek kekedengan, pek sare, pek nangkeup tuur ngaso sakeudeung. 34 Sabot kitu, gurudag kamalaratan narajang. Lir rampog mawa pakarang. 25 1 Ieu aya keneh siloka Suleman, anu dicutat ku ponggawa-ponggawa Raja Hiskia di nagara Yuda: 2 Urang ngamulyakeun ka Allah teh ku karana hal anu ku Mantenna dirasiahkeun, ari ngamulyakeun ka raja mah ku karana hal anu ku manehna ditembrakkeun. 62
Amsal 25.3-13 3 Eusining manah raja ku urang moal kahontal, lir luhurna langit, lir jerona sagara. 4 Sangkan perak bisa dijieun perhiasan anu endah, kaluarkeun heula kokotorna. 5 Sangkan raja kaceluk adil pamarentahanana, singkirkeun heula juru-juru nasehatna nu garoreng. 6 Di payuneun raja mah ulah medengkreng cetaan jelema penting. 7 Mending keneh ditawaran tempat nu leuwih utama, ti batan ditimbalan pindah ti dinya, lantaran aya jelema nu leuwih penting ti batan maneh. 8 Ulah rusuh nepikeun perkara anu katenjo ka pangadilan. Kumaha mun aya saksi anu bisa ngabuktikeun yen maneh salah? 9 Upama maneh pareng bentrok paham jeung tatangga, beberes bae ku duaan, ulah nepi ka mukakeun rasiah nu lian, 10 bisi maneh aya nu majarkeun tukang ngucah-ngaceh rasiah, matak cela saumur-umur. 11 Buah pikiran anu hade dikedalkeunana, ibarat hiasan emas dina perak. 12 Panegor ti jalma anu luhung panemu sarta digugu, leuwih mahal batan cingcin emas atawa perhiasan tina emas nu pangalusna. 13 Utusan anu beunang dipercaya, matak seger kana hate nu ngutusna, saibarat citiis keur poe mentrang-mentring usum dibuat. 63
Amsal 25.14-24 14 Jalma nu jangji rek barang bere tapi teu sok, ibarat mega jeung angin nu teu mawa hujan. 15 Ku ucap lemah lembut dibarung kasabaran mah najan sakumaha kuatna lawan ge tangtu pasrah, pangagung oge daek dielingan. 16 Madu oge ari ngadaharna loba teuing mah matak sebel, sing sameujeuhna bae. 17 Kitu deui nganjang, ari sering-sering teuing mah nyapekeun nu kaanjangan, tungtungna ijideun. 18 Jelema anu mere katerangan palsu hal baturna, sarua matak bahlana jeung pedang, gegendir atawa jamparing lancip. 19 Muntang ka tukang jalir waktu keur nandang pakewuh, ibarat huntu ungger dipake ngegel, suku lumpuh dipake ngalengkah. 20 Ngawihan jelema nu keur nalangsa, ibarat nu hayang haneut eukeur nirisan, tapi kalah ka muka baju, jeung ibarat nguyahan raheutna. 21 Lamun musuh maneh kalaparan bere dahar, mun halabhab bere nginum, 22 tangtu manehna bakal samar rasa ku tina erana, tur eta kahadean maneh baris meunang rahmat PANGERAN. 23 Ngupat teh ngondang amarah, lir angin kaler anu mawa pihujaneun. 24 Mending nyicingan sosompang, ti batan saimah jeung pamajikan anu cerewed. 64
Amsal 25.25-26.7 25 Meunang beja hade ti hiji nagri nu jauh, saibarat nginum citiis waktu keur garing tikoro. 26 Jalma hade anu geus biluk ka nu jahat, ibarat cinyusu geus kiruh, ibarat sumur anu diracun. 27 Dahar madu ari loba teuing mah teu hade. Pamuji ge ari loba teuing mah nya kitu. 28 Mun maneh teu bisa mengkek amarah, ibarat kota bolostrong euweuh kutana, babari ditarajangna. 26 1 Muji jelema gejul mah teu merenah, ibarat salju dina musim panas, lir hujan dina musim panen. 2 Panyapa nu salah larap moal teurak, ibarat manuk galabar-geleber teu manggih keur eunteup. 3 Kuda nurutna ku pecut, kalde ku kadali, ari nu gejul ku pepentung. 4 Nu ngajawab pananya anu mahiwal sarua mahiwalna jeung nu nanyana. 5 Pananya anu mahiwal, jawab ku nu mahiwal deui. Ku nu nanyana bakal karasaeun yen geuning dirina teh henteu pinter sakumaha panyangkana. 6 Mihapekeun beja ka nu gejul, sarua jeung neukteuk suku sorangan, nu repot sorangan keneh. 7 Saperti nu lumpuh ngagunakeun sukuna, nya kitu keneh lamun nu gejul ngucapkeun siloka. 65
66 Amsal 26.8-19 8 Mere hormat ka nu gejul, sarua bae jeung nalikeun batu kana bandring. 9 Mun anu burung nyutat ucapan nu munel, moal beda ti nu mabok rek nyabut cucuk tina leungeunna. 10 Ngahiras gawe ka jelema gejul anu kabeneran ngaliwat, kalah matak pusing sarerea. 11 Anu gejul sok mindoan kagejulanana, cara anjing malikan utahna. 12 Leuheung keneh jelema nu pangbodona, ti batan jelema anu ngarasa pinter padahal henteu. 13 Naon sababna anu kedul resep ngahekok di imah? Naha aya kasieunna, sugan sieuneun kerud? 14 Jelema kedul karesepna galaha-gelehe di enggon, cara panto galar-gilir dina engselna. 15 Aya jelema anu ku kedul-kedulna, nepi ka hoream ngahuap cape. 16 Jelema kedul sok boga angkeuh leuwih pinter batan tujuh jelema anu bisa ngabela pamanggihna. 17 Jalma anu sok pipilueun kana pacengkadan nu lain urusan sorangan, ibarat ngajambret ceuli anjing anu pareng liwat. 18 Jeg nu edan ngamang-ngamang gobang, 19 nya kitu jelema anu ngalejokeun bari majarkeun teh ngan pangangguran.
Amsal 26.20-27.2 20 Seuneu lamun henteu disuluhan mah pareum. Pasea lamun henteu disundutan mah eureun. 21 Ruhak lamun diarengan ruhay, seuneu lamun disuluhan ngagedur, pasea lamun dihucuhkeun beuki rongkah. 22 Aya ku genah ari ngadengekeun upatan! Mun kongang mah mani hayang nyamualkeun. 23 Ngaku sono ukur biwir padahal hatena henteu, teu beda ti pariuk taneuh dipulas herang. 24 Aya jalma anu pura-pura muji, padahal hatena mikageuleuh. 25 Kade tong dipercaya najan pamujina genah ge, da hatena mah ngentab-ngentab ku kangewa. 26 Bisa pisan nyumputkeun kangewana teh, tapi kagorenganana moal teu kapanggih. 27 Anu julig ka batur tangtu cilaka ku kajuliganana sorangan, cara anu ngali gawir tangtu kaurugan. 28 Ngabohongan batur sarua jeung mikangewa. Omongan jalma dengki temahna ngan nyilakakeun. 27 1 Ulah sok agul ku poe isuk, da moal nyaho ka nu baris kajadian isukan teh. 2 Utamana dipuji teh ku batur, komo ku nu teu wawuh mah. Ulah muji maneh. 67
Amsal 27.3-13 3 Kasusah anu dilantarankeun ku kabodoan sorangan, leuwih beurat batan batu, leuwih ampeg batan keusik. 4 Amarah teh bengis tur ngaruksak. Tapi sirik-pidik mah leuwih-leuwih. 5 Leuwih hade nyawad terus terang, ti batan disangka embung malire-malire acan. 6 Najan matak nyeri, ari ti sobat mah hade maksudna. Sabalikna lamun musuh ngarangkul, urang kudu curiga. 7 Beuteung geus seubeuh mah madu ge embung. Sabalikna lamun eukeur kalaparan, nu pait ge asa amis. 8 Jalma anu ninggalkeun imah, lir manuk ninggalkeun sayang. 9 Minyak jeung seuseungitan kaangseuna seger, ari sobat dalit matak teger. 10 Ulah sok poho ka sobat, kitu deui ka sobat bapa. Waktu keur meunang kasusah, teu kudu menta tulung ka dulur. Tatangga deukeut leuwih bisa nulung ti batan dulur nu jauh. 11 Sing bijaksana anaking, sangkan Bapa senang, jeung sangkan Bapa bisa ngajawab ka anu nyela ka Bapa. 12 Jalma anu surti mah kana pibahlaeun teh awas, seug disingkahan. Ari nu teu boga pikiran mah noyod bae, temahna kaduhung. 13 Pohara kabalingerna sasanggupanan rek mangmayarkeun hutang batur teh, lantaran kudu jeung wani naruhkeun sakabeh kaboga. 68
Amsal 27.14-26 14 Ngawilujengkeun oge ari subuh-subuh jeung bari gogorowokan ngahudangkeun mah sarua bae jeung nyarekan. 15 Pamajikan cerewed ibarat cai nyakclakan keur ngecrek hujan. 16 Rek kumaha ngeureunkeunana? Ibarat megatan angin atawa ngeupeul minyak. 17 Budi akal datangna ti pada jalma, cara waja silih asah jeung waja. 18 Lamun tangkal hayang kadahar buahna, kudu diurus hade-hade. Lamun hayang dipikanyaah ku dunungan kudu ngesto. 19 Lir beungeut sorangan kajeueung di jero cai, diri sorangan katempo di jero hate. 20 Angen-angen manusa taya beakna, lir alam kubur anu tara pinuh-pinuh. 21 Emas jeung perak diujina ku seuneu, ari jelema dicobana ku pamuji. 22 Nu gejul mah diteunggeulan satengah paeh ge angger bae gejul. 23 Embe, domba, ingon-ingon, urus raksa sabisa-bisa, 24 da kakayaan teh moal saendeng-endeng. Malah bangsa-bangsa oge moal langgeng. 25 Ngarit jarami, ngarit jukut di lamping pasir, sabot kitu ge jarami anyar jaradi deui. Ngarit teh kudu pindah ka pasir. 26 Hayang boga pakean, nyieun lawonna tina bulu domba. Hayang boga tanah, meuli. Duitna tina ladang ngajual embe. 69
Amsal 27.27-28.10 27 Embe anu sawarehna deui peres susuna, keur inumeun maneh sakulawarga, kitu deui keur badega-badega awewe. 28 1 Nu jahat mah euweuh nu ngudag ge lumpat. Sabalikna jelema jujur mah teuneung cara singa. 2 Bangsa baris kuat sarta tahan, lamun para pamingpinna palinter sarta laluhung, tapi bangsa anu dosa mah pamarentahna ngan gunta-ganti bae. 3 Mun pangagung ngagencet ka nu balangsak, ibarat hujan gede anu ngaruksak pibuateun. 4 Teu malire kana hukum, tanda mihak ka nu jarahat. Sabalikna lamun tunduk kana hukum, tangtu ngalawan ka nu jahat. 5 Nu jahat mah teu nyaho di adil. Ari nu ngesto ka PANGERAN mah ngarti enya-enya. 6 Malarat oge kajeun asal jujur, ti batan beunghar tapi curang. 7 Budak ngora anu tigin kana aturan, cingcirining pinter. Tapi anu nyobat jeung anu baragajul mah tangtu ngerakeun bapana. 8 Beunghar ku jalan ngarentenkeun jeung meres, kabeungharanana bakal ragrag ka jelema anu nyaah ka nu miskin. 9 Nu teu tunduk kana hukum Allah, panedana oge ku Allah kacida dipikacuana. 10 Sing saha nu merdaya jelema jujur sangkan nyieun kajahatan, bakal tigubrag ku 70
Amsal 28.11-19 kajailanana sorangan. Jalma nu beresih tina kasalahan, tangtu baris diganjar. 11 Jalma beunghar sok umangkeuh pinter. Tabeatna kitu teh ku nu miskin tapi pinter mah kamalum pisan. 12 Mun jelema hade unggah nyekel kawasa, jelema-jelema milu suka. Sabalikna lamun nu jahat nyekel kawasa, rahayat teh ngadedempes bae. 13 Nu ngabunian dosa, moal jamuga hirupna. Lamun ngaku kana dosana sarta tuluy tobat, tangtu ku Allah dipikawelas. 14 Kudu sieun ku PANGERAN sapapanjangna, sangkan bagja, da ari wangkelang mah tangtu cilaka. 15 Rahayat miskin moal aya dayana lamun pangerehna jalma jahat. Eta jalma sarua ngabahyakeunana jeung singa nu guar-gaur, atawa biruang nu adar-ider neangan mangsa. 16 Pangereh anu teu boga akal sehat sok lalim kabina-bina, tapi pangereh nu mikangewa lampah curang bakal awet marentahna. 17 Jalma nu boga dosa maehan, ibarat ngali kuburan gagancangan keur ngaruang maneh. Keun antep. 18 Kudu jujur, tangtu hirup salamet, mun teu jujur, pasti tereh tijungkel. 19 Jurutani anu rajin moal kakurangan pangan. Jalma anu resep nganggur bakal malarat saumur-umur. 71
72 Amsal 28.20-29.1 20 Jalma jujur tangtu mujur. Ari anu hayang gancang beunghar, mo luput tina hukuman. 21 Pilih kasih teh goreng. Tapi sok aya hakim anu teu bener, lantaran kabita ku pangruruba anu teu pira. 22 Jalma sarakah mah hayang buru-buru beungharna bae, teu nyahoeun yen dirina baris malarat. 23 Terus bae elingan jelema teh, lila-lila ge narima, ti batan dialem-alem. 24 Majarkeun teh maling ti kolot mah teu naon-naon. Padahal taya bedana ti bangsat. 25 Mentingkeun diri sorangan teh matak pikasusaheun. Kaayaan maneh bakal jadi pohara leuwih hadena upama maneh percaya ka PANGERAN. 26 Nurut kana pikiran sorangan bae teh kalangsu. Mun hayang mulus rahayu, piwulang nu palinter teh gugu. 27 Mere ka nu kakurangan, maneh moal kakurangan. Lamun maneh pura-pura teu nenjo ka nu balangsak, tangtu pada nyarumpahan. 28 Mun jalma jahat unggah nyekel kawasa, rahayat ngadedempes. Mun eta enggeus tiguling, nu balener baris nyarekel deui kawasa. 29 1 Mun maneh tetep wangkelang saban-saban dielingan, dina hiji mangsa baris sangsara nya diri, moal bisa menyat deui.
Amsal 29.2-12 2 Lamun pamarentah hade, rahayatna sarenang hate. Lamun pamarentah jahat, rahayatna bakal balangsak. 3 Anak nu rajin nyiar pangarti, bapa nu senang ati. Make duit geusan lacur, kalakuan anu gejul. 4 Raja nu nyepeng kaadilan, bangsa nu baris digjaya. Raja anu ngurus bae duit, nagarana baris tumpur. 5 Anu muji-muji babaturan, tangtu kajiret sorangan. 6 Jalma jahat bakal kabeulit ku kajahatanana keneh. Ari nu balener mah tangtu bagja sarta laluasa. 7 Jelema hade mah daek ngahargaan hak-hakna jalma malarat. Jelema jahat mah bororaah kitu. 8 Jalma gumede bisa matak rusuh sanagara. Mungguh jelema binangkit mah malah nengtremkeun. 9 Lamun jelema pinter ngadakwa jelema gejul, nu gejulna ukur nyeungseurikeun, tuluy nyarekan laklak dasar. 10 Tukang aus getih mah ka jalma jujur teh ijid. Tapi jalma-jalma anu balener, ka nu jujur teh ngabela. 11 Nu gejul mah ambekna sok terus budal. Jalma nu lantip mah sabar, amarahna dikemu. 12 Lamun pangagung ngagugu kana katerangan-katerangan palsu, pajabat- pajabatna tangtu jaradi tukang bohong. 73
Amsal 29.13-23 13 Boh nu miskin boh nu ngagencetna, duanana sarua dibere panon ku PANGERAN. 14 Raja anu ngaraksa hak-hak rahayatna anu malarat, marentahna bakal awet. 15 Budak mah kudu diatik jeung dipeperih. Mun diantep sakarepna, temahna ngerakeun indung. 16 Lamun anu jarahat jaradi pangagung, kajahatan bakal nyebar. Tapi jalma-jalma nu balener mah baris berekah, sarta baris nyaksian tigulingna pangagung-pangagung anu karitu. 17 Peperih anak teh, sangkan matak agul jeung moal nyieun hal anu matak ngerakeun. 18 Bangsa anu lesot tina pingpinan Allah, tangtu ngaco tanpa aturan. Bagja jalma anu nyekel papagon Allah. 19 Mapatahan bujang mah teu cukup ku omong. Didengena mah didenge, ari dianggap mah moal. 20 Loba keneh harepan pikeun jalma bodo, ti batan pikeun jalma anu ngomongna teu jeung pikiran. 21 Lamun bujang enggeus tuman dicumponan pamentana ti bubudak, ahir-ahir sagala harta banda urang diaku anuna. 22 Jalma anu barangasan, sering nimbulkeun pacekcokan jeung kaributan. 23 Angkuh teh ngalantarankeun jelema rubuh. Ari anu rendah hate mah malah pada ngajenan. 74
75 Amsal 29.24-30.6 24 Jalma anu milu ngabangsat, eta teh musuh gedena. Sabab lamun eta di pangadilan ngaku, tangtu dihukum, lamun eta mungkir tangtu disapa ku Allah. 25 Rempan ku pakarepan batur teh bahaya. Utamana mah kudu pasrah ka PANGERAN, tangtu salamet. 26 Sasaha ge hayang meunang piwelas ti pangagung. Tapi ari nu iasa maparin kaadilan mah ngan PANGERAN. 27 Jalma anu bener teu resepeun ka nu jahat. Jalma nu jahat ge teu resepeun ka nu bener. 30 1 Ieu pitutur Agur putra Yakeh: "Kuring teh jauh ti Allah, jauh ti Allah, nu matak henteu daya teu upaya. 2 Saenyana kuring teh bodo alah batan sato, henteu boga budi akal cara lumrahna manusa. 3 Sim kuring tara guguru ngumpulkeun elmu, ka Nu Maha Suci luput teu aya katerang. 4 Saha anu geus nyaho kana kaayaan sawarga? Saha anu bisa ngeupeul angin? Saha anu bisa mungkus cai ku jubahna? Saha nu geus nangtukeun wawatesan jagat? Cik saha, sugan maneh nyaho? Jeung saha anakna? 5 Allah teh pageuh nyepeng sabda-Na. Mantenna lir tameng keur sakur anu nyalindung ka salira-Na. 6 Poma ulah nambahkeun naon-naon kana pangandika-Na, anu ku Mantenna henteu
Amsal 30.7-17 diucapkeun, sangkan anjeun teu disiksa lantaran kauninga bohong." 7 Gusti, samemeh abdi mulang ti dunya, sumeja nyuhunkeun dua perkawis. 8 Saperkawis tebihkeun abdi tina ngabohong. Kalih perkawis ulah dikersakeun miskin, ulah dikersakeun beunghar. Paparin sacekapna bae. 9 Bilih ari beunghar mah ngunghak, nyebat teu wawuh ka Gusti. Ari miskin bilih abdi maling, matak lingsem ka lenggah Allah. 10 Ulah mitenahkeun badega ka dununganana, bisi maneh ku itu disapa, heug bae nandangan lara. 11 Aya jelema anu nyumpahan ka bapana, sarta ka indungna henteu ngajenan. 12 Aya jelema anu ngarasa dirina suci, padahal kacida kotorna. 13 Aya jelema anu ngarasa jadi jelema anu hade, kacida hadena ceuk rarasaanana mah! 14 Aya jelema anu teu boga pisan rasrasan, meres ka nu masakat walurat, dijieun jalan pangupajiwana. 15 Lentah anakna dua, duanana bikang, duanana ngaranna "Jang aing!" Aya opat rupa hal anu tara seubeuh-seubeuh, nya eta: 16 Alam maot, awewe nu teu bisa boga anak, tanah garing nadah hujan, jeung seuneu anu keur ngabulak-bulak. 17 Jelema anu ngunghak ka bapa atawa moyok ka indung pedah geus kolot, sing 76
Amsal 30.18-30 dihakanan dagingna ku heulang atawa dipacokan matana ku gagak. 18 Aya opat rupa hal anu ku kami sama sakali henteu kaharti, nya eta: 19 Jalan heulang di awang-awang, jalan oray dina batu karang, jalan kapal di lautan, jeung awewe reujeung lalaki anu eukeur mikacinta. 20 Akal awewe anu serong ti salaki nya eta: Tas ngaranyed buru-buru beberesih. Ari ngakuna, "Kuring teu salah teu naon!" 21 Aya opat rupa hal anu ku dunya oge henteu bisa ditarima, nya eta: 22 Lamun badega jadi raja, lamun nu gejul loba hakaneunana, 23 lamun awewe pikaijideun meunang salaki, jeung lamun babu ngalindih dunungan awewe. 24 Di bumi aya opat rupa sato lembut, tapi kacida palinterna, nya eta: 25 Sireum, naon tanagana, tapi ari keur halodo garetol ngumpulkeun rejeki. 26 Peucang, naon tanagana, tapi ngenggonna mah di jero cadas. 27 Simeut, euweuh rajana, tapi ana geus ngabrul mani beres kawas diatur. 28 Cakcak, gampang pisan ditewakna, parandene kitu di karaton-karaton ge aya. 29 Aya opat anu leumpangna pikaresepeun, nya eta: 30 Singa, panggagahna ti sakabeh sasatoan tur euweuh kasisieunna. 77
Amsal 30.31-31.8 31 Embe jalu, hayam jago, jeung raja anu keur tatandang di hareupeun baladna. 32 Lamun maneh adigung jeung boga niat nyieun kagorengan ku bawaning gejul, geuwat eureunan sarta mikir. 33 Sabab: Manasina susu ku maneh dikocok, jadi mantega. Ari maneh ngetig irung batur mah bocor getihna. Ari nyieun piambekeun batur mah maneh cilaka. 31 1 Ieu pitutur ti ibuna Raja Lemuel, waktu ngawurukan ka anjeunna. Saurna, 2 "Anaking, buah ati ibu beunang ibu neda-neda ka PANGERAN! Rek ngomong naon cik, ibu ka hidep teh? 3 Ulah miceunan tanaga ngalajur pangajak birahi, ulah ngawur-ngawur artos ka istri. Geus rea raja anu ragrag ku istri teh. 4 Regepkeun Lemuel, anaking! Raja henteu sae sedep anggur atawa katagihan arak. 5 Sabab ana raja mabok, lali kana hukum, ngalalaworakeun hak rahayat nu walurat. 6 Arak mah ngan keur nu sakarat atawa keur nu katalangsara, 7 sangkan poho kana kamiskinanana, paler kasedihna. 8 Sing bisa jadi wawakil rahayat anu teu mampuh cumarita sorangan. Tangtayungan hak rahayat nu taya daya. 78
Amsal 31.9-20 9 Pangnepikeun kapentinganana. Sing jadi hakim nu adil, kersa nangtayungan hak rahayat nu balangsak jeung walurat." 10 Wanita binangkit keur pibojoeun teh langka, bangga meunangkeunana. Bojo kitu pangajina ngungkulan batu permata. 11 Salakina bisa numplekkeun kapercayaan ka manehna, nu matak salakina babari meunang rejeki. 12 Ka salaki sumujud saumur hirup, moal nganyenyeri. 13 Tara daek reureuh, ngagintir kapas atawa bulu domba, nyieun pakean. 14 Ngadatangkeun rejeki, ibarat kapal sudagar ti tempat jauh. 15 Subuh-subuh geus kerah-kerih, nyadiakeun dahareun keur sakulawarga, bari metakeun badega-badega awewe kana gawe. 16 Ana hayang lahan geuwat bae meuli, tuluy dikebonan dipelakan anggur, binihna beunang meuli ku duit ladang beubeunangan digawena. 17 Digawena rajin, taya kacape nepi ka anggeus. 18 Kana barang bubuatanana bisa ngahargakeunana, dipigawena nepi ka peuting. 19 Papakeanana nyieun sorangan, ti nganteh nepi ka ninunna pisan. 20 Ka nu walurat balabah, ka nu kekere resep mere. 79
Amsal 31.21-31 21 Ku usum tiris teu inggis, kawantu baju haneut keur anak jeung salaki geus sadia. 22 Tilam kasur ge nyieunan. Barang pakena tina lawon lenen wungu anu lemes. 23 Salakina jadi kawentar, jadi salah saurang warga kota anu penting. 24 Sajaba ti keur pakeeun, eukeur jualeun ge nyieunan, boh papakean boh angkin. 25 Awakna jagjag waringkas. Dirina kaajen, tur teu salempang ku pikahareupeun. 26 Ngomongna lemah lembut, ucapanana bijaksana. 27 Salilana resep kana digawe, sagala kaperluan kulawargana ditalingakeun. 28 Ku anakna dihormat, ku salakina dipuji. 29 Ceuk salakina, "Istri hade keur pibojoeun teh rea. Tapi Euis mah pangutamana." 30 Rupa endah teu jadi andelan, kageulisan bisa leungit, tapi ari istri ajrih ka PANGERAN mah jadi pamujian. 31 Sagala lampah katut pagaweanana wajib dihargaan. Manehna layak dihormat ku sarerea. 80
Pengkhotbah 1 1 Ieu teh sabda Ki Pandita, putra Daud, raja di Yerusalem. 2 Mubadir, mubadir, saur Ki Pandita. Hirup teh sihoreng mubadir, saniskarana mubadir. 3 Da naon atuh paedahna digawe tisusut tidungdung saumur hirup teh? 4 Turunan nu ieu datang, turunan nu itu undur, sabalikna jagat mah tetep-tumetep. 5 Bray panonpoe medal, reup panonpoe surup, keureuyeuh malik ka urutna bijil, karayap maju deui. 6 Angin nyewuk ka kidul, nyewuk ka kaler, putar-puter bulak-balik. 7 Walungan kabeh bahena ka laut, bet laut teu pinuh-pinuh. Caina malik mulang ka sirah walungan, geus kitu ka hilir deui. 8 Saniskara hal ngan matak ka cape-cape, nyaritakeunana oge cape. Panon teu seubeuh-seubeuh mireungeuh, ceuli teu weleh-weleh ngadenge. 9 Nu bareto enggeus aya engkena teh aya deui. Nu bareto geus kasorang engkena kasorang deui. Ana kitu di kolong langit mah taya perkara nu anyar. 10 Jadi lamun aya anu nyebutkeun, "Tah ieu mah anyar," na enya eta teh? Da geuning
Pengkhotbah 1.11- 2.1 anu majar anyar teh ti baheula keneh ge, ti memeh urang gumelar geus aya. 11 Kana kajadian baheula-baheula hamo aya anu inget, pon kitu jaman anu masih bakal datang moal kaingetkeun ku anu harirupna sabada jaman eta. 12 Kami, Ahli Pikir, raja nu nyangking Israil di Yerusalem. 13 Kami geus gilig seja nguji jeung nalungtik sagala anu enggeus kajadian di kolong langit. Manusa mah ku Allah geus dikersakeun kudu nyorang hese cape. 14 Kami geus nyukcruk saniskara anu geus dipigawe di alam dunya. Bet geuning kabeh ge mubadir, kawas ngajaring angin. 15 Anu bingkeng taya anu bisa ngalelempeng, anu teu aya euweuh anu bisa milang. 16 Ceuk hate, "Aing teh nya agung nya pinter, leuwih ti nu sejen-sejen anu geus ti hareula jenengna raja di Israil, beunghar ku hikmah pinuh ku pangaweruh." 17 Tuluy gilig seja nalungtik naon bedana kapinteran jeung kabodoan, bedana hikmah jeung kagejulan. Anu kapanggih ku kami: Ieu oge taya bedana ti ngajaring angin. 18 Horeng jelema mah beuki pinter teh beuki loba kasalempang, beuki loba kanyaho beuki loba kahariwang. 2 1 Ceuk hate, "Cing rek ngajaran senang- senang, hayang nyaho kumaha genahna ari kasenangan teh." Horeng eta ge mubadir. 2
3 Pengkhotbah 2.2-9 2 Hal seuri geus kanyahoan gejulna, pon kitu kabungahan ge keur urang taya hadena. 3 Kami nguji diri, ngajaran nyenangkeun awak ku nginum anggur, tapi tetep bari diaping ku akal budi. Seug bae nyaho caraning anu panghadena lampahkeuneun manusa di alam dunya, enggoning hirupna anu ngan sakolebatan. 4 Kami geus nyieun pagawean anu rohaka, ngadegkeun gedong-gedong, nyieunan kebon anggur mani lalega, 5 melakan pakebonan jeung patamanan ku sawarnaning tangkal bubuahan, 6 jeung nyieun solokan-solokan pikeun nyaianana. 7 Tuluy meulian badega awewe lalaki mangpirang-pirang, malah katambahan deui ku anak-anakna anu dijarurukeunana di imah kami. Ingon-ingon ge sapi jeung domba kacida lobana. Dibandingkeun jeung saha bae oge anu kungsi hirup di Yerusalem, pangaboga kami teh ngungkulan batur. 8 Perak jeung emas di kami mani geus ngunung-ngunung, beunang ngumpulkeun tina kakayaan karajaan anu digeugeuh ku kami. Juru-juru kawih awewe lalaki purah ngabeberah hate teu kurang-kurang, geus puguh ari selir mah mangpirang-pirang. 9 Tetela kami teh mulya, tur leuwih punjul ti saha bae anu kungsi hirup di Yerusalem, da pinter tea.
Pengkhotbah 2.10 -17 10 Sagala kahayang kasorang, sagala karesep kaanteur. Hate sugema ku sagala beubeunangan teh, asa jadi ganjaran. 11 Seug sagala hasil pagawean teh dilenyepan, sagala hese capena dirarasakeun deui. Bet kapikir sihoreng taya hartina, euweuh pisan paedahna, kawas ngajaring angin. 12 Turug-turug kapikir yen beubeunangan hiji raja moal leuwih ti beubeunangan raja anu saheulaeunana. Seug bae mikiran kumaha jelema nu pinter, kumaha nu bodo atawa gejul. 13 Ih geuning: "Kapinteran mah leuwih punjul ti batan kagejulan, sakumaha caang leuwih punjul ti batan poek. 14 Nu pinter mah awas kana pilampaheun, sabalikna nu gejul mah poekeun." Tapi kami maphum yen mungguh papasten mah unggal jelema ge sarua. 15 Nu matak ceuk hate, "Anu karandapan ku nu gejul, ku aing ge kaalaman. Ana kitu, naon untungna atuh aing sakieu pinterna teh?" Dijawab ku sorangan keneh, "Mubadir, taya paedahna!" 16 Ka nu pinter moal aya anu terus nginget- nginget, ka nu gejul pon kitu keneh, kabeh ge bakal pada kapopohokeun. Boh nu pinter boh nu bodo, kabeh oge bakal paraeh. 17 Mana kami mah geuleuh kana hirup teh, da atuh anu karandapan teh ngan susah 4
Pengkhotbah 2.18 -24 jeung susah bae. Mubadir kabeh, kawas ngajaring angin. 18 Geuleuh kami mah kana sagala hasil pagawean beunang kami tisusut tidungdung teh, da bakal kacangking ku batur anu jadi gaganti kami engke. 19 Turug-turug saha anu nyaho, naha pijelemaeunana teh nu bijaksana atawa nu gejul. Nu geus puguh mah beubeunangan tina hasil kabijaksanaan kami di alam dunya teh bakal beunang ku manehna. Mubadir deui bae. 20 Ngingetkeun ka dinyana mah buntu wae harepan kana sagala hasil usaha beunang soson-soson di alam dunya teh. 21 Da geuning beunang perih itikurih bari ngetrukkeun kapinteran katut pangaweruh jeung pangabisa teh tungtungna mah kop ku batur, anu sama sakali teu milu dina hese capena. Nya mubadir nya salah! 22 Naon mangpaatna atuh digawe ngadukduk saumur hirup bari pinuh ku kasalempang teh? 23 Beunang digawe saumur hirup teh hasilna mah ngan kajuwet jeung kahanjeluan, nepi ka ti peuting ge pikiran teh teu weleh ngabarungsinang. Estu mubadir! 24 Anu matak jelema mah panghadena teh geus bae nyatu nginum, beubeunangan usaha teh pake senang-senang. Tapi papadaning kitu ge kami eling, yen sanajan rejeki ge asalna mah ti Allah keneh. 5
6 Pengkhotbah 2.25- 3.7 25 Cik, saha jelemana anu bisa lubak-libuk ku dahareun atawa bisa senang-senang, lamun henteu direjekian ku Mantenna? 26 Kapan boh hikmah jeung pangaweruh, boh kasenangan, dipaparinkeunana ku Allah teh ka jelema anu dipikaseneng ku Mantenna. Tapi ari nu baroga dosa mah ku Mantenna disina digarawe nareangan rejeki jeung ngumpulkeun hasilna baris diserenkeun ka jalma anu ku Mantenna dipikaseneng. Jadi eta kabeh ge mubadir, kawas ngudag angin. 3 1 Sagala perkara di dunya aya waktuna. Naon bae anu kajadian di kolong langit boga dawuhna. 2 Aya waktuna lahir, aya waktuna maot. Aya waktuna melak, aya waktuna ngala. 3 Aya waktuna mergasa, aya waktuna nyageurkeun. Aya waktuna ngaruag, aya waktuna ngadegkeun. 4 Aya waktuna susah, aya waktuna bungah. Aya waktuna nguyung, aya waktuna igel-igelan. 5 Aya waktuna mikacinta, aya waktuna henteu mikacinta. Aya waktuna ngarangkul, aya waktuna henteu ngarangkul. 6 Aya waktuna papanggihan, aya waktuna kauculan. Aya waktuna nyimpen, aya waktuna miceun. 7 Aya waktuna ngabedahan, aya waktuna ngaput. Aya waktuna ngajejempe, aya waktuna nyarita.
Pengkhotbah 3.8-15 8 Aya waktuna mikanyaah, aya waktuna mikangewa. Aya waktuna perang, aya waktuna kerta. 9 Meunang naon manusa tina sagala pagaweanana teh? 10 Kami nyaho, urang teh sarerea ge ditibanan kabeubeurat ku Allah. 11 Sagala hal oge ku Mantenna enggeus diatur waktuna. Urang ku Mantenna dipaparin hate panasaran hayang nyaho kana perkara nu tacan datang. Ngan orokaya urangna jadi teu sugema, da teu dikersakeun timu kana sagala pangersa Mantenna. 12 Mana ceuk kami, lampahkeuneun urang meungpeung hirup keneh teh taya deui lian ti sing senang-senang, salian ti usaha sakuat-kuat. 13 Urang dahar nginum bae kabeh, beubeunangan usaha teh pake senang- senang, da kapan eta teh rahmat ti Allah. 14 Kami nyaho, sagala rupa anu dipidamel ku Allah teh langgeng salilana, ku urang hamo bisa ditambahan atawa dikurangan. Ari Allah mana ngadamel kitu teh supaya urang boga kasieun ku Mantenna. 15 Sagala rupa anu enggeus kajadian, pon kitu anu bakal kajadian, saenyana geus aya ti tatadina. Jadi sagala anu enggeus kajadian teh ku Allah dipindo deui, dipindo deui. 7
Pengkhotbah 3.16- 4.1 16 Aya deui anu kabireungeuh ku kami, yen di kolong langit mah ari aya pangadilan jeung kaadilan teh geus tangtu aya kajahatan. 17 Ceuk kami sajeroning hate, "Behna mah boh nu jahat boh nu bener, kabeh ku Allah baris diterapan hukum adil, sabab sagala perkara, sagala kalakuan, eta teh geus puguh waktuna." 18 Kami yakin Allah teh seja ngadoja ka manusa, supaya manusa nyaraho yen dirina teh taya leuwihna ti sato. 19 Sabab nya manusa nya sato nasibna sarua bae. Manusa bakal paeh, sato bakal paeh, kawantu pada mahluk keneh. Jadi manusa teh teu leuwih punjul ti sato, hirupna sarua mubadirna. 20 Duanana ngajugjug ka tempat anu sahiji, asal tina lebu, marulangna deui oge kana lebu. 21 Cik, saha anu bisa mastikeun maneh yen nyawa manusa mah unggah ari nyawa sato mah turun ka jero taneuh? 22 Jadi pikeun manusa mah anu panghadena teh taya deui lian ti ngararasakeun nimatna beubeunangan barang gawena. Rek kumaha deui atuh? Da manusa mah taya petana nyaho bakal kumaha ari geus paeh. 4 1 Heug deui kami nenjo aya aniaya di kolong langit. Murubut cipanon jalma-jalma anu dikaniaya, mana taya pisan 8
9 Pengkhotbah 4.2-10 anu ngabelaan, kawantu anu nganiayana teh jelema-jelema anu nyarekel kakawasaan. 2 Kami jadi sirik ka nu enggeus mararaot, nu geus taya di kieuna, maranehna mah leuwih bagja ti batan anu harirup keneh. 3 Komo anu teu kungsi dijuru-jurukeun acan mah kacida baragjana teh, teu kungsi ngalaman kateuadilan di alam dunya. 4 Jeung ku kami geus kaharti naon sababna jelema-jelema paropohoan malar usahana hasil. Taya lian ti sirik, kabita ku batur. Ieu oge mubadir, ibarat ngajaring angin. 5 Majar teh jelema gejul anu ngan nanangkeup harigu bae mah, ngadadago paeh kalaparan. 6 Nya bisa jadi kitu. Tapi saenyana sanajan kaboga ngan saeutik oge, ari tiis pikir mah matak leuwih bagja ti batan tihothat paciweuh ngajaring angin. 7 Aya deui laku lampah di kolong langit anu ku kami kapanggih taya gunana. 8 Aya jelema anu hirupna nyorangan, teu anak teu dulur tapi teu eureun-eureun barang gawe, teu kalis ku enggeus beunghar. Na keur saha usaha popohoan kitu nepi ka poho ka diri sorangan teh? Ieu oge mubadir, hirup teh nepi ka nyiksa maneh. 9 Digawe duaan leuwih hade ti batan sorangan, leuwih babari hasil. 10 Mun anu saurang labuh tangtu ditulungan ku anu saurang deui, dihudangkeun. Coba
Pengkhotbah 4.11- 5.2 mun sorangan mah ana labuh teh cilaka temen, da euweuh anu pinulunganeun. 11 Atuh dina keur tiris ari duaan mah mun sare bisa silih haneutan. Coba mun sorangan, bororaah! 12 Jeung ari duaan mah leuwih kuat nadah lawan ti batan sorangan. Tali tilu rara kapan hese dipegatkeunana. 13 (4:13-14) Teu mustahil aya jelema anu tadina miskin, atawa anu tadina dipanjara, tuluy jadi raja di nagarana. Tapi lamun dina ka kolotnakeun embung narima nasehat batur awahing ku gejul, nasibna saenyana leuwih goreng ti batan budak ngora anu miskin tapi pinter. 14 (4:13) 15 Kami sok mikiran jalma-jalma nu hirup di ieu dunya. Tetela aya hiji jajaka anu engkena bakal ngandih kalungguhan raja. 16 Teu mustahil rahayat anu diparentah ku raja teh lobana mangpirang-pirang. Tapi lamun raja geus tilar dunya, rahayat taya saurang-urang acan anu nganuhunkeun kana jasana. Mubadir, ibarat ngajaring angin. 5 1 Lamun indit ka Bait Allah, masing iatna nya lengkah. Lamun ka dituna kalawan niat diajar, eta leuwih hade ti batan mere kurban tapi cara nu garejul, anu teu bisa ngabedakeun mana nu hade mana nu goreng. 2 Lamun aya unjukeuneun pikir heula samemeh pok, jeung ulah gampang-gampang 10
Pengkhotbah 5.3-9 ngucapkeun kaul ka Allah. Mantenna mah di sawarga, anjeun mah di dunya, unjukan teh ulah leuwih ti saperluna. 3 Beuki loba kasalempang beuki loba impian goreng, beuki loba ucap beuki loba ngucapkeun omongan bodo. 4 Jadi lamun boga kaul ka Allah geuwat laksanakeun, sabab Mantenna teu resepeun ka jelema anu gejul. Nu matak ari geus jangji kudu bukti. 5 Leuwih hade entong kaul, ti batan kaul tapi henteu ditedunan. 6 Ucap-ucapan teh ulah nepi ka ngalantarankeun anjeun jadi dosa, anu ahirna kapaksa kudu waleh ka payuneun utusan Allah yen anjeun teh salah harti. Naha atuh ucap-ucapan teh matak pibendueun Allah, nepi ka Mantenna kudu ngaruksak bubuatan anjeun? 7 Sanajan sakumaha seringna oge anjeun ngalamun, sakumaha seringna oge digawe mubadir, atawa sakumaha lobana oge anjeun ngomong, kudu tetep sieun ku Allah. 8 Lamun anjeun nenjo pamarentah ngagencet ka kaum miskin, henteu mere kaadilan jeung teu kersaeun nguruskeun hakna, henteu kudu heran. Unggal pangagung diauban ku nu saluhureunana, tapi eta oge duanana diauban ku anu saluhureunana deui. 9 Malah raja oge masih keneh bae kudu gumantung kana hasil panen. 11
Pengkhotbah 5.10 -18 10 Mun anjeun mata duiteun, salawasna ge moal ngarasa cukup. Jeungna deui sanajan beunghar ge kahayang mah moal kacumponan kabeh. Eta kabeh ge mubadir. 11 Sabab beuki beunghar beuki loba sungut parabaneun. Minangka untungna teh sakadar nyaho yen beunghar. 12 Talunganan nu buburuh, najan daharna boa cukup boa henteu, tapi ari hees mah tibra. Sabalikna anu beunghar, lubak-libuk ge mindeng henteu bisa hees da melang ka bandana anu loba. 13 Aya anu matak ngarenjag anu kasaksi ku kami di ieu dunya: Jelema teu eureun-eureun ngumpulkeun duit, sangkan ari perlu kari make. 14 Ana heug bet meunang musibat, duitna ledis beresih, boro-boro nyesa keur anak. 15 Urang mulang ti ieu dunya teh mo beda ti waktu keur datang, ngaligincing, harta beunang popohoan ngusahakeun teh hamo kabawa. 16 Teu adil ieu teh! Bet urang teh datang lengoh mulang lengoh. Barang gawe ibarat ngajaring angin, naon hasilna? 17 Sapanjang hirup urang teh ngararampa di nu poek, susah hate, salempang, jengkel jeung gering. 18 Jadi ceuk kami, keur manusa mah anu panghadena teh nya dahar jeung nginum, beubeunangan usaha teh pake 12
Pengkhotbah 5.19- 6.5 senang-senang, da boga umur ti Allah teh pondok, kawantu geus kitu papasten manusa. 19 Mun hiji jelema ku Allah dibere kamakmuran jeung harta banda, tur diidinan nganimatanana, kudu ngarasa sukur sarta nganimatan sagala hasil gawena. Eta teh rahmat ti Allah. 20 Ku sabab ku Allah diwidian senang, najan nyaho yen umur teh pondok, moal pati jadi pikir teuing. 6 1 Kami nyaho di dunya teh aya kajadian anu kacida teu adilna. 2 Aya jelema anu ku Allah dibeungharkeun, luhur harkatna loba bandana, sakur anu dipikahayang kabogaan. Ari heug bet henteu diparengkeun ngarasa nimatna, kalah ka anu sejen anu metik nimatna teh. Atuh beunghar ge cumah, tur henteu adil eta teh! 3 Teu mustahil aya anu boga anak nepi ka saratus sarta umurna panjang. Tapi keur naon ari teu karasa genahna mah. Heug teh deui ana paeh dikuburna henteu sapantesna. Ceuk kami mah mending keneh orok udul. 4 Sabab ari orok udul mah datangna mubadir, iangna teu kanyahoan, nya tuluyna mah dipopohokeun. 5 Orok anu kitu memang teu kungsi-kungsi acan nenjo caangna beurang, teu kungsi nyaho hirup teh kumaha, tapi sahenteuna geus pinanggih jeung kareureuhan. 13
Pengkhotbah 6.6-7.2 6 Nya mending eta ti batan jelema nu tadi mah, anu hirupna teu kungsi meunang kanimatan, najan umurna upamana nepi ka dua rebu taun oge. Da tungtungna mah duanana oge sarua datangna teh ka tempat nu eta. 7 Jelema digawe teh keur ngaulaan beuteung, kitu ge weleh teu ngarasa cukup. 8 Naon atuh leuwihna nu binangkit ti anu gejul? Naon deui paedahna jelema miskin anu hade lampahna? 9 Cumah bae, ibarat ngudag angin. Mana sing tarima ku nu geus aya, ulah hayang leuwih loba. 10 Sagala rupa enggeus lila ditangtukeun diatur yen kudu kitu, sarta urang nyaho yen moal aya jalma anu bisa ngalawan ka nu leuwih kuat. 11 Beuki ngalawan beuki mubadir, moal matak leuwih genah. 12 Na saha atuh anu nyaho kumaha kuduna nu panghadena ari jelema, enggoning hirupna anu nya ngan sakeudeung nya mubadir teh, anu ukur ngolebat kawas kalangkang? Na saha anu nyaho ti ayeuna baris kumaha engke ari geus paeh? 7 1 Mending oge ngaran seungit ti batan seuseungitan anu marahal. Poean ajal leuwih hade ti batan poean wedal. 2 Mending indit ka nu kapapatenan ti batan ka nu hajat, malak mandar urang teh anu 14
Pengkhotbah 7.3-13 hirup keneh eling, yen umur urang oge didago-dago ku ajal. 3 Mending nalangsa ti batan suka, najan matak surem parangi tapi matak tambah nyaring pikir. 4 Anu sok meleng kana kabagjaan bae mah gejul. Nu lantip mah tara mopohokeun paeh. 5 Mending diweweleh ku nu lantip, ti batan dipuji ku anu gejul. 6 Jelema gejul seurina teh ibarat cucuk kaduruk, merepet taya hartina. 7 Jalma lantip anu ngabobodo, eta pohara gejulna. Pacuan daek nampa panyogok, matak ruksak ahlak. 8 Ahir tina hiji perkara leuwih hade ti batan ngamimitianana. Mending sabar ti batan gumede. 9 Kudu bisa ngadalian amarah, sabab barangasan mah tabeat jelema gejul. 10 Kade ulah nanya, "Naha nya baheula mah jaman teh leuwih hade ti batan ayeuna?" Nanya kitu teh belegug. 11 Hirup teh kudu boga hikmah. Boga hikmah mah sarua jeung boga pusaka, 12 sarta sarua jeung boga duit, matak aman pipikiran. Komo deui untungna lamun boga kanyaho kana hikmah, matak salamet hirup. 13 Dadamelan Allah teh lenyepaneun. Cik, saha anu bisa ngalempengkeun anu ku Allah geus dibingkengkeun? 15
Pengkhotbah 7.14 -23 14 Kabagjaan tarimakeun ku rasa sukur, kasusahan tarimakeun ku rasa eling yen boh kasusah boh kabagjaan, eta teh kersaning Allah. Saestuna manusa mah moal bisa nganjang ka pageto. 15 Dina hirup kami anu mubadir tea kami nenjo anu saperti kieu: Jelema nu bener laku lampahna bet tiwas, ari nu jahat tetep bae hirup. 16 Jadi, ulah hade-hade teuing, ulah bijaksana-bijaksana teuing. Rek maehan maneh? 17 Sabalikna jahat teuing ulah, gejul teuing ulah, na kitu hayang paeh memeh mangsa? 18 Singkiran eta teh duanana, dibarung ku rasa sieun ku Allah, tangtu mulus sagala panglaku. 19 Jalma saurang tapi boga hikmah, bisa ngungkulan kamampuh sapuluh jelema anu marentah kota. 20 Di dunya moal aya jelema anu bener sapapanjangna teu kungsi milampah salah. 21 Ulah sok openan ka omong batur, boa teuing anjeun oge keur diupat ku badega sorangan, 22 tur anjeun tangtu rumasa yen anjeun oge sering ngupat ka nu lian. 23 Eta sagala perkara ku kami diuji ku kapinteran. Nya eta, kami teh ari pinter hayang, kahontal mah henteu. 16
Pengkhotbah 7.24- 8.1 24 Na saha atuh jelemana anu nyaho kana hartining hirup? Moal kateuleuman ku jero-jerona, moal katepi ku pangarti. 25 Tapi kami leukeun diajar jeung nyiar kanyaho, hayang meunangkeun hikmah, hayang bisa ngajawab pananya hate, hayang nyaho kumaha jahatna jeung kumaha gejulna ari kabodoan teh. 26 Kami manggihan hal anu leuwih getir ti batan pati, nya eta: awewe. Cinta awewe mah ngeurad, ibarat heurap atawa tataheunan. Ngarangkulna teh ibarat rante nu rek ngabarogod. Nu baris karingkus teh jelema dosa, ari anu tuhu ka Allah mah moal beunang. 27 Hal ieu, saur Ahli Pikir, kapanggihna ku kami saeutik-saeutik sajeroning keur neangan pijawabeun tea. 28 Kami teu manggih deui pijawabeun lian ti eta. Tina sarebu, ngan manggih saurang lalaki anu pantes diajenan, tapi ti awewe mah teu manggih saurang-urang acan. 29 Walhasil ngan ieu pamanggih kami teh: Dipidamelna ku Allah mah urang teh wajar jeung basajan; jadi ruwet pajurawet soteh ku urang sorangan. 8 1 Ngan jelema anu lantip anu bisa ngarti kana sagala perkara. Kalantipan teh ngabearkeun parangi, ngajauhkeun camberut. 17
Pengkhotbah 8.2-10 2 Estokeun timbalan raja, tapi ulah gampang-gampang ngedalkeun kaul ka Allah. 3 Raja mah sagala wenang. Anu matak urang sing jauh ti payuneunana, ulah ngadeukeutan tempat anu sakitu matak bahlana. 4 Raja mah sagala tindakanana reujeung kawasa, sakersana moal bisa dipungpang. 5 Sapanjang urang ngesto kana timbalanana tangtu salamet. Jelema anu lantip mah nyaho kumaha kuduna, jeung iraha waktuna ngalampahkeunana. 6 Sagala rupa oge dilampahkeunana teh kudu ninggang dina mangsana, keuna kana carana. Orokaya urangna, kanyaho teh ngan saeutik pisan. 7 Moal aya saurang-urang acan anu nyahoeun ka nu bakal kajadian, tur moal aya anu bisa ngabejaan. 8 Moal aya saurang-urang acan anu bisa nyandet atawa ngulur-ngulur waktu pipaeheun. Moal aya anu bisa sumingkir tina hal eta najan diakalan kumaha oge. 9 Ieu kabeh kanyahoan ku kami sajeroning mikiran kajadian-kajadian di ieu dunya. Di dunya mah geuning aya sawatara jelema anu nyarangking kawasa, ari nu sejenna sangsara ku lantaran kakawasaan maranehna. 10 Kami geus nenjo jelema-jelema jahat dikalubur, ku nu marulang tas nguburkeun teh kalah ka diparuji tur di lemburna pisan, 18
Pengkhotbah 8.11 -16 tempat nu jarahat tea nyarieun kajahatan. Estuning mubadir! 11 Naon sababna jelema-jelema garampangeun bae nyieun kajahatan teh? Nya meureun, da kajahatan teh teu buru-buru dihukum. 12 Atuh nu jarahat teh laluasa, da migawe kajahatan ratusan kali ge salamet bae. Euh enya, aya anu ngomong kieu, "Mun maneh sieun ku Allah tinangtu mulus rahayu. 13 Nu jahat mah moal jamuga, hirupna teh ibarat kalangkang, bakal paeh ngora-ngora, lantaran teu sieun tea ku Allah." 14 Tapi ieu teh mustahil. Geura pek tengetan kajadian di alam dunya: Geuning sok aya jelema hade bet nandangan hukuman anu kuduna ditibankeun ka jelema anu jahat, ari anu jahatna kalah ka meunang ganjaran hancengan jelema nu hade tea. Ceuk kami ge mubadir. 15 Nu matak kami mah yakin jelema teh kudu nyenangkeun maneh, dahar, nginum, jeung nyenangkeun awak, da ngan sakitu-kituna kasenangan hirup mah. Sahenteuna, kitu-kitu bae mah meureun bisa sajeroning susah payah di alam dunya teh, sapanjang hirup paparin ti Allah ka dirina. 16 Unggal kami nyoba-nyoba hayang pinter ambeh nyaho kana kajadian-kajadian di dunya, hasilna teh kieu: Najan mikir beurang peuting, 19
Pengkhotbah 8.17- 9.5 17 angger bae teu ngarti-ngarti ka anu dipidamel ku Allah teh. Sakumaha diulikna ge taya petana kateuleuman. Nu palinter ge ngan ngakuna bae nyaho soteh, nyahoeun mah henteu. 9 1 Nya lila nya bangga mikiran hal eta teh. Seug bae ngarasa yen polah jelema palinter jeung balener teh, kitu deui kanyaah jeung kangewana, kabeh aya dina cangkingan Allah. Taya nu bisa nyaho naon nu bakal kasanghareupan teh. 2 Saurang ge taya bedana, sarua pada keuna ku papasten anu sarua, nu jahat, nu bageur, nu hade, nu goreng, nu nyekel agama, nu henteu, nu mere kurban, nu henteu. Nu hade taya leuwihna ti nu doraka, nu ngangkat sumpah taya bedana ti nu henteu. 3 Kabeh jelema papastenna sarua. Tah nya ieu pisan nu mawa apes kana sagala kajadian di dunya teh. Sapanjang hirupna pikiran jelema teh pinuh ku rupa-rupa kadorakaan jeung paniatan anu garelo, nyaho-nyaho hos paeh ngadadak. 4 Tapi sing saha anu kaasup kana mahluk hirup, eta aya keneh harepan. Sabab mending keneh anjing hirup ti batan singa paeh. 5 Nu hirup mah nyaho yen bakal paeh. Ari nu paeh mah teu nyaho naon-naon, geus taya pangajina, geus les kapopohokeun. 20
21 Pengkhotbah 9.6-12 6 Kanyaahna, kangewana, timburuna, kabeh kabawa paeh, moal bisa cumarita deui dina sagala anu kajadian di dunya. 7 Anu matak mending bek dahar, pek geura senang-senang, leguk inum anggurna, geura sukan-sukan, da ku Allah ge diridoan. 8 Sing senang, sing gumbira sapapanjangna. 9 Enggoning ngalakonan hirup anu mubadir teh hirup paparin ti Allah tea pek pake senang-senang jeung pamajikan. Poe-poe anu mubadir teh anggur pake ngabagjakeun awak, sabab ngan eta buruhna tina hese cape. 10 Naon anu dipigawe, pigawe enya-enya, da ari geus paeh mah moal bisa obah-obah acan, moal bisa mikir, moal aya kanyaho, moal pinter. Pasti kasorang eta teh engke. 11 Aya deui anu kasaksi ku kami: Di dunya mah nu tarik lumpatna ge tara salawasna meunang balap. Nu gede wawanen tara salawasna unggul tarung, anu pinter tara salawasna bisa nyiar kipayah, anu encer uteukna tara salawasna bisa beunghar, anu boga kamampuh tara salawasna meunang pangkat luhur, kawantu aya apesna masing-masing. 12 Manusa taya nu nyaho kana papastenna. Ibarat manuk anu kajiret ku tataheunan, ibarat lauk anu karungkup ku heurap, urang oge nyaho-nyaho geus kacerek ku apes.
Pengkhotbah 9.13- 10.2 13 Aya nu ku kami kasaksi, conto alus ngeunaan anggapan jelema kana kapinteran. 14 Aya hiji kota leutik, jelemana ge saeutik, diperangan ku hiji raja anu gagah. Eta raja geus ngepung rek ngamimitian ngagempur kuta. 15 Di dinya teh aya hiji jelema miskin, kacida pinterna. Ku kapinteranana manehna bisa nyalametkeun eta kota. Tapi manehna taya pisan anu malire. 16 Ceuk kami mah kapinteran teh ngungkulan kagagahan. Tapi kapinteran Ki Miskin teh bet taya anu malire, ucap-ucapanana taya anu ngabandungan. 17 Padahal ti batan ngadengekeun hahaokna hiji pangereh ka anu garejul, mending ngadengekeun pituah anu leuleuy ti anu pinter. 18 Sabab kapinteran teh leuwih seukeut batan gobang. Sabalikna nu doraka mah najan ngan saurang ge matak ruksak saniskara anu hade. 10 1 Ku bangke laleur sahiji minyak seungit sabotol bau kabeh. Ku kagejulan anu teu pira, tarekah ti nu pangpinterna ge bisa gagal. 2 Jalma pinter mah sagawe-gawena teh tangtu bener. Ari jalma gejul mah gagaweanana ge teu puguh. Geus lumrahna kitu, 22
Pengkhotbah 10.3- 14 3 kagejulanana ku jalma saliwat ge bakal kanyahoan. Kaciri gejulna teh tina kalakuanana keneh. 4 Ari diambek ku nu kawasa, ulah terus menta eureun digawe. Ku sabar mah kasalahan gede ge sok dihampura. 5 Kami geus nyaksian hiji kateuadilan anu dilantarankeun ku para pangereh, 6 jalma bodo dibere nyekel kakawasaan, ari jalma beunghar diluli-luli. 7 Kami kungsi nenjo jalma-jalma beulian tarumpak kuda, ari pangagung laleumpang cara jalma beulian. 8 Nyieun cubluk matak tigebrus, ngabongkar tembok matak digegel oray, 9 digawe di pangalian batu matak kabentur, meulah kayu matak kagencet. 10 Kampak mintul nu tara diasah, makena ge kudu sataker tanaga. Nu matak ge samemeh prak digawe kudu dipikiran heula carana. 11 Taya gunana boga jampe ngalilindeuk oray ge ari geus kapiheulaan dipacok mah. 12 Ucap-ucapan jelema lantip nungtun kana dihormat, ari biwir anu gejul mah matak nyilakakeun dirina sorangan, 13 ari ngong ngomong ari ngaco, dina tungtungna gejulna nataku. 14 Nu gejul mah sok ngeceblek. Taya jalma anu nyaho bakal aya kajadian naon engke, jeungna deui taya anu bisa ngabejaan bakal aya kajadian naon sanggeus urang paeh. 23
24 Pengkhotbah 10.15- 11.3 15 Jalma anu bodona katotoloyoh nepi ka teu nyaho jalan ka imah, hirupna teh kalah ka cape. 16 Cilaka nagara, lamun rajana budak kamari, lamun para pamingpinna sapeuting jeput ngan sukan-sukan. 17 Bagja nagara, lamun rajana pageuh kana putusanana, lamun para pamingpinna dalaharna puguh dina waktuna, jeung daraek nyaleser diri sarta nyegah kana mabok. 18 Jalma anu ku kedul-kedulna nepi ka sangeuk menerkeun kenteng-kenteng acan, imahna teh bocor bae, lila-lila ambrug pisan. 19 Pesta matak gumbira, cianggur matak hegar. Tapi duanana ge ari teu ku duit mah moal kasorang. 20 Ka raja mah ulah nyawad, najan ngan diharewoskeun ge ulah. Ka nu beunghar ulah nyempad najan di pangkeng sorangan ge, bisi kadenge ku cakcak, heug bae diucah-aceh. 11 1 Pilukeun duit maneh kana usaha batur sina golang, tan wande mere untung. 2 Pelak modal di sababaraha tempat, malah mun bisa mah melak modal teh sing loba, geusan ngajaga dina bancang pakewuh, anu datangna moal kanyahoan. 3 Tangkal rubuhna teh nurutkeun ka mana condongna. Mega mendung ari geus ngagarayot mah cur bae jadi hujan.
Pengkhotbah 11.4 -12.1 4 Lamun arek pepelakan ngadadago heula angin jeung musim bae mah atuh rek iraha bisa cebna, panen-panen pimanaeun. 5 Allah ngadamel sagala rupa, ku urang moal kaharti maksad-Na, cara urang hamo ngarti kumaha jabang bayi di jero kandungan bisa ngamimitian hirup. 6 Arek pepelakan mah ceb, ceb bae rek isuk rek sore oge, da moal ngarti ieuh urang mah kumaha pijadieunana, naha baris alus kabeh, atawa nu mana nu bakal leuwih montok. 7 Mutuh ku alus bisa ngararasakeun genahna beurang nu caang teh. 8 Tarimakeun hirup urang teh sataun- sataunna. Tapi sing inget, najan sakumaha lilana waktu hirup di alam dunya, waktu di alam maot mah leuwih lila deui. Jadi taya gunana hayang nyaho ka mangsa engke. 9 Barudak! Umur ngora teh rarasakeun nimatna. Sing galumbira meungpeung keur ngora. Tedunan sagala kahayang, ayunkeun kabeh karesep. Ngan kudu aringet, sagala kalakuan maraneh teh engke baris dipariksa ku Allah. 10 Ulah ngukut kabingung, ulah miara kasusah, da moal ngora saumur-umur. 12 1 Ku sabab eta meungpeung keur ngora, kudu eling ka Anu nyipta maraneh, meungpeung tacan nincak kana umur anu matak ripuh anu matak ngarasula, "Hirup teh teu ngarasa bagja!" 25
Pengkhotbah 12.2 -9 2 Geus nepi ka kitu mah panonpoe, bulan, bentang-bentang, katembongna asa surem, asa mendung saendeng-endeng. 3 Leungeun paranti nakis bahaya geus lilinieun, suku keker beuki hengker, huntu kari saeutik jeung geus teu bisa dipake meuweung, panon geus lamur. 4 Ceuli geus kurang denge, sora ti jalan mah komo teu hawar-hawar acan. Sora panggilingan, sora anu kakawihan, geus mehmehan teu kadenge. Tapi ari keur sare ku sora manuk ge kageuingkeun. 5 Ka tempat nu luhur-luhur asa lewang asa paur, leumpang araringgis, buuk geus bodas camutmut, mawa awak ge disesered, sagala kahayang leungit. Tuluy ngajugjug ka panungtungan bari diceungceurikan sapanjang jalan. 6 Rantay perak bakal pegat, lampu emas bakal tiguling, bakal peupeus, tali timba bakal ngajemprung, gentong bakal bencar. 7 Jasad mulang jadi deui lebu, roh mulang ka Allah anu maparin. 8 Mubadir, mubadir, saur Ahli Pikir, kabeh mubadir. 9 Tapi ku sabab Ahli Pikir teh bijaksana, teu weleh-weleh ngawurukkeun pamanggihna ka bala rea, jeung ngulik siloka-siloka bari diuji eusi-eusina. 26
Pengkhotbah 12.10 -14 10 Ahli Pikir geus ihtiar milih ucapkeuneun anu matak genah, seug dituliskeun, sarta dituliskeunana teh saestuna. 11 Pitutur jalma-jalma bijaksana teh saibarat iteuk anu lancip paranti ki pangangon nuyun domba-domba, sarta gunggungan siloka- siloka teh lir paku anu nanceb pageuh. Eta kabeh paparin ti Allah, hiji-hijina pangangon nu ngangon urang. 12 Masing iatna bae hidep teh, anaking! Moal aya tungtungna nulis buku teh, ari ngulik popohoan teuing matak ruksak awak. 13 Minangka panutup, sarupa deui bae ucapkeuneun teh: Sing sieun ku Allah, estokeun sagala timbalana-Na, da pangna Mantenna ngadamel manusa oge kitu maksud pangersa-Na. 14 Sagala lampah urang boh hade boh goreng, najan anu rikip buni ge baris dipariksa ku Allah. 27
Kidung Agung 1 1 Kidung anggitan Suleman. Endah taya papadana. 2 Wanoja: Hayang teuing abdi ku engkang diambung, kadeudeuh engkang langkung nimat ti batan anggur. 3 Wawangen engkang raraos seungitna, jenengan engkang lir lisah seungit nyambuang. Wanoja mana nu ku engkang teu kagembang. 4 Cik atuh abdi teh iwat, duh sembahan abdi, candak lebet ka kamar, bari dipapag ku bagja, bakal jojoh nyacapkeun kasono. Wanoja mana nu ku engkang teu kagembang. 5 Leuh wanoja-wanoja Yerusalem, hideung oge kuring teh geulis, hideung siga kemah urang Kedar, endah siga lalangse-lalangse karaton Suleman. 6 Tong ditelek-telek hideungna, kawantu kuring mah tuman kapoe, tur jadi purah tadah carek dulur-dulur, purah tunggu kebon anggur, awak teh geus teu kaurus. 7 Duh panutan cik wartosan, di mana engkang nya ngangon, di mana ngaubkeun domba-domba ari sonten? Na abdi milarian engkang teh kedah ngaprak ka tengah kumpulan domba anu lian?
Kidung Agung 1.8-2.2 2 8 Nonoman: Leuh bentangna wanoja, karah teu uninga tempatna? Sae tuturkeun bae tapak domba-domba, pilari sampalan keur embe-embe enung caket kemah-kemah tarukang ngangon. 9 Jungjunan, enung lir ibarat kuda bikang anu narik kareta raja Mesir. 10 Rambut enung aya ku endah, tinggilisir kana damis, ngarumbay kana tenggek lir ranggeuyan mutiara. 11 Engke enung dipangnyieunkeun kangkalung emas, ditarapang ku perak. 12 Wanoja: Sang raja ebog dina bale- bale, seuseungitan pake abdi kaangseu angin-anginan. 13 Barang gabrug anjeunna kana harigu, kaangseu salirana seungit emur. 14 Anjeunna lir ranggeuyan kembang pacar, anu beukah di kebon anggur di Engedi. 15 Nonoman: Ku geulis enung, jungjunan, soca enung ngenclong ku cahaya cinta! 16 Wanoja: Ku kasep engkang teh, panutan, engkang teh estu pikaresepeun abdi! Kangge ebog, tuh katilna jukut hejo anu ngampar. 17 Keur minangka tihang bumina kai kiputri. Keur minangka lalangitna tangkal camara. 2 1 Abdi mah mung ukur kembang alas ti Saron, kembang bakung ti lengkob gunung. 2 Nonoman: Enung ibarat bakung di rungkun cucuk, pangmencrangna ti para wanoja.
Kidung Agung 2.3 -11 3 Wanoja: Dibanding sareng nonoman lian, panutan abdi lir tangkal jeruk di leuweung kakayon. Abdi betah ngiuhan handapeunana, buahna kalintang amisna. 4 Ku anjeunna kuring dicandak kana pestana, diumbul-umbulan ku kageugeutna. 5 Cik pulihkeun bayu kuring ku kismis, segeran ku jeruk, kawantu kuring keur lanjung nandangan wuyung. 6 Sirah kuring disangkeh ku panangan kiwana, panangan tengenna pageuh ngarangkul. 7 Wanoja-wanoja Yerusalem, aranjeun kudu jarangji, sumpah demi uncal anu rikat jeung demi uncal bikang ulah rek ganggu kana kacinta kuring jeung anjeunna. 8 Wanoja: Ngeng kadenge gentra panutan, anjeunna eukeur ka dieu, lumpat ngambah pagunungan, ngaluncatan pasir-pasir rek neang kuring. 9 Lumpatna tinanding uncal bikang, rikat lepas kawas uncal jalu. Tuh geus aya luareun kuta, nempo tina kisi-kisi, tembong gurilap socana luareun jandela. 10 Anjeunna ngagentraan ka kuring. Nonoman: Ka dieu atuh, enung! Sumping atuh ka engkang, jungjunan! 11 Musim ngijih geus kasilih, musim hujan geus kaliwat. 3
4 Kidung Agung 2.12 -3.3 12 Di tepis wiring kekembangan barareukah, jalma-jalma tinghaleuang; di tegalan tikukur patingarengguk. 13 Buah kondang geus arek arasak, hawa meleber ku seungitna kembang anggur. Ka dieu atuh, enung! Sumping atuh ka engkang, jungjunan! 14 Enung ibarat japati, nu keur nyumput dina gowok batu karang. Engkang hayang neuteup endahna raray enung, hayang nguping sora enung nu halimpu. 15 Urang ngepung ajag, ajag-ajag leutik, bisi ngaruksak pelak anggur urang anu eukeur karembangan. 16 Wanoja: Jungjunan kuring teh anu kuring, diri kuring anu anjeunna. Anjeunna ngangon dombana di antara kembang bakung, 17 tugur nepi ka bray beurang, nepi ka poek kasilih ku caang. Geura mulih, panutan, masing rikat kawas uncal bikang, masing gancang lir uncal jalu di pagunungan Beter. 3 1 Saban peuting, ari di ranjang geus sare, anjeunna kaimpi bae, kaimpi keur diteangan, weleh teu kapanggih bae. 2 Diaprak saluluar kota, dilongok ka jalan jeung jajahan, disusul ka lulurung, haben bae diteangan, tapi lebeng teu kapanggih. 3 Anggur tepung jeung nu ngaronda, ku kuring ditanya, "Manawi pendak sareng panutan kuring?"
Kidung Agung 3.4-4.1 4 Tapi henteu lila ti harita, ana gok teh anjeunna kapanggih. Gabrug dirangkul tipepereket, henteu dilesotkeun deui, tuluy diajak ka bumi ibu, sup ka pangkeng tempat kuring dijurukeun. 5 Wanoja-wanoja Yerusalem, aranjeun kudu jarangji, sumpah demi uncal anu rikat jeung demi uncal bikang, ulah rek ganggu kana kacinta kuring duaan. 6 Wanoja: Naon itu anu mumbul ti lebah gurun, jiga haseup ngebun, tur kasawur ku seungit dupa jeung emur, sarupaning seuseungitan dagangan para sudagar? 7 Leuh geuning Suleman, sumping nitihan jampana, dikawal ku genep puluh prajurit, prajurit-prajurit petingan Israil, 8 kabeh oge jago ulin pedang, ahli jurit tukang tarung, masing-masing nyoren pedang, taki-taki tina bahlaning peuting. 9 Raja Suleman nitihan jampana, tina kai kelas hiji, 10 tihang-tihangna dilakop perak, tiungna disulam emas, babantalna disarungan lawon wungu, endah lemes beunang ninun putri-putri Yerusalem. 11 Heuy, wanoja-wanoja Sion, yap nongton Raja Suleman. Anjeunna nganggo makuta, ibuna ku anjeun nu nerapkeunana, dina poean rendenganana, poe kabagjaanana. 4 1 Nonoman: Ku geulis enung, jungjunan! Soca enung sakitu dicindung, tembong 5
Kidung Agung 4.2 -10 cureuleuk nyengcelak. Rambut ombak- ombakan lir embe-embe keur tarurun ti pasir-pasir Gilad. 2 Waos enung bodasna tinanding domba- domba anu nembe dimandian tas dicukuran, pepek jangkep beres roes, taya cocengna. 3 Lambey enung beureum lir rara sakelat, ana emut sasauran ku lucu matak tibelat. Damis enung ngalangkang jeroeun cindung. 4 Tenggek enung mulus lir munara Daud, rantuyna kangkalung enung sarupi sarebu kepeng nu ngagarantung. 5 Pinareup lir dua uncal bikang, uncal kembar nu keur nyaratuan di tegal bakung. 6 Engkang rek ngarereb di pasir emur, di pasir menyan, tepi ka bray beurang, poek kasilih ku caang. 7 Ku geulis enung, jungjunan; estu taya kuciwana! 8 Yap enung panganten, jeung engkang urang miang ti Pagunungan Libanon, urang sareng ti Libanon. Yap lungsur ti puncak Gunung Amana, ti Gunung Senir jeung ti Gunung Hermon, tempat singa reujeung kerud. 9 Paneuteup enung, duh rayi panganten, katut kangkalung na tenggek enung, geus ngabandang hate engkang. 10 Kadeudeuh enung ka engkang, estu nimat karaosna, duh enung, rayi panganten. Kacinta enung karasana langkung nimat ti batan 6
7 Kidung Agung 4.11 -5.1 anggur, seuseungitan enung langkung leleb ti batan wawangian lianna. 11 Lambey enung semu amis lir madu, ilatna nyakclakan susu jeung madu. Raksukan nyebarkeun seungitna Gunung Libanon. 12 Kakasih engkang rayi panganten, ibarat taman tutupan, nu dikikis sakuriling, lir cinyusu nu dipager. 13 Pinuh ku pepelakan, lir pakebonan dalima, nu buahna pangeunahna. Kitu deui kembang pacar, akar wangi, 14 jahe, koneng, tiwu, kayu manis, kitu deui rupa-rupa menyan. Emur, kayu garu, jaradi di dinya, katut rupa-rupa wawangian nu pangseungitna. 15 Cinyusu ngaburial nyaian eta kebon, kitu deui susukan, ngagolontor ti Pagunungan Libanon. 16 Wanoja: Hudang, he angin kaler, angin kidul, tiup kebon kuring, sina nyambuang seungitna. Muga-muga kakasih kuring sumping ka kebonna, sarta nuang bubuahan nu pangeunahna. 5 1 Nonoman: Enung, rayi panganten, ieu engkang datang ngalanglangan taman, mupu emur, ngala dupa, nguyup madu, ngadahar para nyiruan, nginum anggur, nguyup susu. Wanoja-wanoja: Batur-batur nu keur gandrung, geura dalahar leueut sawaregna, nepi ka giung ku cinta!
Kidung Agung 5.2- 9 2 Wanoja: Ari mondok, hate mah teu weleh nyaring, ngimpi panutan ngetrokan panto. Nonoman: Buka panto enung, jungjunan, pupujan ati, japati engkang, ieu engkang, sirah cipruk ku ciibun, buuk kulimis ku cireumis. 3 Wanoja: Kumaha da parantos cucul-cucul, naha kedah dangdos deui? Suku parantos beresih, naha kedah kokotoran deui? 4 Panutan kuring nyekel kana gagang panto, hate mani ratug dumeh anjeunna deukeut. 5 Kuring ngojengkang arek mangmukakeun anjeunna. Leungeun dibalur ku emur, ramo diolesan ku minyakna, kolotrak ngalaan tulak. 6 Bray panto dibuka, rek ngabageakeun. Har, anjeunna geus teu aya. Hanas geus sono kana soantenna! Ku kuring diteangan, tapi teu kapanggih, digeroan taya waleranana. 7 Kuring kapanggih ku nu keur ngararonda kota, malah terus diteunggeulan mani raraheut, karembong oge disosoeh ku nu ngajaraga kuta. 8 Wanoja-wanoja Yerusalem, aranjeun kudu jarangji, lamun pareng patepang sareng kakasih kuring, pangwartoskeun yen kuring kagegeringan. 9 Wanoja-wanoja: Nyai, bentangna para wanoja, kakasih Nyai teh memangna benten ti nu sanes? Naon luar biasana teh, nepi ka kuring sarerea kudu jangji? 8
9 Kidung Agung 5.10 -6.2 10 Wanoja: Kakasih kuring teh nya kasep nya gagah, mencil sahiji tina salaksa. 11 Rarayna lemes sarta marahmay, rambutna panjang ombak-ombakan, hideung meles ngabangbara. 12 Socana jeg japati nu eunteup di sisi susukan, lir japati beunang ngamandian ku cisusu, eunteup sisi walungan. 13 Damisna saendah taman, nu pinuh ku tangkal ubar-ubaran reujeung samara. Lambeyna lir kembang bakung, anu leucir ku minyak emur. 14 Pananganana mutuh sampurna, nganggo lelepen anu aya permatana. Salirana lir tina gading, anu dipasieup ku batu nilem. 15 Wentisna lir tihang marmer anu napak dina tatapakan emas. Anjeun mutuh nya agung, lir Gunung Libanon, pinuh ku kiputri nu laluhur. 16 Mun dicium tea mah lambeyna bangun amis, sagalana matak kabungbulengan. Tah kitu kakasih kuring teh, he wanoja-wanoja Yerusalem! 6 1 Wanoja-wanoja: Di lebah mana ngilesna panutan teh, leuh bentangna para wanoja? Ka lebah mana angkatna, kuring sadaya seja mantuan neangan. 2 Wanoja: Angkatna mah ka kebonna, ka petakan wawangian, kersana sumeja ngangon bari metik kembang bakung.
Kidung Agung 6.3 -11 3 Nya anjeunna panutan ati, ieu kuring kakasihna. Ngangonna teh lebah dinya, di antara kembang bakung. 4 Nonoman: Ku geulis enung jungjunan, sarupi jeung Yerusalem, sari rasmi sarupi jeung kota Tirsa, matak rumenghap nu ningal lir ningal eta dua kota anu agung. 5 Gilerkeun soca enung ka palih ditu, paneuteupna ngabandang engkang. Rambut ombak-ombakan lir embe-embe keur tarurun ti pasir-pasir Gilad. 6 Waos enung bodasna tinanding domba- domba anu nembe dimandian tas dicukuran, beres roes pepek jangkep, taya nu coceng. 7 Damis enung ngalangkang jeroeun cindung. 8 Keun bae raja mah rea geureuhana ge, prameswari genep puluh, parekan dalapan puluh, mojang herang pirang-pirang. 9 Ari nu dipikacinta ku kuring mah ngan hiji, nu geulisna lir japati putra tunggal ibuna anu pang dipikanyaahna pamujian para istri, malah dialem ku prameswari, ku parekan kitu deui. 10 Itu saha nu ngagebray tanding pajar, mani ngempray tanding bulan, mancurna tanding sang surya? 11 Kuring datang ka kebon kanari, ngalanglang tutuwuhan anu keur marentik di lengkob, ngaroris sirung anggur, jeung ngilikan dalima nu karembangan. 10
Kidung Agung 6.12 -7.8 12 Engkang teh ngadegdeg, nataku sonona ka enung, lir kusir kareta perang nu hayang geura prung tarung. 13 Wanoja-wanoja: Cobi ngibing, cobi ngigel, leuh mojang Sulam, bade ditongton ku kuring sadaya. (6-14) Wanoja: Naha bet harayang ningal kuring ngigel di antara barisan panongton? 7 1 Nonoman: Duh ku agung, enung teh terah linuhung. Sampean mutuh ku sieup tur payus nganggo selop. Bitis lir jaksi sajantung, lir beunang masieup seniman. 2 Udel lir cacangkir cekong moal bahe anggur nu jadi eusina. Lambut lir tumpukan gandum diriung ku kembang bakung. 3 Pinareup siga uncal sakembaran, siga uncal bikang papasangan. 4 Tenggek lir munara gading, soca lir empang di kota Hesbon deukeut gapura eta kota gede. Pangambung lir munara Libanon anu nanjeur neuteup ka Damsik. 5 Mastaka dangah lir Gunung Karmel, rambut ririakan, cahayaan, lemes lir sutra, kaendahanana sanggup ngunduh jajantung raja. 6 Ku manis enung, ku geulis! Sugri pangemat cinta, di enung nyampak sadia. 7 Salira lampanyat lir tangkal korma, pinareup lir ranggeuyan buahna. 8 Eta korma engke arek ditaekan arek diunduh buahna. Pinareup enung lir rantuyan 11
Kidung Agung 7.9-8.3 buah anggur. Seungit napas enung, seger lir serengna jeruk. 9 Baham enung saibarat cianggur petingan. Wanoja: Saupama kitu, eta anggur baris ngocor ka panutan baris nyegeran lambeyna baris maseuhan waosna. 10 Da kuring anu anjeunna, nu teu kendat mikatineung. 11 Mangga panutan, urang iang ka padesan, urang ngendong di tegalan, 12 ngarah enjing-enjing pisan bisa ningalian pelak anggur, parantos marentik atawa tacan, kembangna parantos beukah atawa tacan. Kitu deui dalima, parantos pentilan atawa tacan. Tah di dinya, abdi sumeja ngalayanan kacinta engkang. 13 Engke ku engkang kaangseu seungitna tangkal arak katut bubuahan nu raraos, parantos aya caket panto, nu anyar sareng nu parantos lami, kenging abdi nyimpen haturan engkang, jungjunan! 8 1 Leuh, mun seug engkang teh lanceuk teges, anu sami-sami nginang ka pun biang! Meureun saban patepang di jalan najan ku abdi dirangkul, moal aya nu nyela. 2 Heug ku abdi teh dipontel, diajak mulih, ngarah abdi ku engkang diwulang perkawis cinta. Engkang dihaturanan leueuteun, manisan anggur sareng cai dalima. 3 Bari engkang nanggeuy sirah abdi ku tangan kiwa, tangan nu tengen ngusapan. 12
Kidung Agung 8.4 -11 13 4 Wanoja-wanoja Yerusalem, aranjeun kudu jarangji, ulah rek ganggu, kana kacinta kuring duaan. 5 Wanoja-wanoja: Saha ieu wanoja nu sumping ti gurun keusik, pakaleng-kaleng jeung kageugeutna? Wanoja: Di handapeun tangkal apel, tilas engkang kapungkur dibabarkeun, engkang ku abdi digeuingkeun. 6 Hate engkang ulah dibuka iwal pikeun abdi. Tong kantos ngarangkul wanita lian, iwal ti ka diri abdi. Cinta teh bedas lir malakalmaot, geter birahi teh rosa lir ajal pati. Ana eta parantos hurung, nguntab-nguntab lir muntabna seuneu. 7 Geus hamo kalis ku cai, mo kaceot ku walungan. Jalma nu wani-wani meuli cinta ku dunyabarana, geus tangtu dilelewean. 8 Dulur-dulur nyi mojang anu lalaki: Adi urang lanjang leutik budak keneh, susuna ge acan ngeusi. Rek kumaha peta urang ka manehna, samangsa aya nu ngalamar? 9 Upama eta teh kuta, urang adegan munara perak, upama eta teh panto, urang tulakan make tulak kai kiputri. 10 Wanoja: Ieu kuring teh kuta, susu kuring lir munarana. Panutan kuring yakin, yen lamun jeung anjeunna, tangtu kuring bakal bagja. 11 Nonoman: Suleman kagungan kebon anggur di Baal Hamon. Disewakeun ka para
Kidung Agung 8.12- 14 patani, sewaanana masing-masing sarebu uang perak. 12 Suleman nampa uang sewa sarebu- sarebu, kacoceng ku mere untung ka nu nyarewa masing-masing dua ratus. Kebon anggur kuring mah kuring sorangan anu ngurus. 13 Enung, ieu rerencangan engkang, ceulina mani rarancung, pada-pada hayang nguping sora enung ti jero taman. 14 Wanoja: Enggal engkang, geura gasik- gasik sumping, masing rikat tinanding uncal bikang, gancang cara uncal jalu ngora, lungsur ti gunung nu pinuh ku tangkal samara. 14
Yesaya 1 1 Ieu kitab eusina dawuhan-dawuhan Allah ngeunaan nagara Yuda jeung Yerusalem, anu diwahyukeun ka Yesaya putra Amos jaman eta nagara diparentah ku Raja Usia, Raja Yotam, Raja Ahas, jeung Raja Hiskia. 2 PANGERAN ngadawuh, "Eh bumi jeung langit, darengekeun ieu dawuhan Kami. Barudak anu ku Kami digedekeun geus ngalawan ka Kami. 3 Sapi wawuheun ka anu bogana, kalde ingeteun dibawa nyatuan ka mana ku dununganana. Eta leuwih harideng ti batan umat Kami Israil, anu henteu nganyarahokeun ka Kami." 4 Cilaka maneh eh bangsa anu doraka, eh jalma-jalma anu garoreng jeung jarahat! Maraneh bakal ngarempeyek katindihan ku dosa-dosa! Maraneh nampik ka PANGERAN Allah Israil anu suci, geus mariceun. 5 Ku naon ngan ngaralawan bae? Harayang dihukum anu leuwih keras? Eh Israil, sirah maneh geus pinuh ku borok, hate jeung pikir teu waras. 6 Awak saluluar tina sirah nepi ka dampal suku geus teu aya anu walagri, barisul, carenang, baroleksek. Borok-borok maneh can diberesihan, can dibulenan, can diubaran.
Yesaya 1.7-13 7 Nagara maneh geus ruksak, kota-kotana jadi lebu. Tanah direbut ku batur, eusina diburak-barik, maneh ngan bisa nenjokeun. 8 Tinggal Yerusalem, tapi eta ge enggeus kakepung, geus taya hahalangna, kawas saung di kebon anggur, kawas pondok di kebon bonteng. 9 Cacak lamun PANGERAN Nu Maha Kawasa teu kersa nyesakeun sawatara urang sina salamet, tangtu Yerusalem oge geus tumpur cara Sadumu jeung Gomora. 10 Eh Yerusalem, kalakuan rahayat maneh, jeung kalakuan anu karawasa, teu beda ti kalakuan urang Sadumu jeung Gomora. Dengekeun ieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, regepkeun piwulang-Na. 11 Dawuhana-Na, "Marukan Kami rek kabita ku kurban-kurban maraneh? Kami ge boga domba, leuwih loba ti batan anu diduruk ku maneh dikurbankeun ka Kami. Gemukna ge leuwih alus ti batan gemuk sato-sato anu ti maneh. Kami geus seubeuh teuing ku getih sapi, getih domba, jeung getih embe. 12 Dititah ku saha maneh mawa tanda bakti anu karitu ka Kami teh? Dititah ku saha maneh nincakan Bait Kami? 13 Teu guna maneh mawa pangabakti oge. Kami ijid kana bauna eta beubeuleuman maneh! Kami ijid kana Pesta Bulan Anyar, kana Sabat, jeung kana kumpulan-kumpulan 2
Yesaya 1.14-21 ibadah maneh, lantaran geus kalampud ku dosa maneh. 14 Kami geus ijid kana eta Pesta Bulan Anyar jeung kana hari-hari besar maraneh, ngabangbaluhan bae Kami, nyapekeun. 15 Kami arek ngabalieur lamun maraneh nadahkeun doa. Rek ngadaroa sakumaha rosana ge ku Kami moal ditolih. Sabab maraneh nadahkeun leungeun anu lamokot ku getih. 16 Beresihan heula diri. Eureunan kalakuan anu doraka teh. Eureun nyieun dosa, 17 lampahkeun anu bener. Usahakeun sangkan kaadilan terap. Belaan anu sangsara. Belaan hakna budak pahatu. Tangtayungan randa-randa." 18 PANGERAN nimbalan, "Hayu urang padukeun. Maraneh teh geus lestreng ku dosa, tapi ku Kami rek disina bodas beresih. Najan dosa maneh nepi ka beureum kawas getih, bakal jadi bodas kawas kapas. 19 Lamun narurut ka Kami, sagala pibagjaeun nu aya di ieu tanah ku maraneh tangtu kapetik. 20 Sabalikna lamun teu narurut, cilaka, tangtu dibasmi. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 21 Kota anu bareto sakitu satiana teh kalakuanana geus kawas dayang! Bareto eusina teh jelema-jelema anu balener, ari 3
Yesaya 1.22-29 ayeuna ngan tinggal jalma-jalma tukang maehan. 22 Eh Yerusalem, bareto maneh teh ibarat perak, ayeuna mah geus teu hargaan. Bareto mah saibarat anggur hade, ayeuna mah cai biasa bae. 23 Para pamingpin anu aya di maneh ayeuna kabeh tukang rusuh, ngabaturna ka penjahat, darolog kana panyogok, lalapar ku pangruruba. Di pangadilan cadu nulung ka nu pahatu, paliyas nyoreang ka pangaduan randa-randa. 24 Ku sabab kitu dengekeun ieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, "Maraneh musuh Kami, ku Kami arek dibales supaya ulah musingkeun bae. 25 Kami arek meta. Maraneh arek dimurnikeun sina beak karahana, sina leungit kokotorna, 26 rek dibere deui pamingpin-pamingpin jeung juru-juru nasehat anu hadena kawas nu ti heula-heula. Mun geus kitu Yerusalem bakal disebut kota ibadah, kota anu satia." 27 Ku sabab PANGERAN mah adil, kersaeun nyalametkeun Yerusalem katut sakabeh anu tarobat. 28 Sabalikna anu daroraka jeung ngalawan, ku Mantenna tangtu ditundung, ditumpes. 29 Maraneh bakal kaduhung geus nyarembah ka tatangkalan jeung nyieun kebon-kebon anu husus pikeun dewa-dewa. 4
Yesaya 1.30-2.6 30 Maraneh bakal ngarangrangan cara tangkal karamat anu geus rek paeh, lir kebon teu meunang cai. 31 Lir kalakay bisa beak ku seuneu saenyay, jalma-jalma anu karawasa tea oge bakal beak ku kadorakaanana sorangan, moal aya anu bisa ngeureunkeun ruksakna. 2 1 Ieu timbalan Allah, anu didawuhkeun ka Yesaya putra Amos, perkara Yuda jeung Yerusalem: 2 Engke ka hareup, gunung tempat Bait Allah ngadeg bakal muncul pangluhurna, mucunghul ngaluhuran pasir-pasir, bakal kasaba ku loba bangsa. 3 Rahayat eta bangsa-bangsa bakal silih ajak: "Hayu urang naranjak ka pasir, pangcalikan PANGERAN, urang ka Baitna Allah Israil. Engke urang ku Mantenna diwulang pilampaheun, sangkan napak kana jalan pituduh-Na. Sabab piwulang PANGERAN teh datangna ti Yerusalem, ngandika-Na ka umat-Na teh ti Sion." 4 Mantenna bakal memeres perkara bangsa- bangsa galede. Maranehna bakal ngarobah pedangna jadi wuluku, tumbakna dijieun arit. Bangsa-bangsa moal perang deui, moal tatahar perang deui. 5 Eh turunan Yakub, hayu urang nyorang jalan anu caang panuduhan PANGERAN! 6 Nun Allah, Gusti parantos miceun umat ku anjeun, turunan Yakub. Tanahna pinuh ku 5
Yesaya 2.7-15 tukang sihir ti wetan sareng ti tanah Pelisti. Rahayatna biluk kana adat bangsa batur. 7 Tanahna pinuh ku emas perak, harta sisimpenanana teu aya watesna. Kudana kacida seueurna, kareta perangna parantos henteu kaetang. 8 Tanahna pinuh ku brahala, maranehna nyarembah kana barang buatanana sorangan. 9 Kabehanana bakal direndahkeun jeung dihinakeun. Nun PANGERAN, mugi ulah dihampura maranehna teh! 10 Maranehna bakal marubus ka guha-guha di gunung-gunung cadas, atawa ngarali liang nyingkiran PANGERAN anu keur bendu, nyingkahan pangawasa jeung kamulyaana-Na. 11 Hiji waktu katakaburan jeung kaangkuhan manusa bakal eureun, dibasmi. Ngan PANGERAN anu bakal diagungkeun. 12 Dina waktu eta PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal ngarendahkeun sakur anu aragung, anu aradigung. 13 Tangkal-tangkal kiputri di Libanon anu laluhur, kitu deui tangkal-tangkal kiara di tanah Basan ku PANGERAN bakal dibasmi. 14 Gunung-gunung nu laluhur kitu deui pasir-pasir bakal diratakeun jeung taneuh. 15 Kitu deui munara-munara anu laluhur jeung sakabeh kuta puri benteng. 6
Yesaya 2.16-3.1 16 Malah kapal-kapal anu panggaledena jeung pangalusna ge bakal dikarem- karemkeun. 17 (2:17-18) Katakaburan manusa bakal eureun, kaadigungan bakal dibasmi. Brahala- brahala bakal beak. Dina waktu eta ngan PANGERAN anu bakal diagungkeun. 18 (2:17) 19 Jalma-jalma bakal nyarumput di guha- guha di gunung-gunung cadas, atawa ngarali liang nyingkiran PANGERAN anu keur bendu, nyingkahan pangawasa jeung kamulyaana-Na, mangsa Mantenna rawuh seja ngoyagkeun jagat. 20 Dina waktu eta jalma-jalma bakal ngalung-ngalungkeun brahala-brahala tina perak jeung emas bubuatanana sorangan, sina diruksak ku beurit cantung jeung lalay. 21 Lamun PANGERAN geus sumping rek ngoyagkeun jagat, jalma-jalma bakal nyarumput kana guha-guha di gunung- gunung cadas nyingkiran PANGERAN anu keur bendu, nyingkahan pangawasa jeung kamulyaana-Na. 22 Nu matak ge ulah sok sumender ka manusa. Bisa naon manusa mah! 3 1 Gusti, PANGERAN Nu Maha Kawasa, ayeuna geus rek ngarampas sakur anu jadi harepan urang Yerusalem jeung urang Yuda. Mantenna geus meh ngarampas bahan dahareun, cai, 7
Yesaya 3.2-10 2 para pahlawan, prajurit-prajurit, hakim- hakim, nabi-nabi, tukang-tukang ramal, ahli-ahli nagara, 3 angkatan perang, para pamingpin sipil, ahli-ahli politik, jeung tukang-tukang jampe. 4 Urang dinya sina diparentah ku barudak tanggung. 5 Maranehna bakal silih incer kana piuntungeun. Barudak moal hormat ka saluhureun, kuricakan moal serabeun ku anu baroga pangkat. 6 Bakal aya waktuna baraya maksa baraya, sangkan jadi kapala ngapalaan pada baraya, pokna, "Urang keur kacida susahna. Tapi anjeun baju-baju bae mah boga, anu matak pek kapalaan baraya urang." 7 Tapi ceuk anu dititahna, "Embung! Kuring bisa naon? Kuring oge teu beas, teu baju. Ulah kuring kapala mah!" 8 Nya cilaka Yerusalem! Yuda nya kitu, keur sakarat. Sagala ucap jeung lampahna ngalawan ka PANGERAN. Ngagogoreng ka PANGERAN geus teu dipinding-pinding deui. 9 Panerka-panerkana anu goreng natrat katara dina ulatna. Dosana geus teu disumput-sumput, geus cara dosa urang Sadumu. Tangtu bakal carilaka, karingkus ku dosana. 10 Ngan anu balener anu pisenangeun teh. Eta mah dina sagala perkara babari, sagala pagaweanana mulus hasilna. 8
9 Yesaya 3.11-18 11 Cilaka nu goreng lampah, bakal karingkus ku kajahatanana. 12 Umat kami pada neungteuinganan ku tukang ngarinjeumkeun duit, diperes ku anu ngaharutangkeun. Eh umat kami, maraneh teh dibawa sasar ku para pamingpin, nepi ka geus teu nyaraho jalan mana anu bener. 13 PANGERAN geus sayagi muka perkara, seja mutus urusan umat-Na. 14 Para kokolot jeung para kapala umat-Na dibawa ka pangadilan, tuluy ku Mantenna didakwa kieu, "Maraneh ngarampogan kebon anggur. Imah maraneh pinuh ku barang-barang beunang nyokotan ti nu mariskin. 15 Maraneh teu wenang meres ka umat Kami, teu meunang macikeuh kaom miskin. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 16 PANGERAN ngadawuh, "Awewe urang Yerusalem kacida garumedena. Leumpangna mani darangah, bari gular-giler maen mata. Ngalengkah diaced-aced semu ditenjrag- tenjragkeun ngarah geulang-geulang dina mumuncanganana tingkirincing. 17 Ku Kami rek dihukum, rek digundulan sina lalenang." 18 Bakal aya waktuna, barang-barang kaagulan awewe urang Yerusalem ku PANGERAN dirampas: Perhiasan-
Yesaya 3.19-4.2 perhiasanana, kayaning gengge suku, sasrangengean tarang, kongkorong, 19 jeung geulang. Kitu deui cindungna, 20 tiungna, jeung jimat peletna anu sok diparake dina leungeunna jeung dina cangkengna, 21 cingcin ramona, anting irungna, 22 pakean midangna, erokna, mantelna, rajut peperenianana, 23 pakean jerona, saputanganna, karembongna, jeung kukudungna anu tinggarebay. 24 Urut awak sarareungit jadi bau, urut diarangkin sutra jadi dibaleubeur ku lulub, urut buuk aralus jadi garundul, urut dangdan pipidangan jadi marake bubututan, urut gareulis jadi garoreng patut matak era. 25 Pangeusi eta kota, najan anu panggagahna kabeh bakal tiwas ku perang. 26 Panto-panto kota bakal tingharegung humarurung, kotana ge pijadieun lir awewe anu emok cameot dina taneuh awakna sataranjang. 4 1 Dina mangsa eta awewe tujuhan bakal marebutkeun lalaki hiji. Cararekna, "Dahar pake abdi teh moal nyesahkeun, dapon kersa bae akang jadi salaki. Mangga abdi pihukum, parantos teu kiat ku kaisin teu gaduh bae salaki." 2 Pidatangeun mangsa pepelakan jeung tatangkalan di ieu tanah ku PANGERAN 10
Yesaya 4.3-5.2 dikersakeun alus jadina, nya galede nya laluhur. Sakabeh urang Israil anu masih saralamet bakal sarugema ku hasil pepelakanana. 3 Unggal jalma di Yerusalem anu ku Allah geus ditangtukeun salamet, bakal disebut suci. 4 Eta bangsa ku Pangeran bakal dihakiman kalawan kakawasaan, dimurnikeun. Yerusalem bakal diberesihkeun tina sagala kasalahan jeung rereged getih anu geus ngocor di dinya. 5 Gunung Sion jeung sakur anu karumpul di dinya, mun ti beurang ku PANGERAN bakal dipayungan ku mega, mun ti peuting bakal dicaangan ku cahaya anu ngempray. Sakuliah kota bakal diauban ku kamulyaan Allah. 6 Kamulyaan Mantenna bakal jadi iuh-iuh eta kota sangkan henteu kapentrang ku panas, jadi tempat anu aman, paranti nyalindung ari hujan jeung angin ribut. 5 1 Kaula boga hiji lagu, eusina nyaritakeun sobat kaula jeung kebon anggurna. Darengekeun, ku kaula rek dikawihkeun: Sobat kaula kagungan hiji kebon anggur, di hiji pasir nu subur. 2 Taneuhna geus diririduh, geus dipiceunan batuna. Binih anggurna nu panghadena. Ngadamel saung pikeun tutunggon, ngadamel bak pameresan, ngantos buahna arasak. Ari pek buahna haraseum. 11
12 Yesaya 5.3-10 3 Saur ki sobat, "Eh urang Israil jeung urang Yuda! Coba kami jeung ieu kebon anggur titenan mana nu salah. 4 Naha sugan kami salah migawena? Ku naon ieu anggur teh bet haraseum kieu, mencog tina panyangka? 5 Ayeuna maksud kami, perkara ieu kebon anggur rek diruksak bae, sina diranjah dileyek ku sato leuweung. Pagerna rek dicabutan, tembokna arek dibongkar. 6 Sina dilindih ku eurih, pepelakanana moal dipangkas, kebonna moal dikored, sina pinuh ku cucuk jeung jukut hama. Malah mega ge ku kami rek dicegah ulah sina ngahujanan." 7 Eta kebon anggur teh Israil, kagungan PANGERAN Nu Maha Kawasa. Ari tangkal anggurna nya eta Yuda. Kahoyong-Na maranehna teh sing balageur, sing balener kalakuan. Tapi kalah ka sakarep-karep, nepi ka korbanna tingjarerit. 8 Cilaka maraneh! Haben mareulian imah jeung tanah sakitu geus boga loba. Moal lila deui ge rahayat mah geus moal aya anu boga tempat, tinggal maraneh caricing sorangan di ieu tanah. 9 Kaula geus ngadenge PANGERAN Nu Maha Kawasa ngadawuh kieu, "Eta imah anu galede teh bakal karosong. 10 Pelak anggur di kebon anu legana sapuluh hektar, hasilna ngan jadi lima liter cai anggur.
Yesaya 5.11-19 Tina saratus liter bibit, hasilna ngan sapuluh liter gandum." 11 Cilaka maraneh! Isuk-isuk ari hudang ari gep kana inuman. Peutingna kitu keneh, ngarinum nepi ka peuting datang ka marabok. 12 Ari sukan-sukan tara tinggal ti tatabeuhan, kacapi, genjring, jeung suling, tapi kana padamelan PANGERAN mah teu awas. 13 Ku sabab kitu maraneh bakal arindit digiring jaradi tawanan. Kapala-kapala maraneh bakal sakarat kalaparan, rahayat biasa bakal paraeh lantaran halabhab. 14 Enggon nu paraeh sungutna geus calawak rek nyantok maranehna. Menak-menak Yerusalem ku eta dileglegan, dibarung ku tingkoceakna jalma biasa. 15 Unggal jalma bakal nandang kahinaan, sakur anu aradigung bakal ngahareluk. 16 PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal midamel kumaha pisaeeunana, ciri yen Mantenna agung. Bakal ngahukum ka umat-Na ciri yen Mantenna suci. 17 Urut kota-kota dipake nyaratuan ku anak domba jeung anak embe. 18 Cilaka maraneh! Pamohalan leupas tina dosa-dosa sorangan. 19 Ceuk maraneh, "PANGERAN teu geura prak ngabuktikeun pangersa-Na ambeh karasa ku urang. Allah Israil nu suci teh geura prak atuh ngalaksanakeun papastiana-Na, hayang nyaho kumaha pangersa-Na teh!" 13
Yesaya 5.20-27 20 Cilaka maraneh! Goreng disebut hade, hade disebut goreng. Caang ceuk maraneh poek, poek ceuk maraneh caang. Puguh pait pajar amis, puguh amis pajar pait. 21 Cilaka maraneh, nganggap diri bijaksana jeung kacida pinterna! 22 Cilaka maraneh eh pahlawan-pahlawan botol anggur! Ari keur ngucek-ngucek inuman mani asa aing panggagahna, pangjagona. 23 Padahal ku barang panyogok ge taluk, nepi ka luas ngabebaskeun jalma jahat, tega ka nu tanpa dosa. 24 Ku sabab kitu, lir jarami jeung jukut garing tingpurintil dihakan ku seuneu, akar maraneh bakal buruk, kembangna gararing tuluy beak katiup ku angin, lantaran arembung narima pangajaran ti PANGERAN nu Maha Kawasa, ti Allah Israil nu suci. 25 PANGERAN bendu ka umat-Na, panangana-Na ngulang rek nyiksa. Gunung- gunung bakal aringgeung, nu paraeh bangkena patulayah di jalan-jalan teu beda ti bubututan. Parandene PANGERAN bendu-Na moal waka liren, masih keneh ngulang-ngulang panangan rek nyiksa. 26 PANGERAN maparin tangara, nyaur hiji bangsa ti nu jauh, disuitan sina datang ti peuntaseun jagat. Burubul daratang, lajuna nyemprung. 27 Tur saurang ge euweuh anu capeeun, euweuh anu ngarampeol. Tara harees, tara 14
15 Yesaya 5.28-6.5 ngalenyap-lenyap acan. Taya nu udar sabuk, taya nu pegat tali tarumpah. 28 Jamparingna lalancip, gondewana geus tarapti kari ngawengkang. Talapok kudana tareuas lir batu seuneu, kikiping kareta-kareta perangna muihna jeg angin puyuh. 29 Peta prajurit-prajuritna lir singa tas nekuk mangsa, mangsana dibawa lumpat moal aya anu bisa ngaleupaskeun. 30 Barang geus waktuna, eta balad teh ngagalaur ka Israil mani sada gumuruhna laut. Sakuliah nagri poek jeung pinuh ku kasumpeg. Caang kaandih ku poek. 6 1 Dina taun pupusna Raja Usia kaula ningal PANGERAN, keur linggih dina tahta-Na anu luhur, jubah-Na minuhan Bait Allah. 2 Sakuriling Mantenna aya mahluk-mahluk keur narangtung, ngagalebur hurung, jarangjangan genep-genep, dua nutupan beungeutna, dua nutupan awakna, dua deui pikeun hiber. 3 Eta mahluk-mahluk paceluk-celuk pada batur, pokna, "Suci, suci, suci! Suci PANGERAN Nu Maha Kawasa! Kamulyaan Mantenna minuhan jagat!" 4 Sorana ngeundeurkeun dasar Bait Allah, jeung Bait Allah teh jadi pinuh ku haseup. 5 Ceuk kaula, "Tiwas aing! Sabab tiap ucap biwir aing teh doraka, jeung hirup teh campur jeung jalma-jalma anu saucap-ucapna jahat.
16 Yesaya 6.6-12 Heug ayeuna nenjo Raja, PANGERAN Nu Maha Kawasa. Ku aing katenjo bungkeuleukan!" 6 Mahluk anu saurang turun hiber nyampeurkeun ka kaula mawa ruhak ruhay dina cacapit. 7 Tel ruhakna ku eta diantelkeun kana biwir kaula, sarta ceuk eta mahluk, "Biwir maneh geus diantelan ku ieu. Kadorakaan maneh geus nyingkir, dosa maneh geus dihampura." 8 Kaula ngadenge Pangeran ngandika, "Saha nu ku Kami kudu diutus? Saha nu kudu jadi utusan Urang?" Kaula miunjuk, "Sumuhun abdi! Mangga abdi utus!" 9 Seug kaula ku Mantenna dijurung, ngemban ieu timbalan pikeun jalma-jalma: "Sakumaha seringna ge maraneh ngadenge, moal ngarti-ngarti. Sakumaha seringna narenjo ge tetep moal bisa awas ka nu keur kajadian." 10 Dawuhan Mantenna deui ka kaula, "Eta jalma-jalma uteukna sina marintul, ceulina sina tarorek, panonna sina lalolong. Ulah sina ngalarti, ulah sina ngadarenge, ulah sina narenjo. Bisi tarobat tuluy ngadareuheus ka Kami, heug bae ku Kami disina calageur." 11 Kaula tumaros, "Dugi ka iraha kituna teh, nun Pangeran?" Waler-Na, "Nepi ka kota-kota galempur, karosong, imah-imah euweuh anu ngareusian, tanahna ruksak jeung sepi. 12 Eta jalma-jalma ku Kami rek disingkirkeun ka nu jauh, sakuliah tanahna sina jempling.
Yesaya 6.13-7.7 13 Upama aya keneh anu ngari, najan ngan saurang tina sapuluh, eta nu saurang ge bakal ditumpes lir kiara nu geus dituar kari tunggulna." (Eta tunggul ngibaratkeun bibit anyar umat Allah.) 7 1 Waktu Raja Ahas putra Yotam putu Usia ngarajaan nagara Yuda, pecah perang. Resin raja nagara Siria jeung Pekah putra Remalya raja nagara Israil, nempuh ka Yerusalem. Tapi ieu kota teu kungsi beunang. 2 Barang raja Yuda dicariosan yen balad Siria geus aya di wilayah Israil kacida sieuneunana, rahayatna kitu keneh, mani tingdaregdeg kawas tangkal kaoyag angin. 3 PANGERAN ngadawuh ka Yesaya, "Tepungan Raja Ahas. Anak maneh Sear Yasub bawa. Engke bakal papanggih di tengah jalan anu jolna ka tempat tukang ngaput di tungtung kokocoran empang girang. 4 Sing gede hate kituh, ulah gedag, ulah rentag. Raja Resin jeung urang Siria kitu deui Raja Pekah anu keur amarah teh teu aya bahayana, ukur sakebul haseup tina dua regang suluh anu kaduruk. 5 Nagri Siria jeung nagri Israil katut raja-rajana geus sakait 6 rek nempuh nagri Yuda sarta rahayat Yuda rek digeretak sina biluk, engkena anakna, Tabeel, rek dijadikeun raja. 7 Tapi Kami, PANGERAN, nganyatakeun yen maksud maranehna moal hasil. 17
18 Yesaya 7.8-16 8 Naon sababna? Sabab kakuatan nagri Siria teu beda ti Damsik, ibu kotana. Ari kakuatan Damsik sarua jeung Raja Resin. Nya kitu deui nagri Israil, salila genep puluh lima taun moal mangrupa deui hiji bangsa lantaran kacida pabalencarna. 9 Kakuatan nagri Israil henteu leuwih ti Samaria ibu kotana; ari Samaria teu leuwih kuat ti Raja Pekah. Mun maneh teu percaya enya-enya, moal bisa tagen." 10 PANGERAN ngintun deui timbalan ka Ahas, 11 "Geura menta hiji tanda ka PANGERAN, Allah maneh, naha hayang tanda nu ti jero ti enggon anu paraeh, atawa ti luhur ti langit?" 12 Waler Ahas, "Kaula moal menta tanda. Kaula moal ngadoja ka PANGERAN." 13 Ari saur Yesaya, "Upami kitu dangukeun, nun terah Daud! Ngadoja kasabaran jalma matak awon ka salira. Komo bari ngadoja kasabaran Allah! 14 Ku margi kitu, Pangeran ku manten bade maparin tanda. Kieu: Hiji lanjang bakal bobot, seug ngowokeun putra pameget, dijenenganan Immanuel. 15 Sanggeus Anjeunna sawawa pikeun nyieun putusan ku anjeun, rahayat bakal ngarinum susu dalahar madu. 16 Malah samemeh eta buktos ge, dua nagri anu raja-rajana keur ngarentagkeun manah anjeun teh parantos karosong manten.
Yesaya 7.17-23 17 Anjeun sareng rahayat kitu deui putra- putu karajaan, ku PANGERAN bakal diterapan ku hiji kasukeran, langkung hebat ti batan anu kantos kajadian kapungkur-pungkur ti semet pecahna karajaan Israil sareng karajaan Yuda. Mantenna bade ngadatangkeun raja Asur. 18 Dina waktosna engke PANGERAN bakal niup surilit, tangara ka urang Mesir di seke-seke Walungan Nil nu pangtebihna, sina narapuk ka dieu sapertos laleur, sareng tangara ka urang Asur di tanahna, sina ka darieu lir nyiruan pindah. 19 Bakal narakleuk di lebak-lebak anu taringgul sareng di guha-guha cadas. Dungus-dungus parinuh, sampalan-sampalan kaeusian. 20 Dina waktosna Pangeran bade muruhan hiji tukang cukur ti peuntaseun Walungan Eprat, nya eta raja Asur. Rumbah sareng rambut anjeun ku eta bakal dikurud, dicukur lenang, bulu salira ge dikerik. 21 Dina mangsa eta, upami aya jurutani anu gaduh keneh sapi sanaos mung hiji, atanapi embe sanaos mung dua siki, 22 cisusuna bakal juuh, cekap pisan pikeun kaperluanana. Leres, jalmi-jalmi anu mung kantun saeutik di ieu tanah teh moal kirang susu sareng madu. 23 Dina mangsa eta, unggal kebon anggur anu ayeuna panglendona, anu ayeuna 19
Yesaya 7.24-8.6 eusina masing-masing sarebu tangkal sarta satangkalna dugi ka pajeng sarebu uang perak, bakal katutup ku rungkun cucuk sareng jukut cucuk. 24 Jalmi-jalmi bakal tingalasruk ka dinya marawa gondewa sareng jamparing, ngaradon moro. Yaktos, nagara teh sakuliahna bakal pinuh ku rungkun cucuk sareng jukut cucuk. 25 Pasir-pasir anu ayeuna diparelakan, bakal rarembet ku cucuk, moal aya jalmi anu tiasa ngalanto ka dinya. Anu ka darinya mung sapi sareng domba, ngadon nyaratuan." 8 1 PANGERAN ngandika ka kaula, "Cokot sabak gede, tulisan sing baradag: Gancang Ngajarahna, Rikat Rarampasna. 2 Kudu disaksian ku dua jelema anu beunang dipercaya, nya eta ku Imam Uria jeung Imam Jakaria bin Yeberekya." 3 Heuleut rada lila ti harita, bojo kaula ngandung. Sanggeus ngajuru orokna lalaki. Dawuhan PANGERAN, "Budak teh ngaranan 4 Sabab samemeh eta budak bisa nyebut Ema jeung Bapa, kamuktian Damsik jeung barang jarahanana anu ti Samaria geus beak manten diakut ku raja Asur." 5 PANGERAN ngadawuh deui ka kaula. 6 Dawuhana-Na, "Ku sabab ieu bangsa geus nampik cai ti anak Walungan Siloah jeung geumpeur ku Raja Resin jeung ku Raja Pekah, 20
Yesaya 8.7-14 7 Kami, Pangeran, rek ngadatangkeun raja Asur jeung baladna narajang ka Yuda. Majuna bakal kacida gancangna kawas nyeotna Walungan Eprat ari keur caah nepi ka limpas. 8 Yuda sakuliahna bakal kacaahan ku baladna, kakeueum kabeh, jerona nepi ka semet taktak." Allah nyarengan ka urang! Jangjang Mantenna meber nangtayungan ka tanah urang! 9 Eh bangsa-bangsa, pek geura ngahariji bari pinuh ku kasieun! Eh maraneh nu jarauh, anu di tungtung jagat, darengekeun! Pek geura tatan-tatan perang, tapi bari sieun! Pek geura tarapti, tapi bari risi! 10 Pek geura susun maksud, da moal laksana. Pek geura ngaromong sakarepna da moal aya hasilna, lantaran kami disarengan ku Allah. 11 PANGERAN mepelingan ka kaula keras pisan, supaya kaula ulah milu make jalan anu keur diparake ku jalma rea. Dawuhana-Na, 12 "Ulah milu campur kana sagala maksud maranehna, jeung ulah sieun ku anu dipikasieun ku maranehna. 13 Masing inget, Kami teh PANGERAN Nu Maha Kawasa, nu suci. Ieu Kami anu kudu dipikasieun mah. 14 Ku sabab kasucian Kami hebat, Kami teh lir batu matak titajong jalma-jalma. Kami lir pitapak nu bakal nangkep jalma-jalma 21
Yesaya 8.15-22 ti karajaan Yuda jeung Israil, jeung ti Yerusalem. 15 Loba anu bakal titajong ka Kami, bakal tingkudupung tuluy diluluh. Maranehna bakal beunang ku pitapak." 16 Eh murid-murid, cangreud ieu pangajaran anu ku Allah dipaparinkeun ka kaula, piara. 17 Kaula tetep percaya sarta muntangkeun harepan ka PANGERAN anu geus nyumput ti umat-Na. 18 Ieu kaula jeung barudak paparin PANGERAN anu calik di Gunung Sion, diutus ku Mantenna jadi timbalan anu ngabungkeuleuk pikeun urang Israil. 19 Tapi jalma-jalma ka maneh anggur nitah menta pituduh ka tukang nujum jeung tukang norah, anu osok kunyam-kunyem gegereyeman. Ceuk maranehna, "Pikeun kapentingan anu harirup memang kudu menta pituduh ka arwah-arwah, kudu menta pituduh ka nu geus paraeh." 20 Jawab ku maneh, "Ulah percaya ka tukang nujum, moal aya paedahna. Turut pangajaran ti PANGERAN." 21 Jalma-jalma bakal tingalapruk saluluar kota, ulatna maresum beuteungna lapar. Bawaning ku lapar jeung ambek, nepi ka nyarekan ka rajana jeung ka Allahna. Alak-ilik ka langit, 22 pencrang-pencrong kana taneuh, tapi nu katembong teh ngan kasusah jeung 22
Yesaya 9.1-6 kasumpeg, mangsa nu poek pikasieuneun, sarta ka dinya maranehna bakal digiring. Taya jalan pikeun maraneh geusan luput ti eta mangsa, kasumpeg. 9 1 Tanah kaom Sebulun jeung kaom Naptali anu ayeuna keur nandang kahinaan, jaga bakal mulya, mimiti ti Laut Tengah beulah wetan nepi ka peuntaseun Walungan Yordan, malah nepi ka Galilea tempat cicing bangsa asing. 2 Bangsa nu lumaku di nu poek narenjo cahaya hibar. Nu caricing di tanah nu hieum ku kalangkang kasorot ku caang. 3 Ku Gusti dipaparin kasenangan, nun Pangeran, dipaparin kabagjaan. Bakal barungah kawas dina keur usum dibuat, jaligrah kawas nu keur babagi barang jarahan. 4 Pasangan anu nindih pundukna ku Gusti dipinggeskeun, kitu deui panggitik anu ngagitik taktakna. Bangsa anu ngagencet, nu nyangsara umat Gusti, ku Gusti dibasmi, sapertos kapungkur ngabasmi tentara Midian. 5 Urut pakean balad anu narajangna, anu jaleger ku getih, diduruk. 6 Keur pimangpaateun urang geus medal hiji murangkalih! Hiji putra pameget, anu bakal mingpin urang. Anjeunna bakal disebut "Panarosan Ajaib", "Allah Perkosa", "Rama Langgeng", "Raja Kerta". 23
Yesaya 9.7-14 7 Kakawasaanana moal aya tungtungna. Karajaanana bakal aman sapapanjangna. Marentahna bakal sakumaha Raja Daud. Kakawasaanana napak dina bener jeung adil, ti ayeuna nepi ka ahir jaman. Kitu dipastikeunana ku PANGERAN Nu Maha Kawasa. 8 Hukuman pikeun karajaan Israil turunan Yakub, ku Pangeran geus diputus. 9 Sakumna urang Israil jeung sakur anu caricing di kota Samaria, bakal nyaraho kana eta putusan Mantenna. Maranehna arangkuh, takabur. Carek maranehna, 10 "Adegan tina bata geus rubuh, urang ganti ku adegan tina batu. Balok-balok kai loa geus parotong ragragan, urang ganti ku nu leuwih alus, ku kai kiputri kelas hiji." 11 PANGERAN geus metakeun musuh-musuh maranehna sina narajang. 12 Urang Siria ti beulah wetan, urang Pelisti ti beulah kulon, geus caralawak arek ngalegleg Israil. Tapi sanajan geus kitu oge, PANGERAN moal waka eureun bendu-Na, panangana-Na masih keneh ngangkang baris ngahukum. 13 Urang Israil teu daraek tobat. Sakitu geus meunang hukuman PANGERAN teh angger bae henteu baralik ka Mantenna. 14 Para pamingpin Israil jeung rahayatna bakal disiksa, diberesan dina sapoe ku PANGERAN. Bakal diteukteukan, boh nu jadi huluna, boh nu jadi buntutna. 24
Yesaya 9.15-20 15 Ari huluna nya eta jalma-jalma karolot golongan anu kaajen. Ari buntutna nya eta nabi-nabi anu pangajaranana palsu. 16 Eta pamingpin-pamingpin teh mawa sasab ka rahayat, kacida matak ngabingungkeunana. 17 Ku sabab kitu Pangeran moal aya manah karunya. Nu ngarora moal dipaparin jalan pilumpateun. Ka randa-randa jeung ka barudak pahatu ge Mantenna moal rek mikarunya. Lantaran kabeh geus malurtad, jarahat, kalakuanana jeung omonganana goreng kabeh. Tapi sanajan geus sakitu benduna, PANGERAN masih keneh bendu, panangana-Na masih keneh ngangkang baris ngahukum. 18 Kajahatan eta jalma-jalma geus hurung ngagedur kawas seuneu ngahuru leuweung cucuk jeung jukut cucuk, kawas leuweung kahuruan ngabela-bela, haseupna meleketek. 19 Ku bawaning bendu, PANGERAN Nu Maha Kawasa ngahukumna teh lir seuneu anu ngahuru sakuliah tanah eta, ngabasmi urang dinya, nepi ka kabeh geus teu aya anu inget deui ka batur. 20 Di mana-mana di sakuliah kota, jalma- jalma mani tingtalubruk kana naon bae anu kira-kira bisa didahar, tapi laparna teu kaubaran. Malah nepi ka ngahakan anakna sorangan! 25
Yesaya 9.21-10.6 21 Urang Menase jeung urang Epraim silih tekuk, ti dinya bareng narajang ka urang Yuda. Tapi sangkilang kitu ge PANGERAN terus keneh bae bendu, panangana-Na ngangkang keneh baris ngahukum. 10 1 Cilaka maraneh! Maraneh nyieun hukum sakarep-karep, dipake nyiksa ka umat Kami. 2 Maraneh nyieun aturan anu ngahalang- halang hak jeung kaadilan pikeun rahayat anu mariskin. Aturan anu ngawenangkeun maraneh ngarampas pangaboga randa-randa jeung kaom pahatu. 3 Rek kumaha engke maraneh upama geus dihukum ku Allah? Rek kumaha engke maraneh upama Mantenna geus ngadatangkeun bahla ti nagara jauh? Rek kabur menta tulung ka mana? Harta banda maraneh teh rek ka mana disumputkeunana? 4 Maraneh tangtu tiwas ku perang, atawa digiring jadi tawanan. Tapi sangkilang geus kitu ge PANGERAN teh moal waka enggeusan, panangana-Na masih keneh ngangkang baris ngahukum. 5 PANGERAN ngadawuh, "Asur ku Kami rek dipake jadi panggitik. Sina ngagempur bangsa anu geus nyieun pibendueun Kami. 6 Kami geus ngirimkeun Asur sina narajang eta bangsa anu murtad anu geus ngahudangkeun amarah Kami. Urang Asur ku Kami geus dikirimkeun sina ngajarah 26
27 Yesaya 10.7-14 jeung malingan harta maranehna, jeung sina ngaleyek maranehna kawas leutak di jalan." 7 Tapi raja Asur pribadi boga maksud sasangkleng. Lain saeutik bangsa anu rek diperanganana. 8 Eta raja geus ujub, carekna, "Panglima aing kabeh raja. 9 Aing geus ngarebut Kalno jeung Karkemis, Hamat jeung Arpad. Samaria jeung Damsik geus taraluk. 10 Leungeun aing dipake ngagempur karajaan-karajaan anu nyarembah ka brahala-brahala sakitu lobana, leuwih loba ti batan nu aya di Yerusalem jeung Samaria. 11 Samaria jeung brahala-brahalana ku aing geus dibasmi. Yerusalem katut brahala- brahala sesembahanana nu aya di dinya ku kami tangtu ditumpes." 12 Tapi Pangeran ngandika, "Lamun Kami geus anggeus di Gunung Sion jeung di Yerusalem, Kami rek ngahukum raja Asur nu adigung jeung suaban." 13 Raja Asur mani sombong, carekna, "Kabeh geus beunang ku aing, ku sorangan. Aing jago, loba akal, pinter. Wawatesan nagri-nagri ku aing geus dibedah, harta bandana geus dijarah, jalma-jalmana diidek. Aing asa jadi banteng. 14 Bangsa-bangsa sajagat teu beda ti sayang manuk. Harta bandana ku aing gampang pisan dicokotanana, asa nyokotan endog tina
Yesaya 10.15-21 sayangna, euweuh jangjang anu wanieun ngabintih, euweuh papacok nu muka atawa cacat-cicit." 15 Tapi dawuhan PANGERAN, "Ari kampak bisaeun ngaku leuwih gede ti batan anu makena? Ragaji naha leuwih penting ti batan nu ngaragaji? Lain jelema anu diulangkeun ku panggitik, tapi panggitik, anu diulangkeun ku jelema." 16 PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal ngadatangkeun kasakit pikeun ngahukum jelema-jelema anu ayeuna sareubeuh nyatu. Di jero beuteungna sina asa aya seuneu, sina panas kawas anu direrab. 17 Allah cahaya Israil lir seuneu, bakal ngalebur sagala rupa datang ka beak dina sapoe, moal ngarikeun cucuk jeung jukut cucuk. 18 Leuweung-leuweung kekep jeung pakebonan-pakebonan bakal tumpur sama sakali, teu beda ti jelema anu katerap ku kasakit anu kacida jahatna. 19 Tatangkalan anu disesakeun ngan saeutik pisan, ku budak ge bisa kaitung. 20 Bakal datang waktuna, urang Israil anu ayeuna nyesa teh moal muntang deui ka bangsa anu rek meakkeunana, sabab bakal ngeumbing ka PANGERAN, Allah Israil nu suci. 21 Tapi anu bakal marulang deui ka Allahna nu maha kawasa teh ngan saeutik. 28
Yesaya 10.22-29 22 Najan ayeuna lobana lir keusik laut ge nu bakal bisa mulang mah ngan saeutik. Sabab aya hiji bahla anu bakal ngaruksak ka maranehna, geus pasti. 23 Sakuliah nagri tangtu dibasmi ku Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, sabab Mantenna anu ngadawuh kitu. 24 Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, nimbalan ka umat-Na anu araya di Sion, "Maraneh teu kudu sieun ku urang Asur, sanajan eta teh geus nganiaya ka maraneh cara urang Mesir baheula. 25 Moal lila deui, sanggeus hukuman maraneh ku Kami dienggeuskeun, urang Asur pasti ku Kami dibasmi. 26 Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, bakal nyabetan maranehna ku pecut, cara ngahajar urang Midian di Cadas Oreb. Urang Asur ku Kami tangtu digempur, cara Kami bareto ngagempur urang Mesir. 27 Maraneh ku Kami rek dibebaskeun tina kakawasaan Asur, leupas tina pasangan anu nindih punduk maraneh." 28 Balad musuh geus aya di Ayat, jalanna ngaliwat ka Migron. Perlengkepanana ditunda di Mikmas. 29 Ari marondokna di Geba sanggeus liwat gupitan. Urang Ramah guyur, urang Gibea dayeuh Raja Saul kalabur. 29
Yesaya 10.30-11.3 30 Eh urang Galim, geura tingjarerit! Eh urang Laisa, geura dengekeun! Eh urang Anatot, geura tembalan! 31 Urang Madmena ngabalecir, urang Gebim ngalacir! 32 Poe ieu musuh geus aya di Nob, geus ngacung-ngacung peureup ka Gunung Sion, ka kota Yerusalem. 33 Maranehna bakal tinggalubrag kawas dahan ditutuhan, ditutuhan ku PANGERAN Nu Maha Kawasa. Jalma anu pangagungna, anu pangkatna pangluhurna, bakal ditutuh digubragkeun. 34 Kabeh bakal dituaran ku PANGERAN, kawas tatangkalan di tengah leuweung ditampolan ku kampak, dirubuh-rubuhkeun, kawas tatangkalan di Libanon, sanajan nu pangalusna ge pasti rarubuh! 11 1 Baris turunan Raja Daud lir tangkal nu geus dituar. Tapi sakumaha tina tunggul sok bijil sirung anyar, nya kitu keneh ti antara turunan Daud bakal muncul raja anyar. 2 Anjeunna ku Roh PANGERAN bakal dipaparin hikmah, elmu jeung kapinteran pikeun ngatur rahayatna. Ka PANGERAN bakal ngabdi, ngamulyakeun, 3 tumutna reujeung sukana. Mutus perkara moal satingal-tingalna, moal sadangu-danguna. 30
Yesaya 11.4-12 4 Adil asih ka nu miskin, bumela ka nu sangsara. Timbalanana kawasa nerapkeun hukum, jalma jahat tanwande dihukum pati. 5 Ngatur rahayatna bakal jujur sahinasna. 6 Ajag jeung domba hirup rukun babarengan, maung jeung anak embe darepa reureujeungan. Anak sapi nyatuan bareng jeung anak singa, diangon ku barudak. 7 Sapi jeung biruang bareng nyaratuanana, anak-anakna reureujeungan darepana. Singa jeung sapi sarua ngakan jukut. 8 Budak anu nyusu keneh ge moal nanaon ulin deukeut oray welang. 9 Di Sion, gunung PANGERAN nu suci sepi anu niat jail, moal aya anu niat jahat. Sakuliah tanah bakal pinuh ku kanyaho ka PANGERAN, lir laut pinuh ku cai. 10 Mangsa harita, eta raja anyar turunan Daud ku bangsa-bangsa bakal dijieun lambangna. Di kota karajaanana bangsa- bangsa karumpul jeung ngamulyakeun. 11 Dina mangsa eta Pangeran bakal ngagunakeun deui pangawasa, mulangkeun sesa umat-Na ti Asur jeung Mesir, ti Patros, ti Sudan, ti Elam, ti Babul, ti Hamat, kitu deui ti nagri-nagri jeung ti pulo-pulo anu jarauh. 12 Pangeran bakal ngelebetkeun bandera, tanda yen Mantenna keur ngempelkeun deui urang Israil jeung urang Yuda anu pabalencar, baris dipulangkeun ti opat pojok jagat. 31
Yesaya 11.13-12.4 13 Karajaan Israil moal dengki deui ka karajaan Yuda, Yuda oge moal ngamusuh deui ka Israil. 14 Maranehna bakal bareng ngarurug ka beulah kulon ka urang Pelisti, bareng narajang ka beulah wetan. Urang Edom jeung urang Moab bakal pasrah, urang Amon ge bakal taluk. 15 Teluk Sues ku PANGERAN disina garing, Walungan Eprat disina saat disedot ku angin panas, tinggal tujuh kokocoran anu ngerelek leutik, bisa diraas. 16 Ti Asur bakal aya jalan ngabulungbung, sorangeun umat Mantenna Israil, anu marulang sakumaha baheula waktu karuhunna budal ti Mesir. 12 1 Pidatangeun mangsa jalma- jalma maruji sukur. Pujina: "Abdi nyembahkeun puji, nun PANGERAN! Tadina abdi dibenduan, ayeuna dililipur. Gusti henteu ngabenduan deui. 2 Allah teh jurusalamet abdi. Abdi moal gaduh kasieun, margi percaya ka Allah. PANGERAN nu maparin daya sareng tanaga, anu jadi jurusalamet. 3 Lir nu halabhab atoh mendak cai seger, nya kitu umat Allah barungah waktu disalametkeun ku Allah." 4 Pidatangeun mangsa jalma-jalma maruji sukur. Pujina: "Puji sukur ka PANGERAN! Lamun perlu ku pitulung, sambat Mantenna! 32
Yesaya 12.5-13.6 Caritakeun ka bangsa-bangsa, sagala damel-Na! Caritakeun, kumaha agungna Mantenna! 5 Puji ka PANGERAN, reh Mantenna geus midamel hal-hal anu ajaib, sakuliah jagat kudu nyaraho. 6 Geura sarurak, geura maruji, eh anu marangkuk di Sion! Allah Israil teh suci, agung, calik nyarengan umat-Na." 13 1 Ieu pangandika Allah ka Yesaya putra Amos perkara nagara Babul. 2 Kelebetkeun bandera perang di pasir bulistir. Haokan para prajurit, acungkeun leungeun, tangara maju tarung ngadobrak lawang-lawang eta nagri nu kamagungan. 3 PANGERAN geus ngumpulkeun sakumna prajurit Mantenna nu warani jeung satia, seja ngadegkeun perang suci, ngahukum bangsa anu ngentabkeun manah-Na. 4 Dengekeun, gunung-gunung tinggulugur, nya seahna jalma loba, sora bangsa- bangsa jeung karajaan-karajaan anu geus sabilulungan. PANGERAN pupucuk perang geus tarapti nginditkeun pasukana-Na. 5 Eta bangsa-bangsa daratang ti nagri-nagri anu jarauh, ti unggal tungtung jagat. PANGERAN anu keur ngentab manah geus saged ngalebur eta nagri sakuliahna. 6 Geura tinggarerung nahan kanyeri! Wancining GUSTI geus nepi, Nu Maha Kawasa bakal gancang ngaragragkeun karuksakan. 33
Yesaya 13.7-14 7 Jalma-jalma bakal laleungit kawani, leungeunna ngaraplek. 8 Kabeh bakal gimir jeung diraksuk ku kanyeri, kawas kanyeri awewe anu rek ngajuru. Hatena pinuh ku kasieun, semet bisa silih pelong pada batur, ulatna karerab ku rasa wirang. 9 Wancining GUSTI meh nepi, hiji wanci anu bengis, wanci Mantenna ngencarkeun kasewot jeung bebendu nu ngentab-ngentab. Bumi ku Mantenna bakal disuwungkeun, sakur nu doraka bakal dibasmi. 10 Bentang-bentang jeung sakur nu caang-caang di langit cahayana bakal lus-les, panonpoe bakal poek wanci meletek, bulan moal cahayaan. 11 PANGERAN ngadawuh, "Bumi ku Kami rek diruksak ku bahla, jalma-jalma nu migawe dosa bakal dihukum. Sakur anu kamagungan sina nandang kahinaan, sakur anu gumede jeung taya rasrasan bakal disiksa. 12 Bakal langka jelema nu nyesa, leuwih langka ti batan emas. 13 Upama Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa enggeus nembongkeun amarah, langit bakal ngagibrig, bumi bakal gunjang-ganjing. 14 Anu keur ngaradon numpang di Babul bakal kalabur, baralik ka nagrina masing-masing, pasalebrungan kawas uncal keur dibeberik, kawas domba euweuh nu ngangonna. 34
Yesaya 13.15-14.1 15 Nu kasusul tangtu pegat nyawana ku pedang. 16 Jaba ti geus teu walakaya teh kudu nenjo barudakna dicacag, imahna dirayah, awewe-awewena digadabah." 17 PANGERAN ngadawuh, "Kami rek nginditkeun urang Media sina ngarurug ka Babul. Maranehna moal kabita ku perak, moal kagoda ku emas. 18 Jamparing jeung gondewana nyabutan nyawa jalma-jalma anu ngarora. Moal karunya ka orok, moal karunya ka budak. 19 Babul karajaan pangendahna. Tapi ku Kami, PANGERAN, rek diancurkeun cara Sadumu jeung Gomora! 20 Hamo dicicingan deui. Urang Arab moal aya deui anu masang kemahna di dinya. Tukang ngangon moal aya anu ngaradon ka dinya. 21 Rek dijieun enggon sato gurun, enggon bueuk nyararayang. Ruruntukna sina dipake enggon ajret-ajretan embe leuweung jeung manuk onta. 22 Urut munara-munarana jeung puri-purina, bakal dipake enggon babaung ku ajag jeung anjing leuweung. Babul tereh euweuh! Umurna moal lila deui!" 14 1 PANGERAN bakal hawatoseun deui ka Israil umat-Na. Israil bakal diangken deui jadi kagungana-Na. Bakal diwidian 35
Yesaya 14.2-9 nyaricingan deui tanahna, bareng jeung bangsa asing anu marilu hirup di dinya. 2 Loba bangsa anu bakal ngabantu urang Israil mulang ka tanahna, tanah paparin PANGERAN. Di nagrina sorangan urang Israil bakal dikaulaan ku bangsa-bangsa sejen. Anu bareto nangkep Israil bakal ditangkep ku Israil, anu bareto ka Israil nyangsara bakal diparentah ku Israil. 3 Kasangsaraan urang Israil ku PANGERAN bakal dienggeuskeun, kanyerina bakal dileungitkeun, dijait tina kerja paksana. 4 Sanggeus kitu maranehna bakal nyieun popoyokan pikeun Babul, kieu: "Kutan raja lalim teh geus tiguling! Atuh moal bisaeun nyiksa deui! 5 (14:5-6) Eta pangawasa-pangawasa nu jarahat, anu marentahna bari amarah, anu tara eureun-eureun nyiksa bangsa-bangsa patalukanana, kakawasaanana geus ditilas ku PANGERAN. 6 (14:5) 7 Ayeuna jagat geus tengtrem, geus aman, jalma-jalma saruka bungah. 8 Kayu kijamuju jeung kiputri di Libanon jaligrah da eta raja geus tiguling, maranehna moal aya nu nuaran deui, da tukang nuaranana geus euweuh! 9 Dunya anu maraot geus gugupay, ngagupayan raja Babul. Arwah jalma-jalma anu keur hirupna karawasa teh bakal digiring 36
37 Yesaya 14.10-17 ka dinya. Arwah raja-raja tingjuringkang tina tahta-tahtana, 10 nyaralukan ka raja Babul, Nah, maneh ge geus apes, teu beda ti kami, bakal ngabaturan kami. 11 Bareto geus biasa dikawihan, dipangnabeuhkeun kacapi, biasa ngamulyakeun maneh, ayeuna kudu ngagoler di dunya anu maraot, disimbut ku cacing-cacing, dikasur bilatung-bilatung." 12 Eh raja Babul, bentang pajar nu moncorong! Maneh enggeus ngagebut ragrag ti langit! Bareto sok nalukkeun bangsa-bangsa, ayeuna geus digejretkeun kana taneuh. 13 Bareto maneh geus ujub arek mancal langit, rek nagenkeun tahta saluhureun bentang anu pangluhurna. Geus boga pikir rek anegleng jadi raja di puncak gunung di kaler, tempat kumpul dewa-dewa. 14 Majar teh rek naek ka puncak mega, rek nyaruaan ka Nu Maha Kawasa. 15 Tapi geuning bet digebruskeun ka handap nu pangjerona, ka dunyana nu maraot! 16 Nu geus maraot ka maneh malencrong jeung nareuteup semu heran. Tuluy ngaromong, "Kutan eta jelema anu ngoyagkeun jagat ngendagkeun karajaan- karajaan teh? 17 Baruk eta anu ngaburak-barik nagri-nagri jeung malikkeun jagat jadi gurun keusik teh?
Yesaya 14.18-23 Kutan eta jelemana anu tara ngaleupaskeun sakitanana sangkan mulang teh?" 18 Urut raja-raja sejen kabeh baroga kuburan jeung aralus, 19 ari maneh mah teu boga. Bangke maneh bakal dialungkeun tuluy buruk, kaurugan ku bangke-bangke serdadu anu tariwas di pangperangan, tuluy bareng digurubagkeun kana liang cadas, kaleyek-leyek kawas bangke. 20 Mayit maneh moal aya nu nguburkeun cara raja-raja sejen, da nagri maneh geus ruksak ku maneh sorangan, rahayat maneh paraeh ku maneh keneh. Kulawarga maneh anu jarahat tea saurang ge moal aya anu salamet. 21 Geura prak peuncitan! Anak ieu raja bakal maraot nanggung dosa karuhunna, saurang ge moal aya anu kawasa di ieu jagat, moal aya anu minuhan jagat ku nyieunan kota-kota. 22 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngadawuh, "Babul ku Kami rek ditarajang diburak-barik. Moal disesakeun, saurang ge moal aya anu dihirupan, kaasup barudakna. Kami, PANGERAN, anu nimbalan kitu. 23 Babul rek dijieun ranca, jadi enggon bueuk. Babul ku Kami rek disapu, sagala rupana tangtu beak disapukeun. Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa anu nimbalan." 38
Yesaya 14.24-31 24 PANGERAN Nu Maha Kawasa geus ikrar, "Naon bae sakersa Kami bakal ngajadi. Putusan Kami kabeh tangtu bukti. 25 Kami rek ngabasmi urang Asur di tanah Israil kagungan Kami, sarta ngaleyek maranehna di gunung-gunung Kami. Kami rek mecat pasangan ti umat Kami anu diterapkeun ku maranehna, jeung nurunkeun momotanana. 26 Kitu pangersa Kami anu bakal tumiba ka alam dunya. Leungeun Kami geus ngangkang rek ngahukum bangsa-bangsa." 27 PANGERAN Nu Maha Kawasa geus mastikeun kitu. Panangana-Na geus sadia baris ngahukum, moal aya nu bisa ngahalang-halang. 28 Ieu pangandika anu diembarkeunana dina taun pupusna Raja Ahas. 29 Eh urang Pelisti, panggitik anu dipake ngagitik ka maneh geus bubuk. Tapi maneh taya alesan pikeun bungah. Oray nu hiji geus paeh, tapi aya gantina nu leuwih bahaya. Aya hiji endog oray, ana megar jadi naga hiber. 30 PANGERAN bakal ngarawat umat-Na anu sangsara, ngaraksa sangkan maranehna salamet. Sabalikna maraneh, eh urang Pelisti, bakal ditarajang ku bahaya kalaparan! Maraneh saurang ge moal aya nu hirup. 31 Eh kota-kota nagri Pelisti, geura sasambat tulung-tulungan! Kabeh geura tingdaregdeg kasieunan! Aya nu ngebul meledug ti beulah 39
Yesaya 14.32-15.6 kaler: Hiji balad bakal narajang ka maneh, jalma-jalmana saurang ge taya nu kecing. 32 Kudu kumaha jawaban urang ka utusan- utusan nu daratang ka urang ti Pelisti? Rek ditembal, yen PANGERAN geus nguatkeun Sion, sarta umat Mantenna anu sangsara bakal aman di dinya. 15 1 Ieu pangandika perkara nagri Moab. Kota Ar jeung Kir bakal dibasmi, beak dina sapeuting. Sakuliah Moab bakal jempling. 2 Urang Dibon naranjak ka luhur pasir, ngadon careurik di tempat mujana. Urang Moab tingbangingik nyeungceurikan kota Nebo jeung Medeba. Sirahna digarundulan, janggotna dikarurud, tanda sungkawa. 3 Nu di jaralan kabeh dibaraju karung, nu di sabudeureun alun-alun aluk-alukan di loteng-loteng. 4 Urang Hesbon jeung Elale tingjarerit, kadenge ka daerah Yahas. Serdadu-serdaduna ge ngadadaregdeg leungit kawani. 5 Kaula ngajerit dina hate, mangwatirkeun ka Moab. Pangeusina kalabur nepi ka nagri Soar jeung Eglat Salisia. Sawareh naranjak ka jalan anu ka Luhit bari careurik, sawareh deui ngabalecir ka Horonaim bari rawah-riwih. 6 Susukan Nimrim caina saat ngoletrak, jujukutan di sisina parerang, geus teu aya tutuwuhan anu hirup. 40
41 Yesaya 15.7-16.4 7 Aya anu mareuntasan Lebak Waru hayang salamet, bari ridu ku babawaan. 8 Di saban wates Moab di mana-mana pinuh ku sora aluk-alukan, kadenge nepi ka Eglaim jeung Ber Elim. 9 Walungan di kota Dibon caina jadi beureum ku getih. Najan kitu Allah masih keneh bakal ngeunakeun bahla anu leuwih parna ka urang dinya. Bener, pikeun sakur anu tinggal keneh di Moab bakal aya pangjagalan pinuh ku getih. 16 1 Ti kota Sela di gurun keusik, urang Moab ngirim hiji anak domba ka anu nyangking kawasa di Yerusalem. 2 Maranehna ngadarago di sisi Walungan Arnon, bulak-balik leuleumpangan teu puguh kawas manuk digebah tina sayangna. 3 Lumah-lameh ka urang Yuda, pokna, "Bejaan kuring sarerea kudu kumaha? Tangtayungan kuring sarerea, saperti tangkal mere iuh, sangkan kuring sarerea bisa ngareureuh handapeun iuh-iuh aranjeun. Kuring sarerea ngungsi ka dieu, pangnyumputkeun sing ulah aya anu manggihkeun. 4 Neda idin numpang di tanah aranjeun, sumputkeun ti nu bade numpes." (Nu neungteuinganan jeung nu ngaruksak, engke bakal euweuh. Anu ngancurkeun nagri teh engke bakal sirna.
Yesaya 16.5-10 5 Sanggeus kitu, hiji turunan Daud bakal jadi raja, sarta bakal marentah kalawan satia jeung kacintaan ka rahayat. Hal-hal anu bener bakal gancang dilampahkeun, sarta ngajaga sangkan kaadilan jalan.) 6 Tembal urang Yuda, "Urang geus ngadenge kumaha sombongna urang Moab. Urang nyaho, maranehna arangkuh jeung kamagungan, tapi eta kaadigunganana teh euweuh eusina." 7 Urang Moab bakal ngaharegung teu kuat ku kasusahna jeung sangsara. Bakal careurik, jeung micangcam kahakananana anu ngareunah di Kir Heres. Maranehna bakal diusir sina sarusah. 8 Kebon-kebon deukeut Hesbon, kebon- kebon anggur di Sibna, anu anggurna diarinum ku para kawasa nagri nepi ka mabok, bakal ruksak. Tangkal-tangkal anggurna kungsi jauh ngarambatna nepi ka nagri Yaser, kebat ka wetan nepi ka gurun keusik anjog ka kulon ka peuntaseun Laut Mati. 9 Kaula milu nyeungceurikan urang Yaser ku hal eta anggur Sibna. Cipanon nyurucud ningal kaayaan Hesbon jeung Elale, ngaraskeun ka urang dinya anu moal nyorang deui suka bungahna panen, lantaran panenna moal aya deui. 10 Sanajan tanahna lendo ge, ayeuna mah di dinya moal aya anu ngarasa bungah. Di 42
Yesaya 16.11-17.4 kebon-kebon anggurna moal aya anu surak atawa tetembangan. Moal aya nu ngaluluh buah anggur nyieun cai anggur. 11 Kaula ngalengis ningal kaayaan Moab, sarta nalangsa ku kaayaan Kir Heres. 12 Urang Moab nangankeun maneh arindit ka tempat-tempat mujana di gunung-gunung, rek ngadaroa, tapi moal aya gunana. 13 Kitu pangandika PANGERAN ti samemehna keneh perkara Moab teh. 14 Ayeuna kieu pangandika-Na, "Kabeungharan Moab anu sakitu poharana teh di jero tilu taun bakal musna. Pangeusina anu sakitu lobana bakal tinggal saeutik, kitu ge lembek." 17 1 Timbalan PANGERAN, "Damsik moal jadi kota deui, engke mah ngan jadi tumpukan ruruntuhan. 2 Kota-kota di Asur bakal suwung sapapanjangna. Bakal jadi tempat domba jeung sapi nyaratuan moal aya anu ngabuburak. 3 Nagara Israil moal boga benteng. Damsik leungit pananggeuhanana. Urang Asur anu nyesa bakal nandang hina, mo beda ti urang Israil. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 4 PANGERAN ngandika, "Poena bakal datang, kaagungan Israil bakal sirna, anu asalna beunghar bakal jadi miskin. 43
44 Yesaya 17.5-11 5 Mun sawah mah Israil teh bakal kari jarami, geus dipibuatan, geus suwung cara lahan di Lebak Repaim sanggeus dipibuatan. 6 Nu bakal harirup keneh teh ngan saeutik. Urang Israil bakal saperti hiji tangkal jetun anu geus diunduh buahna dijieun minyak, kari dua tilu siki di pucukna pisan, atawa sababaraha siki deui dina dahan anu rada handap. Kitu timbalan Kami PANGERAN, Allah Israil." 7 Lamun eta mangsa geus datang, jalma- jalma bakal baralik menta tulung ka anu ngadamelna, ka Allah Israil anu suci. 8 Maranehna geus moal nolih deui kana altar-altar buatanana, moal ngandel deui kana titironan-titironanana anu dirupakeun arca Asera, moal nolih deui kana parukuyan paragi ngukusna. 9 Lamun geus jejeg mangsana, kota-kota anu dibenteng reugreug teh bakal suwung, kari ruruntukna cara kota-kota urang Hiwi jeung urang Emor basa urang dinya kalabur ku urang Israil. 10 Eh urang Israil, maraneh geus nyaho ka Allah anu nulungan, anu ngaraksa lir gunung batu anu weweg. Tapi maraneh kalah ka nyarieun taman-taman anu husus dipelakan tangkal-tangkal keur tempat nyembah ka dewa asing. 11 Tapi, sanajan upama eta pepelakan teh ari ceb ari jadi jeung karembangan, pamohalan
Yesaya 17.12-18.4 hasilna kaala. Kalah ka matak susah jeung nyeri anu moal bisa kaubaran. 12 Bangsa-bangsa nu karuat keur gujrud lir laut gumuruh ombakna tingjalegur, 13 tuluy maraju lir ombak tingsuruwuk. Tapi ku Allah diseuseul, seug malundur, tuluy diubrak-abrik nepi ka paburisat kawas kekebul, kawas huut katiup ku angin. 14 Basa peutingna eta teh nyieun gujrud, barang isuk bet geus euweuh deui. Kabeh ge bakal kitu nasibna anu ngaranjah ka tanah urang teh. 18 1 Di hiji tanah peuntaseun walungan- walungan di Sudan, aya sora jangjang tinghariyeng. 2 Duta-duta ti eta tanah tarurun ka Walungan Nil tarumpak parahu wawalinian. Eh para utusan anu rarikat, baralik deui ka ditu! Bawa ieu beja ka tanah maraneh anu kuat jeung kawasa, anu awakna jarangkung jeung kulitna lalemes, anu dipikasieun ku sakuliah jagat. 3 Eh anu ngarancik di bumi, darengekeun! Lamun aya bandera ciciren nanjeur di puncak-puncak gunung, awaskeun! Lamun aya sada tarompet, dengekeun! 4 PANGERAN ngandika ka kaula, kieu, "Kami arek nempo rerencepan ti sawarga, lir ibun peuting wanci panas usum dibuat, lir srangenge ngagebray wanci moreret. 45
Yesaya 18.5-19.3 5 Memeh buah anggur dipupu, lamun kembangna geus maruragan sarta anggurna mimiti arasak, Sudan rek digempur reujeung gampang, teu beda ti ngeureut ranggeuyan anggur ku peso tina areuyna. 6 Bangke serdadu-serdaduna bakal diantep patulayah, sina diharakan ku manuk bangke jeung ku sato galak. Dina usum panas jadi parab manuk, dina usum tiris jadi parab sasatoan." 7 Bakal datang jamanna PANGERAN kersa nampi pangbakti ti ieu tanah anu diliwatan ku walungan-walungan, ti bangsa anu nya kuat nya gede kawasana, anu awakna jarangkung sarta kulitna lalemes, anu dipikasieun ku saalam dunya. Maranehna bakal daratang ka Gunung Sion, tempat ngabakti ka Allah Nu Maha Kawasa. 19 1 Ieu pangandika perkara Mesir. PANGERAN keur majeng gancang ka Mesir nitihan mega. Brahala-brahala Mesir mani ngarompod di payuneuna-Na, urang Mesir galimir. 2 PANGERAN ngandika, "Urang Mesir ku Kami rek disina perang pada batur, dulur perang jeung dulur, tatangga perang jeung tatangga, kota perang jeung kota, raja tarung jeung raja, parebut kakawasaan. 3 Sagala tarekah Mesir sina teu matak nyugemakeun dirina, sumangetna sina melempem. Bakal marenta tulung ka 46
47 Yesaya 19.4-12 brahala-brahalana, naranya ka tukang torah, marenta pituduh ka arwah-arwah jelema nu geus paraeh. 4 Urang Mesir rek diserenkeun ka hiji jelema bengis, sina dikawasaan ku raja lalim. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 5 Walungan Nil bakal orot caina, lila-lila garing pisan. 6 Terusan-terusanana sajeroning ngorotan jadi bau. Kaso jeung wawalinianana bakal aralum, 7 palawija turut-turut sisi eta walungan bakal gararing, tuluy euweuh, kakebut ku angin. 8 Jalma-jalma anu tatali huripna tina ngala lauk di Walungan Nil bakal rumahuh, useupna taya nu nyanggut, jaringna teu beubeunangan. 9 Tukang-tukang nyieun baju linen paregat harepan. 10 Tukang-tukang ninun jeung patukangan- patukangan lianna kari nguluwut pikiranana. 11 Para pamingpin kota Soan kabeh barodo! Juru-juru nasehat anu pangbijaksanana di Mesir, nasehat-nasehatna barurung kabeh! Kacida waranina ka raja ngarakukeun maneh turunan raja-raja baheula, turunan anu laluhung! 12 Eh raja Mesir! Mana juru nasehat maneh nu palinter teh? Cik, sugan barisaeun nerangkeun ka maneh perkara pangersa PANGERAN Nu Maha Kawasa ka Mesir.
48 Yesaya 19.13-20 13 Para pamingpin Soan jeung Mempis kabeh barurung. Kalah ka ongkoh rek mingpin rahayat, tapi malah nyasabkeun. 14 Sagala pirempugna ku PANGERAN disina teu uni. Tungtungna sagala peta urang Mesir jadi serba salah jeung kawas jelema mabok anu ngajolongjong tisoledat ku utahna sorangan. 15 Nu beunghar, nu miskin, jalma penting, jalma biasa, di Mesir geus teu aya saurang-urang acan anu sanggup mere pitulung. 16 Bakal datang mangsa urang Mesir jadi borangan kawas awewe. Bakal ngarompod barang narenjo PANGERAN ngulang panangan rek ngahukum ka maranehna. 17 Unggal aringeteun deui kana balahi-balahi ti PANGERAN Nu Maha Kawasa anu baheula tumiba, urang Mesir kacida singsieuneunana ku Yuda teh. 18 Lamun geus datang waktuna, lima kota di Mesir bakal ngaromong ku basa Ibrani. Urang dinya lana ngucapkeun ikrar bakal nyarebut jenengan PANGERAN Nu Maha Kawasa. Salah sahiji kotana bakal disebut "Kota Surya". 19 Lamun waktuna geus cunduk, di tanah Mesir bakal aya hiji altar haturan PANGERAN, jeung di wates tanahna bakal diayakeun hiji tugu anu dibaktikeun ka Mantenna. 20 Eta pikeun tanda yen PANGERAN Nu Maha Kawasa aya di Mesir. Mun urang dinya
Yesaya 19.21-20.1 digencet sarta sasambat menta tulung ka PANGERAN, Mantenna bakal ngutus nu baris ngajait maranehna. 21 PANGERAN bakal ngebrehkeun anjeun ka urang Mesir sarta maranehna bakal percaya jeung ngabarakti ka Mantenna, nyaranggakeun kurban jeung pangbakti, sarta tarurun kaul, tur kaulna dicarumponan. 22 Mesir bakal dihukum ku PANGERAN, tapi ku Mantenna bakal ditambaan sina cageur deui. Maranehna bakal tarobat, panyambatna bakal didangu ku Mantenna, kanyerina bakal dicageurkeun. 23 Dina mangsa eta antara Mesir jeung Asur bakal aya jalan gede. Jalma-jalma ti eta dua nagri bakal parulang-anting, daratang, sarta eta dua bangsa bakal babarengan ngalampahkeun ibadah. 24 Dina mangsa eta urang Israil bakal satata jeung Mesir jeung Asur, sarta ieu tilu bangsa bakal mawa berkah ka saalam dunya. 25 PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal ngaberkahan ka maranehna, sarta kieu timbalana-Na, "Maneh Mesir umat Kami, ku Kami diberkahan, kitu deui Asur beunang Kami ngayugakeun, sarta maneh eh Israil, maneh teh umat pilihan Kami." 20 1 Dina hiji taun, Sargon raja Asur nimbalan panglima perangna sina ngarurug ka Asdod, ibu kota nagri Pelisti. 49
50 Yesaya 20.2-21.2 2 Tilu taun samemehna, PANGERAN nimbalan ka Yesaya putra Amos, yen anjeunna teu meunang nganggo raksukan jeung teu meunang ditarumpah. Yesaya tumut, anjeunna ngider bari sataranjang jeung teu ditarumpah. 3 Sanggeus Asdod karebut, PANGERAN ngandika, "Tilu taun Yesaya abdi Kami hirupna teu make pakean, teu ditarumpah-tarumpah acan, eta pikeun ngagambarkeun nasib anu bakal karandapan ku Mesir jeung Sudan. 4 Jalma-jalma di eta dua nagri, kolot jeung budak bakal jaradi tawanan sarta ditawan ku raja Asur, sajajalan tararanjang, biritna barorete jeung teu ditarumpah-tarumpah acan, matak aeb ka Mesir. 5 Sakur anu tadina ngandelkeun ka Sudan jeung ngagulkeun Mesir, kabeh saralah pangira, tungtungna pegat harepan. 6 Pribumi nagri-nagri sapanjang basisir Pelisti bakal ngaromong kieu, Behna mah bangsa anu ku urang diandelkeun bisa nangtayungan tina ancaman raja Asur teh nepi ka beunang dikitu-kitu! Ari geus kieu, urang rek bisa luput kumaha tina bahaya?" 21 1 Ieu pangandika perkara Babul. Aya bahla keur ngancam, datangna ti hiji nagri anu pikagimireun, ngahiuk ngaliwatan gurun keusik, nyapu lir angin puyuh. 2 Kaula boga tetenjoan ngeunaan kajadian- kajadian anu kacida telengesna, hal nu
Yesaya 21.3-10 hianat jeung ngaruksak. Eh balad Edom, geura narajang! Eh balad Media, geura kepung kota-kota! Allah bakal namatkeun kasangsaraan anu dilantarankeun ku Babul. 3 Eta tetenjoan katingalna jeung kadengena matak gimir, kaula kacida sieunna. Jeung awak asa rocop kawas awewe rek ngajuru. 4 Sirah asa muter, awak ngadaregdeg bawaning ku sieun. Ngarep-ngarep geura peuting, geus peuting malah jadi lelenyapan. 5 Nu katenjo teh dahareun beunang ngatur, tamu-tamu dariuk dina pramedani dalahar nginum. Sabot kitu ngadak-ngadak aya sora anu marentah kieu, "Para perwira, siap tameng!" 6 Ti dinya PANGERAN nimbalan ka kaula, "Maneh kudu nempatkeun prajurit jaga, sina ngalaporkeun tetenjoanana. 7 Lamun geus nenjo anu tarumpak kuda ngarendeng dua-dua, jeung anu tarumpak kalde jeung onta, awaskeun terus." 8 Prajurit jaga ngagero, "Kuring geus aya di pos jaga, taki-taki beurang peuting!" 9 Ujug-ujug, tuh geus daratang! Tarumpak kuda ngarendeng dua-dua. Prajurit jaga ngagero, "Babul geus rubuh! Brahala-brahala sesembahanana balencar mayak dina taneuh!" 10 Leuh Israil bangsa kaula, aranjeun geus diluluh, kawas gandum diirik. Ieu kaula mere 51
Yesaya 21.11-22.1 warta pikabungaheun, asalna ti PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah panutan Israil. 11 Ieu pangandika perkara nagri Edom. Aya anu ngagero ka kaula ti Edom, pokna, "Prajurit jaga! Lila keneh ieu peuting teh? Iraha rek enggeusna?" 12 Tembal kaula, "Sakeudeung deui ge isuk. Tapi engke oge peuting deui. Bisi rek nanyakeun deui heug bae, engke ka dieu deui!" 13 Ieu pangandika perkara Arab. Eh kapilah urang Dedan nu mareuting di tegal tanah Arab! 14 Bere cai sakur nu datang kahalabhaban. Eh urang Tema, bere dahareun sakur anu keur ngungsi. 15 Maranehna keur kalabur nyingkahan pedang anu geus rek nyabet, nyingkiran jamparing nu geus dipentang, nyingkahan sagala bahya perang. 16 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula, "Moal kungsi sataun deui ge kaagungan kaom-kaom Kedar teh musna. 17 Jalma-jalma pasukan panahna panggaragahna, tapi engke mah ngan tinggal saeutik. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 22 1 Ieu pangandika perkara Lebak Tetenjoan. Aya naon pangeusi kota eak-eakan di unggal loteng? 52
Yesaya 22.2-9 2 Rame sakuliah kota, ear anu suka-suka. Dina ieu perang, prajurit-prajurit aranjeun paehna lain ku sabab kasambut jurit. 3 Pamingpin-pamingpin aranjeun lalumpatan, memeh bisa mentangkeun gondewa geus kacarerek. 4 Kaula tinggalkeun, rek nyeungceurikan dulur sabangsa anu geus tariwas. Kuring moal beunang diupahan. 5 Waktu ieu di Lebak Tetenjoan keur tagiwur, baringung jeung baluweng. Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, memang geus ngersakeun kitu ka urang. Kuta-kuta geus rarebah. Nu marenta tulung tingjarerit, kadenge ka pasir-pasir. 6 Balad Elam daratang tarumpak kuda, marawa gondewa jeung jamparing. Prajurit Kir geus siap tameng. 7 Lebak-lebak tanah Yuda anu lendo, pinuh ku kareta-kareta perang, serdadu musuh geus taki-taki dina kudana hareupeun gapura Yerusalem. 8 Pertahanan Yuda amburadul. Dina mangsa eta aranjeun ngunjalan pakarang ti gudang pakarang. 9 (22:9-10) Aranjeun manggihan tempat- tempat di Yerusalem anu kutana omeaneun. Aranjeun mariksa ka unggal imah di Yerusalem, sawareh dirubuh-rubuhkeun, diarah batuna keur ngomean kuta. Pikeun sadiaan cai, 53
Yesaya 22.10-18 10 (22:9) 11 aranjeun nyieun kulah di jero kota, cai ti sumber nu heubeul dikocorkeun ka dinya. Tapi aranjeun teu malire ka Pangeran anu geus lila ngararancang eta sakabeh perkara, jeung anu ngalantarankeun eta kajadian. 12 Aranjeun geus diingetan ku Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, yen kudu careurik, kudu prihatin, kudu ngagarundulan sirah, kudu dibaraju karung. 13 Aranjeun malah sareuri, sukan-sukan, mareuncit domba jeung sapi, dagingna didalahar, ngarinum anggur. Ceuk aranjeun, "Urang nyatu nginum sakarep-karep, isukan mah urang paraeh." 14 Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, nimbalan kieu ka kaula, "Dosa maraneh kitu teh saumur-umur ge moal dihampura. Kitu timbalan Kami, Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 15 PANGERAN Nu Maha Kawasa, nimbalan ka kaula, miwarang nepungan Sibna kapala karaton, dipiwarang ngomong kieu: 16 "Ari anjeun pangrasa teh jadi naon? Hak ti mana anjeun natah cadas nu di lamping pasir keur kuburan sorangan? 17 Bisa jadi anjeun jelema penting, tapi ku PANGERAN bakal diranggeum tuluy dialungkeun. 18 Bakal dialungkeun cara bola ka hiji nagri anu leuwih gede. Bakal paeh di ditu, 54
55 Yesaya 22.19-25 gigireun kareta-kareta perang anu ku anjeun sok dipiagul tea. Anjeun teh matak aeb ka kulawarga dunungan. 19 Ku PANGERAN bakal dipocot tina jabatan, digejretkeun tina pangkat luhur." 20 Timbalan PANGERAN ka Sibna, "Dina mangsa eta Kami rek ngutus abdi Kami Elyakim bin Hiskia. 21 Jubah kapangkatan maneh jeung beulitanana rek dipakekeun ka manehna. Kakawasaan anu eukeur dicekel ku maneh rek dipindahkeun ka manehna. Manehna bakal dipibapa ku urang Yerusalem jeung urang Yuda. 22 Rek dibere kawasa anu gembleng sahandapeun raja turunan Daud. Konci-konci karaton sina dicangking ku manehna. Nu geus muka ku manehna moal aya anu nutupkeun. Nu geus nutup ku manehna moal aya anu mukakeun. 23 Kalungguhanana bakal kukuh kawas paku nu geus jero nancebna, tur mawa unggah darajat kulawargana. 24 Tapi eta teh bakal dibeungbeuratan ku dulur-dulur jeung baraya-barayana, diparuntangan cara paku paranti ngait- ngaitkeun panci jeung sajabana. 25 Lamun hal eta geus kajadian, eta paku anu nancebna pageuh teh bakal coplok tuluy murag. Sakur anu ngarait ka dinya marilu ragrag." Kitu pangandika PANGERAN.
Yesaya 23.1-8 23 1 Ieu pangandika perkara nagara Tirus. Geura maridangdam, eh tukang- tukang balayar anu keur di tengah laut! Kota palabuan maraneh geus bejad. Imah-imah jeung palabuanana geus burak-barik. Upama kapal-kapal maraneh geus marulang ti Siprus, ieu beja tan wande nyata. 2 Eh para sudagar Sidon, geura maridangdam! Maraneh ngiang-ngiangkeun jelema 3 mareuntasan laut sina jual beuli gandum hasil bumi Mesir, sina ngayakeun usaha jeung sakabeh bangsa. 4 Eh nagri Sidon, maneh geus jadi hina! Dasar-dasar laut jeung nagri ka maneh geus henteu ngaku. Pokna, "Kami mah teu boga anak, teu awewe teu lalaki." 5 Barang nyarahoeun yen Tirus geus diruksak, urang Mesir ge tingrarenjag karageteun. 6 Eh urang Penesia, geura maridangdam! Geura kalabur sabisa-bisa, ka Sepanyol. 7 Na enya eta teh nagri Tirus, nu ngadegna ti baheula tur pinuh ku nu matak suka? Na enya eta teh nagri anu sok ngiang-ngiangkeun rahayatna mareuntasan laut sina ngawangun babakan-babakan? 8 Saha nu ngersakeun ieu kajadian narajang ka Tirus, nagri anu diparentah ku raja gede, anu sudagar-sudagarna jalma-jalma anu pangmulyana di dunya? 56
Yesaya 23.9-15 9 PANGERAN Nu Maha Kawasa nu ngersakeunana. Mantenna nu ngersakeun, pikeun ngeureunkeun sipatna nu adigung ku beubeunangan usahana, jeung pikeun ngarendahkeun jalma-jalma anu marulya. 10 Eh jalma-jalma anu keur bubuara di Sepanyol, mending geura ngagarap tanah kawas jalma-jalma di sisi Walungan Nil. Ayeuna mah maraneh geus teu boga pamuntangan. 11 PANGERAN geus ngangkat panangan rek ngagebruskeun karajaan-karajaan ka laut. Puseur-puseur perdagangan di Penesia geus dipiwarang digempur. 12 Eh nagri Sidon, maneh moal bisa senang-senang deui. Rahayat maneh geus digencet. Najan kalabur ka Siprus tetep moal saralamet. 13 (Anu nyerenkeun Tirus sina diranjah ku sato-sato galak teh urang Babul, lain urang Asur. Nya urang Babul anu ngepung Tirus ku munara-munara pangepungan, anu ngaburak-barikna, anu ngarubuhkeun puri-purina.) 14 Eh tukang-tukang balayar nu keur di laut, geura maridangdam! Nagri anu ku maraneh dipiandel teh geus tumpur. 15 Tirus bakal dipopohokeun nepi ka tujuh puluh taun, nurutkeun umur hiji raja. Sanggeus liwat waktu eta, Tirus pijadieun saperti hiji awewe dayang dina ieu lagu: 57
Yesaya 23.16-24.5 16 He dayang jomlo! Jig ngamen mawa kacapi, ngider-ngider kota. Sing genah ngacapina, sing getol ngawihna, ambeh maneh payu deui. 17 Sanggeus liwat tujuh puluh taun, Tirus ku PANGERAN rek disina malikan usahana nu baheula, sarta ngalacurkeun dirina ka karajaan-karajaan di sadunya. 18 Tapi duit beubeunanganana mah pikeun PANGERAN, lain keur pakeeun dirina, tapi keur kaperluan hakan jeung pake sakur anu ngabarakti ka PANGERAN. 24 1 PANGERAN bakal ngaruksak ieu bumi, rek dikosongkeun. Bumi rek diputer balik, pangeusina sina paburisat. 2 Jalma-jalmana imam-imam, awam, badega, dunungan, tukang ngajual, nu mareuli, nu boga hutang, nu ngahutangkeun, nu beunghar, nu miskin kabeh bakal sarua nasibna. 3 Bumi bakal pasiksak burak-barik. Kitu PANGERAN timbalana-Na, nya kitu pijadieunana. 4 Bumi bakal garing, alum, sajagat bakal leuseuh, bumi nguyung, langit nguyung. 5 Jalma-jalma geus ngarurujit ieu bumi ku ngarempak hukum-hukum Allah, jeung alingkar tina perjangjian Mantenna anu langgeng. 58
59 Yesaya 24.6-16 6 Nu matak Allah teh ngaragragkeun panyapa ka bumi. Jalma-jalma kudu nebus sagala dosana, beuki lila jelema teh beuki saeutik. 7 Pelak anggurna aralum, anggur jadi langka. Jalma-jalma nu asalna sarenang, ayeuna jadi prihatin. 8 Lalaguanana anu sok dikacapikeun geus tara kadenge deui. 9 Nu ngarinum anggur geus teu jeung hahaleuangan, da ari ngarinum taya nu ngarasa ngeunahna. 10 Nagri jadi kusut. Jalma-jalma ngarerem maneh, nyarumput di imahna masing-masing. 11 Jalma-jalma di jalan tinggarero lantaran geus taya anggur. Kabagjaan geus indit ti dinya, leungit salalawasna. 12 Nagri jadi suwung, panto-pantona geus ngagaloler raruksak. 13 Kitu pijadieunana ka saban bangsa di dunya, lir tangkal jetun anu geus rugul, buahna geus beak diala, lir anggur kari areuyna, buahna mah geus beak dipetikan. 14 Jalma-jalma anu saralamet bakal ngarawih gumbira. Ceuk jalma-jalma anu di kulon estu agung PANGERAN. 15 Anu caricing di wetan bakal maruji ka Mantenna. Anu caricing di sapanjang basisir bakal maruji ka PANGERAN Allah Israil. 16 Ti dunya bagian-bagian nu pangjauhna kadenge anu maruji ka Israil, bangsa anu bener jeung ibadah. Tapi ari kaula mah geus
Yesaya 24.17-23 teu boga harepan, hate sangsara. Tukang hianat teu eureun-eureun ngahianat, beuki lila beuki banget. 17 Darengekeun ku sarerea ieu omongan kaula! Aranjeun keur didago-dago ku rasa kasieun, ku liang jero, jeung ku pitapak. 18 Sakur nu kabur nyingkahan kasieun bakal beunang ku liang jero. Anu luput tina liang jero, bakal beunang ku pitapak. Langit bakal bedah, hujan gede ngucur terus ti langit, dasar-dasar bumi aringgeung. 19 Bumi bakal rengat, seug muruhpuy, terus beulah. 20 Bumi galuang-galeong kawas jalma mabok, ruag-rieg kawas saung katebak ku angin gede. Jagat ngarempeyek beurateun ku dosa-dosana, tuluy ngedeprek moal cengkat-cengkat deui. 21 Dina mangsa eta pangawasa-pangawasa nu di angkasa jeung raja-raja anu di bumi ku PANGERAN bakal dihukum. 22 Raja-raja teh bakal dikumpulkeun ku Allah kana hiji liang gede, dijieun sakitan, dipanjara di dinya ngadago mangsa hukumanana. 23 Bulan beuki poek, panonpoe henteu ngempray, sabab PANGERAN Nu Maha Kawasa anu bakal jadi raja. Mantenna bakal marentah di Yerusalem, calikna di Gunung Sion, bakal tembong kamulyaana-Na ka sakabeh pamingpin bangsa. 60
Yesaya 25.1-7 25 1 Nun PANGERAN, Gusti teh Allah abdi, abdi seja ngahormat ka Gusti sareng muji jenengan Gusti. Gusti parantos midamel nu araheng. Parantos ngabuktoskeun sagala anu dipastikeun ti kapungkurna. 2 Kota-kota ku Gusti dijadikeun ruruntuhan, puri-purina dirugrugkeun. Karaton-karaton kenging musuh ngadegkeun parantos musna salalamina. 3 Bangsa-bangsa nu baredas ka Gusti bakal maruji. Kota-kota bangsa nu lalim bakal sarerabeun ku Gusti. 4 Nu sangsara, sareng nu taya daya, ka Gusti nyaluuh, laluput tina bancang pakewuh. Dipaparin enggon nyalindung tina angin topan, dipaparin pangiuhan, sangkan teu tutung ku panas. Jalma-jalma lalim teh narempuh, lir topan keur musim tiris, 5 lir panas manggang tanah keri. Nanging eta musuh-musuh teh ku Gusti parantos dibungkem. Gusti parantos ngajempekeun hahaokna jalma-jalma lalim, lir mega anu nyirepkeun panasna poe. 6 Di dieu, di Gunung Sion, PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal ngajamu sakabeh bangsa sadunya. Sisihanana bangsa utama, anggurna nu panghadena. 7 Ti dinya Mantenna bakal ngadadak nyingkahkeun mendung kasedih anu ngauban bangsa-bangsa. 61
Yesaya 25.8-26.3 62 8 PANGERAN Nu Maha Agung bakal numpes ajal maot sina sirna salalawasna! Cipanon ku Mantenna bakal disusut ti unggal panon, sarta umat-Na anu hina jeung sangsara di sakuliah dunya bakal dijait. Kitu timbalan PANGERAN ku manten! 9 Lamun eta geus kajadian, saban jalma bakal ngucap, "Mantenna teh Allah urang! Urang anu percaya ka Mantenna geus disalametkeun. Mantenna teh PANGERAN! Urang anu percaya ka Mantenna tinggal senang jeung bagja, sabab geus dirahayukeun." 10 PANGERAN bakal nangtayungan Gunung Sion. Sabalikna urang Moab bakal diluluh, diidek cara jarami keur berak. 11 Leungeunna roroesan kawas keur ngojay, tapi ku Allah bakal dilalumpuhkeun nepi ka moal bisa nanaon. 12 Puri-puri Moab jeung kuta-kutana anu laluhur bakal dirugrugkeun rata jeung taneuh. 26 1 Pidatangeun hiji mangsa, sakur anu araya di nagri Yuda ngarawihkeun ieu lagu: Kota urang tohaga! Allah ku manten bentengna! 2 Buka panto-panto kota, bere asup bangsa anu satia, anu rahayatna hade lampahna. 3 Gusti maparin kasantosaan, nun PANGERAN, ka sugri nu pangger tujuanana, sarta gaduh kapercayaan ka Gusti.
Yesaya 26.4-12 4 Sing percaya ka PANGERAN salalawasna, anu nyarengan ka urang sapapanjangna. 5 Nu aradigung ku Mantenna direndahkeun, kotana nu tohaga geus ditumpurkeun, kuta-kutana tingburulu jadi lebu. 6 Diparake leumpang ku anu tadina dikaniaya, ditarincakan ku sarerea. 7 Nun PANGERAN, nu balageur ku Gusti dipangdamelkeun jalan, nya leucir nya rata. 8 Abdi sadaya seja tumut kana pangersa, sareng muntangkeun harepan. Sugri panyileukan abdi di Gusti ayana. 9 Ari wengi hate kumejot ka Gusti. Upami Gusti parantos ngahakiman ieu bumi saeusina, nembe maranehna terang naon ari adil. 10 Nu jarahat, najan ku Gusti disabaran ge tetep teu daek migarwa nu bener. Di dieu ge, di nagrina umat anu ibadah, tetep kalakuanana bakal awon, arembungeun ngaku kana kaagungan Gusti. 11 Musuh-musuh Gusti teu gaduh pangira yen ku Gusti bakal dihukum. Sina areraeun nun PANGERAN, sina sangsara, sina nandangan nyerina hukuman, anu ku Gusti parantos dipastikeun. Pintonkeun kumaha nyaahna Gusti ka umat Gusti. 12 Gusti nu bakal maparin kasantosaan ka abdi-abdi. Margi sugri anu kahontal ku abdi-abdi, sayaktosna berkah tina padamelan Gusti. 63
Yesaya 26.13-20 13 Nun PANGERAN, Allah abdi sadaya, abdi-abdi tadina dikawasaan ku batur. Nanging ari panutan mah mung Gusti, PANGERAN. 14 Ayeuna maranehna parantos tariwas, pamohalan harirup deui. Arwah-arwahna moal harudang deui, ku Gusti parantos ditumpes, moal aya anu ngemut-ngemut deui. 15 Bangsa abdi ku Gusti didamel jembar, nun PANGERAN, wawatesan wilayahna di unggal jihat dilegaan, jadi kamulyaan ka salira Gusti. 16 Umat Gusti ku Gusti dihukum, nanging sajeroning sangsarana, mung ka Gusti sasambatna, nun PANGERAN. 17 Abdi sadaya ku Gusti disiksa, dugi ka jejeritan sapertos awewe anu sabroleun ngajuru pinuh ku kanyeri. 18 Abdi-abdi nandangan kanyeri, nanging henteu ngalahirkeun naon-naon, ka nagri teu tiasa ngabaktikeun kaunggulan, teu tiasa ngarengsekeun naon-naon. 19 Umat Gusti anu parantos tariwas, tangtos bakal harudang deui, mayit-mayitna bakal harirup deui. Sanaos parantos sirna di jero kubur, bakal nyararing deui, lajeng maruji kalawan suka. Anu maraotna parantos lami ge tangtos ku PANGERAN dihirupkeun deui, lir ciibun anu ngagarenclang nyegeran bumi. 20 Eh umat, arasup heula maraneh ka jero imah, panto tulakan. Nyarumput heula 64
Yesaya 26.21-27.6 sakeudeung, bari ngadago lelerna bendu Allah. 21 Mantenna bakal mios ti panglinggihana-Na di sawarga, kersa-Na ngahukum jalma-jalma eusi bumi ku karana dosa-dosana. Anu maraehan pasti kabitur sanajan sakumaha bunina, kitu deui bumi oge moal ngabunikeun sakur anu enggeus dipaehan. 27 1 Dina mangsa eta PANGERAN bakal metakeun kakawasaan jeung pedang- Na anu pikagimireun, bakal ngahukum ka Lewiatan, naga tukang rungkal-ringkel luar-leor, jeung bakal ngabinasakeun mahluk raksasa anu ayana di laut. 2 Harita Mantenna bakal sasauran kieu ngeunaan kebon anggur-Na anu pikaresepeun, 3 "Rek dikemitan ku Kami jeung moal elat diseboran. Beurang peuting moal elat dijaga-jaga, supaya ulah aya anu ngaganggu. 4 Ayeuna ieu kebon teh matak rudet. Nu bakal ngaganggu hirupna, najan ngan cucuk atawa jukut cucuk tangtu diduruk. 5 Kajaba lamun musuh-musuh umat Kami teh harayangeun nyalindung ka Kami, kajeun ari rek akur jeung Kami mah, pek akur jeung Kami." 6 Ka hareup mah urang Israil turunan Yakub teh pijadieun lir tangkal, bakal akaran, pucukan jeung kembangan, buahna bakal minuhan saalam dunya. 65
Yesaya 27.7-13 7 PANGERAN ngahukumna ka Israil teh henteu cara ngahukum ka musuh-musuhna, tur anu tariwasna henteu sakumaha lobana. 8 Eta umat dihukumna ku PANGERAN teh dipiceun ka pangbuangan, dibawa jauh ku angin tarik ti wetan. 9 Dosa-dosa Israel bakal dihampura, nya eta upama batu altar-altar bangsa anu nyembah brahala geus marekplekan kawas apu, jeung altar-altar pangukusan atawa titironan Dewi Asera geus taya nu nyesa. 10 Kota anu dibenteng teh bakal rubuh, tuluy jadi suwung kawas leuweung kosong, dipake enggon sapi nyatuan jeung enggon ngaubna. 11 Dahan-dahan kakayonna geus pareunggas jeung gararing, diparulungan ku awewe pikeun suluh. Ku sabab eusina teh jelema- jelema anu henteu kapanjingan budi, ku Allah Khalik maranehna teu dipikawelas, teu dihampura. 12 Dina mangsa eta PANGERAN bakal ngempelkeun umat-Na ti Walungan Eprat nepi ka Mesir, dicandakan saurang-saurang kawas misahkeun beas tina gabah. 13 Dina waktuna urang Israil anu di pangbuangan di Asur jeung di Mesir bakal dicalukan ku tarompet, dititah marulang. Seug maranehna marulang, daratang ka Yerusalem, ngabakti ka PANGERAN anu calik di gunung suci. 66
Yesaya 28.1-7 28 1 Cilaka karajaan Israil! Kamulyaanana mimiti surem. Sarua layuna jeung makuta-makuta tina kembang anu diparake ku para pamingpinna anu geus marabok. Eta anu ngadarangahkeun sirah nu marake seuseungitan teh geus tinggaloler, marabok teu eling-eling. 2 Pangeran geus nyayagikeun hiji jalma anu bedas jeung kawasa, sina narajang ka maranehna lir topan jeung hujan es, lir caah anu ngagulidag limpas. 3 Kaumangkeuhan eta para pamingpin marabok teh bakal dileyek. 4 Kajayaan eta para pamingpin nu aradigung teh geus mimiti surem, sarta bakal musna kawas buah kondang cikalna, ari asak ari dipetik dihuapkeun. 5 Pidatangeun mangsa, pikeun umat-Na anu saralamet, PANGERAN bakal jadi lir makuta mulya tina kekembangan. 6 Ka sakur nu jadi hakim Mantenna bakal maparin hate nu adil. Ka sakur anu ngabela tina panarajang bakal maparin wawanen. 7 Malah nabi-nabi jeung imam-imam oge marabok nepi ka sasampoyongan. Ngarinumna anggur jeung arak loba teuing, nepi tingjolonjong titarajong, pikiranana ngaraco. Nabi-nabi kacida mabokna, nepi ka jadi teu paham kana tetenjoan-tetenjoan ti Allah. Imam-imam kacida mabokna, nepi ka 67
Yesaya 28.8-15 teu bisa deui mutus perkara-perkara anu dibawa ka maranehna. 8 Meja anu dirariungna pinuh ku utah, geus teu aya anu beresih. 9 Seug ngaromongkeun kaula, pokna, "Saha disangkana anu diwurukan ku manehna teh? Saha nu butuh ku caritana? Nu kitu mah ngan alus pikeun budak anu kakara eureun nyusu! 10 Manehna rek ngajar ka urang mani saaksara-saaksara, sabaris-sabaris, sakalimah-sakalimah." 11 Lamun kaula henteu didarenge, engke Allah miwarang jalma asing sina ngawurukan ka aranjeun, make basa anu aneh. 12 Mantenna teh miwarang reureuh, seja nyenangkeun hate aranjeun. Tapi ku aranjeun teu didarenge. 13 Ku sabab kitu Allah bakal mere pangajaran ka aranjeun, saaksara-saaksara, sabaris- sabaris, sakalimah-sakalimah. Geus kitu sagala lengkah aranjeun bakal serba salah. Aranjeun bakal barohak, kasarimped, tuluy ditarangkep. 14 Darengekeun ku aranjeun, eh nu sarombong, anu ayeuna keur marentah rahayat di dieu, di Yerusalem. Ieu aya timbalan PANGERAN. 15 Dawuhana-Na, perjangjian anu ku aranjeun dipiagul teh perjangjian jeung ajal, perjangjian jeung dunya anu paraeh. Aranjeun yakin yen najan bahla tea datang 68
69 Yesaya 28.16-21 aranjeun bakal salamet, bawaning ku percaya kana bohong jeung tipu. 16 Ayeuna kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Kami di Sion masangkeun hiji pademen, kuat jeung kukuh. Dina eta pademen Kami nempatkeun hiji batu juru anu ampeg, make tulisan kalimah kieu, Iman nu pengkuh sipatna sabar. 17 Sipatan anu dipake ngukur eta pademen nya eta kaadilan. Tali nu dipake nguji lempeng nangtungna nya eta kajujuran." Hal-hal bohong anu dipiandel ku aranjeun bakal disapu ku hujan es. Rasa aman aranjeun bakal bedah ku caah. 18 Perjangjian aranjeun jeung ajal bakal dibatalkeun, kitu deui persatujuan aranjeun jeung dunya anu paraeh bakal digagalkeun, nepi ka upama datang bahla, aranjeun moal bisa walakaya. 19 Eta bahla bakal hantem narajang ka aranjeun unggal isuk, unggal beurang, unggal peuting. Unggal aya pangandika anyar ti Pangeran, aranjeun bakal nyareblak. 20 Aranjeun bakal kawas nu hees morongkol lantaran dipanna pondok, simbutna heureut. 21 PANGERAN bakal merangan ka urang cara keur di Gunung Perasim jeung di Lebak Gibon, maksa sangkan pangersa-Na dilampahkeun ku urang. Aheng peta Mantenna teh. Eta padamelana-Na anu aheng teh bakal diteruskeun nepi ka rengse.
Yesaya 28.22-29.1 22 Ku sabab kitu ieu wawaran kaula teh lain seungseurikeuneun! Lamun keukeuh nyeungseurikeun, bakal tambah sulit aranjeun ngaluputkeun diri. Kaula geus ngadenge putusan PANGERAN Nu Maha Kawasa, yen bakal pasti ngabasmi ieu nagri. 23 Darengekeun ieu omongan kaula, regepkeun ieu caritaan kaula. 24 Moal aya jurutani anu lahanna harita diwuluku harita keneh dipelakan. 25 Tangtu lahanna teh dirarata heula, kakara diawuran ku sisikian kayaning hades, jinten. Ari binih tarigu jeung hanjeli, eta mah melakna dijajar-jajar. Turut-turut sisi kebonna dipelakan bibinihan lianna. 26 Nyahoeun yen tani teh kudu kitu, kapan geus aya pituduhna ti Allah. 27 Nutu hades atawa jinten moal ku halu gede jeung beurat, tangtu ku anu ukuran meujeuhna. 28 Nya kitu deui anu ngirik gandum, moal dihaben ku gegedig nepi ka ajur, da nyahoeun yen kudu digeleng ku padati tapi ulah nepi ka bubuk. 29 Kanyaho kitu teh kabeh ti PANGERAN Nu Maha Kawasa. Estu agung hikmah Allah, tur kabeh moal aya nu bisa ngahalang-halang. 29 1 Cilaka Yerusalem, kota nu disebutna Altar Allah! Cilaka eta kota pakemahan Daud teh! Ingkeun heula katut sagala pesta jeung perayaanana sataun dua taun deui. 70
Yesaya 29.2-9 2 Eta kota nu disebut "Altar Allah" teh bakal katarajang bahla ti Allah. Sakuliahna pijadieun lir altar anu lamokot ku getih, pinuh ku nu tingkoceak tingharegung. 3 Ku Allah bakal dikepung, ditarajang. 4 Yerusalem pijadieun lir jurig anu keur ah-eh ti jero taneuh hayangeun nyoara, sorana lapat-lapat kaluar ti jero taneuh ngebul. 5 Tapi eh Yerusalem, musuh-musuh nu narajang teh bakal beresih kawas kekebul dikebut ku angin. Musuh anu pikagimireun teh bakal tingkoleang kawas kalakay. Sabab kalawan teu kasangka-sangka 6 PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal ngadadak ngaluputkeun maneh ku guludug tingbeledag jeung ku lini. Mantenna bakal ngebut angin ribut jeung nurunkeun seuneu anu ngalebur. 7 Pasukan-pasukan musuh anu keur nempuh kota Altar Allah teh bakal sirna katut pakarang-pakarang jeung sagala kaperluanana, lir hiji impian, lir tetenjoan goreng ti peuting. 8 Bangsa-bangsa anu arek ngagempur Yerusalem pijadieun ibarat anu keur lapar ngimpi dahar, ari lilir angger lapar, ibarat nu keur halabhab ngimpi nginum, ari lilir tikorona angger garing. 9 Pek terus kitu, sing jadi bodo! Pek terus kitu, sing lolong! Sing dalugdag-daligdeug najan teu nginum anggur sakeclak. 71
Yesaya 29.10-16 10 Maneh ku Allah diragragan tunduh, hees ngaguher. Nabi-nabi maneh nu minangka panon maneh ku Allah geus dipeungpeunan. 11 Jadi mun aya tetenjoan teh moal aya nu muka maksudna, ibarat surat nu disegel. Sanajan lamun dibawa ka nu bisa maca ge bakal dijawab teu bisa, sabab disegel. 12 Menta dipangmacakeun ka nu teu bisa komo, jawabna teu ngarti. 13 Dawuhan Pangeran, "Ieu bangsa majar ngaku ka Kami teh ngan semet biwir, teu terus jeung hatena. Agamana taya lian ti aturan-aturan jeung tali paranti beunang nyieun jalma. Eta bae anu diarapalkeunana teh. 14 Ku sabab kitu ku Kami rek disina kalabur pangacianana, moal eureun-eureun dibere pikareuwaseun. Ahli-ahlina anu palinter bakal leungit pangartina, kapinteranana moal aya gawena." 15 Cilaka sakur anu nyumputkeun pakarepan ti PANGERAN! Ceuk pamikir maranehna sagala niat jeung sagala kalakuanana teh moal aya nu nenjoeun, moal aya nu nyahoeun, rikip. 16 Sagala perkara ku maranehna diputer balik. Ari pariuk naha leuwih ti batan anu nyieunna? Bisaeun hiji barang ngomong ka anu nyieunna, "Kuring lain beunang nyieun anjeun"? Atawa, "Anjeun euweuh kabisa"? 72
73 Yesaya 29.17-24 17 Aya basa, "Sakeudeung deui ge leuweung rembet bakal jadi kebon, kebon jadi leuweung deui." 18 Lamun waktuna geus cunduk, nu torek bakal bisa ngadengekeun kalimah-kalimah kitab anu dibaca tarik. Nu lalolong, anu panonna poek bae, bakal bareunta barisa nenjo. 19 Anu mariskin jeung nu salangsara bakal ngarasa deui bagja ti PANGERAN, Allah Israil nu suci. 20 Tukang-tukang nganiaya sasama hirup sarta ngahina ka Allah bakal dieureunkeun. Anu jarahat kabeh bakal dibasmi. 21 Tukang-tukang mitenah, tukang-tukang nyegah ragragna hukum ka nu jarahat, tukang-tukang ekol sangkan anu jujur eleh perkara, tangtu ditumpes ku Allah. 22 Ku sabab kitu, kieu timbalan PANGERAN Allah Israil anu ngajait Ibrahim tina kasusahanana, "Eh umat, ayeuna maraneh teh moal nandangan deui kahinaan, moal parias ku kaera. 23 Ana maraneh nenjo ka anak paparin ti Kami, bakal ngaraku yen Kami teh Allah panutan Israil. Maraneh bakal ngamulyakeun ka Kami, bakal alajrih. 24 Nu barodo bakal dialajar pangarti, tukang- tukang gegelendeng bakal mareunang pangajaran, bakal aratoheun."
Yesaya 30.1-9 30 1 PANGERAN geus ngadawuh: "Cilaka anu marentah di Yuda! Ngaralawan ka Kami! Marake tarekah lain ti Kami, nanda perjangjian anu teu cocog jeung Kami, nambah-nambah bae dosa. 2 Maranehna arindit menta pitulung ka Mesir, teu menta nasehat heula ka Kami. 3 Padahal eta teh moal bisaeun nulung, panangtayunganana bakal goreng balukarna. 4 Utusan maranehna geus narepi ka Mesir, geus araya di Soan jeung Hanes. 5 Urang Yuda bakal kaduhung geus mercayakeun maneh ka bangsa anu taya kamampuhna, anu bakal ngabuyarkeun harepanana dina waktuna butuh ku pitulung." 6 Kieu pangandika Allah ngeunaan sasatoan gurun keusik beulah kidul: "Aya utusan- utusan ngambah tempat-tempat bahaya, enggon singa jeung oray matih jeung naga hiber, mawa barang nu marahal dimuatkeun kana kalde jeung onta, pikeun tanda-mata ka bangsa anu moal bisaeun nulung naon-naon. 7 Pitulung Mesir moal aya gawena. Anu matak Mesir ku Kami dilandi Naga lumpuh." 8 Allah miwarang supaya sim kuring nyatet kalakuan eta jelema-jelema dina kitab, siga kumaha kalakuanana teh, supaya salawasna kacatet kumaha darorakana. 9 Kalakuanana ngan ngalawan bae ka Allah, arembungeun nurut kana pituduh-pituduh PANGERAN. 74
Yesaya 30.10-17 10 Nabi-nabi dititah baralem. Carekna, "Ka kuring mah tong ngomong naon nu bener. Mending oge ngomong perkara kahayang kuring. Geus, geura ka ditu, kuring rek mikiran panglamunan. 11 Haling, ulah ngaheurinan jalan! Kuring teu hayang ngadenge perkara Allah Israil nu suci." 12 Tapi dawuhan Allah Israil nu suci kieu: "Timbalan Kami ku maraneh teu didenge, kalah ka mihapekeun maneh ka nu nya bengis nya panipuan. 13 Salah eta! Maraneh teh ibarat tembok luhur anu geus rengat ti luhur ka handap, bakal ujug-ujug ngagebru. 14 Moal teu remuk kawas pariuk, bubuk pisan, sesemplekanana ge moal aya nu cukup gedena keur paranti nyiuk ruhak atawa cai tina kobokan." 15 PANGERAN Nu Maha Agung, Allah Israil nu suci, nimbalan kieu ka eta umat, "Geura baralik ka Kami, pihapekeun diri ka Kami, tan wande maraneh kuat jeung reugreug." Tapi maraneh arembung! 16 Kalah ka mikir arek kalabur ti musuh, lumpat tarik make kuda pedah boga kuda nu tarik lumpatna. Nu ngudag mah komo kudana leuwih tarik! 17 Maraneh sarebu, ku serdadu musuh hiji ge geus ngacir. Kakara ku lima serdadu ge maraneh moal teu jicir. Balad maraneh moal 75
Yesaya 30.18-25 nyesa, kari gagang bandera sahiji culangeuk di luhur pasir! 18 Sangkilang kitu ge maraneh mo burung dihampura ku PANGERAN, mo burung diajeng-ajeng jeung dipikawelas, da Mantenna mah dina sagala perkara bener sapapanjangna. Bagja sakur anu nyalindung ka PANGERAN. 19 Maraneh anu di Yerusalem moal ceurik- ceurik deui, PANGERAN anu ngalilipur. Ana maraneh sasambat ka Mantenna tangtu didangu. 20 Maraneh bakal disorangkeun kana jaman anu werit, tapi bakal diaping jeung dipaparin pituduh ku Pangeran. Jadi maraneh teu kudu culak-cileuk neangan Mantenna. 21 Mun maraneh nyimpang ka kenca atawa ka katuhu, Mantenna bakal ngagentraan ti tukangeun, "Ieu jalanna, tuturkeun!" 22 Brahala-brahala maraneh anu dilapis ku perak jeung emas, ku maraneh bakal dipiceunan kawas bubututan. Ceuk maraneh ka eta brahala-brahala, "Jor ka ditu!" 23 Mun maraneh melak bibinihan, Pangeran bakal nurunkeun hujan sangkan pepelakan maraneh marontok, supaya loba hasilna. Sampalan pikeun sapi moal kurang. 24 Sapi jeung kalde pikeun ngawuluku, parabna harade. 25 Dina mangsa eta, sanggeus benteng- benteng musuh maraneh geus kajabel sarta 76
Yesaya 30.26-32 jelema-jelemana geus diparaehan, ti saban gunung jeung pasir bakal cur-cor walungan. 26 Bulan caangna lir panonpoe, panonpoe caangna tujuh kalieun, lir caang pikeun tujuh poe disapoekeun. Pijadieunana kitu teh upama PANGERAN geus ngabeberan jeung nyageurkeun raheut-raheut umat-Na tapak mantenna ngarangketan. 27 Kakawasaan jeung kamulyaan PANGERAN bakal tembong ti kajauhan. Ana Mantenna bendu tembong seuneu jeung haseup. Ana ngadawuh, kalimah-kalimah-Na lir seuneu anu ngahuru. 28 Mantenna nginditkeun angin di payuneuna-Na, lir cai caah malidkeun sagala rupa. Bangsa-bangsa dikebut diubrak-abrik, pegat sagala paniatanana anu jarahat. 29 Tapi maraneh mah, eh umat Allah, bakal barungah jeung bakal nyaranyi kawas dina pesta suci, halegar kawas nu keur baris dipirig ku sora suling ngajugjug Bait Allah. PANGERAN teh panulung Israil. 30 Unggal jalma ku PANGERAN bakal disina ngadenge gentra-Na nu agung, jeung disina ngarasa kahebatan bendu-Na. Bendu-Na bakal nimbulkeun seuneu, ngabedah mega, hujan es, jeung hujan angin. 31 Urang Asur tagiwur ku gentra PANGERAN jeung ku kahebatan hukuman ti Mantenna. 32 Waktu maranehna ku PANGERAN disiksa teu eureun-eureun, umat Mantenna teu 77
Yesaya 30.33-31.4 eureun-eureun narabeuh tambur jeung kacapi. Allah ku manten anu bakal merangan urang Asur. 33 Ti baheula keneh geus aya hiji tempat enggon seuneu anu ngagegedur, anu bakal ngaduruk raja Asur. Tempatna jero jeung lega, suluhna ngabugbrug kari nyundut ku seuneu anu bijil tina napas PANGERAN. 31 1 Picilakaeun nu keur arindit ka Mesir rek marenta tulung teh! Ngarepna ka Mesir dumeh Mesir boga balad anu kuat, boh pasukan kudana, boh pasukan karetana, boh prajurit-prajuritna. Percayana lain ka PANGERAN, Allah suci Israil. Menta tulungna lain ka Mantenna. 2 Mantenna uninga kana salampah-lampah maranehna. Mantenna ngadatangkeun bahla. Eta bangsa anu goreng kalakuanana, kitu deui anu nangtayunganana bakal dihukum. 3 Urang Mesir lain dewa-dewa, manusia ilahar bae. Pasukan kudana lain kuda sakti. Lamun PANGERAN enggeus ngawitan, najan eta bangsa teh kuat tangtu bakal ngudupung, kitu keneh bangsa lemah anu ditulunganana. Duanana ge bakal binasa. 4 PANGERAN ngadawuh ka kaula, "Teu paduli kumaha tingjareritna jeung tinggorowokna para pangangon, singa moal sieuneun nepi ka ngalesotkeun mangsa beunang maehanana; Kami oge, PANGERAN Nu Maha Kawasa, 78
Yesaya 31.5-32.3 moal beunang dihalang-halang enggoning nangtayungan Gunung Sion. 5 Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa rek ngaraksa jeung ngabelaan Yerusalem, kawas manuk anu kekeleperan deukeut sayangna ngabelaan anakna." 6 PANGERAN nimbalan, "Eh urang Israil! Maraneh teh baheula, baha ka Kami. Tapi hiap baralik deui! 7 Bakal aya mangsa maraneh bakal miceunan arca-arca beunang maraneh nyieunan tina perak atawa emas. 8 Nagri Asur bakal tumpur perangna, tapi lain ditumpurkeun ku manusa. Urang Asur bakal kalabur ti medan perang, jalma-jalmana anu ngarora teh bakal jaradi badega. 9 Rajana bakal kabur bari tagiwur. Para panglima bakal kaeunteupan ku kasieun anu pohara nepi ka cul bandera perang." Kitu timbalan PANGERAN anu disembah jeung dihaturanan kurban beuleuman di Yerusalem. 32 1 Engke bakal aya hiji raja anu ngarajaanana satuhuna, jeung bakal aya pamingpin-pamingpin bangsa anu marentahna adil. 2 Aranjeunna ibarat tempat nyalindung ari keur hujan jeung angin, ibarat kokocoran cai di tanah keri, ibarat batu gede di tengah tegal garing pikeun ngiuhan. 3 Panon jeung ceulina maruka kana kasusah-kasusah rahayat. 79
Yesaya 32.4-13 4 Marentahna lain ku sentak jeung haok. Asak sasar, ana nyarita dipikir heula. 5 Anu burung ku aranjeunna moal disebut luhung, anu baragajul moal disebut jelema jujur. 6 Anu burung, omonganana ngacapruk, eusi hatena ge goreng. Lampah jeung ucapna ngagogoreng ka PANGERAN, jeung cadu mere dahar ka nu lapar mere cai ka nu hanaang. 7 Nu gejul, adat jeung lampahna goreng, karepna ngan ngarah jeung macikeuh ka nu eukeur kasangsara, megatan hak jalma malarat. 8 Sabalikna nu berbudi mah lampahna satuhu, teguh dina perkara nu bener. 9 Eh awewe-awewe anu keur garenah hirup, anu taya kasalempang, dengekeun ieu omongan. 10 Maraneh ayeuna keur garenah, tapi taun hareup mah bakal rarumahuh. Sabab moal aya anggur alaeun. 11 Hirup maraneh ayeuna gampang, taya kahariwang. Engke malah bakal pinuh ku kasieun! Geura ganti pakean ku karung. 12 Teunggeulan harigu, tembongkeun ulat susah. Sabab tanah lendo jeung kebon-kebon anggur geus lebur, 13 sakuliahna geus pinuh ku rungkun cucuk jeung jukut cucuk. Geura ceungceurikan imah paranti maraneh senang-senang. 80
Yesaya 32.14-33.1 Geura ceungceurikan kota tempat maraneh suka-suka. 14 Karaton ge bakal sepi, ibu kota bakal jempling. Puri-puri jeung munara-munara anu ngawal maranehna bakal rata jeung taneuh, jadi tempat liar kalde alas, tempat nyaratuan domba. 15 Tapi Allah bakal maparin deui sumanget ka urang. Tanah anu geus kalantar teh bakal lendo deui, lahan-lahan bakal pinuh deui ku pepelakan. 16 Di sakuliah tanah, di mana-mana pinuh ku perkara anu bener jeung adil. 17 Ku lantaran unggal jalma lampahna bener, tanah teh bakal aman santosa sapapanjangna. 18 Umat Allah bakal bebas tina kasalempang, rumah tanggana bakal repeh-rapih reugreug pageuh. 19 (Tapi leuweung-leuweung bakal katinggang ku hujan es, sarta kota bakal ruksak.) 20 Unggal jelema bakal ngarasa bagja, pepelakanana sugih ku cai, loba sampalan pikeun kalde jeung sapi, tur aman. 33 1 Picilakaeun musuh urang! Ayeuna ngan rarampog jeung nipu, ari maranehna mah tara dirampog tara ditipu. Tapi rarampogna bakal eureun, nipuna bakal enggeusan, sabalikna maranehna anu bakal dirampogan jeung ditipu. 81
Yesaya 33.2-10 2 Nun PANGERAN, abdi-abdi nyuhunkeun piwelas, sumeja muntang. Siang-wengi nyuhunkeun diraksa, hoyong kaluar tina kasukeran. 3 Waktos Gusti mangmerangankeun abdi- abdi, bangsa-bangsa kalabur ti pangperangan anu gumuruh, 4 harta bandana diranjah jadi jarahan. 5 Maha Agung PANGERAN! Mantenna ngasta saniskara. Yerusalem ku Mantenna dieusi ku kaadilan jeung kasatuhuan. 6 Bangsa teh ku Mantenna disina reugreug. Umat-Na salawasna diraksa, dipaparin hikmah jeung pangarti. Harta maranehna anu pangmulyana nya eta rasa hormat ka PANGERAN. 7 Tuh jalma-jalma prawira tingjarerit tulung- tulungan. Para utusan anu rek marenta rapih kabeh careurik. 8 Jalan-jalan gede sepi taya jalma anu ngulampreng, sabab kacida bahyana. Perjangjian-perjangjian karapihan aludar, hasil-hasil mupakat garagal. Jalma-jalma geus henteu silih hargaan. 9 Tanahna jadi mubadir, suwung. Leuweung- leuweung di Libanon ngalakay. Lebak Saron anu subur jadi gundul. Dangdaunan di tanah Basan jeung Gunung Karmel murudul. 10 Dawuhan PANGERAN ka bangsa-bangsa, "Ayeuna Kami rek meta, rek nembongkeun kumaha kawasana Kami. 82
83 Yesaya 33.11-19 11 Rarancang maraneh kabeh bakal mubadir, gaplah sagala tarekah. Roh Kami lir seuneu, maraneh bakal diduruk. 12 Maraneh bakal ngaley kawas batu kapur dibeuleum jadi apu, kawas cucuk diduruk jadi lebu. 13 Jalma-jalma jauh deukeut bakal nyaraho kana damel jeung pangawasa Kami." 14 Urang Sion anu daroraka bakal ngarompod kasieunan. Jeung carekna, "Hukuman ti Allah teu beda ti seuneu anu salawasna ngagegedur. Bisa urang luput tina seuneu sakitu gedena?" 15 Bisa, asal bener ucap jeung lampah. Ulah jahat ka nu malarat kena-kena kuat, ulah beunang kasogok ku pangruruba. Ulah sapongkol jeung nu boga niat maehan atawa jeung nu boga kalakuan jahat lianna. 16 Lamun kitu geus tangtu maraneh salamet, bakal aman kabina-bina lir aya di jero benteng anu tohaga tur cukup dahareun jeung inumeun. 17 Maraneh bakal ngalaman deui boga raja anu mulya di tanah anu pohara legana. 18 Kasieun maraneh bareto ku mata-mata jeung ku urang asing purah narik pajeg moal kaalaman deui, kari dina ingetan. 19 Urang asing anu garumede, anu basana ku maraneh teu kaharti, moal katenjo-tenjo deui.
Yesaya 33.20-34.3 20 Tenjo Sion, kota tempat urang riungan jeung ngayakeun pesta-pesta kaagamaan! Tenjo Yerusalem! Bakal pohara reugreugna eta pamatuhan teh! Ibarat kemah anu moal pindah-pindah, patok-patokna parageuh nancebna, tali-talina moal pegat. 21 Urang bakal maratuh di sisi walungan- walungan anu galede, lalega, tapi kapal-kapal musuh moal bisa layar di dinya. 22 (33:22-23) Tali layar kapal-kapal musuh tanpa guna, lantaran layarna tingkulapes! Barang-barang musuh bakal dirampasan ku urang. Barang-barangna kacida lobana, nepi ka jelema lumpuh ge kabagian. PANGERAN ku manten anu bakal jadi raja urang, anu marentah jeung ngaraksa urang. 23 (33:22) 24 Anu maratuh di tanah urang moal aya anu udah-aduh ku panyakit, sarta dosa-dosa kabeh bakal dihampura. 34 1 Eh jalma-jalma sagala bangsa, ka darieu kumpul, darengekeun! Sakuliah bumi jeung pangeusina, ka darieu kumpul, darengekeun! 2 PANGERAN bendu ka sakabeh bangsa jeung balad-baladna. Ku Mantenna geus dipastikeun bakal dibasmi. 3 Bangke-bangkena moal dikubur, diantep sina baruruk barau. Gunung-gunung bakal cipruk ku getih. 84
Yesaya 34.4-11 4 Panonpoe, bulan, bentang-bentang, bakal ngeprul jadi lebu. Langit bakal leungit, ngagulung kawas samak. Bentang-bentang tingkoleang maruragan kawas daun anggur atawa daun kondang. 5 PANGERAN di sawarga geus nyabut pedang, rek nyabetan urang Edom. Eta jelema-jelema ku PANGERAN geus ditakdirkeun bakal dibasmi. 6 Pedang Mantenna bakal lelemberan ku getih jeung gajih maranehna, teu beda ti lamokot ku getih jeung gajih anak domba jeung embe anu dipeuncitan dijieun kurban. Maranehna ku PANGERAN dijagal di kota Bosra. PANGERAN di tanah Edom bakal ngayakeun jagal gede. 7 Jalma-jalma bakal tinggareblug lir banteng leuweung jeung sapi jalu rubuh. Bumi bakal cipruk ku getih jeung gajih. 8 Nya harita waktuna PANGERAN bakal ngajait Sion, sarta musuh-musuh Sion dibales. 9 Walungan-walungan di Edom bakal jadi ter, taneuhna jadi walirang. Nagrina sakuliahna jadi kawas ter anu diduruk. 10 Ngagedurna beurang peuting, haseupna meleketek teu eureun-eureun. Eta nagri bakal jadi ruruntuhan turun-tumurun, moal aya anu ngaliwat-liwat acan ka dinya. 11 Sakuliah eta tanah bakal jadi enggon bueuk jeung gagak. Ku PANGERAN disina 85
86 Yesaya 34.12-35.1 suwung jeung kosong deui, sakumaha tadina basa samemeh jaman ngajadikeun. 12 Di dinya moal aya deui raja, para pamingpinna bakal musna. 13 Urut karaton-karaton jeung kota-kota anu make kuta bakal pinuh ku cucuk jeung jukut cucuk, jadi pangabetah ajag jeung anjing leuweung, 14 enggon sato galak tinggulandang, enggon setan-setan silih geroan, ririwa lenga-lengo neangan keur enggon hees. 15 Bueuk-bueuk nyarieun sayang, ngarendog jeung megarkeun sarta ngajaga anak-anakna. Manuk bangke bakal daratang pasusul-susul, kumpul di dinya. 16 Teangan dina kitab PANGERAN anu medar hal sagala mahluk anu kumelip, baca kumaha unina. Eta mahluk-mahluk sarupa ge moal aya nu leungit, tur masing-masing katut papasanganana, kitu ditimbalkeunana ku PANGERAN. Mantenna ku anjeun nu bakal ngumpulkeunana. 17 Nya PANGERAN anu ngabagi-bagi eta tanah keur enggon eta mahluk-mahluk, sabagianana-sabagianana. Ngarenggonna di dinya turun-tumurun ti jaman ka jaman deui, eta tanah enggon pangabetahna salalanggengna. 35 1 Tanah keri bakal suka seuri. Tegal garing bakal pinuh ku kekembangan.
Yesaya 35.2-10 2 Gurun keusik bakal ngawih jeung surak, jadi endah lir gunung-gunung di Libanon, lendo lir kebon-kebon di Karmel jeung Saron. Kamulyaan Allah, agung-Na, kawasa-Na, bakal tembong ka unggal jalma. 3 Tegerkeun leungeun nu ngaplek, jagjagkeun tuur anu nyorocod. 4 Bejakeun ka anu keur laleutik hate: "Sing teger, tong sieun! Allah sumping baris ngajait, jeung ngahukum musuh maraneh." 5 Nu lolong bakal bisa nenjo, nu torek bakal bisa ngadenge. 6 Nu lumpuh bakal bisa luncat jeung ngigel, nu pireu bakal bisa susurakan. Kocoran-kocoran cai bakal ngalocor di gurun keusik. 7 Keusik anu semu hurung bakal jadi talaga, tanah kelang bakal pinuh ku cinyusu, jadi pangabetah ajag, manjah jeung kaso jaradi. 8 Bakal aya jalan ngabulungbung, ngaranna "Jalan Kasalametan". moal katincak ku jalma jahat. Anu nyorang eta jalan, moal kasasabkeun ku anu gejul. 9 Singa jeung sato galak lianna, moal aya nu liwat ka dinya. Sakur anu geus dijait ku PANGERAN, marulangna make eta jalan. 10 Bakal narepi ka Yerusalem bari barungah, ngarawih, garerah. Maranehna bakal bagja salalawasna, moal nandangan deui kasusah jeung kanalangsaan. 87
Yesaya 36.1-7 36 1 Dina taun kaopat belas Hiskia jadi raja Yuda, kota-kota benteng Yuda dirurug ku Sanherib raja Asur sarta karebut. 2 Geus kitu Raja Asur ngirim pajabat luhurna ti Lakis ka Yerusalem mawa pasukan gede, menta supaya Hiskia taluk. Sanggeus nepi ka kota, eta pajabat jeung pasukanana eureun di hiji jalan tempat tukang-tukang minatu digarawe, deukeut solokan anu ngocor ti empang girangeunana. 3 Tuluy ditepungan ku urang Yuda tiluan, ku Elyakim bin Hilkia, mantri karaton, Sebna, panitera karaton, jeung Yoah bin Asap, bendahara karaton. 4 Eta pajabat Asur nyarita yen rajana palay uninga, naon nu jadi andelan Raja Hiskia nu matak wani ngalawan. 5 Kieu deui carekna, "Marukan ari kakuatan jeung kaahlian perang teh beunang ku omong wungkul? Rek menta dibantu ku saha nu matak wani barontak ka Asur? 6 Maraneh ngaharep ka raja Mesir anu teu beda ti iteuk kaso, babari pites, ari geus pites tuluy nojos kana leungeun sorangan. Siga kitu kaayaan raja Mesir anu diarep-arep pitulungna teh." 7 Terus deui, "Atawa sugan rek ngaku boga andelan PANGERAN, Allah maraneh tea? Kapan eta mah altar-altar jeung kuil-kuilna geus diruksak ku Hiskia, da carek eta raja 88
Yesaya 36.8-14 urang Yuda jeung urang Yerusalem teh mun ngabakti kudu make saaltar bae. 8 Ayeuna, kalawan asmana gusti kami raja Asur, kami daek mere ka maraneh dua rebu kuda, asal maraneh sanggup ngayakeun prajuritna. 9 Pamohalan maraneh kuat ngelehkeun perwira-perwira Asur, najan perwira Asur nu panghandapna. Parandene make hayang dikirim kareta perang jeung pasukan kuda ku urang Mesir. 10 Dikira kami nempuh nagri maraneh nepi ka tumpur teh henteu dibantu ku PANGERAN? Malah PANGERAN anu marentah nempuh jeung ngagempur oge." 11 Elyakim, Sebna jeung Yoah mihatur ka eta gegeden, "Saena mah sasauran ku basa Aram bae, kaula ngarti. Ulah ku basa Ibrani, margi kakuping ku rahayat anu di luhur kuta." 12 Ari jawabna, "Dikira kami diutus ku raja nepikeun ieu hal teh ngan ka maraneh bae? Lain! Kami nyarita teh ka maraneh jeung ka itu nu dariuk dina kuta, anu engke bakal ngahakan kotoran sorangan jeung ngarinum cikiihna sorangan, sakumaha niat maraneh." 13 Geus kitu eta gegeden teh nangtung tuluy ngagorowok ku basa Ibrani, "Darengekeun timbalan raja Asur! 14 Raja kami ngelingan, maraneh ulah kabawakeun ku Hiskia. Hiskia moal bisa nyalametkeun maraneh. 89
Yesaya 36.15-21 15 Ulah kawujuk ku manehna anu ngajak nyarandu ka PANGERAN. Tong ngaharep PANGERAN bakal nulungan atawa nyegah balad Asur ngarebut kota maraneh. 16 Tong narurut ka Hiskia! Parentah raja Asur, maraneh kudu kalaluar ti jero kota, pasrahkeun diri ka kami. Maraneh bakal diidinan ngahakan anggur ti kebon sorangan, buah kondang tina tangkal pelak sorangan, ngarinum ti sumur sorangan, 17 nepi ka maraneh engke dibere tempat ku raja kami, anu leuwih ti batan ieu kota. Hayang nginum anggur, kebon anggurna aya. Harayang nyieun roti, kebon gandumna aya. 18 Ulah kabobodo ku Hiskia. Ulah malikir bakal disalametkeun ku PANGERAN. Dewa bangsa mana anu geus bisa nyalametkeun nagrina tina panangan raja Asur? 19 Coba, mana dewana urang Hamat jeung dewana urang Arpad? Mana dewana urang Separwaim? Aya anu bisa nyalametkeun kota Samaria? 20 Cik iraha dewa-dewa eta kota-kota, nyalametkeun kotana ti panangan raja kami? Jadi naon dasarna maraneh boga pangira yen PANGERAN sanggupeun nyalametkeun Yerusalem?" 21 Jalma-jalma mani jempling, turug-turug memang kitu ditimbalanana ku Raja Hiskia, jadi teu aya nu kecet-kecet. 90
Yesaya 36.22-37.6 22 Elyakim, Sebna jeung Yoah nyosoeh pakeanana bawaning ku nalangsa, tuluy arasup deui ka jero kota rek ngunjukkeun ka rajana ucap-ucapan eta pajabat Asur. 37 1 Barang Raja Hiskia ngadangu laporanana, anjeunna nyosoeh anggoanana tuluy diganti ku karung. Ti dinya angkat ka Bait PANGERAN. 2 Elyakim mantri karaton, Sebna panitera karaton, jeung sawatara imam sepuh, ku anjeunna dipiwarang ka Nabi Yesaya putra Amos. Aranjeunna ge dibaraju karung. 3 Pesen anu kudu diunjukkeun ka Yesaya kieu, "Dinten ieu urang kenging tunggara, keur dihukum, kedah nandang kahinaan. Urang teh ibarat awewe bade ngajuru henteu tiasa brol margi tanaga kacida lemahna. 4 Raja Asur parantos ngintun pajabatna ngahina ka Allah anu jumeneng. Mugia PANGERAN Allah anjeun ngadangu eta panghina sareng ngahukum jalmina. Mugia rahayat anu harirup keneh dipangnedakeun ka Allah." 5 Sanggeus eta pesen raja katampi ku Yesaya, 6 anjeunna ngawaler, "Timbalan PANGERAN, Raja ulah rejag ku panggebrag urang Asur anu susumbar yen PANGERAN moal iasaeun nulung. 91
92 Yesaya 37.7-15 7 Eta raja ku PANGERAN bakal ditagiwurkeun nepi ka mulang ka nagrina, sarta di nagrina bakal aya nu maehan." 8 Pajabat utusan tea geus nyahoeun yen rajana geus indit ti Lakis, keur merangan kota Libna anu deukeut ka dinya, tuluy disusul. 9 Geus kitu aya beja ka urang Asur yen balad Mesir anu dikapalaan ku Raja Tirhaka ti Sudan keur maju rek narajang ka maranehna. Sanggeus raja Asur ngadangu eta beja, seug ngirim surat ka Raja Hiskia, 10 raja nagri Yuda, eusina: "Allah andelan maneh geus ngabejaan ka maneh, cenah maneh moal ragrag kana leungeun kami. Ulah percaya. 11 Maneh geus ngadenge naon anu dilampahkeun ku raja Asur, ka nagri mana bae anu geus ditangtukeun kudu diancurkeun. Dikira maneh bakal luput? 12 Karuhun kami geus ngancurkeun kota- kota Gasan, Haran, Resep, jeung numpes urang Bet-Eden anu di Telasar. Dewa-dewana hiji ge euweuh anu bisaeun nulung. 13 Mana raja urang Hamat, raja urang Arpad, raja urang Separwaim, raja urang Hena, jeung raja urang Iwa?" 14 Eta surat ku Raja Hiskia dicandak ti nu nganteurkeun tuluy diaos. Ti dinya anjeunna angkat ka Bait Allah, surat teh diteundeun di payuneun PANGERAN. 15 Tuluy anjeunna sasambat kieu,
Yesaya 37.16-23 16 "Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, anu linggih dina tahta luhureun mukarabin! Mung Gusti anu jumeneng Allah, anu ngasta karajaan-karajaan di sajagat. Gusti ngadegkeun bumi sareng langit. 17 Nun PANGERAN, dangukeun panyambat abdi sadaya. Tingali kaayaan anu ngancam ka abdi sadaya. Dangukeun susumbarna Sanherib anu ngahina ka Gusti, Allah anu jumeneng. 18 Leres nun PANGERAN, abdi terang yen seueur pisan bangsa anu parantos diancurkeun ku raja-raja Asur, nagri-nagrina jadi suwung, 19 brahala-brahalana didurukan, kawantos eta brahala-brahala teh sanes Allah, mung titironan tina kayu tina batu, jijieunan leungeun jalmi. 20 Nun PANGERAN Allah abdi sadaya, leupaskeun abdi sadaya ti urang Asur, supados bangsa-bangsa sajagat tarerangeun yen mung Gusti anu jumeneng Allah." 21 Yesaya ngintun amanat ka Raja Hiskia, yen waleran kana panyambat anjeunna teh 22 timbalan PANGERAN kieu, "Eh Sanherib, saenyana maneh teh diseungseurikeun ku kota Yerusalem, dihampas. 23 Dikira ku maneh saha eta anu digogoreng jeung dihina-hina teh? Maneh cempelak ka Kami, Allah Israil nu suci! 93
Yesaya 37.24-29 24 Maneh ngirim badega sina susumbar ka Kami, magar maneh jeung pasukan-pasukan kareta geus bisa ngelehkeun pagunungan Libanon nu pangluhurna. Maneh gumede pedah geus bisa ngagempur tangkal-tangkal kiputri anu pangjangkungna jeung kijamuju nu pangalusna. Nyombong geus bisa ngacak-ngacak leuweung anu pangjerona. 25 Nyombong geus nyieun sumur-sumur di nagri-nagri batur, sarta Walungan Nil ku serdadu-serdadu maneh geus diidek nepi ka garing. 26 Karah can meunang beja yen eta sagala perkara teh geus meunang Kami ngatur ti baheula? Ayeuna eta geus laksana, ku Kami eta teh! Maneh ku Kami dibere kawasa ngaburak-barik kota-kota benteng sina ajur lebur. 27 Jalma-jalmana taya nu bisa naon-naon, ngararompod, kelenger, kawas jukut di tegalan atawa anu jadi di suhunan kahebos ku angin panas. 28 Tapi sagala hal diri maneh, gawe naon, indit ka mana, Kami uninga. Kami uninga maneh teh keur ngamuk, ngalawan ka Kami. 29 Kami geus meunang laporan yen maneh ngamuk, yen maneh sakitu kumalungkungna. Ayeuna irung maneh rek dikaluhan, biwir maneh rek diterapan kadali, rek ditarik dibawa ka jalan urut maneh datang." 94
95 Yesaya 37.30-37 30 Geus kitu saur Yesaya pikeun Raja Hiskia, "Sagala rupi anu pijadieun teh ieu tandana: Taun ieu sareng taun payun, tedaeun teh mung sisikian anu jaradi sorangan. Nanging taun payunna tiasa pepelakan deui dugi ka dipanen, kitu deui anggur. 31 Anu araya di Yuda, anu nyesa, bakal cara pepelakan, akaran, akarna jero, hirupna mulus dugi ka baruahan. 32 Tangtos bakal aya anu saralamet di Yerusalem sareng di Gunung Sion, margi eta kajadian teh parantos kitu dikersakeunana ku PANGERAN Nu Maha Kawasa. 33 Perkawis raja Asur kieu timbalan PANGERAN: Eta raja moal bisaeun asup ka ieu kota, moal bisaeun mentangkeun jamparing hiji-hiji acan. Serdadu-serdaduna anu marake tameng teh moal aya anu bisaeun ngadeukeutan kota, jeung moal aya anu nyieun gugunungan pikeun ngepung. 34 Eta raja moal kungsi asup, kaburu malik ka jalan urutna datang. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 35 Demi kamulyaan Kami, jeung ku sabab Kami geus jangji ka abdi Kami Daud, kota teh ku Kami bakal dijaga." 36 Aya hiji malaikat PANGERAN narajang ka pasanggrahan urang Asur, maehan 185.000 serdadu. Isukna isuk-isuk kasampak geus ngajaloprak paraeh. 37 Raja Asur geus undur, balik ka Ninewe.
Yesaya 37.38-38.6 38 Barang dina hiji poe, sabada muja ka Dewa Nisroh pupujaanana di jero kuil, anjeunna dipaehan ku pedang, ku dua putrana, Adramelek jeung Sareser, anu terus kalabur ka tanah Ararat. Esarhadon, putrana nu saurang deui ngaganti jadi raja. 38 1 Meh sawaktu jeung eta, Raja Hiskia teu damang mehmehan pupus. Sumping Nabi Yesaya, sasauran ka anjeunna, "Sang Raja ku PANGERAN ditimbalan mereskeun sagala rupi urusan, margi moal tiasa damang deui, sakedap deui bakal pupus." 2 Hiskia ebogna malik kana tembok, ngadoa, 3 "Nun PANGERAN, sing emut ka abdi. Abdi parantos ngesto ka Gusti kalayan satia, parantos sakiat-kiat ngajalankeun pangersa," saurna bari terus nangis sesegruk. 4 PANGERAN nimbalan ka Yesaya, 5 miwarang supaya anjeunna ka Hiskia deui sarta kudu sasauran kieu, "Kami, PANGERAN, Allahna Daud karuhun maneh, geus ngadangu panyambat maneh, jeung ningali cipanon maneh. Maneh meunang keneh hirup lima belas taun deui. 6 Maneh jeung Yerusalem tangtu dirahayukeun tina ancaman raja Asur. Yerusalem bakal terus ditangtayungan ku Kami." Ku Yesaya disaurkeun yen bisul raja teh kudu dipopokan ku buah kondang, tangtu damang. Hiskia mariksa, "Naon tawisna keur 96
Yesaya 38.7-15 ngabuktikeun yen kaula bakal bisa deui datang ka Bait Allah? 7 Waler Yesaya, "Kangge ngabuktikeun yen Mantenna moal geseh tina jangji, PANGERAN bakal maparin tandana, nya eta: 8 Kalangkang tangga anu dipidamel ku Raja Ahas, ku PANGERAN bade diundurkeun sapuluh lengkah." Seug kalangkang tangga teh ngeser, undur sapuluh lengkah. 9 Sanggeus damang, Hiskia nyerat ieu guguritan: 10 Waktu umur kami tengah tuwuh, meh bae mulang ka enggon nu paeh, kudu ajal paturay jeung nyawa. 11 Panyana teh di ieu dunya anu harirup, kami geus moal nenjo-nenjo deui PANGERAN, moal nenjo-nenjo deui jelema. 12 Kudu puput umur eureun hirup, lir kemah nu geus diruag, lir lawon diteukteuk tina tinunan, panyana teh ku Allah tereh dipundut umur. 13 Unggal peuting nangankeun kanyeri, tulang-tulang asa dikerekeb singa. Panyana teh ku Allah tereh dipundut umur. 14 Sora geus haroshos, meh leungit, balas humaregung kawas japati ngaderuk. Panon celong, dipake melong ka langit. Nun PANGERAN, jait abdi tina hukuman. 15 Kami rek bisa unjukan naon, da eunggeus kersaning PANGERAN. Bati ceurik dina hate, boro-boro bisa mondok. 97
Yesaya 38.16-39.2 16 Nun PANGERAN, abdi bade hirup kangge Gusti, mung kangge Gusti. Cageurkeun abdi, widian hirup. 17 Kaprihatinan abdi bakal jadi katengtreman Gusti nyalametkeun hirup abdi tina sagala bahaya Gusti ngahapunten sadaya dosa abdi. 18 Di dunyana nu maot mah moal aya nu muji ka Gusti. Nu maot mah moal ngarep-ngarep kasatiaan Gusti. 19 Anu muji ka Gusti teh jalmi anu hirup, sapertos abdi ayeuna, muji ka Gusti. Bapa- bapa nyarita ka anak-anakna, nerangkeun kumaha satiana Gusti teh. 20 Nun PANGERAN, abdi parantos dicageurkeun. Abdi-abdi bade narabeuh kacapi, sareng ngidungkeun pamuji. Muji saumur-umur di lebet Bait Gusti. 21 (38:6) 22 (38:6) 39 1 Meh sawaktu jeung eta, Raja Babul, Merodak Baladan putra Baladan, ngadangu warta yen Raja Hiskia geus sae tina teu damangna, tuluy kikintunan dibarengan ku surat. 2 Utusanana ku Hiskia ditampi, malah dicandak ningalian dunyabranana, emas, perak, bahan seuseungitan kitu deui sagala kaperluan tentarana. Kamar-kamar tempat rajabrana, kitu deui nu aya di tempat-tempat sejen di karajaanana, kabeh ditembongkeun teu aya anu kaliwat. 98
Yesaya 39.3-40.2 3 Ti dinya sumping Nabi Yesaya ka Raja Hiskia, mariksakeun, "Eta jalmi-jalmi ti mana sareng naon sanggemna ka Sang Raja?" Waler Hiskia, "Ti nu tebih, ti nagri Babul." 4 "Dicandak ningalian naon di karaton?" saur Yesaya. Waler Hiskia, "Sagala rupi bae. Kamar-kamar dunyabrana sadayana ditembongkeun, teu aya anu kalangkung." 5 Saur Yesaya, "Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, 6 engke dina hiji waktos sagala rupi anu aya di karaton Raja, sagala rupi anu kenging ngempelkeun karuhun Raja dugi ka wangkid ieu, bakal diakut ka Babul, moal aya anu kantun. 7 Putra Sang Raja ku anjeun oge sapalih bakal diboyong dijadikeun gandek karaton raja Babul." 8 Eta kasauran kitu kahartoseun ku Raja Hiskia, yen anjeunna mah sapanjang hirupna bakal santosa. Ku sabab eta walerna, "Eta timbalan PANGERAN anu disaurkeun ku Bapa, sae maksadna." 40 1 "Lilipur umat Kami," timbalan Allah urang, "lilipur! 2 Upahan hate urang Yerusalem, uarkeun yen sangsarana geus tutug, dosana geus dihampura. Maranehna geus dihukum bebeakan lantaran dosa-dosana." 99
100 Yesaya 40.3-11 3 Aya anu cumeluk, "Sadiakeun jalan pikeun PANGERAN di tanah gurun! Beresihan jalanna di gurun keusik, pikeun Allah urang! 4 Lebak-lebak saeuran, gunung-gunung ratakeun. Pasir-pasir bakal jadi tanah lempar, anu renjul bakal rata sarta leucir. 5 Kamulyaan PANGERAN bakal dinyatakeun, tembong ka sakabeh jelema. PANGERAN ku manten ngajangji kitu." 6 Aya nu ngagentra, "Embarkeun ieu wawaran!" Ceuk kaula, "Kedah ngawawarkeun naon?" "Embarkeun: Manusa ibarat jukut, umurna ngan saumur kekembangan tegal. 7 Jukut layu, kembang perang sanggeus ditiup ku angin ti PANGERAN. Umur jalma teu leuwih panjang ti batan umur jukut. 8 Enya, jukut tangtu layu, kembang tangtu perang, tapi pangandika Allah urang mah umurna langgeng." 9 Eh Yerusalem, geura unggah ka gunung nu luhur! Celukkeun warta anu pikabungaheun. Eh Sion, celukkeun sing tarik, embarkeun ieu beja pibagjaeun! Caritakeun, ulah sieun-sieun, bejakeun ka kota-kota Yuda yen Allahna rek sumping! 10 PANGERAN Nu Maha Agung tereh sumping baris ngarajaan nyepeng kawasa. Sumpingna diiring ku jalma-jalma anu geus diluputkeun ku Mantenna. 11 Mantenna bakal ngaraksa lir pangangon ngajaga dombana. Dombana dikumpulkeun,
101 Yesaya 40.12-20 anu laleutik keneh dipangku, indung-indungna sina naluturkeun lalaunan. 12 Saha nu bisa naker cai lautan ku dampal leungeun, atawa ngukur langit ku jeungkal? Saha nu bisa ngulak tanah sajagat ku kulakan, atawa nimbang gunung jeung pasir dina taraju? 13 Saha nu bisa metakeun PANGERAN kana damel? Saha nu bisa mapatahan atawa nuduhan ka Mantenna? 14 Saha anu geus ngahaturkeun pirempug ka Allah, nerangkeun jeung nuduhan ka Mantenna, ngajarkeun sangkan saniskara bisa jalan? 15 Di payuneun PANGERAN bangsa-bangsa taya hartina, ibarat cai satetes, pulo-pulo hampangna lir lebu sakeprul. 16 Sasatoan di leuweung-leuweung Libanon, moal cukup keur baktikeuneun ka Allah, kakayonna teu cukup keur mirun seuneu. 17 Di payuneuna-Na bangsa-bangsa taya hartina. 18 Jeung saha Allah bisa disaruakeun? Sanggup anjeun nerangkeun Mantenna jiga kumaha? 19 Mantenna henteu sarua jeung arca beunang nyieun jelema beunang paledang ngalapis ku emas, make dadampar perak. 20 Nu teu kuat nyieun tina emas atawa perak, bisa nyieun tina kai teuas, dikengkenkeun ka
102 Yesaya 40.21-28 tukang ngukir, sina dijieun arca anu nambleg moal tiguling. 21 Naha anjeun tacan nyaho? Naha tacan ngadenge caritana? Naha can ngadenge kumaha jadina alam dunya? 22 Anu ngadamelna teh Mantenna, nu linggih dina tahta-Na, luhureun bumi luhureun langit, jalma di handap tembongna sagede sireum. Langit ku Mantenna dibeberkeun kawas layar, dibeberkeun lir kemah keur tempat cicing. 23 Raja-raja anu karawasa direndahkeun ku Mantenna, dijieun taya hargana. 24 Maranehna saibarat tutuwuhan, kakara ge dipelak, kakara ge alakaran, kaburu dihebos ku angin ti PANGERAN, gararing, ngoleang kabawa angin. 25 Jeung saha Allah nu suci bisa disaruakeun? Naha aya anu sarua jeung Mantenna? 26 Coba tanggah ka angkasa! Saha nu nyiptakeun bentang-bentang? Ku Mantenna bentang-bentang teh dipingpin kawas hiji pasukan. Mantenna uninga reana, sarta masing-masing dipaparin ngaran. Mantenna maha kawasa eta bentang-bentang can aya anu leungit. 27 Eh Israil, ku naon ngalengis, majar PANGERAN teu uningaeun yen maneh keur kasusahan, majar Mantenna henteu malire waktu maneh nandangan kateuadilan? 28 Na maneh tacan nyaho? Tacan ngadenge? PANGERAN teh Allah nu langgeng, sakubeng
Yesaya 40.29-41.4 jagat Mantenna nu ngajadikeun. Mantenna tara cape tara lungse. Taya pisan anu nyaho kana eusining manah-Na. 29 Sakur nu cape jeung lungse, ku Mantenna disegerkeun. 30 Sanajan nu ngarora ge sok leuleus, barudak remaja sok ngudupruk beak tanaga. 31 Tapi sing saha anu muntang ka PANGERAN sarta nyambat pitulung-Na, tangtu jagjag seger deui, lir galudra mentang jangjang, lumpat moal cape, leumpang moal mopo. 41 1 Dawuhan Allah, "Eh pulo-pulo, rarepeh! Dengekeun ieu Kami! Asongkeun perkara maraneh di pangadilan. Pek di dinya ngomong, padu jeung Kami, urang tangtukeun saha anu bener. 2 Saha nu ngondang si tukang nalukkeun ti wetan, anu geus ngersakeun manehna jaya ka mana bae iangna? Ku saha manehna bisana meunang, bisa ngelehkeun raja-raja jeung bangsa-bangsa? Saban lawanna rubuh ku pedangna, lir lebu, paburisat ku jamparingna lir jarami ditiup angin? 3 Saban ngudag ngabeledig ngan rahayu bae, lumpatna ngabelesat meh teu napak kana taneuh. 4 Ku saha eta teh bisana kitu? Ku saha sajarah ditangtukeunana? Ku Kami, PANGERAN, anu geus jumeneng ti awalna. Nya Kami, PANGERAN, Allah nu bakal aya di ahir. 103
Yesaya 41.5-12 104 5 Ti pulo-pulo anu jarauh, jalma-jalma geus narenjo padamelan Kami, seug sarieuneun, ngararompod. Tuluy karumpul ngahiji, sarta daratang. 6 Tukang-tukang kayu nyarieun karajinan, silih bantuan, silih hatean. 7 Tukang-tukang kayu ngahatean kamasan- kamasan, pokna, Alus eta arca teh! Tukang neupa ngahatean ka tukang ngaranjing- ranjing, pokna, Alus patrianana! Seug arcana ditangtungkeun, dipageuhan ku paku. 8 Tapi maneh mah, eh Israil abdi Kami, maneh mah umat Kami, beunang Kami milih. Maneh mah turunan Ibrahim, sahabat Kami. 9 Maneh ku Kami dicandak ti unggal tungtung jagat, disaur ti juru-juru anu jarauh, bari ceuk Kami, Maneh teh abdi Kami, ku Kami moal ditampik, malah ngahaja dipilih. 10 Ulah sieun, aya Kami! Kami teh Allah maneh, maneh tong sieun ku naon-naon! Maneh ku Kami rek dijieun jadi bedas. Maneh ku Kami bakal diraksa jeung dirahayukeun. 11 Sakur anu ambek ka maneh bakal ngarasa kumaha erana nu eleh. Anu narajang ka maneh tangtu paraeh. 12 Maraneh bakal neangan jalma-jalma anu geus ngamusuhan ka maraneh, tapi moal kapanggih. Jalma-jalma anu merangan ka maraneh, ayeuna geus binasa, leungit ti alam dunya.
Yesaya 41.13-19 13 Kami teh PANGERAN, Allah maneh, anu nguatkeun leungeun katuhu maneh. Timbalan Kami, Ulah sieun, maneh ku Kami rek dibantu." 14 Timbalan Allah, "Eh Israil, maneh teh nya lembut nya hengker. Tapi tong salempang, tangtu ditulungan. Kami teh Allah Israil nu suci, Kami anu bakal ngarahayukeun. 15 Maneh ku Kami rek dijadikeun ibarat parud, huntuna alanyar, sareukeut, gunung- gunung barubuk diparudan, pasir-pasir jadi lebu. 16 Tuluy ku maneh dipangpengkeun ka awang-awang, ngoleang kabawa angin, ngarapeng paburisat. Maneh tangtu bakal genah, sabab manutan ka Kami, Allah maneh. Maneh geus tangtu bakal muji ka Kami, Allah Israil nu suci. 17 Lamun umat Kami tigerat cai nepi ka tikorona garing kahalabhaban, panyambatna tangtu diwaler. Kami, Allah Israil, moal ngantep. 18 Kami rek nyieun walungan-walungan, sina ngalocor ti pasir-pasir bulistir. Lebak-lebak sina pinuh ku cinyusu, gurun keusik sina ngaremplang caraian, tanah keri sina pinuh ku cinyusu. 19 Tengah gurun keusik sina pinuh ku tatangkalan, kiputri, kipilang, kihiang, jeung jetun, sina jadi leuweung, leuweung camara, kihuru, kijamuju. 105
Yesaya 41.20-26 20 Jalma-jalma bakal narenjo eta, seug nyaraho ka anu ngadamelna. Bakal ngahalartieun yen dijadikeunana teh ku Kami, Allah Israil nu suci." 21 PANGERAN, Raja bangsa Israil nimbalan, "Eh brahala-brahala, hayu urang padu, ngadu perkara. Pek asongkeun alesan nu pangkuatna. 22 Ka dieu, coba ramal, naon anu bakal kajadian, sangkan sarerea nyaho, sangkan saradia ti anggalna. Pek pedar kajadian- kajadian nu geus kaliwat, terangkeun hartina. 23 Jeung terangkeun naon anu bakal kajadian! Tangtu engke kanyahoan, maraneh teh Allah atawa ngan aallahan! Pek hojah kumaha pihadeeunana, atawa coba datangkeun naon bae anu pibahlaeun, nepi ka matak ngompod sarerea! 24 Hamo, maraneh kabeh hamo bisa! Sakur anu ngabakti ka maraneh, engke malik ngajejeleh! 25 Kami ngahaja geus milih hiji jalma, urang wetan, sina narajang ti beulah kaler. Raja-raja ku eta bakal diidek kawas leutak, lir taneuh diidek ku panjunan. 26 Coba mana ti maraneh anu bisa norah yen bakal kitu, sangkan sarerea nyaho yen maraneh awas! Euweuh, hiji ge euweuh nu bisa ngomong naon-naon, teu sakecap-kecap acan. Saurang ge euweuh anu ngadenge 106
Yesaya 41.27-42.5 maraneh ngaramal, anu ngadenge maraneh ngucapkeun ramalan! 27 Ieu Kami, PANGERAN, anu pangheulana nepikeun eta warta ka Sion. Kami ngirim utusan ka Yerusalem, ngabejaan: Rahayat maneh tereh daratang! Tereh marulang! 28 Diilik-ilik ku Kami, eta brahala-brahala hiji ge taya nu ngomong sakemek, euweuh pisan anu bisa ngajawab pananya Kami. 29 Eta brahala-brahala kabeh euweuh gunana, kabeh euweuh pisan guamna, ngaranna ge brahala, euweuh tanagana, euweuh kawasana." 42 1 Timbalan PANGERAN, "Ieu abdi Kami, beunang Kami ngukuhkeun, beunang milih, cocog jeung lelembutan, jeung geus dieusian roh Kami. Tangtu adil ka sakabeh bangsa. 2 Anjeunna moal huak-haok garawak- gorowok, moal pidato di jalan-jalan. 3 Moal nepi ka miteskeun kaso anu geus ngulapes, moal mareuman palita anu hurungna geus kakalincesan. Jembar adil ka sakabeh, sarta moal barobah. 4 Moal leutik hate atawa leungit kawani, nanjeurkeun kaadilan di bumi. Pangajaranana dipikabutuh ku nagri-nagri nu jarauh." 5 Allah ngadamel jeung mentangkeun langit, ngawangun bumi katut sagala nu aya di dinya, sarta maparin nyawa jeung napas ka 107
Yesaya 42.6-13 sakabeh mahluk nu hirup di dinya. Ayeuna, Allah PANGERAN ngadawuh ka abdi-Na, 6 "Maneh disaur ku Kami, PANGERAN, diserenan kawasa ngajalankeun kaadilan di dunya. Ku jalan maneh Kami meungkeut perjangjian jeung sakabeh manusa. Ku jalan maneh Kami rek mere caang ka sakabeh bangsa. 7 Anu lolong ku maneh bakal dibeuntakeun, sakitan-sakitan dikaluarkeun ti jero panjara nu poek. 8 Allah maneh teh ngan Kami, PANGERAN. Kaagungan Kami moal dibagikeun ka saha-saha, Kami moal ngantep arca kabagi kamashuran Kami. 9 Perkara anu diwejangkeun ku Kami, ayeuna geus bukti. Ayeuna Kami rek ngadawuhkeun perkara anyar, sanajan eta tacan ngajadi." 10 Pujikeun pupujian anyar ka PANGERAN! Paruji kamulyaan Mantenna di sajagat! Paruji, eh mahluk pangeusi laut! Paruji, eh nagri-nagri nu jarauh jeung nu caricing di dinya! 11 Gurun keusik jeung kota-kotana, mangka maruji ka Allah; urang Kedar mangka maruji ka Mantenna! Nu maratuh di kota Sela kudu sarurak ti puncak-puncak gunung! 12 Anu maratuh di nu jarauh, kudu maruji ngagungkeun ka PANGERAN! 13 Allah geus jengkar lir prajurit maju perang, tatandang hoyongeun geura prung. 108
109 Yesaya 42.14-21 Lajeng ngahucuhkeun perang, ngahucuhkeun jurit mintonkeun kakawasaan ka musuh. 14 Timbalan Allah, "Geus lila Kami bungkem bae, teu ngawaler ka umat Kami. Ayeuna geus waktuna Kami meta bijil sora, rek ngagero lir awewe ngajuru. 15 Pasir-pasir, gunung-gunung, rek digempur. Jujukutan jeung tatangkalan sina gararing. Lengkob-lengkob walungan sina jadi gurun keusik, situ-situ sina saraat. 16 Umat Kami anu lalolong rek ditungtun ka jalan anu ku maranehna tacan kasorang. Dunyana nu poek rek disina caang. Tincakeunana anu garokgek rek disina rata. Kitu jangji-jangji Kami, nu geus pasti dilaksanakeun. 17 Sakur nu percaya ka arca-arca, anu miallah ka brahala-brahala, bakal direndahkeun jeung dihina." 18 PANGERAN nimbalan, "Eh nu tarorek, dengekeun! Telek-telek, eh nu lalolong! 19 Naha aya kitu anu leuwih lolong ti batan abdi Kami, anu leuwih torek ti batan utusan Kami? 20 Eh Israil, geus loba anu ku maraneh ditenjo, kumaha geus dihartikeun? Maraneh baroga ceuli pikeun ngadenge, tapi naon bae anu geus kadarenge teh?" 21 PANGERAN teh Allah anu kacida hoyongeunana nyalametkeun. Ku sabab
Yesaya 42.22-43.3 kitu Mantenna ngayakeun hukum jeung pangajaran, anu kudu dihormat ku umat-Na. 22 Tapi ayeuna umat-Na teh geus dirampog, ditutup di jero tahanan handapeun taneuh, dikerem di jero panjara-panjara. Maranehna geus dirampog jeung diranjah, euweuh nu datang pikeun ngajait. 23 Daraek maraneh ngaregepkeun ieu? Kumaha ayeuna daraek ngadenge sing bener? 24 Saha nu nyerenkeun Israil nepi ka Israil aya nu ngaranjah? PANGERAN ku manten, lantaran urang dosa ka Mantenna! Hirup urang teu sapagodos jeung pangersa-Na, arembung nurut kana pangajaran-pangajaran Mantenna. 25 Nu Matak urang ku Mantenna dibenduan sakieu hebatna, nandangan siksaan perang. Bendu-Na lir seuneu ngahuru sakuliah Israil. Parandene kitu urang tetep henteu daek eling, urang arembung nyokot hikmahna. 43 1 Eh Israil, PANGERAN anu ngajadikeun maneh, nimbalan, "Ulah sieun, maneh ku Kami tangtu dijait. Maneh ku Kami disebut ngaran, sabab maneh teh kagungan Kami. 2 Mun maneh meuntasan cai jero, ku Kami tangtu diaping, maneh moal titeuleum ku kasukeran. Nyorang seuneu moal tutung, nyorang bahla moal cilaka. 3 Sabab Kami, PANGERAN Allah maneh, Allah Israil nu suci, bakal nyalametkeun. Pikeun nyalametkeun diri maneh, Kami rek 110
Yesaya 43.4-10 ngorbankeun Mesir, rek ngorbankeun Sudan jeung Seba. 4 Kami tega ngorbankeun bangsa-bangsa, asal maneh katulungan. Sabab maneh teh pupunden Kami, kakasih Kami, sarta ku Kami dibere kamulyaan. 5 Ulah sieun, aya Kami! Bangsa maneh ku Kami rek disina mulang ti tungtung wetan jeung ti tungtung kulon. 6 Urang kaler rek dititah ngajurung mulang, urang kidul moal disina ngahalang-halang. Umat Kami kudu mulang ti nu jarauh, ti unggal babagian dunya. 7 Israil teh kagungan Kami. Kami ngajadikeun Israil teh supaya Kami dimulyakeun." 8 Timbalan Allah: "Jogokeun umat Kami di pangadilan. Maranehna enya ge boga mata tapi teu narenjo, careulian tapi teu ngadarenge! 9 Jogokeun bangsa-bangsa, ku Kami rek diuji! Mana brahala-brahalana anu magar bisaeun norah pikahareupeun? Anu mana anu geus nyahoeun ti memehna perkara nu jadi ayeuna? Datangkeun eta brahala-brahala teh pikeun saksi maranehna. Sina nyaksikeun yen maranehna bener, sina ngaenyakeun pangakuanana. 10 Ari pikeun saksi Kami nya maraneh, urang Israil. Maraneh geus dihaja dipilih sangkan ngabdi ka Kami, sangkan nyaraho jeung palercaya ka Kami, sangkan yakin yen 111
Yesaya 43.11-18 Kami teh Allah tunggal. Allah teh ngan Kami sorangan, euweuh deui, boh baheula, boh engke. 11 Ngan Kami bae PANGERAN teh, hiji-hijina anu iasa nyalametkeun ka maraneh. 12 Kami geus ngawejangkeun anu bakal pijadieun. Ayeuna Kami datang rek nulungan maraneh. Moal aya allah sejen anu bisaeun kitu. Maraneh saksina, saksi Kami. 13 Kami teh Allah, salalawasna Kami Allah. Moal aya anu luput tina kakawasaan Kami, moal aya anu bisa ngarobah pangersa Kami." 14 PANGERAN, Allah Israil nu suci, anu nyalametkeun maraneh, nimbalan, "Kami rek nginditkeun balad nempuh Babul, pikeun ngabebaskeun maraneh. Gapura-gapura Babul rek dirubuh-rubuhkeun, surakna rek dirobah, sina careurik. 15 Kami teh PANGERAN, Allah maraneh nu suci. Kami teh anu ngajadikeun maraneh, eh Israil! Kami teh Raja maraneh." 16 Baheula PANGERAN geus ngadamel jalan nerus laut, nerus cai nu pagulung-gulung. 17 Hiji balad anu rosa, pasukan kuda jeung kareta, ku Mantenna dicandak ka dinya, sina cilaka. Kabeh titeuleum teu mumbul deui, tingkerebek paraeh lir lilin pareum. 18 Tapi dawuhan PANGERAN, "Ulah lengket kana kajadian nu baheula, ulah napel kana kajadian nu geus kaliwat. 112
Yesaya 43.19-25 19 Mending awaskeun nu anyar, anu rek dipidamel ku Kami, tereh bukti, bisa katenjo ayeuna keneh! Kami rek nyieun jalan di tanah gurun, jeung ngadamel susukan-susukan pikeun maraneh. 20 Sato-sato alas ge bakal hormat ka Kami. Ajag jeung manuk onta bakal muji ka Kami, mun eta susukan-susukan geus cur-cor di tengah gurun keusik, keur kaperluan umat pilihan Kami. 21 Maranehna dijadikeun teh keur Kami pribadi, maranehna kudu nyoarakeun pamuji ka Kami!" 22 PANGERAN nimbalan, "Tapi maraneh geus bosen ka Kami, eh Israil! Maraneh geus henteu ngabakti. 23 Tara mere domba kurban beuleuman, tara mere deui pangbakti tanda hormat ka Kami. Kami teu ngabeuratkeun ka maraneh ku menta kurban-kurban, teu nyapekeun menta kukus seuseungitan. 24 Maraneh tara mareuli seuseungitan jang Kami, tara mere deui gajih sato maraneh. Sabalikna malah Kami anu dibeungbeuratan ku dosa-dosa maraneh, anu dicapekeun ku kasalahan-kasalahan maraneh. 25 Najan kitu Kami teh Allah anu daek ngahampura dosa-dosa maraneh, sabab kitu sipat Kami. Dosa maraneh ku Kami moal diinget-inget. 113
Yesaya 43.26-44.5 26 Hayu urang ka pangadilan, pek geura ngadakwa! Bela perkara maraneh, buktikeun yen maraneh bener teh! 27 Karuhun maraneh geus dosa ka Kami, kitu keneh pamingpin-pamingpin maraneh, 28 sarta pangereh-pangereh maraneh geus ngarurujit tempat Kami anu suci. Eta sababna Israil ku Kami disina ruksak; Kami ngantep umat Kami pribadi dihina." 44 1 Timbalan PANGERAN, "Darengekeun eh Israil, abdi Kami, turunan Yakub, umat kapilih! 2 Kami teh PANGERAN, anu ngagelarkeun maneh. Ti barang maneh dijurukeun, ku Kami geus ditulungan. Ulah sieun, maneh abdi Kami, umat pilihan Kami anu dipikanyaah. 3 Tanah tuhur ku Kami bakal diguyur, nu kagaringan rek digolontoran ku walungan- walungan. Roh Kami rek dikocorkeun ka anak-anak maneh, sarta berkah Kami pikeun turunan maneh. 4 Maranehna bakal marulus, tumuwuh lir jukut teu kurang cai, ibarat tatangkalan sisi susukan. 5 Jalma-jalma ka pada baturna bakal ngakukeun maneh, Kuring kagungan PANGERAN. Bakal daratang ngahiji jeung urang Israil. Unggal jalma ngukir jenengan PANGERAN dina leungeunna, jeung nyarebut maneh umat Allah." 114
Yesaya 44.6-12 6 PANGERAN anu marentah jeung ngaraksa Israil, Nu Maha Kawasa geus nimbalan kieu, "Kami teh anu mimiti, anu ahir, hiji-hijina Allah. Taya deui Allah jaba ti Kami. 7 Saha anu bisa nyieun anu dipidamel ku Kami? Saha anu bisa ngawejangkeun nu tacan datang, anu nyaho ti mimiti aya waktu, nepi ka ahir jaman? 8 Umat Kami ulah sieun! Maraneh nyaho, sagala kajadian ti baheula nepi ka poe ieu pisan, ku Kami geus diwejangkeun ti heula. Naha enya aya Allah sejen teh? Maraneh saksina. Naha enya aya Allah sejen teh? Naha aya deui Allah anu kawasa, anu Kami can uninga?" 9 Jalma-jalma nu nyieun brahala teh taya gunana. Arca-arca anu dipupunjungna teh taya hargana. Anu nyarembah ka brahala teh estuning lolong taya kanyaho, engke tangtu bakal arera. 10 Lain kalakuan hade nyieun arca logam tuluy disembah dianggap Allah. 11 Sakur anu nyembah ka nu kitu bakal meunang era. Jalma anu nyieun eta arca teh manusa biasa, taya leuwihna. Sina bareng ka darieu, rek diuji, moal teu sarieuneun jeung areraeun. 12 Tukang beusi nyieunna arca tina beusi, dibeuleum, diteupa, diteunggeulan ku palu sataker tanaga, tuluy direka sina mangrupa, 115
Yesaya 44.13-19 migawena nepi ka poho nginum-nginum acan, poho kacape. 13 Tukang kayu nyieunna tina kayu, digambar heula ku kapur tuluy direka diukir make pahat, dirupakeun jelema, dijieun lalaki kasep, teundeuneun di imahna. 14 Kayuna aya kiputri, aya jati, atawa jamuju, nuar ti leuweung, atawa ngahaja melak tangkal salam bari ngarep-ngarep hujan, ambeh salamna tereh jadi. 15 Eta tangkal, sabagian dijieun suluh, sabagian deui dijieun arca. Jadi, anu sabagian diduruk dipake siduru jeung meuleum roti, anu sabagian deui dijieun arca, tuluy disembah. 16 Kayu teh sabagian dibeuleum dipake manggang lauk, laukna dihakan nepi ka seubeuh. Bari siduru jelemana ngomong, "Genah, haneut, alus seuneuna!" 17 Sabagian dijieun arca, geus anggeus nu nyieunna tuluy sujud ka eta arca bari ngomong, "Nun Dewa pupujan, kula tulungan!" 18 Jalma kitu ku bawaning bodo nepi ka teu nyaho kana kabodoan sorangan. Panonna nutup, pikiranana oge nutup, teu nyaho naon nu bener. 19 Tukang nyarieun arca teh bodona katotoloyoh, nepi ka teu boga pikir kieu: "Ieu kayu, sawareh ku aing dibeuleum; aing meuleum roti jeung manggang laukna dina 116
117 Yesaya 44.20-25 ruhakna, tuluy didahar. Sesa ieu kayu ku aing dijieun arca. Ana kitu aing teh nyembah ka kayu sapotong!" 20 Kawas nyatu lebu bae nepi ka teu bisa mikir. Pikiranana anu gejul teh kacida nyasabkeunana ka dirina, geus hamo katulungan deui, nepi ka teu nyahoeun yen arca anu disembah-sembah ku manehna teh sama-sakali lain Allah. 21 PANGERAN nimbalan, "Eh Israil! Inget, maneh teh abdi Kami. Kami ngajadikeun maneh teh sangkan jadi abdi Kami, sarta Kami moal poho ka maneh. 22 Dosa maneh ku Kami geus disapu, sirna lir mega. Geura balik ka Kami. Ieu Kami anu nyalametkeun maneh." 23 Eh langit geura surak! Eh jungkrang- jungkrang jero, geura surak! Gunung-gunung jeung kakayon leuweung, geura senggak! PANGERAN geus mintonkeun kamulyaana-Na, ku jalan nyalametkeun umat-Na, Israil. 24 "Kami PANGERAN, jurusalamet maraneh. Nya Kami anu ngajadikeun maraneh. Kami teh PANGERAN, nu nyiptakeun saniskara. Nya Kami anu ngabeberkeun cakrawala. Kami ngajadikeun bumi teu dibantu ku sasaha. 25 Kami ngagelokeun tukang-tukang torah, ngaburungkeun tujuman ahli-ahli bentang, nyerongkeun pituah para bujangga, ngabuktikeun yen hikmah maranehna sarua jeung kabodoan.
Yesaya 44.26-45.3 26 Tapi upama anu ngawejangna teh umat Kami, nya eta utusan anu nganyatakeun sagala pangersa Kami, piwejangna tangtu laksana, sarta pangersa Kami tinangtu nyata. Ka Yerusalem Kami geus nimbalan, yen rahayatna tangtu maratuh deui di dinya, kitu deui ka kota-kota di Yuda, yen bisa diadegkeun deui engke ku maranehna, mecenghul tina ruruntukna. 27 Ku timbalan Kami sakecap, laut saat. 28 Kami nimbalan ka Kores, Nya maneh nu kudu jadi wakil Kami, nyekel parentah. Kudu ngajalankeun pangersa Kami. Parentahkeun: Yerusalem kudu diadegkeun deui, pademen Bait Kami pasang deui." 45 1 PANGERAN geus milih Kores jadi raja. Ku Mantenna bakal dipangmukakeun gapura kota-kota, sina nalukkeun raja-raja, ngarangsadan kakawasaanana. Kieu timbalan PANGERAN ka Kores, 2 "Kami anu bakal maju heulaeun maneh, ngaratakeun gunung-gunung jeung pasir- pasir, ngabejadkeun panto-panto tambaga, ngarebahkeun sarigsig-sarigsig beusi, pikeun pijalaneun maneh. 3 Maneh rek diserenan dunyabrana, pependeman ti tempat-tempat anu baruni, sangkan nyaho yen Kami teh PANGERAN, sangkan nyaho yen ngaran maneh geus disebut ku Allah Israil. 118
Yesaya 45.4-11 4 Maneh ku Kami diangkat pikeun nulung abdi Kami, Israil, umat beunang Kami milih. Maneh najan can nyaho ka Kami, ku Kami geus dibere kahormatan kitu. 5 Kami teh PANGERAN. Taya deui Allah sejen. Maneh rek dibere kakuatan, sanajan can wawuh ka Kami. 6 Maksud Kami sangkan unggal jalma ti tungtung-tungtung jagat nyaraho yen Kami teh PANGERAN, sangkan nyaraho yen euweuh deui Allah sejen. 7 Kami nu ngadamel caang jeung poek. Kami nu ngadatangkeun rahmat jeung bahla. Kami PANGERAN, nu midamel ieu sagala perkara. 8 Kami rek ngahujankeun kaunggulan. Bumi bakal suka narima eta kaunggulan. Bumi bakal marakbak siang, kahibaran ku kabebasan jeung kaadilan. Kabeh bakal dibuktikeun ku Kami, PANGERAN." 9 Ari pariuk atawa barang gagarabah lianna, wanieun ngalawan ka nu nyieunna? Ari taneuh liket sok nanyakeun ka panjunan rek dijieun naon? Ari pariuk sok nyawad ka nu nyieunna, nyebutkeun yen nu nyieunna euweuh kabisa? 10 Naha aya anu wani ngomong ka kolotna, "Ku naon kuring dijieun kieu?" 11 PANGERAN, Allah Israil nu suci, nu iasa ngadamel mangsa pikahareupeun, nimbalan, "Maneh taya kawasa nanyakeun ka Kami 119
Yesaya 45.12-17 perkara putra-putra Kami, jeung taya hak nuduhkeun pidameleun Kami. 12 Ieu Kami, anu ngajadikeun bumi, jeung ngajadikeun manusa pangeusina. Kami make pangawasa ngabeberkeun langit. Kami anu ngatur panonpoe, bulan jeung bentang-bentang. 13 Kami anu ngersakeun Kores sina ngalaksanakeun pangersa Kami, pikeun memeres sagala rupa. Jalan sorangeunana ku Kami geus dilelempeng. Kores anu bakal ngadegkeun deui Yerusalem kota Kami, jeung ngabebaskeun umat Kami ti pangbuangan. Tur kituna teh lain ku sabab aya nu muruhan, lain ku sabab aya anu ngarurubaan." 14 PANGERAN nimbalan ka Israil, "Dunyabrana Mesir jeung Sudan bakal beunang ku maneh. Urang Seba nu jarangkung gede bakal jaradi badega maneh, narurut ka maneh, bari nyandang rante. Ka maneh bakal sarujud, bari nyebut, Juragan dibanding ku Allah. Allah teh mung Mantenna bae. 15 Allah Israil anu nyalametkeun umat-Na teh Allah anu ngarasiahkeun salira-Na. 16 Sakur anu nyieun arca tangtos bakal areraeun, sadayana bakal nandang kahinaan. 17 Sawangsulna Israil mah ku PANGERAN disalametkeun. Kaunggulan Israil langgeng, umat Mantenna moal nyorang kahinaan." 120
Yesaya 45.18-22 18 PANGERAN ngajadikeun langit. Ngan Mantenna nu jumeneng Allah! Mantenna ngadegkeun bumi, diwangunna weweg tur langgeng. Dijadikeunana lain sangkan terus suwung, tapi supaya dicicingan ku manusa. Nya Mantenna nu ngadawuh, "Kami teh PANGERAN, taya deui Allah sejen. 19 Kami ngandika teh henteu rarasiahan, pangersa Kami henteu disumput-sumput. Kami henteu miwarang urang Israil neangan Kami di tempat suwung. Ieu Kami PANGERAN, ngandikakeun nu sabenerna, nguarkeun nu saestuna." 20 PANGERAN ngandika, "Ka darieu kumpul, eh rahayat sagala bangsa! Ka darieu sakur anu luput ti karajaan anu geus rugrug. Ka darieu pasrah, ku Kami rek diuji! Jalma-jalma nu ngaraleut marawa brahalana, tukang sasambat ka dewa-dewa anu teu bisa mere pisalameteun, tegesing taya kanyaho pisan! 21 Ka darieu, bela perkara maraneh di pangadilan! Anu rek ngabela pek baradami heula. Saha anu baheula ngawejangkeun perkara nu bakal datang? Ku saha umat Kami salametna? Ku Kami, PANGERAN, Allah anu nyalametkeunana teh. Euweuh deui, ngan Kami Allah teh. 22 Ka darieu ka Kami, eh manusa sajagat! Tangtu maraneh salamet! Ngan Kami bae Allah teh. 121
Yesaya 45.23-46.6 122 23 Jangji Kami jangji anu pasti, moal robah. Kami jangji saenyana, nyebat jenengan ku manten. Ka darieu, sujud ka Kami. Sing tuhu ka Kami! 24 Maranehna tan wande ngaraku, yen ngan ku pangersa Kami bae meunangna kaunggulan jeung bogana kakuatan teh. Saha nu ijid ka Kami, tanwande cilaka. 25 Kami, PANGERAN, seja nyalametkeun sakabeh turunan Yakub, sangkan maranehna ngamulyakeun ka Kami. 46 1 Ieu pitungtungeun brahala-brahala Babul: Bel jeung Nebo, nu biasa dipuja-puja, dimuatkeun kana kalde, kana tonggong sato anu geus maropo. 2 Eta brahala-brahala teh aya nu mawa ge teu barisaeun naon-naon. Kitu tungtungna brahala-brahala Babul teh. 3 Eh turunan Yakub sesa-sesa umat Kami, darengekeun: Maraneh teh ku Kami geus diurus ti barang brol dijurukeun. 4 Kami, Allah maraneh bakal terus ngurus, nepi ka maraneh karolot, haruisan. Kami anu ngajadikeun, Kami anu ngurus. Maraneh tangtu ditulungan, disalametkeun. 5 Rek disaruakeun jeung saha Kami ku maraneh? Naha aya anu sarua jeung Kami? 6 Jalma-jalma maruka pepeten, ngaluarkeun emas, nimbang perak dina taraju, tuluy muruhkeun ka kamasan menta
Yesaya 46.7-47.1 dipangnyieunkeun arca, tuluy eta arca teh disembah. 7 Eta arca dipangku dipunggu, tuluy ditagenkeun dina tempatna. Cameubleu bae di dinya, teu bisaeun pindah. Dipentaan tulung teh ngabigeu bae, boro-boro bisa nyalametkeun tina bahaya. 8 Aringetkeun eh nu daroraka! Jeung sing areling kana dadamelan Kami. 9 Sing areling kana kajadian baheula. Kudu ngaraku yen Allah teh ngan Kami. Euweuh nu saperti Kami. 10 Sakur anu enggeus kajadian, ku Kami geus diwejangkeun ti samemehna, didawuhkeunana geus ti baheulana keneh. Kami geus ngadawuh yen pangersa Kami moal mencog, yen sakur anu ku Kami geus dikudukeun, moal teu dibuktikeun. 11 Kami geus nyaur hiji jelema ti tatar wetan, lampahna gancang lir dadali anu nyirorot, baris ngalaksanakeun pangersa Kami. Ku Kami geus ditimbalkeun. Tangtu kajadian. 12 Eh jalma-jalma bedegong! Ceuk pikiran maraneh jajauheun kana bisa unggul. 13 Padahal eta piungguleun teh geus tereh, waktuna tereh cunduk. Kami tangtu unggul, jeung moal engke-engke. Kami rek ngajait Yerusalem, Israil rek disina mulya deui." 47 1 PANGERAN ngadawuh, "Eh Babul, geura turun tina tahta, geura ngagepor dina taneuh ngebul! Maneh tadina lir parawan 123
124 Yesaya 47.2-8 matak bogoh, hiji kota anu moal kaelehkeun. Tapi ayeuna mah geus teu kitu deui. Ayeuna mah maneh jadi badega! 2 Cokot batu panggilingan, geura nipung! Laan karembong! Bukaan kabeh eta pakean anu aralus teh tina awak! Hayoh nyingsat, tuluy meuntas cai. 3 Sina pada ngalalajoan maneh taranjang, tembong orat tembong wiwirang. Maneh ku Kami dibales, moal aya nu bisa ngahalang-halang." 4 Allah Israil nu suci, geus ngabebaskeun urang. Jenengan Mantenna PANGERAN Nu Maha Kawasa. 5 PANGERAN nimbalan ka Babul, "Geura los ka nu poek, tong kecet-kecet. Maneh moal disebut deui ratu bangsa-bangsa. 6 Basa Kami bendu ka umat Kami nepi ka maranehna teu diaku deui umat, maranehna ku Kami diselehkeun ka maneh. Bet maneh mani euweuh pisan karunya! Ka nu geus karolot ge mani tega nganiaya. 7 Maneh ngira rek bisa ngaratuan saendeng-endeng, teu karasa, teu kapikir pitemaheunana. 8 Dengekeun, eh nu tuman senang-senang, anu rasa maneh aman santosa! Maneh ngarasa sarua jeung Allah, euweuh anu nyaruaan! Boga rasa pamohalan jadi randa, pamohalan kauculan anak.
Yesaya 47.9-15 9 Tapi ngan di jero sakeudeung, di jero sapoe, eta dua hal bakal tumiba. Najan maneh make tumbal-tumbal tulak bala, tetep bakal kauculan salaki jeung anak. 10 Maneh asa jongjon nyieun kadorakaan, pangrasa teh moal aya nu nganyahoankeun. Maneh teh sasar ku kapinteran jeung ku akal budi sorangan. Maneh enggeus sompral nyebut, Aing Allah, euweuh anu nyaruaan! 11 Maneh bakal cilaka! Elmu-elmu gaib maneh moal bisa nyegah. Maneh bakal ngadadak katinggang bahla, bahla anu can kaimpi-impikeun acan. 12 Pek pake terus tumbal-tumbal jeung jampe-jampe nu dipake ti ngongora teh, pake ngagigila musuh. 13 Maneh nepikeun ka cape ku sagala tarekah. Pek geura menta tulung ka ahli-ahli palak maneh, pan maranehna teh tukang meleng bentang, tukang ngagambarkeun daerah-daerah angkasa, anu saban bulan mangnorahkeun ka maneh anu bakal kajadian. 14 Maranehna teu beda ti jarami sakeupeul, anu bakal beak ku seuneu. Dirina sorangan moal bisa katulungan, sabab seuneuna kacida panasna, lain seuneu anu genah dipake siduru. 15 Ngan sakitu mangpaatna ka maneh eta ahli-ahli palak pananyaan maneh saumur hirup teh. Kabeh bakal naringgalkeun ka 125
Yesaya 48.1-7 maneh, jalanna masing-masing, moal aya anu kari pikeun nyalametkeun ka maneh." 48 1 Eh urang Israil, eh turunan Yuda, darengekeun. Maraneh sok sumpah demi PANGERAN. Jeung ngakukeun ngabdi ka Allah Israil, tapi henteu reujeung prakna. 2 Sangkilang kitu make agul nyebut maneh warga kota suci, nyebut maneh gumantung ka Allah Israil anu jenenganana PANGERAN Nu Maha Kawasa. 3 Timbalan PANGERAN ka Israil, "Ti bareto Kami geus mere nyaho naon anu bakal kajadian. Ku Kami dibuktikeun, tur ngadadak. 4 Ti samemehna Kami geus uninga yen maraneh bakal baredegong, teugeug kawas beusi, heuras kawas tambaga. 5 Jeung bareto Kami geus mere nyaho hal maraneh pikahareupeun. Kajadian-kajadian anu bakal keneh, ku Kami geus diandikakeun ti samemehna, pikeun nyegah ulah nepi ka maraneh nganggap yen eta beunang ngatur brahala maneh. 6 Sakur anu ku Kami geus diandikakeun ti samemehna, ayeuna geus kajadian. Kuduna mah maraneh teh ngaku yen pangandika Kami teh bener. Ayeuna Kami rek ngandikakeun perkara-perkara anyar anu bakal kajadian, anu can kungsi diandikakeun. 7 Ku Kami kakara rek dibuktikeun ayeuna, tur beda ti nu ti heula-heula. Supaya lamun 126
127 Yesaya 48.8-14 enggeus kajadian, maraneh ulah nyebutkeun yen geus nyaho ti samemehna. 8 Kami nyaho maraneh moal ngandel. Nyaho, maraneh teh geus kaceluk tukang ngalawan. Eta sababna nu matak maraneh can pisan dibere ngadenge ieu perkara, sakecap ge can aya nu nepi kana ceuli maraneh. 9 Kami nyabar-nyabar maneh nahan amarah, ulah nepi ka ngabasmi ka maraneh, supaya jalma-jalma ngagungkeun ka Kami. 10 Maraneh ku Kami disangsara, diuji, lir perak diuji ku seuneu. Tetela maraneh teh taya hargana. 11 Pangna Kami midamel kitu, sabab: ulah nepi ka jenengan Kami aya anu ngarerendah, ulah nepi ka kamulyaan Kami dicoceng ku batur, sabab eta teh hak Kami sorangan." 12 Timbalan PANGERAN, "Darengekeun eh Israil, eh umat anu ku Kami geus disaur! Kami teh Allah, Anu awal, Anu ahir, Allah anu tunggal. 13 Panangan Kami ngajadikeun dadasar bumi, mentangkeun cakrawala. Upama langit jeung bumi dicalukan ku Kami, seug nyalampeurkeun sapada harita. 14 Coba karumpul! Darengekeun! Taya hiji brahala anu bisa ngawejangkeun yen jalma anu dipilih ku Kami teh bakal narajang Babul; manehna bakal ngajalankeun pangersa Kami.
Yesaya 48.15-21 128 15 Nya Kami anu ngandikakeun hal eta, anu nyaurna. Eta ku Kami dijurung jeung disina unggul. 16 Ka darieu sing deukeut! Darengekeun ieu Kami. Ti alam mimiti keneh ge Kami geus bruk-brak ngandika, sarta pangandika Kami tea kabeh geus nyata." (Ayeuna PANGERAN Nu Maha Kawasa ngawasakeun ka kaula. Kaula ku Mantenna diutus.) 17 Allah Israil nu suci, PANGERAN, anu ngajait maraneh tea nimbalan, "Kami teh PANGERAN Allah maraneh, anu ngawurukan ka maraneh keur kapentingan maraneh keneh, nungtun kana jalan anu samistina. 18 Coba mun maraneh narurut kana timbalan-timbalan Kami, tan wande meunang nugraha jeung berkah, anu ngocor lir walungan anu tara saat! Tan wande kaunggulan teh mapag lir ombak muru basisir. 19 Tan wande maraneh loba turunan lir keusik lobana, jeung ku Kami dijaga supaya teu musna." 20 Geura kalaluar ti Babul, lumpat bebas! Celukkeun sing gumbira, sebarkeun ka mana-mana ieu warta: "PANGERAN geus ngajait Israil abdi-Na!" 21 Basa PANGERAN nungtun umat-Na ngambah gurun keusik anu panas, umat-Na teu kungsi ripuh halabhab. Mantenna
Yesaya 48.22-49.6 ngabijilkeun cai tina batu cadas, cadasna disina beulah, caina ngagolontor. 22 "Ari anu daroraka mah pamohalan salamet," timbalan PANGERAN. 49 1 Eh bangsa-bangsa nu aranggang, jalma-jalma nu jarauh, darengekeun: Memeh kaula dijurukeun, ku PANGERAN geus dipilih jeung diangkat jadi abdi-Na. 2 Omongan kaula ku Mantenna disina seukeut lir pedang. Panangana-Na ku manten baris nangtayungan kaula. Kaula ku Mantenna dijieun lir jamparing, seukeut tur siap digunakeun. 3 Timbalan Mantenna ka kaula, "Eh Israil, maneh teh abdi Kami. Ku jalan maneh, jalma-jalma bakal ngamulyakeun ka Kami." 4 Tapi ceuk kaula, "Eta parantos ku abdi dilampahkeun, nanging mubadir. Dilampahkeun dugi seep tanaga, nanging teu aya pisan hasilna." Tapi kaula percaya, PANGERAN bakal ngabela, pagawean kaula tangtu aya ganjaranana. 5 Memeh kaula dijurukeun, ku PANGERAN geus diangkat, dijadikeun abdi-Na pikeun mawa mulang umat-Na, nya eta urang Israil anu pabalencar. Kaula ku PANGERAN dipaparin kahormatan. Pikeun kaula, Mantenna teh sumber kakuatan. 6 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Aya pidameleun Kami pikeun maneh, anu leuwih penting, eh abdi Kami! Maneh lain ngan 129
Yesaya 49.7-10 bakal mulihkeun deui kajayaan bangsa Israil nu nyesa keneh. Sajaba ti eta teh maneh rek dijadikeun cahaya, nu nyaangan bangsa-bangsa, sangkan saalam dunya rahayu." 7 Allah Israil nu suci, jurusalamet, nimbalan ka hiji jalma nu kacida dihinana, anu dipikacua ku bangsa-bangsa, jeung keur dibadegakeun ku raja-raja. Timbalana-Na, "Raja-raja bakal narenjo maneh menyat, seug carengkat, ka maneh ngahormat. Kitu deui para kapala ka maneh tangtu sarujud." Hal ieu tangtu bakal bukti kajadian, sabab PANGERAN geus milih eta abdi-Na. Allah Israil nu suci teh tigin kana jangji. 8 PANGERAN ngadawuh ka umat-Na, "Lamun geus waktuna ngajait maraneh, Kami tangtu luntur manah kersa ngadangu panyambat maraneh. Maraneh tangtu diraksa dijaga. Sarta ku jalan maraneh Kami rek ngadamel perjangjian jeung sakabeh manusa. Maraneh meunang maratuh deui di tanah sorangan nu geus kalantar. 9 Ka sakur nu keur dipanjara, Kami rek ngadawuh, Geura bebas! Ka nu keur araya di nu poek, Kami rek ngadawuh, Geura kaluar ka nu caang! Maranehna bakal bebas, lir domba dikencarkeun ka pasir sina nyaratuan. 10 Moal kalaparan, moal kahalabhaban, moal kabetrak ku panonpoe, moal kagarang ku tegalan anu panas ngentak-ngentak. 130
Yesaya 49.11-18 Sabab bakal diasuh ku anu maha welas ka maranehna. Ku Mantenna bakal dibawa ka cinyusu. 11 Kami rek ngadamel jalan gede liwat gunung-gunung, jalan keur umat Kami. 12 Umat Kami bakal daratang ti nu jarauh, ti tatar kaler, tatar kulon, jeung ti tatar kidul, ti tanah Sinim." 13 Langit geura emprak! Jagat geura surak! Gunung-gunung geura sarenggak! Sabab PANGERAN bakal ngalilipur ka umat-Na, bakal mikawelas ka maranehna, anu eukeur salangsara. 14 Tapi ceuk urang Yerusalem, "PANGERAN geus nilarkeun ka urang, geus ngalalikeun." 15 Ku sabab kitu PANGERAN ngawaler, "Ari indung naha sok pohoeun ka orokna? Naha sok teu nyaaheun ka anak tegesna? Tapi najan aya ge indung anu teu nyaah ka anak, Kami mah hamo lali ka maraneh. 16 Kami hamo bisa poho ka maneh, eh Yerusalem! Ngaran maneh ku Kami geus ditulis dina dua dampal panangan. 17 Nu bakal ngadegkeun deui maneh moal lila deui ge daratang. Ari anu bareto ngagempur bakal nyalingkir. 18 Tenjo ka sakuriling, tuh aya naon! Tuh, rahayat maneh geus ngagarimbung, arek marulang ka dieu! Demi Kami teh Allah anu jumeneng, maneh engke bakal agul ku eta 131
Yesaya 49.19-23 rahayat, cara panganten awewe agul ku perhiasanana. 19 Nagri maneh geus runtuh, geus suwung. Tapi moal lila deui ge ieu nagri teh bakal karasa leutik teuing, sabab bakal gegek ku itu anu keur daratang. Ari nu ngalantarankeun maneh jadi suwung, bakal aringkah ti maneh. 20 Rahayat maneh anu dijurukeun di pangbuangan, engke bakal ngaromong kieu ka maneh, Ieu tanah geus sesek teuing, urang butuh tempat deui pikeun enggon cicing. 21 Seug maneh bakal ngomong sorangan. Ieu barudak pikeun aing teh dijurukeun ku saha? Da anak-anak aing mah geus teu araya, jeung aing teu ngajuru deui. Pan aing teh aya nu ngabuang. Jadi ieu barudak digedekeun ku saha? Aing teh kapan sorangan, jadi ieu barudak asalna ti mana?" 22 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka umat-Na, "Kami rek mere isarat ka bangsa- bangsa. Maranehna bakal ngalanteurkeun barudak maneh marulang. 23 Pikeun maneh, eta raja-raja teh ibarat bapana eta barudak, ari ratu-ratu minangka indungna. Ka maneh bakal sarujud, nyarembah, ngahormat, ngarendahkeun diri. Ti dinya maneh kakara bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN. Anu ngaharep pitulung ti Kami moal gaplah." 132
Yesaya 49.24-50.2 24 Bisa maneh ngarebut barang anu geus direbut ku serdadu? Bisa maneh ngarebut tawanan ti jalma nu bengis? 25 PANGERAN keneh anu ngawalerna, "Kieu engke pijadieunana: Para tawanan teh rek direbut ti serdadu. Jarahan jalma lalim rek dirampas. Anu merangan ka maneh rek diperangan. Barudak maneh ku Kami rek dibebaskeun. 26 Anu nyangsara ka maneh bakal silih paehan, bakal marabok ku getihna sorangan. Geus kitu sakabeh jalma bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN, anu nyalametkeun jeung ngabebaskeun maneh. Maranehna bakal nyaraho, yen Kami teh Allah Israil anu kawasa." 50 1 PANGERAN nimbalan, "Na kitu Kami miceun umat teh kawas salaki nyerahkeun pamajikanana? Cik mana surat talakna? Kami ngajual maraneh ka pangbuangan teh dikira kawas bapa ngajual anakna sina jaradi badega? Maraneh pangna dibuang teh sabab boga dosa, nyarieun kajahatan. 2 Ku naon umat Kami teu daek nolih, basa ku Kami arek dijait? Basa disalaur ku naon teu narembalan? Na Kami teh kacida lembekna, mo bisa nulungan? Laut ge mun ceuk Kami saat, saat! Kami bisa ngarobah walungan jadi gurun keusik, laukna ting arengap kasaatan. 133
Yesaya 50.3-10 3 Kami bisa ngarobah langit jadi medem poek, kawas nu ngungun katinggal paeh." 4 PANGERAN Nu Maha Agung ngawulangkeun piomongeun kaula, sangkan bisa ngalilipur ka nu sungkawa. Unggal isuk kaula ku Mantenna disina nyoso ka nu rek diwulangkeunana. 5 Kaula ku PANGERAN dipaparin pangarti, sangkan kaula teu baha, teu ingkar ti Mantenna. 6 Tonggong diteunggeulan ku batur, pasrah. Dipoyok, pasrah. Didudutan bulu janggot, pasrah. Diciduhan beungeut, pasrah. 7 Panghina maranehna ka kaula taya matakna, sabab PANGERAN Nu Maha Agung nulungan ka kaula. Kabeh ku kaula ditarima, sabab nyaho yen moal matak jadi hina, 8 sabab Allah deukeut ka kaula, anu bakal nganyatakeun yen kaula teu salah. Saha anu rek nyalahkeun ka kaula? Hayu urang bareng ka pangadilan! Pek di ditu ucapkeun pangdakwana! 9 PANGERAN Nu Maha Agung bakal ngabelaan kaula. Coba, saha nu bisa nuduhkeun kasalahan kaula? Sakur anu ngadarakwa bakal musna, sirna kawas pakean beak ku geget. 10 Maraneh kabeh, anu ajrih ka PANGERAN, jeung nurut kana omongan abdi-Na, sanajan upama nyorang jalan poek ge masing ngandel ka PANGERAN, percaya ka Allah. 134
135 Yesaya 50.11-51.6 11 Ari maraneh, anu boga pokal nyilakakeun ka batur, tangtu cilaka ku pokal sorangan. PANGERAN ku manten nu ngersakeunana kitu. Maraneh kabeh bakal kacida cilakana. 51 1 PANGERAN ngadawuh, "Anu harayang salamet, anu marenta tulung ka Kami, darengekeun. Sing aringet kana batu cadas asal maraneh, kana legok urut maraneh dikali. 2 Sing aringet ka karuhun maraneh, Ibrahim, jeung Sarah, asal maraneh gumelar. Basa ku Kami disaur, Ibrahim teu boga anak. Seug ku Kami diberkahan, dibere anak, dibere turunan kacida lobana. 3 Kami rek mikawatir ka Yerusalem, ka nu caricing di eta ruruntuk kota. Tanahna anu geus suwung kawas gurun, rek dijieun lir tanah taman Eden, sina pinuh ku kasukaan, ku lagu pupujian jeung panarima ka Kami. 4 Eh umat, dengekeun dawuhan Kami: Kami ka bangsa-bangsa geus mere papakon, undang-undang Kami bakal nyaangan ka maranehna. 5 Maranehna rek buru-buru dijait. Kami tereh ngahontal kaunggulan. Kami pribadi anu bakal ngarajaan eta bangsa-bangsa. Tanah-tanah nu jarauh keur nunggu-nunggu Kami, ngarep-ngarep hayang geura dijait. 6 Teuteup langit, awaskeun jagat! Langit bakal ngiles kawas haseup. Jagat bakal bobo kawas baju butut. Manusa bakal paraeh
Yesaya 51.7-13 kawas laleur. Sabalikna karahayuan ti Kami mah langgeng, kaunggulan Kami sampurna tutugna. 7 Raregepkeun ku maraneh anu nyaraho ka nu bener, anu tigin kana papakon-papakon Kami. Maraneh ulah rejag ku nu moyok atawa ngagogoreng. 8 Nu maroyok teh bakal musna, lir baju beak ku geget. Sabalikna karahayuan Kami mah langgeng, kaunggulan Kami saendeng-endeng." 9 Enggal tandang, nun PANGERAN, anggo kakawasaan, tulungan abdi sadaya, anggo kakawasaan, sapertos jaman kapungkur. Nya Gusti anu kapungkur nyacag mahluk laut anu ngaran Rahab. 10 Nya Gusti anu kapungkur nyaatkeun laut, ngadamel jalan nembus cai, dugi ka anu ditulungan ku Gusti tiasa mareuntas. 11 Sugri anu parantos dijait ku Gusti, bakal darongkap ka Yerusalem kalayan bingah, bari nyaranyi sareng sarurak. Maranehna bakal bagja salamina, bebas salamina tina kasangsaraan sareng kaprihatinan. 12 PANGERAN ngadawuh, "Ieu Kami anu mere kakuatan ka maraneh. Ku naon make sarieun ku manusa, anu umurna pondok saumur jukut? 13 Naha geus paroho ka PANGERAN, anu ngajadikeun maraneh, anu geus ngabeberkeun langit jeung nerapkeun dasar 136
Yesaya 51.14-20 bumi? Ku naon sarieun ku nu keur amarah, ku anu nganiaya jeung rek numpes? Maraneh moal beunang deui ku musuh. 14 Anu ayeuna keur dipanjara, bakal tereh bebas, malah bakal paranjang umur jeung loba rejeki. 15 Kami teh PANGERAN Allah maraneh. Kami ngahudangkeun laut, ombakna sina jumegur. Jenengan Kami: PANGERAN Nu Maha Kawasa! 16 Kami ngabeberkeun langit, ngamparkeun dasar bumi. Ceuk Kami ka Yerusalem: Maneh umat Kami! Maneh ku Kami geus dibere pangajaran. Panangan Kami ngaping ka maneh." 17 Geura lilir, Yerusalem! Geura hudang! Geura cengkat! Maneh geus nginum eusi lumur hukuman, anu ku PANGERAN, sajeroning bendu, dititah diinum. Ku maneh geus diinum kabeh, nepi ka maneh sasampoyongan. 18 Ka maneh euweuh nu karunya mangnungtunkeun. Rahayat maneh hiji ge euweuh nu nyangkeh ka maneh. 19 Maneh enggeus katurug katutuh, tanah ruksak ku perang, rahayat paeh kalaparan, turug-turug euweuh anu mikarunya. 20 Rahayat maneh tinglenggerek di jalan- jalan, kapaehan lantaran kalaparan, kawas peucang kaeurad ku nu moro, keuna ku bendu Allah sakitu bangetna. 137
Yesaya 51.21-52.5 21 Eh urang Yerusalem nu keur sangsara, anu keur sasampoyongan kawas nu mabok! 22 Maraneh bakal dibelaan ku PANGERAN. Allah maraneh ngadawuh, "Lumur anu diinumkeun ka maneh basa Kami bendu, ku Kami rek dicokot. Eta anggur anu matak lanjung tong diinum deui. 23 Ku Kami rek diinumkeun ka anu nganiaya ka maraneh, anu ngalantarankeun maraneh tinggolepak di jalan-jalan, anu ka maraneh geus narincakan kawas ka leutak." 52 1 Eh Yerusalem, geura jagjag jaya deui! Eh kota Allah nu suci, geura disalin ku baju anu aralus! Lawang maneh moal kaasupan deui ku urang kapir. 2 Geura kikirab, cengkat ti nu ngebul, geura diuk deui dina singgasana! Eh urang Sion nu dibaroyong, geura buka eta belenggu barogod teh! 3 PANGERAN ngadawuh ka umat-Na, "Basa maraneh jaradi badega batur, tanaga henteu dibayar. Jadi ngabebaskeunana oge henteu kudu ngaluarkeun duit. 4 Basa maraneh ngaradon ngumbara di Mesir, ka daritu teh andon suka. Sabalikna waktu maraneh ka Asur mah dibawana kalawan paksa, boro-boro meunang bayaran. 5 Ayeuna maraneh dikitukeun teh ku Babul, jadi tawanan tanpa bayaran. Anu karumawasa ka maraneh teh nya garumede nya suaban jeung ngagogoreng bae ka Kami. 138
Yesaya 52.6-14 6 Tapi engke ku maraneh bakal katenjo yen anu diandikakeun ka maraneh teh bener, yen Kami teh Allah." 7 Resep temen engke nenjo nu datang meuntas gunung-gunung, mawa beja matak suka, hal pitengtremeun jeung hal kaunggulan! Eta utusan ngomong ka Sion, "Allah maraneh jumeneng Raja!" 8 Ger surak nu eukeur jaraga kota, awahing ku bungah! Sabab narenjo sorangan PANGERAN sumping ka Sion. 9 Gederkeun surak, eh ruruntuhan Yerusalem! PANGERAN rek mulihkeun kota kagungana-Na, sarta ngalilipur umat-Na. 10 PANGERAN rek metakeun pangawasa-Na nu suci, rek ngarahayukeun umat-Na, bakal katenjo ku saalam dunya. 11 Sing tumaninah kalaluar ti Babul, eh anu ngagarotong parabot Bait Allah! Ati-ati, bisi antel kana barang larangan, usahakeun supaya maraneh tetep beresih. 12 Maraneh henteu kudu rurusuhan, ulah jiga nu rek kalabur. PANGERAN Allah maraneh nu bakal nungtun, ngaping ngajaring ti saban madhab. 13 PANGERAN ngadawuh, "Abdi Kami bakal hasil digawena, anjeunna bakal kacida dihormatna. 14 Tadina loba jalma anu karageteun barang narenjo anjeunna, sabab awakna kacida ruksakna, geus meh teu jiga jelema. 139
Yesaya 52.15-53.6 15 Tapi ayeuna! Bangsa-bangsa mani bengong ku anjeunna. Raja-raja nepi ka baralem ku helok-helokna, narenjo perkara anu tadina can kadenge-denge acan bejana." 53 1 Jawab jelema-jelema, "Atuh da tadina mah saha nu rek percaya kana eta warta? Da tacan aya anu kungsi nenjo, yen eta teh beunang panangan PANGERAN ngatur! 2 Geus kersaning PANGERAN eta abdi-Na teh sina kitu, lir tangkal anu jadina dina taneuh angar. Teu martabat, teu harkat, taya pisan panarikna. Jadi urang teh teu hayang ngadeukeutan. 3 Anjeunna ku urang dihina, ditampik, teu kendat lara nandang kanyeri. Saurang ge euweuh nu hayangeun nenjo-nenjo acan ka anjeunna, ku urang teu dipalire, dianggap teu aya bae. 4 Disangka ku urang mah sangsarana teh lantaran dihukum ku Allah. Sihoreng keur nalangan urang! Da saenyana mah urang anu kuduna nandang lara jeung nyeri teh. 5 Pang anjeunna taratu teh, ku karana dosa urang. Anjeunna pada ngarangketan, ku karana kajahatan urang. Anjeunna nandangan hukuman, sangkan urang disalametkeun, anjeunna raraheut, sangkan urang dicageurkeun. 6 Urang teh ibarat domba leungit, ngalantrah neangan jalan sorangan. Tapi hukuman anu 140
Yesaya 53.7-12 kuduna keuna ka urang, ku PANGERAN diteumbleuhkeun ka anjeunna. 7 Anjeunna dikaniaya teu kira-kira, tapi sakiat-kiat nangankeun anjeun, henteu embut lambe-lambe acan. Lir anak domba nu rek dipeuncit, lir domba nu rek dicukur buluna, henteu kecet-kecet acan. 8 Anjeunna didakwa, dihukum, tuluy digiring rek ditelasan. Ku jalma-jalma henteu dipirosea. Anjeunna pupus dihukum pati, ku karana dosa rahayat urang. 9 Pupusna dihijikeun jeung jalma-jalma jahat, dimakamkeun reujeung nu beunghar. Padahal anjeunna teh jajauheun tina jahat, tara bohong-bohong acan." 10 PANGERAN ngadawuh, "Eta geus pangersa Kami anjeunna kudu sangsara. Pupus jadi kurban pikeun nebus dosa. Ku jalan kitu yuswana bakal panjang, sarta piningalieun turunanana. Nya ku jalan anjeunna, pangersa Kami bakal ngajadi. 11 Sanggeus leupas tina hirup sangsara, anjeunna bakal senang deui, sarta bakal karaoseun, yen sangsarana teh teu gaplah. Eta abdi Kami nu satuhu, anu dipikasuka ku Kami, bakal nanggung kasalahan jalma loba. Sarta ku karana anjeunna, kasalahan jalma-jalma teh ku Kami bakal dihampura. 12 Ku sabab kitu anjeunna rek dipaparin tempat kaajen, di antara anu karawasa jeung aragung. Anjeunna geus ihlas ngurbankeun 141
142 Yesaya 54.1-6 nyawa nalangan hukuman jalma doraka, jadi gaganti jalma doraka. Sarta mangnedakeun sangkan maranehna bisa dihampura." 54 1 Eh Yerusalem, bareto maneh ibarat awewe nu teu boga anak. Ayeuna mah maneh bakal bungah, sabab bakal boga anak. Tur leuwih loba ti batan anu boga keneh salaki. 2 Kemah maneh kudu dilegaan, tambang- tambangna panjangan. Pancuh-pancuhna sing parageuh. 3 Wawatesan wewengkon maneh bakal ngalegaan ka ditu ka dieu. Rahayat maneh bakal marulang deui, ka tanah anu ayeuna keur diandih ku bangsa-bangsa sejen. Kota-kota anu geus saruwung bakal gegek ku jelema. 4 Tong salempang! Sabab maneh moal aya anu ngahina deui, moal aya anu ngawiwirang deui. Kabalangsakan lantaran maneh geus teu satia ti ngongora, engke mah kapopohokeun. Kaprihatinan waktu keur cuang-cieung jadi randa, moal kainget-inget deui. 5 Anu nyiptakeun maneh, anu jenenganana PANGERAN Nu Maha Kawasa, bakal jadi ibarat salaki maneh. Allah Israil nu suci, raja sakuliah jagat, bakal ngajait maneh. 6 Eh Israil, maneh ibarat hiji pamajikan anu ti ngongora ditinggalkeun ku salaki, nepi ka nguluwut pikir. Tapi ku PANGERAN geus dihiap deui. Dawuhana-Na,
Yesaya 54.7-14 7 "Kami ninggalkeun teh ngan sakeudeung. Ayeuna rek ngaku deui, diwuwuh ku asih anu taya papadana. 8 Kami bendu nepi ka ninggalkeun teh teu lila. Ayeuna rek mikanyaah sapapanjangna." Kitu dawuhan PANGERAN, anu ngajait maneh. 9 "Keur jaman Enoh Kami geus jangji, yen moal ngeueum deui ieu bumi. Ayeuna Kami jangji moal bendu deui ka maneh, moal nyeuseul atawa ngahukum deui. 10 Gunung jeung pasir bisa urug. Tapi kanyaah Kami ka maneh teh moal aya tungtungna. Jangji Kami ka maneh moal udar, rek mere kanugrahaan." Kitu dawuhan PANGERAN anu asih ka maneh. 11 PANGERAN ngadawuh, "Yerusalem, Yerusalem! Maneh teh balangsak. Euweuh nu nulung, euweuh nu ngalilipur. Pademen maneh ku Kami rek dipasangkeun deui, batu-batuna rek make anu aralus. 12 Munara-munarana rek ku mirah dalima. Gapura-gapurana ku batu manikem anu ngagebur. Kutana rek ku permata. 13 Rahayat maneh arek diwuruk ku Kami pribadi. Hirupna sina makmur, sina talengtrem. 14 Maneh arek diajegkeun, ku adil jeung bener. Jeung aman, moal kasedek ku nu rek nindes, moal kasorang ku bahya. 143
Yesaya 54.15-55.4 15 Mun maneh aya nu nempuh, eta lain idin Kami. Anu merangan ka maneh, saha ge tangtu rubuh. 16 Panday beusi Kami nu ngayakeunana, sina nyieun seuneu, nyieun pakarang. Serdadu-serdadu nu make eta pakarang pikeun maehan, Kami nu nyiptakeunana. 17 Jadi satiap pakarang anu dipake narajang ka maneh, moal matak kua-kieu. Jeung satiap maneh aya anu merkarakeun, maneh bakal bisa ngalawan. Abdi-abdi Kami ku Kami tangtu diraksa, disina arunggul." Kitu dawuhan PANGERAN. 55 1 PANGERAN ngadawuh, "Eh sakur nu halabhab, ka darieu, nginum! Anu henteu baroga duit, ka darieu, ieu dahareun dalahar, teu kudu mayar. Anggur jeung susu, teu kudu dibeuli. 2 Keur naon ngabalanjakeun duit ka nu henteu matak seubeuh? Keur naon meulikeun upah digawe, ari beuteung angger lapar? Ieu dawuhan Kami regepkeun! Tangtu maraneh bakal seubeuh ku dahareun nu panghadena. 3 Eh umat, ka darieu, hiap, tangtu maraneh hirup! Kami rek nyieun perjangjian langgeng jeung maraneh. Jeung kurnia Kami, anu bareto dijangjikeun ka Daud, bakal diserenkeun ka maraneh. 4 Manehna ku Kami dijenengkeun pamingpin, ngapalaan bangsa-bangsa. Ku jalan 144
Yesaya 55.5-12 manehna, kakawasaan Kami dinyatakeun ka bangsa-bangsa. 5 Ayeuna maraneh bisa nyalukan bangsa- bangsa anu tacan wawuheun ka maraneh. Eta bangsa-bangsa bakal muru-muru ka maraneh. Hal eta rek dibuktikeun ku Kami, Allah maraneh, Allah Israil nu suci. Maraneh bakal mulya, bakal agung." 6 Geura tarobat ka PANGERAN. Geura sasambat ka Mantenna anu geus deukeut. 7 Anu jarahat geura robah kalakuan, geura garanti pikiran. Geura tarobat ka Allah kaula. Mantenna sipat welas jeung hampuraan. 8 Dawuhana-Na, "Pikiran Kami lain saperti pipikiran maraneh. Jalan Kami lain saperti jalan maraneh. 9 Sakitu luhurna langit ti bumi, sakitu jauhna jalan jeung pikiran Kami ti jalan jeung pipikiran maraneh. 10 Saperti ibun jeung hujan turun ti langit, maseuhan bumi, nuwuhkeun pepelakan, ngabijilkeun bibinihan jeung dahareun, 11 nya kitu pangandika anu kaluar ti Kami, moal gagal mawa tujuan pangersa Kami. Sagala pangersa Kami, ku eta tangtu dilaksanakeun. 12 Maraneh bakal marulang ti Babul bari garerah. Dituyun kaluar ti dinya kalawan salamet. Gunung-gunung, pasir-pasir, bakal ngarawih, tatangkalan emprak. 145
146 Yesaya 55.13-56.6 13 Rungkun cucuk diganti ku tangkal camara, tangkal cucuk diganti ku tangkal pacar walanda. Eta pikeun tanda anu langgeng, tanda titinggal hasil damel Kami, PANGERAN." 56 1 PANGERAN nimbalan ka umat-Na, "Lampahkeun naon nu adil jeung bener. Sabab Kami tereh datang pikeun nyalametkeun maraneh. 2 Bagja anu tigin kana poe Sabat, anu henteu ngarempak eta, ku Kami tangtu diberkahan. Bagja anu henteu nyieun kagorengan." 3 Urang asing anu milu ka umat PANGERAN, ulah boga rasa, "Aing mah meureun moal diidinan ku PANGERAN milu ngabakti jeung umat-Na." Jalma kabiri ulah boga pikir, yen moal kaasup umat Allah lantaran teu boga anak. 4 Ka jalma-jalma kabiri kieu dawuhan PANGERAN, "Lamun maneh hormat ka Kami ku jalan ngestokeun poe Sabat, jeung ngalampahkeun perkara anu dipikasuka ku Kami sarta tigin kana perjangjian Kami, 5 ngaran maneh tan wande dipikainget di jero Bait Kami jeung di tengah umat Kami, tur leuwih langgeng ti batan anu baroga anak lalaki-awewe. Maneh moal kapopohokeun." 6 Ka urang asing anu asup jadi umat Mantenna, anu tigin kana poe Sabat jeung pageuh kana perjangjian Mantenna, kieu dawuhan PANGERAN,
Yesaya 56.7-57.2 7 "Maneh ku Kami tangtu dibawa ka Sion, ka gunung Kami nu suci, dibere kabagjaan di gedong paranti neneda ka Kami, sarta kurban maraneh ka Kami dina altar tangtu ditarima. Bait Kami bakal disarebut gedong paranti neneda sagala bangsa." 8 PANGERAN Nu Maha Agung, nu nyandak umat-Na mulang ti pangbuangan geus jangji, yen jalma-jalma bangsa asing oge tetep bakal dicandak; sina bareng jeung umat-Na. 9 PANGERAN bareto geus nimbalan supaya bangsa-bangsa sing saibarat sato-sato galak, sing ngalegleg ka umat Mantenna. 10 Dawuhana-Na, "Pamingpin-pamingpin anu kudu mepelingan umat Kami teh lalolong! Taya kanyaho! Kawas anjing kedul, dititah ngajaga, ngagogog ge tara, gawena hees jeung ngimpi. Bareuki hees! 11 Jeung kawas anjing, sarakah euweuh seubeuhna. Eta para pamingpin teh teu ngarti naon-naon, ngan marentingkeun dirina bae, harayang untung sorangan. 12 Kadieukeun anggur, ceuk maranehna marabok, urang nginum pupuasan. Isukan urang teruskeun deui leuwih ti kieu." 57 1 Jelema-jelema nu balageur geus maraot, tur taya nu ngarti, taya nu mirosea. Tapi maraotna teh luput tina kacilakaan. 2 Nu balageur mah maraotna bakal reureuh dina katengtreman. 147
Yesaya 57.3-10 3 Ari maraneh, tukang migawe dosa, ka darieu, ieu hukuman tarima! Maraneh teu leuwih hade ti tukang sihir, tukang ngaranyed, jeung tukang lacur. 4 Saha karah anu ku maraneh dijieun lulucon jeung dilelewe teh, eh jelema-jelema palsu? 5 Maraneh nyarembah ka dewa-dewa kasuburan, ngaranyed di handapeun tangkal- tangkal karamat maraneh. Anak sorangan dikurbankeun, dipeuncit dina beulah-beulah cadas deukeut sirah walungan. 6 Maraneh ti dinya mulung batu reok anu lesang, disembah jeung dipiallah, dipangnyiciankeun anggur, dikurbanan gandum. Dikira Kami panuju? 7 Di gunung-gunung anu laluhur maraneh ngurban jeung nyacapkeun birahi. 8 Brahala-brahala lambang lampah cabul ku maraneh mani diteundeun dina bangbarung panto, Kami mah geus diculkeun. Seug maraneh teh bubuka pakean, naek kana ranjang gede, otel nepi ka seubeuh jeung awewe anu dihaja dibayar keur kitu. 9 Maraneh nyarembah ka si Molek, mere seuseungitan jeung paparem. Maraneh sok ngahaja nitahan jelema sina neangan brahala-brahala ka mana-mana keur sembaheun, malah nepi ka enggon nu paeh neangan teh. 10 Maraneh nareangan brahala-brahala lianna deui teh datang ka carape, tapi 148
Yesaya 57.11-15 teu teter-teter. Pangira maraneh mah eta sumanget kitu teh ti brahala-brahala lambang cabul maraneh. 11 PANGERAN ngadawuh, "Na saha eta brahala-brahala anu ku maraneh disembah teh, nepi ka maraneh wani ngabohong jeung poho ka Kami? Naha pedah Kami ngantep sakitu lilana, pang maraneh teu hormat deui ka Kami teh? 12 Pamikir maraneh mah eta kalakuan kitu teh bener. Kalakuan maraneh kitu ku Kami rek dibolekerkeun, brahala-brahala maraneh pamohalan bisa ngabelaan. 13 Mun engke maraneh jejeritan menta tulung, keun eta arca-arca teh sina nyalametkeun maraneh. Sakali ge dikebut ku angin, ngarapung eta arca-arca teh! Sabalikna anu muntang ka Kami mah bakal tetep matuh di ieu tanah, bisa ngabakti ka Kami di Bait Kami." 14 PANGERAN ngadawuh, "Umat Kami sina baralik ka Kami deui. Jieun jalanna, singkirkeun hahalangna! 15 Kami teh Allah anu maha luhur jeung suci, anu jumeneng salalanggengna. Panglinggihan Kami luhur jeung suci, tapi Kami oge ngareujeungan ka anu rarendah hate jeung tarobat, geusan mulihkeun kayakinan jeung pangharepanana. 149
Yesaya 57.16-58.3 16 Kami rek ngahirupan maranehna, moal diseukseukan atawa dibenduan deui sapapanjangna. 17 Kami mah bendu soteh ku tina dosa jeung kasarakahan maranehna, nu matak ku Kami dihukum, ditinggalkeun. Tapi maranehna ngan ngalawan bae, hirupna sakarep-karep. 18 Kami geus nenjo kalakuanana kumaha. Tapi ku Kami rek dicageurkeun, rek ditungtun ditulungan, anu prihatin rek dililipur. 19 Rahmat Kami teh pikeun kabeh, nu dareukeut nu jarauh. Maranehna ku Kami rek dicageurkeun. 20 Tapi jelema jahat mah saibarat laut motah, salawasna ombak-ombakan bae nyered runtah jeung rupa-rupa kokotor. 21 Nu marigawe dosa mah moal manggih katengtreman," timbalan PANGERAN. 58 1 PANGERAN ngadawuh, "Celukkeun sataker tanaga ka umat Kami Israil! Sebutkeun ka maranehna dosa-dosana! 2 Memang unggal poe ge maraneh ngabarakti ka Kami, pajar harayang nyaho kana pangersa-pangersa Kami, pajar narurut kana hukum-hukum Kami. Carekna mah maranehna resep ngabarakti ka Kami sarta harayang kana hukum Kami anu adil." 3 Ceuk jelema-jelema, "Jang naon puasa ari ku PANGERAN henteu dipirosea mah? Jang naon ngosongkeun beuteung ari ku Mantenna henteu dipalire?" Dawuhan PANGERAN, 150
151 Yesaya 58.4-10 "Saenyana maraneh paruasa teh ngan pikeun ngudag kapentingan pribadi bae, ka nu karuli ge nepikeun ka ngagencet. 4 Maraneh mah paruasa teh kalah jadi kasar adat jeung cekcok nepi ka garelut. Dikira ku puasa kitu Kami daek ngadengekeun paneda maraneh? 5 Paruasa mani ngariripuh maneh, mani ngulahekkeun sirah kawas daun jukut ngulapes, ngedeng dina karung diamparan lebu. Nu kitu anu ku maraneh disebut puasa teh? Dikira Kami resep kana cara siga kitu? 6 Puasa pamenta Kami mah kieu: Kudu daek nulung batur. Mun batur meunang kateuadilan nepi ka jadi bangbaluh hatena, leupaskeun. 7 Sing daek mere ka nu kalaparan, daek ngarapek semah miskin anu teu bogaeun imah, daek makean ka nu rudin, daek ngabantu ka dulur atawa ka baraya. 8 Lamun kitu mah rahmat Kami bakal nyinaran lir srangenge meletek, nepi ka maraneh tereh cageur. Tangtu ku Kami diraksa salalawasna supaya marulus, diaping ti ditu ti dieu. 9 Unggal neneda tangtu didenge, saban sasambat tangtu dijawab. Lamun maraneh geus tara teungteuingeun deui, tara tudang- tuding deui, tara hasud deui, tara ngomong goreng deui, 10 terus daek nalang ka nu lapar, daek mere ka nu kakurangan, tangtu ucul tina kaewuh,
152 Yesaya 58.11-59.2 leungit poek datang caang kawas keur wanci manceran. 11 Ku Kami baris diaping, dicukupan pangabutuh, lulus mulus kuat santosa, pijadieun saibarat taman anu cur-cor cai, lir cinyusu anu moal saat-saat. 12 Maraneh sabatur-batur bakal bisa ngadegkeun deui adegan-adegan anu geus lila jadi ruruntuk, diadegkeun dina pademen asalna. Ku batur bakal kasebut ahli ngadegkeun deui kuta jeung adegan-adegan anu geus rarubuh." 13 PANGERAN ngadawuh, "Lamun maraneh nyucikeun poe Sabat, lamun dina poe eta nunda heula kapentingan pribadi, taat jeung ngajenan kana kasucianana, henteu nyanyabaan, henteu gawe naon-naon, henteu ngomongkeun nu euweuh eusina, 14 tan wande ngarasa genahna ngabakti ka Kami. Maraneh ku Kami rek dimashurkeun ka saalam dunya jeung mareunang nugraha di ieu tanah anu geus diserenkeun ka Yakub karuhun maraneh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 59 1 PANGERAN teu ngajait ka maraneh teh lain ku sabab teu kawasa. Lain ku sabab teu iasaeun ngadangu kana panyambat maraneh. 2 Saenyana mah ku sabab henteu kersaeun, sabab maraneh dosa ka Mantenna. Unggal
153 Yesaya 59.3-9 maraneh aya niat ngabakti ka Allah ngan teu bisa bae, sabab kahalangan ku eta dosa. 3 Maraneh salah, biasa ngabohong, biasa telenges, biasa maehan. 4 Mun indit ka pangadilan lain rek ngadegkeun kaadilan, maraneh mah hayang meunang padu, datang ka ngabohong. Sagala pangreka ngan pikeun ngusrukkeun batur. 5 (59:5-6) Eta niat-niat anu jarahat teh ngabahyakeun, kawas endog oray matih ana megar nya jadi oray! Tapi eta paniatan- paniatan maraneh teh moal aya paedahna, ibarat baju anu bahanna tina ramat lancah! 6 (59:5) 7 Rarancang-rarancang maraneh salawasna pidorakaeun bae. Jeung ari geus aya niat kitu teh maraneh nepi ka teu sabar ngadago. Ka nu teu boga salah nepi ka teu asa-asa maehan. Ka mana bae maneh datang, inditna ninggalkeun karuksakan jeung kaancuran. 8 Lamun maraneh aya di hiji tempat, saurang ge moal aya jalma nu aman. Sagala kalakuan maraneh euweuh nu adil. Jalan maraneh bulat-beulit, anu nempuh eta jalan moal aya nu salamet. 9 Ceuk jalma-jalma, "Nyaho ayeuna mah naon sababna Allah teh ngajait kuring ti anu ngagencet. Leumpang hayang kacaangan, tapi poek bae,
Yesaya 59.10-17 10 nepi ka utag-atog kawas nu lolong. Ti beurang ge titajong kawas ti peuting, asa poek kawas di dunyana anu paraeh, 11 sieun, nalangsa. Kacida ngarep- ngarepna hayang ku Allah dihanjatkeun tina kasangsaraan, tina kasalahan. Tapi lapur! 12 Nun PANGERAN, kajahatan abdi-abdi ka Gusti kacida seueurna, ngadakwa ka diri abdi sorangan. Kalintang rumaosna. 13 Abdi-abdi parantos baha, parantos teu nurut ka Gusti. Ngajepit ka pada jalmi, mungkur ti Gusti. Palsu pikiran, palsu omongan. 14 Tebih tina rasa adil, anggang tina bebeneran. Di tempat-tempat umum, anu leres tibebes, anu jujur tikusruk. 15 Jalmi jujur parantos langka, dugi ka anu henteu pipilueun kana kajahatan jadi korban kajahatan." PANGERAN geus uningaeun kana eta kaayaan. Manah-Na hareneg ningali teu aya kaadilan. 16 Mantenna hemeng, jelema-jelema teh teu aya anu daek nulungan ka nu keur kajepit. Ku sabab kitu Mantenna rek nganggo kakawasaana-Na pikeun ngajait maranehna, rek ngadamel kaunggulan. 17 Anjeunna rek dangdos, kaadilan minangka raksukan kere-Na, kaunggulan minangka balakutak-Na, sarta minangka jubah-Na nya eta kapalay-Na anu ngagedur baris 154
155 Yesaya 59.18-60.4 menerkeun kaayaan anu teu bener, ngahukum ka nu jarahat anu nyangsara rahayat. 18 Musuh Mantenna, sanajan anu jarauh, bakal dihukum satimpal jeung kalakuanana. 19 Unggal jelema, ti wetan nepi ka kulon bakal sieun ku Mantenna, gimir ku kakawasaana-Na nu pikasieuneun. Mantenna tangtu sumping, hebat lir walungan anu keur mudal, lir angin anu ngagelebug. 20 PANGERAN ngadawuh ka umat-Na, "Kami tangtu datang ka Yerusalem. Maraneh anu tarobat tangtu dijait dibelaan. 21 Kami rek nyieun perjangjian jeung maraneh, rek mere kakuatan jeung aturan- aturan pikeun pakeeun salalawasna. Ti ayeuna maraneh kudu nurut ka Kami. Anak maraneh kudu diajar nurut ka Kami, mimiti ti ayeuna saterusna." 60 1 Geura cengkat, Yerusalem! Sing moncorong kawas panonpoe. Maneh bakal kasorot ku kamulyaan PANGERAN. 2 Bangsa-bangsa bakal kaalingan ku poek, maneh mah kacaangan ku Mantenna, bakal kahibaran ku cahaya Mantenna. 3 Bangsa-bangsa bakal daratang, raja-raja bakal muru-muru, katarik ku caang maneh, caang jaman anyar. 4 Tenjo ka sakuriling, aya naon! Rahayat maneh geus ngumpul arek marulang. Anak- anak maneh bakal daratang ti nu jarauh, nu awewe digarandong kawas barudak.
Yesaya 60.5-11 5 Maneh tangtu bungah nenjona, hate ngageter kagagas. Harta bangsa-bangsa bakal dibawaan ka maneh, kakayaanana bakal daratang ti peuntas laut. 6 Ti Midian jeung Epa murubul kapilah onta, jolna ti Syeba, marawa emas jeung dupa. Rahayat galecok nyaritakeun warta matak bungah, hal sagala kajadian dadamelan PANGERAN. 7 Domba-domba ti Kedar jeung Nebayot bakal dibawaan ka maneh pikeun kurban baktikeuneun dina altar, pikeun nyukakeun manah PANGERAN. PANGERAN bakal midamel sangkan Bait-Na leuwih mulya ti batan bareto. 8 Itu iring-iringan kapal ti mana, tingsoloyong kawas mega, lir japati muru kandangna? 9 Kapal-kapal ti nu jarauh, ngakut umat Allah anu marulang, malah ngakut emas perak, pikeun ngahormat PANGERAN, Allah Israil nu suci, anu ngagerakkeun bangsa-bangsa sina ngajenan ka umat-Na. 10 Dawuhan PANGERAN ka Yerusalem, "Kuta maneh engke diadegkeun deui, ku bangsa asing. Raja-raja bangsa asing ka maneh bakal ngawula. Basa Kami bendu, maneh ku Kami dihukum. Ayeuna Kami rek mere rahmat jeung panghampura. 11 Gapura maneh bakal muka beurang peuting, dipake ku raja-raja sagala bangsa mawaan rajabranana jang maneh. 156
Yesaya 60.12-17 12 Bangsa anu henteu ngawula ka maneh, bakal ditumpes beresih. 13 Camara, kihuru jeung kijamuju, kai-kai anu aralus ti leuweung Libanon, bakal diakut ka dieu, pikeun ngadegkeun deui maneh, Yerusalem! Jeung pikeun kaperluan Bait Kami, sangkan leuwih alus, sangkan ieu kota Kami mulya. 14 Sakur anu bareto ngajepit ka maneh, anak-anakna bakal ka darieu, mamandapan ngahormat ka maneh. Nu bareto ngagogoreng, bakal ngarawu dampal suku maneh, nyarebutna ka maneh Kota PANGERAN, Sion, Kota Allah Israil nu suci. 15 Maneh moal deui ditinggalkeun jeung dipikaijid. Maneh, kota nu tadina suwung jeung tiiseun, ku Kami rek dijieun kota gede jeung endah, jadi kota tempat kasukaan sapapanjangna. 16 Bangsa-bangsa jeung raja-raja bakal milu ngarawatan ka maneh, lir indung ngarawatan anakna. Geus kitu maneh bakal nyaho yen geus dirahayukeun ku Kami, PANGERAN, dimerdikakeun ku Allah Israil anu kawasa. 17 Kami ka maneh rek mawakeun emas, pikeun ngaganti tambaga, mawakeun perak jeung tambaga, pikeun ngaganti beusi jeung kayu. mawakeun beusi pikeun ngaganti batu. Para pangereh moal deui ngagencet, ku Kami rek disina marentah kalawan adil jeung matak tengtrem. 157
Yesaya 60.18-61.1 18 Di dieu moal aya deui anu bebentak. Ieu kota moal ruksak deui, moal ancur-ancur deui. Kami nu bakal ngajagana, saibarat kutana. Maneh tangtu muji sukur ka Kami, lantaran geus disalametkeun. 19 Anu nyaangan ka maneh ti beurang lain panonpoe deui. Anu nyaangan ti peuting, lain bulan deui. Kami, PANGERAN, anu nyaangan salalawasna. Cahaya kamulyaan Kami bakal nyaangan ka maneh. 20 Maneh bakal kaluar tina mangsa prihatin. Kami, PANGERAN, bakal nyaangan sapapanjangna, leuwih langgeng ti batan panonpoe jeung bulan. 21 Rahayat maneh bakal balener kalakuanana, jeung bakal ngabogaan ieu tanah saumur-umur. Maranehna teh lir sirung beunang melak Kami, sangkan jaradi, sangkan kamulyaan Kami katembong ku sarerea. 22 Kulawarga anu pangsaeutikna jeung anu panghandapna ge bakal jadi loba jeung kuat lir hiji bangsa. Lamun geus nitih kana wanci nu mustari, hal eta bakal gancang dilaksanakeun ku Kami. Kami teh PANGERAN!" 61 1 Hate kaula kaeusian ku Roh PANGERAN Nu Maha Agung. Kaula ku Mantenna dipilih, diutus, pikeun nepikeun beja alus ka nu sangsara, nyageurkeun anu hatena remuk, ngabejaan ka nu keur 158
Yesaya 61.2-8 jadi tawanan, yen maranehna bakal dijait, ngabejaan ka nu keur dipanjara yen bakal dibebaskeun. 2 Kaula dipiwarang ngembarkeun, yen geus cunduk waktuna, PANGERAN bakal ngajait umat-Na, ngelehkeun musuh-musuh-Na, ngalilipur ka nu prihatin. 3 Kaula mawa beja piatoheun ka urang Sion, pikeun ngaleungitkeun kasungkawaanana, sina maruji, ulah udah-aduh deui. Maranehna bakal saibarat tangkal nu dipelak ku PANGERAN ku manten. Lampahna bakal balener. Allah bakal diparuji sagala damel-Na. 4 Kota-kota nu geus lila bukrak-bakrek, ku maranehna bakal diadegkeun deui. 5 Eh umat Kami, bangsa asing bakal kumawula ka maraneh. Bakal mangangonkeun, manggarapkeun lahan, mangrawatankeun kebon anggur. 6 Maraneh bakal disarebut: imam-imam PANGERAN, abdi-abdi Allah. Bakal marake kakayaan bangsa-bangsa, anu geus jadi milik maraneh. 7 Kaera jeung kahinaan maraneh geus tamat. Maraneh bakal caricing di nagri sorangan, sarta kabeungharan maneh bakal jadi lipet ganda, sapapanjangna bakal aya dina kabungah. 8 Dawuhan PANGERAN, "Kami suka kaadilan, cua kana panggencet jeung kajahatan. Umat 159
Yesaya 61.9-62.4 Kami tangtu ku Kami diganjar, jeung dibere perjangjian anu moal barobah. 9 Maranehna bakal mashur di antara bangsa-bangsa. Sakur nu nenjo tangtu taregeseun yen maranehna teh umat anu diberkahan ku Kami." 10 Yerusalem bakal bungah ku sagala damel PANGERAN. Yerusalem bakal didangdanan, lir panganten awewe dina poean kawinanana. Kasalametan jeung kaunggulan minangka dangdananana. 11 Sakumaha binih tangtu sirungan jeung jadi, nya kitu PANGERAN Nu Maha Agung pasti nyalametkeun umat-Na. Sarta sakabeh bangsa bakal ngamulyakeun ka Mantenna. 62 1 Kaula rek ngomong, ngahatean Yerusalem. Moal waka repeh nepi ka eta kota bisa kajait, sarta kaunggulanana ngagebur lir obor waktu peuting. 2 Eh Yerusalem, kajayaan maneh bakal tembong deui ka bangsa-bangsa. Kamulyaan maneh bakal katembong ku raja-raja. Maneh bakal nyandang ngaran anyar, ti PANGERAN ku manten. 3 Maneh pijadieun makuta endah kagungan PANGERAN. 4 Moal disarebut deui "Nu tiiseun", tanah maneh moal disarebut deui "Pamajikan nu geus ditoker". Ngaran maneh anu anyar nya eta: "Anu diasih ku Allah". Tanah maneh ngaranna "Nu ditikah". Sabab maneh diasih 160
161 Yesaya 62.5-10 ku PANGERAN, nu jadi minangka salaki tanah maneh. 5 Lir lanjang ditikah ku budak bujang, maneh bakal ditikah ku Mantenna, anu ngajadikeun maneh. Allah bakal mikaasih ka maneh, kawas panganten lalaki asih ka panganten awewe. 6 Eh Yerusalem, dina luhur kuta maneh geus aya anu karemit. Beurang peuting eta teh teu meunang repeh nunuhun ka PANGERAN, sangkan Mantenna emut kana sagala jangji-Na, sangkan ulah lali ka maranehna. 7 Kudu terus, tong eureun-eureun nunuhun, nepi ka Mantenna ngadegkeun deui Yerusalem, nepi ka Yerusalem jadi kota pamujian saalam dunya. 8 Kalawan enya-enya PANGERAN geus ikrar jangji. Demi kakawasaana-Na, jangji-Na tangtu dilaksanakeun: "Gandum maneh moal dihakan deui ku musuh, anggur maneh moal diinum deui ku bangsa lian. 9 Maneh anu melak, nu metik, nu ngadaharna, bari muji sukur ka PANGERAN. Melak anggur, maneh nu ngurus, nu metik buahna, jeung nginum anggurna di buruan Bait Kami." 10 Eh urang Yerusalem, geura kaluar ti kota! Nyieun jalan keur rahayat nu rek marulang! Jalanna sing rubak, batuna piceunan. Jeung kudu mere tangara, sangkan bangsa-bangsa nyarahoeun,
162 Yesaya 62.11-63.6 11 yen PANGERAN ngembarkeun ka sakuliah jagat: "Embarkeun! Eh Yerusalem, maneh tereh salamet. PANGERAN geus sumping nyandak umat-Na, anu ku Mantenna geus disalametkeun." 12 Maneh bakal disebut "Umat Allah anu suci". "Umat anu dijait ku PANGERAN". Yerusalem bakal disarebut "Kota kaasih Allah", "Kota nu moal ditilar ku Allah". 63 1 "Saha ieu nu sumping ti Bosra tanah Edom? Saha ieu, anu anggoanana murub mubyar warna beureum, gagah rosa angkatna gandang?" PANGERAN! Nu geus iasa nyalametkeun. Sumpingna seja ngembarkeun yen Mantenna geus unggul. 2 "Ku naon raksukana-Na mani beureum kawas tas ngaluluh buah anggur leueuteun?" 3 PANGERAN ngawaler, "Kami tas ngaluluh bangsa-bangsa. Diluluh kawas buah anggur. Diluluh ku Kami sorangan teu dibantuan ku saha-saha. Kami wera, bangsa-bangsa teh dileyek, getihna keuna kana pakean Kami. 4 Sabab geus waktuna Kami nyalametkeun umat, geus waktuna musuh-musuhna dibasmi. 5 Kami heran kacida bet euweuh anu ngabantu ka Kami. Tapi ku bawaning wera Kami jadi rosa, sorangan ge bisa unggul. 6 Nya ku bawaning wera, sakabeh bangsa ku Kami diluluh nepi ka ajur, getihna tamplok kana taneuh."
Yesaya 63.7-12 7 Kaula rek nyaritakeun kaasih PANGERAN anu teu keuna ku robah. Kaula muji sukur ku sagala damel-Na pikeun urang. Berkah-Na ka urang Israil taya wiwilanganana, welas asih-Na langgeng sapapanjangna. 8 PANGERAN ngadawuh, "Maranehna teh umat Kami, moal ingkar ti Kami." Ku karana eta maranehna ku Mantenna dijait 9 tina sagala kasangsaraanana. Anu nyalametkeun maranehna teh lain malaikat, tapi PANGERAN ku manten. Mantenna kersaeun nyalametkeun teh ku karana nyaah jeung welas ka maranehna. Ti baheula keneh maranehna teh ku Mantenna diasuh-asuh, 10 tapi maranehna ngalawan bae, nganalangsakeun manah-Na. Ku sabab kitu maranehna teh ku PANGERAN disusuker, diperangan. 11 Ti dinya maranehna aringeteun ka jaman baheula, ka jaman Musa abdi PANGERAN tea. Timbul pertanyaanana, "Ayeuna di mana eta PANGERAN anu bareto nyalametkeun para pamingpin umat-Na ti laut teh? Di mana ayeuna PANGERAN anu bareto maparin sumanget ka Musa teh? 12 (63:12-13) Di mana ayeuna PANGERAN anu bareto ngadamel kaajaiban-kaajaiban anu dilaksanakeunana ku Musa teh, anu meulah cai laut, anu nuyun umat-Na nyorang cai jero, datang ka Mantenna kamashur salalawasna?" Maranehna ku sabab dituyun 163
164 Yesaya 63.13-19 ku PANGERAN, lengkahna tara nyalahan, tara tijalikeuh, lir kuda umbar bae. 13 (63:12) 14 Maranehna ku PANGERAN dituyun, dibawa ka tempat reureuh, kawas ingon-ingon ditungtun ka lebak anu lendo. PANGERAN nuyun umat-Na, jadi matak mulya kana pajenengana-Na. 15 Nun PANGERAN anu linggih di sawarga anu suci sareng mulya, tingali ieu abdi-abdi. Ku naon nu mawi teu kersa geten deui ka abdi-abdi, teu kersa mintonkeun deui kakawasaan, henteu kersa mikawelas sareng mikanyaah deui? Nun, mugi ulah ngantep! 16 Gusti teh rama abdi sadaya. Karuhun abdi-abdi, Ibrahim sareng Yakub, ka abdi-abdi teu tarerangeun. Nanging PANGERAN mah rama abdi-abdi anu salamina nulung nyalametkeun. 17 Ku naon Gusti ngantep abdi-abdi nyimpang tina jalan Gusti? Ku naon abdi-abdi didamel jadi sakieu wangkelangna dugi ka mungkuran ka Gusti? Mugi kersa nyumpingan deui. Mugi sing emut ka anu ngarabdi, ka umat kagungan Gusti ti kapungkur keneh. 18 Abdi-abdi, umat suci Gusti, diudag-udag ku musuh. Tempat kasucian Gusti oge diluluh ku musuh. 19 Abdi-abdi bet didamel sapertos sanes umat erehan Gusti, sapertos sanes umat kagungan Gusti.
Yesaya 64.1-7 64 1 Ku naon Gusti henteu nyingraykeun langit lajeng lungsur? Gunung-gunung sina ngadaregdeg kasieunan naringal Gusti. 2 Sina ampul-ampulan sapertos cai ngagolak keur digodog di luhur seuneu. Geura sumping mintonkeun kakawasaan ka musuh-musuh. Bangsa-bangsa teh sina tingsareblak di payuneun Gusti. 3 Sapertos kapungkur, kalayan teu kasangka-sangka Gusti ngayakeun rupi-rupi pikasieuneun, gunung-gunung oge dugi ka inggeung-inggeungan ku Gusti. 4 Teu acan aya anu ningal atanapi nguping yen aya deui Allah nu sapertos Gusti, anu iasa midamel kaahengan-kaahengan kitu kangge nulungan jalmi-jalmi anu nyuhunkeun pitulung. 5 Gusti ngabageakeun jalmi-jalmi anu daek ngalampahkeun anu leres sareng eling kana jalan pituduh ti Gusti. Gusti sok ngabenduan, nanging kalakuan abdi-abdi teu weleh awon bae. Sanaos ku Gusti sok kacida dibenduanana, ti kapungkur keneh angger bae abdi-abdi nyieun kalepatan. 6 Ku margi abdi pinuh ku dosa, kalakuan anu sae oge jadi awon saterasna. Ku karana eta dosa, abdi-abdi jadi sapertos daun, perang teras maruragan katebak ku angin. 7 Abdi-abdi teu aya anu emut sareng neneda ka Gusti, teu aya anu nyuhunkeun pitulung 165
166 Yesaya 64.8-65.1 ka Gusti. Ku karana eta dosa-dosa, abdi-abdi ku Gusti disingkiran sareng dikantunkeun. 8 Nanging nun PANGERAN, Gusti teh rama abdi sadaya. Abdi-abdi teh dadamelan Gusti, sapertos taneuh lempung ku panjunan. 9 Nun, mugi Gusti ulah bendu kateterasan, ulah teras bae mikaemut kadorakaan abdi sadaya. Abdi-abdi teh umat Gusti, mugi dipikawelas. 10 Tingali kota-kota Gusti anu suci jadi sakitu suwungna. Yerusalem jadi bukrak-bakrek. 11 Bait Allah anu suci sareng agreng, anu ku karuhun abdi-abdi dianggo paranti muji sukur ka Gusti parantos seep ku seuneu. Tempat-tempat anu ku abdi-abdi dipikameumeut parantos rareksak. 12 Naha Gusti tega ningalina? Moal midamel naon-naon? Bade ngajeunkeun ka abdi- abdi anu parantos teu kiat nandangan kabalangsakan? 65 1 PANGERAN ngadawuh, "Kami daek ngajawab paneda umat, tapi maranehna tara neneda. Kami daek kapanggih lamun ku maranehna diteangan, tapi maranehna tara nyoba-nyoba acan neangan. Eta bangsa tara neneda ka Kami, padahal Kami salawasna sadia pikeun ngajawab, Ieu Kami, Kami daek nulungan maraneh.
Yesaya 65.2-8 2 Kami salawasna sadia pikeun ngahiap ka maranehna anu warangkelang, anu garoreng kalakuanana ngajujur karep sorangan. 3 Tabeatna anu teu boga kaera teh nyieun pisewoteun bae, ngalurban ka brahala di tempat-tempat karamat, ngarukus dina altar pikeun brahala. 4 Ari ti peuting sok arindit ka astana-astana, marenta pituduh ka arwah-arwah jelema nu geus paraeh. Ngaharakan daging babi, kuahna anu disuguhkeun ka brahala teh diaruyupan. 5 Ka nu sejen sok nitah nyingkir, Nyingkir ka ditu, ulah antel ka kami. Kami mah geus suci! Kami moal sabar ka jelema anu kitu. Amarah Kami tangtu narajang lir seuneu anu moal pareum-pareum. 6 Maranehna geus diputus baris dihukum. Hukumanana geus dituliskeun. Kalakuanana kitu moal diantep, tangtu dibales, 7 boh dosa maranehna, boh dosa karuhunna. Maranehna ngarukus di kuil-kuil brahala di luhur pasir sarta ngagogoreng ka Kami. Ku sabab kitu, kalakuanana anu ka tukang-tukang tangtu ku Kami dihukum." 8 PANGERAN ngadawuh, "Moal aya jelema anu ngaruksak buah anggur anu alus. Buah anggur anu alus tangtu dijieun anggur. Kitu keneh Kami, moal ngabasmi umat anu ngabakti ka Kami, malah rek nyalametkeun maranehna. 167
Yesaya 65.9-15 9 Urang Israil ti kaom Yuda ku Kami rek dibere berkah jeung dibere tanah Kami di pagunungan. Eta umat anu dipilih ku Kami, anu ngabarakti ka Kami, sina maratuh di dinya. 10 Maranehna bakal nyembah ka Kami. Dombana, sapina, sina nyaratuan di sampalan-sampalan, di kulon di Saron, di wetan di Lebak Akor. 11 Ari maraneh, anu naloker Kami, anu mopohokeun ka Sion gunung Kami anu suci, anu nyembah ka dewa-dewa anu ngaran Gad jeung Meni anu nyekel milik jeung nasib, bakal sabalikna. 12 Pimilikeun maraneh mah paeh dina cara anu kacida matak ngerikna, lantaran henteu daraek nemonan panyaur Kami, henteu daek ngadarenge kana dawuhan Kami. Ti batan narurut anggur nyieun kalakuan goreng. 13 Ku sabab kitu, sakur anu ngabakti jeung nurut ka Kami, moal kurang dahar nginum. Sabalikna maraneh mah bakal kalaparan jeung kahalabhaban. Maranehna bakal bagja, ari maraneh mah bakal nandang era. 14 Maranehna bakal barungah, ari maraneh mah bakal susah. 15 Ngaran maraneh bakal dijieun sasapaan ku umat pilihan Kami. Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, rek ngahukum pati ka maraneh. Sabalikna anu nurut ka Kami mah bakal dipaparin ngaran anyar. 168
Yesaya 65.16-22 16 Sing saha di ieu tanah anu hayang meunang berkah, anu baris dipentana teh tangtu berkah ti Allah anu maha satia. Sing saha anu sumpah, bakal nyebut jenengan Allah nu maha satia. Kasangsaraan anu ka tukang-tukang ku maranehna bakal kapopohokeun." 17 PANGERAN ngadawuh, "Kami rek ngadamel bumi anyar jeung langit anyar. Sagala kajadian anu ka tukang-tukang geus moal kainget-inget. 18 Sing garerah sing barungah ku sagala damel Kami. Yerusalem anu ku Kami geus dijadikeun anyar, bakal pinuh ku perkara anu matak suka pangeusina bakal bagja. 19 Kami pribadi bakal ngarasa sugema ku hal Yerusalem jeung pangeusina. Di dinya moal aya deui anu ceurik atawa udah-aduh jeung menta tulung. 20 Moal aya deui anu orokna paeh. Kabeh jelema paranjang umur. Umur saratus taun teh kaitung ngora keneh. Anu maot memeh umur sakitu tandaning meunang hukuman. 21 (65:21-22) Anu nyarieun imah bisa dipake ku maranehna keneh, moal dieusian ku jalma lian. Marelak anggur, anggurna bisa kainum sorangan ku nu melakna, moal ku nu sejen. Cara tatangkalan, umat Kami bakal paranjang umurna, bakal bisa metik kanimatan hasil gawena. 22 (65:21) 169
Yesaya 65.23-66.3 23 Sagala gawena bakal mulus. Anak- anakna moal manggih bahla. Maranehna saturunanana bakal diberkahan ku Kami, turun-tumurun. 24 Upama maranehna neneda, memeh amin ku Kami geus dikabulkeun. 25 Ajag jeung domba bakal reujeung nyaratuan. Singa oge cara sapi bae ngahakan jukut. Kabeh oray moal matak bahya. Di Sion gunung Kami anu suci, moal aya picilakaeun, moal aya pikagorengeun." 66 1 PANGERAN ngadawuh, "Sawarga teh panglinggihan Kami, ari bumi jojodog sampean Kami. Jadi, maraneh rek bisa mangnyieunkeun imah anu kumaha pikeun Kami? 2 Jagat raya Kami sorangan anu ngagelarkeunana. Ku sabab kitu, kapanuju Kami mah nya eta ka jelema anu rendah hate, anu tobat, anu ajrih jeung tunduk ka Kami. 3 Tapi jelema-jelema teh lampahna sakarep-karep bae. Pikeun maranehna mah ngurbankeun naon oge sarua bae, naha ngurbankeun sapi jalu atawa ngurbankeun jelema; naha ngurbankeun anak domba atawa minggeskeun beuheung anjing; naha ngurbankeun gandum atawa ngurbankeun getih babi; naha ngurbankeun menyan atawa ngadoa ka arca. Maranehna resep make cara-cara ngabakti anu pikaijideun. 170
Yesaya 66.4-9 4 Ku sabab eta, sagala rupa pibahlaeun anu jadi kasieunna teh rek disina narajang, lantaran taya saurang-urang acan anu datang nemonan panyaur Kami atawa nurut kana timbalan Kami. Maranehna leuwih resep ngalawan ka Kami jeung kana kajahatan." 5 Ari maraneh, anu narurut jeung sieun ku PANGERAN, regepkeun ieu timbalana-Na: "Ku sabab maraneh satia ka Kami, maraneh bakal dipikangewa jeung dipencilkeun ku sawatara dulur sabangsa, jeung diera-era kieu, Lain geura prak atuh PANGERAN teh nembongkeun pangawasa-Na nulungan ka maneh, kami hayang nyaho kumaha piatoheun maneh. Tapi nya maranehna pisan anu engke bakal mareunang era teh! 6 Darengekeun, tah aya anu ngaguruh di kota jeung di jero Bait Allah! Eta teh gentra PANGERAN anu keur ngahukum musuh-musuhna! 7 Kota suci Kami lir ibarat awewe anu ujug-ujug brol ngajuru, henteu ngarasa nyeri heula. 8 Aya sugan anu geus nenjo atawa ngadenge kajadian kawas kitu? Na geus aya bangsa anu bisa digelarkeun dina jero sapoe? Sion mah moal lila-lila nyeri, harita ngusial, harita keneh brol ngajurukeun bangsa. 9 Ulah dikira Kami ngadatangkeun umat Kami kana wancina ngajuru teh moal terus nepi ka burusutna!" Kitu timbalan PANGERAN. 171
Yesaya 66.10-17 10 Sing barungah, sing garerah ku hal Yerusalem, eh sakur anu mikacinta ieu kota! Sing marilu bungah ka eta kota, eh sakur anu bareto milu nyeungceurikan! 11 Maraneh bakal mareunang nimat tina kamuktianana, lir upama orok nyusu ka indungna. 12 PANGERAN ngadawuh, "Maraneh ku Kami rek dibere kamuktian terus. Kabeungharan bangsa-bangsa bakal ngocor ka maraneh lir walungan anu tara saat. Maraneh pijadieun saibarat orok, ku indungna disusuan, diaais, dipikadeudeuh. 13 Maraneh di Yerusalem ku Kami bakal dihegar-hegar kawas budak anu dicombo-combo ku indungna. 14 Upama geus nepi ka kitu maranehna ngan bungah nu aya, tanaga bedas jeung jagjag waringkas. Ti dinya bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN, anu nulung ka sakur anu sumujud, ngahukum ka sakur nu ngamusuhan." 15 PANGERAN bakal sumping dina seuneu, nitih jangjang angin, baris ngahukum ka sakur anu geus ngabendukeun manah-Na. 16 Jalma sajagat sakur anu kapanggih salah bakal disabetan ku pedang, tuluy diduruk ku seuneu. Kacida lobana anu bakal paraeh. 17 PANGERAN ngadawuh, "Sakur anu sok susuci tuluy muja ka brahala, anu sok ngaleut ka taman-taman, anu sok ngaharakan babi 172
173 Yesaya 66.18-22 jeung beurit jeung kadaharan-kadaharan anu pikageuleuheun, kabeh geus tereh euweuh. 18 Kami uninga kana pipikiranana, uninga kana kalakuanana. Ieu Kami sumping, rek ngumpulkeun jelema sagala bangsa. Lamun geus karumpul, sina narenjoeun kakawasaan Kami, 19 sina nyaraho yen nya Kami anu ngahukum ka maranehna teh. Tapi aya sababaraha urang anu ku Kami rek diluputkeun, pikeun diutus ka bangsa-bangsa di nu jarauh, anu can ngadarenge kamashuran Kami, anu can nyarahoeun kaagungan jeung kakawasaan Kami, nya eta ka: Sepanyol, Libia jeung Lidia, kitu deui ka tukang-tukang panahna anu arahli, ka Tubal jeung ka Yunani. Sina nyaritakeun kaagungan Kami ka eta bangsa-bangsa. 20 Maranehna bakal mawa mulang dulur- dulur maraneh sabangsa, kabeh dibaktikeun ka Kami, dibawa ka gunung Kami anu suci di Yerusalem, tarumpak kuda, bigal, onta, kareta, jeung padati, sakumaha kabiasaan urang Israil ari marawa gandum pikurbaneun ka Bait Allah dina wadah anu beresih. 21 Ti antarana aya anu ku Kami rek dijarenengkeun imam, jeung diasupkeun ka kaom Lewi. 22 Sakumaha halna bumi anyar jeung langit anyar bakal langgeng ku kakawasaan Kami,
Yesaya 66.23-24 turunan jeung ngaran maraneh oge bakal langgeng. 23 Unggal Pesta Bulan Anyar jeung unggal poe Sabat, jalma-jalma sagala bangsa bakal ngabarakti ka Kami di dieu, di Yerusalem," timbalan PANGERAN. 24 "Dina waktu marulangna, maranehna bakal narenjo bangke jelema-jelema anu geus ngaralawan ka Kami. Bilatung anu ngahakanan bangkena moal paeh-paeh, seuneu anu ngadurukna moal pareum- pareum, sina jadi tenjoeun anu pikaketireun ka sakabeh jelema." 174
Yeremia 1 1 Ieu kitab nyaritakeun kasauran Yermia, putra hiji imam di kota Anatot di tanah Binyamin anu jenengan Hilkia. 2 Dina taun katilu belas jaman raja Yuda anu jenengan Yosia putra Amon, Yermia nampi dawuhan ti PANGERAN. 3 Jaman Yoyakim putra Yosia ngarajaan Yuda, Yermia nampi deui dawuhan PANGERAN. Ti harita mah sering nampina dawuhan PANGERAN teh, nepi ka taun kasabelas pamarentahan Raja Sidkia putra Yosia. Ari dina bulan kalima taun eta, urang Yerusalem teh diakut ka pangbuangan. 4 PANGERAN nimbalan ka kaula, 5 "Maneh, ti memeh ku Kami dihirupkeun, ku Kami geus kapilih, geus ditangtukeun ti memeh dijurukeun keur pinabieun bangsa-bangsa." 6 Jawab kaula, "Gusti, PANGERAN, abdi henteu tiasa cacatur jalaran ngora keneh pisan." 7 Tapi dawuhan PANGERAN ka kaula, "Ulah majar ngora keneh pisan. Datangan jalma-jalma anu ceuk Kami kudu didatangan, sarta omongkeun ka maranehna sakur anu ku Kami dititah diomongkeun.
Yeremia 1.8-15 8 Tong sieun-sieun, sabab ku Kami tangtu diaping ditangtayungan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN!" 9 Ti dinya PANGERAN ngulurkeun panangan, nyabak biwir sim kuring bari ngadawuh, "Regepkeun, ieu Kami mere ucapan-ucapan anu kudu diomongkeun ku maneh. 10 Poe ieu maneh ku Kami dibere kawasa geusan ngawasaan bangsa-bangsa jeung karajaan-karajaan, kawasa nyabut jeung ngarabut, kawasa numpur jeung ngagempur, kawasa nancebkeun jeung melakkeun." 11 PANGERAN mariksa ka kaula, "Yermia, naon nu katenjo?" Piunjuk kaula, "Sumuhun, ningal hiji dahan kanari." 12 "Enya, bener," dawuhan PANGERAN, "Kami geus tarapti geusan ngalaksanakeun timbalan Kami." 13 Geus kitu PANGERAN mariksa deui, dawuhana-Na, "Nenjo naon deui?" Piunjuk kaula, "Ningal aya pariuk di palih kaler, eusina keur ngagolak, sareng bade bahe ka palih dieu." 14 Dawuhana-Na ka kaula, "Aya bahla ngagolak ti beulah kaler, baris narajang ka nu araya di ieu tanah, 15 sabab Kami keur nyalukan sakabeh bangsa urang kaler, sina ka darieu. Raja-rajana bakal masangkeun tahtana masing-masing di lawang-lawang Yerusalem jeung di 2
Yeremia 1.16-2.2 sakurilingeun kuta-kutana, kitu deui di sakurilingeun kota-kota di Yuda. 16 Umat Kami ku Kami arek dihukum lantaran geus darosa, geus naringgalkeun Kami, geus ngurban ka ilah-ilah sejen jeung ngabarakti ka arca-arca bubuatanana. 17 Geura tarapti, Yermia, datangan eta jelema-jelema teh. Sagala timbalan Kami anu diparentahkeun ka maneh, tepikeun ka maranehanana. Ulah sieun-sieun, bisi maneh ku Kami dihaja sangkan sieun ari geus aya di maranehanana. 18 Regepkeun ieu, Yermia! Poe ieu maneh ku Kami dibere kakuatan, kuat saibarat kota anu dibenteng, saibarat pilar beusi, saibarat kuta tambaga, sanggup nadah panarajang maranehanana. Jalma-jalma ieu tanah, nya eta raja-raja Yuda, kapala-kapala, imam-imam katut rahayat, 19 kabeh bakal ngalawan ka maneh. Tapi ka maneh hamo aya nu kuat, sabab maneh diaping ditangtayungan ku Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 2 1 PANGERAN miwarang sim kuring 2 ngumumkeun timbalana-Na ka sakur nu araya di Yerusalem. Kieu, "Kami inget, maneh teh keur ngora keneh kacida satiana; basa urang mimiti ngajodo, maneh kacida mikacintana ka Kami, daek nunutur ka gurun keusik, ngambah tanah anu tara pisan dipelakan. 3
Yeremia 2.3-8 3 Eh Israil, maneh teh ngan pikeun Kami, milik anu ku Kami dipupusti. Saha bae anu nganiaya ka maneh, ku Kami didatangan kasangsaraan jeung balai. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 4 Regepkeun ieu timbalan PANGERAN, eh anak putu Yakub, eh kaom Israil! 5 Kieu timbalan PANGERAN, "Naon salah Kami nepi ka didakwa ku karuhun maneh? Naon lantaranana maranehna naringgalkeun Kami? Maranehna ngabarakti ka arca-arca nu taya hartina, nepi ka dirina sorangan leungit pangaji. 6 Ka Kami geus tara malire deui, sakitu geus dijait ti tanah Mesir, ditungtun-tungtun ngasruk tanah gurun, nyorang gurun keusik jeung lombang-lombangna anu jarero, tanah garing sarta pinuh ku bahaya, taya nanaon nu hirup, taya anu nyorang-nyorang acan. 7 Kami mawa maranehna ka hiji tanah anu subur, sina sareubeuh ku hasilna, jeung ku sagala nu harade di dinya. Tapi maranehna kalah ka ngaruksak eta tanah Kami, eta nagri pamere Kami teh ku maranehna dinajiskeun. 8 Imam-imamna tara naranyakeun: Di mana PANGERAN? Imam-imam Kami geus teu warawuheun ka Kami. Pangereh- pangerehna ngaralawan ka Kami, nabi-nabina ngawejangna teh demi ngaran Baal, jeung ngabaraktina ka arca-arca anu taya gunana." 4
Yeremia 2.9-16 9 "Ku sabab kitu Kami, PANGERAN, arek ngadakwa deui ka umat Kami. Arek nagih ka anak incuna. 10 Los dongdon ka kulon, ka pulo Siprus, bral kirim utusan ka wetan, ka tanah Kedar, engke maneh nyaho, yen hal anu saperti kieu mah ti baheula ge tacan aya. 11 Tacan aya bangsa sejen anu kungsi ngaganti allahna, najan allahna lain Allah enyaan. Tapi umat Kami mah geus ngaganti Kami, Allah anu mere kahormatan ka maranehna, ku allah-allah nu teu bisa nanaon. 12 Ku sabab kitu, Kami rek nimbalan ka langit, sina inggeung pikasieuneun, sing matak pikahelokeun, sing matak hookeun, 13 lantaran umat Kami geus nyieun dua rupa dosa: maranehna geus miceun Kami, nu jadi sumber cinyusu hirup, jeung tuluy nyieun balong-balong, balong-balong anu balocor, anu sama sakali teu bisa nahan cai." 14 "Israil teh lain badega, dijurukeunana teh lain pikeun ngabadega. Tapi ku naon nepi ka jadi mangsa musuh-musuhna? 15 Musuh-musuhna ka manehna tinggalaur kawas singa. Tanahna ku musuh dijieun gurun keusik, kota-kotana burak-barik, kalantar jeung suwung. 16 Malah sirahna rengat, digetok ku jalma-jalma ti Mempis jeung Tahpanes. 5
6 Yeremia 2.17-23 17 Eh Israil, eta teh bongan maneh sorangan! Maneh geus ninggalkeun Kami, PANGERAN Allah maneh, sabot ditungtun ku Kami di perjalanan. 18 Rek ngarah naon maneh rek indit ka Mesir teh? Arek nginum cai Walungan Nil? Rek ngarah naon maneh rek indit ka Asur teh? Arek nginum cai Walungan Eprat? 19 Maneh bakal kahukum ku kajahatan sorangan, bakal kasiksa lantaran ingkar ti Kami. Engke ku maneh karasa, kumaha paitna jeung salahna ninggalkeun Kami, Allah PANGERAN maneh, sarta teu satia deui ka Kami. Kitu timbalan Kami Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 20 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Eh Israil, geus ti baheula maneh teh nolak kakawasaan Kami, embung anut ngabakti ka Kami. Di saban pasir anu luhur jeung di handapeun kai-kai anu daunna gomplok, maneh nyembah ka dewa-dewa kasuburan. 21 Maneh teh ibarat tangkal anggur petingan, beunang Kami melak, beunang milih tina bibit panghadena. Tapi kumaha buktina? Teu beda ti tangkal anggur anu buruk, teu kaarah. 22 Najan maneh mandi make sabun pangalusna, daki kasalahan maneh katenjo keneh ku Kami. 23 Kumaha rek majar teu ngarurujit diri, majar teu nyembah ka Baal? Tenjo, kumaha dosana maneh basa di lebak,
Yeremia 2.24-29 kumaha kalakuan maneh harita. Teu beda ti onta bikang giras keur beger, lulumpatan kukurilingan teu dikadalian, 24 ngaberengbeng muru ka gurun keusik. Ana eta geus ngarasa pangseng, saha anu bisa nyandet? Jalu anu hayangeun teu kudu hese-hese, da bikangna saban usum lakian ge merean sorangan. 25 Eh Israil, suku ulah dipake ngapruk, bisi tikoro maneh garing lantaran ngudag-ngudag ilah-ilah sejen. Tapi carek maneh, Moal, moal balik deui, kuring cinta ka ilah-ilah batur, arek terus nuturkeun itu." 26 PANGERAN nimbalan, "Sakumaha bangsat diera-era ana katewak, maneh oge urang Israil, raja-raja, para pajabat, para imam, para nabi, bakal aya anu ngera-ngera. 27 Maraneh kabeh, anu miindung ka batu mibapa ka tangkal, bakal diera-era. Tangtu baris kitu, lantaran maraneh ti batan baralik ka Kami anggur ingkar. Rajeun sasambat menta tulung ka Kami ari eukeur kabalangsak. 28 Cik mana eta allah-allah beunang nyieun maraneh teh? Sina nulungan ari maraneh keur kasusahan teh, ari enya mah barisaeun! Eh Yuda, allah-allah maneh sarua lobana jeung kota maneh. 29 Naon kateusuka maneh ka Kami? Naon sababna ngalawan ka Kami? 7
Yeremia 2.30-36 30 Ku Kami maneh dihukum, tapi hukuman ge nambag, maneh embung dibebener. Saibarat singa ngamuk, maneh geus maehan nabi-nabi sorangan. 31 Eh urang Israil, darengekeun ieu timbalan Kami. Na Kami teh pikeun maraneh geus kawas gurun keusik, kawas tanah anu poek jeung bahaya? Ku naon nepi ka nyebutkeun mending ge sakarep-karep, moal marulang deui ka Kami? 32 Naha sok aya mojang nu poho kana perhiasanana, atawa panganten awewe anu poho kana baju pangantenna? Tapi umat Kami mah geus pohara lilana mopohokeun ka Kami, poena geus teu kaitung. 33 Maraneh memang geus palinter neangan kabogoh, nepi ka bisa dipiguru ku awewe bangor nu pangbangorna. 34 Papakean maneh ceda ku getih, lain getih bangsat tukang ngabongkar, tapi getih jelema-jelema anu mariskin tur taya salahna. Sangkilang kitu, 35 ceuk maneh, Kuring teu salah, PANGERAN ge tangtu geus leler benduna ka kuring. Tapi Kami, PANGERAN, moal teu ngahukum ka maneh, lantaran maneh mungkir majar teu boga dosa. 36 Maneh geus ngamumurah diri sorangan anut ka allah-allahna bangsa sejen. Maneh bakal dikuciwakeun ku Mesir, sakumaha geus dikuciwakeun ku Asur. 8
Yeremia 2.37-3.6 37 Maneh bakal malik ti Mesir bari tungkul ngaheluk. Sakur anu ku maneh dijieun panyaluuhan, geus dipiceun ku Kami, PANGERAN. Maneh hamo beubeunangan naon-naon ti maranehna." 3 1 PANGERAN nimbalan, "Pamajikan anu geus diserahkeun, geus undur tur geus jadi pamajikan batur, ku urut salakina teu meunang diruju, sabab matak mawa noda kana tanah. Ari heug maneh, Israil, geus ngalayanan lalaki sakitu lobana make hayang balik deui ka Kami? 2 Tuh teuteup puncak-puncak pasir, na aya anu ku maneh teu dipake tempat ngalacurkeun diri? Maneh sok ngadon ngadago kabogoh di sisi jalan, kawas urang Arab ngadodoho korbanna di gurun keusik. Ku sabab maneh lacur sarta jahat, ieu tanah keuna ku noda. 3 Eta anu jadi sabab pang hujan teu turun-turun, pingijiheun teu datang-datang. Bener maneh teh badis awewe bangor, teu boga pisan kaera. 4 Kari-kari ayeuna carek maneh ka Kami, Anjeun teh Rama kuring, anu nyaah ka kuring ti leuleutik. 5 Tangtos moal teterasan bendu, moal salawasna mikacua. Kitu carek maneh, tapi ari kalakuan tetep henteu weleh jahat." 6 Jaman Yosia jadi raja, PANGERAN nimbalan ka kaula, "Katenjo ku maneh kalakuan Israil, 9
10 Yeremia 3.7-13 awewe serong tea? Eta teh geus ninggalkeun Kami, seug di saban pasir luhur jeung di unggal handapeun tangkal anu gomplok nyieun peta sakumaha awewe bangor. 7 Tadina ceuk pamikir Kami, sugan ari geus migawe kitu mah daekeun balik deui ka Kami. Horeng henteu. Petana kitu katenjoeun ku dulurna nu awewe, Yuda nu teu satia. 8 Katenjoeun deuih yen Israil ku Kami dipirak, terus diusir, lantaran henteu balik deui ka Kami tur jadi awewe bangor. Tapi eta dulurna Israil, Yuda nu teu satia, henteu sieuneun. Manehna oge jadi awewe dayang, 9 jeung teu boga kaera. Tanah teh ku manehna dinodaan, sarta manehna oge jinah, nyembah ka batu ka kayu. 10 Ari geus kitu, Yuda nu teu satia dulurna Israil teh balik deui ka Kami, tapi ngan pura-pura, lain balik saenyana. Kitu timbalan PANGERAN." 11 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula yen, Israil mah sanajan geus nukangan ka Mantenna ge tetela leuwih hade ti batan Yuda nu teu satia. 12 Kaula ditimbalan nepungan Israil, kudu nepikeun timbalan kieu, "Eh Israil nu teu satia, geura balik deui ka Kami. Kami teh gede hampura, moal salilana ambek ka maneh. 13 Asal maneh daek ngaku kasalahan, daek ngaku yen geus ngalawan ka PANGERAN, Allah maneh. Aku yen di unggal handapeun
Yeremia 3.14-19 tangkal anu gomplok maneh geus mikeun awak ka allah-allah sejen, geus teu ngagugu kana parentah-parentah Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 14 Eh umat nu teu satia, geura marulang. Maraneh teh umat Kami. Maraneh ku Kami arek dicokotan, saurang ti saban kota, dua urang ti saban kaom, rek dibawa deui ka Gunung Sion. 15 Rek dibere pangereh-pangereh anu saregep ka Kami, anu bakal ngatur maraneh kalawan lantip bijaksana. 16 Ari geus kitu, di mana maraneh geus jembar baranahan di eta tanah, moal aya nu nyabit-nyabit deui Peti Perjangjian Kami. Hamo aya anu mikiran eta, moal aya anu ingeteun-ingeteun acan. Moal aya nu neangan atawa hayang nyieun deui. 17 Dina mangsa eta, Yerusalem teh bakal disarebut Panglinggihan PANGERAN, sarta kabeh bangsa bakal karumpul di dinya seja ngabarakti ka Kami. Moal deui ngalampahkeun pangajak tabeatna anu bedegong jeung pangajak hatena anu jahat. 18 Israil jeung Yuda bakal babarengan daratang ti pangbuangan di nagri kaler, marulang ka tanah anu ku Kami geus dipasrahkeun ka karuhun maraneh, dijadikeun tanah milikna." 19 PANGERAN nimbalan, "Eh Israil, hayang Kami teh nampa maneh jadi anak, hayang 11
Yeremia 3.20-25 mere tanah anu pikasenangeun, tanah anu pangendahna di saalam dunya. Hayang Kami teh disebut Ama ku maraneh, ulah deui-deui maraneh ingkar ti Kami. 20 Tapi maneh geus teu satia ka Kami, kawas pamajikan anu serong lampah. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 21 Aya sora ear ti puncak-puncak pasir, sora urang Israil careurik aluk-alukan, dumeh geus sarerong lampah, jeung geus parohoeun ka PANGERAN Allahna. 22 Geura marulang eh sakur anu geus ingkah ti PANGERAN! Maraneh tangtu dicageurkeun ku Mantenna, jeung dijieun satia. Carek maraneh, "Hayu urang buru-buru ngadeuheusan ka PANGERAN, sabab Mantenna Allah urang. 23 Ibadah urang nyembah ka brahala di puncak-puncak pasir teh sama sakali teu matak jadi pitulung. Datangna pitulung pikeun Israil mah ngan ti PANGERAN, Allah urang. 24 Ibadah ka Baal mah, dewa nu ngerakeun tea, balukarna karoroncodan, ucul domba ucul sapi, ucul anak awewe lalaki, ucul sagala rupa beunang itikurih karuhun urang jaman baheula. 25 Geus layakna urang teh nandangan kaera, diliputan kahinaan. Boh urang boh karuhun, salawasna ngan dosa bae ka PANGERAN, Allah 12
Yeremia 4.1-6 urang, tara nurut kana parentah-parentah Mantenna." 4 1 PANGERAN nimbalan, "Eh urang Israil, upama enya harayang mulang, hiap geura marulang ka Kami. Upama maraneh miceun arca-arca kaijid Kami sarta satia ka Kami, 2 maraneh diidinan sumpah demi jenengan Kami. Lamun geus kitu, kabeh bangsa-bangsa bakal marenta berkah ka Kami sarta baris muji ka Kami." 3 PANGERAN nimbalan ka urang Yuda jeung ka urang Yerusalem, "Lahan-lahan maraneh anu dianggurkeun ayeuna geura wuluku; ulah melak bibit di antara cucuk-cucuk. 4 Kudu satia kana jangji maraneh jeung Kami, PANGERAN maraneh, pasrahkeun diri ka Kami, eh urang Yuda jeung urang Yerusalem! Lamun teu kitu, amarah Kami baris hurung lir seuneu ku tina dosa-dosa nu dilampahkeun ku maraneh. Tangtu amarah Kami ngagedur tur moal aya nu bisa mareuman." 5 Tiup tarompet di sakuliah tanah! Celukkeun sing tarik, sing tetela! Bejaan urang Yuda jeung urang Yerusalem kudu maruru ka kota-kota nu aya bentengna. 6 Tuduhkeun jalan ka Sion! Geura kalabur sangkan salamet! Tong kaleked. PANGERAN ngadatangkeun picilakaeun ti kaler, nu bakal ngagempur ngaburak-barik. 13
14 Yeremia 4.7-14 7 Tukang numpes bangsa-bangsa geus indit, lir singa kaluar tina panyumputanana, geus tereh datang rek ngagempur Yuda. Kota-kota Yuda bakal burak-barik, hamo bisa deui dicicingan. 8 Geura dibaraju karung, geura careurik tingjarerit, sabab bendu PANGERAN anu ngagegedur acan sirna ti Yuda. 9 Dawuhan PANGERAN, "Poe eta raja-raja jeung para pajabat bakal leungit wawanenna, imam-imam tingrarenjag, nabi-nabi bararengong." 10 Ti dinya kaula miunjuk, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, atuh urang Yerusalem teh ku Gusti dibobodo! Ongkoh saur Gusti bakal aman, nanging beuheung maranehna diancam ku pedang." 11 Mangsana tereh datang, urang Yerusalem bakal dibarejaan yen bakal katarajang ku angin panas ti gurun keusik. Lain angin anu ngahiliwir anu ngan matak hiber huut, 12 tapi angin anu tarik liwat saking, anu narajangna kalawan timbalan PANGERAN! Nya PANGERAN ku manten anu ngaragragkeun eta hukuman ka umat-Na. 13 Tuh, musuh teh geus datang kawas mega mendung. Kareta-kareta perangna jeg angin puyuh, kudana leuwih gancang alah batan heulang. Cilaka urang teh! Pasti urang binasa. 14 Eh Yerusalem, beresihan hate maneh, piceun dosana, sangkan bisa salamet. Naha
Yeremia 4.15-22 moal eureun-eureun boga pikiran anu jahat teh? 15 Utusan-utusan ti kota Dan jeung ti pagunungan Epraim marawa beja goreng. 16 Daratangna ngingetan ka bangsa-bangsa jeung mere nyaho ka Yerusalem yen keur kadatangan musuh ti nagri jauh. Eta musuh bakal tinggorowok ka kota-kota di Yuda, 17 jeung bakal ngalingkung kota Yerusalem kawas jalma-jalma keur ngajaraga pahumaan, lantaran urang Yuda geus ngalawan ka PANGERAN. Kitu timbalan PANGERAN. 18 Eh Yuda, maneh katarajang kitu teh ku sabab salah sorangan, tina kalakuan jeung pagawean maneh keneh. Eta kasangsaraan teh nya ku sabab dosa maneh; ayeuna eta dosa teh nubles kana angen maneh. 19 Tobat nyerina! Teu kuat nangankeunana! Ieu angen ratug tutunggulan! Hate henteu daek tengtrem ngadenge sora tarompet jeung gorowok-gorowok perang. 20 Balai daratang pasusul-susul, kota sakuliahna geus burak-barik. Kemah-kemah urang diruksak ngadadak, tenda-tendana dijejewet. 21 Nepi ka iraha kuring kudu nyaksian kamurkaan perang jeung ngadenge sengekna sora tarompet? 22 Timbalan PANGERAN, "Umat Kami barodo, teu nyarahoeun ka Kami. Kawas barudak 15
16 Yeremia 4.23-30 boloho, euweuh pangartina. Maranehna arahli nyieun kajahatan, gagal nyieun kahadean." 23 Kaula neuteup bumi, geuning suwung jeung keri, neuteup langit, teu aya pisan cahaya. 24 Neuteup ka gunung-gunung, keur aringgeung, kitu deui pasir-pasir aroyag. 25 Taya pisan jelema, manuk ge geus haliber nyaringkah. 26 Eta tanah subur geus jadi tanah keusik, kota-kotana geus burak-barik, ku sabab PANGERAN kacida benduna. 27 (PANGERAN memang geus ngandika, yen bumi sakuliahna bakal dijadikeun tanah gurun, tapi saur-Na moal dibasmi sama sakali.) 28 Ieu bumi bakal prihatin, langit bakal jadi poek. Kitu timbalan PANGERAN, tur Mantenna hamo ngarobah kersa-Na. Mantenna geus ngadamel putusan, nu moal dirobah deui. 29 Jalma-jalma bakal kalabur, ngadenge gumuruhna pasukan kuda jeung pasukan gondewa. Sawareh bakal kalabur ka leuweung, sawareh deui bakal naraek ka gunung-gunung batu. Kota-kota kabeh bakal suwung, moal aya nu nyicingan deui. 30 Duh Yerusalem, anjeun teh cilaka! Jang naon dangdan make baju beureum, jang naon make perhiasan, jang naon panon make disipat sagala? Ngageulis ge taya gawena,
Yeremia 4.31-5.4 da ku kabogoh-kabogoh enggeus dipiceun, malah arek dipaehan. 31 Kaula ngadenge aya nu humarurung, sora awewe keur nandangan kanyeri, kawas jeritna awewe nu ngajurukeun anak nu cikal. Geuning jerit Yerusalem, anu keur tibeberegeg narik napas. Pokna teh bari leungeunna ngopepang, "Aduh cilaka! Itu aya nu daratang rek maehan kuring!" 5 1 Eh urang Yerusalem, jig papay ka jalan-jalan! Ilik-ilik sakuriling! Saksian sorangan! Teang, kotektak di pasar-pasar! Bisa maneh manggihkeun saurang bae jalma nu bener lampahna, anu daek ihtiar seja satia ka Allah? Bagja lamun bisa, Yerusalem tangtu ku Kami dihampura. 2 Najan maneh majar ngabakti ka PANGERAN, omongan maneh saenyana lain kitu maksudna. 3 Anu dipundut ku PANGERAN tangtu kasatiaan. Maneh ku Mantenna digebug, tapi maneh tetep bandel; ku Mantenna dikekesek, tetep embung narima pangwarah. Maneh wangkelang, embung ninggalkeun dosa. 4 Ceuk pikiran kaula, "Nu karitu teh tangtu nu mariskin jeung barodo. Nu matak kalakuanana sabodoan teh lantaran teu nyarahoeun, naon anu dipundut ku Allahna, teu nyarahoeun, naon pangersa PANGERAN ka maranehna. 17
Yeremia 5.5-10 5 Ku sabab kitu, aing rek ka para gegeden, rek nyarita ka maranehna. Piraku nu karitu mah teu nyarahoeun kana pangersa Allahna, kana pangersa PANGERAN." Sihoreng maranehna ge arembungeun diparentah ku PANGERAN arembungeun nurut ka Mantenna. 6 Ku sabab eta maranehna bakal paraeh ku singa ti leuweung, direweg ku ajag ti gurun keusik, sarta maung tutul bakal tinggalaur di kota-kota maranehna. Ana maranehna kalaluar tangtu disasaak, sabab dosana geus numpuk, nukangna ti Allah geus pirang-pirang kali. 7 Nu matak saur PANGERAN, "Naon dasarna eta umat ku Kami kudu dihampura? Maranehna geus naringgalkeun Kami, heug susumpahan demi brahala. Ku Kami geus diparaban nepi ka sareubeuheun, ari geus sareubeuheun bet tuluy jarinah, waktuna dipake pelesir ka awewe palacuran. 8 Kalakuanana lir kuda jalu anu beuteungna geus seubeuh, jaraham-jerehem hayang jalangan, pinuh birahi ka pamajikan batur. 9 Naha kalakuan kitu teh ku Kami moal dihukum? Naha bangsa nu kitu teh ku Kami moal dibales? 10 Kami arek ngirim musuh, sina nuaran tangkal anggur umat Kami, tapi ulah sina diruksak sama sakali, sina ditilasan dahan-dahanna bae, da dahan-dahanna mah lain boga Kami. 18
19 Yeremia 5.11-17 11 Urang Israil jeung urang Yuda geus pohara ngahianatna ka Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 12 Eta umat PANGERAN teh geus mungkir ti Mantenna, sarta aromongna, "Saenyana Anjeunna moal nanaon. Urang moal katarajang musibat, moal katarajang perang, moal nyorang kalaparan." 13 Jeung carek maranehanana, nabi-nabi teh lain nanaon salian ti tukang ngomong, lain ngemban pangandika PANGERAN. 14 Ku sabab eta kieu timbalan PANGERAN, Allah Nu Maha Kawasa, ka sim kuring, "Yermia, ku sabab eta umat kitu ngaromongna, ucapan-ucapan Kami tina biwir maneh ku Kami rek dijieun ibarat seuneu; ari maranehanana ibarat nu jadi suluhna, sina kaduruk ku eta seuneu nepi ka beak." 15 Eh urang Israil, PANGERAN rek ngadatangkeun hiji bangsa ti nu jauh, sina narajang ka aranjeun. Eta teh bangsa kahot tur baredas, basana ku aranjeun moal kaharti. 16 Tukang-tukang panahna kabeh serdadu anu garagah, ana maehan taya rasrasan. 17 Paneneun jeung dahareun aranjeun ku eta bakal dibeakeun; anak aranjeun awewe lalaki bakal diparaehan. Domba jeung sapi aranjeun bakal dipareuncitan, pelak anggur jeung pelak kondang bakal ludes. Kota-kota anu
Yeremia 5.18-24 dibenteng, anu ku aranjeun dijieun andelan, ku eta balad bakal tumpur. 18 Timbalan PANGERAN, "Tapi eta umat Kami teh harita mah moal dibeakkeun kabeh. 19 Upama maranehna naranyakeun naon sababna Kami midamel kitu, bejakeun ku maneh, Yermia, bejakeun yen sakumaha maranehna geus murtad ti Kami tuluy ngarabdi ka allah-allah bangsa sejen di tanahna sorangan, nu matak maranehna oge baris ngawula ka bangsa lian di tanah anu lain milikna." 20 PANGERAN nimbalan, "Bejakeun ka anak incu Yakub, bejakeun ka urang Yuda, kieu: 21 Raregepkeun, eh nu garejul, nu baroga mata teu nenjo, baroga ceuli teu ngadenge! 22 Kami teh PANGERAN, naha maraneh teu sarieun? Naha teu ngadaregdeg di payuneun Kami? Kami geus masangkeun keusik di basisir jadi wates laut, wates anu ku laut henteu bisa diliwatan. Sanajan laut teh nyuruwuk, teu bisaeun ngaliwatan eta wates; sanajan ombakna ngagulugur, tapi hamo bisa limpas. 23 Tapi maraneh barandel, warangkelang, nyalingkir ninggalkeun Kami. 24 Tara pisan baroga niat ngahormat ka Kami, sakitu ku Kami dibere hujan unggal musim muguran jeung musim semi, sarta saban taun dibere musim panen. 20
Yeremia 5.25-6.1 25 Tapi sabalikna dosa-dosa maraneh ngalantarankeun eta sagala anu harade teh kahalangan ti maraneh. 26 Umat Kami kacicingan ku jalma-jalma jahat, anu gawena ngintip cara nu rek newak manuk ku jaringna, tapi anu ditaheunan ku maranehna teh jelema. 27 Kawas tukang moro manuk ngeusian kurungna pinuh ku manuk, maranehna minuhan imahna ku barang beunang rarampas. Puguh bae jadi baleunghar jeung karawasa, 28 awakna lalintuh, nyaratuna cukup. Kajahatanana taya watesna. Hak barudak yatim pahatu ku maranehna tara dibikeun, nu digencet tara dibere kaadilan. 29 Tapi Kami, PANGERAN, moal teu ngahukum kalakuan maranehna; ieu bangsa ku Kami tangtu dibales. 30 Di ieu tanah geus aya kajadian anu matak ngabirigidig jeung ngagebeg: 31 nabi-nabi gawena taya deui salian ti ngabohong; imam-imam diaturna nurutkeun parentah eta nabi-nabi, sarta hal sarupa kitu teh ku umat Kami bet ditarima. Tapi cik maranehna rek kumaha upama hal eta geus nepi ka ahirna?" 6 1 Eh urang Binyamin, geura kalabur sangkan salamet! Geura ngarejat ti Yerusalem! Sadakeun tarompet di Tekoa, 21
22 Yeremia 6.2-8 jieun seuneu ciciren di Bet Kerem. Aya bahla jeung picilakaeun ngancam ti kaler. 2 Kota Sion sakitu endahna, tapi bakal tumpur; 3 raja-raja jeung balad-baladna bakal marasang kemah di dinya. Bakal marasang tenda di sakuriling eta kota, masangna di mana bae sakarepna masing-masing. 4 Ceuk maranehna engke kieu, "Geura tarapti, urang serbu Yerusalem! Hayoh sing sadia! Tengah poe urang mimiti narajang!" Tapi aromongna deui, "Ayeuna mah geus elat, geus tereh burit, kalangkang geus manjangan. 5 Urang tarajang engke peuting bae, urang gempur benteng-bentengna." 6 Eta raja-raja ku PANGERAN Nu Maha Kawasa geus ditimbalan naluaran kai jeung nyarieun gugunungan geusan ngepung Yerusalem. Dawuhana-Na, "Ieu kota arek dihukum, sabab pinuh ku tukang neungteuinganan. 7 Kawas sumur anu caina seger bae, Yerusalem oge kajahatanana seger bae. Di eta kota, nu disiksa jeung dikaniaya, nu disangsara jeung dinyenyeri, kabeh ku Kami kadangu jeung katingali. 8 Eh urang Yerusalem, anggap ieu kasangsaraan teh panggeuing; mun teu kitu engke maraneh ku Kami ditinggalkeun. Kota
Yeremia 6.9-13 maraneh rek disina suwung, moal aya deui anu nyicingan." 9 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan ka kaula, "Israil baris beak beresih, kawas tangkal anggur anu buahna enggeus dipupu nepi ka beak. Ku sabab eta meungpeung aya keneh tempo, ingetan ku maneh sabisa-bisa sangkan salamet." 10 Piunjuk sim kuring, "Saha anu bade nguping upami abdi nyanggem sareng ngelingan maranehna? Sakitu barasangkalna, arembungeun nurut kana timbalan Gusti. Timbalan Gusti anu didongkapkeun ku abdi anggur pada nyaleungseurikeun. 11 Bendu Gusti ka maranehna, ka abdi ge jadi siksaan, abdi parantos teu kiat nandanganana." Lahiran PANGERAN ka sim kuring, "Budalkeun amarah Kami ka barudak di jalan-jalan jeung ka barudak ngora di enggonna karumpul. Salaki, pamajikan, bakal ditarangkepan, malah anu geus karolot pisan ge moal dikarikeun. 12 Imah-imahna ku Kami rek diserenkeun ka batur, kitu deui lahan-lahan jeung pamajikan-pamajikanana. Jalma-jalma ieu tanah ku Kami baris dihukum. 13 Kabeh jalma, nu gede, nu leutik, pabisa-bisa nyiar kauntungan nu teu halal; malah nabi-nabi jeung imam-imam ge nipuan rahayat. 23
Yeremia 6.14-20 14 Raheut-raheut umat Kami dianggapna ngan ukur bared, Teu naon-naon, aman, carekna, padahal sama sakali teu aman. 15 Areraeun henteu dumeh eta kalakuanana teh kacida nistana? Teu, teu areraeun; teu nyahoeun-nyahoeun acan beureum beungeut teh kumaha. Ku sabab kitu lamun ku Kami enggeus diragragan hukuman, tangtu bakal tigejret sakumaha nu sejen-sejen, nya harita poe panungtungan maranehna teh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 16 PANGERAN geus ngandika ka umat-Na, "Geura narangtung di unggal parapatan, jeung awaskeun. Tanyakeun jalan-jalan heubeul, jeung mana jalan anu panghadena, tuluy sorang sangkan hirup bari tengtrem." Tapi ceuk maranehna, "Embung, moal!" 17 Geus kitu PANGERAN ngangkat tukang- tukang kemit. Maranehna dipiwarang ngadengekeun sora isarat tarompet. Tapi ceuk maranehna, "Embung ngadengekeun!" 18 Ku sabab kitu, kieu timbalan PANGERAN, "Dengekeun eh bangsa-bangsa, kanyahokeun nu baris tumiba ka umat Kami. 19 Eh bumi, dengekeun! Ieu umat ku sabab pakarepanana karitu, ku Kami arek dihukum, arek ditumpurkeun, lantaran nolak pangajaran Kami, teu nurut kana dawuhan-dawuhan Kami. 20 Keur naon Kami narima pangbaktina, dupa bawana ti tanah Syeba, atawa seuseungitan 24
Yeremia 6.21-27 bawana ti nagri jauh? Kami teu hayang narima pangbaktina, teu hayang kana kurban-kurbanna. 21 Jadi eta umat teh ku Kami rek disina titarajong nepi ka tibareubeut. Bapa, anak, babaturanana jeung tatangga-tatanggana bakal pararaeh." 22 Timbalan PANGERAN, "Aya anu daratang ti hiji nagri di kaler, hiji bangsa perkasa ti nu jauh pisan, geus tarapti rek perang. 23 Marawa jamparing jeung pedang. Jelema- jelemana barengis jeung taya ampunna. Ana geus clak kana kuda, sora pasukan kudana ngaguruh sada laut ngagulugur. Geus tarapti rek merangan Yerusalem." 24 Ceuk urang Yerusalem, "Geus aya bejana ka urang, ieu leungeun mani ngeplek, hate dicangkerem ku kasieun jeung kanyeri, kawas awewe rek ngajuru. 25 Tong boro ka luar kota, ngulampreng ka jalan ge teu wani, nenjo musuh samagreng ku pakarang, sakuriling bungking pikasieuneun." 26 PANGERAN ngandika ka umat-Na, "Geura marake pakean karung tuluy gugulingan dina taneuh ngebul, pek geura sasambat aluk-alukan kawas nu ditinggalkeun paeh ku anak tunggal, sabab maraneh bakal ditarajang ngadadak ku nu baris ngabinasa. 27 Eh Yermia, uji eta umat Kami ku maneh kawas nguji logam, pariksa tabeatna kumaha. 25
Yeremia 6.28-7.6 28 Kabeh ge wangkelang, tukang barontak, tabeatna teuas kawas parunggu jeung beusi. Kalakuanana goreng, resep ngider ngupat batur. 29 Dina pangleburan anu kacida marakbakna ge eta logam-logam piceuneun teh teu daek ajur, teu bisa leungit. Eta umat Kami cumah dianyarkeun deui oge, moal bisa, lantaran nu jarahatna henteu disingkirkeun. 30 Maranehna bakal disarebut bubututan anu geus taya pangajina sabab enggeus dipiceun ku Kami, PANGERAN." 7 1 (7:1-3) PANGERAN miwarang kaula ka gapura Bait Allah, paranti urang Yuda arasup ngabakti. Kaula dititah nangtung di dinya ngumumkeun pangandika Mantenna, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil. Kieu anu kudu diucapkeun ka maranehna, "Robah kalakuan jeung kabiasaan hirup maraneh, sangkan ku Kami diidinan caricing di dieu. 2 (7:1) 3 (7:1) 4 Ulah palercaya deui ka nu sok ngomong kieu: Di dieu urang aman! Ieu teh Bait PANGERAN, ieu teh Bait PANGERAN, ieu teh Bait PANGERAN! 5 Robah jalan hirup jeung eureunan kalakuan nu ayeuna teh. Dina urusan jeung pada batur kudu jujur. 6 Ulah macikeuh deui ka urang asing, ka yatim pahatu jeung ka randa-randa. Ulah 26
Yeremia 7.7-13 maehan deui jelema anu taya salahna di ieu tanah. Ulah ngabarakti deui ka allah-allah sejen, sabab eta teh bakal nyilakakeun ka maraneh. 7 Saupama maraneh daraek robah kalakuan, ku Kami diidinan caricing terus di ieu tanah anu ku Kami geus dipusakakeun ka karuhun maraneh supaya jadi tanah milik anu tetep. 8 Tapi tetela, anu dipercaya ku maraneh mah omongan anu nyasabkeun. 9 Maraneh ngabangsat, maehan, jinah, sumpah palsu, ngurban ka Baal, jeung nyarembah ka dewa-dewa anu tadina maraneh teu wawuh. 10 Sanggeus nyieun eta kalakuan anu pikagirukeun Kami, maraneh daratang ka hareupeun Kami, ka ieu Bait Kami, bari ngomong, Urang aman! 11 Na anggapan maraneh Bait Kami teh panyumputan begal? Kami geus nenjo sagala kalakuan maraneh. 12 Jig indit ka Silo, tempat anu pangheulana dipilih ku Kami paranti babakti ka Kami. Tenjo, geus dikumahakeun eta ku Kami ku lantaran dosana umat Kami Israil. 13 Eta dosa-dosa kitu ku maraneh dilakonan kabeh, tur sakitu ku Kami diingetan sababaraha kali maraneh arembung ngadenge. Ana ku Kami disaur tara narembalan. 27
28 Yeremia 7.14-20 14 Ku sabab kitu, Bait Kami anu ieu oge, anu ku maraneh dijieun andelan, ku Kami rek disina cara anu kaalaman ku nu di Silo. Di dieu oge, tempat anu ku Kami geus dibikeun ka karuhun maraneh jeung ka maraneh, ku Kami rek disina sakumaha anu di Silo. 15 Maraneh rek diusir ti hareupeun Kami, sakumaha Kami geus ngusir dulur-dulur maraneh urang Israil. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 16 Timbalan PANGERAN, "Yermia, maneh ulah mangnedakeun ieu jalma-jalma. Ulah sasambat atawa neneda keur maranehna; najan maneh maksa oge ku Kami moal didenge. 17 Na teu katenjo ku maneh kumaha kalakuanana di kota-kota Yuda jeung di jalan-jalan Yerusalem? 18 Barudak ngarumpulkeun suluh, kolot-kolot ngahurungkeun seuneu, awewe- awewe nyieun adonan jang nyieun kueh, baktikeuneun ka hiji dewi anu ku maranehna dingaranan Ratu Sawarga. Heug deui nyaricikeun anggur sasajen ka allah-allah sejen, maksudna nganyenyeri hate Kami. 19 Tapi naha enya anu dinyenyerina teh Kami? Lain, maranehna sorangan anu ngarasa nyerina, nepi ka areraeun. 20 Ku sabab kitu, Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, rek ngabudalkeun amarah ka ieu tempat ibadah. Amarah Kami bakal budal
29 Yeremia 7.21-26 narajang ka jelema jeung ka sasatoan, malah kana tatangkalan jeung hasil bumi. Amarah Kami bakal saibarat seuneu anu hamo bisa dipareuman. 21 Eh umat, kurban-kurban maraneh aya anu kudu diduruk gembleng nepi ka beak dina altar, aya oge anu ku maraneh meunang didahar. Tapi ayeuna ceuk Kami, PANGERAN, masing rek kabeh didalahar ge pek bae. 22 Basa karuhun maraneh ku Kami dibawa kaluar ti Mesir, ku Kami henteu dikudukeun nyanggakeun kurban nu diduruk atawa kurban-kurban sejenna. 23 Anu diparentahkeun ku Kami nya eta kudu nurut ka Kami, sangkan Kami jadi Allahna sarta maranehna jadi umat Kami. Sarta kudu ngalakonan jalan nu diparentahkeun ku Kami, sangkan marulus dina sagala perkara. 24 Tapi henteu narurut, henteu malire. Anggur ngayunkeun tabeatna anu wangkelang, ngajujur pangajak hatena anu jahat, beuki lila lain beuki hade, tapi beuki goreng. 25 Ti semet karuhun maraneh budal ti Mesir, nepi ka poe ieu pisan Kami ka maraneh henteu weleh ngutus abdi-abdi Kami, nya eta nabi-nabi. 26 Tapi maraneh taya saurang-urang acan anu nurut, perhatian ge euweuh. Nu puguh mah maraneh jadi beuki wangkelang, beuki bangkawarah, leuwih ti karuhun maraneh.
30 Yeremia 7.27-32 27 Ku sabab kitu, Yermia, sanajan ieu kabeh ku maneh diomongkeun ka umat Kami, geus tangtu maneh moal didenge. Pek maranehna calukan, geus tangtu moal narembalan. 28 Jadi omongkeun, yen maranehna teh bangsa anu teu nurut ka Kami, PANGERAN Allahna, arembung metik hikmah tina pameperih. Kasatiaan teh geus pareum pisan, geus teu aya anu ngomongkeun- ngomongkeun acan." 29 "Geura nguluwut, urang Yerusalem! Teukteuk buuk maraneh terus alungkeun Nyanyikeun lagu nguburkeun di puncak- puncak pasir, sabab Kami, PANGERAN, keur amarah, sarta geus miceun umat Kami. 30 Urang Yuda geus nyieun kadorakaan. Maranehna nempatkeun brahala-brahalana, kagiruk Kami, di jero Bait Kami. Bait Kami dirurujit. 31 Di Lebak Hinom maranehna ngadegkeun altar anu dingaranan Topet, geusan ngaduruk anak-anakna nu lalaki nu awewe. Eta lain parentah ti Kami, malah Kami mah teu mikir-mikir acan ka anu kawas kitu. 32 Ku hal kitu eta tempat teh engke moal disarebut deui Topet atawa Lebak Hinom, tapi Lebak Pameuncitan. Jalma-jalma bakal dikalubur di dinya, da di tempat sejen mah geus taya tempat keur nguburkeunana.
31 Yeremia 7.33-8.5 33 Bangke-bangkena bakal jadi parab manuk jeung sato leuweung, sarta moal aya anu bakal ngagebahkeun. 34 Ieu tanah bakal jadi gurun keusik. Kota-kota Yuda jeung jalan-jalan di Yerusalem rek disina jempling, moal aya deui sora suka seuri, moal aya deui sora anu ria-ria, sora ti nu hajat kawinan. 8 1 Harita tulang-taleng raja-raja, para pajabat nagara Yuda, kitu deui tulang-taleng nabi-nabi, para imam jeung urang Yerusalem sejenna, bakal dikali dikaluar-luarkeun tina kuburan. 2 Lain rek dikumpulkeun terus dipendem deui, tapi diantep bae sina acak-acakan jadi gemuk, ambacak katungkulan ku panonpoe, bulan jeung bentang-bentang nu ku maranehna diparuja disarembah. 3 Jalma-jalma ieu bangsa jahat nu harirup keneh, anu ku Kami geus dipabalencarkeun ka mana-mana, suka keneh marilih paeh tinimbang hirup. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 4 PANGERAN nimbalan ka sim kuring, miwarang ngomong kieu ka umat-Na, "Ari jelema labuh lain sok hudang deui? Ari anu salah jalan lain sok balik deui? 5 Tapi maraneh, umat Kami, sanggeus naringgalkeun Kami teh ku naon teu baralik deui? Maraneh anggur montel ka
Yeremia 8.6-10 brahala-brahala, embung baralik deui ka Kami. 6 Kami teu weleh ngadedengekeun sugan maraneh sok ngomongkeun hal anu bener, tapi lapur. Saurang ge euweuh nu kaduhung ku kajahatanana. Taya saurang-urang acan anu nanya ka dirina, Aing teh geus dosa naon? Saban jalma haben bae nurutkeun kahayang sorangan, kawas kuda anu mangprung muru ka medan perang. 7 Manuk bango ge nyahoeun iraha waktuna balik deui. Manuk tikukur, kapinis jeung kucica, nyarahoeun iraha kudu pindah ka daerah sejen. Tapi maraneh, umat Kami, teu nyaraho kana hukum-hukum Kami anu dipake ngatur maraneh. 8 Kumaha rek bisa ngaku majar bijaksana jeung nyaraho kana hukum-hukum Kami? Tenjo, hukum-hukum Kami geus dirobah ku tukang-tukang nyalin anu teu jujur. 9 Jalma-jalma bijaksana di maraneh bakal diera-era, bakal laleungit akal jeung kajiret. Maranehna nolak dawuhan-dawuhan Kami; jadi, kabijaksanaan naon anu ayeuna nyampak keneh di maranehna? 10 Ku sabab kitu lahan-lahanna ku Kami rek diserenkeun ka nu sejen, sarta pamajikan- pamajikan maranehna rek dibikeun ka nu sejen. Kabeh jalma, nu gede, nu leutik, pabisa-bisa nyiar kauntungan nu teu halal; 32
Yeremia 8.11-16 malah nabi-nabi jeung para imam ge nipuan rahayat. 11 Raheut-raheut umat Kami dianggapna ngan ukur bared. Teu naon-naon, aman, carekna, padahal sama sakali teu aman. 12 Areraeun henteu dumeh eta kalakuanana teh kacida nistana? Teu, teu areraeun; teu nyahoeun-nyahoeun acan beureum beungeut teh kumaha. Ku sabab kitu lamun ku Kami geus diterapan hukuman, tangtu bakal tigejret kawas anu sejen-sejen, nya harita pitungtungeun maranehna teh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 13 Kami teh hayang ngumpulkeun umat, kawas juru tani ngumpulkeun hasil pepelakanana. Tapi umat Kami teh lir tangkal anggur atawa tangkal kondang anu teu buahan, malah daunna ge parerang. Nya ku sabab kitu eta tanah ku Kami dikajeunkeun sina dicokot ku urang piluaran." 14 Ceuk umat Allah, "Ku naon urang caricing bae di dieu? Hayu urang marubus ka kota-kota anu dibenteng, urang ngaradon paeh di dinya. Urang teh geus disina paraeh ku PANGERAN Allah urang, dibere racun kudu diinum, lantaran doraka ka Anjeunna. 15 Ngarep-ngarep pisenangeun, ngarep- ngarep bisa menyat, kalah ka ditarajang pikasieuneun. 16 Musuh geus aya di kota Dan, kudana geus bebenger. Ana kudana bebenger 33
Yeremia 8.17-9.1 tingharoang, ieu tanah mani asa eundeur. Musuh geus datang rek ngaruksak tanah urang jeung sagala eusina, kota urang jeung jelema-jelemana." 17 Lahiran PANGERAN, "Awas, Kami rek ngaleupas-leupaskeun oray anu maratih, anu teu tunduk ku jampe, sina maracok ka maraneh." 18 Kuring gering sajeroning pikir, nalangsa teu daek paler. 19 Tah dengekeun, di sakuliah nagri bangsa kuring tingjarerit, "Naha kitu PANGERAN teh geus teu linggih di Sion? Naha kitu raja di Sion teh geus teu aya di dinya?" PANGERAN, raja maranehna, ngawaler, "Naha atuh maraneh ngajengkelkeun Kami, nyarembah ka arca-arca, sarujud ka dewa-dewa asing anu euweuh pisan gunana?" 20 Rahayat sasambat, "Usum panas jeung usum dibuat geus liwat, tapi urang acan salamet keneh bae." 21 Hate kuring ajur, lantaran bangsa kuring ancur, pikiran nguluwut marungkawut. 22 Naha di tanah Gilad teh taya pisan ubar? Taya pisan doktor? Ku naon bangsa kuring henteu cageur-cageur? 9 1 Hayang teh ieu sirah ngajadi sumur anu caian panon ngajadi cinyusu cimata, sangkan bisa ceurik beurang peuting, nyeungceurikan bangsa kuring anu enggeus dibinasa. 34
Yeremia 9.2-8 2 Hayang teuing boga tempat di gurun keusik, keur nyingkiran bangsa kuring, bangsa anu teu satia, jalma-jalma hianat, 3 anu siap salilana kana ngabohong; kasaestuan di ieu nagri geus diganti ku kateujujuran. Timbalan PANGERAN, "Kalakuan umat Kami ngan goreng jeung goreng bae, jeung carekna Kami teh lain Allahna." 4 Unggal jalma ka pada batur kudu curiga, dulur oge taya anu beunang dipercaya, sabab tiap dulur tabeatna licik kawas Yakub, tiap jalma silih pitenah. 5 Saban jalma silih tipu, taya pisan nu ngomongna saenyana. Sungutna geus tuman ngabohong, geus teu barisaeun ngeureunan dosana. 6 Lampahna tina telenges kana telenges, tina nipu kana nipu. Lahiran PANGERAN, umat-Na henteu ngaku ka Mantenna. 7 Ku sabab kitu, kieu lahiran PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Umat Kami rek diuji saperti logam, rek disina murni deui. Eta umat geus nyieun kajahatan, jadi naon deui anu ku Kami kudu dilampahkeun ka maranehna? 8 Letahna ibarat jamparing matih matak paeh, ucap-ucapanana bohong malulu. Tiap jalma ngomongna lumah-lameh, tapi saenyana mah naheunan. 35
Yeremia 9.9-15 36 9 Piraku eta kalakuanana teh moal dihukum ku Kami? Piraku bangsa nu kitu moal dibales ku Kami? Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 10 Piunjuk kaula, "Gunung-gunung, tegal-tegal pangangonan, ku abdi bade diceungceurikan, jalaran parantos burindil, garundul, tara aya nu ngaliwat-liwat acan. Sora ingon-ingon tara kakuping deui. Manuk sareng sato leuweung ge parantos aringkah ti dinya." 11 PANGERAN nimbalan, "Yerusalem ku Kami rek dijieun ruruntuhan, enggon ajag, kota-kota tanah Yuda bakal kosong, bakal jempling moal aya nu nyicingan." 12 Piunjuk kaula, "Nun PANGERAN, ku naon eta tanah teh dugi ka burak-barik sareng garing sapertos gurun keusik, dugi ka teu aya anu ngaliwat-liwat acan ka dinya? Saha pijalmieunana anu arif, nu bakal ngartos kana eta kajadian? Saha anu ku Gusti parantos dicariosan hal eta supados ku eta jalmi dicarioskeun deui ka anu sanes?" 13 Waler PANGERAN, "Eta kajadian teh lantaran umat Kami geus naringgalkeun pangajaran Kami. Geus teu narurut, timbalan Kami teu dilalampahkeun. 14 Anggur ngaralawan ka Kami jeung nyarembah ka arca-arca Baal, nurutkeun papatah bapana masing-masing. 15 Ku sabab eta dengekeun ieu anu baris dilampahkeun ku Kami, PANGERAN Nu
Yeremia 9.16-21 Maha Kawasa, Allahna urang Israil: Umat Kami rek dibere pepelakan anu parait geusan dahareunana, arek dibere racun keur inumeunana. 16 Arek disina pabalencar, sina caricing di bangsa-bangsa anu ku maranehna kitu deui ku karuhunna acan kadenge ngaran-ngaranna acan. Tuluy sina ditarajang ku hiji balad, sarta tungtungna tumpur pisan ku Kami." 17 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan, "Awaskeun anu bakal kajadian! Calukan jelema-jelema purah nalangan ceurik, calukan awewe-awewe purah ngawihkeun lagu sungkawa." 18 Ceuk jalma-jalma, "Sina buru-buru daratang, nalangan urang ngawihkeun lagu sungkawa nepi ka urang rambay cipanon, nepi ka panon carindul balas careurik." 19 Tah, dengekeun sora anu sasambat di Sion, "Urang geus tumpur, sarta pohara nandang hinana! Kudu arindit ti lemah cai, imah urang geus raruntuh." 20 Ceuk kaula, "Aranjeun, kaom wanita, dengekeun, perhatikeun timbalan-timbalan PANGERAN. Papatahan anak, kuma petana nalangsa. Papatahan babaturan, kudu kumaha ngawihkeun lagu sungkawa. 21 Maot geus datang, asup tina jandela- jandela, ngasupan karaton-karaton urang. Anak urang ku eta dibabadan di jalan-jalan, barudak ngora dibabadan di pasar-pasar. 37
Yeremia 9.22-10.1 22 Bangke patulayah di mana-mana, kawas berak di tegal tingtarumpuk, kawas kebon jagong dicacar, geus dicacar ditinggalkeun, diantep teu dikumpulkeun. Tah, timbalan eta anu ku PANGERAN dipiwarang diucapkeun ku kaula teh." 23 PANGERAN nimbalan, "Jalma ulah agul ku kabijaksanaanana, jalma bedas ulah agul ku kabedasanana, jalma beunghar ulah agul ku kabeungharanana. 24 Lamun hayang aya agulkeuneun, kudu agul teh lamun wawuh ka Kami, sarta ngarti kana pangersa Kami. Sabab kanyaah Kami taya watesna, sarta Kami salawasna midamel nu bener jeung nu saenyana. Nya kalakuan kitu karesep Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 25 (9:25-26) PANGERAN nimbalan, "Engke datang mangsana Kami baris ngahukum urang Mesir, urang Yuda, urang Edom, urang Amon, urang Moab, jeung urang gurun keusik anu buukna dicalukur pondok. Maranehna kabeh oge disunat cara urang Israil, tapi boh maranehna boh urang Israil, kalakuanana saperti kalakuan jalma-jalma anu teu disunat, sabab henteu nyekel kana perjangjian anu dilambangkeun ku eta sunat." 26 (9:25) 10 1 Eh urang Israil, raregepkeun ieu amanat ti PANGERAN ka maraneh. 38
Yeremia 10.2-9 2 Kieu timbalan Mantenna, "Maraneh ulah nurutan adat kalakuan bangsa sejen. Jeung ulah sok reuwas ku tetenjoan anu luar biasa di langit, anu sok dipikasieun ku bangsa-bangsa sejen. 3 Agama maranehna taya pisan hartina. Kai dituar ti leuweung, tuluy ditatah ku parabot tukang kai, 4 seug dihiasan ku perak jeung emas. Ngarah tagen teu tiguling seug dipaku. 5 Eta arca-arca brahala teu beda ti bebegig di kebon bonteng, teu bisaeun ngomong, kudu diangkat jungjung, da henteu bisaeun leumpang sorangan. Ku maraneh teu kudu dipikasieun, da henteu bisaeun nyusahkeun, henteu bisaeun nyenangkeun." 6 Nun PANGERAN, Gusti taya sasamina, Gusti teh maha perkasa, jenengan Gusti agung tur kawasa. 7 Saha anu teu bade ngagungkeun ka Gusti, rajana sadaya bangsa? Gusti teh layak dihormat. Para arif bijaksana bangsa-bangsa, sinareng raja-rajana, henteu aya anu nandingan ka Gusti. 8 Maranehna nya barodo nya barurung, margina pangajaran naon anu tiasa dipetik tina arca kai? 9 Eta arca-arca dilapis ku perak ti nagri Sepanyol, sareng ku emas ti nagri Upas; buatan para seniman; dipakean lawon warna wungu sareng pear, tinunan anu arahli. 39
Yeremia 10.10-17 10 Dupi Gusti mah nun PANGERAN, nya Allah anu sajati, nya Allah anu jumeneng, raja anu langgeng. Saupami Gusti bendu, jagat inggeung, bangsa-bangsa teu kiateun nandangan bebendu Gusti. 11 (Bejakeun ka maranehna, yen eta dewa-dewa anu henteu nyarieun bumi jeung langit teh bakal ditumpes, sina musna ulah aya deui di kolong langit.) 12 PANGERAN ngadamel bumi ku pangawasa- Na, ngadegkeun jagat, mantengkeun langit, ku hikmat-Na. 13 Ku karana timbalana-Na, cai di awang- awang ngaguruh; Mantenna ngadatangkeun mega ti tungtung-tungtung bumi, ngadamel kilat ngaburinyay marengan hujan, ngabijilkeun angin ti gudang kagungana-Na. 14 Narenjo pamandangan saperti kitu, manusa teh rumasa bodo, anu nyarieun arca brahala ngarasa kuciwa da dewa-dewa buatanana palsu, taya nyawana. 15 Kabeh ge taya hargana jeung poyokeun, dina waktuna kabeh baris dibasmi ku PANGERAN. 16 Allahna Yakub mah beda pisan ti eta. Nya Mantenna anu ngadamel sagala rupa, anu geus ngangkat Israil jadi umat-Na ku manten. Jenengan Mantenna nya eta PANGERAN Nu Maha Kawasa. 17 Eh urang Yerusalem, aranjeun keur dikepung. Geura kumpulkeun babandaan. 40
Yeremia 10.18-25 18 Aranjeun ku PANGERAN baris dibuang ti ieu tanah. Aranjeun baris ditumpes ku Mantenna, moal disesakeun. Kitu pangandika PANGERAN. 19 Urang Yerusalem sasambat, "Ieu tatu urang parna pisan. sarta ieu raheut moal bisa cageur. Tadina mah sugan teh rek kuat nandanganana! 20 Kemah urang geus burakrakan, tali-tali pamantengna paregat. Euweuh saha-saha nu bakal nangtungkeun deui kemah urang, nu bakal masangkeun deui tenda-tendana, lantaran anak-anak urang geus teu araya." 21 Tembal kaula, "Pamingpin urang garejul, henteu marenta ditungtun ku PANGERAN, ku sabab eta maranehna garagal, sarta bangsa urang jadi pabalencar. 22 Dengekeun! Aya beja datang! Aya hiji bangsa di kaler keur obyag pahibut, tentarana bakal ngarobah kota-kota Yuda jadi gurun keusik, jadi pienggoneun ajag. 23 Nun PANGERAN, abdi terang manusa mah teu kawasa nangtoskeun nasibna, teu kawasa nangtoskeun hirupna. 24 Nun PANGERAN, mangga umat Gusti teh teunggeul nanging ulah tarik teuing. Sareng ari keur bendu ulah dongkap ka ngahukum, margi tangtos abdi sadaya musna. 25 Bade bendu mah langkung sae ka bangsa anu ka Gusti henteu ngabakti, anu teu ngangken ka Gusti. Maranehna maehan umat 41
Yeremia 11.1-7 Gusti ngabasmi abdi-abdi dugi ka tumpur, sareng ngaburak-barik ieu nagri." 11 1 Dawuhan PANGERAN ka kaula, 2 "Regepkeun ieu sarat-sarat perjangjian. Bejakeun ka urang Yuda jeung urang Yerusalem, 3 yen Kami, PANGERAN Allahna urang Israil, baris nyapa ka sakur anu teu nurut kana ieu sarat-sarat. 4 Ieu teh perjangjian antara Kami jeung karuhun maranehna, basa karuhunna ku Kami dibawa kaluar ti Mesir, tanah anu karasana ku maranehna lir tungku anu marong. Ceuk Kami maranehna kudu nurut, kudu ngalampahkeun sagala parentah Kami. Saupama narurut, tangtu maranehna diangkat jadi umat Kami, Kami jadi Allah maranehna. 5 Jangji Kami anu diikrarkeun ka karuhun maranehna, nya eta rek mere tanah anu subur makmur, anu ayeuna dicicingan ku maranehna, ku Kami baris dilaksanakeun." Piunjuk kaula, "Saleresna kitu, GUSTI." 6 PANGERAN ngadawuh deui, "Uarkeun timbalan Kami ka nu caricing di kota-kota tanah Yuda jeung di jalan-jalan Yerusalem, uarkeun yen kudu ngadarenge jeung narurut kana eta sarat-sarat perjangjian. 7 Waktu karuhunna dibawa budal ti Mesir, ku Kami geus diomat-omatan pisan yen kudu narurut. Tur Kami ngomat-ngomatan teh nepi ka kiwari pisan. 42
Yeremia 11.8-14 8 Tapi maranehna teu ngadarenge, teu narurut, malah tetep baredegong jeung jarahat kawas bareto. Dititah tigin kana perjangjian teh ngan nolak bae. Nya ku Kami dihukum, sapuk jeung eusi eta perjangjian." 9 Timbalana-Na deui ka kaula, "Urang Yuda jeung urang Yerusalem geus sakait ngaralawan ka Kami. 10 Maranehna marigawe dosa anu baheula dipigawe ku karuhunna, nolak kana pituduh Kami, ngabarakti ka allah-allah sejen. Nya Israil, nya Yuda, geus miceun perjangjian anu ku Kami diayakeun jeung karuhunna. 11 Ku sabab eta ayeuna Kami, PANGERAN, mere nyaho, yen Kami rek numpes maranehna sarta moal aya anu bisa luput. Saupama maranehna sasambat marenta tulung, moal didangu. 12 Urang Yuda jeung urang Yerusalem engke sasambat marenta tulungna teh ka allah-allah sejen anu ku maranehna biasa dikurbanan. Geus tangtu eta aallahan-aallahanana teh moal bisaeun nulungan maranehna lamun eta kacilakaan geus datang. 13 Aallahan urang Yuda kacida lobana, loba pisan saperti kotana. Ari di urang Yerusalem mah anu loba teh altar paranti ngurban ka Dewa Baal anu pikagirukeun tea, lobana sarua jeung jalan di eta kota. 14 Yermia, eta jelema-jelema ku maneh ulah dipangnedakeun ka Kami, ulah dibelaan. 43
Yeremia 11.15-20 Lamun maranehna sasambat marenta pitulung Kami pedah keur kasusahan, moal didenge." 15 Timbalana-Na deui, "Umat kanyaah Kami teh geus doraka. Jadi naon deui hakna di Bait Kami? Naha ari balahi teh bisa dicegah ku nadar jeung ngurbankeun sato? Naha nadar jeung kurban teh bisa ngayakeun kasenangan? 16 Tadina mah maranehna disebutna ku Kami teh tangkal jetun anu gomplok tur buahna leubeut. Tapi ayeuna mah ku Kami daunna rek diduruk, dahan-dahanna arek dipeunggas-peunggaskeun, sarta sorana gumuruh lir guludug. 17 Israil jeung Yuda geus dipelak ku Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa. Ayeuna ku Kami rek ditarajang ku balahi. Salah maranehna keneh, geus ngajengkelkeun ka Kami, ngalurban ka Dewa Baal." 18 PANGERAN ngawartosan yen aya musuh-musuh anu ngarah ka kaula. 19 Ari kaula kawas anak domba, teu curiga naon-naon ditungtun arek dipeuncit teh, teu terang yen keur diarah. Padahal maranehna geus sakait, aromongna, "Eta tangkal urang tuar meungpeung seger keneh! Urang paehan eta jelema teh, sing ulah aya anu inget-inget acan!" 20 Kaula neneda, "Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, Gusti teh hakim nu adil, anu 44
Yeremia 11.21-12.3 nguji pikiran sareng hate manusa. Abdi nyanggakeun ieu perkawis kana panangan Gusti. Abdi hoyong ningal maranehna ku Gusti dibales." 21 Anu rek maehan kaula teh urang Anatot. Carek maranehna, lamun kaula masih nguar-nguarkeun pangandika PANGERAN, moal teu dipaehan. 22 Ku sabab eta PANGERAN Nu Maha Kawasa ngandika, "Eta jelema-jelema tangtu ku Kami dihukum. Nu ngarora sina paraeh di medan perang, anak-anakna sina paraeh ku kalaparan. 23 Kami geus nangtukeun hiji waktu, urang Anatot ku Kami rek ditarajang ku balahi. Ana balahina geus datang, maranehna moal aya anu nyesa." 12 1 "Nun PANGERAN, upami abdi ngadu ka Gusti, tangtos Gusti anu leres. Nanging ayeuna abdi gaduh piunjuk, seja tumaros perkawis kaadilan. Naon margina anu jarahat baleunghar? Naon margina anu teu jalujur harasil maksud? 2 Ibarat tangkal, maranehna ku Gusti dipelak, alakaran sareng baruahan. Gusti ku maranehanana sering disebat-sebat, padahal hatena mah ka Gusti teh api lain. 3 Gusti uninga ka abdi, kumaha lampah abdi, sareng kumaha nyaahna abdi ka Gusti. Mugi eta jalmi-jalmi ku Gusti digusur, sapertos 45
Yeremia 12.4-10 domba anu bade dipeuncit, dijaga dongkap ka dipeuncitna. 4 Bade sabaraha pilamieunana ieu tanah disina garingna? Bade sabaraha lamina jukut-jukut di pangangonan jadi perang? Manuk sareng sasatoan pararaeh, lantaran kajahatan bangsa abdi, anu ngaromong, Moal uningaeun Allah teh kana kalakuan urang." 5 Timbalan PANGERAN, "Yermia, lamun balap jeung jelema maneh geus cape, komo lamun balap jeung kuda. Lamun di jero kota geus ngarasa hariwang, komo lamun di leuweung sisi Walungan Yordan. 6 Dulur-dulur jeung baraya-baraya maneh hianat, ka maneh rek nyilakakeun. Sanajan ka maneh alus ngomongna, maneh ulah percaya." 7 PANGERAN nimbalan, "Israil ku Kami geus ditinggalkeun. Anu bareto ku Kami dipilih, ayeuna dipiceun. Anu bareto dipikanyaah, ayeuna rek diselehkeun ka musuhna. 8 Eta umat pilihan Kami teh ngalawan ka Kami, mani kawas singa di leuweung, ka Kami wani tinggalaur, nu matak Kami teh ijid. 9 Umat pilihan Kami teh sina jadi kawas manuk anu dibintihan ku heulang-heulang ti kenca ti katuhu. Sakalian kumpulkeun sato-sato galak, sina marilu ngarecah awakna. 10 Loba pangereh-pangereh urang asing anu ngaruksak kebon anggur Kami. Kebon Kami 46
Yeremia 12.11-16 ku maranehna dilaleyekan; tanah Kami anu alus ku maranehna dijadikeun gurun keusik. 11 Ku maranehna dijadikeun tanah gundul, jadi tanah pikasediheun hareupeun Kami. Sakuliahna geus jadi gurun keusik, taya anu malire. 12 Pada ngaranjah ku jalma-jalma anu holna ti peuntaseun gurun keusik di pagunungan. Sakuliahna ku Kami dibasmi ku perang, taya jalma anu hirupna aman di dinya. 13 Umat Kami melak gandum, nu kaala jukut. Digarawe hese cape, taya beubeunanganana. Pepelakanana ku Kami diruksak, bakating Kami jengkel kabina-bina." 14 PANGERAN nimbalan, "Kami aya dawuhkeuneun ka tatangga urang Israil, anu geus ngaruksak tanah pusaka ti Kami ka urang Israil. Eta jelema-jelema anu jarahat teh ku Kami baris dipiceun ti nagara-nagarana, kawas ngarabut pepelakan; ari Yuda ku Kami baris dileupaskeun tina genggeman maranehanana. 15 Tapi sanggeusna dipiceun, ku Kami rek dipikarunya deui. Unggal bangsa ku Kami baris dipulangkeun deui ka lemah caina, ka nagarana masing-masing. 16 Upama daraekeun narima kapercayaan anu dianut ku umat Kami kalawan satemenna, sarta sumpah, Demi Allah anu jumeneng cara maranehna tadina ngajar umat Kami, sumpah demi Dewa Baal maranehna oge 47
48 Yeremia 12.17-13.10 bakal diangkat jadi umat Kami, sarta hirupna bakal sarenang. 17 Sabalikna upama aya bangsa anu embung nurut, ku Kami tangtu dirabut jeung dibasmi nepi ka beak. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 13 1 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Maneh kudu meuli sarung pondok tina lawon linen, tuluy pake, tapi ulah dicelubkeun kana cai." 2 Seug kaula meuli sarung pondok, tuluy dipake. 3 Ti dinya PANGERAN nimbalan deui, dawuhana-Na, 4 "Maneh kudu ka Walungan Eprat, eta sarung pondok sumputkeun di ditu dina sela-sela batu cadas." 5 Bral kaula indit, sarung pondok teh disumputkeun di sisi Walungan Eprat. 6 Heuleut sawatara poe ku PANGERAN dipiwarang ka ditu deui nyokot eta sarung pondok. 7 Kaula indit, sarta sanggeus nepi ka enggon nyumputkeunana, geuning eta sarung teh geus bobo, moal bisa dipake deui. 8 PANGERAN ngadawuh deui, dawuhana-Na, 9 "Nya cara kitu Yuda jeung Yerusalem anu kamagungan teh engke ku Kami diruksak. 10 Eta umat anu jarahat teh arembungeun ngagugu ka Kami. Tetep bae warangkelang, jeung ngabarakti sarta nyarembah ka
Yeremia 13.11-16 allah-allah sejen. Ku sabab kitu maranehna pijadieun saperti eta sarung anu geus teu bisa dipake deui. 11 Niat Kami tadina, urang Israil jeung urang Yuda teh sina pageuh meulit ka Kami, sakumaha sarung pageuh meulit kana cangkeng, sina jadi umat Kami, sangkan jenengan Kami dipuji jeung dihormat. Tapi maranehanana teu narurut bae." 12 Allah PANGERAN nimbalan ka kaula, "Yermia, urang Israil kudu dititah ngareusian tahang-tahang ku cianggur. Tangtu engke ngajarawabna teh memang ge nyaho, tahang anggur mah kudu dieusian ku cianggur. 13 Ku maneh kudu dijawab yen: jalma-jalma eusi ieu tanah, nya eta raja-raja turunan Daud, imam-imam, nabi-nabi jeung sakabeh urang Yerusalem, ku PANGERAN, nya ku Kami, rek didedetan ku cianggur datang ka marabok. 14 Geus kitu, boh nu geus karolot, boh nu ngarora keneh, kabeh ku Kami rek diadukumbangkeun pada baturna, kawas tahang-tahang anggur dibentur-benturkeun. Kami moal rek karunya, moal rek watir, moal nyaah-nyaah, kabeh ge rek disina paraeh." 15 Kitu timbalan PANGERAN, eh urang Israil! Ulah arangkuh, rendahkeun diri, sing ngadenge ka Mantenna. 16 Sing hormat ka PANGERAN, Allah aranjeun, bisi Mantenna kaburu nurunkeun 49
50 Yeremia 13.17-23 poek, nepi ka aranjeun titarajong di gunung- gunung, memeh cahaya harepan aranjeun ku Mantenna dirobah jadi poek mongkleng. 17 Lamun aranjeun teu ngagarugu, kaula anu bati ceurik bari nyumput, nalangsa ku kaangkuhan aranjeun, kaula anu bati ceurik balilihan banjir cipanon, nyeungceurikan umat PANGERAN ditawan ka pangbuangan. 18 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Bejakeun ka raja jeung ka indungna, turun kituh tina tahta, sabab makutana anu mulya geus copot tina sirahna. 19 Kota-kota pakidulan nagri Yuda geus dikepung, nepi ka euweuh nu bisa kaluar ti dinya. Urang Yuda kabeh geus dibawa ka tempat buangan." 20 Duh Yerusalem, tuh musuh anjeun geus murubul ti tebeh kaler! Di mana ayeuna rahayat anu dipercayakeun ka anjeun, anu jadi kaagulan anjeun? 21 Kumaha pibasaeun anjeun upama geus ditarajang nepi ka eleh ku bangsa anu ku anjeun disangka sobat? Anjeun ngan kari nandangan kanyeri, lir awewe nu rek ngajuru. 22 Mun ceuk anjeun ku naon nu matak anjeun ngarandapan ieu kabeh ku naon pakean anjeun rangsak sarta anjeun dirangsadan nya lantaran dosa anjeun anu sakitu dorakana. 23 Bisaeun jalma kulit hideung ngaganti warna kulitna, atawa maung tutul ngarobah tarotolna? Upama eta bisa, kakara anjeun
Yeremia 13.24-14.3 oge, anu geus tuman kana kajahatan, bisa diajar migawe nu bener. 24 Anjeun ku PANGERAN bakal dipabalencarkeun kawas jarami ditebak ku angin ti gurun keusik. 25 Kitu pinasibeun anjeun, dawuhan PANGERAN. Kitu dipastikeunana ku Mantenna, lantaran anjeun geus mopohokeun ka Mantenna tuluy percaya ka allah palsu. 26 Aranjeun bakal tembong wiwirang, sabab bakal ditaranjangan ku PANGERAN ku manten. 27 Kalakuan anjeun anu sakitu najisna teh ku Mantenna katingali. Katingalieun yen di pasir-pasir, di tegalan-tegalan, anjeun muru-muru brahala, kawas lalaki anu kaedanan ku pamajikan batur, atawa kawas kuda lapar ku bikang. Eh urang Yerusalem, cilaka aranjeun! Iraha aranjeun rek beresih teh? 14 1 PANGERAN nimbalan ka kaula yen bakal aya halodo kacida tarikna. Timbalana-Na, 2 "Nagri Yuda nguyung, kota-kotana aralum, jalma-jalma ngagaloler dina taneuh bawaning prihatin. Yerusalem sasambat menta tulung. 3 Nu baleunghar nitahan para badega ngarala cai ka sumur. Tapi baralikna ngan marawa wadah kosong, kabeh sumur euweuh caian. Bati narungkupan beungeut ku sabab bingung baluweng. 51
Yeremia 14.4-10 4 Hujan henteu turun-turun, taneuh mani garing, nu tarani garering pikir, bati narungkupan beungeut. 5 Di sampalan, indung uncal ninggalkeun anakna anu kakara borojol, lantaran geus euweuh jukut. 6 Kalde leuweung narangtung di pasir-pasir, ambekanana ngarongsog kawas ajag, panonna careuleuyeu, geus lila henteu manggih-manggih jukut. 7 Umat Kami sasambat, pokna, Leres ieu teh balukar dosa abdi sadaya. Sanaos kitu, nun PANGERAN, tulungan, kapan Gusti parantos jangji. Abdi-abdi rumaos doraka, sering pisan mungkur ti Gusti. 8 Harepan Israil mung ka Gusti, mung Gusti anu sok nyalametkeun tina balahi. Nanging ku naon Gusti teh di ieu tanah bet sapertos urang asing bae, lir nu nyaba mung ngadon kulem sawengi. 9 Ku naon sapertos anu bingung, lir prajurit anu teu bisa bebela? Tangtos Gusti kersa nyarengan. Kapan abdi-abdi teh umat kagungan, mugi ulah ditilarkeun." 10 Kieu timbalan PANGERAN hal eta umat, "Karesep maranehna ngalantur jauh ti Kami, ngalantrah sakarep-karep. Kami teu resep. Kami inget kana sagala kalakuanana anu goreng. Ku lantaran dosana tea ku Kami arek dihukum." 52
53 Yeremia 14.11-15 11 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Eta umat ku maneh ulah dipangnedakeun ka Kami. 12 Sanajan marenta tulung dibarung ku paruasa, ku Kami moal dikabul. Malah sanajan nepi ka marere kurban, boh kurban beuleuman boh kurban gandum, ku Kami moal ditarima. Anggur rek ditumpes ku perang, ku kalaparan jeung ku panyakit." 13 Piunjuk kaula, "Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, kapan Gusti ge uninga, kumaha saur nabi-nabi ka eta umat, nya eta di dieu moal aya perang, moal aya kalaparan, margi salaurna Gusti parantos jangji yen nu bade kasorang teh taya sanes kajabi ti aman kerta." 14 Tapi waler PANGERAN, "Eta nabi-nabi ngabarohong bari mamawa ngaran Kami. Kami mah henteu ngutus maranehanana, henteu nitah nanaon, sakecap ge Kami henteu nitip timbalan atawa parentah. Sagala tetenjoan anu diwejangkeun ku maranehna lain ti Kami. Sagala pangramalna taya hartina, ngan jijieunanana bae. 15 Kami mere nyaho rek dikumahakeun engke ku Kami, eta nabi-nabi anu lain utusan Kami, tapi ari wewejang mamawa ngaran Kami, anu majarkeun di ieu tanah moal aya perang jeung moal aya kalaparan. Maranehna ku Kami rek dibasmi ku perang jeung kalaparan.
Yeremia 14.16-21 16 Rahayat anu ku maranehna dibere piwejang ge rek dibasmi cara kitu keneh. Bangke-bangkena bakal dialung-alungkeun ka jalan-jalan di Yerusalem, moal aya anu ngubur. Pasti eta balahi teh narajang ka maranehna saanak pamajikan, awewe lalaki. Kajahatanana ka Kami kudu dibayar." 17 PANGERAN miwarang ka kaula ngutarakeun kanalangsaan ka maranehna, "Kaula cipruk ku cipanon, ceurik beurang peuting, nyeungceurikan bangsa anu keur payah, raheut jero kacida. 18 Waktu kaula kaluar ka tegal-tegal, kaula nenjo mayit-mayit tingjolopong urut diamuk ku perang, waktu kaula asup ka kota-kota, kaula nenjo jalma-jalma geus meh paraeh ku kalaparan. Imam-imam jeung nabi-nabi ngajaralankeun tugasna bari teu nyaraho naon anu dilampahkeun." 19 "Nun PANGERAN, naha urang Yuda ku Gusti dipiceun sama sakali? Naha leres Gusti cua ka urang Sion? Ku naon abdi-abdi sakieu disiksana, dugi ka samar kana menyat deui. Hoyong kerta hoyong aman, anu buktos sanes anu matak senang. Hoyong cageur, anggur dongkap nu pikasieuneun. 20 Abdi-abdi parantos dosa, nun PANGERAN. Rumaos tur diangken pisan, boh dosa abdi-abdi, boh dosa karuhun. 21 Mugi emut kana jangji, abdi-abdi ulah dipidamel hinakeuneun, Yerusalem ulah 54
Yeremia 14.22-15.3 dipidamel rendahkeuneun, margi eta teh tempat tahta Gusti anu mulya. Perjangjian Gusti sareng abdi-abdi ulah dibatalkeun. 22 Brahala bangsa-bangsa, taya hiji nu tiasa nurunkeun hujan. Langit oge teu tiasa sorangan nurunkeun hujan. Mung Gusti nu jadi harepan, nun PANGERAN, Allah abdi sadaya, reh eta sadayana beh Gusti nu midamelna." 15 1 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula, "Sanajan upama Musa jeung Samuel narangtung di dieu mangmentakeun sangkan eta jelema-jelema ku Kami dipikarunya, Kami tetep moal ngarunyaan. Usir eta jelema-jelema teh, sina aringkah ti hareupeun Kami. 2 Upama naranyakeun ka maneh ka mana kudu indit, bejakeun ieu timbalan Kami, Nu baris paraeh ku panyakit, nya disamber ku panyakit! Nu baris paraeh ku perang, nya disamber ku perang! Nu baris paraeh ku kalaparan, nya disamber ku kalaparan! Nu baris ditawan jadi jalma buangan, nya digiring ka pangbuangan! 3 Kami, PANGERAN, geus nangtukeun, maranehna baris ditarajang ku opat rupa kajadian anu hebat. Nya eta: sina paraeh ku perang; bangke-bangkena sina digalusuran ku anjing, sina diharakanan ku manuk, sesana dileglegan ku sato-sato galak. 55
Yeremia 15.4-9 4 Jalma-jalma sakuliah jagat ku Kami rek disina galimir narenjo hal maranehanana. Eta teh ku sabab kalakuan Hiskia bin Menase di Yerusalem, basa manehna jadi raja di nagri Yuda." 5 Timbalan PANGERAN, "Cik saha nu rek karunya ka maraneh, urang Yerusalem? Saha nu rek mangnalangsakeun? Saha nu rek eureun heula merlukeun nanya ka maraneh salamet henteuna? 6 Maraneh geus miceun Kami, nukangan Kami, jadi Kami ngangkat leungeun, rek ngajejewet maraneh, sabab Kami geus bosen nahan amarah. 7 Maraneh, di saban kota di ieu tanah, ku Kami rek dijieun saperti jarami katebak angin. Najan maraneh teh umat Kami, mo burung dibasmi. Anak maraneh rek ditumpes, lantaran maraneh teu eureun-eureun doraka. 8 Tanah maraneh sina loba randa, leuwih loba ti batan keusik basisir. Barudak ngora keur meumeujeuhna, arek dibasmi, indungna sina naralangsa. Ku Kami rek didadak ditinggang ku karupek jeung kareuwas. 9 Indung nu kauculan ku anak tujuh ngelepek kapiuhan, ambekanana ngahanju. Poena anu bengras jadi reueuk poek, kaayaanana nya hina nya gering pikir. Sesana anu harirup keneh sina beak ditumpes ku musuh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 56
Yeremia 15.10-15 10 Diri abdi kacida apesna! Kanggo naon pun biang ngajurukeun abdi ka dunya? Di ieu tanah, abdi dugi ka kedah cekcok sareng pacental-cental sareng unggal jalmi. Abdi tara ngahutangkeun artos, ngahutang ge tara, nanging pada nyumpahan ku unggal jalmi. 11 Nun PANGERAN, upami leres abdi ngabdi ka Gusti teh henteu saregep, sareng upami leres abdi henteu ngabela perkara musuh di payuneun Gusti waktos maranehna kenging bahla sareng kasesah, mugi eta panyapa jalmi-jalmi teh sing teurak ka abdi. 12 (Saurang ge moal aya anu tiasa minggeskeun beusi, komo beusi ti tatar kaler anu dicampur ku parunggu.) 13 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Kami rek nitah musuh sina ngunjal harta banda jeung kakayaan umat Kami, jadi hukuman ku tina dosana anu dipigawe di sakuliah ieu tanah. 14 Jelema-jelemana rek disina jaradi badega musuh-musuhna di hiji tanah anu ku maranehna can kanyahoan kaayaanana, sabab amarah Kami ngagugudag lir seuneu, sina ngahuru ka maranehna salalawasna." 15 Piunjuk kaula, "Nun PANGERAN, Gusti langkung uninga, mugi emut ka abdi. Tulungan abdi. Abdi hayang ngabales ka jelema-jelema anu niat nyilakakeun. Ulah disabaran eta teh ku Gusti, sangkan ulah kantos hasil maksudna maehan ka abdi. Sing 57
58 Yeremia 15.16-20 emut, abdi dugi ka dihihina kieu teh ku margi ngemban pangersa Gusti. 16 Gusti maparin timbalan ka abdi, tiap kecap ku abdi diregepkeun. Nun PANGERAN, Allah Nu Maha Kawasa, diri abdi kagungan Gusti, kitu anu mawi hate abdi dieusi ku dawuhan-dawuhan Gusti teh ngaraos bingah sareng bagja. 17 Abdi tara pangangguran ruang-riung senang-senang sempal guyon sareng nu sanes. Ku margi tumut kana timbalan, hirup teh mencil nyorangan, jadi purah nadahan bendu. 18 Ku naon abdi teh mung sangsara bae? Ku naon raheut abdi henteu tiasa diubaran, henteu cageur-cageur? Kutan Gusti teh bade nguciwakeun ka abdi, sapertos walungan anu saat dina usum katiga?" 19 PANGERAN ngawaler, "Lamun maneh hayang balik, ku Kami tangtu dibalikkeun deui, jadi deui abdi Kami. Lamun maneh teu nguar-nguar deui omong kosong, sabalikna anggur nguarkeun amanat anu eusina munel, tangtu dijadikeun deui nabi Kami. Eta jalma-jalma tangtu daratang deui ka maneh, jadi maneh teu perlu ngadatangan. 20 Pikeun nyanghareupan maranehna, maneh ku Kami rek dijadikeun lir kuta tembaga anu wedel. Maranehna tangtu nempuh, tapi ka maneh moal aya nu kuat
Yeremia 15.21-16.6 ngelehkeun. Tangtu maneh disarengan ku Kami, diraksa sangkan salamet. 21 Tangtu ku Kami diluputkeun tina kakawasaan jelema-jelema anu nya jarahat nya tarelenges. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 16 1 PANGERAN ngadawuh deui ka kaula, dawuhana-Na, 2 "Di tempat anu kieu maneh ulah kawin, ulah boga anak. 3 Kami mere nyaho pikumahaeun nasibna barudak anu dijurukeun di dieu kitu deui indung bapana. 4 Maranehna bakal paraeh ku panyakit anu kacida jahatna, tur moal aya anu nyaleungceurikan, moal aya anu nguburkeun. Bangke-bangkena bakal tingtarumpuk kawas gemuk taneuh. Paraehna ku perang atawa ku kalaparan, bangke-bangkena bakal diharakanan ku manuk jeung ku sato-sato galak. 5 Maneh ulah ngasupan imah anu jelemana keur kasungkawaan. Ulah rek milu mangnalangsakeun saha-saha. Kami moal rek maparin deui katengtreman, moal rek mikanyaah atawa mikarunya deui. 6 Boh nu baleunghar boh nu mariskin, bakal paraeh di ieu tanah, tapi moal aya nu ngubur, moal aya nu nalangsa. Moal aya anu nurihan maneh atawa ngagundulan maneh tandaning sungkawa. 59
Yeremia 16.7-11 7 Ka nu ditinggalkeun ku jalma kadeudeuh oge, moal aya anu daratang geusan ngariung dahar jeung nginum tandaning milu bela sungkawa. Malah ka nu ditinggalkeun paeh ku indung atawa ku bapa oge, moal aya saurang-urang acan anu milu prihatin. 8 Ulah asup ka imah jelema anu keur hajat. Ulah milu dahar atawa nginum. 9 Regepkeun ieu anu rek diandikakeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allahna Israil. Sora-sora gumbira, sora-sora suka, ku Kami arek dibungkem, kitu deui sora-sora bagja di nu kawinan. Kaayaan kitu bakal kasaksian ku jelema-jelema anu kiwari harirup keneh di dieu. 10 Di mana ieu pangandika ku maneh geus diuarkeun ka maranehanana, tangtu maranehanana naranyakeun naon sababna Kami nangtukeun baris ngahukum maranehanana sakitu kerasna. Tangtu maranehanana naranyakeun kajahatan naon, kasalahan naon jeung dosa naon anu ku maranehna geus dipake ngalawan ka PANGERAN Allahna. 11 Bejakeun kieu kituh pangandika PANGERAN: Karuhun maraneh geus murtad ti Kami tuluy nyarembah jeung ngabarakti ka allah-allah palsu. Geus nyalingkir ti Kami, teu narurut kana piwuruk Kami. 60
Yeremia 16.12-18 12 Tapi maraneh mah leuwih jahat ti batan karuhun, kabeh warangkelang, daroraka, boro-boro anut ka Kami. 13 Ku sabab kitu maraneh ku Kami rek dipeclengkeun ka hiji tanah anu tacan pisan kanyahoan boh ku maraneh, boh ku karuhun maraneh. Di ditu maraneh bakal ngawula ka allah-allah sejen, beurang peuting, sarta Kami moal rek mikawatir." 14 Timbalan PANGERAN, "Engke aya mangsana jalma-jalma moal deui sumpah demi Kami Allah nu jumeneng, anu ngaluarkeun urang Israil ti tanah Mesir. 15 Engke mah sumpahna teh demi Kami Allah nu jumeneng, anu ngaluarkeun urang Israil ti tanah di tatar kaler, jeung ti sakabeh nagara tempatna dipabalencarkeun. Maranehna ku Kami rek dipulangkeun ka nagrina sorangan, ka tanah anu ku Kami geus dibikeun ka karuhunna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 16 PANGERAN nimbalan, "Kami rek ngadatangkeun pamayang masing rea, sina newakan eta jelema-jelema. Arek ngajurung paninggaran masing rea, sina moro maranehanana ti saban gunung, ti unggal pasir jeung tina sela-sela batu cadas. 17 Sagala lampahna ku Kami katingali. Moal aya nu kaalingan ti Kami; dosa-dosana moal ngiles tina paningali Kami. 18 Dosa jeung kajahatanana rek dikudukeun dibayar dua tikel, lantaran geus ngarurujit 61
Yeremia 16.19-17.3 tanah Kami ku arca-arca anu teu nyawaan kawas mayit, dirurujit deui ku allah-allah anu paralsu." 19 Nun PANGERAN, mung Gusti bae anu ngaraksa sareng maparin kakiatan ka abdi, anu sok nulung ka abdi dina waktos kasesahan. Bangsa-bangsa ti satungtung bumi bakal darongkap ka Gusti bari arunjukan, "Kagaduh karuhun abdi-abdi mah taya sanes kajabi ti allah-allah anu paralsu, arca-arca anu teu aya paedahna. 20 Naha tiasa manusa nyieun allah-allah keur sembaheunana sorangan? Sanes ge Allah upami tiasa dijieun mah." 21 "Ku sabab eta," timbalan PANGERAN, "ayeuna jeung keur salalawasna bangsa- bangsa ku Kami rek diebrehan kakawasaan jeung kakuatan Kami; sina nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 17 1 PANGERAN nimbalan, "Eh urang Yuda, dosa maneh ditulis ku peso pangot, diukir di jero hate maneh ku congo inten, jeung diukir di unggal pojok altar-altar maraneh. 2 Maraneh ngabarakti dina eta altar-altar jeung di unggal handapeun tangkal anu ngarunggunuk anu dipasangan lambang- lambang Dewi Asera, di saban puncak pasir, 3 jeung di gunung-gunung di luar kota. Kami rek ngersakeun harta banda jeung kakayaan 62
Yeremia 17.4-10 maraneh dikunjal ku musuh-musuh, tina sabab sagala dosa anu ku maraneh dipigawe. 4 Maraneh kapaksa kudu ngalesotkeun tanah pusaka ti Kami, sarta maraneh ku Kami rek dijadikeun badega musuh di hiji tanah anu maraneh acan nyaraho sagala rupana, sabab amarah Kami ngagugudag lir seuneu, muntab-muntab salawasna." 5 PANGERAN nimbalan, "Kami tangtu nyumpahan ka jelema anu murtad ti Kami, anu ngandelna ka manusa, muntang kana kakuatan manusa anu henteu langgeng. 6 Jelema kitu ibarat rungkun di gurun keusik, anu jadi di tanah gundul nu garing, dina taneuh anu ngandung uyah, moal aya nu jadi, dirina moal pisan manggih kagenahan. 7 Kami tangtu ngaberkahan ka jelema anu muntang ka Kami. 8 Jelema kitu ibarat tangkal sisi susukan, akarna nyodor ka cai, teu rempan ku panas poe, daunna tetep seger harejo. Teu salempang ku euweuh hujan, angger bae buahan. 9 Saha nu ngarti kana hate manusa? Pinuh ku tipu daya, taya papadana; hese dicageurkeunana, geus kacida parnana. 10 Kami, PANGERAN, waspada kana eusining pikiran, hate manusa ku Kami kauji. Unggal jelema ku Kami dibales nurutkeun lampah hirupna, satimpal jeung kalakuanana." 63
Yeremia 17.11-18 11 Anu nyokot bati ku jalan teu jujur, ibarat kasintu nyileungleuman endog batur. Dina umur hahadena, kakayaanana baris musna, dina tungtungna mah jadi nu burung. 12 Gedong suci urang lir ibarat tahta mulya, ngajenggleng di luhur gunung ti baheula mula. 13 Nun PANGERAN, Gusti teh pamuntangan Israil, sugri nu murtad ti Gusti bakal narandangan kaera. Sadayana bakal musna, sapertos ngaran nu ditulis dina lebu, lantaran naringgalkeun Gusti, nu jumeneng PANGERAN, sumber cai anu seger. 14 Cageurkeun abdi nun PANGERAN, tinangtos cageur. Salametkeun abdi, tinangtos salamet. Nya Gusti nyalira nu ku abdi dimulyakeun! 15 Sanggem jalmi-jalmi ka abdi, "Mana buktina ancaman-ancaman PANGERAN ka urang teh? Coba sina dibuktikeun ayeuna!" 16 Nanging, nun PANGERAN, abdi tara maksa ka Gusti supados maranehna ditinggang ku balahi; abdi henteu ngadoakeun supados maranehna katarajang susah. Gusti ge uninga yen kitu; Gusti nu langkung uninga kana sagala pisanggem abdi. 17 Gusti mugi ulah matak pikareuwaseun ka abdi, margi Gusti teh tempat panyalindungan abdi anu aman dina waktos aya bahaya. 18 Mugi jalmi-jalmi anu nyangsara ka abdi teh sina mareunang kaera, sawangsulna 64
Yeremia 17.19-24 abdi mah ulah dikitukeun, nun PANGERAN. Mugi maranehanana dipinuhan ku kasieun, sawangsulna abdi mah ulah mendak pikasieuneun. Tinggang maranehna ku balahi, sasaak dugi ka rangsak. 19 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Yermia, umumkeun ieu timbalan Kami di lawang Gapura Rahayat, paranti raja-raja Yuda kaluar asup kota; tas ti dinya maneh kudu ka gapura-gapura Yerusalem anu lianna. 20 Bejakeun ka raja-raja jeung ka sakabeh urang Yuda, kitu deui ka sakur anu caricing di Yerusalem, anu sok laliwat ka eta gapura-gapura, kudu darengekeun anu ku Kami rek ditimbalkeun. 21 Bejakeun yen lamun maranehna nyaah keneh kana hirupna, ari dina poe Sabat ulah ngangkat barang naon bae; ngaliwat ka gapura-gapura Yerusalem teu meunang babawaan naon-naon, 22 atawa mawa naon bae kaluar ti imah. Cindekna dina poe Sabat mah teu meunang gawe naon-naon. Kudu diingetkeun, poe Sabat teh poe suci, sakumaha anu ku Kami geus ditimbalkeun ka karuhunna. 23 Ngan bae karuhunna henteu daraek ngadenge ka Kami, henteu daek mirosea. Sabalikna, warangkelang, ka Kami teu daraekeun nurut, teu daraekeun dipapatahan. 24 Bejakeun ka eta jelema-jelema, kudu nurut kituh kana sagala parentah Kami. Dina 65
66 Yeremia 17.25-27 poe Sabat teu meunang mawa momot nanaon ari ngaliwat gapura-gapura ieu kota. Kudu nganyahokeun yen poe Sabat teh poe suci, sama sakali teu meunang dipake digawe. 25 Upama narurut, engke raja-raja jeung para pangeran bakal arasup ngaliwat ka gapura-gapura Yerusalem, tur jeung kakawasaan anu sarua jeung kakawasaan jaman karajaan Daud. Maranehna bareng jeung rahayat Yuda jeung rahayat Yerusalem bakal arak-arakan tarumpak kareta jeung kuda, sarta kota Yerusalem salawasna bakal gegek pangeusina. 26 Jelema-jelema ti kota-kota tanah Yuda jeung ti desa-desa sakurilingeun Yerusalem bakal daratang; daratangna ti wewengkon tanah Binyamin, ti suku-suku pasir jeung gunung-gunung, jeung ti pakidulan tanah Yuda, bari marawa pikurbaneun ka Bait Kami, kurban beuleuman, kurban peuncitan, kurban gandum jeung menyan, kitu deui kurban panarima. 27 Tapi kitu soteh lamun maranehna narurut ka Kami, jeung nganyarahokeun yen poe Sabat teh poe suci. Dina poe eta maranehna ari ngalaliwat ka gapura-gapura kota Yerusalem teu meunang mawa momotan naon-naon. Lamun teu kitu, gapura-gapura Yerusalem tangtu ku Kami diduruk. Karaton- karaton di Yerusalem arek dihuru, seuneuna moal aya nu bisa mareuman."
Yeremia 18.1-11 18 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 "Maneh kudu indit ka imah panjunan, Kami rek mere timbalan di dinya." 3 Bral kaula indit. Ki panjunan kasampak keur barangjieun dina pamuteranana. 4 Ana hiji wadah geus ngabangun tapi bangunna kurang bener, taneuh lempungna dibangun deui dijieun wadah naon bae. 5 Timbalan PANGERAN ka kaula, 6 "Lain bisa Kami oge kua-kieu ka maraneh, urang Israil, kawas eta panjunan kana taneuh lempung? Maraneh dina dampal leungeun Kami lir ibarat taneuh lempung dina dampal leungeun panjunan. 7 Najan Kami dina hiji waktu geus ngandika rek ngarabut, ngaburak-barik, atawa ngagempur hiji bangsa atawa karajaan, 8 tapi upama eta bangsa teh tobat, eureun tina lampahna nu jahat, eta pangandika Kami moal dilaksanakeun. 9 Nya kitu deui hiji bangsa atawa karajaan anu geus disebut ku Kami rek dipelak atawa diadegkeun, 10 tapi upama eta bangsa teu nurut ka Kami sarta migawe kagorengan, Kami moal tulus ngabuktikeun eta pangandika. 11 Jadi bejakeun ayeuna ka urang Yuda jeung urang Yerusalem yen Kami keur nyieun rarancang pikeun ngalawan maranehna sarta geus sadia pikeun ngahukumna. Titah, maranehna kudu eureun tina cara hirup anu 67
68 Yeremia 18.12-18 pinuh ku dosa, kudu ngomean kalakuan jeung lampahna. 12 Tangtu ku maranehna dijarawab kieu, Ah, keur naon tobat! Mending kieu cara ayeuna, bedegong, goreng, kuma kahayang." 13 PANGERAN nimbalan, "Tanyakeun ka unggal bangsa, naha geus kungsi kajadian hal nu saperti kitu? Urang Israil geus nyarieun kalakuan anu pohara parnana! 14 Cik ari poponclot-poponclot karang di Gunung Libanon kungsi henteu katutup ku salju? Jeung walungan ti eta gunung, anu caina nyecep tiis, naha kungsi saat? 15 Tapi umat Kami mah nepi ka paroho ka Kami, ngararukus ka brahala-brahala. Maranehna geus titarajong di jalan nu disorangna, teu nuturkeun deui jalan heubeul anu bener, nu dituturkeunana teh jalan anu teu make tetenger. 16 Ieu nagri ku maranehanana geus dijieun tempat anu pikasieuneun sarta jadi bahan pamoyok. Sakur anu ngaliwat ka dinya, tingraranjug ku tetenjoanana, garogodeg mangherankeun. 17 Umat Kami rek disina paburisat hareupeun musuh-musuhna, lir kekebul katebak angin ti wetan. Ku Kami rek ditonggongan; lamun balahina geus datang, maranehna moal ditulungan." 18 Geus kitu jelema-jelema teh ngaromong kieu, "Yermia urang arah, sina cilaka! Imam
Yeremia 18.19-23 pikeun ngawulang mah loba keneh, anu palinter geusan mamatahan urang moal kurang, sarta nabi anu baris nguarkeun timbalan Allah oge salawasna aya bae. Urang kelakkeun jeung omonganana ulah didarenge deui." 19 Seug kaula neneda, "Nun PANGERAN, dangukeun ieu piunjuk abdi. Oge dangukeun omongan eta musuh-musuh abdi tina hal diri abdi. 20 Naha pantes kasaean dibales ku kajahatan? Maranehna parantos ngarali lombang keur ngagebruskeun abdi. Gusti emut, abdi sok ngadeuheus ka Gusti, ngabelaan maranehanana, mangnedakeun supados Gusti ulah kantos ngabudalkeun bebendu ka maranehanana. 21 Nanging ayeuna mah nun PANGERAN, mugi anak-anakna sina tumpes ku kalaparan, maranehanana sorangan sina tumpur ku perang. Awewe-awewe sina katinggal ku salaki sareng ku anak, nu karolot sina maraot ku panyakit, barudak ngorana sina paraeh di medan perang. 22 Rumah tanggana kalawan taya beja taya carita sina diranjah ku gorombolan; sina tinggaroak ku kasieun. Maranehanana parantos ngarali lombang keur ngagebruskeun abdi, marasang pitapak keur newak abdi. 23 Gusti nu langkung uninga kana niat maranehanana bade ngabinasa ka abdi. 69
Yeremia 19.1-5 Kajahatanana ulah dihampura, dosana ulah dipaparin ampun. Balang-balangkeun maranehanana sina pasiksak, bendu Gusti budalkeun." 19 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, miwarang kaula kudu meuli hiji kendi taneuh; sarta timbalana-Na deui kaula kudu mawa sawatara kokolot rahayat jeung imam-imam anu geus rada karolot, 2 tuluy kudu bareng indit jeung maranehna ka Lebak Hinom, jalanna ngaliwatan Gapura Beling. Di ditu kaula kudu ngumumkeun anu bakal dipesenkeun ku Mantenna engke. 3 PANGERAN miwarang kaula ngomong kieu, "Eh raja-raja Yuda jeung urang Yerusalem, darengekeun ieu anu rek diandikakeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allahna Israil. Ieu tanah ku Kami rek ditinggang ku hiji balahi, nepikeun ka ngadenge bejana wungkul ge matak katorekan. 4 Nu matak Kami nepi ka kitu, sabab jelema-jelema geus naringgalkeun Kami jeung ngarurujit ieu tanah, diparake ngurban ka allah-allah sejen. Padahal boh maranehna, boh karuhunna, boh raja-raja Yuda, ka eta allah-allah teh teu nyaraho naon-naon. Jeung ieu tempat ku maranehna geus disiram ku getih jelema-jelema anu euweuh salahna. 5 Heug deui nyarieun altar-altar keur ka Dewa Baal, paranti ngaduruk anak-anakna, 70
Yeremia 19.6-11 dijadikeun kurban. Padahal Kami boro-boro marentah kitu, teu mikir-mikir acan. 6 Ku sabab eta, ka hareup mah ieu tempat teh moal deui disarebut Topet atawa Lebak Hinom; engke mah disebutna teh Lebak Pameuncitan. 7 Sagala tarekah urang Yuda jeung urang Yerusalem, di dieu ku Kami rek disina gaplah. Maranehna sina beunang ku musuh- musuhna, sina tumpes di medan perang. Bangke-bangkena rek diparabkeun ka manuk jeung sato-sato galak. 8 Ieu kota ku Kami arek dibasmi anggeus- anggeusan, nepi ka anu ngaliwat tingrarenjag bari hookeun. 9 Nu araya di jero kota bakal silih hakan pada batur, malah nepi ka ngahakan anak sorangan, lantaran dikepung rekep ku musuh-musuhna anu niat rek maehan." 10 Ti dinya PANGERAN nimbalan supaya kaula meupeuskeun eta kendi hareupeun jelema-jelema bawa kaula tea, 11 sarta kudu ngucapkeun timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa ka maranehna, kieu, "Ieu bangsa jeung ieu kota, ku Kami rek diremukkeun cara ieu kendi, remuk hamo bisa weuteuh deui. Anu paraeh, dikuburkeunana nya di dieu pisan, di Topet, lantaran di mana-mana geus teu aya tempat keur ngubur. 71
Yeremia 19.12-20.4 72 12 Sategesna mah ieu kota jeung rahayatna ku Kami rek dijadikeun saperti Topet. 13 Kabeh imah di Yerusalem, imah raja-raja Yuda jeung tangtu sakabeh imah anu diparake tempat ngukus ka bentang-bentang, jeung diparake nyicikeun anggur keur sasajen ka allah-allah sejen, ku Kami rek dijadikeun najis kawas Topet." 14 Sanggeus nguarkeun eta timbalan PANGERAN, kaula indit ti Topet, tuluy nangtung di palataran Bait Allah, terus nguarkeun ka urang dinya, 15 yen PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allahna Israil, ngandika kieu, "Kami rek ngahukum ieu kota jeung kota-kota anu dareukeut ka dieu, ku kacilakaan-kacilakaan sakumaha anu ku Kami geus ditimbalkeun, lantaran maraneh basangkal jeung arembung nurut kana timbalan-timbalan Kami." 20 1 Imam Pashur bin Imer, kapala pangawas Bait Allah, barang ngadenge yen kaula ngumumkeun hal-hal tadi, 2 tuluy neunggeul ka kaula, sarta kaula terus dirante deukeut Gapura Binyamin beulah girang, di Bait Allah. 3 Poe isukna waktu anjeunna muka rante, kaula ngomong kieu, "Dawuhan PANGERAN, jenengan Bapa teh sanes Pashur, nanging Si Tagiwur. 4 Margi kieu dawuhan PANGERAN, Maneh ku Kami rek dijadikeun matak tagiwur diri
Yeremia 20.5-9 sorangan, jeung matak tagiwur babaturan, anu bakal paraeh ku pedang musuh di hareupeun maneh. Urang Yuda ku Kami rek ditalukkeun ku raja Babul, sawareh digiring ka nagri Babul jadi tawanan, sawareh deui dipaehan. 5 Kakayaan, kamakmuran, jeung harta milik ieu nagri sina dirayah ku musuh. Malah dunyabrana raja-raja Yuda oge bakal diakut ka Babul. 6 Eh Pashur, maneh jeung sakulawarga kabeh bakal ditangkep, tuluy dibawa ka Babul. Maneh pipaeheun di ditu, dikubur di ditu, kitu deui babaturan maneh anu ku maneh mindeng pisan dibohongan." 7 Nun PANGERAN, abdi ngaraos katipu, reh kapungkur teh ku Gusti dibobodo. Memang Gusti langkung bedas batan abdi, tangtos bae Gusti unggul. Ayeuna abdi pada nyeungseurikeun, sadidinten pada moyokan. 8 Saban nyanggem, abdi kedah nyoara sataker tanaga, ngagorowok, "Kakerasan! Karuksakan!" Nun PANGERAN, abdi henteu kendat pada ngahina pada nyarekan, pedah nguarkeun pangandika Gusti. 9 Sakapeung sok kaluar ucap, "Geus, popohokeun bae PANGERAN mah, teu kudu ngomong mamawa jenengana-Na." Nanging ari nyanggem kitu, pangandika Gusti mani nereptep di jero hate, panas karasana 73
Yeremia 20.10-16 sapertos seuneu. Sawangsulna, ari nekad seja nyekel eta pangandika, weleh teu kiat. 10 Jalmi-jalmi kakuping tingkucuwes, pokna, "Di mana-mana gawena ngan nyingsieunan! Urang kelakkeun ka nu wajib!" Malah rerencangan pisan ngadoakeun abdi cilaka. Sanggem maranehna, "Urang coba ku akal tipu, mun geus katipu urang bales." 11 Nanging Gusti, nun PANGERAN, Gusti nyarengan abdi, perkasa sareng kawasa. Maranehna, anu nganiaya ka abdi, bakal gagal. Maranehna bakal era salalamina, margi rarancangna moal hasil. Kahinaan maranehna bakal kaemut-emut salamina. 12 Gusti, PANGERAN Nu Maha Kawasa, ngaji manusa kalayan adil. Gusti uninga kana eusi hate sareng pikiran. Paparin abdi ningal wawales ti Gusti ka nu ngamusuhan ka abdi, reh ieu perkawis parantos aya dina panangan Gusti. 13 Geura maruji ka PANGERAN! Mulyakeun PANGERAN! Mantenna nulungan nu dikaniaya ku jalma-jalma anu jarahat. 14 Sing kasapa poean kaula dijurukeun! Sing kapopohokeun poean indung ngowokeun kaula! 15 Sing kasapa jelema anu ngabungahkeun bapa kaula, anu ka anjeunna mere beja: "Putra teh pameget!" 16 Eta jalma sing sarua nasibna jeung nagri-nagri anu ku PANGERAN dibasmi 74
Yeremia 20.17-21.5 tanpa karunya. Isuk-isuk sina ngadenge anu humaregung ku kanyeri, pasosore sina ngadenge tangara perang; 17 bongan teu maehan kuring memeh dijurukeun, kuring mending keneh kakubur dina kandungan indung. 18 Keur naon kuring dijurukeun ge, ari ditakdirkeun kudu susah, kudu nalangsa jeung nandangan kahinaan mah? 21 1 Raja Sidkia, nya eta raja nagara Yuda, ngutus Pashur bin Malkia jeung Imam Sepanya bin Maaseya, kalawan pamundut kieu: 2 "Cik pangunjukkeun ka PANGERAN, sabab Nebukadnesar raja Babul sabaladna keur ngepung nagara urang. Malakmandar PANGERAN kersa midamel salah sahiji mujijat- Na, pikeun ngundurkeun Nebukadnesar." 3 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula. Tuluy kaula nitah ka eta jalma-jalma anu diutus, 4 supaya maranehna unjukan ka Sidkia, yen PANGERAN, Allah Israil, ngandika kieu, "Eh Sidkia, balad maneh anu ngayonan raja Babul sabaladna, ku Kami rek sina eleh. Pakarang-pakarangna ku Kami rek ditumpukkeun di tengah kota. 5 Jeung Kami sorangan bakal merangan ka maneh, ngetrukkeun sagala kakuatan, amarah, kajengkel jeung katugenah. 75
Yeremia 21.6-10 6 Anu araya di ieu nagara sakabehna ku Kami rek ditumpes; boh jelema boh sato, sina paraeh ku pagebug anu kacida hebatna. 7 Ari maneh, kitu deui para pajabat jeung rahayat anu teu kasabet ku perang, anu teu kasabet ku kalaparan jeung teu keuna ku pagebug, ku Kami rek diselehkeun ka Raja Nebukadnesar sabaladna anu geregeteun hayang maehan ka maneh. Maneh ku Nebukadnesar bakal dipaehan. Saha bae oge ti pihak maneh ku Nebukadnesar moal aya nu dibere ampun, moal aya nu dipikarunya. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 8 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula, miwarang nyarita ka rahayat, kieu, "Darengekeun! Kami, PANGERAN, rek mere piliheun ka maraneh, antara jalan pisalameteun jeung jalan pipaeheun. 9 Anu caricing bae di jero kota bakal tumpes ku perang, atawa ku kalaparan, atawa ku pagebug. Tapi sing saha anu kaluar masrahkeun maneh ka urang Babul anu ayeuna keur nempuh ieu kota, moal kungsi dipaehan, paling apesna bisa keneh hirup. 10 Geus dipastikeun ku Kami, ieu kota moal salamet, tangtu ku Kami dibasmi. Rek diselehkeun ka raja Babul, sina dihuru, diratakeun jeung taneuh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 76
Yeremia 21.11-22.3 11 PANGERAN nimbalan ka kaula supaya nepikeun pangandika-Na ka eusi karaton raja Yuda. 12 Kieu, "Eh turunan Daud, darengekeun ieu pangandika Kami, PANGERAN. Laksanakeun saban poe hukum nu adil. Belaan sakur nu ditipu, leupaskeun ti anu nipuna. Upama teu kitu, eta lampah maneh anu goreng teh tangtu ngagedurkeun amarah Kami lir seuneu anu moal bisa dipareuman. 13 Maneh, Yerusalem, maneh ngajenggleng ngaluhuran lebak-lebak, lir gunung karang ngajegir ngaluhuran padataran. Maneh mo burung diperangan ku Kami. Carek maneh moal beunang ditarajang, pertahanan maneh moal bisa didobrak. 14 Maneh ku Kami tangtu dihukum satimpal jeung kalakuan. Karaton maneh katut sagala rupa di sakurilingeunana, ku Kami bakal dihuru. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 22 1 (22:1-2) PANGERAN nimbalan ka kaula, miwarang ka karaton raja Yuda, turunan Daud, kudu nyaturkeun pangandika-Na ka raja, ka para ponggawana jeung ka rahayat: "Darengekeun, kieu timbalan PANGERAN. 2 (22:1) 3 Kami, PANGERAN, marentah. Maraneh kudu adil, kudu bener lampah. Kudu nangtayungan ka nu jadi korban panipuan, leupaskeun ti nu nipuna. Ulah teungteuingeun, ulah 77
Yeremia 22.4-9 sawenang-wenang ka jalma asing, nya kitu deui ka yatim pahatu jeung ka randa. Jeung ulah sok ngahukum pati ka jelema anu teu salah di ieu tempat anu suci. 4 Lamun maraneh enya-enya ngalampahkeun sagala parentah anu ditimbalkeun ku Kami, tangtu turunan Daud bisa tumuluy jaradi raja. Maranehanana katut para ponggawa jeung rahayatna bakal arasup ngaliwat gapura-gapura ieu karaton, tarumpak kareta jeung kuda. 5 Tapi lamun maraneh teu narurut kana parentah Kami, Kami sumpah, ieu karaton geus tangtu ku Kami diburak-barik. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 6 Pikeun Kami, karaton Yuda teh sarua alusna jeung tanah Gilad kitu deui jeung pagunungan Libanon. Tapi ku Kami tangtu dijadikeun tempat anu suwung, moal aya nu nyicingan. 7 Kami rek ngirim jelema-jelema anu bakal ngaruksak, kabeh sina marawa kampak, sina ngarubuhkeun pilar-pilar anu aralus, anu dijieunna tina kayu kiputri, tuluy sina diduruk. 8 Geus kitu, bakal loba jalma-jalma bangsa sejen ngalaliwat ka dinya bari silih tanya pada batur: Ku naon ieu kota sakieu gedena ku PANGERAN dibasmi nepi ka kieu? 9 Jawab ti maranehna nya eta, lantaran maraneh geus ingkar tina jangji ka Kami, 78
Yeremia 22.10-16 Allah maraneh, jeung terus ngabarakti ka allah-allah sejen." 10 Eh urang Yuda, Raja Yosia teu kudu diceungceurikan, maotna teu kudu dipake prihatin. Anggur nyeungceurikan Yoahas, anakna, anu geus dibuang, moal bisa mulang deui, moal nenjo-nenjo deui nagri sorangan. 11 Sabab kieu timbalan PANGERAN ngeunaan Yoahas bin Yosia, anu ngaganti bapana jadi raja Yuda, "Manehna geus euweuh ti dieu, moal mulang deui. 12 Geus dibawa ka hiji nagara, bakal paeh di ditu, moal nenjo-nenjo deui ieu tanah." 13 Cilaka eta jelema, anu nyieun gedong ku jalan licik, ngagedean gedongna ku jalan teu jujur, jeung ngagawekeun bangsana ku jalan percumah, teu make buruhan. 14 Cilaka eta jelema anu ngomong kieu, "Aing rek nyieun gedong masing gede, make loteng-loteng sing lalega." Seug gedongna dijandelaan, papanna kayu kiputri, geus kitu dipulas beureum. 15 Naha pangrasa teh maneh pijadieun raja leuwih bener, pedah nyieun gedong tina kayu kiputri, leuwih alus ti nu batur? Bapa maneh hirupna jamuga. Bapa maneh salawasna bener jeung jujur, sagala pagaweanana matak nyenangkeun. 16 Ka nu mariskin, bener nguruskeunana. Ku manehna mah sagala perkara alus jadina. Lampah kitu, ngaranna wawuh ka PANGERAN. 79
Yeremia 22.17-23 17 Ari maneh ngan nyiar piuntungeun sorangan; jalma teu salah ku maneh mah dipaehan, rahayat sangsara, dikaniaya. Kitu timbalan PANGERAN. 18 Ayeuna, kieu timbalan PANGERAN ngeunaan Yoyakim bin Yosia, raja Yuda, "Paehna, moal aya jalma nu nalangsa, moal aya nu nyebut, Karunya teuing, Ki Sobat nepi ka kitu! Moal aya anu ceurik, moal aya anu nyambat-nyambat, Duh Gusti, duh Sang Raja! 19 Dikuburna teu beda ti ngubur kalde, mayitna digusur, seug dialungkeun ka luareun gapura Yerusalem." 20 Eh urang Yerusalem, los ka ditu, ka Libanon, ngadon jejeritan, bral ka tanah Basan, ngadon midangdam, geura aluk- alukan di pagunungan Moab, sabab anu ngabarantu ka maraneh, kabeh geus areleh. 21 Basa maraneh keur jaya keneh, ku PANGERAN geus dielingan, tapi maraneh teu ngagarugu. Da nya kitu kalakuan maraneh mah, saumur-umur teu narurut ka PANGERAN. 22 Para pamingpin maraneh bakal paburisat lir katebak angin, anu ngabarantu ka maraneh jaradi tawanan perang, nagara maraneh jadi hinakeuneun, matak era, akibat sagala kadorakaan maraneh. 23 Maraneh ngarasa reugreug dumeh tempat cicing dijieun tina kayu kiputri, anu asalna 80
Yeremia 22.24-30 ti Libanon, tapi engke bakal karasa kumaha nyerina, ana geus katarajang ku kanyeri, moal beda nyerina ti awewe anu ngajuru. 24 PANGERAN nimbalan ka Raja Yoyakin, putra Raja Yoyakim, raja Yuda, "Demi Kami teh Allah anu jumeneng, najan maneh teh upamana jadi cingcin cap dina jariji Kami, ku Kami mo burung dicabut. 25 Tuluy diselehkeun ka jelema-jelema anu dipikasieun ku maneh, anu hayang ngala nyawa maneh. Maneh ku Kami rek diselehkeun ka Raja Nebukadnesar, raja Babul sabalad-baladna. 26 Maneh, kitu deui indung maneh, ku Kami rek dialungkeun ka pangbuangan, ka hiji tempat anu lain tempat lahir maneh, lain tempat lahir indung maneh. Maneh jeung indung maneh bakal paraeh di ditu. 27 Geus tangtu maneh kangen ka nagri sorangan, tapi pamohalan bisa mulang deui." 28 Kaula, Yermia, ngomong, "Duh, kutan Raja Yoyakin teh mani geus dianggap gentong peupeus, dipiceun, geus euweuh anu hayang make? Jadi ku sabab kitu, anjeunna jeung para putrana teh nepi ka kudu dibawa ka pangboyongan, ka nagri anu aranjeunna can aruninga?" 29 Duh lemah cai, lemah cai! 30 (22-29b) Dengekeun, kieu timbalan PANGERAN, "Ieu jalma geus dicatet, yen anak-anakna kabeh bakal euweuh, yen 81
Yeremia 23.1-6 manehna pijadieun jalma gagal cita-citana, moal boga turunan nu baris marentah nagri Yuda, moal aya nu bakal neruskeun kalungguhan Daud. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 23 1 Cilaka raja-raja anu ngaruksak jeung ngacak-ngacak umat PANGERAN! Ku Mantenna tangtu dihukum! 2 Sabab kieu timbalan PANGERAN, Allahna Israil, perkara eta para pangereh anu kuduna ngurus ka umat Mantenna, "Umat Kami ku maraneh henteu diurus, malah dipabalencarkeun, jeung disina arindit. Kajahatan maraneh ayeuna ku Kami rek dibales. 3 Sesa-sesa umat Kami rek dikumpulkeun ti nagri-nagri tempatna pabalencar, rek dibawa mulang ka lemah caina, sina baranahan nepi ka kacida lobana. 4 Kami rek ngangkat pangereh-pangereh pikeun ngurus maranehna. Umat Kami moal sina nyorang deui kasieun atawa karisi, sarta maranehna saurang ge moal aya anu leungit. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 5 PANGERAN ngandika, "Geus tereh waktu Kami milih jelema anu berbudi ti turunan Daud keur pirajaeun. Ngarajaanana bakal bijaksana, marentahna bakal jujur jeung adil di sakuliah nagara. 6 Lamun geus dirajaan ku eta, urang Yuda bakal bagja, urang Israil ge garenah 82
Yeremia 23.7-12 hirupna. Eta raja bakal disarebut PANGERAN Kasalametan urang." 7 "Geus tereh waktuna," timbalan PANGERAN, "jalma-jalma ana sumpah moal make deui ucapan demi Kami Allah anu jumeneng, anu nuyun urang Israil ti tanah Mesir. 8 Ucapan sumpahna teh demi Kami, Allah anu jumeneng, anu nyandak urang Israil ti nagri tatar kaler jeung ti nagri-nagri sejenna, urut maranehna dipabalencarkeun ku Kami. Maranehna bakal tetep maratuh di tanahna sorangan." 9 Hate asa remuk, awak ngalaleper. Nya ku sabab PANGERAN, ku sabab sabda-sabda-Na nu suci, kaula jadi kawas jalma mabok, kawas anu kalobaan nginum anggur. 10 Ieu nagri pinuh ku jelema anu teu satia ka PANGERAN; jalma-jalma jarahat, sakawenang-wenang, pedah kawasa. Ieu tanah teh prihatin, sampalan-sampalanana gararing, sabab nanggung panyapa PANGERAN. 11 Kieu timbalan PANGERAN, "Nabi-nabi doraka, imam-imam doraka, ku Kami katohyan marigawe dosa, tur di jero Bait Allah pisan. 12 Jalan anu ditaluturkeunana bakal leueur, bakal poek, maranehna rek sina titarajong, sina lalabuh. Rek ditarajang ku balahi. 83
Yeremia 23.13-18 Wawalesna geus tereh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 13 Nabi-nabi di Samaria katenjo marigawe dosa, ngawarejang ku ngaran Dewa Baal, jeung nyasabkeun umat Kami. 14 Tapi nabi-nabi di Yerusalem, dorakana leuwih ti kitu, jarinah jeung galede bohong. Ka nu migawe kagorengan, kalah ka ngahatean, nepi ka taya saurang-urang acan jalma anu tobat tina dosana. Kadorakaanana ku Kami disaruakeun jeung urang Sadumu jeung Gomora. 15 Ku sabab kitu, perkara nabi-nabi di Yerusalem kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa: Eta nabi-nabi rek diparaban bratawali, jeung diinuman racun, sabab di sakuliah nagri maranehna geus nyebarkeun kadorakaan." 16 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan ka urang Yerusalem, "Maraneh ulah rek ngadenge kana piwejang eta nabi-nabi. Piwejangna mah garenah, tapi palsu. Anu diwejangkeunana teh hasil rekaanana sorangan, lain pangandika Kami. 17 Nu arembungeun ngadenge timbalan Kami, henteu weleh-weleh diwejang pisalameteun. Nu barasangkal diwejang yen moal manggih balahi." 18 Kaula ngomong, "Saenyana eta anu ngarakukeun nabi teh teu saurang-urang acan anu nyaho kana rusiah manah 84
Yeremia 23.19-26 PANGERAN. Teu saurang-urang acan anu kungsi ngadenge atawa ngaharti atawa ngaregepkeun pangandika-Na. 19 Maranehna bakal disamber ku angin ribut bendu PANGERAN. 20 Bendu-Na moal waka eureun sapanjang sagala pangersa-Na acan kabeh dibuktikeun. Umat Mantenna kakara bakal ngaharti kana hal eta di jaman ahir." 21 Kieu timbalan PANGERAN, "Eta jalma- jalma ku Kami henteu diutus, tapi bet jaradi nabi. Kami teu mere timbalan naon-naon ka maranehna, tapi ana maranehna wewejang sok mamawa ngaran Kami. 22 Ari enya mah nyarahoeun kana rusiah manah Kami, atuh anu kudu ditepikeun teh geus tangtu timbalan Kami, sangkan umat Kami tarobat tina dosana, areureun tina lampahna nu jahat. 23 Kami teh Allah, aya di mana-mana, lain di satempat bae. 24 Moal aya anu nyamuni henteu katingali ku Kami. Na teu nyaraho yen Kami aya di mana-mana, di sawarga, di bumi? 25 Kami uninga naon anu diwejangkeun ku maranehna bari ngabohong mamawa jenengan Kami, jeung magarkeun Kami mere timbalan dina impianana. 26 Rek nepi ka iraha eta nabi-nabi teh nyasabkeunana ka umat Kami, 85
Yeremia 23.27-32 ngawejangkeun bohong ciptaanana sorangan? 27 Panyangkana, eta impian maranehna teh bisa dipake nyasabkeun umat Kami, sina paroho ka Kami, tuluy nyarembah ka Dewa Baal, kawas karuhunna. 28 Nabi anu meunang impian jeung tuluy nyaritakeun impianana, kudu nyebutkeun yen anu dicaritakeunana teh sakadar impian. Tapi nabi anu meunang timbalan Kami kudu nerangkeun yen anu dicaturkeunana teh estu timbalan PANGERAN. Sabab naon patalina jarami jeung gandum? 29 Pangandika Kami mah ibarat seuneu, jeung ibarat baliung paranti meulah cadas. 30 Kami ngamusuh ka eta nabi-nabi, anu ngaku-ngaku nyaturkeun timbalan Kami padahal nyaturkeun omongan ti pada baturna. 31 Kami ngamusuh ka eta nabi-nabi anu ngaku-ngaku nyaturkeun timbalan Kami padahal nyaturkeun omonganana sorangan. 32 Dengekeun Kami, PANGERAN, rek ngandika! Kami ngamusuh ka eta nabi-nabi, anu ngaku-ngaku yen anu diwejangkeunana teh meunang tina impian, padahal bohong. Impian-impian bohongna, anu dicaturkeunana bari gede omong, nyasabkeun umat Kami. Eta teh euweuh pisan gunana pikeun rahayat, tur Kami henteu ngutus nu karitu. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 86
Yeremia 23.33-40 33 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Yermia, upama aya umat Kami, atawa salah saurang ti eta nabi-nabi, atawa ti imam, aya nu nanya ka maneh, Aya pangandika naon ti PANGERAN? jawab kieu, Maneh ku PANGERAN rek dipiceun, sabab ngariridu ka Mantenna. 34 Jeung upama aya umat Kami, atawa nabi atawa imam, anu nyebut-nyebut Kabeubeurat ti PANGERAN, ku Kami tangtu dihukum katut sakulawargana. 35 Kuduna nanyakeun ka pada batur atawa ka dulur teh kieu, Kumaha waleran PANGERAN? Kumaha pangandika PANGERAN? 36 Ulah nyarebut Kabeubeurat ti PANGERAN, sabab ka nu nyebut kitu, pangandika Kami bakal enya-enya jadi kabeubeurat dirina. Eta jelema-jelema teh geus ngotoran pangandika Allahna, Allah anu jumeneng, PANGERAN Nu Maha Kawasa. 37 Yermia, tanyakeun ka eta nabi-nabi, Kumaha waleran PANGERAN ka aranjeun? Kumaha pangandika-Na? 38 Upama pangandika Kami ku eta teu ditarurut jeung disebutkeun Kabeubeurat ti PANGERAN, 39 bejakeun yen maranehna tangtu ku Kami diranggeum terus dialungkeun ka nu jauh, kitu deui ieu nagara, anu ku Kami geus dibikeun ka maranehna jeung ka karuhunna. 40 Rek sina nanggung kaera jeung kahinaan sapapanjangna, hamo bisa kapopohokeun." 87
Yeremia 24.1-8 24 1 PANGERAN ka kaula nembongkeun dua karanjang dieusi buah kondang, diteundeun di hareupeun Bait Allah. Harita Raja Yoyakin bin Yoyakim raja Yuda geus ditawan ku Raja Nebukadnesar, ti Yerusalem diboyong ka Babul, bareng jeung pamingpin-pamingpin Yuda katut ahli-ahli jeung tukang-tukang. 2 Karanjang anu hiji, eusina buah kondang anu harade pisan, anu asakna pangheulana; anu hiji deui eusina garoreng pisan, nepi ka moal beunang didahar. 3 PANGERAN mariksa ka kaula, "Yermia, naon eta nu katenjo?" Piunjuk kaula, "Buah kondang. Anu sae, sae pisan, anu awon, awon pisan dugi ka moal tiasa kateda." 4 Timbalana-Na ka kaula, 5 "Ceuk timbangan Kami, PANGERAN, Allahna Israil, jalma-jalma anu diboyong ka Babul teh lir eta buah kondang anu harade, ku Kami rek diangken deui. 6 Rek diurus jeung dipulangkeun deui ka ieu tanah. Rek diadegkeun, moal diruksak deui. Rek dipelak, moal dirabut. 7 Rek sina nyongsrong ku hayangna nyaho yen Kami teh PANGERAN. Ku sabab geus enya-enya tarobat ka Kami, bakal jaradi deui umat Kami, Kami Allahna. 8 Ari Raja Sidkia, raja Yuda, jeung ahli-ahli politikna, kitu deui sesa-sesa urang Yerusalem anu araya keneh di ieu tanah, atawa anu 88
Yeremia 24.9-25.3 parindah ka Mesir, ku Kami, PANGERAN, disaruakeun jeung eta buah kondang anu garoreng nepi ka teu bisa didahar ku goreng-gorengna. 9 Rek ditinggang ku hiji balahi anu bakal nimbulkeun kasieun ka sakabeh bangsa di sadunya. Sina diparoyok, dihihina jeung digogoreng ku sakabeh jalma, sarta ngaran- ngaranna bakal diparake sasapaan di unggal tempat paburencayna. 10 Ku Kami rek sina ditarajang ku perang, ku kalaparan jeung pagebug, nepi ka moal aya nu nyesa saurang-urang acan di ieu tanah anu ku Kami geus dibikeun ka maranehna jeung ka karuhunna." 25 1 Dina taun kaopat jaman Yoyakim bin Yosia jadi raja nagri Yuda, kaula nampa timbalan PANGERAN ngeunaan urang Yuda. (Harita Nebukadnesar kakara sataun jadi raja di nagara Babul.) 2 Timbalana-Na ka kaula tea ku kaula ditepikeun ka urang Yuda jeung urang Yerusalem, kieu, 3 "Geus dua puluh tilu taun kaula sok meunang timbalan ti PANGERAN, ti taun katilu belas Yosia bin Amon jadi raja nagri Yuda nepi ka poe ieu, sarta sagala timbalana-Na teu aya anu ku kaula teu ditepikeun ka aranjeun. Tapi aranjeun tara pisan malire. 89
Yeremia 25.4-9 4 Malah sakitu PANGERAN teu petot-petot ngutus abdi-abdi-Na, nya eta nabi-nabi, kitu keneh bae aranjeun tara malire. 5 Nabi-nabi teh ngajak sangkan aranjeun tarobat, ulah marigawe deui kadorakaan, ulah marigawe deui dosa, supaya bisa tetep renggenek di ieu tanah, anu ku PANGERAN dipaparinkeun ka aranjeun jeung ka karuhun, ngajadi tanah milik anu tetep. 6 Aranjeun dicaram nyembah jeung ngabakti ka allah-allah sejen, jeung ulah nyarieun pibendueun PANGERAN nyembah ka berhala bubuatan sorangan. Lamun aranjeun nurut mah ku Mantenna ge moal dihukum. 7 Tapi saur PANGERAN ku manten aranjeun teh arembung ngagugu ka Mantenna. Aranjeun kalah ka nyieun pibendueuna-Na ku berhala-berhala nepi ka aranjeun nandangan hukumana-Na. 8 Ku sabab kitu, ku sabab aranjeun arembung ngagugu ka Mantenna, kieu pangandika PANGERAN Nu Maha Kawasa: 9 Kami arek ngadatangkeun jalma-jalma ti tatar kaler, jeung ngadatangkeun abdi Kami, Raja Nebukadnesar ti nagri Babul. Rek dibawa ku Kami ka dieu, sina ngarurug ka Yuda sapangeusina, kitu deui ka bangsa- bangsa sakurilingeunana. Ieu bangsa jeung bangsa-bangsa tatanggana, ku Kami arek digempur, sina burak-barik sapapanjangna, 90
Yeremia 25.10-16 jadi hiji kajadian anu matak reuwas jeung matak sieun. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 10 Sora surakna, sora gumbirana, sarta sora-sora kabagjaan dina pesta kawin, ku Kami rek dieuweuhkeun disina jempling. Damarna moal maranggih minyak, jeung gandumna bakal beak. 11 Sakuliah tanah ieu bakal ancur, matak melengek nu nenjo, bangsa-bangsa sakurilingeunana bakal tarunduk ka raja Babul, tujuh puluh taun lilana. 12 Sanggeus kitu, nagri Babul oge jeung rajana bakal dihukum ku Kami ku lantaran dosa-dosana. Eta nagri rek dibasmi, dijadikeun ruruntuhan salalanggengna. 13 Babul rek ditinggang ku rupa-rupa bahla, nya eta sakur bahla anu geus kacatet dina ieu kitab, anu ku Kami dipake ngancam bangsa- bangsa, sakumaha anu geus diumumkeun ku Yermia. 14 Urang Babul sina ngabdi, sina tunduk ka rupa-rupa bangsa, jeung ka raja-raja perkasa, babales kalakuanana." 15 PANGERAN, Allah urang Israil, nimbalan ka kaula, "Tampanan ieu gelas anggur anu geus dieusi amarah Kami. Bawa ka sakabeh bangsa, sina diarinum, ka mana bae maneh dititahna ku Kami. 16 Lamun geus ngarinum ieu, kabeh bakal sasampoyongan bari teu puguh pipikiran, 91
Yeremia 25.17-20 geumpeur ku perang anu ku Kami baris dikeprak sina narajang." 17 Seug eta gelas ku kaula ditampanan ti panangan PANGERAN, tuluy diasongkeun ka sakabeh bangsa sina diarinum, ka mana bae kaula dipiwarang-Na. 18 Anu kudu disina ngarinum teh Yerusalem jeung sakabeh kota di Yuda, raja-raja jeung para pamingpinna, sangkan ngajadi suwung sarta katenjona matak ngenes, sarta ngaran-ngaranna sina dijarieun sasapaan sakumaha nu geus bukti tepi ka kiwari. 19 (25:19-26) Nu lian-lianna, anu kudu nginum tina eta gelas teh, nya eta: raja Mesir, jeung sakabeh bangsa asing anu araya di Mesir; sakabeh raja anu di tanah Us, sakabeh raja bangsa Pelisti di kota-kota Askelon, Gasa, Ekron jeung sesa kota Asdod; sakabeh urang Edom, Moab jeung Amon; sakabeh raja di Tirus jeung Sidon; sakabeh raja di nagri-nagri tanah basisir Laut Tengah; sakabeh kota di Dedan, Tema jeung Bus; sakabeh jelema, bangsa anu buukna dicukur pondok; sakabeh raja Arab; sakabeh raja kaom-kaom gurun keusik, sakabeh raja di Simri, Elam jeung Media; sakabeh raja tatar kaler, nu dareukeut, nu jarauh, pasusul-susul. Unggal bangsa di sakuliah jagat kudu sina ngarinum tina eta gelas. Anu pangpandeurina kudu nginum teh nya eta raja Babul. 20 (25:19) 92
Yeremia 25.21-30 21 (25:19) 22 (25:19) 23 (25:19) 24 (25:19) 25 (25:19) 26 (25:19) 27 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula, "Bejakeun ka eta sakabeh yen Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah urang Israil, marentahkeun sangkan maranehna ngarinum tina eta gelas nepi ka marabok utah-utahan, nepi ka tingjaloprak teu bisa carengkat deui, tina sabab perang anu dikeprak ku Kami sina narajang ka maranehanana. 28 Upama maranehna narolak arembung nampanan eta gelas anu diasongkeun ku maneh, arembungeun nginum, kieu kituh timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa: Maneh misti nginum ieu. 29 Anu ku Kami rek mimiti diruksak nya eta nagri milik Kami sorangan. Samarukna maranehna mah moal dihukum ku Kami? Tangtu, tangtu ku Kami dihukum, sabab perang ku Kami geus dikeprak sina narajang ka sakabeh bangsa di sakuliah jagat. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa. 30 Ari maneh, Yermia, umumkeun sakabeh timbalan anu ku Kami geus diandikakeun. Bejakeun kieu ka maranehanana, PANGERAN bakal ngagentra tarik ti sawarga, ngageleger 93
Yeremia 25.31-36 ti luhur langit. Mantenna bakal ngagaur ka umat-Na, sosoak saperti jalma keur ngirik anggur. Kabeh jalma di bumi, bakal ngadenge gentra-Na, 31 sabab gentra-Na parat ka satungtung jagat. PANGERAN baris mariksa perkara bangsa-bangsa. Unggal jalma baris diterapan hukum, nu jarahat tan wande dipaehan. Kitu timbalan PANGERAN." 32 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, hiji bahla jeung angin ribut anu ngahiji ti saban tungtung jagat, bakal mapay narajang ka bangsa-bangsa. 33 Dina poe eta, bangke-bangke jalma anu dibasmi ku PANGERAN nyebar ti tungtung bumi nepi ka tungtungna deui. Moal aya anu nyeungceurikan, moal aya nu ngumpulkeun sumawonna nu ngaruang, diantep patutumpuk jadi gemuk taneuh. 34 Geura tingjarerit eh para pamingpin! Geura aluk-alukan eh nu ngarangon umat Kami! Geura gegerungan bari gugulingan dina taneuh ngebul. Geus meujeuhna ayeuna maraneh dipareuncitan jeung dijagal cara domba. 35 Taya petana maraneh bisa ngejat. 36 (25:36-37) Maraneh bakal sasambat tingjarerit awahing ku nalangsa, sabab ku bendu-bendu-Na PANGERAN, bangsa maraneh dibasmi, nagri maraneh anu sakitu kertana diburak-barik. 94
Yeremia 25.37-26.6 37 (25:36) 38 PANGERAN geus ngantunkeun umat-Na, lir singa ninggalkeun guhana. Nagri maraneh jadi kosong urut diamuk ku perang jeung ku bendu PANGERAN anu ngentab-ngentab. 26 1 Barang Yoyakim bin Yosia jadi raja Yuda, 2 PANGERAN nimbalan ka kaula. Timbalana- Na, "Maneh kudu nangtung di buruan Bait Allah. Sagala timbalan anu geus diandikakeun ka maneh, umumkeun ka jalma-jalma anu arek sarembahyang ka dinya ti kota-kota Yuda. Sakecap ge ulah aya nu tinggaleun. 3 Malakmandar maranehanana daraekeun ngadenge tuluy tarobat. Upama kitu, Kami moal tulus ninggangkeun bahla keur ngabasmi maranehna anu sakitu jarahatna." 4 Kieu deui timbalan PANGERAN anu kudu ditepikeun ku kaula: "Kami, PANGERAN, geus mundut maraneh kudu narurut, nya eta kudu aranut kana pangajaran Kami, 5 sarta kudu ngagarugu kana pitutur abdi-abdi Kami, nya eta nabi-nabi, anu tara towong-towong diutus ka maraneh. Tapi maraneh teu ngagarugu. 6 Ayeuna upama tetep henteu daraek ngagugu, ieu Bait Allah ku Kami rek disaruakeun jeung Silo, sarta ngaran ieu kota bakal dijieun sasapaan ku sakabeh bangsa di saalam dunya." 95
96 Yeremia 26.7-13 7 Anu ngabarandungan kaula cacatur di Bait Allah nya eta para imam, nabi-nabi, jeung jalma rea. 8 Barang anggeus kaula ngumumkeun sagala timbalan PANGERAN tea, maranehna tuluy nyerek ka kaula bari tingharaok, pokna, "Dipaehan maneh wani kitu peta! 9 Naon eta teh mamawa jenengan PANGERAN, nyebut-nyebut ieu Bait Allah bakal dijadikeun kawas Silo, jeung ieu kota bakal dibasmi nepi ka moal aya nu nyicingan deui?" Geus kitu kaula pada ngalingkung. 10 Barang para pamingpin Yuda ngadarenge hal eta, buru-buru arindit ti karaton raja, muru ka Bait Allah, tuluy dariuk di Gapura Anyar. 11 Geus kitu imam-imam jeung nabi-nabi ngaromong ka para pamingpin jeung ka jalma rea, kieu, "Ieu jalma manjing dihukum paeh, lantaran ngomongkeun picilakaeun kota urang. Bapa-bapa ngadarangu ku anjeun kumaha omonganana." 12 Ceuk kaula, "Kaula diutus ku PANGERAN. Mantenna miwarang ngumumkeun kitu, sakumaha anu kabarandungan tadi, nya eta kajadian anu bakal ninggang ka ieu Bait Allah jeung ka ieu kota. 13 Aranjeun kudu ngarobah tabeat jeung kalakuan, kudu narurut ka PANGERAN, Allah aranjeun. Upama kitu, Mantenna tangtu
Yeremia 26.14-19 ngarobah pangersa-Na, aranjeun moal jadi dibasmi. 14 Ayeuna kaula geus aya dina leungeun aranjeun, mangga teh teuing rek dikumahakeun oge, kumaha ceuk timbangan aranjeun bae. 15 Tapi mangka waspada, upama kaula nepi ka dipaehan, aranjeun katut jalma-jalma sakota ieu bakal nanggung dosa, maehan jelema anu teu salah, sabab kaula teh diutus ku PANGERAN sangkan ngelingan ka aranjeun." 16 Ceuk para pamingpin, kitu deui ceuk jalma rea ka imam-imam jeung nabi-nabi, "Eta jalma teu manjing dihukum paeh, margi sasanggemna ngabantun pajenengan PANGERAN Allah urang." 17 Geus kitu aya sababaraha urang kokolot, ngomong ka nu karumpul, 18 "Hiji mangsa, waktu Hiskia jadi raja Yuda, Nabi Mika urang Moreset ngawejang kieu ka rahayat sakumna: Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Nagri Sion bakal diwuluku kawas tegalan, Yerusalem bakal runtuh jadi tumpukan, Bait Allah bakal jadi leuweung. 19 Mika ku Raja Hiskia, kitu deui ku urang Yuda, henteu dikukumaha. Malah sabalikna, Raja Hiskia jadi mikasieun ka PANGERAN, sarta satekah polah ngalap manah Mantenna. Geuning buktina Allah kersaeun ngarobah pangersa-Na, henteu cios ninggangkeun 97
Yeremia 26.20-27.3 bahla. Ayeuna, upama ieu jelema dihukum paeh, urang teh sasat ngabahlakeun diri sorangan." 20 (Harita aya hiji jelema, nya eta Uria bin Semaya ti Kiryat Yarim, ngawejang cara Yermia ngeunaan eta kota jeung bangsa, kalawan nyebut pajenengan PANGERAN. 21 Barang kadangu bejana ku Raja Yoyakim jeung ku prajurit-prajurit, kitu deui ku para ponggawa, seug raja teh milari jalan seja maehan Uria. Tapi kaburu kadenge ku Uria, seug Uria kabur ka Mesir. 22 Tapi Raja Yoyakim marentah Elnatan bin Akbor jeung sawatara jelema deui, sina ngudag Uria ka Mesir. 23 Uria kacerek tuluy dibawa ka Raja Yoyakim, seug dipaehan, mayitna dialungkeun ka tanah pakuburan cacah.) 24 Kaula berekah teu sakara-kara, teu kungsi nemahan pati, henteu kungsi ragrag ka jalma rea, lantaran ditulungan ku Ahikam bin Sapan. 27 1 Henteu lila ti sanggeus Sidkia putra Yosia jadi raja di nagri Yuda, PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 miwarang supaya kaula nyieun sawed tina kulit, jeung pasanganana tina kayu, sarta kudu dipake ku kaula dina punduk. 3 Geus kitu PANGERAN miwarang kaula ngirim pesen pikeun raja-raja di tanah Edom, Moab, Amon, Tirus jeung Sidon, supaya 98
99 Yeremia 27.4-9 ditalatahkeun ka duta-dutana anu keur araya di Yerusalem, natamu di Raja Sidkia. 4 Kaula ku PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, dipiwarang nitah maranehna ngabejakeun ka rajana masing-masing, yen PANGERAN geus nimbalan kieu, 5 "Ku daya pangawasa jeung kakuatan anu maha perkasa, Kami ngadegkeun alam dunya, manusa, jeung sakabeh sasatoan di sakuliah jagat. Eta kabeh ku Kami diserenkeun ka hiji jelema anu ku Kami kapilih. 6 Bangsa maraneh kabeh ku Kami geus diserenkeun ka abdi Kami, nya eta Raja Nebukadnesar ti Babul. Malah sato-sato galak sina taraluk ka manehna. 7 Sakabeh bangsa bakal taluk ka manehna, malah tuluy tunduk ka anakna jeung ka incuna, nepi ka cunduk waktuna bangsana sorangan tijungkel. Bangsana sorangan ahirna bakal ngawula ka bangsa-bangsa anu karuat, ka raja-raja anu perkasa. 8 Sanajan kitu, bangsa atawa karajaan mana bae anu ayeuna embung taluk kana pamarentahanana, tangtu ku Kami diruksak ku perang, ku kalaparan jeung ku pagebug, tungtungna beak sama sakali ditumpes ku Nebukadnesar. 9 Nu matak ulah palercaya ka nabi-nabi maraneh, atawa ka nu ngakukeun bisa norah pikahareupeun, boh ku lantaran meunang alamat tina impian, boh ku lantaran nyalukan
Yeremia 27.10-15 arwah jalma anu geus paeh, atawa ku sihir, anu nyaram sangkan maraneh ulah taluk ka raja Babul. 10 Bohong wungkul panorahna teh, anu bakal ngalantarankeun maraneh diboyong batur jauh ti lemah cai, dibuang ku Kami, temahna tumpes pisan. 11 Sabalikna, bangsa anu daek taluk jeung ngawula ka raja Babul, ku Kami baris diidinan tumetep di lemah caina, bisa jongjon hirup bari ngolah tanahna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 12 Geus kitu kaula mihatur ka Raja Sidkia raja Yuda, sual eta keneh. Kieu: "Kedah kersa taluk ka raja Babul, kersa ngabdi ka anjeunna katut rahayat sadaya, supados salamet. 13 Naha Sang Raja kitu deui rahayat make kudu tumpes ku perang, atanapi ku kalaparan, atanapi ku pagebug? Kapan timbalan PANGERAN oge bakal kitu temahna bangsa anu embung taluk ka raja Babul teh. 14 Sang raja ulah ngadangu kana omongan nabi-nabi, anu ngajak ulah taluk ka eta raja. Bararohong piwejangna eta nabi-nabi teh. 15 Lahiran PANGERAN oge eta nabi-nabi teh henteu diutus, jadi ngawejangna anu majar ngabantun pajenengan PANGERAN teh palsu. Temahna tangtos ku Mantenna dibuang, boh Sang Raja, boh nabi-nabi tukang ngawejang bohong tea." 100
Yeremia 27.16-22 16 Ti dinya ceuk kaula ka imam-imam jeung jalma rea, kieu timbalan PANGERAN: "Ulah palercaya ka nabi-nabi anu nujum yen paparabotan Bait Allah bakal tereh dipulangkeun ti Babul. Bohong eta teh. 17 Tong dipalercaya! Mending taluk ka raja Babul, sangkan saralamet! Naha kajeun ieu kota ruksak burak-barik? 18 Ari enya mah maranehna teh nabi, jeung lamun enya maranehna ngemban pangandika Kami, atuh kudu nunuhun ka Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa sangkan paparabotan anu ngari keneh di Bait Allah jeung di karaton raja ulah nepi ka diakut ka Babul." 19 (27:19-20) (Waktu Yoyakin putra Yoyakim raja Yuda katut para pamingpin Yuda jeung para pamingpin Yerusalem ku Nebukadnesar diboyong ka Babul, barang-barang Bait Allah aya anu teu milu kabawa, nya eta pilar-pilar, tahang tambaga, padati-padati, jeung sajabana deui barang sisimpenan Bait Allah.) 20 (27:19) 21 "Darengekeun ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah urang Israil, ngeunaan barang-barang sisimpenan anu kari di Bait Kami jeung di karaton raja di Yerusalem: 22 Kabeh bakal diakut ka Babul, tetep di ditu, nepi ka Kami kersa deui malire. Geus kitu 101
102 Yeremia 28.1-7 kakara ku Kami dipulangkeun, terus disimpen di dieu. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 28 1 Dina taun eta, nya eta taun kaopat Sidkia jadi raja, dina bulan kalima, aya hiji nabi ti kota Gibon, nya eta Hananya bin Asur, ngajak ngomong ka kaula di Bait Allah. Ngomongna di hareupeun para imam jeung jalma rea. 2 Carekna, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah urang Israil, ngandika kieu, "Kami geus meunggaskeun kakawasaan raja Babul. 3 Dua taun deui barang-barang Bait Kami anu ku Nebukadnesar diakut ka Babul, ku Kami rek dipulangkeun ka ieu tempat. 4 Kitu deui Yoyakin anak Yoyakim raja Yuda, katut sakabeh urang Yuda anu diboyong ka Babul, ku Kami bakal dipulangkeun deui ka dieu. Geus pasti, kakawasaan raja Babul dipeunggaskeun ku Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 5 Tembal kaula, kasaksian ku para imam jeung jalma rea, 6 "Amin! Mugi leres kitu pangersa PANGERAN! Kacida kaula ngamuga-mugana, mugi Mantenna leres ngabuktoskeun panorah saderek, mulangkeun ti Babul sagala rupi barang Bait Allah, kitu deui dulur-dulur anu kapungkur diboyong jaradi tawanan. 7 Nanging kieu pihatur kaula ka saderek kitu deui ka sadayana.
Yeremia 28.8-15 8 Kapungkur pisan, memeh kaula sareng memeh anjeun, nabi-nabi ngawarejangna teh kieu saurna: bangsa rea kitu deui karajaan- karajaan anu karuat, bakal katarajang ku perang, ku kalaparan, ku pagebug. 9 Jadi upama aya nabi anu norah pisalameteun, nembe tiasa disebat nabi sajati, anu leres-leres diutus ku PANGERAN, upama panorahna tea bukti." 10 Kek Hananya nyekel kana pasangan dina punduk kaula, dilaan terus dipinggeskeun, 11 bari pok ngomong ka jalma rea, "Timbalan PANGERAN, kieu petana Mantenna bakal minggeskeun pasangan anu diterapkeun ku Raja Nebukadnesar kana punduk sakabeh bangsa. Ku Mantenna baris dibuktikeun dua taun deui." Geus kitu kaula indit ti dinya. 12 Henteu lila ti harita, PANGERAN nimbalan ka kaula, 13 miwarang nepungan deui Hananya sarta kudu ngomong kieu, "Pasangan tina kai geus bisa ku maneh dipinggeskeun, tapi ku Kami rek diganti ku pasangan tina beusi. 14 PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah urang Israil nimbalan, yen eta sakabeh bangsa bakal diterapan pasangan tina beusi, sarta kabeh sina ngawula ka Raja Nebukadnesar ti Babul. Malah sato-sato galak oge, timbalan PANGERAN, sina taraluk ka Nebukadnesar." 15 Eta timbalan ku kaula diomongkeun ka Hananya, disambung kieu, "Saderek 103
Yeremia 28.16-29.5 Hananya! PANGERAN henteu ngutus anjeun. Jalma rea ku anjeun sina percaya kana bohong. 16 Ku sabab eta, timbalan PANGERAN, anjeun ku Mantenna bakal disirnakeun ti dunya. Memeh tutup taun ieu, anjeun bakal maot, sabab anjeun ngajak jalma rea ngalawan ka PANGERAN." 17 Bukti, dina taun eta keneh, dina bulan katujuh, Hananya maot. 29 1 Kaula nyuratan ka dulur-dulur anu ku Nebukadnesar diakut ti Yerusalem ka Babul, nya eta imam-imam, nabi-nabi, para pamingpin rahayat, jeung nu sejen-sejenna. 2 Nyuratanana sanggeus Raja Yoyakin diboyong ka Babul jeung ibuna, jeung para pajabat karaton, para pamingpin Yuda jeung Yerusalem, ahli-ahli jeung tukang-tukang. 3 Ngirimkeunana dipihapekeun ka Elasa bin Sapan jeung Gemarya bin Hilkia, utusan Raja Sidkia raja Yuda ka Babul, ka Raja Nebukadnesar. Eusina: 4 "Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, ka sakabeh boyongan, anu ku PANGERAN dikersakeun jaradi tawanan Nebukadnesar, diboyong ti Yerusalem ka Babul. Timbalana-Na: 5 Maraneh kudu nyarieun imah, kudu bebetah. Kudu ngarebon, hasilna keur dahareun. 104
Yeremia 29.6-12 6 Kudu karawin jeung baroga anak. Anak- anak maraneh oge kudu karawin, sina baroga anak. Kudu anak baranahan, kudu ngalobaan, ulah nepi ka mudedes. 7 Kudu digarawe keur kamajuan kota-kota tempat maraneh ku Kami dibuang. Urang dinya pangmentakeun berkah ti Kami, sabab lamun maraneh sarenang, maraneh oge marilu senang. 8 Kami, PANGERAN, Allah Israil, ngingetan ka maraneh, ulah beunang kabobodo ku nabi-nabi anu araya di maraneh, atawa ku saha bae anu ngaku-ngaku bisa norah pikahareupeun. Ulah palercaya kana impian-impianana. 9 Bohong wungkul panorahna teh. Najan norahna mawa jenengan Kami oge Kami mah henteu ngutus. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 10 Kieu deui timbalan PANGERAN, Upama di Babul geus jejeg tujuh puluh taun, Kami tangtu ngalayad ka maraneh, baris ngabuktikeun jangji seja mulangkeun maraneh ka lemah cai. 11 Kami henteu samar kana sagala pikersaeun ka maraneh. Nya eta seja nyenangkeun, lain rek nyilakakeun. Seja mere pijamugaeun ka hareup. 12 Geus kitu maraneh, bakal daraek ngumaha ka Kami. Maraneh tangtu daratang mawa paneda, ku Kami ge tangtu dimakbul. 105
Yeremia 29.13-18 13 Maraneh bakal nareangan Kami jeung tangtu kapanggih, sabab engke mah neanganana enya-enya terus jeung hate. 14 Tangtu Kami teh pikapanggiheun, tuluy maraneh ku Kami dipulihkeun deui, dipulangkeun ka tanah sorangan. Rek dikumpulkeun ti saban kota, ti saban daerah tempat maraneh ku Kami dipaburencaykeun, baris dipulangkeun ka tanah urut maraneh diboyong ti dinya. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 15 Ceuk aranjeun, di Babul teh boga nabi-nabi ti PANGERAN. 16 Regepkeun ieu timbalan PANGERAN, hal raja anu marentah di karajaan anu bareto dirajaan ku Daud, jeung hal jelema-jelema di kota eta, nya eta dulur-dulur aranjeun anu henteu milu diakut ka pangbuangan. 17 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Maranehna ku Kami arek ditarajang ku perang, ku kalaparan, jeung ku sasalad, jeung dianggap lir buah kondang anu geus kacida barurukna, geus teu beunang didahar. 18 Ku Kami sina diudag-udag ku perang, ku kalaparan, jeung ku pagebug, nepi ka bangsa-bangsa saalam dunya sarieuneun nenjona. Di mana bae, di unggal tempat Kami ngaburencaykeun maranehna, jalma-jalma bakal karaget jeung ngarasa sieun, nenjo kajadian anu karandapan ku maranehna. 106
Yeremia 29.19-23 Maranehna bakal jadi pamoyokan batur, ngaran-ngaranna bakal diparake sasapaan. 19 Pangna nepi ka dikitukeun teh lantaran teu narurut kana timbalan Kami. Sakitu pangandika Kami tara kendat diamanatkeun ka abdi-abdi Kami, nabi-nabi, tapi tetep teu ditarurut. 20 Ari maraneh mah, anu ku Kami dibuang ka Babul, darengekeun ieu timbalan Kami, PANGERAN. 21 PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, ngandika perkara Ahab bin Kolaya jeung Sidkia bin Maaseya, anu ka aranjeun mere panorah palsu bari mawa pajenengan Mantenna. Timbalana-Na: Eta dua jelema ku Kami rek diselehkeun kana kakawasaan Raja Nebukadnesar raja Babul, ku eta bakal dipaehan hareupeun maraneh. 22 Ana geus kitu, upama ti maraneh anu diboyong ti Yerusalem ka Babul aya nu nyumpahan batur, nyumpahanana teh bakal kieu: Muga-muga maneh ku PANGERAN dijieun kawas Sidkia jeung Ahab, anu dipanggang hirup-hirup ku raja Babul. 23 Kitu pinasibeun eta dua jelema, lantaran pohara dorakana, nyieun dosa anu kacida pikagirukeunana, jarinah jeung norah bohong make pajenengan Kami. Peta maranehanana teh ngalawan kana pangersa Kami. Kami uninga kalakuanana, sarta Kami anu jadi saksina. Kitu timbalan PANGERAN." 107
Yeremia 29.24-31 108 24 (29:24-25) PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, maparin timbalan ka kaula, anu kudu ditepikeun ka Semaya urang Nehalam. Eta jelema geus ngirim surat ka nu araya di Yerusalem, ka Imam Sepanya putra Maaseya, jeung ka imam-imam sejenna. Eusina pikiranana sorangan. Kieu eusi suratna ka Sepanya: 25 (29:24) 26 "Bapa ku PANGERAN parantos dijungjung jadi imam ngagentos Yoyada. Nya Bapa ayeuna nu jadi kapala di Bait Allah. Upami aya jelema burung ngaku-ngaku jadi nabi, Bapa anu wajib ngarante beuheungna ku belenggu beusi. 27 Nanging, ku naon margina eta Yermia urang Anatot, ngomongan ka jalma rea kawas nabi ku Bapa diantep bae? 28 Kikituanana kedah dieureunkeun, margi parantos ngomongan ka nu araya di Babul, carekna, arayana di pangbuangan teh bakal kacida lamina. Nu mawi carekna, kudu nyarieun imah, kudu bebetah, kudu ngarebon, hasilna keur dahareun." 29 Eta surat dibacakeun ka kaula ku Sepanya. 30 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka kaula, 31 miwarang ngirimkeun timbalana-Na ka para buangan di Babul, ngeunaan Semaya. Kieu timbalana-Na, "Kami, PANGERAN, baris nyiksa ka Semaya jeung ka turunanana. Eta jelema ku Kami henteu diutus, tapi geus
109 Yeremia 29.32-30.7 ngawejang ka maraneh kawas nabi bae, nepi ka maraneh percaya kana bohongna. 32 Ku sabab eta, di tengah maraneh moal aya saurang-urang acan turunanana. Eta jelema moal bisa hirup lila-lila, moal ngalaman sagala rupa pibagjaeun anu ku Kami keur disadiakeun keur umat Kami, sabab geus ngajak umat Kami ngaralawan ka Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 30 1 PANGERAN, Allah Israil, 2 nimbalan ka kaula, "Catetkeun sagala hal anu geus diandikakeun, jieun buku. 3 Sabab geus meh cunduk kana waktu, Kami rek ngajait Israil jeung Yuda, umat Kami. Sina marulang deui ka dieu, tanah milik karuhunna ti Kami, sina kapimilik deui ku maranehna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 4 Kieu timbalan PANGERAN ka urang Israil jeung urang Yuda, 5 "Aya sora kadangu ku Kami, sora nu geumpeur, sora nu sieun, nu taya katengtreman. 6 Geus, geura repeh! Coba pikir, na ari lalaki osok ngajuru? Parandene katingalina ku Kami, unggal lalaki pepelengkingan nyarekelan beuteung, kawas awewe rek ngajuru bae! Ku naon unggal beungeut sararepa? 7 Enya nyanghareupan mangsa pibahlaeun tea mah, pibahlaeun gede, taya babandinganana, anu baris nyorang ka
Yeremia 30.8-14 umat Kami, tapi umat Kami tangtu bisa luput." 8 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Lamun eta mangsa geus datang, Kami rek minggeskeun pasangan tina beuheung umat Kami, rantena diudar. Umat Kami geus teu kudu ngabdi deui ka bangsa batur. 9 Ngabdina bakal ka Kami, PANGERAN Allahna, jeung ka hiji jelema turunan Daud, anu ku Kami rek dibere tahta, jadi raja. 10 Tong sarieun, eh umat Kami! Tong reuwas-reuwas, eh urang Israil! Maraneh ku Kami tangtu dijait, rek disusul ka nu jauh, diala ti pangbuangan. Maraneh tangtu marulang ka nagri sorangan, hirup dina kabagjaan, sepi karisi karempan. 11 Tangtu ku Kami diteang, disalametkeun. Ari bangsa-bangsa, tempat maraneh ku Kami dipaburencaykeun, eta geus tangtu dibasmi. Moal, maraneh mah moal dibasmi. Bener sok dihukum tea mah ku Kami, tapi Kami ngahukum teh reujeung adil. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 12 Timbalan PANGERAN ka umat-Na, "Raheut maneh henteu bisa diubaran, bohak-bohakna henteu bisa ditambaan. 13 Mana taya anu mirosea, mana kanyeri taya ubarna, raheutna samar bisa cageur. 14 Kakasih-kakasih geus mopohokeun, geus teu harayangeun malire. Kami ka maneh narajang kawas ka musuh, ngahajar bengis 110
Yeremia 30.15-21 kacida, sabab maneh loba dosa, jarahat kabina-bina. 15 Meugeus, kanyeri teh ulah dipake rumahuh, geus taya piubareunana. Mana disiksa nepi ka kitu ge sabab maneh loba dosa, jarahat kabina-bina. 16 Tapi ayeuna, anu bareto ngalegleg, bakal dilegleg. Musuh maneh bakal dibuang. Nu bareto nganiaya, rek dikaniaya. Anu bareto ka maneh ngaranjah, bakal aya nu ngaranjah. 17 Maneh ku Kami rek dicageurkeun, raheutna urang ubaran, najan ceuk musuh, Sion geus jadi ruruntuhan, enggeus euweuh anu malire. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 18 Timbalan PANGERAN, "Umat Kami ku Kami rek dipulihkeun, ka lemburna dipulangkeun, unggal jelema rek dipikarunya. Yerusalem rek diadegkeun deui, karatonna diomean. 19 Eusi kotana bakal maruji sukur, sarurak saruka bungah. Ku Kami rek diberkahan, sina jembar baranahan, sina meunang kamulyaan. 20 Kakawasaan eta bangsa baris pulih deui, cara baheula bihari, ngadeg deui, nanjeur deui. Anu nganiaya ka maranehna, tangtu ku Kami dihukum. 21 Ari pirajaeunana nya ti bangsana keneh, pamarentahna nya ti maranehna keneh. Samangsa-mangsa ku Kami diondang, eta teh tangtu datang nemonan. Sabab saha nu wani datang ka Kami, lamun ku Kami henteu diondang? 111
Yeremia 30.22-31.7 22 Maranehna bakal piumateun Kami, Kami Allahna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 23 (30:23-24) Benduna PANGERAN lir topan, budalna lir angin ribut ngagelebug, nyamberan sirah jalma-jalma jahat. Moal waka eureun samemeh sagala pangersa-Na laksana. Hal eta kakara kaharti ku umat-Na dina mangsa nu bakal datang. 24 (30:23) 31 1 Timbalan PANGERAN, "Bakal cunduk waktu, Kami jadi Allah panutan sakabeh kaom Israil, Israil jadi umat Kami. 2 Eta bangsa anu geus luput tina bahya maot, waktu di gurun keusik ku Kami dipikawelas. Ana eta urang Israil harayang ngareureuh, 3 ti nu jauh ge Kami nembongan ka maranehna. Eh urang Israil, salawasna ge Kami nyaah ka maraneh teh, nu matak ngan deudeuh bae. 4 Maraneh rek dibangun deui, bakal narabeuh deui genjring, suka-suka ngarigel. 5 Bakal ngebon deui anggur di unggal pasir di Samaria, asal daraek melak, hasilna tangtu kapuluk. 6 Mangsana tangtu datang, nu karemit di pasir-pasir Epraim bakal cumeluk, Hayu urang nanjak ka Sion, ngadeuheus ka PANGERAN, Allah panutan urang." 7 Timbalan PANGERAN, "Geura ngarawih, sing gumbira, keur Israil, bangsa anu panggedena. Nyanyikeun lagu pamujina, 112
Yeremia 31.8-12 PANGERAN ngajait umat-Na, nyalametkeun nu sesana. 8 Maranehna ku Kami rek dicokot ti tanah kaler, dikumpulkeun ti unggal tungtung jagat. Nu lalolong, nu lalumpuh, moal kari, teu tinggaleun nu rareuneuh, jeung anu sabroleun ngajuru. Maranehna pijadieun deui bangsa gede. 9 Mun ku Kami geus ditungtun diajak balik, umat Kami bakal nepi ka careurik, bari mumuntang ka Kami. Ku Kami rek ditungtun ka walungan-walungan, enggon cai, make jalan anu genah, nu moal matak titajong. Pikeun Israil, Kami teh lir bapa, Epraim teh anak Kami anu cikal." 10 Timbalan PANGERAN, "Eh bangsa-bangsa, darengekeun Kami! Umumkeun timbalan Kami ka tanah-tanah basisir anu jarauh. Umat Kami anu ku Kami dipaburencaykeun, ayeuna rek dikumpulkeun, rek dijaga, lir domba dijaga ku nu ngangonna. 11 Urang Israil ku Kami geus dimerdekakeun, leupas tina genggeman hiji bangsa anu kuat. 12 Bakal daratang ka Gunung Sion, ngararawih galumbira, barungah mareunang berkah, teu kurang gandum, anggur jeung minyak jetun, teu kurang ingon-ingon, domba jeung sapi. Kakayaan maranehna ibarat kebon teu kurang cai, sagala kaperluanana nyampak. 113
114 Yeremia 31.13-20 13 Mojang-mojangna bakal ngarigel, jaligrah, kolot, ngora, galumbira. Ku Kami rek dibeberah, sina paler kasedihna, leungit susah tinggal bungah. 14 Para imamna sina loba rejekina. Sagala pangabutuh umat Kami, ku Kami bakal dicukup. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 15 Timbalan PANGERAN, "Di kota Ramah aya anu jejeritan, nu ceurik aluk-alukan, henteu beunang diupahan: Rahel nyeungceurikan anak-anakna anu enggeus teu araya. 16 Geus, geura repeh, susutan cipanon. Eta pangorbanan maneh moal percumah, aya ganjaranana, tur barudak teh bakal bisa marulang deui ti tanah musuh-musuhna. 17 Jaga maneh tangtu senang, barudak tangtu marulang. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 18 Urang Israil ku Kami kadangu sasambat mani sesegruk, Duh Gusti, abdi-abdi lir sapi anu atah warah, lajeng ku Gusti diwulang, diajar nurut. Mugi abdi sadaya dicandak mulang, sumeja tobat ka Gusti, PANGERAN, Allah abdi sadaya. 19 Abdi-abdi parantos mungkur ti Gusti, ayeuna nyuhunkeun ditampi deui. Saparantos ku Gusti dipeperih, bati ngaheluk sareng ngaheruk, isin ku kalakuan anu hina, emut kana dosa-dosa waktos keur ngora. 20 Eh Israil, maneh teh anak Kami kakasih, anak anu pangdipikanyaahna. Mun keur
Yeremia 31.21-27 nyebut ngaran maneh, pikir henteu weleh ngait, hate teu weleh cumantel. Kami seja mikawelas. 21 Geura pasang ciri-ciri jeung tanda- tanda jalan, panggihkeun jalan nu bareto ditinggalkeun. Geura mulang, Israil, geura mulang, geura baralik, ngeusian deui kota-kota, nu bareto ditinggalkeun. 22 Rek nepi ka iraha mundur maju bae, eh umat anu teu satia? Kami geus nyiptakeun hal anyar jeung teu lumrah, sarua teu lumrahna jeung awewe nangtayungan lalaki." 23 PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, ngandika, "Upama eta bangsa ku Kami geus diadegkeun deui di lemah caina, di tanah Yuda jeung di saban kotana, jalma-jalma bakal nyarebut deui: Sing diberkahan ku PANGERAN, gunung karamat di Yerusalem, panglinggihan Mantenna nu suci. 24 Tanah Yuda jeung kota-kotana bakal diareusian deui. Jalma-jalmana aya nu tani, aya nu miara ingon-ingon. 25 Anu geus carape beak tanaga sina jaragjag deui, anu geus langlayeuseun sina sareubeuh dahar. 26 Engke mah maranehna bisa ngucap, Ah rek sare, ambeh isukna jagjag. 27 Kami PANGERAN, jangji, tanah Israil jeung Yuda sina pinuh ku pangeusina, jelema jeung ingon-ingon. 115
Yeremia 31.28-35 28 Bareto maranehna ku Kami dicabut, dirabut, dialungkeun, digempur, dibongkar, engke mah ditangtungkeun deui. 29 Dina mangsa eta, moal aya nu ngucapkeun babasan: Bapa nu ngadahar buah haseum, anak nu ngarasa linu. 30 Sabab, saha nu ngadahar buah ngora, nya manehna nu linu huntuna. Saha anu boga dosa, nya manehna anu keuna ku balukarna." 31 Timbalan PANGERAN, "Mangsa eta, Kami jeung urang Israil kitu deui jeung urang Yuda, rek ngayakeun perjangjian anyar. 32 Ieu perjangjian anyar, beda ti perjangjian heubeul, anu dijieun jeung karuhunna waktu ku Kami ditungtun kaluar ti Mesir. Jaman harita mah sakitu Kami jeung maranehna teh lir salaki jeung pamajikan, eta perjangjian teu ditarurut. 33 Perjangjian nu anyar mah bakal kieu: Hukum Kami baris dipatri dina sanubarina, ditulis dina hatena. Kami nu jadi Allahna, maranehna nu jadi umatna. 34 Jadi engke mah maranehna geus teu perlu silih papatahan nganyahokeun ka PANGERAN, sabab saban jalma, ti nu leutik nepi ka nu gede, tangtu dihampura dosa-dosana, kadorakaanana moal diinget-inget deui ku Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 35 PANGERAN ngayakeun panonpoe, pikeun nyaangan ti beurang, ngayakeun bulan jeung bentang-bentang, pikeun nyaangan 116
Yeremia 31.36-32.1 ti peuting. Mantenna anu ngaduk-ngaduk laut, sina jumegur gumuruh. Ari jenengan Mantenna: PANGERAN Nu Maha Kawasa. 36 Tah eta, Mantenna, ngajangji kieu: Sapanjang ngadeg keneh tata alam, tetep Israil ngajadi bangsa. 37 Lamun sakubeng langit geus bisa kaungsi, lamun dasar-dasar jagat geus bisa dijajah, kakara Mantenna tega miceun bangsa Israil, lantaran dosa-dosana. Kitu timbalan PANGERAN. 38 "Waktuna geus tangtu cunduk," timbalan PANGERAN, "Yerusalem baris diadegkeun deui jadi kota tempat Kami, ti Munara Hananel di beulah kulon, nepi ka Gapura Juru. 39 Ari wawatesanana baris terus nyambung ti dinya, ti beulah kulon kebat ka pasir Gareb, terus ngurilingan Goa. 40 Ari lebakna sakurilingna, tempat paranti nguburkeun anu paraeh jeung dijadikeun pamiceunan runtah, kitu deui tegalan-tegalan tonggoheun Walungan Kidron, terus nepi ka Gapura Kuda beulah wetan, rek dijadikeun tempat karamat Kami. Eta kota moal aya deui anu bakal ngaruksak sumawonna nu ngaburak-barik." 32 1 Dina taun kasapuluh Sidkia jumeneng raja Yuda, meneran taun kadalapan belas Nebukadnesar jumeneng raja di Babul, PANGERAN nimbalan ka kaula. 117
Yeremia 32.2-10 2 Harita balad raja Babul keur ngagempur Yerusalem. Ari kaula harita teh keur dikerem di jero tutupan di buruan karaton raja, 3 keur dipanjara ku Raja Sidkia. Anjeunna teu raoseun manah, pedah kaula nepikeun pangandika PANGERAN anu kieu, "Ieu nagara ku Kami rek diselehkeun ka raja Babul. 4 Ari Raja Sidkia moal bisa lolos, bakal beunang ku raja Babul, sina paadu beungeut jeung eta raja, sina palemek adu hareupan. 5 Sidkia bakal dibawa ka Babul, rek diantep sina di ditu nepi ka diteang ku Kami. Najan upama manehna ngalawan ge ka urang Babul, moal hasil. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 6 (32:6-7) PANGERAN nimbalan yen rek aya nu datang ka kaula, nya eta Hanamel, anak paman Salum, rek nawarkeun lahanna anu di Anatot, di wilayah tanah Binyamin, dumeh kaula barayana nu pangdeukeutna, jeung boga hak meuli eta lahan. 7 (32:6) 8 Nyata sakumaha timbalan PANGERAN, Hanamel nepungan kaula di buruan karaton, nawarkeun lahanna. Geus kitu mah kaula yakin, yen enya PANGERAN ngandika kitu. 9 Seug lahan teh dibeuli ti Hanamel, duitna ditimbang. Hargana teh tujuh belas gebleg perak. 10 Surat jual-beulina ku kaula ditanda, kalawan make saksi-saksi, tuluy duitna ditimbang dina timbangan. 118
119 Yeremia 32.11-18 11 Surat jual-beulina tea duanana dicekel ku kaula, boh anu disegel, anu dieusi katangtuan jeung sarat-sarat, boh salinanana anu teu make segel. 12 Duanana ku kaula diserenkeun ka Baruk bin Neria, incuna Mahseya. Diserenkeunana kasaksian ku Hanamel jeung ku saksi-saksi anu marilu nanda dina eta surat jual-beulina, kitu deui ku nu sejen nu araya di dinya. 13 Geus kitu kaula ngomong ka Baruk, hareupeun maranehna, 14 "Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, urus ku anjeun ieu surat-surat teh, anu disegel jeung salinanana anu teu disegel, simpen dina goci supaya tahan taunan. 15 PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, geus ngandika yen imah-imah, lahan-lahan jeung kebon-kebon anggur di ieu tanah, bakal dibareulian deui." 16 Sanggeus masrahkeun eta surat jual-beuli ka Baruk, kaula tuluy neneda, 17 "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, Gusti ngadamel bumi sareng langit ku pangawasa sareng kakiatan tanpa tanding; kanggo Gusti mah teu aya perkawis anu bangga. 18 Gusti tara kendat nganyatakeun welas asih ka mangrebu-rebu jalma. Sawangsulna ngahukum jalma-jalma ku margi dosa kolot-kolotna. Gusti teh Allah nu agung sareng perkasa, PANGERAN Nu Maha Kawasa.
Yeremia 32.19-24 19 Bijaksana nya tarekah, araheng nya dadamelan. Maha uninga kana laku lampah manusa, ngaganjar jalmi satimpal sareng lampahna. 20 Baheula, di Mesir, Gusti ngadamel rupi-rupi mujijat, rupi-rupi kaahengan, malah dugi ka ayeuna pisan, boh di Israil, boh di bangsa-bangsa sanes, dugi ka jenengan Gusti kamashur di mana-mendi. 21 Eta mujijat-mujijat sareng kaahengan- kaahengan, anu dipikagimir ku musuh, ku Gusti dianggo nganyatakeun pangawasa sareng kakiatan, kanggo ngaluarkeun umat Gusti, Israil, ti Mesir. 22 Eta umat ku Gusti dipaparin ieu tanah anu makmur sareng subur, luyu sareng jangji Gusti ka karuhunna. 23 Nanging saparantos maranehna darongkap sareng ngamilik ieu tanah, ka Gusti henteu narurut, hirupna nyimpang tina piwulang Gusti. Parentah sareng papakon ti Gusti teu dilampahkeun. Kitu nu mawi ku Gusti sina nandangan rupi-rupi kacilakaan. 24 Ieu kota parantos dilingkung ku tanggul- tanggul, dikepung ku urang Babul, bade direbut. Maranehna parantos ngambreg. Ieu kota nuju diambreg ku perang, ku kalaparan, sareng ku panyakit, tangtos ku musuh bakal karebut. Saleresna pisan, sagala timbalan Gusti parantos ngajadi. 120
Yeremia 32.25-32 25 Parandene, nun PANGERAN Nu Maha Agung, dina kaayaan ieu kota parantos tangtos karebut ku urang Babul, Gusti bet miwarang abdi meser lahan, tur nganggo saksi sagala." 26 Ti dinya PANGERAN ngawaler, 27 "Kami teh PANGERAN, Allah sakabeh manusa. Pikeun Kami taya perkara nu bangga. 28 Ieu kota memang ku Kami rek diselehkeun ka Raja Nebukadnesar jeung baladna, ku eta bakal direbut. 29 Terus disundut ku seuneu, dihuru nepi ka rata jeung taneuh, kitu deui imah-imah anu ngahudang amarah Kami, anu loteng- lotengna diparake ngukus ka Dewa Baal, jeung diparake nyaricikeun anggur, sasajen ka allah-allah sejen. 30 Geus ti mimiti keneh, ti barang aya sajarahna, kalakuan urang Israil jeung urang Yuda teh matak pikaijideun Kami, matak ngahudang amarah bae. 31 Ti barang ieu kota ngadeg, jelema- jelemana mutuh matak kesel hate, matak jengkel bae. Mana ku Kami dipastikeun rek diruksak, 32 lantaran nya urang Yuda, nya urang Yerusalem, katut raja-rajana, para pamingpinna, para imamna jeung nabi- nabina, geus kabina-bina dosana. 121
122 Yeremia 32.33-40 33 Geus naronggongan ka Kami. Dileukeunan diwurukan ge weleh henteu ngadarenge, piwuruk Kami teu diparake. 34 Malah-malah nepi ka nareundeun arca- arca brahala pikaijideun di Bait Kami. Gedong paranti ngabakti ka Kami teh dirurujit. 35 Jaba ti kitu, nyarieun altar di Lebak Hinom jeung nyarembah Dewa Baal, diparake ngaduruk anak-anakna awewe lalaki, dikurban-kurbankeun ka Dewa Molok. Padahal Kami mah ulah-bon nepi ka marentahkeun kitu, teu asup-asup acan kana pikiran ngudukeun kitu ka maranehna, atawa nitah Yuda nyieun dosa." 36 PANGERAN, Allah Israil nimbalan, "Yermia, ayeuna ceuk jalma-jalma, ieu kota geus tangtu karebut ku raja Babul, lantaran diambreg ku perang, ku kalaparan, jeung ku panyakit. Ayeuna regepkeun, Kami arek nimbalan. 37 Jalma-jalma anu bareto waktu Kami keur jengkel dipabalencarkeun, ku Kami rek dikumpulkeun ti saban nagri tempat pabalencarna, rek dibawa mulang deui ka ieu tempat, sina jarongjon hirupna. 38 Sina jaradi umat Kami, Kami Allahna. 39 Rek sina saniat, sahate dina hirupna, nya eta: Hormat ka Kami saumur-umur, sangkan jamuga dirina, jamuga anak-anakna. 40 Kami rek ngayakeun hiji perjangjian jeung maranehna anu umurna langgeng.
Yeremia 32.41-33.2 Maranehna moal pegat-pegat disenangkeun, jeung sina sarieun ku Kami kalawan hate gembleng, sina ulah nyalingkir deui ti Kami. 41 Kami suka nyenangkeun ka maranehna, sina tetep-tumetep di ieu tanah. 42 Lamun Kami bareto ka ieu bangsa mere balahi, ayeuna arek mere rupa-rupa kabagjaan, sakumaha jangji Kami tea. 43 Ayeuna ceuk maranehna ieu tanah tangtu jadi kawas tegal suwung, sepi taya pangeusina, taya jalma taya sato, tuluy dijabel ku urang Babul. Saenyana lahan-lahan di ieu tanah kabeh oge bakal dibeuli deui. 44 Dibareulian ku rahayat make surat jual-beuli anu disegel, ditanda lengkep jeung saksi-saksi, nya eta lahan-lahan di wilayah tanah Binyamin, di desa-desa sakurilingeun Yerusalem, di kota-kota tanah Yuda, di kota-kota pagunungan, di suku-suku gunung, jeung di pakidulan tanah Yuda. Jalma-jalma teh ku Kami rek dipulangkeun deui ka ieu tanah lemah caina. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 33 1 Sabot ditutup keneh di jero panjara buruan karaton, kaula meunang deui timbalan ti PANGERAN. 2 PANGERAN, anu ngadamel bumi, anu ngawujudkeun jeung ngadegkeunana, nimbalan ka kaula. Mantenna, PANGERAN, nimbalan kieu, 123
Yeremia 33.3-9 3 "Sambat Kami, tangtu Kami ngawalon. Maneh rek dibere nyaho perkara-perkara anu ajaib, anu araheng, anu tangtu maneh mah acan nyaho. 4 Kami, PANGERAN, Allah Israil, mere nyaho yen imah-imah di Yerusalem jeung karaton raja di Yuda bakal dibongkaran pikeun nguatan pertahanan tina kepungan jeung panarajang musuh. 5 Sawareh bakal barijil ngayonan urang Babul, tapi cumah. Urang Babul malah bakal ngeusian imah-imah di ieu kota ku mayit jalma-jalma anu ku Kami memang rek dibasmi, bawaning Kami ambek jeung napsu. Kami geus teu hayang nenjo ieu kota, lantaran kalakuan jalma-jalmana jarahat. 6 Tapi sanajan kitu ge ieu kota katut rahayatna tangtu bakal dipulihkeun sina menyat deui, sina talengtrem hirupna, jongjon ngahenang-ngahening. 7 Yuda jeung Israil sina makmur, baris dibangun deui ku Kami, sina pulih saasalna. 8 Dirina sina bararesih, suci tina dosa urut ngalawan ka Kami. Dosa-dosana jeung kalakuanana ngabarontak ka Kami rek dihampura. 9 Yerusalem rek dijadikeun sumber kabagjaan, sumber kamulyaan jeung sumber kamashuran Kami. Unggal bangsa di dunya, asal ngadenge beja yen Kami melak rupa-rupa kahadean keur urang Yerusalem 124
Yeremia 33.10-13 sarta ngamakmurkeun ieu nagara, bakal tingdaregdeg pinuh ku kasieun." 10 Timbalan PANGERAN, "Ceuk jalma-jalma, ieu tempat jeg tegalan anu suwung, euweuh eusina, teu jalma teu sato. Memang, kota-kota tanah Yuda jeung jalan-jalan Yerusalem kosong molongpong taya eusina, teu jalma teu sato. 11 Tapi eta tempat-tempat teh bakal haneuteun deui, rame ku sora kasukaan jeung kagumbiraan sarta sora kabagjaan pesta kawin. Maneh bakal ngadenge jalma-jalma nyaranyi waktu marawa kurban sukur ka Bait Kami, pokna, Puji sukur hatur nuhun kana kasaean PANGERAN Nu Maha Kawasa, anu langgeng mikaasih. Ieu tanah ku Kami rek dimakmurkeun sakumaha asalna deui. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 12 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan, "Ieu tanah, anu ayeuna mah bleg tegalan suwung euweuh naon-naonna, teu jalma teu sato, bakal pinuh deui ku sampalan-sampalan paranti ngencarkeun domba. 13 Di kota-kota pagunungan, di kota-kota suku gunung, di pakidulan tanah Yuda, di tanah bilangan Binyamin, di desa-desa sakurilingeun Yerusalem, jeung di kota-kota satanah Yuda, pangangon-pangangon bakal marilang deui domba, ingon-ingon akuanana. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 125
Yeremia 33.14-21 14 Timbalan PANGERAN, "Tangtu cunduk kana waktu, Kami ngabuktikeun jangji ka urang Israil jeung urang Yuda. 15 Harita Kami baris ngangkat hiji jalma anu ibadah, turunan Daud, dijenengkeun Raja. Ngarajaanana di sakuliah ieu tanah, bakal ngajalankeun anu sabenerna, luyu sakumaha kuduna. 16 Urang Yuda jeung urang Yerusalem bakal disalametkeun, hirup dina kasenangan. Ari pingaraneun kotana: PANGERAN Kasalametan Urang. 17 Kami PANGERAN, jangji: ti turunan Daud salawasna aya nu bakal jadi raja di Israil, 18 ari ti kaom Lewi salawasna bakal aya nu jaradi imam, anu bakal ngalalayanan Kami, ngurus kurban-kurban beuleuman, kurban-kurban gandum, jeung kurban-kurban peuncitan." 19 Timbalan PANGERAN ka sim kuring, 20 "Kami geus nyieun hiji perjangjian pikeun nangtukeun beurang jeung peuting, sangkan boh beurang boh peuting daratangna cocog dina waktu giliranana, supaya eta perjangjian ulah nepi ka teu ditetepan. 21 Sarua keneh maksudna jeung eta, Kami geus nyieun hiji perjangjian pikeun abdi Kami Daud, yen ti turunanana salawasna bakal aya saurang anu jadi raja. Kitu deui ka kaom Lewi, Kami nyieun perjangjian yen nu bakal 126
Yeremia 33.22-34.1 jaradi imam purah ngabakti ka Kami teh ti kaomna. Eta perjangjian moal pegat. 22 Turunan abdi Kami, Daud, jeung turunan imam-imam kaom Lewi, rek sina loba kabina-bina, ibarat bentang-bentang di langit atawa keusik di basisir, pamohalan bisa kaitung." 23 Timbalan PANGERAN ka kaula, 24 "Maneh terang kumaha omong jalma- jalma hal Israil jeung Yuda? Ceuk maranehna, eta dua sadulur teh geus ditoker ku Kami. Eta umat Kami ku maranehna kacida direndahkeunana, geus teu dianggap bangsa. 25 Tapi Kami, PANGERAN, geus nyieun hiji perjangjian ngeunaan beurang jeung peuting, jeung hukum-hukum anu ngatur bumi jeung langit. 26 Sakumaha pastina eta perjangjian Kami, nya kitu pisan Kami baris miara perjangjian ngeunaan anak incu Yakub jeung anak incu abdi Kami, Daud. Kami rek ngangkat hiji turunan Daud, anu bakal ngatur turunan Ibrahim, turunan Ishak, jeung turunan Yakub. Kami seja mikawelas deui ka umat Kami, sina mukti sarenang deui." 34 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. Harita Yerusalem jeung kota-kotana anu dareukeut keur ditempuh ku Raja Nebukadnesar jeung baladna ti Babul, dibantu ku pasukan-pasukan bangsa-bangsa jeung seler-seler bangsa patalukanana. 127
Yeremia 34.2-9 2 PANGERAN, Allah Israil, miwarang kaula ka Raja Sidkia raja Yuda, ngunjukkeun pangandika-Na, kieu, "Kami PANGERAN, rek nyelehkeun ieu kota ka raja Babul, sina dihuru. 3 Maneh moal bisa luput, tangtu ditangkep tuluy diselehkeun, bakal paadu beungeut paadu lemek jeung manehna, tuluy diboyong ka Babul. 4 Sidkia, regepkeun ieu pangandika Kami ngeunaan diri maneh. Maneh moal paeh ku lantaran perang. 5 Bakal paeh teh dina waktu anu rineh, tur dikuburkeunana ge dikukusan, moal beda ti karuhun-karuhun maneh anu jaradi raja samemeh maneh, dikuburkeunana dikukusan ku rahayat. Maneh oge bakal dicaleungceurikan ku rahayat, dipidangdam, Raja urang pupus! Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 6 Seug eta timbalan teh ku kaula diunjukkeun ka Raja Sidkia di Yerusalem. 7 Harita eta kota teh keur digempur ku balad raja Babul. Eta pasukan ngagempur oge kota Lakis jeung Aseka, dua kota benteng anu aya keneh di tanah Yuda. 8 Raja Sidkia jeung urang Yerusalem tadina geus rempug baris ngamerdekakeun 9 bangsa Ibrani anu jaradi abid maranehna, boh nu lalaki boh nu awewe, supaya saurang 128
Yeremia 34.10-16 ge ulah aya urang Israil anu boga jalma beulian sasama bangsana. 10 Boh rahayat boh para pamingpin, kabeh geus satuju ngamerdekakeun para abid moal aya anu dijadikeun abid deui. Tuluy abid-abid teh dimerdekakeun. 11 Tapi ahir-ahir pikiranana rarobah, abid-abid teh dicarokot deui, dipaksa kudu ngawula deui. 12 Ku sabab kitu PANGERAN, 13 Allah Israil, nimbalan ka kaula kudu ngomong kieu ka maranehna, "Bareto Kami nyieun perjangjian ka karuhun maraneh, basa dijait ti Mesir, jeung dimerdekakeun tina kerja paksa. Maranehna ku Kami diparentah, 14 yen unggal-unggal tujuh taun kudu ngamerdekakeun abid bangsa Ibrani anu ngawulana geus genep taun. Tapi eta parentah ku karuhun maraneh teu dipirosea, timbalan Kami teu ditarurut. 15 Ari maraneh, kakara oge genep poe ka tukang baroga niat jeung kalakuan anu nyenangkeun Kami. Nya eta, kabeh akur rek ngamerdekakeun sasama bangsa Israil, malah make jangji di payuneun Kami di Bait Allah, di gedong paragi babakti ka Kami. 16 Kari-kari kabeh rarobah deui pikiran. Abid- abid anu geus ngarasa garenah pikiranana dumeh anu dicileukna geus tinekanan, ku maraneh dicokot deui, dipaksa kudu ngawula deui. 129
Yeremia 34.17-22 17 Ku sabab eta, Kami, PANGERAN arek tandes: Maraneh teu narurut ka Kami. Maraneh teu jadi ngamerdekakeun sasama bangsa Israil. Hade kitu oge, heug, maraneh ku Kami rek dimerdekakeun: merdeka milih pipaeheun ku perang, ku pagebug, atawa ku kalaparan. Unggal bangsa sina gimir ku peta Kami ka maraneh. 18 (34:18-19) Para ponggawa Yuda jeung Yerusalem, bareng jeung para ponggawa karaton, para imam jeung para pamingpin, geus motong sapi jalu, awakna dibeulah dua, diteundeun pagigir-gigir, tuluy maranehna laleumpang di antara eta dua beubeulahan awak sapi, tanda yen geus ikrar jangji ka Kami. Kari-kari eta jangji dilanggar, sarat-saratna teu dihargaan. Ku sabab kitu maranehna ku Kami rek dijieun kawas eta sapi. 19 (34:18) 20 Rek diselehkeun ka musuhna, baris tuluy diparaehan, mayit-mayitna bakal diharakanan ku manuk jeung ku sato-sato galak. 21 Sidkia, raja Yuda, jeung para ponggawana, eta oge rek diselehkeun ka balad Babul, anu geus ngeureunan perangna. 22 Eta ku Kami rek dititah baralik deui ka dieu, sina narajang deui ieu kota, sina dirampas tuluy dihuru rata jeung taneuh. Kota-kota tanah Yuda ku Kami rek disuwungkeun sina jadi gurun keusik, 130
Yeremia 35.1-7 moal aya nu nyicingan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 35 1 Waktu Yoyakim putra Yosia jadi raja di nagara Yuda, PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 "Tepungan anak incu Rekab, ajak ngomong. Bawa ka Bait Allah, asupkeun ka salah sahiji kamar, tuluy suguhan anggur." 3 Seug saanak incu Rekab, nya eta: Yaasanya anak Yermia bin Habasinya jeung dulur-dulurna katut anak-anakna masing-masing 4 ku kaula diajak ka Bait Allah, dibawa asup ka kamar murid-murid Nabi Hanan bin Yigdalya, pernahna luhureun kamar Maaseya bin Salum, hiji ponggawa penting di Bait Allah, deukeut ka kamar-kamar para ponggawa sejenna. 5 Kaula natakeun gelas jeung anggurna dina hiji wadah. "Mangga ngaraleueut," ceuk kaula ka maranehna. 6 Ari jawabna, "Kaula sadaya tara nginum anggur. Karuhun kaula sadaya, Yonadab bin Rekab, ngalarang yen kaula sadaya nya kitu deui turunan, teu kenging nginum anggur. 7 Kajabi ti kitu anjeunna ngalarang, yen kaula sadaya teu kenging ngadamel rorompok, teu kenging pepelakan, teu kenging ngebon anggur atanapi meser kebon anggur. Anjeunna miwarang supaya kaula sadaya 131
132 Yeremia 35.8-15 caricing di kemah bae, supados kenging cicing di ieu nagri, hirup sapertos urang asing. 8 Sagala rupi amanat Yonadab ku kaula sadaya ditumutkeun. Kaula sadaya saanak rabi, nu lalaki, nu awewe, tara pisan nginum anggur, 9 (35:9-10) tara nyieun rorompok keur imah-imah, cicing mung di kemah, teu gaduh kebon anggur, teu gaduh lahan, tara melak gandum, tumut kana amanat Yonadab. 10 (35:9) 11 Mung waktos Raja Nebukadnesar nempuh ieu kota, kaula sadaya ngungsi ka Yerusalem, nyingkiran balad Babul sareng balad urang Siria. Kitu margina dina waktos ieu aya di Yerusalem." 12 (35:12-13) Geus kitu PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, nimbalan ka kaula, miwarang nepungan urang Yuda jeung urang Yerusalem, nepikeun timbalan kieu, "Kami, PANGERAN, rek nanya. Naha ku naon maraneh teu daraek ngadenge, teu narurut kana parentah Kami? 13 (35:12) 14 Anak incu Yonadab mah narurut kana larangan teh, ceuk karuhunna teu meunang ngarinum anggur, nepi ka kiwari tara ngarinum anggur. Ari maraneh, sakitu geus sering ku Kami digeuing teu narurut bae. 15 Teterusan ku Kami dibere nabi, abdi-abdi Kami anu ngelingan sangkan maraneh eureun
133 Yeremia 35.16-36.2 tina lampah goreng, sangkan hade kalakuan. Ceuk nabi-nabi ulah muja ulah nyembah ka allah-allah sejen, sangkan bisa tetep tumetep di tanah paparin ti Kami ka karuhun maraneh jeung ka maraneh, maraneh tetep bae teu narurut ka Kami, henteu malire. 16 Anak incu Yonadab narurut kana parentah karuhunna, ari maraneh mah ka Kami henteu narurut. 17 Ku sabab kitu, maraneh urang Yuda jeung urang Yerusalem, rek digebruskeun kana rupa-rupa kacilakaan anu ku Kami geus didawuhkeun tea. Pangna Kami kitu teh lantaran maraneh keneh, digeuing teu daek eling, disaur teu ngagarugu." 18 Ti dinya kaula ngomong ka anak incu Rekab, yen PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil ngandika kieu, "Maraneh satia kana amanat Yonadab karuhun maraneh. Sagala cegahanana ditarurut, sagala parentahna digumatikeun. 19 Ku sabab kitu, Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil jangji: Ti turunan Yonadab bin Rekab anu lalaki salawasna bakal aya anu ngalaladenan Kami." 36 1 Dina taun kaopat Yoyakim putra Yosia jadina raja di nagri Yuda, PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 "Sakur anu ku Kami geus diandikakeun ka maneh tina hal urang Israil, urang Yuda jeung bangsa-bangsa, tuliskeun. Kabeh, ti barang
Yeremia 36.3-9 Kami mimiti ngandika ka maneh, ti jaman Raja Yosia nepi ka ayeuna. 3 Ari ngadarenge yen bakal aya rupa- rupa picilakaeun mah ti Kami, sugan daraekeun urang Yuda teh babalik pikir, ngeureunan kagorenganana. Kami tangtu daek ngahampura sagala kajahatan jeung dosa-dosana." 4 Ti dinya kaula nyalukan Baruk bin Neria. Sagala timbalan PANGERAN tea ku kaula didiktekeun. Ku Baruk dituliskeun dina kitab gulung. 5 Sanggeus anggeus, kieu ceuk kaula ka Baruk, "Bapa geus teu meunang asup ka Bait Allah. 6 Ku sabab eta engke dina waktu puasa hidep ka ditu. Pangmacakeun ieu kitab ka jalma rea sing tarik, sina kadarengeeun timbalan-timbalan PANGERAN anu ku Bapa didiktekeun ka hidep tea. Bacakeun ka saha bae, oge ka urang Yuda anu daratang ti kotana masing-masing. 7 Ari nyarahoeun yen PANGERAN sakitu bendu-Na nepi ka ngancam sakitu bangetna mah, sugan maranehna daraekeun sasambat ka Mantenna." 8 Seug eta pangandika-pangandika PANGERAN teh ku Baruk dibaca di Bait Allah, sakumaha pamenta kaula. 9 Dina bulan kasalapan, taun kalima Yoyakim jadi raja Yuda, urang Israil paruasa ngalap 134
135 Yeremia 36.10-16 kurnia PANGERAN. Urang Yerusalem kitu deui urang Yuda anu daratang ka ibukota ti kotana masing-masing, kabeh paruasa. 10 Sanggeus jalma rea kumpul, Baruk maca kitab pangandika anu beunang ngadiktekeun tea. Dibacana di Bait Allah di kamar Gemarya bin Sapan, anu jadi jurutulis di dinya. Kamarna pernahna di bagian girang Bait Allah, deukeut lawang asup anu disebut Gapura Anyar. 11 Aya hiji jelema ngaranna Mikaya bin Gemarya incu Sapan. Sanggeus ngadenge eta pangandika-pangandika dibaca ku Baruk, 12 tuluy indit ka karaton raja. Sup asup ka kamar jurutulis karaton, nepungan para ponggawa anu keur sidang, nya eta Elisama jurutulis karaton, Elnatan bin Akbor, Gemarya bin Sapan, Sidkia bin Hananya, jeung para ponggawa sejenna. 13 Di dinya pangandika-pangandika anu ku Baruk dibacakeun ka jalma rea teh ku manehna dicaritakeun deui kabeh. 14 Geus kitu para pajabat ngutus Yehudi bin Netanya, incu Selemya bin Kusi sina ngala Baruk jeung kitab pangandika anu dibacakeun ka jalma rea tea. Baruk datang mawa eta kitab. 15 "Pek diuk," ceuk para pajabat, "cik baca deui eta kitab teh." Seug ku Baruk dibaca. 16 Sanggeus anggeus, para pajabat teh kacida palaureunana, seug silih teuteup.
Yeremia 36.17-24 "Ieu hal kudu diunjukkeun ka raja," ceuk maranehna ka Baruk, 17 bari tuluy naranya, "Coba caritakeun, kumaha asalna maneh nulis kitu? Dititah ku Yermia?" 18 Jawab Baruk, "Leres. Tiap pangandika, Yermia anu ngadikte, kaula anu nyeratna dina ieu kitab ku mangsi." 19 "Maneh jeung Yermia kudu nyumput masing buni," ceuk para pajabat ka Baruk, "kade ulah nepi ka kapanggih." 20 Geus kitu para pajabat arindit ka karaton, ngunjukkeun eta perkara. Ari kitab tea ditunda heula di kamar Elisama jurutulis. 21 Raja miwarang Yehudi nyokot eta kitab, tuluy dicokot ti kamar Elisama, seug dibacakeun ka raja jeung ka para mantri anu keur ngadareuheus. 22 Sang raja calikna di karaton paranti usum tiris, mayunan seuneu, kawantu keur usum tiris. 23 Ana Yehudi macana geus tilu atawa opat kolom, anu geus dibaca teh ku raja dikeureut ku peso leutik, tuluy dialung-alungkeun kana seuneu. Kitu jeung kitu bae, nepi ka kitab beak sagulunganana. 24 Boh raja boh para pajabat, ngadenge eusi eta kitab teh sama sakali teu ngarasa sieun atawa nembongkeun rasa kaduhung. 136
137 Yeremia 36.25-31 25 Diemutan oge ku Elnatan, ku Delaya jeung ku Gemarya sangkan eta kitab ulah diduruk, raja teu kersa ngadangu. 26 Raja tuluy nimbalan ka Yerahmel, putra raja ka Seraya bin Asriel jeung ka Selemya bin Abdel, miwarang nangkep kaula jeung Baruk anu jadi jurutulis kaula. Tapi kaula duaan disumputkeun ku PANGERAN. 27 Sanggeus Raja Yoyakim ngaduruk kitab anu ku kaula didiktekeun ka Baruk, PANGERAN nimbalan ka kaula. 28 Timbalana-Na, pangandika-pangandika- Na anu ditulis dina kitab anu ti heula, kabeh kudu ditulis deui. 29 Geus kitu Mantenna miwarang kaula nepikeun pangandika ieu ka raja, "Maneh geus ngaduruk eta kitab, tuluy mariksa naon sababna Yermia nulis yen raja Babul bakal datang narajang ieu tanah, numpes pangeusina, nya jalma nya sato. 30 Ku sabab kitu ayeuna Kami ngandika ka maneh, eh Raja Yoyakim! Turunan maneh moal aya anu jadi raja di karajaan Daud. Bangke maneh bakal dialungkeun sina ngajolopong, ti beurang kapanasan, ti peuting katiisan. 31 Maneh rek dihukum ku Kami, oge turunan maneh jeung para ponggawa, sabab geus nyieun kadorakaan. Nya maneh, nya urang Yerusalem, nya urang Yuda, euweuh anu daek malire kana panggeuing Kami. Ku
Yeremia 36.32-37.7 sabab kitu, sagala rupa bahla anu ku Kami geus diancamkeun tea tangtu narajang ka maraneh." 32 Geus kitu kaula nyokot deui keretas sagulung, dipasrahkeun ka Baruk jurutulis kaula. Tuluy manehna nuliskeun sagala rupa anu ku kaula diucapkeun. Eusina sarua jeung nu ti heula, nya eta pangandika-pangandika anu geus didiktekeun ti heula ka manehna. 37 1 Nebukadnesar, raja Babul, ngangkat Sidkia putra Yosia jadi raja Yuda, ngaganti Yoyakin putra Yoyakim. 2 Tapi Sidkia henteu tumut kana timbalan PANGERAN anu diandikakeun ka kaula, kitu deui para pajabat jeung rahayatna. 3 Dina hiji waktu aya piwarangan Raja Sidkia ka kaula, nya eta Yukal bin Selemya jeung Imam Sepanya bin Maaseya, mundut dipangnedakeun ka PANGERAN, pikeun kapentingan bangsa. 4 Harita mah kaula can dipanjara, bebas keneh ka mana-mana di tengah jalma rea. 5 Ari balad Babul anu keur ngepung Yerusalem harita mundur, sabab meunang beja yen balad Mesir geus budal, sarta geus meuntasan tapel wates Mesir. 6 Ti dinya PANGERAN, Allah Israil nimbalan ka kaula 7 pikeun Sidkia. Timbalana-Na, "Balad Mesir anu geus satengah jalan arek ngabantu maneh, bakal baralik deui ka nagrina. 138
Yeremia 37.8-15 8 Ari balad Babul bakal daratang narajang deui. Ibukota bakal karebut terus dihuru. 9 Kami, PANGERAN mere nyaho. Maraneh ulah ngabobodo diri sorangan, boga pikir urang Babul moal narajang deui. Sabab tangtu eta teh narajang deui. 10 Malah-malah najan upama balad Babul tea eleh ku maraneh, datang ka anu kari teh ngan tinggal anu raraheut parna tinggaloler sakemahna-sakemahna, eta anu raraheut parna teh tangtu tingkorejat deui, tuluy ngahuru ieu kota nepi ka rata jeung taneuh." 11 Ku sabab balad Babul geus undur ti Yerusalem nyingkiran balad Mesir anu keur datang, 12 kaula indit ti Yerusalem ka daerah Binyamin, arek nyokot warisan bagian kaula ti kulawarga. 13 Barang nepi ka Gapura Binyamin, kaula ditahan ku kapala jaga di dinya, ngaranna Yeria bin Selemya, incuna Hananya. Carekna, "Maneh rek belot ka urang Babul, hah!" 14 Ceuk kaula, "Paliyas teuing! Bapa lain rek ngejat ka ditu!" Tapi Yeria embungeun ngadenge, malah terus nyerek, tuluy kaula dibawa ka para pajabat. 15 Para pajabat kacida arambekeunana, tuluy nitah supaya kaula disiksa, geus kitu kaula dikerem di imah jurutulis anu ngaran Yonatan, anu imahna geus dijadikeun panjara. 139
140 Yeremia 37.16-38.2 16 Di dinya kaula diteundeun di kamar leutik di jero taneuh, kacida lilana. 17 Dina hiji waktu diala ka karaton ku Raja Sidkia, dipariksa ririkipan, saurna, "Kumaha, aya pangandika ti PANGERAN?" "Aya," jawab kaula, "Sang Raja bakal diselehkeun ka raja Babul." 18 Kaula unjukan deui, "Naon dosa abdi ka Sang Raja, atanapi ka para pajabat, atanapi ka rahayat, dugi ka dipanjara? 19 Kumaha nasibna nabi-nabi Sang Raja, anu nyebatkeun raja Babul moal narajang ka Sang Raja sareng ka ieu nagri? 20 Gusti Sang Raja, abdi nyanggakeun panuhun, mugi kersa ngadangukeun sareng ngabulkeun. Abdi ulah diwangsulkeun deui ka jero panjara di rorompok Yonatan, margi tinangtos abdi teh maot di dinya." 21 Raja Sidkia nimbalan supaya kaula ditahan di buruan karaton bae. Di dinya saban poe sok dianteuran roti sasiki ti tukangna. Tapi lila-lila mah di kota teh geus teu aya deui dahareun. 38 1 Aya opat pajabat, nya eta Sepaca bin Matan, Gedalya bin Pashur, Yukal bin Selemya, jeung Pashur bin Malkia. Maranehna ngadarenge ucapan kaula ka jalma rea, 2 yen PANGERAN ngandika kieu, "Sing saha anu rek tetep bae di jero kota tangtu paeh, mun teu ku perang, ku kalaparan, atawa ku pagebug. Anu kaluar masrahkeun maneh ka
Yeremia 38.3-9 urang Babul moal dipaehan, paling apesna hirup mah geus tangtu." 3 Jeung ceuk kaula, PANGERAN ngalahir kieu, "Ieu ibukota tangtu karebut ku urang Babul, sabab ku Kami rek diselehkeun." 4 Eta opat pajabat ngadareuheus ka raja, ngalaporkeun kaula, pokna, "Eta jalmi kedah dipaehan, margi ucap-ucapanana matak leutik hate perjurit, matak rentag ka jalma rea nu araya keneh di kota. Sanes upaya keur pisalameteun rahayat, malah bade nyilakakeun." 5 Waler Raja Sidkia, "Pek rek dikukumaha ge kumaha maraneh, kami teu bisa ngahalang-halang." 6 Ku sabab kitu kaula ku maranehna diasupkeun ka jero sumur, diulur ku tambang. Eta sumur kagungan Malkia, putra raja, geus teu aya caian tapi pinuh ku leutak. Kaula tipetek di dinya. 7 Kadenge bejana ka Ebed Melek, urang Sudan anu digawekeun di karaton raja, yen kaula ku eta opat pajabat diasupkeun ka jero sumur. Raja harita keur aya di Gapura Binyamin. 8 Ebed Melek datang ka dinya, tuluy unjukan ka raja, pokna, 9 "Nun Sang Raja, eta juragan-juragan teh lepat, ngalebetkeun Yermia ka jero sumur, tangtos anjeunna maot langlayeuseun, margi di kota parantos teu aya tedaeun." 141
Yeremia 38.10-17 10 Raja nimbalan supaya Ebed Melek mawa batur tiluan, saurna kaula kudu buru-buru dihanjatkeun bisi kaburu paeh. 11 Los Ebed Melek sabaturna arasup ka gudang karaton nyokot bubututan, tuluy diulurkeun ka kaula ku tambang. 12 Eta bubututan carekna kudu dikepit ku kaula dina kelek, supaya ari ditarik ka luhur kaula ulah nepi ka raheut. Ku kaula diturutkeun. 13 Tuluy kaula ditarik kaluar ti jero sumur, sarta saterusna kaula ditahan di buruan karaton. 14 Dina hiji waktu deui kaula ku Raja Sidkia dicandak ka lawang paranti asup ka Bait Allah, lawang anu katilu. Kieu saurna di dinya, "Kula aya tanyakeuneun ka Bapa, jeung menta dijawab satarabasna." 15 Piunjuk kaula, "Nanging upami diunjukkeun satarabasna, tangtos abdi tiwas ku Sang Raja. Sareng upami abdi nyanggakeun nasehat, tangtos abdi moal dipalire." 16 Ti dinya Raja Sidkia maparin jangji, tapi lalaunan, saurna, "Kula sumpah demi Allah anu jumeneng, anu maparin hirup ka urang, hamo kula nyelehkeun Bapa ka jalma-jalma anu harayangeun maehan." 17 Seug ku kaula diunjukkeun yen kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, "Lamun maneh daek masrahkeun 142
Yeremia 38.18-23 diri ka perwira-perwira balad Babul, tangtu salamet moal dipaehan, jeung ieu kota moal nepi ka dihuru. Maneh sakulawarga bakal salamet. 18 Tapi lamun embung taluk, ieu kota tangtu beunang ku urang Babul tuluy dihuru, sarta maneh moal bisa ngejat." 19 Saur raja, "Kula sieun ku bangsa urang anu geus ti hareula belot ka urang Babul, sieun diselehkeun ka maranehna, meureun kula dipergasa." 20 Piunjuk kaula, "Moal dugi ka kitu. Panuhun pisan, mugi Sang Raja tumut kana kersa PANGERAN, tangtos sae pijadieunana. 21 Abdi parantos kenging titingalan ti PANGERAN, kumaha pijadieunana upami Sang Raja teu kersa taluk. 22 Dina eta titingalan sadaya wanita anu araya keneh di karaton raja Yuda digiring ka para perwira raja Babul. Bari laleumpang eta wanita-wanita teh nyaranggem kieu: Sang raja kaperdaya ku mitra-mitrana, eleh ku pangaruh maranehna. Sanggeus sampeanana tibebes kana leutak, leos pada naringgalkeun." 23 Piunjuk kaula deui, "Garwa-garwa Sang Raja sadayana, kitu deui putra-putra, bakal digiring ka urang Babul. Raja ku anjeun moal iasa ngejat. Sang Raja bakal ditawan ku raja Babul, sareng ieu kota tangtos dihuru dugi ka rata sareng taneuh." 143
Yeremia 38.24-39.3 24 Raja nimbalan, "Ieu paguneman urang, kade kabuka ku batur, bisi Bapa cilaka. 25 Lamun para pajabat nangenan yen kula geus gunem catur jeung Bapa, tangtu Bapa dipariksa bari dijangjian yen moal dipaehan, asal terus terang tas ngomongkeun naon jeung raja. 26 Sebutkeun bae tas nyanggakeun panuhun supaya henteu diasupkeun deui ka panjara di imah Yonatan, sieun paeh di dinya." 27 Enya bae para pajabat teh daratang papariksa ka kaula. Ku kaula dijawab sakumaha anu dipesenkeun ku raja. Maranehna henteu barisaeun naon-naon, lantaran perkarana teu sidik. 28 Ari kaula tetep keneh ditahan di buruan karaton, nepi ka Yerusalem ragrag ka musuh. 39 1 Dina bulan kasapuluh, taun kasalapan Sidkia ngarajaan nagri Yuda, Raja Nebukadnesar ti Babul datang mawa balad narajang Yerusalem. 2 Dina tanggal salapan bulan kaopat taun kasabelas pamarentahan Raja Sidkia, kuta Yerusalem geus bobol, 3 (Sanggeus Yerusalem direbut, sakabeh pajabat luhur raja Babul, kaasup Nergal Sareser, Samgar Nebu, Sarsekim, Nergal Sareser saurang deui, jeung nu sejen-sejenna daratang, sarta ngandih tempat-tempat di bagian Gapura Tengah.) 144
Yeremia 39.4-11 145 4 Ningali kaayaan geus kitu, peutingna Raja Sidkia jeung pasukan pangawalna nyoba- nyoba lolos ti jero kota. Jalanna norobos ka kebon raja, terus mapay lolongkrang anu dihapit ku dua jajar tembok kuta, kebat ngabujeng ka Lebak Walungan Yordan. 5 Tapi diudag ku balad Babul, seug kacerek di tanah lapang deukeut Yeriho. Sidkia dibawa ka kota Ribla di wilayah Hamat, ka Raja Nebukadnesar. Ku Raja Nebukadnesar diragragan hukuman. 6 Putra-putrana anu pameget kabeh dipareuncit di Ribla, di payuneun socana pisan. Para pajabat Yuda ge teu aya anu luput, kabeh dipareuncit. 7 Ari Raja Sidkia dicokel socana, geus kitu dirante baris diboyong ka Babul. 8 Sajeroning kitu, karaton raja jeung imah-imah rahayat dihuru ku serdadu- serdadu Babul, kuta-kuta Yerusalem direbah-rebahkeun. 9 Rahayat anu araya keneh di kota ditawan ku Nebusaradan anu jadi kapala pasukan, dihijikeun jeung jalma-jalma anu geus taraluk ti heula, tuluy diboyong ka Babul. 10 Anu disesakeun ngan jalma-jalma anu pangmalaratna, anu henteu boga naon-naon. Eta mah malah ditinggalan kebon anggur jeung dibere lahan. 11 Aya timbalan Raja Nebukadnesar ka Nebusaradan kapala pasukan. Timbalanana,
Yeremia 39.12-40.1 12 "Teang Yermia, cokot. Poma ulah diganggu, naon pamentana tedunan." 13 Nebusaradan indit, dibarengan ku pangagung, nya eta Nebusasban jeung Nergal Sareser, katut perwira-perwira Babul. 14 Sim kuring dikaluarkeun ti jero tahanan di buruan karaton, tuluy dititipkeun ka Gedalya bin Ahikam incu Sapan, anu diparentah nguruskeun kaula supaya bisa balik kalawan salamet. Ku sabab eta kaula bisa deui hirup babarengan jeung jalma rea. 15 Sajeroning kaula dipanjara keneh di palataran karaton, ku PANGERAN dipiwarang 16 mere terang ka Ebed Melek, urang Sudan, yen Allah Israil, PANGERAN Nu Maha Kawasa, geus ngandika kieu, "Sakumaha anu ku Kami bareto geus disebutkeun, ieu kota ku Kami rek diancurkeun, lain rek dimakmurkeun. Hal eta kajadianana bakal katenjo ku maneh di dieu. 17 Tapi maneh mah bakal ditangtayungan ku Kami, PANGERAN, moal nepi ka beunang ku urang Babul anu ku maneh dipikasieun. 18 Maneh mah ku sabab ngandel ka Kami. Tangtu ku Kami disalametkeun, tangtu hirup sarta luput ti nu rek maehan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 40 1 Sanggeus kaula dikaluarkeun ku Nebusaradan tina tahanan di Ramah, PANGERAN nimbalan. Barang mimiti mah kaula oge dirante, cara urang Yerusalem 146
Yeremia 40.2-7 jeung urang Yuda anu keur diakut ka Babul jaradi tawanan. 2 Geus kitu kaula dipisahkeun ka sisi ku kapala pasukan, sarta manehna ngomong kieu ka kaula, "Ieu nagri kapungkur diancam bade dibasmi ku PANGERAN, Allah panutan Bapa. 3 Eta ancaman ayeuna parantos bukti, lantaran bangsa Bapa boga dosa ka PANGERAN, teu narurut ka Anjeunna. 4 Bapa ayeuna bebas, eta rante urang buka tina panangan. Bilih Bapa bade ngiring ka Babul mangga, tangtos diperyogikeun. Kajabi ari teu kersa nya sawios bade ka mana oge. Di ieu tanah Bapa laluasa milih bade linggih di mana." 5 Ku sabab kaula teu ngajawab, Nebusaradan ngomong deui, "Saena Bapa mulih teh ka Gedalya bin Ahikam, putu Sapan. Anjeunna ku raja Babul parantos diangkat jadi gupernur di tanah Yuda. Nanging eta mah kumaha kersa, naha bade di anjeunna sareng urang dinya, naha bade di mana." Kitu carekna bari sok mere pisangueun, tuluy ngajurung laku. 6 Bral kaula indit ka Mispa, ka bumi Gedalya, rek ngahiji jeung rahayat anu araya keneh di nagri Yuda. 7 Aya sababaraha urang perwira urang Yuda katut perjurit-perjuritna anu henteu taraluk ka urang Babul. Mareunang beja yen Gedalya ku raja Babul diangkat jadi gupernur, ngurus 147
Yeremia 40.8-13 rahayat anu teu diboyong ka Babul, rahayat anu pangmalaratna di eta tanah. 8 Seug daratang katut perjurit-perjuritna ka Gedalya, di Mispa: Ismail bin Netanya, Yohanan bin Kareah, Seraya bin Tanhumet, anak-anak Epai urang Netopa, jeung Yesanya urang Maaka. 9 Ari saur Gedalya ka maranehna, "Tong asa-asa tunduk ka urang Babul, ku Bapa ditanggung. Sing jarongjon hirup di ieu nagri bari kumawula ka raja Babul, tangtu jamuga. 10 Ari Bapa mah tetep di dieu di Mispa, ngawakilan aranjeun ari urang Babul ka darieu. Kawajiban aranjeun nya eta ngumpulkeun anggur, bubuahan, jeung minyak jetun. Pek sing jarongjon sadesana-sadesana." 11 Beja yen raja Babul ngidinan sabagian urang Israil caricing di tanah Yuda, tur geus ngangkat Gedalya jadi gupernurna, kadarenge ku urang Israil anu bacacar di tanah Moab, tanah Amon, tanah Edom, jeung di tempat sejenna. 12 Seug maranehna marulang ka tanah Yuda, ninggalkeun tempat masing-masing, tuluy daratang ka Gedalya di Mispa. Maranehna oge dibere kawajiban ngumpulkeun anggur jeung bubuahan masing loba. 13 Yohanan jeung kapala-kapala perjurit anu henteu taraluk, daratang ka Mispa nepungan Gedalya. 148
Yeremia 40.14-41.5 14 Tuluy arunjukan, pokna, "Kumaha Bapa parantos uninga? Bapa nuju diarah bade ditelasan ku Ismail, dititah ku Raja Baalis, raja urang Amon." Tapi Gedalya teu percayaeun. 15 Seug Yohanan unjukan rerencepan pokna, "Idinan abdi, Ismail urang paehan. Ditanggel moal aya nu terangeun. Bapa ulah ngantep salira, nu hasud ulah diantep. Bilih urang Yahudi anu araya di Bapa pabalencar, tangtos matak bahla ka sadayana anu araya keneh di Yuda." 16 Ari waler Gedalya, "Ulah! Bapa teu percaya Ismail kitu!" 41 1 Dina bulan katujuh taun eta keneh, Ismail bin Netanya incu Elisama, salah saurang perwira luhur karajaan tur wargi raja keneh, natamu ka Gedalya. Sabot keur bareng dalahar, 2 Ismail sabatur-baturna nyarabut pedang, tuluy narajang ka Gedalya. Gedalya maot. 3 Malah urang Israil anu reureujeungan jeung Gedalya di Mispa, kitu deui sawatara serdadu Babul anu keur araya di dinya, eta oge dipaehan kabeh. 4 Isukna, memeh maotna Gedalya kanyahoan, 5 aya aleutan jelema ti Sekem, Silo jeung Samaria, dalapan puluh urang. Janggotna beunang nyukuran, papakeanana beunang nyosoeh, sarta awakna beunang nurihan 149
150 Yeremia 41.6-12 maneh. Marawa bahan pikurbaneun, gandum jeung dupa, baktikeuneun di Bait Allah. 6 Ismail mapagkeun ti Mispa bari ceurik sajajalan. Sanggeus tepung, pok manehna ngomong, "Sae urang ngalayad ka Gedalya." 7 Barang eta jalma-jalma narepi ka jero kota, ku Ismail jeung babaturanana ditarajang, dipaehan, mayitna dialung-alungkeun ka jero sumur. 8 Aya sapuluh urang anu henteu kungsi dipaehan, lantaran melas-melis ka Ismail pokna, "Kuring ulah dipaehan. Kuring boga pependeman, diruang di kebon, aya tarigu, aya gandum, minyak jetun, jeung madu." 9 Sumur anu dipake ngunclung- ngunclungkeun mayit teh gede, beunang ngadamel Raja Asa, basa keur ditempuh ku Raja Baasa, raja Israil. Eta sumur ku Ismail dipinuhan ku mayit-mayit. 10 Ti dinya Ismail nangkepan putri-putri raja, kitu deui sakabeh jalma di Mispa, anu ku kapala pasukan Nebusaradan dipercayakeun ka Gedalya. Geus kitu bral Ismail indit mawa para tawanan, ngajugjug ka wewengkon tanah Amon. 11 Eta kajahatan Ismail geus katarima bejana ku Yohanan sabatur-batur, para kapala perjurit. 12 Tuluy Ismail diudag, kasusul deukeut hiji talaga di Gibon.
Yeremia 41.13-42.2 13 Barang para tawanan Ismail narenjoeun ka pasukan Yohanan, kacida aratoheunana, 14 tuluy lalumpatan nyalampeurkeun. 15 Tapi Ismail jeung batur-baturna dalapan urang bisa ngejat, tuluy kabur ka tanah Amon. 16 Geus kitu para tawanan anu ku Ismail dibawa ti Mispa sabada Gedalya tiwas, ku Yohanan jeung ku kapala-kapala perjurit diurus, nya eta serdadu-serdadu, wanita- wanita, barudak jeung ponggawa-ponggawa karaton. 17 (41:17-18) Tapi ku sabab Gedalya geus tiwas ku Ismail, mangkaning Gedalya teh beunang ngangkat raja Babul jadi gupernur di dinya, maranehna jadi sarieuneun ku urang Babul. Ku sabab kitu tuluy nyalingkir ti dinya, kebat laleumpang nepi ka Kimham deukeut Betlehem. Di dinya areureun heula, baris terus ka Mesir, nyingkiran urang Babul. 18 (41:17) 42 1 Para kapala perjurit, Yohanan bin Kareah, Asarya bin Hosaya jeung jalma tea ti sagala lapisan, maranggihan kaula, ngasongkeun pamenta, pokna, 2 "Abdi sadaya gaduh panuhun, mugi Bapa kersa ngabulkeun. Nyuhunkeun dipangnedakeun ka PANGERAN Allah urang. Pangnedakeun ieu rahayat anu mung kantun sakieu sesana, padahal kapungkur sakitu seueurna, Bapa oge tingali. 151
Yeremia 42.3-10 3 Pangnedakeun pituduh ka PANGERAN, abdi-abdi kedah kumaha, sareng kedah ka mana." 4 "Heug," walon kaula, "pamenta aranjeun ku Bapa urang unjukkeun ka PANGERAN Allah urang. Kumaha pangandika-Na engke, ku Bapa tangtu dibuka, moal aya nu disidem." 5 Carek maranehna, "PANGERAN ku manten anu baris jadi saksi satuhu sareng satemenna, upami abdi-abdi henteu tumut kana pangandika PANGERAN Allah urang anu katampi ku Bapa kanggo abdi-abdi. 6 Bade genah bade henteu, pangandika-Na bade ditampi. Abdi-abdi sumeja tumut ka PANGERAN Allah urang. Nu mawi ka Bapa nyuhunkeun dipangnedakeun ka Mantenna oge tangtos sagala pangersa-Na bade ditumutkeun, supados jamuga." 7 Sapuluh poe ti harita, PANGERAN ngandika ka kaula. 8 Seug Yohanan, para kapala perjurit jeung jalma rea ku kaula disina kumpul. 9 Geus kitu ceuk kaula, "Bapa dipentaan tulung ku aranjeun, mangnyuhunkeun pituduh ka PANGERAN Allah Israil. Kieu timbalana-Na, 10 Upama maraneh tetep maratuh di ieu tanah, ku Kami maraneh baris diajegkeun, moal diruntuhkeun; maraneh bakal tumuwuh sarta ku Kami moal dirabut. Sabab Kami 152
Yeremia 42.11-17 ngarasa kacida hanjakalna geus nyilakakeun bangsa maraneh. 11 Geus, ulah sarieun ku raja Babul. Ku Kami maraneh rek disarengan, sangkan salamet tina kakawasaanana. 12 Kami anu sipat welas asih, rek ngersakeun sangkan raja Babul karunyaeun ka maraneh, ngidinan maraneh mulang ka nagri maraneh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 13 (42:13-15) Nu matak aranjeun anu araya keneh di tanah Yuda, ulah henteu narurut ka PANGERAN Allah aranjeun, yen kudu maratuh di tanah ieu. Sabab upama ceuk aranjeun, Mending ka Mesir, di ditu mah moal nenjo-nenjo deui perang atawa ngadenge sora tarompet nu nyalukan perang, jeung moal kalaparan, kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, Upama maraneh keukeuh arindit ka Mesir sarta maratuh di ditu, 14 (42:13) 15 (42:13) 16 perang anu ku maraneh dipikagimir teh tangtu ngudag ka ditu, bahla kalaparan anu ku maraneh dipikarisi tangtu ngaberik maraneh ka Mesir. Maraneh tangtu paraeh di Mesir. 17 Jadi saha anu keukeuh ka daritu tangtu paraeh, mun teu ku perang tangtu ku kalaparan atawa ku pagebug. Saurang ge moal aya anu hirup, moal barisa luput tina 153
Yeremia 42.18-43.1 bahla anu ku Kami rek didatangkeun ka dirina. 18 Kieu deui timbalan PANGERAN Allah Israil, Sakumaha Kami geus ngabudalkeun amarah jeung kajengkel ka urang Yerusalem, ka maraneh oge upama keukeuh arindit bae ka Mesir, amarah Kami tangtu budal. Nasib maraneh bakal pikagilaeun batur, bakal pada moyok, pada ngahina, sarta ngaran maraneh bakal diparake sasapaan ku batur. Maraneh moal nenjo-nenjo deui tanah ieu." 19 Ceuk kaula deui, "Aranjeun nu araya keneh di Yuda ku PANGERAN geus dilarang supaya ulah arindit ka Mesir. Ku sabab kitu ayeuna Bapa ngelingan, 20 mun ka daritu teh salah kabina-bina, matak tiwas. Aranjeun geus muntang ka Bapa menta dipangnedakeun ka PANGERAN. Geus jarangji rek nurut kana sagala timbalana-Na. 21 Geus cukup Bapa ngingetan, tapi aranjeun teu narurut bae kana timbalan PANGERAN Allah urang anu diandikakeun ka Bapa. 22 Ku sabab eta masing aringet: Aranjeun tangtu tumpur di ditu, di nagri anu ku aranjeun dipicangcam. Lamun teu tumpur ku perang tangtu tumpur ku pagebug atawa ku kalaparan." 43 1 Geus anggeus kaula nyarita ka jalma-jalma, nepikeun sagala pesen PANGERAN Allahna anu ku kaula kudu ditepikeun ka maranehna. 154
Yeremia 43.2-8 2 Ti dinya Asarya bin Hosaya, ku Yohanan bin Kareah, jeung ku jelema-jelema anu sarombong, ngaromong ka kaula, "Bapa bohong. PANGERAN Allah urang henteu miwarang Bapa nyaurkeun yen kuring sarerea teu meunang arindit jeung maratuh di Mesir. 3 Bapa tangtu kaangsonan ku Baruk bin Neria geusan ngahalang-halang maksud kuring sarerea ngarah kuring ditangkep ku urang Babul ambeh ditumpes atawa diboyong ka Babul." 4 Jadi boh Yohanan, boh kapala-kapala perjurit, boh jalma rea, anu ku PANGERAN ditimbalan yen kudu caricing di tanah Yuda bae teh henteu narurut. 5 Geus kitu Yohanan jeung kapala-kapala perjurit ngumpulkeun sesa-sesa jelema nu taringgaleun di Yuda, jeung anu kakara marulang ti tempat bacacarna, kabeh dibawa ka Mesir, 6 awewe, lalaki, barudak, putri-putri raja, jeung jalma-jalma anu ku kapala pasukan Nebusaradan dititipkeun ka Gedalya, malah kaula sorangan jeung Baruk bin Neria oge milu dibawa. 7 Kabeh arindit ka Mesir, teu narurut kana timbalan PANGERAN. Tuluy narepi ka kota Tahpanes. 8 Barang nepi ka dinya, kaula ditimbalan kieu ku PANGERAN, 155
156 Yeremia 43.9-44.1 9 "Maneh kudu nyokot batu anu galede, tuluy urugan ku taneuh porang, hareupeun gedong pamarentahan ieu kota, sing kasaksian ku urang Israil. 10 Bejakeun kieu ka maranehna: Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, rek miwarang abdi Kami, Raja Nebukadnesar ti Babul, sina ka dieu. Manehna bakal masang tahtana di luhureun eta batu anu diurugan ku maneh, sarta terus masangkeun kemahna di dinya. 11 Tangtu Nebukadnesar teh datang ka dieu, ngarebut Mesir. Saha-saha anu geus dikudukeun paeh ku pagebug, nya paeh ku pagebug. Anu geus dikudukeun ditawan, nya dibawa ka tempat tawanan. Anu geus dikudukeun paeh ku perang, nya bakal paeh di pangperangan. 12 Kuil-kuil brahala urang Mesir arek dibasmi ku Kami, diduruk. Brahala-brahalana sina diduruk ku raja Babul, atawa dibawa ka Babul. Ibarat tukang ngangon ngirab-ngirabkeun bajuna sangkan tuma-tumana beresih, raja Babul bakal ngirabkeun Mesir nepi ka beresih, tuluy mulang kalawan unggul. 13 Tugu-tugu batu karamat tanah Mesir di Heliopolis ku raja Babul bakal dibongkaran, kuil-kuil brahala urang Mesir bakal diduruk." 44 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. Timbalana-Na ngeunaan urang Israil anu keur ngalumbara di Mesir, nya eta di
157 Yeremia 44.2-7 Migdol, di Tahpanes, di Mempis jeung di tanah pakidulanana. 2 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, "Maraneh narenjo sorangan katunggaraan anu narajang ka Yerusalem jeung ka kota-kota di Yuda nu dilantarankeun ku Kami. Nepi ka ayeuna kaayaan Yerusalem jeung Yuda masih keneh awut-awutan, tur euweuh anu ngeusian. 3 Eta teh ku lantaran jalma-jalmana jarahat, kalakuanana geus ngahudang amarah Kami, nya eta ngurban ka allah-allah sejen. Ka brahala-brahala anu tadina tara disembah, boh ku urang dinyana, boh ku maraneh, boh ku karuhun maraneh. 4 Kami tara towong ngutus nabi-nabi ka maraneh, nya eta abdi-abdi Kami, anu mamatahan sangkan maraneh ulah nyieun kalakuan pikagirukeun Kami. 5 Tapi maraneh teu narurut, teu ngagarugu, henteu eureun ngurban ka allah-allah sejen; peta nu kacida dorakana. 6 Kitu sababna Kami wera, jengkel. Kota-kota di Yuda jeung jalan-jalan di Yerusalem ku Kami dihuru. Kaayaanana tug nepi ka kiwari oge ngan kari ruruntuhanana wungkul, katenjona geueuman. 7 Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, arek nanya: Naha ku naon maraneh boga kalakuan kitu, nepi ka nyilakakeun diri sorangan? Na hayang tumpes euweuh nu
158 Yeremia 44.8-12 nyesa, kolot, budak, awewe, lalaki, nepikeun ka orok-orok kabeh beak kasorang bahla? 8 Di dieu oge, sabot ngumbara di Mesir, ku naon ngajengkelkeun Kami bae, ngabarakti ka brahala-brahala, nyarembah ka allah-allah urang dieu? Na harayang cilaka nu matak karitu peta teh? Harayang dihina, dipupuas ku sajagat, harayang sangkan ngaran maraneh dipake sasapaan ku batur? 9 Na geus paroho kana sagala rupa kajahatan maraneh di kota-kota di Yuda jeung di jalan-jalan di Yerusalem, anu dilampahkeun ku karuhun maraneh, ku raja-raja maraneh jeung ku pamajikanana masing-masing, nya kitu deui ku maraneh jeung ku pamajikan maraneh? 10 Nepi ka ayeuna maraneh ngan wegah bae ngarendahkeun hate. Teu hormat ka Kami. Aturan-aturan ti Kami anu kudu ditarurut, teu ditarurut, boh ku maraneh, boh ku karuhun maraneh. 11 Ku sabab kitu, Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, malik ngalawan ka maraneh, ngabasmi nagri Yuda. 12 Urang Yuda anu ngalumbara di Mesir ku Kami rek ditumpes kabeh. Nu gede, nu leutik, sina paraeh di Mesir, nu ku perang, nu ku kalaparan. Kaayaanana sing matak kukurayeun, sina pada ngahina, pada mupuas, ngaran-ngaranna sina diparake sasapaan ku batur.
Yeremia 44.13-18 13 Anu ngalumbara di Mesir baris dihukum ku hukuman anu geus keuna ka Yerusalem, nya eta ku perang, ku kalaparan jeung ku pagebug. 14 Sesa-sesa urang Yuda anu ngalumbara di Mesir moal aya nu disesakeun hirup saurang-urang acan, moal aya anu bisa mulang deui ka nagri Yuda sakumaha kahayangna. Kaum pangungsi anu bisa balik ngan saeutik pisan." 15 Harita anu keur ngalumbara teh keur karumpul, kacida lobana, nya eta jalma-jalma anu nyatujuan pamajikanana marere kurban ka allah-allah sejen, jeung awewe-awewe anu araya di dinya, kitu deui urang Israil anu ngalumbarana di pakidulan tanah Mesir. Maranehna narembal kieu, 16 "Eta anu diomongkeun ku Bapa mawa jenengan PANGERAN moal didenge. 17 Rek ngadenge kana omongan sorangan bae. Mere kurban jeung nyician anggur keur Ratu Sawarga, demi pupujan, rek diteruskeun. Kitu kabiasaan kuring, kabiasaan karuhun, kabiasaan raja-raja jeung pamingpin-pamingpin kuring di kota-kota di Yuda jeung di jalan-jalan di Yerusalem. Tur geus bukti hirup kuring jadi senang, tara kurang sandang pangan, jauh ti bancang pakewuh. 18 Bukti deui, sanggeus eureun nyembah ka Ratu Sawarga, tara nyuguhan deui anggur 159
Yeremia 44.19-24 ka anjeunna, bet tuluy tibalik jadi teu boga naon-naon jalma-jalma teh, malah nepi ka tariwas ku perang jeung ku kalaparan." 19 Awewe-awewe marilu ngomong, "Unggal kueh anu dirupakeun Ratu Sawarga, unggal nyanggakeun kurban jeung nyicikeun anggur keur anjeunna, salawasna ge disatujuan ku salaki." 20 Ari ceuk kaula ka jalma rea jeung ka awewe-awewe anu bieu ngaromong, kieu, 21 "Dikira PANGERAN teu uninga, atawa lali kana eta kurban-kurban anu dilampahkeun ku aranjeun, ku karuhun aranjeun, ku raja-raja aranjeun, ku pamingpin-pamingpin aranjeun, jeung ku jalma rea di tanah Yuda jeung di jalan-jalan di Yerusalem? 22 Nagri aranjeun runtuh, euweuh eusian, kaayaanana geueuman, tur ngaranna dipake sasapaan ku bangsa batur, lantaran PANGERAN geus teu werat ningali kajahatan jeung kadorakaan aranjeun. 23 Aranjeun ayeuna sakieu cilakana, nya ku lantaran sok marere kurban ka allah-allah sejen, dosa ka PANGERAN, teu narurut kana sagala timbalana-Na." 24 (44:24-25) Kaula neruskeun deui pangandika PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil ka maranehna, pangpangna ka awewe-awewena, tina perkara anu geus ditimbalkeun ka urang Yuda anu ngalumbara di tanah Mesir. Kieu timbalana-Na, "Maraneh 160
Yeremia 44.25-30 jeung pamajikan geus ikrar jangji ka Ratu Sawarga, rek mere kurban jeung nyuguh anggur. Enya, maraneh satia kana eta jangji. Heug ari kitu mah, pek sing saratia kana eta jangji! Cumponan ikrar maraneh ka dinya! 25 (44:24) 26 Tapi bandungan ieu ikrar Kami, PANGERAN, ikrar ngeunaan maraneh urang Israil anu araya di Mesir. Maraneh hamo meunang deui sumpah demi jenengan Kami. Teu meunang deui sumpah anu ucapanana, Kuring sumpah demi Allah anu jumeneng! 27 Maraneh ku Kami moal rek dibere kasenangan, malah rek dibasmi! Maraneh kabeh bakal tiwas, boh ku perang, boh ku pagebug, nepi ka moal aya nu kari. 28 Ngan saeutik pisan anu bisa lolos, bisa baralik ti Mesir ka tanah Yuda. Eta teh supaya maranehna jadi saksi, lantaran nyaraksian ikrar mana anu geus bukti, ikrar Kami atawa ikrar maranehna. 29 Pikeun tanda ngabuktikeunana nya eta: Maraneh tangtu ku Kami dihukum di ieu tempat. Sumpah Kami rek ngadatangkeun bahla ka maraneh tangtu dibuktikeun di dieu. 30 Raja Mesir Piraon Hopra, ku Kami rek diselehkeun ka musuh-musuhna sina tiwas dipaehan, cara Raja Sidkia ti nagara Yuda ku Kami geus diselehkeun ka Raja Nebukadnesar ti Babul, musuhna, anu geus niat maehan ka manehna." 161
Yeremia 45.1-46.3 45 1 Dina taun kaopat mangsa Yoyakim putra Yosia jadi raja nagri Yuda, sanggeus Baruk nyatetkeun lisan-lisan ti kaula, Baruk dibejaan 2 yen aya timbalan keur manehna ti PANGERAN, Allah Israil. Kieu, "Baruk, 3 maneh ngomong, Aing geus teu tahan! Keur susah teh disusahkeun deui ku PANGERAN. Mani geus cape balas humandeuar, mani henteu bisa minge! 4 Ieu Kami PANGERAN, baris ngaruag beunang Kami ngadegkeun, baris ngarabut beunang Kami melak. Sakuliah jagat ku Kami rek dikitukeun. 5 Kutan maneh teh hayang dibedakeun? Tong boga kahayang kitu! Sabab sakabeh manusa ku Kami rek ditarajang ku picilakaeun. Tapi sanajan kitu, maneh mah ku Kami rek diidinan hirup, rek ka mana ge moal kungsi tiwas. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 46 1 Aya timbalan PANGERAN ka kaula, ngeunaan bangsa-bangsa. 2 Anu pangheulana ku Mantenna disebat nya eta Mesir. Kieu timbalana-Na hal balad raja Mesir Piraon Neko, anu eleh perangna di Karkemis deukeut Walungan Eprat, eleh ku Raja Nebukadnesar ti Babul, dina taun kaopat mangsa Yoyakim putra Yosia jadi raja di Yuda, 3 "Para perwira Mesir ngahucuhkeun balad, Siapkeun tameng-tameng maraneh, maju ka medan jurit! 162
Yeremia 46.4-10 4 Kuda-kuda selaan, tumpakan! Geura sup kana barisan, pake balakutak! Asah tumbak! Pake baju beusi!" 5 "Tapi naon anu katingali ku Kami?" lahiran PANGERAN. "Bet malundur mani tagiwur, baladna kadeseh, perangna eleh, lalumpatan tingbalecir, kalabur bawaning gimir. Teu waranieun ngalieuk-lieuk acan. 6 Tapi kaburna teu bisa kebat, bororaah bisa ngejat. Di kaler, deukeut Walungan Eprat, blag-blug lalabuh patingjaloprak. 7 Saha eta anu mangkak, lir Walungan Nil keur beungkak, lir walungan nu keur limpas? 8 Geuning Mesir, lir Walungan Nil keur caah, lir walungan limpas caina. Mesir susumbar, Aing arek ngagulidag, saalam dunya arek dijorag. Kota-kotana baris digempur, jelemana sina tumpur. 9 Lumpatkeun pasukan kuda, geredegkeun pasukan kareta. Hucuhkeun pasukan tempur: tentara bangsa Sudan jeung Libia anu marake tameng, jeung tentara ti Lidia anu arahli mentang gondewa." 10 Poe ieu kagungan Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa. Poe ieu Mantenna seja ngabales, musuh-musuh bakal ditindes. Pedang-Na bakal seubeuh ku daging musuh, seubeuh nguyup getih musuh. Poe ieu Mantenna ngarecah korban-korban, di kaler, di sisi Walungan Eprat. 163
Yeremia 46.11-18 11 Eh urang Mesir, geura ka Gilad, neangan keur piubareun! Ubar-ubar maraneh geus teu mental, maneh hamo cageur-cageur. 12 Bangsa-bangsa nyarahoeun yen maneh meunang wiwirang, ngadarengeeun maneh ngajerit. Serdadu-serdadu silih tubruk pada batur, tinggedebug tinggolepak kana taneuh. 13 Raja Nebukadnesar ti Babul sumping rek ngagempur Mesir. Ti dinya PANGERAN nimbalan ka sim kuring, 14 "Uarkeun ka unggal kota di Mesir, Migdol, Mempis jeung Tahpanes. Kieu, Geura taki-taki ngabela diri, maraneh moal teu tumpes ku perang! 15 Dewa maraneh, Dewa Apis nu kawasa, na ku naon ngalumbuk? Ditarajang ku PANGERAN nepi ka ngusruk! 16 Serdadu maraneh patingkudupruk, seug silih ajak pada batur, Geuwat, mending mulang, kumpul jeung sanak baraya, nyingkiran pedang musuh! 17 Ganti ngaran raja Mesir teh, ku Si Ribut Gede Omong Nu Teu Nenjo Kasempetan. 18 Kami Raja mah, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah anu jumeneng. Kadigjayaan rongkah nu bakal numpes maraneh, lir Gunung Tabor ngajurungkunung ngaluhuran gunung-gunung, lir Gunung Karmel ngajegir ngaluhuran laut. 164
Yeremia 46.19-26 19 Sadiakeun diri maraneh, eh urang Mesir, geusan diboyong. Kota Mempis bakal kosong, parongpong euweuh jelemaan. 20 Mesir lir sapi montok diseureud ku engang ti kaler. 21 Serdadu-serdadu bayaranana ge badis anak sapi taya guam, tarungna moyodok kumeok, kalabur tingbalecir. Dasar geus ninggang kana cilakana, geus ninggang kana ancurna. 22 Barang jebul musuh ngurunyung, Mesir kabur, sorana mani hoshosan kawas oray. Musuhna ngambreg mubat-mabit kampak, mani kawas nu nuaran tatangkalan, 23 badis keur ngabukbak leuweung. Baladna loba teuing lamun diitung. leuwih loba batan simeut. 24 Urang Mesir bati getir, eleh perang ku musuh ti tatar kaler. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 25 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah Israil, "Kami rek nyiksa si Amon, dewa anu ngajentul di Tebe, sakalian jeung Mesir katut dewa-dewana jeung raja-rajana. Raja Mesir rek dicerek katut sakabeh jelema anu nyalindung ka manehna. 26 Rek diselehkeun ka jelema-jelema anu keur ngarah patina, nya ka Raja Nebukadnesar jeung pasukan baladna. Tapi engke ka hareup Mesir teh bakal loba deui 165
166 Yeremia 46.27-47.4 pangeusina cara baheula bihari. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 27 "Eh umat Kami, tong salempang, eh urang Israil, tong hariwang. Maraneh tangtu dijait, diala ti anu jauh, ti nagri tempat maraneh ditawan ku musuh. Bakal marulang ka lemah cai, bari hirup senang ati, moal aya pikasalempangeun, moal manggih pikarisieun. 28 Tangtu ku Kami dilayad disalametkeun. Bangsa-bangsa anu ku Kami dipake tempat ngabuang maraneh rek dibasmi. Tapi maraneh mah baris salamet. Ari dihukum mah dihukum maraneh teh, tapi ngahukum ge Kami mah adil. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 47 1 Samemeh raja Mesir ngagempur kota Gasa di nagri Pelisti, PANGERAN nimbalan ka kaula perkara eta nagri. 2 Kieu timbalana-Na, "Aya nu merul ti kaler, kawas cai ngagulidag, lir walungan caah. Bakal ngalembak ieu nagri saeusina, kota- kota jeung jelema. Pribumina tingkoceak, sajagat sasambat tulung-tulungan. 3 Ceulina teu paruguh dedengean: tingbeletrak sora kuda lumpat, tinggurudug sora kareta, tingcarekit sora kikiping. Bapa enggeus teu tolih ka anak, leungeunna ngaraplek kawas nu keked. 4 Geus waktuna Pelisti dibasmi, pegatkeun hubunganana ti Tirus jeung Sidon, ti sakabeh
167 Yeremia 47.5-48.6 anu osok ngabantu. Urang Pelisti nu datang ti pulo Kreta ku Kami baris ditumpes. 5 Urang Gasa sarungkawa, urang Askelon henteu nyoara. Sabaraha pililaeunana sesa bangsa Pelisti bakal tunggara? 6 Maneh ngagoak, Duh pedang PANGERAN, iraha rek eureun amuk-amukan? Geura ngampih kana sarangka, sing genah-genah di dinya. 7 Rek eureun ngamuk kumaha, mun ceuk Kami kudu terus? Geus diparentah kudu ngagempur Askelon jeung bangsa-bangsa anu di basisir." 48 1 Hal tanah Moab, kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa: "Urang Nebo cilaka, ruksak kotana! Kiryat Yarim geus karampas, bentengna anu tohaga geus rebah, pangeusina ngarasa era. 2 Tanah Moab geus teu boga pamor, Hesbon geus karebut, bangsa Moab kaancam tumpur. Kota Madmen ngan bisa ngadedempes kadatangan balad musuh. 3 Urang kota Horonaim tingkoceak, Binasa! Tumpur lebur! 4 Moab geus diburak-barik, barudakna ear careurik. 5 Rahayatna tingaringhak bari naranjak ka Luhit, careurik patingrarahuh bari marudun ka Horonaim. 6 Jeung carekna, Hayu urang kabur ngabela nyawa, ngacir kawas kalde gurun pasir.
Yeremia 48.7-13 7 Moab, maneh takabur pedah kuat pedah beunghar. Kari-kari bakal tumpur. Dewa maneh, si Kamos bakal dibuang, kitu deui imam-imamna, katut jalma-jalmana anu parenting. 8 Kota-kota Moab moal aya anu teu diruksak. Lebak jeung tegalanana ge bakal pasiksak. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 9 Moab geura pangnyieunkeun padung, sabab sakeudeung deui ge ancur. Kota-kotana bakal burakrakan, moal aya nu nyicingan." 10 (Sing cilaka jelema anu henteu enya-enya ngalampahkeun padamelan PANGERAN! Sing cilaka anu embung milu ngagempur jeung maehan.) 11 Timbalan PANGERAN, "Hirup Moab salawasna tumaninah, acan kungsi ngasaan jadi boyongan. Ibarat anggur anu tara digomeng-gomeng, tara dieurihkeun kana goci sejen, seungitna angger, ngeunahna angger. 12 Ku sabab kitu, nya ayeuna waktuna Kami ngirim jelema-jelema nu bakal mahekeun Moab kawas anggur. Maranehna bakal ngosongkeun eta goci anggur, tuluy gocina dibantingkeun nepi ka remuk. 13 Urang Moab bakal ngarasa kuciwa ku dewana, si Kamos, cara urang Israil geus ngarasa kuciwa ku si Betel, dewa sesembahanana. 168
Yeremia 48.14-24 14 Eh urang Moab, baruk maraneh teh pahlawan, perjurit sakti jago perang? 15 Moab jeung kota-kotana geus ancur. Taruna-taruna andelanana kabeh beak kasambut ku pedang. Kitu timbalan Kami, PANGERAN, Raja Nu Maha Kawasa. 16 Moab geus tereh cilaka, tereh lebur burakrakan. 17 Eh tatangga-tatangga Moab, anu nyaraho kana kamashuran eta bangsa, hempek geura mikawatir! Ucapkeun, Kakawasaan Moab geus reuntas, kamulyaanana jeung kakuatanana geus peunggas. 18 Eh anu anegleng di Dibon, geura turun tina tempat anu kahormat, tuluy andiprek dina taneuh kebul! Logojo pikeun Moab geus jogo, sarta geus ngaruntuhkeun benteng-benteng Moab. 19 Eh urang Aroer! Geura maregat di sisi jalan, tanyakeun ka nu keur kalabur, tanyakeun ka maranehna aya kajadian naon. 20 Tangtu ngajarawabna teh, Moab geus ambrug, geus hina, ceungceurikeuneun. Bewarakeun sapanjang Walungan Arnon, yen Moab geus burantakan! 21 Kota-kota tanah padataranana geus nandang hukuman: Holon, Yahsa, Mepaat, 22 Dibon, Nebo, Bet Diblataim, 23 Kiryat Yarim, Bet Gamul, Bet Maon, 24 Keriot jeung Bosra. Sakabeh kota di Moab, nu jauh, nu deukeut, geus dihukum. 169
170 Yeremia 48.25-32 25 Kakuatan Moab geus remuk, kajayaanana geus runtuh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 26 Timbalan PANGERAN, "Moab sina mabok ongkek-ongkekan, sabab geus ngalawan ka Kami. Sina gugulingan dina utahna, sina pada nyeungseurikeun. 27 Eh Moab, inget maneh bareto nyeungseurikeun ka Israil? Israil ku maneh geus disaruakeun jeung tukang rarampog. 28 Eh anu ngarancik di kota-kota Moab, tinggalkeun tempat maraneh! Geura marubus ka gunung-gunung cadas! Itung-itung jadi japati, anu nyarayang di sisi jungkrang. 29 Moab kacida gumedena! Kami nyaho tabeat jelema-jelemana: takabur, arangkuh, arolo-olo, arieu aing pisan. 30 Kami, PANGERAN, nyaho, memang maranehna teh kamagungan. Tapi kalah ka rahul, da buktina mah euweuh nanaonna. Beubeunangan digawena moal aya nu awet umurna. 31 Ku sabab kitu Kami arek midangdam nyeungceurikan urang Moab jeung urang Kir Heres. 32 Kami arek jejeritan nyeungceurikan urang Sibmah, leuwih ti batan nyeungceurikan urang Yaser. Nagri Sibmah ibarat tangkal anggur anu ngarambatna nepi ka meuntasan Laut Paeh, malah terus nepi ka Yaser. Kari-kari ayeuna mah maneh dina usum
Yeremia 48.33-38 panas moal buahan. Buah anu geus aya ge diluluh ku batur. 33 Di tanah Moab nu subur, geus euweuh nu suka seuri. Di tempat-tempat pameresan anggur geus moal aya deui anu hahaleuangan, lantaran moal aya deui anu nyarieun anggur. Tempat-tempat pameresanana ku Kami rek digaringkeun, moal aya deui cianggur nu ngocor ti dinya. 34 Urang Hesbon jeung Eleale tingjarerit. Sora jejeritanana kadenge nepi ka Yahas, kadenge ku urang Soar, malah kadenge nepi ka Horonaim jeung Eglat Selisia. Maranehna tingjarerit lantaran anak Walungan Nimrim geus garing euweuh caina. 35 Di tempat-tempat pamujaanana, urang Moab ku Kami rek dieureunkeun merena kurban beuleuman jeung kurban peuncitan ka dewa-dewana. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 36 Manah Kami bati ngahelas, lir nu nyuling melas-melis, laguna lagu sedih, karunya ka Moab jeung ka urang Kir Heres, lantaran hartabandana geus musna. 37 Sirah maranehna kabeh digundulan, janggotna dikarurud, leungeunna ditarurihan, sarta kabeh marake baju karung, nandakeun prihatin. 38 Di mana-mana, di sakuliah tanah Moab, di imah, di alun-alun, euweuh deui nu kadenge iwal ti sora ceurik aluk-alukan. Sabab Moab 171
Yeremia 48.39-45 geus remuk dibantingkeun ku Kami, kawas goci anu geus euweuh nu mikabutuh. 39 Moab geus burakrakan. Pek careurik! Moab geus diapeskeun, geus tumpes, kari dilelewe ku bangsa-bangsa sakurilingeunana. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 40 Hiji bangsa bakal ngaranggeum Moab, nyamber lir manuk galudra, jangjangna meber, 41 ngarampas kota-kota jeung benteng- benteng Moab. Kitu ikrar PANGERAN. Ari serdadu-serdadu Moab harita bakal pinuh ku kasieun kawas awewe rek ngajuru. 42 Moab bakal ajur lebur moal mangrupa deui bangsa, lantaran geus wani ngalawan ka Kami. 43 Urang Moab keur didodoho ku nu pikasieuneun, ku lombang-lombang jeung ku pitapak. Kitu timbalan PANGERAN. 44 Anu kabur nyingkiran pibahlaeun, bakal tigebrus ka jero lombang. Anu bisa keneh hanjat ti jero lombang, bakal karingkus ku eurad. Sabab geus ninggang waktuna Moab ku PANGERAN diancurkeun. 45 Para pangungsi anu geus paregat harepan, nyoba-nyoba arek nyalindung ka Hesbon. Tapi eta kota anu kungsi dirajaan ku Raja Sihon teh keur kahuruan. Daerah-daerah tapel wates jeung pagunungan di nagrina jelema-jelema anu resep perang teh geus beak ku seuneu. 172
Yeremia 48.46-49.4 46 Urang Moab matak watir! Jalma-jalma tukang nyarembah ka Dewa Kamos teh geus tumpur, kari anak-anakna bae awewe lalaki digiring ka tempat boyongan. 47 Tapi hiji mangsa bangsa Moab teh ku PANGERAN bakal dimenyatkeun deui. Tah sakitu timbalan PANGERAN perkara tanah Moab. 49 1 Ngeunaan perkara bangsa Amon, kieu timbalan PANGERAN, "Ka marana ari perjurit-perjurit Israil? Kutan teu aya pisan anu bisa ngabela lemah caina? Ku naon diarantep bae tanah kaom Gad dirampas jeung diandih ku umat Dewa Milkom? 2 Tapi aya piwaktueunana engke Raba, ibukota nagara maranehanana ku Kami sina eundeur ku perang, sina tumpur, desa-desana ge sina beak dihuru. Ari Israil sina ngarebut deui lemah caina ti nu ngarampas. 3 Eh urang Hesbon, pek geura tingjarerit! Kota Ai geus tumpur! Awewe-awewe urang Raba geura aluk-alukan, geura midangdam, jeung marake baju karung nandakeun prihatin! Pek lalumpatan teu puguh nu dijugjug. Dewa maraneh si Milkom bakal digusur ka pangbuangan katut imam-imamna jeung jalma-jalma anu parentingna. 4 Adigung ku naon maraneh teh, eh jalma-jalma serong hate? Tanaga maraneh geus midek. Ku naon kalah ka gumagah, boga rasa moal aya anu wani? 173
Yeremia 49.5-11 5 Maraneh ku Kami rek sina dironom ku nu sarwa pikasieuneun ti unggal juru. Tungtungna kalabur kabeh, tingbalecir ngabelaan nyawa. Balad maraneh moal bisa kumpul deui. 6 Tapi hiji mangsa bangsa Amon ku Kami rek dimenyatkeun deui. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 7 Perkara bangsa Edom kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Ari urang Edom naha geus teu baroga pamilih anu bener? Ari juru-juru nasehatna naha geus teu bisa mere nasehat, geus teu barisaeun deui mikir bener? 8 Eh urang Dedan, mending oge kalabur! Nyarumput! Turunan Esau ku Kami rek ditumpurkeun, geus waktuna ku Kami dihukum. 9 Jalma-jalma ari maretik anggur teh sok nyesakeun keneh saeutik dina tangkalna. Jeung lamun peutingna aya nu maling, nu dipalingna ngan saperluna bae. 10 Ari turunan Esau mah ku Kami rek sina nepi ka ngaligincing, patempatanana anu rarekep baruni rek dibuliklakkeun, nyumputna moal bisa lila-lila. Kabeh urang Edom bakal tumpes moal aya anu nyesa. 11 Tapi randa-randana meunang nyalindung ka Kami. Kitu deui kaom pahatuna serenkeun ka Kami supaya kaurus. 174
Yeremia 49.12-17 12 Cacakan anu teu pantes dihukum teu burung dicekok ku hukuman. Na boga panyangka yen maneh baris lolos tina hukuman? Maneh komo, kudu nginum eta cekok hukuman! 13 Kami pribadi geus sumpah yen kota Bosra bakal suwung jadi tegalan, sina matak keueung anu nenjo. Sina pada ngalelewe, ngaranna sina diparake panyapa ku batur. Desa-desana anu dareukeut bakal tumpur saendeng-endeng. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 14 Ceuk kaula, "Eh Edom, Kami nampa timbalan PANGERAN. Mantenna geus ngintun utusan, nguaran bangsa-bangsa sina ngahijikeun balad-balad, sina sasadiaan pikeun ngarurug ka maneh! 15 Maneh ku PANGERAN bakal disina hengker, moal aya anu ngahargaan. 16 Maneh geus katipu ku diri sorangan lantaran takabur. Saenyana maneh teh euweuh nu mikasieun. Ceuk rarasaan sorangan bae pada mikasieun soteh, dumeh tempat maneh ayana di puncak gunung luhur, di luhur cadas-cadas anu nangtawing. Tapi sanajan nyayang di nu luhur kawas manuk galudra ge, ku PANGERAN maneh mo burung digejretkeun. Kitu timbalan PANGERAN." 17 Timbalan PANGERAN, "Edom bakal pohara ruksakna nepi ka matak hookeun, matak keueung anu ngaliwat ka dinya. 175
Yeremia 49.18-23 18 Anu bakal karandapan ku Edom sarua jeung anu karandapan ku Sadumu jeung Gomora, basa eta dua nagri katut kota- kotana anu dareukeut ka dinya ditumpurkeun. Saendeng-endeng moal dicicingan deui, kitu timbalan Kami, PANGERAN. 19 Cara singa anu norojol ti leuweung kai anu rekep di sapanjang Walungan Yordan, terus nonggoh ka sampalan-sampalan anu ngemploh hejo, Kami baris norojol ka tempat urang Edom, sina kalabur sapada harita, ngarejat ti nagrina. Satuluyna Kami rek ngangkat hiji pamingpin pikeun ngatur eta nagri. Cik saha anu bisa nandingan Kami? Saha anu wani nangtang ka Kami? Raja anu kumaha anu pikuateun ngalawan Kami? 20 Ku sabab kitu, bandungan ieu niat Kami perkara urang Edom. Bandungan ieu pangersa Kami perkara pangeusi kota Tman. Nepi ka barudakna pisan bakal diseredan, jalma-jalma baris guyur tagiwur. 21 Upama Edom geus rugrug, sorana gumuruh matak oyag jagat, tingjareritna kadenge ka nu jarauh nepi ka Teluk Akaba. 22 Musuh bakal ngaranggeum Bosra lir manuk galudra nu nyirorot ti awang-awang bari meberkeun jangjang. Hate serdadu- serdadu Edom poe eta teu beda ti hate awewe anu rek ngajuru, pinuh kapaur jeung karisi." 23 Perkara Damsik kieu timbalan PANGERAN, "Pangeusi kota Hamat jeung Arpad ngarasa 176
Yeremia 49.24-30 hariwang jeung salempang, lantaran nampa beja-beja goreng. Rasa kasalempangna lir ombak laut anu daratang pagulung-gulung, nepi ka maranehna teu bisa ngarasa tengtrem. 24 Tanagana geus leuseuh, tuluy kabur bakating ku tagiwur. Hatena sarumeblak asa aya kanyeri cara awewe nu rek ngajuru. 25 Nagrina anu sakitu alusna jeung pikagenaheunana teh ngadadak suwung. 26 Taruna-tarunana poe eta bakal tumpes diparaehan di jalan-jalan, serdadu-serdaduna bakal tumpur. 27 Tembok kuta kota Damsik jeung karaton- karaton Raja Benhadad ku Kami baris dihuru. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 28 Ngeunaan perkara kaom Kedar jeung distrik-distrik nu dibawah ku kota Hasor, anu geus eleh ku Raja Nebukadnesar ti Babul tea, kieu timbalan PANGERAN: "Tarajang urang Kedar, jeung tumpes jalma-jalma urang tatar wetan! 29 Kemah-kemahna, ingon-ingonna, tenda- tenda kemahna jeung sagala eusi kemahna rampas, kitu deui onta-ontana. Bejakeun ka maranehna, Maraneh geus kalingkung balahi! 30 Eh urang Hasor, Kami PANGERAN ngabejaan, maraneh mending kalabur, nyarumput sing jauh. Sabab Raja 177
Yeremia 49.31-37 Nebukadnesar ti Babul geus niat narajang. Carekna, 31 Eta bangsa urang gempur. Kotana anu majar aman santosa teh geus ngemplong- molongpong euweuh pantoan, euweuh tulakna. 32 Onta-onta jeung ingon-ingonna baris rampaseun. Eta bangsa anu buukna ditarukungan teh ku Kami rek dipabalencarkeun, sina dironom ku balahi ti unggal juru. 33 Kota Hasor pijadieun suwung salalanggengna. Anu araya di dinya ngan ajag, moal dicicingan deui ku jelema. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 34 Waktu Sidkia anyaran jadi raja di Yuda, PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan ka kaula perkara nagri Elam. 35 Kieu dawuhana-Na, "Pasukan gondewa nu jadi inti kakuatan nagri Elam, ku Kami rek dibasmi. 36 Elam sina katebak angin ti unggal juru, sina pabalencar ka mana-mendi, nepi ka taya hiji nagri anu henteu kadatangan ku nu ngarungsi ti Elam. 37 Urang Elam sina gimir ku musuh-musuhna anu keur ngarah-ngarah. Amarah Kami bakal ngagugudag. Urang Elam sina ditumpes digempur ku musuhna nepi ka beak. 178
179 Yeremia 49.38-50.6 38 Para raja jeung para pamingpinna ku Kami rek ditumpes, geus kitu Kami rek ngadegkeun tahta Kami di dinya. 39 Tapi ka hareupna mah urang Elam ku Kami rek dimenyatkeun deui. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 50 1 Ngeunaan perkara nagri Babul jeung pangeusina, kieu timbalan PANGERAN ka kaula, 2 "Utarakeun ieu beja ka bangsa-bangsa! Uarkeun! Pasang tandana, uarkeun wartana! Ulah aya anu dikilungan! Babul geus rugrug. Dewana, si Merodak geus bubuk! Brahala- brahalana kawiwirangan! Dewa-dewana anu najis geus bencar! 3 Hiji bangsa ti beulah kaler geus maju rek ngarurug, rek ngosongkeun Babul. Pangeusi Babul, jalma, sato, bakal kalabur. Babul bakal suwung moal aya nu nyicingan deui." 4 Timbalan PANGERAN, "Dina mangsa eta, Israil jeung Yuda bakal rawah-riwih nareangan Kami, Allahna. 5 Jeung naranyakeun jalan ka Sion, seug ngajarugjug ka dinya. Engke maranehna bakal ngayakeun hiji perjangjian jeung Kami, langgeng moal pegat-pegat. 6 Eta umat Kami apruk-aprukan lir domba anu kasarung nepi ka gunung-gunung, ku nu ngangonna diantep. Utrak-atrok turun gunung unggah gunung, parohoeun ka jalan balik.
Yeremia 50.7-13 7 Sajeroning kitu ditarajang ku sakur nu manggihan. Ceuk musuhna, Eta jelema- jelema teh geus boga dosa ka PANGERAN; jadi kalakuan urang ka maranehna teh teu salah. Kuduna mah maranehna teh saratia ngarandel ka PANGERAN cara karuhunna. 8 Eh Israil, geura kalabur ti Babul, nyaringkah. Kudu paheula-heula! 9 Sabab Babul ku Kami rek disina ditarajang ku bangsa-bangsa anu garagah ti kaler, beunang Kami ngahijikeun, bangsa paninggaran anu kamashur, anu jamparingna tara nyalahan. Ayeuna geus tata baris siap tempur, rek merangan jeung ngelehkeun eta nagri. 10 Babul bakal diranjah, harta bandana pada nyarokotan sakarep-karep ku musuhna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 11 Timbalan PANGERAN, "Urang Babul, maraneh geus neungteuinganan ka bangsa Kami, mani barungah, araratoh kawas sapi keur ngirik gandum, kawas kuda keur hohoang. 12 Ku sabab kitu, ayeuna nagri maraneh sorangan anu sakitu gedena bakal apes, bakal asor. Bangsa Babul bakal jadi pangleutikna di antara bangsa-bangsa sejen. Tanahna bakal garing moal ngambeu-ngambeu cai kawas gurun keusik. 13 Babul bakal suwung moal dicicingan deui, bakal tetep jadi gundukan ruruntuhan, nepi 180
181 Yeremia 50.14-20 ka matak helok jeung olohok anu ngaliwat ka dinya, sabab Kami geus pohara napsuna. 14 Pasukan gondewa, geura tata baris siap tempur ngepung Babul. Hujanan ku jamparing, sabab geus boga dosa ka Kami, PANGERAN. 15 Hucuhkeun perang di sakuliah eta nagri. Babul taluk. Kuta-kutana bedah, rugrug. Babul keur dibales ku Kami. Pek ku maraneh oge bales sakumaha kalakuanana bareto ka batur. 16 Di tanahna ulah sina aya nu nebarkeun binih atawa dibuat. Urang asing anu hirup di dinya geus harayangeun buru-buru mulang ka nagrina sorangan, sarieuneun ku balad nu keur nempuh." 17 Timbalan PANGERAN, "Urang Israil paburencay lir domba dibeberik ku singa. Mimitina ditekuk ku raja Asur, tuluy ku Raja Nebukadnesar ti Babul dikerekeb tulangna. 18 Raja Asur geus dihukum ku Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allahna Israil. Raja Nebukadnesar oge jeung nagrina tangtu dihukum. 19 Urang Israil rek dipulangkeun ka lemah caina. Bakal bisa ngadalahar deui hasil bumi ti Gunung Karmel jeung ti daerah Basan, kitu deui hasil pepelakan ti daerah Epraim jeung Gilad. 20 Dina mangsa eta di Israil moal kapanggih aya dosa, di Yuda moal aya deui kajahatan,
Yeremia 50.21-27 sabab eta umat anu ku Kami dikarikeun teh geus dihampura. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 21 Timbalan PANGERAN, "Geura tarajang urang Merataim jeung urang Pekod. Tumpes, tumpurkeun. Jalankeun kabeh parentah Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 22 Eta tanah jadi ngageder ku perang, ruksakna pohara. 23 Bareto Babul teh lir gegendir ngancur- ngancurkeun jagat. Ayeuna eta gegendir teh geus bubuk! Eta nagri geus ditarajang ku hiji kajadian anu matak hookeun bangsa-bangsa sejen. 24 Eh Babul, maneh geus ngalawan ka Kami. Ayeuna maneh ku Kami karingkus. Maneh teu nyaho yen ku Kami ditaheunan ku pitapak. 25 Kami geus mukakeun tempat nyimpen pakarang Kami; eta pakarang-pakarang ku Kami dikaluar-luarkeun dibarengan ku napsu, sabab Kami, Anu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, boga pigaweeun di Babul. 26 Rurug Babul ti unggal juru. Gedor lumbung-lumbung gandumna. Barang-barang gedoranana hunyudkeun sing ngagugunung lir tumpukan gandum! Musnakeun, sing beresih ulah disesakeun. 27 Serdadu-serdaduna paehan, babadan ku pedang! Cilaka urang Babul! Babul geus waktuna dihukum!" 182
Yeremia 50.28-33 28 (Ceuk kakaburan ti Babul anu daratang ka Yerusalem, Babul teh keur meunang wawales ti PANGERAN Allah urang, tina kalakuanana bareto ngajarah Bait Allah panglinggihana-Na.) 29 Timbalan PANGERAN, "Parentah ku maraneh pasukan ahli mentang panah, kitu deui sakur anu bisa metakeun gondewa jeung jamparing. Kepung eta nagri, ulah aya anu lolos. Bales paningkahna, taur kalakuanana anu bareto, sabab geus wani kurang ajar ka Kami, Anu Maha Suci di Israil. 30 Ku lantaran kalakuanana kitu, taruna- tarunana bakal tumpes diparaehan di jalan-jalan, serdadu-serdaduna bakal ditumpurkeun dina poe eta. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 31 Babul! Ieu Kami Anu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa, geus jadi lawan maneh, lantaran maneh geus sombong ka Kami! Geus waktuna maneh ku Kami dihukum. 32 Bangsa maneh anu kumaki bakal tigedebug, jeung moal aya anu ngahudangkeun. Kota-kota maneh rek dihuru, anu aya sakurilingeunana rek dimusnakeun." 33 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Urang Israil jeung urang Yuda keur dianiaya, dijaga keras ku bangsa anu ngaboyongna, teu meunang ka mana-mana. 183
Yeremia 50.34-40 34 Tapi anu bakal ngajait maranehna teh maha perkasa, jenenganana: PANGERAN Nu Maha Kawasa. Mantenna ku anjeun anu bakal ngangkat maranehna tina kasangsaraan, sarta bakal ngamankeun jagat. Sabalikna urang Babul tangtu bakal cilaka." 35 Timbalan PANGERAN, "Gempur Babul! Gempur rahayatna, gempur para kapalana, gempur para bujanggana. 36 Gempur tukang-tukang torahna, pohara paralungna! Gempur serdadu-serdaduna, sina kalabur pangacianana. 37 Basmi kareta-karetana, tumpes kuda-kudana. Gempur serdadu-serdadu sewaanana, sina beak tanagana! Awut-awut dunyabranana, ranjah, rayah. 38 Garingkeun tanahna, saat-saatkeun walungan-walunganana. Sabab Babul pinuh ku arca brahala, anu ngagelokeun urang dinya. 39 Eta sababna Babul bakal jadi enggon kelong jeung jurig jeung manuk-manuk najis. Saendeng-endeng hamo dicicingan deui ku jelema. 40 Babul baris katinggang ku bahla saperti anu ninggang ka Sadumu jeung Gomora waktu eta nagri jeung kota-kota tatanggana dibasmi ku Kami. Hamo aya deui jelema anu ngancik di dinya. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 184
Yeremia 50.41-51.1 41 Babul bakal ditempuh ku balad ti tebeh kaler, ku hiji bangsa digjaya ti nagri jauh; loba pisan raja-raja nu geus rek narajang. 42 Marawa gondewa jeung tumbak, dedegler taya rasrasan. Daratangna tumpak kuda, sorana lir laut gumuruh, geus kari der ngagempur Babul. 43 Raja Babul nu ngadenge eta beja, leungeunna mani ngulapes, bati ketir tingseleket, cara awewe nu rek ngajuru. 44 Jeg singa ti leuweung sapanjang Walungan Yordan norojol ka tengah-tengah domba di sampalan hejo ngemploh, nya kitu pisan Kami, PANGERAN bakal ngadadak ngadatangan urang Babul, nepi ka maranehna kalabur ti nagrina. Eta nagri satuluyna baris dicangking ku hiji jelema beunang Kami milih. Karana, saha anu sarua jeung Kami? Saha nu wani nangtang ka Kami? Raja mana nu tagen ngayonan Kami? 45 Jadi, darengekeun ieu putusan Kami perkara nagri Babul, kitu deui pangersa Kami ka urang dinya. Maranehna, malah barudakna pisan bakal diseredan, bakal pinuh ku kagimir. 46 Waktu Babul engke rugrug, jagat ear bumi genjlong, bangsa-bangsa bakal ngadarenge anu tingkaroceak." 51 1 Timbalan PANGERAN, "Kami rek ngadatangkeun angin pikeun ngabasmi Babul katut pangeusina. 185
Yeremia 51.2-9 2 Kami rek ngadatangkeun bangsa asing, sina ngaruksak Babul lir angin niup jarami nepi ka ledis. Lamun waktuna geus datang, eta bahla baris kacida ngaruksakna, sarta datangna ti unggal juru, nepi ka eta nagri jadi suwung. 3 Tentarana, sing ulah nepi ka bisa melesatkeun panah, atawa nerapkeun baju beusina. Nu ngarorana ulah aya nu dihirupan. Pasukan baladna ancur leburkeun! 4 Sina paraeh kasambut di jalan-jalan di saban kotana. 5 Kami, Allah, PANGERAN Nu Maha Kawasa can kungsi ninggalkeun Israil jeung Yuda, sanajan maranehna teh geus boga dosa ka Kami, Nu Maha Suci di Israil. 6 Geura kalabur ti Babul! Tareangan pisalameteun! Ulah nepi ka tariwas ku karana dosa Babul. Sabab ayeuna Kami rek ngabales ka Babul, ngahukum satimpal jeung kalakuanana. 7 Babul tadina saperti gelas emas anu dicekel ku Kami, sarta geus ngamabokan saalam dunya. Bangsa-bangsa ngarinum anggur tina eta gelas nepi ka laleungit ingetanana. 8 Babul ngadadak ambruk, geus ditumpurkeun! Geura caleungceurikan! Geura alubaran raheut-raheutna sugan cageur deui. 9 Urang asing anu araya di dinya ngaromong kieu, Urang geus nyoba nulungan Babul, tapi 186
Yeremia 51.10-14 geus teu kaburu. Geus, urang balik. Babul ku Allah geus dihukum beurat pisan, geus ditumpes sama sakali." 10 Dawuhan PANGERAN, "Kieu ceuk umat Kami, PANGERAN geus netelakeun yen urang teh bener. Hayu eta padamelan PANGERAN, Allah urang teh urang caritakeun ka sakur nu aya di Yerusalem." 11 PANGERAN geus ngangsonan raja-raja Media, sabab Mantenna kagungan maksud ngancurkeun Babul. Kitu cara Mantenna bakal ngabales, lantaran Babul geus ngaruksak Bait Mantenna. Perwira-perwira anu mingpin serangan marentah, "Seukeutan jamparing! Parake tameng! 12 Bere tangara pikeun ngamimitian ngagempur kuta Babul. Tohagaan pangjagaan! Eusian sakabeh pos! Sadiakeun pasukan pikeun ngabongohan!" PANGERAN geus ngalaksanakeun pangandika-Na, hal pangersa-Na ngeunaan urang Babul. 13 Eta nagri loba walunganana, loba kakayaanana, tapi ayeuna mah lalakon hirupna geus tamat, nyawana geus paragat. 14 PANGERAN Nu Maha Kawasa geus sumpah nyebat salira-Na ku manten, baris ngadatangkeun jalma-jalma anu lobana lir simeut geusan ngarurug Babul. Maranehna bakal sarurak lantaran unggul. 187
Yeremia 51.15-23 15 PANGERAN ngajadikeun bumi ku pangawasa-Na; ngajadikeun alam dunya jeung mentangkeun langit ku hikmah-Na. 16 Ku pangandika-Na cai nu di awang-awang gumuruh, mega ti tungtung-tungtung bumi sina kumpul. Kilat sina tingjorelat satengahing hujan, angin ribut dibudalkeun ti gudangna. 17 Nenjo nu sarupa kitu, jalma-jalma kasima rumasa teu daya teu upaya; tukang nyarieun arca ngarasa kuciwa, dumeh dewa-dewa bubuatanana palsu, euweuh nyawaan. 18 Kabeh ge gapong, hinakeuneun; dina waktuna mah ku PANGERAN baris dibasmi. 19 Allahna Yakub mah henteu kawas maranehna, da nya Mantenna nu ngadamel saniskara, sarta nya Mantenna nu ngangkat urang Israil jadi umat Mantenna. Ari jenengana-Na PANGERAN Nu Maha Kawasa. 20 Dawuhan PANGERAN, "Eh Babul, maneh teh gada Kami, pakarang perang Kami. Maneh ku Kami dipake pikeun ngaremukkeun bangsa-bangsa jeung karajaan-karajaan. 21 Ngancurkeun kuda jeung nu tarumpakna, ngancurkeun kareta jeung nu tarumpakna, 22 ngajagal jelema-jelema, awewe lalaki, anu karolot nu ngarora, barudak lalaki barudak awewe, 23 meuncitan tukang-tukang ngangon jeung domba-dombana, nu keur ngawaruluku jeung mundingna, numpes pamarentah katut para pajabatna." 188
Yeremia 51.24-30 24 Dawuhan PANGERAN, "Baris kasaksian ku maneh, Babul katut rahayatna ku Kami dibales kalakuanana nu geus ngaruksak Yerusalem. 25 Eh Babul, maneh teh ibarat gunung anu ngaruksak saalam dunya. Tapi ieu Kami, PANGERAN musuh maneh. Maneh ku Kami tangtu dicerek, dibantingkeun jeung diantep ngagoler dina kekebul. 26 Batu-batu urut ruruntuhan maneh moal aya nu kapake deui pikeun wawangunan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 27 Bere tangara geusan narajang! Tiup tarompet sina kadarengeeun ku bangsa- bangsa. Siapkeun bangsa geusan merangan Babul! Bejaan karajaan-karajaan Ararat, Mini jeung Askenas sina buru-buru narajang. Pilih perwira pikeun mingpin. Iangkeun pasukan kuda masing nakleuk kawas simeut. 28 Siapkeun bangsa geusan merangan Babul. Teang raja-raja Media, para pamingpin jeung para pajabatna katut angkatan perang sakabeh nagri jajahanana. 29 Bumi eundeur jeung genjlong, sabab PANGERAN keur ngarobah Babul jadi gurun keusik nu suwung. 30 Perjurit-perjurit Babul geus teu bisa neruskeun tarung, nyarempod di jero bentengna, masing-masing. Geus leungit wawanenna, geus kawas awewe bae. 189
Yeremia 51.31-37 Gapura-gapura kota geus dirarubuhkeun, imah-imahna geus dihuru. 31 Utusan-utusan geus bur-ber mawa beja ka raja Babul yen benteng kotana geus diancurkeun ditarajang ti ditu ti dieu. 32 Musuh geus ngarampas walungan peupeuntasan sarta benteng-benteng geus dihuru. Tentara Babul geumpeur. 33 Moal lila deui ge baris kasarambut jeung diidek-idek kawas gandum diirik. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allahna urang Israil." 34 Raja Babul geus maehan Yerusalem, terus dihakan. Kotana dikuras kawas ngosongkeun kendi; tuluy kabeh diteureuy buleud, teu beda ti naga. Nu dipikahayangna dipilihan, sesana dibalang-balangkeun. 35 Pek urang Sion, geura ngucap kieu, "Muga-muga Babul katulah bongan geus ngarogahala ka urang!" Pek urang Yerusalem, ngucap kieu, "Muga-muga Babul katulah bongan geus nyangsara ka urang!" 36 Geus kitu PANGERAN ngadawuh ka urang Yerusalem, "Perkara maneh ku Kami rek dibela. Sagala kalakuan musuh maneh ku Kami rek dibales. Sumber-sumber cinyusu jeung walungan-walungan di Babul rek disina gararing. 37 Eta nagri baris jadi ruruntuhan, jadi enggon sato-sato leuweung. Katenjona matak 190
Yeremia 51.38-45 keueung, suwung taya nu ngeusian, matak kukurayeun sakur nu ngalanto ka dinya. 38 Urang Babul tinggalaur kawas singa, tinggarereng kawas anak singa. 39 Lain rakus maranehna teh? Keun, ku Kami rek disadiaan hakaneun, sina pesta sukan-sukan nepi ka marabok. Sina nepi ka harees jeung ulah bisa nyararing deui. 40 Lamun geus kitu ku Kami rek diakutan tuluy dipeuncitan moal beda ti anak domba, embe jeung badot. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 41 Kieu timbalan PANGERAN ngeunaan Babul, "Kota nu diagung-agung ku sadunya teh geus dijabel! Estu matak sumeblak ka bangsa-bangsa nu nyaksianana. 42 Geus kalembak jeung kaliputan ku laut nu ombakna tingjelegur. 43 Kota-kotana matak ketir katembongna jeung geus teu beda ti tegalan nu tara kasorang cai, taya pisan nu nyicingan malah tara aya anu liwat-liwat acan. 44 Dewa Bel, dewa nagri Babul ku Kami baris dihukum, emas-emas beunangna malingan sina dipasrahkeun ka Kami; bangsa-bangsa geus moal maruja deui ka dinya. Kuta-kuta Babul geus rubuh. 45 Eh urang Israil geura nyalingkir ti dinya! Salametkeun diri, ulah karerab ku amarah Kami. 191
192 Yeremia 51.46-52 46 Ulah rentag atawa kasima ku dedengean. Da unggal taun oge beja-beja pikarentageun teh rupa-rupa aya beja anu nyaritakeun katelengesan di jero nagri, aya anu nyaritakeun raja merangan raja deui. 47 Mun geus kitu tandaning geus meujeuhna waktuna Kami ngahukum brahala-brahala Babul. Sakuliah nagrina baris ngarasa wirang. Jelema-jelemana kabeh ditumpes. 48 Lamun Babul geus kajabel ku jelema- jelema nu datangna ti kaler, sarta geus diancurkeun, sakur nu di bumi jeung di langit bakal sarurak ku bungah-bungahna. 49 Babul geus ngalantarankeun tiwasna manusa di saalam dunya. Ayeuna ku lantaran geus maehan bangsa Israil anu sakitu lobana, Babul baris runtuh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 50 Dawuhan PANGERAN ka umat-Na nu di Babul, "Maraneh geus luput tina bahya maot. Geuwat nyalingkir! Ulah talangke! Sanajan jauh ti lemah cai masing inget ka Kami, PANGERAN maraneh, jeung ka Yerusalem. 51 Ceuk maraneh, Kuring geus dihinakeun, diwiwirang, geus taya pisan harepan, lantaran tempat suci di Bait Allah geus karampas ku musuh. 52 Ayeuna ceuk Kami, geus datang waktuna Kami baris ngahukum brahala-brahala Babul sarta nu taratu bakal tinggarerung di sakuliah nagri.
Yeremia 51.53-59 53 Sanajan upama Babul bisa ngejat ka awang-awang tuluy ngadegkeun benteng tohaga di dinya, mo burung disusul ku jelema-jelema jurungan Kami supaya ditumpes. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 54 Dawuhan PANGERAN, "Dengekeun sora anu careurik di Babul, nyeungceurikan nagri nu geus ancur. 55 Babul ku Kami keur digempur, karameanana keur dijemplingkeun. Balad musuh muru lir ombak gumuruh, tuluy narajang bari tinggorowok. 56 Daratangna rek ngabasmi Babul; rek nangkepan serdadu-serdaduna, mingges- minggeskeun gondewana. Kami teh Allah anu ngahukum kajahatan. Babul rek dihukum satimpal jeung kajahatanana. 57 Para kawasana rek disina marabok nu palinterna, para pamingpinna, tentarana. Maranehna sina harees, sina ulah harudang deui. Kitu timbalan Kami, nu jadi Raja, PANGERAN Nu Maha Kawasa. 58 Kuta-kuta Babul nu tohaga baris rugrug, gapura-gapurana nu laluhur baris beak dihuru. Hasil gawe bangsa-bangsa kabeh ge taya gunana. Sakabeh hasil usahana beak ku seuneu. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa." 59 Raja Sidkia kagungan pangawal pribadi, ngaranna Seraya anak Neria, incu Mahseya. Dina taun kaopat Sidkia jadi raja Yuda, 193
Yeremia 51.60-52.2 Seraya milu ka anjeunna ka Babul. Harita manehna ku kaula dibere rupa-rupa amanat. 60 Eta amanat ku kaula dituliskeun dina buku, eusina ngeunaan sagala rupa kacilakaan anu baris tumiba ka Babul, nya kitu deui sagala rupa perkara sejenna ngeunaan Babul. 61 Kieu ceuk kaula ka Seraya, "Upama anjeun geus di Babul, sakur anu dituliskeun dina ieu buku kudu dibacakeun sing bedas ka urang dinya. 62 Geus kitu anjeun kudu sembahyang kieu, Nun PANGERAN, Gusti parantos ngadawuh baris ngabasmi ieu tempat dugi ka moal aya deui mahluk nu hirup di dieu, boh jalmi boh sasatoan, sareng ieu tempat baris jadi salalanggengna. 63 Sanggeus tamat dibaca, ieu buku ku anjeun kudu ditalian jeung dibabandulan ku batu, tuluy alungkeun ka Walungan Eprat, 64 bari ngucap kieu, Nya baris kieu pijadieunana Babul, nya eta bakal tilelep, moal timbul-timbul deui, sabab baris dibasmi ku PANGERAN." Sakitu amanat Yermia. 52 1 Waktu Sidkia jadi raja Yuda, yuswana dua puluh hiji taun jeung marentahna di Yerusalem meunang sabelas taun. Ari jenengan ibuna Hamutal putra Yermia urang kota Libna. 2 Raja Sidkia ngalampahkeun dosa ka PANGERAN, teu beda ti Raja Yoyakim bae. 194
Yeremia 52.3-9 3 PANGERAN kacida benduna ka urang Yerusalem jeung Yuda, nepi ka maranehanana disingkirkeun ti payuneuna-Na. Sidkia ngalawan ka Raja Nebukadnesar, raja nagri Babul. 4 Ku sabab kitu Nebukadnesar nyandak balad tuluy nempuh Yerusalem dina tanggal sapuluh bulan sapuluh taun kasalapan pamarentahan Sidkia. Baladna nyarieun pakemahan di luareun eta kota, nyieun tembok-tembok pangepungan di sakurilingna. 5 Eta kota terus dikepung nepi ka taun anu kasabelas pamarentahan Raja Sidkia. 6 Dina tanggal salapan bulan opat taun eta, dina keur meumeujeuhna diamuk ku bahya kalaparan nepi ka rahayat geus teu baroga pisan dahareun, 7 kuta eta kota geus bisa ditorobos ku musuh. Tapi tentara-tentara nagri Yuda kabeh kalabur ti peuting, sanajan sakitu dikepungna oge ku urang Babul. Kalaburna make jalan ka taman karajaan, ngaliwatan gapura nu nyambungkeun tempat patepungna dua kuta, ti dinya terus muru ka Lebak Yordan. 8 Tapi Raja Sidkia diudag ku balad Babul, nepi ka katangkep di hiji tegal deukeut Yeriho, ditaringgalkeun ku sakabeh baladna. 9 Sidkia dibawa ka Raja Nebukadnesar nu keur calik di kota Ribla di wewengkon Hamat, ti dinya anjeunna ku Nebukadnesar ditibanan hukuman. 195
Yeremia 52.10-18 10 Di Ribla putra-putra Sidkia dipaehan di payuneun Sidkia pisan, kitu deui para pajabat nagri Yuda. 11 Geus kitu Sidkia dicokel socana, tuluy dirante sarta dibawa ka Babul. Di Babulna dipanjara nepi ka pupusna. 12 Dina tanggal sapuluh bulan kalima taun kasalapan Nebukadnesar jumeneng raja di Babul, Nebusaradan, anu jadi jurunasehat raja sarta panglima perang asup ka Yerusalem. 13 Bait Allah, karaton jeung imah jalma-jalma penting di Yerusalem ku manehna dihuru; 14 tembok benteng kotana diruntuh- runtuhkeun ku serdadu-serdaduna. 15 Ti dinya sakur nu araya keneh di eta kota, patukangan anu harirup keneh jeung jalma-jalma anu tadina bariluk ka urang Babul, ku Nebusaradan diakut ka Babul. 16 Tapi ari jalma-jalma anu mariskin di Yuda mah, nya eta nu teu boga nanaon, ku manehna diantep sina caricing di dinya, dititah ngebon anggur jeung melak gandum. 17 Jeung deui urang Babul teh ngancurkeun pilar-pilar tambaga nu di Bait Allah katut papadatianana, nya kitu deui paso tambagana, seug eta tambaga teh diakut kabeh ka Babul. 18 Singkup-singkup jeung wadah lebu paranti ngosokan altar, jeung parabot-parabot paranti meresihan lampu-lampu, baskom- 196
Yeremia 52.19-23 baskom paranti nandean getih sato kurban, parukuyan-parukuyan katut barang-barang parunggu lianna keur kaperluan di Bait Allah, eta oge diarakutan. 19 Kitu deui sagala rupa nu dijieun tina perak jeung emas kayaning: mangkok- mangkok leutik, panci-panci wadah ruhak, mangkok-mangkok wadah getih sato kurban, wadah-wadah lebu, suku- suku lampu, mangkok-mangkok wadah seuseungitan jeung mangkok-mangkok paranti ngawadahan anggur kurban. 20 Barang-barang tambaga beunang ngadamel Raja Suleman pikeun kaperluan Bait Allah, nya eta dua pilar, papadatian, paso gede katut dua belas sasapian pananggeuyna, anu beuratna geus moal bisa ditimbang. 21 (52:21-22) Pilar anu dua tea ukuranana sarua luhurna 8 meter, ukuran buleudna 5,3 meter. Kosong di tengahna, kandelna 75 milimeter. Di tungtungna masing-masing aya mamakutaan tina tambaga keneh anu luhurna 2,2 meter sarta di sakurilingna dihias ku anyaman digantungan dadalimaan, kabeh tina tambaga. 22 (52:21) 23 Dadalimaan anu ngagarantung dina anyaman dina tiap pilar lobana saratus siki. Tapi anu tembong ti handap mah, masing-masing ngan salapan puluh genep. 197
198 Yeremia 52.24-31 24 Satuluyna Panglima Nebusaradan nangkep Seraya, Imam Agung, Sepanya imam kadua jeung tilu urang deui pajabat penting Bait Allah. 25 Ti jero kota anu ditangkep teh nya eta panglima pasukan-pasukan, tujuh urang juru nasehat pribadi raja nu araya keneh di kota, sarta wakil panglima purah nyatetkeun laporan katentaraan, jeung genep puluh jelema penting sejenna. 26 Ku Nebusaradan maranehna dibawa ka raja Babul nu keur calik di kota Ribla, 27 di wewengkon Hamat. Maranehna di dinya ku raja disiksa nepi ka maraotna. Jadi urang Yuda teh diakut ka pangbuangan. 28 Jalma-jalma anu ditawan jeung diboyong ku Nebukadnesar teh kieu berendelanana: dina taun katujuh jadina raja, anjeunna ngaboyong 3.023 urang; 29 dina taun kadalapan belas, 832 urang ti Yerusalem; 30 dina taun kadua puluh tilu 745, diboyongna ku Nebusaradan. Jumlah anu dibaroyong teh kabehna 4.600 urang. 31 Sanggeus Yoyakin raja Yuda dipanjarana di pangbuangan meunang 37 taun, dina tanggal dua puluh lima bulan kadua belas taun eta, meunang piwelas ti Ewil Merodak raja Babul gaganti Raja Nebukadnesar, sarta dikaluarkeun ti jero panjara.
Yeremia 52.32-34 32 Ewil Merodak hade pisan ka anjeunna sarta maparin kalungguhan nu leuwih mulya ti batan anu dipaparinkeun ka raja-raja sejenna anu dibaroyong ka Babul jeung anjeunna. 33 Ku kituna Yoyakin diidinan ngaganti papakean panjarana ku papakean biasa sarta saumur hirupna meunang tuang sameja jeung raja. 34 Saumur hirupna kaperluan sapopoena dicukup ku raja. 199
Ratapan 1 1 Yerusalem, urut sakitu gegekna ayeuna jadi nunggelis! Bareto dihormat ku saalam dunya, ayeuna jadi saperti randa. Urut kota pangmulyana, ragrag jadi abid hina. 2 Bati ceurik melas-melis sapeupeuting, pipi lantis ku cipanon. Urut sobat-sobatna taya anu datang ngabeberah anu ngahariji jeung manehna jadi ngahianat sarta jadi lawanna. 3 Urang Yuda jaradi abid nu taya daya, dipaksa indit ti lemah cai, hirupna di nagri batur, teu boga tempat akuan, dilingkung ku musuh-musuh, taya jalan geusan ngejat. 4 Geus taya nu indit ka Bait Allah, geus taya nu babakti dina poe-poe nu suci. Mojang- mojang panyanyina nalangsa, imam-imamna bati rumahuh. Di gapura-gapura taya jalma, Kota Sion diliputan kasedihan. 5 Musuh-musuhna geus hasil, maranehna ngawasaan Sion. Dirina ku PANGERAN disina lara, lantaran loba dosana, anakna kabeh ditawan, diakut ka pangbuangan. 6 Kamulyaan Yerusalem ngan kari urutna. Para pamingpinna kawas uncal nu geus lungse kalaparan, waktu kabur ti nu ngudag, tanagana geus meh musna. 7 Sanggeus rubuh jeung sangsara, Yerusalem ingeteun ka jaman mulyana
Ratapan 1.8-13 baheula. Sanggeus beunang ku musuhna, saurang taya nu bela. Malah rubuhna diseungseurikeun ku musuhna. 8 Musna kahormatanana, taranjang pada ngahina. Bati sasambat bari nyumputkeun beungeutna lantaran era. Yerusalem geus ngotoran dirina ku dosa anu kacida rujitna. 9 Najisna tetela pisan, tapi manehna geus teu tolih kana nasibna. Rubuhna parna kacida, tur taya nu sanggup ngupahan. Musuhna unggul, manehna mah bati sasambat ka PANGERAN menta dikarunyaan. 10 Harta bandana beak diranjah ku musuh. Malah nepi ka kudu nenjo maranehna arasup ka Bait Allah, anu ku PANGERAN dilarang diasupan ku jalma nu lain umat-Na. 11 Rahayatna rarumahuh nareangan dahareun, nalukeurkeun barangna kana kadaharan asal bisa hirup. Seug eta kota ngoceak, "Duh PANGERAN, tingali kabalangsakan abdi." 12 "Tenjo ieu kuring," pokna lumengis ka sakur nu ngaliwat. "Moal aya nu meunang kanyeri saperti kuring kanyeri anu dikeunakeun ku PANGERAN, waktu keur bendu ka kuring. 13 Mantenna ti luhur ninggangan ku seuneu hurung, ngaduruk tulang-tulang kuring. Ti hareup masang pitapak, nepi ka kuring tikusruk, lur dikantun, nandangan kanyeri teu eureun-eureun. 2
Ratapan 1.14-19 14 Kabeh dosa-dosa kuring ku Mantenna diimeutan, dihijikeun terus dibeungkeut, tuluy digantungkeun dina beuheung kuring nepi ka kuring beak tanaga, kuring diserenkeun ka musuh, taya petana ngalawan. 15 Pangeran ngagumujengkeun prajurit- prajurit kuring nu pangbedasna. Mantenna ngintunkeun balad musuh, sina ngabasmi nonoman-nonoman kuring, rahayat kuring ku Mantenna dileyek kawas anggur dina pameresan. 16 Eta sababna cipanon kuring teu saat-saat. Batur teu bisa ngalilipur, taya nu bisa negerkeun hate. Kuring geus rubuh ku musuh, rahayat jadi muluntu. 17 Kuring ngacungkeun leungeun menta dibantu, tapi euweuh nu daekeun. PANGERAN manggil musuh-musuh, sina nempuh ti ditu ti dieu. Kuring ku musuh dileyek kawas geugeuleuh. 18 Tapi eta teh ku sabab PANGERAN adil, salah kuring, mungpang ka Mantenna. Dengekeun, eh rahayat di mana-mana, tenjo ieu kuring nandangan kanyeri, jajaka-jajaka jeung mojang-mojang kuring jaradi babandan. 19 Menta tulung ka sobat-sobat tapi kabeh ararembungeun. Imam-imam jeung para pamingpin, paraeh di jalan-jalan kota sabot nareangan dahareun sangkan bisa hirup. 3
Ratapan 1.20-2.4 20 Duh PANGERAN, tingali kasangsaraan abdi, tingali batin abdi nu nalangsa. Hate abdi ancur kaduhung ku dosa-dosa. Kaluar beunang ku jagal, di jero aya malakalmaot. 21 Dangukeun panyambat abdi, da jalmi mah taya nu sanggup ngupahan. Nu bungah teh musuh, ningal abdi meunang musibat ti Gusti. Mugi buktoskeun waktos anu ku Gusti dijangji, musuh-musuh abdi sing sangsara, sapertos abdi ayeuna. 22 Perhatoskeun sagala kajahatanana. Hukum maranehna, sakumaha Gusti ngahukum dosa abdi. Abdi humarurung nandangan sangsara, hate pinuh ku nalangsa." 2 1 Ku bendu-benduna Pangeran, Sion dirungkup ku poek. Kaendahanana anu lir sawarga, sina lebur burakrakan. Ku bendu-benduna Pangeran, Bait-Na ge nepi ka teu ditolih. 2 Tiap desa di Yuda ku Pangeran dibasmi taya kawatir. Benteng-benteng papayung nagrina dirubuh-rubuhkeun. Karajaanana katut para kawasana, diragragkeun jadi hina. 3 Sajeroning benduna, Pangeran ngancurkeun kakuatan Israil. Waktu musuh datang, urang menta tulung ku Mantenna teu didangu. Kawas seuneu anu ngamuk, Mantenna ngancurkeun sagala rupa. 4 Mantenna saperti musuh, ka urang mentang-mentangkeun jamparing-Na. 4
Ratapan 2.5-10 Jalma-jalma nu matak resep jeung bungah, ku Mantenna dipaehan kabeh. Di dieu di Yerusalem, urang ngarasa panas bebendu-Na. 5 Kawas musuh bae, Pangeran ngagempur Israil. Benteng-benteng jeung karaton- karatonna dijadikeun ruruntuhan. Urang Yuda disina sangsara sapapanjangna. 6 Bait Allah, tempat Mantenna dibakti, eta ge diburak-barik, poe-poe suci jeung poe Sabat dieureunkeun. Raja jeung imam-imam katibanan bebendu-Na. 7 Pangeran nolak altar-Na, ngantunkeun Bait-Na nu suci, ngidinan musuh ngancurkeun tembok-tembokna. Di tempat urang babakti, musuh nyurakkeun kaunggulanana. 8 PANGERAN enggeus mutus yen tembok- tembok Sion kudu rugrug. Memang ku Mantenna geus diukur supaya rugrug sama sakali. Munara-munarana, kuta-kutana, ayeuna kari ruruntuhanana. 9 Lawang-lawang gapura kaurugan ruruntuhan, tulak-tulak papalangna parotong. Raja jeung para bangsawan ayeuna araya di pangbuangan. Hukum Musa teu diwulangkeun deui, nabi-nabi geus tara meunang ilham ti PANGERAN. 10 Urang Yerusalem nu geus karolot, tinghareruk alandiprek dina taneuh, sirahna dilebuan, awakna marake baju karung. Mojang-mojang ngaheluk tarungkul kana taneuh. 5
Ratapan 2.11-17 11 Panon kuring carindul balas ceurik, batin ngenes ngangres. Beak-beak nya nalangsa, ningal dulur-dulur tumpur. Barudak leutik jeung orok kapaehan di jalan-jalan kota. 12 Careurik ema-emaan, kalaparan jeung kahalabhaban. Tingkudupruk di jalan-jalan kawas ku raheut, lalaunan paraeh dina lahunan indungna. 13 Duh Yerusalem, Yerusalem kadeudeuh! Naon nu kudu diucapkeun ku kuring? Kumaha petana ngalilipur anjeun? Da can aya anu sangsarana cara anjeun mah. Kacilakaan anjeun taya watesna saperti lautan, lain tulunganeun deui. 14 Anu ku nabi-nabi diomongkeun ka anjeun teh tipu jeung bohong. Maranehna tara tara nyebutkeun yen anjeun dosa, nepi ka anjeun boga pikiran teu perlu tobat. 15 Sakur anu laliwat ka dieu, nenjona ka anjeun pinuh ku panghina, ngagodegkeun sirah bari nyeungseurikeun ruruntuhan Yerusalem, "Kutan ieu kota nu endah kaagulan sadunya teh?" 16 Musuh-musuh ka anjeun maroyok bari merong bangun ijid, biwirna tingjarebi ngahina, "Geus ancur tah ku urang! Nya ieu poe anu diarep-arep ku urang teh!" 17 PANGERAN geus ngabuktikeun ancamana- Na: Ngabasmi urang taya kawatir, sakumaha ancamana-Na bareto. Musuh urang disina unggul, sina atoheun nenjo urang rubuh. 6
Ratapan 2.18-3.4 18 Duh Yerusalem, kuta-kuta anjeun sina sasambat ka Pangeran. Kocorkeun cipanon beurang peuting kawas walungan, ceurik terus tong eureun-eureun nepi ka cape. 19 Sapeupeuting hees lilir deui, lilir deui, sasambat ka Allah. Ucutkeun eusi hate, menta sangkan Mantenna watir ka anak-anak anjeun, anu sakarat di juru-juru jalan lantaran kalaparan. 20 Duh PANGERAN, tingali ieu kenging Gusti nyasaak! Para indung dugi ka tega ngahakan anak anu tuman dititimang. Imam-imam, nabi-nabi, diparaehan di jero Bait Gusti pisan. 21 Kolot, ngora, tinglalonjor sajajalan. Jajaka-jajaka, mojang-mojang, ngababatang beunang nyabetan ku pedang, ku Gusti dipeuncitan taya kawelas, sajeroning Gusti bendu. 22 Musuh-musuh abdi ku Gusti diondang sina pesta kakejeman sakurilingeun abdi. Dina dintenan Gusti bendu, abdi-abdi taya anu bisa luput. Pun anak sadaya, buah ati kembang rasa, tumpes tumpur diparaehan ku musuh. 3 1 Kuring teh jalma nu geus ngarasa sangsarana dihukum ku Allah. 2 Ku Mantenna terus disedek-sedek, beuki jero, ka nu poek, 3 bari haben diteunggeulan, disiksa taya welasna. 4 Saluar awak eumeur jeung barohak, tulang-tulang parotong. 7
Ratapan 3.5-19 5 Ku Mantenna dikurung di jero panjara kaliwung jeung kalaraan, 6 dipaksa cicing di nu poek mongkleng, poekna alam maot. 7 Kuring dicangcang ku rante, jadi sakitan anu pamohalan bisa kabur. 8 Jejeritan menta tulung ge ku Allah henteu didangu. 9 Mun leumpang jajarigjeugan, kapeungpeuk sakurilingna ku tembok batu. 10 Mantenna ngadago kawas biruang, tuluy ngarontok saperti singa. 11 Kuring diudag kaluar ti jalan, disasaak, tuluy ditinggalkeun. 12 Mantenna mentang gondewa, jamparing- Na ditojokeun ka kuring, 13 tuluy dilepas-lepaskeun narancleb jero kana awak. 14 Sapoe jeput kuring pada nyeungseurikeun, ku jalma-jalma dijieun bahan luluconna. 15 Sangsara nu pait peuheur, eta keur dahareun jeung inumeun kuring ti Mantenna. 16 Beungeut kuring ku Mantenna diasah kana taneuh, huntu parunglak dibenturkeun kana batu. 17 Kuring geus poho, kumaha rasana sehat, kumaha rasana tengtrem jeung bagja. 18 Samar bisa hirup lila, harepan ka PANGERAN geus leungit. 19 Ari ras kana kanyeri tur teu boga tempat cicing, karasana lir racun pait. 8
Ratapan 3.20-34 20 Hal ieu teu weleh jadi pikiran, jadi bangbaluh hate. 21 Ngan hadena pangharepan timbul deui, lamun inget yen: 22 Asihing PANGERAN teh taya kandegna, welas-Na taya suda-Na, 23 tetep seger lir hawa isuk, tur pasti lir surya medal. 24 Kaboga kuring ngan PANGERAN, harepan ngan ka Mantenna. 25 PANGERAN teh murah asih ka nu ngandel ka Mantenna. 26 Hade lamun urang sabar, nunggu wancina urang dijait ku Mantenna. 27 Malah mun urang ti ngongora diajar sabar kitu, eta teh utama pisan. 28 Mun urang meunang kasusah, bawa diuk nyorangan bari sabar nyicingkeun diri, 29 tungkul sumerah, sabab bisa jadi harepaneun aya keneh. 30 Panyiksa, panghina, ulah weleh tarimakeun. 31 Pangeran teh maha welas, moal salawasna ngantepna ka urang. 32 Mantenna sok maparin duka lara, tapi pasti jeung teguh asih-Na. 33 Najan maparin kasedih atawa kanyeri, saenyana Mantenna henteu iklaseun. 34 Pangeran uninga waktu hate urang ancur di jero panjara. 9
Ratapan 3.35-48 35 Mantenna uninga, waktu hak-hak urang paparin Mantenna dipungkir ku batur, 36 uningaeun waktu kaadilan diputer balik di pangadilan. 37 Ngan pangersa Pangeran bae nu pasti baris ngajadi. 38 Hade jeung jahat bisa jalan ngan ku karana parentah Mantenna. 39 Jadi lamun ku karana dosa sorangan urang dihukum ku Mantenna, ku naon make ngarasula? 40 Lenyepan lalampahan urang, tuluy balik deui ka PANGERAN. 41 Bukakeun hate ka Allah di sawarga, sarta ngadoa, 42 "Abdi-abdi parantos dosa, ngalawan, sareng Gusti, nun PANGERAN, teu kersa ngahampura. 43 Gusti ngudag-ngudag, ngabinasa abdi sadaya, kawelas Gusti kasilep ku bendu. 44 Mega bebendu Gusti kacida kandelna, teu tiasa katembus ku paneda abdi sadaya. 45 Abdi sadaya ku Gusti didamel pangruntahan saalam dunya. 46 Dicarekan sareng dipoyok ku sadaya musuh. 47 Nyorang cilaka dugi ka runtuh lebur hirup diriung ku bahla sareng kasieun. 48 Cipanon bedah, caah sapertos walungan nyeungceurikan bangsa abdi nu parantos ruksak. 10
Ratapan 3.49-63 49 Kuring moal eureun-eureun ngocorkeun cipanon, 50 nepi ka PANGERAN neuteup ti sawarga sarta merhatikeun ka urang. 51 Hate kuring ngangres nenjo anu tumiba ka para wanita di jero kota. 52 Kawas manuk, kuring ditaheunan ku musuh anu ngewaeun teu puguh-puguh. 53 Digebruskeun hirup-hirup kana sumur, liangna dipendet ku batu. 54 Cai geus mimiti ngalaput awak ceuk pikiran sakeudeung deui ge kuring paeh. 55 Ti dasar sumur abdi jumerit ka Gusti, nun PANGERAN. 56 Sareng waktos abdi nyuhunkeun supados panyambat abdi didangu, Gusti ngadangukeun, 57 sareng ngawaler yen abdi ulah sieun. 58 Teras Gusti sumping kangge ngajait abdi. Sareng nyalametkeun nyawa abdi. 59 Abdi nyuhunkeun dipaparin kaadilan, da Gusti uninga kajahatan batur ka abdi, 60 uninga kumaha geuleuheunana musuh, sareng kumaha sakaitna ngalawan ka abdi. 61 Gusti ngadangu maranehna nyarekan ka abdi, nun PANGERAN, uninga kana pakarepan maranehna. 62 Sadinten jeput maranehna ngomongkeun abdi, sareng ngarang rarancangna. 63 Ti enjing dugi ka wengi maranehna guguyonan perkawis abdi. 11
Ratapan 3.64-4.8 64 Hukum kalakuanana kitu teh, nun PANGERAN. 65 Sapa maranehna sina pegat harepan! 66 Udag-udag, sapukeun sing leungit ti alam dunya." 4 1 Emas urang nu harerang jadi surem teu cahyaan. Batu-batu Bait Allah bacacar di jalan-jalan. 2 Para nonoman Sion pikeun urang pangajina sarua jeung emas, tapi ayeuna mah geus disaruakeun jeung pariuk taneuh. 3 Dalah indung ajag ge sok nyusuan anakna, tapi bangsa kuring mah kawas manuk onta, ka orokna ge telenges. 4 Orok-orokna diantep sina paraeh ku lapar jeung ku halabhab, barudak marenta dahar taya nu mere. 5 Nu tuman dalahar ngeunah, paraeh di jalan-jalan ku kalaparan. Nu biasana hirup mewah, ayeuna ngorehan dahareun di jarian. 6 Bangsa kuring geus dihukum leuwih beurat ti batan urang Sadumu, anu ngadadak dilebur ku Allah. 7 Para pamingpin urang asalna mah tanpa noda, murni saperti salju, taregep sarta baredas, semu cahyaan lantaran sarehat. 8 Ayeuna mah ngalalungsar di jalan teu bisa kawawuhan, beungeutna gareuneuk siga rek sahoseun, kulitna gararing kawas pangpung, kararijut dina tulangna. 12
13 Ratapan 4.9-17 9 Leuwih untung nu paeh di medan perang, ti batan nu paeh sanggeusna, paehna lalaunan lantaran kalaparan, teu manggih dahareun pikeun hirupna. 10 Kacilakaan bangsa kuring estu pikasieuneun, indung-indung nu gede kanyaahna ge nepi ka tega ngulub anak sorangan jadi dahareun. 11 PANGERAN ngumbar bendu-Na Sion dihuru diratakeun jeung taneuh. 12 Di mana-mana, saurang ge, malah para pamingpin bangsa asing ge, taya nu percaya yen gapura-gapura Yerusalem bisa diasupan musuh. 13 Tapi hal eta geus kajadian, lantaran nabi-nabina geus dosa, imamna saralah, ngalantarankeun paraehna rahayat anu teu salah. 14 Para pamingpinna mapay-mapay jalan kawas nu lolong, pakeanana jeger ku getih matak geuleuh nyabakna. 15 Pada ngahaokan ku jalma-jalma, "Nyingkah maneh, rujit! Tong antel ka kami!" Tungtungna ngalantur mapay bangsa-bangsa, tapi taya nu narima. 16 PANGERAN ku manten geus teu kersaeun nolih, malah maranehna dipabalencarkeun. Imam-imam jeung para pamingpin urang ku Mantenna geus teu dihargaan. 17 Nenjoan nepi ka cape sugan datang nu rek nulungan, tapi teu aya bae. Haben
Ratapan 4.18-5.2 ngarep-ngarep pitulung ti hiji bangsa nu teu bisaeun mere naon-naon. 18 Musuh ngawaskeun terus, nepi ka urang teu bisa ngulampreng ka jalan. Poe-poe urang geus tutup, tinggal ngadagoan panungtungan. 19 Musuh ngudagna leuwih gancang ti batan heulang anu nyirorot ti awang-awang. Mubus ka gunung urang disusul, ka gurun keusik diberik. 20 Musuh geus nangkep sumber hirup urang, raja pilihan PANGERAN, nu ku urang dipercaya nangtayungan ti sakur nu datang nempuh. 21 Hayoh urang Edom jeung urang Us, teruskeun sareuri barungah, meungpeung barisa keneh. Picilakaeun maraneh ge tereh datang; maraneh ge bakal sasampoyongan, taranjang, nandangan era. 22 Sion mah dosana enggeus kabayar; urang ku PANGERAN moal lila-lila deui diantep di pangbuangan. Sabalikna maneh Edom, bakal dihukum ku PANGERAN, kalakuan maneh anu salah ku Mantenna bakal dibolekerkeun. 5 1 Nun PANGERAN, sing emut ka nu karandapan ku abdi-abdi. Tingali kahinaan abdi sadaya. 2 Harta milik abdi-abdi dikawasaan ku jalmi-jalmi sanes, rorompok dicicingan ku jalmi-jalmi urang asing. 14
Ratapan 5.3-14 3 Para bapa parantos maraot ku musuh, indung-indung ayeuna jaradi randa. 4 Cai kangge nginum kedah dibayar, kayu kangge suluh kedah dipeser. 5 Abdi-abdi dipaksa digawekeun sapertos kalde atanapi onta, cape ge teu kenging ngaso. 6 Malar tedaeun cekap kangge hirup, abdi-abdi indit jajaluk ka Mesir sareng ka Asur. 7 Karuhun nu gaduh dosana, parantos maraot, abdi-abdi nu nandangan sangsarana. 8 Abdi-abdi diparentah ku jalmi-jalmi anu teu langkung ti harkat badega, nanging teu aya nu tiasa ngaleupaskeun abdi-abdi tina cangkinganana. 9 Di luar kota tingalider tukang-tukang maehan, upami abdi-abdi nyiar tedaeun, nyawa taruhanana. 10 Perbawa lapar, awak jadi nyongkab panas ku muriang, kulit ge panas sapertos anglo. 11 Bojo-bojo diperkosa di Gunung Sion pisan, di tiap desa di Yudea, mojang-mojang dipaksa masrahkeun kahormatanana. 12 Para pamingpin ditarangkepan, teras digarantung. Para sepuh teu diajenan. 13 Para jajaka dipaksa kedah ngagiling gandum saperti abid. Barudak leutik tingjarigjeug manggulan kayu anu bareurat. 14 Kolot-kolot tara deui dariuk di gapura kota, barudak ngora tara deui maen musik. 15
Ratapan 5.15-22 15 Kabagjaan abdi-abdi parantos musna tina kahirupan; igel abdi-abdi gentos jadi kanalangsaan. 16 Sugri nu jadi kareueus parantos teu araya. Abdi-abdi jadi cilaka ku margi parantos dosa. 17 Gering sajeroning pikir, panon meh teu awas ningal, kahalangan ku cipanon, 18 nalangsa ku Gunung Sion nu parongpong cunggelik sepi, ruruntuhanana jadi tempat laliarna anjing-anjing leuweung. 19 Nanging nun PANGERAN, Gusti teh Raja abadi, nu murba salalanggengna. 20 Ku naon ngantunkeun abdi sadaya sakitu lamina? Kumaha, kersa upami Gusti mikaemut deui ka abdi sadaya? 21 Wangsulkeun abdi sadaya, wangsulkeun ka pangkon Gusti, nun PANGERAN! Pulihkeun deui kamulyaan abdi-abdi sapertos kapungkur. 22 Atanapi bade tetep abdi-abdi dipiceun sapapaosna? Bade teras bendu teu aya watesna? 16
Yehezkiel 1 1 Sim kuring, Yeheskel bin Busi, pangkat imam. Hirup di nagri Babul, matuh di sisi Walungan Kebar, bareng jeung sasama bangsa Yahudi, jadi boyongan. Dina tanggal lima, bulan kaopat, taun katilu puluh, ningal langit muka. Breh aya titingalan ngeunaan salira Allah. 2 Harita nincak taun kalima Raja Yoyakin jadi boyongan di nagri Babul. 3 Di dinya, di sisi Walungan Kebar, nagri Babul, kakuping gentra PANGERAN nimbalan ka sim kuring, sarta sim kuring keuna ku pangawasa-Na. 4 Barang tanggah, katingal aya angin topan nebak ti kaler, bray kilat ngaburinyay tina gumplukan mega, langit lebah dinya mani ngagebur. Anu kasorang ku eta kilat mani ruhay cahayaan lir sinar parunggu. 5 Di jero topan tea, di tengah-tengahna, aya opat mahluk siga-siga jelema. 6 Beungeutna opat-opat, jarangjangan opat-opat. 7 Sukuna barebeng jeung talapokan siga talapok sapi, harerang kawas parunggu anyar digosok. 8 Jaba ti bareungeutan, jeung jarangjangan teh, baroga leungeun opat-opat deui,
Yehezkiel 1.9 -16 bangunna siga leungeun jelema, ayana di handapeun tiap jangjang. 9 Ari jangjangna maleber dua-dua, tungtung jeung tungtung antel kana jangjang baturna, ngawangun pasagi opat. Ana mahluk-mahluk tea obah, bareng obah opatanana, tapi awakna henteu kabawa ngagilir. 10 Ari beungeutna anu opat-opat tea, bangunna ge pada-pada opat rupa, beda- beda. Nu beulah hareup beungeut jelema, nu beulah katuhu beungeut singa, nu beulah kenca beungeut sapi, nu beulah tukang beungeut manuk rajawali. 11 Jangjangna maleber dua-dua ka luhur, paantel jeung tungtung jangjang batur gigireunana, ari jangjang anu dua deui ngalalingkup nutupan awakna. 12 Nyanghareupna masing-masing bisa ka opat jihat, jadi bisa bareng ka ditu ka dieu ka mana karepna bari teu kudu luak-lieuk. 13 Di tengah-tengah eta opat mahluk aya anu kawas obor ngagebur, obah-obah teu daek cicing. Hurungna ngagegedur, kilatna mancawura. 14 Opat mahluk tea oge henteu cicing, suat-siet ka ditu ka dieu kawas kilat. 15 Sabot sim kuring nelek-nelek eta opat mahluk, breh ningal aya opat gilinding napak kana taneuh di gigireunana masing-masing. 16 Eta gilinding sarua bangunna, jeung tingpaloncorong kawas sorot batu permata. 2
Yehezkiel 1.17-25 Di tengah saban gilinding aya gilinding hiji deui di tengah asna. 17 Jadi gilinding teh bisa obah ka opat jihat. 18 Pelekna masing-masing pinuh katutup ku mata. 19 Ana opat mahluk tea pindah, gilinding tea ge pindah nuturkeun; ana opat mahluk tea ngapung, gilinding tea ge nuturkeun ngapung. 20 Opat mahluk tea pipindahan ka mana karep, gilinding-gilinding oge nya kitu, da diatur ku opat mahluk tea. 21 Jadi saban opat mahluk tea maju, atawa eureun, atawa ngapung, gilinding-gilinding tea ge nuturkeun kitu. 22 Di luhureun sirah opat mahluk tea aya anu siga lalangit melengkung, kawas tina kristal, matak serab. 23 Nya di handapeun eta ayana opat mahluk tea, meberkeun dua jangjangna masing-masing sina paantel jeung tungtung jangjang baturna, sarta jangjang anu dua deui ngalingkup nutupan awakna. 24 Sora jangjangna ari keur hiber mani ngaguruh sada guruhna laut, sada ambregna aleutan balad gede, jeg soara gentra Allah Nu Maha Kawasa. Ari hiberna eureun, jangjangna dilingkupkeun. 25 Tapi soara guruhna mah kadenge keneh, datangna ti luhureun lalangit nu melengkung tea, di luhureun sirah mahluk anu opat. 3
Yehezkiel 1.26-2.6 26 Di luhureun lalangit tea aya anu siga singgasana tina batu nilem, dilinggihan ku anu siga manusa. 27 Eta anu siga manusa teh cahayaan kawas cahaya parunggu nu keur dilebur ku seuneu. Cahayana mancawura matak serab pisan, 28 jadi warna-warni cara cahaya katumbiri. Sihoreng eta cahaya anu pikahelokeun teh tanda yen PANGERAN aya di dinya. Bruk bae sim kuring nyuuh kana taneuh, geus kitu ngeng aya gentra. 2 1 Gentra teh kieu ungelna, "Eh anak manusa, geura cengkat. Kami boga caritakeuneun." 2 Sabot kitu sim kuring katerap ku Roh Allah, sarta deg sim kuring ditangtungkeun. Geus kitu ngeng gentra teh aya deui, ungelna, 3 "Eh anak manusa, maneh ku Kami arek diutus ka urang Israil. Maranehna geus barontak ka Kami, ngaralawan. Barontakna nepi ka ayeuna. Karuhunna oge kitu, 4 baredegong, ka Kami henteu ngajenan. Nya ku sabab kitu maneh ku Kami diutus ka ditu, ngemban timbalan anu baris diandikakeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 5 Rek nurut rek henteu eta tukang barontak teh ka maneh, kumaha maranehna bae, asal nyarahoeun yen aya nabina. 6 Maneh, eh anak manusa, teu kudu sieun ku maranehna. Teu kudu miris ku omonganana. Geus tangtu ngaralawan, ngahararina ka 4
Yehezkiel 2.7-3.3 maneh. Hirup jeung maranehna sarua jeung dirubung-rubung ku langgir. Tapi poma ulah inggis ku eta tukang barontak, teu kudu paur ku omonganana. 7 Tepikeun bae ka maranehna anu ku Kami baris diandikakeun ka maneh, rek ditarurut rek henteu, kawantu eta teh jalma-jalma anu baredegong pisan. 8 Eh anak manusa, regepkeun sagala rupa anu ku Kami baris diandikakeun teh. Maneh mah ulah ngalawan, ulah kawas maranehna. Pek geura calangap, dahar ieu anu diasongkeun ku Kami." 9 Sor aya panangan nyodorkeun hiji surat gulungan. 10 Seug eta surat gulungan teh ku eta panangan dibuka, katembong dua beulahanana ditulisan, anu ungelna ucapan- ucapan ngagambarkeun jerit kapati-pati, haregung jeung humarurung. 3 1 Allah nimbalan, "Eh anak manusa, dahar ieu surat gulungan teh. Geus kitu maneh kudu indit ka urang Israil, ngemban timbalan Kami." 2 Seug sim kuring calangap. Surat gulungan teh ku eta panangan diasongkeun, supaya didahar. 3 Timbalana-Na deui, "Eh anak manusa, heh ieu surat gulungan teh dahar. Eusian beuteung teh ku ieu." Seug ku sim kuring didahar, rasana amis asa madu. 5
Yehezkiel 3.4 -13 4 Allah nimbalan, "Eh anak manusa, jig tepungan urang Israil, tepikeun timbalan Kami ka maranehna. 5 Maneh teh diutus teh lain ka bangsa asing anu basana hese. Diutus teh ka bangsa Israil. 6 Ari diutus ka bangsa asing anu loba mah, anu basana harese, anu maneh teu ngarti, moal teu aya anu daraekeun ngadengekeun ka maneh. 7 Tapi urang Israil mah saurang ge teu nurut. Baredegong kabeh, bangkawarah. 8 Ku sabab kitu maneh oge ku Kami rek dibedegongkeun kawas maranehna. 9 Maneh rek dijieun lir batu karang, anu tagen, sarta teuas cara inten. Jadi ulah salempang ku eta anu balangkawarah teh." 10 Timbalana-Na deui, "Eh anak manusa, regepkeun, ingetkeun sagala rupa anu baris diucapkeun ku Kami. 11 Jung tepungan batur maneh pada-pada boyongan, bere nyaho timbalan-timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, rek didarenge rek henteu." 12 Geus kitu sim kuring diangkat ku Roh Allah. Ari di tukangeun aya sora anu maruji mani ngageder, ungelna, "Sagala puji kasanggakeun ka PANGERAN anu jumeneng di sawarga agung!" 13 Sora eta pabaur jeung sora jangjang opat mahluk anu bareng kikiplik di awang-awang, 6
Yehezkiel 3.14-19 pagalo jeung sora gilinding-gilinding tea, tinggeleger sada lini. 14 Sajaba ti diangkat ku Roh Allah, karasa aya deui tanaga anu ngangkat sarta nyandak sim kuring, kacida rongkahna, nya eta tanaga kakawasaan PANGERAN. Sajeroning kitu sim kuring kadatangan rasa keuheul, jeung hayang ngabudalkeun amarah. 15 Saterusna sim kuring geus aya di Tel Abib di sisi Walungan Kebar, tempat para boyongan tea. Meunang tujuh poe cicing bae di dinya, asa hareugeueun keneh ku sagala anu geus katingal jeung nu geus karungu. 16 Sanggeus liwat tujuh poe, PANGERAN nimbalan ka sim kuring, 17 "Eh anak manusa, maneh ku Kami diangkat jadi pangawasa urang Israil. Tepikeun ancaman-ancaman Kami ka maranehna. 18 Upama Kami geus nimbalan si Anu kudu paeh lantaran nyieun dosa, upama jelemana ku maneh henteu dibere peringetan yen ulah jahat sangkan nyawana karaksa, eta jelema tangtu paeh tur nanggung dosa. Tapi sual paehna maneh anu kudu tanggung jawab ka Kami. 19 Upama paehna sanggeus ku maneh dielingan henteu nurut, paehna nanggung dosa, tapi sual paehna lain salah maneh, maneh tangtu salamet. 7
Yehezkiel 3.20-26 20 Upama aya jelema bener tuluyna nyieun dosa, sarta ku Kami digebruskeun kana bahya maot, upama ku maneh henteu dibere peringetan, tangtu eta jelema paeh nanggung dosa, sarta kalakuanana ka tukang-tukang anu hade ku Kami hamo dipirosea. Tapi sual paehna maneh kudu tanggung jawab ka Kami. 21 Sabalikna upama ku maneh dipepelingan heula yen ulah nyieun deui dosa seug nurut, eureun tina ngalampahkeun dosa, eta jelema tangtu hirup terus, maneh oge salamet." 22 Heab ku sim kuring karasa aya hiji kakuatan, nandakeun PANGERAN keur aya di dinya. Karungu Mantenna ngandika, "Maneh kudu indit ka lebak. Kami rek ngandika ka maneh di ditu. 23 Barang jol ka lebak, breh ningal kamulyaan PANGERAN saperti anu katingal di sisi Walungan Kebar. Bruk sim kuring nyuuh kana taneuh. 24 Tapi tuluy ditangtungkeun deui ku Roh Allah anu nyurup ka sim kuring. PANGERAN nimbalan kieu, "Geura balik, tuluy ngurung maneh di imah. 25 Di dinya maneh arek ditalian, eh anak manusa, sangkan teu bisa patepung jeung jalma rea. 26 Letah maneh arek dibisukeun, sangkan teu bisa mere peringetan ka jalma-jalma bangkawarah. 8
Yehezkiel 3.27-4.5 27 Upama geus aya deui pangandika Kami ka maneh, sarta maneh geus dibere kapercekaan nyarita, ucapkeun ka maranehna sagala hal anu baris didawuhkeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Ngan ku sabab jelema-jelemana basangkal, nu daraek ngadenge ka maneh teh ngan sawareh, nu sawareh deui mah moal malire." 4 1 Allah ngandika, "Eh anak manusa, cokot batu bata, teundeun di hareupeun. Tuluy garis-garis, gambarkeun kota Yerusalem. 2 Di sakurilingeunana gambarkeun solokan- solokan jero, pakakas-pakakas paranti ngali taneuh, pakemahan-pakemahan jeung pakakas-pakakas panggedor, nandakeun eta kota keur dikepung. 3 Tuluy cokot katel beusi, tangtungkeun antara maneh jeung eta kota minangka kuta. Maneh kudu nyanghareup ka eta anu diupamakeun kota keur dikepung, maneh minangka anu ngepungna. Ieu teh pikeun galagat ka bangsa Israil. 4 (4:4-5) Geus kitu maneh nyangkere ka beulah kenca, ku Kami rek ditindihan ku kasalahan urang Israil. Lilana maneh kitu 390 poe, nandangan sangsara ku karana kasalahan maranehna. Sakitu poe lilana maneh dihukum ku Kami, sapoena ngupamakeun sataun hukuman urang Israil. 5 (4:4) 9
Yehezkiel 4.6 -14 6 Upama eta geus anggeus, maneh kudu malik nyangkere ka beulah katuhu, nandangan deui sangsara ku karana kajahatan urang Yuda, lilana opat puluh poe, sapoena ngupamakeun sataun hukuman maranehna. 7 Pencrongkeun panon maneh ka Yerusalem anu keur dikepung. Amang-amang peureup maneh ka dinya, ucapkeun picilakaeunana. 8 Sangkan maneh ulah bisa malik, awak maneh ku Kami rek ditalian nepi ka eta pangepungan eureun. 9 Ayeuna geura bebekelan, gandum, hanjeli, kacang beureum, kacang polong, jawawut jeung gandum lemes, aduk jieun roti, dahareun maneh sajero 390 poe nyangkere ka beulah kenca. 10 Maneh dahar teh ngan meunang semet 230 gram sapoena, nepi ka poe isukna. 11 Nginum oge diwates ngan meunang semet dua cangkir. 12 Pikeun ngasakkeun roti, maneh kudu nyieun pirunan, suluhna ku kotoran jelema anu geus garing, mun geus asak terus dahar sing katenjo ku saban jelema." 13 Timbalana-Na deui, "Eta pikeun ngibaratkeun, yen bakal ngadahar kadaharan anu dilarang ku Hukum Musa, waktu engke ku Kami dipabalencarkeun ka nagri-nagri asing." 14 Kaula ngawangsul, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung! Paliyas abdi nganajiskeun diri. 10
Yehezkiel 4.15-5.4 Ti bubudak abdi tara neda daging sato anu paehna sanes dipeuncit, atanapi anu paeh ku sato galak. Tara neda katedaan anu dianggap haram." 15 PANGERAN Nu Maha Agung ngandika, "Alus. Lamun kitu, pikeun ngasakkeun roti teh suluhna ku kotoran sapi bae." 16 Timbalana-Na deui, "Eh anak manusa, bahan pangan urang Yerusalem ku Kami baris disapatkeun. Urang dinya daharna bakal diwatesanan, nginumna bakal diwatesanan. Sina araringgis, sina saralempang ku dahareun jeung cai inumeun. 17 Maranehna bakal pegat pangharepan lantaran beakeun roti jeung cai, sarta ahirna paraeh ku karana dosa-dosana." 5 1 PANGERAN nimbalan, "Eh anak manusa, cokot pedang anu seukeut. Cukur janggot jeung buuk maneh ku eta nepi ka beak. Buukna timbang dina taraju, tuluy jieun tilu gunduk. 2 Nu sagunduk duruk di jero kota anu geus henteu dikepung deui. Sagunduk deui cacag ku eta pedang sakurilingna. Anu sapertilu deui awurkeun sina kabawa ku angin sarta baris diberik ku pedang Kami. 3 Sesakeun buuk teh, tungkus dina kelin baju. 4 Tuluy cokot saeutik ti dinya, purulukkeun kana seuneu nepi ka beak. Seuneuna bakal mancawura ka sakumna bangsa Israil." 11
Yehezkiel 5.5 -10 5 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Awaskeun, Yerusalem teh ku Kami dipernahkeunana di puseur dunya, dikuriling ku nagri-nagri. 6 Tapi Yerusalem ngalawan kana parentah- parentah Kami, leuwih jahat ti batan bangsa-bangsa sejen, leuwih bahula ti batan nagri-nagri sakurilingna. Parentah-parentah Kami ditolak, papakon-papakon ti Kami teu dilakonan. 7 Ku sabab eta eh Yerusalem, dengekeun ieu sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Ku lantaran maneh teu nurut kana papakon-papakon ti Kami, henteu ngalakonan parentah-parentah Kami, maneh leuwih-leuwih nya ngajengkelkeun alah batan ti bangsa-bangsa anu sakuriling maneh. Maneh kalah ka muja kana adat kabiasaan bangsa-bangsa batur. 8 Ku sabab kitu Kami, PANGERAN Nu Maha Agung ngucapkeun kieu: Kami ngamusuh ka maneh. Maneh bakal disiksa tur kasaksian ku bangsa-bangsa sejen. 9 Ku Kami moal teu disiksa, lantaran maneh geus nyieun kalakuan pikangewaeun Kami, eh Yerusalem! Acan kungsi Kami nyiksa nepi ka kitu, tur ka hareupna moal deui-deui nyiksa nepi ka kitu. 10 Ku banget-bangetna eta siksaan, di Yerusalem teh indung jeung bapa nepi ka tega ngahakan anak, anak oge nepi ka 12
13 Yehezkiel 5.11-15 ngahakan indung bapa. Nepi ka kitu bangetna siksaan ti Kami. Ari sakarina anu harirup keneh, ku Kami arek diawurkeun ka mana mendi. 11 Demi Kami teh Allah anu jumeneng kitu sabda PANGERAN Nu Maha Agung ku lantaran maneh nganajiskeun Bait Kami ku sagala kajahatan jeung ku rupa-rupa kalakuan anu pikaijideun, tanpa ampun maneh ku Kami baris diancurkeun. 12 Sapertilu jalma-jalma maneh bakal paraeh ku panyakit jeung ku kalaparan di jero kota; sapertiluna deui bakal dibabadan ku pedang di luareun kota, sapertiluna deui rek dibacacarkeun ka sagala jurusan sarta diudag ku pedang. 13 Maneh bakal ngarasa hebatna Kami ngamuk ngabudalkeun amarah nepi ka hate Kami puas. Lamun geus kitu, tangtu maraneh yakin yen Kami, PANGERAN ngandika kieu teh lantaran geus teu kuat ku kateusatiaan maneh. 14 Tiap jalma ti bangsa-bangsa sakurilingeun maneh, ana ngaliwat ka maneh bakal maroyok jeung ngajarauhan. 15 Waktu maneh keur diamuk ku amarah Kami sarta dihukum, sakabeh bangsa di sakurilingeun maneh bakal katarajang sieun, saterusna bakal moyok jeung mikaijid ka maneh.
Yehezkiel 5.16-6.6 16 Bekel maneh ku Kami bakal dikoredaskeun, nepi ka maneh langlayeuseun. Bakal karasa ku maneh kumaha nyerina kalaparan, saibarat katiir ku jamparing seukeut, matak tiwas. 17 Anak-anak maneh bakal paraeh kalaparan jeung ku sato galak. Kami bakal ngadatangkeun panyakit-panyakit, katelengesan, jeung perang, pikeun maehan maneh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 6 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 "Eh anak manusa, teuteup pagunungan Israil, sarta ucapkeun ieu amanat Kami. 3 Bejakeun ka eta pagunungan Israil, dengekeun kituh sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, anu baris diucapkeun ka gunung-gunung, pasir-pasir, jungkrang- jungkrang, jeung lebak-lebakna. Kieu: Kami rek ngadatangkeun hiji pedang, geusan nyacar tempat-tempat anu ku urang dinya diparake muja ka brahala-brahala. 4 Altar-altarna bakal dirugrug-rugrugkeun, parukuyan-parukuyanana bakal diremuk- remukkeun. Jelemana bakal ditumpes, paraeh hareupeun brahala-brahalana. 5 Bangke-bangke urang Israil bakal patulayah, tulang-talengna bakal pabalatak di saputereun altar-altarna. 6 Nagri-nagri Israil bakal ditumpurkeun, altar-altar jeung brahala-brahalana bakal diajur-ajurkeun, parukuyan-parukuyanana 14
Yehezkiel 6.7 -12 bakal diraremukkeun, sagala rupa jijieunan maranehna bakal dimusnakeun. 7 Jalma-jalma di ditu di dieu bakal diparaehan, nepi ka sesana anu harirup keneh eling, yen Kami teh PANGERAN. 8 Sawareh ku Kami arek dihaja luput ti anu mareuncit, arek disebar ka bangsa-bangsa sejen, 9 sina hirup di pangbuangan. Sina areling di dinya, sina ngarasa, yen nu matak Kami nepi ka ngahukum jeung ngaragragkeun martabatna teh lantaran hatena henteu satia ka Kami, geus narukangan Kami, leuwih resep muja ka brahala ti batan ngabakti ka Kami. Maranehna bakal geuleuh ka dirina sorangan, dumeh geus nyieun kajahatan jeung kalakuan anu ngaragragkeun martabatna. 10 Sina karasaeun ku maranehna yen Kami teh PANGERAN, sarta peringetan-peringetan Kami lain ancaman kosong." 11 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka kaula, "Ulang-ulang leungeun maneh, suku tenjrag-tenjragkeun! Tuluy gegerungan, nandakeun kaduhung ku sagala kajahatan jeung kalakuan Israil anu pikaijideun. Maranehna bakal paraeh ku perang, ku kalaparan, jeung ku panyakit. 12 Nu jarauh bakal garering jeung paraeh; nu dareukeut bakal paraeh ku perang, sesana bakal paraeh lantaran kalaparan. Maraneh bakal ngarasakeun hebatna amarah Kami. 15
16 Yehezkiel 6.13-7.4 13 Bangke-bangke bakal patulayah pacampur jeung brahala-brahala jeung altar-altarna, bacacar di puncak pasir luhur, di unggal puncak gunung, di unggal handapeun tangkal anu gomplok, di unggal handapeun tangkal anu gede, cindekna di unggal tempat paranti maranehna ngaduruk kurban ka brahala-brahala. Maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 14 Saestuna, panangan Kami bakal nyolongkrong ngabasmi nagri maranehna, rek dijieun suwung, mimiti ti gurun keusik beulah kidul, nepi ka Ribla beulah kaler; unggal tempat padumukan urang Israil ku Kami hamo aya anu dikarikeun. Geus kitu unggal jalma bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN." 7 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, timbalana-Na, 2 "Eh anak manusa, Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, rek ngucap kieu ka Israil: Ieu ahirna riwayat sakuliah ieu nagri! 3 Eh nagri Israil, maneh geus tangtu lebur. Rasakeun amarah Kami. Maneh ku Kami tangtu dihukum satimpal jeung kalakuan. Sagala kalakuan maneh anu pikagirukeun tan wande dibales. 4 Kami moal tanggung-tanggung, moal karunya-karunya. Kalakuan maneh anu pikagirukeun teh aya hukumanana, sangkan maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN."
Yehezkiel 7.5 -12 5 Kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung, "Maneh bakal dirongrong ku balahi gunta-ganti. 6 Ieu teh panungtungan, panganggeusan. Umur maneh bakal buntu. 7 Jalma-jalma eusi nagri, tereh datang kana poe panungtungan. Tereh nitih kana wanci, tempat-tempat karamat di pagunungan baris jempling, moal aya deui upacara-upacara, kabeh geus awut-awutan. 8 Maneh geus tereh ngarasakeun hebatna amarah Kami. Kami moal teu ngahukum, satimpal jeung lampah maneh. Kalakuan maneh anu pikagirukeun bakal dibales. Maneh moal disesakeun. 9 Kami moal tanggung-tanggung, moal karunya. Maneh tan wande disiksa, ganjaran kalakuan anu pikaijideun. Sangkan nyaho, Kami teh PANGERAN, sarta nya Kami anu ngahukum ka maneh." 10 Balahi ka Israil geus nampeu. Kakerasan beuki meuweuh. Kaangkuhan beuki muncugug. 11 Kalaliman beuki nambahan kajahatan. Maranehna bakal muluntu, kabeungharanana, kamulyaanana, kaagunganana, bakal musna. 12 Geus datang mangsana, geus cunduk poena, jual-beuli bakal tambuh, sabab unggal jalma keuna ku hukuman ti Allah. 17
Yehezkiel 7.13-20 13 Nu daragang moal kaburu nampa ladangna, Allah benduna ka unggal jelema. Nu jarahat moal aya nu salamet. 14 Tarompet disada, saban jalma tatan-tatan, tapi taya saurang nu maju perang, sabab wera Allah keuna ka saban jalma. 15 Di jalan-jalan rame nu perang. Di imah nya sasalad jeung kalaparan. Di luar kota tiwas ku perang, di jero kota paeh ku sasalad jeung kalaparan. 16 Sawareh bakal aya nu bisa luput kalabur ka gunung-gunung kawas japati digebah ti lebak, ear maridangdam, kaduhung ku dosa-dosana. 17 Leungeun-leungeun bakal ngaraplek, tuurna bakal nyorodcod. 18 Maranehna bakal marake karung, sakujur awakna ngadegdeg. Sirahna digarundulan, martabatna jadi hina. 19 Emasna, perakna, dialung-alungkeun ka jalan kawas runtah, sabab boh perakna, boh emasna, teu bisa nyalametkeun maranehna tina kabendu PANGERAN. Teu bisa dipake nyumponan kahayang, teu bisa dipake nyocokan beuteung. Emasna reujeung perakna, kalah ka nungtun kana dosa. 20 Boro tadina mah araragul boga permata arendah, dijieunan brahala pikacuaeun. Ku sabab eta kakayaanana teh ku PANGERAN dibalikkeun sina dipikacua ku maranehna keneh. 18
Yehezkiel 7.21-27 21 "Sina dirampogan ku bangsa-bangsa asing," timbalan PANGERAN. "Harta kakayaanana sina diranjah ku tukang ngalanggar hukum, sina dinajiskeun. 22 Hanas harta kakayaan Bait Kami ge karanjah, nepikeun ka digedor jeung dileyek, Kami hamo paduli. 23 Kabeh bakal awut-awutan. Tanahna pinuh ku tukang mergasa, kota-kotana pinuh ku nu tarelenges. 24 Sabab Kami bakal ngondang bangsa- bangsa anu pangjahat-jahatna, sina narajang ka dieu jeung ngajabelan imah-imah. Jalma-jalma maneh anu panggagahna ge bakal tingpurungkut lamun eta rampog geus ambreg ka tempat-tempat maneh babakti. 25 Maneh bakal pegat pangharepan. Hayang aman pimanaeun. 26 Balahi gunta-ganti, beja-beja goreng pasusul-susul. Maneh bakal menta dipangramalkeun ka nabi-nabi, tapi geus teu barisaeun deui ngaramal. Imam-imam geus teu barogaeun ajarkeuneun, para kokolot geus beakeun nasehat. 27 Raja sungkawa, putra makuta beak pangharepan, jalma-jalma tingdaregdeg ku kasieun. Maneh bakal dihukum satimpal jeung kalakuan maneh sarta dihakiman satimpal jeung cara maneh ngahakiman ka batur. Sangkan maneh nyaho, Kami teh PANGERAN." 19
Yehezkiel 8.1-6 8 1 Dina tanggal lima bulan kagenep, sanggeus genep taun di pangbuangan, kaula keur aya di imah jeung para kokolot anu dibuang ti nagri Yuda. Dumadakan sim kuring keuna ku pangaruh pangawasa PANGERAN Nu Maha Agung. 2 Kaula tanggah, breh aya titingalan gaib, ningal nu siga manusa anu ngagebur. Ti semet angkeng ka handap rupana siga seuneu, ari ti semet angkeng ka luhur siga cahaya parunggu nu anyar digosok. 3 Geus kitu anu siga pananganana ngolebat, ngajenggut buuk kaula. Dina eta titingalan kaula teh diangkat ka awang-awang ku Roh Allah, dicandak ngapung ka Yerusalem, ka Bait Allah, ka lawang buruan jero beulah kaler. Di dinya aya hiji brahala anu ngalantarankeun Allah jadi bendu. 4 Bray aya cahaya gumebyar, nandakeun sumpingna Allah Israil, sarua jeung anu katingal basa di sisi Walungan Kebar tea. 5 Allah nimbalan ka sim kuring, "Eh anak manusa, tenjo ka beulah kaler." Sim kuring ngalieuk ka dinya. Breh brahala anu ngajadikeun Allah bendu teh aya di dinya, deukeut altar anu ayana deukeut lawang panto jero. 6 Allah nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, katenjo ku maneh aya naon? Kalakuan urang Israil di dieu teh pikacuaeun wungkul. Kami ku maranehna disuntrung-suntrung beuki 20
Yehezkiel 8.7 -13 jauh ti tempat Kami anu suci. Loba keneh kalakuanana anu leuwih hina batan eta." 7 Kaula ku Mantenna dicandak ka lawang panto buruan luar, breh ningal tembok anu gorowong. 8 Timbalan Mantenna, "Eh anak manusa, maneh moncor ka dinya." Kaula moncor, gok jeung hiji panto. 9 Mantenna nimbalan deui, "Asup maneh ka dinya, lalajo kalakuan maranehna di dinya anu pikaijideun." 10 Kaula asup, tuluy alak-ilik. Bilik kamarna dihias ku gambar-gambar oray jeung gambar-gambar sato-sato haram, jeung rupa-rupa gambar deui sakur anu dipuja ku urang Israil. 11 Tujuh puluh kokolot Israil araya di dinya. Malah aya Yaasanya bin Sapan. Kabeh naranggeuy parukuyan, haseup dupana ngarelun. 12 Allah nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, katenjo eta para kokolot Israil keur naraon rerencepan? Keur ngabarakti di jero kamar anu pinuh ku gambar-gambar sesembahanana. Alesan maranehna: Urang moal katingali ku Allah. Mantenna geus ngantunkeun ieu nagri." 13 Timbalana-Na deui ka kaula, "Aya deui kalakuanana anu bakal katenjo ku maneh, leuwih matak ijid ti batan eta." 21
22 Yehezkiel 8.14-9.1 14 Geus kitu kaula ku Mantenna dicandak ka gapura Bait Allah beulah kaler. Di dinya aya awewe-awewe keur careurik, nyeungceurikan paehna Dewa Tamus. 15 Mantenna nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, katenjo eta? Aya keneh anu leuwih hina ti batan eta." 16 Tuluy kaula dicandak ka buruan Bait Allah beulah jero. Di dinya, deukeut lawang ka kamar suci, antara altar jeung gang, aya jelema reana kurang leuwih dua puluh lima urang. Maranehna narukangan kamar suci, sarujud ka beulah wetan, keur nyarembah ka panonpoe anu eukeur meletek. 17 Timbalan PANGERAN ka kaula, "Eh anak manusa, katenjo eta? Eta teh urang Yuda. Maranehna can ngarasa cukup nyieun pikagirukeun saperti anu bieu katenjo ku maneh, can ngarasa cukup ku kabengisanana di sakuliah nagri. Can pararuas. Anu matak tuluy karikituan di dieu, di jero Bait, nambah-nambah amarah Kami. 18 Pek awaskeun, sakitu ngahinana ka Kami, sakitu nangtangna! Keun sina ngarasa kumaha hebatna amarah Kami engke. Kami moal tanggung-tanggung, moal karunya. Engke maranehna bakal tingjarerit ka Kami, tapi moal dipalire." 9 1 Geus kitu Allah ngagentra tarik, "Hiap! Maraneh anu kudu ngahukum ieu nagri, geura ka darieu. Bawa pakarang!"
Yehezkiel 9.2-7 2 Harita keneh datang genep jelema ti luareun gapura kaler Bait Allah, masing- masing mawa pakarang. Daratangna jeung hiji jelema anu pakeanana tina lawon linen jeung mawa parabot tulis. Tuluy narangtung deukeut altar parunggu. 3 Bray aya cahaya kamulyaan Allahna Israil gumebyar. Ti lebah mahluk-mahluk jangjangan anu araya dina urutna bareto, eta cahaya teh mumbul, terus pindah kana bangbarung panto Bait Allah. Ti dinya PANGERAN nyaur jelema anu pakeanana lawon linen tea. 4 Timbalana-Na, "Ideran sakuliah kota Yerusalem. Unggal jelema anu kapanggih prihatin jeung susah ku ayana kalakuan- kalakuan anu pikagirukeun di ieu kota, ku maneh kudu dicirian." 5 Karungu deui Allah nimbalan ka nu sejen-sejenna, "Maraneh kudu milu ngideran ieu kota, maehan jelema-jelema. Ulah aya anu diiwalkeun. Ulah aya karunya ka saurang oge. 6 Kolot, jajaka, parawan, indung, barudak leutik, paehan bae. Tapi poma ulah ngagadabah ka jelema anu aya ciri dina tarangna. Pek mimiti ti dieu, ti Bait Kami." Prak maranehna ngamimitian, ka para kokolot anu keur araya di jero Bait Allah. 7 Allah nimbalan deui ka maranehna, "Bait teh najiskeun. Pinuhan buruanana ku bangke. 23
Yehezkiel 9.8-10.2 Geura prak!" Prak deui maranehna mimiti maraehan jelema-jelema anu araya di jero kota. 8 Sabot jelema-jelema keur diparaehan, kaula aya di dinya, nyorangan. Bruk sim kuring sujud kana taneuh bari ngajerit, "Duh PANGERAN Nu Maha Agung, ku naon dugi ka sakitu benduna ka Yerusalem, dugi ka eta sesa urang Israil teh tiap jalmi ditumpes?" 9 Allah ngawaler, "Dosa urang Israil jeung urang Yuda kacida gedena. Di sakuliah nagri maranehna geus maraehan. Yerusalem geus kacida kotorna ku kajahatan maranehna. Aromongna, Kami, PANGERAN, geus euweuh ti nagrina, hamo ningali kana kalakuanana. 10 Ku Kami dibales satimpal jeung kalakuanana ka batur. Kami moal rek mikarunya." 11 Geus kitu jelema anu pakeanana lawon linen tea datang ngadeuheus, tuluy miunjuk, "Timbalan Gusti parantos dijalankeun." 10 1 Kaula ningal kana lalangit nu melengkung luhureun mahluk-mahluk jangjangan tea. Di luhureunana katingal aya nu siga tahta tina batu nilem. 2 Allah nimbalan ka jelema anu papakeanana lawon linen, timbalana-Na, "Maneh asup ka ditu, kana sela kikiping-kikiping handapeun mahluk-mahluk tea, kudu ngarawu ruhak ti dinya, terus awurkeun ruhakna ka jero kota." Eta jelema indit, ku kaula diawaskeun. 24
25 Yehezkiel 10.3-9 3 Waktu manehna geus nepi, mahluk-mahluk teh keur narangtung di Bait Allah beulah kidul, ari di buruan jero pinuh ku mega. 4 Cahaya gumebyar anu nandakeun sumpingna Allah katingal mumbul ti lebah eta mahluk-mahluk jangjangan, ngeser ka lebah bangbarung panto Bait Allah. Seug Bait Allah teh pinuh ku mega, ari di buruanana caang mani mabra. 5 Jangjang mahluk-mahluk tea ngabijilkeun sora mani ngaguruh, ka buruan luar oge kadenge, sorana lir gentra Allah Nu Maha Kawasa. 6 Jelema anu papakeanana lawon linen, anu ku PANGERAN dipiwarangan nyokot ruhak nu aya dina sela kikiping-kikiping handapeun mahluk-mahluk, geus aya di dinya, nangtung deukeut salah sahiji kikiping. 7 Mahluk anu hiji leungeunna nyolongkrong kana seuneu anu keur disalanghareupan, ngarawu ruhak terus diteundeun dina dampal leungeun eta jelema, sarta ku eta jelema di bawa ti dinya. 8 Katingal mahluk-mahluk teh baroga anu siga leungeun jelema di handapeun jangjangna masing-masing. 9 (10:9-10) Di dinya aya opat kikiping anu bangunna sarua, di gigireun mahluk- mahluk tea hiji-hiji. Eta kikiping-kikiping tingponcorong lir batu permata, sarta pada
Yehezkiel 10.10-18 ngabogaan hiji kikiping deui anu malang di tengah-tengah nu sejenna. 10 (10:9) 11 Mahluk-mahluk tea bisa gerak ka jihat mana bae, bari teu kudu muterkeun awak, jeung bisa gerak bareng kumaha karep tanpa muterkeun awakna. 12 Saluar awakna, tonggongna, leungeunna jeung jangjangna, kitu deui kikiping-kikiping tea, pinuh ku mata. 13 Ari kikiping-kikiping tea bangunna sarua jeung anu katingal dina titingalan kaula anu kahiji. 14 Mahluk-mahluk teh beungeutna pada opat-opat: hiji beungeut sapi, hiji beungeut jelema, hiji beungeut singa, hiji beungeut manuk rajawali. 15 (Opatanana ge mahluk anu bareto katingal di sisi Walungan Kebar tea.) Ana eta mahluk-mahluk mumbul ka awang-awang, 16 atawa obah, kikiping-kikiping tea nuturkeun. Ari eta mahluk-mahluk meberkeun jangjang arek hiber ge kikiping-kikiping teh milu kabawa. 17 Mun mahluk-mahluk tea eureun, kikiping- kikiping ge eureun. Mun eta mahluk-mahluk hiber, kikiping-kikiping ge milu, sabab diatur ku mahluk-mahluk tea. 18 Geus kitu cahaya gumebyar tanda hadirna PANGERAN teh pindah tina bangbarung panto Bait Allah ka luhureun eta mahluk-mahluk. 26
27 Yehezkiel 10.19- 11.3 19 Seug eta mahluk-mahluk teh maleberkeun jangjangna, tuluy haliber, mumbul ninggalkeun beungeut taneuh, dituturkeun ku kikiping-kikiping tea. Ku kaula terus bae diawaskeun. Di palebah gapura Bait Allah beulah wetan hiberna areureun, diauban ku cahaya anu gumebyar. 20 Kaula apal, eta mahluk-mahluk teh anu bareto katingal, anu pernahna di handapeun Allahna Israil, basa di sisi Walungan Kebar. 21 Nu ieu ge beungeutna teh opat-opat, jangjangna opat-opat, jeung di jeroeun jangjangna aya anu siga leungeun jelema. 22 Beungeut-beungeutna ge sarua jeung anu kungsi katingal di sisi Walungan Kebar. Geus kitu eta mahluk-mahluk teh kebat ka hareup. 11 1 Kaula ku Roh PANGERAN diangkat, dicandak ka gapura Bait Allah beulah wetan. Di dinya ningal aya dua puluh lima jelema, di antarana aya dua pamingpin bangsa, nya eta Yaasanya bin Asur jeung Pelaca bin Benaya. 2 Allah nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, eta jelema-jelema teh tukang ngararancang kajahatan, tukang ngajurung kana teu bageur di ieu kota. 3 Carekna, Urang kudu buru-buru nyarieun deui imah. Ieu kota lir upama kastrol, ari urang lir upama daging anu digodog dina eta. Tapi kieu-kieu oge lumayan jadi hahalang, urang teu kungsi antel kana seuneu.
Yehezkiel 11.4-11 4 Pek ayeuna ieu omongkeun ku maneh ka maranehna, eh anak manusa!" 5 Seug kaula dituyun ku Roh PANGERAN, sarta PANGERAN nimbalan sangkan kaula ngucapkeun sabda-Na, kieu timbalana- Na, "Eh urang Israil! Kami uninga kana ucap-ucapan jeung sagala paniatan maneh. 6 Maraneh di ieu kota geus maehan pirang-pirang jelema, nepi ka bangke-bangke patulayah di jalan-jalan. 7 Ku sabab kitu, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ka maneh: Bener pisan, ieu kota teh kastrol. Cik dagingna naon? Dagingna teh bangke-bangke meunang maraneh mergasa! Maraneh baris euweuh ti dieu, ku Kami rek dibalangkeun ti ieu kota! 8 Sarieun maneh ku pedang? Kami rek ngadatangkeun jelema-jelema nu marawa pedang, sina narajang ka maraneh. 9 Maraneh ku Kami arek digiring kaluar ti ieu kota, diselehkeun ka urang asing. Maraneh ku Kami geus ditigas ku hukum pati. 10 Bakal paraeh ku perang di nagri sorangan, sangkan unggal jelema nyaho yen Kami teh PANGERAN. 11 Ieu kota moal bisa dipake nyalindung ku maraneh, moal cara kastrol ngajaga daging sangkan teu antel kana seuneu. Aya di mana bae di ieu nagri Israil, maraneh moal teu dihukum ku Kami. 28
Yehezkiel 11.12-17 12 Engke kakara nyaraho, Kami teh PANGERAN, kakara ngarasa yen tuhu kana hukum bangsa-bangsa tatangga teh hartina miceun hukum-hukum Kami, nolak kana parentah-parentah Kami." 13 Sabot kaula ngucapkeun eta sabda, Pelaca ngarumpuyuk tuluy maot. Bruk kaula nyuuh kana taneuh bari ngajerit, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, kutan Gusti teh bade maehan unggal jalmi Israil anu nyesa keneh?" 14 Allah nimbalan ka kaula, 15 "Eh anak manusa, maneh jeung batur- batur dipangbuangan, diaromongkeun ku nu araya di Yerusalem. Ceuk maranehna, Jalma-jalma nu dibuang mah geus kacida jarauhna ti dieu, moal bisa daratang ngabakti ka PANGERAN. Ieu nagri ku PANGERAN geus dibikeun jadi milik urang. 16 Ayeuna ucapkeun ka sasama buangan ieu sabda Kami. Bejakeun, nya Kami anu ngirim maranehna sina aya di tengah bangsa-bangsa jauh ti nagrina, dibacacarkeun di nagri-nagri lian. Tapi sajeroning maranehna araya di tempat-tempat pangluntaanana, ku Kami rek direujeungan. 17 Ku sabab eta, bejakeun ka maranehna sabda Kami, PANGERAN Nu Agung. Sebutkeun yen maranehna baris dibawa kaluar ti nagri tempat maranehna bacacar, sarta nagri Israil ku Kami rek diserenkeun deui ka maranehna. 29
Yehezkiel 11.18- 12.2 18 Lamun maranehna geus araya deui di lemah caina, lamun manggih brahala najis jeung pikaijideun tangtu dipiceun. 19 Hate jeung pipikiranana baris dianyarkeun. Sipatna anu bedegong, hatena anu teuas cara cadas, baris disalin ku hate anu nurut. 20 Maranehna baris tuhu kana parentah- parentah Kami, baris tigin kana aturan-aturan Kami, jaradi umat Kami, sarta Kami Allah maranehna. 21 Tapi Kami baris ngahukum ka jelema- jelema anu nyarembah ka brahala-brahala anu pikaijideun. Ku karana kalakuanana, ku Kami tangtu dihukum." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 22 Mahluk-mahluk tea tuluy haliber, dituturkeun ku kikiping-kikiping, diauban ku cahaya kamulyaan Allah anu gumebyar. 23 Cahaya anu gumebyar teh ninggalkeun kota, tuluy kebat ka gunung wetaneunana. 24 Dina eta titingalan, kaula diangkat ku Roh Allah, dicandak ka tempat pangbuangan deui di Babul. Les titingalan teh leungit. 25 Sagala rupa anu ku PANGERAN ditembongkeun ka kaula, ku kaula dicaritakeun ka sasama buangan. 12 1 PANGERAN nimbalan ka sim kuring, 2 "Eh anak manusa, maneh hirup teh di antara jelema-jelema tukang ngalawan. Maranehna barogaeun mata, tapi teu narenjoeun naon-naon, barogaeun ceuli tapi 30
Yehezkiel 12.3-9 teu ngadarengeeun naon-naon, lantaran ngaralawan bae. 3 Eh anak manusa, ayeuna maneh kudu bubuntel cara anu rek ngungsi. Memeh reup peuting kudu indit. Sing katangen ku sarerea maneh indit ti dieu rek ka tempat sejen, sugan daraekeun maranehna malire ari nenjo kitu mah. 4 Meungpeung beurang, geura bubuntel sakumaha jalma nu rek dibuang, sina katarenjoeun ku maranehna, jeung sina diarawaskeun maneh indit engke peuting saperti nu rek ka pangbuangan. 5 Sabot maranehna ngarawaskeun, maneh kudu ngabobok bilik imah, poncorkeun barang-barang maneh ti dinya. 6 Sina katarenjoeun maneh poek-poek indit nanggung babawaan jeung peungpeunan panon nepi ka maneh talag-tolog teu nenjo jalan. Sapeta-peta maneh kitu baris jadi galagat pikeun urang Israil." 7 Sapamundut PANGERAN ku kaula dijalankeun. Kaula bubuntel kawas anu rek ngungsi. Sanggeus reup poek tuluy nyieun liang dina tembok imah, ku leungeun bae, tuluy moncor ti dinya. Sabot jalma-jalma malencrong, kaula indit manggul babawaan. 8 Poe isukna PANGERAN nimbalan, 9 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "urang Israil nu baredegong teh naranyakeun, carekna maneh teh nanaonan. 31
32 Yehezkiel 12.10-16 10 Bejakeun ieu sabda Kami, PANGERAN, ka maranehna, pikeun raja anu keur marentah di Yerusalem jeung pikeun bangsa Israil anu araya di dinya. 11 Bejakeun, anu dipetakeun ku maneh teh hiji totonde anu bakal karandapan ku maranehna. Nya eta: maranehna bakal naringgalkeun padumukanana, jaradi tawanan. 12 Rajana anu kawasa ka maranehna bakal manggul babawaanana bari mopoek, kabur, jalanna moncor kana tembok beunang ngabobok rahayatna. Inditna bari meungpeun, nepi ka teu nyaho arek ka mana. 13 Tapi ku Kami rek ditaheunan ku jaring, tuluy rek dibawa ka kota Babul, sina paeh di ditu kalawan teu kungsi nenjo heula eta kota. 14 Anggota-anggota pangadilanana, juru- juru nasehatna, jeung para pangawalna ku Kami rek dipabalencarkeun, sarta bakal ditareangan ku rahayatna rek dipaehan. 15 Sanggeus pabalencar, di tengah bangsa lian, di nagri-nagri asing, kakara maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 16 Bakal aya sawareh anu ku Kami dihaja sina salamet, henteu kasabet ku perang, teu kasorang ku kalaparan jeung ku sasalad panyakit, sina karasaeun di tengah bangsa-bangsa nu ngaboyongna, yen kalakuan-kalakuanana teh pohara
33 Yehezkiel 12.17-24 pikaijideunana, sarta bakal ngaraku yen Kami teh PANGERAN." 17 PANGERAN nimbalan ka kaula, 18 "Eh anak manusa", timbalana-Na, "maneh saban dahar kudu bari ngadaregdeg, saban nginum kudu bari ngagebeg sieun. 19 Bejakeun ka bangsa Israil anu araya keneh di nagrina: Saban maranehna dahar, tangtu bari jeung ngadaregdeg, saban nginum tangtu bari jeung gegebegan sieun. Nagrina bakal suwung, ku karana pamolah jelema-jelemana anu teu malire kana hukum. 20 Nagri-nagri anu ayeuna gegek pangeusina teh bakal jadi leuweung. Engke kakara maranehna nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 21 PANGERAN nimbalan ka kaula, 22 "Eh anak manusa, ku naon urang Israil marake babasan kieu: Waktu jalan terus, sarta piwejang-piwejang teu bukti? 23 Bejakeun ka maranehna sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngeunaan eta babasan. Rek dieuweuhkeun eta babasan teh ku Kami. Moal diucap-ucapkeun deui di Israil. Bejakeun, ieu pigantieunana: Waktu geus tangtu cunduk, piwejang-piwejang pasti bukti! 24 Pelengan-pelengan anu palsu, atawa ramalan-ramalan anu nyasabkeun, moal aya deui di Israil.
Yehezkiel 12.25- 13.5 25 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung baris nyarita, sarta pangandika Kami pinasti ngajadi. Jeung moal aya anu diengke-engke, jaman maraneh keneh kiwari, naon anu ku Kami geus diomat-omatkeun tangtu ngajadi. Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, geus ngandika." 26 PANGERAN nimbalan ka kaula, 27 "Eh anak manusa, tetenjoan maneh anu gaib, kitu deui piwejang-piwejang maneh, ceuk panyana urang Israil tangeh keneh kana pibuktieunana. 28 Bejakeun ka maranehna, yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngandika kieu: Pangandika Kami pasti bukti, moal aya anu diengke-engke. Kami, PANGERAN Nu Maha Agung geus ngandika." 13 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "nabi-nabi Israil, anu sok nujum sakarep- karep, carekan ku maneh. Bejakeun, dengekeun kituh sabda PANGERAN." 3 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Ieu nabi-nabi anu garejul teh tangtu carilaka! Maranehna ngarang-ngarang ilham, nyaritakeun pelengan ciptaanana sorangan. 4 Eh urang Israil, eta nabi-nabi maraneh teh taya gunana naon-naon, kawas ajag di jero lembur kosong. 5 Tempat-tempat anu kutana geus garorowong ku maranehna teu dijaga, teu 34
Yehezkiel 13.6-10 diaromean. Jadi upama PANGERAN geus ngersakeun perang narajang Israil, moal kajaga. 6 Eta nabi-nabi teh pelengan-pelenganana paralsu, ramalan-ramalanana barohong. Carekna mah maranehna teh ngucapkeun pesen Kami, padahal Kami henteu ngutus maranehna. Kilang kitu kahayangna mah ramalan-ramalanana teh bukti! 7 Kieu kituh ceuk Kami: Pelengan maraneh paralsu, ramalan-ramalan maraneh bohong wungkul. Carek maraneh majar sabda Kami, padahal Kami henteu ngandikakeun naon-naon ka maraneh!" 8 Ku sabab kitu PANGERAN Nu Maha Agung ngadawuh ka maranehna, "Ucap-ucap maraneh palsu, pelengan-pelengan maraneh bohong wungkul. Ku sabab kitu maraneh ku Kami arek dilawan. 9 Maraneh, tukang-tukang nujum purah ngarang pelengan palsu, purah nyieun ramalan-ramalan anu nyasabkeun, ku Kami arek dihukum. Ana umat Kami kumpul baradami, maraneh mah moal kabawa. Ngaran maraneh moal katulis dina daptar warga Israil. Jeung pamohalan maraneh bisa baralik deui ka lemah cai. Mun geus kitu kakara maraneh bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung. 10 Umat Kami disasabkeun ku nabi-nabina, dibobodo majar aman, padahal sama sakali 35
Yehezkiel 13.11-16 teu aman! Umat Kami geus nyieun tembok anu pasangan batu batana laloncer, ari ku nabi-nabina tembok kitu teh anggur dikapur. 11 Bejakeun ka maranehna, eta tembok teh bakal runtuh! Ku Kami arek digeyer ku hujan, ditinggangan ku hujan es anu baradag, ditebak ku angin gede 12 nepi ka rugrug, sarta maraneh bakal direntog ku jalma-jalma, naon gunana eta tembok dikapur teh?" 13 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Sajeroning Kami ambek, eta tembok ku Kami arek dibasmi, sina diteumbrag ku angin gede, digeyer ku hujan, ditinggangan ku hujan es anu baradag. 14 Tembokan beunang ngapur nabi-nabi teh ku Kami rek dirugrugkeun, rek dibubukkeun, sina kari dasarna nonggerak. Runtuhna sina ninggang ka maraneh kabeh nepi ka paeh. Lamun geus kitu, kakara jelema-jelema bakal nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN. 15 Boh tembokna, boh nu ngapurna, bakal ngarasa hebatna amarah Kami. Maraneh engke ku Kami dibere nyaho, yen eta tembok geus euweuh, kitu deui jelema-jelema anu ngapurna, 16 nya eta nabi-nabi anu nyebutkeun Yerusalem aman, padahal sama sakali teu aman!" Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 36
Yehezkiel 13.17-21 17 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Ayeuna, eh anak manusa, tenget-tenget awewe- awewe bangsa maneh anu nyeta-nyeta nabiah. Weweleh, 18 jeung tepikeun ieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung ka maranehna: Maraneh awewe-awewe cilaka! Maraneh nyieunan gelang jimat nyieunan karembong jimat sina ditiungkeun ku jalma-jalma kana sirahna, ngarah bisa ngawasaan hirup jalma lian. Maraneh hayang bisa ngawasaan pati huripna umat Kami, keur kauntungan sorangan. 19 Maraneh geus ngahina ka Kami di hareupeun umat Kami, ngarah hanjeli sakeupeul roti sawatara siki. Maraneh geus maehan jelema-jelema anu henteu pantes dipaehan. Ari jelema anu teu pantes dihirupan ku maraneh dihirupan. Ku jalan kitu maraneh ngabobodo umat Kami, ari umat Kami percaya bae." 20 Ayeuna kieu sabda PANGERAN: "Kami sebel nenjo geulang jimat maraneh pikeun ngawasaan pati hurip. Ku Kami rek didudut tina pigeulang maraneh, sarta jelema anu nyawana digenggem ku maneh ku Kami rek dibebaskeun. 21 Karembong-karembong jimat maraneh ku Kami rek disosoeh, sarta umat Kami anu aya dina genggeman pangawasa maraneh rek dibebaskeun keur salalawasna. Engke 37
Yehezkiel 13.22- 14.4 maraneh bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 22 Bohong maraneh geus meunggaskeun pangharepan umat Kami, anu ku Kami dimuga-muga ulah meunang kasusahan naon-naon. Maraneh nyegah jalma-jalma jahat eureun tina kajahatanana, nyegah maranehna disalametkeun hirupna. 23 Ayeuna, pelengan-pelengan maraneh anu palsu jeung nyasabkeun teh ku Kami ditamatkeun semet ieu. Kami rek ngabebaskeun umat Kami tina genggeman maraneh, sangkan maraneh nyaho yen Kami teh PANGERAN." 14 1 Aya sawatara urang kokolot Israil daratang ka kaula, naranyakeun pikersaeun PANGERAN. 2 Tapi PANGERAN ngadawuh kieu ka kaula. 3 "Eh anak manusa," dawuhana-Na, "eta jelema-jelema geus mikeun hatena ka brahala-brahala, daraek ku brahala dikusrukkeun kana dosa. Panyangkana Kami rek daek ngajawab? 4 Jawab ku maneh, kieu sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Tiap jelema anu geus mikeun hatena ka brahala, sarta daraek dikusrukkeun kana dosa, lamun menta bongbolongan ka nabi, Kami anu bakal ngajawabna, jawaban anu pantes katarima ku brahala-brahalana anu sakitu lobana! 38
39 Yehezkiel 14.5-12 5 Eta brahala-brahala ngalantarankeun urang Israil naringgalkeun Kami. Tapi muga-muga jawaban Kami jadi lantaran maranehna saratia deui ka Kami. 6 Ku sabab eta, bejakeun ka urang Israil ieu sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Geura baralik deui ka Kami, tinggalkeun brahala-brahala maraneh anu pikaijideun. 7 Samangsa-mangsa urang Israil, atawa urang asing anu matuh di urang Israil anu geus ninggalkeun Kami sarta nyembah ka brahala, lamun menta pituduh ka nabi, rek dijawab sorangan ku Kami, PANGERAN. 8 Kami anu baris nyanghareupanana! Ku Kami arek disuguhan hiji misil. Geus kitu arek disingkirkeun ti kalangan umat Kami, sangkan nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN. 9 Jadi upama nabi ngabobodo ku jawaban palsu, eta memang dihaja ku Kami. Sarta anu nanyana ku Kami tangtu disingkahkeun ti urang Israil. 10 Boh nabina, boh nu nanyana, duanana bakal dihukum, hukumanana sarua. 11 Ieu geusan ngajaga, sangkan urang Israil ulah nepi ka henteu malire ka Kami, ulah ngotoran dirina ku dosa. Urang Israil kudu jadi umat Kami, Kami anu kudu jadi Allah maranehna." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 12 PANGERAN nimbalan ka kaula.
Yehezkiel 14.13-18 13 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "upama aya nagri anu nyieun dosa jeung henteu satuhu ka Kami, leungeun Kami bakal ngabasmi bahan panganna. Sina kalaparan, nepi ka paraeh, boh jelemana, boh sato-satona. 14 Najan upama Enoh, Danel jeung Ayub harirup keneh di dinya, kaibadahanana ngan bisa keur nyalametkeun dirina masing-masing bae." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 15 "Atawa bisa jadi Kami rek ngirimkeun sato-sato galak sina maehan jalma-jalma, nepi ka sakuliah nagri jadi bahaya sarta moal aya nu bisa indit-inditan. 16 Sanajan upama Enoh, Danel, jeung Ayub harirup keneh di eta nagri, demi Kami Allah anu jumeneng, PANGERAN Nu Maha Agung, maranehna moal bisa nyalametkeun anakna- anakna acan, ngan bisa nyalametkeun dirina masing-masing bae, sarta eta nagri teh bakal jadi leuweung. 17 Atawa bisa jadi ku Kami nagrina sina ditarajang ku perang, sina tumpur ku pakarang perang, boh jelemana, boh sato-satona beak disapu. 18 Sanajan upama eta anu tiluan harirup keneh di dinya, maranehna moal bisa nyalametkeun anak-anakna acan, ngan ukur bisa nyalametkeun dirina masing-masing bae, 40
Yehezkiel 14.19-23 demi Kami Allah anu jumeneng, PANGERAN Nu Maha Agung. 19 Upama Kami nepi ka ngadatangkeun panyakit, sarta ku bawaning jengkel nepi ka maehan jelema jeung sasatoan kacida lobana, 20 sanajan upama Enoh, Danel jeung Ayub harirup keneh di dinya, demi Kami Allah anu jumeneng, PANGERAN Nu Maha Agung, maranehna moal bisa nyalametkeun anak-anakna acan, ngan bisa nyalametkeun dirina masing-masing bae. Kaibadahanana teh ngan bisa nyalametkeun maranehna masing-masing bae." 21 Kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung, "Kami arek ngadatangkeun opat rupa hukuman anu pangbeuratna ka Yerusalem, nya eta: perang, kalaparan, sato galak jeung panyakit pikeun numpes, boh ka jelema boh ka sato. 22 Upama aya anu hirup keneh tur bisa nulungan anak-anakna, seug daratang ka maneh, tengetkeun, kumaha jahatna eta jelema-jelema teh. Tangtu maneh bakal ngarasa yen hukuman ti Kami ka Yerusalem teh adil kacida. 23 Tangtu tetela yen Kami ngahukum teh lain teu karana sabab." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 41
Yehezkiel 15.1-16.2 15 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "naon bedana areuy anggur jeung tangkal kai? Naon leuwihna dahan tina tangkal anggur ti kai-kai leuweung? 3 Bisa eta teh dijieun jadi hiji barang? Bisa dijieun gantungan upamana, paragi ngagantungkeun parabot? 4 Alus keur nyieun seuneu wungkul. Lamun tungtung-tungtungna geus beak kabeuleum jeung tengahna geus jadi seuneu, na bisa dipake juan-jieun? 5 Keur memeh kaduruk geus teu bisa dipake naon-naon, komo lamun geus tutung, moal bisa kapake naon-naon." 6 Ku sabab eta, kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung: "Ibarat tangkal anggur diala ti leuweung tuluy diduruk, jelema-jelema nu araya di Yerusalem ku Kami rek dicokot, 7 sarta tuluy dihukum. Maranehna kungsi luput tina seuneu. Tapi ku seuneu anu ayeuna mah pasti beak kaduruk. Waktu maranehna keur dihukum kitu bakal tetela ka maneh yen Kami teh PANGERAN. 8 Maranehna geus miceun Kami. Ku sabab kitu ieu kota ku Kami rek dijieun leuweung." Kitu timbalan PANGERAN. 16 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "bejakeun ka Yerusalem yen kalakuanana teh pikageuleuheun." 42
43 Yehezkiel 16.3-9 3 Bejakeun, kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung: Maneh dijurukeun di tanah Kanaan. Bapa maneh urang Emor, indung maneh urang Het. 4 Basa maneh brol dijurukeun, euweuh anu daek mangeureutkeun tali ari-ari maneh, euweuh anu daek ngamandian, euweuh anu mangnetelankeun ku uyah, euweuh anu ngabedongan. 5 Saurang ge euweuh anu haat ngalampahkeun kitu ka maneh. Jadi maneh ti barang brol ge euweuh anu mikanyaah, anggur dipiceun ka tegal. 6 Kabeneran Kami ngaliwat, maneh katenjo keur roroesan dina getih. Maneh bobolokot keneh getih, Kami teu tega nenjo maneh kudu paeh. 7 Seug ku Kami dirawatan sangkan gede, mun pepelakan sangkan alus jadina. Maneh ngagedean, ngajangkungan, jadi parawan. Susu mimiti nyeungseung, buuk geus panjang tapi sataranjang keneh. 8 "Barang Kami ngaliwat deui, maneh geus mimiti beger. Awak maneh anu taranjang ku kami ditutupan ku baju Kami, sarta Kami ngedalkeun jangji seja mikacinta ka maneh. Estu, Kami ngayakeun jangji perkawinan jeung maneh, sarta maneh jadi milik Kami." Kitu sabda PANGERAN Nu Maha Agung. 9 "Ti dinya Kami nyokot cai, getih maneh diseka, kulit maneh digosok ku minyak jetun.
Yehezkiel 16.10-18 10 Geus kitu ku Kami didangdanan, bajuna disulam, selopna kulit anu pangalusna, beulit sirahna lawon linen, mantelna sutra. 11 Tuluy dipakean perhiasan, digeulangan, dikongkorongan, 12 irung jeung ceuli diantingan, terus diterapan makuta endah. 13 Perhiasan maneh kabeh tina perak, jeung emas, papakean kabeh disulam, lawonna sutra jeung linen. Daharna roti tina tarigu anu panglemesna, madu jeung minyak jetun. Maneh ngajanggelek jadi awewe nu geulis kawanti-wanti, sarta jadi ratu. 14 Kageulisan maneh estu sampurna sarta kawentar ka unggal bangsa, sabab nya Kami anu ngajadikeun maneh sakitu geulisna." Kitu sabda PANGERAN Nu Maha Agung. 15 "Tapi maneh kena-kena geulis jeung kawentar, maneh hees jeung unggal lalaki nu ngaliwat. 16 Papakean ti Kami ku maneh dipake ngahias kamar-kamar paranti maneh nyembah brahala, sarta maneh mikeun awak ka unggal lalaki saperti awewe palacuran. 17 Perhiasan-perhiasan perak jeung emas pamere Kami ku maneh dipake nyieun arca-arca lalaki, seug maneh nyelewer ka dinya. 18 Papakean beunang nyulam pamere Kami ku maneh dipake ngadangdanan arca-arca, sarta arca-arcana ku maneh disuguhan 44
Yehezkiel 16.19-26 minyak jetun jeung seuseungitan pamere Kami. 19 Kadaharan pamere Kami keur dahareun maneh, roti tina tarigu anu panglemesna, kitu deui minyak jetun jeung madu, ku maneh disuguhkeun ka eta arca-arca, ngalap berekahna." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 20 "Barudak, nu lalaki nu awewe, beunang maneh ngajurukeun pikeun Kami, ku maneh diserenkeun ka eta arca-arca sesembahan maneh, dijieun kurban. Na teu cukup ku nyelewer, teu satia ka Kami teh, 21 nepikeun ka anak-anak Kami ku maneh dikurbankeun ka brahala-brahala? 22 Salila maneh ngumbar kalakuan pikageuleuheun, bororaah inget ka mangsa keur budak, keur waktu bulucun, keur waktu roroesan dina getih." 23 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Cilaka maneh, cilaka! Geus sakitu jahatna teh 24 pek deui nyieunan tempat di unggal sisi jalan keur imah brahala-brahala, dipake enggon lacur. 25 Kageulisan maneh disered kana leutak, dibikeun ka nu laliwat, ganti poe rucah maneh beuki maceuh. 26 Malah nepi ka jeung urang Mesir, tatangga maneh anu kawentar napsu birahina, sangkan Kami tambah panas. 45
Yehezkiel 16.27-34 27 Ayeuna Kami rek meta. Maneh rek dihukum, sarta sagala tanda kahemanan Kami ka maneh rek dicokot deui. Maneh arek diserenkeun ka urang Pelisti, anu geus ijideun nenjo kalakuan maneh anu teu boga susila. 28 Lacur teu cukup ku lalaki-lalaki nu enggeus, tuluy ngacak ka urang Asur. Tapi sanggeus jadi langganan maranehna ge maneh can ngarasa keneh bae. 29 Ditambah ku urang Babul, anu kawentar palinter usaha. Masih keneh maneh can ngarasa." 30 Kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung: "Eta laku lampah maneh teh laku lampah awewe palacuran. 31 Di saban jalan nyieunan tempat keur imah brahala-brahala, dipake enggon ngalacurkeun awak. Tapi maneh mah lacur teh henteu parok jeung nu sejen, lain keur nyiar napkah. 32 Maneh mah awewe nyelewer ti salaki tuluy lacur jeung lalaki-lalaki sejen. 33 Awewe lacur mah dibayar. Ari maneh kalah ka mere hadiah ka unggal kabogoh, malah ngosol-ngosol ku duit ka lalaki ti mana-mana, diajak hees bareng. 34 Maneh ungkluk luar biasa. Maneh mah lain lacur kapaksa, da euweuh nu maksa. Maneh mah lain ngarah bayaran, kalah ka maneh anu ngahaja mayar ka lalaki. Beda ti nu sejen maneh mah." 46
Yehezkiel 16.35-41 35 Ayeuna dengekeun, eh Yerusalem, ungkluk! Dengekeun ieu sabda PANGERAN. 36 Kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung: "Maneh ngalaanan pakean, tuluy saperti ungkluk, nyerenkeun awak ka kabogoh-kabogoh jeung ka brahala-brahala pikaijideun. Anak sorangan dipaehan, disuguh-suguhkeun ka brahala-brahala. 37 Ku sabab eta, urut kabogoh-kabogoh maneh ku Kami rek sina karumpul di dieu, boh nu ku maneh dipikaresep keneh, boh anu geus dipikangewa. Arek diriungkeun jeung maneh. Maneh ku Kami rek ditaranjangan, sina ditarongton. 38 Maneh rek dihukum ku lantaran ngalacurkeun diri jeung ku sabab maehan. Kami arek ngabudalkeun kajengkel jeung amarah. Maneh tangtu dihukum nepi ka paeh. 39 Arek disebakeun ka maranehna, ari maranehna bakal ngubrak-ngabrik tempat- tempat anu ku maneh dijieun tempat lacur jeung nyembah ka brahala-brahala. Papakean maneh ku maranehna bakal dirampid, kitu deui sagala perhiasan maneh, sarta maneh ditinggalkeun sataranjang. 40 Maranehna bakal ngahucuhkeun jalma rea sangkan maledogan maneh ku batu, sarta maranehna bakal nyacag awak maneh ku pedang. 41 Imah-imah maneh bakal diduruk. Sajeroning maneh nandang hukuman, bakal 47
Yehezkiel 16.42-48 ditarongton ku sasama awewe-awewe. Kami hayang nenjo maneh eureun tina jadi ungkluk, hayang ngeureunkeun maneh mahugi kabogoh-kabogoh. 42 Lamun geus nepi ka kitu kakara amarah Kami bisa leler, kakara Kami bisa sabar deui. 43 Maneh geus teu inget-inget ka waktu keur budak keneh, heug nyieun kalakuan-kalakuan anu ngahudang amarah Kami. Ayeuna sagala kalakuan maneh teh ku Kami rek dibales. Ku naon sakitu geus jahatna teh terus rucah ongkoh?" 44 PANGERAN nimbalan, "Kalakuan maneh bakal dijieun paribasa ku jalma rea: Nya indung nya anak. 45 Dasar maneh anak awewe indung maneh. Indung maneh geuleuheun ka salakina jeung ka anak-anakna. Saruana jeung dulur-dulur maneh awewe, ijid ka salaki jeung ka anak. Indung maraneh urang Het, bapa maraneh urang Emor. 46 Lanceuk maneh awewe ti kidul, nagri Samaria katut desa-desana. Adi maneh ti kaler, nagri Sadumu katut desa-desana. 47 Geus puas maneh nuturkeun lengkah paripolahna, niru kalakuanana anu pikaijideun? Acan! Malah maneh mah acan ge lila geus leuwih jahat ti batan maranehna." 48 "Demi Kami Allah anu jumeneng," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "adi maneh nagri Sadumu katut desa-desana, 48
Yehezkiel 16.49-54 teu nepi ka boga kalakuan anu jahatna cara kalakuan maneh. 49 Adi maneh saanak-anakna awewe teh kamagungan, rasa maneh lubak-libuk ku hakaneun, rasa maneh aman taya pikahariwangeun, embung malire ka nu kekere, embung haat ka nu malarat, 50 sombong, bedegong. Ku Kami dibasmi. Maneh ge nyaho. 51 Kajahatan nagri Samaria ge acan aya saparona tina kajahatan maneh. Kajahatan maneh mah leuwih-leuwih matak ijidna teh. Dibandingkeun jeung kajahatan maneh, dulur-dulur maneh mah henteu jiga-jiga nu jahat. 52 Ku sabab eta maneh moal weleh-weleh nandangan kahinaan, lantaran leuwih doraka ti batan dulur-dulur maneh. Upama direndengkeun jeung maneh, dulur-dulur maneh mah teu jiga-jiga nu doraka. Ku sabab eta pek wiwirangna tanggung ku maneh, da maneh anu ngalantarankeun maranehna siga nu suci beresih." 53 PANGERAN nimbalan ka Yerusalem, "Sadumu jeung Samaria katut desa-desana ku Kami arek dipulihkeun deui. Tangtu maneh oge bakal dijieun mukti deui. 54 Maneh kudu era ku diri sorangan. Nenjo maneh meunang kahinaan, dulur-dulur maneh bakal ngarasa rada lipur. 49
Yehezkiel 16.55-61 55 Duanana bakal marukti deui. Maneh oge katut desa-desa maneh tangtu bakal dipulihkeun deui. 56 Lain bareto mah maneh moyok ka Sadumu, basa maneh keur jaya, 57 basa acan boga kalakuan anu sakitu jahatna? Ayeuna maneh sorangan anu bakal jadi poyokeun batur cara Sadumu, poyokeun urang Edom, poyokeun urang Pelisti, poyokeun tatangga-tatangga anu arijideun ka maneh. 58 Pek rasakeun balukarna eta kalakuan maneh anu mesum jeung pikaijideun teh." Timbalan PANGERAN. 59 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Maneh ku Kami bakal dibales satimpal jeung kalakuan. Maneh geus hianat kana jangji, geus ngalanggar sumpah. 60 Mungguh Kami mah tetep seja tigin kana jangji, anu diikrarkeun ka maneh basa maneh keur ngora keneh. Kami bakal ngayakeun perjangjian jeung maneh, perjangjian anu umurna langgeng. 61 Engke ku maneh tangtu karasa yen kalakuan maneh teh kacida jahatna, nepi ka maneh era sorangan. Nya eta lamun lanceuk jeung adi maneh geus ngumpul deui jeung maneh, najan ieu teh henteu kasebut dina perjangjian antara Kami jeung maneh. 50
Yehezkiel 16.62- 17.7 62 Eta perjangjian ku Kami rek dianyarkeun deui, sangkan maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN. 63 Kabeh kasalahan maneh ku Kami tangtu bakal dihampura, sarta maneh oge bakal eling, bakal rumasa, nepi ka maneh moal wani ngembutkeun biwir-biwir acan." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 17 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "ucapkeun ieu misil ka urang Israil, 3 sangkan nyarahoeun sabda Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Kieu: Aya hiji manuk rajawali kacida gedena, buluna alus, jangjangna rubak tur tohaga, hiber ka Gunung Libanon, motongkeun pucuk hiji tangkal kiputri. 4 Eta pucuk dibawa ka hiji kota niaga, ka tempat para sudagar. 5 Geus kitu manuk rajawali teh mindahkeun hiji petetan ti tanah Israil, dipelakkeun di hiji lahan anu subur jeung teu kurang cai. 6 Petetan teh jadi tangkal anggur alus pisan, mani nguyupuk ngarambat ka mana-mana, regang-regangna tingpelengkung ka lebah manuk rajawali tea. Akarna jero, regang- regangna rekep, daunna gomplok, tangkalna mani teu tembong. 7 Aya deui manuk rajawali sejen. Jangjangna rubak jeung tohaga, buluna kandel. Akar anggur teh malik ka lebah eta manuk, daunna 51
Yehezkiel 17.8-14 ge malik ngaroyom ka lebahna, hayang meunang cai leuwih loba ti batan di lahan tempat nangtungna. 8 Padahal di dinya ge kacida suburna tur teu kurang cai, daunna geus gomplok, buahna moal teu leubeut, pijadieun tangkal anggur anu alus. 9 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, rek nanya: Kira-kirana eta tangkal anggur teh bakal jadi tur hirup? Naha moal dirabut jeung akar-akarna ku rajawali anu melakna, buahna diorag, regang-regangna dipites-piteskeun sina terus paeh? Pikeun nyabutna teu kudu ku bangsa anu kuat atawa ku tanaga gede. 10 Memang eta teh dipelak, tapi naha bakal jadi tur hirup? Jeung lamun katebak angin ti wetan naha moal perang?" 11 PANGERAN nimbalan ka kaula, 12 "Tanyakeun ka eta bangsa anu bangkawarah, nyaho atawa henteu kana hartina eta misil. Omongkeun kieu: Bareto raja Babul datang ka Yerusalem, nyokot raja jeung para gegeden dibawa ka Babul. 13 Ti turunan raja tea, aya saurang anu ku raja Babul diajak nyieun hiji perjangjian, jeung disumpah dipenta satiana. Jelema- jelema nu parentingna ku raja Babul dijieun tandon, 14 maksudna supaya eta bangsa ulah bisa barontak, jeung supaya perjangjian tea bisa jalan. 52
Yehezkiel 17.15-21 15 Tapi eta raja Yuda teu burung barontak, ngirim utusan ka Mesir, menta dikirim kuda jeung tentara loba. Kumaha pamentana teh bakal dicumponan? Kumaha eta pagaweanana teh bakal mulus? Naha eta anu ngalanggar jangji teh moal meunang hukuman? 16 Demi Kami Allah nu jumeneng," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "eta raja bakal paeh di Babul, lantaran ngalanggar sumpah jeung jangjina ka raja Babul, anu ngangkat manehna kana tahta. 17 Balad Mesir anu gagah rongkah oge moal bisa nulungan manehna perang, upama urang Babul geus prak nyarieun gugunungan jeung ngarali lombang-lombang pikeun ngagempur jeung maehan. 18 Manehna geus tangtu moal salamet, tamahana ngalanggar sumpah jeung jangji." 19 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Demi Kami Allah anu jumeneng, tangtu manehna ku Kami dihukum, lantaran ngalanggar jangji anu diikrarkeun kalawan sumpah nyebut jenengan Kami. 20 Ku Kami rek ditaheunan ku jaring, rek dibawa ka Babul, sina narima hukumanana lantaran henteu satia ka Kami. 21 Baladna anu garagah bakal tumpur di pangperangan, anu harirup keneh bakal paburisat. Kakara engke nyaraho yen Kami teh PANGERAN. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 53
Yehezkiel 17.22- 18.6 22 Kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung, "Kami arek motong pucuk hiji tangkal kiputri anu luhur, jeung rek ngala hiji sirung. Rek dipelak di hiji gunung anu luhur, 23 gunung di Israil anu pangluhurna, sina dahanan, sina buahan, jadi kiputri anu nya gede nya luhur. Rupa-rupa manuk bakal areunteup di dinya, baretah ngariuhan. 24 Tatangkalan di eta tanah bakal nyaraho, Kami teh PANGERAN. Nu laluhur ku Kami rek dituaran, nu harandap sina ngajarangkungan. Nu harejo rek disina ngarangrangan, nu ngarangrangan rek disina harejo. Kami, PANGERAN geus ngandika kitu, tangtu baris dibuktikeun, luyu jeung ucapan Kami." 18 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 timbalana-Na, "Paribasa naon anu sok diarucapkeun di Israil? Kieu: Kolot nu ngadahar buah anggur haseum, anak nu ngarasa linu. 3 Demi Kami Allah nu jumeneng," timbalan PANGERAN, "eta paribasa moal disebut-sebut deui di Israil. 4 Unggal jalma, boh bapa, boh anak, umurna Kami nu boga. Saha nu boga dosana, eta anu kudu paeh. 5 Upamakeun, aya jelema bageur, bener, jujur. 6 Henteu nyembah ka brahala urang Israil, tara ngadahar kurban anu dibaktikeun di tempat pamujaan brahala, tara ngagoda 54
Yehezkiel 18.7-14 pamajikan batur, tara sapatemon jeung awewe nu keur haid, 7 tara hianat, tara rarampas, daek mulangkeun barang anu dijieun tandon ku nu boga hutang, daek mere dahar ka nu kalaparan, mere pake ka nu teu boga pakean, 8 ka nu nginjeum duit tara morot kauntungan, tara jail kaniaya, adil palamarta ka pada jalma. 9 Cindekna tigin kana parentah-parentah Kami, tuhu kana hukum-hukum Kami. Eta nu ibadah kitu tangtu salamet," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 10 "Upamakeun eta jelema boga anak. Anakna ngarampog, maehan, 11 boga kalakuan anu ku bapana mah dipahing. Sok ngadahar kadaharan tina kurban-kurban di candi-candi, ngagoda pamajikan batur, 12 hianat ka nu balangsak, rarampas, nahan barang anu ku nu boga hutang dijieun tandon, asup ka candi-candi umat brahala ngadon muja ka brahala-brahala pikaijideun, 13 morot kauntungan ti nu nginjeum duit. Naha jelema kitu bakal salamet? Moal, moal salamet. Geus migawe kalakuan-kalakuan anu sakitu pikaijideunana mah kudu paeh, katulah ku dosana. 14 Upamakeun eta jelema jahat teh boga anak, anakna nyahoeun yen bapana jahat, tapi teu nurutan jahat. 55
Yehezkiel 18.15-21 15 Teu milu muja ka brahala urang Israil, teu milu ngadahar kadaharan tina kurban di candi-candina, tara ngagoda pamajikan batur, 16 ka sasaha tara meres tara rarampas, barang anu ditandonkeun ku manehna dipulangkeun, daek mere dahar ka nu kalaparan, mere pakean ka nu rudin, 17 mahing kana kajahatan, tara morot kauntungan ka nu nginjeum duit, tuhu kana hukum-hukum Kami, tigin kana parentah-parentah Kami. Eta jelema moal cilaka ku karana dosa bapana, hirupna tangtu jamuga. 18 Sabalikna bapana anu tupa-tipu jeung rarampas, jahat ka sasama hirup, tangtu paeh ku dosana sorangan. 19 Carek maneh, Ku naon eta anakna wet teu nanggung dosa bapana? Jawabanana: Anakna mah bener lampahna, hade kalakuanana, tuhu kana hukum-hukum Kami, nurut sarta ati-ati, geus tangtu salamet. 20 Nu kudu paeh mah nu boga dosana. Anak moal bisa nanggung dosa bapa, bapa moal bisa nanggung dosa anak. Mana nu hade meunang ganjaran, mana nu jahat meunang siksaan tina kajahatanana. 21 Lamun jalma jahat tobat tina kajahatanana sarta nurut kana hukum-hukum Kami, lampahna jadi bener, kalakuanana jadi hade, tangtu salamet moal paeh. 56
Yehezkiel 18.22-28 22 Dosa-dosana kabeh dihampura, sarta ku sabab kalakuanana geus bener tangtu hirup. 23 Dikira Kami bungah ningali jalma doraka paeh?" timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. "Kami leuwih bungah saupama ningali jelema tobat sangkan bisa hirup. 24 Sabalikna lamun jelema ibadah geus henteu ibadah tuluy nyieun kajahatan, nyieun hal-hal anu pikaijideun anu biasa dipigawe ku nu jarahat, na eta teh kudu hirup? Moal, moal! Malah kabageuranana nu enggeus-enggeus moal diinget-inget acan. Kudu paeh ku tamahana, ninggalkeun ibadah terus migawe dosa. 25 Ari carek maraneh mah, Salah ari kitu mah PANGERAN teh. Dengekeun eh urang Israil. Carek pamikir maraneh jalan Kami kitu teh salah? Puguh jalan maraneh anu salah. 26 Lamun jelema ibadah geus henteu ngalampahkeun deui nu hade sarta terus nyieun kajahatan, seug paeh, paehna teh ku karana dosana sorangan. 27 Sabalikna lamun jelema jahat eureun tina kajahatanana tuluy nyieun kalakuan anu hade jeung bageur, eta teh matak rahayu kana hirupna. 28 Manehna eling tina kajahatanana, seug eureun tina nyieun dosa, geus tangtu moal paeh, geus tangtu hirup rahayu. 57
Yehezkiel 18.29- 19.6 29 Salah ari kitu mah PANGERAN teh, lain kitu carek maraneh, urang Israil? Puguh pikiran maraneh anu salah. 30 Ayeuna Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngabejaan ka maraneh, urang Israil, yen Kami bakal ngahukum ka maraneh satimpal jeung kalakuan maraneh. Geura areling tina kajahatan, sangkan ulah cilaka ku dosa sorangan. 31 Geura eureunan kajahatan maraneh, anyarkeun hate jeung pikiran. Na harayang paeh maraneh teh, eh urang Israil? 32 Kami mah henteu hayang ningali aya jelema paeh," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. "Geura tarobat supaya harirup." 19 1 Allah miwarang kaula nganyanyikeun ieu lagu duka pikeun dua urang pangeran Israil: 2 Indung maneh lir singa bikang nu luar biasa, anu ngagedekeun anak-anakna di antara singa-singa jalu anu garalak. 3 Anakna nu hiji diwarah moro, tungtungna jadi tukang ngakan jelema. 4 Bangsa-bangsa mareunang beja, eta singa ditaheunan ku cubluk nepi ka beunang, tuluy digusur make kakait ka Mesir. 5 Indungna nu ngadadago, ngarasa yen anakna geus lapur, seug ngawarah hiji deui anakna, nepi ka gede jeung gagah. 6 Sanggeus jadi singa dewasa, milu jeung singa-singa sejen neangan mangsa. Ieu oge 58
Yehezkiel 19.7-14 diwarah moro, sarta jadi tukang ngakan jelema. 7 Eta singa ngadobrak benteng-benteng, ngacak-ngacak kotana, saban manehna ngagaur, jalma-jalma eusi nagri ngarasa sieun. 8 Jalma-jalma sabilulungan, ti mana- mana daratang. Eta singa geus dikepung, ditaheunan make jaring. 9 Sanggeus beunang, diasupkeun ka jero kandang, tuluy dibawa ka raja Babul, dijaga bisi leupas. Sada gaurna moal kadenge deui di pagunungan Israil. 10 Indung maneh saibarat tangkal anggur, nu dipelak sisi susukan. Ku sabab teu kurang cai, jadina alus, daunna gomplok buahna leubeut. 11 Regang-regangna baradag sarta tareuas, pantes dijieun iteuk karajaan. Tangkalna terus keneh ngaluhuran, nepi kana mega, katembong ku sarerea tur semu iuh. 12 Kek dicekel ku nu ambek, dirabut jeung akar-akarna, dibalangkeun kana taneuh, geus kitu katiup angin ti wetan, buahna gararing, dahan-dahanna saremplak, jaradi pangpung tuluy kahuru. 13 Eta tangkal tuluy dipelak di gurun keusik, tanah kelang euweuh cai. 14 Malah dahan-dahanna keuna ku seuneu, kahuru buahna beak. Dahanna geus teu pantes dijieun iteuk karajaan. Ieu hiji lagu duka; geus dinyanyikeun bulak-balik. 59
Yehezkiel 20.1-7 20 1 Dina taun katujuh aya di pangbuangan, dina tanggal sapuluh bulan lima, aya sawatara kokolot Israil daratang ka kaula rek marenta pituduh PANGERAN; maranehna dariuk hareupeun sim kuring. 2 PANGERAN nimbalan kieu ka kaula, 3 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "bejakeun ka eta jelema-jelema, kieu sabda PANGERAN Nu Maha Agung: Kutan maraneh teh rek marenta pituduh Kami? Demi Kami Allah anu jumeneng, Kami embung dipentaan naon-naon ku maraneh. Kitu timbalan Kami PANGERAN Nu Maha Agung. 4 Eh anak manusa, bisi maneh arek ngelingan ka maranehna, heug, gugat kumaha pikaijideunana kalakuan karuhunna. 5 Bejakeun, kieu sabda Kami: Basa Kami milih Israil Kami geus jangji. Di Mesir Kami nembongan ka maranehna sarta ngandika yen: Kami teh PANGERAN Allah maraneh. 6 Kami harita sumpah seja ngaluarkeun maranehna ti Mesir, rek dibawa ka hiji tanah beunang Kami milih pikeun maranehna, tanah anu subur jeung panghadena. 7 Kami meredih sangkan maranehna miceun arca-arca sesembahanana anu pikaijideun Kami, jeung sangkan ulah ngabakti ka brahala urang Mesir, sabab Allah maranehna mah Kami, PANGERAN. 60
Yehezkiel 20.8-14 8 Tapi teu ngagarugu, malah ngaralawan. Arca-arcana anu pikaijideun teu dipariceun, tur masih ngabarakti keneh ka brahala urang Mesir. Tadina rek disiksa di Mesir keneh, sina nyaraho amarah Kami. 9 Tapi diantep keneh, sabab bisi matak jenengan Kami dipoyok, lantaran di dinya, tempat maranehna numpang, Kami geus ngumumkeun yen urang Israil teh ku Kami rek dikaluarkeun ti Mesir. 10 Geus kitu maranehna ku Kami dikaluarkeun ti Mesir, dibawa ka gurun keusik. 11 Di gurun keusik ku Kami dibere parentah- parentah jeung hukum-hukum Kami, anu nungtun kana rahayu saupama diturut. 12 Sabat, tanda pamupakatan antara Kami jeung maranehna carek Kami kudu digumatikeun, geusan peringetan yen maranehna geus disucikeun ku Kami, PANGERAN. 13 Tapi sabot di gurun keusik keneh maranehna geus ngalawan. Parentah- parentah Kami, jeung hukum-hukum Kami anu nungtun kana rahayu saupama diturut, ku maranehna ditolak. Sabat Kami oge kacida dilalaworakeunana. Tadina rek dibasmi di dinya keneh, di gurun keusik, sina nyaraho bendu Kami. 14 Tapi diantep keneh, sabab bisi matak jenengan Kami dipoyok ku bangsa-bangsa 61
Yehezkiel 20.15-21 anu nyaraksian Kami mingpin urang Israil ti Mesir. 15 Tapi Kami sumpah yen maranehna moal tulus dibawa ka tanah anu geus dijangjikeun, tanah anu subur jeung panghadena tea. 16 Kami ngucap kitu teh lantaran maranehna nampik kana hukum-hukum Kami, ngalanggar parentah-parentah Kami, sarta ngalalaworakeun Sabat, leuwih resep nyembah ka brahalana sorangan. 17 Najan kitu Kami masih keneh mikarunya. Ku Kami diputus yen maranehna moal dibasmi di gurun keusik. 18 Papadaning kitu, anak-anakna ku Kami dipepelingan supaya ulah nurut kana aturan- aturan beunang nyieun karuhunna, ulah kabawa ku kabiasaanana, ulah nganajiskeun maneh ku nyembah ka brahalana. 19 Kami teh PANGERAN, Allah maraneh. Masing nurut kana hukum-hukum jeung parentah-parentah Kami. 20 Gumatikeun poe Sabat pikeun tanda yen Kami jeung maraneh geus mupakat, jeung sangkan aringet yen Kami teh PANGERAN, Allah maraneh. 21 Tapi anak-anakna oge ngaralawan. Parentah-parentah Kami dilanggar, hukum- hukum Kami anu nungtun kana rahayu saupama diturut, ku maranehna ditampik, poe Sabat dilalaworakeun. Tadina mah rek 62
Yehezkiel 20.22-27 dibasmi di dinya keneh di gurun keusik, sina nyaraho bendu Kami. 22 Tapi teu kungsi dikitukeun, sangkan jenengan Kami ulah direndahkeun ku bangsa-bangsa anu nyarahoeun waktu Kami mawa urang Israil ti Mesir. 23 Ku sabab eta Kami di gurun keusik mere jangji sarupa deui. Kami geus sumpah yen maranehna tangtu dipaburencaykeun ka sakuliah dunya. 24 Kami nepi ka kitu teh lantaran maranehna nolak kana parentah-parentah Kami, ngarempak hukum-hukum Kami, nganistakeun Sabat Kami, jeung ngabarakti ka brahala anu disarembah ku karuhun- karuhunna. 25 Ti dinya maranehna ku Kami dibere hukum-hukum anu teu hade jeung parentah- parentah anu teu matak mawa kana pihirupeun. 26 Ku Kami dihaja sina nganistakeun diri ku kurban-kurban tarekahna sorangan, jeung diantep sina ngurban-ngurbankeun anak-anakna anu cikal, geusan hukumanana sarta sina nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 27 Eh anak manusa, bejakeun ka urang Israil ieu dawuhan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Aya deui kituh peta karuhun-karuhunna ngagogoreng ka Kami ku kalakuan-kalakuanana anu teu satia teh. 63
Yehezkiel 20.28-32 28 Keur waktu maranehanana ku Kami dibawa asup ka tanah anu dijangjikeun tea, barang narenjo pasir-pasir anu laluhur jeung tatangkalan anu garomplok teh tuluy bae dikurbanan. Barang-barang kurbanna, sato anu diduruk kitu deui anggur panyuguhanana ngahudang amarah Kami. 29 Maranehna ku Kami dipariksa: Tempat- tempat luhur anu dijarugjug ku maraneh teh naon? Ti harita, eta tempat ku maranehna disarebut Tempat-tempat Luhur. 30 Bejakeun ieu dawuhan Kami PANGERAN Nu Maha Agung ka urang Israil: Ku naon kalakuan maraneh garoreng cara kalakuan karuhun maraneh sarta anut ka brahala-brahalana? 31 Tur nepi ka kiwari pisan maraneh nyuguhkeun pangbakti nu karitu, jeung nganistakeun diri ka brahala-brahala anu disarembah ku karuhun-karuhun maraneh, nepi ka ngaduruk anak-anak sorangan dikurban-kurbankeun. Ari ayeuna maraneh, eh urang Israil, make hayang nanyakeun pikersaeun Kami! Demi Kami PANGERAN Nu Maha Agung, Allah anu jumeneng, pananya maraneh ku Kami moal dipirosea. 32 Maraneh geus boga karep rek nurutan bangsa-bangsa batur, nurutan urang nagri sejen sarta nyarembah kana tatangkalan jeung batu-batu. Tapi eta pakarepan teh hamo bukti." 64
Yehezkiel 20.33-39 33 "Masing nyaraho, demi Kami PANGERAN Nu Maha Agung, Allah anu jumeneng, sajeroning amarah Kami baris marentah ka maraneh kalawan keras, ngagunakeun sagala kakawasaan. 34 Lamun maraneh geus kumpul kabeh, geus dipulangkeun ti nagri-nagri tempat maraneh bacacar, kakawasaan katut amarah Kami rek ditembongkeun ka maraneh. 35 Maraneh rek diteundeun di Gurun Bangsa-bangsa, sarta di dinya Kami bakal nyanghareupan maraneh rek balitungan. 36 Bareto Kami balitungan jeung karuhun maraneh di Gurun Sinai, kiwari arek balitungan teh jeung maraneh," kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 37 "Maraneh rek diawaskeun enya-enya ku Kami, tur dipaksa kudu nurut kana perjangjian Kami. 38 Tukang-tukang barontakna, anu jarahatna, baris disingkir-singkirkeun. Baris dikalaluarkeun ti nagri-nagri tempat ngalumbarana, tapi moal dipulangkeun ka tanah Israil. Engke kakara maraneh nyaho yen Kami teh PANGERAN." 39 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Eh urang Israil, ayeuna kumaha maraneh bae. Pek dosa terus, jeung sarembah eta brahala-brahala maraneh teh! Tapi awas, sanggeus eta maraneh kudu nurut ka Kami, ulah nyuguh-nyuguh deui ka brahala-brahala 65
Yehezkiel 20.40-45 maraneh anu matak nganistakeun jenengan Kami anu suci. 40 Engke di tanah anu di ditu, di gunung Kami anu suci, di gunung anu luhur di tanah Israil, maraneh urang Israil kabeh bakal ngabarakti ka Kami. Kami bakal sugema ka maraneh, sarta ngarep-ngarep maraneh mawa kurban-kurban anu pangutamana katut pangabakti anu suci. 41 Sanggeusna maraneh ku Kami dikaluarkeun ti nagri-nagri tempat maraneh bacacar sarta geus karumpul kabeh, Kami baris narima ti maraneh kurban-kurban anu diduruk sarta baris katembong ku bangsa-bangsa sejen yen Kami teh suci. 42 Saupama maraneh ku Kami geus dipulangkeun ka tanah Israil, tanah anu geus dijangjikeun rek dibikeun ka karuhun maneh tea, kakara maraneh bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 43 Ti dinya kakara maraneh bakal areling, yen sagala kalakuan maraneh teh goreng tur matak nista kana diri. 44 Lamun Kami engke ngabela kahormatan Kami, harita maraneh urang Israil, tangtu nyaraho yen Kami teh PANGERAN, moal ngahukum maraneh satimpal jeung kalakuan- kalakuan maraneh anu sakitu jahatna jeung dorakana." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 45 PANGERAN nimbalan ka kaula. 66
Yehezkiel 20.46- 21.4 46 Dawuhana-Na, "Eh anak manusa, tempo ka kidul. Ngomong ka tebeh kidul, tepikeun ieu ramalan ngeunaan leuweung di kidul. 47 Omongkeun ka eta leuweung kidul, dengekeun kituh ieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung: Awas! Kami rek nimbulkeun seuneu, sina ngahuru saban tangkal nu aya di maneh, nu saleger keneh, kitu deui nu geus gararing. Eta seuneu hamo aya nu bisa mareuman. Rek disina nerekab ti kidul nepi ka kaler, sarta karasa panasna ku sarerea. 48 Baris kasaksian ku sakabeh yen Kami anu ngahuruna tur hamo aya nu bisa mareuman." 49 Tapi kaula unjukan kieu, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, abdi ulah dipiwarang nyanggemkeun kitu. Jalmi-jalmi tangtos rumahuh, nyebatkeun yen abdi salamina mung nyanggemkeun teguheun bae." 21 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 dawuhana-Na, "Eh anak manusa, carekan ku maneh Yerusalem. Cela tempat- tempat ibadahna. Bewarakeun ka tanah Israil, 3 yen Kami, PANGERAN, ngandika kieu: Kami ngamusuh ka maraneh. Kami rek mesat pedang ngabasmi maraneh kabeh, boh nu jarahat, boh nu balageur. 4 Ti kaler nepi ka kidul, kabeh ku Kami rek disabetan ku pedang. 67
Yehezkiel 21.5-12 5 Saban jalma bakal nyaho yen Kami PANGERAN geus nyabut pedang tur moal disarungkeun deui. 6 Eh anak manusa, geura ngalengis saperti keur ngarakacak hate pinuh ku kaprihatinan. Geura ngalengis, sing kanyahoan ku sarerea. 7 Upama ku maranehanana ditanya ku naon ngalengis, jawab lantaran bakal datang hiji beja. Lamun eta beja geus datang, maranehna tangtu geumpeur, leungeunna bakal ngareplek, tuurna bakal nyorodcod, wawanenna bakal leungit. Ayeuna geus cunduk waktuna." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 8 PANGERAN nimbalan ka kaula, 9 "Eh anak manusa, ramalkeun ku maneh kieu: Bejakeun ka maranehna kieu kituh timbalan Kami, Pangeran: Pedang! Pedang geus diasah, geus dikosokan. 10 Pang diasah rek dipake meuncit, pang dikosok sangkan ngabaranyay lir kilat. Umat Kami moal disina suka-suka deui, sabab geus ngajojore sagala panggeuing reujeung hukuman. 11 Eta pedang geus dikosokan, geus herang ngan kari make. Diasah jeung dikosokan, pakeeun nu baris meuncitan. 12 Eh anak manusa, geura midangdam jejeritan, sabab eta pedang bakal narajang ka umat Kami, jeung ka sakabeh gegeden Israil. Kabeh geus tangtu dipareuncitan, bareng 68
69 Yehezkiel 21.13-21 jeung sasesana umat Kami. Anu matak, geura neunggeulan harigu lantaran nalangsa. 13 Kami rek nguji umat, upama henteu tarobat, pasti kasabet ku bahla. 14 Maneh, eh anak manusa, geura ngaramal. Keprok-keprokkeun leungeun maneh, engke eta pedang bakal terus nguwak-ngawik. Pedang nu bakal maehan, nu pikapaureun, nu bakal ngajagal. 15 Umat Kami bakal leungit wawanenna ku eta pedang, bakal tingkudupruk. Kotana ku Kami arek diancam ku pedang anu ngolebat lir kilat, siap nyabet. 16 Geura nyabet ngenca ngatuhu, he pedang seukeut! Nyabet ka mana maneh nyanghareup. 17 Kami sorangan rek kekeprokan, geus kitu kakara amarah Kami bisa leler. Kitu timbalan Kami PANGERAN." 18 PANGERAN nimbalan ka kaula, 19 timbalana-Na, "Eh anak manusa, gambarkeun dua jalan anu baris disorang ku raja Babul katut pedangna. Eta dua jalan kudu sarua mimitina ti hiji kota. Di lebah nu nyagak berean papan tuduh jalan, geusan tanda ka eta raja. 20 Nu hiji jalan ka Raba, kotana urang Amon, nu hiji deui jalan ka Yerusalem, kota anu tohaga, di tanah Yuda. 21 Lebah papan tuduh jalan di nu nyagak tea eta raja bakal ngarandeg heula. Tuluy ngoclok
Yehezkiel 21.22-27 jamparing jeung nanya ka brahalana, terus nenjoan kalilipa sato kurban, menta pituduh jalan mana anu kudu disorang. 22 Ceg! Leungeun katuhuna nyekel jamparing anu make tanda nuduhkeun ka Yerusalem. Ceuk jamparingna ka dinya manehna kudu masang paranti ngadobrak, ngagorowokkeun panyeluk jurit, nangoh-nangohkeun panggedor kana panto eta nagara, nyieun gugunungan jeung ngalian lombang. 23 Urang Yerusalem taya nu nyaho baris kitu, sabab jeung eta raja geus nyieun perjangjian. Tapi ieu ramalan teh geusan ngingetkeun maranehna kana dosa-dosana, sarta pikeun mere nyaho yen maranehanana bakal ditarangkepan. 24 Ku sabab eta kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, Dosa-dosa maneh geus ngaboleker. Geus kanyahoan ku sarerea yen maneh teh doraka kabina-bina. Saparipolah maneh ngan jahat bae. Maneh tangtu dihukum, ku Kami rek diselehkeun ka leungeun musuh. 25 Eh maneh raja Israil, raja jahat jeung doraka, hukuman maneh geus tereh poena. 26 Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Buka eta makuta jeung dastar teh. Kaayaan ayeuna geus robah. Nu malarat bakal diangkat, nu agung bakal dirurud. 27 Rugrug, rugrug! Enya, eta kota teh ku Kami rek dirugrugkeun. Ngan moal waka 70
Yehezkiel 21.28- 22.2 ayeuna-ayeuna, ngadago heula jelema anu ku Kami baris kapilih geusan ngabinasa eta kota, sarta eta kota baris diserenkeun ka manehna." 28 "Eh anak manusa, ramalkeun. Embarkeun ieu dawuhan Kami ka urang Amon anu ngagogoreng ka Israil. Kieu: Aya pedang geus dibatek bakal nyabet, geus dikosokan geusan ngababad, ngabaranyay lir kilat. 29 Sakabeh tetenjoan dina pameleng maneh palsu. Panujum maneh barohong. Jahat maneh teh, doraka. Maneh geus tereh dihukum, tereh poena. Eta pedang baris ninggang, neukteuk beuheung maneh. 30 Sarungkeun pedang maneh! Di tempat maneh diciptakeun, di nagri tempat maneh dijurukeun, maneh ku Kami arek dihukum. 31 Maneh tangtu bakal ngarasa amarah Kami ana geus budal lir seuneu ngagudag-gudag. Maneh arek diselehkeun ka hiji jelema anu dedegler, ahli ruruksak. 32 Maneh bakal dibasmi ku seuneu. Getih maneh bakal ngabayabah maseuhan nagri sorangan, maneh hamo aya anu nginget-nginget deui." Kitu timbalan PANGERAN. 22 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, maneh daek ngahukum eta kota anu pinuh ku tukang maehan? Eceskeun ka dinya sagala kalakuanana anu pikageuleuheun. 71
Yehezkiel 22.3-11 3 Bejakeun kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Ku sabab maneh maehan rahayat sorangan sakitu lobana, sarta nganistakeun diri nyembah ka brahala, pitungtungeun maneh geus deukeut. 4 Ku lantaran maneh boga salah maehan jeung nganistakeun diri ku brahala jieunan sorangan, poe panungtungan maneh geus deukeut, hirup maneh tereh enggeusan. Eta sababna maneh ku Kami diantep diparoyok ku bangsa-bangsa, dijarebian ku unggal nagri. 5 Nagara-nagara anu dareukeut anu jarauh tingjarebi ka maneh, lantaran maneh nirca tina hukum. 6 Gegeden-gegeden Israil arumangkeuh ku kakawasaanana, sarta gawena maehan. 7 Jalma-jalma pangeusi nagri taya saurang nu hormat ka indung bapa. Urang asing ku maneh dihianat. Randa-randa jeung pahatu bandana ku maneh direbut. 8 Maneh teu ngahargaan kana tempat- tempat suci, teu gumati kana Sabat. 9 Rahayat maneh loba nu silih pitenah ngarah batur paeh. Sawareh ngadalahar kurban anu disuguhkeun ka brahala-brahala. Sawareh haben karokomoan ngalumbar napsu. 10 Sawareh ngaheesan pamajikan bapana. Sawareh maraksa ka awewe nu keur haid. 11 Sawareh jarinah, sawareh ngaruksak kasucian anak terena atawa dulur terena. 72
Yehezkiel 22.12-20 12 Sawareh daraek diupah dititah maehan. Sawareh silih akalan jeung papada urang Israil keneh, silih sikut bati leuwih ti misti, nepi ka loba anu baleunghar ku jalan kitu. Geus maropohokeun ka Kami." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 13 "Ieu peureup Kami baris ninggang ka maneh nu sok rarampog jeung maehan. 14 Naha rek boga keneh kawani, rek boga keneh tanaga ngulangkeun leungeun lamun ku Kami diberesan? Kitu timbalan Kami PANGERAN, tur tangtu dibuktikeun. 15 Rahayat maneh rek sina paburantak, papencar ka saban nagri jeung bangsa, sarta kalakuan maneh anu jahat baris dieureunkeun ku Kami. 16 Ku sabab eta maneh bakal dihina ku bangsa-bangsa, sarta maneh bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN." 17 PANGERAN nimbalan ka kaula, 18 "Eh anak manusa, urang Israil keur Kami taya gunana, teu beda ti kokotor logam, kayaning tambaga, timah, beusi, timah hideung, anu tinggaleun sanggeus perakna disangling dina pangleburan. 19 Ku sabab eta ceuk Kami, maranehna teu beda ti kitu, taya gunana. Ku Kami rek dikumpulkeun di Yerusalem, 20 cara ngagundukkeun wiji-wiji perak, tambaga, beusi, timah jeung timah hideung dina pangleburan. Maranehna baris lebur ku 73
Yehezkiel 22.21-27 amarah jeung wera Kami, cara wiji perak lebur ku seuneu. 21 Tangtu ku Kami dikumpulkeun di Yerusalem, ti handap digebos ku seuneu, sina lebur ku amarah Kami. 22 Pasti, pasti maranehna lebur di Yerusalem, kawas perak dilebur dina pangleburan, kakara maranehna bakal nyaraho kana werana PANGERAN." 23 PANGERAN ngandika deui ka kaula. 24 Pangandika-Na, "Eh anak manusa, bejakeun ka urang Israil, tanah maranehna teh tanah najis. Ku lantaran kitu amarah Kami baris ngahukum ka dinya. 25 Gegeden-gegedenna kawas singa guar- gaur nyasaak sato nu dimangsana. Rahayat ku eta diparaehan, duit jeung babandaanana sakur nu bisa dirampas mah dirampas kabeh, awewe jaradi randa, lantaran salakina diparaehan. 26 Imam-imamna ngarempak hukum-hukum Kami, tur teu ngajenan kana barang-barang suci. Geus teu ngabedakeun mana nu suci mana nu biasa. Henteu ngajarkeun bedana barang halal jeung barang haram, kana Sabat ngalalaworakeun. Temahna jalma-jalma jadi taya hormatna ka Kami. 27 Pajabat-pajabat pamarentahna kawas ajag nyasaak sato mamangsanna, maehan teu asa-asa dapon matak beunghar. 74
Yehezkiel 22.28- 23.4 28 Ari ku nabi-nabina eta dosa-dosa teh dikilungan, kawas tembok dikapur. Tetenjoan-tetenjoan pamelengna paralsu, ramalanana taya benerna. Aku-akuna mah magar ngucapkeun sabda PANGERAN Nu Maha Agung, padahal Kami, PANGERAN, teu nyabda ka maranehna. 29 Nu hianat jeung nu rarampog nerekab. Nu balangsak diteungteuinganan, urang asing bandana dirampas. 30 Kami keur neangan jelema anu pibisaeun ngadegkeun, atawa anu baris bisa tagen di lebah kuta anu geus rugrug, ngabela eta tanah dina waktuna amarah Kami rek ngarempug inya, tapi teu manggih saurang-urang acan. 31 Anu matak Kami rek ngabudalkeun amarah lir ngumbar seuneu, geusan ngabasmi maranehna ku tina kalakuan- kalakuanana." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 23 1 PANGERAN ngadawuh ka kaula, 2 dawuhana-Na, "Eh anak manusa, hiji mangsa aya dua awewe adi lanceuk. 3 Waktu keur ngorana keneh, keur waktu matuh di Mesir duanana geus kauculan parawanna, sarta terus ngalacurkeun maneh. 4 Lanceukna ngaranna Ohola (ieu ngupamakeun nagri Samaria), adina ngaranna Oholiba (ngupamakeun nagri 75
76 Yehezkiel 23.5-11 Yerusalem). Duanana ku Kami ditikah nepi ka baroga anak. 5 Ohola, geus jadi pamajikan Kami oge lacurna mah angger bae, muaskeun napsu ka kabogoh-kabogohna ti Asur. 6 Eta kabogoh-kabogohna teh anggota tentara, anu marake seragam wungu, para bangsawan, jeung para pajabat luhur, kabehanana perwira-perwira pasukan kuda, sarta karasep. 7 Ohola jadi ungkluk eta perwira-perwira Asur, jeung ku perbawa napsu birahina, manehna tuluy nganistakeun diri nyembah ka brahala urang Asur. 8 Adat lacurna anu dimimitian ti Mesir, urut manehna kauculan parawanna tea, diteruskeun. Ti keur parawan keneh geus biasa sok ngedeng jeung lalaki-lalaki, anu ngalayananana sakumaha ka awewe palacuran. 9 Nya tuluy ku Kami diserenkeun bae ka kabogoh-kabogohna, urang Asur tea, anu ku manehna kacida dipikabogohna. 10 Seug ku maranehanana ditaranjangan, anak-anakna dicarerek, sarta manehna sorangan dipaehan ku pedang. Nasibna pada ngomongkeun ku papada awewe di mana-mana. 11 Ari Oholiba, adina, sangkilang nyahoeun, tapi malah lacurna leuwih gawok ti batan Ohola.
77 Yehezkiel 23.12-19 12 Manehna oge nyoso bogohna teh ka para bangsawan jeung para pajabat Asur prajurit- prajurit anu marake seragam hurung-herang jeung ka para perwira pasukan kuda, kabeh nonoman-nonoman karasep. 13 Katilikna ku Kami eta awewe teh geus bejad pisan susilana, goreng lampah teu beda ti lanceukna. 14 (23:14-15) Hirupna beuki lila beuki tilelep dina lampah anu mesum. Manehna katarik ku gambar-gambar satria bangsa Babul, anu diukir dina tembok jeung dicet beureum burahay, cangkengna marake solempang, sirahna marake dastar alus pisan. 15 (23:14) 16 Barang nenjo ge manehna ujug-ujug kagembang, nepi ka tuluy nitahan jelema ka tanah Babul. 17 Urang Babul seug daratang, rek ngaradon sapatemon jeung eta awewe. Seug eta awewe teh ku maranehna diparake, kacida dirurujitna, nepi ka tungtungna eta awewe teh jadi boseneun. 18 Jalma-jalma geus taya nu bireuk deui yen eta awewe teh awewe palacuran, kawantu manehna ngahaja nangarkeun maneh. Kami cua ka manehna, cara ka lanceukna. 19 Lacurna beuki gawok, teu beda ti keur ngorana basa keur ngalacurkeun dirina di Mesir.
Yehezkiel 23.20-25 20 Nyosona teh ka lalaki-lalaki anu napsu birahina luar biasa, anu gede napsu sahwatna kawas kuda jalu. 21 (Eh Oholiba, maneh teh hayang malikan kalakuan maneh anu bejad basa keur parawan keneh di Mesir, basa lalaki-lalaki urang ditu nyonyoo susu maneh nepi ka maneh kauculan parawan.)" 22 "Ayeuna eh Oholiba, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Maneh geus ngarasa sebel ka eta kabogoh-kabogoh teh. Tapi maranehna ku Kami rek disina arambekeun ka maneh, disina daratang ka dieu ngepung maneh. 23 Urang Babul katut urang Kaldea, urang Pekod, urang Soa, urang Koa, kitu deui urang Asur kabeh. Eta para bangsawan jeung para anu karasep, kabeh para pajabat penting jeung perwira-perwira luhur ti pasukan kuda, ku Kami rek disina kumpul. 24 Sina nempuh ka maneh ti beulah kaler, baladna gede, mawa kareta-kareta perang jeung kareta-kareta bekel. Kabeh nyarikep tameng jeung marake topi waja, ningker ka maneh. Maneh ku Kami rek diselehkeun, ari ku maranehna bakal dihukum nurutkeun undang-undangna. 25 Ku sabab Kami ambek, maranehna oge sina arambekeun ka maneh. Irung maneh ku maranehanana bakal disumpungan, ceuli maneh dirumpungan. Anak-anak maneh bakal 78
Yehezkiel 23.26-32 diparaehan nu awewe nu lalaki, digalusuran tuluy didaruruk hirup-hirup. 26 Papakean maneh bakal dirarajet, perhiasan-perhiasan maneh dirampas. 27 Pangabeuki maneh kana lampah cabul ti Mesir keneh, ku Kami rek dieureunkeun. Maneh geus hamo bisa neuleu-neuleu deui brahala-brahala atawa nginget-nginget deui urang Mesir." 28 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Maneh ku Kami rek diselehkeun ka jelema-jelema anu ku maneh geus dipikabosen jeung dipikacua. 29 Jeung ku sabab maranehanana geus sarebeleun ka maneh, sagala rupa harta banda beunang maneh usaha ku maranehna bakal dirampid, maneh disina sataranjang nepi ka tetela yen maneh teh awewe ungkluk. Napsu katut lampah lacur maneh keneh, 30 anu ngalantarankeun maneh nepi ka kitu. Maneh geus jadi ungklukna bangsa-bangsa jeung nganistakeun diri ku arca-arcana. 31 Maneh geus nurutan lampah lanceuk maneh, ku sabab kitu maneh oge ku Kami rek ditibanan hukuman anu geus ditibankeun ka lanceuk maneh." 32 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Maneh kudu nginum tina gelas lanceuk maneh, anu nya gede nya jero. Sina dilelewe jeung dipupuas ku saban jalma, sabab gelasna nepi ka leber. 79
Yehezkiel 23.33-39 33 Sing nepi ka maneh enek jeung sebel nginum eta eusi gelas lanceuk maneh Nyi Samaria, anu pinuh ku rasa kaketir jeung kabinasaan. 34 Inum, leguk ku maneh nepi ka beak, teureuy jeung bubuk-bubuk belingna, nepi ka maneh nyakaran harigu sorangan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 35 Kieu deui dawuhan PANGERAN Nu Maha Agung, "Ku sabab maneh geus mopohokeun jeung geus nukangan ka Kami, maneh bakal nandang sangsara, nanggung balukar hawa napsu kana lacur." 36 PANGERAN nimbalan ka sim kuring, "Eh anak manusa, kumaha maneh daek ngahukum Ohola jeung Oholiba, bari ngabolekerkeun sagala paripolahna anu pikacuaeun teh? 37 Maranehna geus ngaranyed jeung maehan, ngaranyed ka brahalana jeung maehan anak-anak Kami nu lalaki beunangna ngajurukeun. Anak-anak Kami nu lalaki ku maranehanana dikurban-kurbankeun ka brahalana. 38 Lain eta bae kagorenganana teh. Bait Kami dirurujit, Sabat Kami nu ku Kami geus diresmikeun, dinistakeun. 39 Tas maehan anak-anak Kami diparab- parabkeun ka brahalana, poe eta keneh maranehna ngasupan jeung ngarurujit Bait Kami! 80
Yehezkiel 23.40-46 81 40 Helang deui, helang deui, maranehanana ngirim utusan-utusan ka tempat anu jauh pisan, ondang-ondang. Jalma-jalma teh daratang. Ohola jeung Oholiba marandi beberesih, panonna disipat, perhiasanana diparake. 41 Gek dariuk dina ranjang anu alus, nyanghareupan sisihan nu ngabarak dina meja, malah seuseungitan jeung minyak jetun pamere Kami ge aya dina eta meja. 42 Ti luar kadenge ngageder sora jalma-jalma anu keur lalugina hate, beunang ngondangan ti gurun keusik. Eta dua awewe ku maranehna digeulangan, sarta diterapan makuta mulya. 43 Ceuk Kami ngomong sorangan, uyuhan daraek eta lalaki-lalaki teh lalacur jeung awewe ruruntuk anu geus ruksak awahing ku beuki ngaranyed. 44 Mani jol deui, jol deui maranehna ka eta dua awewe ungkluk teh. Bagilir daratang ka si Ohola jeung si Oholiba, awewe anu ruksak ahlakna. 45 Ku jelema anu bener mah eta dua awewe teh tangtu dicap si tukang ngaranyed, si tukang maehan, da enya duanana beuki ngaranyed sarta leungeunna lamokot ku getih." 46 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Maranehna sina didatangan ku gorombolan tukang rusuh, sina dirampog.
Yehezkiel 23.47- 24.5 47 Ingkeun sina dibaraledogan ku batu ku maranehanana, sina disarabetan ku pedang, anak-anakna sina diparaehan, imahna sina diduruk. 48 Geus kitu ieu nagri ku Kami rek diberesihan tina ahlak nu bejad, sangkan jadi panggeuing ka unggal awewe yen ulah ngaranyed, ulah kawas eta awewe anu duaan. 49 Ari maneh, eh awewe adi lanceuk, maneh tangtu dihukum ku Kami, lantaran ahlak maraneh geus rusak, jeung ku sabab dosa maraneh nyembah ka brahala. Geus kitu maraneh kakara bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung." 24 1 Dina tanggal sapuluh, bulan kasapuluh, nincak kana salapan taun hirup di nagri buangan, PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 timbalana-Na, "Eh anak manusa, tanggal teh catet, sabab dina tanggal eta bareto raja Babul mimiti ngepung Yerusalem. 3 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, boga misil, caritakeun ku maneh ka jelema-jelema nu barasangkal. Kieu: Tagogkeun kawali kana seuneu, eusian cai. 4 Cemplungkeun daging nu aralus ka dinya, daging walikat jeung daging pingping, tambah ku tulang-tulang nu aralusna. 5 Dagingna daging domba anu mulus, gedurkeun seuneuna, suluhan sing loba, 82
Yehezkiel 24.6-14 kulub tulang jeung daging teh sina ngagolotrok." 6 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Cilaka, cilaka eta kota tukang-tukang maehan teh. Eta kota saupama kawali anu geus karatan, kawantu tara pisan dikumbah. Jaitan kukulubanana sakeureut-sakeureut, ulah disesakeun. 7 Di eta kota loba anu diparaehan, getihna teu karimbunan lantaran ngucurna lain kana taneuh, ngucurna kana cadas buligir. 8 Ku Kami diantep bae di dinya sina ngondang amarah jeung menta dipangbaleskeun." 9 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Cilaka, cilaka eta kota tukang-tukang maehan teh. Rek digeledegkeun seuneuna ku Kami sorangan. 10 Tambahan suluhna! Geberan seuneuna! Saatan kalduna! Tulang-tulangna sina tutung! 11 Kosongkeun eta kawali tambaga teh, tagenkeun luhureun ruhak nepi ka burahay, sina beak karatna sangkan beresih, 12 sanajan saenyana mah karatna teh moal beak ku diduruk. 13 Eh Yerusalem, maneh teh kotor, kotor ku ahlak anu geus ruksak. Sanajan ku Kami dicoba diberesihan ge maneh angger bae kotor. Maneh moal beresih-beresih deui, kudu ngarasa heula hebatna amarah Kami. 14 Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Geus waktuna Kami kudu kitu. Dosa 83
Yehezkiel 24.15-21 maneh ku Kami moal diantep. Kami hamo watir, hamo rek karunya. Maneh tangtu dihukum ku tina kalakuan-kalakuan maneh." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 15 PANGERAN nimbalan ka kaula, 16 timbalana-Na, "Eh anak manusa, sakeudeung deui jelema anu ku maneh pangdipikaasihna ku Kami rek dicokot. Maneh teu meunang midangdam, teu meunang ceurik atawa ngabijilkeun cipanon. 17 Sora sesegruk maneh ulah aya nu ngadengeeun. Indit-inditan teu meunang teu make tutup sirah, suku ulah lesot ti tarumpah, ulah aya ciri-ciri prihatin. Ulah mindingan beungeut jeung ulah ngadahar kadaharan paragi keur sungkawa." 18 Poe eta isuk-isuk kaula cacarita jeung jalma rea, ari geus burit bojo kaula maot. Poe isukna kaula nembongkeun semu sakumaha anu dipundut tea bae. 19 Jalma-jalma naranya, "Geuning Bapa mah kitu?" 20 Jawab kaula, "Bapa teh mawa pesen PANGERAN, 21 anu kudu ditepikeun ka maraneh urang Israil. Dawuhana-Na, maraneh agul ku Bait Allah anu sakitu tohagana. Maraneh resep nenjona, resep ngalongokna. Tapi eta Bait Allah teh ku PANGERAN baris dinistakeun. Ari anggota-anggota kulawarga maraneh nu 84
Yehezkiel 24.22-27 ngarora, anu ngarancik keneh di Yerusalem, bakal paraeh ku perang. 22 Maraneh oge engke bakal cara lampah bapa kieu, najan nalangsa moal mindingan beungeut, moal ngadahar kadaharan paragi nu keur sungkawa, 23 moal indit-inditan teu make tutup sirah, suku moal lesot ti tarumpah, moal bisa ngararasakeun kanalangsaan, moal bisa ceurik-ceurik acan. Maraneh bakal lajur ku kadorakaan sorangan, bakal tingharegung patembalan. 24 Peta Bapa kieu teh hiji totonde, yen maraneh engke bakal kieu. Saur PANGERAN, lamun eta geus kajadian, kakara maraneh bakal nyaraho yen Mantenna teh PANGERAN Nu Maha Agung." 25 PANGERAN ngadawuh, "Eh anak manusa, Bait Kami anu tohaga anu ku maranehna dipake agul dipake bungah, dipikaresep jeung dilongokan, ku Kami rek dieuweuhkeun. Anak-anak maranehna nu lalaki, nu awewe, ku Kami bakal dicokot. 26 Dina poean Kami ngalampahkeun kitu, bakal aya anu bisa lolos tina eta kacilakaan, bakal datang ka maneh mawa beja. 27 Sarta nya dina poe eta kapinteran maneh nyarita anu geus sirna bakal pulih deui, maneh bakal cacarita jeung eta jelema. Maneh ku Kami dititah kitu teh geusan hiji 85
Yehezkiel 25.1-7 totonde ka jalma rea, sangkan nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN." 25 1 PANGERAN nimbalan ka kaula, 2 timbalana-Na, "Eh anak manusa, weweleh nagri Amon ku maneh. 3 Bejakeun, darengekeun ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Maraneh ngarasa puas nenjo Bait Kami dinistakeun, ngarasa puas nenjo nagri Israil diburak-barik, ngarasa puas nenjo urang Yuda digiring ka pangbuangan. 4 Ku sabab maraneh geus mupuas kitu, maraneh ku Kami rek diselehkeun ka kaom-kaom ti gurun keusik beulah wetan. Maranehna bakal masang kemah-kemahna di nagri maraneh, tuluy maratuh. Maranehna nu bakal ngadahar bubuahan jeung nginum susu anu kuduna jang maraneh. 5 Ibukota Raba ku Kami rek dijieun pakandangan onta, kota-kota urang Amon rek dijieun pakandangan domba, sangkan maraneh nyararaho yen Kami teh PANGERAN." 6 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung, "Maneh mani keprok jeung jijingkrak bawaning ku atoh. Maneh mupuas ka nagri Israil. 7 Ku sabab eta, maneh ku Kami rek diselehkeun ka bangsa-bangsa, sina dijarah. Maneh ku Kami bakal ditumpes sama sakali, nepi ka moal deui jadi bangsa, moal deui 86
Yehezkiel 25.8-14 boga nagri akuan. Kakara engke maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN." 8 PANGERAN nimbalan, "Ku sabab Moab geus nyebutkeun urang Yuda ge sarua jeung bangsa-bangsa sejen, 9 kota anu jadi benteng wates nagri Moab ku Kami rek disina aya nu ngagempur, malah katut kota-kota anu pangendahna, Bet Yesimot, Baal Meon jeung Kiryataim. 10 Moab ku Kami rek disina eleh bareng jeung Amon ku kaom-kaom ti gurun keusik beulah wetan, nepi ka Moab moal deui jadi bangsa. 11 Moab tangtu ku Kami dihukum, sangkan nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 12 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Urang Edom geus ngabales ka urang Yuda kacida telengesna. Eta pangbales ngajadi hiji kasalahan anu manjang. 13 Kami mere nyaho, Edom geus tangtu bakal dihukum, jelema-jelemana jeung sato-satona tangtu ku Kami bakal ditumpes. Ku Kami rek disina suwung ti semet kota Tman nepi ka kota Dedan, jelema-jelemana sina paraeh ku perang. 14 Umat Kami Israil sina mangmaleskeun Kami ka Edom. Urang Edom ku maranehna bakal disina ngarasa hebatna amarah Kami. Edom sina nyahoeun kumaha rasana nampa wawales ti Kami." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 87
Yehezkiel 25.15- 26.5 15 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Urang Pelisti geus ngabales kacida telengesna ka musuh kabuyutanana, numpes ku ceuceub-ceuceubna. 16 Ku sabab eta Kami mere nyaho, urang Pelisti ku Kami tangtu bakal digempur, disapu dibuburak. Jelema-jelemana anu caricing di Dataran Pelisti tangtu ku Kami dibasmi. 17 Tangtu dihukum dibales bebeakan. Sina ngarasa amarah Kami, sina nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN." 26 1 Dina tanggal hiji bulan saanu, nincak kana sabelas taun hirup di nagri buangan, aya timbalan PANGERAN ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "urang Tirus mupuas jeung nyurakan Yerusalem, pokna: Sukur Yerusalem tumpur! Perdaganganana anu sakitu kuatna geus musna. Saingan urang geus euweuh! 3 Ku sabab kitu, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Kami ngamusuh ka maneh, eh Tirus. Kami rek ngadatangkeun bangsa-bangsa, sina ngagempur ka maneh, daratangna lir ombak laut. 4 Tembok kuta nagri maneh tangtu rebah dibedah, munara-munarana dirugrug- rugrugkeun. Bubukna ku Kami rek disapukeun, sina kari cadasna nonggerak, 5 sina diparake moekeun jaring ku tukang ngarala lauk ti laut. Kitu timbalan Kami, 88
Yehezkiel 26.6-11 PANGERAN Nu Maha Agung. Tirus bakal diranjah ku bangsa-bangsa, 6 ari anu maratuh di kota-kota bagian daratanana bakal paraeh ku pedang. Lamun geus kitu kakara Tirus bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN." 7 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Kami rek ngadatangkeun hiji raja anu agung liwat saking, Raja Nebukadnesar ti Babul, sina ngarurug ka Tirus. Datangna ti tebeh kaler, mawa balad gede, mawa kareta-kareta perang jeung pasukan kuda. 8 Anu nyaricingan kota-kota bagian daratan bakal tariwas tengahing jurit. Musuhna ngali lombang nyieun parit, nyieun gugunungan pangepungan, masang tameng-tameng galede dijieun benteng anu rekep, pikeun ngayonan maneh. 9 Tembok kuta maneh bakal didagoran ku panggedor, munara-munarana anu disarigsig beusi bakal tingburubut maruragan. 10 Maneh bakal kaurugan ku kekebul anu dilantarankeun ku pasukan kuda musuh. Kareta-kareta perang anu ditarik ku kuda tinggurudug arasup ka jero kota anu geus rubuh, sarta waktu ngaliwatan lawang-lawang kota, tembok kuta mani eundeur. 11 Tentara pasukan kudana ambreg ka jero kota, minuhan jalan-jalan bari nyabetan rahayat maneh ku pedang. Pilar-pilar maneh anu tohaga bakal diguling-gulingkeun. 89
Yehezkiel 26.12-17 12 Kakayaan maneh jeung barang-barang dagangan bakal dirayah. Kuta maneh bakal rugrug, imah-imah anu alagreng bakal diburak-barik. Batu-batuna, kai-kaina jeung unak-anik ruruntuhanana bakal dicebur-ceburkeun ka laut. 13 Kawih-kawih maneh ku Kami rek dieureunkeun, bakal moal kadenge-denge deui sora kacapi. 14 Ku Kami ngan rek dikarikeun cadasna anu nonggerak, sina diparake moe-moekeun jaring ku tukang ngarala lauk. Pamohalan nagri maneh bisa ngadeg deui, karana nya kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 15 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung ka nagara Tirus, "Keur waktu maneh kadeseh, jalma-jalma anu di sapanjang basisir bakal tinglalenyap hatena ngadenge koceakna jelema-jelema anu keur dijaragal. 16 Raja-raja anu ngarajaan bangsa-bangsa anu saba laut, bakal naringgalkeun kalungguhanana, ngaludar jubah jeung pakeanana anu disulam, ngaradon andeprok dina taneuh bari ngadegdeg. Pohara galimireunana nenjo nasib maneh, nepi ka awakna ngagibrig teu eureun-eureun. 17 Maranehna bakal ngawihkeun ieu lagu waktu maneh dikubur: Nagara anu kamashur geus tumpur! Kapal-kapalna disapu ti lautan. 90
Yehezkiel 26.18- 27.2 Urang nagri eta baheula mah kawasa di lautan, ngageumpeurkeun urang basisir. 18 Ayeuna, dina poean maneh rubuh, pulo- pulo ngadegdeg. Pangeusina tingraranjug ngadenge maneh binasa." 19 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Maneh ku Kami rek disuwungkeun, kota-kota maneh sina kari urutna, hamo aya deui anu nyicingan. Bakal dikeueum ku cai ti dasar lautan. 20 Maneh rek dijongklokkeun ka dunyana anu paraeh, ngareujeungan anu geus areuweuh di kieuna, anu harirupna baheula. Maneh bakal tumetep jadi eusi bumi nu panghandapna, tempat ruruntuhan anu langgeng, ngabaturan nu geus paraeh. Maneh hamo dicicingan deui, hamo balik deui ka dunyana anu harirup. 21 Kami arek nyieun hiji misil anu pikagimireun, misil piahireun maneh. Sanajan upama maneh ditareangan ge pamohalan pikapanggiheun." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 27 1 (27:1-3) PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, kawihkeun ieu lagu pikeun nguburkeun Tirus, nagara anu ngadegna di sisi laut, anu ngayakeun niaga jeung pribumi anu nyaricingan saban basisir. Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung: Eh Tirus, maneh agul pedah geulis kawanti-wanti. 2 (27:1) 91
Yehezkiel 27.3-12 3 (27:1) 4 Imah maneh laut. Maneh ku nu ngawangun dijieun lir hiji kapal anu endah; 5 kai-kaina camara ti Gunung Hermon. Tihang layarna kiputri ti Libanon. 6 Dayung-dayungna kai kipasang ti Basan. Galadagna kai camara ti pulo Siprus dihias ku gading gajah. 7 Layarna tina kaen linen. Disulam ku lawon linen ti Mesir. Ti kajauhan ge gampang nyirikeunana. Tenda-tendana lawon lemes warna wungu ti pulo Siprus. 8 Tukang-tukang dayungna asal ti kota-kota Sidon jeung Arwad. Jelema-jelema anu geus arahli, jaradi kalasi di maneh. 9 Tukang-tukang kayu di kapal, jalma-jalma urang Gebal. Tarabah kana gawena. Kalasi- kalasi ti unggal kapal nu balawiri di laut, marilu usaha kana usaha dagang maneh. 10 Angkatan perang maneh diwangun ku prajurit-prajurit ti Persia, Lidia jeung Libia, tameng jeung topi wajana tinggarantung di barak maneh. Nya maranehna anu ngahontal kaunggulan gumilang pikeun maneh. 11 Kuta nagri maneh dikawalna ku prajurit- prajurit ti Arwad, munara-munarana dikawal ku urang Gamad. Tamengna tinggarantung dina kuta maneh. Maranehna nyampurnakeun kaalusan maneh. 12 Maneh muka usaha dagang di Sepanyol. Barang dagangan maneh anu sakitu lobana 92
93 Yehezkiel 27.13-20 dibareulian, dibayarna ku perak, beusi, timah jeung timah hideung. 13 Maneh muka usaha dagang di Yunani, di Tubal jeung di Mesek, barang dagangan maneh dibayarna ku barang-barang tambaga jeung ku jalma-jalma beulian. 14 Barang-barang maneh ditukeur- tukeurkeun kana kuda-gawe, kuda-perang jeung bigal ti Bet Togarma. 15 Maneh dagang jeung urang Rodes. Loba tempat-tempat anu perenahna di basisir nalukeuran barang-barang maneh ku gading gajah jeung kai kibeusi. 16 Urang Siria loba mareulian barang dagangan jeung hasil-hasil maneh lianna, nalukeuran barang-barang maneh ku batu jamrut, lawon-lawon wungu, lawon-lawon anu lalemes, barang-barang sulaman, batu marjan jeung batu mirah dalima. 17 Yuda jeung Israil nukeuran barang-barang maneh ku gandum, madu, minyak jetun jeung bungbu-bungbu. 18 (27:18-19) Urang Damsik mareulian barang-barang dagangan jeung hasil-hasil maneh, mayarna ku anggur Helbon jeung ku lawon-lawon bulu ti Sahar, sarta nukeuran barang-barang maneh ku beusi gemblengan jeung bungbu-bungbu. 19 (27:18) 20 Urang Dedan nalukeuran barang-barang maneh ku sela kuda.
94 Yehezkiel 27.21-29 21 Urang Arab jeung para kawasa nagri Kedar malayar barang-barang dagangan maneh ku anak domba, domba jeung embe. 22 Ku sudagar-sudagar urang Syeba jeung Raama, barang-barang maneh ditukeuranana ku batu-batu permata, emas, jeung bungbu-bungbu anu marahal. 23 Nagri-nagri Haran, Kaneh jeung Eden, sudagar-sudagar urang Syeba, nagri Asur jeung Kilmad, kabeh daragang jeung maneh. 24 Maranehna ka maneh ngajualan papakean nu aralus, baju-baju warna wungu, barang- barang sulaman, permadani warna-warni, rupa-rupa tali jeung tambang anu karuat. 25 Barang-barang dagangan maneh diakutanana ku kapal-kapal anu galede. Maneh teh lir kapal di laut. Pinuh ku barang-barang muatan. 26 Barang maneh didayung ka tengah laut, maneh diamuk ku angin ti wetan nepi ka bejad, tur jauh ti darat. 27 Barang-barang dagangan maneh anu sakitu lobana, kalasi-kalasi, tukang-tukang kayu purah ngomean, sudagar-sudagar, kitu deui prajurit-prajurit, sakur nu aya di maneh waktu kapal bejad, kabeh musna ka jero laut, 28 Kalasi-kalasi anu titeuleum tingjarerit, sorana kadenge ka basisir. 29 Ayeuna eta kapal geus pada ninggalkeun, kalasi-kalasi kabeh geus naraek ka darat.
95 Yehezkiel 27.30- 28.2 30 Maneh pada nyeungceurikan. Jalma-jalma ngawuran sirahna ku lebu, jeung gugulingan di nu ngebul. 31 Sirahna digarundulan, mangsungkawakeun maneh. Kabeh marake karung. Reang nyaleungceurikan maneh, hatena kanyenyerian. 32 Maranehna ngawihkeun hiji lagu keur maneh, lagu paranti nguburkeun: Saha anu sabanding jeung Tirus, Tirus anu ayeuna geus jempling di dasar laut? 33 Lamun para sudagar anjeun ngambah lautan, sagala pangabutuh bangsa-bangsa ku anjeun katedunan. Raja-raja jadi baleunghar, ku barang-barang anjeun anu sakitu lobana. 34 Ayeuna anjeun tiwas di laut, tikerelep ka dasar lautan. Barang-barang katut anu digarawe di anjeun, kabeh musna jeung anjeun di laut. 35 Sakur anu maratuh di sisi laut, kabeh ngajenghok ku nasib maneh. Malah raja- rajana tingsareblak, kasieunna kagambar dina beungeutna. 36 Maneh geus musna, musna salalawasna. Sudagar-sudagar sakuliah dunya tingsareblak, sarieuneun meunang nasib saperti nasib maneh." 28 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "bejakeun ka raja Tirus, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Maneh sombong,
Yehezkiel 28.3-11 boga rasa jadi dewa. Ceuk maneh, maneh teh lir dewa anu dina tahta anu dikuriling ku lautan. Bisa bae nyebut maneh dewa, tapi lain, maneh teh manusa, lain dewa. 3 Maneh boga rasa leuwih pinter ti batan Danel, ngarasa taya rusiah anu henteu kabuka ku maneh. 4 Maneh beunghar ku barang-barang emas jeung perak, lantaran pinter jeung bijaksana. 5 Memang maneh pinter dagang, teu eureun-eureun nyiar jalan piuntungeun. Maneh umangkeuh ku kabeungharan! 6 Dengekeun ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Ku sabab maneh umangkeuh sarua jeung dewa. 7 Kami rek ngadatangkeun musuh anu bengis sina ngarurug maneh. Barang-barang maneh anu aralus, beubeunangan kapinteran jeung kabijaksanaan maneh, tangtu dibasmi ku musuh. 8 Maneh bakal dipaehan tuluy dibalangkeun ka jero kubur nu karendem cai. 9 Lamun eta musuh datang rek maehan, rek bisa keneh maneh ngaku-ngaku dewa? Lamun maneh geus pahareup-hareup jeung nu rek maehan, bakal tetela yen maneh teh manusa, lain dewa. 10 Maneh bakal paeh kawas anjing, paeh ku leungeun bangsa asing. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 11 PANGERAN nimbalan deui ka kaula. 96
Yehezkiel 28.12-17 12 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "pek geura nalangsa ku nasib anu ngancam raja Tirus. Bejakeun, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Maneh teh kungsi jadi lambang kasampurnaan, mutuh bijaksana tur kasep! 13 Cicing di Eden, di taman Allah, make rupa-rupa permata: batu dalima jeung inten; ratna cempaka, pirus, biduri jeung yaspis; batu nilem, jambrut jeung angkik. Perhiasan-perhiasan maneh tina emas. Kabeh ngahaja dijieun keur maneh keur basa maneh diciptakeun. 14 Di dinya Kami nempatkeun hiji malaikat anu pikagimireun geusan ngaraksa maneh. Maneh nyicingan gunung Kami anu suci, leuleumpangan di antara batu-batu permata anu tingponcorong. 15 Ti barang maneh dijadikeun, kalakuan maneh istuning sampurna, nepi ka tungtungna maneh mimiti nyieun kagorengan. 16 Maneh katungkulkeun kana jual-beuli, nepi ka jadi taya rasrasan jeung dosa. Ku sabab kitu maneh ku Kami dipaksa kudu ninggalkeun gunung Kami anu suci, disingkahkeun ku malaikat anu tadina ngaraksa ka maneh, ditundung ti tempat permata-permata nu tingponcorong. 17 Kena-kena kasep maneh jadi umangkeuh, kena-kena kamashur talajak maneh jadi 97
Yehezkiel 28.18-23 kawas nu gejul. Ku sabab kitu maneh ku Kami dibeubeutkeun kana taneuh. Cul ditinggalkeun, geusan jadi panggeuing ka raja-raja sejen. 18 Maneh usaha jual beuli teh ku jalan anu kacida curangna, nepi ka matak nista kana tempat-tempat maneh ngajalankeun ibadah. Nya tuluy nagri maneh ku Kami dilebur ku seuneu, diratakeun jeung taneuh. Maneh musna jadi lebu, katembong ku sarerea. 19 Maneh musna, musna salalawasna, ari bangsa-bangsa anu bareto kungsi ngadongdon maneh, kabeh tingsareblak, sieun ngalaman balahi anu saperti kitu." 20 PANGERAN nimbalan ka kaula. 21 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "weweleh nagri Sidon. 22 Bejakeun ka urang dinya, kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Eh Sidon, Kami ngamusuh ka maneh. Peta Kami ka maneh bakal pada muji. Lamun Kami geus nembongkeun yen Kami teh mutuh nya suci ku jalan ngahukum ka sakur anu maratuh di maneh, jalma-jalma bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 23 Maneh ku Kami rek didatangan ku panyakit-panyakit, jalan-jalan maneh arek dicaahan ku getih. Maneh bakal digempur ti unggal juru, rahayat maneh kabeh bakal dipaehan. Mun geus kitu kakara maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN." 98
Yehezkiel 28.24- 29.3 24 "Bangsa-bangsa di sakuriling Israil, anu ngarewaeun ka Israil, sahiji ge moal aya deui anu kawas cucuk jeung cugak anu matak raheut ka Israil. Sarta maranehanana bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung." 25 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Umat Kami Israil, ku Kami rek dibawa mulang deui ti antara bangsa-bangsa, ti tempat-tempat papencarna, sarta sakabeh bangsa bakal nyaraho yen Kami teh suci. Urang Israil bakal maratuh deui di nagrina, tanah anu ku Kami geus dibikeun ka abdi Kami, Yakub. 26 Harirupna bakal santosa, baroga imah jeung ngarebon anggur. Tatangga-tatanggana anu sok ngagogoreng ku Kami tangtu dihukum kabeh. Israil bakal hirup jongjon. Mun geus kitu maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN, Allahna." 29 1 Dina tanggal dua belas, bulan kasapuluh, nincak kana sapuluh taun hirup di nagri buangan, PANGERAN ngandika ka kaula. 2 "Eh anak manusa," pangandika-Na, "weweleh raja Mesir. Bejakeun, kumaha engke manehanana katut satanah Mesir baris dihukum. 3 Bejakeun ieu anu ku Kami bakal ditimbalkeun ka eta raja Mesir. Kieu: Eh buhaya raksaksa anu ngadakom di walungan, 99
Yehezkiel 29.4-9 ieu Kami musuh maneh. Carek maneh Walungan Nil boga maneh, beunang nyieun maneh. 4 Cacapek maneh ku Kami rek ditiruk ku kakait, ari lauk-lauk di walungan maneh rek disina rimbil lalengket kana awak maneh. Maneh rek digusur ku Kami, dihanjatkeun ti Walungan Nil katut lauk-lauk anu lalengket kana awak maneh. 5 Maneh katut eta lauk-lauk rek dibalangkeun ka gurun keusik. Awak maneh tangtu ngageblug kana taneuh; bangke maneh bakal diantep moal diruang. Rek diparabkeun ka manuk-manuk jeung sasatoan. 6 Sanggeus kitu sakabeh urang Mesir bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." PANGERAN nimbalan, "Urang Israil nyindekel ka maneh menta dibantu, tapi maneh teu beda ti iteuk anu leuleus. 7 Waktu urang Israil nyindekel ka maneh, maneh kalah ka miley, nepi ka maranehanana tijarengkang, taktakna marisalah. 8 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung mere nyaho, Kami rek nitahan jelema-jelema sina nyarabet ka maneh ku pedang, sarta maehan rahayat maneh katut jeung sasatoanana. 9 Mesir rek dijieun tempat suwung. Engke kakara maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN. Ku sabab carek maneh Walungan Nil boga maneh jeung beunang maneh nyieun, 100
Yehezkiel 29.10-16 10 maneh jeung eta walungan jadi musuh Kami. Sakuliah Mesir, ti semet kota Migdol di kaler nepi ka kota Aswan di kidul, sapanjang jalan anu maju ka wates nagri Sudan, ku Kami rek dijadikeun tempat suwung. 11 Hamo aya nu ngaliwat-liwat acan ka dinya, boh jelema boh sato. Opat puluh taun lilana moal aya nu nyicingan. 12 Mesir ku Kami rek dijieun tempat anu pangsepi-sepina di saalam dunya. Opat puluh taun lilana kota-kota di Mesir bakal ngajadi ruruntuk, leuwih ti batan kota-kota sejenna anu geus raruntuh. Urang Mesir ku Kami rek dijadikeun kaum pangungsi, sina kalabur ka unggal nagri, sina campur jeung jalma-jalma lian." 13 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Sanggeus opat puluh taun, urang Mesir rek dipulangkeun deui ti antara bangsa-bangsa, ti tempat-tempat papencarna, 14 sina maratuh di Mesir, di bali geusanna, di wewengkon pakidulanana. Engkena bakal jadi hiji karajaan tapi lemah, 15 panglemah-lemahna ti sakabeh karajaan, hamo bisaeun deui ngajajah ka bangsa- bangsa sejen. Rek disina pohara basajanna, sina ulah bisaeun migawe sakarep-karep ka bangsa sejen. 16 Israil moal mikabutuh deui pitulungna. Nasib Mesir kitu bakal ngageuing ka Israil, yen maranehna pohara kaliruna bareto 101
Yehezkiel 29.17-21 nyindekel ka Mesir teh. Sanggeus kitu Israil bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung." 17 Dina tanggal hiji bulan kahiji, nincak kana dua puluh taun hirup di nagri buangan, kaula ditimbalan ku PANGERAN. 18 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "Raja Nebukadnesar ti Babul bakal ngagempur Tirus. Serdadu-serdaduna dimomotan kacida beuratna, nepi ka sirahna balolenang kagesrek-gesrek ku babawaan, taktakna baroleksek. Tapi meunang sakitu tihothatna teh raja jeung baladna teu beubeunangan naon-naon. 19 Ku sabab eta kieu ayeuna timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Tanah Mesir ku Kami rek dibikeun ka Raja Nebukadnesar. Ku manehna bakal dirayah, sagala kakayaan Mesir ku manehna bakal dirampas, dipake mayar upah baladna. 20 Mesir ku Kami dibikeun ka manehna, minangka pamayar dumeh manehna geus digawe pikeun Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 21 Lamun hal eta geus bukti, umat Kami Israil rek disina jadi kuat, sarta pek hal eta ku maneh carita-caritakeun, eh Yeheskel, ka sing saha bae anu baris ngadenge, sangkan maranehanana nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN." 102
Yehezkiel 30.1-9 30 1 PANGERAN nimbalan deui. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "geura ngaramal sarta umumkeun ieu timbalan Kami. Ucapkeun ieu ucapan-ucapan sing tarik: Tereh datang poe nu matak gimir! 3 Poena tereh tumiba, pikeun tindakan PANGERAN: langit mendung, bangsa-bangsa bakal susah. 4 Mesir bakal ngarandapan perang. Sudan nandangan kasukeran. Di Mesir bakal loba nu diparaehan. Eta nagri bakal diranjah. Runtuh jadi ruruntuk. 5 Serdadu-serdadu sewaan ti Sudan, Lidia, Libia, Arab, Kub, malah nu asal ti umat Kami, eta oge tangtu tariwas dina eta perang." 6 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Ti semet Migdol di beulah kaler nepi ka Aswan di beulah kidul, sakabeh anu ngabela Mesir tangtu tariwas tengahing jurit. Angkatan perang Mesir anu dipiagul tangtu tumpur. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 7 Eta nagri bakal jadi tempat anu pangsepi- sepina di dunya, kota-kotana bakal tumpur sama sakali. 8 Saupama Mesir ku Kami geus der dihuru sarta anu ngabelana geus paraeh, maranehanana bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 9 Lamun geus ninggang mangsana sarta Mesir geus tumpur, Kami baris ngiangkeun utusan-utusan tarumpak kapal, geusan 103
Yehezkiel 30.10-16 ngageretak urang Sudan anu teu boga panyangka. Tangtu maranehanana galimir. Waktuna geus tereh!" 10 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Raja Nebukadnesar, raja nagri Babul, ku Kami rek dipake geusan meakkeun kakayaan Mesir. 11 Eta nagri tangtu didatangan ku manehna jeung baladna anu taya rasrasan, tuluy ditumpurkeun. Mesir ku maranehna bakal digempur ku pedang, tanahna bakal pinuh ku bangke. 12 Walungan Nil ku Kami rek disaatan, Mesir rek diselehkeun kana kakawasaan jalma-jalma anu doraka. Sakuliah nagrina bakal diancurkeun ku bangsa sejen. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 13 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan, "Brahala-brahala sesembahan jeung dewa- dewa di Mempis rek dibasmi. Mesir moal boga deui pamingpin, jelema-jelemana sina pinuh ku kasieun. 14 Pakidulan tanah Mesir rek dijadikeun tempat sepi, kota Soan di kaler arek dihuru. Tebe, ibukotana, arek dihukum. 15 Kota Sin, benteng Mesir anu gede, sina ngarasa amarah Kami. Kakayaan Tebe bakal ditumpurkeun. 16 Mesir bakal dihuru ku Kami, Sin bakal nandangan kanyeri anu pohara. Tembok Tebe rek direbahkeun, kotana dibedah. 104
105 Yehezkiel 30.17-24 17 Jajaka-jajaka kota On jeung kota Pi-Beset bakal tariwas ku perang, nu sejen-sejenna ditawan. 18 Saupama kakawasaan Mesir ku Kami geus dirubuhkeun sarta kakuatanana anu dipiagul geus tumpur, di Tahpanhes bakal poek mongkleng. Mesir bakal katutup ku mega, rahayatna di saban kota bakal jaradi tawanan. 19 Saupama Mesir geus dihukum saperti kitu ku Kami, kakara bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 20 Dina tanggal tujuh bulan kahiji, nincak sabelas taun hirup di nagri buangan, sim kuring ditimbalan ku PANGERAN. 21 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "leungeun raja Mesir geus dipotongkeun, taya pisan anu mangbeberankeun atawa mere pangais keur ngais leungeunna sangkan bisa cageur, sangkan bisaeun deui ngangkat pedang. 22 Ayeuna kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Raja Mesir musuh Kami. Leungeunna, boh anu walagri keneh, boh anu geus potong, rek dipotongkeun duanana, pedangna sina ragrag tina genggemanana. 23 Urang Mesir rek disina paburencay ka sakuliah dunya. 24 Sabalikna Kami rek neguhkeun leungeun raja Babul, sina ngagenggem pedang Kami. Leungeun raja Mesir rek dipotongkeun,
Yehezkiel 30.25- 31.5 sina gegerungan nepi ka paeh hareupeun musuhna. 25 Geus tangtu pisan eta raja teh ku Kami ditumpeskeun tanagana, sabalikna raja Babul mah ku Kami rek dikuatkeun. Saupama pedang Kami geus diserenkeun ka raja Babul, sarta ku manehna geus diacung-acung ka Mesir, unggal jalma bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN. 26 Urang Mesir rek disina paburencay ka sakuliah dunya. Sanggeus kitu maranehna bakal nyaho yen Kami teh PANGERAN." 31 1 Dina tanggal hiji bulan katilu, sanggeus sabelas taun hirup di nagri buangan, kaula ditimbalan ku PANGERAN. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, bejakeun kieu ka raja Mesir jeung rahayatna: Sakitu kawasana maneh teh! Jeung naon kudu dibandingkeunana ku Kami? 3 Maneh teh lir tangkal kiputri di Libanon, dahan-dahanna aralus, tur gomplok matak iuh. Tangkalna luhur ngahontal mega. 4 Pikeun tutuwuhan, cai aya. Keur hakaneunana, cinyusu di jero taneuh aya. Cukup cai di tempat nu aya tutuwuhan. Tatangkalan di leuweung eta kabeh kakocoran. 5 Ku sabab hade meunangna cai, jadina teh ngaluhuran nu lian, dahan-dahanna galede sarta paranjang. 106
107 Yehezkiel 31.6-13 6 Rupa-rupa manuk nyarayang dina dahanna, sato-sato leuweung aranakan handapeunana, bangsa-bangsa barumetah dina iuh-iuhna. 7 Alus temen eta tangkal teh, nya luhur, nya dahanna paranjang, akarna jero, nyareceb nepi kana cinyusu. 8 Tangkal kiputri nu aya di taman Allah ge ka eta mah henteu nanding. Tangkal camarana dahan-dahanna teu cara eta. Tangkal caringinna iuhna henteu cara eta. Di taman Allah mah taya tangkal anu sarupa kitu alusna. 9 Kami anu ngajadikeun eta sakitu alusna, dahan-dahanna ngarangkadak. Matak sirik saban tangkal di Eden, di taman Allah. 10 Tapi Kami, PANGERAN Nu Maha Agung ngabejaan ka maneh, bakal kumaha engke eta tangkal anu luhurna nepi kana mega teh. Kena-kena luhur jadi adigung. 11 Anu matak ku Kami geus dipiceun, sina dicokot ku raja sejen. Engke ku eta diganjar satimpal jeung kajahatanana. 12 Bakal dituar ku urang asing, jalma-jalma anu pohara barengisna, tuluy diarantep. Dahan-dahan anu saremplak jeung regang- regangna naringgang ka gunung-gunung jeung lebak-lebak di eta nagri. Bangsa-bangsa anu eukeur bebetah dina iuh-iuhna bakal arindit. 13 Manuk-manuk daratang, tangkal anu geus rubuh teh diareunteupan, ari sato-sato
Yehezkiel 31.14-17 leuweung tinggulandang di handapeun dahan-dahanna. 14 Ku sabab eta ti wates ayeuna di dinya moal aya deui tangkal anu bisa luhur cara kitu, atawa anu pucukna nyundul mega, sanajan cukup cai. Kabeh baris sirna tinemu jeung ajalna, cara galibna manusa, baris ngareujeungan anu geus ti hareula turun ka dunyana nu maraot." 15 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Dina poean eta tangkal paeh, ku Kami baris dikeueum ku cai ti jero taneuh geusan tanda sungkawa. Ari walungan-walungan ku Kami rek disina malik ti dinya, susukan-susukan ge moal dibikeun ngocor ka dinya. Ku sabab eta tangkal geus paeh, Pagunungan Libanon ku Kami rek disina poek, tatangkalan di leuweung eta rek disina parerang. 16 Waktu eta tangkal ku Kami digulusurkeun ka dunya anu maraot, gulugurna bakal ngeundeurkeun bangsa-bangsa. Sakabeh tatangkalan di Eden, kitu deui tangkal- tangkal petingan di Libanon anu sampurna mareunangna cai, sarta geus tarurun ka dunya nu panghandapna, bakal aratoheun ku rubuhna eta tangkal. 17 Maranehna bakal bareng jeung eta, arindit ka dunya nu maraot, geusan ngareujeungan anu ragragna geus ti hareula. Ari sakur anu harirup dina iuh-iuhna engke bakal paburencay di antara bangsa-bangsa. 108
109 Yehezkiel 31.18- 32.6 18 Eta tangkal teh raja Mesir katut rahayatna. Cacakan tatangkalan di Eden ge, anu luhurna jeung mulyana kawas kitu mah euweuh. Sanajan kitu, eta oge bakal ngagulusur ka dunya anu arajal cara tatangkalan di Eden, bakal ngabaturan anu jarahat jeung anu pararaeh dina perang tea. Kitu timbalan Kami," lahiran PANGERAN Nu Maha Agung. 32 1 Dina tanggal hiji bulan dua belas, sanggeus dua belas taun hirup di nagri buangan, kaula ditimbalan ku PANGERAN. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, raja Mesir ingetan sing keras. Omongkeun ieu timbalan Kami: Talajak maneh lir singa di antara bangsa-bangsa, padahal maneh leuwih nyemu buhaya anu keur kecebar-kecebur di walungan. Cai walungan mani medok ku leutak, da diaduk-aduk ku suku maneh. 3 Saupama bangsa-bangsa enggeus kumpul, maneh ku Kami arek ditewak make jaring, sina digusur ka darat ku maranehna. 4 Ku Kami arek dibeubeutkeun kana taneuh, tuluy Kami arek ngondang manuk-manuk jeung sasatoan nu aya di dinya, sina ngakanan daging maneh. 5 Daging maneh anu geus buruk rek disebar sina nutupan gunung-gunung jeung lebak-lebak. 6 Getih maneh arek dikucurkeun sina ngabayabah ka gunung-gunung sarta minuhan susukan-susukan.
Yehezkiel 32.7-14 7 Sajeroning ngabinasa maneh, langit ku Kami arek dirungkupan, bentang-bentang sina ngariles. Panonpoe sina nyumput tukangeun mega, bulan sina ulah cahayaan. 8 Sakur anu nyaangan langit ku Kami arek dipareuman, dunya tempat maneh dicelubkeun kana poek mongkleng. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 9 Loba bangsa-bangsa bakal sarusah hate, waktu Kami nyebarkeun beja karusakan maneh ka nagri-nagri anu ku maneh can kadenge ayana. 10 Loba bangsa-bangsa anu keketegan hate ku kajadian nu ku Kami dikeunakeun ka maneh. Waktu Kami ngayun-ngayun pedang, raja-raja tingdaregdeg palaureun. Dina poean maneh ngagubrag, maranehna kabeh bakal tinggeleper, sieun hirupna ge kitu." 11 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka raja Mesir, "Maneh bakal nyanghareupan pedang raja Babul. 12 Para prajurit bangsa-bangsa anu barengis bakal nyarabut pedang, maneh jeung rahayat kabeh bakal dipaehan. Kabeh rahayat kitu deui sagala rupa anu ku maneh dipiagul bakal dimusnakeun. 13 Ingon-ingon maneh di saban tempat cai ku Kami rek ditumpes. Moal aya deui jelema atawa sato anu bakal ngalelecek cai. 14 Cai ku Kami rek disina anteng jeung herang, walungan-walungan sina jongjon 110
Yehezkiel 32.15-21 ngalocorna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 15 Sanggeus Mesir ku Kami dijadikeun tanah gurun anu sepi, sarta anu caricing di dinya ku Kami geus ditumpes, maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 16 Ieu peringetan keras bakal jadi hiji lagu nalangsa. Kaom awewe unggal bangsa bakal ngarawihkeun ieu lagu, nyeungceurikan Mesir jeung rahayatna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 17 Dina tanggal lima belas bulan kahiji, taun kadua belas hirup di nagri buangan, kaula ditimbalan ku PANGERAN. 18 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, ceungceurikan rahayat Mesir anu sakitu lobana. Maranehna katut bangsa-bangsa lian anu karawasa, turun-turunkeun ka dunyana anu paraeh. 19 Bejakeun kieu ka maranehna: Pangrasa maneh, maneh teh leuwih geulis ti batur? Maneh kudu turun ka dunyana anu paraeh, ngajoprak di dinya jeung nu balangkawarah. 20 Urang Mesir bakal tumpur, marengan anu tariwas ku perang. Pedang nu baris numpes maranehanana geus sadia. 21 Para pahlawan nu panggagahna, kitu deui sakur anu geus marilu tarung mantuan Mesir, di dunya anu paraeh bakal marapagkeun urang Mesir daratang ka dinya. Marapagkeunana bari surak, Jelema-jelema 111
Yehezkiel 32.22-26 murka anu tariwas di medan perang ayeuna geus daratang, geus araya di dieu ngajalaloprak! 22 Asur di ditu, dikurilingan ku kuburan- kuburan para prajuritna. Kabeh geus tariwas waktu jurit. 23 Kuburanana ayana di dunya anu paraeh teh di bagian anu panghandapna. Para prajuritna kabeh geus rarubuh satengahing jurit. Kuburan-kuburanana ngariung kuburan manehna. Padahal keur harirupna mah maranehanana dipikagimir ku dunya anu harirup. 24 Elam di ditu, dikuriling ku kuburan- kuburan para prajuritna. Maranehanana kabeh tiwas di medan perang, seug tarurun ka dunya anu paraeh, teu disarunat. Waktu keur harirupna geus nyebarkeun pikagimireun, tapi ayeuna geus paraeh ngajaloprak taya pamorna. 25 Elam geus ngajepat di antara nu geus tariwas ku perang, dirariung ku kuburan- kuburan para prajuritna. Kabeh ge teu disarunat, paeh kabeh dina perang. Keur waktu harirupna nyebar rurusuh, tapi ayeuna mah geus paraeh tingjarepat taya hargana, cara anu sejen-sejen, anu tariwas ku perang. 26 Mesek jeung Tubal di ditu, dikurilingan kuburan-kuburan para prajuritna. Kabeh henteu disarunat, kabeh paraeh ku perang. 112
Yehezkiel 32.27-31 Baretona maranehna teh matak gimir nu harirup. 27 Dikaluburna henteu jeung tata utama kawas ngubur pahlawan-pahlawan jaman baheula, anu tarurunna ka dunya anu paraeh lengkep katut pakarang-pakarangna, pedang- pedangna diteundeun dina siraheunana masing-masing, tameng-tamengna di luhureun jasadna masing-masing. Pahlawan- pahlawan hebat baheulana mah, matak gimir anu harirup. 28 Ku sabab eta urang Mesir bakal kadempet ku nu henteu disarunat, anu tariwas ku perang tea. 29 Edom di ditu, katut rajana jeung kapala-kapalana. Keur harirupna maranehna teh prajurit-prajurit anu garagah, tapi ayeuna geus tingjarepat di dunya anu paraeh, maturan anu tariwas ku perang, anu henteu disarunat tea. 30 Pangeran-pangeran urang kaler di ditu, kitu deui urang Sidon. Kakawasaan maranehanana kungsi ngageumpeurkeun batur, tapi ayeuna geus tarurun ka dinya, taya hargana deui, geus rareureuh ngajaloprak jeung anu tariwas ku perang, teu disarunat. Geus taya hargana cara nu sejen-sejenna anu geus tarurun ka dunya anu paraeh. 31 Nenjo pamandangan anu geus tariwas ku perang, raja Mesir jeung tentarana bakal 113
114 Yehezkiel 32.32- 33.7 ngarasa kalipur," kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 32 "Ku kersa Kami eta raja Mesir ngageumpeurkeun nu harirup. Tapi manehna ge jeung tentarana bakal tiwas sarta bakal reureuh ngajoprak jeung anu henteu disarunat, anu tariwas ku perang tea." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 33 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, bejaan bangsa maneh kumaha jadina saupama Kami ngadatangkeun perang ka hiji nagri. Rahayat eta nagara milih hiji jalma dijieun juru kemit. 3 Samangsa-mangsa eta juru kemit nenjo aya musuh ngadeukeutan, seug nyadakeun tangara ngabejaan babaturanana. 4 Saupama anu ngadenge eta tangara henteu malire nepi ka musuh tea datang jeung maehan dirina, paehna teh bonganna. 5 Salahna sorangan teu malire kana tangara, da lamun malire mah bisa jadi bakal salamet. 6 Tapi sabalikna lamun juru kemit tea nenjo musuh datang tapi henteu nabeuh tanda bahaya, nepi ka musuh teh datang maehan jelema-jelema anu dosa, Kami tangtu nyalahkeun ka eta juru kemit anu ngalantarankeun paehna eta jelema-jelema. 7 Eh anak manusa, ayeuna maneh ku Kami dijieun juru kemit bangsa Israil. Maneh kudu
Yehezkiel 33.8-12 nepikeun peringetan-peringetan ti Kami ka maranehanana. 8 Saupama Kami mere nyaho yen aya hiji jalma jahat anu kudu paeh, tapi maneh henteu ngelingan ka eta jelema sina ngarobah kalakuanana sangkan hirupna salamet, eta jelema baris tulus paehna, tetep dosana, tapi sual paehna nya maneh anu ku Kami dikudukeun tanggung jawab. 9 Saupama maneh geus mepelingan ka eta jelema tapi jelemana henteu euih-euih, eta jelema baris tulus paehna, tetep dosana, tapi hirup maneh mah salamet." 10 PANGERAN nimbalan ka kaula. "Eh anak manusa," timbalana-Na, "pindoan ku maneh omongan urang Israil anu nyebutkeun yen, Urang teh beurat ku dosa, beurat ku kasalahan-kasalahan. Cilaka urang teh. Pimanaeun hirup? 11 Bejakeun ka maranehna, demi Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung, Allah anu jumeneng, hamo teh teuing bungah ningali aya jelema dosa paeh. Kami mending ningali jelema dosa teh eureun tina dosana sangkan hirup. Eh Israil, geura eureun migawe dosa. Nanaonan bet ngaharepkeun paeh? 12 Ayeuna eh anak manusa, bejakeun ka urang Israil, yen lamun aya jelema bener tuluy nyieun dosa, kalakuan hadena anu enggeus-enggeus teh moal matak nulungan. Jelema jahat lamun eureun tina kajahatanana 115
Yehezkiel 33.13-18 moal dihukum. Sabalikna jelema hade tapi tuluy ngalampahkeun dosa, hirupna teh moal katulungan. 13 Najan jelema hade ku Kami geus dijangjian baris dihirupan, tapi lamun manehna boga rasa yen kalakuan hadena teh geus cukup sakitu, sarta tuluy mimiti nyieun dosa, kalakuan hadena anu enggeus-enggeus sarupa ge ku Kami moal diinget-inget. Manehna bakal paeh ku karana dosa-dosana. 14 Najan upama Kami geus mere nyaho ka jelema jahat yen manehna kudu paeh, lamun manehna eureun mah tina kajahatanana sarta tuluy milampah anu hade, 15 upamana bae mulangkeun barang anu ku batur ditandonkeun ka manehna, atawa mulangkeun naon bae anu geus dipaling ku manehna, cindekna eureun tina kajahatanana sarta nurut kana hukum-hukum anu mawa kana hirup, tangtu manehna hirup, moal paeh. 16 Kajahatanana anu enggeus-enggeus tangtu ku Kami dihampura, tangtu baris hirup lantaran geus milampah anu bener jeung anu hade. 17 Tapi ceuk bangsa maneh peta Kami teh teu adil! Puguh cara-cara maranehanana anu teu adil. 18 Jelema bener ge ari geus nyieun kajahatan mah kudu paeh ku karana kajahatanana. 116
Yehezkiel 33.19-25 19 Sabalikna jelema jahat oge ari eureun jahatna sarta terus milampah anu hade jeung anu bener mah, kalakuanana teh jadi pitulung geusan hirupna. 20 Tapi ceuk maraneh mah, eh Israil, peta Kami kitu teh teu adil. Kami ngahukum maneh teh ku lantaran lampah maneh." 21 Dina tanggal lima, bulan kasapuluh, sanggeus dua belas taun hirup di nagri buangan, datang jelema anu lolos ti Yerusalem mawa beja ka kaula, carekna eta kota teh geus rugrug. 22 Samemeh manehna datang, dina peutingna kaula ngarasa yen kakawasaan PANGERAN datang. Ari isukna sanggeus eta jelema datang, PANGERAN maparinkeun deui kapercekaan nyarita ka kaula. 23 PANGERAN nimbalan ka kaula. 24 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "jelema-jelema anu ngareusian kota-kota ruruntuk di Israil teh nyararita kieu, Ibrahim anu ngan saurang dibere tanah mani sagemblengna. Urang sakieu lobaanana, jadi tanah teh urang nu boga. 25 Bejakeun ka maranehanana kieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Maraneh ngaharakan daging anu aya keneh getihna. Maraneh ngabarakti ka brahala-brahala. Jeung sok maraehan. Jadi naon dasarna ngaku eta tanah boga maraneh? 117
Yehezkiel 33.26-30 26 Maraneh ujub takabur ku pedang sorangan. Pepetaan maraneh matak ceuceub. Unggal jelema pada ngaranyed. Jadi naon dasarna ngaku eta tanah boga maraneh? 27 Bejakeun ka maranehna yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung mere nyaho, yen, demi Kami teh Allah anu jumeneng, eta jelema-jelema anu ngareusian kota-kota ruruntuk teh tangtu ditumpes. Anu nyarumput di gunung-gunung jeung di guha-guha sina paraeh ku kasakit. 28 Eta nagara rek dijadikeun tempat anu tiiseun, sarta kakawasaanana anu ku maranehanana kacida dipikaagulna, ku Kami rek dieureunkeun. Gunung-gunung di Israil baris disina rembet jeung rumpil, nepi ka moal aya saurang-urang acan anu bisa ngaliwat ka dinya. 29 Saupama eta jelema-jelema ku Kami enggeus dihukum ku karana dosa-dosana, jeung saupama eta nagara geus jadi tempat anu combrek, maranehanana bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 30 PANGERAN nimbalan, "Eh anak manusa, maneh keur pada ngaromongkeun ku bangsa sorangan ari maranehanana karumpul di tembok kota, atawa di lawang-lawang panto imahna. Carekna batur pada batur, Hayu ah urang ngadengekeun, aya pesen naon deui ti PANGERAN poe ieu. 118
Yehezkiel 33.31- 34.4 31 Jadi eta umat Kami teh bakal tinggarimbung arek ngadarengekeun naon-naon anu baris diucapkeun ku maneh, tapi hal anu ku maneh dititah dipilampah mah moal dijaralankeun. Ucap-ucap maneh dianggapna ku maranehna ngan sakadar guguritan. Maranehanana bakal angger sarakah harirupna teh. 32 Diaranggapna maneh teh teu kurang teu leuwih ti tukang ngamen, ngawihkeun lagu asmara atawa nabeuh kacapi. Ucap-ucap maneh saukur ditaranggap, ditarurut mah sakecap ge moal. 33 Tapi lamun sagala ucapan maneh tea geus kabuktian, tur geus pasti kabuktian, kakara bakal kararasaeun kumaha pentingna nabi keur maranehna." 34 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, carekan para kawasa Israil. Maneh kudu ngaramal, sarta bejakeun ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ka maranehanana: Cilaka maraneh, eh para kawasa anu ngangon Israil! Maraneh ngan ngarurus diri sorangan bae, ari domba-domba angonan henteu diarurus. 3 Susuna diarinum, buluna dijarieun papakean, domba anu pangalusna dipareuncit dagingna diharakan, digetenan mah henteu. 4 Anu lalemahna tara dititenan, anu gareringna tara dialubaran, anu taratu 119
Yehezkiel 34.5-10 tara dibeberan, anu ngalantrah tara diteang digiring balik, anu sararasab tara ditareangan. Kalakuan maraneh ka eta domba-domba kacida tarelengesna. 5 Ku lantaran euweuh nu ngurus, domba teh jadi bacacar ka mana-mana, geus bae ditekukan diharakan ku sato-sato galak. 6 Domba Kami jadi abur-aburan ka pasir- pasir, ka luhur-luhur gunung. Paburencay ka sajagat, euweuh nu neangan, euweuh anu niat-niat acan neangan. 7 Eh tukang-tukang ngangon, dengekeun ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 8 Demi Kami teh Allah anu jumeneng, maraneh leuwih hade narurut ka Kami. Domba Kami nepi ka ditekukan diharakan ku sato-sato galak lantaran euweuh nu ngangon. Anu ngarangonna euweuh anu pangangguran neangan eta domba-domba. Lain ngarurus domba, ngan ngarurus dirina bae. 9 Ku sabab kitu eh tukang-tukang ngangon, darengekeun. 10 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung nerangkeun, yen Kami ngamusuh ka maraneh. Domba-domba teh rek dicokot ti maraneh, moal dibikeun diangon deui ku maraneh. Kalakuan maraneh ngarurus diri sorangan bae ku Kami moal diantep. Domba Kami rek dicokot, dicabut ti maraneh, dagingna moal dibikeun diharakan ku maraneh." 120
Yehezkiel 34.11-16 11 "Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, mere nyaho ka maraneh. Domba Kami rek diteangan ku sorangan, rek diurus ku sorangan, 12 sakumaha tukang ngangon anu geten ka dombana anu tas paburencay kakara beunang ngumpulkeun deui. Ti saban tempat bacacarna lantaran poe harita keur angkeub tur pinuh ku picilakaeun, engke ku Kami baris dibawa balik. 13 Rek dibawa kaluar ti nagri-nagri asing, sina kumpul ngahiji tuluy dibawa balik ka nagrina sorangan. Rek dipingpin ku Kami, dibalikkeun deui ka gunung-gunung jeung walungan-walungan di Israil, sina nyaratuan di sampalan-sampalan anu pikaresepeun. 14 Nyaratuanana sina aranteng tumaninah, di tegal jukut di gunung, di lebak, kitu deui di sampalan-sampalan sapadataran tanah Israil anu harejo ngemploh. 15 Domba Kami rek diangon ku sorangan, dipangneangankeun tempat keur reureuhna. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 16 Anu leungit ku Kami rek diteangan, anu nyasab rek dibawa deui balik, anu raheut rek dibeberan, anu gering rek diubaran, tapi anu marontok jeung baredas mah rek dipeuncitan, sabab Kami teh tukang ngangon anu kudu migawe sakumaha mistina. 121
Yehezkiel 34.17-24 17 Ayeuna eh angonan Kami, ieu Kami, PANGERAN Nu Maha Agung mere nyaho, maraneh baris dipariksa taliti ku Kami hiji-hiji, anu balageur rek dipisahkeun ti nu jarahat, domba dipisahkeun ti embe. 18 Di maraneh aya anu ngarasa teu cukup ku nyatu jukut anu pangalusna bae, malah ngidek-ngidek jukut anu ku maraneh henteu dihakan. Maraneh nginum cai anu herang, tapi cai anu teu diinum ku maraneh dilelecek. 19 Domba Kami anu sejen-sejenna nepi ka kudu nyatu jukut urut maraneh ngaluluh, nginum cai urut maraneh ngalelecek. 20 Ku hal eta Kami, PANGERAN Nu Maha Agung mere nyaho, Kami rek ngayakeun pamariksaan, mana domba anu bedas, mana domba anu hengker. 21 Batur keur gering ku maraneh disuntrungkeun, disurudug sina kaluar tina rombongan. 22 Tapi ku Kami rek ditulungan, moal diantep dikaniaya ku maraneh. Domba Kami baris ditaliti hiji-hiji, nu balageurna baris dipisahkeun ti nu jarahat. 23 Ku Kami baris dibere raja anu saperti Daud abdi Kami tea, anu baris ngangon jeung rumawat ka maranehanana. 24 Kami, PANGERAN, nu baris jadi Allahna, ari raja anu saperti abdi Kami Daud bakal jadi rajana. Kitu timbalan Kami. 122
Yehezkiel 34.25-30 25 Kami rek nyieun perjangjian ka maranehanana, perjangjian anu mere kapastian yen hirup maranehanana tangtu tengtrem ayem. Sasatoan anu ngabahayakeun baris dieuweuhkeun ti ieu nagri, sangkan domba Kami aman hirupna, boh nu di tegal-tegal boh nu di jero leuweung. 26 Ku Kami baris diberkahan jeung sina maratuh di sakurilingeun gunung Kami anu suci. Tangtu di dinya bakal diberkahan, dibere hujan lamun maranehanana perlu ku hujan. 27 Tatangkalan bakal baruahan, tegalan- tegalan bakal mere paneneun, sarta kabeh bakal santosa hirupna di tanah sorangan. Saupama umat Kami geus dibukaan rante borogodna sarta ku Kami geus dibebaskeun ti jelema-jelema anu ngagenggemna, maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 28 Bangsa-bangsa nu nyarembah ka brahala moal deui-deui ngaranjah ka maranehanana, sato-sato galak moal deui-deui nekuk jeung ngahakan ka maranehna. Hirup maranehna bakal aman santosa, sama sakali moal aya anu pikasieuneun. 29 Ku Kami rek dibere lahan-lahan anu subur, di eta tanah moal aya deui anu kalaparan, jeung moal diparoyok deui ku bangsa-bangsa lian. 30 Kabeh jalma bakal nyaho yen Israil diraksa ku Kami, kabeh bakal nyarahoeun 123
124 Yehezkiel 34.31- 35.8 yen Israil teh umat Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 31 Eh domba Kami, anu diparaban ku Kami, maraneh teh umat Kami, Kami teh Allah maraneh," dawuhan PANGERAN Nu Maha Agung. 35 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "carekan nagri Edom. 3 Bejakeun ka rahayatna ieu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Kieu: Kami ngamusuh ka maneh, he pagunungan Edom! Maneh rek dijadikeun tempat anu suwung. 4 Kota-kota maneh rek dijadikeun ruruntuk, tanah maneh bakal suwung. Engke maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN. 5 Maneh geus jadi satru kabuyutan Israil. Waktu Israil keur nandang cilaka, waktu keur meunang hukuman lantaran dosa-dosana, rahayatna ku maneh dipareuncitan. 6 Ku sabab kitu, demi Kami teh PANGERAN Nu Maha Agung, nya Allah anu jumeneng, maneh pinasti ajal hamo bisa luput. Dosa maneh ngumbar rajapati, maneh bakal diudag ku rajapati. 7 Kota pagunungan Edom ku Kami rek disuwungkeun, sakur anu ngaliwat ka dinya rek dipaehan. 8 Pagununganana sina pinuh ku bangke, pasir-pasir jeung lebak-lebakna sina pinuh ku mayit anu paraeh di pangperangan.
Yehezkiel 35.9-36.1 9 Maneh rek disuwungkeun salalawasna, kota-kota maneh hamo aya nu nyicingan deui. Geus kitu kakara maneh nyaho yen Kami teh PANGERAN. 10 Carek maneh bangsa Yuda jeung Israil teh duanana anu maneh, rek dipimilik ku maneh katut jeung tanahna, teu malire ka Kami, PANGERAN, nu jadi Allah maranehna. 11 Demi Kami teh PANGERAN, Allah anu jumeneng, eta kaangkaraan, rasa sirik jeung kageuleuh maneh ka umat Kami, ku Kami tangtu dibales. Umat Kami sina nyarahoeun yen peta maneh kitu ka maranehanana ku Kami dibales. 12 Geus kitu maneh bakal nyaho yen Kami, PANGERAN, ngadangu basa maneh ngahihina yen pagunungan Israil geus mencil, ku maneh rek diteureuy buleud. 13 Kami ngadangu basa maneh ngomongkeun Kami bari adigung takabur." 14 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Maneh rek diburak-barik sama sakali. Bangsa-bangsa sina aratoheun pedah maneh rugrug, 15 cara maneh oge atoh dumeh Israil milik kagungan Kami ruksak. Pagunungan Seir, nya satanah Edom pasti baris diruksak. Geus kitu jelema-jelema bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 36 1 PANGERAN nimbalan, "Eh anak manusa, caritakeun ka gunung- 125
Yehezkiel 36.2-6 gunung di Israil, jeung sina didarengekeun ieu pesen ti Kami, 2 PANGERAN Nu Maha Agung pikeun maranehna. Musuh-musuh Israil ngaromong bangun puas, carekna, Eta gunung-gunung purbakala teh geus kapimilik ku urang! 3 Ku sabab kitu maneh kudu ngaramal, sarta umumkeun ieu anu rek didawuhkeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Waktu bangsa-bangsa tatangga nempuh jeung ngarampog gunung-gunung di Israil, unggal jalma moyok ka Israil. 4 Ku sabab kitu ayeuna dengekeun anu rek diucapkeun ku Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ka maraneh, gunung-gunung jeung pasir-pasir, anak-anak walungan jeung lebak-lebak, tempat-tempat anu geus runtuh jeung suwung, kota-kota anu geus ditaringgalkeun ku pangeusina sarta dirampog jeung dihina ku bangsa-bangsa sakurilingna. 5 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngarasa ambek jeung ngancam ka eta bangsa-bangsa sakurilingna, pangpangna ka Edom. Bari atoh jeung nganggap enteng maranehanana ngarebut tanah Kami, jeung ngarampas sampalan-sampalanana. 6 Maneh kudu ngaramalkeun tanah Israil. Bejakeun ka gunung-gunung, ka pasir-pasir, ka anak-anak walungan jeung ka lebak-lebak, ieu ucap Kami anu rek diucapkeun reujeung 126
127 Yehezkiel 36.7-13 amarah ka bangsa-bangsa anu ngahina jeung ngasorkeun ka maranehanana. 7 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung sumpah, eta bangsa-bangsa sakurilingeunana teh ku Kami rek dihinakeun. 8 Sabalikna di gunung-gunung tanah Israil mah tatangkalan bakal daraunan deui sarta baruahan, pikeun maneh umat Kami, eh Israil. Maneh bakal tereh mulang deui. 9 Kami baris ngaping, tur mere kapastian yen tanah maneh bakal diwuluku deui, disebaran deui binih. 10 Jalma-jalma pangeusi maneh rek disina loba. Maneh bakal nyicingan deui kota-kota, anu raruksak bakal diadeg-adegkeun deui. 11 Jalma katut ingon-ingonna rek dijembarkeun, sina leuwih loba batan ti heula sarta sina laloba anak. Sina sarenang hirupna di dinya cara baheula, jeung sina leuwih makmur ti batan nu enggeus-enggeus. Geus kitu maranehanana bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. 12 Eh Israil umat Kami, maraneh rek dibawa balik, rek dipulangkeun ku Kami ka tanah sorangan. Eta tanah pikeun maraneh, anak-anak maraneh moal disina paraeh kalaparan deui. 13 Kieu dawuhan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Bener eta tanah teh ku warga-wargana disarebut tukang ngakan
Yehezkiel 36.14-20 jelema, tukang ngarampogan anak-anak wargana. 14 Tapi ti semet ayeuna moal deui jadi tukang ngakan jelema, moal deui ngarampogan anak-anak maraneh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 15 Eta tanah moal deui ngadenge pamoyok bangsa-bangsa, moal deui pada ngahina. Moal deui ngarampogan anak warga-wargana, kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 16 PANGERAN nimbalan ka kaula. 17 "Eh anak manusa," timbalana-Na, "keur basa urang Israil maratuh di tanahna keneh geus ngarurujit eta tanah ku cara-cara hirup jeung kalakuanana. Adat kalakuanana kitu ku Kami dianggap sarua kotorna jeung awewe anu keur haid. 18 Tanah teh jadi rujit ku kabiasaan maranehanana maehan jeung ku brahala- brahalana. Anu matak maranehanana ku Kami disina ngasaan amarah Kami. 19 Dihukum ku tina cara-cara hirup jeung kalakuanana, seug dipabalencarkeun ka nagara-nagara asing. 20 Tapi ka mana bae daratangna ngan matak goreng bae kana jenengan Kami anu suci, lantaran ceuk anu lian, Ieu jelema-jelema teh ongkoh umat Allah, tapi nepi ka naringgalkeun tanah pamere Allahna sorangan. 128
129 Yehezkiel 36.21-27 21 Kami prihatin lantaran jenengan Kami anu suci, dinistakeun ku urang Israil ka mana bae maranehna daratang. 22 Ku sabab eta bejakeun ka urang Israil ieu pesen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung: Kami rek midamel kitu teh lain ku sabab karunya-karunya teuing ka maraneh, eh bangsa Israil, tapi ku sabab jenengan Kami anu suci dinistakeun ku maraneh di unggal nagri anu ku maraneh didatangan. 23 Engke, lamun Kami geus nembongkeun kasucian jenengan Kami anu agung ka bangsa-bangsa jenengan anu ku maraneh geus dinistakeun di tengah jalma lian eta bangsa-bangsa teh kakara bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Maraneh ku Kami rek dipake nembongkeun ka bangsa-bangsa, yen Kami teh suci. 24 Maraneh rek dicokot ti unggal bangsa jeung ti saban nagri, rek dibawa mulang ka tanah sorangan. 25 Rek dibanjuran ku Kami ku cai anu herang, sangkan beresih tina brahala-brahala jeung tina sagala rupa rereged anu narapel. 26 Hirup maraneh baris dianyarkeun, pikiran oge rek dianyarkeun. Adat maraneh anu wangkelang, anu teuas kawas batu, baris diganti ku adat anu nurut. 27 Batin maraneh baris dieusian Roh Kami, sarta ku karana eta maraneh jadi narurut
Yehezkiel 36.28-33 kana hukum-hukum Kami, ngalampahkeun sagala parentah Kami. 28 Geus kitu maraneh baris maratuh di tanah anu ku Kami geus dipaparinkeun ka karuhun maraneh. Maraneh baris jadi umat Kami, sarta Kami baris jadi Allah maraneh. 29 Maraneh rek dijaga tina sagala hal anu matak najis kana diri. Ku parentah Kami, pelak gandum baris mucekil hasilna, nepi ka moal nyorang deui kalaparan. 30 Tangkal bubuahan bakal laleubeut buahna, kitu deui hasil lahan, nepi ka maraneh moal dihina deui ku bangsa-bangsa lantaran kalaparan. 31 Maraneh bakal kaseuit-seuit ku kajahatan jeung kadorakaan sorangan, nepi ka lamun aringet kana eta dosa jeung kadorakaan, maraneh jadi cua ka diri sorangan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 32 Eh Israil, Kami hayang sangkan maneh nyaho, yen Kami migawe eta kabeh teh lain ku karana maneh. Anu dipalar ku Kami sangkan maneh ngarasa era jeung hina ku kalakuan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 33 Dawuhan PANGERAN Nu Maha Agung, "Lamun maraneh ku Kami geus diberesihkeun tina sagala dosa, rek dipatuhkeun deui di kota-kota, aromean eta anu geus raruksak teh. 130
Yehezkiel 36.34- 37.1 34 Sakur anu bareto sok laliwat ka lahan- lahan maraneh, nyarahona eta teh kacida balana mani kawas leuweung; pek arolah deui eusian ku pepelakan. 35 Bakal tembong ka sarerea eta tanah anu tadina jiga leuweung teh engke mah mani jiga Taman Pirdus. Kota-kotana anu tadina burak-barik urut ngaranjah batur nepi ka jadi ruruntuhan, engke mah dicaricingan deui turug-turug jadi kacida gegekna. 36 Bangsa-bangsa anu darareukeut, anu araya keneh, bakal nyarahoeun yen eta kota-kota anu geus rarubuh teh geus diadegkeun deui ku Kami, PANGERAN, sarta lahan-lahan anu geus gararing jadi euyeuh deui ku pepelakan. Kitu jangji Kami, PANGERAN, tangtu dijalankeun." 37 Dawuhan PANGERAN Nu Maha Agung, "Kami baris ngersakeun urang Israil sina marenta deui pitulung ka Kami, sarta bilangan maranehna sina tambah-tambah ngalobaan kawas domba. 38 Kota-kota anu ayeuna masih keneh pasolengkrah, bakal gegek deui ku pangeusi, kawas Yerusalem bareto loba dombana kurbankeuneun dina pesta. Geus kitu maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 37 1 Kaula ngarasa aya dina kakawasaan PANGERAN, sarta ku Roh Mantenna 131
Yehezkiel 37.2-9 kaula dibawa, terus diturunkeun di hiji lebak anu pinuh ku tulang-taleng. 2 Ti dinya dibawa ngurilingan eta lebak. Tulang-taleng teh kacida reana jeung geus gararing. 3 Mantenna ngalahir, "Eh anak manusa, kumaha eta tulang-taleng teh bisa harirup deui?" Kaula ngawangsul, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, Gusti nu langkung uninga!" 4 Dawuhana-Na, "Ucapkeun ieu ramalan ka eta tulang-taleng. Bejakeun ka eta tulang-taleng nu gararing, barandungan kituh ieu ucapan PANGERAN. 5 Bejakeun yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngandika kieu ka maranehna: Maraneh rek diasupan napas, dihirup- hirupkeun deui. 6 Rek dilengkepan ku urat sarap jeung otot sarta ditutup ku kulit, tuluy diasupan napas sangkan harirup deui. Geus kitu maraneh bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 7 Seug kaula ngucapkeun ramalan sakumaha anu dipiwarang. Sabot kaula ngomong keneh, kadenge tulang-taleng teh disarada trak-trek-trok, tuluy mimiti nyararambung. 8 Sabot diawaskeun, tulang-taleng anu geus nyararambung teh geus katutup ku urat sarap, ku otot-otot jeung ku kulit, ngan can aya ambekanana. 9 Allah ngadawuh ka kaula, "Eh anak manusa, ramalkeun ieu ka angin. Bejakeun 132
Yehezkiel 37.10-15 ka angin yen dipiwarang ku PANGERAN Nu Maha Agung kudu daratang ti saban juru, geusan mere napas ka ieu jasad-jasad nu paraeh sina harirup deui." 10 Seug kaula ngaramal numutkeun timbalana-Na. Sup napas arasup kana eta jasad-jasad, sarta jasad-jasad teh harirup tuluy narangtung. Ari lobana cukup keur ngawangun hiji angkatan perang. 11 Allah ngadawuh ka kaula, "Eh anak manusa, urang Israil teh sakumaha eta tulang-taleng. Carekna, maranehna teh geus gararing, geus pegat hamo bisa menyat. 12 Ku sabab kitu ramalkeun kieu ka eta umat Kami Israil, bejakeun yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, baris muka kuburan maranehanana. Maranehanana ku Kami arek dikaluarkeun tina kuburan, rek dipulangkeun ka tanah Israil. 13 Saupama tempat-tempat umat Kami dikubur tea ku Kami geus dibuka, sarta maranehanana dikaluarkeun ti dinya, bakal nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN. 14 Maranehna rek diasupan napas Kami sina harirup deui, sina nyaricingan tanahna sorangan. Geus kitu bakal nyarahoeun yen Kami teh PANGERAN. Kitu ikrar Kami, ku Kami tangtu dijalankeun. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 15 PANGERAN ngadawuh deui ka kaula. 133
134 Yehezkiel 37.16-23 16 "Eh anak manusa," dawuhana-Na, "maneh kudu nyokot hiji iteuk kai, ukir ku tulisan anu unina: Karajaan Yuda. Geus kitu nyokot hiji deui, ukir ku tulisan nu unina Karajaan Israil. 17 Geus kitu eta dua iteuk teh tungtung pada tungtung keupeul sina siga ngan hiji. 18 Di mana bangsa maneh menta katerangan pihartieunana, 19 caritakeun yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, bakal nyokot eta iteuk anu ngalambangkeun Israil, rek dihijikeun jeung iteuk anu ngalambangkeun Yuda. Tina eta dua iteuk, Kami rek nyieun hiji iteuk anu baris digenggem ku Kami. 20 Cekel ku leungeun maneh eta dua iteuk teh, jeung sina katarenjoeun ku jalma-jalma. 21 Tuluy caritakeun yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung baris nyandak sakumna umat Kami ti antara bangsa-bangsa, rek dikumpulkeun sina ngahiji, tuluy dibawa mulang ka tanahna sorangan. 22 Di eta tanah, di pagunungan Israil, maranehanana ku Kami rek dijadikeun sabangsa, diparentah ku raja saurang, moal dijadikeun deui dua bangsa atawa dipecah jadi dua karajaan. 23 Moal nganistakeun dirina deui ku brahala- brahala anu pikacuaeun, moal ngarurujit deui hirupna ku dosa. Ku Kami baris dibebaskeun tina sagala hal anu matak jadi dosa atawa
Yehezkiel 37.24- 38.3 matak ngahianat ka Kami. Rek disucikeun, baris jadi umat Kami sarta Kami jadi Allahna. 24 Ari pirajaeunana nya raja anu cara abdi Kami Daud. Maranehanana bakal jadi sahiji di bawah hiji kapala tur garumati kana hukum-hukum Kami. 25 Baris marukim di tanah anu ku Kami geus dipaparinkeun ka Yakub, tanah urut karuhunna. Baris maratuh di dinya salalawasna, kitu deui anak incuna turun- tumurun, diparentah ku hiji raja anu cara abdi Kami Daud. 26 Jeung maranehna Kami rek ngayakeun perjangjian anu mere kapastian hal kaamanan hirupna sapapanjangna. Ku Kami rek diberkahan, jumlahna sina tambah loba, sarta Bait Allah baris diperenahkeun di dinya, sina ngadeg salalawasna. 27 Kami bakal aya di dinya nyarengan maranehanana, Kami bakal jadi Allahna, maranehna bakal jadi umat Kami. 28 Lamun Bait Allah geus merenah di maranehna pikeun salalawasna, bangsa- bangsa bakal nyaraho yen Kami, PANGERAN, geus ngangkat Israil jadi umat Kami." 38 1 PANGERAN nimbalan ka kaula. 2 Timbalana-Na, "Eh anak manusa, carekan Gog, kawasa utama bangsa Mesek jeung Tubal di tanah Magog. 3 Bejakeun Kami teh musuhna. 135
Yehezkiel 38.4-10 4 Ku Kami rek disina malik, rek dikait caheumna tuluy disered katut pasukanana. Bala tentarana, kuda-kudana jeung anu tarumpakna anu pakeanana saragem, jumlahna kacida lobana, sarta unggal prajuritna marawa tameng, pakarangna pedang. 5 Manehna direujeungan ku urang Persia, urang Sudan jeung urang Libia, kabeh marake tameng jeung marake topi waja. 6 Jalma-jalma anu tuman jurit ti Gomer jeung Bet-Togarma ti kaler, kitu deui ti bangsa-bangsa lianna oge milu ngabaturan. 7 Bejakeun, geura sadia marentah pasukanana. 8 Sanggeus pirang-pirang taun, engke manehna ku Kami diparentahkeun ngarurug hiji nagara, anu rahayatna geus dihijikeun deui ku Kami, geus dipulangkeun deui ti sagala bangsa, tur hirup tengtrem henteu sieuneun aya anu merangan. Manehna sina nempuh gunung-gunung di Israil anu suwung sakitu lilana, tapi ayeuna geus dicaricingan deui ku rahayatna kalawan aman. 9 Manehna jeung baladna dibarengan ku bangsa-bangsa kacida lobana, bakal datang lir angin ribut, nutupan eta tanah lir mega mendung." 10 Kieu anu bakal didawuhkeun ka Gog ku PANGERAN Nu Maha Agung, "Dina mangsa eta maneh bakal kadatangan niat jahat. 136
Yehezkiel 38.11-16 11 Seug nangtukeun arek ngarurug ka eta nagri anu euweuh kakuatanana, anu rahayatna keur ngarasa tengtrem jeung aman di kota-kota anu bolostrong, euweuh kuta, euweuh hahalang naon-naon. 12 Maneh bakal boga karep arek ngaranjah jeung ngarayah ka rahayat di dinya, di kota-kota anu tadina burak-barik tea. Eta jelema-jelema teh kakara beunang ngahijikeun deui, anyar mulang ti sagala bangsa, tapi enggeus menyat deui, geus baroga ingon-ingon, baroga harta banda, jongjon nyaricingan eta tanah puseur bumi. 13 Urang Syeba, urang Dedan jeung para sudagar kota-kota di Sepanyol bakal naranya kieu ka maneh, Anjeun natakeun balad teh rek dipake ngarurug, rek dipake ngaranjah jeung ngarayah? Hayang perak jeung emas, ingon-ingon jeung harta banda, sangkan ari balik mawa barang-barang rampasan?" 14 Ti dinya kaula ku PANGERAN Nu Maha Agung dipiwarang nepikeun timbalana-Na ka Gog, kieu, "Sabot umat Kami Israil jarongjon tur aman, maneh sasadiaan terus budal 15 ti tempat maneh anu jauh di kaler, ngerid wadyabalad gede tur kuat, perjurit-perjuritna rupa-rupa bangsa, kabeh tarumpak kuda. 16 Maneh arek ngarurug ka umat Kami Israil, datang lir angin ribut anu ngagelebug nyorang ka eta tanah. Mangsa eta maneh ku Kami diinditkeun sangkan ngarurug ka 137
138 Yehezkiel 38.17-22 tanah Kami, sabab maneh ku Kami rek dipake nembongkeun ka bangsa-bangsa, saha Kami teh. Rek dipake nembongkeun kasucian Kami. 17 Sabab nya maneh anu ku Kami bareto disebut-sebut waktu Kami nitah ngumumkeun ka abdi-abdi Kami, nya eta nabi-nabi di Israil, yen di mana geus cunduk waktuna, Kami rek ngadatangkeun hiji jelema anu bakal ngarurug ka Israil." Kitu anu ditimbalkeun ku PANGERAN Nu Maha Agung. 18 PANGERAN Nu Maha Agung ngadawuh, "Dina waktu Gog ngarurug Israil, Kami rek ngabudalkeun amarah. 19 Ieu Kami ngabejaan, yen dina waktu eta di tanah Israil bakal aya lini kacida gedena. 20 Lauk-lauk, manuk-manuk, sasatoan gede leutik jeung manusa sakuliah bumi, kabeh bakal ngadegdeg sieun ku Kami. Gunung-gunung tangtu urug, cadas-cadas balalencar, kuta-kuta bakal rebah. 21 Gog rek dikeunaan sagala rupa balahi, sangkan geumpeur. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Balad-baladna bakal silih kadek pada batur. 22 Gog arek dihukum ku Kami ku kasakit jeung sina mandi getih. Manehna jeung baladna, kitu deui rupa-rupa bangsa anu ngabantuan bakal ditinggang ku hujan guntur jeung hujan buah campur seuneu jeung walirang.
Yehezkiel 38.23- 39.7 23 Kitu peta Kami pikeun nembongkeun ka sakabeh bangsa, yen Kami teh agung jeung suci. Maranehna bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN." 39 1 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Eh anak manusa, carekan Gog kapala utama bangsa Mesek jeung Tubal teh, jeung bejakeun Kami teh musuhna. 2 Ku Kami manehna rek ditungtun, dibawa kaluar ti tempatna anu jauh di kaler, nepi ka datang ka pagunungan Israil. 3 Geus kitu gondewa dina leungeun kencana ku Kami bakal ditepak nepi ka lesot, jamparing-jamparing dina leungeun katuhuna marurag. 4 Gog jeung balad-baladna sarta jeung anu ngabarantuna bakal tinggolepak paraeh di pagunungan Israil, bangke-bangkena diparacokan ku manuk, diharakan ku sato-sato galak. 5 Kabeh paraeh tingjaloprak di tegalan. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 6 Geus kitu tanah Magog jeung tanah-tanah sapanjang basisir-basisir anu pribumina keur garenah-genah, ku Kami arek dihuru, sina nyarahoeun kabeh yen Kami teh PANGERAN. 7 Kami arek ngayakinkeun ka umat Kami Israil yen jenengan Kami teh suci, moal ngantep jenengan Kami direndahkeun deui. Geus kitu bangsa-bangsa bakal nyaraho yen 139
Yehezkiel 39.8-13 Kami, PANGERAN, Allah anu suci, Allahna Israil." 8 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Eta mangsa anu bieu disebut ku Kami pasti datang. 9 Rahayat anu caricing di kota-kota Israil bakal kalaluar ngumpulkeun pakarang- pakarang urut perang keur pisuluheun. Tameng-tameng, gondewa-gondewa, tumbak-tumbak jeung gada-gada, mahi keur ngahurungkeun seuneu tujuh tauneun. 10 Jadi maranehna teu kudu nyiar suluh ka tegal atawa nuar kai ka leuweung, sabab geus baroga pisuluheun tina pakarang-pakarang urut perang tea. Musuh anu ngaranjah jeung ngarayah malik jadi diranjah jeung dirayah ku maranehanana." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 11 PANGERAN nimbalan, "Upama hal eta geus bukti, Kami rek nyadiakeun tanah keur kuburan Gog di Israil, di Lebak Pameuntasan, wetaneun Laut Mati. Gog jeung balad-baladna baris diruang di dinya, sarta eta lebak bakal disarebut Lebak balad-balad Gog. 12 Urang Israil ngubur-nguburkeun bangkena nepi ka tujuh bulan lilana, kakara eta daerah teh beresih deui. 13 Sakur urang dinya kabeh marilu nguburkeun, sarta maranehna dina poean Kami ngagungkeun kamulyaan Kami bakal 140
Yehezkiel 39.14-19 mareunang pahla. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 14 Sanggeus anu tujuh bulan tea liwat, aya jelema-jelema anu baris dibakukeun kudu ngaronda eta tanah, bisi aya keneh bangke anu can kakubur kudu tuluy dikubur supaya eta tanah beresih. 15 Saupama aya jelema anu nanjak atawa mudun ti kota manggih rorongkong jelema, rorongkongna kudu dicirian di gigireunana, sina dikuburkeun di Lebak balad-balad Gog ku tukang ngarali kuburan. 16 (Deukeut eta tempat engkena bakal aya hiji kota anu ngaranna sarua jeung eta.) Ku cara kitu eta tanah bakal beresih deui." 17 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, calukan ka dieu sakabeh manuk jeung sasatoan ti mana-mana, sina ngaharakan kurban anu rek disuguhkeun ku Kami. Sina pesta gede di pagunungan Israil, ngaharakan daging jeung ngarinum getih. 18 Sina ngaharakan bangke-bangke serdadu, ngarinum getih para gegeden jagat, daging jeung getih jelema anu bakal pararaeh dijagal kawas domba jalu, atawa anak domba atawa embe atawa sapi anu lalintuh. 19 Saupama eta jelema-jelema geus diparaehan ku Kami saperti sato kurban, kabeh manuk jeung sasatoan bakal 141
Yehezkiel 39.20-26 ngaharakan gemuk saseubeuhna, jeung ngarinum getih nepi ka marabok. 20 Kabeh bakal ngariung dina meja Kami, ngaharakan daging kuda jeung daging nu tarumpakna, daging serdadu-serdadu jeung daging jelema-jelema tukang jurit. Kitu timbalan Kami, PANGERAN." 21 PANGERAN nimbalan, "Bangsa-bangsa teh rek disina narenjo kamulyaan Kami, sina narenjo Kami ngagunakeun kakawasaan ngabuktikeun eta putusan-putusan Kami. 22 Ti semet eta urang Israil bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN Allahna. 23 Bangsa-bangsa rek disina nyarahoeun yen nu matak urang Israil nepi ka dibuang teh ku lantaran dosa-dosana, ngalawan ka Kami. Ku Kami tuluy diantep sina eleh ku musuhna, sina diparaehan di pangperangan. 24 Sanggeus ku Kami diganjar satimpal jeung kalakuanana anu kotor jeung jahat, tuluy ku Kami diantep." 25 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Tapi ayeuna eta urang Israil turunan Yakub teh ku Kami arek dipikawelas, sina nararanjung deui. Kami rek ngajaga kasucian jenengan Kami. 26 Lamun maranehanana geus ngarancik deui di tanahna sorangan kalawan ngahenang- ngahening tur taya anu baris ngancam, tangtu bakal lipur tina cacad-cacadna anu hina dumeh geus ngahianat ka Kami tea. 142
Yehezkiel 39.27- 40.4 27 Sangkan Kami bisa nembongkeun ka bangsa-bangsa yen Kami teh suci, eta umat Kami rek dipulangkeun ti saban-saban nagri tempat musuh-musuhna. 28 Geus kitu umat Kami bakal nyaraho yen Kami teh PANGERAN Allahna. Bakal nyaraho kana hal eta, dumeh anu tadina ku Kami dipiceun ka pangbuangan, ayeuna ku Kami dihijikeun deui, dipulangkeun ka tanahna sorangan, tur taya anu tinggaleun saurang-urang acan. 29 Umat Kami Israil baris dieusi ku Roh Kami, moal alundur deui ti Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 40 1 Poe eta tanggal sapuluh, awal taun anu kadua puluh lima ti semet kaula sarerea dibuang, nincak taun kaopat welas ti semet Yerusalem ditaklukkeun, kaula ngarasa aya dina kakawasaan PANGERAN. 2 Dina eta titingalan kaula ku Allah dicandak ka tanah Israil, sarta di ditu kaula diteundeun di hiji gunung anu luhur. Kaula ningal anu siga kota, pinuh ku wawangunan. 3 Sanggeus kaula dibawa ka dinya, ningal hiji jelema, awakna herang kawas tambaga, keur nangtung deukeut hiji gapura bari nyekel tali ukuran tina lawon linen jeung tumbakan. 4 Anjeunna sasauran ka kaula, "Eh manusa, awaskeun sing tenget anu ku Kami rek ditembongkeun ka maneh, jeung pasang ceuli masing awas. Sabab nu matak maneh dibawa 143
Yehezkiel 40.5-11 ka dieu teh ieu maksudna. Sagala rupa anu baris katenjo ku maneh, engke caritakeun ka urang Israil." 5 Geus kitu kaula ningal Bait Allah, dibudeur ku kuta. Eta kuta ku jelema teh diukur ku tumbakanana anu panjangna tilu meter. Luhurna kuta tilu meter, kandelna tilu meter. 6 Geus kitu jelema teh nyampeurkeun panto gapura anu nyanghareup ka wetan, cat unggah kana hambalanana nepi ka luhur, tuluy ngukur bangbarung lawang ti luar ka jero, aya tilu meter. 7 Ti lawang ka ditukeun aya gang, di kenca-katuhueunana aya kamar-kamar jaga sabeulahna tilu-tilu, ukuranana kabeh pasagi, panjang tilu meter rubak tilu meter. Antara kamar jeung kamar heuleutna dua satengah meter. Beh ditueun kamar-kamar jaga aya deui gang panjangna tilu meter, brasna ka hiji rohangan anu nampeu ka Bait Allah. 8 (40:8-9) Eta rohangan diukur, rubak ka jerona opat meter. Eta rohangan teh nampeu pisan ka Bait Allah, tepasna jadi tungtung gang anu ti lawang gapura, sarta tembok jerona sisi ditu kandelna sameter. 9 (40:8) 10 (Kamar-kamar jaga kenca-katuhueun gang tea ukuranana sarua, kitu deui heuleutanana oge sarua anggangna.) 11 Geus kitu eta jelema teh ngukur lawang gapura (ti tungtung tihang ka tungtung 144
Yehezkiel 40.12-18 tihang), legana kabeh tujuh meter. Rubak lolongkrangna wungkul lima meter. 12 Di hareupeun unggal kamar jaga aya tembokan handap, luhurna lima puluh senti, kandelna lima puluh senti. (Legana kamar-kamar jaga tea masing-masing tilu meter pasagi.) 13 Ti dinya anu diukur teh anggang ti kamar ka kamar anu paeunteung-eunteung kaheuleutan ku gang tea, ti tembok tukang nu beulah ditu ka tembok tukang nu beulah dieu, aya opat belas meter. 14 Kamar anu dina tungtung gang tea brasna ka hiji buruan, sarta sanggeus diukur legana teh sabelas meter. 15 Ari panjangna gang ti hareup nepi ka kamar anu pangdituna teh dua puluh dalapan meter. 16 Unggal kamar, tembok hareupna make liang leutik, kitu deui tembok gigir beulah jero ti kamar ka kamar, kabeh make liang leutik. Unggal kamar anu nyanghareup kana gang tea tembok jerona diukir, direkakeun tangkal-tangkal korma. 17 Ti dinya kaula ku eta jelema dibawa ka buruan, ngaliwatan panto gapura. Peuntaseun tembok beulah ditu aya kamar-kamar, tilu puluh, make emper anu dibalay ku batu. 18 Emperna muteran buruan luar, anu pernahna leuwih handap ti batan buruan beulah jero. 145
Yehezkiel 40.19-25 19 Dina undak anu rada luhur aya lawang, brasna ka buruan jero. Ti lawang dieu ka lawang ditu ku anjeunna diukur, anggangna lima puluh genep meter. 20 Geus kitu anjeunna ngukur lawang gapura beulah kaler, anu brasna ka buruan luar. 21 Kamar-kamar jagana anu tilu-tilu kenca-katuhueun gangna, heuleutna ti kamar ka kamar, kitu deui kamar gedena, ukuranana sarua jeung nu aya di bagian gapura beulah wetan. Panjang gangna kabehna dua puluh lima meter, rubakna dua belas satengah meter. 22 Kamar gedena, jandela-jandela, kitu deui ukiran tangkal-tangkal kormana, sarua jeung anu aya di gapura beulah wetan. Tangga gapurana tujuh umpak, sarta kamar gedena aya di tungtung gang, nyanghareup ka buruan. 23 Peuntaseun buruan anu ti gapura kaler, aya deui hiji lawang anu brasna ka buruan jero, kawas anu di beulah wetan. Ti lawang beulah dieu ka lawang beulah ditu ku anjeunna diukur, anggangna lima puluh meter. 24 Ti dinya kaula ku anjeunna dibawa ka beulah kidul. Di dieu ge aya gapura. Ku anjeunna diukur, sarua jeung gapura nu sejen. 25 Kamar-kamar sapanjang gangna sarua marake jandela kawas di bagian sejen. 146
Yehezkiel 40.26-32 Panjang gangna ti semet lawang gapura dua puluh lima meter, rubakna dua belas satengah meter. 26 Tangga gapurana tujuh umpak. Kamar gedena oge nya kitu ayana di tungtung gang, nyanghareup ka buruan. Unggal kamarna anu nyanghareup kana gang, tembokna kabeh diukir direkakeun tangkal-tangkal korma. 27 Di dieu ge aya hiji lawang anu brasna ka buruan jero. Ti lawang beulah dieu ka lawang beulah ditu ku anjeunna diukur, anggangna lima puluh meter. 28 Geus kitu kaula ku anjeunna dibawa ka buruan jero, asupna ti gapura beulah kidul. Lawangna diukur, sarua legana jeung lawang-lawang anu di beulah luar. 29 (40:29-30) Ukuran kamar-kamar jagana, kamar gedena, kandelna tembok beulah jero, kabeh sarua jeung anu aya di bagian gapura-gapura sejen. Pon kitu unggal kamar di bagian gapura anu ieu oge marake jandela. Panjang gangna kabehna dua puluh lima meter, rubakna dua welas satengah meter. 30 (40:29) 31 Kamar gedena nyanghareupna ka buruan, sarta tembokan sapanjang gangna dihias ku ukiran anu direkakeun tangkal-tangkal korma. Tangga ieu lawang dalapan umpak. 32 Ti dinya kaula ku anjeunna dibawa ka buruan jero, jalanna ti gapura beulah wetan. 147
148 Yehezkiel 40.33-38 Lawangna diukur, legana sarua jeung lawang gapura nu sejen. 33 Kamar-kamar jagana, kandelna tembok di jero kamar-kamar, kamar gedena, barang diukur teh sarua jeung nu aya di bagian gapura-gapura sejen. Kamar-kamarna marake jandela, kitu deui kamar gedena. Panjang gangna kabeh dua puluh lima meter, rubakna dua belas satengah meter. 34 Kamar gedena nyanghareupna ka buruan luar. Tembokan sapanjang gangna dihias ku ukiran anu direkakeun tangkal-tangkal korma. Tangga gapurana dalapan umpak. 35 Geus kitu kaula dibawa ka gapura beulah kaler. Lawangna ku anjeunna diukur, sarua jeung lawang gapura sejenna. 36 Kawas di bagian sejen bae, di dieu ge aya kamar-kamar jaga, tembok di jero kamar-kamarna dihias ku ukiran, aya kamar gede, sarta kamar-kamarna dijandelaan. Panjang gangna dua puluh lima meter, rubakna dua belas satengah meter. 37 Kamar gedena nyanghareupna ka buruan luar. Tembok sapanjang gangna dihias ku ukiran anu direkakeun tangkal-tangkal korma. Tangga gapurana dalapan umpak. 38 Buruan teh aya sosompangna, anu nyambung kana lawang kaler, brasna ka hiji rohangan gede anu nyanghareup ka buruan. Di dinya aya anu keur ngarumbah
149 Yehezkiel 40.39-44 sato-sato beunang meuncitan, pikeun kurban beuleuman. 39 Di eta kamar aya opat meja, dua di sisi kenca, dua di sisi katuhu, paranti meuncit sato-sato pikeun kurban beuleuman, pikeun kurban panebus dosa, jeung pikeun kurban panebus kasalahan. 40 Di luareun rohangan aya opat meja deui anu kawas eta, dua di kencaeun lawang, dua deui di katuhueunana. 41 Jadi aya dalapan meja paranti meuncit sato kurban, opat di jero, opat di luar deukeut ka buruan. 42 Opat meja anu di luar, eta paranti nyadiakeun kurban beuleuman, dijieunna tina batu beulahan, jangkungna satengah meter, daun mejana pasagi, panjangna tujuh puluh lima senti, rubakna oge sakitu. Parabot paranti meuncit diteundeunna dina eta meja anu opat. 43 Dina biwir mejana sakurilingna aya cacantol-cacantol anu rubakna masing- masing tujuh puluh lima milimeter. Daging pikeun kurban digundukkeunana dina meja-meja anu eta. 44 Ti dinya kaula dibawa ka buruan jero. Di dinya, di buruan jero, aya dua rohangan anu muka, hiji gigireun lawang beulah kaler nyanghareup ka kidul, hiji deui gigireun lawang beulah kidul nyanghareup ka kaler.
150 Yehezkiel 40.45- 41.1 45 Jalma anu mawa kaula tea nyaurkeun, yen rohangan anu nyanghareup ka kidul paranti para imam anu papancenna ngabakti di Bait Allah, 46 rohangan anu nyanghareup ka kaler paranti para imam anu ngalalayanan altar. Imam-imamna kabeh turunan Sadok. Ngan maranehna bae jalma-jalma ti kaom Lewi anu meunang ngadeuheus pikeun ngabakti ka PANGERAN teh. 47 Jelema teh tuluy ngukur buruan jero anu bangunna pasagi, unggal sisina lima puluh meter. Ari Bait Allah ayana di beulah kulon, sarta di hareupeunana aya altar. 48 Kaula ku anjeunna dibawa ka lawang anu brasna ka rohangan Bait Allah. Lawangna ku anjeunna diukur, legana tujuh meter, rubakna ka jerona dua satengah meter, tembokna kenca-katuhuna kandelna masing-masing satengah meter. 49 Lawang ka rohangan teh make tangga umpak, ari rohanganana rubak hareupna sapuluh meter, rubak ka beulah jerona genep meter. Kenca-katuhueun lawangna make pilar. 41 1 Sanggeus kitu kaula dibawa asup ka kamar pangtengahna, nya eta Kamar Suci. Gang anu brasna ka eta kamar ku anjeunna diukur, panjang ka jerona tilu meter,
Yehezkiel 41.2-7 2 rubakna lima meter, tembok kenca- katuhuna kandelna masing-masing dua satengah meter. Ti dinya kamarna diukur, panjangna dua puluh meter, rubakna sapuluh meter. 3 Ti dinya anjeunna nyampeurkeun kamar anu pangjerona, gang anu brasna ka dinya diukur, panjangna ka jerona sameter, rubakna tilu meter, tembok kenca-katuhuna kandelna tilu satengah meter. 4 Ti dinya anjeunna ngukur kamarna, legana sapuluh meter pasagi. Ieu kamar ayana beulah ditueun kamar pangtengahna. Geus kitu anjeunna sasauran ka kaula, "Ieu teh Kamar Pangsucina." 5 Geus kitu anjeunna ngukur tembok gedong ti jero, kandelna tilu meter. Dina tembok sakurilingna aya kamar-kamar laleutik, rubakna dua meter dua meter. 6 Aya tilu umpak, saumpakna tilu puluh kamar. Unggal umpak anu beh luhur, kamar- kamarna rada ngelok ti bagian anu dina umpakan handapeunana, jadi kamar-kamar teh najan henteu diangker oge cicingna weweg. Ari biwir tembok beulah luarna beuki ka luhur beuki ipis, 7 tapi ti luar mah ti handap nepi ka luhur katembongna sarua kandelna. Aya tanggana dua dina tembok luarna, lega, paranti unggah kana umpak panengah jeung umpak pangluhurna. 151
Yehezkiel 41.8-16 8 (41:8-11) Tembok kamar-kamar teh beulah luarna kandelna dua satengah meter. Pikeun asup ka kamar-kamar sisi kaler aya pantona hiji, kitu keneh pikeun asup ka kamar-kamar beulah kidulna. Sakuriling gedong make emper rubakna dua satengah meter, luhurna tina taneuh tilu meter, sarua luhurna jeung dasar kamar-kamar anu dina tembok gedong. Ti emper nepi kana adegan gedong sakurilingna, ngoblogna sapuluh meter. 9 (41:8) 10 (41:8) 11 (41:8) 12 Di tungtung kulon bagian anu ngoblog tea aya adegan, panjangna opat puluh lima meter, rubakna tilu puluh lima meter, kandel tembokna sakurilingna dua satengah meter. 13 Ti dinya anjeunna ngukur gedong, panjangna lima puluh meter. Ti pongpok tukang nepi ka adegan kuloneunana, ngoblogna lima puluh meter. 14 Bagian anu ngoblog di beulah hareup oge lima puluh meter. 15 Geus kitu ngukur adegan anu di kulon tea jeung bagian anu ngoblogna kenca-katuhu, lima puluh meter. Kamar hareup, Kamar Suci, jeung Kamar Pangsucina, 16 kabeh dilapis ku papan, mimiti ti semet lante nepi ka luhureun jandela-jandela, jadi jandela-jandelana kaalingan. 152
Yehezkiel 41.17-25 17 Sakuriling tembok kamar, ti handap nepi ka luhur semet tarang-tarang panto, pinuh ku ukir-ukiran. 18 Anu direkakeun tangkal korma jeung sato-sato anu jangjangan, diselang-selang. Ukiran sato-sato anu jangjangan tea beungeutna dua-dua. 19 Nu hiji beungeut jelema, malikna kana ukiran tangkal korma nu beulah dieu, anu hiji deui beungeut singa, malikna kana ukiran tangkal korma nu sabeulah deui. Kitu kabeh diukirna sakuriling tembok kamar teh, 20 tina lante nepi ka semet tarang-tarang panto. 21 Ari tihang-tihang panto Kamar Suci tea bangunna pasagi. Hareupeun lawang Kamar Pangsucina aya anu siga 22 altar kai, jangkungna hiji satengah meter, rubakna sameter. Tihang-tihang juruna, dasarna jeung pinggir-pinggirna kabeh tina kayu. Jelema tea ngalahir ka kaula, "Ieu teh meja anu ayana di payuneun PANGERAN." 23 Di tungtung jalan anu brasna ka Kamar Suci, kitu keneh anu brasna ka Kamar Pangsucina, masing-masing make panto. 24 Pantona dua daun, dibukana ti tengah. 25 Panto Kamar Suci dihias ku ukiran tangkal korma jeung sato anu jangjangan, kawas dina tembokanana. Di hareupeun pantona aya golodog kai. 153
Yehezkiel 41.26- 42.7 26 Gigireun pantona kenca-katuhu aya jandelaan, sarta tembokanana dihias ku ukiran tangkal korma. 42 1 Geus kitu kaula dibawa ka buruan luar, tuluy dibawa asup ka hiji adegan kalereun gedong Bait Allah, teu jauh tina adegan anu aya di tungtung kulon. 2 Eta adegan panjangna lima puluh meter, rubakna dua puluh lima meter. 3 Anu sabeulah nyanghareup ka Bait Allah, kaselang ku nu ngoblog rubakna sapuluh meter. Anu sabeulah deui nyanghareup ka emper buruan luar. Adeganana tilu umpak. Umpak-umpak anu beh luhur leuwih ngelok ti batan anu aya di handapeunana. 4 Di sapanjang sisi kalerna make lolongkrang rubakna lima meter, panjangna lima puluh meter, di gigirna make lawang. 5 Kamar-kamar dina umpak pangluhurna leuwih heureut ti batan kamar-kamar anu dina umpak panengah jeung umpak panghandapna, lantaran ngelok. 6 Kamar-kamarna tilu umpakanana ayana dina petakan-petakan, jeung henteu make tihang-tihang saperti anu aya dina adegan-adegan di buruan. 7 (42:7-8) Tembok luar umpak panghandapna, anu dua puluh lima meter atawa satengah tina panjangna, dipadetkeun. Anu satengahna deui, dua puluh lima meter, dipake kamar-kamar. Ari umpak 154
155 Yehezkiel 42.8-15 anu pangluhurna, sapanjangna kabeh dipake kamar-kamar. 8 (42:7) 9 (42:9-10) Handapeun dua kamar tungtung wetan, dina puhu tembokanana aya lawang ka buruan. Kiduleun Bait Allah aya deui adegan, bangunna sarua jeung anu di kaler, teu jauh ti adegan anu di kuloneun Bait Allah. 10 (42:9) 11 Di hareupeun kamar-kamarna aya jalan saperti anu di tungtung kaler. Ukuranana, papaesna kitu deui lawang-lawangna, sarua jeung anu di kaler. 12 Handapeun kamar-kamar tungtung kidul, dina puhu tembokan sisi wetan, aya panto. 13 Jelema tea sasauran ka kaula, "Ieu adegan duanana suci, paranti imam-imam anu baku marek ka PANGERAN ngadalahar kurban pangsucina. Luyu jeung kasucianana, eta kamar-kamar ku para imam dipake nyimpen kurban-kurban suci, nya eta kurban kadaharan, kurban panebus dosa, jeung kurban panebus kasalahan. 14 Imam-imam anu tas ti jero Bait Allah, lamun arek kaluar ka buruan, kudu salin heula, pakean sucina paranti ngadeuheus ka PANGERAN kudu disimpen di kamar-kamar ieu, kakara meunang kaluar nepungan jalma rea." 15 Sabada anjeunna ngukur Bait Allah ti jero, kaula dibawa ka luar, jalanna ka lawang
Yehezkiel 42.16- 43.5 wetan. Prak anjeunna ngukur kuriling Bait Allah. 16 Sisi wetan diukur ku tumbakan, aya dua ratus lima puluh meter. 17 (42:17-19) Geus kitu ngukur sisi kaler, sisi kidul, jeung sisi kulon, ukuranana sarua masing-masing dua ratus lima puluh meter, 18 (42:17) 19 (42:17) 20 jadi mangrupa petak pasagi, dikuriling ku pager tembok panjangna tiap sisi dua ratus lima puluh meter. Eta pager tembok teh pager pamisah, anu misahkeun anu suci ti nu henteu suci. 43 1 Ti dinya kaula ku anjeunna dibawa ka gapura anu nyanghareup ka wetan. 2 Bray ti beulah wetan aya cahaya nyampeurkeun, cahaya kamulyaan Allah Israil. Gentra Mantenna kadenge sada gumuruh laut, sarta bumi mani hibar kacaangan. 3 Ieu titingalan sarua kawas anu bareto katingal waktu Allah ngagempur Yerusalem, jeung anu katingal di Walungan Kebar tea. Bruk kaula nyuuh kana taneuh. 4 Eta cahaya terus asup ka jero Bait Allah, asupna ti lawang gapura wetan. 5 Kaula ku Roh PANGERAN diangkat, dicandak ka buruan jero. Katingal Bait Allah teh hibar ku cahaya kamulyaan PANGERAN. 156
Yehezkiel 43.6-11 6 Ari jelema tea nangtung gigireun kaula. Tuluy aya gentra PANGERAN ngandika ka kaula ti jero Bait Allah: 7 "Eh manusa, ieu teh tahta Kami. Di dieu Kami pilinggiheun di urang Israil, seja ngereh ka maranehna salalanggengna. Urang Israil, boh jalma rea boh raja-rajana, teu meunang nganajiskeun deui jenengan Kami anu suci, ngabarakti ka brahala, atawa ieu tempat dijieun makam raja-rajana. 8 Bareto karaton raja-raja teh nampeu pisan ka dieu, golodog jeung tihang-tihang pantona pahareup-hareup pisan jeung golodog jeung tihang-tihang panto Bait Kami, ngan kahalangan ku tembok salapis. Kalakuan maranehna anu doraka teh nganajiskeun jenengan Kami anu suci. Nu matak maranehna ku Kami dibasmi, sabab Kami geus teu kawawa ku bendu. 9 Nu matak ayeuna mah maranehna teu meunang ngabarakti deui ka allah-allah sejen, sarta mayit raja-rajana kudu dipindahkeun ti dieu. Lamun kitu, kakara Kami kersa linggih di maranehna salalanggengna." 10 PANGERAN ngandika deui, "Eh manusa, caritakeun ku maneh kaayaan ieu Bait Kami ka urang Israil, pasang petana sina dilalenyepan, sina areraeun ku kalakuanana anu sakitu dorakana. 11 Upama maranehna geus areraeun ku kalakuanana anu garoreng, ku maneh 157
Yehezkiel 43.12-17 terangkeun pasang peta ieu Bait: modelna, lawang-lawang asupna, lawang-lawang kaluarna, bangunna, undak usuk babagian- babagianana, kitu deui hal papagon jeung aturan-aturanana. Catetkeun ku maneh kabeh, sangkan maranehna nyarahoeun sagala unak-anikna, jeung supaya sakabeh aturanana diarestokeun. 12 Sipat ieu Bait Kami kieu: Sakuliah wewengkon anu aya di puncak gunung, sakurilingna suci, karamat." 13 Ieu ukuran-ukuran altar, sarta parabot ngukurna sarua jeung nu dipake ngukur Bait Allah. Sakurilingeun dasar altar aya kamalir, jerona satengah meter, rubakna saparapat meter. Paminggir kamalirna diluhurkeun dua puluh lima senti. 14 Ukuran altarna: Panghandapna, ti semet dadampar pangluhurna jangkungna sameter. Bagian tengah nepi ka semet palipid sakurilingna anu kandelna lima puluh senti, jangkungna dua meter. Bagian luhur, nepi ka semet palipid anu kandelna lima puluh senti, 15 jangkungna sarua dua meter, nya eta puncakna, anu gunana paranti meuleum kurban-kurban. Tatandukanana di opat pojokna naronjol ngaluhuran puncak altarna. 16 Bangun puncakna pasagi, unggal sisi rubakna genep meter. 17 Bagian tengah oge pasagi, unggal sisi rubakna tujuh meter, kandel palipidna dua 158
Yehezkiel 43.18-23 puluh lima senti. (Ari rubak kamalirna lima puluh senti). Pongpok altar sisi wetan diberean sesengked paranti mancat kana puncakna. 18 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan ka kaula, "Eh anak manusa, regepkeun ieu anu ku Kami rek diandikakeun. Lamun altar geus anggeus dijieun, ku maneh kudu ditahbiskeun, dipake meuleum kurban jeung dikepretan ku getih kurban. 19 Ari anu meunang marek ngalalayanan Kami, ngan imam-imam asal kaom Lewi turunan Sadok. Kitu pamundut Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. Maranehna bere sapi jalu hiji, sina dijieun kurban panebus dosa. 20 Getihna sawareh ku maneh kudu diulaskeun kana opat tatandukan dina juru altar, kana juru badan altar bagian tengah, jeung kana palipidna sakurilingna. 21 Maneh kudu nyokot sapi jalu anu rek dikurbankeun pikeun mupus dosa, beuleum di tempat parantina di luareun lingkungan Bait Kami. 22 Poe isukna maneh kudu meuncit embe jalu hiji, anu taya cacadna, jieun kurban panebus dosa. Getihna sawareh pake nyucikeun altar saperti ku getih sapi tea. 23 Sabada eta maneh kudu meuncit hiji sapi jalu ngora, jeung hiji domba jalu ngora, duanana ulah aya cacadna, 159
160 Yehezkiel 43.24- 44.4 24 terus bawa ka Kami. Memeh dikurbankeun ka Kami, kudu dipurulukan uyah heula ku imam. 25 Mayeng tujuh poe, unggal poe maneh kudu ngurbankeun hiji sapi, hiji embe, jeung hiji domba, pikeun nebus dosa. Satona ulah cacad naon-naon. 26 Jadi eta altar teh ditahbiskeun ku imam-imam di jero tujuh poe, supaya bisa digunakeun saterusna. 27 Sanggeus tutup tujuh poe, imam-imam kudu ngamimitian ngurban dina eta altar, kurban beuleuman jeung kurban panarima, mangurbankeun jalma rea. Sanggeus kitu tan wande maraneh dimanah ku Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 44 1 Geus kitu kaula ku jelema tea dibawa ka lawang luar, ka gapura gedong sisi wetan. Eta gapura nutup. 2 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Ieu gapura kudu nutup sapapanjangna, teu meunang dibuka. Pacuan digunakeun ku manusa, sabab ieu gapura geus dipake liliwatan ku Kami, PANGERAN, Allahna Israil. Nu matak sapapanjangna kudu nutup. 3 Parandene, ari raja mah meunang datang ka payuneun Kami baris dahar jamuan suci, asupna kudu ti lawang anu aya di tungtung rohangan gede, kaluarna oge kudu ti dinya." 4 Ti dinya kaula ku eta jelema dibawa ka hareupeun Bait Allah, jalanna ti gapura
Yehezkiel 44.5-10 beulah kaler. Ari breh, Bait Allah teh mani hibar ku cahaya kamulyaan PANGERAN. Bruk kaula nyuuh kana taneuh. 5 PANGERAN ngandika ka kaula, "Eh anak manusa, tengetkeun saniskara anu bakal katenjo jeung kadenge ku maneh. Kami rek nerangkeun aturan jeung katangtuan ieu Bait Kami. Catet sajeroning ati, jalma kumaha anu meunang kaluar asup ka ieu Bait, sarta nu kumaha nu henteu meunang. 6 Bejakeun ka urang Israil anu marantangul, yen Kami, PANGERAN Nu Maha Agung moal ngantep kalakuan maranehna anu sakitu pikagirukeunana. 7 Maranehna geus ngotoran Bait Kami, ngidinan jalma-jalma bangsa asing anu teu disunat, anu ngestona lain ka Kami, sina arasup ka jero ieu Bait waktu Kami keur dihaturanan gajih jeung getih sato kurban. Umat Kami geus ngaruksak perjangjian Kami ku kalakuan-kalakuan anu pikagirukeun. 8 Ti batan ngajaga kasucian Bait Kami, papancenna anggur diserenkeun ka jalma-jalma bangsa asing. 9 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, ngalarang urang asing anu henteu disunat, anu ngestona lain ka Kami, najan hirupna geus reureujeungan jeung urang Israil oge teu meunang aya anu asup ka Bait Kami." 10 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Kami rek ngahukum urang Lewi, anu naringgalkeun 161
Yehezkiel 44.11-15 Kami saperti urang Israil sejenna, sarta ngabarakti ka brahala. 11 Tapi meunang keneh ngaladenan Kami di ieu Bait, nya eta ngajaga lawang-lawang jeung babantu di jero Bait. Meunang keneh meuncit sato-sato kurban pangbakti ti jalma rea pikeun kurban beuleuman jeung kurban peuncitan, pon kitu meunang keneh ngalaladenan jalma rea. 12 Ngan ku sabab geus ngaluluguan urang Israil nyarembah ka brahala, ngagugulukeun jalma rea migawe dosa, Kami, PANGERAN Nu Maha Agung, sumpah baris ngahukum. 13 Maranehna teu meunang marek ka Kami, teu meunang ngimaman, teu meunang deukeut ka barang-barang Kami anu suci, teu meunang asup ka Kamar Pangsucina. Kitu hukumanana tina kalakuanana anu pikagirukeun. 14 Pagawean-pagawean di ieu Bait anu ku Kami diajangkeun keur maranehanana ngan bangsa pagawean kasar wungkul." 15 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Imam-imam ti kaom Lewi turunan Sadok, eta mah saratia kumawulana ka Kami di Bait Kami, teu naringgalkeun Kami saperti urang Israil sejenna. Nu matak ngan maranehna anu meunang ngawulaan Kami, meunang ngadeuheus ngahaturkeun gajih jeung getih kurban ka Kami. 162
Yehezkiel 44.16-24 16 Ngan maranehna anu meunang asup ka jero Bait Kami, laladen dina altar Kami, jeung mingpin upacara ngabakti. 17 Satiap rek arasup ka lawang buruan ieu Bait beulah jero, maranehna kudu marake pakean lawon bodas. Ngajalankeun papancen di buruan jero atawa di jero Bait Allah teu meunang make pakean tina wol, 18 supaya teu kesangan. Dastar jeung calana oge kudu lawon linen, jeung teu meunang make sabuk. 19 Sanggeusna, memeh nepungan jalma rea di buruan luar, eta papakean paragi digawe di jero Bait teh kudu dibuka heula, kudu disimpen di Kamar Suci, tuluy disalin ku pakean sejen, supaya kasucian pakean suci tea teu nepi ka ngabahlakeun ka jalma rea. 20 Imam teu meunang ngagundulan sirah, tapi teu meunang miara buuk panjang. Buuk kudu digunting sing meujeuhna. 21 Mun rek asup ka buruan jero teu meunang nginum anggur. 22 Imam teu meunang kawin ka awewe popotongan batur, kawin teh kudu ka parawan bangsa Israil, atawa lamun ka randa kudu randa imam. 23 Imam kudu ngawuruk ka umat Kami, ngajarkeun bedana nu suci jeung nu nista, nu haram jeung nu halal. 24 Kudu ngabeberes jeung mutus perkara, sarta mutusna kudu nurutkeun hukum Kami. 163
Yehezkiel 44.25-30 Maranehna kudu ngestokeun pesta-pesta kaagamaan nurutkeun aturan jeung papagon Kami, jeung kudu nyucikeun poe Sabat. 25 Imam teu meunang nyabak mayit supaya teu jadi najis, kajaba lamun mayit kolotna, mayit anakna, mayit dulurna anu lalaki, atawa mayit dulurna anu awewe anu tacan kawin. 26 Lamun tas kitu, ti sanggeus dirina beresih deui kudu nunggu heula tujuh poe, 27 tuluy kudu ka buruan jero Bait, kudu nyanggakeun kurban pikeun nyucikeun dirina, sangkan meunang ngajalankeun deui kawajibanana di Bait Kami. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 28 Kaboga imam tina sagala rupa kurnia ti Kami ka urang Israil turun-tumurun, nya eta kaimamanana. Imam teu meunang boga tanah, sabab kaboga maranehna mah Kami pribadi. 29 Dahareun maranehna nya eta kurban kadaharan, kurban panebus dosa, kurban panebus kasalahan jeung salian ti eta anu ku urang Israil dibaktikeun ka Kami. 30 Hasil panen anu dipetik pangheulana jeung anu pangalusna, kitu deui sagala rupa anu dihaturkeun ka Kami, pikeun imam. Lamun jalma-jalma nyieun roti, roti anu asakna ti heula pikeun imam, sangkan rumah tangga jalma-jalma teh kacicingan ku berkah Kami. 164
Yehezkiel 44.31- 45.7 165 31 Imam teu meunang dahar daging manuk atawa sato anu paeh bangkar atawa paeh ku sato deui." 45 1 Dina waktu tanah geus dibagikeun ka unggal kaom, kudu aya bagian anu dibaktikeun ka PANGERAN, panjangna dua welas satengah kilometer, rubakna sapuluh kilometer, anu baris jadi suci sakuliahna. 2 Di dinya kudu nyieun petak pasagi pikeun Bait Allah, panjang dua ratus lima puluh meter, rubakna dua ratus lima puluh meter, sarta sakurilingna kudu make rarambu rubakna dua puluh lima meter. 3 Satengahna, panjang dua welas satengah kilometer, rubak lima kilometer, pikeun wewengkon Bait Allah, bagian pangsucina ti sakabeh, 4 jadi tanah suci pikeun para imam anu diabdikeun ka PANGERAN di Bait Allah. Bagian anu eta pikeun imah para imam jeung jadi tanah Bait Allah. 5 Anu satengahna deui pikeun pakampungan jalma-jalma urang Lewi anu digarawe di Bait Allah. 6 Parerendeng jeung wewengkon suci, kudu aya bagian sejen anu panjangna dua welas satengah kilometer rubakna dua satengah kilometer, pikeun kota pamukiman urang Israil lianna. 7 Jeung kudu aya tanah pikeun pangereh nu keur marentah. Watesna ti sisi wewengkon
166 Yehezkiel 45.8-13 suci beulah kulon terus ngulon nepi ka basisir Laut Tengah, ti beulah wetan terus ngetan nepi ka semet tapel wates nagri beulah wetan. Jadi panjangna sarua jeung panjang bagian-bagian anu dilotrekeun ka kaom-kaom Israil. 8 Sakitu legana tanah bagian pangereh nu keur marentah di tanah Israil, supaya eta pangereh ulah nepi ka meres deui ka rahayat, supaya ulah ngaganggu tanah anu geus dibikeun ka kaom-kaom Israil. 9 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Geus lila teuing maraneh migawe dosa, eh para pangereh Israil! Geura eureun tina telenges jeung ngagencet. Lampahkeun nu bener jeung adil. Ulah ngusiran deui umat Kami ti tanah milikna. Gumatikeun ieu pangandika Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 10 Unggal jalma, lamun nimbang jeung naker kudu jujur. Timbangan jeung takeran anu mulus nya eta: 11 (45:11-12) Epa takeran bahan kering sarua jeung bat takeran bahan encer. Patokanana nya eta homer. Jadi takeran- takeranana kudu kieu: 1 homer = 10 epa = 10 bat. 20 gera = 1 sekel. 60 sekel = 1 mina. 12 (45:11) 13 (45:13-15) Ari patokan pikeun ngahaturkeun pangbakti kieu: Gandum: 1/60 tina hasil panen. Tarigu: 1/60 tina
Yehezkiel 45.14-19 hasil panen. Minyak jetun: 1/100 tina hasil tangkal. (Nakerna kudu make bat; 10 bat = 1 homer = 1 kor.) Domba: hiji tina dua ratus. Jalma-jalma kudu nyanggakeun kurban kadaharan, sato pikeun kurban beuleuman jeung pikeun kurban panarima, supaya dosa-dosana meunang hampura. Kitu parentah Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 14 (45:13) 15 (45:13) 16 Sakabeh pangeusi tanah kudu nyanggakeun pangbakti kitu ka anu jadi pangereh di Israil. 17 Sabab saban Pesta Bulan Anyar, saban poe Sabat jeung pesta-pesta salian ti eta, pangereh kudu nyadiakeun pikurbaneun: kurban beuleuman, kurban kadaharan, jeung kurban inuman, pikeun sakumna bangsa Israil. Pangereh kudu nyadiakeun kurban panebus dosa, kurban kadaharan, kurban beuleuman, jeung kurban panarima, pikeun nebus dosa bangsa Israil sakumna." 18 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Dina tanggal hiji bulan kahiji, maneh kudu ngurbankeun hiji sapi jalu anu taya cacadna, pikeun nyucikeun Bait Kami. 19 Getih eta sato kurban panebus dosa sawareh ku imam kudu diulaskeun kana tihang-tihang panto Bait, kana opat juru altar, jeung kana tihang-tihang gapura paranti ka buruan jero. 167
Yehezkiel 45.20- 46.1 20 Dina tanggal tujuhna oge kudu kitu, pikeun jalma-jalma anu nyieun kasalahan teu kahaja atawa ku tina kabodoanana. Ku jalan kitu maneh teh ngagumatikeun kana kasucian Bait Kami. 21 Dina tanggal opat welasna kudu ngamimitian nekanan Paska. Tujuh poe lilana jalma-jalma kudu dalahar roti teu diragian. 22 Dina poean mimiti pesta, pangereh kudu ngurbankeun hiji sapi jalu pikeun nebus dosana jeung dosa rahayat sakumna. 23 Di jero tujuh poe, unggal poe pangereh kudu ngurban ka PANGERAN, ngurbankeun tujuh sapi jalu jeung tujuh domba jalu, kabeh ulah aya cacadna, dijieun kurban beuleuman. Jaba ti eta, unggal poe kudu ngurbankeun hiji embe jalu, jieun kurban panebus dosa. 24 Saban sapi hiji, kitu deui saban domba hiji, dikurbankeunana kudu jeung gandum tujuh belas satengah liter, jeung minyak jetun tilu liter. 25 Ari dina Pesta Saung Daun, anu dimimitian dina tanggal lima welas bulan katujuh, saban poe noron tujuh poe, pangereh kudu ngayakeun kurban-kurban anu saperti kitu keneh, nya eta kurban panebus dosa, kurban beuleuman, pon kitu deui kurban gandum jeung minyak jetun." 46 1 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Gapura wetan paranti ka buruan jero, salila genep poe digawe kudu ngonci, ari 168
Yehezkiel 46.2-7 saban poe Sabat jeung saban Pesta Bulan Anyar kudu dibuka. 2 Sabab pangereh kudu asup ka rohangan gede ti buruan luar make eta lawang, tuluy kudu nangtung palebah tihang eta gapura, sabot kurban panarima jeung kurban beuleuman dijalankeun ku imam. Pangereh kudu ngabakti di dinya, tuluy kudu kaluar deui. Eta gapura nepi ka burit teu meunang meundeut. 3 Unggal poe Sabat, kitu deui unggal Pesta Bulan Anyar, jalma rea kudu sarujud hareupeun eta gapura, ngabarakti. 4 Unggal poe Sabat, pangereh ka PANGERAN kudu nyanggakeun genep anak domba jeung hiji domba jalu anu taya cacadna, pikeun kurban beuleuman. 5 Unggal ngurbankeun hiji domba kudu ditambah ku kurban gandum tujuh belas satengah liter. Ari kurban anak domba mah tambahna meunang ku naon bae. Unggal kurban kadaharan kudu ditambah ku minyak jetun tilu liter. 6 Dina poe Pesta Bulan Anyar, raja kudu ngurbankeun sapi jalu hiji, anak domba genep, kabeh ulah aya cacadna. 7 Boh kurban sapi boh kurban domba, masing-masing sahijina kudu ditambah ku gandum tujuh belas satengah liter. Ari kurban anak domba, sahijina meunang ditambah ku naon bae niatna pangereh. Unggal kurban 169
Yehezkiel 46.8-13 kadaharan kudu ditambah ku minyak jetun tilu liter. 8 Pangereh kaluarna ti rohangan gede kudu ka lawang gapura urut asupna. 9 Dina poe pesta naon bae, sanggeus jalma-jalma rengse ngabarakti ka PANGERAN, anu arasup ti lawang kaler kalaluarna kudu ka lawang kidul; anu arasupna ti lawang kidul kalaluarna kudu ka lawang kaler. Teu meunang aya nu kaluar ti lawang urutna asup, kudu make lawang anu peuntaseunana. 10 Pangereh asupna kudu bareng jeung jalma rea, kitu deui kaluarna. 11 Dina poe-poe peringetan jeung poe-poe pesta, tiap kurban sapi atawa domba, masing-masing sahijina kudu ditambah ku kurban kadaharan, tipung tujuh belas satengah liter. Ari pikeun tiap anak domba tambahna naon ge meunang. Unggal kurban kadaharan kudu ditambahan ku minyak jetun tilu liter. 12 Upama pangereh boga niat ngurban suka rela ka PANGERAN, boh kurban beuleuman, boh kurban panarima, kudu dipangmukakeun panto gapura wetan paranti ka buruan jero. Kurbanna kudu dipetakeun sakumaha kurban dina poe Sabat. Lamun pangereh geus kaluar, panto gapurana kudu ditutup deui." 13 PANGERAN nimbalan, "Unggal isuk ka PANGERAN kudu ngurbankeun anak domba hiji anu umur sataun anu taya cacadna, 170
Yehezkiel 46.14-20 dijieun kurban beuleuman. Ieu kudu unggal poe. 14 Jaba ti eta unggal isuk kudu ngurbankeun tipung dua kilo jeung minyak jetun saliter pikeun ngadonanana. Kamistian nyanggakeun kurban kitu ka PANGERAN wajib salawasna, 15 nya eta saban isuk ka PANGERAN kudu ngurbankeun anak domba, tipung, jeung minyak jetun. Kudu kitu salawasna." 16 PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Upama pangereh ngawariskeun sabagian tanahna ka salah sahiji anakna anu lalaki, eta tanah jadi pusaka anakna, jadi tanah milik kulawargana. 17 Tapi upama merena tanah teh ka salah sahiji ponggawana, tanahna bakal pulang deui dina Taun Pamulihan, jadi deui milikna, manehna jeung anak-anakna anu hak ngamilik salalawasna. 18 Pangereh teu meunang nyokot tanah milik rahayat. Mun rek ngawariskeun tanah ka anak-anakna, kudu tanah milikna sorangan, ulah ngarampas tanah milik umat Kami." 19 Sanggeus kitu kaula ku jelema tea dibawa ka lawang kamar-kamar anu nyanghareup ka kaler, deukeut lawang buruan jero sisi kidul, nya eta kamar-kamar suci paranti para imam. Anjeunna nuduhkeun hiji tempat kuloneun eta kamar-kamar, 20 sarta sasauran kieu, "Eta tempat paranti imam-imam ngulub daging kurban panebus 171
172 Yehezkiel 46.21- 47.3 dosa jeung kurban panebus kasalahan, jeung paranti manggang kurban kadaharan, sabab bahan suci teu meunang aya anu kabawa ka buruan luar, bisi ngabahlakeun ka jalma rea." 21 (46:21-22) Ti dinya kaula dibawa bijil ka buruan luar. Anjeunna nuduhkeun opat pojok buruan. Sihoreng di unggal pojokna teh aya deui buruan, masing-masing panjangna dua puluh meter rubakna lima belas meter. 22 (46:21) 23 Unggal buruan dikuriling ku tembok batu anu sakurilingna aya hawuan. 24 Anjeunna sasauran, "Eta teh dapur, paranti badega-badega Bait Allah ngarulub daging kurban ti jalma rea." 47 1 Kaula dibawa deui ka panto Bait Allah. Geuning ti handapeun bangbarung teh aya cai ngocor ngetan, ka lebah nyanghareupna Bait Allah. Caina turun, bijilna ti handapeun Bait Allah sisi kidul, ngaliwatan altar sisi kidul. 2 Ti dinya kaula dibawa kaluar ti petakan gedong, liwat gapura kaler terus nguriling nepi ka lawang anu nyanghareup ka wetan. Di lebah gapurana cai nu tadi teh jadi walungan leutik. 3 Ku anjeunna diukur ku tumbakanana, lima ratus meter ka hilir ka beulah wetan, seug kaula dipiwarang ngaraas ka dinya. Caina ngan semet mumuncangan.
Yehezkiel 47.4-11 4 Anjeunna ngukur deui lima ratus meter ka hilir, caina semet tuur. Seug ngukur deui lima ratus meter ka hilireunana, caina semet cangkeng. 5 Ngukur deui lima ratus meter ka hilir, caina beuki jero teu bisa diraas, jero teuing, kudu ngojay. 6 Anjeunna ngalahir, "Eh anak manusa, ieu kabeh ingetkeun." Geus kitu kaula diajak ka sisi deui. 7 Sanggeus aya di sisi, katenjo yen sapanjang sisina teh kenca katuhu pinuh ku tatangkalan. 8 Saurna deui, "Ieu walungan ngocorna nerus ieu wewengkon ka wetan terus ka Lebak Yordan, ngamuarana ka Laut Paeh, tur bakal ngarobah cai Laut Paeh anu asin jadi tawar. 9 Ka mana bae ngocorna ieu walungan tan wande loba sasatoan rupa-rupa kitu deui lauk, sarta bakal ngalantarankeun cai Laut Paeh jadi tawar, sarta ka mana bae ngocorna bakal mawa hirup-hurip. 10 Ti Sumber cai di En Gedi nepi ka Sumber cai di En Eglaim, sapapanjang ieu walungan bakal loba tukang ngala lauk, sarta maroe heurapna di sisina. Sagala rupa lauk aya di dinya saperti di Laut Tengah. 11 Tapi rawa-rawa jeung ranca-ranca sapanjang basisir mah caina tetep asin moal robah. 173
174 Yehezkiel 47.12-18 12 Sapanjang sisi ieu walungan kenca-katuhu bakal pinuh ku rupa-rupa tangkal bubuahan anu ngareunah, daunna moal aya alumna, buahanana moal aya eureunna. Unggal bulan baruahan anyar, kawantu nyeuseup cai anu asalna ngocor ti Bait Allah. Buahna ngeunah didahar, daunna bisa dipake nyageurkeun anu garering." 13 (47:13-14) PANGERAN Nu Maha Agung nimbalan, "Kami baheula geus ikrar kalawan sumpah ka karuhun maneh rek mikeun ieu tanah. Ku sabab kitu ayeuna bakal dipimilik ku anak incuna. Heug bagikeun sadulur-dulur ka dua welas kaom masing sarua. Ngan kaom Yusup kudu meunang dua bagian. Wawatesan ieu tanah nya eta: 14 (47:13) 15 Di beulah kaler, watesna ti semet Laut Tengah terus ngetan ka Hetlon, ka Hamat, ka Sedad, 16 ka Berota jeung Sibraim (anu ayana antara wewengkon kota Damsik jeung kota Hamat), nepi ka Tikon (wates kota Hauran). 17 Jadi wates beulah kaler ti semet Laut Tengah nepi ka Hasar Enan. Kalereun eta nya eta wates wewengkon Damsik jeung Hamat. 18 Wates beulah wetan, mimiti ti hiji tempat antara wewengkon Damsik jeung Hauran, nunjangna ka kidul turut-turut Walungan Yordan anu jadi wates tanah Israil beulah
Yehezkiel 47.19- 48.2 kulon jeung tanah Gilad beulah wetan, nepi ka Tamar di Laut Paeh. 19 Wates beulah kidul, ti semet Tamar ngidul-ngulon nepi ka Cinyusu Meriba di Kades. Ti dinya ngaler-ngulon turut-turut wates tanah Mesir nepi ka Laut Tengah. 20 Ti beulah kulon watesna Laut Tengah, ngujur ka kaler nepi ka hiji tempat kuloneun jalan ka Hamat. 21 Eta tanah bagikeun ka unggal kaom 22 sina tetep kapimilik. Waktu ngabagina, urang asing oge, anu caricing di maraneh nepi ka baroga anak, kudu dibagianan, kudu dianggap sarua jeung warga Israil asli, barere elot sina narik tanah bagianana bareng jeung kaom-kaom Israil. 23 Kabeh urang asing anu caricing di kaom-kaom Israil, masing-masing kudu dibagianan tanah. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung." 48 1 (48:1-7) Wewengkon beulah kaler, ti semet Laut Tengah ka wetankeun mapay ka Hetlon, ka jalan anu ka Hamat, ka Hasar Enon, nepi ka wates antara karajaan Damsik jeung karajaan Hamat, ti semet wates wetan terus ngulon nepi ka Laut Tengah, marele ti kaler nepi ka kidul pikeun kaom-kaom Dan, Aser, Naptali, Menase, Epraim, Rubin, jeung Yuda, masing-masing sabagian. 2 (48:1) 175
Yehezkiel 48.3-12 3 (48:1) 4 (48:1) 5 (48:1) 6 (48:1) 7 (48:1) 8 Bagian anu ngarendeng jeung wewengkon eta kudu dijieun bagian anu istimewa. Ti kaler nepi ka kidul, kitu deui ti wetan nepi ka kulon, rubakna dua welas satengah kilometer, sarua jeung rubakna wewengkon-wewengkon anu dibikeun ka kaom-kaom tea. Eta wewengkon pikeun gedong Bait Allah. 9 Di puseur ieu wewengkon kudu aya hiji petak anu ngawungkul, anu kudu dibaktikeun ka PANGERAN, ukuranana dua belas satengah kali sapuluh kilometer. 10 Dina eta petakan suci aya bagian pikeun para imam, manjang ti wetan ka kulon dua belas satengah kilometer, ti kaler nepi ka kidul lima kilometer. Ari gedong Bait Allah ayana kudu di puseur ieu petakan. 11 Eta petakan suci pikeun para imam turunan Sadok, lantaran maranehanana mah saratia kumawulana ka Kami, teu kabawakeun goreng ku urang Israil cara jalma-jalma kaom Lewi sejenna. 12 Anu matak maranehna mah dibere anu istimewa, petakanana adek kana petakan urang Lewi, tur jadi bagian anu pangsucina ti nu sejen-sejen. 176
Yehezkiel 48.13-18 13 Urang Lewi oge dibere bagian anu ngawungkul, kiduleun petakan para imam, anu ukuranana sarua jeung eta, ti wetan ka kulon dua belas satengah kilometer, ti kaler ka kidul lima kilometer. 14 Petakan anu dibaktikeun ka PANGERAN teh tanah anu panghade-hadena ti sakuliah tanah, teu meunang dijual saeutik-eutik acan, pon kitu teu meunang ditukeurkeun atawa pindah tangan, sabab eta teh suci kagungan PANGERAN. 15 Tina eta petakan istimewa aya anu kari, panjangna dua belas satengah kilometer, rubakna dua satengah kilometer. Eta mah kaayaanana jamak bae, henteu suci, pakeeun umum, meunang dipake jeung dicicingan ku jalma rea. Ari keur pikotaeun kudu di puseur petakan suci, 16 bangunna kudu masagi, ukuran unggal sisina masing-masing dua rebu dua ratus lima puluh meter, 17 sakurilingna kudu diputeran ku rarambu anu ngoblog rubakna saratus dua puluh lima meter. 18 Lamun kotana geus dijieun, aya keneh lolongkrang anu nyesa lempengan petakan suci beulah kidul. Ti beulah wetan panjangna lima kilometer rubakna dua satengah kilometer. Ti beulah kulon panjangna lima kilometer rubakna dua satengah kilometer. 177
Yehezkiel 48.19-27 Eta pikeun tanah pertanian jalma-jalma anu caricing di eta kota. 19 Anu caricing di eta kota, saha bae, ti kaom mana bae, meunang ngolah eta tanah. 20 Jadi legana petakan puseur anu kudu dibaktikeun teh pasagi, anu ukuran tiap sisina masing-masing dua belas satengah kilometer, kaasup petakan anu dipake ku kota tea. 21 (48:21-22) Wewengkon-wewengkon wetaneun jeung kuloneun petakan anu diadegan Bait Allah, nya eta tanah imam, tanah urang Lewi, jeung tanah kota. Sakarina ti eta tanah, milik pangereh, nu ngujur ka wetan ngembatna nepi ka wates beulah wetan, nu ngujur ngulon ngembatna nepi ka Laut Tengah. Ari ti kaler ka wates ka wewengkon Yuda, ti kidul ka wates ku wewengkon Binyamin. 22 (48:21) 23 (48:23-27) Ari kaom-kaom anu tadi tacan kasebut, masing-masing kudu meunang sabagian. Tanahna kiduleun wewengkon suci, ngujur ti wates wetan nepi ka kulon ka Laut Tengah. Dibagikeunana marele ti kaler ka kidul ka kaom-kaom Binyamin, Simeon, Isaskar, Sebulun, jeung Gad. 24 (48:23) 25 (48:23) 26 (48:23) 27 (48:23) 178
179 Yehezkiel 48.28-34 28 Tanah anu dibikeun ka kaom Gad, beulah kidul watesna ngujur ngidul-ngulon ti semet Tamar nepi ka Cinyusu Meriba di Kades, ti dinya ngaler-ngulon turut-turut wates tanah Mesir nepi ka Laut Tengah. 29 "Kudu kitu tanah teh dibagi-bagikeunana ka kaom-kaom Israil keur pamilikeunana masing-masing," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung. 30 (48:30-34) Ari kota Yerusalem lawangna kudu dua belas. Unggal kutana, anu panjangna masing-masing dua rebu dua ratus lima puluh meter, dina opat pongpokna masing-masing lawangna tilu sarta dingaranan ku ngaran kaom-kaom. Lawang-lawang dina kuta pongpok kaler ngaranna Gapura Rubin, Gapura Yuda, jeung Gapura Lewi. Lawang-lawang dina kuta pongpok wetan ngaranna Gapura Yusup, Gapura Binyamin, jeung Gapura Dan. Lawang-lawang dina kuta pongpok kidul ngaranna Gapura Simeon, Gapura Isaskar, jeung Gapura Sebulun. Lawang-lawang dina kuta pongpok kulon ngaranna Gapura Gad, Gapura Aser, jeung Gapura Naptali. 31 (48:30) 32 (48:30) 33 (48:30) 34 (48:30)
180 Yehezkiel 48.35 35 Panjangna kuta kabeh salapan rebu meter. Pingaraneun eta kota, ti ayeuna kudu disebut: "PANGERAN-AYA-DI-DINYA!"
Daniel 1 1 Dina katilu taunna Yoyakim ngarajaan nagri Yuda, kota Yerusalem ditempuh jeung dikepung ku Raja Nebukadnesar ti Babul. 2 Pangeran ngidinan eta raja ngelehkeun Raja Yoyakim jeung ngajabel sabagian rajabrana Bait Allah. Mulihna nyandak tawanan, ngabujeng ka kuil dewa-dewana di Babul. Ari harta rampasan disimpen di enggon dunyabrana di eta kuil. 3 Sang Raja nimbalan ka Aspenas, kapala rumah tangga karaton, sangkan meting sawatara bangsa Israil anu katawan, nu ngarora, turunan raja atawa turunan ningrat. 4 Nu dipilih kudu nu karasep, seukeut uteuk, cukup didikan, calakan, tur mulus walagri, sangkan bisa diangkat jadi abdi karaton. Ku Aspenas kudu diajar maca jeung nulis dina basa Babul. 5 Timbalan raja deui, daharna, nginumna, unggal poe kudu sarua jeung katuangan urang karaton. Sanggeus tilu taun kudu dideuheuskeun ka raja. 6 Di antara nu kapilih aya: Daniel, Hananya, Misael, jeung Asaria, kabeh asal ti kaom Yuda.
Daniel 1.7-15 7 Ku kapala rumah tangga karaton jenenganana teh dilandi jadi: Beltesasar, Sadrah, Mesah, jeung Abednego. 8 Tapi Daniel geus nekadkeun moal seja ngarurujit diri ngarempak cegahan agama ku kadaharan jeung inuman ti karaton. Nya mundut tulung ka Aspenas. 9 Kersaning Allah Aspenas wet resep ka Daniel. 10 Ngan ku sabab sieun ku raja, anjeunna ngawaler ka Daniel, kieu, "Kumaha atuh, da raja geus netepkeun kitu, boh dahareun boh inumeun. Mun engke tingalieun awak ujang mundur teu nyumponan sarat cara nu lian-lianna, palangsiang kami dipaehan." 11 Ku sabab eta Daniel nepungan jaga, anu ku Aspenas dibakukeun ngurus anjeunna sarerencangan. Saurna: 12 "Cobi heula abdi opatan di lebet sapuluh dinten, neda bangsa sayuran, ngarot cai herang. 13 Lajeng bandingkeun hasilna sareng nonoman-nonoman sanes anu nareda sareng ngarotna katuangan sareng leueuteun ti karaton. Mangga engke taksir kumaha katingalina." 14 Pamundutna disaluyuan, heug dicoba sapuluh poe. 15 Sabadana, tetela hasilna leuwih nyugemakeun ti batan nonoman-nonoman 2
Daniel 1.16-2.2 anu dirangsom ti karaton. Leuwih sehat, leuwih kuat. 16 Ti semet harita, tetep taruangna teh bangsa sayuran, lain katuangan ti karaton anu ditangtukeun ku raja. 17 Ieu opat nonoman ku Allah dipaparin pangaweruh, paham kana kasusastran jeung palsapah. Kajaba ti kitu Daniel mah ku Allah dipaparin kaahlian nerangkeun harti tetenjoan jeung impian. 18 Tutas tilu taun anu ditempokeun ku raja, para nonoman teh ku Aspenas dideuheuskeun ka Nebukadnesar. 19 Waktu dicandak sasauran, sang raja pohara katarikna ku Daniel, Hananya, Misael, jeung Asaria, leuwih ti ka nu lian. Nya tuluy diangkat jadi abdi-abdi di karaton raja. 20 Mun ku raja dipariksa tina sual naon bae atawa tina masalah nu kumaha bae, kauningana ieu opat nonoman teh sapuluh kalieun tukang-tukang nujum atawa tukang-tukang sihir di sakuliah karajaan. 21 Ari Daniel aya di karaton raja teh nepi ka mangsa Babul ditalukkeun ku Raja Kores ti Persia. 2 1 Dina kadua taunna Nebukadnesar jumeneng raja, anjeunna ngimpen. Impenanana ngabarubahkeun manahna, nepi ka teu iasa kulem deui. 2 Ku sabab kitu tuluy anjeunna manggil tukang-tukang ngaramal, dukun-dukun, 3
Daniel 2.3-9 tukang-tukang jampe, jeung tukang-tukang sihir, sina nerangkeun impenanana. Sanggeus maranehna karumpul di payuneun raja, 3 raja ngandika, "Kami teu garenah hate ku impian. Kami hayang nyaho pihartieunana." 4 Wangsul maranehna, dina basa Aram, "Mugia Kangjeng Raja wilujeng sapapaosna! Sumangga impenan teh dawuhkeun, pihartoseunana bade diterangkeun." 5 Dawuhan raja, "Pakarepan kami, maraneh lain ngan kudu nerangkeun pihartieunana, tapi kudu jeung bari neguh impianana. Lamun teu barisa, awak maraneh baris diteukteukan sabagian-sabagian, sarta imah maraneh dirubuh-rubuhkeun. 6 Sabalikna lamun bisa neguh eta impian, jeung nerangkeun naon hartina, ku kami tangtu diganjar, nya barang, nya kahormatan. Pek impianana caritakeun, tuluy terangkeun hartina." 7 Ari warangsulna, "Sadaya-daya, upami Gusti nyaurkeun impenanana, abdi sadaya sanggem nerangkeunana." 8 Dawuhan raja, "Bener bae sakumaha pangira kami, maraneh rek ngulur waktu, lantaran ngarasa 9 bakal narima hukuman anu sarua lamun teu bisa nerangkeun. Tangtuna ge maraneh baris sapongkol ngarang-ngarang pihartieunana, ngabobodo ka kami, reujeung harepan sangkan kami ngarobah putusan. Sebutkeun 4
Daniel 2.10-16 heula impianana, kakara kami percaya yen maraneh bisa nerangkeun pihartieunana." 10 Eta para jurunasehat ngawangsul deui, "Dawuh timbalan, di sadunya moal aya nu tiasa ngunjukkeun perkawis sarupi kitu ka linggih Gusti. Teu acan aya raja, dalah anu pangagungna sareng pangkawasana oge, anu kitu pamundutna ka tukang-tukang torahna, atanapi ka dukun-dukunna kitu deui ka tukang-tukang sihirna. 11 Anu dipundut ku Gusti teh abot teuing, dugi ka moal aya nu tiasa nyubadanan kajabi ti dewa-dewa. Nanging dewa-dewa mah cicingna sanes di manusa." 12 Raja ngagidir awahing ku wera, tuluy nimbalan, supaya sakabeh jurunasehat nu aya di Babul dipaehan. 13 Parentah ngahukum dikaluarkeun, supaya eta jelema-jelema diparaehan, kaasup oge Daniel jeung rencang-rencangna. 14 Ari Daniel tuluy nepangan Ariok, pamingpin pangawal raja, anu dipiwarang ngalaksanakeun hukuman tea. Kalawan ati-ati pisan anjeunna naroskeun ka Ariok, 15 naon sababna sang raja ngaluarkeun parentah anu sakitu kerasna. Ku Ariok dibejakeun hal ihwalna. 16 Harita keneh Daniel ngadeuheus ka raja, mundut heula waktu pikeun ngamanah- manah pihartieun impenan raja. Ku raja kawidian. 5
Daniel 2.17-25 17 Geus kitu Daniel mulih, wawartos ka Hananya, Misael jeung Asaria. 18 Anjeunna ngajak neneda ka Allah nu di sawarga, nyuhunkeun sih kurnia-Na, nyuhunkeun diterangkeun perkara impenan raja, sangkan ulah milu dipaehan jeung para jurunasehat urang Babul tea. 19 Peuting eta keneh eta kagaiban impenan raja teh kabuka ku Daniel, dina hiji titingalian. Seug anjeunna muji ka Allah nu disawarga: 20 "Maha bijaksana Allah, maha kawasa. Puji sapapanjangna. 21 Mantenna ngatur waktu, ngolah mangsa. Mantenna ngadegkeun raja, Mantenna nu ngarurudna. Nya Mantenna anu maparin hikmat jeung pangarti. 22 Mantenna ngebrehkeun nu jero-jero, nu gaib-gaib. Tingali ka nu nyamuni di nu poek, tur Mantenna ku anjeun kaliputan ku cahya. 23 Puji sukur ti abdi, nun Allahna karuhun abdi, wireh abdi dipaparinan hikmat katut kakiatan, reh panuhun abdi dikabul, diebrehan perkawis anu kedah diunjukkeun ka raja." 24 Daniel nepangan deui Ariok, anu ku raja dipapancenan ngalaksanakeun hukuman ka para ahli tea. Saurna, "Para ahli teh ulah waka dipaehan. Deuheuskeun abdi ka raja, bade ngunjukkeun perkawis impenanana." 25 Harita keneh Daniel ku Ariok dideuheuskeun ka Raja Nebukadnesar. 6
Daniel 2.26-31 Piunjuk Ariok ka raja, "Abdi sumeja nyanggakeun hiji jalmi tawanan bangsa Yahudi, anu sanggem nerangkeun impenan Sang Raja." 26 Raja mariksa ka Daniel, nu dilandi Beltesasar tea, saurna, "Nyaho maneh impian kami sarta jeung nerangkeun hartina?" 27 Daniel ngawangsul, "Kangjeng Raja, kana perkawis eta, moal aya tukang sihir, jurutenung, dukun, atanapi ahli palak anu tiasa nerangkeun. 28 Nanging di sawarga aya nu jumeneng Allah, anu kawasa muka nu gaib-gaib, Mantenna parantos nembongkeun ka Kangjeng Raja perkawis engke ka payun. Ayeuna impenan Gusti, anu katingali nalika keur kulem, ku abdi sumeja disanggemkeun. 29 Salebeting kulem, Kangjeng Raja ngimpen perkawis engke ka payun. Allah, anu muka rasiah nu gaib-gaib, ka Gusti parantos mintonkeun nu baris kajadian ka payun. 30 Ayeuna eta rasiah teh parantos diebrehkeun ka abdi. Sanes ku margi abdi pinter ngungkulan nu lian, nanging supados Gusti uninga kana hartosna eta impenan, sareng supados ngahartos kana pikiran-pikiran anu dongkap ka Gusti. 31 Kangjeng Raja, Gusti ngimpen ningali hiji arca raksasa, herang gugurilapan, nanging bangunna pikasieuneun. 7
Daniel 2.32-38 32 Sirahna tina emas murni, dada sareng leungeunna tina perak. Cangkeng sareng bobokongna tina tambaga, 33 pingpingna tina beusi, sukuna sapalih tina beusi, sapalih tina taneuh liket. 34 Sabot Gusti neuteup eta arca, aya batu ageung anu bongkar tina hiji gunung karang, padahal teu aya anu noel-noel acan, teras ngagulundung neumbrag kana suku arca anu tina beusi sareng taneuh liket tea dugi ka remuk. 35 Sapada harita keneh eta arca ngarempeyek, beusina, taneuh liketna, tambagana, perakna sareng emasna bareng ancur, bubuk lembut sapertos kekebul di tempat pangirikan di musim halodo, lajeng katiup angin, beresih teu aya urut-urutna. Dupi batu tea wuwuh ageung, dugi ka ngajadi gunung sareng minuhan bumi sakuliahna. 36 Kitu impenanana. Ayeuna abdi sumeja ngahaturkeun pihartoseunana. 37 Kangjeng Raja, Gusti teh raja anu pangagungna ti sadaya raja-raja. Ku Allah anu jumeneng di sawarga parantos dijenengkeun raja, dipaparin kakawasaan, kagagahan, sareng kahormatan. 38 Ku Mantenna dikersakeun murba ka sakuliah bumi katut nu nyicinganana, sarta murba ka sasatoan sareng manuk-manuk ka Gusti sami taraluk. Sirah anu tina emas teh nya Gusti ku anjeun. 8
Daniel 2.39-44 39 Sapandeurieun Gusti, pingadegeun hiji karajaan, kirang mulyana ti karajaan Gusti. Sapandeurieun eta, aya deui karajaan katilu, anu dilambangkeun tambaga, anu bakal ngawasaan sakuriling bumi. 40 Saparantos eta, aya karajaan anu kaopat, anu kakiatanana lir teuasna beusi. Sakumaha beusi kiat ngaremukkeun sareng ngancurkeun saniskanten, eta karajaan oge bakal ngaremukkeun sareng ngancurkeun karajaan-karajaan anu ti payun-payun tea. 41 Katingali oge ku Gusti, sukuna sareng ramo-ramona sabagian tina taneuh liket, sabagian deui tina beusi. Ieu hartosna, eta karajaan teh kabagi-bagi. Eta karajaan gaduh oge kakiatan sapertos beusi, margi taneuh liket teh pacampur sareng beusi. 42 Ramo-ramona sapalih beusi sapalih taneuh liket, nawiskeun eta karajaan teh sabagian kiat, sabagian deui lemah. 43 Katingali ku Gusti beusi campur sareng taneuh liket. Ieu nawiskeun para pangereh eta karajaan ihtiar ngahijikeun warga-wargana ku jalan kawin campur pacorok jodo, nanging teu tiasa raket, sakumaha beusi moal tiasa dalit sareng taneuh liket. 44 Nalika eta karajaan-karajaan tea ngadeg, Allah anu jumeneng di sawarga ngadegkeun hiji karajaan anu moal aya tungtungna, moal aya nu tiasa ngelehkeun, malah bakal numpes 9
Daniel 2.45-49 numpurkeun karajaan-karajaan anu tadi tea sadayana, lajeng ngadeg salalanggengna. 45 Perkawis eta, kaimpenkeunana ku Gusti aya batu ngagulundung, anu bongkar tina gunung karang kalayan teu aya anu noel-noel acan, teras neumbrag eta arca tina beusi, tambaga, taneuh liket, perak sareng emas. Allah anu agung parantos mintonkeun ka Gusti, hiji perkawis nu baris kajadian ka payun. Kitu kaulanun, impenan Gusti, sareng kitu pihartoseunana." 46 Bruk Raja Nebukadnesar sujud ka Daniel. Ti dinya lajeng marentah, sangkan Daniel dibaktian ku kurban-kurban jeung rupa-rupa pangbakti. 47 Geus kitu sasauran ka Daniel, "Allah anjeun pangagungna ti sakabeh allah, Gustining raja-raja, hiji-hijina Allah anu iasa muka anu gaib-gaib. Kami yakin kana eta perkara, sabab anjeun geus bisa nerangkeun sakabeh rasiah hal-hal anu gaib." 48 Ti dinya Daniel dipaparin hiji kalungguhan luhur, kitu deui dipaparin ganjaran, barang- barang nu arendah, dipaparin cangkingan di propinsi Babul tur dijadikeun kapala sakabeh jurunasehat raja. 49 Tapi kalawan pamundut Daniel, eta kalungguhan pikeun nyekel pamarentahan propinsi Babul teh ku raja dicangkingkeun ka Sadrah, Mesah, jeung Abednego. Ari Daniel 10
Daniel 3.1-7 ku anjeun, tetep nyepeng kalungguhan di karaton raja. 3 1 Raja Nebukadnesar ngadamel arca tina emas, luhurna salapan puluh kaki, rubakna salapan kaki, dipasang di tanah lapang di Dura, di propinsi wilayah Babul. 2 Ti dinya raja miwarang ngumpulkeun sakabeh pajabatna, para pangeran, para gupernur, para wakil gupernur, bupati- bupati, bendahara-bendahara, jaksa-jaksa, hakim-hakim, katut para pajabat propinsi- propinsi sejenna. Kabeh kudu milu kana upacara pangresmian eta arca beunang raja ngadegkeun tea. 3 Sanggeus kabeh karumpul sarta geus narangtung hareupeun eta arca, 4 juruwarta ngomong tarik, ngembarkeun pangumuman, kieu: "Rahayat sakumna ti unggal bangsa, seler bangsa, sabasana- sabasana! 5 Aranjeun baris ngareungeu sora tarompet, dituturkeun ku sora suling, rebab, gambus, kacapi, katut tatabeuhan lianna. Bareng jeung brengna tatabeuhan, sakumna rahayat kudu marendek dareku, ngabakti ka ieu arca emas, anu ku Raja Nebukadnesar diadegkeun. 6 Sing saha anu teu deku ngabakti ka dinya, moal tempo deui baris digebruskeun ka jero pameuleuman anu ngagegedur!" 7 Breng tatabeuhan ditabeuh, rahayat ti sagala bangsa, suku bangsa katut basa, 11
Daniel 3.8-15 bareng marendek sarujud ka eta arca emas anu beunang Raja Nebukadnesar ngadegkeun tea. 8 Aya sawatara urang Babul, anu asa meunang jalan geusan nyilakakeun urang Yahudi. 9 Pok arunjukan ka Raja Nebukadnesar, "Mugia Kangjeng Raja jumeneng sapapaosna! 10 Gusti parantos nimbalan, yen di mana breng tatabeuhan ditabeuh, masing-masing kedah sujud nyembah ka arca emas. 11 Anu teu mendek sujud ka eta, baris digebruskeun ka lebet pameuleuman anu ngagegedur. 12 Awon henteu kapiunjuk, aya tilu jalmi urang Yahudi, anu ku Kangjeng Gusti sina nyepeng pamarentahan di propinsi Babul, nya eta Sadrah, Mesah sareng Abednego. Maranehna henteu tumut kana timbalan Kangjeng Gusti. Teu nyembah, teu sujud ka eta arca emas kenging Gusti ngadegkeun." 13 Sang raja benduna teu kira-kira, seug nimbalan supaya eta tilu jelema dibawa ka payuneunana. 14 Dawuhan raja ka aranjeunna, "Sadrah, Mesah jeung Abednego, na enya maraneh nolak embung nyembah ka dewa kami, henteu sujud ka arca emas beunang kami ngadegkeun? 15 Ti semet ayeuna, tiap-tiap maraneh ngadenge sora tarompet, suling, rebab, 12
Daniel 3.16-21 gambus, kacapi, jeung tatabeuhan lianna, kudu sujud nyembah ka eta arca. Mun teu kitu, harita keneh tan wande maraneh digebruskeun ka jero pameuleuman anu ngagegedur. Naha pangira maraneh aya dewa anu baris nyalametkeun maraneh?" 16 Sadrah, Mesah jeung Abednego ngawangsul, "Dawuh Gusti, abdi-abdi moal ngabela diri. 17 Upami Allah anu dibakti ku abdi-abdi iasaeun ngaleupaskeun abdi-abdi tina eta pameuleuman anu ngagegedur, kitu deui tina kakawasaan dampal Gusti, kantenan kersaeun. 18 Nanging dina teu kersaeuna-Na, Kangjeng Raja mugia uninga, abdi-abdi tetep moal nyembah ka dewa Kangjeng Raja, moal sujud ngabakti ka eta arca emas kenging Gusti ngadegkeun." 19 Barang ngadangu kitu, amarah sang raja budal. Pameunteuna mani geuneuk awahing ku wera ka Sadrah, Mesah jeung Abednego. Tuluy marentah sangkan seuneu pameuleuman digedean, panasna sing nepi ka tujuh tikeleun ti biasa. 20 Lajeng nimbalan ka serdadu-serdadu anu pangbedasna, sina ngabarogod eta anu tiluan, sangkan terus dibalangkeun ka jero pameuleuman. 21 Tuluy aranjeunna dibakutet, lengkep jeung anggoanana, kameja, jubah, sorban, 13
Daniel 3.22-27 brus digebruskeun kana pameuleuman anu ngagegedur. 22 Awahing ku panas-panasna eta seuneu, kawantu beunang ngagedean, kalawan parentah kacida kerasna, jalma-jalma anu rek ngagebruskeun aranjeunna kaduruk nepi ka paraeh. 23 Sadrah, Mesah, jeung Abednego, anu dibakutet, ragragna kana seuneu ka tengah-tengahna pisan. 24 Tapi ngadak-ngadak Nebukadnesar ngorejat ngadeg awahing ku heran. Pok mariksa ka para ponggawana, "Lain tiluan anu dibakutet digebruskeun ka dinya teh?" Diwarangsul, "Sumuhun timbalan, leres tiluan." 25 Raja mariksa deui, "Naha geuning katenjona ku kami mah aya opatan, tingkuriling di jero seuneu? Henteu dibakutet, jeung siga henteu ngarasaeun nyeri. Nu kaopat mah bet siga malaikat." 26 Nebukadnesar nyaketan lawang pameuleuman anu ngagegedur. Lajeng ngagentraan, "Sadrah, Mesah, Abednego! Abdi-abdi Allah Anu Maha Agung! Geura bijil!" Harita keneh tiluanana kalaluar. 27 Para pangeran, para gupernur, para wakil gupernur, jeung pajabat-pajabat raja, ngarubung nelek-nelek aranjeunna anu henteu naon-naon ku seuneu. Rambutna teu 14
Daniel 3.28-4.3 tutung, anggoanana teu kaduruk, salirana henteu bau haseup-haseup acan. 28 Raja nimbalan, "Puji Allahna Sadrah, Mesah, jeung Abednego. Anjeunna ngintun malaikat-Na, nangtayungan ieu tilu jalma anu ngabakti sarta percaya ka Anjeunna. Maranehna ti batan tunduk kana parentah kami, leuwih suka paeh ti batan kudu sujud ngabakti ka dewa mana bae oge, lian ti ka Allahna sorangan. 29 Kami ngaluarkeun parentah, sing saha bae, bangsa mana bae, seler bangsa mana bae, ku basa naon bae, anu ngahina ka Allahna Sadrah, Mesah jeung Abednego, baris diteukteukan awakna sabagian-sabagian, imahna dirugrug-rugrugkeun. Sabab euweuh dewa sejen anu bisa mere pitulung cara kieu." 30 Geus kitu Sadrah, Mesah, jeung Abednego ku raja dijungjung kana pangkat anu leuwih luhur, nyangking kalungguhan di propinsi Babul. 4 1 Ieu malumat Raja Nebukadnesar, anu dikirimkeun ka jalma-jalma sagala bangsa, seler bangsa katut basa di saalam dunya. "Salam! 2 Ieu kami, seja medar kaahengan- kaahengan jeung mujijat-mujijat, anu dipintonkeun ka kami, ku Allah Nu Maha Agung. 3 Pohara aragungna kaahengan anu dipintonkeun ku Allah ka urang! Pohara 15
Daniel 4.4-11 hebatna pintonan mujijat-mujijat Mantenna! Allah teh Raja nu langgeng, baris ngasta sapapanjangna. 4 Kami cicing di karaton estu senang, hirup reujeung sugih mukti. 5 Tapi kami boga impian pikasieuneun, aya tetenjoan gaib pikakeueungeun, kaalaman waktu kami keur hees. 6 Seug kami mere parentah ngadatangkeun sakabeh jurunasehat nu aya di Babul, sangkan mere nyaho pihartieun eta impian. 7 Seug daratang ka kami, juru-juru ramal, dukun-dukun, tukang-tukang sihir, ahli-ahli palak, sarta impian teh ku kami dicaritakeun. Tapi kabeh taya nu bisa nerangkeun. 8 Ti dinya Daniel (nu disebut oge Beltesasar, ngalap tina jenengan dewa kami), marek. Eta jalma kalinggihan roh dewa-dewa saruci. Impian teh ku kami didadar ka manehna. Carek kami ka manehna: 9 Beltesasar, pamingpin juru-juru ramal, kami nyaho maneh kalinggihan roh dewa- dewa saruci, bisa sidik ka nu gaib-gaib. Terangkeun pihartieun impian kami. Kieu impianana: 10 Waktu kami hees, meunang tetenjoan gaib. Aya hiji tangkal di pusering bumi, gedena kaliwat saking. 11 Eta tangkal beuki luhur, nepi ka ngahontal langit, tembong ku sakabeh jalma ti sakuliah dunya. 16
Daniel 4.12-18 12 Daunna arendah, buahna meuhpeuy kacida leubeutna, cukup keur saeusi dunya. Sato-sato alas darepa handapeunana, manuk- manuk nyarayang dina dahan-dahanna, kabeh mahluk anu kumelip ngahakan buahna. 13 Sabot kami mikiran eta tetenjoan, nenjo malaikat turun ti langit, sayaga jeung waspada. 14 Eta malaikat nyoara tarik kacida: Tuar eta tangkal. Tutuhan dahan-dahanna, pahpralan daunna, awur-awur buahna. Buburak sasatoan ti handapeunana, buburak manuk-manuk tina dahanna. 15 Tunggulna ingkeun tinggalkeun, talian ku rante beusi jeung tambaga. Ingkeun antep jeung jukut di tegal. Eta jalma ingkeun sina kaibunan, hirupna sina ngahiji jeung sato jeung tatangkalan. 16 Tujuh taun manehna moal kapanjingan akal manusa, sina kaancikan adat sato. 17 Kitu putusan para malaikat anu sayaga jeung waspada. Sangkan manusa di mana- mana nyaraho yen Allah Nu Maha Agung, kawasa ka karajaan-karajaan manusa, iasa nyelehkeun ka saha bae kersa-Na, najan ka jalma nu panglaipna. 18 Kitu impian kami," lahir Raja Nebukadnesar. "Terangkeun ka kami, Beltesasar, naon pihartieunana. Juru-juru nasehat di karaton kami taya nu sanggup 17
Daniel 4.19-24 nerangkeun. Anjeun mah bisa, sabab kalinggihan roh dewa-dewa saruci." 19 Daniel, nu disebut oge Beltesasar, pohara reuwaseunana nepi ka teu kedal saur. Dawuhan raja ka anjeunna, "Beltesasar, ulah sieun-sieun ku hal eta impian jeung pihartieunana." Beltesasar ngawangsul, "Nun Kangjeng Raja, mugi eta impenan katut pibalukareunana terapna ka musuh-musuh, ulah ka salira Jeng Raja. 20 Gusti ningali hiji tangkal anu luhur jujul ka langit, tembong ti sakuliah dunya; 21 daunna arendah, buahna leubeut, cekap keur saeusi dunya. Sato-sato alas darepa handapeunana, manuk-manuk nyarayang dina dahan-dahanna. 22 Kangjeng Raja, eta tangkal anu luhur sareng kiat teh salira Gusti, ngajungkiring gagah kaliwat saking. Kaagungan Gusti wuwuh luhur dongkap ka jujul ka langit, kakawasaan Gusti sumebar ka sakuliah jagat. 23 Sabot Gusti ngawas-ngawas, aya malaikat turun ti langit anu nyoara: Tuar eta tangkal, basmi, tapi tunggulna ingkeun ulah dicabut. Rante ku rante beusi jeung rante tambaga, ingkeun antep jeung jukut di tegal. Eta jalma ingkeun sina kaibunan, sina hirup jeung sasatoan, tujuh taun lilana. 24 Eta kieu pihartoseunana, sareng kieu maksadna anu ku Allah Nu Maha Agung ditingalikeun ka Gusti. 18
Daniel 4.25-31 25 Gusti baris disingkirkeun tina hirup manusa, ngahiji sareng sato-sato alas. Tujuh taun lamina kedah tuang jukut sapertos sapi, kulem di luar di nu ngabuliklak sareng kaibunan, tujuh taun lamina. Saparantos kitu Kangjeng Raja baris ngangken, yen Allah Nu Maha Agung teh kawasa ka sadaya karajaan manusa, kawasa nyelehkeun ka sing saha bae kersa-Na. 26 Malaikat tea marentah supados tunggulna ditinggalkeun ulah dicabut. Ieu hartosna, Kangjeng Raja baris diangkat deui jadi raja, saparantos ngangken yen Allah kawasa ka saalam dunya. 27 Ku margi kitu mugi Gusti kersa nampi piunjuk abdi. Lirenan kaawonan, pidamel kasaean, mugi welas asih ka nu miskin, tangtos Gusti baris jembar saterasna." 28 Sagala hal nu tadi geus terap ka kami, Raja Nebukadnesar. 29 Heuleut duabelas bulan ti harita, waktu kami leuleumpangan di loteng gedong karaton kami di Babul, 30 kami ngomong, "Tenjo, pohara hebatna Babul! Meunang aing ngadegkeun, dijieun ibukota nagara, paranti aing nembongkeun kakawasaan, kagagahan, kaagungan jeung kamulyaan." 31 Can anggeus kami ngomong, kadenge aya sora ucapan ti langit, "Raja Nebukadnesar! 19
Daniel 4.32-36 Dengekeun ucapan kami! Karajaan maneh ayeuna rek dijabel ti maneh. 32 Maneh baris dipiceun ti kalangan hirup manusa, baris hirup ngahiji jeung sato-sato alas, nyatu jukut cara sapi, tujuh taun lilana. Nepi ka maneh ngaku yen Allah Nu Maha Agung kagungan kawasa ka sakabeh karajaan manusa, kawasa nyelehkeunana ka saha bae kersa-Na." 33 Sapada harita keneh bukti. Kami, Nebukadnesar disingkirkeun ti kalangan hirup manusa. Kami ngakan jukut, cara sapi. Kami kaibunan, buuk beuki manjangan, mani cara bulu heulang. Kuku oge manjangan ngareluk kawas kuku manuk. 34 "Sanggeus liwat tujuh taun", saur eta raja, "kami tanggah ka langit, sup ingetan kami balik deui. Seug kami ngucapkeun puji ka Allah Nu Maha Agung, ngamulyakeun jeung ngagungkeun ka nu jumeneng salalanggengna. Mantenna baris ngasta salalanggengna. Karajaana-Na baris ngadeg sapapanjangna. 35 Jalma-jalma pangeusi dunya, di payuneun Mantenna taya ajenna. Malaikat-malaikat nu di sawarga, manusa anu di dunya, dicangking ku Mantenna. Taya nu bisa ngalawan kana pangersa-Na, taya nu wani nanyakeun Mantenna midamel naon. 36 Sanggeus ingetan kami pulih deui, kahormatan, kamulyaan, kitu deui 20
Daniel 4.37-5.5 kamashuran karajaan kami, dipaparinkeun deui ka kami. Kami dibageakeun ku rengrengan nagara jeung ku para gegeden, diangkat deui nyangking karajaan, malah kaagungan kami jadi leuwih ti nu ti heula. 37 Ayeuna kami, Nebukadnesar, muji ngamulyakeun jeung ngagungkeun ka Raja Sawarga. Karana sagala padamelana- Na bener tur adil, sarta Mantenna iasa ngasorkeun jalma nu nyieun peta adigung." 5 1 Dina hiji peuting, Raja Belsyasar ngayakeun pesta gede, ngondangan sarebu gegeden. Para ondangan ngarinum anggur. 2 Sabot ngarinum, Belsyasar miwarang ngaluar-luarkeun mangkok-mangkok jeung cangkir-cangkir emas, anu ku Nebukadnesar, ramana, dijabel ti Bait Allah di Yerusalem tea. Maksudna rek dipake ngaleueut ku anjeunna, ku para gegedenna, ku istri-istrina, jeung ku selir-selirna. 3 Harita keneh mangkok-mangkok jeung cangkir-cangkir emas teh dikaluarkeun, tuluy diparake nginum anggur, 4 bari muji dewa-dewana anu tina emas, perak, tambaga, beusi, kayu, jeung batu. 5 Dak-dumadak aya leungeun jelema, sabeulah, sarta nulis dina bilik karaton lebah nu pangkasorotna ku lampu-lampu. Ku raja eta leungeun sabeulah teh katingalieun. 21
Daniel 5.6-11 6 Tuluy rarayna sepa, tuurna nyorodcod awahing ku sumeblak manahna. 7 Tuluy ngagorowok ngagentraan jalma, miwarang ngadeuheuskeun juru-juru tenung, tukang-tukang sihir jeung ahli-ahli palak. Sanggeus jaronghok, sang raja ngandika, "Sing saha anu bisa maca eta tulisan reujeung mere pihartieunana, ku kami rek dipakeanan raksukan wungu, beuheungna dikongkorongan kongkorong emas tanda kahormatan, sarta dijieun kawasa katilu di karajaan." 8 Tuluy eta juru-juru nasehat teh maju, tapi saurang ge teu aya nu bisa maca eta tulisan, komo ngahartikeunana. 9 Raja Belsyasar beuki sepa awahing ku geumpeur. Para gegeden teu barisa majar kumaha. 10 Ngadangu recok-recokna raja jeung para gegeden, ibuna raja lebet ka tempat pesta. Tuluy ngalahir, "Mugia Raja wilujeng sapapanjangna! Teu kedah geumpeur sumeblak dugi ka sepa kitu. 11 Di ieu karajaan aya hiji jalma anu kalinggihan ku roh dewa-dewa saruci. Nalika rama suwargi jumeneng keneh eta jalma parantos nyata caang pikir, rea katerang, ngagaduhan hikmat sapertos hikmatna para dewa. Ku tuang rama, Raja Nebukadnesar, dugi ka dijadikeun pamingpin juru-juru ramal, 22
23 Daniel 5.12-17 juru-juru tenung, tukang-tukang sihir, sareng ahli-ahli palak. 12 Kamampuhna, luar biasa, bijaksana sareng gaduh kaahlian napsirkeun impian, ahli mecahkeun sual-sual muskil, ahli ngahartikeun anu gaib-gaib. Wastana Daniel, ku tuang rama dilandi Beltesasar. Mangga saur, hamo gagal, tangtos tiasaeun ngahaturkeun pihartoseun eta tulisan." 13 Harita keneh Daniel dideuheuskeun. Ngandika raja ka anjeunna, "Maneh Daniel teh, urang Yahudi anu ditawan ka dieu ku rama kami ti nagri Yuda? 14 Kami aya anu ngabejaan yen maneh kalinggihan ku roh dewa-dewa saruci, boga kaahlian, boga pangarti jeung hikmat. 15 Kami geus ngadatangkeun juru-juru nasehat jeung tukang-tukang sihir, sina maca eta tulisan, jeung nerangkeun hartina. Tapi teu barisaeun mecahkeun. 16 Ceuk nu nyarita, maneh bisa nyungsi harti nu samuni, nyingkabkeun nu gaib- gaib. Upama maneh bisa maca eta jeung nerangkeun hartina, baris dipakeanan jubah wungu karajaan, beuheung dikongkorongan ku kongkorong emas tanda kahormatan, jeung dijieun kawasa katilu di ieu karajaan." 17 Daniel ngawaler, "Kangjeng Raja teu kedah maparin ganjaran, atanapi ganjaranana lelerkeun ka anu sanes. Sumangga abdi
24 Daniel 5.18-23 sumeja maca eta tulisan, sareng nerangkeun hartosna. 18 Rama Gusti, Nebukadnesar, ku Allah Nu Maha Agung dipaparin kahormatan sareng kamulyaan. 19 Kalintang agungna, dugi ka jalmi-jalmi, sagala bangsa, seler bangsa sareng basa- basa, sadayana gimir sareng gumeter. Upami saurna paehan eta jalma, nya dipaehan. Upami saurna hirupan, nya dihirupan. Kawasa ngajungjung sareng ngahandapkeun saha bae kumaha kersana. 20 Nanging, ku margi jadi ngunculkeun anjeun, heuras manah sareng lalim, anjeunna digulingkeun tina tahtana, dileungitkeun kaagunganana. 21 Anjeunna diusir ti kalangan hirup manusa, sarta emutanana barobah, jadi teu benten ti adat sato, campur sareng kalde alas, tuang jukut sapertos sapi. Kulemna diluar di nu ngabuliklak, salirana teu kahalangan tina kaibunan. Ahirna anjeunna ngangken, yen Allah Nu Maha Agung murba kawasa ka sadaya karajaan manusa, sarta kawasa nyelehkeunana ka saha bae kersa-Na. 22 Dupi Gusti, nu jadi putrana, tur uninga kana eta perkawis sadaya, Gusti henteu ngarendahkeun salira. 23 Gusti parantos ngaluluhuran ka Gustining Sawarga, ngakutan mangkok-mangkok sareng cangkir-cangkir anu asal ti Bait
Daniel 5.24-30 Mantenna. Sang Raja ku anjeun, para gegeden, garwa-garwa, parekan-parekan, ngaraleueut anggur nganggo eta parabot, bari muji dewa-dewa tina emas, perak, tambaga, beusi, kayu sareng batu, dewa-dewa anu teu tiasa ningal teu tiasa ngareungeu, sareng teu terang naon-naon. Dupi ka Allah, anu iasa nangtoskeun hirup sareng pati Kangjeng Raja henteu hormat. 24 Nya ku margi kitu, Allah ngadatangkeun eta leungeun sina nyerat dina tembok. 25 Eta seratan teh ungelna: Mene, mene, takel, uparsin. Hartosna: Diitung, diitung, ditimbang, dibagi. 26 Maksadna diitung: Allah parantos ngetang umur karajaan Gusti, tetela parantos meujeuhna ditigas. 27 Maksadna ditimbang: Gusti parantos ditimbang dina timbangan, kabuktosan hampang pisan. 28 Maksadna dibagi: Karajaan Gusti parantos dipecah dua, dipaparinkeun ka bangsa Media sareng Persia." 29 Harita keneh Belsyasar nimbalan ka ponggawa-ponggawa, seug Daniel dianggoan jubah wungu karajaan, dianggoan kongkorong emas tanda kahormatan, sarta diangkat jadi kawasa katilu di karajaan. 30 Tapi peuting eta keneh pisan Belsyasar raja Babul teh ditelasan. 25
Daniel 5.31-6.7 31 Karajaanana dijabel ku Darius ti Media. Harita Darius yuswana geus genep puluh dua taun. 6 1 Darius mutuskeun ngangkat saratus dua puluh gupernur, pikeun nyangking pamarentahan sakuliah karajaan. 2 Ari Daniel, jeung duaan deui, ku anjeunna diangkat jadi pangawas para gupernur, sarta kudu nalingakeun kapentingan raja. 3 Daniel jol-jol katangen leuwih parigel ngajalankeunana tugas, ti batan dua pangawas lianna kitu deui ti para gupernur. Ku lantaran kacida nyongcolangna, raja aya kersana rek ngangkat anjeunna sina nyangking sakabeh urusan nagara. 4 Pangawas nu duaan deui tea sakait jeung para gupernur, neangan kasalahan Daniel dina hal ngolah urusan karajaan. Tapi teu manggih-manggih, kawantu anjeunna jalma satuhu, taya codekana jeung jujur. 5 Ceuk nu sakait, "Moal manggih pisababeun geusan ngelakkeun Daniel, salian tina hal-hal anu patali jeung agamana." 6 Ti dinya maranehna ngadareuheus ka raja, arunjukan kieu, "Mugia Kangjeng Raja Darius wilujeng sapapanjangna! 7 Abdi sadaya, anu dipercanten ngurus karajaan Gusti, para pangawas, para gupernur, para wakil gupernur sareng para pajabat sanesna, seja nyanggakeun pirempag, manawi Gusti kersa ngaluarkeun 26
Daniel 6.8-12 parentah anu wajib diestokeun. Ungelna, di lebet tilu puluh dinten teu kenging aya anu nyuhunkeun naon-naon, boh ka dewa mana bae, boh ka papada manusa, lintang ka Kangjeng Raja. Anu ngalanggar ieu parentah, kedah dilebetkeun ka guha singa. 8 Mugi Kangjeng Raja ngaluarkeun eta serat parentah sareng ditawis, jadi undang-undang Media sareng Persia anu moal robah deui." 9 Raja Darius tuluy nanda eta surat parentah. 10 Daniel uningaeun yen aya parentah kitu tur enggeus sah. Anjeunna mulih ka bumina, terus lebet ka kamar di loteng, anu jandela-jandelana nyanghareup ka Yerusalem. Brek anjeunna sujud mayun kana jandela-jandela anu maruka, neneda ka Allah, sakumaha sasari sok tilu kali dina sapoe-sapoena. 11 Barang musuh-musuh Daniel nyarahoeun yen anjeunna keur neneda ka Allah, 12 tuluy ngadareuheus ka raja, ngadukeun. Piunjukna, "Kangjeng Raja parantos ngaluarkeun parentah, anu ngalarang jalmi- jalmi teu kenging nyuhunkeun naon-naon, boh ka dewa mana bae, boh ka papada manusa, di lebet tilu puluh dinten, kajabi ti ka Kangjeng Raja. Anu ngalanggar baris dilebetkeun ka guha singa." Waler raja, "Enya. Larangan keras. Dikukuhkeun ku undang-undang Media jeung Persia anu moal robah deui." 27
Daniel 6.13-20 13 Piunjuk maranehna deui, "Unjuk uninga. Daniel, salah sawios tawanan ti nagri Yuda tea, parantos teu ngendahkeun eta parentah. Manehna angger neneda ka Allahna, sapertos sasari, tilu kali sadintenna." 14 Barang diuningaan kitu, raja jadi pohara ngarenjagna. Tuluy sakedah polah milari jalan keur ngabelaan Daniel. Milarina pijalaneun nepi ka surup panonpoe. 15 Jelema-jelema tea ngadareuheus deui ka raja sarta arunjukan, "Kangjeng Raja langkung tingali, numutkeun undang-undang Media sareng Persia, parentah Raja anu parantos dikaluarkeun, moal robah deui." 16 Tungtungna raja nimbalan supaya Daniel ditangkep, terus digebruskeun kana guha singa. Ari anjeunna ngalahir ka Daniel, "Mugi-mugi anjeun sing disalametkeun ku Allah, anu ku anjeun disembah kalawan satuhu." 17 Lawang guha singana terus ditutup ku batu, sarta batuna dicap ku cingcin raja jeung cingcin cap para gegeden, supaya ulah aya nu bisa nulungan ka Daniel. 18 Geus kitu raja mulih ka karaton, sarta peutingna teu iasa kulem, teu kersa tuang, teu kersa ngadangukeun tatabeuhan. 19 Rebun-rebun keneh anjeunna geus gugah, gusak-gasik ngabujeng ka guha. 20 Sasumpingna terus celak-celuk bari degdegan manahna, saurna, "Daniel, abdi 28
Daniel 6.21-26 Allah nu jumeneng! Kumaha Allah, anu ku anjeun disembah kalawan satuhu, kersaeun nyalametkeun anjeun tina pangreweg singa?" 21 Daniel ngawaler, "Mugia Kangjeng Raja wilujeng sapapaosna! 22 Allah parantos ngutus malaikat-Na ngabekem sungut-sungut singa dugi ka teu tiasa kua-kieu ka abdi Gusti. Mantenna kersa maparin pitulung, wireh uningaeun yen abdi teu gaduh dosa, sareng ka Gusti ge henteu gaduh kaluluputan, nun Kangjeng Raja." 23 Raja kacida bingaheunana. Tuluy nimbalan sangkan Daniel dikaluarkeun ti jero guha singa. Tuluy Daniel dikaluarkeun, sarta tetela salirana teu cecel teu bocel, lantaran pageuh ngandel ka Allah. 24 Geus kitu raja marentah, sangkan jelema-jelema anu ngadukeun Daniel tea ditangkep, tuluy digebrus-gebruskeun kana guha singa tea, malah katut saanak pamajikanana. Memeh nepi ka dasar guha oge enggeus digabrugan, tulang-tulangna raremuk. 25 Geus kitu Raja Darius ngadamel surat ka rahayat, sagala bangsa, seler-seler bangsa jeung basa-basa di dunya. Kieu ungelna: "Salam! 26 Kami marentahkeun, sangkan di sakuliah karajaan kami, unggal jelema kudu neundeun kasieun jeung ngahormat ka Allahna Daniel! Anjeunna teh Allah anu jumeneng, tur baris 29
Daniel 6.27-7.5 kawasa salalanggengna. Karajaana-Na moal beunang ditumpur. Kakawasaana-Na hamo aya sudana. 27 Anjeunna kawasa nulung jeung ngajait. mintonkeun kaajaiban jeung kaahengan di sawarga jeung di bumi. Anjeunna geus ngaluputkeun Daniel ti singa-singa." 28 Ari Daniel terus lulus mulus sapanjang pamarentahan Darius, kitu deui sapanjang pamarentahan Raja Kores urang Persia. 7 1 Dina taun kahiji Belsyasar jumeneng raja di Babul, dina hiji peuting kaula meunang impian jeung hiji tetenjoan. Eta impian ku kaula dituliskeun, sarta ieu laporanana 2 hal tetenjoan kaula peuting harita: Angin ngagelebug ti unggal juru, niup ka sagara nepi ka sagara motah. 3 Pecenghul ti jero sagara aya nu unggah, opat rupa sato raksasa, bangunna beda-beda. 4 Nu kahiji siga singa, tapi jangjangan siga jangjang galudra. Sabot ku kaula diawas-awas, jangjangna laleupasan sarta eta sato kaangkat tina taneuh, terus sina nangtung ajeg, kawas jelema, tuluy diasupan akal manusa. 5 Sato nu kadua siga biruang, nangtung ku suku tukangna. Huntuna ngegel tilu tulang iga. Tuluy aya sora ngomong ka eta sato, pokna, "Sing jongjon, pek hakanan daging masing seubeuh!" 30
Daniel 7.6-11 6 Sabot ngawas-ngawas anu eta, bijil deui sato sejen. Rupana siga meong tutul, tapi dina tonggongna aya jangjangna opat, siga jangjang manuk. Eta sato huluna opat sarta semu kacida gagahna. 7 Sabot kaula keur ngawaskeun, pecenghul sato anu kaopat. Rongkah, pikagilaeun, matak gimir. Mamangsanna remuk ku huntuna nu galede tina beusi, tuluy diidek-idek ku sukuna. Eta sato aya leuwihna ti anu tilu, tandukna aya sapuluh. 8 Sabot eta tanduk ditelek-telek, bijil tandukna hiji deui, leutik, bijilna di tengah- tengah nu sapuluh, bari ngarungkadkeun tilu tanduk anu geus aya ti heula. Tanduk anu leutik teh aya mataan, siga panon manusa, jeung aya sungutan. Sungutna susumbar. 9 Sabot kaula keur ngawas-ngawas, breh aya sababaraha tahta keur diteundeunan. Anu hiji dicalikan ku nu geus sepuh pisan, anggoanana bodas kawas salju, rambutna bodas lir bulu domba. Ari tahta-Na make kikiping tina seuneu hurung anu ngagedag-gedag. 10 Ari seuneuna datangna ngocor tina tahta tea. Aya mangrebu-rebu jelema anu ngalaladenan ka Mantenna, sarta jutaan anu rajeg narangtung di payuneuna-Na. Geus kitu sidang pangadilan dimimitian, kitab-kitab dibuka. 11 Sabot kaula ngawas-ngawas, tanduk leutik tea masih kadenge susumbar nyombongkeun 31
Daniel 7.12-18 maneh. Barang dilieuk, sato anu kaopat teh geus dipaehan, ari awakna dibalangkeun kana seuneu, diduruk nepi ka beak. 12 Sato anu tilu deui tanagana geus dilumpuh-lumpuhkeun, tapi meunang keneh hirup sawatara lilana. 13 Dina tetenjoan kaula peuting eta, kaula nenjo aya nu sumping dikuribeng ku mega, rupana sarupa jeung manusa, nyampeurkeun ka kaula, terus nyaketan ka Mantenna anu jumeneng langgeng sarta tuluy dikenalkeun ka Mantenna. 14 Ti dinya anjeunna dipaparin kawasa, kahormatan jeung pangkat raja, sangkan disembah ku sakabeh bangsa, sakabeh seler bangsa, sabasana-sabasana. Kakawasaanana baris langgeng, karajaanana moal aya anggeusna. 15 Kaula bingung ku eta tetenjoan, hate ngarasa teu jongjon. 16 Ti dinya kaula ngadeukeutan salah saurang ti nu keur narangtung di dinya, tuluy menta katerangan tina hal eta. Anjeunna kersaeun nerangkeun. 17 Saurna, "Eta sato-sato galede nu opat, nuduhkeun opat karajaan anu pingadegeun di bumi. 18 Tapi umat Allah Nu Maha Agung baris dipaparin kakawasaan pikeun nyangking eta karajaan-karajaan salalanggengna." 32
Daniel 7.19-25 19 Saterusna kaula hayang terang naon hartina sato anu kaopat, anu beda ti nu tilu, sato anu matak gimir, anu huntuna beusi, kukuna tambaga, nu nyasaak jeung ngidek-ngidek mamangsanna tea. 20 Kitu deui tina hal tandukna anu sapuluh, jeung tandukna nu hiji deui, anu bijilna pandeuri bari mugurkeun tilu tanduk sejenna, anu mataan jeung sungutan bisa susumbar, anu leuwih matak gimir ti nu sejenna. 21 Tapi sabot ku kaula keur diawaskeun, eta tanduk teh merangan ka umat Allah, malah bisa ngelehkeun. 22 Ti dinya sumping Mantenna nu jumeneng langgeng, tuluy mutuskeun yen umat Allah Nu Maha Agung anu bener. Mangsana geus cunduk umat Allah nampa kawasa pikeun marentah. 23 Tina perkara eta, kaula dibere katerangan kieu: "Sato anu kaopat, nuduhkeun karajaan nu kaopat, anu beda ti karajaan-karajaan sejenna. Eta karajaan baris ngagempur jeung ngidek-ngidek sakuliah dunya. 24 Tanduk anu sapuluh, nuduhkeun sapuluh raja anu marentah eta karajaan. Geus kitu aya deui hiji raja, beda ti nu tihareula, sarta bakal ngagulingkeun tilu raja. 25 Eta baris nangtang ka Allah Nu Maha Agung, sarta nindes ka umat Allah. Jeung baris tarekah ngarobah hukum-hukum agama jeung pesta-pesta kaagamaan umat Allah. 33
34 Daniel 7.26-8.4 Tilu satengah taun lilana, umat Allah aya dina genggemanana. 26 Geus kitu pangadilan sawarga nibankeun putusan, kakawasaan eta raja dirorod, tuluy ditumpur sama sakali. 27 Ari kakawasaan jeung kaagungan sakabeh karajaan di bumi, baris diselehkeun ka umat Allah Nu Maha Agung. Ari kakawasaan karajaanana moal aya tungtungna, sarta kapala-kapala nagara di sajagat baris ngabakti sarta aranut ka maranehna." 28 Ieu laporan anggeus nepi ka dieu. Kaula ngarasa sieun kabina-bina, nepi ka beungeut kaula pias. Eta kabeh ku kaula disidem di jero hate. 8 1 Dina katilu taunna Belsyasar jumeneng raja, kaula meunang tetenjoan anu kadua. 2 Dina eta tetenjoan, kaula ujug-ujug geus aya di jero kota Susan anu dikurilingan ku kuta, di propinsi Elam, nangtung di sisi Walungan Ulay. 3 Di sisi eta walungan aya hiji domba jalu, tandukna dua paranjang, nu hiji leuwih panjang ti nu hiji deui. 4 Eta domba, tandukna ngagadil ka kulon, ka kaler, jeung ka kidul. Sato-sato sejenna taya nu tagen, jeung taya nu bisa luput tina paneunggarna. Petana sakarep-karep, jeung ieu aing.
Daniel 8.5-12 5 Sabot kaula heran mikiran pihartieunana, aya embe jalu ti kulon, lumpat tarik, sukuna mani teu napak kana taneuh. Tandukna hiji di antara matana, pohara wewegna. 6 Eta embe nyuruwuk satarikna nyampeurkeun ka domba jalu anu di sisi walungan tea, 7 sarta terus neunggar. Neunggarna bangun pohara ambekeunana, sataker tanaga, nepi ka tanduk eta domba jalu teh pingges duanana. Eta domba henteu kuat ngalawan, ngagulitik terus dileyek, taya nu bisaeun nulungan. 8 Eta embe beuki lila beuki ngajago. Tapi dina keur bebedasna, tandukna pugur. Tina urutna bijil deui opat tanduk nu aneh, masing-masing nyanghareupna beda jihat. 9 Tina salah sahiji tanduk nu opat tea, bijil deui hiji tanduk leutik. Kakawasaan ieu tanduk beuki ngalegaan, ka beulah kidul, ka beulah wetan, jeung ka Tanah Perjangjian. 10 Tanagana tambah kuat, mahi keur nempuh balad langit, nya eta bentang-bentang, nepi ka loba anu maruragan ka bumi, tuluy dileyek. 11 Seug nangtang ka Panglima tentara langit. Kurban, anu biasana tara petot- petot disanggakeun ka anjeunna, ku eta dieuweuhkeun, Bait Allah diburak-barik. 12 Sanggeus kitu jalma-jalma teh ti batan nyaranggakeun kurban anu geus diwajibkeun, 35
Daniel 8.13-19 kalah ka nyarieun dosa, ibadah anu bener dipiceun dikataneuhkeun. Pamaksudan eta tanduk, kitu jadi, kieu jadi. 13 Geus kitu kadenge aya hiji malaikat nanya ka nu hiji deui, "Sabaraha pililaeunana hal-hal nu tembong dina eta tetenjoan teh? Rek sabaraha lilana kurban-kurban suci anu biasana kasanggakeun unggal poe kasilih ku dosa sakitu gedena? Sabaraha pililaeunana balad sawarga jeung Bait Allah diidek-idek?" 14 Malaikat nu hiji deui ngajawab, "Pililaeunana sarebu saratus lima puluh poe. Wanci sore, atawa isuk-isuk, moal aya nu nyanggakeun kurban. Geus kitu, kakara Bait Allah baris dipulihkeun deui." 15 Sabot kaula nyoba-nyoba ngahartikeun eta tetenjoan, ujug-ujug aya nu siga jelema nangtung di hareupeun. 16 Geus kitu aya soara cumeluk ti peuntaseun Walungan Ulay, pokna, "Jabrail! Tetelakeun ka manehna harti tetenjoanana." 17 Jabrail majeng tuluy ngadeg di gigireun kaula. Awahing ku sieun, bruk kaula sujud. Jabrail ngalahir, "He manusa sipat fana, maneh masing nyaho hartina! Eta tetenjoan ngagambarkeun panungtungan dunya." 18 Sabot anjeunna sasauran, leng kaula katuralengan terus rubuh. Tapi ku anjeunna dicepeng sarta dihudangkeun. 19 Anjeunna ngalahir, "Kami rek mere nyaho pibalukareun tina bendu-Na Allah. 36
Daniel 8.20-25 Eta tetenjoan teh nuduhkeun waktu panungtungan. 20 Domba jalu nu katenjo ku maneh, nu tandukna dua, ngibaratkeun karajaan- karajaan Media jeung Persia. 21 Embe jalu ngibaratkeun karajaan Yunani; tandukna nu weweg antara matana, nuduhkeun raja nu kahiji. 22 Tanduk opat anu bijilna sanggeus tanduk nu kahiji tea coplok, nuduhkeun timbulna opat karajaan, pecahan ti eta bangsa. Kakuatan masing-masing sahandapeun karajaan nu kahiji. 23 Sanggeus eta karajaan-karajaan tereh kana mangsana leungit, sarta kajahatanana beuki tambah, geus pasti baris dihukum. Sanggeus kitu tuluy ngadeg hiji raja anu tabeatna heuras, jahat, pinuh ku tipu daya. 24 Kakuatanana beuki rongkah, tapi lain kakuatan bawana sorangan. Eta raja baris ngajalankeun panumpesan anu pohara pikasieuneunana, tur sagala karepna ngajadi. Jalma-jalma anu garagah, nya kitu deui umat Allah, ku maneh bakal ditumpes. 25 Ku tina kapelitanana, sagala tipu dayana hasil. Seug manehna ngagulkeun maneh. Loba pisan jelema anu dibokong tuluy dibinasa ku manehna. Malah eta raja baris wani nangtang ka raja nu pangagungna, Rajaning raja-raja, tapi manehna anu bakal binasa. Binasana lain ku kakuatan manusa. 37
Daniel 8.26-9.5 26 Eta tetenjoan ngeunaan kurban peuting jeung isuk-isuk anu geus diterangkeun ka maneh teh pasti baris kajadian. Tapi hal ieu ku maneh kudu dirahasiakeun heula, lantaran pijadieunana lila keneh." 27 Bawaning ku beurat mikiran eta, kaula nepi ka gering meunang sababaraha poe. Sanggeus cageur, tuluy digawe deui, ngalakonan papancen ti raja sakumaha sasari. Tapi hate teu daek tengtrem, mikiran eta tetenjoan anu weleh teu kaharti bae. 9 1 Darius, putra Ahasweros, bangsa Media, jumeneng raja nyangking karajaan Babul. 2 Dina taun kahiji sanggeusna anjeunna jeneng raja, kaula ngulik kitab-kitab agama, sarta mikiran Yerusalem anu geus diramal baris pijadieun ruruntuk tujuh puluh taun, sakumaha pangandika PANGERAN ka Nabi Yermia tea. 3 Kaula jumerit ka Gusti Allah, sasambat, puasa, make papakean karung, diuk dina lebu. 4 Sagala dosa bangsa kaula diunjukkeun ka PANGERAN, Allah panutan kaula. Kieu piunjuk kaula, "Nun Allah, Gusti Nu Agung! Abdi sadaya hormat ka Gusti. Gusti tigin kana jangji, satia asih ka nu nyaraah ka Gusti, tur ngestokeun kana sugri timbalan Gusti. 5 Abdi sadaya rumaos dosa, jahat, lepat lampah. Parantos mungpang kana timbalan, baha kana aturan-aturan Gusti anu leres. 38
39 Daniel 9.6-12 6 Teu ngagarugu kana pisaur para abdi Gusti, nabi-nabi nu ngadongkapkeun timbalan- timbalan Gusti ka abdi sadaya, ka raja-raja, ka kapala-kapala, ka karuhun-karuhun, ka sakumna bangsa. 7 Gusti teh nun Pangeran, salamina bener tur adil, sawangsulna abdi-abdi, tingkah laku mung nungtun kana kahinaan sorangan. Sapertos nu buktos ayeuna, nu kaalaman ku abdi-abdi, boh nu di Yudea, boh nu di Yerusalem, boh sabangsa Israil anu ku Gusti dipabalencarkeun di nagri-nagri nu tebih nu caket, lantaran teu satia ka Gusti. 8 Raja-raja, kapala-kapala, sareng karuhun- karuhun abdi sadaya lampahna ngerakeun, doraka bae ka Gusti, nun Pangeran. 9 Nanging sanaos abdi-abdi ngalawan, Gusti henteu weleh mikawelas, henteu weleh ngahapunten. 10 Ditimbalan kedah hirup numutkeun hukum anu didongkapkeun ku para abdi Gusti nabi-nabi, abdi-abdi teu ngagugu bae. 11 Rumaos, bangsa Israil parantos sami ngarempak papakon Gusti. Sugri timbalan Gusti teu aya anu diturut. Abdi-abdi parantos milampah dosa, nu mawi ku Gusti dikeunaan panyapa ti nu kaserat dina Hukum Musa, abdi Gusti tea. 12 Gusti ngabuktoskeun timbalan anu ditimbalkeun ka abdi-abdi sareng ka pamingpin-pamingpin. Yerusalem ku Gusti
40 Daniel 9.13-17 dihukum, langkung abot ti batan hukuman ka kota-kota sanesna di dunya. 13 Sagala rupi hukuman anu diserat dina Hukum Musa, ditibankeun sadayana ka abdi-abdi. Nanging dugi ka wangkid ieu, nun PANGERAN Allah abdi sadaya, abdi-abdi embung keneh bae ngabingahkeun manah Gusti, embung tobat, embung ngalakonan anu bener ti Gusti. 14 Nun PANGERAN, Allah abdi sadaya, Gusti parantos ngahukum abdi sadaya ku hukuman anu ku Gusti parantos disayagikeun, ku margi henteu nurut ka Gusti, sareng ku margi Gusti mah salamina oge midamel anu leres. 15 Nun Gusti, Allah abdi sadaya! Gusti parantos mintonkeun kakawasaan, ngabudalkeun umat Gusti ti Mesir. Eta kakawasaan Gusti kapieling dongkap ka kiwari. Abdi-abdi rumaos parantos dosa, rumaos parantos lepat. 16 Jaman kapungkur Gusti ngabelaan ka abdi-abdi, ku margi kitu mugi ulah kateterasan ngabenduan Yerusalem, kota kagungan Gusti, gunung suci Gusti. Ku karana dosa abdi-abdi sareng ku karana kajahatan karuhun abdi-abdi, Yerusalem sareng umat Gusti dongkap ka dihina-hina ku nagri-nagri tatangga. 17 Nun Allah, dangukeun paneda sareng panyambat abdi. Bait Gusti anu parantos rugrug mugi diadegkeun deui, pulihkeun deui,
Daniel 9.18-23 supados jalmi-jalmi tarerang yen Gusti teh Allah. 18 Dangukeun nun Allah. Tingali abdi sadaya. Tingali kasangsaraan abdi sadaya sareng kasangsaraanana kota anu nganggo jenengan Gusti. Ieu sadaya wantun kapiunjuk, sanes ku margi abdi-abdi parantos bener kalakuan, mung ku jalaran Gusti teh welas asih. 19 Nun Gusti dangukeun. Mugi kersa ngahapunten. Panyambat mugi dimakbul, supados jalmi-jalmi tarerang yen Gusti teh Allah. Mugi ulah dilamikeun deui, margi eta kota sareng bangsa teh kagungan Gusti." 20 Kaula terus keneh neneda, ngakukeun dosa sorangan jeung dosa bangsa kaula, Israil. Jeung nyuhunkeun mugi PANGERAN Allah kaula kersa ngadegkeun deui Bait Allah, gedong-Na nu suci. 21 Sabot kaula keur neneda, Jabrail anu kungsi katenjo dina tetenjoan nu ti heula, lungsur ngalayang ka lebah kaula. Harita teh geus waktuna ngahaturkeun kurban peuting. 22 Anjeunna ngalahir, "Daniel, kami datang seja nulung, supaya maneh nyaho harti eta ramalan. 23 Waktu maneh mimiti prak neneda, Allah geus ngawaler, Mantenna nyaah ka maneh. Ku sabab eta kami ka dieu, rek nepikeun walerana-Na. Ieu regepkeun pertelaan hal tetenjoan maneh tea. 41
Daniel 9.24-27 24 Tujuh kali tujuh puluh taun enggeus dipatok ku Allah, pililaeunana mangsa geusan ngabebaskeun bangsa maneh jeung kota suci tina dosa jeung kajahatanana. Dosana baris dihampura. Kaadilan langgeng baris ngadeg, eta tetenjoan kitu deui piwejang nabi-nabi tea bakal bukti, sarta Bait Allah anu suci dibaktikeun deui ka Pangeran. 25 Catet jeung pahamkeun ku maneh: Ti semet kaluar parentah ngawangun deui Yerusalem, nepi ka aya hiji pamingpin anu dipilih ku Allah, lilana teh tujuh kali tujuh taun. Ti dinya Yerusalem baris diadegkeun deui jeung jalan-jalanna katut benteng-bentengna anu tohaga. Piumureunana tujuh kali genep puluh dua taun, tapi eta jaman teh pinuh ku kasusahan. 26 Sanggeus tutup mangsa eta, pamingpin pilihan Allah tea bakal aya nu maehan kalawan taya salahna. Kota jeung Bait Allah baris dibasmi deui, ditempuh ku balad hiji raja gagah. Eta mangsa nu panutup datangna lir banjir anu ngadatangkeun peperangan jeung karuksakan, anu geus dirarancang ku Allah. 27 Eta raja bakal ngayakeun perjangjian anu teguh jeung jalma loba. Kaayaan kitu lilana tujuh taun. Tapi sanggeus eta waktu kajalanan satengahna, eta raja teh bakal ngeureunkeun sagala kurban jeung pangbakti ka Pangeran. Hiji lambang anu pikasieuneun 42
43 Daniel 10.1-7 anu disebutna si Pikasieuneun, baris dipasang di puncak Bait Allah, sarta tetep ayana di dinya, nepi ka jelema anu masangkeunana nepi kana ahir ajalna, anu geus ditangtukeun ku Allah." 10 1 Dina taun katilu Kores jumeneng raja Persia, Daniel, anu katelah Beltesasar tea, diebrehan deui pangandika. Eta pangandika teh ngeunaan perkara nu pijadieun saenyana, tapi hese pisan dihartikeunana. Kaalamanana ku Daniel dina hiji titingalian. 2 Harita teh kaula keur tirakat meunang tilu minggu. 3 Teu dahar nu ngeunah-ngeunah, teu dahar daging, teu nginum anggur, teu nyisiran, nepi ka tutup tilu minggu. 4 Dina tanggal dua puluh opat bulan kahiji taun eta, kaula keur nangtung di sisi hiji walungan gede, Walungan Tigris. 5 Ana tanggah, nenjo aya jelema, panganggona kaen lenen jeung make beubeur emas murni. 6 Salirana cahayaan kawas permata. Rarayna gumebyar kawas cahaya kilat, socana ngagebur siga seuneu. Panangan jeung sampeanana gugurilapan kawas tambaga meunang ngagosok, soarana ngaguruh kawas sora rebuan jelema. 7 Eta tetenjoan katenjona ngan ku kaula. Jelema-jelema sejen mah anu harita
44 Daniel 10.8-13 babarengan, teu narenjoeun naon-naon. Tapi maranehna lalumpatan terus nyarumput, bangun kacida sarieuneunana. 8 Kari kaula bae sorangan, ngawas-ngawas eta tetenjoan anu ajaib. Tanaga musna, beungeut sepa pias nepi ka moal aya nu wawuheun. 9 Komo barang ngadenge gentrana, leng bae katuralengan, terus ngarumpuyuk nyuksruk kana taneuh. 10 Tuluy aya leungeun nyekel ka kaula, ngajungjungkeun nepi ka leungeun jeung tuur kaula kaangkat; kaula angger ngadaregdeg. 11 Eta malaikat ngalahir, "Daniel, Allah asiheun ka maneh. Hudang, kami rek nyarita, regepkeun sing bener. Kami teh dipiwarang nepungan maneh." Sanggeus anjeunna sasauran kitu, kaula tuluy nangtung bari ngadaregdeg. 12 Saurna deui, "Tong sieun, Daniel! Paneda maneh, ti poe mimiti keneh oge, ti barang maneh ngarendahkeun diri lantaran hayang jadi bijaksana, ku Allah enggeus didangu. Kami datang ayeuna, ngajawab paneda maneh. 13 Kami dilawan ku malaikat pangawal karajaan Persia, nepi ka dua puluh hiji poe. Tapi datang Mikail, salah sahiji pamingpin malaikat, ngabantuan kami, da tadina kami ngan sorangan di Persia teh.
Daniel 10.14-20 14 Ayeuna kami datang supaya maneh bisa ngarti kana hal anu bakal kasorang ku bangsa maneh ka hareup. Tetenjoan anu ayeuna teh anyar, nembongkeun pikahareupeun." 15 Sajeroning anjeunna ngalahir kitu, kaula mah ngeluk bae bari teu kecet-kecet. 16 Eta malaikat, anu katembongna siga jelema, ngulurkeun pananganana nyabak biwir kaula. Tuluy kaula unjukan, "Juragan, ku ieu titingalan abdi dugi ka ngadaregdeg laleuleus, 17 teu benten ti hiji jalma beulian di payuneun dununganana. Kumaha tiasana nyanggem ka Juragan? Karaosna laleuleus sareng areungap." 18 Ceg Anjeunna nyepeng deui, seug karasa awak jadi kuat meueusan. 19 Ari saurna, "Allah teh ka maneh asiheun. Teu kudu rentag, teu kudu sieun." Sanggeus anjeunna sasauran kitu, awak karasana beuki tambah kuat. Tuluy unjukan, "Kasauran Juragan matak teger. Mangga bade nyaurkeun naon?" 20 (10:20-21) Ari lahiranana, "Nyaho naon cik sababna kami nepungan maneh? Arek nembongkeun ka maneh sakur anu geus ditulis dina Kitab Kayaktian. Ayeuna kami kudu balik deui, rek tarung jeung malaikat pangawal karajaan Persia. Sanggeus kitu baris datang malaikat pangawal nagri Yunani. 45
Daniel 10.21-11.6 Moal aya nu bakal nulungan kami, kajaba ti Mikail, malaikat pangawal Israil. 21 (10:20) 11 1 Anjeunna nu wajib mantuan jeung ngabelaan ka kami. 2 Ari ieu, anu rek dicaritakeun ku kami teh estu saenyana." Malaikat ngalahir kieu, "Aya tilu raja deui anu baris nyangking Persia. Tuluy deui nu kaopat, anu leuwih beunghar ti nu sejen-sejen. Dina puncak kakawasaan jeung kabeungharanana baris nangtang ka karajaan Yunani. 3 Geus kitu baris aya hiji raja gagah, pinyangkingeun hiji karajaan anu lega kabina-bina, sarta ngalajur sagala karepna. 4 Tapi dina puncak kajayaanana, karajaanana baris pecah jadi opat bagian, dicangkingna lain ku turunanana, sarta kakuatanana teu mapakan ka manehna. 5 Raja Mesir bakal jadi kuat. Tapi aya panglimana saurang anu leuwih kuat ti eta raja, baris nyangking hiji karajaan anu leuwih gede. 6 Sanggeus sawatara taun, raja Mesir baris ngayakeun beungkeutan jeung raja Siria, sarta ngadahupkeun putrina ka raja Siria. Tapi eta beungkeutan teh moal lila umurna, sabab eta putri jeung salakina katut anakna, kitu deui para abdina anu ngalanteur, baris diparaehan. 46
Daniel 11.7-14 7 Teu lila ti harita, salah sahiji baraya eta putri baris aya nu jadi raja. Tuluy nempuh ka balad raja Siria, sarta hasil bisa asup ka benteng tur bisa ngelehkeun. 8 Arca-arca dewa eta bangsa, kitu deui paparabotan tina emas jeung perak anu geus dibaktikeun ka eta dewa-dewa, ku manehna diakut ka Mesir. Sanggeus kitu, meunang sababaraha taun euweuh perang. 9 Ti dinya raja Siria baris ngabales nempuh ka Mesir, tapi bisa diusir. 10 Anak-anak raja Siria mepek deui balad loba pisan. Anu saurang terus nempuh, datangna lir banjir, narajang hiji benteng musuhna. 11 Raja Mesir panas, tuluy indit merangan Siria; balad Siria anu sakitu lobana beunang katawan. 12 Lantaran perangna unggul tur bisa maehan prajurit musuh sakitu lobana, raja Mesir teh agul. Tapi eta kaunggulanana teh moal awet. 13 Raja Siria baris merangan deui, baladna leuwih loba ti nu enggeus. Mangsa waktuna geus cunduk, baris ngabales narajang, baladna loba pisan tur lengkep pakarangna. 14 Loba pisan jelema anu baris barontak ka raja Mesir. Aya sababaraha urang bangsa maneh, Daniel, anu adatna barangasan milu barontak, dumeh geus narenjo hiji tetenjoan. Tapi maranehna bakal katumpes. 47
Daniel 11.15-20 15 Eta raja Siria baris ngepung hiji kota anu reugreug bentengna nepi ka bisa kajabel. Prajurit-prajurit urang Mesir teu kuat neruskeun jurit, pasukan petinganana geus beak kakuatanana. 16 Urang Siria anu nempuhna bisa sakumaha karep ka maranehna, taya nu bisa mapalangan. Malah eta raja teh bakal ngalindih Tanah Perjangjian, ngawasaan sagemblengna. 17 Raja Siria baris nginditkeun sakabeh baladna. Satuluyna, sangkan bisa ngawasaan karajaan musuhna, manehna ngajak ngahiji ka eta raja sarta mikeun anakna anu awewe sina dikawin. Tapi maksudna baris gagal. 18 Geus kitu manehna bakal narajang ka bangsa-bangsa nu caricing di basisir laut sarta loba anu dielehkeun. Tapi manehna baris kasoran ku hiji pamingpin bangsa asing nepi ka teu bisa adigung deui, sarta kaadigunganana bakal dibales. 19 Eta raja baris balik deui ka benteng- benteng di nagrina sorangan. Tapi di dinya eta raja baris kasoran sarta tinemu jeung panungtungan ajalna. 20 Manehna baris diganti ku raja sejen, anu bakal nitah hiji pajabatna ngagencet rahayatna ku pajeg-pajeg, geusan nambahan kakayaan karajaanana. Tapi moal lila deui eta raja bakal aya nu maehan, teu kanyahoan ku umum jeung lain di pangperangan." 48
Daniel 11.21-26 21 Malaikat tea neruskeun sasauranana, "Nu baris jadi gaganti raja Siria teh, hiji jalma jahat tur euweuh hakna jadi raja. Tapi kalawan teu disangka-sangka, manehna baris ngandih karajaan ku jalan tipu daya. 22 Saha bae anu henteu satujuan jeung manehna, sanajan Imam Agung istrenan Allah, tangtu disapu beresih nepi ka musna. 23 Ku jalan tipu daya, baris loba bangsa- bangsa anu kacidraan, ari dirina baris tambah-tambah kuat, padahal manehna teh ngan nyangking hiji bangsa anu leutik. 24 Kalawan teu mere nyaho heula, manehna baris ngarurug hiji propinsi anu subur. Jeung bakal nyieun kajahatan-kajahatan, anu ku karuhun-karuhunna ge tara dilampahkeun. Barang-barang jeung harta beunangna ngarampas ti pangperangan ku manehna dibagi-bagikeun ka para panganutna. Karepna masih keneh arek terus ngarurug benteng-benteng batur. Tapi kajayaan manehna geus tereh enggeusan. 25 Bari gede kawani, manehna baris nyusun hiji balad gede, geusan narajang raja Mesir, anu geus taki-taki rek ngayonan, tur baladna gede jeung rongkah. Tapi raja Mesir bakal gagal, lantaran dihianatan. 26 Ku para panasehatna anu pangdeukeutna, anu harayangeun ngagulingkeun manehna. Prajurit-prajuritna loba anu paraeh, baladna kasapu. 49
Daniel 11.27-32 27 Satuluyna eta dua raja baris bareng dahar sameja reujeung, tapi masing-masing ngandung niat dengki jeung silih bohongan. Duanana moal hasil kahayangna, lantaran acan mangsana. 28 Geus kitu raja Siria baris mulang deui ka nagrina, bari mawa barang jarahan, tekadna rek ngabasmi agama umat Allah. Lampahna bakal sakarep-karep, sanggeus kitu manehna baris mulang ka nagrina sorangan. 29 Dina hiji mangsa manehna baris nempuh deui Mesir. Tapi harita mah temahna baris tibalik, beda ti nu ti heula, 30 lantaran diayonan ku balad Rum nu daratangna make kapal-kapal, nepi ka manehna ngarasa gimir. Ti dinya manehna mulang bari ambek. Manehna tuluy bakal ihtiar numpes agama umat Allah, bakal nurutkeun nasehat jalma-jalma anu geus naringgalkeun eta agama. 31 Pasukanana sawareh bakal dititah nganajiskeun Bait Allah. Maranehna bakal ngeureunkeun kurban-kurban poean, sarta bakal masangkeun brahala anu disebutna si Pikasieuneun. 32 Ku akal pelitna eta raja baris dibantu ku jelema-jelema nu geus naringgalkeun agamana, beunangna ngolo-ngolo. Tapi umat anu tetep aranut ka Allah bakal malik ngalawan. 50
Daniel 11.33-37 33 Loba anu dididik ku pamingpin- pamingpinna anu barijaksana. Tapi pikeun sawatara waktu mah sawareh bakal tariwas dina perang, atawa diduruk nepi ka paraeh, sawareh deui bakal dirampogan jeung ditawan. 34 Waktu eta jagalpati lumangsung, umat Allah bakal meunang pitulung saeutik; tapi ti antara anu mantuanana loba anu ngan kajurung ku kapentinganana sorangan. 35 Sawatara pamingpin-pamingpinna anu bijaksana nemahan pati. Tapi jadina alus, sabab eta umat jadi beresih. Kituna teh nepi ka datang poe panungtungan, anu geus diatur ku Allah. 36 Raja Siria tea baris terus sawenang- wenang jeung nyombongkeun maneh. Ceuk pangrasana manehna leuwih agung ti batan dewa nu mana oge, malah jeung Allah Nu Maha Agung ge pangrasana luhur keneh manehna. Kikituanana laluasa pisan, nepi ka datang mangsana baris dihukum ku Allah. Allah baris ngalaksanakeun sagala perkara anu geus ditangtukeun. 37 Eta raja bakal nyabodokeun ka dewa pujaan karuhun-karuhunna, kitu deui ka dewa pujaan kaom wanita. Kawantu sagala dewa ge ku manehna mah euweuh nu diajenan, lantaran pangrasana manehna leuwih ti dewa-dewa. 51
Daniel 11.38-44 38 Tapi teu burung aya nu ku manehna dihormat, nya eta dewa pangaping benteng- benteng. Eta dewa anu lain sesembahan karuhunna, ku manehna dibaktian emas, perak, permata, jeung lian-lianna deui barang nu marahal. 39 Pikeun ngajaga benteng-bentengna, manehna baris ngagunakeun jalma-jalma anu nyarembahna ka dewa-dewa bangsa asing. Jalma-jalma anu ngaku kana kakawasaanana, ku manehna diganjar kahormatan, pangkat luhur, jeung tanah. 40 Sanggeus deukeut kana mangsa panungtungan, eta raja Siria baris ditempuh ku raja Mesir. Tapi manehna baris ngabales, ngetrukkeun sagala kakuatanana, kareta- kareta perang, pasukan-pasukan kuda, jeung kapal-kapal. Loba nagri anu bakal ditempuh ku manehna, nempuhna lir cai caah narajang. 41 Malah ka Tanah Perjangjian oge bakal narajang, maehan puluhan rebu jelema. Tapi nagri Edom, Moab, jeung bagian penting nagri Amon salamet. 42 Waktu manehna narajang nagri-nagri, Mesir oge teu kaliwat. 43 Rajabrana pependeman bangsa Mesir, emas, perak, kitu deui harta lianna anu marahal, beunang kajabel. Libia jeung Sudan oge bakal eleh ku manehna. 44 Geus kitu datang beja-beja ti wetan jeung ti kaler, anu bakal ngageumpeurkeun hatena, 52
Daniel 11.45-12.4 ngalantarankeun perangna beuki telenges, jalma-jalma nu ditumpes kacida lobana. 45 Malah manehna bakal masang kemah- kemah karajaanana di antara laut jeung gunung tempat ngadegna Bait Allah. Tapi ahirna manehna bakal paeh, tur euweuh anu nulungan saurang-urang acan." 12 1 Malaikat nu anggoanana tina lawon lenen ngalahir deui, "Harita, malaikat agung Mikail anu ngaping bangsa maneh baris nembongan. Tuluy bakal aya jaman suker anu pangpoharana, anu can kungsi kasorang ti barang bangsa-bangsa gumelar. Lamun eta jaman geus datang, kabeh jelema ti bangsa maneh, anu ngaran-ngaranna geus dicatet dina Kitab Allah, baris disalametkeun. 2 Loba anu geus paraeh bakal harirup deui, sawareh bakal genah hirup langgeng, sawareh deui bakal nandangan kahinaan salalanggengna. 3 Para pamingpin nu bijaksana bakal cahayaan lir cahaya caangna langit. Anu ka jalma-jalma geus ngawurukan sangkan ngalampahkeun anu bener, bakal mencrang lir bentang-bentang, salalanggengna." 4 Saurna deui, "Daniel, ayeuna tutupkeun eta kitab, tuluy segel sing rapet nepi ka ahir jaman. Sajeroning kitu bakal loba jelema anu nyoba-nyoba ngahartikeun hal-hal anu eukeur kajadian, tapi cumah moal hasil." 53
Daniel 12.5-12 5 Geus kitu kaula nenjo aya dua jelema di sisi walungan, peuntas ditu saurang, peuntas dieu saurang. 6 Nu saurang nanya ka malaikat nu nangtungna rada jauh di beulah girang, "Iraha pianggeuseunana eta kajadian- kajadian nu ajaib teh?" 7 Eta malaikat nadahkeun panangan duanana ka langit, tuluy sumpah nyebut jenengan Allah Nu Langgeng, saurna, "Lilana bakal tilu taun satengah. Upama panganiayaan ka umat Allah geus eureun, sakabeh perkara nu tadi oge tangtu anggeus." 8 Kadenge ku kaula ari lahiranana mah, tapi teu kaharti. Jadi pok kaula nanyakeun, "Nanging, Juragan, ahirna teh kumaha?" 9 Waleranana, "Daniel, ayeuna mah leuwih hade maneh mulang bae. Sabab eta pangandika teh kudu dirasiahkeun nepi ka ahir jaman. 10 Loba jalma anu bakal diuji disina murni. Jalma-jalma nu jarahat moal ngalartieun sarta bakal terus jarahat. Ngan anu barijaksana anu baris ngaharti. 11 Ti semet kurban-kurban poean tea dieuweuhkeun, nya eta ti waktu dipasangkeunana si Pikasieuneun, lilana 1.290 poe. 12 Bagja jalma-jalma tetep satia nepi ka poe anu ka 1.335. 54
Daniel 12.13 13 Ari maneh, Daniel, muga sing tetep satia tepi ka ahir. Maneh bakal maot, tapi baris hirup deui geusan narima ganjaran di ahir jaman." 55
Hosea 1 1 Ieu pangandika PANGERAN, anu ditimbalkeun ka Hosea putra Beri, waktu karajaan Yuda patuturut dirajaan ku raja-raja Usia, Yotam, Ahas jeung Hiskia, sarta karajaan Israil dirajaan ku Yarobam putra Yoas. 2 Basa PANGERAN mimiti ngandika ka Israil nganggo perantaraan Hosea, kieu timbalana-Na ka Hosea, "Maneh kudu kawin ka hiji awewe; engkena eta pamajikan maneh moal satia. Anak-anak maneh ge bakal cara tabeat indungna. Karana nya kitu kalakuan umat Kami teh, geus naringgalkeun Kami, teu saratia." 3 Tuluy Hosea nikah ka hiji wanita ngaran Gomer, anak Diblaim. Sanggeus anakna nu kahiji lahir, lalaki, 4 Hosea ditimbalan ku PANGERAN, kieu timbalana-Na, "Eta budak ngaranan Yisrel. Sabab sakeudeung deui Kami rek ngahukum raja Israil, geusan nebus pati Yisrel anu dipaehan ku Yehu, karuhun eta raja, di Yisrel. Turunan Yehu ku Kami rek dicabut hakna teu meunang ngarajaan deui. 5 Angkatan perang raja Israil ku Kami rek ditumpes di Lebak Yisrel."
Hosea 1.6-11 6 Gomer boga deui anak, nu kadua. Nu ayeuna mah awewe. Timbalan PANGERAN ka Hosea, "Eta ngaranna Lo-Ruhama (hartina: Teu Dipikawelas), sabab sakeudeung deui Kami moal mikawelas deui ka umat Kami Israil, sumawonna ngahampura. 7 Tapi urang Yuda mah tetep dipikawelas, rek dirahayukeun ku Kami, PANGERAN, Allahna. Ngarahayukeunana lain ku jalan perang, lain ku pedang atawa gondewa katut jamparing, lain kuda jeung nu tarumpak kuda." 8 Sanggeus Lo-Ruhama disapih nyusu, Gomer ngandeg deui. Sanggeus ngajuru, anakna lalaki. 9 Lahiran PANGERAN ka Hosea, "Eta ngaranna Lo-Ami (hartina: Lain Umat Kami), geusan nandakeun yen Israil geus lain umat Kami deui. Kami lain Allahna." 10 Bangsa Israil bakal ngalobaan lir keusik lautan, moal kataker moal kaitung. Timbalan Allah ayeuna ka maranehna, "Maraneh lain umat Kami," tapi baris aya hiji mangsa PANGERAN bakal nimbalan kieu: "Maraneh teh putra-putra Allah anu jumeneng!" 11 Bangsa Yuda jeung bangsa Israil baris dihijikeun deui. Maranehna bakal milih hiji pamingpin tunggal pikeun mingpin maranehna, sarta bakal ngajembaran tur hirupna baris mukti deui di nagrina. Satemenna, poean Yisrel baris jadi poe anu agung. 2
Hosea 2.1-7 2 1 Ku sabab kitu, sasama maraneh urang Israil kudu disebut "Umat Allah" jeung "Dipikawelas". 2 Barudak, pepelingan indung maraneh, sanajan geus henteu jadi pamajikan Kami deui sarta Kami geus lain salakina deui. Pepelingan, ulah ngaranyed deui, ulah ngalacurkeun diri deui. 3 Mun teu euih-euih, ku Kami rek dirangsadan, sina sataranjang bulucun cara keur barang dijurukeunana. Rek disina jadi saperti tanah anu nya keeng jeung angar, sina paeh kahalabhaban. 4 (2:4-5) Kami moal mikarunya ka anak- anakna, anak-anak awewe palacuran anu teu boga kaera. Manehna sorangan anu nyebutkeun, "Ah, rek manggihan kabogoh- kabogoh, anu ka aing mere dahareun, inumeun, bulu domba jeung lawon linen, minyak jetun jeung anggur." 5 (2:4) 6 Ku sabab kitu manehanana ku Kami arek dikurung ku rungkun cucuk, jalanna arek dipager ku tembok. 7 Manehna bakal ngudag kabogoh- kabogohna, tapi moal kaudag. Hayang papanggih, tapi moal papanggih. Geus kitu manehna tangtu ngomong, "Mending balik deui ka salaki aing nu ti heula; bareto mah aing leuwih senang ti batan ayeuna." 3
Hosea 2.8-13 8 Manehanana pamohalan ngaku, yen boga gandum, anggur jeung minyak jetun soteh, kitu deui perak jeung emas anu ku manehanana dipake ngabakti ka Baal, pamere Kami. 9 Ku sabab kitu, gandum jeung anggurna, anu baris dipanen ti lahan pamere Kami, dina usumna ku Kami rek dicokotan deui. Kitu deui bulu domba jeung lawon linen keur bahan pakeeunana, eta ge rek dicokotan deui. 10 Ku Kami rek ditaranjangan di hareupeun kabogoh-kabogohna, moal aya nu bisaeun nulungan manehna tina kakawasaan Kami. 11 Sagala pepestaan, anu taunan, anu bulanan, poe-poe Sabatna, sagala rupa upacara kaagamaanana ku Kami arek dieureunkeun sama sakali. 12 Tangkal-tangkal anggurna, tangkal- tangkal kondangna, anu carekna mah pamere kabogoh-kabogohna upah ngalayanan maranehna, ku Kami arek dibasmi. Kebon anggurna jeung kebon bubuahanana rek dijieun leuweung, sina beak diruksak ku sato alas. 13 Manehna baris dihukum, ku Kami, lantaran sering neler-neler Kami saban meuleum menyan pikeun Baal, jeung saban make perhiasan sarta neang kabogoh-kabogohna. Kitu pangandika PANGERAN. 4
Hosea 2.14-21 14 Manehna ku Kami rek dibawa deui ka gurun keusik. Di ditu rek dilelemu ku omongan anu nandakeun kaasih. 15 Kebon anggurna rek dibikeun deui, sarta Lebak Kasusahan rek dijadikeun lawang pangharepan. Di dinya manehna tangtu nurut deui ka Kami cara keur ngorana, basa manehna kakara datang ti Mesir tea. 16 Manehna baris ngaku deui salaki ka Kami, moal nganggap deui Kami teh Baal, brahala manehanana. 17 Ku Kami moal diidinan nyebut-nyebut deui ngaran Baal. 18 Dina waktu eta Kami arek nyieun jangji jeung sato-sato alas jeung manuk-manuk, sangkan teu ngagaranggu ka umat Kami. Malah sakabeh parabot perang, sakabeh pedang jeung gondewa, ku Kami rek disingkirkeun ti eta tanah, sangkan umat Kami tengtrem-tingtrim santosa hirupna. 19 Israil! Maneh ku Kami rek dipigarwa. Kami seja satuhu satia. Mikawelas mikaasih mo aya laasna, seja mihukum salalanggengna. 20 Kami moal jalir jangji, maneh teh pupujan Kami. Maneh oge nya kitu baris ngaku yen Kami teh PANGERAN. 21 (2:21-22) Dina waktu eta Kami rek ngabulkeun paneda umat Kami Israil. Hujan rek diturunkeun ka bumi, sarta bumi bakal ngahasilkeun gandum, buah anggur jeung buah jetun. 5
Hosea 2.22-3.5 22 (2:21) 23 Umat Kami baris tetep maratuh di lemah caina, sina marukti hirupna. Maranehna, anu tadina disebut "Teu Dipikawelas", rek dipikawelas. Anu tadina disebut "Lain Umat Kami", rek disebut "Maraneh teh umat Kami". Sarta jawab maranehna: "Gusti teh Allah sim abdi." 3 1 PANGERAN ngandika ka kaula, "Maneh kudu indit deui, sarta tembongkeun kacintaan ka hiji awewe nu keur jinah jeung kabogohna. Eta awewe pikanyaah ku maneh, saperti Kami tetep mikanyaah ka urang Israil sanajan maranehna geus malik ka allah-allah sejen jeung sok ngabaktikeun kismis ka brahala-brahala." 2 Tuluy eta awewe ku kaula dibeuli. Hargana lima belas uang perak, ditambah ku saratus lima puluh kilo gandum. 3 Ku kaula eta awewe diomongan yen kudu ngadagoan kaula dina waktu anu lila, sarta ulah lacur atawa jinah deui. Salila eta sim kuring oge baris ngadagoan. 4 Nya kawas kitu kaayaan bangsa Israil; lila pisan maranehna kudu hirup tanpa raja atawa pamingpin, tanpa kurban atawa tugu-tugu karamat, tanpa arca-arca atawa brahala paragi ngaramal. 5 Tapi bakal datang mangsa, urang Israil tarobat deui ka PANGERAN Allahna, sarta baris satia ka rajana ti turunan Daud. Harita 6
Hosea 4.1-6 maranehanana bakal sarieun ku PANGERAN, sarta baris nampa berkah-berkah Mantenna. 4 1 PANGERAN kagungan tudingkeuneun ka jalma-jalma di ieu tanah. Regepkeun ku maneh, Israil! Kieu pangandika-Na, "Di ieu nagri geus euweuh anu satia, euweuh nu boga kanyaah. Kami ku ieu bangsa geus henteu diaku Allah. 2 Maranehna gampang jangji, tapi gampang cidra. Ngabarohong, maraehan, maraling, jararinah. Kajahatan nerekab, jeung rajapati pasusul-susul. 3 Ku sabab kitu ieu tanah bakal garing. Sagala rupa anu jadi di dinya bakal paraeh. Sasatoan, manuk, malah lauk-lauk, bakal pararaeh kabeh." 4 Timbalan PANGERAN, "Maraneh imam- imam, ulah aya anu nyalahkeun ka rahayat atawa ngaweweleh maranehna. Anu rek disalahkeun ku Kami teh maraneh. 5 Beurang peuting maraneh nyieun kasalahan, kitu keneh nabi-nabi taya mendingna ti maraneh. Kami baris ngabasmi Israil, indung maraneh. 6 Maraneh imam-imam, geus teu ngaraku ka Kami, geus nolak Kami, miceun pangajaran Kami, ngajadikeun umat Kami cilaka lantaran maranehna ge jadi teu ngaraku ka Kami. Ku sabab kitu maraneh ge ku Kami rek ditolak, sarta anak-anak maraneh moal diaku yen jadi imam-imam Kami. 7
8 Hosea 4.7-13 7 Maraneh beuki loba nu jaradi imam, beuki loba dosa ka Kami. Ku sabab kitu kaayaan maraneh ku Kami rek dijieun tibalik tina mulya jadi hina. 8 Maraneh jadi baleunghar ku karana dosa umat Kami. Ku kituna kahayang maraneh mah umat Kami teh sing tambah-tambah dosana. 9 Maraneh bakal nandangan hukuman sakumaha anu keuna ka rahayat. Rek dihukum satimpal jeung kajahatan maraneh. 10 Maraneh bakal ngakan bagian maraneh tina kurban, tapi angger bakal lapar keneh. Maraneh bakal ngabakti ka dewa-dewa kasuburan, harayang boga anak, tapi tetep maraneh moal baroga anak, lantaran geus miceun Kami, maruja ka allah-allah sejen." 11 Timbalan PANGERAN, "Anggur anyar, anggur kawak, geus ngaleungitkeun akal waras umat Kami! 12 Maranehna marenta pituduh ka kayu sateukteuk! Ngumaha ka iteuk menta pituduh! Geus naringgalkeun ka Kami, masrahkeun diri ka para dewa, saperti awewe anu jadi palacuran. 13 Maranehanana nyarieun kurban di tempat-tempat karamat di puncak-puncak gunung. Mareuleum menyan di puncak- puncak pasir, handapeun tangkal anu gede ngarangkadak, pedah iuhna pikagenaheun. Balukarna, anak-anak maraneh anu awewe
Hosea 4.14-5.1 jaradi palacuran, minantu-minantu awewe jararinah. 14 Tapi maranehna ku Kami moal dihukum, lantaran maraneh sorangan sok arindit ka awewe-awewe lacur nu digarawe di kuil-kuil, tuluy bareng jeung maranehna nyieun kurban ka brahala. Aya paribasa, Bangsa anu tuna akal sehat pasti tumpur. 15 Muga-muga urang Yuda mah ulah kabawa salah nepi ka ingkar kawas maraneh, urang Israil! Maranehna mah sing ulah nepi ka milu ngabakti di Gilgal atawa di Bet Awen, atawa sumpah di dinya demi Allah nu jumeneng. 16 Urang Israil mah sarua mantangulna jeung bigal. Atuh pimanaeun maranehna ku Kami bisa diangon di sampalan cara domba? 17 Urang Israil geus kawujuk ku brahala- brahala. Kajeun, antep sakarepna. 18 Sanggeus marabok anggur, tuluy genah- genah ngalacur, leuwih resep nyieun lampah hina ti batan lampah pikahormateun. 19 Maranehanana bakal leungit lir kabawa ku angin, sarta bakal meunang era tina lampahna ngurban ka brahala-brahala. 5 1 Eh para imam, darengekeun! Eh sakabeh umat Israil, raregepkeun! Eh sakabeh kulawarga karajaan, tarengetkeun! Maraneh baris diterapan hukuman. Sabab maraneh, anu kuduna ngahakiman masing adil, anggur sabalikna. Maraneh di Mispa geus jadi 9
Hosea 5.2-8 tataheunan, di Gunung Tabor geus jadi tali eurad, 2 di kota Akasia geus jadi liang jero. Ku sabab kitu maraneh kabeh ku Kami baris dihukum. 3 Kami nyaho kana kaayaan Israil nu saenyana. Israil moal bisa nyumput ti Kami. Manehna geus teu satia, rahayatna geus teu pantes ngabakti ka Kami." 4 Jalma-jalma geus hamo bisa tarobat deui ka Allahna, sabab dipegatan ku kajahatanana. Maranehna geus moal ngaku deui ka Allah, sabab geus kacerek ku brahala. 5 Kaangkuhan urang Israil netelakeun kasalahanana. Dosana ngalantarankeun maranehna titarajong jeung lalabuh, sarta urang oge bareng lalabuh jeung maranehna. 6 Maranehanana mawa domba jeung sapi, kurbankeuneun ka PANGERAN, tapi moal aya gunana. PANGERAN moal kapanggih ku maranehanana, sabab geus nilarkeun. 7 Maranehanana geus teu satia ka PANGERAN. Anak incuna geus lain umat kagungana-Na deui. Ku sabab kitu, maranehanana katut lemah caina bakal gancang dibasmi. 8 Geura tiup tarompet perang di Giba! Geura sadakeun tangara perang di Ramah! Gorowokkeun panangtang perang di Bet Awen! Eh urang Binyamin, geura maju perang! 10
11 Hosea 5.9-15 9 Poean hukuman tereh datang. Urang Israil baris ditumpes. Eh urang Israil, ieu hal pasti jadi! 10 PANGERAN ngandika, "Kami ambek, lantaran pamingpin-pamingpin urang Yuda nempuh ka Israil sarta maling tanahna. Ku sabab kitu Kami rek ngabedahkeun hukuman, sina narajang ka maranehna lir caah. 11 Urang Israil keur nandang panggencet, sarta geus kaleungitan tanah milik sahna, lantaran keukeuh menta tulung ka nu sama sakali teu bisa nulung naon-naon. 12 Israil ku Kami rek dibasmi, sarta urang Yuda rek ditumpes. 13 Sanggeus Israil ngarasa yen dirina geus kacida ripuhna, kitu deui Yuda geus nenjo raheut-raheutna sorangan, Israil tuluy indit ka Asur, menta pitulung ka raja gede di dinya, tapi eta raja moal bisaeun ngubaran atawa nyageurkeun raheut-raheutna. 14 Kami rek narajang ka urang Israil jeung urang Yuda cara singa, rek disasaak tuluy ditinggalkeun. Lamun maranehna ku Kami geus digusur, saurang ge moal aya nu bisaeun nyalametkeun. 15 Umat Kami ku Kami rek ditinggalkeun, nepi ka cukup nandanganana sangsara ku karana dosa-dosana, sarta tuluy nareangan Kami. Ari geus sangsara kitu mah sugan daraekeun neangan Kami."
Hosea 6.1-8 6 1 Ceuk jalma-jalma, "Hayu urang tarobat ka PANGERAN. Mantenna geus nyiksa ka urang, tangtu kersaeun nyageurkeun. Mantenna geus ngaraheutan ka urang, tangtu kersaeun ngabeberan raheut-raheut urang. 2 Dua tilu poe deui tangtu urang diwaluyakeun deui ku Mantenna, sarta bakal hirup di payuneun Mantenna. 3 Hayu urang diajar wawuh ka PANGERAN. Mantenna pasti sumping ka urang, sakumaha pajar nu pasti datang, sakumaha hujan nu pasti turun ka bumi dina musimna." 4 Tapi PANGERAN ngandika, "Eh Israil jeung Yuda, kudu kumaha Kami ka maraneh teh? Kanyaah maraneh ka Kami gancang buyar cara halimun, gancang leungit cara ciibun kapanasan. 5 Nya ku sabab eta Kami ngutus nabi-nabi, nepikeun timbalan Kami, yen maraneh bakal dihukum sarta dibinasa. Pamenta Kami ka maraneh teh tetela pisan, nya eta: 6 Kami lain menta kurban, tapi menta sangkan kanyaah maraneh ka Kami ulah laas. Kami leuwih hayang umat Kami nyaraho ka Kami ti batan dibaktian kurban beuleuman. 7 Tapi kakara ge maranehna ngasupan tanahna, kalakuan geus tuluy cara Adam, ngarempak perjangjian anu ku Kami dijieun jeung maranehna. 8 Gilad teh kota anu pinuh ku jelema-jelema jahat jeung ku tukang maehan. 12
Hosea 6.9-7.5 9 Imam-imam teu beda ti gorombolan rampog anu ngadodoho jelema rampogeun. Malah di jalan anu ka tempat suci di Sekem, maranehna maehan. Sarta eta kajahatanana teh dihajakeun. 10 Kami geus nangenan hal nu matak ngerik di Israil, nya eta umat Kami sasatna geus nganajiskeun dirina, nyarembah ka brahala-brahala. 11 Kitu keneh maraneh, urang Yuda, dina hiji waktu maraneh oge ku Kami tangtu dihukum ku karana kalakuan maraneh. 7 1 Saban Kami niat nambaan umat Kami Israil sangkan waluya sarta marukti deui, katenjona teh ngan marigawe kajahatan jeung kadorakaan bae. Silih tipu jeung pada batur; babak-bobok jeung pulang-paling ka imah batur; rarampog ka nu laliwat. 2 Teu kapikir ku uteukna yen sagala kadorakaanana teh baris kaingetkeun ku Kami. Pimanaeun Kami rek teu awas kana dosana anu geus ngalaput dirina." 3 PANGERAN ngandika, "Jalma-jalma jarahat kalakuanana, sakait nyieun tipu daya ka raja jeung ka para pajabatna. 4 Maranehna kabeh jalma-jalma hianat jeung teu saratia. Rasa kaceuceubna kawas seuneu anu ku tukang roti can disina marong, samemeh adonanana siap dibeuleum. 5 Waktu raja ngayakeun pesta, raja jeung para pajabatna ku maranehna disuwuk ku 13
14 Hosea 7.6-12 anggur, ngarinum terus marabok nepi ka siga nu owah. 6 Cara seuneu dina tungku, nya kitu niat jahat jeung amarah eta jalma-jalma sapeupeuting marong dina hatena, sarta dina poe isukna amarahna ngajegur hurung. 7 Kasundut ku seuneu amarahna, maranehna maraehan para pamingpinna. Raja-rajana diparaehan patuturut, tapi taya saurang- urang acan anu sasambat menta tulung ka Kami." 8 PANGERAN ngandika, "Urang Israil teu beda ti roti nu asak sabeulah. Maranehna mercayakeun diri ka bangsa-bangsa sejen, 9 teu karasaeun yen percaya ka bangsa sejen teh geus ngalantarankeun kakuatan maranehna musna. Ahir riwayat maranehna geus tereh nepi, tapi maranehna teu nyaho-nyahoeun acan. 10 Kaangkuhan urang Israil netelakeun kasalahanana. Tapi maranehanana teu kalis ku nu enggeus-enggeus, tetep henteu tarobat ka Kami, PANGERAN Allahna. 11 Israil kawas japati bodo hihiberan pundah-pindah; jalma-jalmana mimitina marenta tulung ka Mesir, ti dinya lumpat ka Asur! 12 Tapi ku Kami rek dipasangan jaring, lamun maranehna laliwat rek ditewakan cara manuk. Kajahatan maraneh ku Kami baris dihukum anu satimpal.
Hosea 7.13-8.3 13 Cilaka maranehna! Geus naringgalkeun Kami, ngaralawan ka Kami. Ku Kami rek diancurkeun. Kami lain teu hayang nyalametkeun maranehna, tapi percayana ka Kami teh palsu. 14 Sasambatna ka Kami henteu saenyana, kalah ka meubeut-meubeutkeun maneh jeung gerang-gerung cara umat brahala. Ari ngadoa marenta gandum jeung anggur teh bari narurihan maneh cara umat brahala! 15 Teu kalis Kami anu ngurus ti leuleutik ka maranehna nepi ka jadi kuat, teu burung goreng bae maksudna ka Kami. 16 Maranehna tetep nonggongan ka Kami, ngadon nyanghareup ka hiji aallahan anu teu walakaya. Maranehna saibarat gondewa bingkeng, teu bisa dipercaya. Pamingpin- pamingpinna ku lantaran garede omong baris tiwas dipergasa, bari diseungseurikeun ku urang Mesir." 8 1 PANGERAN ngandika, "Sadakeun tangara! Musuh geus narajang nagri Kami saperti heulang nyuruwuk! Umat Kami geus megatkeun perjangjian antara Kami jeung maranehna jeung ngalawan pangajaran Kami. 2 Sanajan maranehna nyarebut Kami teh Allahna, jeung ngarakukeun yen maranehna teh umat anu warawuh ka Kami, 3 tapi maranehna arembung narima hal-hal anu hade. Ku sabab kitu maranehna baris diudag-udag ku musuh. 15
Hosea 8.4-11 4 Umat Kami milih raja-rajana, tapi nurutkeun pamilihna sorangan bae. Ngangkat para pamingpinna, tapi teu marenta mupakat Kami heula. Maranehna nyarokot perakna jeung emasna dijarieunan arca brahala, jalan picilakaeunana sorangan. 5 Kami ijid kana arca sapi emas anu disarembah ku urang Samaria. Kacida Kami ambekna ka urang dinya. Iraha rek areureunna nyararembah ka arca teh? 6 Eta arca teh beunang nyieun hiji tukang, urang Israil, sama sakali lain Allah! Eta arca sapi emas anu disarembah di Samaria teh bakal dibantingkeun nepi ka bubuk! 7 Umat Kami tebar angin, bakal panen angin topan! Gandum di kebonna moal arasak, moal mere hasil pikeun dijieun roti. Sanajan bisa asak ge bakal beak dihakan ku bangsa sejen. 8 Israil geus jadi saperti bangsa-bangsa lian bae, jeung geus euweuh gunana kawas pariuk nu geus remuk. 9 Bedegong, kawas kalde leuweung, marawa karep sorangan. Maranehna arindit nyaluuh ka Asur menta pitulung, sarta mayar ka bangsa-bangsa sejen menta ditangtayungan. 10 Tapi ku Kami rek buru-buru dirampid sina ngumpul, rek dihukum. Moal lila deui maranehna bakal pupurilitan bakating ku ngarasa nyeri digencet ku raja Asur. 11 Beuki loba urang Israil nyarieunan altar anu maksudna keur ngalebur dosa, malah 16
Hosea 8.12-9.3 jadi beuki loba tempat geusan maranehna nyieun dosa. 12 Kami geus loba pisan nulis pangajaran keur maranehna, tapi ditarolak, disebutkeun pangajaran aneh tur asing. 13 Maranehna mere kurban ka Kami, sarta ngahakan daging eta kurban. Tapi Kami, PANGERAN, teu resep ka maranehna. Ayeuna dosa-dosana ku Kami rek diinget-inget sarta maranehna rek dihukum. Ku Kami rek dipulangkeun deui ka Mesir! 14 Urang Israil nyarieunan karaton, tapi mopohokeun ka Khalikna. Urang Yuda nyarieunan kota-kota benteng. Tapi Kami rek ngadatangkeun seuneu sina ngaduruk karaton-karaton jeung kota-kota maranehna." 9 1 Eh urang Israil, geura eureunan pesta-pesta cara adat bangsa sejen teh! Maraneh geus naringgalkeun Allah, teu satia ka Mantenna. Di sakuliah nagri maraneh ngajarual diri ka Dewa Baal, cara awewe palacuran, jeung sarenang hate nampa gandum anu majar buruhan ti eta dewa. 2 Tapi sakeudeung deui maraneh bakal kakurangan gandum jeung minyak jetun, sumawonna anggur mah moal aya. 3 Urang Israil moal tumuluy ngarancikna di tanah nu ti PANGERAN, bakal baralik deui ka Mesir. Ari nu di Asur bakal kapaksa ngadahar anu diharamkeun. 17
Hosea 9.4-8 4 Di nagri-nagri asing maranehna moal bisa ngabaktikeun anggur ka PANGERAN, pamohalan bisa ngabaktikeun kurban ka Mantenna. Anu didalaharna matak najis ka sing saha nu ngadaharna, cara kadaharan anu didahar dina upacara nguburkeun. Dahareunana ngan cukup keur nyocokan lapar maranehna sorangan, saeutik ge moal bisa dibawa pikeun dibaktikeun di Bait Allah. 5 Jadi lamun geus waktuna ngayakeun pesta-pesta agama pikeun ngamulyakeun Allah, rek kumaha pipetaeun maranehna? 6 Lamun eta bahla geus datang, jalma- jalma bakal paburisat, tapi ku urang Mesir bakal disaksrak jeung dikumpulkeun dikumpulkeun, baris tuluy dikalubur di Mempis! Pependeman perakna, kitu deui urut paimahan maranehna bakal kalindih ku jujukutan jeung rungkun-rungkun cucuk. 7 Waktu pikeun ngahukum geus datang, geus waktuna eta jalma-jalma teh narima anu satimpal jeung kalakuanana. Lamun eta geus kajadian, kakara ku Israil bakal karasa! Ceuk maraneh, "Ieu jelema anu kasurupan teh teu eling, nabi gelo." Maraneh sakitu ijidna ka kami, lantaran dosa maraneh kacida gedena. 8 Kami teh diutus ku Allah, jadi nabi, pikeun ngelingan Israil, umat-Na. Tapi ka mana ge kami leumpang ku maraneh ditaheunan kawas manuk. Sakieu di tanah kagungan Allah, nabi-nabi dianggap musuh. 18
Hosea 9.9-15 9 Kajahatan maranehna geus pohara, sarua jeung kalakuanana waktu maratuh di Gibea. Dosana bakal diemutkeun pisan ku Allah sarta tangtu bakal dihukum. 10 PANGERAN ngandika, "Basa Kami mimiti manggihkeun Israil, Kami mani asa nimu buah anggur di gurun keusik. Barang mimiti papanggih jeung karuhun maneh, mani asa nenjo buah kondang anu asak pangheulana. Tapi sanggeus maranehna narepi ka Gunung Peor, maranehna mimiti ngabarakti ka Dewa Baal, jadi pikaijideun cara dewa-dewa pujaanana. 11 Kamulyaan Israil bakal kabur saperti manuk leupas; awewe-awewena moal aya anu reuneuh, moal aya barudak lahir. 12 Di ayana ge budak anu dijurukeun, ku Kami tangtu dirampas, moal aya anu dihirupan. Cilaka ieu umat lamun ku Kami geus ditinggalkeun." 13 Nun PANGERAN, kacipta ku abdi anak- anak maranehna diboro sapertos sato, teras diparaehan. 14 Naon anu kedah disuhunkeun ku abdi ka Gusti kangge ieu jalmi-jalmi? Langkung sae para wanitana sina garabug, sina ulah barisaeun nyusuan orokna! 15 PANGERAN ngandika, "Sagala kajahatanana dimimitianana teh di Gilgal. Nya di dinya Kami mimiti ijid ka maranehna. Ku sabab kacida jarahatna, ku 19
Hosea 9.16-10.4 Kami rek diusir ti tanah Kami. Kami moal mikarunya deui. Para pamingpinna kabeh geus ngaralawan ka Kami. 16 Urang Israil ibarat tangkal anu akarna geus garing, hamo baruahan. Hamo maranehna baroga anak. Sanajan upama boga, kajeun sakumaha dipikanyaahna, ku Kami tangtu dipaehan." 17 Allah anu ku kaula dikawulaan rek miceun umat-Na, lantaran teu narurut ka Mantenna. Maranehna bakal ngumbara di bangsa-bangsa sejen. 10 1 Urang Israil saibarat tangkal anggur anu leubeut buahna. Tapi beuki leubeut buahna, beuki loba nyieunan altar. Beuki loba tanahna mere hasil, beuki dialus-alus tihang-tihang brahalana. 2 Eta bangsa anu serong hate teh baris tereh nandangan lara ku karana dosana. Altar-altarna ku Allah bakal diancur- ancurkeun, tihang-tihang brahalana bakal dirubuh-rubuhkeun. 3 Moal lila deui eta jalma-jalma bakal nyarebut, "Urang teu boga raja lantaran teu sieun ku Allah. Tapi bisaeun ngayakeun naon raja pikeun urang?" 4 Maranehna ngaromong kosong jeung nyieun jangji-jangji palsu sarta pamupakatan anu taya gunana. Hukum geus leungit adilna, kalah ka ngaruksak cara jukut racun dina tanah beunang ngawuluku. 20
Hosea 10.5-11 5 Jalma-jalma nu caricing di kota Samaria bakal sarieun jeung prihatin, sabab arca sapi emasna di Betel geus euweuh. Maranehna jeung imam-imam anu ngawulaan eta arca careurik aluk-alukan, narenjo eta arca dipesek lapis emasna anu murub mubyar. 6 Eta arca bakal diakut ka Asur, dipake upeti ka raja gede di dinya. Israil geus nurutkeun hiji rarancang anu ngalantarankeun dirina bakal meunang era jeung dihina. 7 Rajana bakal ngaleong cara tatal palid di walungan. 8 Kuil-kuil di puncak pasir Awen, paranti urang Israil ngabakti ka brahala, bakal dirubuh-rubuhkeun, altarna bakal ngajejembrung ku jujukutan jeung cucuk. Urang Israil bakal sasambat ka gunung- gunung, "Kuring sumputkeun!" Jumerit ka pasir-pasir, "Kuring rungkupan!" 9 PANGERAN ngandika, "Ti jaman urang Israil nyieun dosa di Gibea, nepi ka ayeuna teu eureun-eureun dosana ka Kami. Ku sabab kitu nya di Gibea oge maranehna bakal ditarajang ku perang. 10 Ieu bangsa doraka teh ku Kami rek ditarajang, rek dihukum. Bangsa-bangsa sina ngahiji bareng merangan maranehna; maranehna dihukum lantaran loba pisan dosana. 11 Israil tadina lir ibarat sapi ngora anu iceus, daek dipake ngirik gandum. Tapi Kami 21
22 Hosea 10.12-11.1 geus mutuskeun, pundukna anu alus ayeuna rek diterapan pasangan jeung rarangken, rek digawekeun kana pagawean anu leuwih beurat. Yuda sina narik wuluku, Israil sina narik garu. 12 Ceuk Kami, Pikeun kaperluan maneh keneh, maneh kudu ngawuluku tanah bukaan anyar, melak bibit kaadilan, mupu berkah-berkah hasil kataatan maneh ka Kami. Geus waktuna maneh teh ayeuna mah tobat ka Kami, PANGERAN maneh, sarta Kami tangtu datang ngocorkeun berkah. 13 Tapi maneh kalah ka melak kagorengan, mupu kajahatan. Maneh nyatu hasil tina ngabohong. Ku sabab maneh sumender kana kareta-kareta perang jeung kana lobana prajurit, 14 rahayat maneh bakal ditarajang ku perang, sarta benteng-benteng maneh kabeh bakal tumpur. Eta perang bakal sarua jeung perang jaman Raja Salman ngagempur kota Bet Arbel, indung-indung bareng jeung barudakna paraeh digilesan. 15 Kitu anu bakal kasorang ku maraneh, eh urang Betel, lantaran kalakuan maraneh kacida jahatna! Ari raja Israil bakal paeh ti barang mimiti perang." 11 1 PANGERAN ngandika, "Kami nyaah ka Israil ti bubudakna, ku Kami disaur sina kaluar ti Mesir, diaku anak.
Hosea 11.2-9 2 Tapi beuki sering disaur, beuki ngajauhan Kami, umat Kami anggur marere kurban ka Baal, ngarukus ka arca-arca dewa. 3 Padahal Kami anu ngajar Israil leumpang. Umat Kami ku Kami dititimang, Kami nu ngarawatanana, tapi ku maranehna teu diaku. 4 Maranehna ku Kami sok ditatangkeup, bakat ku deudeuh jeung asih. Ku Kami dijungjung diteueul-teueulkeun kana pipi. Kami dongko ngahuapan maranehna. 5 Maranehna teh arembungeun balik ka Kami, ku sabab kitu rek disina baralik deui ka Mesir, jeung sina diparentah ku bangsa Asur. 6 Kota-kotana sina kasapu ku perang, gapura-gapura kotana sina rarubuh. Eta perang bakal ngagempur umat Kami lantaran lampah maranehna sakarep-karep. 7 Maranehna murugul naringgalkeun Kami. Maranehna bakal careurik lantaran diterapan nandang pasangan, tapi moal aya saurang ge nu bakal ngalaan pasanganana. 8 Kumaha rek tega Kami ka maneh, Israil? Kumaha rek tega Kami ninggalkeun ka maneh? Na tega Kami numpes ka maneh cara ka Adma atawa migawe ka maneh cara ka Seboim? Hate Kami moal mikeun! Kaasih Kami ka maneh kacida gedena. 9 Sakumaha Kami amarahna ge ka maneh, moal ngahukum. Kami moal deui-deui numpes ka Israil, karana Kami teh Allah, lain manusa. Ieu Kami Anu Maha Suci, seja 23
Hosea 11.10-12.3 reureujeungan jeung maraneh. Kami moal nemonan maraneh bari amarah. 10 Umat Kami bakal naluturkeun ka Kami, saupama Kami geus ngagaur ka musuh- musuhna saperti singa. Maranehna bakal gagancangan muru Kami ti kulon. 11 Ti Mesir maranehna bakal daratang, garancang tinanding manuk. Nu ti Asur garancangna tinanding japati. Kami rek mawa maranehna ka imah-imahna deui. Kami, PANGERAN, geus ngandika." 12 PANGERAN ngandika, "Urang Israil geus ngalingkung Kami ku bohong jeung tipu, sarta urang Yuda tetep keneh ngaralawan ka Kami, Allah nu suci tur satia. 12 1 Ti bray beurang nepi ka reup peuting, anu dilampahkeun ku urang Israil taya pisan paedahna tur ngaruksak. Lampah hianat jeung kakejeman maranehna beuki nyebar. Maranehna ngayakeun perjangjian jeung Asur, sarta ngayakeun hubungan dagang jeung Mesir." 2 PANGERAN kagungan tudingkeuneun ka urang Yuda, sarta ka Israil baris ngahukum ku karana kalakuan jalma-jalmana. Kalakuan maranehna ku Mantenna tangtu dibales. 3 Yakub, karuhun maranehna, ngajejekan saderek kembarna waktu aranjeunna di jero kandungan ibuna keneh. Sanggeus dewasa, Yakub malah tarung jeung Allah, 24
25 Hosea 12.4-10 4 ngagelutan malaikat tur meunang gelutna. Ari geus kitu tuluy nangis jeung mundut diberkahan. Ti dinya Allah ngalayad sarta ngandika ka Yakub karuhun urang, di Betel. 5 Allah nu disebut bieu, nya eta PANGERAN Allah Nu Maha Kawasa. PANGERAN teh jenengana-Na, supaya ku karana eta jenengan Mantenna disembah. 6 Ku sabab kitu, eh turunan Yakub, sing percaya ka Allah maraneh, geura baralik deui ka Mantenna. Sing saratia saenya-enyana, sarta sing sabar ngadago nu baris dijalankeun ku Mantenna. 7 PANGERAN ngandika, "Urang Israil sarua curangna jeung urang Kanaan, resep ngabobodo langgananana, ngagunakeun timbangan palsu. 8 Ceuk maranehna, Urang geus beunghar. Urang pinter cari untung. Moal aya anu bisa nuduh yen urang beunghar teh meunang curang. 9 Tapi Kami PANGERAN, Allah maraneh, anu nungtun maraneh budal ti Mesir, rek malikkeun deui maraneh caricing di kemah- kemah, cara barang mimiti didatangan ku Kami di gurun keusik. 10 Kami geus ngandika jeung mere tetenjoan- tetenjoan ka nabi-nabi, sarta ku jalan eta nabi-nabi Kami mere pepeling-pepeling ka umat Kami.
Hosea 12.11-13.2 11 Tapi keukeuh anu disarembah ku maranehna di Gilad teh brahala-brahala. Eta anu nyarembah ka brahala-brahala teh tan wande paraeh. Altar-altar di Gilgal paragi maranehna ngurban-ngurbankeun sapi, bakal jadi tumpukan-tumpukan batu di tegal-tegal." 12 Baheula, Yakub karuhun urang, kabur ka Mesopotamia, sarta di ditu, pikeun meunangkeun pigeureuhaeun nepi ka ngawula ka hiji jelema, mangmiarakeun domba-dombana. 13 PANGERAN geus ngutus hiji nabi, dipiwarang ngajait sarta ngurus umat-Na anu keur dikaniaya ku Mesir. 14 Tapi kalakuan urang Israil pohara matak benduna ka PANGERAN. Maranehna pantes sina paraeh lantaran kalakuanana jarahat. Ku PANGERAN tangtu dihukum, lantaran kalakuanana matak ngarendahkeun Mantenna. 13 1 Jaman bareto, lamun kaom Epraim ngomong, kaom-kaom Israil anu sejenna ngarasa sieun. Kaom Epraim dipikaserab ku maranehna. Tapi eta kaom geus nyieun dosa, ngabarakti ka Baal, ku lantaran kitu maranehna bakal paraeh. 2 Dosana diteruskeun ku nyarieun arca tina logam pikeun disembah, arca tina perak, hasil pangreka pikiran manusa, dijieunna ku leungeun manusa. Kari-kari ceuk maranehna, "Haturanan kurban eta 26
Hosea 13.3-10 arca-arca teh!" Arca-arcana dirupakeun sapi jalu. Heran, manusa-manusa teh nyariuman eta arca-arca! 3 Ku sabab kitu eta jalma-jalma baris leungit, cara halimun isuk-isuk, cara ibun beak ku poyan, cara huut ti pangirikan kabawa angin, cara haseup nu kaluar tina corobong. 4 PANGERAN ngandika, "Ieu Kami PANGERAN, Allah maraneh, anu nuyun maraneh budal ti Mesir. Taya deui Allah maraneh, anu nyalametkeun maraneh, ngan Kami. 5 Kami anu ngaraksa ka maraneh di tanah nu garing di gurun keusik. 6 Tapi sanggeus maraneh arasup ka tanah anu alus, sanggeus beuteung sareubeuh jeung ngarasa taya kakurang, jadi karumaki, paroho ka Kami. 7 Ku sabab kitu, Kami ka maraneh rek nubruk cara singa, cara meong tutul ngadepong megat maraneh di jalan. 8 Kami rek narajang cara biruang anu kaleungitan anak, maraneh ku Kami rek disasaak. Cara singa, Kami rek ngerekeb maraneh, rek dihakan di dinya keneh. Cara sato galak Kami rek nyasaak maraneh. 9 Ari maraneh, urang Israil, ku Kami rek dibasmi! Saha nu rek nulungan? 10 Maraneh marenta raja jeung pamingpin- pamingpin. Na bisaeun maranehna ngajait bangsa? 27
Hosea 13.11-14.1 11 Bari amarah Kami mere raja-raja ka maraneh, sarta bari amarah Kami nyokot deui maranehna. 12 Dosa jeung kadorakaan Israil geus dicatet, sarta catetanana disimpen hade-hade. 13 Israil geus dibere kasempetan hirup. Tapi ku sabab gejul, eta kasempetan teh henteu ditolih, kawas orok geus kari burusut dijurukeun tapi teu daekeun kaluar tina pianakan indungna. 14 Ieu jelema-jelema ku Kami moal dijait ti dunyana nu paraeh, moal direbut tina kakawasaan ajal. Eh ajal, datangkeun pagebug! Eh dunyana nu paraeh, datangkeun panumpes! Kami geus teu karunya ka eta bangsa. 15 Najan Israil hirupna subur montok cara jujukutan, Kami rek ngadatangkeun angin panas ti wetan, ti gurun keusik, anu bakal ngagaringkeun sakabeh cinyusu jeung sumur-sumur, nepi ka ngamusnakeun sagala rupa nu aya hargaan. 16 Samaria kudu dihukum, lantaran ngalawan ka Kami. Jalma-jalmana bakal paraeh di pangperangan, orok-orokna bakal dibanting- bantingkeun kana taneuh, awewe-awewe reuneuh bakal dibaredelan beuteungna." 14 1 Eh urang Israil, geura baralik deui ka PANGERAN, Allah maraneh. Maraneh geus tisoledat jeung tibeubeut ku dosa sorangan. 28
Hosea 14.2-7 2 Geura tarobat ka PANGERAN, sarta ieu paneda ku maraneh unjukkeun ka Mantenna, "Mugi hapunten samudaya kalepatan abdi sadaya, sareng ieu paneda mugi ditampi. Abdi-abdi sumeja muji ka Gusti, sakumaha jangji abdi-abdi kapungkur. 3 Urang Asur teu tiasaeun nyalametkeun, kuda tempur teu tiasa ngabelaan. Moal deui-deui abdi sadaya nyebatkeun yen arca-arca brahala teh Allah abdi-abdi. Nun PANGERAN, mugi kersa mikawelas ka sakur nu parantos teu gaduh saha-saha kangge pamuntangan." 4 PANGERAN ngandika, "Kami rek nyokot umat Kami sina baralik, baris dipikaasih saiklas-iklasna, amarah Kami ka maranehna geus leler. 5 Kami ka urang Israil baris jadi saperti hujan ka tanah nu garing. Maranehna bakal mekar cara kembang beukah, bakal teguh kuat akarna, saperti tatangkalan di Libanon. 6 Hirupna baris mulus sarta mekar, tur endah saperti tangkal jetun, bakal seungit ngadalingding, saperti tangkal kiputri Libanon. 7 Hirupna baris aya deui dina pangraksa Kami, bakal mukti saperti gandum paneneun, leubeut buahna saperti tangkal anggur di jero kebon. Maranehna bakal kasohor, sasohor anggur ti Libanon. 29
Hosea 14.8-9 8 Urang Israil moal pakait deui jeung brahala-brahala, Kami anu baris ngajawab panyambatna, anu baris miarana, Kami nu jadi panyalindunganana, ngauban saperti tangkal nu daunna harejo sapapanjangna. Nya Kami anu jadi sumber berkah maranehna." 9 Muga sakur nu bijaksana paham ka nu ditulis di dieu sarta nyimpen hal eta dina hatena. Jalan ti PANGERAN kabeh bener, sarta jalma nu bener lampahna naluturkeun eta jalan. Sabalikna nu daroraka bakal titarajong sarta lalabuh lantaran teu daek make eta jalan. 30
Yoel 1 1 Ieu pangandika PANGERAN ka Yoel putra Petuel: 2 Eh nu geus karolot, darengekeun! Eh sakur nu aya di Yuda, regepkeun! Di jaman maraneh, atawa jaman karuhun maraneh, naha kungsi aya kajadian kawas kieu? 3 Caritakeun hal eta ka anak maraneh, anak maraneh sina nyaritakeun deui ka anak- anakna, anak maranehna sina nyaritakeun deui ka turunanana. 4 Abrulan simeut merul pasusul-susul, narapuk kana paneneun. Anu nyesa urut abrulan ieu, beak digalaksak ku abrulan itu. 5 Eh nu marabok, geura areling jeung careurik geura tingjarerit eh tarukang nginum anggur! Sabab buah anggur keur nyieun inuman geus lebur. 6 Nagri urang diambreg ku balad simeut, baredas tur kacida lobana, huntuna saseukeut huntu singa. 7 Pelak anggur urang lebur tangkal-tangkal kondang beak digarayeman, kulitna beak disaregetan, nepi ka dahan-dahanna boleklak bodas. 8 Umat geura midangdam cara mojang ngabangingik, ditinggalkeun maot ku pisalakieunana.
Yoel 1.9-16 9 Taya gandum taya anggur keur sanggakeuneun ka Bait Allah; imam-imam prihatin, teu baroga baktikeuneun ka PANGERAN. 10 Kebon-kebon saruwung, taneuhna nguyung lantaran gandumna lebur pelak anggur tangkalna gararing, tangkal jetun aralum. 11 Para patani geura nalangsa, nu ngarebon anggur geura ngarungun, lantaran gandum jeung hanjeli, sagala rupa paneneun ruksak binasa. 12 Tangkal-tangkal anggur aralum, tangkal- tangkal kondang parerang, tangkal bubuahan ngarangrangan terus paraeh, kasuka jalma-jalma geus sirna. 13 Eh imam-imam anu laladen di altar, geura dibaraju karung jeung careurik! Geura arasup ka Bait Allah jeung midangdam sapeupeuting! Lantaran geus euweuh gandum jeung anggur pikeun baktikeuneun ka Allah maraneh. 14 Parentahkeun, jalma-jalma sina paruasa; umumkeun yen kudu ngayakeun sidang! Kumpulkeun para pamingpin jeung sakabeh urang Yuda ka Bait Allah, gedong PANGERAN Allah maraneh, sina sasambat ka Mantenna. 15 Poena PANGERAN tereh datang, poena Nu Maha Kawasa baris ngadatangkeun karuksakan. Eta poe estu matak sieun! 16 Urang ngan semet bisa melong gandum paneneun urang diruksak. Di Bait Allah 2
Yoel 1.17-2.4 kagungan Allah urang geus teu aya kahegaran. 17 Binih paraeh dina taneuh garing. Geus euweuh gandum keur simpeneun, leuit-leuit jadi karosong jeung tingtalambru. 18 Sapi-sapi tingaremoh bangun susah, sampalanana teu jarukutan; domba-domba kalaparan. 19 Abdi sasambat ka Gusti, nun PANGERAN, jalaran sampalan sareng tatangkalan gararing, sapertos anu diduruk ku seuneu. 20 Malah sato-sato alas ge sasambat ka Gusti, jalaran walungan-walungan ngoletrak saraat. 2 1 Tiup tarompet! Sadakeun tangara di Gunung Sion, gunung suci Allah. Ngadegdeg, eh urang Yuda! Karana poena PANGERAN tereh datang. 2 Poe eta bakal angkeub jeung poek, hideung kasaput ku mega. Bakal datang balad simeut, kacida lobana, lir poek ngarungkupan gunung-gunung. Ti baheula acan aya nu sarupa kitu, jeung engkena moal aya deui. 3 Saperti seuneu, eta simeut-simeut ngakan beak pepelakan. Memeh disorang ku eta, tanah teh lir Taman Eden, sanggeus disorang, geus jadi tegal burindil, sagalana taya nu kalarung. 4 Eta simeut-simeut bangunna siga kuda, laju lumpatna saperti kuda tempur. 3
Yoel 2.5-13 5 Waktu tingaracleng di puncak-puncak gunung, tinggarerit sada kareta perang, jeung tingbeletok sada jarami kahuru, tur siga ditata lir pasukan prajurit siap tempur. 6 Ana eta maju beuki deukeut, jalma-jalma kabeh miris, beungeutna sarepa. 7 Nararajang lir para prajurit, naraekan tembok lir para serdadu. Laju lempeng muru ka hareup, teu pungkal-pengkol 8 atawa nyedek ka jalan baturna. Maju bareng norobos kabeh panghalang, taya nu bisa megatan. 9 Breg ambreg ka jero kota, ngaluncatan tembok-tembok, naraekan imah-imah, terus arasup tina jandela kawas bangsat. 10 Mun eta geus maju, bumi inggeung langit oyag panonpoe jeung bulan jadi poek bentang-bentang pareum cahayana. 11 Gentra PANGERAN jumegur ngatur tentara-Na. Balad-Na nya gede nya rosa, taat kana parentah-Na. Poena PANGERAN matak sieun kabina-bina. Saha nu bisa tagen? 12 PANGERAN nimbalan, "Tapi ayeuna keneh geura tarobat sing bener, geura baralik deui ka Kami, kalawan puasa jeung midangdam. 13 Tembongkeun yen hate maraneh rakacak ku rasa kaduhung, teu cukup ku nyosoeh pakean." Geura baralik deui ka PANGERAN, Allah maraneh, Mantenna bageur jeung karunyaan, sabar sarta pengkuh kana jangji, 4
Yoel 2.14-20 salilana kersa maparin hampura, moal ngahukum. 14 Sugan bae PANGERAN Allah maraneh kersa robah manah-Na, sarta ngaberkahan maparin loba paneneun, sangkan maraneh bisa ngabaktikeun gandum jeung anggur ka Mantenna. 15 Tiup tarompet di Gunung Sion, parentahkeun kudu paruasa, embarkeun yen kudu ngayakeun musawarah! 16 Jalma-jalma sina kumpul, sina ngayakeun gempungan suci. Nu karolot kudu jonghok, barudak jeung orok-orok ge bawa. Malah nu alanyar kawin ge kudu marilu, sina kalaluar ti imah-imahna. 17 Para imam anu laladen ka PANGERAN antara altar jeung lawang Bait Allah, kudu sasambat bari careurik: "Nun PANGERAN, sing hawatos ka umat Gusti. Abdi-abdi ulah diantep dihina ku bangsa sanes, sareng dipoyok ku ucapan, Mana Allah maraneh teh?" 18 Geus kitu PANGERAN kersa malire deui ka tanah-Na, sarta hawatoseun ka umat-Na. 19 Panyambat maranehna diwaler: "Ayeuna maraneh rek dibere deui gandum, Maraneh tangtu sugema jeung moal dihina deui ku bangsa batur. 20 Eta balad simeut anu daratangna ti kaler, ku Kami rek disingkirkeun. Sawareh rek diusir ka gurun keusik. Barisan hareupna 5
Yoel 2.21-27 rek diusir ka Laut Paeh, barisan tukangna ka Laut Tengah. Ku Kami rek dibasmi, bangke-bangkena disina bau, lantaran geus nyilakakeun ka maraneh. 21 Lahan-lahan, maraneh ulah sarieun, masing saruka jeung barungah ku damel PANGERAN ka maraneh. 22 Sato-sato, maraneh ulah sarieun. Sampalan-sampalan harejo tatangkalan baruahan, loba kondang, loba anggur. 23 Urang Sion, maraneh sing barungah, sing saruka ku damel PANGERAN Allah maraneh, ka maraneh. Mantenna maparin cukup hujan dina usum muguran, nurunkeun hujan dina usum tiis, sarta dina usum semi, cara sasari. 24 Tempat-tempat pangirikan bakal parinuh ku gandum, bak-bak gigireun pameresan bakal mudal ku anggur jeung minyak jetun. 25 Naon-naon anu geus musna sajeroning taun-taun panen maraneh beak ku simeut, ku Kami rek dipulihkeun, sabab Kami anu ngadatangkeun eta balad simeut. 26 Maraneh bakal loba dahareun, bakal sareubeuh, bakal maruji ka PANGERAN Allah maraneh, anu geus midamel kaajaiban- kaajaiban pikeun maraneh. Umat Kami moal aya nu ngahina deui. 27 Sanggeus kitu maneh, Israil, bakal ngarasa yen Kami aya di tengah-tengah maneh, sarta taya deui Allah maraneh, ngan 6
Yoel 2.28-3.2 Kami, PANGERAN. Umat Kami moal aya nu ngahina deui." 28 "Geus kitu Kami bakal ngeusikeun roh Kami ka unggal jalma. Anak maraneh lalaki awewe bakal ngucapkeun amanat-amanat Kami. Nu geus karolot bakal marareunang impian, nu ngarora bakal marareunang tetenjoan. 29 Malah badega-badega, awewe, lalaki waktu eta bakal dieusian ku roh Kami. 30 Mangsa eta Kami rek nyieun tanda- tanda galagat di langit, kitu deui di bumi, bakal aya caah getih, seuneu, jeung gumpelan-gumpelan haseup. 31 Panonpoe bakal jadi poek, bulan jadi beureum kawas getih. Eta kabeh bakal kajadian memeh cundukna poena PANGERAN anu pohara hebatna jeung pikasieuneunana. 32 Tapi sing saha anu menta tulung ka PANGERAN, tangtu dirahayukeun, sakumaha timbalan PANGERAN, Nu araya di Yerusalem, sawareh aya nu bakal salamet; saha-saha anu ku Kami kapilih, tangtu rahayu." 3 1 PANGERAN ngandika, "Mangsa eta, Yuda jeung Yerusalem ku Kami rek disina mukti deui. 2 Kami rek ngumpulkeun bangsa-bangsa, rek digiring ka Lebak Pangadilan. Di dinya, sagala kalakuanana ka umat Kami rek diadilan. Maranehna geus ngacak-ngacak urang Israil, 7
Yoel 3.3-10 dibacacarkeun di nagri-nagri sejen, jeung geus ngabagi-bagi Israil, tanah Kami. 3 Maranehna ngalung dadu, ngundi saha nu bakal meunang tawanan. Barudak awewe lalaki dijarual, dijieun budak beulian, duitna dipake lacur jeung meuli inuman. 4 Rek dijieun kumaha Kami ku maraneh, eh Tirus, Sidon, jeung wilayah Pelisti sakuliahna? Maraneh rek males pulih ka Kami? Lamun enya kitu, Kami ge baris gancang ngabales deui ka maraneh. 5 Maraneh geus ngarampasan perak jeung emas milik Kami, sarta ngakut harta kakayaan Kami ka kuil-kuil maraneh. 6 Maraneh geus ngaboyong urang Yuda jeung urang Yerusalem, dijauhkeun ti nagrina sorangan sarta dijarual ka urang Yunani. 7 Ayeuna ku Kami rek dicokot deui ti dinya, ti tempat dijualna. Kalakuan maraneh ka maranehna ku Kami rek dibales. 8 Anak maraneh, awewe, lalaki, ku Kami rek dijual ka urang Yuda, sarta ku maranehna baris dijarual deui ka nu jauh, ka urang Syeba. Kami, PANGERAN, geus ngandika. 9 Embarkeun kieu ka sakabeh bangsa: Geura tatan-tatan perang, panggil prajurit-prajurit, kumpulkeun serdadu-serdadu, terus maju! 10 Mata-mata wuluku jieunan pedang, peso-peso pangkas jieunan tumbak. Nu halengker oge kudu milu jurit. 8
Yoel 3.11-18 11 Eh bangsa-bangsa sakurilingna, masing gancang dararatang, karumpul di ditu di lebak." Nun PANGERAN, kintunkeun balad Gusti, sina narajang ka maranehna. 12 "Eta bangsa-bangsa sina tatan-tatan, sina maruru ka Lebak Pangadilan. Di dinya Kami, PANGERAN, baris ngaadilan bangsa-bangsa nu araya di sakurilingeun umat Kami. 13 Maranehna pohara jarahatna. Babad rubuh cara ngababad gandum dina usum panen, giles ancur cara ngagiles buah anggur anu mucung dina pameresan, nepi ka cai anggurna mudal. 14 Mangrebu-rebu lobana nu araya di Lebak Pangadilan. Nya di dinya poena PANGERAN bakal gancang-gancang datang. 15 Panonpoe jeung bulan jadi poek, bentang-bentang pareum cahayana." 16 PANGERAN ngagaur ti Gunung Sion, gentra-Na ngageleger ti Yerusalem, bumi jeung langit aringgeung. Tapi umat-Na mah baris diraksa. 17 "Maneh, Israil, mun geus kitu bakal nyaho, yen Kami teh PANGERAN, Allah maraneh, Kami jumeneng di Sion, gunung Kami anu suci. Yerusalem bakal jadi kota suci, moal karebut deui ku bangsa sejen. 18 Mangsa eta, gunung-gunung bakal katutup ku kebon anggur, pasir-pasir pinuh ku ingon-ingon, di sakuliah Yuda bakal loba 9
Yoel 3.19-21 cai. Hiji walungan bakal ngocor ti Bait Allah PANGERAN nyaian Lebak Akasia. 19 Ari Mesir bakal jadi gurun keusik, Edom bakal burakrakan taya jalmaan, lantaran maranehna geus narajang nagri Yuda, jeung maehan rahayat anu teu salah. 20 Kami rek mangmaleskeun sakur anu geus diparaehan, nu maraehanana moal dihirupan. 21 Tapi Yuda jeung Yerusalem salawasna bakal aya pangeusina, sarta Kami, PANGERAN, baris matuh di Gunung Sion." 10
Amos 1 1 Ieu kasauran Amos, pangangon domba ti kota Tekoa. Dua taun samemeh aya kajadian lini, waktu Usia ngarajaan nagri Yuda jeung Yarobam putra Yoas ngarajaan nagri Israil, Allah ka Amos ngawahyukeun hal-hal ngeunaan Israil. 2 Saur Amos, "PANGERAN ngagaur ti Gunung sion, gentrana ngageleger ti Yerusalem. Sampalan-sampalan gararing, Gunung Karmel jukutna perang." 3 Dawuhan PANGERAN, "Urang Damsik pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku kami baris dihukum. Maranehna geus migawe kakejeman anu pohara biadabna ka urang Gilad. 4 Karaton buatan Raja Hasael ku kami rek dibeakkeun ku seuneu, benteng-benteng Raja Benhadad rek dihuru. 5 Gapura-gapura Damsik rek diburak-barik. Pangeusi Lebak Awen jeung raja di Bet Eden rek disingkirkeun. Urang Siria sina dibuang ka tanah Kir." 6 Dawuhan PANGERAN, "Urang Gasa pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku Kami baris dihukum. Maranehna geus ngerid hiji bangsa sagemblengna dijieun jalma beulian, dijual ka urang Edom.
2 Amos 1.7-14 7 Kuta-kuta Gasa ku Kami rek dibeakkeun ku seuneu, benteng-bentengna rek dihuru. 8 Para pangereh kota Asdod jeung Askelon ku kami rek disingkirkeun. Kota Ekron arek dihukum, sarta urang Pelisti nu taringgaleun bakal paraeh." 9 Dawuhan PANGERAN, "Urang Tirus pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku kami baris dihukum, sabab geus ngerid hiji bangsa sagemblengna ka pangbuangan di Edom, ingkar tina jangji seja duduluran. 10 Kuta-kuta Tirus arek dibeakkeun ku seuneu, bentengna rek dihuru." 11 Dawuhan PANGERAN, "Urang Edom pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku Kami baris dihukum. Sakitu ka dulur-dulurna, ka Israil, nempuh tur taya rasrasan, amarahna taya watesna, henteu lemper-lemper. 12 Ku sabab kitu kota Tman arek dibeakkeun ku seuneu, benteng-benteng di Bosra rek dihuru." 13 Dawuhan PANGERAN, "Urang Amon pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku kami baris dihukum. Waktu maranehna perang pikeun ngalegaan wewengkonna, di Gilad nepi ka ngabedelan beuteung awewe-awewe nu keur rareuneuh. 14 Kuta-kuta Raba arek dibeakkeun ku seuneu, benteng-bentengna rek dihuru. Dina
3 Amos 1.15-2.6 poean perang, di dinya bakal tingjarerit, sarta anu tarung ragotna lir angin ribut. 15 Rajana jeung para pajabatna bakal diakut ka pangbuangan." 2 1 Dawuhan PANGERAN, "Urang Moab pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku Kami baris dihukum. Maranehna geus ngapeskeun tulang-taleng raja Edom, diduruk dijieun lebu. 2 Nagri Moab ku Kami rek dibeakkeun ku seuneu, jeung benteng Keriot arek dihuru. Urang Moab bakal paraeh dina guyurna perang, dibarung ku gorowokna serdadu-serdadu jeung sora tarompet. 3 Pangereh jeung para pamingpin nagri Moab ku Kami bakal diparaehan." 4 Dawuhan PANGERAN, "Urang Yuda pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku Kami baris dihukum. Maranehna geus miceun pangajaran Kami, henteu ngarestokeun parentah-parentah Kami. Geus disasabkeun ku allah-allah palsu nu disarembah ku karuhun-karuhunna baheula. 5 Ku sabab kitu Yuda ku Kami rek dibeakkeun ku seuneu, benteng-benteng Yerusalem arek dihuru." 6 Dawuhan PANGERAN, "Urang Israil pek deui, pek deui migawe dosa. Ku sabab kitu geus pasti ku Kami baris dihukum. Maranehna ngajual jalma anu jalujur dijieun jalma beulian, pedah teu barisaeun mayar hutang
Amos 2.7-13 lantaran mariskin, sendal sapasang ge teu kuat nebus. 7 Nu lalemah jeung taya daya dikekeyek dikaniaya, nu mariskin disina nyalingkir. Anak jeung bapa sapatemon jeung badega awewe anu eta keneh, ngapeskeun kasucian jenengan Kami. 8 Di saban tempat ibadah harees make papakean beunang nyokot ti nu mariskin dijieun tandon hutang. Di jero Bait Allah ngarinum anggur beunang nyokot ti nu baroga hutang ka maranehna. 9 Tapi, eh umat Kami, pang Kami numpes urang Emor anu jarangkung lir tangkal kiputri tur karuat lir tangkal jati teh keur maraneh. 10 Maraneh ku Kami dikaluarkeun ti Mesir, dibawa meuntasan gurun keusik lilana opat puluh taun, tuluy dibere tanah urut urang Emor pikeun dijadikeun nagri maraneh sorangan. 11 Sawatara anak maraneh aya nu ku Kami dipilih jadi nabi, sawatara nonomanana aya anu dijadikeun Nasir. Lain kitu, eh urang Israil? Kami PANGERAN, kapan geus ngandika. 12 Tapi Nasir-nasir teh ku maraneh disina ngarinum anggur, sarta nabi-nabi dilarang nepikeun pangandika Kami. 13 Ayeuna maraneh ku Kami rek didedetkeun kana taneuh nepi ka ngadengek, kawas padati ngageret beurat teuing ku gandum. 4
Amos 2.14-3.6 14 Anu tarik lumpat ge moal bisa lolos, nu baredas tanagana bakal musna, serdadu-serdadu moal bisa nyalametkeun diri. 15 Anu nyarikep jamparing moal bisa tagen, nu tarik lumpat moal bisa ngejat, nu tarumpak kuda moal bisa kabur mawa nyawana. 16 Prajurit nu pangwanianana ge poe eta mah bakal miceun pakarangna tuluy kabur." Kitu timbalan PANGERAN. 3 1 Eh, urang Israil, darengekeun ieu pangandika ti PANGERAN perkara maraneh, sakumna bangsa anu ku Mantenna enggeus dijait ti Mesir. Kieu pangandika-Na, 2 "Ti sakumna bangsa sajagat, ngan maraneh anu ku Kami diperhatikeun jeung diurus. Eta sababna dosa maraneh teh pohara, sarta eta sababna dosa maraneh ku Kami bakal dihukum." 3 Naha bisa dua jalma indit babarengan lamun teu badami heula? 4 Ari singa di leuweung naha osok ngagaur lamun tacan manggih mangsa? Ari singa ngora naha osok ngagerem dina guhana lamun tacan beubeunangan? 5 Ari manuk naha beunang kaleugeut lamun henteu dibibitaan heula ku eupan? Ari senteg naha sok ngajeplak lamun taya nu narajang? 6 Lamun tarompet perang geus disadakeun, naha lain matak ngadegdeg pangeusi kota? 5
Amos 3.7-12 Naha balahi bisa tumiba ka hiji kota lamun lain kersaning PANGERAN? 7 PANGERAN Nu Maha Agung moal waka midamel naon-naon samemeh ngawahyukeun heula rarancang Mantenna ka para abdi-Na, nya eta nabi-nabi. 8 Lamun singa ngagaur saha anu teu ngarasa gimir? Lamun PANGERAN Nu Maha Agung geus ngandika, saha anu bisa nyegah sangkan ulah aya anu ngembarkeun? 9 Umumkeun ka nu caricing di karaton Mesir jeung karaton Asdod, kieu: "Geura kumpul di pasir-pasir nu ngalingkung Samaria. Tenjo kumaha poharana kakusutan jeung kajahatan di dinya." 10 Dawuhan PANGERAN, "Eta jalma-jalma ngareusian gedong-gedongna anu galede ku barang-barang hasil kajahatan jeung katelengesan. Maranehna malah nepi ka teu nyarahoeun sangkan jujur teh kudu kumaha. 11 Ku sabab kitu nagrina bakal dikepung ku musuh, pertahananana bakal tumpur, gedong-gedongna ahu galede bakal dirayah." 12 Dawuhan PANGERAN, "Saperti domba anu dihakan singa, anu beunang deui ku nu ngangonna ngan sukuna sapasang atawa ngan ceulina sabeulah, urang Samaria oge, anu ayeuna keur senang-senang ngaredeng dina katil nu aralus, engke ngan kari saeutik. 6
7 Amos 3.13-4.4 13 Ayeuna darengekeun, sarta turunan Yakub bere nyaho," timbalan PANGERAN Nu Maha Agung jeung Maha Kawasa. 14 "Dina poean Kami ngahukum urang Israil, altar-altar di Betel ku Kami baris digempur, tungtung-tungtung juruna rek dipotong-potongkeun sina ragragan kana taneuh. 15 Imah-imahna paragi musim tiis jeung musim panas rek diancur-ancurkeun. Imah- imah anu dihias ku gading rek diburak-barik. Imah-imah galede kabeh rek digempur." 4 1 Darengekeun, eh awewe-awewe urang Samaria, anu beuki lalintuh siga sapi-sapi Basan anu alus parab, tukang neungteuinganan anu lalemah, tukang ngajepit nu miskin, tukang ngurihit ka salaki menta dicukup inuman keras! 2 PANGERAN Nu Maha Agung tur suci geus ikrar kieu, "Poena bakal datang maranehna bakal digusur ku kakait kawas lauk anu kakait ku useup. 3 Maraneh bakal disered kana tembok beulah anu pangnampeuna, dicentok lung dibelewerkeun." 4 PANGERAN Nu Maha Agung ngadawuh, "Eh urang Israil, geura ka Betel tempat nu suci. Pek diditu nyieun dosa ari kudu mah! Geura ka Gilgal, pek di ditu nyieun dosa sing puas! Jig ka daritu mawa sato keur kurbankeuneun
8 Amos 4.5-10 saban isuk, jeung mere perpuluhan saban tilu poe sakali. 5 Jig geura ngabaktikeun roti tanda nganuhunkeun ka Allah, tuluy agul-agul pedah ngabaktikeunana dileuwihan! Memang kitu karesep maraneh! 6 Kota-kota maraneh kabeh didatangan bahla kalaparan. Kami anu ngadatangkeunana, tapi maraneh henteu baralik deui ka Kami. 7 Waktu pepelakan maraneh kacida perluna ku hujan, hujan ku Kami ditahan. Kami nurunkeun hujan ka kota nu ieu, tapi ka kota nu itu mah henteu. Hujan turun ka lahan nu ieu, lahan nu itu mah angger garing. 8 Bari lalungse lantaran halabhab, jalma- jalma ti sababaraha kota arindit ka kota sejen, ngarep-ngarep sugan manggih cai, tapi di batur ge cai teu cukup keur nginum-nginum acan. Tapi angger maraneh henteu baralik deui ka Kami. 9 Kami ngirimkeun angin panas, pepelakan maraneh nepi ka parerang. Kebon-kebon maraneh, kebon anggur, tangkal kondang, tangkal jetun, beak digalaksak ku simeut. Tetep keneh maraneh henteu baralik deui ka Kami. 10 Maraneh dikeunaan pagebug kawas pagebug anu di Mesir. Barudak ngorana ku Kami disina paraeh dina perang, kuda maraneh dijarah. Irung maraneh ku Kami dipinuhan ku bau bangke anu meleber ti
Amos 4.11-5.5 pakemahan maraneh. Tapi tetep maraneh henteu baralik deui ka Kami. 11 Maraneh sawareh ku Kami ditumpes, sakumaha Kami numpes Sadumu jeung Gomora. Anu harirup keneh ge geus kawas kayu tutung sesa kabeuleum. Tapi angger keneh bae, maraneh henteu baralik deui ka Kami," timbalan PANGERAN. 12 "Ku sabab kitu, eh urang Israil, maraneh geus pasti ku Kami dihukum. Pek geura sadia nyanghareupan hukuman ti Kami!" 13 Nya Allah nu ngadamel gunung-gunung, nu ngayakeun angin. Eusi manah-Na ditembrakkeun ka manusa. Mantenna anu ngaganti beurang ku peuting, anu angkat dina puncak bumi. Jenengana-Na, PANGERAN Allah Nu Maha Kawasa. 5 1 Darengekeun eh urang Israil, darengekeun ieu lagu anu ngalengis: 2 Parawan Israil geus tibeubeut, hamo menyat deui! Ngajoprak dina taneuh pada ninggalkeun, taya nu haat nulungan. 3 PANGERAN Nu Maha Agung ngandika, "Hiji kota di Israil ngiangkeun sarebu prajurit, nu bisa mulang ngan saratus. Kota nu hiji deui ngiangkeun saratus, nu bisa mulang ngan sapuluh." 4 Dawuhan PANGERAN ka urang Israil, "Hiap ka Kami, tangtu rahayu. 5 Lamun rek ngabarakti ulah arindit ka Bersyeba. Mun arek neangan Kami ulah 9
Amos 5.6-12 ka Betel, sabab Betel bakal tumpur. Ulah neangan ka Gilgal, sabab urang Gilgal bakal cilaka diboyong." 6 Geura datang ka PANGERAN sangkan rahayu. Upama henteu tarobat, tinangtu Mantenna nyamber saperti seuneu ka urang Israil. Seuneu bakal ngaduruk urang Betel, seuneuna moal aya nu bisa mareuman. 7 Cilaka maraneh, eh tukang nangtang kaadilan, tukang ngalanggar hak pada jalma! 8 PANGERAN ngadamel bentang-bentang, bentang Tujuh jeung Orion. Mantenna ngaganti poek ku caang, ngaganti beurang ku peuting. Mantenna nyaur cai ti laut, dikucurkeun ka daratan. Jenengan Mantenna PANGERAN. 9 Mantenna numpes anu karawasa katut pertahananana. 10 Maraneh ijid ka sakur anu ngalawan kateuadilan jeung ka nu ngomong saenyana di pangadilan. 11 Maraneh ngajepit nu mariskin, ngarampasan gandumna. Ku sabab kitu, maraneh moal bisa nyicingan imah-imah gedong beunang maraneh nyieun. Moal bisa nginum anggur ti kebon anggur beunang maraneh melak. 12 Sabab tetela pisan ka Kami dosa maraneh pohara gedena, kajahatan maraneh teu kira-kira. Maraneh nyusahkeun jalma-jalma anu balener. Maraneh resep disogok, sarta 10
Amos 5.13-18 nyegah sangkan nu mariskin ulah meunang kaadilan di pangadilan. 13 Anu matak, dina jaman anu jahat kawas kitu mah jalma teh leuwih utama lamun cicing. 14 Usahakeun migawe nu bener, ulah migawe nu jahat, supaya bisa hirup. Lamun kitu, PANGERAN, Allah Nu Maha Kawasa bakal kersaeun nyarengan, sakumaha pamenta maraneh. 15 Kudu ijid kana kajahatan, pikaresep lampah bener, adegkeun kaadilan di pangadilan, malakmandar PANGERAN kersaeun mikawelas ka nu harirup keneh di ieu bangsa. 16 PANGERAN Nu Maha Agung jeung Maha Kawasa, nimbalan, "Di unggal jalan di kota, jalma-jalma bakal careurik aluk-alukan. Malah patani-patani ge bakal dicaralukan diajak nyeungceurikan nu geus paraeh, bareng jeung jalma-jalma anu diupah nyeungceurikan. 17 Di kebon-kebon anggur ge bakal aya nu maridangdam. Hal eta tangtu kajadian, sabab Kami tangtu datang ngahukum maraneh." Kitu timbalan PANGERAN. 18 Cilaka maraneh, ngarep-ngarep kana poena PANGERAN! Da naon pihadeeunana eta poe keur maraneh? Pikeun maraneh mah eta teh poek, lain poe caang. 11
Amos 5.19-27 19 Keur maraneh mah ibarat kabur ti singa amprok jeung biruang! Atawa cara nu datang ka imah, barang nyabak tembok, ari cok dipacok oray! 20 Poena PANGERAN bakal mawa poek, lain mawa caang, hiji poe mendung, lain poe anu bengras. 21 Timbalan PANGERAN, "Kami ijid jeung geus teu tahan pesta-pesta agama maraneh! 22 Kami embung nampa kurban beuleuman jeung kurban kadaharan ti maraneh. Kami embung nampa sato-sato beunang ngalintuhan anu ku maraneh dibaktikeun ka Kami. 23 Meugeus eureunan nyanyian-nyanyian maraneh anu ngagandengan, sarta Kami teu hayang ngadenge sora kacapi maraneh. 24 Sabalikna jalankeun kaadilan lir walungan ngocor, jalankeun kajujuran sing saibarat walungan anu teu saat-saat. 25 Eh urang Israil, di jero opat puluh taun Kami nuyun maraneh di gurun keusik, Kami teu menta kurban-kurban, teu menta pangbakti. 26 Ayeuna, ku sabab maraneh geus nyarembah ka arca Sakut, dewa anu ku maraneh dijieun raja, jeung ka Kewan dewa bentang maraneh, maraneh bakal ngagogotong eta arca-arca, 27 waktu maraneh engke ku Kami dipiceun ka pangbuangan di beulah ditueun Damsik." 12
13 Amos 6.1-7 Kitu dawuhan PANGERAN, anu jenengana-Na Allah Nu Maha Kawasa. 6 1 Cilaka maraneh, eh anu keur sarenang hirup di Sion, jeung anu keur ngarasa aman hirup di Samaria maraneh para pangagung Israil bangsa nu gede, anu biasana sok dipentaan tulung ku rahayat! 2 Teang, ilik ka kota Kalne, ti dinya tuluykeun ka Hamat kota gede, terus ka kota Gat di tanah Pelisti. Kumaha eta teh leuwih hade ti batan karajaan Yuda jeung karajaan Israil? Kumaha wewengkonna leuwih lega ti batan nagara maraneh? 3 Maraneh tangtu arembung nyorang eta poe cilaka, tapi kalakuan maraneh malah ngagancangkeun datangna eta picilakaeun. 4 Eta poe kacida matak cilakana ka maraneh, anu ayeuna keur sarenang ngedeng dina ranjang nu aralus, anu ayeuna pesta-pesta dalahar daging anak sapi jeung daging anak domba. 5 Maraneh resep ngarang lalaguan cara Daud jeung dilagukeun ku kacapi. 6 Maraneh ngarinum anggur sapinggan pinuh, awak make seuseungitan nu marahal. Maraneh nalangsa Israil ancur. 7 Ku sabab kitu engke maraneh nu pangheulana bakal indit ka pangbuangan. Pesta-pesta jeung perjamuan-perjamuan maraneh moal aya deui.
Amos 6.8-14 8 PANGERAN Nu Maha Kawasa geus ngingetan keras, dawuhana-Na: "Kami ijid kana kasombongan urang Israil, teu resep ka gedong-gedongna najan aralus. Ibukota maranehna jeung sagala rupa nu aya di dinya ku Kami rek diselehkeun ka musuh." 9 Mun tina sakulawarga aya nu nyesa sapuluh urang, eta sesa kabeh bakal tumpes. 10 Mayitna bakal dikaluarkeun ti imah ku barayana anu kudu nguburkeun. Eta barayana bakal nyalukan ka nu harirup keneh di imah, "Aya keneh nu sejen di dinya?" Tembalna, "Euweuh!" Ceuk nu rek nguburkeun, "Geus atuh, cicing! Urang kudu ati-ati, nyebut jenengan PANGERAN ge ulah." 11 Lamun PANGERAN geus nimbalan, imah-imah nu gede nu leutik bakal ancur burak-barik. 12 Bisaeun kuda lumpat di gunung batu? Na aya jelema anu masangan sapi tuluy ngawuluku laut? Tapi ku maraneh mah kaadilan teh dijieun racun, nu bener disebut salah. 13 Maraneh agul bisa ngarebut kota Lodebar, tuluy susumbar, "Ngajabel Karnaim tangtu bisa, urang kuat." 14 PANGERAN Allah Nu Maha Kawasa ku manten ngadawuh, "Eh urang Israil, Kami rek ngadatangkeun hiji balad asing nu bakal ngajabel nagri maraneh. Eta balad bakal ngabereg ka maraneh ti kaler ti jalan anu ka 14
Amos 7.1-7 Hamat, terus nepi ka Lebak Araba di beulah kidul." 7 1 Kaula meunang titingalan ti PANGERAN Nu Maha Agung. Dina eta titingalan, kaula ningal Mantenna nyiptakeun pirang-pirang simeut, waktu jarami pikeun raja geus dibabad, sarta jukut mimiti jaradi dina urutna. 2 Eta simeut-simeut ngahakanan nepi ka beak sawarnaning tutuwuhan naon bae nu aya di jero nagri. Pok kaula unjukan, "Nun PANGERAN Nu Maha Agung, mugi umat Gusti dihapunten. Bade tiasaeun tahan kumaha, margi maranehna sakitu alitna sareng hengker." 3 PANGERAN leler manah-Na tuluy ngawaler, "Eta nu katenjo ku maneh moal kajadian." 4 Kaula meunang deui titingalan ti PANGERAN Nu Maha Agung. Kaula ningal Mantenna keur sasayagian rek ngahukum umat-Na ku seuneu. Eta seuneu geus ngaduruk beak sagara gede handapeun bumi, tur geus mimiti ngaduruk daratan. 5 Pok kaula unjukan, "Parantos, nun Gusti PANGERAN! Bade tahan kumaha umat Gusti, margi maranehna sakitu alitna sareng hengker." 6 PANGERAN leler deui manah-Na, seug ngawaler, "Nu ieu ge moal kajadian." 7 Kaula meunang deui titingalan ti PANGERAN. Kaula ningal Mantenna keur ngadeg di sisi hiji kuta nu geus diukur ku 15
16 Amos 7.8-13 tali gantung, panangana-Na nyepeng eta tali gantung. 8 Mantenna mariksa, "Nenjo naon, Amos?" Piunjuk kaula, "Ningal tali gantung." Dawuhana-Na deui, "Kami make ieu tali gantung pikeun nuduhkeun yen umat Kami lir kuta nu nangtungna teu lempeng. Anu matak Kami moal robah deui niat, maranehna kudu dihukum. 9 Tempat-tempat anu dipake tempat ibadah ku anak incu Ishak ku Kami rek diancurkeun. Tempat-tempat suci di Israil rek diruntuh-runtuhkeun. Turunan Raja Yarobam arek ditumpes." 10 Amasia, imam di Betel ngirim laporan ka Yarobam, raja Israil, laporanana: "Amos nuju sakait sareng rahayat bade ngalawan ka Kangjeng Raja. Omonganana matak ngaruntagkeun nagara. 11 Kieu sanggemna: Yarobam bakal perlaya, tiwas kasambut perang. Urang Israil bakal diboyong ti nagrina." 12 Ti dinya Amasia ngomong kieu ka Amos, "Geus, geura eureun, nabi! Ka ditu geura balik ka nagri Yuda. Kotbah maneh ucapkeun di ditu bae, sangkan dibayar ku urang ditu. 13 Maneh teu meunang wewejang deui di dieu, di Betel. Di dieu mah tempat paragi raja ngajalankeun ibadah, tempat ibadah nasional!"
Amos 7.14-8.3 14 Waler Amos, "Kaula lain nabi anu malar bayaran. Kaula saenyana tukang ngangon jeung tukang ngurus pelak kondang. 15 Tapi ku PANGERAN dicandak tina pagawean ngangon, diparentah kudu ngemban pangandika-Na ka urang Israil. 16 Ayeuna, reungeukeun ieu pangandika PANGERAN. Anjeun ngalarang kaula ngawejang, ngalarang kaula ngomongan urang Israil. 17 Ku sabab kitu, Amasia, kieu pangandika PANGERAN perkara anjeun, Pamajikan maneh bakal ngalacurkeun diri di jero kota. Anak-anak maneh awewe lalaki bakal tumpes ku perang. Lahan maneh bakal dibagi-bagikeun ka batur. Diri maneh bakal paeh di nagri nu nyarembah ka brahala. Urang Israil bakal diboyong ti nagrina." 8 1 Kaula meunang deui titingalan ti PANGERAN Nu Maha Agung. Kaula ningal karanjang dieusi bubuahan. 2 PANGERAN mariksa ka kaula, dawuhana- Na, "Nenjo naon, Amos?" Piunjuk kaula, "Ningal bubuahan sakaranjang." Dawuhana- Na deui, "Umat Kami Israil geus nepi ka panungtunganana. Kami moal robah deui niat, maranehna kudu dihukum. 3 Dina mangsa eta kawih di karaton bakal ganti ku ceurik jeung midangdam. Bangke jalma di mana-mana, dipiceunan rerencepan." 17
Amos 8.4-10 4 Darengekeun ieu, eh jalma-jalma tukang ngaleyek jalma walurat, anu usaha ngabasmi kaom miskin ti jero nagri. 5 Ceuk maraneh, ngomong sorangan, "Geus teu sabar ngadago lekasanana poe-poe suci, hayang buru-buru ngajual gandum. Iraha rek anggeusna poe Sabat teh? Hayang buru-buru barang jual deui. Rek nyatut harga, malsu takeran jeung ngulinkeun timbangan, nipu langganan. 6 Tarigu murah ge bisa dijual mahal. Terus rek neangan jalma miskin nu teu bisaeun mayar hutang, najan hutangna ngan saharga sendal sapasang; eta jalma rek dibeuli keur pibadegaeun." 7 PANGERAN, Allahna urang Israil geus sumpah, "Kami moal bisa poho kana kalakuan maranehna anu sakitu jahatna. 8 Ku sabab kitu bumi bakal inggeung ku lini, jalma-jalma bakal tunggara. Sakuliah nagri bakal genjlong jeung naek turun kawas umpalan Walungan Nil. 9 Bakal datang mangsa panonpoe ku Kami rek disina surup wanci tengah poe, bumi sina poek beurang keneh. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 10 Pesta-pesta maraneh rek dibalik jadi poe nguburkeun, nyanyian-nyanyian gumbira maraneh rek diganti ku midangdam. Maraneh ku kami rek dipaksa ngagarundulan sirah jeung marake baju karung. Maraneh bakal 18
Amos 8.11-9.1 careurik lir kolot anu ditinggalkeun paeh ku anak hiji-hijina. Dina ahirna eta mangsa teh kacida matak balangsakna. 11 Tangtu cunduk kana waktu, Kami rek ngadatangkeun bahla kalaparan ka ieu nagri. Jalma-jalma bakal kalaparan, tapi lain ku sabab teu manggih dahar, bakal halabhab lain ku sabab teu manggih cai, tapi ku sabab kangen kana pangandika PANGERAN. Kitu timbalan Kami, PANGERAN Nu Maha Agung. 12 Jalma-jalma bakal ngalantur ti Laut Paeh ka Laut Tengah, terus nguriling ti kaler ka wetan, nareangan pesen ti PANGERAN ka ditu ka dieu, tapi taya nu hasil. 13 Perjaka jeung parawan nu jagjag waringkas ge harita mah bakal kapariuhan henteu kuat ku halabhab. 14 Anu sok sarumpah nyebut brahala-brahala Samaria, nyebut, Demi Dewa Dan atawa Demi Dewa Bersyeba bakal tinglenggerek tur moal menyat deui." 9 1 Kaula ningal PANGERAN keur ngadeg deukeut altar. Mantenna maparin parentah, "Gedor ieu pilar-pilar Bait Allah sataker tanaga nepi ka inggeung jeung pademenna, sina rugrug ninggangan sirah jelema-jelema. Anu henteu paraeh ku ieu, ku Kami baris ditumpes ku perang. Hiji hamo aya anu kari, saurang hamo aya nu luput. 19
Amos 9.2-9 2 Sanajan ngaliang ka enggon nu paeh mo burung kakoreh, ngabecir ka langit, ku Kami mo burung kacangking. 3 Sanajan nyumput ka puncak Gunung Karmel, rek dikotektak, mo burung katewak. Nyumput ka dasar laut, Kami rek nitah naga laut sina ngerekeb maranehna. 4 Atawa upama diboyong ku musuhna, Kami rek marentah ka musuhna sina maraehan maranehna. Cindekna Kami geus mastikeun baris numpes maranehna, lain rek nulungan." 5 Nu Maha Agung, PANGERAN Nu Maha Kawasa noel bumi, bumi lini, pangeusina tunggara, taneuh umpalan kawas Walungan Nil. 6 PANGERAN ngadamel tempat tinggal-Na di antariksa, ngadamel kelewung langit luhureun bumi. Cai laut disaur, dikucurkeun ka daratan. Jenengan Mantenna: PANGERAN. 7 Dawuhan PANGERAN, "Eh urang Israil! Asana Kami ka maraneh teh teu beda ti ka urang Sudan. Maraneh ku Kami geus dibawa ti Mesir, sakumaha Kami mawa urang Pelisti ti Pulo Kreta, kitu deui urang Siria ti tanah Kir. 8 Kami, PANGERAN Nu Maha Agung keur nitenan ieu karajaan Israil anu pinuh ku dosa, arek dileungitkeun ti ieu jagat. Tapi turunan Yakub ku Kami moal ditumpes kabeh. 9 Kami baris marentahkeun sangkan urang Israil diayak kawas ngayak gandum, diayak di 20
21 Amos 9.10-15 tengah bangsa-bangsa, anu garorengna baris dipiceun. 10 Umat Kami anu darorakana, bakal paraeh ku perang. Maranehna sok ngaromong kieu, Allah moal ngantep urang keuna ku balahi." 11 Dawuhan PANGERAN, "Bakal datang mangsana karajaan Daud anu geus rugrug lir imah anu burak-barik, ku Kami diadegkeun deui. Kutana arek diomean sina nangtung deui pulih saasalna baheula. 12 Naon bae anu nyesa keneh di tanah Edom, kitu deui bangsa-bangsa anu tadina kagungan kami, kabeh bakal kapiboga ku Israil," timbalan PANGERAN, anu geus nangtukeun sangkan hal eta laksana. 13 "Geus tereh mangsana," dawuhan PANGERAN, "gandum jadina leuwih gancang ti batan dialana, anggur tumuwuhna leuwih gancang ti batan waktu nyieun cianggur. Cai anggur nyurucud ti gunung-gunung, ngalocor ti pasir-pasir. 14 Umat Kami rek dipulangkeun ka nagrina. Maranehna bakal ngadegkeun deui kota- kotana nu ancur, terus maratuh di dinya. Bakal ngararebon anggur, bakal ngarinum cianggur, bakal pepelakan sarta ngadahar hasilna. 15 Umat Kami sina tumuwuh dina tanahna, tanah pamere ti Kami tea. Tur moal aya deui anu ngarabut maranehna ti dinya." Kitu timbalan PANGERAN, Allah maraneh.
Obaja 1 1 Ieu ramalan Obaja. Anjeunna nyaurkeun timbalan PANGERAN Nu Maha Agung ngeunaan bangsa Edom. PANGERAN geus ngintun utusan ka bangsa-bangsa, sarta urang geus ngadenge pesen Mantenna: Geura tatan-tatan! Urang ngarurug merangan Edom! 2 Timbalan PANGERAN ka Edom, "Maneh ku Kami rek dijadikeun hengker, bakal dihina ku unggal jalma. 3 Maneh bakal katipu ku kaangkuhan sorangan. Ibukota maneh benteng tohaga tina batu karang teuas, imah maneh di puncak-puncak gunung anu laluhur, maneh ujub ngomong sorangan, Saha nu kuat ngarubuhkeun aing? 4 Sanajan tempat maneh luhur, nepi ka siga aya di antara bentang-bentang, kawas sayang rajawali, ku Kami mo burung beunang dibedol. 5 Bangsat nu datang ti peuting, ngan nyokotan nu dipikahayangna. Nya kitu deui anu mupu buah anggur, sok nyesakeun saeutik. Musuh maneh mah ti maneh moal ngarikeun naon-naon, kabeh nu aya tangtu disapu dikoredaskeun.
Obaja 1.6-13 6 Eh turunan Esau, maneh digaradah, harta pependeman maneh dijarah. 7 Maneh ditipu ku bangsa anu ngabatur, tuluy diusir ti nagri sorangan. Maneh geus dielehkeun, ku jalma-jalma anu tadina alakur jeung maneh. Babaturan maneh anu osok dahar babarengan, geus naheunan ka maneh. Maneh diomongkeun ku maranehna, Mana buktina manehna pinter? 8 Dina poean Kami ngahukum Edom, jelema-jelemana nu palinter rek dibasmi, kabijaksanaanana ku Kami rek dileungitkeun. 9 Tukang-tukang tarung urang Tman bakal kasieunan, perjurit Edom kabeh bakal paraeh." 10 "Ku sabab maneh geus ngarampog, jeung maehan turunan Yakub, dulur-dulur sorangan, maneh bakal dibasmi, bakal nista sapapanjangna. 11 Basa musuh-musuh ngaruksak lawang- lawang gapura dulur-dulur maneh, harita maneh aya, nangtung nenjokeun. Maneh sarua jahatna jeung eta musuh, anu ngarakutan jeung ngabagi-bagi kakayaan Yerusalem. 12 Nenjo dulur-dulur di Yuda meunang musibat, kuduna maneh ulah mupuas. Ulah atoh nenjo maranehna cilaka, ulah nyeungseurikeun nenjo maranehna nalangsa. 13 Teu pantes maneh ngasupan nagri umat Kami, mupuas ka dulur anu keur tunggara, 2
3 Obaja 1.14-19 komo bari ngarampogan harta dulur anu keur katarajang balahi. 14 Teu pantes maneh ngajega di parapatan, newakan dulur-dulur nu rek kalabur. Benerna mah dulur-dulur nu keur balangsak teh ku maneh tong diserenkeun ka musuh." 15 "Geus tereh poena, Kami, PANGERAN bakal ngaadilan bangsa-bangsa. Sakur nu geus dilampahkeun ku maneh, Edom, bakal dibales satimpal, eta kalakuan maneh bakal malik ka diri sorangan. 16 Umat Kami, di gunung Kami nu suci, geus nginum hukuman anu pait. Tapi bangsa-bangsa nu di sakurilingeunana, bakal nginum hukuman nu leuwih ti kitu paitna, bakal diinum beak, tuluy maranehna musna." 17 "Tapi di gunung Sion bakal aya nu bisa rahayu, sarta eta gunung bakal jadi tempat suci. Turunan Yakub baris ngabogaan deui tanah pusakana. 18 Turunan Yakub jeung turunan Yusup bakal kawas seuneu, bakal ngabasmi turunan Esau kawas seuneu ngaduruk jarami. Turunan Esau mo aya nu bisa ngejat. Kitu timbalan Kami, PANGERAN. 19 Tanah Edom bakal dilindih ku urang Yuda kidul. Nu ti suku gunung beulah kulon, bakal ngarebut tanah Pelisti. Urang Israil bakal ngamilik wewengkon Epraim jeung Samaria. Turunan Binyamin bakal ngarebut Gilad.
Obaja 1.20-21 20 Urang Israil kaler bakal marulang ti pangbuangan, tuluy ngarebut Penesia nepi ka Sarpat di kaler. Urang Yerusalem anu dibuang ka Sardis, bakal ngarebut kota-kota Yuda kidul. 21 Urang Yerusalem anu jaya bakal nempuh jeung nalukkeun Edom, sarta PANGERAN ku anjeun nu bakal jadi raja." 4
Yunus 1 1 Hiji mangsa PANGERAN nimbalan ka Yunus putra Amitai. 2 Timbalana-Na, "Maneh kudu indit ka Ninewe, kota nu gede tea. Ancam urang dinya, sabab Kami nyaho kalakuan maranehna nu kacida gorengna." 3 Tapi Yunus anggur angkat ka tujuan anu sabalikna. Angkatna teh ka Yopa. Maksudna geusan nyingkiran PANGERAN. Di dinya aya kapal nu rek ka Sepanyol. Sanggeus mayar ongkos jalan, anjeunna unggah bareng jeung urang kapal, terus balayar ka nagara Sepanyol, sangkan jauh ti PANGERAN. 4 Tapi PANGERAN ngadatangkeun angin ribut di laut, topan kacida gedena nepi ka kapal meh bejad. 5 Matros-matros garugup, tuluy sasambat marenta tulung ka dewana masing-masing. Geus kitu muatan kapal dibalang-balangkeun ka laut, pikeun ngurangan pibahlaeun. Ari Yunus mah harita teh kulem tibra pisan di bagian handap. 6 Kapanggih ku nangkoda, sarta ceuk eta nangkoda ka Yunus, "Naha kalah ka sare? Hudang, sasambat ka dewa anjeun menta pitulung. Malakmandar aya piwelasna ngajait urang tina baya pati."
Yunus 1.7-14 7 Matros-matros ngaromong pada batur, "Urang lotrekeun, supaya kanyahoan saha nu jadi gara-gara nepi ka urang nyorang ieu bahla." Sanggeus dilotre, lotrena keuna ka jenengan Yunus. 8 Ku sabab eta ceuk maranehna ka anjeunna, "Cobi wakcakeun, leres ieu teh gara-gara anjeun? Bade naon aya di dieu? Anjeun asal ti mana? Bangsa naon?" 9 Waler Yunus, "Kaula urang Ibrani. Kaula ngabakti ka PANGERAN, Allah nu jumeneng di sawarga, nu ngadamel daratan jeung lautan." Saterusna anjeunna nerangkeun yen keur minggat ti PANGERAN. 10 Matros-matros jadi kacida sarieuneunana, pok ngaromong ka anjeunna, "Ku naon anjeun nepi ka wani kitu?" 11 Ari topan beuki tambah jadi, seug matros-matros teh naranya ka anjeunna, "Kedah dikumahakeun anjeun teh supaya ieu topan eureun?" 12 Nabi Yunus ngawaler, "Alungkeun kaula ka laut, engke laut leler. Sabab kaula nu jadi lantaran aranjeun katarajang topan sakieu rosana teh." 13 Tapi urang kapal teh anggur haben bae ngadayung, nyoba nyisikeun kapal ka basisir. Tapi gaplah kawantu topan beuki ngamuk. 14 Ku sabab kitu maranehna sasambat ka PANGERAN, "Duh PANGERAN, mugi abdi-abdi sadaya ulah dihukum dugi ka tiwas, wireh 2
Yunus 1.15-2.6 abdi-abdi kapaksa kedah ngorbankeun ieu jalmi! Ieu perkawis disanggakeun ka Anjeun, nun PANGERAN, margi ieu sadaya pangersa Anjeun." 15 Geus kitu Yunus ku maranehna digotong, tuluy dialungkeun ka laut. Rep laut leler harita keneh. 16 Matros-matros jadi kacida sarieuneunana ku PANGERAN, nepi ka ngurban sarta jangji seja ngabakti ka Mantenna. 17 Ku kersaning PANGERAN, Yunus dilegleg ku lauk gede. Tilu poe tilu peuting anjeunna aya di jero beuteung eta lauk. 2 1 Di jero beuteung eta lauk, Yunus sasambat ka PANGERAN Allahna, 2 "Nun PANGERAN, sajeroning prihatin, abdi sasambat ka Gusti, Gusti kersa ngadangu. Ti ieu enggon maot anu jero sakalangkung, abdi nyuhunkeun pitulung, ku Gusti dikabul. 3 Gusti ngunclungkeun abdi ka nu jero, dugi ka dasar laut pisan, abdi dilingkung ku cai, sareng digulung ku ombak rongkah ti Gusti. 4 Ceuk emutan, abdi teh parantos dipiceun ti payuneun Gusti, moal ningal-ningal deui Bait Allah, gedong Gusti nu suci. 5 Abdi digulung sareng digencet ku cai, ngalelep dirungkup ku laut sirah kagubed ku ganggeng laut. 6 Abdi tilelep dugi ka dasar gunung- gunung, ka alam anu lawangna meundeut salalanggengna. Nanging Gusti, nun 3
4 Yunus 2.7-3.5 PANGERAN, Allah sim abdi, ngajait hirup abdi ti jero laut. 7 Nalika ngaraos yen hirup abdi nuju ngoleang, abdi sasambat ka Gusti, nun PANGERAN, ku Gusti kadangu ti Bait Allah, gedong Gusti nu suci. 8 Anu nyarembah ka brahala nu tanpa guna, parantos teu saratia deui ka Gusti. 9 Dupi abdi mah bade nyanggakeun pupujian ka Gusti, sareng bade nyanggakeun kurban. Mung PANGERAN nu iasa nyalametkeun, seja nedunan jangji abdi!" 10 Geus kitu PANGERAN nimbalan ka lauk tea, sangkan Yunus diutahkeun ka basisir. Seug ku lauk diutahkeun. 3 1 PANGERAN nimbalan deui ka Yunus. 2 Timbalana-Na, "Geura indit ka Ninewe, kota nu gede tea, tepikeun ka urang dinya sakumaha timbalan Kami." 3 Yunus nurut, tuluy angkat ka Ninewe. Ninewe teh kota gede pisan, ngambah eta kota teh lalakon tilu poe. 4 Yunus lebet ka dinya. Sanggeus angkat sapoe jeput, anjeunna mimiti nguarkeun, saurna, "Opat puluh poe deui Ninewe bakal dibasmi!" 5 Urang Ninewe palercaya kana eta pesen PANGERAN. Maranehna mutuskeun yen kabeh kudu puasa, sakabeh jelema, ti nu pangmulyana nepi ka nu panghinana sarta
Yunus 3.6-4.2 kudu marake baju karung, nandakeun pertobat. 6 Barang raja Ninewe ngadenge eta perkara, neut cengkat tina tahtana, tuluy nyosoeh jubahna, diganti ku baju karung, tuluy diuk dina lebu. 7 Geus kitu anjeunna ngaluarkeun bewara ka sakumna rahayat Ninewe, ungelna, "Ieu parentah raja jeung para gegedenna: Jalma-jalma, sapi, domba, teu meunang aya nu dahar naon-naon, teu meunang dahar, teu meunang nginum. 8 Jalma-jalma kabeh kudu marake baju karung. Sasatoan oge kudu dipakeanan karung. Saban jalma kudu sasambat ka Allah masing enya-enya pisan, sarta kudu miceun adat nu goreng, nyegah lampah nu jahat. 9 Muga-muga Allah robah manah sarta bendu-Na leler, supaya urang ulah paraeh!" 10 Allah ningali lampah maranehna. Ningalieun yen maranehna geus miceun tabeatna anu jahat. Ku sabab kitu pangersa- Na dirobah, henteu tulus ngahukum maranehna. 4 1 Ku hal eta, Yunus pohara ngaraos mentegegna, malah bendu. 2 Tuluy sasambat kieu, "Duh PANGERAN, sanggem abdi ge memeh mios ti rorompok, kumaha? Tangtos kieu pijadieunana! Eta margina pang abdi teras minggat ka Sepanyol! Abdi parantos apal, Gusti teh Allah 5
Yunus 4.3-9 anu sipat welas, sipat hampura, sabar teu aya watesna, sae salalamina, salamina sok tara cios bae ngahukum. 3 Kitu nu mawi, ayeuna mah cabut nyawa abdi, langkung sae maot ti batan hirup." 4 PANGERAN ngawaler, "Naon hak maneh nu matak ambek?" 5 Geus kitu Yunus kaluar ti dinya, tuluy calik wetaneun eta kota. Anjeunna ngadamel saung, tuluy ngiuhan di dinya bari ngawas- ngawas, hayang uninga naon nu bakal tumiba ka eta kota. 6 Lajeng PANGERAN Allah ngersakeun aya tangkal jarak anu ngadadak jadi di dinya, jangkungna ngungkulan Yunus, malar anjeunna kaiuhan sarta leuwih genah calikna di dinya. Yunus ngaraos kacida sugemana ku ayana eta tangkal teh. 7 Tapi poe isukna, subuh-subuh keneh pisan, ku parentah Allah, akar eta tangkal diruksak ku hiji cacing nepi ka terus layu. 8 Sanggeus panonpoe meletek, Allah ngadatangkeun angin panas ti wetan. Yunus mehmeh katuralengan, sabab mastakana katojo pisan ku panonpoe, nepi ka humandeuar mundut ajal. Saurna, "Ti batan hirup kieu mah, mending ge paeh sakalian." 9 Tapi lahiran PANGERAN ka anjeunna, "Naon hak maneh nu matak ambek ku hal eta tangkal?" Waler Yunus, "Memang abdi gaduh 6
7 Yunus 4.10-11 hak pikeun ambek, ambek pisan dugi ka asa maot." 10 Timbalan PANGERAN, "Eta tangkal jadina di jero sapeuting, euweuhna deui peuting isukna. Eta lain beunang melak maneh, lain maneh anu ngajadikeunana. Parandene maneh ngarasa lebar! 11 Komo Kami, pohara ngarasa lebarna, pohara watirna ka Ninewe, kota nu sakitu gedena. Leuwih ti kitu, di dinya teh aya barudak anu can nyaraho naon-naon, lobana leuwih ti 120.000 urang, kitu deui sasatoan anu sakitu lobana."
Mikha 1 1 Ieu pangandika PANGERAN ka Mika, urang Moreset, waktu Yotam, Ahas jeung Hiskia patuturut jumeneng raja di nagri Yuda. PANGERAN maparinkeun ieu wahyu ka anjeunna, ngeunaan sagala perkara anu tumali jeung Samaria jeung Yerusalem. 2 Eh bangsa-bangsa kabeh, darengekeun! Raregepkeun ku sakabeh pangeusi bumi! PANGERAN Nu Maha Agung baris jadi saksi ngalawan maraneh. Regepkeun! Mantenna ngandika ti bait-Na di sawarga. 3 PANGERAN tereh sumping ti tempat-Na nu suci, lungsur angkat di puncak-puncak gunung. 4 Gunung-gunung handapeun Mantenna laleyur kawas lilin leyur ku seuneu. Leleyuranana nyeot ka lebak-lebak, kawas cai nyeot ti lamping pasir. 5 Ieu kabeh pasti kajadian, ku karana urang Israil geus migawe dosa jeung ngalawan ka Allah. Saha anu ngalantarankeun Israil jadi ngaralawan? Samaria, ibukotana sorangan! Saha nu ngalantarankeun nagri Yuda nyembah ka brahala? Yerusalem sorangan! 6 Eta sababna PANGERAN ngandika, "Samaria ku Kami rek dijieun tumpukan barangkal di tegal, rek dijadikeun kebon
Mikha 1.7-11 anggur. Barangkalna rek diurug-urugkeun ka lebak, dasar-dasar pademenna sina nonggerak. 7 Brahala-brahalana anu marahal rek diremuk-remukkeun, barang-barang pangabakti palacur-palacur kuil-kuilna kabeh rek diduruk, kitu deui arca-arca sesembahanana rek sina nalambru. Samaria pantes dihukum kitu, lantaran ibadahna ka dewa kasuburan. Ayeuna eta sesembahan-sesembahanana teh bakal diakut ku musuh-musuhna, pikeun kuil-kuil palacuranana." 8 "Ku hal eta", saur Mika, "kaula rek midangdam, arek aluk-alukan. Rek leumpang ngider bari bulucun nandakeun sungkawa hate. Rek gagaukan cara ajag babaung, humarurung cara manuk onta. 9 Samaria borokna moal aya nu bisa nambaan. Yuda oge bakal kitu. Balahi geus nepi ka lawang gapura Yerusalem, ka tempat bangsa kaula." 10 Ieu kacilakaan urang poma ulah kabejakeun ka musuh urang di Gat. Maranehna ulah nyarahoeun urang ceurik. Eh urang Bet Le Apra, geura gugulingan dina kebul, nandakeun prihatin. 11 Eh urang Sapir, geura jugjug pangbuangan bari sataranjang nandang kaera. Urang Saanan teu waranieun kaluar ti kotana. Mun maraneh ngadenge urang Bet Esel 2
Mikha 1.12-2.3 aluk-alukan, eta nandakeun yen di ditu geus euweuh enggon nyalindung. 12 Urang Marot hariwang ngarep-ngarep pitulung, sabab PANGERAN geus nompokeun balahi ka Yerusalem. 13 Eh urang Lakis, kareta-kareta perang maraneh geus pasangan kuda. Maraneh geus nurutan dosana urang Israil. Maneh nu jadi lantaran Yerusalem tigebrus kana dosa. 14 Ari maraneh, urang Yuda, geura pamitan ti kota Moreset Gat. Raja-raja Israil moal meunang bantuan pitulung ti kota Aksib. 15 Eh urang Maresa, maraneh bakal diselehkeun ka hiji musuh anu bakal ngarebut kota maraneh. Para pamingpin Israil bakal marubus ka guha Adulam. 16 Eh urang Yuda, gundulan sirah maraneh, nandakeun kaleleban ku anak-anak kanyaah maraneh. Sing nepi ka barotak kawas manuk bangke, sabab anak-anak maraneh bakal digiring ka pangbuangan. 2 1 Cilaka jalma anu ti peuting bari ngedeng ngararancang kajahatan! Rarancangna nu jahat ari bray isuk ari tuluy dijalankeun asal aya kasempetan. 2 Hayang tanah kari ngarampas. Hayang imah, kari ngajabel. Taya kulawarga anu hirupna aman, harta bandana nya kitu keneh. 3 Ku sabab kitu PANGERAN ngandika, "Kami keur ngararancang picilakaeun pikeun maraneh. Maraneh moal bisa luput. Maraneh 3
4 Mikha 2.4-9 baris meunang kasusah nu pohara. Moal bisa deui maraneh leumpang bari dangah. 4 Lamun waktuna geus cunduk, nasib maraneh kitu teh ku batur dijieun conto kacilakaan. Kaayaan maraneh nu pegat harepan, ku batur dikawihkeun, ungelna: Urang geus lebur tumpur. Nagri urang ku PANGERAN geus dicandak, diselehkeun ka jalma-jalma anu ngaboyong urang." 5 Ku sabab kitu, lamun dina waktuna tanah dipasrahkeun deui ka umat PANGERAN, maraneh mah moal aya nu kabagian. 6 Jalma-jalma mere hutbah ka kaula, "Ulah hutbah ka urang. Ulah hutbah sual-sual eta! Piraku Allah niat ngawiwirang ka urang! 7 Ceuk panyangka anjeun Israil keuna ku panyapa PANGERAN? Na sok leungit kasabaran PANGERAN teh? Naha enya PANGERAN bakal tega? Lain sok genah timbalana-Na ari ka jelema anu bener mah?" 8 PANGERAN ngawaler, "Maraneh geus kawas musuh narajang ka umat Kami. Jalma-jalma baralik tas jurit, panyiptana geus di imah mah tangtu aman. Nyaho-nyaho maraneh geus ngajarogo di imahna, arek ngarangsadan jubahna nu keur dipake. 9 Awewe-awewe umat Kami ku maraneh diusir ti imah pangabetahna. Barudakna kurnia ti Kami salalawasna, ku maraneh direbut.
Mikha 2.10-3.3 10 Geura nyaringkah ti dieu! Di dieu geus henteu aman. Ieu tempat geus cilaka bakal tumpur ku karana dosa-dosa maraneh. 11 Nu dipikahayang ku ieu bangsa teh nabi purah ngabobodo, purah nipu, anu ngaramalna kieu, Nurutkeun ramalan kami, maraneh bakal subur anggur ceuyah arak. 12 Tapi, eh urang Israil anu nyesa keneh, maraneh ku Kami bakal dikumpulkeun. Rek digiringkeun saperti domba digiring ka pakandangan. Tanah maraneh bakal gegek deui pangeusina, saperti sampalan pinuh ku domba." 13 Allah baris muka jalan keur maranehna. Maranehna baris dituyun kaluar ti pangboyongan. Maranehna bakal ngadobrak lawang-lawang panto kota, tuluy kalaluar laluasa, dituyun ku rajana, nya eta PANGERAN ku manten. 3 1 Darengekeun, eh kapala-kapala Israil! Kuduna aranjeun teh mentingkeun kaadilan. 2 Tapi aranjeun malah ijid ka nu hade, resep ka nu jahat. Bangsa kaula ku aranjeun disisit kulitna hirup-hirup, dagingna disempogan tina tulangna. 3 Bangsa kaula ku aranjeun diharakan, kulitna dikelet, tulang-tulangna digeprekan, dagingna dipotongan kawas daging asupkeuneun kana pariuk. 5
Mikha 3.4-11 4 Bakal datang mangsana aranjeun tingjarerit sasambat ka PANGERAN, tapi hamo dipirosea. Sasambat ge hamo didangu, lantaran kalakuan aranjeun jahat. 5 Bangsa kaula ditipu ku nabi-nabi, anu mangramalkeun nu hade ka nu bisa mere duit, ngancam ka nu teu bisaeun mere. Kieu pangandika PANGERAN pikeun eta nabi-nabi, 6 "Eh nabi-nabi, maraneh geus tereh nepi kana poe panungtungan, panonpoe keur maraneh tereh surup. Ku lantaran maraneh geus nyasabkeun umat Kami, maraneh moal mareunang deui wahyu, moal barisa ngaramal deui." 7 Eta nu sok ngaramal teh bakal wirang, lantaran ramalanana meleset. Maranehna bakal ragrag kana kanistaan, lantaran moal meunang waleran ti Allah. 8 Kaula mah ku PANGERAN dieusian roh jeung kakawasaan Mantenna, dipaparin pikiran anu mulus perkara kaadilan, dipaparin kawani geusan nembrakkeun ka urang Israil naon nu jadi dosana. 9 Eh para pangawasa Israil, anu ijid kana kaadilan, anu sok nyalahkeun nu bener, raregepkeun! 10 Maraneh ngadegkeun Yerusalem, kota Allah, pademenna tina rajapati jeung kateuadilan. 11 Para pangawasa kota ngajalankeun pamarentahanana ngan malar pangruruba. 6
Mikha 3.12-4.3 Imam-imam ngajarkeunana Hukum Allah ngan malar gajih. Nabi-nabi kakara daraek menta pituduh PANGERAN lamun diburuhan. Kituna teh bari teu asa-asa nyebutkeun yen disarengan ku PANGERAN. Ceuk maranehna, "Urang moal katarajang bahla naon-naon, lantaran PANGERAN nyarengan." 12 Ku lantaran kitu, nya gara-gara aranjeun, Sion bakal diwuluku kawas tegalan; Yerusalem pijadieun tumpukan barangkal, gunung tempat Bait Allah pijadieun leuweung. 4 1 Mangsa ka hareup, gunung tempat ngadegna Bait Allah pijadieun pangluhurna, ngawang-ngawang ngaluhuran sakabeh pasir. Loba bangsa-bangsa ngabrul ngajugjug ka dinya. 2 Rahayatna ngaromong, "Hayu urang naranjak ka pasir PANGERAN, ka Baitna Allah Israil, karana Mantenna seja nerangkeun pamundut-Na, urang teh kudu kumaha. Urang bakal nempuh jalan nu dipilih ku Mantenna. Piwulang Mantenna teh kaluarna ti Yerusalem, diandikakeunana ka umat-Na ti Sion." 3 PANGERAN bakal mutus perkara di tengah bangsa-bangsa, di antara nagri-nagri gede jauh deukeut. Pedang-pedangna ku maranehna dijieunan wuluku, tumbak- tumbakna dijieunan peso pangkas. Bangsa-bangsa moal perang deui, moal sasadiaan perang deui. 7
Mikha 4.4-10 4 Tiap jalma hirupna ayem tengtrem, bisa jongjon ngurus kebon anggur jeung kondang, moal manggih deui pikasieuneun. Kitu jangji ti PANGERAN Nu Maha Kawasa. 5 Tiap bangsa anut ngabakti ka dewana masing-masing. Tapi urang mah ngabakti jeung ngabdi teh ka PANGERAN Allah urang, salalanggengna. 6 "Geus deukeut mangsana," timbalan PANGERAN, "umat anu bareto ku Kami dihukum sarta sangsara di pangbuangan, ku Kami rek dikumpulkeun. 7 Maranehna geus lalumpuh, tur jauh ti lemah cai. Tapi nu araya keneh ku Kami rek mimiti dipulihkeun, supaya jadi bangsa gede. Ti semet ayeuna, Kami anu baris ngatur maranehna di Gunung Sion salalanggengna." 8 Sarta maneh Yerusalem, tempat Allah ngaraksa umat-Na lir pangangon ngaraksa dombana, pijadieun deui ibukota karajaan maneh, sakumaha tadina. 9 Ku naon maneh ceurik mani jejeritan? Ku naon nepi ka ngarasa nyeri kawas awewe keur ngajuru? Naha lantaran maneh teu boga raja, jeung juru-juru nasehat maraneh paraeh? 10 Eh urang Yerusalem, pek geura pepelengkingan jeung udah-aduh cara awewe keur ngajuru, lantaran ayeuna maraneh kudu kaluar ti kota, kudu harirup di tegal. Maraneh 8
9 Mikha 4.11-5.2 kudu arindit ka Babul. Sarta di ditu maraneh baris dijait ti leungeun musuh. 11 Loba bangsa anu geus karumpul arek narajang ka maraneh. Ceuk maranehna, "Yerusalem kudu digempur! Urang tenjo runtagna!" 12 Eta bangsa-bangsa teu nyarahoeun kumaha pikersaeun PANGERAN. Teu nyarahoeun, pangna maranehna dikumpulkeun teh pikeun narima hukuman, dijieun saperti gandum dibawa ka pangirikan terus diirik. 13 PANGERAN ngandika, "Eh urang Yerusalem, geura iang, hukum musuh-musuh maraneh! Maraneh ku Kami rek dibere kakuatan lir banteng anu boga tanduk beusi jeung kuku tambaga, sanggup ngancurkeun bangsa nu loba. Kakayaan maranehna, beubeunangan katelengesanana, ku maraneh baris dijarah, tuluy disanggakeun ka Kami, PANGERAN sakubeng jagat." 5 1 (4-14) Eh urang Yerusalem, kumpulkeun kakuatan. Sabab urang teh dikepung. Pamingpin Israil rek ditarajang! 2 (5-1) PANGERAN ngandika, "Eh Betlehem Eprata! Maneh kota pangleutikna di antara kota-kota di Yuda. Tapi nya ti maneh Kami baris medalkeun hiji pangereh pikeun Israil, anu memang geus aya asal-usulna ti jaman baheula."
Mikha 5.3-8 3 (5-2) Jadi, PANGERAN baris ngajeunkeun umat-Na dina kakawasaan musuh-musuhna, nepi ka mangsa eta pangereh dibabarkeun ku hiji istri. Geus kitu warga-warga anu sabangsa jeung Anjeunna baris marulang ti pangbuangan, ngahiji deui jeung bangsana sorangan. 4 (5-3) Di mana Anjeunna geus medal, baris marentah umat-Na kalawan kakawasaan PANGERAN, sarta kalawan kaagungan PANGERAN Allah ku manten. Umat-Na bakal hirup kalawan aman santosa, sabab kaagungan Anjeunna diaku ku bangsa-bangsa sakuliah jagat, 5 (5-4) sarta Anjeunna baris jadi puseur karapihan. Lamun urang Asur ngarurug nagri urang, sarta nobros pertahanan-pertahanan urang, urang pajukeun pamingpin-pamingpin urang nu pangkuatna, ngayonan maranehna. 6 (5-5) Ku kakuatan pakarang perangna, para pamingpin urang bakal ngelehkeun Asur, nagri Nimrod, sarta bakal nyalametkeun urang ti urang Asur lamun maranehna nempuh wilayah urang. 7 (5-6) Urang Israil anu masih keneh hirup, pikeun bangsa nu loba ibarat ciibun ti PANGERAN nu matak seger, ibarat hujan nyiram pepelakan. Maranehna bakal muntang ka Allah, lain ka manusa. 8 (5-7) Anu araya keneh di antara bangsa- bangsa sejen pijadieun ibarat singa keur muru 10
11 Mikha 5.9-6.1 mamangsan di leuweung atawa di sampalan. Eta singa asup ka tengah kumpulan domba, terus nubruk jeung nyasaak. Nu ditubruk pamohalan aya nu bisa ngaleupaskeun. 9 (5-8) Israil bakal nalukkeun jeung ngabasmi musuh-musuhna. 10 (5-9) PANGERAN ngandika, "Harita kabeh kuda maneh ku Kami baris dimusnakeun, kareta-kareta perang maneh baris diancurkeun. 11 (5-10) Kota-kota di nagri maneh baris ditumpurkeun, pertahanan-pertahanan maneh baris diburak-barik. 12 (5-11) Jampe-jampe pamake maneh ku Kami baris dibasmi, sarta tukang- tukang ngaramal di maneh ku Kami baris disingkirkeun. 13 (5-12) Arca-arca jeung pilar-pilar karamat maneh rek ditumpurkeun; maneh moal nyembah deui kana barang-barang buatan maneh sorangan. 14 (5-13) Arca-arca Dewi Asera di nagri maneh ku Kami baris dirubuhkeun, kota-kota maneh rek ditumpurkeun. 15 (5-14) Bari amarah teu kira-kira, Kami bakal ngabales kajahatan sakabeh bangsa anu teu nurut ka Kami." 6 1 Darengekeun panuding PANGERAN ka Israil. Sumangga geura ngadeg, nun PANGERAN. Sumangga lahirkeun panuding
Mikha 6.2-7 Gusti, malar karungu ku gunung-gunung, kakuping ku pasir-pasir. 2 Eh gunung-gunung, eh pademen-pademen bumi nu langgeng, bandungan pangdakwa PANGERAN! Mantenna kagungan perkara ka Israil umat-Na, sarta bakal ngadakwa maranehna. 3 PANGERAN ngandika, "Eh umat Kami, geus migawe naon Kami ka maraneh teh? Geus nyusahkeun naon Kami ka maraneh? Coba jawab! 4 Kami geus ngaluarkeun maraneh ti Mesir; ngajait ti tempat maraneh dijadikeun jalma beulian; Kami geus ngutus Musa, Harun jeung Miryam sangkan nungtun ka maraneh. 5 Eh umat Kami, sing aringet ka Raja Balak ti Moab, kumaha karepna ka maraneh, jeung kumaha dijawabna ku Balhum anak Beor. Sing aringet kana kajadian di jalan ti pakemahan di Sitim ka Gilgal! Lamun maraneh inget ka dinya tangtu ngarasa, kumaha tarekah Kami nyalametkeun maraneh." 6 Naon sanggakeuneun kaula ka PANGERAN, Allah nu linggih di sawarga, lamun datang ngabakti ka Mantenna? Naha kudu mawa anak sapi anu pangalusna, diduruk dikurbankeun ka Mantenna? 7 Na kersaeun PANGERAN lamun dihaturanan domba mangrebu-rebu, atawa minyak jetun anu ngocor teu eureun-eureun? Naha 12
Mikha 6.8-15 kaula teh kudu ngurbankeun anak cikal ka Mantenna, geusan nebus dosa kaula? 8 Teu kudu, PANGERAN ka urang geus nerangkeun naon nu hade. Anu ku Mantenna dipundut ti urang nya eta: urang kudu migawe kaadilan, kudu nembongkeun kanyaah salilana, sarta hirup ngahiji jeung Allah urang kalawan handap asor. 9 Sieun ku PANGERAN teh sipat anu bijaksana. Mantenna ngagentraan pangeusi kota, kieu: "Darengekeun ku maraneh, eh nu keur karumpul di kota! 10 Di imah jalma-jalma anu jarahat loba harta banda meunang teu jujur. Maranehna make takeran palsu, kalakuan kaijid Kami. 11 Pimanaeun Kami ngahampura ka nu sok marake ukuran jeung timbangan palsu! 12 Maraneh anu baleunghar, ngagencet ka nu mariskin. Sarta maraneh kabeh oge tukang bohong. 13 Ku sabab kitu, ayeuna Kami rek mimiti ngawarah sarta numpes maraneh ku karana dosa-dosa maraneh. 14 Maraneh bakal dahar, tapi moal teu bisa seubeuh malah angger lapar. Maraneh bakal ngakut barang-barang, tapi moal bisa nyimpen; naon bae anu disimpen ku maraneh, ku Kami rek disina ancur ku perang. 15 Melak gandum hasilna moal kungsi kaala. Nyieun minyak jetun moal kungsi bisa 13
Mikha 6.16-7.4 ngagunakeun. Nyieun anggur inuman, moal kungsi kainum. 16 Pangna nepi ka jadi kitu teh lantaran maraneh geus nuturkeun kalakuan jahat Raja Omri jeung kalakuan anakna, Raja Ahab. Parentahna anu jahat ku maraneh dilakonan. Ku sabab kitu maraneh rek ditumpur, hinakeuneun saban jalma. Di mana-mana, jalma-jalma bakal mikaijid ka maraneh." 7 1 Geus euweuh harepan! Kaayaan kaula ibarat jelema lapar, neangan buah atawa anggur dina tangkalna teu manggih-manggih. Buah anggur jeung buah kondang anu ngareunah, kabeh geus diala. 2 Di jero nagri geus taya jelema jujur, geus taya jelema anu satia ka Allah. Saban jalma ngarep-ngarep kasempetan pikeun maehan. Saban jalma silih arah jeung batur sabangsa. 3 Geus arahli kana kajahatan. Para pajabat jeung hakim-hakim marenta pangruruba. Nu baroga pangaruh maksa supaya kahayangna diturut. Maranehna babarengan sapongkol. 4 Malah anu kasebut panghadena jeung pangjujurna ge ti kalangan maranehna, sarua taya hargana jeung jukut hama. Geus cunduk waktuna Allah baris ngahukum ka umat-Na, sakumaha anu ku Mantenna geus diancamkeun ka maranehna ku perantaraan nabi-nabi. Ayeuna ge maranehna geus mimiti baringungeun. 14
Mikha 7.5-10 5 Tong percaya ka tatangga, tong ngandel ka sobat. Ngomong kudu ati-ati, sanajan ka pamajikan. 6 Karana dina mangsa-mangsa ieu teh anak lalaki geus teu ngahargaan ka bapana, anak awewe ngalawan ka indungna, minantu awewe pasea jeung mitoha awewe; anggota kulawarga sorangan ge jadi musuh. 7 Tapi kaula mah ngaharep ka PANGERAN, sarta kalawan yakin muntang ka Allah nu bakal nyalametkeun kaula. Allah kaula tangtu kersaeun ngadangu doa kaula. 8 Taya alesan pikeun musuh-musuh urang ngarasa senang ku kaayaan urang. Urang geus tijuralit, tapi bakal hudang deui. Ayeuna urang nandangan poek, tapi bakal dipaparin caang deui ku PANGERAN. 9 Urang teh geus dosa ka PANGERAN. Ku sabab eta wayahna nandangan bendu-Na heula; ahirna Mantenna bakal ngabelaan jeung nguruskeun urang kalawan adil. Tangtu urang ku Mantenna dicandak ka nu caang; urang bakal ngalaman disalametkeun ku Mantenna. 10 Hal eta bakal katarenjo ku musuh-musuh urang. Maranehna bakal areraeun sorangan. Eta musuh-musuh teh anu bareto nanya ka urang, semu moyok, "Mana PANGERAN Allah maneh teh?" Engke ku urang kasaksian maranehna kasoran diidek-idek kawas leutak di jalan. 15
Mikha 7.11-17 11 Eh urang Yerusalem! Geus deukeut mangsana maraneh bakal ngadegkeun deui kuta kota maraneh. Tur engke wilayahna bakal tambah lega. 12 Batur sabangsa maraneh ti mana-mana bakal marulang: Nu ti Asur ti beulah wetan, nu ti Mesir ti beulah kidul, nu ti wewengkon Walungan Eprat, anu ti peuntaseun laut, jeung ti gunung-gunung nu jarauh. 13 Tapi bumi bakal jadi gurun keusik, gara-gara dosa pangeusina. 14 Nun PANGERAN, mugi kersa ngangon ka ieu umat kenging Gusti milih. Sanaos ayeuna keur mencil aya di leuweung, nanging tanah-tanah sakurilingeunana mah subur. Mugi dicandak, diangon di sampalan anu ngemploh di Basan sareng Gilad, sapertos kapungkur. 15 Mugi Gusti kersa midamel kaajaiban ka abdi sadaya sapertos kapungkur nalika Gusti nyandak abdi-abdi kaluar ti Mesir. 16 Bangsa-bangsa bakal naringal hal eta sarta jadi areraeun, lantaran ngarasa yen kakuatan maranehna teu aya hartina. Maranehna bakal leungiteun akal, dugi ka teu tiasa ngomong, teu tiasa ngadenge. 17 Maranehna bakal ngalangsud dina taneuh cara oray, kalaluar ti benteng-bentengna bari ngadegdeg kasieunan, teras darongkap ka PANGERAN, Allah abdi sadaya. 16
Mikha 7.18-20 18 Teu aya allah sanes anu sapertos Gusti, nun PANGERAN, Gusti kersa maparin hampura kana dosa-dosa umat Gusti nu ayeuna harirup keneh. Moal salamina Gusti bendu, sawangsulna malah mikaasih ka abdi-abdi teu aya watesna. 19 Tangtos Gusti kersa mikawelas deui ka abdi sadaya. Dosa-dosa abdi sadaya tangtos ku Gusti bakal diluluh lajeng dialungkeun ka dasar laut! 20 Gusti tangtos kersa mintonkeun kasatiaan sareng kaasih nu taya watesna ka ieu umat Gusti, turunan Ibrahim sareng Yakub, sakumaha anu ku Gusti parantos dijangjikeun ka karuhun abdi sadaya jaman kapungkur. 17
Nahum 1 1 Ieu pesen ti Allah ngeunaan nagri Ninewe, anu ditembongkeun ka Nahum, urang Elkos, dina hiji tetenjoan. 2 PANGERAN Allah, moal nyabaran ka nu osok mapadanan. Nu ngaralawan ka Anjeunna pasti narima hukuman, maranehna bakal meunang wawales. 3 PANGERAN tara gampil-gampil wera. Tapi Anjeunna teh kawasa, anu jahat mo diantep luput tina hukuman. Ka mana bae PANGERAN angkat, ger aya topan, sampeana-Na naekkeun kekebul jadi mega! 4 Mantenna nimbalan ka laut, laut jadi saat walungan-walungan ngoletrak. Tegalan- tegalan di Basan gararing, Gunung Karmel jadi perang, kekembangan Libanon aralum. 5 Gunung-gunung aroyag di payuneun PANGERAN, pasir-pasir laleyur di payuneuna- Na. Ana PANGERAN nembongan, jagat inggeung, dunya gumeter reujeung sakumna pangeusina. 6 Saha nu bisa tagen ana Mantenna geus wera? Saha anu kuat nyanghareupan bendu-Na? Bendu-Na tamplok ngagegedur, cadas-cadas ajur jadi lebu di payuneuna-Na. 7 PANGERAN teh mulya manah, mun umat-Na meunang susah ku Mantenna
Nahum 1.8-15 diraksa. Sakur anu nyalindung ka Mantenna dijaga. 8 Lir banjir nu ngagulidag, Mantenna ngabasmi musuh-musuh-Na. Nu ngalawan, disina tinemu jeung ajalna. 9 Keur sakongkol naon maraneh, eh, nu rek ngalawan ka PANGERAN? Pinasti ku Mantenna dibasmi! Moal aya nu bisa ngalawan ka Mantenna leuwih ti sakali. 10 Maraneh tangtu diduruk, saperti rungkun cucuk nu pajeujeut, saperti jarami garing. 11 Ti Maneh, eh Ninewe, aya saurang, nu boga niat jahat rek ngalawan ka PANGERAN. 12 Kieu sabda PANGERAN ka Israil, umat-Na, "Sakumaha rongkahna urang Asur, sakumaha lobana baladna, pinasti dibasmi nepi ka musna. Eh umat Kami, maraneh ku Kami geus disangsara, tapi moal deui-deui. 13 Ayeuna Kami rek namatkeun kakawasaan Asur ka maraneh, rante-rantena anu dipake ngabarogod ka maraneh rek dipegat-pegatkeun." 14 Kieu sabda PANGERAN ngeunaan urang Asur, "Maranehna moal baroga turunan anu bakal neruskeun ngaranna. Arca-arca di jero kuil-kuil para dewana, ku Kami arek dibasmi. Urang Asur ku Kami keur dipangnyieunkeun kuburan, sabab maranehna teu pantes hirup!" 15 Tenjo, aya utusan datang ngaliwatan gunung-gunung, mawa beja hade, beja kaunggulan! Eh, urang Yuda, geura pestakeun 2
Nahum 2.1-8 poe pesta maraneh! Sarta bayar nadar maraneh anu geus diikrarkeun ka Allah. Nagri maraneh moal ditempuh deui ku musuh. Maranehna geus diancurkeun sama sakali. 2 1 Eh Ninewe, maneh bakal ditarajang! Kakuatan nu bakal nyasaak maneh tereh datang. Jaga benteng-benteng pertahanan! Awaskeun jalan! Taki-taki pikeun perang! 2 (PANGERAN geus mimiti rek mulihkeun deui Israil cara samemeh dijarah ku musuh.) 3 Balad musuh marawa tameng beureum, dangdananana ge warna beureum. Keur sasadiaan rek narajang! Kareta-karetana semu hurung kawas seuneu, kudana patinglalunjuk. 4 Kareta perang rarikat tinggurudug di jalan-jalan, balawiri mundar-mandir di alun-alun, tinggalebur jiga obor, terus tingsalemprung sakilat-sakilat. 5 Para perwira dipanggil maju, tuluy maraju bari titatarajong. Nyebrut maruru kana kuta, tuluy marasang panggedor. 6 Lawang-lawang kota sisi walungan, rarebah bedah, eusi karaton guyur-tagiwur. 7 Ratu geus beunang ditangkep, para emban ngagarukguk kawas sora japati, bari ngaramesan harigu. 8 Lir cai bedah bendunganana, jalma-jalma ngaburudul kalaluar ti Ninewe. "Areureun! Areureun!" ceuk nu marentah. Tapi euweuh nu balik deui. 3
Nahum 2.9-3.3 9 Jarah perakna! Jarah emasna! Ieu nagri loba pependemanana! 10 Ninewe geus ancur, rehe, combrek! Hate lelenyapan ku kasieun. Tuur nyorodcod leuleus, tanaga musna. Beungeut-beungeut sarepa. 11 Ayeuna mana eta kota nu asalna lir guha singa, tempat anak-anak singa diparaban tempat indit singa jalu jeung singa bikang, sarta anak-anakna aman di dinya? 12 Singa jaluna nekukan mangsa, geus katekuk disasaak, keur bikangna jeung anakna, guhana pinuh ku daging beunang nyasaak. 13 "Ieu Kami, musuh maneh!" dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa. "Kareta-kareta perang maneh ku Kami arek didurukan nepi ka beak. Serdadu-serdadu maneh bakal paraeh di medan perang. Harta banda maneh beunang rarampas ti nu sejen, ku Kami baris dijabel. Pepentaan-pepentaan para utusan maneh moal kadenge-denge deui." 3 1 Cilaka eta kota nu pinuh ku bohong jeung rajapati, pinuh ku barang beunang ngarampas jeung beunang ngarampog. 2 Dengekeun! Sora pecut tingjalebred sora roda tinggurudug, sora kuda lumpat tingberetek. 3 Pasukan kuda narajang, pedangna tingbaranyay, tumbakna tinggurilap. Bangke 4
Nahum 3.4-10 patumpang tindih, mayit geus teu kaitung lobana, katajongan ku jalma-jalma. 4 Ninewe, ungkluk tea, keur nandangan hukuman. Jampe pameletna matak kagembang dipake mikat jeung ngabudakkeun bangsa-bangsa. 5 Dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Eh Ninewe, maneh ku Kami rek dihukum! Ku Kami rek ditaranjangan, sina ditarongton ku bangsa-bangsa, sina narenjo sagala kaaeban maneh. 6 Maneh ku Kami rek dihinakeun, rek dipopokan ku najis. Jalma-jalma nu narenjo sarieuneun. 7 Nu narenjo ka maneh kabeh murungkut. Maranehna bakal ngaromong kieu, Ninewe geus burak-barik, saha nu rek karunya? Saha anu daek ngalilipur ka manehna?" 8 Eh, Ninewe! Pangrasa teh maneh leuwih hade batan Tebe, ibukota Mesir? Mesir ge bogaeun walungan, nya eta Walungan Nil, nu jadi benteng pertahananana. 9 Tebe ngageugeuh Sudan jeung Mesir, kakawasaanana taya watesna, sarta Libia jadi baturna. 10 Tapi sanajan kitu, teu burung urang Tebe diakut ka pangbuangan. Barudakna ditareunggeulan di jalan-jalan nepi ka paraeh. Para gegedenna dibarogodan ku rante, sarta ku nu ngabaroyongna dibagi-bagikeun. 5
Nahum 3.11-17 11 Maneh oge, Ninewe, bakal ngudupung kelenger lantaran mabok! Maneh oge bakal salungkar-salingker hayang kabur ti musuh. 12 Benteng-benteng maneh engke bakal saperti tangkal kondang anu buahna geus arasak. Tangkalna diendag-endag, buahna ngaburubut, tuluy dicaplukan. 13 Serdadu-serdadu maneh kawas awewe. Kota maneh jadi bolostrong di hareupeun musuh. Sarigsig panto-panto gapura maneh bakal beak diduruk. 14 Geura nimbaan cai, keur taki-taki nadah kepungan, benteng-benteng tohagaan. Geura ngaluluh taneuh lempung keur nyieun bata, nyitakan masing loba, keur sasadiaan. 15 Tapi kalah kumaha maneh tihothat, tetep maneh baris tiwas, kaduruk atawa kasambut di medan perang. Maneh baris musna saperti pepelakan beak dihakan ku simeut. Jumlah maneh geus mangtikel-tikel, lobana saperti simeut. 16 Sudagar-sudagar maneh geus jadi leuwih loba ti batan bentang-bentang di langit. Tapi ayeuna geus areuweuh, cara simeut meberkeun jangjang tuluy haliber. 17 Para gegeden maneh reuteum dina luhur kuta, cara simeut ngagoronyok dina tembok waktu keur tiis poe. Tapi barang panonpoe bijil, kabeh nyalingkir haliber, euweuh nu nyaho ka mana jigna! 6
Nahum 3.18-19 18 Eh raja Asur! Gupernur-gupernur maneh geus paraeh, menak-menak maneh geus hararees moal hararudang deui. Rahayat maneh tingalapruk ka gunung-gunung, euweuh anu ngajak balik. 19 Raheut-raheut maneh moal aya nu bisa nambaan, bohak-bohak maneh moal aya nu bisa ngubaran. Anu mareunang beja yen maneh geus binasa mani kaleprok aratoh. Da saha anu teu kungsi ngarandapan kabengisan maneh nu taya hinggana? 7
Habakuk 1 1 Ieu pesen ti PANGERAN anu diwahyukeun ka Nabi Habakuk. 2 Nun PANGERAN, kedah sabaraha lamina abdi sasambat nyuhunkeun pitulung, dugi ka Gusti kersa ngadangu sareng nyalametkeun abdi sadaya tina katelengesan? 3 Ku naon abdi dugi ka kedah ningal kaayaan nu sakitu jahatna? Naha Gusti kiat ningali kalakuan jalmi-jalmi sakitu arawonna? Di sakurilingeun abdi mung aya kareksakan sareng kakerasan, di mana-mana jalmi-jalmi garelut, parasea. 4 Hukum taya dayana, taya damelna, kaadilan henteu jalan. Jalmi jahat disebat bageur. Kaadilan parantos tibalik. 5 Ti dinya PANGERAN ngandika ka umat-Na, "Awaskeun ku maraneh bangsa-bangsa sakurilingeun maraneh. Engke maraneh bakal heran nenjona. Kami rek migawe hiji hal anu hese dipercayana ku maraneh upama ngan ngadenge caritana. 6 Bangsa Babul anu galak jeung napsuna marudah, ku Kami rek dijadikeun bangsa anu rongkah. Eta bangsa ayeuna keur maju ngambah jagat, ngarebut nagri-nagri batur.
Habakuk 1.7-13 7 Maranehna nyebarkeun pikasieuneun. Kalawan angkuhna maranehna ngan tunduk kana hukumna sorangan. 8 Lumpat kudana leuwih kesit ti batan maung tutul, leuwih galak alah batan ajag lapar. Pasukan kudana daratang ti nagri-nagri jauh, kudana narejehan taneuh. Lajuna nyuruwuk kawas heulang nyamber mangsa. 9 Pasukan tentarana gawena naluk- nalukkeun, barengis. Lamun eta pasukan geus deukeut, jalma-jalma kabeh gimir. Tawananana lobana tanpa wilangan. 10 Raja-raja ku maranehna dihina, gegeden- gegeden diseungseurikeun. Taya benteng anu tagen. Di hareupeun benteng-benteng maranehna ngunggul-ngunggulkeun taneuh, tuluy bentengna direbut. 11 Geus kitu eta bangsa anu ngadewa- dewakeun karongkahanana teh nyemprung maju, gancangna lir angin." 12 Nun PANGERAN, Gusti teh jumeneng ti awitna. Gusti teh Allah abdi, suci sareng langgeng. Nun PANGERAN, Allah anu ngaraksa ka jisim abdi, Gusti teh geuning ngangkat bangsa Babul, dijadikeun sakitu rongkahna, kangge ngahukum abdi sadaya. 13 Nanging bade tahan kumaha Gusti ningali eta jalmi-jalmi jahat tur bengis? Soca Gusti kalintang sucina, moal kiat ningali dosa, moal tahan ningali nu arawon lampah. Ku margi kitu, ku naon Gusti ngajeunkeun maranehna 2
3 Habakuk 1.14-2.3 ngabasmi jalmi-jalmi anu langkung balener ti batan maranehna? 14 Ku naon jalmi-jalmi teh ku Gusti dipidamel sapertos lauk, atanapi sapertos insekta nu teu gaduh purah ngatur? 15 Jalmi-jalmi dikaitan ku urang Babul, sapertos lauk dikait ku useup, dirungkup ku heurap teras heurapna dipulut, digusur, nu ngalana surak! 16 Heurapna dugi ka dipuja-puja, disasajenan, dumeh tiasa mere rupi-rupi beubeunangan sakitu mucekilna. 17 Naha maranehna teh bade teras salamina ngagunakeun pedangna, ngabinasa bangsa-bangsa tanpa ampun? 2 1 Kaula rek naek kana munara jaga, rek ngadago naon nu rek didawuhkeun ku PANGERAN, sarta kumaha walerana-Na kana gugatan kaula. 2 Kieu waleran PANGERAN ka kaula, "Kami rek mere wahyu ka maneh. Tuliskeun dina lempengan taneuh liket sing tetela sangkan babari dibacana. 3 Kudu dicatetkeun, sabab pijadieunana moal waka ayeuna, can waktuna. Tapi waktuna geus tereh, sarta ieu anu ditembongkeun ka maneh pasti kajadian. Bisa jadi rada leuir. Tapi dago-dago bae, tangtu kajadian jeung moal ditunda-tunda.
Habakuk 2.4-9 4 Sarta ieu pesenna: Anu jarahat moal aya nu salamet. Tapi jalma nu balener tangtu bakal harirup, ku karana satiana ka Allah." 5 Kabeungharan teh nipu jalma. Eta jalma- jalma sarakah teh arangkuh jeung napsuna marudah, lir maot anu taya seubeuhna, nu matak gawena ngan naluk-nalukkeun bangsa batur. 6 Tapi anu geus taraluk teh maroyok jeung ngahina, pokna, Eh tukang nyokot banda batur, maneh sing cilaka! Iraha rek eureun ngabeungharkeun diri ku jalan maksa nu baroga hutang ka maneh malayar hutangna? 7 Tapi, eh tukang naluk-nalukkeun batur, memeh eling maneh sorangan bakal boga hutang, sarta bakal dipaksa mayar rentenna. Maneh bakal ditempuh ku musuh, maneh ngan ukur bisa ngadegdeg. Babandaan maneh bakal dijabel. 8 Loba kacida jelema-jelema sagala bangsa anu geus dirampog ku maneh. Kari babandaan maneh anu pasti bakal dijabel ku jelema-jelema anu luput ti maneh, lantaran maneh geus maehan jeung nganiaya jelema-jelema saalam dunya, nagri-nagrina diruksak. 9 Cilaka maneh! Maneh geus ngabeungharkeun kulawarga sorangan meunang nyokotan ti batur ku kakerasan, sangkan imah maneh sorangan aman tina kasusah jeung bahla! 4
5 Habakuk 2.10-17 10 Tapi eta rarancang maneh teh bakal matak era kulawarga maneh sorangan. Kalakuan maneh ngarampogan bangsa-bangsa sakitu lobana, mawa balahi nu bakal ngaruksak ka maneh sorangan, 11 nepikeun ka bata dina tembokan ka maneh ngagorowok nyumpahan, sarta sora gorowokna dihandaruankeun ku kaso-kaso. 12 Cilaka maneh! Maneh nyieun kota make dasar kajahatan, ngadegkeunana ku jalan maehan. 13 Bangsa-bangsa anu ditalukkeun ku maneh, susah payahna jadi tanpa guna, jeung sagala rupa beunang maranehna ngawangun beak ku seuneu. Eta memang ku pangersa PANGERAN Nu Maha Kawasa. 14 Tapi sakuliah bumi bakal pinuh ku kanyaho kana kaagungan PANGERAN, saperti lautan pinuh ku cai. 15 Cilaka maneh! Sajeroning amarah maneh ngahina jeung ngawiwirang tatangga, ku maneh dijieun sina jalangjang-jolongjong kawas nu mabok. 16 Ayeuna giliran maneh nu bakal nandangan kaera, sabalikna tina meunang panghormat. Giliran maneh anu bakal mabok nepi ka jalangjang-jolongjong. Maneh bakal dipaksa ku PANGERAN nginum siksaan sorangan, sarta kahormatan maneh bakal jadi kahinaan. 17 Maneh geus nuaran kai di leuweung Libanon, ayeuna giliran maneh anu bakal
6 Habakuk 2.18-3.3 dituar. Sasatoan di dinya ku maneh dipaehan, ayeuna maneh anu bakal kasieunan ku sasatoan. Pang jadi kitu teh lantaran maneh geus ngajalankeun rajapati jeung katelengesan ka jelema-jelema saalam dunya jeung ka kota-kotana. 18 Naon gunana arca? Pilakadar beunang nyieun jelema, paragi nyebarkeun bohong. Bisa nyieun kahadean naon ka nu nyieunna pangna dipercaya dewa nu teu bisaeun ngomong-ngomong acan! 19 Cilaka maneh! Ngomong ka kayu sapotong, "Geura gugah!" atawa ka batu saguluntung, "Geura tanghi!" Bisaeun arca mere pituduh ka maneh? Bisa jadi arcana dilapis ku perak jeung emas, tapi euweuh nyawana. 20 PANGERAN aya di Bait Allah, gedong-Na nu suci, jalma kabeh kudu repeh di payuneun Mantenna. 3 1 Ieu paneda Nabi Habakuk: 2 Nun PANGERAN, abdi parantos nguping sugri anu dipidamel ku Gusti. Hate abdi pinuh ku rasa hormat. Eta padamelan Gusti nu aragung, mugi pidamel deui jaman abdi-abdi ayeuna. Mugi Gusti mikawelas, sanaos upami keur bendu. 3 Allah tereh sumping deui ti Edom. Allah nu suci, tereh sumping ti pagunungan Paran. Kamulyaana-Na minuhan langit, sarta bumi pinuh ku pujian ka Mantenna.
7 Habakuk 3.4-12 4 Sumping-Na bareng jeung kilat ngagebray, panangana-Na ngaluarkeun cahaya, nya di dinya disumputkeun pangawasa-Na. 5 Di hareup Mantenna ngagiring panyakit, di tukang diiring ku maot. 6 Ana Mantenna ngarandeg, bumi ngariyeg. Bangsa-bangsa dipencrong, kabeh ngagebeg. Gunung-gunung nu aya ti jaman purba alambrug, pasir-pasir anu umurna mangabad-abad rarugrug, pasir-pasir anu baheula diambah ku Mantenna. 7 Abdi ningal urang Kusyan kasieunan, urang Midian ngadegdeg. 8 Nun PANGERAN, pangna bendu teh naha ku margi walungan-walungan? Pang Gusti wera teh naha ku margi lautan? Gusti nitihan mega sareng mega topan lir karetana, waktos sumping nyandak kaunggulan kangge umat Gusti. 9 Gusti ngawengkang gondewa, bade ngalepas jamparing. Kilat Gusti meulah bumi. 10 Barang gunung-gunung ningal ka Gusti, per ngadaregdeg, hujan bahe ti langit. Cai handapeun daratan ngaguruh, ombakna laluhur pagulung-gulung. 11 Waktos jamparing-jamparing Gusti tingbelesat sareng tumbak Gusti ngagurilap, panonpoe sareng bulan ngarandeg. 12 Sajeroning wera Gusti lungsur ngambah lemah, bangsa-bangsa ku Gusti dileyek.
Habakuk 3.13-19 13 Gusti majeng, bade nyalametkeun umat Gusti ngajait raja pilihan Gusti. Pamingpin para durjana ku Gusti dihajar ngajungkel, para panganutna seep ditumpes. 14 Jamparing-jamparing Gusti narancleb ka kapala pasukan musuh, anu keur nyebrut sapertos topan, niat ngubrak-ngabrik abdi-abdi, bangun atoh ku nu cilaka, sapertos kabiasaan jalmi-jalmi tukang ngagencet rerencepan. 15 Bari tunggang kuda Gusti ngucek-ngucek laut, cai laut nu hebat dugi ka ngabudah. 16 Ngareungeu eta kaula ngarasa ketir, biwir ngeleper lantaran sieun awak leuleus, di handap suku titatarajong. Bari ngahephep kaula ngadago waktuna PANGERAN bakal nerapkeun hukum ka nu narajang ka urang. 17 Najan kondang teu baruahan, tangkal anggur taya anggurna, najan panen jetun gagal, jeung di huma taya pelak gandum najan domba kabeh paraeh, kandang sapi kararosong, 18 kaula moal weleh suka jeung bungah, sabab aya PANGERAN Allah, jurusalamet kaula. 19 Ku PANGERAN Nu Maha Agung dipaparin kakuatan, dipaparin suku anu tangginas kawas uncal, aman ngambah pagunungan. 8
Zefanya 1 1 Ieu pesen Allah ka Nabi Sepanya, putra Raja Hiskia anak Amarya anak Gedalya anak Kusi. Dipaparinkeunana keur jaman Yosia anak Amon jadi raja Yuda. 2 PANGERAN ngandika, "Sakeudeung deui Kami rek ngabasmi sagala rupa nu aya di bumi, 3 jelema, sato, manuk, lauk. Kami rek numpes anu jarahat. Arek ngabasmi manusa, hamo nyesakeun nu hirup. Kitu pangandika Kami, PANGERAN. 4 Kami rek ngahukum urang Yerusalem jeung urang Yuda. Rek ngabasmi sesa adat ibadah ka Baal anu aya keneh di dinya, sangkan ulah aya deui anu inget ka imam-imam brahala anu ngaladenan Baal. 5 Kami rek ngabasmi sakur nu sok naraek ka loteng ngadon nyarembah ka panonpoe, ka bulan jeung ka bentang-bentang. Jeung rek ngabasmi jelema-jelema anu ngabakti ka Kami sarta geus ikrar arek satia, tapi osok sumpah nyebut ngaran Dewa Milkom. 6 Kami rek ngabasmi jelema-jelema anu naringgalkeun sarta teu aranut deui ka Kami, jeung tara daratang menta tungtunan Kami." 7 Poena PANGERAN muka pangadilan tereh datang. Ku sabab eta masing rarepeh di
Zefanya 1.8-13 payuneuna-Na. PANGERAN geus sadia meuncitan umat-Na saperti sato kurban, sarta geus ngondang musuh-musuh Yuda sina ngaranjah. 8 Timbalan PANGERAN, "Dina poean meuncitan, Kami rek ngahukum para gegeden, anak-anak raja, jeung sakabeh anu make adat bangsa lian. 9 Kami rek ngahukum ka nu ngabarakti make tata cara umat brahala, jeung ka nu sok maling jeung maehan, anu ngabeungharkeun dununganana ku barang-barang gedoran." 10 "Dina poe eta," timbalan PANGERAN, "maneh bakal ngadenge nu tingjarerit di Gapura Lauk di Yerusalem. Ti pakampungan anyar bakal kadenge ku maneh sora anu sasambat, jeung ti pasir-pasir sora runtuh ngagulugur. 11 Maraneh, anu maratuh di kota handap, lamun geus ngadenge eta sora kudu careurik, midangdam, sabab padagang-padagang kabeh geus paraeh! 12 Waktu eta Kami arek mawa obor, rek ngagaradah Yerusalem. Kami rek ngahukum jelema-jelema anu ngarasa sugema jeung megah ku dirina, jeung boga pamikir: PANGERAN moal midamel kitu, moal midamel kieu. 13 Harta bandana bakal dirampas, imah- imahna bakal diburak-barik. Pamohalan maranehna bakal bisa nyaricingan imah 2
Zefanya 1.14-2.1 sorangan, atawa ngarinum anggur pelakna sorangan." 14 Poe agung PANGERAN geus deukeut, deukeut naker, bakal gancang datang. Poe anu pohara pait getirna, nepikeun ka prajurit anu pangwanianana oge ngagerung pegat harepan. 15 Eta poe pinuh ku hawa amarah, poe sangsara, poe tunggara, poe ngalebur, poe ngaruksak, poe poek, poe cilaka, poe mendung, poe kasaput ku mega, 16 poe anu saheng ku sora tarompet perang, ku haok perang serdadu-serdadu anu ngagempur kota-kota benteng jeung munara-munara anu laluhur. 17 PANGERAN ngadawuh, "Kami rek ngadatangkeun kacilakaan-kacilakaan gede ka umat manusa, nepi ka maranehna ting rarampa kawas nu lolong. Maranehanana geus dosa ka Kami. Ayeuna getihna rek dikocorkeun saperti cai, sarta bangke-bangkena sina baruruk dina taneuh." 18 Sanajan barogaeun perak jeung emas ge, dina poean PANGERAN ngumbar bendu mah emas perakna moal bisa nyalametkeun maranehna. Sakuliah jagat baris kahuru ku seuneu wera-Na. Sagala anu kumelip di bumi, umurna ku Mantenna baris dicabut ngadadak. 2 1 Eh, bangsa anu teu boga kaera! Geura areling, 3
Zefanya 2.2-8 2 memeh layu kawas kembang, memeh katiban ku seuneu bendu PANGERAN, memeh Mantenna ngumbar wera-Na. 3 Nu rarendah hate di ieu nagri sarta narurut kana timbalan PANGERAN, geura baralik ka Mantenna. Naon nu bener lampahkeun. Laipkeun diri di payuneun PANGERAN, malakmandar bisa luput tina hukuman dina poean PANGERAN nembongkeun wera-Na. 4 Di Gasa saurang ge moal nyesa. Askelon bakal kosong taya jalmaan. Urang Asdod di jero satengah poe bakal kausir. Urang Ekron diusir ti kotana. 5 Cilaka maraneh, urang Pelisti, bangsa nu nyicingan sapanjang basisir. PANGERAN geus ngaragragkeun hukuman ka maraneh; maraneh bakal ditumpes moal aya nu disesakeun. 6 Nagri maraneh di sisi laut bakal jadi tegal ngablak, jadi tempat saung-saung pangangon jeung kandang-kandang domba. 7 Tanah maneh bakal diandih ku urang Yuda anu saralamet. Maranehna bakal ngarangon ingon-ingonna di dinya, ari hareesna di imah-imah urut urang Askelon. Hirupna disarengan ku PANGERAN Allahna. 8 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Kami ngadenge urang Moab jeung urang Amon moyok jeung ngahina ka umat Kami, bari nyombong magar sanggup ngarebut nagrina. 4
Zefanya 2.9-14 9 Kami, Allahna urang Israil anu jumeneng, sumpah, Moab jeung Amon pasti dibasmi, saperti Sadumu jeung Gomora. Nagri-nagrina bakal jadi tempat sumur-sumur uyah, jadi ruruntuhan salalanggengna, pinuh ku jukut hama. Umat Kami anu saralamet bakal ngaranjah ka maranehna sarta ngarebut tanahna." 10 Kitu petana hukuman pikeun Moab jeung Amon, lantaran angkuhna jeung adigungna, jeung ku sabab geus ngahina ka umat PANGERAN Nu Maha Kawasa. 11 Maranehna ku PANGERAN bakal disina kasieunan. PANGERAN bakal mupus harkat dewa-dewa di bumi sina taya hartina, nepi ka unggal bangsa di nagrina masing-masing ngabarakti ka Mantenna. 12 Urang Sudan oge bakal ditibanan hukum pati ku Mantenna. 13 PANGERAN bakal nganggo kawasa-Na ngabasmi Asur. Kota Ninewe bakal dijadikeun ruruntuk kosong, jadi tempat nu euweuh caina. 14 Di dinya sato-sato lindeuk ngabubuhan darepa jeung rupa-rupa sato lianna. Bueuk- bueuk bakal nyarayang di dinya, disarada dina ruruntuk jandela-jandela, gagak-gagak bakal disarada dina urut bangbarung-bangbarung panto. Kayu kiputri wawangunanana bakal beak dicaroplokkan. 5
6 Zefanya 2.15-3.6 15 Kitu pijadieunana eta kota anu gumede ku kakuatanana jeung ngujubkeun dirina baris aman. Pangrasa jalma-jalmana mah kotana teh panggedena di sadunya. Pisakumahaeun sepi jemplingna engke eta tempat teh, jadi pangauban sato-sato leuweung. Sakur anu ngaliwat ka dinya bakal murungkut hatena pinuh kasieun. 3 1 Cilaka Yerusalem, kota bejad kalakuan, tukang ngalawan, tukang ngagencet rahayatna sorangan. 2 Embung tunduk ka PANGERAN, embung diatur. Ka PANGERAN teu percaya, teu ngarasa butuh ku pitulung-Na. 3 Para gegedenna kawas maung nu guar- gaur; hakim-hakimna kawas ajag lapar, tara nyesakeun tulang sapotong-potong acan keur isukan, awahing ku rakus. 4 Nabi-nabina teu baroga rasa tanggung jawab, turug-turug carurang. Imam-imamna malah nganajiskeun sagala nu disucikeun, jeung sok mutar-muter hukum Allah keur kauntunganana sorangan. 5 Sanajan kitu, PANGERAN mah linggih di dinya, midamel anu bener, tara midamel anu salah. Saban isuk tara towong nerapkeun kaadilan ka umat-Na. Tapi jalma-jalma anu teu balener di dinya tonggoy bae migawe kajahatan, jeung teu era-eraeun. 6 PANGERAN ngandika, "Kami geus nyapukeun sakabeh bangsa, kota-kotana
Zefanya 3.7-11 diburak-barik, kuta-kuta jeung munara- munarana geus diruntuh-runtuhkeun, kota-kotana geus karosong, lulurung- lulurungna geus saruwung, jelemana taya nu nyesa." 7 Panyana Kami ari geus dikitukeun mah eta umat Kami rek daraek ngajenan jeung narima aturan-aturan ti Kami, sarta moal mopohokeun pangwarah-pangwarah Kami. Sihoreng can naon-naon geus baralik deui kana kabiasaanana, jarahat cara ka tukang-tukang. 8 "Tapi awas," dawuhan PANGERAN. "Dagoan poena Kami ngadakwa bangsa-bangsa. Kami geus mutuskeun bakal ngumpulkeun bangsa-bangsa jeung karajaan-karajaan, sina ngarasa hebatna amarah Kami. Bumi sakuliahna pasti binasa ku seuneu amarah Kami." 9 Saupama geus kitu, bangsa-bangsa ku Kami baris dirobah, nenedana moal deui ka allah-allah sejen, tapi ka Kami bae sorangan. Kabeh bakal aranut ka Kami. 10 Umat Kami anu pabalencar, dalah ti Sudan nu jauh, bakal daratang marawa pangbakti ka Kami. 11 Dina waktu eta maraneh, umat Kami, geus teu perlu ngarasa era pedah maneh geus ngalawan ka Kami. Sabab jelema-jelema anu garumede jeung aradigung ku Kami rek 7
Zefanya 3.12-19 disingkirkeun, sarta maneh di gunung Kami nu suci moal deui-deui ngalawan ka Kami. 12 Nu ku Kami rek disesakeun ngan jelema- jelema anu miskin tur laip, anu mikabutuh pitulung Kami. 13 Urang Israil anu nyesa keneh moal hasud ka batur, moal cidra ka nu lian, moal macikeuh ka saha-saha. Hirupna baris marukti tur aman, moal sieun ku saha-saha. 14 Eh Israil, geura nyanyi, geura surak! Eh Yerusalem, geura gumbira sapinuhna hate! 15 Hukuman maneh ku PANGERAN geus dieureunkeun, musuh-musuh maneh geus disingkahkeun. PANGERAN, Raja Israil, aya di maneh, maneh taya sabab pikeun ngarasa sieun. 16 Bakal datang mangsana maranehna ngaromong ka Yerusalem, "Maneh, kota Sion, teu kudu sieun, teu kudu ngeplek leungeun. 17 Maneh disarengan ku PANGERAN, Allah maneh, maneh tangtu unggul ku pangawasa Mantenna. PANGERAN bakal mikaresep ka maneh, mikaasih, jeung maparin hirup anu anyar. Ku hal maneh PANGERAN nepi ka ngahariring awahing ku suka galih, 18 sakumaha urang suka bungah dina pesta." PANGERAN ngandika, "Balahi ku Kami geus dieuweuhkeun ti maneh, kahinaan maneh geus disingkirkeun. 19 Mangsana geus tereh! Kami rek ngahukum nu ngagencet ka maraneh, nyalametkeun 8
Zefanya 3.20 nu parincang, mulangkeun para boyongan. Kahinaanana rek diganti ku kahormatan, sina diparuji ku saalam dunya. 20 Mangsana geus tereh! Kami rek mulangkeun rahayat maneh anu keur pabalencar. Maneh ku Kami rek dijieun kamashur ka saalam dunya, kamuktian maneh rek dipulihkeun." Kitu timbalan PANGERAN. 9
Hagai 1 1 Dina taun kadua Darius jadi raja Persia, dina tanggal hiji bulan anu kagenep, PANGERAN ngembankeun timbalan ka Nabi Hagai, supaya ditepikeun ka Serubabel bin Sealtiel anu jadi gupernur di tanah Yuda, jeung ka Imam Agung Yosua bin Yosadak. 2 Kieu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa ka Hagai, "Jalma-jalma nyarebutkeun, magar ayeuna can meujeuhna ngadegkeun deui Bait Allah." 3 Nabi Hagai ku PANGERAN dipiwarang nyaurkeun timbalan kieu ka umat-Na, 4 "Eh umat Kami, ku naon maraneh geus caricing di imah nu wareweg, ari Bait Kami, burak-barik keneh? 5 Teu karasa, naon anu keur karandapan ayeuna ku maraneh? 6 Maraneh melak gandum lega, tapi nu kaala saeutik pisan. Dahareun baroga, tapi moal matak seubeuh. Anggur inumeun boga, tapi teu matak cukup! Papakean boga, tapi teu matak haneut kana awak. Nu karuli buruhna teu mahi keur pangabutuhna sapopoe. 7 Teu karasa, naon sababna? 8 Coba geura naranjak ka pasir nuaran kai, Bait Kami adegkeun deui, sangkan hate Kami
Hagai 1.9-14 genah, sangkan Kami dibakti sakumaha mistina. 9 Maraneh ngarep-ngarep mucekil panen, tapi sanggeus panen hasilna teu pira. Ana diakut ka imah, di tengah jalan ku Kami ditiup manten. Ku naon sababna Kami kitu? Ku sabab Bait Kami, burak-barik keneh, da maraneh masing-masing jongjon nyieun imah sorangan. 10 Eta sababna pangna tara aya hujan, nepi ka euweuh naon-naon anu jadi. 11 Ieu tanah ku Kami dihaja kahalodoan. Pasir-pasir, kebon-kebon anggur, kebon- kebon jetun, lahan-lahan gandum, jelema, sasatoan, sagala tutuwuhan, katut sagala rupa anu ku maraneh dipelak, kabeh ku Kami disina gararing." 12 Geus kitu Serubabel jeung Yosua katut jelema-jelema anu marulang ti pangbuangan di Babul, narurut kana timbalan PANGERAN Allahna. Jelema-jelema teh sarieuneun, nu matak maranehna narurut ka Nabi Hagai, utusan Allah. 13 Hagai ku PANGERAN dipiwarang ngemban timbalan ka maranehna. Timbalana-Na, "Kami jangji rek nyarengan ka maraneh." 14 Seug Serubabel, gupernur tanah Yuda, Imam Agung Yosua, sarta jalma rea anu marulang ti pangbuangan dihudangkeun sumangetna ku PANGERAN, sangkan digarawe nyieun Bait Allah. Prak maranehna 2
3 Hagai 1.15-2.7 ngamimitian nyieun Bait PANGERAN Nu Maha Kawasa, Allah maranehna. 15 Dimimitianana dina tanggal dua puluh opat bulan anu kagenep, taun kadua pamarentahan Raja Darius. 2 1 Dina tanggal dua puluh hiji bulan katujuh, taun kadua pamarentahan Raja Darius, PANGERAN ngembankeun deui timbalan ka Nabi Hagai. 2 Hagai dipiwarang nyaurkeun eta timbalan ka Serubabel gupernur tanah Yuda, ka Imam Agung Yosua bin Yosadak, jeung ka jalma rea. Kieu timbalana-Na, 3 "Maraneh aya nu inget keneh kumaha agrengna Bait Allah nu ti heula? Kumaha katenjona anu ayeuna ceuk maraneh? Sama sakali teu nyugemakeun. 4 Tapi maraneh teu kudu leutik hate. Teruskeun pigawe, sabab Kami tangtu ngabantu. 5 Basa maraneh kaluar ti Mesir, Kami geus jangji seja babarengan salilana. Nepi ka ayeuna Kami terus bae babarengan jeung maraneh. Nu matak maraneh ulah salempang. 6 Moal lila deui Kami rek ngoyagkeun langit jeung bumi, daratan jeung laut. 7 Sakabeh bangsa ku Kami bakal diguling- gulingkeun, sarta kakayaanana bakal dibawaan ka dieu, nepikeun ka ieu Bait Kami bakal pinuh ku barang-barang anu marulya.
Hagai 2.8-14 8 Emas jeung perak di saalam dunya Kami nu kagunganana. 9 Bait Kami anu anyar bakal leuwih agreng ti anu heubeul, sarta di dieu Kami rek ngamakmurkeun jeung ngertakeun umat Kami." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa. 10 Dina tanggal dua puluh opat bulan kasalapan taun kadua pamarentahan Raja Darius, PANGERAN Nu Maha Kawasa ngandika deui ka Hagai. 11 Pangandika-Na, "Tanyakeun ka imam- imam aturan pikeun sual ieu. 12 Upama aya jelema nyokot daging tina kurban anu geus disucikeun, diasupkeun kana lipetan jubahna sarta jubahna terus antel kana roti, kana kaolahan, kana anggur, kana minyak jetun, atawa kadaharan naon bae, naha kadaharan anu kaantelanana milu kasucikeun?" Sanggeus sual eta dipariksakeun, jawab para imam, "Henteu." 13 Hagai mariksa deui, "Ayeuna, upama aya jelema keur najis lantaran tas nyabak mayit, tuluy nyabak salah sarupa kadaharan tea. Kumaha eta kadaharan anu dicabakna jadi najis?" Jawab para imam, "Najis." 14 Saur Hagai, "Dawuhan PANGERAN eta aturan keuna ka jalma-jalma ieu bangsa jeung kana sagala rupa anu dihasilkeunana. Jadi sagala rupa anu ku maranehna dibaktikeun dina altar teh najis." 4
Hagai 2.15-22 15 Timbalan PANGERAN, "Teu karasa ku maraneh, naon anu geus karandapan? Memeh maraneh ngadegkeun deui ieu Bait Kami, 16 pelak gandum maraneh anu diharepkeun bisa meunang dua ratus kilo ngan meunang saratus kilo. Meres anggur, hayang bisa nyiuk saratus liter tina tahangna, ngan meunang opat puluh liter. 17 Naon bae anu ku maraneh dicoba dipelak, ku Kami disina ditarajang ku angin panas jeung hujan es. Tapi maraneh teu tobat-tobat. 18 Poe ieu, tanggal dua puluh opat bulan kasalapan, pademen ieu Bait Kami geus anggeus dipigawe. Cirikeun ti poe ieu baris kumaha. 19 Sanajan maraneh geus teu baroga gandum, anggur, kondang, dalima, jeung pelak jetun can baruahan, tapi ti semet poe ieu tangtu baris aya berkah ti Kami." 20 Poe eta keneh, tanggal dua puluh opat bulan eta, PANGERAN ngembankeun deui timbalan ka Hagai, 21 pikeun Serubabel gupernur tanah Yuda. Timbalana-Na, "Moal lila deui Kami rek ngoyagkeun langit jeung bumi, 22 sarta ngarubuhkeun karajaan-karajaan jeung namatkeun sagala kakawasaanana. Kareta-kareta perang katut nu tarumpakna rek dijungkir-jungkirkeun, kudana sina paraeh, nu tarumpakna sina silih paehan. 5
Hagai 2.23 6 23 Ari maneh, Serubabel abdi Kami, poe eta maneh baris diangkat pikeun marentah demi jenengan Kami, sabab maneh anu kapilih ku Kami." Kitu timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa.
Zakaria 1 1 Dina bulan kadalapan taun kadua pamarentahan Darius raja Persia, PANGERAN maparin ieu amanat ka Nabi Jakaria bin Berekya putu Ido. 2 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngembankeun timbalan ka Jakaria keur ka umat-Na. Kieu timbalana-Na, "Baheula Kami teh geus kacida jengkelna ka karuhun-karuhun maraneh. 3 Ayeuna ka maraneh Kami menta, hiap baralik deui ka Kami, tangtu Kami oge balik deui ka maraneh. 4 Ulah cara karuhun maraneh. Maranehna geus dibere amanat Kami ku nabi-nabi, dielingan ulah nyieun dosa, ulah daroraka bae sapapanjangna. Tapi teu narurut, Kami henteu dipalire. 5 Karuhun-karuhun maraneh, kitu deui nabi-nabi, geus teu araya. 6 Geus cukup Kami mere papakon-papakon jeung pepeling ka karuhun-karuhun maraneh ku jalan abdi-abdi Kami, nabi-nabi tea, tapi parura-pura bae, heug bae nandangan balukarna. Geus kitu kakara tarobat jeung rarumasa yen Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa, geus sapantesna ngahukum ka maranehna, satimpal jeung kalakuanana, sarta luyu jeung putusan Kami."
Zakaria 1.7-14 7 Dina taun kadua pamarentahan Raja Darius, dina tanggal dua puluh opat bulan kasabelas (Bulan Sebat), PANGERAN maparin ieu amanat suci ka sim kuring dina hiji titingalian ti peuting. 8 Sim kuring ningal aya hiji malaikat PANGERAN, tunggang kuda beureum. Reg liren antara tangkal-tangkal kupa di hiji lengkob. Di pungkureunana aya deui kuda sababaraha hiji, buluna aya nu beureum, nu belang, nu bodas. 9 Pok sim kuring naros, "Eta kuda teh naon pihartoseunana, Juragan?" Anjeunna ngawaler, "Engke ku Kami ditembongkeun. 10 Eta kuda teh ku PANGERAN dipiwarang nalengteng jagat." 11 Seug kuda teh ngaromong ka malaikat, "Sakuliah dunya parantos dilanglang. Kapendak parantos teu garaduh harepan, ngararuyung." 12 Eta malaikat misaur, "Nun PANGERAN Nu Maha Kawasa, parantos tujuh puluh taun Gusti bendu ka Yerusalem sareng ka kota-kota di nagri Yuda. Bade dugi ka iraha Gusti tetep bendu teu kersa ngahapunten ka maranehna?" 13 PANGERAN ngawaler ka eta malaikat ku pilahir anu matak lejar. 14 Eta malaikat ka kaula miwarang, yen eta sabda PANGERAN kudu diembarkeun. Kieu eta sabda teh, "Kami liwat saking nya nyaah 2
Zakaria 1.15-21 ka Yerusalem teh, kota Kami anu suci. Kami prihatin. 15 Tapi Kami pohara jengkelna ka bangsa-bangsa anu keur garenah-genah ngararasakeun aman. Umat Kami, anu ku Kami mah geus henteu dibenduan deui, ku maranehanana anggur beuki diteungteuinganan. 16 Ku sabab eta Kami perlu ka Yerusalem deui, arek nembongkeun kanyaah ka eta kota. Bait Kami rek diadegkeun deui, sarta kota Yerusalem rek dipulihkeun." 17 Eta malaikat miwarang deui supaya kaula ngembarkeun kieu, "Dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa, kota-kota Mantenna baris makmur deui, sarta Yerusalem bakal ditulungan sakali deui jeung bakal diangken yen jadi kota kagungana-Na." 18 Aya deui titingalan kaula, nya eta opat tanduk sapi. 19 Sim kuring nanyakeun ka malaikat anu geus sasauran ka kaula tea, "Naon hartosna eta tanduk?" Waleranana, "Eta teh kakawasaan di dunya, anu ngawurkeun urang Yuda, urang Israil, jeung urang Yerusalem nepi ka pabalencar." 20 Geus kitu sim kuring ku PANGERAN dipaparin ningal opat tukang beusi nyarekel palu. 21 Kaula nanyakeun, "Eta bade naon?" Mantenna ngawaler, "Arek ngoyagkeun jeung 3
Zakaria 2.1-8 ngagulingkeun bangsa-bangsa, anu geus ngaburak-barik Yuda jeung ngaburencaykeun jalma-jalmana." 2 1 Aya deui titingalan kaula, nya eta hiji lalaki nu mawa tali ukuran. 2 Ku kaula ditanya, "Rek ka mana?" Jawabna, "Arek ngukur Yerusalem, hayang nyaho panjangna jeung rubakna." 3 Malaikat anu tadi cacarios ka sim kuring tea nyampeurkeun, tuluy aya nu mapag, malaikat hiji deui. 4 Anjeunna sasauran ka dinya, saurna, "Geuwat udag itu budak ngora nu mawa tali ukuran. Bejakeun yen pangeusi Yerusalem, jelema jeung ingon-ingonna bakal kacida lobana, nepi ka moal bisa lamun dikutaan sakurilingna, lantaran gede teuing. 5 PANGERAN ku manten anu bakal jadi kutana teh, Mantenna geus jangji baris jadi kuta seuneu anu ngaraksa ka dinya, sarta Mantenna baris nanjeurkeun kamulyaana-Na di dinya." 6 (2:6-7) PANGERAN ngandika ka umat-Na, "Maraneh ku Kami geus dipabalencarkeun ka saban madhab. Ayeuna, maraneh para buangan kudu kalabur ti Babul, marulang ka Yerusalem. 7 (2:6) 8 Sing saha anu narajang ka maraneh, narajang buah hate Kami." Ku hal eta, PANGERAN Nu Maha Kawasa miwarang kaula 4
Zakaria 2.9-3.2 ngemban ieu sabda pikeun bangsa-bangsa anu geus ngarampogan umat-Na: 9 "PANGERAN ku manten nu bakal ngalawan maraneh, sarta maraneh bakal dirampog ku jalma-jalma urut badega-badega maraneh. Lamun hal eta geus kajadian, maraneh kakara bakal nyaraho yen PANGERAN Nu Maha Kawasa geus ngutus kami." 10 PANGERAN ngandika, "Urang Yerusalem geura ngarawih, sing gumbira, Kami tereh datang, rek reureujeungan jeung maraneh!" 11 Dina mangsa eta, loba bangsa-bangsa nu daratang ka PANGERAN jaradi umat-Na. Mantenna bakal sasarengan jeung aranjeun, sarta aranjeun bakal nyaraho yen anu ngutus kaula ka aranjeun teh PANGERAN. 12 Sakali deui Yuda baris jadi milik utama kagungan PANGERAN di tanah-Na nu suci, sarta Yerusalem bakal jadi kota anu pang dipikanyaahna ku Mantenna. 13 Sing repeh kabeh di payuneun PANGERAN, karana Mantenna tereh sumping ti panglinggihana-Na anu suci. 3 1 PANGERAN maparin deui titingalan ka sim kuring. Mantenna nembongkeun Imam Agung Yosua keur ngadeg di payuneun malaikat PANGERAN. Di gedengeunana aya Setan, anu maksudna rek ngadakwakeun anjeunna. 2 Malaikat PANGERAN ngalahir ka eta Setan, lahiranana, "Sing disapa maneh, Setan, ku 5
Zakaria 3.3-8 PANGERAN! PANGERAN, anu mikaasih ka Yerusalem mangka nyapa ka maneh. Ieu jalma lir upama kayu sapotong beunang ngadudut tina durukan." 3 Yosua aya ngadeg di dinya, anggoanana dekil. 4 Malaikat tea nimbalan ka para pangbantuna di sawarga, "Cuculan pakean kotorna ieu jelema." Geus kitu anjeunna ngalahir ka Yosua, "Dosa maneh ku Kami geus dipiceun. Maneh baris disalinan ku pakean anu anyar." 5 Seug malaikat teh miwarang para pangbantuna nerapkeun sorban anu beresih kana mastaka Yosua. Ku maranehna dilampahkeun, sarta sanggeus kitu maranehna nganggokeun pakean anyar ka Yosua, diawaskeun ku malaikat PANGERAN. 6 Geus kitu anjeunna ngalahir ka Yosua, lahiranana, 7 "Dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa, upama maneh nurut kana hukum-hukum Kami, sarta ngalakonan kawajiban anu diembankeun, maneh bisa terus ngurus Bait Allah katut pakaranganana; paneda-paneda maneh tangtu ku Kami didenge, cara kana paneda malaikat-malaikat anu araya di payuneun Kami. 8 Ku sabab kitu dengekeun Yosua, maneh teh Imam Agung; sarta maraneh, imam-imam bawahanana, darengekeun, maraneh teh lambang jaman senang nu bakal datang. 6
Zakaria 3.9-4.6 Kami baris ngutus abdi Kami anu disebut Sirung! 9 Ayeuna Kami rek nempatkeun ieu batu anu ngan hiji-hijina di hareupeun Yosua, batu juru tujuh. Eta ku Kami rek diukir, ditulisan hiji prasasti. Geus kitu Kami baris mupus dosa ieu nagri di jero sapoe. 10 Upama mangsa eta geus cunduk, saban jalma ti kalangan maneh bakal ngondang tatangga-tatangga, diajak milu ngarasakeun kaayaan anu runtut rukun tur aman, dikurilingan ku kebon-kebon anggur jeung tangkal-tangkal kondang." 4 1 Malaikat anu tadi cacarios ka sim kuring tea sumping deui, ngaguyah-guyah kawas ka anu sare, pok ngalahir, 2 "Aya naon nu katenjo?" Walon sim kuring, "Aya ajug emas. Di luhurna aya wadah minyak. Eta ajug aya lampuna tujuh. Unggal lampu aya tempat sumbuna tujuh-tujuh. 3 Kenca katuhueun eta ajug aya dua tangkal jetun." 4 Seug ku sim kuring ditaroskeun ka eta malaikat, "Kangge naon eta ajug teh, Juragan?" 5 Anjeunna malik mariksa, "Na teu nyaho?" "Henteu, Juragan," walon sim kuring. 6 Eta malaikat nimbalan, miwarang kaula nepikeun ieu sabda PANGERAN ka Serubabel. Sabda-Na, "Paneja maneh bakal laksana; lain ku karana kakuatan balad lain ku karana 7
Zakaria 4.7-13 tanaga maneh sorangan, tapi ku karana Roh Kami. 7 Kajeun halangan sagede gunung, disanghareupan ku maneh tinangtu musna. Bait Allah bisa diadegkeun deui ku maneh, sarta ana batu panungtung ku maneh geus merenah dipasang dina tempatna, jalma-jalma bakal tinggarero, Aduh, ku alus-alus teuing!" 8 Aya deui sabda PANGERAN ka kaula. 9 Sabda-Na, "Serubabel geus masangkeun pademen Bait Kami. Eta kabeh bisa anggeus ku manehna. Upama geus anggeus, umat Kami tangtu yakin yen nya Kami anu ngutus maneh ka maranehna teh. 10 Maranehna tadina ngara kuciwa lantaran eta pagawean mimitina pohara kendorna. Tapi maranehna bakal narenjo Serubabel neruskeun ngadegkeun eta Bait Kami, hatena bakal sarenangeun." (4-10b) Anjeunna ngalahir, "Lampu anu tujuh, eta ngagambarkeun soca PANGERAN anu paningalina parat ka sakuliah jagat." 11 Sim kuring naroskeun deui, "Dupi dua tangkal jetun kenca katuhueun ajug, naon hartosna? 12 Sareng naon hartosna dua dahan jetun anu di gigireun dua corong minyak jetun anu tina emas?" 13 Anjeunna mariksa, "Na teu nyaho?" "Henteu, Juragan," walon sim kuring. 8
Zakaria 4.14-5.7 14 Anjeunna ngalahir, "Eta ngagambarkeun dua jalma anu ku Allah dipilih jeung diistrenan jadi purah laladen ka PANGERAN, Gustina saalam dunya." 5 1 Aya deui anu katingal ku kaula, nya eta kitab gulung keur ngalayang di awang-awang. 2 Malaikat tea mariksakeun, saurna nenjo naon. Walon kaula, "Ningal kitab gulung ngalayang di awang-awang, panjangna salapan meter, rubakna opat meter satengah." 3 Lahiranana ka sim kuring, "Eta eusina panyapa, anu bakal sumebar ka sakuliah nagri. Nu sabeulah, unina nyebutkeun, unggal bangsat bakal disingkirkeun ti jero nagri; nu sabeulah deui nyebutkeun, sakur anu ngucapkeun sumpah palsu bakal digusur. 4 PANGERAN Nu Maha Kawasa bakal nyebarkeun eta panyapa ka unggal imah bangsat jeung ka unggal imah jelema anu sok sumpah palsu, sarta eta panyapa teh baris terus aya di imah eta jelema-jelema, nepi ka imah-imahna rarubuh." 5 Malaikat tea tembong deui sarta ngalahir, "Tenjo, aya deui anu datang!" 6 "Naon eta?" kaula nanya. Walerna, "Karanjang. Eta teh ngalambangkeun dosa di eta nagri sakuliahna." 7 Eta karanjang make tutup tina timah. Sabot ku sim kuring ditelek-telek, tutupna 9
Zakaria 5.8-6.5 cengkat, bray muka. Breh di jerona aya awewe keur diuk! 8 Pilahir malaikat, "Eta awewe teh ngalambangkeun kajahatan." Seug eta awewe teh ku anjeunna didedetkeun deui ka jero karanjang tea, karanjangna ditutupkeun deui. 9 Barang sim kuring tanggah, breh ningal aya dua awewe keur hiber muru ka lebah sim kuring, jangjangna siga jangjang bango, kacida kekerna. Gapruk nyamber karanjang tea, terus dibawa ngapung. 10 Sim kuring naroskeun ka malaikat, "Bade dibantun ka mana eta teh?" 11 Waleranana, "Ka nagri Babul. Ku urang ditu ayeuna keur dipangnyieunkeun candi. Upama candina geus anggeus, eta karanjang baris ditempatkeun di dinya, diparuja." 6 1 Aya deui titingalan sejen. Ayeuna anu katingal teh opat kareta perang, datang ti sela-sela dua gunung tambaga. 2 Anu kahiji ditarik ku kuda beureum, anu kadua ku kuda hideung, 3 anu katilu ku kuda bodas, anu kaopat ku kuda belang. 4 "Naon hartosna eta kareta-kareta perang teh, Juragan?" kaula nanyakeun ka eta malaikat. 5 Anjeunna ngawaler, "Eta nuduhkeun opat rupa angin, anu asalna ti payuneun PANGERAN, Gustina sakubeng alam." 10
11 Zakaria 6.6-13 6 Kareta perang anu ditarik ku kuda hideung, majuna ka kaler, ka nagri Babul; anu ditarik ku kuda bodas majuna ka kulon; anu ditarik ku kuda belang majuna ka nagri-nagri di pakidulan. 7 Ari kuda nu belang, barang bijil bangun geus teu sabar hayang buru-buru nyemprung ngaronda jagat! Timbalan malaikat teh, "Jig, geura mariksa jagat!" Brul bae nyemprung. 8 Geus kitu malaikat teh ngagero ka kaula, lahiranana, "Kuda anu ka kaler, ka nagri Babul, geus ngalelerkeun bebendu PANGERAN." 9 PANGERAN ngembankeun ieu sabda ka kaula. 10 Dawuhana-Na, "Cokot pangbakti anu disumbangkeun ku Heldai, Tobia, jeung Yedaya, nya eta jelema-jelema anu kakara daratang ti pangbuangan di Babul. Buru-buru bawa ka imah Yosia bin Sepanya. 11 Perak jeung emas tea jieun makuta, tuluy terapkeun kana sirah Imam Agung Yosua bin Yosadak. 12 Bejakeun ka manehna, kieu kituh timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa: Jelema anu disebut Sirung tea bakal ngarandakah di tempatna, sarta bakal ngadegkeun deui Bait PANGERAN. 13 Eta pisan jelemana anu bakal ngadegkeun deui Bait Kami teh, sarta bakal meunang kahormatan saperti raja, sarta bakal
Zakaria 6.14-7.4 nyangking rahayatna. Di gigireun korsi karajaanana aya hiji imam, anu bakal digawe babarengan jeung manehna kalawan mulus rahayu. 14 Ari makuta tea bakal jadi tanda pangeling- eling di Bait Kami, geusan tanda ngahormat ka Heldai, Tobia, Yedaya jeung Yosia." 15 Jalma-jalma ti nu jarauh bakal daratang, ngabantuan ngadegkeun deui Bait PANGERAN. Di mana eta geus bukti, bakal kanyahoan yen PANGERAN Nu Maha Kawasa anu ngutus kaula ka aranjeun teh. Eta kabeh pinasti bukti, saupama aranjeun enya-enya narurut kana parentah-parentah PANGERAN, Allah aranjeun. 7 1 Dina taun kaopat pamarentahan Raja Darius, dina tanggal opat belas bulan kasalapan, bulan Kislew, PANGERAN ngembankeun sabda-Na ka sim kuring. 2 Aya utusan urang Betel, nya eta Sareser jeung Regem Melek jeung batur-baturna, diutus ka Bait PANGERAN Nu Maha Kawasa, dititah menta berkah PANGERAN, 3 jeung dititah nanyakeun ka para imam jeung nabi-nabi, kieu, "Kumaha dina sasih lima, naha kedah puasa deui tawis mikasedih ancurna Bait Allah, sapertos anu parantos dilakonan pirang-pirang taun?" 4 Sabda PANGERAN anu diembankeun ka kaula teh kieu, 12
Zakaria 7.5-12 5 "Bejakeun ka jelema-jelema pangeusi ieu nagri jeung ka para imam yen puasa jeung tanda sedihna anu dilalampahkeun saban bulan kalima jeung katujuh salila tujuh puluh taun ieu, lain dumeh hormat ka Kami. 6 Jeung ari dalahar jeung ngarinum ngan pikeun kasugemaanana sorangan." 7 Pangandika PANGERAN liwat nabi-nabi anu ti hareula oge kitu, nya eta jaman Yerusalem masih keneh makmur jeung aya keneh pangeusina. Jaman harita jalma-jalma caricingna lain ngan di desa-desa sabudeureun kota bae, tapi malah aya nu caricing di bagian kidul jeung di suku-suku pagunungan beulah kulon. 8 PANGERAN ngembankeun ieu sabda ka Jakaria. 9 Timbalana-Na, "Baheula Kami geus ngaluarkeun parentah-parentah ka umat Kami, ungelna: Maraneh kudu adil, kudu karunyaan, kudu hade hate ka pada batur. 10 Ulah nindes ka randa-randa, ka yatim pahatu, ka urang asing nu ngaradon hirup di maraneh, jeung ka nu keur nandangan kasusah. Jeung ulah boga niat jahat ka nu sejen. 11 Tapi umat Kami baredegong arembungeun ngadenge. Maranehna nyarocokan ceuli, 12 sarta ngahaja nareuaskeun hate, tareuas kawas cadas. Ku lantaran henteu narurut kana piwuruk-piwuruk Kami anu diamanatkeun ka 13
Zakaria 7.13-8.7 nabi-nabi jaman harita, Kami jadi pohara keuheulna. 13 Ari Kami ngomong teh tara didarengekeun. Anu matak ana maranehna neneda, panedana ku Kami tara didengekeun. 14 Lir ditebak ku angin topan, maranehna ku Kami dikebutkeun ka nagri-nagri batur. Ari nagri anu ieu jadi kosong, euweuh jelemaan saurang-urang acan." 8 1 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngembankeun ieu sabda ka Jakaria. 2 Timbalana-Na, "Kacida hayangna Kami teh nulungan Yerusalem. Kacida nyaahna ka rahayatna, jadi kacida keuheulna ka musuh-musuhna. 3 Kami seja balik deui, seja linggih deui di Yerusalem; nagri Kami anu suci sina kamashurkeun nagri ibadah, sarta gunung kagungan PANGERAN Nu Maha Kawasa sina disarebut gunung suci. 4 Alun-alun kotana bakal jadi deui tempat pelesir jelema-jelema anu geus karolot, anu geus karundang iteuk, lalaki, awewe. 5 Jalan-jalanna bakal jadi deui tempat arulin barudak lalaki barudak awewe. 6 Hal ieu, ku maranehna mah, nya ku umat Kami anu nyesa keneh, tangtu karasana mustahil. Tapi henteu mustahil ari pikeun Kami mah. 7 Umat Kami anu di nagri-nagri sejen, ku Kami arek dijait. 14
Zakaria 8.8-13 8 Nu ti wetan, nu ti kulon, rek dibawa mulang, sina maratuh deui di Yerusalem, jadi umat Kami, sarta nya Kami Allah panutanana anu baris ngatur ka maranehna, satia tur adil. 9 Sing galede hate! Ieu sabda nya sabda Kami anu bareto keneh, anu diucapkeun ku nabi-nabi, keur mangsa masang pademen Bait Kami basa rek diadegkeun deui tea. 10 Samemeh mangsa eta, maraneh taya saurang-urang acan anu kuat nyewa tanaga jalma atawa sato, turug-turug euweuh saurang-urang acan anu ngarasa aman ti musuh. Malah ku Kami oge unggal jalma sina bentrok. 11 Tapi ka umat anu ayeuna aya keneh mah Kami moal kitu. 12 Pepelakanana baris kaala tur reujeung aman, anggurna bakal baruahan, sarta moal kurang-kurang hujan. Eta berkah-berkah ku Kami tangtu dibikeun ka ieu umat Kami anu nyesa keneh. 13 Eh urang Yuda jeung urang Israil! Bareto, lamun jalma-jalma urang asing silih sumpahan, ucapanana teh, Maneh sing meunang bahla saperti anu karandapan ku urang Yuda jeung urang Israil! Ayeuna maraneh ku Kami baris ditulungan. Ayeuna mah urang asing teh bakal kieu ucapanana, Muga anjeun meunang bagja, cara anu katarima ku urang Yuda jeung urang Israil. 15
16 Zakaria 8.14-21 Ku sabab eta maraneh sing galede hate, ulah salempang." 14 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngandika, "Waktu Kami jengkel ku kalakuan karuhun maraneh baheula, upama Kami aya karep nyangsara, terus bae dibuktikeun, tara teu dijalankeun. 15 Ayeuna Kami arek ngaberkahan ka urang Yuda jeung urang Yerusalem. Ieu oge ku Kami moal teu dibuktikeun. Ulah salempang. 16 Ayeuna mah turutkeun Kami: Ari jeung pada batur, ngomong teh kudu anu saestuna. Di pangadilan kudu ngomong sabenerna, malar piluluseun batur. 17 Ulah hayang nyusahkeun ka batur. Ulah sumpah palsu. Kami ijid kana bohong, kana teu adil, kana kalaliman." 18 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngembankeun ieu sabda ka Jakaria. 19 Timbalana-Na, "Jalankeun ku urang Yuda kalawan gumbira jeung rasa bagja, ibadah puasa dina bulan kaopat, kalima, katujuh jeung kasapuluh. Kudu cinta kana kaestuan, cinta kana karukunan." 20 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngandika, "Tereh cunduk kana waktu, jelema-jelema ti nagri-nagri sejen bakal loba anu daratang ka Yerusalem. 21 Jalma-jalma ti hiji nagri ngajak ka jalma-jalma nagri sejenna, Kuring arek
Zakaria 8.22-9.5 ngabakti ka PANGERAN Nu Maha Kawasa. Hayu urang bareng! 22 Loba jalma jeung bangsa-bangsa anu kuat bakal daratang ka Yerusalem, seja ngabarakti ka PANGERAN Nu Maha Kawasa jeung menta berkah Mantenna. 23 Harita, sapuluh jalma urang asing bakal datang ka urang Yahudi saurang ngaromong kieu, Kaula ge hayang bagja cara anjeun; rehna kaula nguping yen anjeun diberkahan ku Allah." 9 1 Ieu amanat PANGERAN. Mantenna geus ngadamel putusan, ngahukum nagri Hadrak jeung kota Damsik. Sabab boh kaom-kaom Israil, boh ibukota Siria, PANGERAN anu kagungan. 2 Hamat, anu satapel wates jeung Hadrak, eta ge kagungana-Na, kitu deui kota-kota Tirus jeung Sidon katut kaahlianana. 3 Tirus geus nyieun benteng-benteng keur dirina, jeung numpuk-numpuk perak jeung emas, nepi ka jadi saperti barang biasa, saperti taneuh! 4 Tapi sagala pangabogana ku PANGERAN bakal dijabel. Kakayaanana ku Mantenna bakal diceburkeun ka laut, sarta nagrina diduruk tepi ka beak jadi lebu. 5 Kota Askelon bakal nenjoeun hal eta sarta sieuneun. Kota Gasa ge bakal nenjoeun hal eta, hatena ketir kabina-bina. Kitu keneh Ekron ge nenjoeun, seug buyar sagala 17
Zakaria 9.6-10 harepanana. Gasa bakal kaleungitan rajana, sarta Askelon bakal kosong. 6 Asdod bakal diandih ku bangsa campuran. Kieu timbalan PANGERAN, "Eta bangsa Pelisti anu aradigung ku Kami bakal direndahkeun. 7 Moal deui maranehna nyatu daging nu getihan keneh, atawa ngahakan kahakanan anu haram. Ari anu sakarina, anu harirup keneh, bakal kaasup ka umat Kami, dianggap hiji warga kaom Yuda. Urang Ekron, kitu deui urang Yebus, eta ge bakal kaasup umat Kami. 8 Tanah Kami ku Kami bakal dijaga, ngahalangan pasukan-pasukan asing sangkan ulah ngaliwat ka dinya. Umat Kami moal dibikeun dikaniaya ku nu darolim. Kami geus ningali kasangsaraan umat Kami." 9 Eh urang Sion, masing gumbira! Eh urang Yerusalem, geura surak! Tenjo! Itu Raja maneh sumping. Sumpingna reujeung jaya tur unggul, tapi manahna handap asor sumpingna nitih kalde, anak kalde ngora keneh. 10 Ngandika PANGERAN, "Ti Israil, Kami rek miceunan kareta perang. Ti Yerusalem rek ngeuweuhkeun kuda. Gondewa paranti perang rek dipingges-pinggeskeun. Raja maneh baris ngembarkeun karukunan ka bangsa-bangsa. Murbana ti tungtung laut ka tungtung laut deui, mimiti ti Walungan Eprat, nepi ka satungtung jagat." 18
Zakaria 9.11-16 11 Ngandika PANGERAN, "Kami inget, ka maneh Kami geus jangji, jangji anu dicap ku getih kurban. Ku sabab eta rahayat maneh ku Kami rek diluginakeun, dijait ti pangboyongan, lir diangkat tina sumur saat. 12 Maraneh, para boyongan, nu ayeuna baroga harepan, geura marulang ka lembur anu aman. Kami ngabejaan, maraneh rek disenangkeun, rek diberkahan dua kalieun, ku sabab tina kasangsaraan nu ku maraneh geus kaalaman. 13 Urang Yuda bakal jadi minangka gondewa, Israil minangka jamparing. Urang Sion minangka pedang, geusan ngayonan Yunani." 14 PANGERAN bakal ebreh luhureun umat- Na, jamparing-Na ngolepat saperti kilat. Gusti PANGERAN bakal niup sangkakala, bari majeng nitih angin ribut ti kidul. 15 PANGERAN bakal ngaraksa umat-Na, nepi ka maranehna bisa numpes musuhna, tinggarero di medan perang lir nu marabok, getih musuhna dibahekeun, mani ngocor saperti getih sato kurban anu dibahekeun tina pinggan kana altar. 16 Upama geus cunduk waktuna, PANGERAN tangtu ngabela ka umat-Na, lir pangangon ngabela angonanana tina bahaya. Sina tingponcorong ti tanah kagungana-Na, lir permata dina makuta. 19
Zakaria 9.17-10.5 17 Tada teuing hadena jeung endahna eta tanah teh! Barudak ngorana bakal karuat badanna, berkah gandumna jeung anggurna. 10 1 Suhunkeun ka PANGERAN, mugi- mugi aya hujan dina usum sirung. Nya PANGERAN anu ngayakeun mega pihujaneun, nu nurunkeun hujan, sangkan lahan-lahan jadi seger jeung hejo, pikeun kaperluan sakabeh manusa. 2 Jalma-jalma mentana sok ka brahala, atawa ka tukang peleng, padahal jawabanana ngan jijieunan wungkul, omong kosong. Aya nu sok napsir impian, padahal tapsiranana matak sasab pipikiran, panglipur anu taya gunana. Kalakuan jalma jadi nguluyur, kawas domba nu ngalantrah. Pikarunyaeun, kawantu taya anu nungtun. 3 Kieu timbalan PANGERAN, "Kami teh ambek pisan ka urang asing anu keur marentah ka umat Kami, nu matak ku Kami arek disiksa. Urang Yuda teh umat Kami, geus tangtu baris dijaga ku Kami, PANGERAN Nu Maha Kawasa. Pikeun Kami, Yuda teh baris minangka kuda perang. 4 Yuda bakal ngagelarkeun raja-raja, para pamingpin, para panglima, anu bakal ngatur umat Kami. 5 Urang Yuda pasti jaya, ibarat prajurit anu ngaluluh musuhna dina leutak. Ana tarung tangtu disarengan ku PANGERAN, nepi ka pasukan kuda musuhna ge moal teu lebur. 20
21 Zakaria 10.6-11 6 Urang Yuda, sina jaradi jalma gagah, urang Israil pasti ku Kami dibela. Kami watir nenjo maranehna, nu matak rek dipulangkeun ka lemah caina. Moal aya tapak-tapak entas dipiceun ku Kami. Ieu Kami PANGERAN, Allah panutanana, baris narima kana sagala panedana. 7 Urang Israil baris kuat lir para prajurit, bakal galumbira hatena, saperti jalma nu tas nginum anggur. Kajayaanana bakal kainget-inget ku anak incuna. Anak incuna bakal barungah, barungah ku pitulung PANGERAN. 8 Umat Kami rek disaur, sina karumpul ngahiji. Sina pulih sarta loba deui kawas saasal ti heula. 9 Najan ku Kami geus disina pabalencar, di nagri-nagri deungeun bacacar, tapi anu jararauh ge, hatena mah aringeteun bae ka Kami. 10 Kami anu baris mawa mulang, ti Mesir jeung ti Asur, sina maratuh deui di nagri sorangan. Malah sina nyaricingan Gilad jeung Libanon. Nagrina sakuliahna, bakal gegek deui pangeusina. 11 Ana maranehna nyorang lautan sangsara, Kami anu bakal narajang ombakna. Leuwi- leuwi Walungan Nil oge tinangtu saat caina. Nagri Asur nu adigung bakal ngeluk, nagri Mesir nu perkasa, bakal ucul kawasana.
Zakaria 10.12-11.6 12 Sabalikna umat Kami, rek disina kuat, sarta bakal taat ngabakti ka Kami." Kitu timbalan PANGERAN. 11 1 Buka panto-panto maneh, Libanon! Leuweung kiputri maneh rek dihuru! 2 Geura ceurik jejeritan, tangkal-tangkal camara! Tangkal-tangkal kiputri geus rarubuh, anu sakitu mulyana teh geus digempur! Geura ceurik jejeritan, eh tangkal-tangkal galede di Basan! Leuweung nu kekep teh geus rata dibabad. 3 Para pangereh careurik, nalangsa, geus musna kamulyaanana! Dengekeun, singa-singa tinggalaur, dumeh leuweungna di sapanjang Walungan Yordan geus lebur. 4 PANGERAN, Allah kaula, nimbalan ka kaula, "Pangangonkeun itu domba-domba nu rek dipeuncitan. 5 Anu bogana ngan meuncitan bae, tapi taya nu ngahukum. Bari ngajual daging eta domba-domba, maranehna ngomong kieu, Puji PANGERAN! Urang jadi tambah beunghar! Para pangangonna sorangan teu nyaraaheun ka domba-dombana." 6 (PANGERAN ngandika, "Kami moal karunya ka saha-saha deui di ieu nagri. Kami sorangan rek nyerenkeun sakabeh jelemana kana kakawasaan para pangerehna. Ieu nagri ku eta pangereh-pangereh bakal diancurkeun, sarta ku Kami moal diluputkeun tina kakawasaan maranehna.") 22
Zakaria 11.7-13 7 Jalma-jalma anu meuli jeung ngajual eta domba-domba, ngulikeun ka kaula, tuluy kaula jadi pangangon eta domba-domba anu rek dipeuncitan tea. Sim kuring nyokot iteuk dua, nu hiji dingaranan "Kurnia", nu hiji deui "Beungkeutan". Tuluy domba-domba teh ku kaula dijaga. 8 Batur papada tukang ngangon tiluan, ngarewaeun ka kaula, nepi ka kaula beak kasabaran, sarta di jero sabulan ku kaula diusir tiluanana. 9 Geus kitu domba-domba teh ku kaula diomongan, "Kami moal ngangon deui maraneh. Mana-mana nu kudu paeh, nya paeh. Mana-mana nu kudu tiwas, nya tiwas. Sesana pek silih teunggar nepi ka paeh." 10 Iteuk anu ngaranna "Kurnia" dipinggeskeun, nandakeun bedona perjangjian antara PANGERAN jeung pangeusi dunya. 11 Jadi ti semet poe eta perjangjianana geus dibatalkeun. Tukang jual beuli domba anu harita ngawaskeun peta kaula nyarahoeun, yen eta peta kaula teh karana sabda PANGERAN. 12 Geus kitu kaula menta bayaran, "Lamun aranjeun rido, kaula menta bayaranana. Tapi ari teu rarido mah entong." Seug ku maranehna dibayar tilu puluh gebleg perak. 13 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Duit teh asupkeun kana kas Bait Kami." Seug eta duit 23
Zakaria 11.14-12.2 teh diasupkeun kana kas Bait Allah. Ceuk pangrasa nu muruhkeunana mah buruhan sakitu teh mahal teuing. 14 Geus kitu iteuk anu ngaranna "Beungkeutan" oge ku sim kuring dipinggeskeun jadi dua potong, nandakeun yen Yuda jeung Israil geus henteu ngahiji deui. 15 PANGERAN nimbalan ka kaula, "Maneh sakali deui kudu jadi pangangon, tapi ayeuna mah kudu jadi pangangon anu taya gunana. 16 Sabab Kami geus nempatkeun hiji pangangon sina ngurus domba-domba Kami. Tapi manehna ngantep domba-domba Kami anu kaancam bahaya. Nu leungit teu diteangan, nu raheut teu diubaran, nu araya teu diparaban. Malah sabalikna sok ngahakan daging domba Kami anu panglintuhna sarta nyabutan kukuna. 17 Sing cilaka eta tukang ngangon gejul nu tanpa guna teh! Manehna geus ninggalkeun domba-domba angonanana. Sing tumpes kamampuhna ku perang, sing keked leungeunna, sing kences matana anu katuhu." 12 1 Ieu amanat PANGERAN ngeunaan Israil, PANGERAN, nu mentangkeun langit, nu nyiptakeun jagat, nu maparin hirup ka manusa. Kieu timbalana-Na, 2 "Yerusalem ku Kami rek dijieun saibarat gelas anggur. Anggurna diarinum ku 24
Zakaria 12.3-7 bangsa-bangsa sabudeureunana nepi ka tingjolongjong kawas jalma anu mabok. Waktu Yerusalem ku maranehna dikepung, kota-kota di Yuda anu kari keneh oge bakal dikepung. 3 Tapi dina geus mangsana mah Yerusalem ku Kami rek dijieun saibarat batu anu kacida beuratna. Bangsa mana bae anu nyoba-nyoba ngagulingkeun bakal cilaka. Geus kitu bangsa-bangsa saalam dunya bakal ngahijikeun kakuatan arek nempuh Yerusalem. 4 Dina waktu eta, kabeh kudana ku Kami rek disingsieunan, nu tarumpakna sina aredan. Urang Yuda tangtu ku Kami dijaga, sabalikna kuda pasukan musuhna baris dilolongan. 5 Warga-warga golongan Yuda bakal ngaromong dijero hatena, PANGERAN Nu Maha Kawasa maparin kakuatan ka dulur-dulur urang di Yerusalem. 6 Harita warga-warga golongan Yuda ku Kami rek dijieun ibarat seuneu nu ngahuru leuweung, atawa ngahuru huma nu gandumna geus asak, baris ngabasmi bangsa-bangsa anu aya di sakurilingeunana. Ari urang Yerusalem tetep ajeg tur aman di jero kota. 7 Kami, PANGERAN, rek ngaheulakeun balad Yuda unggul, sangkan urang Yuda anu kari keneh harkatna teu leuwih handap ti batan 25
Zakaria 12.8-13 harkat anu bakal katarima ku turunan Daud jeung ku urang Yerusalem. 8 Harita, Kami, PANGERAN, bakal ngaraksa pangeusi Yerusalem. Jalma anu panghengkerna ge harita bakal jadi bedas kawas Daud. Maranehna bakal dipingpin ku turunan Daud, lir ditungtun ku malaikat PANGERAN, ku Allah ku manten. 9 Harita, bangsa mana bae anu nyoba-nyoba ngajorag Yerusalem, bakal dibasmi. 10 Turunan Daud jeung nu sejen-sejenna di Yerusalem, ku Kami bakal dieusi ku rasa kanyaah jeung kadaek kana sembahyang. Jalma nu ditubles ku maranehna nepi ka paeh teh bakal dipalire, sarta dicaleungceurikan kawas nyeungceurikan anak anu ngan hiji-hijina. Maranehna bakal midangdam kawas katinggal paeh ku anak cikal. 11 Dina mangsa eta nu maridangdam di Yerusalem bakal kacida poharana, kawas midangdam nyeungceurikan Hadad Rimon keur basa di tegal Megido. 12 (12:12-14) Tiap kulawarga di eta nagri midangdamna sorangan-sorangan: kulawarga turunan Daud, kulawarga turunan Natan, kulawarga turunan Lewi, kulawarga turunan Simei, jeung kulawarga-kulawarga sejenna. Tiap kulawarga midangdamna masing- masing, sarta lalaki ti satiap kulawarga midangdamna misah ti awewe." 13 (12:12) 26
14 (12:12) Zakaria 12.14-13.6 13 1 "Lamun geus cunduk waktuna," timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "bakal aya cinyusu ngaburial, anu bakal nyucikeun turunan Daud jeung urang Yerusalem tina dosa-dosana, jeung tina nyembahna ka brahala. 2 Harita, ngaran brahala-brahala teh ku Kami bakal dipupus ti jero nagri, moal aya nu nginget-nginget deui. Sing saha anu ngaku-ngaku nabi bakal diusir, sarta Kami bakal ngaleungitkeun kahayang jalma kana ngabakti ka brahala. 3 Upama aya anu keukeuh ngawejang, indung bapana sorangan bakal ngomong ka manehna, nyebutkeun yen manehna kudu dipaehan, lantaran anu majar ngucapkeun sabda PANGERAN teh saenyana mah bohong. Lamun keukeuh sok ngawejang keneh, ku indung bapana bakal ditubles nepi ka paeh. 4 Mun eta waktu geus cunduk, moal aya nabi anu agul-agul majar meunang tetenjoan, moal aya anu nyeta-nyeta nabi atawa make pakean nabi pikeun nipu jalma-jalma. 5 Malah carekna teh, Kuring lain nabi. Kuring mah tukang tani, saumur-umur digawe teh di kebon. 6 Upama aya nu nanya, Ari eta tatu-tatu dina dada ku naon? bakal ngajawab, Ieu mah raheut waktu keur di imah babaturan." 27
Zakaria 13.7-14.4 7 Kieu timbalan PANGERAN, "He, pedang, geura tandang. Tarajang itu pangangon anu digawe pikeun Kami! Paehan, dombana pabalencarkeun. Kami arek narajang ka umat Kami sorangan! 8 Dua per tilu pangeusi nagri bakal paraeh. 9 Anu sapertilu deui anu harirup keneh, ku Kami baris diuji, sarta rek diberesihan saperti perak dibesot ku seuneu. Arek diuji cara nguji emas. Geus kitu maranehna bakal sasambat ka Kami, tangtu ku Kami oge didangu. Rek diomongkeun ka maranehna yen maranehna teh umat Kami, sarta maranehna ge bakal ngaraku yen Kami teh Allah maranehna." 14 1 Poena PANGERAN bakal ngahakiman geus deukeut. Sarta Yerusalem bakal aya nu ngajarah, barang-barang jarahanana dibagi-bagi hareupeun panon aranjeun. 2 Bangsa-bangsa ku PANGERAN bakal dikumpulkeun, sina merangan Yerusalem. Eta nagri bakal kajabel, imah-imah diranjah, awewe-awewe diperkosa. Rahayat saparo diakut ka pangbuangan, saparona deui diantep di eta kota. 3 Geus kitu PANGERAN bakal maju merangan bangsa-bangsa tea, saperti jaman-jaman nu geus kaliwat. 4 Harita Mantenna bakal ngadeg di Gunung Jetun, wetaneun Yerusalem. Eta gunung bakal beulah dua ti wetan ka kulon, dipisahkeun ku 28
Zakaria 14.5-10 hiji jungkrang lega. Nu sabeulah ngeser ka kaler, nu sabeulah deui ngeser ka kidul. 5 Maraneh bakal ngaluputkeun diri nyorang eta jungkrang anu meulah eta gunung, supaya salamet. Maraneh bakal lalumpatan cara karuhun maraneh, basa katarajang lini keur jaman Yuda dirajaan ku Usia. Sanggeus kitu PANGERAN, Allah kaula, tangtu sumping, nyandak sakabeh malaikat. 6 Upama eta mangsa geus datang, hawa tiris atawa kimpel moal aya deui. 7 Poek oge moal aya. Bakal caang sapapanjangna, peuting oge caang kawas ti beurang. Iraha eta bakal kasorangna, ngan PANGERAN anu uninga. 8 Upama eta mangsa geus datang, bakal aya cai seger anu ngocor ti Yerusalem. Sawareh ngocorna ka Laut Paeh, sawareh ka Laut Tengah. Ngocorna sapanjang taun, boh dina usum hujan, boh dina usum katiga. 9 Geus kitu PANGERAN jadi raja saalam dunya, disembah ku saban jalma, diaku Allah ku sarerea, kabeh jalma kenal ka Mantenna dina jenengan anu sarua. 10 Saantero nagri, ti kaler mimiti ti semet Geba, nepi ka Rimon di beulah kidul, bakal jadi tanah padataran. Tapi Yerusalem bakal mumbul luhur, leuwih luhur ti tanah-tanah sabudeureunana. Ari legana Yerusalem mimiti ti semet Gapura Binyamin, kebat nepi ka Gapura Pojok urut gapura nu ti heula, jeung 29
Zakaria 14.11-18 ti semet Munara Hananel kebat ka tempat pameresan anggur milik karaton. 11 Jalma-jalma pangeusina bakal hirup rahayu, moal kaancam deui ku kabinasaan. 12 Bangsa-bangsa anu merangan ka Yerusalem, ku PANGERAN bakal diterapan kasakit anu pohara, hirup-hirup keneh dagingna geus baruruk, siki mata jeung letahna ge sina baruruk. 13 Dina waktu eta pikiran maranehna ku PANGERAN bakal disina kusut jeung ngarasa sieun, nepi ka unggal jalma bakal nyerek jeung narajang ka baturna anu deukeut. 14 Urang Yuda bakal tarung ngabelaan Yerusalem, bakal meunang harta rampasan ti bangsa-bangsa sakurilingna, emas, perak, jeung papakean kacida lobana. 15 Sato-sato oge, kuda, bigal, onta, jeung kalde di pakemahan musuh, kabeh bakal keuna ku hiji kasakit anu hebat. 16 Geus kitu, eta bangsa-bangsa anu narajang ka Yerusalem teh, sesana anu harirup keneh, saban taun bakal daratang ka Yerusalem, arek ngabarakti ka nu jadi Raja, PANGERAN Nu Maha Kawasa, jeung rek milu mestakeun Pesta Saung Daun. 17 Mun aya bangsa anu teu indit, embung ngabakti ka Raja, PANGERAN Nu Maha Kawasa, di tanahna moal aya hujan. 18 Urang Mesir upama embung milu mestakeun Pesta Saung Daun, bakal 30
Zakaria 14.19-21 ditarajang ku kasakit anu ku PANGERAN disina narajang ka tiap bangsa anu nolak indit ngabakti. 19 Kitu hukuman anu bakal keuna, boh ka urang Mesir, boh ka bangsa-bangsa lianna, lamun maranehna arembungeun mestakeun Pesta Saung Daun. 20 Dina waktu eta, sagala rupa barang, nepi ka genta-genta dina rarangken kuda bakal diukir ku kecap "Dihaturkeun ka PANGERAN". Sakabeh kawali di jero Bait Allah bakal disaruakeun sucina jeung mangkok-mangkok nu di hareupeun altar. 21 Ku sabab kitu, unggal kawali di Yerusalem jeung di sakuliah Yuda bakal dipisah- pisahkeun, pikeun digunakeun dina waktu dina ngabakti ka PANGERAN Nu Maha Kawasa. Jalma-jalma anu ngabaktikeun kurban bakal marake kawalina ngulub daging kurban. Lamun eta waktu geus cunduk, di Bait PANGERAN Nu Maha Kawasa moal aya deui anu daragang. 31
Maleakhi 1 1 Ieu pesen PANGERAN ka Malaki pikeun urang Israil. 2 Timbalan PANGERAN ka umat-Na, "Salilana Kami mikanyaah ka maraneh." Tapi maranehna ngajawab, "Naon tawisna nyaah ka abdi-abdi?" Waler PANGERAN, "Esau jeung Yakub adi lanceuk. Tapi Kami mikanyaah teh ka Yakub jeung turunanana. 3 Ka Esau jeung turunanana Kami ijid, kota manehna di pagunungan ku Kami ditumpurkeun, dijieun enggon sato-sato leuweung." 4 Upama ceuk urang Edom turunan Esau, "Kota urang geus diruksak. Urang adegkeun deui," baris diwaler ku PANGERAN, "Pek adegkeun deui, ku Kami rek diancurkeun deui. Ku jalma-jalma bakal disarebut Nagri doraka jeung Bangsa anu salilana dibenduan ku PANGERAN." 5 Kaayaanana kitu bakal katarenjoeun sorangan ku urang Israil, nepi ka ceuk maranehna, "PANGERAN di luareun Israil ge hebat!" 6 PANGERAN Nu Maha Kawasa nimbalan ka imam-imam, "Anak hormat ka bapa. Gandek ajrih ka juraganana. Mana hormat maraneh ka Kami, bapa maraneh? Mana
2 Maleakhi 1.7-11 kaajrih maraneh ka Kami, juragan maraneh? Maraneh ngahina ka Kami, tapi ceuk maraneh, Ngahina kumaha abdi-abdi ka Gusti? 7 Maraneh ngabaktikeun kadaharan anu teu pantes kana altar Kami. Ceuk maraneh, Naon margina disebatkeun teu ngahormat? Sababna maraneh nganggap rendah altar Kami. 8 Ari mawa sato lolong atawa sato gering atawa pincang keur kurban ka Kami, naha lain salah eta kalakuan maraneh teh? Coba bikeun sato siga kitu ka gupernur! Daekeun manehna narima, atawa mere peresen?" 9 Ayeuna aranjeun, imam-imam, coba ngadoa ka Allah, ka PANGERAN, neneda sugan Mantenna kersaeun mikawelas ka urang. Doa aranjeun ku Mantenna moal diwaler, lantaran salah aranjeun sorangan. 10 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Leuwih hade panto-panto Bait Kami teh ku maraneh ditutup, pikeun nyegah maraneh ulah nepi ka ngahurungkeun seuneu dina altar Kami, taya gunana lantaran ku Kami moal kapake. Kami teu resep ka maraneh. Embung narima kurban ti maraneh. 11 Jalma-jalma saalam dunya ngahormat ka Kami. Di mana-mana jelema-jelema mareuleum dupa pikeun Kami, jeung marere kurban kasedep Kami. Kabeh ngahalormat ka Kami!
Maleakhi 1.12-2.3 12 Sabalikna maraneh mah ka Kami ngarendahkeun, nyebutkeun altar Kami taya hargana, diteundeunan kadaharan anu ku maraneh sorangan geus teu dipikahayang. 13 Bosen migawe nu kieu bae! ceuk maraneh mani dangah ka Kami. Maraneh mere kurban ka Kami teh sato beunang maling, atawa sato pincang, atawa sato gering. Dikira Kami daek narima? 14 Sing ulah jamuga jalma anu ngabobodo ka Kami, anu mere kurban sato goreng, padahal boga nu alus nu geus dijangjikeun pikeun Kami! Kami teh Raja Agung, anu dipikagimir ku jelema-jelema unggal bangsa." 2 1 PANGERAN Nu Maha Kawasa ngandika ka para imam, 2 "Ieu parentah pikeun maraneh: Kalakuan maraneh ka Kami masing hormat. Upama maraneh teu daraek ngadenge omongan Kami ku Kami rek diterapan panyapa. Sakur anu katampa ku maraneh keur rejeki maraneh ku Kami baris disapa. Saenyana, eta kabeh ku Kami geus disapa, lantaran maraneh geus henteu enya-enya ngajalankeun parentah Kami. 3 Anak-anak maraneh rek dihukum, beungeut maraneh rek dipopokan ku kokotor sato anu ku maraneh dikurbankeun ka Kami, sarta maraneh ku Kami rek digusur kana tumpukan kokotor. 3
Maleakhi 2.4-9 4 Kakara maraneh bakal ngarasa yen Kami geus ngaluarkeun ieu parentah, sangkan perjangjian Kami jeung imam-imam turunan Lewi henteu nepi ka udar. 5 Dina eta perjangjian Kami ka maranehna ngajangjikeun kasenangan jeung kasantosaan hirup, sangkan maranehna hormat ka Kami. Dina jaman harita mah memang maranehna hormat ka Kami jeung mikasieun. 6 Maranehna ngajarkeun anu bener, lain ngajarkeun anu salah. Hirupna jeung Kami rukun saluyu. Tur benerna teh lain keur sadirieunana, ka jalma rea oge ngabantu sangkan ngeureunan kalakuan jahat. 7 Kudu kitu imam-imam mah, kawajibanana ngajarkeun anu bener tina hal Allah. Nya ka maranehna jalma-jalma kudu daratangna pikeun diajar perkara pangersa Kami, sabab imam-imam teh utusan-utusan PANGERAN Nu Maha Kawasa. 8 Tapi maraneh mah, imam-imam anu ayeuna, geus mengpar ti jalan nu bener. Pangajaran maraneh nungtun jalma rea nyieun kasalahan. Maraneh geus ngaruksak perjangjian anu ku Kami dijieun jeung maraneh. 9 Ku sabab kitu, sabalikna maraneh ge ku Kami rek disina disapirakeun ku urang Israil, lantaran teu nurut kana parentah Kami, jeung dina ngajar umat Kami maraneh ngabeda-beda jalma." 4
Maleakhi 2.10-15 10 Ari urang lain tunggal sa-Rama? Lain sarua diciptakeun ku Allah nu hiji? Jadi, ku naon silih cidraan jangji, jeung ku naon nyapirakeun perjangjian anu dipidamel ku Allah jeung karuhun urang? 11 Urang Yuda cidra tina jangjina ka Allah, sarta di Yerusalem jeung di sakuliah nagri nyieun kalakuan anu goreng kabina-bina. Maranehna ngarurujit Bait Allah anu ku Allah dipikacinta. Lalakina karawin ka awewe-awewe anu allahna lain Allah urang. 12 Sing disingkirkeun ku PANGERAN jalma-jalma anu karitu ti kalangan Israil, ulah sina pipilueun ka bangsa urang ngahaturkeun pangbakti ka PANGERAN Nu Maha Kawasa. 13 Aya deui kalakuan maraneh. Maraneh geus ngeueum altar PANGERAN ku cimata maraneh; maraneh ngaradon ceurik jeung sasambat di dinya, lantaran Mantenna geus teu kersaeun narima deui pangbakti maraneh. 14 Maraneh nanyakeun naon sababna Mantenna teu kersaeun nampi. Sababna lantaran uningaeun, maraneh ingkar jangji ka pamajikan anu dikawin ti jaman maraneh ngora. Maraneh ingkar tina jangji arek satia ka pamajikan, ka batur hirup maraneh, jangji anu diikrarkeunana di payuneun Allah. 15 Jiwa raga maraneh jeung pamajikan teh lain geus disatunggalkeun Allah? Naon maksud Mantenna kitu teh? Nya eta sangkan maraneh boga anak, anu baris jadi umat 5
Maleakhi 2.16-3.2 Allah anu tulen. Ku sabab eta kudu dijaga, sangkan ti lebah maraneh saurang ge ulah aya anu ingkar tina jangji satia ka pamajikan. 16 "Kami ijid kana pepegatan," timbalan PANGERAN Allah Israil. "Kami geuleuh lamun ti maraneh aya anu nyieun peta telenges kitu ka pamajikanana. Jaga, ulah nepi ka maraneh ingkar tina jangji satia ka pamajikan maraneh." 17 Omongan maraneh teh geus ngabosenkeun PANGERAN. Tapi carek maraneh, "Ngabosenkeun dina hal naon kuring ka Mantenna teh?" Dina ucap-ucapan maraneh, anu nyebutkeun, "Kabeh jalma nu jahat lampahna, ku PANGERAN Nu Maha Kawasa dianggap hade. Saenyana Mantenna mikaresep ka nu karitu." Atawa dina pananya maraneh anu kieu, "Mana Allah anu dianggap adil teh?" 3 1 Waleran PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Kami rek ngirim utusan, geusan nyadiakeun jalan pikeun Kami. PANGERAN anu dipicangcam ku maraneh teh bakal ngadadak sumping ka Bait-Na. Eta utusan anu ku maraneh geus heubeul diarep-arep, pasti datang ngembarkeun perjangjian Kami." 2 Tapi saha anu baris tahan dina mangsa Mantenna sumping? Saha anu baris tagen lamun Mantenna geus nembongan? Karana Mantenna teh baris ngeuweuhkeun sagala 6
Maleakhi 3.3-7 kokotor saperti sabun, lir seuneu anu ngamurnikeun logam. 3 Anjeunna baris jadi hakim. Lir upama jalma nganyarkeun jeung ngamurnikeun perak, eta utusan PANGERAN teh bakal ngamurnikeun imam-imam, supaya maranehna ngahaturkeun kurban anu bener ka PANGERAN. 4 Lamun geus kitu, kurban-kurban ti urang Yuda jeung urang Yerusalem ku Mantenna bakal kaanggo deui saperti baheula. 5 Dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Kami rek ebreh ka maraneh pikeun ngahakiman, sakalian jadi saksi tina perkara tukang-tukang sihir, perkara nu ngaranyed, perkara saksi-saksi palsu, perkara jelema-jelema anu ngalicikan upah kuli-kuli, perkara jelema-jelema tukang nyokot rejeki randa-randa, barudak pahatu, jeung urang asing; cindekna perkara jelema-jelema anu henteu ngendahkeun ka Kami." 6 "Kami teh PANGERAN, sarta Kami tara robah. Eta sababna maraneh, turunan Yakub, henteu ditumpes sama sakali. 7 Saperti karuhun maraneh baheula, maraneh geus ingkar tina hukum-hukum Kami, henteu satia ka eta. Geura baralik deui ka Kami, tangtu Kami oge balik deui ka maraneh. Tapi maraneh nanya ka Kami, Kedah kumaha supados tiasa wangsul deui ka Gusti teh? 7
Maleakhi 3.8-14 8 Kami arek nanya: Naha pantes jelema ngarinah ka Allah? Tangtu teu pantes. Tapi maraneh geus ngarinah ka Kami. Ceuk maraneh, Ngarinah dina naon? Dina mayar perpuluhan jeung dina mere pangbakti. 9 Maraneh kabeh aya dina panyapa, lantaran sakumna bangsa maraneh geus ngarinah ka Kami. 10 Serenkeun sing gembleng perpuluhan maraneh ka Bait Kami, supaya di dinya teu kurang-kurang bahan dahareun. Pek Kami uji, engke maraneh narenjo Kami mukakeun jandela-jandela sawarga, ngahujanan maraneh ku sagala rupa anu mangpaat. 11 Pepelakan maraneh ku Kami moal dibikeun diruksak ku hama, pelak anggur baris meuhpeuy baruahan. 12 Maraneh tan wande disarebut bagja ku jelema-jelema sagala bangsa, sabab nagri maraneh tempat nu hade keur tempat hirup." 13 Dawuhan PANGERAN, "Maraneh geus ngomongkeun Kami kacida garihalna. Tapi carek maraneh, Parantos nyanggemkeun naon abdi-abdi perkawis Gusti? 14 Maraneh geus ngomongkeun kieu, Percumah ngabakti ka Allah ge. Naon gunana urang ngalakonan sagala dawuhana-Na, atawa usaha nembongkeun rasa kaduhung ku kalakuan urang ka PANGERAN Nu Maha Kawasa? 8
Maleakhi 3.15-4.2 15 Urang nenjo sorangan jalma-jalma nu aradigung hirupna sarenang. Jalma-jalma jahat lain ngan beuki makmur bae, malah ngadaroja kasabaran Allah ku kajahatanana, tapi saralamet bae." 16 Geus kitu jelema-jelema anu sieun ku PANGERAN silih elingan pada batur. Omonganana didangukeun ku PANGERAN. Di payuneun Mantenna aya kitab, catetan jalma-jalma anu mikasieun jeung ngajenan ka Mantenna. 17 Timbalan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Maranehna bakal jaradi umat Kami. Dina poean Kami nyieun tindakan, maranehna rek dijadikeun milik Kami pisan. Kami baris mikarunya ka maranehna, saperti bapa mikarunya ka anakna anu babakti. 18 Umat Kami bakal narenjo deui bedana nasib anu tumiba ka jalma-jalma anu harade kalakuan jeung ka nu jarahat, ka nu ngabarakti ka Kami jeung ka nu henteu." 4 1 Dawuhan PANGERAN Nu Maha Kawasa, "Geus tereh cunduk poena jelema-jelema anu arangkuh jeung jarahat baris diduruk kawas jarami. Dina poe eta maranehna bakal diduruk nepi ka beak moal aya nu nyesa. 2 Ari maraneh, anu narurut ka Kami, bakal kasorot ku kakawasaan Kami anu kawasa nyalametkeun, anu medal lir panonpoe meletek, sarta sinarna matak nyageurkeun. Maraneh bakal bebas, lugina jeung galumbira 9
Maleakhi 4.3-6 lir anak sapi anu kakara dikaluarkeun ti kandangna. 3 Dina poean Kami midamel kitu, maraneh bakal ngelehkeun jalma-jalma anu jarahat nepi ka diidek kawas lebu. 4 Masing aringet kana pangajaran- pangajaran Musa, abdi Kami, kana hukum-hukum jeung parentah-parentah Kami anu ku Kami diandikakeun di Gunung Sinai sangkan ditarurut ku sakumna urang Israil. 5 Tapi samemeh poena PANGERAN anu hebat pikasieuneun tea datang, Kami rek ngutus heula Nabi Elias. 6 Manehna bakal ngarukunkeun deui para bapa jeung anak-anakna. Sabab lamun henteu kitu, nagri maraneh ku Kami bakal dibasmi." 10
KITAB SUCI Nya eta Kitab Perjangjian Lawas sareng Perjangjian Anyar Nganggo Basa Sunda Sadidinten LEMBAGA ALKITAB INDONESIA JAKARTA 1991 Alkitab Bahasa Sunda The Bible in Today's Sundanese Version ISBN 979-463-352-6 IBS 10;SUND;TSV-062P;16M-1991 © LAI Lembaga Alkitab Indonesia Jl. Salemba Raya 12, Telp. (021)-332890 Jakarta 10430 Cetakan pertama 1991 Dicetak oleh Percetakan Lembaga Alkitab Indonesia 12:01:51 PM