Kitab Suci Bocah nyuguhaké Gusti Allah Ngurmati Yusuf Sang Abdi
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: M. Maillot, Lazarus Alastair Paterson Dibesut déning: M. Maillot, Sarah S. Diterjemahaké déning: Maryudha Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Yusuf salah dilebokake ing pakunjaran dening mantan bendarane, Potifar. Ing pakunjaran, Yusuf manut lan mbiyantu. Sipir percaya marang Yusuf kanggo ngatur lakune pakunjaran. Merga Gusti Allah nunggil karo Yusuf, pakunjara mau dadi panggonan sing luwih apik kanggo saben wong.
Tukang roti lan juru minuman raja ugo ana ing kunjara. Ing sawijining dina Yusuf takon marang wong-wong mau, "Kok kowé sedhih banget?".
"Ora ana sing bisa nuduhake apa tegese impen kita," wangsulane wong-wong mau. "Gusti Allah bisa!" Joseph mangsuli. "Critakno ngimpimu."
"Impenmu ategese telung dina maneh sampeyan bakal bali menyang ngarsane Sang Prabu Pringon," ujare Yusuf marang juru minuman. "Elinga aku lan njaluk Prabu Pringgon mbebasake aku." Impene tukang roti ngemu kabar ala. "Kowé bakal mati telung dina," ujare Yusuf. Loro- lorone impen mau dadi nyata.
Nanging juru minuman lali marang Yusuf nganti Sang Prabu Pringon tangi ing sawijining dina kanthi kesusahan. "Aku mau ngimpi," dhèwèké nangis. Ora ana wong wicaksana sing bisa nuduhake maknane. Banjur juru minuman ngelingi Yusuf ing pakunjaran. Banjur ngendika marang Prabu Pringon babagan dhèwèké.
Sang Prabu Pringon banjur nimbali Yusuf. "Impenipun panjenengan punika pesen saking Gusti Allah," ujare Yusuf marang raja. "Mesir bakal wonten pitung taun mangsa kelimpahan, lajeng pitung taun mangsa paceklik nggegirisi."
"Sumonggo dipun rancang kagem nyimpen pangan selaminipun pitung taun mangsa kaluberan punika," pituture Yusuf marang Prabu Pringon, "utawi bangsa panjenengan bakal sedho kaliren ing mangsa paceklik punika." "Gusti Allah nunggil karo kowé," ujare Prabu Pringon. "Kowé bakal tanggung jawab ing Mesir, dadi wong nomer loro sak wise aku."
Pitung taun panen kaluberan. Banjur paceklik pitung taun. Panganan ora ana ing endi-endi, kajaba ing Mesir, sing wis disimpen kanthi wicaksana. Ing tanah kelairan Yusuf sing adoh, kulawargané Yakub padha kaliren.
Wong-wong saka sakèhing negara padha lunga menyang Mesir tuku gandum. Yakub dhawuh marang anak-anaké, "Kowé uga kudu lunga, utawa kita bakal mati kaliren." Tekan Mesir, para putra padha nyiapake kanggo tuku panganan.
Para putrane Rama Yakub padha sujud nyembah marang panguwasa Mesir. Wong- wong mau ora kenal karo Yusuf, seduluré. Nanging Yusuf ngerti wong-wong mau. Yusuf kelingan impen-impene nalika isih cilik. Gusti Allah wis ngluhurake dhèwèké ngluwihi para seduluré.
Yusuf wicaksana banget. Dhèwèké tetep ngomong kanthi kasar lan nyekel Simeon didadeke sandera.
"Njupuko panganan, muliho nanging yen bali mrene meneh kudhu nggowo adhimu sing ragil," prentahe Yusuf. "Banjur aku bakal ngerti nek kowé kabeh dudu mata-mata." Para sedulur mikir nèk Gusti Allah bakal ngukum dhèwèké kabeh merga ngedol Yusuf dadi budhak pirang-pirang taun kepungkur.
Yakub lan anak-anaké padha bingung. "Dhuwit kita kok dibaleke neng njerone gandum. Lan panguwasa ngandika kita kudu nggawa Benyamin." Yakub ora nglilani Benyamin lunga. Nanging ora suwe panganane wis entek. Para sedulur kudu bali menyang Mesir. Benyamin melu ugo.
Nalika Yusuf weruh Benyamin, banjur dhawuh marang para abdine supaya nyiapake bujana gedhe. Para sedulur diundang. "Bapakmu urip lan saras?" Yusuf takon. Dhèwèké mikir kepiye carane bisa ngumpulake kabeh kulawarga.
Yusuf uga péngin ngerti apa sedulur- seduluré tenan nyesel merga dosané pirang-pirang taun kepungkur. Sakwisé pésta, dhèwèké nuduh wong-wong kuwi nyolong. "Kanggo ngukum kowé, aku bakal netepake Bènyamin dadi baturku," ujare Yusuf. "Dhuh Gusti, mugi karsaa mundhut nyawa kawula," panjaluke Yehuda. Yusuf ngerti nèk Yehuda, sing ngusulké ngedol Yusuf, wis bener-bener mratobat.
Amarga ora bisa ndhelikake rasa tresna marang kulawargane maneh, Yusuf ngongkon kabeh wong Mesir metu. Banjur wiwit nangis. "Aku iki Yusuf sedulurmu, sing wis didol menyang Mesir." Kaget lan wedi, sedulur- sedulur kuwi ora bisa ngomong apa-apa.
Yusuf nguwatké sedulur-seduluré. "Gusti Allah wis ndadèkaké aku dadi panguasa ing Mesir, supaya aku bisa nylametake nyawamu ing mangsa paceklik iki. Muliho lan gawaa bapakku mrene. Aku bakal njaga kowé kabeh.
Yakub lan Yusuf ketemu manèh ing Mesir lan kabèh kulawarga manggon ing kono kanthi tentrem lan ora kurang opo-opo.
Gusti Allah Ngurmati Yusuf Sang Abdi Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Purwaning Dumadi 39 - 45 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130
8 Cunthel
Crita Kitab Suci iki nyritaaké bab Gusti Allahé awaké dhéwé sing luwar biasa, sing nitahaké kita kabèh, sing ngersaaké supaya kowé wanuh marang Panjenengané. Gusti Allah pirsa yèn awaké dhéwé wis nglakoni prakara sing èlek-èlek, sing disebut déning Gusti Allah, dosa. Ukumané dosa iku pepati, nanging Gusti Allah banget olèhé ngasihi marang kowé, mula ngirim Putrané Ontang Anting, utawa Putra sing ora ana Tunggale, asmané Yésus, supaya séda disalib. Yesus diukum sebab dosa-dosamu. Banjur Gusti Yésus wungu manèh saka séda lan kondur menyang Swarga! Yen kowé pracaya marang Gusti Yésus lan nyuwun pangapura tumrap dosa-dosamu, Panjenengané bakal maringi pangapura! Panjenengané bakal rawuh lan urip nang atimu saiki uga, lan kowé bakal urip bareng Panjenengané saklawasé. Yen kowé percaya yen iki bener, mara matura marang Gusti mengkéné: Gusti Yésus ingkang kawula tresnani, kawula pitados bilih Paduka punika Gusti, lan sampun manjalma dados manungsa supados séda kanggé nyirnaaken dosa- dosa kawula, lan sakpunika Paduka sampun gesang malih. Mugi rawuha ing gesang kawula lan apuntenana sedaya dosa kawula, supados kawula nggadhahi gesang énggal ing wekdal punika, lan bénjang badhé sesarengan kaliyan Paduka salaminipun. Mugi mitulungi kawula supados saged tansah mbangun turut dhumateng Paduka sarta gesang kagem Paduka, dados putra Paduka. Amin. Macaa Kitab Suci lan geguneman karo Gusti Yésus saben dina! Yohanes 3:16