Kitab Suci Bocah nyuguhaké Utusane Gusti Allah
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Byron Unger, Lazarus Alastair Paterson Dibesut déning: E. Frischbutter, Sarah S. Diterjemahaké déning: Endang Supardan Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Ing sawijining dina, ing Pedalemané Allah ana imam tuwa, jenengé Zakharia, lagi ngobong menyan. Ing njaba, wong-wong padha ndedonga. Dumadakan, Zakharia gumeter.
Ana malaekat teka. "Aja wedi," ujare. "Gusti Allah ngutus aku. Bojomu bakal duwe anak lanang. Jenengana Yohanes. Dhèwèké bakal kapenuhan Roh Suci wiwit lair.
"Ngomong karo kita, Zakharia." Wong-wong ing njaba padha bingung. Wong-wong mau ora ngerti nèk malaékat Jibril ngendika yèn Zakharia ora bakal bisa ngomong nganti bayiné lair amarga ora pracaya marang pesene Gusti Allah.
Dhèwèké ngira bojoné wis tuwa banget kanggo nduwé bayi.
Ing omah, Zakharia nulis kabeh sing diomongake malaekat marang dhèwèké. Élisabèt, bojoné, nggumun. Dhèwèké tansah ndedonga supoyo diparingi putra. Apa bisa kelakon saiki?
Ora let suwé Élisabèt ngandhut. dhèwèké memuji Gusti Allah. Ing sawijining dina, Maryam seduluré Élisabèt teka. Maria uga ngarep- arep duwe bayi.
Nalika Maryam teka, Élisabèt krasa bayine mlumpat ing jero awake. Élisabèt kapenuhan Roh Suci. Dhèwèké ngerti bayine Maryam bakal dadi Gusti Yesus Kristus. Wong wadon loro mau bebarengan memuji marang Gusti Allah kanthi bungah.
Bayine Élisabèt lair kaya sing dijanjèkké Gusti Allah. "Jenengna Zakharia, kaya bapake," ujare imam liyane. Zakharia kèlingan marang dhawuhé Gusti Allah. "Ora! Bayi kuwi jenengé Yohanes." Sakwisé Zakharia nulis tembung-tembung kuwi, dhèwèké wis ora bisu meneh banjur ngluhurké Gusti Allah.
Nalika Yohanes tambah gedhe, dhèwèké kaya Nabi Elia, abdine Gusti Allah. Yohanes ngandhani wong- wong nek Mesias bakal teka kanggo mberkahi wong-wong kabeh.
Para penggedhéné Yahudi padha sengit marang Yohanes, merga diomongke: "Padha mratobata! Wong-wong mau ora gelem krungu bab dosané.
Wong-wong padha nyeluk dhèwèké Yohanes Pembaptis, merga dhèwèké nyemplungké wong-wong ing banyu lan nduduhké nèk dosané wis diampuni. Ing sawijining dina, Yésus marani Yohanes kanggo dibaptis. "Sampeyan kudu mbaptis aku," Yohanes kawratan. Nanging Gusti Yesus ngandika, "Ben kedadeyan." Lan Yohanes mbaptis Panjenengané.
Sakwisé Yésus dibaptis, Yohanes weruh Roh Suci teka ing Gusti Yésus arupa manuk dara. Iku minangka tandha saka Gusti Allah. Yohanes ngerti nèk Yésus kuwi Putrané Gusti Allah. Yohanes nyebat Gusti Yésus minangka Cempéning Allah ingkang njabut dosaning jagad.
Yohanes nuntun wong akèh marang Gusti Allah. Nanging Hérodès, panguwasa ala, nglebokaké Yohanes ing pakunjaran. "Sampeyan dosa yen sampeyan njupuk Hérodias, garwane sadulurmu, dadi bojomu," ujare Yohanes marang Hérodès. Hérodès ngerti iki bener.
Dhèwèké ngerti Yohanes kuwi abdiné Gusti Allah, wong sing adil lan suci. Nanging dhèwèké ora pengin mandheg nglakoni dosa. Lan Yohanes ora bakal mandheg martakaké bab dosa, sanajan iku ateges pakunjaran.
Nalika ulang tauné Hérodès nganakaké pésta gedhé. Anaké Hérodias nari kanggo dhèwèké. Kuwi nyenengaké Hérodès. "Kowe bisa duwe apa wae sing mbok karepake," janjine. "Sanajan setengah kerajaanku."
"Apa sing arep tak jaluk?" pikire cah wadon mau. Hérodias, ibuné sing jahat, sing sengit marang Yohanes, ngomong apa sing kudu dijaluk! Penjalukan sing olo!
"Aku wenehono sirahe Yohanes Pembaptis ing piring," ujare bocah wadon mau marang Hérodès. Hérodès nyesel marang janjiné, nanging gengsi nek arep dilanggar. "Pancungen endhasé Yohanes lan gawanen mréné," dhawuhé Hérodès. Para prajurite manut marang dhèwèké.
Sedhih kanca- kancane Yohanes ngubur abdiné Gusti Allah sing wani lan setya. Panggawéné Yohanes marang Gusti Allah saiki wis rampung. Kanca- kancane Yohanes Pembaptis ngerti yen Gusti Yésus bisa nglipur dhèwèké kabeh ing kasusahan.
Utusane Gusti Allah Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Markus 6, Lukas 1, 3 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130