Kitab Suci Bocah nyuguhaké Janjine Gusti Allah marang Abraham
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Byron Unger, Lazarus Alastair Paterson Dibesut déning: M. Maillot, Tammy S. Diterjemahaké déning: Endang Supardan Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Sak wis e banjir bandang, wong-wong neng donya pada ngrancang rencana.
"Kita bakal mbangun kutha sing gedhe kanthi menara tekan langit," ujare wong-wong mau. "Ayo urip tansah bebarengan." Wong-wong mau isih nganggo basa sing padha.
Gusti Allah kepéngin wong-wong sing urip ing donya sing wis Panjenengané gawe, padha semebyar. Dadi Panjenengané nindakake ukoro sing wis direncanake.
Dumadakan, kelompok wong-wong mau padha ngomong beda. Gusti Allah maringi basa-basa anyar.
Wong-wong sing nganggo basa sing padha pindhah bebarengan. Mbokmenawa wong dadi wedi marang wong liyan sing ora ngerti basane.
Kanthi cara iki, Gusti Allah njalari wong-wong padha lunga neng negara sing bedha-bedha. Kutha sing ditinggal mau diarani Babel, sing ategesé Kebingungan.
Pirang-pirang taun sakwisé kuwi, ing panggonan sing jenengé Ur daerah Kasdim, Gusti Allah ngomong karo wong sing jenengé Abram. "Sira lungaa saka tanah iki," dhawuhe Gusti Allah. "Lungaa menyang tanah sing bakal daktuduhake."
Abram manut. Gusti Allah nuntun dhèwèké menyang Kanaan. Sarai garwane lan Lot, ponakane, melu ugo.
Ing Kanaan, Abram lan Lot dadi sugih. Dhèwèké duwe sapi sing akeh banget. Papan pangangone wis ora cukup saking akehe kewan.
Para pangoné Lot padha padu karo para pangoné Abram. "Ora usah kita padu," ujare Abram. "Kita pisahan wae. Lot, kowe miliha ndisik tanah sing mbok pengini."
Lot milih dhataran sing ana sukete sing apik banget karo kutha lan desane. Katone apik. Nanging kutha-kutha mau panggonan kang ala banget.
Sawise Lot lunga, Gusti Allah ngandika maneh marang Abram. "Aku arep masrahake tanah Kanaan iki kabeh marang kowé lan anak-anakmu ing salawas-lawase." Abram lan Sarai ora duwé anak. Kadospundi Gusti Allah saged netepi janjinipun ingkang agung?
Wong telu saka Gusti Allah nemoni Abram lan Sarai. "Kowé bakal duwe bayi," ujare. Sarai ngguyu. Dhèwèké ora percaya marang pesene Gusti Allah. Dhèwèké umur sangang puluh taun.
Gusti Allah ngendika marang Abram yen dhèwèké saiki bakal disebut Abraham {"bapak saka wong akeh"} lan Sarai bakal dadi Sarah {"putri"}.
Gusti Allah uga ngandhani Abraham nek bakal arep nyirnakake kutha jahat yoiku Sodom lan Gomora loro-lorone. Lot, ponakané Abraham, sak kulawarga manggone ing kutha Sodom.
Lot pracaya dening piwelingé Gusti Allah wektu kuwi, nanging bojoné lan anak-anaké wadon ora gelem ninggalké Sodom. Kebangeten tenan! Padha ora pracaya marang Sabdané Gusti Allah.
Mung Lot lan anak wadon loro sing slamet. Geni lan welirang padha nibani kutha-kutha sing ala kuwi.
Nelangsa tenan, bojoné Lot ora manut préntahé Gusti Allah lan noleh mburi wektu mlayu. dhèwèké dadi tugu uyah.
Gusti Allah netepi janjiné marang Abraham lan Sara. Dhèwèké duwe anak nalika umure wis tuwa, kaya sing wis dipangandikakake dening Gusti Allah. Padha bungah banget nalika Iskhak lair!
Abraham uga mikir bab janjiné Gusti Allah kanggo maringi tanah Kanaan kanggo dhèwèké lan anak-anaké salawas-lawasé.
Gusti Allah bakal netepi janjiné. Gusti Allah tansah netepi janji-janjiné.
Janjine Gusti Allah marang Abraham Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Purwaning Dumadi 11-21 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130