Kitab Suci Bocah nyuguhaké Nuh lan Banjir Gedhe
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Byron U.; Lazarus; Alastair P. Dibesut déning: M. Maillot; Tammy S. Diterjemahaké déning: Endang Supardan diproduksi déning: Bible for Children BFC PO Box 3 Winnipeg, MB R3C 2G1 Canada ©2021 Bible for Children, Inc. Kowe duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Nuh iku wong sing ngabekti marang Gusti Allah. Wong-wong liyané padha sengit lan ora manut dhawuhé Gusti.
Ing sawijining dina Gusti Allah ngendikaaké barang sing ngagètaké banget. "Ingsun bakal nyirnaaké bumi sing jahat iki," ngendikané marang Nuh. "Mung kaluwargamu sing bakal slamet".
Gusti Allah dhawuh marang Nuh supaya waspada lan siap-siap amarga arep ana banjir gedhé banget ing salumahing bumi.
"Sira gawéya prau saka kayu, gawéya sing gedhé supaya cukup kanggo kaluwargamu lan kéwan-kéwan sing akèh," dhawuhé marang Nuh. Gusti Allah maringi arahan sing cetha lan rinci banget marang Nuh. Nuh nglakoni kabèh karépotan mau!
Wong-wong padha nggeguyu bareng Nuh nerangaké kenang-apa dhèwèké gawe prau. Nuh tetep mbangun. Nuh uga tetep nyritakaké bab Gusti marang wong-wong liya. Nanging ora ana sing ngrungokaké.
Nuh duwé iman-kapercayan sing gedhé. percaya marang Gusti Allah senadyan dhewèké ngerti nek sakdurunge iku ora tau udan.
Saiki praune wis dadi lan sedhiya diisi barang-barang kabutuhan.
Banjur para kéwan padha teka. Gusti ngasta kabèh jenis kéwan, sajenis ana sing pitu; ana sing loro.
Bangsa manuk gedhé lan cilik, kéwan galak cendhèk lan dhuwur, kabèh padha nuju menyang prau.
Mbokmenawa wong-wong padha moyoki lan madani Nuh nalika nglebokaké kéwan-kéwan iku.
Wong-wong mau ora mandheg anggoné gawé dosa marang Gusti Allah. Ora ana sing njaluk melu mlebu nang prau.
Pungkasané kabèh bangsa kéwan lan manuk wis munggah nang prau. "Mara mlebua nang prau," dhawuhé Gusti marang Nuh. "Sira lan kulawargamu kabèh". Nuh, garwané lan putrané lanang telu sarta para garwané mlebu nang prau. Banjur Gusti Allah nutup lawangé prau!
Banjur mulai udan. Udané deres banget ngesoki bumi nganti patang puluh dina patang puluh wengi.
Banjir nyrambahi kabèh kutha lan désa. Bareng wis terang, kétok yèn gunung-gunung uga kelelep. Samubarang sing ambegan padha mati.
Nalika banyuné munggah, prauné Nuh kemambang nang nduwuré. Mbokmenawa nang jero prau iku peteng, sesak, utawa malah medèni. Nanging prau iku ngayomi Nuh saka banjir.
Sakwisé limang wulan banjir, Gusti Allah ngutus angin kanggo nggaringaké. Alon-alon prauné Nuh sumèlèh ing pucuk gunung Ararat. Bubar iku, Nuh isih kudu tetep nang jero prau patang puluh dina manèh, lagi banyuné asat.
Nuh banjur ngaburaké manuk gagak lan dara metu jendéla prau. Jebul manuk darané balik nang Nuh amarga durung nemu dharatan resik sing bisa kanggo ménclok.
Let seminggu, Nuh nyoba manèh. Manuk dara bali, nggawa godhong wit jaitun ing cucuké. Let seminggu manèh Nuh mangerti yen lemahé wis garing, amarga manuk dara mau wis ora bali manèh.
Gusti ngendika marang Nuh yèn iki wis wektuné padha metu saka prau. Banjur bebarengan, Nuh lan keluwargané ngedhun- edhunaké para kéwan.
Mesthi waé atiné Nuh kebak pamaturnuwun. Dhewèké banjur mbangun misbah lan nyembah marang Gusti Allah sing wis nylametaké dhewèké lan keluwargané saka banjir sing nggegirisi iku.
Gusti Allah banjur paring janji sing apik banget. Gusti Allah ora bakal ngukum dosane manungsa sarana banjir maneh. Gusti Allah ngasta tandha pangéling-éling marang janji mau. Tanda janjiné Gusti Allah iku awujud kluwung.
Nuh lan kaluwargané banjur miwiti samubarang anyar bakda banjir. Suwéning suwé, keturunanné Nuh dadi bangsa manèh, dadi pendhudhuk bumi. Kabeh bangsa ing bumi asalé saka Nuh lan anak-anaké.
Nuh lan Banjir Gedhe Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Purwaning Dumadi 6 - 10 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130
3 The End cunthel 60