PROGRAM NO: 302 NJAGI KARESIKANIPUN TETEDHAN / MULAR WONTEN ING SAMPEYANIPUN YESUS Sedhèrèk kula, giyaran Cahyaning Agesang manggihi panjenengan malih, lan taksih kaliyan kula, Lilis. Lan ibu Arin ugi badhé dumugi wonten ing bageyan kaping kalih saking giyaran menika. Kanggé bagéyan ingkang kaping sepindhah, kula badhé atur wawasan ngéngingi kados pundi njagi karesikanipun tetedhan, supados kaéndhanaken saking baktèri utawi racun. Lan kados ing padatan, ing bagéyang kaping kalih, ibu Arin badhé atur siraman rohani kanggé kita. Sugeng midhangetaken adicara menika. Sedhèrèk kula, karesikan minangka bab ingkang èstu wigatos, kanggé malangi lumebetipun penyakit wonten ing badan kita. Lan salah satunggalipun, karesikan ingkang paling penting kanggé kita gatosaken, inggih menika nalika wekdal nedha lan ngombé. Karana lumantar cara nedha kita ingkang mboten resik, lan ugi bahan tetedhan lan ombenan ingkang mboten resik, saged nuwuhaken werni- werni penyakit infèksi, antawisipun inggih menika, mèncrèt, désèntri, radhang manah, tipes weteng, koléra, lan cacingen. Awit saking menika, kita kedah migatosaken sak wetawis bab ingkang sesambungan kaliyan nedha lan ngombé. Bab-bab menika, inggih menika: Saénipun toya ingkang badhé dipun ombé, dipun godhok rumiyin. Bab menika penting, utaminipun kanggé laré-laré alit, menapa malih ing wekdal mangsa penyakit mèncrèt, tipes weteng, radhang manah lan koléra. Toya ingkang saking lèpèn utawi sumber, sanadyana ketingalipun resik, saged nuwuhaken penyakit menawi mboten dipun godhok. Sampun ngejaraken laler utawi kéwan alit sanèsipun, méncok utawi nggremet wonten ing tetedhan. Kéwan-kéwan alit menika saged mbekta baksil lan nyebaraken penyakit. Lan saénipun, panjenengan mboten nilaraken sisa-sisa tetedhan utawi piring reged pating slebar/morat-marit, karena bab menika badhc ngundang laler lan ndadosaken pirinng-piring reged lan sisa-sisa tetedhan menika dados sumber baksil. Awit saking menika, ayomi tetedhan panjenegan kanthi dipun tutupi utawi kaliyan ngginakaken tudhung cawis. Woh-wohan ingkang badhé dipun tedha kedah dipun imbah ngantos resik rumiyin. Mekaten ugi kaliyan janganan, sak dèrèngipun dipun olah imbah rumiyin ngantos resik. Daging ingkang badhé dipun olah, kedah dipun imbah resik lan dipun olah ngantos mateng. Daging ingkang taksih mentah tengahipun menika saged mbebayani. Tetedhan ingkang sampun mambet utawi wayu utawi bosok, saénipun mboten dipun tedha. Karana mbok menawi kemawoan tetedhan menika sampun ngandhut racun, lan bab menika tamtu mbebayani tumrap panjenengan.
Sedhèrèk kula, bab ingkang wigatos ingkang kedah dipun gatosaken, inggih menika karesik-anipun tangan. Kita minangka satunggalipun ibu kedah tansah wisuh tangan sak dèrèngipun ndemèk tetedhan. Menawi tangan kita reged lan kathah ngandhut baksil, baksil menika badhé nemplèk wonten ing tetedhan ingkang kita demèk, lan menika artosipun kita nyukani baksil dhateng sedaya anggota kulawarga kita. Kita ugi kedah tansah wisuh tangan mawi sabun, sak sampunipun kita nyéwoki laré kita. Sak lintunipun karesikanipun tangan kita piyambak, kita ugi kedah nggatosaken karesikanipun tangan laré-laré kita, malahan ugi rabi kita. Sampun panjenengan idini ndemèk tetedhan menawi piyambakipun dèrèng wisuh tangan. Nah, sedhèrèk kula, menawi kala rumiyin kita mboten naté nggodhok toya ingkang badhe kita ombé, sak menika wekdalipun kanggé ngulinak-aken nggodhok toya ingkang badhé dipun ombé déning kulawarga kita. Menawi kala rumiyin kita mboten naté ngimbah woh-wohan utawi janganan ingkang badhé kita tedha, pramila sakmenika wekdalipun kita wiwit ngimbah woh-wohan utawi janganan ingkang badhé kita tedha. Lan menawi kala rumiyin kita mboten naté nutupi tetedhan ingkang wonten ing méja nedha, sak menika wekdalipun kita wiwit ngulinak-aken kanggé nutupi tetedhan ingkang wonten ing sak nginggilipun méja utawi wonten ing pundi kémawon. Kanthi nggodhok toya ngombé, ngimbah woh-wohan lan janganan ingkang badhé dipun tedha, lajeng tansah nutupi tetedhan, pramila kita sampun malangi dhiri lan kulawarga kita ngulu baksil utawi baktèri ingkang wonten ing toya mentah, woh-wohan ingkang mboten dipun imbah. Lan ugi baksil ingkang dipun bekta déning laler ingkang mencok ing tetedahan kita ingkang mboten dipun tutupi. Menawi kita minangka ibu ingkang sampun ngulinak-aken gesang resik, pramila laré-laré kita ugi badhé nyonco kanggé gesang resik. Lan menawi kita saged njagi karesik-anipun nedha lan ngombé sak kulawarga, pramila kita sampun malangi dhiri lan kulawarga kita saking werni-werni penyakit ingkang kajalari déning baktèri lan baksil ingkang wonten ing tetedhan utawi ombènan. Menawi kita lan kulawarga kita séhat, pramila kita badhé bagya, karana langkung saé nyegah tinimbang nambani penyakit. Sanadyana kanggé wujudaken gesang resik menika èwed, nanging menawi kita purun marsudi, mesthi niyat menika badhé kasembadan. Karesikan menika wiwitanipun kak-éndahan lan ugi kabagyan. Mugi-mugi menapa ingkang kula aturaken menika migunani kanggé panjenengan sak brayat. Sedhèrèk kula, mugi-mugi kaliyan andharan ngengingi karesik-anipun tetedahan, adamel panjenengan sangsaya migatosaken karesik-anipun tetedhan panjenengan, temah kulawarga panjenengan tansah séhat. Tetepa sesarengan kaliyan Cahyaning Agesang, karana sekedhap malih ibu Arin badhé dumugi lan atur siraman rohani kanggé kita. Nanging sak dèrèngipun, kados ing padatan, mangga sami kita pirengaken satunggal lagu pepujèn menika, mugi-mugi manah kita kalipur. Sugeng midhangetaken.
Mular wonten ing Sampéyanipun Yésus Sedhèrèk kula, wonten satunggal cariyos ingkang nrenyuhaken saking satunggaling tiyang èstri ingkang mular wonten ing sampéyanipun Gusti Yésus. Kénging menapa tiyang estri menika kok mular? Lan menapa ingkang dipuntindakaken déning Gusti Yésus, nalika wonten satunggaling tiyang èstri ingkang mular wonten ing sampéyanipun? Mangga kita sami pidhangetaken cariyosipun. Cariyosipun kados mekaten: Ing kutha kono ana wong wadon tuna susila. Bareng krungu yèn Gusti Yésus lagi dhahar ana ing omahé wong Farisi, wong wadon mau teka mrono nggawa botol isi lenga wangi. Wong wadon mau ngadeg ana ing mburiné Gusti Yésus cedhak sampéyané karo nangis, luhé dlèwèran, tumètès nelesi sampéyané mau, kang nuli diusapi nganggo rambuté, diambungi lan dilengani nganggo lenga wanginé. Simon, wong Farisi, sing ngaturi dhahar Gusti Yésus weruh apa sing ditindakaké déning wong wadon kuwi. Wong Farisi mau mosik ing atiné: "Yèn Yésus kuwi nabi temenan, mesthi iya pirsa, yèn wong wadon sing ndemèk sampéyané kuwi wong tuna susila." Mulané Gusti Yésus nuli ngandika marang Simon: "Simon, Aku arep omong sethithik karo kowé." Wangsulané Simon: "Mangga Guru, kawula aturi ngandikakaken." Gusti Yésus nuli ngandika: "Ana wong loro sing padha duwé utang marang tukang motangaké. Sing siji utangé limang atus dinar, sijiné sèket dinar. Wong loro mau padha-padha ora bisa nyaur utangé. Mulané wong sing motangaké nuli nglilakaké utangé wong loro mau. Saiki Aku takon: 'Ing antarané wong loro mau, endi sing luwih gedhé tresnané marang wong sing motangaké mau?' " "Kawula kinten inggih tiyang ingkang sambutanipun langkung kathah wau!", mengkono wangsulané Simon. Pangandikané Gusti Yésus: "Bener!" Gusti Yésus nuli mirsani wong wadon mau, banjur ngandika menèh marang Simon: "Kowé rak weruh wong wadon iki? Nalika Aku mlebu omahmu, kowé ora nyawisi banyu kanggo wisuh sikil. Nanging wong wadon iki wis nelesi sikil-Ku srana luhé, banjur diusapi nganggo rambuté. Nalika Aku mlebu ing omahmu, Aku ora kokambung, nanging wong wadon iki ngambungi sikil-Ku marambah-rambah, wiwit Aku teka ana ing kéné. Kowé ora nglengani rambut-Ku, nanging wong wadon iki wis nglengani sikil-Ku nganggo lenga wangi. Ngertia: Saka katresnané wong iki, sing semono gedhéné, ketitik sepira aboting dosané sing wis diapura déning Gusti Allah. Wong sing nampani pangapura mung sethithik, katresnané iya sethithik." Gusti Yésus nuli ngandika marang wong wadon mau: "Dosa-dosamu wis diapura."
Wong akèh sing padha bebarengan mangan karo Gusti Yésus nuli padha rerasanan: "Wong kuwi sapa, kokwani-wani ngapura dosané manungsa?" Nanging Gusti Yésus ngandika marang wong wadon mau: "Pengandelmu sing mitulungi kowé. Wis lungaa kanthi slamet." (Lukas 7: 37-50) Sedhèrèk kula, wonten ing cariyos ingkang nembé kita pidhangetaken kalawau, kita sumerep, bilih tiyang èstri ingkang mular wonten ing sampéyanipun Gusti Yésus, inggih menika tiyang èstri ingkang dipuntepang kaliyan wanita dosa. Artosipun tiyang estri menika dipuntepang kaliyan tiyang èstri ingkan mboten saé. Wanita ingkang nindakaken tumindak dosa. Tiyang èstri ingkang mboten nggadhah tata-krami. Lan tumindak dosanipun sampun dados wadi malih, karana sedaya tiyang sampun nyumerepi. Tiyang èstri menika wanton sowan dhumateng Gusti Yésus, lan mular wonten ing sampéyanipun. Tamtu piyambakipun sampun wanuh sinten ta Yésus menika. Piyambakipun sumerep, Yésus badhé ngapunten dosanipun. Piyambakipun sumerep, bilih Yésus mboten badhé nampik nalika piyambakipun sowan manggihi Panjenenganipun. Tiyang èstri menika ugi mboten preduli dhateng pemimpin agami ingkang saweg ngaturi Yésus dhahar wonten ing griyanipun. Kanggénipun tiyang èstri menika pinanggih kaliyan Gusti Yésus minangka bab ingkang sanget wigatos. Lajeng kados menapa tembungipun tiyang Farisi ingkang ngaturi Gusti Yésus menika? Nalika tiyang Farisi, sing ngaturi dhahar Gusti Yésus sumerep menapa ingkang dipuntindakaken déning tiyang èstri menika. Tiyang Farisi wau mosik ing manahipun: "Yèn Yésus kuwi nabi temenan, mesthi iya pirsa, yèn wong wadon sing ndemèk sampéyané kuwi wong tuna susila." Tiyang Farisi manah, bilih Yésus minangka satunggalipun nabi, mboten kepareng srawung kaliyan tiyang ingkang dosa. Lan tiyang dosa ugi mboten pikantuk sowan dhumateng Yésus, menapa malih ndemèk Panjenenganipun. Inggih menika ingkang wonten ing manahipun tiyang Farisi, minangka pemimpinipun agami wekdal menika. Kamangka kita sumerep, Yésus rawuh ing ndonya menika kanggé tiyang dosa. Yésus rawuh ing ndonya menika kanggé nebus dosa manungsa. Dados, Yésus badhé remen lan nampi tiyang dosa ingkang sowan dhumateng Panjenenganipun, kaliyan raos keduwung lan nyuwun pangapuntenipun. Awit saking menika Gusti Yésus ngendika dhateng tiyang èstri menika: "Dosa-dosamu wis diapura." "Pengandelmu sing mitulungi kowé. Wis lungaa kanthi slamet." Sedhèrèk kula, pangandikanipun Gusti Yésus dhateng wanita menika, mbuktèkaken bilih Gusti Yésus ngapunten tiyang dosa. Lan wanita wonten ing cariyos menika, mbuktèkaken bilih iman utawi kapitadosanipun dhumateng Gusti Yésus sampun milujengaken piyambakipun saking paukuman dosa. Menika ingkang saged kita sinau lan pethik ing dinten menika. Tiyang dosa mboten badhé dipuntampik déning Gusti Yésus. Tiyang dosa ingkang mular ing ngarsanipun Gusti Yésus awit karana dosanipun
badhé dipun-apunten. Mugi cariyos ngengingi tiyang èstri ingkang mular wonting ing sampéyanipun Gusti Yésus menika ngèngetaken kita sedaya, sinten ta sakleresipun Gusti Yésus menika. Gusti Yésus ugi ngendika kados mekaten: "Wong sing waras ora butuh dhokter. Sing butuh dhokter kuwi wong sing lara." "...Sebab teka-Ku iki ora kanggo wong sing sampurna, nanging kanggo wong sing rumangsa dosa." Sedhèrèk kula, bagya gesangipun tiyang dosa, karana wonten Gusti Yésus ingkang karsa ngapunten dosanipun. Bagya tiyang dosa, karana wonten Gusti Yésus ingkang nebus dosanipun. Gusti Yésus nimbali tiyang dosa, supados martobat lan ndhèrèk Gusti Yésus minangka Juruwilujengipun. Sakben tiyang dosa ingkang sowan dhumateng Gusti Yésus, lan ngraos keduwung karana dosanipun, kadosdéné tiyang èstri ingkang mular wonten ing sampeyanipun Gusti Yésus kalawau, dosanipun badhé dipun-apunten. Gusti Yésus ngapunten dosa panjenengan. Amin.