Kitab Suci Bocah nyuguhaké Wilujeng Tilar Prabu Pringon!
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Janie Forest Alastair Paterson Dibesut déning: Lyn Doerksen Diterjemahaké déning: Endang Supardan Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowe duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Sang Prabu Pringon duka! Gusti Allah ndhawuhi Musa supaya dhèwèké nglilani budhak-budhak Israèl metu saka Mesir. Dhèwèké ora gelem. "Dhèwèké kabeh kon kerja luwih abot," dhawuhe Sang Prabu Pringon marang para abdine.
Saiki, wong Israèl luwih rekasa. "Klumpukna jerami dhéwé. Kita ora bakal nyedhiyani maneh. Nanging gawe batane sing padha." Kuwi dhawuhé Prabu Pringon sing anyar.
Wong-wong mau padha mecuti budhak Israèl, amarga padha ora cukup wektu kanggo ngumpulake jerami lan isih nggawe bata meneh.
Wong-wong nyalahake Musa lan Harun amarga masalahe. Musa golek papan kanggo ndedonga. "Dhuh PANGÉRAN YEHUWAH," sesambat, "Paduka boten ngluwari umat Paduka babar pisan." "Aku iki PANGÉRAN YEHUWAH, lan Aku bakal ngirid kowé metu," wangsulané Gusti Allah.
Gusti Allah banjur ngutus Musa lan Harun bali meneh marang Prabu Pringon. Nalika panguwasa kang gagah prakosa iku nyuwun pratandha marang para abdine Gusti Allah, tekene Harun malih dadi ula sing nggegirisi.
"Undangke para tukang sihirku," prentahe Prabu Pringon. Nalika para ahli sihir Mesir padha nguncalake tekene, saben teken uga dadi ula. Nanging tekene Harun nguntal ula-ulane. Nanging, Prabu Pringon ora gelem nglilani wong- wong Israèl mau lunga.
Esuke, Musa lan Harun ketemu karo Prabu Pringon ing kali. Nalika Harun ngacungaké tekené, Gusti Allah ngowahi banyu dadi getih. Iwak-iwak padha mati! Wong ora bisa ngombe!
Nanging Prabu Pringon mangkokaké atiné. Panjenengané ora nglilani wong Israèl metu saka Mesir.
Maneh, Musa ngandhani Prabu Pringon supaya nglilani umaté Gusti Allah lunga. Prabu Pringon ora gelem maneh. Gusti Allah ngutus pageblug liya. Kabèh tanah Mesir kebak kodhok. Saben omah, saben kamar, malah pawon wis kebak kodhok!
"Padha ndedongaa kanggo aku, supaya Gusti Allahmu nyingkirake kodhok-kodhok mau," panjaluke Prabu Pringon. "Lan aku bakal nglilani wong- wongmu lunga." Nanging bareng kodhok-kodhok mau wis ora ana, Prabu Pringon tetep mangkoké atiné. Dhèwèké ora bakal mbebasake budhak Israèl.
Gusti Allah banjur ngirim okeh banget lemud. Saben wong lan kewan padha gatel amarga cokotane, nanging Prabu Pringon ora nyerah marang Gusti Allah.
Gusti Allah nekakaké lelara kanggo matèni ingon-ingoné wong Mesir. Gusti Allah ngutus wewelak bisul. Wong nandhang sangsara banget. Nanging Prabu Pringon tetep nglawan Gusti Allah. Terus Gusti Allah ngutus laler, grombolan.
Sawisé wewelak bisul, Gusti Allah ngutus walang- walang. Walang- walang padha mangan tanduran ijo sing ono neng Mesir.
Banjur Gusti Allah ngutus telung dina peteng ndhedhet. Nanging Sang Prabu Pringon kang wangkot atine ora gelem mbebasake wong Israèl.
"Aku bakal ngirim pageblug siji maneh," Gusti Allah ngelingake. "Kira-kira tengah wengi, kabeh pembarep manungsa lan kewan bakal mati." Gusti Allah ngandhani wong Israèl sing mbarep bakal slamet nèk nglaburaké getihé cempé ing sak nduwure lawang omah.
Ing tengah wengi, ing Mesir ana tangisan gedhe. Pati wis disabetake. Paling ora ana siji wong sing mati ing saben omah.
"Lungaa kono," panjaluke Prabu Pringon marang Musa. "Lungaa, ngabekti marang GUSTI ALLAHmu." Bebarengan umaté Gusti Allah ngliwati tapel watesé Mesir.
Gusti Allah dhawuh marang Musa supaya ngelingi Wengi Paskah amarga Malaekate Gusti Allah wis ngliwati omah-omah Israèl lan nyerang Prabu Pringon lan umate.
Sakwisé 430 taun ing Mesir, umaté Gusti Allah saiki wis mardika. Gusti Allah nuntun wong-wong mau nganggo tugu mega ing wayah awan, lan tugu geni ing wayah bengi.
Nanging Prabu Pringon durung rampung karo wong Israèl. Dhèwèké lali marang Gusti Allah. Dhèwèké obah penggalihe. Nglumpukake tentarane, dhèwèké ngoyak wong Israèl. Ora let suwe, dhèwèké ngolehi nek wong-wong Israèl mau lagi kepepet ing antarane tebing lan segara.
"PANGERAN YEHUWAH bakal perang kanggo kowe," Musa ngandika. Musa banjur maju menyang pinggiring banyu, lan ngacungake tangane.
Kedadian ana keajaiban gedhe. Gusti Allah mbukak dalan liwat banyu. Wong-wong nyabrang kanthi slamet.
Banjur tentara Prabu Pringon mlayu menyang Segara Abang. "Saiki kita bakal nyekel wong-wong mau," pikire para prajurit.
Nanging Gusti Allah nutup banyu. Wadya-balane Mesir kang kuwasa diuntal. Prabu Pringon sumurup, yen Gusti Allahe Israèl iku PANGÉRAN YEHUWAH kang ngungkuli sakabehe.
Wilujeng Tilar Prabu Pringon! Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Pangentasan 4 - 15 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130
11 Cunthel