Kitab Suci Bocah nyuguhaké Wong-Wong Lanang Sing Ora Bakal Sujud
Ditulis déning: Edward Hughes Digambari déning: Jonathan Hay Dibesut déning: Mary-Anne S. Diterjemahaké déning: Maryudha Diproduksi déning: Bible for Children ©2022 Bible for Children, Inc. Kowé duwé hak motokopi utawa nyithak crita iki, waton ora kanggo diedol.
Raja Nebukadnezar mbangun reca mas gedhe banget. Iku emas, saka sirah nganti sikil. Mungkin raja wis lali marang impen sing dikirim dening Gusti Allah kanggo ngandhani yen karajan emase ora bakal langgeng. Mungkin dhèwèké mikir yen dhèwèké nggawe reca sing digawe saka emas kabeh, Sabdane Gusti Allah ing impene ora bakal kelakon.
Salah sijine abdine Sang Prabu maosake dhawuh marang rakyat kabeh: "... kowé padha sujud nyembah marang reca mas... Sing sapa ora sujud lan nyembah bakal kacemplungake ing satengahe pawon kang murub makantar-kantar."
Kabeh wong padha nindakake apa sing didhawuhake dening raja - kajaba wong telu. Wong-wong kuwi wong Ibrani. Yaiku Sadrakh, Mesakh lan Abednego, kanca-kancane Dhaniel. Kayane Dhaniel ora ana ing wektu kuwi, amarga mesthine dhèwèké uga ora gelem nyembah brahala sing digawe manungsa.
Para wicaksana raja padha iri marang Dhaniel lan kanca-kancane amarga raja seneng karo dhèwèké. Wong-wong mau padha kandha, "Wonten tigang tiyang ingkang sampun panjenengan tetepaken dados panguwasa dateng provinsi Babil, nggih menika Sadrakh, Mesakh lan Abednego.
Tiyang-tiyang menika, dhuh raja, mboten midherek dateng dhawuh panjenengan, mboten ngabektos dateng allah panjenengan lan mboten sujud nyembah reca emas. ingkang sampun panjenengan atur."
Raja Nebukadnezar nesu banget. Dhèwèké ngelingke wong-wong mau, "Yen kowé ora nyembah, kowé bakal dibuwang nang tengahe pawon sing murub. Lan allah endi sing bakal ngluwari kowé saka tanganku?"
Raja nindakake kaluputan gedhe. Dhèwèké pancen nantang Gusti Allah sing urip. Telung wong Ibrani kuwi ngerti nek nyembah reca tegese nglanggar hukume Gusti Allah. Padha tetep ngadeg. Merga padha precaya marang Gusti Allah, mula ora wedi marang raja.
Wong telu sing gagah prakosa iki duwe wangsulan marang raja. Wong-wong mau padha matur: "Gusti Allah ingkang kawula sembah, saged ngluwari kawula saking pawon ingkang murub murub. Nanging manawi mboten, mugi Paduka sumerep, dhuh raja, bilih kawula mboten badhe nyembah allah panjenengan lan mboten nyembah reca mas ingkang panjenengan yasa."
Raja Nebukadnezar nesu banget! Dhèwèké ndhawuhi supaya pawon dipanaske ping pitu luwih panas tinimbang biasane. Nanging wong lanang telu mau tetep ora gelem sujud.
Raja dhawuh marang para prawira ing wadya-balane supaya nangkep Sadrakh, Mesakh lan Abednego, banjur kacemplungake ing pawon kang murub.
Pawone panas banget, nganti wong-wong sing nyemplungake Sadrakh, Mesakh lan Abednego, padha mati dening panase.
Raja mirsani saka kadohan. Dhèwèké weruh wong telu mau dibuwang nang tengahe pawon sing murub. Nanging ora mung kuwi sing dideleng.
Raja Nebukadnezar kaget banget! "Apa dudu wong telu mau sing kabanda lan kacemplungake ing pawon murub kuwi?" takone marang para pembantune. "Inggih," wangsulane. Dhèwèké kandha, "Lah, aku weruh wong papat ora padha kabanda, mlaku-mlaku ana ing satengahe geni, nanging ora lara. Sing nomer papat kaya Putraning Allah!"
Nalika nyedhaki lawang pawon sing murub, raja nguwuh-uwuh: "Sadrakh, Mesakh lan Abednego, para abdining Allah Kang Mahaluhur, padha metua!" Sadrakh, Mesakh lan Abednego banjur metu saka pawon murub.
Kabeh padha nglumpuk lan mriksa wong Ibrani telu mau. Kabeh wis weruh yen geni ora duwe daya ngobong wong-wong mau. Rambute ora gosong lan sandhangane ora kobong. Malah ora ana ambune sangit.
Nalika ngerti apa sing kedadeyan, raja Nebukadnezar tumindak kanthi wicaksana. Panjenengané banjur ndedonga, "Pinujia Allahe Sadrakh, Mesakh lan Abednego, sing wis ngutus Malaekate lan ngluwari para abdine sing kumandel marang Panjenengané."
Wong-Wong Lanang Sing Ora Bakal Sujud Crita saka Pangandikané Gusti, Kitab Suci bisa digolèki ing Dhaniel 3 "'Kawedharipun pangandika Paduka punika madhangi'." Jabur 119:130