Gastornis

Ang Gastornis (, nangangahulugang "ibon ni Gaston") ay isang hindi na nabubuhay na sari ng malaking ibong hindi lumilipad na namuhay noong mga huling kapanahunang Paleoseno at Eoseno ng Senosoiko.  Pinangalan ito noong 1855 kay Gaston Planté na nakatuklas sa unang mga kusilba sa pormasyon ng mga deposito sa Argile Plastique sa Meudon malapit sa Paris, Pransiya.  Noong panahong iyon, Planté (nilarawan bilang "mapag-aral na kabataang lalaking na puno ng kasiglahan") ay nasa simula pa lamang ng kaniyang karerang akademiko, at ang kanyang kahangahangang tuklas ay kaagaran mapapangibabawan ng kanyang sumunod na mga nagawa sa larangan ng pisika.

Noong mga 1870, nakatuklas ang bantog na Amerikanong paleontologong si Edward Drinker Cope ng isa pang mas buong pangkat ng mga kusilba sa Hilagang Amerika, at pinangalanan silang Diatryma ( ), mula sa Sinaunang Griyegong διατρέμα diatrema o boroto o lunday (Ingles: canoe)..

Natagpuan ang mga kusilba o fossil ng mga ibong ito sa kanluraning-gitnang Europa (Inglatera, Belhika, Pransiya at Alemanya) maging sa Hilagang Amerika.

Sanggunian

Mga sinaunang Ibon