John Linnell

Si John Sidney Linnell (ipinanganak noong 12 Hunyo 1959) ay isang musikero na Amerikano, na kilala lalo na bilang isang kalahati ng Brooklyn-based alternatibong bandang na They Might Be Giants. Bilang karagdagan sa pagkanta at pagkakasulat ng kanta, gumaganap siya ng akurdion, baritone at bass saxophone, clarinet, at mga keyboard para sa grupo.

Kasama sa mga lyrics ni Linnell ang kakaibang paksa at paglalaro ng salita . Kasama sa mga matatag na tema ang pagtanda, hindi sinasadyang pag-uugali, masamang pakikipag-ugnay, kamatayan, at pagkilala sa mga bagay na walang buhay. Sa kabaligtaran, ang mga kasamang melodies ay karaniwang kaskad at pagtaas.

Maagang buhay 
Si John Linnell ay ipinanganak sa New York City, sa ama na si Zenos Linnell, isang psychiatrist, at ina na Kathleen. Noong bata pa si Linnell, ang Walt Kelly's Songs of the Pogo album ay gumawa ng isang malakas na impresyon sa kanyang mga sensasyong pangmusika. Ang album ay naglalaman ng mga lyrics na lubos na nakasalig sa mga puns at pag-play ng salita, na pinahahalagahan ni Linnell. Sa partikular, naalaala niya ang "Liness Upon a Tranquil Brow", na kalaunan ay naging bahagi ng live na repertoire ng They Might Be Giants. Sa murang edad, lumipat si Linnell at ang kanyang pamilya sa Lincoln, Massachusetts, kung saan nag-aral siya sa Lincoln-Sudbury Regional High School. Dito, nagtrabaho siya sa pahayagan ng paaralan, ang Promethean, at nakilala si John Flansburgh. Paminsan-minsan ay nakipagtulungan sa mga proyekto sa pag-rekord sa bahay.

Pinag-aralan ni Linnell ang Ingles para sa isang semester sa University of Massachusetts Amherst bago bumaba upang magpatuloy sa isang karera sa musika.

Karera sa musika

Maagang trabaho 
Sa high school, naglaro si Linnell sa isang banda na tinatawag na The Baggs. Bago ang paghahanap ng tagumpay sa eksena ng alternative rock, kasangkot din si Linnell sa The Mundanes, isang Rhode Island-based new wave band. Naglalaro si Linnell ng mga keyboard at saxophone para sa pangkat. Dahil sa kanyang hindi kasiya-siyang menor de edad na papel sa banda, at sa ilalim ng presyur ng Mundanes' hindi matagumpay na paghahanap para sa isang record deal, si Linnell ay nagsimulang mag-record ng musika sa John Flansburgh. Hindi suportado ng kanyang pamilya ang paglipat mula sa itinuturing nilang isang mas propesyonal na banda sa isang eksperimentong.

1982-kasalukuyan: They Might Be Giants 

Ang co-based na Linnell ay nagtatag ng They Might Be Giants noong 1982 kasama ang kaibigan sa high school na si John Flansburgh. Habang ang dalawang magkahiwalay na mga tungkulin sa pag-awit at pagkakasulat ay halos kalahati, ang mga kanta ni Linnell ay nasiyahan sa pinaka komersyal na tagumpay sa kanilang mga unang taon: ang mga walang kapareho na tulad ng "Don't Let's Start" at "Ana Ng" ay ipinakilala ang banda sa radyong kolehiyo, at gumawa sila ng mga alon sa ang mga tsart sa Billboard noong 1990 na may "Birdhouse in Your Soul". Sa pangkalahatan si John Linnell ay nagsusulat ng mga kanta, umaawit, gumaganap ng akurso, mga keyboard, at iba't ibang mga instrumento sa kahoy para sa banda.

Inilarawan ni Linnell ang kanyang papel sa pangkat sa panahon ng isang pakikipanayam para sa Splatter Effect noong 1994:

Noong Disyembre 2005, ang banda ay nagsimulang gumawa ng isang dalawang beses-buwanang podcast. Maaga, madalas na nag-ambag si Linnell ng nakakatawang nagsasalita-salita na mga piraso sa programa.

1994–1999: Gawain ng Solo 
Mula noong 1994, si Linnell ay nakagawa ng ilang solo na gawain: sa taong iyon ay inilabas niya ang State Songs EP, na pinalawak niya sa isang buong haba ng album noong 1999. Ang konsepto ng proyekto ng Mga State Songs ay sinasadya na nakaliligaw: Ang mga estado ng US ay nagtatampok sa titulong at koro ng bawat kanta, ngunit kakaunti ang kinalaman sa kanilang aktwal na mga salaysay. Ang "Montana", halimbawa, ay tungkol sa mga masiraan ng ulo na mga rambol ng isang tao na malapit nang mamatay; Ang "Idaho" ay nag-explore ng isang sikat na kwentong rock na kung saan si John Lennon, na kumonsumo ng mga gamot na hallucinogenic, ay naniniwala na maaari niyang itaboy ang kanyang bahay; Ang "South Carolina" ay tungkol sa pagiging mayaman bunga ng aksidente sa bisikleta.

Ang iba pang mga side-proyekto ay kinabibilangan ng limitadong paglabas ng House of Mayors EP noong 1996 sa pamamagitan ng Hello CD of the Month Club at noong 1997 isang flexi disc ng awit na "Olive the Other Reindeer" na kasama ang mga promosyonal na kopya ng mga libro ng mga bata, Olive, the Other Reindeer. Si Linnell ay lumitaw din bilang isang musikero ng panauhin - madalas bilang isang akurista - sa isang bilang ng mga pagsisikap ng musikal ng iba pang mga artista, kasama ang Suzanne Vega's Days of Open Hand at David Byrne's Grown Backwards.

Ibinigay ni Linnell ang tinig ng pag-awit para sa karakter ng Iba pang Ama sa 2009 na film na Coraline, kung saan isinulat nila ang The Might Be Giants na "Iba pang Awit ng Ama," na kasama sa soundtrack ng pelikula.

Personal na buhay 
John Linnell ay kasal at may isang anak na lalaki, Henry, na lumitaw bilang performer sa mga ito Might Be bata Giants 'album Here Come the ABCs at Here Come the 123s.Here Come the 123s (Album notes). They Might Be Giants. Disney Sound. 2005.

People magazine poll 
Sa isang magazine sa online na magazine ng People - "The Most Beautiful People of 1998" - natapos ni John Linnell ang ika-siyam (na may 4,189 na boto, walong nauna kay Sarah Michelle Gellar, at 1,038 sa likod ng Madonna). Tumugon siya sa mga nakaganyak na resulta ng poll sa isang piraso ng op-ed sa The New York Times: 

Sinabi niya, tungkol sa online na pagboto:

Mga Sanggunian

Mga panlabas na link 

 Opisyal ng They Might Be Giants site
 John Linnell - Artikulo sa This Might Be A Wiki

Ipinanganak noong 1959
Nabubuhay na mga tao
They Might Be Giants
Musika ng New York
Mga mang-aawit mula sa Estados Unidos
Mga musiko mula sa Estados Unidos
Mga Amerikano
Mga tao mula sa New York