Nick Lowe

Si Nicholas Drain Lowe (ipinanganak noong 24 Marso 1949) ay isang British singer-songwriter, musikero at prodyuser. Ang isang bantog na pigura sa power pop at new wave, Lowe ay naitala ang isang string ng mahusay na nasuri nang solo na mga album. Kasabay ng mga tinig, si Lowe ay tumutugtog ng gitara, bass gitara, piano at harmonica.

Kilala siya sa mga kantang "Cruel to Be Kind" (isang US Top 40 single) at "I Love the Sound of Breaking Glass" (isang nangungunang 10 hit sa UK), pati na rin ang kanyang gawaing produksyon kasama si Elvis Costello, Graham Parker, at iba pa. Sumulat din si Lowe ng " (What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding", isang hit para kay Costello.

Talambuhay 
Nag-aral si Lowe ng independiyenteng Woodbridge School sa Suffolk. Sinimulan niya ang kanyang karera sa musika noong 1967, nang sumali siya sa banda na Kippington Lodge, kasama ang kanyang kaibigan sa paaralan na si Brinsley Schwarz. Inilabas nila ang ilang mga walang asawa sa Parlophone record label bilang Kippington Lodge bago nila pinangalanan ang bandang Brinsley Schwarz noong huling bahagi ng 1969 at nagsimulang gumanap ng country at blues-rock. Ang banda ay inilunsad ng kanilang kumpanya ng pamamahala Famepushers Ltd na may hitsura sa Fillmore East ng New York; isang planeload ng mga British journalist ang pinalipad ng Famepushers upang saksihan ang kaganapan, ngunit ang stunt backfired at Brinsley Schwarz ay naging isang stock ng pagtawa hanggang sa maitaguyod nila ang katotohanan sa London pub rock circuit. Sumulat si Lowe ng ilan sa kanyang mga kilalang komposisyon habang ang isang miyembro ng banda, kasama ang "(What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding", isang hit para kay Elvis Costello noong 1979; at "Cruel to Be Kind", noong 1979 din, ang solong at pinakamalaking hit sa buong mundo ni Lowe, na isinulat kasama ng kabarkada na si Ian Gomm.

Matapos iwanan si Brinsley Schwarz noong 1975 nagsimulang maglaro ng bass si Lowe sa Rockpile kasama si Dave Edmunds. Noong Agosto 1976, inilabas ni Lowe ang "So It Goes" b / w "Heart of the City", ang unang solong sa label na Stiff Records, kung saan siya ay isang in-house na tagagawa. Ang solong at ang tatak ay pinondohan ng pautang na £ 400 mula kay Lee Brilleaux ng Dr. Feelgood. Muna ang label na iyon EP ay ni Lowe 1977 four-track release Bowi, tila pinangalanan bilang tugon sa David Bowie ni kasabay LP Low. Ang biro ay paulit-ulit nang ginawa ni Lowe ang album na The Rumor na Max bilang isang 'sagot' sa Fleetwood Mac's Rumors. Si Lowe ay nagpatuloy sa paggawa ng mga album sa Matigas at iba pang mga label. Noong 1977 gumawa siya ng album ni Dr. Feelgood, Be Seeing You, na may kasamang "That's It, I Quit", na isinulat ni Lowe. Private Practice, na inilabas sa susunod na taon, ay may kasamang "Milk and Alcohol", na isinulat nina Lowe at Gypie Mayo. Ang kantang ito at "I Love the Sound of Breaking Glass" ay ang tanging komposisyon ng Lowe na naabot ang Nangungunang 10 ng UK Singles Chart.

Dahil ang dalawang pangunahing mang-aawit sa Rockpile ay mayroong mga kontrata sa pagtatala na may magkakaibang mga label at manager ng record, ang mga album ay palaging nai-kredito sa alinman sa Lowe o Edmunds, kaya mayroon lamang isang opisyal na album ng Rockpile, 1980's Seconds of Pleasure, na hindi pa pinakawalan hanggang sa paparamdam ng mga araw ng ang pakikipagtulungan. Ang Seconds of Pleasure ay itinampok ang mga kantang Lowe na "When I Write the Book" at "Heart". Gayunpaman, dalawa sa mga pinakamahalagang solo na album ng pares mula sa panahon, ang Labor of Lust ng Lowe at ang Repeat When Necessary ng Edmunds 'Kapag Kinakailangan, ay mabisang mga album ng Rockpile, tulad ng album na Musical Shapes na ginawa ni Lowe ng Carlene Carter. Ang album na Labor of Lust ng album ni Lowe ay nakatanggap ng isang sertipikasyon ng ginto sa Canada noong Nobyembre 1979.

Sinabi ni Lowe na sinabi na siya ay "nakatakas mula sa malupit na snare drum" sa No Depression, (Setyembre–Oktubre 2001) nang ipaliwanag ang kanyang paglayo sa regular na pop music na mapapatugtog sa mainstream radio.

Ang iba pang mga kilalang kanta ng Lowe ay may kasamang "All Men Are Liars" at "Cruel to Be Kind", kapwa isinulat kasama si Ian Gomm at orihinal na naitala kasama si Brinsley Schwarz para sa kanilang hindi napalabas na huling album na Lahat ng Ngayon . Ang isang re-record ng "Cruel to Be Kind" ay kanyang lamang US Top 40 hit, na umaabot sa No. 12 sa Billboard Hot 100 chart sa 1979.

Noong 1979, ikinasal si Lowe ng mang-aawit ng bansa na si Carlene Carter, anak ng mga kapwa mang-aawit na sina Carl Smith at June Carter Cash at stepdaughter ni Johnny Cash. Inampon niya ang kanyang anak na si Tiffany Anastasia Lowe. Natapos ang kasal noong 1990, ngunit nanatili silang magkaibigan, at si Lowe ay nanatiling malapit sa pamilya Carter/Cash. Tumugtog siya at nagrekord kasama si Johnny Cash, at ang Cash ay naitala ang maraming mga kanta ni Lowe. Ang kasal nina Lowe at Carter noong 1979 ay nakunan ng pelikula at ang footage ang naging batayan para sa pampromosyong video clip para sa "Cruel to Be Kind".

Matapos ang pagkamatay ng Rockpile, si Lowe ay naglibot sa isang panahon kasama ang kanyang banda na Noise to Go at kalaunan kasama ang Cowboy Outfit, na kasama rin ang nabanggit na manlalaro ng keyboard na si Paul Carrack. Si Lowe ay miyembro din ng panandaliang proyekto ng studio na Little Village kasama sina John Hiatt, Ry Cooder at Jim Keltner, na orihinal na nagkasama upang i-record ang 1987 album ni Hiatt na Bring the Family.

Noong 1990 nagsulat siya ng isang kanta, "Who Was That Man?" tungkol sa isang lalaki na namatay sa apoy ng King's Cross. Noong 1992 "(What So nakakatuwa 'Bout) Peace, Love, and Understanding" ay saklaw ni Curtis Stigers sa album ng soundtrack sa The Bodyguard, isang album na nagbebenta ng halos 44 milyong kopya sa buong mundo.

Isang artikulo sa New York Daily News sumipi kay Lowe na nagsabi na ang kanyang pinakadakilang takot sa mga nakaraang taon ay "nananatili sa iyong ginawa noong sikat ka." "Hindi ko nais na maging isa sa mga taong maninipis, may-edad na mga geezer na gumagawa pa rin ng parehong shtick na ginawa nila noong bata pa sila, payat at maganda," aniya. "Iyon ay naghihimagsik at sa halip trahedya." Ang kritiko ng Rock na si Jim Farber ay nagmamasid, "Ang mga kamakailang album ni Lowe, na ehemplo ng bagong At My Age, ay inilipat siya mula sa mga lugar ng nakatatawang pop at animated na bato at naging papel ng isang makamundong balladeer, na nagdadalubhasa sa mga libingan ng boses at kaaya-aya na mga tunog. Ang apat na pinakabagong solo na album ni Lowe na minahan ang kayamanan ng mga musikang Amerikanong ugat, pagguhit sa vintage country, kaluluwa at R&B upang lumikha ng isang matikas na halo ng kanyang sarili.

Noong 2008, naglabas sina Yep Roc at Wastong Records ng isang tatlumpung taong edisyon ng kauna-unahang solo album ni Lowe, na Jesus of Cool (pinamagatang Pure Pop for Now People in the US, na may isang kakaibang listahan ng track). Ang muling pag-isyu ay may kasamang mga track mula sa paglabas ng British at American bilang karagdagan sa maraming mga track ng bonus. Noong Marso 2009, pinakawalan niya ang isang 49-track CD / DVD na pagtitipon ng mga kanta na sumasaklaw sa kanyang buong karera. Inilabas ito ng Wastong Rekord sa UK at Europa, na may pamagat na Quiet Please... The New Best of Nick Lowe.

Noong Setyembre 2010 ay naglabas si Yep Roc ng The Impossible Bird, Dig My Mood at The Convincer sa vinyl sa kauna-unahang pagkakataon, at pagkatapos ng isang isang gabing muling pagsasama ng konsiyerto kasama si Elvis Costello noong Oktubre sa San Francisco, Lowe ay nagsimula sa kanyang unang hindi solo tour ng Estados Unidos na "milenyo na ito." Ang kanyang backing band ay binubuo nina Geraint Watkins (keyboard), Robert Treherne (drums), Johnny Scott (gitara) at Matt Radford (bass). Noong Marso 2011, muling inilabas ni Yep Roc ang solo album ni Lowe na 1979 na Labour of Lust.

Ginampanan ni Lowe ang Glastonbury 2011, na gumaganap ng isang maikling hanay ng mga track ng Brinsley Schwarz sa yugto ng The Spirit of 71, kung saan nilaro sila noong 1971, bago magtungo sa Acoustic Stage para sa isang buong band show. Noong 29 Oktubre 2013, inilabas niya ang kanyang kauna-unahang Christmas album, ang Quality Street, sa Yep Roc Records. Nag-perform siya ng dalawang kanta mula sa album na ito noong 7 December taping ng NPR's Wait Wait... Don't Tell Me!

Noong tagsibol 2019 ay nagsimula siyang mag-tour, sa parehong US at UK, kasama ang American instrumental rock band na Los Straitjackets. Noong Hunyo 2019 naglaro si Lowe sa Glastonbury Festival.

Personal na buhay 
Dalawang beses nang ikasal si Lowe. Ang kanyang unang kasal sa mang-aawit ng bansa na si Carlene Carter ay tumagal mula 1979 hanggang 1990. Ikinasal siya sa taga-disenyo na si Peta Waddington noong 2010. Ang mag-asawa ay may isang anak na lalaki, ipinanganak noong 2005.

Kasaysayan ng karera

Manunulat ng awit 
Ang mga kilalang kanta ni Lowe ay may kasamang sariling hits:

 "So It Goes" - unang kanta sa label na Stiff Records
 "I Love the Sound of Breaking Glass" - ang kanyang pinakamalaking hit sa UK
 "Cruel to Be Kind" - ang kanyang pinakamalaking hit sa US

Sumulat din siya ng mga awit na pinakatanyag sa kanilang mga bersyon ng pabalat:

 "(What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding" - bantog na saklaw ni Elvis Costello
 "I Knew the Bride (When She Used to Rock 'n' Roll)" - isang hit para sa Rockpile bandmate na si Dave Edmunds
 "The Beast in Me" - sakop ng manugang na si Johnny Cash

Ang ilang mga kanta ay isinulat o co-nakasulat para sa mga album na ginawa niya:

 "Milk and Alcohol" at "That's It, I Quit" - Dr. Feelgood
 "(I Live on a) Battlefield" at "I Need You" - Paul Carrack

Sumulat din si Lowe ng isang bilang ng mga kanta na may matalinong wordplay na kwalipikado bilang "novelties", kasama ng mga ito:

 "Bay City Rollers We Love You" - naitala bilang "Terry Modern" ng "The Tartan Horde"
 "I Love My Label" - paean sa label ng United Artists, na inilabas sa Stiff Records
 "All Men Are Liars"
 "Half a Boy and Half a Man"

Tagagawa 
Ang gawain ni Lowe bilang isang tagagawa ay hindi gaanong kapansin-pansin sa kanyang trabaho bilang isang tagapalabas at manunulat ng kanta. Ang kanyang maagang 'magaspang at handa' na istilo ng produksyon ay nakakuha sa kanya ng palayaw na "Basher", na inspirasyon ng kanyang dapat na mga tagubilin sa mga banda na 'bash it out - susubukan natin ito mamaya'. Simula sa kanyang panunungkulan sa Stiff Records bilang isang in-house na prodyuser noong 1976, responsable si Lowe sa paggawa ng ilang benchmark na paglabas ng punk at bagong alon, kasama na ang unang solong "New Rose" ng the Damned, na isinasaalang-alang ang unang English punk solong, pati na rin ang debut album ng pangkat na, Damned Damned Damned. Gumawa rin siya ng unang limang album ni Elvis Costello, mula 1977 hanggang 1981, kasama ang My Aim Is True, This Year's Model, at Armed Forces, na nag-ikot ng maraming pinaslang na mga single sa UK. Ang iba pang mahigpit na kilos na ginawa ni Lowe ay kasama ang punk parody group na Alberto y Lost Trios Paranoias, bagong icon ng alon na Wreckless Eric at mga root rocker na si Mickey Jupp.

Ang iba pang mga kliyente (pareho bago at pagkatapos na umalis si Lowe ng matigas noong 1978) kasama ang Pretenders (ang 1978 sensilyo na solong "Stop Your Sobbing", na isang katamtamang hit ng UK at US); Graham Parker (ang kanyang tinanggap na una at pangatlong album); Dr. Feelgood (maraming mga LP, at ang kanilang pinakamalaking hit single, 1979 na "Milk and Alcohol"); Johnny Cash (ang kanyang 1980 sensilyo na "Without Love", isang menor de edad na hit sa mga tsart ng bansa ng US at Canada); at ang kanyang asawa noon na si Carlene Carter (2 mga album noong 1980 at 1981).

Mula 1982 hanggang 1985, gumawa siya ng materyal para kina Paul Carrack, John Hiatt, ang Fabulous Thunderbirds at the Men They Couldn't Hang. Simula noong kalagitnaan ng 80s, si Lowe ay naging mas pumipili sa kanyang pagpili ng mga gawain sa labas ng produksyon, pinangangasiwaan ang 1986 LP Blood & Chocolate para kay Elvis Costello, isang solong 1988 ("Windows of the World" b / w "1969") para sa mga Pretenders, at ang pansariling pamagat na debut album ng Katydids ng 1990. Pagkatapos nito, si Lowe ay mahalagang nagretiro mula sa paggawa ng mga pagrekord para sa iba pang mga pagkilos, bagaman ang banda ng rock ng bansa na the Mavericks ay hinimok siya na gumawa ng isang track para sa Apollo 13 soundtrack noong 1995.

Impluwensiya 
Noong 2011 inangkin ng New York Times na, "Ang 40-taong karera ng English singer-songwriter na si Nick Lowe ay bumubuo ng isang kabalintunaan: ang mga awiting isinulat niya ay mas kilala kaysa sa kanya."

Si Alex Turner, ng Arctic Monkeys, ay inilarawan si Lowe bilang isa sa kanyang mga paboritong lyricist. Sa isa pang panayam, sinabi niya na siya ay "tinatangay" at ipinadala sa "back to square one" ng pagsulat ng kanta ni Lowe.

Sakop ng Wilco ang kantang Nick Lowe na "I Love My Label" bilang B-side sa "I Might" (2011) sa kanilang sariling label na dBpm. Si Nick Lowe ay naglibot kasama si Wilco para sa kanilang album na The Whole Love at magpapakita sa mga panauhin sa kanyang "Cruel to Be Kind" at (kasama ang Mavis Staples) ay lumitaw sa entablado para sa isang pabalat ng kanta ng the Band na "The Weight."

Discography 

 Jesus of Cool (1978)
 Labour of Lust (1979)
 Nick the Knife (1982)
 The Abominable Showman (1983)
 Nick Lowe and His Cowboy Outfit  (1984)
 The Rose of England (1985)
 Pinker and Prouder Than Previous (1988)
 Party of One (1990)
 The Impossible Bird (1994)
 Dig My Mood (1998)
 The Convincer (2001)
 At My Age (2007)
 The Old Magic (2011)
 Quality Street: A Seasonal Selection for All the Family (2013)

Mga Sanggunian

Mga panlabas na link 

 
 
 
 

Ipinanganak noong 1949
Mga mang-aawit mula sa Britanya
Elvis Costello
Nabubuhay na mga tao