Epektong Warburg (onkolohiya)

Sa onkolohiya, ang epektong Warburg (  ) ay ang obserbasyon na karamihan sa mga selula ng kanser ay gumagawa ng enerhiya na higit sa lahat ay hindi sa pamamagitan ng 'karaniwang' citric acid cycle at oxidative phosphorylation sa mitochondria gaya ng naobserbahan sa mga normal na selula, ngunit sa pamamagitan ng isang hindi gaanong mahusay na proseso ng 'aerobikong glycolysis' na binubuo ng mataas na antas ng glucose uptake at glycolysis na sinusundan ng pagbuburo ng asidong laktiko na nagaganap sa cytosol, hindi sa mitochondria, kahit na sa pagkakaroon ng masaganang oksiheno.  Ang obserbasyon na ito ay unang inilathala ni Otto Heinrich Warburg,  na ginawaran ng 1931 Nobel Prize sa Pisyolohiya para sa kanyang "pagtuklas ng kalikasan at paraan ng pagkilos ng respiratoryong ensima".  Ang tumpak na mekanismo at mga implikasyong panggagamot ng epektong Warburg, gayunpaman, ay nananatiling hindi malinaw.

Sa pagbuburo, ang huling produkto ng glycolysis, ang pyruvate, ay binago sa laktato ( pagbuburo ng asidong laktiko ) o etanol ( pagbuburo ng alkohol ). Habang ang pagbuburo ay gumagawa lamang ng adenosine triphosphate (ATP) sa mababang ani kumpara sa citric acid cycle at oxidative phosphorylation ng respirasyong aerobiko, pinahihintulutan nito ang proliferating cells na ma-convert ang mga sustansya tulad ng glucose at glutamine nang mas mahusay sa biomass sa pamamagitan ng pag-iwas sa hindi kinakailangang catabolic oxidation ng naturang sustansya sa carbon dioxide, pinapanatili ang mga carbon-carbon bond at nagtataguyod ng anabolismo . 

Pagdating sa pagsusuri, ang tumaas na pagkonsumo ng glucose ng mga selula ng kanser na nagreresulta mula sa epektong Warburg ay ang batayan para sa pagtuklas ng tumor sa isang Pet scan, kung saan ang isang injected na radyoaktibong glucose analog ay nakita sa mas mataas na konsentrasyon sa mga masasamang kaso ng kanser kaysa sa iba pang mga tissue.

Mga sanggunian

Kanser