Kapatid na Lustig

Ang Kapatid na Lustig (Bruder Lustig) KHM 81 ay isang mahabang kuwentong bibit sa Aleman na nakolekta ng Magkapatid na Grimm at inilathala sa unang edisyon ng Kinder- und Hausmärchen (Grimm's Fairy Tales) noong 1812. Naglalaman ito ng mga elemento ng Aarne–Thompson tipo 785: Who Ate the Lamb's Heart?; type 753A: The Unsuccessful Resuscitation; type 330B: Ang Diyablo sa Sako; at uri ng 330: Pagpasok sa Langit sa pamamagitan ng Panlilinlang.

Kuwento

Nakilala ni Kapatid na Lustig si San Pedro 

Sa pagtatapos ng isang mahusay at kakila-kilabot na digmaan, maraming mga sundalo ang tumanggap ng kanilang pagpapalayas, at kabilang sa kanila ay si Kapatid na Lustig, na para sa kaniyang bahagi ng mga samsam ay binigyan lamang ng isang maliit na tinapay ng bala at apat na kreuzer. Si San Pedro ay nagpanggap bilang isang kaawa-awang pulubi at naupo sa landas ng Lustig habang siya ay dumaan. At sa pagdating ni Lustig ng nakabalatang Apostol ay sumigaw na humihingi ng limos. Lumingon sa kaniya si Lustig at sinabing, “Kawawang pulubi. Wala akong maibibigay sa iyo at kasing-hirap mo. Sa aking paglabas mula sa hukbo, wala akong natanggap kundi ang munting tinapay na ito ng bala at apat na kreuzer, at kapag nawala ang mga ito, ako ay magiging katulad mo. Pero may ibibigay ako sayo." At kinuha ang kaniyang tinapay, hinati niya ito sa apat na bahagi, ang isa ay ibinigay niya sa pulubi, kasama ang isang kreuzer. Dahil dito ay nagpasalamat si San Pedro sa kaniya at sa paglalakad ay nagkunwaring ibang pulubi at muling naupo sa landas ng Lustig habang siya ay dumaan. At nang umahon si Lustig ay humingi siya ng limos, gaya ng dati.

At tulad ng dati ay binigyan siya ni Kapatid na Lustig ng isang quarter ng tinapay at isang kreuzer. Si San Pedro ay nagpasalamat sa kaniya tulad ng dati at nagpatuloy sa kaniyang lakad, ngunit nagbalatkayo bilang isang kaawa-awang pulubi sa ikatlong pagkakataon, at muling umupo sa gilid ng kalsada kung saan hinintay niyang dumaan si Lustig. Nang makita niya ang kawawang pulubi ay binigyan siya ng ikatlong quarter ng tinapay at ang ikatlong kreuzer, naiwan ang kaniyang sarili sa huling quarter lamang ng tinapay at ang huling kreuzer. At kasama ng mga ito si Brother Lustig ay pumasok sa isang malapit na inn kung saan kinain niya ang kaniyang piraso ng tinapay at nag-utos ng isang kreuzer na halaga ng beer upang hugasan ito. Kaya't napa-refresh siya, ipinagpatuloy niya ang kaniyang paglalakbay nang makatagpo niyang muli si St Peter, na sa pagkakataong ito ay itinago bilang isang discharged na sundalo. Tinanong niya si Lustig, "Tulad mo ako ay isang discharged na sundalo. Mayroon ka bang tinapay o kreuzer na maaari kong inumin?"

"Paano kita matutulungan?", sagot ni Kapatid na Lustig. "Nang ako ay pinalabas ay wala akong natanggap kundi isang tinapay ng bala at apat na kreuzer. May nakasalubong akong tatlong pulubi sa kalsada at binigyan ko ang bawat isa ng quarter ng tinapay at tig-isang barya. Ang huling quarter ng tinapay na kinain ko at ang huling barya na ginamit ko sa pagbili ng beer sa inn. Ngayon ay wala na akong natitira - ngunit kung ikaw rin ay wala na kung gayon ay dapat tayong magmamakaawa."

"Hindi iyon kakailanganin," sabi ni San Pedro, "dahil ako ay bihasa sa medisina, at sigurado ako mula doon ay maaari akong kumita ng sapat para sa aming mga pangangailangan. Anuman ang matatanggap ko ay magkakaroon ka ng kalahati."

Mga sanggunian