Kaluluwa

Ang kaluluwa ay tumutukoy sa espiritu o ispirito (Kastila: espíritu) ng tao o isang nilalang.  Binabaybay din itong kalulwa (may isang titik na u lang subalit mas pormal ang may dalawang u na kaluluwa) at maaaring tumukoy sa mismong nilalang o tao.  Tinatawag din itong katao.  Itinuturing din itong katumbas ng mga salitang hilagyo, multo, bibit, pangitain, Diyos, sentro, ubod, kalangitan, modelo, huwaran, pagsasakatao (katulad na sa isang katangian), katauhan, at pinuno; maging para sa isang taong pinanggagalingan ng inspirasyon; at pati sa mismong damdamin ng tao.  Sa kagamitan sa Ingles, tumutukoy din ang soul sa bagay na may kaugnayan sa mga Negro o pang-taong maitim ang balat, partikular na ang sa tugtugin o awiting kilala bilang musikang Soul.

Pinaghalawan
Hindi masyadong malinaw sa Bibliya ang kalikasan ng kaluluwa ng tao. Ngunit mula sa pagaaral ng salitang ‘kaluluwa’ sa pagkagamit nito sa Kasulatan, maaari tayong makabuo ng ilang konklusyon. Sa isang simpleng kahulugan, ang kaluluwa ang sangkap ng tao na hindi nakikita o nahahawakan. Ito ang sangkap ng bawat tao sa mundo na mabubuhay ng walang hanggan pagkatapos na mamatay ang katawang lupa. Inilalarawan ang pangyayari sa buhay ni Racquel sa Genesis 35:18, ang asawa ni Jacob kung saan pinangalanan niya ang kanyang anak habang “nasa bingit na siya ng kamatayan, at bago siya nalagutan ng hininga.” Mula rito, makikita natin na kakaiba ang kaluluwa sa katawan at patuloy itong nabubuhay pagkatapos ng kamatayang pisikal.

Mga sanggunian 

Sarili
Metapisika
Pilosopiya
Hudaismo
Budismo
Hainismo
Sikhismo
Taoismo
Kristiyanismo
Pilosopiyang panrelihiyon
Tao