Kadatuan ng Madyaas

Ang Kumpederasyon ng Madyaas (Baybayin: ᜋᜇ᜔ᜌ᜵ᜀᜐ᜔; Madya-as) o kilala rin bilang Sri-Visaya, ay isang bansa sa Kabisayaan. Ito ay nabuo at natatag sa pagkakaisa ng siyam na Datu laban sa Brunay at naging isang dakilang estadong Bisaya na ang mga tao at ang mga pinuno nito ay nanirahan sa mga pulo ng Kabisayaan matapos ang kanilang pag-aaklas, ito ay naging pangalawang makapangyarihang estado sa kapuluan ng Pilipinas kasama ang Bayan ng Tondo, Estado ng Maynila, Kasultanan ng Sulu at Kasultanan ng Maguindanao. Sinsasabi sa lokal na alamat na ang pangalan ng Rahang taga-Borneo ay si Makatunao.

Ayon sa mga Tala

Batay sa mga nakatala, ang Madyaas ay kilala sa pagiging mahusay sa paggawa ng mga malalaking bangka, na siyang ginamit nila noong sila ay nandarayuhan at kalauna'y tumira sa Borneo at may ugnayan sa kalinangan ng Srivijaya. Sinansabing sila ay mga taga-Borneo na mga ninuno ng mga kasalukuyang tao sa Kabisayaan (partikular na sa Cebu at kapuluan ng Panay.

Pinamumunuan ang pagkakatatag ng Madyaas ng isang Datu na si Padojinog na may mahigpit na alitan sa Karahanan ng Butuan na may ugnayan sa Tsina, at sila ay lumaban din sa mga piratang Intsik noong ika-15 dantaon, at nagpahayag ng digmaan laban sa Sultan ng Sulu maging sa Bayan ng Tondo at Kaharian ng Maynila noong karuruk-rurukan ng kapangyarihan ang Madyaas. Sila din ay nakaraing sa Palawan na siyang nagpalayo sa mga Negrito na naninirahan sa pook na iyon.

Pinagmulan

Ang paglalayag ng pahilaga mula sa Borneo sa kahabaan ng baybayin ng Palawan, ang sampung Datu mula sa Borneo tumawid sa mga pumapagitang mga dagat, at naabot sa isla ng Panay. Dumarating ang mga ito sa punto na kung saan ay malapit sa kasalukuyan bayan ng San Joaquin. Sila ay hindi naging magawang maabot nang direkta sa pook dahil ang kanilang maliit na kalipunan ng mga sasakyan ay piloted sa pamamagitan ng isang mandaragat na Tsino ay dati nabisita ang mga rehiyong ito sa isang barko ay nakikibahagi sa komersyo at kalakalan.

Hindi nagtagal, pagkatapos ay nakalapag na ang paglalakbay-dagat, ang mga taga-Borneo ay dumating sa kontak na may mga katutubong tao ng pulo, sila ay tinawag na mga Ati. Ang ilang mga manunulat na kahulugan ang mga Ati bilang Negrito, sa ibang mga pinagmumulan kasalukuyan katibayan na sila ay hindi sa lahat ng dwarfed primitive tao   Ita uri ng , ngunit hindi namin sa halip matangkad, maitim ang balat uri Indones. Ang mga katutubong Atis nanirahan sa mga nayon ng may kabutihan - itinayo bahay. May nagmamay ari nila ang drums at iba pang mga instrumentong pangmusika , pati na rin ng iba't-ibang mga armas at personal adornments, na kung saan ay mas superior sa mga kilalang kabilang sa mga  Negritos .

Ang mga negosasyon ay isinasagawa sa pagitan ng mga bagong dating at sa mga katutubong mga Ati para sa pagkakaroon ng isang malawak na lugar ng lupa sa kahabaan ng baybayin, pagsasentro sa paligid ng lugar na tinatawag na Andona, sa isang hindi kakaunti distansya mula sa orihinal na landing lugar. Ang ilan sa mga regalo ng mga Bisaya kapalit ng mga lupain ang sinasalita ng bilang, una, isang string ng mga gintong kuwintas kaya mahaba na hinawakan ito sa lupa kapag pagod at, pangalawa, isang salakot, o saklaw ng mga nitibo na sumbrero sa ginto.

Ang terminong (na makakaligtas sa kasalukuyan Hiligaynon) para sa kuwintas ay Manangyad, mula sa salitang Hiligaynon na  sangyad, ang ibig sabihin "ng pagpindot sa lupa kapag pagod" na. Nagkaroon din ng iba't-ibang maraming mga kuwintas, Combs, pati na rin ang mga piraso ng tela para sa mga kababaihan at mga armas fancifully pinalamutian para sa mga kalalakihan. Pagbebenta ay bantog sa pamamagitan ng isang kapistahan ng pagkakaibigan sa pagitan ng mga bagong dating at ang natives, sumusunod na sa huli pormal na naka ibabaw pagkakaroon ng pag-areglo. Afterwards a great religious ceremony and sacrifice was performed in honor of the settlers' ancient gods, by the priest whom they had brought with them from Borneo.

Kasunod ng seremonya sa relihiyon, na ipinapahiwatig ang pari na ito ay ang kalooban ng diyos na dapat silang manirahan hindi sa Andona, ngunit sa halip sa isang lugar ng ilang distansya patungo sa silangan na tinatawag na Malandog (ngayon sa isang Barangay sa Hamtik, Lalawigan ng Antique, kung saan nagkaroon ng parehong magkano mayabong pang-agrikultura lupa at ng masaganang supply ng isda sa dagat Pagkatapos ng siyam na araw, ang buong grupo ng mga bagong dating ay ililipat sa Malandog. Sa puntong ito, Datu Puti inihayag na dapat siya ngayon bumalik sa Borneo. Itinalaga niya si Datu Sumakwel, ang pinakamatanda, pinakamatalino at pinaka-edukado sa mga datu, bilang hepe ng Panayang areglo.

Hindi lahat ng mga Datu, ay nanatili sa Panay katulad ng dalawa sa mga ito, kasama ang kanilang mga angkan at mga tagasunod, itinakda na may Datu Puti at Ay naglayag pahilaga. Pagkatapos ng isang bilang ng mga pakikipagsapalaran, dumating sila sa baybayin ng Taal, na kung saan ay tinawag ding Lawa ng Bombon sa Luzon. Si Datu Puti ay nagbalik sa Borneo sa pamamagitan ng paraan ng Mindoro at Palawan, habang ang natitirang nanirahan sa Lawa ng Taal.

Mga Batas ng Digmaan

Sa Madyaas, isinulat ang mga makatwiran at makataong batas ng Digmaan na nasusulat sa tatlong bahagi:

1. Kapag ang isang tao ang papunta sa isa pang Barangay at doon patayin nang walang dahilan.

2. Kapag asawang babae ay ninakaw mula sa kanilang mga asawang lalaki.

3. Kapag tao pumunta sa maayos na paraan upang pangkalakal sa anumang nayon, at doon, sa ilalim ng hitsura ng pagkakaibigan, ay minaltrato at inaapi.

Muling pananakop at pagtanggal sa orihinal na sinalakay na tinubuang lupa 
Ayon kay Augustinian na prayle na si Rev. Fr. Santaren, si Datu Macatunao o Rajah Makatunao ay ang “sultan ng mga Moro,” at kamag-anak ni Datu Puti na umagaw ng mga ari-arian at kayamanan ng sampung datu. Kinilala ni Robert Nicholls, isang mananalaysay mula sa Brunei si Rajah Tugao, ang pinuno ng Kahariang Malano ng Sarawak, bilang ang Rajah Makatunao na tinutukoy sa Maragtas. Ang mga mandirigmang Borneo na sina Labaodungon at Paybare, matapos malaman ang kawalang-katarungang ito mula sa kanilang biyenang si Paiburong, ay naglayag patungong Odtojan sa Borneo kung saan namuno si Makatunaw. Gamit ang mga lokal na sundalo na kinuha mula sa Pilipinas pati na rin ang mga kapwa pioneer, sinamsam ng mga mandirigma ang lungsod, pinatay si Makatunaw at ang kanyang pamilya, nakuha ang mga ninakaw na ari-arian ng 10 datu, inalipin ang natitirang populasyon ng Odtojan, at naglayag pabalik sa Panay. Si Labaw Donggon at ang kanyang asawang si Ojaytanayon ay nanirahan sa isang lugar na tinatawag na Moroboro. Pagkatapos ay may mga paglalarawan ng iba't ibang bayan na itinatag ng mga datu sa Panay, Visayas, at timog Luzon.

Mga Datu at pinuno ng Kumpederasyong Madjaas

Tingnan din
Bansa ng Mai
Bayan ng Tondo
Kaharian ng Maynila

Mga sanggunian

Mga dating bansa sa kasaysayan ng Pilipinas
Talaan ng mga Hari at pinuno sa Pilipinas
Kabisayaan
Kasaysayan ng Pilipinas (900–1565)