Jack ang Mamamatay-higante

Ang "Jack ang Mamamatay-higante" ay isang Korinkong kuwentong bibit at alamat tungkol sa isang batang adult na pumatay ng maraming masasamang higante sa panahon ng paghahari ni Haring Arturo. Ang kuwento ay nailalarawan sa pamamagitan ng karahasan, pagsusuka, at pagdanak ng dugo. Ang mga higante ay kilalang-kilala sa mitolohiyang Korniko, mitolohiyang Breton, at Galesang kuwentong bardo. Ang ilang mga pagkakatulad sa mga elemento at mga insidente sa mitolohiyang Nordiko ay nakita sa kuwento, at ang mga kagayakan ng huling pakikipagsapalaran ni Jack sa Higanteng Galigantus ay nagmumungkahi ng mga pagkakaparehas sa Pranses at Breton na kuwentong-bibit gaya ng Bluebeard. Ang sinturon ni Jack ay katulad ng sinturon sa "The Valiant Little Tailor", at ang kaniyang mahiwagang espada, sapatos, sombrero, at balabal ay katulad ng pag-aari ni Tom Hinlalaki o yaong matatagpuan sa mitolohiyang Gales at Nordiko.

Si Jack at ang kaniyang kuwento ay bihirang banggitin sa panitikang Ingles bago ang ikalabing walong siglo (mayroong isang parunggit kay Jack ang Mamamatay-higante sa King Lear ni Shakespeare, kung saan sa Act 3, isang tauhan, si Edgar, sa kaniyang pagpapanggap na kabaliwan, ay sumisigaw, "Fie, foh, at fum,/ Naaamoy ko ang dugo ng isang lalaking Britaniko"). Ang kuwento ni Jack ay hindi lumabas sa lathalain hanggang 1711. Hinihinuha ng isang iskolar na ang publiko ay napagod kay Haring Arturo at si Jack ay nilikha upang punan ang tungkulin. Si Henry Fielding, John Newbery, Samuel Johnson, Boswell, at William Cowper ay pamilyar sa kuwento.

Noong 1962, inilabas ang isang feature-length na pelikula batay sa kuwento na pinagbibidahan ni Kerwin Mathews. Ang pelikula ay gumawa ng malawak na paggamit ng stop motion sa paraan ni Ray Harryhausen.

Mga Higanteng Britaniko 

Isinulat ni John Matthews sa Taliesin: Shamanism and the Bardic Mysteries in Britain and Ireland (1992) na ang mga higante ay karaniwan sa buong alamat ng Britanya, at kadalasang kumakatawan sa "orihinal" na mga naninirahan, ninuno, o mga diyos ng isla bago ang pagdating ng "sibilisadong tao.", ang kanilang napakalaking tangkad na sumasalamin sa kanilang "hindi sa daigdig" na katangian. Ang mga higante ay kilalang-kilala sa Korniko, Breton, at Gales na tradisyong-pambayan, at sa karaniwan sa maraming animistang sistema ng paniniwala, kinakatawan nila ang puwersa ng kalikasan. Ang modernong Standard Written Form sa Korniko ay Kowr isahan (nag-mutate tungo Gowr), Kewri maramihan, inilapat sa Huling Korniko bilang Gour, "Goë", "Cor", o katulad. Madalas silang responsable para sa paglikha ng natural na tanawin, at madalas na petripikado sa kamatayan, isang partikular na paulit-ulit na tema sa mitong Kelta at tradisyong-pambayan. Isang hindi kilalang Konde ng Bretaya ang pinangalanang Gourmaëlon na namumuno mula 908 hanggang 913 at maaaring isang alternatibong pinagmumulan ng pangalan ng Higante na Cormoran, o Gourmaillon, na isinalin ni Joseph Loth bilang "siyang may kayumangging kilay".

Mga sanggunian