Childe Rowland

Ang Childe Rowland ay isang kuwentong bibit, ang pinakasikat na bersiyon na isinulat ni Joseph Jacobs sa kaniyang English Fairy Tales, na inilathala noong 1890, batay sa mas naunang bersiyon na inilathala noong 1814 ni Robert Jamieson. Ang kay Jamieson ay inuulit ang isang "Eskoses na balada", na narinig niya mula sa isang sastre.

Tinawag ni Joseph Jacobs ang palasyo ng Hari ng Elfland na "Madilim na Tore" sa kaniyang bersiyon, isang karagdagan na ginawa niya na hindi bahagi ng orihinal na balada. Kapansin-pansin ito sa King Lear ni Shakespeare at sa tula ni Robert Browning na "Childe Roland to the Dark Tower Came".

Buod 
Ang kuwento ay nagsasabi kung paano ang apat na anak ng Reyna (sa ilang mga account na Guinevere), Childe Rowland, ang kaniyang dalawang nakatatandang kapatid na lalaki, at ang kaniyang kapatid na babae, si Burd Ellen, ay naglalaro ng bola malapit sa isang simbahan. Sinipa ni Rowland ang bola sa ibabaw ng simbahan at pinuntahan ito ni Burd Ellen, na hindi sinasadyang umikot sa simbahan "widdershins", o sa tapat ng daan ng araw, at nawala. Pinuntahan ni Rowland si Merlin upang tanungin kung ano ang nangyari sa kaniyang kapatid na babae at sinabihan na siya ay dinala sa Malagim na Tore ng Hari ng Elfland, at tanging ang pinakamatapang na kabalyero sa Sangkakristiyanuhan ang makakabawi sa kaniya.

Nagpasya ang panganay na kapatid na siya ay gagawa ng paglalakbay, at sinabihan siya kung ano ang gagawin ni Merlin. Hindi na siya bumalik, at sumunod ang gitnang kapatid, para lamang matugunan ang parehong kapalaran. Sa wakas ay lumabas si Childe Rowland, na nabigyan ng espada ng kaniyang ama, na hindi natamaan nang walang kabuluhan, para sa proteksyon. Ibinigay sa kaniya ni Merlin ang kaniyang mga utos: dapat niyang putulin ang ulo ng sinuman sa Elfland na nakikipag-usap sa kaniya hanggang sa makita niya ang kaniyang kapatid na babae, at hindi siya dapat kumain o uminom ng kahit ano habang nasa kaharian na iyon. Sinunod ni Rowland ang mga utos, nagpadala ng isang pastol, pastol ng baka, at isang inahing manok, na hindi sasabihin sa kaniya kung nasaan ang kaniyang kapatid na babae. Ang asawang hinain ay sasabihin lamang na kailangan niyang umikot sa isang burol ng tatlong beses na lapad, at sasabihin sa bawat oras na "Buksan, pinto! buksan, pinto! At hayaan mo akong pumasok." Kasunod ng mga tagubilin, bumukas ang isang pinto sa burol at pumasok si Rowland sa isang malaking bulwagan, kung saan nakaupo si Burd Ellen, sa ilalim ng spell ng Hari ng Elfland. Sinabi niya sa kaniya na hindi siya dapat pumasok sa Elfland, dahil sinapit ng kasawian ang lahat ng gumawa, kasama ang kanilang mga kapatid, na mga bilanggo sa Malagim na Tore, na halos mamatay.

Si Rowland, na nakalimutan ang mga salita ni Merlin, ay nakaramdam ng gutom at humingi ng pagkain sa kaniyang kapatid na babae. Dahil hindi niya magawang bigyan ng babala, sumunod siya. Sa huling sandali, ang mga salita ni Merlin ay bumalik kay Rowland at itinapon niya ang pagkain, kung saan ang Hari ng Elfland ay sumabog sa bulwagan. Nakipaglaban si Rowland sa Hari, at sa tulong ng espada ng kaniyang ama ay natalo siya sa pagpapasakop. Humingi ng awa ang Hari, at pinagbigyan ito ni Rowland, basta't pinalaya ang kaniyang mga kapatid. Sabay silang umuwi, at hindi na muling umikot si Burd Ellen sa mga widdershin ng simbahan.

Sa bersiyon na ibinigay ng F. A. Steel sa kaniyang English Fairy Tales, na orihinal na inilathala noong 1918 (muling inilathala ni Macmillan noong 2016), nang mahanap ni Rowland si Burd Helen, o kahit man lang isang enchanted na bersyon niya, at kinausap niya ito, naalala niya ang mga tagubilin ni Merlin. at pinutol ang kaniyang ulo, na nagbabalik sa totoong Burd Helen. Ipinaliliwanag nito kung bakit hindi bumalik ang unang dalawang kapatid; hindi nila madala ang kanilang mga sarili upang putulin ang kaniyang ulo, at sila ay naging enchanted sa kanilang sarili.

Mga sanggunian