Bautismo

Ang bautismo at sa Simbahang Katoliko Romano ay tinatawag na Binyag ay isang ritwal ng paglulubog sa tubig sa mga Essene, ni Juan Bautista, kay Hesus bilang tanda na siya ang hinirang ng Diyos at sa Kristiyanismo. Sa Simbahang Romano Katoliko, ito ay isang sakramento na isinasagawa sa pamamagitan ng pagbubuhos ng banal na tubig sa may ulunan ng sanggol o maging nasa-edad na, bilang tanda ng pagiging bahagi niya sa pamayanang Kristiyano.  Sa pamamagitan nito, inaasahang magiging mabuting Kristiyano ang binibinyagan.  Tinatawag itong binyag sa Simbahang Katoliko Romano, subalit ginagamit ang salitang buhos kapag hindi pari ang nagsasagawa ng pagbibinyag.  Isang pagdadalisay na pang-pananampalataya ang pagbabautismo sa pamamagitan ng banal na tubig.  Ginagawa ang seremonyas na ito ilan pang mga relihiyon, bukod sa Katolisismo at Kristiyanismo, katulad ng Mandaenismo, Sikhismo at ilang mga sekta ng Hudaismo.  Sa wikang Griyego.  Bukod sa paglulubog, isa ring paghuhugas sa pamamagitan ng tubig ang pagbabautismo na sumasagisag sa pagkakatanggal ng mga kasalanan ng isang tao, at sa pagsapi ng taong ito sa mag-anak ng Diyos, at sa kaniyang pagiging kaisa sa pagkamatay ni Hesus (dahil sa kasalanan ng tao) at sa muling pagkabuhay ni Hesus (sumasagisag sa bagong buhay).

Juan Bautista

Mga Essene
Ang mga Essene ay nagsasanay ng bautismo bilang isang inisiasyon sa pagsapi sa kanilang pamayanan.

Simbahang Romano Katoliko

Sa pagtuturong Katoliko, ang bautismo ay isinasaalang-alang na "kinakailangan para sa kaligtasan sa pamamagitan ng aktwal na pagtanggap o hindi bababa sa pagnanasa". Itinatag ng doktrinang Katoliko na ang seremonya ng bautismo ay karaniwang ginagampanan ng mga deakono, pari, o obispo, ngunit sa isang emerhensiya ay maaaring isagawa ng sinumang Katoliko. Ang turo na ito ay batay sa Ebanghelyo ayon kay Juan na nagsabi na ipinahayag ni Hesukristo: "Sa katunayan, totoo, sinasabi ko sa iyo, maliban kung ang isang tao ay ipinanganak ng tubig at ng Espiritu, hindi siya makakapasok sa Kaharian ng Diyos." Ito  mga petsa pabalik sa mga turo at kasanayan ng mga Kristiyanong sa unang siglo, at ang koneksyon sa pagitan ng kaligtasan at binyag ay hindi, sa kabuuan, isang bagay ng pangunahing pagtatalo hanggang sa itinanggi ni Huldrych Zwingli ang kahalagahan ng pagbibinyag, na nakita niya bilang isang tanda lamang na nagbibigay ng pagpasok  sa pamayanang Kristiyano.  Sinasabi ng Katesismo ng Simbahang Katoliko na "Ang bautismo ay kinakailangan para sa kaligtasan para sa mga kanino naiproklama ng Ebanghelyo at may posibilidad na humiling ng sakramentong ito. "Ang Konseho ng Trent ay nagsasaad din sa Decree Concerning Justification  mula sa ika-anim na sesyon na ang bautismo ay kinakailangan para sa kaligtasan. Ang isang tao na sadyang, sinasadya at hindi nagsisisi ay tumanggi sa binyag ay walang pag-asa ng kaligtasan.  Gayunpaman, kung ang kaalaman ay wala, "ang mga maaari ring makamit ang kaligtasan na sa pamamagitan ng hindi kasalanan ng kanilang sariling hindi alam ang Ebanghelyo ni Kristo o ang Kanyang Simbahan, subalit taimtim na hinahanap ang Diyos at inilipat ng biyaya ay nagsusumikap sa kanilang mga gawa upang gawin ang Kaniyang kalooban  ay kilala sa kanila sa pamamagitan ng pagdidikta ng budhi. 

Ang Katesismo ng Simbahang Katoliko ay nagsasaad din: "Yamang ang bautismo ay nagpapahiwatig ng pagpapalaya mula sa kasalanan at mula sa instigator nito ang diyablo, isa o higit pang mga exorcism ang binibigkas sa kandidato". Sa Ritong Romano ng pagbabautismo ng isang bata, ang salita ng panalangin ng exorcismo ay: "Makapangyarihan sa lahat at buhay na Diyos, ipinadala mo ang iyong nag-iisang Anak sa mundo upang palayasin ang kapangyarihan ni Satanas, espiritu ng kasamaan, upang iligtas  tao mula sa kaharian ng kadiliman at dalhin siya sa kaluwalhatian ng iyong kaharian ng ilaw.Nagdarasal kami para sa bata na ito: palayain siya na malaya sa orihinal na kasalanan, gawin siyang isang templo ng iyong kaluwalhatian, at ipadala ang iyong Banal na Espiritu  upang manirahan kasama niya. Sa pamamagitan ni Kristo na ating Panginoon.

Sa Simbahang Katolika sa pamamagitan ng pagbibinyag lahat ng mga kasalanan ay pinatawad, orihinal na kasalanan at lahat ng personal na mga kasalanan. Ibinigay ng isang beses para sa lahat, ang binyag ay hindi maaaring ulitin.  Ang pagbibinyag ay hindi lamang naglilinis mula sa lahat ng mga kasalanan, ngunit ginagawa rin ang neophyte na "isang bagong nilalang," isang pinagtibay na anak ng Diyos, na naging "kasosyo ng banal na kalikasan," miyembro ni Cristo at co-tagapagmana sa kanya, at isang templo  ng Banal na Espiritu.  Ang pagpapabanal na biyaya, ang biyaya ng katwiran, na ibinigay ng Diyos sa pamamagitan ng binyag, ay tinanggal ang orihinal na kasalanan at personal na aktwal na mga kasalanan. 

Ang mga Katoliko ay nabautismuhan sa tubig, sa pamamagitan ng pagsuko, paglulubog o pagsasamahan, o aspersion (pagdidilig), sa pangalan (isahan) ng Ama at ng Anak at ng Banal na Espiritu - hindi tatlong mga diyos, ngunit isang Diyos ang sumisira sa  tatlong Persona.  Habang ang pagbabahagi sa isang banal na diwa, ang Ama, Anak, at Banal na Espiritu ay naiiba, hindi lamang tatlong "maskara" o pagpapakita ng isang banal na nilalang.  Ang pananampalataya ng Simbahan at ng indibidwal na Kristiyano ay batay sa isang ugnayan sa tatlong "Persona" ng iisang Diyos.  Ang mga may sapat na gulang ay maaari ding mabautismuhan sa pamamagitan ng Rite of Christian Initiation of Adult.

Inaangkin na ang Papa Esteban I, San Ambrosio at Papa Nicolas I ay nagpahayg na ang mga pagbibinyag sa pangalan ni "Hesus" ay pati na rin sa pangalan ng "Ama, Anak at Banal na Espiritu" ay may bisa.  Ang tamang interpretasyon ng kanilang mga salita ay pinagtatalunan. Ang kasalukuyang canonical na batas ay nangangailangan ng pormula at tubig ng Trinidad para sa bisa.

Kinikilala ng Simbahan ang dalawang katumbas ng binyag na may tubig: "bautismo ng dugo" at "binyag ng pagnanasa".  Ang pagbibinyag ng dugo ay sumailalim sa mga hindi nabautismuhan na mga martir para sa kanilang pananampalataya, habang ang pagbibinyag ng pagnanasa ay karaniwang naaangkop sa mga katehumen na namatay bago sila mabautismuhan.  Ang Katesismo ng Simbahang Katolika ay naglalarawan sa dalawang anyo na ito:

Laging pinanindigan ng Simbahan ang matatag na pananalig na ang mga nagdurusa ng kamatayan para sa pananampalataya nang hindi natanggap ang Bautiamo ay nabautismuhan sa kanilang kamatayan para kay Kristo.  Ang  Pagbabautsimo ng dugo , tulad ng pagnanais sa Pagbabautismo, ay nagdala ng mga bunga ng Pagbibinyag nang hindi isang sakramento. (1258)

Para sa mga katehumen na namatay bago ang kanilang Pagbabautsimo, ang kanilang tahasang pagnanais na matanggap ito, kasama ang pagsisisi para sa kanilang mga kasalanan, at kawanggawa, tinitiyak sa kanila ang kaligtasan na hindi nila natanggap sa pamamagitan ng sakramento. (1259)

Ipinahahayag ng Simbahang Katolika na ang mga taong walang alam sa Ebanghelyo ni Kristo at ng Simbahan, ngunit ang naghahanap ng katotohanan at gumagawa ng kalooban ng Diyos sa pag-unawa nila, ay maaaring ipalagay na magkaroon ng isang hayag na pagnanais sa bautismo ay maliligtas: "Yamang si Cristo na namatay para sa lahat, at dahil ang lahat ng tao ay sa katunayan ay tinawag sa isa at magkatulad na kapalaran, na banal, dapat nating hawakan na ang Banal na Espiritu ay nag-aalok sa lahat ng posibilidad na maging mga kasosyo, sa isang paraan na kilala sa Diyos, ng Pascual na misteryo. '  Ang bawat tao na walang alam sa Ebanghelyo ni Cristo at ng kanyang Simbahan, ngunit naghahanap ng katotohanan at gumagawa ng kalooban ng Diyos alinsunod sa kanyang pag-unawa tungkol dito, maaaring mai-save.  nalaman nila ang pangangailangan nito." Tungkol sa hindi nabautismuhan na mga sanggol, hindi sigurado ang Simbahan sa kanilang kapalaran;  "ang Simbahan ay maaari lamang ipagkatiwala ang mga ito sa awa ng Diyos".

Mga sanggunian 

Kristiyanismo
Binyag
Kultura ng Pilipinas