Tsu (kana)

Ang つ, sa hiragana, o ツ sa katakana, ay isa sa mga Kanang Hapones na kumakatawan sa isang mora. Ayon sa ponema, /tu͍/ dapat ang pagbigkas ng mga ito bagaman sa mga sanhing ponolohikal, ang aktwal na pagbigkas ay . 

Magkahawig dito ang mga maliliit na kanang っ/ッ, na kilala bilang sokuon, ngunit mas maliit sila. Pangunahing ginagamit ang mga ito upang ipahiwatig ang pagdodoble ng katinig at karaniwang ginagamit sa dulo ng mga linya ng diyalogo sa mga gawaing kathang-isip bilang simbolo para sa impit. 

Bihira ang mga anyong dakuten na づ, ヅ, na binibigkas tulad ng mga anyong dakuten ng su kana sa karamihan ng mga diyalekto (tingnan ang Yotsugana). Pangunahing ginagamit ang mga ito upang ipahiwatig ang tininigang katinig sa gitna ng tambalang salita (tingnan ang rendaku), at hindi sila maaaring magsimula ng isang salita. 

Sa wikang Ainu, maaari itong isulat na may handakuten (na maaaring mailagay sa kompyuter bilang sa isang titik (ツ ゚) o dalawang pinagsamang titik (ツ ゜) upang kumatawan sa tunog [tu͍], na maaaring palitan ng katakanang ト゚. 

Sumikat ang anyong katakana bilang emotikon sa mundong Kanluranin dahil sa pagkakahawig nito sa nakangiting mukha.
 

 Ginagamit ang ヅァ, ヅェ at ヅォ sa mga gairaigo, di-katulad ang mga pagbigkas na ito sa ズァ (zwa), ズェ (zwe) at ズォ (zwo).

Ayos ng pagkakasulat

Mga iba pang pagkakatawan 

 Buong pagkatawan sa Braille

 Pagsasakodigo sa kompyuter

Tingnan din 

 Sokuon

Talasanggunian 

Partikular na kana
Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Hapones