Prinsipeng-tagahalal

Ang mga prinsipe-tagahalal (  maramihan. , , ), o mga tagahalal o mga elektor sa madaling salita, ay ang mga miyembro ng kolehiyo ng mga tagahalal na naghalal sa emperador ng Banal na Imperyong Romano.

Mula noong ika-13 siglo, ang mga prinsipe-tagahalal ay nagkaroon ng pribilehiyong ihalal ang monarko na puputungan ng papa. Pagkatapos ng 1508, walang mga koronasyon ng imperyal at sapat na ang halalan. Si Carlos V (nahalal noong 1519) ang huling emperador na nakoronahan (1530); ang kaniyang mga kahalili ay inihalal na mga emperador ng kolehiyo ng elektoral, bawat isa ay pinamagatang "Nahalal na Emperador ng mga Romano" (; ).

Ang dignidad ng elektor ay may malaking prestihiyo at itinuturing na pangalawa lamang sa hari o emperador. Ang mga botante ay may hawak na eksklusibong mga pribilehiyo na hindi ibinahagi sa ibang mga prinsipe ng Imperyo, at patuloy nilang hawak ang kanilang mga orihinal na titulo kasama ng mga elektor.

Ang maliwanag na tagapagmana sa isang sekular na prinsipe-tagahalal ay kilala bilang isang prinsipeng elektoral ().

Mga sanggunian

Mga pagsipi

Mga pinagkuhanan 

 Bryce, J. (1887). The Holy Roman Empire, ika-8 ed. New York: Macmillan.

Mga panlabas na link 

 Ang Avalon Project. (2003). "Ang Golden Bull ng Emperor Charles IV 1356 AD"
 Oestreich, G. at Holzer, E. (1973). " Übersicht über die Reichsstände." Sa Gebhardt, Bruno.  , ika-9 na ed. (Tomo 2, pp. 769–784). Stuttgart: Ernst Ketler Verlag.
 Velde, FR (2003). "Mga Royal Style."
 Velde, FR (2004). "Ang Banal na Imperyong Romano."
 
 Armin Wolf, Electors, inilathala noong 9 Mayo 2011, Ingles na bersyon na inilathala noong Pebrero 26, 2020 ; sa: Historisches Lexikon Bayerns