Seleucus I Nicator

Si Seleucus I (na binigyan ng apelyidong Nicator ng mga kalaunang henerasyong,  Séleukos Nikátōr, "Seleucus the Victor") () ang nangungunang opiser ng Liga ng Corinto ni Dakilang Alejandro at isa sa mga Diadochi. Sa mga digmaan ng Diadochi na nangyari pagkatapos ng kamatayan ni Alejandro, itinatag ni Seleucus ang dinastiyang Seleucid at Imperyong Seleucid. Ang kanyang kaharian ang huling sa mga nasasakupan ng dating imperyo ni Alejandro na sumalungat sa imperyo Romano. Sila ay nahigitan lang na tumagal ng Kahariang Ptolemaiko sa Ehipto ng mga 34 taon. Pagkatapos ng kamatayan ni Dakilang Alejandro, si Selucus ay hinirang na satrap ng Babylon noong 320 BCE. Pinwersa ni Antigonus si Seleucus na tumakas mula sa Babylon ngunit dahil sa suporta ni Ptolomeo I Soter, nagawa niyang makabalik noong 312 BCE. Ang mga kalaunang nasakop ni Seleucus ay kinabibilangan ng Persia at Media. Siya ay natalo ng emperador ng India na si Chandragupta Maurya at tinanggap ang alyansang kasal para sa 500 elepante pagkatapos isuko ang mga teritoryong itinuturing na bahagi ng India. Tinalo ni Seleucus si Antigonus sa Labanan ng Ipsus noong 301 BCE at si Lysimachus sa Labanan ng Corupedium noong 281 BCE. Siya ay pinatay ni Ptolomeo Ceraunus sa parehong taon. Ang kanyang kahalili sa trono ay si Antiochus I Soter.

Itinatag ni Seleucus ang ilang mga bagong siyudad kabilang ang Antioch at Seleucia na bahagi ngayon ng kasalakuyang respektibong Turkey at Iraq. 

Mga pinuno ng Imperyong Seleucid