Pagkasilag at pagkaaninag

Sa larangan ng optika, ang pagkasilag (Ingles: transparency, pellucidity o diaphaneity) ay ang pisikal na pag-aari ng pagpapahintulot sa liwanag na dumaan sa materyal nang walang kapansin-pansing pagkalat ng liwanag. Sa isang makroskopikong sukat (isa kung saan ang mga sukat ay mas malaki kaysa sa mga wavelength ng mga photon na pinag-uusapan), ang mga photon ay masasabing sumusunod sa batas ni Snell. Ang pagkaaninag (Ingles: translucency, translucence o translucidity ) ay nagbibigay-daan sa liwanag na dumaan, ngunit hindi kinakailangang (muli, sa sukatang makroskopiko) ay sumusunod sa batas ni Snell; ang mga photon ay maaaring nakakalat sa alinman sa dalawang interface, o sa loob, kung saan mayroong pagbabago sa index ng repraksyon. Sa madaling salita, ang isang nakakaaninag na materyal ay binubuo ng mga sangkap na may iba't ibang mga indeks ng repraksyon. Ang isang silag na materyal ay binubuo ng mga sangkap na may pare-parehong index ng repraksyon.  Ang mga silag na materyales ay lumilitaw na malinaw, na may pangkalahatang hitsura ng isang kulay, o anumang kumbinasyon na humahantong sa isang makinang na ispektrum ng bawat kulay. Ang kabaligtaran na katangian ng pagkaaninag ay opasidad .

Kapag nakatagpo ng liwanag ang isang materyal, maaari itong makipag-ugnayan dito sa iba't ibang paraan. Ang mga pakikipag-ugnayan na ito ay nakasalalay sa alonghaba (wavelength) ng liwanag at sa likas na katangian ng materyal. Ang mga photon ay nakikipag-ugnayan sa isang bagay sa pamamagitan ng ilang kumbinasyon ng repleksyon, paghithit (absorption) at paglilipat (transmission).Ang ilang mga materyales, tulad ng baso ng plato at malinis na tubig, ay nagpapadala ng malaking bahagi ng liwanag na bumabagsak sa kanila at bahagyang sumasalamin dito; ang mga naturang materyales ay tinatawag na malaoptikong kasilagan (optically transparent). Maraming mga likido at may tubig na solusyon ang napakalinaw. Ang kawalan ng mga depekto sa istruktura (mga void, bitak, atbp.) at molekular na istraktura ng karamihan sa mga likido ay kadalasang responsable para sa mahusay na optikal na paglipat o pagdala.

Ang mga materyales na hindi nagpapadala ng liwanag ay tinatawag na malabo . Maraming mga naturang sangkap ang may kemikal na komposisyon na kinabibilangan ng tinatawag na mga sentro ng paghithit . Maraming mga sangkap ang pumipili sa kanilang paghithit ng mga dalas ng puting liwanag. Sila ay humihithit ng ilang bahagi ng nakikitang ispektrum habang sumasalamin sa iba. Ang mga dalasan (frequency) ng ispektrum na hindi nasisipsip ay ipinapakita o ipinadala para sa ating pisikal na pagmamasid. Ito ang nagbibigay ng kulay. Ang pagpapahina ng liwanag ng lahat ng mga dalasan at alonghaba ay dahil sa pinagsamang mekanismo ng pagsipsip at pagkalat. 

Ang pagkakasilag ay maaaring magbigay ng halos perpektong pagbabalatkayo para sa mga hayop na makakamit ito. Ito ay mas madali sa madilim-dilim na ilaw o turbid seawater kaysa sa magandang illumination. Maraming mga hayop sa dagat tulad ng dikya ay napakalinaw.

Mga sanggunian

Liwanag