Distribusyón ng salitang-tinutukoy (paksa)

Ang distribusyón ng salitang-tinutukoy (paksa) o "distribution of terms" ay isang teoríyá sa lohika na sinasabing ang salitang-tinutukoy (paksa) sa katapusang pangungusap (conclusion) ng isang silogismo ay kailangang matatagpuan din sa pambungad at kasunod na mga palagay (premises). 
 
Ang "salitang-tinutukoy" o "paksa" ay maayos na naibahagi kung ang kahulugan nito bilang pasimuno (subject) o panaguri (predicate) ay kasukat ang saklaw ng pangkat (class) na binabanggit sa mga palagay.

Unang inilarawan ang teoriyang ito noong Gitnang Kapanahunan, ngunit patuloy ang pampaaralang debate sa katumpakan nito hanggang sa ngayon.

Halimbawa
A: Ang lahat ng kabayo ay mabilis tumakbo. (pangkalahatang pagpapatibay)
E: Walang kabayo na mabagal tumakbo. (pambahaging pagpapatibay)
I: Ilan sa mga kabayo ay maliit. (pangkalahatang pagtanggi)
O: Ilan sa mga kabayo ay hindi maliit. (pambahaging pagtanggi)

    (Pasimuno)                 (Panaguri)

    A: lahat ng kabayo         hindi lahat ng mabilis tumakbo 
                               (usa, tigre, atbp.)

    E: lahat ng kabayo         lahat ng mabagal tumakbo
       sa pang-unawa           sa pang-unawa
       na hindi ito            na hindi ito
       bahagi ng               bahagi ng
       panaguri                pasimuno

    I: ilang kabayo lamang     ilang mabagal na hayop lamang (mga kabayo)

    O: ilang kabayo lamang     lahat ng hindi maliit (maliban sa kabayo)

Tingnan din
Pilosopiya
Lohika
Silogismo
Silogismong pangkategorya
Pangunahing palagay
Nakapailalim na palagay
Katapusang pangungusap
Di-pagbabahagi ng panggitnang paksa

Pilosopiya
Lohika