Japan Airlines

Japan Airlines Co., Ltd. (JAL) (日本 航空 株式会社 Nihon Kōkū Kabushiki-gaisha, TYO: 9201, OTC Pink: JAPSY), na kilala rin bilang Nikkō (日 航), ay ang carrier ng bandila ng Japan. Ito ay headquartered sa Shinagawa, Tokyo, Japan; at ang mga pangunahing hubs nito ay Narita International Airport ng Tokyo at Tokyo International Airport (Haneda Airport), pati na rin ang Osaka's Kansai International Airport at Osaka International Airport. Kabilang sa mga kompanya ng JAL ang Japan Airlines, J-Air, JAL Express, Japan Air Commuter, Japan Transocean Air, at Ryukyu Air Commuter para sa domestic feeder services; at JAL Cargo para sa mga serbisyo ng karga at koreo. Ang mga operasyon ng JAL group ay may naka-iskedyul at hindi naka-iskedyul na internasyonal at lokal na pasahero at mga serbisyo ng kargamento sa 220 destinasyon sa 35 bansa sa buong mundo, kabilang ang mga codeshares. Ang grupo ay may isang fleet ng 279 sasakyang panghimpapawid. Sa taon ng pananalapi na natapos noong Marso 31, 2009, ang grupo ng airline ay nagdala ng higit sa 52 milyong pasahero at higit sa 1.1 milyong tonelada ng karga at koreo. Japan Airlines, J-Air, JAL Express, at Japan Transocean Air ay miyembro ng Oneworld airline alyansa network.

 Destinasyon 

 Kasaysayan 
Ang Japan Air Lines Co., Ltd. ay itinatag noong ika-1 ng Agosto 1951, kasama ang gobyerno ng Japan na kinikilala ang pangangailangan para sa isang mapagkakatiwalaang sistema ng transportasyon ng hangin upang matulungan ang Japan na lumago sa pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang eroplano ay itinatag sa isang paunang kabisera ng ¥ 100 milyon; at ang punong-tanggapan nito ay matatagpuan sa Ginza, Chūō, Tokyo. Sa pagitan ng Agosto 27 at 29, ang airline ay nagpatakbo ng mga invitational flight sa isang Douglas DC-3 Kinsei, na naupahan mula sa Philippine Airlines. Noong Oktubre 25, inagurasyon ang unang domestic post-war service ng Japan, na ginagamit ang Martin 2-0-2 na sasakyang panghimpapawid, na pinangalanang Mokusei''''', at crew na naupahan mula sa Northwest Airlines. [Banggit kailangan] Noong ika-1 ng Agosto 1953, ang National Diet ay nagpasa sa Batas ng Kompanya ng Japan Air Lines, na bumubuo ng isang bagong pag-aari ng Japan Air Lines sa Oktubre 1, na ipinapalagay ang lahat ng mga asset at pananagutan ng pribadong hinalinhan nito. Noong 1953, ang JAL ay pinalawig na pahilaga mula sa Tokyo patungo sa Sapporo at Misawa, at sa dakong timog sa Nagoya, Osaka, Iwakuni at Fukuoka. Noong Pebrero 2, 1954, nagsimula ang eroplano ng international flight, nagdala ng 18 pasahero mula sa Tokyo hanggang San Francisco sa isang Douglas DC-6B City of Tokyo sa pamamagitan ng Wake Island at Honolulu. Ang mga flight sa pagitan ng Tokyo at San Francisco ay pa rin ang Flight 1 at 2, upang gunitain ang unang international service nito. Ang mga unang flight ay na-advertise bilang pinatatakbo ng American crews at serbisiyo ng United Air Lines sa San Francisco. Ang airline, bukod sa Douglas DC-3, Douglas DC-6B at Martin 2-0-2s, ay nag-operasyon ng Douglas DC-4 at Douglas DC-7C noong 1950s. Ang JAL ay nagsakay sa Hong Kong sa pamamagitan ng Okinawa noong 1955, na itinakwil ang domestic network nito sa Tokyo, Osaka, Fukuoka at Sapporo.  Noong 1958 ang ruta ng Hong Kong ay pinalawak sa Bangkok at Singapore. Sa DC-7Cs JAL ay nakapag-fly ng walang-hintong pagitan ng Seattle at Tokyo noong 1959.

Jet era 
Noong 1960, inalis ng airline ang unang jet nito, isang Douglas DC-8 na nagngangalang Fuji, nagpapakilala ng jet service sa ruta ng Tokyo-Honolulu-San Francisco. Nagpunta si JAL upang magpatakbo ng isang fleet ng 51 DC-8s, na nagreretiro sa huling uri noong 1987. Lumipad si Fuji hanggang 1974 at pagkatapos ay ginamit bilang isang maintenance training platform hanggang 1989; ang seksyon ng ilong nito ay naka-imbak sa Haneda Airport at sa huli ay ilagay sa pampublikong pagpapakita sa JAL Sky Museum sa Marso 2014. Ang JAL ay nagsimulang lumipad sa Seattle at Hong Kong noong 1960. Sa katapusan ng 1961, ang JAL ay nagkaroon ng mga transpolar flight mula sa Tokyo patungong Seattle, Copenhagen, London at  Paris sa pamamagitan ng Anchorage, Alaska at sa Los Angeles at San Francisco sa pamamagitan ng Honolulu, Hawaii.

Noong 1960, ang JAL ay nagsakay sa maraming bagong lungsod kabilang ang Moscow, New York at Pusan.    Ang DC-8 flight sa Europa sa pamamagitan ng Anchorage ay nagsimula noong 1961; Ang mga flight sa Europa sa pamamagitan ng India ay nagsimula noong 1962, una sa Convair 880s.

Sa pagitan ng 1967 at 1969, nagkaroon ng kasunduan ang JAL sa Aeroflot upang magpatakbo ng isang magkasanib na serbisyo sa pagitan ng Tokyo at Moscow gamit ang Sobiyet Tupolev Tu-114. Kabilang sa flight crew ang isang miyembro ng JAL, at ang cabin crew ay may limang miyembro bawat isa mula sa Aeroflot at JAL. Nagsimula ang lingguhang paglipad noong Abril 1967; Mayo ang iskedyul ay 10 hr 35 min [Moscow]] sa [Tokyo]] at 11 hr 25 min upang bumalik.  Sa 1972, sa ilalim ng , ang tinatawag na "aviation constitution" gobyerno, ang JAL ay ipinagkaloob ang kalagayan ng flag carrier upang magpatakbo ng mga internasyonal na ruta. Ang eroplano ay itinalaga din upang magpatakbo ng mga ruta ng domestic na puno sa kumpetisyon sa All Nippon Airways at Toa Domestic Airlines. 

Ang pag-sign ng Kasunduan sa Sasakyan ng Sasakyan sa pagitan ng Tsina at Japan noong ika-20 ng Abril 1974, ang naging sanhi ng pagsuspinde ng mga ruta ng hangin sa pagitan ng Taiwan at Japan noong ika-21 ng Abril. Ang isang bagong subsidiary, Japan Asia Airways, ay itinatag noong Agosto 8, 1975, at ang mga serbisyo ng hangin sa pagitan ng dalawang bansa ay naibalik noong Setyembre 15. Noong 1970s, ang airline ay bumili ng Boeing 727, Boeing 747 at McDonnell Douglas DC-10 para sa lumalaking ruta nito sa Japan at sa ibang mga bansa.

Mga sanngunian 

Mga kompanyang panghimpapawid