Lalawigan ng Chachoengsao

Ang Chachoengsao (, ) ay isa sa pitumpu't anim na lalawigan ng Taylandiya (changwat), na matatagpuan sa silangang Taylandiya.

Kasaysayan 
Ang Chachoengsao o Paet Riu ('walong guhit') ay isang lalawigan sa silangang Taylandiya. Ang Chachoengsao, Paet Rio ay may kasaysayang itinayo noong panahon ng paghahari ni Haring Borommatrailokkanat sa kalagitnaan ng panahong Ayutthaya. Ang mga tao ay orihinal na nanirahan sa tabi ng Ilog Bang Pakong at sa tabi ng mga kanal. Karamihan sa mga tao ay nanirahan sa tabi ng Ilog Bang Pakong at sa tabi ng mga kanal. Ang "Luangpho Phuttha Sothon" ay isang sentro ng pananampalataya ng mga tao ng Paet Rio. Noong nakaraan, ang Chachoengsao ay isang pang-apat na klaseng lungsod sa ilalim ng ministeryo ng depensa. Sa panahon ng paghahari ni Haring Rama I, ito ay nakalakip sa ministeryo ng panloob. Sa panahon ng paghahari ni Haring Rama V, na nagbago ng sistema ng administrasyon, ang Chachoengsao ay naging isang lungsod sa Sirkulong Prachin Buri. Noong 1916, ang katayuan nito ay binago mula sa isang lungsod patungo sa isang lalawigan. Ang "Chacheongsao" ay isang salitang Chong na nangangahulugang "malalim na kanal". Ang pangalang "Paet Rio" ay nagmula sa kuwento na ang lungsod ay dating puno ng higanteng isdang snakehead; hanggang sa walong hiwa ang kinakailangan sa mga gilid sa paggawa ng isdang pinatuyo sa araw.

Heograpiya 

Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa hilaga ng pakanan) Prachinburi, Sa Kaeo, Chanthaburi, Chonburi, Samut Prakan, Bangkok, Pathum Thani, at Nakhon Nayok. Mayroon itong maikling baybayin sa Golpo ng Taylandiya.

Ang kanlurang bahagi ng lalawigan ay ang mababang kapatagan ng ilog ng Ilog Bang Pa Kong, na malawakang ginagamit sa pagsasaka ng palay. Sa silangan ay mas maburol na lupain, na may karaniwang elebasyon na higit sa 100 metro. Sa Distrito ng Tha Takiap ay ang Santuwaryong Ilahas ng Khao Ang Rue Nai na may lawak na 1,030 km2 (398 mi2). Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay  o 15.5 porsiyento ng sakop ng lalawigan.

Ekonomiya 
Nagkaroon ng reputasyon ang lalawigan bilang sentro para sa pag-recycle ng mga potensyal na mapanganib na elektronikong basura (e-waste), sa kabila ng pagbabawal noong Hunyo 2018 sa pag-angkat ng mga dayuhang e-waste sa Taylandiya. Ipinagbawal din ng Tsina ang pag-angkat ng mga dayuhang e-waste noong 2018. Mula nang ipagbawal ang e-waste, 28 bagong pabrika sa pag-recycle, karamihan sa mga nakikitungo sa e-waste, ay nagsimula sa lalawigan ng Chachoengsao, partikular sa Subdistrito ng Ko Khanun ng Distrito ng Phanom Sarakham. Noong 2019, 14 na negosyo sa Chachoengsao ang nabigyan ng lisensiya para magproseso ng mga elektronikong basura, anim sa mga ito sa Ko Khanun. Isang opisyal ng Basel Action Network, na nangangampanya laban sa pagtatapon ng basura sa mahihirap na bansa, ay nagsabi, "Ang e-waste ay kailangang pumunta sa isang lugar, at inililipat lamang ng mga Tsino ang kanilang buong operasyon sa Timog-silangang Asya. Ang tanging paraan upang kumita ng pera ay upang makakuha ng malaking bolyum sa mura, iligal na paggawa, at dinudumihan nang malala ang kalikasan," dagdag niya.

Mga pagkakahating pampangasiwaan

Pamahalaang panlalawigan 

Ang lalawigan ay nahahati sa 11 distrito (amphoe). Ang mga ito ay nahahati pa sa 93 mga subdistrito (tambon) at 859 na mga nayon (muban).

Mga sanggunian

Mga panlabas na link 

 
 Flag of Chachoengsao province
 Rajabhat Rajanagarindra University

Short description matches Wikidata
Mga lalawigan ng Thailand
Pages using infobox settlement with possible motto list