Isaias

Isaiah ( or  ; , Yəšaʿyāhū, "God is Salvation") ay ang ika-8 siglo BC na Israelita propeta kung saan pinangalanan ang Aklat ni Isaias.

Sa loob ng teksto ng Aklat ni Isaias, si Isaias mismo ay tinukoy bilang "ang propeta", ngunit ang eksaktong kaugnayan sa pagitan ng Aklat ni Isaias at ang aktwal na propetang si Isaias ay kumplikado. Ang tradisyonal na pananaw ay ang lahat ng 66 na kabanata ng aklat ni Isaias ay isinulat ng isang tao, si Isaiah, marahil sa dalawang panahon sa pagitan ng 740 BC at c. 686 BC, na pinaghiwalay ng humigit-kumulang 15 taon, at kasama sa aklat ang mga dramatikong propetikong pahayag ni Cyrus the Great sa Bibliya, na kumikilos upang ibalik ang bansang Israel mula sa pagkabihag sa Babilonya. Ang isa pang malawakang pinaniniwalaan ay ang mga bahagi ng unang kalahati ng aklat (mga kabanata 1–39) ay nagmula sa makasaysayang propeta, na sinalsal ng mga prosa na komentaryo na isinulat noong panahon ni Hari Josias makalipas ang isang daang taon, at ang natitira. ng aklat ay mula kaagad bago at kaagad pagkatapos ng pagtatapos ng pagkatapon sa Babilonya, halos dalawang siglo pagkatapos ng panahon ng makasaysayang propeta, at marahil ang mga huling kabanata na ito ay kumakatawan sa gawain ng isang patuloy na paaralan ng mga propeta. na nagpropesiya alinsunod sa kanyang mga propesiya.

Talambuhay 

Ang unang talata ng Aklat ni Isaias ay nagsasaad na si Isaias ay nagpropesiya noong panahon ng paghahari ni Ozias (o Azarias), Jotham, Acaz, at Ezechias, ang mga hari ng Judah. Ang paghahari ni Uzias ay 52 taon sa kalagitnaan ng ika-8 siglo BC , at malamang na sinimulan ni Isaias ang kanyang ministeryo ilang taon bago mamatay si Ozias, malamang noong 740s BC. Maaaring siya ay kapanahon nang ilang taon kasama si Manasseh. Kaya, maaaring nagpropesiya si Isaiah sa loob ng 64 na taon.

Ayon sa ilang modernong interpretasyon, ang asawa ni Isaiah ay tinawag na "propetisa", alinman dahil pinagkalooban siya ng ang propetikong regalo, tulad ni Debora at Hulda, o dahil lang siya ay "asawa ng propeta".< ref>Coogan, Michael D. Isang Maikling Panimula sa Lumang Tipan, Oxford University Press, 2009, p.273.</ref> Nagkaroon sila ng dalawang anak na lalaki, pinangalanan ang nakatatanda na Sear-jasub, ibig sabihin "Ang isang labi ay babalik", at ang nakababatang Maer-Salal-Has-Baz, ibig sabihin, "Mabilis na samsam, mabilis na manloob."

Di-nagtagal pagkatapos nito, ipinasiya ni Shalmaneser V na sakupin ang kaharian ng Israel, sakupin at winasak ang Samaria ([[[720s BC|722 BC]]). Habang naghahari si Ahaz, ang kaharian ng Juda ay hindi ginalaw ng kapangyarihan ng Asiria. Ngunit nang makuha ni Hezekias ang trono, hinimok siyang maghimagsik "laban sa hari ng Asiria", at nakipag-alyansa sa hari ng Egypt. Ang hari ng Asiria nagbanta sa hari ng Juda, at sa kalaunan ay sumalakay sa lupain. Sennacherib (701 BC) ang namuno sa isang malakas na hukbo sa Juda. Nawalan ng pag-asa si Hezekias, at nagpasakop sa mga Assyrian. Ngunit pagkatapos ng maikling pagitan, sumiklab muli ang digmaan. Muling pinamunuan ni Sennacherib ang isang hukbo sa Juda, isang detatsment nito ang nagbanta sa Jerusalem Hinikayat ni Isaiah sa pagkakataong iyon si Hezekias na labanan ang mga Assyrian, kung saan nagpadala si Sennacherib ng liham na nagbabanta kay Hezekias, na kanyang "ipinakalat sa harap ng Panginoon".

Ayon sa salaysay sa 2 Hari 19 (at ang hinango nitong ulat sa 2 Cronica 32) isang anghel ng Diyos ang bumagsak sa hukbo ng Asiria at 185,000 sa mga tauhan nito ang napatay sa isang gabi. "Tulad ng Xerxes sa Greece, si Sennacherib ay hindi nakabawi mula sa pagkabigla ng sakuna sa Juda. Hindi na siya gumawa ng mga ekspedisyon laban sa alinman sa Timog Palestine o Ehipto."

Ang natitirang mga taon ng paghahari ni Hezekias ay mapayapa. Malamang na nabuhay si Isaias hanggang sa wakas nito, at posibleng matapos ito. hanggang sa paghahari ni Manasseh. Ang oras at paraan ng kanyang kamatayan ay hindi tinukoy sa alinman sa Bible o iba pang pangunahing pinagmumulan. Sa kalaunan ay sinabi ng tradisyon ng mga Hudyo na siya ay dumanas ng pagkamartir sa pamamagitan ng pagiging sawn sa dalawa sa ilalim ng mga utos ni Manases.

Ang aklat ni Isaias, kasama ang aklat ni Jeremias, ay natatangi sa Bibliyang Hebreo para sa direktang paglalarawan nito ng "poot ng Panginoon" gaya ng ipinakita, halimbawa, sa Isaias 9:19 na nagsasabi, "Sa pamamagitan ng poot ng Panginoon. ng mga hukbo ay nagdidilim ang lupa, at ang mga tao ay magiging parang panggatong sa apoy."

Sa Kristiyanismo 

Ang Ascension of Isaiah, isang pseudepigraphical na tekstong Kristiyano na may petsa sa pagitan ng katapusan ng ika-1 siglo at simula ng ika-3, ay nagbibigay ng detalyadong kuwento tungkol kay Isaias na humarap sa isang masamang huwad na propeta at nagtatapos sa Si Isaias ay martired – wala sa mga ito ang pinatunayan sa orihinal na ulat ng Bibliya.

Gregory of Nyssa (c. 335–395) ay naniniwala na si Propeta Isaiah ay "mas ganap na nalalaman kaysa sa lahat ng iba pa ang misteryo ng relihiyon ng Ebanghelyo". Pinupuri din ni Jerome (c. 342–420) si Propeta Isaias, na nagsasabing, "Siya ay higit na isang Ebanghelista kaysa isang Propeta, dahil inilarawan niya ang lahat ng mga Misteryo ng Simbahan ni Kristo nang napakalinaw na ipagpalagay mong siya ay ay hindi nanghuhula tungkol sa hinaharap, ngunit sa halip ay bumubuo ng isang kasaysayan ng mga nakaraang kaganapan." Ang partikular na pansin ay ang songs of the Suffering Servant, na sinasabi ng mga Kristiyano ay isang direktang propetikong paghahayag ng kalikasan, layunin, at detalye ng kamatayan ni Jesu-Kristo.

Ang Aklat ni Isaias ay sinipi ng maraming beses ng mga manunulat ng Bagong Tipan. Sampu sa mga sanggunian na iyon ay tungkol sa Naghihirap na Lingkod, kung paano siya magdurusa at mamamatay upang iligtas ang marami sa kanilang mga kasalanan, ililibing sa libingan ng isang mayaman, at maging isang liwanag sa mga Hentil. Sinasabi ng Ebanghelyo ni Juan na si Isaias ay "nakita ang kaluwalhatian ni Jesus at nagsalita tungkol sa kanya."{ {non-primary source needed|date=Nobyembre 2015}}

Ipinagdiriwang ng Eastern Orthodox Church si Saint Isaiah the Prophet kasama si Saint Christopher noong Mayo 9. Nakalista rin si Isaias sa pahina ng mga santo para sa Mayo 9 sa Roman martyrology ng Roman Catholic Church.

Kilusang Banal sa mga Huling Araw
Sinipi ng Aklat ni Mormon si Jesucristo na nagsasabing "dakila ang mga salita ni Isaias", at lahat ng bagay na ipinropesiya ni Isaias ay natupad at matutupad. Ang Aklat ng Mormon at Doktrina at mga Tipan ay sumipi din kay Isaias nang higit sa alinmang propeta mula sa Lumang Tipan. Ang Aklat ng Mormon at Doktrina at mga Tipan ay sumipi din kay Isaias nang higit sa alinmang propeta mula sa Lumang Tipan. Bukod pa rito, itinuturing ng mga miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang pagtatatag ng simbahan ni Joseph Smith noong ika-19 na siglo bilang katuparan ng Isaias 11, ang pagsasalin ng ang Aklat ni Mormon upang maging katuparan ng Isaias 29, at ang pagtatayo ng mga templo ng mga Banal sa mga Huling Araw bilang katuparan ng Isaias 2:2.

Sa Islam
Si Isaias () ay hindi binanggit sa pangalan sa Quran o sa Hadith, ngunit madalas na lumilitaw bilang isang propeta sa Islamic na pinagmumulan, gaya ng Qisas Al-Anbiya at Tafsir. Tabari ( 310/923) ay nagbibigay ng karaniwang mga salaysay para sa mga tradisyong Islamiko patungkol kay Isaias. Siya ay binanggit pa at tinanggap bilang isang propeta ng iba pang mga iskolar ng Islam tulad nina Ibn Kathir, Al-Tha`labi at Kisa'i at gayundin ng mga modernong iskolar tulad ni Muhammad Asad at Abdullah Yusuf Ali. Ayon sa mga iskolar ng Muslim, si Isaias ay nagpropesiya ng pagdating ni Hesus at Muhammad, bagaman ang pagtukoy kay Muhammad ay pinagtatalunan ng ibang mga iskolar ng relihiyon. Ang salaysay ni Isaias sa literatura ng Islam ay maaaring hatiin sa tatlong seksyon. Ang una ay nagtatag kay Isaias bilang isang propeta ng Israel sa panahon ng paghahari ni Ezechias; ang ikalawa ay nagsasaad ng mga ginawa ni Isaias noong panahon ng pagkubkob sa Jerusalem ni Senacherib; at ang ikatlo ay nagbabala sa bansa sa darating na kapahamakan. 
Parallel ang Hebreo Bible, Ang tradisyon ng Islam ay nagsasaad na si Ezechias ay hari sa Jerusalem noong panahon ni Isaias. Narinig at sinunod ni Hezekias ang payo ni Isaias, ngunit hindi niya napigilan ang kaguluhan sa Israel. Pinaninindigan ng tradisyong ito na si Hezekias ay isang matuwid na tao at ang kaguluhan ay lumala pagkatapos niya. Pagkatapos ng kamatayan ng hari, sinabi ni Isaias sa mga tao na huwag pabayaan ang Diyos, at binalaan ang Israel na huminto sa patuloy na kasalanan at pagsuway nito. Pinaninindigan ng tradisyon ng Muslim na ang mga hindi matuwid ng Israel sa kanilang galit ay naghangad na patayin si Isaiah. Sa isang kamatayan na kahalintulad ng iniuugnay kay Isaiah sa Lives of the Prophets, Muslim exegesis ikinuwento na si Isaias ay pinatay ng mga Israelita sa pamamagitan ng paglagari sa dalawa.

Sa mga korte ni Al-Ma'mun, ang ikapitong Abbasid caliph, Ali al-Ridha, ang apo sa tuhod ni Muhammad at kilalang iskolar (Imam ) ng kanyang kapanahunan, ay tinanong ng Mataas na Hudyo Rabbi upang patunayan sa pamamagitan ng Torah na si Hesus at si Muhammad ay mga propeta. Sa kanyang ilang mga patunay, binanggit ng Imam ang Aklat ni Isaias, na nagsasaad na "Si Sha'ya (Isaiah), ang Propeta, ay nagsabi sa Torah tungkol sa kung ano ang sinasabi mo at ng iyong mga kasamahan: 'Nakakita ako ng dalawang mangangabayo kung saan (Siya) nagliwanag sa lupa. . Ang isa sa kanila ay nakasakay sa isang asno at ang isa ay nakasakay sa isang kamelyo. Sino ang nakasakay sa asno, at sino ang nakasakay sa kamelyo?'" Ang Rabbi ay hindi nakasagot nang may katiyakan. Sinabi pa ni Al-Ridha na "Kung tungkol sa nakasakay sa asno, siya ay si 'Isa (Jesus); at para sa nakasakay sa kamelyo, siya ay si Muhammad, pagpalain nawa siya ng Allah at ang kanyang pamilya. Itinatanggi mo ba iyon ito (ang pahayag) ay nasa Torah?" Ang Rabbi ay tumugon "Hindi, hindi ko ito itinatanggi."

Sa rabbinikong panitikan
Ang mga alusyon sa Hudyo panitikan ng mga rabbi kay Isaias ay naglalaman ng iba't ibang pagpapalawak, mga elaborasyon at mga hinuha na higit pa sa ipinakita sa mismong teksto ng Bibliya.

Pinagmulan at pagtawag 
Ayon sa sinaunang mga rabbi, si Isaias ay inapo ni Judah at Tamar, at ng kanyang ama Amoz ay kapatid ni Haring Amaziah.

Habang si Isaias, sabi ng Midrash, ay naglalakad pababa sa kanyang pag-aaral ay narinig niya God na nagsasabi, "Sino ang aking ipapadala?" Nang magkagayo'y sinabi ni Isaias, Narito ako; suguin mo ako. Pagkatapos ay sinabi ng Diyos sa kanya, "Ang aking mga anak ay mabagabag at sensitibo; kung handa kang insultuhin at bugbugin pa nila, maaari mong tanggapin ang Aking mensahe; kung hindi, mas mabuting talikuran mo ito." Tinanggap ni Isaias ang misyon, at siya ang pinakamapagpahinuhod, gayundin ang pinakamakabayan, sa mga propeta, na laging nagtatanggol sa Israel at humihingi ng kapatawaran para sa mga kasalanan nito. Nang sabihin ni Isaias, "Ako ay tumatahan sa gitna ng isang bayang maruming labi", siya ay pinagsabihan ng Diyos para sa pagsasalita sa gayong mga termino ng Kanyang mga tao.

Ang kanyang kamatayan
Isinalaysay sa Talmud na natagpuan ni Rabbi Simeon ben Azzai sa Jerusalem ang isang ulat kung saan isinulat na Haring Manases ang pumatay kay Isaias. Sinabi ni Haring Manases kay Isaias, "Sinabi ng iyong panginoon na si Moises, 'Walang taong makakakita sa Diyos at mabubuhay'; ngunit sinabi mo, 'Nakita ko ang Panginoon na nakaupo sa kanyang trono'"; at nagpatuloy sa pagtukoy ng iba pang mga kontradiksyon—tulad ng sa pagitan ng Deuteronomio at Isaiah 40; sa pagitan ng Exodus 33 and 2 Kings Naisip ni Isaiah: "Alam kong hindi niya tatanggapin ang aking mga paliwanag; bakit ko daragdagan ang kasalanan niya?" Pagkatapos ay binigkas niya ang tetragrammaton, nabuksan ang isang punong sedro, at nawala si Isaiah sa loob nito. Iniutos ni Haring Manases na lagari ang sedro, at nang ang lagari ay umabot sa kanyang bibig ay namatay si Isaias; kaya siya pinarusahan dahil sa sinabi niya, "Ako ay tumatahan sa gitna ng isang bayang maruming labi." 

Ang isang medyo naiibang bersyon ng alamat na ito ay ibinigay sa Herusalem Talmud. Ayon sa bersiyong iyon, si Isaias, na natatakot kay Haring Manases, ay nagtago sa isang punong sedro, ngunit ang kanyang presensya ay ipinagkanulo ng mga palawit ng kanyang damit, at si Haring Manases ay nagpaputol sa kalahati ng puno. Isang sipi ng Targum kay Isaiah na sinipi ni Jolowicz nagsasaad na nang tumakas si Isaias mula sa mga humahabol sa kanya at sumilong sa puno, at ang puno ay pinutol sa kalahati, ang dugo ng propeta ay bumulwak. Ang alamat ng pagiging martir ni Isaiah ay kumalat sa mga Arabo at sa mga Kristiyano bilang, halimbawa, Athanasius ang obispo ng Alexandria ( 318) ay sumulat, "Si Isaias ay pinaglagari".

Ayon sa rabinikong literatura, si Isaias ang lolo sa ina ni Manasses ng Juda.

Arkeolohiya
Noong Pebrero 2018, inanunsyo ng arkeologo Eilat Mazar na siya at ang kanyang koponan ay nakadiskubre ng isang maliit na seal impression na may nakasulat na "[pag-aari] ni Isaiah nvy" (maaaring muling itayo at basahin bilang "[pag-aari] ni Isaias na propeta") sa panahon ng Ophel paghuhukay, sa timog lamang ng Bundok ng Templo sa Herusalem. Ang maliit na bulla ay natagpuan "lamang 10 talampakan ang layo" mula sa kung saan ang isang buo na bulla na may nakasulat na "[pag-aari] ni Haring Hezekiah ng Judah" ay natuklasan noong 2015 ng parehong team. Bagaman ang pangalang "Isaias" sa Paleo-Hebrew na alpabeto ay hindi mapag-aalinlanganan, ang pinsala sa ibabang kaliwang bahagi ng selyo ay nagdudulot ng mga kahirapan sa pagkumpirma ng salitang "propeta" o isang pangalang "Navi", na nagdududa kung ito ba. ang selyo ay talagang kay propeta Isaias.

Mga nota

Mga sanggunian