Hayop sa kalawakan

Sa panimula, ang mga hayop na ipinadala sa kalawakan ay nagsisilbing mga pansubok lamang ng kakayahang pangkaligtasan o pagiging maging matagumpay ng paglipad sa kalawakan, bago isagawa at tangkain ang mga misyong pangkalawakan na mayroong lulan na mga tao. Sa paglaon, ang mga hayop ay ipinadala rin upang siyasatin ang sari-saring mga prosesong pambiyolohiya at ang mga epekto sa mga ito ng mikrograbidad at ng paglipad sa kalawakan. Anim na mga pambansang programang pangkalawakan ang sumakalawakan: na kinabibilangan ng mga programa isinakatuparan ng Unyong Sobyet, ng Estados Unidos, ng Pransiya, ng Tsina, ng Hapon, at ng Iran.

Kasaysayan
Ang mga hayop ay ginamit na sa mga panggagalugad na aeronotiko magmula pa noong 1783, nang magpadala ang magkapatid na Montgolfier ng isang tupa, isang bibi, at isang manok na nakasakay sa isang lobong pinapalipad ng mainit na hangin; na ang bibi ay nagsisilbing pangkontrol ng eksperimento. Ang limitadong dami ng nadakip na mga kwitis na V-2 ng Alemanya ay humantong sa paggamit ng Estados Unidos ng isang lobong pangmataas na altitud upang magdala ng mga langaw ng prutas, mga bubwit, mga hamster, mga kunehilyo (mga guinea-pig), mga pusa, mga palaka, mga isdang-ginto, at mga unggoy sa taas na umaabot magpahanggang sa . Ang mga lobong ito na napapalipad sa matataas na mga altitud magmula 1947 hanggang 1960 ay sumubok sa mga pagkakalantad sa radyasyon, mga pagtugong pangsikolohiya, pangsuporta ng buhay, at mga sistemang pambawi (mga recovery system). Naganap ang pagpapasakay ng tao sa pagpapalipad ng mga lobong pangmataas na mga altitud sa Estados Unidos sa loob ng kaparehong kapanahunan, na ang isa ay nagdadala rin ng mga langaw ng prutas.

Mga sanggunian

Mga hayop
Paglalakbay sa kalawakan