Bassano Romano

Ang Bassano Romano ay isang bayan at komuna (munisipalidad) sa burol ng Monti Sabatini sa lalawigan ng Viterbo, sa Lazio sa gitnang Italya. Sa mga pinagmulan nito noong mga 1000 bilang agrikultural na nayon ng Bassano di Sutri ang kinabukasan ng nayon ay itinatag noong 1160 ng mayamang may-ari ng lupa na si Enotrio Serco, na nagpasimula ng pagtatayo sa tuktok ng dalisdis ng isang pinatibay na tirahan na sa paglipas ng mga siglo ay naging isang tirahang pamprinsipe, may fresco mula sa sikat na artista. Noong 1482, itinalaga ni Papa Sixto IV ang Foedus Bassani sa Anguillara, mga Romanong patricio (patrizii di Roma). Ang paglago ng komuna ay nadoble pagkatapos ng 1565, nang ang signore ay itinalaga muli ni Papa Clemente VIII sa Giustiniani, ang mga mangangalakal na may pinagmulang Genovesa ay nanirahan sa Roma. Noong 1605 ang signore ay itinaas sa isang markesado: isang bahay pangangaso (casina di caccia) na tinatawag na "La Rocca", mga kamalig, isang tulay na bato (ang ponte delle Vaschie), at ang simbahan na inialay kay San Vincenzo ay itinayo lahat. Sa panahon ng paninirahan ng Giustiniani, ang mga artista ay inatasan na magsagawa ng mga fresco: sina Francesco Albani, Domenico Zampieri "Domenichino", at Antonio Tempesta ay kinakatawan lahat. Noong 1644, ginawa ng isang bula ni Papa Inocencio X ang nagbaling ng markes ng Bassano bilang isang prinsipe, at ang mga bisita ay ang kawan ng papa at mga marangal, kasama si James Stuart, na nagpapanggap sa mga trono ng Inglatera at Eskosya. Noong 1735, sa ilalim ng pagtangkilik ni Giustiniani, ang pabrika ng maiolica ni Bartolomeo Terchi ay inilipat dito mula sa Siena.

Mga tala