Likurang patinig

Likurang patinig () ang mga patinig na sinasalita sa pamamagitan ng pagpuwesto ng pinakamataas na bahagi ng dila sa likurang bahagi ng bibig nang hindi gumagawa ng pag-ipit kagaya ng sa mga katinig. Tinatawag din minsan ang mga likurang patinig bilang mga madidilim na patinig () dahil sa pagiging mas "madilim" nito (kung papakinggan) kesa sa mga harapang patinig. Sa wikang Tagalog,  (hal. ulo) at  (hal. suntok) ang mga likurang patinig.

Isang uri ng mga likurang patinig ang mga halos likurang patinig (). Walang wika sa mundo ang gumagawa ng isang malinaw na pagkakaiba sa pagitan ng mga likuran at halos likurang patinig.

Artikulasyon 
May dalawang kategorya ang mga likurang patinig ayon sa relatibong artikulasyon nito: nakaangat at nakaurong.

Nakaangat 
Nakaangat na patinig () ang mga patinig na nabubuo sa pamamagitan ng pagpuwesto ng dila paangat sa likurang bahagi ng bibig, patungo sa ngala-ngala o dorsum.

 ang mga pinaka-nakaangat na mga patinig. Medyo nakaangat din ang mga patinig na , , gayundin ang .

Nakaurong 
Nakaurong na patinig () ang mga patinig na na nabubuo sa pamamagitan ng pagpuwesto ng dila nang pahila sa likurang bahagi ng bibig, patungo sa ngala-ngala at lalamunan.

 ang mga pinaka-nakaurong na patinig: nakadikit na halos ang dila sa epiglotis at sa dingding ng lalamunan. Nakaurong din ang mga patinig na .

Tingnan din 
 Harapang patinig
 Sentrong patinig

Sanggunian 

Mga patinig
Ponolohiya
Ponetika