Ebanghelyo ng mga Ebionita

Ang Ebanghelyo ng mga Ebionita ang pangalang ibinigay ng mga skolar  sa isang ebanghelyo na maaaring ginamit ng isang sektang Hudyong Kristiyano na mga Ebionita.  Ang ebanghelyong ito ay sinipi sa Panarion ni Epiphanius ng Salamis na tanging sanggunian para sa ebanghelyong ito.  Maling tinukoy ito ni Epiphanius na isang ebanghelyong "Hebreo" na naniwalang ito ay isang pinaikli at binagong bersiyon ng Ebanghelyo ni Mateo.  Ang mga sipi ng ebanghelyong ito ay ipinasok sa isang polemiko ni Epiphanius upang ipakita ang mga pinaniniwalaan niyang salungatan sa mga paniniwala ng mga Ebionita. 

Ito ay pinaniniwalaang sinulat noong gitna ng ika-2 siglo CE  sa palibot ng rehiyong silangan ng Ilog Hordan. Ang mga natatanging katangian ng ebanghelyong ito ang kawalan ng birheng kapanganakan at henealohiya ni Hesus, isang kristolohiyang adopsiyonista  na si Hesus ay piniling maging anak ng Diyos sa panahon ng kanyang bautismo, ang pagbuwag ng mga handog na Hudyo ni Hesus at pagtataguyod ng behetaryanismo. 

Ito ay iba mula sa ibang mga ebanghelyong Hudyong Kristiyano na Ebanghelyo ng mga Nazareno at Ebanghelyo ng mga Hebreo.

Mga sanggunian 

Mga Ebanghelyo