Taeng-kulog

Ang taeng-kulog, taeng-bituin o tektite ay isang bagay na sinlaki ng graba na binubuo ng itim, luntian, kayumanggi, o kulay abong kristal na nabuo mula sa panlupang labi na inilabas nang bumagsak ang isang bulalakaw. Ang katawagang tektite ay binansagan ng heologo na mula sa Austria na si Franz Eduard Suess (1867–1941), anak ni Eduard Suess. Ang laki nito ay nasa milimetro hanggang sentimetro. Ang mga taeng-kulog na nasa laking milimetro ay tinatawag na microtektite.

Sa Pilipinas, kilala na ang taeng-kulog ng mga sinaunang Pilipino at ginagamit nila ito bilang ulo ng palaso o ibang kagamitan at simula noong Panahon ng Bakal, ginagamit din itong anting-anting o agimat. Karaniwang tinatawag na Philippinite (o Rizalite) ang mga taeng-kulog na nagtagpuan sa Pilipinas. Partikular na tinatawag na Bicolite ang mga taeng-kulog na natagpuan sa Rehiyon ng Bikol at mayoon din na taeng-kulog na tinatawag na Anda Tektite na natatagpuan naman sa Anda, Pangasinan.

Mga sanggunian

Mineral