Aokigahara

Ang Aokigahara (青木 ヶ 原?), na kilala rin bilang Sea of Trees (树海 Jukai?), ay isang 35-square-kilometro (14 sq mi) kagubatan na matatagpuan sa hilagang-kanlurang base ng Bundok Fuji sa Hapon. Ang kagubatan ay naglalaman ng isang bilang ng mga mabato, nagyeyelong caverns, na kung saan ay popular na destinasyon para sa mga turista. Dahil sa hangin nagba-block ng density ng mga puno at kawalan ng wildlife, ang gubat ay kilala para sa iba tahimik. Ang kagubatan ay may makasaysayang kaugnayan sa mga demonyo sa mitolohiyang Hapones at isang popular na lugar para sa pagpapatiwakal; 54 ang naisakatuparan ang gawa noong 2010, sa kabila ng maraming mga palatandaan, sa wikang Hapon at Ingles, ito ay para himukin ang mga tao na itigil ang kanilang mga ikinikilos.

Heograpiya
Ang kagubatan palapag binubuo ng pangunahing ng bulkang bato at mahirap na suutin sa mga tool ng kamay tulad ng mga pinili o shovels. Mayroon ding iba't-ibang mga hindi opisyal na mga trail na ginagamit semi-regular para sa taunang "paghahanap ng mga katawan" na nagawa sa pamamagitan ng lokal na mga boluntaryo. Sa mga nakaraang taon, ang mga hikers at turista na nagti-trekking sa Aokigahara ay sinimulan na gumamit ng plastic tape upang markahan ang kanilang mga dinaraanan upang maiwasan nilang maligaw. Kahit na ang mga opisyal ng subukang alisin ang tape oras at oras muli, nag-iiwan pa rin ang mga turista ng kalat halos sa buong kilometro kuwadradong kagubatan, lagpas sa itinalagang mga trail na humahantong sa mga atraksiyong panturista tulad ng Ice Cave at Wind Cave. Matapos ang unang kilometro sa Aokigahara patungo sa Mount Fuji, ang kagubatan ay may isang mas "malinis" na kondisyon, na may kaunti sa walang magkakalat at ilang mga halatang mga palatandaang presensiya ng sangkatauhan.

Mga bisita at mga pagpapatiwakal
Ang gubat ay isang popular na lugar para sa pagpapakamatay, nai-report ang pinaka-popular na sa Hapon at pangalawa sa mundo pagkatapos ng San Francisco tulay ng Golden Gate. Nag-iba ang mga istatistika, ngunit kung ano ay dokumentado ay na habang ang panahon na humahantong sa 1988,halos 100 na pagpapatiwakal ang naganap doon bawat taon.
Noong 2002, 78 katawan ang natagpuan sa loob ng gubat, na lalampas sa nakaraang tala ng 74 noong 1998. Noong 2003, ang rate ay umakyat sa 100, at sa mga nakaraang taon, ang mga lokal na pamahalaan ay tumigil sapag-publish ng mga numero upang i-downplay ang kaugnayan ng Aokigahara sa pagpapakamatay. Noong 2004, 108 mga tao ang kumitil ng kanilang sarili sa gubat. Sa 2010, 247 mga tao Tinangka pagpapakamatay sa kagubatan, 54 ng ilan sa kanila ay naisakatuparan. ang gawa. Sinasabing nadadagdagan ang mga pagpapatiwakal sa buwan ng Marso, sa dulo ng piskal na taon sa Japan. Noong 2011, ang bilang ng pinaka-popular na paraan ng pagpapakamatay sa kagubatan ay pagbi-bigti at drug overdoses. Ang mataas na rate ng pagpapakamatay ay humantong mga opisyal upang ilagay ang mga karatula sa gubat, sa Hapon at Ingles, na humihimok sa mga na pumunta doon upang magpakamatay ay upang humingi ng tulong at hindi kumitil ng kanilang sarili. Ang taunang paghahanap ng katawan, na binubuo ng isang maliit na hukbo ng mga pulis, mga boluntaryo, at katulong mamamahayag, nagsimula noong 1970. Ang lugar ay popular at iniugnay sa 1960 maikling nobela, "Tower ng ​​Waves" (波 の 塔?) ni Seichō Matsumoto, na nagtatapos sa dalawang magkasintahang gumawa ng pagpapakamatay sa gubat. Gayunpaman, ang kasaysayan ng pagpapakamatay sa Aokigahara ay ibinase sa araw ng publication ng nobela, at ang lugar kung saan ay mahaba ay nauugnay may kamatayan: ''ubasute maaaring na-ensayado doon noong ika-19 siglo, at kagubatan ang naiulat na  pinagmumultuhan ng mga Yūrei (galit na kaluluwa) ng mga namatay.

Heograpiya ng Hapon