Codex Sinaiticus

Ang  Codex Sinaiticus (Shelfmarks and references: London, British Library, Add MS 43725; Gregory-Aland nº א [Aleph] o 01, [Soden δ 2]), or "Sinai Bible" ang isa sa apat na dakilang uncial codices  na mga sulat kamay na kopya ng Bibliya sa Griyegong Koine at isa sa pinakamahalagang manuskrito kasama ng Codex Vaticanus sa pagtukoy ng pinakamalapit na teksto ng Bagong Tipan.

Amg codex na ito ay isang uring-tekstong Alejandriano na isinulat sa mga titik na uncial sa parchment na mula ika-4 siglo CE. Bago ito matuklasan, ang Codex Vaticanus ang pinakamahalagang manuskrito ng Bagong Tipan. Amg Codex Sinaiticus ay natuklasan ni Constantin von Tischendorf noong 1844. Ito ay  natagpuan sa  Saint Catherine's Monastery sa Sinai Peninsula at ang karamihan nito ay kasalukuyang nakalagak saBritish Library sa  London. 

Ang karamihan sa mga bahagi ng Lumang Tipan ay nawawala ngunit ito ay naglalaman ng buong Bagong Tipan kasama ng Sulat ni Barnabas at Pastol ni Hermas na itinuturing na kanon ng mga sinaunang Kristiyano.

Mga sanggunian

Mga manuskrito ng Bibliya
Bibliya