Lapastangang pananalita

Ang mura o lapastangang pananalita ay isang nakakasakit na gamit ng wika ayon sa pamantayan ng lipunan, na maari ding tawaging pagtutungayaw, pagsumpa, o masamang salita. Kaya, tinuturing minsan ang pagmumura bilang bastos, walang pakundangan, malaswa, o nakakasakit ayon sa kalinangan; sa ilang mga relihiyon, isa itong kasalanan. Maaring ipakita nito ang isang pagkasira ng loob ng iba o ng ibang bagay, o tinuturing bilang isang pagpapahayag ng malakas na damdamin tungo sa isang bagay. Maaring gamitin ang ilang mga salita bilang pampatindi.

Sa luma, mas literal na kahulugan, tumutukoy ang "pagmumura" sa kakulungan ng respeto sa mga bagay na tinuturing na sagrado, na nagpapahiwatig ng kahit anumang nagbibigay ng inspirasyon o karapat-dapat ng paggalang, pati rin ang pag-uugali na nagpapakita ng parehong hindi paggalang o nagdudulot ng pagdusta sa relihiyon

Mga uri

Sang-ayon kay Steven Pinker, may limang posibleng gamit ng pagmumura:
 Pagmumurang mapang-abuso, na nilayon na manakit, manakot o kaya'y magdulot ng pinsalang emosyonal at sikolohikal
 Pagmumurang katartiko, na ginagamit bilang tugon sa sakit o kasawian
 Pagmumurang dispemistiko, na ginagamit upang iparating ang negatibong iniisip ng tagapagsalita sa paksa at hinihimok ang nakikinig na ganoon din ang gawin
 Pagmumurang empatiko, na nilalayon na makuha ang karagdagang pansin sa bagay na tinuturing na may karapat-dapat na atensyon
 Pagmumurang idyomatiko, na ginagamit para sa walang partikular na layunin, subalit isa itong tanda na hindi pormal ang pag-uusap ng nagsasalita at nakikinig

Tingnan din
 Lapastangang pananalita sa Tagalog

Mga sanggunian

Mga mura