Pinatutula Ako

Ang Me Piden Versos o Pinatutula Ako ay isang tula na sinulat ni Jose Rizal.  Sinasaad ng tulang ito ang pagkasabik ni Rizal para sa kanyang tinubuang lupa, ang Pilipinas at gaano kapait ang paglisan niya mula dito.  Noong 1882, sinulat at binasa niya ang tulang ito sa Circulo Hispano-Filipino noong bisperas ng Bagong Taon sa Madrid.  Sinulat niya ito dahil hiniling siya na tumula.

Orihinal na tula sa wikang Kastila

 Piden que pulse la lira
 Ha tiempo callada y rota:
 Si ya no arranco una nota
 Ni mi musa ya me inspira!
 Balbuce fría y delira
 Si la tortura mi mente;
 Cuando ríe solo miente;
 Como miente su lamento:
 Y es que en mi triste aislamiento
 Mi alma ni goza ni siente.
 Hubo un tiempo ... y es verdad!
 Pero ya aquel tiempo huyó,
 En que vate me llamo
 La indulgencia a la amistad.
 Ahora de aquella edad
 El recuerdo apenas resta
 Como quedan de una fiesta
 Los misteriosos sonidos
 Que retienen los oídos
 Del bullicio de la orquesta.
 Soy planta apenas crecida
 Arrancada del Oriente,
 Donde es perfume el ambiente,
 Donde es un sueño la vida:
 Patria que jamás se olvida!
 Enseñáronme a cantar
 Las aves, con su trinar;
 Con su rumor, las cascadas;
 Y en sus playas dilatadas,
 Los murmullos de la mar.
 Mientras en la infancia mía
 Pude a su sol sonreír,
 Dentro de mi pecho hervir
 Volcán de fuego sentía;
 Vate fuí, porque quería
 Con mis versos, con mi aliento,
 Decir al rápido viento:
 Vuela; su fama pregona!
 Cántala de zona en zona;
 De la tierra al firmamento!
 La dejé! ... mis patrios lares.
 Arboldespojado y seco!
 Ya no repiten el eco
 De mis pasados cantares
 Yo crucé los vastos mares
 Ansiando cambiar de suerte,
 Y mi locura no advierte
 Que en vez del bien que buscaba,
 El mar conmigo surcaba
 El espectro de la muerte.
 Toda mis hermosa ilusión,
 Amor, entusiasmo, anhelo,
 Allá quedan bajo el cielo
 De tan florida región:
 No pidáis al corazón
 Cantos de amor, que esta yerto;
 Porque en medio del desierto
 Donde discurro sin calma,
 Siento que agoniza el alma
 Y mi númen está muerto.

Mga salin

Sa wikang Ingles

They Ask Me For Verses
Sinalin ni Nick Joaquin 

 I
 They bid me strike the lyre
 so long now mute and broken,
 but not a note can I waken
 nor will my muse inspire!
 She stammers coldly and babbles
 when tortured by my mind;
 she lies when she laughs and thrills
 as she lies in her lamentation,
 for in my sad isolation
 my soul nor frolics nor feels.
 II
 There was a time, 'tis true,
 but now that time has vanished
 when indulgent love or friendship
 called me a poet too.
 Now of that time there lingers
 hardly a memory,
 as from a celebration
 some mysterious refrain
 that haunts the ears will remain
 of the orchestra's actuation.
 III
 A scarce-grown plant I seem,
 uprooted from the Orient,
 where perfume is the atmosphere
 and where life is a dream.
 O land that is never forgotten!
 And these have taught me to sing:
 the birds with their melody,
 the cataracts with their force
 and, on the swollen shores,
 the murmuring of the sea.
 IV
 While in my childhood days
 I could smile upon her sunshine,
 I felt in my bosom, seething,
 a fierce volcano ablaze.
 A poet was I, for I wanted
 with my verses, with my breath,
 to say to the swift wind: "Fly
 and propagate her renown!
 Praise her from zone to zone,
 from the earth up to the sky!"
 V
 I left her! My native hearth,
 a tree despoiled and shriveled,
 no longer repeats the echo
 of my old songs of mirth.
 I sailed across the vast ocean,
 craving to change my fate,
 not noting, in my madness,
 that, instead of the weal I sought,
 the sea around me wrought
 the spectre of death and sadness.
 VI
 The dreams of younger hours,
 love, enthusiasm, desire,
 have been left there under the skies
 of that fair land of flowers.
 Oh, do not ask of my heart
 that languishes, songs of love!
 For, as without peace I tread
 this desert of no surprises,
 I feel that my soul agonizes
 and that my spirit is dead

Sa wikang Tagalog

Pinatutula Ako

 Iyong hinihiling, lira ay tugtugin
 bagaman sira na't laon nang naumid
 ayaw nang tumipa ang nagtampong bagting
 pati aking Musa ay nagtago narin.
 Malungkot na nota ang nasnaw na himig
 waring hinuhugot dusa at hinagpis
 at ang alingawngaw ay umaaliwiw
 sa sarili na ring puso at damdamin.
 kaya nga't sa gitna niring aking hapis
 yaring kalul'wa ko'y parang namamanhid.
 Nagkapanahon nga ... kaipala'y, tunay
 ang mga araw na matuling nagdaan
 nang ako sa akong Musa'y napamahal
 lagi na sa akin, ngiti'y nakalaan.
 Ngunit marami nang lumipas na araw
 sa aking damdamin alaala'y naiwan
 katulad ng saya at kaligayahan
 kapag dumaan na'y may hiwagang taglay
 na mga awiting animo'y lumulutang
 sa aking gunitang malabo, malamlam.
 Katulad ko'y binhing binunot na tanim
 sa nilagakan kong Silangang lupain
 pawang lahat-lahat ay kagiliw-giliw
 manirahan doo'y sayang walang maliw.
 Ang bayan kong ito, na lubhang marikit
 sa diwa't puso ko'y hindi mawawaglit
 ibong malalaya, nangagsisiawit
 mulang kabundukan, lagaslas ng tubig
 ang halik ng dagat sa buhangin mandin
 lahat ng ito'y, hindi magmamaliw.
 Nang ako'y musmos pa'y aking natutuhang
 masayang batiin ang sikat ng araw
 habang sa diwa ko'y waring naglalatang
 silakbo ng isang kumukulong bulkan.
 Laon nang makata, kaya't ako nama'y
 laging nagnanais na aking tawagan
 sa diwa at tula, hanging nagduruyan:
 "Ikalat mo lamang ang kanyang pangalan,
 angking kabantugan ay ipaghiyawan
 mataas, mababa'y, hayaang magpisan".

Mga sanggunian 

 Guerrero, Leon Ma., The First Filipino. Maynila: Guererro Publishing, 2003.
 Zaide, Gregorio F. and Zaide, Sonia M., Jose Rizal: Life, Works and Writings of a Genius, Writer, Scientist and National Hero. Lungsod Quezon: All-Nations Publishing Co., Inc., 1999.
 Romero, Ma. Corona S., Rizal and Philippine Nationalism. Maynila: Neotek Publishing, 2009.
 Romero, Ma. Corona S., Rizal and Development of National Consciousness. Maynila: Neotek Publishing, 2009.
 Lopez, J. A., Rizal Life, Works, and Writings of the Greatest Malayan: A Factual and Critical Approach with Medical Notes of Rizal, Lungsod Quezon: Hisgophil Publishing House, Inc., 2010.

Mga tula