Lalawigan ng Loei

Ang Loei (Thai: เลย, ), ay isa sa mga lalawigan na mas kakaunti ang populasyon (changwat) ng Taylandiya. Ito ay matatagpuan sa rehiyon ng Isan sa itaas na hilagang-silangan ng Taylandiya. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa silangan pakanan) Nong Khai, Udon Thani, Nong Bua Lamphu, Khon Kaen, Phetchabun, at Phitsanulok. Sa hilaga ito ay nasa hangganan ng mga lalawigan ng Xaignabouli at Vientiane ng Laos.

, ang panlalawigang gobernador ay si Chaiwat Chuenkosum. 225.6 milyong baht ang inilaan sa lalawigan sa FY2019 ng Taylandiya.

Heograpiya 

Mabundok ang lalawigan. Ang luklukan ng pamahalaang panlalawigan, ang Loei, ay nasa isang mayamang bana na napapalibutan ng mga bundok na ang mga taluktok ay natatakpan ng fog at masaganang iba't ibang flora. Ang pinakakilalang mga bundok sa lalawigan ay ang Phu Kradueng, Phu Luang, at Phu Ruea. Ang Ilog Loei, na dumadaloy sa lalawigan, ay isang tributaryo ng Mekong, na bahagi ng hilagang hangganan ng lalawigan kasama ang kalapit na Laos. Ang Phu Thap Buek, ang pinakamataas na bundok ng Kabundukang Phetchabun, ay nasa lalawigan. Ang bundok Phu Kradueng ay nasa Pambansang Liwasan ng Phu Kradueng (อุทยานแห่งชาติภูกระดึง). Ang kanlurang bahagi ng lalawigan ay umaabot sa katimugang dulo ng Kabundukang Luang Prabang ng Kabundukang Thai. Ang kabuuang kagubatan ay  o 32.2 porsiyento ng lalawigan.

Kasaysayan 
Ipinapalagay na ang Loei ay itinatag ng mga tao mula sa Chiang Saen, ang kabisera ng Lan Na. Itinatag ni Khun Pha Muang ang nayon ng Dan-kwa, at itinatag ng Bang Klang Hao ang Dan Sai. Nang maglaon, ang tagtuyot at sakit ay humantong sa paglipat ng mga taganayon sa lugar ng kasalukuyang Loei.

Noong 1907, nilikha ni Haring Chulalongkorn (Rama V) ang lalawigan ng Loei. Ang Kultural na Sentro ng Loei (ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเลย) ay nagpapakita ng kasaysayan, relihiyon, at tradisyon ng Loei.

Mga simbolo 
Ang selyo ng lalawigan ay nagpapakita ng stupa sa Phra That Si Song Rak, na itinayo noong 1560 ni Haring Maha Chakrapat ng Kahariang Ayutthaya at Haring Saysettha ng Lan Xang bilang simbolo ng pagkakaibigan sa pagitan ng dalawang kaharian. Ang puno ng probinsya ay ang Khasi pine (Pinus kesiya).

Ang panlalawigang bansag ay "Lungsod ng dagat ng kabundukan, pinakamalamig na lugar sa Siam, na may magagandang bulaklak ng tatlong panahon."

Ekonomiya 
Ang agrikultura ang nagtutulak sa ekonomiya ni Loei. Ang Macadamia na mani, passion fruit, at Arabica na kape ay itinatanim sa kabundukan; saging, linga, at goma sa kapatagan. Ang Loei ay isang ekoturismong desitnasyon dahil sa natural na kapaligiran nito at amalgam ng hilagang at hilagang-silangan na kultura.

Ang Distrito ng Wang Saphung ay ang lugar ng isang malaking open pit na minahan ng ginto na gumagamit ng maraming lokal. Ang lokalidad ay naging lugar ng matagal nang hindi pagkakaunawaan pati na rin ang pisikal na salungatan sa pagitan ng mga taganayon ng Ban Na Nong Bong at ng mga paligid nito at Tungkum Limited, isang subsidiyaryo ng Tongkah Harbour PCL. Ang operasyon ng pagmimina ng ginto ni Tungkum ay inakusahan sa mga korte ng pagkasira ng kapaligiran.

Mga pagkakahating pampangasiwaan

Pamahalaang panlalawigan 
Ang lalawigan ay nahahati sa 14 na distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 89 na mga subdistrito (tambon) at 839 na mga nayon (muban).

Mga sanggunian 

Mga lalawigan ng Thailand
Gumagamit ang CS1 ng sulat sa wikang Thai (th)
Pages using infobox settlement with possible motto list