Matusalem

Matusalem () ( Məṯūšélaḥ, sa pausa  Məṯūšālaḥ, Ang kanyang kamatayan ay magpapadala" o "Tao ng javelin" o "Kamatayan ng Espada";  Mathousalas) ay isang biblical patriarch at isang figure sa Judaism, Kristiyanismo, at Islam. Siya ang may pinakamahabang buhay sa lahat ng ibinigay sa Bibliya, na namatay sa edad na 969. Ayon sa Aklat ng Genesis, si Methuselah ay anak ni Enoch, ang ama ni Lamech, at ang lolo ni Noah. Sa ibang bahagi ng Bibliya, si Methuselah ay binanggit sa genealogies sa 1 Cronica at sa Ebanghelyo ni Lucas.

Ang kanyang buhay ay inilarawan nang mas detalyado sa extra-biblical na mga relihiyosong teksto tulad ng Aklat ni Enoch, Slavonic Enoch, at ang Aklat ni Moises. Ang mga komentarista ng Bibliya ay nag-alok ng iba't ibang paliwanag kung bakit inilarawan siya ng Aklat ng Genesis bilang namatay sa gayong katandaan; ang ilan ay naniniwala na ang edad ni Methuselah ay resulta ng isang maling pagsasalin, habang ang iba ay naniniwala na ang kanyang edad ay ginamit upang magbigay ng impresyon na ang bahagi ng Genesis ay naganap sa isang napakalayo na nakaraan. Ang pangalan ni Methuselah ay naging kasingkahulugan ng mahabang buhay.

Sa Bibliya
Si Matusalem ay isang biblical patriarch binanggit sa Genesis 5:21–27, bilang bahagi ng genealogy na nag-uugnay kay Adan kay Noah. Ang sumusunod ay kinuha mula sa New Revised Standard Version ng Bible:

Ayon sa Bibliya, namatay si Matusalem noong taon ng baha Isang beses binanggit si Methuselah sa Bibliyang Hebreo sa labas ng Genesis, sa  binanggit siya sa talaangkanan ni Saul. Si Matusalem ay binanggit nang isang beses sa Bagong Tipan, nang ang Ebanghelyo ni Lucas ay nagtunton ng angkan ni Jesus pabalik kay Adan sa Lucas 3.

Sa ibang mga relihiyosong teksto 
 Ang apocryphal Aklat ni Enoc ay nag-aangkin na mga paghahayag ni Enoc, na isinulat niya at ipinagkatiwala na pangalagaan para sa mga susunod na henerasyon ng kanyang anak na si Methuselah. Sa aklat na ito, ikinuwento ni Enoc ang dalawang pangitain na mayroon siya kay Methuselah. Ang una ay tungkol sa sinalaysay ng baha ng Genesis, at ang pangalawa ay nagsalaysay ng kasaysayan ng mundo mula kay Adan hanggang sa Huling Paghuhukom. Sa huling pangitain, ang mga tao ay kinakatawan bilang mga hayop - ang matuwid ay mga puting baka at tupa, ang mga makasalanan at mga kaaway ng Israel ay mga itim na baka at mababangis na hayop. Kasunod ng pagkamatay ng kanyang ama sa Aklat ni Enoc, si Methuselah ay itinalaga ng Diyos bilang isang pari, habang ang apo ni Methuselah, ang kapatid ni Noe na si Nir, ay itinalaga ng Diyos bilang kanyang kahalili. Sa Slavonic Enoch, si Methuselah ay humingi ng basbas sa kanyang ama, at binigyan ng mga tagubilin kung paano mamuhay nang matuwid. Matapos umakyat sa langit ang kanilang ama, si Matusalem at ang kanyang mga kapatid ay nagtayo ng isang altar at gumawa ng "isang dakilang kapistahan, na nagpupuri sa Diyos na nagbigay ng gayong tanda sa pamamagitan ni Enoc, na nakasumpong ng lingap sa Kanya."

Ipinakikita ng Aklat ng mga Jubileo ang sarili bilang "ang kasaysayan ng paghahati ng mga araw ng Kautusan, ng mga pangyayari sa mga taon, mga taon-linggo, at mga jubileo ng daigdig" at inaangkin na isang paghahayag ng Ang Diyos kay Moises, na ibinigay sa pamamagitan ng Anghel ng Presensya bilang karagdagan sa nakasulat na Batas na natanggap ni Moises sa Bundok Sinai; at, habang ang nakasulat na Batas ay ipapamahagi sa lahat, ito ay isang lihim na tradisyon na ipinagkatiwala lamang sa mga banal ng bawat henerasyon, kina Enoc, Methuselah, Noe, at Sem, pagkatapos ay kay Abraham , Isaac, Jacob, at Levi, at sa wakas sa mga saserdote at mga eskriba ng mga huling panahon.
Rabinikong literatura ay nagsasabi na noong si Noe ay 480 taong gulang ang lahat ng matuwid na tao ay patay, maliban kay Methuselah at sa kanyang sarili. Sa utos ng Diyos pareho silang nagpahayag na 120 taon ang ibibigay sa mga tao para sa pagsisisi; kung sa panahong iyon ay hindi nila inayos ang kanilang masasamang lakad, ang lupa ay mawawasak.

Mga sanggunian