Strix (mitolohiya)

Ang strix (pangmaramihang striges o strixes), sa mitolohiya ng klasikong sinaunang panahon, ay isang ibon ng masamang palatandaan, ang produkto ng metamorphosis, na kumakain ng laman at dugo ng tao. Tinukoy din nito ang mga mangkukulam at mga kaugnay na masasamang tao.

Paglalarawan

Pisikal na hitsura 
Ang strix ay inilarawan bilang isang malaking ulo na ibon na may mga mata na nalilikot, mapangahas na tuka, kulay-abo na puting pakpak, at mga hook na kuko sa Fasti ni Ovid.  Ito ang tanging masusing paglalarawan ng strix sa Klasikong panitikan.  Sa ibang lugar, inilarawan ito bilang madilim na kulay.

Pag-uugali 
Ang strix (  ) ay isang nilalang na umiiyak sa gabi na nakaposisyon ang mga paa nito pataas at ulo sa ibaba, ayon sa isang pre-300 BK Griyegong mito ng pinagmulan. Ito ay malamang na sinadya upang maging (at isinalin bilang) isang kuwago,  ngunit lubos na nagpapahiwatig ng isang paniki na nakabitin nang nakabaligtad.

Ang strix sa kalaunang alamat ay isang ibon na pumulandit ng gatas sa mga labi ng (tao) na mga sanggol. Ibinasura ito ni Pliny sa kanyang Natural History bilang kalokohan at sinabing imposibleng matukoy kung anong ibon ang ibig sabihin nito. Ang parehong ugali, kung saan ang strix ay naggagatas ng mabahong gatas sa mga labi ng isang sanggol ay binanggit ni Titinius, na nagsabing ang paglalagay ng bawang sa sanggol ay ang iniresetang anting-anting upang maiwasan ito.

Sa kaso ng mga striges ni Ovid, nagbanta silang gagawa sila ng higit na pinsala kaysa roon. Sinasabing inilabas nila ang isang sanggol at pinapakain ang dugo nito. Pinahihintulutan ng Ovid ang mga posibilidad ng mga striges bilang mga ibon ng kalikasan, o mga produkto ng mahika, o pagbabago ng mga mangkukulam gamit ang mga mahiwagang incantation.

Mga modernong mga terminong hango 
Ang salitang Latin na striga sa parehong pangalan at kahulugan gaya ng tinukoy ng mga Medyebal na leksikograpo ay ginagamit sa buong sentral at silangang Europa.

Mga sanggunian