Guillermo II ng Alemanya

Si Guillermo II (; ) (Enero 27, 1859 – Hunyo 4, 1941) ay ang huling Emperador ng Alemanya at Hari ng Prusya (), na pinamahalaan ang parehong Imperyong Aleman at ang Kaharian ng Prusya mula Hunyo 15, 1888 hanggang Nobyembre 9, 1918. Sa kabila ng pagpapalakas sa posisyon ng Imperyong Aleman bilang isang dakilang kapangyarihan sa pamamagitan ng pagbuo ng isang makapangyarihang hukbong-dagat, ang kanyang walang taktika na pampublikong pahayag at mali-maliang patakarang panlabas ay lubos na nagalit sa internasyonal na komunidad at itinuturing ng marami na isa sa mga pinagbabatayan ng Unang Digmaang Pandaigdig. Noong digmaang Aleman, bumagsak ang pagsisikap matapos ang isang serye ng matitinding pagkatalo sa Kanluraning Depensa noong 1918, napilitan siyang magbitiw, sa gayo'y minarkahan ang pagtatapos ng Imperyong Aleman at ang 300-taong paghahari ng Tahanan ng Hohenzollern sa Prusya at 500-taong paghahari sa Brandenburg.

Ipinanganak sa panahon ng paghahari ng kanyang nakatatandang tito na si Frederick William IV ng Prusya, si Wilhelm ay anak ni Prinsipe Frederick William at Victoria, Prinsesa Royal. Sa pamamagitan ng kanyang ina, siya ang panganay na apo ni Reyna Victoria ng Reyno Unido. Noong Marso 1888, si Frederick William ay umakyat sa mga trono ng Aleman at Prusyano bilang Federico III. Namatay si Frederick pagkaraan lamang ng 99 na araw, at pinalitan siya ng kanyang anak bilang Wilhelm II.

Noong Marso 1890, inalis ni Wilhelm si Kansilyer Otto von Bismarck at kinuha ang direktang kontrol sa mga patakaran ng kanyang bansa, na nagsimula sa isang mapanlinlang na "Bagong Kurso" upang patibayin ang katayuan ng Alemanya bilang isang nangungunang kapangyarihan sa mundo. Sa kabuuan ng kanyang paghahari, ang kolonyal na imperyo ng Aleman ay nakakuha ng mga bagong teritoryo sa Tsina at Pasipiko (tulad ng Jiaozhou Bay, mga Hilagang Isla ng Mariana, at mga Islang Caroline) at naging pinakamalaking tagagawa sa Europa. Gayunpaman, madalas na pinahina ni Wilhelm ang gayong pag-unlad sa pamamagitan ng paggawa ng walang taktika at pagbabanta na mga pahayag sa ibang mga bansa nang hindi muna kumunsulta sa kanyang mga ministro. Gayundin, malaki ang ginawa ng kanyang rehimen upang ihiwalay ang sarili mula sa iba pang malalaking kapangyarihan sa pamamagitan ng pagpapasimula ng isang malawakang pagtatayo ng hukbong-dagat, pakikipaglaban sa kontrol ng mga Pranses sa Morocco, at pagtatayo ng isang riles sa Baghdad na humamon sa kapangyarihan ng Britanya sa Golpong Persyano. Pagsapit ng ikalawang dekada ng ika-20 siglo, ang Alemya ay makakaasa lamang sa mga mahihinang bansa tulad ng Austria-Hungary at ang bumababang Imperyong Ottoman bilang mga kaalyado.

Ang paghahari ni Wilhelm ay nagtapos sa garantiya ng Alemanya ng suportang militar sa Austria-Hungary noong panahon ng krisis ng Hulyo 1914, isa sa mga kagyat na dahilan ng Unang Digmaang Pandaigdig. Isang maluwag na pinuno sa panahon ng digmaan, iniwan ni Wilhelm ang halos lahat ng paggawa ng desisyon tungkol sa estratehiya at organisasyon ng pagsisikap sa digmaan sa Great General Staff ng Alemanyang sandatahan. Pagsapit ng Agosto 1916, ang malawak na delegasyon ng kapangyarihan na ito ay nagbunga ng de facto na diktadurang militar na nangibabaw sa pambansang patakaran para sa natitirang labanan. Sa kabila ng umuusbong na tagumpay laban sa Russia at nakakuha ng makabuluhang mga tagumpay sa teritoryo sa Silangang Europa, napilitang talikuran ng Alemanya ang lahat ng mga pananakop nito pagkatapos ng isang tiyak na pagkatalo sa Western Front noong taglagas ng 1918. Nawalan ng suporta ng militar ng kanyang bansa at ng marami sa kanyang mga sakop, si Wilhelm ay napilitang magbitiw noong Rebolusyong Aleman noong 1918–1919. Ang rebolusyon ay nagpalit ng Alemanya mula sa isang monarkiya sa isang hindi matatag na demokratikong estado na kilala bilang Republika ng Weimar. Si Wilhelm ay tumakas upang ipatapon sa Netherlands, kung saan siya ay nanatili sa panahon ng pananakop nito ng Alemanyang Nazi noong 1940. Namatay siya doon noong 1941.

Talambuhay

Si Wilhelm ay isinilang sa Berlin noong 27 Enero 1859—sa Crown Prince's Palace—kay Victoria, Prinsesa Royal "Vicky", ang panganay na anak na babae ni Reyna Victoria ng Gran Britanya, at Prince Frederick William ng Prusya ("Fritz" - ang hinaharap na Frederick III). Sa panahon ng kanyang kapanganakan, ang kanyang nakatatandang tito, si Frederick William IV, ay hari ng Prusya. Si Frederick William IV ay naiwang permanenteng inutil dahil sa sunud-sunod na mga stroke, at ang kanyang nakababatang kapatid na si Wilhelm I ay kumikilos bilang regent. Si Wilhelm ang pinakamatanda sa 42 na apo ng kanyang maternal grandparents (Reyna Victoria at Prinsipe Alberto), ngunit higit sa lahat, siya ang unang anak ng kinoronahang prinsipe ng Prusya. Sa pagkamatay ni Frederick William IV noong Enero 1861, ang lolo ni Wilhelm sa ama (ang nakatatandang Wilhelm) ay naging hari, at ang dalawang taong gulang na si Wilhelm ay naging pangalawa sa linya ng paghalili sa Prusya. Pagkatapos ng 1871, naging pangalawa rin si Wilhelm sa linya ng bagong likhang Imperyong Aleman, na, ayon sa konstitusyon ng Imperyong Aleman, ay pinamumunuan ng haring Prusyano. Sa oras ng kanyang kapanganakan, siya ay pang-anim din sa linya ng paghalili sa trono ng Britanya, pagkatapos ng kanyang mga tiyuhin sa ina at kanyang ina.

Paghihirap sa pagpapanganak
Ilang sandali bago ang hatinggabi noong 26 Enero 1859, ang ina ni Wilhelm ay nakaranas ng pananakit ng panganganak, na sinundan ng kanyang pagkabasag ng tubig , pagkatapos ay ipinatawag si Dr. August Wegner, ang personal na manggagamot ng pamilya. Sa pagsusuri kay Victoria, napagtanto ni Wegner na ang sanggol ay nasa pigi na posisyon; Pagkatapos ay ipinatawag ang gynecologist na si Eduard Arnold Martin , pagdating sa palasyo ng 10 ng umaga noong Enero 27. Pagkatapos magbigay ng ipecac at magreseta ng banayad na dosis ng chloroform , na pinangangasiwaan ng personal na manggagamot ni Victoria na si Sir James Clark, pinayuhan ni Martin si Fritz na nanganganib ang buhay ng hindi pa isinisilang na bata. Dahil hindi naibsan ng banayad na kawalan ng pakiramdam ang kanyang matinding sakit sa panganganak, na nagresulta sa kanyang "kakila-kilabot na mga hiyawan at pag-iyak", sa wakas ay nagbigay ng buong kawalan ng pakiramdam si Clark. Sa pagmamasid sa kanyang mga contraction na hindi sapat ang lakas, pinainom ni Martin ang isang dosis ng ergot extract, at noong 2:45 ng hapon ay nakita niya ang puwitan ng sanggol na lumalabas mula sa birth canal, ngunit napansin na ang pulso sa pusod ay mahina at pasulput-sulpot. Sa kabila ng mapanganib na senyales na ito, nag-utos si Martin ng karagdagang mabigat na dosis ng chloroform upang mas mahusay niyang mamanipula ang sanggol. Sa pagmamasid sa mga binti ng sanggol na itataas pataas at ang kanyang kaliwang braso ay itinaas din pataas at sa likod ng kanyang ulo, "maingat na inalis ni Martin ang mga binti ng Prinsipe". Dahil sa "kitid ng birth canal", pilit niyang hinila ang kaliwang braso pababa, napunit ang brachial plexus , pagkatapos ay ipinagpatuloy ang paghawak sa kaliwang braso upang paikutin ang katawan ng sanggol at palayain ang kanang braso, na malamang na magpapalala ng pinsala. Matapos makumpleto ang panganganak, at sa kabila ng pag-alam na ang bagong panganak na prinsipe ay hipoksiko, ibinaling ni Martin ang kanyang atensyon sa walang malay na si Victoria. Nang mapansin pagkatapos ng ilang minuto na nanatiling tahimik ang bagong panganak, si Martin at ang midwife na si Fräulein Stahl ay nagsikap na buhayin ang prinsipe; sa wakas, sa kabila ng hindi pagsang-ayon ng mga naroroon, pinalo ni Stahl ang bagong panganak hanggang sa "isang mahinang sigaw ang tumakas sa kanyang maputlang labi".

Napagpasyahan ng mga modernong medikal na pagtatasa ang hipoksikong estado ni Wilhelm sa kapanganakan, dahil sa panganganak at ang mabigat na dosis ng chloroform, na nag-iwan sa kanya ng minimal hanggang sa banayad na pinsala sa utak, na ipinakita mismo sa kanyang kasunod na hyperactive at mali-maliang pag-uugali, limitadong tagal ng atensyon at may kapansanan sa panlipunang kakayahan. Ang pinsala sa brachial plexus ay nagresulta sa Erb's palsy, na nag-iwan kay Wilhelm na may lantang kaliwang braso na halos anim na pulgada (15 sentimetro) na mas maikli kaysa sa kanyang kanan. Siya tried sa ilang tagumpay upang itago ito; maraming mga larawan ang nagpapakita sa kanya na may hawak na isang pares ng puting guwantes sa kanyang kaliwang kamay upang gawing mas mahaba ang braso. Sa iba, hinahawakan niya ang kanyang kaliwang kamay gamit ang kanyang kanan, ang kanyang may kapansanan na braso ay nakahawak sa hilt ng isang espada, o may hawak na tungkod upang magbigay ng ilusyon ng isang kapaki-pakinabang na paa na naka-pose sa isang marangal na anggulo. Iminungkahi ng mga mananalaysay na ang kapansanang ito ay nakaapekto sa kanyang emosyonal na pag-unlad.

Mga sanggunian 

Emperador ng Alemanya