ที่ยืนนิรภัย

ที่ยืนนิรภัย () คือมาตรการออกแบบสนามฟุตบอลเพื่อให้ผู้ชมสามารถยืนได้อย่างปลอดภัยระหว่างชมการแข่งขัน ในสหราชอาณาจักรมีเหตุการณ์ร้ายแรงหลายครั้งซึ่งนำไปสู่การออกกฎหมายที่กำหนดให้ทุกสโมสรต้องปรับปรุงสนามฟุตบอลมีผู้ชมทุกคนมีที่นั่ง (all-seater stadium) ในช่วงทศวรรษที่ 1990 การนำที่ยืนนิรภัยมาใช้ในทางปฏิบัติเริ่มขึ้นในยุโรปแผ่นดินใหญ่ โดยมีเยอรมนีเป็นผู้ริเริ่ม

เบื้องหลัง 
สนามฟุตบอลแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักรมีระเบียงที่ปลายทั้งสองของสนามและมักจะอยู่ชั้นล่างของอัฒจันทร์แต่ละด้าน กองเชียร์ส่วนใหญ่มักจะยืนดูฟุตบอล ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ค่าเฉลี่ยในความจุผู้ยืนอยู่ที่ประมาณ 2 เท่าของจำนวนที่นั่ง ผู้บริหารทีมฟุตบอลบางคนมองว่าการรื้อถอนเฉลียงเป็นวิธีแก้ปัญหาพวกฮูลิแกน (hooligan) ที่เกิดขึ้นในสังคมอังกฤษช่วงทศวรรษที่ 1970 สนามไฮฟีลด์โรดในคอเวนทรีซิตีกลายเป็นสนามฟุตบอลแบบผู้ชมทุกคนมีที่นั่งแห่งแรกของอังกฤษใน ค.ศ. 1981 ภายใต้การนำของจิมมี่ ฮิลล์ อย่างไรก็ตาม การทดลองติดตั้งที่นั่งนี้ล้มเหลวในการป้องกันความวุ่นวายและการเพิ่มผู้เข้าชม และอีก 2 ปีต่อมาที่นั่งก็ถูกถอดออกจากสนาม

ในวันเสาร์ที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1989 กองเชียร์ลิเวอร์พูลเบียดเสียดกันที่ระเบียง เลปปิงเลน ของสนามกีฬาฮิลส์โบโร ระหว่างการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ ระหว่างลิเวอร์พูลกับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ส่งผลให้กองเชียร์ลิเวอร์พูลเสียชีวิต 97 ราย

อ้างอิง 

สนามกีฬา
คำศัพท์ฟุตบอล