คินสึกิ

, หรือ , คือศิลปะญี่ปุ่นที่ว่าด้วยเรื่องการซ่อมเครื่องปั้นดินเผาด้วยยางรักและผงทอง ผงเงิน หรือผงแพลตินัม วิธีการคล้ายกับการทำมากิเอะ  ในเชิงปรัชญา การแสดงให้เห็นถึงร่องรอยความเสียหายและการซ่อมแซมเป็นสิ่งบ่งชี้ถึงประวัติศาสตร์วัตถุชิ้นนั้น ๆ แทนที่จะเป็นสิ่งที่ต้องถูกปกปิดเอาไว้

ประวัติ
เทคนิคการใช้ยางรักมาซ่อมแซมส่วนที่แตกหักเสียหายของเครื่องปั้นดินเผาพบได้ตั้งแต่สมัยโจมงจากหลักฐานเครื่องปั้นดินเผาโจมงที่หลงเหลืออยู่ ในสมัยมุโรมาจิ (1336 - 1573) คุณค่าทางศิลปะของคินสึกิได้รับการยอมรับ จากการแพร่กระจายของงานศิลปะที่ใช้ยางรักในการรังสรรค์เช่น มากิเอะ และในพิธีการชงชาที่ให้การยอมรับวัตถุที่ถูกซ่อมแซมในแบบที่มันเป็น มีอีกทฤษฎีหนึ่งที่ว่ากันว่า คินสึกิ ถือกำเนิดในสมัยโชกุน อาชิคางะ โยชิมาสะ ช่วงศตวรรษที่ 15 ที่ได้ส่งถ้วยชามที่แตกแล้วไปซ่อมที่ประเทศจีน จากนั้นจีนก็ส่งถ้วยชามที่ซ่อมด้วยการใช้ลวดเย็บแปะมาตามรอยแตกกลับมายังญี่ปุ่นซึ่งดูน่าเกลียดกว่าเดิม ทำให้ช่างฝีมือญี่ปุ่นต้องนำกลับมาซ่อมใหม่ให้สวยงามขึ้นด้วยเทคนิคคินสึงิ

วัสดุและวิธีการทำ
วัสดุสำหรับงานคินสึกิประกอบด้วยวัสดุหลัก ๆ ดังนี้
ยางรัก - วัสดุสำคัญในหลายขั้นตอนการทำคินสึกิ ประกอบไปด้วยชนิดย่อย 2 ชนิดคือ
ยางรักดิบ - ใช้สำหรับชั้นตอนการเชื่อมและการอุด
ยางรักสี - ใช้สำหรับขั้นตอนการรองพื้น ประกอบไปด้วยยางรักสีดำ และยางรักสีแดง 
แป้งสาลี - ใช้สำหรับผสมกับยางรักให้เป็นกาวประสานเรียกว่า มุกิอุรุชิ  ()
ขี้เลื่อย - ใช้สำหรับผสมกับยางรักใช้เป็นวัสดุอุดช่องว่างเรียกว่า โคะคุโซะ () 
วัสดุอุด - ใช้สำหรับผสมกับยางรักใช้เป็นวัสดุอุดพื้นผิวเรียกว่า ซะบิอุรุชิ ( มี 2 ชนิดที่นิยมใช้คือ จิโนะโกะ ( และ โทะโนะโกะ (
 ผงโลหะมีค่า - ใช้หรับหรับการประดับในขั้นตอนสุดท้ายเช่น ผงทอง ผงเงิน ผงแพลตินัม
ขั้นตอนการทำคินสึกิมักประกอบไปด้วย 5 ขั้นตอนดังนี้
 การเชื่อมชิ้นส่วน - เนื่องจากยางรักยังไม่ได้แห้งและมีแรงยึดเกาะพื้นผิวทันทีหลังจากที่ทา จึงต้องอาศัยการผสมกับแป้งสาลีเพื่อช่วยเพิ่มการยึดเกาะ สิ่งสำคัญในขั้นตอนแรกคือรอยแตกที่จะทำการเชื่อมต้องสะอาดและแห้ง
 การอุดช่องว่าง - บางครั้งอาจมีชิ้นส่วนที่บิ่นหักออกไป เกิดเป็นช่องว่างแม้จะเชื่อมชิ้นส่วนทั้งหมดดีแล้ว จำเป็นต้องอุดช่องว่างด้วยยางรักผสมกับขี้เลื่อย
 การอุดพื้นผิว - ในการเชื่อมหรือการอุดช่องว่างเมื่อแห้งดีแล้วพื้นผิวที่ได้มักจะมีความไม่เรียบเนียบ สม่ำเสมอ จำเป็นต้องปรับพื้นผิวให้เรียบก่อนด้วย ซะบิอุรุชิ ซึ่งใช้หลักการเดียวกับการโป๊วพื้นผิวก่อนการทำสี 
 การรองพื้น - เป็นการรองพื้นผิวด้วยยางรักก่อนที่จะทำการประดับต่อไปด้วยผงโลหะมีค่าต่าง ๆ โดยที่นิยมจะรองพื้นด้วยยางรักสีแดงสำหรับการประดับด้วยผงทอง และรองพื้นด้วยยางรักสีดำสำหรับการประดับด้วยผงเงิน ยางรักที่ใช้รองพื้นนี้จะเป็นตัวยึดจับกับผงโลหะมีค่าต่าง ๆ ให้ติดกับพื้นผิว 
 การประดับ - โรยประดับด้วยผงโลหะมีค่าเช่นผงทอง ผงเงิน ผงแพลตินัม บนยางรักสีที่ทำการรองพื้นไว้ ขัดให้ขึ้นเงาเมื่อแห้งดีแล้วเป็นขั้นตอนสุดท้าย

อ้างอิง