พายุไต้ฝุ่นนิดา (พ.ศ. 2552)

พายุไต้ฝุ่นนิดา () หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นบินตา () เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกในช่วงปี พ.ศ. 2552 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ทางตอนใต้ของประเทศไมโครนีเชีย และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น และภายใต้สภาพอากาศที่กำลังแปรปรวน จึงทำให้พายุโซนร้อนนิดาได้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และต่อมาเป็นพายุไต้ฝุ่นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พายุไต้ฝุ่นนิดาได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วโดยถึงระดับความรุนแรงสูงสุดในวันนั้นด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์ต่อชั่วโมง) และด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (145 ไมล์ต่อชั่วโมง) หลังจากนั้นพายุก็ไม่มีการเคลื่อนตัวเป็นเวลาหลายวัน และความรุนแรงผันผวน พายุไต้ฝุ่นนิดาเริ่มอ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และต่อมาก็ได้กลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น หลังจากนั้นพายุก็อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุก็ได้สลายไป เนื่องจากเศษซากของพายุบางส่วนถูกดูดกลืนเข้าไปในกระแสน้ำ นอกจากนี้ ยังเป็นพายุที่แรงที่สุดในเดือนพฤศจิกายน และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2552 อีกด้วย

ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนระบุว่าปริมาณน้ำฝนส่วนใหญ่ของพายุไต้ฝุ่นนิดาอยู่ที่ประมาณ 40 มิลลิเมตร (1.57 นิ้ว) และพื้นที่ใกล้กับศูนย์กลางของพายุจะมีปริมาณน้ำฝนอยู่ที่ประมาณ 50.8 มิลลิเมตร (2 นิ้ว) ซึ่งถือเป็นปริมาณน้ำฝนที่ตกหนัก และพื้นที่บางแห่งมีฝนตกชุก อุณหภูมิความร้อนของเมฆคิวมูโลนิมบัสที่ขยายออกไปนอกชั้นโทรโพสเฟียร์ และเข้าสู่โทรโพพอส ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนได้สังเกตเห็นอุณหภูมิความร้อนของเมฆ 3 กลุ่ม ในพายุไต้ฝุ่นนิดา และมียอดเมฆสูงประมาณ 14 กิโลเมตร (9 ไมล์) เนื่องจากความร้อนแฝงจำนวนมากที่ปล่อยออกมาเมื่อไอน้ำควบแน่นเป็นของเหลว

แม้ว่าลมจากพายุไต้ฝุ่นนิดาจะมีความรุนแรงเป็นอย่างมาก แต่พายุไม่ได้เคลื่อนตัวพัดเข้าฝั่งบริเวณชายฝั่งโดยตรง แม้ว่าจะต้องมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากพายุอยู่ใกล้กับประเทศไมโครนีเชีย และไม่มีผลกระทบโดยตรง จึงไม่มีความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ และผู้เสียชีวิต

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา 

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยาของพายุไต้ฝุ่นนิดา
 วันที่ 21 พฤศจิกายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานว่าพื้นที่ของการพาความร้อนได้ยังคงอยู่ภายในร่องมรสุมประมาณ 880 กิโลเมตร (545 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกวมในเวลานี้ หย่อมความกดอากาศต่ำกำลังเคลื่อนตัวไปรอบ ๆ สันเขากึ่งเขตร้อน การหมุนเวียนได้รวมตัวกันเหนือศูนย์กลางการหมุนเวียนระดับต่ำที่กว้าง และยาว ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีลมแนวตั้งน้อยที่สุดของลมเฉือน และต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในเช้าของวันนั้น ลมจากพายุได้มีการปล่อยตัวออกมา เนื่องจากการพาความร้อนลึกเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ในกลุ่มที่มีการพาความร้อนหลายแถบเริ่มห่อหุ้มศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำที่กำลังพัฒนาอยู่ หลังจากนั้นไม่นานกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเช่นกัน และกำหนดหมายเลขให้พายุลูกนี้อย่างเป็นทางการว่า 26W
วันที่ 22 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้กำหนดหมายเลขให้พายุลูกนี้อย่างเป็นทางการว่า 0922 และกำหนดให้ชื่อว่า นิดา ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปตามสันเขากึ่งเขตร้อน
วันที่ 23 พฤศจิกายน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และต่อมาในวันรุ่งขึ้นกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุโซนร้อนนิดาได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ตาพายุก็ได้เริ่มปรากฏขึ้นมาภายในศูนย์กลางการไหลเวียนระดับต่ำที่มีการจัดระเบียบได้อย่างดี และในวันรุ่งขึ้นศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานว่าพายุโซนร้อนนิดาได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 เนื่องจากตาพายุส่วนใหญ่มีการจัดระเบียบได้อย่างดีด้วยการพาความร้อนลึกอยู่รอบตาพายุ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (100 ไมล์ต่อชั่วโมง) และกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 10 นาทีที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งทำให้พายุโซนร้อนนิดากลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง
วันที่ 25 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และก่อนที่จะรายงานในวันนั้นว่าพายุไต้ฝุ่นนิดาได้ทวีความรุนแรงขึ้นจนมีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 10 นาทีที่ 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (145 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 895 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.43 นิ้วของปรอท) มีความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์ต่อชั่วโมง) ตามรายงานของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือผ่านกวม พายุไต้ฝุ่นนิดากลายเป็นพายุลูกแรกของความรุนแรงนี้ในแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตก และในแง่ของความเร็วลมสูงสุด 10 นาที 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (145 ไมล์ต่อชั่วโมง) นอกจากนี้ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุมีความกดอากาศที่ต่ำสุด 895 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.43 นิ้วของปรอท) ทำให้พายุไต้ฝุ่นนิดาเป็นพายุที่แรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2552 รองลงมาเป็นอันดับที่ 2 จากพายุไต้ฝุ่นนิดา คือ พายุเฮอริเคนริกในปี พ.ศ. 2552
วันที่ 27 พฤศจิกายน ความรุนแรงของพายุไต้ฝุ่นนิดาได้ถูกลดระดับจากพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 กลายเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 อันเนื่องมาจากพายุเริ่มเข้าสู่วัฏจักรการแทนที่กำแพงตา และไม่นานก็ทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งก่อนมีกำลังเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 260 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (160 ไมล์ต่อชั่วโมง)
วันที่ 28 พฤศจิกายน พายุไต้ฝุ่นนิดาได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 อีกครั้ง ด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 280 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (175 ไมล์ต่อชั่วโมง) และต่อมาพายุก็ไม่มีการเคลื่อนตัวอยู่ครู่หนึ่ง เนื่องจากพายุกำลังขยายตัวให้มีขนาดใหญ่ขึ้น หลังจากนั้นพายุก็ค่อย ๆ อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 
วันที่ 30 พฤศจิกายน พายุไต้ฝุ่นนิดาได้สร้างช่องว่างขนาดใหญ่ในสันเขากึ่งเขตร้อนในขณะที่พายุอ่อนกำลังลง และมีความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 185 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (115 ไมล์ต่อชั่วโมง)
วันที่ 1 ธันวาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่อง 10 นาทีที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) เนื่องจากพายุยังไม่มีการเคลื่อนตัวออกไปไหน
วันที่ 2 ธันวาคม พายุโซนร้อนกำลังแรงนิดาเริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนืออย่างช้า ๆ และอ่อนกำลังลงอีกจนกลายเป็นพายุโซนร้อน
วันที่ 3 ธันวาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานว่าพายุโซนร้อนนิดาได้อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และในวันเดียวกันศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้าย เศษซากบางส่วนของพายุถูกดูดกลืนเข้าไปในกระแสน้ำ และส่วนอื่น ๆ ของการพาความร้อนยังคงอยู่ที่จะรวมเข้ากับพายุดีเปรสชันเขตร้อน 28W แรงเฉือนในแนวดิ่งที่มีกำลังแรง ซึ่งสัมพันธ์กับลมมรสุมทางตะวันออกเฉียงเหนือ หลังจากนั้นพายุก็ได้สลายไป

การเตรียมการ

ประเทศไมโครนีเชีย 
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน กรมอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติในกวม (NWS Guam) ได้ออกคำเตือนในเกาะฟาเราเลปให้อยู่ในภายใต้การเตือนภัยระดับพายุโซนร้อน และก่อนที่จะเช้าของวันนั้นจะมีการเฝ้าระวังสำหรับเกาะไฟส์ และเกาะอุลิธิ ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนนิดาให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และกรมอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติในกวม (NWS Guam) ได้ยกระดับการเตือนภัยระดับพายุโซนร้อนสำหรับเกาะฟาเราเลปให้กลายเป็นการเตือนภัยระดับพายุไต้ฝุ่น หลังจากนั้นก็มีการรายงานว่าการเตือนภัยระดับพายุไต้ฝุ่นสำหรับเกาะฟาเราเลปก็ได้ถูกยกเลิก เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นนิดากำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือโดยห่างไกลจากเกาะฟาเราเลปมาก และก่อนเช้าในวันรุ่งขึ้นการเตือนภัยระดับพายุโซนร้อนสำหรับเกาะไฟส์ และเกาะอุลิธิก็ได้ถูกยกเลิกเช่นกัน

ดูเพิ่ม 

 ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2552
 รายชื่อพายุนิดา
 พายุไต้ฝุ่นหะลอง พ.ศ. 2562 เป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงสูงสุด และไม่ส่งผลกระทบกับประเทศเช่นเดียวกัน

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 พายุหมุนเขตร้อนระบบดิจิทัล (Digital Typhoon) ข้อมูลของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
 กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
 กรมอุตุนิยมวิทยาไทย (TMD) ข้อมูลเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นนิดา (0922)
 ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ข้อมูลเส้นทางของพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นนิดา (26W)
พายุหมุนเขตร้อนระดับ 5
พายุหมุนเขตร้อน
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
พายุไต้ฝุ่นรุนแรง
พายุไต้ฝุ่น
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2552
ประเทศไมโครนีเชียในปี พ.ศ. 2552
กวมในปี พ.ศ. 2552
บทความพายุหมุนเขตร้อน
พายุไต้ฝุ่นในประเทศไมโครนีเชีย
พายุไต้ฝุ่นในกวม
ภัยพิบัติในประเทศไมโครนีเชีย
ภัยพิบัติในกวม