การผันรูปคำกริยาภาษาญี่ปุ่น

นี่คือรายการของการการผันคำกริยาภาษาญี่ปุ่น  เกือบทั้งหมดในนี้เป็นแบบปกติ แต่มีคำกริยาอปรกติภาษาญี่ปุ่นอยู่เล็กน้อยและมีการแสดงคำผันของรูปอปรกตินั้นอยู่เล็กน้อยในรายการนี้  การผันรูปคำกริยาภาษาญี่ปุ่นจะเหมือนกันสำหรับทุกบุรุษที่หนึ่ง ( "ฉัน", "เรา") บุรุษที่สอง ( "คุณ") และบุรุษที่สาม ( "เขา / เธอ / มัน" และ "พวกเขา") ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์  รูปแบบธรรมดาปัจจุบัน (แบบฟอร์มพจนานุกรม) ของคำกริยาทั้งหมดสิ้นสุดลงใน u  ในญี่ปุ่นสมัยใหม่ไม่มีคำกริยาไหนที่ลงท้ายด้วย ฟุ (fu) , พุ (pu) , หรือ ยุ (yu) ไม่คำกริยาที่ลงท้ายด้วย สึ (zu) นอกเหนือจากการผันแบบ する (เช่น 禁ずkin-zu ) และ 死ぬ ( し sh , shinu ; ตาย) เป็นคำเพียงหนึ่งเดียวที่ลงท้ายด้วย นุ (nu) ในรูปแบบพจนานุกรม 

บทความนี้อธิบายชุดของกฎการผันคำกริยาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายเพื่อสอนภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาต่างประเทศ  อย่างไรก็ตามนักภาษาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นได้นำเสนอทฤษฎีทางไวยากรณ์ที่หลากหลายมานานกว่าร้อยปีและยังคงไม่มีฉันทามติเกี่ยวกับการผันคำกริยา  คนญี่ปุ่นเรียนรู้ "ไวยากรณ์โรงเรียน" แบบดั้งเดิมมากกว่าในโรงเรียนของพวกเขา ซึ่งอธิบายปรากฏการณ์ทางไวยากรณ์ที่เหมือนกันในวิธีที่แตกต่างกับคำศัพท์ที่แตกต่าง

สรุปการผันคำกริยา 
conjugates กริยามักจะถูกจัดกลุ่มเป็นสเต็มอักษร ( ) (type I) และสเต็มสระ ( , รูป , iru และ  eru) (type II)  รูปแบบธรรมดาของคำกริยาประเภทที่มีเสียง (u, tsu, ru, ku, gu, nu, bu, mu, su) รูป   -masu มีเสียง   (i, chi, ri, ki, gi, ni, bi, mi, shi), และรูปแบบปฏิเสธซึ่งมีเสียง   (wa, ta, ra, ka, ga, na, ba, ma, sa)  รูป potentian มีเสียง   e (e, te, re, ke, ge, ne, be, me, se)  และรูป volitional มีเสียง   ō  (ō, tō, rō, kō, gō, nō, bō, mō, sō)

ปุ่มตาราง 
ตารางการผันคำกริยาด้านล่างจะรวมคำย่อของคลาสคำ EDICT  เพื่อแก้ปัญหาคลาสที่ลงท้ายด้วยคำที่คล้ายกัน

ไม่สมบูรณ์ 
ในภาษาญี่ปุ่นคำกริยาพื้นฐานอยู่ในลักษณะที่ไม่สมบูรณ์  มันกว้างเทียบเท่ากับกาลปัจจุบันและอนาคตของภาษาอังกฤษ และบางครั้งเรียกว่า "กาลที่ไม่ใช่อดีต"  รูปแบบของคำกริยาที่ไม่สมบูรณ์นั้นเหมือนกับรูปแบบของพจนานุกรม - มันถูกใช้เป็นคำหลักหรือคำแทรก - และไม่จำเป็นต้องผันคำกริยา  ตัวอย่างเช่นการใช้กริยาする ("ทำ"): 

 (私は) 買い物する(watashi wa) kaimono suru : "(ฉัน) ช็อป" หรือ "(ฉัน) จะช็อป"  ( สรรพนามภาษาญี่ปุ่นมักจะถูกละเว้นเมื่อชัดเจนว่าผู้พูดกำลังพูดอะไรอยู่ ) 
 (私は) 明日勉強する(watashi wa) ashita benkyō suru : "พรุ่งนี้ (ฉัน) จะศึกษา" 

ในกรณีส่วนใหญ่รูปแบบพื้นฐานของแง่มุมที่ไม่สมบูรณ์ไม่สามารถใช้เพื่อสร้างข้อความที่มีความก้าวหน้าเช่นในประโยคภาษาอังกฤษ "I am shopping"  แต่สามารถใช้เพื่อแสดงถึงนิสัยหรือการกระทำอื่น ๆ ที่คาดว่าจะดำเนินต่อไปในอนาคตเช่นใน "I shop"  ในการถ่ายทอดอดีตต้องใช้แบบ te กับ iru แทน 

รูปแบบของคำคุณศัพท์ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สมบูรณ์คือ

รูปปฏิเสธ 
รูปแบบพื้นฐานคือ: คุณ กลายเป็น anai (ไม่เป็นทางการ)

อ้างอิง 

บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น