สนามบินเลิงนกทา

สนามบินเลิงนกทา () ตั้งอยู่ที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 (ถนนชยางกูร) พื้นที่ตำบลโคกสำราญ อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร มีพื้นที่กว่า 5,700 ไร่ ทั้งนี้ โดยกองทัพบกได้สงวนไว้ใช้ในราชการ 640 ไร่เศษ มีความยาวรันเวย์ตามสถานที่เดิม 1,500 เมตร หากจะขยายความกว้างของรันเวย์เป็น 300 เมตร จะล้ำเข้าไปในเขตเช่าที่ของประชาชน 19 ราย พื้นที่ประมาณ 187 ไร่ และหากมีการขยายทางยาวของรันเวย์ขึ้นไปทางทิศเหนืออีก 1,000 เมตร เป็นระยะทางยาว 2,500 เมตร จะล้ำเข้าไปในเขตเช่าที่ของราชพัสดุอีก 14 ราย พื้นที่ประมาณ 120 ไร่เศษ เมื่อสนามบินมีทางยาวของรันเวย์ 2,500 เมตร ความกว้าง 300 เมตร จะล้ำเข้าไปในพื้นที่เช่าของราชพัสดุจำนวน 33 ราย พื้นที่ประมาณ 307 ไร่ หากรัฐบาลต้องการจะใช้พื้นที่พัฒนาเป็นสนามบินพาณิชย์สามารถดำเนินการได้ทันที

ประวัติการก่อสร้าง 
สนามบินเลิงนกทา สร้างขึ้นโดยทหารสหรัฐอเมริการ่วมกับพันธมิตรอังกฤษ , ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ในสมัยสงครามเวียดนาม เริ่มก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน 2506 ใช้เวลา 3 ปี จึงดำเนินการแล้วเสร็จ เดิมชื่อสนาม Crown Airfield รันเวย์เป็นพื้นคอนกรีตยาว 1,530 เมตร มีหัวท้ายเป็นแอสฟัลต์ด้านละ 150 เมตร  ความกว้างของรันเวย์ 40 เมตร ว่ากันว่า สมัยสงครามเวียดนาม สหรัฐได้สร้างสนามบินสำรองเอาไว้หลายแห่ง ทั้งในไทยและลาว เพื่อให้เครื่องบินที่ถูกยิงขัดข้อง ได้ลงจอดในสนามบินที่ใกล้ที่สุด และใช้ประโยชน์ในการลำเลียงยุทธภัณฑ์สงคราม ไม่ไกลจากสนามบินโคกตลาด ก็มีการสร้างฐานเรดาร์ขึ้นบนยอดภูหมู ซึ่งวันนี้แปรสภาพเป็น "วนอุทยานภูหมู" อยู่ในพื้นที่ อ.นิคมคำสร้อย จ.มุกดาหาร 50 กว่าปีที่แล้ว ในพื้นที่รอยต่อ 3 จังหวัด (ยโสธร-อำนาจเจริญ-มุกดาหาร) เป็นพื้นที่สีแดง มีการเคลื่อนไหวของพลพรรคทหารปลดแอกฯ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากลาว (แนวลาวอิสระ) เวียดนาม และจีน ช่วงปี 2500-2508 สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ได้มาขยายงานมวลชน โดยยึดเอาหมู่บ้านสองข้างทางสายชยางกูร นับจากบ้านนาไร่ใหญ่ เขตอำนาจเจริญ ขึ้นไปทางเขตเลิงนกทา โดยใช้เงื่อนไขความยากจน และการเข้ามาสร้างสนามบินลับที่บ้านโคกตลาด เป็นเนื้อหาในการปลุกระดมชาวนาอีสานให้เห็นถึงการเข้ามารุกรานของจักรพรรดินิยมอเมริกา สนามบินลับ และฐานเรดาร์บนภูหมู เป็นรูปธรรมที่นักเคลื่อนไหวใต้ดินหยิบยกขึ้นมาอธิบายถึงสภาพความเป็น "กึ่งเมืองขึ้น" (เมืองขึ้นของสหรัฐ) ตามทฤษฎีของชาว พคท.สมัยโน้น ปลายปี 2508 สมาชิก พคท.ในแถวถิ่นอำนาจเจริญ-เลิงนกทา จึงประกาศจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธหน่วยแรก โดยใช้ชื่อ "พลพรรคประชาชนไทยต่อต้านอเมริกา" (พล.ปตอ.) ซึ่งสี่ปีต่อมา ได้มีการเปลี่ยนชื่อ พล.ปตอ. เป็นกองทัพปลดแอกประชาชนฯ หรือ "ทปท."

อนาคตในการพัฒนา 
หากมีการพัฒนาสนามบินเลิงนกทา โดยกรมการบินพลเรือน ยกขึ้นเป็นท่าอากาศยานเลิงนกทาแล้ว จะสามารถช่วยให้จังหวัดยโสธร จังหวัดอำนาจเจริญ อำเภอนิคมคำสร้อย จังหวัดมุกดาหาร อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด และอำเภอเขมราฐ อำเภอนาตาล อำเภอกุดข้าวปุ้น อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี สามารถได้รับผลประโยชน์อย่างสูงสุดจากท่าอากาศยานแห่งนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และคุ้มค่าในการลงทุน

 ระยะทางมาสนามบินเลิงนกทา มีดังนี้
 จังหวัดอำนาจเจริญ    29    กิโลเมตร
 จังหวัดมุกดาหาร       50    กิโลเมตร
 อำเภอหนองพอก      51    กิโลเมตร
 จังหวัดยโสธร           80    กิโลเมตร
 อำเภอกุดข้าวปุ้น       83    กิโลเมตร
 อำเภอเขมราฐ          97    กิโลเมตร
 อำเภอนาตาล           117  กิโลเมตร
 อำเภอโพธิ์ไทร         119  กิโลเมตร

อ้างอิง 

เลิงนกทา
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดยโสธร
สิ่งก่อสร้างในอำเภอเลิงนกทา