ยุทธการที่นาร์วา (ค.ศ. 1944)

ยุทธการที่นาร์วา เป็นการทัพทางทหารระหว่างกองทัพเยอรมัน ดีทอาทเมนท์ "นาร์วา" และแนวรบเลนินกราดของโซเวียต การสู้รบเพื่อครอบครองพื้นที่ที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ที่นาร์วา อิทชมุส (Narva Isthmus) เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ - 10 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

การทัพครั้งนี้เกิดขึ้นในทางตอนเหนือของแนวรบด้านตะวันออกและประกอบด้วยสองช่วงที่สำคัญ: ยุทธการที่หัวสะพานนาร์วา (กุมภาพันธ์-กรกฎาคม ค.ศ. 1944) และยุทธการที่แนวทันเนนแบร์ก (กรกฎาคม-สิงหาคม ค.ศ. 1944) การรุก Kingisepp–Gdov และการรุกนาร์วาของโซเวียต (15-28 กุมภาพันธ์, 1-4 มีนาคม และ 18-24 มีนาคม) เป็นส่วนหนึ่งของการทัพฤดูหนาวสปริงของกองทัพแดงในปี ค.ศ. 1944  ตามกลยุทธ์ที่เรียกว่า "แนวรบกว้าง" ของโจเซฟ สตาลิน การสู้รบเหล่านี้เกิดขึ้นเวลาเดียวกันกับการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน (ธันวาคม ค.ศ. 1943 - เมษายน ค.ศ. 1944) และการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ (กรกฎาคม-สิงหาคม ค.ศ. 1944) จำนวนของทหารอาสาสมัครชาวต่างชาติและชาวเอสโตเนียที่อยู่ตามท้องถิ่นได้เข้าร่วมรบเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเยอรมัน โดยให้การสนับสนุนเพื่อเรียกร้องให้เกณฑ์ทหารที่ผิดกฏหมายของเยอรมัน จากขบวนการใต้ดินที่เรียกตัวเองว่า คณะกรรมการแห่งชาติของสาธารณรัฐเอสโตเนีย ได้คาดหวังว่าจะสร้างกองทัพแห่งชาติและฟื้นฟูความเป็นเอกราชของประเทศ

ผลสืบเนื่องจากการรุกเลนินกราด–นอฟโกรอดของเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการเอสโตเนียของโซเวียตได้เริ่มผลักดันแนวรบตะวันตกไปยังแม่น้ำนาร์วา ด้วยความมุ่งหมายทำลายกองทัพ"นาร์วา" และผลักดันลึกเข้าไปในเอสโตเนีย หน่วยทหารของโซเวียตได้สร้างหัวสะพานหลายแห่งบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำในเดือนกุมภาพันธ์ ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันออก ตามที่ความพยายามกลับล้มเหลวในการขยายแนวหน้าของพวกเขา เยอรมันได้โจมตีตอบโต้กลับทำลายหัวสะพานที่ไปทางเหนือของนาร์วาและลดหัวสะพานทางตอนใต้ของเมือง การทำให้คงที่ของแนวรบจนกระทั่งถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1944 การรุกนาร์วาของโซเวียต (กรกฎาคม ค.ศ. 1944) ได้นำไปสู่การยึดครองเมืองหลังจากพวกทหารเยอรมันได้ล่าถอยกลับไปเพื่อเตรียมความพร้อมในแนวป้องทันเนนแบร์กในเขา Sinimäed ที่อยู่ระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตรจากนาร์วา ในการสู้รบที่ตามที่แนวทันเนนแบร์ก กลุ่มกองทัพเยอรมันได้จัดตั้งขึ้นบนพื้นที่นี้ เป้าหมายทางยุทธศาสตร์หลักของสตาลิน—การเข้ายึดครองเอสโตเนียกลับคืนอย่างรวดเร็วเพื่อใช้เป็นฐานทัพทางอากาศและโจมตีทางทะเลเพื่อปะทะกับฟินแลนด์และการบุกครองปรัสเซียตะวันออก—ยังไม่อาจบรรลุ อันเป็นผลมาจากการป้องกันอย่างแน่นหนาของกองทัพเยอรมัน ความพยายามสงครามของโซเวียตในทะเลบอลติกได้ถูกขัดขวางเป็นเวลา 7 เดือนครึ่ง

อ้างอิง

ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ล