มณเฑียรไทย

มณเฑียรไทย  เป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กในวงศ์ Scrophulariaceae ออกรากตามข้อ ใบรูปไข่ ปลายแหลมขอบใบจักตื้น ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงรูปถ้วย กลีบดอกล่างหยักเว้าเป็น 3 พู เป็นพืชถิ่นเดียวของไทย พบครั้งแรกโดยนายพุด ไพรสุรินทร์และมีการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ใน พ.ศ. 2533 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย พบในภาคตะวันออกใช้เป็นไม้ประดับ

อ้างอิง 
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551หน้า 88

<br\>

วงศ์มณเฑียรทอง
ไม้ประดับ