อนุสรณ์ ติปยานนท์

อนุสรณ์ ติปยานนท์ เป็นนักเขียน นักแปล โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554)

การศึกษา 
อนุสรณ์เคยเข้าศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2526 พร้อมกับที่เข้าเรียนคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ไปด้วย และในที่สุด ก็ตัดสินใจที่จะไม่ศึกษาต่อมหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ต่อจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ผลงาน 
เมืองเย็น เป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ส่วนผลงานซึ่งสร้างชื่อให้กับเขาส่วนใหญ่เป็นงานเขียนรวมเรื่องสั้นทั้งสิ้น

เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็ผันความสนใจที่อยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกและอุทิศถึงเพื่อน แต่พอเขียนจริงมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น

สมญานาม หรือคำจำกัดความที่นักอ่านในประเทศนี้มักมีต่อเขา คือ “มูราคามิเมืองไทย” นั้นเกิดขึ้นมาจากบทสัมภาษณ์ในนิตยสาร GM ฉบับที่ 364 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ผลงานของอนุสรณ์มีทั้งหมด ดังนี้ 
 เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534)
 ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547)
 H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548)
 Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548)
 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549)
 เคหวัตถุ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2550)
 ท่าอากาศยานต่างความคิด (ความเรียง พ.ศ. 2552)
 นิมิตต์วิกาล, (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554)
 พระเจ้า-ความเงียบ (ความเรียง พ.ศ. 2554)

วายัง อมฤต (นิยาย พ.ศ. 2561)

นักเขียนชาวไทย
บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์