เตลกุปิ

เตลกุปิ () เป็นแหล่งโบราณคดีจมน้ำในอำเภอปุรุลิยา รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย พื้นที่และโบสถ์พราหมณ์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณถูกจมน้ำในปี 1959 อันเป็นผลจากการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำทโมทารที่ปันเจต อำเภอธานพาท ซึ่งในเวลานั้นอยู่ในรัฐพิหาร

ชื่อเดิมของเตลกุปิคือ ไตลกัมปิ (Tailakampi) เป็นราชธานีในรัชสมัยของรุทรศิขร กษัตริย์ท้องถิ่นที่ครองราชย์ในสมยัศตวรรษที่ 11 ผู้ทรงช่วยกษัตริย์แห่งปาละ รามปาละ สู้รบแย่งวเรนทร คืนมาจากภีมะ พระราชพงศาวดารปัญจโกฏราชของราชวงศ์ศิขรมีกล่าวถึงรุทรศิขรว่าขึ้นสู่อำนาจในปี 1098 นักประวัติศาสตร์ นิหารรันชัน ราย สันนิษฐานว่ารุทรศิขรครองราชย์ในปี 1070 ถึง 1120 สันธยกร นันทิ เขียนไว้ในบทกวี รามจริตัม ว่ารุทรศิขรเป็นผู้ปราดเปรื่องด้านการรบประดุจไฟป่าที่แผดเผา

ในปี 1878 นักโบราณคดีขาวอาร์มีเนีย-อินเดีย โยเซฟ เดวิด เบกลาร์ ได้เขียนบรรยายถึงโบสถ์พราหมณ์แห่งเตกุลปิเป็นครั้งแรกในรายงานให้กับกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย ในรายงานนี้เขาระบุว่าพื้นที่ของเตกุลปิเต็มไปด้วยวิหารมากมาย มากกว่าหลายที่ในแถบที่ราบสูงโจตนาคปุระ เขาแบ่งหมู่มนเทียรเหล่านี้ออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มใหญ่สุดอยู่ทางเหนือของหมู่บ้านเตลกุปิ ใกล้กับแม่น้ำทโมทาร กลุ่มที่สองอยู่ทางตะวันตก และกลุ่มที่สามอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน

อ้างอิง 

สิ่งก่อสร้างในรัฐเบงกอลตะวันตก