สันยุกตปรานต์

สันยุกตปรานต์ ( สนฺยุกฺต ปฺรานฺต; ) เป็นมณฑล (province) หนึ่งในบริติชราช ซึ่งต่อมาคือ ประเทศอินเดียที่ได้รับอิสรภาพ

ประวัติ 
มณฑลนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 โดยเป็นผลมาจากการย่อชื่อมณฑล "สันยุกตปรานต์อาคราและอวัธ" ( สนฺยุกฺต ปฺรานต อาครา ว อวธ; ) มีพื้นที่โดยประมาณเท่ากับรัฐอุตตรประเทศและรัฐอุตตราขัณฑ์ในปัจจุบันประสมกัน

การปกครองตนเอง
หลังจากที่พระราชบัญญัติการปกครองอินเดีย ค.ศ. 1935 (Government of India Act, 1935) ขยายสภานิติบัญญัติและอำนาจการปกครองตนเองให้แก่มณฑล และมีการเลือกตั้งใน ค.ศ. 1937 แล้ว พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย (Indian National Congress) ได้เสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติของมณฑล แต่ไม่ยอมจัดตั้งรัฐบาล ดังนั้น ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 จึงมีการเชิญนวาพแห่งฉัตรี (Nawab of Chhatari) มาจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยไปพลางก่อน

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1937 พรรคคองเกรสฯ กลับยอมรับตำแหน่ง แฮร์รี แกรแฮม เฮก (Harry Graham Haig) ผู้ว่าการมณฑล จึงเชิญบัณฑิตโควินท์ พัลลัภ ปันต์ (Govind Ballabh Pant) มาจัดตั้งรัฐบาล

ครั้น ค.ศ. 1939 ผู้ดำรงตำแหน่งบริหารมณฑลจากพรรคคองเกรสฯ ลาออกทั้งหมด เป็นผลให้ผู้ว่าการมณฑลต้องเข้ามาควบคุมการบริหารโดยตรง จน ค.ศ. 1945 รัฐบาลบริติชสั่งให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติมณฑล และใน ค.ศ. 1946 พรรคคองเกรสฯ ได้เสียงข้างมากจากการเลือกตั้งอีกครั้ง และปกครองมณฑลเรื่อยมาภายใต้การนำของบัณฑิตปันต์ แม้ประเทศอินเดียจะได้รับอิสรภาพจากประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1947 แล้ว

หลังได้รับอิสรภาพ

หลังจากประเทศอินเดียได้รับอิสรภาพใน ค.ศ. 1947 แล้ว มีการรวมรัฐมหาราชาจำนวนสามรัฐ คือ รามปุร (Rampur), พนารัส (Banares), และติห์รี-กะธ์วาล (Tehri-Garwal) เข้ากับมณฑล ต่อมาในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1950 มีการกำหนดให้เรียกมณฑลนี้ว่า รัฐอุตตรประเทศ ครั้น ค.ศ. 2000 มีการแยกภูมิภาคอุตตราญจัล (Uttaranchal) ออกไปเป็นรัฐอุตตราขัณฑ์

อ้างอิง

ดูเพิ่ม
 เขตปกครองและมณฑลของบริติชอินเดีย

รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย