ราชาแห่งจักรวาล

ราชาแห่งจักรวาล (ซูเมอร์: lugal ki-sár-ra or lugal kiš-ki, แอกแคด: šarru kiššat māti, šar-kiššati or šar kiššatim) หรือ ราชาแห่งสรรพสิ่ง ราชาทั้งปวง ราชาของโลก เป็นพระอิสริยยศอันทรงเกียรติที่ผู้ปกครองในเมโสโปเตเมียโบราณใช้อ้างสิทธิ์ในการปกครองโลก บางครั้งพระอิสริยยศนี้หมายถึงพระเป็นเจ้าตามธรรมเนียมยิว–คริสต์และศาสนาอับราฮัม

ที่มาของพระอิสริยยศนี้มาจาก "ราชาแห่งคิช" (ซูเมอร์: kiš, แอกแคด: kiššatu) ซึ่งเป็นตำแหน่งทรงเกียรติอยู่แล้ว คิชถือเป็นเมืองที่มีความสำคัญเหนือกว่าเมืองในเมโสโปเตเมียอื่น ๆ เนื่องจากตำนานซูเมอร์กล่าวว่าคิชเป็นเมืองที่ผู้เป็นราชาเสด็จลงมาจากสรวงสวรรค์หลังเกิดน้ำท่วม แนวคิด "ราชาแห่งคิช" เทียบเท่า "ราชาแห่งจักรวาล" ถูกพัฒนาขึ้นในสมัยแอกแคด

ผู้ปกครองคนแรกที่ใช้พระอิสริยยศราชาแห่งจักรวาลคือ พระเจ้าซาร์กอนแห่งแอกแคด (ครองราชย์ประมาณ 2334–2284 ปีก่อนคริสตกาล) และสืบต่อมาโดยผู้ปกครองยุคหลังเพื่อแสดงว่าจักรวรรดิตนสืบทอดมาจากจักรวรรดิของพระเจ้าซาร์กอน แอนติโอคัสที่ 1 แห่งจักรวรรดิซิลูซิด (ครองราชย์ 281–261 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นผู้ปกครองคนสุดท้ายที่ใช้พระอิสริยยศนี้

มีความเป็นไปได้ (อย่างน้อยในหมู่ผู้ปกครองอัสซีเรีย) ที่ตำแหน่งราชาแห่งจักรวาลไม่ได้สืบทอดตามปกติ เนื่องจากมีเพียงผู้ปกครองสมัยอัสซีเรียใหม่บางคนที่ดำรงพระอิสริยยศนี้ และบางคนได้รับหลังครองราชย์หลายปี สเตฟานี ดัลลีย์ นักอัสซีเรียวิทยาชาวบริติชเสนอในปี ค.ศ. 1998 ว่าผู้ปกครองอาจได้รับพระอิสริยยศนี้หลังประสบความสำเร็จในทำสงครามเจ็ดครั้ง และไม่สามารถอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งนี้ได้หากปราศจากความสำเร็จ พระอิสริยยศคล้ายกันคือ ราชาแห่งสี่มุม (šar kibrāt erbetti) ซึ่งมอบให้แก่ผู้ปกครองที่พิชิตสี่ทิศของโลก

อ้างอิง 

ฐานันดรศักดิ์
เมโสโปเตเมีย
ซูเมอร์
จักรวรรดิแอกแคด
บาบิโลน
จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่