จักรพรรดิไคกะ

จักรพรรดิไคกะ () มีพระนามในโคจิกิว่า วากายามาโตะ เนโกฮิโกะ โอบิบิ โนะ มิโกโตะ () และในนิฮงโชกิว่า วากายามาโตะ-เนโกฮิโกะ-โอบิบิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ () เป็จักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 9 ตามลำดับการสืบทอด นักประวัติศาสตร์รู้จักพระองค์ในฐานะ "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากข้อโต้แย้งการมีตัวตนของพระองค์ โดยในโคจิกิไม่มีข้อมูลใดเลยนอกจากพระนามและพงศาวลีของพระองค์ มีการอ้างว่ารัชสมัยของไคกะเริ่มต้นใน 158 ปีก่อน ค.ศ. หลังสวรรคตใน 98 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซูจิง

ข้อมูลตามตำนาน 
ในโคจิกิและนิฮงโชกิมีเพียงบันทึกพระนามและพงศาวลีของไคกะ ตามธรรมเนียม ชาวญี่ปุ่นยอมรับการมีตัวตนทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิองค์นี้ และปัจจุบันมีการบำรุงรักษามิซาซากิหรือสุสานของไคกะ อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบบันทึกร่วมสมัยหลงเหลืออยู่ที่ยืนยันมุมมองว่าบุคคลในประวัติศาสตร์องค์นี้ครองราชย์จริง ๆ ไคกะน่าจะพระราชสมภพในช่วง 208 ปีก่อน ค.ศ. โดยบันทึกเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิโคเง็ง กับพระราชมารดานาม อุตสึชิโกเมะ ผู้เป็นพระราชธิดาใน โอยากูจิซูกูเนะ ก่อนที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ในช่วง 158 ปีก่อน ค.ศ. พระนามของพระองค์คือ เจ้าชายนิโกฮิโกพ โอ-ฮิบิ โนะ มิโกโตะ โคจิกิบันทึกว่าพระองค์ปกครองจากพระราชวังซาไกฮาระ-โนะ-มิยะ () ที่คารุ ซึ่งภานหลังเป็นที่รู้จักในชื่อแคว้นยามาโตะ จักรพรรดิไคกะมีอัตรมเหสี (จักรพรรดินี) นาม อิกางาชิโกเมะ กับพระมเหสี 3 พระองค์ ซึ่งทั้งหมดให้กำเนิดพระราชโอรสธิดารวม 5 พระองค์ ไคกะครองราชย์จนกระทั่งสวรรคตใน 98 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์ที่สองขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป ชนรุ่นหลังตั้งพระนามพระราชโอรส/ผู้สืบทอดราชบัลลังก์หลังสวรรคตเป็น ซูจิง แลพถือเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าอาจมีตัวตนจริง

ข้อมูลที่มีอยู่

การมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 องค์แรกยังคงเป็นข้อพิพาทเรื่องจากข้อมูลในการยืนยันและศึกษามีไม่เพียงพอ ทำให้นักประวัติศาสตร์จัดให้ไคกะเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" และถือเป็นพระองค์ที่ 8 ใน 8 จักรพรรดิที่ไม่มีตำนานเฉพาะที่เกี่ยวกับพระองค์ ส่วนพระนามไคกะ-เท็นโน ชนรุ่นหลังเป็นผู้ระบุให้หลังพระองค์สวรรคต ในขณะที่ไม่มีใครทราบสุสานจริงของไคกะ มีการให้ความเคารพที่ศาลเจ้าชินโต (มิซาซางิ) ที่นาระ สำนักพระราชวังหลวงจัดให้ที่ตั้งของสุสานไคกะมีชื่อทางการเป็น คาซูงะ โนะ อิซากาวะ โนะ ซากะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ

หมายเหตุ

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
 Aston, William George. (1896).  Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ;  
 Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919.  
 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ;  
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
 Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ;  

จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคยาโยอิ