โรนัลด์ เซิร์ล

โรนัลด์ วิลเลียม ฟอร์ดแฮม เซิร์ล, ซีบีอี, อาร์ดีไอ (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1920 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011) เป็นทั้งศิลปินและนักเขียนการ์ตูนการเสียดสี, ศิลปินการ์ตูนช่อง, ประติมากร, นักออกแบบเหรียญ และนักวาดภาพประกอบชาวอังกฤษ บางทีเขาอาจเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดในฐานะผู้ให้กำเนิดเซนต์ทรินเนียนส์สกูล และจากการร่วมมือกับเจฟฟรีย์ วิลลันส์ ในซีรีส์โมเลสเวิร์ธ

ประวัติ 

เซิร์ลเกิดที่เมืองเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ โดยพ่อของเขาเป็นคนงานที่ทำการไปรษณีย์ผู้ซ่อมสายโทรศัพท์ เขาเริ่มวาดรูปเมื่ออายุห้าขวบและออกจากโรงเรียน (โรงเรียนกลาง – ปัจจุบันคือโรงเรียนพาร์กไซด์) เมื่ออายุ 15 ปี เขาฝึกที่วิทยาลัยศิลปะและเทคโนโลยีเคมบริดจ์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแองเกลียรัสกิน) เป็นเวลาสองปี

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1939 โดยตระหนักว่าสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาจึงละทิ้งการเรียนศิลปะเพื่อเข้ากรมทหารช่างหลวง ส่วนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 เขาถูกส่งไปประจำการที่สิงคโปร์ หลังจากต่อสู้ในแหลมมลายูหนึ่งเดือน เขาก็ถูกจับเชลยพร้อมกับทอม ฟอร์ดแฮม เซิร์ล ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาเมื่อสิงคโปร์ตกเป็นของญี่ปุ่น เขาใช้เวลาที่เหลือของสงครามไปกับการเป็นเชลย ที่แรกในเรือนจำจางี และจากนั้นก็อยู่ในป่าแคว โดยทำงานในทางรถไฟสายมรณะสยาม-พม่า เซิร์ลเป็นทั้งโรคเหน็บชาและมาลาเรียในระหว่างที่เขาถูกคุมขัง ซึ่งรวมถึงการถูกเฆี่ยนตีหลายครั้ง และน้ำหนักของเขาลดลงจนเหลือไม่ถึง 40 กิโลกรัม เขาได้รับการปลดปล่อยในปลายปี ค.ศ. 1945 ด้วยความพ่ายแพ้ครั้งสุดท้ายของฝ่ายญี่ปุ่น หลังสงคราม เขาทำหน้าที่เป็นศิลปินในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค และต่อมาในการพิจารณาคดีอาด็อล์ฟ ไอช์มัน (ค.ศ. 1961)

เขาแต่งงานกับนักข่าวชื่อเคย์ เวบบ์ ใน ค.ศ. 1947 ซึ่งพวกเขามีลูกเป็นฝาแฝดชื่อเคทและจอห์นนี ส่วนใน ค.ศ. 1961 เขาย้ายไปปารีส โดยลาจากครอบครัวของเขา ซึ่งพวกเขาหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1967 ต่อมาเขาได้แต่งงานกับโมนิกา โคนิก ซึ่งเป็นจิตรกร, นักออกแบบโรงละครและอัญมณี หลังจาก ค.ศ. 1975 เซิร์ลและภรรยาของเขาอาศัยและทำงานในภูเขาโอตพรอว็องส์

โมนิกาภรรยาของเขาเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 และเซิร์ลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ขณะอายุได้ 91 ปี

งานช่วงแรกในฐานะศิลปินสงคราม 

แม้ว่าเซิร์ลจะได้รับการตีพิมพ์การ์ตูนเซนต์ทรินเนียนส์ครั้งแรกในนิตยสารลิลลิพุตใน ค.ศ. 1941 แต่อาชีพการงานของเขาเริ่มต้นจริง ๆ ด้วยเอกสารเกี่ยวกับสภาพค่ายที่โหดร้ายในสมัยของเขาในฐานะเชลยศึกของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สองในชุดภาพวาด ที่เขาซ่อนตัวอยู่ใต้ที่นอนของนักโทษที่กำลังจะตายด้วยอหิวาตกโรค เซิร์ลได้ฟื้นความหลังว่า "ผมแทบอยากจะหยุดสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะผมคิดว่าถ้ามีบันทึก แม้ว่าผมจะตายไป อาจมีคนค้นพบมันและรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" แต่กระนั้น เซิร์ลก็รอดชีวิตพร้อมกับภาพวาดของเขาประมาณ 300 ภาพ หลังจากได้รับอิสรภาพในช่วงปลาย ค.ศ. 1945 เซิร์ลกลับมาอังกฤษ ซึ่งเขาได้รับการตีพิมพ์ภาพวาดหลายภาพในผลงานเดอะเนเก็ดไอแลนด์ของเพื่อนเชลยที่ชื่อรัสเซล แบรดดอน เพื่อนเชลยอีกคนของเซิร์ลเล่าในภายหลังว่า "หากคุณสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่มีน้ำหนักประมาณหินหกก้อน อยู่ในจุดที่กำลังจะตาย และไม่มีคุณลักษณะของสภาพมนุษย์ที่ไม่น่ารังเกียจ นอนนิ่งอยู่กับดินสอและเศษกระดาษ กำลังวาดรูป คุณมีความคิดบางอย่างเกี่ยวกับความแตกต่างของอารมณ์ที่ผู้ชายคนนี้มีจากมนุษย์ธรรมดา"

ภาพวาดเหล่านี้ส่วนใหญ่ปรากฏในหนังสือของเขาใน ค.ศ. 1986 ที่ชื่อโรนัลด์ เซิร์ล: ทูเดอะแควแอนด์แบ็ก, วอร์ดรออิงส์ 1939–1945 โดยในหนังสือ เซิร์ลยังเขียนถึงประสบการณ์ของเขาในฐานะเชลย รวมถึงวันที่เขาตื่นขึ้นมาและพบเพื่อนที่ตายแล้วอยู่ข้างเขาข้างใดข้างหนึ่ง ตลอดจนงูที่มีชีวิตอยู่ข้างใต้ศีรษะของเขา:

ภาพวาดของเขาอย่างน้อยหนึ่งรูปแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์และโบสถ์น้อยชางงี ประเทศสิงคโปร์ แต่ต้นฉบับส่วนใหญ่ของเขาอยู่ในการสะสมถาวรของพิพิธภัณฑ์สงครามจักรวรรดิ ลอนดอน พร้อมกับผลงานของศิลปินเชลยศึกคนอื่น ๆ โดยที่รู้จักกันดีที่สุดคือจอห์น เมนนี, แจ็ก บริดเจอร์ ชาลเกอร์, ฟิลิป เมนินสกี และแอชลีย์ จอร์จ โอลด์

นิตยสาร, หนังสือ และภาพยนตร์ 

เซิร์ลผลิตผลงานจำนวนมากเป็นพิเศษในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 รวมถึงภาพวาดสำหรับไลฟ์, ฮอลิเดย์ และพันช์ การ์ตูนของเขาได้ปรากฏในเดอะนิวยอร์กเกอร์, ซันเดย์เอกซเพรส และนิวส์โครนิเคิล เขาได้รวมเล่มหนังสือเซนต์ทรินเนียนเพิ่มเติม ซึ่งอิงจากโรงเรียนของน้องสาวและโรงเรียนสตรีอื่น ๆ ในเคมบริดจ์ ตลอดจนเขาได้ร่วมมือกับเจฟฟรีย์ วิลลันส์ ในหนังสือโมลส์เวิร์ธ (ดาวน์วิธสกูล! เมื่อ ค.ศ. 1953 และ ฮาวทูบีทอปป์ เมื่อ ค.ศ. 1954) และร่วมกับอเล็กซ์ แอตคินสัน ในหนังสือท่องเที่ยว นอกจากโฆษณาและโปสเตอร์แล้ว เซิร์ลยังได้วาดฉากหลังพาดหัวภาพยนตร์เรื่องเดอะแฮปปิเอสต์เดส์ออฟยัวร์ไลฟ์ของซิดนีย์ กิลเลียต และแฟรงก์ ลอนเดอร์

หลังจากย้ายไปปารีสใน ค.ศ. 1961 เขาทำงานมากขึ้นในการรายงานข่าวแก่ไลฟ์กับฮอลิเดย์ และทำงานในการ์ตูนน้อยลง นอกจากนี้ เขายังทำงานในสื่อต่าง ๆ จำนวนมาก และสร้างสรรค์หนังสือ (รวมถึงหนังสือเกี่ยวกับแมวที่มีชื่อเสียงของเขา), ภาพยนตร์แอนิเมชัน และรูปสลักสำหรับเหรียญที่ระลึก ทั้งสำหรับโรงกษาปณ์ฝรั่งเศสและสมาคมเหรียญศิลป์แห่งบริติช นอกจากนี้ เซิร์ลได้ออกแบบภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก และใน ค.ศ. 1965 เขาได้เสร็จสิ้นการเปิด, ช่วงระยะหยุดพัก และปิดเครดิตสำหรับภาพยนตร์ตลกเรื่องโธสแมกนิฟิเซนต์เม็นอินแธร์ฟลายอิงแมชชีนส์ รวมถึงภาพยนตร์ ค.ศ. 1969 เรื่องมงเตการ์โลออร์บัสต์! ครั้นใน ค.ศ. 1975 การ์ตูนเรื่องดิกเดดอาย, ออร์ดิวตีดัน ได้รับการเปิดตัว ซึ่งอิงตัวละครและเพลงจากเอชเอ็มเอส พินนาฟอร์

คนทำเหรียญ 

เซิร์ลได้ออกแบบเหรียญรางวัลสำหรับผู้แทนใน ค.ศ. 1992 สำหรับเอฟไอดีอีเอ็ม XXIII คองเกรสลอนดอน ซึ่งเป็นภาพครึ่งตัวครึ่งตัวของคนทำเหรียญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ชื่อปีซาเนลโล และทำโดยโรงกษาปณ์หลวง ส่วนเหรียญรางวัลที่โดดเด่นอื่น ๆ ได้แก่ "เซิร์ลเมื่ออายุเจ็ดสิบปี" (ค.ศ. 1990) และ "แควครบรอบ 50 ปี" (ค.ศ. 1991) ซึ่งเหรียญทั้งสองทำโดยโทมัส ฟัตตอรีนี จำกัด และ "ชาลส์ ดิกคินส์" (ค.ศ. 1983) ที่ทำโดยโรงกษาปณ์เบอร์มิงแฮม

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม 
"Ronald Searle: a life in pictures". Steve Bell, The Guardian. 9 March 2010.
"Aged 90, Ronald Searle recalls the bad girls of St Trinian's". Valerie Grove. Times Online. 20 February 2010.
"St Trinian's creator Searle reaches 90" . Nicholas Glass. Channel 4 News. 2 March 2010.
Interview on BBC Radio 4, Desert Island Discs, 10 July 2005
1945 illustration – OECD Observer, No 246-247, Dec 2004 – Jan 2005 – (Retrieved 4 January 2012)
Scion of a Noble Line: Interview with Ronald Searle, The Guardian. December 2000.
Article by Harry Mount, The Spectator, 10 March 2010
Der freigezeichnete Gefangene, Wilhelm Platthaus, Frankfurter Allgemeine, 27 February 2010
 Ronald Searle in Perspective (1984)
 Ronald Searle, intro. by Henning Bock & essay by Paul Dehaye (1978)

แหล่งข้อมูลอื่น 

Biography and samples 
Full bibliography
Ronald Searle & the St. Trinian's Cartoons

Ronald Searle in Le Monde
Comiclopedia: Ronald Searle

 Cover of the 1947 Christmas edition of the Radio Times, by Searle

ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
นักเขียนการ์ตูนชาวอังกฤษ
บุคคลจากเคมบริดจ์
เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองที่ถูกจับโดยญี่ปุ่น
เชลยทางรถไฟสายมรณะ
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแองเกลียรัสกิน