ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก

ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก () เป็นภาษากลุ่มใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และบางส่วนในอินเดียและบังกลาเทศ ชื่อนี้มาจากคำในภาษาละตินที่แปลว่า "ใต้" และชื่อทวีปเอเชียในภาษากรีก ดังนั้นชื่อของภาษาตระกูลนี้จึงหมายถึงเอเชียใต้ ในบรรดาภาษากลุ่มนี้ทั้งหมด ภาษาเวียดนาม ภาษาเขมร และภาษามอญเป็นภาษาที่มีบันทึกทางประวัติศาสตร์ยาวนาน และเฉพาะภาษาเวียดนามและภาษาเขมรเท่านั้นที่เป็นภาษาทางการ ภาษาที่เหลือมักเป็นภาษาที่พูดโดยชนกลุ่มน้อย

ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกมีการแพร่กระจายตั้งแต่อินเดีย บังกลาเทศ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แยกจากกันด้วยบริเวณที่มีผู้พูดภาษาตระกูลอื่นอยู่ จึงเชื่อกันว่าภาษาตระกูลนี้เป็นภาษาดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอินเดียตะวันออก ส่วนภาษากลุ่มอื่นในบริเวณนี้ได้แก่ตระกูลอินโด-ยูโรเปียน ขร้า-ไท ดราวิเดียนและจีน-ทิเบตเป็นผลจากการอพยพเข้ามา มีตัวอย่างคำในภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกอยู่ในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าในเนปาลตะวันออก นักภาษาศาสตร์บางคนเชื่อว่า ภาษานี้เกี่ยวข้องกับตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและจัดเป็นตระกูลใหญ่ออสตริก

การจัดจำแนก 
นักภาษาศาสตร์โดยทั่วไปจัดภาษานี้เป็นสองกลุ่มใหญ่คือภาษากลุ่มมุนดาที่พบในอินเดียตะวันออกและอินเดียกลางกับบางส่วนของบังกลาเทศและภาษากลุ่มมอญ-เขมร ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือและหมู่เกาะนิโคบาร์ จากภาษาในตระกูลนี้ทั้งหมด 168 ภาษา อยุ่ในกลุ่มมอญ-เขมร 147 ภาษาและอยู่ในกลุ่มมุนดา 21 ภาษา การแบ่งย่อยลงไปอีกมีความแตกต่างกันดังนี้

Grérard Diffloth (1974) 
เป็นการจัดแบ่งที่มีผู้นำไปอ้างอิงมากที่สุด แต่ภาษาที่ยังไม่พบในขณะนั้นไม่ได้รวมไว้ด้วย
 มุนดา
 มุนดาเหนือ
 กอร์กู
 เคอร์วาเรียน
 มุนดาใต้
 คาเรีย-จวา
 โกราปุต มุนดา
 มอญ-เขมร
 มอญ-เขมรตะวันออก
 ภาษาเขมร
 เปียริก
 ภาษากลุ่มบะห์นาริก
 ภาษากลุ่มกะตู
 ภาษากลุ่มเวียตติก (รวมภาษาเวียดนาม)
 มอญ-เขมรเหนือ
 ภาษาคาซี (รัฐเมฆาลัย, อินเดีย)
 ปะหล่อง
 ขมุ
 มอญ-เขมรใต้
 ภาษามอญ
 อัสเลียน
 นิโคบาร์ (หมู่เกาะนิโคบาร์)

Ilia Peiros (2004) 
เป็นการแบ่งโดยใช้ข้อมูลจากการใช้คำศัพท์ร่วมกัน
 นิโคบาร์
 มุนดา-เขมร
 มุนดา
 มอญ-เขมร
 ภาษาคาซี
 มอญ-เขมรศูนย์กลาง
 ม้ง (ม้งและปยู)
 เวียตติก
 มอญ-เขมรเหนือ ประกอบด้วยกลุ่มปะหล่องและขมุ
 มอญ-เขมรกลาง
 ภาษาเขมรสำเนียงต่างๆ
 เปียริก
 อัสลี-บะห์นาริก
 อัสเลียน
 มอญ-บะห์นาริก
 มอญ
 กะตู-บะห์นาริก
 กะตู
 บะห์นาริก

Grérard Diffloth (2005) 
 มุนดา
 กลุ่มโกวาปุต
 กลุ่มมุนดาแกนกลาง
 กลุ่มคาเรีย-จวา 2 ภาษา
 กลุ่มมุนดาเหนือ
 กลุ่มกอร์กู, กลุ่มคาวาเรีย 12 ภาษา
 กลุ่มคาซี-เขมร
 กลุ่มคาซี 3 ภาษาในอินเดียและบังกลาเทศ
 กลุ่มปะหล่อง-ขมุ
 กลุ่มขมุ มี 13 ภาษาในลาวและไทย
 กลุ่มปะหล่อง-ปะกัน
 กลุ่มปะกันหรือปยู มี 2 ภาษาในจีนตอนใต้ 
 กลุ่มปะหล่อง มี 21 ภาษาในพม่า จีนตอนใต้และไทย รวมภาษาม้งในเวียดนาม
 กลุ่มมอญ-เขมรศูนย์กลาง
 กลุ่มเขมร-เวียตติก
 กลุ่มเวียต-กะตู
 กลุ่มเวียตติก มี 10 ภาษาในเวียดนามและลาวรวทั้งภาษาเวียดนามซึ่งเป็นภาษาเดียวในตระกูลออสโตรเอเชียติกที่มีเสียงวรรณยุกต์
 กลุ่มกะตู มี 19 ภาษาในลาว เวียดนามและไทย
 กลุ่มเขมร-บะห์นาริก
 กลุ่มบะห์นาริก มี 40 ภาษาในเวียดนาม ลาว และกัมพูชา
 กลุ่มเขมร ซึ่งได้แก่ภาษาเขมรสำเนียงต่าง ๆ ในไทย กัมพูชา เวียดนามและกลุ่มเปียริกที่มี 6 ภาษาในกัมพูชา
 กลุ่มนิโคบาร์-มอญ
 กลุ่มนิโคบาร์ มี 6 ภาษาในหมุ่เกาะนิโคบาร์
 กลุ่มอัสลี-มอญ
 กลุ่มอัสเลียน มี 19 ภาษาในไทยและมาเลเซีย
 กลุ่มมอญ มี 2 ภาษาคือภาษามอญในพม่าและภาษาญัฮกุรในไทย
และยังมีอีกหลายภาษาที่ยังจัดแบ่งไม่ได้ในจีนตอนใต้

อ้างอิง