ซีโวฟลูเรน

ซีโวฟลูเรน (อักษรโรมัน: Sevoflurane) หรือชื่อการค้า เช่น ซีโวเรน (Sevorane) เป็นไอโซโพรพิลอีเธอร์ ชนิดฟลูออรีเนตที่ปริมาณสูง มีคุณสมบัติไม่ติดไฟและมีกลิ่นหอมหวาน ใช้เป็นยาระงับความรู้สึกชนิดสูดดมเพื่อใช้ชักนำและคงระดับของการระงับความรู้สึกทั่ว มีระยะเวลาเริ่มออกฤทธิ์เร็วที่สุดเป็นที่สอง เป็นรองเพียงเดสฟลูเรน ซีโวฟลูเรนเป็นหนึ่งในยาระงับความรู้สึกชนิดสารระเหยที่นิยมใช้มากที่สุดในทางการแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการระงับความรู้สึกสำหรับกรณีผู้ป่วยนอก  มีใช้ในทุกชืวงอายุ และมีใช้ในสัตวแพทย์เช่นกัน ซีโวฟลูเรนและเดสฟลูเรนเข้ามาแทนที่ไอโซฟลูเรน และ ฮาโลเธน ในหัตถการวิสัญญียุคใหม่ ส่วนใหญ่ให้แก่ผู้ป่วยผ่านการผสมกับไนตรัสออกไซด์และออกซิเจน

ซีโวฟลูเรนมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือด ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการลดความดันเลือดและปริมาณเลือดออกจากหัวใจ (cardiac output) โดยสัมพันธ์กับขนาดยา (dose dependent) และมีฤทธิ์ขยายหลอดลม กระนั้น ในผู้ป่วยรายที่มีพยาธิสภาพที่ปอดอยู่เดิม อาจไปกระตุ้นให้เกิดการไอและการหดตัวของลาริงซ์ ซีโวฟลูเรนออกฤทธิ์ลดการตอบสนองการหายใจต่อภาวะออกซิเจนต่ำและภาวะคาร์บอนไดออกไซด์สูง และต้านการบีบตัวของหลอดเลือดปอดในภาวะออกซิเจนต่ำ นอกจากนี้ ฤทธิ์การขยายหลอดเลือดยังส่งผลให้ไปเพิ่มความดันในช่องสมอง (intracranial pressure) และปริมาณเบือดเลี้ยงสมอง (cerebral blood flow) แต่ลดอัตราเมทาบอลิสม์ของสมอง (cerebral metabolic rate)

ซีโวฟลูเรนมีรายงานความปลอดภัยที่ดีเยี่ยม แต่ยังคงอยู่ภายใต้การตรวจสอบถึงภาะวพิษต่อระบบประสาท และอาจส่งผลเพิ่มความเร็วในการเสื่อมในโรคอัลไซเมอร์์ ซีโวฟลูเรนเป็นสารที่นิยมสำหรับการชักนำผ่านหน้ากากก๊าส (mask induction) เนื่องมาจากมีฤทธิ์ระคายเคืองต่อเยื่อบุมิวคัสน้อยกว่า ซีโวฟลูเรนยังนิยมใช้ในการชักนำ (induction) กับคงระดับ (maintenance) ของยาระงับความรู้สึกเด็กเพื่อทำหัตถการทางศัลยกรรม ในระหว่างการตื่นจากยา มีรายงานว่าซีโรฟลูเรนมีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะไม่ให้ความร่วมมือ (agitation) และ ดีลิเรียม ในเด็กวัยก่อนประถมที่เข้ารับการผ่าตัดเล็ก ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะสามารถป้องกันได้หรือไม่

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 

 

ยาสลบทั่วไป
อีเทอร์
ออร์กาโนฟลูออไรด์
ฟลูเรน
สารประกอบไตรฟลูออโรเมทิล
แก๊สเรือนกระจก
ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2533