คริสเตียน เคจ

วิลเลียม เจสัน รีโซ (William Jason Reso; เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973) นักแสดงและอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาเป็นที่รู้จักในWWEภายใต้ชื่อ คริสเตียน (Christian) เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล, แชมป์ยุโรป WWE, แชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE, แชมป์ไลท์เฮฟวีเวต WWF และแชมป์โลกแท็กทีม เคยเป็นครึ่งหนึ่งของแท็กทีมคู่กับเอดจ์ที่มีชื่อว่าเอดจ์และคริสเตียน โดยชีวิตจริงพวกเขาเป็นเพื่อนกันและในบทเขาเป็นน้องชายของเอดจ์ เขายังปล้ำให้TNAและAEWใช้นาม คริสเตียน เคจ (Christian Cage)

วงการมวยปล้ำ 
ในปี 2009 คริสเตียนได้กลับมาWWEสังกัดECWและคว้าแชมป์ ECWได้จากทอมมี ดรีเมอร์ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2009) จนเป็นแชมป์ ECW 2 สมัยก่อนที่จะเสียให้อีซีคีล แจ็กสัน ในECWตอนสุดท้าย 16 กุมภาพันธ์ 2010 จากนั้น ECW ได้ถูกยุบและเปลี่ยนเป็นรายการNXT คริสเตียนก็ได้ย้ายไปสังกัดสแมคดาวน์ ในสแมคดาวน์ (24 กันยายน 2010) คริสเตียนได้รับบาดเจ็บที่บริเวณหน้าอกจากการถูกอัลเบร์โต เดล รีโอใส่ท่า Cross Arm Breaker จนได้รับบาดเจ็บและต้องเข้ารับการผ่าตัด ทำให้ต้องพักการปล้ำเป็นเวลานาน

ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) คริสเตียนได้มาปรากฏตัวหลังจากเอดจ์ กำลังถูกเดล รีโอ ลอบทำร้าย คริสเตียนวิ่งออกมาและใส่ท่าคิลสวิตช์ เล่นงานเดล รีโอ ในสแมคดาวน์ คริสเตียนได้จับคู่กับเอดจ์ เจอกับ เดล รีโอ และโบรดัส เคลย์ สุดท้ายเอดจ์และคริสเตียนเป็นฝ่ายชนะ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เอดจ์ต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเดล รีโอ โดยคริสเตียนยืนอยู่ข้างเวทีของเอดจ์ สุดท้ายเอดจ์ก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ แต่หลังจากนั้นไม่นานในรอว์ 11 เมษายน เอดจ์ได้ประกาศเลิกปล้ำ เพราะมีอาการบาดเจ็บ และขอสละแชมป์เฮฟวี่เวทในสแมคดาวน์ 15 เมษายน คริสเตียนได้เข้าร่วมแบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ชนะไปเจอกับอัลเบร์โต เดล รีโอ ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทแทนเอดจ์ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) และคริสเตียนก็เป็นผู้ชนะและได้เป็นผู้ท้าชิงพร้อมกับเดล รีโอในแมตช์ไต่บันไดชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ สุดท้ายคริสเตียนก็สามารถคว้าแชมป์โลกเป็นสมัยแรก แต่ไม่นานในสแมคดาวน์ 6 พฤษภาคม หลังจากเอ็กซ์ตรีมรูลส์ แค่ 2 วัน คริสเตียนก็เสียแชมป์ให้กับแรนดี ออร์ตัน ซึ่งคริสเตียนครองแชมป์โลกสมัยแรกได้เพียง 5 วันเท่านั้น จากนั้นได้ขอท้าชิงแชมป์กับออร์ตันในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)แต่ไม่สำเร็จ

ในสแมคดาวน์ 3 มิถุนายน คริสเตียนได้เป็นกรรมการพิเศษคู่ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทระหว่างออร์ตันกับเชมัส และเป็นออร์ตันที่ป้องกันแชมป์ได้ แต่หลังจากจบแมตช์คริสเตียนได้เอาเข็มขัดแชมป์ตีใส่หัวออร์ตัน และกลายมาเป็นฝ่ายอธรรม ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ คริสเตียนได้ขอรีแมตช์ชิงแชมป์กับออร์ตันแต่ก็ไม่สำเร็จ ก่อนจะขอท้าชิงอีกครั้งในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011) โดยถ้าออร์ตันทำผิดกฎิตาหรือตามคำสั่งของกรรมการเข็มขัดจะตกเป็นของคริสเตียนทันที สุดท้ายออร์ตันก็ทำผิดกฎิตาโดยการเตะผ่าหมากของคริสเตียน ทำให้คริสเตียนชนะฟาล์วและคว้าเข็มขัดแชมป์โลกสมัยที่ 2 หลังแมตช์ถูกออร์ตันเล่นงานเละก่อนจะ RKO บนโต๊ะผู้บรรยาย แล้วก็เดินกลับไป แต่เปลี่ยนใจกลับมา RKO บนโต๊ะซ้ำอีกรอบ และถูกหามกลับไปหลังเวที ในซัมเมอร์สแลม (2011) ก็เสียแชมป์ให้กับออร์ตันในแบบไม่มีกฎกติกา ต่อมาได้เปิดศึกกับเชมัสและเจอกันในเฮลอินเอเซล (2011) แต่ก็แพ้ และรีแมตช์ในเวนเจินส์ (2011) แต่ก็แพ้ไป 2 ครั้งติดต่อกัน ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) คริสเตียนได้เข้าร่วมทีมของเวด บาร์เร็ตต์เจอกับทีมของออร์ตันแบบประเพณี 5 ต่อ 5 คัดออก แต่ก่อนหน้านั้นคริสเตียนได้รับบาดเจ็บที่คอจากการถูกบิ๊กโชว์เล่นงานด้วยท่าโชคสแลม และได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจากการปล้ำที่ยุโรป ทำให้ต้องถอนตัวออกจากแมตช์โดยให้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์เข้าร่วมแทน

ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) คริสเตียนได้ออกมาสนับสนุนจอห์น ลอรีไนติส ให้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์ และสแมคดาวน์ พร้อมกับ อัลเบร์โต เดล รีโอ และมาร์ก เฮนรี ที่ออกมาสนับสนุนให้กับโลรีนายติส ด้วยเช่นกัน คริสเตียนบอกว่าเขาถูกเชมัสกข้อเท้า และยังถูกบิ๊กโชว์อัดจนคอแทบหักแต่ ทีโอดอร์ ลอง ก็ยังบังคับให้เขาออกไปปล้ำจนต้องเจ็บซ้ำอีก ดังนั้นเขาจึงขอสนับสนุนให้โลรีนายติสมาเป็นผู้จัดการแทน จากนั้นทุกคนก็ร่วมถ่ายรูปหมู่กันเพื่อประสานความสัมพันธ์ที่ดี ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 คริสเตียนได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติส เจอกับทีมของทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์แทกทีม 12 คน แต่ว่าคริสเตียนได้รับบาดเจ็บจากการถูกซีเอ็ม พังก์ เล่นงานในรอว์สุดท้ายก่อนเรสเซิลเมเนีย 26 มีนาคม จนต้องหมดสิทธิ์ ซึ่งแท้จริงแล้วอาการบาดเจ็บของคริสเตียนนั้นยังไม่หายดี ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012) คริสเตียนได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง และได้เข้าร่วม "People Power" แบทเทิลรอยัล 20 คน ผู้ชนะจะได้สิทธิ์เลือกในการชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลหรือแชมป์ยูเอส และคริสเตียนก็ได้เป็นผู้ชนะและได้เลือกที่จะชิงแชมป์อินเตอร์กับเจ้าของแชมป์ โคดี โรดส์ คืนเดียวกันคริสเตียนก็คว้าแชมป์จากโคดีมาได้ ก่อนเสียให้เดอะมิซในรอว์ ตอนที่ 1000

ในรอว์ 29 กรกฎาคม 2013 คริสเตียนได้เอาชนะอัลเบร์โต เดล รีโอ เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไปได้ ในสแมคดาวน์ 2 สิงหาคม ผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์คนใหม่ วิกกี เกร์เรโร ได้จัดแมตช์สามเส้าเพื่อหาผู้ท่าชิงแชมป์กับเดล รีโอในซัมเมอร์สแลม (2013) โดยมี แรนดี ออร์ตัน, คริสเตียน และร็อบ แวน แดม ผลปรากฏว่าคริสเตียนเอาชนะไปได้ หลังแมตช์เดล รีโอได้เข้ามาเล่นงานคริสเตียน ในซัมเมอร์สแลม คริสเตียนก็ไม่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากเดล รีโอมาได้ ในสแมคดาวน์ 31 มกราคม 2014 คริสเตียนได้เอาชนะแจ็ก สแวกเกอร์ และได้สิทธิ์เข้าร่วมแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในปลายเดือนมีนาคม 2014 คริสเตียนได้รับบาดเจ็บศีรษะกระทบกระเทือน ทำให้ต้องพักการปล้ำอีกครั้ง

หลังจากที่ได้หายจากอาการบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ได้ขึ้นปล้ำอีกเลย สาเหตุเป็นเพราะ WWE มองว่าคริสเตียนมีสภาพร่างกายที่เปราะบางจนเกินไป WWE ไม่มีแผนจะใช้งานในเนื้อเรื่องใดๆ เนื่องจากบาดเจ็บบ่อยเกินไป จากอายุอานามที่มากขึ้นจนหลายๆคนมองว่าเขาไม่น่าจะยืนระยะเป็นนักมวยปล้ำฟูลไทม์ได้อีกต่อไป WWE ยังคงอยากจะเก็บคริสเตียนเอาไว้ทำหน้าที่อื่นต่อไป วันที่ 27 ตุลาคม 2015 WWE ได้ย้ายหน้าประวัติบนเว็บ WWE.COM ของคริสเตียนไปอยู่หน้าศิษย์เก่า(Alumni)แล้ว แต่ยังคงอยู่ภายใต้สัญญากับ WWE วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2016 คริสเตียนกับเอดจ์ได้จัดรายการ The Edge and Christian Show ทาง WWE Network วันที่ 11 พฤษภาคม 2016 WWE ได้ยกเลิกสัญญากับคริสเตียนแล้ว

ในช่วงต้นปี 2021 คริสเตียนได้กลับมาขึ้นปล้ำให้กับ WWE เฉพาะกิจในแมตช์รอยัลรัมเบิลโดยออกมาเป็นลำดับที่ 24 แต่ไม่ชนะ ก่อนที่จะเซ็นสัญญาปล้ำให้กับ AEW ในเวลาต่อมาโดยใช้ชื่อ คริสเตียน เคจ และได้คว้าแชมป์โลกอิมแพ็คจากเคนนี โอเมกาในศึก AEW Rampage ตอนแรกวันที่ 13 สิงหาคม 2021 ในปี 2023 ได้คว้าแชมป์ TNT

ผลงานอื่นๆ

แชมป์และรางวัล 
 All Elite Wrestling
 AEW TNT Championship (1 time)
 East Coast Wrestling Association
 ECWA Heavyweight Championship (1 time)
 Insane Championship Wrestling
 ICW Street Fight Tag Team Championship (1 time) – with Sexton Hardcastle
 International Wrestling Alliance
 IWA Tag Team Championship (1 time) – with Earl the Orderly
 Pennsylvania Championship Wrestling
 PCW Heavyweight Championship (1 time)
 Pro Wrestling Illustrated
 Match of the Year (2000) with Edge vs. The Dudley Boyz and The Hardy Boyz in a triangle ladder match at WrestleMania 2000
 Match of the Year (2001) with Edge vs. The Dudley Boyz and The Hardy Boyz in a Tables, Ladders and Chairs match at WrestleMania X-Seven
 Ranked No. 7 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2007
 Ranked No. 454 of the top 500 greatest wrestlers in the PWI Years in 2003
 Total Nonstop Action Wrestling / Impact Wrestling
 Impact World Championship (1 time)
 NWA World Heavyweight Championship (2 times)
 Gauntlet for the Gold (2008 – TNA World Heavyweight Championship)
 TNA Year End Awards (2 times)
 Memorable Moment of the Year (2005)
 Who To Watch in 2006 (2005)
 Wrestling Observer Newsletter
 Tag Team of the Year (2000) 
 Worst Worked Match of the Year (2006) 
 World Wrestling Federation / Entertainment / WWE
 ECW Championship (2 times)
 World Heavyweight Championship (2 times)
 WWE Intercontinental Championship (4 times)
 WWF European Championship (1 time)
 WWF Hardcore Championship (1 time)
 WWF Light Heavyweight Championship (1 time)
 WWF World Tag Team Championship (9 times) – with Edge (7), Lance Storm (1) and Chris Jericho (1)
 23rd Triple Crown Champion
 11th Grand Slam Champion

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 
 

นักแสดงชายชาวแคนาดา
นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา
นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐฟลอริดา
นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐออนแทรีโอ
รายชื่อสมาชิกของเดอะแอไลแอนซ์ (มวยปล้ำอาชีพ)