เร่ว

เร่วเป็นพืชล้มลุก มีเหง้าหรือลำต้นอยู่ในดิน จัดเป็นพืชวงศ์เดียวกับ กระวาน ข่า ขิง 

ชื่อวิทยาศาสตร์ :Amomum villosum Wall.
วงศ์ :   Zingiberaceae
ชื่อสามัญ :  Bustard cardamom, Tavoy cardamom
ชื่ออื่น : หมากแหน่ง (สระบุรี) หมากเนิง (อีสาน) มะอี้ หมากอี้ มะหมากอี้ (เชียงใหม่) หน่อเนง (ชัยภูมิ) 
แหล่งที่พบ:  พบภาคอีสาน ภาคเหนือ ภาคกลาง

สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม:   เจริญเติบโตได้ดีในดินทุกชนิด โดยเฉพาะดินร่วนซุยในที่ร่มรำไร เกิดตามป่า ทั่วไปไม่มีต้นไม้ปกคลุม 

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์: ต้นฤดูฝน (เดือน พฤษภาคม - มิถุนายน) 

ลักษณะ :ใบยาวเรียว ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปขอบขนาน หรือรูปขอบขนานแกมใบหอก กว้าง 4-7 ซม. ยาว 12-20 ซม ปลายใบแหลมและห้อยโค้งลงผิวใบสีเขียวเข้มเป็นมัน ก้านใบเป็นแผ่นมีขนาดสั้น เรียงอัดแน่นคล้ายลำต้นบนดินสีเขียว  ออกดอกเป็นช่อจากยอดที่แทงขึ้นมาจากเหง้า ดอกมีสีขาวก้านช่อดอกสั้น เกสรตัวผู้ที่เป็นหมัน แผ่เป็นแผ่นคล้ายกลีบดอกสีขาว มีลายเส้นตามขวาง สีน้ำตาลส้ม ผลแห้งแตกได้ รูปทรงกลม มีขนสีแดงปกคลุม เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม มีกลิ่นหอม เร่วมีหลายชนิด เช่น เร่วหอม เร่วช้าง เร่วกอ 

ส่วนที่ใช้ :  เมล็ดจากผลที่แก่จัด ราก ต้น ใบ ดอก ผล

สรรพคุณ : 
เมล็ดจากผลที่แก่จัด  
- เป็นยาแก้ท้องขึ้น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม
-  แก้คลื่นเหียนอาเจียน ขับน้ำนมหลังจากคลอดบุตร 
ราก - แก้หืด แก้ไอ แก้ไข้เซื่องซึม 
ต้น 
- แก้คลื่นเหียน อาเจียน 
ใบ 
- ขับลม แก้ปัสสาวะพิการ 
ดอก
 - แก้พิษอันเกิดเป็นเม็ดผื่นคันตามร่างกาย 
ผล
- รักษาโรคริดสีดวงทวาร แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ปวด
วิธีและปริมาณที่ใช้  แก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ ขับลมแน่นจุกเสียด
โดยนำเมล็ดในของผลแก่มาบดเป็นผง รับประทานครั้งละ 1-3 กรัม (ประมาณ 3-9 ผล) วันละ 3 ครั้ง หลังอาหาร 	ใช้เป็นเครื่องเทศ โดยใช้เมล็ด

อ้างอิง

http://www.thaifitway.com/Education/ndata/n2db/question.asp?QID=56 

http://blog.eduzones.com/ponel/2961 

http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/herbs_06_8.htm
สมุนไพร
วงศ์ขิง