ชาวมีดซ์

ชาวมีดซ์ () เป็นชาวอิหร่านโบราณซึ่งพูดภาษาเมเดียและอาศัยอยู่บริเวณที่เรียกว่า เมเดีย ระหว่างทางตะวันตกและทางเหนือของอิหร่าน ราว 11 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ได้อาศัยอยู่ภูมิภาคแถบภูเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านและตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกของภูมิภาคเมโสโปเตเมียในบริเวณใกล้กับเอกบาทานา (ปัจจุบันคือแฮเมดอน) การรวมตัวเป็นเผ่าในอิหร่านนั้นเชื่อว่าเกิดขึ้นในช่วง 8 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ในช่วง 7 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช ชาวอิหร่านตะวันตกและพื้นที่อื่น ๆ ทั้งหมดถูกปกครองโดยชาวมีดซ์ แต่สถานที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ขยายไปถึงที่ใดนั้นยังไม่แน่ชัด

ถึงแม้ชาวมีดซ์จะเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่ามีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในตะวันออกใกล้โบราณ แต่ชาวมีดซ์ก็ไม่ทิ้งหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร มีเพียงแหล่งข้อมูลจากต่างชาติอย่าง อัสซีเรีย, บาบิโลเนีย, อาร์มีเนีย และกรีก รวมถึงโบราณสถานอิหร่านซึ่งเชื่อว่าได้รับการปกครองโดยชาวมีดซ์

หลักฐานที่เกี่ยวของกับชาวมีดซ์ได้รับการบันทึกโดยเฮอรอโดทัสซึ่งได้ให้ภาพเกี่ยวกับคนที่มีอำนาจมาก เป็นผู้ที่ก่อตั้งจักรวรรดิในช่วงเริ่มต้นเมื่อ 7 ศตวรรษก่อนคริสตศักราช จนมาสิ้นสุดในช่วง 550 ปีก่อนคริสตศักราช ซึ่งได้ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียล่มสลาย และเป็นคู่แข่งอันมีอำนาจกับอาณาจักรลิเดียและบาบิโลเนีย

อ้างอิง

ตะวันออกใกล้โบราณ
549 ปีก่อนคริสตกาล
ชาวอิหร่าน