เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่

เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่ (; "ไวโอลินคอนแชร์โตเหลียงจู้"; ) เป็นผลงานประพันธ์ในปี ค.ศ. 1959 ของเฉิน กัง และเหอ ฉ่านหาว สองนักศึกษาวัย 24 ปี และ 26 ปีจากสถาบันการดนตรีแห่งเซี่ยงไฮ้  โดยดัดแปลงมาจากตำนานม่านประเพณี เกี่ยวกับเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว ที่ครอบครัวของทั้งคู่มีความอาฆาตแค้นต่อกัน 

ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้แต่งขึ้นสำหรับบรรเลงด้วยวงออเคสตราแบบตะวันตก โดยใช้ทำนองบางส่วนจากอุปรากรจีน ม่านประเพณี มีเครื่องดนตรีเอกเป็นไวโอลิน บรรเลงโซโลด้วยเทคนิคการเล่นแบบจีน แทนตัวละครนาง จู อิง​ไถ และเชลโล แทนตัวละครพระ เหลียง ซานปั๊วะ  ในการแสดงบางครั้งอาจใช้เครื่องดนตรีจีน เช่น ซอเอ้อหู หรือผีผา บรรเลงเดี่ยวแทนไวโอลิน

ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้ออกแสดงครั้งแรกในเซี่ยงไฮ้ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ในช่วงการเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน  ต่อมาจีนเข้าสู่ช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ทำให้บทเพลงนี้ยังไม่ได้รับการเผยแพร่นัก จนกระทั่งถึงช่วงปลายทศวรรษ 1970 ที่ทางการเริ่มผ่อนคลายความเข้มงวด จึงเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลาย

อ้างอิง 

ไวโอลินคอนแชร์โต
เพลงจีน