กลุ่มภาษาทรานส์-นิวกินีตะวันตก

กลุ่มภาษาทรานส์-นิวกินีตะวันตก (West Trans–New Guinea languages) เป็นข้อเสนอของนักภาษาศาสตร์ในการจัดจำแนกภาษาในตระกูลภาษาปาปัว เสนอโดย Malcolm Ross เมื่อ พ.ศ. 2548

การจัดจำแนก 
ภาษาในกลุ่มที่สูงอีรียัน (ทะเลสาบดานีและปาเนียอี) เป็นภาษาที่ปรากฏขึ้นด้วยกัน และภาษาในเกาะติมอร์และบอมเบอไรตะวันตกมีลักษณะของสรรพนามที่เกี่ยวข้องกัน เมื่อเทียบกับกลุ่มภาษาทรานส์-นิวกินีที่เหลือ อย่างไรก็ตาม ภาษาในเกาะติมอร์มีลักษณะที่ค่อนข้างแตกต่างเป็นเอกเทศ การแบ่งย่อยของภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่
 กลุ่มติมอร์ตะวันตก-อาโลร์-ปันตาร์
 ภาษาอดาเบ เป็นภาษาโดดเดี่ยว
 ภาษาบูนัก เป็นภาษาโดดเดี่ยว
 ภาษาโกลาเนา เป็นภาษาโดดเดี่ยว
 กลุ่มภาษาตังลาปุย ประกอบด้วยภาษาซาวีลา และภาษากูลา
 กลุ่มภาษาอาโลร์-ปันตาร์ แบ่งเป็นสาขาย่อยอาโลร์กับสาขาย่อยปันตาร์
 กลุ่มติมอร์ตะวันออก มีภาษาโดดเดี่ยว 3 ภาษา คือภาษาฟาตาลูกู ภาษาโอยราตและภาษามากาแซ
 กลุ่มบอมเบอไรตะวันตก มีภาษาโดดเดียวคือภาษาการัส และกลุ่มภาษาบอมเบอไรตะวันตก ที่ประกอบด้วยภาษาบาฮัม ภาษาอีฮา
 กลุ่มทะเลสาบปาเนียอี ประกอบด้วย ภาษาโวลานี ภาษาโมนี ภาษาเอการี ภาษาเอาเย และภาษาดาโอ
 กลุ่มดานี ได้แก่
 ภาษาวาโน
 กลุ่มภาษาดานี เช่น ภาษาฮูปลา ภาษางเกม ภาษาดานีบน ภาษาดานีล่าง ภาษาดานีกลาง ภาษาดานีตะวันตก
 กลุ่มภาษางาลิก เช่น ภาษานดุกา ภาษาซีลีโม ภาษานีเนีย ยาลี ภาษาอิงกูรุก ยาลี

อ้างอิง 
 Ross, Malcolm (2005). Pronouns as a preliminary diagnostic for grouping Papuan languages. ใน Andrew Pawley, Robert Attenborough, Robin Hide, Jack Golson (eds). Papuan pasts: cultural, linguistic and biological histories of Papuan-speaking peoples. . Canberra: Pacific Linguistics. pp. 15–66. . .

ตระกูลภาษา