อำเภออุทุมพรพิสัย

อุทุมพรพิสัย (ในอดีตเขียน "อุทุมพรพิไสย") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

ประวัติ 
"อุทุมพรพิไสย" หรือ อำเภออุทุมพรพิสัยในปัจจุบัน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นอำเภอเก่าแก่ของจังหวัดศรีสะเกษ (แรกเริ่มการก่อตั้งจังหวัดศรีสะเกษมี 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอกันทรารมย์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุขันธ์ อำเภอราษีไศล และอำเภออุทุมพรพิสัย) เป็นอำเภอที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เคยเสด็จพระราชดำเนินทางรถไฟเยี่ยมพสกนิกรเมื่อครั้งอดีต เป็นอำเภอที่มีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุดของจังหวัดศรีสะเกษ 

อำเภออุทุมพรพิสัยตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2454 เดิมเรียกว่า อำเภอประจิม โดยมีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่บ้านสำโรงใหญ่ หมู่ที่ 1 ตำบลสำโรง มีพระประชุมชันตุนิกรเป็นนายอำเภอคนแรก

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2457 นายบุญมา ศิลปาระยะ ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ ได้พิจารณาเห็นว่าบริเวณโดยรอบที่ว่าการอำเภอประจิม มีต้นมะเดื่อขึ้นอยู่จำนวนมาก ถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของอำเภอจึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอประจิมเป็น อำเภออุทุมพรพิสัย ซึ่งมีความหมายว่า "ถิ่นของต้นมะเดื่อใหญ่"

 วันที่ 3 กันยายน 2476 เปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภออุทุมพรพิสัย (1,2,3,4)
(1) โอนพื้นที่ตำบลคูซอด อำเภออุทุมพรพิสัย ไปขึ้นกับ อำเภอเมืองศรีสะเกษ
(2) โอนพื้นที่ตำบลบัวหุ่ง อำเภออุทุมพรพิสัย ไปขึ้นกับ อำเภอราษีไศล
(3) ยุบตำบลกระจ๊ะ แล้วให้แบ่งหมู่บ้านไปขึ้นกับตำบลอี่หล่ำ อำเภออุทุมพรพิสัย และอำเภอราษีไศล
(4) หมู่บ้านที่แบ่งจากการยุบตำบลกระจ๊ะ อำเภออุทุมพรพิสัย ให้จัดตั้งเป็น ตำบลหนองอึ่ง ขึ้นกับอำเภอราษีไศล
วันที่ 30 พฤษภาคม 2481 โอนพื้นที่ตำบลผักไหม (ยกเว้นหมู่ 6,10,13,14) ของอำเภอขุขันธ์ ไปขึ้นกับ อำเภออุทุมพรพิสัย
วันที่ 19 กันยายน 2481 โอนพื้นที่หมู่ 6,10,13,14 (ในขณะนั้น) ของตำบลผักไหม ไปขึ้นกับตำบลพิมาย
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2490 โอนพื้นที่บ้านเป๊าะ บ้านกง บ้านหัวช้าง (ในขณะนั้น) และพื้นที่ตำบลหัวช้าง อำเภออุทุมพรพิสัย ไปขึ้นกับอำเภอราษีไศล
วันที่ 1 กรกฎาคม 2490 โอนพื้นที่บ้านเป๊าะ บ้านกง บ้านหัวช้าง (ในขณะนั้น) และพื้นที่ตำบลหัวช้าง อำเภอราษีไศล ไปขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัย
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลในพื้นที่อำเภออุทุมพรพิสัย (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11)
 (1) ตั้งตำบลหนองห้าง แยกออกจากตำบลกำแพง
 (2) ตั้งตำบลก้านเหลือง แยกออกจากตำบลทุ่งไชย
 (3) ตั้งตำบลเมืองหลวง แยกออกจากตำบลทุ่งไชย
 (4) ตั้งตำบลผักไหม แยกออกจากตำบลกล้วยกว้าง
 (5) ตั้งตำบลแข้ แยกออกจากตำบลปะอาว
 (6) ตั้งตำบลแต้ แยกออกจากตำบลปะอาว
 (7) ตั้งตำบลตาเกษ แยกออกจากตำบลขะยูง
 (8) ตั้งตำบลรังแร้ง แยกออกจากตำบลโพธิ์ชัย
 (9) ตั้งตำบลอี่หล่ำ แยกออกจากตำบลโพธิ์ชัย
 (10) ตั้งตำบลแขม แยกออกจากตำบลหัวช้าง
 (11) ตั้งตำบลตาโกน แยกออกจากตำบลเสียว
 วันที่ 28 มิถุนายน 2492 ย้ายที่ว่าการอำเภออุทุมพรพิสัย จากหมู่ที่ 1 (ใขณะนั้น) ของตำบลสำโรง ไปตั้งที่หมู่ที่ 2 (ในขณะนั้น) ของตำบลกำแพง
 วันที่ 17 กันยายน 2498 จัดตั้งสุขาภิบาลกำแพง ในท้องที่บางส่วนของตำบลกำแพง
 วันที่ 5 สิงหาคม 2512 ตั้งตำบลหนองไฮ แยกออกจากตำบลสำโรง
 วันที่ 3 ตุลาคม 2515 ตั้งตำบลห้วยทับทัน แยกออกจากตำบลหนองห้าง ตำบลเมืองจันทร์ และตำบลเมืองหลวง
 วันที่ 5 ตุลาคม 2517 โอนพื้นที่หมู่ 9 บ้านหว้าน บ้านตามุง และบ้านขนวน (ในขณะนั้น) ของตำบลผักไหม อำเภออุทุมพรพิสัย ไปขึ้นกับตำบลหนองเชียงทูน อำเภอปรางค์กู่
 วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2520 แยกพื้นที่ตำบลห้วยทับทัน ตำบลเมืองหลวง ตำบลผักไหม และตำบลกล้วยกว้าง อำเภออุทุมพรพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอห้วยทับทัน ขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัย
 วันที่ 7 มิถุนายน 2520 ตั้งตำบลหนองม้า แยกออกจากตำบลโดด
 วันที่ 19 กรกฎาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลเป๊าะ ตำบลโดด ตำบลเสียว และตำบลหนองม้า อำเภออุทุมพรพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบึงบูรพ์ ขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัย
 วันที่ 20 พฤศจิกายน 2522 โอนพื้นที่ตำบลโดด ตำบลเสียว และตำบลหนองม้า กิ่งอำเภอบึงบูรพ์ อำเภออุทุมพรพิสัย ไปขึ้นกับ อำเภออุทุมพรพิสัย ดังเดิม และโอนพื้นที่หมู่ 5 บ้านม่วง (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองม้า อำเภออุทุมพรพิสัย ไปตั้งเป็นหมู่ 12 บ้านม่วง (ในขณะนั้น) ของตำบลเป๊าะ กิ่งอำเภอบึงบูรพ์ อำเภออุทุมพรพิสัย
 วันที่ 26 สิงหาคม 2523 ตั้งตำบลจานแสนไชย แยกออกจากตำบลกล้วยกว้าง
 วันที่ 18 กันยายน 2523 ตั้งตำบลบึงบูรพ์ แยกออกจากตำบลเป๊าะ
 วันที่ 20 มีนาคม 2529 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอห้วยทับทัน อำเภออุทุมพรพิสัย เป็น อำเภอห้วยทับทัน
 วันที่ 11 ธันวาคม 2529 ตั้งตำบลสระกำแพงใหญ่ แยกออกจากตำบลกำแพง และตั้งตำบลหนองใหญ่ แยกออกจากตำบลตาโกน
 วันที่ 23 กรกฎาคม 2530 ตั้งตำบลโคกหล่าม แยกออกจากตำบลอี่หล่ำ
 วันที่ 31 สิงหาคม 2531 ตั้งตำบลโคกจาน แยกออกจากตำบลทุ่งไชย
 วันที่ 1 สิงหาคม 2534 ตั้งตำบลผือใหญ่ แยกออกจากตำบลแขม
 วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลหนองใหญ่ ตำบลเมืองจันทร์ และตำบลตาโกน อำเภออุทุมพรพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมืองจันทร์ ขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัย
 วันที่ 26 เมษายน 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลบึงบูรพ์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลบึงบูรพ์ และตำบลเป๊าะ
 วันที่ 8 พฤศจิกายน 2536 ตั้งตำบลอีเซ แยกออกจากตำบลเสียว
 วันที่ 26 พฤษภาคม 2537 แยกพื้นที่ตำบลโดด ตำบลเสียว ตำบลหนองม้า ตำบลผือใหญ่ และตำบลอีเซ อำเภออุทุมพรพิสัย มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัย
 วันที่ 3 มิถุนายน 2537 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอบึงบูรพ์ อำเภออุทุมพรพิสัย เป็น อำเภอบึงบูรพ์
 วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเมืองจันทร์ อำเภออุทุมพรพิสัย เป็น อำเภอเมืองจันทร์
 วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลกำแพง เป็น เทศบาลตำบลกำแพง
 วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ อำเภออุทุมพรพิสัย เป็น อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

ที่ตั้งและอาณาเขต 
อำเภออุทุมพรพิสัยตั้งอยู่ตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงบูรพ์ และอำเภอราษีไศล 
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองศรีสะเกษ
 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังหิน อำเภอปรางค์กู่ และอำเภอห้วยทับทัน 
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทัน อำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

การแบ่งเขตการปกครอง

การปกครองส่วนภูมิภาค 
อำเภออุทุมพรพิสัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 19 ตำบล 232 หมู่บ้าน ได้แก่

การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่อำเภออุทุมพรพิสัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 20 แห่ง ได้แก่
 เทศบาลตำบลกำแพง  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกำแพง
 เทศบาลตำบลสระกำแพงใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระกำแพงใหญ่ทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลโคกจาน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกจานทั้งตำบล
 เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำแพง (นอกเขตเทศบาลตำบลกำแพง)
 เทศบาลตำบลแต้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแต้ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไฮทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลอี่หล่ำ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอี่หล่ำทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้านเหลืองทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งไชย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งไชยทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแขม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแขมทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลขะยูง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขะยูงทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลตาเกษ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาเกษทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหัวช้าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวช้างทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลรังแร้ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรังแร้งทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลแข้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแข้ทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ชัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ชัยทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลปะอาว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะอาวทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองห้าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองห้างทั้งตำบล
 องค์การบริหารส่วนตำบลโคกหล่าม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกหล่ามทั้งตำบล

ประชากร

การสาธารณสุข 
โรงพยาบาลขนาด 120 เตียง 1 แห่ง ซึ่งเป็นโรงพยาบาลชุมชนแม่ข่าย
 สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ 1 แห่ง
 สถานีอนามัย 21 แห่ง

การศึกษา 
อุดมศึกษา
 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ศรีสะเกษ ห้องเรียนวัดสระกำแพงใหญ่

อาชีวศึกษา
 วิทยาลัยอาชีวศึกษาจุลมณีอุทุมพรพิสัย

สถานศึกษารัฐบาล
 โรงเรียนกำแพง
 โรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดสระกำแพงใหญ่
 โรงเรียนจตุรภูมิพิทยาคาร
 โรงเรียนทุ่งสิมวิทยาคม
 โรงเรียนประชาพัฒนศึกษา
 โรงเรียนทุ่งไชยพิทยา รัชมังคลาภิเษก
 โรงเรียนอนุบาลอุทุมพรพิสัย
 โรงเรียนโคกหล่ามวิทยา
 โรงเรียนบ้านขะยูง (ขะยูงศิลป์ศึกษา)
 โรงเรียนบ้านแข้ (ฝ่ายมัธยม)

สถานศึกษาเอกชน
 โรงเรียนอุทุมพรวิทยา
 โรงเรียนเคียวนำ
 โรงเรียนอนุบาลจอมจิต

การขนส่ง 
รถยนต์
การเดินทางจากตัวจังหวัดศรีสะเกษไปอำเภออุทุมพรพิสัยสามารถใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (ศรีสะเกษ-อุทุมพรพิสัย) และเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 (อุทุมพรพิสัย-ราษีไศล) มายังอำเภออุทุมพรพิสัย ระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร

รถไฟ
การเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปอำเภออุทุมพรพิสัย มีขบวนรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือออกจากกรุงเทพทุกวัน โดยทุกขบวนหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟอุทุมพรพิสัย ระยะทางรถไฟจากสถานีกรุงเทพ 494.45 กิโลเมตร

การท่องเที่ยว

ปราสาทสระกำแพงใหญ่ 

ปราสาทหินวัดสระกำแพงใหญ่ ตั้งอยู่ที่วัดสระกำแพงใหญ่ ตำบลสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย ห่างจากตัวอำเภอมาทางทิศตะวันตก 2  กิโลเมตร 

ความเป็นมาของปราสาทสระกำแพงใหญ่ยังไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดว่าสร้างขึ้นมาในสมัยใดหรือศักราชใด ถึงแม้จะพบจารึกที่โบราณสถานแห่งนี้ ข้อความในจารึกกล่าวถึงการซื้อที่ดินถวายแก่เจ้านายผู้ล่วงลับคือ "กมรเตงชคตศรีพฤทเธศวร" ไม่ได้กล่าวถึงการสร้าง โดย พ.ศ. 1585 ที่ปรากฏในจารึกไม่ใช่ปีที่สร้างปราสาท ระยะดังกล่าวในกัมพูชาเป็นสม้ยที่พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ครองราชย์ แต่มิได้หมายถึงพระองค์เป็นผู้สร้าง จากการศึกษาลวดลายต่าง ๆ ทางด้านศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม ปราสาทสระกำแพงใหญ่ น่าจะมีอายุอยู่ในศิลปะเขมรแบบคลังต่อบาปวน หรือประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 16 ถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ตอนปลาย

ปราสาทสระกำแพงใหญ่เป็นศาสนสถานแบบเขมร ทั้งในด้านศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม รวมทั้งความเชื่อในการนับถือศาสนา จากหลักฐานที่ปรากฏสันนิษฐานว่าเดิมเป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู โดยดูจากทับหลังที่สลักภาพบุคคลเล่าเรื่องราวต่างๆเกี่ยวข้องกับ ความเชื่อในศาสนาฮินดู ภายหลังเมื่อพระพุทธศาสนาเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้จึงเปลี่ยนเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธ โดยได้ขุดพบพระพุทธรูปนาคปรกปางสมาธิ สูง 1.33 เมตร

ปราสาทสระกำแพงใหญ่สร้างขึ้นในศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธแบบมหายานเพื่อเป็นที่ประดิษฐานเทวรูป จากการขุดแต่งบูรณะปราสาทแห่งนี้ของกรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2532 ได้ค้นพบปฏิมากรรมสำริดขนาดใหญ่เฉพาะองค์สูง 140 เซนติเมตร และรวมความสูงทั้งฐาน 180 เซนติเมตร ศาสตราจารย์หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศสกุล ให้ความเห็นว่าเป็นรูปของนันทิเกศวรหรือนันทีศวร ลักษณะพิเศษ คือเป็นสำริดกะไหล่ทอง เดิมอาจจะตั้งอยู่หน้าปราสาทหลังกลางภายในมุขหน้าปราสาท เพราะโดยปกติจะประจำอยู่กับเทวาลัยของพระอิศวร ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นศิลปะขอมแบบบาปวนตอนปลาย สำคัญมากนับเป็นประติมากรรมชิ้นเอกชิ้นหนึ่งที่พบในประเทศไทย ปัจจุบันจัดแสดงพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ พิมาย

สภาพทั่วไปของปราสาทสระกำแพงใหญ่ประกอบด้วยระเบียงคดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 49 เมตร ยาว 67 เมตร ล้อมรอบกลุ่มปราสาทอิฐและบรรณาลัย รวมทั้งหมด 6 หลัง จากภาพถ่ายทางอากาศ ชี้ให้เห็นว่าปราสาทสระกำแพงใหญ่น่าจะมีชุมชนรายรอบอย่างหนาแน่น ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ห่างออกไปประมาณ 400 เมตร มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ เรียกว่า "สระกำแพง" สันนิษฐานว่าน่าจะขุดขึ้นเมื่อครั้งสร้างปราสาท ส่วนทางทิศตะวันออกมีลำห้วยเล็ก ๆ ไหลผ่าน คือ ห้วยตาเหมา ซึ่งเป็นลำห้วยสาขาที่แยกออกมาจากห้วยสำราญ

ปราสาทสระกำแพงน้อย 

ปราสาทหินวัดสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ที่บ้านกลาง ตำบลขะยุง อำเภออุทุมพรพิสัย ห่างจากตัวจังหวัด 9 กิโลเมตร อยู่ด้านขวามือติดถนนบนเส้นทางสายศรีสะเกษ-อุทุมพรพิสัย ปราสาทหินสระกำแพงน้อยประกอบด้วยปรางค์และวิหาร ก่อด้วยศิลาแลง สันนิษฐานว่าปราสาทหินแห่งนี้เดิมเป็นศาสนสถานมาก่อน แล้วต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 18 รัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 อาจมีการบูรณะหรือสร้างเพิ่มเติมขึ้นมาใหม่ สังเกตได้จากมีสถาปัตยกรรมแบบบายนอยู่ด้วย สิ่งก่อสร้างดังกล่าวเรียกกันในสมัยนั้นว่า "อโรคยศาล" หมายถึง สถานพยาบาลหรือสุขศาลาประจำชุมชน

วัฒนธรรม

เทศกาลและงานประเพณี 
 งานงิ้ว จัดในช่วงฤดูหนาว บริเวณศาลเจ้าพ่อปู่ตาอุทุมพรพิสัยและบริเวณหลังสถานีรถไฟอุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ ในช่วงเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคมทุกปี
 เทศกาลบุญเดือนสาม บูชาหลวงพ่อนาคปรก จัดที่วัดสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ วันขึ้น 12-14 ค่ำ เดือน 3 ทุกปี
 งานรำลึกปราสาทสระกำแพงใหญ่ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 5 แห่งวิศวะสงกรานต์ ณ ปราสาทสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ จัดตรงกับวันขึ้น 1 - 2 ค่ำ เดือน 5 ทุกปี

อ้างอิง 

 
อุทุมพรพิสัย