สายตาสั้น

สายตาสั้น () เป็นภาวะของตาซึ่งแสงที่เข้ามาไม่ตกบนจอตาโดยตรง แต่ตกหน้ากว่า ทำให้ภาพที่บุคคลเห็นเมื่อมองวัตถุไกลอยู่นอกจุดรวม แต่ในจุดรวมเมื่อมองวัตถุใกล้ ภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องได้แก่ปวดหัวและตาล้า อาการสายตาสั้นมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับคววามเสี่ยงต่อจอตาหลุดลอก, โรคต้อกระจก และโรคต้อหินมากขึ้น

วิชาชีพการดูแลตาแก้ไขสายตาสั้นด้วยการใช้เลนส์บำบัดมากที่สุด เช่น แว่นตาหรือเลนส์สัมผัส นอกจากนี้ ยังอาจแก้ไขได้โดยศัลยกรรมหักเหแสง แม้มีกรณีผลข้างเคียงที่สัมพันธ์ เลนส์บำบัดมีกำลังสายตาเป็นลบ (คือ มีผลเว้าสุทธิ) ซึ่งชดเชยไดออพเตอร์ (diopter) บวกเกินของตาที่สั้น โดยทั่วไปไดออพเตอร์ลบใช้อธิบายความรุนแรงของสายตาสั้น และเป็นค่าของเลนส์เพื่อแก้ไขตา สายตาสั้นขั้นสูงหรือสายตาสั้นรุนแรงนิยามโดย -6 ไดออพเตอร์หรือเลวกว่านั้น

อาการสายตาสั้นเป็นอาการที่พบได้มากที่สุดและประมาณการว่าส่งผลกระทบถึง 1.5 พันล้านคน (22% ของประชากรทั่วโลก) โดยมีอัตราในแต่ละประเทศแตกต่างกัน อัตราในวัยผู้ใหญ่อยู่ที่ร้อยละ 15 ถึง 49 

ตรงข้ามกับสายตาสั้น คือ สายตายาว

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

ความผิดปกติของกล้ามเนื้อตา การเคลื่อนไหวสองตา การปรับตาดูใกล้ไกลและการหักแสง
การรับรู้ภาพ