ไม้ เมืองเดิม

ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา (16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2485) นามปากกา ไม้ เมืองเดิม หรือ กฤษณะ พึ่งบุญ เป็นนักเขียนชาวไทย มีผลงานที่มีชื่อเสียงได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก

ประวัติ 
ก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เกิดเมื่อ วันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง (ตรงกับวันที่ 16 มิถุนายน) พ.ศ. 2448 ที่ ต.วัดมหรรณพ์ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหม่อมหลวงปลี พึ่งบุญ และหม่อมหลวงแสง พึ่งบุญ
เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2485 รวมอายุได้ 37 ปี จบการศึกษาที่ โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนวัดบวรนิเวศ
 
 พ.ศ. 2465 รับราชการสังกัดกรมบัญชาการมหาดเล็ก 
 พ.ศ. 2469 ลาออกจากราชการ เพื่อจะทำงานส่วนตัวแต่ไม่ได้เป็นตามที่คาดหวัง กลายเป็นคนว่างงานและเริ่มดื่มสุราจนติดเป็นนิสัย 
 พ.ศ. 2478 เริ่มต้นชีวิตนักประพันธ์ โดยเอาประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาเขียน ชื่อ “เรือโยงเหนือ” แต่ไม่มีสำนักพิมพ์ใดสนใจจัดพิมพ์ให้ แต่ด้วยใจรัก จึงเขียนขึ้นอีกเรื่อง ชื่อ “ ห้องเช่าเบอร์ 13 ” ก็ได้รับการปฏิเสธจากผู้พิมพ์จำหน่ายอีก เหม เวชกร ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทได้ลาออกจากสำนักพิมพ์ “เพลินจิตต์” และมาตั้งสำนักพิมพ์เองออกหนังสือเป็นรายวัน ใช้ชื่อหนังสือว่า “คณะเหม” ส่วนก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา เป็นนักเขียนประจำสำนักงาน และ ได้เขียนเรื่อง “ชาววัง” โดยใช้นามปากกา “กฤษณะ พึ่งบุญ” 
 พ.ศ. 2479 ได้พิมพ์จำหน่ายนวนิยายเรื่อง “แผลเก่า” โดยใช้นามปากกาใหม่ว่า “ไม้ เมืองเดิม” โดยเฉพาะเรื่อง “ขุนศึก” เป็นนวนิยายไทยแท้ที่ยาวที่สุดเป็นผลงานชิ้นสุดท้าย

ผลงาน 
 แผลเก่า
 แสนแสบ
 หมื่นซ่อง
 เสื้อข้าม
 ล้างบาง
 หงสาพ่าย
 เกวียนหัก
 สำเภาล่ม
 เสือบาง
 บางระจัน
 สาวชะโงก
 บึงขุนสร้าง
 คุ้งเผาถ่าน
 แม่หม้าย
 กลางเพลิง
 ศาลเพียงตา
 ชายสามโบสถ์
 ค่าน้ำนม
 คนละถิ่น
 หน้าไถ
ข้าเก่า
 สินในน้ำ
 สองศึก
 เสือทุ่ง
 นางถ้ำ
 รอยไถ
 โป๊ะล่ม
 นางห้าม
 บ้านนอกเข้ากรุง
 ข้าหลวงเดิม
 อ้ายขุนทอง
 ศึกกระทุ่มลาย
 หนามยอกหนามบ่ง
 เรือเพลง-เรือเร่
 ทหารเอกพระบัณฑูร
 กระท่อมปลายนา 
ขุนศึก

อ้างอิง 

นักเขียนชาวไทย
นามปากกา
ราชสกุลพึ่งบุญ
ณ อยุธยา
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ