ค่ายกักกัน

ค่ายกักกัน () คือสถานที่ที่รัฐใช้คุมขังนักโทษหรือกักกันบุคคลเฉพาะกลุ่มด้วยเหตุผลทางการเมือง นักโทษทางการเมือง ชนกลุ่มน้อย บุคคลที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลหรือพลเมืองเชื้อชาติใดเชื้อชาติหนึ่ง นักโทษเหล่านี้จะถูกจับโดยไม่มีการสอบสวนตามกระบวนยุติธรรม และไม่มีกำหนดเวลาปล่อยตัว ทั้งยังถูกจำกัดสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษยชนด้วย ในแง่ประวัติศาสตร์ ค่ายกักกันที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ ค่ายกักกันของพรรคนาซีในเยอรมันและค่ายกักกันแรงงานในสหภาพโซเวียต

ค่ายกักกันมีขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเกิดสงครามบัวร์ในแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปค่ายกักกันจะประกอบด้วยโรงทหารกระท่อมหรือกระโจมที่พักและบริเวณรอบ ๆ ค่ายจะมีป้อมยามและลวดหนามล้อมรอบ ผู้คุมค่ายและยามรักษาการณ์มีอำนาจเหนือชีวิตนักโทษและจะปกครองอย่างเข้มงวด

ค่ายกักกันที่สำคัญ ๆ ได้แก่
 ค่ายกักกันที่ดาเคา (Dachau)
 ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ (Auschwitz)
 ค่ายกักกันเคล์มนอ (Chełmno)
 ค่ายมรณะเบวเชตซ์ (Bełżec)
 ค่ายกักกันที่ไมดาเนก (Majdanek)
 ค่ายมรณะโซบีบอร์ (Sobibor)
 ค่ายกักกันเทรบลิงคา (Treblinka)
 ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ (Buchenwald)
 ค่ายกักกันบอกดานอฟกา (Bogdanovka)
 ค่ายกักกันดามานอฟกา (Damanovka)
 ค่ายกักกันอัคเนเซตคา (Aknecetka)

อ้างอิง 

 สมใจ ไพโรจน์ธีระรัชต์. สารานุกรมประวัติศาสตร์ยุโรปฉบับราชบัณฑิตยสถาน เล่ม C-D.

ดูเพิ่ม 
 การกักกัน
 เรือนจำ

ค่ายกักกัน