อโศกอินเดีย

อโศกอินเดีย หรือ อโศกเซนต์คาเบรียล () เป็นไม้ยืนต้นสูง  ในวงศ์ Annonaceae 
มีลักษณะเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ทรงพุ่มเป็นรูปปิรามิดแคบ ๆ สูงเต็มที่ได้ถึง 25 เมตร กิ่งโน้มลู่ลงทั้งต้น ทำให้แลดูต้นสูงชลูดมาก เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทาเข้ม หรือเทาปนน้ำตาล  ใบเดี่ยวรูปใบหอกแคบ ๆ ปลายแหลมยาว 15 - 20 เซนติเมตร สีเขียวเป็นมันเงางาม ขอบใบเป็นคลื่น 

ออกดอกในระหว่างเดือนมีนาคม - เมษายน จะออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นกระจุกตามข้างๆ กิ่ง แต่ละดอกเป็นรูปดาว 6 แฉก กลีบดอกเป็นคลื่นน้อย ๆ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 - 2 เซนติเมตร ดอกบานอยู่นาน 3 สัปดาห์ 

ผลรูปไข่ ยาว  2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีดำ  เป็นไม้ต้นทรงสูงชะลูด สามารถสูงได้เกินกว่า 30 ฟุต เป็นแท่งกลมปลายแหลม ทรงพุ่มแผ่นทึบ ใบรูปหอก แนว ยาวสีเขียวเข้ม ขอบใบเป็นคลื่น ดอกออกเป็นช่อสีเขียวอ่อน รูปดาว 6 แฉก ดอกมีกลิ่นอ่อน  นิยมปลูกเป็นไม้ประดับและเป็นร่มเงา มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศอินเดียและศรีลังกา

ที่มาของชื่อ อโศกเซนต์คาเบรียล 
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์  นักบวชในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกได้นำต้นอโศกชนิดนี้เข้ามาเมื่อปี พ.ศ. 2459 และนำมาปลูกไว้ที่หน้าวัดนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ต้นหนึ่ง  และที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียลอีกต้นหนึ่ง  ต่อมาโรงเรียนเซนต์คาเบรียลได้ขยายพันธุ์และปลูกไว้ในโรงเรียนเป็นจำนวนมาก  รวมทั้งมีการแจกจ่ายไปยังสถานที่ต่าง ๆ  ชาวบ้านจึงเรียกต้นนี้ว่า อโศกเซนต์คาเบรียล

สัญลักษณ์ต้นอโศก

เกร็ด 
วงดนตรีสุนทราภรณ์มีเพลงที่เกี่ยวกับอโศก คือเพลงกลิ่นดอกโศก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 อโศกเซนต์คาเบรียล

ไม้ยืนต้น
ไม้ประดับ
สกุลยางโอน