วัดปู่บัว

วัดปู่บัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

วัดปู่บัว เดิมเรียกว่า วัดปลูกบัว ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น "วัดปู่บัว" เล่ากันว่าเป็นวัดหนึ่งในเส้นทางประวัติศาสตร์ ตามตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ว่าเคยเป็นสถานที่ปลูกบัวเพื่อขอขมาดวงวิญญานของเหล่าทหารที่เข้าร่วมสู้รบในสงครามยุทธหัตถีที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อพ.ศ. 2134 กรมศิลปากรได้ประกาศให้วัดปู่บัวขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2476	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2489

สถานที่ตั้งวัดอยู่นอกกำแพงเมืองสุพรรณบุรีและอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสุพรรณบุรี พบพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกศิลปะบายน จำนวน 32 องค์จากใต้พื้นดินและพบลานทอง 1 แผ่น ลักษณะศิลปกรรมของโบราณสถานสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์และพบหลักฐานชิ้นส่วนภาชนะดินเผา เตาเผาภาชนะดินเผาโบราณ ทำให้สันนิษฐานว่าบริเวณนี้น่าจะเคยเป็นที่ตั้งของชุมชนโบราณ

โบราณสถานมีเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์หันหน้าไปทางแม่น้ำสุพรรณุบรี ด้านตะวันตกมีซุ้มเปิดเข้าสู่ห้องภายในองค์เจดีย์ ส่วนยอดเป็นบัวโถ เป็นเจดีย์สกุลช่างอู่ทองตั้งอยู่ด้านหลังวัดใกล้แม่น้ำ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าของเจดีย์ประธาน แบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ คือเจดีย์มณฑปยอดระฆังและเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง

วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 8.50 เมตร ยาว 24 เมตร ภายในมีภาพพุทธประวัติใส่กรอบประดับอยู่ และยังเป็นประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 79 นิ้ว เนื้อศิลาแลง มีอายุประมาณ 200 ปี เป็นพระพุทธรูปที่ย้ายมาจากวัดเสือที่อยู่ทางทิศใต้วัดปู่บัว เป็นพระประธานที่ประดิษฐานมาแล้ว 3 อุโบสถ จึงเรียกกันว่า หลวงพ่อสามโบสถ์

อ้างอิง

ปู่บัว
โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี