เกาจิ๋ว

เกาจิ๋ว ในภาษาจีนกลางเรียกว่า เจียวโจว  (; เวด-ไจลส์: Chiao1-Cho1; ) เป็นมณฑลของจีนสมัยราชวงศ์ ในยุตราชวงศ์ฮั่นและราชวงศ์จิ้น ในยุคราชวงศ์มณฑลเกาจิ๋วประกอบด้วยพื้นที่เหลียงกว่างและภาคเหนือของเวียดนาม แต่ภายหลังพื้นที่กวางตุ้งได้แยกมาก่อตั้งเป็นมณฑลกว่างโจวโดยซุนกวนภายหลังการเสียชีวิตของชื่อ เซี่ย และคงอยู่กระทั่งมีการก่อตั้งมณฑลอันนัมในปี ค.ศ. 679

ประวัติศาสตร์

ราชวงศ์ฮั่น 
เมื่อ 111 ปีก่อนคริสตกาล กองทัพของจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้พิชิตรัฐกบฏลำอวด (南越 หนานเยฺว่) และจัดตั้งพื้นที่เป็นเขตการปกครองระดับปู้ (部 bù) หรือเขตชื่อเกาจี (交阯 เจียวจื่ิอ) ภายใต้การปกครองของข้าหลวงหรือชื่อฉื่อ (:zh:刺史 (cìshǐ) :vi:thứ sử) นอกจาก 6 เมือง (จฺวิ้น) ดั่้งเดิม (หนานไห่, เหอผู่, ซังงาว (ชางอู่), ยฺวี่หลิน, เกาจี (เจียวจื่อ) และจิ่วเจิน) ราชวงศ์ฮั่นยังยึดครองอาณาเขตใหม่ในไหหลำรวมถึงพื้นที่ทางใต้ของด่านงาง และก่อตั้งเป็นเมืองจูหยา, ตานเอ่อร์ และรื่อหนาน ในปี ค.ศ. 203  เขตเกาจี หรือ เจียวจื่อปู้ (交趾部 Jiāozhǐ bù) ได้เลื่อนฐานะเป็นโจวหรือมณฑลในชื่อ เกาจิ๋ว หรือ เจียวโจว (交州 Jiāozhōu)

ง่อก๊ก

ราชวงศ์จิ้น

ราชวงศ์ใต้

อาณาจักรหวั่นซวน

ราชวงศ์สุยและถัง

ราชวงศ์หมิง

ดูเพิ่ม 
 การปกครองเวียดนามของจีนครั้งแรก

อ้างอิง

บรรณานุกรม 
 

มณฑลของราชวงศ์ฮั่น
ง่อก๊ก
ราชวงศ์จิ้น
ประวัติศาสตร์เวียดนาม