ชูนิเบียว

ชูนิเบียว () หรือเรียกอย่างย่อว่า "เบียว" เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้พูดกันอย่างไม่เป็นทางการในการบรรยายวัยรุ่นที่มีภาวะหลงผิดคิดตนเขื่อง ซึ่งต้องการที่จะโดดเด่น โดยทำให้ตนเชื่อว่าตนมีความรู้ที่ซ่อนอยู่หรือมีพลังลึกลับ ศัพท์คำนี้เป็นที่นิยมจากไลต์โนเวลและอนิเมะเรื่อง รักสุดเพี้ยนของยัยเกรียนหลุดโลก! โดยมีความหมายตรงตัวว่า "โรคป่วย ม.2"

ศัพท์คำนี้ได้รับการประดิษฐ์ขึ้นโดยฮิการุ อิจูอิง นักจัดรายการวิทยุชาวญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2542 ที่เขาใช้บรรยายความใฝ่ฝันแบบเด็ก ๆ ของนักเรียนระดับประถมศึกษาราวกับว่าเป็นอาการของโรคบางอย่าง ในปี พ.ศ. 2552 อิจูอิงได้ออกแถลงการณ์ปฏิเสธแนวคิดนี้ เนื่องจากได้มีการเปลี่ยนแปลงแนวคิดจากข้อสังเกตเบาสมองกลายเป็นสิ่งที่ได้รับการศึกษาอย่างจริงจังในจิตวิทยา ในปี พ.ศ. 2551 เฮียวยะ ซาเองามิ นักเขียนไลต์โนเวล ได้เขียนหนังสือชื่อ  หรือ "คู่มือชูนิเบียว" ที่เขาได้ระบุประเภทของชูนิเบียวไว้สามแบบคือ พวกดีเคเอ็นหรือ โดกีว ที่ทำตนเหมือนอันธพาล, พวกวัฒนธรรมย่อยที่มักต่อต้านแนวโน้มกระแสหลัก, และพวกตาแห่งความชั่วร้ายที่ปรารถนาพลังพิเศษ

ดูเพิ่ม
 วัยรุ่น
 การเลือกปฏิบัติต่อคนที่อยู่วัยเด็ก
 พฤติกรรมต่อต้านสังคม
 ความเอนเอียงทางประชาน

อ้างอิง

คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
ความผิดปกติทางจิต