ศาลหลักเมืองผิงเหยา

ศาลหลักเมืองนครผิงเหยา (อักษรจีนตัวเต็ม: 平遥城隍庙; อักษรจีนตัวย่อ: 平遙城隍廟; พินอิน: Píngyáo Chéng Huáng miào)  เป็นศาลเจ้าจีนในลัทธิเต๋า ณ นครผิงเหยา มณฑลชานซี ประเทศจีน
ศาลเทพารักษ์แห่งประกอบด้วยตำหนักสามหลังบนฐานไพทีพื้นที่เดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่กว่า 7,300 ตารางเมตร

ประวัติ 
ศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง (960-1279) ภายในพื้นที่ของศาลเจ้าได้รับการบูรณะครั้งใหญ่สองครั้งเนื่องจากไฟไหม้ในปี ค.ศ. 1544 และในปี ค.ศ. 1859ในสมัยรัชกาลจักรพรรดิเสียนเฟิงได้เกิดเหตุอัคคีภัยอันได้ทำลายตำหนักส่วนใหญ่ ต่อมาในปี 1864 เหล่าชาวบ้านและพ่อค้าได้ร่วมกันสร้างบูรณะศาลเจ้านี้ขึ้นใหม่ตามแบบแปลนโครงสร้างเดิมสมัยราชวงศ์ซ่งโดยมีอิทธิพลของสไตล์สมัยราชวงศ์ชิงอยู่ด้วย

สถาปัตยกรรม 
โดยศาลเจ้าแห่งนี้มีตำหนักหลายที่ ได้แก่:
 ศาลเทพารักษ์เจ้าพ่อเจ้าแม่หลักเมือง
 มีการสร้างเสริมเพิ่มหลายหลังสำหรับเจ้าพ่อเจ้าแม่หลักเมืองในศาลหลักเมือง โรงงิ้ว และศาลเทพบริวารพิพากษา
 ศาลเทพแห่งโชคลาภ
 ตำหนักอุทิศถวายแด่เทพเจ้าแห่งโชคลาภทรัพย์สมบัติเงินทอง ไฉ่สิ่งเอี้ย ซึ่งในตำหนักนี้มีเทวรูปอุทิศถวายมากมาย
 ศาลเจ้าพ่อเจ้าแม่เตาไฟ
 อุทิศแด่เจ้าพ่อเจ้าแม่เตาไฟ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม 
 เจ้าคงคา
 เทวรูปจีน
 เทวดารักษาเตาไฟ
 เจ้าพ่อเจ้าแม่เตาไฟ
 เจ้าแม่ส่งบุตร
 เจ้าแม่เร่งกำเนิด

ลัทธิเต๋า
ศาสนสถาน
เทพเจ้าจีน
ศาลเจ้า‎