สวิตช์เกียร์

ในระบบพลังงานไฟฟ้า, สวิตช์เกียร์ () คือการร่วมกันทำงานของสวิตช์ตัดต่อ () ฟิวส์ () หรือตัวตัดวงจร () ไฟฟ้าเพื่อใช้ในการควบคุม ป้องกันและแยกอุปกรณ์ไฟฟ้าออกจากระบบ สวิตช์เกียร์จะถูกนำมาใช้ทั้งเพื่อตัดไฟออกจากอุปกรณ์เพื่อความสะดวกในระหว่างการทำงาน และเพื่อล้างความผิดพลาดที่ปลายทาง อุปกรณ์ประเภทนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับความน่าเชื่อถือของแหล่งจ่ายไฟฟ้า

โรงไฟฟ้าส่วนกลางรุ่นใหม่สุดจะใช้ สวิทช์แบบมีดเปิด ธรรมดา ติดตั้งอยู่บนแผ่นฉนวนทำด้วยหินอ่อนหรือใยหิน ระดับพลังงานและแรงดันไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจะทำให้สวิตช์ที่เปิดปิดด้วยมืออันตรายเกินไป อุปกรณ์ที่บรรจุด้วยน้ำมันจะจำกัดพลังงานที่เป็นประกายไฟอาร์คและควบคุมให้ปลอดภัย ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 แถวของสวิตช์เกียร์จะเป็นโครงสร้างที่ล้อมรอบด้วยโลหะที่มีชิ้นส่วนสวิตชิ่งที่ทำงานด้วยไฟฟ้า โดยใช้ตัวตัดวงจรที่ใช้น้ำมัน วันนี้อุปกรณ์ที่บรรจุด้วยน้ำมันได้ถูกแทนที่เป็นส่วนใหญ่ด้วยอุปกรณ์ระเบิดอากาศหรือสูญญากาศหรือ SF6 ทำให้กระแสและระดับพลังงานขนาดใหญ่สามารถที่จะควบคุมได้อย่างปลอดภัยโดยอุปกรณ์อัตโนมัติ

สวิตช์เกียร์ไฟฟ้าแรงสูงถูกคิดค้นขึ้นในตอนปลายของศตวรรษที่ 19 สำหรับการดำเนินงานของมอเตอร์ไฟฟ้าและเครื่องไฟฟ้าอื่น ๆ  เทคโนโลยีได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปและตอนนี้สามารถใช้ได้กับแรงดันไฟฟ้าสูงถึง 1,100 กิโลโวลต์

โดยทั่วไป สวิตช์เกียร์ในสถานีย่อยจะถูกติดตั้งอยู่บนทั้งด้านแรงดันสูงและด้านแรงดันต่ำของหม้อแปลงไฟฟ้​​าขนาดใหญ่ สวิตช์เกียร์ด้านแรงดันต่ำอาจจะตั้งอยู่ในอาคารหนึ่งที่มีตัวตัดวงจรแรงดันไฟฟ้าขนาดกลางสำหรับวงจรการกระจาย พร้อมกับมิเตอร์วัดไฟ ตัวควบคุมและอุปกรณ์ป้องกัน. สำหรับงานอุตสาหกรรม, หม้อแปลงและแถวสวิตช์เกียร์อาจจะอยู่รวมกันในตู้เดียวกันที่เรียกว่าหน่วยสถานีย่อย ()

ประวัติ 

สวิตช์เกียร์เก่าแก่เท่ากับการผลิตกระแสไฟฟ้า รุ่นแรกเป็นแบบดั้งเดิมมาก: ส่วนประกอบทั้งหมดจะถูกตรึงอยู่บนผนังเท่านั้น ต่อมาพวกมันได้รับการติดตั้งบนแผงไม้ ด้วยเหตุผลของการป้องกันอัคคีภัย, ไม้ก็ถูกแทนที่ด้วยกระดานชนวนหรือหินอ่อน นี้นำไปสู่การปรับปรุงแก้ไขต่อไป เพราะอุปกรณ์การตัดต่อและการวัดจะถูกติดตั้งอยู่กับด้านหน้าในขณะที่การเดินสายไฟอยู่ด้านหลัง

อ้างอิง 

อุปกรณ์ระบบกำลังไฟฟ้า
โครงสร้างพื้นฐานพลังงานไฟฟ้า