วัดป่าเรไร (จังหวัดสุโขทัย)

วัดป่าเรไร เป็นวัดร้างเดิมที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ที่มีความสำคัญในฐานะเป็นแหล่งโบราณคดีทางประวัติศาสตร์ที่มาพร้อมกับชุมชนดั้งเดิมในอดีต ที่สามารถสืบค้นบอกเล่าถึงประวัติศาสตร์ชุมชน การตั้งถิ่นฐาน กลุ่มชาติพันธุ์ ความเชื่อและศาสนา ที่ปรากฏมีในครั้งอดีตเชื่อมต่อมาถึงปัจจุบันได้  เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านสวนใต้ หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย

ประวัติ 
วัดป่าเรไร แต่เดิมเป็นวัดร้าง เดิมมีชื่อว่า  “วัดป่าละเมาะ”  (อัมพวา)ที่ปรากฏหลักฐานในทะเบียนโบราณสถาน ของกรมศิลปากร จังหวัดสุโขทัย ที่สำรวจเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 74  ถูกจัดขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน  ที่มีความสำคัญและประวัติความเป็นมาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี  
 
ต่อมาชาวบ้านที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานประกอบอาชีพในบริเวณดังกล่าว ได้ริเริ่มให้มีวัดในบริเวณที่วัดเดิมเพื่อศูนย์รวมจิตใจและปฏิบัติตนตามหลักศาสนา ได้มีการนิมนต์พระสงฆ์เข้ามาอยู่จำพรรษาและปฏิบัติศาสนกิจ    เมื่อประมาณปี  พ.ศ. 2528   ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 ชาวบ้านได้ขอยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา    และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา  เมื่อวันที่  17   มีนาคม  พ.ศ. 2541

ที่ตั้ง
วัดป่าเรไรตั้งอยู่ที่บ้านสวนใต้  หมู่ที่ 2 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่   11  ไร่   55 ตารางวา    ด้านใต้(หน้าวัด)จะติดกับถนนทางหลวงหมายเลข 12 ที่เชื่อมระหว่างสุโขทัยกับพิษณุโลก ตรงหลัก กม.ที่ 7  ส่วนด้านทิศตะวันออกจะติดกับคลองสาธารณะที่อีกฝั่งหนึ่งจะเป็นวัดร้าง วัดตาดาวที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร และสุสานจีน(ป่าช้า)ด้านทิศตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านสวนใต้ (คลองประชานุกูล) สถานศึกษาระดับประถมศึกษา

ศาสนวัตถุ
1.อุโบสถ์
2.ศาลาการเปรียญ
3.เมรุ/ฌาปนสถาน
4.กุฎิที่พักสงฆ์

ลำดับเจ้าอาวาส
1.พระครูเสาร์  อภินนฺโท   ดำรงตำแหน่งระหว่าง  พ.ศ.  2531-2536            
2.พระใบฎีกาสวงค์ ปภงฺกโร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2536-

อ้างอิง 

ป่าเรไร