พีระมิดชั้น

พีระมิดชั้น (เรียกในภาษาอาหรับว่า อัลฮะรัม อัลมิดะว์วัร, อาหรับ: الهرم المدور, แปลว่า 'พีระมิดเนินหิน') เป็นพีระมิดขั้นบันไดที่อยู่ในสภาพปรักหักพังตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่สามแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 2686 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 2613 ปีก่อนคริสตกาล) และตั้งอยู่ในสุสานหลวงของซาวยัต อัลอัรยัน ไม่ทราบว่าฟาโรห์พระองค์ใดเป็นทรงเป็นเจ้าของพีระมิดแห่งนี้อย่างแน่ชัดและอาจจะเป็นพีระมิดของฟาโรห์คาบา อย่างไรก็ตาม สถาปัตยกรรมพีระมิดนั้นคล้ายคลึงกับพีระมิดที่ถูกฝังของฟาโรห์เซเคมเคต และด้วยเหตุดังกล่าวจึงมีข้อมูลแน่ชัดถึงราชวงศ์ที่สาม

พีระมิดถูกขุดค้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยทีมงาน 2 ทีมที่รายงานการประมาณที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับขนาดและจำนวนห้องใต้ดิน ไม่พบสิ่งของใดๆ ในระหว่างการขุดค้น และไม่พบร่องรอยของการฝังศพ ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีความชัดเจนว่าพีระมิดถูกใช้เป็นที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์หรือถูกทิ้งร้างหลังจากการเสด็จสวรรคตก่อนเวลาอันควรของฟาโรห์

ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง พีระมิดถูกล้อมรอบด้วยสุสาน ซึ่งมีมาสตาบาขนาดใหญ่ที่เป็นของขุนนางระดับสูงของรัฐในช่วงราชวงศ์ที่สาม วิหารบูชาพระบรมศพถูกสร้างขึ้นทางด้านตะวันออกของพีระมิด และวิหารรับพระบรมศพอาจอยู่ห่างจากพีระมิดหลายร้อยเมตร ในปัจจุบันนี้ พีระมิดตั้งอยู่ในขอบเขตของเขตทหารที่จำกัด ยกเว้นการขุดค้นภายในพื้นที่ในปัจจุบัน

ประวัติการสำรวจพีระมิด 
พีระมิดชั้นได้รับการตรวจสอบและสำรวจสภาพแวดล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1839  โดยจอห์น เช เพอร์ริง ไม่นานหลังจากนั้น ในปี ค.ศ. 1848 คาร์ล ริชาร์ด เล็พซีอุส ระบุว่าพีระมิดดังกล่าวเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ซึ่งระบุว่าเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ในรายชื่อของพีระมิดช่วงแรก ๆ ของเล็พซิอุส ประมาณ 40 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1886 แกสตัน มัสเปโร พยายามค้นหาทางเข้าทางเดินใต้ดินของพีระมิด แต่ไม่สำเร็จ ซึ่งฌาคส์ เดอ มอร์แกนได้ค้นพบทางเข้าในปี ค.ศ.  1896 โดยเดอ มอร์แกนได้ทำการขุดค้นพีระมิด แต่ต้องหยุดลงหลังจากจัการกับบันไดทางลงสองสามขั้นแรกได้

จากนั้นมีการสำรวจเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1900 โดยอเลสซานโดร บาร์ซานติ ซึ่งเป็นผู้เปิดปล่องทางเข้าแนวตั้งที่นำไปสู่ห้องฝังพระบรมศพ เมื่อบาร์ซานติเห็นว่าทางเดินและห้องหลายห้องดูเหมือนยังไม่แล้วเสร็จและทั้งหมดไม่ปรากฏโบราณวัตถุใดเลย จึงถือว่าพีระมิดดังกล่าวไม่เคยถูกใช้งานเลย หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1910–1911 จอร์จ ไรส์เนอร์และคลาเรนซ์ เอส. ฟิชเชอร์ ได้สำรวจบนพื้นที่ดังกล่าวอีกครั้ง โดยขุดค้นด้านนอกทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของพีระมิด ตลอดจนสุสานรอบๆ ขนาดของพีรามิดตามที่ประเมินโดย บาร์ซานติ, ไรส์เนอร์ และฟิชเชอร์นั้นแตกต่างกันอย่างมาก และถึงแม้แต่จำนวนของห้องชุดใต้ดินที่ทั้งสามคนรายงานก็ยังขัดแย้งกัน และน่าเสียดายที่พีระมิดอยู่ในเขตทหารที่โดยจำกัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 และด้วยเหตุดังกล่วจึงไม่มีการขุดค้นที่นั่นเลยตั้งแต่งานสำรวจอย่างไม่ละเอียดของไรส์เนอร์และฟิชเชอร์ ทำให้โครงสร้างใต้พีระมิดยังคงเป็นปริศนา ยิ่งกว่านั้น พีระมิดโดดทับถมโดยทราย ส่งผลการประมาณขนาดของพีระมิดในปัจจุบันนั้นยังเป็นอุปสรรค

อ้างอิง 

พีระมิดอียิปต์โบราณ