ซันกง

ซันกง (; "สามพระยา") เป็นคำเรียกขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งในจีนโบราณ

ความเป็นมา

ขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งนั้นมามีแต่โบราณ ขุนนางทั้งสามรับผิดชอบกันคนละฝ่าย ถือเป็นที่ปรึกษาที่รับใช้ใกล้ชิดเบื้องยุคลบาท แต่อำนาจหน้าที่มักทับซ้อนกัน ภายหลังมีการนำตำแหน่งไปขายเพื่อเพิ่มเงินในท้องพระคลัง ดังนั้น ใน ค.ศ. 208 เฉา เชา (曹操) จึงยุบซันกงทิ้งเสีย แล้วตั้งตำแหน่งเฉิงเซี่ยง (丞相; "อำมาตย์ผู้ช่วย") หรืออัครมหาเสนาบดี ขึ้นแทน เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่งซันกง

องค์ประกอบ

ในแต่ละสมัย ซันกงหมายถึงตำแหน่งแตกต่างกันไป ดังนี้

ราชวงศ์โจว

สมัยราชวงศ์โจว (周朝) ซันกง ได้แก่
 ไท่ชือ (太師; "อาจารย์ใหญ่")
 ไท่ฟู่ (太傅; "ครูใหญ่")
 ไท่เป่า (太保; "องครักษ์ใหญ่")

ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) ซันกง ได้แก่ 
 เฉิงเซี่ยง (丞相; "อำมาตย์ผู้ช่วย") คือ อัครมหาเสนาบดี
 ยฺวี่ฉื่อต้าฟู (御史大夫; "นายใหญ่ผู้ดูแลพงศาวดาร") คือ หัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดิน
 ไท่เว่ย์ (太尉; "มหาเสนา") คือ หัวหน้าฝ่ายทหาร

ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢朝) ซันกง ได้แก่

 ซือหม่า (司馬; "ผู้ดูแลอาชา") คือ เจ้ากรมกลาโหม
 ซือถู (司徒; "ผู้ดูแลศิษย์") คือ เจ้ากรมการศึกษา
 ซือคง (司空; "ผู้ดูแลสุญตา") คือ เจ้ากรมโยธา

เนื่องจากตำแหน่งทั้งสามมีคำว่า "ซือ" (司; "ผู้ดูแล") ในสมัยนี้จึงมักเรียก "ซันซือ" (三司) มากกว่า "ซันกง"

ชั้นยศ

ราชวงศ์ฮั่นแบ่งขุนนางออกเป็น 20 ขั้น (ลดเหลือ 16 ขั้นตั้งแต่หลัง 32 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ละขั้นได้รับศักดินา (石) ต่างกันไป ข้าราชการในกลุ่มซันกงถือศักดินาสูงสุด คือ 10,000 ไร่

ดูเพิ่ม
 จิ่วชิง (九卿; "เก้าขุน")
 การปกครองราชวงศ์ฮั่น

อ้างอิง

บรรณานุกรม
 .
 

การปกครองจักรวรรดิจีน
บรรดาศักดิ์จีน
ราชวงศ์ฮั่น