โรคลุดวิก

โรคลุดวิก หรือ ลุดวิก แองไจนา ()) เป็นเซลลูลิทิสรุนแรงรูปแบบหนึ่งที่มีการอักเสบที่ส่วนพื้นของปาก อาจส่งผลต่อความลำบากในการกลืนน้ำและน้ำลาย<ref name="Coulthard_2013" /หากอาการแย่ลงอาจกระทบถึงทางเดินหายใจถูกปิดกั้น และอาการเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

กรณีส่วนใหญ่เกิดขึ้นตามหลังการติดเชื้อในฟัน นอกจากนี้ยังพบกรณีที่เกิดจากหนองพาราฟาริงซ์, การแตกหักของกระดูกแมนดิบูลาร์, แผลในปาก หรือจาก นิ่วน้ำลายซับแมนดิบูลาร์ โรคลุดวิกเป็นผลจากการกระจายของการติดเชื้อในเนื้อเยื่อเกี่ยวพันผ่านช่องว่างเนื้อเยื่อกับช่องว่างสับลิงกวล

โรคนี้ป้องกันได้ด้วยการรักษาการตืดเชื้อที่ฟัน การรักษาแรกด้วยยาปฏิชีวนะแบบกว้าง และ คอร์ติโคสเตอรอยด์ ในกรณีที่สาหัสอาจต่อท่อหายใจ หรือ ทำทราเคโอสโทมี

ภายหลังการแพร่หลายของยาปฏิชีวนะในทศวรรษ 1940s, การปรับปรุงความสะอาดของช่ิงปากในประชาชน และการรักษาด้วยหัตถการที่มีประสิทธิภาพขึ้นมาก อัตราเกิดโรคและอัตราเสียชีวิตในผู้ที่ติดเชื้อลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ชื่อลุดวิกตั้งตามแพทย์ชาวเยอรมัน Wilhelm Frederick von Ludwig ผู้เขียนอธิบายถึงโรคนี้ครั้งแรกในปี 1836

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

โรคของช่องปาก ต่อมน้ำลาย และขากรรไกร
ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับการติดเชื้อแบคทีเรีย