กฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย

กฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย (, จากภาษาละติน sūmptuāriae lēgēs) เป็นกฎหมายที่บัญญัติมาเพื่อควบคุมการบริโภค โดยทางพจนานุกรมกฎหมายของแบล็ค (Black's Law Dictionary) ได้นิยามมันเอาไว้ว่า "กฎหมายที่ถูกบัญญัติมาเพื่อยับยั้งความหรูหราหรือความฟุ่มเฟือย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการใช้จ่ายอย่างเกินควรกับเครื่องแต่งกาย อาหาร เฟอร์นิเจอร์ ฯลฯ" ในอดีต มันมีจุดมุ่งหมายเพื่อกำหนดและส่งเสริมการจัดช่วงชั้นทางสังคมและศีลธรรมผ่านการจำกัดการบริโภคเสื้อผ้า อาหาร และรายจ่ายฟุ่มเฟือย โดยการจำกัดมักขึ้นอยู่กับตำแหน่งทางสังคมของแต่ละบุคคล

อ้างอิง

ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกาย
ประวัติศาสตร์กฎหมาย
กฎหมายโรมัน
ชนชั้นทางสังคม