ซอร์เบ

ซอร์เบ () เป็นของหวานแช่แข็งซึ่งทำมาจากน้ำหวานแต่งกลิ่นและรสชาติ (หรือใช้น้ำผลไม้หรือปูว์เรผลไม้, ไวน์, ลิเคียวร์หรือเหล้าหวาน)

ต้นกำเนิด 
คำว่า sherbet เข้าสู่ภาษาอิตาลีในรูป sorbetto ซึ่งต่อมากลายเป็นคำว่า sorbet ในภาษาฝรั่งเศส คำว่า sherbet นั้นได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในอิตาลี โดยใช้เรียกของบางอย่างที่ชาวเติร์กดื่ม ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อังกฤษได้เริ่มนำเข้า "ผงเชอร์เบต" จากจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งทำมาจากผลไม้และดอกไม้ตากแห้งปรุงรสผสมกับน้ำตาล ใน ค.ศ. 1662 ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในลอนดอนได้โฆษณา "เชอร์เบตที่ผลิตในตุรกี แต่งกลิ่นเลมอน, กุหลาบ และไวโอเลต" ใน ค.ศ. 1670 กาเฟพรอก็อป (Café Procope) ได้เปิดกิจการในปารีสและเริ่มขายซอร์เบ (ในสมัยใหม่ ผงเชอร์เบตยังคงเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักร) เมื่อชาวยุโรปรู้วิธีการทำเชอร์เบตแช่แข็ง พวกเขาก็เริ่มทำ ซอร์เบตโต โดยการเติมน้ำผลไม้และแต่งกลิ่นรสโดยการใช้ไซรัป โดยทั่วไปแล้ว ในสหรัฐ เชอร์เบตจะหมายถึงนมแช่แข็ง แต่สูตรสมัยใหม่ที่อยู่ในตู้กดจะผสมวัตถุดิบจำพวกเจลาติน, ไข่ขาวตีขึ้นฟู, ครีม หรือนม

เอแกรซเป็นซอร์เบประเภทหนึ่งที่มีในแอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งทำจากอัลมอนด์, เวอร์จูซ และน้ำตาล ซึ่งจะมีรสชาติเปรี้ยวกว่าอันเนื่องมาจากเวอร์จูซ

กีวเร (; "ใต้จุดเยือกแข็ง") เป็นซอร์เบที่เสิร์ฟมาในเปลือกมะพร้าวหรือเปลือกผลไม้ (อาทิ เปลือกเลมอน) แช่แข็ง

การจัดเตรียม 
ซอร์เบนั้นสามารถทำได้แม้จะไม่มีวัตถุดิบสำหรับไอศกรีม เช่นเดียวกับกรานีตาและของหวานประเภทเย็นอื่น ๆ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์, น้ำผึ้ง หรือน้ำเชื่อมข้าวโพด ใช้เอามาแช่แข็งและทำให้นุ่มแบบซอร์เบ

รูปแบบ 
ซอร์เบไวน์ร้อนอาจจะทำมาจากไวน์แดง, ส้ม, เลมอน, เครื่องเทศ, ไวน์ทับทิมดอง และไข่ขาว ส่วนซอร์เบมัสกัตนั้นทำมาจากไวน์ของหวาน, น้ำเลมอน และไข่ขาว

ดูเพิ่ม 
 เจลาโต
 ไอศกรีมแท่ง
 คากิโงริ
 คุลฟี
 พัดบิงซู

เอกสาร 

อาหารมังสวิรัติ
ของหวานอิตาลี