การคลุมถุงชน

การคลุมถุงชน () เป็นการสมรสซึ่งบ่าวสาวมาครองคู่กันเพราะบุคคลภายนอกจัดขึ้น ไม่ใช่เพราะบ่าวสาวริเริ่มเอง การสมรสเช่นนี้เกิดขึ้นเป็นปรกติทั่วโลกจนถึงศตวรรษที่ 18 และปัจจุบันในประเทศพัฒนาแล้วยังมีอยู่ในพวกเจ้าและผู้ลากมากดีรวมถึงชนกลุ่มน้อยบางกลุ่ม ทั้งยังมีเป็นปรกติต่อไปในภูมิภาคตะวันออกกลาง ละตินอเมริกา เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และแอฟริกา กลุ่มอื่นที่ยังนิยมจารีตนี้อยู่ คือ โบสถ์แห่งความสามัคคี (Unification Church)

การคลุมถุงชนต่างจากการสมรสด้วยความรัก (love marriage หรือ autonomous marriage) เพราะในการสมรสด้วยความรัก บ่าวสาวค้นหาและเลือกสรรกันเอง ส่วนการคลุมถุงชนนั้นมักเกิดขึ้นด้วยน้ำมือของบิดามารดาหรือสมาชิกในวงศ์วานของบ่าวสาว ทั้งยังอาจอาศัยเถ้าแก่ (matchmaker) เช่น นักบวช เพื่อนฝูง เว็บไซต์หาคู่ หรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นที่ไว้วางใจ

ลักษณะและระยะเวลาของการคลุมถุงชนนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละแห่ง นอกจากนี้ ยังมีการสมรสที่เรียกว่า "กึ่งคลุมถุงชน" (quasi-arranged marriage) เป็นการที่บิดามารดาหรือผู้ปกครองชักพาบุคคลมาให้บุตรหลานดูตัว ต่อนั้นไปก็ปล่อยให้คนทั้งสองคบหาดูใจกันเองโดยไม่จำกัดระยะเวลา ความประพฤติเช่นนี้เป็นที่นิยมมากในประเทศญี่ปุ่น ละตินอเมริกาและแอฟริกาบางส่วน รวมถึงเอเชียใต้และเอเชียตะวันออก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 ธาวิต สุขพานิช. 108 เรื่องที่ผู้หญิงไทยควรรู้ (แต่ไม่เคยรู้ เพราะหลงนึกว่ารู้ๆ ดีกันอยู่แล้ว). กรุงเทพฯ: พ๊อพบุ๊คส์ พับบลิค, 2544.

การแต่งงาน