ภาษาฮาจิโจ

ภาษาฮาจิโจ () หรือ สำเนียงฮาจิโจ () เป็นสำเนียงที่มีผู้ใช้จำนวนน้อย ผู้ใช้อาศัยอยู่บนเกาะฮาจิโจและเกาะอาโองาชิมะของหมู่เกาะอิซุทางตอนใต้ของโตเกียว และพบบนหมู่เกาะไดโตของจังหวัดโอกินาวะที่มีชาวเกาะฮาจิโจเข้าไปตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคเมจิ

โดยทั่วไปจัดว่าเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาญี่ปุ่น แต่เนื่องจากมีความแตกต่างจากภาษาญี่ปุ่นบนเกาะหลักอย่างชัดเจนจึงถูกมองว่าเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดยนักภาษาศาสตร์

ประวัติ 
ภาษาฮาจิโจมีอัตลักษณ์ของภาษาญี่ปุ่นตะวันออกแบบโบราณดังปรากฏในบันทึกมันโยชูช่วงศตวรรษที่ 8 นอกจากนี้ภาษาฮาจิโจยังมีความคล้ายคลึงกับสำเนียงแถบคีวชูและกลุ่มภาษารีวกีว แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะอธิบายว่าชาวหมู่เกาะอิซุนั้นอพยพมาจากดินแดนดังกล่าว และก็ไม่ทราบที่มาที่ไปของภาษานี้ บ้างก็ว่าผู้ใช้ภาษานี้อาจเป็นภาษาที่ชาวเรือในหมู่เกาะตอนใต้ยืมคำมา และบ้างก็ว่าเป็นภาษาดั้งเดิมจากภาษาญี่ปุ่นโบราณ

สำเนียงของภาษาฮาจิโจในแต่ละหมู่บ้านมีความแตกต่างกันด้านการออกเสียง แต่ที่สำเนียงเกาะอาโองาชิมะนั้นแตกต่างมากที่สุด นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษานี้บนเกาะฮาจิโจน้อย () แต่อพยพออกไปจากเกาะทั้งหมดในปี ค.ศ. 1969

ในปี ค.ศ. 2009 ยูเนสโกได้จัดให้เป็นภาษาใกล้สูญแน่นอน

ไวยากรณ์ 
ภาษาฮาจิโจจะใช้กริยาช่วย "อารุ" กับทุกอย่างทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต และยังแยกแยะระหว่างกริยาและคุณศัพท์ที่เปลี่ยนรูปกับที่ใช้ระบุประธานต่าง ๆ ทั้งนี้การแยกไวยากรณ์ให้เป็นคนละหัวข้อเช่นนี้ปรากฏในภาษาญี่ปุ่นยุคกลางตอนต้น และสาบสูญไปแล้วในภาษาญี่ปุ่นถิ่นอื่นในปัจจุบัน

ศัพท์ 
ภาษาฮาจิโจยังคงรักษาสำนวน (phrase) ที่ไม่มีแล้วในภาษาญี่ปุ่นถิ่นอื่น ๆ เช่น มางูเรรุ () แต่ในภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานจะใช้ว่า คิเซ็ตสึซูรุ () แปลว่า "เป็นลม" นอกจากนี้ยังคำที่เหมือนกันภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน แต่มีความหมายที่ต่างกัน ได้แก่

อ้างอิง 

ภาษาญี่ปุ่น
ภาษาในประเทศญี่ปุ่น