ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ

ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ () เป็นศัพท์ที่มิใช่ศัพท์ทางการแพทย์ อธิบายความผิดปกติอย่างใดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นเฉียบพลันและในระยะเวลาจำกัด โดยมากแล้วแสดงออกมาด้วยความหดหู่หรือกระวนกระวาย

นิยาม 
ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจมิได้ถูกนิยามอย่างเป็นทางการผ่านระบบการวินิจฉัยโรค อย่างเช่น DSM-IV หรือ ICD-10 และใกล้จะหายไปจากงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวข้องกับจิตเภท แม้ว่า "ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ" ไม่จำเป็นต้องมีนิยามเข้มงวดหรือคงที่ การสำรวจบุคคลทั่วไปเสนอว่า คำดังกล่าวหมายความถึงความผิดปกติอย่างใดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นเฉียบพลันภายในเวลาจำกัด ซึ่งรวมไปถึงอาการแสดงอย่างความกระวนกระวายหรือหดหู่ โดยทั่วไปแล้วถูกเร่งให้เกิดขึ้นจากสิ่งเร้าให้เกิดความเครียดภายนอก

บางกรณีจะถูกใช้ว่า "ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ" เฉพาะเมื่อบุคคลไม่สามารถดำเนินชีวิตประจำวันได้เพราะยากที่จะปรับตัว

สาเหตุ 
สาเหตุของความเจ็บป่วยดังกล่าวนั้นหลากหลาย การศึกษาใน ค.ศ. 1996 พบว่า ปัญหากับความสัมพันธ์แบบใกล้ชิด เช่น การหย่าร้างหรือการแยกกันอยู่ เป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจมากถึง 24% ปัญหาจากที่ทำงานและโรงเรียนเป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วย 17% ของกรณีทั้งหมด และปัญหาทางการเงินเป็น 11% การสำรวจเสนอว่า ในสหรัฐอเมริกา ปัญหาสุขภาพมีความสำคัญในการเป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจลดลง จากเดิมที่คิดเป็น 28% ใน ค.ศ. 1957 ลดเหลือ 12% ใน ค.ศ. 1976 และเพียง 5.6% ใน ค.ศ. 1996 แม้ในหมู่พวกเขาเอง ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจถูกมองว่าเป็น "ปัญหาสุขภาพ" โดยผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่

อ้างอิง 

ความเครียด
ความผิดปกติทางอารมณ์
โรควิตกกังวล