เซเลีย โฮวาร์ด

เซเลีย เอสเธอร์ โฮวาร์ด () ชื่อเล่นภาษาสเปนว่า เชลิตา () หรือรู้จักในนาม หม่อมชลิตา ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เป็นหม่อมคนที่สองในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ซึ่งสมรสกันในปี พ.ศ. 2494 ก่อนที่จะหย่ากันในปี พ.ศ. 2499

ประวัติ

ประวัติตอนต้น 
เซเลียเกิดในราวปี พ.ศ. 2466 ณ กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา เดิมอาศัยอยู่ที่บ้านเลขที่ 178 เมืองชากาบูโก รัฐบัวโนสไอเรส อาศัยร่วมกันกับพี่น้องเป็นชายและหญิงอย่างละคน มารดาเสียชีวิตตั้งแต่เธออายุได้สิบปี หลังจากนั้นยายจึงเข้ามาเลี้ยงดูและส่งเธอไปเรียนที่พิตแมน (Pitman) เซเลียสำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญาด้านการบัญชี ใช้ภาษาอังกฤษได้ดี และประกอบกิจเป็นพนักงานพิมพ์ดีด

เซเลียพบกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดชครั้งแรกในการแข่งขันที่ประเทศอาร์เจนตินา ขณะนั้นพระองค์พีระมีหม่อมอยู่แล้วหนึ่งคนคือหม่อมซิริล ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา ทั้งสองสมรสกันมากว่า 11 ปีแล้ว แต่ด้วยความที่พระองค์พีระทรงโด่งดัง บุคลิกดี สามารถตรัสได้คล่องทั้งภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส และใช้พระชนม์ชีพอย่างเศรษฐี ทำให้สตรีมาหลงใหล หม่อมซิริลจึงตัดสินใจแยกกันอยู่ ทำให้ทั้งสองห่างกัน ในการแข่งครั้งนั้น พระองค์พีระมีพระสหายชาวอาร์เจนตินาชื่อ เฟร์นันโด เซกูรา () ที่สนิทสนมกันตั้งแต่ประทับอยู่ยุโรป ได้พาพระองค์ไปพบกับ "สตรีที่งามที่สุดในบัวโนสไอเรส" คือเซเลียซึ่งเป็นสหายนายเซกูรา เซเลียซึ่งมีรูปลักษณ์สวยงาม ได้คอยปรนนิบัติรับใช้พระองค์พีระขณะที่ทรงได้รับบาดเจ็บจากการแข่งรถ พระองค์พีระทรงตกหลุมรักเซเลียตั้งแต่แรกพบ และพาเซเลียกลับอังกฤษด้วยกัน ประทับอยู่กับเธอและไม่ได้กลับไปหาหม่อมซิริล หม่อมซิริลจึงตัดสินใจหย่าขาดจากพระองค์พีระตามกฎหมายใน พ.ศ. 2493 ทั้งที่ทั้งสองยังรักกัน แต่พระองค์พีระก็ไม่ทรงคิดที่จะสละเซเลียไปได้ พระองค์พีระและหม่อมซิริลจึงคงเหลือไว้แต่ความเป็นเพื่อนเท่านั้น แต่ช่วงแรก ๆ นั้น เซเลียหึงหวงพระองค์พีระ จากกรณีที่หม่อมซิริลส่งการ์ดวันเกิดให้กับพระองค์พีระใน พ.ศ. 2493 แต่เมื่อเธอทราบว่าพระองค์พีระและหม่อมซิริลไม่ได้กลับไปหากันอีก เรื่องราวหึงหวงก็เป็นอันสงบลง

เสกสมรส 
หลังจากพระองค์พีระทรงหย่ากับซิริล พระองค์จึงตัดสินพระทัยเสกสมรสใหม่กับเซเลียที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2494 มีการจัดงานเลี้ยง ณ สถานทูตไทยในปารีส โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และหม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยาร่วมงานด้วย แต่อย่างไรก็ตามพระองค์พีระก็ทรงระลึกถึงซิริลเสมอ ทรงเป็นมิตรกับบรูโนเพื่อนชายของซิริล แล้วพาหม่อมชลิตาไปด้วยเพื่อให้รู้จักกับซิริล ไปไหนมาไหนกันสี่คน แต่ซิริลก็ไม่ได้กลับมาหาท่านอีก และยังคงพบปะกันอย่างเพื่อนสนิท ชีวิตของพระองค์พีระและเซเลียหรือหม่อมชลิตาเต็มไปด้วยสีสันดุจเจ้าหญิงในเทพนิยาย พระองค์พาเซเลียไปเที่ยวด้วยเครื่องบินส่วนพระองค์ของพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ฝึกการป้องกันตัวด้วยปืนแก่เซเลีย ช่วงเวลานั้นเซเลียได้สวมเครื่องประดับราคาแพง ได้นั่งรถหรู ได้เล่นเรือใบ และมีบ้านพักที่เมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส

ปลาย พ.ศ. 2497 พระองค์พีระทรงเห็นว่าพ้นยุคที่จะทรงแข่งรถอีกต่อไปแล้ว รถแข่งรุ่นใหม่ที่มีสมรรถภาพที่ดีเกิดขึ้นกว่าเก่าก่อน จะแซงหน้ารถที่ทรงขับไปได้ง่าย หากจะลงทุนซื้อรถใหม่พร้อมการดูแลในการแข่งรถอีกก็ถือเป็นเรื่องสิ้นเปลืองมหาศาล ประกอบกับหม่อมชลิตาได้ให้กำเนิดพระโอรส คือหม่อมราชวงศ์พีรเดช ภาณุพันธุ์ เมื่อ  พ.ศ. 2499 พระองค์พีระจึงตัดสินพระทัยอำลาชีวิตนักแข่ง ทรงพาครอบครัวกลับมาพำนักในเมืองไทยใน พ.ศ. 2499 ทรงจบบทบาทของเจ้าดาราทองที่โด่งดังไปทั่วยุโรปและอเมริกาเมื่อพระชันษา 42 ปี เมื่อมาถึงเมืองไทย เซเลียกลับไม่ถูกกับสภาพแวดล้อมของไทยสักเท่าใด ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน หรือสภาพอากาศ ในหนังสือ เจ้าดาราทอง ของหม่อมราชวงศ์มาลินี จักรพันธุ์ ได้ระบุไว้ว่า พระองค์พีระไม่ได้ให้ความสนใจหม่อมชลิตาหรือเซเลียมากเท่าที่ควร

ชีวิตหลังการหย่า 
เมื่อหม่อมชลิตาเข้ามาพำนักในไทยได้ 11 วัน ก็บินไปประเทศฝรั่งเศส จนในอีก 7 เดือนต่อมาพระองค์พีระจึงได้ทำการหย่ากับหม่อมชลิตาโดยตกลงกันว่า หม่อมราชวงศ์พีรเดช ภาณุพันธุ์จะอยู่ภายใต้การดูแลของหม่อมชลิตาจนอายุครบ 21 ปี เนื่องจากก่อนหน้าที่มายังประเทศไทยพระองค์พีระได้ทรงพบปะกับสาลิกา กะลันตานนท์ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินชาวไทย ซึ่งทำให้หม่อมชลิตาหึงหวงเป็นอย่างมาก หลังพบรูปถ่ายของพระองค์พีระคู่กับสาลิกาสองใบบนโต๊ะ และสุดท้ายสาลิกา กะลันตานนท์ ก็กลายเป็นหม่อมคนที่สามของพระองค์พีระไป ทั้งสองเสกสมรสกันในปี พ.ศ. 2500

ส่วนพระโอรสของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดชที่เกิดกับหม่อมชลิตา คือ หม่อมราชวงศ์พีรเดช ภาณุพันธุ์ ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ขณะที่มีอายุเพียง 17 ปี แต่บางแห่งก็กล่าวว่าเสียชีวิตเมื่อมีอายุ 21 ปี

ในปี พ.ศ. 2560 หม่อมชลิตาในวัย 94 ปี ใช้ชีวิตบั้นปลาย ณ บ้านพักคนชราในบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

เชิงอรรถ 
 อ้างอิง

  บรรณานุกรม
 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์. มหามกุฎราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรสธิดา พระราชนัดดา. กรุงเทพ : อมรินทร์พริ้นติ้ง, พ.ศ. 2547. ISBN 974-272-911-5
 หม่อมราชวงศ์มาลินี จักรพันธุ์. ต้นกำเนิดที่เกิดเหตุ... เจ้าชายดาราทอง. กรุงเทพฯ : มติชน, 2546. 376 หน้า. ISBN 974-322-980-9

หม่อม
ราชสกุลภาณุพันธุ์
ณ อยุธยา
ชาวอาร์เจนตินาในประเทศไทย
ชาวอาร์เจนตินาที่มีอายุเกิน 100 ปี