ตัวคูณลอเรนซ์

ตัวคูณลอเรนซ์ (Lorentz factor) เป็นตัวคูณที่ใช้ในการแปลงคำตอบจากการแปลงแบบกาลิเลียนในกรณีที่ความเร็วสูงมาก ๆ ให้อยู่ในขอบเขตของสัจพจน์ของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ในทฤษฎีสัมพัทธภาพ ซึ่งมีสมการดังนี้

เมื่อ  คือ ตัวคูณลอเรนซ์ (Lorentz factor) 
 คือ ความเร็วของผู้สังเกตในกรอบอ้างอิงเดียวกัน
 คือ ความเร็วแสง<p>

สมการดังกล่าวเป็นสมการที่ได้รับการพัฒนาโดยแฮ็นดริก โลเรินตส์ ซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่พัฒนาทฤษฎีที่เกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า โดยอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ยังได้นำสมการดังกล่าวมาใช้ในการคำนวณเกี่ยวกับทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษอีกด้วย

ดูเพิ่ม 
 การแปลงลอเรนซ์
 ทฤษฏีสัมพัทธภาพ
 คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

อ้างอิง 
 Lorentz factor
 LORENTZ FACTOR DERIVATION 
 Hendrik A. Lorentz The Nobel Prize in Physics 1902

กาล-อวกาศมินคอฟสกี
ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ
ปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์
สมการ