วอลเลซ แคโรเธอส์

วอลเลซ ฮูม แคโรเธอส์ (; 27 เมษายน ค.ศ. 1896 – 29 เมษายน ค.ศ. 1937) เป็นนักเคมีชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเบอร์ลิงตัน รัฐไอโอวา เป็นบุตรของอิราและแมรี อีวาลินา แคโรเธอส์ วอลเลซเป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 4 คน เขาเรียนที่โรงเรียนและวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ในเมืองดิมอยน์ ก่อนจะเรียนต่อปริญญาตรีที่วิทยาลัยทาร์คิโอและเรียนจบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ หลังเรียนจบวอลเลซทำงานเป็นอาจารย์สอนวิชาเคมีที่มหาวิทยาลัยเซาท์ดาโคตาเป็นเวลา 1 ปี ก่อนจะกลับมาเรียนต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์

หลังเรียนจบปริญญาเอก วอลเลซเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์และมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เขาได้รับคำเชิญให้มาทำงานที่สถานีวิจัยของบริษัทดูปองท์ในปี ค.ศ. 1928 สองปีต่อมาวอลเลซร่วมกับเอลเมอร์ ไคเซอร์ โบลตันคิดค้นนีโอพรีน ซึ่งเป็นยางสังเคราะห์ที่ได้จากกระบวนการพอลิเมอไรเซชันของคลอโรพรีน ในปี ค.ศ. 1935 หลังจากรักษาอาการป่วยเป็นโรคซึมเศร้า แคโรเธอส์กลับมาศึกษาสารกลุ่มพอลิแอไมด์จนค้นพบไนลอน ซึ่งเป็นพลาสติกสังเคราะห์ที่มีความทนทานสูง จากความสำเร็จดังกล่าว วอลเลซได้รับเลือกให้เป็นภาคีสมาชิกสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ แต่สุขภาพจิตของเขากลับยิ่งย่ำแย่ลง หลังน้องสาว อิโซเบลเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม วอลเลซตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1937

ด้านชีวิตส่วนตัว วอลเลซเคยมีความสัมพันธ์กับซิลเวีย มัวร์ แต่ต่อมาแต่งงานกับเฮเลน สวีทแมนในปี ค.ศ. 1936 บุตรสาวของทั้งคู่ เจน เกิดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1937

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Wallace Hume Carothers - National Academy of Sciences Biographical Memoir

นักเคมีชาวอเมริกัน
บุคคลจากรัฐไอโอวา
ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษไซยาไนด์