ฟาโรห์ทาเคลอตที่ 2

เฮตจ์เคปเปอร์เร เซเตเพนเร ทาเคลอตที่ 2 ซี-เอเซ เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 23 แห่งอียิปต์ตอนบนและอียิปต์โบราณสมัยกลาง พระองค์ได้รับการระบุเป็นนักบวชชั้นสูงแห่งอามุน ทาเคลอต เอฟ โอรสในนิมลอต ซี นักบวชชั้นสูงแห่งอามุนที่ทีบส์ ทำให้พระองค์เป็นทั้งโอรสในนิมลอต ซี และพระราชนัดดาในฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ตามงานวิจัยทางวิชาการล่าสุด เมื่อเทียบวันที่ทางจันทรคติสองอันที่เกี่ยวกับทาเคลอตที่ 2 ทำให้เชื่อว่าฟาโรห์อียิปต์ตอนบนครองราชย์ในอียิปต์ที่ถูกแบ่งเป็นสองส่วนใน 845 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือ 834 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักอียิปต์วิทยาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน ซึ่งรวมถึง Aidan Dodson, Gerard Broekman, Jürgen von Beckerath, M.A. Leahy และ Karl Jansen-Winkeln ยอมรับข้อสันนิษฐานของ David Astonที่ว่าฟาโรห์โชเชงค์ที่ 3 น่าจะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 2 ที่แทนิสมากกว่าทาเคลอตที่ 2

สมรสและโอรสธิดา
ทาเคลอตที่ 2 อภิเษกสมรสกับกับคาโรมามา เมรีมุตที่ 2 และให้กำเนิดโอรสธิดา ดังนี้:
 โอโซร์คอน บี นักบวชชั้นสูงแห่งอามุนที่ทีบส์ที่ภายหลังเป็นฟาโรห์โอโซร์คอนที่ 3
 บาเคนปทาฮ์ นายพลแห่งเฮราคลีโอโปลิส ได้รับการกล่าวถึงในปีที่ 39 ของโอโซร์คอนที่ 3

ทาเคลอตที่ 2 อภิเษกสมรวกับพระนามที่มีชื่อที่ปรากฏเพียงบางส่วนว่า ทาเชป[...] ทั้งคู่ให้กำเนิดพระโอรสองค์เดียว:
 นิมลอต ได้รับการกล่าวถึงในจารึกไม้ (Turin 1468/Vatican 329) เป็นพระโอรสในฟาโรห์ทาเคลอตกับทาเชป[...] คาดว่าเป็นโอรสในทาเคลอตที่ 2

ทาเคลอตที่ 2 มีมเหสีนามว่าทาเบคเทนาสเคต (ที่ 1) และให้กำเนิดพระธิดาองค์เดียว:
 Isetweret (II). สมรสกับวิเซียร์ Nakhtefmut (C) รู้จักจากสุสานของพระโอรสนามว่า Ankhpakhered และพระธิดานามว่า Tabektenasket (ที่ 2) (Berlin 20132 and 20136).

โอรสธิดาองค์อื่น ๆ:
 Djed-Ptah-ef-ankh โอรสในทาเคลอตที่ 2
 Shebensopdet (II). สมรสกับ Djed-Khons-ef-ankh ศาสดาคนที่ 4 แห่งอามุน พระองค์เป็นที่รู้จักจากรูปปั้นที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (CG 42211) 
 Karomama (E). หญิงเจ้าเสน่ห์แห่งอามุน

โอรสธิดาที่เป็นไปได้:
 Tentsepeh (D), สมรสกับ Ptah-udj-ankhef. Kitchen ถือว่าเป็นพระธิดาในทาเคลอตที่ 2 ส่วน Bierbrier ถือว่าเป็นพระธิดาในโอโซร์คอนที่ 2 แทน
 Ir-Bast-udja-tjau, สมรสกับ Pakhuru พระองค์เป็นพระธิดาในทาเคลอตที่ 2 หรือทาเคลอตที่ 3
 Di-Ese-nesyt, สมรสกับ Nespaqashuty B พระองค์เป็นพระธิดาในทาเคลอตที่ 2 หรือทาเคลอตที่ 3

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
 Winfried Barta, 1980. ‘Die Mondfinsternis im 15. Regierungsjahr Takelots II. und die Chronologie der 22. bis 25. Dynastie’, Revue d'Égyptologie 32, 3-17
 Gerard P.F. Broekman, 2008. 'The Chronicle of Prince Osorkon and its Historical Context', Journal of Egyptian History 1.2, 209-234
 Ricardo A. Caminos, 1958. 'The Chronicle of Prince Osorkon'. (Analectica Orientalia [AO] 37.) Rome: Biblical Institute Press
 N. Dautzenberg, 1995. 'Bemerkungen zu Schoschenq II., Takeloth II. und Pedubastis II', Göttinger Miszellen 144, 21-29
 Karl Jansen-Winkeln, 2006. ‘The Chronology of the Third Intermediate Period: Dyns. 22-24’. In: E. Hornung, R. Krauss and D. A. Warburton (eds), Ancient Egyptian Chronology, 234-264. (Handbook of Oriental Studies [HdO] I vol. 83.) Leiden: Brill
 Rolf Krauss, 2007. ‘Die Bubastiden-Finsternis im Licht von 150 Jahren Forschungsgeschichte’, Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts. Abteilung Kairo (MDAIK) 63, 211-223
 Bengt Julius Peterson, 1967. 'Djedptahefanch, Sohn des Takeloth II', Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde (ZÄS) 94, 128-129
 Robert K. Ritner, 'An Oblique Reference to the Expelled High Priest Osorkon?', in: E. Teeter, J.A. Larson, Gold of Praise: Studies on Ancient Egypt in Honor of Edward F. Wente, (SAOC 58), Chicago 1999, 351-360
 Ad Thijs, 2010. ‘The Lunar Eclipse of Takelot II and the Chronology of the Libyan Period’, Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde (ZÄS) 137, 171-190
 Ad Thijs, 2015. ' From the Lunar Eclipse of Takeloth II back to Shoshenq I and Shishak' In: P. James, P.G van der Veen (eds), Solomon and Shishak: Current perspectives from archaeology, epigraphy, history and chronology; proceedings of the third BICANE colloquium held at Sidney Sussex College, Cambridge 26–27 March 2011 (British Archaeological Reports 2732), Archaeopress: Oxford, 42-60

ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม