กลุ่มอาการไดออจอินีส

กลุ่มอาการไดออจอินีส () กลุ่มอาการคนชราซกมก (; ตรงตัว: โรคซกมกวัยชรา) เป็นความผิดปกติที่ประกอบด้วยความไม่ใส่ใจตนเอง (self-neglect) อย่างรุนแรง, ปล่อยเคหสถานสกปรกซกมก (domestic squalor), ถอยห่างจากสังคม (social withdrawal), ความเฉยชาไร้อารมณ์ (apathy), เก็บสะสมขยะ (compulsive hoarding of garbage) หรือ การเก็บสะสมสัตว์ (Animal hoarding) และขาดความละอาย (lack of shame) ผู้ป่วยอาจแสดงอาการเคลื่อนไหวน้อยหรือมากเกิน (Catatonia)

อาการนี้เป็นที่รับรู้ครั้งแรกในปี 1966 และตั้งชื่อว่าโรคไดออจอินีสโดยคลาร์กและคณะ ชื่อของโรคนั้นตั้งตามชื่อของไดออจอินีส นักปรัชญากรีกโบราณ ผู้ยึดถือลัทธิซีนิก (Cynicism) และผู้ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย (simple living) ขั้นสุด มีการบันทึกไว้ว่าไดออจอินีสอาศัยอยู่ในไกขนาดใหญ่ในเมืองเอเธนส์ เขาไม่เพียงแต่ไม่ใช่คนที่สะสมข้าวของแต่ยังไขว่คว้าหาความสัมพันธ์กับผู้คนด้วยการเสี่ยงภัยไปกลับ Agora ทุกวัน ดังนั้นการนำชื่อเขามาตั้งเป็นชื่อโรคนี้จงถือว่าผิดที่ผิดทาง (misnomer) ชื่ออื่น ๆ ที่มีการเสนอใช้คือ ความแตกหักในวัยชรา (senile breakdown), Plyushkin's Syndrome (ตั้งชื่อตามตัวละครสมมติชื่อ Plyushkin), ความแตกหักจากสังคม (social breakdown) และ อาการซกมกในวัยชรา (senile squalor syndrome) Orrell และคณะ (1989) พบว่าความผิดปกติที่สมองกลีบหน้าอาจมีผลต่อการเกิดอาการนี้ได้

ดูเพิ่ม
ความไม่ใส่ใจตนเอง (Self-neglect)
โรคเก็บสะสมของ (Compulsive hoarding)
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง
โรคย้ำคิดย้ำทำ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 
 
 
 
 
 
 
 Post F. "Functional disorders: 1. Description, incidence and recognition". In: Levy R, Post F, eds. The psychiatry of late life. Oxford: Blackwell, 1982;180-1.
 
 
 
 'Husband let wife starve to death' – สำนักข่าวบีบีซี, 28 มีนาคม 2008

กลุ่มอาการ
เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ
โรควิตกกังวล
ความผิดปกติทางจิต