ภาษาราชสถาน

ภาษาราชสถาน (อักษรเทวนาครี: ) หมายถึงกลุ่มของภาษาและภาษาถิ่นกลุ่มหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดหลักในรัฐราชสถานและพื้นที่ข้างเคียงในรัฐหรยาณา รัฐคุชราต และรัฐมัธยประเทศของประเทศอินเดีย รวมทั้งในแคว้นปัญจาบและแคว้นสินธ์ของประเทศปากีสถาน วิธภาษาในกลุ่มราชสถานมีความใกล้ชิดและสามารถเข้าใจกันได้บางส่วนกับภาษาคุชราตและภาษาสินธี ความเข้าใจซึ่งกันและกันระหว่างภาษากลุ่มราชสถานกับภาษาคุชราตอยู่ระหว่างร้อยละ 60 ถึง 85 ขึ้นอยู่กับขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของแต่ละภาษาถิ่น

ประวัติศาสตร์ 
ภาษาที่เป็นบรรพบุรุษของภาษาราชสถานและภาษาคุชราตคือภาษาคุชราตโบราณ หรือภาษามรุ-คุรชาร์หรือภาษามรุวนี หรือภาษาคุชชาร์ ภขา เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวคุรชาร์ในรัฐคุชราตและราชสถาน เอกสารในยุคนี้แสดงลักษณะของภาษาคุชราต การปรับมาตรฐานของภาษาเกิดขึ้นเมื่อ 757 ปีก่อนพุทธศักราช นอกจากจะใช้คำว่าภาษาคุชราตโบราณแล้ว ยังมีผู้ใช้ว่าภาษาราชสถานตะวันตกโบราณ เนื่องจากในเวลานั้น ยังไม่มีการแบ่งแยกระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาคุชราต ไวยากรณ์ของภาษาโบราณนี้ เขียนโดยนักบวชในศาสนาเชน

การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ 
สำเนียงส่วนใหญ่ของภาษาคุชราต ใช้พูดในรัฐราชสถาน และมีบางส่วนใช้พูดในรัฐคุชราต ปัญจาบ และหรยาณา นอกจากนั้น ภาษาราชสถานยังใช้พูดในพหวัลปุรและมุลตาน ในจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน และบางส่วนในจังหวัดสินธ์

สถานะการเป็นภาษาราชการ 
ในอดีต จัดให้ภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถานเป็นสำเนียงของภาษาฮินดีตะวันตก George Abraham Grierson เป็นนักวิชาการคนแรกที่ใช้คำว่าภาษาราชสถานใน พ.ศ. 2451 ในปัจจุบัน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาเอกเทศ ที่มีหลายสำเนียงและมีการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย โดยมีการสอนภาษาราชสถานในฐานะภาษาต่างหากตั้งแต่ พ.ศ. 2516 รัฐบาลของรัฐราชสถาน กำหนดให้เป็นภาษาประจำรัฐ แต่ยังมีเส้นทางอีกยาวไกลในการยกระดับให้เป็นภาษาระดับชาติ มีพจนานุกรมและตำราไวยากรณ์สำหรับภาษาราชสถาน

ระบบการเขียน 
ในอินเดีย ภาษาราชสถานเขียนด้วยอักษรเทวนาครี การใช้อักษรมุริยาใช้เฉพาะในทางธุรกิจเท่านั้น ในปากีสถาน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาของชนส่วนน้อย และใช้ระบบการเขียนของภาษาสินธีในการเขียนภาษาราชสถาน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

Mahajani script