มณฑลพาโร

มณฑลพาโร (སྤ་རོ་རྫོང་ཁག་) อยู่ทางตะวันตกของภูฏาน ห่างจากทิมพูไป 53 กิโลเมตร เป็นถิ่นฐานเดิมของชาวภูฏานตั้งแต่แรกสร้างอาณาจักร มีแม่น้ำไหลผ่านสามสายคือ แม่น้ำตอสา แม่น้ำวัง และแม่น้ำพูนาซอง ในสมัยที่เมืองพูนาคาเป็นเมืองหลวง เมืองนี้เป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาล และเป็นศูนย์กลางการค้าขาย

สถานที่สำคัญ 

 พาโรซองหรือรันเซนปุงซอง แปลว่าป้อมปราการแห่งอัญมณี สร้างโดยซับดรุง นัมเกลเมื่อ พ.ศ. 1921 โดยก่อจากฐานเดิมที่คุรุรินโปเชสร้างไว้
 วัดทักซัง แปลว่าวัดถ้ำเสือ ตั้งอยู่บนหน้าผาสูง วัดนี้ถูกไฟไหม้จนเสียหายหลายครั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 และ พ.ศ. 2541 แต่ก็ซ่อมแซมและบูรณะขึ้นใหม่ทุกครั้ง เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวภูฏาน
 คยิจุ เป็นโบสถ์ที่พระเจ้าซรอนซันกัมโป กษัตริย์ทิเบตสร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 1212 ภายในวัดมีรูปปั้นของคุรุรินโปเชสูงห้าเมตร
 สะพานยามิซัม เป็นสะพานข้ามแม่น้ำพาโร มีหลังคาคลุม สร้างขึ้นใหม่แทนสะพานเดิมที่ถูกไฟไหม้เมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นสถาปัตยกรรมแบบภูฏาน

อ้างอิง 
  เมธา บรรณทัศน์. เปิดปูม คลายปม ภูฏาน. กทม.: ชมรมเด็ก.2550. หน้า 219 - 224

พาโร