เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ

เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ () คืออัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 5 ของเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มที่ 23 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสด้วย วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และออกจำหน่ายอีกครั้งรูปแบบซีดี 3 แผ่นรวมกับอัลบั้มฟอลลิงอินทูยู และ อะนิวเดย์แฮสคัม เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในยุโรป และแคนาดา และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ในออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2551 และที่ญี่ปุ่นวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 อีกด้วย

ข้อมูลอัลบั้ม 
หลังจากความสำเร็จของเซลีน ดิออนกับอัลบั้ม ฟอลลิงอินทูยู () แล้ว เซลีนก็ได้ออกอัลบั้มเล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ โดยทำการบันทึกเสียงที่ลอนดอน, นิวยอร์ก และลอสแองเจนลิส ซึ่งมีแขกรับเชิญพิเศษมากมายในอัลบั้มนี้ อาทิ บาบรา สตรัยซันในเพลง "เทลฮิม" ,วง บีจีส์ ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี", ลูชิอาโน ปาวารอตติ นักร้องโอเปร่าชั้นยอด ในเพลง "ไอเฮทยูเด็นไอเลิฟยู" และนักดนตรีคนอื่นๆอย่างคาโรล์ คิงและเซอร์จอร์จ มาร์ติน โปรดิวเซอร์ของเดอะบีทเทิลส์ มาเป็นโปรดิวเซอร์ในเพลง "เดอะรีซัน", ไบรอัน อดัมในเพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และเจมีแคน ไดอานาคิง ร้องเสียงประกอบในเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" 

ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน" () เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี  (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย

เพลง "แวร์อิสเดอเลิฟ" เป็นเพลงสุดท้ายที่บรรจุในอัลบั้มนี้ แทนที่เพลง "อิสน็อตติงสแคร์" ซึ่งจิม สตีนแมนอำนวยการสร้าง ซึ่งการนำออกจากอัลบั้มนี้ยังไม่ทราบเหตุผล โดยโปสเตอร์โฆษณาในเอเชียระบุเพลง "อิสน็อตติงสแคร์" ในรายชื่อเพลง 

อัลบั้มนี้ประกอบด้วยเพลงนำกลับมาทำใหม่มากมายอย่าง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" (ของไดอานา คิง), "เลิฟอิสออนเดอะเวย์" (ของบิลลี พอร์เตอร์), "เว็นไอนีดยู" (ของ ลีโอ เซเยอ), "ไอเฮทยูเด็นไอเลิฟยู" (เปลี่ยนชื่อมาจากเพลง "เนเวอร์, เนเวอร์, เนเวอร์" ของเชอลี แบซซี ปรับปรุงจากเพลงภาษาอิตาลี "Grande, Grande, Grande" ของ Mina Mazzini) และ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" (ปรับปรุงเป็นภาษาอังกฤษจากเพลงภาษาฝรั่งเศส "Puisque Tu Pars" โดยชอง-ชาก โกลด์แมน) "Amar Haciendo el Amor" เป็นเพลงนำมาทำใหม่จากเพลง "ยูออนลีเลิฟวันซ์" บันทึกเสียงโดย บิลลี แมนในปี พ.ศ. 2539

เซลีน ดิออน ได้รับรางวัลสำหรับอัลบั้มและซิงเกิลจากอัลบั้มนี้อย่างมากมาย อย่าง รางวัลแกรมมี, รางวัลออสการ์, อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์, รางวัลบิลบอร์ดมิวสิก และเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส

นอกจากนี้เซลีน ยังจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟเพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้

ความสำเร็จในชาร์ต 
ก่อนออกจำหน่ายโซนี่ บีเอ็มจีประกาศว่าจะจัดจำหน่ายอัลบั้มนี้กว่า 10 ล้านแผ่นทั่วโลก (10,750,300 แผ่น) เพื่อที่จะทำให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแห่งปี พ.ศ. 2540 แต่การขายนั้นกลับได้รับความนิยมอย่างสูงในตอนแรก อัลบั้มนี้ขาย และติดชาร์ตทั่วโลก ทำลายสถิติการขายในแคนาดา และประเทศอื่นๆ หลัง 3 สัปดาห์ ในแคนาดา ได้รับการรับรองสถานะเป็น ไดมอนด์ (1,000,000 แผ่น) เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ มียอดขายกว่า 31 ล้านแผ่นทั่วโลก และกลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีตลอดกาล (20 ล้านแผ่นภายใน 4 สัปดาห์) ในสำหรับอเมริกาได้อันดับที่ 2 กับอัลบั้มยอดขายดีเด่นในปี พ.ศ. 2540

เพลงยอดนิยมอันดับ 1 "มายฮาร์ตวิลโกออน" ครองชาร์ตอันดับ 1 ทั่วโลก และยังมีซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จอื่นๆได้แก่ "เทลฮิม" (อันดับ 1 ในเนเธอร์แลนด์), "บีเดอะแมน" (อันดับ 24 ในญี่ปุ่น), "เดอะรีซัน" (อันดับ 1 ในฝรั่งเศส), "ทูเลิฟยูมอร์" (อันดับ 1 ในญี่ปุ่น), "อิมมอร์ทอลลิตี" (อันดับ 2 ในเยอรมัน),  "ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)" (อันดับ 40 ในแคนาดา - ชาร์ตเอซี)  และ "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" (อันดับ 16 ในออสเตรีย)

รายชื่อเพลง

ชาร์ต

ชาร์ตประจำสัปดาห์

ชาร์ตสิ้นปี

ชาร์ตปลายทศวรรษ

ชาร์ตตลอดเวลา

การรับรองและยอดขาย

รางวัล 

นอกจากนี้เซลีน ดิออน ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีก 2 รางวัลจากรางวัลแกรมมี :

 เพลงนักร้องหญิงแห่งปี – "เทลฮิม" (2541)
 อัลบั้มป๊อปแห่งปี – เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ (2542)

เซลีน ดิออน ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีก 2 รางวัลจากอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์:

 ศิลปินเพลงร่วมสมัย (2541)
 อัลบั้มป๊อปร็อกที่ชื่นชอบ- เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ (2542)

หมายเหตุ

อ้างอิง 

อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2540
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
อัลบั้มเพลงแนวป็อป