ตัวจ่ายพลังงานบลูม

ตัวจ่ายพลังงานบลูม () เป็นเซลล์เชื้อเพลิงแบบออกไซด์ของแข็ง (SOFC) สร้างขึ้นโดยบริษัท Bloom Energy แห่งซันนีเวล, แคลิฟอร์เนีย, ที่สามารถใช้ปัจจัยการผลิตได้หลากหลาย (รวมทั้งสารไฮโดรคาร์บอนที่เป็นของเหลวหรือก๊าซ ที่ผลิตจากแหล่งชีวภาพ) เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า ณ จุดที่มันจะถูกนำมาใช้.  มันสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงถึง 1,800 °F (980 °C), ที่จะทำลายเซลล์เชื้อเพลิงอื่นๆอีกมากมายหรือต้องการการบำรุงรักษา.  ตามคำกล่าวอ้างของบริษัทดังกล่าว, เพียงเซลล์เดียว (แผ่นโลหะผสมขนาด 100 มิลลิเมตร × 100 มิลลิเมตรที่คั่นอยู่ระหว่างชั้นของเซรามิกสองชั้น) สามารถผลิตไฟฟ้าได้ 25 วัตต์.

บริษัทดังกล่าวยังกล่าวอีกว่า เซิร์ฟเวอร์ที่บรรจุชั้นของเซลล์เชื้อเพลิงชนิดนี้กว่า 200 หน่วยได้ถูกนำไปใช้ในรัฐแคลิฟอร์เนียสำหรับหลายองค์กรรวมทั้งอีเบย์, Google, Yahoo, และ Wal-Mart.

เทคโนโลยี
เดอะบลูมเซิร์ฟเวอร์ใช้แผ่นเซรามิกสีขาวบาง (ขนาดกว้างยาว 100 × 100 มิลลิเมตร) ที่ทำจากชิ้นส่วนที่พบในทรายตามหาดทรายทั่วไป. แต่ละแผ่นจะถูกเคลือบด้วยหมึกสีเขียวที่มีนิกเกิลออกไซด์บนด้านหนึ่งเพื่อสร้างเป็นขั้วบวกและหมึกสีดำอีกด้านหนึ่ง (อาจจะเป็น manganite strontium แลนทานัม) บนด้านแคโทด.  ตามข่าวของซานโฮเซเมอร์คิวรี, "เทคโนโลยีลับของบลูมเห็นได้ชัดว่าอยู่ในหมึกสีเขียวที่เป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะที่ทำหน้าที่เป็นขั้วบวกและหมึกสีดำที่ทำหน้าที่เป็นแคโทด ... " แต่ในความเป็นจริงวัสดุเหล่านี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในสนามของ SOFCs. "แบบมีสาย" ได้รายงานว่าส่วนผสมลับอาจจะเป็นเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย yttria ที่ขึ้นอยู่กับสิทธิบัตรของสหรัฐที่ได้อนุญาตให้บลูมในปี 2009; แต่สารนี้ยังเป็นหนึ่งในวัสดุอิเล็กโทรไลท์ที่พบมากที่สุดในสนาม.  สิทธิบัตรสหรัฐอเมริกาหมายเลข 20080261099, ที่ได้มอบหมายให้บริษัท Bloom Energy คอร์ปอเรชั่น, กล่าวว่า "อิเล็กโทรไลท์ประกอบด้วยเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย yttria และเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย Scandia, เช่น เซอร์โคเนีย ที่มีความเสถียรด้วย Scandia Ceria". ScSZ มีการนำไฟฟ้าที่สูงกว่า YSZ ที่อุณหภูมิที่ต่ำกว่า, ซึ่งให้ประสิทธิภาพที่มากกว่าและความน่าเชื่อถือที่สูงกว่าเมื่อถูกใช้เป็นอิเล็กโทรไลท์. Scandia เป็น scandium oxide () ซึ่งเป็นออกไซด์แบบ transition metal ที่มีราคาระหว่าง 1,400 เหรียญและ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัมในรูปแบบที่บริสุทธิ์ 99.9%.  ผลผลิตทั่วโลกประจำปีในปัจจุบันของ scandium มีน้อยกว่า 2,000 กิโลกรัม, ส่วนใหญ่ของ 5,000 กิโลกรัมที่ใช้เป็นประจำทุกปีมาจากกองสต็อกในยุคโซเวียต.

เพื่อประหยัดเงิน, Bloom Energy Server ใช้แผ่นโลหะผสมราคาไม่แพงสำหรับเป็นตัวนำกระแสไฟฟ้าระหว่างแผ่นตัวนำไอออนเร็วทำด้วยเซรามิกสองแผ่น. ในการทำงานของเซลล์เชื้อเพลิงที่อุณหภูมิต่ำ, แพลทินัมจะถูกใช้ที่แคโทด

Bloom Energy

Bloom Energy เป็นบริษัทที่พัฒนา, สร้าง, และติดตั้งเซิร์ฟเวอร์พลังงานบลูม. บริษัทตั้งขึ้นในปี 2002 โดยหัวหน้าคณะผู้บริหาร(ซีอีโอ) KR Sridhar, เขาเป็นหนึ่งใน 26 ชื่อของผู้บุกเบิกทางเทคโนโลยีประจำปี 2010 โดยสภาเศรษฐกิจโลก.

ประวัติความเป็นมา
ในเดือนตุลาคมปี 2001 ซีอีโอ KR Sridhar ได้พบกับ จอห์น ดัวร์ จากบริษัทร่วมทุน Kleiner Perkins.  Sridhar ต้องการมากกว่า $ 100 ล้านเพื่อเริ่มต้นบริษัท. บลูมอิเนอร์ยีในที่สุดก็ได้รับเงินทุนเริ่มต้น $ 400 ล้านจากการร่วมทุนในกิจการที่รวมทั้ง Kleiner Perkins และ Vinod Khosla. 

บริษัทนี้, เดิมเรียกว่าไอออนอเมริกา, เปลี่ยนเป็นบลูมอิเนอร์ยีในปี 2006.

Sridhar ให้เครดิตกับลูกชายวัยเก้าปีของเขาสำหรับชื่อนี้, บอกว่าลูกชายของเขาเชื่อว่างาน, ชีวิต, สิ่งแวดล้อม, และเด็กๆจะบานสะพรั่ง(บลูม).  ไมเคิล อา บลูมเบิร์ก ปรากฏตัวในงานเปิดตัวโดยวิดีโอลิงค์.  เครือข่ายข่าวธุรกิจของบลูมเบิร์กได้นำเสนองานเปิดตัวครั้งนั้น, แต่ให้ความสำคัญทุกๆคำพูดให้กับ "บลูมอิเนอร์ยี".

ซีอีโอให้สัมภาษณ์สื่อ (นิตยสาร Fortune) เป็นครั้งแรกในปี 2010, แปดปีหลังจากก่อตั้ง บริษัท, เพราะแรงกดดันจากลูกค้าของเขา.  ไม่กี่วันต่อมาเขาได้อนุญาตให้ เลสลีย์ สตอห์ ของโปรแกรมข่าวซีบีเอส 60 นาที เพื่อดูโรงงาน.  วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2010 บริษัท ฯ ได้จัดงานแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนเป็นครั้งแรก.

ลูกค้าของบลูมอิเนอร์ยีที่รู้จักกันดีได้แก่ Walmart, Staples, AT & T, Adobe, CocaCola, eBay, Google, ธนาคารแห่งอเมริกา, FedEx, Life Technologies และเซฟเวย์.

ค่าใช้จ่าย

ค่าอุปกรณ์
 
ค่าใช้จ่ายในปัจจุบันของแต่ละ 100 กิโลวัตต์ของบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ที่ทำด้วยมือคือ $ 700,000- $ 800,000. ในปี 2010 บริษัทได้ประกาศแผนการสำหรับบลูมเซิร์ฟเวอร์ขนาดที่ใช้ตามบ้านที่มีขนาดเล็กที่ราคาต่ำกว่า $ 3,000.  บลูมประมาณขนาดของเซิร์ฟเวอร์ที่ใช้ตามบ้านที่ขนาด 1 กิโลวัตต์, แม้ว่าคนอื่นๆแนะนำที่ 5 กิโลวัตต์.  

ค่าใช้จ่ายด้านทุน (ราคาเครื่อง) จะเป็น $ 7-8 ต่อวัตต์.

ตามข่าวของนิวยอร์กไทม์ส (บล็อกสีเขียว), เมื่อต้นปี 2011 "... บลูมอิเนอร์ยี ... เปิดตัวบริการเพื่อให้ลูกค้าสามารถที่จะซื้อไฟฟ้าที่เกิดจากเซลล์เชื้อเพลิงได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายด้านทุนในการจัดซื้ออุปกรณ์ราคาหกหลัก .... ภายใต้การให้ของ'บลูมอิเล็กตรอนเซอร์วิส', ลูกค้าเซ็นสัญญา 10 ปีเพื่อซื้อไฟฟ้าที่ผลิตโดยบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ในขณะที่บริษัทจะยังคงรักษาความเป็นเจ้าของของเซลล์เชื้อเพลิงและรับผิดชอบการบำรุงรักษาพวกมัน .... 'เราสามารถที่จะบอกกับลูกค้าว่า 'คุณไม่ต้องจ่ายเงินตั้งแตแรก, คุณเพียงแค่จ่ายเฉพาะสำหรับอิเล็กตรอนที่คุณใช้และมันเป็นเรื่องดีสำหรับกระเป๋าเงินของคุณและดีสำหรับโลก' ' [ซีอีโอ KR Sridhar] กล่าว".

ค่าใช้งาน 
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2010, Sridhar อ้างว่าอุปกรณ์ของเขาผลิตไฟฟ้าที่ราคา 8-10 เซนต์/กิโลวัตต์ (2.5-3.2 บาท/กิโลวัตต์) โดยใช้ก๊าซธรรมชาติ, ถูกกว่าราคาไฟฟ้าของวันนี้ในบางส่วนของสหรัฐอเมริกา, เช่นแคลิฟอร์เนีย. ประหยัดค่าใช้จ่ายได้ยี่สิบเปอร์เซนต์, ขึ้นอยู่กับการหลีกเลี่ยงการสูญเสียเนื่องจากการถ่ายโอนพลังงานอันเป็นผลมาจากการใช้กริดพลังงาน.

บลูมพลังงานอ้างว่ากำลังพัฒนาสัญญาซื้อขายไฟฟ้าที่จะขายไฟฟ้าที่ผลิตจากกล่อง, แทนที่จะขายแต่กล่องอย่างเดียว, เพื่อช่วยแก้ปัญหาความกลัวของลูกค้าเกี่ยวกับการบำรุงรักษา, ความน่าเชื่อถือ, และค่าใช้จ่ายในการขอรับบริการของกล่อง.

ณ ปี 2010, สิบห้าเปอร์เซนต์ของการใช้พลังงานที่อีเบย์ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีของบลูม; หลังการจูงใจจากมาตรการภาษีที่ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของค่าใช้จ่ายด้านเงินทุน. อีเบย์คาดว่าจะได้ "ระยะเวลาคืนทุนสามปี" สำหรับอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือ, บนพื้นฐานของค่าใช้จ่ายไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ที่ $ 0.14/kWh ของแคลิฟอร์เนีย.

การติดตั้ง 
บริษัทกล่าวว่า บลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ขนาด 100 กิโลวัตต์เครื่องแรกถูกส่งไปยัง Google ในเดือนกรกฎาคม 2008. เซิร์ฟเวอร์ดังกล่าว 4 ตัวมีการติดตั้งที่สำนักงานใหญ่ของ Google, ซึ่งกลายเป็นลูกค้ารายแรกของบลูมอิเนอร์ยี.  ที่อื่นอีกห้ากล่อง ผลิตได้ถึง 500 กิโลวัตต์ติดตั้งที่อีเบย์สำนักงานใหญ่รัฐแคลิฟอร์เนีย. บลูมอิเนอร์ยีระบุว่าลูกค้าของพวกเขารวมถึง Staples (300 กิโลวัตต์ - ธันวาคม 2008), วอลมาร์ท (800 กิโลวัตต์ - มกราคม 2010), FedEx (500 กิโลวัตต์), บริษัท Coca-Cola (500 กิโลวัตต์), และธนาคารแห่งอเมริกา (500 กิโลวัตต์). แต่ละแห่งที่ติดตั้งนี้ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย.

หน่วยแบบพกพา 
Sridhar ประกาศแผนการที่จะติดตั้งบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ในประเทศโลกที่สาม.  อดีตประธานคณะเสนาธิการร่วม โคลิน พาวเวล, ตอนนี้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการบลูมอิเนอร์ยี, กล่าวว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าบลูมอิเนอร์ยีจะเป็นประโยชน์กับทหารเพราะพวกมันมีน้ำหนักเบาและมีประสิทธิภาพมากขึ้นและสร้างความร้อนน้อยกว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบดั้งเดิม.

ความเป็นไปได้ 

 
เทคโนโลยีของเซิร์ฟเวอร์บลูมอิเนอรฺ์ยีจะขึ้นอยู่กับการวางซ้อนเซลล์เชื้อเพลิงขนาดเล็กที่ทำงานประสานกัน.  วิธีการของบลูมอิเนอร์ยีในการนำเซลล์เชื้อเพลิงมาวางซ้อนกันทำให้แต่ละแผ่นเซลล์ที่จะขยายและหดตัวในอัตราเดียวกันที่อุณหภูมิสูง.  อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตเซลล์เชื้อเพลิงออกไซด์แข็งอื่นๆได้มีการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นของอัตราการขยายตัวที่แตกต่างกันของเซลล์ในอดีตที่ผ่านมา.  สกอตต์ Samuelsen แห่งศูนย์วิจัยเซลล์เชื้อเพลิงแห่งชาติ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมือง Irvine ตั้งคำถามเกี่ยวกับอายุการดำเนินงานของเซิร์ฟเวอร์บลูม. "ณ จุดนี้, บลูมมีศักยภาพที่ดี, แต่พวกเขายังต้องแสดงให้เห็นว่าพวกเขาได้สนองความต้องการของความน่าเชื่อถือ". ผู้เชี่ยวชาญของห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอเรนซ์เบิร์กลีย์ ไมเคิล ทัคเกอร์ อ้างว่า "เพราะพวกมันทำงานที่อุณหภูมิสูง, พวกมันจึงสามารถยอมรับเชื้อเพลิงอื่นๆ เช่นก๊าซธรรมชาติและแก๊สมีเทน, และนั่นเป็นการได้เปรียบอย่างมหาศาล ... ข้อเสียคือว่าพวกมันสามารถแตกสลายในขณะที่พวกมันร้อนหรือเย็น".

นักร่วมทุน จอห์น ดัวร์ แก้ข้อกล่าวหาว่าเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมมีราคาถูกกว่าและสะอาดกว่ากริด (ไฟฟ้า).  ผู้เชี่ยวชาญที่ Gerson Lehrman Group เขียนว่า, ถ้าการสูญเสียในสายส่งกระแสไฟฟ้าของวันนี้อยู่ที่ประมาณ 7% และโรงไฟฟ้​​าพลังงานก๊าซขนาดยูทิลิตี้มีประสิทธิภาพที่ 33-48%, เซิร์ฟเวอร์พลังงานบลูมจะมีประสิทธิภาพถึงสองเท่าของโรงไฟฟ้​​าใช้ก๊าซ.  นิตยสารฟอร์จูนระบุว่า "บลูมยังไม่ได้บอกค่าใช้จ่ายของบลูมบ๊อกว่าเป็นเท่าไรในการดำเนินการต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง" และประมาณการว่าก๊าซธรรมชาติมากกว่าก๊าซชีวภาพที่จะเป็นแหล่งเชื้อเพลิงหลัก. ผู้สื่อข่าว AP โจนาธาน Fahey ในนิตยสารฟอร์บเขียน: "พวกเราจะตกหลุมนี้อีกครั้งจริงหรือ? ทุกๆบริษัทเทคโนโลยีสะอาดในโลกบอกว่าพวกมันสามารถผลิตพลังงานสะอาดด้วยราคาถูก, ยังไม่มีใครทำได้สักคน. เงินอุดหนุนหรือฉันทานุมัติของรัฐบาลทำให้อุตสาหกรรมทั่วโลกทำอะไรได้ไม่มีข้อจำกัด. ส่งมันให้กับบลูม, บริษัทได้มีการจัดการที่จะเจาะเข้าไปในเครื่องเหลือเชื่อเหมือนไม่มีบริษัทเทคโนโลยีสะอาดอื่นๆในความทรงจำ".

ประสิทธิภาพ 
บลูมอ้างว่ามีประสิทธิภาพการแปลงอยู่ที่ประมาณ 50%.  โรงไฟฟ้​​ากังหันก๊าซความร้อนร่วมที่ทันสมัย​​ (CCGT) สามารถทำประสิทธิภาพโดยรวมได้ถึง 60% โดยใช้กระบวนการหลายขั้นตอน. Sridhar ระบุว่าผลิตภัณฑ์ของบลูมแปลงพลังงานเคมีให้เป็นพลังงานไฟฟ้าในขั้นตอนเดียว, ทำให้มีประสิทธิภาพด้านเชื้อเพลิงมากกว่าโรงไฟฟ้​​าใช้ก๊าซในปัจจุบันและช่วยลดการสูญเสียในสายส่ง/การกระจายโดยการผลิตพลังงาน ณ จุดใช้งาน.

แต่ละเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมให้กำลังงาน 100 กิโลวัตต์, มากพอที่จะตอบสนองความต้องการของ baseload ที่มีเฉลี่ย 100 ครัวเรือนหรืออาคารสำนักงานขนาดเล็ก.  การใช้ไฟฟ้าเฉลี่ยต่อเดือนสำหรับลูกค้าที่อยู่อาศัยของยูทิลิตี้ของสหรัฐเป็น 958 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อเดือนในระหว่างปี 2011.

Sridhar กล่าวว่ากล่องมีช่วงชีวิต 10 ปี แม้ว่านั่นอาจรวมถึงการเปลี่ยนเซลล์ในช่วงเวลานั้น. ซีอีโอของอีเบย์กล่าวว่าเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมได้ประหยัดให้บริษัท 100,000 ดอลลาร์ในค่าไฟฟ้าตั้งแต่พวกมันถูกติดตั้งในกลางปี​​ 2009, ผู้ให้การสนับสนุนของนิตยสารฟอร์จูน พอล คีแกน เรียกตัวเลขนั้นว่า "ไม่มีความหมายโดยไม่มีรายละเอียดให้ดูว่าเขาได้ตัวเลขนั้นมาได้อย่างไร".

กรณีศึกษาทางธุรกิจในระยะยาว
สมมติว่าการลดค่าใช้จ่ายในอนาคตจะอยู่ที่ 50%, จะมีคนหนึ่งแย้งว่าในสถานการณ์กรณีที่ดีที่สุดสำหรับหน่วยขนาด 200 กิโลวัตต์จะเป็นค่าใช้จ่ายทุน (ราคาเครื่อง) เทียบได้กับวันนี้ที่ หน่วยขนาด 100 กิโลวัตต์คือประมาณ $ 800,000. การใช้ไฟฟ้าเฉลี่ยราคา ($ 0.10/kWh) และก๊าซธรรมชาติราคา ($ 3/ล้านบีทียู) และสมมติว่าค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา/การดำเนินงานอยู่ที่ 6% ต่อปีนอกเหนือไปจากค่าน้ำมันเชื้อเพลิง, ระยะเวลาคุ้มทุนสำหรับอุปกรณ์จะเป็นถึงกว่า 8 ปี, ขึ้นอยู่กับตัวเลขประสิทธิภาพที่ถูกตีพิมพ์.

ตัวเลขเหล่านี้หมายความว่าอายุการใช้งานโดยรวมของระบบเหล่านี้จะต้องเกิน 15-20 ปีที่จะทำข้อตกลงสำหรับกรณีธุรกิจในระยะยาวที่เป็นไปได้โดยไม่ต้องมีการอุดหนุน. การวิเคราะห์อาจจะแตกต่างกันบ้างถ้าระบบจะใช้ส่วนใหญ่สำหรับจุดสูงสุดของกำลังเมื่อค่าไฟฟ้าสามารถเกิน $ 0.15 /kWh. อย่างไรก็ตาม ธรรมชาติที่ไม่สม่ำเสมอของระยะเวลาสูงสุดดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะลดผลกระทบโดยรวมในระยะเวลาคืนทุนที่ประมาณไว้โดยการใช้ตัวเลขค่าใช้จ่ายเฉลี่ยสำหรับค่าไฟและค่าก๊าซธรรมชาติ. แหล่งเชื้อเพลิงชีวภาพที่เชื่อถือได้ (ไบโอแก๊ส) ก็จะช่วยสะกิดการพิจารณาในทิศทางที่น่าพอใจ, อย่างไรก็ตามแหล่งดังกล่าวมักจะไม่ได้อยู่ใกล้กับสถานที่ของลูกค้า.

การแข่งขัน
นักวิเคราะห์จาก Gerson Lehrman Group เขียนว่า GE ยกเลิกกลุ่มของเซลล์เชื้อเพลิงเมื่อห้าปีที่แล้วและซีเมนส์ก็เกือบยกเลิกของพวกเขาเหมือนกัน.  GE Power Conversion กำลังทำการวิจัยพลังงานไฮบริดด้วย SOFC.  ยูไนเต็ดเทคโนโลยีส์เป็นกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่เดียวเท่านั้นที่มีเทคโนโลยีเซลล์เชื้อเพลิงที่แข่งขันได้.  โตชิบามีเทคโนโลยีที่จะให้พลังงานสำหรับอุปกรณ์ขนาดเล็ก, แต่ไม่ได้ใกล้เคียง. 

Sprint เป็นเจ้าของ 15 สิทธิบัตรในเซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจนและกำลังใช้ 250 เซลล์เชื้อเพลิงเพื่อให้พลังงานสำรองสำหรับการดำเนินงานของตัวเอง. Sprint ได้ใช้พลังงานเซลล์เชื้อเพลิงมาตั้งแต่ปี 2005. ในปี 2009 โปรแกรมเซลล์เชื้อเพลิงของ Sprint ได้รับงานมูลค่า $ 7.3 ล้าน จากกระทรวงพลังงานสหรัฐอเมริกาที่จะขยายความจุของถังไฮโดรเจนของเซลล์เชื้อเพลิงจากการสำรองพลังงาน 15 ชั่วโมงเป็น 72 ชั่วโมง.  Sprint จับคู่กับ ReliOn และ Altergy สำหรับผลิตเซลล์เชื้อเพลิง, และกับ Air Products เพื่อเป็นผู้จำหน่ายไฮโดรเจน. บริษัทเซลล์เชื้อเพลิงเยอรมัน P21 ได้กำลังทำงานในโครงการที่คล้ายกันเพื่อจัดหาพลังงานไฟฟ้าสำรองสำหรับการดำเนินงานโทรศัพท์มือถือ.  ยูไนเต็ดเทคโนโลยีทำเซลล์เชื้อเพลิงที่ต้นทุน $ 4,500 ต่อกิโลวัตต์.

ในเดือนตุลาคมปี 2009 กระทรวงพลังงานให้เกือบ $ 25 ล้านเป็นทุนสำหรับการวิจัยและพัฒนาของเชื้อเพลิงพลังงานแสงอาทิตย์.

ในเดือนตุลาคม 2012 รัฐบาลสหรัฐได้ให้รางวัลแก่บลูมพลังงาน $ 70,710,959 ตามมาตรา 1603 ของโปรแกรมรางวัลพลังงาน.

คู่แข่งรายหนึ่งอ้างว่ากล่องบลูมใช้ "อิเล็กโทรไลท์อย่างหนา" ที่ต้องใช้อุณหภูมิที่ 900 องศาเซลเซียสเพื่อเอาชนะความต้านทานไฟฟ้า. แทนที่จะทำอย่างนั้น เซลล์เชื้อเพลิง Topsoe และ Ceres Power ใช้เทคโนโลยี "ขั้วบวกอย่างหนา" ที่ช่วยให้ทำงานได้ที่อุณหภูมิเย็นกว่า. Ceres มีโปรแกรมสี่ปีในการติดตั้ง 37,500 หน่วยในบ้านของลูกค้าของบริติชแก๊สของสหราชอาณาจักร.

ผลิตภัณฑ์ในขนาดที่พอจะเปรียบเทียบกันได้ของ Ballard Power จะขึ้นอยู่กับเซลล์เชื้อเพลิงแบบเมมเบรนแลกเปลี่ยนโปรตอน.  เครื่องขนาด 150 กิโลวัตต์ของบัลลาร์ดมีวัตถุประสงค์สำหรับการใช้งานเคลื่อนที่เช่นรถโดยสารในเขตเทศบาลเมือง, ในขณะที่มีขนาดใหญ่ของพวกเขา, ระบบอยู่กับที่ขนาด 1 เมกะวัตต์ถูกตั้งค่าจากการวางเป็นแถวของขนาด 11 กิโลวัตต์หลายๆตัว.

อีกคู่แข่งหนึ่งในยุโรปและออสเตรเลียคือ Ceramic Fuel Cells. เขาอ้างว่ามีประสิทธิภาพถึง 60% สำหรับหน่วยไฟฟ้าอย่างเดียว; เซลล์เชื้อเพลิงเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับเทคโนโลยีที่หมุนออกจาก CSIRO ของออสเตรเลีย.

อ้างอิง

เซลล์เชื้อเพลิง