สถานีนครราชสีมา

สถานีรถไฟนครราชสีมา (ชื่อสามัญ หัวรถไฟ หรือ หัวรถฯ) สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เดิมชื่อสถานีโคราช เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนครราชสีมาและในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่บนถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทางประมาณ 264 กิโลเมตร 

สถานีนครราชสีมาเปิดให้บริการในฐานะสถานีโคราชโดยใช้สต๊อกกลิ้งมาตรฐานเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พิธีเปิดดำเนินการโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2443 เป็นสถานีปลายทางของสายนครราชสีมาจากกรุงเทพมหานคร

สถานีนี้เป็นสถานีปลายทางสำหรับภาคตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 20 ปีจนกระทั่งมีการเปิดส่วนท่าช้างของสายอุบลราชธานีเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ก่อนหน้านี้เคยเปลี่ยนจากมาตรวัดมาตรฐาน (4 ฟุต 8 1⁄2 นิ้ว) ประมาณหนึ่งเมตร (1 ม.) และงานนี้แล้วเสร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2465

เปลี่ยนชื่อสถานีจากสถานีโคราชเป็นสถานีนครราชสีมาในปี พ.ศ. 2477

ด่วนตะวันออกเฉียงเหนือรายสัปดาห์ไปยังอุบลราชธานี (เรียกว่าปลายทางวารินทร์) ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับอุบลราชธานีในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2481 พลังงานดีเซลหัวรถจักรไฟฟ้าจาก Frich และ SLM วิ่งจากกรุงเทพไปนครราชสีมาและส่วนที่เหลือของเส้นทาง (สถานีนครราชสีมา - วารินทร์ ) ถูกปกคลุมด้วยรถจักรไอน้ำ Hanomag Pacific มีการเปิดตัวบริการด่วนรายสัปดาห์ไปยังขอนแก่นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 และได้ขยายไปยังอุดรธานีในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นวันเปิดทำการของสถานีอุดรธานี

สถานีถูกทิ้งระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและปัจจุบันอาคารสถานีแทนที่อาคารไม้ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 พร้อมกับการก่อสร้างสถานีใหม่และศูนย์ซ่อมบำรุง

ตารางเวลาเดินรถ

เที่ยวขึ้น

เที่ยวล่อง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) http://www.railway.co.th/

อ้างอิง 

นครราชสีมา
แขวงบำรุงทางนครราชสีมา
โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา