บีเซรีกาเนอาเกรอ

บีเซรีกาเนอาเกรอ () หรือที่รู้จักในชื่อ โบสถ์ดำ (, , ) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายลูเธอรันในนครบราชอฟ ทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย สร้างขึ้นครั้งแรกโดยชุมชนชาวซักซอนและเป็นตัวแทนสำคัญของสถาปัตยกรรมกอธิกในโรมาเนีย รวมถึงยังเป็นหนึ่งในศาสนสถานของลูเธอรันที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาคนี้ ปัจจุบันโบสถ์อยู่ใต้สังกัดคริสต์จักรอีวันเจลิคัลคำสารภาพของออกัสตันในโรมาเนีย และเป็นหนึ่งในจุดหมายตาและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของนครบราชอฟ

นักเขียน Judit Petki ระบุไว้ว่า ถึงแม้จะเป็นที่เชื่อกันอย่างแพร่หลายว่าโบสถ์กลายมาเป็นสีดำเป็นผลจากเหตุเพลิงไหม้ในบราชอฟเมื่อปี 1689 แต่จริง ๆ แล้ว สีดำนี้มาจากมลพิษในยุคหลัง และชื่อ "โบสถ์ดำ" นี้ก็พึ่งกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 19

ชื่อ 
นักเขียน Petki ระบุว่าความเชื่อที่ว่าชื่อโบสถ์ดำนั้นเป็นผลมาจากเหตุเพลิงไหม้นครในปี 1689 นั้นไม่เป็นเรื่องจริง ผลการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ไม่พบหลักฐานว่าโบสถ์ได้รับอันตรายหรือถูกทำลายจากไฟ และสีดำนี้มาจากมลภาวะในบราชอฟหลังเมืองกลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมในศตวรรษที่ 19 เช่นเดียวกับว่าไม่ปรากฏหลักฐานการเรียกชื่อว่า "โบสถ์ดำ" มาก่อนศตวรรษที่ 19 เลย

ประวัติศาสตร์

การก่อสร้าง 
เดิมทีโบสถ์นี้เป็นศาสนสถานของนิกายโรมันคาทอลิก ในชื่อโบสถ์นักบุญมารีย์ สร้างขึ้นทดแทนโบสถ์หลังเก่าที่สร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ใช้สอยเดียวกัน การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในปลายศตวรรษที่ 14 ไม่ปรากฏว่าเมื่อใดเป็นเฉพาะ แต่จากการศึกษาหลักฐานที่เกี่ยวข้องทำให้นักวิจัยได้ข้อสรุปว่าน่าจะเริ่มก่อสร้างในราวปี 1383 ถึง 1385 โดยใช้แรงงานชาวบัลกาเรีย กับช่างฝีมือที่ต่อมาได้ตั้งอาณานิคมชาวบัลกาเรียในบราชอฟอยู่ที่ Șcheii Brașovului ตำนานภาคประชาชนเรื่องหนึ่งเล่าว่ามีเด็กชาวเยอรมันคนหนึ่งมารบกวนช่างก่อสร้างชาวบัลกาเรีย หรือมาบอกว่ามีผนังหนึ่งที่เอียง ทำให้ช่างคนนั้นบันดาลโทสะ ผลักเด็กคนนั้นลงจากหอคอยของโบสถ์จนเสียชีวิต จากนั้นจึงก่ออิฐปิดรอบศพเด็กคนนั้นเข้ากับโบสถ์เพื่อปกปิดความผิดของตน

การปฏิรูป 
พิธีกรรมคาทอลิกได้ถูกแทนที่ด้วยจารีตแบบลูเธอรันในสมัยการปฏิรูปโปรเตสแตนต์ ซึ่งประจวบเหมาะกับอิทธิพลของ Johannes Honter (1498–1549) ผู้ซึ่งมีรูปปั้นตั้งอยู่ที่ทิศใต้ของโบสถ์โดย Harro Magnussen (1861-1908) ว่ากันว่าโบสถ์ถูกทำลายไปบางส่วนในระหว่างอัคคีภัยใหญ่ของบราชอฟที่เกิดจากกองกำลังฮับส์บูร์กจุดไฟเผาในวันที่ 21 เมษายน 1689 ในระหว่างช่วงสงครามเติร์กใหญ่ แต่เรื่องเล่านี้ได้รับการพอสูจน์แล้วว่าไม่เป็นความจริง

อ้างอิง

บรรณานุกรม 

  (1996). "Окръг Брашов" ('Brașov County'), in Трансилванските (седмиградските) българи. Етнос. Език. Етнонимия. Ономастика. Просопографии ('The Transylvanian (seven-city [cf. Siebenbürgen#Etymology]) Bulgarians. Ethnos. Language. Ethnonymy. Onomastics. Prosopography'), IK "Znak '94", Veliko Tarnovo, p. 44. Via macedonia.kroraina.com, re-accessed 19 Oct 2021.
 Heltmann, Heinz & Servatius, Gustav (1993). Reiseführer Siebenbürgen. Wort und Welt Verlag, Thaur bei Innsbruck, p.365.
 
 Miletich, Lyubomir (1896). "Дако-ромънитѣ и тѣхната славянска писменость. Часть II. Нови влахо-български грамоти отъ Брашовъ: Брашов и брашовските българите („шкеи”, bolgárszeg)" (based on Google translation: "Daco-Romanian[s?] and their Slavic [documents?]. Part II. New Vlacho-Bulgarian diplomas from Braşov: Braşov and the Bulgarians of Braşov ("Șkei", bolgárszeg)"), in Сборникъ за Народни Умотворения, Наука и Книжнина ('Collection of Folk Tales, Science and Literature'), Vol. XIII, 1896, Sofia.
 Petki, Judit. Kulcskérdések a Nagy tűzről, 'Key questions about the Great Fire' (in Hungarian). Brassói Lapok, 5 September 2019, p. 4.
 Roth, Harald (2010). Kronstadt in Siebenbürgen – Eine kleine Stadtgeschichte. pp. 162–164, .
 Vătășianu, Virgil (1959). Istoria artei feudale în țările romîne ('History of feudalistic [i.e. medieval] art in the Romanian lands'), Vol. I. Editura Academiei RPR, Bucharest.

แหล่งข้อมูลอื่น 

 Official website, valid as of 2021.
 Black Church 360 Virtual Tour

สิ่งก่อสร้างในบราชอฟ
โบสถ์คริสต์ในประเทศโรมาเนีย