เทือกเขาชิรากามิ

เทือกเขาชิรากามิ () เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ตามแนวแบ่งเขตจังหวัดอากิตะ และจังหวัดอาโอโมริ บริเวณเทือกเขามีพื้นที่ประมาณ 1,300 ตร.กม. หรือ 812,500 ไร่ มียอดเขาที่สูงกว่า 1,000 เมตรเป็นจำนวนมาก ยอดที่สูงที่สุดคือ ยอดเขามูกาอิชิรากามิ มีความสูง 1,243 เมตร รอบ ๆ เทือกเขามีคนอาศัยอยู่มาเป็นเวลาช้านานแล้ว และมีความผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับผืนป่าบีชที่พวกเขาถือว่าเป็นป่าศักดิ์สิทธิ์ ใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) มีการวางแผนก่อสร้างถนนบริเวณเทือกเขา แต่เนื่องจากตามแผนนี้จะต้องตัดถนนผ่านใจกลางของเทือกเขา ทำให้ถูกคัดค้านจากกลุ่มผู้อนุรักษ์ธรรมชาติกระทั่ง พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ได้มีการค้นพบนกหัวขวานดำสายพันธุ์หายากในป่าบีช และได้ยกสถานะให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติ งานด้านการอนุรักษ์จึงมีความสำคัญมากขึ้น และแผนการก่อสร้างถนนก็ถูกยกเลิกไปในที่สุดใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)

มรดกโลก 
เทือกเขาชิรากามิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 พร้อมกับเกาะยากุ ปราสาทฮิเมจิ และวัดโฮรีว เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
 (ix) - เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา

แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://whc.unesco.org/pg.cfm?cid=31&id_site=663

แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ