ผูกกระดิ่งแมว

ผูกกระดิ่งแมว () เป็นนิทานสอนใจที่กล่าวถึงพวกกลุ่มหนูที่ตกลงกันว่าจะต้องติดกระพรวนที่คอแมวเพื่อเป็นการเตือนภัยแก่พวกตนเมื่อมันเข้ามาใกล้ แต่ไม่อาจหาอาสาสมัครไปดำเนินการตามที่ตกลงกันได้ ชื่อนิทานนี้กลายเป็นสำนวนใช้กล่าวถึงการที่กลุ่มตกลงกันทำสิ่งที่ทำได้ยากหรือเป็นไปไม่ได้

แม้ว่านิทานเรื่องนี้จะถูกกล่าวอ้างว่าเป็นของอีสป แต่ว่าเรื่องราวไม่เคยถูกบันทึกจนกระทั่งถึงยุคกลางและมักถูกนำไปปะปนกับนิทานคลาสสิคที่แตกต่างกันอย่างมาก เรื่อง   ในระบบจำแนกนิทานสอนใจโดย B. E. Perry กำหนดหมายเลขประจำเรื่องไว้ที่ 613 ซึ่งเป็นเลขสงวนไว้สำหรับเรื่องยุคกลางนอกจากนิทานอีสป

โครงเรื่องและการใช้เป็นสำนวน 
นิทานกล่าวถึงกลุ่มของหนูที่อภิปรายกันถึงวิธีการจัดการต่อภัยคุกคามของแมวร้ายตัวหนึ่ง  หนูตัวหนึ่งเสนอให้ผูกกระพรวนไว้ที่คอของแมวตัวนั้น เพื่อเหล่าหนูทั้งหลายได้ยินเสียงเมื่อแมวย่างกรายเข้ามาใกล้ แผนการนี้ได้รับการสดุดียอมรับจากหนูตัวอื่น จนกระทั่งมีหนูอีกตัวหนึ่งถามว่าใครจะเป็นอาสาสมัครไปผูกกระดิ่งที่แมวนั่น  หนูทุกตัวต่างมีข้ออ้างหรือข้อแก้ตัวของตน  เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าพึงประเมินแผนการไม่ใช่เพียงที่ผลลัพธ์อันพึงประสงค์แต่ให้ประเมินว่าจะสามารถทำตามแผนได้หรือไม่  เรื่องนี้ให้บทเรียนทางศีลธรรมเกี่ยวกับความแตกต่างของแนวคิด ความเป็นไปได้ และผลของมันต่อคุณค่าของแผนการ

เรื่องนี้เป็นที่มาของสำนวน เอากระดิ่งไปแขวนคอแมว (to bell the cat) หมายความว่าพยายามหรือตกลงที่จะทำสิ่งที่ยากมากเหมือนเป็นไปไม่ได้
ในประวัติศาสตร์ 'Bell the Cat' มักถูกกล่าวอ้างว่าเป็นชื่อเล่นของขุนนางเก่าแก่ชาวสก็อต  สำหรับการที่เขามีส่วนร่วมในการจับตัวและประหาร  คนโปรดของเจมส์ที่สาม  หลักฐานการใช้คำนี้ที่เก่าแก่ที่สุดอยู่ในประวัติของ Douglas ที่แต่งโดย Godscroft ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1644 ดังนั้น คำกล่าวนี้จึงเป็นสำนวนจากคริสตศตวรรษที่ 17 มากกว่าที่จะเป็นคริสตศตวรรษที่ 15

การกล่าวถึงนิทานอีสปในภาษาอังกฤษครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1687 โดย  โดยมีหลักฐานเป็นภาพพิมพ์แกะไม้ (งานแกะไม้โดย Francis Barlow) ที่มีข้อความสิบบรรทัดของ Aphra Behn จบลงด้วยข้อสรุปว่า:

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 

สำนวนภาษาอังกฤษ
นิทาน