ลิวซีน

ลิวซีน () คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ร่างกายไม่สามารถ สังเคราะห์ขึ้นเองได้ จึงต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH2CH(CH3)2

สมบัติ 
ลิวซีนมีสูตรโมเลกุลคือ C6H13NO2 และมีความเป็นกรด ภายในโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชัน (functional group) ซึ่งประกอบด้วยหมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีมวลโมเลกุลเท่ากับ 131.17 g/mol

แหล่งอาหาร 
อาหารที่พบกรดอะมิโนลิวซีนในปริมาณสูงได้แก่ ไข่, ถั่วเหลือง, ปลา, สาหร่าย เป็นต้น ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์ได้ แต่สำหรับพืช ลิวซีนสามารถสังเคราะห์ได้จา กรดไพรูวิค (pyruvic acid)

ประโยชน์ 
ลิวซีนมีประโยชน์ในการช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการการเติบโตและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายอย่างเช่นกระดูก, ผิวหนัง และกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในตับ, เนื้อเยื่อไขมัน (adipose tissue), และเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้ออีกด้วย ในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อ ลิวซีนจะมีการเปลี่ยนรูปไปเป็นสเตอรอล (sterol)

กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น 
 วาลีน (valine) 
 ไลซีน (lycine) 
 ไอโซลิวซีน (isoleucine) 
 เมตไทโอนีน (methionine) 
 ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine) 
 ทรีโอนีน (threonine) 
 ทริปโตแฟน (tryptophan) 
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้ 
 ฮีสติดีน  (histidine) 
 อาร์จินีน  (arginine)

อ้างอิง 

กรดอะมิโน
กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
กรดอะมิโนจำเป็น