น้ำกร่อย

น้ำกร่อย () คือน้ำทะเล (น้ำเค็ม) ผสมกับน้ำจืด สามารถพบได้ตามปากอ่าวแม่น้ำออกทะเล เช่น สมุทรปราการ  (แม่น้ำเจ้าพระยาออกทะเล)  บริเวณสมุทรสาคร (แม่น้ำท่าจีนออกทะเล)  สมุทรสงคราม (แม่น้ำแม่กลองออกทะเล) โดยทั่วไปแล้ว น้ำกร่อยหรือน้ำทะเลในสภาพปกติมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ pH ราว 7.3 ไปจนถึง 8.5 เหตุที่น้ำทะเลมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ เป็นเพราะในน้ำทะเลมีแร่ธาตุหลายชนิด ที่ทำให้น้ำเป็นด่างอ่อน

เครื่องมือวัดความเค็ม เรียก ซาลิโนมิเตอร์ (Salinometer) หรือ รีแฟรกโตซาลิโนมิเตอร์ (Refractosalinometer) วัดโดยใช้หลักการหักเหของแสง ยิ่งเค็มมาก ยิ่งหักเหมาก แล้วแปลงไปเป็นสเกลของ ppt (part per thousand = ส่วนในพันส่วน) ซึ่งเป็นหน่วยของค่าความเค็มของน้ำ ความเค็มกับ pH ไม่ได้สัมพันธ์กันโดยตรง เพียงแต่ว่าน้ำทะเลมี pH สูงกว่าน้ำจืด แต่น้ำในนาเกลือที่มีความเค็มเกิน 100 ppt มีค่า pH ไม่แตกต่างจากน้ำทะเลปกติ (ไม่นับปัจจัยอย่างอื่นที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเช่น ค่า DO หรือ คาร์บอนไดออกไซด์ เป็นต้น) 

ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยมีสิ่งมีชีวิตทั้งสัตว์และพืชอาศัยอยู่ ซึ่งมีรายละเอียดดังแสดงข้างล่าง

รายชื่อปลาน้ำกร่อย 
 วงศ์ปลากดทะเล
 วงศ์ปลากระทิง
 วงศ์ปลากระบอก
 วงศ์ปลากระเบนธง
 วงศ์ปลากุเรา
 วงศ์ปลาฉนาก
 วงศ์ปลาตูหนา
 ปลากดหัวผาน
 ปลากดเทพา
 ปลากดเหลือง
 ปลากระเบนชายธง
 ปลากระเบนบัว
 ปลากระเบนลายเสือ
 ปลากระเบนแม่กลอง
 ปลากะพงขาว
 ปลากะพงข้างปาน
 ปลากะพงแดง
 ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง
 ปลาฉนากจะงอยปากแคบ
 ปลาฉนากเขียว
 ปลาฉลามครีบดำ
 ปลาฉลามหัวบาตร
 ปลาชะลิน
 ปลาตะลุมพุก
 ปลาตาเหลือก
 ปลาตาเหลือกยาว
 ปลาตีน
 ปลาตูหนา
 ปลาตูหนาลาย
 ปลาบู่เขือคางยื่น
 ปลาปักเป้าสมพงษ์
 ปลายอดม่วงลาย
 ปลายอดม่วงเกล็ดถี่
 ปลาย่าดุก
 ปลาวัวจมูกสั้น
 ปลาสะแงะ
 ปลาสเตอร์เจียน
 ปลาหนวดพราหมณ์
 ปลาอุก
 ปลาอุกจุดดำ
 ปลาโรนัน
 ปลาโรนันจุดขาว
 ปลาโรนันหัวเสียม
 ปลาโรนันหัวเสียมยักษ์
 ปลาไหลนา
 ปลาไหลหลาด
 ปลาไหลแดง
 ปลาปักเป้า
 ปลามังกง
 ปลาแมว
 วงศ์ปลาคางคก
 วงศ์ปลาบู่
 วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
 วงศ์ปลายอดม่วง
 วงศ์ปลาหลังเขียว
 วงศ์ปลาเสือตอ
 วงศ์ปลาไหลนา
 ปลาเสือพ่นน้ำ
 ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่
 อันดับปลาซีกเดียว
 ปลาอินทรีทะเลสาบเขมร
 วงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ

ต้นไม้น้ำกร่อย 
 ต้นลุ่ย
 ต้นโกงกาง
 ต้นจาก 
 หงอนไก่ทะเล

น้ำ
อุทกวิทยา
ระบบนิเวศในน้ำ