ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยี

ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยี (Technology readiness levels) ย่อว่า ทีอาร์แอล (TRL) เป็นเทคนิคในการประเมินระดับความสมบูรณ์ของเทคโนโลยีในช่วงระหว่างการพัฒนา โดยเทคนิคการประเมินนี้พัฒนาโดยนาซ่า ในช่วงปี ค.ศ. 1970 และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการประเมินเทคโนโลยีในหลากหลายประเทศ 

ระดับการประเมินจะแบ่งออกเป็นระดับ 1 ถึง 9 โดยระดับ 9 คือเทคโนโลยีที่ความสมบูรณ์มากที่สุด ตัวอย่างการใช้งาน อาทิเช่น กระทรวงกลาโหมสหรัฐ ได้มีการใช้งานในการจัดซื้อจัดจ้างตั้งแต่ช่วงต้นปี ค.ศ. 2000 องค์การอวกาศยุโรปได้มีการใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ในปี ค.ศ. 2010 คณะกรรมาธิการยุโรปได้มีข้อเสนอให้ผู้ที่จะขอทุนวิจัย ให้มีการนำเสนอระดับความพร้อมในการยื่นขอทุนวิจัยโดยเฉพาะโครงการ Horizon 2020 ในปี ค.ศ. 2013 ได้มีการพัฒนามาตรฐานโดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน พัฒนา ISO 16290:2013 ที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน

ประวัติ 
ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดยนาซ่าในปี ค.ศ. 1974 และถูกใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1989 โดยในช่วงเริ่มต้นได้มีการแบ่งระดับไว้เป็น 7 ระดับ และได้เปลี่ยนมาเป็น 9 ระดับที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990

ต้นฉบับระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีของนาซ่า ประกอบด้วย

ระดับที่ 1 – การสังเกต ติดตาม และรายงานองค์ความรู้พื้นฐาน
ระดับที่ 2 – การยืนยันความเป็นไปได้ในการนำไปใช้งาน
ระดับที่ 3 – การสาธิตการใช้งาน การวิเคราะห์ และการทดสอบ
ระดับที่ 4 – การยืนยันในการทดลองของส่วนประกอบในห้องวิจัย
ระดับที่ 5 – การยืนยันในการทดลองของส่วนประกอบส่วนประกอบในสภาวะแวดล้อมจริง
ระดับที่ 6 – การยืนยันการใช้งานระบบในสภาวะแวดล้อมจำลอง
ระดับที่ 7 – การยืนยันการใช้งานระบบในอวกาศ

แนวทางรูปแบบอื่น 
ได้มีการนำแนวทางระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีไปประยุกต์ใช้ อาทิ
 Societal Readiness Level (SRL) ระดับความพร้อมทางสังคม
 Process Readiness Level (PRL) ระดับความพร้อมทางกระบวนการ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 ระดับความพร้อมของเทคโนโลยีสู่อุตสาหกรรม
 Technology Readiness Levels (TRLs) กับการบริหารงานวิจัยของ สวทช.

การประเมินเทคโนโลยี