รายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย

ต่อไปนี้เป็นบทความเกี่ยวกับรายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย เป็นหนึ่งในหลาย ๆ รายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นพระมหากษัตริย์ รวมถึงผู้ที่กล่าวว่าได้ปกครองส่วนหนึ่งของอนุทวีปอินเดีย รวมถึงประเทศศรีลังกาอีกด้วย

พระมหากษัตริย์ชาวอินเดียยุคแรกรู้จักเฉพาะจากวรรณคดีสันสกฤตเท่านั้น โดยเฉพาะมหากาพย์มหาภารตะและรามายณะ ซึ่งทั้งสองได้ให้รายละเอียดของพระมหากษัตริย์มากมาย และปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน นักประวัติศาสตร์หลายคนถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของยุคประวัติศาสตร์ตอนต้น และมหากาพย์เหล่านี้ได้รับการพัฒนาหลายศตวรรษหลังจากช่วงเวลาหลัก

เอกสารทางประวัติศาสตร์ประเภทแรก ๆ ได้แก่ เหรียญโลหะหรือกหาปณะที่มีไม้บรรทัด หรืออย่างน้อยราชวงศ์ ในเวลานั้น เหรียญที่มีเครื่องหมายเจาะเหล่านี้ออกประมาณ 600 ปีก่อนคริสตศักราช และอุดมสมบูรณ์ภายใต้ราชวงศ์โมริยะใน 300 ปีก่อนคริสตศักราช นอกจากนี้ยังมีศิลาจารึกและบันทึกสารคดีจากวัฒนธรรมต่างประเทศในช่วงเวลานี้

นักปกครองจักรพรรดิหลักหรือปกครองจักรพรรดิกัวซีของอินเดียเหนือค่อนข้างชัดเจนตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป แต่นักปกครองท้องถิ่นจำนวนมาก และสถานการณ์ในที่ราบสูงเดกกันและอินเดียใต้มีจารึกหินที่ชัดเจนน้อยกว่าตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษแรก แหล่งที่มาหลักของประวัติศาสตร์อินเดียใต้คือวรรณคดีสังคม (Sangam) ที่มีอายุตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตศักราช วันที่สำหรับนักปกครองหลายคนเป็นการเก็งกำไรหรืออย่างน้อยก็ไม่แน่นอน ประวัติสมัยต้นของหลายราชวงศ์ของอินเดียโบราณและปัจจุบันยังไม่แน่นอน

อาณาจักรไหเหยะ 

 มหาราชอธรรษ (เจ้าปุรุรวาส)
 มหาราชอายุ
 มหาราชนหุษะ
 มหาราชยะยาติ
 มหาราชยาฑุ
 มหาราชสหัสรชิต
 มหารัชศัตชิต
 มหาราชไหเห –  (ผู้ก่อตั้งอาณาจักรไหเหยะ)
 มหาราชธรรม
 มหาราชธรรมเนตร
 มหาราชกุณฏิราช
 มหาราชสาห์ชิต
 มหาราชมหิศมัน – (ผู้ก่อตั้งมหิศมติ)
 มหาราชภัทรเสน
 มหาราชทุรทภ
 มหาราชธันนัก
 มหาราชกฤตวิรยาอรชุน
 มหาราชสหัสรชุน (กรตวิรยะ อรชุน)
 มหาราชเวรเสน (ชัยธวัช)

ต่อมาถูกแบ่งแยกตามวรรณะย่อยต่างๆ ได้แก่ กันสรา กเสรา ตมระกร ฐาเฐระ ตัมบัต และอีกมากมาย

อาณาจักรไหเหยะยุคกลาง 
หลายราชวงศ์ในยุคกลางตอนต้น ซึ่งรวมถึงราชวงศ์กลจุรีและอาณาจักรมูษิกแห่งเกรละ อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากไหเหยะ

ราชวงศ์มคธ

ราชวงศ์พริหัทรถะ (1700 – 682 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าริพุนชัยเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปรัทโยตในปี 682 ปีก่อนคริสตกาล)

ราชวงศ์ปรัทโยต (682 – 544 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าวรรธิวรรธนะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าพิมพิสารในปี 544 ปีก่อนคริสตกาล)

ราชวงศ์หรยังกะ (544 – 413 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ที่ปกครองแคว้นมคธ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองราชคฤห์ต่อมาพระเจ้าอุทัยภัทรย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองปาฏลีบุตร ราชวงศ์นี้ปกครองตั้งแต่ 544 ปีก่อนคริสตกาล–413 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์หารยังกะสิ้นสุดลงเมื่ออำมาตย์ศิศุนาครัฐประหารยึดอำนาจพระเจ้านาคทาสกะ เนื่องราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก

ราชวงศ์ศิศุนาค (413 – 345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้ามหานันทินสูญเสียอาณาจักรของพระองค์โดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะ พระโอรสนอกสมรส ในปี 345 ปีก่อนคริสตกาล)

ราชวงศ์นันทะ (345 – 322 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าธนานันทะสูญเสียอาณาจักรของพระองค์ไปยังพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะหลังจากพ่ายแพ้โดยเขาในปี 322 ปีก่อนคริสตกาล)

ราชวงศ์โมริยะ (322 – 184 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปุษยมิตรศุงคะในปี 185 ปีก่อนคริสตกาล)

จักรวรรดิศุงคะ (185 – 73 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าเทวภูติเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าวสุเทวะกันวะ ในปี 73 ปีก่อนคริสตกาล)

ราชวงศ์กันวะ (73 – 28 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระมหากษัตริย์-

(พระเจ้าสุสารมันเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าสิมุกแห่งราชวงศ์สาตวาหนะ)

อาณาจักรกลิงคะ

อาณาจักรกลิงคะยุคแรก (1700 – 700 ปีก่อนคริสตกาล) 
ตามคำกล่าวของมหาภารตะและปุราณะบางส่วน พระเจ้ากลิงคะทรงสถาปนาอาณาจักรกลิงคะ ในภูมิภาคปัจจุบันของชายฝั่งโอริศา (โอฑิศา) รวมทั้งเซอร์คาร์เหนือ มหาภารตะยังกล่าวถึงพระศรุตยุธองค์หนึ่งว่าเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกลิงคะที่เข้าร่วมค่ายเการพ ในพระไตรปิฎกว่า พระเจ้ามหาโควินท์สุตตังต์, พระเจ้่ากลิงคะ และผู้ปกครอง พระเจ้าสัตตาภูได้รับการกล่าวถึง.

 พระเจ้ากลิงคะ (ผู้สถาปนาอาณาจักรกลิงคะ)
 พระเจ้าโอฑรา หรือ พระเจ้าโอทรา (ผู้สถาปนาอาณาจักรโอฑรา)
 พระเจ้าศรุตยุทธ
 พระเจ้าศรุตยุษ
 พระเจ้ามณีมัต
 พระเจ้าจิตรังคทา
 พระเจ้าสุพหุSubahu
 พระเจ้าวีรเสนา
 พระเจ้าสุทัตตะ
 พระเจ้าสัตตาภู
 พระเจ้านลิกีรา
 พระเจ้ายะวนราช
 พระเจ้าทันตวักขา หรือ พระเจ้าทันตวัขระ
 พระเจ้าอวกินนาโย กรกัณฑุ
 พระเจ้าวศุปละ

อาณาจักรกลิงคะยุคที่สอง (700 – 550 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์นี้ถูกกล่าวถึงในจุลกลิงคะชะตะกะ และ กลิงคโพธิชตกะ and มีการกล่าวกันว่ากษัตริย์องค์แรกของกลิงคะที่ 1 ได้แยกตัวออกจากอาณาจักรทัณฑะพร้อมกับกษัตริย์แห่งอัศมกะและวิทรภะในฐานะรัฐศักดินา

 พระเจ้าทัณฑกิ
 พระเจ้ากลิงคะที่ 1
 พระเจ้ามหากลิงคะ
 พระเจ้าจุลกลิงคะ
 พระเจ้ากลิงคะที่ 2 (ศตวรรษที่ 7 – 6 ก่อนคริสตศักราช)

ราชวงศ์ที่ไม่รู้จักกล่าวถึงในทัตถะวังษา (550 – 410 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้าพรหมทัตตะ (ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตศักราช)
 พระเจ้ากสิราช
 พระเจ้าสุนันทะ
 พระเจ้าคุหศิวะ

ราชวงศ์สุริยะแห่งกลิงคะ (410 – 380 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้าพรหมาทิตยะ (ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตศักราช)

พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายสูรุทัศรุณ-อทีตติยะ ถูกเนรเทศและตามประวัติศาสตร์ของมัลดีฟส์ ได้สถาปนาอาณาจักรเทวามาอารีขึ้นเป็นครั้งแรกและวางรากฐานราชวงศ์อทีตตะ

อาณาจักรโคนันทะแห่งกัศมีร์

ราชวงศ์โคนันทะที่ 1 (1700 – 1182 ปีก่อนคริสตกาล) 
พระเจ้ากัลหณาทรงตรัสว่าพระเจ้าโคนันทะที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ในสมัยปฏิทินกาลี 653 จากการคำนวณของโชเกศ จันเทร ดุต ปีนี้ตรงกับระหว่างปี 1800 ปีก่อนคริสตกาล – 1700 ปีก่อนคริสตกาล

 พระเจ้าโคนันทะที่ 1
 พระเจ้าทโมทาราที่ 1
 พระเจ้ายโศวติ
 พระเจ้าโคนันทะที่ 2
 พระเจ้าอีก 35 องค์ (ที่ไม่ทราบชื่อ)
 พระเจ้าลวา
 พระเจ้ากุเศษยา
 พระเจ้าขเคนทรา
 พระเจ้าสุเรนทรา
 พระเจ้าโคธารา
 พระเจ้าสุวรรณา
 พระเจ้าชนากะ
 พระเจ้าศาจิณรา
 พระเจ้าอโศก (โคนันทิตยะ)
 พระเจ้าเชลากะ
 พระเจ้าทโมทาราที่ 2
 พระเจ้าอภิมัณยุที่ 1

ราชวงศ์โคนันทิตยะ (1182 – 246 ปีก่อนคริสตกาล) 
ราชวงศ์โคนันทิตยะปกครองแคชเมียร์เป็นเวลา 1002 ปี

หัวหน้ากัศมีร์แห่งอาณาจักรอุชนี (246 ปีก่อนคริสต์กาล – 25 ปีหลังคริสต์กาล) 
ไม่มีการกล่าวถึงกษัตริย์ในหนังสือเล่มนี้ในแหล่งประวัติศาสตร์อื่นใด กษัตริย์เหล่านี้ปกครองกัศมีร์มา 192 ปี

ราชวงศ์โคนันทะที่ 2 (25 – 561 ปีหลังคริสต์กาล)

อาณาจักรคันธาระ (1500 – 518 ปีก่อนคริสตกาล) 

แคว้นคันธาระที่มีศูนย์กลางอยู่รอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาแม่น้ำสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของมหาคันธาระขยายข้ามแม่น้ำสินธุไปยังแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโฐหร (โปโตฮาร์) และไปทางทิศตะวันตกสู่หุบเขาคาบูลและบามิยันในอัฟกานิสถาน และทิศเหนือขึ้นไปถึงเทือกเขาการาโกรัม

 รายชื่อพระมหากษัตริย์ปกครองในอาณาจักรคันธาระที่รู้จักกันดีคือ-

 พระเจ้านาคชิต
 พระเจ้าศกุนิ
 พระเจ้าสุพลา
 พระเจ้าอชัล
 พระเจ้ากลิเกยะ
 พระเจ้าสุวละ
 พระเจ้าวฤษก
 พระเจ้าวฤหัทวาลา
 พระเจ้าคยา
 พระเจ้าคาวกษ์
 พระเจ้าวฤษวะ
 พระเจ้าจรรมวัต
 พระเจ้าอรรชวะ
 พระเจ้าสุกะ
 พระเจ้ากุลินทะ
 พระเจ้าปุศกรสักติ (535–518 ปีก่อนคริสตกาล), กษัตริย์องค์สุดท้ายของแคว้นคันธาระเป็นช่วงที่จักรวรรดิอะคีเมนิดพิชิตหุบเขาสินธุ
 พระเจ้ากันทิก (กษัตริย์องค์หลัง)

อาณาจักรกุรุ (1200–345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 พระเจ้ากุรุที่ 2, (กษัตริย์แห่งราชวงศ์ปุรุ หลังจากที่ราชวงศ์ได้ตั้งพระนามว่า กุรุวงศา (Kuruvāmshā) และอาณาจักรถูกเปลี่ยนชื่อจากราชวงศ์ปุรุเป็นอาณาจักรกุรุ ทรงมีพระราชโอรสสามคน คือพระเจ้าวิธุรถาที่ 1 ที่ได้เป็นผู้ปกครองของประติษฐาน พระเจ้าวยุศิตัสวะซึ่งสวรรคตตั้งแต่พระชนม์ยังน้อย และพระเจ้าสุธันวะ ซึ่งได้เป็นเจ้าเมืองแคว้นมคธ ดังนั้นพระวิธุรถาที่ 1 จึงเป็นกษัตริย์แห่งแคว้นหัสตินาปุระ)
 พระเจ้าวิธุรถาที่ 1
 พระเจ้าชาหนุ
 พระเจ้าปริกษิตที่ 2
 พระเจ้าชนเมชัยที่ 2
 พระเจ้าภีมเสน
 พระเจ้าประติษราวาส
 พระเจ้าประตีป
 ท้าวศานตนุ, (ภีษมะเป็นพระราชโอรสคนสุดท้องของท้าวศานตนุและพระนางคงคา จิตรางคทะและวิจิตรวีรยะเป็นโอรสของศานตนุและพระนางสัตยวดี)
 วิจิตรวีรยะ, (ธฤตราษฎร์, ท้าวปาณฑุ และท้าววิทุระ เป็นโอรสของวิจิตรวีรยะ)
 ท้าวปาณฑุ
 ธฤตราษฎร์, (ปาณฑพเป็นโอรส 5 องค์ของท้าวปาณฑุและพระนางกุนตี ขณะที่เการพเป็นบุตรร้อยคนของธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี)
 ยุธิษฐิระ (เยาเธยะเป็นโอรสของยุธิษฐิระและพระนางเทวิก ฆโฎตกัจเป็นโอรสของภีมะและนางหิฑิมพี อภิมันยุเป็นโอรสของอรชุนและเจ้าหญิงสุภัทรา พพรุวาหนะเป็นโอรสของอรชุนและนางจิตรางคทา อิรวันเป็นโอรสของอรชุนและอุลุปิ นิรมิตรเป็นโอรสของนกุละและกเรนุมัติ สุโหตรเป็นโอรสของสหเทวะและราชินีวิชัย อุปปาณฑวะเป็นโอรส 5 คนของปาณฑพและพระนางเทราปที
 ปรีกษิต (เป็นโอรสของอภิมันยุ)
 ชนเมชัย
 สตานิกะ
 อัศวเมธตา
 ทวิเตยรม
 จัตรามาล
 จิตรรถ
 ทุษฏไศลยา
 อุครเสน
 ศุรเสน
 ภูวันปติ
 รัญชีต
 ฤกจักร
 สุขเทวะ
 นรหฤเทวะ
 สุจิรถ
 ศุรเสนที่ 2
 ปรวตเสน
 เมหวิ
 สนจีร
 ภีมเทวะ
 นฤหฤเทวะ
 ปูรณมล
 กรทวิ
 อลัมมิก
 อุทัยปาล
 ทุวนมล
 ทมัต
 ภีมปล
 เกษมกะ (ทรงเป็นกษัตริย์องค์สุดท้่ายของอาณาจักรกุรุ ถูกโค่นโดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะ)

อาณาจักรโกศล (1100 – 345 ปีก่อนคริสตกาล) 

 รายชื่อผู้ปกครอง–

 พฤหัทพล
 พฤหัตกษายะ
 อุรุกฤยะ
 วัตสาวยุหะ
 ประติวโยมPrativyoma
 ภานุ
 ทิวากร
 วีรสหเทวะ
 พฤหัทศว
 ภานุรฐา
 ประติตัศวะ
 สุปราติก
 มรุเทวะ
 สุนกษัตรา
 ปุษกร
 อันตฤกษะ
 สุวรรณะ
 พรุหัทราช
 กฤตนชัย
 รนชชัย
 สัญชัยมหาโกศล หรือ ชัยเสนา
 พระเจ้าปเสนทิโกศล
 วิฑูฑภะ
 พระเจ้าสุมิตรา

พระเจ้าสุมิตราเป็นผู้ปกครององค์สุดท้ายของอาณาจักรโกศล ที่พ่ายแพ้โดยผู้ปกครองของพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะในช่วงปี 340 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตาม พระองค์ถูกสังหารและหนีไปที่โรห์ตัส ในปัจจุบันคือรัฐพิหาร

ราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา (1100 – 700 ปีก่อนคริสตกาล) 

ราชวงศ์นี้มี 52 ชนกะ (องค์) ปกครองโดยราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา-

 มิถิ - (ผู้สถาปนาแคว้นมิถิลาและองค์ชนกะแรก)
 อุทาวสุ
 นันทิวรรธนะ
 สุเกตุ
 เทวรัต
 พฤหัทวรตะ
 มหาวีระ
 สุธฤติ
 ทฤษฏเกตุ
 หรยาศวะ
 มรุ
 ประตินธกะ
 กฤติรฐา
 เทวมิธา
 วิภูต
 มหิธรตา
 กิรติรตา
 มโหราม
 สวรรโนรามSwarnorama
 หฤสวรโรมะ
 สีรธวัช
 ภานุมาน
 ศตัทยุมน์
 ศุฉิ
 โอรชนามา
 กฤติ
 อัญชัน
 กุรุชิต
 อฤษตเนมิ
 ศรุตายุ
 สุปารศวะ
 สรินชัย
 เกษมาวี
 อเนณา
 เภามารัฐ
 สัตยารัฐ
 อุปคุ
 อุปคุปต์
 สวาคต
 สวานันท์
 สุวรฉา
 สุปราศวะ
 สุภาศ
 ศุษรุต
 ชัย
 วิชัย
 ริต
 สุนัย
 วีตหวยะ
 ธฤติ
 พหุลาษวะ
 กฤติ - องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์วิเทหะหรือชนกะ พระเจ้ากฤติชนักเป็นผู้ปกครองที่โหดเหี้ยมที่สูญเสียการควบคุมวิชาของเขา ทรงถูกปลดจากบัลลังก์โดยประชาชนภายใต้การนำของอาจารยะ

ในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์วิเทหะ สาธารณรัฐลิจฉวีอันเลื่องชื่อกำลังรุ่งเรืองในเวสาลีและแคว้นมิถิลามาอยู่ภายใต้การควบคุมของชนเผ่าลิจฉวีแห่งแคว้นวัชชีในรอบ ทศวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล

อาณาจักรปัญจาล (1100 ปีก่อนคริสตกาล – 350 ปีหลังคริสตกาล) 

พระเจ้าอชามิทาที่ 2 มีพระโอรสชื่อว่าฤษิณ มีโอรสชายสององค์คือพระเจ้าสัมวารณะที่ 2 ซึ่งมีบุตรคือกุรุและพฤหัทวาสุ ซึ่งมีรัชทายาทเป็นปัญจาล

 รายชื่อผู้ปกครองอาณาจักรปัญจาล-

 ฤษิณ
 พฤหัทภานุ, (พระโอรสของพฤหัทวาสุ)
 พฤหัตกาย
 ปุรนชัย
 ฤกษา
 พรมหยสวะ
 อารามยสวะ
 มุทกลา, ยวินระ, ประติสวาน, มหาราชกามปิลยะ - (ผู้สถาปนาของกามปิลยะ เมืองหลวงของปัญจาล)
 สรัญชัย, (พระโอรสของอารามยสวะ)
 ทฤติมาน
 ทฤธาเนมิ
 สรวะเสน, (ผู้สถาปนาของอาณาจักรอุเชน)
 มิตรา
 รุกขมรัถ
 สุปรัสวะ
 สุมถิ
 สันนติมนา
 กฤตะ
 ปิชวนะ
 โสมทัตตะ
 ชนทุวาหนะ
 พัธระยสวะ
 พฤหธิษุ
 พฤหัธนุ
 พฤหัทกรรม
 ชัยรถ
 วิสวชิต
 เสอินยชิต
 เนปวีรยะ, (ตามพระนามของกษัตริย์องค์นี้ ได้ชื่อว่าเนปาลเทศ)
 สมระ
 สทาศวะ
 รุจิราสวะ
 ปฤถุเสน
 ปฤปติ
 ปฤถัสวะ
 สุกฤถิ
 วิภีราช
 อนุหะ
 พรมหทัตตะที่ 2
 วิศวกเสน
 ทัณฑเสน
 ทุรมุข
 ทุรพุทธิ
 ธารภยา
 ทิโวทาส
 สิวนะที่ 1
 มิตรายุ
 ไมตรายัน
 โสมะ
 สิวนะที่ 2
 สัทสาน
 สหเทวะ
 โสมกะ, (บุตรชายคนโตของโสมกะคือสุคนทกฤถุและคนสุดท้องคือปฤษัต แต่ในสงครามพระโอรสทุกองค์สวรรคตและปฤษัตทรงรอดชีวิต และกลายเป็นกษัตริย์แห่งปัญจาล)
 ปฤษัติ, (พระโอรสของโสมกะ)
 ท้าวทรุปัท, (พระโอรสของปฤษัต)
 ธฤษฏัทยุมนะ, (เป็นพระโอรสของท้าวทรุปัท, พระนางเทราปที และศิขัณทิน เป็นพระธิดาของทรุปัท)
 เกศินทาลภยะ
 ปรวาหนะไชวลี
 อัฉยุต, (ผู้ปกครองคนสุดท้ายที่รู้จักแห่งอาณาจักรปัญจัล ซึ่งพ่ายแพ้ใน 350 ปีหลังคริสตกาลโดยสมุทรคุปตะ ผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิคุปตะ)

อาณาจักรอังคะ (1100 – 530 ปีก่อนคริสตกาล) 

 รายชื่อผู้ปกครอง-

 พระเจ้ามหาราชอังคะ - (ผู้สถาปนาอาณาจักรและพระโอรสของพระเจ้าพลิ)
 พระเจ้าโรมปาทะ
 พระเจ้าพฤหัทรถา
 พระเจ้าอังคราชกรรณะ
 พระเจ้าวฤษเกตุ - (พระโอรสของกรรณะ)
 พระเจ้าตามรลิปตะ
 พระเจ้าโลมปาทะ
 พระเจ้าจิตรรัถ
 พระเจ้าวฤหัทรถา
 พระเจ้าวสุโหม
 พระเจ้าธัตรัถ
 พระเจ้าธาทิวาหนะ
 พระเจ้าพรหมทัต - (กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรอังคะ)

อ้างอิง 
รายชื่อผู้ปกครอง
รายชื่อผู้ปกครองอินเดีย