ไฟโล

ไฟโลแห่งอะเล็กซานเดรีย หรือ ไฟโล จูเดียอัส (กรีก: Φίλων, Philōn) นักปรัชญาชาวยิวเกิดในอะเล็กซานเดรีย 

ไฟโลได้ใช้สัญลักษณ์ทางปรัชญาในการหลอมรวมปรัชญากรีกกับปรัชญายิว ไว้ด้วยกัน วิธีที่เขาใช้คือการปฏิบัติตามแนวของ ลัทธิสโตอิก โดยไม่ทิ้งแนวทางตามคัมภีร์ของชาวยิว อรรถกถาเปรียบเทียบเชิงสัญลักษณ์ ของเขาถูกวิจารณ์อย่างมากจากปิตาจารย์แห่งคริสตจักร และเขาไม่เป็นที่ยอมรับเลยในศาสนายูดาห์ เขาเชื่อว่าการแปลความคัมภีร์ฮีบรูตามตัวอักษรนั้นปิดกั้นทัศนคติอันหลากหลายของมนุษย์ และการแสดงการรับรู้เรื่องของพระเจ้าที่พระคัมภีร์กล่าวถึงนั้นดูน่าพิศวงและซับซ้อนเกินไป

สำหรับไฟโลแล้ว โลกอส (Logos) เป็นพิมพ์เขียวสำหรับโลก และเป็นรูปแบบการจัดการของพระเจ้า นักวิชาการบางคนให้ความเห็นว่าถ้อยคำทางปรัชญาของเขาเป็นแรงผลักดัน ให้เกิดการประมวลถ้อยคำเกี่ยวกับการสร้างสรรค์ของพระเจ้าในช่วงต้นของคริสเตียน

การตีความพระคัมภีร์ 
วิธีพิเศษเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการกำหนดความหมายที่แท้จริงของคำในพระคัมภีร์  งานที่ถูกต้องของวิธีการนี้จะกำหนดสัญลักษณ์ที่ถูกต้อง จึงจะเรียกว่าเป็นความฉลาดทางสถาปัตยกรรม

วิธีพิเศษมีอยู่ 21 ข้อดังนี้ 
1. ค้นหาวลีที่ซ้ำกันสองครั้ง
2. ค้นหาจุดที่เห็นได้ชัดว่ามีการแสดงออกมากเกินไปในข้อความ
3. จุดที่ซ้ำซ้อนกับประโยคที่มีมาก่อน
4. จุดที่เกิดการเปลี่ยนแปลงวิธีการใช้ถ้อยคำ ซึ่งเป็นจุดสังเกตพิเศษที่ผู้อ่านควรต้องพิจารณา
5. จุดที่เกิดความหมายที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง พบได้ในการผสมคำ
6. ศึกษาความหมายของคำพ้องอย่างรอบคอบ
7. เล่นตามคำที่ต้องค้นหาความหมายในเชิงลึก เช่นแกะ (πρόβατa) โดยศึกษาตั้งแต่วิธีตั้งชื่อไปโดยตลอดถึงข้อเท็จจริง
8. ความรู้สึกเชิงเปรียบเทียบที่ชัดเจน อาจเกิดจากฤทธิ์ของคำบุพบทหรือคำวิเศษณ์
9. ในบางกรณีอาจเก็บตกได้จากส่วนของคำ เช่น διά ใน διάλευκος 
10. คำทุกคำต้องถูกนำมาแปลความหมายใหม่ตามความหมายที่แท้จริงของมัน เพื่อที่อาจจะพบคำแปลได้ในความหมายอื่น
11. นักแปลที่มีประสบการณ์อาจเปลี่ยนแปลงถ้อยคำตามกฎของรับบี คือเมื่ออ่านไม่ได้ด้วยแนวนี้ก็เปลี่ยนไปอ่านด้วยแนวทางใหม่
12. หากเกิดความผิดปกติในวลีใดๆ ให้ตั้งสมมติฐานไว้ก่อนว่าจงใจแฝงความหมายพิเศษ เพราะรูปแบบการสร้างผสมคำมีความสำคัญมาก
13. พิจารณาจำนวนของคำถ้าเกิดการผิดปกติเรื่องเอกพจน์ พหูพจน์ หรือใช้ บุพบทบอกเวลาผิด
14. สังเกตเพศของคำนาม
15. การปรากฏขึ้นหรือหายไปของเนื้อความ
16. การตีความถูกนำมาใช้ให้ปรากฏขึ้นในประโยคใดประโยคหนึ่ง
17. ตำแหน่งของบทและท่อนส่ง
18. การรวมคำที่มีลักษณะเฉพาะ
19. อยู่ๆก็ละเว้นตำแหน่งที่สำคัญ
20. มีข้อความที่โดดเด่นออกมา
21. สัญลักษณ์ของตัวเลข

อ้างอิง 

ไญยนิยม