ซูลก็อรนัยน์

(, ;  "เจ้าของสองเขา") ปรากฏในอัลกุรอาน, ซูเราะฮ์ อัลกะฮ์ฟิ, อายะฮ์ที่ 83–101 ในฐานะผู้เดินทางไปทางตะวันออกและตะวันตกและตั้งกำแพงกั้นระหว่างคนบางกลุ่มกับยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์ (โกกและมาโกก)  ที่อื่น คัมภีร์กุรอานบอกว่าวันสิ้นโลก จะมีสัญญาณอย่างไรเมื่อ ยะอ์ญูจญ์ และ มะอ์ญูจญ์ ถูกปล่อยจากด้านหลังกำแพงกั้น งานเขียนสันทรายอื่น ๆ ทำนายว่าการทำลายล้างของพวกเขาโดยพระเจ้าในคืนเดียวจะนำไปสู่วันกิยามะฮ์ (เยามุลกิยามะฮ์) 

นักตัฟซีรและนักประวัติศาสตร์มุสลิมในยุคแรกๆ ระบุ ไว้อย่างหลากหลาย  โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ อเล็กซานเดอร์มหาราช และในฐานะกษัตริย์ฮิมยารียะฮ์ แห่งอาหรับใต้ อัลสะอ์บ อิบน์ ซูลมะรอษิด  นักวิชาการสมัยใหม่บางคนแย้งว่าที่มาของเรื่องอัลกุรอานอาจพบได้ใน ตำนานอเล็กซานเดอร์ซีเรีย  แต่คนอื่นไม่เห็นด้วย   แม้ว่าบางคนจะสนับสนุนการระบุ  กับ พระเจ้าไซรัสมหาราช แต่นักวิชาการและนักตัฟซีรสมัยใหม่ส่วนใหญ่ยังคงชอบ อเล็กซานเดอร์มหาราช

กุรอาน 18:83-101 

เรื่องราวของ มีความเกี่ยวข้องในซูเราะฮ์ 18 ของอัลกุรอาน อัลกะฮ์ฟิ ("ถ้ำ") วะฮีย์ต่อนบีมุฮัมมัดเมื่อเผ่าของท่าน คือ กุร็อยช์ ส่งชายสองคนไปค้นพบว่าชาวยิวที่มีความรู้พระคัมภีร์เหนือกว่าพวกเขาหรือไม่ สามารถแนะนำพวกเขาได้ว่านบีมุฮัมมัดเป็นนบีที่แท้จริงของอัลลอฮ์หรือไม่ พวกรับบีบอกให้พวกเขาถามนบีมุฮัมมัดถึงสามเรื่อง หนึ่งในนั้น "เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่เดินทางไปถึงทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของโลก เรื่องราวของท่านผู้นั้นเป็นอย่างไร" “ถ้าท่านบอกเขาเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ เขาก็เป็นนบี ดังนั้นจงปฏิบัติตามเขา แต่ถ้าเขาไม่บอกท่าน เขาก็คือคนที่สร้างเรื่องขึ้นมา ดังนั้น จงจัดการกับเขาตามที่เห็นสมควร” (อายะฮ์ 18:83-98)

โองการของบทที่ทำซ้ำด้านล่างนี้แสดงให้เห็น เดินทางครั้งแรกไปยังขอบโลกตะวันตกซึ่งเขาเห็นดวงอาทิตย์ตกในบ่อโคลน จากนั้นไปยังทิศตะวันออกที่ไกลที่สุดซึ่งเขาเห็นว่ามันขึ้นจากมหาสมุทร และสุดท้ายไปทางเหนือสู่ สถานที่บนภูเขาที่เขาพบคนที่ยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์กดขี่:

อ้างอิง