ธีเบอิด

ธีเบอิด (; ) เป็นมหากาพย์ภาษาละตินที่แต่งโดยสเตชิอัส กวีชาวโรมันในปี ค.ศ. 90 เป็นเรื่องราวของคำสาปที่นำไปสู่การวิวาทระหว่างสองพี่น้อง อีทีออคลีสกับพอลีไนซีสเหนือบัลลังก์เมืองธีบส์ หลังพอลีไนซีสถูกเนรเทศ เขาร่วมมือกับเจ้าชายกรีกเจ็ดองค์เพื่อชิงบัลลังก์คืนจากน้องชายของตน ก่อนจะจบลงด้วยความตายของอีทีออคลีส พอลีไนซีสและเจ้าชายทั้งเจ็ด

ธีเบอิด แบ่งออกเป็น 12 บท แต่ละบทมีความยาว 720–946 บาท ฉันทลักษณ์แบบมาตราหกคณะแด็กทิล (dactylic hexameter) สเตชิอัสหยิบยืมต้นเรื่องมาจากวรรณกรรมกรีกโบราณเรื่องตำนานอีดิปัส และมีวรรณกรรมละตินอย่าง อีนีอิด ของเวอร์จิล เมทามอร์โฟซีส ของออวิดและโศกนาฏกรรมของแซแนกาผู้ลูกเป็นต้นแบบ แก่นเรื่องประกอบด้วยความสัมพันธ์ระหว่างการเมืองกับครอบครัว สงครามกลางเมือง และการกระทำอันไร้ศีลธรรม

มีผู้สนใจอ่าน ธีเบอิด ไม่มากนักในสมัยโบราณ แต่บทกวีนี้ได้รับการยกย่องอย่างสูงในสมัยกลางเมื่อมีการประยุกต์และแปลเป็นภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ ธีเบอิด ได้รับการอนุรักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในจักรวรรดิการอแล็งเฌียง แต่กลับไม่ได้รับการชมเชยเท่าที่ควรเมื่อเข้าสู่สมัยใหม่ นักวิชาการคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 วิจารณ์ ธีเบอิด ว่าขาดความคิดริเริ่ม ขณะที่กลุ่มสำนักคิดลัทธิแก้ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตีความบทกวีนี้ว่าเป็นการวิพากษ์ระบอบอัตตาธิปไตย

อ้างอิง

ข้อมูลอ้างอิง

มหากาพย์