ฟุตบอลโลก 2010

ฟุตบอลโลก ฟีฟ่า 2010 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 19 ที่เป็นรายการแข่งขันฟุตบอลนานาชาติ ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศแอฟริกาใต้ ระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน ถึงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยเริ่มการคัดเลือกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 และมีฟุตบอลทีมชาติสมาชิกฟีฟ่า เข้าร่วมแข่งขันจำนวน 204 จาก 208 ทีม ฟุตบอลโลกครั้งนี้จึงเป็นการแข่งขันซึ่งมีประเทศเข้าร่วมแข่งขันจำนวนมากที่สุด เทียบเท่ากับจำนวนประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และยังเป็นฟุตบอลโลกครั้งแรกที่ชาติจากทวีปแอฟริกาเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน หลังจากที่แอฟริกาใต้ประมูลชนะโมร็อกโกและอียิปต์ในการเสนอชื่อ ทั้งนี้ ทีมชาติอิตาลีจะลงแข่งขันเพื่อป้องกันตำแหน่งชนะเลิศที่ได้มาในฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งจัดขึ้นในประเทศเยอรมนี

ทีมชาติสเปนซึ่งชนะเลิศมาจากการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เมื่อปี พ.ศ. 2551 ชนะเลิศในการแข่งขันกับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 1 ต่อ 0 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ โดยอันเดรส อีเนียสตาทำประตูให้กับสเปน และทำให้ทีมสเปนชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลกเป็นสมัยแรก, ผู้ชนะเลิศครั้งก่อนอย่างอิตาลี รวมถึงฝรั่งเศสซึ่งเป็นทีมรองชนะเลิศครั้งก่อน ล้วนแต่ตกรอบแรก โดยที่อาร์เจนตินา (รอบ 8 ทีม), บราซิล (รอบ 8 ทีม) และเยอรมนี (รอบรองชนะเลิศ)  ส่วนเจ้าภาพตกรอบแรก โดยมี 4 คะแนน ได้อันดับ 3 ของกลุ่ม A

การคัดเลือกเจ้าภาพ 

แอฟริกาใต้ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2010 ตามนโยบายการหมุนเวียนการเป็นเจ้าภาพในแต่ละสมาพันธ์ฟุตบอลต่าง ๆ (ตามมติในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550) มีทีมจากทวีปแอฟริกาเสนอตัวเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก 2010:
 
  /  (เจ้าภาพร่วม)
 
 (เจ้าภาพบอลโลก)

ต่อมาคณะกรรมการบริหารของฟีฟ่าไม่อนุญาตให้มีเจ้าภาพร่วมในการจัดการแข่งขัน ตูนิเซียถอนตัวออกจากการคัดเลือก คณะกรรมการตัดสิทธิลิเบียออกจากการคัดเลือกเนื่องจากมีคุณสมบัติไม่เพียงพอ

หลังจากการลงคะแนนเสียง ผู้ชนะการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพถูกประกาศโดยเซปป์ แบลตเตอร์ ประธานฟีฟ่า ต่อหน้าสื่อมวลชนในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ณ เมืองซูริกว่าประเทศแอฟริกาใต้ได้รับสิทธิ์ให้เป็นผู้จัดการแข่งขันอย่างถูกต้อง เอาชนะโมร็อกโกและอียิปต์

  ถอนตัวในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 หลังไม่อนุญาตให้มีเจ้าภาพร่วมจัดการแข่งขัน
  การเสนอตัวถูกปฏิเสธ: เนื่องจากคุณสมบัติไม่เพียงพอ

ระหว่างปี พ.ศ. 2549-2550 ได้เกิดกระแสข่าวลือขึ้นในแหล่งข่าวหลายแห่งว่าการจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 อาจย้ายไปจัดในประเทศอื่น มีรายงานว่าผู้บริหารฟีฟ่าบางคนแสดงว่ากังวลต่อการวางแผน การจัดการ และความคืบหน้าของการเตรียมการของแอฟริกาใต้ อย่างไรก็ตาม ฟีฟ่าได้แสดงความเชื่อมั่นว่าแอฟริกาใต้จะสามารถเป็นเจ้าภาพได้ โดยกล่าวว่าแผนฉุกเฉินจะเกิดขึ้นเฉพาะเพื่อรับมือกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นในการแข่งขันฟุตบอลโลกในอดีต

รายชื่อประเทศที่เข้ารอบ 

เอเอฟซี (4)
  (20)
  (45)
  (105)
  (47)
ซีเอเอฟ (6)
  (30)
  (19)
  (32)
  (27)
  (21)
  (83) (เจ้าภาพ)

คอนคาแคฟ (3)
  (38)
  (17)
  (14)
คอนเมบอล (5)
  (7)
  (1)
  (18)
  (31)
  (16)
โอเอฟซี (1)
  (78)

ยูฟ่า (13)
  (36)
  (8)
  (9)
  (6)
  (13)
  (5)
  (4)
  (3)
  (15)
  (34)
  (25)
  (2)
  (24)

ทีมที่ร่วมแข่งขัน 
ในครั้งนี้มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 32 ทีม โดยทีมจากแอฟริกาใต้ผ่านรอบคัดเลือกในฐานะทีมเจ้าภาพ และสำหรับทีมอื่นจะทำการแข่งขันดังนี้
 ยุโรป - 13 ทีม เริ่มแข่งขันรอบคัดเลือกเมื่อ กันยายน 2551
 แอฟริกา - 6 ทีม
 อเมริกาใต้ - 4.5 ทีม โดยแข่งเพลย์ออฟกับอเมริกาเหนือ
 อเมริกาเหนือ - 3.5 ทีม แข่งเพลย์ออฟกับอเมริกาใต้
 เอเชีย - 4.5 ทีม แข่งเพลย์ออฟกับโอเชียเนีย
 โอเชียเนีย - 0.5 ทีม แข่งเพลย์ออฟกับเอเชีย

ทีมที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย 
ผลการจับสลากแบ่งกลุ่มในฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย

สัญลักษณ์และเพลงประจำการแข่งขัน

แมสคอท 
แมสคอทอย่างเป็นทางการในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ชื่อ ซากูมี (Zakumi) เกิดเมื่อ  เป็นมนุษย์ครึ่งเสือดาวผมสีเขียว ชื่อซากูมีมีที่มาจาก "ZA" ซึ่งเป็นรหัสประเทศของประเทศแอฟริกาใต้ และ "kumi" ซึ่งมีความหมายว่า "สิบ" ซึ่งเป็นจำนวนภาษาที่หลากหลายในแอฟริกา สีของตัวนำโชคนี้บ่งบอกถึงชุดที่ทีมเจ้าภาพใช้ทำการแข่งขัน คือ สีเหลืองและสีเขียว

วันเกิดของซากูมีใช้วันเดียวกับวันเด็กในประเทศแอฟริกาใต้ รวมทั้งเป็นวันที่ทีมชาติแอฟริกาใต้จะทำการแข่งขันนัดที่ 2 ในรอบแบ่งกลุ่ม นอกจากนี้วันเกิดของซากูมิยังหมายถึงวันแรกของแอฟริกาใต้ที่มีการเลือกตั้งแบบไม่จำกัดสีผิวและเชื้อชาติ

คำขวัญของซากูมี คือ "Zakumi's game is Fair Play." แปลว่า "เกมของซากูมีคือเกมที่ขาวสะอาด" โดยคำขวัญนี้ได้แสดงในป้ายโฆษณาดิจิทัลระหว่างการแข่งขันคอนเฟเดอเรชันคัพ 2009 และจะปรากฏอีกในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010

เพลงประกอบการแข่งขัน 
 Sign of a Victory โดยอาร์. เคลลี ร่วมด้วยกลุ่มนักร้อง Soweto Spiritual เป็นเพลงสรรเสริญของการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 2010
 Waka Waka (This Time For Africa) โดยชากีรา ร่วมด้วยเฟรชลีกราวนด์ โดย "Waka Waka" เป็นวลีในภาษาผสมแก้ขัด (พิดจิน) ที่มีพื้นฐานจากภาษาฟาง (Fang) ในภูมิภาคแอฟริกากลาง แปลความหมายได้ว่า "(ได้เวลาแล้ว) ทำเลย/ลุยเลย"
 Game On โดย Pitbull, TKZee และ Dario G เป็นเพลงประจำตัวซากูมีในการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 2010
 เวฟวิงแฟลก โดยเคนาน บริษัทโคคา-โคล่า ได้ตัดสินใจเลือกเพลงนี้ เพื่อใช้ในการโปรโมทเทศกาลฟุตบอลโลก 2010 ครั้งนี้ สำหรับเวอร์ชันภาษาอังกฤษจะถูกวางจำหน่ายโดยใช้ชื่อว่า "เวฟวิงแฟลก (เดอะเซเลเบรชันมิกซ์)" โดยเคนานเอง ร่วมกับเวอร์ชันภาษาอื่น ๆ ในการวางจำหน่าย เช่นเดียวกับประเทศไทย ที่ใช้ชื่อเพลงว่า "โอ๊ โอ่ โอ โอ๊ โอ่" ขับร้องโดยแทททู คัลเล่อร์
 Oh Africa โดยเอคอน ร่วมด้วยเคอรี ฮิลสัน เพลงประชาสัมพันธ์ฟุตบอลโลกโดยเป๊ปซี่ โดยในเพลงนี้ นิภาภรณ์ ฐิติธนการ (ซานิ) ผู้ชนะเลิศทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 ร่วมร้องในท่อนคอรัสและร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอด้วย

สถานที่แข่งขัน 

ในปี พ.ศ. 2548, ผู้จัดการแข่งขันได้เปิดเผยรายชื่อสถานที่ใช้ทำการแข่งขันฟุตบอลโลกทั้ง 13 ที่เมืองบลูมฟอนเทน, เคปทาวน์, เดอร์บัน, โจฮันเนสเบิร์ก (2 สถานที่), คิมเบอร์ลีย์, เนลสไปรต์, ออร์กนีย์, โพโลเควน, พอร์ตเอลิซาเบท, พริทอเรีย และรุสเทนเบิร์ก โดย 10 สนาม ที่แสดงอยู่ด้านล่าง เป็นสนามที่ได้รับการรับรองจากฟีฟ่าอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2549

ผู้ตัดสิน 
ฟีฟ่าได้เลือกผู้ตัดสินตามรายชื่อต่อไปนี้เพื่อทำหน้าที่ในฟุตบอลโลก:

เอเอฟซี (เอเชีย)
 คอลิล อัล กอมดี
 รัฟชาน อีร์มาตอฟ
 ซุบคิดดิน มูฮัมหมัด ซัลเละห์
 ยูอิจิ นิชิมุระ
ถนอม บริคุต

ซีเอเอฟ (แอฟริกา)
 โกมัน กูลีบาลี
 เจอโรม เดมอน
 เอดดี ไมเย

คอนคาแคฟ (อเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน)
 โคเอล อากีลาร์
 เบนีโต อาร์ชุนเดีย
 การ์โลส บาเตรส
 มาร์โก อันโตเนียว โรดรีเกซ

คอนเมบอล (อเมริกาใต้)
 เอกตอร์ บัลดัสซี
 คอร์เค ลาร์รีออนดา
 ปาโบล โปโซ
 โอสการ์ รุยซ์
 การ์ลูส เอวเชนีอู ซีมง
 มาร์ติน บัซเกซ

โอเอฟซี (โอเชียเนีย)
 ไมเคิล เฮสเตอร์
 ปีเตอร์ โอเลียรี

ยูฟ่า (ยุโรป)
 โอลีการีอู เบงกีเรงซา
 มัสซีโม บูซักกา
 ฟรังค์ เดอ เบลคเคเรอ
 มาร์ติน ฮันส์ซอน
 วิกตอร์ คัสไซ
 สเตฟาน ลานัว
 โรแบร์โต โรเซตตี
 วอล์ฟกัง ชตาร์ค
 อัลเบร์โต อุนเดียโน มาเยงโก
 ฮาเวิร์ด เวบบ์

ผลการแข่งขัน

รอบแรก (แบ่งกลุ่ม)

กลุ่ม A

กลุ่ม B

กลุ่ม C

กลุ่ม D

กลุ่ม E

กลุ่ม F

กลุ่ม G

กลุ่ม H

รอบแพ้คัดออก

รอบ 16 ทีมสุดท้าย 
เวลามาตรฐานแอฟริกาใต้ (UTC+02) ตามด้วยเวลาประเทศไทย (UTC+07) ในวงเล็บ

รอบ 8 ทีมสุดท้าย

รอบรองชนะเลิศ

นัดชิงอันดับที่สาม

นัดชิงชนะเลิศ 

นัดชิงชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 11 กรกฎาคม ที่สนามซอกเกอร์ซิตี เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ผลคือทีมชาติสเปนชนะทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 1 ต่อ 0 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ โดยอันเดรส อีเนียสตาเป็นผู้ทำประตูให้กับสเปน ส่งผลให้ทีมสเปนเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยแรก ในการแข่งขันมีการทำฟาวล์อยู่หลายครั้ง รวมถึงลูกที่ไนเจล เด ย็องถีบยอดอกชาบี อลอนโซ่ ที่ยังถูกล้อเลียนและพูดถึงจนถึงทุกวันนี้ โดยเฉพาะจากทีมชาติเนเธอร์แลนด์ มีการให้ใบเหลืองทั้งหมด 14 ครั้ง และจอห์น ไฮทิงกาจากเนเธอร์แลนด์ต้องออกจากสนามเพราะได้รับใบเหลืองที่สอง แต่เนเธอร์แลนด์ก็มีโอกาสทำประตูหลายครั้ง โดยเฉพาะในนาทีที่ 60 ที่อาร์เยน ร็อบเบนได้บอลจากเวสลีย์ สไนเดอร์ จากนั้นก็เข้าชิงประตูแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับอีเกร์ กาซียัส ผู้รักษาประตูของสเปน แต่กาซียัสใช้ขาสกัดออกไปได้ ในที่สุด อันเดรส อีเนียสตา กองกลางของสเปนก็ทำประตูได้ในนาทีที่ 116 ของช่วงต่อเวลาพิเศษด้วยการยิงกึ่งวอลเลย์ หลังจากเซสก์ ฟาเบรกัสผ่านบอลมาให้

ผู้ทำประตู 

5ประตู

  โทมัส มึลเลอร์  
  เดียโก ฟอร์ลัน

  ดาบิด บียา    
                
  เวสลีย์ สไนเดอร์  

4ประตู

  กอนซาโล อีกวาอิน 
       
  มิโรสลาฟ โคลเซ        
    
  รอเบิร์ต วิตเตก

3ประตู

  ลูอีส ฟาเบียนู    
  แลนดอน ดอโนแวน     
   
  อซาโมอาห์ กียาน
  ลุยส์ อัลเบร์โต ซัวเรซ       

    ลี จุง-ซู         

2ประตู

  การ์โลส เตเบซ
  เบรตต์ โฮลแมน
  เอลานู     
  โรบินยู
  ซามูเอล เอโต
  ลูคัส โพโดลสกี

  เคซุเกะ ฮนดะ
  ลี ชุง-ยอง
  คาเบียร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์
  อันเดรส อีเนียสตา
  อาร์เยิน โรบเบิน
  คาลู อูเช

  เตียกู เมงดิช

1ประตู

  ซีพีเว ชาบาลาลา
  บองกานี คูมาโล
  คัตเลโก อึมเพลา
  กาเบรียล เอย์นเซ
  มาร์ติน เดมี เชลิส
  มาร์ติน ปาเลร์โม
  ทิม เคฮิลล์
  ไมคอน
  คูอัง ซิลเวรา ดูส ซังตูส
  ชอง โบเซชูร์
  มาร์ก กอนซาเลซ
  โรดรีโก มียาร์
  สตีเฟน เจอร์ราร์ด
  เจอร์เมน เดโฟ
  แมตทิว อัปสัน
  ฟลอรอง มาลูดา
  คาเคา
  อาร์เน ฟรีดริช
  มาร์เซลล์ ยันเซิน
  ซามี เคดีรา
  เมซุท เอิทซิล
  เควิน-พรินซ์ โบอาเทง
  ซุลลี มุนตารี
  ดีมีทริส ซัลพีกีดิส

  วาซีริส โทโรซีดิส
  ดีดีเย ดร็อกบา
  ยาย่า ตูเร
  กอฟี อึนดรี รอมาริก
  ซาโลมง กาลู
  ดานี เอเล เด รอสซี
  วินเซนโซ ยากวินตา
  อันโตนีโอ ดี นาตาเล
  ฟาบีโอ กวัลยาเรลลา
  ยะซุฮิโตะ เอ็นโด
  ชินจิ โอะกะซะกิ
  ปาร์ก จี-ซอง
  ปาร์ก ชู-ยอง
  จี ยุน-นัม
  นิคลาส เบนท์เนอร์
  เดนนิส รอมเมดาห์ล
  ยอน ดาห์ล โทมัสสัน
  ราฟาเอล มาร์เกซ
  เกวา เตมอก บลังโก

เงินรางวัลและการจ่ายเงิน 
เงินรางวัลตลอดทั้งการแข่งขันที่ได้รับการยืนยันจากฟีฟ่าคือ 420 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มจากในการแข่งขันในปี 2006 ร้อยละ 60  ก่อนการแข่งขัน ทุกทีมที่เข้าแข่งขันจะได้รับเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับค่าใช้จ่ายในการเตรียมการ และเมื่อถึงการแข่งขันรอบแบ่งทีม จะได้รับเงิน 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังจากนั้นแต่ละทีมจะได้รับเงินดังต่อไปนี้

 9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 16 ทีมสุดท้าย
 18 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 8 ทีมสุดท้าย
 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – 4 ทีมสุดท้าย
 24 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – รองชนะเลิศ
 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ – ผู้ชนะเลิศ

สิทธิการออกอากาศ 
ฟีฟ่าได้ตกลงการซื้อขายลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดแก่สถานีโทรทัศน์จากทั่วโลก อาทิ บีบีซี, ซีซีทีวี, อัลญาซีรา, เอบีซี เป็นต้น สำหรับในประเทศไทย บริษัท อาร์เอส อินเตอร์เนชันแนล บรอดคาสติ้ง แอนด์ สปอร์ต จำกัด (อาร์เอสบีเอส) ในเครืออาร์เอส เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยถือลิขสิทธิ์ตั้งแต่ปี 2006 และต่อเนื่องไปถึงปี 2014 อาร์เอสบีเอสมอบหมายให้สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7, สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ดำเนินการถ่ายทอดสดในระบบโทรทัศน์ปกติสลับหมุนเวียนครบทุกนัดโดยไม่มีโฆษณาคั่นระหว่างการแข่งขัน นับเป็นประเทศที่มีจำนวนสถานีโทรทัศน์แบบฟรีทีวีร่วมถ่ายทอดสดฟุตบอลโลกครั้งนี้มากเป็นอันดับสองของโลก รองจากญี่ปุ่นที่มี 6 สถานี นอกจากนี้อาร์เอสบีเอสยังมอบลิขสิทธิ์ให้ทรูวิชั่นส์ดำเนินการถ่ายทอดสดในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง ผ่านช่องทรูสปอร์ต เอชดี นับเป็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาในระบบนี้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการจากฟีฟ่า 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแอฟริกาใต้
 รอบคัดเลือก 
 2010 FIFA World Cup South Africa Infomation 

 
การแข่งขันฟุตบอล
การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศแอฟริกาใต้เป็นเจ้าภาพ