โคมูโซ

โคมูโซ (, "นักบวชสุญตา") ก่อนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เรียกว่า โคโมโซ (, "นักบวชหมวกกก") เป็นคณะนักบวชภิกขาจารของสำนักฟูเกะ อันเป็นสำนักเรียนที่แยกออกมาจากสำนักรินไซของศาสนาพุทธนิกายเซน ซึ่งรับจากความเชื่อจากศาสนาจารย์ชาวจีนอีกที มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 เฟื่องฟูมากในยุคเอโดะตรงกับช่วง ค.ศ. 1600–1868 นักบวชกลุ่มนี้มีลักษณะโดดเด่นเป็นที่สังเกตได้ ด้วยสวมหมวกที่สานจากหญ้าจำพวกกกเรียกว่าเท็งไกหรือเท็งกูอิ () สื่อถึงการไม่มีตัวตน และมีเครื่องเป่าลมไม้เรียกว่าชากูฮาจิ () หรือขลุ่ยไม้ไผ่ญี่ปุ่น เพลงที่เป่ามีชื่อเรียกว่า ฮงเกียวกุ () เป็นการฝึกสมาธิจากการกำหนดลมหายใจมากกว่ามุ่งให้เป็นเพลง กระทำเพื่อการรู้แจ้งด้วยตนเองหรือซูอิเซ็งอย่างหนึ่ง

ในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ โคมูโซได้รับอนุญาตให้จาริกได้ทั่วญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งก็เพราะโคมูโซบางส่วนเป็นสายลับให้โชกุน บ้างก็เป็นสายลับที่แฝงตัวเป็นโคมูโซ กระทั่งโชกุนโทกูงาวะถูกโค่นลงใน ค.ศ. 1868 หลังจากนั้นจึงมีคำสั่งให้ยุบวัดของสำนักฟูเกะและนักบวชแบบโคมูโซลงใน ค.ศ. 1871 เพราะนักบวชยุ่งเกี่ยวกับทางโลกมากไป และมิได้ประพฤติตนตามหลักสุญตาอย่างที่ควรจะเป็น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

พระสงฆ์
ดนตรีในศาสนาพุทธ
นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
ศาสนาพุทธในยุคเอโดะ