ราษฎรอาวุโส

ราษฎรอาวุโส () เป็นคำเรียกบุคคลชาวไทย หมายถึง บุคคลที่ดำรงตนเป็นผู้มีคุณประโยชน์ต่อสังคม และประเทศชาติ โดยเฉพาะด้านการพัฒนาชนบท การพัฒนาชุมชน และการเสนอความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม โดยจะถูกได้รับการยกย่องจากวงการสื่อมวลชน

จุดเริ่มต้นที่มาของคำว่า "ราษฎรอาวุโส" เกิดขึ้นเมื่อประเทศไทยเกิดวิกฤติการณ์ทางการเมืองในปี พ.ศ. 2535 โดยมีบุคคลที่ถือเป็นปัญญาทางสังคม 4 คน ได้เสนอข้อคิดเห็นโดยไม่ฝักฝ่ายทางการเมือง สื่อมวลชนจึงขนานนามว่า "ราษฎรอาวุโส" ได้แก่ 
 ศาสตราจารย์ เสน่ห์ จามริก
 ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ประเวศ วะสี
 ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก
 ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เสม พริ้งพวงแก้ว
 ศาสตราจารย์ สุมน อมรวิวัฒน์
 คุณหญิง อัมพร มีศุข
สุลักษณ์ ศิวรักษ์

อ้างอิง 

 
คำศัพท์การเมืองไทย