ไฟกรีก

ไฟกรีก () เป็นอาวุธที่ก่อให้เกิดเพลิงซึ่งถูกใช้งานโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 672 ถูกใช้เพื่อจุดไฟเผาใส่เรือข้าศึก ซึ่งประกอบไปด้วยสารประกอบซึ่งติดไฟได้ที่ถูกปล่อยออกมาโดยอาวุธพ่นไฟ นักประวัติศาสตร์บางคนเชื่อว่า สามารถจุดติดไฟได้เมื่อสัมผัสกับน้ำ และอาจเกิดขึ้นมาจากสารแนฟทาซึ่งเป็นสารไวไฟและปูนขาว(แคลเซียมออกไซด์) โดยทั่วไปแล้ว ชาวไบแซนไทน์จะใช้มันในการสู้รบทางเรือเพื่อก่อให้เกิดความได้เปรียบในการรบ เนื่องจากสามารถเผาไหม้อย่างต่อเนื่องได้ในขณะที่ลอยอยู่บนน้ำ ความได้เปรียบทางเทคโนโลยีที่ได้มอบให้นั้นมีส่วนรับผิดชอบต่อชัยชนะทางทหารที่สำคัญหลายประการของไบแซนไทน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความอยู่รอดของกรุงคอนสแตนติโนเปิลจากการปิดล้อมของอาหรับครั้งที่หนึ่งและสอง ซึ่งเป็นการรับประกันถึงความอยู่รอดของจักรวรรดิ

สิ่งที่น่าประทับใจในไฟกรีกที่ถูกนำมาในสงครามครูเสดยุโรปตะวันตกทำให้ชื่อนี้ได้นำมาใช้กับอาวุธที่ก่อให้เกิดเพลิงทุกประเภท รวมทั้งอาวุธที่ถูกใช้โดยชาวอาหรับ ชาวจีน และชาวมองโกล อย่างไรก็ตาม สารประกอบผสมเหล่านี้จะใช้สูตรที่แตกต่างจากไฟกรีกของไบแซนไทน์ ซึ่งเป็นความลับของรัฐที่ได้รับการป้องกันอย่างใกล้ชิด ไบแซนไทน์ยังคงใช้หัวฉีดแรงดันเพื่อพ่นใส่ของเหลวไปยังศัตรู ในลักษณะที่คล้ายกับเครื่องพ่นไฟสมัยใหม่

แม้ว่ามีการใช้คำว่า "ไฟกรีก" เป็นคำทั่วไปในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ ส่วนใหญ่นับตั้งแต่สงครามครูเสด จุดกำเนิดของไบแซนไทน์แต่เดิมได้เรียกสิ่งเหล่านี้ในชื่อต่าง ๆ เช่น "sea fire"(ไฟทะเล) (Medieval Greek:  ), "Roman fire"(ไฟโรมัน) ( ), "war fire"(ไฟสงคราม) ( ), "liquid fire"(ไฟของเหลว) ( ), "sticky fire"(ไฟเหนียว) ( ), หรือ "manufactured fire" ( )

สารประกอบของไฟกรีกยังคงเป็นเรื่องของการคาดเดาและการโต้เถียง โดยมีการนำเสนอในการใช้สารประกอบต่าง ๆ รวมทั้งยางไม้จากต้นสน สารแนฟทา แคลเซียมฟอสไฟด์ กำมะถัน หรือไนเตอร์ ในประวัติศาสตร์กรุงโรม  ติตุส ลีวิอุสได้บรรยาถึงนักบวชหญิงที่บูชาเทพแบคัส(ไดอะไนซัส) ได้จุ่มไฟลงไปในน้ำซึ่งไม่มีวันดับเลย "เพราะเป็นกำมะถันผสมกับปูนขาว"

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Oknation: สุดยอด "เทคโนโลยีในอดีต" ที่หายสาบสญูอย่างลึกลับ
 National Geographic: Greek Fire

อาวุธ