ช่อเชิงลดมีกาบ

ช่อเชิงลดมีกาบ () เป็นช่อดอกแบบช่อกระจะประเภทหนึ่งที่ดอกย่อยเกิดบนแกนกลาง ช่อเชิงลดมีกาบมักมีใบประดับที่เรียกว่า กาบหุ้มช่อดอก (spathe) ล้อมรอบ ช่อดอกประเภทนี้พบได้ทั่วไปในพืชวงศ์บอน (Araceae) เช่น เผือก พลูด่าง สาวน้อยประแป้ง หน้าวัว และดอกบุกยักษ์ ซึ่งเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวที่มีดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ช่อดอกวงศ์บอนมีลักษณะดอกเพศเมียอยู่ด้านล่าง ขณะที่ดอกเพศผู้อยู่ด้านบน ซึ่งหลังปล่อยละอองเรณู ยอดเกสรตัวเมียมักไม่เปิดรับการผสมเพื่อป้องกันการปฏิสนธิตนเอง ช่อเชิงลดมีกาบของพืชวงศ์บอนบางชนิดมีกลไกผลิตความร้อนจากการออกซิไดซ์ลิพิดและคาร์โบไฮเดรตในเซลล์ช่วงที่อากาศเย็น เพื่อกระตุ้นการทำงานของพาหะถ่ายเรณู และเพิ่มการขับกลิ่นดอก มีรายงานว่าภายในช่อดอกบางชนิดมีอุณหภูมิสูงถึง 30 °C ในสภาพอากาศ 10 °C มะพร้าวเป็นพืชชนิดหนึ่งที่ดอกเป็นช่อเชิงลดมีกาบที่แกนกลางดอกแยกแขนง โดยทั้งช่อดอกหุ้มด้วยกาบหุ้มช่อดอกขนาดใหญ่

ทั้งนี้คำว่า spadix มาจากคำภาษากรีกโบราณ σπᾱ́δῑξ (spā́dīx) แปลว่า "กิ่งปาล์ม"

ระเบียงภาพ

อ้างอิง 

ดอกไม้
สัณฐานวิทยาของพืช