ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์โบราณ เป็นราชวงศ์ในยุคช่วงต่อที่สองแห่งอียิปต์ ราชวงศ์ที่สิบเจ็ดปกครองราว 1580 - 1550 ปีก่อนคริสต์ศักราช

ซึ่งราชวงศ์นี้ปกครองร่วมสมัยกับราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ซึ่งเป็นราชวงศ์ของชาวฮิกซอสจุดศูนย์กลางราชวงศ์นี้อยู่ที่ธีบส์

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ในบริเวณวิหารเทพ อามุน-ราในวิหารคาร์นัค นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสกำลังตรวจสอบประตูหินปูนของวิหารและ ได้พบอักษรอียิปต์โบราณที่มีจารึกพระนามฟาโรห์ ว่า"เซนัคท์เอนเร" ซึ่งบ่งบอกถึงหลักฐานของฟาโรห์พระองค์นี้ว่ามีอยู่จริง

ปลายราชวงศ์ที่ 17 มีพระมหากษัตริย์สองพระองค์พระนามฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอกับฟาโรห์คาโมส พยายามทำสงครามต่อต้านชาวฮิกซอสแต่ไม่สำเร็จ พระราชโอรสของ ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอและพระอนุชาของ ฟาโรห์คาโมส พระนามว่าฟาโรห์อาโมสที่ 1ทรงสามารถต่อต้านทำสงครามกับชาวฮิกซอสได้สำเร็จ ทำให้อียิปต์ก้าวเข้าสู่ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ แห่งราชอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์

รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่ ๑๗ 
ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 17 ปกครองมาประมาณ 30 ปี ฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 17 มีดังนี้

ระเบียงภาพ

อ้างอิง

 
17
ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล