สาวยาคูลท์

สาวยาคูลท์ () หรือ ป้ายาคูลท์ (, ) คือเป็นพนักงานหญิงที่ขายหรือส่งผลิตภัณฑ์ของยาคูลท์แบบถึงมือตามบ้าน พวกเขาขนส่งสินค้าด้วยพาหนะเพื่อทำตลาดหลายรูปแบบ มีตั้งแต่จักรยาน จักรยานยนต์ หรือรถยนต์ เป็นอาทิ โดยสาวยาคูลท์จะสวมเครื่องแบบ หมวก และถุงมือของบริษัท ใน พ.ศ. 2564 ประเทศไทยมีสาวยาคูลท์จำนวน 4,000 คน โดยกรุงเทพมหานครมีจำนวนสาวยาคูลท์หนาแน่นกว่าจังหวัดอื่น เพราะมีความหนาแน่นของประชากรสูง สาวยาคูลท์แบบส่งถึงบ้านเกิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2506 และระบบสาวยาคูลท์ประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2524

สาวยาคูลท์คล้ายกับเป็นผู้ประกอบการมากกว่าพนักงาน เสมือนร้านค้าปลีกที่ยาคูลท์อนุญาตให้ขายสินค้า มีรายได้เป็นค่าคอมมิชชันต่อขวด ขึ้นอยู่กับยอดขายต่อจำนวนลูกค้าต่อพื้นที่ ทั้งยังทำหน้าที่เป็นทูตตราสินค้าไปด้วยในตัว แม้ยาคูลท์จะมีจำหน่ายใน 31 ประเทศทั่วโลก แต่มีเพียงประเทศในแถบเอเชียเท่านั้นที่มีระบบสาวยาคูลท์ เช่น ประเทศจีน อินเดีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เช่น บราซิล เคยมีการใช้ระบบสาวยาคูลท์ในประเทศออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2537 แต่ภายหลังก็ยกเลิกไป ในประเทศไทย เริ่มระบบสาวยาคูลท์ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ผู้ที่จะเป็นสาวยาคูลท์ ต้องมีอายุตั้งแต่ 19-35 ปี เพราะเป็นวัยที่เหมาะแก่การเรียนรู้งานและมีความรับผิดชอบด้วยใจจริง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นต้นไป มีใบขับขี่ และไม่จำกัดเพศ สาวยาคูลท์จะได้รับเครื่องแบบ อุปกรณ์ และรถจักรยานยนต์ มีสวัสดิการรักษาพยาบาลของตนเองและบุตร และมีทุนระดับอุดมศึกษาของรัฐแก่บุตรโดยได้รับเป็นค่าหน่วยกิต และค่าช่วยเหลืออื่น ๆ ตามความเหมาะสมจนจบปริญญาตรี 

ผู้ชายเคยทำงานเป็นสาวยาคูลท์ เช่น คาซูฮิซะ อิชิอิ นักเบสบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น และในไทยก็เคยมีผู้ชายทำงานเป็นสาวยาคูลท์ คือ ประพันธ์ เหตระกูล ผู้ก่อตั้งบริษัทยาคูลท์ในประเทศไทย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

การจำหน่าย การค้าปลีก และการค้าส่ง
เศรษฐกิจของประเทศญี่ปุ่น
อาชีพการขนส่ง