อักษรเสี่ยวเอ้อร์

อักษรเสี่ยวเอ้อร์ หรือ เสี่ยวเอ้อร์จิง (พินอิน: Xiao'erjing หรือ Xiao'erjin หรือ Xiaor jin หรืออย่างย่อว่า Xiaojing; ; โดย"การเขียนดั้งเดิม"จะหมายถึงอักษรอาหรับ-เปอร์เซียต้นแบบ; , เสี่ยวเอ้อร์: , , ) เป็นรูปแบบการเขียนภาษาจีนด้วยอักษรอาหรับ อักษรนี้ใช้เป็นบางโอกาสในกลุ่มของชนกลุ่มน้อยในจีนที่นับถือศาสนาอิสลาม (ส่วนใหญ่เป็นชาวหุย แต่ก็มีชาวต้งเซี่ยง และชาวซาลาร์) และเคยใช้ในลูกหลานของชาวดันกันในเอเชียกลาง  สหภาพโซเวียต ได้บังคับให้ชาวดันกันใช้อักษรละตินแทนที่อักษรเสี่ยวเอ้อร์ และต่อมาเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิกในปัจจุบัน

อักษร
อักษรเสี่ยวเอ้อร์มีอักษร  36 ตัว 4 ตัวใช้แสดงเสียงสระ ยืมมาจากอักษรอาหรับ 28 ตัว ยืมจากภาษาเปอร์เซีย 4 ตัว และเปลี่ยนแปลงขึ้นเอง 2 ตัว มีอักษรพิเศษ 4 ตัว

พยัญชนะ

สระและตัวสะกด

ตัวอย่าง
ข้อที่ 1 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในอักษรเสี่ยวเอ้อร์, อักษรจีนตัวย่อและตัวเต็ม, พินอิน และไทย:
เสี่ยวเอ้อร์ (ภาพ): 
เสี่ยวเอ้อร์ (ยูนิโค้ด): 
จีนตัวย่อ: 
จีนตัวเต็ม: 
จู้อิน: 
พินอิน: 
เวด-ไจลส์: 
ไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"

อ้างอิง

 A. Forke. Ein islamisches Tractat  aus Turkistan // T’oung pao.    Vol. VIII. 1907.
 O.I. Zavyalova. Sino-Islamic language contacts along the Great Silk Road: Chinese texts written in Arabic Script // Chinese Studies (漢學研究).  Taipei: 1999.  No. 1.
 Xiaojing Qur'an (《小經古蘭》), Dongxiang County, Lingxia autonomous prefecture, Gansu, PRC, 1987.
 Huijiao Bizun (Xiaojing) (《回教必遵（小經）》), Islam Book Publishers, Xi'an, Shaanxi, PRC, 1993, 154 pp, photocopied edition.
 Muhammad Musa Abdulihakim. Islamic faith Q&A (《伊斯兰信仰问答》) 2nd ed. Beiguan Street Mosque, Xining, Qinghai, PRC, appendix contains a Xiao'erjing–Pinyin–Arabic comparison chart.
 Feng Zenglie. Beginning Dissertation on Xiao'erjing: Introducing a phonetic writing system of the Arabic script adopted for Chinese in The Arab World (《阿拉伯世界》) Issue #1. 1982.
 Chen Yuanlong. The Xiaojing writing system of the Dongxiang ethnicity in China's Dongxiang ethnicity (《中国东乡族》). People's Publishing House of Gansu. 1999.

แหล่งข้อมูลอื่น
 Tokyo University of Foreign Studies Xiao-Er-Jin Corpus Collection and Digitization Project
 Xiao’erjin is not quite Pinyin – a blog about Xiao'erjing and related issues
Chinese Pinyin to Xiao'erjing Online Conversion Tool 

อักษรอาหรับ
ภาษาจีน