มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25

มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟอกซ์แบท) เป็นเครื่องบินสกัดกั้น ทิ้งระเบิด และลาดตระเวนความเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต ต้นบบได้ทำการบินครั้งแรกในปีพ.ศ. 2507 มันได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2513 มันมีความเร็วสูงสุดที่ 3.2 มัค เรดาร์ที่ทรงพลังและขีปนาวุธอากาศสู่อากาศสี่ลูก มิก-25 เป็ยภัยคุกคามต่อฝั่งตะวันตกและก่อให้เกิดการสร้างเอฟ-15 อีเกิลขึ้นมา  

ความสามารถที่แท้จริงของมันไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อฝั่งตะวันตกจนกระทั่งปีพ.ศ. 2519 เมื่อวิกเตอร์ เบเลนโค นักบินมิก-25 ของโซเวียต ถูกตรวจจับโดยสหรัฐอเมริกาผ่านทางญี่ปุ่น การประเมินผลในเวลาต่อมาเผยว่ามีการออกแบบที่ใช้ท่อลมอิเลคทรอนิก เครื่องยนต์ไอพ่นที่ทรงพลังสองเครื่อง และใช้วัสดุพิเศษอย่างไทเทเนียม มิก-25 ได้ผลิตออกมา 1,190 ลำ มิก-25 ปัจจุบันประเทศรัสเซียปลดประจำการแล้ว เพราะปัญหาด้านเชื้อเพลิง
[3]

รายละเอียด มิโกยัน มิก-25 

 ผู้สร้าง:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือ สำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์ 
 ประเภท
 เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นทุกกาลอากาศที่นั่งเดียว (ฟอกซ์แบท-เอ) 
 เจ๊ตตรวจการณ์เพดานบินสูงที่นั่งเดียว (ฟอกซ์แบท-บี)
 เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 8,000 กิโลกรัม และ 11,000 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
 กางปีก:14 เมตร
 ยาว:22.3 เมตร
 สูง:5.6 เมตร
 พื้นที่ปีก:56 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 20,000 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขั้นสูง: 35,000 กิโลกรัม
 อัตราเร็วขั้นสูง: 2.8 มัค(3,000 กม/ชม) ที่ระยะสูงมาก
 รัศมีปฏิบัติการ: 950 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
 พิสัยบินไกลสุด: 2,000 กิโลเมตร 
 เพดานบินใช้งาน: 22,000 เมตร
 อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศ จีเอสเอช-23 ลำกล้องคู่ ขนาด 23 มม 1กระบอก
 อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอเอ-6 อซิต(ACID) 4ลูก

อ้างอิง 

3.หนังสือเอาชีวิตรอดในอวกาศ เล่ม 1

เครื่องบินมิโคยัน
เครื่องบินสกัดกั้น
เครื่องบินขับไล่