ก้านกล้วย 2

ก้านกล้วย 2 เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติประเภทอิงประวัติศาสตร์แนวจินตนิมิต, ผจญภัยของไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 นับเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ ก้านกล้วย ที่ออกฉายใน พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยทวีลาภ ศรีวุฒิวงศ์ ผลิตและจัดจำหน่ายโดยกันตนาแอนิเมชัน มีเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อว่า "ทางที่ต้องเดิน" ขับร้องโดยอรรถพร ธีมากร ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องราวต่อจากภาคแรกว่า หลังจากสงครามยุทธหัตถี ก้านกล้วยและชบาแก้ว ได้ให้กำเนิดลูกแฝดชื่อ "ต้นอ้อ" กับ "กอแก้ว" แต่ลูกช้างแฝดนั้นถูกทหารหงสาวดีจับไปเป็นเครื่องเซ่นสังเวย ทำให้ก้านกล้วยต้องตัดสินใจเลือกทางเดินระหว่างครอบครัวกับประเทศชาติบ้านเมือง เนื้อเรื่องบางส่วนสร้างจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ไทย คือเหตุการณ์ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชยกทัพเข้าตีกรุงหงสาวดีเมื่อปี พ.ศ. 2138 ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้งบประมาณในการสร้าง 120 ล้านบาท แต่ทำรายได้เพียง 79 ล้านบาท

ถึงแม้ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากประวัติศาสตร์ไทยเช่นเดียวกับภาพยนตร์ภาคแรก แต่ก็มีข้อแตกต่างกันคือ ภาพยนตร์ภาคแรกนั้น จะสื่อให้เห็นถึงธรรมชาติอันสวยงามและวัฒนธรรมความเป็นอยู่ของคนไทยสมัยอยุธยา และยังเน้นเรื่องราวประวัติศาสตร์เป็นอย่างมาก ส่วนภาพยนตร์ภาคนี้จะเป็นแนวแฟนตาซี เพื่อให้มีความสนุกสนามบันเทิงมากขึ้น เช่น มีตัวละครพ่อมดร้าย ผีดิบ เวทมนตร์ และภูตผีวิญญาณ และไม่ค่อยเน้นเนื้อหาในประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับไสยศาสตร์และมนตร์ดำอีกด้วย

ภาพยนตร์มีเพลงประกอบชื่อว่า "ทางที่ต้องเดิน" ขับร้องโดย อรรถพร ธีมากร ผู้พากย์เสียงก้านกล้วยซึ่งเป็นตัวละครหลักของภาพยนตร์ เพลงนี้แต่งโดยคงเดช จาตุรันต์รัศมี และมิวสิกวิดีโอกำกับโดยปวีณ ภูริจิตปัญญา

เนื้อเรื่อง 
หลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเอาชนะสงครามยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชามังสามเกียด กรุงศรีอยุธยาก็อยู่กันอย่างสงบสุข แต่ผลจากสงครามยุทธหัตถีครั้งนั้นได้สร้างความแค้นพระทัยให้กับพระเจ้านันทบุเรงเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องสูญเสียพระโอรสด้วยน้ำมือของสมเด็จพระนเรศวร จึงทรงรับสั่งให้ทหารยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาอยู่เสมอ สมเด็จพระนเรศวรและก้านกล้วยซึ่งได้รับพระราชทานนามว่า "เจ้าพระยาปราบหงสาวดี" ได้ร่วมกันออกศึกเรื่อยมา แต่เนื่องจากต้องออกศึกบ่อยครั้ง ก้านกล้วยที่แต่งงานกับชบาแก้วและกำลังจะมีลูกด้วยกันจึงไม่มีเวลาดูแลชบาแก้วเท่าที่ควร ทำให้ชบาแก้วเสียใจและหนีไปอยู่ที่หมู่บ้านหินขาว พร้อมกับแสงดา แม่ของก้านกล้วย และจิ๊ดริด นกพิราบสื่อสารแห่งกองทัพอยุธยา และได้คลอดลูกออกมา เป็นช้างแฝด ชื่อ "ต้นอ้อ" กับ "กอแก้ว"

ในปี พ.ศ. 2138 ก้านกล้วยก็ยังคงออกศึกร่วมกับสมเด็จพระนเรศวรเรื่อยมา แต่วันหนึ่งพระเจ้านันทบุเรงทรงโปรดให้ทหารพม่ายกทัพมาจับตัวชาวบ้านที่หมู่บ้านหินขาว เหล่าทหารพยายามจับตัวชบาแก้วและลูกช้างแฝด แสงดาก็ได้ปกป้องลูกช้างแฝดจนตัวตาย แต่ทหารหงสาวดีสามารถจับตัวชบาแก้วและลูกช้างแฝดมาได้ในที่สุด ที่กรุงศรีอยุธยาเองก็กำลังเตรียมทัพเพื่อรับมือกับกองทัพหงสาวดีที่กำลังจะเข้าตีในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ก้านกล้วยรู้ข่าวจากจิ๊ดริดว่า แม่ของตนตายและลูกๆ ถูกจับตัว จึงหนีออกจากอยุธยาพร้อมกับจิ๊ดริด แล้วไปตามหาลูกแฝดที่หงสาวดี แต่ทัพหงสาวดีกำลังจะบุกมาในเร็ววัน สมเด็จพระนเรศวรจึงต้องหาช้างทรงตัวใหม่แทนก้านกล้วยชั่วคราว จึงได้ทรงช้าง "เจ้าพระยาปราบไตรจักร" หรือ "พลายบุญเรือง" ในการทำสงครามครั้งนี้ (เจ้าพระยาปราบไตรจักรหรือพลายบุญเรืองคือช้างทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถ พระอนุชาในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช)

ก้านกล้วยบุกไปถึงหงสาวดีและแอบแฝงตัวเข้าไปในพระราชวังกัมโพชธานี เพื่อตามหาตัวลูกๆ ที่ถูกจับตัวเพื่อนำไปเป็นเครื่องสังเวยแด่บรรพบุรุษและเทพเจ้าแห่งหงสาวดี แต่ลูกช้างแฝดสามารถหนีมาได้ และได้พบหน้าก้านกล้วยเป็นครั้งแรก แต่ก้านกล้วยและลูกๆ ถูกทหารหงสาวดีจับตัวได้ในที่สุด พระเจ้านันทบุเรงเห็นดังนั้นจึงทรงจับก้านกล้วยเป็นเครื่องสังเวยด้วยเนื่องจากเป็นช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรผู้ฆ่าพระราชโอรสของพระองค์ เมื่อชบาแก้วได้รับข่าวจากจิ๊ดริดว่า ก้านกล้วยและลูกๆ ถูกจับไปเป็นเครื่องสังเวย ก็รีบบุกไปที่กรุงหงสาวดีเพื่อช่วยก้านกล้วยและลูกๆ

ในขณะเดียวกันสามทหารเสือก็บุกมาถึงกรุงหงสาวดี ก้านกล้วยสามารถหนีออกจากแท่นสังเวยได้และพยายามช่วยลูกๆ แต่ก็ได้พบกับงานิล ลูกชายของงวงแดง ช้างทรงของพระมหาอุปราชาที่ก้านกล้วยฆ่าตายเมื่อสงครามยุทธหัตถี ทั้งคู่เริ่มปะทะกันอย่างดุเดือดจนเมื่อก้านกล้วยเริ่มเสียท่า แต่สุดท้ายด้วยสติปัญญาที่สูงกว่าจึงชนะงานิลได้ ทหารเสือกรุงศรีอยุธยาได้วางระเบิดไว้ทำให้งานิลถูกระเบิดตาย ก้านกล้วยสามารถช่วยลูกๆ และพาลูกๆ และชบาแก้วหนีออกมาจากกรุงหงสาวดีได้พร้อมกับสามทหารเสือ และกลับไปที่กรุงศรีอยุธยาได้ในที่สุด พระเจ้านันทบุเรงเมื่อทราบดังนั้นจึงทรงพระพิโรธและทรงลอบปลงพระชนม์พระสุพรรณกัลยา พระพี่นางในสมเด็จพระนเรศวร พร้อมด้วยพระโอรสในพระสุพรรณกัลยาและพระองค์เอง (ประวัติศาสตร์บางฉบับบอกว่าพระสุพรรณกัลยามีพระธิดาร่วมกับบุเรงนอง และบางฉบับบอกว่ามีพระโอรสร่วมกับนันทบุเรง)

ก้านกล้วยกลับถึงกรุงศรีอยุธยาและได้พบกับสมเด็จพระนเรศวร แต่การที่ก้านกล้วยหนีไปในยามศึกสงครามนั้นเป็นสิ่งผิดและต้องได้รับโทษ แต่กองทัพทหารผีดิบฝ่ายหงสาวดีเข้าบุกโดยมหาอำมาตย์อองสา พ่อมดร้ายชาวหงสาวดีที่ปรึกษาของพระเจ้านันทบุเรงใช้เวทมนตร์เรียกทหารที่ตายในศึกสงคราม และเรียกงานิลมาในร่างผีดิบเพื่อทำลายกองทัพกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระนเรศวรและทหารอยุธยาได้สู้กับทหารผีของหงสาวดีแต่ไม่สามารถต่อกรได้ สมเด็จพระนเรศวรเสียทีและกำลังจะถูกพวกช้างซอมบี้สังหาร แต่ก้านกล้วยได้ช่วยชีวิตพระองค์ไว้ได้ทำให้พระองค์ร่วมสู้กับก้านกล้วยอีกครั้ง และตรัสกับเขาว่า "ศึกนี้ อยุธยาจะชนะได้ ต้องอาศัยกำลังของท่านและข้าร่วมกัน ตัดหัวใจทัพหงสา" ก้านกล้วยและอีวิลงานิลต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทหารอยุธยาได้เผาทหารผีหงสาวดี อองสาใช้เวทมนตร์เรียกวิญญาณทหารหงสาวดีเพื่อชุบชีวิตผีที่ถูกเผาและเสกให้ไม่มีวันตาย อีวิลงานิลพยายามสังหารชบาแก้วและลูกแฝดของก้านกล้วย ก้านกล้วยจึงเข้ามาขวางและถูกอีวิลงานิลแทงจนเสียชีวิต สมเด็จพระนเรศวรทรงขึ้นไปบนหน้าผาและได้สู้กับอองสาและรู้ว่าพลังของอองสาทั้งหมดมาจากไม้เท้ากายสิทธิ์จึงทรงใช้พระแสงดาบแทงไม้เท้าของอองสาจนแหลกสลาย กองทัพผีดิบหงสาวดีรวมถึงอีวิลงานิลก็สลายไป วิญญาณของทหารหงสาวดีก็ได้ย้อนกลับเข้าจู่โจมอองสา จนอองสาสิ้นชีวิต 

วิญญาณของก้านกล้วยได้พบพ่อและแม่บนสรวงสวรรค์ทางช้างเผือก จึงได้แสดงความเคารพวิญญาณภูผา (พ่อ) และแสงดา (แม่) และได้ตื่นฟื้นขึ้นอีกครั้ง ชบาแก้วและลูกๆ ต่างเข้ามากอดก้านกล้วยสร้างความประทับใจให้แก่สมเด็จพระนเรศวรและทหารกรุงศรีอยุธยาเป็นอย่างมาก สมเด็จพระนเรศวรทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงทรงแต่งตั้งให้ก้านกล้วยกลับมาเป็นเจ้าพระยาปราบหงสาวดีดังเดิม ภายหลังจากนั้นอยุธยาก็ปราศจากสงครามเป็นเวลานานหลายร้อยปี และก้านกล้วยกับครอบครัวก็อยู่อย่างมีความสุข

งานพากย์

ข้อแตกต่างระหว่างภาพยนตร์กับประวัติศาสตร์ 
- ตัวละครท่านมหาอำมาตย์อองสา ไม่มีตัวตนจริง และมิได้มีอำมาตย์พม่าคนไหนมีวิชาทางไสยศาสตร์เลย แต่คนสนิทของพระเจ้านันทบุเรง คือพญาแก่นท้าว ซึ่งก็ไม่ได้เป็นหมอผีหรือมีวิชาเวทย์ใดๆ เลย

- ในประวัติศาสตร์ไม่ได้กล่าวว่าพระเจ้านันทบุเรงทรงมีพระคชาธารคู่พระทัย แต่ในภาพยนตร์กลับมีพระคชาธารคู่พระทัยนามว่า "พลายงานิล" ซึ่งเป็นลูกชายของพลายงวงแดงหรือพลายพัทธกอ และในประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้กล่าวว่าพลายพัทธกอมีลูก แสดงให้เห็นว่าพลายงานิลนั้นไม่มีตัวตนจริงอย่างแน่นอน

- ในประวัติศาสตร์กล่าวว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงพระคชาธารนามว่า "เจ้าพระยาปราบหงสาวดี" หรือในภาพยนตร์ว่า "ก้านกล้วย" ในการบุกเข้าตีเมืองหงสาวดีครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๑๓๘ เพื่อปลดปล่อยเชลย แต่ในภาพยนตร์ก้านกล้วยนั้นได้หนีทัพไปช่วยชีวิตลูกๆ ทำให้สมเด็จพระนเรศวรต้องทรงพระคชาธารของสมเด็จพระเอกาทศรถ ซึ่งมีนามว่า "เจ้าพระยาปราบไตรจักร" หรือ "พลายบุญเรือง" 

- ในบันทึกพงศาวดารทั้งของไทยและพม่าไม่มีหลักฐานปรากฏว่าพระสุพรรณกัลยาทรงเป็นมเหสีของพระเจ้านันทบุเรง และประสูติพระโอรส มีเพียงคำบอกเล่าและนิยายอิงประวิติศาสตร์เท่านั้น

- ฉากพิธีบูชาสวรรค์ของหงสาวดีไม่ได้ปรากฏในบันทึกพงศาวดาร และไม่มีแม้แต่คำบอกเล่า

- พระสุพรรณกัลยาถูกพระเจ้านันทบุเรงปลงพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2135 หลังสงครามยุทธหัตถี โดยพระสุพรรณกัลยามีพระชนมายุได้ 40 พรรษา แต่ในภาพยนตร์เหตุการณ์นี้กลับเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2138

- เจ้าพระยาปราบหงสาวดีตามความเป็นจริงไม่ได้ปรากฏว่ามีลูกหรือภรรยา

- ตามความเป็นจริงลักไวทำมู (วสันต์) ควรถูกสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแทงเสียชีวิตก่อนสงครามยุทธหัตถี แต่ในภาพยนตร์ภาคนี้กลับมาปรากฏตัวหลายฉาก

- ฉากสงครามครั้งกองทัพผีดิบบุกพระนครศรีอยุธยา ไม่ได้มีอยู่จริงทั้งในพงศาวดารและคำบอกเล่า แต่ถูกแต่งเพิ่มขึ้นมาในภาพยนตร์เพื่ออรรถรสเท่านั้น

- งูเห่ายักษ์ปีศาจลูกสมุนของท่านอองสาไม่มีตัวตนจริง

- เจ้าพระยาปราบหงสาวดีเสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2139 มิใช่ พ.ศ. 2138 และก็ไม่ได้ฟื้นคืนชีพแบบในภาพยนตร์ แต่ถูกแต่งเพื่ออรรถรส

- คุณตามะหูดและควาญนุควรถูกทหารพม่ายิงตายตั้งแต่สงครามยุทธหัตถีในภาคแรก

- กลุ่มช้างเด็กที่ไปผจญภัยในกรุงหงสาวดีซึ่งมี ดุ๊ยดุ่ย, ส้มจี๊ด, ข้าวเม่า, ใบบอน และกอไผ่ ไม่มีตัวตนอยู่จริง แต่ถูกแต่งขึ้นเพื่อความสนุกสนาน

- ในประวัติศาสตร์หนึ่งในสามทหารเสือต้องมีคนตาบอดหนึ่งคน และถูกประหารชีวิตก่อน พ.ศ. 2138 อีกหนึ่งคน แต่ถูกแต่งให้มีบทบาทในการบุกหงสาวดีเพื่ออรรถรส

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
 

ภาพยนตร์แอนิเมชันไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
ก้านกล้วย
ภาพยนตร์เกี่ยวกับช้าง
ภาพยนตร์ภาคต่อ
ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศพม่า