ปีเตอร์ ซี. โดเฮอร์ที

ปีเตอร์ ชาร์ลส์ โดเฮอร์ที (, 15 ตุลาคม ค.ศ. 1940) เป็นสัตวแพทย์และนักวิจัยในสาขาการแพทย์ชาวออสเตรเลีย โดเฮอร์ทีได้รับรางวัลอัลเบิร์ต ลาสเกอร์สาขาแพทย์ใน ค.ศ. 1995 โดเฮอร์ทีและ Rolf M. Zinkernagel ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1996 นอกจากนี้แล้วโดเฮอร์ทีได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นประจำปีของออสเตรเลียและเครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติมศักดิ์ใน ค.ศ. 1997 เนื่องจากงานที่ได้ร่วมมือทำกับ Zinkernagel โดเฮอร์ทีได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นบุคคลที่มีคุณค่าแห่งชาติออสเตรเลีย ใน ค.ศ.2009 งานวิจัยของโดเฮอร์ทีเรื่องระบบภูมิคุ้มกันได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งใน 150 ไอคอนของควีนส์แลนด์

ประวัติวัยเด็กและการเรียน 
โดเฮอร์ทีเกิด ณ บริสเบน ในรัฐควีนส์แลนด์ และได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยม Indooroopilly (ณ ตอนนี้โรงเรียนใช้ชื่อโดเฮอร์ทีเป็นชื่อห้องบรรยาย) โดเฮอร์ทีได้รับปริญญาตรีสาขาสัตวแพทย์ศาสตร์ใน ค.ศ. 1966 จากมหาวิทยลัยควีนส์แลนด์ หลังจากที่ได้รับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1970 จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ณ ประเทศสกอตแลนด์ โดเฮอร์ทีได้กลับไปยังบ้านเกิดเพื่อทำงานวิจัยเรื่องระบบภูมิคุ้มกัน ณ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ John Curtin ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียในเมืองแคนเบอร์รา

งานวิจัยและอาชีพ 
งานวิจัยของโดเฮอร์ทีมุ่งเน้นไปที่ระบบภูมิคุ้มกันและงานวิจัยที่ได้รับรางวัลโนเบลอธิบายเกี่ยวกับการตอบโต้ของเซลล์ภูมิคุ้มกันของร่างกายต่อไวรัส โดเฮอร์ทีและ Rolf M. Zinkernagel ซึ่งเป็นผู้ร่วมงาน ได้ค้นพบวิธีการที่ทีเซลล์ตรวจจับสารก่อภูมิต้านทาน โดยร่วมมือกับโปรตีนที่ผลิตโดยกลุ่มของยีนซึ่งเป็นตัวกำหนดและควบคุมลักษณะของแอนติเจนบนผิวเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับการตอบรับหรือปฏิเสธเนื้อเยื้อรวมทั้งการตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน (Major histocompatibility complex protein)

ไวรัสจะแพร่กระจายไปยังเซลล์เจ้าบ้านและเปลี่ยนระบบภายในเซลล์เพื่อที่จะเพิ่มจำนวนไวรัส คิลเลอร์ทีเซลล์ (Cytotoxic T cell) จะทำการกำจัดเซลล์ที่ติดไวรัสเพื่อที่จะยับยั้งการแพร่กระจาย โดเฮอร์ทีและ Rolf M. Zinkernagel ค้นพบว่าการที่คิลเลอร์ทีเซลล์จะทำอย่างเช่นนั้นได้ คิลเลอร์ทีเซลล์ต้องพบเจอโมเลกุลสองตัวบนเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนซึ่งมีแอนติเจนไวรัสและโมเลกุลจาก MHC คิลเลอร์ทีเซลล์มีตัวรับโมเลกุลสองตัวอยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ของตัวมันเอง ก่อนหน้างานวิจัยของโดเฮอร์ที MHC ถูกระบุว่าเป็นตัวการในการปฏิเสธเนื้อเยื่อระหว่างการปลูกถ่าย นอกจากนี้แล้วโดเฮอร์ทีและ Rolf M. Zinkernagel ค้นพบว่า MHC สามารถต่อต้านไวรัสที่ก่อโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้ด้วย

นอกจากงานวิจัยแล้ว โดเฮอร์ทีได้ประพันธ์หนังสือ เช่น The Beginner's Guide to Winning the Nobel Prize หรือ เส้นทางสร้างฝันสู่รางวัลโนเบล ในชีวิตนักวิทยาศาสตร์ (ค.ศ. 2005) A Light History of Hot Air (ค.ศ. 2007) Sentinel Chickens (ค.ศ.2012) และ The Knowledge Wars (ค.ศ. 2015) เป็นต้น

เกียรติคุณและรางวัล 
โดเฮอร์ทีได้รับแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของราชสมาคมแห่งลอนดอน (FRS) โดเฮอร์ทีเป็นผู้อุปถัมภ์ของสถาบันการศึกษาเรื่องการติดเชื้อและภูมิคุ้มกันปีเตอร์โดเฮอร์ที ซึ่งเป็นสถาบันที่จัดทำร่วมกับมหาวิทยลัยเมลเบิร์นและสถาบันสุขภาพแห่งเมลเบิร์น โดยสถาบันปีเตอร์โดเฮอร์ทีเริ่มปฏิบัติการเมื่อ ค.ศ. 2014 และเป็นศูนย์รวมผู้เชี่ยวชาญด้านภูมิคุ้มกันและโรคติดเชื้อมากมาย เช่น ศาสตราจารย์ Sharon Lewin ซึ่งเป็นผู้ที่อยู่ในแนวหน้าการต่อต้านโรคติดต่อในมนุษย์ โดเฮอร์ทีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์อังกฤษ (FMedSci) และสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ออสเตรเลีย (FAHMS) ใน ค.ศ.2015 ต่อมาโดเฮอร์ทีได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของราชสมาคมแห่งรัฐวิกตอเรีย (FRSV)

โรงเรียนวิทยาศาสตร์ John Monash และ โรงเรียนชายล้วน Moreton Bay ใช้ชื่อของโดเฮอร์ทีเป็นชื่อคณะ

อ้างอิง 

ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
ชาวออสเตรเลียผู้ได้รับรางวัลโนเบล
สัตวแพทย์ชาวออสเตรเลีย
นักวิทยาภูมิคุ้มกันชาวออสเตรเลีย
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์
ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
บุคคลจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย
บุคคลจากบริสเบน
ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน