สังคีติยวงศ์

สังคีติยวงศ์ เป็นพงศาวดารพระพุทธศาสนาและพงศาวดารบ้านเมือง นิพนธ์เป็นภาษาบาลีโดย สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน สมัยที่ยังดำรงสมณศักดิ์พระพิมลธรรม ซึ่งรจนาใน พ.ศ. 2332 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และแปลเป็นภาษาไทยโดยพระยาปริยัติธรรมธาดา (แพ ตาละลักษมณ์) พิมพ์เผยแพร่ทั้งภาษาบาลีและภาษาไทย ใน พ.ศ. 2466

เนื้อหา
สังคีติยวงศ์ มีเนื้อหาว่าด้วยการสังคายนาพระธรรมวินัยตั้งแต่ครั้งปฐมสังคายนา การสังคายนาครั้งต่อ ๆ มา จนสิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2331 มีเนื้อหาว่าด้วยการสังคายนาซึ่งตรงกับเหตุการณ์การทำสังคายนาพระไตรปิฎกในยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ส่วนที่กล่าวถึงพระมหากษัตริย์ บรรยายพระราชกรณียกิจแต่ละพระองค์อย่างสังเขป ส่วนมากกล่าวถึงบุญญาธิการของพระมหากษัตริย์อันเนื่องจากการเป็นองค์อัครศาสนูปถัมภกภ์และการบำเพ็ญบุญกุศลต่าง ๆ พงศาวดารฉบับนี้เป็นพงศาวดารฉบับแรกที่ใช้พุทธศักราชในการบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ แต่ทุกศักราชก็มีความคลาดเคลื่อนเมื่อเทียบกับพงศาวดารฉบับอื่นที่ชำระภายหลัง

ต้นฉบับเดิมของเป็นคัมภีร์ลานมี 7 ผูก เนื้อหาแบ่งออกเป็น 9 ปริเฉท ดังนี้ 
 ปริเฉทที่ 1 กล่าวถึง การสังคายนาพระไตรปิฎกในชมพูทวีป 3 ครั้ง
 ปริเฉทที่ 2 กล่าวถึง การสังคายนาพระไตรปิฎกในลังกาทวีป 4 ครั้ง
 ปริเฉทที่ 3 กล่าวถึง การประดิษฐานพระพุทธศาสนาในลังกาทวีป
 ปริเฉทที่ 4 กล่าวถึง การประดิษฐานพระทันตธาตุในที่ต่าง ๆ
 ปริเฉทที่ 5 กล่าวถึง กษัตริย์ในอาณาจักรหริภุญชัย
 ปริเฉทที่ 6 กล่าวถึง กษัตริย์ในอาณาจักรล้านนา
 ปริเฉทที่ 7 กล่าวถึง กษัตริย์ในอาณาจักรอยุธยาและการล่มสลาย
 ปริเฉทที่ 8 กล่าวถึง การสร้างกรุงรัตนโกสินทร์
 ปริเฉทที่ 9 กล่าวถึง อานิสงส์และความปรารถนาของผู้แต่ง

อ้างอิง

วรรณกรรมศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
บันทึกเหตุการณ์ล้านนา
พงศาวดารไทย