สเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

สเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นศัพท์ทางประวัติศาสตร์นิพนธ์สมัยใหม่ หมายถึงสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 (ค.ศ. 1516–1700) ซึ่งปกครองโดยกษัตริย์ในราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (ซึ่งยังปกครองดินแดนต่าง ๆ ในยุโรปกลางและตะวันออกด้วย) กษัตริย์สเปนภายใต้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (โดยเฉพาะพระเจ้าการ์โลสที่ 1 และพระเจ้าเฟลิเปที่ 2) นั้นถือเป็นจุดสูงสุดของพระราชอำนาจในการปกครองจักรวรรดิสเปน โดยควบคุมดินแดนต่าง ๆ ในกว่าห้าทวีปไว้ได้ รวมถึงอเมริกา อินเดียตะวันออก กลุ่มประเทศต่ำ เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก และดินแดนต่าง ๆ ที่ในปัจจุบันคืออิตาลี ฝรั่งเศส และเยอรมนีในยุโรป รวมถึงจักรวรรดิโปรตุเกสตั้งแต่ ค.ศ. 1580 จนถึง ค.ศ. 1640 และดินแดนอื่น ๆ อีกอย่างเซวตาและออรานในแอฟริกาเหนือเป็นต้น ในประวัติศาสตร์สเปนถือว่ายุคนี้เป็น "ยุคแห่งการสำรวจ"

สเปนหรือ "เหล่าสเปน" หมายถึงดินแดนต่าง ๆ ของสเปนในทุกทวีปทั่วโลกนั้นสมัยนั้น ซึ่งกินอาณาเขตในคาบสมุทรไอบีเรียทั้งหมด รวมถึงราชอาณาจักรอารากอน กัสติยา เลออน นาวาร์ และตั้งแต่ ค.ศ. 1580 รวมราชอาณาจักรโปรตุเกสเข้ามาด้วย

การอภิเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยากับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนใน ค.ศ. 1469 ส่งผลให้เกิดการรวมกันระหว่างสองราชบัลลังก์ กล่าวคือ กัสติยาและอารากอน ซึ่งนำไปสู่การรวมชาติสเปนโดยพฤตินัย และภายหลังจากเรกองกิสตารวมกับการพิชิตกรานาดาใน ค.ศ. 1492 และการพิชิตนาวาร์ใน ค.ศ. 1512–1529 พระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ได้ถวายพระราชสมัญญาแด่ทั้งสองพระองค์ว่า "พระมหากษัตริย์และพระราชินีคาทอลิก" ใน ค.ศ. 1494 และศัพท์ ราชาธิปไตยคาทอลิก () ยังคงใช้เรียกสถาบันพระมหากษัตริย์มาจนถึงสเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

สเปนในสมัยต่อมาได้เป็นรัฐชาติตามกฎหมายภายหลังจากพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาใน ค.ศ. 1707 สืบเนื่องจากกรณีสวรรคตใน ค.ศ. 1700 ของพระเจ้าการ์โลสที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค นำไปสู่สงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ต่อมาพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 จากราชวงศ์บูร์บงได้รับพระราชบัลลังก์ไปและเริ่มเป็นศักราชใหม่ของการรวมเป็นชาติสเปน

ดูเพิ่ม
 ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
 ประวัติศาสตร์สเปน

อ้างอิง

ประวัติศาสตร์สเปน