นครหลวงเวียงจันทน์

นครหลวงเวียงจันทน์ หรือ นะคอนหลวงเวียงจัน (, นะคอนหลวงเวียงจัน) เดิมชื่อ กำแพงนครเวียงจันทน์ () เป็นเขตปกครองที่ตั้งอยู่บริเวณภาคกลาง ครอบคลุมพื้นที่เมืองหลวงของประเทศลาว เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของแขวงเวียงจันทน์

นครหลวงเวียงจันทน์เป็นเขตการปกครองที่มีการพัฒนามากในบรรดา 17 แขวงของประเทศลาว โดยตั้งอยู่ชิดกับบริเวณโค้งลำน้ำแม่น้ำโขง ติดชายแดนของประเทศไทย โดยมีสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 เชื่อมการเดินทางระหว่างประเทศ มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 3,920 ตารางกิโลเมตร (1,510 ตารางไมล์) ตัวเมืองเวียงจันทน์ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 ในรัชสมัยของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช บริเวณเขตเมืองเก่าเป็นที่ตั้งของวัดวาอาราม พิพิธภัณฑ์ อนุสาวรีย์ และสวนสาธารณะ

การแบ่งเขตการปกครอง
นครหลวงเวียงจันทน์ มีเมืองเอก คือ : เมืองจันทบุรี และประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:

เมืองที่เป็นตัวอักษรหนาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองเวียงจันทน์

ประชากร
นครหลวงนี้มีประชากร 820,942 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2015 อัตราการเติบโตของประชากรโดยเฉลี่ยในช่วง ค.ศ. 1995–2005 อยู่ที่ร้อยละ 2.79 กลุ่มชาติพันธุ์หลักในบริเวณนี้คือชาวลาว

อ้างอิง

ข้อมูล

แหล่งข้อมูลอื่น

 
เวียงจันทน์