โทอิเระ โนะ คามิซามะ

โทอิเระ โนะ คามิซามะ () (เทพธิดาในห้องน้ำ) เป็นเพลงโดยนักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น คะนะ อุเอะมุระ () เป็นเพลงเกี่ยวกับความคิดของเธอ เกี่ยวกับคุณยายของเธอ เป็นเพลงที่ให้ความหมายดีมาก กินใจ 
ซิงเกิลของเธอถูกวางจำหน่ายเมื่อ 14 กรกฎาคม 2553 และยังได้ใช้เป็นเพลงเปิดตัวอัลบั้มนี้ของเธออีกด้วย

เพลงของเธอเพิ่งจะมาได้รับความนิยม จากการที่มีคนเข้ามาดาวน์โหลดเพลงของเธอผ่านทางโทรศัพท์ มากกว่า 100,000 ครั้ง 

เป็นเพลงที่ได้รับรางวัล ที่2 ของ Japan Record Awards ในปี 2553 ซึ่งเป็นรางวัลประเภทรางวัลทั่วไปพร้อมกับเพลงอื่นๆอีก 9 เพลง

ลักษณะการประพันธ์ 
เป็นเพลงที่ใช้กีตาร์ในการบรรเลงง่ายๆ แต่ต่อมาได้มีการถูกนำไปเล่นกับวงออเคสตรา

เนื้อเพลงมีการเล่าเรื่องราวของเธอกับคุณยาย ดังนี้

เมื่อเธออยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เธออาศัยอยู่กับยาย ซึ่งมีบ้านติดอยู่กับพ่อแม่เธอ เธอและคุณยายชอบทำกิจกรรมร่วมกันหลายอย่าง ทั้งการเล่น โกโมคุ ทานเป็ดตุ๋น ออกไปช็อปปิ้ง และดูเทปรายการของ "Yoshimoto Shinkigeki" (เป็นรายการตลก ออกอากาศทางสถานี MBS ในวันเสาร์ เวลา 12.54 น.) อุเอะมุระ มีปัญหา ในด้านการทำความสะอาดห้องน้ำ คุณยายจึงบอกเธอว่า รู้ไหมในห้องน้ำหน่ะ มีเทพธิดาองค์น้อยๆ อยู่นะ ถ้าเรายิ่งทำความสะอาดเท่าไหร่ โตขึ้นไปก็จะยิ่งสวยเหมือนเทพธิดาเท่านั้น เมื่อเธอเริ่มเป็นวัยรุ่น เธอเริ่มมีปากเสียงกับคุณยายของเธอ เรื่องเกี่ยวกับแฟนหนุ่มของเธอ เนื่องจากในวันหยุดเธอจะพักที่บ้านของแฟนหนุ่มแทนการกลับมาหาครอบครัวในวันหยุด เธอโกรธ และทำร้ายคุณยายของเธอ การทำกิจกรรมร่วมกันของเธอกับคุณยายก็หายไป ทั้งการเล่น โกโมคุ หรือการทานเป็ดตุ๋นด้วยกันก็หายไป 

สองปีให้หลังเธอก็ย้ายไปอยู่ที่โตเกียว จากนั้นไม่นานให้หลัง คุณยายของเธอก็ป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล อุเอะมุระจึงกลับมาเยื่ยมคุณยายของเธอ เธอพูดประโยคที่เธอเคยพูดกับคุณยายทุกๆวันเมื่อตอนเป็นเด็ก "คุณยาย หนูกลับมาแล้ว" แต่เมื่อเธอพูดคุยกับคุณยายได้ไม่นาน เธอก็ลากลับ เพราะคุณยายไม่สามารถตอบโต้ได้มากนัก เช้าวันรุ่งขึ้น คุณยายของอุเอะมุระ จากไปอย่างสงบ อุเอะมุระ เชื่อว่าคุณยายของเธอ กำลังรอเธอกลับมาเพื่อดูใจเธอเป็นครั้งสุดท้าย เธอรู้สึกเสียใจมากที่ได้ทำร้ายคุณยายของเธอลงไป เธอสัญญากับตัวเองว่าจะขัดห้องน้ำให้สะอาดต่อไป และเพลงก็จบลงด้วยคำขอบคุณ

เพลงนี้ใช้คำภาษาคันไซ ที่คุณยายของเธอพูด เช่น "เบปปิง" (beppin, べっぴん) ที่แปลว่า ผู้หญิงสวย และ "คะโมะ นัมบะ" (kamo nanba, 鴨なんば)　ที่แปลว่า เป็ดตุ๋น  และ อุเอะมุระ ขอบคุณคุณยายของเธอว่า "ฮนมะ นิ อะริงะโท" (honma ni arigatou, ホンマにありがとう) ที่ของโตเกียวจะใช้คำว่า "ฮงโท นิ อะริงะโท" (hontō ni arigatou) ซึ่งแปลว่า ขอบคุณมากๆ เหมือนกัน

เพลงนี้ถือเป็นเพลงที่ทำให้เธอโด่งดังมากเพลงหนึ่งของอุเอะมุระ

การแนะนำส่งเสริม 
เพลงของเธอได้ออกอากาศครั้งแรกที่ FM 802 (คลื่นวิทยุของญี่ปุ่น) ในรายการ "Hiro T's Morning Jam" ของเช้าวันที่ 7 มกราคม 2553 และเริ่มได้รับความนิยมเปิดเต็มเพลง ในหลายๆสถานีต่อไป จนกระถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ได้มีการเปิดตัวริงโทนฟรี จนถึงวันที่ 9 มีนาคม จนมีคนออกมาเรียกร้องหาเพลงของเธอกันเป็นจำนวนมาก

อุเอะมุระ ได้ออกไปร้องเพลงของเธอใน "61st โคะฮะคุ อุทะ"(61ปี เพลงโคฮาคุ) เธอได้ขึ้นไปร้องเพลง "โทอิเระ โนะ คามิซามะ" ในเวอร์ชันเต็ม ซึ่งเป็นหนึ่งในการแสดงที่ยาวนานที่สุดของ โคะฮะคุ อุทะ  และมีการเชิญเธอออกไปโทรทัศน์ร้องเพลงอีกหลายครั้ง

มิวสิกวิดีโอ 
อุเอะมุระ นั่งดีดกีตาร์บริเวณริมแม่น้ำ สลับการแสดงของเด็กสาวและคุณยาย เปรียบเสมือนตัวเธอเอง และคุณยายของเธอ มีฉากการเล่นโทโมคุ และฉากที่เธอวาดรูปให้กับคุณยาย

บุคลากรและแรงบันดาลใจ 
เพลงแรงบันดาลใจสองหนังสือโดยอูเอมูระทั้งที่มีชื่อเรื่องเดียวกัน. แรกเป็นอัตชีวประวัติเปิดตัวในเดือนกรกฎาคม 2553 เกี่ยวกับยายของเธอและกระบวนการในการทำเพลงที่สองคือภาพ รุ่นหนังสือเผยแพร่ผ่าน Kodansha ในกันยายน 2553. รุ่นที่มีภาพประกอบโดย มะริ โทะริโงะเอะ

ผู้แสดง

 คะนะ อุเอะมุระ : มานะอาชิดะ (ในวัยเด็ก) / KII Kitano (หลังจากที่เติบโตขึ้นไป)
 วะกะ อูเอะมุระ (ยายของคะนะ) : ชิมะ อิวะชิตะ
 โยโกะ อุเอะมุระ (แม่ของคะนะ) : นาทสึกาวะ ยูอิ
 ชุนจิ อุเอะมุระ (คุณปู่ของคะนะ) : เน็นจิ โคบายาชิ
 (แฟนคะนะในวันการศึกษาสูงของเธอ) ไดสุเกะ : โชเฮย์ มิอุระ

บุคลากร

 กำกับการแสดง : ชิทสึกะ โอกิ
 ผู้ผลิต : ยาสุโอะยากิ (TBS), ฮะจิเมะ ทะเคะโซะโนะ (MBS), ฮิโระอะกิ คะเม (MBS)
 ผู้ผลิตใหญ่ : ฮะจิเมะ ทะเคะโซะโนะ (MBS)
 ลิขสิทธิ์ โดย Mainichi Broadcasting System, Inc

ลำดับเพลง 

ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553