หอศิลป์ร่วมสมัยเตหะราน

หอศิลป์ร่วมสมัยเตหะราน (; ; ชื่อย่อ: TMoCA) เป็นหอศิลป์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศอิหร่าน ภายในมีผลงานศิลปะจากนานาชาติช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20 กว่า 3,000 ชิ้น ทั้งภาพพิมพ์, ภาพเขียน และประติมากรรมจากยุโรปและอเมริกา

หอศิลป์แห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2520 ตามพระราชเสาวนีย์ของจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ก่อนเกิดการปฏิวัติอิหร่าน 1979 เพียงสองปี ทั้งนี้หอศิลป์ร่วมสมัยเตหะรานถือเป็นแหล่งสะสมงานศิลป์ตะวันตกที่ทรงคุณค่านอกทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือ

ประวัติ 
หอศิลป์ร่วมสมัยเตหะรานได้รับการออกแบบโดยคัมราน ดีบา () สถาปนิกชาวอิหร่าน ถูกจ้างให้สร้าง ณ บริเวณที่ติดกับสวนสาธารณะลาเลฮ์ () โดยออกแบบตามอย่างสถาปัตยกรรมเปอร์เซียโบราณ ครั้นเสร็จสมบูรณ์จึงเปิดให้ประชาชนเข้าชมในปี พ.ศ. 2522 โดยตัวอาคารเป็นศิลปะร่วมสมัยได้ตัวอย่างมาจากชั้นใต้ดินของพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ () ในนิวยอร์ก เบื้องต้นมีเดวิด กัลลอเวย์ () และดอนนา ชไตน์ () เป็นภัณฑารักษ์ภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ในจักรพรรดินีฟาราห์

พื้นที่ส่วนใหญ่ของหอศิลป์อยู่ในชั้นใต้ดินเป็นทางเดินเป็นวงลงไปสู่ห้องต่าง ๆ ข้างล่าง ส่วนในสวนของพิพิธภัณฑ์จะมีประติมากรรมตะวันตกตั้งไว้ อันเป็นผลงานของมักซ์ แอนสท์ (), อัลแบร์โต จาโกเมตตี (), เรอเน มากริต () และเฮนรี มัวร์ ()

หลังการปฏิวัติอิหร่าน 1979 ศิลปะตะวันตกทั้งหมดถูกเก็บไว้ในห้องนิรภัย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2542 จึงได้จัดนิทรรศการศิลปะตะวันตกครั้งแรกหลังปฏิวัติ มีการจัดแสดงผลงานของฮอกนีย์ (), รอย ลิกเทนสไตน์ (), เราส์เชินแบร์ก () และแอนดี วอร์ฮอล () แต่ด้วยความอนุรักษ์นิยมสุดโต่งของสังคมอิหร่าน ทำให้มีการจัดนิทรรศการสำหรับงานศิลป์ตะวันตกอย่างประปรายในแต่ละปีและส่วนใหญ่ไม่ถูกจัดแสดง กล่าวกันว่าศิลปวัตถุสมัยใหม่ทั้งหมดในหอศิลป์นี้มีมูลค่าราว 2.5 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง

ในอนาคตหอศิลป์ร่วมสมัยเตหะรานได้มีการวางแผนจัดนิทรรศการการท่องเที่ยวที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2559 จะมีการจัดแสดงงานศิลปะกึ่งตะวันตกและอิหร่าน 60 ครั้งในสามเดือน ที่ยิ่งใหญ่กว่าแผนการจัดนิทรรศการของพิพิธภัณฑ์และสวนประติมากรรมเฮิร์สฮอร์น () ในวอชิงตัน ดี.ซี. ปี พ.ศ. 2560 ซึ่งทางหอศิลป์เองก็คาดหวังว่ารายได้ดังกล่าวจะมากพอที่จะซื้องานศิลปะชิ้นใหม่ ๆ มาเพิ่มเติมหลังขาดการซื้อผลงานมากว่า 40 ปี

ผลงานของศิลปินที่จัดแสดง 

 ปอล โกแก็ง
 วาซีลี คันดินสกี
 แจ็กสัน พอลล็อก
 โกลด มอแน
 กามีย์ ปีซาโร
 ฟินเซนต์ ฟัน โคค
 ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์
 เจมส์ เอนเซอร์
 เอดัวร์ วุยยาร์
 อ็องเดร ดูโนเยร์ เดอ เซกงซา
 ฌูลส์ ปาแก็ง
 อ็องเดร เดอแร็ง
 หลุยส์ วาลตา
 ฌอร์ฌ โร
 แฟรน็อง เลเฌอ
 ปาโบล ปิกาโซ
 อัลแบร์โต จาโกเมตตี
 ฟรานซิส เบคอน
 มัคส์ แอ็นสท์
 เรอเน มากริต
 จอร์จ กรอซ
 จอห์น ฮอยแลนด์
 เดียโก รีเบรา
 แจสเปอร์ จอนส์
 แอนดี วอร์ฮอล
 รอย ลิกเทนสไตน์
 จิม ดีน
 ปีเตอร์ ฟิลลิปส์
 เจมส์ รอเซนควิสต์
 ฟริตซ์ วินแทร์

 ฌูอัน มิโร
 วิลเลียม เทิร์นบูล
 วิกตอร์ วาซาเรลี
 อดอลฟ์ กอตลีบ
 ริชาร์ด แฮมิลตัน
 ฌอร์ฌ บรัก
 ฌ็อง-โปล รีโอแปล
 เอ็ดวัด มุงก์
 ปีแยร์ ซูลัฌ
 แอดการ์ เดอกา
 แมรี เคแซต
 มอริซ เพรนเดอร์กาสต์
 ฟรันตีเชก คุปกา
 มักซ์ เบกมัน
 เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
 เอดเวิร์ด ฮอปเพอร์
 เฮนรี มัวร์
 จอโจ โมรันดี
 โนรีน โมตาเมด
 จาโกโม บัลลา
 มาร์แซล ดูว์ช็อง
 มารีโอ มารีนี
 อัยดิน อัฆดัซลู
 ปาร์วิซ ทานาโวลี
 สเตอร์ลิง รูบี
 เฮนรี พีช โรบินสัน
 แอนเซล แอดัมส์
 บาฮ์มัน โมฮัสเซส
 อาร์นัลโด โปโมโดโร
 ยาอ์กอฟ อากัม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
 

พิพิธภัณฑ์ศิลปะและหอศิลป์
พิพิธภัณฑ์ในเตหะราน
สถาปัตยกรรมอิหร่าน