เครื่องหมายจตุรทิศ

เครื่องหมายจตุรทิศ หรือ เครื่องหมายแจ้งสิ่งอันตราย () คือเครื่องหมายทางทะเล (ในรูปแบบของทุ่น หรือโครงสร้างลอยน้ำ หรือโครงสร้างคงที่อื่น ๆ) ที่ใช้ในการนำร่องทางทะเลเพื่อระบุตำแหน่งสิ่งอันตรายและทิศทางของน่านน้ำที่ปลอดภัย

เครื่องหมายจตุรทิศจะระบุทิศทางของพื้นที่ปลอดภัยในรูปแบบของจุดทิศหลัก (ตามเข็มทิศ) คือ (เหนือ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก) ที่สัมพันธ์กับเครื่องหมาย โดยเครื่องหมายนั้นสามารถสื่อสารได้โดยไม่คำนึงถึงทิศทางและตำแหน่งของเรือที่กำลังเข้าใกล้ ซึ่งตรงกันข้ามกับระบบเครื่องหมายทางข้าง (ซึ่งเป็นที่รู้จักมากกว่า)

ลักษณะของเครื่องหมาย 
ลักษณะและความหมายของเครื่องหมายจตุรทิศนั้นเป็นไปตามข้อกำหนดของสมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (IALA) 

เครื่องหมายจตุรทิศระบุทิศทางหลักหนึ่งในสีตามเข็มทิศโดย

 ทิศทางของเครื่องหมายยอดทรงกรวยทั้งสองชิ้น หากชี้ขึ้นทั้งสองอันจะเป็นทิศเหนือ หากชี้ลงทั้งสองอันจะเป็นทิศใต้ หากหันหน้าชี้เข้าหากันจะเป็นทิศตะวันตก และหากหันชี้ออกจากกันจะเป็นทิศตะวันออก
 ลวดลายสีที่ทาบนเครื่องหมายคือแถบสีดำและสีเหลือง โดยเรียกตามทิศทางของกรวย ซึ่งสีดำจะอยู่ในตำแหน่งที่กรวยชี้ไป เช่น ทิศเหนือสีดำจะอยู่ด้านบน ทิศตะวันตกสีดำจะอยู่ตรงกลาง
 อีกทางเลือกคือลำดับการกระพริบไฟวาบ ประกอบไปด้วยลำดับการกระพริบที่เร็วหรือเร็วมากตามทิศทางของหน้าปัดเข็มนาฬิกาที่สอดคล้องกับทิศตามเข็มทิศ เช่น 3 ครั้งสำหรับทิศตะวันออก 9 ครั้งสำหรับทิศตะวันตก ต่อเนื่องกันไม่หยุดสำหรับทิศเหนือ และทิศใต้ที่อาจเสริมด้วยการค้างจังหว่ะยาวจำนวนหนึ่งครั้ง เพื่อแยกความแตกต่างจากทิศตะวันตกในสภาวะที่ทะเลแปรปรวน

อาจจะใช้ลำดับของแสงกระพริบแบบเร็วหรือเร็วมากก็ได้ ซึ่งหากใช้วิธีนี้จะช่วยให้สามารถแยกเครื่องหมายที่อยู่ใกล้เคียงกันในระยะสายตากันได้โดยใช้เพียงแสงกระพริบ

นอกจากนี้ยังอาจใช้เครื่องหมายจตุรทิศในการดำเนินการดังต่อไปนี้

 ระบุว่าจุดที่น้ำลึกที่สุดคือบริเวณฝั่งที่ชื่อของเครื่องหมายติดอยู่
 ระบุด้านที่ปลอดภัยเพื่อที่จะผ่านอันตรายจุดนั้นไปได้
 ดึงความสนใจไปที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่องน้ำ เช่น ส่วนโค้ง ทางแยก ลำน้ำสาขา หรือจุดสิ้นสุดดอนทรายใต้น้ำ
 ดึงความสนใจไปที่อันตรายใหม่ที่พึ่งเกิดขึ้น เช่น เรือที่เกยตื้นอยู่ ในกรณีนี้มักจะวางเครื่องหมายที่เท่ากันไว้สองอันไว้ด้วยกัน เพื่อระบุว่าเป็นอันตรายที่พึ่งทำเครื่องหมายเอาไว้ และยังไม่ได้ตีพิมพ์หรือเผยแพร่บนแผนที่อย่างเป็นทางการ

การใช้งานอื่น ๆ

 ในบางครั้งอาจใช้เครื่องหมายจตุรทิศแทนเครื่องหมายพิเศษ เพื่อระบุพื้นที่ทิ้งมูลดินหรือท่อระบายน้ำ เป็นต้น ตัวอย่างบางส่วนสามารถดูได้บนชายฝั่งทางใต้ของอังกฤษและทางตอนเหนือของฝรั่งเศส

เทคนิคการจำ 
เครื่องหมายกรวยชี้ที่ติดไว้ด้านบนของทิศเหนือและทิศใต้สามารถสื่อสารได้ชัดเจน (คือกรวยชี้ขึ้นหรือชี้ลงทั้งสองอัน) ซึ่งส่วนที่เป็นปัญหาคือเครื่องหมายในส่วนของฝั่งตะวันออกและตะวันตก

 เครื่องหมายด้านบนของทิศตะวันออกและตะวันตก "ตามดวงอาทิตย์" คือกรวยด้านบนชี้ไปในทิศทางที่ดูเหมือนดวงอาทิตย์จะเคลื่อนที่ไป (พระอาทิตย์ขึ้นในทิศตะวันออก หรือพระอาทิตย์ตกในทิศตะวันตก) ในขณะที่กรวยด้านล่างชี้ไปในทิศทางที่ภาพสะท้อนในมหาสมุดเหมือนจะเคลื่อนไหว ดวงอาทิตย์และเงาสะท้อนออกจากกันเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น และเข้าหากันอีกครั้งตอนพระอาทิตย์ตก
 ทิศตะวันออกดูเหมือนไข่อิสเตอร์ (Easter egg) เครื่องหมายทางทิศตะวันตกดูเหมือนมีเอวคอด (Western women have wasp waists) 
 ทิศตะวันออกดูเหมือนตัวอักษรคลาสิก E/เอปไซลอน (E/epsilon) เครื่องหมายทางทิศตะวันตกดูเหมือน "W" ที่ด้านข้าง หรือ ขนลมตะวันตก (West winds wool) ซึ่งดูเหมือนกระสวยหลอดด้าย
 ทิศตะวันออกมีขนาดใหญ่กว่าตรงกลาง "ขยายเส้นศูนย์สูตร" (Equatorially enlarged) ส่วนตะวันตกคือเอวของผู้หญิง (West is a woman's waist) 
 ทิศตะวันตกดูเหมือนแก้วไวน์ที่มีก้านแคบและกว้างบนและล่าง

ส่วนของสี สามารถจดจำได้ด้วยวิธีนี้: เครื่องหมายทรงกรวยทั้งสองจะชี้ไปที่สีดำเสมอ
 หากเครื่องหมายบนชี้ไปด้านบน สีดำจะอยู่ด้านบน
 หากเครื่องหมายด้านบนชี้ไปที่ด้านล่าง สีดำจะอยู่ด้านล่าง
 หากเครื่องหมายด้านบนชี้ไปที่ตรงกลาง สีดำจะอยู่ตรงกลาง
 หากเครื่องหมายด้านบนชี้ไปด้านนอก สีดำจะอยู่ด้านนอก

ระเบียงภาพ

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

บรรณานุกรม 

 
 
 
 
 
 

ทุ่นเดินเรือ
การเดินเรือทางทะเล