จ้าว เต๋อฟาง

จ้าว เต๋อฟาง (; ราว ค.ศ. 959–981)  เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ซ่งซึ่งปกครองจักรวรรดิจีน

จ้าว เต๋อฟาง เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 4 ของจักรพรรดิซ่งไท่จู่ (宋太祖) และเป็นพระอนุชาของจ้าว เต๋อเจา (趙德昭) พระโอรสพระองค์ที่ 2 และรัชทายาทของซ่งไท่จู่ นอกจากนี้ จ้าว เต๋อฟาง ยังเป็นพระปัยกา (ปู่ทวด) ลำดับที่ 3 ของจักรพรรดิซ่งเซี่ยวจง (宋孝宗)

ครอบครัว

จ้าว เต๋อฟาง มีพระชายา ราชบุตร และราชบุตรเขย ดังนี้

 นางเจียว (焦氏) ธิดาของเจียว จี้ซฺวิน (焦继勋)
 จ้าว เหฺวย์ซฺวี่ (趙惟敘; ค.ศ. 977–1011) พระโอรสหัวปี
 จ้าว เหฺวย์เซี่ยน (趙惟憲; ค.ศ. 979–1016) พระโอรสพระองค์ที่ 2
 นางฝูจากรัฐเว่ย์ (卫国符氏) หลานของฝู ย่างชิง (符彥卿)
 จ้าว เหวย์เหนิง (趙惟能; ค.ศ. 979 – 1008) พระโอรสพระองค์ที่ 3
 นางหวังจากรัฐฉิน (秦国王氏)
 นางหลี่จากหยิงชวน (颖川李氏)
 ไม่ปรากฏนาม
 ธิดา ได้เป็นเจ้าหญิงนาม หย่งโช่วเซี่ยนจู๋  (永寿县主)
 เสกสมรสกับ ชุย ฉงฉือ (崔从湜)

ประวัติ

ใน ค.ศ. จ้าว เต๋อฟาง ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางราชการเป็นครั้งแรก โดยเป็นตำแหน่งกุ้ยโจวฝางยฺวี่ฉื่อ (贵州防御使)  คือ ข้าหลวงกลาโหมประจำกุ้ยโจว (贵州) จากนั้นได้รับตำแหน่งซิ่ง-ยฺเหวียนหยิ่น (兴元尹) คือ เจ้าเมืองซิ่ง-ยฺเหวียน (兴元) ซึ่งปัจจุบันคือนครฮั่นจง (汉中市) และตำแหน่งชานหนานซีเต้าเจี๋ยตู้ฉื่อ (山南西道节度使) คือ ข้าหลวงฝ่ายทหารประจำภูมิภาคชานหนานซีเต้า (山南西道) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณมณฑลซื่อชวน (四川省) จากนั้นได้รับตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี เรียกว่า ถงผิงจางชื่อ (同平章事) ครั้นฤดูหนาว ค.ศ. 978 จ้าว เต๋อฟาง ได้รับตำแหน่งขุนนางผู้ใหญ่ฝ่ายทหาร เรียกว่า เจี่ยนเซี่ยวไท่เว่ย์ (檢校太尉) กระทั่ง ค.ศ. 981 จ้าว เต๋อฟาง ประชวรจนสิ้นพระชนม์ พระชันษาเพียง 23 ปี จักรพรรดิซ่งไท่จง (宋太宗) ผู้เป็นพระเจ้าอา เสด็จไปเยี่ยมพระศพด้วยความโทมนัส และประกาศงดประชุมราชสำนัก 5 วันเพื่อไว้ทุกข์ให้

ในบันเทิงคดี

ในบันเทิงคดีหลายเรื่อง ซึ่งรวมถึงตำนานเกี่ยวกับขุนศึกตระกูลหยาง และเจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม จ้าว เต๋อฟาง ได้ชื่อว่า "อ๋องแปด" (八王) แต่ตัวละครอ๋องแปดนี้มาจากการผสมผสานจ้าว เต๋อฟาง เข้ากับบุคคลอีกคนในประวัติศาสตร์ คือ จ้าว ยฺเหวียนหย่าน (趙元儼)

ข้อสังเกต:

เชิงอรรถ

อ้างอิง

บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 950
ราชวงศ์ซ่ง