การไหลตามฤดูกาลของน้ำบนดาวอังคาร

การสังเกตจากมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ขององค์การนาซาได้เปิดเผยว่า อาจมีการไหลของน้ำในช่วงเดือนที่อบอุ่นที่สุดบนดาวอังคาร การวิจัยเสนอว่า ในอดีตอาจเคยมีน้ำในสถานะของเหลวไหลอยู่บนพื้นผิวของดาว ปกคลุมเป็นบริเวณกว้างคล้ายกับมหาสมุทรบนโลก อย่างไรก็ตาม คำถามยังคงมีอยู่ว่าน้ำหายไปไหนหมด ในแถลงการณ์ที่ออกโดยนาซาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ภาพถ่ายซ้ำจากการทดลองวิทยาศาสตร์ภาพความละเอียดสูงของมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ แสดงภาพแคบ (0.5 ถึง 5 เมตร) และแสดงเครื่องหมายค่อนข้างดำบนเนินชัน (25° ถึง 40°) ปรากฏขึ้นและขยายเพิ่มขึ้นในช่วงฤดูร้อนและจางหายไปในฤดูหนาว น้ำเกลือเหลวที่อยู่ใกล้กับพื้นผิวอาจอธิบายปรากฏการณ์การเกิดรอยดังกล่าว แต่กลไกที่แน่ชัดและแหล่งน้ำยังไม่เป็นที่เข้าใจ

ลักษณะ 
ภาพมีความกว้างราว 0.5 ถึง 5 เมตร และยาวได้ถึงหลายร้อยเมตร ความกว้างสั้นกว่าที่ร่องธาร (gully) เที่เคยได้รับรายงานก่อนหน้าบนเนินดาวอังคาร อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งเหล่านี้บางตำแหน่งแสดงการไหลมากกว่า 1,000 ครั้ง เช่นเดียวกัน ขณะที่ร่องธารพบได้มากบนเนินที่เย็นและหันหน้าไปทางขั้วของดาว ขณะที่การไหลสีเข้มถูกพบบนเนินที่อุ่นกว่าและหันหน้าไปทางเส้นศูนย์สูตร ภาพเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการไหลจะยาวขึ้นและเข้มขึ้นบนเนินหินที่หันหน้าไปทางเส้นศูนย์สูตรตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ผลิจนถึงต้นฤดูใบไม้ร่วง การเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล การกระจายละติจูดและความสว่างนี้แสดงว่า มีวัตถุสารระเหยเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ไม่สามารถตรวจจับได้โดยตรง สภาพแวดล้อมอุ่นเกินกว่าจะพบคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง และบางแห่งเย็นกว่าจะพบน้ำบริสุทธิ์ นี่ชี้ว่าอาจเป็นการกระทำของน้ำเค็ม ซึ่งมีจุดเยือกแข็งต่ำกว่าน้ำบริสุทธิ์ แหล่งสะสมเกลือบนพื้นที่ส่วนใหญ่ของดาวอังคารชี้ว่าน้ำเค็มมีอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์บนดาวอังคารในอดีต การสังเกตล่าสุดเหล่านี้เสนอว่าน้ำเค็มยังอาจเกิดขึ้นได้ใกล้กับพื้นผิวทุกวันนี้ในเวลาและพื้นที่จำกัด

อ้างอิง 

น้ำบนดาวอังคาร