เหงียน วัน เถี่ยว

พลโท เหงียน วัน เถี่ยว (, ; 5 เมษายน พ.ศ. 2466 – 29 กันยายน พ.ศ. 2544) เป็นประธานาธิบดีของเวียดนามใต้ตั้งแต่ พ.ศ. 2510 จนถึง พ.ศ. 2518 เขาลี้ภัยออกนอกประเทศไปก่อนที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จะยึดประเทศได้ เสียชีวิตเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2544 ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง

เถี่ยวเกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เข้าทำงานในกองทัพรัฐบาลฝรั่งเศส ผ่านการฝึกจากสถาบันการทหารแห่งชาติ ที่เว้ และรับราชการทหารต่อมาในสมัยของโง ดิ่ญ เสี่ยมที่เป็นประธานาธิบดี 

ต่อมา เหงียน วัน เถี่ยว เป็นหนึ่งในคณะรัฐประหารที่โค่นล้มเสี่ยมในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ทำให้เขาได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีและได้เป็นประธานาธิบดีในที่สุด ในระหว่างการดำรงตำแหน่ง เหงียน วัน เถี่ยวต่อต้านการเจรจากับฝ่ายคอมมิวนิสต์หรือเวียดนามเหนือ และไม่ยอมให้ข้อตกลงระหว่างเวียดนามเหนือและสหรัฐฯที่ไม่เป็นทางการรวมเข้าในข้อตกลงสันติภาพปารีสว่าด้วยเวียดนามในเดือน มกราคม 2516 อย่างไรก็ตาม การที่เขาตัดสินใจผิดพลาดให้กองทัพเวียดนามใต้ถอยทัพหลังการโจมตีที่บวนมาถวตในเดือน มีนาคม 2518 ทำให้เวียดนามใต้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงและรัฐบาลของเขาต้องล้มไป

ชีวิตช่วงต้น
เถี่ยวเกิดที่ฟานซาง เป็นบุตรของเจ้าของที่ดินรายเล็ก ฐานะดี ที่กาเงินจากเกษตรกรรมและประมง เถี่ยวเป็นบุตรคนสุดท้องจากลูก ๆ ทั้งห้าคน บางรายงานระบุว่าเถี่ยวเกิดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2467 แต่กลับใช้วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 แทน เนื่องจากวันเกิดที่สองนั้นเป็นมงคลยิ่งกว่า บรรดาพี่ชายหาเงินเพื่อให้เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนชนชั้นนำที่ดำเนินกิจการโดยฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเวียดนามในขณะนั้น ถึงแม้ว่าในตอนนั้นยังไม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก (เขาเปลี่ยนศาสนาหลังแต่งงาน) เถี่ยวเข้าเรียนที่ Pellerin ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกของฝรั่งเศสที่เว้ และกลับบ้านเกิดหลังเรียนเสร็จ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกรุกอินโดจีนของฝรั่งเศสและควบคุมบริเวณนี้ ฝ่ายญี่ปุ่นเข้ายึดครองจังหวัดนิญถ่วนใน พ.ศ. 2485 แต่ปฏิกิริยาจากคนในท้องที่กลับเงียบสงัด และเถี่ยวทำงานในทุ่งข้าวกับพ่ออีกสามปี

ชีวิตส่วนตัว
ใน พ.ศ. 2494 เถี่ยวแต่งงานกับ Nguyễn Thị Mai Anh ลูกสาวของผู้ประกอบการเวชสมุนไพรวิทยาที่ร่ำรวยจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเถี่ยวหันมานับถือศาสนานี้ใน พ.ศ. 2501 นักวิจารณ์อ้างว่าที่เขาทำเช่นนี้เพื่อเพิ่มโอกาสในการขึ้นยศทหาร เนื่องจากโง ดิ่ญ เสี่ยมสนับสนุนคนที่นับถือโรมันคาทอลิก ทั้งคู่มีลูกชายสองคนและลูกสาวคนเดียว

เครื่องอิสริยาภรณ์

เครื่องอิสริยาภรณ์เวียดนามใต้ 
โดยจะเรียงลำดับเกียรติที่สูงไปหาต่ำ

  เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นประถมาภรณ์
  เหรียญบุญญาภินิหารทหาร
  เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารบก)
  เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารอากาศ)
  เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารเรือ)
  เหรียญสรรเสริญราชการ (ทหารบก)
  แกลแลนทรี่ครอส ประดับใบปาล์ม (ใบปาร์ม 3 ใบ)
  เหรียญเกียรติยศกองทัพเวียดใต้ ชั้นที่ 1
  เหรียญแห่งความประพฤติดี ชั้นที่ 2
  เหรียญรณรงค์เวียดนาม
  เหรียญรับราชการทหาร ชั้นที่ 2

เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ 

  :
  เครื่องอิสริยาภรณ์เธียเตอร์วอร์ครอส

  :
 พ.ศ. 2512 -  เครื่องอิสริยาภรณ์มูกูฮวา

  :
  ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา

อ้างอิง 

 ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 295

แหล่งข้อมูลอื่น
 "Nguyen Van Thieu, 78; S. Vietnam's President", Los Angeles Times, 1 October 2001
 "Nguyen Van Thieu Is Dead at 76; Last President of South Vietnam", New York Times, 1 October 2001
 "Nguyen Van Thieu", The Independent (UK), 2 October 2001
 "1975: Vietnam's President Thieu resigns" BBC

ประธานาธิบดีเวียดนามใต้
ทหารชาวเวียดนาม
เวียดนามใต้
เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์