จังหวัดอีโลโคสซูร์

จังหวัดอีโลโคสซูร์ (อีโลกาโน: Makin-abagatan nga Ilocos) เป็นจังหวัดหนึ่งของเขตอีโลโคส เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักคือเมืองบีกัน ซึ่งตั้งอยู่ปากแม่น้ำเมสตีโซ จังหวัดอีโลโคสซูร์มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอีโลโคสนอร์เตและอาบราทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดบูลูบุนดูคินทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดลาอูนยอนและเบงเก็ตทางทิศใต้ และติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก

จังหวัดอีโลโคสซูร์ ก่อตั้งโดยชาวสเปนนามว่า Juan de Salcedo ในปี ค.ศ. 1572 โดยแยกออกจากส่วนเหนือ (ซึ่งก็คือจังหวัดอีโลโคสนอร์เตในปัจจุบัน) ในช่วงนั้น จังหวัดได้ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของจังหวัดอาบราและจังหวัดลาอูนยอนในปัจจุบันเข้าไปด้วย เขตแดนของจังหวัดนี้ได้ถูกกำหนดขึ้นอย่างชัดเจนในเดือนมีนาคม ค.ศ.  1917

จังหวัดเป็นที่ตั้งของแหล่งมรดกโลก 2 แห่ง ได้แก่ เมืองมรดกบีกัน และโบสถ์ซานตามาเรีย

ภูมิศาสตร์ 

ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนกลางของเขตอีโลโคส ซึ่งเป็นเขตทางตอนเหนือของเกาะลูซอน จังหวัดมีพื้นที่ 2,596.00 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 20.11 ของพื้นที่เขตอีโลโคส ภูมิประเทศเป็นที่ราบลูกฟูก มีความสูงตั้งแต่  เหนือระดับน้ำทะเล

ภูมิอากาศ 
สภาพภูมิอากาศค่อนข้างแล้งในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤษภาคม แต่ในจุดใต้สุดอย่างเซอร์วานเตส มีฝนตกและความชื้นแทบตลอดทั้งปี ในขณะที่จุดตะวันออกเฉียงใต้สุดนั้น จะแห้งกว่า เดือนที่มีฝนตกมากที่สุดคือสิงหาคม ส่วนเดือนที่มีฝนตกน้อยที่สุดคือมกราคมและกุมภาพันธ์ อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่

การแบ่งเขตการปกครอง 
ประกอบด้วย 32 เทศบาล, 2 นคร และ 768 บารังไกย์

นครในจังหวัดอีโลโคสซูร์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 
 Philippine Standard Geographic Code

 
อีโลโคสซูร์
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2361