รถรางเปียงยาง

รถรางเปียงยาง () เป็นระบบขนส่งรถรางในเปียงยาง, ประเทศเกาหลีเหนือ

ประวัติ 
ในช่วงก่อนสงครามเกาหลี มีระบบรถรางอยู่ 3 แห่งในประเทศเกาหลี ได้แก่ โซล, ปูซาน และ เปียงยาง อย่างไรก็ตาม ระบบรถรางในเปียงยางได้หยุดชะงักลงชั่วคราวในช่วงหลังสงครามเกาหลี ค.ศ. 1950 - ค.ศ. 1953 ส่วนรถรางในโซลและปูซานนั้นแม้จะรอดพ้นจากสงครามแต่ก็หยุดชะงักลงเช่นกัน เพราะเมื่อมอเตอร์เครื่องยนต์กลายเป็นเรื่องที่ล้าสมัยมากขึ้นในเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1960 ทำให้ไม่มีรถรางหลงเหลือในประเทศเกาหลีใต้เลย

ในปัจจุบันรถรางนั้นหาดูได้ยากมา มีเพียงเปียงยาง กับชองจินเท่านั้นในคาบสมุทรเกาหลีที่ยังมีระบบรถรางเหลืออยู่ (ชองจิน ก่อตั้งระบบรถรางขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1999) สำหรับรถรางเปียงยางนั้น มีไว้สำหรับขนส่งมวลชนของคนเกาหลีเหนือเท่านั้น ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาตินั่ง

เส้นทาง 
ในปัจจุบัน มีอยู่ 3 เส้นทางที่เปิดใช้งาน ได้แก่
 เส้นทางที่ 1: เปียงยาง-ยอค (평양역; 平壤驛) - มังยองแด (만경대; 萬景臺)
 เส้นทางที่ 2: โทซอง (토성; 土城) - รังรัง (락랑; 樂浪) - มุนซู (문수; 紋繍)
 เส้นทางที่ 3: โซเปียงยาง (서평양; 西平壤) - รังรัง (락랑; 樂浪)

ใน ค.ศ. 2006 มีการกำหนดค่าโดยสารรถรางอยู่ที่ 5 วอน นอกจากนี้ ยังมีบัตรคูปองอีกด้วย (시내 차표; 市内車票; sinae ch'ap'yo)

เส้นทางสายคัมซูซาน 
เส้นทางที่ 4 มีชื่อว่า สายคัมซูซาน ซึ่งจัดไว้สำหรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะ สถานที่สำคัญในเส้นทางนี้คือ พระราชวังอนุสรณ์คิม อิลซุง เส้นทางนี้ต่างจากเส้นทางอื่น และไม่เชื่อมต่อกับเส้นทางอื่นๆ ด้วย เส้นทางนี้ไม่คิดค่าโดยสาร ขนาดความกว้างของราง เป็น 1,000 มิลลิเมตร ต่างจากเส้นทางอื่นที่กว้าง 1,435 มิลลิเมตร ตัวรถรางในเส้นทางที่ 4 นี้ ถูกทำขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์

ดูเพิ่ม 
 รถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง
 การรถไฟเกาหลีเหนือ
 การคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ

บรรณานุกรม 
 Hayato Kokubu, Shōgun-sama no Tetsudō: Kitachōsen Tetsudō Jijō (; "Railway of the Dear Leader: The Railway Situation in North Korea"), 2007. (ISBN 4103037318)

แหล่งข้อมูลอื่น 

 http://www.pyongyang-metro.com/ 
 http://www.stadtverkehr-plauen.de/andere-betriebe/2011/2011.05.10-17/seite.htm  www.stadtverkehr-plauen.de 

การขนส่งในเปียงยาง
รถรางในประเทศเกาหลีเหนือ