เอส-400 ตรีอุมฟ์

เอส-400 ตรีอุมฟ์ (อังกฤษ: S-400 Triumf; รัสเซีย: C-400 Триумф, Triumph; นาโต้กำหนดรหัส: SA-21 Growler) ก่อนหน้านี้เรียกว่า เอส-300พีเอ็มยู3 (อังกฤษ: S-300PMU3) เป็นระบบอาวุธปล่อยนำวิถีต่อต้านอากาศยานที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 (ประมาณพุทธศักราช ๒๕๓๓ ถึง ๒๕๔๒) โดยสำนักออกแบบกลางอัลมาส์กประเทศรัสเซีย เพื่อเป็นรุ่นปรับปรุงใหม่ของตระกูล ระบบอาวุธปล่อยนำวิถี เอส-300 (อังกฤษ: S-300) มันเริ่มเข้าประจำการในกองทัพรัสเซียตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๕๐ (ค.ศ. 2007) ระบบอาวุธปล่อยนำวิถี เอส-400 ใช้อาวุธปล่อยนำวิถี 4 แบบ เพื่อให้ประสิทธิภาพครอบคลุมทุกระยะยิง ได้แก่ 9M96E (ระยะยิงไกลสุด 40 กิโลเมตร) ในระยะสั้น, 9M96E2/9M96 (ระยะยิงไกลสุด 120 กิโลเมตร) ในระยะกลาง, 40N6E2 (ระยะยิงไกลสุด 200 กิโลเมตร) และ 40N6DM/40N6E3 (ระยะยิงไกลสุด 250 กิโลเมตร) ในระยะไกล และ 40N6E (ระยะยิงไกลสุด 400 กิโลเมตร) ในระยะไกลมาก ในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ (ค.ศ. 2017) หนังสือพิมพ์ The Economist ได้ให้คำอธิบายไว้ว่า "เป็นระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ดีที่สุดตั้งแต่เคยมีการผลิตมา"

การวิเคราะห์เชิงปริมาณ 

 ชนิดเป้าหมาย
 เครื่องบินทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ เช่น บี-1, บี-2, เอฟบี-111 และบี-52เอช
 เครื่องบินการสงครามอิเล็กทรทอนิกส์ เช่น อีเอฟ-111เอ และอีเอ-6
 เครื่องบินลาดตระเวน เช่น ทีอาร์-1
 เครื่องบินเรดาร์เตือนภัยล่วงหน้า เช่น อี-3เอ และอี-2ซี
 เครื่องบินขับไล่ เช่น เอฟ-15, เอฟ-16, เอฟ-35 และเอฟ-22
 ขีปนาวุธร่อนยุทธศาสตร์ เช่น โทมาฮอว์ก
 ขีปนาวุธ (ระยะไกลสุด 3,500 กิโลเมตร)
 ความเร็วทางรัศมีสูงสุดอเนกประสงค์ 4.8 กิโลเมตรต่อวินาที (17,000 กม./ชั่วโมง; มัค 14); ขีดจำกัดสัมบูรณ์ 5 กิโลเมตรต่อวินาที (18,000 กม./ชั่วโมง; มัค 15); ต่ำสุด 0
 เวลาตอบสนองของระบบต่ำกว่า 10 วินาที
 สามารถย้ายศูนย์ทางถนน (60 กม./ชั่วโมง) และนอกถนนด้วยความเร็วสูงสุด 25 กม/ชั่วโมง
 ราคาต่อ 1 กองพันปืนใหญ่ (ประมาณ 7–8 เครื่องปล่อย) 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
 โอกาสสำเร็จทางปฏิบัติ 83.3% (สำหรับขีปนาวุธ 1 ลูก) ระยะเคลื่อนย้ายหนึ่งวัน 1,500 กิโลเมตร (ขนส่งทางราง) ทำลาย 10 เป้าหมาย ใช้ขีปนาวุธ 12 ลูก เป้าหมายอยู่ในความสูงสูงมากและต่ำมาก

อ้างอิง 

การป้องกันขีปนาวุธ
ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ