นกกินแมลงป่าหางสั้น

นกกินแมลงป่าหางสั้น  (; ) เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบในคาบสมุทร มาเลเซีย สิงคโปร์ และ ไทย รวมทั้งหมู่เกาะสุมาตรา และบอร์เนียว (และเกาะบางส่วนโดยรอบ) และเป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย

ลักษณะทางชีววิทยา 
นกกินแมลงป่าหางสั้น มีลักษณะเด่นคือ หางสั้นแทบไม่เห็นหาง ลำตัวสีน้ำตาลแดง ลำตัวส่วนล่างสีน้ำตาลอ่อน และขนหน้าสีเทา มีขนเป็นฝอยยื่นออกมาเล็กน้อย ลำตัวเชิดตรงและรูปลักษณ์ทั่วไปเกือบดูเหมือนนกแต้วแร้ว

ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์ 
นกกินแมลงป่าหางสั้นกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในหลายพื้นที่ แต่ถือว่าใกล้ถูกคุกคามเนื่องจากการทำลายป่าที่ราบต่ำในพื้นที่กระจายพันธุ์ ที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของนกกินแมลงป่าหางสั้น คือป่าดิบและป่าเสื่อมโทรมในที่ลุ่มต่ำของเขตร้อนชื้น เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย ที่พบได้ในภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดระนองลงไป จนสุดปลายคาบสมุทรมาเลย์ของมาเลเซีย และเกาะสิงคโปร์ รวมทั้งหมู่เกาะสุมาตรา และบอร์เนียวของมาเลเซียและอินโดนีเซีย (และเกาะบางส่วนโดยรอบ เช่น ในจังหวัดริโย)

พฤติกรรม 
โดยทั่วไปแล้วนกชนิดนี้อยู่อย่างโดดเดี่ยวไม่รวมฝูง และไม่อยู่รวมกับฝูงนกขนาดใหญ่ที่มีหลายพันธุ์ มักหาอาหารแบบเดี่ยวหรือคู่ ๆ พวกมันหาอาหารประเภทแมลงหลายชนิดจากเศษทับถมบนพื้นดินหรือใกล้พื้นดิน เช่น แมลงเต่าทอง ตั๊กแตน และมด เช่นเดียวกับนกอื่น ๆ ในวงศ์นกจาบ นกกินแมลงป่าหางสั้นจะใช้เท้าจับอาหารซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ผิดแผกจากนกเกาะคอนทั่วไป

เสียงร้องแหบแห้งและมีลักษณะคล้ายแมลงหรือเครื่องกล จังหวะของเสียงร้องประกอบด้วย เสียงเริ่มต้นที่แหบแห้ง และชุดเสียงคล้ายนกหวีดติดต่อกันยาวนาน

อ้างอิง 

 Collar NJ & Robson, C. 2007 วงศ์ Timaliidae (Babblers) pp. 70 - 291 นิ้ว; del Hoyo, J., Elliott, A. & Christie, DA eds. Handbook of the Birds of the World, Vol. 12. Picathartes ถึงหัวนมและ Chickadees Lynx Edicions, Barcelona
กินแมลงป่าหางสั้น
สิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
กินแมลงป่าหางสั้น
กินแมลงป่าหางสั้น
กินแมลงป่าหางสั้น