จักรพรรดิโอจิง

จักรพรรดิโอจิง () เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 15 ของญี่ปุ่นตามแบบแผนสืบราชสันตติวงศ์

ไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนให้กับพระราชประวัติหรือรัชสมัยของจักรพรรดิโอจิงได้ แต่นักประวัติศาสตร์ถือว่าพระองค์ครองสิริราชสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 270 ถึง 310 ตามความเชื่อในศาสนาชินโตและศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น จักรพรรดิโอจิงเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าฮาจิมัง

รายงานจากตำนาน
จักรพรรดิโอจิงประสูติเมื่อวันที่ 14 เดือน 12 ปีชูไอที่ 9 ตรงกับวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 201 (พ.ศ. 744) เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดิชูไอ จักรพรรดิองค์ที่ 14 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีจิงงุ

เมื่อจักรพรรดิชูไอผู้เป็นพระราชบิดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 201 (พ.ศ. 744) จักรพรรดินีจิงงุผู้เป็นพระราชมารดาจึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเนื่องจากจักรพรรดิโอจิงยังไม่ประสูติ

จนกระทั่งจักรพรรดินีจิงงุสิ้นพระชนม์ในวันที่ 17 เดือน 4 ปีจิงงุที่ 69 ตรงกับวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 269 (พ.ศ. 812)

ข้อมูลที่มีอยู่

ในขณะที่นักประวัติศาสตร์โต้แย้งเรื่องการมีตัวตนทางประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิโอจิง โดยมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าพระองค์ "น่าจะมีตัวตนจริง" แล้วยังมีข้อตกลงว่าระยะเวลาตั้งครรภ์ของโอจิง 3 ปีนั้นเป็นตำนานและมีความหมายเชิงสัญลักษณ์มากกว่าที่จะเป็นจริง วิลเลียม จอร์จ แอสตันเสนอแนะว่าการตั้งครรภ์สามารถตีความเป็นช่วงเวลาที่น้อยกว่า 9 เดือน ซึ่งมี 3 "ปี" (บางฤดูกาล) เช่น สามฤดูการเก็บเกี่ยว ถ้าโอจิงเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริง นักประวัติศาสตร์จึงได้เสนอว่าพระองค์ครองราชย์ช้ากว่าที่ระบุไว้ วันที่ครองราชย์ของพระองค์มีผู้เสนอว่าน่าจะเร็วสุดที่ ค.ศ. 370 ถึง 390 จนกระทั่งช้าสุดในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่นอย่างน้อยหนึ่งคนได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับทฤษฎีนี้ โดยปรับแก้ข้อความสนับสนุนที่ระบุไว้ใน ค.ศ. 1972 หลุยส์ เปเรซ กล่าวในแบบใหม่ว่า: "มีเพียงกษัตริย์และจักรพรรดิหลังรัชสมัยโอจิงเท่านั้น... ...ที่มองว่าเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์" ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม ไม่มีหลักฐานที่เสนอแนะว่ามีการใช้ตำแหน่ง เท็นโน ในสมัยของโอจิง จึงมีความเป็นไปได้ว่าพระองค์อาจเป็นหัวหน้าชนเผ่าหรือผู้นำท้องถิ่น และการปกครองที่พระองค์ปกครองครอบคลุมเพียงส่วนเล็ก ๆ ของญี่ปุ่นสมัยใหม่ ชนรุ่นหลังน่าจะให้ตำแหน่งโอจิง-เท็นโน หลังพระองค์สวรรคต

หมายเหตุ

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม
 Aston, William George. (1896).  Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. 
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; 
 Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May 1919. 
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,  Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
 Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; 
 Wakabayashi, Tadashi. (1995). Japanese loyalism reconstrued: Yamagata Daini's Ryūshi shinron of 1759. Honolulu: University of Hawaii Press. ; 

จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคโคะฟุง