วัตถุนิยมทางเศรษฐกิจ

วัตถุนิยม () เป็นเจตคติส่วนบุคคลซึ่งยึดความสำคัญต่อการได้มาซึ่งและการบริโภคสินค้าที่เป็นวัตถุ วัตถุนิยมมักสัมพันธ์กับระบบคุณค่าซึ่งถือว่าสถานภาพทางสังคมตัดสินได้จากความร่ำรวย ตลอดจนความเชื่อว่าการครอบครองก่อให้เกิดความสุข สิ่งแวดล้อมนิยมสามารถถือว่าเป็นแนวคิดที่แข่งขันกับวัตถุนิยม

การใช้คำว่า "วัตถุนิยม" อธิบายบุคลิกภาพของบุคคลหรือสังคมมีแนวโน้มมีการส่อความทางลบหรือวิจารณ์ อย่างไรก็ดี คำนี้ยังถือว่าเป็นรูปปฏิบัตินิยมของอัตประโยชน์ภูมิธรรมซึ่งยึดความเข้าใจอย่างสมเหตุผลในคุณสมบัติของเศรษฐกิจและสังคมที่เน้นตลาด

บทนิยาม 
การวิจัยผู้บริโภคส่วนใหญ่มองวัตถุนิยมสองทาง ทางหนึ่งเป็นการรวบรวมลักษณะบุคลิกภาพ และอีกทางหนึ่งเป็นความเชื่อหรือค่านิยมที่อยู่นาน

ลักษณะบุคลิกภาพ 
รัสเซล ดับเบิลยู. เบลก์สรุปว่าวัตถุนิยมมีลักษณะบุคลิกภาพดั้งเดิมสามอย่าง ได้แก่
 การไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ – ความไม่เต็มใจมอบหรือแบ่งปันทรัพย์สมบัติของตนให้ผู้อื่น
 ความริษยา – ความปรารถนาทรัพย์สมบัติของผู้อื่น
 ความเป็นเจ้าของ – ความกังวลเกี่ยวกับการเสียทรัพย์สมบัติและความประสงค์ครอบครองให้มากยิ่งขึ้น

ค่านิยม 
ความเป็นศูนย์กลางของการทำให้ได้ทรัพย์มา (Acquisition centrality) หมายถึง การได้มาซึ่งการครอบครองวัตถุเป็นเป้าหมายชีวิตศูนย์กลางโดยมีความเชื่อว่าการครอบครองเป็นกุญแจสู่ความสุขและความสำเร็จสามารถตัดสินได้จากความร่ำรวยทางวัตถุของบุคคล ตลอดจนคุณภาพและราคาของสินค้าวัตถุที่บุคคลนั้นสามารถซื้อหาได้

อ้างอิง 

ผู้บริโภค