เกาะบูเว

เกาะบูเว (; ) เป็นเกาะอาณานิคมของประเทศนอร์เวย์ และเป็นเกาะที่ไกลที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ที่จุดพิกัด  โดยเกาะนี้เป็นเกาะที่ห่างที่สุดในโลก เพราะห่างจากแหลมกู๊ดโฮปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 1,600 กิโลเมตร (1,000 ไมล์) และห่างจากแอนตาร์กติกาทางทิศใต้ 1,600 กิโลเมตร (994 ไมล์) เกาะมีพื้นที่ 49 ตร.กม. โดยร้อยละ 93 ของเกาะปกคลุมด้วยธารน้ำแข็ง

ประวัติศาสตร์
เกาะบูเวถูกค้นพบครั้งแรกในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1739 โดย ฌอง-บาติสต์ ชาร์ลส์ บูเว เดอ โลเซน ซึ่งเขาทำการบันทึกพิกัดของเกาะที่คลาดเคลื่อนไปทำให้ไม่มีใครพบเห็นเกาะแห่งนี้อีกเลยจนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 มันจึงถูกค้นพบอีกครั้งโดย เจมส์ ลินด์ซีย์ และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เกาะแห่งนี้มีมนุษย์ลงไปเหยียบย่าง ในปี ค.ศ. 1898 และประเทศนอร์เวย์ปกครองเกาะบูเวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1927 ตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930 แต่เกาะถูกประเทศอังกฤษอ้างความเป็นเจ้าของ ในปี ค.ศ. 1927 แล้วประเทศนอร์เวย์ก็อ้างความเป็นเจ้าของเกาะแห่งนี้และอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนควีนมอดแลนด์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยของดินแดน จนเกิดความขัดแย้งกับประเทศอังกฤษ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1930 เกาะแห่งนี้ถึงได้รับเอกราชจากประเทศอังกฤษ

ภูมิประเทศ
เกาะบูเวเป็นเกาะภูเขาไฟโดยมีหิมะและธารน้ำแข็งปกคลุมอยู่โดยมีพืชและสัตว์บางชนิดอาศัยอยู่ เช่น ไลเคน, นกเพนกวิน และแมวน้ำ

ภูมิอากาศ

อ้างอิง

เกาะในประเทศนอร์เวย์
เขตสังกัดของนอร์เวย์