อักษรซีริลลิก

อักษรซีริลลิก หรือ อักษรซิริลลิก () เป็นตัวอักษรที่ใช้เป็นตัวเขียนสำหรับภาษาในกลุ่มภาษาสลาวิกนอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวเขียนสำหรับภาษาในอีกหลายประเทศ แต่ไม่มีอักษรซีริลลิกทุกตัวกับภาษาใด ขึ้นอยู่กับการเขียนในภาษานั้น

ในกลุ่มประเทศที่ใช้อักษรซีริลลิกด้วยกันเอง จะไม่เรียก ซีริล แต่จะออกเสียงว่า คีริล แทน เช่น ในภาษารัสเซียเรียกอักษรซีริลลิกว่า Кириллица คีริลลิซา

ประวัติ 
พัฒนามาจากอักษรกลาโกลิติกโดยนักบุญซีริลและเมโธเดียส (ในภาษารัสเซียออกเสียง ซีริล ว่า คีริล จึงเป็นที่มาของการอ่านชื่ออักษรไม่เหมือนกับในภาษาอังกฤษ) นำมาใช้แทนที่อักษรกลาโกลิติกเกือบจะสมบูรณ์เมื่อราว พ.ศ. 1500

ใช้เขียน 
 กลุ่มภาษาสลาวิก ได้แก่ 
ภาษาเบลารุส หรือ ภาษาไบโลรัสเซีย
 ภาษาบัลแกเรีย
 ภาษาสลาโวนิกคริสตจักรโบราณ เมื่อราว พ.ศ. 1400 
 ภาษามาซิโดเนีย
 ภาษารัสเซีย 
 ภาษาเซอร์เบีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2400 
 ภาษายูเครน  
ภาษาบอสเนีย/ภาษายูโกสลาฟ
 ภาษาที่ไม่ใช่กลุ่มภาษาสลาวิก การแพร่กระจายของอักษรซีริลลิกเป็นผลมาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ธอดอกซ์ รวมทั้งอิทธิพลของสหภาพโซเวียตที่ให้ประชาชนในบังคับใช้อักษรซีริลลิกแทนอักษรอาหรับและอักษรละติน ภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่ 
ภาษาอับฮาเซีย
 ภาษาอาเซอร์ไบจาน ใช้ระหว่าง พ.ศ. 2482 – 2534 
 ภาษาคูวาซ เมื่อราว พ.ศ. 2481 
 ภาษาคาซัค 
 ภาษาคีร์กิซ 
 ภาษาอุซเบก ในช่วง พ.ศ. 2483 – 2535 
 ภาษามอลโดวา ในช่วง พ.ศ. 2489 – 2532 
 ภาษามองโกเลีย 
 ภาษาเบอร์บัต
 ภาษานาไน
 ภาษาโอโรค
 ภาษาโอรช
 ภาษาอิเวนกิ (เฉพาะชาวอิเวนกิในรัสเซีย)
 ภาษาคัลมึค (แต่เดิมใช้อักษรของตนเอง แต่เปลี่ยนมาใช้อักษรซิริลลิคเมื่อ พ.ศ. 2467)

ยูนิโคด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 อักษรซีริลลิก