ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร

เนเฟอร์อิร์คาเร (บางครั้งเรียกว่า เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 เนื่องจากมีผู้ปกครองก่อนหน้าที่มีพระนามนี้เช่นกันคือ ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร คาคาอิ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง (ระหว่าง 2181–2055 ปีก่อนคริสตกาล) ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต, เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบเจ็ดและพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ที่แปด นักวิชาการหลายคนถือว่า ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายในสมัยราชอาณาจักรเก่า ซึ่งสิ้นสุดลงในราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์

หลักฐานรับรอง 
พระนามของฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 ปรากฏอย่างชัดเจนในรายการที่ 56 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่บันทึกขึ้นเมื่อประมาณ 900 ปีหลังจากสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 การตีความใหม่บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินโครั้งล่าสุด ซึ่งเป็นบันทึกรายพระนามอีกบันทึกหนึ่งที่บันทึกขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 พระนามของพระองค์ได้บันทึกไว้ในคอลัมน์ที่ 5 บรรทัดที่ 13

การระบุตัวตน 
ฟารุก โกมาอา, วิลเลียม ซี. ฮาเยส และเบเกอร์ ได้ระบุตัวตนฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 ด้วยพระนามฮอรัสว่า เดเมดจ์อิบทาวี (Dmḏ-ib-t3wy, "ผู้ทรงรวมหัวใจของทั้งสองดินแดน") ซึ่งปรากฏอยู่ในบันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส อาร์ ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ (เจอี 41894) บันทึกพระราชโองการได้บันทึกเกี่ยวกับการยกเว้นภาษีและค่าธรรมเนียมแก่วิหารแห่งเทพมินที่คอปโตส ซึ่งการระบุนี้ถูกปฏิเสธโดยเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท

การระบุตัวตนที่เสนออีกประการหนึ่งเกี่ยวข้องกับพระนามนำหน้านามว่า วัดจ์คาเร (W3ḏ-k3-Rˁ, "ความรุ่งเรืองคือดวงวิญญาณแห่งรา") ซึ่งปรากฏอยู่ในบันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส อาร์ เคิร์ต ไฮน์ริช เซเธอ, โกมาอา, ฮาเยสและเบเกอร์ มองว่าพระนาม วัดจ์คาเร กับ เดเมดจ์อิบทาวี นั้นไม่ใช่พระองค์เดียวกัน แต่ฟอน เบ็คเคอราทเชื่อว่าพระนาม วัดจ์คาเร อาจจะสื่อถึงฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 และเป็นพระองค์เดียวกันกับที่ใช้พระนาม เดเมดจ์อิบทาวี ในทางตรงกันข้าม โกมาอา และฮาเยสได้ถือเอาพระนาม วัดจ์คาเร สื่อถึงฟาโรห์ที่ค่อนข้างคลุมเครือพระนามว่า ฮอร์-คาบาว อีกทางหนึ่ง ฮานส์ได้เสนอว่า วัดจ์คาเร เป็นผู้ปกครองก่อนหน้ารัชสมัยของเดเมดจ์อิบทาวี และจัดลำดับผู้ปกครองทั้งสองตามลำดับในราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ โธมัส ชไนเดอร์ปล่อยให้ปัญหาเปิดกว้างยิ่งขึ้นและเชื่อมโยง วัดจ์คาเร เป็นพระองค์เดียวกับฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 หรือฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 โดยไม่ต้องอ้างอิงถึง เดเมดจ์อิบทาวี เพิ่มเติม

ในท้ายที่สุด ทั้ง เดเมดจ์อิบทาวี และ วัดจ์คาเร ไม่ได้ปรากฏในหลักฐานร่วมสมัยยอื่นใดนอกจากบันทึกพระราชโองการ และเว้นแต่จะมีการระบุเป็นฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 2 หรือฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 โดยพระนามทั้งสองพระนามก็ไม่ปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสและตูรินเลย

ในปี ค.ศ. 2014 มาฮา ฟาริด มอสตาฟา ได้ตีพิมพ์คำจารึกที่พบในหลุมฝังศพของราชมนตรีเชไมย์ และคำจารึกนี้น่าจะเป็นของไอดิ ลูกชายของเชไมย์ แม้ว่านามของไอดิจะสูญหายไปแล้ว แต่ในข้อความได้ลงวันเวลาภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า เปปิ และมีพระนามครองราชบัลลังก์ว่า "เนเฟอร์-คา[ถูกทำลาย]-รา" มาฮา ฟาริด มอสตาฟาได้ตีความพระนามครองราชบัลลังก์ว่าเป็นของฟาโรห์พระเนเฟอร์อิร์คาเร จารึกได้ระบุวันเวลาแน่นอนถึงช่วงราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ หากการตีความใหม่นี้ถูกต้อง จะส่งผลให้ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรเป็นพระองค์เดียวกับเดเมดจ์อิบทาวี และไอดิยังถูกกล่าวถึงในบันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตสฉบับหนึ่งร่วมกับเดเมดจ์อิบทาวี

รัชสมัย 
บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกระยะเวลาการครองราชย์ของฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรที่ 2 ไว้เป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง ทั้งบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินและอไบดอสได้บันทึกว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดรวมกัน และพระองค์อาจถูกยึดราชบัลลังก์ โดยฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสพระองค์แรกจากราชวงศ์ที่เก้า พระนามว่าฟาโรห์เมริอิบเร เคติ หรืออีกข้อสันนิษฐานหนึ่งที่ว่าอาจจะเกิดจากระดับน้ำท่วมแม่น้ำไนล์ที่ลดลง จนเกิดความอดอยากและความโกลาหลจำนวนมากไปทั่วอียิปต์ในช่วงเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง

อ้างอิง 

ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่เจ็ด