ชุดตัวอักษรอูรดู

ชุดตัวอักษรอูรดู () เป็นอักษรสำหรับภาษาอูรดูที่เขียนจากขวาไปซ้าย ซึ่งปรับปรุงมาจากอักษรเปอร์เซีย ที่พัฒนามาจากอักษรอาหรับ ชุดตัวอักษรอูรดูมีพยัญชนะถึง 39 หรือ 40 ตัว โดยนิยมเขียนแบบแนสแทอ์ลีก ในขณะที่ภาษาอาหรับมักเขียนในแบบนัสค์

โดยทั่วไป การถอดอักษรอูรดูมาเป็นอักษรโรมัน (มีชื่อว่าโรมันอูรดู) จะขาดหน่วยเสียงที่ไม่มีในภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่น ๆ ที่เขียนด้วยอักษรละติน สถาบันภาษาแห่งชาติแห่งปากีสถานได้พัฒนาระบบสำหรับเสียงที่ไม่พบในภาษาอังกฤษ แต่จะเหมาะสมกับผู้ที่รู้ภาษาอูรดู ภาษาอาหรับหรือภาษาเปอร์เซียมากกว่า

ประวัติ 
ภาษาอูรดูได้แยกต่างหากออกจาก ภาษาฮินดูสตานีหลังการแบ่งแยกอินเดีย ความแตกต่างที่สำคัญคือมีอิทธิพลของภาษาเปอร์เซียที่เป็นภาษาราชการในสมัยราชวงศ์โมกุลมาก และเป็นภาษากลางก่อนการเข้ามาของอังกฤษ อักษรมาตรฐานสำหรับภาษาอูรดูดัดแปลงมาจากอักษรเปอร์เซียเพื่อให้เหมาะสมกับการออกเสียงของภาษาฮินดูสตานี 

ก่อนที่จะประดิษฐ์ พิมพ์ดีดภาษาอูรดู ใน พ.ศ. 2454 หนังสือพิมพ์ภาษาอูรดูจะตีพิมพ์โดยใช้ตัวอักษรที่เรียกกาติบหรือคุช-นาเวส หนังสือพิมพ์ Daily Jang ในปากีสถานเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาอูรดูฉบับแรกที่ใช้การประมวลผลคำด้วยคอมพิวเตอร์ด้วยการเขียนแบบนัสตาลิก  ในปัจจุบัน หนังสือพิมพ์ วารสารที่ใช้อักษรอูรดูจะใช้คอมพิวเตอร์ทั้งสิ้น

พยัญชนะ

ชื่อและหน่วยเสียงอักษร 
 
หมายเหตุ:

สระ 
สระในภาษาอูรดูจะแสดงด้วยพยัญชนะ  แม้ว่าจะทำให้สับสนได้ แต่บริบทจะช่วยให้เข้าใจเสียงที่ถูกต้องได้

ตารางสระ

สระเสียงสั้น

สระเสียงสั้น (อะ "a", อิ "i", อุ"u") แสดงด้วยเครื่องหมายบนและล่างตัวอักษร

อลิฟ 
 
อลิฟ (ا) เป็นอักษรตัวแรกของอักษรอุรดู และใช้เป็นสระ ในตำแหน่งต้นคำ อลิฟ ใช้แทนทั้งสระเสียงสั้น เช่น  اب อับ ab, اسم อิสมism, اردو อุรดูurdū  แต่ถ้า อลิฟ (ا) ตามด้วย wā'o (و) หรือ ye (ی) จะแสดงสระเสียงยาว  ถ้า wā'o (و) หรือ ye (ی) ตัวเดียวอยู่ที่ตำแหน่งเริ่มต้นจะเป็นพยัญชนะ

อลิฟมีหลายรูปแบบ เรียกalif madd (آ).  ใช้แทนสระเสียงยาว อา "ā" ที่ต้นคำ เช่น  آپ อาบ āp, آدمی  อาดมิ ādmi.  ตอนกลางหรือท้ายคำ สระอาแทนด้วย อลิฟ (ا), เช่น  بات บาต bāt, آرام อาราม ārām

วาว 

Wā'o ใช้แสดงสระ อู "ū", โอ "o" และ ออ "au" ([uː], [oː], และ [ɔ]), และใช้แทนเสียง [ʋ].

เย 

เยมีสองรูป :  และ .

 (ی) ใช้เหมือนในภาษาเปอร์เซีย  ใช้แทนสระเสียงยาว อี "ī" และพยัญชนะ "y".

 (ے) ใช้แทนสระ เอ "e" และ แอ "ai" ( และ ).  ใช้เขียนเมื่ออยู่ท้ายคำ

การใช้อักษรพิเศษ

เสียงรีโทรเฟล็กซ์
พยัญชนะรีโทรเฟล็กซ์(เช่นเสียงวรรค ฏะ ในภาษาบาลี) ไม่พบในอักษรเปอร์เซีย และสร้างขึ้นฉพาะภาษาอูรดู  โดยเขียน ط (to'e) เพนือพยัญชนะที่เกิดจากฟัน (dental consonant หรือวรรค ตะ ในภาษาบาลี)

ทวิอักษร

อ้างอิง

ข้อมูล

แหล่งข้อมูลอื่น

 Urdu alphabet 
 Urdu alphabet with Devanagari equivalents 
 Hugo's Urdu Alphabet Page 
 calligraphyislamic.com, a resource for Urdu calligraphy and script
 Urdu Script Introduction from Columbia University
 National Council for Promotion of Urdu Language 

ภาษาอูรดู
อักษรอาหรับ
อักษรที่ใช้กันอยู่ในประเทศอินเดีย