พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์

พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ () คือพระราชบัญญัติซึ่งผ่านโดยรัฐสภาสหราชอาณาจักรเพื่อรับรองและเริ่มบังคับใช้เงื่อนไขตามข้อตกลงสหภาพระหว่างแคนาดาและนิวฟันด์แลนด์ซึ่งทั้งสองเคยเป็นประเทศในเครือจักรภพที่แยกกัน โดยมีผลเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1949 โดยในฉบับแรกนั้นใช้ชื่อว่า พระราชบัญญัติอเมริกาเหนือของบริเตนใหญ่ ค.ศ. 1949 () แต่ต่อมาในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อพระราชบัญญัติในแคนาดาเมื่อคราวที่แคนาดาได้รับสิทธิในรัฐธรรมนูญของตนโดยสมบูรณ์จากรัฐสภาสหราชอาณาจักรเมื่อปีค.ศ. 1982

เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการเข้าร่วมเป็นรัฐหนึ่งของแคนาดา รัฐบาลกลางแคนาดาได้รับสิทธิในการรถไฟนิวฟันด์แลนด์ สนามบินนิวฟันด์แลนด์ (สนามบินนานาชาติแกนเดอร์ในปัจจุบัน) บริการโทรคมนาคม บริการโทรเลข และบริการสาธารณะอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้กำกับของรัฐบาล รัฐบาลกลางยังรับผิดชอบด้านการชำระหนี้ของนิวฟันด์แลนด์ทั้งหมด

พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ฉบับอื่นๆ
ก่อนตราพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นในปีค.ศ. 1949 ได้เคยมีการตราพระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ได้แก่
 พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1699 เพื่อสนับสนุนส่งเสริมและจัดตั้งการค้าการประมงภายในภูมิภาค เรียกอีกชื่อว่า พระราชบัญญัติพระเจ้าวิลเลียม
 พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1842 เพื่อจัดตั้งสภาสูงที่มาจากการแต่งตั้งและสภาล่างที่มาจากการเลือกตั้ง
 พระราชบัญญัตินิวฟันด์แลนด์ ค.ศ. 1933 เพื่อยุติบทบาทของรัฐบาลด้วยการยุบรัฐสภาแห่งนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ และจัดตั้งระบบการปกครองโดยคณะกรรมาธิการนิวฟันด์แลนด์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
 Newfoundland Act text

 British North American Act, 1949 (Newfoundland Act), audio reading of act by LibriVox (57m23s)