คณะคาร์เมไลท์

คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์เมล (; ) หรือที่มักรู้จักกันในนามคณะคาร์เมไลท์ () (บางแห่งเรียกว่า คณะคาร์แมล) เป็นคณะนักบวชภิกขาจารคณะหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ในยุคแรกนักบวชในคณะนี้เน้นวัตรปฏิบัติอย่างฤๅษี (hermit) คือเก็บตัวภาวนา เพ่งฌาน เกือบตัดขาดจากโลกภายนอก

ประวัติ 
เชื่อกันว่าคณะคาร์เมไลท์เริ่มเกิดขึ้นภายหลังชัยชนะของทหารครูเสดเหนือดินแดนปาเลสไตน์ ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยมีนักพรตกลุ่มหนึ่งได้พากันมาบำเพ็ญภาวนาอยู่บนเขาคาร์แมลตามแบบเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะในศาสนายูดาห์โบราณซึ่งเคยมาบำเพ็ญภาวนาอยู่ที่นี่กับบรรดาศิษย์ วัตรปฏิบัติของนักพรตที่นี่เป็นไปอย่างเคร่งครัด ละทิ้งวัตถุทางโลก เน้นสวดภาวนา และอุทิศตนภายใต้การอุปคัมภ์คุ้มครองของพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล อย่างไรก็ตาม คณะยังไม่มีกฎวินัยประจำคณะอย่างชัดเจน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1209 นักบุญอัลเบิร์ต อัครบิดรแห่งเยรูซาเลมได้มอบวินัยแก่คณะเป็นครั้งแรก

ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ตกเป็นของชาวมุสลิม นักพรตคาร์เมไลท์ถูกขับออกจากพื้นที่ จึงอพยพไปอยู่ในยุโรป แต่ก็ทำให้สมาชิกของคณะแพร่หลายไปทั่วทวีปยุโรปจนปัจจุบัน

คณะภคินี 
คณะภคินีคาร์เมลไลท์เกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 13-14 จากการที่มีสตรีกลุ่มหนึ่งหันมารวมกลุ่มกันถือวินัยอย่างคณะภราดาคาร์เมไลท์ ใช้ชีวิตแบบนักพรตหญิงคือเน้นวัตรการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ แต่ยังไม่มีการปฏิญาณตนเป็นนักบวชอย่างเป็นทางการ สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 จึงอนุญาตให้บุญราศียอห์น โซแร็ต อธิการคณะคาร์เมไลท์ทำการรวมรวมสตรีเหล่านั้นแล้วตั้งเป็นคณะคาร์เมไลท์ชั้นที่ 2 (คณะภราดาเป็นคณะชั้นที่ 1) คณะภคินีคาร์เมไลท์จึงเป็นคณะนักบวชอารามิกที่ก่อตัวขึ้นและแพร่ขยายไปควบคู่กับคณะภราดาคาร์เมไลท์ (ซึ่งเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร) มาจนปัจจุบัน

ดูเพิ่ม 
 คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า

อ้างอิง 

ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
คณะนักบวชภิกขาจาร
คณะนักบวชอารามิก