ยูนิซัน

สำหรับสื่อวีดิทัศน์ในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ ยูนิซัน (วิดีโอของเซลีน ดิออน)

ยูนิซัน () เป็นผลงานอัลบั้มลำดับที่ 1 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มที่ 15 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส ออกจำหน่ายช่วงปี พ.ศ. 2533

กล่าวนำ 
ก่อนที่เซลีน ดิออนจะย่างก้าวเข้ามาในวงการเพลงสากล เธอก็ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสมาทั้งหมด 14 อัลบั้ม - 11 อัลบั้มในแคนาดา และ 3 อัลบั้มในฝรั่งเศส และได้รับรางวัลมากมาย อันได้แก่รางวัลฟิลิกซ์ 15 รางวัล, รางวัลประกวดในเทศกาลดนตรีของยามาฮา 2 รางวัลและ รางวัลจากการประกวดร้องเพลงในงาน Eurovision Song Contest เซลีนยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำและทองคำขาวจากอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเธอ (4 แผ่นเสียงทองคำ, 3 แผ่นเสียงทองคำขาว) และจากซิงเกิลของเธอ (3 แผ่นเสียงทองคำ) เธอประสพความสำเร็จอย่างมากจากการเป็นนักร้องในวงการเพลงฝรั่งเศส แต่ในประเทศอื่นๆ ที่ไม่มีตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอยังคงเป็นเด็กสาวนิรนามอยู่

ในปี พ.ศ. 2525 เซลีน ดิออน ได้ทำเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของเธอ ชื่อเพลงว่า "ลิสซึนทูเดอะเมจิกแมน" สำหรับประกอบหนังเรื่องเดอะพีนัทบัทเทอร์โซลูชันและภายในปีเดียวกัน เธอยังได้นำอัลบั้มบันทึกการแสดงสดออกวางจำหน่าย ชื่อว่า “Céline Dion en Concert” ภายในอัลบั้มยังบรรจุเพลงภาษาอังกฤษที่เธอได้ร้องในคอนเสิร์ตไว้ ก็คือเพลง "อัพแวร์วีบีลอง" "โอเวอร์เดอะเรนโบว์" และ "วอทอะฟีลลิง"

ในปี พ.ศ. 2532 ซิงเกิลภาษาอังกฤษเพลงที่ 2 ของเธอได้วางแผงในแคนาดา ชื่อเพลงว่า "แคนท์ลีฟวิทยู แคนท์ลีฟวิทเอาท์ยู" ซึ่งร้องคู่กับ บิลลี่ นิวตัน-เดวิส และเธอยังได้บันทึกเสียงในเพลง "ลิสซึนทูมี" คู่กับ Warren Wiebe เพื่อใช้เป็นเพลงหลักของหนังที่ Kirk Cameron แสดงนำ และในปีเดียวกัน เธอก็ได้อัดเพลงคู่ภาษาอังกฤษเพลงที่ 3 ของเธอ "วิชฟูล ธิงกิง" ซึ่งร้องคู่กับแดน ฮิล

ข้อมูลอัลบั้ม 
อัลบั้มยูนิซัน ได้ทำการบันทึกเสียงที่ ลอนดอน นิวยอร์ก และ ลอสแอนเจลิส มีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ ได้แก่ "(If There Was) Any Other Way", "Unison", "Where Does My Heart Beat Now", "The Last to Know" และ "Have a Heart" ("Partout je te vois" จากอัลบั้ม Incognito เวอร์ชันภาษาอังกฤษ)

เซลีน ดิออน ยังได้ทำการทัวร์คอนเสิร์ตเพื่อโปรโมทอัลบั้มนี้ที่แคนาดา ซึ่งโชว์บางเพลงในคอนเสิร์ต ได้ถูกนำใส่ไว้ใน Unison Video และในขณะที่เธอกำลังทัวร์ เธอก็ได้บันทึกเสียงเพลง "Voices That Care" ซึ่งเป็นเพลงเพื่อการกุศล ร่วมกับนักร้องชื่อดังอีกลายคน ประพันธ์โดย David Foster, Linda Thompson และ Peter Cetera และวางแผงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับ 11 ในชาร์ตเพลงบิลบอร์ดยอดนิยม 100 เพลง และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา

ความสำเร็จของอัลบั้ม 
"แวร์ดาสมายฮาร์ตบีทนาว" เป็นเพลงทำให้เซลีน ดิออนเข้าสู่วงการเพลงสากลอย่างแท้จริง ด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับที่ 4 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขายได้ทั่วโลกมากกว่า 4 ล้านแผ่น และประสพความสำเร็จมากในประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ด้วยการที่ตัวอัลบั้มได้ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 18 ในแคนาดา และ 74 ในสหรัฐอเมริกา และยังได้รับรางวัล 7 แผ่นเสียงทองคำขาวในแคนาดา (มียอดขายมากกว่า 700,000 แผ่น) และ 1 แผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกา (มียอดขายประมาณ 1.3 ล้านแผ่น) นอกจากนี้ ตัวอัลบั้มยังติดอันดับที่ 8 ในนอร์เวย์ ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดจากทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มนี้ได้ติดชาร์ทอันดับที่ 55 ในประเทศอังกฤษ ถึงแม้ว่าตัวอัลบั้มไม่ได้ติดชาร์ทในประเทศฝรั่งเศส แต่ก็ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในปี พ.ศ. 2540 (มียอดขายมากกว่า 100,000 แผ่น)

จากการออกอัลบั้มนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัล English-speaking Artist of the Year ที่งานประการผลรางวัล Félix Awards แต่เธอก็ขอปฏิเสธที่จะรับรางวัลนั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่ใช่ “English-speaking Artist” เธอยังคงเป็น “French” อยู่ และจะเป็นตลอดไป

รายชื่อเพลง

ชาร์ต

รางวัล

อ้างอิง 

อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2533
อัลบั้มเพลงแนวป็อป