ดินแดนมอนเตเนโกรที่ถูกเยอรมนียึดครอง

พื้นที่เขตผู้ว่าการมอนเตเนโกรของอิตาลีถูกนาซีเยอรมนียึดครองเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 ภายหลังจากการสงบศึกกัสซีบีเล ซึ่งราชอาณาจักรอิตาลีได้ยอมจำนนและเข้าร่วมต่อฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อกองกำลังของอิตาลีล่าถอยออกจากเขตผู้ว่าการและพื้นที่ข้างเคียง กองทัพเยอรมันจึงเข้ายึดครองมอนเตเนโกร พร้อมกับแอลเบเนียและดินแดนส่วนที่เหลืออยู่ จนกระทั่งการล่าถอยของฝ่ายอักษะในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 

ในระหว่างการยึดครอง พื้นที่แห่งนี้ถูกวิลเฮ็ล์ม ไคเพอร์ ปกครองในฐานะผู้แทนสามัญ ซึ่งในตอนแรกเขาอยู่ภายใต้การบัญชาการของ "ผู้บัญชาการทหารแอลเบเนียและมอนเตเนโกร" ธีโอดอร์ กีบ จนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1944 จากนั้นการปกครองพื้นที่มอนเตเนโกรของไคเพอร์ก็เป็นอิสระและอยู่ภายใต้การบัญชาการโดยตรงจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งยุโรปตะวันออกเฉียงใต้อเล็คซันเดอร์ เลอร์ ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943 ลูโบเมียร์ วุคซาโนวิช  ได้ก้าวขึ้นมาเป็นประธานคณะบริหารสูงสุด และได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน 

มีการต่อสู้กันระหว่างกองกำลังเยอรมันและผู้ร่วมมือตามท้องถิ่นของมอนเตเนโกรกับพลพรรคยูโกสลาเวีย ซึ่งภายหลังจากการถอนกำลังของเยอรมนีออกจากมอนเตเนโกรไปออสเตรีย ผู้นำฟาสซิสต์ เซคูลา ดรีเจวิช มีความพยายามที่จะก่อตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นในประเทศเพื่อนบ้านอย่างโครเอเชีย ซึ่งเป็นรัฐกึ่งอารักขาของเยอรมนี อีกทั้ง ดรีเจวิช ยังได้ก่อตั้งกองทัพแห่งชาติมอนเตเนโกร โดยกองกำลังนี้ได้รับวางระเบียบจากตัวเขาและผู้นำฟาสซิสต์โครเอเชีย อานเต ปาเวลิช อย่างไรก็ตาม รัฐบาลพลัดถิ่นของเขาหรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "คณะแห่งรัฐมอนเตเนโกร" ถูกยุบเลิกภายหลังการล่มสลายลงของรัฐบาลฟาสซิสต์โครเอเชีย 

ในเวลาต่อมามอนเตเนโกรถูกพลพรรคยูโกสลาเวียของยอซีป บรอซ ตีโต ยึดครอง และกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย

อ้างอิง

บรรณานุกรม 
 
 
 

การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การยึดครองทางทหารของเยอรมนี