อิบน์ กะษีร

อิมาดุดดีน อะบูลฟิดาอ์ อิสมาอีล อิบน์ อุมัร อิบน์ กะษีร อัลกุเราะชี อัดดิมัชกี (; ประมาณ ค.ศ. 1300 – ค.ศ. 1373) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อิบน์ กะษีร เป็นนักประวัติศาสตร์อาหรับ นักตัฟซีร และนักวิชาการที่มีอิทธิพลสูงในยุคมัมลุกในซีเรีย เป็นผู้เชี่ยวชาญด้าน ตัฟซีร (อรรถกถาคัมภีร์อัลกุรอาน) และ ฟิกฮ์ (หลักนิติศาสตร์) ท่านเขียนหนังสือหลายเล่ม รวมถึงประวัติศาสตร์สากลเล่มสิบสี่เล่มที่มีชื่อว่า อัลบิดายะฮ์ วันนิฮายะฮ์

การ ตัฟซีร ของท่านได้รับการยอมรับจากแนวทางเชิงวิพากษ์ต่อ อิสรออีลิยาต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวมุสลิมตะวันตกและนักวิชาการวะฮาบีย์ วิธีการของท่านส่วนใหญ่มาจากอิบน์ ตัยมียะฮ์ ครูของท่าน และแตกต่างจากวิธีการของนักตัฟซีรที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ เช่น อัฏเฏาะบะรี ด้วยเหตุผลดังกล่าว เขาจึงถือว่าเป็นชาวอะษะรี เป็นส่วนใหญ่ แม้จะสังกัตมัซฮับอัชชาฟิอี

ชีวประวัติ 
ชื่อเต็มของเขาคือ  () และมีละก็อบ (ฉายา) คือ  ( "เสาแห่งศรัทธา")ครอบครัวของเขาสืบเชื้อสายกลับไปยังเผ่ากุร็อยช์ เขาเกิดในมิจญ์ดัล หมู่บ้านที่ชานเมืองบุศรอ ทางตะวันออกของกรุงดามัสกัส ประเทศซีเรียประมาณ ฮิจเราะฮ์ที่ 701 (ค.ศ. 1300/1)  เขาได้รับการสอนโดยอิบน์ ตัยมียะฮ์ และอัซซะฮะบีย์

เมื่อสำเร็จการศึกษา เขาได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1341 เมื่อเขาเข้าร่วมคณะกรรมาธิการไต่สวนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อตัดสินคำถามบางข้อเกี่ยวกับลัทธินอกรีต

เขาแต่งงานกับลูกสาวของอัลมิซซี ซึ่งเป็นหนึ่งในนักวิชาการชาวซีเรียชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ซึ่งทำให้เขาสามารถเข้าถึงนักวิชาการระดับหัวกะทิได้ ในปี 1345 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์ในวันศุกร์ (คอเฏบ) ที่มัสยิดที่สร้างขึ้นใหม่ในมิซซา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของพ่อตาของเขา ในปี 1366 เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มัสยิดใหญ่แห่งดามัสกัส

ในชีวิตต่อมาเขากลายเป็นคนตาบอด  เขาระบุว่าการตาบอดของเขามาจากการทำงานในช่วงดึกในความพยายามเรียงหนังสือหะดีษ มุสนัด ของอะหมัด บิน ฮัมบัล ที่จะจัดเรียงใหม่ตามหัวข้อแทนที่จะเป็นผู้รายงานเขาเสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ 1373 (ฮิจญ์เราะฮ์ที่ 774) ในเมืองดามัสกัส เขาถูกฝังไว้ข้างๆ อิบน์ ตัยมียะฮ์ อาจารย์ของเขา

ความเชื่อ 
บันทึกจากนักวิจัยสมัยใหม่ เช่น ฏอฮา ญาบิร อัลอะเลาวานีย์, ยาซิด อับดุลกอฎิร อัลญะวาส และบาบาร่า สโตเวสเซอร์ ได้แสดงให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกันที่สำคัญระหว่าง อิบน์ กะษีร และ ตะกียุดดีน อิบน์ ตัยมียะฮ์ ปรมาจารย์ผู้มีอิทธิพลของเขา เช่น การปฏิเสธอรรถกถาของอัลกุรอาน สนับสนุนการทำสงคราม ญิฮาด และยึดมั่นในการต่ออายุ ประชาชาติอิสลาม หนึ่งเดียว     นอกจากนี้ นักวิชาการเหล่านี้ยืนยันว่าเช่นเดียวกับอิบน์ ตัยมียะฮ์ อิบน์ กะษีร์จะต้องถูกจัดประเภทเป็นนักวิชาการที่ต่อต้านการใช้เหตุผล อนุรักษนิยม และหะดีษ  ตามที่ Jane McAuliffe กล่าวถึงอรรถกถาของอัลกุรอาน อิบน์ กะษีรใช้วิธีการที่ตรงกันข้ามกับอดีตนักวิชาการสุนนะฮ์  บาร์บารา เฟรเยอร์เชื่อว่าแนวทางที่ต่อต้านการใช้เหตุผลนิยม จารีตนิยม และหะดีษซึ่งถือโดยอิบน์ กะษีร์นี้ ไม่เพียงแต่ถูกแบ่งปันโดยอิบน์ ตัยมียะฮ์   เท่านั้น แต่ยังรวมถึง อิบน์ ฮัซม์ มุฮัมมัด อัลบุคอรี

ผลงาน

ตัฟซีร 

อิบน์ กะษีร เขียนหนังสืออรรถธิบายที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับอัลกุรอาน ชื่อ ตัฟซีร อีลกุรอาน อัล-อะซีม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ตัฟซีร อิบน์ กะษีร ซึ่งเชื่อมโยงหะดีษ บางคำ หรือคำพูดของนบีมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) และคำพูดของเศาะฮาบะฮ์ กับโองการของอัลกุรอาน และหลีกเลี่ยงการใช้อิสรออีลิยาต ชาวมุสลิมสายสุนนะฮ์หลายคนถือว่าตัฟซีรของเขาดีที่สุดรองจากตัฟซีร อัฏเฏาะบะรี และตัฟซีร อัลกุรฏุบี และตัฟซีรนี้ได้รับการยกย่องอย่างสูงโดยเฉพาะในหมู่ชาวสะละฟีย์  แม้ว่า อิบน์ กะษีรจะอ้างว่าพึ่งพา อัฏเฏาะบะรี แต่เขาก็แนะนำวิธีการใหม่และเนื้อหาที่แตกต่าง เพื่อพยายามทำให้อิสลามพ้นจากสิ่งที่เขาประเมินว่าเป็นอิสรออีลลิยาต ความสงสัยของเขาเกี่ยวกับอิสรออีลิยาต อาจมาจากอิทธิพลของอิบน์ ตัยมียะฮ์ ซึ่งลดความเชื่อการเหยียดศาสนาลงมากตั้งแต่นั้นมา  

ตัฟซีรของเขาได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในยุคปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวมุสลิมตะวันตก อาจเป็นเพราะวิธีการที่ตรงไปตรงมาของเขา แต่ก็เนื่องมาจากขาดการแปลทางเลือกของนักตัฟซีรแบบดั้งเดิม  งาน ตัฟซีร ของอิบน์ กะษีร มีผลกระทบอย่างมากต่อขบวนการเคลื่อนไหวร่วมสมัยของการปฏิรูปอิสลาม ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1920 เป็นต้นมา นักวิชาการวะฮาบีย์ได้มีส่วนอย่างมากในการเผยแพร่คำอธิบายและอรรถาธิบายที่เน้นหะดีษให้เป็นที่นิยม เช่น ตัฟซีรเกี่ยวกับ คัมภีร์อัลกุรอาน ของอิบน์ กะษีร และอัลบะเฆาะวี และ อัลมุก็อดดิมะฮ์ ฟีอุศูลุตตัฟซีร ของอิบน์ ตัยมียะฮ์ ผ่านแท่นพิมพ์ การส่งเสริมงานจากวะฮาบีย์ ของอิบน์ ตัยมียะฮ์ และอิบน์ กะษีร ผ่านการพิมพ์สิ่งพิมพ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มีส่วนสำคัญในการทำให้นักวิชาการสองคนนี้เป็นที่นิยมในยุคร่วมสมัย และส่งผลอย่างมากต่องานอรรถาธิบายสมัยใหม่

ในวาทกรรมทางวิชาการ 
ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลอะซีม เป็นที่ถกเถียงกันในแวดวงวิชาการตะวันตก เฮนรี่ ลาอูตซ์ ถือว่ามันเป็นงานหลักทางปรัชญา และ "พื้นฐานมาก" นอร์แมน คาลเดอร์ อธิบายว่าเป็นคนใจแคบ ดันทุรัง และไม่เชื่อในความสำเร็จทางปัญญาของอดีตผู้บริหาร ความกังวลของเขาจำกัดอยู่ที่การให้คะแนนอัลกุรอานตามคลังข้อมูลของหะดีษ และเป็นคนแรกที่ประเมินแหล่งข้อมูลของชาวยิวอย่างราบเรียบว่าไม่น่าเชื่อถือ ในขณะเดียวกันก็เลือกใช้แหล่งข้อมูลเหล่านี้เช่นเดียวกับหะดีษของท่าานบี เพื่อสนับสนุนความคิดเห็นสำเร็จรูปของเขา  มิฉะนั้น เจน แดมเมน แมคออลิฟฟ์ ถือว่า ตัฟซีรนี้เป็น "การเลือกอย่างจงใจและระมัดระวัง ซึ่งการตีความของเขามีลักษณะเฉพาะตามวิจารณญาณของเขาที่จะรักษาไว้ ซึ่งเขาถือว่าดีที่สุดในบรรดาความเชื่อของเขา"

หะดีษ 

 อัลญามิอ์ () เป็นชุดใหญ่ของตำราหะดีษที่มีไว้สำหรับใช้เป็นสารานุกรม เป็นรายการตามตัวอักษรของบรรดาเศาะฮาบะฮ์และคำพูดที่แต่ละคนถ่ายทอด ดังนั้นจึงสร้างสายรายงานใหม่สำหรับแต่ละหะดีษ

ดูเพิ่ม 

 อิบน์ ตัยมียะฮ์
 อัฏเฏาะบะรี
 อัลกุรฏุบี
 อะซัด อัลมะฮัยนีย์

อ้างอิง 

ศาสนาอิสลาม
นักประวัติศาสตร์

หมายเหตุ 

 Norman Calder, 'Tafsir from Tabari to Ibn Kathir, Problems in the description of a genre, illustrated with reference to the story of Abraham', in: G. R. Hawting / Abdul-Kader A. Shareef (eds.): Approaches to the Qur'an, London 1993, pp. 101–140.
 Jane Dammen-McAuliffe, 'Quranic Hermeneutics, The views of al-Tabari and Ibn Kathir', in: Andrew Rippin (ed.): Approaches to the history of the interpretation of the Qur'an, Oxford 1988, pp.& nbs al hafid ibn kathir is not ash,ai

แหล่งข้อมูลอื่นๆ 

 อะกีดะฮ์ของอิบน์ กะษีร
 เมาลิดนบี อิบน์ กะษีรพูดเกี่ยวกับเมาลิด