วินทร์ เลียววาริณ

วินทร์ เลียววาริณ (ชื่อเกิด สมชัย เลี้ยววาริณ) เกิดปี พ.ศ. 2499 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา  เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 และเป็นนักเขียนที่ได้รับ รางวัลซีไรต์ ถึง 2 ครั้ง คือ เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) และเมื่อปี พ.ศ. 2542 (สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน) โดยก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักเขียน เขาทำงานด้านออกแบบมาก่อน คือเป็นสถาปนิก นักตกแต่งภายใน นักออกแบบกราฟิก และนักโฆษณา

ประวัติ 
วินทร์ เลียววาริณ เกิดที่หาดใหญ่ สงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2499 เข้าเรียนชั้นประถมปีที่ 1 เมื่ออายุเจ็ดขวบ ที่โรงเรียนวิริยเธียรวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมเล็ก ๆ ครั้นแปดขวบก็ยังเรียนซ้ำชั้น ป.1 ด้วยครูประจำชั้นเห็นว่าจะทำให้ภูมิแน่นขึ้น   เรียนต่อประถมปีที่ 4 ที่โรงเรียนแสงทองวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก จึงมีโอกาสเรียนทั้งศาสนาพุทธและคริสต์    เมื่อจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ได้ไปต่อม.ศ. 4 ที่กรุงเทพฯ ณ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รุ่นที่ 3 และเป็นรุ่นแรกที่เรียน ณ ที่ตั้งของโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบัน        

วินทร์ สนใจงานศิลปะตั้งแต่เล็ก จึงเลือกเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์ จบปริญญาตรี สถ.บ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วเดินทางไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ทันที ทำงานเป็นสถาปนิกที่สิงคโปร์ร่วมสี่ปีก็เดินทางไปทำงานและเรียนต่อที่นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเขาเข้าเรียนในหลายมหาวิทยาลัยโดยไม่เอาปริญญา จบแล้วกลับเมืองไทยมาทำงานในวงการโฆษณา และต่อมาเรียนต่อจนจบปริญญาโท ด้านการตลาด จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

วินทร์  เริ่มชีวิตคนโฆษณาด้วยตำแหน่งผู้กำกับศิลป์ และเปิดฉากการเขียนหนังสือควบคู่ไปด้วย   เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์คือ ไฟ 

ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสแล้วกับ ลิเลียน เลี้ยววาริณ ชาวสิงคโปร์ มีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ ตฤณ เลี้ยววาริณ เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2534

นอกจากนี้ วินทร์ ยังเขียนเรื่องสั้น และบทความ ลงนิตยสารด้วย เช่น  ำ ใน มติชนสุดสัปดาห์ และยังมีผลงานเขียน ร่วมกับนักเขียนรุ่นใหม่อย่าง ปราบดา หยุ่น ในชื่อชุด ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน (ดัดแปลงจากชื่อหนังสือที่ได้รับความนิยมของทั้งคู่ คือ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ของวินทร์ และ ความน่าจะเป็น ของปราบดา) โดยเขียนลงเป็นตอนๆ ลงในนิตยสาร open ในลักษณะการโต้ตอบอีเมลกัน และได้รวมเล่มเป็นหนังสือแล้วเจ็ดเล่ม

ศิลปินแห่งชาติ 
ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2557 วินทร์ เลียววาริณ ได้รับการประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติให้เป็น "ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์" ร่วมกับมาลา คำจันทร์ และโสภาค สุวรรณ

ผลงาน

หนังสือ 
 สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2537)
 อาเพศกำสรวล (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2537)
 ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (นวนิยาย) (พ.ศ. 2537)
 เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาว (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2538)
 สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (รวมเรื่องสั้นและบทความ) (พ.ศ. 2542)  
 空劫の大河　タイ民主革命奇綺談 (ภาคภาษาญี่ปุ่นของหนังสือ"ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน") (พ.ศ. 2542)
 หนึ่งวันเดียวกัน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2544)
 หลังอานบุรี (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2545)
 ปีกแดง (นวนิยาย) (พ.ศ. 2545)
 インモラル・アンリアル ISBN 4763123238　(รวมเรื่องสั้นภาคภาษาญี่ปุ่น) (พ.ศ. 2545)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน (จดหมาย) (พ.ศ. 2545) (เขียนร่วมกับ ปราบดา หยุ่น)
 ปั้นน้ำเป็นตัว (รวมเรื่องสั้นและบทความ) (พ.ศ. 2546)
 ำ (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2546)
 Democracy, Shaken & Stirred (ภาคภาษาอังกฤษของหนังสือ"ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน") (พ.ศ 2546)
 ฆาตกรรมกลางทะเล (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2546)
 วันแรกของวันที่เหลือ (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2547)
 คดีผีนางตะเคียน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2547)
 นิยายข้างจอ (พ.ศ. 2548)
 ปลาที่ว่ายในสนามฟุตบอล  (พ.ศ. 2548)
 จรูญจรัสรัศมีพราว พร่างพร้อย (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2548)
 รอยเท้าเล็กๆของเราเอง(หนังสือเสริมกำลังใจ) (พ.ศ. 2548)
 a day in a life (หนึ่งวันเดียวกัน ฉบับภาษาอังกฤษ) (พ.ศ. 2548)
 โลกด้านที่หันหลังให้ดวงอาทิตย์ (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2549)
 ผู้ชายคนที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่ 85 (นวนิยาย) (พ.ศ. 2549)
 โลกใบที่สองของโม (นวนิยายภาพรีไซเคิลเรื่องแรกของโลก) (พ.ศ. 2549)
 ความฝันโง่ ๆ (หนังสือรวบบทความเสริมกำลังใจ ชุดที่ 2) (พ.ศ. 2549)
 ยาแก้สมองผูก ตราควายบิน (คู่มือการเขียนหนังสือแบบสังเคราะห์เรื่อง) (พ.ศ. 2550)
 ฝนตกขึ้นฟ้า (นวนิยายฟิล์ม นัวร์ ) (พ.ศ. 2550)
 บางกะโพ้ง (พ.ศ. 2550)
 เบื้องบนยังมีแสงดาว (หนังสือเสริมกำลังใจ  ชุดที่ 3)  (พ.ศ. 2550)
 น้ำแข็งยูนิต ตราควายบิน (เป็นหนังสือในลักษณะเดียวกับ ยาแก้สมองผูก ตราควายบิน) (พ.ศ. 2550)
 ฆาตกรรมจักรราศี (พ.ศ. 2551)
 เดินไปให้สุดฝัน (พ.ศ. 2551)
 อาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก (พ.ศ. 2551)
 บุหงาปารี (พ.ศ. 2551) (ถูกนำไปสรางเป็นบทภาพยนตร์ ปืนใหญ่จอมสลัด)
 บุหงาตานี (พ.ศ. 2552) (ภาคต่อของ "บุหงาปารี")
 เส้นรอบวงของหนึ่งวัน (รวมเรื่องสั้น) (พ.ศ. 2552)
 ยามดึกนึกหนาวหนาว เขนยแนบ แอบเอย (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2552)
 มังกรเซน (หนังสือศาสนาพุทธนิกายเซน) (พ.ศ. 2552)
 วินทร์ เลียววาริณ คุยกับหนอน (หนังสือรวมจดหมายอิเล็กทรอนิกส์) (พ.ศ. 2552)
 อัฏฐสุตรา (พ.ศ. 2553)
 คดีเจ็ดแพะ (พ.ศ. 2553)
 สี่ฤดู, ทั้งชีวิต (พ.ศ. 2553)
 สองแขนที่กอดโลก (พ.ศ. 2553)
 ชีวิตออกแบบเอง (พ.ศ. 2553)
 เย็นฉ่ำน้ำค้างย้อย เยือกฟ้าพาหนาว (รวมเรื่องสั้นแนววิทยาศาสตร์) (พ.ศ. 2554)
 สองปีกของความฝัน (พ.ศ. 2554)
 ปลาที่ว่ายนอกสนามฟุตบอล (พ.ศ. 2554)
 หัวกลวงในหลุมดำ (พ.ศ. 2554)
 เส้นสุมมติ(พ.ศ. 2555)
 คำที่แปลว่ารัก(พ.ศ. 2555)
 วินทร์ เลียววาริณ คุยกับหนอน 2 (พ.ศ. 2555)
 ร้อยคม (พ.ศ. 2555)
 กาลีสุตรา (พ.ศ. 2555)
 คดีล่าคนเจ้าชู้(พ.ศ. 2556)
 ชีวิตคือปาฏิหาริย์(พ.ศ. 2556)
 แมงโกง (พ.ศ. 2556)
 ท้องฟ้าไม่ปิดทุกวัน (พ.ศ. 2556)
 ประเทศผีสิง (พ.ศ. 2557)
 ในหลุมรัก (พ.ศ. 2557)
 ยาเม็ดสีแดง (พ.ศ. 2557)
 คดีศพล่องหน (พ.ศ. 2557)
 น้ำเงินแท้ (นวนิยาย) (พ.ศ. 2558)
 อุโมงค์ (พ.ศ. 2558)
 เขียนไปให้สุดฝัน (พ.ศ. 2558)
 17 องศาเหนือ (นวนิยาย ภาคขยายของประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) (พ.ศ. 2559)
 คดีหนอนนิยาย (พ.ศ. 2559)
 ชีวิตเป็นเรื่องชั่วคราว (พ.ศ. 2559)
 รอยยิ้มใต้สายฝน (พ.ศ. 2559)
 ท่ามกลางประชาชน : เรื่องเล็ก ๆ ในรัชสมัยอันยิ่งใหญ่ (รวมบทความ เรื่องเล่า และภาพวาด)(พ.ศ. 2560)
 16 องศาเหนือ (นวนิยาย ภาคขยายของประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) (พ.ศ. 2560)
 วินทร์-วินทร์ Situation (พ.ศ. 2560)
 บางครั้งเราก็ลืมรักตัวเอง (พ.ศ. 2560)
 1 เปอร์เซ็นต์ของความเป็นไปได้ (พ.ศ. 2561)
 คดีสามเงา (พ.ศ. 2561)
 สามก๊ก ฉบับ วินทร์ เลียววาริณ (พ.ศ. 2561)
 #ปล่อยให้ความเปลี่ยนแปลงพาไป (พ.ศ. 2561)
 สามก๊กบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2562)
 จุดเทียนทั้งสองปลาย (พ.ศ. 2562)
ความสุขเล็กๆ ก็คือความสุข  (พ.ศ. 2562)
ประวัติศาสตร์ที่เราลืม เล่มที่ 1 (พ.ศง2562)
มาตกรรมกุหลาบดำ (พ.ศ. 2563)
ประวัติศาสตร์ที่เราลืม เล่มที่ 2 (พ.ศ. 2563) 
ประวัติศาสตร์ที่เราลืม เล่มที่ 3 (พ.ศ. 2563)
หลับถึงชาติหน้า (พ.ศ. 2563)

เขียนร่วมกับ ปราบดา หยุ่น 
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 1 (จดหมาย 2545)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 2 (จดหมาย 2547)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 3 (จดหมาย 2548)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 4 (จดหมาย 2549)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 5 (จดหมาย 2550)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 6 (จดหมาย 2551)
 ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน 7 (จดหมาย 2552)

บทภาพยนตร์ 
 ปืนใหญ่จอมสลัด (พ.ศ. 2551)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้น จตุตถดิเรกคุณาภรณ์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 winbookclub.com
 วินทร์ เลียววาริณ (ThaiWriter.net)
สามก๊ก ฉบับ วินทร์ เลียววาริณ

นักเขียนชาวไทย
นักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
ชาวไทยเชื้อสายฮกเกี้ยน
บุคคลจากอำเภอหาดใหญ่
รางวัลช่อการะเกด
บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นักออกแบบโฆษณา
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.