อัปเปอร์มุสตางค์

มุสตางค์ ( ;   "ที่ราบอันอุดม") เดิมคือ อาณาจักรโล เป็นดินแดนอันโดดเดี่ยวและห่างไกลแถบเทือกเขาหิมาลัยของประเทศเนปาล ปัจจุบันพื้นที่ของอดีตอาณาจักรโลเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งขึ้นกับอำเภอมุสตาง จังหวัดคัณฑกีประเทศ ประเทศเนปาล ปัจจุบันเรียก อัปเปอร์มุสตางค์ () แต่เดิมดินแดนแห่งนี้เป็นพื้นที่ปลอดทหารจนกระทั่ง ค.ศ. 1992 ทำให้อัปเปอร์มุสตางค์เป็นภูมิภาคที่คงลักษณะดั้งเดิมมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ประชากรส่วนใหญ่ใช้ภาษาทิเบตในการสื่อสาร ทั้งยังคงอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิมของทิเบตไว้โดยตัดขาดกับโลกภายนอก

อัปเปอร์มุสตางค์มีพื้นที่สองในสามของอำเภอมุสตาง สามอำเภอทางใต้เรียกว่า "ถัก" เป็นถิ่นที่อยู่ของชาวถกาลี () ซึ่งมีวัฒนธรรมผสมผสานระหว่างทิเบตและเนปาล ระบบเศรษฐกิจของมุสตางค์ขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยว การเลี้ยงสัตว์ และการค้า

สถานะการเป็นราชอาณาจักรของมุสตางค์ซึ่งขึ้นกับเนปาลสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 2008 หลังราชอาณาจักรเนปาลเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ อิทธิพลจากโลกภายนอกเริ่มเข้าสู่มุสตางค์มากขึ้นโดยเฉพาะจากจีน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วต่อวิถีชีวิตของชาวมุสตางค์

ประวัติ 
ในอดีตอัปเปอร์มุสตางค์เคยเป็นรัฐอิสระเรียกว่า อาณาจักรโล ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 พวกเขามีวัฒนธรรมด้านภาษาและศาสนาถอดแบบมาจากทิเบต ด้วยทำเลที่ตั้งของประเทศทำให้มุสตางค์มีอำนาจควบคุมเส้นทางขนส่งสินค้าระหว่างเทือกเขาหิมาลัยกับอนุทวีปอินเดีย ทว่าปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาณาจักรโลถูกผนวกและกลายเป็นเมืองขึ้นของราชอาณาจักรเนปาลตั้งแต่ ค.ศ. 1795 เป็นต้นมา กระนั้นมุสตางค์ยังคงมีการแต่งตั้งราชา (หรือกเยลโป) สืบราชสมบัติมาตลอด จนกระทั่งรัฐบาลเนปาลมีคำสั่งให้ยกเลิกตำแหน่งดังกล่าวเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2008

ราชาหรือกเยลโปคนสุดท้ายของมุสตางค์คือจิกมี ดอร์เจ ปัลบาร์ บิสตา (; 1930–2016) ผู้สืบสันดานมาจากอาเม ปัล () นักรบผู้ก่อตั้งอาณาจักรที่นับถือศาสนาพุทธตั้งแต่ ค.ศ. 1380 และเขาผู้นี้คือผู้สร้างเมืองโลมันถางอันมีกำแพงรอบเมือง ปัจจุบันเมืองดังกล่าวแทบไม่มีความเปลี่ยนแปลงอันใดเลย ตั้งแต่ยุคแรกสร้าง

ค.ศ. 2007 มีการค้นพบภาพจิตรกรรมฝาผนังพุทธประวัติจำนวน 55 ภาพในถ้ำแห่งหนึ่ง

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

รัฐสิ้นสภาพในเอเชียใต้
ประวัติศาสตร์เนปาล