สกุลเสือลายเมฆ

สกุลเสือลายเมฆ () เป็นสกุลของเสือ 2 ชนิดเพิ่มเติมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ: เสือลายเมฆ (Neofelis nebulosa) ในเอเชียภาคพื้นทวีป และเสือลายเมฆบอร์เนียว (Neofelis diardi) ในเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว

โดยคำว่า Neofelis นั้น มาจากภาษากรีกคำว่า neo- (νέος-) หมายถึง "ใหม่" และภาษาละตินคำว่า fēles หมายถึง "แมว" รวมความแล้วหมายถึง "แมวใหม่"

ประวัติทางอนุกรมวิธาน
สกุลนี้ตั้งขึ้นโดย จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ นักสัตววิทยาชาวอังกฤษ ใน ค.ศ. 1867 ซึ่งประกอบด้วยสัตว์ 2 ชนิด คือ Neofelis macrocelis ที่ปรากฏในหิมาลัย, มะละกา และไทย กับNeofelis brachyurus ที่พบในอดีตฟอร์โมซา
เรจินัลด์ อินเนส โพค็อกยอมรับการจัดอันดับอนุกรมวิธานของ Neofelis ใน ค.ศ. 1917 แต่ยอมรับเพียงชนิด Neofelis nebulosa กับชนิดย่อยบางส่วน และถือให้ macrocelis เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก เป็นเวลาเกือบ 90 ปีที่มีการยอมรับการจัดอันดับ Neofelis ในฐานะสกุลชนิดเดียวอย่างกว้างขวาง
ใน ค.ศ. 2006 มีผู้พบว่า Neofelis diardi มีความแตกต่างจากญาติบนพื้นทวีป Neofelis nebulosa และจัดให้เป็นชนิดต่างหาก

คุณลักษณะ 
ลักษณะเด่นของเสือในสกุลนี้ คือ มีกะโหลกส่วนใบหน้าที่กว้าง หน้าผากมีขนาดใหญ่และจมูกยาว ขากรรไกรล่างและขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยวที่คมและปลายขอบตัดขวาง ซึ่งกะโหลกลักษณะนี้คล้ายคลึงกับเสือเขี้ยวดาบที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ นอกจากนี้แล้วเสือลายเมฆที่พบในภูมิภาคซุนดามีเขี้ยวบนยาวและมีเพดานปากที่แคบระหว่างเขี้ยวนั้น 

โดยรวมแล้ว เสือลายเมฆเป็นเสือขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเล็กกว่าเสือขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์เฉพาะภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว และพบได้ในพื้นที่ภาคกลางและภาคใต้ของจีน

การจำแนก
เสือลายเมฆ (Neofelis nebulosa) พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูมิภาคจีนตอนกลางและตอนใต้ จนถึงภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ที่เป็นผืนแผ่นดินใหญ่
เสือลายเมฆบอร์เนียว (Neofelis diardi) เป็นชนิดที่เพิ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นชนิดใหม่ แยกออกมาในปี ค.ศ. 2006 พบได้ในหมู่เกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย และภูมิภาคซุนดา มีลักษณะเด่น คือ มีฟันเขี้ยวที่ยาวมาก จนนับได้ว่ายาวที่สุดในบรรดาสัตว์ประเภทเสือและแมวทั้งหมด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

วงศ์เสือและแมว