กลุ่มภาษาจาม

กลุ่มภาษาจาม () มีอีกชื่อว่า อาเจะฮ์–จาม () เป็นกลุ่มของภาษาจำนวน 10 ภาษาซึ่งใช้พูดในจังหวัดอาเจะฮ์ (เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย) และในพื้นที่ของประเทศกัมพูชา, ไทย, เวียดนาม และไห่หนาน ประเทศจีน กลุ่มภาษาจามเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษามลายู-ซุมบาวาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษาจามดั้งเดิม บรรพบุรุษของกลุ่มภาษาย่อยนี้ มีส่วนเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม Sa Huỳnh ผู้พูดภาษานี้เดินทางมาจากเกาะบอร์เนียวหรืออาจเป็นคาบสมุทรมลายู ไปยังบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเวียดนาม

ภาษาจารายและภาษาจาม (ทั้งตะวันตกและตะวันออก) เป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุด ภาษาทซัตเป็นภาษาที่มีผู้พูดน้อยที่สุด

การจำแนก
Graham Thurgood ให้การจำแนกกลุ่มภาษาจามได้ดังนี้ โดยภาษาจำเพาะระบุเป็นอักษร ตัวเอียง
อาเจะฮ์
จามชายฝั่ง
ฮารอย
ภาษาจาม ()
จามตะวันตก
จามตะวันออก
จามที่ราบสูง
ระแด–จาราย
ระแด ()
จาราย ()
จรู–ตอนเหนือ
ตรู ()
จามตอนเหนือ
รอกลาย ()
ทซัต

ตัวเลข 7 ถึง 9 ในกลุ่มภาษาจามดั้งเดิมเหมือนกับตัวเลขในกลุ่มภาษามาเลย์อิก ถือเป็นหลักฐานบางส่วนสำหรับการจัดกลุ่มย่อยมลายู-จาม

Roger Blench ก็เสนอว่าอาจมีสาขาออสโตรเอเชียติกอย่างน้อยหนึ่งสาขาที่ชายฝั่งเวียดนามที่ปัจจุบันสูญหายแล้ว โดยอิงจากคำยืมหลายคำในภาษาในกลุ่มภาษาจามสมัยใหม่หลายภาษาที่ไม่สามารถสืบต้นตอจากสาขาในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกที่ยังมีผู้พูดอยู่

อ้างอิง

บรรณานุกรม
 
 

 
กลุ่มภาษามลายู-จาม
ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน