คะ

คะ เป็นคานะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิรางานะเขียนว่า か มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 加 และคาตากานะเขียนว่า カ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมังโยงานะ 加 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดากูเต็งจะออกเสียงว่า  ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง  กับ  ในพยางค์อื่น

か มักใช้เป็นคำอนุภาคเพื่อแสดงออกมาเป็นคำถาม และบางครั้งใช้เป็นตัวคั่นลำดับรายการ ส่วน が ใช้แสดงจุดสนใจของประโยคโดยเฉพาะประธานของประโยค

か เป็นอักษรลำดับที่ 6 อยู่ระหว่าง お (โอะ) กับ き (คิ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโรฮะ か เป็นอักษรลำดับที่ 14 อยู่ระหว่าง わ (วะ) กับ よ (โยะ)

อักษรแบบอื่น 
อักษรแบบอื่นของคะคือคานะขนาดเล็ก ゕ, ヵ ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ อ่านว่า คะ-กะ เหมือนตัวปกติ (ใช้แทน ゖ, ヶ ได้) เช่น 一ヵ月 หมายถึงหนึ่งเดือน ในขณะที่ 一月 หมายถึงเดือนมกราคม

เนื่องจากฮิรางานะ か กับคาตากานะ カ มาจากมังโยงานะตัวเดียวกันและมีรูปร่างคล้ายกัน จึงทำให้มีการประดิษฐ์ฮิรางานะ  มาจากตัวเขียนหวัดของมังโยงานะ 可 เพื่อแยกแยะความแตกต่างของทั้งสองตัว แต่เมื่อ ค.ศ. 1900 เมื่องานพิมพ์เป็นที่แพร่หลาย หนังสือตำราของโรงเรียนประถมศึกษาตีพิมพ์ด้วยฮิรางานะ か อย่างเดิม ดังนั้นคานะที่ประดิษฐ์ขึ้นจึงถูกยกเลิกไปโดยปริยาย

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดากูเต็งบนคะ แต่นักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดากูเต็งบนคะ か゚, カ゚ เพื่อแสดงเสียง

ลำดับขีด 

ฮิรางานะ か มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา แล้วโค้งลงล่างโน้มไปทางซ้ายเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้นที่ปลาย
 ขีดเส้นโค้งหรือเฉียงลงทางซ้ายตัดกับเส้นแรก
 ขีดเส้นเฉียงลงด้านขวาขนาดเล็ก ถัดจากสองเส้นแรก

คาตากานะ カ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา หักลงล่างโน้มไปทางซ้ายเล็กน้อย แล้วตวัดขึ้นที่ปลาย
 ขีดเส้นโค้งหรือเฉียงลงทางซ้ายตัดกับเส้นแรก

คันจิ 
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าคะ และขึ้นต้นด้วยคะ มีดังนี้

อ้างอิง 

คานะ