อุชลูซีอาดัช

อุชลูซีอาดัช () เป็นบทกวีมหากาพย์ภาษาโปรตุเกสซึ่งเขียนโดยลูวิช วัช ดึ กามอยช์ (ประมาณ ค.ศ. 1524/1525 – 1580) และตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1572 มหากาพย์เรื่องนี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของวรรณคดีโปรตุเกส และมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับ อีนีอิด ของเวอร์จิล (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช) มีเนื้อหากล่าวบรรยายการค้นพบเส้นทางเดินเรือไปอินเดียโดยวัชกู ดา กามา (ค.ศ. 1469–1524) ใช้ฉันทลักษณ์แบบบทแปดบาทสัมผัส () มีความยาวทั้งสิ้น 1,102 บท โดยแบ่งออกเป็น 10 บรรพ ()

อุชลูซีอาดัช ถ่ายทอดภาพชาวโปรตุเกสเป็นผู้ชนะและวีรบุรุษด้วยน้ำเสียงยกย่อง โดยมุ่งเน้นการตีความแบบมหัศจรรย์ของการเดินทางค้นพบของชาวโปรตุเกสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15–16 มหากาพย์เรื่องนี้มักถูกมองว่าเป็นมหากาพย์แห่งชาติโปรตุเกส ในทำนองเดียวกับที่ อีนีอิด ของเวอร์จิลถูกมองว่าเป็นมหากาพย์แห่งชาวโรมันโบราณ หรือที่ อีเลียด และ โอดิสซีย์ ของโฮเมอร์ถูกมองว่าเป็นมหากาพย์แห่งชาวกรีกโบราณ กามอยช์เขียนเรื่องนี้ขึ้นในช่วงที่เขาลี้ภัยอยู่ในมาเก๊า และจัดพิมพ์ครั้งแรกหลังจากที่เขากลับมาจากอินเดียตะวันออกได้สามปี

อ้างอิง 

มหากาพย์
วรรณกรรมภาษาโปรตุเกส
สัญลักษณ์ของประเทศโปรตุเกส