ผู้ลี้ภัยและผู้ขอลี้ภัยกลุ่มแอลจีบีทีในประเทศแคนาดา

ในประเทศแคนาดา, ผู้ลี้ภัยและผู้ขอลี้ภัยเป็นเลสเบียน, เกย์, รักสองเพศ, หรือกะเทย (แอลจีบีที) หรือกลุ่มชนข้างน้อยทางเพศ (จีเอสเอ็ม) เป็นผู้ที่เรียกขอสิทธิลี้ภัยในประเทศแคนาดาเหตุด้วยความหลากหลายทางเพศของตัวเองและอัตลักษณ์ทางเพศ

ตามการรายงานของข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นเฮชซีอาร์) กล่าวว่า ผู้ลี้ภัยคือผู้พลัดถิ่นที่ "ประสบความกลัวที่มีเหตุผลว่าจะการถูกระรานด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติ ศาสนา สัญชาติ การเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมใดกลุ่มหนึ่งหรือคติทางการเมือง นอกประเทศที่มีสัญชาติของตัวเอง และไม่สามารถที่จะใช้ประโยชน์จากบทบัญญัติการคุ้มครองของประเทศนั้นได้" เพื่อให้ได้สถานะผู้ลี้ภัยในแคนาดา บุคคลต้องแสดงให้เห็นว่าตนมีความเสี่ยงที่จะถูกระรานและไม่สามารถขอความคุ้มครองจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอนได้ การเรียกร้องเหล่านี้สามารถทำได้เมื่อบุคคลนั้นอาศัยอยู่ในประเทศแคนาดาด้วยวีซ่าหรือก่อนเดินทางมาถึง

ตามการวิจัยโดยส่วนใหญ่เกี่ยวกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศนี้มีแนวโน้มที่จะดำเนินการขอลี้ภัยอาศัยอยู่ในประเทศแคนาดาอย่างละเอียดแล้ว

ตลอดศตวรรษที่ 20 บางคนถือว่าการรักร่วมเพศเป็นพฤติกรรมเบี่ยงเบนและผู้เข้าร่วมถูกมองว่าเป็น "พลเมืองเลว" แนวคิดเป็นวิถีชีวิตที่เป็นภัยที่ปรากฎตามวาทกรรมแนวชาตินิยมและการถือครองสัญชาติอเมริกันในอเมริกาเหนือ ในปี พ.ศ. 2534 ประเทศแคนาดากลายเป็นหนึ่งในประเทศตะวันตกกลุ่มแรกที่ให้สถานะผู้ลี้ภัยเนื่องจากการถูกระรานอันมาจจากรสนิยมทางเพศในปี พ.ศ. 2536 การพิจารณาคดีระหว่างแคนาดากับวอร์ด, โดยศาลฎีกาแคนาดาได้เป็นบรรทัดฐานว่า "ให้รวมถึงกลุ่ม [สังคม] เฉพาะ" เป็นการรวมไปถึงกลุ่มผู้ลี้ภัยแอลจีบีทีและจีเอสเอ็ม ในปี พ.ศ. 2538 ทางการแคนาดาได้เพิ่มทักษะในการตัดสินคดีในเรื่องที่เกี่ยวกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ

อ้างอิง 

สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
การลี้ภัยในประเทศแคนาดา
ตรวจคนเข้าเมืองกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ