ห้องสมุดที่ว่างเปล่า

ห้องสมุดที่ว่างเปล่า (, 1995) หรือรู้จักในชื่อ บีบลิโอเทค (; ห้องสมุด) เป็นอนุสรณ์สาธารณะโดยประติมากรชาวอิสราอล มีชา อุลล์มัน เพื่อระลึกถึงการเผาหนังสือโดยนาซีที่มีขึ้นที่เบเบลพลัทซ์ในเบอร์ลิน เมื่อ 10 พฤษภาคม 1933 อนุสรณ์นี้ตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดินในจัตุรัสเบเบลพลัทซ์ ภายในเป็นตู้หนังสือว่างเปล่า เหตุการณ์การเผาหนังสือนั้นเกิดขึ้นโดยหนังสือ 20,000 เล่มเล่มจากนักเขียนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวยิว, นักคอมมิวนิสต์, เสรีนิยม และวิจารณ์สังคม ถูกเผาโดยยุวชนนาซีต่อหน้าผู้ชมจำนวนมาก บริเวณด้านหน้าหอสมุดใหญ่ของมหาวิทยาลัย

ห้องสมุดที่ว่างเปล่า มีลักษณะเป็นห้องใต้ดินชนาด  ผนังเป็นตู้หนังสือที่ว่างเปล่า และมีแผ่นกระจกปิดทับด้านบน ตัวประติมากรรมนี้ฝังอยู่ใต้ดินท่ามกลางทางเดินเท้าของจัตุรัส อนุสรณ์นี้เป็นตัวอย่างของ "รูปติดลบ" (negative form) ดังที่เจมส์ อี ยัง (James E. Young) เรียก บุ๋มลงไปในพื้นหินของบาเบลพลัทซ์เป็นหลุม การจัดวางอนุสรณ์ชิ้นนี้ให้อยู่ใต้ดินทำให้ผู้ชมต้องยื่นคอและก้มหน้าเพื่อมองเข้าไปภายในห้อง พื้นที่ภายในห้องมีติดตั้งเครื่องปรับอากาศเพื่อให้ไม่เกิดไอน้ำเกาะกระจก และภายในห้องเปิดไฟสว่างอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเห็นชัดเป็นพิเศษในยามค่ำคืน

ในวโรกาสครบรอบ 60 ปีของเหตุการณ์การเผาหนังสือที่เบเบลพลัทซ์ ในปี 1993 คณะกรรมาธิการสิ่งก่อสร้างและบ้านเรือนเบอร์ลิน (Berlin Senat for Building and Housing) ได้ส่งคำเชิญไปยังศิลปินสามสิบคนเข้าร่วมการแข่งขันออกแบบอนุสรณ์ โดยผลงานของศิลปินชาวอิสราเอล มีชา อูลล์มัน ได้รับเลือก โดยศิลปินเสนอให้ขุดลงไปในเบเบลพลัทซ์เพื่อสร้าง "หลุมว่างเปล่า" อนุสรณ์เปิดเมื่อ 20 พฤษภาคม 1995

หลายปีหลังเปิดอนุสรณ์ได้มีการติดตั้งแผ่นป้ายทองสัมฤทธิ์ห่างไปไม่กี่ฟุต ซึ่งระบุเนื้อความจากบทละคร Almansor (1820) ผลงานประพันธ์ของนักเขียนชาวยยิวเยอรมัน ไฮน์ริช ไฮเนอ แปลได้ว่า "มันเป็นบทนำแน่นอน[ว่า]เมื่อใดที่พวกเขาเผาหนังสือ ท้ายที่สุดมนุษย์ก็จะถูกเผาเช่นกัน" หนังสือของไฮเนอถูกนาซีขึ้นบัญชีดำ และเป็นไปได้ว่าถูกนำมาเผาที่จัตุรัสนี้เช่นกัน

อ้างอิง

ประติมากรรมในเบอร์ลิน
อนุสรณ์สถานในเบอร์ลิน