น้ำมันแร่

น้ำมันแร่ เป็นส่วนผสมของแอลเคนที่สูงกว่า(higher alkanes) ที่ไร้สี ไร้กลิ่น และน้ำหนักเบา ซึ่งมาจากแหล่งแร่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาจากการกลั่นเชื้อเพลิงปิโตรเลียม ซึ่งจะแตกต่างจากน้ำมันพืชที่สามารถบริโภคได้ทั่วไป

ชื่อของน้ำมันนั้นไม่ปรากฏเป็นที่แน่ชัด เนื่องจากถูกใช้สำหรับน้ำมันหลายชนิดโดยเฉพาะในช่วงสองสามศตวรรษที่ผ่านมา ชื่ออื่น ๆ ไม่เป็นที่แน่ชัดเช่นเดียวกัน ได้แก่ น้ำมันขาว น้ำมันพาราฟิน ลิควิดพาราฟิน(เกรดทางการแพทย์ที่ผ่านการกลั่นสูง) พาราฟินัมลิควิดัม(ภาษาละติน) และลิควิกปิโตรเลียม เบบี้ ออยล์เป็นน้ำมันแร่ที่มีกลิ่นหอม

โดยส่วนมาก น้ำมันแร่เป็นของเหลวที่เป็นผลผลิตพลอยได้จากการกลั่นน้ำมันดิบเพื่อผลิตน้ำมันเบนซินและผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอื่น ๆ น้ำมันแร่ชนิดนี้เป็นน้ำมันที่ไร้สี และโปร่งใส ซึ่งประกอบไปด้วยแอลเคน และไซโคลแอลเคนเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเกี่ยวข้องกับปิโตรเลียมเจลลี มันมีความหนาแน่นประมาณ  0.8–0.87 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร (0.029–0.031 ปอนด์ต่อลูกบาศก์นิ้ว)

การประยุกต์ใช้งาน

ทางชีวเวช

ยาระบาย 
น้ำมันแร่ ถูกใช้เป็นยาระบายเพื่อบรรเทาอาการท้องผูกโดยกักเก็บน้ำไว้ในอุจจาระและลำไส้ แม้ว่าโดยทั่วไปถือว่าปลอดภัย แต่กลับมีข้อกังวลในเรื่องการสูดดมควันที่นำไปสู่ภาวะทางการแพทย์ที่ร้ายแรง เช่น โรคปอดบวม 

น้ำมันแร่ สามารถให้ได้ทางปาก หรือทางทวารหนัก บางครั้งถูกใช้เป็นสารหล่อลื่นในการเตรียมพร้อมการสวนทวาร เพราะสารที่กินเข้าไปส่วนใหญ่จะถูกขับออกจากทางอุจจาระมากกว่าร่างกายจะดูดซึม

สารหล่อลื่นส่วบุคคล 
ได้รับการแนะนำโดยชมรมเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์อเมริกัน(ASRM) เพื่อใช้เป็นสารหล่อลื่นในช่องคลอดเพื่อรักษาภาวะเจริญพันธุ์ อย่างไรก็ตาม เป็นที่รู้กันดีว่า น้ำมันทำให้ถุงยางอนามัยนั้นเสื่อมคุณภาพ

การเพาะเลี้ยงเซลล์

การรักษาสัตว์

เครื่องสำอาง

เครื่องจักรกล ไฟฟ้า และอุตสาหกรรม

การเตรียมอาหาร

การใช้งานอื่น ๆ

อ้างอิง 

ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม