มินซ์พาย

มินซ์พาย () หรือชื่ออื่น ๆ ได้แก่ มินซ์มีตพาย () ในบริเวณนิวอิงแลนด์ของสหรัฐ และ ฟรุตมินซ์พาย () ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ เป็นพายไส้หวานที่มีที่มาจากประเทศอังกฤษ โดยไส้ในทำจากผลไม้แห้งผสมกับเครื่องเทศที่เรียกว่า "มินซ์มีต" และนิยมรับประทานในช่วงเทศกาลคริสต์มาสในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ ในอดีตมินซ์พายเคยมีเนื้อสัตว์เป็นส่วนผสมในไส้ แต่ในปัจจุบันไม่มีเนื้อสัตว์แล้ว แม้ว่าชื่อเรียกจะคงเป็น "มินซ์พาย" หรือพายเนื้อบดก็ตาม

ประวัติ 

ส่วนผสมของมินซ์พายสามารถสืบย้อนไปตั้งแต่สมัยที่ทหารชาวยุโรปที่รบในสงครามครูเสดเดินทางกลับจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ในสมัยนั้นอาหารบางสูตรของชาวตะวันออกกลางจะผสมเนื้อสัตว์ ผลไม้ และเครื่องเทศเข้าด้วยกัน มินซ์พายในสมัยนั้นจึงมีไส้ที่มีทั้งของคาวและของหวานผสมกัน มินซ์พายในสมัยทิวดอร์หรือชื่อในสมัยนั้นว่า ชริดพาย () มีไส้ที่ทำจากเนื้อสัตว์ที่ยีให้เป็นฝอย มันสัตว์ (suet) และผลไม้แห้ง ส่วนผสมสามชนิดสื่อถึงของขวัญสามอย่างที่โหราจารย์สามคนนำมานมัสการพระเยซูหลังประสูติ ในขณะที่เครื่องเทศได้แก่อบเชย กานพลู และจันทน์เทศนั้นเพิ่มเข้ามาภายหลัง จอห์น ทิมส์ นักสะสมและศึกษาของเก่าชาวอังกฤษให้ความเห็นว่าเครื่องเทศเพิ่มเข้ามาเพื่อระลึกถึงของขวัญจากโหราจารย์แห่งตะวันออก ทิมส์มองว่ามินซ์พายมีที่มาจากธรรมเนียมของชาวโรมันในช่วงเทศกาลแซตเทอร์นาเลีย พายในสมัยนั้นจะมีขนาดใหญ่กว่าในปัจจุบัน และมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า จอห์น เซลเดน นักกฎหมายชาวอังกฤษสันนิษฐานว่ารูปร่างยาวคล้ายโลงศพนั้นน่าจะมาจากรางหญ้าที่พระเยซูประสูติ แม้ว่าโทมัส เฟอร์มิงเงอร์ ทิสเซิลตัน-ดายเออร์ นักเขียนชาวอังกฤษจะไม่เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานของเซลเดนก็ตาม โดยให้เหตุผลว่าส่วนที่เป็นแป้งด้านนอกของพายในตำราอาหารของอังกฤษสมัยก่อนเรียกว่า coffin ซึ่งเป็นคำเดียวกับคำว่าโลงศพ

ในอดีตมินซ์พายมีชื่อเรียกหลายอย่าง จอห์น แบรนด์ นักสะสมและศึกษาของเก่าชาวอังกฤษอ้างว่าชาวอังกฤษสมัยเอลิซาเบธและสมัยจาโคเบียนเรียกพายชนิดนี้ว่ามินชต์พาย () มัตตันพาย () หรือพายเนื้อแกะ และคริสต์มาสพาย ซึ่งเริ่มเรียกในศตวรรษถัดมา ในตำราอาหารของ มาร์คัม จาก ค.ศ. 1615 ระบุว่าให้ใช้เนื้อส่วนที่ดีที่สุดจากขาแกะ แล้วผสมมันแกะ พริกไทย เกลือ กานพลู ดอกจันทน์เทศ เคอร์แรนต์ (คล้ายลูกเกดแต่ทำจากผลไม้อีกชนิดหนึ่ง) ลูกเกด ลูกพรุน อินทผลัม และเปลือกส้ม และระบุว่าสามารถใช้เนื้อวัวหรือเนื้อลูกวัวแทนได้ ทางภาคเหนือของอังกฤษนิยมใช้ห่านเป็นส่วนผสมไส้พาย 

มินซ์พายกลายเป็นสิ่งต้องห้ามในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษเช่นเดียวกับสิ่งอื่นที่เกี่ยวข้องกับนิกายโรมันคาทอลิก กลุ่มพิวริตันหรือกลุ่มเคร่งศาสนาในอังกฤษสมัยนั้นปฏิเสธมินซ์พาย เนื่องจากพวกเขามองว่าคริสต์มาสพายหรือมินซ์พายเกี่ยวข้องกับนิกายโรมันคาทอลิก 

หลังการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ มินซ์พายยังคงได้รับความนิยมในช่วงเทศกาลคริสต์มาส แม้ว่าขนาดจะเล็กลงและมีรสหวานขึ้นก็ตาม มินซ์พายยุคหลังการปฏิรูปนั้นไม่มีสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับโรมันคาทอลิกแล้ว ผู้คนเริ่มเตรียมไส้ผลไม้และเครื่องเทศใส่กระปุกไว้ล่วงหน้าก่อนเทศกาลเพื่อความสะดวก เมื่อเข้าสู่สมัยวิกตอเรีย มินซ์พายแทบไม่มีส่วนผสมของเนื้อสัตว์แล้ว แม้ว่าจะยังคงใช้มันสัตว์อยู่ และนักเขียนในช่วงศตวรรษที่ 20 จะยังรณรงค์ให้ใช้เนื้อในมินซ์พายก็ตาม ซึ่งรสชาติของมินซ์พายในสมัยวิกตอเรียจะใกล้เคียงกับมินซ์พายในปัจจุบัน

มินซ์พายยังคงได้รับความนิยมในปัจจุบัน แม้ว่าส่วนผสมจะเปลี่ยนไปจากเดิมแล้วก็ตาม ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ค.ศ. 2011 เกร็กส์ซึ่งเป็นเครือร้านเบเกอรีที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรรายงานว่าขายมินซ์พายได้ 7.5 ล้านชิ้น ในขณะที่ยอดขายมินซ์พายของซูเปอร์มาร์เกตและร้านค้าในเกรตบริเตนในช่วง 12 สัปดาห์สุดท้ายของ ค.ศ. 2017 มีมูลค่ารวม 28,872 ล้านปอนด์

ดูเพิ่ม 
 ชต็อลเลิน

อ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น 
 วิธีทำมินซ์พาย, bbcgoodfood.com

พาย
อาหารคริสต์มาส
อาหารอังกฤษ
คริสต์มาสในสหราชอาณาจักร