พระเจ้าฉี่

พระเจ้าฉี่ () เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์เซี่ย ครองราชย์ระหว่าง 2146–2117 ปีก่อนคริสตกาล เป็นเวลาประมาณ 29 ปี และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอวี่กับพระนางหนี่เจียว เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ชราลงก็ได้แสดงความจำนงที่จะยกราชสมบัติให้โป๋อี้ ขุนนางผู้หนึ่งที่พระเจ้าอวี่เห็นว่า มีสติปัญญาสมควรที่จะครองราชย์สืบต่อจากตน แต่เมื่อพระเจ้าอวี่เสด็จสวรรคต โป๋อี้ก็ไม่ยอมรับเป็นหัวหน้าเผ่า โดยอ้างว่า ตนเป็นแต่ขุนนางผู้น้อย รับราชการมาเพียง 3 ปี เห็นควรให้ “ฉี่” ราชโอรสของพระเจ้าอวี่ ครองราชย์สืบต่อไป ขุนนางทั้งหลายก็เห็นด้วย พระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา ตั้งแต่นั้นมา ระบบคัดเลือกหัวหน้าเผ่าด้วยการเลือกตั้งคนดีก็ถูกยกเลิกไป ระบบที่สืบราชสมบัติต่อในเชื้อสายราชวงศ์ได้ปรากฏขึ้น ราชวงศ์เซี่ยจึงนับได้ว่าเป็นราชวงศ์แรกในยุคทาสของประวัติศาสตร์จีน

พระราชประวัติ

ครอบครัว
พระราชบิดาของพระเจ้าเซี่ยฉี่ คือพระเจ้าเซี่ยอวี่ ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เซี่ย พระองค์ทรงอภิเษกกับ นางหนี่เจียว จนประสูติพระเจ้าฉี แต่แล้วรัชทายาทฉีก็ไม่ได้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่เนื่องมาจากการเรียกร้องจากประชาชน ทำให้รัชทายาทฉีได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาท เริ่มต้นประเพณีราชวงศ์  ต่อมาพระเจ้าฉีมีลูกชายคนหนึ่งชื่อว่า พระเจ้าไท่คัง ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป

พระราชกรณียกิจที่สำคัญ
ในประชุมพงศาวดารไม้ไผ่ได้บันทึกเหตุการณ์ในการครองราชย์ของพระเจ้าฉีไว้ว่า 

 ในปีแรกของการเสวยราชย์ พระองค์ได้สั่งให้มีงานฉลองที่ยิ่งใหญ่ ทั้งในเมืองหลวงเก่าและเมืองหลวงใหม่
 ในปีที่ 2 ป่อยีได้พ้นโทษและคืนตำแหน่ง พระเจ้าฉีได้ทรงนำทัพออกต่อสู้กับพวกกบฏของรัชทายาทหูที่สงครามซางซู
 ในปีที่ 6 ป่อยีเสียชีวิต และพระเจ้าฉีได้ทรงประกาศเกียรติคุณเพื่อเป็นอนุสรณ์
 ในปีที่ 8 พระเจ้าฉีทรงส่งเหมิงตู ขุนนางคนหนึ่งสู่เมืองปาเพื่อไปตัดสินคดี

อ้างอิง

ฉี่