ธยานาจารย์

ธยานาจารย์ () หมายถึงอาจารย์ผู้สอนภาวนาแบบเซน

ประวัติ

จีน 
สมัยราชวงศ์ถัง พบการใช้คำว่า ฉานชือ (禅师 ธยานาจารย์) เพื่อหมายถึงภิกษุผู้เป็นอาจารย์สอนนิกายฉาน เพื่อให้ต่างจากฝ่าชือ (法師 ธรรมาจารย์) ที่เชี่ยวชาญด้านพระธรรม และลวี่ชือ (律师 วินยาจารย์) ที่เชี่ยวชาญด้านพระวินัย ต่อมาคำว่าฉานชือใช้กับพระภิกษุฝ่ายวิปัสสนาธุระโดยทั่วไปแม้จะไม่ได้อยู่นิกายฉาน เช่น พระอาจารย์จื้ออี่ ปรมาจารย์รุ่นที่สี่ของนิกายเทียนไถ

ญี่ปุ่น 
ในนิกายเซน มีคำเรียกธยานาจารย์แตกต่างกันไปในแต่ละสาย ดังนี้
 ชิเกะ หมายถึง อาจารย์ผู้ฝึกหัดบุคคลที่เตรียมบวชเป็นศาสนาจารย์ในสายรินไซและโซโต
 โรชิ หมายถึง พระเถระหรืออาจารย์เซนชาวญี่ปุ่น 
 เซ็นเซ หมายถึง อาจารย์
 โอโช หมายถึง พระอุปัชฌาย์หรือเจ้าอาวาส

อ้างอิง 
 เชิงอรรถ 

 เว็บไซต์

 บรรณานุกรม
 
 

ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาพุทธ
เซน