กรดแอบไซซิก

กรดแอบไซซิก () เป็นฮอร์โมนที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของพืช ทำให้พืชทนต่อสภาวะเครียดต่างๆได้ดี มีบทบาทในการเจริญพัฒนาของเอ็มบริโอ การพักตัวของเมล็ดและของตาพืช พบในพืชที่มีระบบท่อลำเลียงทั่วไป มอสส์ สาหร่าย แต่ไม่พบในลิเวอร์เวิร์ต การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยาที่สำคัญของกรดแอบไซซิกที่สำคัญ ได้แก่  
 ปากใบที่ได้รับกรดแอบไซซิกจะปิดไม่ว่าจะอยู่ในที่มืดหรือสว่าง
 เมื่อพืชอยู่ในดินเค็มหรืออากาศหนาวเย็น พืชจะสร้างกรดแอบไซซิกมากขึ้นเช่นกัน โดยในพืชทนเค็มนั้น กรดแอบไซซิกจะกระตุ้นให้มีการสร้างโปรตีนพิเศษชื่อออสโมตินมากขึ้น
 ผลต่อการงอกของเมล็ด กรดแอบไซซิกมีผลยับยั้งการงอกของเมล็ด ทำให้มีการพักตัวของเอ็มบริโอ จนกว่าเมล็ดเริ่มงอก เอ็มบริโอจึงเริ่มเจริญอีกครั้งหนึ่ง
 การพักตัวของพืช กรดแอบไซซิกเป็นฮอร์โมนสำคัญที่ทำให้ตาพืชเข้าสู่ระยะพักตัว
 ชักนำการหลุดร่วงและการเสื่อมชรา ผลต่อการหลุดร่วงของกรดแอบไซซิกเป็นผลโดยอ้อม คือไปกระตุ้นให้เซลล์พืชที่แก่สร้างเอทิลีนมากขึ้น
 การควบคุมการสังเคราะห์โปรตีน กรดแอบไซซิกมีผลทำให้การสังเคราะห์โปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตน้อยลง
 กรดแอบไซซิกมีผลในการลดการคายน้ำและเพิ่มการดูดซึมน้ำของราก กระตุ้นการดูดไอออนเข้าสู่ราก ชักนำการเติบโตของราก กระตุ้นการเกิดรากแขนงแต่กดการเจริญของใบ ทำให้ใบมีขนาดเล็กลง
 กรดแอบไซซิกชักนำการออกดอกในพืชวันสั้นและยับยั้งการออกดอกในพืชวันยาว
 ยังยั้งการขยายของเซลล์โดยออกฤทธิ์ในทางตรงกันข้ามกับออกซิน
 กระตุ้นการเคลื่อนไหวที่ตอบสนองต่อแรงโน้มถ่วง

อ้างอิง 

 วันทนี สว่างอารมณ์. 2542. การเจริญและการเติบโตของพืช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
 สัมฤทธิ์ เฟื่องจันทร์. 2544. สรีรวิทยาการพัฒนาการของพืช. กรุงเทพฯ: คลังนานาวิทยา.

ฮอร์โมนพืช
แอบไซซิก
แอบไซซิก
แอบไซซิก