วัฒนธรรมระดับสูง

วัฒนธรรมระดับสูง (High culture) เป็นคำที่ใช้มากทางวิชาการหลายด้าน แต่ความหมายทั่วไปที่แพร่หลาย หมายถึงชุดของผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปะที่ถือว่าอยู่ในระดับสูงสุดของวัฒนธรรมหนึ่ง หรือหมายรวมถึงวัฒนธรรมของสังคมชนชั้นปกครอง

แนวคิด 
แม้ว่าวัฒนธรรมระดับสูงจะมีประวัติมายาวนานแล้วในแผ่นดินใหญ่ยุโรปก็ตาม แต่คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกในการตีพิมพ์หนังสือชื่อ "วัฒนธรรมและอนาธิปไตย" (Culture and Anarchy) ของแมททิว อาร์โนลด์ แม้เขาจะหมายถึงคำ "วัฒนธรรมสูง" นี้ว่าเป็นเพียง "วัฒนธรรม" ทั่วๆ ไป แต่อาร์โนลด์ก็ได้นิยามว่าวัฒนธรรมหมายถึง "การไม่เกี่ยวไม่ข้องของมนุษย์ในความดีเลิศหลังความมานะบากบั่น" และข้อเขียนในบทนำที่มีชื่อเสียงมากที่กล่าวว่าวัฒนธรรมหมายถึง "การรู้อย่างดีที่สุดในสิ่งมีการพูดและการคิดในโลก" เป็นความหมายเฉพาะทางบรรณโลกที่รวมไปถึงปรัชญาซึ่งปัจจุบันมักไม่ถือกันว่าเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมระดับสูงอย่างน้อยก็ในวัฒนธรรมของชนชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษ อาร์โนลด์มองว่าวัฒนธรรมระดับสูงเป็นแรงผลักดันทางศีลธรรมและความดีงามทางการเมือง และในหลายๆ รูปที่มุมมองนี้ยังคงแพร่กระจายอยู่ แม้จะยังห่างไกลจากการเป็นเรื่องที่น่ายกขึ้นมาถกเถียงก็ตาม คำ "วัฒนธรรมระดับสูง" มีความเปรียบต่างกับ "วัฒนธรรมประชานิยม" (Popular culture) หรือ "วัฒนธรรมมวลชน" (Mass culture)และรวมทั้งกับวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นปรปักษ์ต่อวัฒนธรรมเหล่านี้แต่ประการใด

หนังสือชื่อ "หมายเหตุว่าด้วยนิยามของวัฒนธรรม" (พ.ศ. 2491) โดย ที เอส เอเลียต นับเป็นงานที่มีอิทธิพลที่แสดงให้เห็นว่าวัฒนธรรมระดับสูงและวัฒนธรรมประชานิยมเป็นส่วนที่จำเป็นในการส้รางความสมบูรณ์ของความเป็นวัฒนธรรม ในหนังสือชื่อ "การใช้อักษรศาสตร์" (the Uses of Literacy) ของริชาร์ด ฮอกการ์ด (พ.ศ. 2500)ก็นับเป็นงานที่มีอิทธิพลไปในแนวทางนี้เช่นเดียวกัน โดยมีเนื้อหาในด้านประสบการณ์ทางวัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลเช่นตัวเขาเองซึ่งมาจากชนชั้นทำงานก่อนที่จะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ในอเมริกา ฮาโรลด์ บลูม ก็มีงานมากชิ้นที่สามารถรวมอยู่ในแนวนี้ เช่นเดียวกับ เอฟ อาร์ ลีวิส ก่อนหน้านั้น คล้ายอาร์โนลด์ที่เน้นเกี่ยวกับวรรณคดี และไม่กลัวที่จะส่งเสียงขรมไว้ในงานวรรณคดีเรื่อง "Western Canon" ของเขา

ศิลปะระดับสูง 
วัฒนธรรมระดับสูงส่วนใหญ่ประกอบด้วยการซาบซึ้งในสิ่งที่เรียกว่า "ศิลปะระดับสูง" คำนี้มีความหมายค่อนข้างกว้างกว่านิยามของอาร์โนลด์ และนอกจากวรรณคดีแล้ว ยังรวมถึงดนตรี ทัศนศิลป์ โดยเฉพาะจิตรกรรม และรูปแบบอย่างเป็นประเพณีของศิลปะการแสดงซึ่งปัจจุบันรวมภาพยนตร์ด้วย โดยทั่วไปไม่นับมัณฑนศิลป์เป็นศิลปะระดับสูง

 อียิปต์โบราณ
 กรีกโบราณ 
 โรมโบราณ 
 จีน 
 อินเดีย 
 ไบแซนติอุม 
 เปอร์เซีย
 วัฒนธรรมอื่นๆ ของ ตะวันออกกลาง ในยุคต่างๆ
 ญี่ปุ่น ตั้งแต่ นารา หรือ ยุคเหียน เป็นต้นมา
 ยุโรป นับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษลง

การส่งเสริมวัฒนธรรมรดับสูง

นักทฤษฎี

ดูเพิ่ม 

 Highbrow
 วัฒนธรรม
 แก่นอารยธรรม
 วัฒนธรรมมวลชน
 วัฒนธรรมชนชั้นทำงาน
 วัฒนธรรมศึกษา
 Dead white males
 การอุดมศึกษา

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Full text of Matthew Arnold's Culture and Anarchy online
 Memory and modernity:reflections on Ernest Gellner's theory of nationalism - Lecture text by Anthony D Smith
 On high art 
 On the "High Art" of Nicolas Poussin - New Criterion Magazine, 1995

อ้างอิง 
 Bakhtin, M. M. (1981) The Dialogic Imagination: Four Essays. Ed. Michael Holquist. Trans. Caryl Emerson and Michael Holquist. Austin and London: University of Texas Press.

วัฒนธรรม
ศิลปะ
วัฒนธรรมทางวิชาการ