กระดูกหน้าผาก

กระดูกหน้าผาก () เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่

 ส่วนแนวตั้ง (vertical portion) หรือ สความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ซึ่งสัมพันธ์กับบริเวณของหน้าผาก
 ส่วนเบ้าตา หรือ ส่วนแนวนอน (orbital or horizontal portion) หรือ พารส์ ออร์บิทาลิส (pars orbitalis) ซึ่งเปิดเข้าสู่หลังคาของเบ้าตาและโพรงจมูก

ขอบกระดูก 
ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)

ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์

โครงสร้าง 
สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง

ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น

ภาพอื่นๆ

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 34256.000-1 

ระบบโครงกระดูก
กะโหลกศีรษะ