ลีแยฌ

ลีแยฌ (), ลึททิช (), เลยก์ () เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลีแยฌ ตั้งอยู่ในหุบเขาริมแม่น้ำเมิส ใกล้กับพรมแดนทางตะวันออกของเบลเยียมซึ่งติดต่อกับประเทศเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี ลีแยฌเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจของเขตวัลลูน มีประชากรประมาณ 197,000 คน มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ประมาณ 30,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 600,000 คน ซึ่งถือได้ว่ามีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดในวัลโลเนีย ลีแยฌเป็นเมืองใหญ่จากประชากรอันดับสามของประเทศเบลเยียมรองจากกรุงบรัสเซลส์และแอนต์เวิร์ป และเป็นเทศบาลใหญ่อันดับสี่รองจากแอนต์เวิร์ป เกนต์ และชาร์เลอรอย

ในอดีตที่ตั้งของลีแยฌเคยเป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ชื่อ "ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ" ซึ่งก่อตั้งตั้งแต่ ค.ศ. 980 แต่ได้ถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1795 เมื่อพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยลีแยฌ (University of Liège: ULg) ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และเปิดอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1817 ประมาณครึ่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลีแยฌเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ซึ่งนำความเจริญมาสู่วัลโลเนีย แต่ต่อมาได้มีการลดความสำคัญของอุตสาหกรรมเหมืองแร่และเหล็กลง 

ลีแยฌมีชื่อเล่นคือ La Cité Ardente (เมืองที่ร้อนแรง) โดยชื่อนี้มาจากนิยายอิงประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันโดย Henri Carton de Wiart ใน ค.ศ. 1904 ซึ่งในขณะนั้นชื่อนี้ยังไม่เคยถูกใช้

เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง 
ลีแยฌได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
 : น็องซี ตั้งแต่ ค.ศ. 1954
 : มาสทริชท์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1955
 : อาเคิน ตั้งแต่ ค.ศ. 1955
 : รอตเทอร์ดาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
 : ตูริน ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
 : โคโลญ ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
 : แอ็ช-ซูร์-แอลเซต ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
 : ลีล ตั้งแต่ ค.ศ. 1958
 : วอลโกกราด ตั้งแต่ ค.ศ. 1959
 : ลูลุมบาชี ตั้งแต่ ค.ศ. 1961
 : เปิลเซน ตั้งแต่ ค.ศ. 1965
 : โปร์ตู ตั้งแต่ ค.ศ. 1977
 : กรากุฟ ตั้งแต่ ค.ศ. 1978
 : เซนต์หลุยส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1980
 : แทนเจียร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2006
 : โซอูส

และลีแยฌมีข้อตกลงด้านความร่วมมือและสันติภาพกับเมืองต่อไปนี้
 : เกแบ็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 2002
 : ซามาร์กันต์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2005

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของลีแยฌ

เมืองในประเทศเบลเยียม
จังหวัดลีแยฌ