อัลฟิกฮุลอักบัร

อัลฟิกฮุลอัลบัร () หรือ "ความรู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" เป็นข้อความอิสลามยุคแรกที่ได้รับความนิยมซึ่งมาจากนักนิติศาสตร์ชาวมุสลิมคือ อะบูฮะนีฟะฮ์ เป็นหนึ่งในไม่กี่ผลงานที่ยังหลงเหลืออยู่ของอะบูฮะนีฟะฮ์ เป็นการสรุปบทความพื้นฐานของความเชื่อซุนนะฮฺในขณะที่หักล้างความเชื่อของกลุ่มเหล่านั้นที่ถูกมองว่าเป็นอิสลามนอกออร์โธดอกซ์หรืออิสลามกระแสหลัก ได้แก่ มุอ์ตะซิละฮ์, เกาะดะรียะฮ์ และ เคาะวาริจญ์ ท่ามกลางกลุ่มอื่นๆ เป็นการอธิบายนโยบายของซุนนะฮ์ในการจัดการกับคุณลักษณะที่คลุมเครือของอัลลอฮ์ และเจาะลึกรายละเอียดว่าอัลกุรอานเป็นคำพูดนิรันดร์ของอัลลอฮ์อย่างไร

เนื้อหา 
เนื้อหาเริ่มต้นด้วยการสรุปบทความพื้นฐานแห่งความเชื่อ และกล่าวต่อไปถึงแก่นแท้นิรันดร์ (ศิฟาต) ของอัลลอฮ์ พระนามและคุณลักษณะของพระองค์ และอัลกุรอานเป็นพระวจนะของพระองค์ หลังจากนั้นจะอธิบายอย่างละเอียดเกี่ยวกับวิธีที่คนๆ หนึ่งได้รับศรัทธาที่แท้จริง (อีมาน) หรือเข้าสู่สถานะของความปฏิเสธ (กาฟิร) หลังจากเข้ามาในโลกนี้ หัวข้อของนบีและเราะซูล ยังถูกกล่าวถึงในรายละเอียดบางอย่าง ตามมาด้วยการอภิปรายเกี่ยวกับ4 เคาะลีฟะฮ์ผู้ทรงธรรม และเศาะฮาบะฮ์อื่นๆ และทัศนคติของผู้ศรัทธาควรมีต่อพวกเขาอย่างไร

ในการหักล้างศัตรูทางอะกีดะฮ์ของพวกเขาคือ พวกมุอ์ตะซิละฮ์, พวกเคาะวาริจญ์, และกลุ่มอื่นๆ—ข้อความนี้โต้แย้งว่าผู้ปฏิเสธ ไม่ได้ออกจากอิสลามโดยการทำบาป มีการนำเสนอการอภิปรายเกี่ยวกับปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่บ่าวต่างๆของพระองค์ ตามด้วยการวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับอีมาน (ความศรัทธาที่แท้จริง) และอิสลาม (การยอมจำนน) และขอบเขตที่ความศรัทธาของบุคคลนั้นเพิ่มขึ้นและลดลง ประเด็นอื่นๆ ที่เกิดขึ้นในข้อความ ได้แก่ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และความยุติธรรมของอัลลอฮ์ในการจัดการกับบ่าวของพระองค์, การเสด็จสู่ฟากฟ้าของท่านนบี (มิอ์รอจญ์); และประเด็นทางวันกิยามะฮ์ เช่น การตั้งคำถามในหลุมฝังศพ, ยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์ และสัญญาณอื่นๆ ที่รอคอยของวันกิยามะฮ์ แม้ว่าผู้เขียนจะปฏิบัติตามคำสั่งเฉพาะในข้อความ แต่บางครั้งเขาก็พูดซ้ำบางประเด็นที่กล่าวถึงแล้วเพื่อเน้นย้ำ ตัวอย่างเช่น เนื่องจากความสำคัญของอัลกุรอาน เขายืนยันหลายครั้งว่าคำพูดชั่วนิรันดร์ของอัลลอฮ์ไม่เหมือนกับคำพูดที่สร้างขึ้นของมนุษย์

อ้างอิง 

วรรณกรรมซุนนี