เพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล

เพลงล้อไล่และจิ๊กในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ () หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ เพลงล้อไล่ของพัคเค็ลเบิล () หรือ เพลงล้อไล่ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ () (PWC 37, T. 337, PC 358) เป็นผลงานประพันธ์ดนตรีบาโรกที่มีชื่อเสียงที่สุดของโยฮัน พัคเค็ลเบิล คีตกวีชาวเยอรมัน  สกอร์ดนตรีดั้งเดิมแต่งขึ้นสำหรับบรรเลงแบบเพลงล้อไล่ (canon) ด้วยไวโอลินสามตัว โดยมีการเดินเสียงเบสด้วยเครื่องดนตรีเช่นเชลโล ดับเบิลเบส หรือบาสซูน จับคู่กับจังหวะแบบจิ๊ก (jig) ในระดับเสียงเดียวกัน ไวโอลินทั้งสามตัวเล่นด้วยโน้ตและจังหวะเดียวกัน แต่เริ่มต้นบรรเลงไม่พร้อมกัน โดยห่างกัน 4 ห้องเสียงไล่ตามกันไป และประสานออกมาเป็นเพลง

ต้นฉบับผลงานชิ้นนี้สูญหายไปหลายปีเช่นเดียวกับผลงานชิ้นอื่น ๆ ของพัคเค็ลเบิลและศิลปินคนอื่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพิ่งถูกค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 โดยกุสทัฟ เบ็คมัน ได้รับการบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 จากการบรรเลงโดยวงบอสตันป็อปสออร์เคสตรา อำนวยเพลงโดยอาร์เทอร์ ฟีดเลอร์

นักประวัติศาสตร์ตั้งสมมุติฐานว่า ผลงานชิ้นนี้อาจจะแต่งขึ้นสำหรับใช้บรรเลงในงานแต่งงานของโยฮัน คริสท็อฟ บัค พี่ชายคนโตของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1694

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 pachelbelcanon.com

ผลงานในปี พ.ศ. 2223
ผลงานของ โยฮัน พัคเค็ลเบิล
งานประพันธ์ดนตรีสำหรับไวโอลิน