โยโมงิอุ

โยโมงิอุ (; คฤหาสน์หญ้าคา) เป็นบทที่ 15 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท  เป็นบทที่ดำเนินเรื่องช่วงระหว่างบท อะคะชิ และ  มิโอะซึคุชิ

ที่มาของชื่อบท โยโมงิอุ 

โยโมงิ (蓬 - ヨモギ  yomogi ) หรือ  Japanese mugwort  มีชื่อทางวิชาการว่า Artemisia indica var. maximowiczii  โยะโมะงิเป็นพืชป่าที่อยู่ในสกุลโกฐจุฬาลัมพา เป็นพืชที่โตเร็วมาก  สามารถโตได้ถึง 1.2 เมตร  แตกหน่อขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว  มีดอกเล็กๆสีน้ำตาลอมเหลือง 2 เพศในดอกเดียว    ออกดอกช่วงเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิยายน  สามารถปลิวไปตามลมได้เพื่อขยายพันธุ์  ใบเป็นรูปขนนก  มีขนใต้ใบ  เป็นสมุนไพร  และ สามารถนำมาทำขนมที่เรียกว่า คุสะโมจิ

โยโมงิอุ ( 蓬生)  หมายถึง  บ้านทรุดโทรมพุพังที่รกด้วยหญ้าและวัชพืช เช่น โยะโมะงิ

ตัวละครสำคัญในบท 

 เก็นจิ   :  ตำแหน่งกอนไดนะกอน  อายุ 28-29
 ซุอะสึมุฮะนะ   :  องค์หญิงพระธิดาขององค์ชายแห่งฮิตะจิ
 พี่ชายของซุเอะสึมุฮะนะ  :  เป็นพระ
  จิจู    :   พี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับซุเอะสึมุฮะนะ
 ป้าของซุเอะสึมุฮะนะ   :  ภริยาของรองเจ้าเมืองดะไซฟุ
 โชโช   :  ป้าของจิจู  นางกำนัลของซุเอะสึมุฮะนะ
 โคะเระมิตสึ  :  คนสนิทและพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ

เรื่องย่อ 

ช่วงที่เก็นจิเนรเทศตัวเองไปยังหาดสุมะนั้น  ไม่มีผู้ใดคอยดูแลซุเอะสึมะฮะนะ เจ้าหญิงแห่งฮะตะจิเลย   เมื่อขาดการดูแล  คฤหาสน์ที่นางพำนักก็เก่าโทรมพุพังไป   นกเค้าแมวร้องเสียงน่ากลัวออกมาจากป่า   ผีป่าโคะดะมะปรากฏตนหลอกหลอน  วัชพืชพงหญ้าแขมรกเรื้อสูงจดหลังคา เถาวัลย์เรื้อนบังประตูเข้าออกหนาทึบ  เด็กเลี้ยงวัวถึงกับต้อนวัวและม้าเข้ามากินหญ้าในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน  พายุพัดโถงทางเดินจนพังทลาย  กระทั่งโขมยขโจรยังเมินเพราะไม่มีอะไรให้ลักขโมย

เจ้าหญิงแห่งฮิตะจิมีป้าคนนึง  ป้านางแค้นเคืองมารดาของนางมาก  บัดนี้คฤหาสน์ของซุเอะสึมุฮะนะนั้นทรุดโทรมเต็มที  ป้าของนางจึงคิดจะจ้างซุเอะสึมุฮะนะที่มีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงไปเป็นพี่เลี้ยงของลูกๆ    ป้าของนางภูมิใจมากที่สามีได้รับตำแหน่งเป็นรองเจ้าเมืองดะไซฟุอันห่างไกล   นางขึ้นรถเทียมวัวหรูมาเทียบหน้าคฤหาสน์พุพังของซุเอะสึมุฮะนะ  และพยายามหว่านล้อมให้ซุเอะสึมุฮะนะไปดะไซฟุเป็นพ่เลี้ยงเด้กให้ได้  แต่ซุเอะสึมุฮะนะไม่ยอม   ป้าของนางจึงขอนำบ่าวไพร่รู้งานทั้งหลายในคฤหาสน์ไปด้วยจนหมด  องค์หญิงต้องร้องไห้ด้วยความท้อแท้สิ้นหวัง

รถเทียมวัวของเก็นจิผ่านมายังทางคุ้นตา  ซึ่งบัดนี้ดอกฟุจิบานสะพรั่งย้อยช่อล้อลมลงมาจากกิ่งต้นสนยักษ์   กิ่งหลิวไร้การตัดแต่งลู่สู่พื้นที่รกเรื้อราวป่าละเมาะ   เขาจึงสั่งหยุดรถและให้โคะเระมิตสึเข้าไปสำรวจภายใน   เก็นจิรู้ว่าซุเอะสึมุฮะนะคงยังต้องพำนักอยู่ ณ ที่นี้  โคะเระมิตสึใช้แซ่ม้าตวัดแผ้วถางทางรกเรื้อให้เก็นจิเดินตามเข้าไป   จนเปียกไปหมดทั้งเท้าถึงหัวเข่า  กระนั้นความมั่นคงในรักขององค์หญิงแห่งฮิตะจิประทับใจเก็นจิอย่างมาก  แม้จะไม่รักใคร่เอ็นดูนัก  แต่เขาก็รับตัวนางไปดูแลอย่างสุขสบายจนตลอดชีวิต

อ้างอิง 
 

 

วรรณกรรมญี่ปุ่น
รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ