เกียวดะ

เกียวดะ () เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2020 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 80,236 คน 40,482 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 1,200 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด

ภูมิศาสตร์ 
เกียวดะตั้งอยู่กึ่งกลางของจังหวัดไซตามะตอนเหนือ โดยมีแม่น้ำโทเนะเป็นเส้นกั้นอาณาเขตกับจังหวัดกุมมะ พื้นที่ของทั้งเมืองตั้งอยู่บนที่ราบตะกอนน้ำพาของแม่น้ำโทเนะและแม่น้ำอารากาวะ เกียวดะอยู่ที่ระดับความสูง 19.7 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ที่ศาลาว่าการนครเกียวดะ) และพื้นที่ของเมืองโดยรวมอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 20 เมตร จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ 36 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ในอุทยานโคฟุงไซตามะ)

เทศบาลข้างเคียง 
 จังหวัดไซตามะ
 คาโซะ
 โคโนซุ
 คูมางายะ
 ฮานีว
 จังหวัดกุมมะ
 ชิโยดะ
 เมวะ

ภูมิอากาศ 
เกียวดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในเกียวดะคือ 14.5 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1300 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C

สถิติประชากร 
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของเกียวดะค่อนข้างคงที่ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา

ประวัติศาสตร์ 

เกียวดะมีเนินสุสานฝังศพในยุคโคฟุงจำนวนมาก และมีผู้อยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ คำว่า “ไซตามะ” เป็นชื่อสถานที่ท้องถิ่นภายในเกียวดะ และได้รับการบันทึกไว้ในเอกสารสมัยยุคนาระ ในยุคเซ็งโงกุ ปราสาทโอชิมีชื่อเสียงโด่งดังจากการทนต่อการถูกอิชิดะ มิตสึนาริปิดล้อมในปี 1590 ในยุคเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ปราสาทแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของแคว้นศักดินาโอชิ ซึ่งปกครองโดยสาขาของตระกูลมัตสึไดระจนถึงปี 1871 ซึ่งเป็นยุคที่เมืองปราสาทรุ่งเรืองจากการที่ตั้งอยู่บนถนนสายนากาเซ็นโด

เมืองเกียวดะจัดตั้งขึ้นในอำเภอคิตะไซตามะ จังหวัดไซตามะ โดยเป็นการจัดตั้งด้วยระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ในวันที่ 1 เมษายน 1937 เกียวดะได้ผนวกหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ นางาโนะ โฮชิกาวะ และโมจิดะ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 23 เมษายน 1949 ตั้งแต่ปี 1954–1955 อาณาเขตของนครได้ขยายเพิ่มขึ้นโดยการผนวกหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ อารากิ ซูกะ คิตะคาวาฮาระ ไซตามะ โฮชิมิยะ และโออิ และในวันที่ 1 มกราคม 2006 หมู่บ้านมินามิคาวาระ (จากอำเภอคิตะไซตามะ) ก็ได้รวมเข้ากับนครเกียวดะ

การปกครอง 
เกียวดะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 20 คน นครเกียวดะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 12 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

เศรษฐกิจ 
เกียวดะมีเศรษฐกิจแบบผสมของเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมการผลิตเบา โดยเฉพาะอย่างยิ่งชิ้นส่วนรถยนต์ นครเกียวดะมีสำนักงานใหญ่ของโชวะคอร์ปอเรชันตั้งอยู่ ซึ่งเป็นผู้ผลิตยานยนต์ รถจักรยานยนต์ และระบบกันสะเทือน

การศึกษา 
 สถาบันเทคโนโลยี ()
 เกียวดะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 16 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 8 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐ 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่ง

การขนส่ง

รถไฟ 
  บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก – สายทากาซากิ
  
  รถไฟชิจิบุ – สายหลักชิจิบุ
  –  –  –

ทางหลวง

เมืองพี่น้อง 
  คูวานะ จังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น
  ชิรากาวะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น

สถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ 

 อุทยานโคฟุงไซตามะ () เป็นอุทยานประวัติศาสตร์ขนาด  ที่เต็มไปด้วยเนินสุสานโบราณขนาดใหญ่ รวมถึงมารูฮากายามะโคฟุง ซึ่งเป็นเนินสุสานทรงกลมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ที่โชกุนยามะโคฟุง เนินฝังศพรูปกุญแจยาว  ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ส่วนหัวและโค้งมนที่ส่วนท้าย มีห้องจัดแสดงภายในซึ่งเป็นกระท่อมหิน และมีวัตถุโบราณที่ขุดค้นขึ้นซึ่งได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพดั้งเดิมในศตวรรษที่ 5 ถึง 7
 อุทยานบัวโบราณ () เป็นบัวที่เติบโตจากเมล็ดพันธุ์ที่มีมาตั้งแต่ 1,400 ถึง 3,000 ปีก่อน ซึ่งถูกพบโดยบังเอิญระหว่างการขุดเพื่อสร้างสถานที่กำจัดขยะ หลังจากผ่านไปไม่กี่พันปีของระยะพักตัว เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นก็ได้งอกขึ้นมา ดอกสีชมพูขนาดใหญ่จะบานในช่วงเช้าเป็นเวลาประมาณหนึ่งเดือนตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมหลังจากหมดฤดูฝน
 ปราสาทโอชิ () เป็นปราสาทที่บูรณะเมื่อปี 1988 ไดเมียวนาริตะ อากิยาซุ ได้สร้างปราสาทโอชิขึ้นในช่วงใกล้ปลายศตวรรษที่ 15 โดยใช้คันดินธรรมชาติตามบึงและแม่น้ำที่อยู่โดยรอบ ซึ่งถือว่ามีความเหนียวแน่น เมื่อกองทัพของอิชิดะ มิตสึนาริ จำนวน 20,000 คนเข้าโจมตีในปี 1590 ตัวปราสาทก็ไม่ได้พังลงมา แม้ว่าจะถูกน้ำท่วมจากแม่น้ำที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งทำให้ลือกันว่าปราสาทนั้นลอยอยู่บนน้ำ ป้อมปราการที่มีอยู่ได้รับการบูรณะในปี 1988 และบริเวณปราสาทยังเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าโอชิโทโชกู

วัฒนธรรม 

 เซริฟูไร (เซริฟราย) เป็นอาหารท้องถิ่นที่ประกอบด้วยเต้าหู้ทอด แครอท หัวหอม และมันฝรั่ง โดยมีร้านค้ามากมายที่ขายอยู่ทั่วเมือง โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน
 เกียวดะยังเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการทำถุงเท้าทาบิแบบดั้งเดิมที่สวมใส่กับชุดกิโมโน เกียวดะยังคงเป็นแหล่งทำทาบิจำนวนครึ่งหนึ่งของที่ผลิตในญี่ปุ่น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการ 

นครในจังหวัดไซตามะ