แรงงานเกณฑ์ภายใต้การปกครองเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

การใช้แรงงานบังคับและทาสในนาซีเยอรมนีและทั่วดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่เกิดขึ้นอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน เป็นส่วนสำคัญของการแสวงหาผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจของเยอรมันในดินแดนที่ถูกพิชิต นอกจากนี้ยังมีส่วนทำให้เกิดการสังหารหมู่ประชากรในดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน นาซีเยอรมันได้ลักพาตัวประชาชนไปประมาณ 12 ล้านคนจากเกือบยี่สิบประเทศในยุโรป ประมาณสองในสามส่วนที่มาจากยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก คนงานจำนวนมากได้เสียชีวิตลง เนื่องจากสภาพความเป็นอยู่ การทารุณกรรม การขาดแคลนอาหาร และการทรมาณเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิต พวกเขาได้กลายเป็นพลเรือนผู้เสียชีวิตด้วยปลอกกระสุน ที่จุดสูงสุดของแรงงานบังคับประกอบด้วย 20% ของแรงงานบังคับเยอรมัน การนับจำนวนผู้เสียชีวิตและการผลัดเปลี่ยนตัวคนงาน จำนวนประมาณ 15 ล้านคนที่มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงที่ถูกบังคับใช้แรงงานที่จุดหนึ่งในช่วงสงคราม 

ด้วยความปราชัยของนาซีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1945 ได้ทำการปลดปล่อยชาวต่างชาติจำนวนประมาณ 11 ล้านกว่าคน(ได้จำแนกประเภทเป็น"บุคคลพลัดถิ่น") ส่วนใหญ่ที่คนไหนซึ่งเป็นแรงงานบังคับและเชลยศึก ในช่วงเวลาสงคราม กองทัพเยอรมันได้พาพลเรือนจำนวน 6.5 ล้านคนเข้ามายังเยอรมันไรช์ ในนอกเหนือจากเชลยศึกโซเวียตสำหรับแรงงานทาสในโรงงาน การส่งกลับบ้านเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม ในกรณีของพลเรือนชาวโซเวียต การส่งกลับบ้านนั้นมักจะเผชิญหน้ากับการถูกต้องสงสัยว่าได้ให้ความร่วมมือและถูกส่งไปยังกูลัก องค์การบรรเทาทุกข์และฟื้นฟูสมรรถภาพแห่งสหประชาติ(UNRRA), กาชาด และปฏิบัติการทางทหารได้จัดเตรียมมอบให้อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่พักพิงและให้ความช่วยเหลือในการส่งกลับบ้าน ในทั้งหมด คนงานชาวต่างชาติและเชลยศึกจำนวน 5.2 ล้านคนได้ถูกส่งตัวไปยังสหภาพโซเวียต, 1.6 ล้านคนไปยังโปแลนด์,  1.5 ล้านคนไปยังฝรั่งเศส และ 900,000 คนไปยังอิตาลี ตามด้วยจำนวน 300,000 ถึง 400,000 คน ซึ่งแต่ละคนจะไปยังยูโกสลาเวีย เชโกสโลวาเกีย เนเธอร์แลนด์ ฮังการี และเบลเยียม

อ้างอิง 

นาซีเยอรมนี
เยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง