รัฐจ้าว

จ้าว () เป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐใหญ่ระหว่าง ยุครณรัฐ (戰國時代) ในยุคจีนโบราณ.  เกิดขึ้นเมื่อรัฐจิ้นแยกออกเป็นสามรัฐ คือ รัฐจ้าว, รัฐหาน (韓國), และรัฐเว่ย์ (魏國), ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล. รัฐจ้าว ได้รับความแข็งแกร่งอย่างมากจากการปฏิรูปทางทหารที่ริเริ่มในช่วงระหว่างรัชสมัยพระเจ้าจ้าวอู่หลิง (趙武靈王), แต่ก็พ่ายแพ้อย่างยับเยินให้แก่ รัฐฉิน (秦國) ในยุทธการที่ฉางผิง (長平之戰). อาณาเขตของรัฐจ้าวรวมถึงพื้นที่ในปัจจุบันของ มองโกเลียใน, เหอเป่ย์, ชานซี, และฉ่านซี. รายล้อมด้วยดินแดนของรัฐฉิน, รัฐเว่ย์, ซฺยงหนู (匈奴), และหานตาน (邯郸). รัฐจ้าวขึ้นขื่อเรื่อง กองทหารม้า ที่มีขื่อเสียงเลื่องลือด้านฝีมือการรบไปทั่วแผ่นดินจีน 

รัฐจ้าวเป็นบ้านของนักปรัชญาการบริหาร เชิ่น เต้า (慎到) นักนิติปรัชญา, กงซุนหลง (公孫龍)  นักตรรกวิทยา, และสฺวินข้วง (荀況) ปรัชญาเมธีลัทธิขงจื๊อ.

อ้างอิง

รัฐสิ้นสภาพในประเทศจีน