หวายลิง

หวายลิง (; ) เป็นพืชในวงศ์ Flagellariaceae

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
หวายลิงเป็นไม้เลื้อย แตกกิ่งเป็นง่ามห่าง ๆ ลำต้นแข็งคล้ายลำหวาย สีเขียวเข้มแล้วเปลี่ยนเป็นสีเทาเมื่ออายุมากขึ้น ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับถึงเวียนสลับ แผ่นใบรูปขอบขนานแกมรูปใบหอกแคบ โคนใบมนกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบเรียวยาว แข็งและม้วนเป็นมือพัน เส้นใบแบบขนานตามความยาวใบ เนื้อใบบางคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมันวาว ด้านล่างสีซีดกว่า ก้านใบสั้น กาบใบเป็นหลอด เรียงซ้อนทับกันหุ้มลำต้น ดอกออกเป็นช่อเชิงลดไม่มีก้านแยกแขนงโปร่ง ๆ ออกตามปลายยอด ก้านช่อดอกมักแตกแขนงเป็น 2 กิ่ง แต่ละช่อประกอบด้วยดอกย่อยขนาดเล็กสีขาวจำนวนมาก ดอกย่อยไม่มีก้านดอก ดอกเดี่ยวหรือติดเป็นกระจุก มีใบประดับคล้ายเกล็ดล้อมรอบ กลีบรวม 6 กลีบ รูปรี แยกกันเป็นอิสระ เรียงเป็น 2 วง กลีบวงนอกยาวกว่ากลีบวงใน เกสรเพศผู้ 6 อัน ก้านเกสรเพศเมียปลายแยกเป็น 3 แฉก โผล่พ้นกลีบรวม ผลรูปทรงกลม ปลายผลมีติ่งแหลม ผิวเกลี้ยงเป็นมัน ผลอ่อนสีเขียวแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ผลแก่จัดเปลี่ยนเป็นสีชมพูอมแดง มี 1 เมล็ด

ประโยชน์ 
ลำต้นหวายลิงมีความเหนียว ใช้ทำเป็นเชือกหรือทำเป็นเครื่องจักสานได้ ลำต้นและเหง้าใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ใบใช้เป็นยาสมานแผล นอกจากนี้ หวายลิงยังมีฤทธิ์ต้านไวรัสเด็งกี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
พืชที่ใช้ทำของใช้