เศรษฐทรัพย์

เศรษฐทรัพย์ () ในภาควิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคและการบัญชี คือ สินค้าทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้หรือมีคุณสมบัติทางกายภาพ เป็นผลิตภัณฑ์ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขายไปให้กับผู้ซื้อ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับการบริการ เศรษฐทรัพย์เป็นทรัพย์ที่มีจำนวนจำกัด หายาก ไม่พอเพียงกับความต้องการของมนุษย์ มีต้นทุนในการผลิต จำเป็นต้องซื้อขาย

คุณลักษณะของเศรษฐทรัพย์ 
เศรษฐทรัพย์จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อยๆ หากมีอุปสงค์มากกว่าอุปทาน ทั้งนี้ หากมีอุปทานมากกว่าอุปสงค์แล้ว จะมีการใช้เศรษฐทรัพย์น้อยลง

สิ่งของบางสิ่งถูกใช้แต่มีความขาดแคลนไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งๆนั้นมีราคาทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ชั้นบรรยากาศ สิ่งของเหล่านี้เรียกกว่า "สินค้าไร้ราคา"

ชนิดของเศรษฐทรัพย์ 
 สินค้าบริโภค () เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคหรือสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทันที
 สินค้าทุน () เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคโดยตรงไม่ได้ เป็นสินค้าที่นำไปผลิตสินค้าอื่นๆ เพื่อบริโภคอีกทีหนึ่ง

สินค้าและเศรษฐทรัพย์ 
สินค้าและเศรษฐทรัพย์มีความหมายที่แตกต่างกันและไม่สามารถใช้แทนกันได้ สินค้าหมายถึงสินค้าใดๆก็ได้ที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจ แต่เศรษฐทรัพย์หมายถึงสินค้าที่มีต้นทุนและมีปัจจัยแลกเปลี่ยนคือเงิน

อ้างอิง 
 Bannock, Graham et al. (1997). Dictionary of Economics, Penguin Books.
 Milgate, Murray (1987), "goods and commodities," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 2, pp. 546–48. Includes historical and contemporary uses of the terms in economics.

ทฤษฎีของผู้บริโภค
เศรษฐศาสตร์มหภาค