จุนจิ อิโต

จุนจิ อิโต (, โรมาจิ: Itō Junji, เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักเขียนมังงะสยองขวัญชาวญี่ปุ่น ผลงานที่โด่งดังของเขา เช่น โทมิเอะ เรื่องราวของเด็กสาวผู้เป็นอมตะ นำพาผู้คลั่งไคล้ของเธอไปสู่ความบ้าคลั่ง, ก้นหอยมรณะ มังงะสามเล่มจบ กล่าวถึงเรื่องราวของเมืองที่หลงไหลในก้นหอย และ ปลามรณะ มังงะสองเล่มจบ เกี่ยวกับเรื่องราวของปลาที่ถูกควบคุมโดยแบคทีเรียสายพันธุ์หนึ่งเรียกว่า "กลิ่นสาบมรณะ" เป็นต้น นอกเหนือจากนั้นยังมี คลังสยองขวัญลงหลุม ชุดเรื่องสั้นของเขา และ บันทึกน้องเหมียวของอิโต จุนจิ เรื่องราวล้อเลียนตัวเขาเองและภรรยาที่อาศัยอยู่ในบ้านกับแมวอีกสองตัว งานของอิโตได้ทำให้เกิดกลุ่มแฟนคลับขึ้นมา โดยมีคนบางกลุ่มเห็นว่า เขาเป็นบุคคลสำคัญในประติมานวิทยาสยองขวัญยุคหลัง

ชีวิตและหน้าที่การงาน
จุนจิ อิโต เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ที่เมืองซากาชิตะ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนากัตสึงาวะ จังหวัดกิฟุ เขาเริ่มเข้าสู่โลกแห่งความสยองขวัญตั้งแต่ยังเด็ก มังงะเรื่องแรกที่เขาอ่านคือ มิอิระเซ็นเซ โดยอุเมซุ คาซึโอะ จากการที่พี่สาวสองคนของเขาได้อ่านมังงะของอุเมซุและชินอิจิ โคกะในนิตยสาร และด้วยเหตุนี้ทำให้เขาได้เริ่มอ่านตามด้วย  เขาเติบโตขึ้นมาในแถบชนบท ณ เมืองเล็ก ๆ ข้าง ๆ นากาโนะ ในบ้านที่เขาอาศัยอยู่ ห้องอาบน้ำจะตั้งอยู่ที่ปลายอุโมงค์ใต้ดินของบ้าน ซึ่งมีจิ้งโกร่งถ้ำอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง และมันจะกลายเป็นหนึ่งในแรงบัลดาลใจในผลงานของเขาในเวลาต่อมา

เขาเริ่มวาดมังงะตั้งแต่อายุได้ 4 ขวบ โดยได้รับแรงบัลดาลใจมาจากผลงานในนิตยสาร เขายังคงวาดมาเรื่อย ๆ โดยถือว่าเป็นงานอริเรก จนกระทั่งเขาได้ทำงานเป็นช่างทันตกรรมในปี 2527 ทำให้เขามีความลำบากในการหาความสมดุลระหว่างงานทั้งสอง

ในปี พ.ศ. 2530 เขาส่งผลงานเรื่องสั้นของเขาไปที่ ฮัลโลวีนรายเดือน และได้รับรางวัลชมเชยในรางวัลคาซึโอะ อุเมซุ (โดยมีอุเมซุเป็นหนึ่งในคณะกรรมการ) ผลงานนี้ได้ถูกเผยแพร่มานานกว่า 13 ปี และต่อมาถูกนำมาประติดประต่อกันเป็นเรื่องราวที่มีชื่อว่า โทมิเอะ

อิโต ได้วาดปกอัลบั้ม โฮมุระ อุตะ ปี 2002 ให้แก่วงมุก ในปี 2020 เขาได้เข้ามาร่วมงานกันอีกครั้งในการทำปกซิงเกิ้ล "โชฟุ 2020" อิโตยังได้ร่วมมือกับ ทาคาชิ นางาซากิ และอดีตนักการทูต มาซารุ ซาโต ในการสร้าง ยูโกกุ โนะ รัสปูติน (2010–2012) มีพื้นฐานจากประสบการณ์ส่วนตัวของซาโตในรัสเซีย และส่งให้นิตยสาร บิ๊กคอมมิค

กิเยร์โม เดล โตโร ผู้กำกับภาพยนตร์ ได้กล่าวถึงในบัญชีทวิตเตอร์ทางการของเขาว่า อิโต เดิมทีเป็นผู้ร่วมงานในการสร้างวิดีโอเกม ไซเลนต์ฮิลล์ โดยมีทั้ง เดล โตโร และนักออกแบบเกม ฮิเดโอะ โคจิมะ เป็นผู้กำกับหลัก อย่างไรก็ตาม หลังจากการประกาศนี้ โคนามิ เจ้าของทรัพย์สินทางปัญญา ได้ยกเลิกโครงการนี้ไป แต่หลังจากนั้น ในผลงานต่อไปของโคจิมะอย่าง เดธสแตรนดิง ก็ยังคงปรากฎความคล้ายคลึงกับจุนจิ อิโตและเดล โตโรอยู่ดี

รางวัล
ผลงานของอิโต ก้นหอยมรณะ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไอส์เนอร์ในปี 2546 และ 2552

ในปี 2562 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์เป็นครั้งแรกจากการดัดแปลงเป็นมังงะของภาพยนตร์เรื่อง แมรี่ เชลลีย์ แฟรงเกนสไตน์ โดยได้รับรางวัลในสาขา "การดัดแปลงจากสื่อประเภทอื่นได้ดีที่สุด"

ในปี 2563 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์อีกสองรางวัลจากผลงานของเขาเรื่อง เรมิน่า ดาวมรณะ กับ วีนัสที่ตาบอด ในสาขา "หนังสือการ์ตูนนานาชาติฉบับสหรัฐที่ดีที่สุด - เอเชีย" และ "นักเขียน/นักวาดยอดเยี่ยม"

ในปี 2565 อิโตได้รับรางวัลไอส์เนอร์อีกหนึ่งรางวัลจากผลงานของเขาเรื่อง "Lovesickness" ในสาขา "หนังสือการ์ตูนนานาชาติฉบับสหรัฐที่ดีที่สุด - เอเชีย"

ชีวิตส่วนตัว
ในปี 2549 อิโตได้แต่งงานกับอายาโกะ อิชิกุโระ (石黒亜矢子) นักวาดหนังสือภาพ ณ ปี 2556 พวกเขามีบุตรสองคน

อ้างอิง

บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2506
บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่