ขิงญี่ปุ่น

ขิงญี่ปุ่น หรือ เมียวงะ () จัดอยู่ในสปีชีส์ Zingiber mioga ในวงศ์ขิง (Zingiberaceae) เป็นพืชอายุหลายปีที่เป็นไม้ล้มลุก ผลัดใบ เป็นพืชพื้นเมืองของญี่ปุ่น จีน และตอนใต้ของเกาหลี ใช้เพียงดอกตูมและหน่อที่ดูน่ารับประทานเท่านั้น ในการนำมาทำอาหาร ดอกตูมจะถูกหั่นอย่างสวยงาม และใช้ในครัวญี่ปุ่นเพื่อประดับอาหาร สำหรับซุปเต้าเจี้ยว (มิโซชิรุ) เครื่องดองแบบจีน (ซูโนโมโนะ) และอาหารเช่นมะเขือเผา ในครัวเกาหลี ดอกตูมถูกเสียบไม้สลับกับเนื้อสัตว์ จากนั้นจึงนำไปทอดในน้ำมันตื้น ๆ

แต่เดิมขิงชนิดนี้เป็นพืชที่เก็บเกี่ยวในญี่ปุ่น แต่ต่อมามีผู้นำไปปลูกในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เพื่อส่งออกไปยังตลาดญี่ปุ่น

เช่นเดียวกับพืชป่าทั่วไป ขิงญี่ปุ่นชอบที่ร่มแสงแดดรำไร ทนความหนาวเย็นได้ -18 องศาเซลเซียส หรือ 0 องศาฟาเรนไฮต์ และอาจทนความเย็นได้มากกว่านั้น

สรรพคุณทางยา 
องค์ประกอบบางอย่างของขิงญี่ปุ่นเป็นพิษต่อเซลล์ (Cytotoxic) องค์ประกอบอื่น ๆ แสดงคุณลักษณะที่ดี ในความเป็นไปได้ที่จะต่อต้านสารที่ก่อให้เกิดมะเร็ง (Anti-carcinogenic)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 "Myoga" at 4seasonseeds.com.au

Inflorescence vegetables
อาหารญี่ปุ่น
Stem vegetables
สกุลขิง
พืชที่พบในประเทศจีน
พืชที่พบในประเทศญี่ปุ่น