ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2553 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยที่สุด โดยมีพายุโซนร้อนเพียง 14 ลูก และในจำนวนนั้น 7 ลูกทวีกำลังแรงเป็นถึงพายุไต้ฝุ่น และมีเพียงลูกเดียวที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยกว่า ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงแค่สองครั้ง โดยอีกครั้งหนึ่งคือในปี พ.ศ. 2548 ในปีเดียวกันนี้ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิกก็ยังทำลายสถิติการก่อตัวน้อยที่สุดในทำนองเดียวกันนี้ด้วย ในฤดูกาลนี้ ไม่มีพายุใดที่พัดขึ้นฝั่งแผ่นดินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเลย ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง นับตั้งแต่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 นอกจากนี้ พายุทั้ง 14 ลูกที่ได้รับชื่อนั้น ล้วนก่อตัวขึ้นทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออกทั้งสิ้น ยิ่งไปกว่านั้น ดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุนเขตร้อน (ACE) นั้นมีค่าเพียง 115 หน่วยเท่านั้น ซึ่งน้อยที่สุดเป็นอันดับที่สอง รองจากในปี พ.ศ. 2542 โดยเป็นปีที่สี่ติดต่อกันแล้วที่มีค่าดัชนี ACE ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย

พายุลูกแรกของฤดูกาลที่ได้รับชื่อคือ โอไมส์ ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ส่วนพายุลูกสุดท้ายที่ได้รับชื่อคือ ชบา สลายตัวหรือกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ในระหว่างฤดูกาล มีพายุเพียงสองลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ในรอบ 15 ปี และในเดือนตุลาคม พายุไต้ฝุ่นเมกี ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดของฤดูกาล โดยมีความกดอากาศต่ำที่สุด 885 hPa ซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาพายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดที่เคยบันทึกไว้ นอกจากนี้ ยังมีพายุกึ่งโซนร้อนที่ก่อตัวได้ยาก ก่อตัวขึ้นในเดือนตุลาคม และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโอเมกา เมื่อเคลื่อนตัวข้ามแอ่งไปแล้ว

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

การพยากรณ์ฤดูกาล

พายุ

พายุโซนร้อนโอไมส์ 

วันที่ 18 มีนาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมรายงานว่ามีการก่อตัวของพายุโซนร้อนขึ้น ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะชุก ประเทศไมโครนีเชีย

พายุไต้ฝุ่นโกนเซิน

พายุไต้ฝุ่นจันทู 

ในวันที่ 17 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีก่อตัวของพายุดีเปรสชันเขตร้อนห่างจากกรุงมะนิลา ฟิลิปปินส์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของ 220 กม. (135 ไมล์)

พายุโซนร้อนโดเมง

พายุโซนร้อนกำลังแรงเตี้ยนหมู่

พายุโซนร้อนมินดุลเล

พายุโซนร้อนกำลังแรงไลออนร็อก

พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ

พายุโซนร้อนน้ำเทิน

พายุโซนร้อนกำลังแรงหมาเหล่า

พายุโซนร้อนกำลังแรงเมอรันตี

พายุไต้ฝุ่นฟานาปี

พายุไต้ฝุ่นมาลากัส

พายุไต้ฝุ่นเมกี

พายุไต้ฝุ่นชบา

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 3

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 6

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 7

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 8

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 12

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 16

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 17

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 22

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 25

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17W

พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 26

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 19W

พายุดีเปรสชันเขตร้อนโอเมกา

รายชื่อพายุ 

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

ชื่อสากล 
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2553 คือ โอไมส์ จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ชบา จากชุดที่ 4 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 14 ชื่อ

ฟิลิปปินส์ 
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ด้วย โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น

การถอนชื่อ 

ในการประชุมประจำปี พ.ศ. 2554 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ได้มีการประกาศถอนชื่อ ฟานาปี ออกจากรายชื่อ และเลือกชื่อ ราอี ขึ้นมาแทนที่ ในขณะที่ PAGASA ได้ถอนชื่อ กาตริง และ ฮวน ออกจากรายชื่อทั้งสองชื่อ เนื่องจากส่งผลกระทบที่รุนแรงกับประเทศฟิลิปปินส์ โดยใช้ชื่อ โฮเซ แทนฮวน และ กาโนร์ แทนกาตริง ซึ่งภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น การ์ดิง อีกครั้งหนึ่ง ในรายชื่อที่จะใช้ในปี พ.ศ. 2557

ผลกระทบ 
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2553 ประกอบด้วยชื่อพายุ ความรุนแรง บริเวณที่มีผลกระทบ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหาย ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐปี ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตจากพายุนั้นรวมไปถึงตั้งแต่ครั้งเมื่อพายุยังเป็นเพียงหย่อมความกดอากาศต่ำ หรือเปลี่ยนผ่านไปเป็นความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนแล้ว

|-
|  ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม, กัมพูชา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| โอไมส์(อากาโตน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เกาะโวเลอาย, เกาะฟาอิส, เกาะอูลิตี, เกาะยาป || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || Mindanao ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โกนเซิน(บาชัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| จันทู(กาโลย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคตะวันออกของจีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โดเมง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ตอนเหนือของเกาะลูซอน ||  ไม่มี ||  || 
|-
| เตี้ยนหมู่(เอสเตร์) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| มินดุลเล ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| ไลออนร็อก(โฟลรีตา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ || ไม่มี || 
|-
| คมปาซุ(เกลนดา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| น้ำเทิน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, จีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| หมาเหล่า(เฮนรี) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| เมอรันตี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, ภาคตะวันออกของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ || 3 || 
|-
| ฟานาปี(อินได) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ|| 105 || 
|-
| มาลากัส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| 14W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| เมกี(ฮวน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 17W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| ชบา(กาตริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || เล็กน้อย || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| 18W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม, ลาว, ไทย || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| 19W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โอเมกา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-

ดูเพิ่ม 

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2553
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2553
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2553
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2552–2553, 2553–2554
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2552–2553, 2553–2554
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2552–2553, 2553–2554

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

2553
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2553