สะพานแลมเบธ

สะพานแลมเบธ (อังกฤษ: Lambeth Bridge) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเวสต์มินสเตอร์ในเซ็นทรัลลอนดอน เข้ากับย่านแลมเบธในลอนดอนใต้

สะพานถูกทาด้วยสีแดงเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาขุนนางที่อยู่ในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ซึ่งตรงกันข้ามกับสะพานเวสต์มินสเตอร์ที่ถูกทาด้วยสีเขียว ซึ่งเป็นสีเดียวกับที่นั่งในสภาสามัญชน

สะพานแลมเบธเดิมเป็นสะพานแขวน เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1862 ออกแบบโดยปีเตอร์ ดับเบิลยู. บาร์โลว์ (Peter W. Barlow) และสร้างโดยบริษัทเซอร์ชาลส์ฟอกซ์แอนด์ซันส์ (Sir Charles Fox and Sons) สะพานทำด้วยเหล็กดัดและมีความยาว 828 ฟุต (252.4 เมตร) โดดเด่นด้วยงานโลหะที่หรูหราและหอคอยหินที่สง่างามที่ปลายสะพานแต่ละด้าน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้นและสภาพที่ทรุดโทรมของสะพาน จึงมีการตัดสินใจเปลี่ยนสะพานใหม่ในปี ค.ศ. 1928 สะพานแลมเบธเดิมถูกปิดใช้งานและถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1932

สะพานแลมเบธปัจจุบันซึ่งถูกสร้างเพื่อแทนที่สะพานเดิมเปิดใช้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 ออกแบบโดยเซอร์เรจินัลด์ บลอมฟิลด์ (Sir Reginald Blomfield) สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กและตกแต่งด้วยหินพอร์ตแลนด์ มีซุ้มโค้ง 5 ช่อง และมีการออกแบบที่เรียบง่ายกว่าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับสะพานรุ่นก่อน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สะพานแลมเบธได้ผ่านการปรับปรุงและบำรุงรักษาหลายครั้งเพื่อให้มั่นใจถึงความสมบูรณ์ของโครงสร้างและรองรับปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้น ทุกวันนี้ สะพานแห่งนี้ยังคงทำหน้าที่เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ โดยเป็นจุดเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างแลมเบธและเวสต์มินสเตอร์

สะพานแลมเบธไม่เพียงแต่มีประโยชน์ในการใช้งานจริงเท่านั้น แต่ยังมองเห็นทิวทัศน์อันน่าทึ่งของแม่น้ำเทมส์และสถานที่สำคัญอันเป็นสัญลักษณ์ เช่น พระราชวังเวสต์มินสเตอร์และลอนดอนอาย มันได้กลายเป็นส่วนสำคัญของภูมิทัศน์ทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ของลอนดอน

ประวัติ

อ้างอิง 

สะพานและอุโมงค์ในลอนดอน