แมวพัลลัส

แมวพัลลัส (; ) เป็นแมวป่าขนาดเล็ก ที่ค้นพบโดย ปีเตอร์ ไซมอน พัลลัส นักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน ในค.ศ. 1776 ถือเป็นชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Otocolobus

ลักษณะ

แมวพัลลัส มีขนาดพอ ๆ กับแมวบ้าน ลำตัวมีความสูง 46–65 เซนติเมตร  หางยาว 21–31 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 2.5–4.5 กิโลกรัม (5.5–9.9 ปอนด์) มีขนหนาแน่นทำให้มีขนาดใหญ่ ขนมีสีเหลืองสลับกับแถบแนวตั้งสีดำ จัดได้ว่าเป็นแมวสายพันธุ์ธรรมชาติที่มีขนหนาแน่นที่สุด

การกระจายพันธุ์ 
ในค.ศ. 2002 สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ได้จัดให้แมวพัลลัสเป็นชนิดที่เกือบอยู่ในข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ เพราะการกระจายพันธุ์ในวงกว้าง แต่กระจายพันธุ์ในทุ่งหญ้า, ทุ่งหญ้าสเตปป์และที่ราบมอนตาเน ของเอเชียกลาง รวมถึงยังพบบนพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเลเป็นพัน ๆ เมตร อย่างเทือกเขาหิมาลัยด้วย เป็นชนิดที่ได้รับผลกระทบจากความเสื่อมโทรมของแหล่งที่อยู่อาศัย เพราะเหยื่อน้อยลงและการล่าสัตว์

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

วงศ์เสือและแมว