คนุต ลาวาร์ด

เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด (เดนมาร์ก: Knud Lavard) (12 มีนาคม ค.ศ. 1096 - 7 มกราคม ค.ศ. 1131) เป็นเจ้าชายเดนมาร์ก ทรงเป็นดยุกแห่งชเลสวิชพระองค์แรก และเป็นเจ้าชายเดนมาร์กพระองค์แรกที่เป็นทั้งขุนนางศักดินาในเดนมาร์กและเยอรมนีพร้อมกัน นำไปสู่ตำแหน่งคู่ทางประวัติศาสตร์ในจัตแลนด์ใต้ พระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยพระญาติคือ เจ้าชายมักนุสแห่งเดนมาร์ก (ต่อมาคือ พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน ราวค.ศ. 1106 - ค.ศ. 1134) ผู้ทรงเห็นว่าเจ้าชายคนุตเป็นคู่แข่งในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญใน ค.ศ. 1170

พระองค์ทรงเป็นบรรพบุรุษของกษัตริย์เดนมาร์กสายราชสกุลวัลเดมาร์ (Valdemarerne) และสายสันตติวงศ์สืบทอดต่อมา เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดเป็นพระบิดาในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (Valdemar den Store) และทรงเป็นสมเด็จปู่ในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (Valdemar Sejr)

พระราชประวัติ
เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดทรงเป็นพระราชโอรสตามกฎหมายเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ที่ประสูติแต่พระราชินีบอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน ค.ศ. 1103 ด้วยความที่เจ้าชายยังทรงพระเยาว์ พระองค์จึงถูกมองเข้าในการเลือกตั้งพระมหากษัตริย์ ค.ศ. 1104 พระองค์เติบโตขึ้นจากการดูแลใกล้ชิดจากขุนนางตระกูลไวด์ ซึ่งต่อมาจะเป็นผู้สนับสนุนพระองค์อย่างยิ่ง ในค.ศ. 1115 พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จอาของเจ้าชาย ได้แต่งตั้งเจ้าชายเป็นยาร์ลแห่งชเลสวิช (jarl af Sønderjylland) เพื่อให้พวกชนเผ่าสลาวิกโอบอทริเทสหยุดโจมตีเดนมาร์ก ในช่วงสิบห้าปีต่อมา เจ้าชายคนุตได้ทรงสร้างสันติภาพในเขตชายแดนจนประสบความสำเร็จ พระองค์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งฮ็อลชไตน์ (Hertug af Holsten) และเป็นขุนนางในสังกัดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์กพระองค์แรก ผู้ทรงถูกดึงดูดด้วยวัฒนธรรมคติแห่งอัศวินของเยอรมนีในยุคกลาง บ่งบอกด้วยการที่ทรงเปลี่ยนชื่อตำแหน่งของพระองค์เป็นดยุกแห่งชเลสวิช (Hertug af Slesvig) ภาพลักษณ์ของพระองค์ได้รับความนิยม และอาจจะได้เป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์ของสมเด็จอา แต่พระองค์ก็ยังทรงมีศัตรูที่ทรงอำนาจในหมู่เจ้าชายและขุนนางเดนมาร์ก ซึ่งได้ตั้งคำถามต่อความจงรักภักดีของพระองค์ที่มีต่อจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงยอมรับให้พระองค์เป็นผู้ปกครองชาวเวนด์ตะวันตก

ทั้งกษัตริย์นีลส์และพระโอรสของพระองค์คือ พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน หรือ มักนุสผู้แข็งแกร่ง ทรงตื่นตระหนกที่เจ้าชายคนุตได้รับการยอมรับจากจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1131 เจ้าชายคนุตทรงถูกล่อลวงให้มาติดกับที่ป่าฮารัลด์สเต็ด (Haraldsted Skov) ใกล้เมืองริงสเต็ดบนเกาะเชลลันด์ พระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยมักนุส โบสถ์ริงสเต็ดซึ่งเป็นโบสถ์คณะเบเนดิกตินแห่งแรกๆ ในเดนมาร์ก ได้เป็นสถานที่ฝังพระศพของเจ้าชายคนุตที่แรก ในค.ศ. 1157 พระศพของเจ้าชายได้ถูกย้ายไปฝังที่หอสวดมนต์ใหม่ของโบสถ์นักบุญเบ็งท์ในริงสเต็ด หอสวดมนต์นี้ (Knut Lavards Kapel) ได้ถูกสร้างขึ้นบริเวณที่พระองค์สิ้นพระชนม์แต่หอสวดมนต์นี้ก็หายสาปสูญไปหลังการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ซากโบราณสถานได้ถูกค้นพบใน ค.ศ. 1883 ต่อมาใน ค.ศ. 1902 มีอนุสรณ์สถานรูปไม้กางเขนขนาด 4 เมตรถูกสร้างขึ้นใกล้สถานที่สิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด

หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ดินแดนของโอบอทริเทสถูกแบ่งระหว่างพรีบิสลาฟแห่งวาเกรียและนิคล็อต (ค.ศ. 1090-1160) ทั้งสองเป็นหัวหน้าเผ่าโอบอทริเทส บางแหล่งข้อมูลพิจารณาว่าการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคนุตเป็นการวางแผนฆาตกรรมที่พระเจ้ามักนุสก่อขึ้น แต่บางแห่งก็อ้างว่าเป็นแผนการของกษัตริย์นีลส์เอง การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้นเป็นระลอกจนถึง ค.ศ. 1157 เมื่อจบลงด้วยชัยชนะของพระโอรสของพระองค์ที่ประสูติหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว คือ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ชะตากรรมของเจ้าชายคนุต กอปรกับชัยชนะของพระโอรสเป็นแรงผลักดันให้เจ้าชายคนุตได้รับการประกาศเป็นนักบุญใน ค.ศ. 1170 ตามการรณรงค์ของกษัตริย์วัลเดมาร์ วันสมโภช (Knutsdagen) คือวันคล้ายวันสิ้นพระชนม์ของพระองค์ คือวันที่ 7 มกราคม

พระโอรสธิดา

เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดเสกสมรสกับเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กแห่งเคียฟ พระราชธิดาในมิสทิสลาฟที่ 1 แห่งเคียฟกับเจ้าหญิงคริสตินา อิงเงอสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน ทั้งสองพระองค์มีโอรสธิดา 4 พระองค์
 มาร์เกรเธอ คนุตสแด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับสติก วิททาเล็ด
 คริสตินา คนุตสแด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก (ประสูติ ค.ศ. 1118) เสกสมรส ค.ศ. 1133 กับพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งนอร์เวย์
 คาทารีนา คนุตสแด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับพริสลาฟ-ไฮน์ริช โอรสในนิคล็อต เจ้าชายแห่งโอบอทริเทส 
 พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ประสูติ ค.ศ. 1131)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูล
 
Attwater, Donald and Catherine Rachel John (1993) The Penguin Dictionary of Saints. 3rd edition. (New York: Penguin Books) 
Mortensen, Lars Boje (2006) The Making of Christian Myths in the Periphery of Latin Christendom (Ca. 1000-1300) (Museum Tusculanum Press)

เว็บไซต์อ้างอิง
Sankt Knud Lavard skole
Sankt Knud Lavard Kirke
Crucifix for Knud Lavard
Piotr Boroń, Kanut Laward - Rex Obodtitorum. Kontrowersje wokół tytulatury duńskiego księcia, władcy słowiańskich plemion

เจ้าชายเดนมาร์ก
ดยุกแห่งชเลสวิช
บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
มรณสักขีในศาสนาคริสต์
นักบุญ