ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์

กลุ่มไอส์เลตตับอ่อน (; ตรงตัว: กลุ่มเกาะเล็กแห่งตับอ่อน) หรือ ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ () เป็นบริเวณในตับอ่อนที่ประกอบด้วยเซลล์ไร้ท่อ (เซลล์ที่ผลิตฮอร์โมน) ค้นพบในปี 1869 โดยเพาล์ ลังเงอร์ฮันส์ พยาธิแพทย์ชาวเยอรมัน ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์คิดเป็น 1 ถึง 2% ของปริมาตรตับอ่อน และใช้เลือด 10–15% ของตับอ่อน ไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์นั้นจัดเรียงในทิศทางที่หนาแน่นไปตามตับอ่อนในมนุษย์ และมีความสำคัญในกระบวนการเมแทบอลิซึมของกลูโคส

โครงสร้าง
มีไอส์เลตออฟลังเกอร์ฮันส์ประมาณ 1 ล้านไอส์เลตกระจายตัวในรูปของเส้นทางอันหนาแน่น (density routes) ไปตามตับอ่อนของมนุษย์ผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพปกติดี แต่ละไอส์เลตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.2 mm:928 แต่ละไอส์เลตนั้นแยกออกจากเนื้อเยื่อตับอ่อนที่มีเนื้อเยื่อเกี่ยวพันอยู่โดยรอบ (connective tissue) ที่บางและประกอบขึ้นจากเส้นใย (thin, fibrous):928

อ้างอิง

ตับอ่อน