สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว

สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว  ()  เป็นศัพท์ทางแพทย์  ที่ระบุผู้ป่วยที่มักจะไม่เคลื่อนไหวเพราะสภาวะเสียการเคลื่อนไหว  (akinesia)  และไม่พูดเพราะสภาวะพูดไม่ได้หรือสภาวะไม่ยอมพูด  (mutism)  เป็นสภาวะที่เกิดจากความเสียหายอย่างรุนแรงของสมองกลีบหน้า  คนไข้มักจะมีอาการที่ไม่ตอบสนองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  และมีการเคลื่อนไหวและการพูดจาที่น้อยลงไป

ตัวอย่างของเหตุความผิดปกตินี้ก็คือเนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง  (meningioma)  ที่ร่องสมองของระบบการได้กลิ่น (olfactory groove)  ความผิดปกตินี้เห็นได้ด้วยในอาการขั้นสุดท้ายของโรคครูซเฟล์ดต-เจคอบ  (Creutzfeldt-Jakob Disease)  ซึ่งเป็นโรคทางสมองที่มีอาการแย่ลงเรื่อยๆ และในกรณีของสมองอักเสบแบบไม่เคลื่อนไหว  (encephalitis lethargica) แบบฉับพลัน สภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นในโรคหลอดเลือดสมองที่มีความเสียหายของเส้นเลือดในเขตสมองใหญ่ด้านหน้า  เหตุอีกอย่างหนึ่งก็คือพิษในประสาทที่เกิดจากยาเช่น  Tacrolimus  และ  Cyclosporine  

เหตุอีกอย่างหนึ่งของทั้งสภาวะเสียการเคลื่อนไหวและสภาวะพูดไม่ได้ก็คือการสูญเสียรอยนูนซิงกูเลต  (cingulate gyrus) ในระบบลิมบิก  การเข้าไปทำลายรอยนูนซิงกูเลตเป็นวิธีการรักษาโรคจิตวิธีหนึ่ง  รอยโรคดังที่กล่าวมานี้ก่อให้เกิดสภาวะเสียการเคลื่อนไหว  สภาวะพูดไม่ได้  สภาวะไร้อารมณ์  และสภาวะไม่ตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด  มีการคาดว่า  คอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้า  (Anterior cingulate cortex) เป็นผู้ส่งองค์กระตุ้นทั่วระบบ ที่เป็นตัวกระตุ้นระบบการตัดสินใจ  ดังนั้น  เมื่อคอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้ามีความเสียหาย  จึงก่อให้เกิดสภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว

หมายเหตุและอ้างอิง

ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
ความผิดปกติทางประสาท