โบอิง 777

โบอิง 777 () เป็นอากาศยานแบบลำตัวกว้าง ใช้เครื่องยนต์ 2 ตัว มีพิสัยบินระยะไกล ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง ซึ่งถือได้ว่าเป็นเครื่องบินเชิงพาณิชย์ลำแรกที่มีการออกแบบและพัฒนาบนคอมพิวเตอร์ทุกขั้นตอน โดยโปรแกรมเขียนภาพสามมิติ CATIA และมีสายการบินขนาดใหญ่อย่างยูไนเต็ดแอร์ไลน์, อเมริกันแอร์ไลน์, เดลต้า แอร์ไลน์, ออลนิปปอนแอร์เวย์, บริติชแอร์เวย์, เจแปนแอร์ไลน์, ควอนตัส และคาเธย์แปซิฟิก มีส่วนร่วมในการพัฒนาเครื่องบินรุ่นนี้ ทำให้ 777 เป็นเครื่องบินที่ตรงตามความต้องการของลูกค้ามากที่สุด ทั้งนี้นับจนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 มีเพียงควอนตัสเพียงสายการบินเดียวที่มีส่วนร่วมในการออกแบบ แต่ยังไม่เคยสั่งซื้อโบอิ้ง 777

เครื่องบินแบบ Boeing 777-300ER นั้นสามารถทำระยะการบินได้ไกลมากกว่ารุ่น 777-300 แบบเดิมถึงกว่า 34 เปอร์เซ็นต์ในน้ำหนักบรรทุกที่เท่าเทียมกัน และยังสามารถลดปริมาณการใช้เชื้อเพลิงได้มากกว่า 1.4 เปอรเซ็นต์อีกด้วย จุดสังเกตง่ายๆ ว่าเครื่องบินลำไหนเป็นแบบ 777-300 ธรรมดาหรือ 777-300ER นั้นให้สังเกตที่ Wingtips ปลายปีกที่มีเฉพาะรุ่น 300ER 

โบอิง 777 สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 301 - 368 คน ในการจัดที่นั่งแบบสามชั้นบิน และมีพิสัยบิน 9,650 ถึง 17,450 กิโลเมตร (5,210 ถึง 9,420 ไมล์ทะเล) ซึ่งได้รับการบันทึกว่าเป็นเครื่องบินโดยสารที่มีพิสัยบินไกลที่สุดในโลก (รุ่น 200LR)

คู่แข่งสำคัญของโบอิง 777 ก็คือ แอร์บัส เอ 330-300, แอร์บัส เอ 340 และบางรุ่นของแอร์บัส เอ 350 XWB ทั้งนี้คาดการณ์ว่ารุ่น 777 (และ 747) อาจจะถูกแทนที่ด้วยเครื่องบินตระกูลใหม่ Y3 โดยมีเทคโนโลยีเช่นเดียวกับ 787

ลูกค้าสำคัญของ 777 ในปัจจุบันก็คือ สิงคโปร์แอร์ไลน์ (67) , แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม (58) , ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (52) , อเมริกันแอร์ไลน์ (47)

รุ่น 
โบอิงใช้สองลักษณะ - พิสัยบินและช่วงของลำตัว - เพื่อกำหนดรุ่น 777 ผู้โดยสารและความจุของสินค้าขึ้นอยู่กับความยาวของลำตัว: 777-300 ยืดฐาน 777-200 ในปี พ.ศ. 2541 มีการกำหนดหมวดหมู่สามช่วง: ตลาด A จะครอบคลุมการดำเนินงานในประเทศและภูมิภาค, ตลาด B จะครอบคลุมเส้นทางจากยุโรปไปยังชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาและตลาด C เส้นทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยาวที่สุด ตลาด A จะถูกปกคลุมด้วยพิสัยบิน 4,200 ไมล์ทะเล (7,800 กม.), เครื่องบิน MTOW 234 ตัน (516,000 ปอนด์) สำหรับผู้โดยสาร 353 ถึง 374 คน ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ 316 นอต (71,000 ปอนด์), ตามด้วยตลาดระยะ B 6,600 ไมล์ทะเล (12,200 กม.) สำหรับผู้โดยสาร 286 คนในสามระดับ, กับแรงผลักดันหน่วย 365 นอต (82,000 ปอนด์) และ MT3 263 ตัน (580,000 ปอนด์), คู่แข่ง เอ340, พื้นฐานของผู้โดยสารตลาด A 409 ถึง 434, และในที่สุดก็มี 7,600 ไมล์ทะเล (14,000 กม.) ตลาด C พร้อมกับเครื่องยนต์ 400 นอต (90,000 ปอนด์)

โบอิง 777-200 
เครื่องบิน 777-200 เริ่มต้นทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2537 และได้รับการส่งมอบครั้งแรกให้กับยูไนเต็ดแอร์ไลน์ในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ด้วยเครื่องยนต์ MTOW 545,000 ปอนด์ (247,200 กิโลกรัม) และ 77,000 ปอนด์ (340 นอต), มีระยะทาง 5,240 ไมล์ทะเล (9,700 กม.) โดยมีผู้โดยสาร 305 คนในรูปแบบสามชั้น -200 มีวัตถุประสงค์หลักที่สายการบินภายในประเทศสหรัฐอเมริกา, แม้ว่าสายการบินในเอเชียหลายแห่งและบริติชแอร์เวย์สก็ยังใช้เครื่องบินรุ่นนี้ เก้าลูกค้า -200 รายที่แตกต่างกัน รายได้ส่งมอบเครื่องบิน 88 ลำ, โดยมี 55 สายการบินให้บริการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561, เครื่องบินแอร์บัสคู่แข่งคือ เอ330-300

ในปี พ.ศ. 2559, สายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์เปลี่ยนเส้นทางการบินด้วยทั้งหมด 19 แห่ง -200 เส้นทางไปเป็นเส้นทางภายในประเทศของสหรัฐอเมริกา, รวมถึงเที่ยวบินไปและกลับจากฮาวาย, และเพิ่มที่นั่งชั้นประหยัดมากขึ้นโดยเปลี่ยนไปใช้การกำหนดค่าแบบเรียงหน้ากระดานสิบ (รูปแบบที่ตรงกับการกำหนดค่าใหม่ของสายการบินอเมริกัน) ณ ปี พ.ศ. 2562, โบอิงจะไม่ทำการตลาดที่ -200 อีกต่อไปตามที่ระบุโดยการนำออกจากรายการราคาของผู้ผลิตสำหรับรุ่น 777

โบอิง 777-200อีอาร์ 
ตลาด B 777-200ER ("ER" สำหรับ Extended Range, พิสัยบินที่ขยายขึ้น), แต่เดิมรู้จักกันในชื่อ 777-200IGW (increased gross weight, น้ำหนักรวมเพิ่มขึ้น), มีความจุเชื้อเพลิงเพิ่มเติมและน้ำหนักบินขึ้นสูงสุดที่เพิ่มขึ้นสำหรับเส้นทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยเครื่องยนต์ 658,000 ปอนด์ (298.46 t)น้ำหนักบินขึ้นสูงสุดและ 93,700 ปอนด์ (417 กิโลนอต), มีพิสัยบิน 7,065 ไมล์ทะเล (13,084 กม.) ได้รับการส่งมอบครั้งแรกให้กับบริติชแอร์เวย์ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540  ลูกค้า 33 รายได้รับการส่งมอบ 422 ลำโดยไม่มีคำสั่งซื้อที่ไม่สำเร็จในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562

เมื่อวันที่กรกฎาคม พ.ศ. 2561, ตัวอย่าง 338 ลำ ของ -200ER อยู่ในสายการบิน คู่แข่งคือ เอ340-300  โบอิงเสนอ 787-10 เพื่อแทนที่ มูลค่าของ -200ER ใหม่เพิ่มขึ้นจาก 110 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อเข้ารับบริการสู่ 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2550; -200ER ขายไป 30 ล้านเหรียญสหรัฐสิบปีต่อมา ในขณะที่รุ่นเก่าที่สุดมีมูลค่าประมาณ 5-6 ล้านเหรียญสหรัฐขึ้นอยู่กับเวลาเครื่องยนต์ที่เหลือ

อาจถูกจัดส่งแบบไม่ระบุด้วยแรงขับเครื่องยนต์ที่ลดลงสำหรับเส้นทางที่สั้นลงเพื่อลดน้ำหนักบินขึ้นสูงสุด, ลดราคาซื้อและค่าธรรมเนียมการลงจอด (ตามข้อกำหนด 777-200) แต่สามารถจัดอันดับใหม่เป็นมาตรฐานแบบเต็มได้ สิงคโปร์แอร์ไลน์สั่งซื้อมากกว่า -200ER ซึ่งไม่ได้รับการจัดอันดับ

บริติชแอร์เวย์ 777-200ER บินเที่ยวบินที่เร็วที่สุดในนิวยอร์กสู่ลอนดอนที่ความเร็ว 5 ชั่วโมง 16 นาทีในเดือนมกราคม 2558 เนื่องจากลมที่พัดแรง

โบอิง 777-200แอลอาร์ 
777-200LR  ("LR" สำหรับ Longer Range, พิสัยบินที่ยาวขึ้น), รุ่นตลาด C, ให้บริการในปี พ.ศ. 2549 เป็นหนึ่งในเครื่องบินพาณิชย์ที่มีพิสัยบินที่ยาวที่สุด โบอิงตั้งชื่อว่า Worldliner ว่าสามารถเชื่อมต่อสนามบินเกือบสองแห่งในโลก,  แม้ว่ามันจะเป็นไปตามข้อ จำกัด ETOPS มันถือครองสถิติโลกสำหรับเที่ยวบินตรงที่ยาวที่สุดโดยสายการบินพาณิชย์ มันมีช่วงการออกแบบสูงสุด 8,555 ไมล์ทะเล (15,844 กม.) ณ ปี พ.ศ. 2560  -200LR มีไว้สำหรับเส้นทางระยะไกลพิเศษเช่นลอสแอนเจลิสไปสิงคโปร์

โบอิง 777-300

โบอิง 777-300อีอาร์

โบอิง 777F

ข้อมูลจำเพาะ

การจำหน่าย

ยอดสั่งซื้อ 

{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"  
|-----
2550
2549
2548
2547
2546
2545
2544
2543
2542
2541
2540
2539
2538
2537
2536
2535
2534
2533
|-
|49
|76
|154
|42
|13
|32
|30
|116
|35
|68
|55
|68
|101
|0
|30
|30
|24
|28
|}

ยอดส่งมอบ 
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"  
|-----
2550
2549
2548
2547
2546
2545
2544
2543
2542
2541
2540
2539
2538
2537
2536
2535
2534
2533
|-
|24
|65
|40
|36
|39
|47
|61
|55
|83
|74
|59
|32
|13
|0
|0
|0
|0
|0
|}

 ข้อมูล ณ วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

รุ่นที่ใกล้เคียงกัน 

โบอิง767
โบอิง 787-9

เครื่องบินที่คล้ายกัน 
 แอร์บัส เอ 330
 แอร์บัส เอ 340
 แอร์บัส เอ 350
 อิลยูชิน อิล-96
 แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-11

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

777
อากาศยานเชิงพาณิชย์