จักรพรรดิฮั่นเซฺวียน

จักรพรรดิเซฺวียนแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเซฺวียนตี้ (หลิว สุ่น (劉詢), สกุลเดิม: หลิว ปิ้งอี่ (劉病已); 91 ปีก่อน ค.ศ. - 49 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ครองราชย์ตั้งแต่ 74 ถึง 48 ปีก่อนคริสตกาล และพระองค์เป็น 1 ใน 4 ของจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่นตะวันตกที่ได้รับพระนามอารามประจำรัชกาล (ร่วมกับจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ จักรพรรดิฮั่นเหวิน และจักรพรรดิฮั่นอู่) ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกมีความเจริญรุ่งเรืองทั้งทางเศรษฐกิจและทางทหารกลายเป็นมหาอำนาจระดับภูมิภาค และหลายคนมองว่าเป็นช่วงเวลาสูงสุดของประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่นทั้งหมด และสืบราชบัลลังก์โดยจักรพรรดิฮั่นยฺเหวียน พระราชโอรสภายหลังการสวรรคตของพระองค์เมื่อ 48 ปีก่อนคริสตกาล

เรื่องราวชีวิตของจักรพรรดิฮั่นเซฺวียนเป็นเรื่องราวของคนสู้ชีวิต พระองค์ประสูติเป็นเจ้าชายในฐานะพระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิฮั่นอู่ พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์คือเจ้าชายหลิว จฺวี้ (劉據) เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิฮั่นอู่ และจักรพรรดินี เว่ย์ จื่อฟู และรัชทายาทของจักรวรรดิฮั่น ซึ่งเมื่อ 91 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ถูกใส่ร้ายว่าทำมนตร์ดำใส่องค์จักรพรรดิจึงตัดสินพระทัยปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายหลิวจิน (劉進) ซึ่งสิ้นพระชนม์ระหว่างความสับสนวุ่นวายดังกล่าว พร้อมกับพระราชวงศ์ที่เหลือ จักรพรรดิเซฺวียนยังเป็นทารกพระชนมายุเพียงเดือนเดียวในขณะนั้นและรอดชีวิตมาได้เพียงเพราะได้รับการคุ้มครองจาก ปิงจิ (丙吉) ผู้คุมเรือนจำผู้เห็นอกเห็นใจและใช้ชีวิตในวัยหนุ่มในฐานะสามัญชนหลังจากได้รับพระราชกฤษฎีกานิรโทษกรรมทั่วประเทศจากจักรพรรดิฮั่นอู่เมื่อ 87 ปีก่อนคริสตกาล หรือก่อนที่จักรพรรดิฮั่นอู่จะสวรรคตไม่นาน หลังจากหลิวเฮ่อครองราชย์ได้เพียง 27 วันก็ถูกปลดออกจากบัลลังก์เมื่อ 74 ปีก่อนคริสตกาล เจ้าชายหลิวปิงอี้พระชนมายุเพียง 17 พรรษาจึงได้รับเลือกจากฮั่วกวางให้ขึ้นครองราชบัลลังก์

อ้างอิง 

เซฺวียน