ฟิน บาเลอร์

เฟร์กัล เดวิตต์ (Fergal Devitt; เกิด 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวไอร์แลนด์ที่ได้เซ็นสัญญากับWWEในนาม ฟิน บาเลอร์ (Finn Bálor) เป็นแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEคนแรก และแชมป์ NXT 2สมัย เขายังเป็นนักมวยปล้ำที่สร้างชื่อจากสมาคมนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง(NJPW) และสมาคมอิสระเอาไว้มากมายในนาม ปรินซ์ เดวิตต์ (Prince Devitt) โดยก่อนหน้านี้เคยใช้ชื่อในสังเวียนมาแล้วมากมาย อาทิ เช่น ซี.ที.ยู แรนเจอร์ เรด (ที่2), เฟอร์กัล เดวิตต์ และ พีกาซัส คิด (ที่2)

ประวัติมวยปล้ำอาชีพ

ช่วงแรกเริ่มอาชีพ (2000–2006)
ช่วงปี 2000–2006 เขาตระเวณฝึก และปล้ำอยู่ที่ค่ายอินดี้ต่างๆ และค่าย NWA และสามารถคว้าเข็มขัดแชมป์ NWA British Commonwealth Heavyweight Championship มาครองได้ตั้งแต่อายุยังน้อย

นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (2006–2014)

ในปี 2006 เขาได้ปล้ำที่สมาคมNJPW และได้ใช้ตัวตน The Pegasus Kid (II) ในวันที่ 27 มกราคม 2008 เขาได้จับคู่กับ Minoru คว้าแชมป์ IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship มาครองได้สำเร็จ จนถึงช่วงปี 2009-2013 เขาได้ตั้งทีม Apollo 55 ขึ้น โดยจับคู่กับจ้าวแห่งท่าดร็อปคิ๊ก Ryusuke Taguchi (เจ้าของฉายา "(Immortal) Funky Weapon" และ "Funky Dancer" ผู้ใช้ท่าไม้ตาย Dodon (Chickenwing Facebuster), Dodon's Throne หรือ Milano-Saku Dodon's Throne (Elevated Double Chickenwing แล้วทิ้งลงมาเป็น Double Knee Gutbuster), Magic Mirror Go!, Oh My & Garankle (Ankle Hold) และ Uradodon (Reverse Powerbomb)) แล้วโลดแล่นอยู่ในสมาคมนั้นๆจนมีชื่อโด่งดัง วันที่ 19 มิถุนายน 2010 ใน Dominion 6.19 เขาสามารถคว้าแชมป์ IWGP Junior Heavyweight Championship เป็นสมัยแรกได้ โดยเอาชนะ Marufuji เป็นผู้ชนะทัวร์นาเมนต์แท็ก 6 คน J Sports Crown Openweight (2010, 2011) ร่วมกับ Ryusuke Taguchi และ Hirooki Goto และยังได้แชมป์ NWA World Historic Middleweight Champion ในปี 2012

ในปี 2013-2014 เขาก็ได้เป็นหนึ่งใน Bullet Army ของ The Bullet Club โดยผู้ที่เคยอยู่มีมากมาย อาทิ เช่น AJ Styles, Bad Luck Fale, Cody Hall, Doc Gallows, Karl Anderson, Kenny Omega, Matt Jackson, Nick Jackson, Tama Tonga, Yujiro Takahashi, Amber Gallows, La Comandante, Jeff Jarrett, Karen Jarrett, Mao, Mephisto, Rey Bucanero, Scott D'Amore
และ Terrible

เอ็นดับเบิลยูเอ อินเตอร์เนชันแนล (2007)
เขาได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ของสมาคมเนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์(NWA) เรียกว่า Reclaiming the Glory ในเดือนมิถุนายน 2007 เพื่อแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA คนใหม่หลังจากที่ชื่อถูกปลดออกจาก TNA ในรอบแรกที่เขาเจอกับนักมวยปล้ำออสเตรเลีย Mikey Nicholls และชนะ แต่แพ้ในรอบที่สองให้กับไบรอัน แดเนียลสัน ที่ NWA Empire show ใน นอร์ธโทนาวันดา, นิวยอร์ก

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2014–ปัจจุบัน)

ในช่วงปี 2014 เขาได้เซ็นสัญญากับWWE และใช้นามฟิน บาเลอร์ โดยเปิดตัวมาในNXTเป็นคู่แท็กทีมนิรนามของฮิเดโอะ อิทามิต่อสู้กับดิ อเซนชัน(คอนเนอร์และวิกเตอร์) และเอาชนะไปได้ในNXT TakeOver: R Evolution เขาได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์หาผู้ท้าชิงอันดับ1 แชมป์ NXT ซึ่งในNXT TakeOver: Rivalเอาชนะเนวิลล์ในรอบสุดท้าย ทำให้ได้ชิงแชมป์กับเควิน โอเวนส์ในวันที่ 25 มีนาคม แต่ไม่สำเร็จ ในNXT TakeOver: Unstoppableเขาได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ1อีกครั้งจากการชนะไทเลอร์ บรีซ และใน The Beast in the East ที่ญี่ปุ่น เขาก็สามารถคว้าแชมป์ NXTสมัยแรกได้จากโอเวนส์ ในNXT TakeOver: Brooklynสามารถป้องกันแชมป์กับโอเวนส์ได้ในการไต่บันไดครั้งแรกของเขา ในNXT TakeOver: Respectได้เป็นผู้ชนะรางวัลดัสตี โรดส์ แท็กทีม คลาสสิกประจำปี 2015 ร่วมกับซามัว โจ วันที่ 17 เมษายน เขาได้ทำลายสถิติแชมป์ NXT ที่ยาวนานสุดของเนวิลล์ 287 วัน ใน Live Event วันที่ 21 เมษายนก็เสียแชมป์ให้ซามัว โจหลังจากครองเป็นเวลา 292 วัน

19 กรกฎาคม 2016 บาเลอร์ได้ถูกดราฟท์ไปอยู่รอว์ สัปดาห์ต่อมาได้ชนะสี่เส้าและชนะโรแมน เรนส์ในคู่เอก ทำให้ได้สิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ1 และคว้าแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ได้จากการชนะเซท รอลลินส์ในซัมเมอร์สแลม (2016) แต่ระหว่างปล้ำก็ได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ขวาต้องสละแชมป์หลังจากครองได้เพียงวันเดียว ในรอว์ 3 เมษายน 2017 คืนหลังเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33 บาเลอร์ได้รีเทิร์นกลับมาปล้ำจับคู่กับรอลลินส์เอาชนะเควิน โอเวนส์และซามัว โจไปได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2017)ได้ร่วมปล้ำ 5 เส้าหาผู้ท้าชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับบร็อก เลสเนอร์สุดท้ายเป็นซามัว โจที่จับบาเลอร์ใส่ Coquina Clutch จนสลบ ทำให้โจเป็นฝ่ายชนะ ต่อมาได้เปิดศึกกับเบรย์ ไวแอ็ตต์ซึ่งบาเลอร์เอาชนะไปได้ทั้งในซัมเมอร์สแลม (2017) และโนเมอร์ซี (2017) ในทีแอลซี (2017)ชนะเอเจ สไตส์ไปได้ หลังแมตช์ได้ทำสัญลักษณ์มือ "Too Sweet" ร่วมกัน บาเลอร์ได้เข้าร่วมอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2018)เพื่อสิทธิ์ผู้ท้าชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับบร็อก เลสเนอร์แต่ไม่สำเร็จ

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34บาเลอร์ได้ร่วมชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 3 เส้ากับเดอะมิซและเซท รอลลินส์ แต่เป็นรอลลินส์ที่ได้แชมป์ ในเกรเทสต์ รอยัลรัมเบิลที่ซาอุดีอาระเบีย บาเลอร์ได้ร่วมชิงแชมป์อินเตอร์แบบไต่บันไดแต่ก็เป็นรอลลินส์ที่ป้องกันได้ ในรอว์ 7 พฤษภาคม บาเลอร์ได้ชนะ 3 เส้ารอบคัดเลือก ทำให้ได้เข้าร่วมไต่บันไดชิงกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ (2018)ซึ่งเป็นครั้งแรกที่บาเลอร์ได้ปล้ำแมตช์นี้แต่ก็ไม่ชนะ ในรอว์ 14 มกราคม 2019 บาเลอร์ได้เป็นผู้ชนะสี่เส้าทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับบร็อก เลสเนอร์ในรอยัลรัมเบิล 2019 แต่ไม่สำเร็จ จึงหันมาเล่นเส้นรองและคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลจากบ็อบบี แลชลีย์เป็นเส้นแรกในรอบ 2 ปีกว่า ก่อนเสียคืนให้แลชลีย์ในเวลาไม่ถึงเดือน แต่ก็สามารถชิงคืนได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35โดยใช้ร่างของปีศาจ (Demon) ต่อมาก็ได้ย้ายมาสังกัดสแมคดาวน์ในตอน Superstar Shake-up 2019 ก่อนเสียแชมป์ให้ชินซูเกะ นากามูระ ในซัมเมอร์สแลม 2019 แพ้ให้กับเบรย์ ไวแอ็ตต์ในร่างใหม่ The Fiend ในเดือนตุลาคม 2019 บาเลอร์ได้กลับมาสู่ NXT อีกครั้ง และกลายเป็นฝ่ายอธรรม ในปี 2020 ได้คว้าแชมป์ NXT เป็นสมัยที่ 2 ก่อนเสียให้คาร์เรียน ครอสใน NXT TakeOver: Stand and Deliver ก่อนจะกลับมาค่ายหลักอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2021 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 ได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากแดเมียน พรีสต์

ในเดือนมิถุนายน 2022 บาเลอร์ได้เป็นอธรรมเข้าร่วมกลุ่ม Judgment Day ร่วมกับรีอา รีพลีย์และแดเมียน พรีสต์โดยจัดการเขี่ยหัวหน้าอย่างเอดจ์ออกจากกลุ่ม ทำให้เอดจ์แค้นเปิดศึกกับ Judgment Day ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ 2022 ได้เจอกับเอดจ์กติกา I Quit โดยบาเลอร์เอาชนะได้โดยใช้เบท ฟีนิกซ์ภรรยาของเอดจ์เป็นตัวประกัน ในรอยัลรัมเบิล 2023 เอดจ์ได้กลับมาเหวี่ยงบาเลอร์ออกจากแมตช์ 30 คน ทำให้ท้าเจอกันแบบแท็กทีมผสมในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์โดยบาเลอร์จับคู่กับรีพลีย์แพ้ให้เอดจ์กับเบท ฟีนิกซ์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39บาเลอร์ท้าเอดจ์อีกครั้งในกติกานรกในกรงเฮลอินเอเซลโดยมาในร่างปีศาจแต่ก็แพ้ให้กับเอดจ์เป็นการจบเรื่องราว ในศึกเพย์แบ็ก 2023 บาเลอร์และแดเมียน พรีสต์ได้คว้าแชมป์แท็กทีมจากการเอาชนะเควิน โอเวนส์และแซมี เซย์นในกติกาสตรีตไฟต์ทำให้บาเลอร์ได้เข้าทำเนียบแชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 24 ของ WWE ก่อนจะเสียแชมป์ให้โคดี โรดส์และเจย์ อูโซหลังจากครองได้เพียง 1 เดือนกว่า แต่ชิงคืนกลับมาได้เป็นสมัยที่ 2

ชีวิตส่วนตัว

เดวิตต์เล่นฟุตบอลและฟุตบอลเกลิคเมื่อเขาเป็นเด็กก่อนที่จะตัดสินใจที่จะกลายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ เขาจบปริญญาแรกเข็มขัดหนังสีดำในการต่อสู้การส่ง IBF เติบโตขึ้น เดวิตต์เป็นแฟนของโลกกีฬาได้เป็นอย่างดี เช่น บริทิส บูลด็อก, ชอว์น ไมเคิลส์, ริก รูด, มิสเตอร์เพอร์เฟก, โคโค บี.แวร์ และซาวิโอ เวกา เดวิตต์เป็นเพื่อนที่ดีกับเพื่อนนักมวยปล้ำอาชีพ Dru Onyx เดวิตต์เป็นนักสะสมตัวยงของ Legos และอ่านหนังสือการ์ตูนและได้รวมตัวละครในหนังสือการ์ตูนในลูกเล่นของเขามากที่สุดเป็นสีใบหน้าและร่างกาย เดวิตต์เป็นผู้สนับสนุนของทีมพรีเมียร์ลีกอังกฤษท็อตแนมเอฟซี

แชมป์และรางวัล
 American Wrestling Roadshow
 Wrestling.Ie Championship (1 time)
 Consejo Mundial de Lucha Libre
 NWA World Historic Middleweight Championship (1 time)
 Insane Championship Wrestling
 ICW Zero-G Championship (1 time)
 Kaientai Dojo
 Best Tag Team Match (2010) with Ryusuke Taguchi vs. Makoto Oishi and Shiori Asahi on 17 April
 New Japan Pro-Wrestling
 IWGP Junior Heavyweight Championship (3 times)
 IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship (6 times) – with Minoru (2) and Ryusuke Taguchi (4)
 Best of the Super Juniors (2010, 2013)
 J Sports Crown Openweight 6 Man Tag Tournament (2010, 2011) – with Ryusuke Taguchi and Hirooki Goto
 NWA UK Hammerlock
 NWA British Commonwealth Heavyweight Championship (2 times)
 Pro Wrestling Illustrated
 Ranked No. 3 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2016
 Revolution Pro Wrestling
 British Cruiserweight Championship (1 time)
 Rolling Stone
 NXT Star of the Year (2015)
 Tokyo Sports
 Best Bout Award (2010) with Ryusuke Taguchi vs. Kenny Omega and Kota Ibushi on 11 October
 Wrestling Observer Newsletter
 Most Underrated (2018)
 WWE
WWE Universal Championship (1 time, inaugural)
WWE Intercontinental Championship (2 times)
WWE United States Championship (1 time)
 WWE Raw Tag Team Championship (2 times) – with Damian Priest
 WWE SmackDown Tag Team Championship (2 times) – with Damian Priest
17th Grand Slam Champion (under current format; 24th overall)
NXT Championship (2 times)
Dusty Rhodes Tag Team Classic (2015) – with Samoa Joe
NXT Year-End Award (3 times)
 Male Competitor of the Year (2015)
 Overall Competitor of the Year (2015)
 Match of the Year (2020)

สถิติต่างๆ
 เป็นแชมป์ยูนิเวอร์แซลคนแรกในประวัติศาสตร์ WWE
 ได้แชมป์โลกในการชิงแค่ครั้งเดียว
 ได้แชมป์โลกในการปล้ำรายการใหญ่ครั้งแรก
 ได้แชมป์โลกในการปล้ำซัมเมอร์สแลมครั้งแรก
 เป็นแชมป์โลกที่เร็วที่สุดนับตั้งแต่เปิดตัวในค่ายหลัก WWE (27 วัน)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

 
 NJPW profile
 NWA Pro profile
 Southside Wrestling Entertainment profile
 
 
 

นักมวยปล้ำอาชีพชาวไอริส‎
นักมวยปล้ำสวมหน้ากาก
นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ