สาธารณรัฐเซอร์เบีย (ค.ศ. 1992–2006)

สาธารณรัฐเซอร์เบีย (เซอร์เบีย: Република Србија / Republika Srbija) เป็นรัฐที่เป็นส่วนประกอบของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียระหว่าง พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2546 และสหภาพแห่งรัฐเซอร์เบียและมอนเตเนโกรระหว่าง พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2549  ด้วยการที่มอนเตเนโกรแยกตัวออกจากสหภาพกับเซอร์เบียในเดือนมิถุนายน 2549 ทั้งสองกลายเป็นรัฐอธิปไตยด้วยสิทธิของตนเองเป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 88 ปี

หลังจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวียล่มสลายในปี 1990 สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบียซึ่งนำโดยพรรคสังคมนิยมของ สลอบอดัน มีลอเชวิช (เดิมคือคอมมิวนิสต์) ได้นำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มาใช้ โดยประกาศตัวเองว่าเป็นสาธารณรัฐที่มีส่วนประกอบของสถาบันประชาธิปไตยภายในยูโกสลาเวีย และคำคุณศัพท์ "สังคมนิยม" คือ หลุดจากชื่ออย่างเป็นทางการ เมื่อยูโกสลาเวียแยกตัวออก ในปี 1992 เซอร์เบียและมอนเตเนโกรได้จัดตั้งรัฐสหพันธรัฐขึ้นใหม่เรียกว่าสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย ซึ่งภายหลังปี 2003 รู้จักกันในชื่อเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

เซอร์เบียอ้างว่าไม่เกี่ยวข้องกับสงครามบอสเนียหรือโครเอเชีย อย่างไรก็ตาม หน่วยงานกบฏของเซิร์บทั้งสองต้องการรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเซอร์เบียโดยตรงของจังหวัดกรายินา และต่อมาคือสาธารณรัฐเซิร์บกรายินาพยายามที่จะกลายเป็น "ส่วนหนึ่งของอาณาเขตของรัฐที่เป็นปึกแผ่นของสาธารณรัฐเซอร์เบีย โดย ราดอวาน คาราจิช ผู้นำทางการเมืองของ เรปูบลิกาเซิร์ปสกา ประกาศว่าเขาไม่ต้องการให้อยู่ในสหพันธ์ร่วมกับเซอร์เบียในยูโกสลาเวีย แต่ ควรรวมเข้ากับเซอร์เบียโดยตรง ในขณะที่เซอร์เบียยอมรับความปรารถนาของทั้งสองหน่วยงานที่จะอยู่ในสถานะร่วมกันกับเซอร์เบีย ทั้งสองหน่วยงานเลือกเส้นทางแห่งเอกราชของแต่ละบุคคล ดังนั้นรัฐบาลเซอร์เบียจึงไม่ยอมรับว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบีย หรือภายในสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย

ภูมิหลัง 
ด้วยการล่มสลายของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย (SFRY) ในปี 1992 สองสาธารณรัฐที่เป็นส่วนประกอบที่เหลืออยู่ของเซอร์เบียและมอนเตเนโกรตกลงที่จะจัดตั้งรัฐยูโกสลาเวียใหม่ซึ่งละทิ้งลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างเป็นทางการเพื่อสนับสนุนการจัดตั้งยูโกสลาเวียใหม่ตามสถาบันประชาธิปไตย (แม้ว่าสาธารณรัฐจะยังคงรักษาตราแผ่นดินคอมมิวนิสต์ไว้ก็ตาม) ตะโพกตัวใหม่นี้ ยูโกสลาเวียเป็นที่รู้จักกันในชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย (FRY) เดอะสาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบียกลายเป็นที่รู้จักในชื่อสาธารณรัฐเซอร์เบียในปี 1990 หลังจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวียล่มสลาย แม้ว่าอดีตนักการเมืองคอมมิวนิสต์จะใช้อิทธิพลในช่วงสิบปีแรกเป็นคำตัดสินพรรคสังคมนิยมเซอร์เบียสืบเชื้อสายมาจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์เซอร์เบีย. เซอร์เบียดูเหมือนจะเป็นสาธารณรัฐที่โดดเด่นใน FRY เนื่องจากขนาดที่กว้างใหญ่และความแตกต่างของประชากรระหว่างสาธารณรัฐ อย่างไรก็ตาม ภายในทั้งสองหน่วยงานทำงานอย่างอิสระในขณะที่เกี่ยวกับการต่างประเทศ รัฐบาลกลางได้ประกอบด้วยมอนเตเนโกรและเซอร์เบีย

ประวัติศาสตร์ 

การเมืองของเซอร์เบียในยูโกสลาเวีย ยังคงสนับสนุนผลประโยชน์ของเซอร์เบียในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และโครเอเชีย ซึ่งประชากรเซิร์บต้องการอยู่ในยูโกสลาเวีย ตั้งแต่ปี 1989 เซอร์เบียนำโดยสลอบอดัน มีลอเชวิช อดีตคอมมิวนิสต์ที่สัญญาว่าจะปกป้องและส่งเสริมผลประโยชน์ของชาวเซิร์บในยูโกสลาเวีย ในปี 1992 เขาและประธานาธิบดีมอนเตเนโกร โมมีร์ บูลาโตวิช ก่อตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย นักวิจารณ์หลายคนในเวทีระหว่างประเทศเห็นว่าเซอร์เบียเป็นหน่วยงานภายในที่โดดเด่นของยูโกสลาเวียซึ่งประธานาธิบดีมิลอเชวิชของเซอร์เบียดูเหมือนจะมีอิทธิพลต่อการเมืองของรัฐบาลกลางมากกว่าประธานาธิบดียูโกสลาเวีย (ประธานาธิบดีคนแรกของสหพันธรัฐ โดบริกา โชชิช ถูกบีบให้ลาออกเพราะต่อต้านมิลอเชวิชเซวิช) . รัฐบาลมีลอเชวิชไม่ได้อ้างสิทธิ์ในดินแดนอย่างเป็นทางการในสาธารณรัฐมาซิโดเนีย คนอื่น ๆ อ้างว่ามีลอเชวิชเพียงสนับสนุนการตัดสินใจด้วยตนเองของชาวเซิร์บที่ประกาศตนเองซึ่งต้องการอยู่ในยูโกสลาเวีย

ระหว่างสงครามยูโกสลาเวียในโครเอเชียและบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มีลอเชวิชสนับสนุนกลุ่มแบ่งแยกดินแดนชาวเซิร์บที่ต้องการแยกตัวออกจากรัฐที่สร้างขึ้นใหม่เหล่านี้ การสนับสนุนนี้ขยายไปถึงบุคคลที่มีความขัดแย้ง เช่น ผู้นำบอสเนียเซิร์บ ราดอวาน การาจิช และข้อกล่าวหาจากบุคคลระหว่างประเทศบางคนอ้างว่า มีลอเชวิช เป็นผู้รับผิดชอบฝ่ายเซิร์บในช่วงสงครามและอนุญาตให้เกิดความโหดร้ายในสงครามขึ้น

ในปี 1995 มีลอเชวิชเป็นตัวแทนของชาวเซิร์บบอสเนียระหว่างการลงนามในข้อตกลงสันติภาพเดย์ตัน  มีลอเชวิชยังคงเป็นประธานาธิบดีเซอร์เบียจนถึงปี 1997 เมื่อเขาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียและกลายเป็นประธานาธิบดียูโกสลาเวีย มีลัน มีลูตีนอวิช เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียต่อจากเขาเองในปีนั้น 

ตั้งแต่ปี 1996 ถึง 1997 ความไม่มั่นคงทางการเมืองอย่างรุนแรงได้ปะทุขึ้นในจังหวัดโคโซโวที่มีประชากรชาวแอลเบเนียในเซอร์เบีย สิ่งนี้ทำให้เกิดสงครามคอซอวอตั้งแต่ปี 1998 จนถึงปี 1999 ในช่วงสงครามโคโซโว เซอร์เบียและมอนเตเนโกรถูกทิ้งระเบิดโดยเครื่องบินของเนโทซึ่งรวมถึงเมืองหลวงของเซอร์เบียและรัฐบาลกลางอย่างเบลเกรด หลังจากนั้นเบลเกรดตกลงที่จะละทิ้งการควบคุมของจังหวัดคอซอวอไปเป็นอาณัติปกครองตนเองของสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2542 สภาแห่งสหพันธรัฐยูโกสลาเวียได้ผ่าน "การตัดสินใจในการภาคยานุวัติของยูโกสลาเวีย ไปยังรัฐสหภาพรัสเซียและเบลารุส" ผู้สืบทอดทางกฎหมายของการตัดสินใจนั้นคือสาธารณรัฐเซอร์เบีย

สงครามยูโกสลาเวียส่งผลให้เศรษฐกิจในเซอร์เบียล้มเหลวเนื่องจากการคว่ำบาตรไฮเปอร์อินฟลาตันและความโกรธต่อตำแหน่งประธานาธิบดีของสหพันธรัฐ สงครามและผลที่ตามมาของพวกเขาทำให้เห็นการเพิ่มขึ้นของกลุ่มชาตินิยมเซอร์เบีย เช่น พรรคเซอร์เบียหัวรุนแรงที่นำโดย วอยีสลาฟ เชเชลจ์ ซึ่งในวาทศิลป์ของเขาได้ส่งเสริมแนวคิดของชาวเซิร์บที่จะดำรงชีวิตในสถานะเดียวต่อไป เชเชลจ์ เข้าร่วมในการรณรงค์ต่อต้านชาวเซอร์เบียและชาวบอสเนียในช่วงสงครามยูโกสลาเวีย เชเชลจ์ ถูกจับกุมสองครั้งในปี 1994 และ 1995 โดยรัฐบาลยูโกสลาเวีย แต่ในที่สุดก็ได้เป็นรองประธานาธิบดีของเซอร์เบียระหว่างปี 1998 ถึง 2000 ในปี 2000 พลเมืองเซอร์เบียประท้วงต่อต้านการเลือกตั้งเมื่อ มีลอเชวิช ที่จะไม่ลงจากตำแหน่งประธานาธิบดียูโกสลาเวียหลังการเลือกตั้งโดยกล่าวหาว่าเป็นผู้มีสิทธิเลือกตั้ง มีการฉ้อฉลอยู่ มีลอเชวิช ถูกขับไล่เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2000 และลาออกอย่างเป็นทางการในวันรุ่งขึ้น ต่อมาเขาถูกจับกุมในปี 2001 โดยเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางในข้อหาคอร์รัปชันขณะอยู่ในอำนาจ แต่ไม่นานก็ถูกย้ายไปกรุงเฮกเพื่อเผชิญกับข้อหาอาชญากรสงคราม

หลังจากการโค่นล้มแล้ว โวจิสลาฟ คอสตูนิกา กลายเป็นประธานาธิบดีของยูโกสลาเวีย ในปี พ.ศ. 2545 ประธานาธิบดีมิลูติโนวิชของเซอร์เบีย ซึ่งเป็นพันธมิตรของมิโลเชวิช ลาออก ทำให้การเป็นผู้นำทางการเมืองของพรรคสังคมนิยมแห่งเซอร์เบียรูปแบบหนึ่งสิ้นสุดลงเป็นเวลาสิบสองปีเหนือสาธารณรัฐ บอรีส ทาดิช จากพรรคประชาธิปไตยเข้ามาแทนที่มีลูติโนวิช

สมาพันธรัฐ 

ในปี 2003 หลังจากการก่อตั้งสมาพันธรัฐใหม่ เซอร์เบียได้กลายเป็นหนึ่งในรัฐที่เป็นส่วนประกอบภายในนั้นพร้อมกับมอนเตเนโกร สมาพันธรัฐเกิดขึ้นเมื่อลัทธิชาตินิยมมอนเตเนโกรเติบโตขึ้น มอนเตเนโกรใช้เงินสกุลภายนอกมาเป็นเวลาหลายปี โดยเริ่มจากสกุลเงินมาร์กเยอรมัน และตั้งแต่ปี 2002 ก็กลายเป็นสกุลเงินยูโร อย่างไรก็ตาม เซอร์เบียยังคงใช้ยูโกสลาเวียดีนาร์และธนาคารแห่งชาติของยูโกสลาเวียต่อไป สิ่งที่แนบมากับเซอร์เบียต่อสมาพันธ์จะเป็นความอยู่ใต้บังคับบัญชาครั้งสุดท้ายจนกระทั่งมีการประกาศเอกราชในปี 2006 หลังจากมอนเตเนโกรประกาศเอกราชจากสมาพันธ์ภายหลังการลงประชามติเกี่ยวกับเอกราชก่อนหน้านั้นไม่นาน

ระหว่างปี 2003 ถึง 2006 เซอร์เบียต้องเผชิญกับความขัดแย้งทางการเมืองภายในเกี่ยวกับทิศทางของสาธารณรัฐ นักการเมืองชาวเซอร์เบียถูกแบ่งแยกจากการตัดสินใจสร้างสหภาพรัฐแบบหลวมๆ ในตอนแรก ซอรัน จินด์ยิช ซึ่งถูกมองว่าเป็นผู้สนับสนุนหลักของสหภาพรัฐถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยอดีตประธานาธิบดียูโกสลาเวีย วอยีสลาฟ คอชตูนีตซา ความโกรธแค้นที่มีต่อตำแหน่งของจินด์ยิชส่งผลให้มีการลอบสังหารอย่างกะทันหันในเดือนมีนาคม 2003 ซึ่งทำให้ต้องประกาศภาวะฉุกเฉิน ในปี 2004 กองกำลังทางการเมืองที่ฝักใฝ่สหภาพยุโรปรวมตัวกันต่อต้านกองกำลังชาตินิยมที่ต่อต้านการเข้าสู่สหภาพยุโรปของเซอร์เบีย จนกว่าสหภาพยุโรปจะยอมรับอำนาจอธิปไตยของเซอร์เบียในคอซอวอ

เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2006 เซอร์เบียเผชิญกับผลกระทบของการลงประชามติเกี่ยวกับความเป็นอิสระจากสหภาพรัฐโดยมอนเตเนโกร ชาวเซอร์เบียส่วนใหญ่ต้องการให้มอนเตเนโกรอยู่ในสถานะสหภาพเนื่องจากความสัมพันธ์ใกล้ชิดก่อนหน้านี้ซึ่งทั้งสองประเทศมีและมอนเตเนโกรถือว่าในเซอร์เบียเหมือนกับชาวเซอร์เบียในด้านวัฒนธรรมและเชื้อชาติ แม้จะมีการรณรงค์ต่อสู้อย่างหนักโดยกลุ่มผู้สนับสนุนสหภาพแรงงาน แต่กองกำลังสนับสนุนเอกราชก็ชนะการลงประชามติเป็นเอกราชโดยมีสหภาพยุโรปเรียกร้องมากกว่า 55% สมัชชาแห่งสาธารณรัฐมอนเตเนโกรได้ประกาศอิสรภาพอย่างเป็นทางการเมื่อวันเสาร์ที่ 3 มิถุนายน 

เมื่อได้รับเอกราชจากมอนเตเนโกร เซอร์เบียได้ประกาศตนเป็นผู้สืบทอดทางกฎหมายและการเมืองของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1918 และรัฐบาลและรัฐสภาของเซอร์เบียเองจะประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในไม่ช้า สิ่งนี้ยังยุติสหภาพเกือบ 88 ปีระหว่างมอนเตเนโกรและเซอร์เบีย

วิกฤติการณ์ทางการเมือง 

แม้ว่าเซอร์เบียจะจัดการ (อย่างน้อยก็ในนาม) เพื่ออยู่ห่างจากสงครามยูโกสลาเวียจนถึงปี 1998 เมื่อสงครามโคโซโวปะทุขึ้น แต่ทศวรรษ 1990 ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจและภาวะเงินเฟ้อรุนแรง สงครามยูโกสลาเวียวิกฤตผู้ลี้ภัย และการปกครองแบบเผด็จการของ สลอบอดัน มีลอเชวิช . หลังจากฝ่ายค้านขึ้นสู่อำนาจในปี 2543 เซอร์เบีย (ประชาคมโลกมองต่างจากมอนเตเนโกรที่ผู้นำกลายเป็นด่านหน้าของตะวันตกตั้งแต่ปี 2541) เริ่มเปลี่ยนผ่านในการปรองดองกับชาติตะวันตก 10 ปีหลังจากประเทศอื่น ๆ ในยุโรปตะวันออกเกือบทั้งหมด ผลจากการเปลี่ยนแปลงนี้ ยูโกสลาเวียเริ่มที่จะรวมตัวเองกลับคืนสู่สากลอย่างช้าๆ หลังจากช่วงเวลาแห่งความโดดเดี่ยวอันเกิดจากการคว่ำบาตรที่ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

เศรษฐกิจ

การลงโทษ 

ตลอดช่วงทศวรรษที่ 1990 และต้นทศวรรษที่ 2000 มีการคว่ำบาตรต่อเซอร์เบีย การคว่ำบาตรต่อยูโกสลาเวียเริ่มถูกถอนออกหลังจากการโค่นล้มมีลอเชวิช และส่วนใหญ่ถูกยกเลิกภายในวันที่ 19 มกราคม 2001

อ้างอิง

บรรณานุกรม

ดูเพิ่ม 

 สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
 สาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบีย

 จังหวัดปกครองตนเองสังคมนิยมวอยวอดีนา

 จังหวัดปกครองตนเองสังคมนิยมคอซอวอ

รัฐสิ้นสภาพในประเทศเซอร์เบีย
ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
อดีตสาธารณรัฐ
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2549