หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน

หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน () เป็นคำแถลงว่าด้วยหลักความเชื่อที่มีร่วมกันอันสำคัญยิ่ง ซึ่งมีขึ้นในปี พ.ศ. 2510 ระหว่างการประชุมใหญ่ครั้งของพุทธเถรสมาคมโลก (World Buddhist Sangha Council, อักษรย่อ WBSC)

ข้อความต้นฉบับ 

{| class="wikitable"
|-
! ข้อความต้นฉบับ (ภาษาอังกฤษ) !! คำแปลภาษาไทย
|-
| 1. The Buddha is our only Master (teacher and guide) || เรามีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดา (พระบรมครูและผู้ชี้ทาง) เพียงพระองค์เดียว
|-
| 2. We take refuge in the Buddha, the Dharma and the Saṅgha (the Three Jewels) || เรามีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ (รัตนตรัย) เป็นสรณะ
|-
| 3. We do not believe that this world is created and ruled by a God.|| เราไม่เชื่อว่าโลกนี้สร้างขึ้นและปกครองโดยพระเป็นเจ้า
|-
| 4. We consider that the purpose of life is to develop compassion for all living beings without discrimination and to work for their good, happiness, and peace; and to develop wisdom (prajñā) leading to the realization of Ultimate Truth || เราเห็นว่า ชีวิตมีความมุ่งหมายในอันที่จะเพิ่มพูนความกรุณาต่อสรรพสัตว์โดยไม่แบ่งแยก และจะทำงานเพื่อความผาสุกสันติคุณวิบุลราศีแห่งสรรพสัตว์ ทั้งจะพัฒนาปัญญาเพื่อเข้าถึงการหยั่งรู้ในปรมัตถธรรม
|-
| 5. We accept the Four Noble Truths, namely duḥkha, the arising of duḥkha, the cessation of duḥkha, and the path leading to the cessation of duḥkha; and the law of cause and effect (pratītyasamutpāda) || เรายอมรับในอริยสัจ 4 อันได้แก่ ทุกข์, เหตุแห่งทุกข์, การดับทุกข์, และหนทางแห่งการดับทุกข์ กับทั้งกฎว่าด้วยเหตุและผล (ปฏิจจสมุปบาท)
|-
| 6. All conditioned things (saṃskāra) are impermanent (anitya) and duḥkha, and that all conditioned and unconditioned things (dharma) are without self (anātma). || อันว่าสังขารทั้งปวงนั้นไม่เที่ยง (อนิจจตา) และเป็นทุกข์ (ทุกขตา - ไม่อาจคงสภาพเดิมได้) ธรรมทั้งหลายอันเป็นสังขาร (สังขตธรรม) และไม่เป็นสังขาร (อสังขตธรรม) ล้วนไม่ใช่ตัวตน (อนัตตตา)
|-
| 7. We accept the thirty-seven qualities conducive to enlightenment (bodhipakṣadharma) as different aspects of the Path taught by the Buddha leading to Enlightenment. || เรายอมรับว่า คุณสมบัติ 37 ประการอันนำไปสู่การตรัสรู้ (โพธิปักขิยธรรม) นั้น เป็นทัศนคติต่าง ๆ เกี่ยวกับวิถีที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสสั่งสอนเพื่อนำพาไปสู่การรู้แจ้ง
|-
| 8. There are three ways of attaining bodhi or Enlightenment: namely as a disciple (śrāvaka), as a pratyekabuddha and as a samyaksambuddha (perfectly and fully enlightened Buddha). We accept it as the highest, noblest, and most heroic to follow the career of a ''Bodhisattva and to become a samyaksambuddha in order to save others. || หนทางเข้าถึงพระโพธิญาณหรือการตรัสรู้นั้น มี 3 ประการ กล่าวคือ การเป็นสาวก (อนุพุทธะ), การเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า และการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  เรายอมรับว่าการดำเนินตามกิจแห่งพระโพธิสัตว์ และการได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์นั้น เป็นวิถีทางสูงสุด มีเกียรติที่สุด และกล้าหาญที่สุด
|-
| 9.  We admit that in different countries there are differences regarding Buddhist beliefs and practices. These external forms and expressions should not be confused with the essential teachings of the Buddha. || เรายอมรับว่าความเชื่อและการปฏิบัติทางพุทธศาสนานั้นย่อมแตกต่างกันไปในประเทศต่าง ๆ ไม่พึงนำเอารูปแบบและการแสดงออกภายนอกเหล่านั้นไปสับสนกับแก่นแท้แห่งคำสอนของพระพุทธเจ้า
|}

 ดูเพิ่ม 
 องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก
 ศาสนาพุทธ

 อ้างอิง 

 Rahula, Walpola (1974). The Heritage of the Bhikkhu''. NY: Grove Press; pp. 100, 137-8. 
 The Young Buddhist, Singapore : Buddha Yana Organization, 1982, p. 161 -163

แหล่งข้อมูลอื่น 
 World Buddhist Sangha Council homepage
 Comparative Study by Tan Swe Eng
 Theravada vs Mahayana (Compiled by Oo Maung)
 Original 2004 Wikipedia article on Buddhism 

แนวคิดเชิงปรัชญาของศาสนาพุทธ
ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ