ด็อลซาแห่งอารากอน พระราชินีแห่งโปรตุเกส

ด็อลซาแห่งอารากอน (; ; ) หรือ ด็อลซาแห่งบาร์เซโลนา (; ; ) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงเป็นบุตรสาวคนโตของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนากับภรรยา พระราชินีเปโตรนิยาแห่งอารากอน

ด็อลซาแต่งงานกับเจ้าชายซังชูในปี ค.ศ. 1174 ซึ่งเป็นการฟื้นฟูสัมพันธไมตรีระหว่างโปรตุเกสกับอารากอน บ้านเกิดเมืองนอนของพระองค์ การแต่งงานเป็นการคลุมถุงชนโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน พระเชษฐาของพระองค์ เมื่อพระสวามีของพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1185 พระองค์กลายเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งโปรตุเกส

พระราชประวัติ 
ด็อลซาเป็นบุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน กับพระราชินีเปโตรนิยาแห่งอารากอน การหมั้นหมายกับอิงฟังตึซังชู พระโอรสของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์โปรตุเกส เกิดขึ้นขณะพระองค์มีพระชนมายุราว 11 พรรษาและแต่งงานกันในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1174 ชีวิตของพระองค์ก่อนหน้าที่จะเดินทางมาถึงราชอาณาจักรโปรตุเกสรวมถึงสินสอดในการแต่งงานมีข้อมูลอยู่ไม่มาก

อินฟันตาด็อลซาไม่ต่างกับผู้หญิงในยุคกลางคนอื่น ๆ ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสานสัมพันธไมตรี เพื่อ "เสริมความแข็งแกร่งให้โปรตุเกสและขยายฐานอำนาจของกัสติยา-เลออน" และถูกคาดหวังให้ทำหน้าที่เป็นพระมเหสีและพระมารดาของพระโอรสธิดาจำนวนมากมาย ขณะเดียวกันก็เป็นตัวแทนชดเชยการหมั้นหมายที่ล้มเหลวระหว่างเจ้าหญิงมาฟัลดา พระเชษฐภคินีของพระสวามี กับพระเชษฐาของพระองค์ซึ่งในอนาคตจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน

ด็อลซาสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังให้กำเนิดพระธิดาสองคนสุดท้าย บรังกากับบึเร็งการียา ซึ่งเป็นฝาแฝด ทรงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1198 อาจด้วยโรคระบาดหรือไม่ก็ความอ่อนแอที่เกิดจากการให้กำเนิดพระโอรสธิดาอย่างต่อเนื่อง ร่างของพระองคถูกฝังในอารามซังตากรุชในนครกูอิงบรา

พระโอรสธิดา 

จากการแต่งงานกับพระเจ้าซังชู พระองค์ให้กำเนิดพระโอรสธิดา 11 พระองค์ ซึ่ง 9 พระองค์มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่

 ตึเรซา (ค.ศ. 1175/1176 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1250) พระมเหสีของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1705
 ซังชา (ค.ศ. 1180–1229) ผู้ก่อตั้งอารามเซลัชใกล้กับกูอิงบรา ทรงพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ ตึเรซา พระเชษฐภคินีของพระองค์มีคำสั่งให้ฝังร่างของพระองค์ที่อารามลูร์เวา พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1705 ในปีเดียวกับพระเชษฐภคินี โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 11
 กงช์ตังซา (ค.ศ. 1182) น่าจะสิ้นพระชนม์ก่อนปี ค.ศ. 1186 เนื่องจากชื่อของพระองค์ไม่มีปรากฏในเอกสารของพระเจ้าซังชูที่ 1 ที่เริ่มออกในปีนั้น
 พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส (23 เมษายน ค.ศ. 1186–1223) สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์ลำดับที่สามแห่งโปรตุเกส
 เปดรู (ค.ศ. 1187–1258) สามีของเอารัมบิอัช เคาน์เตสแห่งอูร์เฌ็ลย์
 ฟือร์นังดู (ค.ศ. 1188–1233) เคานต์แห่งฟลานเดอส์และสามีของเคาน์เตสฌานแห่งคอนสแตนติโนเปิล
 เอ็งรีกึ สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
 ไรมุงดู สิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก
 มาฟัลดา (ค.ศ. 1195/1196–1256) พระมเหสีของพระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยา พระองค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1793
 บรังกา (ค.ศ. 1198) อาจเป็นพี่น้องฝาแฝดของบึเร็งการียา พระองค์ถูกส่งตัวเข้าอารามลูร์เวาที่พระเชษฐภคินีอีกสองคนอยู่ตอนพระชนมายุอยู่ในช่วง 8–10 พรรษา ทรงเป็นแม่ชีในคอนแวนต์กัวดาลาฆาราและสิ้นพระชนม์ราวปี ค.ศ. 1240 ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอารามเดียวกับพระมารดา
 บึเร็งการียา (ค.ศ. 1198) อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1214 กับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กและมีพระโอรสธิดา 4 คน คือ เอริก, โซฟี, เอเบิล และคริสโตเฟอร์ ซึ่งพระโอรสทุกคนล้วนเป็นกษัตริย์ บึเร็งการียาสิ้นพระชนม์ในช่วงพระชนมายุยี่สิบพรรษาใน ค.ศ. 1221

อ้างอิง 
 Dulce of Aragon: Find A Grave

ราชินีแห่งโปรตุเกส