สงครามสี่สัมพันธมิตร

สงครามสี่สัมพันธมิตร (; ค.ศ. 1718–ค.ศ. 1720) เป็นสงครามที่เกิดจากความทะเยอทยานของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน, พระมเหสีเอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ และอัครมหาเสนาบดีจุยลิโอ อัลแบโรนีในการพยายามที่จะยึดดินแดนในอิตาลีคืน และ อ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ฝ่ายสเปนเป็นฝ่ายแพ้ต่อสัมพันธมิตรที่รวมทั้งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส, อาณาจักรอาร์คดยุคแห่งออสเตรีย (ขณะนั้นเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และ สาธารณรัฐดัตช์ ต่อมาซาวอยเข้าร่วมในการสงครามกลายเป็นสัมพันธมิตรที่ห้า แม้ว่าการต่อสู้จะเริ่มขึ้นเมื่อต้นปี ค.ศ. 1717 แต่ก็มิได้มีการประกาศกันอย่างเป็นทางการจนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1718 สงครามยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1720)

อ้างอิง 

 GUERRA DE LA CUÁDRUPLE ALIANZA (1717 - 1721) (in Spanish)
 Blanning, Tim. The Pursuit of Glory: Europe, 1648-1815. Penguin Books (2008)
 Simms, Brendan. Three Victories and a Defeat: The Rise and Fall of the First British Empire. Penguin Books (2008).

ดูเพิ่ม  
 ประวัติศาสตร์ยุโรป 

สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1710
สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1720
สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 18
สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
ราชวงศ์ซาวอย
สาธารณรัฐดัตช์
สงครามสืบราชบัลลังก์