สังคมหลังอุตสาหกรรม

ในวิชาสังคมวิทยา สังคมหลังอุตสาหกรรม () เป็นขั้นพัฒนาการทางสังคมเมื่อภาคบริการสร้างความมั่งคั่งมากกว่าภาคเศรษฐกิจการผลิต

อาแล็ง ตูเรน นักสังคมวิทยาชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ให้กำเนิดคำนี้ และคำนี้มีความสมัมพันธ์ใกล้ชิดกับสิ่งสร้างทางทฤษฎีสังคมวิทยาที่คล้ายกันอย่างยุคหลังฟอร์ด (post-Fordism), สังคมสารสนเทศ, เศรษฐกิจความรู้, เศรษฐกิจหลังอุตสาหกรรม, สมัยใหม่ไหล (liquid modernity) และสังคมเครือข่าย ซึ่งคำทั้งหมดใช้ได้ในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์หรือสังคมศาสตร์เป็นฉากหลังทางทฤษฎีทั่วไปในการออกแบบนโยบาย

เมื่อมีการใช้คำนี้ แก่นพบบ่อยบางอย่างเช่นด้านล่างนี้ก็เริ่มปรากฏ
 เศรษฐกิจมีการเปลี่ยนผ่านการการผลิตสินค้าเป็นการจัดหาบริการ
 ความรู้กลายเป็นทุนที่มีมูลค่ารูปแบบหนึ่ง (ดู ทุนมนุษย์)
 การผลิตความคิดเป็นวิธีหลักในการทำให้เศรษฐกิจเติบโต
 คุณค่าและความสำคัญของเศรษฐกิจของเสื้อน้ำเงิน งานที่ตั้งสหภาพ รวมทั้งงานฝีมือ (เช่น งานสายการผลิต) เสื่อมถอยลง ส่วนงานวิชาชีพ (เช่น นักวิทยาศาสตร์ วิชาชีพอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และวิชาชีพไอที) มีคุณค่าและพบมากขึ้น
 มีการพัฒนาและรับไปใช้ซึ่งวิทยาศาสตร์และทคโนโลยีด้านพฤติกรรมและสารสนเทศ (เช่น เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม สถาปัตยกรรมสารสนเทศ ไซเบอร์เนติกส์ ทฤษฎีเกมและทฤษฎีสารสนเทศ)

อ้างอิง 

 
ยุคหลังนวนิยม
ปรัชญาสังคม
ทฤษฎีประวัติศาสตร์
เทคโนโลยีสังคม
เศรษฐกิจสารสนเทศ