พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 แห่งเลออน

พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 (; เลออน: ) หรือ พระเจ้าออร์ดอญโญผู้เลวร้าย (; เลออน: ) เสด็จพระราชสมภพประมาณ ค.ศ. 926 สิ้นพระชนม์ประมาณ ค.ศ. 962 หรือ 963 ที่กอร์โดบา ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 958 ถึง ค.ศ. 960 คั่นกลางระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออนเป็นเวลา 2 ปี

พระราชประวัติ 
ออร์ดอญโญเป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งเลออนกับพระราชินีโอเนกา ซันเชซแห่งปัมโปลนา และเป็นพระภาติยะของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออนและพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา

ในปี ค.ศ. 958 พระองค์ได้ประโยชน์จากการก่อกบฏของขุนนางเป็นระยะเวลาสองปีในรัชสมัยของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออน ทำให้ได้ขึ้นครองบัลลังก์ในระยะสั้น ๆ ขุนนางเลออน รวมถึงขุนนางกาลิเซียและขุนนางกัสติยาที่ไม่ซื่อสัตย์ เริ่มเบื่อหน่ายที่พระเจ้าซันโชผู้อ้วนท้วน พระองค์ได้รับความช่วยเหลือเป็นพิเศษจากเคานต์เฟร์นัน กอนซาเลซแห่งกัสติยา พระเชษฐภาดาซึ่งเป็นพระสสุระของพระองค์ ทว่าเคานต์เฟร์นันพ่ายแพ้กลุ่มพันธมิตรนาวาร์-อุมัยยัดที่ต่อสู้ในนามของพระเจ้าซันโชในปี ค.ศ. 960 และพระเจ้าออร์ดอญโญได้ถูกกดดัน หลังสูญเสียบัลลังก์ ออร์ดอญโญหนีไปอัสตูเรียสในตอนแรก ต่อมาทรงหนีไปบูร์โกสและได้ทอดทิ้งพระมเหสีที่นั่น ซึ่งทำให้พระองค์เสียการสนับสนุนจากเฟร์นัน กอนซาเลซที่หันไปเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา เคานต์กัสติยาส่งตัวออร์ดอญโญไปให้กาหลิบอันนาศิรี ผู้บัญชาการพรมแดนตอนกลางในเมดินาเซลิ ซึ่งส่งพระองค์ต่อไปที่ราชสำนักของกาหลิบแห่งกอร์โดบา พระองค์ยอมจำนนและอ้อนวอนขอความช่วยเหลือ ในตอนแรกกาหลิบมีท่าทีว่าจะช่วยเหลือพระองค์ แต่พระเจ้าซันโช ศัตรูของพระองค์ ยื่นข้อเสนอขอความช่วยเหลือเช่นกันโดยแลกกับการยอมสวามิภักดิ์ การวางตัวเป็นกลางจึงเป็นประโยชน์ต่อกาหลิบมากกว่าการช่วยเหลืออร์ดอญโญที่ต่อมาสิ้นพระชนม์ในกอร์โดบาในช่วงที่ยังถูกปลดลงจากบัลลังก์

อ้างอิง 

พระมหากษัตริย์เลออน