ซินเหียนเอ๋ง

ซินเหียนเอ๋ง หรือชื่อภาษาจีนกลางว่า ซิน เซี่ยงยิง (; ค.ศ. 191–269) เป็นหญิงสูงศักดิ์ ชนชั้นสูง และที่ปรึกษาชาวจีนที่มีชีวิตในสมัยสามก๊ก เธอเป็นลูกสาวของซินผี ขุนนางรัฐวุยก๊ก ข้อมูลทางประวัติศาสตร์แหล่งเดียวเกี่ยวกับชีวิตของเธอมาจากชีวประวัติที่บันทึกโดยเซี่ยโหฺว จ้าน (夏侯湛) หลานชายฝ่ายแม่ที่เป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียงและข้าราชการในสมัยราชวงศ์จิ้น เธอเป็นที่รู้จักจากการให้คำแนะนำแก่สมาชิกครอบครัวและญาติของเธอในเหตุการณ์สำคัญของประวัติศาสตร์วุยก๊ก เช่น อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง และกบฏจงโฮย

ในหนังสือสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เธอปรากฏตัวในตอนที่ 79 ซึ่งเป็นตอนท้าย ๆ ของเรื่อง ตัวละครหลัก ๆ อย่าง โจโฉ เล่าปี่ ขงเบ้ง ก็ล้มตายไปแล้ว ส่วนสุมาอี้ก็กำลังจะทำรัฐประหารยึดอำนาจโจซอง เริ่มก้าวขึ้นสู้อำนาจอย่างเต็มตัว ส่วนซินเหียนเอ๋ง ก็โผล่มาแค่ไม่กี่บรรทัด จึงไม่ค่อยมีใครรู้จักนางมากนัก

ประวัติ
ซินเหียนเอ๋ง (ค.ศ.191–269) เป็นชาวเมืองหยางไช่ ตำบลหยิ่งชวน ลูกสาวของซินผี ขุนนางวุยก๊กของโจโฉแห่งยุคสามก๊ก เป็นพี่สาวของซินเป นายทหารในสังกัดของโจซอง

ซินเหียนเอ๋ง มีสติปัญญาในการอ่านเขียน ผิดแปลกจากสตรีทั่วไปในยุคนั้น ครั้นเมื่ออายุได้ 16 ปี ก็แต่งงานกับเอียวตันชาวเมืองไท่ซาน

ในปี ค.ศ.217 โจโฉแต่งตั้งโจผีเป็นรัชทายาท ซินผีจึงเล่าให้ซินเหียนเอ๋งฟังว่า โจผีมีความยินดีเป็นอันมาก แต่ทว่านางซินเหียนเอ๋งกลับกล่าวว่า โจผีควรจะต้องเสียใจมากกว่า เพราะในอนาคตเขาจะต้องแบกรับภารกิจอันหนักหนาสาหัสต่อจากบิดา ซึ่งก็เป็นความจริงเพราะในยุคของโจผี บ้านเมืองไม่ได้มีความเจริญก้าวหน้าแต่อย่างใด

ห้ามสุมาอี้ออกรบ
ในปี ค.ศ.234 ขงเบ้งยกทัพมารบกับสุมาอี้ที่ทุ่งอู่จั้งหยวน แต่สุมาอี้ไม่ยอมออกรบ ขงเบ้งจึงส่งเสื้อชั้นในสตรีให้สุมาอี้ เพื่อหวังยั่วยุให้ออกรบ สุมาอี้จึงเขียนจดหมายขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าโจยอย ขอยกทัพออกจากค่ายไปตีขงเบ้ง ซินผีรู้ข่าวก็ไปเล่าให้ลูกสาวฟัง นางซินเหียนเอ๋งจึงกล่าวอย่างจริงจังและขึงขังว่า

<span lang="en" dir="ltr">     ซินผีได้ฟังลูกสาวว่าดังนี้ ก็นำความไปกราบทูลพระเจ้าโจยอย ให้ทรงห้ามมิให้สุมาอี้ยกทัพตามคำขอ และให้ตั้งรับอยู่ในค่ายอย่างมั่นคง ซึ่งปรากฏว่าในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา ขงเบ้งก็ป่วยตายและทหารจ๊กก็จำต้องยกทัพกลับ

หากครั้งนั้นสุมาอี้ออกรบ คนที่ตายก่อน อาจไม่ใช่ขงเบ้ง...

จงโฮยจะกบฏ
ซินเหียนเอ๋ง เป็นป้าของเอียวเก๋า ยอดขุนพลคนหนึ่งในช่วงท้ายยุคสามก๊ก นางเฝ้าอบรมสั่งสอนหลานชายตั้งแต่ยังเล็ก และเมื่อเติบใหญ่เข้ารับราชการก็คอยเตือนว่าอย่าไปสนิทชิดเชื้อกับจงโฮย แม่ทัพใหญ่ฝ่ายวุย เพราะคนผู้นี้มีนิสัยละโมบโลภมาก ทะเยอทะยาน ภายภาคหน้าจะก่อกบฏ 

ต่อมาในปี ค.ศ.264 หลังจากที่วุยก๊กตีจ๊กก๊กจนล่มสลายแล้ว จงโฮยตั้งตนเป็นใหญ่และก่อกบฏ ตรงตามคำของซินเหียนเอ๋งว่า

ช่วยน้องให้รอดตาย 
ในหนังสือสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน) ซินเหียนเอ๋ง มีบทบาทสั้น ๆ อยู่ในตอนที่ 79 โดยนางได้เตือนน้องชาย ซินเป ไม่ให้ละทิ้งโจซองแม้สุมาอี้จะทำรัฐประหารยึดอำนาจจากโจซองมาได้สำเร็จว่า 

ซึ่งในหนังสือสามก๊ก ได้บรรยายคำพูดของซินเหียนเอ๋งไว้ว่า

     ซินเปเชื่อคำพี่สาว และหนีออกจากค่ายไปหาโจซอง ซึ่งในเวลาต่อมา แม้นว่าสุมาอี้ปราบโจซองและสังหารพรรคพวกมากมาย แต่กลับไว้ชีวิตแก่ซินเป ทั้งยังให้รับราชการตามเดิม เพราะเห็นว่ามีความซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อผู้เป็นนาย สมควรแก่การยกย่อง

     ซินเปจึงรอดตาย เพราะคำแนะนำของพี่สาว

หมายเหตุ

อ้างอิง

 Chen, Shou (3rd century). Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi).
 
 Fang, Xuanling (648). Book of Jin (Jin Shu).
 Pei, Songzhi (5th century). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).