การซื้อลุยเซียนา

การซื้อลุยเซียนา () หรือ การขายลุยเซียนา () คือการที่สหรัฐได้ดินแดนลุยเซียนา (พื้นที่ 828,000 ตารางไมล์ หรือ 2.14 ล้านตารางกิโลเมตร) มาเป็นส่วนหนึ่งของตนด้วยการซื้อจากฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1803 สหรัฐยอมจ่ายเงิน 50 ล้านฟรังก์ (11,250,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และยอมยกหนี้มูลค่า 18 ล้านฟรังก์ (3,750,000 ดอลลาร์สหรัฐ) ให้แก่ฝรั่งเศสเป็นการตอบแทน The total cost of all subsequent treaties and financial settlements over the land has been estimated to be around 2.6 billion dollars.

ดินแดนลุยเซียนารวมถึง 15 รัฐในสหรัฐปัจจุบัน และ 2 รัฐในแคนาดา ได้แก่ รัฐอาร์คันซอ, รัฐมิสซูรี, รัฐไอโอวา, รัฐโอคลาโฮมา, รัฐแคนซัส, รัฐเนบราสกา, บางส่วนของรัฐมินเนโซตา ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี, ส่วนใหญ่ของรัฐนอร์ทดาโกตา, ส่วนใหญ่ของรัฐเซาท์ดาโกตา, ส่วนตอนเหนือของรัฐเท็กซัส, พื้นที่ในรัฐมอนแทนา, รัฐไวโอมิงและตะวันออกของรัฐโคโลราโด รวมถึงซื้อผืนดินที่แบ่งแยกทวีปที่เป็นซีกตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี รวมถึงเมืองนิวออร์ลีน และที่ดินเล็ก ๆ ในรัฐแอลเบอร์ตา และรัฐซัสแคตเชวัน ของแคนาดาในปัจจุบัน มีประชากรที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองราว 60,000 คน โดยประชากรครึ่งหนึ่งของดังกล่าวเป็นทาสชาวแอฟริกา

ในราชอาณาจักรฝรั่งเศสได้ครอบครองแผ่นดินลุยเซียนา ตั้งแต่ ค.ศ. 1699 และครอบครองโดยสเปนในปี ค.ศ. 1762 จนในปี ค.ศ. 1800 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หวังว่าจะก่อตั้งจักรวรรดิในอเมริกาเหนือ โดยหวังจะได้แผ่นดินลุยเซียนานี้คืน อย่างไรก็ดี เพราะฝรั่งเศสเองมีภาระสงครามในทวีปยุโรปอย่างหนักหนา นโปเลียนจึงตัดสินใจขายลุยเซียนาให้กับสหรัฐอเมริกา

การขายแผ่นดินลุยเซียนา เกิดขึ้นในยุคทอมัส เจฟเฟอร์สัน ประธานาธิบดีคนที่สามของสหรัฐ ในครั้งแรกอเมริกาเจตนาจะซื้อเพียงส่วนที่เป็นเมืองนิวออร์ลีนส์ และบริเวณที่ติดชายฝั่งทะเล ฝ่ายอเมริกันเมื่อได้รับข้อเสนอที่จะขายแผ่นดินลุยเซียนาที่กว้างใหญ่กว่าที่ต้องการ ก็ตอบรับโดยทันที แต่ก่อนที่การซื้อขายจะถึงจุดสุดท้าย  พรรคเฟเดอรัลลิสต์ พรรคฝ่ายค้านอ้างว่าผิดรัฐธรรมนูญที่ต้องการขยายอาณาเขต เจฟเฟอร์สันเห็นด้วย แต่ก็เห็นว่าด้วยอำนาจฝ่ายบริหารของประธานาธิบดีก็มีอำนาจเพียงพอที่จะกระทำได้

อ้างอิง

 
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
รัฐลุยเซียนา
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงดินแดน