เซียว เป่าเจวียน

เซียว เป่าเจวียน ( ) (483–501) หรือ เซียว หมิงเซียน ( )(483–501) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ต้งห้วนโหว ( ) ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งหลังมรณกรรม ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า จื้อจาง ( ) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความรุนแรงที่จงใจสั่งประหารชีวิตขุนนางขั้นสูง และสิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏครั้งใหญ่หลายครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เซียว หยาน ได้โค่นล้มพระองค์ และล้มราชวงศ์ฉีใต้ลง โดยเซียวหยานเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เหลียง เขาเป็นที่รู้จักในนามมาร์ควิสแห่งตงห้วน เนื่องจากเซียว หยาน ปลดออกจากตำแหน่งนั้นหลังจากที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ในการปิดล้อมเมืองหลวงเจี้ยนคัง

อ้างอิง

 Book of Southern Qi, vol. 7.
 History of Southern Dynasties, vol. 5.
 Zizhi Tongjian, vols. 139, 140, 141, 142, 143, 144.

จักรพรรดิราชวงศ์ฉีใต้