คิโน (วงดนตรี)

คิโน (, ) เป็นวงดนตรี โซเวียตร็อค ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน เลนินกราด ในปี ค.ศ. 1982 ถือเป็นวงร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีรัสเซียผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นหัวหน้าวงคือ วิกเตอร์ ซอย ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลงและเนื้อเพลงให้กับ เกือบทุกเพลงของวง ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา Kino ปล่อยเพลงมากกว่า 90 เพลงจากสตูดิโอ 7 อัลบั้ม รวมทั้งปล่อยผลงานรวมเพลงและอัลบั้มแสดงสดอีกสองสามชุด เพลงของวงยังเผยแพร่อย่างกว้างขวางในรูปแบบของ วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1990 ไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต ทางวงก็ประกาศแยกวงหลังจากปล่อยอัลบั้ม สีดำ ซึ่งประกอบด้วยเพลงที่ วิกเตอร์ ซอย และกลุ่มกำลังทำในช่วงหลายเดือน ก่อนเสียชีวิต

ในปี ค.ศ. 2019 วงได้ประกาศการรวมตัวอีกครั้งพร้อมกับคอนเสิร์ตที่วางแผนไว้ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2020 เป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี อย่างไรก็ตาม ภายหลังพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19

ประวัติ

ช่วงก่อตั้งวงKino
Kino ก่อตั้งขึ้นในปี 1981 โดยสมาชิกของสองกลุ่มก่อนหน้านี้จากเลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ) กลุ่ม Palata No. 6 และ Piligrimy ในตอนแรกพวกเขาเรียกตัวเองว่า Garin i giperboloidy (รัสเซีย: Гарин и гиперболоиды , lit.  'Garin and the Hyperboloids') หลังจากนวนิยายของอเล็กซี่ ตอลสตอย เรื่อง The Hyperboloid of Engineer Garin กลุ่มประกอบด้วยวิกเตอร์ซอย มือกีตาร์อเล็กซี่ ไรบิน และมือกลองโอเล็ก วาลินสกี้ พวกเขาเริ่มซ้อม แต่วาลินสกี้ถูกเกณฑ์ทหารและต้องออกจากวง ในฤดูใบไม้ผลิปี 1982 พวกเขาเริ่มแสดงที่เลนินร็อคคลับและได้พบกับนักดนตรีใต้ดินผู้มีอิทธิพล บอริส เกรเบนชิคอฟ ในช่วงเวลานี้เองที่พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น Kino ชื่อนี้ถูกเลือกเพราะถือว่าสั้น และสมาชิกในวงก็ภูมิใจที่มีเพียงสองพยางค์และง่ายต่อการออกเสียงโดยผู้พูดทั่วโลก วิกเตอร์และ ไรบิน กล่าวในภายหลังว่าพวกเขามีความคิดสำหรับชื่อนี้หลังจากเห็นป้ายโรงหนัง

อัลบั้ม 45 และจุดเริ่มต้นของวง Kino 
Kino ออกอัลบั้มเปิดตัว 45 ในปี พ.ศ. 2525 เนื่องจากวงมีสมาชิกเพียงสองคน ซึ่งมี Grebenshchikov กับตัววิกเตอร์ ซอง จึงแนะนำให้สมาชิกของวง Aquarium ช่วย Kino ในการบันทึกอัลบั้ม ซึ่งรวมถึงนักเล่นเชลโล Vsevolod Gakkel, นักเป่าขลุ่ย Andrei Romanov [ru] และมือเบส Mikhail Faynshteyn-Vasilyev [ru] เนื่องจากตอนนั้นพวกเขาไม่มีมือกลอง พวกเขาจึงใช้เครื่องตีกลอง การจัดเรียงที่เรียบง่ายนี้ทำให้อัลบั้มดูมีชีวิตชีวาและสดใส ในเชิงเนื้อเพลง มีลักษณะคล้ายกับดนตรีกวีของสหภาพโซเวียตในยุคก่อนๆ ในเรื่องความโรแมนติกของชีวิตในเมืองและการใช้ภาษากวี อัลบั้มประกอบด้วยเพลงสิบสามเพลงและมีชื่อว่า 45 ตามความยาวของเพลง ความนิยมของกลุ่มค่อนข้างจำกัดในขณะนั้น ดังนั้นอัลบั้มจึงไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก ซอยระบุในภายหลังว่าบันทึกออกมาอย่างหยาบคายและเขาควรจะบันทึกมันแตกต่างออกไป

สมาชิกวง 

 วิกเตอร์ ซอย (Виктор Цой) – นักร้องนำ ริธึมกีตาร์ กีตาร์อะคูสติก (พ.ศ. 2524–2533; เสียชีวิต พ.ศ. 2533)
 อเล็กซี่ ไรบิน (Алексей Рыбин) – ลีดกีตาร์ (พ.ศ. 2524–2526)
 โอเล็ก วาลินสกี้ (Олег Валинский) – มือกลอง (1981)
 ยูริ คาสปาเรียน (Юрий Каспарян) – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (พ.ศ. 2526–2534)
 อเล็กซานเดอร์ ติตอฟ (Александр Титов) – มือเบส, ร้องประสาน (2527–2528)
 จอร์จี กูร์ยานอฟ (Георгий Гурьянов) – มือกลอง, เครื่องเคาะ, ร้องประสาน (พ.ศ. 2527–2534; เสียชีวิต พ.ศ. 2556)
 อิกอร์ ทิโคมิรอฟ (Игорь Тихомиров) – มือเบส (1985–1991)

รายชื่ออัลบั้ม

สตูดิโออัลบั้ม 

 45 (1982)
 46 (1983)
 นาชาลนิค คัมชัตกี (1984)
 เอโต้ เน ลิวบอฟ... (1985)
 โนช (1986)
 กรุปปา โควี (1988)
 ซเวซดา ปา อิเมนี่ ซอลต์เซ่ (1989)
 อัลบั้มไม่มีชื่อ (อัลบั้มสีดำ) (1990)

อัลบั้มรวบรวม 

 โปสเลดนี เกรอย (1989)

อ้างอิง 

กลุ่มดนตรีสัญชาติรัสเซีย