พวงแสด

พวงแสด () เป็นพืชในวงศ์ Bignoniaceae มีชื่อสามัญอื่น ๆ คือ Orange trumpet, Flame flower, Fire-cracker vine พวงแสด พวงแสดเครือ มีถิ่นกำเนิดในบราซิลตอนใต้ โบลิเวีย อาร์เจนตินาตะวันออกเฉียงเหนือ และปารากวัย แต่ปัจจุบันเป็นที่นิยมในสวนต้นไม้ทั่วโลก

ลักษณะทั่วไป 
ไม้เถาเลื้อย เนื้ออ่อน อายุหลายปี ใช้มือพันเลื้อยพัน กิ่งก้านเป็นเหลี่ยม ใบเป็นใบประกอบ เรียงสลับ  มีใบย่อย 9 ใบ ในใบย่อยบางชุดใบกลางจะเปลี่ยนเป็นมือพัน ใบย่อย
รูปไข่ กว้าง 2-3 เซนติเมตร ยาว 4-5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ ดอกสีส้ม ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ช่อละ 10-30 รูปเข็ม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดยาว 3-6 เซนติเมตร ปลายแยก 5 กลีบ  รูปแถบยาว และม้วนงอไปด้านหลัง มีขนละเอียด ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2 เซนติเมตร ออกดอกช่วงเดือนธันวาคมถึงมกราคม ผลแห้งแตก เป็นฝักยาว 15-20 เซนติเมตร  เมล็ดกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3.5 เซนติเมตร

การปลูกเลี้ยง 
พวงแสดปลูกได้ในดินทั่วไป มีความชื้นปานกลาง แสงแดดเต็มวัน ถ้าอากาศเย็นจะให้ดอกดก

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

วงศ์แคหางค่าง
ไม้ดอกไม้ประดับ
ไม้เลื้อย
ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย