จักรพรรดิหลงอู่

จักรพรรดิหลงอู่  () พระนามเดิม จู อวี่เจี้ยน (; 1602 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1646) พระนามอย่างเป็นทางการ เจ้าชายแห่งถัง เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1645 เมื่อพระองค์ได้ปราบดาภิเษกในฝูโจว พระองค์เป็นทายาทรุ่นที่แปดของจู จิง เจ้าชายติงแห่งถัง ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 23 ของปฐมจักรพรรดิราชวงศ์หมิง จู หยวนจาง

เมื่อกองทัพราชวงศ์ชิงบุกหนานจิงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1645 พระองค์หนีไปหางโจวในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน ตามความเห็นของขุนนางระดับสูงหลายคน พระองค์ได้เสด็จขึ้นครองบัลลังก์ราชวงศ์หมิงในฝูโจว โดยได้รับการถวายพระนามรัชศกว่า หลงหวู่ (隆武; พินอิน: Lóngwǔ) พระนามรัชศกของพระองค์หมายถึง "อุดมสมบูรณ์และการต่อสู้" หลังจากการเริ่มต้นอย่างมีหวังในตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของฝูเจี้ยนที่เป็นชายขอบของจักรวรรดิ ตัดขาดจากดินแดนใจกลางด้วยเทือกเขาหลายแห่ง แต่พระองค์ก็ขาดกองกำลังที่มีประสิทธิภาพและประสบความล้มเหลวในส่วนของทางการในการหาจุดยืนที่เป็นเอกภาพในราชสำนัก เมื่อกองกำลังชิงบุกฝูเจี้ยนในปลายฤดูร้อนปี ค.ศ. 1646 เจิ้ง จื้อหลงพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของจักรพรรดิยอมจำนนในขณะที่ลูกชายของเขา เจิ้ง เฉิงกงถอยกลับไปสู่ทะเล

จักรพรรดิหลงอู่ ถูกทิ้งให้อยู่กับกองกำลังที่ลดน้อยลง ต่อมาในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1646 พระองค์เขาถูกจับและประหารชีวิตโดยกองทัพราชวงศ์ชิง

อ้างอิง

จักรพรรดิราชวงศ์หมิงใต้
จักรพรรดิจีนที่ถูกสำเร็จโทษ