รายพระนามพระประมุขทิเบต



สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งทิเบต

ราชวงศ์ยาร์ลุง
ต้นราชวงศ์คือยาชีแจ็นโป และได้กลายเป็นจักรวรรดิทิเบตตั้งแต่ในสมัยของซงแจ็นกัมโป

ราชวงศ์รินปุงปา 

 โนร์พูตังโป () 1435–1466
 กวินตัง () 1466–c. 1479 (โอรส)
 เทินเยอโตเจ () c. 1479–1512 (โอรส)
 งักจังนัมแกย () 1512–c. 1550 (cousin)
 เทินจุบเจแต็นโตเจ () c. 1550–? (โอรส)
 งักวังจิกเมจักปา () ?–1565 (อนุชา)

ราชวงศ์จังปา

 การ์มาเชแต็น () 1565–1599
 กวินปาลาวังโตเจ () (โอรส)
 การ์มาตูตบนัมแกย () 1586–1610 (อนุชา)
 แต็นซุงวังโป () 1599–1611 (อนุชา)
 การ์มาปวินชกนัมแกย () 1611–1620 (โอรสของการ์มาตูตบนัมแกย)
 การ์มาแต็นกยงวังโป () 1620–1642 (โอรส)

ราชวงศ์ฮอชูด 

เป็นราชวงศ์ของชาวมองโกลที่เข้ามาปกครองทิเบตตั้งแต่ปี 1642 ต่อจากราชวงศ์จังปา และล่มสลายลงในปี 1717

องค์ทะไลลามะ 

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีองค์ทะไลลามะทั้งหมด 14 องค์ โดย 2 พระองค์แรกเกิดจากการสถาปนาย้อนหลังขององค์ทะไลลามะ องค์ที่ 3 ส่วนทะไลลามะพระองค์แรกที่มีอำนาจเหนือทิเบตอย่างแท้จริงคือทะไลลามะ องค์ที่ 5

แป็นเช็นลามะ

การผนวกของซุงการ์
 ทักเซปา (deputy of Tsewang Rabtan) 1717–1720

ภายใต้ราชวงศ์ชิง

เจ้ากาชิและโปลา
 คังเชนเน 1721–1727
 โปลฮาเน โซนัม ทงเย 1728–1747
 กยูร์เม นัมเกล 1747–1750 (son)

ผู้แทนจากราชวงศ์ชิง (Ambans) 

 เซิงเก๋อ 1727–1733 (คนแรก)
 เหลียยู่ 1906–1912 (คนสุดท้าย)

20th century Silöns (นายกรัฐมนตรี) 
ชักยิม 1907–1920 
ปัลจอร์ ดอร์เจ ศาสตรา 1907–1923
ชลกัง 1907–1926 
ลางดุน กุนงา วังชุก 1926–1940
รักษาการ: โลซัง ทาชิ และ ลูกังวา 1950–1952

ดูเพิ่ม 
จักรวรรดิทิเบต
ทะไลลามะ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
McKay, Alex (ed.). Tibet and Her Neighbors: A History (2003) Walther Konig. ISBN 3-88375-718-7

ท