มุวัฏเฏาะอ์ อิมามมาลิก

Articles containing Arabic-language text
อัลมุวัฏเฏาะอ์ (, "เส้นทางที่เหยียบย่ำ") หรือ มุวัฏเฏาะอ์ อิมามมาลิก () ของอิหม่ามมาลิก (ค.ศ. 711–795)

เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 8 เป็นหนึ่งในกลุ่มตำราหะดีษ ที่เก่าแก่ที่สุดที่ประกอบด้วยวิชาชะรีอะฮ์ รวบรวมโดย อิมาม มาลิก อิบน์ อะนัส อัลมุฏเฏาะอ์ เป็นงานที่รู้จักกันดีที่สุดของมาลิก เป็นงานด้านกฎหมายชิ้นแรกที่รวมและรวมหะดีษและฟิกฮ์ (ยกเว้น มุสนัดของซัยด์ อิบน์ อะลี)
Articles containing Arabic-language text
วรรณกรรมซุนนี

คำอธิบาย 
อัลมุวัฏเฏาะอ์อาจถือได้ว่ามาจากการรวบรวมหะดีษที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ซึ่งเป็นพื้นฐานของนิติศาสตร์อิสลาม ควบคู่ไปกับอัลกุรอาน ประกอบด้วยหะดีษที่เชื่อถือได้จากชาฮิญาซ เช่นเดียวกับคำกล่าวของเศาะฮาบะฮ์, ตาบิอีน และตาบีอิตตาบิอีน หนังสือเล่มนี้ครอบคลุมพิธีกรรม, ขนบธรรมเนียม, ประเพณี, บรรทัดฐาน และกฎหมายในสมัยของนบีมุฮัมมัดแห่งอิสลาม

มีรายงานว่าอิมามมาลิกเลือกรวมไว้ในมุวัฏเฏาะอ์ มากกว่า 1,900 รายงาน จาก 100,000 รายงานที่เขามีให้

ความถูกต้อง 
แต่งขึ้นในช่วงสี่สิบปีตามบันทีกของอะบูฮาติม อัรรอซี เรียกว่า 'มูวัฏเฏาะอ์' จากภาษาอาหรับ ("วัฏเฏาะอ์") แปลว่าง่ายสำหรับผู้คน   มาลิกกล่าวว่า "ข้าได้แสดงหนังสือเล่มนี้ของฉันแก่บรรดาฟุเกาะฮาอ์แห่งมะดีนะฮ์ จำนวน 70 คน และพวกเขาทั้งหมดเห็นด้วยกับข้า ("วัฏเฏาะอ์") เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ ดังนั้นฉันจึงเรียกมันว่า มุวัฏเฏาะอ์

นักนิติศาสตร์อิสลามคือ มุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส อัชชาฟิอี หรือที่เรียกกันว่าอิมาม อัชชาฟีอี กล่าวอย่างมีชื่อเสียงว่า "ไม่มีหนังสือเล่มใดบนพื้นพิภพ - หลังจากคัมภีร์ของอัลลอฮ์ - ซึ่งแท้จริงยิ่งกว่าตำราของมาลิก"

สาวกของมาลิกกว่าหนึ่งพันคนได้ถ่ายทอดผลงานนี้จากเขาตลอดชีวิตของเขา ซึ่งทำให้เกิดความแตกต่างในข้อความ มีงานหลายรุ่น - โดยมีสิบหก ที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน - ซึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดคืองานที่ถ่ายทอดโดย ยะห์ยา อิบน์ ยะห์ยา อัลลัยษี ผู้ซึ่งศึกษาและได้รับมุวัฏเฏาะอ์ ในปีสุดท้ายของชีวิตของมาลิก การพิจารณาใหม่ของอัลลัยษี ถือเป็น 'ภูมิฐาน' หรือฉบับมาตรฐานในมัซฮับมาลิกี

การกลับมาของมุวัฏเฏาะอ์ ที่ผลิตโดย อะฮ์หมัด อิบน์ อะบีบักร์ อัซซุฮ์รี นั้นใหญ่กว่าการกลับมาของอัลลัยษีย์ ประมาณห้าถึงสิบเปอร์เซ็นต์

ประวัติศาสตร์ 
เนื่องจากความแตกต่างทางนิติศาสตร์ที่เพิ่มขึ้น อัลมันศูร เคาะลีฟะฮ์ในยุคนั้นจึงขอให้อิมามมาลิกจัดทำตำรามาตรฐานที่สามารถประกาศใช้เป็นกฎหมายในประเทศได้ อิมามปฏิเสธสิ่งนี้ในปี ฮ.ศ. 148 (ค.ศ. 765/766) แต่เมื่อเคาะลีฟะฮ์เสด็จมาที่ฮิญาซ อีกครั้งในปี ฮ.ศ. 163 (ค.ศ. 779/780) เขามีพลังมากขึ้นและพูดว่า: [จำเป็นต้องอ้างอิง]

“โอ้ อะบูอับดุลลอฮ์ จงครอบครองหลักธรรมฟิกฮ์ไว้ในมือของท่าน รวบรวมความเข้าใจของท่านในทุกๆ ประเด็นในบทต่างๆ สำหรับตำราที่เป็นระบบปราศจากความรุนแรงของอับดุลลอฮ์ อิบน์ อุมัรสัมปทาน และความสะดวกของอับดุลลอฮ์ อิบน์ อับบาสและมุมมองที่ไม่เหมือนใครของอับดุลลอฮ์ อิบน์ มัสอูดงานของท่าน ควรเป็นแบบอย่างของหลักธรรมต่อไปนี้ของท่านนบี (ศ็อลฯ) “ประเด็นที่ดีที่สุดคือประเด็นที่สมดุล” [ต้องการอ้างอิง] ควรเป็นบทสรุปของความเห็นที่ตกลงร่วมกันของเศาะฮาบะฮ์ และอิหม่ามอาวุโสในประเด็นทางศาสนาและกฎหมาย เมื่อท่านได้รวบรวมงานดังกล่าวแล้ว เราจะสามารถรวบรวมชาวมุสลิมให้เป็นหนึ่งเดียวกันในการปฏิบัติตามฟิกฮ์เดียวที่คุณทำงาน จากนั้นเราจะประกาศใช้ในรัฐมุสลิมทั้งหมด เราจะออกคำสั่งไม่ให้มีการกระทำใดที่ขัดกับมัน”

รายงานทางประวัติศาสตร์ยืนยันว่า เคาะลีฟะฮ์ ฮารูน อัรเราะชีด อีกคนหนึ่งได้แสดงความปรารถนาเช่นเดียวกันต่อหน้าอิมามมาลิกซึ่งยังคงไม่ไหวติง [ ต้องการอ้างอิง ] อย่างไรก็ตาม เขารวบรวมมุวัฏเฏาะอ์ โดยมุ่งเป้าไปที่การขจัดความแตกต่างทางนิติศาสตร์ระหว่างนักวิชาการ [ จำเป็นต้องอ้างอิง ]

ดูเพิ่ม 

 รายชื่อตำราซุนนะฮ์
 เศาะฮิฟะฮ์ ฮัมมาม อิบน์ มุนับบิฮ์

อ้างอิง