เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเอง

เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเอง () เป็นสกุลเงินประเภทหนึ่งที่ไม่ได้มีการค้ำโดยโภคภัณฑ์ เช่น ทองคำหรือเงิน โดยทั่วไปจะกำหนดโดยรัฐบาลผู้ออกให้เป็นเงินตราที่ใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ตามประวัติศาสตร์ เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองนั้นค่อนข้างหายากจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 แต่ก็มีบางสถานการณ์ที่ธนาคารหรือรัฐบาลไม่ให้ตราสารใช้คืนเมื่อทวงคืนหรือใบลดหนี้ซึ่งโดยปกติจะเป็นการชั่วคราว ในยุคปัจจุบัน โดยทั่วไปเงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองจะได้รับอนุญาตจากกฎระเบียบของรัฐบาล

โดยทั่วไปเงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองไม่มีมูลค่าที่แท้จริงและไม่มีมูลค่าการใช้ มีคุณค่าเพียงเพราะบุคคลที่ใช้เป็นหน่วยวัดมูลค่า หรือในกรณีของสกุลเงินจะเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน เพื่อกำหนดเป็นมูลค่า โดยเชื่อว่าจะได้รับการยอมรับจากพ่อค้าและคนอื่น ๆ

เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองเป็นอีกทางเลือกหนึ่งนอกเหนือจากเงินโภคภัณฑ์ซึ่งเป็นสกุลเงินที่มีมูลค่าที่แท้จริงเนื่องจากเป็นโลหะมีค่า เช่น ทองคำหรือเงินที่อยู่ในเหรียญนั้น เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองยังแตกต่างจากเงินตัวแทน ซึ่งเป็นเงินที่มีมูลค่าที่แท้จริงเนื่องจากมีการสนับสนุนและสามารถแปลงเป็นโลหะมีค่าหรือสินค้าโภคภัณฑ์อื่นได้ เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองอาจมีลักษณะคล้ายกับเงินตัวแทน (เช่น ธนบัตร) แต่เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองไม่มีการค้ำ ในขณะที่ธนบัตรสามารถเปลี่ยนเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ (ซึ่งสามารถไถ่ถอนได้ในขอบเขตที่มากหรือน้อย)

เงินตราที่ไม่มีมูลค่าในตัวเองอาจหมายถึง:

 เงินใด ๆ ที่ไม่ได้รับการค้ำจากโภคภัณฑ์
 เงินที่บุคคล สถาบัน หรือรัฐบาลประกาศให้เป็นเงินตามกฎหมาย หมายความว่าจะต้องได้รับการยอมรับในการชำระหนี้ในสถานการณ์เฉพาะ
 เงินที่ออกโดยรัฐซึ่งไม่สามารถแปลงผ่านธนาคารกลาง เป็นอย่างอื่นหรือมีมูลค่าคงที่ในแง่ของมาตรฐานวัตถุประสงค์ใด ๆ
 เงินที่ใช้เพราะคำสั่งของรัฐบาล
 วัตถุที่ไม่มีค่าอย่างอื่นซึ่งทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน (หรือเรียกอีกอย่างว่า ธนบัตรที่ไม่มีทุนสำรองเป็นโลหะ)

อ้างอิง 

สกุลเงิน