อากิตะ (เมือง)

นครอากิตะ () เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 เป็นต้นมา

ภูมิศาสตร์ 
นครอากิตะตั้งอยู่บริเวณที่รายชายฝั่งตอนกลางของจังหวัดอากิตะ โดยทางตะวันตกของเมื่องเป็นชายฝั่งออกสู่ทะเลญี่ปุ่น กลางเมืองมีแม่น้ำโอโมโนะไหลผ่าน

เทศบาลข้างเคียง 
 คิตาอากิตะ
 คาตางามิ
 ยูริฮนโจ
 ไดเซ็ง

ประวัติศาสตร์ 
พื้นที่อันเป็นที่ตั้งของนครอากิตะ ณ ปัจจุบัน เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเดวะ ซึ่งเป็นจังหวัดในยุคโบราณของญี่ปุ่นเมื่อกว่าพันปีที่แล้ว ภายในเมือง มีซากโบราณสถานสำคัญที่เรียกว่า จิโซเด็ง อยู่ ซึ่งโบราณวัตถุนั้นล้วนเป็นสิ่งของจากยุคหินจนถึงยุคยาโยอิ ต่อมาในยุคนาระ ราชสำนักได้สร้างปราสาทอากิตะขึ้นในปี พ.ศ. 1276 เพื่อที่จะสามารถควบคุมและปกครองชนเผ่าพื้นเมืองเอมิชิได้ ทั้งนี้ ในยุคเซ็งโงกุ อากิตะถูกปกครองโดยตระกูลซามูไรท้องถิ่นที่ปกครองโดยการสืบสายโลหิต จนกระทั่งในยุคเอโดะ ตระกูลซาตาเกะก็ได้เข้ามาปกครองพื้นที่แถบนี้และสถาปนาเป็นแคว้นคูโบตะ ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ

รัชสมัยเมจิและไทโช 
ในรัชสมัยเมจิ เมื่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะล่มสลายและอำนาจสูงสุดหวนคืนสู่องค์จักรพรรดิ รัฐบาลสมเด็จพระจักรพรรดิได้ยุบแคว้นศักดินาคูโบตะ เมืองที่เป็นที่ตั้งของปราสาทถูกแบ่งออกเป็นสองเมือง คือ เมืองอากิตะและเมืองคูโบตะ จังหวัดอากิตะจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2414 ต่อมา อำเภออากิตะเดิมได้ถูกแบ่งออกเป็นสองอำเภอ คือ อำเภอคิตาอากิตะและอำเภอมินามิอากิตะในปี พ.ศ. 2421 ทั้งนี้ ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2429 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นในเมืองอากิตะ บ้านเรือนส่วนใหญ่ถูกเผาทำลาย

เมื่อประเทศมีระบบเทศบาลเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 "เทศบาลนครอากิตะ" ก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งเขตเทศบาลนี้ก็ได้รวมเอาเมืองอากิตะและเมืองคูโบตะที่มีอยู่เดิมเข้าด้วยกัน แต่ทั้งนี้ ในส่วนของพื้นที่บริเวณท่าเรือได้แยกออกไปเป็น "เทศบาลเมืองสึจิซากิโกะ" 

ในรัชสมัยไทโช เป็นยุคที่เมืองอากิตะมีการพัฒนาอย่างมาก จากการเข้ามาของบริษัทน้ำมันนิปปอนออยล์คอร์เพอเรชันในปี พ.ศ. 2457 และการเปิดสาขาของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2459

พ.ศ. 2516 ที่ชานเมืองอากิตะ ได้มีรายงานการประจักษ์ของพระแม่มารีย์ ในบริเวณชนบทห่างไกลซึ่งได้รับความสนใจจากคริสตชนและชวาญี่ปุ่นทั่วประเทศ ภายหลังเป็นที่รู้จักกันในนามแม่พระประจักษ์ที่อากิตะ

ภูมิอากาศ

เมืองพี่น้อง 
  - หลานโจว, จีน, ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 
  - พัสเซา, เยอรมนี, ตั้งแต่ พ.ศ. 2527
 -  มาลาโบน, ฟิลิปปินส์, ตั้งแต่ พ.ศ. 2530
 - เคไน, สหรัฐอเมริกา, ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 
 - เซนต์คลาวด์, สหรัฐอเมริกา, ตั้งแต่ พ.ศ. 2536
 - วลาดีวอสตอค, รัสเซีย, ตั้งแต่ พ.ศ. 2535

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการ 
 แบบภาษาอังกฤษ  

นครในจังหวัดอากิตะ