เอฟ-8 ครูเซเดอร์

เอฟ-8 ครูเซเดอร์ เดิมทีชื่อ เอฟ8ยู () เป็นเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์เดียวบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่สร้างโดย วอท มันเข้ามาแทนที่เอฟ-7 คัทลาส เอฟ-8 ลำแรกได้ทำการบินเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 และเป็นเครื่องบินลำสุดท้ายของสหรัฐอเมริกาที่ใช้ปืนเป็นอาวุธหลัก อาร์เอฟ-8 ครูเซเดอร์เป็นแบบที่ทำหน้าที่สอดแนมถ่ายรูปและได้ทำงานนานกว่าเครื่องบินรุ่นใดๆ ของสหรัฐฯ อาร์เอฟ-/ ได้ทำหน้าที่สำคัญในช่วงวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบาด้วยการถ่ายรูปที่สำคัญเอาไว้ กองทัพเรือสำรองสหรัฐฯ ได้ใช้อาร์เอฟ-8 จนถึงปีพ.ศ. 2530

รายละเอียด เอฟ-8 ครูเซเดอร์
เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจ 57-พี-20 ให้แรงขับ 8182 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
กางปีก 10.87 เมตร 
9.74 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
ยาว 22.40 เมตร
สูง 4.8 เมตร
น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 12,500 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 15,420 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 2,450 กิโลเมตร/ชั่วโมง 
อัตราไต่สูงสุด 7,620 เมตร
เพดานบินใช้งาน 17,678 เมตร
รัศมีทำการรบ 965 กิโลเมตร
อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ โคลท์ ขนาด 20 มม. 4 กระบอก ในลำตัวส่วนหัวข้างละ 2 กระบอก
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ 4 นัด ที่ลำตัวข้างละ 2 นัด

อ้างอิง 

อ