รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น

รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น ( นิฮงโกะกุเค็งโป) เป็นกฎหมายพื้นฐานของประเทศญี่ปุ่น ตราเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของประเทศญี่ปุ่นยุคหลังสงคราม

รัฐธรรมนูญกำหนดระบอบการปกครองแบบรัฐสภาและรับประกันสิทธิพื้นฐาน ภายใต้ข้อความของรัฐธรรมนูญ จักรพรรดิญี่ปุ่นทรงเป็น "สัญลักษณ์แห่งรัฐและเอกภาพของประชาชน" และทรงมีบทบาทเฉพาะในพิธีการโดยไม่มีอำนาจอธิปไตย

รัฐธรรมนูญนี้ ซึ่งมีชื่ออื่นว่า "รัฐธรรมนูญหลังสงคราม" หรือ "รัฐธรรมนูญสันติภาพ" มีเอกลักษณ์และขึ้นชื่อจากการสละสิทธิก่อสงครามที่ระบุในมาตรา 9 และบทบัญญัติสำหรับอำนาจอธิปไตยของปวงชนโดยนิตินัยร่วมกับพระมหากษัตริย์

รัฐธรรมนูญนี้ร่างขึ้นภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรให้หลังสงครามโลกครั้งที่สอง และตั้งใจแทนที่ระบบแสนยนิยมและสมบูรณาญาสิทธิราชย์เดิมของประเทศญี่ปุ่นด้วยประชาธิปไตยเสรีนิยมรูปแบบหนึ่ง ปัจจุบัน เป็นรัฐธรรมนูญที่แก้ไขยากและต่อมาไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมใด ๆ นับแต่มีมติเห็นชอบ

บทบัญญัติ 
 I.  จักรพรรดิ (มาตรา 1–8)
 II. การสละสงคราม (มาตรา 9)
 III. สิทธิและหน้าที่ของประชาชน (มาตรา 10–40)
 IV. รัฐสภา (มาตรา 41–64)
 V. คณะรัฐมนตรี (มาตรา 65–75)
 VI. ตุลาการ (มาตรา 76–82)
 VII. การเงิน (มาตรา 83–91)
 VIII. การปกครองท้องถิ่น (มาตรา 92–95)
 IX. การแก้ไขเพิ่มเติม (มาตรา 96)
 X. ศาลฎีกา (มาตรา 97–99)
 XI. บทบัญญัติเสริม (มาตรา 100–103)

อ้างอิง 

ญ
รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
สนธิสัญญาสงครามเย็น
รัฐบาลญี่ปุ่น
การเมืองญี่ปุ่น
กฎหมายญี่ปุ่น