Abies sibirica

Abies sibirica เป็นไม้ไม่ผลัดใบจำพวกสน มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตชีวนิเวศไทกาทางตะวันออกของแม่น้ำวอลกาและทางใต้ของละติจูด 67°40' เหนือทั่วเตอร์กิสถานในไซบีเรีย, ตะวันออกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์,  มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน และประเทศมองโกเลีย

การแพร่กระจาย 
Abies sibirica เติบโตในภูมิอากาศเย็นแบบกึ่งอาร์กติกในดินชื้นบนภูเขาหรือที่ราบลุ่มแม่น้ำ ที่ระดับความสูง 1,900–2,400 เมตร ทนต่อร่มเงา ทนต่อความเย็นจัด และทนอุณหภูมิได้ถึง −50 °C ไม่ค่อยมีชีวิตเกิน 200 ปี เนื่องจากความอ่อนแอต่อการผุของเชื้อราในเนื้อไม้

คำอธิบาย 
เติบโตสูงได้ถึง 30–35 เมตร มีเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 0.5–1 เมตรที่ความสูงระดับอก ใบมีรูปร่างเหมือนกรวย เปลือกไม้มีสีเทาเขียวถึงสีเทาน้ำตาลและมีพื้นผิวเรียบ มีตุ่มจากเรซินปรากฏทั่วส่วนใหญ่ของลำต้น ยอดอ่อนมีสีเหลืองเทาเต็มไปด้วยเรซินและมีขนเล็กน้อย ใบมีลักษณะคล้ายเข็มยาว 2–3 เซนติเมตร และกว้างประมาณ 1.5 มิลลิเมตร ตัวใบมีสีเขียวอ่อนทางด้านบนและมีแถบปากใบสีเทาขาวสองแถบทางด้านล่าง ตัวใบจะนุ่มแบนและมีกลิ่นหอม โคนหรือผลมีรูปทรงกระบอกยาว 5–9.5 เซนติเมตร และกว้าง 2.5–3.5 เซนติเมตร มีใบประดับขนาดเล็กซ่อนอยู่ตามใบเกล็ดของโคน โดยผลเมื่อแก่จะเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลเข้มในช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วง เมล็ดยาว 7 มิลลิเมตร พร้อมปีกสามเหลี่ยมขนาด 0.7–1.3 เซนติเมตร ซึ่งจะหลุดจากผลหลังจากผลแก่จัดแตกออก

สายพันธุ์ 
มีสองสายพันธุ์:
 Abies sibirica var. sibirica (ในบทความ)
 Abies sibirica var. semenovii (B. Fedtschenko) Farjon. สายพันธุ์เฉพาะถิ่นในประเทศคีร์กีซสถาน กิ่งแขนงมีสันและร่องปรากฏชัด มีเรซินตามขอบร่อง ผลหรือโคนมีสีเหลืองน้ำตาลมีใบเกล็ดกว้างกว่าของสายพันธุ์ ซิบิริกา

นิเวศวิทยา 
Abies sibirica อาจติดเชื้อจากเชื้อรา Delphinella balsameae ซึ่งได้รับรายงานเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 จากประเทศรัสเซีย

การใช้ประโยชน์ 
น้ำมันหอมระเหยที่สกัดจากใบใช้ทำน้ำหอมและสุคนธบำบัด ไม้มีเนื้ออ่อน น้ำหนักเบา ใช้ในการก่อสร้าง ทำเครื่องเรือน และเยื่อไม้

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 
 

ต้นไม้ในไซบีเรีย
ต้นไม้ในประเทศมองโกเลีย
ต้นไม้ในประเทศจีน
ต้นไม้ในเขตภูมิอากาศกึ่งขั้วโลกภาคพื้นทวีป