ปาฏลีบุตร

ปาฏลีบุตร (IAST: ) เป็นนครในอินเดียโบราณที่ติดกับปัฏนาในปัจจุบัน เดิมสร้างขึ้นโดย พระเจ้าอชาตศัตรู เจ้าแห่งแคว้นมคธใน 490 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในฐานะป้อมขนาดเล็ก () ใกล้แม่น้ำคงคา พระเจ้าอุทัยภัทรทรงวางรากฐานเมืองปาฏลีบุตรที่จุดบรรจบกันระหว่างแม่น้ำ Son กับแม่น้ำคงคา

เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลวงของมหาอำนาจในอินเดียโบราณ เช่น จักรวรรดิศิศุนาค (–345 ปีก่อน ค.ศ.) จักรวรรดินันทะ () จักรวรรดิเมารยะ (–180 ปีก่อน ค.ศ.) จักรวรรดิคุปตะ (–550) และจักรวรรดิปาละ (–1200) ในสมัยเมารยะ เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยMegasthenes นักการทูต นักเดินทาง และนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ระบุว่า ในสมัยจักรวรรดิเมารยะ (–180 ปีก่อน ค.ศ.) ปาฏลีบุตรเป็นนครแห่งแรกของโลกที่มีรูปแบบการปกครองตนเองในท้องถิ่นที่มีประสิทธิภาพสูง
ในสมัยใหม่ ลอเรนซ์ วัดเดลล์เป็นบุคคลแรกที่ระบุที่ตั้งของเมืองนี้เมื่อ ค.ศ. 1892 ผ่านการตีพิมพ์ Discovery Of The Exact Site Of Asoka's Classic Capital มีการขุดค้นทางโบราณคดีในบริเวณใกล้เคียงปัฏนาสมัยใหม่อย่างกว้างขวาง การขุดค้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 รอบปัฏนาปรากฏหลักฐานกำแพงปราการขนาดใหญ่ชัดเจน ซึ่งรวมทั้งโครงไม้เสริม

ศัพทมูลวิทยา
ในภาษาสันสกฤต "Pāṭali-" สื่อถึงต้น pāṭalī (Bignonia suaveolens) ส่วน "-putrá" (पुत्र) แปลว่า "ลูกชาย"

ศัพทมูลวิทยาแบบดั้งเดิมอันหนึ่งระบุว่าเมืองนี้ตั้งชื่อตามพืช รายงานจาก Mahāparinibbāṇa Sutta (พระสูตรที่ 16 ของทีฆนิกาย) ปาฏลีบุตรเป็นสถานที่ "ที่ฝักของต้น Pāṭali แตกออก" ในขณะที่รายงานหนึ่งระบุว่า  หมายถึงบุตรแห่ง  ผู้เป็นพระราชธิดาในราชา Sudarsan องค์หนึ่ง เนื่องจากเมืองนี้เดิมมีชื่อว่า  (หมู่บ้าน "") ทำให้นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่า  เป็นรูปดัดแปลงจาก , "เมือง " ปาฏลีบุตรยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า กุสุมาปุระ (นครดอกไม้)

อ้างอิง

ข้อมูล

อ่านเพิ่ม

 Bernstein, Richard (2001). Ultimate Journey: Retracing the Path of an Ancient Buddhist Monk (Xuanzang) who crossed Asia in Search of Enlightenment. Alfred A. Knopf, New York. 

ประวัติศาสตร์ปัฏนา
สถานที่แสวงบุญของชาวพุทธในดินแดนพุทธภูมิ
อดีตเมืองหลวงในประเทศอินเดีย
แหล่งโบราณคดีของอินโด-อารยัน
นครอินเดียโบราณ
จักรวรรดิเมารยะ