มีเดียน

มีเดียน (  มิดยัน ; , มัดยัน ; , มาเดียม)  เป็นสถานที่ทางภูมิศาสตร์ที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู และอัลกุรอาน วิลเลียม จี. เดเวอร์ กล่าวว่า ชาวมีเดียนในพระคัมภีร์ไบเบิลอยู่ใน "คาบสมุทรอาหรับ ทางตะวันตกเฉียงเหนือ บนชายฝั่งตะวันออกของ อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ บนทะเลแดง "ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เขาสังเกตว่า" ไม่เคยมีการตั้งถิ่นฐานอย่างกว้างขวางจนถึงศตวรรษที่ 8-7 ก่อนคริสต์ศักราช" 

ตามพระธรรมปฐมกาล ชาวมีเดียนเป็นลูกหลานของมีเดียน ซึ่งเป็นบุตรชายของอับราฮัม และเคทูราห์ ภรรยาของเขา: "อับราฮัมมีภรรยาคนหนึ่ง และนางชื่อเคทูราห์ และนางให้กำเนิดบุตรแก่เขา ศิมราน โยกชาน เมดาน มีเดียน อิชบาก และชูอาห์" (ปฐมกาล 25:1–2 ฉบับคิงเจมส์) 

ทั้งการดำรงอยู่ของชาวมีเดียนและชาวมีเดียนไม่ได้รับการพิสูจน์ในสมัยโบราณนอกแหล่งที่มาในพระคัมภีร์ไบเบิล

ลีกดินแดนหรือชนเผ่า? 
นักวิชาการบางคนแนะนำว่าชื่อ "มีเดียน" ไม่ได้หมายถึงสถานที่ทางภูมิศาสตร์หรือหมายถึงชนเผ่าใดเผ่าหนึ่งโดยเฉพาะ  แต่หมายถึงสมาพันธ์หรือ "สันนิบาต" ของชนเผ่าที่นำมารวมกันเป็นกลุ่มเพื่อการบูชา พอล ฮาปต์ เสนอคำแนะนำนี้เป็นครั้งแรกในปี 1909  อธิบายว่ามีเดียนเป็น "กลุ่มลัทธิ" () หรือ amphictyony แปลว่า "สมาคม ( ) ของชนเผ่าต่าง ๆ ในบริเวณใกล้เคียงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์". เมืองเอลัทซึ่งอยู่ทางตอนเหนือสุดของอ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ได้รับการแนะนำ เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าแห่งที่ 1 โดยมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ที่คาเดช

นักเขียนรุ่นหลังได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ระบุ แต่สนับสนุนวิทยานิพนธ์ของสันนิบาตชาวมีเดียน จอร์จ เมนเดนฮอล เสนอว่าชาวมีเดียนเป็นกลุ่มสัมพันธมิตรที่ไม่ใช่กลุ่มเซมิติก  และวิลเลียม ดัมเบรลล์ ก็ใช้กรณีเดียวกัน:

ศาสนา 
ไม่แน่ชัดว่าเทพเจ้าองค์ใดที่ชาวมีเดียนบูชา ด้วยความเชื่อมโยงทางศาสนา-การเมืองที่ชัดเจนกับชาวโมอับ  พวกเขาคิดว่าพวกเขาบูชาคนหมู่มาก รวมทั้ง พระบาอัล และ ราชินีแห่งสวรรค์แอสเทอร์โรท ตามที่Karel van der Toorn กล่าวว่า "ในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสต์ศักราช ก่อนที่ลัทธิของพระยาห์เวห์ จะมาถึงอิสราเอล กลุ่มชาวเอโดมและชาวมีเดียนได้บูชาพระยาห์เวห์ในฐานะพระเจ้าของพวกเขา" ข้อสรุปนี้ขึ้นอยู่กับการระบุตัวตนระหว่างชาวมีเดียนและชาวชาซู 

วิหารอียิปต์แห่งแฮธอร์ ที่ทิมนา ยังคงใช้ต่อไปในระหว่างการยึดครองของชาวมีเดียน (ปลายยุคสำริดตอนปลาย / ยุคเหล็กตอนต้น); ชาวมีเดียนเปลี่ยนวิหารในเหมืองแฮธอร์ ให้กลายเป็นศาลเจ้ากระโจมกลางทะเลทราย นอกจากการพบเสาหลุมแล้ว ยังพบผ้าผุ ๆ สีแดงและเหลืองจำนวนมากที่มีลูกปัดทออยู่ พร้อมด้วยห่วง/ลวดทองแดงจำนวนมากที่ใช้สำหรับแขวนม่าน ซึ่งพบอยู่ตามผนังทั้งสองด้านของศาลเจ้า เบโน โรเทนเบิร์ก  ผู้ขุดค้นเว็บไซต์ แนะนำว่าชาวมีเดียนกำลังถวายเครื่องบูชาแก่ฮาธอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากมีการค้นพบภาชนะสำหรับแก้บนของชาวมีเดียนจำนวนมาก (25%) ในศาลเจ้า อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าแฮธอร์ หรือเทพองค์อื่นจะเป็นเป้าหมายของการอุทิศตนในช่วงเวลานี้หรือไม่ก็ตาม ยากที่จะยืนยันได้ นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบงูทองสัมฤทธิ์ขนาดเล็กที่มีหัวปิดทองในนาโอส ของศาลเจ้าเหมืองแร่ทิมนา พร้อมกับวัตถุโลหะจำนวนมาก ซึ่งรวมถึงรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ขนาดเล็กของเทพเจ้าชายมีหนวดเครา ซึ่งตามคำกล่าวของโรเทนเบืร์ก นั้นมาจากชาวมีเดียน ไมเคิล โฮมาน สังเกตว่าเต็นท์บูชาของชาวมีเดียนที่ทิมนา เป็นหนึ่งในแนวที่ใกล้เคียงที่สุดกับพลับพลา ในพระคัมภีร์ไบเบิล

ในคัมภีร์ทางศาสนา

ในพระคัมภีร์ 

มีเดียนเป็นบุตรของอับราฮัม  โยเซฟ เหลนชายของอับราฮัม หลังจากที่พี่น้องของเขาโยนลงไปในบ่อ เขาถูกขายให้กับชาวมีเดียนหรือชาวอิชมาเอล 

โมเสสใช้เวลา 40 ปีในการลี้ภัยโดยสมัครใจในมีเดียนหลังจากสังหารชาวอียิปต์  ที่นั่น เขาแต่งงานกับศิปโปราห์ บุตรสาวของเยโธร ปุโรหิตชาวมีเดียน  (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า เรอูเอล) เยโธรแนะนำโมเสสเกี่ยวกับการจัดตั้งระบบการตัดสินใจทางกฎหมายที่ได้รับมอบหมาย  โมเสสขอให้โฮบับ บุตรชายของเรอูเอล ร่วมเดินทางไปกับชาวอิสราเอลเพื่อเดินทางไปยังดินแดนแห่งพันธสัญญา เนื่องจากความรู้ในท้องถิ่นของเขา แต่โฮบับชอบที่จะกลับไปยังบ้านเกิดของเขา 

ในตอนของบาอัลแห่งเปโอร์ เมื่อผู้หญิงชาวโมอับล่อลวงผู้ชายชาวอิสราเอล ศิมรี บุตรของหัวหน้าเผ่าสิเมโอน ได้เข้าไปพัวพันกับผู้หญิงชาวมีเดียนชื่อคอสบี ทั้งคู่ถูกหอกโดย ฟีเนหัส  สงครามกับชาวมีเดียนตามมา กันดารวิถี 31 รายงานว่าทั้งหมดยกเว้นหญิงพรหมจารีถูกสังหาร และเมืองของพวกเขาถูกเผาจนเหลือแต่พื้นดิน  นักวิจารณ์บางคน เช่น Pulpit Commentary และ Gill 's Exposition of the Bible ได้ตั้งข้อสังเกตว่าคำสั่งของพระเจ้าเน้นไปที่การโจมตีชาวมีเดียน ไม่ใช่ชาวโมอับ  และโมเสสในเฉลยธรรมบัญญัติ ก็สั่งเช่นเดียวกันว่าชาวอิสราเอลไม่ควรก่อกวนชาวโมอับ  ขบวนการยุคปัจจุบัน กลุ่ม Phineas Priesthood ได้ตีความเรื่องนี้ว่าเป็นข้อห้ามไม่ให้เข้าใจผิด แม้ว่าชาวมีเดียนจะเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับชาวอิสราเอลในฐานะบุตรหลานของอับราฮัม และโมเสสแต่งงานกับชาวมีเดียน

ในช่วงเวลาของผู้วินิจฉัย อิสราเอลถูกกดขี่โดยชาวมีเดียนเป็นเวลาเจ็ดปี  จนกระทั่ง กิเดโอนจัดการต่อกองทัพของพวกมีเดียน  อิสยาห์ พูดถึงอูฐจากมีเดียนและเอฟาห์ ที่มา "ล้อมแผ่นดินของพระองค์" พร้อมกับทองคำและกำยานจากเชบา  ข้อความนี้ซึ่งพระกิตติคุณมัทธิว นำมาเป็นลางสังหรณ์ถึงของขวัญของพวกโหราจารย์ ที่มอบให้พระกุมารเยซู ได้รวมอยู่ในพิธีสวด คริสต์มาส

ในอัลกุรอาน 
ชาวมีเดียนถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในอัลกุรอาน คำว่า มัดยันปรากฏในนั้น 10 ครั้ง ผู้คนเรียกอีกอย่างว่า อัศฮาบุลอัยกะฮ์ ( แปลว่า ชาวต้นไม้).

ดินแดนแห่งมัดยันนถูกกล่าวถึงในซูเราะฮ์ อัลเกาะศ็อศ (เรื่องราว) อายะฮ์ที่ 20-28 ของอัลกุรอานว่าเป็นสถานที่ซึ่งนบีมูซาหลบหนีเมื่อรู้ว่าฟาโรห์วางแผนฆ่าท่าน 

ซูเราะฮ์ที่ 9 (อัตเตาบะฮ์) อายะฮ์ที่ 70 กล่าวว่า “มิได้มายังพวกเขาดอกหรือ ซึ่งข่าวคราวของบรรดาผู้ก่อนหน้าพวกเขา คือกลุ่มชนาของนูฮ์ (โนอาห์) และของอ๊าด และของษะมูด และกลุ่มชนของอิบรอฮีม (อับราฮัม) และชาวมัดยัน (มีเดียน) และชาวอัลมุตะฟิกาต (ชาวเมืองที่ถูกพลิกแผ่นดิน) โดยที่บรรดาเราะสูล (ศาสนทูต) ของพวกเขาได้นำหลักฐานต่าง ๆ อันชัดแจ้งมายังพวกเขา ใช่ว่าอัลลอฮ์นั้นจะอธรรมแก่พวกเขาก็หาไม่ แต่ทว่าพวกเขาอธรรมแก่ตัวของพวกเขาเองต่างหาก” 

ในซูเราะฮ์ที่ 7 (อัลอะอ์รอฟ) มัดยันถูกกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ชนชาติที่ได้รับคำเตือนจากนบี (ผู้เผยพระวจนะ) ให้กลับใจ เกรงว่าการพิพากษาจะตกอยู่กับพวกเขา เรื่องราวของมัดยัน เป็นเรื่องสุดท้าย เกิดขึ้นหลังจากที่นบีลูฏ (โลท) เทศนาแก่ผู้คนของท่าน (หมายถึงการทำลายโสโดมและโกโมราห์) มัดยันได้รับคำเตือนจากนบีชุอัยบ์ ให้กลับใจจากการนับถือพระเจ้าหลายองค์ โดยใช้ตุ้มน้ำหนักและมาตราส่วนเท็จ และนอนรออยู่ตามถนน แต่พวกเขาปฏิเสธนบีชุอัยบ์ และถูกทำลายด้วยแรงสั่นสะเทือน (ร็อจฟา ข้อ 91) อับดุลลอฮ์ ยูซุฟ อะลีในคำอธิบายของเขา (1934) เขียนว่า "ชะตากรรมของชาวมัดยัน อธิบายไว้ในเงื่อนไขเดียวกับของชาวษะมูด ในข้อ 78 ข้างต้น แผ่นดินไหวได้คร่าพวกเขาในตอนกลางคืน และพวกเขาถูกฝังไว้ในบ้านของพวกเขาเอง เพื่อไม่ให้เป็นการก่อกวนแผ่นดินของอัลลอฮ์อีกต่อไป แต่มีการกล่าวถึงรายละเอียดเพิ่มเติมใน [อัลกุรอาน] 26:189 'พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อเขาดังนั้นการลงโทษแห่งวันเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันเป็นการลงโทษแห่งวันยิ่งใหญ่' ซึ่งอาจเข้าใจได้ว่าหมายถึงการโปรยขี้เถ้าและเถ้าถ่านที่มาพร้อมกับการระเบิดของภูเขาไฟ พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อเขาดังนั้นการลงโทษแห่งวันเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันเป็นการลงโทษแห่งวันยิ่งใหญ่"  นักวิชาการจำนวนหนึ่งเสนอว่าคำอธิบายในพระคัมภีร์เกี่ยวกับไฟที่เผาผลาญบนภูเขาซีนายหมายถึงภูเขาไฟที่ปะทุในดินแดนของชาวมีเดียนในพระคัมภีร์ไบเบิลระบุว่า หะลาลุลบัดร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซาอุดีอาระเบีย

เครื่องปั้นดินเผา 
เครื่องปั้นดินเผาของชาวมีเดียน หรือที่เรียกว่า Qurayyah Painted Ware (QPW) พบได้ในสถานที่หลายแห่งตั้งแต่ทางใต้ของเลแวนต์ ไปจนถึงตอนเหนือซาอุดีอาระเบีย, หิญาซ ; กุร็อยยะฮ์ในตอนเหนือซาอุดิอาระเบียคิดว่าเป็นที่ตั้งดั้งเดิมของการผลิต  เครื่องปั้นดินเผาเป็นแบบ bichrome / polychrome และมีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสต์ศักราช ลวดลายเรขาคณิต รูปคน และสัตว์จำนวนมากถูกวาดด้วยสีน้ำตาลและสีแดงเข้มบนสลิปสีแทนอมชมพู เครื่องปั้นดินเผา "ชาวมีเดียน" พบในปริมาณมากที่สุดที่แหล่งโลหะวิทยาในภาคใต้ของเลแวนต์ โดยเฉพาะที่ทิมนา  เนื่องจากลวดลายไมซีเนียน บนเครื่องปั้นดินเผาของชาวมีเดียน นักวิชาการบางคนรวมถึงจอร์จ เมนเดนฮอลล์  ปีเตอร์ พาร์  และเบโน โรเธนเบิร์ก  ได้เสนอว่าเดิมทีชาวมีเดียนเป็นชาวทะเล ที่อพยพมาจากภูมิภาค อีเจียน ชั้นเซมิติกที่มีอยู่ก่อนแล้ว คำถามเกี่ยวกับที่มาของชาวมีเดียนยังคงเปิดอยู่

ภูเขา 
เทือกเขามีเดียน ( ) เป็นเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของซาอุดีอาระเบีย พวกเขาถือว่าอยู่ติดกับเทือกเขาฮิญาซทางทิศใต้  หรือเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา  ฮิญาซได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสารวัต, sensu lato

ดูเพิ่ม 
 อ๊าด
 บาลาค
 เอกโลน
 ชาวอิชมาเอล
 เคดาร์
 ประวัติศาสตร์อิสราเอลและยูดาห์โบราณ
 พระคัมภีร์และประวัติศาสตร์
 สงครามมีเดียน

อ้างอิง 

ภูมิศาสตร์ซาอุดีอาระเบีย
ภูมิศาสตร์จอร์แดน
กลุ่มชนโบราณ