ชูอิจิ นางูโมะ

ชูอิจิ นางูโมะ (; 25 มีนาคม ค.ศ. 1887 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นแม่ทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการของหน่วยคิโด บุไต (กลุ่มกระบวนเรือคุ้มกัน-Carrier battle group) เขาได้ฆ่าตัวตายในช่วงยุทธการที่ไซปัน

ชีวิตช่วงต้น 

เกิดที่เมืองโยเนซาวะ เป็นบุตรชายคนที่สองของนากุโมะ ชูโซ (Nagumo Shūzō, 南雲周蔵) ซึ่งเป็นเลขาธิการสำนักงานเขต เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ.1908 และได้อันดับที่ 5 จากทั้งหมด 191 อันดับ จากนั้นก็ได้เข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนป้องกันโซยะ ตามมาด้วยเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะนิชชินและเรือลาดตระเวนป้องกันนิตากะ เขาได้รับยศเป็นร้อยตรีและเข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะอาซามะในปี ค.ศ.1910

ในปี ค.ศ.1911 เขาเข้าศึกษาในวิทยาลัยการทัพเรือ ในสาขาวิชาปืนใหญ่และตอร์ปิโด และได้ยศร้อยโท เขาเข้าประจำการที่เรือพิฆาตชั้นคามิกาเสะฮัตสึยูกิในปี ค.ศ.1913 เขาได้ยศร้อยเอกในปี ค.ศ.1914 และเข้าประจำการที่เรือประจัญบานคิริชิมะ ในปี ค.ศ.1915 ได้เข้าประจำการที่เรือพิฆาตสุงิ เขาได้เป็นผู้บังคับการประจำเรือพิฆาตคิซารางิในปี ค.ศ.1917 เขาจบการศึกษาจากวิทยาลัยการทัพเรือในปี ค.ศ.1918

ถือได้ว่าเขาชำนาญทางยุทธวิธีเรือพิฆาตและยุทธวิธีตอร์ปิโด เขาได้รับยศพันตรีและได้เป็นผู้บังคับการเรือพิฆาตโมมิในปี ค.ศ.1920 ในปี ค.ศ.1921 เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่กองเรือพิฆาตที่หนึ่ง โดยในตอนแรกเขาเข้าประจำการที่เรือธงทัตสึตะ ก่อนจะย้ายไปประจำการที่เรือธงเท็นริว ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ.1922 เขาได้ทำงานเป็นเสนาธิการกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยทำงานได้เพียง 4 วัน เขาได้รับยศพันโทในปี ค.ศ.1924

วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ.1925 เขาได้เดินทางเพื่อศึกษากลยุทธ์ ยุทธวิธี และยุทโธปกรณ์ทางกองทัพเรือในยุโรปและสหรัฐอเมริกา เขาเดินทางกลับถึงประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1926 จากนั้นเขาได้ประจำการที่เรือปืนซากะในเดือนมีนาคม และประจำการที่เรือปืนอุจิในเดือนตุลาคม เขาได้รับยศพันเอกและเข้าประจำการที่เรือลาดตระเวนนากะในปี ค.ศ.1929 เขาได้ประจำการที่เรือทากาโอะในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ.1933 และได้ประจำการที่เรือประจัญบานยามาชิโระในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1934 เขาได้รับยศพลตรีในปี ค.ศ.1935 เขาได้เป็นครูใหญ่ประจำโรงเรียนตอร์ปิโดทางทัพเรือในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1937 เขาได้รับยศพลโทในปี ค.ศ.1939 และได้เป็นครูใหญ่ประจำวิทยาลัยการทัพเรือในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ.1940

สงครามโลกครั้งที่ 2 
10 เมษายน ค.ศ.1941 นากุโมะได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ประจำกองบินที่ 1 ซึ่งการแต่งตั้งนี้ได้รับการยอมรับจากโยชิดะ เซ็นโงะและยามาโมโตะ อิโซโรกุ มีเรื่องเล่าว่า โอซาวะ จิซาบุโระก็เป็นหนึ่งในผู้สมัครชิงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ประจำหน่วยนี้ แต่เสียงส่วนใหญ่ตัดสินให้แต่งตั้งนากุโมะ นอกจากนี้ยังมีความเห็นว่า สาเหตุที่นากุโมะได้รับการแต่งตั้งเป็นเพราะว่าเขาสามารถจัดการและบริหารงานได้ดีกว่าโอซาวะ หลังจากการแต่งตั้ง เขาก็ได้ให้พันโทเก็นดะ มิโนรุ ซึ่งเป็นผู้ชำนาญด้านการบินนาวี ทำการซ้อมรบและฝึกฝนทหารให้มีความชำนาญ จากนั้นหน่วยของพวกเขาก็ได้เข้าร่วมในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์

เขาเกือบจะเสียชีวิตในการรบที่มิดเวย์ เมื่อเรืออะกางิที่เขาประจำการถูกโจมตีอย่างหนักโดยเรือรบของฝ่ายสหรัฐและเรือกำลังจะจมลง เขาและคุซากะ ริวโนะสุเกะ ซึ่งเป็นนายทหารผู้ช่วย รวมทั้งคนอื่น ๆ ที่ยังรอดชีวิต สามารถหนีออกจากตัวเรือได้ แต่คุซากะได้รับบาดเจ็บจากบาดแผลที่ถูกไฟไหม้และข้อเท้าเคล็ดทั้งสองข้าง จากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ ญี่ปุ่นได้เกิดความสูญเสียเป็นจำนวนมากและเริ่มเสียเปรียบทางกลยุทธ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก ในตอนแรก นากุโมะคิดจะฆ่าตัวตาย แต่คุซากะได้มาห้ามปรามเอาไว้ ว่ากันว่า หลังจากยุทธการ นากุโมะดูเหมือนจะสูญเสียความมั่นใจและสูญเสียประสิทธิภาพในการบัญชาการเป็นอย่างมาก

ต่อมาเขาได้รับมอบหมายให้ควบคุมที่ว่าการนาวิกโยธินซาเซโบและที่ว่าการนาวิกโยธินคุเระ ซึ่งเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกอบรมเท่านั้น

วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ.1944 เขาได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองเรือที่ 14 และกองเรือพื้นที่แปซิฟิกกลางในบริเวณหมู่เกาะมาเรียนา เมื่อการรบที่ไซปันได้เปิดฉากในวันที่ 15 มิถุนายน พบว่ากองเรือที่นำทัพโดยโอซาวะได้ถูกกองเรือที่ 5 เข้าโจมตีอย่างหนักในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน ซึ่งญี่ปุ่นสูญเสียเรือบรรทุกเครื่องบิน 3 ลำและเครื่องบินประมาณ 600 ลำ ทำให้กองกำลังที่ประจำการอยู่เกาะไซปัน มีเพียงตัวนากุโมะ, พลโทยาโนะ ฮิเดโอะ และ พลโทไซโตะ โยชิสึกุคอยบัญชาการ หลังจากการต่อสู้ประมาณ 20 วัน นากุโมะก็ได้ตัดสินใจใช้ปืนยิงตนเองเสียชีวิต ว่ากันว่า หลังจากที่กองทัพสหรัฐเข้ายึดเกาะไซปันได้ พลเรือเอกเรย์มอนด์ เอ. สพรัวนซ์รู้สึกพึงพอใจกับการตัดสินใจของนากุโมะ นากุโมะได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นพลเรือเอกในวันที่ 8 กรกฎาคม

ในวัฒนธรรมสมัยใหม่

ภาพยนตร์ 

 พญาอินทรีแห่งแปซิฟิก สร้างในปี ค.ศ.1953 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย มิอาเกะ บงทาโระ
 จอมพลยามาโมโตะและกองเรือผสม สร้างในปี ค.ศ.1956 กำกับโดย ค่ายชินโตโฮ นำแสดงโดย ฟุจิตะ สุซูมุ
 พายุโหมแปซิฟิก สร้างในปี ค.ศ.1960 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย คาวาสุ เซซาบุโระ
 เร็นโงะ คันไต ชิเรโจคัง ยามาโมโตะ อิโซโรกุ สร้างในปี ค.ศ.1968 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย ฟุจิตะ สุซูมุ
 โทระ โทระ โทระ สร้างในปี ค.ศ.1970 กำกับโดยทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์ ค่าย นำแสดงโดย โทโนะ เอจิโระ
 เกคิโด โนะ โชวะชิ 'กุนบัตสึ' สร้างในปี ค.ศ.1970 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย อาเบะ โทรุ
 มิดเวย์ สร้างในปี ค.ศ.1976 กำกับโดย ยูนีเวอร์แซล นำแสดงโดย เจมส์ ชิเงตะ
 กองทัพเรือจักรวรรดิ สร้างในปี ค.ศ.1981 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย คาเนโกะ โนบุโอะ
 ไดนิปปงเตโกกุ สร้างในปี ค.ศ.1982 กำกับโดย ค่ายโทเอ นำแสดงโดย ยามากุจิ อะกิโอะ
 โอบะ ซามูไรคนสุดท้าย สร้างในปี ค.ศ.2011 กำกับโดย ค่ายโตโฮ นำแสดงโดย โอบามิ ทามิโอะ
 พลเรือเอก อิโซโรกุ สร้างในปี ค.ศ.2011 กำกับโดย ค่ายโทเอ นำแสดงโดย นากาฮาระ ทาเกโอะ
 มิดเวย์ สร้างในปี ค.ศ.2019 กำกับโดย ไลออนส์เกตฟิล์มส์ และ เอเลเวชัน พิกเจอร์ส นำแสดงโดย คุนิมุระ จุน

ละครโทรทัศน์ 

 สายรุ้งเหนือทะเล〜ยามาโมโตะ อิโซโรกุและกองทัพเรือญี่ปุ่น สร้างในปี ค.ศ.1983 กำกับโดย ทีวีโตเกียว นำแสดงโดย คาเนโกะ โนบุโอะ

เกม 

 ชุดซีรีย์เตโตกุ โนะ เค็ตสึดัน (สร้างเป็น 4 ภาค ได้แก่ ปี ค.ศ.1989, ค.ศ.1993, ค.ศ.1996 และ ค.ศ.2001) สร้างโดย ค่ายโคเอะ

อ้างอิง 

 Evans, David (1979). Kaigun: Strategy, Tactics, and Technology in the Imperial Japanese Navy, 1887-1941. US Naval Institute Press. ISBN 0-87021-192-7.
 提督スプルーアンス』トーマス・B・ブュエル（著）小城正（訳）学習研究社　447頁
 「任海軍大将 海軍中将 南雲忠一」 アジア歴史資料センター Ref.A03023549100
 「故海軍大将南雲忠一位階追陞の件」 アジア歴史資料センター Ref.A12090527600
 Vice Admiral Chuichi Nagumo, IJN, (1886-1944) 

ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
พลเรือโทชาวญี่ปุ่น
พลเรือเอกชาวญี่ปุ่น
บุคคลจากจังหวัดยามางาตะ
ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
เสียชีวิตในสงคราม
ทหารชาวญี่ปุ่น
การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
ยุทธการที่ไซปัน