สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์

สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์ กินเวลาครอบคลุมตั้งแต่ 1700 ถึง 1550 ปีก่อนคริสตกาล  ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อียิปต์โบราณแบ่งออกเป็นราชวงศ์เล็กๆ เป็นครั้งที่สอง ระหว่างช่วงเวลาของการล่มสลายของราชอาณาจักรกลางและการสถาปนาราชอาณาจักรใหม่ สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์จะช่วงเวลาของราชวงศ์ที่สิบสามจนถึงถึงราชวงศ์ที่สิบเจ็ด แนวคิดเรื่อง "สมัยระหว่างกลางที่สอง" ได้เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักไอย์คุปต์วิทยาจากสหราชอาณาจักร

เป็นที่ทราบกันดีว่าช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่ชาวฮิกซอสจากเอเชียตะวันตกได้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดยฟาโรห์ซาลิทิส และมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่เมืองอวาริส ซึ่งอ้างอิงจากหนังสือแอจิปเทียกาของมาเนโธ

การล่มสลายของราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์ 
การปกครองราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์สิ้นสุดลงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสตกาลจากการสวรรคของพระนางโซเบคเนเฟรู (1806–1802 ปีก่อนคริสตกาล) เห็นได้ชัดว่าพระองค์ทรงไม่มีรัชทายาท ซึ่งทำให้ราชวงศ์ที่สิบสองถึงจุดสิ้นสุดอย่างกะทันหัน และยุคทองของราชอาณาจักรกลางก็มีราชวงศ์ที่สิบสามที่อ่อนแอกว่ามากขึ้นมาปกครองต่อ เพื่อการรักษาอำนาจต่อจากราชวงศ์ที่สิบสองนั้น ราชวงศ์ที่สิบสามได้ปกครองจากเมืองอิทจ์-ทาวี (แปลว่า "ผู้ยึดครองสองแผ่นดิน") และเปลี่ยนไปปกครองที่เมืองธีบส์ ซึ่งตั้งอยู่ไกลไปทางใต้ ซึ่งธีบส์อาจจะเป็นมาเป็นศูนย์กลางอำนาจนับตั้งแต่รัชสมัยของฟาโรห์เมอร์เนเฟอร์เร ไอย์

อ้างอิง 

 
ก่อตั้งในศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตกาล
สิ้นสุดในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์อียิปต์โบราณ