กลุ่มภาษาคิปชาก

กลุ่มภาษาคิปชาก (Kypchak languages) หรือกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นสาขาหลักของกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่มีผู้พูดมากกว่า 12 ล้านคน ในบริเวณตั้งแต่ลิทัวเนียถึงจีน

ลักษณะทางภาษาศาสตร์ 

ลักษณะร่วมกันของกลุ่มภาษาคิปชากได้แก่
 เปลี่ยนเสียงจากภาษาเตอร์กิกดั้งเดิม d เป็น j
 ไม่มีเสียง h ที่ตำแหน่งต้นพยางค์ ยกเว้นภาษาแฆแลจที่ยังเหลือลักษณะนี้
 มีการเปลี่ยนเสียงสระบางตัว เปลี่ยนเสียง j ที่ต้นคำเป็น ʒ และมีการกล้ำเสียงที่พยางค์สุดท้าย

การจัดจำแนก 

แบ่งได้เป็นสามกลุ่มคือ
 กลุ่มภาษาคิปชาก-โบลการ์ รวมภาษาบัชกอร์ตและภาษาตาตาร์
 กลุ่มภาษาคิปชาก-คูมาน รวมทั้งภาษาการาเชย์-บัลการ์ ภาษาคูเมียก ภาษาคาเรียม ภาษาเครียมชักและภาษาที่ตายแล้วอย่างภาษาคูมาน ภาษาอูรุมและภาษาตาตาร์ไครเมียมีพื้นฐานของภาษาคิปชาก-คูมาน แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาโอคุซมาก
 กลุ่มภาษาคิปชาก-โนกาย ได้แก่ ภาษาการากัลปัก ภาษาคาซัคและภาษาโนกาย ภาษาคีร์กิซที่เป็นภาษาเขียนได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาคิปชากมากโดยเฉพาะจากภาษาคาซัค แต่ปรากฏว่าภาษานี้อยู่อีกกลุ่มหนึ่ง
ภาษาอุซเบกสำเนียงคิปชากเป็นกลุ่มภาษาคิปชากที่ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดในอุซเบกิสถาน และกลายเป็นสำเนียงกลางระหว่างภาษาอุซเบกกับภาษาคาซัค ภาษาของชาวมัมลุกในอียิปต์คล้ายจะเป็นกลุ่มภาษาคิปชากซึ่งอาจะอยู่ในกลุ่มภาษาคิปชาก-คูมาน

อ้างอิง

บรรณานุกรม

ตระกูลภาษาเตอร์กิก