รถไฟความเร็วสูงจีน

รถไฟความเร็วสูงจีน (อักษรย่อ CRH); ) เป็นระบบรถไฟความเร็วสูงที่บริหารงานโดยการรถไฟจีน

เหอเสีย ห้าว () (ความหมาย: สามัคคี) เป็นชื่อสำหรับระบบรถไฟความเร็วสูงของจีน มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "China Railway High-speed" อักษรย่อ "CRH" ซึ่งได้เริ่มดำเนินการ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550

รถไฟความเร็วสูงแต่ละขบวนจะถูกจัดให้มีความจุสำหรับผู้โดยสาร ประมาณ 568-588 คน สำหรับ 8 ตู้ และ 1,100-1,200 คน สำหรับ 16 ตู้ หรือขึ้นอยู่กับการต่อตัวของรถไฟ

ประเภทรถไฟ 
การออกแบบระบบรถไฟความเร็วสูงทั้งหมดได้ถูกออกแบบมาจากต่างประเทศ โดยได้กำหนดให้รุ่น CRH-1 ถึง CRH-5 สำหรับการเดินทางที่รวดเร็วระหว่างเมือง ซึ่งจีนก้ได้ศึกษาและวิจัยระบบเหล่านั้น และพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงเป็นของตนเอง ในปัจจุบัน จีนได้ถือครองสิทธิบัตรใหม่ ๆ มากมายที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบภายในของรถไฟความเร็วสูง และจีนยังได้ออกแบบส่วนประกอบใหม่เพื่อให้รถไฟสามารถวิ่งที่ความเร็วมากขึ้นกว่าการออกแบบแบบเดิมๆของรถไฟต่างประเทศ จนในปัจจุบัน จีนมีแบบรถไฟความเร็วสูงต่างๆมากมาย ใช้งานไปตามแต่ละสภาพภูมิประเทศ และเศรษฐกิจ ดังนี้

 CRH1 ได้รับการร่วมพัฒนาจากบริษัท บอมบาร์ดิเอร์ รถไฟรหัส Aและ B นี้มีชื่อเล่นว่า "เมรโทร" หรือ "ขนมปัง" มีความเร็วสูงสุด 250 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH1A; ขนาด 8 ตู้
 CRH1B; ขนาด 16 ตู้
 CRH1E; มีชื่อเล่นว่า "กิ้งก่า" ประเภทตู้นอน ขนาด 16 ตู้
 CRH2; มีชื่อเล่นว่า "ดาบเงินใหญ่" (ปลาชนิดหนึ่ง) รถรุ่นนี้ได้มาจากชิงกันเซ็ง ซีรีส์ E2
 CRH2A; ในปี 2549 ประเทศจีนได้เปิดตัว CRH2 ที่ปรับเปลี่ยนจากรถไฟความเร็วสูงของญี่ปุ่นชุด ชิงกันเซ็ง E2-1000 โดยผลิตในญี่ปุ่น
 CRH2B; ขนาด 16 ตู้ ความเร็วสูงสุด 250 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH2C (รุ่น 1); รุ่นที่ปรับเปลี่ยนมาจาก CHR2 ความเร็วสูงสุด 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH2C (รุ่น 2); รุ่นที่ปรับเปลี่ยนมาจาก CHR2C (รุ่น 1) ความเร็วสูงสุด 350 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH2E; ประเภทตู้นอนขนาด 16 ตู้
 CRH3C; มีชื่อเล่นว่า "กระต่าย" รถรุ่นนี้มีต้นแบบมาจาก ซีเมนส์ เวลาโร ซี (ขั้น 403) มีขนาด 8 ตู้ ความเร็วสูงสุด 350 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH5A; รุ่นนี้ได้มาจาก อัลสตอม Pendolino ETR600 มีขนาด 8 ตู้ ความเร็วสูงสุด 250 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH6; ถูกออกแบบให้วิ่งได้หลายความเร็วระดับปฏิบัติการ คือ 160, 200 และ 250 กิโลเมตร/ชั่วโมง เริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2554
 CRH380A; ความเร็วสูงสุด 380 กิโลเมตร/ชั่วโมง เริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2553
 CRH380A; ขนาด 8 ตู้
 CRH380AL; ขนาด 16 ตู้
 CRH380B; พัฒนามาจาก CHR3 ออกแบบสำหรับเดินทางไปถังชาน และฉางชุน มีความเร็วสูงสุด 380 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH380B; ขนาด 8 ตู้
 CRH380BL; ขนาด 16 ตู้
 CRH380CL; ออกแบบสำหรับเดินทางไปยังฉางชุน ความเร็วสูงสุด 380 กิโลเมตร/ชั่วโมง เริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2555
 CRH380D; ความเร็วสูงสุด 380 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 CRH380D; ขนาด 8 ตู้
 CRH380DL; ขนาด 16 ตู้

รถไฟในความดูแล 
จากข้อมูลที่เผยแพร่โดย Sinolink Securities; 

 CRH380B และ CRH380C ทั้งหมดจะถูกส่งมอบภายใน ค.ศ. 2012 
 CRH380D ทั้งหมดจะถูกส่งมอบภายใน ค.ศ. 2014

รูปภาพรถไฟความเร็วสูงจีน

อุบัติเหตุ
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2554  เกิดขึ้นเมื่อเวลา 20.27 น. รถไฟความเร็วสูงขบวน D301 (ปักกิ่ง-ฝูเจี้ยน) ได้พุ่งชนท้ายรถไฟความเร็วสูงขบวน D3115 (หางโจว-ฝูเจี้ยน) ขณะที่กำลังจอดนิ่งอยู่เนื่องจากเสียการควบคุมหลังจากที่ถูกฟ้าผ่า ที่เมืองเวินโจว มณฑลเจ้อเจียง ทำให้ตู้รถไฟ 4 ตู้ของขบวนรถไฟ D301 ตกจากสะพานสูง 20-30 เมตร และอีกตู้ห้อยอยู่บนสะพาน มีผู้เสียชีวิตกว่า 40 คน และบาดเจ็บมากกว่า 200 คน

อ้างอิง 

ประเทศจีน
รถไฟความเร็วสูง