แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์

อีล-เดอ-ฟร็องส์ (, ; ) เป็นแคว้นที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงปารีส ตั้งอยู่บริเวณทางตอนกลางค่อนไปทางทิศเหนือของประเทศ และผู้คนส่วนใหญ่มักจะเรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นปารีส (, ) แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์มีประชากรอย่างหนาแน่นและยังคงสถานะทางเศรษฐกิจที่สำคัญในเวทีระดับประเทศ: ถึงแม้ว่าแคว้นจะมีพื้นที่เพียง  ซึ่งเป็นพื้นที่เพียง 2% ของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ แต่แคว้นกลับมีประชากรใน ค.ศ. 2020 มากถึง 12,278,210 คน ซึ่งเป็นจำนวนหนึ่งในห้าของประชากรทั้งประเทศ และเศรษฐกิจของแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์คิดเป็นเกือบหนึ่งในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศฝรั่งเศส

แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ประกอบไปด้วย 8 จังหวัด ได้แก่ ปารีส, แซน-แซ็ง-เดอนี, แซเนมาร์น, วาล-ดวซ, วาล-เดอ-มาร์น, อีฟว์ลีน, เอซอน และโอดแซน แต่แรกเริ่ม แคว้นได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็น "เขตการปกครองแห่งแคว้นปารีส" ใน ค.ศ. 1961 ต่อมาใน ค.ศ. 1976 เมื่อได้รับการปรับให้มีสถานะเดียวกันกับหน่วยการบริหารแคว้นของประเทศฝรั่งเศสที่จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1972 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นอีล-เดอ-ฟร็องส์ตามชื่อจังหวัดในอดีต ในบางครั้งมักเรียกผู้อยู่อาศัยในแคว้นนี้ว่า ฟร็องซีเลียง ซึ่งเป็นศัพท์ที่ได้รับการบัญญัติขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 จีดีพีของแคว้นใน ค.ศ. 2018 คิดเป็น 738,000 ล้านยูโร (หรือ 882,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราแลกเปลี่ยนของตลาด) มีจีดีพีต่อหัวสูงที่สุดในแคว้นของฝรั่งเศสและสูงเป็นอันดับสามของภูมิภาคใด ๆ ในสหภาพยุโรป เฉพาะแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์เพียงแคว้นเดียวมีสัดส่วน 5% ของจีดีพีของสหภาพยุโรป โดยคิดเป็น 2.7% ของประชากรของสหภาพเท่านั้น ใน ค.ศ. 2018 บริษัทที่มีเจ้าของเป็นชาวฝรั่งเศสทั้งหมด 28 บริษัท ติดอันดับ 500 อันดับบริษัทที่มีทรัพย์สินมากที่สุดในโลก โดยบริษัททั้งหมดตั้งอยู่ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ด้วยกันทั้งสิ้น

นอกเหนือจากมหานครปารีสแล้ว แคว้นแห่งนี้ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ มากมาย เช่น พระราชวังแวร์ซาย พระราชวังฟงแตนโบล เป็นต้น เช่นเดียวกับสถานที่ท่องเที่ยวในฝรั่งเศสที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในฝรั่งเศสอย่างดิสนีย์แลนด์ปารีส แม้ว่าจะเป็นแคว้นที่มีความมั่งคั่งที่สุดของฝรั่งเศส แต่ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากอาศัยอยู่ในความยากจน โดยอัตราความยากจนอย่างเป็นทางการในอีล-เดอ-ฟร็องส์อยู่ที่ 15.9% ใน ค.ศ. 2015 ในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา แคว้นแห่งนี้มีสถานะความเหลื่อมล้ำทางรายได้ที่เพิ่มสูงขึ้นและราคาที่อยู่อาศัยที่เพิ่มสูงขึ้นได้ผลักดันให้ราคาบ้านที่อยู่นอกกรุงปารีสลดต่ำลง

อ้างอิง 

อีล-เดอ-ฟร็องส์