เรือนขนมปังขิง

เรือนขนมปังขิง เป็นชื่อเรียกอาคารประเภทหนึ่ง ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก ซึ่งแพร่เข้ามาในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 4 มีการประดับตกแต่งลวดลายฉลุที่วิจิตรพิสดาร หรูหรา สวยงามเหมือนขนมปังขิง

คำว่า ขนมปังขิง มาจากภาษาอังกฤษว่า  "Gingerbread" ซึ่งเป็นขนมปังขิงของชาวยุโรป ตกแต่งลวดลายอย่างสวยงาม มีลักษณะหงิกงอเป็นแง่งคล้ายขิง จึงใช้เป็นคำเรียกลวดลายทางสถาปัตยกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างมากในสมัยวิกตอเรียซึ่งตรงกับสมัยการปกครองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร

ตัวอย่างเรือนขนมปังขิงในประเทศไทย
 กรุงเทพมหานคร

 พระที่นั่งอภิเศกดุสิต ภายในพระที่นั่งวิมานเมฆ พระราชวังดุสิต 
 พระตำหนักเพ็ชร ภายในวัดบวรนิเวศวิหาร 
 วังบางพลู เชิงสะพานกรุงธนบุรี ฝั่งธนบุรี
 โรงเรียนตะละภัฏศึกษา (เดิมคือโรงละครปรีดาลัย) ภายในแพร่งนรา
 หมู่กุฏิวัดสวนพลู 
 บ้านเอกะนาค ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา 
 บ้านขนมปังขิง เสาชิงช้า เยื้องกับศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร
 ทำเนียบท่าช้าง หรือวังถนนพระอาทิตย์

 จังหวัดแพร่

 คุ้มวงศ์บุรี 
 คุ้มวิชัยราชา 
 บ้านขัติยะวรา 
 บ้านวงศ์พระถาง 
 คุ้มเจ้าหลวง (นครแพร่)
 คุ้มเจ้าหนานไชยวงศ์

อ้างอิง 
 หนังสือ
 น. ณ ปากน้ำ แบบแผนบ้านเรือนในสยาม  สำนักพิมพ์ เมืองโบราณ พ.ศ. 2548 ISBN 974-7383-85-3

งานวิจัย
 เกศฐิศานติ ส้มทอง, การศึกษาเรื่องเรือนขนมปังขิงในเขตเทศบาลอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่, พ.ศ. 2539, คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 

 
สถาปัตยกรรมไทย
สถาปัตยกรรมวิกตอเรีย
สถาปัตยกรรม