บิลลี ฮอลิเดย์

บิลลี ฮอลิเดย์ (Billie Holiday)  (7 เมษายน ค.ศ. 1915 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1959) นักร้องผิวดำชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา เลดี้เดย์ (Lady Day) เป็นนักร้องเพลงแจ๊ซ สวิงและบลูส์ที่มีน้ำเสียงและวิธีการร้องที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร ด้วยน้ำเสียงแหบหยาบ หม่นเศร้า  ประกอบกับเพลงส่วนใหญ่ที่เธอเลือกร้อง มักมีเนื้อหาเกี่ยวกับความผิดหวัง เศร้าหมอง ขมขื่น สอดคล้องกับชีวิตจริงของเธอเอง

ประวัติ

เริ่มต้น 
บิลลี ฮอลิเดย์ เกิดเมื่อวันที่  7 เมษายน ค.ศ. 1915 ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เอเลนอรา  แฟแกน เป็นบุตรนอกสมรสของแคลเรนซ์ ฮอลิเดย์ (บ้างสะกดว่า ฮัลลิเดย์) นักดนตรีแบนโจ ซึ่งขณะนั้นมีอายุได้ 15 ปี กับแซราห์ จูเลีย แฟแกน หรือ แซดี (สกุลเดิม แฟแกน) วัย 13 ปี 

พ่อของเธอทิ้งให้สองแม่ลูกใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง ส่วนตัวไปทำงานเป็นนักดนตรีอยู่ที่นิวยอร์ก เมื่อเธอเริ่มโตขึ้น แม่ก็ทิ้งให้อยู่กับญาติ ส่วนตัวก็ไปหางานทำต่างเมือง  เอเลนอราถูกข่มขืน ในวัยเพียง 11 ปี โดยเพื่อนบ้าน และถูกส่งเข้าโรงเรียนคาธอลิกในบัลติมอร์ เพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจ (หนังสือบางเล่ม กล่าวว่า เป็นโรงเรียนดัดสันดาน)

ซาดี และเอเลนอรา ย้ายไปนิวยอร์ก เมื่อ ค.ศ. 1928 ณ ที่นั้น เธอเริ่มใช้ชีวิตอย่างเหลวแหลกอยู่ตามซ่องโสเภณี ถูกจับด้วยข้อหาคนจรจัด ติดคุกอยู่ระยะหนึ่ง เมื่อออกจากคุก จึงเริ่มอาชีพนักร้อง ตระเวนร้องตามบาร์ ใช้ชื่อว่า บิลลี ฮอลิเดย์ โดย บิลลี มาจากชื่อนักแสดงที่เธอชื่นชม ชื่อ บิลลี โดฟ และ ฮอลิเดย์ มาจากนามสกุลของพ่อ

เธอร้องเพลงโดยได้แบบอย่างและลีลาการร้องมาจาก เบสซี สมิธ และการเปล่งเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของ หลุยส์ อาร์มสตรอง นักร้องที่เธอได้ฟังจากแผ่นเสียง ขณะใช้ชีวิตอยู่ในซ่องโสเภณี และชื่นชมมาก

การร้องเพลงของบิลลี ฮอลิเดย์ สะดุดตาโปรดิวเซอร์ชื่อ จอห์น แฮมมอนด์ ซึ่งเป็นผู้ชักนำให้เธอเข้าสู่วงการ เธอเริ่มอัดแผ่นเสียงเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1933 กับวงดนตรีของเบนนี กูดแมน เธอมีชื่อเสียงมากขึ้นและได้ร่วมงานกับเคาท์ เบซี เมื่อ ค.ศ. 1937

Strange Fruit 

ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุด ของเธอ เป็นผลงานชื่อเพลง Strange Fruit จากบทกวีของ เอเบล มีโรโปล (Abel Meeropol) ซึ่งสะท้อนเหตุการณ์การเหยียดผิว และความรุนแรงในสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น  มีชาวผิวขาวรุมทำร้ายชาวผิวดำ และนำศพไปแขวนกับต้นไม้

มีโรโปล ใช้นามแฝงว่า ลิวอิส อัลเลน (Lewis Allen) เปรียบเทียบคนผิวดำที่ถูกแขวนคอกับกิ่งไม้ ว่าเป็นผลไม้หน้าตาประหลาด ที่เลือดไหลเปรอะไปทั่วกิ่งใบ จนถึงรากไม้

เธอชื่นชอบเพลงนี้ และนำไปเสนอต่อต้นสังกัด คือ โคลัมเบีย ว่าจะบันทึกเสียงเพลงนี้ แต่ต้นสังกัดปฏิเสธ เนื่องจากความรุนแรงของเนื้อหา เธอจึงหันไปบันทึกเสียงกับค่าย คอมมอดอร์ เมื่อ ค.ศ. 1939 และบันทึกอีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1944

เพลง Strange Fruit นับเป็นเพลงที่อื้อฉาวที่สุดของเธอ แฟนเพลงจำนวนมากไม่พอใจที่เธอนำเพลงนี้มาร้อง ในระยะแรกเพลงถึงกับถูกห้ามออกอากาศทางสถานีวิทยุ แต่ที่สุดแล้ว เพลงนี้ก็ผลักดันได้เธอก้าวสู่ความเป็นนักร้องชั้นนำ และเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของเธอ

ฟังเพลง Strange Fruit ประกอบแอนิเมชัน 
ขับร้องโดย บิลลี ฮอลิเดย์ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1939
 Frankie Newton, ทรัมเป็ต
 Tab Smith, อัลโตแซกโซโฟน
 Stanley Payne, Kenneth Hollon, เทเนอร์แซกโซโฟน
 Sonnie White, เปียโน
 Jimmy McLin, กีตาร์
 Johnny Williams, ดับเบิลเบส
 Eddir Dougherty, กลองชุด

บั้นปลาย 
ช่วงทศวรรษ 1940 บิลลี ฮอลิเดย์ มีชีวิตที่ผกผัน เธอติดเหล้าและยาเสพติด  มีชีวิตแต่งงานและความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว ถูกจับด้วยข้อหายาเสพติด และต้องเข้าไปอยู่ในสถานกักกันนานถึงแปดเดือน ในปี ค.ศ. 1947

ช่วงทศวรรษ 1950 เธอยังคงเสพยา และติดเหล้าอย่างหนัก เธอแต่งงานใหม่กับมาเฟียชื่อ หลุยส์ แมคเคย์ แต่ก็ยังมีความสัมพันธ์กับชายมากมาย  เสียงเธอเริ่มแหบหยาบ แต่ก็ยังผลิตผลงานออกมามากมาย รวมทั้งจัดการแสดงสดในยุโรปในปี 1954 และ 1958-59

เธอป่วยเป็นโรคหัวใจและโรคตับ ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลเมื่อเดือนพฤษภาคม 1959 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 อายุ 44 ปี ในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัว

เรื่องราวชีวิตของบิลลี ฮอลิเดย์ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1972 ชื่อ Lady Sings The Blues รับบทโดย ไดอาน่า รอสส์‎

มีเดีย 

เพลงอื่นๆ ของบิลลี ฮอลิเดย์:
 Sophisticated Lady (ดุค เอลลิงตัน) 
 Miss Brown to you
 Summertime (จอร์จ เกิร์ชวิน และไอรา เกิร์ชวิน) 
 Strange Fruit
 I'm Pulling Through 
 If I were you
 You go to my head
 Body and Soul
 The Man I Love (จอร์จ เกิร์ชวิน และไอรา เกิร์ชวิน)
 Billies Blues

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

 Billie Holiday เสียงแห่งความปวดร้าว
 ประวัติจาก yahoo.com 
 ปราบดา หยุ่น, บิลลี ฮอลิเดย์ : การมอดไหม้ที่ไพเราะของผลไม้ประหลาด, นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 265 มีนาคม 2550, ISSN 0857-1538
 ฮารูกิ มูราคามิ, Billie Holiday : Murakami (Billie Holiday กับคืนที่ฉ่ำฝน) แปลโดย Ikebana, นิตยสาร Jazz Life ฉบับที่ 1, มกราคม 2550, ISBN 978-974-88176-1-3

แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการ 
 billieholiday.com
 ladyday.net

นักร้องอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
ศิลปินสังกัดเดคคาเรเคิดส์
บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
บุคคลจากแมนแฮตตัน
เสียชีวิตจากโรคตับแข็ง
นักร้องแจ๊ส
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต