เอโดะ

เอโดะ ( แปลว่า "ปากอ่าว" หรือ "ชะวากทะเล") เป็นชื่อเดิมของโตเกียว เป็นฐานแห่งอำนาจสำหรับรัฐบาลเอโดะ ซึ่งปกครองญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1603 ถึง 1868 ในช่วงเวลานี้ เอโดะกลายเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นที่ตั้งของวัฒนธรรมเมืองที่มีศูนย์กลางอยู่ที่แนวคิดของ "โลกลอย"

ประวัติศาสตร์ 

จากการก่อตั้ง โทกูงาวะ บากูฟุ ที่ เอโดะ ทำให้เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลวงโดยแท้จริงและเป็นศูนย์กลางของอำนาจทางการเมืองแม้ว่า เกียวโต จะยังคงเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศ. เอโดะเติบโตขึ้นจากหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักเมื่อปี ค.ศ. 1457 เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในโลกโดยมีประชากรประมาณ 1,000,000 คนในปี ค.ศ. 1721.

เอโดะถูกไฟไหม้อย่างหนักหลายครั้งด้วย ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีไมเรกิ ในปี ค.ศ. 1657 ซึ่งเป็นหายนะที่ร้ายแรงที่สุด. ประมาณ 100,000 คนเสียชีวิตในกองไฟ ในช่วงสมัยเอโดะมีการเกิดเพลิงไหม้ประมาณ 100 ครั้งส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยบังเอิญและมักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและแพร่กระจายผ่านย่านที่อยู่อาศัยของเรือนแถวไม้ซึ่งถูกเผาด้วยถ่านไฟ ระหว่างปี ค.ศ. 1600 และ ค.ศ. 1945 เอโดะ/โตเกียวถูกปรับระดับทุก ๆ 25-50 ปีโดยการเกิด เพลิงไหม้ แผ่นดินไหวหรือสงคราม

ในปี 1868 เมื่อรัฐบาลโชกุนมาถึงจุดจบเมืองก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น โตเกียว ("เมืองหลวงตะวันออก"). จักรพรรดิย้ายที่ประทับของพระองค์ไปยังโตเกียวทำให้เมืองเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่น:
 เคโอ ที่ 4: ในวันที่ 17 เดือน 7 (3 กันยายน 1868) เอโดะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น โตเกียว
 เคโอที่ 4: ในวันที่ 27 เดือน 8 (12 ตุลาคม 1868), จักรพรรดิเมจิ ประกอบพิธีราชาภิเษกใน ชิชินเด็น ในเกียวโต
 เคโอที่ 4: ในวันที่ 8 เดือนที่ 9 (23 ตุลาคม 1868), ศักราช ได้ถูกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการจาก เคโอ เป็น เมจิ และได้รับการนิรโทษกรรมทั่วไป
 เมจิ ที่ 2: ในวันที่ 23 เดือน 10 (1868) จักรพรรดิไปโตเกียวและ ปราสาทเอโดะ กลายเป็นพระราชวังหลวง

อ้างอิง 

ยุคเอโดะ