ไม้ก๊อก

ไม้ก๊อก () คือชั้นเฟลเลมของเนื้อเยื่อเปลือกไม้ที่เก็บเกี่ยวมาใช้ในเชิงพาณิชย์ ส่วนใหญ่ลอกออกมาจากต้นโอ๊กก๊อก (Quercus suber) ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอรินซึ่งเป็นสารไม่ชอบน้ำ เนื่องจากมีคุณสมบัติน้ำและแก๊สซึมผ่านไม่ได้ ลอยน้ำได้ ยืดหยุ่น และหน่วงการติดไฟ จึงมีการนำไม้ก๊อกมาใช้ในผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นจุกขวดไวน์

ภูมิทัศน์มงตาดูในประเทศโปรตุเกสผลิตไม้ก๊อกประมาณครึ่งหนึ่งของไม้ก๊อกที่เก็บเกี่ยวได้ทั่วโลกในแต่ละปี โดยกูร์ตีไซราอามูริง () เป็นบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมนี้ รอเบิร์ต ฮุก นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ตรวจสอบไม้ก๊อกผ่านกล้องจุลทรรศน์ นำไปสู่การค้นพบเซลล์และการบัญญัติศัพท์ เซลล์

องค์ประกอบของไม้ก๊อกแตกต่างกันไปตามแหล่งที่มาทางภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศและสภาพดิน ที่มาทางพันธุศาสตร์ ขนาดต้นไม้ อายุ (ลอกเปลือกครั้งแรกหรือลอกเปลือกซ้ำ) และสภาพการเจริญเติบโต อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอริน (เฉลี่ยประมาณร้อยละ 40), ลิกนิน (ร้อยละ 22), พอลิแซ็กคาไรด์ (เซลลูโลสและเฮมีเซลลูโลส) (ร้อยละ 18), สารสกัดได้ (ร้อยละ 15) และอื่น ๆ

อ้างอิง 

การบรรจุและการเก็บไวน์
ผลผลิตจากป่าที่ไม่ใช่เนื้อไม้
กายวิภาคศาสตร์ของพืช
สัณฐานวิทยาของพืช