สิงห์ (นามสกุล)

สิงห์ (IPA: ) เป็นคำนำหน้านาม, ชื่อกลาง หรือ นามสกุล อันมีความหมายว่า "สิงโต" ในภาษาสันสกฤต ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามในนักรบ และได้บังคับให้ใช้ในชายชาวซิกข์ทุกคนโดยคุรุโควินทสิงห์จี อย่างไรก็ตามมีการนำไปใช้ในวรรณะและในวัฒนธรรมหรือขุมชนอื่น ๆ นอกเหนือจากซิกข์และปัญจาบมากมาย คำว่าสิงห์ในฐานะนามสกุลหรือชื่อกลาง ในปัจจุบันปรากฏใช้ในบุคคลทั่วโลกจากหลากหลายวัฒนธรรมและพื้นฐานความเชื่อ

ศัพทมูลและรูปแบบอื่น 

สิงห์มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า सिंह (IAST: siṃha) ใช้ในความหมายแฝงสื่อถึง "วีรบุรุษ" หรือ "บุคคลผู้โดดเด่น"

คำว่าสิงห์ปรากฏในภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น:
 ภาษาฮินดีและภาษาเนปาล: सिंह ออกเสียงว่า .
 ภาษาโอเดีย: ସିଂ (ออกเสียงว่า ซิง/สิง) หรือ ସିଂହ (ออกเสียงว่าสิงหะ หรือ สิมหะ)
 ภาษาเบงกอล: সিংহ (Sing-ho; สิงโห) ออกเสียง Shingh (ชิงห์/ศิงห์)
 ภาษาปัญจาบ/อักษรคุรมุขี: ਸਿੰਘ ออกเสียง ซิงห์
 ภาษาอูรดู:  พบรูปแบบอื่นในรูปสิงหะและสิมหะในแถบพิหาร
 ภาษาไมถิลี: सिंह มีใช้ทั้งสิงห์ และสินหา สลับกัน
 ภาษามราฐี: सिंह (สินหะ)
 ภาษาคุชราต: સિંહ (สินห์) ออกเสียง 
 ภาษาชีน: 
 ภาษาจีน: Shīzi (狮子) แปลว่าสิงโต
 ภาษาเตลูกู: సింహం (สิงหัม)
 ภาษามลยาฬัม: സിംഹം (สิงหัม)
 ภาษาเมเต: ꯁꯤꯪꯒ
 ภาษาทมิฬ: சிங்கம் (สิงหัม)
 ภาษาสิงหล:  ออกเสียง 
 ภาษาพม่า:  (thiha; ที่หะ) มาจากรูปเทียบเท่าในภาษาบาลี siha (สิหะ)
 ในประเทศไทย: สิงห์ ออกเสียง สิง
 ในประเทศอินโดนีเซีย และมาเลเซีย: Singa หรือ Singha
 ภาษากันนาดา: ಸಿಂಹ.

ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลที่มีนามสกุลสิงห์

อ้างอิง 

นามสกุลอินเดีย
ศาสนาซิกข์