เดื่อปล้องหิน

เดื่อปล้องหิน  ภาษากะเหรี่ยงเรียกเส่อดุย เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นตั้งตรง ภายในมียางสีขาว กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยว หูใบหุ้มยอดอ่อนหลุดร่วงง่าย ทิ้งรอยแผลเป็นไว้ ผิวใบด้านบนมีขนสีน้ำตาลแดงปกคลุม ดอกแยกเพศ ช่อดอกแบบดอกมะเดื่อ แก่แล้วเป็นสีแดง มีจุดสีขาวประปราย ผลสุกรับประทานได้มีรสหวาน

อ้างอิง 

 ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม 

สกุลโพ
ผลไม้