แม่น้ำเซยา

แม่น้ำเซยา (; มาจากคำในภาษาเอเวนค์: , djee, แปลว่า "ใบมีด"; ; แมนจู: ᠵᡳᠩᡴᡳᡵᡳᠪᡳᡵᠠ, เมิลเลนดรอฟฟ์: jingkiri bira) เป็นสาขาฝั่งซ้ายของแม่น้ำอามูร์ไหลจากทางทิศเหนือ ในแคว้นอามูร์ ประเทศรัสเซีย มีความยาว 1,242 กิโลเมตร (772 ไมล์) และมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ 233,000 ตารางกิโลเมตร (90,000 ตารางไมล์) ปริมาณน้ำเฉลี่ยของแม่น้ำคือ 1,800 ลูกบาศก์เมตร/วินาที (64,000 ลูกบาศก์ฟุต/วินาที)

ประวัติ 
ชาวรัสเซียคนแรกที่สำรวจพื้นที่และเขียนรายงานเกี่ยวกับลำน้ำคือ วาซิลี ปายาร์คอฟ ()

เส้นทาง 
เริ่มต้นบริเวณสันเขาตากินสกี-สตาโนวิก () ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาสตาโนวอย ()

แม่น้ำเซยาไหลผ่านอ่างเก็บน้ำเซยา ที่จุดแยกของทิวเขาตูกูรินกรา () และทิวเขาจักดึย () และบรรจบกับแม่น้ำอามูร์ใกล้เมืองบลาโกเวชเชนสค์ ที่ชายแดนประเทศจีน การควบคุมการปล่อยน้ำในแม่น้ำโดยเขื่อนเซยา ช่วยลดอัตราการไหลของน้ำในแม่น้ำส่วนปลายลงเหลือ 5,000 ลูกบาศ์กเมตร/วินาที แม่น้ำเซยาในปัจจุบันที่มีเขื่อนควบคุม มีส่วนประมาณ 16% ของอัตราการไหลเฉลี่ยและอัตราการไหลสูงสุดของแม่น้ำอามูร์ ขณะที่ในอดีตแม่น้ำเซยามีส่วนในอัตราการไหลได้มากถึงเกือบ 50% ของการไหลสูงสุดของแม่น้ำอามูร์ ที่ประมาณ 30,000 ลูกบาศ์กเมตร/วินาที

แม่น้ำสาขาหลักของแม่น้ำเซยาทางฝั่งขวาของลำน้ำได้แก่ แม่น้ำตอก (), แม่น้ำมุลมูกา (), แม่น้ำเบรียนตา (), แม่น้ำกิลยูย () และแม่น้ำอูร์คัน () และทางฝั่งซ้ายของลำน้ำได้แก่แม่น้ำคูปูรี (), แม่น้ำอาร์กี (), แม่น้ำเดป (), แม่น้ำเซเลมจา ()  และแม่น้ำตอม ()

ในแต่ละปีแม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงพฤษภาคม ขณะที่แม่น้ำไม่มีน้ำแข็ง จะมีการเดินเรือในลำน้ำโดยมีท่าเรือที่สำคัญได้แก่ท่าเรือเมืองเซยา, เมืองสวาโบดนืย () และเมืองบลาโกเวชเชนสค์

อ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น 

เซยา
เซยา