รัฐหลังสหภาพโซเวียต

รัฐหลังสหภาพโซเวียต () หรือที่รู้จักกันในชื่อ อดีตสหภาพโซเวียต (), อดีตสาธารณรัฐโซเวียต () และในรัสเซียในชื่อ ต่างประเทศใกล้เคียง () คือรัฐเอกราช 15 รัฐที่เคยเป็นสาธารณรัฐองค์ประกอบของสหภาพโซเวียต โดยเกิดขึ้นและเกิดขึ้นอีกครั้งจากสหภาพโซเวียตหลังการล่มสลายของสหภาพใน ค.ศ. 1991

รัสเซียเป็นรัฐผู้สืบสิทธิ์หลักของสหภาพโซเวียตที่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติโดยพฤตินัยหลังสงครามเย็น ในขณะที่ยูเครนประกาศตนเองตามกฎหมายว่าเป็นรัฐผู้สืบสิทธิ์ของทั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนและสหภาพโซเวียต ซึ่งยังคงอยู่ภายใต้ข้อพิพาทเกี่ยวกับทรัพย์สินที่เคยเป็นของสหภาพโซเวียต

รัฐบอลติกทั้งสามเป็นสาธารณรัฐกลุ่มแรกที่ประกาศเอกราชในช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1990 โดยอ้างความต่อเนื่องจากรัฐเดิมที่ดำรงอยู่ก่อนการผนวกของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1940 สาธารณรัฐที่เหลือ 12 แห่งทั้งหมดทยอยแยกตัวออกจากสหภาพโซเวียต โดย 12 ใน 15 รัฐ (ไม่รวมรัฐบอลติก) ร่วมก่อตั้งเครือรัฐเอกราช (ซีไอเอส) และส่วนใหญ่เข้าร่วมองค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน (ซีเอสทีโอ) ในขณะที่รัฐบอลติกเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรปและเนโท เจ้าหน้าที่สหภาพยุโรปได้เน้นย้ำถึงความสำคัญของข้อตกลงความร่วมมือระหว่างสหภาพยุโรปกับรัฐหลังสหภาพโซเวียต

นอกจากนี้ ยังมีดินแดนพิพาทที่ได้รับการรับรองในระดับแตกต่างกันที่ตั้งอยู่ในดินแดนอดีตสหภาพโซเวียต ได้แก่ ทรานส์นีสเตรียในภาคตะวันออกของมอลโดวา, อับคาเซียและเซาท์ออสซีเชียในภาคเหนือของจอร์เจีย และสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอาเซอร์ไบจาน ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ในภาคตะวันออกไกลของยูเครนได้อ้างตนเองเป็นเอกราช ดินแดนที่ไม่ได้รับการรับรองจากนานาชาติส่วนใหญ่เหล่านี้ได้รับความช่วยเหลือทางทหารและการเงินจากรัสเซีย ยกเว้นสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคซึ่งรวมอยู่กับอาร์มีเนียในทางพฤตินัยแต่ยังคงความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับรัสเซีย ก่อนการผนวกไครเมียเข้ากับรัสเซียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งประเทศส่วนใหญ่ไม่ให้การรับรองนั้น ไครเมียเคยประกาศตนเองเป็นเอกราชเป็นระยะเวลาสั้น ๆ

ในภาษาทางการเมืองของรัสเซียและรัฐหลังสหภาพโซเวียตบางรัฐ ศัพท์ ต่างประเทศใกล้เคียง สื่อถึงสาธารณรัฐเอกราช (นอกเหนือจากรัสเซีย) ที่กำเนิดขึ้นหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต การใช้ศัพท์ดังกล่าวที่เพิ่มขึ้นในภาษาอังกฤษถูกนำไปเชื่อมโยงกับการยืนยันจากต่างชาติ (โลกที่พูดภาษาอังกฤษ) ถึงสิทธิ์ของรัสเซียที่จะรักษาอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญในภูมิภาคนี้ วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ประกาศให้ภูมิภาคนี้เป็นส่วนประกอบหนึ่งของ "เขตอิทธิพล" ของรัสเซีย และมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ต่อผลประโยชน์ของรัสเซีย มีผู้เปรียบเทียบแนวคิดนี้กับลัทธิมอนโร

การเปรียบเทียบประเทศ

ผู้นำคนปัจจุบัน

ประมุขแห่งรัฐ

หัวหน้ารัฐบาล

ระดับการพัฒนา
รัฐหลังสหภาพโซเวียตเรียงตามคะแนนดัชนีการพัฒนามนุษย์ใน ค.ศ. 2020

การพัฒนามนุษย์ระดับสูงมาก:

 : 0.892 
 : 0.882 
 : 0.866 
 : 0.825 
 : 0.824 
 : 0.823 
 : 0.812 

การพัฒนามนุษย์ระดับสูง:

 : 0.779 
 : 0.776 
 : 0.756 
 : 0.750 
 : 0.720 
 : 0.715

การพัฒนามนุษย์ระดับปานกลาง:

 : 0.697 
 : 0.668

ดูเพิ่ม
 เครือรัฐเอกราช
 กลุ่มตะวันออก
 สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย
 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
 การแผลงเป็นรัสเซีย
 อาการกลัวรัสเซีย
 โลกที่พูดภาษารัสเซีย
 โลกที่สอง
 องค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทน

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม

แหล่งข้อมูลอื่น
 Candid photos of the Eastern Bloc September–December 1991, in the last months of the USSR
 New Directions Post-Independence from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
 Post-Soviet Russia and its Neighbor States from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
 Discovering The Centuries-Old State Tradition, professor Pål Kolstø, University of Oslo
 Former Soviet war zones |The hazards of a long, hard freeze, The Economist, 19 August 2004
 4 enclaves' post-Soviet fate in limbo, The Seattle Times, 20 August 2006
 Are Independence Referendums First Step Toward Kremlin's 'Historical Revanchism'?, Radio Free Europe, 15 September 2006

 
 
 
การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
การเมืองของสหภาพโซเวียต
ผลที่ตามมาหลังสงครามเย็น
ยูเรเชีย
ประเทศ