ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2556

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2556 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต โดยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน เหล่านี้วันตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา

พายุ

พายุโซนร้อนแอนเดรีย 

ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ เริ่มตรวจสอบพื้นที่ความแปรปรวนที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลแคริบเบียน ระบบได้เคลื่อนตัวไปทางทิศเหนืออย่างช้าๆ และเริ่มจัดระบบการหมุนเวียนแม้จะถูกรบกวนจากลมเฉือน
 5 มิถุนายน หลังจากเครื่องบินลาดตระเวนรายงาน ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติได้เริ่มประกาศและให้คำแนะนำเกี่ยวกับพายุโซนร้อนอันเดรีย ในเวลา 22.00 UTC ในขณะที่ระบบมีศูนย์กลางอยู่ที่ 310 ไมล์ (500 กม.) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแทมปา, รัฐฟลอริดา

พายุโซนร้อนแบร์รี

พายุโซนร้อนชานทาล

พายุโซนร้อนดอเรียน

พายุโซนร้อนเอริน

พายุโซนร้อนเฟอร์แนนด์

ชื่อพายุ 
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2556 หากมีชื่อที่ถูกปลด จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2557 และชื่อที่ไม่ได้ถูกปลดจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2562 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2550 ยกเว้น โดเรียน (Dorian), เฟอร์นานด์ (Fernand) และเนสเตอร์ (Nestor) ซึ่งแทนที่ด้วย เดียน (Dean), เฟลิกซ์ (Felix) และ โนเอล (Noel) ตามลำดับ

ผลกระทบ 
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2556 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, บนบก–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา– , ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2013

อ้างอิง 

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก