พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านบานัต

พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านบานัต () เป็นพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณาแบบเปิดโล่ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครตีมีชออารา ริมป่าเขียว พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งนี้มีขนาด 17 เฮกเตอร์ และออกแบบมาเพื่อนำเสนอรูปแบบหมู่บ้านแบบดั้งเดิมของบานัต ภายในประกอบด้วยบ้านเรือนของไพร่มากมายที่มาจากกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในบานัต เช่น ชาวโรมาเนีย ชาวสโลวาเกีย ชาวซาวับ ชาวยูเครน ชาวฮังการี เป็นต้น รวมถึงยังมีอาคารเพื่อการใช้งานทางสังคมของหมู่บ้านแบบพื้นถิ่น เช่น ศาลาว่าการของเมือง โรงเรียน โบสถ์ และมีจัดแสดงงานศิลปะพื้นถิ่น รวมถึงมีจัดเวิร์กช็อปงานศิลปะหัตถกรรมแบบบานัตเช่นกัน

ประวัติศาสตร์ 
แนวคิดในหารก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณากลางแจ้งมีย้อนกลับไปตั้งแต่โยอาคิม มีโลอียา (Ioachim Miloia) อดีตผู้ว่าการพิพิธภัณฑ์บานัตระหส่างปี 1928 ถึง 1940 เมื่อปี 1928 หลังมีโลอียาเดินทางกลับจากพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณาทรานซิลเวเนียในกงุฌ-นาปอกา เขาได้ขออนุญาตสภาเทศบาลเพื่อเปิดพิพิธภัณฑ์หมู่บ้านขนาดเล็ก ๆ ในลานกลางของปราสาทฮูนีอาเด หลังได้รับอนุญาต เขาได้นำโบสถ์ไม้ กางเขน และบ้านแบบฟาร์มเฮาส์ ชุดแรกมาตั้งแสดงที่นั่น

ในปี 1967 พิพิธภัณฑ์ได้รับที่ดินขนาดใหญ่เพื่อใช้พัฒนาสร้างพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณากลางแจ้งขึ้น พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 1971 ในปี 1986 พิพิธภัณฑ์ได้ปิดให้บริการเพื่อทำการปรับปรุงครั้งใหญ่เป็นเวลาเก้าปีภายใต้คำสั่งจากประธานาธิบดีโรมาเนีย ก่อนจะเปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม 1995 ในปี 2000 พิพิธภัณฑ์ได้แยกตัวออกมาจากพิพิธภัณฑ์บานัต มาเป็นหน่วยงานเป็นเอกเทศภายใต้การดูแลของสภาเทศมณฑลตีมิช

ของสะสม 

ที่ใจกลางของหมู่บ้านคือศูนย์กลางชุมชน (Village Civic Center) ซึ่งประกอบด้วยศาลาว่าการเมือง, โรงเรียน, "บ้านแห่งชาติ" และ โรงเตี๊ยม อย่างละหลัง ใจกลางของส่วนนี้คือโบสถ์ไม้ที่สร้างขึ้นในปี 1746 โบสถ์ไม้นี้สร้างขึ้นที่เรเมเตอา-ลุนเกอ (Remetea-Luncă) ก่อนที่จะบริจาคให้แก่ศาสนิกชนในหมู่บ้านโตปลา (Topla) ซึ่งอยู่เคียงกันในปี 1807 โบสถ์ไม้ได้ถูกเคลื่อนย้ายมาบนตัวกลิ้ง ใช้กระทิงรวม 24 คู่ในการลากเลื่อนไปสู่โตปลา จากนั้นในปี 1987 โบสถ์ได้ถูกเคลื่อนย้ายมาตั้งที่พิพิธภัณฑ์มาจนถึงปัจจุบัน

ส่วนต่อมาของพิพิธภัณฑ์คือซอกซอยบรรดาชาติพันธุ์ (Alley of Ethnicities) ซึ่งประกอบด้วยบ้านเรือนแบบพื้นถิ่นจำนวนมากจากบรรดากลุ่มทางชาติพันธุ์ในประวัติศาสตร์ของบานัต เริ่มต้นในปี 2000 ได้มีการปลูกบ้านต่าง ๆ ได้แก่บ้านชาวฮังการี (จากบับชา; Babșa ในตีมิช),แบ้านชาวเยอรมัน (จากบีเลด; Biled ในตีมิช), บ้านชาวสโลวาก (จากเนิดลัค; Nădlac ในอารัด) และบ้านชาวยูเครน (จากเรเปเดอา; Repedea ในมารามูเรช) นอกจากนี้ยังมีบ้านชาวเซอร์บที่สร้างขึ้นในเวลาต่อมา รวมถึงมีแผนจะปลูกบ้านชาวบัลกาเรีย และชาวเช็ก

ส่วนสุดท้ายของพิพิธภัณฑ์คือส่วนพิพิธภัณฑ์มีชีวิต (Living Museum) ซึ่งเป็นโครงการนำเสนอเรื่องราวจากทั้งโรมาเนียและฮังการี เริ่มต้นในปี 2012 ประกอบไปด้วยบ้านชาวโรมาเนีย ชาวฮังการี ชาวซาวับ และขาวเซอร์บ เพื่อเป็นการสร้างหมู่บ้านพื้นถิ่นจากสมัยศตวรรษที่ 18-19 ขึ้นมาใหม่

เทศกาล 
นับตั้งแต่ปี 2000 ทุก ๆ วันอาทิตย์แรกของเดือนพฤษภาคม จะมีการจัดเทศกาลชาติพันธุ์ขึ้น โดยมีสมาชิกจากชาติพันธุ์ต่าง ๆ มาจัดแสดงการแต่งกาย อาหาร และแสดงดนตรี นอกจากนี้ยังมีเทศกาลช่าง (Craftsmen's Fair) ซึ่งจัดแสดงและวางขายสินค้างานช่างจากทั่วโรมาเนีย และเทศกาลปลาอี (Plai Festival)

อ้างอิง 

พิพิธภัณฑ์ในประเทศโรมาเนีย
สิ่งก่อสร้างในตีมีชออารา