หอยคราง

หอยคราง หรือ หอยแครงขน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Anadara inaequivalvis) เป็นหอยเปลือกคู่

ข้อมูล
หอยครางเป็นหอยในวงศ์ Arcidae  มีลักษณะคล้ายหอยแครง แต่มีขนาดใหญ่กว่า 
ขอบเปลือกมีลักษณะเป็นรอยหยักเหมือนฟันปลา เปลือกมีสีต่าง ๆ เช่น สีขาว, สีชมพู, สีเขียว 
จุดเด่นคือมีเส้นขนอยู่บนเปลือกด้านนอกทั่วทั้งเปลือก จนได้รับชื่อเรียกอีกชื่อว่า "หอยขน"
เปลือกของหอยครางมีลักษณะคล้ายหอยแครง จัดเป็นหอยจำพวกหอยแครง 5 ชนิด ที่พบได้ในน่านน้ำไทย 
เปลือกหอยครางมีขนาดประมาณ 1.5–2 นิ้ว  และเปลือกทั้ง 2 ข้างมีขนาดเล็ก–ใหญ่ไม่เท่ากัน
กินอาหารด้วยการกรองแพลงก์ตอนพืชและแพลงก์ตอนสัตว์ รวมถึงซากพืชและซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย
เป็นหอยที่มีเพศแยกและมีสองเพศในตัวเดียวกัน  เมื่อผสมพันธุ์ ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อก่อนเพื่อกระตุ้นให้ตัวเมียปล่อยไข่แล้วผสมพันธุ์กันภายนอกตัว

ถิ่นที่อยู่อาศัย
หอยคราง(หอยขลุ่ย)อาศัยตามแนวปะการังค่อนข้างลึกประมาณ 5–6 เมตร ซึ่งไม่เหมือนกับหอยแครงที่อาศัยอยู่ตามดินโคลน ซึ่งบางครั้งจะพบทรายหรือทรายปนโคลนปะปนอยู่ในเปลือกหอยด้านในด้วย  พบในแถบจังหวัดตราด,เพชรบุรี, ภูเก็ต, สงขลา เป็นต้น

วิธีการจับ
โดยมากแล้วชาวบ้านมักจะจับหอยครางได้ในช่วงก่อนวันเข้าพรรษา ซึ่งเป็นเวลาที่น้ำทะเลแห้ง จนกระทั่งหาดเลนที่หอยอาศัยอยู่มันโผล่ขึ้นมาหรือมีระดับน้ำปริ่ม  ปัจจุบันยังไม่มีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์หอยครางอย่างจริงจังเหมือนหอยชนิดอื่นที่เป็นสัตว์เศรษฐกิจ หอยครางจึงเป็นหอยที่นิยมบริโภคกันเฉพาะในท้องถิ่น ซึ่งเนื้อของหอยครางจะเหนียวกว่าหอยแครง นิยมนำไปลวกเหมือนหอยแครง  ราคาขายจะถูกกว่าหอยแครง หรือคัดเฉพาะเนื้อแล้วตัดเป็นชิ้น ๆ ขายปะปนกับเนื้อหอยแครง ปัจจุบันยังไม่มีการเพาะเลี้ยง หอยครางที่มีขายมาจากการจับจากแหล่งธรรมชาติ

นิรุกติศาสตร์เปรียบเทียบ
สันนิษฐานว่าคำว่า "แครง" หรือ "คราง" นั้นมาจากภาษาชวา–มลายู ที่เรียกหอยจำพวกหอยแครงและหอยครางว่า "เกอรัง" หรือ "กรัง" (kerang, krang) จึงเพี้ยนเป็นแครงกับครางในที่สุด

ดูเพิ่ม
หอยแครง

อ้างอิง

วงศ์หอยแครงเปลือกโค้ง