กระทรวงแรงงาน (ประเทศไทย)

กระทรวงแรงงาน () เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย เดิมคือ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม วันที่ 1 ตุลาคม 2566 นาย ไพโรจน์ โชติกเสถียร เป็นปลัดกระทรวงแรงงาน

ประวัติ 
การดำเนินนโยบายด้านแรงงานของประเทศไทย เริ่มต้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลสมัยนั้น ได้เล็งเห็นความสำคัญของปัญหาแรงงานที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ประกอบกับในระยะนั้นเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก ประชาชนจึงเกิดภาวะการว่างงานจำนวนมาก หน่วยงานของรัฐบาลที่ปฏิบัติงานบริหารแรงงาน ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก โดยคณะผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้กำหนดนโยบายประการหนึ่งระบุว่า "จะต้องบำรุงความสุขของราษฎรในทางเศรษฐกิจและหางานให้ราษฎรทุกคนทำ" จึงได้ตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ให้สิทธิแก่เอกชนที่จะจัดตั้งสำนักงานรับจัดหางานให้แก่ประชาชนได้ โดยเรียกค่าบริการจากประชาชน ผู้มาใช้บริการภายในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด และในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 ก็ได้ตรา พระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475 ขึ้นบังคับใช้ พระราชบัญญัติ ฉบับนี้กำหนดให้จัดตั้งสำนักงานกลางจัดหางาน ขึ้นในจังหวัดพระนคร และธนบุรี ทำหน้าที่จัดหางานให้แก่ประชาชนโดยไม่คิดค่าบริการ ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของภารกิจด้านแรงงานของรัฐบาลไทย

ต่อมาจึงได้มีการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยการโอนภารกิจบางส่วนจากกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย มีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นรัฐมนตรีว่าการคนแรก และได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อกระทรวงอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2545 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า กระทรวงแรงงาน

หน่วยงานในสังกัด 
กระทรวงแรงงาน มีหน่วยงานในสังกัด ได้แก่

ส่วนราชการ
 สำนักงานรัฐมนตรี
 สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน
 กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
 กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน 
 กรมการจัดหางาน
 สำนักงานประกันสังคม

องค์การมหาชน
 สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน)

อ้างอิง

ดูเพิ่ม 
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานของไทย
 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานของไทย
 ปลัดกระทรวงแรงงานของไทย

แหล่งข้อมูลอื่น 

 กระทรวงแรงงาน 

 
หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดินแดง