ภูมิพลินทร์

ภูมิพลินทร์ (  Triboun & Chuchan) พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้พระปรมาภิไธย ในชื่อวิทยาศาสตร์ของพืชในวงศ์ชาฤๅษี (Gesneriaceae) ซึ่งเป็นพืชชนิดแรกของไทย และเป็นพืชชนิดใหม่ของโลก (New Species) ที่นักอนุกรมวิธานพืชจากกรมวิชาการเกษตร และเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง จัดเป็นพืชหายากและพืชถิ่นเดียว พบเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น (endemic species) โดย ดร.ปราโมทย์ ไตรบุญ และนายฐิติพันธ์ จูจันทร์ ร่วมกันสำรวจและค้นพบบริเวณแก่งหินปูน ในเขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน เมื่อปี พ.ศ. 2552 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อพรรณไม้ว่า “ภูมิพลินทร์” แปลว่า พรรณไม้ที่เป็นศรีสง่าแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก แผ่นใบรูปรีหรือรูปไข่ กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร ยาว 2.5-6 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบรูปลิ่ม ใต้ใบปกคลุมด้วยขนเหมือนใยแมงมุม สีขาว ก้านใบยาว 3-7 มิลลิเมตร

ช่อดอก แบบช่อกระจุกเชิงประกอบ ออกด้านเดียว สั้น เกิดที่ยอดหรือใบใกล้ปลายกิ่ง ใบประดับรองรับดอก รูปเกือบกลมถึงรูปไข่กว้าง  กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5 แฉก รูปไข่กว้าง สีชมพูหรือสีม่วงอ่อน ภายในโคนหลอดมีแต้มสีเหลือง 

ผล แบบผลแห้งแตก รูปคล้ายกระสวย เมื่อผลแก่จะบิดเป็นเกลียว ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก

ดูเพิ่ม 
 ชมพูสิริน
 นครินทรา

อ้างอิง 

ไม้ดอกไม้ประดับ
วงศ์ชาฤๅษี
Trees of Thailand