สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย

สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย หรือที่รู้จักกันว่า สหพันธรัฐประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย (DF Yugoslavia หรือ DFY) เป็นรัฐชั่วคราวที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ผ่านการประชุมครั้งที่สองแห่งสภาต่อต้านฟาสซิสต์เพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติยูโกสลาเวีย (AVNOJ) ซึ่งมีรากฐานโครงสร้างเดิมมาจากคณะกรรมการเพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติยูโกสลาเวีย (NKOJ) สหพันธ์อยู่ภายใต้การปกครองโดยนายพลยอซีป บรอซ ตีโต ตลอดเวลาของการดำรงอยู่ในฐานะนายกรัฐมนตรี

สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวียได้รับการยอมรับจากฝ่ายสัมพันธมิตรในการประชุมเตหะราน เช่นเดียวกับสภาต่อต้านฟาสซิสต์ในฐานะหน่วยงานหารือทางการเมือง สหราชอาณาจักรได้สร้างแรงกดดันต่อรัฐบาลพลัดถิ่นยูโกสลาฟของพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 ที่อยู่ในกรุงลอนดอน ให้ยอมรับรัฐบาลต่อต้านฟาสซิสต์ตามสนธิสัญญาวิส ซึ่งได้ลงนามในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ระหว่างนายกรัฐมนตรีพลัดถิ่นอีวาน ซูบาซิช และตีโต ด้วยสนธิสัญญาฉบับนี้ ทำให้รัฐบาลพลัดถิ่นและคณะกรรมการเพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติยูโกสลาเวียต้องตกลงที่จะรวมกันเป็นรัฐบาลชั่วคราวโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ รูปแบบของรัฐบาลใหม่ได้รับการเห็นชอบตามความตกลงตีโต–ซูบาซิชครั้งที่สอง ที่ลงนามในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 ณ กรุงเบลเกรด เมืองหลวงของยูโกสลาเวียที่ได้รับการปลดปล่อยเมื่อไม่นานมานี้ สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวียเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งของสหประชาชาติ ตามที่ลงนามในกฎบัตรสหประชาชาติในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945

รัฐก่อตั้งขึ้นตามจุดประสงค์เพื่อร่วมกับขบวนการของชาวยูโกสลาเวียในการต่อต้านการยึดครองยูโกสลาเวียของฝ่ายอักษะ โดยยังคงทิ้งประเด็นที่ว่ารัฐจะปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตยหรือสาธารณรัฐจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดและตำแหน่งประมุขแห่งรัฐว่างลง หลังการรวมกันของรัฐบาล รัฐแปรสภาพกลายเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวียซึ่งปกครองด้วยระบบพรรคการเมืองเดียว โดยมียอซีป บรอซ ตีโต เป็นนายกรัฐมนตรี และอีวาน ซูบาซิช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ

ประวัติศาสตร์ 
การประชุมครั้งที่สองของสภาต้านฟาสซิสต์ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาเช ในเดือนพฤศจิกายน 1943 เปิดขึ้นพร้อมกับคำประกาศที่อ่านบางส่วน:

 ว่าด้วยสภาต่อต้านฟาสซิสต์แห่งการปลดปล่อยแห่งชาติยูโกสลาเวียได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นองค์กรนิติบัญญัติและตัวแทนผู้บริหารสูงสุดของยูโกสลาเวีย ในฐานะตัวแทนสูงสุดของอำนาจอธิปไตยของประชาชนและของรัฐยูโกสลาเวียโดยรวม และคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติ ของยูโกสลาเวียได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นองค์กรที่มีคุณลักษณะทั้งหมดของรัฐบาลแห่งชาติ ซึ่งสภาต่อต้านฟาสซิสต์แห่งการปลดปล่อยแห่งชาติยูโกสลาเวียจะตระหนักถึงหน้าที่บริหารของตน
 ว่า "รัฐบาล" พลัดถิ่นที่ทรยศจะถูกลิดรอนสิทธิทั้งหมดในฐานะรัฐบาลตามกฎหมายของยูโกสลาเวีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิในการเป็นตัวแทนของประชาชนยูโกสลาเวียไม่ว่าที่ใดหรือต่อหน้าใครก็ตาม
 ว่าสนธิสัญญาและพันธกรณีระหว่างประเทศทั้งหมดที่สรุปในต่างประเทศในนามของยูโกสลาเวียโดย "รัฐบาล" ที่ถูกเนรเทศได้รับการทบทวนเพื่อให้เป็นโมฆะ การต่ออายุ หรือการอนุมัติ และสนธิสัญญาและพันธกรณีระหว่างประเทศทั้งหมดที่เรียกว่า "รัฐบาลพลัดถิ่น" ในที่สุดอาจจบลงในต่างประเทศในอนาคตไม่ได้รับการยอมรับ
 ยูโกสลาเวียได้รับการจัดตั้งขึ้นตามหลักการของรัฐบาลกลางในระบอบประชาธิปไตยในฐานะรัฐของประชาชนที่เท่าเทียมกัน

จากนั้นสภาต้านฟาสซิสต์ได้ออกกฎหมาย 6 ฉบับและรัฐสภาของสภาต้านฟาสซิสต์ซึ่งยังคงทำหน้าที่ต่อไปเมื่อไม่ได้อยู่ในสมัยประชุม ตามด้วยการตัดสินใจ 4 ฉบับ สิ่งเหล่านี้ประกอบกันเป็นรัฐธรรมนูญของรัฐใหม่ที่เป็นรูปเป็นร่างในยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน รัฐสภาได้มอบตำแหน่งจอมพลของตีโต ให้กับเขา และแต่งตั้งให้เขาเป็นประธานรัฐบาล (หรือรักษาการนายกรัฐมนตรี) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รองประธานสามคนและรัฐมนตรีอีกสิบสามคนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น NKOJ

ชื่อ "สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวีย" ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1944 ในวันเดียวกันนั้น

หลังจากการปลดออกจากตำแหน่งของกษัตริย์ปีเตอร์ที่ 2 สหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวียได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 1945

รัฐบาล 

สภานิติบัญญัติ หลังจากพฤศจิกายน 1944 เป็นสภาชั่วคราว ความตกลงตีโต-ซูบาซิช ในปี 1944 ประกาศว่ารัฐเป็นประชาธิปไตยแบบพหุนิยมที่รับประกัน: เสรีภาพในระบอบประชาธิปไตย; เสรีภาพส่วนบุคคล เสรีภาพในการพูด การชุมนุม และการนับถือศาสนาอย่างไรก็ตาม ภายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2488 ตีโตได้เปลี่ยนการเน้นของรัฐบาลของเขาจากการเน้นประชาธิปไตยแบบพหุนิยม โดยอ้างว่าแม้ว่าเขาจะยอมรับระบอบประชาธิปไตย แต่เขาอ้างว่าไม่มี "ความจำเป็น" สำหรับหลายพรรค ในขณะที่เขาอ้างว่าหลายพรรคสร้างความแตกแยกโดยไม่จำเป็นใน ท่ามกลางความพยายามทำสงครามของยูโกสลาเวีย และแนวรบประชาชนเป็นตัวแทนของชาวยูโกสลาเวียทั้งหมด แนวร่วมแนวหน้าของประชาชน นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวียและเลขาธิการทั่วไป จอมพล ยอซีฟ บรอซ ตีโต เป็นการเคลื่อนไหวที่สำคัญภายในรัฐบาล การเคลื่อนไหวทางการเมืองอื่น ๆ ที่เข้าร่วมกับรัฐบาล ได้แก่ การเคลื่อนไหว "Napred" ซึ่งเป็นตัวแทนของ มิลิโวเย มาร์โควิช

สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวียถูกปกครองโดยรัฐบาลชั่วคราวซึ่งประกอบด้วยสมาชิกแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเป็นส่วนใหญ่และพรรคการเมืองอื่นจำนวนน้อยจากอดีตราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ประธานรัฐบาลคือ ยอซีฟ บรอซ ตีโตส่วนสมาชิกคอมมิวนิสต์ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 22 ตำแหน่ง รวมทั้งการคลัง กิจการภายใน ความยุติธรรม การขนส่ง และอื่นๆ อีวาน ซูบาซิช จากพรรคชาวนาโครเอเชียและอดีตพรรคคอมมิวนิสต์บาโนวินาของโครเอเชียเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ขณะที่ มีลาน โกรว จากพรรคประชาธิปไตยเป็นรองนายกรัฐมนตรี สมาชิกรัฐบาลที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์หลายคนลาออกเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับนโยบายใหม่

การแบ่งเขตการปกครอง 
สหพันธ์ประชาธิปไตยยูโกสลาเวียประกอบด้วย 6 รัฐสหพันธ์ และ 2 ภูมิภาคปกครองตนเอง ได้แก่:

 รัฐสหพันธ์เซอร์เบีย
 จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา
 ภูมิภาคปกครองตนเองคอซอวอและเมทอฮียา
 รัฐสหพันธ์โครเอเชีย
 รัฐสหพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
 รัฐสหพันธ์สโลวีเนีย
 รัฐสหพันธ์มอนเตเนโกร
 รัฐสหพันธ์มาซิโดเนีย

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 
 
 
 

รัฐคอมมิวนิสต์
รัฐพรรคการเมืองเดียว
อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ