ลู่เจียจุ่ย

เขตการเงินและการค้าลู่เจียจุ่ย หรือ ลู่เจียจุ่ย (; ชื่อย่อ 陆家嘴; ) เป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางการเงินหลักในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ตั้งอยู่บนแหลมที่งอกจากคุ้งน้ำของแม่น้ำหวงผู่ฝั่งตะวันออก ในเขตผู่ตง ตรงข้ามกับย่านธุรกิจและการเงินเก่าแก่บนฝั่งตะวันตก (เรียก เดอะบันด์ หรือ ไว่ทาน) ลู่เจียจุ่ยเดิมเรียกตามสำเนียงเซี่ยงไฮ้ว่า Lokatse (หลกกัดเซะ)
 
ในคริสต์ทศวรรษที่ 1990 สภาแห่งรัฐของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ประกาศการพัฒนาเขตผู่ตง และจัดตั้งเขตพัฒนาทางการเงินระดับชาติแห่งแรกในลู่เจียจุ่ย ในปี พ.ศ. 2548 สภาแห่งรัฐได้ยืนยันขนาดพื้นที่ของลู่เจียจุ่ย 31.78 ตารางกิโลเมตร (12.27 ตารางไมล์) เฉพาะย่านลู่เจียจุ่ยซึ่งเป็นพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจเป็นที่ตั้งตึกระฟ้าจำนวนมากมีขนาด 1.7 ตารางกิโลเมตร และเป็นเขตการเงินและการค้าเพียงแห่งเดียวในบรรดาเขตพัฒนาระดับรัฐ 185 แห่งในแผ่นดินใหญ่ของประเทศจีน
 
ย่านศูนย์กลางธุรกิจลู่เจียจุ่ย เป็นกลุ่มตึกระฟ้า มีอาคารที่สำคัญได้แก่ เซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ซึ่งสูงเป็นอันดับสองของโลก, ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้, หอไข่มุกตะวันออก และ จินเม่าทาวเวอร์ ภูมิทัศน์ที่มีเอกลักษณ์ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำหวงผู่ที่ประกอบด้วยอาคารสูงระฟ้าของลู่เจียจุ่ย และอาคารประวัติศาสตร์บนฝั่งไว่ทาน (เดอะบันด์) ที่ฝั่งตรงข้ามทำให้ลู่เจียจุ่ยเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวในเซี่ยงไฮ้ สถานที่ท่องเที่ยวอื่นในพื้นที่ ได้แก่ สวนลู่เจียจุ่ย (陆家嘴中心绿地; Lujiazui Central Greenbelt) และ เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม

ประวัติ

การก่อตัวและที่มาของชื่อ 

ตามพงศาวดารท้องถิ่นของเซี่ยงไฮ้ แม่น้ำหวงผู่ถูกขุดให้เชื่อมกับแม่น้ำซูโจวเมื่อประมาณช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตศักราช ประกอบกับโครงการขุดลอกขยายแม่น้ำหวงผู่ในรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิงทำให้แม่น้ำหวงผู่กว้างขึ้นและลดความสำคัญของแม่น้ำหวู่ซง (แม่น้ำซูโจว) การไหลหักโค้งในมุมหักศอกเมื่อผ่านเวลาทำให้คุ้งน้ำต้องปรับสภาพเป็นโค้งและสะสมตะกอนกลายเป็นหัวแหลมที่ยื่นออกเรื่อย ๆ (หาดทราย) เมื่อมองจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำผู่เจียงไปยังฝั่งตรงข้าม หรือจากมุมสูง แหลมทรายนี้ดูคล้ายปากขนาดใหญ่ (嘴; จุ่ย แปลว่า ปาก ในที่นี้คือการบ่งบอกลักษณะภูมิประเทศคือ แหลม) ของสัตว์ร้ายที่ยื่นออกขณะกำลังดื่มน้ำ และแหลมแห่งนี้ยังเคยเป็นที่บ้านของ ลู่ เชิน กวีแห่งราชวงศ์หมิงซึ่งเกิดและเสียชีวิตที่นี่ และครอบครัว รวมถึงศาลบรรพชนตระกูลลู่ จึงมีชื่อเรียก "ลู่เจีย"จุ่ย ("陆家"嘴 บ้านตระกูลลู่)

การตั้งถิ่นฐาน 
ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง บันทึกว่ามีชาวประมงอาศัยอยู่กระจัดกระจายทางตะวันตกเฉียงใต้และตอนกลางของลู่เจียจุ่ย  ในรัชสมัยเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง การก่อสร้างเขื่อนป้องกันน้ำท่วมและกั้นกระแสน้ำเค็มบนแหลมทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานเป็นจำนวนมากขึ้น เป็นหมู่บ้านหลายแห่งภายในกำแพงเขื่อน โดยที่ราบลุ่มยังคงอยู่นอกเขื่อน หมู่บ้านเหล่านี้ได้แก่ เกาเซียงปัง, เซี่ยเจียปัง, หยางเจียเหมา, หยูเจียเหมิน, หวังเจียเหมิน, อู๋เจียหลง เป็นต้น

การเปิดเซี่ยงไฮ้ในฐานะท่าเรือตามสนธิสัญญาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นำไปสู่การพัฒนาอย่างรวดเร็วของลู่เจียจุ่ย ในฐานะพื้นที่อุตสาหกรรมและการค้าที่ให้บริการเซี่ยงไฮ้ ตอนกลางของแหลมกลายเป็นเมืองที่เรียกว่า ล่านหนีตู้ (烂泥渡 แปลตามตัวอักษรว่า "ท่าข้ามเลนเน่า") ซึ่งตั้งชื่อตามท่าเทียบเรือแห่งหนึ่งบนฝั่งแม่น้ำ ชาวอังกฤษ อเมริกัน ฝรั่งเศส เยอรมัน และญี่ปุ่น ได้สร้างโรงงาน โกดัง ลานจัดเก็บ และท่าเทียบเรือเพื่อให้บริการ และพัฒนาเป็นถนนย่านการค้าอันพลุกพล่าน เพื่อการค้าสินค้าโภคภัณฑ์ สินค้ายังชีพ และบริการแก่คนงานจำนวนมากที่ทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม

การพัฒนาร่วมสมัย 
ในปี พ.ศ. 2529 ในฐานะส่วนหนึ่งของนโยบายปฏิรูปเซี่ยงไฮ้ให้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาเศรษฐกิจและการค้าของรัฐบาลจีน ซึ่งกล่าวถึงการพัฒนาผู่ตงเป็นครั้งแรก รวมถึงสภาแห่งรัฐได้อนุมัติการจัดตั้งศูนย์กลางการเงินและการค้าแห่งใหม่ขึ้นในลู่เจียจุ่ย นโยบาย "การพัฒนาและเปิดกว้างผู่ตง" (浦东开发开放) ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ในปีเดียวกันตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้ได้ก่อตั้งขึ้น ผู่ตงถูกเปลี่ยนอย่างรวดเร็วจากอดีตนิคมอุตสาหกรรมไปสู่ศูนย์กลางการเงินและการพาณิชย์ ลู่เจียจุ่ยเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเซี่ยงไฮ้ เช่นเดียวกับตึกระฟ้าที่สร้างขึ้นจำนวนมาก เช่น หอไข่มุกตะวันออก, ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้, จินเม่าทาวเวอร์ และ เซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ 

เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2015 เขตการเงินและการค้าลู่เจียจุ่ย ได้ถูกรวมอยู่ในขอบเขตของเขตการค้าเสรีเซี่ยงไฮ้อย่างเป็นทางการ (Shanghai Free Trade Zone - SFTZ)

การพัฒนาเศรษฐกิจ

ศูนย์รวมสำนักงานใหญ่ 

นับตั้งแต่การก่อตั้งเขตการเงินและการค้าลู่เจียจุ่ย สถาบันการเงินของจีนและต่างประเทศจำนวนมากได้เริ่มเข้ามาตั้งรกราก และหลายแห่งได้ตั้งสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคที่ลู่เจียจุ่ย ทำให้กลายเป็นกลุ่มสำนักงานใหญ่ของหลายบริษัท ณ สิ้นเดือนกันยายน 2554 มีสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคของบริษัทข้ามชาติในภูมิภาค 71 แห่ง ณ เดือนตุลาคม 2555 มีสถาบันการเงินที่ได้รับอนุญาต 658 แห่ง ซึ่งรวมถึงสถาบันการเงินที่ได้รับทุนจากต่างประเทศ 55 แห่ง 

สำนักงานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในลู่เจียจุ่ย ได้แก่ ธนาคารต่างประเทศในประเทศจีน เช่น ธนาคาร HSBC, ซิตี้แบงค์, สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด, ธนาคารแห่งเอเชีย, ธนาคารดีบีเอส, ธนาคารหั่งเส็ง และธนาคาร Tokyo-Mitsubishi UFJ นอกจากสถาบันการเงินแล้ว สำนักงานใหญ่ของตลาดเกิดใหม่ทั่วโลกของไอบีเอ็ม สถาบันการเงินและธนาคารในประเทศ ธนาคารแห่งประเทศจีนสำนักงานใหญ่เซี่ยงไฮ้ สำนักงานใหญ่ของธนาคารแห่งการสื่อสาร (BOC), ธนาคารเซี่ยงไฮ้ และธนาคารเพื่อการพาณิชย์ชนบทเซี่ยงไฮ้ ในสาขาประกันภัยบริษัทไชน่าแปซิฟิคประกันภัย บริษัทซงหงประกันชีวิต ธนาคารแห่งประเทศจีนและธนาคารเพื่อการก่อสร้างแห่งประเทศจีน นอกจากนี้ ธนาคารเพื่อการเกษตรแห่งประเทศ ในบรรดาบริษัทผู้ผลิต สำนักงานใหญ่ของ COMAC ซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องบินรายใหญ่ ในปี 2009 

ตลาดการค้าหลักทรัพย์ในประเทศตั้งอยู่ในลู่เจียจุ่ย ได้แก่ ตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้, ตลาดซิ้อขายล่วงหน้าเซี่ยงไฮ้ (Shanghai Futures Exchange), ตลาดหลักทรัพย์ล่วงหน้าแห่งประเทศจีน (China Financial Futures Exchange –CFFEX) และตลาดค้าเพชรเซี่ยงไฮ้ (Shanghai Diamond Exchange)

ห้างสรรพสินค้า 
ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่หลายแห่ง เช่น ซุปเปอร์แบรนด์มอลล์และศูนย์การเงินนานาชาติเซี่ยงไฮ้ รวมถึง China Resources Times Square, เยาฮันเซี่ยงไฮ้สาขาที่ 1 (Shanghai No. 1 Yaohan), Xinmei Building, Zhongrong International Mall และห้างสรรพสินค้าอื่น ๆ อีกมากมาย

สถาปัตยกรรมสัญญลักษณ์ 
สถาปัตยกรรมที่เป็นสัญญลักษณ์ของลู่เจียจุ่ย ได้แก่
 
 หอไข่มุกตะวันออก
 จินเม่าทาวเวอร์
 ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้
 ซุปเปอร์แบรนด์มอลล์
 เซี่ยงไฮ้ไอเอฟซี
 เซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์

อ้างอิง 

เซี่ยงไฮ้