ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น

ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น () หรือที่รู้จักในฉายา นาเดชิโกะเจแปน () เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลหญิงของประเทศญี่ปุ่น ภายใต้การดำเนินงานโดยสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (เจเอฟเอ) มีอันดับโลกที่ดีที่สุดคืออันดับ 3 ซึ่งทำได้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011

ทีมชาติญี่ปุ่นถือเป็นทีมฟุตบอลหญิงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในทวีปเอเชีย พวกเธอเอาชนะสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 รอบชิงชนะเลิศ ส่งผลให้เป็นทีมแรกของเอเชียที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง และถือเป็นทีมที่ 4 ของโลกที่คว้าแชมป์ได้ และยังประสบความสำเร็จในอีกหลายรายการต่อมา โดยคว้าเหรียญเงินจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และได้รองแชมป์ฟุตบอลโลกหญิง 2015 และยังชนะการแข่งขันเอเชียนคัพ 2 สมัยใน ค.ศ. 2014 และ 2018, กีฬาเอเชียนเกมส์สองสมัยใน ค.ศ. 2010 และ 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก 3 สมัยใน ค.ศ. 2008, 2010 และ 2019

ประวัติ

ยุค 70 และยุค 80 
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้มีจำนวนนักฟุตบอลหญิงและทีมฟุตบอลหญิงเพิ่มขึ้นในประเทศญี่ปุ่น และมีการจัดการแข่งขันลีกระดับภูมิภาคขึ้นในส่วนต่าง ๆ ของประเทศญี่ปุ่น จากนั้นในปี ค.ศ. 1980 ได้มีการจัดการแข่งขัน "ออลเจแปนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิพ" และในปี ค.ศ. 1981 ฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นได้เข้าแข่งขันในระดับนานาชาติครั้งแรกที่ฮ่องกง ทีมนี้ยังคงเข้าแข่งขันอย่างต่อเนื่องทั้งในประเทศญี่ปุ่นและประเทศอื่น ๆ แต่ก็ไม่ใช่ทีมชาติ "ออลเจแปน" หากแต่เป็นการจัดทีมชั่วคราวที่ได้คัดเลือกจากลีกระดับภูมิภาค

ในปี ค.ศ. 1986 เรียวเฮ ซุสุกิ ได้รับเลือกให้เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งเป็นทีม "ออลเจแปน" ชุดแรก ส่วนในปี ค.ศ. 1989 ได้มีการก่อตั้ง "ฟุตบอลลีกหญิงแห่งประเทศญี่ปุ่น" (หรือที่เรียกในชื่อย่อว่า "แอลลีก") และฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นยังได้รับการคัดเลือกสู่การแข่งขัน "ฟุตบอลโลกหญิง 1991" ที่จัดขึ้น ณ ประเทศจีน

ตกต่ำ 
ทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นยังมีส่วนร่วมในการแข่งขันระดับโลกอย่างต่อเนื่องทั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และ ฟุตบอลโลกหญิง 1995 ส่งผลให้ชื่อเสียงของทีมชาติและการแข่งขันแอลลีกในประเทศเป็นที่รู้จักในระดับสากลมากขึ้น อย่างไรก็ตาม พวกเธอไม่ผ่านรอบคัดเลือกในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 และจากปัญหาเศรษฐกิจในประเทศที่เรียกว่า "ทศวรรษที่สาบสูญ (Lost Decades)" ส่งผลให้หลายสโมสรได้รับผลกระทบถึงขั้นมีการถอนตัวจากแอลลีก และเรียกได้ว่าเป็นยุคตกต่ำของทีมชาติญี่ปุ่น

ฟื้นตัว 
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 เอจิ อุเอดะ อดีตผู้จัดการทีมชาติมาเก๊าได้รับการแต่งตั้งให้มาคุมทีม โดยได้รับความคาดหวังว่าจะเข้ามาฟื้นฟูทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ในช่วงแรกทีมยังมีผลงานที่ไม่ดีนัก แต่อุเอดะก็ปรับปรุงทีมจนค่อย ๆ พัฒนาขึ้นและเริ่มได้รับความสนใจจากแฟน ๆ ในประเทศอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะการแข่งขันในนัดตัดสินที่พบกับเกาหลีเหนือเพื่อหาทีมที่ผ่านเข้าสู่โอลิมปิกมีแฟน ๆ เข้าไปให้กำลังใจที่สนามรวมถึงรับชมการถ่ายทอดสดอย่างล้นหลาม

สืบเนื่องจากกระแสความนิยมในทีมฟุตบอลหญิงที่มากขึ้น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นจึงจัดการประกวดการตั้งชื่อเล่นให้กับทีม และในที่สุดชื่อ "นะเดะชิโกะเจแปน" ก็ได้รับเสียงโหวตให้เป็นชื่อที่ได้รับคัดเลือกจากชื่ออื่น ๆ อีกกว่า 2,700 ชื่อและได้รับการประกาศให้เป็นชื่อเล่นของทีมอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 โดยชื่อนะเดะชิโกะมาจากชื่อของดอกไม้ "Dianthus" และมาจากวลี "ยะมะโตะ นะเดะชิโกะ (Yamato nadeshiko)" ในภาษาญี่ปุ่นซึ่งหมายถึง "ตัวตนของผู้หญิงญี่ปุ่นในอุดมคติ" หรือ "ตัวอย่างของความงามที่บริสุทธิ์และความเป็นหญิง"

ฟุตบอลโลก 2003 และ 2007 
ในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2003 ญี่ปุ่นอยู่ร่วมกลุ่มกับเยอรมนี, แคนาดา และทีมหน้าใหม่อย่างอาร์เจนตินา ญี่ปุ่นเริ่มต้นด้วยการเอาชนะอาร์เจนตินา 6–0 แต่พวกเธอแพ้ทีมแชมป์ในครั้งนั้นอย่างเยอรมนี 0–3 และแพ้แคนาดาซึ่งจบในอันดับ 4 ของการแข่งขันไป 1–3 ตกรอบแรก

ต่อมาในฟุตบอลโลกหญิง 2007 ญี่ปุ่นอยู่ร่วมกลุ่มกับเยอรมนี, อาร์เจนตินา และอังกฤษ ญี่ปุ่นสามารถเสมอกับอังกฤษได้ 2–2 และเอาชนะอาร์เจนตินา 1–0 แต่แพ้เยอรมนีในนัดสุดท้าย 0–2 ตกรอบแรก และไม่มีใครคาดคิดว่าความล้มเหลวในฟุตบอลโลกสองสมัยติดต่อกันจะนำไปสู่ความสำเร็จใน ค.ศ. 2011

ยุคทอง

ฟุตบอลโลก 2011 
ญี่ปุ่นได้สิทธิ์ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ในฐานะทีมอันดับสามจากการแข่งขันเอเชียนคัพหญิงใน ค.ศ. 2010 และหลังจากจบอันดับสองในรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลก ญี่ปุ่นเอาชนะเยอรมนีได้ 1–0 ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ตามด้วยการชนะสวีเดน 3–1 ผ่านเข้าชิงชนะเลิศไปพบสหรัฐ และสามารถเอาชนะได้ในการดวลจุดโทษหลังจากเสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ 2–2 สร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์โลกครั้งแรก โดยเป็นทีมฟุตบอลหญิงทีมแรกของเอเชียที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก และความสำเร็จนี้เกิดขึ้นหลังจากการชนะเลิศการแข่งขันเอเชียนคัพ 2011 ของทีมฟุตบอลชายญี่ปุ่น ถือเป็นปีที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวงการฟุตบอลญี่ปุ่น

โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 
ญี่ปุ่นร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในฐานะทีมอันดับหนึ่งจากการแข่งขันรอบคัดเลือกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 เพียง 6 สัปดาห์หลังจากคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ญี่ปุ่นจบในอันดับสองของกลุ่มตามหลังสวีเดน และเอาชนะบราซิล 2–0 ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ตามด้วยการชนะฝรั่งเศส 2–1 ในรอบรองชนะเลิศ ซึ่งฝรั่งเศสเป็นทีมที่เอาชนะญี่ปุ่นได้ในเกมกระชับมิตรก่อนการแข่งขันโอลิมปิก

ในรอบชิงชนะเลิศเป็นการพบกันอีกครั้งของคู่ชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2011 แต่ในครั้งนี้ญี่ปุ่นเป็นฝ่ายแพ้สหรัฐ 1–2 ทำได้เพียงคว้าเหรียญเงินไปครอง โดยสหรัฐได้สองประตูจาก คาร์ลี ลอยด์ ในขณะที่ ยูกิ นางาซาโตะ ทำประตูให้ญี่ปุ่น

เอเชียนคัพ 2014 
แม้จะชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 2011 แต่ทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 โดยไม่เคยชนะเลิศรายการนี้มาก่อน พวกเธออยู่ร่วมกลุ่มเดียวกับทีมแชมป์เก่าอย่างออสเตรเลีย, เจ้าภาพอย่างเวียดนาม และทีมหน้าใหม่อย่างจอร์แดน ญี่ปุ่นประเดิมด้วยการเสมอออสเตรเลีย 2–2 และเอาชนะเวียดนาม (4–0) และจอร์แดน (7–0) ไปอย่างง่ายดายในสองนัดต่อมา จบรอบแบ่งกลุ่มในฐานะทีมอันดับหนึ่งด้วยผลประตูได้เสียที่ดีกว่าออสเตรเลีย

ในรอบรองชนะเลิศญี่ปุ่นต้องเล่นกับจีนถึงช่วงต่อเวลาก่อนจะเอาชนะไปได้ 2–1 และพบออสเตรเลียในรอบชิงชนะเลิศ ก่อนจะเอาชนะได้ 1–0 จากประตูของ อาซึสะ อิวะชิมิซุ คว้าแชมป์เป็นสมัยแรก และความสำเร็จในรายการนี้ทำให้พวกเธอได้รับการยกย่องเป็น "ทีมราชินีแห่งทวีปเอเชีย" และถือเป็นทีมฟุตบอลหญิงทีมแรกของเอเชียที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกและเอเชียนคัพได้ทั้งสองรายการ และจากผลงานอันโดดเด่นในรายการนี้ร่วมกับออสเตรเลีย, จีน, เกาหลีใต้ และทีมหน้าใหม่อย่างทีมชาติไทย ส่งผลให้ทุกทีมได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาในปีต่อไป

ฟุตบอลโลก 2015 

ทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นในฐานะทีมอันดับ 4 ของโลกในขณะนั้น ถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มซีร่วมกับเอกวาดอร์ซึ่งลงแข่งขันครั้งแรก, สวิตเซอร์แลนด์ และแคเมอรูน ญี่ปุ่นเอาชนะได้ทั้งสามนัด ไปพบกับเนเธอร์แลนด์ซึ่งลงแข่งขันครั้งแรกในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ญี่ปุ่นเอาชนะได้ 2–1 ตามด้วยการชนะออสเตรเลียซึ่งพบกันในรอบชิงชนะเลิศเอเชียนคัพครั้งที่แล้ว 1–0 จากประตูของ มานะ อิวะบุจิ

ญี่ปุ่นพบอังกฤษในรอบรองชนะเลิศ ทั้งสองทีมเล่นกันอย่างสนุก ญี่ปุ่นนั้นออกนำไปก่อนจากจุดโทษของ อายะ มิยะมะ แต่อังกฤษก็ได้จุดโทษตีเสมอจาก ฟารา วิลเลียมส์ และเกมดำเนินไปอย่างสูสีก่อนที่ญี่ปุ่นจะมาได้ประตูชัยในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ จากการทำเข้าประตูตัวเองของผู้เล่นอังกฤษ ลอรา บาสเซ็ตต์ ผ่านเข้าชิงชนะเลิศไปพบคู่ปรับเก่าอย่างสหรัฐในรอบชิงชนะเลิศ

โชคไม่ดีที่ในครั้งนี้ญี่ปุ่นไม่สามารถต่อกรกับสหรัฐได้ โดยญี่ปุ่นเสียถึงสี่ประตูในระยะเวลาเพียง 16 นาทีแรก โดย คาร์ลี ลอยด์ ผู้เล่นคนสำคัญของสหรัฐทำแฮตทริกด้วยการยิง 3 ประตู และแม้ญี่ปุ่นจะตามเอาคืนได้สองประตูในช่วงครึ่งหลัง พวกเธอก็เสียอีกหนึ่งประตู เกมจบลงโดยความพ่ายแพ้ด้วยผลประตู 2–5 ของญี่ปุ่น ได้เพียงรองแชมป์

เอเชียนคัพ 2018 
ญี่ปุ่นยังคงประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง โดยป้องกันแชมป์เอเชียนคัพได้อีกครั้งในการแข่งขัน ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 แม้พวกเธอเกือบจะไม่ผ่านรอบแบ่งกลุ่มด้วยการมี 5 คะแนนเท่ากับออสเตรเลีย และเกาหลีใต้ และมีเฮดทูเฮดที่เท่ากับเกาหลีใต้ แต่ญี่ปุ่นผ่านเข้ารอบด้วยจำนวนประตูที่ยิงได้มากกว่า พวกเธอเอาชนะจีนในรอบรองชนะเลิศ 3–1 เข้าไปพบกับออสเตรเลียอีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศเช่นเดียวกับในการแข่งขัน 4 ปีที่แล้ว และญี่ปุ่นก็เอาชนะได้อีกครั้งด้วยผลประตู 1–0 คว้าแชมป์เอเชียนคัพสมัยที่สอง

ปัจจุบัน 
ญี่ปุ่นไม่ประสบความสำเร็จในฟุตบอลโลกหญิง 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศส พวกเธออยู่ในกลุ่มดีร่วมกับอังกฤษ, อาร์เจนตินา และสกอตแลนด์ ผ่านเข้ารอบในฐานะทีมอันดับสองของกลุ่มด้วย 4 คะแนน แต่ก็ตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายโดยแพ้เนเธอร์แลนด์ 1–2 ต่อมา ประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ทีมฟุตบอลหญิงของญี่ปุ่นผ่านรอบแบ่งกลุ่มในฐานะทีมอันดับสามตามหลังสหราชอาณาจักรและแคนาดา แต่ก็ยุติเส้นทางไว้ที่รอบก่อนรองชนะเลิศโดยแพ้สวีเดน 1–3

ผู้ฝึกสอนปัจจุบัน

อันดับโลก

 อันดับที่ดีทีสุด  การเปลี่ยนแปลงอันดับที่ดีที่สุด  อันดับที่แย่ที่สุด  การเปลี่ยนแปลงอันดับที่แย่ที่สุด

ดูเพิ่ม 
 ฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น
 ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
 ฟุตซอลทีมชาติญี่ปุ่น
ฟุตบอลโลกหญิง
เอเชียนคัพหญิง
โอลิมปิกฤดูร้อน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 Official website at JFA.jp 
 Japan profile at FIFA.com
 Japan at FIFA.com

ทีมกีฬาทีมชาติญี่ปุ่น
 
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น