แมวแดงบอร์เนียว

แมวแดงบอร์เนียว () เป็นแมวป่าถิ่นเดียวที่พบบนเกาะบอร์เนียว ในปี ค.ศ. 2002 สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติได้จัดให้แมวแดงบอร์เนียวเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์เพราะมีแนวโน้มที่ประชากรจะลดลงมากกว่า 20% เมื่อถึงปี ค.ศ. 2020 เนื่องจากการสูญเสียที่อยู่ ในปี ค.ศ. 2007 คาดว่ามีประชากรแมวแดงบอร์เนียวน้อยกว่า 2,500 ตัว

ลักษณะ 

แมวแดงบอร์เนียวมีขนาดใหญ่กว่าเสือไฟ ขนมีสีน้ำตาลแก่ออกสว่าง บริเวณท้องสีน้ำตาลอ่อน ขาและหางสีจางลงออกแดง หางยาว เรียวตรงปลาย มีลายขาวที่ท้องหางโดยจะแผ่กว้างไปทางปลายหาง มีจุดสีดำที่ปลายหาง หูกลมปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาลออกดำบริเวณด้านนอก ด้านในขนสีน้ำตาลอ่อน มีเส้นสีน้ำตาลแคบที่ขอบ

จากการวัดตัวอย่าง 12 ตัวอย่าง ลำตัวจรดหัวยาว 495 ถึง 670 มิลลิเมตร หางยาว 300 ถึง 403 มิลลิเมตร เมื่อโตเต็มที่คาดว่ามีน้ำหนักประมาณ 3 ถึง 4 กิโลกรัม แต่มีตัวอย่างที่มีชีวิตอยู่น้อยเกินไปที่จะประมาณการน้ำหนักได้อย่างถูกต้อง

หัวกลมสั้น สีน้ำตาลปนเทาเข้ม มีขีดสีเข้มที่มุมตา หลังหัวมีสัญลักษณ์สีเข้มรูปตัวเอ็ม หลังหูสีออกเทาเข้ม ไม่มีจุดขาวเหมือนที่พบในแมวชนิดอื่น ใต้คางมีสีขาวมีขีดสีน้ำตาลอ่อนสองขีดบนแก้ม ด้วยสัดส่วนลำตัวและหางทำให้แมวแดงบอร์เนียวคล้ายกับจากัวรันดี

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

วงศ์เสือและแมว
สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น