เส้นแบ่งความยากจน

เส้นแบ่งความยากจน () หรือ ขีดแบ่งความยากจน () เป็นระดับรายได้ซึ่งถือว่าเพียงพอแก่การดำรงชีพในประเทศหนึ่ง ในทางปฏิบัติ เช่นเดียวกับนิยามของความยากจน เส้นแบ่งในประเทศพัฒนาแล้วมักอยู่สูงกว่าประเทศกำลังพัฒนา เส้นแบ่งความยากจนนานาชาติในอดีตอยู่ที่ 1 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน ใน ค.ศ. 2008 ธนาคารโลกได้ปรับตัวเลขนี้เป็น 1.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อวัน โดยให้เทียบกับความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ณ ค.ศ. 2005

การกำหนดเส้นแบ่งความยากจนมากจะทำโดยการหาค่าใช้จ่ายทั้งปวงที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตของคนวัยผู้ใหญ่เฉลี่ยตลอดหนึ่งปี ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่มักเป็นค่าเช่าสำหรับการอยู่อาศัยในอพาร์ตเมนต์ ดังนั้นนักเศรษฐศาสตร์จึงมักให้ความใส่ใจกับตลาดอสังหาริมทรัพย์และราคาที่อยู่อาศัยว่าเป็นตัวกำหนดเส้นแบ่งความยากจนที่สำคัญ ปัจจัยในชีวิตของปัจเจกบุคคลที่นำเข้ามาพิจารณาด้วยก็ได้แก่ สถานภาพการเป็นพ่อแม่ ความชราภาพ การแต่งงาน เส้นแบ่งความยากจนอาจถูกปรับใหม่ทุกปีได้

เส้นแบ่งความยากจนประชาชาติ 

ค่าประมาณการณ์เส้นแบ่งความยากจนของประเทศได้จาก ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักตามกลุ่มย่อยของประชากรอันได้มาจากการสำรวจครัวเรือน นิยามของเส้นแบ่งความยากจนแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในประเทศที่ร่ำรวยมากจะมีมาตรฐานที่สูงกว่าประเทศที่ยากจน ดังนั้นจึงไม่อาจเปรียบเทียบตัวเลขที่แต่ละประเทศรายงานมาได้โดยตรง

ใน ค.ศ. 2010 เส้นแบ่งความยากจนในสหรัฐอเมริกาสำหรับคนที่อายุต่ำกว่า 65 ปีคือรายได้ 11,344 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับครัวเรือนที่มีผู้ใหญ่สองคนและเด็กสองคนคือรายได้ 22,133 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำนักสำมะโนประชากรสหรัฐฯ เปิดเผยว่าใน ค.ศ. 2010 มีประชากรที่อยู่ใต้เส้นแบ่งความยากจนเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 15.1

ในสหราชอาณาจักร สถาบัน IPPR รายงานว่า "กว่าห้าล้านคน หรือกว่าหนึ่งในห้า (ร้อยละ 23) ของลูกจ้างทั้งหมด ได้รับค่าแรงน้อยกว่า £6.67 ต่อชั่วโมงในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ... ซึ่งหากทำงาน 35 ชั่วโมงต่อสัปดาห์จะได้รายได้ £9,191 ต่อปี (ก่อนหักภาษีและ National Insurance) "

เส้นแบ่งความยากจนของทางการอินเดีย มีสองมาตรฐานสำหรับชนบทและในเมือง สำหรับผู้อยู่อาศัยในเมืองเส้นแบ่งความยากจนอยู่ที่ 538.60 รูปี (ราว 12 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน ในขณะที่เส้นแบ่งความยากจนในชนบทอยู่ที่ 356.35 รูปี (ราว 7.50 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน

ข้อวิพากษ์ 
การใช้เส้นแบ่งความยากจนอาจไม่ใช่ตัวชี้วัดที่ดีเพราะการมีรายได้มากน้อยกว่าเส้นแบ่งนั้นก็อาจไม่ได้ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ต่างออกไปอย่างมีนัยสำคัญ ผลแห่งความยากจนมักจะเกิดขึ้นต่อเนื่องมากกว่าจะมีเส้นแบ่งที่ชัดเจน และผลแห่งรายได้ที่น้อยก็ส่งผลกระทบต่อแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดนี้ไป บางครั้งจึงมีการใช้ดัชนีความยากจนแทน

อ้างอิง 

ปัญหาเศรษฐกิจ
สังคมเศรษฐศาสตร์