อักษรขโรษฐี

อักษรขโรษฐี (Kharoṣṭhī alphabet; ขโรษฐี: ) เป็นอักษรอินโด-อิเรเนียนโบราณที่ชาวอารยันหลายกลุ่มใช้ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย โดยเฉพาะรอบ ๆ บริเวณที่เป็นประเทศปากีสถานตอนเหนือและอัฟกานิสถานตะวันออกในปัจจุบัน และยังมีผู้ใช้งานในเอเชียกลางด้วย อักษรสระประกอบนี้เริ่มมีการใช้งานอย่างน้อยในช่วงกลาวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งอาจอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งหายสาบสูญประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 3

เจมส์ ปรินเซฟ และคณะถอดความหมายอักษรนี้ เมื่อราว พ.ศ. 2400 พยัญชนะแต่ละตัวมีเสียงอะ เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน

สระ

พยัญชนะ

เครื่องหมายวรรคตอน
มีเครื่องหมายวรรคตอนที่ระบุได้ถึง 9 สัญลักษณ์:

ตัวเลข
อักษรขโรษฐีรวมชุดตัวเลขที่ชวนให้นึกถึงตัวเลขโรมัน ระบบนี้ใช้หลักการบวกและการคูณ แต่ไม่มีคุณลักษณะการลบที่ใช้ในระบบเลขโรมัน

ตัวเลขเหล่านี้เขียนจากขวาไปซ้ายเหมือนกันตัวอักษร โดยไม่มีเลข 0 และสัญลักษณ์สำหรับตัวเลข 5–9 ตัวเลขในอักษรขโรษฐีใช้ระบบการบวก (additive system)
เช่น เลข 1996 สามารถเขียนเป็น 1000 4 4 1 100 20 20 20 20 10 4 2 (ภาพ:  ข้อความ: )

ยูนิโคด

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม

แหล่งข้อมูลอื่น

 อักษรขโรษฐี 
Gandhari.org Catalog and Corpus of all known Kharoṣṭhī (Gāndhārī) texts
Indoskript 2.0, a paleographic database of Brahmi and Kharosthi
A Preliminary Study of Kharoṣṭhī Manuscript Paleography by Andrew Glass, University of Washington (2000)

ขโรษฐี
ระบบการเขียนอักษรสระประกอบ
ระบบการเขียนจากขวาไปซ้าย