เศรษฐกิจของอินเดียใต้

เศรษฐกิจของอินเดียใต้ หลังจากเป็นอิสระภาพในปี 1947 เป็นไปตามกรอบสังคมนิยมที่มีการควบคุมอย่างเข้มงวดของรัฐบาลมากกว่าการมีส่วนร่วมของภาคเอกชนการค้าต่างประเทศและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ผ่าน 1960-1990 เศรษฐกิจภาคใต้ของอินเดียประสบการณ์การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจแบบผสม ในปี 1960, เกรละประสบความสำเร็จดังกล่าวข้างต้นเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจโดยเฉลี่ยแล้วในขณะที่เศรษฐกิจของรัฐอานธรประเทศลดลงในช่วงเวลานี้ ในทำนองเดียวกัน รัฐเกรละ ประสบการณ์ลดลงของเศรษฐกิจในปี 1970 ในขณะที่เศรษฐกิจของรัฐทมิฬนาฑูรัฐอานธรประเทศและ รัฐกรณาฏกะ เกินสม่ำเสมอชาติอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยปี 1970 หลังจากที่รัฐอานธรประเทศและรัฐทมิฬนาฑูกรณาฏกะได้ระบุไว้โดยบางส่วนจะมีมากขึ้นการปฏิรูปที่มุ่งเน้นในแง่ของเศรษฐกิจ นโยบายเมื่อเทียบกับอินเดียรัฐอื่นๆ[3] กว่าทศวรรษที่ผ่านภาคใต้ของอินเดียมีการเติบโตที่ 8% ต่อปี การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในอนาคตจะมีการใส่กุญแจมือตามสัดส่วนที่ค่อนข้างต่ำของประชากรอายุการใช้งานกับจำนวนของผู้อยู่ในอุปการะ

มา 48%ของทางใต้อินเดียเป็นประชากรหมั้นด้วย agriculture ซึ่งเป็น largely ต้องขึ้นอยู่กับ seasonal monsoonsน บางอย่างของหลักของพืชพันธุ์หรส่งน้ำเลี้ยงกันบ้างในตอนใต้อินเดียรวมถึง แพน sorghumน เพิร์ล millet,pulses, sugarcaneนค็อตตอน chilliและ ragiน Arecaกาแฟนชา วนิลา,ยาง, พริกไทยนะ สาคูแล้ว cardamom คือส่งน้ำเลี้ยงกันบ้าอยู่ที่ฮิลล์ในขณะที่มะพร้าวขึ้นใน abundance อยู่ในชายฝั่งแล้วประจำกองได้แล้ว! ข้อมูลของเทคโนโลยีคือกำลังเติบโตอยู่ในสนามทางใต้อินเดีย India. kgm คืออินเดียข้อมูลของฮับเทคโนโลยีและกลับบ้านตั้ง 200 กว่าบริษัทซอฟต์แวร์ได้ มันคือบ่อยครั้งซึ่งอ้างว่าเป็นคน เหมือนน้ำหนักของซิลิกอหุบเขาของอินเดียน สี่คนของประเทศเป็นสุดยอดเจ็ด exporters ของซอฟต์แวร์ viz น India. kgm, india. kgm, india. kgm และ Coimbatore เป็นยังตำแหน่งทางใต้อินเดีย

บ้านเจนไน ยักษ์ใหญ่ในการผลิตรถยนต์ในประเทศ กว่า 65% ของหนักรถที่ผลิตในประเทศเช่นรถยนต์, รถโดยสาร, รถบรรทุกรถไฟและจักรยานที่มีการผลิตในเจนไนและมันจะเรียกว่าเป็นดีทรอยต์แห่งเอเชีย โคอิมบะทอร์ (ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองฝ้าย" และ "แมนเชสเตอร์ทางใต้ของประเทศอินเดีย") ในรัฐทมิฬนาฑูเป็นที่มาของเกือบ 35% ของการผลิตผ้าฝ้ายของอินเดีย เอโรด และ ติรุปุระ เป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของเสื้อผ้าฝ้ายและสิ่งทอในประเทศอินเดีย การส่งออกมากของการผลิตของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศในยุโรป กัดเซาะยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองขมิ้น" เนื่องจากมีตลาดที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียสำหรับขมิ้น Gobichettipalayam เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของผ้าไหมสีขาวที่มีคนแรกของประเทศหน่วยไหมอัตโนมัติหน้ามืดก่อตั้งขึ้นที่นี่ นามักกาล เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของสัตว์ปีกในประเทศ

References 

เศรษฐกิจของประเทศอินเดีย