ขิชี จันเฑศวรี

ขิชี จันเฑศวรี [จัน-เด-สะ-วะ-รี] () เป็นคณะกรรมการพัฒนาหมู่บ้านใน จังหวัดโอขาลดุงกา ในเขตสครมาถา ภาคกลาง-ตะวันออกของเนปาล ในช่วงเวลาของปี 1991 การสำรวจสำมะโนประชากรเนปาลมันมีประชากร 3001 ที่อาศัยอยู่ใน 590 ผู้ประกอบการแต่ละราย

หมู่บ้าน: ขิชี จันเฑศวรี หมู่บ้านคณะกรรมการพัฒนา (วีดีชี) ตั้งอยู่ในเขตการพัฒนาภาคตะวันออกของประเทศ จังหวัดเป็นโอขาลดุงกา และเขตเป็นสครมาถา ครอบคลุมประมาณ 35 ตารางกิโลเมตรมีชาวบ้านรอบ 4000 คน

ชาติพันธุ์  
ประมาณ 83% และ 4000 ชาวบ้านจะมาจากกลุ่มพื้นเมืองของประชาชน ชนชั้นของพวกเขาถูกเรียกว่า สุนุวาร์ ซูนูวาร์ มุขียา ไดกีราตราชวงศ์ พวกเขามีประเพณีของตัวเอง, วัฒนธรรม, ภาษาและศุลกากร ฯลฯ ส่วนที่เหลือเป็น ดมอย (คนเลือกปฏิบัติทางสังคมที่เรียกว่าชั้นวรรณะเล็ก), กามี (คนเลือกปฏิบัติทางสังคมที่เรียกว่าชั้นวรรณะเล็ก), บหูเจล, เนวาร์, เสร์ปา (ยังเป็นคนพื้นเมือง)

อาชีพ  
ประมาณ 95% ของชาวบ้านจะขึ้นอยู่กับการเกษตร พวกเขามีชิ้นส่วนเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแผ่นดินที่เขาปลูกพืชในวิธีแบบดั้งเดิมผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่มีอายุการใช้งานเพียง 6-8 เดือนและส่วนที่เหลือของปีพวกเขาเพียงแค่มีชีวิตอยู่กับท้องครึ่ง

การศึกษา  
การศึกษาเป็นแสงสว่างในชีวิต ในขิชี จันเฑศวรี คณะกรรมการพัฒนาหมู่บ้านไม่มีแม้กระทั่งมหาวิทยาลัย หลังจากเสร็จสิ้นการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและสูงนักเรียนต้องเดินอย่างน้อย 90 นาทีถึง 10 + 2 ซึ่งตั้งอยู่ในหมู่บ้านอื่น ๆ มีนักเรียนน้อยมากที่มีโชคที่จะเห็นวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยที่มี พวกเขาสามารถนับบนนิ้วมือ มีโรงเรียนมัธยม เรียกว่า ศรี ชนเดซวรี มาธยมีก วิฑยาลัย ขีจี โอขาลดุงกา  श्री चन्डेश्वरी माध्यमिक विद्यालय, खिजी ओखलढुङ्गा

การพัฒนา  
สำนักงานเขตจะอยู่ที่ประมาณ 35 กิโลเมตรจากหมู่บ้าน เกือบทั้งหมดการบริหารการพัฒนาท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในสำนักงานใหญ่ของอำเภอ เป็นคนไร้การศึกษาไม่มีใครที่จะสนับสนุนการพัฒนาของหมู่บ้าน ไม่มีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในหมู่บ้านยกเว้นโพสต์สุขภาพและมัธยมศึกษาตอนต้นคือ จะใช้เวลาประมาณ 18 ชั่วโมงกว่าจะถึงถนนขนส่งใกล้จากหมู่บ้าน หลายคนแม้เพียงวันฝันเกี่ยวกับมอเตอร์รถบัสและรถยนต์เครื่องบิน พวกเขาไม่ได้เห็นรถมอเตอร์จริงและเครื่องบินอากาศในชีวิตของพวกเขา ไม่มีไฟฟ้าไว้เพื่อให้ชาวบ้านต้องขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงไม้ ไม่มีน้ำดื่มที่ปลอดภัยและการชลประทานเพื่อการเกษตรเป็น ไม่มีระบบการเพาะปลูกทางวิทยาศาสตร์ใด ๆ คนเพียงทำตามระบบการเกษตรแบบดั้งเดิมและขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำฝนสำหรับการเพาะปลูก ทั้งหมดความจริงดังกล่าวข้างต้นเป็นเรื่องจริงของ ขิชี จันเฑศวรี, หมู่บ้าน

ภาษา  
ภาษาสุนุวาร์, สุนุวาร์โล้, โกอีชโล้

เกม  
หาลี, (ฮาลลี) เล่นเดือนพฤศจิกายนหนึ่งปีมีครั้งเดียว (แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒) มืดสนิทที่สุดในโลก เล่นฮาลลีที่นี้เท่านั้น

พื้นที่ท่องเที่ยว 
ขีจี ระดับความสูง 1,600 มทร และ จากกาฐมาณฑุ ถึงขีจี ประมาณ 185 กิโล (มีภูเขาขีจีโทเลเดมบา ระดับความสูง 3,500 มทร)

ประเทศเนปาล