การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง

การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง () หลายครั้งเรียก H.265 คือมาตรฐานการบีบอัดไฟล์วิดีโอ ซึ่งมาแทนมาตรฐาน H.264/MPEG-4 AVC (การเข้ารหัสวิดีโอขั้นสูง) ที่ใช้อย่างกว้างขวางในปัจจุบัน การเข้ารหัสแบบใหม่นี้อยู่ในขั้นตอนพัฒนาร่วมกันของ ISO/IEC เอ็มเพก และ ITU-T Video Coding Experts Group (VCEG) ภายใต้ชื่อ ISO/IEC 23008-2 MPEG-H Part 2 และ ITU-T H.265 โดยการเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูงนี้มีอัตราการบีบอัดดีกว่ามาตรฐานปัจจุบันคือ H.264/MPEG AVC ถึงสองเท่า นั่นหมายถึงคุณภาพวิดีโอที่ดีขึ้น และเพื่อเป็นการรองรับโทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด ซึ่งจะมีความละเอียดจอภาพถึง 8192x4320 พิกเซล

ประสิทธิภาพการเข้ารหัส 
มาตรฐานการบีบอัดวิดีโอต่าง ๆ ย่อมมีเป้าหมายเพื่อให้มีอัตราการบีบอัดข้อมูลสูง ๆ นั่นคือใช้อัตราบิตน้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ขณะเดียวกันก็ยังสามารถรักษาคุณภาพระดับเดิมไว้ได้ โดยวิธีการวัดประสิทธิภาพการเข้ารหัสของแต่ละมาตรฐานั้นมีอยู่สองวิธี วิธีแรกคือใช้ตัวชี้วัด เช่น peak signal-to-noise ratio (PSNR) วิธีที่สองคือประเมินจากคุณภาพของวิดีโอซึ่งเป็นวิธีที่เหมาะสมมากกว่าเนื่องจากเป็นสิ่งผู้ชมวิดีโอสัมผัสได้จริง

มีการเปรียบเทียบระหว่าง HEVC MP กับ H.264/MPEG-4 AVC HP ด้วยวิธีวัดคุณภาพวิดีโอก่อนการเปรียบเทียบด้วย PSNR ดังนั้นจึงใช้ตัวเข้ารหัส HEVC รุ่นแรก ๆ ซึ่งมีประสิทธิด้อยกว่าปัจจุบันเล็กน้อย ผลการจาการเปรียบเทียบโดยอาศัยค่าคะแนนเฉลี่ยจากความคิดเห็น (mean opinion score) จะได้ว่า HEVC MP มีอัตราบิตลดลงโดยเฉลี่ยเปรียบเทียบกับ H.264/MPEG AVC HP อยู่ 49.3%

อ้างอิง 

รูปแบบไฟล์คอมพิวเตอร์
รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
โทรทัศน์ความละเอียดสูง
ขั้นตอนวิธีการบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน
เอ็มเพก-เอช
มาตรฐานเปิดที่ครอบคลุมโดยสิทธิบัตร
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด
วีดีโอโคเดก
การบีบอัดวีดีโอ
ระบบโทรศัพท์ทางวิดีโอ
ข้อเสนอแนะของ ITU-T
เอช.265
เอช.26x
มาตรฐานไออีซี
มาตรฐานไอเอสโอ