โอโตเมะ

โอโตเมะ (; แปล: นางรำโกะเซะจิ ) เป็นบทที่ 21 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท

ที่มาของชื่อบท โอโตเมะ 
โอโตเมะ  แปลว่า หญิงสาว  

และ โอโตเมะ บทที่ 21 ของตำนานเก็นจิ  หมายถึงหญิงสาวที่ได้รับเลือกให้เป็นนางรำโกะเซะจิ

การร่ายรำโกะเซะจิโนะไม 
โกะเซะจิ โนะ ไม  (五節の舞 gosechi no mai)  การร่ายรำของหญิงสาว 5 คน  , การร่ายรำสะบัดชายแขนเสื้อ 5ครั้ง  เป็นการร่ายรำเฉลิมฉลองเทศกาลโตะโยะอะคะริ  โนะ  เซะจิเอะ ( Toyoakari-no-sechie Festival )เป็นการร่ายรำโบราณตั้งแต่สมัยเฮอันของญี่ปุ่น  ตำนานกล่าวว่า  เป็นการร่ายรำสะบัดชายแขนเสื้อ 5 ครั้งของเหล่านางอัปสรสวรรค์  เมื่อพวกนางได้ยินเสียง วะกง ( โกะโตะแบบญี่ปุ่น ) ของจักรพรรดิเท็มมุ (Tenmu) ทรงบรรเลงขณะประพาสภูเขาโยชิโนะ  การร่ายรำนี้  จะแสดงเบื้องพระพักตร์ของจักรพรรดิในราชพิธีชำระมลทินประจำปีตั้งแต่สมัยเฮอัน  ได้รับการกล่าวถึงในวรรณกรรมสมัยเฮอันบ่อยครั้ง และนับว่าเป็นการแสดงที่เกี่ยวข้องกับการเมืองในราชสำนัก  เพราะนางรำที่ได้รับเลือกมาร่ายรำ โกะเซะจิ โนะ ไม นับว่าเป็นเกียรติยศอย่างสูง  แต่ละคนนั้นจะได้รับเลือก ได้รับการสนับสนุน  และถือเป็นตัวแทนของตระกูลขุนนางที่มีอำนาจในยุคนั้น   ดังนั้น  นางรำแต่ละคนจะต้องแบกรับความกดดันของการแข่งขันระหว่างตระกูลที่มีอำนาจด้วย  เมื่อยามที่ต้องร่ายรำร่วมกันหน้าพระพักตร์    การร่ายรำโกะเซจิ โนะ ไม รูปแบบที่แสดงในปัจจุบัน  สืบทอดแบบอย่างมาตั้งแต่การแสดงในยามสวรรคตของจักรพรรดิไทโช (  Taishô )

เรื่องย่อ 

เก็นจูมีความคิดว่า  ยูงิริ ควรได้รับการศึกษาในวิทยาลัย  เพื่อจะได้มีความรู้เมื่อได้ก้าวหน้าในตำแหน่งมหาเสนาบดีแห่งรัฐในภายภาคหน้า  เมื่อยูริงิผ่านพิธีเกมปุกุเมื่ออายุ 12 แล้ว  เขาจึงได้ยศขุนนางขั้น 6 ซึ่งถือเป็นขุนนางชั้นผู้น้อยเท่านั้น  ทั้งๆที่ระดับบุตรชายของเก็นจิ  น่าจะได้ยศขุนนางขั้น 4  ทุกคนต่างพากันประหลาดใจ  เพราะต่างก็คิดว่ายูงิริจะต้องได้รับการเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็ว  เก็นจินั้นปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้บุตรชายได้รับการศึกษาและมีพื้นฐานความรู้อย่างมั่นคงในทุกด้าน อยากให้เขาได้คบหาเพื่อนฝูงในวิทยาลัย  ซึ่งหาได้ยากที่บุตรชายในตระกูลขุนนางชั้นสูงจะเข้าศึกษาในวิทยาลัย   เก็นจิทดสอบบุตรชายก่อนที่ยูงิริจะเข้าสอบจริงอย่างเข้มงวด  อีกทั้งยังเชิญนักวิชาการมาสอนเพิ่มเติม  ยูงิรินั้นเรียนหนักมากจนสามารถสอบจบการศึกษาได้ภายใน 6 เดือน  เก็นจิภูมิใจในตัวบุตรชายมาก

พระชายาตำหนักอุเมะ( ดอกเหมย )   ได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นจักรพรรดินี  และได้รับฉายาว่า อะกิโคะโนะมุ ( ผู้ชื่นชมฤดูใบไม้เปลี่ยนสี ) ทำให้เก็นจิผู้สนับสนุนให้นางเข้าวัง  เลื่อนขั้นเป็น ไดโจไดจิน  ส่วน โทโนะจูโจ  สหายและคู่แข่ง ได้เลื่อนขึ้นเป็นไนไดจิน 

โทโนะจูโจ ผู้ผิดหวังจากการที่ บุตรีของเขา  พระชายาโคกิเด็ง คู่แข่งของพระชายาตำหนักอุเมะ  ไม่ได้รับเลือกเป็นจักรพรรดินี  จึงเบนความสนใจไปที่บุตรีอีกคน คุโมะอิโนะคาริ  หวังจะหนุนนางให้เป็นชายาขององค์รัชทายาท  ทว่า  โทะโนะจูโจ กริ่งเกรงความสัมพันธ์สนิทสนมระหว่าง คุโมะอิโนะคะริ กับ ยูงิริ หลานแท้ๆของเขาเอง ที่ได้รับการเลี้ยงดูมาด้วยกันแต่เล็กจากองค์หญิงโอมิยะ  จะเป็นอุปสรรคต่อแผนการในอนาคต  จึงพยายามแยกเด็กทั้งสองให้ห่างกัน  ทั้งๆที่ทั้งคู่สนิทสนมรักใคร่กันมาก

ในเทศกาลฉลองการเก็บเกี่ยวในเดือน 11  เก็นจิเป็นผู้หนึ่งที่ได้รับหน้าที่เฟ้าหานางรำโกะเซะจิ  เก็นจิเลือกหญิงสาวผู้งดงามที่สุดจากบรรดาหญิงสาวที่เฟ้นหามา  นางคือบุตรีของ โคะเระมิตสึ คนสนิทของเขาเอง ซึ่งบัดนี้มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองจังหวัดเซ็ตสึ   ยูงิริผู้เศร้าหมองที่ถูกกีดกันไม่ให้พบ คุโมะอิโนะคะริ ที่บ้านคฤหาสน์ซันโจ  จึงเดินอย่างเลื่อนลอยเข้าไปในส่วนของคฤหาสน์ที่เก็นจิห้ามเขาเข้าไป  จนกระทั่งได้พบเห็นบุตรีของโคะเระมิตสึ  ที่มีรูปร่างคล้ายคลงกับ คุโมะอิโนะคะริ  เขาจึงปักใจหลงเสน่ห์นางรำโกะเซะจิเข้าแล้ว  ยูงิริ ฝากเพลงยาวให้กับบุตรชายคนหนึ่งของโคะเระมิตสึ ส่งให้นาง  ทว่า โคะเระมิตสึได้รับสาส์นฉบับนั้นเสียก่อน  เขาพอใจมากที่ยูงิริสนใจบุตรีของตน

นางรำโกะเซะจิในปีนี้  ทำให้เก็นจิถวิลหา  นางรำโกะเซะจิ คนหนึ่งที่เขาเคยมีสัมพันธ์ด้วย  เขาจึงส่งเพลงยาวให้นางรำโกะเซะจิคนนั้น  บทร้อยกรองในเพลงยาว  มีคำว่า โอะโตะเมะ  ประกอบอยู่ และนี่กลายเป็นที่มาชองชื่อบท โอะโตะเมะ  ช่วงนี้เอง เก็นจิขอร้องให้ ฮะนะจิรุซะโตะ เป็นผู้ดูแลยูงิริ

คฤหาสน์โระคุโจ (六條院 Rokujo - in ) ที่เก็นจิก่อสร้าง  เสร็จสมบรูณ์ในเดือนสิงหาคม  เป็นคฤหาสน์ที่กว้างใหญ่ไพศาล ที่เก็นจิคิดจะรวบรวมเหล่าภรรยาและหญิงที่เคยมีสัมพันธ์หรือรู้จักกันและไม่มีที่พึ่งพิงมาดูแล  แบ่งเป็น 4 ส่วน  แต่ละส่วนมีสวนปลูกพืชพรรณแบ่งเป็น เรือนฤดูใบไม้ผลิ ตั้งอยู่ด้านตะวันออกเฉียงใต้ใช้เป็นที่พำนักของ มุระซะกิ ปลูกดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิเช่น ดอกซะกุระ  ดอกฟุจิ และดอกยะมะบุกิ  มีเนินเขาและทะเลสาบจำลองงดงาม   เรือนฤดูใบไม้เปลี่ยนสี ตั้งอยู่ด้านตะวันตกเฉียงใต เนื้อที่กินพื้นที่เดิมของคฤหาสน์เดิมของอดีตพระชายาแห่งโรคุโจ เป็นที่พำนักของ จักรพรรดินีอะกิโคะโนะมุ ยามลาราชการจากวังกลับมาพักผ่อน ปลูกโมะมิจิ  และต้นไม้ดอกไม้มี่เปลี่ยนสีและเบ่งบานในฤดูกาล  มีน้ำตกจำลอง  เนินเขา  ทิวทัศน์ของสวนนี้เทียบได้กับทิวศน์ฤดูใบไม้เปลี่ยนสีอันงดงามของซะงะโนะเลยทีเดียว  เรือนฤดูคิมหันต์  ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นทีพำนักของ ฮะนะจิรุซะโตะกับยูงิริ  ปลูกดอกส้ม ดอกอุโนะฮะนะ ทิวไผ่เย็นสบายในฤดูร้อน เรือนเหมันต์ ให้เป็นทีพำนักของ อะคะชิโนะคิมิ ผู้ซึ่งย้ายเข้ามาพำนักทีหลัง ปลูกทิวต้นสนซึ่งจะงดงามยามหิมะตกปกคลุม

ช่วงที่คฤหาสน์สร้างเสร็จใหม่ๆเป็นช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยน  อะกิโคะโนะมุ จึงส่งกล่องประดับประดางดงามบรรจุไว้ด้วยใบไม้เปลี่ยนสี  ดอกไม้ในฤดูใบไม้ร่วงงามๆ ให้มุระซะกิ  เป็นของขวัญแนบคำกลอน  หมายความว่า  ได้ส่งสิ่งแทนฤดูใบไม้ร่วงซึ่งยากที่ฤดูใบไม้ผลิจะได้ชื่นชมมาให้  มุระซะกิรู้สึกสนุกสนานกับการหยอกล้อนี้ของอะกิโคะโนะมุ   นางส่งต้นสนประดิษฐ์ผูกไว้ด้วยสาส์นร้อยกรอง จัดใส่ในกล่องใบเดิมส่งกลับตอบแทนให้อะกิโคะโนะมุด้วยเวลาอันรวดเร็ว  อะกิโคะโนะมุ ทึ่งกับไหวพริบปฏิพานของมุระซะกิยิ่ง

อ้างอิง 

 

วรรณกรรมญี่ปุ่น
นวนิยาย
รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ