โลบะ

โลบะ () คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต มีจุดกำเนิดจากมณฑลฮกเกี้ยน สามารถพบเห็นได้ในสิงคโปร์และมาเลเซีย มีอีกชื่อเรียกว่าหง่อเฮียง () บางทีเรียกรวมกันว่าหง่อเฮียงโลบะ ()  นิยมทานเป็นของว่าง ปรุงจากส่วนประกอบหลัก คือ เนื้อหมู โดยมีหัวหมู และเครื่องในหมู ต้มด้วยเครื่องพะโล้ ก่อนนำไปลวกด้วยน้ำผสมซีอิ๊วดำจนพอสุก แล้วจึงทอดด้วยน้ำมันจนผิวด้านนอกกรอบ แต่เนื้อในยังคงความนุ่มของเนื้อไว้ 

โลบะกินกับน้ำจิ้มรสหวานอมเปรี้ยวทำจากมะขามเปียกเคี่ยวกับน้ำตาลใส่พริกป่น นิยมรับประทานคู่กับเต้าหู้ทอด หรือ เต่ากั้ว () และ เต่ากั้วจี่ () ซึ่งเป็นเต้าหู้ก้อนผ่าสามเหลี่ยมยัดไส้กุ้งแห้ง ก่อนนำไปทอดและ เหจี๋ () กุ้งทอดผสมถั่วหงอกและเกี้ยน ()

เกี้ยน 
เกี้ยน () เรียกย่อยมาจาก บะเกียน ()  ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของอาหารชนิดหนึ่งของฮกเกี้ยน ปรุงจากหมูสับกับไส้อื่น ๆ กุ้ง ปู มันแกว และผงพะโล้ () ห่อด้วยฟองเต้าหู้หรือร่างแหหมูให้เป็นเส้นคล้ายจ๊อ นำไปนึ่งให้สุกแล้วจึงทอดหรือชุบแป้งทอด

ที่มา 
เกี้ยน มีจุดกำเนิดมาจากเมืองเจียงจิวหรือจางโจว (）ในมณฑลฮกเกี้ยนช่วงสมัยราชวงศ์ซ่ง นิยมทำเป็นเครื่องเส้นไหว้ในเทศกาลต่าง ๆ และนิยมทำรับประทานในงานมงคลและอวมงคล ต่อมาเกี้ยนได้ติดตามผู้อพยพชาวฮกเกี้ยนจากเมืองเจียงจิว เผยสู่ไต้หวัน สิงคโปร์ มาเลเซีย ไทย

ชื่อเรียกอื่น ๆ 
 จังหวัดภูเก็ตนิยมเรียกว่า เกี้ยน () กร่อนมาจาก บะเกียน ()
 ไต้หวัน เรียกว่า  เกกึ้ง หรือ กวยกึ้ง () ส่วนในภาคใต้ของไต้หวันนิยมเรียก บะเกียนอ่า () หรือ เกี้ยนอา () บางส่วนเรียกว่า บะกึ้ง ()
 มณฑลฮกเกี้ยนในเมืองจังโจวเรียกว่า บะกุย () ส่วนเมืองเฉวียนโจวเรียก กวยกึ่ง () ส่วนในเมืองเซี่ยเหมินเรียก งอเฮียง () หรือ หง่อเฮียงกึ้ง ()
 สิงคโปร์และมาเลเซีย มีเรียกทั้ง งอเฮียง (), หง่อเฮียงกึ้ง () และ บะเกียน ()

อ้างอิง 
 สุทัศน์ ศุกลรัตนเมธีและอติพจน์ ศรีสุคนธ์. หรอยอย่างแรง. กทม: ตู้กับข้าว 2557. 
 呂增娣，《臺北老味道》，台北畫刊，2006年（民95年）10月號

อาหารจากเนื้อหมู
อาหารว่าง
อาหารไทยภาคใต้
อาหารฝูเจี้ยน
อาหารฟิลิปปินส์
อาหารมาเลเซีย
อาหารสิงคโปร์
อาหารอินโดนีเซีย
ขนมของชาวจีน
คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว