ฮาจีซูมาตราบูมี

ฮาจีซูมาตราบูมี (, ) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีวิชัยที่ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเมื่อ ค.ศ. 1017 ซู่ซือจื้อทงเจี้ยนฉางเปียนของหลี่ เทาบันทึกพระนามของพระองค์เป็น Xiachi Suwuzhapumi (霞遲蘇勿吒蒲迷;  ภาษาจีนสมัยกลางในรูปแบบการถอดเสียงของ Baxter: Hae-drij Su-mjut-traeH-phuX-mi) ส่วนตำแหน่ง "ฮาจี" โดยทั่วไปถือเป็นประเภทของกษัตริย์ข้าราชบริพาร

ทูตที่ฮาจีซูมาตราบูมีส่งไปได้นำจดหมายจารึกทองคำ พร้อมไข่มุก งาช้าง หนังสือศาสนาในภาษาสันสกฤต และทาส จักรพรรดิซ่งเจินจงทรงพอพระทัยอย่างมาก และอนุญาตให้ทูตดูตึกรามบ้านช่อง ก่อนส่งกลับพร้อมจดหมายตอบกลับและของสมนาคุณหลายประเภท

ในรัชสมัยของพระองค์ คาดว่าอาณาจักรศรีวิชัยถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องจากอาณาจักรโจฬะ ซึ่งอยู่ในช่วงสูงสุดใน ค.ศ. 1025 ภายใต้กษัตริย์ ราเชนทราที่ 1 เหตุการณ์นี้ได้รับการบันทึกในจารึกตันโจเรอ

ผู้ปกครององค์ถัดไปคือซังรามา วีจายาตุงกาวาร์มัน ผู้ถูกกองทัพโจฬะจับกุมขณะโจมตีที่เกอดะฮ์ (Kadaram) หนึ่งในดินแดนของศรีวิชัย

อ้างอิง 

อาณาจักรศรีวิชัย
กษัตริย์อินโดนีเซียที่นับถือศาสนาพุทธ