อำเภอของประเทศศรีลังกา

อำเภอ หรือชื่อในภาษาท้องถิ่นได้แก่ทิสตริกกะ () และมาวัฏฏัม () เป็นเขตการปกครองระดับที่สองของประเทศศรีลังการองจากจังหวัด ในปัจจุบันประเทศศรีลังกามี 25 อำเภอใน 9 จังหวัด แต่ละอำเภอจะบริหารงานโดยเลขาธิการอำเภอซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐบาลศรีลังกา หน้าที่หลักของเลขาธิการอำเภอและสภาเลขาธิการอำเภอครอบคลุมการประสานงานระหว่างรัฐบาลศรีลังกาและเลขาธิการตำบล และยังมีหน้าที่รับผิดชอบริเริ่มและติดตามงานโครงการการพัฒนาในระดับอำเภอและช่วยเหลือตำบลและหมู่บ้านในงานดังกล่าวด้วย นอกจากนี้ยังมีหน้าที่เก็บภาษีอากรและช่วยจัดการเลือกตั้งในพื้นที่อำเภอนั้น อำเภอจะแบ่งย่อยลงไปเป็นตำบล (divisional secretary's divisions หรือ DS divisions) จำนวน 331 ตำบล ซึ่งตำบลจะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นหมู่บ้าน (grama niladhari divisions) จำนวน 14,022 หมู่บ้าน

ประวัติศาสตร์ 
การแบ่งหน่วยการบริหารของประเทศศรีลังกาเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยอาณาจักรอนุราธปุระ โดยอาณาจักรจะถูกแบ่งออกเป็นสามแคว้น  ซึ่งสามแคว้นนี้ก็จะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นหน่วยย่อยที่เรียกว่า "รัฐ" หรือ "รฐะ" (rata) ซึ่งในเวลาต่อมาได้มีการแบ่งแคว้นเพิ่มขึ้น แต่หน่วยย่อยของแคว้นดังกล่าวก็ยังคงเรียกชื่อว่ารฐะตามเดิม อย่างไรก็ตาม เมื่อดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งออกเป็นหลายอาณาจักรและเมื่อกองทัพจากต่างชาติเข้าครอบครองดินแดน การแบ่งเขตในดินแดนศรีลังกาก็เปลี่ยนแปลงด้วยเช่นกัน อาณาจักรโกฏเฏได้แบ่งเป็นออกเป็นสี่แคว้นที่เรียกว่า  ซึ่งแบ่งย่อยลงไปเป็นสี่สิบหน่วยย่อยที่เรียกว่า  ซึ่งแต่ละ  ก็จะมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารของตนเอง ในขณะที่อาณาจักรยาฬป์ปาณัมก็แบ่งหน่วยย่อยในลักษณะเดียวกันออกเป็นสี่แคว้น

เมื่อจักรวรรดิโปรตุเกสเข้าครอบครองดินแดนบางส่วนใน ค.ศ. 1505 โครงสร้างการบริหารในดินแดนศรีลังกาก็ยังคงลักษณะเดิม ต่อมาในสมัยที่จักรวรรดิดัตช์เข้าครอบครอง ดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งออกเป็นสามหน่วยย่อยซึ่งจะแบ่งย่อยลงไปเป็น  เช่นเดียวกับในระบบก่อนหน้านั้น ในสมัยบริติชซีลอน ระบบเดิมยังคงถูกรักษาเอาไว้ จนกระทั่งการปฏิรูปซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1796 จนถึง ค.ศ. 1802 ดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งตามเชื้อชาติ ซึ่งถูกยกเลิกไปใน ค.ศ. 1833 ตามข้อเสนอโดยกรรมาธิการโคลบรุก–คาเมรอน และมีการจัดตั้งสภาบริหารซีลอนขึ้นมาแทน ซึ่งทำให้เกาะศรีลังกาทั้งเกาะกลายเป็นองค์เดียวทางการเมืองและทางการบริหาร มีการจัดตั้งจังหวัดขึ้นห้าจังหวัดซึ่งต่อมาได้เพิ่มขึ้นเป็นเก้า และจังหวัดเหล่านี้แบ่งออกเป็น 21 อำเภอซึ่งบริหารงานโดยเลขาธิการอำเภอซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ

ใน ค.ศ. 1955 อำเภอได้กลายเป็นหน่วยการบริหารระดับบนสุดแทนจังหวัด อำเภออัมปาระจัดตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1961 ตามด้วยอำเภอมุลไลต์ตีวุและอำเภอคัมปหะในเดือนกันยายน ค.ศ. 1978 อันเป็นผลจากรัฐธรรมนูญศรีลังกา ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับเดียวกันนี้ยังได้สถาปนาจังหวัดกลับมาเป็นหน่วยการบริหารระดับบนสุดและลดระดับอำเภอลงไปเป็นหน่วยการบริหารระดับที่สอง อำเภอล่าสุดที่จัดตั้งได้แก่อำเภอกิฬินจจิซึ่งจัดตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 ซึ่งทำให้ประเทศศรีลังกามี 25 อำเภอในปัจจุบัน อำเภออาจถูกจัดตั้งใหม่หรือยุบรวมได้ตามมติของรัฐสภาศรีลังกา

อำเภอในปัจจุบัน 
ในปัจจุบันประเทศศรีลังกามีอำเภอจำนวน 25 อำเภอ

หมายเหตุ

อ้างอิง 

หน่วยการบริหารของประเทศศรีลังกา