ไฟรเออร์

ไฟรเออร์ () เป็นนักบวชคาทอลิกประเภทหนึ่ง ซึ่งสังกัดคณะนักบวชภิกขาจาร คำว่า ไฟรเออร์ มาจากภาษาอังกฤษ  Friar ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส  frère และภาษาละติน frater แปลว่า ภราดา (พี่น้องชาย)  เป็นคำที่คริสตชนยุคแรกใช้เรียกกันภายในกลุ่มเพื่อแสดงความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีจึงนำคำนี้มาใช้เป็นชื่อคณะนักบวชที่ตนเองก่อตั้งขึ้น ว่า Ordo Fratrum Minorum  (ในประเทศไทยแปลกันว่า คณะภราดาน้อย) ต่อมาคำว่าไฟรเออร์จึงแพร่หลายไปใช้กับคณะนักบวชอื่น ๆ (เฉพาะบางคณะ)

ข้อแตกต่างระหว่างไฟรอาร์กับนักพรต 
ทั้งไฟรเออร์และนักพรต (monk) ต่างเป็นนักบวชคาทอลิก แต่มีวัตรปฏิบัติต่างกัน ไฟรเออร์เป็นนักบวชที่เน้นวัตรด้านเผยแพร่ศาสนา ในยุคแรก ๆ ไฟรเออร์ไม่มีที่พักประจำ แต่จะเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ดำรงชีวิตโดยขอปัจจัยยังชีพจากประชาชน ไฟรเออร์จึงมีความเป็นอยู่ใกล้ชิตกับสังคมมาก ขณะที่นักพรตจะเน้นวัตรการอธิษฐาน (prayer) การเพ่งพินิจ (contemplation) มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งเรียกว่าอารามซึ่งแยกต่างหากจากสังคม ยังชีพด้วยการเกษตรเลี้ยงตนเองภายในอารามนั้น

คณะนักบวชไฟรเออร์ 
ตามสภาสังคายนาลียงครั้งที่สอง ระบุว่าคณะไฟรเออร์แบ่งเป็น 2 ชั้น คือคณะใหญ่ 4 คณะ  ได้แก่
คณะนักเทศน์ หรือที่รู้จักในนามคณะดอมินิกัน ได้รับฉายาว่าไฟรเออร์ชุดดำ (Black Friars) เพราะสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทับแฮบิต คณะนี้ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกในปี ค.ศ. 1215
คณะภราดาน้อย หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน มีฉายาว่าไฟรเออร์ชุดเทา (Grey Friar)  ก่อตั้งโดยนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี
คณะคาร์เมไลท์ ได้รับฉายาว่าไฟรเออร์ชุดขาว (White Friars)
คณะออกัสติเนียน เดิมเป็นกลุ่มฤๅษีที่ยึดถือวินัยของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ต่อมาจึงรวมกันเป็นคณะเดียว

คณะเล็กมี 10 คณะ  ได้แก่
คณะทรินิแทเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1198
คณะเมอร์ซีดาเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1218
คณะผู้รับใช้ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1240
คณะมินิม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1474
คณะภราดาน้อยคอนเวนชวล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1521
คณะภราดาน้อยกาปูชิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1525
คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1568
คณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1598
คณะทรินิแทเรียนไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1599
คณะการชดใช้บาป ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1781

อ้างอิง