กรุสมบัติกุรกิหาร

กุรสมบัติกุรกิหาร () ประกอบด้วยโบราณวัตถุทองสัมฤทธิ์จำนวน 226 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นชิ้นงานในศาสนาพุทธ อายุราวศตวรรษที่ 9-12 ค้นพบในหมู่บ้านกุรกิหาร ใกล้กับเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เนื้อหาในจารึกจำนวนหนึ่งเสนอว่าในอดีต กุรกิหารเป็นแหล่งรวมผู้จาริกแสวงบุญที่สำคัญระดับโลก สมบัติของกรุที่กุรกิหาร เช่น ประติมากรรมพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร อายุจากศตวรรษที่ 12 และมีบรรยายไว้ว่ามีลักษณะ "สุกสกาว" (resplendent)

งานทองสัมฤทธิ์ที่พบที่กุรกิหารได้รับการเปรียบเปรยกับงานจากนาลันทา และมีการเสนอว่าประติมากรจากนาลันทา ซึ่งอยู่ไม่ไกล อาจจะมาตั้งรกรากอยู่ในบริเวณกุรกิหาร

การค้นพบ
สมบัติส่วนใหญ่จากกรุเก็บรวบรวมโดย พลเอก มาร์กัม คิตโต (Major Markham Kittoe) เดินทางไปยังกุรกิหารสองครั้งในปี 1847 และในการเดินทางไปครั้งที่สอง เขาใช้เวลานานสี่วันในการเก็บรวบรวม "รูปเคารพ จากสมัยพุทธะและตามริกะ รวมกว่า 10 คันรถ" งานสะสมส่วนใหญ่ในปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อินเดีย ในโกลกาตา บางส่วนอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริทิช ในลอนดอน 

ในปี 1930 ยังมีการค้นพบงานทองสัมฤทธิ์ 226 ชิ้น และวัตถุอื่นอีกห้าชิ้นที่กุรกิหาร หลังจากการขุดค้นในเนินดินหลักของกุรกิหาร ลึกลงไป 25 ฟุต ปัจจุบันของสะสมในชุดนี้เก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์ปัฏณา นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่ชาวบ้านในพื้นที่นำไปเคารพบูชาในวิหารในท้องถิ่นของกุรกิหาร และยังคงมีการเคารพบูชาเรื่อยมาถึงปัจจุบัน

อ้างอิง

กรุสมบัติ
รัฐพิหาร