ซิมโฟนีหมายเลข 2 (ไชคอฟสกี)

ซิมโฟนีหมายเลข 2 ในบันไดเสียง ซีไมเนอร์ โอปุสที่ 17 ของ ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ประพันธ์ในปี 1872 เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของไชคอฟสกี เป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จจากการบรรเลงรอบปฐมทัศน์และยังได้รับการยกย่องจากกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซียที่รู้จักกันในชื่อ "เดอะไฟฟ์" โดย Mily Balakirev เนื่องจากไชคอฟสกีใช้เพลงพื้นบ้านของยูเครน 3 เพลงสำหรับผลงานที่ดีในในงานนี้ ซิมโฟนีจึงถูกตั้งชื่อเล่นว่า "ชาวรัสเซียน้อย" (, Malorossiyskaya) โดย Nikolay Kashkin เพื่อนของคีตกวีเช่นเดียวกับนักวิจารณ์ดนตรีที่รู้จักกันดีของกรุงมอสโก เนื่องจากยูเครนในช่วงเวลานั้นมักถูกเรียกกันว่า "ลิตเติลรัสเซีย"

อย่างไรก็ตามจากความสำเร็จครั้งแรก ไชคอฟสกีก็ยังไม่พอใจกับซิมโฟนี เขาแก้ไขงานอย่างกว้างขวางในปี 1879-1880 เขียนท่อนเปิดใหม่และเขียนท่อนสุดท้ายให้สั้นอย่างมีนัยสำคัญ การแก้ไขนี้เป็นเวอร์ชันของซิมโฟนีที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุปัน แม้ว่าจะมีผู้สนับสนุนเวอร์ชันดั้งเดิม ในบรรดาผู้สนับสนุนเหล่านี้เป็นเพื่อนของนักแต่งเพลงและอดีตนักศึกษา Sergei Taneyev ผู้ซึ่งเป็นนักแต่งเพลงและนักแต่งเพลงที่เขาสังเกตเห็น

ท่อนในซิมโฟนี 
ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
 Andante sostenuto—Allegro vivo (C minor) 
 Andantino marziale, quasi moderato (E-flat major) 
 Allegro molto vivace (C minor) 
 Finale. Moderato assai—Allegro vivo (C major)

การใช้เครื่องดนตรี 
ซิมโฟนีบทนี้ใช้ ปิคโคโล, ฟลูต 2 เครื่อง, โอโบ 2 เครื่อง, แคลริเน็ต 2 เครื่อง, บาสซูน 2 เครื่อง, ฮอร์น 4 เครื่อง, ทรัมเป็ต 3 เครื่อง, ทรอมโบน 3 เครื่อง, ทูบา, กลองทิมปานี, ฉาบ, กลองใหญ่, ฆ้อง (เฉพาท่อนสุดท้าย) และ เครื่องสาย

อ้างอิง

บรรณานุกรม 
 Brown, David, Tchaikovsky: The Early Years, 1840–1874 (New York, W.W. Norton & Company, Inc., 1978)
 Holden, Anthony, Tchaikovsky: A Biography (New York: Random House, 1995).

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 Tchaikovsky Research

ผลงานของ ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี
ซิมโฟนี