ฝ่ายตรวจการ

ฝ่ายตรวจการ () สมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) และราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1912) เรียก โตวฉาเยฺวี่ยน (; "ฝ่ายตรวจการทั่วไป") สมัยก่อนหน้าเรียก ยฺวี่ฉื่อไถ (; "หออาลักษณ์หลวง") เป็นหน่วยงานราชการชั้นสูงในจักรวรรดิจีน ตั้งขึ้นครั้งแรกในช่วงราชวงศ์ฉิน (221–207 ปีก่อนคริสตกาล)

ในช่วงราชวงศ์ยฺเหวียนของมองโกล (ค.ศ. 1271–1368) ฝ่ายตรวจการมีบทบาทแข็งขันอย่างยิ่ง ครั้นราชวงศ์หมิง ฝ่ายตรวจการกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบราชการที่มีการรวมศูนย์กลาง มีสถานะเทียบเท่ากระทรวงทั้งหกและสภากลาโหมทั้งห้า ขึ้นตรงต่อองค์จักรพรรดิ

ฝ่ายตรวจการแบ่งออกเป็นสามฝ่าย เรียกว่า "เยฺวี่ยน" (院) คือ
 เตี้ยนเยฺวี่ยน (殿院; "ฝ่ายท้องพระโรง") ตรวจสอบพฤติกรรมของข้าราชการขณะเข้าเฝ้า เจ้าหน้าที่ฝ่ายนี้เรียก "เตี้ยนจงชื่อ-ยฺวี่ฉื่อ" (殿中侍御史; "ผู้ตรวจการเข้าเฝ้าในท้องพระโรง")
 ไถเยฺวี่ยน (台院; "ฝ่ายโต๊ะทรงอักษร") ตรวจสอบพระราชจริยวัตรของพระมหากษัตริย์ เพื่อให้มั่นใจว่า มิได้ทรงกระทำผิดพลาดประการใด และเพื่อย้ำเตือนถึงพระราชกิจ เจ้าหน้าที่ฝ่ายนี้เรียก "ชื่อ-ยฺวี่ฉื่อ" (侍御史; "ผู้ตรวจการเข้าเฝ้า")
 ฉาเยฺวี่ยน (察院; "ฝ่ายตรวจการ") ตรวจสอบพฤติกรรมของข้าราชการส่วนท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ฝ่ายนี้เรียก "เจียนฉา-ยฺวี่ฉื่อ" (監察御史; "ผู้ตรวจกำกับ") ซึ่งจะเที่ยวไปตรวจสอบการปฏิบัติงานของข้าราชการในท้องที่ต่าง ๆ

อ้างอิง

เชิงอรรถ

บรรณานุกรม
 
 
 
 

การปกครองจักรวรรดิจีน
การปกครองราชวงศ์หมิง
ผู้ตรวจการรัฐบาล