พิงก์

อลีเซีย เบธ มัวร์ () (เกิดวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1979) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ พิงก์ (Pink แต่มักเขียนเป็น P!nk) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ได้รับรางวัลแกรมมี่ถึง 2 ครั้ง พิงก์มีผลงานอัลบั้มแรกชื่อ คานท์ เทค มี โฮม เป็นอัลบั้มเพลงอาร์แอนด์บี ในปีค.ศ. 2000 กับค่าย LaFace อัลบั้มที่สองคือ มิซซันดาสะตูด เป็นอัลบั้มเพลงป็อปร็อก วางจำหน่ายในปีค.ศ. 2001 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของเธอ อัลบั้มที่สามคือ ไทร ดิส เป็นอัลบั้มเพลงกรันจ์ ออกในปีค.ศ. 2003 ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับอัลบั้มที่ผ่านมา หลังจากพักนานถึง 3 ปี อัลบั้มที่สี่ของเธอคือ แอม นอท เดด ในปีค.ศ. 2006 ประสบความสำเร็จไปทั่วโลก อัลบั้มของพิงก์มียอดจำหน่ายรวมทั้งสิ้นมากกว่า 25 ล้านอัลบั้ม และอัลบั้มที่ห้าคือ ฟันเฮาส์ วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ด ฮอท 100 คือ So What ต่อมาในปี 2012 พิงก์ได้กลับมาทำอัลบั้มอีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า เดอะทรูธอะเบาท์เลิฟ และมีซืงเกิ้ลเปิดอัลบั้ม 2 ซิงเกิ้ล ได้แก่ Blow Me (One Last Kiss), Try และ Just Give Me A Reason ทั้งสามเพลงนี้ ติด 1 ใน 10 ของ บิลบอร์ด ฮอท 100 และจะมีซิงเกิ้ลต่อมา ซึ่งมีชื่อว่า True Love ซึ่งมีลิลี่ อัลเลนมาร่วมร้องในเพลงนี้ด้วย

ประวัติ 
พิงก์เกิดที่เมืองดอยล์ส รัฐเพนซิลเวเนีย มารดาชื่อจูดี เป็นพยาบาล บิดาชื่อเจมส์ มัวร์ เจ.อาร์. เป็นทหารผ่านศึกสงครามเวียดนาม บิดาของพิงก์เป็นคาทอลิก ส่วนมารดาเป็นยิว บรรพบุรุษของพิงก์ย้ายถิ่นฐานมาจากไอร์แลนด์ เยอรมนี และลิทัวเนีย พิงก์ใฝ่ฝันจะเป็นนักร้องเพลงร็อกตั้งแต่เด็ก สมัยมัธยมพิงก์เรียนที่ Central Bucks West High School เธอมีวงดนตรีชื่อ "Middleground" ซึ่งไม่มีชื่อเสียงเลยแม้แต่น้อย บทเพลงต่าง ๆ ของพิงก์ได้รับอิทธิพลจาก เจนิส จ็อบลิน, สตีเวน ไทเลอร์, แบด รีลิเจียน, แมรี เจ. ไบล์จ, บ็อบ มาร์เลย์, บิลลี่ โจล์, อินดิโก เกิร์ล, ดอน แม็กลีน, ทูแพ็ก ชาเคอร์ และ เดอะ โนโตเรียส บี.ไอ.จี.

พิงก์พัฒนาเสียงของตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก ถึงแม้ว่าเธอจะเกิดมาแข็งแรง แต่ในวัยเด็กเธอก็เป็นโรคหืด เมื่อตอนเธอเป็นวัยรุ่น เธอแต่งเพลงเพื่อใช้ระบายความรู้สึก แม่ของเธอแสดงความคิดเห็นว่า "เพลงที่เธอแต่งในสมัยเด็กมักจะหมกมุ่นอยู่กับตัวเอง บางเพลงจะดูชั่วร้าย ลึกลับ ซึ่งมันน่ากลุ้มใจมาก" เมื่ออายุ 14 ปี พิงก์ได้เริ่มร่วมงานแสดงกับสโมสรต่าง ๆ ของฟิลลาเดเฟีย และเมื่ออายุ 16 ปี เธอได้เป็นสมาชิกวง Choice ซึ่งเป็นเกิร์ลกรุ๊ปแบบอาร์แอนด์บีและได้จดทะเบียนกับค่าย LaFace ซึ่งมีเพลง "Key to My Heart" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปีค.ศ. 1996 เรื่อง "Kazaam" แต่สมาชิกวง Choice ก็แยกวงทั้ง ๆ ที่อัลบั้มแรกยังไม่วางจำหน่าย พิงก์ยังอยู่ในค่ายเดิมและใช้ชื่อในวงการว่า P!nk โดยเธอเริ่มจากการเป็นนักร้องร้องสมทบให้กับนักร้องต่าง ๆ เช่น ไดอานา รอส, 98 ดีกรีส์, เคนนี แลตติมอร์ และ เทวิน แคมป์เบลล์ โดยการชักนำของ Daryl Simmons

ชีวิตส่วนตัว

การแต่งงานและการหย่าร้าง 

พิงก์พบกับแครี ฮาร์ต ที่ 2001 เอกซ์ เกม ในฟิลลาเดลเฟีย พิงก์ขอแครีแต่งงานในระหว่างการแข่งขันในเมืองแมมมอธเลกส์ แคลิฟอร์เนีย พิงก์ชูป้ายที่เขียนว่า "คุณจะแต่งงานกันฉันไหม?" อีกด้านเขียนว่า "ฉันเอาจริงนะ!" ซึ่งขณะนั้นแครีกำลังทำการแข่งขัน เขาอ่านป้ายและเกือบได้รับอุบัติเหตุ พิงก์กับแครีแต่งงานกันเมื่อตอนตะวันตกดิน ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2006 ที่ประเทศคอสตาริกา

แต่แล้วเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 Michele Schweitzer นักประชาสัมพันธ์ของพิงก์ออกมาบอกกับพีเพิลแมกกาซีนว่าทั้งคู่ได้แยกทางกันแล้ว เขากล่าวว่า "พิงก์กับแครีตัดสินใจให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นแค่เพื่อนที่แสนดีที่มีความรักให้กันและกัน และเคารพในเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่าย"

ปัจจุบันพิงก์อาศัยอยู่ในลอสแอนเจลิส แครี ฮาร์ตได้ร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอ "So What" ของเธอด้วย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการแยกทางกับแครีและชีวิตระหว่างการหย่าร้างของเธอ

ในปี 2010 กุมภาพันธ์ พิงก์ได้ออกมายอมรับว่า เธอและฮาร์ต กลับมาคบกันอีกครั้ง และในเดือนพฤศจิกายนพวกเขาได้มีลูกคนแรก ในวันที่ 2 มิถุนายน 2011 พิงก์ได้ให้กำเนิด Willow Sage Hart ลูกสาวของเธอ
ต่อมาปี 2013 Carey Hart ได้ปรากฏตัวในมิวสิควิดีโอของพิงก์ในเพลง "Just Give Me a Reason"

การรณรงค์ให้กับ PETA 
พิงก์เป็นผู้รณรงค์ให้กับ PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านการทารุณสัตว์ พิงก์ต่อต้านเคเอฟซี และเคยเขียนจดหมายถึงเจ้าชายวิลเลียมเพื่อวิจารณ์การล่าสุนัขจิ้งจอกของพระองค์ และเขียนถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2เพื่อประท้วงการใช้ขนสัตว์ในเครื่องแบบของกรมทหาร นอกจากนี้พิงก์ยังถูกกล่าวถึงในแท็บลอยด์ News of the World ว่าเธอขยะแขยงเพื่อนร่วมวงการอย่างบียอนเซ่ที่สวมเสื้อผ้าขนสัตว์ พิงก์ยังประณามการตัดขนแกะของอุตสาหกรรมตัดขนแกะในออสเตรเลีย แต่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 พิงก์ออกมาประกาศว่า เธอไม่ได้ต่อต้านการตัดขนแกะในออสเตรเลียแล้ว เนื่องจากครั้งนั้นเธอถูกชักจูงจาก PETA และไม่ได้หาข้อมูลเรื่องนั้นดีพอ พิงก์ยังได้นำการรณรงค์ไปที่คอนเสิร์ตในคาร์ดิฟฟ์ แคว้นเวลส์ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2007 โดยคอนเสิร์ตในครั้งนั้นมีชื่อว่า PAW (Party for Animals Worldwide)

งานการกุศล 
พิงก์มีส่วนร่วมในงานการกุศลหลายงาน เช่น Phoenix vert, งานรณรงค์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, ONE Campaign, Prince's Trust, Run for the Cure Foundation, Save the Children, Take Back the Night, UNICEF และ World Society for the Protection of Animals เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 พิงก์ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการให้เป็นผู้สนับสนุนของสมาคมสงเคราะห์สัตว์ (RSPCA) ในออสเตรเลีย

ภาพลักษณ์ 
เมื่อปีค.ศ. 2002 พิงก์ได้รับการโหวตให้อยู่อันดับที่ 36 ใน "ผู้หญิง 102 คนที่เซ็กซี่ที่สุดในโลก" ของนิตยสาร Stuff และในปีค.ศ. 2013 พิงก์ได้ถูกเลือกเลือกให้เป็น Woman Of The Year ประจำปี 2013 ของบิลบอร์ด

ผลงาน 
สตูดิโออัลบั้ม
 ค.ศ. 2000: คานท์ เทค มี โฮม
 ค.ศ. 2001: มิซซันดาสะตูด
 ค.ศ. 2003: ไทรดิส
 ค.ศ. 2006: แอมน็อตเดด
 ค.ศ. 2008: ฟันเฮาส์
 ค.ศ. 2012: เดอะทรุทอะเบาต์เลิฟ
 ค.ศ. 2017: บิวตีฟูลทรอมา
 ค.ศ. 2019: เฮิตส์ทูบีฮิวแมน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สหรัฐอเมริกา)
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (สหราชอาณาจักร)
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (เยอรมนี) 
 บล็อกส่วนตัวของพิงก์ ที่เว็บไซต์ มายสเปซ
 วิดีโอแชนเนล ที่เว็บไซต์ ยูทูบ
 

นักร้องอเมริกัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายลิทัวเนีย
ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์
นักร้องเสียงคอนทราลโต
บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี