ส้มแมนดาริน

ส้มแมนดาริน หรือ ส้มจีน ( บางครั้งเรียก mandarin; ) เป็นส้มผลขนาดเล็กและแป้น เปลือกด้านนอกเป็นสีเหลืองส้มอมทอง มีปุ่มเล็กบุ๋มเข้าไป เปลือกด้านในสีขาว ใช้กินสดหรือใส่ในสลัดผลไม้ เปลือกผลสุกของส้มชนิดนี้ใช้เป็นส่วนผสมของยาจีนในรูปเปลือกแห้ง  ภาษาจีนกลางเรียก เฉินผี ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียก ถิ่งพ้วย ใช้ทำยาบำรุงม้าม ละลายเสมหะ

ส้มแมนดารินและส้มอื่นในกลุ่มส้มแมนดาริน (หรือเรียก กลุ่มส้มจีน) เป็นส้มเปลือกล่อน เปลือกอ่อน แกะง่าย กลีบส้มแยกออกจากกันง่าย นิยมปลูกมากในทวีปเอเชีย เนื่องจากมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ชาวตะวันตกจึงเรียกส้มที่มาจากจีนว่าส้มแมนดาริน ในประเทศไทยส้มในกลุ่มส้มแมนดารินที่สำคัญได้แก่ ส้มบางมด ส้มแมนดารินต่างจากส้มเกลี้ยง (ที่เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า orange; ) ซึ่งมักมีเปลือกหนา ขนาดใหญ่กว่า และกลมกว่า ส้มในกลุ่มส้มเกลี้ยง ได้แก่ ส้มเช้ง ส้มซ่า ส้มวาเลนเซีย

พันธุ์ปลูกต่าง ๆ 
พันธุ์ปลูกของส้มแมนดารินที่มีสีแดงมีชื่อทางการค้าว่าแทงเกอรีน

ในประเทศไทย ส้มเขียวหวาน และส้มอื่น ๆ เช่น ส้มสายน้ำผึ้ง ส้มโชกุน ส้มจุก เป็นหนึ่งในพันธุ์ปลูกของส้มแมนดาริน

อ้างอิง 
 ภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555

สกุลส้ม
ผลไม้
สมุนไพรจีน