กลุ่มอาการพลัมเมอร์–วินสัน

กลุ่มอาการพลัมเมอร์-วินสัน () เป็นโรคหายากที่ผู้ป่วยแสดงอาการกลืนยาก, ภาวะเลือดจางเหตุขาดเหล็ก, ลิ้นอักเสบ, มุมปากอักเสบ และ เว็บที่หลอดอาหาร โดยทั่วไปสามารถรักษาพยุงอาการได้โดยการให้เหล็กเสริม

สมุฏฐานวิทยาของโรคยังไม่เป็นที่ชักเจน และโรคนี้เป็นโรคที่พบได้ยากมาก อย่างไรก็ตามมีการตั้งสมมติฐานว่าเกี่ยวข้องกับการได้รับสารอาหารที่เพียงพอ เนื่องจากในประเทศที่มีผู้ป่วยโรคนี้ลดลงมักปรากฏการได้ระบสารอาหารเพียงพอที่เพิ่มขึ้นในประชากรไปพร้อมกัน อาการนี้มักพบในสตรีเพริเมโนพอส โรคนี้อาจเพิ่มความเสี่ยงการเกิดมะเร็งเซบล์สความัสของหลอดอาหาร และ ฟาริงซ์

ชื่อของโรคตั้งตามแพทย์ชาวอเมริกัน เฮนรี สแตนลีย์ พลัมเมอร์ และศัลยแพทย์ชาวอเมริกัน พอร์เทอร์ เพลสลีย์ วินซัน ในสหราชอาณาจักรบางทีเรียกโรคนี้ว่ากลุ่มอาหารพีเทอร์ซัน-เคลลี (Paterson-Kelly) หรือพีเทอร์ซัน-บราวน์ เคลลี (Paterson-Brown Kelly) ตามชื่อของ เดเรค บราวน์-เคลลี และ ดอนอลด์ รอส พัทเทอร์ซัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

โรคหายาก
โลหิตจาง
โรคทางโลหิตวิทยา
โรคระบบทางเดินอาหาร