ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด

ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด () คือภาวะที่ในเลือดมีระดับของเมตฮีโมโกลบินมากกว่าปกติ ผู้ป่วยอาจมีอาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ หายใจลำบาก คลื่นไส้ ผิวเขียวคล้ำ ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ เช่น ชัก และหัวใจเต้นผิดจังหวะ

ภาวะนี้อาจเกิดจากการได้รับยาหรือสารบางอย่าง หรืออาจเป็นโรคทางพันธุกรรมก็ได้ สารที่ทำให้เกิดภาวะนี้ได้ เช่น เบนโซเคน ไนเตรท หรือแดปโซน กลไกที่ทำให้เกิดอาการของโรคคือธาตุเหล็กในฮีโมโกลบินถูกเปลี่ยนจากรูปเฟอร์รัส [Fe2+] ให้เป็นเฟอร์ริค [Fe3+] การวินิจฉัยส่วนใหญ่ได้จากอาการและการวัดระดับออกซิเจนในเลือดได้ต่ำและไม่ดีขึ้นหลังให้ออกซิเจน การยืนยันการวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจวัดก๊าซในเลือด

การรักษาส่วนใหญ่เป็นการให้ออกซิเจนและเมทิลีนบลู การรักษาอื่นๆ เช่น การให้วิตามินซี การเปลี่ยนถ่ายเลือด และการให้ออกซิเจนความกดบรรยากาศสูง เมื่อได้รับการรักษาที่ถูกต้องแล้วผู้ป่วยส่วนใหญ่มีผลการรักษาที่ดี ภาวะนี้โดยทั่วไปแล้วพบได้น้อย โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นชนิดที่เกิดขึ้นภายหลัง มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นชนิดพันธุกรรม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

โรคของเม็ดเลือดแดง
โรคที่ถ่ายทอดทางออโตโซมลักษณะด้อย