วัดนางนองวรวิหาร

วัดนางนองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร

ประวัติ 

วัดนางนองวรวิหาร เป็นวัดเก่าแก่แห่งนี้ไม่ปรากฏหลักฐานของการสร้าง  แต่สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่กรุงศรีอยุธยา  ประมาณสมัยพระเจ้าเสือ (ขุนหลวงสรศักดิ์)  ราวปี (พ.ศ. 2245–2252)

ในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2375 ได้โปรดให้ทำเป็นงานใหญ่ รื้อของเก่า  และปฏิสังขรณ์ใหม่ทั้งพระอารามดังปรากฏงานศิลปกรรมแบบพระราชนิยมในพระองค์ที่พระอุโบสถและพระวิหารคู่ และเพราะในแขวงบางนางนอง เดิมเป็นนิวาสถานของสมเด็จพระศรีสุลาลัย หรือเจ้าจอมมารดาเรียม พระราชชนนี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาตระกูลของสมเด็จพระศรีสุลาลัย ย้ายข้ามฟากไปอยู่บริเวณวัดหนัง จึงทรงบูรณะวัดนางนอง เนื่องในสมเด็จพระราชมารดาที่ว่าศิลปแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นศิลปกรรมที่เลียนแบบศิลปะจีน การบูรณปฏิสังขรณ์ใช้เวลาหลายปีจึงแล้วเสร็จได้สถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ประกอบพิธีผูก  พัทธสีมาพระอุโบสถเมื่อ พ.ศ.  2384

ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม 
มีลักษณะศิลปะ และสถาปัตยกรรมไทยที่สร้างสรรค์ผสมผสานศิลปะจีน อาคารภายในวัดได้แก่ พระอุโบสถ พระวิหาร งานศิลปกรรมจะอยู่ที่ส่วนหลังคา หน้าจั่วหรือหน้าบัน  มีรูปแบบเป็นงานก่ออิฐถือปูนทำเลียนแบบจีน ที่ทนทานต่อสภาพภูมิอากาศ ที่เดิมมักใช้งานเครื่องไม้ และถึงแม้จะสร้างขึ้นเลียนแบบจีนก็ตาม แต่ก็ยังคงลักษณะความเป็นไทยไว้เช่น การซ้อนหลังคาในส่วนที่เด่นของอาคาร และมุงกระเบื้องตามลักษณะของไทย

เจ้าอาวาส 
 พระภาวนาโกศลเถระ นามเดิม รอด (พ.ศ. 2397–2410)
 พระวิสุทธิโสภณ นามเดิม โล้ (พ.ศ. 2410–2433)
 พระสีลาจารพิพัฒน์ (พ.ศ. 2433–2457)
 พระครูสุนทราวาสกิจ (พ.ศ. 2457–2486)
 พระวุฒิญาณมุนี นามเดิม เลื่อน ฉายา ญาณวุฑโฒ (พ.ศ. 2486–2532)
 พระเทพสิทธิเวที นามเดิม สำราญ ฉายา รตนธมฺโม (พ.ศ. 2532–2558)
 พระราชวชิรนายก นามเดิม อั้น ฉายา ปญฺญาสิริ (พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)

อ้างอิง 

นางนองวรวิหาร
นางนองวรวิหาร
สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
โบราณสถานในเขตจอมทอง