อินเดียเหนือ

อินเดียเหนือ เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย ลักษณะสำคัญทางธรณีวิทยาคือที่ราบอินดัส-คงคา และเทือกเขาหิมาลัย ที่แบ่งภูมิภาคอินเดียเหนือออกจากที่ราบสูงทิเบตและเอเชียกลาง

คำว่า "อินเดียเหนือ" นั้นมีคำนิยามอยู่หลากหลาย เช่น กระทรวงมหาดไทย ระบุในคณะกรรมด้านเขตตอนเหนือ 
(Northern Zonal Council) ว่าประกอบด้วยเดลี, จัณฑีครห์, หรยาณา, หิมาจัลประเทศ, ชัมมูและกัศมีร์, ปัญจาบ และราชสถาน ในขณะที่กระทรวงวัฒนธรรม ระบุในเขตทางวัฒนธรรมของอินเดีย (Cultural Zones of India) ให้อินเดียเหนือมีความหมายรวมอุตตราขัณฑ์ แต่ไม่รวมเดลี ส่วน กรมสำรวจธรณีวิทยา เรียกรวมเดลีและอุตตรประเทศ แต่ไม่รวมราชสถาน และจัณฑีครห์ นอกจากนี้บางครั้งอาจรวมถึงพิหาร, คุชราต, มัธยประเทศ และ เบงกอลตะวันตก

อินเดียเหนือในอดีตเป็นศูนย์กลางของจักรวรรดิโมกุล, รัฐสุลต่านเดลี และอาณาจักรอินเดียของบริเตน เป็นภูมิภาคที่เต็มไปด้วยความหลากหลายทางวัฒนธรรม ตั้งแต่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู ทั้ง โจตจรธม, หฤทวร, พาราณสี, อโยธยา, มฐุรา, อัลลอฮบาด, ไวศโนเทวี และปุศกร ไปจนถึงสารนาถ มหาโพธิวิหารแห่งพุทธคยา วัดเวฬุวันมหาวิหาร กุสินารา สถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ และหริมันทิรสาหิบ ศาสนสถานสูงสุดของศาสนาซิกข์

ภาษาราชการของรัฐและดินแดนสหภาพต่าง ๆ ในอินเดียเหนือ ได้แก่ ภาษาฮินดี, ภาษาอูรดู, ภาษาอังกฤษ และภาษาปัญจาบ

อ้างอิง 

ภูมิศาสตร์อินเดีย