เถระ

เถระ () หมายถึง ภิกษุผู้ใหญ่ ตามพระวินัยกำหนดว่าต้องมีพรรษาตั้งแต่ 10 ขึ้นไป ถ้าเป็นภิกษุณีเรียกว่าเถรี

วินัยมุขระบุว่าผู้เป็นเถระต้องมีองค์ประกอบดังนี้
 มีศรัทธา หิริ โอตตัปปะ วิริยะ และสติ
 ถึงพร้อมด้วยศีล อาจาระ สัมมาทิฐิ พหูสูต ปัญญา
 รู้จักอาบัติ จำปาฏิโมกข์ได้แม่นยำ
 สามารถช่วยเหลือศิษย์เมื่ออาพาธ ช่วยให้ศิษย์คลายความกระสันจะลาสิกขาบท 
 สามารถฝึกศิษย์ให้มีมารยาท แนะนำอาทิพรหมจาริยกาสิกขา ตลอดจนข้อธรรมวินัยอื่น ๆ นอกจากนี้ ทำให้ศิษย์ละมิจฉาทิฐิได้ และมีพรรษาตั้งแต่ 10 ขึ้นไป

อ้างอิง 
เชิงอรรถ

บรรณานุกรม

 
 

ภิกษุ