ฟาโรห์เชบิตคู

เชบิตคู (อียิปต์โบราณ: šꜣ-bꜣ-tꜣ-kꜣ, อัสซีเรียนใหม่: 𒃻𒉺𒋫𒆪𒀪 šapatakuʾ, กรีกโบราณ: Σεθῶν Sethōn) หรือที่รู้จักกันในพระนาม ชาบาตาคา หรือ เชบิตโก และเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า เซธอส เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ที่ยีสิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งทรงปกครองตั้งแต่ 714 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 705 ปีก่อนคริสตกาลตามการวิจัยทางวิชาการล่าสุด พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ปิเย ผู้ซึ่งทรงสถาปนาราชวงศ์ดังกล่าว พระนามครองราชย์ของฟาโรห์เชบิตคู คือ ดเจดคาเร แปลว่า "ดวงวิญญาณที่ยั่งยืนแห่งเทพรา" พระมเหสีของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีอาร์ติ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปิเย ตามชิ้นส่วนของรูปสลัก รหัสหมายเลข เจอี 49157 ของมหาปุโรหิตแห่งอามุนพระนามว่า ฮาเรมาเคต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา ซึ่งถูกค้นพบในวิหารของเทพธิดามุตในคาร์นัก

การระบุตัวตนกับเซธอสของเฮโรโดตัส 
เฮโรโดตัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ผู้ซึ่งเขียนหนังสือ Histories (เล่มที่ 2I, บทที่ 141) ซึ่งเขียนถึงมหาปุโรหิตแห่งพทาห์นามว่า เซธอส (กรีกโบราณ: Σεθῶν Sethon) ซึ่งได้กลายเป็นฟาโรห์และทรงเอาชนะชาวอัสซีเรียด้วยการแทรกแซงจากสวรรค์ พระนามนี้อาจจะเป็นการเขียนพระนามผิดของพระนามฟาโรห์เชบิตคู เรื่องเล่าของเฮโรโดตัสได้กลายเป็นแรงบันดาลใจสำหรับนวนิยายแฟนตาซีเรื่อง ชีวิตของเซธอส (Life of Sethos) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งมีอิทธิพลในหมู่ผู้ที่ศึกษาประวัติศาสตร์โลกที่มุ่งเน้นไปที่ประวัติศาสตร์ของผู้คนที่มีเชื้อสายแอฟริกัน หรือ กลุ่มแอโฟรเซนทริซึม

อ้างอิง 

ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า