เจียหยาง

เจียหยาง () ในภาษาจีนกลาง หรือ เก๊กเอี๊ย ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเฉาชั่นซึ่งผู้คนที่นี่จะพูดภาษาแต้จิ๋วแตกต่างจากผู้คนในบริเวณใกล้เคียงที่พูดภาษาเยว่ (หรือภาษากวางตุ้ง) เจียหยางมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นเมืองเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เจียหยางมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับซัวเถา ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแต้จิ๋ว ทิศเหนือติดกับเหมย์โจว ทิศตะวันตกติดกับชั่นเหว่ย์ และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้

เขตการปกครอง 
เจียหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งเขตการปกครองออกเป็นระดับอำเภอจำนวน 5 แห่ง แบ่งเป็น 2 เขต, 1 นครระดับอำเภอ (บริหารงานในนามของจังหวัด), และ 2 อำเภอ

เขตการปกครองเหล่านี้แบ่งย่อยลงไปอีกออกเป็นระดับตำบลจำนวน 100 แห่ง แบ่งเป็น 69 เมือง, 10 ตำบล และ 21 แขวง

เศรษฐกิจ 
การปลูกข้าวและอุตสาหกรรมสิ่งทอมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของเก๊กเอี๊ย

การขนส่ง

ทางอากาศ 
ท่าอากาศยานเก๊กเอี๊ยแต้ซัวแห่งใหม่เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับสามในมณฑลกวางตุ้ง รองจากท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน และท่าอากาศยานนานาชาติเชินเจิ้นเป่าอัน โดยแทนที่ท่าอากาศยานชั่นโถวไว่ชา เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2011

ทางราง 
เจียหยางตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟกว่างโจว–เหมย์โจว–ซัวเถา

ภาษาและวัฒนธรรม 
ภาษาแต้จิ๋วเป็นภาษาที่พูดกันเป็นส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตามก็มีผู้พูดภาษาแคะอยู่อย่างจำกัดในหมู่ชาวแคะในอำเภอเก๊กไซ

ประวัติศาสตร์ 
พบว่าชาวเจียหยางจำนวนมากอพยพไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษที่ 1930 ทั้งปนตียานักและเกอตาปังในอินโดนีเซีย, โจโฮร์บะฮ์รูในมาเลเซีย, สิงคโปร์, กัมพูชา และไทย ต่างก็มีชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่มาจากเจียหยาง

รัฐบาลกลางจีนอนุมัติให้เจียงหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัดในปี 1991

บุคคลที่มีชื่อเสียง 
 ลิ้มโต๊ะเคี่ยม (, Lîm tō-khiân) โจรสลัดในศตวรรษที่ 16

ภูมิอากาศ

แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์รัฐบาลท้องถิ่นนครเจียหยาง (ในอักษรจีนตัวย่อ)

นครในมณฑลกวางตุ้ง
เขตเศรษฐกิจชายฝั่งตะวันตกช่องแคบไต้หวัน