เก้าผู้ยิ่งใหญ่

เก้าผู้ยิ่งใหญ่ (; ) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ในพระคัมภีร์ ในตำนานหรือกึ่งตำนานแห่งยุคกลาง ที่ถือว่าเป็นแบบอย่างอุดมคติของความกล้าหาญและมีเกียรติ มีการกล่าวถึงครั้งแรกในราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย ฌาคส์ เดอ ลงกุยง (Jacques de Longuyon) ในงานเขียนของเขาชื่อ Les Voeux du paon (ค.ศ. 1312) ประกอบด้วยบุคคลจาก 3 ลัทธิความเชื่อ ได้แก่ เพแกน(ลัทธินอกศาสนา) ยิว และคริสต์ ในเวลาต่อมา เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ของ เดอ ลงกุยง ก็กลายเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปในวงการวรรณกรรมและศิลปะยุคกลาง และเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง

เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ของ เดอ ลงกุยง ได้แก่

บุคคลในเก้าผู้ยิ่งใหญ่ 
ลัทธิเพแกน
 เฮกเตอร์
 อเล็กซานเดอร์มหาราช
 จูเลียส ซีซาร์

ลัทธิยิว
โยชูวา
 เดวิด
 ยูดาส แมคคาบิอุส

ศาสนาคริสต์
 กษัตริย์อาเธอร์
 ชาร์เลอมาญ
 กอดฟรีย์แห่งบูลิยอง

อ้างอิง 

ประวัติศาสตร์
กลุ่มเก้า