วรรณะ (ศาสนาฮินดู)

วรรณะ () เป็นคำในภาษาสันสกฤตที่มีความหมายหลายประการ เช่น ลำดับ สี และชนชั้น ในทางศาสนาฮินดูใช้เรียกชนชั้นทางสังคมในความเชื่อ ในงานเขียนฮินดู เช่น มานุษมิรตีระบุว่ามีอยู่ทั้งหมดสี่วรรณและกำหนดอาชีพ ข้อกำหนดและหน้าที่ของตน (ธรรม) ได้แก่:
ศูทร: แรงงาน
แพศย์: พ่อค้าแม่ค้าและชาวสวนชาวไร่
กษัตริย์: ผู้นำ ผู้ปกครอง นักรบ
พราหมณ์: นักบวช นักวิชาการ อาจารย์

ชุมชนที่เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็น สวรรณะ (savarna) หรือ "วรรณะฮินดู" ส่วนชาวทลิตและ ชนเผ่าต่าง ๆ ที่ไม่ได้เป็นหนึ่งในสี่วรรณะนี้จะเรียกว่าเป็นพวก อวรรณะ

การแบ่งชนชั้นนี้ต่างกับการแบ่งชนขั้นตามภูมิภาค ชาติ (Jāti) ที่ซึ่งต่อมาถูกนำไปสร้างเป็นแผนที่โดยบริติชราช เพื่อให้ตรงกับ"ชนชั้น" (caste) ในแนวคิดยุโรป

ศัพทมูลวิทยาและต้นกำเนิด 
คำว่า วรรณะ ในภาษาสันสกฤตมีที่มาจากรากศัพท์  หมายถึง "หุ้ม ห่อ นับ จำแนก พิจารณา พรรณนา หรือเลือก"

ศัพท์นี้ปรากฏในฤคเวท โดยมีความหมายว่า "สี รูปลักษณ์ภายนอก ภายนอก ร่าง หรือรูปร่าง" ส่วนในมหาภารตะหมายถึง "สี สีย้อม หรือรงควัตถุ"

อ้างอิง 

ศาสนาฮินดู
ชนชั้นทางสังคม
การเลือกปฏิบัติแบ่งตามประเทศ