ลัวโซเดอเฟอ

ลัวโซเดอเฟอ (; ; ) เป็นผลงานบัลเลต์ประกอบดนตรีชิ้นแรกของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1910 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ นำแสดงโดยทามารา คาร์ซาวินา (1885 – 1978) ออกแบบท่าเต้นโดยมิคาอิล ฟอกิน นักออกแบบท่าเต้นชาวรัสเซีย   บัลเลต์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านสลาฟเกี่ยวกับนกวิเศษ ที่นำโชคลาภและความโชคร้ายมาสู่ผู้ที่จับมันได้

บัลเลต์เรื่องนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่ปารีส  เดิมเดียกิเลฟ ได้ว่าจ้างให้อนาโตลี ลยาดอฟ (1855-1914) และนิโคไล ทเชเรปนิน (1873 - 1945)  เป็นผู้แต่งดนตรีสำหรับบัลเลต์เรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มโครงการเมื่อ ค.ศ. 1908  แต่ทั้งคู่ได้ขอถอนตัว จึงได้เปลี่ยนให้สตาวินสกีเป็นผู้รับผิดชอบแทน ผลปรากฏว่าบัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง สร้างชื่อเสียงให้กับสตาวินสกีและคณะบัลเลต์ จนได้มีผลงานร่วมกันอีกหลายเรื่อง ทั้ง Petrushka (1911), Le sacre du printemps (1913), Le chant du rossignol และ Pulcinella (1920), Renard (1922), Les Noces (1923) และ Apollon musagète (1928) 

ดนตรีฉบับดั้งเดิมมีความยาวทั้งสิ้น 45 นาที บรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ประกอบด้วยเครื่องลมไม้ชุดใหญ่ ฮาร์พสามชุด และแกรนด์เปียโน ต่อมาสตราวินสกีได้เรียบเรียงใหม่ให้สั้นลง และบรรเลงด้วยวงดนตรีขนาดเล็กสำหรับการแสดงคอนเสิร์ต เป็นสวีต 2 เวอร์ชัน คือ ฉบับปี 1911 และ ปี 1919  ต่อมาในปี 1945 ได้เรียบเรียงฉบับสำหรับแสดงบัลเลต์เต็มรูปแบบ  ทั้งสี่เวอร์ชันมีชื่อเรียกดังนี้

 1910 Ballet Score (หรือ "Ballet in 2 scenes for orchestra")
 1911 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 1")
 1919 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 2")
 1945 Suite (หรือ "Ballet suite for orchestra")

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

 

บัลเลต์โดยอิกอร์ สตราวินสกี
ผลงานของ อิกอร์ สตราวินสกี