การพองตัวของจักรวาล

ในการศึกษาจักรวาลวิทยา การพองตัวของจักรวาล () หรือการพองตัวของเอกภพ คือแบบจำลองการขยายตัวแบบเอ็กโปเนนเชียลของเอกภพตามทฤษฎี ที่เกิดขึ้นหลังจากการเกิดบิกแบงเป็นเวลา 10−36 วินาที เนื่องจากมีความหนาแน่นของพลังงานสุญญากาศเป็นแรงดันลบ. คำว่า "การพองตัว" ยังใช้ในความหมายถึงสมมุติฐานของการเกิดการพองตัว ทฤษฎีการพองตัว และยุคแห่งการพองตัวด้วย

ผลสืบเนื่องโดยตรงจากการขยายตัวของเอกภพในลักษณะนี้ เอกภพที่สังเกตได้ทั้งหมดจึงมีจุดเริ่มต้นจากย่านที่ต่อเชื่อมกันเป็นบริเวณเล็ก ๆ การพองตัวช่วยอธิบายปัญหาเก่าแก่ของจักรวาลวิทยาตามแนวทางบิกแบงได้ว่า ทำไมเอกภพจึงมีรูปร่างแบน มีความกลมกลืนกัน และสมมาตรในทุกทิศทาง ตามหลักการพื้นฐานจักรวาลวิทยา แทนที่จะมีความโค้งสูงมาก ๆ และยุ่งเหยิงมาก ๆ ตามหลักพื้นฐานทางฟิสิกส์ การพองตัวยังช่วยอธิบายถึงจุดกำเนิดของโครงสร้างขนาดใหญ่ในจักรวาล เนื่องจากความแปรปรวนทางควอนตัมในบริเวณการพองตัวขนาดเล็ก ๆ ทำให้เกิดเป็นจุดที่เติบโตขึ้นเป็นโครงสร้างในเอกภพ (ดู กำเนิดและวิวัฒนาการของดาราจักร)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Was Cosmic Inflation The 'Bang' Of The Big Bang?, by Alan Guth, 1997
 An Introduction to Cosmological Inflation by Andrew Liddle, 1999
 update 2004  by Andrew Liddle
 hep-ph/0309238 Laura Covi: Status of observational cosmology and inflation
 hep-th/0311040 David H. Lyth: Which is the best inflation model?
 The Growth of Inflation  Symmetry, December 2004
 Guth's logbook showing the original idea 
 WMAP Bolsters Case for Cosmic Inflation, March 2006 
 NASA March 2006 WMAP press release 

จักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ