ทาบิดาจิ โนะ ฮิ นิ

ทาบิดาจิ โนะ ฮิ นิ (; ณ วันแห่งการออกเดินทาง) เป็นเพลงประสานเสียงที่ถูกแต่งขึ้นใน ค.ศ. 1991 โดยครูโรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริเทศบาลชิจิบุ ในจังหวัดไซตามะ เนื้อเพลงถูกแต่งโดยอาจารย์ใหญ่ในขณะนั้น โคจิมะ โนโบรุ ส่วนเพลงนั้นถูกประพันธ์ขึ้นโดยครูดนตรี ซากาโมโตะ ฮิโรมิ (ปัจจุบัน ทากาฮาชิ ฮิโรมิ) และเรียบเรียงโดย มัตสึอิ ทากาโอะ พร้อมกับนักแต่งเพลงอีกหลายคน ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา เพลงนี้ถูกรู้จักในฐานะเพลงประกอบพิธีสำเร็จการศึกษา และถูกร้องในหลากหลายคีย์ เช่น ซีเมเจอร์ เพิ่มเติมจาก บีแฟลตเมเจอร์ ซึ่งใช้ในเพลงต้นฉบับ รวมทั้งยังมีอีกหลายฉบับ เช่น ฉบับผสานเสียง 3 ส่วน, ฉบับผสานเสียง 4 ส่วน, ฉบับเสียงร้องหญิง 3 ส่วน และฉบับเสียงเดี่ยว 2 ส่วน

ภาพรวม

จนกระทั่งเกิดเป็นเพลง
อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริ โคจิมะ โนโบรุ ต้องการแก้ไขความไม่เป็นระเบียบของโรงเรียน และเพื่อทำให้โรงเรียนกลายเป็น "โรงเรียนที่กึกก้องด้วยเสียงเพลง" จึงทำการเพิ่มการร้องเพลงประสานเสียงเข้าไปในโรงเรียน ในช่วงแรก นักเรียนมีการคัดค้านแต่ก็คลี่คลายลงในเวลาต่อมา

ในช่วงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เป็นเวลา 3 ปีให้หลังจากนโยบาย "โรงเรียนที่กึกก้องด้วยเสียงเพลง" ซากาโมโตะได้กล่าวว่า "แก่เหล่านักเรียนที่ใกล้สำเร็จการศึกษาทั้งหลาย ฉันจะทิ้งสิ่งหนึ่งไว้ให้ สิ่งที่จะเป็นความทรงจำ เป็นหนึ่งเดียวในโลกใบนี้" และขอให้โคจิมะเขียนเนื้อเพลงให้ แต่โคจิมะก็ได้ปฏิเสธคำขอโดยให้เหตุผลว่า "ผมไม่มีเซนส์อะไรพวกนั้นหรอก" แต่ในวันถัดมาก็มีเนื้อเพลงวางไว้บนโต๊ะของซากาโมโตะแล้ว ในจดหมายที่เธอส่งถึงรายการวิทยุได้เขียนไว้ว่า "เมื่อได้อ่านเนื้อเพลงนั้น ความหมายของมันทำให้รู้สึกตื้นตันใจสุด ๆ เลยล่ะ" ต่อมาในเวลาว่างหลังจากการสอน เธอก็มักจะขังตัวเองในห้องสอนดนตรีและใช้เวลานั้นในการประพันธ์เพลง

เพลงที่แต่งเสร็จแล้วถูกร้องเป็นครั้งแรกโดยคณาจารย์ใน "งานเลี้ยงส่งนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3" แบบไม่ได้มีการบอกกล่าวล่วงหน้า และนี่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่โคจิมะได้ขึ้นไปร้องเพลงในปีนั้น เนื่องจากเขาจะเกษียณตัวเองหลังจากการสั่งสอนมา 41 ปี เริ่มแรก เหตุการณ์นี้จะเป็นการแสดงเพียงครั้งเดียว แต่ในปีถัดมา นักเรียนก็นำมันมาร้องอีกครั้ง

โคจิมะ ผู้แต่งเนื้อร้อง เสียชีวิตลงในวันที่ 20 มกราคม 2011 ด้วยวัย 80 ปี ทางจังหวัดไซตามะได้มอบรางวัล "รางวัลความสำเร็จพิเศษไซโนกุนิ" ร่วมกับซากาโมโตะ (ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 นับสถาปนารางวัลนี้ขึ้น)

กลายเป็นเพลงพิธีสำเร็จการศึกษาอันคลาสสิก
สักพักหนึ่งหลังจากเพลงถูกสร้างเสร็จ มันถูกใช้เพียงที่โรงเรียนมัธยมต้นคาเกะโมริเท่านั้น แต่ต่อมามันก็ค่อย ๆ ถูกร้องในโรงเรียนประถมและมัธยมต้นรอบ ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็มีนักประพันธ์เพลง มัตสึอิ ทากาโอะ ซึ่งเป็นครูสอนดนตรี ณ โรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่งในโตเกียว ได้มารู้จักเพลงนี้เข้าและปรับเพลงนี้ให้เป็นเพลงประสานเสียงแบบผสม 3 ส่วน หลังจากนั้นเพลงนี้ก็ไปปรากฏในนิตยสาร "เคียวอิกุ องคากุ" (ดนตรีเพื่อการศึกษา) ของบริษัทองคากุโนะโทโมชะ จนกระทั่งในปี 1998 พบว่ามีการร้องเพลงนี้ในโรงเรียนไปทั้งทั่วประเทศญี่ปุ่น นอกจากนั้น ในเดือนมีนาคม 2004 มันได้ไปปรากฏใน "Joho Live EZ!TV" และในปี 2007 มันถูกใช้เป็นเพลงโฆษณาของ NTT East Japan โดยมีสแมปเป็นผู้แสดง มันเป็นเพลงพิธีสำเร็จการศึกษาที่ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด นำทั้ง "อาเกบะ ทากาชิ", "ซุดาจิ โนะ อูตะ" และ "โอกูรุ โคโตบะ"

หมายเหตุ

อ้างอิง

เพลงญี่ปุ่น
เพลงในปี พ.ศ. 2534