สแกนเนีย

บริษัท สแกนเนีย จำกัด (; ) ใช้ชื่อในผลิตภัณฑ์ว่า สแกนเนีย (SCANIA) เป็นบริษัทผู้ผลิตรายใหญ่สัญชาติสวีเดน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองเซอเดอเท็ลเยอ มุ่งเน้นการผลิตยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์เป็นหลัก โดยเฉพาะรถบรรทุกหนัก รถบรรทุก และรถโดยสาร นอกจากนี้ยังผลิตเครื่องยนต์ดีเซลสำหรับยานยนต์หนัก ตลอดจนเครื่องยนต์ทางทะเลและอุตสาหกรรมทั่วไป

สแกนเนียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2454 โดยการควบรวมกิจการระหว่างวาบิส (Vabis) ซึ่งมีฐานอยู่ที่เมืองเซอเดอเท็ลเยอ กับบริษัท เครื่องจักรกลสแกนเนีย จำกัด (Maskinfabriks-aktiebolaget Scania) ซึ่งมีฐานอยู่ที่เมืองมัลเมอ และได้ย้ายที่ตั้งบริษัทไปที่เซอเดอเท็ลเยอหลังจากการควบรวมกิจการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455 

ปัจจุบันสแกนเนียมีโรงงานผลิตในประเทศสวีเดน ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ ไทย จีน อินเดีย อาร์เจนตินา บราซิล โปแลนด์ รัสเซีย และฟินแลนด์ นอกจากนี้ยังมีโรงงานประกอบใน 10 ประเทศในทวีปแอฟริกา เอเชีย และยุโรป สำนักงานขาย ศูนย์บริการ และบริษัททางการเงินของสแกนเนียมีอยู่ทั่วโลก ในปี พ.ศ. 2565 บริษัทมีพนักงานทั่วโลกประมาณ 56,927 คน

สแกนเนียจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ NASDAQ OMX Stockholm ตั้งแต่ปี 2539 ถึง 2557 ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือทราทัน (Traton) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือฟ็อลคส์วาเกิน (Volkswagen Group)

โลโก้ของสแกนเนียเป็นรูปกริฟฟอน จากตราอาร์มของจังหวัดสกัวเนอ ()

ประวัติ

ช่วงแรก 

บริษัท สแกนเนีย-วาบิส จำกัด (AB Scania-Vabis) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2454 จากการควบรวมกิจการระหว่างวาบิส (Vabis) ผู้ผลิตตู้รถไฟที่ใกล้จะปิดตัว ซึ่งมีฐานอยู่ในเมืองเซอเดอเท็ลเยอ และบริษัท เครื่องจักรกลสแกนเนีย จำกัด (Maskinfabriks-aktiebolaget Scania) ผู้ผลิตจักรยาน ซึ่งมีฐานอยู่ในเมืองมัลเมอ

การพัฒนา การผลิตเครื่องยนต์ และยานพาหนะขนาดเล็กถูกกำหนดให้เป็นที่เซอเดอเท็ลเยอ ส่วนรถบรรทุกจะถูกผลิตในมัลเมอ 

โลโก้ของบริษัทได้รับการออกแบบใหม่จากโลโก้ดั้งเดิมของ บจ.เครื่องจักรกลสแกนเนีย โดยมีส่วนหัวของกริฟฟอน ซึ่งเป็นตราอาร์มของจังหวัดสกัวเนอ (Skåne) ของสวีเดน อยู่ตรงกลางชุดจานหน้าจักรยานแบบสามก้าน เดิมสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในมัลเมอ แต่ต่อมาก็ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่เซอเดอเท็ลเยอในปี พ.ศ. 2455

สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และคริสต์ทศวรรษ 1920 
เนื่องจากมีการนำเข้ารถยนต์ราคาไม่แพงเข้ามาในสวีเดนเป็นจำนวนมากในเวลานั้น สแกนเนีย-วาบิสจึงตัดสินใจสร้างรถยนต์หรูหราระดับสูง เช่น รถลีมูซีน Type III รุ่นปี พ.ศ. 2463 ซึ่งมีที่ใส่หมวกทรงสูงบนหลังคา เจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ทรงเป็นเจ้าของสแกนเนีย-วาบิส 3S รุ่นปี พ.ศ. 2456 ซึ่งเป็นรุ่นที่ติดตั้งปุ่มในรถเพื่อให้ผู้โดยสารสามารถสื่อสารกับคนขับได้ และสแกนเนีย-วาบิสยังสร้างรถสปอร์ตสองที่นั่ง (หรือ "รถยนต์นั่งสมรรถนะสูง")

ในอีกไม่กี่ปีถัดมา ผลกำไรของบริษัทก็ซบเซา โดยคำสั่งซื้อประมาณหนึ่งในสามมาจากต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม การปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้เปลี่ยนแปลงบริษัท โดยผลผลิตเกือบทั้งหมดถูกส่งออกไปยังกองทัพบกสวีเดน และทำกำไรได้มากพอที่จะลงทุนในการปรับปรุงโรงงานผลิตทั้งสองแห่งภายในปี พ.ศ. 2459

หลังจากจบสงครามในปี พ.ศ. 2459 สแกนเนียตัดสินใจมุ่งเน้นไปที่การสร้างรถบรรทุกโดยสิ้นเชิง โดยละทิ้งผลผลิตอื่น ๆ รวมถึงรถยนต์และรถโดยสาร อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้รับผลกระทบจากการล้นตลาดของยานพาหนะทางทหารที่ปลดประจำการจากสงคราม และบริษัทก็ล้มละลายในปี พ.ศ. 2464

หลังจากปัญหาทางเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2464 มีเงินทุนใหม่จากธนาคารสต็อกโฮล์มเอนสกิลดา (Stockholms Enskilda Bank) ซึ่งตระกูลวัลเลนเบิร์ก (Wallenberg) เป็นเจ้าของ และสแกนเนีย-วาบิสก็กลายเป็นบริษัทที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในทางเทคนิค
เดนมาร์ก
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2456 บริษัทได้จัดตั้งบริษัทย่อยในประเทศเดนมาร์ก ในปีต่อมารถยนต์ชนิดหลังคาเปิดได้ (Phaeton) สี่ที่นั่งที่สร้างขึ้นในเดนมาร์กคันแรกถูกสร้างขึ้นที่โรงงานของบริษัทที่เฟรเดอริกส์เบิร์ก ในโคเปนเฮเกน ในปี พ.ศ. 2457 โรงงานได้ผลิตรถบรรทุกสแกนเนีย-วาบิสคันแรกของเดนมาร์ก และหลังจากนั้นก็ได้พัฒนาเครื่องยนต์ V8 ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์แรก ๆ ของโลก ในปี พ.ศ. 2464 สแกนเนียขายรถบรรทุกได้ประมาณ 175 คัน และรถยนต์ 75 คัน และต่อมากิจการในเดนมาร์กก็ปิดตัวลง
นอร์เวย์
ในปี พ.ศ. 2460 มีการก่อตั้งข้อตกลงกับ บจ.การยานยนต์นอร์เวย์ จํากัด (Norsk Automobilfabrik A/S) ประเทศนอร์เวย์ ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เกี่ยวกับการผลิตรถยนต์และรถบรรทุกภายใต้ใบอนุญาตของสแกนเนีย-วาบิส การผลิตเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2462 แต่สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2464 หลังจากการผลิตรถบรรทุกเพียง 77 คัน ซึ่งส่วนใหญ่สร้างจากชิ้นส่วนที่ผลิตในสวีเดน

สงครามโลกครั้งที่สอง 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สแกนเนียได้ผลิตยานพาหนะทางทหารหลายประเภทให้กับกองทัพสวีเดน เช่น รถถังเบา Stridsvagn m/41 ที่ผลิตภายใต้ใบอนุญาต

คริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 สแกนเนีย-วาบิสได้ขยายการดำเนินงานไปยังกลุ่มลูกค้าใหม่ โดยเป็นตัวแทนจำหน่ายวิลลีส์ จี๊ป (Willys Jeep) และฟ็อลคส์วาเกิน บีเทิล (Volkswagen Beetle) ซึ่งสร้างผลกำไรให้กับบริษัทอย่างมาก นอกจากนี้ยังเริ่มกลายเป็นคู่แข่งของวอลโว่ด้วยรถบรรทุก L71 รีเจนต์ ใหม่ซึ่งเปิดตัวในปี พ.ศ. 2497

ในช่วงเวลานี้ สแกนเนีย-วาบิสได้ขยายเครือข่ายตัวแทนจำหน่ายและศูนย์ปฏิบัติการเฉพาะทางทั่วประเทศ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ส่วนแบ่งการตลาดในสวีเดนอยู่ระหว่าง 40–50% และบรรลุเป้าหมาย 70% ในกลุ่มรถบรรทุกที่มีน้ำหนักมากที่สุด โดยได้รับความช่วยเหลือจากความพยายามของตัวแทนจำหน่ายในตลาดการขนส่ง

ผลกระทบใหญ่ที่สุดอยู่ที่ตลาดส่งออก ก่อนปี พ.ศ. 2493 การส่งออกคิดเป็นสัดส่วนเพียง 10% ของผลผลิต แต่ในทศวรรษต่อมา การส่งออกในปัจจุบันอยู่ที่ 50% ของผลผลิต

บจ.เบียส์ (Beers) กลายเป็นผู้นำเข้าอย่างเป็นทางการและหุ้นส่วนที่สำคัญมากของสแกนเนีย-วาบิสในประเทศเนเธอร์แลนด์ และก่อตั้งเครือข่ายตัวแทนจำหน่าย พร้อมด้วยโครงการฝึกอบรมสำหรับช่างเครื่องและคนขับ เบียส์ยังเสนอการยกเครื่องยานพาหนะของลูกค้าฟรีปีละสองครั้ง และนำเสนอบริการเคลื่อนที่ทั่วเนเธอร์แลนด์ด้วยรถบรรทุกบริการ เนื่องจากความพยายามร่วมกันของเบียส์ ส่วนแบ่งการตลาดของสแกนเนีย-วาบิสในเนเธอร์แลนด์จึงยังคงอยู่ที่ 20% อย่างสม่ำเสมอตลอดช่วงเวลานี้ และสแกนเนีย-วาบิสจะนำรูปแบบธุรกิจของเบียส์มาใช้ในการดำเนินธุรกิจการขายในต่างประเทศของบริษัทเอง

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 สแกนเนีย-วาบิสได้ขยายการดำเนินงานด้านการผลิตไปยังต่างประเทศ ซึ่งก่อนหน้านั้นดำเนินการที่เซอเดอเท็ลเยอเพียงแห่งเดียว แต่ต่อมาบริษัทก็เล็งเห็นถึงความจำเป็นในการขยายการผลิตไปต่างประเทศ บราซิลกลายเป็นตลาดที่โดดเด่นสำหรับรถบรรทุกหนัก และยังต้องพึ่งพารถโดยสารระหว่างเมืองด้วย โดยมีข้อกำหนดเฉพาะสำหรับถนนบนภูเขาของบราซิล ซึ่งกลายเป็นเส้นทางที่ไม่สามารถสัญจรได้ในบางครั้ง ในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 บมจ.สแกนเนีย-วาบิส บราซิล (Scania-Vabis do Brasil S.A.) ซึ่งเป็นบริษัทสาขาบราซิลได้ก่อตั้งขึ้นและเริ่มประกอบรถบางรุ่นด้วยตนเองในปี พ.ศ. 2501 และเปิดตัวโรงงานเครื่องยนต์แห่งใหม่ในเซาเปาลูในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 และตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2503 เป็นต้นมาจึงได้ประกอบรถทั้งหมดด้วยตนเอง ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 สแกนเนีย-วาบิสได้ก่อตั้งโรงงานผลิตเต็มรูปแบบแห่งแรกนอกเซอเดอเท็ลเยอ โดยการสร้างโรงงานแห่งใหม่ใกล้เมืองเซาเปาลู และนี่คือการกำหนดมาตรฐานสำหรับการดำเนินงานระหว่างประเทศของสแกนเนีย-วาบิส

ใกล้บ้านมากขึ้น ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (EEC) ที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นก็เสนอโอกาสเพิ่มเติมให้สแกนเนีย-วาบิสสร้างโรงงานแห่งใหม่ในซโวลเลอ ซึ่งแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2507 โดยอิงจากอิทธิพลที่แข็งแกร่งในตลาดเนเธอร์แลนด์ โรงงานแห่งใหม่ในเนเธอร์แลนด์นี้ช่วยให้สแกนเนีย-วาบิสก้าวไปสู่อีกห้าประเทศ EEC โดยเฉพาะตลาดเยอรมันและฝรั่งเศส

สแกนเนีย-วาบิสยังคงขยายโรงงานผลิตอย่างต่อเนื่องผ่านการซื้อกิจการ ในปี พ.ศ. 2510 ได้ก่อตั้งบริษัทสาขาแห่งใหม่ชื่อ บจ.รถโดยสารสแกนเนีย (Scania-Bussar) 1 ปีต่อมา การวิจัย การพัฒนาและการผลิตรถบัสถูกย้ายไปที่แคทรีนโฮล์ม มีการเพิ่มสถานที่ผลิตเพิ่มเติมที่ซิบบูลท์ และฟอลุน และจำนวนพนักงานของสแกนเนียก็เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะที่เซอเดอเท็ลเยอ ซึ่งช่วยเพิ่มจำนวนประชากรในเมืองเป็นสองเท่า

นอกจากนี้ สแกนเนีย-วาบิสยังผลิตรถบรรทุกในบอตสวานา บราซิล เกาหลีใต้ แทนซาเนีย เนเธอร์แลนด์ ซิมบับเว และสหรัฐอเมริกา

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 มีการเปิดตัวรถบรรทุกรุ่นใหม่ และในเวลาเดียวกันบริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อให้เหลือเพียงแค่สแกนเนียเท่านั้น นอกจากวาบิสจะหายไปจากชื่อและโลโก้ใหม่แล้ว รถรุ่นปัจจุบันทั้งหมดยังได้รับชื่อรุ่นใหม่อีกด้วย

คริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 
ในปี พ.ศ. 2519 ได้มีการเปิดตัวศูนย์อุตสาหกรรมอาร์เจนตินา ไม่กี่เดือนต่อมา ในวันที่ 10 กันยายน ได้มีการผลิตกระปุกเกียร์ชุดแรกนอกประเทศสวีเดน และในที่สุดก็มีการผลิตรถบรรทุก L111 ในเดือนธันวาคม กลายเป็นรถบรรทุกคันแรกของสแกนเนียที่ผลิตในอาร์เจนตินา ในไม่ช้า โรงงานแห่งนี้ก็มีความเชี่ยวชาญในการผลิตกระปุกเกียร์ เพลา และเฟืองท้าย

นอกจากนี้ในอาร์เจนตินา ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการเปิดตัวรถบรรทุกซีรีส์ 2 (Series 2) โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "โปรแกรมสแกนเนีย" ซึ่งประกอบด้วยรถบรรทุก T-112 และ R-112 ทั้งสองรุ่นมีห้องโดยสาร ตัวเลือกในด้านเครื่องยนต์และความสามารถในการบรรทุกที่แตกต่างกัน ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการเปิดตัวรถโคชรุ่น K112 เพื่อทดแทนรุ่น BR-116

ในช่วงกลางปี ​​พ.ศ. 2528 สแกนเนียเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรก โดยเริ่มต้นอย่างเรียบง่ายโดยตั้งเป้าหมายไว้ที่ 200 คันในปี พ.ศ. 2530 (จำหน่ายรถบรรทุกได้ 121 คันในระหว่างปี พ.ศ. 2529) สแกนเนียจำกัดขอบเขตการตลาดไว้ที่นิวอิงแลนด์ซึ่งสถานการณ์คล้ายคลึงกับยุโรปมากกว่า

ยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์และการทหารของสแกนเนีย, วาบิส และสแกนเนีย-วาบิส หลายรุ่นถูกจัดแสดงไว้ที่มาร์คัส วัลเลนเบิร์กฮอลล์ (พิพิธภัณฑ์สแกนเนีย) ในเมืองเซอเดอเท็ลเยอ

เจ้าของ

ซ้าบ-สแกนเนีย (พ.ศ. 2512–2538)
ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2512 สแกนเนียได้รวมกิจการกับซ้าบ (Saab AB) และก่อตั้งเป็น บริษัท ซ้าบ-สแกนเนีย จำกัด (Saab-Scania AB) เมื่อซ้าบ-สแกนเนียแยกออกจากกันในปี พ.ศ. 2538 ชื่อของแผนกรถบรรทุกและรถบัสจึงถูกเปลี่ยนเป็น บริษัท สแกนเนีย จำกัด (Scania AB) 1 ปีต่อมาได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนชื่อเล็กน้อยเป็น บริษัท สแกนเนีย จำกัด (มหาชน) (Scania AB (publ))

การระงับการเข้าซื้อกิจการของวอลโว่
ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 วอลโว่ (Volvo) ประกาศตกลงซื้อหุ้นส่วนใหญ่ในสแกนเนีย 49.3% ซึ่งเป็นของบริษัท อินเวสเตอร์ จำกัด (Investor AB) ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของสแกนเนีย ในเวลานั้น การเข้าซื้อกิจการใช้เงิน 7.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (60.7 พันล้านครูนาสวีเดน) และจะกลายเป็นผู้ผลิตรถบรรทุกหนักที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก รองจากไดม์เลอร์ไครสเลอร์ (DaimlerChrysler)

แต่การควบรวมกิจการประสบความล้มเหลว เนื่องจากจากสหภาพยุโรปไม่อนุมัติ โดยให้เหตุผลว่าบริษัทหนึ่งจะมีส่วนแบ่งการตลาดเกือบ 100% ในตลาดนอร์ดิก

การระงับการเข้าซื้อกิจการของ MAN 
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เอ็ม.เอ.เอ็น (MAN AG) ผู้ผลิตรถบรรทุกสัญชาติเยอรมนี ยื่นข้อเสนอที่ไม่เป็นมิตรมูลค่า 10.3 พันล้านยูโรเพื่อซื้อสแกนเนีย ลีฟ เอิสต์ลิ่ง (Leif Östling) ซีอีโอของสแกนเนีย ถูกบังคับให้ขอโทษที่เปรียบการเสนอราคาของ MAN เหมือนกับบลิทซ์ครีค ต่อมา MAN ก็ได้ยกเลิกข้อเสนอ แต่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 MAN ก็ได้เพิ่มสิทธิในการออกเสียงในสแกนเนียเป็น 17%

เครือฟ็อลคส์วาเกิน 
สแกนเนียถือหุ้น 100% โดยเครือฟ็อลคส์วาเกิน (Volkswagen Group) บริษัทยานยนต์สัญชาติเยอรมัน และเป็นส่วนหนึ่งของบจ.ทราทัน (Traton) ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเครือฟ็อลคส์วาเกินด้านยานยนต์เพื่อการพาณิชย์ขนาดใหญ่ พร้อมด้วย มันทรัคแอนด์บัส (MAN Truck & Bus), ฟ็อลคส์วาเกินทรัคแอนด์บัส (Volkswagen Camnhões e Ônibus) และนาวิสตาร์  (Navistar)

ฟ็อลคส์วาเกินเข้าซื้อหุ้นของวอลโว่เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 และเข้าซื้อกิจการของสแกนเนียหลังจากความพยายามในการเข้าซื้อกิจการของวอลโว่ถูกยกเลิก และเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นเป็น 36.4% ในไตรมาสแรกของปี พ.ศ. 2550 จากนั้นในเดือนมีนาคม 2551 ฟ็อลคส์วาเกินได้เข้าซื้อกิจการของ บจ.อินเวสเตอร์ (Investor AB) โดยเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นเป็น 70.94% ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 จากนั้น สแกนเนียจึงกลายเป็นตราสินค้าลำดับที่ 9 ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ฟ็อลคส์วาเกินได้เข้าควบคุมสัดส่วนการถือหุ้น 100% ของสแกนเนีย

สแกนเนียในประเทศไทย 
รถบรรทุกสแกนเนียคันแรกได้ถูกนำเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยบริษัท โฟฟร้อนท์ (ประเทศไทย) จำกัด จากนั้นในปี พ.ศ. 2543 Scania CV AB ประเทศสวีเดน ได้เข้ามาลงทุนและจัดตั้งบริษัท สแกนเนีย สยาม จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ลงทุนสร้างโรงงานประกอบในจังหวัดฉะเชิงเทราโดยแบ่งสายการประกอบรถบรรทุกและรถโดยสารออกจากกัน ในปี พ.ศ. 2552 ได้สร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่เป็นทั้งสำนักงานขายและศูนย์บริการที่ครบวงจร ณ จังหวัดสมุทรปราการ บนเนื้อที่ 16 ไร่ ริมถนนบางนา-ตราด

เหตุการณ์

ค่าปรับการกำหนดราคา
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 สแกนเนียถูกสหภาพยุโรปปรับเป็นเงิน 880 ล้านยูโร (8.45 พันล้านครูนาสวีเดน) ฐานมีส่วนร่วมในกลุ่มพันธมิตรกำหนดราคานาน 14 ปี สมาชิกอีกห้าคนของกลุ่มพันธมิตร ได้แก่ ไดม์เลอร์ (Daimler), ดัฟ (DAF), มัน (MAN), อีเวโก้ (Iveco) และวอลโว่/เรโนลต์ (Volvo/Renault) ได้ตกลงร่วมกับคณะกรรมาธิการในปี 2559

ธุรกิจในรัสเซีย
ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2565 หลังจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย สแกนเนียได้ประกาศหยุดดำเนินการในรัสเซีย เนื่องจากรัสเซียบังคับใช้มาตรการคว่ำบาตรและข้อจำกัดการส่งออก ในเดือนมีนาคม สแกนเนียหยุดการส่งมอบรถบรรทุกและชิ้นส่วนไปยังรัสเซีย และหยุดการผลิตในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก

ผลิตภัณฑ์

รถบรรทุกและยานพาหนะพิเศษ

สแกนเนียพัฒนา ผลิต และจำหน่ายรถบรรทุกที่มีพิกัดน้ำหนักรวมของยานพาหนะ (GVWR) มากกว่า 16 ตัน (คลาส 8) ซึ่งมีไว้สำหรับการขนส่งทางไกล การกระจายสินค้าในระดับภูมิภาคและระดับท้องถิ่น ตลอดจนการขนส่งในการก่อสร้าง

ในปี พ.ศ. 2506 สแกนเนีย LB76 ได้สร้างชื่อเสียงให้กับสแกนเนีย-เวบิส นอกประเทศสวีเดน โดยเป็นหนึ่งในห้องโดยสารรถบรรทุกรุ่นแรก ๆ ที่ได้รับการทดสอบการชนอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ปัจจุบัน
รถบรรทุกทั้งหมดของสแกนเนียในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผลิตภัณฑ์รถบรรทุกสแกนเนีย (PRT-range) วางตลาดเป็นซีรีส์ที่แตกต่างกันตามความสูงของห้องโดยสาร
ซีรีส์ L (L-series) – เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยมีห้องโดยสารที่ต่ำกว่าซีรีส์ P ได้รับการออกแบบให้เหมาะสมสำหรับการทำงานในสภาพแวดล้อมชุมชนเมืองที่หนาแน่น และการขนส่งระยะสั้น
ซีรีส์ P (P-series) – เปิดตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 เป็นรุ่นอเนกประสงค์ที่สุด ใช้สำหรับงานทั่วไป ได้แก่ ระดับภูมิภาคและท้องถิ่น การก่อสร้าง และการปฏิบัติการพิเศษต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งและบริการ ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร P cab ซึ่งมีจำหน่ายหลายรูปแบบ: แบบเตียงนอนเดี่ยว เดย์แค็บกว้างขวาง หัวเก๋งแบบสั้น และแบบยาว (crew cab)
ซีรีส์ G (G-series) – เปิดตัวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 นำเสนอทางเลือกที่หลากหลายมากขึ้นสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่ทำงานในการขนส่งระยะไกลระดับประเทศและการใช้งานในการก่อสร้างแทบทุกประเภท ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร G cab มีจำหน่ายทั้งแบบหัวลากและแบบบรรทุก มาพร้อมกับห้องโดยสาร 5 แบบ ได้แก่ ตู้นอน 3 ตู้ เดย์แค็บ และหัวเก๋งแบบสั้น มีรูปแบบเพลาที่แตกต่างกัน สามารถเลือกความสูงแชสซีและระบบกันสะเทือนได้
ซีรีส์ R (R-series) – เปิดตัวในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 และได้รับรางวัลรถบรรทุกนานาชาติแห่งปีในปี พ.ศ. 2548 และอีกครั้งในปี พ.ศ. 2553 ซีรีส์นี้นำเสนอรถบรรทุกหลากหลายประเภทที่ปรับให้เหมาะกับการขนส่งระยะไกล ทุกรุ่นมีห้องโดยสาร R cab มีจำหน่ายทั้งแบบหัวลากและแบบบรรทุก มีรูปแบบเพลาที่แตกต่างกัน และมีตัวเลือกความสูงแชสซีและระบบกันสะเทือน รุ่นที่ทรงพลังที่สุดของซีรีส์นี้คือรุ่น R 730 ด้วยเครื่องยนต์ DC16 เทอร์โบ ดีเซล V8 ขนาด 16.4 ลิตร ให้กำลัง 730 แรงม้า (540 กิโลวัตต์) ที่ 1,900 รอบต่อนาที และแรงบิด 3,500 นิวตันเมตร (2,600 ปอนด์ฟุต) ที่ 1,000–1,350 รอบต่อนาที
ซีรีส์ S (S-series) – เปิดตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 เป็นซีรีส์ที่มีห้องโดยสารสูงที่สุดเท่าที่สแกนเนียเคยสร้างมา มีพื้นราบและมีเตียงเตี้ยที่ขยายได้สูงสุด 100 เซนติเมตร (ประมาณ 3.28 ฟุต)

ในอดีต

 CLb/CLc (2454–2470)
 DLa (2454–2469)
 ELa (2455–2469)
 FLa (2454–2467)
 GLa (2457–2466)
 314/324/325 (2468–2479)
 335/345/355 (2474–2487)
 L10/F10/L40/F40/L51 ดราบานต์ (2487–2502)
 L20/L60/L71 รีเจนต์ (2489–2501)
 L75/L76/LB76 (2501–2511)
 L55/L56/L66 (2502–2511)
 L36 (2507–2511)
 50, 80, 85, 110, 140 (2511–2517)
 81, 86, 111, 141 (2517–2524)
 ซีรีส์ 2: 82, 92, 112, 142 (2523–2531)
 ซีรีส์ 3: 93, 113, 143 (2530–2540)
 ซีรีส์ 4: 94, 114, 124, 144, 164 (2538–2547)
 ซีรีส์ T (2547–2548) – อดีตส่วนหนึ่งของกลุ่มผลิตภัณฑ์รถบรรทุกของสแกนเนีย

รถบัสและรถโคช 
กลุ่มผลิตภัณฑ์รถบัสและรถโคชของสแกนเนียมุ่งเน้นไปที่แชสซีมาโดยตลอด โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้ร่วมกับรถบัสและรถโคช แต่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เมื่อบริษัทยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อสแกนเนีย-วาบิส พวกเขาได้ผลิตรถบัสสำเร็จสำหรับตลาดในสวีเดนและส่วนอื่น ๆ ของสแกนดิเนเวีย และสำหรับภูมิภาคหลักของยุโรปตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา

แชสซี

รถสำเร็จ

ความร่วมมือ

เครื่องยนต์ดีเซล 
นอกเหนือจากเครื่องยนต์รถบัสและรถบรรทุกแล้ว เครื่องยนต์อุตสาหกรรมและเครื่องยนต์ทางทะเลของสแกนเนียยังใช้ในชุดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและในเครื่องจักรขนย้ายดินและการเกษตร ตลอดจนบนเรือและงานฝีมือเพื่อความบันเทิง

การมีส่วนร่วมของสแกนเนียในการผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในเกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 เมื่อวิศวกร กุสตาฟ เอริกสัน (Gustav Erickson) ได้ออกแบบเครื่องยนต์สำหรับรถยนต์คันแรกของบริษัท ในช่วงหลายปีต่อมา สแกนเนียได้เติบโตขึ้นจนกลายเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเครื่องยนต์ที่มีประสบการณ์มากที่สุดในโลก โดยไม่เพียงแต่สร้างเครื่องยนต์สำหรับรถบรรทุกและรถโดยสารเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการใช้งานทางทะเลและอุตสาหกรรมทั่วไปด้วย ซึ่งมีการส่งออกไปทั่วโลก

ปัจจุบัน 
ปีในวงเล็บคือปีที่ใช้งานในยานพาหนะเป็นครั้งแรก

DC07 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2557)
DC09/DI09 5 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2550)
DC13/DI13 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2550)
DC16/DI16 8 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2553)

ในอดีต 

D10/DS10 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2501)
D7 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2502)
D8/DS8 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2505)
D11/DN11/DS11/DSC11/DSI11 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2506)
D5/DS5 4 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2507)
DI14/DS14/DSC14/DSI14 8 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2512)
DC9/DI9/DN9/DS9/DSC9 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2527)
DC9 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2539)
DH12/DI12/DSC12/DSI12/DT12 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2539)
DC11 6 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2542)
DC16 8 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2543)
DC9 5 สูบ  ซีซี (พ.ศ. 2547)

ผลิตภัณฑ์อื่น 
สแกนเนียยังออกแบบและผลิตเสื้อผ้าที่ออกแบบมาสำหรับคนขับรถบรรทุกโดยเฉพาะภายใต้ชื่อ Scania Truck Gear
สแกนเนียมีจุดเด่นอยู่ในเกม สแกนเนียทรัคไดรวิงซีมิวเลเตอร์ (Scania Truck Driving Simulator) และยูโรทรัคซีมิวเลเตอร์ 2 (Euro Truck Simulator 2) ซึ่งทั้งคู่พัฒนาโดยเอสซีเอส ซอฟต์แวร์ (SCS Software)

ฐานการผลิต 
ตารางด้านล่างนี้แสดงสถานที่ตั้งของโรงงานผลิตในปัจจุบัน และในอดีตของสแกนเนีย เนื่องจากปัจจุบันสแกนเนียเป็นเจ้าของส่วนใหญ่โดยฟ็อลคส์วาเกิน ตารางนี้จึงรวมข้อมูลอ้างอิงของเครือฟ็อลคส์วาเกินไว้ด้วย

หมายเหตุ: ช่องที่สองของตาราง 'รหัส VIN โรงงาน' ระบุไว้ในหลักที่ 11 ของหมายเลขประจำตัวยานพาหนะ 17 หลักของยานพาหนะ และรหัสโรงงานนี้จะกำหนดให้กับโรงงานที่ผลิตยานพาหนะที่สมบูรณ์เท่านั้น  โรงงานชิ้นส่วนที่ไม่ได้ผลิตรถยนต์ครบชุดจะไม่มีรหัสประจำตัวโรงงานนี้ 
 
ในปี พ.ศ. 2558 สแกนเนียได้เปิดโรงงานในเอเชียแห่งแรกในเมืองบังกาลอร์ รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย  โรงงานแห่งนี้ผลิตรถบัสและรถโค้ช

ในเดือนพฤศจิกายน พ ศ. 2563 สแกนเนียได้ซื้อบริษัทรถบรรทุก Nantong Gaokai ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองรู่เกา ทางตะวันออกของจีน เพื่อเริ่มแผนการผลิตรถยนต์ที่นั่น

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 พิพิธภัณฑ์สแกนเนีย – มาร์คัส วอลเลนเบิร์ก ฮอลล์

บริษัทของสวีเดน