ซิมโฟนีหมายเลข 8 (ชูเบิร์ท)

ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ () เป็นผลงานประพันธ์ของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท เริ่มแต่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1822 แต่แล้วเสร็จเพียงสองมูฟเมนต์ จากทั้งหมดสี่มูฟเมนต์ ส่วนสองมูฟเมนต์ที่เหลือชูเบิร์ทเพียงเขียนร่างไว้ แต่ไม่ได้แต่งต่อจนเสร็จ ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่ และยังประพันธ์ผลงานชิ้นอื่นๆ ต่อมาอีก 6 ปี  ทำให้ซิมโฟนีชิ้นนี้ถูกเรียกว่าเป็น "ซิมโฟนีที่ยังแต่งไม่เสร็จ" (; )

ชูเบิร์ทแต่งซิมโฟนีบทนี้เพื่ออุทิศให้กับชุมชนดนตรีแห่งเมืองกราซ (Graz Music Society) ที่มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นเกียรติให้กับเขาในปี ค.ศ. 1823 โดยให้มูฟเมนต์แรกอยู่ในจังหวะ 3/4 มูฟเมนต์ที่สองอยู่ในจังหวะ 3/8  ส่วนมูฟเมนต์ที่สาม เขาร่างสกอร์สำหรับเปียโนแล้วเสร็จในจังหวะ 3/4 และร่างสกอร์ฉบับสมบูรณ์สำหรับวงออร์เคสตราค้างไว้เพียง 2 หน้า  ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าชูเบิร์ทได้ร่างมูฟเมนต์ที่สี่ไว้หรือไม่  

สองมูฟเมนต์ที่ชูเบิร์ทแต่งเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วย
 I. Allegro moderato in B minor
 II. Andante con moto in E major 

บางครั้ง อาจเรียกซิมโฟนีฉบับนี้ว่า "ซิมโฟนีหมายเลข 7"  เนื่องจากซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง อี เมเจอร์ ที่เขาแต่งค้างไว้ก่อนหน้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 ก็ยังไม่เสร็จเช่นกัน ผลงานชิ้นสมบูรณ์ชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท คือ ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

ผลงานของ ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
ซิมโฟนี
ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม