เจิ้ง

เจิ้ง (, ) หรือ แต้ ตามภาษาแต้จิ๋วและฮกเกี้ยน เป็นนามสกุลหนึ่งของชาวจีน และเป็นสกุลเดียวกับประเทศที่รับวัฒนธรรมจีนโดยออกเสียงตามสำเนียงของตน ในภาษาเวียดนามว่า จิ่ญ (; จื๋อโนม: ) ภาษาเกาหลีว่า ช็อง () และภาษาญี่ปุ่นว่า เท () 

ในประเทศจีน ได้มีการจัดอันดับนามสกุลที่มีผู้ใช้มากที่สุด 100 อันดับ ผลสำรวจพบว่ามีผู้ใช้นามสกุล เจิ้ง เป็นอันดับที่ 21 หรือคิดเป็นร้อยละ 10 ของประชากร โดยในยุคราชวงศ์ถัง คนในตระกูลเจิ้งส่วนใหญ่มีฐานะดีและทรงอิทธิพล

ในฮ่องกงและไต้หวัน นามสกุลดังกล่าวได้สะกดด้วยอักษรโรมันเป็น Cheng หรือ Tcheng ในฮ่องกงบ้างสะกดว่า Chang ในมาเลเซียสะกดว่า Cheang หรือ Teh ในสิงคโปร์สะกดว่า Tay และในอินโดนีเซียสะกดว่า The

ส่วนในประเทศไทยสันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งที่ชาวจีนที่ใช้นามสกุลเจิ้งหรือนามสกุลแต้ได้มาตั้งรกรากและมีครอบครัวในเมืองไทย โดยหนึ่งในนั้นคือ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ซึ่งพระราชสกุลเดิมคือแซ่แต้สืบแต่บิดา แต่ในปัจจุบันลูกหลานของผู้ใช้นามสกุลแต้ ส่วนมากได้เปลี่ยนเป็นนามสกุลให้เป็นไทย แต่จะขึ้นต้นด้วย เต และ เตชะ ตัวอย่างนามสกุลที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย เช่น เตชะไพบูลย์ เตชะรัตนประเสริฐ เตชะมนตรีกุล และอื่น ๆ ยังเป็นนามสกุลที่มีคนใช้มากที่สุดเป็นอันดับ 8 ของประเทศไทย 25,922 คน

อ้างอิง 
 

นามสกุลจีน