รายพระนามพระมหากษัตริย์นาวาร์



ราชวงศ์อิญิเกวซ, ? 824–905
ราชวงศ์อิญิเกวซได้รับการยอมรับว่าเป็นราชวงศ์ที่สถาปนาราชอาณาจักรนาวาร์ (หรือปัมโปลนา) ราว 824

ราชวงศ์ฆิเมเนส, 905–1234

เนื่องด้วยการสวรรคตของพนะเจ้าซานโชที่ 4 นาวาร์ถูกแบ่งโดยพระญาติพระองค์ได้แก่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งกัสติยากับพระเจ้าซานฌช รามิเรซแห่งอารากอน นำไปสู่การควบคุมนาวาร์โดยอารากอนเป็นเวลากว่ากึ่งศตวรรษ

การสวรรคตของพระเจ้าอัลฟอนโซนำไปสู่วิกฤตการณ์การสืบราชสันตติวงศ์ในอารากอนและขุนนางนาวาร์เห็นว่าจะดีกว่าที่จะฟื้นฟูอาณาจักรอันเป็นอิสระ, จึงมีการสถาปนาพระนัดดา(สายพระอนุชานอกกฎหมาย) ในพระเจ้าซานโชที่ 4 ครองราชย์สืบมา

ราชวงศ์ชองปาญ, 1234–1284

การสวรรคตของพระเจ้าซานโชที่ 7 กษัตริย์แห่งราชวงศ์ฆิเมเนสพระองค์สุดท้าย นำไปสู่การเปลี่ยนมือซึ่งราชสมบัติไปยังพระโอรสในพระขนิษฐาแห่งพระองค์ บลังกา, เคานท์เตสแห่งชองปาญ พระองค์ทรงสำเร็จราชการในบางส่วนของรัชกาลแห่งพระเชษฐาพระองค์

ราชวงศ์กาเปเตียง, 1284–1441

ราชวงศ์กาเปต์, 1284–1349

เอนริเกสวรรคตอย่างกระทันหันโดยทิ้งราชสมบัติให้พระธิดาทารก ฆัวนา ในฐานะรัชทายาทพระองค์เดียวในราชสมบัติ พระชนนี บลองช์แห่งอาร์ตัวส์สำเร็จราชการแทน 10 ปี ค.ศ. 1284 ฆัวนาอภิเษกสมรสกับว่าที่พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เป็นการสิ้นสุดความเป็นผู้สำเร็จราชการของพระนางบลองช์ ฟิลิปเสด็จขึ้นครองราชในปีถัดมาในฐานะ "กษัตริย์ฝรั่งเศสและนาวาร์" อนึ่งพระนามในรายชื่อด้านล่างจะถอดเสียงตามภาษาสเปน

ราชวงศ์เอเวรอซ์, 1328–1441

หลังการสวรรคตของพระเจ้าลุยส์ และพระโอรสคือพระเจ้าฆวน พระอนุชาทั้งสองพระองค์ในพระเจ้าลุยส์รับราชสมบัติเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสนาวาร์สืบมากระทั่งสวรรคต เวลานั้นราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตกแก่ฟิลิปแห่งวาลัวส์ พระญาติที่มิได้สืบเชื้อสายจากพระนางฆัวนาที่ 1, ส่วนราชบัลลังก์แห่งนาวาร์ได้ส่งต่อไปยังพระธิดาในพระเจ้าลุยส์คือพระนางฆัวนาที่ 2 โดยทรงปกครองร่วมกับพระสวามี จนพระสวามีสิ้นพระชนม์ และปกครองโดยลำพังจนกระทั่งพระนางสวรรคต

ราชวงศ์ตรัสตามารา, 1425–1479

พระนางบลองกาที่ 1 ทรงราชย์ร่วมกับพระสวามีคือพระเจ้าฆวนที่ 2 ในค.ศ. 1458, ฆวนได้รับราชสมบัติอารากอนจากพระเชษฐาผู้วายชนม์ในเวลาต่อมา พระราชบัลลังก์แห่งนาวาร์ ถูกส่งต่อให้กับพระนางเอเลนอร์, พระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ยังมีพระชนม์อยู่ของทั้งสองพระองค์ ขณะที่พระราชบัลลังก์แห่งอารากอนถูกส่งต่อไปยัง พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน, พระราชโอรสใน พระเจ้าฆวนที่ 2 กับพระชายาพระองค์ที่สอง ฆัวนา เอนริเกซ

กษัตริย์และพระราชินีผู้โต้แย้งสิทธิ
หลังพระนางบลองกาสวรรคต ค.ศ. 1441, พระเจ้าฆวนยังเป็นกษัตริย์นาวาร์อยู่จนกระทั่งสวรรคตใน 38 ปีหลังจากนั้น, เพื่อปกป้องจากพระราชโอรสและพระราชธิดาพระองค์ใหญ่การ์โลส และ บลองกา ความขัดแย้ง กับพระราชโอรสของพระองค์นำไปสู่ สงครามกลางเมืองนาวาร์ แม้ว่าบางแหล่งข้อมูลจะถือว่า  การ์โลสและบลองกาเป็นประมุขที่ชอบโดยกฎหมายแต่พระมหากษัตริย์  โดยพฤตินัย ก็ยังคงเป็นพระเจ้าฆวนที่ 2 เอเลนอร์มิได้อ้างสิทธิเป็นสมเด็จพระราชินีนาถจนกระทั่งพระราชบิดาสวรรคต

ราชวงศ์ฟัวซ์, 1479–1517

เอเลนอร์, ผู้ซึ่งเป็นพันธมิตรกับพระราชบิดาเพื่อต่อต้านพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี สวรรคตหลังพระราชบิดาเพียง 3 สัปดาห์  พระนางเป็นพระชายาม่ายในกาสตงที่ 4 เคานท์แห่งฟัวซ์, และพระโอรสองค์ใหญ่ของพระนางกาสตงแห่งฟัวซ์ เจ้าชายแห่งวิอานาก็สิ้นพระชนม์  พระนางจึงส่งต่อพระราชบัลลังก์ให้พระนัดดา ฟรองซัวส์ (หรือฟรังซิสโกในภาษาสเปน)

ราชวงศ์อัลเบรท์, 1484–1513
แคทเธอรีนครองราชย์ร่วมกับพระสวามี พระเจ้าฆวนที่ 3 เมื่อพระเจ้าฆวนสวรรคต พระนางแคทเธอรีนครองราชย์ต่อมาอีก 8 เดือนก็สวรรตต  รัชกาลนี้ นาวาร์ปราชัยโดยพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน ค.ศ. 1512, เป็นเหตุให้เสียดินแดนทางใต้ของทิวเขาปิเรนิส,รวมถึงราชธานีคือปัมโปลนาด้วย  พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฆวนที่ 2 กับพระชายาองค์ที่ 2 และเป็นพระอนุชาต่างพระชนนีในพระนางเอเลนอร์ ผู้เป็นพระอัยยิกาในพระนางแคทเธอรีน  พระเจ้าเฟร์นันโดได้รับราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์นาวาร์และทำให้สายนี้ถูกรวมกับตำแหน่งพระมหากษัตริย์อารากอนกับสเปน พระนางแคทเธอรีนและพระเจ้าฆวนหนีไปยังนาวาร์ล่าง, ซึ่งเป็นส่วนเล็ก ๆ ของอดีตราชอาณาจักรอันอยู่ตอนบนของทิวเขาปิเรนิส ที่ซึ่งถูกรวมกับกับดินแดนอื่น ๆ ในฝรั่งเศสซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของพวกเขา

ราชวงศ์ตรัสตามารา, 1513-1516

นาวาร์ล่าง
ค.ศ. 1530, พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ตัดสินใจ ตัดสินใจที่จะยกเลิกการยึดครองนาวาร์ล่างอย่างแน่นอนต่อความเป็นไปไม่ได้ในการควบคุม, ทำให้นาวาร์ล่างปกครองโดยพระเจ้าเอนริกที่ 2, ขณะที่พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนกับพระชนนีสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาที่ 3 ยังคงปกครองนาวาร์บน

ราชวงศ์อัลเบรท์, 1513–1572

ราชวงศ์บูร์บง, 1572–1620
ฆัวนาที่ 3 ทรงราชย์ร่วมกับพระสวามี อองตวน จนพระสวามีสวรรคตและทรงราชย์ต่อโดยลำพังจนสวรรคต พระราชโอรสของทั้ง 2 คือเอนริเก (อองรี) เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1589, เข้าครอบคาองราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1593 ในการที่สงครามศาสนาในฝรั่งเศสใกล้สิ้นสุดลง  ต่อมามงกุฎแห่งนาวาร์ถูกส่งต่อไปยังพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ค.ศ. 1620 ราชอาณาจักรจึงถูกรวมกับฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสยังคงใช้พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ กระทั่ง ค.ศ. 1791 และถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งระหว่างค.ศ. 1814 - ค.ศ. 1830 ในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง.

พระมหากษัตริย์และผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์

ราชวงศ์บูร์บง, 1620-1883

ฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง

ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์นาวาร์ 
พระเจ้าอองรีที่ 4 สิ้นพระชนม์โดยปราศจากรัชทายาทใน ค.ศ. 1883 การอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์แยกจากกัน สิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสถูกส่งต่อไปยัง ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายเลชีตีมีสต์ ขณะที่สิทธิในราชบัลลังก์นาวาร์ตกแก่ โรเบิร์ตที่ 1 ดยุคแห่งปาร์มา พระโอรสในเจ้าหญิงหลุยส์ มารี แตเรซแห่งอาร์ตัว ดัชเชสม่ายแห่งปาร์มา พระเชษฐภคินีในพระเจ้าอองรีที่ 4

ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา

นาวาร์บน

ราชวงศ์ตรัสตามารา, 1516-1555

ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก, 1516-1700

ราชวงศ์บูร์บง, 1700-1833

อ้างอิง

น
น
พระมหากษัตริย์นาวาร์
Navarrese royal houses