จักรพรรดิชิรากาวะ

จักรพรรดิชิรากาวะ () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 72, ตามลำดับตามประเพณี.

รัชสมัยของจักรพรรดิชิรากาวะกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1073 ถึง 1087.

พระราชประวัติ  
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายซาดาฮิโตะ () 

เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโก-ซันโจ ที่ประสูติแต่ ฟูจิวาระ ชิเงโกะ

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิชิรากาวะ 
เมื่อพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระบิดาของพระองค์ จักรพรรดิโก-ซันโจ นั้นเย็นชาแต่ก็เปี่ยมด้วยความรัก และในปี ค.ศ. 1068 เมื่อพระบิดาของพระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติ พระองค์ก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นชินโน (เจ้าชาย) กลายเป็นเจ้าชายซาดาฮิโตะ ในปี ค.ศ. 1069 พระองค์เป็น โคไตชิ หรือรัชทายาทและในเวลาที่เหมาะสม พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิเมื่อพระชนมายุได้ 19 พรรษา

 18 มกราคม ค.ศ. 1073 (วันที่ 8 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4) : ปีที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโก-ซันโจทรงสละราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสคือเจ้าชายซะดะฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิชิระกะวะ หลังจากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก

 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1073 (วันที่ 29 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4) : ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิชิระกะวะอย่างเป็นทางการที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 

 ค.ศ. 1074 (วันที่ 7 เดือน 2 ปี โจโฮ ที่ 1) : อดีต คัมปะกุ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ ผู้สร้าง วัดเบียวโด ถึงแก่อสัญกรรมด้วยวัย 83 ปีในปีเดียวกันพี่สาวของโยะริโมะชิอดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิจิโจ สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 87 พรรษา

 ค.ศ. 1074 (วันที่ 3 เดือน 10 ปี โจโฮ ที่ 1) : ท่าน โจโตมงอิง อดีตจักรพรรดินีในอดีต จักรพรรดิอิจิโจ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 87 พรรษา

 ค.ศ. 1087 (เดือน 9 ปี โอโตะกุ ที่ 3) : จักรพรรดิชิระกะวะแถลงที่จะสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะรุฮิโตะพระราชโอรส

 3 มกราคม ค.ศ. 1087 (วันที่ 26 เดือน 12 ปี โอโตะกุ ที่ 3) : ปีที่ 13 ในรัชสมัยจักรพรรดิชิระกะวะสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโฮะริกะวะ โดยเป็น ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสในรูปแบบ การว่าราชการในวัด

แต่เดิมจักรพรรดิโก-ซันโจมีพระราชประสงค์ที่จะแต่งตั้งให้พระอนุชาต่างพระมารดาของจักรพรรดิชิระกะวะคือ เจ้าชายซะเนะฮิโตะ เป็นผู้สืบทอดต่อจากจักรพรรดิชิระกะวะแต่เจ้าชายพระองค์นั้นก็สิ้นพระชนม์ไปเมื่อ ค.ศ. 1085 ทำให้จักรพรรดิชิระกะวะทรงแต่งตั้งพระราชโอรสคือเจ้าชายทะรุฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาท

 ค.ศ. 1087 (เดือน 5 ปี คังจิ ที่ 1) : ไดโจเท็นโน ชิระกะวะ เสด็จย้ายไปประทับที่ อุจิ 

 ค.ศ. 1088 (เดือน 1 ปี คังจิ ที่ 2) : จักรพรรดิโฮะริกะวะ เสด็จไปเฝ้าพระราชบิดาที่ พระตำหนักชิระกะวะ ที่อดีตจักรพรรดิชิระกะวะโปรดเกล้าให้สร้างขึ้นที่ อุจิ 

 ค.ศ. 1090 (เดือน 12 ปี คังจิ ที่ 4) : ฟุจิวะระ โนะ โมะโระซะเนะ ซึ่งดำรงตำแหน่ง เซ็ชโช  ได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง คัมปากุ

 ค.ศ. 1094 (วันที่ 8 เดือน 3 ปี คังจิ ที่ 8) : คัมปากุ ฟุจิวะระ โนะ โมะโระซะเนะ ได้ลาออกจากตำแหน่งคัมปากุ

 ค.ศ. 1095 (เดือน 8 ปี กาโฮ ที่ 2) : จักรพรรดิโฮะริกะวะประชวรทำให้พระองค์ต้องผนวชเพื่อให้พระอาการดีขึ้น

 ค.ศ. 1096 (วันที่ 9 เดือน 11 ปี กาโฮ ที่ 3) : อดีตจักรพรรดิชิระกะวะผนวชเมื่อพระชนมายุ 44 พรรษาโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า ยูคัง ทำให้พระองค์ได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ซึ่งใช้เรียกอดีตจักรพรรดิที่ออกผนวช

สาเหตุที่ทำให้อดีตจักรพรรดิชิระกะวะออกผนวชเนื่องจากพระราชธิดาพระองค์หนึ่งซึ่งได้รับการสถาปนาในภายหลังเป็น พระพันปีอิคุโยะชิ ได้สิ้นพระชนม์ในปีนั้น

หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮะริกะวะพระราชนัดดาของพระองค์ได้ขึ้นเป็น จักรพรรดิโทะบะ พระองค์ก็ยังคงกุมพระราชอำนาจทางการเมืองเหนือพระราชนัดดาแม้จะอยู่ในสมณเพศจนกระทั่งจักรพรรดิโทะบะสละราชบัลลังก์ซึ่งพระองค์ก็ยังคงกุมพระราชอำนาจต่อไปในรัชสมัยของพระราชปนัดดา (เหลน) คือ จักรพรรดิซุโตะกุ 

 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1129 (วันที่ 7 เดือน 7 ปี ไดจิ ที่ 4) : ปีที่ 6 ในรัชสมัย จักรพรรดิซุโตะกุ  ไดโจโฮโอ ชิระกะวะ สวรรคตเมื่อพระชนมายุ 76 พรรษาสิ้นสุดการปกครองแบบ การว่าราชการในวัด ของจักรพรรดิชิระกะวะที่ยาวนานถึง 42 ปีซึ่งหลังจากนั้นจักรพรรดิรัชกาลต่อ ๆ มาก็ดำเนินตามรอยจักรพรรดิชิระกะวะในพระราชสถานะ ไดโจเท็นโน และ ไดโจโฮโอ

ดูเพิ่ม 
 จักรพรรดิญี่ปุ่น
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

แหล่งข้อมูลอื่น 

จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคเฮอัง
ภิกษุชาวญี่ปุ่น
ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โคไตชิ
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ