สภาขุนนางญี่ปุ่น

สภาขุนนาง () เป็นสภาสูงของ สภานิติบัญญัติแห่งสมเด็จพระจักรพรรดิ หรือรัฐสภาของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยอิโต ฮิโระบุมิ และผู้นำในสมัยเมจิคนอื่นๆ ได้นำรูปแบบของสภาขุนนางของอังกฤษมาใช้ จึงเกิดเป็นสภาขุนนางขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคเมจิ

ในปี 1869 รัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ สมาชิกสภาขุนนางได้ประกอบไปด้วย อดีตขุนนางในราชสำนัก, ขุนนางตระกูลฟุจิวะระ รวมไปถึงอดีตไดเมียว ได้เข้าสู่ระบบศักดินาใหม่ที่เรียกว่า คะโซะกุ ซึ่งระบบศักดินานี้แบ่งเป็น 5 ชั้นเหมือนบรรดาศักดิ์ยุโรป 

ภายหลังญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง สหรัฐอเมริกาได้เข้ามาควบคุมญี่ปุ่น และกำหนดให้มีสภาสูงที่มาจาการเลือกตั้งแทนสภาขุนนาง ที่เรียกว่าวุฒิสภา

สมาชิก 
สมาชิกสภาขุนนางจะประกอบด้วย
 มกุฎราชกุมาร ที่พระชนมายุเกิน 18 พรรษา ;ดำรงตำแหน่งถาวร
 เจ้าชายชั้นสูง (ชินโน) ทุกพระองค์ และเจ้าชายชั้นล่าง (โอ) ที่พระชนมายุเกิน 20 ;ดำรงตำแหน่งถาวร
 ขุนนางบรรดาศักดิ์ เจ้า และ มาร์ควิส ที่อายุเกิน 25 ปี (เพิ่มเป็น 30 ปีใน ค.ศ. 1925) ดำรงตำแหน่งถาวร
 ขุนนางทุกบรรดาศักดิ์ ที่อายุเกิน 25 ปี (เพิ่มเป็น 30 ปีใน ค.ศ. 1925) ที่ถูกคัดเลือกจำนวน 150 คน ;วาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี
 สามัญชน 66 คน คัดเลือกจากบุคคลที่จ่ายภาษีสูงสุด 6,000 คน ;วาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี

รายนามประธานสภาขุนนาง

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สภาขุนนางได้ถูกยกเลิกโดยสหรัฐอเมริกา และได้เปลี่ยนเป็นวุฒิสภา

ดูเพิ่ม 
บรรดาศักดิ์ยุโรป
สภาขุนนาง

การเมืองญี่ปุ่น
จักรวรรดิญี่ปุ่น
ยุคเมจิ