เอนูมาเอลิช

เอนูมาเอลิช (อักษรรูปลิ่มแอกแคด: , ) เป็นมหากาพย์ที่เล่าถึงการกำเนิดจักรวาลของบาบิโลเนีย ถูกค้นพบในสภาพชิ้นส่วนโดยออสเตน เฮนรี เลอาร์ด นักโบราณคดีชาวอังกฤษจากซากหอสมุดอาชูร์บานิพัลที่เมืองนิเนเวห์ (เมืองโมซูล ประเทศอิรักปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 1849 ต่อมาจอร์จ สมิธ นักอัสซีเรียวิทยาชาวอังกฤษแปลและตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1876 คำว่า "เอนูมาเอลิช" เป็นวลีเปิดเรื่องหมายถึง "เมื่อบนสวรรค์..."

เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาประมาณ 1 พันบาท บันทึกเป็นภาษาแอกแคดบนแผ่นดินเหนียว 7 แผ่น แต่ละแผ่นมีเนื้อหาระหว่าง 115–170 บาท จารด้วยอักษรรูปลิ่มซูเมอร์-แอกแคด ลักษณะไม่มีคำคล้องจองและฉันทลักษณ์ แต่เป็นสัมผัสคู่ที่อยู่ในบรรทัดเดียวกันและบางครั้งเป็นบทสี่บาท แม้ว่าจารึกแผ่นที่ 5 ส่วนใหญ่จะยังสูญหาย แต่นักวิชาการสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวจน เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาเกือบสมบูรณ์ มหากาพย์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลสำคัญที่เปิดเผยโลกทัศน์ของบาบิโลเนีย จารึกทั้ง 7 แผ่นบรรยายถึงการกำเนิดเทพเจ้า สงครามระหว่างเทพที่จบลงด้วยชัยชนะของมาร์ดุก การก่อเกิดของจักรวาลและโลก การสร้างมนุษย์เพื่อรับใช้เหล่าทวยเทพและบทสรรเสริญมาร์ดุกขนาดยาว ยังไม่ทราบจุดประสงค์เดิมของ เอนูมาเอลิช แต่พบฉบับที่ใช้ในเทศกาลอะกิตูสมัยซิลูซิด มหากาพย์นี้ยังใช้ในการสร้างความชอบธรรมหรืออำนาจสูงสุดของบาบิโลเนียเหนือเมโสโปเตเมียทั้งหมด เอนูมาเอลิช ฉบับหลังมีการเปลี่ยนมาร์ดุกเป็นอัชชูร์ เทพเจ้าหลักของอัสซีเรีย

พบ เอนูมาเอลิช หลายฉบับจากบาบิโลนและอัสซีเรีย ฉบับที่พบที่หอสมุดอาชูร์บานิพัลมาจากสมัยศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล แต่องค์ประกอบเรื่องอาจย้อนไปไกลถึงสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลหรือรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีแห่งจักรวรรดิบาบิโลเนียเก่า (1900–1600 ปีก่อนคริสตกาล) ภาพประกอบจากเนื้อหาบางส่วนของ เอนูมาเอลิช มีอายุอย่างน้อยในยุคแคสไซต์ (ประมาณศตวรรษที่ 16–12 ก่อนคริสตกาล)

อ้างอิง 

มหากาพย์
บาบิโลเนีย