อักษรควบ

อักษรควบ หรือ คำควบกล้ำ คือ คำที่ออกเสียงครั้งละหนึ่งพยางค์ แต่อ่านออกเสียงเหมือนสองพยางค์ คำควบกล้ำจะมีสองชนิด คือ

 คำควบแท้  คือคำที่มีอักษร "ร ล ว" อยู่กลางคำ และอ่านพร้อม ๆ กับอักษรนำ เช่น ขวาง เกรี้ยวกราด แหวน  (คำนี้จะเป็นอักษรนำก็ได้)  
คำว่า "ควร" ไม่ใช่คำควบแท้ เนื่องจากตัว "ว" ออกเสียงสระ "อัว" มีตัวสะกด ซึ่งไม่ใช่ตัวควบกล้ำ

 คำควบไม่แท้  จะมีคำบางคำที่ไม่ออกเสียงควบและมีพยางค์เดียว (ส่วนใหญ่)  เช่น จริง เศร้าโศก เรือ ส่วน "ทร" อ่านออกเสียงเป็น "ซ" เช่น  ทราบ ทรุดโทรม พุทรา ฯลฯ
 คำว่า "นิทรา" ไม่ใช่คำควบไม่แท้ เพราะอ่านว่า นิด-ทฺรา ไม่ใช่ นิด-ซา

ดูเพิ่ม 
 ทวิอักษร

ภาษาไทย