แอลจีเรียของฝรั่งเศส

แอลจีเรียของฝรั่งเศส ( (ถึงปี 1839) หรือ  ; ชื่อไม่เป็นทางการในภาษาฝรั่งเศสคือ , ), หรือที่เรียกว่า อาณานิคมแอลจีเรีย เป็นช่วงที่แอลจีเรียเมื่อเป็นอาณานิคมและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส การปกครองของฝรั่งเศสในภูมิภาคนี้เริ่มขึ้นหลังจากการรุกรานแอลจีเรียของฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ และดำเนินไปจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามแอลจีเรียซึ่งนำไปสู่เอกราชในปี 1962 หลังจากตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 1830 ถึง 1848 แอลจีเรียเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน 1848 เมื่อ รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐที่สองของฝรั่งเศสมีผลบังคับใช้จนกระทั่งได้รับเอกราชในวันที่ 5 กรกฎาคม 1962

ในฐานะส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสในอดีต แอลจีเรียกลายเป็นจุดหมายปลายทางของผู้อพยพชาวยุโรปหลายแสนคนที่รู้จักกันในชื่อ โคลอน และต่อมาเรียกว่า ปีเย-นัวร์ อย่างไรก็ตาม ประชากรมุสลิมพื้นเมืองยังคงเป็นประชากรส่วนใหญ่ของดินแดนนี้ตลอดประวัติศาสตร์ มีการประเมินว่าประชากรแอลจีเรียพื้นเมืองลดลงถึงหนึ่งในสามระหว่างปี 1830 ถึง 1875 เนื่องจากสงคราม โรคภัยไข้เจ็บ และความอดอยาก ความไม่พอใจในหมู่ประชากรมุสลิมทีละน้อยเนื่องจากการไม่มีเสรีภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจทำให้เกิดการเรียกร้องให้มีการปกครองตนเองทางการเมืองมากขึ้น และในที่สุดก็ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ความตึงเครียดระหว่างสองกลุ่มมาถึงจุดสูงสุดในปี 1954 เมื่อเหตุการณ์ความรุนแรงครั้งแรกเริ่มขึ้นจากสิ่งที่เรียกภายหลังว่าสงครามแอลจีเรีย โดยมีลักษณะของสงครามกองโจรและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติที่ชาวฝรั่งเศสใช้เพื่อหยุดการก่อจลาจล สงครามสิ้นสุดลงในปี 1962 เมื่อแอลจีเรียได้รับเอกราชตามข้อตกลงเอเวียงในเดือนมีนาคม 1962 และการลงประชามติในการตัดสินใจด้วยตนเองในเดือนกรกฎาคม 1962

ในช่วงปีสุดท้ายที่เป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส แอลจีเรียเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรปและประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

อ้างอิง 

อดีตอาณานิคม
ประเทศแอลจีเรีย