เยื่อเมือก

เยื่อเมือก () เป็นชั้นที่บุผิวที่มักเจริญมาจากเอนโดเดิร์ม (endoderm) ปกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิว มีส่วนเกี่ยวข้องในการดูดซึมและหลั่งสาร เยื่อเมือกจะดาดอยู่ที่หลายช่องว่างของอวัยวะซึ่งติดต่อกับสิ่งแวดล้อมภายนอกและอวัยวะภายใน เยื่อเมือกในหลายที่ที่ติดต่อมาจากผิวหนัง เช่นที่รูจมูก (nostril), ริมฝีปาก, หู บริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ และทวารหนัก สารข้นเหนียวที่หลั่งออกมาจากเยื่อเมือกและต่อมเรียกว่า เมือก หรือมูก (mucus)

ช่องว่างภายในร่างกายที่พบเยื่อเมือกนี้รวมถึงส่วนใหญ่ของระบบทางเดินหายใจ ลึงค์ (ส่วนหัวขององคชาต) และส่วนหัวของคลิตอริส และภายในของหนังหุ้มปลายองคชาต (prepuce หรือ foreskin) ต่างเป็นเยื่อเมือก ไม่ใช่ผิวหนัง​ทุกปกติ

องค์ประกอบ 
 เนื้อเยื่อบุผิว
 ลามินา โพรเพรีย (lamina propria)
 กล้ามเนื้อเรียบ/มัสคิวลาริส มิวโคซา (Muscularis mucosa) / (ทางเดินอาหาร)

ภาพอื่นๆ

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 http://trc.ucdavis.edu/mjguinan/apc100/modules/Digestive/mammal/system1/system4.html 

เนื้อเยื่อ
กายวิภาคศาสตร์