ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561

ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก เป็นฤดูกาลที่ผลิตค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) สูงที่สุดเท่าที่บันทึกมาในแอ่งแปซิฟิกตะวันออก โดยฤดูกาลนี้จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในตอนกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา ดังที่แสดงให้เห็นโดยพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกแรกของฤดูกาลนี้ ซึ่งก่อตัวเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม โดยฤดูกาลนี้มีพายุก่อตัวและได้รับชื่อจำนวน 23 ลูก ถือเป็นฤดูกาลที่มีพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุดเป็นอันดับที่สี่

พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกที่สองของฤดูกาลคือ พายุเฮอริเคนบัด ซึ่งพัดเข้าโจมตีในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ในช่วงกลางเดือนมิถุนายน สร้างความเสียหายเล็กน้อย ต่อมาพายุโซนร้อนคาร์ลอตตา ซึ่งก่อตัวและพัดไปตามแนวชายฝั่งของประเทศเม็กซิโก ซึ่งก็สร้างความเสียหายอย่างเล็กน้อยเช่นกัน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม พายุเฮอริเคนเฮกเตอร์ ได้กลายเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนไม่กี่ลูกที่เคลื่อนตัวข้ามไปที่แอ่งแปซิฟิกตะวันตก และยังส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายด้วย ต่อมาอีกไม่กี่สัปดาห์ พายุเฮอริเคนเลน ทวีกำลังแรงขึ้นได้ถึงระดับ 5 และยังกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทำให้ปริมาณน้ำฝนเยอะที่สุดเท่าที่บันทึกมาในรัฐฮาวาย และเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์สหรัฐ เป็นรองจากพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์เมื่อปีก่อน ต่อมาพายุเฮอริเคนโอลิเวียได้ส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายอีก สร้างผลกระทบเล็กน้อย ในช่วงปลายเดือนกันยายน พายุเฮอริเคนโรซา และ พายุเฮอริเคนเซร์ฆิโอ ก่อตัวขึ้น ทั้งสองลูกทำให้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองและน้ำท่วมฉับพลันขึ้น ในคาบสมุทรบาฮากาลีฟอร์เนียและภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ในขณะเดียวกันนั้น พายุเฮอริเคนวากาลา ได้บรรลุความรุนแรงที่ระดับ 5 ก่อนที่จะอ่อนกำลังลงในหมู่เกาะฮาวายตะวันตกเฉียงเหนือ ต่อมาในช่วงปลายเดือนตุลาคม พายุเฮอริเคนวิลลา กลายเป็นพายุลูกที่สามของฤดูกาลที่เป็นพายุระดับ 5 ก่อนพัดโจมตีในรัฐซีนาโลอาในฐานะพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่



ภาพรวมฤดูกาล

พายุ

พายุดีเปรสชันเขตร้อนหนึ่ง-อี

พายุเฮอริเคนอะเลตตา

พายุเฮอริเคนบัด

พายุโซนร้อนคาร์ลอตตา

พายุโซนร้อนแดเนียล

พายุโซนร้อนเอมิเลีย

พายุเฮอริเคนฟาบีโอ

พายุโซนร้อนกีลมา

พายุดีเปรสชันเขตร้อนเก้า-อี

พายุเฮอริเคนเฮกเตอร์

พายุโซนร้อนอิเลียนา

พายุเฮอริเคนจอห์น

พายุโซนร้อนคริสตี

พายุเฮอริเคนเลน

พายุเฮอริเคนมิเรียม

พายุเฮอริเคนนอร์มัน

พายุเฮอริเคนโอลิเวีย

พายุโซนร้อนพอล

พายุดีเปรสชันเขตร้อนสิบเก้า-อี

พายุเฮอริเคนโรซา

พายุเฮอริเคนเซร์ฆิโอ

พายุเฮอริเคนวาลากา

พายุโซนร้อนทารา

วันที่ 11 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ เริ่มติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำที่ก่อตัวขึ้นใกล้กับอ่าวเตฮวนเตเปก ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่าจะกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อน ความแปรปรวนของสภาพอากาศค่อย ๆ หดตัวและพัฒนาขึ้นเป็นอย่างดีในขณะที่เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ขนานไปกับแนวชายฝั่งของประเทศเม็กซิโก
วันที่ 14 ตุลาคม เวลา 15:00 UTC หย่อมความกดอากาศต่ำมีการพัฒนาการหมุนเวียนอย่างเพียงพอที่จะจัดเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน
วันที่ 15 ตุลาคม พายุดีเปรสชันได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนและได้รับชื่อ ทารา (Tara) ในเวลา 09:00 UTC

พายุโซนร้อนบิเซนเต

พายุเฮอริเคนวิลลา

วันที่ 14 ตุลาคม ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติเริ่มติดตามคลื่นกระแสลมฝ่ายตะวันออกในมหาสมุทรแอตแลนติก ที่ก่อตัวขึ้นเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลแคริบเบียน

พายุโซนร้อนแซเวียร์

รายชื่อพายุ 

รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2561 สำหรับการปลดชื่อ ถ้ามีจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2562 ซึ่งชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2567 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2555

สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด

ผลกระทบ 
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2561 ประกอบด้วยชื่อพายุ ระยะเวลา พื้นที่ขึ้นฝั่งได้รับผลกระทบ ความเสียหาย และจำนวนผู้เลียชีวิตทั้งหมด ส่วนจำนวนผู้เสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและการเสียชีวิตโดยทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับพายุหมุนเขตร้อนอยู่ ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตนั้นจะรวมไปจนถึงขณะที่พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่นในเขตร้อน หรือ บริเวณความกดอากาศต่ำด้วย ความเสียหายทั้งหมดอยู่ในค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ

ดูเพิ่ม 

รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2561
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2561
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2560–2561, 2561–2562
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2560–2561, 2561–2562
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2560–2561, 2561–2562

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
ข้อมูลสภาพอากาศเขตร้อนในแปซิฟิกตะวันออก ของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
เว็บไซต์ของศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก 
ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น  
เว็บไซต์ขององค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR)