ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์

ฟร็องซัว โฌแซ็ฟ เลอแฟฟวร์ () เป็นผู้บัญชาการทหารในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสโดยการแต่งตั้งจากนโปเลียน และได้เป็นดยุกแห่งดันท์ซิช

ประวัติ
เลอแฟฟวร์เกิดในเมืองชนบทรูฟักในแคว้นอาลซัส มีบิดาเป็นทหารม้าฮุซาร์ เขาเข้ารับราชการทหารในกองทัพหลวงฝรั่งเศสขณะมีอายุ 17 ปี ต่อมาในค.ศ. 1789 เขาในยศสิบเอกได้เข้าร่วมในการปฏิวัติฝรั่งเศส, ใน ค.ศ. 1793 ได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวา, ในค.ศ. 1794 เขาเข้าร่วมยุทธการที่เฟลอรุส (), ในค.ศ. 1797 ได้ขึ้นบัญชาการกองทัพซ็องเบรเมิซ (), ในค.ศ. 1799 ได้บัญชาการกองหน้าของกองทัพดานูบในบัญชาของนายพลฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง ปลายปีเดียวกันเขาได้บัญชาการกองทหารในกรุงปารีสและเข้าร่วมแผนรัฐประหารของนายพลนโปเลียน ภายหลังการรัฐประหาร นโปเลียนตั้งเขาเป็นวุฒิสมาชิก

ใน ค.ศ. 1804 เมื่อนโปเลียนสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิฝรั่งเศส นโปเลียนได้อวยยศเลอแฟฟวร์เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิ ต่อมาในค.ศ. 1805 จอมพลเลอแฟฟวร์ได้บัญชาการปฏิบัติการในเยอรมนี, ค.ศ. 1806 เขาเข้าร่วมในยุทธการที่เยนา–เอาเออร์ชเต็ท และได้เป็นผู้บัญชาการกรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์, ในค.ศ. 1807 เขาได้บัญชาการกองพล 10 และได้รับชัยชนะในยุทธการที่ดันท์ซิช และได้รับการปูนบำเหน็จเป็นดยุกแห่งดันท์ซิช ()

จอมพลเลอแฟฟวร์รับใช้นโปเลียนไปจนกระทั่งนโปเลียนพ่ายแพ้อย่างหมดท่าในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หกในค.ศ. 1814 หลังจากนั้นเขาลงมติในวุฒิสภาเพื่อสนับสนุนการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง และได้รับแต่งตั้งเป็นขุนนางฝรั่งเศสโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 อย่างไรก็ตาม เมื่อนโปเลียนหลบหนีจากเกาะเอลบาใน ค.ศ. 1815 เขาหันไปสมคบอดีตเจ้านายเก่าอีกครั้งในช่วงสมัยร้อยวัน ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของนโปเลียน เลอแฟฟวร์ถูกถอดยศขุนนางแต่ไม่ได้ถูกถอดยศจอมพล ต่อมาในค.ศ. 1819 พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 พระราชทานคืนยศขุนนางแก่เขา จอมพลเลอแฟฟวร์ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1820 ในกรุงปารีส

อ้างอิง

นักการทหารชาวฝรั่งเศส
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวฝรั่งเศส
บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
บุคคลจากจังหวัดโอ-แร็ง
ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส