ทาโกยากิ

ทาโกยากิ () เป็นชื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง โดยเป็นเกี๊ยว ทรงกลม ทำจากแป้ง น้ำ นม และไข่ผสมกัน หรือที่เรียกรวมกันในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทอร์" (batter) ใส่ไส้เป็นหมึกตัวเล็กทั้งตัวหรือหั่นเต๋า, เท็มปูระขูดหรือที่เรียกว่า "เท็งกาซุ", ขิงดองหรือที่เรียกว่า "เบนิโชงะ" หรือหัวหอมเขียว แล้วทำให้สุกโดยทอดหรือปิ้งในกระทะหลุมอย่างกระทะขนมครก ปัจจุบัน มักราดซอสทาโกยากิ และมายองเนส แล้วโรยสาหร่ายเขียวที่เรียก "อาโอโนริ" กับปลาทูขอดทอดแห้งหรือที่เรียกว่า "คัตสึโอบูชิ" ด้วย

ประวัติ 
พ่อค้าอาหารริมถนนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอ็นโด โทเมกิจิ (遠藤留吉, Endō Tomekichi) คิดค้นทาโกยากิขึ้นใน พ.ศ. 2478 โดยดัดแปลงมาจากอาหารชื่อ "อากาชิยากิ" (明石焼き, Akashiyaki) แล้ววางขายในโอซากะ แรกเริ่ม ทาโกยากิได้รับความนิยมเป็นอันมากในคันไซ แล้วแพร่ไปคันโต ก่อนจะไปสู่ท้องที่อื่น ๆ ตามลำดับ บัดนี้ ยังเป็นที่นิยมภายนอกประเทศญี่ปุ่นด้วย สำหรับในญี่ปุ่นเอง เดิมทาโกยากิมีขายทั่วไปตามรถเข็นริมถนน ที่เรียก "ยาไต" ปัจจุบันมีวางขายในภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านซื้อสะดวกยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังผลิตทาโกยากิแช่แข็งส่งออกไปขายนอกประเทศเป็นอันมาก และทาโกยากิกลายเป็นอาหารประจำถิ่นโอซากะและคันไซ

ที่มาของคำ 
คำว่า "ยากิ" นั้นมาจาก คำ "ยากุ" () หมายถึง ทอด ย่าง หรือปิ้ง และเป็นคำประกอบชื่ออาหารอีกหลายชนิดของญี่ปุ่น เช่น เท็ปปังยากิ, ยากิโตริ, เทริยากิ และสุกี้ยากี้

กระทะหลุม 
สำหรับกระทะหลุมอันมีไว้ทอดหรือปิ้งทาโกยากินั้น ภาษาญี่ปุ่นเรียก "ทาโกยากิกิ" () หรือ "ทาโกยากินาเบะ" () ทำจากเหล็กหล่อ (cast iron) ลักษณะเป็นหลุมกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้หยอดทาโกยากิลงไปเมื่อกระทะร้อนได้ที่แล้ว แต่บางที เครื่องทำทาโกยากิที่ต่อกับแก๊สหุงต้มก็นิยมใช้ในเทศกาลต่าง ๆ และเครื่องใช้ไฟฟ้าลักษณะอย่างเตาก็นิยมใช้ทำทาโกยากิในครัวเรือน

ดูเพิ่ม

 อาหารญี่ปุ่น
 ยอร์กเชอร์พุดดิง
 โอโกโนมิยากิ

อ้างอิง

อาหารข้างถนน
อาหารจากหมึกกระดอง
อาหารญี่ปุ่น