รัตน์ ศรีไกรวิน

รัตน์ ศรีไกรวิน เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นอดีตรองประธานศาลฎีกา

ประวัติ 
รัตน์ ศรีไกรวิน เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2460 เป็นบุตรของนายวัลลภ กับนางมลรัฐ ศรีไกรวิน มีพี่น้อง 8 คน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางบุณฑริกา ศรีไกรวิน

รัตน์ ศรีไกรวิน ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 15 กันยายน  พ.ศ. 2550 และมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร เมื่อวันจันทร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2551

การทำงาน 
รัตน์ ศรีไกรวิน เคยรับราชการเป็นผู้พิพากษา เป็นอธิบดีผู้พิพากษาภาค 5 และเป็นอดีตรองประธานศาลฎีกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ แทนนายสุธรรม ภัทราคม ซึ่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 และได้เข้าถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่ เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน ณ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาก็พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากพลเอก เกรียงศักดิ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523

รัตน์ ศรีไกรวิน เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสาธิตบางนา เมื่อปี พ.ศ. 2537

ประสบการณ์ 
ผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการบริษัท อโซน่า (ประเทศไทย) จำกัด
ประธานกรรมการบริหารบริษัท โรต้าแผ่นเสียง-เทป จำกัด
กรรมการธนาคารนครหลวงไทย
กรรมการธนาคารออมสิน
กรรมการองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.)
กรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.)
กรรมการการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ทอท.)
กรรมการธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)
กรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
กรรมการเอไอเอ
กรรมการสมาคมสร้างสรรค์ไทย
ผู้ก่อตั้งและนายกสมาคมสมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย
กรรมการธนาคารเอเชีย
รองประธานกรรมการทุนธนชาต (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2534-23 ธันวาคม พ.ศ. 2537)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์

อ้างอิง 

นักการเมืองไทย
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
นักกฎหมายชาวไทย
ข้าราชการฝ่ายตุลาการชาวไทย
บุคคลจากโรงเรียนวัดราชบพิธ
บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.