ตำบลไล่โว่

ไล่โว่ เป็น 1 ใน 3 ตำบลของอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นตำบลที่อยู่ห่างจากตัวจังหวัดกาญจนบุรีมากที่สุดถึง 215 กิโลเมตร และเป็นตำบลที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดกาญจนบุรีถึง 1,723.98 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 1,077,847.5 ไร่ (ร้อยละ 8.85 ของพื้นที่ทั้งจังหวัด)

ที่ตั้งและอาณาเขต 
ตำบลไล่โว่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้

 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแม่จัน (อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก)
 ทิศใต้  ติดต่อกับตำบลปรังเผล และตำบลหนองลู
 ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลชะแล (อำเภอทองผาภูมิ)
 ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองลู และสหภาพพม่า

ประวัติ 
ในอดีตชาวกะเหรี่ยงจากพม่าอพยพเข้ามาในไทย มีคำบอกเล่าว่าในสมัยกรุงธนบุรีช่วงปี พ.ศ. 2317 ชาวกะเหรี่ยงจากหมู่บ้านเมกะวะในเขตเมืองเมาะละแหม่ ได้อพยพเข้ามาอยู่ในทุ่งใหญ่เซซาโว่ (ปัจจุบันคือเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร หรือเขตมรดกโลกทุ่งใหญ่นเรศวร) เพราะโดยนิสัยแล้วชาวกะเหรี่ยงนั้นรักสงบ หลีกเลี่ยงสงคราม ชาวกะเหรี่ยงจึงเลือกที่จะตั้งที่อยู่อาศัยลึกเข้าไปในป่าใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2364 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ชาวกะเหรี่ยงกลุ่มนี้ได้ช่วยกับขับไล่ทหารพม่าออกจากสยามพระเจ้าแผ่นดินสยามจึงได้แต่งตั้งหัวหน้ากะเหรี่ยงให้เป็นเจ้าเมืองสังขละบุรี มีบรรดาศักดิ์เป็น "พระศรีสุวรรณคีรี" โดยที่ตั้งของเมืองสังขละบุริเดิม คือ บ้านเสน่ห์พ่อง ราษฎรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง มีพระศรีสุวรรณคีรี เป็นเจ้าเมืองสืบทอดตำแหน่งกันมา 5 ท่าน จนกระทั่งมีการปรับปรุงระเบียบการปกครองท้องถิ่นสมัยรัชกาลที่ 5 ลดฐานะเมืองสังขละบุรีเป็นอำเภอ พระศรีสุวรรณดูริที่ (ทะเจียงโปรย เสตะพันธ์) รับพระราชทานแต่งตั้งเป็นนายอำเภอคนแรกของสังขละบุรี แต่เดิมแยกเป็น 2 ตำบล โดยถือลำน้ำกษัตริย์เป็นเส้นแบ่งการปกครอง คือ

 ตำบลไล่โว่ อยู่ตอนใต้ของลำน้ำกษัตริย์ กำนันปกครองติดต่อกันมาจนปัจจุบัน คือ กำนันยงไหล่ กำนันเวียแตะ กำนันเท่ห์นง กำนันเจี่ยนุ กำนันเองบ่า กำนันซ่าวิ กำนันบวร เสตะพันธ์ กำนันคาจง เสตะพันธ์ กำนันไมตรี เสตะพันธ์ กำนันอานนท์ เสตะพันธ์ และกำนันไพบูลย์ ช่วยบำรุงวงศ์ 
 ตำบลลังกา อยู่ตอนเหนือของลำน้ำกษัตริย์ กำนันปกครองติดต่อกันมา 4 คน คือ กำนันเมียะเพิ่ง กำนันท่องเก กำนันไป่เยาะเอง กำนันปวยแตะ และกำนันก้องนุ

ระหว่างที่พระศรีสุวรรณคีรีที่ 4 (ทะเจียงโปรย เสตะพันธ์) เป็นนายอำเภอสังขละบุรี พ.ศ. 2438-2467) มีหลักฐานปรากฏว่าที่บริเวณหมู่บ้านก่องเผิงลำน้ำปะคะไหลลงสู่ลำน้ำกษัตริย์ มีการจัดตั้งสถานีตำรวจเพื่อบริการประชาชนในตำบลไล่โว่ และตำบลลังกา ในปีพ.ศ. 2482 ตำบลลังกาถูกยุบมารวมกับพื้นที่ตำบลไลโว่ จึงเป็นตำบลไล่โว่ตำบลเดียวกระทั่งปัจจุบัน คำว่า "ไล่โว่" เป็นภาษากะเหรี่ยง มีความหมายว่า "หินแดง หรือผาแดง"

การแบ่งเขตการปกครอง

การปกครองส่วนภูมิภาค 
ตำบลไล่โว่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

การปกครองส่วนท้องถิ่น 
ท้องที่ตำบลไล่โว่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไล่โว่ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลไล่โว่ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ประชากร 
พื้นที่ตำบลไล่โว่ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,257 คน แบ่งเป็นชาย 3,310 คน หญิง 2,947 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในอำเภอสังขละบุรี

 
 
 
* ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

อ้างอิง 

ไล่โว่
ไล่โว่
อำเภอสังขละบุรี