การควบคุมบังคับบัญชา

การควบคุมบังคับบัญชา (; อักษรย่อ: C2) เป็น "ชุดคุณลักษณะและกระบวนการทางองค์กรและทางเทคนิค ... [ที่] ใช้ทรัพยากรมนุษย์, กายภาพ และข้อมูลเพื่อแก้ไขปัญหาและบรรลุภารกิจ" เพื่อให้บรรลุเป้าหมายขององค์กรหรือแผนการ ตามคำนิยามของปี ค.ศ. 2015 โดยนักวิทยาการทหาร มาริอุส วาสซิลู, เดวิด เอส. อัลเบิตส์ และโจนาธาน อาร์. แอเกรอ ซึ่งคำนี้มักหมายถึงระบบทหาร

เวอร์ชันคู่มือราชการสนาม 3-0 ของกองทัพบกสหรัฐที่หมุนเวียนประมาณ ค.ศ. 1999 นิยามการควบคุมบังคับบัญชาในองค์กรการทหาร ในฐานะการใช้อำนาจหน้าที่ และทิศทางโดยทหารผู้บัญชาการที่กำหนดไว้อย่างเหมาะสม บนกองกำลังที่ได้รับมอบหมายและห้อยท้าย ในการบรรลุเป้าหมายของภารกิจ

คำนิยามของนาโตในปี ค.ศ. 1988 สำหรับการควบคุมบังคับบัญชา คือการใช้อำนาจและทิศทางโดยบุคคลที่กำหนดไว้อย่างเหมาะสม บนทรัพยากรที่ได้รับมอบหมายในการบรรลุเป้าหมายร่วมกัน ส่วนคำนิยามของกองทัพออสเตรเลียคล้ายกับของนาโต โดยเน้นว่าการควบคุมบังคับบัญชา เป็นระบบเสริมกำลังบุคลากรที่กำหนด ให้ใช้อำนาจและทิศทางที่ถูกต้อง บนกองกำลังที่ได้รับมอบหมายเพื่อการบรรลุเป้าหมายของภารกิจและภาระหน้าที่ (หลักการออสเตรเลียดำเนินไปสู่การกล่าว: การใช้คำศัพท์และคำจำกัดความที่ตกลงกันไว้นั้นเป็นพื้นฐานของระบบการควบคุมบังคับบัญชาใด ๆ รวมถึงการพัฒนาหลักการและขั้นตอนร่วมกัน คำจำกัดความในย่อหน้าต่อไปนี้มีข้อตกลงระหว่างประเทศบางส่วน แม้ว่าไม่ใช่ทุกพันธมิตรที่อาจเกิดขึ้น จะใช้คำที่มีความหมายเหมือนกันอย่างถูกต้อง)

ภาพรวม

มุมมองของสหรัฐ 
พจนานุกรมศัพท์ทหารและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ได้นิยามการควบคุมบังคับบัญชาในฐานะ "การใช้อำนาจและการชี้นำโดยผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายอย่างเหมาะสมเหนือกองกำลังที่ได้รับมอบหมายและเข้าร่วมในการบรรลุภารกิจ ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า C2 แหล่งที่มา: JP 1"

ดูเพิ่ม 

 การควบคุมโดยพลเรือน
 การสงครามอิเล็กทรอนิกส์
 ความสับสน (สงคราม)

อ้างอิง

การอ้างอิง

แหล่งที่มา

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Command and control definitions and procedures, UK College of Policing, www.app.college.police.uk
 The Command and Control Research Program (CCRP)
 "Understanding Command and Control" by D. S. Alberts and R. E. Hayes (2006)

 
คำศัพท์การทหาร
วิทยาศาสตร์การทหาร
องค์การทหาร