บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์

บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ () เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติที่มีประสิทธิภาพและทรงพลังชนิดหนึ่งของโลก ออกแบบเมื่อปี พ.ศ. 2456 โดยจอห์น บราวนิง ผู้ผลิตและออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกัน ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2475 โดยบริษัทผลิตอาวุธปืนเบลเยียมเอฟเอ็น (FN) และผลิตครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2560 

ไฮพาวเวอร์ บรรจุกระสุนได้ 13  นัด มีขนาดกะทัดรัด ลักษณะของปืนได้นำปืนพกรุ่นลูเกอร์ และเอ็ม 1911 มารวมในกระบอกเดียวกัน ไฮพาวเวอร์ใช้กระสุนขนาด 9×19 มิลลิเมตร และ .40 สมิตร์แอนด์เวสสัน ผลิตออกมาหลายรุ่น

คุณสมบัติ 
 ตัวปืนมีขนาดกะทัดรัด
 ซองกระสุนบรรจุได้ 13 นัด
 ป้องกันการปืนลั่นและมีความปลอดภัย
 มีความแข็งแรงและทนทาน ง่ายต่อการพกพา
 ระยะยิงหวังผล 50 เมตร

การนำมาใช้ 

ไฮพาวเวอร์ นำมาใช้ครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อปี พ.ศ. 2483 และเป็นปืนพกที่นิยมใช้ในการทหารมาก่อนปี พ.ศ. 2533 จึงมีการผลิตออกมาเรื่อย ๆ โดนรุ่นปัจจุบันผลิตครั้งล่าสุดใน พ.ศ. 2560 และยังเป็นปืนพกมาตรฐานในกองทัพแคนาดา โดยใช้รุ่น MK1 นอกจากนี้ยังมีหลายประเทศผลิตปืนพกที่มีลักษณะคล้ายปืนพกรุ่นนี้ เช่น ประเทศอินโดนีเซีย

รุ่นปืน 
บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ มีรุ่นที่ผลิตหลายรุ่น แต่รุ่นที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น

 พี 35 (P-35)  เป็นรุ่นที่ผลิตออกมารุ่นแรก ถูกใช้ครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นรุ่นที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบัน
 L9A1 ออกแบบโดยสหราชอาณาจักร เพื่อนำมาใช้ในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรในสงครามเย็น ทั้งยังเป็นต้นแบบของปืนพกกึ่งอัตโนมัติด้วยกัน กล็อก 17 (Glock 17)
 บีดีเอ (BDA)  เป็นรุ่นย่อยของไฮพาวเวอร์ โดยนำแบบ FN Model 1900 มาผสมผสานกับไฮเพาว์เวอร์

ประเทศที่ใช้ 

 : ผลิตภายใต้ใบอนุญาตและใช้โดยทหารและตำรวจ กองทัพที่ใช้คือ M95 และ M02AR.
 : เป็นปืนพกรุ่นทั่วไปที่ใช้ในกองทัพออสเตรเลีย
 
 
 
 
 : ได้รับการคัดเลือกให้เป็นอาวุธประจำกายของกองทัพเบลเยี่ยมเมื่อปี พ.ศ. 2478 และสำนักงานตำรวจเบลเยี่ยม
 
 
 
 
 
 
 
 
 : กองทัพแคนาดาใช้ปืนพกของบริษัทจอห์นอิงกลิส จากรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ใช้ประจำการเป็นปืนพกหลัก 
 
 
 : ใช้ปืนพกที่ผลิตโดยบริษัทจอห์นอิงกลิส จากรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
 : ผลิตโดยไม่มีใบอนุญาตโดยบริษัทนอรินโก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 : ใช้โดยกองสารวัตรทหารแห่งชาติและกองทัพอากาศฝรั่งเศส ในระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่งและสงครามแอลจีเรีย
 
 : ใช้ปืนพกที่ผลิตโดยบริษัทจอห์นอิงกลิส จากรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
 
 
 ​
 : ผลิตภายใต้ใบอนุญาตเดียวกัน
 : ผลิตภายในประเทศในฐานะปืนพกออโต 9เอ็มเอ็ม 1เอ โดยโรงงานอาวุธอินเดีย/กองทัพ Ishapore โดยใช้แม่พิมพ์จากบริษัทจอห์นอิงกลิส จากรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
 : ใช้เป็นอาวุธทั่วไปในกองทัพแห่งชาติอินโดนีเซีย, โดยเฉพาะ กองบัญชาการกาเตาะ (Kopaska) ชุดปฎิบัติการประดาน้ำ และ กองบัญชาการคูซุส (Kopassus) กองกำลังปฎิบัติการพิเศษ ผลิตภายใต้ใบอนุญาตโดยพินแดด เป็นพี1
 : ใช้โดยกองทัพเรืออิหร่าน กองกำลังปฎิบัติการพิเศษ
 
 : ใช้โดยกองทัพไอริช แทนที่โดยปืนพกเฮคเลอร์แอนด์คอช ยูเอสพี.
 : ใช้โดยยาแมม ผลิตภายในประเทศ
 : ส่งออกให้แก่เจ้าหน้าที่ในกองทัพจาเมกา
 
 
 
 
 
 
 
 : ถูกแทนที่โดยปืนพก กล็อก 17
 
 : ใช้เป็นอาวุธทั่วไปสำหรับเจ้าหน้าที่อาวุโสและกองกำลังพิเศษในกองทัพมาเลเซียและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
 ​
 
 
 : ใช้โดยกองกำลังตำรวจนามิเบีย (NAMPOL)
 : มากกว่า 300,000 กระบอกถูกสร้างขึ้นเพื่อ เวร์มัคท์ หลังจากโรงงานเอฟเอ็นถูกยึดโดยเยอรมนี ปืนพกถูกตั้งชื่อว่า พิสโทน 640 (บี)
 : ใช้โดยกองกำลังพิเศษเกาหลีเหนือ
 
 
 : ถูกแทนที่โดยปืนพกซิกซาวเออร์ พี-226
 : ผลิตภายใต้สิทธิบัตรโดยบริษัทอุตสาหกรรมป้องกันประเทศแห่งไนจีเรีย
 
 : ใช้โดยกองปฎิบัติการพิเศษ กองทัพเรือปากีสถาน.
 
 : จัดส่งจากออสเตรเลีย
 
 
 
  เคยใช้ในกองกำลังพิเศษโปแลนด์ (JW GROM)
 : ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 โดยกองกำลังรักษาดินแดนสาธารณรัฐ
 
 
 
 
 
 ​
 
 
 
 
 
 : ใช้โดยกองทัพอากาศไทย
 
 
 
 : ใช้โดยกองอำนวยการรักษาความมั่นคงแห่งชาติ
 
 
 : ถูกนำมาใช้โดยกองทัพบกบริติชในปี พ.ศ. 2497 และโดยสำนักงานความมั่นคงไอร์แลนด์เหนือในปี พ.ศ. 2541 ถูกแทนโดยปืนพก กล็อก 17 เจ็น 4
 : ใช้โดยหน่วยช่วยเหลือตัวประกัน
 : ใช้แทนปืนพก กล็อก 17
 
 : มีปริมาณน้อย นำเข้ามาในประเทศโดยกองทัพบกออสเตรเลียระหว่างสงครามเวียดนาม ยังคงพบเห็นได้ในกองทัพประชาชนเวียดนาม

ยุติการผลิต 
ไฮเพาว์เวอร์ ถูกผลิตเป็นครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2560 จากนั้นก็ได้ขายลิขสิทธิ์และกรรมสิทธิ์ทั้งหมดให้แก่โรงงานยุทโธปกรณ์อิสโพธิ์, ประเทศอินเดีย

อ้างอิง 

ปืนสั้น
เอฟเอ็นเฮอร์สตอล
อาวุธตำรวจ