พระเจ้าคนุตที่ 6 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคนุตที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ( ค.ศ. 1163 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1202) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ค.ศ. 1182 ถึง ค.ศ. 1202 แหล่งข้อมูลร่วมสมัยระบุว่ากษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงเป็นผู้ที่เคร่งในศาสนาอย่างมาก

ภูมิหลัง
กษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงโซเฟียแห่งมินสก์ พระอนุชาของพระองค์คือ เจ้าชายวัลเดมาร์ ประสูติในปีค.ศ. 1170 ขณะเจ้าชายคนุตมีพระชนมายุ 7 พรรษาในปี 1170 ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กร่วมกับพระราชบิดา

รัชกาล
หลังจากพระราชบิดาสวรรคตในปีค.ศ. 1182 กษัตริย์คนุดที่ 6 จึงทรงเป็นพระประมุขหนึ่งเดียวในเดนมาร์กในปีค.ศ. 1182 ณ สภาอูร์เนนโฮฟ และต่อมาทรงได้รับการสถาปนาในสภาที่อื่นๆทั่วเดนมาร์ก พระองค์ต้องเผชิญกับกบฏชาวนาแทบจะในทันทีที่สคาเนีย ชาวนาปฏิเสธที่จะจ่ายส่วยให้บิชอปอับซาลอน ประชาชนมารวมตัวที่สภาสคาเนียและเลือกฮารัลด์ สเครน หนึ่งในพระสหายของกษัตริย์คานุดให้เป็นตัวแทนของพวกเขาไปเจรจาวิงวอนต่อกษัตริย์ กษัตริย์ทรงปฏิเสธที่จะรับฟังสเครน และทรงระดมพลเพื่อสั่งสอนพวกชาวนา แต่ก่อนที่กษัตริย์จะทรงรวบรวมกองทัพของพระองค์ เหล่าขุนนางของฮัลลันด์และสคาเนีย ได้ระดมกองทัพของตนเองเพื่อปราบปรามพวกชาวนากลายเป็นสมรภูมิที่นองเลือดที่ดอสเยโบรในแคว้นสคาเนีย กษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงมาพร้อมกับกองทัพของพระองค์และสอนบทเรียนแก่ชาวนาด้วยไฟและคมดาบ กษัตริย์คนุดไม่ทรงอ่อนข้อให้ชาวบ้านอย่างมาก ทั้งๆที่บิชอปอับซาลอนทรงทูลขอให้พระองค์หยุด

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงเคยบังคับให้พระราชบิดาของกษัตริย์คนุดยอมรับให้พระองค์มีอำนาจเหนือกว่า และในปีค.ศ. 1184 จักรพรรดิฟรีดริชทรงส่งพระราชสาส์นมายังกษัตริย์คนุดเพื่อให้ยอมรับพระองค์เป็นเจ้าเหนือหัวอีกครั้ง กษัตริย์คนุดไม่ทรงสามารถตอบได้ จักรพรรดิจึงส่งผู้ส่งสาส์นคนที่สองมาเพื่อข่มขู่ว่าจักรพรรดิทรงพิโรธยิ่งที่กษัตริย์เดนมาร์กไม่ยอมรับจักรพรรดิเป็นเจ้าเหนือหัว บิชอปอับซาลอนได้ตอบคณะทูจในพระนามของพระมหากษัตริย์ว่า "คนุตเป็นพระมหากษัตริย์โดยอิสระ พระองค์มีสิทธิในเดนมาร์กมากพอเหมือนกับที่จักรพรรดิมีสิทธิในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และดังนั้นองค์จักรพรรดิไม่ควรจะคาดหวังขอความจงรักภักดีจากที่แห่งนี้"

จักรพรรดิทรงพิโรธยิ่งเมื่อได้รับคำตอบจากกษัตริย์คนุด แต่ทรงวุ่นวายจากปัญหาทางใต้ พระองค์จึงมีพระราชโองการให้บอกุสลอว์ที่ 1 ดยุกแห่งพอเมอเรเนีย ขุนนางในดินแดนของพระองค์ระดมพลเพื่อโจมตีเดนมาร์ก ดยุกบอกุสลอว์เห็นว่าเป็นโอกาสที่ดี จึงระดมพลกองทัพเรืออย่างรวดเร็วถึง 500 ลำ ข่าวการวางแผนโจมตีครั้งแรกมาถึงยาโรมาร์ที่ 1 เจ้าชายแห่งรือเงิน เขาจึงรีบแล่นเรือไปยังซีแลนด์เพื่อแจ้งเตือนข่าว กษัตริย์ทรงประทับอยู่ที่จัตแลนด์ในขณะนั้น ดังนั้นการปกครองราชอาณาจักรจึงอยู่ในมือของบิชอปอับซาลอน และได้สั่งระดมเรือจากซีแลนด์ ฟูเนินและสคาเนียให้ประชุมพลร่วมกันในอีก 6 วัน อับซาลอนนำกองทัพเรือไปตั้งรับทัพเรือของบอกุสลอว์ที่รือเงิน เมื่อกองทัพศัตรูไม่มาเสียที อับซาลอนจึงให้หน่วยสอดแนมไปสืบเรื่องราวของกองทัพพอเมอเรเนีย เขาจึงสั่งให้ทหารกลับขึ้นฝั่งเพื่อเฉลิมฉลองในเทศกาลอีสเตอร์ครั้งที่สอง ในช่วงงานเทศกาล หนึ่งในหน่วยสอดแนมของเขาวิ่งเข้ามาในโบสถ์และตะโกนว่ามองเห็นกองทัพศัตรูผ่านในกลุ่มหมอก อับซาลอนได้ตะโกนจากแท่นบูชาว่า "ตอนนี้ล่ะ ข้าจะให้ดาบของข้าร้องเพลงมิสซาเพื่อสรรเสริญพระเจ้า!"

กองทัพเรือเดนมาร์กรีบถอนสมอเรือและแล่นผ่านกลุ่มหมอกมุ่งตรงไปยังกองทัพเรือของพอเมอเรเนีย ดยุกบอกุสลอว์มองไม่เห็นกองเรือเดนมาร์กจนกระทั่งกองเรือเข้ามาใกล้แล้วและพวกเดนส์ร้องตะโกนข่มขวัญ พวกพอเมเรเนียหวาดกลัวยิ่งนัก พวกเขาพยายามแล่นเรือออกไป แต่เนื่องจากพวกเดนส์อยู่ใกล้เกินไปจนไม่อาจเลี้ยวเรือหักหลบได้ ทหารพอเมเรเนียนตื่นตะหนกและเริ่มกระโดนหนีจากเรือหนึ่งไปอีกเรือหนึ่ง พวกเดนส์เหวี่ยงตัวลงเรือศัตรูเพื่อทำการปล้นสดมภ์ แต่บิชอปแบซาลอนตะโกนสั่งให้วางสิ่งของต่างๆและบุกไปยังเรือต่อไป แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ทำตาม และด้วยเรือเพียงเจ็ดลำ อับซาลอนสามารถปิดล้อมกองเรือของพอเมอเรเนีย ยึดเรือศัตรูได้ 35 ลำ อับซาลอนส่งตัวดยุกบอกุสลอว์ไปเข้าเฝ้ากษัตริย์คนุดที่จัตแลนด์ บอกุสลอว์พ่ายแพ้ จักรพรรดิจึงล้มเลิกความคิดที่จะปกครองเดนมาร์ก

กษัตริย์คนุดทรงบุกโจมตีพอเมอเรเนียสองครั้ง และในปีค.ศ. 1185 ทรงบีบบังคับให้ดยุกบอกุสลอว์ยอมรับพระองค์ในฐานะเจ้าเหนือหัว จนกระทั่งถึงปีค.ศ. 1972 พระมหากษัตริย์เดนมาร์กทุกพระองค์ทรงใช้พระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเวนด์"  (De Venders Koning)  โดยมีอาณาจักรดัชชี มณฑลและภูมิภาคเข้ามาในเขตราชอาณาจักรเดนมาร์กเป็นเวลาหลายศตวรรษ กษัตริย์คนุดทรงดำเนินสงครามครูเสดต่อต้านลัทธิเพแกนชาวเอสโตเนีย ในปีค.ศ. 1197

พระอนุชาของกษัตริย์คนุดที่ 6 คือ เจ้าชายวัลเดมาร์ ดยุกแห่งจัตแลนด์ใต้ ทรงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาเมื่อพระราชบิดาสวรรคต และบิชอปวัลเดมาร์แห่งชเลสวิก (ค.ศ. 1158-1236) ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการจนกว่าเจ้าชายวัลเดมาร์จะทรงมีพระชนมายุที่สามารถปกครองเองได้ บิชอปวัลเดมาร์เป็นผู้ทะเยอทะยานและได้รับการสนับสนุนจากขุนนางเยอรมันให้วางแผนต่อต้านกษัตริย์ เขาอำพรางเจตนาของตนเองว่าทำในนามของเจ้าชายวัลเดมาร์ โดยเขาวางแผนกับเคานท์อดอล์ฟที่ 3 แห่งโฮลชไตน์ (ค.ศ. 1160-1225) ในการวางแผนโค่นอำนาจกษัตริย์คนุดและตัวเขาเองขึ้นเป็นกษัตริย์ เมื่อบิชอปวัลเดมาร์ได้ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งอาร์กบิชอปแห่งลุนด์ เขาเริ่มพูดถึงแผนการของเขาอย่างเปิดเผย เจ้าชายวัลเดมาร์วัยหนุ่มทรงขอเข้าพบกับบิชอปวัลเดมาร์ที่อะเบนราในปีค.ศ. 1192 เมื่อบิชอปผู้ทรงอำนาจเดินทางมาถึง เจ้าชายวัลเดมาร์จึงสั่งให้ทหารจับกุมเขาและส่งไปคุมขังล่ามโซ่ตรวนที่หอคอยซอบอร์กในซีแลนด์เหนือ เขาถูกคุมขังเป็นเวลา 13 ปี ในปีค.ศ. 1199 เคานท์อดอล์ฟพยายามต่อต้านเจ้าชายวัลเดมาร์ในเดนมาร์กทางใต้ เจ้าชายวัยหนุ่มจึงโจมตีป้อมปราการของอดอล์ฟที่เรนส์บอร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์ได้ชัยชนะกองทัพของอดอล์ฟในสมรภูมิสเตลเลาในปีค.ศ. 1201 และจับกุมเคานท์ได้ โดยคุมขังเขาเป็นเวลา 3 ปีที่หอคอยซอบอร์กร่วมกับอาร์กบิชอป ต่อมาเคานท์ต้องการอิสรภาพจึงถวายดินแดนทางตอนเหนือทั้งหมดของเขาในเอลเบแก่กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ในปีค.ศ. 1203

การสืบราชบัลลังก์

บิชอปอับซาลอน พระสหายและหัวหน้าคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์คนุด มรณภาพในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1201 เขาเป็นบุคคลที่มีความสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก ภายใต้รัชกาลกษัตริย์คนุดที่ 6 อับซารอนเป็นผู้กำหนดนนโยบายในการเมืองเดนมาร์ก อับซาลอนได้ถูกฝังเคียงข้างพระบรมศพพระราชบิดาของพระองค์ซึ่งเป็นพระสหายเช่นกันที่โบสถ์โซโร โดยมีคำจารึกที่ฝังศพว่า "บุรุษคนดีและผู้กล้าหาญ" เพียงหนึ่งปีถัดมา ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1202 กษัตริย์คนุดสวรรคตอย่างกระทันหันด้วยพระชนมายุ 40 พรรษา

ในปีค.ศ. 1177 คนุดได้อภิเษกสมรสกับเกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (ราวค.ศ. 1157-1197) ธิดาในไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย เกอร์ทรูดทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบินในปีค.ศ. 1166 แต่ตกพุ่มหม้ายในปีค.ศ. 1167 ในการอภิเษกสมรสครั้งที่สองนี้ สมเด็จพระราชินีเกอร์ทรูดกับกษัตริย์คนุดที่ 6 ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน ผู้สืบบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์คนุดที่ 6 คือ พระอนุชาของพระองค์ ได้ครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1202-1241

พงศาวลี
</center>

อ้างอิง

พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
เจ้าชายเดนมาร์ก