N1 (จรวด)

N1 (จาก Raketa-nositel, "จรวดบรรทุก"), หรือ Н1 (จาก Ракета-носитель) ในภาษารัสเซีย เป็น super heavy-lift launch vehicle มีจุดมุ่งหมายเพื่อขนส่งน้ำหนักบรรทุกไปเกินกว่าวงโคจรต่ำของโลก. N1 ของโซเวียตเป็นคู่เหมือนกับจรวด แซตเทิร์น 5 ของอเมริกันและมีจุดประสงค์ที่จะทำให้มนุษย์สามารถเดินทางไปยังดวงจันทร์ของโลกและไกลกว่านั้น โดยเริ่มมีการวิจัยตั้งแต่ปี 1959 ส่วนแรกของมันยังคงเป็นส่วนของจรวดที่มีพละกำลังมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา แต่ว่าจรวด N1 ทั้งหมดสี่ลำที่เคยถูกปล่อยนั้น ส่วนแรกได้ทำงานล้มเหลว

N1-L3 ถูกออกแบบมาเพื่อแข่งขันกับโครงการอะพอลโล ของสหรัฐอเมริกาเพื่อลงจอดบนดวงจันทร์โดยใช้วิธีการนัดพบในวงโคจรดวงจันทร์ที่คล้ายกัน  N1 พื้นฐานมีสามส่วนซึ่งจะบรรทุก L3 กับนักบินอวกาศสองคนขึ้นสู่วงโคจรโลกต่ำของโลก  L3 มีส่วนหนึ่งที่ใช้สำหรับการจุดระเบิดเพื่อตั้งวงโคจรสู่ดวงจันทร์  อีกส่วนใช้สำหรับการแก้ไขวงโคจรระหว่างทาง การเข้าสู่วงโคจรดวงจันทร์ และใช้ในการลดความสูงลงสู่ดวงจันทร์ในช่วงแรก  ยานลงจอดอวกาศนักบินเดียว Lk  และยานโคจรดวงจันทร์นักบินคู่ Soyuz 7K-LOK จะกลับสู่โลก

N1-L3 ได้รับงบประมาณต่ำและรีบเร่งในเริ่มต้นพัฒนาตั้งแต่เดือนตุลาคม 1965 เกือบสี่ปีหลังจาก แซตเทิร์น 5 โครงการนี้หยุดชะงักจากการเสียชีวิตของหัวหน้านักออกแบบของเซียร์เกย์ โคโรเลฟในปี 1966 ความพยายามในยิงจรวด N1 ทั้งสี่ครั้งล้มเหลว  ด้วยความพยายามครั้งที่สองส่งผลให้ยานพาหนะกระแทกกลับเข้าสู่แท่นยิงจรวดไม่นานหลังจากการปล่อยตัวและส่งผลให้เกิดหนึ่งในการระเบิดที่ไม่ใช่นิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์  โครงการ N1 ถูกระงับในปี 1974 และยกเลิกอย่างเป็นทางการในปี 1976 รายละเอียดทั้งหมดของโครงการของโซเวียตเพื่อส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ ถูกเก็บเป็นความลับจนกระทั่งสหภาพโซเวียตใกล้จะล่มสลายในปี 1989

อ้างอิง