เกาะซูลาเวซี

ซูลาเวซี () หรือเดิมเรียกว่า เซเลบีส () ซึ่งมาจากภาษาโปรตุเกส เป็นหนึ่งในเกาะซุนดาใหญ่ 4 เกาะของประเทศอินโดนีเซีย 

ชาวยุโรปพวกแรกที่เดินทางมายังเกาะแห่งนี้ คือ กะลาสีเรือชาวโปรตุเกส เมื่อ พ.ศ. 2055 และนับตั้งแต่ พ.ศ. 2212 เป็นต้นมา บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ก็ได้ตั้งมั่นอยู่ที่มากัซซาร์ (Makassar) และเมื่อ พ.ศ. 2448 พื้นที่ทั้งเกาะกลายเป็นส่วนหนึ่งของนิคมชาวดัตช์อินเดียตะวันออก กระทั่งอินโดนีเซียประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2498

ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อ ซูลาเวซี น่าจะมาจากคำว่า ซูลา ("เกาะ") กับ เบอซี ("เหล็ก") และอาจสื่อถึงการนำเข้าเหล็กจากตะกอนเหล็กที่มีอยู่มากในทะเลสาบมาตาโนในอดีต

ส่วนชื่อ "เซเลบีส" มาจากนักเดินทางชาวโปรตุเกสที่เรียกเกาะนี้ แม้ว่าความหมายนั้นไม่ปรากฏชัด ชื่อนี้อาจถือเป็นการเรียกชื่อพื้นเมืองของเกาะ "Sulawesi" ตามภาษาโปรตุเกส

เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจบนเกาะซูลาเวซีมุ่งเน้นอยู่ที่การเกษตร การประมง เหมืองแร่ และการป่าไม้

อ้างอิง

ข้อมูล 
 .
 .

แหล่งข้อมูลอื่น

 

ซูลาเวซี
เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
อดีตอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์
เกาะซูลาเวซี
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร