ลาสตราดา

ลาสตราดา (, ) เป็นภาพยนตร์ภาษาอิตาลีแนวนีโอเรียลลิสต์ ที่เขียนบทและกำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ออกฉายในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแอนโทนี ควินน์ และจูเลียตตา มาซินา ภรรยาของเฟลลินี ผู้กำกับ

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากความทรงจำในวัยเด็กของเฟลลินี ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองริมินี ริมชายหาดทะเลเอเดรียติก ทางตะวันตกของอิตาลี และเคยหนีออกจากบ้านไปร่วมคณะละครสัตว์  ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ อำนวยการสร้างโดยดิโน เดอ ลอเรนติส  ดนตรีประกอบโดย นิโน โรตา

ภาพยนตร์เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ปี 1954 และได้รับรางวัลสิงโตเงิน หลังจากเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาในปี 1956 ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง 2 รางวัลออสการ์ ประจำปี 1957 และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม 

สถาบันภาพยนตร์อเมริกันกล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "หนึ่งในภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา" โดยได้รับรางวัลอะคาเดมีสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมใน ค.ศ. 1957 สถาบันภาพยนตร์อังกฤษจัดให้อยู่ในอันดับ 4 จากท็อป 10 ประจำปี 1992

เรื่องย่อ 
ภาพยนตร์กล่าวถึง เกลโซมินา (รับบทโดย มาซินา) หญิงสาวที่ถูกมารดาขายให้กับ แซมปาโน (รับบทโดย ควินน์) นักแสดงเร่ข้างถนน ที่แสดงความสามารถพิเศษในฐานะที่เป็นมนุษย์จอมพลัง เกลโซมินาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย เล่นตลก และเล่นดนตรีประกอบ

แซมปาโน เป็นชายที่มีบุคลิกหยาบกระด้าง เขาบอกใครต่อใครว่าเกลโซมินาเป็นภรรยา แต่ยังมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมากมายที่พบ ตลอดเวลาที่ออกเร่แสดง โดยไม่แยแสกับความรู้สึกของเกลโซมินา

แซมปาโนและเกลโซมินา ได้พบกับ อิล มัตโต (แปลว่า "The Fool" รับบทโดย เบสฮาร์ต) นักแสดงกายกรรมไต่ลวดที่เคยอยู่ร่วมคณะละครสัตว์กับแซมปาโน อิ มัตโตสนิทสนมกับเกลโซมินาอย่างรวดเร็ว เขาคอยกระตุ้นให้เกลโซมินาทิ้งแซมปาโนไปใช้ชีวิตที่ดีกว่า แต่เธอก็ยังตัดใจทิ้งเขาไปไม่ได้

อิล มัตโตทะเลาะกับแซมปาโนอย่างรุนแรง และถูกแซมปาโนบันดาลโทสะฆ่าตายและนำศพไปทิ้ง เมื่อเกลโซมินาพบร่างของอิล มัตโต เธอจึงช็อกและเสียสติไป แซมปาโนจึงทิ้งเกลโซมินาไป

ห้าปีต่อมา แซมปาโนได้พบความจริงว่า เกลโซมินาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนอย่างไร้จุดหมาย และเสียชีวิตไปแล้ว ในเวลานั้นเขาเพิ่งจะรู้ตัวว่ารักเกลโซมินา และมีความว้าเหว่เพียงใด

อ้างอิง

บรณานุกรม

 Alpert, Hollis.  Fellini: A Life.  New York: Simon & Schuster, 2000.  
 Baxter, John.  Fellini.  New York:  St. Martin's Press, 1993.  
 Betti, Liliana. Fellini. Boston: Little, Brown, 1976. 
 Bondanella, Peter.  The Films of Federico Fellini.  New York: Cambridge University Press, 2002.  
 Bondanella, Peter and Manuela Gieri.  La Strada: Federico Fellini, director.  New Brunswick, NJ: Rutgers University Press, 1987.  
 Fava, Claudio G., and Aldo Vigano. The Films of Federico Fellini. New York: Citadel Press, 1990. 
 Fellini, Federico.  Fellini on Fellini. Delacorte Press, 1974.
 Fellini, Federico, and Damian Pettigrew (ed). I'm a Born Liar: A Fellini Lexicon. New York: Harry N. Abrams, 2003. 
 Kezich, Tullio. Fellini: His Life and Work. New York: Faber and Faber, 2006. 
 Kezich, Tullio.  Federico Fellini: The Films.  New York: Rizzoli, 2009.  
 Murray, Edward. Ten Film Classics: A Re-Viewing. New York: Frederick Ungar Publishing, 1978.
 Salachas, Gilbert. Federico Fellini. New York: Crown Publishers, 1969.

อ่านเพิ่ม 

  Aristarco, Guido. La Strada. In: Cinema Nuovo, n° 46, Novembre 1954.
  Bastide, F., J. Caputo, and Chris Marker. 'La Strada', un film di Federico Fellini. Paris: Du Seul, 1955.
 Fellini, Federico, Peter Bondanella, and Manuela Gieri. La Strada. Rutgers Films in Print, 2nd edizione 1991, .
  Flaiano, Ennio. "Ho parlato male de La Strada", in: Cinema, n.139, August 1954.
  Redi, Riccardo. "La Strada", in: Cinema, n° 130, March 1954.
 Swados, Harvey. "La Strada: Realism and the Comedy of Poverty." in: Yale French Studies, n° 17, 1956, p. 38–43.
  Torresan, Paolo, and Franco Pauletto (2004). 'La Strada'. Federico Fellini. Perugia: Guerra Edizioni, lingua italiana per stranieri, Collana: Quaderni di cinema italiano per stranieri, p. 32. , 
 Young, Vernon. "La Strada: Cinematographic Intersections". In: The Hudson Review, Vol. 9, n° 3, Autumn 1956, p. 437–434.

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 
 
 
La strada an essay by David Ehrenstein at the Criterion Collection

ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2497
ภาพยนตร์อิตาลี‎
ภาพยนตร์ขาวดำ
ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฟเดอริโก เฟลลินี
ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี