การพยากรณ์อากาศ

การพยากรณ์อากาศ เป็นการประยุกต์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อพยากรณ์ลักษณะบรรยากาศในตำแหน่งหนึ่ง ๆ มนุษย์ได้พยายามพยากรณ์อากาศอย่างไม่เป็นทางการมานานหลายสหัสวรรษแล้ว และอย่างเป็นทางการตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 การพยากรณ์อากาศทำได้โดยการรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณเกี่ยวกับลักษณะปัจจุบันของบรรยากาศและใช้กระบวนการทำความเข้าใจบรรยากาศเพื่อเสนอว่าบรรยากาศจะเปลี่ยนแปลงต่อไปอย่างไร

วิธีการพยากรณ์อากาศ 
 วิธีแนวโน้ม เป็นการพยากรณ์อากาศโดยใช้ทิศทางและความเร็วในการเคลื่อนที่ของระบบลมฟ้า อากาศที่กำลังเกิดขึ้น เพื่อคาดหมายว่าในอนาคตระบบดังกล่าวจะเคลื่อนที่ไปอยู่ ณ ตำแหน่งใด วิธีใช้ได้ดีกับระบบลมฟ้าอากาศที่ไม่มีการเปลี่ยนความเร็ว ทิศทาง และความรุนแรง มักใช้วิธีนี้สำหรับการพยากรณ์ฝนในระยะเวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง
 วิธีภูมิอากาศ คือการคาดหมายโดยใช้ค่าเฉลี่ยจากสถิติ
ภูมิอากาศ หลายๆ ปี วิธีนี้ใช้ได้ดีเมื่อลักษณะของลมฟ้าอากาศมีสภาพใกล้เคียงกับสภาวะปกติของ ช่วงฤดูกาลนั้น ๆ มักใช้สำหรับการพยากรณ์ระยะนาน
 การพยากรณ์อากาศด้วยคอมพิวเตอร์ เป็นการใช้คอมพิวเตอร์คำนวณการเปลี่ยนแปลง ของตัวแปรที่เกี่ยวข้อง กับสภาวะของลมฟ้าอากาศ โดยใช้แบบจำลองเชิงตัวเลข (อังกฤษ: numerical model) ซึ่งเป็นการจำลองบรรยากาศและพื้นโลก ด้วยสมการทางคณิตศาสตร์ที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อนข้อจำกัดของวิธีนี้คือแบบ จำลอง ไม่มีรายละเอียดครบถ้วนเหมือนธรรมชาติจริง
 ในทางปฏิบัติ นักพยากรณ์อากาศมักใช้วิธีการพยากรณ์อากาศหลายวิธีร่วมกันตามความเหมาะสม เพื่อให้ได้ผลการพยากรณ์ที่ถูกต้องแม่นยำที่สุดเท่าที่จะทำได้

ประวัติ 
650 ปีก่อนคริสตกาล ชาวบาบีโลน พยากรณ์อากาศโดยใช้ลักษณะของเมฆ เช่นเดียวกับโหราศาสตร์ ต่อมาในปีที่ 340 ก่อนคริสตกาล อริสโตเติลได้อธิบายรูปแบบของอากาศในหนังสือ Meteorologica

อ้างอิง 

การคาดการณ์สภาพอากาศ
การพยากรณ์อากาศ
การแพร่สัญญาณ
ท้องฟ้า