ชิงกันเซ็ง E3 ซีรีส์

E3 ซีรีส์ เป็นรุ่นของรถไฟความเร็วสูง ชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการทำขบวนแบบ โคมาจิ ซึ่งเริ่มให้บริการเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับการเปิดตัวใหม่ของ อากิตะชิงกันเซ็ง "มินิชิงกันเซ็ง" สายแรก สาเหตุที่เรียกว่ามินิก็เนื่องจากชินกันเซ็งสายนี้จะมีขนาดความกว้างของตัวถังที่แคบกว่า โดยอะกิตะ ชินกันเซ็ง เป็นการขยายความกว้างรางระหว่างสถานีโมริโอกะ ถึง สถานีอากิตะ จากขนาดราง 1,067 มม. เป็น รางมาตรฐาน 1,435 มม.

นอกจากนี้ เวอร์ชันภายหลังของ E3 ยังถูกนำไปใช้งานในสาย ยามางาตะชิงกันเซ็ง (มินิชินกันเซ็ง) รูปแบบ สึบะซะ ซึ่งมินิชินกันเซ็งทั้งสองสายนี้เอง เชื่อมต่อกับ โทโฮะกุ ชินกันเซ็ง

ในโครงการรถไฟความเร็วสูงของไทย บริษัทรถไฟของของญี่ปุ่นเสนอให้ไทยใช้ระบบชินกันเซ็ง ซึ่งญี่ปุ่นจะนำชินกันเซ็ง E3 มาให้บริการในสายตะวันออก (กรุงเทพ - ระยอง) เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านโครงสร้างช่วงแอร์พอร์ตลิงก์ ที่ต้องใช้รถไฟความเร็วสูงขบวนแคบ

เวอร์ชัน 
 E3 ซีรีส์ "R" เซต: ขบวน 26 x 6ตู้ ใช้งานในสาย อากิตะชิงกันเซ็ง ขบวน โคะมะชิ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 3 มิถุนายน 2540
 E3-1000 ซีรีส์ "LR" เซต: ขบวน 3 x 7ตู้  ใช้งานในสาย ยามางาตะชิงกันเซ็ง ขบวน สึบาซะ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 4 ธันวาคม 2542
 E3-2000 ซีรีส์ "LR" เซต: ขบวน 12 x 7ตู้  ใช้งานในสาย ยามางาตะชิงกันเซ็ง ขบวน สึบาซะ เริ่มให้บริการตั้งแต่ 20 ธันวาคม 2551

แหล่งข้อมูลอื่น 

 E3 Series Komachi/Tsubasa/Yamabiko/Nasuno 

ชิงกันเซ็งแบ่งตามรุ่น