วิกเตอร์ ซอย

วิกเตอร์ โรเบิร์ตโตวิช ซอย (; ) เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวรัสเซียเชื้อสายเกาหลี เขาเป็นหัวหน้าของวงโพสต์พังค์ที่ชื่อ คิโน (รัสเซีย: Кино; อังกฤษ: Kino)

เขาถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีร็อกในรัสเซีย มีแฟนเพลงจำนวนมากจากอดีตประเทศของสหภาพโซเวียตในปัจจุบัน เขาเป็นนักดนตรีไม่กี่คนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของดนตรีรัสเซีย วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตเมื่อวัย 28 ปี จากอุบัติเหตุรถยนต์ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1990

ชีวิตในวัยเด็ก 
วิกเตอร์ ซอย เกิดวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ.1962 เกิดที่โรงพยาบาลแถบถนนคุซเนตซอฟสกายาที่เลนินกราด  เป็นลูกคนเดียวของวาเลนติน่า วาซิลเยฟน่า ซอย เป็นครูพละและโรเบิร์ต มักซิโมวิช ซอย วิศวกรชาวโซเวียตจากเมืองเคอเซิลออร์ดา ประเทศคาซัคสถาน ซึ่งพ่อเเม่ของโรเบิร์ต ซอยถูกเนรเทศด้วยนโยบายการเนรเทศชาวเกาหลีในสหภาพโซเวียตตามมติที่1428-326ของสตาลิน บรรพบุรุษของวิกเตอร์ ซอยของครอบครัวสามารถสืบย้อนไปถึงเมืองซองจิน, ฮัมกยอง เกาหลี (ปัจจุบันคือคิมแชกเมืองของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ , เกาหลีเหนือ) วิกเตอร์โตในบริเวณมอสคอฟสกี วิคตอรี พาร์ค เรียนโรงเรียนใกล้กับถนนฟรุนเซ่ที่แม่เขาทำงานอยู่ ในปี1974ถึง1977 เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะระดับมัธยม ซึ่งเขาเป็นสมาชิกของวง Palata No. 6  (อังกฤษ: "Ward No. 6"). ในปี1977วิกเตอร์ได้เข้าโรงเรียนทาวิเชสกายาเป็นโรงเรียนศิลปะในเลนินกราด
แต่ในปี1979วิกเตอร์ได้ถูกไล่ออกเพราะผลการเรียนย่ำแย่จึงต้องเข้าโรงเรียนช่างฝีมือ SGPTU-61 เข้าเรียนสาขาช่างแกสลักไม้ เขาชื่นชอบมิคาอิล โบยาร์สกี้และวลาดิเมียร์ วิสซอตสกี้ ต่อมาเขาชื่นชอบบรูซ ลีหลังจากนั้นเขาก็เริ่มแกะสลักแบบจำลองตัวของเขา วิกเตอร์ชอบศิลปะการต่อสู้และมักจะซ้อม "เป็นภาษาจีน" กับเพื่อนร่วมวงยูริ คาสปาเรียน

อาชีพนักร้อง
วิกเตอร์เริ่มเขียนเพลงเมื่ออายุ 17 ปี ในปี 1970 และ 1980 ดนตรีร็อคเป็นการเคลื่อนไหวใต้ดินที่จำกัดเฉพาะในเลนินกราดเป็นส่วนใหญ่ เพลงป๊อปสไตล์มอสโก ครองชาร์ตและได้รับการเปิดเผยจากสื่อมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ดนตรีร็อคไม่ได้รับความนิยมจากรัฐบาลโซเวียต และวงร็อคได้รับเงินทุนเพียงน้อยนิดหรือไม่มีเลย และได้รับความสนใจจากสื่อเพียงเล็กน้อย เลนินกราดร็อคคลับ เป็นหนึ่งในสถานที่ไม่กี่แห่งที่อนุญาตให้วงดนตรีร็อคขึ้นร้องเพลงได้
ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 วิกเตอร์ได้มีเพื่อนที่ชื่อว่า อเล็กซี่ ไรบิน สมาชิกวงฮาร์ดร็อก Piligrimy() และวิกเตอร์มือเบสวงPalata # 6() พบกันที่บ้านของ Andrei "Svin" Panov ซึ่งผู้คนในอพาร์ทเมนต์และนักดนตรีมักมารวมตัวกัน มาซ้อมเพลงกัน 
วิกเตอร์ และ ไรบิน ในฐานะสมาชิกของ Автоматические удовлетворители (Avtomaticheskie udovletvoriteli) ไปมอสโกและแสดงร็อกเมทัลที่คอนเสิร์ตใต้ดินที่อาร์เทมี ทรอยต์สกี้จัดแสดง ในที่วันแสดงเหมือนกับที่เลนินกราด แต่วันนั้นวิกเตอร์ และ ไรบินได้เจอกับบอริส เกรเบนชิคอฟ(เป็นบุคคลที่ได้รับยกย่องว่าเป็นบิดาดนตรีร็อกรัสเซีย) เขาได้ฟังเพลงของวิกเตอร์เขารู้สึกประทับใจในความสามารถเลยช่วยในการก่อตั้งวงของวิกเตอร์เอง

จุดเริ่มของวงKino
ที่เลนินกราดร็อคคลับวิกเตอร์เล่นเป็นศิลปินเดี่ยว และได้รับการสนับสนุนจากวงAquarium เพราะเนื้อเพลงและดนตรีสร้างความประทับใจให้กับผู้ฟัง ในปี1981 ช่วงฤดูร้อน วิกเตอร์,ไรบิน และโอเล็ก วาลินสกี้ ได้ก่อตั้งวง Garin i giperboloydy() ชื่อนี้เป็นการเองมาจากนวนิยายรัสเซียคลาสสิกเรื่องThe Garin Death Rayของอเล็กซี่ ตอลสตอย และเป็นได้สมากชิกเลนินกราดร็อคคลับ แต่ไม่นานวาลินสกี้โดนเรียกเกณฑ์ทหารไปรบในสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน เหลือเพียงวิกเตอร์และไรบิน และในปี1982ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นKino เริ่มอัดอัลบั้มในฤดูใบไม้ผลิในปีเดียวกัน

อัลบั้มแรก
Kinoได้อัดอัลบั้ม45ในปั1982 ที่สตูดิโอของ Andrei Tropillo วงAquariumได้ช่วยกันอัดอัลบั้มเพลง โดยบอริส เกรเบนชิคอฟเป็นผู้กำกับอัลบั้ม ในช่วงฤดูร้อนก็ได้เสร็จสิ้น อัลบั้มมีความยาว45นาทีจึงได้ตั้งชื่ออัลบั้มว่า45อัลบั้มได้จำหน่ายและ Kino ได้แสดงคอนเสิร์ตในอพาร์ตเมนต์หลายแห่งในมอสโกและเลนินกราด ในวันที่19 กุมภาพันธ์ 1983 มีการจัดคอนเสิร์ตร่วมกับKinoและAquarium หลังจากคอนเสิร์ตยูริ คาสปาเรียน ได้เข้าร่วมวงKinoในฐานนะมือกีตาร์ ในฤดูใบไม้ผลิไรบินได้ออกจากวงเพราะไม่พอใจวิกเตอร์และคาสปาเรียน ช่วงฤดูร้อนในการซ้อมร่วมกัน จึงได้อัดอัลบั้ม46ซึ่งในช่วงแรกเป็นการอัดทดลองอัลบั้ม'Nachalnik Kamchatki () 46ได้ปล่อยอัลบั้มทำให้ได้รับความนิยม ในปี1983 ฤดูใบไม้ร่วงวิกเตอร์ได้เข้าโรงพยาบาลจิตเวชใกล้แม่น้ำ พริซก้า ที่เลนินกราด ใช้เวลารักษา1เดือนครึ่ง ทำให้ไม่ได้รับการเกณฑ์ทหาร
หลังจากออกจากโรงพยาบาลจิตเวช วิกเตอร์เขียนเพลง Trankvilizator" ()"Peremen!/"My zhdyom peremen" ("Changes!"/"We are waiting for changes")ได้ร้องครั้งแรกในปี1986 กลายเป็นเพลงการเมืองที่สำคัญเป็นสัญลักษณ์ของนโยบายเปเรสตรอยคาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ยังคงเป็นเพลงการเมืองที่อิทธิพลหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เห็นได้ชัดในการประท้วงในประเทศเบลารุส ในปี2020-2021
การขึ้นมามีชื่อเสียง
ปี 1987 เป็นปีแห่งความถึงจุดสูงสุดของวงKino Kinoได้ปล่อยอัลบั้ม ที่6 อัลบั้ม Gruppa Krovi ()ทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า "Kinomania" บรรยากาศทางการเมืองที่เปิดกว้างภายใต้ม่อนเหล็กสหภาพโซเวียตทำให้วิกเตอร์สร้างGruppa Kroviซึ่งเป็นอัลบั้มที่เกี่ยวกับการเมืองมากที่สุดของวิกเตอร์ แต่มันยังทำให้เขาสามารถบันทึกเสียงดนตรีที่ไม่มีใครมาก่อนเขาสามารถเล่นได้ แทร็กส่วนใหญ่ในอัลบั้มมุ่งเป้าไปที่เยาวชนของสหภาพโซเวียต โดยบอกให้พวกเขาเปลี่ยนแปลงภายในประเทศ บางเพลงพูดถึงปัญหาสังคมที่ทำให้ประเทศชาติพิการ เสียงและเนื้อเพลงของอัลบั้มทำให้ วิกเตอร์ เป็นฮีโร่ในหมู่เยาวชนโซเวียตและ Kino เป็นวงร็อคที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในสหภาพโซเวียตที่หลากหลาย แฟนๆ ได้แปลเนื้อเพลงต้นฉบับภาษารัสเซียของวิกเตอร์เป็นภาษาท้องถิ่น
ในไม่กี่ปี วิกเตอร์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่องและเดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อโปรโมตภาพยนตร์ของเขาในเทศกาลภาพยนตร์ ออกอัลบั้มอีกหลายชุด ธีมของวงส่วนใหญ่เป็นเรื่องการเมืองอีกครั้ง เติมพลังให้วงได้รับความนิยมมากขึ้น แม้ว่า วิกเตอร์ จะเป็นดาราที่มีชื่อเสียง แต่เขาก็ยังมีชีวิตที่ค่อนข้างชีวิตเรียบง่าย ห้องต้มน้ำของอาคารอพาร์ตเมนต์ชื่อคัมชัตกา ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์/คลับที่อุทิศให้กับนักร้อง ความจริงที่ว่าวิกเตอร์ทำงานในโรงงานหม้อไอน้ำทำให้หลายคนประหลาดใจ วิกเตอร์กล่าวว่าเขาสนุกกับงานและต้องการเงินสนับสนุนวงด้วย เนื่องจากพวกเขายังไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล และอัลบั้มของพวกเขาก็ถูกก็อปและส่งต่อไปผ่านMagnitizdat(เป็นเครื่องบันทึกเทปที่หลบการเซ็นเซอร์ในสหภาพโซเวียต) เป็นสิ่งที่ทำให้วิกเตอร์ได้รับความนิยมในผู้คน
นอกจากนี้วงKinoยังไปทัวร์ในปี 1988-1989 ที่อิตาลี ฝรั่งเศส และเดนมาร์ก จุดสูงสุดที่สุดของ Kino เกิดขึ้นใน ปี1990 ด้วยคอนเสิร์ตที่มอสโกมีผู้ชม62,000คน เพื่อฉลองของกลุ่มร็อกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหภาพโซเวียต

การแสดงภาพยนตร์
ในปี 1988 วง Kino ร่วมกับวงร็อกอื่นๆในสหภาพโซเวียต ในการแสดงภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า'The Needle () โดยเรื่องมีโครงเรื่องว่า Alika ( Tatyana Drubich ) พยาบาลสาวที่อาศัยอยู่ในยัลตา(เมืองในไครเมีย)กับคนไข้และ Krymov คนรักของเธอ ( Stanislav Govorukhin ) ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอมาก Krymov เป็นหัวหน้ากลุ่มอาชญากรและกำลังถูกจับตามองโดย เจ้าหน้าที่ KGB แต่ Alika ไม่รู้ตัวเลย ในยัลตา Alika พบกับ Bananan ( Sergei "Afrika" Bugaev) นักดนตรีร็อคใต้ดินอายุน้อยและแปลกประหลาด Banananแนะนำให้เธอต่อต้านแนวคิดสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้โดยรวมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับดนตรีร็อค และKinoก็ปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในตอนท้าย

ในปี 1988 วิกเตอร์ แสดงเป็นตัวเอกใน The Needle'' ()วิกเตอร์ได้แสดงเป็นคนพเนจรลึกลับที่รู้จักกันในนามMoroถึงอัลมาเตอเพื่อทวงหนี้จากอาชญากรต่ำต้อยที่รู้จักกันในนามSpartak เขาตามหาDinaแฟนเก่าของเขาที่ปล่อยให้เขาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเธอ Moroได้พบลูกหนี้ของเขาในร้านกาแฟ  ต่อมา เขาพบว่านายจ้างของDina ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ กำลังทำให้เธอติดยาและใช้อพาร์ตเมนต์ของเธอเพื่อเก็บมอร์ฟีน Moroต้องพยายามช่วยเหลือDina
 เพลงประกอบ รวมถึงเพลงต้นฉบับโดยวง Kino ของ วิกเตอร์มีส่วนสร้างความรู้สึกโดยรวมของภาพยนตร์ นอกเหนือไปจากการใช้ฉากหักมุมยุคหลังสมัยใหม่และฉากเหนือจริงของภาพยนตร์

ภาพยนตร์ออกฉายอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ในสหภาพโซเวียต

อุบัติเหตุและการเสียชีวิต

เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม1990 ในลัตเวีย วิกเตอร์ กำลังขับรถบนทางหลวง Tukums - Riga เวลา 12:28 น. วิกเตอร์ เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ การสืบสวนสรุปได้ว่า วิกเตอร์ หลับในขณะขับรถอาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้า เขาไม่มีแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดเป็นเวลาอย่างน้อย 48 ชั่วโมงก่อนเสียชีวิต ในการสันนิษฐานบอกว่าวิกเตอร์ขับรถด้วยความเร็ว130กม.ต่อชม. ได้หลับในและเลี้ยวเข้าเลนสวนทางและชนกับรถบัส คนขับรถบัสได้รับบาดเจ็บ รถของวิกเตอร์เสียหายทั้งคัน
การเสียชีวิตของ วิกเตอร์ สร้างความตกตะลึงให้กับแฟนๆ หลายคน บางคนถึงกับฆ่าตัวตาย
วันที่ 19 สิงหาคม วิกเตอร์ถูกฝังที่สุสาน Bogoslovskoeในเมืองเลนินกราด ผู้คนนับพันมาร่วมงานศพ ก่อนเกิดอุบัติเหตุ โดยมีเทปที่มีการบันทึกเสียงร้องของ Tsoi เพียงชุดเดียวสำหรับอัลบั้มถัดไปของวง สมาชิกที่เหลือของ Kino ออกอัลบั้ม อัมบั้มBlackในเดือนธันวาคม ต่อมากลายเป็นผลงานที่ได้รับความนิยมสูงสุดของวง

ชีวิตส่วนตัว
วิกเตอร์ อาศัยอยู่กับ มาเรียนา ซอย ภรรยาของเขา และ อเล็กซานเดอร์ ลูกชายของเขา (เกิดปี 1985) วิกเตอร์ มีชีวิตที่ยากจน โดย มาเรียน เล่าว่าไม่สามารถแม้แต่จะซื้อชุดแต่งงานที่เหมาะสมได้ ห้องหม้อไอน้ำในอาคารอพาร์ตเมนต์ที่เขาทำงานมีชื่อเล่นว่า "คัมชัตกา" และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์และคลับร็อคที่อุทิศให้กับ วิกเตอร์ก่อนหน้านี้เขายังเคยทำงานในเคียฟ ประเทศยูเครน อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทางการพบว่าเขาทำงานอย่างผิดกฎหมาย เขาก็ถูกส่งตัวไปมอสโก

ในระหว่างการถ่ายทำAssa วิกเตอร์ ได้พบกับ นาตาเลีย ราซโลโกวา ผู้ช่วยผู้กำกับ ต่อมา วิกเตอร์ ตกหลุมรัก ราซโลโกวา และแยกทางกับ มาเรียนา แต่พวกเขาไม่ได้หย่าร้างกันเพื่อเห็นแก่ลูกชายของพวกเขา

วัฒนธรรมนิยม
Cyberpunk 2077 มีกราฟฟิตี "цой жив" (ซอย มีชีวิต) สามารถพบได้ในสถานที่ต่างๆ

Metro Exodusเพลงหลายเพลงของ Kino สามารถฟังได้ทางวิทยุ ขณะที่รถไฟกำลังเดินทางข้ามประเทศรัสเซีย

อ้างอิง 

นักร้องรัสเซีย
นักดนตรีชาวรัสเซีย
นักแสดงรัสเซีย
บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
[]

  "Виктор Цой, Звезда по Имени Солнце: Стихи, Песни, Воспоминания", Eksmo, 2001.

แหล่งข้อมูลอื่น
 

 
 Viktor Tsoi's 50th Birthday Google Doodle

1962 births
1990 deaths
Koryo-saram
Musicians from Saint Petersburg
Singers from Saint Petersburg
Russian singer-songwriters
Soviet male film actors
Russian male film actors
Road incident deaths in Latvia
Road incident deaths in the Soviet Union
Russian people of Korean descent
Russian rock singers
Russian punk rock musicians
Kino
Soviet male singers
20th-century Russian male singers
20th-century Russian singers
New wave musicians
Russian male singer-songwriters
Post-punk musicians
Soviet people of Korean descent
Burials at Bogoslovskoe Cemetery