ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย

ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย มีชื่อว่า "ตราพญาครุฑปัญจศีล" ลักษณะเป็นรูปพญาครุฑมีขนปีกข้างละ 17 ขน หาง 8 ขน โคนหาง 19 ขน และคอ 45 ขน หมายถึง วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันประกาศเอกราช กลางตัวพญาครุฑนั้นมีรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสี่ส่วน และมีโล่ขนาดเล็กช้อนทับอีกชั้นหนึ่ง ดังบรรยายต่อไปนี้

 ช่องซ้ายบนของโล่บรรจุรูปหัวควายป่า (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บันเต็ง") ถือเป็นสัญลักษณ์ของประชาชน 
 ช่องขวาบนบรรจุรูปต้นไทร (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "เบอริงิน")  หมายถึงลัทธิชาตินิยม 
 ช่องซ้ายล่างบรรจุรูปดอกฝ้ายและช่อรวงข้าว  (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "ปาดิ ดัน กา ปาส") ได้แก่ความยุติธรรมในสังคม
 ช่องขวาล่างบรรจุสร้อยสีทองร้อยทรงสี่เหลี่ยมสลับทรงกลม (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "รัน ไต้") คือหลักการของมนุษยธรรมและความผูกพันในสังคมมนุษย์ทื่ไม่มีจุดสิ้นสุด
 พื้นโล่ของช่องซ้ายบนและขวาล่างนั้นมีสีแดง  (ในภาษาอินโดนีเซียสีแดงเรียกว่า "เม รา") ส่วนช่องซ้ายล่างและขวาบนมีสีขาว  (ในภาษาอินโดนีเซียสีขาวเรียกว่า "ปู ตี") 
 โล่ขนาดเล็กที่อยู่กลางนั้นมีสีดำ บรรจุรูปดาวสีทอง หมายถึง ความเชื่อในพระเจ้า 

เบื้องล่างของตราที่เท้าของพญาครุฑนั้นจับแพรแถบสีขาว บรรจุคำขวัญประจำชาติซึ่งเขียนเป็นภาษาอินโดนีเซียอย่างเก่า ความว่า "Bhinneka Tunggal lka"  (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บีเนก้า ตุงเกา อิกา") แปลได้ว่า "เอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย" 

เหตุที่เรียกชื่อตราพญาครุฑปัญจศีล เพราะในโล่กลางตรานี้ได้บรรจุสัญลักษณ์ของหลักการทางการเมือง 5 ข้อของอินโดนีเซีย (ปัญจศีล - ชื่อพ้องกับหลักปัญจศีลของพระพุทธศาสนา) ตรานี้ออกแบบโดยสุลต่านฮามิดที่ 2 แห่งปนตียานัก (Sultan Hamid II of Pontianak) และได้ประกาศใช้เป็นตราแผ่นดินของอินโดนีเซียเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493

ประวัติ

ดูเพิ่ม 
 ธงชาติอินโดนีเซีย

อ้างอิง 
 Department of Information, Republic of Indonesia (1999) Indonesia 1999: An Official Handbook

แหล่งข้อมูลอื่น 

อินโดนีเซีย
สัญลักษณ์ของประเทศอินโดนีเซีย