ชาวกีราวารู

ชาวกีราวารู เป็นชนพื้นเมืองบนเกาะกีราวารู ประเทศมัลดีฟส์ เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรก ๆ ของมัลดีฟส์ พวกเขาสืบเชื้อสายมาจากชาวทมิฬโบราณ ชาวมัลดีฟส์ส่วนใหญ่มองว่าชาวกีราวารูมีสถานะทางสังคมที่ต้อยต่ำกว่า ต่อมาเกาะกีราวารูอันเป็นที่อยู่อาศัยของพวกเขามีปัญหาเรื่องการกัดเซาะชายฝั่ง รัฐบาลจึงย้ายพวกเขาไปอาศัยบนเกาะฮุลฮูเล กรุงมาเล และส่วนอื่นของคาฟูอะทอลล์ ทำให้ปัจจุบันชาวกีราวารูถูกผสมกลมกลืนไปกับประชากรกลุ่มใหญ่

ศัพทมูลวิทยา 
"กีราวารู" มาจากคำดิเวฮิว่า "กีรา" แปลว่ากัดเซาะ กับคำสิงหลว่า "วารู" แปลว่าคนคือชาวเกาะ

ประวัติ

ยุคแรกเริ่ม 
ชาวกีราวารูคือผู้สืบเชื้อสายจากชาวทมิฬโบราณซึ่งอพยพจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอินเดีย และชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศศรีลังกา คาดว่าเข้าไปตั้งถิ่นฐานในหมู่เกาะมัลดีฟส์ตั้งแต่ยุคสังคัม (ช่วง 300 ปีก่อนคริสต์กาลจนถึง ค.ศ. 300) เข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะกีราวารู เป็นลากูนทางตอนเหนือของมาเล ซึ่งปรากฏสิ่งก่อสร้างและวัดบนเกาะ ชาวกีราวารูถูกกล่าวถึงในมุขปาฐะเรื่องการสถาปนาอาณาจักรบนเกาะมาเลของกษัตริย์โกอิมาลา ว่าชาวกีราวารูเป็นชนพื้นเมืองมาช้านาน และได้รับอนุญาตให้เฝ้าถวายพระพรกษัตริย์โกอิมาลา

ชาวกีราวารูต่างจากชาวมัลดีฟส์ทั่วไป ทั้งด้านกายภาพ ภาษา และวัฒนธรรม พึงสังเกตได้ว่าเป็นวัฒนธรรมอย่างทมิฬ-มลยาฬัม เดิมนับถือสุริยเทพและศาสนาพุทธ ถือคติผัวเดียวเมียเดียวอย่างเคร่งครัด การหย่าร้างเป็นเรื่องต้องห้าม รวมทั้งการไม่สมรสกับคนนอกเกาะ แต่จะติดต่อกับคนนอกเกาะเพียงวิธีเดียวด้วยการพายเรือไปขายปลาที่เกาะมาเล ความเชื่อพื้นบ้านถูกเก็บรักษาไว้ในรูปแบบของเพลงและการเต้นรำพื้นบ้าน พวกเขาสวมสร้อยคอลูกปัดสีฟ้า ทั้งหมดล้วนเป็นวัฒนธรรมที่แตกต่างไปชาวมัลดีฟส์เกาะอื่น ๆ เชื่อกันว่าชาวกีราวารูกลัวกบหรือคางคก

หัวหน้าของชาวกีราวารูส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง สุลต่านมัลดีฟส์จะตั้งอิสตรีเป็นตัวแทนพระราชอำนาจบนเกาะกีราวารู โดยให้สิทธิใช้กฎหมายพิเศษต่างจากบริเวณอื่น ๆ ของประเทศ และในขณะเดียวกันชาวกีราวารูเองไม่เคยทราบพระราชอำนาจเต็มของสุลต่านมัลดีฟส์ต่อเกาะของพวกตนเลย เวลาชาวมัลดีฟส์ติดต่อกับชนชั้นสูงจะใช้ภาษาที่ให้เกียรติ แต่ชาวกีราวารูไม่ปฏิบัติตามธรรมเนียมนี้ และใช้คำพูดสามัญเวลาติดต่อกับชนชั้นสูง

ค.ศ. 1922 (พ.ศ. 2465) มีชาวกีราวารูจำนวน 150 คน

หลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1932 (พ.ศ. 2475) และหลังการยกเลิกระบอบสุลต่าน กฎหมายจารีตของชาวเกาะกีราวารูจึงถูกยกเลิกไปด้วย

สูญวัฒนธรรม 
ค.ศ. 1968 (พ.ศ. 2511) เกาะกีราวารูเกิดปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งอย่างรุนแรง พวกเขาถูกรัฐบาลบังคับให้ละทิ้งเกาะตามหลักศาสนาอิสลาม ที่ชุมชนจะต้องมีชายบรรลุนิติภาวะจำนวน 40 คนจึงจะสามารถทำละหมาดวันศุกร์ได้ พวกเขาล่องเรือไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮุลฮูเลอีกฟากของอะทอลล์ แต่หลังการขยายท่าอากาศยานนานาชาติ พวกเขาจึงถูกย้ายไปกรุงมาเล มีแหล่งอาศัยขนาดไม่กี่ช่วงตึกในเขตมาฟันนู เป็นความพยายามของรัฐบาลมัลดีฟส์ที่ต้องการให้ชาวกีราวารูกลืนไปกับชนส่วนใหญ่ เช่นเดียวกับการล้างประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธในมัลดีฟส์

จากอัตราเกิดต่ำเป็นระยะเวลายาวนานนับพันปีทำให้ชาวกีราวารูมีจำนวนค่อนข้างน้อย วัฒนธรรมที่โดดเด่นของกีราวารูถูกกลืนหายจากการแต่งงานข้ามชาติพันธุ์ของคนหนุ่มสาวกับชาวมัลดีฟส์ซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ ปัจจุบันคาดว่าชาวกีราวารูบริสุทธิ์คงสูญไปแล้ว

อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม
 H. C. P. Bell, The Maldive Islands; Monograph on the History, Archaeology and Epigraphy. Reprint Colombo 1940. Council for Linguistic and Historical Research. Male’ 1989 
 Xavier Romero-Frias, The Maldive Islanders, A Study of the Popular Culture of an Ancient Ocean Kingdom. Barcelona 1999, 

ประวัติศาสตร์มัลดีฟส์
วัฒนธรรมมัลดีฟส์
ชนพื้นเมืองของเอเชียใต้
ชาวทราวิฑ
การพลัดถิ่นของชาวทมิฬในเอเชีย