มินิเมโทร (วิดีโอเกม)

มินิเมโทร () เป็นวิดีโอเกมแนวปริศนาประเภทกลยุทธ์ ที่พัฒนาโดยทีมไดโนซอร์โปโลคลับ (Dinosaur Polo Club) โดยผู้เล่นต้องสร้างเครือข่ายของรางรถไฟที่มีประสิทธิภาพสำหรับเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว สถานีแสดงเป็นรูปทรงต่าง ๆ และผู้เล่นสามารถสร้างรางและเชื่อมมันโดยการลากเส้น ด่านต่าง ๆ ตั้งตามที่อยู่ของเมืองจริง และการปรากฏตัวของสถานีกับผู้โดยสารคือการสร้างขั้นตอน (Procedural generation) ภาพของเกมใช้สีเข้มกับรูปเรขาคณิตแบบง่าย เพื่อทำภาพลักษณ์ให้เหมือนกับแผนที่การขนส่งสมัยใหม่ และจังหวะกับเสียงถูกสร้างให้เหมือนกับผลงานของดนตรีมินิมัล (minimal music)

ตัวเกมได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก โดยมีการชื่นชมต่ออินเตอร์เฟซที่ใช้งานง่าย, วิธีเล่นที่เข้าใจง่าย และมีความคล้ายกับลัทธิจุลนิยม

วิธีเล่น

มินิเมโทร เป็นเกมแนวปริศนาประเภทกลยุทธ์ ที่ผู้เล่นต้องทำภารกิจสร้างเครือข่ายของรางรถไฟที่มีประสิทธิภาพสำหรับเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในแต่ละด่านเป็นส่วนหนึ่งจากสถานที่จริง และเริ่มต้นที่สามสถานี แต่ละสถานีมีรูปร่างโหนดที่แตกต่างกัน ผู้เล่นต้องสร้างเส้นทางเชื่อมระหว่างสถานีโดยลากเส้นระหว่างสถานีทั้งสอง; แต่ละสายมีสีไม่เหมือนกัน ผู้โดยสารปรากฏบนสถานีเป็นรูปร่างที่สถานีที่จะลง โดยรถไฟจะนำผู้โดยสารไปยังสถานีที่ต้องการ แม่น้ำ, ทางแยกรางรถไฟ และการปรากฏตัวของสถานีกับผู้โดยสารทำให้แนที่ดูซับซ้อนและจัดการได้ยากขึ้น สถานีที่มีรูปร่างปกติอาจเปลี่ยนโหนดเป็นรูปร่างที่ยากขึ้น

ในโหมด "ปกติ" แต่ละสถานีจำกัดความจุของผู้โดยสารที่รออยู่ ถ้าสถานีแน่นเกินไป เกมจะจบลงทันที เมื่อแพ้แล้ว ผู้เล่นสามารถสร้างเครือข่ายต่อในโหมด "ไม่สิ้นสุด" ซึ่งเป็นโหมดที่ไม่จำกัดความจุของสถานี เพื่อบรรเทาการเติบโตของเครือข่าย ผู้เล่นสามารถอัพเกรดได้ในแต่ละสัปดาห์ของเกม ในการอัพเกรดแต่ละครั้ง ผู้เล่นจะได้รถไฟคันใหม่และเลือกระหว่างทางเลือกสุ่มสองอัน เช่น เพิ่มรางใหม่ เพิ่มตู้โดยสารใหม่ เพิ่มอุโมงค์ หรือทางสับเปลี่ยน (ซึ่งเพิ่มความจุของสถานีและอนุญาตให้เพิ่ม/ลดผู้โดยสารทันที) และเกมนี้สามารถหยุดเวลาชัวคราวเพิ่อสร้างและจัดการเส้นทางรถไฟใหม่ ในโหมด "สุดขีด" เมื่อทำเส้นทางระหว่างสถานีแล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้

ในปีค.ศ. 2018 ได้มีการเพิ่มโหมด "สร้างสรรค์" ขึ้น ซึ่งให้ผู้เล่นสร้าง, บริหาร และเพิ่มสถานีในเกมได้ โดยที่มีรถไฟ, ตู้โดยสาร, อุโมงค์ หริอทางสับเปลี่ยนได้ไม่จำกัด

การผลิตและเผยแพร่
มินิเมโทร ถูกผลิตโดยไดโนซอร์โปโลคลับ (Dinosaur Polo Club) ซึ่งเปนบริษัทิสระของชายสองคนในประเทศนิวซีแลนด์ โดยเป็นเกมแรกของสตูดิโอที่ก่อตั้งในปีค.ศ. 2013 โดยพี่น้องปีเตอร์กับโรเบิร์ท เคอร์รี พวกเขาเคยทำงานให้กับผู้พัฒนาวิดีโอเกมสิธ (Sidhe) แต่ลาออกในปีค.ศ. 2006 เพื่อพัฒนาเกมอินดี

การพัฒนาเกม มินิเมโทร เริ่มขึ้นในเดือนเษายน ค.ศ. 2013 ภายใต้ชื่อ ไมน์เดอะแก็ป (Mind the Gap) โรเบิร์ท เคอร์รีแนะนำให้สร้างเกมแนวระบบขนส่งสาธารณะหลังจากตนเองไปที่ลอนดอนและใช้ระบบรถไฟใต้ดินของเมือง ซึ่งมีคอนเซปให้ผู้เล่นสร้างระบบขนส่งที่ช่วยตัวแทนอัจฉริยะ (intelligent agents) เดินทางไปรอบ ๆ โดยให้โหนดกับเส้นแสดงเป็นสถานีรถไฟกับทางรถไฟ. พวกเขาเลือกที่จะพัฒนาเกมโดยใช้ยูนิตีเกมเอนจิน

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ได้มีการปล่อยรุ่นแอลฟาของ มินิเมโทร ขึ้น พวกเขาตัดสินใจให้เกมรุ่นเว็บไซต์เล่นได้ฟรี จนกว่าจะถึงรุ่นสุดท้าย (รุ่นเผยแพร่) ตอนแรก พวกเขาจะเผยแพร่รุ่นสุดท้ายของเกมในช่วงปลายปีค.ศ. 2013 อยาสงไรก็ตาม เนื่องจากขอบเขตที่จำกัดของตัวเกม ทำให้การพัฒนานานไปกว่าที่คาดคิดเอาไว้ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 พวกเขาตัดสินใจเยแพร่รุ่นที่อยู่ในระหว่างพัฒนาผ่านทางSteam Early Access. แล้วเผยแพร่รุ่นต่อไปตามคำตอบรับของคอมมิวนิตี 

พี่น้องได้จ้ายคนสองคนในการช่วยเหลือสองอย่างคือ: ศิลปะกับดนตรี เจมี เชิร์ชแมน (Jamie Churchman) อดีตผู้ร่วมงานที่สิธได้ช่วยเรื่องการดีไซน์เกม พวกเขาได้ให้ทางดิซาสเตอร์พีซ (Disasterpeace) ช่วยทำงานในด้านเสียงดนตรี  โดยแต่ละด่านมีจังหวะและเสียง; โครงสร้างฮาร์มอนิกที่เปลี่ยนไปตามขนาดและรูปร่างในระบบสถานีของผู้เล่น เสียงดนตรีได้แรงบันดาลใจจากดนตรีมินิมัล และผลงานของฟิลิป กลาส (Philip Glass) กับสตีฟ ไรช์ (Steve Reich)

ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ได้มีการเผยแพร่ มินิเมโทร รุ่นมินิเอคเซส (early access) สำหรับลินุกซ์, โอเอสเอ็กซ์ และวินโดวส์ ทางไดโนซอร์โปโลคลับได้ร่วมมือกับเพลย์อิซึม (Playism) กับปลั้กอินดิจิทัล (Plug In Digital) เพื่อเผยแพร่เกมบนร้านค้าดิจิทัล และคอชมีเดีย (Koch Media) สำหรับการขายในยุโรป ส่วนรุ่นของแอนดรอยด์ (เผยแพร่โดยเพลย์ดิเจียส (Playdigious)) และไอโอเอสถูกเผยแพร่ในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ส่วนบนนินเทนโดสวิทช์ที่เผยแพร่ในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ได้เพิ่มโหมดหลายผู้เล่นขึ้น และเผยแพร่รุ่น เพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2019.

การตอบรับ

มินิเมโทร ได้รับเสียงวิจารณ์ "เป็นที่โปรดปรานโดยทั่วไป" จากเมทาคริติก เจนนี ลาดา นักเขียนจาก Technology Tell กล่าวว่าได้รู้สึกผ่อนคลาย ถึงแม้ว่าตัวเกมสร้างแรงกดดันแก่ผู้เล่นก็ตาม GamesTM ได้รีวิวถึงรุ่นพีซีว่า ความลึกในวิธีเล่นของ มินิเมโทร พร้อมกับเส้นระดับความยากทำให้เกมดูน่าสนใจ ร็อบ ริช นักเขียนจาก Gamezebo  ได้คอมเมนต์ถึงรูปแบบดีไซน์และปุ่มควบคุมที่ใช้งานง่ายในรุ่นโทรศัพท์ เขาคิดว่าการใช้รูปร่างเรขาคณิตเพื่อแสดงถึงผู้โดยสารกับสถานีช่ายย่อภารกิจที่ซับซ้อน ทำให้เกมเข้าถึงง่าย คริสเตียน วาเลนทิน (Christian Valentin) นักวิจารณ์จาก Pocket Gamer กล่าวว่าในตอนเล่นแรก ๆ อาจสับสน แต่ต่อมารู้สึกเหมือน "มีส่วนร่วมอย่างน่าแปลกใจ"

ในงาน Independent Games Festival ค.ศ. 2016 มินิเมโทร ชนะรางวัล "เสียงดีเด่น" และได้เข้าชิงถึงสามรางวัล คือ: "รูปแบบศิลปะดีเด่น", "ดีไซน์ดีเด่น" และ "Seumas McNally Grand Prize". ตัวเกมได้เข้าชิงสำหรับ "Debut Game" ที่ บริติชอะคาเดมีเกมส์อวอร์ดส์ครั้งที่ 12 และได้รับการยกย่องสำหรับ "Best Debut" ในงาน  Game Developers Choice Awards ประจำครั้งที่ 16 เกมสปอต ได้จัดให้ มินิเมโทร ใน 5 เกมที่ดีที่สุดสำหรับโทรศัพท์ในปีค.ศ. 2016.

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

 

วิดีโอเกมใน ค.ศ.2015
เกมสำหรับแอนดรอยด์ (ระบบปฏิบัติการ)
เกมสำหรับเบราว์เซอร์
วิดีโอเกมอินดี
เกมสำหรับไอโอเอส
เกมสำหรับลินุกซ์
เกมสำหรับแมคโอเอส
เกมสำหรับนินเทนโดสวิทช์
เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
เกมของสตรีมกรีนไลท์
เกมสำหรับยูนิตี (เกมเอนจิน)
วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศนิวซีแลนด์
เกมสำหรับวินโดวส์
คอชมีเดีย