ชุดตัวอักษรอเวสตะ

ชุดตัวอักษรอเวสตะ (เปอร์เซียกลาง: ทับศัพท์: dyn' dpywryh, ถอดรูป: dēn dēbīrē; ) ประดิษฐ์เมื่อราว พ.ศ. 843 เพื่อใช้เขียนบทสวดสรรเสริญในศาสนาโซโรอัสเตอร์ ส่วนใหญ่ได้อิทธิพลจากอักษรปะห์ลาวีของเปอร์เซีย บางส่วนมาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิก และได้อิทธิพลจากชุดตัวอักษรกรีกในการกำหนดรูปสระ ถูกแทนที่ด้วยชุดตัวอักษรอาหรับเมื่อชาวเปอร์เซียหันไปนับถือศาสนาอิสลาม เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน

อักษร 

อักษรอเวสตะโดยรวมมีพยัญชนะ 37 ตัว และสระ 16 ตัว แผนการถอดความหลักของอักษรนี้มีสองแบบ แบ่งเป็นแบบอักขรวิธีใหม่โดย Karl Hoffmann และแบบอักขรวิธีเก่าโดย Christian Bartholomae

ต่อมาหลังมีการใช้งานภาษาเปอร์เซียกลาง (เช่น ภาษาพาเซนด์) จึงมีการเพิ่มพยัญชนะ  ไว้เป็นหน่วยเสียง /l/ ที่ไม่ปรากฏในภาษาอเวสตะ

ตัวแฝด 

ตัวแฝด 4 ตัวมักพบใเอกสารตัวเขียนภาษาอเวสตะ:
  (š) +  (a) =  (ša)
  (š) +  (c) =  (šc)
  (š) +  (t) =  (št)
  (a) +  (h) =  (ah)

ถ้าไม่ต้องการใช้ตัวแฝด สามารถใช้ U+200C ZERO WIDTH NON-JOINER ได้
เช่น เทียบระหว่าง  (U+10B31 10B00) กับ  (U+10B31 200C 10B00)

Fossey ระบุตัวแฝดถึง 16 ตัว แต่ส่วนใหญ่เกิดจากการเชื่อมตัวหาง

เครื่องหมายวรรคตอน

อ้างอิง

บรรณานุกรม 

 .
 .
 .
 .
 .
 .

แหล่งข้อมูลอื่น 

 Ernst Tremel's Open Font Licensed Ahura Mazda Unicode font, based on the type used in Geldner 1896, with the addition of ligatures in the PUA.

อเวสตะ