เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส

เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส () เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นเอิร์ล พบการสถาปนาครั้งแรกในปีค.ศ. 1718 โดยเป็นบรรดาศักดิ์จาโคไบต์แห่งสกอตแลนด์ จนถึงสิ้นสุดราว ค.ศ. 1740 เนื่องจากไม่มีบุตรสืบตระกูล สำหรับในบรรดาศักดิ์สหราชอาณาจักรได้มีการสถาปนาขึ้นหลายครั้ง ซึ่งมักจะเป็นบรรดาศักดิ์รองสำหรับเฉลิมพระนามสมาชิกพระราชวงศ์ โดยครั้งแรกสถาปนาขึ้นเพื่อเจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์ พระราชโอรสลำดับที่ 6 ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ พระชายาลำดับที่สองของพระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นดัชเชสแห่งอิเวอร์นีส ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงเมื่อสิ้นพระชนม์

การสถาปนาครั้งถัดไปพระราชทานให้แก่เจ้าชายจอร์จ (ต่อมาคือพระเจ้าจอร์จที่ 5) พระโอรสลำดับที่ 2 ของเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และพระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยเป็นบรรดาศักดิ์รองจากดยุกแห่งยอร์ก ต่อมาเมื่อเจ้าชายจอร์จเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในปีค.ศ. 1910 ต่อจากพระราชบิดา บรรดาศักดิ์เหล่านี้จึงผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์โดยปริยาย

บรรดาศักดิ์นี้ได้ถูกสถาปนาครั้งต่อมาเมื่อค.ศ. 1920 เพื่อเป็นบรรดาศักดิ์รองสำหรับเจ้าชายอัลเบิร์ต (พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าจอร์จที่ 5) ซึ่งได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งยอร์กในเวลาเดียวกันด้วย บรรดาศักดิ์นี้ถูกผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์เมื่อเจ้าชายอัลเบิร์ตเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาในปีค.ศ. 1936 เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6

ในปัจจุบันได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์นี้ครั้งล่าสุดเมื่อค.ศ. 1986 เป็นบรรดาศักดิ์รองให้กับเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ควบคู่กับบรรดาศักดิ์บารอนแห่งคริเรย์

ใน ค.ศ. 2019 พลเมืองบางส่วนในอินเวอร์นิสเริ่มแคมเปญถอนฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ โดยระบุว่า "เป็นเรื่องไม่เหมาะสมที่เจ้าชายแอนดรูว์มีส่วนเกี่ยวข้องกับเมืองที่สวยงามของเรา" ต่อมาใน ค.ศ. 2022 มีการเรียกร้องให้ถอนฐานันดรศักดิ์นี้อีกครั้ง

รายพระนาม

สมัยแรก (ค.ศ. 1801)

| เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริกราชวงศ์ฮันโนเฟอร์1801–1843 ดยุกแห่งซัสเซกซ์ และ บารอนอาร์กโลว์ (1801)
| 
| align = "center"|
| 27 มกราคม 1773พระราชวังบักกิงแฮม, ลอนดอนพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อตต์
| 4 เมษายน 1793 เลดีออกัสตา เมอร์เรย์พระโอรสธิดา 2 พระองค์2 พฤษภาคม 1831เลดีเซซิเลีย อันเดอร์วูดไม่มีพระโอรสและธิดา
| 21 เมษายน 1843พระราชวังเคนซิงตัน, ลอนดอนพระชนมายุ 70 พรรษา
|-
| colspan=6|เนื่องจากเจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริกได้เสกสมรสกับเลดีออกัสตา เมอร์เรย์ และมีพระโอรสธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ซึ่งต่อมาได้ถูกประกาศให้เป็นโมฆะสืบเนื่องจากพระราชบัญญัติการสมรสของพระราชวงศ์ ค.ศ. 1772 และต่อมาบรรดาศักดิ์ทั้งหลายได้สิ้นสุดลงเมื่อสิ้นพระชนม์
|-
|}

สมัยที่ 2 (ค.ศ. 1892)

| เจ้าชายจอร์จราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา1892–1910<small>ดยุกแห่งยอร์ก และ บารอนคิลลาร์นีย์ (1892);เจ้าชายแห่งเวลส์, ดยุกแห่งคอร์นวอลล์, และ ดยุกแห่งรอธซี (1901)</small>
| 
| 
| 3 มิถุนายน 1865พระตำหนักมาร์ลโบโรห์พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา
| เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ก6 กรกฎาคม 1893พระโอรส-ธิดา 6 พระองค์
| 20 มกราคม 1936ตำหนักซานดริงแฮม, ซานดริงแฮมพระชนมายุ 70 พรรษา
|-
| colspan=6|เจ้าชายจอร์จได้ขึ้นเสวยราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในปีค.ศ. 1910 เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคต และบรรดาศักดิ์นี้ผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์
|-
|}

สมัยที่ 3 (ค.ศ. 1920)

| เจ้าชายอัลเบิร์ตราชวงศ์วินด์เซอร์1920–1936 ดยุกแห่งยอร์ก และ บารอนคิลลาร์นีย์ (1920)
| 
| 
| 14 ธันวาคม 1895ตำหนักซานดริงแฮม, ซานดริงแฮมพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีแมรี
| เลดีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน26 เมษายน 1923พระธิดา 2 พระองค์
| 6 กุมภาพันธ์ 1952ตำหนักซานดริงแฮม, ซานดริงแฮมพระชนมายุ 56 พรรษา
|-
| colspan=6|เจ้าชายอัลเบิร์ตได้ขึ้นเสวยราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ในปี ค.ศ. 1936 หลังจากที่พระเชษฐาทรงสละราชสมบัติ ทำให้บรรดาศักดิ์นี้ผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์
|-
|}

สมัยที่ 4 (ค.ศ. 1986)

| เจ้าชายแอนดรูว์ราชวงศ์วินด์เซอร์1986–ปัจจุบันดยุกแห่งยอร์ก และ บารอนคิลลีลี (1986)
| 
| 
| 19 กุมภาพันธ์ 1960พระราชวังบักกิงแฮมพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
| ซาราห์ เฟอร์กูสัน23 กรกฎาคม 1986 – 30 พฤษภาคม 1996(หย่า)พระธิดา 2 พระองค์
|  พระชนมายุ 
|-
|}

อ้างอิง

ดูเพิ่ม  
 บรรดาศักดิ์อังกฤษ 
 รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ  

ขุนนางอังกฤษ
เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส