อาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค

เจ้าหญิงอาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค () (3 เมษายน พ.ศ. 2374 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2452) เป็นพระมเหสีในพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส

เจ้าหญิงอาเดิลไฮท์แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค ประสูติเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2374 เป็นพระราชธิดาในคอนแสตนติน เฮเรดิทารี่ เจ้าชายแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์คและเจ้าหญิงอักเนสแห่งโฮเฮนโลเฮ-ลานเกนบูร์ก เจ้าหญิงทรงมีพระชนมายุได้ 4 พรรษาในขณะที่พระมารดาสิ้นพระชนม์ และ 7 พรรษาในขณะที่พระบิดาสิ้นพระชนม์ เจ้าหญิงและพระเชษฐา เจ้าชายชาร์ลส์ได้รับการดูแลโดย คาร์ล โทมัส เจ้าชายแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์คพระอัยกาและ เจ้าหญิงโซเฟียแห่งวินดิช-เกรทซ์พระอัยยิกา

เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2394 เจ้าหญิงได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส ซึ่งขณะนั้นเจ้าหญิงมีพระชนมายุได้ 20 พรรษา ในขณะที่พระเจ้ามีแกล มีพระชนมายุ 49 พรรษา

พระเจ้ามีแกลได้ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งโปรตุเกสให้กับพระราชนัดดาและพระคู่หมั้น สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส แต่ในที่สุดพระองค์ก็ทรงยึดราชบัลลังก์มาเป็นของพระองค์เองเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2371 พระเจ้ามีแกลทรงมีแนวคิดแบบอนุรักษนิยม ทรงล้มล้างรัฐธรรมนูญที่ตราขึ้นโดยสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งโปรตุเกสพระเชษฐา และทรงพยายามเป็นพระมหากษัตริย์ที่ปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เหตุนี้จึงนำไปสู่สถานการณ์ทางการเมืองที่ยุ่งยาก โดยมีผู้คนจำนวนมากถูกสังหาร, จับกุม, ข่มเหง หรือถูกเนรเทศ และที่ซึ่งนำไปสู่จุดสูงสุดที่เรียกว่า สงครามเสรีนิยมโปรตุเกส  ระหว่างกลุ่มเผด็จการสมบูรณาญาสิทธิราชย์กับกลุ่มรัฐธรรมนูญก้าวหน้า

สงครามขึ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2377 พระเจ้ามีแกลสละพระราชสิทธิ์ในราชบัลลังก์แลกเปลี่ยนกับการที่พระองค์จะได้รับเงินบำนาญรายปี พระองค์ถูกเนรเทศตลอดพระชนม์ชีพ

พระราชโอรส-ธิดา 
ในปีพ.ศ. 2394 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส ซึ่งมีพระราชโอรสหนึ่งพระองค์และพระราชธิดาหกพระองค์ร่วมกัน ได้แก่

บั้นปลายพระชนม์ชีพ 
พระราชสวามีของพระองค์ พระเจ้ามีแกล สวรรคตเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 ก่อนที่พระราชโอรสพระราชธิดาจะเจริญพระชันษา เจ้าหญิงอเดเลดทรงใช้ความพยายามต่อมาอีกหลายปีที่จะทำพระโอรส-ธิดาของพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับผู้ที่เหมาะสม

อันเป็นผลมาจากความพยายามอันประสบผลสำเร็จของพระองค์ พระราชนัดดาของพระองค์ เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม, แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก, แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และพระองค์อื่นๆ ได้รับการถ่ายทอดลักษณะการมีพระชนม์ชีพยาวนานเช่นพระองค์

ในปี พ.ศ. 2438 สองปีหลังการอภิเษกสมรสของพระราชธิดา เจ้าหญิงได้หันเข้าหาพระศาสนา และได้บวชเป็นแม่ชีเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2440 พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่  	16 ธันวาคม พ.ศ. 2452 พระศพได้รับการฝังที่สุสานบรากังซาในกรุงลิสบอน

ที่มา 
"The Book of Kings: A Royal Genealogy" by C. Arnold McNaughton.
"Burke's Royal Families of the World", edited by Hugh Montgomery-Massingberd.

แหล่งข้อมูลอื่น 

Her profile in Peerage.com
A list of her descendants(  2009-10-24)

ราชวงศ์บรากังซา
เจ้าหญิงแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์ค
ดัชเชสแห่งบรากังซา
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โปรตุเกส