แคว้นคันธาระ

คันธาระ () เป็นแคว้นสมัยโบราณที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ปากีสถานตะวันตกเฉียงเหนือและบางส่วนของอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบัน ในบริเวณรอบนอกของอนุทวีปอินเดียตะวันตกเฉียงเหนือ มีจุดศุนย์กลางรอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของ "Greater Gandhara" ขยายไปทั่วแม่น้ำสินธุถึงแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโตฮาร์และทางตะวันตกถึงหุบเขาคาบูลในอัฟกานิสถาน และทางเหนือถึงเทือกเขาการาโกรัม

การมีตัวตนของแคว้นคันธาระได้รับการยืนยันตั้งแต่สมัยฤคเวท ()และปรากฏในอเวสตะของโซโรอัสเตอร์ ซึ่งระบุเป็น Vaēkərəta สถานที่ที่สวยงามมากเป็นอันดับ 6 ของโลกที่สร้างโดยพระอหุระมาซดะ จากนั้นจึงเป็นหนึ่งใน 16 มหาชนบทในสมัยพระเวท โดยเป็นศูนย์กลางของศาสนาพระเวทและภายหลังก่อให้เกิดศาสนาฮินดู มีการระบุชื่อคันธาระในมหากาพย์พระเวทหลายแห่ง เช่น ฤคเวท, รามายณะ และมหาภารตะ โดยเป็นที่ประทับของพระนางคานธารี เจ้าหญิงแห่งอาณาจักรคันธาระ 

อาณาจักรคันธาระในยุตเหล็กกลายเป็นมหาอำนาจในสมัย Pushkarasarin เมื่อประมาณ 550 ปีก่อน ค.ศ. คันธาระถูกพิชิตจากจักรวรรดิอะคีเมนิดในศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ. อเล็กซานเดอร์มหาราชใน 327 ปีก่อน ค.ศ. และภายหลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเมารยะก่อนกลายเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรอินโด-กรีก แคว้นนี้เคยเป็นศูนย์กลางของศาสนาพุทธแบบกรีกของอาณาจักรอินโด-กรีกและศาสนาพุทธแบบคันธาระในราชวงศ์ยุคหลัง เช่น อินโด-ไซเทีย, อินโด-พาร์เทีย และจักรวรรดิกุษาณะ คันธาระก็ยังเป็นศูนย์กลางของการเผยแผ่ศาสนาพุทธเข้าสู่เอเชียกลางและเอเชียตะวันออก

แคว้นนี้เสี่อมถอยอย่างต่อเนื่องหลังการรุกรานอย่างรุนแรงโดยAlchon Hunsในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และชื่อคันธาระหายไปจากแผนที่หลังการพิชิตของแมฮ์มูด แฆซแนวีใน ค.ศ. 1001

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

ประเทศปากีสถาน
มหาชนบท
กลุ่มชนโบราณ