พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ

พื้นที่ประวัติศาสตร์แพ็กเจ (; ; ) ตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาในภาคตะวันตกตอนกลางในจังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบไปด้วยโบราณสถาน 8 แห่ง อายุตั้งแต่ ค.ศ. 475-660 เช่น ป้อมปราการ กงซันซ็อง และสุสานหลวงที่หมู่บ้านซงซัน (ซงซัน-รี), ป้อมปราการบูโซซันซ็อง ในเมืองซาบี อดีตเมืองหลวงของอาณาจักรแพ็กเจ วัดมิรึกซ เป็นต้น

สถานที่เหล่านี้สื่อให้เห็นช่วงยุคปลายของอาณาจักรแพ็กเจ ซึ่งเป็น 1 ใน 3 อาณาจักรยุคแรกสุดในคาบสมุทรเกาหลี (18 ปีก่อนคริสตกาล-ค.ศ. 660) ซึ่งในเวลานั้นอาณาจักรเหล่านี้เป็นทางเชื่อมสำคัญของการแลกเปลี่ยนทางศิลปะ วัฒนธรรม ศาสนาพุทธ และเทคโนโลยีที่สำคัญกับจีนและญี่ปุ่น

มรดกโลก
พื้นที่ประวัติศาสตร์เพ็กเจขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อ พ.ศ. 2558 ที่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนีด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
(iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้
จังหวัดช็อลลาเหนือ
จังหวัดชุงช็องใต้