บริติชอเมริกา

อาณานิคมบริติชอเมริกา หมายถึง ดินแดนในอาณัติของอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือ (รวมหมู่เกาะเบอร์มิวดา), อเมริกากลาง, กายอานา และ หมู่เกาะแคริบเบียน ระหว่างปี 1607 ถึง 1783 คำว่า บริติชอเมริกา ถูกใช้อยู่จนกระทั่งสิบสามอาณานิคมทำสงครามแยกตัวออกเป็นอิสระ

อาณานิคมเหล่านี้มีชื่ออย่างเป็นทางการในชื่อ บริติชอเมริกา และ หมู่เกาะอินเดียตะวันตกของบริติช ก่อนที่อาณานิคมทั้ง 13 แห่งจะแยกตัวออกจากสงครามปฏิวัติอเมริกา (ค.ศ. 1775–1783) และก่อตั้งสหรัฐ

หลังจากการสิ้นสุดสงครามในปี 1783 คำว่า บริติชอเมริกาเหนือ ถูกใช้เพื่อหมายถึงส่วนที่เหลือของการครอบครองของบริเตนใหญ่ในบริเวณที่กลายมาเป็นแคนาดา หมู่เกาะอินเดียตะวันตกของบริติช โดยอ้างอิงถึงดินแดนเกาะต่างๆ เบลีซ และกายอานา คำว่า บริติชอเมริกาเหนือ ถูกใช้ในปี 1783 แต่มีการใช้กันทั่วไปมากกว่าหลังจากรายงานกิจการของบริติชอเมริกาเหนือ ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1782 และโดยทั่วไปเรียกว่า รายงานเดอแรม

อ้างอิง 

อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในทวีปอเมริกา‎
ประวัติศาสตร์สหรัฐ