ชาวฟิลิสตีน

ชาวฟิลิสตีน (; ; กรีกคอยนี (LXX): Φυλιστιείμ, อักษรโรมัน: Phulistieím) เป็นกลุ่มชนโบราณซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณชายฝั่งตอนใต้ของคานาอันในช่วงศตวรรษที่ 12 จนถึง 604 ปีก่อนคริสต์ศักราชก่อนที่จะถูกเนรเทศไปยังเมโสโปเตเมียโดยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ หลังดินแดนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดินี้และจักรวรรดิเปอร์เซีย พวกเขาจึงสูญเสียเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์และหายไปจากบันทึกทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีในปลายศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช ชนกลุ่มนี้มักมีข้อขัดแย้งกับวงศ์วานอิสราเอลในเรื่องคัมภีร์ไบเบิล แม้ว่าแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับชาวฟิลิสตีนนั้นพบได้ในคัมภีร์ฮีบรู มีการบันทึกถึงพวกเขาครั้งแรกในภาพพิมพ์ผิวนูนที่วิหารของฟาโรห์แรเมซีสที่ 3 ที่มะดีนะฮ์ฮาบู ซึ่งบันทึกชื่อพวกเขาเป็น  (ยอมรับเป็นคำร่วมเชื้อสายของภาษาฮีบรูว่า ); เทียบกับศัพท์ภาษาอัสซีเรียเป็น , , หรือ

หมายเหตุ

อ้างอิง

ข้อมูล

แหล่งข้อมูลอื่น

 
กลุ่มชนโบราณ