รอยโรคแบงคาร์ต

รอยโรคแบงคาร์ต () เป็นรูปแบบหนึ่งของการบาดเจ็บหัวไหล่ที่เกิดขึ้นสืบเนื่องจากไหล่หลุด รอยโรคนี้เป็นการบาดเจ็บส่วนช่วงล่างของกลีนอยด์ลาบรัมของไหล่ เมื่อเกิดการบาดเจ็บนี้ขึ้น จะเกิดถุง (pocket) ทางด้านหน้าของกลีนอยด์ขึ้น ซึ่งทำให้ส่วนหัวของกระดูกฮิวเมอรัสสามารถเคลื่อนเข้าไปได้ รอยโรคนี้เป็นข้อบ่งชี้สำหรับการผ่าตัด และมักจะพบร่วมกับรอยโรคฮิลล์-แช็กส์ ซึ่งคือการบาดเจ็บที่ส่วนหัวของกระดูกฮิวเมอรัสส่วนหลัง

รอยโรคกระดูกแบบบแบงคาร์ต (bony Bankart) เป็นรอยโรคที่รวมถึงการหักของโพรงกลีนอยด์ทางด้านหน้า-ด้านล่าง (anterior-inferior) ของกระดูกสะบัก

รอยโรคแบงคาร์ตตั้งชื่อตามศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวอังกฤษ อาร์เธอร์ ซิดนีย์ บรุนเดิล แบงคาร์ต (1879–1951)

การวินิจฉัย
การวินิจฉัยแรกเริ่มโดยทั่วไปสามารถใช้การตรวจร่างกายร่วมกับการถ่ายภาพทางการแพทย์ ซึ่งอาจใช้การถ่ายภาพรังสีโพรเจ็กชั่น หรือ เอ็มอาร์ไอ ของช่วงไหล่ หากพบความต่างสีภายในข้อ (intra-articular contrast) จะช่วยให้สามารถประเมินกลีนอยด์ลาบรัมได้ดียิ่งขึ้น

การรักษา
การแก้ไขในข้อสำหรับการบาดเจ็บแบงคาร์ตมีอัตราสำเร็จสูง กระนั้น เกือบหนึ่งในสามอาจต้องได้รับการผ่าตัดแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อรักษาความไม่มั่นคงที่จะยังคงอยู่ (continued instability) หลังการผ่าตัดแรก อัตราการต้องผ่าตัดแก้ไขนี้เพิ่มขึ้นในกรณีที่อายุต่ำกว่า 20 ปี การผ่าตัดแก้ไขสามารถใช้วิธีส่องกล้องเข้าทางข้อ หรือผ่านหัตถการลาทาร์เจ็ตซึ่งลุกลามและต้องผ่าเปิด วิธีหลังนี้มีแนวโน้มในการเกิดกระดูกเคลื่อนซ้ำต่ำ แต่อาจมีระยะการเคลื่อนไหวที่ลดลงหลังการผ่าตัด

อ้างอิง

แหล่งข้อมูล

Bankart lesion  - zadeh.co.uk

โรคของระบบกล้ามเนื้อโครงร่าง
รอยโรค