อามลัก

อามลัก หรือ อามลกะ (เทวนาครี: आमलक) คือจานหินที่มีรอบแบ่งหรือขัดเป็นเฟือง ใช้ประดับบนยอดศิขรหรือหอคอยหลักในโบสถ์พราหมณ์ มีการตีความไว้ว่าอามลักสื่อถึงดอกบัว อันเป็นสัญลักษณ์ถึงการเป็นที่สถิตของเทพเจ้าซึ่งประดิษฐานอยู่ในห้องภายใต้อามลัก บ้างตีความว่าสื่อถึงดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทางสู่โลกสวรรค์ ลักษณะและชื่อของอามลักมาจากผลมะขามป้อมหรือมะขามอินเดีย ซึ่งมีขื่อในภาษาสันสกฤตว่าผล “อามลกี” () ผลอามลกีนั้นมีความเป็นชั้น ๆ และแบ่งส่วน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้โดดเด่นมากเท่าในอามลักก็ตาม บนยอดของอามลักจะประดับด้วยกลศะอีกชั้นหนึ่งเป็นยอดบนสุด

อ้างอิง 
 เชิงอรรถ

 บรรณานุกรม 

Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, 
Kramrisch, Stella, The Hindu Temple, Volume 2, 1996 (originally 1946), , 9788120802223, google books

สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
อนุสรณ์สถานในประเทศอินเดีย