ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2519

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2519 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2519 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2519) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้



ภาพรวมฤดูกาล

พายุ 
ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุโซนร้อน 25 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 14 ลูก และในจำนวนนั้น 4 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น

พายุไต้ฝุ่นแคที

พายุดีเปรสชันเขตร้อนอาเซียง

อาเซียง (Asiang) เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA

พายุดีเปรสชันเขตร้อนบีริง

บีริง (Biring) เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA

พายุโซนร้อนลอร์นา

พายุไต้ฝุ่นมารี (โกนซิง)

พายุโซนร้อนแนนซี

พายุไต้ฝุ่นออลกา (ดีดัง)

พายุไต้ฝุ่นพาเมลา

พายุดีเปรสชันเขตร้อนโกลริง

โกลริง (Gloring) เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA

พายุไต้ฝุ่นรูบี (ฮัวนิง)

พายุไต้ฝุ่นแซลลี (อีซัง)

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นเทอรีส

พายุไต้ฝุ่นเทอรีสก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม มีกำลังสูงสุดในวันที่ 12 ถึง 13 กรกฎาคม ด้วยความเร็วลม 250 กม./ชม. ในฐานะพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น จากนั้นจึงอ่อนกำลังลง และส่งผลกระทบต่อทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก โดยขึ้นฝั่งที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะพายุโซนร้อนเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม จากนั้นพายุเคลื่อนเป็นวังวนไปทางตะวันตก และสลายตัวไปในวันที่ 21 กรกฎาคม ทำให้เกิดมหาอุทกภัยขึ้น มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และสร้างความเสียหายนับล้าน

พายุโซนร้อนไวโอเลต (ลูซิง)

พายุโซนร้อนไวโอเลตส่งผลกระทบกับฮ่องกง และเกาะไหหน่าน มีผู้เสียชีวิต 2 ราย

พายุโซนร้อนวิลดา

พายุไต้ฝุ่นแอนิตา (มาริง)

พายุไต้ฝุ่นบิลลี (นีตัง)

พายุโซนร้อนแคลรา

พายุโซนร้อนดอต (โอซัง)

พายุโซนร้อนเอลเลน (ปาริง)

พายุโซนร้อนเอลเลนส่งผลกระทบกับฮ่องกง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 27 คน และสูญหายอีก 3 คน

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นแฟรน (เรมิง)

พายุโซนร้อนจอร์เจีย

พายุไต้ฝุ่นโฮป

พายุดีเปรสชันเขตร้อนเซเนียง

เซเนียง (Seniang) เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA

พายุไต้ฝุ่นไอริส (โตยัง)

พายุไต้ฝุ่นโจน

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นลูอิส

พายุโซนร้อนมาร์ช (โยนิง)

พายุโซนร้อนนอรา (อาริง)

พายุโซนร้อนโอปอล (บาเซียง)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนกายัง

กายัง (Kayang) เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA

รายชื่อพายุ
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2519 คือ แคที และชื่อสุดท้ายคือ โอปอล

มีพายุก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกกลางหนึ่งลูก นั่นคือ พายุเฮอร์ริเคนเคต ซึ่งตามนโยบายการตั้งชื่อพายุในเวลานั้น ชุดรายชื่อของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกและแปซิฟิกกลางเป็นชุดเดียวกัน

ฟิลิปปินส์

ดูเพิ่ม
พายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2519
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2519
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2519

อ้างอิง

2519
ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2519