สนธิสัญญาสิบแปดข้อ

สนธิสัญญาสิบแปดข้อ (; ; ) เป็นสนธิสัญญาที่เสนอให้ระหว่างเบลเยียมกับเนเธอร์แลนด์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแบ่งพรมแดนระหว่างสองประเทศ โดยสนธิสัญญานี้มีผลเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1831 โดยลงนามตกลงกัน ณ กรุงลอนดอน

มูลเหตุ
การปฏิวัติเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 ได้มีผลกระทบโดยตรงต่อข้อตกลงด้านการแบ่งดินแดนในยุโรปอันเป็นผลโดยตรงจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา โดยฝรั่งเศสได้สนับสนุนเบลเยียม แต่มหาอำนาจอื่น ๆ ในยุโรปที่ไม่เห็นด้วยนั้นอาจทำให้เกิดสงครามใหญ่ขึ้นในยุโรปอีกครั้งหนึ่งได้ จึงจำเป็นจะต้องจัดการประชุมตกลงกันขึ้นที่ลอนดอน โดยให้อังกฤษและฝรั่งเศสเป็นคู่เจรจาในการหาข้อยุติ

ผลลัพธ์
ผลการตกลงในสนธิสัญญานี้ครอบคลุมถึงเรื่องการตกลงกันด้านการเงินระหว่างเบลเยียมกับฮอลแลนด์ ปัญหาด้านเขตแดน และการจัดการเรื่องลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาความขัดแย้ง

ถึงแม้ว่าฝั่งเบลเยียมจะตกลงในสนธิสัญญานี้ (เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1831) แต่สนธิสัญญาเป็นอันล้มเหลวเนื่องจากการต่อต้านของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ด้วยการส่งกองทัพเข้ารุกรานเบลเยียมในการทัพสิบวัน ฝ่ายมหาอำนาจจึงเข้ามาแทรกแซงเพื่อให้หยุดยิง โดยได้มีการปรับสนธิสัญญาให้ฝ่ายดัตช์ได้เปรียบมากขึ้น กลายเป็น "สนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อ" แทน ซึ่งในอีกหลายปีต่อมาฝ่ายรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ใช้สนธิสัญญานี้ในการเรียกร้องดินแดนส่วนของลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กในส่วนของตนจากการปกครองของเบลเยียม 

ต่อมาสนธิสัญญาสิบแปดข้อนี้ได้รวมเข้ามาอยู่ในสนธิสัญญาลอนดอน โดยผนวกรวมเข้ากับสนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1831

อ้างอิง

สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สนธิสัญญาแนวพรมแดน
เขตแดนเนเธอร์แลนด์–เบลเยียม
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับประเทศเบลเยียม
สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์