มงกุฎปาห์ลาวี

มงกุฎปาห์ลาวี() เป็นมงกุฎที่ถูกใช้ในพิธีราชาภิเษกในช่วงราชวงศ์ปาห์ลาวี (ค.ศ. 1925 - 1979) เป็นหนึ่งในเครื่องอัญมณีราชบัลลังก์อิหร่านซึ่งปัจจุบันผู้ครอบครองคือรัฐบาลอิหร่าน

เบื้องหลัง

จากการครองอำนาจของราชวงศ์ปาห์ลาวี ในค.ศ. 1925 พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวีทรงสั่งระดมช่างอัญมณีอิหร่าน ภายใต้การดูแลของฮัจญ์ เซราเจ็ดดิน จาวาเฮรี ในการสร้างมงกุฎใหม่เพื่อแทนที่มงกุฎคีอานีซึ่งใช้ในสมัยราชวงศ์กอญัร โดยมีแรงบันดาลใจสำหรับการออกแบบใหม่นี้มาจากภาพวาดและการอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ถึงมงกุฎที่เคยถูกใช้ในสมัยจักรวรรดิซาเซเนียน ที่ปกครองเปอร์เซียในช่วงค.ศ. 224 ถึง 651

มงกุฎปาห์ลาวีได้ถูกใช้ครั้งแรกในพระราชพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าชาห์ เรซา ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1926 และถูกใช้ครั้งสุดท้ายในรัชกาลของพระราชโอรส คือ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1967 ปัจจุบันมงกุฎได้ถูกจัดแสดงพร้อมเครื่องอัญมณีประจำชาติอิหร่านที่เหลือ ณ คลังอัญมณีแห่งชาติในกรุงเตหะราน

แม้ว่ามงกุฎปาห์ลาวีจะเพิ่งถูกจัดทำขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 แต่หินประดับที่ใช้ผลิตนั้นมาจากของเดิม ซึ่งมีการคัดเลือกจากหินอัญมณีที่หลุดร่วงจำนวนหลายพันก้อนภายในคลังสมบัติของอิหร่าน

องค์ประกอบ
โครงมงกุฎทำด้วยทองคำ เงิน และกำมะหยี่สีแดง มีความสูงสูงสุดที่ 29.8 เซนติเมตร กว้าง 19.8 เซนติเมตร และหนักเกือบ 2,080 กรัม มีเพชรเม็ดงามจำนวน 3,380 เม็ด รวม 1,144 กะรัต (228.8 กรัม) ฝังในมงกุฎ ที่ใหญ่ที่สุดคือเพชรระยิบระยับสีเหลืองขนาด 60 กะรัต (12 กรัม) ซึ่งวางไว้ตรงกลางเพชรสีขาวที่มีลวดลายรูปลำแสงอาทิตย์

บริเวณสามแถวประดับด้วยไข่มุกขาวธรรมชาติ 369 เม็ดที่ลักษณะเหมือนกัน มงกุฎยังประกอบด้วยมรกตขนาดใหญ่ 5 เม็ด (รวม 200 กะรัต (40 กรัม)) ซึ่งเม็ดที่ใหญ่ที่สุดคือประมาณ 100 กะรัต (20 กรัม) และประดับอยู่บนยอดมงกุฎ

อ้างอิง

 « Couronne Pahlavi », site jjdejeunes.com

มงกุฎ
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
สัญลักษณ์ของประเทศอิหร่าน