ภาษามอนเตเนโกร

ภาษามอนเตเนโกร (; ) คือวิธภาษาเชิงบรรทัดฐานของภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย ส่วนใหญ่ใช้โดยชาวมอนเตเนโกรและเป็นภาษาทางการของประเทศมอนเตเนโกร ภาษามอนเตเนโกรมีพื้นฐานมาจากภาษาย่อยชทอคาเวียน (ซึ่งเป็นภาษาย่อยที่แพร่หลายมากที่สุดของภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย) หรือหากเจาะจงลงอีกก็คือสำเนียงเฮอร์เซโกวีนาตะวันออกซึ่งยังเป็นพื้นฐานของภาษาโครเอเชีย ภาษาเซอร์เบีย และภาษาบอสเนียมาตรฐานอีกด้วย

ภาษาของมอนเตเนโกรในประวัติศาสตร์และตามธรรมเนียมเดิมมีชื่อเรียกหลายชื่อ ทั้ง "ภาษามอนเตเนโกร" "ภาษาของเรา" และ "ภาษาเซอร์เบีย" แนวคิดเกี่ยวกับการวางมาตรฐานภาษามอนเตเนโกรแยกจากภาษาเซอร์เบียปรากฏขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 ระหว่างการล่มสลายของยูโกสลาเวีย ผ่านบรรดาผู้สนับสนุนเอกราชมอนเตเนโกรจากสหภาพรัฐเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ภาษามอนเตเนโกรกลายเป็นภาษาทางการของมอนเตเนโกรหลังจากการให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2007

มาตรฐานภาษามอนเตเนโกรยังอยู่ระหว่างการพัฒนา ระบบการเขียนได้รับการกำหนดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ด้วยการเพิ่มตัวอักษรสองตัวเข้าไปในชุดตัวอักษร การใช้งานตัวอักษรดังกล่าวเป็นที่โต้เถียงและได้รับการยอมรับจากสาธารณชนในวงจำกัดโดยมีผู้เสนอตัวสะกดทางเลือก ตัวอักษรทั้งสองถูกนำมาใช้ในเอกสารทางการตั้งแต่ ค.ศ. 2009 แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ก็ถูกรัฐสภามอนเตเนโกรตัดออกจากเอกสารทุกประเภทของรัฐ

อ้างอิง 

 
มอนเตเนโกร
มอนเตเนโกร