เจี่ยนเฮา

เจี่ยนเฮา (; ) เป็นพืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพา วงศ์ทานตะวัน มีถิ่นกำเนิดในรัสเซีย มองโกเลีย และจีน

อนุกรมวิธาน 
เจี่ยนเฮา (Artemisia anethifolia Weber ex Stechm.) ถูกระบุชนิดโดย เกออก ไฮน์ริค เวเบอร์ (Georg Heinrich Weber) ในปี ค.ศ. 1775

บางครั้งอาจสับสนว่าเป็นชื่อพ้องของ Artemisia abrotanum (ชื่อพ้อง: Artemisia anethifolia Fisch. ex DC.) ซึ่งเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในสเปน อิตาลี่ ประเทศแถบทะเลบอลติก

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ 
เจี่ยนเฮา (A. anethifolia) เป็นพืชทนแล้ง (xerophile) ปรับตัวให้เจริญเติบโตในที่แห้งแล้ง เป็นพืชล้มลุกปีเดียว สูง 20–55 เซนติเมตร ลำต้นบางครั้งเรียวมาก เป็นพืชมีขน

ผิวใบขนสั้น เกือบเกลี้ยง ฐานใบรูปไข่ ยาว 3–4.5 กว้าง 1.5–2.5 (อาจถึง 3) เซนติเมตร ใบหยักลึกมาก ใบแบบขนนก 2 หรือ 3 ชั้น ใบย่อยมี 3 หรือ 4 คู่ ปลายกลีบขอบใบเป็นลอน (loburate)

ดอกเป็นช่อดอกรวมกระจุกมีกลีบรองหรือใบประดับเล็ก ๆ รองรับดอกจำนวนมาก ดอกแป้นกว้าง บนยอดกระจุกดอกแน่นและดอกขนาดเล็กบานเฉพาะตรงปลายนอกสุด (ส่วนหัว Capitula) ก้านดอกแต่ละดอกรียาว เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–3 (อาจถึง 4) มิลลิเมตร ดอกกะเทย กลีบสีเหลืองหรือสีแดง

ผลขนาดเล็ก มีเมล็ดเดียว ผนังผลแห้ง บางและเหนียว ไม่เชื่อมติดกับเมล็ด (achene) ทรงรีหรือรูปไข่กลับ ออกดอกและผลช่วงเดือนสิงหาคม–ตุลาคม

การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่ 
เจี่ยนเฮา มีถิ่นกำเนิดในรัสเซีย มองโกเลีย และจีน ในซินเจียง เฮย์หลงเจียง มองโกเลียใน ส่านซี เหอเป่ย์ ชิงไห่ หนิงเซี่ย ซานซี กานซู่ โดยทั่วไปเติบโตในพื้นที่ 800 ถึง 2,300 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ในที่รกร้างที่มีความชื้นต่ำและดินเค็ม ใกล้ทุ่งหญ้า ใกล้เนินทราย หุบเขาเนินเขาที่แห้งแล้ง หาดทรายที่เป็นด่าง และพื้นที่ที่มีความเค็ม มักกลายเป็นพืชหลักในกลุ่มพืชในภูมิภาคข้างต้น

การใช้ประโยชน์ 
ใช้เป็นพืชสำหรับเลี้ยงปศุสัตว์

อ้างอิง 

วงศ์ทานตะวัน
สมุนไพร
สกุลโกฐจุฬาลัมพา