ความหลากหลายทางชีวภาพในเบอร์มิวดา

พืชและสัตว์ของเบอร์มิวดาเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศที่มีลักษณะเฉพาะ เนื่องจากการแยกเบอร์มิวดาจากแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ ความหลากหลายของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นและหมู่เกาะในรูปแบบเขตภูมินิเวศที่ต่างกัน นั่นคือ ป่าสนเบอร์มิวดากึ่งเขตร้อน

ลักษณะ 
ตั้งอยู่ 900 กม. จากชายฝั่งอเมริกันตะวันออก เบอร์มิวดาเป็นหมู่เกาะห่วงโซ่รูปพระจันทร์เสี้ยว 184 เกาะ และเกาะเล็กเกาะน้อยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นชายขอบของภูเขาไฟ หมู่เกาะค่อนข้างเป็นเนินเขามากหน้าผาสูงชัน กับจุดที่สูงที่สุดคือ 79 ม. ส่วนชายฝั่งมีอ่าวและเวิ้งจำนวนมาก กับหาดทรายโดยเฉพาะอย่างยิ่งบนชายฝั่งทางตอนใต้ เบอร์มิวดามีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อน และอบอุ่นในปัจจุบันโดยกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีม มีจำนวนยี่สิบเกาะซึ่งเป็นที่อยู่อาศัย และเบอร์มิวดาเป็นหนึ่งในประเทศที่มีประชากรหนาแน่นมากที่สุดในโลก

เฉพาะสัตว์ที่สามารถบินไปหมู่เกาะหรือได้รับการพัดพาโดยลมและสายธารได้ก่อเกิดสายพันธุ์ จึงไม่มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมพื้นเมืองอื่น ๆ นอกเหนือจากค้างคาว และมีสัตว์เลื้อยคลานเพียงสองชนิดเท่านั้น แต่จะมีสายพันธุ์นก, พืช และแมลงจำนวนมาก เมื่ออยู่บนเกาะ บรรดาสิ่งมีชีวิตได้ปรับตัวเข้ากับสภาพท้องถิ่น เช่น ภูมิอากาศชื้น, การขาดแคลนน้ำจืด, การเกิดพายุบ่อยครั้ง และละอองน้ำเกลือ พื้นที่ของเกาะหดตัวลงตามระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นในตอนท้ายของยุคสมัยไพลสโตซีน และจำนวนสายพันธุ์ที่น้อยลงก็สามารถอยู่รอดในการลดลงของพื้นที่ ซึ่งมีเกือบ 8,000 สายพันธุ์ที่แตกต่างกันของพืชและสัตว์ที่เป็นที่รู้จักจากหมู่เกาะเบอร์มิวดา และมีแนวโน้มจำนวนสูงกว่าหากนับจำนวนจุลินทรีย์ทั้งหมด ที่อาศัยอยู่ในถ้ำกับสายพันธุ์ในทะเลลึก

ปัจจุบัน ความหลากหลายของสายพันธุ์ในเบอร์มิวดาได้มีการเพิ่มขึ้นอย่างมากโดยชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ทั้งที่โดยเจตนาและไม่ได้เจตนา ซึ่งชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเหล่านี้ได้เป็นภัยคุกคามต่อพืชและสัตว์เพราะการชิงชัยและการรบกวนที่อยู่อาศัย

ชีวิตทางทะเล 

เบอร์มิวดาอยู่ทางชายขอบฝั่งตะวันตกของทะเลซาร์แกสโซ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความเค็มสูง, อุณหภูมิสูง และกระแสน้ำไม่กี่กระแส โดยมีสาหร่ายทะเลสกุลสาหร่ายนุ่น (Sargassum) จำนวนมากในปัจจุบัน และมีความเข้มข้นสูงของแพลงก์ตอน แต่เป็นพื้นที่ที่น่าสนใจน้อยสำหรับสายพันธุ์ปลาในเชิงพาณิชย์กับนกทะเล

ส่วนความหลากหลายที่มีมากกว่าคือพืดหินปะการังที่ล้อมรอบเกาะ

ความหลากหลายของวาฬ, โลมา และพอร์พอยส์ได้รับการบันทึกในน่านน้ำรอบ ๆ เบอร์มิวดา ที่พบมากที่สุดของสัตว์กลุ่มนี้คือวาฬหลังค่อม ซึ่งจะผ่านเกาะในเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคมในระหว่างการอพยพไปทางทิศเหนือ

อ้างอิง 

 Amos, Eric J. R. (1991) A Guide to the Birds of Bermuda, privately published.
 Bermuda Aquarium, Museum and Zoo Bermuda Biodiversity Project , downloaded 21/02/07.
 Dobson, A. (2002) A Birdwatching Guide to Bermuda, Arlequin Press, Chelmsford, UK.
 Flora of Bermuda (Illustrated) by Nathaniel Lord Britton, Ph.D., Sc.D., LL.D.  (Published 1918)
 Forbes, Keith Archibald (2007) Bermuda's Fauna, downloaded 21/02/07.
 Gehrman, Elizabeth (2102) Rare Birds: The Extraordinary Tale of the Bermuda Petrel and the Man Who Brought It Back from Extinction (Beacon Press).
 Ogden, George (2002) Bermuda A Gardener's Guide, The Garden Club of Bermuda
 Raine, André  (2003) A Field Guide to the Birds of Bermuda, Macmillan, Oxford.

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Bermuda Audubon Society
 Flora and Fauna of Bermuda
 Bermuda National Trust
 Bermuda Government, Department of Conservation Services 

เบอร์มิวดา