โทกูงาวะ โยชิมูเนะ

โทกูงาวะ โยชิมูเนะ () เป็นโชกุนคนที่ 8 ของรัฐบาลเอโดะของญี่ปุ่น ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1716 จนถึงการสละตำแหน่งในปี ค.ศ. 1745 เขาเป็นบุตรชายของโทกูงาวะ มิตสึซาดะ

ไดเมียวโยชิมูเนะ 
ใน ค.ศ. 1619 โทกูงาวะ โยริโนบุ (徳川頼宣) บุตรชายคนที่สิบของโชกุนอิเอยาซุ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ (紀伊) คนแรก และเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลโทกูงาวะสาขาคิชู (Kishū-Tokugawa-ge, 紀州徳川家) อันเป็นหนึ่งในโกซังเกะ (Gosanke, 御三家) หรือสาขารองของตระกูลโทกูงาวะจำนวนสามสาขา ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งโชกุนได้ในกรณีที่ตระกูลโทกูงาวะสาขาหลักได้สูญสิ้นไป

โทกูงาวะ โยชิมูเนะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1684 ที่ปราสาทวากายามะ เป็นบุตรชายคนที่สี่ของโทกูงาวะ มิตสึซาดะ (徳川光貞) ผู้ซึ่งเป็นบุตรชายของโทกูงาวะ โยริโนบุ ดังนั้นโยชิมูเนะจึงเป็นหลานของโยริโนบุ หรือว่าเป็นเหลนของปฐมโชกุนอิเอยาซุนั่นเอง เมื่อ ค.ศ. 1697 ได้รับการแต่งตั้งจากโชกุนโทกูงาวะ สึนาโยชิ ให้เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคาซูราโนะ (Kazurano, 葛野藩) ได้รับชื่อว่า โทกูงาวะ โยริมาซะ (Tokugawa Yorimasa, 徳川頼方) จนใน ค.ศ. 1705 ทั้งมิตสึซาดะบิดาของตน และพี่ชายของตนคือ โทกูงาวะ โยริโมโตะ (徳川頼職) ไดเมียวคนที่สี่แห่งแคว้นคิอิต่างเสียชีวิตลง โยริมาซะจึงได้สืบทอดตำแหน่งไดเมียวแห่งแคว้นคิอิต่อจากพี่ชาย เป็นไดเมียวคนที่ห้าของแคว้นนี้ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น โทกูงาวะ โยชิมูเนะ

ในสมัยที่เป็นไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ โยชิมูเนะได้ทำการปฏิรูประบบเศรษฐกิจในแคว้นของตน จนสามารถชำระหนี้จำนวนมหาศาลที่แคว้นคิอิมีต่อบากูฟุตั้งแต่สมัยของพี่ชาย

โชกุนโยชิมูเนะ 
ใน ค.ศ. 1716 โชกุนโทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ ได้ถึงแก่อสัญกรรมแต่อายุน้อยและไม่มีทายาท ทำให้ตระกูลโทกูงาวะสาขาหลักต้องสิ้นสุดลง ทางบากูฟุได้ประชุมหารือและตัดสินใจเลือกให้โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ไดเมียวแห่งแคว้นคิอิ ผู้ที่มาจากตระกูลโกซังเกะ สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา โยชิมูเนะจึงได้เป็นโชกุนคนที่แปดแห่งเอโดะบากูฟุและย้ายมาพำนักที่ปราสาทเอโดะ

เมื่อได้เข้าดำรงตำแหน่งโชกุนแล้ว โยชิมูเนะได้ขับขุนนางคนสนิทของโชกุนโทกูงาวะ อิเอโนบุและโชกุนโทกูงาวะ อิเอ็ตสึงุ อันได้แก่ อะไร ฮะกุเซะกิ (新井白石) ออกไปจากบากูฟุ และให้ขุนนางคนสนิทของตนจากแคว้นคิอิเดิมเข้ามามีอำนาจในบากูฟุแทนที่ แต่โชกุนโยชิมูเนะยังต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มอำนาจเก่าที่ได้สนับสนุนตนเองให้ขึ้นมาเป็นโชกุน ต้องรอจนกระทั่งถึง ค.ศ. 1721 โชกุนโยชิมูเนะจึงมีอำนาจปกครองที่แท้จริง

ผลงานชิ้นสำคัญที่สุดของโชกุนโยชิมูเนะ คือการปฏิรูปปีเคียวโฮ (享保の改革) เป็นนโยบายต่าง ๆ ของโชกุนโยชิมูเนะ ที่ออกมาในช่วงตั้งแต่ ค.ศ. 1721 ถึง ค.ศ. 1744 ซึ่งเป็นการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจและสังคมของญี่ปุ่น ที่มีมาแต่สมัยเก็นโระกุในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเจ็ด ในสมัยของโชกุนสึนาโยชิ การปฏิรูปปีเคียวโฮ มีผลให้เศรษฐกิจและสังคมของญี่ปุ่นค่อนข้างจะมีเสถียรภาพไปเป็นเวลาอีกหนึ่งร้อยปี จนกระทั่งการเปิดประเทศในช่วงปลายสมัยเอโดะ

โอโงโชโยชิมูเนะ 
กล่าวถึงบุตรชายคนโตของของโชกุนโยชิมูเนะ คือ โทกูงาวะ อิเอชิเงะ ซึ่งมีความพิการทางด้านการพูด ทำให้บรรดาขุนนางในบากูฟุเสนอว่าควรจะมอบตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทกูงาวะ มูเนตาเกะ (徳川宗武) สืบทอดต่อไปแทน แต่ทว่าโชกุนโยชิมูเนะยังคงยืนกรานที่จะให้อิเอชิเงะเป็นทายาทของตน ตามหลักของลัทธิขงจื๊อที่ต้องให้บุตรชายคนโตเป็นผู้สืบทอดเท่านั้น ถึงช่วงปลายสมัยของโชกุนโยชิมูเนะ ขุนนางในบากูฟุเริ่มที่จะเข้าหามูเนตาเกะด้วยคิดว่าจะได้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อไป ใน ค.ศ. 1731 โชกุนโยชิมูเนะจึงได้แต่งตั้งโทกูงาวะ มูเนตาเกะ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทกูงาวะสาขาทายาซุ (Tayasu-Tokugawa-ke, 田安徳川家) อันเป็นสาขารองของตระกูลโทกูงาวะที่มีสิทธิ์สืบทอดตำแหน่งโชกุนได้หากสายหลักสูญสิ้นไป เท่าเป็นเป็นการขับไล่มูเนตาเกะไปเป็นตระกูลโทกูงาวะสาขารองนั่นเอง และยังตั้งโทกูงาวะ มุเนตาดะ (Tokugawa Munetada, 徳川宗尹) บุตรชายคนที่สี่ ให้เป็นหัวหน้าตระกูลโทกูงาวะสาขาฮิตตสึบาชิ (一橋徳川家) เป็นตระกูลที่สองของ โกซังเกียว ( 御三卿) หรือสาขารองของตระกูลโทกูงาวะสามสาขา ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งโชกุนได้ ซึ่งโชกุนโยชิมูเนะได้ตั้งขึ้นมาแทนที่โกซังเกะ นั่นเอง

เพื่อเป็นการยืนยันว่าอิเอชิเงะจะได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากโยชิมูเนะ ใน ค.ศ. 1745 โชกุนโยชิมูเนะจึงได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอชิเงะ ลงมาเป็นโอโงโช (大御所) โชกุนอิเอชิเงะจึงได้สืบทอดตำแหน่งต่อมา

โอโงโชโยชิมูเนะถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1751

อ้างอิง 
 

      
            

บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2227
โชกุน
ตระกูลโทกูงาวะ
บุคคลในยุคเอโดะ
โชกุนโทกูงาวะ