วัดป่าฮวก

วัดป่าฮวก หรือ วัดป่ารวก เป็นวัดในหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว บริเวณเชิงเขาพูสี อยู่ตรงข้ามหอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง

ชื่อของวัดมาจากชื่อป่าไม้รวกที่ขึ้นอยู่บริเวณนั้นจำนวนมาก ประวัติการสร้างวัดมีเล่าไว้สองแบบ แบบแรกระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2394 ในรัชสมัยพระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ แต่เอกสารอีกฉบับหนึ่งกล่าวว่า สร้างขึ้นโดยพระยาสีมหานาม เมื่อ พ.ศ. 2404 ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระเจ้าศรีสว่างวงศ์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2475 กระทรวงธรรมการหอสนามหลวงได้นิมนต์พระสงฆ์ไปอยู่วัดอื่น และได้รื้อกุฏิและหอฉันออก เนื่องจากตั้งอยู่หน้าพระราชวัง ปัจจุบันมีสภาพเป็นวัดร้าง

สิมของวัดได้รับอิทธิพลศิลปะรัตนโกสินทร์ สิมตั้งอยู่ บนฐานบัว ผนังยกสูง ซุ้มประตูประดับลวดลายอย่างเทศ เป็นลายดอกไม้ใบไม้ที่มีทั้งอิทธิพลจีน เช่น ดอกโบตั๋น ผสมกับใบไม้ฝรั่ง แบบพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สิมไม่มีเสาพาไล มุขด้านหน้าทำเป็นเสาแปดเหลี่ยม หน้าบันมีสองชั้น ด้านบนประดับลายช่อดอกไม้เต็มพื้นที่ ชั้นล่างเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หลังคาประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2403 เขียนเกี่ยวกับเรื่อง ชมพูบดีสูตร อยู่บนผนังสกัดด้านหน้าพระประธาน และมีภาพวาดวิถีชีวิตของชาวหลวงพระบาง

อ้างอิง

ป่าฮวก