อักษรสิทธัม

อักษรสิทธัม ( สิทธํ หมายถึง ทำให้สำเร็จหรือสมบูรณ์แล้ว, ,  ; ; , บนจิ) เป็นชื่ออักษรแบบหนึ่งของอินเดียตอนเหนือ ที่นิยมใช้เขียนภาษาสันสกฤต มีที่มาจากอักษรพราหมี โดยผ่านการพัฒนาจากอักษรคุปตะ ซึ่งก่อให้เกิดเป็นอักษรเทวนาครีในเวลาต่อมา และเกิดเป็นอักษรอื่นๆ จำนวนมากในเอเชีย เช่น อักษรทิเบต เป็นต้น  อักษรสิทธัมเผยแพร่พร้อมคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาจากอินเดียเข้าไปสู่จีนและญี่ปุ่นตามลำดับ  ตั้งแต่ พ.ศ. 1349 โดยคูไก (空海) ผู้เรียนภาษาสันสกฤตและศาสนาพุทธจากจีน ในญี่ปุ่นเรียกอักษรนี้ว่า "บนจิ" เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ปัจจุบันอักษรสิทธัมยังคงใช้ในการประกอบพิธีกรรมของนิกายชิงงง (真言宗, มนตรยาน) ในประเทศญี่ปุ่น

สระ 
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-style="font-size:80%"
!รูปสระลอย!!อักษรสิทธัม!!เทียบอักษรไทย!!เทียบอักษรโรมัน!!รูปสระจม ประสมกับพยัญชนะ กฺย ()!!รูปสระลอย!!อักษรสิทธัม!!เทียบอักษรไทย!!เทียบอักษรโรมัน!!รูปสระจม ประสมกับพยัญชนะ กฺย ()
|-
| ||𑖀||อ||||
| ||𑖁||อา||||
|-
| ||𑖂||อิ||||
| ||𑖃||อี||||
|-
| ||𑖄||อุ||||
| ||𑖅||อู||||
|-
| ||𑖊||เอ||||
| ||𑖋||ไอ||||
|-
| ||𑖌||โอ||||
| ||𑖍||เอา||||
|-
| ||𑖀𑖽||อํ||||
| ||𑖀𑖾||อะห์||||
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-style="font-size:80%"
!รูปสระลอย!!อักษรสิทธัม!!เทียบอักษรไทย!!เทียบอักษรโรมัน!!รูปสระจม ประสมกับพยัญชนะ กฺย ()!!รูปสระลอย!!อักษรสิทธัม!!เทียบอักษรไทย!!เทียบอักษรโรมัน!!รูปสระจม ประสมกับพยัญชนะ กฺย ()
|-
| ||𑖆||ฤ||||
| ||𑖇||ฤๅ||||style="background:#dddddd;"|
|-
| ||𑖈||ฦ||||style="background:#dddddd;"|
| ||𑖉||ฦๅ||||style="background:#dddddd;"|
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|+Alternative forms
|-
|  𑖀𑖲 อา 
|  𑗘 อิ 
|  อิ 
|  𑗚 อี 
|  อี 
|  𑗛 อุ 
|  อู 
|  โอ 
|  เอา 
|  𑖀𑖼 อํ 
|}

พยัญชนะ 
{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|-
!rowspan="2"|
!colspan="5"|เสียงพยัญชนะหยุด
!rowspan="2"|เสียงพยัญชนะเปิด
!rowspan="2"|เสียงพยัญชนะเสียดแทรก
|-
! style="font-size:80%"|อโฆษะ สิถิล
! style="font-size:80%"|อโฆษะ ธนิต
! style="font-size:80%"|โฆษะ สิถิล
! style="font-size:80%"|โฆษะ ธนิต
! style="font-size:80%"|นาสิก
|-
!กัณฐชะ
|colspan="6" style="background:#dddddd;"|
|  𑖮 ห 
|-
!Velar
|  𑖎 ก 
|  𑖏 ข 
|  𑖐 ค 
|  𑖑 ฆ 
|  𑖒 ง 
|colspan="2" style="background:#dddddd;"|
|-
!ตาลุชะ
|  𑖓 จ 
|  𑖔 ฉ 
|  𑖕 ช 
|  𑖖 ฌ 
|  𑖗 ญ 
|  𑖧 ย 
|  𑖫 ศ 
|-
!มุทธชะ
|  𑖘 ฏ 
|  𑖙 ฐ 
|  𑖚 ฑ 
|  𑖛 ฒ 
|  𑖜 ณ 
|  𑖨 ร 
|  𑖬 ษ 
|-
!ทันตชะ
|  𑖝 ต 
|  𑖞 ถ 
|  𑖟 ท 
|  𑖠 ธ 
|  𑖡 น 
|  𑖩 ล 
|  𑖭 ส 
|-
!โอฏฐชะ
|  𑖢 ป 
|  𑖣 ผ 
|  𑖤 พ 
|  𑖥 ภ 
|  𑖦 ม 	
|colspan="2" style="background:#dddddd;"|
|-
!ทันโตฏฐชะ
| colspan="5" style="background:#dddddd;"|
|  𑖪 ว 
|colspan="1" style="background:#dddddd;"|
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|+Conjuncts in alphabet
|-
|  𑖎𑖿𑖬 
| style="background:#dddddd;"| 𑖩𑖿𑖩𑖽 
|}

{| class="wikitable" style="text-align:center;"
|+Alternative forms
|-
|  ฉ 
|  ช 
|  ญ 
|  ฏ 
|  ฐ 
|  ฒ 
|  ฒ 
|  ณ 
|  ณ 
|  ถ 
|  ถ 
|  ธ 
|  น 
|  ม 
|  ศ 
|  ศ 
|  ว 
|}

ระเบียงภาพ

หมายเหตุ

อ้างอิง

ข้อมูล 

 Bonji Taikan (梵字大鑑). (Tōkyō: Meicho Fukyūkai, 1983)
 Chaudhuri, Saroj Kumar (1998). Siddham in China and Japan, Sino-Platonic papers No. 88
 
 Stevens, John. Sacred Calligraphy of the East. (Boston, MA: Shambala, 1995.)
 Van Gulik, R.H. Siddham: An Essay on the History of Sanskrit Studies in China and Japan (New Delhi, Jayyed Press, 1981).
 Yamasaki, Taikō. Shingon: Japanese Esoteric Buddhism. (Fresno: Shingon Buddhist International Institute, 1988.)

แหล่งข้อมูลอื่น 

 ฟอนต์:
 Noto Sans Siddham จาก Noto fonts project
 Muktamsiddham—Free Unicode Siddham font
 ApDevaSiddham—(Japanese) Free Unicode 8.0 Siddham Font (mirror)
 Siddham alphabet on Omniglot
 Examples of Siddham mantras Chinese language website.
 Visible Mantra an extensive collection of mantras and some sūtras in Siddhaṃ script
 Bonji Siddham  Character and Pronunciation
 SiddhamKey Software for inputting Siddham characters

สิทธัม
อักษรในตระกูลอักษรพราหมี