สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ

สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ () เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่สูญหายไปจากกรีซมาตั้งแต่ปลายสมัยเฮลลาดิค (Helladic period) หรือสมัยไมซีเนียน (ราว 1200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มาจนกระทั่งราว 700 ก่อนคริสต์ศักราช เมื่อชาวโรมันมีความมั่งคั่งและฟื้นตัวขึ้นจนถึงจุดที่เริ่มมีการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างสำหรับสาธารณชนขึ้นได้อีก แต่ในเมื่อสิ่งก่อสร้างของกรีกหลายแห่งในสมัยอาณานิคม (800-600 ก่อนคริสต์ศักราช) สร้างด้วยไม้หรือ อิฐดินเหนียว หรือ ดินเหนียว จึงทำให้ไม่มีที่ใดที่ยังเหลือหรอให้ได้เห็น นอกจากแผนผังบนพื้นอยู่สองสามแห่ง และไม่มีหลักฐานทางลายลักษณ์อักษรที่เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมสมัยแรกหรือคำบรรยายเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ที่ยังคงอยู่

วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างโดยทั่วไปจะเป็นไม้ ที่ใช้ในการรองรับคานที่รับหลังคา พลาสเตอร์สำหรับอ่างและอ่างอาบน้ำ อิฐดิบสำหรับก่อผนังโดยเฉพาะสำหรับบ้านเรือนที่อยู่อาศัยส่วนบุคคล หินปูน และ หินอ่อน ในการก่อสร้างเสา กำแพง หรือตอนบนของเทวสถาน หรือ ตึกที่ทำการสาธารณะ “เครื่องดินเผาสีหม้อใหม่”ที่ใช้เป็นกระเบื้องปูหลังคาและเครื่องตกแต่ง และโลหะโดยเฉพาะสำริดที่ใช้ในการตกแต่งรายละเอียด สถาปนิกใช้วัสดุดังกล่าวในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างอย่างง่าย ๆ ห้าประเภท: ศาสนสถาน ที่ทำการราชการ ที่อยู่อาศัย ที่เก็บศพ และ สถานที่เพื่อการบันเทิง

อ้างอิง

ดูเพิ่ม  
 สถาปัตยกรรมคลาสสิก

แหล่งข้อมูลอื่น 
 Fletcher, Banister; Cruickshank, Dan, Sir Banister Fletcher's a History of Architecture, Architectural Press, 20th edition, 1996 (first published 1896). ISBN 0750622679. Cf. Part One, Chapters 6 and 7.

สถาปัตยกรรมตะวันตก
รูปแบบสถาปัตยกรรม
ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม