ฟาโรห์รุดอามุน

รุดอามุน เป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบสามแห่งอียิปต์ พระนามของพระองค์คือ อูเซอร์มาอัตเร เซเทปเอนอามุน, รุดอามุน เมิอามุน และทรงไม่มีพระนามตามที่พระราชบิดาและพระบรมเชษฐาธิราชว่า ซิ-เอเซ และเนทเจอร์-เฮกาวาเซต ตามลำดับ

พระราชประวัติ 
พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 3 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์ทาเคลอตที่ 3 พระองค์เป็นฟาโรห์ที่ปรากฏหลักฐานยืนยันน้อยของราชวงศ์นี้ ตามที่เคนเนธ คิทเชน ผู้ที่เสนอว่าพระองค์ทรงครองราชย์อยู่เป็นระยะเวลาอันสั้น ประมาณสองถึงสามปี เนื่องจากปรากฏเอกสารร่วมสมัยไม่กี่ฉบับที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ รวมถึงงานตกแต่งเล็กน้อยในวิหารแห่งโอซิริส เฮกาดเจต บล็อกหินหลายก้อนจากเมดิเนต ฮาบู และแจกัน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการค้นพบชิ้นส่วนรูปปั้นเคลือบดินเผาสองชิ้นที่ปรากฏพระนาม รุดอามุน จากเฮอร์โมโพลิส การค้นพบครั้งล่าสุดดังกล่าวชี้ให้เห็นว่าฟาโรห์รุดอามุนทรงสามารถรักษาเอกภาพของราชอาณาจักรขนาดใหญ่ของพระราชบิดาในอียิปต์บนได้ ตั้งแต่เมืองเฮราคลีโอโพลิส มักนาไปจนถึงธีบส์เป็นอย่างน้อยในช่วงรัชสมัยสั้นๆ ของพระองค์

นักไอยคุปต์วิทยาบางคน เช่น เดวิด แอสตัน ได้โต้แย้งว่า ฟาโรห์รุดอามุนเป็นมีปรากฏหลักฐานในปีที่ 19 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์ไม่ทราบพระนาม ซึ่งค้นพบที่วาดิ กาซุสอย่างไรก็ตาม หลักฐานใหม่เกี่ยวกับภาพวาดที่วาด กาซุสที่ตีพิมพ์โดยคลอส เจอร์แมนในปี ค.ศ. 2006 ได้ตีพิมพ์ว่าเป็นภาพวาดในช่วงสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าของชาวนิวเบียทั้งหมด (แทนที่จะเป็นสมัยการปกครองของชาวลิเบีย) และแสดงให้เห็นว่าภาพวาดเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับอเมนอิร์ดิสที่ 1 และเชปเอนอูเพตที่ 2 โดยอ้างอิงจากการอ่านตัวอักษรโบราณ และหลักฐานอื่นๆ ที่คาร์นัก ซึ่งน่าจะไม่เกี่ยวข้องกับเชปเอนอูเพตที่ 1 ซึ่งมีเชื้อสายของชาวลิเบียและอเมนอิร์ดิสที่ 1 ซึ่งเป็นชาวนิวเบีย เจอร์แมนได้ตั้งข้อสังเกตว่าไม่ปรากฏหลักฐานสำคัญจากวิหารแห่งโอซิริส เฮกาดเจต หรือที่คาร์นักที่แสดงภาพเชปเอนอูเพตที่ 1 ที่เกี่ยวข้องกับอเมนอิร์ดิสที่ 1 ซึ่งเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปิเย อีกข้อสังเกตหนึ่งที่ผู้ปกครองที่กล่าวถึงปีที่ 19 บนหลักฐานที่ค้นพบในวาดิ กาซุส คือ ฟาโรห์โชเชงค์ที่ 7 ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองคนที่ยังทราบข้อมูลเพียงเล็กน้อย ถูกเสนอโดย จี. โบรคแมน ในบันทึกระดับแม่น้ำไนล์หมายเลข 3 ซึ่งลงช่วงเวลาในปีที่ 5 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์จากธีบส์หลังรัชสมัยของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 3 อย่างไรก็ตาม มีข้อกังขาอย่างมากในหมู่นักวิชาการว่า บันทึกระดับแม่น้ำไนล์หมายเลข 3 ปรากฏพระนามที่น่าจะเป็นพระนามโชเชงค์มากกว่าทาเคลอตหรือไม่ ฌอร์ฌ เลอแยง ผู้ซึ่งมีโอกาสศึกษาบันทึกระดับแม่น้ำไนล์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1898 เลอแยงก็ไม่ได้อ่านเป็นพระนามใด ๆ ในบันทึกดังกล่าว เนื่องจากหินได้สึกกร่อนไปมากแล้ว ก้อนหินอยู่ในสภาพที่แย่ยิ่งกว่าเดิมเมื่อฟ็อน เบ็คเคอราธได้ตรวจสอบในปี ค.ศ. 1953 และสันนิษฐานว่าร่องรอยที่หลงเหลืออยู่ในบันทึกระดับแม่น้ำไนล์หมายเลข 3 ไดอ้างถึงฟาโรห์โชเชงค์แทนที่จะเป็นฟาโรห์ทาเคลอต

ไม่นานหลังจากฟาโรห์รุดอามุนเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรของพระองค์ก็แยกออกเป็นเขตปกครองเล็กๆ หลายแห่งอย่างรวดเร็วภายใต้การควบคุมของผู้ปกครองท้องถิ่นต่างๆ เช่น เพฟทจาอูบาสต์ที่เฮราคลีโอโพลิส มักนา, นิมลอตที่เฮอร์โมโพลิส และอินิที่ธีบส์ โดยเพฟทจาอูบาสต์ได้อภิเษกสมรสแต่งงานกับเจ้าหญิงอิร์บาสต์อูดจาเนฟู ซึ่งเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์รุดอามุน ดังนั้นจึงเป็นพระชามาดาของฟาโรห์รุดอามุน ไม่ทรายเกี่ยวกับสถานที่ฝังพระบรมศพสุดท้ายของพระองค์ ข้อมูลร่วมสมัยที่หลงเหลือจากรัชสมัยของพระองค์ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ

อ้างอิง

บรรณานุกรม 
Kitchen, K.A.; The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC) 2nd edition( 1986), Warminster: Aris & Phillips Limited, p. 360.
Payraudeau, Frédéric; 'Le règne de Takélot III et les débuts de la domination Koushite,' ("The reign of Takelot III and the beginning of Kushite control") GM 198(2004), pp. 79–90.
Perdu, Olivier; "Le Roi Roudamon en personne!" (King Rudamun in Person), RdE 53(2002), pp. 151–178
Olaf Kaper and Robert Demarée, "A Donation Stela in the Name of Takeloth III from Amheida, Dakhleh Oasis," JEOL (Jaarbericht Ex Oriente Lux) 39 [2005], pp. 19–37 

ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม