ก่ำเทียนไต่เต่

สฺวี่ ซฺวิ่น () หรือออกเสียงตามสำเนียงฮกเกี้ยนว่า ข้อฉิ้น นามรองว่า จิ้งจือ () เป็นเซียนและนักพรตเต๋าในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมีชื่อเสียงและปรากฏอยู่ในราชวงศ์จิน ณ นครหนานชาง มณฑลเจียงซีและเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ของสำนักนักพรตแห่งเขาลู่ พระองค์ได้รับการยกย่องเป็นเทพผู้ทักษ์แผ่นดินและผืนน้ำของชาวมณฑลเจียงซี โดยขนานนามว่า สฺวี่ จิ่วหลาง () หรือ สฺวี่ จิงหยาง () นอกจากนี้นามอื่น ๆ ของพระองค์ได้แก่ สฺวี่เทียนชือ () สฺวี่เจินจฺวิน () จิงหยางจู่ชือ () และ ก่ำเทียนไต่เต่ () 

ในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนมักออกนามพระองค์ว่า เจ้าพ่อเขาตก ซึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีหน้าที่รักษาพระพุทธบาท ณ เขาสัจจพันธ์คีรี ซึ่งเป็นการยืมนามของเทพารักษ์องค์นี้มาใช้แทนภาษาจีนอันเป็นนามเดิมของพระองค์ เช่นเดียวกับในกรณีของ เจ้าแม่ทับทิม อันเป็นเทพารักษ์นารีในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ที่หมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนนำมาใช้ในภาษาไทยสำหรับเรียก ม่าจ้อโป๋ จุ้ยบ้วยเนี้ย และ เจ้าแม่ไท้ฮัว (ไท้วาโผ่) (泰华聖娘) ซึ่งเป็นเทพนารีคนละองค์แต่ใช้นามเดียวกันเช่นกัน

บทบาท 
“ก่านเทียนต้าตี้” เป็นอีกชื่อหนึ่งที่ชาวจีนในสังคมไทยใช้เรียกขานเจ้าพ่อเขาตกของศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยและบุคคลอันทรงคุณงามความดีอันเป็นที่ยกย่องแก่สาธารณชนในประวัติวัฒนธรรมจีนที่ได้รับการยกย่องหรือสถาปนาในตำแหน่งนี้ มีทั้งหมดสามองค์ได้แก่ นักพรตเต๋าสฺวี่ ซฺวิ่นท่านนี้  เจี้ยจื่อทุย () และ ปั๋วอี้ นอกจากนี้ สฺวี่ ซฺวิ่น ยังได้รับการยกย่องเป็น ซี่ต้าเทียนชือ  () ร่วมกับเตียวฮู้เทียนชือ สักเทียงซือ (สักซิวเจียง) และ กั่วเหี่ยง นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องเป็นเป็นหนึ่งในสามปรมาจารย์ของลัทธิเต่า คือ กำเทียนต้าตี้ หรือ ข้อจินหยิน , ซุนเจินเหริน(孫 真 人) หรือ ไท้อิดจิ้นหยิน และ หงอจิ้นหยิน (吳 真 人) หรือ เป่าเชิงต้าตี้ (保 生 大帝)

อ้างอิง 

เซียน
ลัทธิเต๋า
ศาสนาชาวบ้านจีน
เทพเจ้าจีน