จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู

จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู () จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 5 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น 

จักรพรรดิโกะ-เอ็งยูครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1371 - ค.ศ. 1382

พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า จักรพรรดิเอ็งยูยุคหลัง หรือ จักรพรรดิเอ็งยูที่ 2

พระราชประวัติ 
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโอะฮิโตะ (, Ohito-shinnō) 

ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 4 และพระราชมารดาคือ ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ ธิดาของ ฮิโระฮะชิ คะเนะสึนะ

เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-เอ็งยู 

 9 เมษายน ค.ศ. 1371 (วันที่ 23 เดือน 3 ปี โออัง ที่ 4) : ปีที่ 19 ในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-โคงง ภายหลังจากความขัดแย้งเรื่องการแต่งตั้งรัชทายาทกับอดีต จักรพรรดิซุโก จบสิ้นลงจักรพรรดิโกะ-โคงงจึงสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายโอะฮิโตะ พระราชโอรสองค์โปรดที่รัชทายาทพระชนมายุ 12 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู หลังจากนั้นไม่นานได้มีการจัดพระราชพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคงงทรงได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสด้วย การว่าราชการในวัด 

 12 มีนาคม ค.ศ. 1374 (วันที่ 1 เดือน 4 ปี โออัง ที่ 7) : ไดโจโฮโอโกะ-โคงงสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 35 พรรษาทำให้จักรพรรดิโกะ-เอ็งยูบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เองเมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา

 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1382 (วันที่ 11 เดือน 4 ปี เอะโตะกุ ที่ 2) : ปีที่ 11 ในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูทรงสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายโมะโตะฮิโตะ ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ

 6 มิถุนายน ค.ศ. 1393 (วันที่ 26 เดือน 4 ปี เมโตะกุ ที่ 4) : อดีตจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 34 พรรษา

ดูเพิ่ม 
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
 จักรพรรดิญี่ปุ่น

แหล่งข้อมูลอื่น 

จักรพรรดิญี่ปุ่น
บุคคลในยุคมุโระมะจิ
จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ทรงสละราชสมบัติ