ทางด่วนในประเทศจีน

โครงข่ายทางด่วนของประเทศจีน เป็นระบบรวมของทางด่วนระดับชาติและระดับมณฑลของประเทศจีน โดยสิ้นปี ค.ศ. 2017 โครงข่ายทางด่วนของประเทศจีนมีระยะทางรวมทั้งหมด 136,000 กิโลเมตร ซึ่งถ้าวัดจากระยะทางก็เป็นระบบทางด่วนที่ใหญ่ที่สุดในโลก นำหน้าระยะทางทั้งหมดของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2011 ระบบทางด่วนในระดับชาติรู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า ระบบทางหลวงสายหลักแห่งชาติ (; ) ซึ่งย่อได้เป็น NTHS ประกอบด้วย ทางด่วนที่มีเส้นทางแบบรัศมีออกจากปักกิ่ง ซึ่งเป็นเมืองหลวง 7 สาย, ทางด่วนเหนือ-ใต้ 11 สาย และทางด่วนตะวันออก-ตะวันตก 18 สาย นับเป็นกระดูกสันหลังของโครงข่ายทางด่วนของประเทศ เส้นทางกระดูกสันหลังนี้รู้จักกันในชื่อ โครงข่าย 71118 () นอกจากนี้ ในแต่ละเขตการปกครองระดับมณฑลของประเทศจีนก็มีระบบทางด่วนเป็นของตัวเอง

ทางด่วนสายแรกที่ได้มีบันทึกไว้ในประเทศจีน ย้อนกลับไปเมื่อกว่าสองพันปีมาแล้วในสมัยราชวงศ์ฉิน เมื่อจักรพรรดิพระองค์แรก จิ๋นซีฮ่องเต้ ได้สร้างทางหลวงรัฐระยะทาง 750 กิโลเมตร เชื่อมต่อจากเมืองหลวงชื่อเสียนหยางไปยังพรมแดนทางด้านเหนือของออร์ดอส เพื่อเป็นการวางแผนป้องกัน ต่อมา ทางหลวงแห่งชาติจีนสมัยใหม่สายแรกที่ก่อสร้างระดับดิน คือ ทางด่วนเซี่ยงไฮ้–เจียติ้ง เปิดใช้บริการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1988 มีระยะทาง  ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางด่วนของเซี่ยงไฮ้ ช่วงต้นของยุค 1990 ก็จะเห็นการเริ่มต้นของแผนขนาดใหญ่ของประเทศที่จะพัฒนาโครงข่ายถนน โดยในปี ค.ศ. 1999 โครงข่ายนี้ได้มีระยะทางมากกว่า  สำหรับเส้นทางของทางด่วนสายหลักหลายสายจะขนานไปกับเส้นทางเดิมของทางหลวงแห่งชาติจีน

หมายเหตุ

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น