วิลลาซาวอย

วิลลาซาวอย () () เป็นที่พักอาศัยทรงโมเดิร์น ตั้งอยู่ที่พอยซี นอกเขตเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาคารได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวสวิตเซอร์แลนด์ เลอกอร์บูซีเย ร่วมกับปิแอร์ ฌองเนเรต์ (Pierre Jeanneret) ลูกพี่ลูกน้องของเขา อาคารสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง 1931 โดยโครงสร้างทั้งหมดใช้คอนกรีตเสริมเหล็ก

อาคารแห่งนี้นับเป็นการอ้างอิงถึง ลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการของเลอกอร์บูซีเย ไว้อย่างชัดเจน ซึ่งแสดงออกถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างชัดเจน จนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาคารที่ได้รับการจดจำและมีชื่อเสียงที่สุด งานหนึ่งในรูปแบบอินเตอร์ชันแนลสไตล์

บ้านแห่งนี้เดิมสร้างขึ้นให้กับตระกูลซาวอย ภายหลังจากนั้นก็ได้ขายให้กับโรงเรียนท้องถื่น และกลายเป็นของรัฐบาลฝรั่งเศสในเวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 1958 อาคารรอดจากการถูกรื้อถอนหลายครั้ง จนในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1965 รัฐบาลฝรั่งเศส ได้ประกาศให้บ้านแห่งนี้เป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ซึ่งนับเป็นงานเพียงไม่กี่ชิ้นที่ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถาน ในขณะที่เลอกอร์บูซีเย ยังคงมีชีวิตอยู่ บ้านได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1985 จนถึง 1997 ปัจจุบันอาคารได้รับการดูแลโดยศูนย์อนุรักษ์โบราณสถานแห่งชาติฝรั่งเศส (Centre des monuments nationaux) และเปิดให้ผู้เข้าชมตลอดปี 

และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 บ้านหลังนี้รวมถึงงานออกแบบอื่นๆของเลอกอร์บูซีเยก็ได้การจดทะเบียนเป็นมรดกจากองค์กรยูเนสโก

การออกแบบ 
วิลซาวอยอาจกล่าวได้ว่าเป็นงานของเลอกอร์บูซีเย ที่มีชื่อเสียงที่สุดนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 เป็นต้นมา เป็นงานที่มีอิทธพลต่อวงการโมเดิร์น หรือ อินเตอร์เนชันแนลสไตล์เป็นอย่างมาก ด้วยหลักกการสถาปัตยกรรม 5 ประการของเขาคือ
ยกพื้นสูงจากพื้น ลอยตัว มีลักษณะเบา
จัดแผนผังพื้นที่ใช้สอยอิสระ (free plan) เพราะใช้ผนังลอยได้
free facade ผนังด้านนอกไม่จำเป็นต้องรับน้ำหนัก
ใช้ roof garden มีfunctionเป็นระเบียง-สวน-ดาดฟ้าเนื่องจากเป็นFlat roof
ใช้ ribbon window ช่องเจาะยาวแนวนอนได้

งานออกแบบนี้เลอกอร์บูซิเย ได้ออกแบบอย่างตั้งใจด้วยการออกแบบด้านทั้งสี่ของบ้าน ให้ตอบรับกับมุมมองและทิศทางของดวงอาทิตย์ ในชั้นใต้ถุนบ้าน เขาได้มิได้วางแปลนห้องสำคัญใดๆลงไปนอกจาก การทำทางสัญจรให้เป็นทางเข้าหลัก มีทางลาด และบันได โรงจอดรถ ห้องคนขับรถและคนรับใช้ ในชั้นแรก ประกอบด้วย ห้องนอนใหญ่ ห้องนอนของลูกชาย ห้องนอนแขก ห้องครัว ห้องรับแขก และระเบียงภายนอก โดยห้องรับแขกได้รับการจัดวางให้หันเข้าทิศตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ระเบียง หันเข้าสู่ตะวันออก ห้องนอนลูกชาย หันเข้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนห้องครัวและระเบียงส่วนบริการ จัดวางไว้ที่ทิศตะวนตกเฉียงใต้ ในชั้นที่สอง เป็นส่วนของที่ว่างโล่งๆ ที่ใช้เป็นส่วนอาบแดด 

ผังพื้นมีการใช้หลักการสัดส่วนทองคำ ด้วยการแบ่งผังสี่เหลี่ยมออกเป็น 16 ส่วนอย่างละเท่าๆกัน แบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยรวมฟาสาดและแบ่งส่วนขยายออกเป็นตำแหน่งทางลาดและทางเข้า

อ้างอิง 

สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1930
สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอีฟว์ลีน
สิ่งก่อสร้างโดยเลอกอร์บูซีเยในประเทศฝรั่งเศส
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส