เมดัน

เมดัน (, ) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย โดยเป็นหนึ่งในสี่เมืองศูนย์กลางหลักของอินโดนีเซียร่วมกับจาการ์ตา ซูราบายา และมากัซซาร์ จากสำมะโน ค.ศ. 2020 เมดันมีประชากรเฉพาะในเขตเทศบาลนคร 2,435,252 คน และในพื้นที่เมืองมากกว่า 3.4 ล้านคน ทำให้เป็นพื้นที่เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ

ที่มาของชื่อ 
ตามบันทึกของพ่อค้าชาวโปรตุเกสในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 ชื่อเมดันเพี้ยนมาจากคำว่า Maidhan ในภาษาทมิฬ หรือที่เรียกว่า Maidhāṉam (ทมิฬ: மைதானம்) แปลว่าพื้นดิน ซึ่งรับมาจากภาษามลายู หนึ่งในพจนานุกรมกาโร-อินโดนีเซียที่เขียนโดย Darwin Prinst SH ที่ตีพิมพ์ในปี 2545 ระบุว่าเมดันสามารถนิยามได้ว่า "ฟื้นตัว" หรือ "ดีกว่า"

ประวัติศาสตร์ 

เมดันเริ่มต้นเป็นหมู่บ้านที่เรียกว่า กัมปงเมดัน (หมู่บ้านเมดัน) ก่อตั้งโดย Guru Patimpus ประมาณปี ค.ศ. 1590 พื้นที่ดั้งเดิมของเมดันเป็นพื้นที่บริเวณที่แม่น้ำเดอลี (Deli River) และแม่น้ำบาบูรา (Babura River) มาบรรจบกัน พ่อค้าชาวอาหรับในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 มีการบันทึกว่า ชื่อเมืองเมดันมีที่มาจากมะดีนะฮ์ ซึ่งเป็นชื่อเมืองศักดิ์สิทธิ์ในภาคตะวันตกของซาอุดีอาระเบีย อย่างไรก็ตามมีแหล่งข้อมูลอื่นที่ระบุว่าชื่อของเมดันที่จริงมาจากคำในภาษาฮินดีของอินเดียที่ว่า "Maidan" แปลว่า "พื้นดิน" หรือ "ที่ดิน"

ชนพื้นเมื่องดั้งเดิมของเมดันย้ายถิ่นฐานมาจากคาบสมุทรมลายู ประเทศมาเลเซียปัจจุบัน เมดันอยู่ภายใต้การปกครองของสุลต่านแห่งอาเจะฮ์ มีการพัฒนาจนเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก
และในรัชสมัยปีที่สองของสุลต่าน Deli (ระหว่าง 1669-1698) เมดันเกิดมีสงครามขึ้น และมีการสู้รบกับกองทหารม้าจากอาเจะฮ์ จนทำให้เมดันขาดการเหลียวแลจากอาเจะฮ์ ไม่มีการพัฒนาเท่าที่ควร
จนถึงปี ค.ศ. 1860 มีการเข้ามาของชาวดัตช์ มีการริเริ่มเพาะปลูกยาสูบ จนทำให้เมดันเป็นเมืองสำคัญทางด้านเศรษฐกิจในภูมิภาค
ในปี 1918 เมดันได้กลายเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของจังหวัดสุมาตราเหนือ

ภูมิประเทศ

ภูมิอากาศ 
เมดันมีลักษณะภูมิอากาศป่าฝนเขตร้อนที่ไม่มีฤดูแล้งแท้จริง อุณหภูมิเฉลี่ยในเมืองประมาณ

การเมืองและการปกครอง

รายชื่อนายกเทศมนตรีและรองนายกเทศมนตรี 
ต่อไปนี้คือบุคคลที่ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครเมดันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461
<onlyinclude>

หน่วยการบริหาร 

พื้นที่นครเมดันแบ่งออกเป็น 21 แขวง (เกอจามาตัน) ได้แก่

ประชากร 
ประชากรส่วนใหญ่ของเมดันเป็นเชื้อสายมลายู ประมาณร้อยละ 95 ที่เหลือเป็นอินเดีย อาหรับ จีน และอื่น ๆ เนื่องด้วยเป็นเมืองใหญ่จึงมีความหนาแน่นของประชากรอย่างมาก 

เนื่องจากความเจริญของเมดันและแรงดึงดูดในการประกอบอาชีพ ทำให้มีการอพยพของคนอินโดนีเซียทั้งจากเกาะชวาและในเกาะสุมาตราเองมายังเมดัน รวมถึงชาวจีนและอินเดียด้วย จึงมีความหลากหลายของเชื้อชาติในเมดันอย่างมาก มีการพูดภาษาอย่างหลากหลาย แต่ภาษาที่มีการใช้อย่างแพร่หลายคือภาษาอินโดนีเซียและภาษาอังกฤษ ภาษาจีนฮกเกี้ยนมีใช้ในกลุ่มคนจีน

สถานที่สำคัญ 

มีอาคารเก่าแก่จำนวนมากในเมดันที่ยังคงรักษาสถาปัตยกรรมของชาวดัตช์เอาไว้ อาคารเหล่านี้รวมถึงศาลากลางจังหวัดเก่า ไปรษณีย์กลาง และอาคาร The Tirtanadi Water Tower ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนครเมดันด้วย

การขนส่งและเดินทาง 
ในเมืองเมดันยังคงนิยมการโดยสาร รถสามล้อที่เรียกว่า motorized becaks' อยู่เนื่องด้วยสามารถพบเห็นอยู่ทั่วไป ราคาถูก และสามารถต่อรองราคาได้ด้วย นอกจากนี้ยังมีการขนส่งประเภทอื่น เช่นรถแท็กซี่และมินิบัสที่เรียกว่า sudako

มีทางรถไฟจากเมดันเชื่อมต่อไปยังเมืองต่าง ๆ ทั่วเกาะสุมาตรา และท่าเรือที่มีความสำคัญเพื่อการขนส่งสินค้า 
สนามบินนานาชาติกูวาลานามู ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเมดัน มีสายการบินทั้งในและต่างประเทศ สามารถเลือกโดยสารได้อย่างมากมาย 
สายการบินที่เดินทางไปเมดันมีสายการบิน Lion Air, Garuda Indonesia, Air Asia, Malaysia Airlines, Singapore Airlines, SilkAir, Firefly, Merpati, Batavia Air และ Valuair

ระเบียงภาพ

เมืองพี่น้อง 
เมดันเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้
 เกาะปีนัง ประเทศมาเลเซีย (1984)
 อิจิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น (1989)
 ควังจู ประเทศเกาหลีใต้ (1997)
 เฉิงตู ประเทศจีน (2002)
 มิลวอกี สหรัฐ (2014)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 
 
 Official Government website 
 Medanesia – Medan Forum 

นครในประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัดสุมาตราเหนือ