เมฆโพลาร์สตราโทสเฟียร์

เมฆโพลาร์สตราโทสเฟียร์ (, ย่อ PSCs) เป็นเมฆที่พบในชั้นสตราโทสเฟียร์แถบขั้วโลกที่ระดับความสูง 15,000–25,000 เมตร (49,000–82,000 ฟุต) พบเห็นได้ดีที่สุดช่วงสนธยาทางพลเรือนในฤดูหนาว หรือจุดศูนย์กลางของดวงอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าขอบฟ้าเป็นระยะ 1–6 องศา เมฆชนิดนี้ปรากฏเป็นสีรุ้ง จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อคือเมฆมุก (nacreous cloud) ตาม nacre วัสดุผสมของไข่มุกที่สะท้อนเป็นสีรุ้ง

เมฆโพลาร์สตราโทสเฟียร์ก่อตัวในชั้นสตราโทสเฟียร์ที่อุณหภูมิต่ำกว่า −78 °ซ (−108 °ฟ) สามารถเกิดได้ทั้งจากผลึกน้ำแข็งขนาดราว 10 ไมโครเมตรเพียงอย่างเดียว หรือผลึกน้ำแข็งทำปฎิกิริยากับสารเคมีที่ตกค้างในชั้นบรรยากาศ เช่น กรดไนตริก กรดซัลฟิวริก หรืออนุภาคที่เกิดจากภูเขาไฟระเบิด เนื่องจากชั้นสตราโทสเฟียร์มีความชื้นน้อยมาก เมฆชนิดนี้จึงมักจะก่อตัวในชั้นล่าง ๆ ใกล้กับรอยต่อกับชั้นโทรโพสเฟียร์ ควบแน่นโดยอาศัยกระแสอากาศปั่นป่วนจากคลื่นภูเขาเกิดเป็นแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ โดยสีรุ้งที่ปรากฏเกิดจากดวงอาทิตย์ที่อยู่ต่ำกว่าขอบฟ้าส่องขึ้นมากระทบเมฆ ก่อนจะสะท้อนลงมาที่พื้นโลก

เมฆโพลาร์สตราโทสเฟียร์สามารถแบ่งได้เป็น 2 ชนิด คือ
 ชนิดที่ 1 เกิดจากผลึกน้ำแข็งทำปฎิกิริยากับกรดไนตริก และ/หรือกรดซัลฟิวริก ปรากฏเป็นชั้นคล้ายเมฆเซอร์โรสเตรตัส เมฆชนิดนี้เป็นปัจจัยหนึ่งของการลดลงของโอโซน เนื่องจากปฎิกิริยาการเกิดเมฆก่อให้เกิดอะตอมคลอรีนที่ทำลายชั้นโอโซน
 ชนิดที่ 2 เกิดจากผลึกน้ำแข็งเพียงอย่างเดียว เมฆชนิดนี้พบเห็นได้ยากในแถบอาร์กติก ก่อตัวที่อุณหภูมิต่ำกว่า -83 °ซ (−117 °ฟ)

ระเบียงภาพ

อ้างอิง 

เมฆ
ปรากฏการณ์ทางแสงในบรรยากาศ
อุตุนิยมวิทยา