เลมีเซราบล์

เลมีเซราบล์ (; "เหล่าผู้น่าสังเวช") เป็นนวนิยายภาษาฝรั่งเศสแนวประวัติศาสตร์ ผู้ประพันธ์ คือ วิกตอร์ อูว์โก เผยแพร่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1862 และถือเป็นหนึ่งในนวนิยายอันยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 19

เนื้อหาเริ่มใน ค.ศ. 1815 และถึงจุดสุกงอมในเหตุการณ์กบฏมิถุนายนเมื่อ ค.ศ. 1832 ที่ปารีส โดยว่าด้วยชีวิตและปฏิสัมพันธ์ของตัวละครหลายตัว โดยเฉพาะความดิ้นรนเอาชีวิตรอดของฌ็อง วัลฌ็อง กับการที่คนผู้นี้ได้รับการไถ่บาป

เนื้อหาของนวนิยายเป็นการตั้งคำถามต่อสภาพของกฎหมายและความผ่อนปรน โดยพรรณนาถึงประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมและการออกแบบชุมชนเมืองในปารีส จริยปรัชญา การต่อต้านระบอบกษัตริย์ ความยุติธรรม ศาสนา รวมถึงชนิดและสภาพของความรักแบบชู้สาวกับแบบครอบครัว นวนิยายเรื่องนี้ยังมีชื่อเสียงผ่านการดัดแปลงหลายต่อหลายครั้งเป็นภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที อันรวมถึงละครเพลง

จูเลียต (นามปากกาของชนิด สายประดิษฐ์) แปลเพียง 2 ภาคแรกเป็นภาษาไทย ใช้ชื่อว่า เหยื่ออธรรม พิมพ์ครั้งแรกเมื่อใดไม่ปรากฏ ต่อมา วิภาดา กิตติโกวิท แปลทุกภาคเป็นภาษาไทย ใช้ชื่อว่า เหยื่ออธรรม เช่นกัน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2553

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 
 

วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2405
งานเขียนของวิกตอร์ อูว์โก
วรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส