รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน

เนอเกอรีเซิมบีลัน หรือ เนกรีเซมบีลัน () เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซียตะวันตก มีพื้นที่ประมาณ 6,650 ตารางกิโลเมตร คำว่า เนอเกอรีเซิมบีลัน แปลว่า "เก้ารัฐ" สืบเนื่องจากในสมัยก่อนแบ่งการปกครองเป็นเก้าอำเภอ มีเมืองหลวงชื่อ เซอเริมบัน เป็นเมืองท่าที่มีชายฝั่งทะเลสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อน

องค์ประกอบของกลุ่มชาติพันธุ์ในปี ค.ศ. 2005 ประกอบด้วยชาวมลายู (497,896 คนหรือร้อยละ 54.96), ชาวจีน (220,141 คนหรือร้อยละ 24.3), ชาวอินเดีย (137,588 คนหรือร้อยละ 15.18) และอื่น ๆ (50,267 คนหรือร้อยละ 5.54)

ประวัติ 
ประวัติศาสตร์ช่วงต้นของเนอเกอรีเซิมบีลัน ได้มีชาวมีนังกาเบา (Minangkabau) จากเกาะสุมาตรา มาตั้งถิ่นฐานในหุบเขาอันเงียบสงบในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐสุลต่านมะละกา จนกระทั่งการล่มสลายของรัฐสุลต่านมะละกาใน ค.ศ. 1511 เมื่อชาวโปรตุเกสเดินทางมาถึง

จากนั้นเนอเกอรีเซิมบีลันได้ตกอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐสุลต่านยะโฮร์ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 การโจมตีโดยชาวบูกิส (Bugis) บังคับให้ชาวมีนังกาเบาในเนอเกอรีเซิมบีลันขอความคุ้มครองจากบ้านเกิดของพวกเขา (เกาะสุมาตรา) กษัตริย์สุมาตราได้ส่งสุลต่าน Melewar มาปกครอง

ในปี ค.ศ. 1873 อังกฤษเข้าแทรกแซงทางทหารในสงครามกลางเมืองในซูไงอูจงเพื่อรักษาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของอังกฤษ และกำหนดให้เนอเกอรีเซิมบีลันอยู่ภายใต้การควบคุมของอังกฤษ

ลักษณะภูมิประเทศ 
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นป่าไม้ ภูเขาสลับซับซ้อนเป็นแนวยาว ประมาณร้อยละ 70 ของพื้นที่ บริเวณชายฝั่งตะวันตกที่ติดกับมหาสมุทรอินเดีย และช่องแคบมะละกา เป็นพื้นที่ราบลุ่ม

การแบ่งเขตการปกครอง 
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลันประกอบด้วย 7 เขต ได้แก่
 เจอเลอบู 
 เจิมปล
 กัวลาปีละฮ์
 พอร์ตดิกสัน
 เริมเบา 
 เซอเริมบัน 
 ตัมปิน 

อดีตรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันมีเขตการปกครองทั้งหมด 9 เขต ได้แก่ เจอไล (อีนัซ) - เจอเลอบู - โจฮล (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐเซอลาโงร์), นานิง (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐมะละกา), เริมเบา - เซอกามัต (ปัจจุบันขึ้นกับรัฐยะโฮร์)/ปาซีร์เบอซาร์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตตัมปิน) - ซูไงอูจง - อาลูปานะฮ์ (ปัจจุบันขึ้นกับเขตเจอเลอบูและบางส่วนของรัฐปะหัง)

อ้างอิง 

เนอเกอรีเซิมบีลัน
รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน
ช่องแคบมะละกา