พระกฎุมบงพิสี

พระกฎุมบงพิสี (เขมร: កំបង់ពិសី) พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา ในช่วงระหว่างประมาณ พ.ศ.1900

พระกฎุมบงพิสี พงศาวดารเขมรในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๑ ระบุว่าเป็นพระโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชา พระมหากษัตริย์เขมรพระองค์ก่อน แต่พงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เองระบุแตกต่างออกไปว่าเป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา 

หลังจากกองทัพอยุธยาซึ่งนำโดยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1(ขุนหลวงพะงั่ว) สามารถตีนครธม ราชธานีเขมรแตกแล้ว   

ถ้าพระกฎุมบงพิสีเป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จริงสามารถอธิบายการปกครองในลักษณะนี้ได้ว่า สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ทรงส่งพระโอรสของพระองค์ทั้ง 3 ไปปกครองจักรวรรดิเขมรแทนพระราชวงศ์เดิม ส่วนหนึ่งเพราะต้องการผนวกอำนาจการปกครองของเขมรให้มาอยู่ภายใต้อำนาจของอยุธยา โดยอาศัยฐานะรัฐเครือญาติ

พระกฎุมบงพิสี พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ต่อมาอีก 1 เดือน (ใน พ.ศ. 1900) แล้วพระศรีสุริโยวงษ์ (เจ้าพญากลเมฆ (นักโพรก) ตามพงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เอง) พระราชวงศ์เขมรเดิมจึงได้ครองราชย์สืบต่อมา

อ้างอิง 

พระมหากษัตริย์กัมพูชา