หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง

หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง, เกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง () หรือ บังกาเบอลีตุง เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย และเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดสุมาตราใต้ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุมาตรา ประกอบด้วยเกาะหลักสองแห่ง ได้แก่ เกาะบังกาและเกาะเบอลีตุง ซึ่งคั่นด้วยช่องแคบกัซปาร์ จังหวัดนี้ถูกแยกจากเกาะสุมาตราโดยช่องแคบบังกา จังหวัดนี้ติดกับทะเลนาตูนาทางทิศเหนือ ติดกับทะเลชวาทางทิศใต้ ติดกับช่องแคบการีมาตาทางทิศตะวันออก และติดกับจังหวัดสุมาตราใต้ทางทิศตะวันตก เมืองหลักคือปังกัลปีนัง ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการปกครอง เมืองอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่ ซูไงลียัต ตันจงปันดัน และมังการ์ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 1,372,813 คน ตัวจังหวัดตั้งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร จึงมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น จุดที่สูงที่สุดคือภูเขามารัซ สูง 699 เมตร แม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำเซอบูกู แม่น้ำบาตูรูซา และแม่น้ำเมนโด

หน่วยการบริหาร 
พื้นที่จังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุงแบ่งออกเป็น 6 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 47 ตำบลหรือเกอจามาตัน

อำเภอ

นคร
 ปังกัลปีนัง (; เมืองหลัก)

อ้างอิง

หนังสืออ่านเพิ่มเติม 
 Somers Heidhues, Mary F.(1992)Bangka tin and Mentok pepper : Chinese settlement on an Indonesian island Singapore : Social Isuues in Southeast Asia, Institute of Southeast Asian Studies. 

บังกาเบอลีตุง
รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543