อิบน์ อะบี อิสฮาก

อับดุลลอฮ์ อิบน์ อะบี อิสฮาก อัลฮัฎเราะมี (; เสียชีวิต ค.ศ. 735 / ฮ.ศ. 117) เป็นชาวอาหรับจากเยเมนและถือเป็นนักไวยากรณ์ภาษาอาหรับคนแรก เขารวบรวมไวยากรณ์บัญญัติโดยอ้างอิงจากการใช้ภาษาของชาวเบดูอิน ซึ่งเป็นภาษาที่มองว่ามีความบริสุทธิ์เป็นพิเศษ (ดูเพิ่มที่เอียะอ์รอบ, อะร็อบ) เขายังถือเป็นบุคคลแรกที่ใช้แนวเทียบทางภาษาศาสตร์กับภาษาอาหรับ

ลูกศิษย์สองคนของอิบน์ อะบี อิสฮากเช่นฮารูน อิบน์ มูซาและอะบู อัมร์ อิบน์ อัลอะลาอ์ ลูกศิษย์ของเขาคนอื่น ๆ อัษษะเกาะฟีมีมุมมองแบบบัญญัติกว่า ส่วนอัลอะลาอ์มีมุมมองแบบพรรณนากว่า มีข้อเสนอว่าแก่นกลางของการแบ่งแยกไวยากรณ์ภาษาอาหรับในตอนปลายออกเป็นไวยากรณ์สำนักกูฟะฮ์และสำนักบัสราคือความแตกต่างระหว่างพวกเขา อิบน์ อะบี อิสฮากได้รับการกล่าวขานว่าเชี่ยวชาญในด้านกฎของไวยากรณ์มากกว่าการวิเคราะห์ภาษาทั่วไป

ผลงานของอะบี อิสฮากถือว่ามีอิทธิพลต่อนักไวยากรณ์รุ่นหลัง ดังที่มีการพูดถึงในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญโดยซีบะวัยฮ์ในชิ้นงานสำคัญเกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษาอาหรับของเขาถึง 7 ครั้ง

อ้างอิง

นักไวยากรณ์ชาวอาหรับ
บุคคลที่ไม่ทราบปีเกิด