กุฎาคาร

กุฎาคาร แปลว่า เรือนยอด มีรากศัพท์มาจากภาษาบาลี และสันสกฤตที่ตรงกันว่า กูฎาคาร หมายถึง อาคารหรือเรือนที่มีหลังคาเป็นยอดแหลม

คำจำกัดความเฉพาะ 
 เป็นยอดที่ต่อจากหลังคา
 เป็นของสูงเนื่องจากสร้างโดยพระบรมราชโองการ
 เป็นของสูงเกี่ยวกับการเทิดทูนพุทธศาสนาหรือเทพเจ้า

ประเภทของกุฎาคาร 
 ทรงปราสาทหรือทรงจอมแห ตัวอย่างได้แก่ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาทองค์กลาง มณฑปวัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ฯลฯ
 ทรงปรางค์ ตัวอย่างได้แก่ ปราสาทพระเทพบิดร ฯลฯ
 ทรงมงกุฎและทรงพระเกี้ยว ตัวอย่างได้แก่ http://ecurriculum.mv.ac.th/elibrary/library/theyoung.net/05king.htm  ' ราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2545. ISBN 974-8123-92-8

สถาปัตยกรรมไทย
ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง