เสรีนิยมคลาสสิก

เสรีนิยมคลาสสิก () เป็นอุดมการณ์ทางการเมืองและสาขาหนึ่งของเสรีนิยมที่สนับสนุนเสรีภาพของพลเมืองภายใต้หลักนิติธรรมโดยเน้นเสรีภาพทางเศรษฐกิจ โดยเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ ซึ่งได้พัฒนาขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยได้รับแนวคิดจากคริสต์ศตวรรษก่อน เพื่อตอบสนองต่อนคราภิวัตน์และการปฏิวัติอุตสาหกรรมในทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ

บุคคลเสรีนิยมที่มีชื่อเสียงซึ่งมีแนวคิดสนับสนุนลัทธิเสรีนิยมคลาสสิก ได้แก่ จอห์น ล็อก, ฌ็อง-บาติสต์ เซย์, ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และเดวิด ริคาร์โด ซึ่งเกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์คลาสสิกโดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดทางเศรษฐกิจที่อดัม สมิธ ได้นำเสนอในหนังสือความมั่งคั่งของประชาชาติเล่มหนึ่ง รวมทั้งความเชื่อในกฎหมายธรรมชาติ, ความก้าวหน้า และประโยชน์นิยม

ในฐานะคำศัพท์ เสรีนิยมคลาสสิกได้รับการนำมาใช้ในการหวนรำลึกเพื่อแยกความแตกต่างของเสรีนิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ออกจากเสรีนิยมสังคม

ดูเพิ่ม 

 ยุคเรืองปัญญา
 รัฐธรรมนูญนิยม
 เสรีนิยมอนุรักษ์
 ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน
 เสรีอนุรักษนิยม
 ประชาธิปไตยเสรีนิยม
 อิสรนิยม
 เสรีนิยมใหม่
 หลักนิติธรรม
 การแยกใช้อำนาจ
 ประวัติศาสตร์วิก

อ้างอิง

แหล่งที่มา

อ่านเพิ่ม 

 Alan Bullock and Maurice Shock, ed. (1967). The Liberal Tradition: From Fox to Keynes. Oxford. Clarendon Press.
 
 Katherine Henry (2011). Liberalism and the Culture of Security: The Nineteenth-Century Rhetoric of Reform. University of Alabama Press; draws on literary and other writings to study the debates over liberty and tyranny).
 Donald Markwell (2006). John Maynard Keynes and International Relations: Economic Paths to War and Peace. Oxford, England. Oxford University Press. .
 Alan James Mayne (1999). From Politics Past to Politics Future: An Integrated Analysis of Current and Emergent Paradigmss. Westport, Connecticut. Greenwood Publishing Group. .
 Gustav Pollak, ed. (1915). Fifty Years of American Idealism: 1865–1915; short history of The Nation plus numerous excerpts, most by Edwin Lawrence Godkin.

 
เสรีนิยม
อุดมการณ์ทางการเมือง