เฉาก๊วย (พืช)

เฉาก๊วย () (草粿, เพ็งอิม: cao2 guê2) ในภาษาแต้จิ๋ว, เซียนเฉ่า () ใน ภาษาจีนกลาง, เซียนเช่า (sian-chháu) ในภาษาฮกเกี้ยน,  เหลิ่งฝันโฉว (涼粉草, loeng4 fan2 cou2) ใน ภาษาจีนกวางตุ้ง, เซืองซ้าว (sương sáo) ใน ภาษาเวียดนาม เป็นพืชในสกุล Mesona ในตระกูลเดียวกับมินต์ (พืชจำพวกสะระแหน่) มักพบในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน ไต้หวัน ชอบขึ้นในหุบเขาที่ดินทรายแห้งมีหญ้าขึ้น มีความสูงราว 15–100 ซม. ลำต้นและใบมีขนปกคลุม ใบมีรูปหยาดน้ำตาและขอบหยักคล้ายใบเลื่อย นิยมปลูกเพื่อใช้ทำเฉาก๊วยรับประทานเป็นอาหารว่าง

การปลูกและการแปรรูป 
ต้นเฉาก๊วยปลูกบนพื้นที่ราบหรือพื้นที่ลาดเอียงเล็กน้อย ในไต้หวัน พืชชนิดนี้มักปลูกใต้ต้นผลไม้ในสวนผลไม้เพื่อเป็นรายได้เสริม สำหรับขั้นตอนการทำเฉาก๊วยนั้น เริ่มต้นจากการเก็บเกี่ยวส่วนที่อยู่เหนือดินทั้งหมดของต้นเฉาก๊วย จากนั้นนำมาทำให้แห้งบางส่วนและสุมขึ้นเพื่อให้มันรวมตัวกับแก๊สออกซิเจนจนกระทั่งกลายเป็นสีดำ หลังจากรวมตัวกับแก๊สออกซิเจนแล้ว ผลที่ได้จะถูกนำมาทำให้แห้งโดยตลอดและพร้อมที่จะขาย

อ้างอิง 

วงศ์กะเพรา
สมุนไพร
พืชที่รับประทานได้