คิ

คิ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า き มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 幾 และคะตะกะนะเขียนว่า キ มีที่มาจากการดัดแปลงตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 幾 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง  กับ  ในพยางค์อื่น

き เป็นอักษรลำดับที่ 7 อยู่ระหว่าง か (คะ) กับ く (คุ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ き เป็นอักษรลำดับที่ 38 อยู่ระหว่าง さ (ซะ) กับ ゆ (ยุ)

อักษรแบบอื่น 
ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนคิ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนคิ き゚, キ゚ เพื่อแสดงเสียง

ลำดับขีด 

ฮิระงะนะ き มีลำดับขีด 3 หรือ 4 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
 ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกลาง
 ขีดเส้นเฉียงลงด้านขวาตัดกับสองเส้นแรก แล้วตวัดไปทางซ้าย
 ขีดเส้นโค้งหงายด้านล่างจากซ้ายไปขวา (เป็นการเขียนด้วยลายมือ ส่วนในงานพิมพ์ มักจะเชื่อมกับเส้นที่สาม)

คะตะกะนะ キ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
 ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกลาง
 ขีดเส้นเฉียงลงด้านขวาตัดกับสองเส้นแรก

คันจิ 
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าคิ และขึ้นต้นด้วยคิ มีดังนี้

อ้างอิง 

คะนะ