พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ช่วงต้น)

นี่คือพระราชพงศาวลีของจักรพรรดิจีนตั้งแต่การก่อตั้ง ราชวงศ์ฉิน เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล (โดย จิ๋นซีฮ่องเต้) จนถึงสิ้นยุค สิบหกรัฐ ในปี ค.ศ. 453

พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ยุคโบราณ) → พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ยุครณรัฐ) → พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ช่วงต้น) → พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ช่วงกลาง) → พระราชพงศาวลีของพระมหากษัตริย์จีน (ช่วงปลาย)

ราชวงศ์ฉิน 
ราชวงศ์ฉิน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล หลังจาก จิ๋นซีฮ่องเต้ กษัตริย์แห่งฉินพิชิตรัฐเพื่อนบ้านที่เป็นอิสระรัฐสุดท้ายซึ่งก็คือ รัฐฉี ปัจจุบันราชวงศ์ฉินได้รับการยอมรับว่าเป็นราชวงศ์แรกอย่างเป็นทางการ

ราชวงศ์ฮั่นและสามก๊ก

ราชวงศ์ฮั่น ราชวงศ์ซิน และ จ๊กก๊ก 

พระเจ้าเหี้ยนเต้ เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของ ราชวงศ์ฮั่น เป็นทายาทของจักรพรรดิองค์แรก หลิวปัง หรือ จักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ที่ปกครองยาวนานกว่า 400 ปี ราชวงศ์ฮั่นถือเป็นหนึ่งในยุคทองของประวัติศาสตร์จีน  ราชวงศ์ฮั่นถูกขัดจังหวะโดยรัชสมัยของจักรพรรดิ หวังมั่ง หรือ จักรพรรดิซินเกาจู่ ผู้สถาปนา ราชวงศ์ซิน บนพื้นฐานนี้ ราชวงศ์ฮั่นโดยทั่วไปแบ่งออกเป็น ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น (202 ปีก่อนคริสตกาล - 8 และ 23-25) และ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (25-220) จักรพรรดิแห่ง จ๊กก๊ก ซึ่งเป็นผู้สืบทอดต่อจากราชวงศ์ฮั่นในช่วง สามก๊ก สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ฮั่น และถือว่าตนเองเป็นความต่อเนื่องของราชวงศ์ฮั่น

ประวัติศาสตร์จีน
ราชวงศ์ฉิน
ราชวงศ์ฮั่น