ห้าม​โลภ​

ห้าม​โลภ​ หรือ อย่าปลงใจผิดประเวณี อย่ามักได้ทรัพย์สินของผู้อื่น () เป็นหนึ่งในข้อบทบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับชนชาติอิสราเอลผ่านทางโมเสส ซึ่งเป็นบัญญัติข้อที่ 9,10 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบออกัสตินแห่งฮิปโป แบบคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก และแบบลูเทอแรน และเป็นบัญญัติข้อที่ 10 ของการจัดรูปแบบพระบัญญัติแบบเซปตัวจินต์ แบบไฟโล แบบทาลมุด และแบบคริสตจักรปฏิรูป

บัญญัติข้อนี้มีบันทึกในหนังสืออพยพ 20:17 และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 5:21 ในคัมภีร์ฮีบรูหมวดโทราห์ของศาสนายูดาห์ และในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์

เนื้อหา 
ห้าม​โลภ บัญญัติข้อนี้เป็นข้อที่สิบ
 นอกเหนือจากบาปทางถ้อยคำหรือการกระทำ กล่าวโทษแรงจูงใจและความปรารถนาชั่ว ความโลภเกี่ยวข้องกับความปรารถนาหรือความอยากได้ในทุกสิ่งที่ผิดหรือเป็นของของผู้อื่น เปาโลกล่าวว่าบัญญัติข้อนี้แสดงให้เห็นความล้ำลึกของบาปของมนุษย์
 บทบัญญัติข้อนี้ก็เหมือนกับข้ออื่น ๆ ที่เปิดโปงความเสื่อมทรามของชายและหญิง และร้องเรียกให้พวกเขาแสวงหาพระคุณและพลังทางศีลธรรมจากพระเจ้า คนหนึ่งจะมีชีวิตที่พระเจ้าพอพระทัยได้โดยอาศัยฤทธิ์อำนาจแห่งการบังเกิดใหม่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น

อ้างอิง 

บัญญัติ 10 ประการ
คัมภีร์ฮีบรู
คัมภีร์ไบเบิล
พันธสัญญาเดิม
หลักธรรมของศาสนายูดาห์
หลักธรรมของศาสนาคริสต์