สงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย

ปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวียได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1940 เมื่อราชอาณาจักรยูโกสลาเวียได้ถูกยึดครองอย่างรวดเร็วโดยกองทัพฝ่ายอักษะและได้ถูกแบ่งแยกออกจากกันระหว่างเยอรมนี อิตาลี ฮังการี บัลแกเรีย และเครือข่ายการปกครอง ต่อมาภายหลัง สงครามการปลดปล่อยแบบกองโจรเป็นการสู้รบเพื่อต่อกรกับกองกำลังการยึดครองของฝ่ายอักษะและรัฐบาลหุ่นเชิดที่พวกเขาได้ก่อตั้งขึ้น รวมทั้งรัฐเอกราชโครเอเชียและรัฐผู้พิทักษ์แห่งเซอร์เบีย โดยสันนิบาติแห่งคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย(KPJ)-ได้นำเหล่าผู้นิยมระบอบสาธารณรัฐ พลพรรคยูโกสลาเวีย ในเวลาเดียวกัน สงครามกลางเมืองหลายฝ่ายได้เกิดขึ้นระหว่างพลพรรคของพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวีย, ชาวเซิร์บผู้นิยมกษัตริย์ เชทนิกส์ (Chetniks), ชาวโครเอเชียผู้นิยมฟาสซิสต์ อูสตาซี (Ustaše) และผู้พิทักษ์บ้านเกิด (Home Guard) เช่นเดียวกันกับทหารผู้พิทักษ์บ้านเกิดสโลวีน

ทั้งพลพรรคยูโกสลาเวียและกลุ่มเคลื่อนไหวเชทนิกส์ในช่วงแรกนั้นได้ต่อต้านการยึดครอง อย่างไรก็ตาม ภายหลังในปี ค.ศ. 1941 เชทนิกส์ได้ขยายตัวอย่างกว้างขวางและร่วมมืออย่างเป็นระบบกับกองกำลังการยึดครองของอิตาลีจนกระทั่งอิตาลียอมจำนน และยังมีกองกำลังเยอรมันและอูสตาซี ฝ่ายอักษะได้วางแผนในการโจมตีที่หมายจะทำลายพลพรรค การจะทำเช่นนั้นได้ใกล้เข้ามาในช่วงฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิในปี ค.ศ. 1943

แม้ว่าจะต้องประสบความปราชัย พลพรรคยังคงเป็นกองกำลังที่ได้รับความน่าเชื่อถือ ได้รับการยอมรับจากฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกและได้วางรากฐานสำหรับรัฐยูโกสลาเวียหลังสงคราม ด้วยการสนับสนุนทางด้านยุทธภัณฑ์ทางทหารและอำนาจเหนือน่านฟ้าของฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก และกลุ่มทหารโซเวียตในการรุกเบลเกรด ในที่สุด พลพรรคก็ได้รับชัยชนะและควบคุมทั้งประเทศและบริเวณชายแดนของอิตาลีและออสเตรีย

ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตในสงครามนั้นมีมากมายมหาศาล จำนวนเหยื่อสงครามยังคงมีการถกเถียงกัน แต่โดยทั่วไปแล้วได้มีการเห็นพ้องกันว่า มีจำนวนอย่างน้อยหนึ่งล้านคน เหยื่อที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการสู้รบรวมทั้งประชากรชาวยิวส่วนใหญ่ของประเทศ,มีจำนวนหลายคนล้วนเสียชีวิตในค่ายกักกันและค่ายมรณะ (เช่น Jasenovac, Banjica) ได้ดำเนินโดยเครือข่ายการปกครอง

ระบอบการปกครองโครเอเชียอูสตาซีนั้นได้ก่อให้เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อชาวเซิร์บ, ชาวโรมานี และชาวโครแอต ส่วนเชทนิกส์ของชาวเซิร์บนั้นได้กระทำการไล่ล่าในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อชาวมุสลิมและชาวโครเอเชียและชาวเซิร์บผู้นิยมพลพรรค และเจ้าหน้าที่ชาวอิตาลีผู้ยึดครองก็ได้กระทำการไล่ล่าทำลายล้างต่อชาวสโลวีนและชาวโครแอต ส่วนกองทัพเวร์มัคท์ได้ดำเนินการสังหารหมู่ต่อพลเรือนจำนวนมากเพื่อแก้แค้นจากการเคลื่อนไหวต่อต้าน เช่น การสังหารหมู่ Kragujevac ทหารฮังการีที่ยึดครองได้ทำการสังหารหมู่พลเรือน (ส่วนใหญ่เป็นชาวเซิร์บและชาวยิว) ในช่วงการโจมตีที่สำคัญทางตอนใต้ของ Bačka, ภายใต้ข้ออ้างสำหรับการเคลื่อนไหวต่อต้าน

ในที่สุด ในช่วงระหว่างนั้นและภายหลังขั้นตอนสุดท้ายของสงคราม เจ้าหน้าที่ยูโกสลาเวียและทหารพลพรรคก็ได้ดำเนินการตอบโต้รวมทั้งการขับไล่เนรเทศประชากรชาว Danube Swabian บังคับให้เดินขบวนเป็นแถวและประหารชีวิตนับพันของทหารเชลยศึกและพลเรือนก็หลบหนีจากการโจมตีของพวกเขา (การส่งกลับคืน Bleiburg) การกระทำโหดร้ายกับชาวอิตาลีในอิสเตรียและกวาดล้างชาวเซิร์บ ชาวฮังการีและชาวเยอรมันที่มีความเกี่ยวข้องกับกองกำลังฟาสซิสต์

อ้างอิง 

ประวัติศาสตร์ยูโกสลาเวีย
สงครามโลกครั้งที่สอง
รัฐเอกราชโครเอเชีย
การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
การปฏิวัติคอมมิวนิสต์