การถ่ายภาพขยาย

การถ่ายภาพขยาย หรือ การถ่ายภาพมหัพภาค (macrophotography, photomacrography หรือ macrography) เป็นวิธีการถ่ายภาพแบบหนึ่ง โดยเป็นการถ่ายวัตถุที่ระยะใกล้ โดยจับภาพให้ขยายเห็นรายละเอียดของวัตถุขนาดเล็กอย่างชัดเจน

ภาพรวม 
การถ่ายภาพขยายนั้นส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการถ่ายภาพวัตถุขนาดเล็ก เช่น ดอกไม้ และ แมลง ในระยะใกล้ เนื่องจากช่วงความชัดค่อนข้างตื้นในระยะใกล้ ฉากหลังและพื้นหน้าจะเป็นภาพเบลอ

วิธีการต่อไปนี้มักใช้เพื่อทำการถ่ายภาพขยาย

ใช้เลนส์เฉพาะ
เลนส์ถ่ายภาพที่ออกแบบมาสำหรับการถ่ายภาพขยาย เช่น เลนส์ที่เรียกว่า เลนส์มหัพภาค (macro lens) ซึ่งใช้ใน กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว นอกจากนี้ยังอาจใช้ตัวแปลงเลนส์ที่เรียกว่าเลนส์ถ่ายใกล้ (close-up lens) ติดอยู่ที่ส่วนปลายของเลนส์ที่มีอยู่เดิม

หากใช้เลนส์สำหรับการถ่ายภาพทั่วไป (ส่วนใหญ่เป็นเลนส์มาตรฐาน) ติดเข้ากับตัวกล้องโดยใส่กลับด้านผ่านวงแหวนต่อ อาจสามารถใช้เลนส์นี้เป็นเลนส์สำหรับถ่ายภาพขยายที่มีประสิทธิภาพเชิงแสงค่อนข้างดีได้

ใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพเฉพาะ
นอกจากการใช้เลนส์ข้างต้นแล้ว การถ่ายภาพระยะใกล้ยังสามารถทำได้โดยการใส่กระบอกต่อ (extension tube) หรือ ส่วนพับยืด (bellows) ระหว่างเลนส์ที่มีอยู่กับตัวกล้อง

ใช้ฟังก์ชันเฉพาะที่ติดตั้งในกล้อง
ทุกวันนี้มีกล้องถ่ายภาพหลายแบบที่มีฟังก์ชันการถ่ายภาพขยาย (โหมดมหัพภาค) พร้อมกับฟังก์ชันซูม อย่างไรก็ตาม กำลังขยายในการถ่ายภาพและคุณภาพของภาพจะด้อยกว่าเลนส์มหัพภาคโดยเฉพาะ

อ้างอิง 

การถ่ายภาพยนตร์
เทคนิคการถ่ายภาพ