ภาษาอวัธ

ภาษาอวัธ (, ; अवधी; ) หรือโอธี (Oudhi/औधी/𑂌𑂡𑂲) เป็นภาษาโซนกลางในสาขาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดในอินเดียเหนือ ส่วนใหญ่พูดกันในภูมิภาคอวัธ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย คำว่า อวัธ มีความเชื่อมโยงกับอโยธยา เมืองโบราณที่ถือเป็นบ้านเกิดของพระราม ซึ่งเคยมีผู้พูดเป็นจำนวนมากก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ภาษาฮินดูสตานีในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ในเชิงภาษาศาสตร์ อวัธเป็นภาษาเทียบเท่ากับภาษาฮินดูสตานี อย่างไรก็ตาม ภาครัฐจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาฮินดี ทำให้มีการเรียนการสอน การเขียนเอกสารทางการและการปกครองด้วยภาษาฮินดีแทนที่จะเป็นภาษาอวัธ และวรรณกรรมภาษานี้จะอยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมฮินดี

ชื่ออื่นของภาษาอวัธได้แก่ Baiswāri (ตามเขตการปกครองย่อยของBaiswara),  Pūrbī (แปลว่า "ตะวันออก") และ Kōsalī (ตามอาณาจักรโกศล)

ขื่อของภาษา 
ภาษาอวัธ (หรือ อวธีภาษา) เป็นสำเนียงหลักของภาษาฮินดีสำเนียงตะวันออก ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดทางภาคเหนือของอินเดีย และแพร่กระจายไปทั่วโลก คำว่า "อวธี" หมายถึงภาษาของดินแดนอวัธหรือโอธ แต่มีการใช้พูดแพร่หลายในดินแดนอื่นด้วย เช่น กันปูร์ อัลลอฮาบาด และบางส่วนของเนปาล ฟีจี มอริเชียส ซูรินาม ตรินิแดด มาเลเซีย กายอานา นอกจากนั้นยังมีผู้พูดภาษานี้ในมหาราษฏระ หรยาณา พิหาร ฌารขัณฑ์ อุตตราขัณฑ์ มัธยประเทศ

การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ 
ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาอวัธอยู่ในรัฐอุตรประเทศ อุตตรขัณฑ์ และพิหาร และพื้นที่ใกล้เคียงในเนปาล มีผู้พูดภาษาอวัธประมาณ 45 ล้านคนทั่วโลก นอกจากในประเทศอินเดียแล้วจะพบผู้พูดภาษานี้ในเนปาล ฟีจี กายอานา มาเลเซียและมอริเชียส ส่วนใหญ่พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรไกถี มุสลิมที่พูดภาษานี้ใช้อักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย

วรรณกรรมพื้นบ้าน 
มีงานเขียนจำนวนน้อยในภาษาอวัธ เพราะจะใช้ภาษาฮินดีหรือภาษาอูรดูในการเขียน แม้ว่าทุกวันนี้จะพิจารณาว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาฮินดี แต่ก่อนที่จะมีการปรับมาตรฐานภาษาฮินดี ภาษานี้เป็นหนึ่งในสองสำเนียงของภาษาฮินดี (อีกสำเนียงหนึ่งคือสำเนียงพรัช) ที่มีความสำคัญในการเขียน เอกสารเก่าที่สุดที่เกี่ยวกับภาษาอวัธคือ อุกติวยาติปราการณะเขียนโดย ทาโมทารา ปัณฑิตา ที่มีชีวิตในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 เขาเขียนเอกสารนี้เพื่อใช้สอนภาษาอวัธ เมื่อลัทธิซูฟีแพร่เข้ามาในอินเดีย ได้มีกวีที่เป็นมุสลิมเขียนบทกวีด้วยภาษาอวัธ กวีคนแรกคือเมาลานา ดาอุด บทกวีเหล่านี้เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย

สำเนียงอวัธของภาษาเปอร์เซียมีกวีที่นับถือลัทธิซูฟีจำนวนมาก นักเขียนที่ยิ่งใหญ่ในช่วงนี้คือ กอสวานี ตุลสิดาส หนังสือที่เขาเขียนคือ รามจริตมนัส ซึ่งเป็นเรื่องราวของพระราม มาลิก มูฮัมหมัด ญายาซี เขียนปัทมวัท เป็นต้น

อ้างอิง

บรรณานุกรม

อ่านเพิ่ม

แหล่งข้อมูลอื่น 

 Entry for Awadhi at SIL International
 Awadhi Books

อวัธ
อวัธ