ดักลาส ดีซี-8

ดักลาส ดีซี-8 ()  เป็นเครื่องบินเจ็ทโดยสารแบบแรกของบริษัทดักลาส และ เป็นคู่แข่งกับโบอิง 707 ดีซี-8 บินครั้งแรกในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1958 และ เริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1959 และมีการผลิตทั้งสิ้น 556 เครื่อง

รายละเอียด ดีซี-8 
ข้อมูลจำเพาะ
 ผู้สร้าง บริษัท ดักลาส (สหรัฐอเมริกา) 
 ประเภท เจ็ทโดยสารพิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 3-5 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 179 ที่นั่ง (ดีซี-8-50) และ 259 ที่นั่ง (ดีซี-8-63)
 เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจที 3 ดี-1 แรงขับ 7,945 กิโลกรัม
หรือ เจที 3 ดี-3 แรงขับ 8,172 กิโลกรัม จำนวน 4 เครื่อง (ดีซี-8-50)
 เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจที 3 ดี-7 แรงขับ 8,618 กิโลกรัม 4 เครื่อง (ดีซี-8-63)
 กางปีก 43.41 เมตร (ดีซี-8-50)
 45.26 เมตร (ดีซี-8-63)
 ยาว 45.87 เมตร (ดีซี-8-50)
 57.12 เมตร (ดีซี-8-63)
 สูง 12.91 เมตร
 พื้นที่ปีก 266.5 ตารางเมตร (ดีซี-8-50)
 271.9 ตารางเมตร (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักเปล่า 60,020 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 69,739 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 21,092 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 30,719 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 147,415 กิโลกรัม (ดีซี-8-50)
 158,760 กิโลกรัม (ดีซี-8-63)
 อัตราเร็วเดินทาง 933 กิโลเมตร/ชั่วโมง (ดีซี-8-50)
 อัตราเร็วเดินทางประหยัด 842 กิโลเมตร/ชั่วโมง (ดีซี-8-63)
 พิสัยบินเมื่อบรรทุกสูงสุด 9,950 กิโลเมตร (ดีซี-8-50)
 7,240 กิโลเมตร (ดีซี-8-63)

อ้างอิง 

เครื่องบินดักลาส
เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส
อากาศยานเชิงพาณิชย์