ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า

ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า หรือ ผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นสมัญญานามที่ใช้กับศาสนิกชนบางคนในศาสนาเทวนิยม ใช้เพื่อแสดงว่าบุคคลนั้นศรัทธาอย่างแรงกล้า ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำนี้ในความหมายเฉพาะลงไปอีก คือหมายถึงบุคคลที่อยู่ในกระบวนการชั้นแรกก่อนการประกาศเป็นนักบุญ ส่วนนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คำนี้หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนใด ๆ ในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์  

คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ใกล้เคียงกับคำว่า อับดุลลอฮ์ ( บ่าวของอัลลอฮ์) ในภาษาอาหรับ และ โอบาดีห์ ในภาษาฮีบรู

ศาสนาคริสต์

คัมภีร์ไบเบิล 
คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ปรากฏ 7 ครั้งในคัมภีร์ไบเบิล โดยหมายถึงโมเสสถึง 5 ครั้ง (พันธสัญญาเดิม 4 ครั้ง และพันธสัญญาใหม่ 1 ครั้ง) นอกจากนี้เปาโลอัครทูตก็บอกว่าตนเองเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้า ผู้เขียนจดหมายของนักบุญยากอบก็เรียกตนเองว่าเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้าเช่นกัน

โรมันคาทอลิก 
คริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เพื่อหมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ล่วงลับไปแล้ว ที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังสอบสวนประวัติและผลงานเพื่อประกาศรับรองว่าบุคคลนั้นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และได้อยู่ในสวรรค์ร่วมกับพระยาห์เวห์  นอกจากนี้ยังมีคำว่า "ผู้รับใช้ของบรรดาผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ซึ่งเป็นสมัญญานามหนึ่งของพระสันตะปาปาที่ใช้มาตั้งแต่สมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1

ในกระบวนการประกาศเป็นนักบุญ ตำแหน่ง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เป็นตำแหน่งแรกสุด ต่อจากนั้นหากได้รับประกาศยืนยันว่าผู้นั้นประกอบด้วยวีรคุณธรรมจึงเรียกว่า "ผู้น่าเคารพ"

ศาสนาฮินดู 
คุรุและนักปราชญ์หลายคนในศาสนาฮินดูมักใช้นามที่มีคำว่า ทาส ซึ่งหมายถึง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ในภาษาทมิฬ คำว่า "ทาส" มักใช้หมายถึงผู้ศรัทธาอุทิศตนต่อพระวิษณุหรือพระกฤษณะ เช่น หริทาส นารายณทาส รามทาส และกาลิทาส เป็นต้น

อ้างอิง 
 พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011