ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิท

เซอร์ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด สมิท  (; ; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935) เป็นนักบินและผู้บุกเบิกด้านการบินชาวออสเตรเลีย เขาเป็นคนแรกที่บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและบินระหว่างประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์

คิงส์ฟอร์ด สมิทเกิดที่บริสเบนและเติบโตในซิดนีย์ เขาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุได้ 16 ปีและทำงานเป็นผู้ช่วยวิศวกร เขาเข้าร่วมกองทัพออสเตรเลียใน ค.ศ. 1915 และทำงานเป็นคนขับจักรยานยนต์ขนส่งของในช่วงการทัพกัลลิโพลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จากนั้นเขาได้โอนย้ายไปยังกองบินหลวงสหราชอาณาจักร (แผนกการบินของกองทัพสหราชอาณาจักร) และได้รับ Military Cross ใน ค.ศ. 1917 หลังจากที่รอดชีวิตหลังเครื่องบินถูกยิงตก หลังสิ้นสุดสงครามเขาทำงานเป็นนักบินผาดโผนในอังกฤษและสหรัฐก่อนย้ายกลับออสเตรเลียใน ค.ศ. 1921 และเข้าทำงานเป็นนักบินพาณิชย์ให้กับเวสต์ออสเตรเลียนแอร์เวส์ในเวลาต่อมา ซึ่งเป็นนักบินพาณิชย์รุ่นแรก ๆ ของประเทศด้วย

ใน ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกระหว่างแคลิฟอร์เนียไปยังบริสเบนโดยจอดพักที่ฮาวายและฟีจี ซึ่งเป็นเที่ยวบินที่ทำให้ตัวเขาเอง นักบินผู้ช่วยชาลส์ อูล์ม และลูกเรือสองคนได้แก่เจมส์ วอร์เนอร์และแฮร์รี ลียอนกลายเป็นคนดังหลังจากนั้น ในปีเดียวกันเขาและอูล์มบินข้ามประเทศจากเมลเบิร์นไปยังเพิร์ทโดยไม่จอดพักเป็นครั้งแรก และจากออสเตรเลียไปยังนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกเช่นกัน ทั้งคู่ร่วมกันก่อตั้งออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เขายังคงแข่งขันบินเร็วและพยายามทดลองทำสิ่งที่ท้าทายในวงการบินอีกหลายอย่าง

ใน ค.ศ. 1935 คิงส์ฟอร์ด สมิทและนักบินผู้ช่วยทอมมี เพทธีบริดจ์หายสบสูญเหนือทะเลอันดามันระหว่างพยายามทำลายสถิติบินระหว่างออสเตรเลียและอังกฤษโดยใช้เวลาน้อยที่สุด เขาได้รับยกย่องให้เป็นวีรบุรุษแห่งชาติระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่และได้รับการยกย่องต่าง ๆ ในชั่วชีวิตของเขา ท่าอากาศยานซิดนีย์ตั้งชื่อตามเขา และเขายังปรากฏบนธนบัตร 20 ดอลลาร์ออสเตรเลียเป็นเวลาหลายทศวรรษ

วัยเด็กและชีวิตส่วนตัว 

ชาลส์ เอิดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด สมิทเกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ที่ริเวอร์วิวเทอร์เรซ ย่านแฮมิลทันในเมืองบริสเบน อาณานิคมควีนส์แลนด์ เขาเป็นบุตรของวิลเลียม ชาลส์ สมิท และแคทเธอรีน แมรี (นามสกุลก่อนสมรสว่าคิงส์ฟอร์ด ธิดาของริชาร์ด แอช คิงส์ฟอร์ด ซึ่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติควีนส์แลนด์และเคยเป็นนายกเทศมนตรีของทั้งเทศบาลบริสเบนและเทศบาลแคนส์) สูติบัตรและประกาศแจ้งเกิดในหนังสือพิมพ์ระบุนามสกุลของเขาว่า "สมิท" ซึ่งเป็นนามสกุลที่ครอบครัวใช้ในขณะนั้น นามสกุล "คิงส์ฟอร์ด สมิท" ปรากฏครั้งแรกน่าจะมาจากพี่ชายของเขา ริชาร์ด แฮโรลด์ คิงส์ฟอร์ด สมิท ซึ่งใช้ชื่อดังกล่าวอย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1901 แม้ว่าเขาจะสมรสในรัฐนิวเซาท์เวลส์โดยใช้นามสกุลสมิทใน ค.ศ. 1903 ก็ตาม

ใน ค.ศ. 1903 ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอยู่ประเทศแคนาดาและได้ใช้นามสกุลคิงส์ฟอร์ด สมิทนับแต่นั้น ก่อนจะเดินทางกลับมาซิดนีย์ใน ค.ศ. 1907

คิงส์ฟอร์ด สมิทเข้าโรงเรียนครั้งแรกที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1909 ถึง 1911 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์แอนดรูส์คัทธีดรัลในซิดนีย์ ที่นั่นเขาเป็นสมาชิกคณะขับร้องในโบสถ์ของโรงเรียนด้วย จากนั้นได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนเทคนิคซิดนีย์และเข้าฝึกงานเป็นวิศวกรที่โคโลเนียลชูการ์รีไฟนิงคอมพานีเมื่ออายุได้ 16 ปี

คิงส์ฟอร์ด สมิทสมรสกับเทลมา ไอลีน โฮป คอร์บอยใน ค.ศ. 1923 ก่อนจะหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1929 และสมรสอีกครั้งกับแมรี เพาเวลล์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1930

หลังจากสมรสกับแมรี เขาได้เข้าร่วมขบวนการนิวการ์ด ซึ่งเป็นกำลังกึ่งทหารที่นิยมกษัตริย์ ต่อต้านคอมมิวนิสต์ และเป็นไปได้ว่าได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการฟาสซิสต์

สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและประสบการณ์การบิน 

ค.ศ. 1915 คิงส์ฟอร์ด สมิทสมัครเข้ารับราชการทหารในกองกำลังจักรวรรดิออสเตรเลียที่หนึ่งและร่วมรบในการทัพกัลลิโพลี เดิมทีเดียวนั้นคิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับมอบหมายให้ขับรถจักรยานยนต์รับส่งของ ก่อนที่จะย้ายไปประจำกองบินหลวงสหราชอาณาจักรโดยได้รับอนุญาตให้บินครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1917

เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917 ขณะรับราชการในฝูงบินที่ 23 เครื่องบินของคิงส์ฟอร์ด สมิทถูกยิงตกทำให้เขาได้รับบาดเจ็บ ซึ่งทำให้ต้องตัดนิ้วเท้าออกสองนิ้ว เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Military Cross ยกย่องความกล้าหาญในสงคราม

วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1918 คิงส์ฟอร์ด สมิทและนักบินคนอื่น ๆ ในกองบินหลวงได้ย้ายไปประจำกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ หลังจากที่หมดหน้าที่ทางทหารหลังสิ้นสุดสงคราม เขาได้ก่อตั้งคิงส์ฟอร์ด สมิท แมดดอกส์ แอโรส์ จำกัดร่วมกับไซริล แมดดอกส์ ชาวรัฐแทสเมเนียช่วงต้น ค.ศ. 1919 เพื่อดำเนินกิจการการบินเพื่อความบันเทิงทางภาคเหนือของอังกฤษในช่วงฤดูร้อน โดยใช้เครื่องบินฝึกหัดแอร์โค ดีเอช.6 และรอยัลแอร์คราฟต์แฟกทอรี บี.อี.2 ที่เหลือมาจากสงคราม ก่อนจะไปทำอาชีพนักบินผาดโผนในสหรัฐก่อนกลับออสเตรเลียใน ค.ศ. 1921 คิงส์ฟอร์ด สมิทยื่นขอรับใบอนุญาตขับเครื่องบินพาณิชย์เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1921 โดยใช้ชื่อว่า "ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด-สมิท"

หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น คาวราฟรีเพรสส์ เล่าเรื่องว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทเคยขับเครื่องบินลอดใต้สะพานข้ามแม่น้ำลัคลันในเมืองคาวรา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ร่วมกับนักขับรถที่มีชื่อเสียงในท้องถิ่น เคน ริชาดส์ ในบทความระบุต่อไปว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทเตรียมที่จะขับเครื่องบินลอดใต้สะพานรถไฟที่อยู่ใกล้เคียง แต่ริชาดส์เตือนว่าใต้สะพานมีสายโทรเลขอยู่ บทความนั้นยังเล่าต่อไปว่าริชาดส์เป็นเพื่อนกับคิงส์ฟอร์ด สมิท และเคยขับเครื่องบินด้วยกันมาก่อนขณะอยู่ที่ฝรั่งเศส

คิงส์ฟอร์ด สมิทกลายเป็นหนึ่งในนักบินพาณิชย์รุ่นแรกของประเทศออสเตรเลียเมื่อนอร์แมน เบรียร์ลีย์ได้คัดเลือกเขาเข้าเป็นนักบินประจำสายการบินเวสต์ออสเตรเลียนแอร์เวส์ โดยขับเครื่องบินบริสตอล ทัวเรอร์ ไทป์ 28 ทะเบียน G-AUDF บินรับส่งพัสดุให้กับนักดาราศาสตร์ในช่วงสุริยุปราคา ค.ศ. 1922 ที่วอลลาล รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 
ในช่วงเวลานั้นเขาเริ่มวางแผนที่จะบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก

การบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก ค.ศ. 1928 

ใน ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิท และชาลส์ อูล์มเดินทางมาถึงสหรัฐเพื่อหาเครื่องบินที่จะใช้บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก เซอร์ฮิวเบิร์ต วิลคินส์ นักสำรวจขั้วโลกชาวออสเตรเลียได้ขายเครื่องบินฟอกเกอร์ F.VII/3m ให้กับคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์ม พวกเขาตั้งชื่อเครื่องบินลำนี้ว่าเซาเทิร์นครอสส์

เวลา 8:54 น. วันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือได้แก่ชาลส์ อูล์มชาวออสเตรเลียซึ่งเป็นนักบินสำรอง และลูกเรือชาวอเมริกันอีกสองคนได้แก่เจมส์ วอร์เนอร์ ผู้ควบคุมวิทยุ และกัปตันแฮร์รี ลียอน ผู้นำทางและวิศวกรประจำเที่ยวบิน รวมสี่คนบินออกจากโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อเริ่มบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกไปยังออสเตรเลีย เส้นทางบินแบ่งเป็นสามระยะ ระยะแรกจากโอกแลนด์ไปยังฐานทัพอากาศวีลเลอร์ ใกล้เมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย มีระยะทาง  ใช้เวลาบิน 27 ชั่วโมง 25 นาทีโดยไม่มีอุบัติการณ์ใด ๆ ระยะที่สองต้องบินขึ้นจากบาร์กคิงแซนส์บนเกาะคาไวที่อยู่ใกล้เคียงแทนเนื่องจากทางวิ่งที่วีลเลอร์ยาวไม่พอ ปลายทางของระยะที่สองได้แก่กรุงซูวา ประเทศฟีจี ซึ่งอยู่ห่างออกไป  ใช้เวลาบิน 34 ชั่วโมง 30 นาที ซึ่งเป็นระยะที่ยากลำบากที่สุดเนื่องจากพวกเขาบินฝ่าพายุฝนฟ้าคะนองใกล้กับเส้นศูนย์สูตร ระยะที่สามนั้นสั้นที่สุด โดยมีระยะทาง  ใช้เวลาบิน 20 ชั่วโมงเพื่อข้ามชายฝั่งออสเตรเลียใกล้กับเมืองแบลลินา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ก่อนจะหักขึ้นไปทางเหนือต่อไปอีก  ไปถึงบริสเบน พวกเขาลงจอดเมื่อเวลา 10.50 น. วันที่ 9 มิถุนายน ระยะทางบินโดยรวมประมาณ  ที่ท่าอากาศยานอีเกิลฟาร์ม (ท่าอากาศยานแห่งเก่าซึ่งต่อมาถูกแทนที่โดยท่าอากาศยานบริสเบน) มีผู้คนมารอต้อนรับคิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือกว่า 26,000 คน พวกเขาได้รับการต้อนรับเฉกเช่นวีรบุรุษ

หอภาพยนตร์และสื่อบันทึกเสียงแห่งชาติของประเทศออสเตรเลียมีภาพยนตร์ชีวประวัติของคิงส์ฟอร์ด สมิทชื่อ แอนแอร์แมนรีเมมเบอส์ และเทปบันทึกเสียงคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของพวกเขาเก็บรักษาเอาไว้

ออสเตรเลียโพสต์ รัฐวิสาหกิจด้านไปรษณีย์ได้ออกแผ่นแสตมป์และแสตมป์ที่ระลึกซึ่งมีภาพของคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มใน ค.ศ. 1978 เพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของการบินครั้งนี้

จีน แบตเทน หญิงสาวชาวนิวซีแลนด์เข้าร่วมงานเลี้ยงกับคิงส์ฟอร์ด สมิทหลังเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและกล่าวกับเขาว่าเธออยากจะหัดขับเครื่องบินบ้าง คิงส์ฟอร์ด สมิทให้คำแนะนำเชิงติดตลกกับเธอว่า "อย่าพยายามทำลายสถิติของนักบินผู้ชาย และอย่าบินตอนกลางคืน" อย่างไรก็ตาม แบตเทนโน้มน้าวให้เขาพาเธอขึ้นเครื่องบินเซาเทิร์นครอสส์ และเธอได้กลายเป็นนักบินที่สร้างสถิติสำคัญต่าง ๆ อีกคนหนึ่ง

การบินข้ามทะเลแทสมัน ค.ศ. 1928 

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มบินข้ามประเทศออสเตรเลียโดยไม่จอดพักจากพอยต์คุกใกล้เมืองเมลเบิร์นไปยังเพิร์ท รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียได้สำเร็จ พวกเขาต่อมาได้จดทะเบียนจัดตั้งสายการบินออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์ และตัดสินใจที่จะพยายามบินข้ามทะเลแทสมันไปยังประเทศนิวซีแลนด์ เนื่องจากยังไม่มีใครเคยทำได้สำเร็จมาก่อน และพวกเขาคิดว่าถ้าทำได้สำเร็จจะสามารถต่อรองกับรัฐบาลออสเตรเลียทำสัญญาขนส่งพัสดุระหว่างสองประเทศนี้โดยมีเงินสนับสนุนได้ นักบินชาวนิวซีแลนด์สองคนได้แก่จอห์น มอนครีฟฟ์ และจอร์จ ฮุดได้พยายามบินข้ามช่องแคบนี้เมื่อเดือนมกราคมปีเดียวกันแต่พวกเขาหายสาบสูญโดยไม่มีใครพบอีกเลย

คิงส์ฟอร์ด สมิทวางแผนว่าจะบินจากริชมอนด์ใกล้กับซิดนีย์ในวันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1928 และจะลงจอดเวลาประมาณ 9:00 น. ของวันที่ 3 กันยายนที่วิกรัมแอโรโดรม ใกล้กับไครสต์เชิร์ช เมืองสำคัญบนเกาะใต้ของประเทศนิวซีแลนด์ แผนการดังกล่าวทำให้บรรดาบาทหลวงในประเทศนิวซีแลนด์ไม่พอใจและประท้วงเนื่องจากเป็นการดูหมิ่นคุณค่าของวันสะบาโต

นายกเทศมนตรีของไครสต์เชิร์ชก็สนับสนุนการประท้วงของบรรดาบาทหลวงดังกล่าวและส่งข้อความทางโทรเลขไปยังคิงส์ฟอร์ด สมิท อย่างไรก็ตาม สภาพอากาศเหนือทะเลแทสมันเลวร้ายลงและคิงส์ฟอร์ด สมิทตัดสินใจเลื่อนการเดินทางออกไป จึงไม่ทราบแน่ชัดว่าการประท้วงดังกล่าวมีผลต่อคิงส์ฟอร์ด สมิทหรือไม่

คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือได้แก่อูล์ม และลูกเรือชาวนิวซีแลนด์สองคนได้แก่แฮโรลด์ อาร์เทอร์ ลิตช์ฟีลด์ ผู้นำทาง และโทมัส เอช. แมกวิลเลียมส์ ผู้ควบคุมวิทยุ ซึ่งทางรัฐบาลนิวซีแลนด์ได้จัดหาให้ เดินทางออกจากริชมอนด์ตอนเย็นวันที่ 10 กันยายน และบินข้ามคืนเป็นเวลา 14 ชั่วโมงและลงจอดในตอนเช้า เส้นทางบิน  ที่วางแผนไว้นั้นมีระยะประมาณครึ่งหนึ่งของระยะทางจากฮาวายและฟีจีเท่านั้น สภาพอากาศระหว่างทางไม่ดีนักซึ่งทำให้เกิดน้ำแข็งเกาะตัวเครื่องและทำให้การบินเป็นไปอย่างยากลำบาก อย่างไรก็ตาม สภาพอากาศบริเวณช่องแคบคุกระหว่างเกาะเหนือและเกาะใต้นั้นดีกว่าระหว่างทางที่ผ่านมา เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากชายฝั่งประเทศนิวซีแลนด์ประมาณ  พวกเขาได้ทิ้งพวงหรีดเพื่อระลึกถึงมอนครีฟฟ์และฮุดที่หายสาบสูญไประหว่างพยายามบินข้ามทะเลแทสมันเมื่อต้นปี

เซาเทิร์นครอสส์ลงจอดที่ไครสต์เชิร์ชเมื่อเวลา 9:22 น. หลังบินเป็นระยะเวลา 14 ชั่วโมง 25 นาที ฝูงชนมารอต้อนรับคิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรืออย่างล้นหลามกว่า 30,000 คน รวมทั้งนักเรียนจากโรงเรียนของรัฐบาลที่ประกาศปิดเป็นกรณีพิเศษ และข้าราชการที่ได้รับอนุญาตให้หยุดงานจนถึงเวลา 11 นาฬิกา เหตุการณ์ดังกล่าวยังได้กระจายเสียงสดออกทางวิทยุด้วย

กองทัพอากาศนิวซีแลนด์อาสาตรวจสภาพเครื่องบินเซาเทิร์นครอสส์โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และพาคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มเที่ยวชมประเทศนิวซีแลนด์โดยใช้เครื่องบินบริสตอล เอฟ.2 ไฟเตอส์

พวกเขาเดินทางกลับริชมอนด์โดยตั้งต้นจากเมืองเบลนิม เมืองเล็กทางตอนเหนือของเกาะใต้ การบินกลับประสบปัญหาเนื่องจากหมอก สภาพอากาศที่เลวร้าย และการนำทางที่ผิดพลาดเล็กน้อย ทำให้ต้องใช้เวลากว่า 23 ชั่วโมงจึงจะถึงริชมอนด์ และเมื่อลงจอดแล้วเครื่องบินเหลือเชื้อเพลิงมากพอที่จะให้บินต่อได้อีกเพียง 10 นาทีเท่านั้น

ออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์ 

คิงส์ฟอร์ด สมิทกับอูล์มร่วมกันก่อตั้งสายการบินออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์ขึ้นใน ค.ศ. 1929 โดยเริ่มดำเนินกิจการรับส่งผู้โดยสาร พัสดุไปรษณีย์ และสินค้าระหว่างซิดนีย์ บริสเบน และเมลเบิร์นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1930 โดยมีเครื่องบินประจำฝูงบินห้าลำ แต่ปิดกิจการไปหลังจากที่ประสบอุบัติเหตุในเดือนมีนาคมและพฤศจิกายนปีถัดมา

เที่ยวบินสำคัญช่วงต้นทศวรรษ 1930 

หลังจากที่คิงส์ฟอร์ด สมิทส่งเครื่องบินเซาเทิร์นครอสส์คู่ใจไปเข้ารับการซ่อมบำรุงโดยบริษัทฟอกเกอร์ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ และต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1930 เขาได้บินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในทิศทางตะวันออก–ตะวันตกจากไอร์แลนด์ไปยังนิวฟันด์แลนด์โดยใช้เวลา  ชั่วโมง ตั้งต้นจากหาดพอร์ทมาร์น็อกซึ่งอยู่เหนือกรุงดับลินเล็กน้อย พวกเขาได้บินต่อไปยังโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย อันเป็นการบรรจบเส้นทางรอบโลกที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 1928 ในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้เข้าแข่งขันบินจากอังกฤษไปยังออสเตรเลีย และชนะการแข่งขันโดยใช้เวลา 13 วัน และบินเพียงลำพัง เขาเดินทางถึงซิดนีย์เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1930

ใน ค.ศ. 1931 เขาซื้อเครื่องบินแอฟโร เอเวียนและตั้งชื่อให้ว่า เซาเทิร์นครอสส์ไมเนอร์ เพื่อใช้บินแข่งขันจากออสเตรเลียไปอังกฤษ และได้ขายเครื่องบินลำดังกล่าวให้กับกัปตันบิลล์ แลงคาสเตอร์ ผู้ซึ่งหายสาบสูญเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1933 เหนือทะเลทรายสะฮารา ร่างของแลงคาสเตอร์ถูกพบใน ค.ศ. 1962 ส่วนซากเครื่องบิน เซาเทิร์นครอสส์ไมเนอร์ จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ควีนส์แลนด์ ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 คิงส์ฟอร์ด สมิทยังได้พัฒนารถยนต์รุ่นเซาเทิร์นครอสส์ควบคู่กันไปด้วย

ใน ค.ศ. 1933 คิงส์ฟอร์ด สมิทเริ่มดำเนินกิจการเที่ยวบินพาณิชย์ระหว่างออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกโดยใช้หาดเซเวนไมล์ รัฐนิวเซาท์เวลส์เป็นทางวิ่ง และใน ค.ศ. 1934 เขาได้ซื้อเครื่องบินล็อกฮีด อัลแทร์ชื่อ เลดีเซาเทิร์นครอสส์ เพื่อเข้าแข่งขันรายการแมกโรเบิร์ตสันแอร์เรซ

การหายสาบสูญและการเสียชีวิต 

คิงส์ฟอร์ด สมิทและจอห์น ทอมป์สัน "ทอมมี" เพทธีบริดจ์ขับเครื่องบินเลดีเซาเทิร์นครอสส์ตอนกลางคืนจากอลาหาบาด อินเดียไปยังสิงคโปร์เพื่อพยายามที่จะทำลายสถิติการบินจากอังกฤษไปออสเตรเลียที่ซี. ดับเบิลยู. เอ. สกอตต์และทอม แคมป์เบลล์ แบล็กทำไว้ก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม คิงส์ฟอร์ด สมิทและเพทธีบริดจ์หายสาบสูญเหนือทะเลอันดามันในช่วงเช้ามืดของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 จิมมี เมลโรส นักบินผู้หนึ่งได้อ้างว่าเขาเห็นเลดีเซาเทิร์นครอสส์บินฝ่าพายุประมาณ  จากชายฝั่งที่ระดับความสูง  เหนือระดับน้ำทะเลโดยมีเปลวไฟพ่นออกมาจากเครื่อง เอริก สแตนลีย์ กรีนวุด นักบินชาวบริติชพยายามบินค้นหาเหนืออ่าวเบงกอลกว่า 74 ชั่วโมงแต่ไม่พบร่างของพวกเขา

สิบแปดเดือนต่อมา ชาวประมงชาวพม่าพบชิ้นส่วนขาล้อและล้อเครื่องบินซึ่งลมยางภายในยังคงเต็มอยู่ ชิ้นส่วนดังกล่าวถูกซัดมาเกยชายฝั่งเกาะโกกูนเย่ในอ่าวเมาะตะมะ ห่างจากชายฝั่งรัฐมอญ ประเทศพม่าประมาณ  และห่างจากเมืองเมาะตะมะไปประมาณ  ทางทิศใต้ ล็อกฮีดได้ยืนยันว่าชิ้นส่วนดังกล่าวเป็นของเลดีเซาเทิร์นครอสส์ นักพฤกษศาสตร์ได้ศึกษาพืชที่เกาะบนชิ้นส่วนและคาดการณ์ว่าเครื่องบินน่าจะตกไม่ห่างจากเกาะดังกล่าวนัก ที่ระดับความลึกประมาณ  ชิ้นส่วนขาล้อนี้ได้จัดแสดงต่อสาธารณชนที่พิพิธภัณฑ์พาวเวอร์เฮาส์ในซิดนีย์

สมาชิกของครอบครัวคิงส์ฟอร์ด สมิทที่เหลือได้แก่แมรีหรือเลดีคิงส์ฟอร์ด สมิทผู้เป็นภรรยา และบุตรชายวัยสามขวบได้แก่ชาลส์ จูเนียร์ หนังสืออัตชีวประวัติของคิงส์ฟอร์ด สมิทชื่อ มายฟลายอิงไลฟ์ ออกตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1937 หลังจากที่เขาเสียชีวิต และกลายเป็นหนังสือขายดีหัวเรื่องหนึ่ง

ใน ค.ศ. 2009 เดเมียน เลย์ ผู้สร้างภาพยนตร์และนักสำรวจได้กล่าวว่าเขาแน่ใจว่าเขาค้นพบเลดีเซาเทิร์นครอสส์แล้ว อย่างไรก็ตาม คำกล่าวอ้างของเลย์ยังคงเป็นที่ถกเถียงว่าเชื่อถือได้หรือไม่ ผู้โต้แย้งรายสำคัญได้แก่ดิก สมิท นักธุรกิจและนักบินผู้มีชื่อเสียงชาวออสเตรเลีย และเอียน แมกเคอร์ซีย์ นักเขียนชาวนิวซีแลนด์ผู้แต่งชีวประวัตินักบินคนสำคัญหลายคนรวมทั้งคิงส์ฟอร์ด สมิท โดยแมกเคอร์ซีย์บรรยายว่าคำกล่าวอ้างของเลย์นั้น "ไร้สาระสิ้นดี"

เกียรติประวัติและสิ่งสืบเนื่อง 

ใน ค.ศ. 1930 คิงส์ฟอร์ด สมิทเป็นคนแรกที่ได้รับถ้วยซีเกรฟซึ่งเป็นรางวัลที่จัดตั้งขึ้นเพื่อยกย่อง "ทักษะ ความกล้าหาญ และความริเริ่มที่ยอดเยี่ยมบนบก ในน้ำ [หรือ] ในอากาศ"

คิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นอัศวินชั้น Knight Bachelor จากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรเนื่องจากเป็นผู้สร้างคุณูปการต่อแวดวงการบิน โดยได้รับการแตะบ่าจากเซอร์ไอแซก ไอแซกส์ ผู้สำเร็จราชการออสเตรเลียเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1932 และต่อมาเขาได้รับมอบยศพลอากาศจัตวากิตติมศักดิ์ประจำกองทัพอากาศออสเตรเลีย

ใน ค.ศ. 1986 คิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศอากาศและอวกาศนานาชาติ พิพิธภัณฑ์อากาศและอวกาศแซนดีเอโก

ท่าอากาศยานหลักของนครซิดนีย์ซึ่งตั้งอยู่ในย่านมาสคอตใช้ชื่อว่าท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ด สมิทเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา เขตเลือกตั้งโดยรอบท่าอากาศยานใช้ชื่อว่าเขตคิงส์ฟอร์ด สมิทซึ่งครอบคลุมพื้นที่ย่านคิงส์ฟอร์ดด้วย

เซาเทิร์นครอสส์ เครื่องบินที่โด่งดังที่สุดของเขาจัดแสดงอยู่ที่อาคารอนุสรณ์สถานใกล้กับอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศของท่าอากาศยานบริสเบน เครื่องบินลำดังกล่าวนั้นคิงส์ฟอร์ด สมิทได้ขายให้รัฐบาลออสเตรเลียใน ค.ศ. 1935 ด้วยราคา 3000 ปอนด์เพื่อจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นการถาวร และถูกเก็บรักษาเป็นอย่างดีตั้งแต่ก่อนที่อนุสรณ์สถานปัจจุบันจะสร้างเสร็จ

ถนนสายหนึ่งที่ตัดผ่านย่านแฮมิลทันที่เขาเกิดได้ชื่อว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทไดรฟ์ นอกจากนี้ยังมีคิงส์ฟอร์ด สมิทไดรฟ์อีกสายหนึ่งอยู่ในเขตเบลคอนนิน กรุงแคนเบอร์ราซึ่งตัดกับถนนอีกสายชื่อเซาเทิร์นครอสส์ไดรฟ์

โรงเรียนสองแห่งตั้งชื่อตามคิงส์ฟอร์ด สมิท ได้แก่โรงเรียนคิงส์ฟอร์ด สมิทในย่านโฮลต์ กรุงแคนเบอร์ราซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 2009 และโรงเรียนประถมศึกษาเซอร์ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด-สมิทในเมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา

ภาพของคิงส์ฟอร์ด สมิทปรากฏบนธนบัตรมูลค่า 20 ดอลลาร์ออสเตรเลียซึ่งหมุนเวียนใช้ระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ. 1994 (เมื่อประเทศออสเตรเลียเปลี่ยนไปใช้ธนบัตรพลาสติกแทนธนบัตรกระดาษ) เพื่อยกย่องคุณูปการของเขาต่อวงการการบินและความสำเร็จตลอดชั่วชีวิตของเขา นอกจากนี้ภาพของเขายังปรากฏบนเหรียญ 1 ดอลลาร์ออสเตรเลียที่ออกใน ค.ศ. 1997 เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลของเขาด้วย

ศาลาคิงส์ฟอร์ด สมิทสร้างขึ้นในอัลเบิร์ตพาร์กในกรุงซูวา ประเทศฟีจี ที่ซึ่งคิงส์ฟอร์ด สมิทจอดพักระหว่างเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก และที่หาดเซเวนไมล์ที่ซึ่งคิงส์ฟอร์ด สมิทดำเนินกิจการเที่ยวบินพาณิชย์ไปยังนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกก็มีแผ่นป้ายอนุสรณ์อยู่ด้วยเช่นกัน

เครื่องบินพาณิชย์สองลำตั้งชื่อตามคิงส์ฟอร์ด สมิทได้แก่เครื่องบินแอร์บัส เอ380 ของสายการบินควอนตัส ทะเบียน VH-OQF และเครื่องบินโบอิง 747 ของสายการบินเคแอลเอ็ม ทะเบียน PH-BUM

ดาวบริวารดวงเล็กดวงหนึ่งของดาวเสาร์ตั้งชื่อตามเขา

ออสติน เบิร์น ผู้ชื่นชอบการบินชาวออสเตรเลียเป็นคนหนึ่งที่ไปรอรับเซาเทิร์นครอสส์และลูกเรือเดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกกลับถึงออสเตรเลียใน ค.ศ. 1928 เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เบิร์นสร้างแบบจำลองของเซาเทิร์นครอสส์เพื่อมอบให้แก่คิงส์ฟอร์ด สมิท หลังจากที่คิงส์ฟอร์ด สมิทหายสาบสูญ เบิร์นได้สร้างสิ่งระลึกเพิ่มเติมเช่นภาพวาด ภาพถ่าย เอกสาร และงานศิลปะต่าง ๆ เบิร์นทุ่มเทให้กับการสร้างสรรค์และนำเที่ยวชมอนุสรณ์เซาเทิร์นครอสส์ของเขาตั้งแต่ ค.ศ. 1930 จนกระทั่งเบิร์นเสียชีวิตใน ค.ศ. 1993

หมายเหตุ 

ก่อนหน้าที่คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือจะบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเคยมีเครื่องบินชื่อเบิร์ดออฟพาราไดซ์ของกองบินกองทัพบกสหรัฐซึ่งบินเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรก โดยบินจากแคลิฟอร์เนียไปยังฮาวายใน ค.ศ. 1927

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

  The Pioneers – Charles Kingsford Smith
 Charles Kingsford Smith biography Ace Pilots
 Sir Charles Kingsford Smith Australian Heroes
Charles Kingsford Smith about the Tasman flight
Charles Kingsford Smith (includes photos of Sir Charles Kingsford Smith and his aeroplane, the Southern Cross)
Sir Charles Kingsford Smith Sound Recordings and Newsreels
Photographs from an album kept by Charles Ulm's wife, Mary, including many of Charles Kingsford Smith: National Museum of Australia 
 Austin Byrne and the Kingsford Smith Southern Cross Memorial
 "Our Heroes of the Air" (audio recordings of Kingsford Smith and Ulm on the National Film and Sound Archive of Australia's website)

บุคคลจากบริสเบน
นักบินชาวออสเตรเลีย
ทหารอากาศชาวออสเตรเลีย
ทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อัศวินแห่งออสเตรเลีย
บุคคลที่หายสาบสูญ
นักบินผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางการบิน
เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางการบินในทวีปเอเชีย
ประวัติศาสตร์การบิน
การบินในประเทศออสเตรเลีย
การบินในมหาสมุทรแปซิฟิก