เปปไทด์

เปปไทด์ ( มาจากภาษากรีก πεπτίδια) คือสายพอลิเมอร์ของกรดอะมิโนที่มาเชื่อมต่อกันด้วยพันธะเปปไทด์ ปลายด้านที่มีหมู่อะมิโนเป็นอิสระเรียกว่าปลายเอ็น (N-terminal) ส่วนปลายที่มีหมู่คาร์บอกซิลเป็นอิสระเรียกว่าปลายซี (C-terminal) การเรียกชื่อเปปไทด์จะเรียกตามลำดับกรดอะมิโนจากปลายเอ็นไปหาปลายซี เปปไทด์ขนาดเล็กหลายชนิดมีความสำคัญในสิ่งมีชีวิต เช่น
 ฮอร์โมนหลายชนิดเป็นเปปไทด์ เช่น อินซูลิน กลูคากอน คอร์ติโคโทรฟิน
 แอสปาแตมที่ใช้ให้ความหวานแทนน้ำตาลในอุตสาหกรรมอาหารเป็นเปปไทด์ของแอสพาราจีนกับฟีนิลอะลานีน
 สารพิษจากเห็ด เช่น อะมานิติน (amanitin) เป็นเปปไทด์ เช่นเดียวกับยาปฏิชีวนะอีกหลายชนิด
 เครื่องดื่มบำรุงสมอง ที่ทำมาจากถั่วเหลือง

อ้างอิง 
 Lehninger, A.L., Nelson, D.L., and Cox, M.M. 1993. Principle of Biochemistry. 2nd ed. New York.: Worth

โปรตีน