สีลัพพตปรามาส

สีลัพพตปรามาส () มาจากคำสมาสแบบสนธิว่า สีล (แปลว่า ศีล) + วต (แปลว่า พรต) + ปรามาส (อ่านว่า ปะ-รา-มาด, แปลว่า การจับต้อง, การลูบคลำ (ใช้ในความหมายว่ายึดมั่น)

สีลัพพตปรามาสจัดเป็นความเห็นผิดหรือมิจฉาทิฐิอย่างหนึ่ง จัดเข้าในกลุ่มสังโยชน์ขั้นต้นที่พระอริยบุคคลระดับโสดาบันจะละความยึดมั่นเช่นนี้ได้
 
สีลัพพัตตปรามาสอย่างหยาบ หมายความถึงความยึดมั่นถือมั่นอยู่ในสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือศีลพรตภายนอกพระพุทธศาสนา หมายถึงการปฏิบัติตามความเชื่อนอกพระพุทธศาสนาที่ไม่ได้เป็นไปตามหลักกฎแห่งกรรม ที่ทำเช่นไรย่อมได้ผลเช่นนั้น เช่น ความเชื่อในอำนาจบันดาลของสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือพระผู้เป็นเจ้า เช่น การอาบน้ำในแม่น้ำคงคาจะล้างบาปได้ ความเชื่อที่เชื่อว่าการบำเพ็ญทุกกรกิริยาทรมาณตนเองจะสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญหลุดพ้นจากวิบากกรรมหรือหลุดพ้นจากอำนาจของกิเลสได้ การประพฤติตนเลียนแบบสัตว์เดรัจฉาน เช่น แก้ผ้าคลานไปและกินด้วยปากไม่ใช้มือ จะทำให้บรรลุได้ หรือความเชื่อของลัทธิตันตระที่เชื่อว่าการมั่วสุมเสพกามเมถุนอยู่ในกามารมณ์อย่างเต็มที่จะสามารถทำให้เบื่อหน่ายจนหลุดพ้นจากกิเลสได้และบรรลุธรรมได้ เป็นต้น

อ้างอิง 

คำศัพท์ศาสนาพุทธ