ลัทธิอาจาลี่

ลัทธิอาจาลี่ () เป็นศาสนาพุทธนิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่ง ปฏิบัติในกลุ่มชาวไป๋ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ชื่อลัทธิ "อาจาลี่" มาจากคำสันสกฤตว่า "อาจารฺย" (ācārya) ซึ่งเป็นนักบวชตันตระผู้เป็นกุญแจสำคัญของศาสนาสำหรับการใช้คาถาและเวทมนตร์

ลัทธิอาจาลี่ก่อตั้งขึ้นโดยจันทรคุปตะ (Candragupta) นักบวชชาวอินเดีย ที่เดินทางเผยแผ่ศาสนาจากทิเบตมาจนถึงอาณาจักรน่านเจ้า (653–902) ในปี ค.ศ. 839  ประเพณีของลัทธินี้เป็นการผสานความเชื่อแบบจีน, อินเดีย และพม่าไว้ด้วยกัน ลัทธินี้ได้เป็นศาสนาหลักของอาณาจักรต้าหลี่ (ค.ศ. 937–1253) มีการนับถือเทพมหากาลและกวนอิม นอกจากนี้ในถ้ำบนเขาชือเป่าซาน (Shibaoshan) มีงานศิลปะอย่างวัชรยานของลัทธิอาจาลี่  

แม้เคยถูกคุกคามมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์หยวนจนถึงชิง อาทิ การประกาศห้ามนับถือในปี ค.ศ. 1507 และการเผยแผ่ศาสนาของนิกายธยานแบบจีนฮั่น กระนั้นลัทธิอาจาลี่ก็ยังดำรงอยู่ในชุมชนชาวไป๋สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 

 

 

ศาสนาพุทธในประเทศจีน
ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
วัชรยาน