ฌโรขาทรรศนะ

ฌโรขาทรรศนะ (, เทวนาครี: झरोखा दर्शन, Jharokha Darshan) เป็นการพบปะสาธารณชน (ทรรศนะ) ประจำวันจากบานหน้าต่าง (ฌโรขา) จากป้อมหรือวังของกษัตริย์ในยุคกลางของอินเดีย ฌโรขาทรรศนะมีส่วนสำคัญในการสื่อสารกับสาธารณชนซึ่งหน้า และถูกนำมาใช้โดยจักรพรรดิของจักรวรรดิโมกุล รวมถึงจักรพรรดิหุมายูง และจักรพรรดิอักบัร แม้ว่าจะขัดกันกับคำสั่งของศาสนาอิสลาม

ทรรศนะ เป็นคำภาษาสันสกฤต แปลว่าการมองเห็น และสามารถหมายถึงการมองเทวรูป) ต่อมาจักรพรรดิของโมกุลได้นำเอามาใช้เพื่อเรียกการปรากฏตัวรายวันเพื่อพบปะกับประชาชน ถือว่าเป็นอิทธิพลจากศาสนาฮินดู จักรพรรดิหุมายูงเป็นผู้แรกที่นำมาปฏิบัติ ตามด้วยบุตรของเขาคือจักรพรรดิอักบัรซึ่งทำในช่วงพระอาทิตย์ขึ้น

ในจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิที่ปฏิบัติฌโรขาทรรศนะได้แก่ หุมายูง, อักบัร, จะฮังกีร์ และชะห์จาฮัน ก่อนที่จะเลิกปฏิบัติไปโดยจักรพรรดิเอารังเซบในรัชสมัยปีที่ 11 เนื่องจากมองว่าการกระทำเช่นนี้ขัดกันกับคำสอนของศาสนาอิสลามที่ห้ามไม่ให้มีการบูชารูปเคารพ ทั้งในป้อมอัครา และ ป้อมแดง มีฌโรขาที่หันหน้าออกสู่แม่น้ำยมุนาที่จักรพรรดิจะมายืนพบปะสาธารณชนจากตรงนี้ เมื่อครั้นเดินทางไปยังนอกราชธานี จักรพรรดิของโมกุลจะออกฌโรขาทรรศนะผ่านทางบ้านไม้พกพาที่เรียกว่า Do-Ashiayana Manzil

ในระหว่างเดลีดูร์บาร์ในเดลีเมื่อ 12 ธันวาคม 1911 กษัตริย์จอร์จที่ห้าและราชินีแมรีเสด็จออกสีหบัญชรที่ฌโรขาในป้อมแดงเพื่อออกฌโรขาทรรศนะต่อหน้าสาธารณชนกว่า 500,000 คน

อ้างอิง

บรรณานุกรม

จักรวรรดิโมกุล
วัฒนธรรมอินเดีย