กลีบเทียน

กลีบเทียน หรือ เพดาโก๊ะ หรือ เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Ranunculaceae ลำต้นเลื้อยได้ไกล มีขนยาวทั่วไป ใบประกอบมี 3 ใบย่อย ดอกออกที่ปลายยอด สีเหลือง ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม – กุมภาพันธ์ พบในที่ชื้นแฉะในที่สูง พบครั้งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในประเทศเนปาล, อินเดีย, พม่า, ทางภาคเหนือตอนบนของไทยและเวียดนาม

สันฐานวิทยา 
ไม้ล้มลุก อายุหลายปี สูง 30–80 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือทอดเลื้อย มีขนแข็งสีขาวกระจายทั่วไป 

ใบที่โคนต้นเป็นใบเดี่ยวหรือมี 3 ใบย่อย ก้านใบยาว 6–20 ซม. โคนก้านใบขยายออกคล้ายกาบ มีขนแข็งปกคลุม ใบย่อยรูปไข่กลับ ยาว 3.5-7 ซม. ตอนปลายกิ่งใบแฉกลึก 2-4 แฉก ขอบใบจักคล้ายซี่ฟันความลึกไม่เป็นระเบียบ ใบที่ลำต้นมี 2–4 ใบ คล้ายใบที่โคนต้นแต่ขนาดเล็กว่า ไม่มีก้าน 

ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่น มี 3–7 ดอก ใบประดับรูปแถบหรือมี 3 แฉก ก้านดอกยาว 2–10 ซม. มีขนแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 0.7–1.5 ซม. กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีจำนวนอย่างละ 5 กลีบ กลีบเลี้ยงรูปรีแกมรูปไข่ บานออก ยาว 0.4-0.5 ซม. มีขนยาวปกคลุม กลีบดอกรูปรีหรือรูปไข่กลับ ยาว 0.7-0.8 ซม. มีเพศผู้จำนวนมาก ยาวประมาณ 0.3 ซม. ฐานรองดอกทรงรีเกือบกลม ยาว 0.2-0.4 ซม. 

ผลแบบผลรวม มีผลย่อยแบบผลแห้งเมล็ดล่อนติดเป็นช่อกลมเป็นกระจุกแน่น เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.2 ซม. แต่ละผลแบน มีขอบและชัดเจน

ดูเพิ่ม 
 :en:List of Ranunculus species – รายชื่อชนิดพันธุ์ในสกุล บัทเทอร์คัพ

อ้างอิง 
 

วงศ์พวงแก้วกุดั่น
ไม้เลื้อย