พงศาวลีง่อก๊ก

บทความนี้ประกอบด้วยพงศาวลีของสมาชิกตระกูลซุน (孫 ซุน) ซึ่งปกครองรัฐง่อก๊ก (ค.ศ. 229–280) ในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน

ซุนเกี๋ยน, ซุนเชียง และซุนเจ้ง

กล่าวกันว่าซุนเกี๋ยนสืบเชื้อสายมาจากซุนวู ผู้เขียนพิชัยสงครามซุนจื่อ

ซุนเกี๋ยนและซุนเชียงเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน ซุนเจ้งเป็นน้องชายของซุนเกี๋ยน ซุนเกี๋ยนมีน้องสาวซึ่งแต่งงานกับซีเจิน (สฺวี เจิน)

ซีเจินและน้องสาวของซุนเกี๋ยนมีบุตรชายชื่อซีคุน (สฺวี คุน) บุตรสาวของซีคุนแต่งงานกับซุนกวนบุตรชายของซุนเกี๋ยน

ซุนเกี๋ยน

ซุนเกี๋ยนมีบุตรชายสี่คนคือซุนเซ็ก, ซุนกวน, ซุนเซียง และซุนของ และมีบุตรสาวหนึ่งคนคือซุนฮูหยิน ทั้งห้าคนเป็นบุตรที่เกิดกับภรรยาชื่องอฮูหยินซึ่งเป็นพี่สาวของงอเก๋ง ซุนฮูหยินแต่งงานกับเล่าปี่

ซุนเกี๋ยนมียังบุตรสาวอีกสองคน บุตรสาวคนหนึ่งเกิดกับภรรยาน้อยของซุนเกี๋ยนชื่อเฉินชื่อ บุตรสาวคนนี้แต่งงานกับพัวมี่ (พาน มี่) บุตรชายของพัวโยย

ซุนเกี๋ยนยังมีบุตรชายคนที่ห้าชื่อซุนลองซึ่งไม่ทราบว่ามารดาคือใคร เช่นเดียวกับบุตรสาวคนสุดท้ายผู้ซึ่งแต่งงานกับหง จือ

ซุนเซ็ก

ซุนเซ็กแต่งงานกับไต้เกี้ยว บุตรสาวคนโตของเฉียวกง จิวยี่แต่งงานกับเสียวเกี้ยว บุตรสาวคนเล็กของเฉียวกง

บุตรชายของซุนเซ็กชื่อซุน เช่า ซุน เช่ามีบุตรชายชื่อซุน เฟิ่ง ซุนเซ็กมีบุตรสาวหลายคน บุตรสาวคนหนึ่งแต่งงานกับโกะเช่า (กู้ เช่า) บุตรชายของโกะหยง บุตรสาวอีกคนแต่งงานกับลกซุน และมีบุตรสาวอีกคนแต่งงานกับจูจี้ บุตรชายของจูตี ไม่ทราบแน่ชัดว่าบุตรของซุนเซ็กเหล่านี้เกิดกับไต้เกี้ยวหรือไม่

ในยุคราชวงศ์ถัง มีบันทึกว่ามีผู้สืบเชื้อสายของซุนเซ็กรุ่นที่ 13 ที่ไม่ปรากฏชื่อเป็นพระอาจารย์ในพุทธศาสนาที่วัดหลิงอิ่น

ซุนกวน

ซุนเซียง

ซุนเซียงแต่งงานกับชีฮูหยิน มีบุตรชายคือซุน ซง

ซุนของ

ซุนของแต่งงานกับบุตรสาวของน้องชายของโจโฉ มีบุตรชายคือซุน ไท่ บุตรชายของซุน ไท่คือซุน ซิ่ว บุตรชายของซุน ซิ่วคือซุน เจี่ยน

ซุนเชียง

ซุนเชียงมีบุตรชายสองคนคือซุน เปินและซุน ฝู่ ซุนเปินมีอายุมากกว่าซุนฝู่

ซุน เปิน

ซุน ฝู่

ซุนเจ้ง

ซุนเจ้งมีบุตรชายห้าคนคือซุนเฮ่า, ซุนยฺหวี, ซุนเจี่ยว, ซุนฮฺวั่น และซุนเชียน

ซุนเฮ่า (บุตรชายของซุนเจ้ง)

ซุนยฺหวี

ซุนเจี่ยว

ซุนฮฺวั่น

ซุนเหอ (ปั๋วไห่)

ดูเพิ่ม
 พงศาวลีวุยก๊ก
 พงศาวลีจ๊กก๊ก

อ้างอิง

 ตันซิ่ว. จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).
 Dong, You, ed. (1819). "Tang Hangzhou Lingyin Shan Tianzhu Si Dadeshen Fashi Ta Ming" (唐杭州靈隱山天竺寺大德詵法師塔銘) ใน Quan Tang Wen (全唐文) เล่มที่ 918.
 ฝาง เสฺวียนหลิ่ง. จดหมายเหตุราชวงศ์จิ้น (จิ้นชู).
 เผย ซงจือ. อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก.

สามก๊ก
ง่อก๊ก
พงศาวลี