พืชมีท่อลำเลียง

พืชมีท่อลำเลียง () หรือที่เรียกว่า Tracheophyta เป็นกลุ่มพืชขนาดใหญ่ (มีสปีชีส์ที่ยอมรับแล้วประมาณ 300,000 สปีชีส์) ซึ่งนิยามไว่ว่าเป็นพืชบกที่มีเนื้อเยื่อที่ใช้ลิกนิน (ไซเลม) สำหรับนำน้ำและแร่ธาตุไปทั่วทั้งพืช พวกเขายังมีเนื้อเยื่อที่ไม่ใช้ลิกนิน (โฟลเอม) เพื่อนำผลิตภัณฑ์จากการสังเคราะห์ด้วยแสง พืชที่มีท่อลำเลียง ได้แก่ คลับมอส หางม้า เฟิร์น พืชเมล็ดเปลือย (รวมทั้งต้นสน) และพืชดอก

ลักษณะเฉพาะ 
นักพฤกษศาสตร์กำหนดพืชมีท่อลำเลียงด้วยคุณสมบัติหลักสามประการ:
 พืชมีท่อลำเลียงมีเนื้อเยื่อท่อลำเลียงซึ่งกระจายทรัพยากรไปทั่วพืช มีเนื้อเยื่อท่อลำเลียงสองชนิดในพืช: ไซเลมและโฟลเอม ไซเลมและโฟลเอมมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดและโดยทั่วไปจะอยู่ติดกันในพืช การรวมกันของหนึ่งไซเลมและหนึ่งโฟลเอมที่อยู่ติดกันเรียกว่ามัดท่อลำเลียง วิวัฒนาการของเนื้อเยื่อท่อลำเลียงในพืชทำให้พวกมันสามารถพัฒนาไปมีขนาดที่ใหญ่กว่าพืชที่ไม่มีท่อลำเลียงซึ่งขาดเนื้อเยื่อนำเฉพาะเหล่านี้จึงถูกจำกัดให้มีขนาดค่อนข้างเล็ก
 ในพืชมีท่อลำเลียงระยะการเจริญเติบโตหลักคือสปอโรไฟต์ ซึ่งสร้างสปอร์และเป็นไดพลอยด์ (มีโครโมโซมสองชุดต่อเซลล์)
 พืชมีท่อลำเลียงมีราก ใบ และลำต้นที่แท้จริง แม้ว่าบางกลุ่มจะสูญเสียลักษณะเหล่านี้ไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งอย่างก็ตาม

ดูเพิ่ม 
 ไบรโอไฟต์
 พืชไม่มีท่อลำเลียง

อ้างอิง 

พืช