การพิจารณาคดีแพทย์

การพิจารณาคดีแพทย์เนือร์นแบร์ก () หรือมีชื่อสำนวนอย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างสหรัฐอเมริกา กับคาร์ล บรันดท์ และพวก (United States of America v. Karl Brandt, et al.) เป็นการพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามของแพทย์ชาวเยอรมัน 12 คดีชุดแรกซึ่งทางการสหรัฐอเมริกาจัดในเขตยึดครองของตนในเนือร์นแบร์ก ประเทศเยอรมนี หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ การพิจารณาคดีเหล่านี้จัดในศาลทหารสหรัฐ มิใช่ในศาลทหารระหว่างประเทศ แต่จัดในบางห้องของวังสันติภาพ การพิจารณาคดีดังกล่าวเรียกรวมว่า "การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กลำดับหลัง" หรืออย่างเป็นทางการว่า "การพิจารณาคดีอาชญากรสงครามต่อศาลทหารเนือร์นแบร์ก"

จำเลย 20 ใน 23 คนเป็นแพทย์ และถูกกล่าวหาว่าเกี่ยวข้องในการทดลองมนุษย์ของนาซีและการสังหารหมู่โดยอำพรางเป็นการุณยฆาต

ผู้พิพากษาในคดีนี้ซึ่งนั่งพิจารณาต่อศาลทหาร 1 ได้แก่ วัลเทอร์ บี. บีลส์ (ประธานผู้พิพากษา) จากรัฐวอชิงตัน, แฮโรลด์ แอล. ซีบริงจากรัฐฟลอริดา และจอห์นสัน ที. ครอว์ฟอร์ดจากรัฐโอคลาโฮมา โดยมีวิกเตอร์ ซี. สเวียริงเกน อดีตผู้ช่วยพิเศษของอัยการสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นผู้พิพากษาสำรอง หัวหน้าทนายความสำหรับการพิจารณาคดี คือ เทลฟอร์ด เทย์เลอร์ และหัวหน้าอัยการ คือ เจมส์ เอ็ม. แม็กฮานีย์ มีการยื่นคำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1946 การพิจารณาคดีกินเวลาตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคมปีนั้นจนวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ในบรรดาจำเลย 23 คน ได้รับปล่อยตัวเจ็ดคนและได้รับโทษประหารชีวิตเจ็ดคน ที่เหลือได้รับโทษจำคุกตั้งแต่สิบปีจนตลอดชีวิต

คำฟ้องคดี 
ผู้ต้องหาต้องถูกตั้งข้อกล่าวหาทั้งสี่ข้อหา, ได้แก่:

 สมรู้ร่วมคิดในการก่ออาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติตามที่ได้อธิบายไว้ในข้อ 2 และ 3;
 อาชญากรรมสงคราม: ดำเนินการทดลองทางการแพทย์, โดยปราศจากความยินยอมจากผู้รับการทดลอง, ซึ่งมาจากเชลยศึกและพลเรือนจากประเทศที่ถูกยึดครอง, ในช่วงเวลาที่จำเลยได้ทำการทดลองอยู่นั้น ได้ก่อให้เกิดการฆาตกรรม ความโหดร้าย ทารุณ ทรมาน ป่าเถื่อน และอื่นๆอย่างไร้มนุษยธรรม. ยังได้วางแผนและดำเนินการสังหารหมู่ต่อเชลยศึกและพลเรือนจากประเทศที่ถูกยึดครอง, ซึ่งถูกตีตราว่าด้วยความแก่ชรา วิกลจริต ป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย พิการ และอื่นๆ โดยมีการใช้แก๊ส, ฉีดยาให้ตาย, และวิธีการที่หลากหลายในบ้านพักคนชรา โรงพยาบาล และโรงพยาบาลจิตเวชในช่วงโครงการการการุณยฆาต และได้เข้ามีส่วนร่วมในการสังหารหมู่นักโทษในค่ายกักกัน
 อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ: ได้ก่ออาชญากรรมที่ได้อธิบายไว้ภายใต้การนับข้อที่ 2 ซึ่งมีผลบังคับใช้แก่ประชาชนชาวเยอรมัน
 เป็นสมาชิกขององค์กรอาชญากรรม, หน่วยเอ็สเอ็ส

ศาลส่วนใหญ่ได้ลดจำนวน 1 ข้อหา ซึ่งได้ระบุว่า ข้อกล่าวหาอยู่นอกเหนืออำนาจศาล

I — ถูกฟ้องคดีแต่ไม่ถูกพิพากษาลงโทษ   G — ถูกฟ้องคดีและถูกตัดสินว่ามีความผิด

อ้างอิง 
การพิจารณาคดีฮอโลคอสต์
แพทย์นาซี
ศาลทหารเนือร์นแบร์กสหรัฐอเมริกา
จริยธรรมทางการแพทย์
หลักกฎหมายที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน