นวนิยายเชิงสารคดี

นวนิยายเชิงสารคดี () เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่บรรยายเนื้อหาของเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงโดยใช้วิธีการเขียนแบบนวนิยาย ซึ่งเป็นประเภทที่จัดอย่างหลวม ๆ ว่าเป็นประเภทยืดหยุ่น

ประวัติ 
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าประเภทการเขียนนี้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในงานเขียน “In Cold Blood” () โดยทรูแมน คาโพตีในปี ค.ศ. 1965 แม้ว่าจะเป็นงานชิ้นสำคัญที่เป็นการเริ่มแนวเขียนอย่างเป็นทางการก็จริง แต่อิทธิพลของงานลักษณะนี้มีมาแล้วก่อนหน้านั้นเป็นเวลานาน

งานเขียนเชิงประวัติศาสตร์หรือชีวประวัติมักจะใช้วิธีการบรรยายเรื่องแบบการเขียนนวนิยายเพื่อบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง นักวิชาการให้ความเห็นว่า “Operación Masacre” ที่เขียนโดยนักประพันธ์และนักหนังสือพิมพ์ชาวอาร์เจนตินาโรโดลโฟ วอลชในปี ค.ศ. 1957 เป็นงานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” เล่มแรก

คาโพตีให้ความเห็นว่างานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” ควรเลี่ยงการใช้บุคคลที่หนึ่งเป็นผู้บรรยายเรื่อง และถ้าจะให้ดีจริงแล้วก็ไม่ควรจะพาดพิงแต่อย่างใดถึงผู้เขียนนวนิยาย หลังจากการพิมพ์ “In Cold Blood” แล้วนักประพันธ์หลายท่านก็พยายามทดสอบความคิดต้นฉบับที่ว่านี้ ที่สำคัญคือ ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันในเรื่อง “Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs” () ที่เขียนในปี ค.ศ. 1966, นอร์มัน เมลเลอร์ ในเรื่อง “Armies of the Night” () ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 และ ทอม วูล์ฟ ในเรื่อง “The Electric Kool-Aid Acid Test” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 เช่นกัน

การเขียนของวูล์ฟที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) เป็นการเขียนประเภทที่เชื่อมการเขียนนวนิยายกับการเขียนบรรยายแบบนักข่าว ซึ่งเช่นในงานเขียนของคาโพตีที่แทบจะไม่ให้ความสำคัญกับกระบวนการของการบรรยายเรื่อง (แต่วูล์ฟไม่เหมือนกับคาโพตีตรงที่บางครั้งจะใช้บุคคลที่หนึ่งในการบรรยายเรื่อง) แต่ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันใช้วิธีการเขียนแบบที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวกอนโซ” (Gonzo Journalism) ซึ่งละทิ้งวิธีการบรรยายเรื่องแบบที่คาโพตีใช้ ไปใช้การบรรยายผสมระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวของตนเอง กับการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นการเขียนที่หันไปหาการเขียนแบบเดิมมากกว่า

งานเขียนของนอร์มัน เมลเลอร์ “Armies of the Night” ที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์อาจจะเป็นนวนิยายที่สำคัญที่สุดในบรรดางานเขียนประเภทนวนิยายเชิงสารคดี เมลเลอร์แบ่งการบรรยายเรื่องออกเป็นประวัติศาสตร์ และ นวนิยายที่เป็นการบรรยายถึงประสบการณ์ของตนเองในการร่วมการเดินขบวนประท้วงสงครามเวียดนามที่เพนตากอนในปี ค.ศ. 1967 โดยใช้บุคคลที่สามเป็นผู้บรรยายเรื่อง

ในคริสต์ทศวรรษ 1970 นักประพันธ์ก็เริ่มนำบทความเก่าที่เขียนเป็นตอน ๆ มาพิมพ์ใหม่โดยเพิ่มความกลมกลืนและการผสานเนื้อหา เช่นในงานเขียนของไมเคิล เฮอรร์ ในชื่อ “Dispatches” () ที่สะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศของการสื่อข่าวของนักหนังสือพิมพ์จากเวียดนาม

ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมานวนิยายเชิงสารคดีก็หมดความนิยมลง แต่งงานเขียนที่ใช้ลักษณะการเขียนของการขยายบทความเรียง, บทเขียนความทรงจำ และ ชีวประวัติ/อัตชีวประวัติก็อาจจะใช้เป็นพื้นฐานของการศึกษาการเขียนนวนิยายเชิงสารคดี เช่นงานเขียนของโจน ดิเดียนที่ไม่เคยบรรยายงานเขียนของตนเองว่าเป็นงานประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” แม้ว่าจะได้รับการสรรเสริญว่าเป็นงานที่อยู่ในประเภทนี้ ดิเดียนเรียกงานของตนเองว่าเป็นบทความยาวหรือบทความขยายความ

อ้างอิง

ดูเพิ่ม 
 นวนิยาย

แหล่งข้อมูลอื่น 
 1966 interview of Capote by George Plimpton

นวนิยาย
วรรณกรรมแบ่งตามประเภท

sv:Dokumentärroman