รัชกาล

รัชกาล () เป็นระยะเวลาการครองราชย์ของบุคคลหรือราชวงศ์ในตำแหน่งพระมหากษัตริย์ของชาติ (เช่นซาอุดีอาระเบีย, เบลเยียม, อันดอร์รา) ประชาชน (เช่นชาวแฟรงก์, ชาวซูลู) หรือจิตวิญญาณ (เช่นคาทอลิก, พุทธแบบทิเบต, อิสมาอีลียะฮ์แบบนิซารี) ในระบบกษัตริย์แบบสืบตระกูลส่วนใหญ่และราชาธิปไตยโดยเลือกตั้งบางส่วน (เช่นจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) พระมหากษัตริย์สามารถครองราชย์ได้โดยไม่มีระยะเวลาจำกัดหรือจำกัดรัชสมัย ดังนั้น รัชกาลหนึ่งมักสิ้นสุดลงเมื่อพระมหากษัตริย์สวรรคต เว้นแต่ตำแหน่งนี้จะถูกยุบหรือพระมหากษัตริย์สละราชสมบัติหรือถูกถอดถอน

ในราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์จะมีระยะเวลาในตำแหน่งจำกัด (เช่นมาเลเซีย)

ระยะเวลาครองราชย์ในภาษาอังกฤษมักเขียนด้วยอักษรย่อ "r." (จากภาษาลาติน ) หลังพระนามผู้ครองราชย์ ดังตัวอย่าง:
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระมหากษัตริย์บริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์ และเครือจักรภพ จักรพรรดิอินเดีย (r. 1936–1952)

สิ้นสุดรัชกาล
รัชกาลจะสิ้นสุดลงด้วย 3 วิธี:

 สวรรคต
 สละราชสมบัติ
 ตำแหน่งกษัตริย์ถูกยุบ

ดูเพิ่ม
ช่วงว่างระหว่างรัชกาล
เรกซ์ (ตำแหน่ง)

อ้างอิง

พระมหากษัตริย์
ระยะเวลาในรัฐบาล