เกาะทั้งเจ็ดของบอมเบย์

เกาะทั้งเจ็ดของบอมเบย์ (seven islands of Bombay) เป็นอาณานิคมโปรตุเกสในอินเดีย ที่ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของอินเดีย ซึ่งต่อมาได้ส่งมอบให้กับอังกฤษเป็นสินสอดของ Catherine of Braganza เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส เมื่ออภิเษกสมรสกับพระเจ้าชารลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี 1661 เกาะเล็กน้อนต่าง ๆ เคยเป็นที่อยู่ของชนพื้นเมืองและอาณาจักรพื้นถิ่น เช่น จักรรวรรดิสิลหรา (Silhara dynasty) และ รัฐสุลต่านคุชราต ก่อนจะถูกรุกรานโดยจักรวรรดิโปรตุเกส ในปี 1534 ต่อมาพระเจ้าชารลส์ที่ 2 ทรงให้บริเวณนี้เช่าโดยบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ในปี 1668 ด้วยอัตรา 10 ปอนด์ต่อปี เกาะทั้งเจ็ดนี้รวมเข้าด้วยกันเป็นแผ่นดินเดียวเมื่อปี 1845 ด้วยการถมทะเล รวมถึงเกาะอื่น ๆ คือ โตรมเบย์ (Trombay) และ ซอลเซตต์ เกาะเหล่านี้ปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่ทางใต้ของมุมไบ] 

เกาะทั้งเจ็ดนั้นดั้งเดิมประกอบไปด้วย
 เกาะบอมเบย์ (Isle of Bombay)
 โกลาบา (Colaba)
 เกาะของสตรีสูงวัย (Old Woman's Island) หรือ โกลาบาน้อย (Little Colaba) 
 มหิม (Mahim)
 มสาโคน (Mazagaon)
 ปเรล (Parel) 
 วารลี (Worli)

นอกจากเกาะหลักเจ็ดเกาะแล้ว ย้งมีเกาะเล็กเกาะน้อยอื่น ๆ อีก เช่น
 ถ้ำเอลิแฟนตา หรือเกาะฆราบุรี
 เกาะบุทเช่อร์ (Butcher Island)
 มิดเดิ้ลกราวด์ อินเดีย (Middle Ground (India)|Middle Ground)
 หินออยสเตอร์ (Oyster Rock)
 อีสต์กราวด์ (East Ground)
 เกาะครอสส์ (Cross Island)

อ้างอิง 

มุมไบ