เซิมบะฮ์

เซิมบะฮ์ (; ; ; ) เป็นการทักทายของชาวอินโดนีเซีย เพื่อแสดงความเคารพนับถือหรือบูชาด้วยการพนมมือ ภาษาชวาเรียกการทักทายนี้ว่า ซูฮุน () หรือ ซูซูฮุน () ส่วนภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า เมินยูซุนจารีเซอปูลุฮ์ ( "สิบนิ้วพนม") การทำ เซิมบะฮ์ จะพนมมือไว้กลางหน้าอก แล้วขยับมือขึ้นไปที่คางหรือจนกว่านิ้วหัวแม่มือไปแตะที่ปลายจมูกก่อนก้มศีรษะลงเล็กน้อย

เซิมบะฮ์ เป็นวัฒนธรรมเฉพาะถิ่นที่แพร่หลายโดยทั่วไปในอินโดนีเซียโดยเฉพาะชาวบาหลี ชวา และซุนดา ที่ปฏิบัติสืบมาแต่ยุควัฒนธรรมฮินดู-พุทธที่เคยรุ่งเรืองในอดีต มีลักษณะใกล้เคียงกับการไหว้ของไทย ซึ่งตกทอดมาจากการ อัญชลีมุทรา จากวัฒนธรรมอินเดียเช่นกัน

ในภาษาอินโดนีเซีย เซิมบะฮ์ () แปลว่า "การให้เกียรติ การคำนับ การเคารพ และการสักการะ" ปัจจุบันในภาษาอินโดนีเซียมีคำว่า เซิมบะฮ์ยัง () มีความหมายตรงกับว่าละหมาดหรือการนมัสการพระเจ้าตามหลักอิสลาม

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น 
 

การทักทาย
ท่าทาง
การแสดงความเคารพ
วัฒนธรรมอินโดนีเซีย