Mésopotamia

Mesopotamia (tina basa Yunani hartina 'antara dua walungan') mangrupa tempat lahirna peradaban, sacara géografi aya di antara walungan Tigris jeung Euphrates, dina kahirupan kiwari pakait raket jeung Iraq jeung kuloneun Iran. Sumer di beulah kidul Mesopotamia dianggap pusat peradaban dunya mimiti. Kota Mesopotamia dijadikeun ibu kota ku Akkadian, Babylonia, Assyria, Mitanni, Neo-Assyrian, Neo-Babylonian, Parthia, Sassanid jeung Karajaan Abbasid. Di waktu séjén, wewengkon di atur ku kakuatan luar, saperti Achaemenid, Macedonian/Seleucid, Rashidun, Umayyad, Ottoman jeung Karajaan Inggris.

Kalayan lahan panjang anu sempit sareng sempit bentukna sapertos bulan sabit sareng taneuh anu subur, daérah ieu ogé dikenal salaku "bulan sabit Subur". Ngaran Mesopotamia parantos dianggo ku panulis Yunani sareng Latin kuno, sapertos Polybius (abad ka-2 SM) sareng Strabo (60 SM-20 Masehi). Lahan anu subur ieu parantos nyababkeun seueur peradaban kuno anu hébat sareng sacara koléktif katelah peradaban Mesopotamia. Ieu mangrupikeun peradaban anu pangpayunna di Asia Kulon sareng salah sahiji anu pangkolotna di dunya.