Ibnu Battuta

Ibnu Battuta (Batutah) atawa Muhammad bin Batutah (nalika Arab: محمد ابن بطوطة) anu dipikawanoh ku ngaran Abu Abdullah Muhammad bin Abdullah Al-Lawati At-Tanji bin Batutah (nalika Arab: أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة) nyaeta saurang alim (cendekiawan) Maroko anu geus ngalalana ka sagala rupa pelosok dunya dina Abad Pertengahan. Dina jangka wanci tilu puluh warsih, Ibnu Batutah geus ngalalana kalolobaan lain dunya Islam hungkul sabab loba nagara non-Muslim, kaasup Afrika Utara, Tanduk Afrika, Afrika Barat, Timur Tengah, Asia Tengah, Asia Tenggara, Asia Selatan, jeung Tiongkok.

Nyanghareupan ahir hayat manehna ngariwayatkeun balik pangalaman-pangalamana menjelajahi dunya kanggo dibukukeun kalawan judul Hadiah Bagi Para Pemerhati Negeri-Negeri Asing dan Pengalaman-Pengalaman Ajaib (bahasa Arab: تحفة النظار في غرائب الأمصار وعجائب الأسفار, Tuḥfatun Nuẓẓār fī Gharāʾibil Amṣār wa ʿAjāʾibil Asfār), nu leuwih lazim kasebut Lawatan (bahasa Arab: الرحلة, Ar-Rihlah). Riwayat lalampahan Ibnu Batutah ngajentrekeun gambaran ngeunaan peradaban Abad Pertengahan anu tepi ka ayeuna dijadikeun rujukan ku loba cendekiawan ti seluruh dunya.

Sagala perkara hal patali jati diri sarta kahirupan pribadi Ibnu Battuta anu dipikanyaho jelema ayeuna ieu bersumber ti riwayat hirupna anu termaktub dina Ar-Rihlah. Nurutkeun asal ieu, Ibnu Battuta nyaéta saurang turunan Berber, dijurukeun minangka putra kulawargi Ajengan Fikih di Tanjah (Tangier), Maroko, dina 24 Pebruari 1304 (703 Hijriah), harita basa Maroko diperietah ku sultan-sultan ti Bani Marin. Manéhna angken kaétang kénéh minangka turunan ti salah sahiji suku Berber, nyaéta suku Lawata. Dina mangsa ngorana, Ibnu Battuta neuleuman élmu fikih di hiji madrasah Suni Mazhab Maliki, nyaéta wangun atikan anu mana loba aya di Afrika Utara basa éta. Umat Muslim ti mazhab Maliki neda Ibnu Batutah barobah kaayaan kadi (hakim saréat) maranéhanana, sabab manéhna asalna ti nagari anu ngamalkeun Mazhab Maliki.