Model Sastra Abrams

Model sastra Abrams nyaéta cara - cara analisis karya sastra anu ngalibatkeun kabéh aspek nu relevan, nyaéta: nu nulis (ekspresif), semestaan (mimetik), karya sastra éta sorangan (objéktif}, nu maca (pragmatik). Omongan aspek - aspek anu dipimaksud diungkapkeun  ku M.H. Abrams tina buku anu judulna The Mirror and the Lamp: Romantic Theory and the Critical Tradition, medal munggaran taun 1953. Nurutkeun Abrams (1976: 3-29; Teeuw, 1988: 50-52) cariosan anu kaopat ospek tiasa dilaksanakeun babarengan tapi ku cara méré aspek nu intensitas ka aspek anu pang pentingna akur jeung situasi jeung kondisi. Pameurekan ekspresif, misalna dominan dina zaman Romantik, objéktif dina teori - teori strukturalisme, mimetik dina kelompok Marxis, sedengkeun pragmatik dina teori - teori anu ngalibatkeun nu maca. Teeuw ogé ngaitkeun jeung kaayaan di Indonesia nyaéta Pujangga Baru anu ciri - ciri ekspresif nu diwakilan ku Tatengkeng jeung Alisjahbana nu ciri pragmatik. Salajeungna Lekra tiasa dikaitkeun ku ciri mimetik, sedengkeun Rawamangun objéktif.

Rujukan 

Istilah dina sastra Sunda