Garéng

Garéng nyaéta tokoh carita pawayangan, anak Gandarwa (bangsa Jin) nu diangkat anak ku Semar. Ngaran lain garéng nyaéta Pancalpamor (nolak gogoda dunya), Pegatwaja (huntu minangka simbol yén Garéng teu beuki ngadahar kadaharan nu ngeunah tur ngabalukarkeun panyakit), jeung Nala Garéng (haté nu tuluy-tinuluy milampah kahadéan). Garéng téh punakawan kadua sanggeus Semar, ciri-ciri Garéng:
 Panon tileng ngandung harti teu hayang ningali hal-hal nu ngabalukarkeun maksiat atawa simbol ayana rasa waspada.
 Leungeun bengkung hartina teu hayang nyokot hak jalma lian sarta simbol taliti dina milampah hiji hal.
 Suku cingked némbongkeun lantip dina milampah hiji hal.
Garéng resep heureuy, satia ka dununganana sarta resep nulungan batur. Dina lalampahanana kungsi jadi raja di Paranggumiwayang nu ngaranna Prabu Pandu Bergola. Manéhna kacida sakti nepi ka bisa naklukkeun sakabéh raja kaasup Prabu Welgeduwelbeh raja ti Borneo nu saenyana mah Pétruk nu ngajirim jadi raja. 
Dina wayang golék, tokoh Garéng téh anak bungsi ti Semar. Sedengkeun dina wayang Jawa Tengah jeung Jawa Timur, Garéng téh anak kahiji ti Semar. Sarua jeung tokoh Astrajingga jeung Dawala, ieu tokoh biasana dikaluarkeun keur ngahibur nu nongton.

Caritana
Baheulana, Garéng téh sinatria nu gagah tur kasép kacida nu ngaranna Bambang Sukodadi ti padépokan Bluktiba. Garéng kacida saktina nepi ka sok mindeng ngajak tarung ka unggal sinatria nu dipanggihanana. Hiji mangsa manéhna panggih jeung hiji satria nu ngaranna Bambang Panyukilan. Alatan hiji hal maranéhanana nepi ka gelut tapi euweuh nu meunang atawa nu éleh. Balukarna mah awak maranéhanana ringsek nepi ka beungeutna mah teu mangrupa. Tuluy datang Batara Ismaya (Semar) nu misahkeun Bambang Sukodadi jeung Bambang Panyukilan sarta méré piwuruk ka dua sinatria éta. Alatan kasima ku piwuruk Semar, éta dua sinatria téh hayang diangkat jadi anak. Antukna mah éta dua sinatria téh diangkat jadi anak Semar.

Referensi

Tokoh wayang