Al 'Alaq

Surah Al 'Alaq (basa Arab:العلق, "Sagumpal Getih") nyaéta surah ka-96 dina al Qur'an. Surah ieu diwangun ku 19 ayat sarta kaasup golongan surah-surah Makkiyah. Ayat 1 nepi ka 5 ti surah ieu téh ayat-ayat Al Quran anu munggaran diturunkeun, nyaéta waktu Nabi Muhammad nyepi di guha Hiro. Surah ieu dingaranan Al 'Alaq (sagumpal getih), dicokot tina kecap "Alaq" anu aya dina ayat ka-2 surat ieu. Surat ieu dingaranan ogé Iqro atawa Al Qolam.

Poko-poko eusi 
Paréntah maca Al Quran; manusa dijadikeun tina sagumpal getih; Alloh ngajadikeun qolam minangka pakakas pikeun ngamekarkeun pangaweruh; manusa narindak ngaleuwihan wates alatan ngarasa dirina sarwa cukup; anceman Alloh ka jalma-jalma kapir anu ngahalangan kaum muslimin ngalaksanakeun paréntah mantenNa. 

Surat Al 'Alaq ngajelaskeun yén Alloh nyiptakeun manusa tina barang anu hina satuluyna ngamuliakeunana ku cara ngajar maca, nulis sarta maparin pangaweruh. Tapi manusa henteu inget deui kana asalna, alatan éta maranéhna henteu sukur kana nikmat Alloh éta, malah maranéhna ninindak ngaleuwihan wates alatan nempo dirina geus ngarasa sarwa cukup.

Eusi jeung Tarjamah

Rujukan 

096