Anwar Tjokroaminoto

Oetarjo Anwar Tjokroaminoto () nyaéta politikus jeung wartawan Indonésia. Anwar ngajabat salaku Menteri Sosial dina Kabinét Wilopo salila sataun sarta ogé jadi Perdana Mentri Nagara Pasundan kurang ti sabulan dina taun 1950.

Anwar téh putra H.O.S. Cokroaminoto, pejuang kamerdékaan Indonésia sarta pangadeg Sarekat Islam (SI). Nalika anjeunna ngora, Anwar diajar jurnalisme sareng damel di organisasi PSII (Partai Syarikat Islam Indonesia) ramana, sateuacan anjeunna ngamimitian damel di koran. Dina masa pendudukan Jepang, Anwar digawé pikeun koran Asia Raya, sarta manéhna ogé mingpin redaktur koran  Tetempoan. Sanggeus Kamerdékaan Indonésia, Anwar asup ka Partai Masyumi, saméméh balik deui ka PSII. Anjeunna diangkat jadi Perdana Mentri Pasundan, saméméh kudéta APRA ngabalukarkeun pamaréntahan Pasundan dibubarkeun.

Sanggeus kajadian APRA, Anwar jadi anggota DPR RIS jeung DPRS, saméméh diangkat Menteri Sosial dina  Kabinét Wilopo taun 1952. Kusabab ditarikna PSII ti koalisi pamaréntahan sanggeus kajadian 17 Oktober, Anwar mundur jadi menteri taun saterusna. Dina 1972, PSII beulah, sarta sanajan sayap pulitik PSII dihijikeun kana PPP, Anwar mingpin salah sahiji organisasi papisah nepi ka pupus taun 1975.

Masa leutik jeung atikan 
Anwar lahir di Surabaya, Jawa Timur dina 3 Méi 1909. Anjeunna anak kadua jeung anak cikal ti Umar Said Cokroaminoto. Atikan Anwar dimimitian ti tingkat ELS jeung MULO, sarta ogé diajar di pasantrén di  Rembang jeung Garut. Saatos éta, anjeunna ngahadiran Sakola Pelatihan Guru anu diadegkeun ku Ernest Douwes Dekker sareng nyandak jurusan jurnalistik. Anwar lulus taun 1940.

Karir

Saméméh proklamasi 
Ti taun 1930 nepi ka 1935, Anwar ngajar di sakola SI di Batavia jeung Sumatra. Di Sumatra, Anwar ngajabat salaku kapala sakola di Menggala sarta salaku pangawas sakola SI di Sumatera Selatan.

Sanggeus Jepang narajang jeung ngarebut Indonésia ti Walanda, Anwar mimitina nulis kolom nu ngarojong Jepang pikeun ngaleungitkeun penjajah Walanda. Contona, Anwar nulis kolom dina Sights nu dasarna ngarojong penyamaan zona waktu jeung Tokyo, jeung dina artikel séjén nu judulna More Loeas Deui , Anwar nyatakeun dukunganana kana slogan "Asia for Asians", nambahan nilai-nilai Islam. Dina mangsa penjajahan sorangan, Anwar ngajabat salaku wakil pupuhu staf redaksi Asia Raya. Numutkeun Tan Malaka, Anwar ogé sabenerna ngritik penjajahan Jepang satir kalawan ngaran palsu "Bang. Bedjat". Satuluyna, Anwar ngagabung ka grup pulitik nonoman nu dipingpin ku batur sapagaweanna B.M. Diah.

Perang kamerdékaan 
Sanggeus proklamasi kamerdékaan Indonésia jeung medalna Deklarasi Nopémber 3 1945, Anwar ngagabung ka Partai Masyumi salaku bagian tina déwan kapamingpinan, sanajan anjeunna henteu nyekel kalungguhan nanaon. Anwar milu ngadegkeun Pausahaan Penerbitan Nasional jeung Adam Malik dkk., jeung saterusna diangkat jadi juru bicara  Tentara Republik Indonésia. Anwar tuluy dipasihan pangkat mayor jenderal (sanajan Anwar teu boga pangalaman militer) sabab diangkat jadi anggota Pendidikan Politik Angkatan Darat (Pepolit). Bari nulungan TRI, Anwar nyekel kalungguhan lulugu redaktur majalah News Army R.I..< ngaran ref = "urang"/>

Anwar lajeng sacara honorably dileupaskeun tina tentara jeung manéhna balik deui ka industri warta, salaku lulugu redaktur koran Al-Djihad. Dina 1947, manéhna nyokot jabatan Menteri Nagara. (tanpa portofolio) dina Kabinét Ali Sastroamidjojo II. Kira-kira waktu ieu, Partai Syarikat Islam Indonesia (PSII) misah ti Masyumi. Anwar jeung lanceukna Harsono pindah ka partéy anyar ieu sarta jadi anggota pingpinan.

Sanggeus 1950 
Tanggal 9 Januari 1950, Anwar diangkat jadi Perdana Mentri Negara Pasundan, ngagentos Djumhana Wiriaatmadja anu karek lengser. Kurang leuwih dua minggu, APRA ngaluncurkeun kudeta, sarta Anwar jeung sababaraha anggota kabinétna ditéwak alatan dicurigaan ngarojong pamingpin APRA [[Raymond Westerling] ]]. Panangkepan ieu nyababkeun bubarna Pasundan. Tapi, Anwar saterusna dibébaskeun sarta diangkat jadi anggota DPR RIS] bulan saterusna, sarta sanggeus  Amérika Serikat Indonésia balik deui ka RI dina 17 Agustus 1950, Anwar tetep jadi anggota DPRS.

Taun 1952, Anwar diangkat jadi Menteri Sosial di Kabinét Wilopo. Tapi, dina Méi 1953 , PSII kungsi koalisi putus jeung PNI sanggeus Kajadian 17 Oktober, jadi Anwar mundur sarta diganti ku Soeroso. Dina pileg 1955, Anwar meunang korsi DPR ti Sumatera Selatan kacamatan Pemilu DPRD (Hasil Pemilihan Umum Kahiji - 1955) di Républik Indonésia |tanggal =1956 |penerbit=C.V. Gita |location=Jakarta |page=328 |url=http://repositori.dpr.go.id/100/3/HASIL%20RAKYAT%20MEMILIH%20TOKOH-TOKOH%20PARLEMEN_3.pdf  |language=en}}</ref >

Manéhna teu satuju kana kawijakan luar nagri Soekarno di Kabinét Dwikora, utamana dina kaayaan Menteri Luar Negeri Soebandrio. Taun 1966, Anwar méré pidato sarta ngritik posisi Indonésia anu geus terasing alatan konfrontasi Indonésia–Malaysia, ditambah defisit jeung inflasi anu beuki parah. Anjeunna ogé ngritik kabinét samentara sarta ngajak pamaréntah pikeun ngayakeun pamilihan sangkan kabinét permanén bisa diangkat.

Dina organisasi PSII sorangan, Anwar sering dikritik kusabab tuduhan politik dinasti, ditambah ku hasil anu nguciwakeun dina pileg 1971, sarta ahirna anjeunna digulingkeun sanggeus rapat partéy Juni 1972. PSII tuluy papisah, sarta sanajan sayap pulitik partéy éta dihijikeun jadi Partai Pangwangunan Bersatu, Anwar jadi pupuhu salah sahiji divisi-divisi. Sajaba ti éta, manéhna ogé jadi anggota Dewan Panaséhat Tertinggi salila periode 1968–1973 jeung 1973–1978.

Anwar pupus dina 16 Nopémber 1975.

Catetan suku

Rujukan

Daftar Pustaka 
 
 
 
 
 
 

Wartawan Indonésia
Aksara Jawa
Tokoh Jawa Timur
Jalma ti Surabaya
Kulawarga Tjokroaminoto
Politisi Indonésia
Politisi Partéy Masyumi
Menteri Indonésia
Menteri Sosial Indonésia
Menteri Kabinet Amir Sjarifuddin II