Mimesis

Mimésis (Yunani, miméisthai, meniru), dihartikeun ogé salaku séntasi, mimikri, tindakan éksprési, tindakan nu niru-niru, jeung répréséntasi urang. Mimésis dasarna aya dina diri manusa. Kusabab kitu, teu kudu dihartikeun nu cirén négatif. Kalawan kitu ogé, mimésis mangrupa akar kamajuan budaya. Urang sadaya nurutan kusabab batur nu jadi modél. Dina studi sastra dihartikeun salaku pembayangan, sikap tuladan ngagunakeun kecap-kecap, paripolah jeung rupa-rupa wangun aktifitas kultural séjénna. Mimiti jorojoy tina pikiran Plato (428-348 SM) tina bukuna anu jejerna Ion jeung  Républic. Teeeuw (1988: 221-222) ngajelaskeun padungdengan antara Plato jeung Aristotélés. Ceuk Plato seni saukur nurutan alam sangkan kualitasna leutik, sabalikna ceuk Aristotélés (384-322 SM) seni téh kualitasna alusna, boh ti nurutan ogé maparkeun dunyana sorangan. Mimésis kaitanna jeung mimé, wangun drama dina palakuna nyaritakeun hiji kajadian ngaliwatan gerak. Di Indonésia disebut pantonim.

Rujukan 

Sastra