At Tin

Surah At Tin (Arab: التِّينِ, "Buah Tin") nyaéta surah ka-95 dina al Qur'an. Surah ieu diwangun ku 8 ayat sarta kaasup golongan surah Makkiyah. Surah ieu diturunkeun sanggeus surah Al Buruj. Ngaran at Tin dicokot ti kecap "at-tin" anu aya dina ayat kahiji surah ieu anu hartina buah tin.

Ringkasan eusi 
Surah at Tin dimimitian ku sumpah Alloh anu nyebutkeun buah Tin, buah Zaitun, Gunung Sinai, sarta Mekah (ayat 1 nepi ka 4). Ayat satuluyna ngécéskeun yén manusa diciptakeun dina wangun anu sahadé-hadna. Cacak kitu, manusa tungtungan baris dipulangkeun ka tempat anu panghandapna atawa panghinana lamun henteu ngajalankeun paréntah Alloh. Jelema anu baris salamet tina kahinaan nyaéta jelema anu iman sarta ngalakonan amal soléh sarta maranéhanana baris meunangkeun pahala anu mayeng. Ayat ka-7 ngécéskeun Muhammad nyaéta utusan Alloh, anu ajaranana henteu kaci disaléwéngkeun (basa Indonesia: didustakan). Ayat pamungkas nganyatakeun yén Alloh nyaéta "Hakim Anu Pangadilna".

Eusi jeung Tarjamah

Rujukan

Tumbu ka luar 

 At-tin at Sacred Texts
 At-tin at Altafsir.com

095