Prosa

Prosa nyaéta karangan dina rakitan basa sapopoé; lancaran, tanpa ngolah atawa ngatur intonasi anu matok.
Wanda prosa aya nu heubeul jeung aya nu anyar.
Karya sastra anu heubeul dina wangun prosa nyaéta Dongéng.
Dongéng rupa-rupa pisan jenisna . Aya Fabel, Farabel (Pamuk, jalma-jalma teu ilahar, mite, sage, legenda jeung jurig).
Karya sastra anu kaitung anyar nyaéta carita pondok, roman jeung novél.
Wanda karangannana tangtu waé lisan.
Carita pondok ogé aya anu disebut carpon (short story), carita pondok pisan (short short story), jeung carita pondok nu panjang (long short story).
Wanda karanganna nu ieu mah sumebarna ngaliwatan tulisan, aksara, teks.
Nu disebut carita pondok di urang ilaharna panjang karanganna 4-6 kaca 1,5 spasi.
padahal di Barat mah éta kaasupna short short story ( carita pondok pisan ).
Upama maké standar Manglé nu disebut carita tilu bagian téh ilaharna 10-15 kaca, carita dua bagian téh biasana 7-10 kaca.
Carita dua bagian ieu nu meujeuhna disebut short storydi Barat, sedengkeun Cartibag éta leuwih méré nah disebut long short story ( malah di leuwih ti 15 kaca, meureun nepi ka 20 kaca ).
Kitu deui novél tangtu baé panjang pisan.
Novél-novél aripis dina karya sastra Sunda nu umumna 60-100 kaca, éta méré nah disebut Novellet,novél-novél pondok.
Wangenan novél jeung Roman,ku Wellek jeung Warren dibédakeun hartina dumasar kana pamanggih Clara Reeve.
Novél mah réalistis, Roman mah puitis jeung epis sipatna leuwih mitos.

Rujukan

Sastra
Wangun Sastra