Kebahagiaan

Kabagjaan  nyaéta kaayaan pikiran atawa rasa dicirikeun ku kacukupan nepi ka kasenangan, cinta, kanikmatan, atawa pikagumbiraeun. Rupa-rupa pendekatan ka filsafat, agama, psikologi, jeung biologi geus dilumangsungkeun pikeun nangtukeun kabagjaan jeung nangtukeun sumberna.

Para filsuf jeung agama geus mindeng ngartikeun kabagjaan dina hubungan alus hirup jeung teu saukur salaku hiji emosi. Harti ieu dipaké pikeun narjamahkeun eudaimonia (yunani: εὐδαιμονία) sarta masih dipaké dina theory of goodness.

Sanajan langsung ukuran tina darajat kabagjaan masih tangtangan, sababaraha panalungtik geus dimekarkeun pakakas pikeun ngalakukeun hal eta, contona jeung Oxford Kabagjaan Angkét. Panalungtik ogé geus ngaidentifikasi sababaraha tina hal nu patali jeung kabagjaan: hubungan jeung interaksi sosial, status perkawinan, pakasaban, kaséhatan, kabebasan demokrasi, optimism, kadekeutan tina agama, panghasilan, jeung jarak ka séjén bagja jalma.

Rujukan

Tumbu luar 

  History of Happiness
  The Stanford Encyclopedia of Philosophy entry "Pleasure"
  The World Database of Happiness
  Online Happiness Scale 
Psikologi