Arief Budiman

Arief Budiman, dipikawanoh salaku Soe Hok anu babar 3 Januari 1941 di Jakarta, nikah jeung Leila Chairani Budiman, miboga gelar Doktor di bidang sosiologi di paguron luhur Harvard, Amerika Serikat. dugika taun 1996 Budiman mangrupa pangajar di paguron luhur Satyawacana Salatiga, ngan mimiti taun 1997 pindah digawé tuluy jadi Guru Besar di University of Melbourne, Australia. katénaranna dimenangkeun ti dua aktivitas, mimiti, aktivitas politik, nyaéta kritik kana kawijakan pamaréntah Orde Baru sakaligus jadi salah sahiji pananda tangan Manifesto Kabudayaan. Kadua, dina bidang sastra, minangka saorang kritikus, nyaéta ku cara ngungkapkeun dipakéna cara ganzheit (1968), analisis kana karya sastra ngaliwatan totalitas, réaksi kana kritik analitik, analisi ngaliwatan unsur-unsur. kamandang sején anu diucapkeunna nyaéta konsép sastra universal. Numutkeun Budiman: "Nu aya ngan saukur nilai konstéktual", seniman nyiptaleun pikeun kelompok konsumén nu tangtu (Heryanto, ed.,1985: 98).

Budiman nyaéta salah sahiji pangadeg majalah  Horison (1966) jeung Mochtar Lubis, P. K. Ojang, Zaini, jeung Taufiq Ismail. Pangajén anu kungsi ditarima: hadiah majalah sastra (1963) jeung Bakrie Award (2006). Budiman pernah jadi redaktur majalah Horison, anggota Déwan Kasenian Jakarta, jeung anggota Badan Sensor Film. Salah sahiji karyana, tina bentuk kritik anu judulna Chairil Anwar Sebuah Pertemuan (1976). Sababaraha artikel (dimuat dina Heryanto, ed.:1985), nyaéta "Sastra Yang Berpublik", "Mencari Sastra yang Berpijak di Bumi:Sastra Kontekstual", "Kesusastraan Indonésia Modern dan Persoalan-persoalan Masyarakat", "Sastra Kiri yang Kere", "Karya Sastra yang Diciptakan untuk Orang yang ada dalam Sejarah", jeung "Gunther Grass Seorang besar yang Sederhana ".

Rujukan 

Sastrawan
Artikel Peserta WSSA