Déklarasi Djuanda

Déklarasi Djuanda anu diayakeun tanggal 13 Désémber 1957 ku Perdana Menteri Indonésia mangsa harita, Djuanda Kartawidjaja, nyaéta déklarasi anu nétélakeun ka dunya yén laut Indonésia téh kaasup laut sabudeureunna, di antara jeung di jero kapuloan Indonésia jadi hiji wilayah NKRI.

Saméméh déklarasi Djuanda, wilayah nagara Républik Indonésia nyoko ka Ordonansi Hindia Belanda 1939, nyaéta Teritoriale Zeeën en Maritieme Kringen Ordonantie 1939 (TZMKO 1939). Dina aturan jaman Hindia Belanda, pulo-pulo di wilayah Nusantara dipisahkeun ku laut sabudeureunana sarta unggal pul ngan miboga laut sabudeureun anu jauhna 3 mil ti garis basisir nepi ka kapal asing bisa bébas lalayaran di laut nu misahkeun éta pulo-pulo.

Deklarasi Djuanda menyatakan bahwa Indonésia menganut prinsip-prinsip negara kepuloan (Archipelagic State) yang pada saat itu mendapat pertentangan besar dari beberapa negara, sehingga laut-laut antarpulo pun merupakan wilayah Républik Indonésia dan bukan kawasan bébas. Deklarasi Djuanda selanjutnya diresmikan menjadi UU No.4/PRP/1960 tentang Perairan Indonésia. Akibatnya luas wilayah Républik Indonésia berganda 2,5 kali lipat dari 2.027.087 km² menjadi 5.193.250 km² dengan pengecualian Irian Jaya yang walaupun wilayah Indonésia tapi waktu itu belum diakui secara internasional.

Sumber

Sajarah Indonésia