Muay Thai

Muay Thai atawa Tinju Thai (, ) nyaéta seni béla diri ti Karajaan Thai. Muay Thai méh sarua jeung gaya béla diri ti Indocina, kawas pradal serey ti daérah Kamboja, Tomoi ti daérah Malaysia, lethwei ti daérah Myanmar jeung Muay Lao ti daérah Laos. Muay Thai nyaéta olahraga nasional Karajaan Thai anu turun tinurun ti béla diri kuno Muay Boran. Muay Thai jeung Kickboxing téh miboga téhnik gelut anu sarua.

Étimologi 
Kata Muay asalna tina basa Sanskerta "mavya" ("tinju béla diri") jeung Thai asalna tina kecap "Tai" ("suku Thai"). Muay Thai ogé kawentar ku sesebutan "seni dalapan tungkai" atawa "élmu dalapan tungkai", ku sabab téhnikna dominan téh neunggeul, nyépak, nyiku, nyerang tuur, matak dipaké dalapan "titik kontak" anu béda jeung téhnik "dua poin" (tinju) dina tinju gaya wétan jeung "opat poin" (leungeun jeung suku) anu dipaké dina seni béla diri nu oriéntasina olahraga. Salah saurang praktisi Muay Thai anu kawentar salaku nak Muay, ari praktisi wétan atawa non-Asia Tenggara kadang-kadang disebut nak Muay farang, anu hartina "tukang tinju asing (luar nagri)".

Asal usul 

Saacan wangunna kickboxing kungsi lila aya di Asia Tenggara. Dumasar adumanisna seni béla diri Cina jeung India, praktisi Muay Thai nganggap yén Muay Thai salila 2000 taun nu geus kalarung. Di Karajaan Thai, Muay Thai tina seni béla diri Muay Boran ("tinju kuna"), hiji métodeu tarung leungen kosong anu geus dipaké ku tangtara bangsa Siam sanggeus leungitna sanjata dina peperangan. Militér bangsa Siam kuno nyieun Muay Thai tina seni nu didadasaran ku sanjata Krabi krabong, tapi aya ogé nu nganggap yén éta dua seni téh mekarna babarengan. Krabi Krabong tetep miboga pangaruh penting kana Muay Thai anu bisa ditilik tina sababaraha téhnik nyépak, miting, jeung gerakan-gerakan dina wai khru anu asalna tina tarung nu maké sanjata.

Muay Boran anu saterusna disebut Muay Thai, mimitina disebut "dhoi muay" atawa "Muay". jadi salah sahiji olahraga hiburan dina ring ilaharna tinju. Kontés "Muay" ti taun ka taun jadi bagian integral tina féstival lokal nagri Siam, husuna nu dilaksanakeun ku kuil ibadah Hindu-Buddha. "Muay" ogé dianggap hiburan keur raja-raja Siam. Ahirna, atlét nu tadina teu maké alat aman dina leungeunna ngagunakeun tali rami panjang. Abenan ieu téh disebut muay kaad cheuk (Aksara Thai: มวยคาดเชือก).

"Muay" ogé lila-lila mah mekar malah beuki dihargaan ku praktisi seni "Muay". Karajaan ngondang atlét anu parigel jeung loba pangalaman keur ngajarkeun "Muay" ka pagawékarajaan, prajurit, anak raja, jeung tukang ngawal raja. Ieu "Muay karajaan" téh disebut muay luang (มวยหลวง). Sababaraha periode Karajaan Ayutthaya, sapeleton pangawal karajaan diadegkeun, pancénna keur ngajaga raja jeung nagara. Maranéhanana kawentar ku sesebutan "Grom Nak Muay" (Résimén Petarung Muay). Tradisi "Muay" tuluy lumangsung nepi ka pamarétahan Raja Rama V (1868 – 1910) jeung Rama VII (1925 – 1935).

Téhnik 
Téhnik formal Muay Thai dibagi jadi dua kelompok, "Mae Mai" atawa "téhnik utama" jeung "Luk Mai" ataw "téhnik minor". Muay Thai téh seni tempur kontak penuh, lawan silih teunggeul jeung silih sépak sacara bébas. Ieu hal téh dumasar kana gaya tradisional di Karajaan Thai, tapi mangrupa wangun béla diri yang kurang kawentar dina béla diri kontemporér dunya mah, sabab neunggeul jiga téhnik Thai téh dianggap teu nguntungkeun. Méh sakabéh téhnik dina Muay Thai maké gerakan awak.

Neunggeul (Chok)

Nyiku (Tee sok)

Nyépak (Tae)

Tuur (Tee kao)

Nyurung ku suku (teep)

Tutumbu ka luar 
 Situs Resmi WMC (World Muay Thai Council).

Rujukan 

Seni Béla Diri