Karémbong

Karémbong nyaéta lawon panjang anu dipaké pikeun ngais/ngagandong budak. Ilahar ogé dipaké piken kalengkepan tur pamantes dina kasenian ibing/tari.

Pedaran
Karémbong téh lawon anu loba pisan guna jeung mangpaatna, bisa dipaké sapopoé saperti keur ngais budak, barang, jeung sajabana.
Kitu deui dina gempungan resmi jeung pintonan budaya karémbong geus jadi perlambang dina upacara nikahkeun, kakandungan, ogé upacara kalahiran jeung budaya ibing tradisional.

Karémbong merenah pisan pikeun ngais budak mah panjang atawa pondokna aisan bisa disaluyukeun  kalawan gampil.  Carana karémbong disampaykeun dina taktak, panjang kurang leuwih sabeuteung anu ngais, tuluy papanjangna dibulenkeun kana awak budak anu diais. Sésana dibeulitkeun deui kana taktak anu ngais tuluy dicangreudkeun sangkan pageuh. 
Karémbong polos atawa dina wanda batik ogé dipaké ku jalan disoléndangkeun atawa disampaykeun dina taktak  pikeun maturan pakéan kabaya.

Kagunaan séjén
Urang baduy ngagunakeun lawon karémbong anu dibeulitkeun dina cangkéngna mangrupa papaés pikeun pangantén adat.
Di Bali karémbong dipaké pikeun perlambang rasa hormat sarta meungkeut niat goréng dina jero diri, saméméh asup ka jero pura ku jalan dibeulitkeun dina cangkéng.
Karémbong dipaké ogé pikeun pamantes/papaés awéwé anu maké jilbab/tudung, diuntun diréka-réka tur maké kombinasi kelir sangkan nambah éndah.
Di Madura karémbong téh wajib dipaké dina gempungan resmi, upacara jeung pintonan seni sindén ogé seni ibing/tari, karémbng anu dipaké dipapaésan heula saméméhna.

Dicutat tina

Raksukan
Barang
Artikel Wiki Sabanda II