Damaskus

Damaskus (basa arab: دمشق, basa ibrani: דמֶשֶׂק) nyaéta puseur dayeuh Suriah ti taun 538 SM nalika Kaisar Pérsia Cyrus Agung ngabébaskeun Damaskus jeung wilayah Suriah jeung Paléstina ti bangsa Babilonia. Permata Timur nyaéta ngaran sebutan keur Damaskus nalika jaman Umar bin Khattab.

Ngaran jeung Étimologi 

Ti basa Ibrani, damaskus nyoko kana kecap adama jeung shikoi anu sacara umum hartina nyaéta dayeuh anu loba caina jeung taneuhna warna beureum. Dina sajarah mesir, disebatkeun yén Damaskus mangsa harita boga ngaran ta-ms-qu, ieu diébréhkeun ku cutatan lalampahan Pharaoh Thutmose III nalika lalampahan ka kalér ti Paléstina pikeun perang jeung Mitanni (dina mangsa kuartal katilu abad ka 15 SM). Lalampahanna ka kalér ngaliwatan désa ta-ms-qu. Ti seratan éta mimiti Damaskus disebut dayeuh.

Damaskus nyaéta salasahiji dayeuh pangkolotna di dunya anu geus ditempatan ti leuwih rébuan tahun saméméh maséhi. Kajayaan Damaskus nepi ka puncakna di tahun 1000 saméméh maséhi nalika jadi puseur dayeuh karajaan Aramaic-Suriahc nyaéta bangsa nu sanggeus éta netep di sakuliah Suriah jeung Mésopotamia kalawan ngaran wewengkon di mangsa harita nyaéta Dar Misk anu dina basa Aramaic kuno hartina dayeuh nu seungit.

Sabab wewengkona nu stratégis di jalur utama padagangan dunya nyaéta di deukeut basisir Levantina (Méditerania Wétan), Damaskus kungsi dkawasaan ku sababaraha imperium dunya nyaéta Akkadia, Ibrani, Babilonia, Persia, Yunani, Romawi, jeung Arab-Islam. Kiwari dayeuh ieu boga popuplasina kurang leuwih 2,000,000 jelema.

Sumber 

Dayeuh
Suriah