Perang Candu

Perang Candu (basa Tionghoa: 鸦片战争; Hanzi tradisional: 鴉片戰爭; basa Tionghoa: Yāpiàn Zhànzhēng) atawa sakapeung disebut ogé Perang Anglo-Cina. Perang antara China jeung Inggris lumangsung ti taun 1839-1842.

Kasang Tukang 
Inggris geus lila boga kahayang sangkan China muka palabuan-palabuan pikeun padagangan luar nagri. Ku kituna, Inggris ngajalankeun "siasat candu". Ti 1900 diselundupkeun candu ka China. Padagangan ilégal obat bius beuki loba. Ti dinya Inggris untung gedé, tapi disebut-sebut yén rahayat China jadi korban. Ngaliwatan paréntah kaisar, candu boga Inggris di Kanton nu jumlahna réwuan peti jeung hargana puluhan juta dollar diancurkeun (1839). Alesan ieu nu dipaké ku Inggris pikeun nabeuh perang ka China. Di Perang Candu ieu, China éléh jeung numutkeun Pajangjian Nanking (1842) China muka palabuan-palabuan Kanton, Shanghai, Amoy, Foochow jeung Ningpo pikeun padagangan Inggris sarta masrahkeun Hong Kong ka Inggris.

Di taun 1860 dumasar Pajangjian Peking sanggeus Perang Candu nepi ka ahir, Hong Kong nu ngawengku Kowloon, Island jeung New Territories diséwakeun ka Britania Raya nepi ka 99 taun, kaétang 1 Juli 1898 nepi ka 30 Juni 1997. Kaping 1 Juli 1997 Hong Kong jadi Daérah Administratif Husus (Spécial Administrative Region-SAR) ti Républik Rakyat China.

Rujukan 

Sajarah Asia
Perang Dunya I
Tiongkok