Logosentrisme

Logoséntrisme (Yunani, logos, kecap-kecap, élmu pangaweruh), sacara harfiah nyaéta muser kana kecap. Logoséntrisme mimiti diungkapkeun ku filsuf Perancis Jacques Derrida (1930-2004) dina buku anu jejerna Of Grammatology. Numutkeun Derrida harti ngenaan logos engges aya  ti zamanan Yunani kuno, hartina sami sareng sora Tuhan, salaku téologoséntrisme atawa 'ide absolut' Hegelian. sacara umum logoséntrisme ngandung arti yén sakabéh wangun pamikiran anu muser kana tulisan. Istilah ieu digunakeun ke Derrida (1976:12) jeung kelompok postmodérnisme pikeun ngekritik kayakinan kalelewihi pikeun stabilitas makna, salaku méanarasi, narasi nu gedé, Makna transendental.

Rujukan 

Teori sastra