Michizō Tachihara

nyaéta urang Jepang penyair sareng arsiték. Anjeunna diédit dina yuswa 24 taun tuberkulosis, sateuacan karirna tiasa leres. Michizō bajoang pikeun milari jalan pikeun [budaya modéren | urban]] pujangga pikeun akar dirina dina adat adat sareng masih "modern".

Sanaos warga nagara Tokyo, Michizō jarang nyarioskeun pamandangan kota modéren dina karyana. Salian ti sababaraha rujukan ka mobil, Michizō milih pikeun ngajelaskeun sayuran, sanes garansi mineral. Anjeunna ngajelaskeun karéta salaku kandaraan kabur, nyéépkeun anjeunna tina henteu katutup di kantor arsitéktur na.

Bumi alam di  Shinano Highlands nyayogikeun parambangan tina imajinasi konvensional anu bakal dianggo ku Michizō dina karyana; saperti manuk, awan, kembang, jukut, gunung, langit, tangkal, sareng angin. Bagéan pikeun ngaropéa sajak nya dianggo dorongan puitis, sering nyababkeun karyana didaptarkeun salaku "sentimental". Anjeunna nyerat sacara terbuka ngeunaan parasaan na sareng nyatakeun naon anu aya dina haténa, anu ngamungkinkeun ayatna janten boh henteu kakalian sareng asli.

Nya ngaran Dharma nyaéta Onkyōin Shiundō Norikiyo Shinshi (温恭院紫雲道範清信士).

Tumbu luar 

Panulis Jépang