Ta'zir

Ta'zir nyaéta hukuman nu katangtuanana di tangtukeun ku hakim nu boga kawasa atawa Ulil Amri tapi tetep dumasar kana katangtuan agama. Sacara bahasa, harti kecap ta’zir (تعزير) asalna ti kecap az-zara (عزَّر) nu miboga harti ar-raddu (الرَّد) nu hartina nampik, jeung al-man’u (المنع) nu hartina nyingkahan. Sadengkeun sacara istilah dina ilmu fiqih, kecap ta’zir nyaéta miboga makna:

عُقُوبَةٌ غَيْرُ مُقَدَّرَةٍ شَرْعًا تَجِبُ حَقًّا لِلَّهِ أَوْ لآِدَمِيٍّ فِي كُل مَعْصِيَةٍ لَيْسَ فِيهَا حَدٌّ وَلاَ كَفَّارَةَ غَالِبًا

Hukuman nu ditetepkeun katangtuanna sacara syar'i, umumna lumaku keur maksiat nu teu aya hukum hudud atawa kaffarah. Disebut hukuman ta'zir ku sabab intina mah nampik jeung nyingkahan sagala rupa kalakuan jarimah. Hukuman ta'zir téh rupa-rupa, saluyu jeung kasalahan nu dilakukeun. Sumber hukum Islam salian ti Al Qur'an téh nyaéta Hadis, ku sabab kitu, ta'zir téh hukuman pikeun sagala rupa kalakuann jarimah nu can aya katangtuanna dina Al Qur'an atawa Hadis ku sabab éta masalah dijaman modérn, contona narkoba. Nu ahirna digolongkeun jadi Khamr.

Rujukan 

Islam
Hukum Islam