Téori buana kumalayang

Téori Buana kumalayang nyaéta téori anu ngajelaskeun kumaha posisi buana pindah di Beungeut Bumi. Ditetepkeun dina taun 1912 ku Alfred Wegener, ahli géofisika sareng metéorologis, buana kumalayang ogé ngajelaskeun kunaon fosil sato sareng tatangkalan, sareng formasi batu anu sami, dipanggihan di sababaraha buana.

Téori 

Wegener ngira yén sadaya buana sakali ngahiji sasarengan "Urkontinen" sateuacan putus sareng ngerjakeun kana posisi anu ayeuna. Tapi ahli géologi nyolok téori Wegener téori buana kumalayang saatos anjeunna nyebarkeun rinci dina bukuna 1915 anu katelah "Asal usul Lautan". Bagean anu nantang éta kusabab Wegener teu gaduh modél anu hadé pikeun ngajelaskeun kumaha buana pindah nyalira.

Sanaos kalolobaan pangamatan Wegener ngeunaan fosil sareng batu anu leres, anjeunna leres-leres salah dina sababaraha titik konci. Salaku conto, Wegener mikirkeun buana panginten bakal nyuruputan kerah sagara sapertos icebreaks anu ngalontas és.

"Aya anu kengingkeun yén  konci pikeun buana kumalayang nyaéta yén teu aya mékanismeu, sareng Lémpéng téktonik ditampi tanpa mékanisme," pikeun mindahkeun buana, saur Hanry Frankel, saurang dosén éméritus Universitas Kota Missouri-Kansas sareng panulis tina opat jilid "Kontrovérsi Buana Kumalayang".

Sanajan téori "Buana kumalayang" Wegener parantos dipiceun, éta ngemutan ideu ngalihkeun buana pikeun géosénsi. Jeung sabaraha dékade saatosna, para élmuwan bakal mastikeun sababaraha pemendah Wegener, sapertos ayana jaman baheula anu ngahijikeun dina sagala rupa daratan bumi di dunya. Pangéa nyaéta hiji superbuana anu diwangun kira-kira 200 ka 250 juta taun ka tukang, dumasar kana A.S. Géological Survéi (ASGS) sareng tanggung jawab pikeun fosil sareng batu clues anu nyababkeun Wegener kana téori na.

Réferénsi