Samsoedi

Samsoedi (Bandung 1899-9 Méi 1987) nyaéta salah sahiji pangarang Indonésia munggaran anu ngahususkeun diri nulis carita-carita barudak. Manéhna ogé tapis dina ngagambar jeung nyanggi lagu. Satamatna ti Sakola Guru (1917), langsung dijenengkeun jadi guru bantu di Tangerang, meunang genep taun. Waktu keur mancén tugas di dinya, Samsoedi sok milu ngabantu di Penjara Kanak-kanak Tangerang. Taun 1923 dipindahkeun gawé ka Bandung. Tujuh taun ti harita pindah deui ka Jakarta, lantaran pindah gawé jadi rédaktur Balé Pustaka tepi ka gubragna jaman pendudukan Jepang.

Karya-karyana
Karyana anu munggaran, Carita Nyi Halimah, medal taun 1928. Dua taun ti harita medal deui tilu bukuna, Carita Budak Teuneung, Carita Budak Minggat, jeung Carita Si Dirun. Ditéma deui ku Jatining Sobat jeung Babalik Pikir anu medal taun 1931.

Dina jaman sanggeus merdéka, Samsoedi ngarang dina basa Indonésia, Pasundan, taun 1949. Ari karyana dina basa Sunda, Pangéran Dipanegara medal taun 1956. Ti dinya pleng lila teu nulis-nulis kana likurna taun.

Taun 1979, medal Kisah Syafe'i Sumarja dina basa Indonésia. Saterusna dina taun 1980-an medal Minah dan Imron (1980) jeung Kisah Mandor Hutan (1983). Ari anu dina basa Sunda nyaéta Si Bohim jeung Tukang Sulap (1980).

Taun 1993, ngaran Samsoedi diabadikeun jadi ngaran hadiah pikeun buku bacaan barudak dina basa Sunda.

Rujukan

Sastrawan Sunda