Andragogi

Andragogi nyaéta prosés ngalibetkeun peserta didik sawawa kana pangalaman diajar anu terstruktur. Ieu istilah asalna dipaké ku Alexander Kapp, salah saurang pangatik urang Jerman dina taun 1833. Satuluyna dimekarkeun kana tiori pangajaran keur jalma anu geus sawawa ku pangatik ti Amérika, Malcolm Knowles ( 24 April 1913 - 27 November 1997 ). Andragogi asalna tina basa Yunani anu hartina ngarahkeun jalma anu geus sawawa anu béda hartina jeung pedagogi anu  hartina nyaéta ngarahkeun barudak salaku peserta didik dina kagiatan pangajaran. Istilah andragogi geus dipaké pikeun nuduhkeun bédana antara pangajaran mandiri jeung pangajaran anu dilaksanakeun ku batur.

Tiori Knowles ngeunaan andragogi bisa katangén dina opat postulat anu basajan.  

 Jalma anu sawawa kudu kalibet dina ngararancang jeung ngaevaluasi pangajaran anu dilakonanana (patali jeung konsép diri jeung motivasi diajar). Jalma anu geus sawawa leuwih mikabutuh pangajén ti nu lian patali jeung aktualisasi dirina. Ku kituna, jalma sawawa mah kudu kalibet sacara langsung keur ngalatih kamampuhna sacara mandiri.
 Pangalaman (kaasup pangalaman ngalakukeun kasalahan) jadi dadasar pikeun kagiatan diajar (konsép pangalaman). Keur nambahan pangirut peserta didik dipiharep ngajar téh henteu ngagunakeun métodeu ceramah waé tapi kudu ngagunakeun métodeu anu neueulkeun kana gerak.
 Jalma anu sawawa resep pisan diajar anu miboga hubungan langsung jeung pagawéan atawa kahirupan pribadina (kasayagaan diajar). Sabab jalma sawawa mah diperedih bisa jadi pamingpin, kolot jeung jalma anu sagala bisa di lingkunganana.
 Diajar pikeun jalma anu sawawa leuwih museur kana pasualan tibatan kana eusina (oriéntasi diajar).

Rujukan 
Atikan
Élmu