Balada

Balada asalna tina basa (Ing. ballade; ballada <Pra. ballade kawih ibing <Lat. balare ngibing <Yun. ballein ngalungkeun). Anu disebut balada teh, atawa balade, nyaéta puisi (sajak) atawa kawih anu nyaritakeun "lalakon" dina pada-pada parondok, ngagunakeun kecap-kecap basajan, gerengsel ku gaya repetisi, jeung mindeng malikan padalisan. Mimitina mah tara kanyahoan saha pangarangna, sumebarna dina media lisan. Najan disebut nyaritakeun lalakon, ulah disaruakeun jeung wanda carita anu gembleng cara dina prosa (wangun lancaran) atawa wawacan. Balada téh nyaéta sajak sederhana anu ngisahkeun carita rakyat anu sedih, kadang-kadang dinyanyikeun, kadang-kadang mangrupa dialog. Contona:
 "Lalaki di Tegalpati" dina Lalaki di Tegalpati (1963) karya Sayudi. "Jante Arkidam" dina buku Jante Arkidam karya Ajip Rosidi.

Rujukan