Kasultanan Mataram

Karajaan Mataram Islam atawa Kasultanan Mataram nyaéta Karajaan Islam anu diadegkeun taun 1586 ku Sutawijaya.  Puseur dayeuh karajaan Mataram Islam perenahna di Kota Gedé.

Raja-raja anu kungsi maréntah

 Sutawijaya (1586-1601) atawa Panembahan Senapati.
 Mas Jolang (1601-1613) atawa Panembahan Seda Karapyak. 
 Sultan Agung (1613-1645) anu mangrupa raja anu kasohor.
 Amangkurat I (1645-1677).

Puncak Kajayaan Karajaan Mataram Islam

Karajaan ieu nepi puncak kajayaan pas masa pamaréntahan Sultan Agung Hanyakrakusuma atawa Sutan Agung. Sultan Agung Miboga cita-cita :
 Ngahijikeun Jawa di handap kakawasaan Mataram,
 Ngusir VOC ti Batavia.

Pamaréntahan Sultan Amangkurat I

Dina masa pamaréntahan Sultan Amangkurat I, Kerajaan Mataram ngawitan turun sarta tuntungna pecah beulah ngaliwatan perjanjian :

 Perjanjian Giyati (13 Pébruari 1755)

 Perjanjian Salatiga (17 Maret 1757)

Ngaliwatan perjanjian éta tuntungnna Karajaan Mataram Islam pecah belah jadi opat karajaan leutik nyaéta:

 Kasultanan Yogyakarta
 Kasunanan Surakarta, Pakualam, sarta Mangkunegaran.

Rujukan

Kasultanan
Artikel Peserta WSSA
Sajarah Indonésia