Kabuki

Kabuki mangrupa seni téater tradisional sarta budaya pituin ti Nagara Sakura, Jepang, anu mibanda ajén seni luhur, ku lantaran Kabuki mangrupa seni téater anu ngagabungkeun antara nyanyi sarta nari. Cicirén ti Kabuki ieu téh nyaéta ti dangdanan anu dipaké sarta pakéan husus.

Sajarah kabuki 
Sajarah kabuki dimimitian dina taun1603, sabot Okuni, miko atawa gadis ladén di kuil Shinto Izumo Taisha. Saterusna, dina taun 1629, pamaréntahan militer ngalarang wanoja mintonkeun kabuki ku lantaran dianggap ngaruksak moral pamiarsa. Ngaliwatan sagala rupa usaha ti sagala pihak, kabuki sumebar jadi hiji seni tari.

kabuki mimiti dipintonkeun ku Kyozo Nakamura, penari profésional nu meunang penghargaan Important Intangible Cultural Properties-kabuki (collective recognition – gelar pangakuan resmi) anu geus loba mintonkeun di Tokyo, Kyoto, Nagoya sarta Fukuoka. Seting panggung anu éndah berlatar lukisan danau kalayan salju sarta dirojong ku tata lampu anu alus.

Dina sumebar na, kabuki dibédakeun jadi dua, nyaéta Kabuki odori jeung Kabuki geki. Kabuki odori (Kabuki tarian) dipintonkeun nalika kabuki masih dibawakeun ku Okuni népi ka mangsa Wakashu-kabuki, budak lalaki nari dibarengan ku lagu nu keur ténar jeung aya akrobatan sagala. Kabuki geki mangrupa pintonan sandiwara nu ditujukeun ka masarakat kota di zaman Edo nu intina nari jeung sandiwara. Tema pintonan Kabuki geki nyaéta tokoh sajarah, carita kahirupan, jeung paristiwa kajahatan, ku kituna jenis kabuki ieu leuwih dipikawanoh ku sebutan Kabuki kyogen. Gedung nu biasa dipakaé pikeun pintonan kabuki nyaéta Kabuki-za.

Musik Kabuki 
Musik nu maréngan kabuki dibagi dumasar arah sumber sorana. Musik nu dipaénkeun di gigir katuhu panggung ti arah panongton disebut Gidaykbushi. Takemoto (Chobo) nyaéta sebutan pikeun musik Gidaykbushi khusus pikeun kabuki. Salian ti éta, musik nu dipaénkeun di gigir kénca panggung ti arah panongton di sebut Geza ongaku, sedengkeun musik nu dipaénkeun di luhur panggung di sebut Debayashi.

Rujukan 

Seni pintonan
Kabuki