Abjection

Abjection (hina jeung kotor, atawa pika geuléheun), konsep psikoanalisis dikembangkeun ku Julian Kristeva (2005: 35-370) sakumaha dikamukakeun dina bukuna anu judulna Powers of Horror:an Essay on Abjection (1980) keur ngajélas keun formasi subjék jeung pameliharaan subjektivitas. Dina hubungan ieu abjection patutumpuk jeung fase chora. Sami saréng chora, konsep abjection diinjeum tina widang psikologi, fase cermin Lacannian keur ngajélas keun katerpisahan biologis sakaligus psikologis antara orok jeung indungna. Saperti anu dipikanyaho dina umumna yuswa 4-8 sasih orok sok dipisah keun tina struktur indung na anu ngajieun stigma indung nu galak. kasadaran saperti ieu anu jadi keun tampéran bawahsadar, ku kituna nalika dewasa ngalaman diskriminasi jeung 'nu lian'. Jantén, anu mimiti muncul nyaéta hukum maternal, lain paternal, proses anu ti konstruksi semiotik ka simbolik. Numutkeun Cuddon (2013: 2) abjection mangrupa konsep konci dina mahaman sastra Gothic.

Rujukan 

Istilah satra