Ibnu Rusyd

Abu Al-Walid Muhammad bin Ahmad bin Rusyd atawa nu leuwih dipikawanoh ku ngaran Ibnu Rusyd nyaéta salah saurang filsuf muslim ti abad pertengahan. Sedengkeun ku bangsa Eropa leuwih sering disebut Averroes. Gumelar di Cordoba,
Spanyol, ti kulawarga muslim Cordoba nu kasohor nu miboga jabatan sarta pangaruh nu kuat salila kurang leuwih dua générasi. Ibnu Rusyd kaasup filsuf sarta pamikir kasohor dina sajarah umat manusa. Pamikiran-pamikiranana geus loba mangaruhan kana kabébasan jeung kabangkitan bangsa Eropa. Nu jadi salah sahiji buktina nyaéta Universitas Padua di Itali nu jadi puseur sumebarna pamikiran-pamikiran Ibnu Rusyd.

Ibnu Rusyd nyuprih élmu di kota kalahiranana, nu di mana harita mangrupa puseur atikan jeung paélmuan di Eropa. Ibnu Rusyd diajar hadis ka Abul Qasim, jeung Abu Abdullah Marzi. Diajar fiqih ka Hafiz Abu Muhammad Ibnu Rizq. Sarta diajar élmu kadokteran ka Abu Jafar, nepi ka Ibnu Rusyd meunang gelar kasarjanaan tinggi dina widang sastra, hukum, filsafat jeung kadokteran.

Ibnu Rusyd kungsi nulis buku ngeunaan kadokteran saloba dua puluh buku. Buku nu paling kasohor nyaéta nu judulna Al-Kulliyat fi Ath-Thib, buku énsiklopedi kadokteran nu jumlahna tujuh jilid. Dina sababaraha bukuna, Ibnu Rusyd ngajelaskeun susunan panon. Manéhna ogé anu nyebutkeun yén manusa katarajang ku panyakit cacar ngan sakali saumur hirupna. Ibnu Rusyd ogé kungsi ngoméntaran pasualan anatomi, yén saha waé nu neuleuman élmu anatomi, kaimananna ka Allah bakal naék.

Rujukan

Inohong
Filsuf
Inohong Islam
Artikel Wiki Sabanda II