Leuwi

Leuwi; lubuk  nyaéta bagéan anu pang jerona tina susukan, situ atawa laut.
Di walungan leuwi téh nunjul kana bagian anu jero sarta lega (leuwih lega tibatan bungkeureuk ) , palid na cai di palebah leuwi katémpo kawas ngeuyeumbeu padahal  ngabulak ti jero. 

Di susukan, leuwi téh mangrupa tempat nyumput jeung hirupna rupa-rupa sato cai, kayaning lauk, hurang, keuyeup, sidat, jeung sajabana. 
Leuwi larangan, tayalian leuwi anu henteu meunang sagawayah didatangan ku Samarang an jalma. Alatan dipiara pikeun ngajaga kalumangsungan hirup pangeusina, bisa jadi ngan wungkul didatangan ku jalma anu meunang ijin atawa ménak anu kumawasa (mangsa baheula).

Paribasa
Aya sababaraha paribasa anu ngagunakeun kecap leuwi :
 Kawas ngalungkeun kuya ka leuwi : Nempatkeun atawa merenahkeun saurang dina tempat anu dipikaresepna.
 Ka cai jadi saleuwi ka darat jadi salebak : Hirup bareng bari sauyunan.

Dongéng 
Henteu saeutik dongéng anu nyokot leuwi jadi hiji tempat anu jadi bahan pikeun dicaritakeun atawa di guar, ngagambarkeun kumaha kaayan leuwi, kaayaan sabudeureunna tur pangeusi leuwi.

Ngaran tempat anu maké kecap leuwi 
Loba pisan ngaran tempat anu maké kecap leuwi dina hiji keun jeung kecap séjén, saperti :
Leuwihideung, Leuwiliang, Leuwigoong, jeung réa-réa deui.

Dicutat tina
 
 

 ngaran tempat 
 wangun daratan 
 kumpulan cai
Bentang alam
Géografi