အောင်ချိမ့်

အောင်ချိမ့် (၁၉၄၈–၉ ဩဂုတ် ၂၀၂၁) သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ကဗျာဆရာဖြစ်သည်။ ခေတ်ပေါ်ကဗျာ(သို့) မော်ဒန်ကဗျာခေတ်ကို ဦးဆောင်ပုံဖော်ခဲ့သော ကဗျာဆရာများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အောင်ချိမ့်သည် မြန်မာကဗျာဆရာများအပေါ် ဩဇာလွှမ်းမိုးခဲ့သောကဗျာအများအပြားကိုရေးသားခဲ့သည်။

ငယ်ဘဝ 
အောင်ချိမ့်ကို ၁၉၄၈ ခုတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ အထက်တန်းအထိ ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး စာပေသင်ယူခြင်းထက် ရန်ကုန်ခရိုင်ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုများတွင် ပိုမိုစိတ်ဝင်စား၍ပါဝင်လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၄ခုနှစ်၊ အသက် (၁၆) နှစ်အရွယ်တွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရပြီး ထောင်တွင်း(၁၅)လ နေခဲ့ရ၏ ။ တိုက်ပိတ်ခံရစဉ် ကာလများမှစ၍ ကဗျာများစတင်ရေးခဲ့သည်။

အနုပညာလမ်းကြောင်း 
အောင်ချိမ့်သည် သုခမိန်လှိုင်(သိဒ္ဓတ္တလှိုင်)၊ မောင်ချောနွယ်၊ ဖော်ဝေးအပါအဝင် အခြားသော ကဗျာဆရာများနှင့်အတူ ခေတ်ပေါ် မြန်မာကဗျာ အရွေ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အောင်ချိမ့်၊ မောင်ချောနွယ်၊ ဖော်ဝေး တို့ (၃) ဦးရေးသားခဲ့သော သစ်ရွက်အသေများပေါ်က ရက်စက်သောဂီတမှာ အထူးထင်ရှားသော ကဗျာစာအုပ်ဖြစ်သည်။ အောင်ချိမ့်၏ ထင်ရှားသော ကဗျာအချို့မှာ ဂန္ထဝင်မမ (၁၉၇၄ တွင် ရေးသားခဲ့ပြီး ၁၉၇၇ တွင် ထုတ်ဝေ)၊ ခင်ခင်ပျိုရေ စောင့်ခဲ့တယ်၊ အသည်းစွဲ ကဗျာဆရာ၊ တောလား တို့ဖြစ်သည်။

ဘဝနိဂုံး 
အောင်ချိမ့်သည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၉ ရက်၊ ည ၈ နာရီ ၊ ၁၂ မိနစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သောစာအုပ်များ

ကိုးကား

မြန်မာ ကဗျာဆရာများ