လွမ်ဖဘန်

လွမ်ဖဘန်သည် လာအိုစကားဖြင့် ကြီးမြတ်သောဘုရားရုပ်တု ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး လာအိုနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၏ အလယ်တွင်ရှိသည်။ ဆက်စပ်ကျေးရွာ ၅၈ ခုဖြင့် ခရိုင်ဖွဲ့ထားပြီး ယင်းအနက် ၃၃ ရွာမှာ ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်စာရင်းဝင် လောင်ဖဘန်မြို့ဟောင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် ၁၉-၂၀ ရာစုအတွင်း ပြင်သစ်ယဉ်ကျေးမှုလက်ကျန်တို့ ရောယှက်မျှတနေရာ ဖြစ်သည်။

မဲခေါင်မြစ်နှင့် နမ်ခန်မြစ်တို့ဆုံရာ၌ ရှိပြီး အဓိကလမ်းမကြီး ၄ ခုဖြင့် ဖွဲ့ထားသည်။ လောင်ဖဘန်သည် ကျောင်းကန်ဘုရားကြောင့် လူသိများသည်။ မနက်တိုင်း ကျောင်းအသီးသီးမှ ရာနှင့်ချီသော သံဃာတို့ ဆွမ်းခံထွက်သည်ကို မြင်နိုင်သည်။ 

မြို့၏အမှတ်အသားတခုမှာ ပူးစီတောင်ဖြစ်သည်။ ခပ်မတ်မတ်တောင်မှာ မီတာ ၁၅၀ (ပေ ၄၉၀) မြင့်ပြီး လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်သွားပါက ဝပ်ချွမ်စီစေတီကို ဖူးနိုင်သည်။ ဘုရားပေါ်မှ မြစ်ပြင်ကိုငေးကာ နေဝင်ချိန်ကြည့်သော နိုင်ငံလှည့်ခရီးသွားတို့ အများအပြားရှိသည်။

မြို့မှာ ယခင်က ဤအမည်နှင့်ပင် တိုင်းပြည်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ရှေးအမည်မှာ ရှင်သွန်း ဖြစ်သည်။ နေပြည်တော်ဖြစ်ပြီး လာအိုမင်းဆက်တို့ နန်းစိုက်သည်မှာ ၁၉၇၅ ခု၌ ပသက်လာအိုတို့ မသိမ်းခင်အထိပင်။ ယခုမူ လွမ်ဖဘန်သည် လွမ်ဖဘန်ပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ နိုင်ငံ၏မြို့တော် ဗီယင်ကျင်းမှ မြောက်ဘက်သို့ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ (၁၈၆ မိုင်) ခန့်အကွာတွင် ရှိသည်။ မြို့၌ လူဦးရေ ၅၆၀၀၀ မျှရှိပြီး ယူနက်စကိုမှ ကာကွယ်ထားသောမြေတွင် ၂၄၀၀၀ ခန့် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

ခံတွင်းတွေ့စရာ 
ဒေသစာများတွင် အိုလမ် (တာလပေါ)၊ လွမ်ဖဘန်ဝက်အူချောင်း၊ မော့ပ (ငါးပေါင်း)၊ ခိုင်ပန် (မဲခေါင်မြစ်မှရသော ရေညှိခြောက်ဖြင့် လုပ်သောမုန့်) နှင့် နာမည်ကြီးလှသော ဂျူဘောင်း (ငရုပ်သီးထောင်း) တို့ ပါဝင်သည်။

ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး

လေကြောင်း 
လောင်ဖဘန်နိုင်ငံတကာလေဆိပ်မှ ချိတ်ဆက်ထားသောနိုင်ငံများသို့ သွားလာနိုင်သည်။

ကုန်းလမ်း 
လမ်းမကြီး ၁၃ နှင့် ဆက်နေပြီး တောင်ဘက်တွင် ဗန်ဗီအန်နှင့် ဗီယင်ကျင်း၊ မြောက်ဘက်တွင် ဘိုတန်းတို့သို့ သွားနိုင်သည်။ လမ်းခင်းထားသော်လည်း အချို့နေရာများတွင် ကြမ်းသည်။ ၂၀၁၄ မှစ၍ ကစီ (ဗန်ဗီအန်နားမှ မြို့) နှင့် လွမ်ဖဘန်ကို လမ်းသစ်ဖေါက်ရာ အချိန် ၂ နာရီခန့် ခရီးတိုသွားသည်။ ဗီယန်ကျင်းမှ လွမ်ဖဘန်သို့ နေ့စဉ် အဝေးပြေးကားများဆွဲပြီး ၁၁-၁၃ နာရီမျှ စီးရသည်။

ဝှေ့ဆိုင် (ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် မဲခေါင်မြစ်သာခြားသော နယ်စပ်မြို့) နှင့် လောင်ဖဘန်လမ်းမှာ လမ်းဆိုးပြီး လမ်းမီးမရှိသည့်အပြင် မိုးကာလ၌ အလုအယက်များရှိတတ်သည်။ ဤလမ်းမှသွားသော အဝေးပြေးကားများမှာ ၁၄-၁၆ နာရီမျှ စီးရသည်။

ဗီယက်နမ်မှ လွမ်ဖဘန် သို့မဟုတ် ဗန်ဗီအန်သို့ပြေးသော ညအိပ်ကားများကို ဟနွိုင်၌ စီးနိုင်သည်။

ရေကြောင်း 
မဲခေါင်မြစ်ကို ရေကြောင်းအဖြစ် အဓိကသုံးသည်။ ဝှေ့ဆိုင်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်းနိုင်ငံမှ ချန်းခေါင်မြို့နှင့် ဝှေ့ဆိုင်ကို ဇက်ဖြင့် ကူးနိုင်ပြီး ဝှေ့ဆိုင်မှ လွမ်ဖဘန်ကို ၂ ရက်မျှ သွားရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပက်ဘန်းရွာ၌ တထောက်နားလေ့ရှိသည်။

မီးရထားလမ်း 
၂၀၂၁ ခု၌ ပြီးမည်ဖြစ်သော ဗီယန်ကျင်း-ဘိုတန်းရထားလမ်းပိုင်းတွင် လွမ်ဖဘန်၌လည်း ရပ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤရထားလမ်းမှာ လမ်းမကြီး ၁၃ နှင့်အပြိုင်ပြေးပြီး လာအို၏ တောင်နှင့်မြောက်ကိုဆက်သော အဓိကရထားလမ်းဖြစ်လာပေမည်။ ကားဖြင့် ၃ ရက်သွားရသော ဤခရီးမှာ ရထားဖြင့်သွားပါက ၃ နာရီမပြည့်ခင် ရောက်မည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။

အခြေမှတ်စု 
လာအိုစကားဖြင့် နမ်သည် မြစ်၊ ပူးသည် တောင်၊ ဝပ်သည် ဘုရား၊ ပက်သည် ရွာ စသဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ပါပြီးဖြစ်သော်လည်း နမ်ခန်မြစ်၊ ပူးစီ၊ ဝပ်ချွမ်စီစေတီ၊ ပက်ဘန်းရွာ ဟူ၍ မြန်မာဝေါဟာရ လိုက်ထည့်ထားသည်။ ကွဲပြားသိသာစေရန်ဖြစ်သည်။