ပေမသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဤသုတ်၌-

၁။ ပေမာ ပေမဇာယန္တပုဂ္ဂိုလ်၊

၂။ပေမာ ဒေါသဇာယန္တပုဂ္ဂိုလ်၊

၃။ဒေါသာ ပေမဇာယန္တပုဂ္ဂိုလ်၊

၄။ ဒေါသာ ဒေါသဇာယန္တပုဂ္ဂိုလ်-ဟူသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးနှင့် အကျယ်ဖြစ်ပုံများ၊ ရူပဈာန်လေးမျိုးနှင့် အာသဝက္ခယဉာဏ်တို့ ဖြစ်လာလျှင် ယင်းလေးမျိုးတို့ မဖြစ်တော့ပုံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်-

၁။ ဒိဋ္ဌိဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မချီးမြှောက်သော “နေဝဥဿေနပုဂ္ဂိုလ်”

၂။ ဆန့်ကျင်သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မချီးမြှောက်သော “န ပဋိသေနပုဂ္ဂိုလ်”

၃။ တဏှာစရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အခိုးမလွှတ်သော “န ဓူပါယနပုဂ္ဂိုလ်”

၄။ ငါဟူသော မာန၏အစွမ်းအားဖြင့် မကြံမှိုင်သော “န သမ္ပဇ္ဈာယနပုဂ္ဂိုလ်” ဟု ခေါ်ဆိုအပ်ပုံ၊ ယင်းတို့၏ အကျယ်ဒေသနာကို သုက္ကပက္ခ, ကဏှပက္ခအားဖြင့် ရဟန်းတို့အား ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

ကိုးကား 

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်