ဗျာကရဏသုတ်

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောကြားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ငါးဦးတို့ကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် အရဟတ္တဖိုလ်ကို မမှန်မကန်ပြောကြားမှုကို အကြောင်း ပြု၍ ဤဓမ္မဝိနယ သာသနာတော်၌ ကြီးပွားစည်ပင်ပြန့်ပြောခြင်းသို့ မရောက်နိုင်သော တရားဆယ်မျိုးတို့ကို ရဟန်းတို့အား အရှင်မောဂ္ဂလာန်ထေရ် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

ဗျာကရဏသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆိုခြင်းငါးမျိုးတို့ကို  ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ဗျာကရဏသုတ် 
ရဟန်းတို့ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆိုခြင်းတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ -

(ပညာ) နုံ့သည်၏ အဖြစ် တွေဝေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆို၏၊ ယုတ်ညံ့သော အလိုရှိသည် အလိုဆိုး နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆို၏၊ ရူးသွပ်ခြင်း စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆို၏၊ အထင်ကြီးခြင်းကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆို၏၊ အကြောင်းမှန်အားဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆို၏။

ရဟန်းတို့ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ပြောဆိုခြင်းတို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်းဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ကိုးကား

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်