အနနုဿုတသုတ်

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

ကာယ, ဝေဒနာ, စိတ္တ, ဓမ္မတို့၌ “ဤသည်ကား ကာယ, ဝေဒနာ, စိတ္တ, ဓမ္မ” ဟု (ဘုရားမဖြစ်မီ) ရှေးကမကြားစဘူးကုန်သော တရားတို့၌ ငါ့အား ပညာမျက်စိ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာပြီ၊ အသိဉာဏ် ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာပြီ၊ ထိုးထွင်း၍ သိမှု “ဝိဇ္ဇာ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာပြီ၊ ပညာအလင်းရောင် ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာပြီ-ဟု တစ်ပါးစီတစ်ပါး စီခွဲ၍ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

ငါဘုရားသည် (ဘုရားမဖြစ်မီ) ရှေးက မကြားစဘူးသေးသော (သစ္စာလေးပါး) တရားတို့၌ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍ အပြီးအဆုံးတဖက်ကမ်းသို့ ရောက်၏ဟု ငါဝန်ခံတော်မူ၏။ သဒ္ဓါ, ဟိရီ, ဩတ္တပ္ပ, ဝီရိယ, ပညာ-ဟူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အားတော်ငါးပါးတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ငါဘုရားသည် မြင့်မြတ်သောအရာ (ဘုရား အဖြစ်)ကို ဝန်ခံတော်မူ၏။ ပရိသတ်တို့အလယ်၌ ရဲရင့်သော စကားကို မြွက်ဆိုတော်မူ၏။ မြတ်သော တရားတော်တည်းဟူသောစက်ကို လည်စေတော်မူ၏။ (ဓမ္မစကြာ တရားတော်ကို ဟောတော်မူ၏) ဟု မိန့်တော်မူသည့်သုတ်။

အနနုဿုတသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် မြတ်စွာဘုရား၏ အားငါးမျိုးတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ကိုးကား

သံယုတ္တနိကာယ်
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်