အတိနိဝါသသုတ်

အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် အပိုင်း အခြားရှိသော (သတ်မှတ်၍) နေခြင်း၌ ရနိုင်သော အကျိုးတရား ငါးပါးကို ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အတိနိဝါသသုတ်သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် အလွန်ကြာမြင့်စွာနေခြင်း၏ အပြစ်ငါးမျိုးနှင့် အပိုင်းအခြားရှိသော နေခြင်း၏ အကျိုးငါးမျိုးတို့ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

အတိနိဝါသသုတ်
ရဟန်းတို့ အလွန်ကြာမြင့်စွာနေခြင်း၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိုးနည်း ဟူမူ -
များသော ဘဏ္ဍာကို စုဆောင်းသည်ဖြစ်၍ များသော ဘဏ္ဍာရှိ၏။
များသော ဆေးတို့ကို စုဆောင်းသည်ဖြစ်၍ များသော ဆေးရှိ၏။
ပြုဖွယ်များသည် ဖြစ်၍ ကိစ္စ များပြား၏။
အဘယ်ကို ပြုရမည်နည်းဟု (မေးမြန်း၍) ပြုအပ်သော အမှုကြီးငယ်တို့၌ ကပ်ငြိတွယ်တာသည်ဖြစ်၍ (သာသနာတော်နှင့်) မလျော်သော လူတို့၏ နှီးနှောခြင်းမျိုးဖြင့် လူရဟန်းတို့နှင့် နှီးနှောလျက် ဆက်ဆံလျက် နေရ၏။
ထိုနေရာကျောင်းမှ ဖဲသွားလျှင် ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ဖဲသွားရ၏။

ရဟန်းတို့ အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေခြင်း၌ အပြစ်တို့သည် ဤငါးမျိုးတို့တည်း။ 

ရဟန်းတို့ အပိုင်းအခြားရှိသော  နေခြင်း အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုတို့တည်း။ အဘယ်ငါးမျိးတို့နည်း ဟူမူ -
များသော ဘဏ္ဍာကို မစုဆောင်းသည် ဖြစ်၍ များသော ဘဏ္ဍာမရှိ။
များသော ဆေးတို့ကို မစုဆောင်းသည်ဖြစ်၍ များသောဆေး မရှိ။
ပြုဖွယ် မများသည်ဖြစ်၍ ကိစ္စမများ။
အဘယ်ကို ပြုရမည်နည်းဟု (မေးမြန်း၍) ပြုအပ်သော အမှုကြီးငယ်တို့၌ မကပ်ငြိ မတွယ်တာသည်ဖြစ်၍ (သာသနာတော်နှင့်) မလျော်သော လူတို့၏ နှီးနှောခြင်းမျိုးဖြင့် လူရဟန်းတို့နှင့် လူရဟန်းတို့နှင့် နှီးနှော ဆက်ဆံ၍ မနေရ။
ထိုနေရာကျောင်းမှ ဖဲသွားလျှင် ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိသည်ဖြစ်၍ ဖဲသွားရ၏။

ရဟန်းတို့ အပိုင်းအခြားရှိသော  နေခြင်း အကျိုးတို့သည် ဤငါးမျိုတို့တည်း ဟု(မိန့်တော်မူ၏)။

ကိုးကား

အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်