နောစေ အဿာဒသုတ်

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အဇ္ဈတ္တိကာယတန တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီတို့၏ အဿာဒကို အဿာဒ, အာဒီနဝကိုအာဒီနဝ, နိဿရဏကို နိဿရဏအားဖြင့် အမှန်အတိုင်း ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့် မသိကြသေးသမျှ သတ္တဝါတို့သည် ဩကာသလောက, သတ္တလောကမှ ကျွတ်လွတ်, ကွေကွင်း, လွတ်ကင်းကြကုန်သည်ဖြစ်၍ (ကိလေသာ) အပိုင်းအခြား ကင်းသော စိတ်ဖြင့်မနေနိုင်ကြကုန်။ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိကြလျှင် သတ္တဝါတို့သည် ဩကာသလောက, သတ္တလောကမှ ကျွတ်လွတ်, ကွေကွင်းမှ လွတ်ကင်းကြကုန် သည်ဖြစ်၍ (ကိလေသာ) အပိုင်းအခြားကင်းသောစိတ်ဖြင့် နေနိုင်ကြကုန်၏ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် အကျယ်အားဖြင့် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။

ဗာဟိရာယတန ခြောက်ပါးတို့ကို အထက်သုတ်အတိုင်း ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

ကိုးကား 

သံယုတ္တနိကာယ်