ပါထိကသုတ်

ဘုရားရှင် မလ္လနိုင်ငံ မလ္လာမင်းတို့၏နိဂုံးဖြစ်သော အနုပိယနိဂုံး၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ်-ဘဂ္ဂဝပရိဗိုဇ်အာရာမ်၌ ဘဂ္ဂဝပရိဗိုဇ်၏ လျှောက်ထားချက်အရ

၁။ သုနက္ခတ္တဝတ္ထု သုံးမျိုးနှင့် သုနက္ခတ္တသာသနာမှထွက်သွားပုံ

၂။ ကောရက္ခတ္တိယဝတ္ထု

၃။ အစေလကဠာရ မဋ္ဋကဝတ္ထု

၄။ အစေလပါထိကပုတ္တဝတ္ထု

၅။ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယကထာ

၆။ အဂ္ဂပညတ္တိကထာ သုဘဝိမောက္ခကို သာသနာတော်မှ တစ်ပါးသောအယူရှိသူတို့ ပြည့်စုံစွာမနေနိုင်ပုံကို ဘဂ္ဂပပရိဗိုဇ်အား ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ များစွာပါရှိပါသည်။

ဤသုတ်ကို ဟောပြောရခြင်း အကြောင်းမှာ လိစ္ဆဝီတိုင်းသား သုနက္ခတ္တကြောင့်ဖြစ်သည်။ သုနက္ခတ္တသည် အစဦးက ဘုရားမြတ်စွာ၏ တပည့်ရဟန်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားမြတ်စွာ၏ သာသနာဘောင်မှ ထွက်ခွါကာ ဘုရားမြတ်စွာ၏ တရားဒေသနာတော်များကို အလွဲသုံးစားပြုသောကြောင့် ဘုရားမြတ်စွာက သုနက္ခတ္တ၏ စောဒနာတက်ချက်များကို ကိုယ်တော်တိုင် ချေပကာ တရားဒေသနာတော်များကို ကိုယ်တော်တိုင် ရှင်းလင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့ရသည်။

ကိုးကား 

ပါထိကဝဂ်ဒီဃနိကာယ်