မင်းကိုကာပင်

ပုံသဏ္ဌာန် 	: 	အပင်
အခြား အပင်ကို မှီ၍ တက်တတ်သော နွယ်ပင် မျိုး ဖြစ်၏ ။ သို့မဟုတ် မြေလျှောက်ပင် ဖြစ်၏ ။
အရွက်
ပင်စည်မှ တစ်ရွက် ချင်း ခပ်ကျဲကျဲ ရွက်လွှဲ ထွက်၏ ။ ကွမ်းရွက် ပုံသဏ္ဌာန် ဝိုင်း၍ အဖျားပိုင်း သွယ်ကာ ချွန်၏ ။ အရွက် မျက်နှာ ၂ ဖက် လုံး၌ အမွေးနု များရှိ၏ ။ ရွက်ညှာ ရှည်သည်။
အပွင့်
ကန်စွန်း ပွင့်နှင့် သဏ္ဌာန် တူ၏ ။ သပြေရောင် ရှိ၏ ။ ပွင့်ခံ ရွက် လက်မဝက် ခန့် ရှည်၏ ။ ဝါခေါင် ၊ တော်သလင်း တွင် ပွင့်သည်။
အသီး
လုံးလုံးလျား လျားရှိ၏ ။ နုလျှင် အစိမ်းရောင် ရှိ၍ ရင့်သော အခါ အဝါရောင် ရှိ၏ ။ နတ်တော် ၊ပြာသို တွင် အသီး မှည့်သည်။
အစေ့
အစေ့တွင် အမြှောင့် ၃ မြှောင့် ရှိ၏ ။
အမြစ်
မြစ်ဥ ဖြစ်သည်။ ကန်စွန်းဥ နှင့် ပုံသဏ္ဌာန် တူသည်။ အဖြူရောင် ၊ အညိုရောင် နှင့် အနက်ရောင် ရှိ၏ ။
အသုံးပြုနိုင်သည့်
အစိတ်အပိုင်းများ 	: 	မြစ်ဥ။
မြန်မာနိုင်ငံတွင်
တွေ့နိုင်သောနေရာများ 	: 	အပူပိုင်း ဒေသတွင် ပေါက်ရောက်သည်။
ပေါက်ရောက်ပုံ
သဘာ၀ အလျောက် ပေါက်ရောက်သည်။
အသုံးဝင်ပုံ 	: 	အာနိသင်
မြန်မာ ဆေးကျမ်းများ အလိုအရ မင်းကိုကာ သည် အနည်းငယ် ခါးသက်၍ စပ် ပူ ဖန်သော အရသာ ရှိ၏ ။ အသက်ကို ရှည်စေ၏ ။ ဝမ်းမီး ကို တောက်စေ၏ ၊ ကိုယ်သား ကိုယ်ရေ ကြည်လင် ထွန်းပစေ ၏ ။ ချိုအေးသော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိ၏ ။ လူကို ၀စေ တတ်၏ ။ အားကို ဖြစ်စေ တတ်၏။ ဆီး ဝမ်းကို အလွန် များစေ တတ်၏ ။ လေ သည်းခြေကို နိုင်၏ ။ အပူကို ငြိမ်းစေ၏ ။ ဝမ်းကို သက်စေ၏။
အသုံးပြုပုံ-
မြစ်ဥ
၁ ။ အမြစ်ကို ဝမ်းနှုတ်ဆေး ၊ အားဆေး ၊ မီးယပ် ဆေး၊ လေမျိုး ရှစ်ဆယ် ဆေးအဖြစ် ဖော်စပ် အသုံးပြု ၏။
၂ ။ အမြစ်မှုန့် ကို ဆား စိမ်းနှင့် ရော၍ သောက်သော် ဆီးအောင့် ညောင်းကျ ရောဂါ ပျောက်ကင်း ၏။
၃ ။ မင်းကိုကာ နှင့် ရှဉ့်မတက် ဥ ဆတူ ကျို၍ သောက်သော် အဆစ်ရောင် ရောဂါ ပျောက်၏ ။
၄ ။ အမှုန့်ကို ဆန်ဆေးရည် နှင့် ဖျော်သော်က ဆင်ခြေ ထောက်ရောဂါ ပျောက်၏ ။
၅ ။ မင်းကိုကာ အမှုန့်ကို ရှဉ့်မတက် ဥ ကြိတ်ညှစ်ရည် တွင် စိမ်၍ နေလှန်းခြင်း ၇ ကြိမ် ပြုပြီးနောက် အမှုန့် ထောင်း ကာ ယင်းအမှုန့် ၈ ပဲသား ခန့်ကို ထောပတ်နှင့် နေ့စဉ် သုံးဆောင် က သုက်ဓာတ်ပွား များ၍ ကာမစွမ်းအင် တိုးတက် စေ၏ ။

ကိုးကား 

ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ