အိပ်မက်

အိပ်မက် ဆိုသည်မှာ အိပ်စက်ခြင်း အဆင့်အချို့တွင် စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ပုံရိပ်များ၊ စိတ်ကူးများ၊ စိတ်ခံစားမှု များနှင့် ခံစားချက်များ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်သည်တစ်ညလျှင် ၂ နာရီခန့် အိပ်မက်များမက်တတ်ပြီး   အိပ်မက်တစ်ခုလျှင် ၅မိနစ်မှ မိနစ်၂၀အထိ ကြာတတ်သည်။ သို့သော် အိပ်မက်မက်သူက အမှန်တကယ်အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်ထက် ပိုရှည်သည်ဟု မှတ်ထင်နိုင်သည်။

အိပ်မက်များ၏ အကြောင်းအရာနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သမိုင်း တစ်လျှောက် သိပ္ပံနည်းကျ၊ ဒဿနိကဗေဒနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အကြောင်းအရာများ များစွာရှိသည်။ ဘီစီ ၃ ထောင်စုနှစ်တွင် ဘေဘီလိုနီယန်းများ ကျင့်သုံးခဲ့သော အိပ်မက်အနက်ကို ရှေးခေတ် ဆူမားရီးယန်းများကပင် ထုံးတမ်းစဉ်လာများစွာတွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စာသားများတွင် အထင်အရှားပြသခဲ့ပြီး စိတ်ကုထုံးတွင် ဦးဆောင်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အိပ်မက်များအား သိပ္ပံနည်းကျ လေ့လာခြင်းကို oneirology ဟုခေါ်သည်။ ခေတ်သစ်အိပ်မက်လေ့လာမှုအများစုသည် အိပ်မက်များ၏ အာရုံကြောဇီဝကမ္မဗေဒကို အဓိကထားလုပ်ဆောင်ကြပြီး အိပ်မက်လုပ်ဆောင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော ယူဆချက်များကို အဆိုပြုခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များ ဦးနှောက်ထဲတွင် မည်သည့်နေရာမှ ပေါက်ဖွားလာသည်၊ အိပ်မက်များအတွက် မူလဇစ်မြစ်တစ်ခု ရှိ မရှိ၊ သို့မဟုတ် ဦးနှောက်၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာ ပါဝင်သည်၊ သို့မဟုတ် အိပ်မက်မက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် စိတ်အတွက် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ကို မသိရ‌သေးပေ။

လူ၏ အိပ်မက် အတွေ့အကြုံနှင့် ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည့်အရာသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ရှေးအခါက မက်ဆိုပိုတေးမီးယား နှင့် ရှေးအီဂျစ်မှ ရေးသားချက်များအရ အိပ်မက်များသည် နောက်ပိုင်းထောင်စုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် အိပ်မက်လွန်အပြုအမူများကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးသည်။ အိပ်မက်များနှင့်ပတ်သက်သော ဤရှေးဟောင်းစာများသည် အလည်အပတ်အိပ်မက်များကို မီးမောင်းထိုးပြလေ့ရှိသည်။ များသောအားဖြင့် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် အထင်ကရအောင့်ထားသူတစ်ဦးက အိပ်မက်မက်သူအား တိကျသောလုပ်ဆောင်မှုများပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေးကာ အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ နောက်ပိုင်းခေတ်များတွင် စာတတ်မြောက်သူများကြားတွင် ရှားရှားပါးပါး ထိုကဲ့သို့သော အိပ်မက်များကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် ဦးနှောက်လုပ်ဆောင်ချက်သည် Julian Jaynesမှ ဘီစီအီး ဒုတိယ သို့မဟုတ် ပထမထောင်စုနှစ်တွင် ကြီးစိုးသည်ဟု Julian Jaynesမှ ယူဆသော bicameral စိတ်ဓာတ် နှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ အိပ်မက်အတွေ့အကြုံကို ပုံဖော်ခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှုများသာမက အချိန်ကာလအလိုက် ကွဲပြားသည်။

အိပ်မက်နှင့် အိပ်စက်ခြင်းတို့သည် ရောယှက်နေသည်။ အိပ်မက်များသည် အဓိကအားဖြင့် လျင်မြန်သော မျက်လုံးလှုပ်ရှားမှု (REM) အိပ်စက်ခြင်းအဆင့်တွင် — ဦးနှောက်လုပ်ဆောင်ချက် မြင့်မားပြီး နိုးနေချိန်နှင့် ဆင်တူသည်။ REM အိပ်စက်ခြင်းကို မျိုးစိတ်များစွာတွင် တွေ့ရှိနိုင်သောကြောင့်၊ နို့တိုက်သတ္တဝါအားလုံး REM ခံစားရကြောင်း သုတေသနပြုချက်များအရသိရသည်။ အိပ်မက်များကို REM အိပ်စက်ခြင်းသို့ ချိတ်ဆက်ခြင်းသည် တိရိစ္ဆာန်များ အိပ်မက်ကို မှန်းဆနိုင်စေသည်။ သို့သော်လည်း REM မဟုတ်သော အိပ်စက်ချိန်အတွင်း လူသားများ အိပ်မက်မက်ကြသည်။ REM နိုးထမှုအားလုံးသည် အိပ်မက်အစီရင်ခံစာများကို ထုတ်ယူခြင်းမဟုတ်ပါ။ အိပ်မက်ကို ဘာသာရပ်၏ အိပ်မက်အတွေ့အကြုံကိုယ်တိုင်မဟုတ်ဘဲ ဘာသာရပ်မှတ်ဉာဏ်၏ တင်ပြသည့်မှတ်တမ်းအဖြစ် အိပ်မက်ကို ဦးစွာလျှော့ချရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ လူသားမဟုတ်သူများ အိပ်မက်မက်ခြင်းသည် လူသားသန္ဓေသားများနှင့် နှုတ်မဆက်မီ မွေးကင်းစကလေးများ၏ အိပ်မက်ကဲ့သို့ပင် လက်ရှိတွင် သက်သေမပြနိုင်ပေ။

ကိုးကား 

အိပ်စက်ခြင်း
သင်္ကေတများ
အိပ်မက်