အာသဝက္ခယသုတ်

(၈)သုတ် ရှိပါသည်။

သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ-ဟူသော ဣန္ဒြေငါးပါးကိုပွားများခြင်း ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုခြင်းကြောင့် အာသဝေါတရားများ ကုန်ခမ်းပြီး အနာသဝ စေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိဖြစ်သည့် အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင် ကိုယ်တိုင်သိရှိ မျက်မှောက်ပြု၍ နေနိုင်၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အထက်သုတ်ပါ ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကို ပွားများအပ်, ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့ အလာပြုအပ်သည်ရှိသော် သံယောဇဉ်တို့ကို ပယ်စွန့်ရန်၊ အနုသယတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်ခွါရန်၊ သံသရာခရီးကို ပိုင်းခြား၍ သိနိုင်ရန်၊ အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းရန် ဖြစ်ကုန်၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို ပွားများခြင်း၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုခြင်း အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းခြင်းကြောင့် အနာသဝ စေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိကို မျက်မှောက်ဘဝမှာပင် ကိုယ်တိုင်သိရှိ မျက်မှောက်ပြု၍ နေနိုင်၏-ဟု အရှင်အနုရုဒ္ဓါက သမ္ဗဟုလရဟန်းတို့အား ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အာနာပါနဿတိသမာဓိကို ပွားများခြင်းသည် အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းရန် ဖြစ်၏-ဟု အာနာပါနဿတိသမာဓိ ပွားများပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်သောသူအား အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခြင်းကို ဟောတော်မူ၏၊ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်အောင် အားထုတ်ကြရမည်-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

(၁) ကာယေ အသုဘာနုပဿီ၊ (၂) အာဟာရေ ပဋိကူလသညီ၊ (၃) သဗ္ဗလောကေ အနဘိရတသညီ၊ (၄) သဗ္ဗသင်္ခါရေသု အနိစ္စာနုပဿီ၊ (၅) အဇ္ဈတ္တံ မရဏသညာ သုပဋ္ဌိတာ-ဟူသော တရားငါးပါးကို ပွားများ, ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသည် ရှိသော် အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းရန် ဖြစ်ကုန်၏-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး၊ သမ္မာဉာဏ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ-ဟူသော တရား ၁၀-ပါးကို ပွားများ, ကြိမ်ဖန်များစွာ ပွားများသည်ရှိသော် အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းရန် ဖြစ်ကုန်၏ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်သောရဟန်းအား အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခမ်းခြင်းကို ဘုရားရှင် ဟောတော်မူ၏-ဟု ခုဇ္ဇုတ္တရာက သာမာဝတီအမှူးရှိသော မိဖုရား ငါးရာတို့အား ပြန်လည်ဟောပြသည့်သုတ်။

အာသဝက္ခယသုတ် သည် မြတ်စွာဘုရားဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် သုတ္တန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤသုတ္တန်တွင် မြတ်စွာဘုရားသည် တရားငါးမျိုးတို့ကို ပွားများအပ် ကြိမ်ဖန်များစွာ အာသဝေါတရားတို့ ကုန်ခြင်းငှါ ဖြစ်ကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

အာသဝက္ခယသုတ် 
ရဟန်းတို့ ဤတရားငါးမျိုးတို့ကို ပွားများအပ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော် အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ခြင်းငှါ ဖြစ်ကုန်၏။ အဘယ်တရားငါးမျိုးတို့နည်း ဟူမူ  -
ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ ရဟန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၌ မတင့်တယ်ဟု ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍ နေ၏။
မျိုအပ်သောအစာ ‘အာဟာရ’၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဟု အမှတ်ရှိ၏။
လောကအားလုံး၌ မွေ့လျော်ဖွယ်မရှိဟု အမှတ်ရှိ၏။
အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့၌  မမြဲဟု ရှုလေ့ရှိ၏။
ထိုရဟန်းအား သေခြင်း၌ ဖြစ်သောအမှတ်  ‘မရဏသညာ’ သည်  ထိုရဟန်း၏ အတွင်းသန္တာန်၌ ကောင်းစွာတည်၏။

ရဟန်းတို့ ဤတရားငါးမျိုးတို့ကို ပွားများအပ် ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော် အာသဝေါတရားတို့၏ ကုန်ခြင်းငှါ ဖြစ်ကုန်၏ဟု (မိန့်တော်မူ၏)။

ကိုးကား

သံယုတ္တနိကာယ်
အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်ခုဒ္ဒကနိကာယ်