ဆောင်းဝင်းလတ်



ဆောင်းဝင်းလတ် 
၁၉၄၉ - ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ(၉)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်တိုင်း၊ ကွမ်းခြံကုန်းမြို့၌ အဖ-ဦးဝင်း၊ အမိ-ဒေါ်တင်လှ တို့က မွေးဖွားခဲ့သည်။ အမည်ရင်း ဦးဖုန်းမြင့်ဖြစ်၍ မွေးချင်း (၅)ဦးရှိသည်။ ငယ်စဉ်က ပဲခူး-ကရင်အထက်တန်းကျောင်း ရန်ကုန်မြို့ စိန်ဂျွန်း ဒိုင်အိုစီစဉ်ယောက်ျားလေး အထက်တန်းကျောင်းများတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။

၁၉၆၆ - စိန်ဂျွန်းကျောင်းသားများ စုပေါင်းထုတ်ဝေသည့် "ဆည်းဆာညချမ်းကဗျာလမ်း" ကဗျာစာအုပ်တွင် စတင်ရေးသားပြီးစာပေလောကသို့ ခြေလှမ်းရန်ပြင်ခဲ့သည်။ ပန်းချီ အနုပညာကိုလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက ဝါသနာပါသဖြင့် လေ့လာဆည်းပူးရေးဆွဲခဲ့သည်။ ကျောင်းနံရံကပ်စာစောင်များတွင် ပန်းချီသရုပ်ဖော်ပုံများ ရေးခဲ့သည်။

၁၉၆၇ ခုနှစ်မှ ၁၉၈၇ ထိ တပ်မတော်ရေတွင် အထူးပညာသင်ပြီး ရေယာဉ်စက်ပြင်(၁)အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဖက်စပ်ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း ရေယာဉ်များတွင် ပင်လယ်ပြင်လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

၁၉၇၃ ခုနှစ် မှစ၍ ယနေ့အထိ စာပေများရေးသားခြင်းဖြင့် အသက်မွေးလျက်ရှိသည်။ သွေးသောက်၊ ရှုမဝ၊ ပေဖူးလွှာ၊ စန္ဒာ၊ ချယ်ရီ၊ မိုးဝေ၊ သပြေ၊ မဟေသီ၊ ကလျာ၊ စံပယ်ဖြူ၊ ရနံသစ်၊ လုံမလေး၊ မြဝတီ၊ ငွေတာရီ စသည်ဖြင့် မဂ္ဂဇင်းများတွင် အနှံ့အပြား ရေးသားခဲ့သည်။

၁၉၈၄ ခုနှစ် မတ်လထုတ်ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း မှဘာကိုရွေးမလဲ ရွာကလေးရယ် ဝတ္ထုကို ရေးခဲ့သည်။ (ထိုဝတ္ထုကို ၂၀၀၁-ခုနှစ်တွင် အရှေ့တောင်အာရှဆိုင်ရာ စာပေဆုရဝတ္ထုများ စာအုပ် Old Truth New Revolutions ၌ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ဆိုဖော်ပြထားသည်။)။

၁၉၈၆ ခုနှစ် ဧပြီလထုတ်ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း တွင် သူတို့ခေါ်တော့ ဒုံးပျံပေါ့ ဝတ္ထုတိုကိုရေးခဲ့သည်။ (ယင်းဝတ္ထုတိုကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ဟာဝိုင်အီတက္ကသိုလ်၌ ဆရာဇေယျာလင်းက အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်ဆိုပြီး စာတမ်းတင်ခဲ့သည်)။

၁၉၉၀ ခုနှစ် ပြည့်နှစ် ပေဖူးလွှာမဂ္ဂဇင်း အမှတ်(၁၀၁)၌ ရေစက် ဝတ္ထုတိုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ (ယင်းဝတ္ထုတိုကို ဂျပန်နိုင်ငံ အိုဆာကာ တက္ကသိုလ် မြန်မာစာဌာနမှ ဆရာမ မာဆာမိဟာရာဒါက ပထမအကြိမ် ဂျပန်ဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် ဆရာမမပန်းခက်က ထိုရေစက် ဝတ္ထုတိုကို ဂျပန်ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ပြီး အထူအပါး စာအုပ်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်)။

၁၉၉၂ - ပန်းချီအောင်စိုး-အမှတ်တရ စုပေါင်းပန်းချီပြပွဲတွင် ပန်းချီတစ်ချပ်ရေးဆွဲပါဝင် ပြသခဲ့သည်။ ထိုပန်းချီ ကားကို ထိုပြပွဲတွင်ပင် ရောင်းချခဲ့ရသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ အိုဆာကာတက္ကသိုလ်၊ မြန်မာစာဌာနမှ ဆရာမ မပန်းခက် ရန်ကုန်မြို့သို့ရောက်စဉ် (မြန်မာ့ ကျေးလက်ရှုခင်း) ပန်းချီတစ်ချပ်ရေးဆွဲလက်ဆောင်ပေးခဲ့။ (ယနေ့တိုင်-ဂျပန်နိုင်ငံ အိုဆာကာတက္ကသိုလ်ရုံခန်းတွင် ရှိနေသည်။ ဆရာဆောင်းဝင်းလတ်သည် မဟေသီ မဂ္ဂဇင်း၊ မြို့တော်မဂ္ဂဇင်း၊ အဏ္ဏဝါမဂ္ဂဇင်း၊ ကြီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်း၊ ဇီဝကမဂ္ဂဇင်း၊ ပုလဲပန်းဂျာနယ်တို့တွင်လည်း အယ်ဒီတာတာဝန်ထမ်း ဆောင်ခဲ့သည်။ မှတ်မှတ်ရရ ရှုမဝဝတ္ထုများစာအုပ်၊ ဝတ္ထုတိုစုပန်းခင်း(ဝါမိုးအောင်စာပေ)၊ ကံ့ကော်ဝတ်ရည်ဝတ္ထု လတ်များစာအုပ်၊ မိုးမိုး(အင်လျား) အမှတ်တရ၊ အကောင်းဆုံးဝတ္ထုများစာအုပ်၊ ကောင်းသန့်စာပေ၊ ရွှေထီးမိုး စာပေတို့က စာရေးဆရာစုံစာအုပ်များ၊ ဖန်တီးသူအကြိုက်(မုံရွေး)၊ ခံစားသူအကြိုက်(ဥတ္တရလမင်း) စာအုပ်များ တွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့။

၁၉၉၄ - ဘာကိုရွေးမလဲ ရွာကလေးရယ် နှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ စာအုပ်ထွက်(ယင်းနှစ်အတွက် အမျိုးသား စာပေဝတ္ထုတိုဆု ရရှိခဲ့)။

၁၉၉၉ - ချစ်သောစောသို့ လုံးချင်းဝတ္ထုထွက်။

၂၀၀၁ - ရသအတွေး စာအုပ်ထွက်။ လွမ်းလောက်ပေသည် ဝတ္ထုထွက်(ယင်းနှစ်အတွက် အမျိုးသားစာပေ ဝတ္ထုရှည်ဆုရရှိ)။

၂၀၀၂ - စက္ကန့်လှုပ်ခတ် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်း ဝတ္ထုရှင်များထွက်။

၂၀၀၃ - နံနက်(၃)နာရီ လုံးချင်းဝတ္ထုထွက် (ယင်းဝတ္ထုဖြင့် ယင်းနှစ်အတွက် အမျိုးသားစာပေ ဝတ္ထုရှည်ဆု ရရှိ။)။ မီးပြတိုက် လုံးချင်းဝတ္ထုထွက်။

၂၀၀၅ - ပန်းမွေ့ယာ ရွှေကော်ဇော ဝတ္ထု။ ပင်လယ်ပျော်လှဖေ ဝတ္ထုများထွက်။
    

ယခုအခါ-ဆောင်းဝင်းလတ်သည် ဇနီး-ဒေါ်အေးအေးမြင့်၊ သားဖြစ်သူ ကိုကိုအောင်တို့နှင့်အတူ အမှတ်-၁၃၆၉(က)၊ မေတ္တာလမ်း(၁၄၀)ရပ်ကွက်၊ ဒဂုံမြို့သစ်တောင်ပိုင်း၊ ရန်ကုန်တွင် နေထိုင်လျက် စာပေများ ရေးသားပြုစု လျက်ရှိသည်။

ထင်ရှားသော စာအုပ်အချို့ 
 ဘာကိုရွေးမလဲ ရွာကလေးရယ်နှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ
 လွမ်းလောက်ပေသည်
 နံနက်(၃)နာရီ
 ပင်လယ်ပျော်လှဖေ။
မီးပြတိုက်

ကိုးကား 

မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
အမျိုးသားစာပေဆုရှင်များ
မြန်မာ စာရေးဆရာများ