ဓမ္မနီတိချိုး

ဓမ္မနီတိချိုး ကို စဉ့်ပါဆရာတော်(မြန်မာ ၁၁၀၆ - ….) မူကွဲ (၁၁၄၀ - ၁၂၁၀) က ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။

ဓမ္မနီတိချိုး 
ကျင့်မူရာခပ်ပျင်းနှင့်၊ သွတ်ဖျင်းလူယုတ်တေ။     ။ တတ်ပညာပဇာတတ်ပါအံ့၊ များမှတ်ကြလေ။     ။ အတတ်ကိုမရှာဖွေလျှင်၊ ဥစ္စာတွေရရေး။     ။ ဘယ်နှယ်ကြံဖန်မြောက်ပမယ်၊ မိုးလောက်ကွာသေး။
ပညာကိုဘယ်လူဆိုးတို့၊ ယူခိုးလို့ပါပမယ်။     ။ အတတ်ကယ်အလိမ္မာနှင့်၊ ဥစ္စာဘယ်တူကြလိမ့်၊ လောကလူဝယ်။     ။ သိကြားမြင်လုံလောက်က၊ မျက်မှောက်ကယ်သည်ကိုယ်ဝယ်၊ ရလွယ်၏ ခင်ပွန်း။     ။ တမလွန်နောင်ခါကောင့်၊ မြိုက်ချမ်းသာပိုမိုမြင့်၊ ကဲဆင့်တောက်ထွန်း။
သိပညာဖြစ်ပွားအောင်၊ ချစ်သားတို့သင်ကြပါ။      ။ မိဘဆရာတို့၊ ဖန်ခါခါ တပည့်သားကို၊ ထောင်နားဆန် မငြင်းအောင်၊ သွင်းကြပေရာ။     ။ လှေလှော်လှေခတ်နှင့်၊ အတတ်ကယ်မဲ့သူမှာ၊ ဝန်ထမ်းသာဖြစ်မြဲ။     ။ ပညာရှင်ဖြစ်ပေက၊ လူ့ပြေ(မြေ)မှာ ပူဇော်လို့၊ ဇမ္ဗူပေါ် ဂုဏ်ထင်ပလိမ့်မယ်၊ မိုးလထက်ကဲ။

ကိုးကား  

မြန်မာစာပေ