ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီ

ဝေါဟာရတ္ထပကာသနီကို ရှင်ဂုဏာစာရရေးသည်။ ၁၁၃၁ ခု၊ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၄ ရက် (၁၇၆၉ ဧပြီ ၂၃) တွင် ကျမ်းပြီးသည်။ ၁၁ ကြောင်းရေပေ ၂၂ အင်္ဂါနှင့် ၉ ချပ်ရှိသည်။ အပိုင်း ၉ ပိုင်း ပါသည်။

ခေါင်းစဉ်အဓိပ္ပာယ် 
ဝေါဟာရ၊ အတ္ထ၊ ပကာသနီဟူ၍ ပါဠိစကားလုံး ၃ လုံး ပေါင်းထားသည်။ ဝေါဟာရမှာ အခေါ်အဝေါ် စကားအသုံးအနှုန်း၊ အတ္ထမှာ အနက်အဓိပ္ပာယ် ဆိုလိုရင်း၊ ပကာသနီမှာ တိကျပြတ်သားအောင် ဖော်ပြခြင်း စသဖြင့် အဓိပ္ပာယ်အသီးသီးရှိကြသည်။ ပေါင်း၍ဆိုပါက မြန်မာဝေါဟာရတို့၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို တိကျပြတ်သားအောင် ဖော်ပြခြင်းဟူ၍ ရလိမ့်မည်။

စက်တင်ပုံနှိပ်ခြင်း 
၁၉၀၄ ခုတွင် ကျောက်စာဝန် တော်စိန်ခိုက ငွေမပြီး သရက်တောတိုက် တောင်ဘီလူးဆရာတော်က ကြီးကြပ်ကာ မှော်ပီဆရာသိန်း၊ ဆရာမြင့်၊ ဆရာကြင်တို့ တည်းဖြတ်၍ ရန်ကုန်မြို့ ဧရာဝတီစာပုံနှိပ်တိုက်မှ ပထမဆုံး စက်တင်ပုံနှိပ်သည်။

၁၉၃၃ ခုရောက်သော် အငြိမ်းစားပညာဝန် ဦးဖိုးစိန်က ရှင်းလင်းချက်များထည့်ကာ တပိုင်းစီကို စာအုပ်ငယ်တအုပ်နှုန်းဖြင့် ရန်ကုန်မြို့ တိုးစာပုံနှိပ်တိုက်မှ ထုတ်ဝေသည်။ ၅ အုပ်ရောက်သည်တွင် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဝင်သည့်အတွက် ဆက်မထွက်တော့။

စစ်ပြီးသည်နောက် ၁၉၅၈ ရောက်လျှင် ဤစာအုပ်မှာ ရှားပါးသဖြင့် ရန်ကုန် လယ်တီမဏ္ဍိုင်စာပုံနှိပ်တိုက်က ဧရာဝတီမူကို ပြန်ထုတ်သည်။ နောက် ၁၉၆၆ ခု၌ ဒဂုန်ဦးထွန်းမြင့်တည်းဖြတ်ကာ လယ်တီမဏ္ဍိုင်မူအဖြစ် ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်သည်။

ကိုးကား 

ဗုဒ္ဓဘာသာ