ထန်းပင်တက် လက်မှတ်

ထန်းပင်တက် လက်မှတ်ဆိုသည်မှာ
ဂျပန်ခေတ်က ဂျပန်စစ်တပ်ရွာထဲဝင်လာလို့ ထန်းပင်မြင်ရင် နီးစပ်ရာရွာသားတစ်ယောက်ကို
လက်ရပ်ခေါ် လက်ဟန်၊ ခြေဟန်နဲ့ ထန်းသီးတက်ခူးခိုင်းတယ် ။ ထန်းသီခူးပေးတဲ့ ရွာသား
ထန်းပင်ပေါ်ကဆင်းလာရင် ဂျပန်စာတွေရေးထားတဲ့ ပုံစံစာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်မှာ စာနည်းနည်းရေး
တံဆိပ်တုံး နိုပ်ပြီး အဲရွာသားကို ပေးတယ် ။ ဘာမှသုံးမရတဲ့ ဂျပန်ငွေ တစ်မတ်စေ့ ၊ ငါးမူးစေ့
လိုဟာမျိုး နှစ်စေ့ ၊ သုံးစေ့ပါ ပေးသွားပါသေးတယ်။
ဂျပန်ရေးပေးတဲ့ စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က "ဒီလူဟာ ထန်းပင်တက် ကောင်းတယ်"ဆိုတာပဲဖြစ်တယ် ။
ထန်းသီးခူးပေးတဲ့ ရွာသားကလည်း ဂျပန်စာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိတော့ နောက်ထပ်ရောက်လာတဲ့
ဂျပန်စစ်တပ်ကို (မျက်နာချိုသွေး)ပြီး အဲဒီလက်မှတ်ကို ထုတ်ပြတယ် ။ အဲနောက် ဂျပန်တပ်လည်း
အဲဒီလူကိုပဲ ထန်းပင်တက်ခိုင်းတယ် ။ ကြာလာတော့မှ ထန်းပင်တက်တဲ့ ရွာသားလည်းသဘောပေါက်သွားတယ် ။
အဲဒီ အချိန် ခေတ်ကစပြီး ဒီကောင်ဟာ ထန်းပင်တက်ကောင်းတဲ့ လက်မှတ် ရထားတာ”လို့ ပြောဆိုသုံးနှုန်း ခိုင်းနှိုင်း ဥပမာပေးတဲ့ စကားပေါ်ပေါက်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုးကား

ကိုလိုနီခေတ်