ဘဒ္ဒိယသုတ်

(၃)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် သကျနိုင်ငံ ကပိလဝတ္ထုမြို့ နိဂြောဓာရုံကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဘဒ္ဒိယသာကီဝင်အား သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၌ ပြည့်စုံနေသည့် တရား လေးပါးတို့ကို ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

ဘုရားရှင် ဝဇ္ဇီနိုင်ငံ ဝေသာလီမြို့ မဟာဝုန်တော ကူဋာဂါရသာလာကျောင်းတော်ဝယ် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ဘဒ္ဒိယလိစ္ဆဝီသည် ဘုရားရှင်အား “မြတ်စွာဘုရား၊ မြတ်စွာဘုရားသည် အညတိတ္ထိယသာဝကတို့ကို မိမိဖက်သို့ ပါလာစေနိုင်သော အာဝဋ္ဋနီယမာယာ အတတ်ပညာကို သိတတ်သူ၊ အာဝဋ္ဋနီယမာယာအတတ်ကို တတ်မြောက်သူ”ဟု ကြားဖူးပါသည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ထိုသူတို့ပြောကြသည့် အတိုင်း အာဝဋ္ဋနီယမာယာအတတ်ကို တတ်ကျွမ်းသူမှန်ပါသလော၊ တပည့်တော်တို့သည် မဟုတ်မမှန်သောဝတ္ထုဖြင့် မြတ်စွာဘုရားကို မစွပ်စွဲလိုကြပါကုန်၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောအားလျော်သော သဘောအတိုင်းသာ ပြောဆိုကြပါကုန်၏။ အကြောင်းယုတ္တိ(နှင့်တကွဖြစ်) (ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏ မူရင်းစကားနှင့် (ထိုသူတို့၏) တစ်ဆင့်ပြောကြားသောစကားသည် ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အရာသို့ မရောက်ဘဲရှိပါ၏လော့၊ မြတ်စွာဘုရား တပည့်တော်တို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို မစွပ်စွဲလိုကြပါ ကုန်”ဟု မေးလျှောက်ပါသည်။

ဘဒ္ဒိယ သင်တို့သည်-

၁။ သူတစ်ပါးပြောသံ ကြားကာမျှဖြင့် (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၂။အစဉ်အဆက် ပြောဆိုသောစကားမျှဖြင့် (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၃။ဤသို့ဖြစ်ဖူးသတဲ့-ဟူသော စကားမျှဖြင့် (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၄။ပိဋကတ်စာပေနှင့် ညီညွတ်ပေသည်ဟူ၍လည်း (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု)မယူကြကုန်လင့်၊

၅။ကြံဆတွေးတော၍ ယူခြင်းမျှဖြင့်လည်း (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၆။ နည်းမှီယူခြင်းမျှဖြင့်လည်း (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု မယူကြကုန်လင့်၊

၇။ အခြင်းအရာကို ကြံစည်သောအားဖြင့်လည်း (ဟုတ်ပြီး မှန်ပြီဟု မယူကြကုန်လင့်၊

၈။ ကြံစည်နှစ်သက်၍ ယူထားသောအယူနှင့် တူညီပေသည်ဟု (ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၉။ မှတ်ယူထိုက်သော သဘောမျှဖြင့် ဟုတ်ပြီ၊ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

၁၀။ ငါတို့လေးစားထိုက်သော ရဟန်း၏စကားဟူ၍လည်း ဟုတ်ပြီ မှန်ပြီဟု) မယူကြကုန်လင့်၊

ဘဒ္ဒိယ “ဤတရားတို့သည် အကုသိုလ်တရားတို့တည်း။ အပြစ်ရှိသောတရား တို့တည်း။ ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့အပ်သောတရားတို့တည်း။ ဤတရားတို့ကို ပြည့်စုံစေအပ်၊ ဆောက်တည်စေအပ်သည်ရှိသော် အစီးအပွားမဲ့ ဆင်းရဲခြင်းငှာ ဖြစ်ကုန်၏”ဟု မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သင်တို့သိသောအခါ ပယ်စွန့်ကုန်ရာ၏ဟု လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့၏ သဘာဝကိုလည်းကောင်း။

ဘဒ္ဒိယ “ဤတရားတို့ကား ကုသိုလ်တရားတို့တည်း။ အပြစ်မရှိသောတရား တို့တည်း။ ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းအပ်သောတရားတို့တည်း။ ဤတရားတို့ကို ပြည့်စုံ စေအပ်၊ ဆောက်တည်အပ်ကုန်သည်ရှိသော် အကျိုးစီးပွားရှိခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်းငှာ ဖြစ်ကုန်၏ဟု မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ပင် သင်တို့သိသောအခါ ပြည့်စုံစေ၍ နေကြကုန် ရာ၏”ဟု အလောဘ၊ အဒေါသ၊ အမောဟတို့၏ သဘာဝကိုလည်းကောင်း။

ဘဒ္ဒိယ “ဤလောက၌ ကိလေသာတို့ ငြိမ်းအေးကုန်ပြီးသော သူတော်ကောင်းတို့သည် မိမိ၏တပည့်တို့ကို “အမောင်ယောက်ျား ... လာလှည့်လော့၊ သင်သည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ သာရမ္ဘကို ပယ်ဖျောက်(၍ကျင့်)နေလော့။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ သာရမ္ဘကို ပယ်ဖျောက်(၍ကျင့်)နေသည်ရှိသော် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ သာရမ္ဘကြောင့်ဖြစ်သော (အကုသိုလ်)ကံကို ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တို့ဖြင့် မပြုလုပ်တော့လိမ့်လတ္တံ့”ဟု ဆောက်တည်(ကျင့်သုံး)ကြကုန်ဟု အကျယ်တဝင့် တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီ ရှင်းလင်းမိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

ဘဒ္ဒိယလိစ္ဆဝီသည် ဒေသနာတော်ကို ချီးမွမ်းပြီး ဥပါသကာအဖြစ် သိမှတ်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားပါသည်။

ဘုရားရှင်က အချို့သော သမဏဗြာဟ္မဏတို့၏ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။ ထိုအခါ ဘဒ္ဒိယ လိစ္ဆဝီက မြတ်စွာဘုရားရှင် အာဝဋ္ဋနီယမာယာ အလွန်ကောင်းလှပါကြောင်း တပည့်တော်၏ ချစ်ခင်လှစွာသော ဆွေမျိုးသားချင်းများ၊ မင်း၊ ပုဏ္ဏား၊ ကုန်သည်၊ သူဆင်းရဲ အမျိုးလေးပါးတို့ကို ဤအာဝဋ္ဋနီယမာယာဖြင့် လှည့်ပတ်မှုကို ခံကြရပါကုန်မူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးတို့အား ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး စီးပွားချမ်းသာရန် ဖြစ်ရာပါ၏-ဟု လျှောက်ထားပါသည်။

ဘုရားရှင်က ဘဒ္ဒိယ သင်လျှောက်ထားသည့်အတိုင်း မှန်လှပေ၏။ အမျိုး လေးပါး၊ နတ်၊ မာရ်နတ်၊ ဗြဟ္မာနှင့်တကွသော ဩကာသလောက၊ သမဏဗြာဟ္မဏ၊ မင်း၊ ကြွင်းသောလူများနှင့်တကွသော သတ္တလောကသည် အလုံးစုံသော အကုသိုလ် တရားတို့ကို ပယ်စွန့်ရန် ကုသိုလ်တရားတို့ပြည့်စုံစေရန် ဤအာဝဋ္ဋနီယမာယာဖြင့် လှည့်ပတ်ခံရလျှင် ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး စီးပွားချမ်းသာရန်ဖြစ်ရာ၏။

ဘဒ္ဒိယ၊ အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပယ်စွန့်ရန်၊ ကုသိုလ်တရားတို့နှင့်ပြည့်စုံ စေရန် ဤအာဝဋ္ဋနီယမာယာဖြင့် ဤအင်ကြင်းပင်ကြီးတို့ကို လှည့်ပတ်နိုင်ကုန်ငြားအံ့။ ဤအင်ကြင်းပင်ကြီးတို့အားလည်း ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး စီးပွားချမ်းသာရန် ဖြစ်ရာ၏။ လူတို့မှာမူ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာရှိကုန်အံ့နည်းဟု မိန့်ကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ ဘဒ္ဒိယလိစ္ဆဝီ သောတာပန်ဖြစ်ပုံကို ဖွင့်ဆိုထားရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် မလ္လနိုင်ငံ အနုပိယမြို့၏အနီး သရက်ဥယျာဉ်ဝယ် သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ် ကာဠိဂေါဓာ သာကီဝင်မင်းသမီး၏ သားဖြစ်သော ဘဒ္ဒိယထေရ်၏ အရည၊ ရုက္ခမူလ၊ သုညာဂါရတို့၌ “အဟောသုခံ၊ အဟောသုခံ”ဟု ဥဒါန်းစကား ကျူးရင့်မှုကို အကြောင်းပြု၍ ရဟန်းတို့ကလျှောက်ထားသဖြင့် အရှင်ဘဒ္ဒိယထေရ်ကို အခေါ်လွှတ်၍ မေးမြန်းတော်မူသည့်အခါ အရှင်ဘဒ္ဒိယထေရ်က ရဇ္ဇသုခနှင့် သမဏ သုခတို့ ကွာခြားပုံ လျှောက်ထားသည့်အခါ ဘုရားရှင်က “ယဿန္တရတော” အစရှိသော ဂါထာဖြင့် ဥဒါန်းကျူးရင့်တော်မူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ အကြောင်းအရာတို့ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။

ကိုးကား 

သံယုတ္တနိကာယ်အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်