Pelancongan boleh capai

Pelancongan boleh capai (Jawi: ڤلنچوڠن بوليه چاڤاي) adalah usaha berterusan untuk memastikan destinasi, produk dan perkhidmatan pelancongan dapat diakses oleh semua orang, tanpa mengira batasan fizikal, ketidakupayaan atau umur mereka. Ia merangkumi lokasi pelancongan awam dan swasta. Istilah ini telah ditentukan oleh Darcy dan Dickson (2009, p34):
Pelancongan boleh capai membolehkan orang ramai mempunyai keperluan akses, termasuk mobiliti, penglihatan, pendengaran dan dimensi kognitif akses, berfungsi secara bebas dan dengan ekuiti dan martabat melalui penyampaian produk, perkhidmatan dan persekitaran pelancongan yang direka secara universal. Takrif ini melibatkan semua orang termasuk mereka yang melancong dengan anak-anak dalam kereta sorong bayi, orang kurang upaya dan warga emas.

Keperluan khusus 
Masalah khusus yang ditemui oleh pengembara atau pelancong yang kurang upaya termasuk:
 Akses laman sesawang yang tidak boleh diakses, atau hanya sebahagiannya boleh diakses
 Kurangnya pindahan lapangan terbang yang boleh capai
 Kurangnya kenderaan boleh capai untuk kerusi roda
 Kekurangan bilik hotel yang disesuaikan dengan baik
 Kurangnya kakitangan profesional yang mampu menangani masalah ketercapaian
 Kekurangan maklumat yang boleh dipercayai tentang tahap ketercapaian tarikan khusus
 Kurangnya restoran, bar dan kemudahan lain yang boleh diakses
 Kurangnya tandas yang disesuaikan di restoran dan tempat awam
 Jalan-jalan dan trotoar yang boleh diakses
 Kekurangan alat bantu teknikal dan peralatan kecacatan seperti kerusi roda, kerusi salun dan pengangkat tandas

Rujukan

Pautan luar 

 Accessible tourism at the Open Directory Project

 Ketercapaian
 Pengangkutan yang boleh diakses
Boleh capai