Fiqah ketenteraan Islam

Perundangan peperangan dalam Islam merujuk kepada apa yang diterima dari segi Syariah (hukum-hakam Islam) dan Fiqah (jurisprudens Islam) oleh Ulama sebagai tindakan yang betul bagi orang Islam semasa berperang.

Pembangunan perundangan

Dalil-dalil berkaitan peperangan 

Perundangan Islam berasaskan dua punca utama yakni al-Qur'an dan Hadis. Dalam al-Qur'an sendiri terdapat beberapa ayat yang digunakan sebagai 'dalil', yang bermaksud bukti atau pedoman. 

Al-Qur'an ada memberikan alasan atau sebab musabab seorang Muslim itu harus berperang:

Dalil kewajipan berperang 
Selain itu terkandung juga Perintah Allah berkaitan kewajipan seorang Muslim berperang:

Hukum berperang dalam bulan yang dihormati 
Al-Quran juga memperincikan tentang hukum berperang dalam bulan-bulan tertentu:

Larangan berundur apabila berhadapan dengan musuh 
Orang Islam diPerintah agar tidak gentar menghadapi musuh:

Memerangi pemimpin yang mencabuli sumpah janji 
Surah At-Taubah menurunkan Perintah Allah supaya memerangi pemimpin yang mencabuli sumpah janji:

Perumusan hukum berkaitan peperangan 

Hukum pertama berkaitan peperangan dirumuskan dalam abad pertama selepas Hijrah. Hukum-hakam ini dirumuskan secara berperingkat-peringkat mengikut tafsiran ayat-ayat al-Qur'an dan Hadis. Tema-tema utama hukum-hakam ini ialah keadilan dalam peperangan, dan keperluan untuk berjihad. Hukum-hakam yang dirumuskan tidak mengaitkan kesumat dan persengketaan bersenjata secara am.

Jihad (Arab untuk 'perjuangan') diberi dimensi ketenteraan selepas penindasan orang Islam oleh kaum  Quraisy Makkah. Ia ditakrifkan sebagai perjuangan di jalan Allah oleh umat Islam. Tanggungjawab menjalankan jihad bersifatkan tugas Ummah secara individu dan bersama-sama (kolektif). Justeru, sifat serangan itu penting dalam pentakrifan — jika serangan dilakukan terhadap keseluruhan umat Islam, jihad menjadi kewajipan ke atas semua Muslim. Jihad dibahagikan seterusnya dari segi keperluan baginya di dalam tanah-tanah orang Islam (Darul Islam) dan tanah orang bukan Islam (Darul Harb). Tetapi, sebahagian ulamak mengatakan bahawa Darul Islam dan Darul Harb hanya terpakai di saat perang. Di saat damai, tidak ada Darul Harb, tetapi yang ada adalah Darul Kufur, dimana umat Islam digesa untuk melakukan dakwah menyebarkan agama Islam.

Mengikut dua profesor undang-undang, Shaheen Sardar Ali dan Javaid Rehman, jurisprudens ketenteraan Islam selari dengan peraturan undang-undang antarabangsa moden. Mereka merujuk kepada kedua-dua komitmen yang dibuat ahli OIC (yang mewakili Dunia Islam) kepada undang-undang Islam dan Piagam Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu sebagai serasian kedua-dua sistem perundangan.

Etika peperangan 

Patricia Crone, seorang Orientalis, berkata bahawa dalam al-Qur'an, prinsip asas berkaitan pertempuran adalah puak asing harus dilayan seperti puak sendiri. Pertempuran diharuskan bagi tujuan mempertahankan diri, membantu orang Islam lain dan jika syarat-syarat perjanjian dilanggar, tetapi mesti dihentikan jika keadaan ini lenyap. Prinsip pengampunan ditekankan di tengah-tengah kebenaran bagi mempertahankan diri. 

Dalam hayat baginda, Muhammad memberi banyak peraturan berkaitan pertempuran dan juga menunjukkan contoh pengendalian perang. Yang paling mustahak daripada peraturan ini diringkaskan oleh Sayidina Abu Bakar, Shahabat Nabi dan Khalifah pertama, dalam bentuk sepuluh peraturan peperangan bagi Tentera Khulafa al-Rasyidin:

Mengikut Imam al-Tabari, 'nasihat sepuluh' ini diberikan oleh Sayidina Abu Bakar semasa ekspedisi Usamah ibn Zaid. Dalam Perang Siffin, Khalifah Ali bin Abi Talib menyatakan bahawa Islam tidak membenarkan Muslim memotong bekalan air kepada musuh mereka. Tambahan kepada Khalifah al-Rasyidin terdapat Hadis Nabi yang menggambarkan Penaklukan Muslim terhadap Mesir yang berlaku selepas kewafatan baginda:

Prinsip-prinsip ini dipegang oleh Amr ibn al-As semasa beliau menakluk Mesir. Seorang Kristian sezaman (abad ke-7 M), John dari Nikiu, berkata demikian tatkala penaklukan Iskandariah oleh Amr:

Prinsip-prinsip yang diasaskan oleh Khalifah-khalifah terawal juga dihormati semasa zaman perang Salib seperti ditujukkan oleh Sultan-sultan seperti Salahuddin al-Ayyubi dan Al-Kamil. Misalnya, selepas al-Kamil menewaskan tentera Frank dan perang Salib, Oliverus Scholasticus memuji hukum-hakam peperangan Islam, dengan menyatakan bagaimana al-Kamil memberi bekalan makanan kepada tentera Frank:

{{Quote box
|quote = Siapa yang boleh sangsi bahawa kebaikan, persahabatan dan sifat bermurah hati datang daripada Tuhan? Orang yang bapa, anak lelaki dan perempuan, abang dan adik, maut dalam kesakitan di tangan kami, yang tanahnya diambil, yang kami halau dalam keadaan bertelanjang dari rumah, memulihkan kita dengan makanan mereka sendiri semasa kami hampir mati kelaparan dan menunjukkan sikap baik terhadap kami mahupun kami di bawah kuasa mereka.<ref> 

Treatis-treatis terawal Islam berkaitan undang-undang antarabangsa dari abad kesembilan ke atas merangkumi penggunaan etika Islam, jurisprudens ekonomi Islam dan perundangan ketenteraan Islam terhadap undang-undang antarabangsa, dan menumpukan perhatian kepada beberapa tajuk perundangan antarabangsa moden termasuk undang-undang Triti (Perjanjian); layannan terhadap kedutaan, sandera (orang tebusan), orang pelarian, dan tawanan perang; hak mendapat suaka; Undang-undang peperangan; perlindungan kepada wanita, kanak-kanak dan orang awam yang merupakan orang bukan penempur; kontrak yang melewati baris pertempuran; penggunaan senjata beracun; dan pembinasaan wilayah musuh.

Nota

Sumber

Buku 
Abdullah Muhammad Basmeih Al-Qur'an (Tafsir Pimpinan ar-Rahman) Bahagian Hal Ehwal Islam, Jabatan Perdana Menteri Malaysia, Kuala Lumpur, 1980.
Abdullah Yusuf Ali The Holy Quran King Fahd Holy Qur-an Printing Complex, Madinah, 1991. 
Aboul-Enein, H. Yousuf; Zuhur, Sherifa, "Islamic Rulings on Warfare", Strategic Studies Institute, US Army War College, Diane Publishing Co., Darby PA, ISBN 1-4289-1039-5
Abu-Nimer, Mohammed (2000–2001). "A Framework for Nonviolence and Peacebuilding in Islam". Journal of Law and Religion 15 (1/2). Retrieved on 2007-08-05.
Dāmād, Sayyid Mustafa Muhaqqiq et al. (2003). Islamic views on Human Rights. Tehran: Center for Cultural-International Studies.
Crone, Patricia (2004). God's Rule: Government and Islam. New York: Columbia University Press.
Javed Ahmad Ghamidi, Mizan (2001). The Islamic Law of Jihad, Dar ul-Ishraq. 
 Nicola Melis, Trattato sulla guerra. Il Kitāb al-ğihād di Molla Hüsrev, Aipsa, Cagliari 2002.
 
 Sayyid Abul Ala Maududi The Meaning of the Qur'an, Islamic publications, Lahore, 1967
 Sayyid Abul Ala Maududi Human Rights in Islam Da'wah Academy, Islamabad, 1998 
 M. Mukarram Ahmed, Muzaffar Husain Syed Encyclopaedia of Islam, Anmol Publications PVT. LTD. 2005, ISBN 81-261-2339-7.

Web

Bacaan lanjut

Pautan luar 

 Islamic Texts on the rules of war
 The Qur'an and War: Observations on Islamic Just War
 Defending The Transgressed By Censuring The Reckless Against The Killing Of Civilians
 Islam Q&A: Treatment of prisoners-of-war in Islam
 Islamtoday.net: Islamic Law and Prisoners of War
 Directives of Islam Regarding Jihad 
 The Rules of War According to Islam  - hWeb.org.uk
Does the Quran Really Sanction Violence Against 'Unbelievers'? by Shaikh Kabir Helminski, The Huffington Post
 Jihad and the Islamic Law of War

Jihad
Keadilan tentera
Undang-undang perang
Undang-undang antarabangsa
Syariah