Gangguan ketagihan Internet

Penggunaan internet bermasalah atau bersifat patologi secara amnya ditakrifkan sebagai penggunaan internet yang bermasalah dan kompulsif, yang mengakibatkan kemerosotan yang ketara dalam fungsi individu dalam pelbagai domain kehidupan dalam tempoh masa yang berpanjangan. Golongan muda mempunyai risiko khusus untuk mengalami gangguan ketagihan internet, dengan kajian kes menonjolkan pelajar yang prestasi akademiknya merudum apabila mereka menghabiskan lebih banyak masa dalam talian. Sesetengah juga mengalami akibat kesihatan akibat kehilangan tidur, kerana mereka berjaga lewat dan kemudian untuk bersembang dalam talian, menyemak kemas kini status rangkaian sosial atau untuk mencapai tahap permainan seterusnya.

Penggunaan Internet yang berlebihan tidak diiktiraf sebagai gangguan oleh Pertubuhan Kesihatan Sedunia, Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental (DSM-5) mahupun Klasifikasi Penyakit Antarabangsa (ICD-11). Walau bagaimanapun, diagnosis gangguan permainan telah dimasukkan ke dalam ICD-11. Kontroversi di sekitar diagnosis termasuk sama ada gangguan itu adalah entiti klinikal yang berasingan, atau manifestasi gangguan psikiatri yang mendasari. Penyelidikan telah mendekati soalan dari pelbagai sudut pandangan, tanpa definisi yang diseragamkan atau dipersetujui secara universal, yang membawa kepada kesukaran dalam membangunkan cadangan berasaskan bukti.

Memandangkan remaja (12-19 tahun) dan orang dewasa yang baru muncul (20-29 tahun) mengakses Internet lebih daripada mana-mana kumpulan umur lain dan mengambil risiko yang lebih tinggi untuk menggunakan Internet secara berlebihan, dan masalah gangguan tingkah laku Internet adalah paling relevan kepada golongan muda.

Akibat

Implikasi kesihatan mental 
Kajian terhadap  pelajar sekolah menengah Cina (2010) menunjukkan bahawa individu yang mempunyai risiko ketagihan Internet yang sederhana hingga teruk adalah 2.5 kali lebih berkemungkinan untuk mengalami gejala kemurungan berbanding rakan sejawat bebas ketagihan. Penyelidik mengkaji penggunaan Internet patologi atau tidak terkawal, dan kemudian masalah kesihatan mental dalam seribu empat puluh satu pelajar remaja di China. Para pelajar bebas daripada kemurungan dan kebimbangan pada permulaan kajian. Sembilan bulan kemudian, anak-anak muda itu dinilai semula untuk kebimbangan dan kemurungan, dan lapan puluh tujuh telah dinilai sebagai mengalami kemurungan. Lapan melaporkan gejala kebimbangan yang ketara. Satu lagi kajian membabitkan pelajar sekolah menengah dari Helsinki mendapati bahawa penggunaan internet yang bermasalah dan gejala kemurungan mungkin menghasilkan suatu maklum balas yang positif. Penggunaan internet yang bermasalah juga dikaitkan dengan peningkatan risiko penyalahgunaan bahan.

Akibat sosial 
Ketagihan Internet meningkatkan risiko banyak hasil sosial dan kesihatan yang negatif, termasuk prestasi akademik yang lemah, kesan personaliti yang berbahaya, keresahan dan kemurungan.

Bukti ketagihan Internet yang didokumentasikan terbaik setakat ini ialah gangguan masa, yang seterusnya mengakibatkan gangguan terhadap kehidupan sosial biasa, termasuk akademik, prestasi profesional dan rutin harian. Beberapa kajian juga mendedahkan bahawa IAD boleh menyebabkan gangguan hubungan sosial di Eropah dan Taiwan. Walau bagaimanapun, ia juga diperhatikan oleh orang lain bahawa IAD bermanfaat untuk hubungan rakan sebaya di Taiwan.

Dr Keith W. Beard (2005) menyatakan bahawa "seseorang individu ketagih apabila keadaan psikologi individu, yang merangkumi kedua-dua keadaan mental dan emosi, serta interaksi skolastik, pekerjaan dan sosial mereka, terjejas oleh penggunaan [Internet] berlebihan".

Tanda dan gejala

Gejala fizikal 
Gejala fizikal termasuk sistem imun yang lemah akibat kurang tidur, kehilangan senaman, dan peningkatan risiko sindrom terowong karpus serta ketegangan mata dan belakang.

Gejala penarikan diri mungkin termasuk pergolakan, kemurungan, kemarahan dan keresahan apabila orang itu jauh dari teknologi. Gejala psikologi ini mungkin bertukar menjadi gejala fizikal seperti degupan jantung yang cepat, bahu tegang dan sesak nafas.

Gangguan berkaitan

Masalah perjudian 
Menurut David Hodgins, seorang profesor psikologi di Universiti Calgary, perjudian dalam talian dianggap sebagai serius seperti perjudian patologi. Ia dikenali sebagai "gangguan terpencil" yang bermaksud mereka yang mempunyai masalah perjudian lebih suka memisahkan diri daripada gangguan dan gangguan. Oleh kerana perjudian boleh didapati dalam talian, ia meningkatkan peluang untuk penjudi yang bermasalah untuk berjudi tanpa pengaruh sosial mempengaruhi keputusan mereka.

Gangguan permainan internet 
Gangguan permainan (ketagihan permainan video) ialah isu yang diketahui di seluruh dunia. Insiden dan keterukan meningkat pada 2000-an, dengan kemunculan teknologi jalur lebar, permainan yang membolehkan penciptaan avatar, permainan 'kehidupan kedua' dan MMORPG (permainan main peranan dalam talian besar-besaran). World of Warcraft mempunyai komuniti MMORPG terbesar dalam talian dan terdapat beberapa kajian tentang kualiti ketagihan permainan. Penagih permainan terdiri daripada kanak-kanak hingga orang dewasa yang matang. Contoh yang terkenal ialah Ryan van Cleave, seorang profesor universiti dengan kehidupan yang merosot apabila dia terlibat dalam permainan dalam talian. Andrew Doan, seorang doktor dengan latar belakang penyelidikan dalam sains saraf, memerangi ketagihan permainan video dirinya sendiri, dengan lebih 20,000 jam dihabiskan dalam tempoh sembilan tahun.

Pornografi Internet 
Kriteria diagnostik yang diterima secara universal tidak wujud untuk ketagihan pornografi atau tontonan pornografi Internet yang bermasalah.  Ketagihan pornografi sering ditakrifkan secara operasi oleh kekerapan tontonan pornografi dan akibat negatif.  Satu-satunya kriteria diagnostik untuk ketagihan tingkah laku dalam Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental semasa adalah untuk perjudian patologi, dan ia adalah serupa dengan kriteria untuk penyalahgunaan dan pergantungan bahan, seperti keasyikan dengan tingkah laku, pengurangan keupayaan mengawal tingkah laku, toleransi, sindrom penarikan diri dan kesan psikososial yang buruk. Kriteria diagnostik telah dicadangkan untuk ketagihan tingkah laku lain, dan ini biasanya juga berdasarkan diagnosis yang ditetapkan untuk penyalahgunaan dan pergantungan bahan.

Diagnosis dicadangkan bagi gangguan hiperseksual termasuk pornografi sebagai subjenis gangguan ini. Ia termasuk kriteria seperti masa yang digunakan oleh aktiviti seksual yang mengganggu kewajipan, penglibatan berulang dalam aktiviti seksual sebagai tindak balas kepada tekanan, percubaan berulang yang gagal untuk mengurangkan tingkah laku ini, dan kesusahan atau gangguan fungsi kehidupan. Satu kajian mengenai tontonan pornografi Internet bermasalah menggunakan kriteria melihat pornografi Internet lebih daripada tiga kali seminggu selama beberapa minggu, dan tontonan menyebabkan kesukaran dalam kehidupan umum berfungsi.

Percakapan kompulsif (gangguan ketagihan komunikasi) 
Gangguan ketagihan komunikasi (CAD) merujuk kepada gangguan tingkah laku yang sepatutnya berkaitan dengan keperluan untuk sentiasa berkomunikasi dengan orang lain, walaupun tidak ada keperluan praktikal untuk berkomunikasi. CAD telah dikaitkan dengan ketagihan Internet. Pengguna menjadi ketagih dengan elemen sosial Internet seperti Facebook dan YouTube. Pengguna menjadi ketagih kepada komunikasi satu-satu atau kumpulan dalam bentuk sokongan sosial, perhubungan dan hiburan. Walau bagaimanapun, gangguan terhadap aktiviti ini boleh mengakibatkan konflik dan rasa bersalah. Ketagihan seperti ini dipanggil penggunaan media sosial yang bermasalah.

Penggunaan VR kompulsif 
Penggunaan VR kompulsif (ketagihan realiti maya) ialah suatu kompulsi untuk menggunakan realiti maya atau persekitaran maya yang mendalam. Pada masa ini, media maya interaktif (seperti rangkaian sosial) dirujuk sebagai realiti maya, manakala realiti maya masa depan merujuk kepada simulasi komputer, persekitaran atau dunia yang mendalam. Pakar memberi amaran tentang bahaya realiti maya, dan membandingkan penggunaan realiti maya (dalam bentuk semasa serta akan datang) dengan penggunaan dadah, membawa dengan perbandingan ini kebimbangan bahawa, seperti dadah, pengguna mungkin menjadi ketagih. kepada realiti maya.

Ketagihan penstriman video 
Ketagihan penstriman video ialah ketagihan menonton kandungan video dalam talian. Ini boleh termasuk rancangan TV, filem, klip video pendek dan kandungan lain. Pengalaman setiap orang adalah unik, tetapi orang yang mengalami ketagihan ini juga mungkin memaparkan hubungan ketagihan dengan kandungan video luar talian juga (seperti televisyen, DVD, dan pita VHS). Penagih sering menunjukkan tingkah laku kompulsif. Dengan lebih banyak pembangunan tapak binging seperti Netflix, Stan dan Foxtel, lebih ramai orang mula menonton filem dan rancangan TV setiap hari lalu menyumbang kepada ketagihan ini.

Faktor-faktor risiko

Isu interpersonal 
Dihujahkan bahawa kesukaran interpersonal seperti introversi, masalah sosial, dan kemahiran komunikasi bersemuka yang lemah sering membawa kepada ketagihan internet. Perhubungan berasaskan Internet menawarkan alternatif yang selamat untuk orang yang mengalami kesukaran yang dinyatakan di atas untuk melarikan diri daripada kemungkinan penolakan dan kebimbangan hubungan kehidupan sebenar interpersonal.

Sokongan sosial 
Individu yang kekurangan hubungan sosial dan sokongan sosial yang mencukupi didapati menghadapi risiko ketagihan Internet yang lebih tinggi. Mereka menggunakan hubungan maya dan sokongan untuk mengurangkan kesunyian mereka. Sebenarnya, aplikasi yang paling lazim dalam kalangan penagih Internet ialah bilik sembang, permainan interaktif, pemesejan segera atau media sosial. Beberapa kajian empirikal mendedahkan bahawa konflik antara ibu bapa dan anak-anak dan tidak tinggal bersama ibu mempunyai kaitan yang ketara dengan ketagihan Internet selepas satu tahun. Faktor perlindungan seperti komunikasi berkualiti antara ibu bapa dan kanak-kanak dan perkembangan belia yang positif ditunjukkan dapat mengurangkan risiko ketagihan.

Faktor psikologi 
Sejarah ketagihan atau psikiatri sebelum ini didapati mempengaruhi kemungkinan ketagih Internet. Sesetengah individu yang mempunyai masalah psikiatri terdahulu seperti kemurungan dan kebimbangan beralih kepada tingkah laku kompulsif untuk mengelakkan emosi dan situasi yang tidak menyenangkan masalah psikiatri mereka dan menganggap ketagih Internet sebagai alternatif yang lebih selamat kepada kecenderungan ketagihan bahan. Walau bagaimanapun, secara amnya, tidak jelas daripada penyelidikan sedia ada yang mana punca dan kesannya sebahagiannya disebabkan fakta bahawa komorbiditi adalah perkara biasa di kalangan penagih Internet.

Diagnosis 
Diagnosis gangguan ketagihan Internet adalah sukar secara empirikal. Pelbagai instrumen pemeriksaan telah digunakan untuk mengesan gangguan ketagihan Internet. Diagnosis semasa pula berhadapan dengan pelbagai halangan.

Kesukaran 
Memandangkan kebaharuan Internet dan takrifan gangguan ketagihan Internet yang tidak konsisten, diagnosis praktikal adalah jauh dari jelas. Dengan penyelidikan pertama yang dimulakan oleh Kimberly S. Young pada 1996, kajian saintifik mengenai ketagihan Internet hanya wujud selama lebih daripada 20 tahun. Terdapat beberapa halangan dalam mencipta kaedah diagnostik yang boleh digunakan untuk gangguan ketagihan Internet.

Rawatan 
Intervensi dan strategi semasa yang digunakan sebagai rawatan untuk ketagihan Internet berpunca daripada yang diamalkan dalam gangguan penyalahgunaan bahan. Dengan ketiadaan "penyelidikan yang mencukupi secara metodologi", program rawatan tidak disokong dengan baik. Rawatan psikososial adalah pendekatan yang paling kerap digunakan. Dalam amalan, pusat pemulihan biasanya merangka gabungan pelbagai terapi.

Kebimbangan masyarakat 
Ketagihan Internet telah menimbulkan kebimbangan orang ramai di Asia dan sesetengah negara menganggap ketagihan Internet sebagai salah satu isu utama yang mengancam kesihatan awam, khususnya dalam kalangan remaja.

China 
Ketagihan Internet biasanya dirujuk sebagai "candu elektronik" atau "heroin elektronik" di China. Kerajaan Republik Rakyat China merupakan negara pertama yang secara rasmi mengklasifikasikan ketagihan Internet sebagai gangguan klinikal dengan mengiktiraf "Kriteria Diagnostik Klinikal untuk Ketagihan Internet" pada tahun 2008. Kerajaan telah menggubal beberapa dasar untuk mengawal penggunaan Internet remaja, termasuk mengehadkan masa permainan harian kepada 3 jam dan memerlukan pengenalan pengguna dalam permainan video dalam talian.

Namun begitu, dengan ketiadaan bimbingan daripada Kementerian Kesihatan China serta ketiadaan definisi yang jelas tentang ketagihan Internet, klinik rawatan yang meragukan telah berkembang di negara itu. Sebagai sebahagian daripada rawatan, beberapa klinik dan kem mengenakan hukuman penderaan terhadap orang dengan ketagihan Internet dan ada yang menjalankan terapi elektrokonvulsif terhadap mereka, dan menimbulkan kebimbangan dan kontroversi umum. Beberapa bentuk penganiayaan telah didokumentasikan dengan terperinci oleh laporan berita.

Salah satu rawatan yang paling biasa digunakan untuk remaja yang ketagih Internet di China ialah rawatan pesakit dalam, sama ada di kem yang sah atau haram. Dilaporkan bahawa kanak-kanak dihantar ke kem ini di luar kehendak mereka. Ada yang ditangkap dan diikat oleh kakitangan kem, ada yang dibius oleh ibu bapa mereka, dan ada yang ditipu untuk dirawat.

Korea Selatan 
Memandangkan rata-rata keseluruhan negara disambungkan ke Internet dan mengiktiraf permainan dalam talian sebagai sukan profesional, Korea Selatan menganggap ketagihan Internet sebagai salah satu isu sosial yang paling serius dan menggambarkannya sebagai "krisis negara". Hampir 80% penduduk Korea Selatan mempunyai telefon pintar. Menurut data kerajaan, kira-kira dua juta penduduk negara (kurang daripada 50 juta) mempunyai masalah ketagihan Internet, dan kira-kira 680,000 remaja berusia 10–19 tahun ketagih Internet, menyumbang kira-kira 10% daripada populasi remaja. Kanak-kanak juga menghadapi masalah yang sama: kira-kira 40% kanak-kanak Korea Selatan antara umur tiga hingga lima tahun menggunakan telefon pintar lebih tiga kali seminggu. Menurut pakar, jika kanak-kanak sentiasa dirangsang oleh telefon pintar semasa tempoh bayi, otak mereka akan bersusah-payah untuk mengimbangi pertumbuhan dan risiko ketagihan Internet.

Sebagai tindak balas, kerajaan Korea Selatan telah melancarkan pusat pencegahan Internet pertama di dunia, Jump Up Internet Rescue School, di mana remaja yang paling teruk ketagih dirawat dengan bantuan kewangan penuh kerajaan. Sehingga 2007, kerajaan telah membina rangkaian 140 pusat kaunseling penagihan Internet selain program rawatan di sekitar 100 hospital. Lazimnya, terapi muzik dan terapi kuda yang diterajui kaunselor dan pengajar serta aktiviti kumpulan kehidupan sebenar yang lain termasuk kursus berhalangan gaya tentera dan bengkel terapeutik mengenai tembikar dan gendang digunakan untuk mengalihkan perhatian dan minat daripada skrin.

Jepun 
Di Jepun, gangguan ketagihan internet telah menjelma kepada rakyat terutamanya yang menjejaskan populasi belia dan remaja. Dalam remaja lelaki, ketagihan internet menunjukkan trend peningkatan masa dalam permainan pada peranti mereka manakala belia wanita menunjukkan trend dalam penggunaan media sosial. Ketagihan telefon pintar dan internet di Jepun telah memudaratkan masyarakat dengan menjejaskan interaksi sosial antara manusia dan komunikasi mereka. Mereka terbiasa berinteraksi melalui internet dan telefon mereka sehingga merosot beberapa kemahiran sosial mereka dari semasa ke semasa.

Rujukan 

Interaksi manusia-komputer
Pornografi
Budaya Internet
Sumber bahasa Itali CS1 (it)
Sumber bahasa Jerman CS1 (de)
Laman-laman dengan terjemahan-terjemahan yang belum disemak