Oh Iboe

Oh Iboe (Ejaan yang Disempurnakan: Oh Ibu) ialah sebuah filem 1938 dari Hindia Timur Belanda. Diarahkan oleh The Teng Chun dan dibintangi Lo Tjin Nio dan Bissu, ia berkisarkan penderitaan sebuah keluarga selepas ibu pemimpin keluarga meninggal dunia. Filem ini merupakan salah satu filem yang diterbitkan oleh The yang berhubungan dengan kisah moden, berikutan filem Gadis jang Terdjoeal pada tahun sebelumnya,. Ia dianggap hilang.

Plot
Tjoa Kim Liong berkahwin semula selepas kematian isterinya; anak perempuannya, Pinjaman, tidak suka ibu tiri barunya. Tjoa menjadi semakin ketagih judi, menumpukan semua masa untuk tabiat itu. Perniagaannya diserahkan kepada beliau Kian Hwat, yang menggunakan kuasa yang baru ditemui ini untuk mencuri semua kekayaan Tjoa. Tahun kemudian Loan dan tunangnya, Goan Hin, mampu untuk mendapatkan dana.

Penerbitan
Oh Iboe diarahkan dan diterbitkan oleh The Teng Chun bawah rumah produksi Java Industrial Film. Bermula dengan Sam Pek Eng Tay pada tahun 1932 mereka telah mengarahkan filem komersial yang berjaya berdasarkan legenda Cina. Walau bagaimanapun, berikutan filem Albert Balink, Pareh (Beras) pada tahun 1936 ini bermula kerja-kerja mengarah dengan lebih banyak cerita moden yang mengiktiraf kepentingan asli. Oh Iboe adalah filem kedua seperti itu, berikutan Gadis jang Terdjoeal pada tahun 1937. Adik-beradik ini juga bekerja di Oh Iboe: The Teng Liong berkhidmat sebagai sinematografer, manakala The Teng Hwi adalah pengarah bunyi. Ia dirakam dalam hitam dan putih.

Filem ini dibintangi Lo Tjin Nio dan Bissu. Bissu, yang dikenali sebagai seorang pelakon pentas, membuat kemunculan filemnya. Oh Iboe telah diiklankan sebagai mengandungi lagu-lagu bahasa Melayu.

Keluaran dan legasi
Oh Iboe dikeluarkan sekitar tahun 1938. Ia telah diiklankan dengan slogan "Dan tiadalah kehidupan kanak-kanak yang tidak pernah melihat ibunya?".

Selepas Oh Iboe The dan Industrial Filem Java beliau menghasilkan hampir dua puluh filem lagi. Bissu terus berlakon dengan Java Industrial Film sehingga syarikat itu ditutup pada tahun 1942; bermula dengan Alang-Alang (Rumput) pada tahun 1939 beliau kebanyakannya mengambil peranan antagonis.

Filem ini mungkin hilang. Ahli antropologi visual Amerika Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang.  Walau bagaimanapun, JB Kristanto Katalog Film Indonesia merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia, dan Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.

Catatan penjelasan

Rujukan

Sumber petikan

Pautan luar

Filem Hindia Timur Belanda