Canselor Perbendaharaan

Canselor Perbendaharaan (bahasa Inggeris: Chancellor of the Exchequer), sering disingkatkan kepada canselor dan juga dikenali sebagai Menteri Kewangan United Kingdom, ialah menteri kanan Mahkota dalam kerajaan United Kingdom, dan ketua Perbendaharaan Seri Paduka Baginda. Sebagai salah satu daripada empat Pejabat Besar Negara, Canselor ialah anggota berpangkat tinggi Kabinet British dan ketiga dalam ranking menteri, di belakang perdana menteri dan timbalan perdana menteri.

Bertanggungjawab untuk semua hal ekonomi dan kewangan, peranan Canselor Perbendaharaan adalah setara dengan seorang menteri kewangan di negara lain. Canselor selalunya merupakan Tuan Kedua Perbendaharaan sebagai salah seorang daripada sekurang-kurangnya enam Tuan Pesuruhjaya Perbendaharaan, bertanggungjawab untuk melaksanakan jawatan Bendahari Perbendaharaanyang lain ialah Perdana Menteri dan whip kerajaan Commons. Pada abad ke-18 dan awal abad ke-19, adalah perkara biasa bagi perdana menteri juga untuk berkhidmat sebagai Canselor Perbendaharaan jika beliau duduk di Dewan Rakyat; Canselor terakhir yang secara serentak menjadi perdana menteri dan Canselor Perbendaharaan ialah Stanley Baldwin pada tahun 1923. Dahulu, dalam kes apabila jawatan canselor kosong, Tuan Ketua Hakim Mahkamah Raja akan bertindak sebagai canselor pro tempore. Tuan Ketua Hakim Negara terakhir yang berkhidmat dengan cara ini ialah Lord Denman pada tahun 1834.

Canselor Perbendaharaan ialah pejabat negara ketiga tertua dalam sejarah Inggeris dan British, dan sejak kebelakangan ini telah menjadi pejabat paling berkuasa dalam politik British selepas perdana menteri. Mereka pada asalnya memikul tanggungjawab untuk Perbendaharaan, institusi Inggeris zaman pertengahan untuk pengumpulan dan pengauditan hasil diraja. Rekod terawal yang masih hidup yang merupakan hasil audit perbendaharaan, bertarikh dari 1129 hingga 1130 di bawah Raja Henry I dan menunjukkan kesinambungan dari tahun-tahun sebelumnya. Canselor mempunyai pengawasan terhadap dasar fiskal, oleh itu cukai dan perbelanjaan awam di seluruh jabatan Kerajaan. Ia sebelum ini juga mengawal dasar monetari sehingga 1997, apabila Bank of England diberi kawalan bebas ke atas kadar faedahnya.

Sejak 1718, semua canselor perbendaharaan, kecuali kadangkala ketua hakim negara sebagai pemegang sementara, telah menjadi ahli Dewan Rakyat dengan Lord Stanhope menjadi canselor terakhir dari Dewan Pertuanan.

Pemegang jawatan bekerja bersama-sama menteri Perbendaharaan yang lain dan Setiausaha Tetap Perbendaharaan.

Tugas dan tanggungjawab 
Seorang canselor sebelumnya, Robert Lowe, menggambarkan jawatan itu dalam istilah berikut di Dewan Rakyat pada 11 April 1870: "Canselor Perbendaharaan ialah seorang lelaki yang tugasnya menjadikannya lebih kurang mesin percukaian. Beliau diamanahkan dengan sejumlah kesengsaraan yang menjadi tugasnya untuk mengagihkan secara adil seperti yang beliau boleh."

Dasar fiskal 
Canselor mempunyai kawalan yang besar ke atas jabatan-jabatan lain kerana Perbendaharaan yang menetapkan Had Perbelanjaan Jabatan. Jumlah kuasa yang diberikan kepada seseorang canselor bergantung kepada kekuatan peribadi mereka, status mereka dalam parti mereka, dan hubungan mereka dengan perdana menteri. Gordon Brown, yang menjadi canselor ketika Parti Buruh menjadi kerajaan pada tahun 1997, mempunyai pangkalan kuasa peribadi yang besar dalam parti itu. Mungkin akibatnya, Tony Blair memilih untuk mengekalkan beliau dalam kedudukan yang sama sepanjang sepuluh tahun beliau sebagai perdana menteri, menjadikan Brown seorang tokoh yang luar biasa dominan dan canselor yang paling lama berkhidmat sejak Akta Pembaharuan 1832. Perkara demikian telah mengukuhkan tren yang sedia ada terhadap canselor yang menduduki kedudukan kedua yang jelas di kalangan menteri-menteri kerajaan, dinaikkan di atas rakan-rakan tradisionalnya, menteri luar dan menteri dalam negeri.

Salah satu bahagian peranan utama canselor melibatkan rangka bajet atau belanjawan tahunan. Sehingga tahun 2017, yang pertama ialah Autumn Budget (Bajet Musim Luruh), juga dikenali sebagai Budget Day (Hari Bajet), yang meramalkan perbelanjaan kerajaan pada tahun kewangan akan datang dan juga mengumumkan langkah-langkah kewangan baru. Yang kedua adalah Spring Statement (Kenyataan Musim Luruh), juga dikenali sebagai "bajet mini". Tahun cukai Britain telah mengekalkan Julian lama akhir tahun: 24 Mac (Gaya Lama) atau 5 April (Gaya Baru, iaitu, Gregorian). Dari tahun 1993, belanjawan itu pada musim bunga, didahului oleh kenyataan musim luruh tahunan. Ini kemudiannya dipanggil Laporan Pra-Bajet.Kenyataan Musim Luruh biasanya berlaku pada bulan November atau Disember. Belanjawan 1997, 2001, 2002, 2003, 2006, 2007, 2008, 2012, dan 2016 semuanya disampaikan pada hari Rabu dan diringkaskan dalam ucapan kepada Dewan Rakyat.

Belanjawan ini adalah rahsia negara sehingga canselor mendedahkannya dalam ucapannya di Parlimen. Hugh Dalton, dalam perjalanan untuk memberikan ucapan bajet pada tahun 1947, secara tidak sengaja mengeluarkan butiran penting kepada wartawan akhbar, dan mereka muncul dalam cetakan sebelum beliau membuat ucapannya. Dalton terpaksa meletak jawatan.

Dasar monetari 
Walaupun Bank of England bertanggungjawab untuk menetapkan kadar faedah, canselor juga memainkan peranan penting dalam struktur dasar monetari. Beliau menetapkan sasaran inflasi, di mana bank mesti menetapkan kadar faedah untuk dipenuhi. Di bawah Akta Bank of England 1998, canselor mempunyai kuasa melantik empat daripada sembilan ahli Jawatankuasa Dasar Monetari Bank – yang dipanggil "ahli luaran". Beliau juga mempunyai pengaruh yang tinggi terhadap pelantikan Gabenor dan Timbalan Gabenor Bank, dan mempunyai hak perundingan mengenai pelantikan dua ahli MPC yang tinggal dari dalam Bank. Akta ini juga memperuntukkan bahawa kerajaan mempunyai kuasa untuk memberi arahan kepada Bank mengenai kadar faedah untuk tempoh yang terhad dalam keadaan yang melampau. Kuasa ini tidak pernah digunakan secara rasmi.

Rujukan

Pautan luar 

Laman web rasmi