Magnitud gelombang permukaan

Skala magnitud gelombang permukaan () ialah salah satu skala magnitud yang digunakan dalam bidang seismologi untuk memerikan kebesaran sesebuah gempa bumi. Ia berasaskan sukatan dalam gelombang permukaan Rayleigh yang bergerak secara tertumpu di sepanjang lapisan-lapisan teratas di bumi. Ia kini digunakan di Republik Rakyat China sebagai piawaian kebangsaan (GB 17740-1999) untuk mengkategorikan gempa bumi.

Magnitud gelombang permukaan ini mula-mula dimajukan pada 1950-an oleh para penyelidik yang juga memajukan skala magnitud setempat ML untuk meningkatkan resolusi pada gempa-gempa yang lebih besar:

Magnitud-magnitud gempa yang tercatat ketika itu, yang sering diatribusi kepada Richter, mungkin sekali  atau .

Takrifan
Rumus pengiraan magnitud gelombang permukaan ialah:

yang mana A ialah sesaran zarah maksimum dalam gelombang permukaan (jumlah vektor kedua-dua sesaran mengufuk) dalam μm, T ialah tempoh yang bersamaan dengan s, Δ ialah jarak epipusat dalam °, dan

Menurut GB 17740-1999, dua sesaran mengufuk ini mesti diukur pada masa yang sama atau dalam 1/8 satu tempoh; jika dua sesaran ini berbeza tempohnya, maka jumlah berwajaran harus digunakan:

yang mana AN ialah sesaran utara-selatan dalam μm, AE ialah sesaran timur-barat dalam μm, TN ialah tempoh yang bersamaan dengan AN dalam s, dan TE ialah tempoh yang bersamaan dengan AE dalam s.

Kajian lain
Vladimír Tobyáš dan Reinhard Mittag mengusulkan agar magnitud gelombang permukaan dikaitkan dengan skala magnitud setempat ML, menggunakan

Formula-formula lain termasuk tiga rumus semakan yang diusulkan oleh CHEN Junjie et al.:

dan

Lihat juga
Skala magnitud momen
Skala seismos

Catatan dan rujukan

Skala seismos
Geofizik