Marlia Hardi

Marlia Hardi (juga Marlia Hardy; 10 Mac 1927 - 18 Jun 1984) ialah seorang pelakon filem Indonesia aktif dari tahun 1951 hingga tahun 1983. Dilahirkan di bandar Magelang, Jawa Tengah, beliau naik ke pentas pada tahun 1940 sebelum berpindah ke Jakarta pada tahun 1949. Dua tahun kemudian beliau membuat kemunculan filem cetera pertamanya dalam Untuk Sang Merah Putih. Dalam tempoh dua dekad akan datang beliau muncul dalam lebih daripada tujuh puluh filem, diiktiraf untuk peranan beliau sebagai ibu, dan menerima Anugerah Citra untuk Pelakon Terbaik. Walaupun produktiviti beliau, bagaimanapun, beliau berdepan dengan bebanan hutang dan membunuh diri pada usia 57 tahun.

Biografi 
Hardi dilahirkan di Magelang, Jawa Tengah, pada 10 Mac1927. Beliau berketurunan Bugis dan Jawa, melalui ibu bpanya. Beliau menerima pendidikan rendah di sekolah Belanda yang dikendalikan oleh rakyat Indonesia asli. Menjelang tahun 1940-an beliau telah terlibat dalam teater, dan mengahwini Hardjo Samidi. Semasa Revolusi Nasional Indonesia, manakala suaminya telah ditahan oleh pengurus pasukan kolonial Belanda, Hardi mencari rezeki dengan sendiri.

Pada akhir 1949 Hardi dan suaminya berpindah ke Jakarta. Dua tahun kemudian beliau membuat kemunculan filem cetera sulungnya dalam peranan kecil dalam Untuk Sang Merah Putih terbitan Produksi Film Negara (PFN).. Pada tahun berikutnya beliau mengambil peranan membintangi filem lain PFN, Si Pintjang, menggambarkan seorang perempuan tua; kerana beliau hanya berusia dua puluh empat, beliau membuat umur dengan solekan Pada tahun yang sama beliau muncul sebagai kepentingan cinta utama dalam Selamat Berdjuang, Masku!, sebuah penerbitan Djakarta Film. Hardi melengkapkan empat lagi filem pada 1951.

Dekad yang akan datang Hardi muncul dalam lebih daripada satu filem sedozen, sering dalam peranan ibu, untuk beberapa syarikat, termasuk Perfini Terimalah Laguku (1952) dan Tjambuk Api (1958), Gabungan Artis Film Pulang (1952), Bintang Soerabaja Pelarian dari Pagar Besi (1951), dan Kino Drama Atelier Gadis Olahraga (1951). Beliau juga memulakan sebuah syarikat kekal lama, Budaya Film, yang mempunyai penerbitan tunggal: Uang Palsu (1955), yang diarahkan oleh Hasan Basry R.M. Menjelang April 1955 beliau dan Samidi, yang bekerja sebagai pekerja biro penapisan, mempunyai dua orang anak: Hartati dan Pradjono.

Pada pertengahan 1960-an, walaupun industri filem tidak berkembang dalam kegawatan ekonomi dan politik Indonesia, Hardi terus aktif. Beliau muncul dalam lima filem di antara tahun 1964 dan 1967, memenangi Anugerah Citra untuk Pelakon Pembantu Wanita Terbaik untuk peranannya dalam Petir Sepandjang Malam. Dalam tahun 1970-an dan awal 1980-an beliau terutamanya aktif dalam menyokong peranan - sering sebagai tokoh ibu. Beliau juga telah menemui kejayaan di televisyen dengan siri TVRI Keluarga Marlia Hardi, yang bersiaran pada 1973 sehingga kematian Hardi. Dalam rancangan itu, beliau memegang watak isteri Awaludin, dengan beberapa pelakon muda memegang watak anak mereka. Kejayaan program ini membawa kepada banyak peniruan.

Meskipun kejayaan popularnya, bagaimanapun, Hardi berdepan dengan bebanan hutang. Pada 18 Jun 1984, beliau ditemui mati di rumahnya di Jakarta, setelah menggantung dirinya. Dalam catatan bunuh diri beliau, Hardi menulis bahawa beliau telah didorong untuk membunuh dirinya dengan hutang beliau; beliau berhutang lima juta rupiah kepada kumpulan arisannya. Dalam satu surat, kepada rakan pelakon, Ratno Timoer, beliau menulis bahawa bunuh diri "adalah jalan yang terbaik" baginya. Dalam surat yang lain, untuk TVRI, beliau meminta syarikat itu untuk menjaga hal ehwal yang berkaitan dengan pengebumian beliau. Dalam lajur, wartawan merangkap pelakon Rachman Arge menulis bahawa kematiannya adalah semua lebih mengejutkan kerana gambaran kerap Hardi yang kuat, ibu-ibu bijak, kepada siapa berjuta-juta penonton boleh bertukar apabila mereka merasakan diri mereka hilang dalam kesibukan moden kehidupan. Sentimen yang sama telah dinyatakan dalam berita kematian dalam Tempo: "sekarang kita semua menjadi anak-anak yatim".

Anugerah
Hardi memenangi Anugerah Citra untuk Pelakon Pembantu Wanita Terbaik di Festival Filem Indonesia untuk persembahannya sebagai ibu Djafar dalam Petir Sepandjang Malam pada 1967. Pada 1981 beliau dicalonkan untuk Anugerah Citra untuk Pelakon Pembantu Wanita Terbaik bagi peranannya sebagai nenek dalam Busana dalam Mimpi, tetapi tewas kepada Mieke Wijaya dari Kembang Semusim.

Filemografi
Selama lebih dari dua dekad sebagai pelakon, Hardi hadir dalam tujuh puluh tiga peranan.

Musim Melati (1950)
Gadis Olahraga (1951)
Ditepi Bengawan Solo (1951)
Kenangan Masa (1951)
Si Pintjang (1951)
Pelarian dari Pagar Besi (1951)
Selamat Berdjuang, Masku! (1951)
Pulang (1952)
Siapa Dia (1952)
Tenang Menanti (1952)
Terimalah Laguku (1952)
Ajati (1954)
Melarat tapi Sehat (1954)
Si Melati (1954)
Dibalik Dinding (1955)
Oh, Ibuku (1955)
Sendja Indah (1957)
Tjambuk Api (1958)
Kalung Mutiara (1960)
Si Kembar (1961)

Anak-anak Revolusi (1964)
Minah Gadis Dusun (1966)
Petir Sepandjang Malam (1967)
Mahkota (1967)
Piso Komando (1967)
Tuan Tanah Kedawung (1970)
Lampu Merah (1971)
Hostess Anita (Sendja Selalu Mendatang) (1971)
Pendekar Sumur Tudjuh (1971)
Tanah Gersang (1971)
Kabut di Kintamani (1972)
Sisa-sisa Laskar Pajang (1972)
Cukong Blo'on (1973)
Tabah Sampai Akhir (1973)
Batas Impian (1974)
Dikejar Dosa (1974)
Calon Sarjana (1974)
Kehormatan (1974)
Hamidah (1974)
Senyum dan Tangis (1974)

Tangisan Ibu Tiri (1974)
Cinta Abadi (Menara Gading) (1976)
Anak Emas (1976)
Para Perintis Kemerdekaan (1977)
Cintaku Tergadai (1977)
Gara-gara Isteri Muda (1977)
Gaun Hitam (1977)
Duo Kribo (1977)
Raja Dangdut (1978)
Zaman Edan (1978)
Puspa Indah Taman Hati (1979)
Kau dan Aku Sayang (You and I My Love) (1979)
Cubit-cubitan (1979)
Si Ayub dari Teluk Naga (1979)
Kerinduan (1979)
Milikku (1979)
Camelia (1979)
Aduhai Manisnya (1980)
Kembang Semusim (1980)
Anak-anak Tak Beribu (1980)

Busana dalam Mimpi (1980)
Kembang Padang Kelabu (1980)
Begadang Karena Penasaran (1980)
Seputih Hatinya Semerah Bibirnya (1980)
Irama Cinta (1980)
Aladin dan Lampu Wasiat (1980)
Merenda Hari Esok (1981)
Lima Sahabat (1981)
Orang-Orang Sinting (1981)
Intan Mendulang Cinta (1981)
Bukan Impian Semusim (1981)
Sundel Bolong (1981)
Kereta Api Terakhir (1981)
Titian Serambut Dibelah Tujuh (1982)
Buaya Putih (1982)
Mendung Tak Selamanya Kelabu (1982)
Anakku Terlibat (1983)

Catatan

Rujukan

Sumber petikan

Pautan luar
 

Kelahiran 1927
Kematian 1984
Pelakon wanita Indonesia
Pelakon wanita Hindia Timur Belanda
Orang dari Magelang