Pilihan raya di China

Pilihan raya di Republik Rakyat China berlaku di bawah sistem politik autoritarian satu parti yang dikawal oleh Parti Komunis China (PKC).   Pilihan raya terus, kecuali di wilayah pentadbiran khas Hong Kong dan Macau, hanya berlaku di kongres rakyat dan jawatankuasa kampung peringkat tempatan, dengan semua penamaan calon diluluskan terlebih dahulu oleh PKC.  

Sifat pilihan raya sangat dikekang oleh monopoli PKC terhadap kuasa di China, batasan kebebasan bersuara dan kawalan parti ke atas pilihan raya.    Pilihan raya tidak bersifat pluralistik kerana pembangkang tidak dibenarkan.  Rory Truex, seorang penyelidik politik Cina di Princeton University, menyatakan bahawa "PKC mengawal ketat proses pencalonan dan pilihan raya di setiap peringkat dalam sistem kongres rakyat... mekanisme pilihan raya tidak langsung berperingkat dalam sistem Kongres Rakyat memastikan bahawa timbalan di peringkat tertinggi tidak menghadapi persamaan akauntabiliti pilihan raya kepada warga China." 

Kongres rakyat tempatan dipilih secara langsung di bawah kawalan PKC. Semua peringkat tinggi kongres rakyat sehingga Kongres Rakyat Kebangsaan (NPC), badan perundangan negara, secara tidak langsung dipilih oleh kongres rakyat peringkat di bawah.  Penamaan calon di semua peringkat dikawal oleh PKC, dan kedudukan tertinggi PKC termaktub dalam perlembagaan.

Sistem pilihan raya

Pilihanraya langsung 
Kongres rakyat bandar yang tidak dibahagikan kepada daerah (), daerah (), daerah bandar (), pekan (), perbandaran (), dan terakhir perbandaran etnik (), dipilih secara langsung.  [ bukan sumber utama diperlukan ] Selain itu, ahli jawatankuasa  kampung (村) dan pengerusi dipilih secara langsung.   Kongres rakyat tempatan mempunyai kuasa perlembagaan untuk memanggil semula ketua dan timbalan ketua kerajaan di peringkat wilayah dan ke bawah.  [sumber bukan primer diperlukan]

Kongres Rakyat Tempatan 

Di bawah undang-undang pilihan raya 1 Julai 1979, penamaan calon untuk pilihan raya langsung (di daerah, perbandaran, dll.) boleh dibuat oleh PKC, pelbagai parti politik lain, pertubuhan massa, atau mana-mana pengundi yang disokong oleh sekurang-kurangnya 10 pengundi lain.  [sumber bukan utama diperlukan] Senarai akhir calon pilihan raya mesti diusahakan melalui "perbincangan dan perundingan" atau pilihan raya utama,  yang secara rasmi dikendalikan oleh jawatankuasa pilihan raya dengan berunding dengan kumpulan kecil pengundi;  [sumber bukan utama diperlukan] walaupun calon dipilih oleh pegawai PKC secara praktikal.  Ahli jawatankuasa pilihan raya dilantik oleh jawatankuasa tetap kongres rakyat di peringkat yang sama.  [bukan sumber utama diperlukan] Proses yang digunakan untuk perlumbaan kompetitif dikenali sebagai "tiga naik dan tiga turun" (,  ).  Menurut kerajaan China, proses "tiga naik dan tiga turun" sepatutnya beroperasi seperti berikut:

 jawatankuasa pilihan raya mengumpulkan semua pencalonan, menyemaknya dan menerbitkan senarai calon dan butiran asas mereka (pertama "naik"). Senarai yang diterbitkan diberikan kepada kumpulan pemilih, yang terdiri daripada pengundi di setiap pengundi geografi atau institusi untuk perbincangan (pertama "turun");
 pandangan kumpulan pengundi disampaikan melalui wakil kumpulan pada mesyuarat jawatankuasa, untuk mengurangkan bilangan calon (kedua "ke atas"). Pandangan kumpulan pengundi yang berbeza dan perbincangan di mesyuarat jawatankuasa kemudiannya disampaikan kepada pengundi, dan pandangan mereka diminta (kedua "bawah"); dan
 pandangan kumpulan pengundi sekali lagi dikumpulkan dan dilaporkan kepada jawatankuasa pilihan raya yang, dengan merujuk kepada pandangan majoriti pengundi, menentukan senarai akhir calon (ketiga "atas"). Senarai nama dan butiran asas diterbitkan oleh pengundi (ketiga "turun"). 

Bilangan calon untuk pilihan raya terus hendaklah 1.3 hingga 2 kali ganda bilangan timbalan yang akan dipilih.  [sumber bukan utama diperlukan] Apabila kongres rakyat di atas peringkat daerah memilih timbalan di peringkat lebih tinggi seterusnya, bilangan calon hendaklah 1.2 hingga 1.5 kali ganda bilangan timbalan yang akan dipilih.  [ sumber bukan utama diperlukan ] Pengundian dilakukan melalui undi rahsia, dan pengundi berhak memanggil semula pilihan raya. 

Pengundi yang layak, dan daerah pilihan raya mereka, dipilih daripada keluarga () atau unit kerja (atau  ) mendaftar pengundi luar bandar dan bandar, masing-masing, yang kemudiannya diserahkan kepada jawatankuasa pilihan raya selepas pemeriksaan balas oleh pemimpin daerah pilihan raya.  Daerah pilihan raya di peringkat asas (perbandaran, bandar, dsb.) terdiri daripada 200–300 pengundi tetapi kadangkala sehingga 1,000, manakala peringkat yang lebih besar (daerah, dsb.) terdiri daripada 3,000 hingga 4,000 pengundi. 

Timbalan dipilih sama ada dari daerah ahli tunggal atau daerah berbilang ahli menggunakan bentuk undian kelulusan gabungan blok yang diubah suai di mana pengundi dibenarkan seberapa banyak undi kerana terdapat kerusi untuk diisi (hanya satu pilihan boleh dipilih bagi setiap calon), dengan pilihan untuk mengundi atau menentang calon, atau berkecuali. Bilangan maksimum timbalan bagi setiap daerah ialah tiga, dan setiap daerah dalam wilayah pentadbiran yang sama mesti mempunyai bilangan orang yang lebih kurang sama.  [ bukan sumber utama diperlukan ] Calon mesti memperoleh majoriti undi untuk dipilih. Sekiranya bilangan calon yang mendapat undian melebihi 50% melebihi jumlah timbalan yang akan dipilih, hanya mereka yang mendapat undian tertinggi sehingga jumlah kerusi yang ada akan menang.  [sumber bukan utama diperlukan] Undian seri antara calon diselesaikan dengan pilihan raya larian. Sekiranya bilangan timbalan yang dipilih adalah kurang daripada bilangan timbalan yang akan dipilih, pemilihan larian diadakan untuk mengisi baki kerusi.  [ sumber bukan utama diperlukan ] Dalam pilihan raya larian, calon yang mendapat undian terbanyak akan dipilih; walau bagaimanapun, calon perlu memenangi sekurang-kurangnya satu pertiga daripada undi pada larian untuk dipilih.  [bukan sumber utama diperlukan] Kekosongan jawatan diisi menggunakan pilihan raya kecil.  [sumber bukan utama diperlukan]

Ketua-ketua Kerajaan Rakyat Tempatan 
Ketua Kerajaan Rakyat secara rasmi dipilih oleh Kongres Rakyat peringkat itu menurut Undang-undang Organik mengenai Kongres dan Kerajaan Rakyat Tempatan,  tetapi ketua kerajaan perbandaran telah dipilih secara eksperimen oleh rakyat melalui pelbagai mekanisme.  Terdapat beberapa model yang digunakan: 

 pencalonan dan pemilihan langsung ( Chinese    )
 pemilihan arah ( Chinese    )
 dua undi dalam tiga pusingan ( Chinese    )
 pertandingan berdasarkan cadangan massa ( Chinese    )
 pencalonan dan pemilihan oleh orang ramai (atau  ; secara harfiah "pilihan raya laut")
 syor awam dan pilihan raya umum ( Chinese    )
 undi percaya ( Chinese    )

Ketua kampung 
Selepas mengambil alih kuasa pada tahun 1978, Deng Xiaoping bereksperimen dengan demokrasi langsung di peringkat tempatan.  Kampung secara tradisinya merupakan peringkat kerajaan paling rendah dalam hierarki tadbir urus China yang rumit.  Di bawah Undang-undang Organik Jawatankuasa Kampung, semua kira-kira 1 juta kampung di China dijangka mengadakan pilihan raya secara langsung dan kompetitif untuk jawatankuasa kampung kecil kerajaan. Semakan undang-undang pada tahun 1998 memerlukan penambahbaikan dalam proses penamaan calon dan meningkatkan ketelusan dalam pentadbiran jawatankuasa kampung.  Undang-undang yang disemak juga secara jelas memindahkan kuasa untuk menamakan calon kepada penduduk kampung sendiri, berbanding kumpulan kampung atau cawangan PKC. 

Ramai telah mengkritik wakil rakyat tempatan sebagai "setem getah", dengan setiausaha PKC tempatan masih memegang kuasa muktamad, walaupun pada beberapa era Komunis telah bermain-main dengan idea yang berpotensi membenarkan beberapa persaingan.  Pada awal 1980-an, beberapa kampung di selatan mula melaksanakan dasar "Undi Ketua Anda", di mana pilihan raya bebas bertujuan untuk diadakan untuk pemilihan ketua kampung, yang memegang banyak kuasa dan pengaruh secara tradisi dalam masyarakat luar bandar.  Banyak pilihan raya berbilang calon ini  berjaya, melibatkan perdebatan calon, platform rasmi, dan permulaan peti undi rahsia.  Pembaharuan awal tidak termasuk hak mengundi sejagat,  namun pada masa ini, menurut perlembagaan, warganegara yang layak berumur 18 tahun ke atas mempunyai hak untuk mengundi dan dipilih.  Pilihan raya sedemikian biasanya terdiri daripada tidak lebih daripada 2000 pengundi, dan sistem first-past-the-post digunakan dalam menentukan pemenang,  tanpa sekatan ke atas gabungan politik.  Pilihan raya, pada mulanya diadakan setiap tiga tahun  tetapi kemudian ditukar kepada lima,  sentiasa diawasi oleh peringkat kerajaan yang lebih tinggi, biasanya oleh Kerajaan Daerah . Sebahagian daripada sebab pilihan raya awal ini adalah untuk mengalihkan tanggungjawab memastikan prestasi yang baik dan mengurangkan rasuah pemimpin tempatan daripada birokrasi Cina kepada penduduk kampung tempatan. 

Sejak 2018, pihak berkuasa pusat dalam PKC secara rasmi menggesa yijiantiao ( ) model, di mana jawatankuasa kampung dan jawatankuasa kampung PKC mempunyai keahlian yang sama, dengan kedua-duanya diketuai oleh setiausaha jawatankuasa kampung PKC.  Ia mengumumkan dalam rancangan lima tahun pada 2018 bahawa satu pertiga daripada lebih 500,000 "kampung pentadbiran" telah pun mengikuti sistem ini, dan menyeru sekurang-kurangnya separuh daripada kepimpinan kampung mengikuti sistem ini. Ini telah membawa kepada pemeriksaan yang lebih ketat terhadap calon, melibatkan menyekat aktivis dan lain-lain yang dianggap melanggar sensitiviti politik.

Pilihan raya tidak langsung 
Kongres Rakyat wilayah (), majlis perbandaran yang ditadbir secara langsung (), dan bandar dibahagikan kepada daerah () secara tidak langsung dipilih oleh Kongres Rakyat peringkat di bawah.  [ sumber bukan utama diperlukan ] Gabenor, datuk bandar, dan ketua daerah, daerah, perbandaran dan pekan dipilih oleh Kongres Rakyat tempatan masing-masing.  [ sumber bukan utama diperlukan ] Presiden mahkamah rakyat dan ketua prokurator prokurator rakyat dipilih oleh Kongres Rakyat tempatan masing-masing di atas peringkat daerah.  [sumber bukan primer diperlukan]

Kerajaan Rakyat Tempatan 
Kongres Rakyat Tempatan di setiap peringkat pentadbiran—selain peringkat kampung di kawasan luar bandar, yang mengadakan pilihan raya secara langsung—memilih calon untuk jawatan eksekutif di peringkat kerajaan itu dan Pengerusi/Pengerusi Jawatankuasa Tetap Kongres Rakyat wilayah mereka.

Kongres Rakyat Kebangsaan 
Kongres Rakyat Kebangsaan (NPC) mempunyai 2,977 ahli, dipilih untuk penggal lima tahun. Timbalan dipilih (dalam tempoh tiga bulan) oleh kongres rakyat di wilayah China, wilayah autonomi, majlis perbandaran secara langsung di bawah Kerajaan Pusat, serta oleh kolej pilihan raya di wilayah pentadbiran khas Hong Kong dan Macau, dan oleh angkatan tentera yang berfungsi sebagai daerah pilihan raya umum.   Secara amnya, kerusi dibahagikan kepada setiap daerah pilihan raya mengikut perkadaran penduduk mereka, walaupun sistem pembahagian kerusi untuk Hong Kong, Macau, Taiwan dan Tentera Pembebasan Rakyat berbeza.   Tiada daerah pilihan raya boleh dibahagikan kurang daripada 15 kerusi dalam NPC. 

NPC memilih dan melantik kakitangan berikut: 

 Presiden Republik Rakyat China
 Naib Presiden Republik Rakyat China
 Pengerusi Suruhanjaya Tentera Pusat (PRC)
 Pengerusi Suruhanjaya Penyeliaan Kebangsaan
 Presiden Mahkamah Agung Rakyat
 Pendakwa Agung Prokurator Rakyat Tertinggi

NPC juga melantik perdana menteri Majlis Negeri berdasarkan pencalonan presiden, ahli Majlis Negeri lain berdasarkan pencalonan perdana menteri, dan ahli Suruhanjaya Tentera Pusat yang lain berdasarkan pencalonan pengerusi CMC.

Kawalan parti 
Pilihan raya di China berlaku di bawah sistem politik yang dikawal oleh Parti Komunis China (PKC),     dengan semua pencalonan calon telah diluluskan terlebih dahulu oleh PKC.      Peraturan PKC memerlukan ahli Kongres Rakyat, Kerajaan Rakyat dan Mahkamah Rakyat untuk melaksanakan pengesyoran PKC (termasuk pencalonan).  Pemimpin yang dipilih tetap berada di bawah setiausaha PKC yang sepadan, dan kebanyakannya dilantik oleh organisasi parti peringkat tinggi. 

Walaupun tidak ada keperluan undang-undang untuk sama ada keahlian atau kelulusan oleh PKC, pada praktiknya keahlian kongres rakyat atasan dan kerajaan rakyat sebahagian besarnya ditentukan oleh parti.  Terdapat sebilangan kecil calon bebas untuk kongres rakyat, terutamanya di kawasan kejiranan bandar utama, yang kadangkala berkempen menggunakan Weibo.  Calon bebas sangat tidak digalakkan dan menghadapi campur tangan kerajaan dalam kempen mereka.  Dalam praktiknya, kuasa pihak selain PKC dihapuskan.  Oleh kerana tidak ada parti kecil yang mempunyai asas sokongan bebas dan bergantung pada kelulusan PKC untuk pelantikan ke jawatan kuasa, tiada satu pun yang mempunyai kuasa politik sebenar bebas daripada PKC. Walaupun terdapat jawatankuasa PKC dalam kongres rakyat di semua peringkat, tidak ada parti lain yang mengendalikan sebarang bentuk kumpulan parlimen parti. Untuk mewakili segmen penduduk yang berbeza dan membawa kepakaran teknikal, PKC memastikan bahawa sebilangan besar perwakilan kongres rakyat adalah sama ada ahli parti kecil atau tidak bergabung, dan terdapat toleransi terhadap perselisihan pendapat dan perbahasan dalam proses perundangan di mana ini berlaku. tidak secara asasnya mencabar peranan PKC.

Perundangan 
Undang-undang pilihan raya pertama diluluskan pada Mac 1953, dan yang kedua pada 1 Julai 1979.  Undang-undang 1979 membenarkan pengundi biasa menamakan calon, tidak seperti undang-undang 1953 yang tidak menyediakan mekanisme sedemikian.  Undang-undang 1979 telah disemak pada tahun 1982, menghapuskan rujukan kepada keupayaan parti politik, organisasi massa, dan pengundi untuk menggunakan "pelbagai bentuk publisiti", dan sebaliknya mengarahkan bahawa "jawatankuasa pilihan raya harus memperkenalkan calon kepada pengundi. ; parti politik, pertubuhan massa, dan pengundi yang mengesyorkan calon boleh memperkenalkan mereka pada mesyuarat kumpulan pengundi".  Pada tahun 1986, undang-undang pilihan raya telah dipinda untuk tidak membenarkan pilihan raya utama. 

Secara tradisinya, ketua kampung dilantik oleh kerajaan perbandaran.  Undang-undang Organik Jawatankuasa Kampung telah digubal pada tahun 1987 dan dilaksanakan pada tahun 1988, sebaliknya membenarkan pemilihan langsung ketua kampung. 

 Legislative system of China
 List of voting results of the National People's Congress of China
 Politics of China
 Yao Lifa
 Human rights in China

Rujukan

Petikan

Sumber 
  
Rencana yang mengandungi teks bahasa Cina