Manik

Manik adalah objek hiasan kecil yang terdapat dalam bahan pelbagai bentuk dan saiz seperti batu, tulang, kulit, kaca, plastik, kayu atau mutiara dan dengan lubang kecil untuk memasukkan benang atau tali. Manik mempunyai saiz dari bawah 1 milimeter (0.039 in) hingga diameter lebih daripada 1 sentimeter (0.39 in). Sepasang manik yang diperbuat daripada kerang siput laut Nassarius, kira-kira 100,000 tahun, dianggap sebagai contoh barang kemas yang paling awal diketahui. Kerja manik ("Beadwork") adalah seni atau kerajinan membuat barangan dengan menggunakan manik-manik. Manik boleh ditenun dengan menggunakan benang khusus, dirantai menggunakan benang atau kawat lembut, mudah lentur, atau dilekatkan pada permukaan (contohnya kain atau tanah liat).

Jenis-jenis manik

Manik boleh dibahagikan kepada beberapa jenis kategori yang bertindih berdasarkan kriteria yang berbeza seperti bahan yang menghasilkannya, proses yang digunakan dalam pembuatannya, tempat atau tempoh asal, corak permukaannya, atau bentuk umum mereka. Dalam sesetengah kes, seperti manik millefiori dan cloisonné , pelbagai kategori mungkin bertindih dengan bentuk yang saling bergantung.

Komponen
Manik boleh dibuat daripada pelbagai bahan yang berbeza. Manik terawal diperbuat daripada pelbagai bahan semulajadi yang, selepas ia dikumpul, boleh ditebuk dan dibentuk dengan mudah. Apabila manusia menjadi semakin mampu untuk mendapatkan dan memprises bahan-bahan yang lebih sukar, bahan-bahan itu ditambah kepada pelbagai bahan yang sedia ada. Tetapi pada masa kini, bahan-bahan sintetik turut digunakan.

Dalam pembuatan moden, bahan-bahan manik yang paling biasa adalah kayu, plastik, kaca, logam, dan batu.

Bahan semulajadi 
Manik masih diperbuat daripada bahan-bahan semulajadi, baik organik (iaitu, berasal dari haiwan - atau asal berasaskan tumbuhan) dan bukan organik (berasal mineral tulin). Walau bagaimanapun, beberapa bahan-bahan ini secara rutin melalui beberapa pemprosesan tambahan di luar pembentukan dan penggerudian seperti peningkatan warna melalui pewarna atau penyinaran.

Organik semulajadi termasuk tulang, karang, tanduk, gading, benih (seperti kacang tagua), kulit binatang, dan kayu. Sepanjang sejarah manusia mutiara adalah manik-manik yang paling berharga dari asal semulajadi kerana ia jarang didapati; proses menetrank mutiara moden menjadikan ia lebih biasa didapati. Damar dan galian jet (bahan galian keras berwarna hitam) juga berasal dari organik semulajadi sunggupun kedua-duanya adalah hasil fosilisasi separa.

Bahan bukan organik semulajadi termasuk pelbagai jenis batu, dari batu permata hingga mineral biasa, dan logam. Yang terakhir, hanya beberapa logam berharga yang terdapat dalam bentuk tulen, tetapi logam asas yang lain yang ditulinkan juga boleh diletakkan dalam kategori ini bersama-sama dengan aloi secara semulajadi seperti elektrolit. Terdapat juga manik kertas.

Bahan sintatik  

Bahan-bahan sintetik tertua yang masih digunakan untuk pembuatan kerja manik secara amnya adalah seramik: tembikar dan kaca. Manik juga diperbuat daripada aloi purba seperti gangsa dan tembaga, tetapi kerana ia lebih terdedah kepada pengoksidaan, mereka pada umumnya kurang kekal terselamat di tapak arkeologi.

Banyak jenis kecil kaca yang berbeza kini digunakan untuk kerja manik, beberapa di antaranya mempunyai nama khususnya sendiri. Manik Kristal memiliki peratusan tinggi oksida plumbum dalam formula kaca, meningkatkan indeks biasan. Kebanyakan jenis kaca yang diberi nama mempunyai formula dan pola yang tidak dapat dipisahkan daripada proses pembuatan.

Manik plastik kecil, berwarna-warni dan boleh lekat (beberapa jenama adalah Nabbi, Hama, Perler, dan Pyssla) boleh diletakkan di atas permukaan pasak plastik yang kukuh untuk membentuk reka bentuk dan kemudian dicair bersama dengan sterika; Sebagai alternatif, ia boleh diikat menjadi kalung dan gelang atau ditenun menjadi gantungan kunci. Manik boleh lakur datang dalam pelbagai warna dan darjah ketelusan / kelegapan, termasuk jenis yang bersinar dalam gelap atau mempunyai perhiasan dalaman; papan pancang juga terdapat dalam pelbagai bentuk dan beberapa corak geometri. Manik mainan plastik yang dibuat dengan memotong tiub plastik menjadi kepingan pendek, diperkenalkan pada tahun 1958 oleh Munkplast AB di Munka-Ljungby, Sweden, di bawah jenama Nabbi. Dikenali sebagai manik India, ia pada asalnya dijahit bersama untuk membentuk reben. Papan pancang untuk reka bentuk manik dicipta pada awal 1960-an (dipatenkan 1962, paten yang diberikan 1967) oleh Gunnar Knutsson di Vällingby, Sweden, sebagai terapi untuk rumah-rumah tua; papan pancang kemudian mendapat populariti sebagai mainan untuk kanak-kanak. Reka bentuk manik terpaku pada kadbod atau papan Masonit dan digunakan sebagai tungku. Kemudian, apabila manik yang diperbuat daripada polietilen, ia menjadi mungkin untuk menggabungkannya dengan sterika rata. Pada tahun 2005, Munkplast / Nabbi memperkenalkan perisian Photo Pearls yang menukar gambar digital kepada reka bentuk manik. Hama terdapat dalam tiga saiz: mini (diameter 2.5 mm), midi (5 mm) dan maxi (10 mm). Manik Perler datang dalam dua saiz yang disebut klasik (5 mm) dan biggie (10 mm). Manik Pyssla (oleh IKEA ) hanya datang dalam satu saiz (5 mm).

Penghasilan
Penghasilan pukal moden manik biasanya dibentuk melalui ukiran atau acuan, bergantung pada jenis bahan dan hasil yang diingini. Dalam sesetengah kes, teknik kerja logam atau kaca mungkin digunakan, atau gabungan pelbagai teknik dan bahan digunakan seperti bagi penghasilan cloisonné.

Kerja kaca 

Kebanyakan manik kaca merupakan kaca tekan, penghasilan pukal disediakan dengan penyediaan batch cair warna dan tanda warna yang dikehendaki dan dituang kedalam acuan bagi membentuk bentuk yang diingini. Ini juga benar bagi manik plastik.

Rujukan

Bacaan lanjut
 Beck, Horace (1928) "Classification and Nomenclature of Beads and Pendants." Archaeologia 77. (Reprinted by Shumway Publishers York, PA 1981)
 Dubin, Lois Sherr. North American Indian Jewelry and Adornment: From Prehistory to the Present. New York: Harry N. Abrams, 1999: 170-171. .
 Dubin, Lois Sherr. The History of Beads: From 100,000 B.C. to the Present, Revised and Expanded Edition. New York: Harry N. Abrams, (2009). .