Gadis Desa

Gadis Desa ialah sebuah filem komedi 1949 dari apa yang sekarang ialah Indonesia  ditulis dan diarahkan oleh Andjar Asmara. Lakonan Basuki Djaelani, Ratna Ruthinah, Ali Joego, dan Djauhari Effendi, ia mengikuti perjalanan liku seorang gadis desa yang diambil sebagai isteri kedua lelaki kaya. Syarikat yang dimiliki oleh syarikat Belanda, yang diiktiraf sebagai "bapa filem Indonesia" Usmar Ismail terlibat.

Plot
Abu Bakar (Ali Joego) cuba untuk mengusir Amat selepas beliau jatuh di belakang di sewa beliau, hanya untuk jatuh cinta dengan anak perempuan yang cantik Amat, Aisah (Ratna Ruthinah). Dia mengatakan bahawa dia akan bekerja sebagai pembantu rumah beliau, walaupun dia berniat untuk mejadikan beliau isteri kedua. Rusli (Basuki Zaelani), sepupu Aisah dan orang gaji di rumah Abu Bakar, mendapati rancangan ini dan memberitahu isteri Abu Bakar. Aisah dihantar semula ke kampungnya dan Rusli, yang telah jatuh cinta dengan dia, melamarnya. .

Penerbitan
Gadis Desa telah dihasilkan oleh Film Corp South Pacific (SFPC), sebuah syarikat produksi filem yang dimiliki dan dikendalikan oleh Pentadbiran Awam Hindia Belanda, kesinambungan daripada bekas penjajah kerajaan Hindia Belanda. Filem ini diarahkan oleh bekas wartawan Andjar Asmara, yang pernah bekerja untuk SPFC sejak 1948.  Filem ini diadaptasi dari pertunjukan pentas beliau telah menulis untuk kumpulan rombongan Dardanella pada awal 1930an. Beliau membawa Usmar Ismail, seorang wartawan muda dengan siapa dia telah dibincangkan sebelum pembikinan filem, untuk penerbitan sebagai penolong pengarah. Kedua-dua orang asli telah mempunyai input kreatif terhad, berkhidmat lebih sebagai jurulatih lakonan dan dialog. Jurukamera Belanda, AA Denninghoff-Stelling, yang mempunyai lebih kuasa ke atas produk akhir.

Gadis Desa dibintangi Ali Joego, Ratna Ruthinah, Basuki Zaelani, dan Djauhari Effendi  Semuanya mempunyai pengalaman teater. Joego telah menjadi ahli Dardanella dengan Andjar, Ruthinah dan suaminya Zaelani  - making kemunculan sulung filem mereka  - mempunyai ahli-ahli menjadi dari jelajah kumpulan rombongan Matahari, manakala Djauhari bergiat aktif dalam teater semasa pendudukan Jepun bermula tujuh tahun lebih awal.

Keluaran dan sambutan
Gadis Desa dikeluarkan pada tahun 1949,  diikuti dengan novelisasi pada tahun 1950 . Walaupun beliau tidak merakam persembahan pecah panggung, ahli sejarah filem Indonesia Misbach Yusa Biran mencadangkan bahawa plot bertarikh filem itu mencerminkan kepercayaan Belanda bahawa penonton asli lebih suka komedi canggih.  Salinan filem 35 mm disimpan di Sinematek Indonesia. 

Filem ini membuktikan Andjar yang terakhir sebagai seorang pengarah; beliau meletak jawatan daripada SPFC sebelum penerbitan, Tjitra (1949) yang akan datang, dan menghabiskan sepanjang kerjaya filem beliau sebagai penulis skrip.  Ismail akan pergi untuk menjadi dua filem untuk SFPC,  Tjitra dan Harta Karun (1949), dan, selepas Belanda mengiktiraf kemerdekaan Indonesia, beliau menubuhkan dirinya sebagai "bapa filem Indonesia" dengan Darah dan Doa (1950).  SPFC akan menghasilkan empat filem seterusnya sebelum dibubarkan pada tahun 1949.

Catatan

Nota kaki

Sumber petikan

 
 

 
 
 
 

 
 
 
 

Filem Hindia Timur Belanda