Pengecaman aksara optik

Pengecaman aksara optik (, OCR) ialah penukaran elektronik atau mekanikal imej teks wakilan suatu aksara yang ditaip, ditulis tangan atau dicetak atas kertas kepada teks terkod mesin diselarikan, sama ada dari dokumen terimbas, foto dokumen mahupun pemandangan (contohnya teks pada papan tanda dan papan iklan dalam foto landskap) atau dari teks sari kata tertindih pada suatu imej (contohnya: dari siaran televisyen) dalam suatu alat khusus (pembaca aksara optik, ).

Kaedah ini umum dalam pendigitan teks tercetak agar ia boleh disunting secara elektronik, dicari, disimpan dengan lebih padat, dipapar pada baris, dan digunakan dalam proses mesin seperti pengkomputan kognitif, terjemahan mesin, teks-ke-tutur (tersari), data utama dan perlombongan teks. Ia luas digunakan sebagai bentuk kemasukan data dari rekod data kertas tercetak terutamanya dalam penghantaran maklumat peribadi mahupun kewangan – sama ada dokumen pasport, invois, penyata bank, resit berkomputer, kad perniagaan, surat, cetakan data statik, atau mana-mana pendokumenan yang sesuai. Teknologi ini tercakup penyelidikan dalam bidang-bidang pengecaman corak, kecerdasan buatan dan penglihatan komputer.

Versi awal perlu dilatih dengan imej setiap aksara, dan berfungsi pada satu fon pada satu masa. Sistem lanjutan berupaya menghasilkan darjah tinggi kejituan pengecaman bagi kebanyakan fon yang kini umum, dan dengan sokongan untuk pelbagai input format fail imej digital. Beberapa sistem berupaya menerbit semula output terformat yang  hampir dekat dengan halaman asal termasuk imej, lajur, dan komponen bukan teks yang lain.

Lihat juga

Rujukan

Sumber utama

Pautan luar

 Unicode OCRHex Range: 2440-245F Pengecaman Aksara Optik dalam Unicode 
 Bibliografi anotasi rujukan untuk pengenalan karakter tulisan tangan dan pengkomputeran pen 

 
Penggunaan kecerdasan buatan
Penggunaan penglihatan komputer
Pengecaman automatik dan penangkapan data
Linguisitk pengiraan
Unicode
Simbol
Tugas pembelajaran mesin