Bahasa tubuh

Bahasa tubuh ialah sejenis komunikasi bukan verbal di mana tingkah laku fizikal, bertentangan dengan kata-kata, digunakan untuk menyatakan atau menyampaikan maklumat. Tingkah laku tersebut termasuk ekspresi muka, postur badan, gerak isyarat, pergerakan mata, sentuhan dan penggunaan ruang. Bahasa tubuh wujud dalam kedua-dua haiwan dan manusia, tetapi rencana ini memberi tumpuan kepada tafsiran bahasa tubuh manusia. Ia juga dikenali sebagai kinesik.

Bahasa tubuh tidak boleh dikelirukan dengan bahasa isyarat, kerana bahasa isyarat adalah bahasa penuh seperti bahasa yang dituturkan dan mempunyai sistem tatabahasa kompleks mereka sendiri, serta dapat mempamerkan sifat asas yang ada dalam semua bahasa. Bahasa tubuh, sebaliknya, tidak mempunyai sistem tatabahasa dan harus ditafsirkan secara meluas, dan bukan mempunyai maksud mutlak yang bersesuaian dengan pergerakan tertentu, sehingga bukan bahasa seperti bahasa isyarat, dan hanya disebut sebagai "bahasa" kerana budaya yang popular.

Di dalam masyarakat, terdapat tafsiran tingkah laku tertentu yang dipersetujui. Tafsiran mungkin berbeza dari negara ke negara, atau budaya ke budaya. Atas nota ini, terdapat kontroversi mengenai sama ada bahasa badan ialah universal. Bahasa badan, subset komunikasi bukan verbal, melengkapkan komunikasi lisan dalam interaksi sosial. Sebenarnya sesetengah penyelidik menyimpulkan bahawa komunikasi komunikasi bukan verbal untuk majoriti maklumat yang dihantar semasa interaksi antaraperibadi. Ia membantu untuk mewujudkan hubungan antara dua orang dan mengawal interaksi, tetapi boleh menjadi samar-samar.

Rujukan

Kedudukan manusia