Minoritarianisme

Dalam sains politik, minoritarianisme (atau minoritiisme ), ialah neologisme untuk struktur atau proses politik di mana kumpulan minoriti populasi mempunyai tahap keutamaan tertentu dalam membuat keputusan penduduk itu,   dengan kuasa perundangan atau kehakiman kuasa dipegang atau dikawal oleh kumpulan minoriti dan bukannya majoriti yang mewakili penduduk.

Konsep secara mendalam 
Minoritarianisme paling kerap digunakan bagi memperlekehkan proses di mana minoriti dapat menyekat perubahan perundangan dengan adanya keperluan ambang supermajoriti .  Contohnya, jika undi majoriti dua pertiga yang menyokong diperlukan untuk menggubal undang-undang baharu, minoriti penentang yang lebih besar daripada satu pertiga dikatakan mempunyai kuasa "minoritarian".

Walaupun dalam kes di mana kawalan minoriti secara nominal terhad kepada menyekat majoriti dengan kuasa veto (sama ada akibat daripada keperluan majoriti besar atau membuat keputusan konsensus ), ini boleh mengakibatkan keadaan di mana minoriti mengekalkan kawalan berkesan ke atas agenda kumpulan dan sifat cadangan yang dikemukakan kepada kumpulan itu, kerana majoriti akan tidak berminat untuk mencadangkan idea yang mereka tahu minoriti akan memveto.

Pengkritik penggunaan bentuk minoritarianisme ini berpendapat bahawa keupayaan untuk menyekat perundangan adalah jauh berbeza daripada keupayaan untuk menggubal undang-undang baharu yang bertentangan dengan kehendak majoriti, menjadikan analogi kepada contoh "pemerintahan minoriti dominan" yang tidak popular tidak sesuai.

Minoritarianisme kadangkala digunakan untuk menggambarkan pemerintahan oleh minoriti yang dominan seperti kumpulan etnik yang digariskan oleh agama, bahasa atau beberapa faktor pengenalpastian yang lain. Sebagai contoh, dinasti Yuan pimpinan Mongol (1271–1368) dan dinasti Qing pimpinan Manchu (1636–1912) kedua-duanya menguasai majoriti penduduk Cina Han di China.  Di Rhodesia (kini dipanggil Zimbabwe ) dan Afrika Selatan, minoriti kulit putih mengawal kerajaan dari 1910 hingga 1994. 

Minoritarianisme juga boleh digunakan untuk menerangkan beberapa kes di mana peredaan minoriti oleh politik bank undi diamalkan. Contohnya termasuk tetapi tidak terhad kepada, India Muslim dan Francophone Kanada.

Dalam kumpulan musyawarah kecil 
Keperluan ambang keputusan supermajoriti sering dijumpai dalam kumpulan musyawarah kecil di mana keperluan ini kadangkala diterima pakai dalam usaha untuk meningkatkan perlindungan pelbagai kepentingan dalam kumpulan. Keperluan mungkin dinyatakan secara rasmi atau mungkin tidak dinyatakan (contohnya, apabila organisasi digambarkan sebagai mempunyai "budaya konsensus").

Kritikan umum terhadap pembuatan keputusan secara konsensus ialah ia boleh membawa kepada situasi di mana minoriti boleh menghalang kehendak majoriti. Penyokong konsensus berhujah bahawa ini adalah ciri yang baik-bahawa tiada tindakan yang lebih baik daripada tindakan tanpa sokongan konsensus kumpulan.

Percubaan untuk menyelesaikan dilema melalui standard supermajoriti formal biasanya tidak digalakkan oleh pihak berkuasa parlimen:Sesetengah orang telah tersilap menganggap bahawa semakin tinggi undi yang diperlukan untuk mengambil tindakan, semakin besar perlindungan ahli. Sebaliknya adalah sebaliknya. Setiap kali undi lebih daripada majoriti diperlukan untuk mengambil tindakan, kawalan diambil daripada majoriti dan diberikan kepada minoriti. . . . Semakin tinggi undian yang diperlukan, semakin kecil minoriti yang mendapat kawalan.</br> —daripada "The Standard Code of Parliamentary Procedure" oleh Alice Sturgis

Minoriti dominan 
Minoriti yang dominan, juga dipanggil penguasaan elit, ialah kumpulan minoriti yang mempunyai penguasaan politik, ekonomi atau budaya yang luar biasa dalam sesebuah negara, walaupun mewakili sebahagian kecil daripada keseluruhan populasi ( minoriti demografi ). Minoriti dominan juga dikenali sebagai elit asing jika mereka pendatang baru-baru ini.

Istilah ini paling biasa digunakan untuk merujuk kepada kumpulan etnik yang ditakrifkan mengikut garis perkauman, kebangsaan, agama, budaya atau suku dan yang memegang jumlah kuasa yang tidak seimbang. Contoh ketara ialah Afrika Selatan semasa rejim apartheid, di mana orang kulit putih Afrika Selatan menguasai negara itu walaupun mereka tidak pernah melebihi 22% daripada populasi. Warganegara keturunan Afrika Amerika di Liberia, Kristian di Sierra Leone, Arab Sunni di Ba'athist Iraq, minoriti Alawit di Syria (sejak 1970 di bawah pemerintahan keluarga Alawite Assad ), dan Tutsi di Rwanda dari 1884 hingga 1959 juga telah telah disebut sebagai contoh abad ke-20 dan awal abad ke-21.

Lihat juga 
 
Client politics
Criticism of democracy
Elitism
Iron law of oligarchy
Liberum veto
Majoritarianism (opposite)
Minority influence
Minority (philosophy)
Minority rights
Oligarchy
Reverse discrimination
Ruling class
Social privilege
Tyranny of the majority
Majority rule

Nota

Rujukan 

 
 Barzilai, Gad. Communities and Law: Politics and Cultures of Legal Identities (Ann Arbor: University of Michigan Press, 2003). ISBN 978-0-472-03079-8
 Gibson, Richard. African Liberation Movements: Contemporary Struggles against White Minority Rule (Institute of Race Relations: Oxford University Press, London, 1972). ISBN 0-19-218402-4
 Russell, Margo and Martin. Afrikaners of the Kalahari: White Minority in a Black State ( Cambridge University Press, Cambridge, 1979). ISBN 0-521-21897-7
 Johnson, Howard and Watson, Karl (eds.). The white minority in the Caribbean (Wiener Publishing, Princeton, NJ, 1998). ISBN 976-8123-10-9, 
 Chua, Amy. World on Fire: How Exporting Free Market Democracy Breeds Ethnic Hatred and Global Instability (Doubleday, New York, 2003). ISBN 0-385-50302-4
 Haviland, William. Cultural Anthropology. (Vermont: Harcourt Brace Jovanovich College Publishers, 1993). p. 250-252. ISBN 0-15-508550-6.
Politik identiti
Kelompok minoriti
Keetnikan dalam politik
Teori politik
Hubungan majoriti-minoriti