Model pendidikan tinggi Humboldt

Model pendidikan tinggi Humboldt (Bahasa Jerman: Humboldtsches Bildungsideal, secara literal: idea pendidikan Humboldt) atau Idea Humboldt sahaja ialah konsep pendidikan akademik yang muncul pada awal abad ke-19 dan idea terasnya ialah gabungan penyelidikan dan kajian yang holistik. Kadang-kadang dipanggil hanya model Humboldt, ia mengintegrasikan seni dan sains dengan penyelidikan untuk mencapai kedua-dua pembelajaran am dan pengetahuan budaya yang komprehensif, dan ia masih diikuti sehingga kini. Ideal ini kembali kepada Wilhelm von Humboldt, yang pada masa reformasi Prusia bergantung pada kelas menengah yang semakin berkembang dan berpendidikan dan dengan itu mempromosikan tuntutan mengenai pendidikan umum.

Model pendidikan Humboldt melangkaui latihan vokasional di Jerman. Dalam surat kepada raja Prusia, beliau menulis:

"Tidak dinafikan, terdapat jenis pengetahuan tertentu yang mesti umum dan, yang lebih penting, perkembangan minda dan perwatakan tertentu yang perlu dimiliki oleh setiap orang. Orang ramai jelas tidak boleh menjadi tukang, peniaga, askar atau ahli perniagaan yang baik melainkan, selain daripada pekerjaan mereka, mereka mempunyai sikap yang baik dan terhormat mengikut keadaan mereka, dan dengan itu menjadi manusia dan warganegara yang berpengetahuan luas. Jika asas ini diterapkan melalui pengajaran di sekolah, kemahiran vokasional atau vokasional akan mudah diperoleh di kemudian hari, dan seseorang sentiasa bebas bergerak dari satu pekerjaan ke pekerjaan lain, seperti yang sering berlaku dalam kehidupan."

Filsuf dan bekas Menteri Negara Kebudayaan Republik Persekutuan Jerman, Julian Nida-Rümelin mengkritik perbezaan antara cita-cita Humboldt dan kebijakan pendidikan Eropah kontemporari, yang secara sempit memahami pendidikan sebagai persiapan untuk memasuki pasaran tenaga kerja. Beliau mengajukan dakwaan bahawa seseorang perlu memutuskan untuk memilih antara McKinsey atau cita-cita Humboldt.

Konsep pendidikan akademik holistik (dibandingkan dengan Bildung) aialah gagasan Wilhelm von Humboldt, seorang filsuf Prusia, pejabat pemerintah dan diplomat. Sebagai ahli dewan penasihat di Kementerian Dalam Negeri, beliau mereformasi sistem pendidikan Prusia sesuai dengan prinsip-prinsip humanis. Beliau menubuhkan Universiti Berlin (sekarang Universiti Humboldt Berlin), melantik ulama terkemuka untuk mengajar dan menjalankan penyelidikan di sana. Sesetengah sarjana menganggapnya sebagai pegawai pendidikan paling berpengaruh dalam sejarah Jerman. Humboldt berusaha untuk mencipta sistem pendidikan berdasarkan pengetahuan dan analisis yang tidak berat sebelah, menggabungkan penyelidikan dan pengajaran serta membolehkan pelajar memilih kursus pengajian mereka sendiri. Universiti Berlin kemudiannya dinamakan sempena nama beliau dan abangnya, seorang naturalis Alexander von Humboldt.

Rujukan

Bacaan lanjut 
 Baumgart, Franzjörg: Reformasi dan Reaksi Zwischen. Preußische Schulpolitik 1806–1859, Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft 1990
 van Bommel, Bas Between "Bildung" and "Wissenschaft": Pendidikan Ilmiah Ideal Jerman Abad ke-19, EGO - European History Online, Mainz: Institute of European History, 2015, diambil: 8 Maret 2021 ( pdf ).
 Humboldt und die Universität heute: Symposium des Bundesministeriums für Bildung und Wissenschaft am 17. April 1985 di Wissenschaftszentrum Bonn / Bundesministerium für Bildung und Wissenschaft, Bonn
 Dietrich Benner, Wilhelm von Humboldts Bildungstheorie, Weinheim: Juventa, 2003
 Ulrike Büchner: Arbeit und Individualisierung: zum Wandel des Verhältnisses von Arbeit, Erziehung und Persönlichkeitsentfaltung di Deutschland, Weinheim / Basel: Beltz, 1982
 Helmholtz, Hermann von, ber die Akademische Freiheit der deutschen Universitäten, Rede beim Antritt des Rektorats an der Friedrich-Wilhelms-Universität zu Berlin am 15. Oktober 1877 gehalten, Berlin, Hirschwald, 1878, Repr. Universitätsbibliothek der Humboldt-Universität zu Berlin 2005
 Humboldt, Wilhelm von: Bildung und Sprache, Paderborn: Schöningh, edisi ke-5. 1997
 Humboldt, Wilhelm von: Schriften zur Politik und zum Bildungswesen, Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, edisi ke-6. 2002
 Humboldt, Wilhelm von: Ideen zu einem Versuch, die Grenzen der Wirksamkeit des Staats zu bestimmen, Stuttgart: Reclam, 1986,
 Knoll, Joachim H. dan Siebert, Horst: Wilhelm von Humboldt. Politik und Bildung, Heidelberg: Quelle u. Meyer, 1969
 Menze, Clemens : Die Bildungsreform Wilhelm von Humboldts, Hannover: Schroedel 1975
 Richter, Wilhelm: Der Wandel des Bildungsgedankens. Die Brüder von Humboldt, das Zeitalter der Bildung und die Gegenwart . (Historische und Pädagogische Studien 2), Berlin: Colloquium-Verlag, 1971
 Schultheis, Franz (Hrsg. ) ; Sepupu, Paul Frantz (Hrsg. ) ; Roca i Escoda, Marta (Hrsg. ): Humboldts Albtraum - Der Bologna-Prozess und seine Folgen . Konstanz : UVK, 2008. - .
 Tschong, Youngkun, Charakter und Bildung: zur Grundlegung von Wilhelm von Humboldts bildungstheoretischem Denken, Würzburg: Königshausen & Neumann, 1991
 Wagner, Hans-Josef, Die Aktualität der structuralen Bildungstheorie Humboldts, Weinheim: Dt. Studien-Verl., 1995
 Integration der handwerklich-militärischen Chirurgenausbildung in die akademische Medizinerausbildung unter Johann Goercke.

Pautan luar 
 Germany and the Humboldtian Model R. D. Anderson DOI:10.1093/acprof:oso/9780198206606.003.0004 European Universities from the Enlightenment to 1914 R. D. Anderson, 2004, , Published to Oxford Scholarship Online: January 2010 DOI: 10.1093/acprof:oso/9780198206606.001.0001
 Neo-Humboldtian university – a model of 21st century university. Antti Hautamäki's Sustainable innovation blog
 Wilhelm von Humboldts Idee der Universität 
 Jürgen Hofmann: Welche Bedeutung hat das Humboldt'sche Erbe für unsere Zeit?

Sejarah Prusia
Pendidikan di Jerman