Panggilan Darah

Panggilan Darah ialah sebuah filem 1941 dari Hindia Timur Belanda (kini Indonesia) yang ditulis dan diarahkan oleh Sutan Usman Karim dan diterbitkan oleh Tjho Seng Han untuk Oriental Film. Filem hitam putih ini dibintangi oleh Dhalia dan Soerip sebagai adik-beradik yatim cuba untuk hidup di ibu negara kolonial Batavia (kini Jakarta) sebelum berpindah ke Kudus untuk bekerja di sebuah kilang cengkih rokok.

Difilemkan kepada lokasi di rumah anak yatim dan dua buah kilang di Jawa Tengah, Panggilan Darah merupakan satu kejayaan komersial sederhana di Hindia dan Singapura. Runut bunyi, yang menampilkan sembilan lagu keroncong, menerima pujian popular, dan lakonan filem itu mendapat pujian kritikal. Walaupun kejayaan ini, Oriental tidak dapat untuk mendapatkan semula perbelanjaan, dan digabungkan menjadi Multi Film tidak lama lagi selepas itu. Panggilan Darah, yang telah ditayangkan selewat tahun 1952, kini tergolong sebagai telah hilang.

Plot
Dua beradik yatim Dhalia dan Soerip (sendiri) meninggalkan kampung mereka dalam usaha untuk mencari rezeki di ibu negara kolonial Batavia (kini Jakarta). Selepas tempoh yang panjang kesengsaraan, mereka diterima sebagai pembantu rumah di rumah Haji Iskak (Mochtar Widjaja). Walaupun pada mulanya gembira, mereka mendapati bahawa isteri Iskak ini (Wolly Sutinah) adalah perempuan simpanan kejam yang sering berdegup mereka. Sementara itu, bakal menantu Iskak sentiasa menggoda dengan Dhalia, lebih mengecewakan tunangnya itu.

Adik-beradik membuat keputusan untuk lari dari rumah Iskak ini. Mereka membuat jalan mereka ke Kudus dan mencari kerja di kilang cengkih rokok Nitisemito kemudian dengan bantuan rakan mereka (S. Poniman). Tidak lama selepas mereka melarikan diri, Iskak menerima tetamu yang mendedahkan bahawa kedua-dua adalah anak saudaranya. Pendedahan ini mendorong Iskak untuk mengambil iklan di akhbar, mencari wanita muda dan meminta mereka untuk kembali ke Batavia.

Pencarian Iskak ini mempunyai sedikit kejayaan sehingga adik-beradik menerima berita bahawa dia mencari mereka, dan mereka dengan cepat kembali ke Batavia. Di sana, adik-beradik akan disambut dengan tangan terbuka. isteri Iskak ini kesal rawatan beliau lebih awal daripada kanak-kanak perempuan dan bertaubat, merawat mereka dengan baik dan menyokong rancangan Dhalia untuk membuka rumah anak yatim.

Penerbitan
Panggilan Darah adalah arahan sulung Sutan Usman Karim, yang dikenali sebagai Suska, seorang wartawan dan bekas ahli kumpulan teater Bolero di bawah Andjar Asmara. Dengan Panggilan Darah, yang dia juga menulis, Suska menjadi salah satu daripada beberapa wartawan yang memasuki industri filem pada tahun 1940. Beliau mengarahkan filem itu untuk syarikat filem yang berpangkalan di Batavia Oriental Film, yang dikendalikan oleh penerbit etnik Cina Tjho Seng Han. Rumah penerbitan sebelum ini telah mengeluarkan tiga filem, semua diarahkan oleh Njoo Cheong Seng, tetapi selepas Njoo menyertai Majestic Film milik Fred Young, Oriental telah menghendaki pengarah baru.

Filem ini telah difilemkan dalam hitam putih oleh Indo jurukamera JJW Steffens, dengan penyuntingan dikendalikan oleh Soemardjan.. adegan difilemkan di sebuah rumah anak yatim bagi umat Islam yang dimiliki oleh SZ Gunawan (yang berlakon sendiri dalam filem itu), dan juga di kilang rokok Nitisemito kemudian di Kudus dan pada kilang batik di Pekalongan yang dimiliki oleh Tan Jauw Lin. Penulisan pada tahun 2009, ahli sejarah filem Indonesia Misbach Yusa Biran mencadangkan bahawa filem itu mungkin telah sebahagiannya ditaja oleh Nitisemito kemudian — salah daripada kilang-kilang rokok terbesar di Hindia dalam tahun 1940-an — berdasarkan terkenal di kilang itu dalam plot.

Dhalia, Soerip, dan S. Poniman, sudah terkenal dengan kehebatan nyanyian mereka, membintangi Panggilan Darah, yang memuatkan sembilan lagu keroncong.  Peranan tambahan telah diambil oleh Wolly Sutinah dan Mochtar Widjaja. Filem ini menandakan penampilan pertama Sutinah bagi syarikat itu; para pelakon lain mempunyai kredit skrin sebelumnya dengan Oriental

Keluaran dan sambutan

 Panggilan Darah  memulakan kerjaya di Panggung Orion di Batavia pada 30 Jun 1941. Dilaporkan sebagai satu kejayaan sederhana, <ref>{{Harvnb|Pertjatoeran Doenia ' 1941b, dari Studio Warta|p=28}}</ref> membuat sebahagian besar wang daripada penonton kelas yang lebih rendah. Ia telah ditayangkan di Surabaya, Jawa Timur, pada Ogos,  dan menjelang September ia telah ditayangkan di Singapura, maka sebahagian daripada British Malaya.  Novelisasi oleh Roestam Sutan Palindih telah diterbitkan oleh Kolff-Buning Publishers tahun itu. 

Ulasan Panggilan Darah bercampur-campur kepada positif. Wartawan Soerono,  menulis dalam majalah hiburan Pertjatoeran Doenia dan Filem, gembira dengan penggambaran filem itu mandat Islam untuk menjaga anak-anak yatim.  satu kajian tanpa nama dalam harian yang berpangkalan di Surabaya Soerabaijasch Handelsblad mendapati filem "sesuatu yang istimewa".  dan memuji spontan Soerip dalam peranannya.  Biran menulis bahawa penonton kelas bawahan menikmati muzik filem itu, manakala intelek ejek pada idea bahawa seorang penyelia kilang akan membawa gitar untuk bekerja.  Beliau mendapati plot tidak logik, bertanya mengapa adik-beradik tidak akan bekerja di kampung halaman mereka sendiri dan bagaimana adik-beradik boleh menjadikan perjalanan dari Batavia untuk Kudus, lebih 400km jauh.

Legasi
Tidak dapat mendapatkan balik perbelanjaan, Oriental kemudian digabungkan bersama Multi Film milik Belanda dan berhenti menerbitkan karya cereka. Suska meninggalkan syarikat itu dan menyertai syarikat filem milik The Teng Chun, Java Industrial Film, yang mana beliau mengarahkan Ratna Moetoe Manikam.  Kebanyakan pelakon kekal aktif di pawagam bagi baki kehidupan mereka. Dhalia dan Soerip kekal dalam industri filem selama lima puluh tahun akan datang; mereka berlakon dalam filem terakhir mereka, Pendekar Jagad Kelana dan Sejak Cinta Diciptakan masing-masing, pada tahun 1990. Poniman dan Sutinah akan kekal aktif dalam industri ini sehingga tahun 1975 dan 1986. Hanya Widjaja tidak direkodkan sebagai berbayar dalam mana-mana filem.Panggilan Darah'' telah ditayangkan selewat Ogos 1952  tetapi kini boleh hilang. Filem di Hindia telah dirakamkan pada filem nitrat sangat mudah terbakar, dan selepas kebakaran memusnahkan banyak gudang Produksi Film Negara pada tahun 1952, filem-filem lama difilemkan pada nitrat sengaja dimusnahkan.  Ahli antropologi visual Amerika Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang.  Walau bagaimanapun, JB Kristanto dari Katalog Film Indonesia merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia arkib, dan Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.

Catatan penjelasan

Rujukan

Sumber petikan

 
 

 
 
 
 
 

 
 
 

Filem Hindia Timur Belanda
Filem Indonesia hilang