Perumian Hepburn

Perumian Hepburn (Jepun: , Hepburn: ) ialah sistem perumian untuk bahasa Jepun yang paling banyak digunakan. Pada asalnya diterbitkan pada tahun 1867 oleh mubaligh Amerika James Curtis Hepburn sebagai piawai dalam edisi pertama kamus Jepun-Inggerisnya, sistem ini berbeza daripada kaedah romanisasi lain dalam penggunaan ortografi Inggerisnya untuk menyalin bunyi secara fonetik: contohnya, suku kata  (し) ditulis sebagai shi dan  (ちゃ) ditulis sebagai cha, mencerminkan ejaan mereka dalam bahasa Inggeris (bandingkan dengan si dan tya dalam sistem Nihon-shiki dan Kunrei-shiki yang lebih sistematik).

Pada tahun 1886, Hepburn menerbitkan edisi ketiga kamusnya, mengkodifikasikan versi semakan sistem yang dikenali hari ini sebagai "Hepburn tradisional". Versi dengan semakan tambahan, dikenali sebagai "Hepburn Diubah Suai", diterbitkan pada tahun 1908.

Walaupun perumian Kunrei-shiki adalah gaya yang digemari oleh kerajaan Jepun, Hepburn kekal sebagai kaedah perumian Jepun yang paling popular. Ia dipelajari oleh kebanyakan pelajar asing bahasa itu, dan digunakan di Jepun untuk merumikan nama peribadi, lokasi dan maklumat lain, seperti meja kereta api dan papan tanda jalan. Oleh kerana ortografi sistem adalah berdasarkan fonologi bahasa Inggeris dan bukannya transkripsi sistematik suku kata Jepun, individu yang hanya bertutur dalam bahasa Inggeris atau bahasa Romawi secara amnya akan lebih tepat apabila menyebut perkataan asing yang dirumikan dalam gaya Hepburn berbanding sistem lain.

Varian 

Terdapat banyak varian perumian Hepburn. Dua gaya yang paling biasa adalah seperti berikut:
 Hepburn Tradisional, seperti yang ditakrifkan dalam pelbagai edisi kamus Hepburn, dengan edisi ketiga (1886) sering dianggap berwibawa (walaupun perubahan dalam penggunaan kana mesti diambil kira). Ia dicirikan oleh perubahan suku kata n sebagai m sebelum konsonan b, m dan p: contohnya, Shimbashi untuk .
 Hepburn Diubah Suai, juga dikenali sebagai Hepburn Disemak Semula, di mana (antara perubahan lain) perubahan suku kata n sebagai m sebelum konsonan tertentu tidak lagi digunakan: Shinbashi untuk . Versi sistem yang diterbitkan dalam edisi ketiga (1954) dan kemudiannya Kamus Jepun-Inggeris Baru Kenkyusha sering dianggap berwibawa; ia telah diterima pakai pada tahun 1989 oleh Perpustakaan Kongres sebagai salah satu daripada Perumian ALA-LCnya, dan merupakan varian yang paling biasa bagi perumian Hepburn yang digunakan hari ini.
Di Jepun sendiri, terdapat beberapa varian yang diberi mandat secara rasmi untuk pelbagai kegunaan:
 , yang kebanyakannya mengikuti Hepburn Diubah Suai, kecuali suku kata n diterjemahkan seperti dalam Tradisional. Japan Railways dan kereta api utama lain menggunakannya untuk nama stesen.
 Piawai Kementerian Tanah, Infrastruktur, Pengangkutan dan Pelancongan, 
 , sebuah piawaian permisif, yang secara jelas membenarkan penggunaan  dalam nama-nama peribadi, terutamanya untuk pasport. Khususnya, ia menjadikan suku kata n sebagai m sebelum b, m dan p, dan merumikan vokal panjang ō sebagai oh, oo atau ou (Satoh, Satoo atau Satou untuk ).

Butiran varian boleh didapati di bawah.

Varian usang
Perumian yang dibentangkan dalam versi pertama dan kedua kamus Hepburn adalah terutamanya untuk kepentingan sejarah. Perbezaan ketara daripada versi ketiga dan kemudian termasuk:

Versi kedua 
  dan  telah ditulis sebagai ye: Yedo
  dan  telah ditulis sebagai dzu: kudzu, tsudzuku
 , , dan  telah ditulis sebagai kiya, kiyo dan kiu
  (modern: ) telah ditulis sebagai kuwa

Versi pertama 
Perbezaan berikut adalah tambahan kepada perbezaan dalam versi kedua:
  telah ditulis sebagai sz.
  telah ditulis sebagai tsz.
  dan  telah ditulis sebagai du.

Ciri-ciri 
Ciri utama Hepburn ialah ortografinya adalah berdasarkan fonologi Inggeris. Secara lebih teknikal, apabila suku kata yang dibina secara sistematik mengikut suku kata Jepun mengandungi konsonan "tidak stabil" dalam bahasa pertuturan moden, ortografinya ditukar kepada sesuatu yang lebih sepadan dengan bunyi sebenar seperti yang penutur bahasa Inggeris akan menyebutnya. Contohnya,  ditulis sebagai shi bukan si. Oleh itu, transkripsi ini hanyalah sebahagiannya fonologikal.

Beberapa ahli bahasa seperti Harold E. Palmer, Daniel Jones dan Otto Jespersen membantah Hepburn kerana ejaan berasaskan sebutan boleh mengaburkan asal-usul sistematik struktur fonetik Jepun, infleksi, dan konjugasi. Penyokong Hepburn berhujah bahawa ia tidak bertujuan sebagai alat linguistik, dan individu yang hanya bertutur dalam bahasa Inggeris atau bahasa Romawi secara amnya akan lebih tepat apabila menyebut perkataan asing yang dirumikan dalam gaya Hepburn berbanding sistem lain.

Nota dan rujukan

Nota

Rujukan

Pautan luar 
Mukadimah edisi pertama kamus asal Hepburn, menerangkan perumian
Mukadimah edisi ketiga kamus asal Hepburn, menerangkan perumian

Perumian bahasa Jepun
Romaji
Sistem tulisan Jepun