Maharaja India

Maharaja atau Maharani India ialah gelaran yang digunakan oleh raja-raja British dari 1 Mei 1876 (dengan Akta Gelaran Diraja 1876) hingga 22 Jun 1948, yang digunakan untuk menandakan pemerintahan mereka ke atas India British, sebagai ketua negara empayarnya.[1] [2][3] Imej maharaja atau permaisuri digunakan untuk menandakan pihak berkuasa British—profilnya, misalnya, muncul pada mata wang, di bangunan kerajaan, stesen kereta api, mahkamah, pada patung dll. "God Save the King" (atau, sebagai alternatif, "God Save the Queen") ialah bekas lagu kebangsaan India British. Sumpah taat setia telah dibuat kepada maharaja atau permaisuri dan pengganti yang sah oleh gabenor jeneral, putera raja, gabenor, pesuruhjaya di India dalam acara seperti durbar empayar.

Gelaran itu telah dimansuhkan pada 22 Jun 1948, apabila, di bawah Akta Kemerdekaan India 1947, George VI membuat pengisytiharan diraja bahawa perkataan Maharaja India akan ditiadakan daripada gaya dan gelarannya. Ini adalah hampir setahun selepas beliau menjadi raja bagi wilayah baru India dan Pakistan pada tahun 1947. Kerajaan beraja telah dimansuhkan pada penubuhan Republik India pada tahun 1950 dan Republik Islam Pakistan pada tahun 1956.

Peranan 
Maharaja atau permaisuri tidak mengambil bahagian secara langsung dalam kerajaan. Pelaksanaan kuasa berdaulat telah diwakilkan daripada maharaja atau permaisuri, sama ada melalui undang-undang atau konvensyen, kepada raja muda dan gabenor jeneral India yang dilantik oleh maharaja atau permaisuri, atau kepada jawatan seperti setiausaha negara untuk India. Viceroy dan Gabenor Jeneral yang dilantik juga merupakan ketua ex-officio Majlis Perundangan Diraja, dan dua dewannya, Dewan Undangan Pusat dan Dewan Negara sebagai delegasi bagi pihak maharaja atau permaisuri, bersama gabenor wilayah. Mereka melaksanakan tugas ini dengan nasihat dan persetujuan Parlimen United Kingdom dan Kerajaan India.

Kuasa eksekutif dilaksanakan oleh Kerajaan Kebawah Duli Yang Maha Mulia Paduka Seri Baginda di peringkat presiden dan wilayah (melalui raja muda dan gabenor jeneral) dan negeri putera raja melalui pemerintahan. Mereka mendapat sokongan Angkatan Bersenjata di India, seperti Tentera India British dan Tentera Laut Diraja India, Perkhidmatan Awam India dan Perkhidmatan Rahsia Penjawat Mahkota yang lain (sebagaimana maharaja atau permaisuri menerima laporan perisikan asing tertentu sebelum raja muda).

Kuasa kehakiman terletak pada pelbagai Mahkamah Mahkota di India, yang mengikut undang-undang mempunyai kebebasan kehakiman daripada Kerajaan.

Kuasa yang bebas daripada kerajaan telah diberikan secara sah kepada badan awam lain melalui statut atau Instrumen Berkanun seperti Perintah dalam Majlis atau Suruhanjaya Diraja.

Sejarah 

Latin pada tarikh yang lebih awal.

Ramai di United Kingdom, bagaimanapun, menganggap andaian gelaran itu sebagai perkembangan jelas daripada Akta Kerajaan India 1858, yang mengakibatkan penubuhan British India, diperintah secara langsung oleh Mahkota. Orang ramai berpendapat bahawa gelaran "ratu" tidak lagi memadai untuk pemerintah istiadat yang sering disebut secara tidak rasmi sebagai Empayar India. Penggayaan baharu itu menggariskan fakta bahawa negeri asal bukan lagi sekadar aglomerasi tetapi entiti kolektif.

Maharaja pertama yang melawat India ialah George V. Untuk upacara pertabalan empayarnya di Delhi Durbar, Mahkota Imperial India telah diwujudkan. The Crown mempunyai berat 920 g (2.03 lb) dan ditetapkan dengan 6,170 berlian, 9 zamrud, 4 delima dan 4 nilam. Di bahagian hadapan adalah zamrud yang sangat halus seberat 32 karat (6.4 g). Raja menulis dalam diarinya bahawa ia berat dan tidak selesa untuk dipakai: "Agak letih selepas memakai mahkota saya selama 3+1⁄2 jam; ia menyakitkan kepala saya. , kerana ia agak berat.