Pelaburan luar pesisir

Pelaburan luar pesisir (offshore investment) ialah kegiatan menyimpan wang di dalam suatu tempat yang selain daripada negara tempat tinggal seseorang. Bidang kuasa luar pesisir digunakan untuk membayar cukai yang lebih sedikit di banyak negara oleh pelabur besar dan kecil. Domisil atau tempat luar pesisir yang dikawal dengan buruk/atau tidak terkawal oleh undang-undang telah berfungsi secara sejarah sebagai tempat perlindungan untuk pengelakan cukai, pengubahan wang haram atau untuk menyembunyikan atau melindungi wang yang diperoleh secara haram daripada penguatkuasaan undang-undang di negara tempat seseorang pelabur bermastautin. Walau bagaimanapun, pusat luar pesisir moden yang dikawal dengan baik membolehkan pelabur yang sah memanfaatkan kadar pulangan yang lebih tinggi atau kadar cukai yang lebih rendah ke atas pulangan yang ditawarkan dengan beroperasi melalui domisil tersebut. Kelebihan kepada pelaburan luar pesisir ialah operasi sedemikian adalah sah dan lebih murah daripada yang ditawarkan di negara pelabur—atau "dalam pesisir".

Lokasi yang digemari oleh pelabur untuk kadar cukai yang rendah dikenali sebagai badan luar pesisir atau kadangkala dikenali sebagai tax havens.  

Keinginan untuk membayar cukai yang rendah atau keenganan untuk membayar cukai merupakan antara sebab di sebalik kebanyakan aktiviti 'luar pesisir'. Disebabkan oleh penggunaan pusat luar pesisir, pelabur dapat menjalankan aktiviti pelaburan dengan cara yang lebih menguntungkan. Selalunya, cukai yang dikenakan oleh negara asal pelabur adalah penting untuk keuntungan mana-mana pelaburan tertentu. Menggunakan mekanisme tujuan khas (atau kenderaan) yang didiami luar pesisir, pelabur boleh mengurangkan jumlah cukai yang perlu dibayar, membolehkan pelabur mencapai keuntungan yang lebih besar secara keseluruhan. Satu lagi sebab mengapa pelaburan 'luar pesisir' dianggap lebih baik daripada pelaburan 'dalam pesisir' adalah kerana ia kurang dikawal, dan tingkah laku penyedia pelaburan luar pesisir, sama ada dia seorang jurubank, pengurus dana, pemegang amanah atau broker saham, adalah lebih bebas daripada itu. boleh berada dalam persekitaran yang lebih terkawal.

Kenderaan untuk pelaburan luar pesisir 
Pelaburan luar pesisir termasuklah strategi pelaburan di luar negara asal pelabur. Aktiviti pelaburan luar pesisir termasuklah peluang pelaburan dalam pasaran wang, bon dan aset ekuiti boleh didapati melalui syarikat luar pesisir.

Seseorang juga boleh menyewa sebuah syarikat luar pesisir untuk menyediakan personaliti undang-undang, liabiliti terhad, saham boleh pindah milik, pengurusan berpusat dan pemilikan bersama. Dalam sesetengah kes, kelebihan pelaburan perbadanan sedemikian diimbangi oleh yuran undang-undang, korporat dan pendaftaran akaun yang dikenakan oleh negara di mana akaun luar pesisir itu ditubuhkan. Selanjutnya, pegawai perbadanan mungkin dikehendaki untuk mewujudkan kediaman, memiliki hartanah, atau memenuhi minimum jumlah pelaburan (bergantung kepada negara ini mungkin berkisar sehingga $1 juta).  Kelebihan yang terakru daripada penubuhan struktur korporat ialah walaupun warganegara sesebuah negara mungkin dilarang daripada mewujudkan akaun luar pesisir, mereka masih dapat membuat sedemikian dengan menubuhkan sebuah syarikat di luar negara.

Sebab-sebab pelaburan luar pesisir 
Motivasi untuk pelaburan luar pesisir termasuk:

 Kelebihan cukai - peraturan cukai selalunya mengandungi peruntukan untuk melindungi daripada cukai oleh pelbagai bidang kuasa yang boleh dieksploitasi untuk pengurangan cukai undang-undang.  Negara-negara sengaja menarik pelaburan perniagaan melalui kadar cukai yang lebih rendah. Aliran cukai korporat sepanjang tempoh dari 1980 hingga 2010 telah menunjukkan arah aliran yang lebih rendah, dengan kadar tertinggi di negara OECD (tidak termasuk Amerika) bergerak daripada 51% kepada 32%. Melabur dalam persekitaran sedemikian boleh meningkatkan kadar pulangan pelaburan pelabur. 

 Kepelbagaian pelaburan - risiko boleh diuruskan dengan mempelbagaikan pelaburan antara pilihan yang lebih luas daripada yang tersedia untuk pelaburan dalam negeri. 
 Mengelakkan pewarisan paksa - warisan boleh diserahkan kepada waris pilihan, tanpa mengira peraturan seperti undang-undang harta masyarakat dalam bidang kuasa kediaman/kematian.
 Tahap peraturan yang lebih rendah - pilihan pelaburan yang lebih luas tersedia (cth dana lindung nilai, yang berkembang maju dalam persekitaran kawal selia yang rendah disebabkan strategi pelaburannya yang sangat agresif, berkembang maju dalam bidang kuasa luar pesisir, terutamanya Kepulauan Cayman )
 Maklumat kewangan sulit privasi membantu individu menguruskan cukai ke atas keuntungan modal, pendapatan dan warisan . 
 Perkhidmatan kewangan pakar - pusat luar pesisir terkemuka mempunyai sektor perkhidmatan kewangan yang sangat maju dengan kepakaran dalam pembrokeran saham, pengurusan aset, perbankan, insurans, amanah, dana dan perkhidmatan undang-undang .
 Melindungi daripada penurunan nilai mata wang - Sebagai contoh, pelabur China telah melaburkan simpanan mereka di lokasi Luar Pesisir yang stabil untuk melindungi mereka daripada penurunan renminbi.

Hujah menentang pelaburan luar pesisir 
Sebab-sebab yang telah dimajukan terhadap pelaburan luar pesisir termasuk:

 Mereka memintas perundangan pertukaran keselamatan yang dilaksanakan selepas kemelesetan besar (cth, Akta Sekuriti AS 1933 dan Akta Bursa Sekuriti 1934) untuk menstabilkan ekonomi dunia dan mewujudkan pasaran yang adil. Ini meningkatkan risiko bahawa pasaran kewangan tidak dikawal dengan betul, mungkin meningkatkan kemungkinan gelembung dan kemelesetan seterusnya. 

 Dari segi etika, ia mungkin dianggap sebagai penyalahgunaan kedaulatan negara dengan mengurangkan ketelusan kepada pengawal selia transaksi kewangan. Pelaburan luar pesisir mengurangkan ketelusan, yang bersubahat dengan aktiviti haram seperti membenarkan firma pelaburan memintas tanggungjawab fidusiari mereka dan mengeksploitasi pelanggan mereka. Sebagai contoh, didakwa dalam saman penipuan sivil yang difailkan SEC bahawa Goldman Sachs menubuhkan "urus niaga luar pesisir di mana pelanggan lama, dana lindung nilai Paulson & Co., membantu memilih dan kemudian bertaruh terhadap sekuriti dalam perjanjian itu tanpa memberitahu pelabur tentang peranan Paulson." 
 Ia mengeksploitasi kelebihan yang dicipta untuk memperoleh kekayaan oleh ekonomi yang dikenakan cukai sambil tidak membayar bahagian cukai yang saksama dalam ekonomi itu. Kekayaan yang diperoleh dalam satu ekonomi (dikenakan cukai) dikeluarkan daripada edaran (iaitu, ia tidak boleh dikenakan cukai lagi apabila dibelanjakan semula untuk menyediakan perkhidmatan dan infrastruktur).
 Ia menggalakkan persaingan Cukai antara negeri, wilayah, negara dan wilayah, dengan cara yang sama seperti mencari sumber buruh manual yang lebih murah mengurangkan gaji di mana-mana.
 Pelaburan luar pesisir di kawasan perlindungan cukai yang dikawal dengan buruk boleh memintas sekatan terhadap negara yang ditubuhkan untuk menggalakkan konvensyen penting kepada masyarakat (cth, sekatan PBB kerana kegagalan mematuhi perjanjian nonproliferasi nuklear). Ini mempunyai kesan mengurangkan keberkesanan sekatan tersebut.

Usaha untuk mengurangkan penggunaan pelaburan luar pesisir untuk pengelakan cukai

Usaha antarabangsa untuk mengurangkan pengelakan cukai 
Organisasi untuk Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD), Kesatuan Eropah (EU) dan Amerika Syarikat (AS) telah berusaha untuk menukar data cukai diantara mereka.  OECD telah menetapkan ambang perjanjian pertukaran maklumat cukai dua hala, dua belas, sebagai minimum yang di mana sesebuah negara turut diletakkan dalam "senarai putih" dan diiktiraf sebagai telah "melaksanakan dengan ketara" piawaian cukai yang dipersetujui di peringkat antarabangsa. "Senarai kelabu" yang dikeluarkan OECD termasuklah negara yang tidak mencapai status "senarai putih" dan dianggap sebagai menggalakkan pengelakan cukai melalui keterbukaan kewangan yang tidak mencukupi. Akibatnya, Kepulauan Cayman dan Liechtenstein telah melaksanakan reformasi keterbukaan kewangan untuk mengeluarkan diri mereka dari senarai putih dan melarikan diri daripada ancaman sekatan,  manakala negara Panama, Luxembourg, Liechtenstein, Switzerland dan British Virgin Islands (BVI) masih dalam senarai kelabu setakat akhir 2009.

Pengembangan EU telah mendorong peningkatan besar dalam ketelusan berkaitan cukai. EU memerlukan ahli negara saling bertukar maklumat cukai menggunakan sistem automatik menjelang akhir tahun 2011, yang memastikan Austria, Belgium dan Luxembourg mematuhinya. Sejak Januari 2007, bekas kawasan perlindungan cukai (terkenal kerana kerahsiaan perbankan mereka dan kadar cukai yang rendah untuk pelaburan asing) di Bermuda, Kepulauan Channel ( Jersey dan Guernsey) dan Isle of Man telah mencapai status "senarai putih" kerana hubungan EU mereka. 

Panama kini diiktiraf sebagai salah satu negara yang lebih menarik untuk pelaburan luar pesisir yang sah serta pengelakan cukai, dan berada dalam "senarai kelabu" OECD. Zon perdagangan bebas Panama telah mengendalikan transaksi lebih daripada $19 bilion dalam perdagangan setiap tahun dan pembinaan sedang berkembang pesat. Pendaftaran syarikat mudah diwujudkan di negara Panama dan, walaupun mereka dikenakan cukai yang tinggi ke atas operasi domestik Panama, mereka tidak membayar cukai ke atas aktiviti asing. Pemilikan syarikat boleh disembunyikan dengan mudah melalui penggunaan "saham pembawa " tanpa nama. Akibatnya, lebih daripada 45,000 syarikat "bayang" luar pesisir dan syarikat subsidiari diwujudkan di Panama setiap tahun; Panama mempunyai salah satu penumpuan anak syarikat tertinggi di mana-mana negara di dunia. Bank-bank Panama dikawal dengan baik, memberikan kestabilan dan kebolehramalan. Negara Panama belum lagi mengambil bahagian dalam perjanjian pertukaran maklumat cukai dengan negara lain; memandangkan mereka hanya mencukai pendapatan domestik, maka tiada faedah untuk mereka untuk terlibat dalam aktiviti perkongsian maklumat mereka dengan kerajaan lain. Semua syarat ini digabungkan untuk memberikan kelebihan kepada perniagaan yang sah dan pengelakan cukai.

Perkembangan terbaru 
Pada tahun 2009, AS telah memulakan usaha yang lebih besar untuk menutup kelemahan percukaian dan mengenal pasti serta mendakwa pengelak cukai menggunakan akaun luar pesisir. Sebagai elemen usaha ini, mereka telah meneruskan perjanjian cukai yang dipinda untuk mengimbangi undang-undang kerahsiaan perbankan negara seperti Switzerland. Pada tahun 2010, AS dan Switzerland telah bersetuju dengan protokol meningkatkan maklumat cukai kongsi untuk membantu pendakwaan pengelakan cukai. Seperti semua perjanjian, ini tidak berkuat kuasa sehingga disahkan oleh badan perundangan yang sesuai (dalam kes ini Senat AS dan Majlis Persekutuan Switzerland dan Parlimen). 

Sebagai salah satu contoh usaha untuk mengurangkan pelaburan luar pesisir haram yang dibuat untuk tujuan pengelakan cukai, pada tahun 2010, bank Switzerland Union Bank of Switzerland (UBS) telah membayar denda $780 juta dan bekerjasama untuk mengenal pasti anggaran 19,000 pengelak cukai AS yang kaya. mempunyai akaun dalam UBS. Perkhidmatan Hasil Dalam Negeri AS telah menawarkan pengampunan kepada mereka yang tampil secara sukarela.  Begitu juga firma perbankan HSBC telah didakwa kerana membantu dua warga AS dalam skim pengelakan cukai berjumlah berjuta-juta dolar yang bergantung pada pelbagai akaun yang dipegang atas nama syarikat bayang asing, menggunakan khidmat peguam Switzerland untuk bertindak sebagai penandatangan pemotongan untuk beberapa daripada ini. akaun. Kedua-dua lelaki itu ditahan dan didakwa kerana telah mengelak pembayaran cukai.

Lihat juga 
 
 Five Flags Theory
 Flag of convenience
 Offshore bank
 Offshore financial centre
 Offshore fund
 Offshore stock broker
 Paradise Papers
 Tax haven

Rujukan

Pautan luar 

 Clearwater Offshore Ltd. - Pengurusan Kekayaan Persendirian Shenzhen
 Forum Pusat Kewangan Antarabangsa (Forum IFC)
Pengubahan wang haram
Pelaburan wang haram
Elak Cukai