I

I ialah huruf Rumi yang kesembilan. Namanya ialah ai ().

Sejarah 

Dalam bahasa Semitik, huruf Yôdh mungkin bermula sebagai piktogram untuk sebatang lengan dan tangan, berasal dari hieroglif serupa yang membawa nilai frikatif faringeal bersuara () dalam bahasa Mesir, tetapi dialihkan ke  (seperti "ya") oleh orang-orang Semitik, kerana perkataan Semitik untuk "lengan" bermula dengan bunyi itu. Huruf ini juga boleh digunakan untuk bunyi vokal , terutamanya dalam perkataan asing.

Orang Yunani menerima satu bentuk yodh Phoenicia ini sebagai huruf iota (Ι, ι) mereka bagi bunyi vokal , begitu juga dalam abjad Italik Lama. Dalam bahasa Latin (seperti dalam Bahasa Greek Moden), huruf ini juga dipakai untuk bunyi konsonan . Huruf J moden asalnya merupakan bentuk kelainan bagi huruf ini, dan kedua-duanya digunakan kesalingbolehtukaran untuk vokal dan konsonan, sehingga akhirnya dibezakan pada abad ke-16.

Dalam bahasa Inggeris moden, I melambangkan pelbagai bunyi berbeza, terutamanya satu diftong "panjang"  yang berkembang dari  bahasa Inggeris Pertengahan selepas Peralihan Vokal Besar pada abad ke-15, serta juga vokal "pendek" terbuka  seperti dalam "bill". Titik pada atas 'i' kecil kadang-kala dipanggil tittle. Dalam abjad Turki, I bertitik dan tanpa titik dianggap sebagai huruf berasingan dan kedua-duanya mempunyai bentuk huruf besar (I, İ) dan kecil (ı, i).

Kod-kod perkomputeran

Lihat juga 

Huruf vokal
Rumi