Mon (seni bina)

ialah istilah Jepun generik untuk pintu yang sering digunakan, sama ada secara bersendirian atau sebagai akhiran, dalam merujuk kepada banyak pintu yang digunakan oleh kuil Buddha, kuil Shinto dan tradisional- bangunan bergaya dan istana.

Kepentingan
Tidak seperti pintu gerbang bangunan sekular, kebanyakan pintu kuil dan kuil adalah unsur simbolik semata-mata liminality, kerana ia tidak boleh ditutup sepenuhnya dan hanya menandakan peralihan antara yang duniawi dan yang suci.  Dalam banyak kes, contohnya sanmon, pintu kuil mempunyai sifat penyucian dan pembersihan.

Penerangan
Saiz pintu pagar diukur dalam ken, dengan ken ialah selang antara dua tiang bangunan gaya tradisional. rōmon kuil misalnya boleh mempunyai dimensi daripada maksimum 5x2 ken kepada 3x2 ken yang lebih biasa, hingga ke satu ken. Perkataan ini biasanya diterjemahkan dalam bahasa Inggeris sebagai "bay" dan lebih difahami sebagai petunjuk perkadaran daripada sebagai unit ukuran.

Seperti kuil yang mereka miliki, pintu pagar boleh berada di dalam wayō, daibutsuyō, zen'yō atau [[setchūyō] ] gaya. 
Mereka boleh dinamakan sempena:
 Lokasi mereka, sebagai  atau  atau .
 Dewa yang mereka tempati, sebagai Niōmon (bernyanyi "pintu Niō", lihat di bawah), sebuah pintu yang mengabadikan dua tuhan yang dipanggil Niō di teluk luarnya.
 Struktur atau bentuknya, sebagai nijūmon (secara harfiah, "pintu dua tingkat", lihat di bawah) dan rōmon (secara harfiah, "pintu gerbang menara").
 Fungsi mereka, sebagai sanmon (lihat di bawah), yang merupakan pintu gerbang terpenting kuil Zen atau Jōdo.

Tidak semua istilah tersebut adalah saling eksklusif dan pintu yang sama boleh dipanggil dengan nama yang berbeza mengikut situasi. Contohnya, Niōmon juga boleh dipanggil dengan betul sebagai nijūmon jika ia mempunyai dua cerita.

Variasi
Struktur yang sangat berbeza daripada yang lain ialah toriimon (biasanya dipanggil torii), pintu gerbang berkaki dua dari batu atau kayu yang selalu dikaitkan dengan Shinto, tetapi biasa juga dalam kuil Buddha Jepun. Sebagai sebuah kuil yang terkenal seperti Shitennō-ji di Osaka, yang diasaskan pada 593 oleh Shōtoku Taishi dan kuil Buddha tertua binaan kerajaan di negara ini, mempunyai torii yang mengangkang salah satu pintu masuknya. Asal-usul torii tidak diketahui; walaupun beberapa teori mengenai subjek ini wujud, tidak ada yang mendapat penerimaan sejagat. Oleh kerana penggunaan gerbang simbolik meluas di Asia—struktur sedemikian boleh didapati contohnya di India, China, Vietnam, Thailand, Korea, dan dalam perkampungan Nikobar dan Shompen—ahli sejarah percaya ia mungkin tradisi yang diimport. Ia selalunya secara simbolik menandakan pintu masuk kuil Shinto. Atas sebab ini, ia tidak pernah ditutup.

Jenis biasa
  – dipanggil demikian kerana lapan tiang sekundernya, yang menyokong empat tiang utama berdiri di bawah rabung pintu pagar. Oleh itu ia benar-benar mempunyai dua belas tiang semuanya.
  – Pintu gerbang di dinding yang hanya terdiri daripada dua tiang persegi.
 – Satu pintu gerbang di dinding yang dibentuk oleh dua tiang persegi dan rasuk mengufuk.
 – Pintu pagar bercirikan karahafu, papan tongkang beralun khas Jepun. Karamon digunakan di istana Jepun, kuil Buddha dan kuil Shinto.
 – Digunakan di istana, kuil dan kediaman daimyō, ia terdiri daripada bumbung berjubin berjubin pada dua tiang, ditambah dua bumbung yang lebih kecil di atas {{nihongo|tiang kedua|控柱|hikaebashira} } di bahagian belakang pintu pagar.
 . Struktur pertahanan yang terdiri dalam halaman di sepanjang dinding istana dengan dua pagar ditetapkan pada sudut persegi, satu memberikan akses ke istana dan satu menghadap ke luar. Pintu luar biasanya merupakan kōraimon, yang dalaman adalah yaguramon. Sakuradamon di Istana Diraja Tokyo ialah pintu gerbang.
  – Pintu pagar yang dibentuk oleh dua tiang yang menyokong bumbung berbumbung. Serupa dengan kōraimon, tetapi tidak mempunyai tiang sekunder beratap.
 secara harfiah, nagaya pintu gerbang – Sebuah nagaya, secara harfiahnya sebuah rumah panjang, ialah sebuah rumah deretan tempat tinggal samurai berstatus rendah, dan nagayamon ialah sebuah pintu pagar yang membenarkan lalu lintas dari satu sisi struktur ke sisi yang lain.
Nijūmon – A two-storied gate with a pent roof between the two stories. Distinguishable from the similar rōmon for having a pent roof between stories.
Niōmon – Sebuah pintu gerbang yang mengabadikan di dua luar teluk patung dua tuhan warden, Niō.
Rōmon – Pintu pagar dua tingkat berbumbung tunggal di mana tingkat kedua tidak boleh diakses dan tidak menawarkan bilik yang boleh digunakan. Boleh dibezakan daripada "nijūmon" yang serupa kerana tidak mempunyai bumbung terpendam antara cerita.
Sanmon –  Pintu terpenting kuil Buddha Zen Jepun. Juga digunakan oleh sekolah lain, terutamanya Jōdo. Walaupun kepentingannya, sanmon bukanlah pintu gerbang pertama kuil, dan sebenarnya ia biasanya berdiri di antara sōmon (pintu luar) dan butsuden (secara harfiah, "Dewan Buddha", iaitu dewan utama).
Sōmon – the gate at the entrance of a temple. Ia selalunya mendahului sanmon yang lebih besar dan lebih penting.
Torii – Gerbang simbolik yang tersendiri ini biasanya dikaitkan dengan kuil Shinto, namun ia adalah perkara biasa di kuil Buddha juga, kerana kebanyakannya mempunyai sekurang-kurangnya satu.
  – Pintu dibuka di dinding istana. Kerana ia digunakan untuk menyambung permukaan pada tahap yang berbeza, ia kelihatan seolah-olah ia tertimbus di dalam tanah.
 – Pintu pagar dengan yagura di atas.
 – Pintu gerbang yang tidak mempunyai tiang di bawah rabung pintu gerbangnya yang berjubel, dan disokong oleh empat tiang di sudutnya.
  – dipanggil demikian kerana empat tiang sekundernya yang menyokong dua tiang utama yang berdiri di bawah rabung pintu pagar. Oleh itu ia benar-benar mempunyai enam tiang.

Galeri foto

Rujukan

Pautan luar 

Gerbang di Jepun
Ciri seni bina Jepun
Seni bina Buddha Jepun
Seni bina Shinto