Orang Inggeris

Orang Inggeris (bahasa Inggeris: English people - daripada Inggeris Tua, Ænglisc) ialah suatu negeri dan suku bangsa asli England yang bertutur bahasa Inggeris. Penduduk tunggal terbesarnya suku Inggeris yang tinggal di England – negara lembaga terbesar United Kingdom.

Takrifan 

Oxford English Dictionary (OED) menyatakan bahawa rakaman terawal perkataan 'Inggeris' adalah "Daripada atau kepunyaan kumpulan orang Teutonic yang secara kumpulan digelar Angelcynn [...] terdiri daripada Angles, Saxons, dan Jutes, yang meneroka di Britain sewaktu abad ke-5." Walau bagaimanapun, OED selanjutnya menyatakan 
Dengan pergabungan elemen-elemen puak Celtic dan Scandinavia penduduk pada orang 'Inggeris', adj. tiba pada abad ke-11 berkaitan pada semua penduduk asli ‘England’, apa-apa sahaja nenek moyang mereka. Tetapi untuk satu atau dua generasi setelah Norman Conquest, keturunan-keturunan penakluk, walaupun dilahirkan di England, selanjutnya dianggap 'Perancis', jadi perketaan Inggeris, seperti digunakan pada orang, adalah untuk suatu waktu terhad pada mereka yang nenek moyang meneloka di England sebelum Penaklukan."

Hari ini, perkataan ini boleh dirujukkan pada suatu 'negara Inggeris' mengandungi sesiapa yang menganggap diri mereka Inggeris dan dianggap Inggeris oleh banyak orang (sila lihat nasionalisme sivik). Walau bagaimanapun, definisi ini tidak dikongsi oleh semua penulis, sesetengah mereka berfikir bahawa orang Inggeris secara lebih eksklusif sebagai seorang "Anglo-Saxon" atau sekurang-kurangnya suatu suku kaum "Putih" yang berkongsi moyang yang sama.

Rujukan 

Kelompok etnik