Akta Kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu 1957

Akta Kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu 1957 (Federation of Malaya Independence Act 1957; 1957 c. 60 5 dan 6 Eliz 2) merupakan Akta Parlimen di United Kingdom. Ia mula berkuat kuasa pada 31 Julai 1957.

Akta ini membuat peruntukan untuk bangsa Malaya (dahulunya Negeri Johor, Kedah, Kelantan, Negeri Sembilan, Pahang, Perak, Perlis, Selangor, dan  Terengganu) dan Penempatan Pulau Pinang dan Melaka untuk memperoleh sebuah negara berdaulat yang bebas dalam dan menjadi ahli Negara-Negara Komanwel pada 31 Ogos 1957; sebelum ini, Persekutuan Tanah Melayu (sebelum ini Negeri-Negeri Melayu) telah menjadi tanah jajahan British berpemerintahan sendiri sepenuhnya.

Sejarah 
Malayan Union wujud pada tahun 1946. Ia telah ditubuhkan oleh British Malaya dan terdiri daripada Negeri-negeri Melayu Bersekutu (Perak, Selangor, Negeri Sembilan, Pahang), Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (Kedah, Perlis, Kelantan, Terengganu, Johor) dan Negeri-negeri Selat Penang dan Malacca. Dalam satu siri perjanjian antara British dan Malayan Union, Malayan Union telah digantikan oleh Persekutuan Tanah Melayu pada 1 Februari 1948.

Selepas usaha meluas untuk menstabilkan keadaan politik dan mengurangkan ketegangan kaum, kerajaan British akhirnya menyerahkan autonomi penuh kepada Persekutuan Tanah Melayu pada 31 Ogos 1957 dan negara mencapai kemerdekaan, yang diketuai oleh Perdana Menteri yang julung kali, Tunku Abdul Rahman, yang kekal dalam jawatan sehingga 1970.

Lihat juga 

Hari Merdeka
Resolusi Majlis Keselamatan Bangsa-Bangsa Bersatu 125

Rujukan

Pautan luar 
 The UK Statute Law Database: Federation of Malaya Independence Act 1957
Chronological table of the statutes; HMSO, London. 1993. ISBN 0-11-840331-1

Sejarah Malaysia
Kemerdekaan Malaysia
Akta di United Kingdom
1957 di Persekutuan Tanah Melayu
hubungan Malaysia–United Kingdom