Motif BACH

Dalam bidang muzik, motif Bach adalah motif, turutan not muzik penting atau ciri-ciri untuk gubahan lagu, B flat, A, C, B natural. Dalam tatanama muzik Jerman, di mana nota B naturamditulis sebagai H dan B flat sebagai B, ia membentuk nama keluarga Johann Sebastian Bach. Salah satu contoh yang paling kerap berlaku bagi kriptogram muzik, motif yang digunakan oleh pengubah yang tidak terkira banyaknya, terutamanya selepas Kebangkitan semula Bach pada separuh pertama abad ke-19.

Sejarah
"Angka ini berlaku begitu kerap dalam baris bas Bach sehinggakan tidak mungkin ia tidak sengaja." Hans-Heinrich Eggebrecht pergi lebih jauh untuk membentuk kembali tanggapan matlamat Bach sebagai gambaran pemikiran Lutheran, membayangkan Bach sebagai berkata, "Saya berkait dengan tonik dan adalah keinginan saya untuk mencapainya....Sebagaimana anda saya juga manusia. Saya perlu diselamatkan; Saya pasti harapan diselamatkan, dan telah diselamatkan dengan ihsan."melalui penggunaan mitifnya berbanding bayang tone berubah piwaian (B-A-C-B) pada discant clausula berganda pada fugue keempat pada Seni Fugue.

Karya terpilih menonjolkan motif tersebut
Dalam kajian menyeluruh yang diterbitkan bagi katalog bagi pameran 1985 "300 Jahre Johann Sebastian Bach" ("300 years of Johann Sebastian Bach") in Stuttgart, Germany, Ulrich Prinz lists 409 works by 330 composers from the 17th to the 20th century using the BACH motif (ISBN 3-7952-0459-3). A similar list is available in Malcolm Boyd's volume on Bach; it also contains some 400 works. Some of the more famous works that feature the motif prominently are:

1845 — Robert Schumann: Sechs Fugen über den Namen: Bach, for organ, pedal piano, or harmonium, Op. 60
1855 — Franz Liszt: Fantasy and Fugue on the Theme B-A-C-H, for organ (later revised, 1870, and arranged, 1871, for piano)
1878 — Nikolai Rimsky-Korsakov: Variations on BACH, for piano
1900 — Max Reger: Fantasia and Fugue on B-A-C-H for organ
1910 — Ferruccio Busoni: Fantasia contrappuntistica for piano (first version; later versions 1912 and 1922)
1926–28 — Arnold Schoenberg: Variations for Orchestra, Op. 31
1937–38 — Anton Webern: String Quartet (the tone row is based on the BACH motif)
1968 - Alfred Schnittke: Quasi Una Sonata (repeated motif, one reviewer, "noting that B-A-C-H is the victor of the composition")
1981 - Schnittke: Symphony No. 3 - used alongside the monograms of several other composers.

Other works include:
1856 - Johannes Brahms: Fugue in A-flat minor for organ, WoO 8
1930 - Marios Varvoglis: Canon, Chorale and Fugue on BACH
1932 - Alfredo Casella: Due Ricercari sul nome B-A-C-H, Op. 52
1932 - Francis Poulenc: Valse-improvisation sur le nom Bach for piano
1934 - Hanns Eisler: Prelude and Fugue on B-A-C-H, Op. 46 for string trio
1937 - Marios Varvoglis: Prelude, Chorale and Fugue on BACH
1942-46 - Charles Koechlin: Offrande musicale sur le nom de B-A-C-H, Op. 187
1952 - Jean Coulthard: Variations on BACH for piano
1952 - Luigi Dallapiccola: Quaderno musicale di Annalibera for piano
1954 - Dallapiccola: Variazioni ("Variations", orchestral version of Quaderno musicale di Annalibera)
1951-55 - Dallapiccola: "Canti di liberazione"
1964 - Arvo Pärt: Collage over B-A-C-H for strings, oboe, harpsichord and piano
1974 - Rudolf Brucci: Metamorfosis B-A-C-H for strings
1993 - Ron Nelson: Passacaglia (Homage on B-A-C-H) for concert band

Rujukan

Bibliografi
 Boyd, Malcolm. 1999. Bach. Oxford University Press. 2006 edition: ISBN 0-19-530771-2.
Jeong, Seyoung (2009). Four Modern Piano Compositions Incorporating the B-A-C-H Motive. ISBN 3-8364-9768-9.
 Prinz, Ulrich; Dorfmüller, Joachim; and Küster, Konrad. 1985. Die Tonfolge B–A–C–H in Kompositionen des 17. bis 20. Jahrhunderts: ein Verzeichnis, in: 300 Jahre Sebastian Bach, pp. 389–419 (exhibition catalogue)
 Robinson, Schuyler Watrous. 1972. The B–A–C–H Motive in German Keyboard Compositions from the Time of J.S. Bach to the Present (thesis, University of Illinois)

Motifs
Johann Sebastian Bach