Kejutan depan

Kejutan depan ialah gempa bumi yang berlaku sebelum kejadian seismik yang lebih besar (iaitu kejutan utama) dan berkaitan dengannya dalam masa dan ruang sekali. Penentuan kejadian gempa bumi sebagai kejutan depan, utama atau lanjur hanya boleh dilakukan selepas kejadian.

Kejadian
Kegiatan kejutan depan telah dikesan pada 40% daripada semua gempa bumi sederhana hingga besar, dan kira-kira 70% bagi gempa M>7.0. Ia berlaku dalam masa beberapa minit hingga beberapa hari, bulan atau tahun sebelum kejutan utama, misalnya Gempa bumi Sumatera 2002 dianggap sebagai kejutan depan bagi gempa bumi Lautan Hindi 2004 dengan jurang masa lebih dua tahun sebelum kedua-dua kejadian ini.

Sesetengah gempa bumi terbesar (M>8.0) langsung tidak menunjukkan sebarang kegiatan kejutan depan, misalnya Gempa bumi Medog 1950 M=8.7.

Peningkatan kegiatan kejutan depan ini sukar disukat untuk satu demi satu gempa tetapi menjadi semakin nyata setelah menggabungkan hasil-hasil daripada pelbagai kejadian. Daripada gabungan pemerhatian sedemikian, peningkatan sebelum kejutan utama diperhatikan sebagai jenis hukum kuasa songsang. Ini mungkin menunjukkan bahawa kejutan-kejutan depan ini menyebabkan perubahan pada tekanan sehingga menimbulkan kejutan utama, ataupun bahawa peningkatan itu berkaitan dengan peningkatan tekanan di kawasan berkenaan secara amnya.

Ramalan gempa bumi
Peningkatan kegiatan seismik di sesebuah kawasan digunakan sebagai kaedah meramal gempa bumi, terutama sekali gempa bumi Haicheng 1975 di China, yang mana peningkatan kegiatan seismik mendorong pemindahan penduduk. Akan tetapi, kebanyakan gempa bumi tiada corak kejutan depan yang ketara, maka kaedah ini tidak terbukti berkesan kerana kebanyakan gempa kecil bukan kejutan lanjur. Gempa bumi di sepanjang sesar jelmaan lautan memang menunjukkan kelakuan kejutan lanjur yang boleh berulang, maka membolehkan ramalan lokasi dan masa gempa-gempa sedemikian.

Rujukan

Seismologi
Jenis gempa bumi