Hak ekonomi, sosial dan budaya

Hak ekonomi, sosial dan budaya, (ESCR) ialah hak asasi manusia sosio-ekonomi, seperti hak untuk pendidikan, hak untuk perumahan, hak untuk taraf hidup yang mencukupi, hak untuk kesihatan, hak mangsa dan hak untuk sains dan budaya . Hak ekonomi, sosial dan budaya diiktiraf dan dilindungi dalam instrumen hak asasi manusia antarabangsa dan serantau. Negara anggota mempunyai kewajipan undang-undang untuk menghormati, melindungi dan memenuhi hak ekonomi, sosial dan budaya dan dijangka mengambil " tindakan progresif " ke arah pemenuhannya.

Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat mengiktiraf beberapa hak ekonomi, sosial dan budaya dan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya (ICESCR) ialah sumber undang-undang antarabangsa utama bagi hak ekonomi, sosial dan budaya.  Konvensyen Mengenai Hak Kanak-kanak dan Konvensyen Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Terhadap Wanita mengiktiraf dan melindungi banyak hak ekonomi, sosial dan budaya yang diiktiraf dalam ICESCR berhubung dengan kanak-kanak dan wanita. Konvensyen Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum melarang diskriminasi berdasarkan asal usul kaum atau etnik berhubung dengan beberapa hak ekonomi, sosial dan budaya. Konvensyen Mengenai Hak Orang Kurang Upaya juga melarang semua diskriminasi atas dasar ketidakupayaan termasuk penolakan penginapan munasabah yang berkaitan dengan kenikmatan penuh hak ekonomi, sosial dan budaya.

Instrumen hak asasi manusia antarabangsa dan serantau 

Hak ekonomi, sosial dan budaya diiktiraf dan dilindungi dalam beberapa instrumen hak asasi manusia antarabangsa dan serantau.

Instrumen hak asasi manusia antarabangsa 
Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat (UDHR), yang diterima pakai oleh Perhimpunan Agung PBB pada tahun 1948, merupakan salah satu sumber terpenting hak ekonomi, sosial dan budaya. Ia mengiktiraf hak untuk keselamatan sosial dalam Perkara 22, hak untuk bekerja dalam Perkara 23, hak untuk berehat dan beriadah dalam Perkara 24, hak untuk taraf hidup yang mencukupi dalam Perkara 25, hak untuk pendidikan dalam Perkara 26, dan hak mendapat faedah sains dan budaya dalam Perkara 27. 

Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya (ICESCR) ialah sumber undang-undang antarabangsa utama bagi hak ekonomi, sosial dan budaya. Perjanjian itu mengiktiraf dan melindungi hak untuk bekerja dan kepada keadaan kerja yang adil dan menggalakkan dalam Perkara 6 dan 7, hak untuk menyertai kesatuan sekerja dan mengambil tindakan buruh kolektif dalam Perkara 8, hak untuk keselamatan sosial dalam Perkara 9, hak untuk perlindungan keluarga, termasuk perlindungan untuk ibu dan anak, dalam Perkara 10, hak untuk taraf hidup yang mencukupi, termasuk hak untuk makanan dan hak untuk perumahan, dalam Perkara 11, hak untuk kesihatan dalam Perkara 12, hak untuk pendidikan dalam Perkara 13, serta hak untuk mengambil bahagian dalam kehidupan budaya dan hak untuk faedah sains dan budaya dalam Perkara 15. Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Sivil dan Politik, yang diterima pakai pada masa yang sama dengan ICESCR, mengiktiraf dan melindungi beberapa hak ekonomi, sosial dan budaya teras, termasuk hak untuk menyertai kesatuan sekerja dalam Perkara 22, dan hak etnik, agama. atau minoriti linguistik untuk melibatkan diri dalam budaya mereka, mengamalkan agama mereka dan menggunakan bahasa mereka dalam Perkara 27. 

Sebilangan instrumen hak asasi manusia antarabangsa utama yang lain mengandungi peruntukan yang berkaitan dengan hak ekonomi, sosial dan budaya. Konvensyen mengenai Hak Kanak-kanak mengiktiraf dan melindungi banyak hak ekonomi, sosial dan budaya yang diiktiraf dalam ICESCR berhubung dengan kanak-kanak. Termasuk hak untuk kesihatan dalam Perkara 24, hak untuk keselamatan sosial dalam Perkara 25, hak untuk taraf hidup yang mencukupi dalam Perkara 27, hak untuk pendidikan dalam Perkara 28, dan hak untuk perlindungan daripada eksploitasi ekonomi (lihat buruh kanak-kanak ) dalam Perkara 32.  Konvensyen Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Kaum melarang diskriminasi berdasarkan asal usul kaum atau etnik berhubung dengan beberapa hak ekonomi, sosial dan budaya. Konvensyen Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Terhadap Wanita mengesahkan pelbagai hak ekonomi, sosial dan budaya kepada wanita. Konvensyen ILO Pertubuhan Buruh Antarabangsa (ILO) melindungi pelbagai hak ekonomi, sosial dan budaya berkaitan kerja.  Piawaian global biasa telah dipersetujui oleh kira-kira 195 negeri dalam Syor Sains dan Saintifik melindungi dan menegaskan semula kebebasan saintifik, hak saintis, dan hak subjek penyelidikan, dan hak semua orang terhadap sains.

Instrumen hak asasi manusia serantau 
Piagam Afrika mengenai Hak Asasi Manusia dan Rakyat melindungi hak untuk bekerja dalam Perkara 15, hak untuk kesihatan dalam Perkara 16, dan hak untuk mendapat pendidikan dalam Perkara 17. Piagam Sosial Eropah melindungi pelbagai hak ekonomi, sosial dan budaya, termasuk hak untuk bekerja, kepada keadaan kerja yang menggalakkan, hak untuk menyertai kesatuan sekerja dan untuk mengambil tindakan buruh kolektif dalam Perkara 1 hingga 10, hak untuk kesihatan dalam Perkara 11, hak untuk keselamatan sosial, termasuk hak untuk bantuan perubatan dan hak untuk perkhidmatan kebajikan sosial, dalam Perkara 12 hingga 14, perlindungan terhadap kumpulan yang sangat terdedah termaktub dalam Perkara 15 hingga 17 dan 19, dan hak untuk perumahan dalam Perkara 31. Protokol San Salvador melindungi pelbagai hak ekonomi, sosial dan budaya dalam sistem hak asasi manusia Antara-Amerika.

Sumber undang-undang sekunder 
Pelbagai sumber undang-undang sekunder wujud mengenai hak ekonomi, sosial dan budaya yang memberikan panduan tentang definisi normatif mereka. Sumber perundangan sekunder yang penting ialah Jawatankuasa Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya yang menyelia pelaksanaan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya (ICESCR). Jawatankuasa telah menjadi pusat dalam membangunkan definisi normatif hak ekonomi, sosial dan budaya utama, mentafsir peranan Negara Pihak kepada ICESCR, dan memantau perlindungan dan pelanggaran hak ICESCR. Jawatankuasa mengeluarkan kenyataan panduan dalam bentuk ulasan umum, dan badan perjanjian hak asasi manusia lain juga boleh mengeluarkan ulasan yang berkaitan dengan hak ekonomi, sosial dan budaya. 

Sumber undang-undang sekunder lain yang penting mengenai hak ekonomi, sosial dan budaya ialah Prinsip Limburg mengenai Pelaksanaan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya 1987 dan Garis Panduan Maastricht mengenai Pelanggaran Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya 1997. Prinsip Limburg telah digunakan secara meluas dalam sistem perundangan negara sebagai alat tafsiran untuk mewujudkan pelanggaran hak ekonomi, sosial dan budaya. Garis Panduan Maastricht membina Prinsip Limburg dan mengenal pasti implikasi undang-undang tindakan dan peninggalan yang merupakan pelanggaran hak ekonomi, sosial dan budaya.  Pelbagai Pelapor Khas Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu telah mempengaruhi perkembangan normatif hak ekonomi, sosial dan budaya. Dilantik oleh Suruhanjaya Hak Asasi Manusia dan sub-komisennya, pelapor utama termasuk Pelapor Khas Mengenai Perwujudan Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya, Pelapor Khas Hak Mendapatkan Perumahan yang Mencukupi, Pelapor Khas Hak Mendapat Pendidikan, dan Pelapor Khas Mengenai Keganasan Terhadap Wanita.

Perlembagaan negara 
Beberapa perlembagaan negara mengiktiraf hak ekonomi, sosial dan budaya. Contohnya, Perlembagaan Afrika Selatan 1996 merangkumi hak ekonomi, sosial dan budaya dan Mahkamah Perlembagaan Afrika Selatan telah mendengar tuntutan di bawah kewajipan ini (lihat kes Grootboom dan Kempen Tindakan Rawatan ). Perlembagaan India, yang tidak mengiktiraf secara eksplisit hak ekonomi dan sosial dalam perlembagaan mereka, bagaimanapun mendapati bahawa hak-hak ini wujud, walaupun tidak dinyatakan, boleh disimpulkan daripada hak untuk hidup. 

Pengiktirafan perlembagaan terhadap hak ekonomi, sosial dan budaya telah lama dianggap tidak produktif, memandangkan mahkamah mungkin ditugaskan untuk mengadilinya, dan dengan itu mengganggu rantai akauntabiliti demokrasi yang dipanggil cawangan yang dipilih.  Walau bagaimanapun, kesusasteraan yang semakin meningkat dari Global South telah menjejaki respons kehakiman yang sangat berbeza. 

Pengkritik yang bersimpati berpendapat bahawa hak sosio-ekonomi kelihatan 'agak diabaikan' faktor dari segi memastikan pembangunan manusia secara keseluruhan.  Negara kebajikan kontemporari cenderung untuk menekankan penyahkomodifikasian, kebajikan am dan kebaikan bersama, bukan hak. Sweden, Finland dan Denmark, sebagai contoh, mematuhi usaha kebajikan yang agak kukuh, yang dibina terutamanya melalui parti-parti sosial demokratik dan mobilisasi kesatuan sekerja, tanpa bergantung pada semakan kehakiman hak sosio-ekonomi.  Namun begitu, arena politik majoriti seperti parlimen dan struktur kesatuan sekerja mungkin kekal tidak responsif kepada minoriti. Keuntungan yang dimenangi melalui litigasi, walaupun sederhana, masih boleh menjadi nilai bagi mereka yang mendapat manfaat daripadanya. 

Pergerakan masyarakat sivil telah memajukan institusi, norma dan amalan alternatif untuk membuat perlembagaan dan menjadikan hak sosio-ekonomi berkesan. Peserta dalam percubaan membuat perlembagaan baru-baru ini di Iceland, Bolivia dan Ecuador semuanya telah mengaitkan hak ekonomi dan sosial dengan pengaturan institusi baharu seperti belanjawan penyertaan atau demokrasi langsung yang dipertingkatkan teknologi serta dengan norma dan wacana baharu, terutamanya yang berkaitan dengan penjagaan ekologi dan bersama serta penjagaan dan pembiakan sosial . Di Ireland, gerakan sosial seperti kempen ' Right2Water ' dan ' Repeal the 8th ' telah menunjukkan bagaimana individu dan komuniti yang mempunyai rangkaian yang tinggi boleh menggerakkan kedua-duanya di samping dan di luar institusi tradisional, bertindak secara kolektif, dan memajukan hak ekonomi, sosial dan budaya.

Tanggungjawab negeri 
Hak ekonomi, sosial dan budaya yang termaktub dalam instrumen hak asasi manusia antarabangsa dan serantau adalah mengikat di sisi undang-undang. Negara anggota mempunyai kewajipan undang-undang untuk menghormati, melindungi dan memenuhi hak-hak ini. Sifat sebenar kewajipan negara dalam hal ini telah ditetapkan terutamanya berkaitan dengan Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya (ICESCR),  dan Protokol Pilihan selanjutnya kepada Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya telah telah ditubuhkan mengikut Deklarasi Vienna dan Program Tindakan . 

Negara pihak kepada ICESCR dikehendaki mengambil "tindakan progresif" ke arah pemenuhan hak ICESR. Walaupun pemenuhan segera mungkin tidak dapat dilakukan kerana keadaan ekonomi sesebuah negara, penangguhan tindakan proaktif tidak dibenarkan. Pihak negara mesti menunjukkan usaha yang tulen untuk mendapatkan hak ekonomi, sosial dan budaya yang termaktub dalam ICESCR. Beban pembuktian untuk tindakan progresif dianggap pada pihak negara. Larangan diskriminasi berhubung dengan hak ekonomi, sosial dan budaya dianggap berkuat kuasa serta-merta. Negara-negara pihak mesti memansuhkan undang-undang, dasar dan amalan yang menjejaskan kenikmatan hak ekonomi, sosial dan budaya yang sama dan mengambil tindakan untuk mencegah diskriminasi dalam kehidupan awam. Semua pihak negeri, tanpa mengira keadaan ekonomi dalam negara atau kekurangan sumber, dikehendaki memastikan penghormatan terhadap hak sara hidup minimum untuk semua. Pihak negeri juga mesti memastikan sumber yang ada diakses dan digunakan secara saksama. Oleh itu, keputusan kerajaan tentang cara memperuntukkan sumber haruslah tertakluk kepada penelitian. Langkah perundangan sahaja tidak mencukupi untuk memastikan pematuhan dengan ICESCR dan pihak negeri dijangka menyediakan remedi kehakiman di samping mengambil langkah pentadbiran, kewangan, pendidikan dan sosial.

Rangka kerja pemantauan, penguatkuasaan dan pelaksanaan 
Pertubuhan antara kerajaan dan badan bukan kerajaan (NGO) secara berterusan mengabaikan hak ekonomi, sosial dan budaya sejak 50 tahun lalu.  Walaupun semua hak asasi manusia dikatakan "sama rata, tidak boleh dibahagikan, saling berkaitan, dan saling bergantung", rangka kerja pemantauan, penguatkuasaan dan pelaksanaan untuk hak ekonomi, sosial dan budaya kurang maju berbanding hak sivil dan politik . Mekanisme penguatkuasaan antarabangsa paling kuat untuk hak sivil dan politik, dan pencabulannya dianggap lebih serius daripada hak ekonomi, sosial dan budaya. Terdapat beberapa NGO antarabangsa yang memberi tumpuan kepada hak ekonomi, sosial dan budaya dan terdapat beberapa peguam yang mempunyai pengetahuan atau pengalaman untuk mempertahankan hak ekonomi, sosial dan budaya di peringkat kebangsaan atau antarabangsa. Hak ekonomi, sosial dan budaya kurang berkemungkinan daripada hak sivil dan politik dilindungi dalam perlembagaan negara. 

Pada tahun 2008, Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menerima pakai Protokol Pilihan kepada Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya, yang memberikan Jawatankuasa Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya kecekapan untuk menerima dan mempertimbangkan komunikasi daripada individu yang mendakwa bahawa hak mereka di bawah Perjanjian telah dilanggar oleh pihak negara. Protokol mula berkuat kuasa pada 5 Mei 2013.

Pada tahun 2017, untuk piawaian global yang sama dalam Syor Sains dan Penyelidik Saintifik yang berkaitan dengan hak untuk sains, negeri-negeri bersetuju pada Persidangan Agung UNESCO untuk menerima pakai laporan empat tahun mengenai pelaksanaan, dan bersetuju bahawa Lembaga Eksekutif UNESCO adalah cekap untuk menguruskan pemantauan., dengan rangkaian Suruhanjaya Kebangsaan UNESCO dan rakan akademik digerakkan di negara-negara untuk memastikan pelaksanaan dan pemantauan di peringkat negara.  Untuk konvensyen hak asasi manusia antarabangsa utama lain yang disebutkan di atas terdapat pelbagai badan perjanjian lain untuk memastikan beberapa pemantauan pelaksanaan. Dan setiap satu boleh menghantar kepada Majlis Hak Asasi Manusia laporan kes-kes individu apabila negeri adalah subjek Kajian Berkala Sejagat.

Pendidikan sebagai hak asasi manusia 
Pendidikan dijamin sebagai hak asasi manusia dalam banyak perjanjian hak asasi manusia, termasuk: 

 Konvensyen Menentang Diskriminasi dalam Pendidikan  (1960, CADE).
 The International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights  (1966, ICESCR).
 Konvensyen Mengenai Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Terhadap Wanita  (1979, CEDAW).
 Konvensyen mengenai Hak Kanak-kanak  (1989, CRC).

Hak untuk mendapat pendidikan meletakkan individu di tengah-tengah kerangka pendidikan.

Pendidikan sebagai hak asasi manusia mempunyai ciri-ciri berikut: 

 Ia adalah hak; Pendidikan bukanlah satu keistimewaan atau tertakluk kepada kehendak politik atau amal. Ia adalah hak asasi manusia. Ia meletakkan tuntutan mandatori kepada pemegang tugas (terutamanya negeri, tetapi juga ibu bapa, kanak-kanak, dan pelakon lain).
 Ia adalah universal; Setiap orang berhak mendapat pendidikan tanpa diskriminasi . Ini termasuk kanak - kanak, remaja, belia, dewasa dan orang tua .
 Ia adalah keutamaan yang tinggi; Pendidikan adalah keutamaan utama negara. Kewajipan untuk memastikan hak pendidikan tidak boleh diketepikan.
 Ia adalah hak yang penting; Pendidikan memainkan peranan penting dalam memastikan semua hak asasi manusia yang lain. Ia mempunyai dimensi ekonomi, sosial, budaya, sivil dan politik . 

Hak untuk pendidikan meletakkan kewajipan undang-undang kepada negara apabila mereka membuat keputusan mengenai pendidikan dan sistem pendidikan. Ia menawarkan rangka kerja normatif yang dipersetujui di peringkat antarabangsa untuk piawaian yang tidak boleh dinyatakan di bawah mengenai pendidikan warganegara dan bukan warganegaranya. 

Piawaian ini mentakrifkan apa yang negeri mesti lakukan dan elakkan lakukan untuk memastikan maruah individu. Hak untuk mendapat pendidikan adalah luas dan merangkumi banyak aspek pendidikan. Ini bermakna bagi bidang khusus yang berkaitan dengan pendidikan, negara mesti bertindak dalam sempadan yang dibenarkan di bawah undang-undang hak asasi manusia antarabangsa (IHRL). 

Aspek utama pendidikan ialah: 

 Matlamat pendidikan.
 Tiada diskriminasi dan kesaksamaan dalam sistem pendidikan.
 Pendidikan rendah sejagat percuma dan wajib .
 Tersedia dan boleh diakses, pendidikan percuma di peringkat menengah, termasuk pendidikan vokasional .
 Boleh diakses (berdasarkan kapasiti), pendidikan percuma di peringkat pengajian tinggi .
 Pendidikan asas bagi mereka yang tidak menerima semua atau sebahagian daripada pendidikan rendah mereka.
 Penyelenggaraan sistem pendidikan di semua peringkat.
 Penyediaan sistem persekutuan.
 Latihan guru, status mereka, dan keadaan kerja mereka.
 Kebebasan pendidikan, iaitu kebebasan ibu bapa untuk mendidik anak-anak mereka mengikut pegangan agama dan moral mereka.
 Kebebasan individu dan organisasi untuk menubuhkan sekolah swasta.
 pendidikan berkualiti, termasuk menetapkan standard minimum mengenai infrastruktur dan pendidikan hak asasi manusia
 persekitaran pembelajaran yang selamat dan tidak ganas
 peruntukan sumber yang mencukupi
 kebebasan akademik di semua peringkat pendidikan
 tetapan dan kandungan kurikulum .
 Sistem pendidikan yang telus dan bertanggungjawab.

Advokasi 
Kumpulan rangkaian seperti ESCR-Net sedang berusaha untuk mencipta sumber dalam talian dan menyebarkan maklumat tentang kes, inisiatif dan kumpulan kerja yang berkesan yang mempromosikan cita-cita dan meraikan kemenangan inisiatif hak asasi manusia dan Protokol Pilihan kepada Perjanjian Antarabangsa mengenai Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya . Pada masa ini, kumpulan advokasi hak asasi manusia sedang berusaha dengan gigih untuk memperhalusi peraturan, peraturan dan skim pelaksanaan; sedikit berita tentang kejayaan atau kegagalan aduan tersedia.  Pusat Hak dan Pengusiran Perumahan ( COHRE ) telah membantu menubuhkan Direktorat Perumahan dan Harta (HPD/HPCC) di Kosovo.

Teori hak 
Menurut teori Karel Vasak tentang tiga generasi hak asasi manusia, hak ekonomi, sosial dan budaya dianggap sebagai hak generasi kedua, manakala hak sivil dan politik, seperti kebebasan bersuara, hak untuk perbicaraan yang adil, dan hak untuk mengundi, dianggap sebagai hak generasi pertama.  Teori hak negatif dan positif menganggap hak ekonomi, sosial dan budaya hak positif .  Hak sosial ialah "hak untuk memenuhi keperluan asas yang penting untuk kesejahteraan manusia."  Contoh hak sosial termasuk hak untuk penjagaan kesihatan dan hak untuk keadaan kerja yang baik.

Lihat juga 

 Perlembagaan
 Ekonomi berperlembagaan
 Memerintah mengikut undang-undang yang lebih tinggi
 Hak budaya
 Keselamatan ekonomi
 Inflasi hak asasi manusia
 Keselamatan manusia
 Standard buruh antarabangsa
 Matlamat Pembangunan Milenium
 Hak mendapat pendidikan
 Tanggungjawab sosial
 Hak sosial
 Tiga generasi hak asasi manusia
 Hak kebajikan

Rujukan

Sumber 

 
Hak
Sama rata