Sepak bulu ayam

Jianzi (Bahasa Cina: 毽子), tī jianzi (踢毽子), tī jian (踢毽) atau jianqiú (毽球), ialah sukan kebangsaan Cina tradisional di mana pemain bertujuan untuk mengekalkan bulu tangkis berwajaran berat di udara dengan menggunakan badan mereka. , selain daripada tangan, tidak seperti dalam permainan yang sama Peteca dan Indiaca. Sumber utama jianzi ialah permainan purba Cina yang dipanggil Cuju dari dinasti Han 2,000 tahun dahulu. Jenis sukan kompetitif Jianzi dimainkan di gelanggang badminton menggunakan garisan dalam atau luar dalam pelbagai jenis sukan kompetitif jianzi, masing-masing. Ia juga boleh dimainkan secara artistik, dalam kalangan pemain di jalan atau taman, dengan objektif untuk memastikan bola ulang-alik 'naik' dan mempamerkan kemahiran. Di Vietnam, ia dikenali sebagai đá cầu dan merupakan sukan kebangsaan. Di Filipina, ia dikenali sebagai sipa dan juga merupakan sukan kebangsaan sehingga ia digantikan dengan arnis pada Disember 2009.[1]

Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, permainan ini telah mendapat pengikut rasmi di seluruh dunia. Dalam bahasa Inggeris, kedua-dua sukan dan objek yang dimainkannya dirujuk sebagai "shuttlecock" atau "featherball". Permainan ini juga popular di Malaysia, di mana ia dikenali sebagai "Capteh" atau "Chapteh."[2] Ia adalah permainan kanak-kanak sebelum mereka dapat menguasai "Sepak Raga".  

Cara menghasilkan chapteh/sepak bulu ayam/jianzi 

Beberapa bahan asas diperlukan bagi membuat bola bulu ayam ini. Beberapa helai bulu ayam yang terdapat pada ekor atau kepak ayam (tidak kurang dari tiga helai). Sebatang paku sederhana besar, kepingan tiub tayar yang telah dibentuk bulat berukuran antara 4sm. garispusat dan getah skrap atau getah gelang sebagai pengikat.

Beberapa keping getah tiub yang telah dibentuk bulat hendaklah dicucuk paku menembusi ditengah-tengahnya. Lima helai bulu ayam sama panjang dilekatkan disekeliling paku tadi dan diikat dengan getah sekrap atau getah gelang dengan kemas. Jika untuk mendapatkan kekemasan bola tersebut sejenis gam yang kuat boleh digunakan sebelum ikatan dibuat.

Cara bermain

Shuttlecock (dipanggil jianzi dalam permainan Cina dan juga dikenali dalam bahasa Inggeris sebagai 'Karung godam Cina' atau 'kinja') biasanya mempunyai empat bulu yang dipasang pada tapak getah atau cakera plastik. Sesetengah jianzi buatan tangan menggunakan mesin basuh atau syiling dengan lubang di tengah.

Semasa bermain, pelbagai bahagian badan (kecuali tangan) digunakan untuk menahan bulu tangkis daripada menyentuh tanah. Ia terutamanya seimbang dan didorong ke atas menggunakan bahagian kaki, terutamanya kaki. Pemain mahir boleh menggunakan sepakan atas kepala yang kuat.[3] Di China, sukan ini biasanya mempunyai dua bentuk permainan:

Tendangan bulatan antara 5-10 orang
Tendangan duel antara dua penyepak atau dua belah pihak.
Tendangan bulatan menggunakan tendangan ke atas hanya apabila menahan bulu tangkis daripada menyentuh tanah. Tendangan duel telah menjadi popular di kalangan pemain muda China, dan menggunakan teknik "tendangan rata" seperti teknik menembak gol dalam sukan bola sepak. Oleh itu, teknik "tendangan rata yang kuat" digunakan dalam permainan Cina sebagai kemahiran menyerang utama.

Freestyle 

Disiplin gaya bebas hampir sama dengan beg kaki gaya bebas, di mana pemain melakukan pelbagai sepakan, kelewatan dan ketangkasan lain tanpa menyentuh bulu tangkis dengan tangan mereka. Banyak helah beg kaki pada mulanya diilhamkan oleh jianzi, tetapi kemudiannya ia bertukar sebaliknya dan gaya bebas jianzi mencari inspirasi daripada sukan beg kaki yang lebih maju.

Permainan tradisional Malaysia
Permainan kanak-kanak