Jean de Lattre de Tassigny

Jean Joseph Marie Gabriel de Lattre de Tassigny, (; 2 Februari 1889 – 11 Januari 1952) adalah seorang Jeneral Perancis semasa Perang Dunia II dan Perang Indochina Pertama. Beliau telah dinaikkan pangkat kehormat Marsyal Perancis selepas kematian.

Selaku seorang pegawai dalam Perang Dunia I, beliau berjuang di beberapa pertempuran, termasuk Verdun dan telah tercedera sebanyak 5 kali, mengakhiri perang dengan 8 surat penghargaan, pingat Légion d'honneur dan pingat Military Cross. Sewaktu zaman antara perang, beliau mengambil bahagian dalam kempen di Maghribi dimana beliau tercedera sekali lagi. Beliau kemudian melanjutkan kerjaya dalam markas staf am dan sebagai komander rejimen.

Pada awal Perang Dunia II, dari Mei sehingga Jun 1940, beliau merupakan jeneral Perancis yang paling muda. Beliau memimpin divisyennya semasa Pertempuran Perancis, di pertempuran Rethel, Champagne-Ardenne, dan Loire dan sehingga Peletakan Senjata 22 Jun 1940. Sewaktu pemerintahan Vichy, beliau kekal didalam Tentera Darat Vichy, mula-mula di jawatan pemerintah wilayah, kemudian sebagai Panglima pasukan tentera di Tunisia. Selepas pendaratan tentera Bersekutu di Afrika Utara, pada 11 November 1942, pihak Jerman menceroboh zon bebas; de Lattre, Panglima Divisyen Ke-16 di Montpellier, menolak arahan untuk tidak memerangi tentera Jerman dan merupakan satu-satunya jeneral yang aktif untuk memerintahkan pasukannya menentang penceroboh. Beliau telah ditangkap tetapi melarikan diri dan berpaling tadah kepada Perancis Bebas Charles de Gaulle pada akhir tahun 1943. Dari tahun 1943 hingga 1945 beliau merupakan salah seorang pemimpin kanan Tentera Pembebasan, memerintah angkatan perang yang mendarat di Selatan Perancis pada 15 Ogos 1944, kemudian bertempur hingga Sungai Rhine dan Sungai Danube. Beliau adalah satu-satunya jeneral Perancis Perang Dunia II yang memerintah sejumlah besar tentera Amerika, apabila Kor XXI AS diserapkan ke Tentera Darat Pertamanya semasa pertempuran Kelompok Colmar. Beliau juga merupakan wakil Perancis di Berlin pada 8 Mei 1945, bersama-sama Eisenhower, Zhukov dan Montgomery.

Panglima Tertinggi Angkatan Tentera Perancis di Jerman pada 1945, kemudian Inspektor Jeneral  Tentera Darat Perancis dan Ketua Turus Pertahanan pada 1947, beliau adalah naib presiden Majlis Tertinggi Perang. Dari tahun 1948 hingga 1950 beliau bertugas sebagai Panglima Tertinggi Angkatan Tentera Darat Kesatuan Barat. Pada tahun 1951, beliau merupakan Pesuruhjaya Tinggi, Panglima Tertinggi di Indochina dan Panglima Tertinggi Kor Ekspedisi Timur Jauh Perancis, memenangi beberapa pertempuran ke atas Việt Minh. Anak lelaki tunggalnya terkoban disana, diserang penyakit memaksa beliau pulang ke Paris dimana beliau meninggal dunia akibat kanser pada tahun 1952. Beliau telah dinaikkan pangkat kehormat Marsyal Perancis secara anumerta pada 1952 semasa diberi pengkebumian negara.

Pangkat tentera

Anugerah kebesaran 
De Lattre telah dikurniakan anugerah dan pingat-pingat yang berikut:

Anugerah kebesaran negara

Pingat kebesaran

Anugerah kebesaran asing

Penerbitan
 Histoire de la Première Armée française Rhin et Danube. Plon, Paris 1949
 Ne pas subir. Writings between 1914 and 1952, Plon, Paris 1984
 Reconquérir : 1944-1945. Texts gathered and presented by Jean-Luc Barré, Plon, Paris 1985
 La Ferveur et le sacrifice : Indochine 1951. Texts gathered and presented by Jean-Luc Barré, Plon, Paris 1987

Rujukan

Pautan luar

 

Kelahiran 1889
Kematian 1952
Orang Perancis
Ahli tentera Perancis
Marsyal Perancis