Perjanjian Atlantik Utara

Perjanjian Atlantik Utara ataupun Perjanjian Washington ialah sebuah perjanjian yang mengasaskan dan menjadi panduan Pertubuhan Perjanjian Atlantik Utara (PPAU/NATO). Perjanjian ini ditandatangani di Washington, D.C. pada 4 April 1949.

Kandungan perjanjian

Perkara 1 
Perkara 1 perjanjian menyatakan bahawa negara-negara anggota perlu "menyelesaikan apa-apa masalah antarabangsa secara aman, dengan keamanan, keselamatan dan keadilan antarabangsa tidak diancam, dan mengelakkan ancaman atau penggunaan kekerasan dalam apa-apa cara yang tidak selari dengaan tujuan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dalam hubungan antarabangsa mereka." Negara-negara anggota mempromosikan kestabilan dan kesejahteraan masyarakat Atlantik Utara melalui penjagaan keamanan dan keselamatan berdasarkan Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.

Perkara 4 
Perkara 4 lazimnya dianggap sebagai permulaan bagi operasi-operasi besar PPAU, dan oleh itu, digunakan dalam keadaan kecemasan. Perkara 4 membenarkan negara-negara anggota untuk memulakan perbincangan hal-ehwal ketenteraan apabila "integriti, kedaulatan atau keselamatan wilayah mana-mana anggota diancam." Selepas dipakai, isu dibincangkan dalam Majlis Atlantik Utara, dan boleh membawa kepada keputusan atau tindakan rasmi PPAU, sama ada daripada aspek logistik, ketenteraan atau tiada tindakan lanjut.

Perkara 5 
Bahagian utama perjanjian ini ialah Perkara 5 yang menetapkan bahawa sebuah serangan bersenjata ke atas satu negara anggota dianggap sebagai serangan ke atas semua anggota. Perkara 5 hanya pernah dipakai sekali dalam sejarah PPAU, yakni oleh Amerika selepas serangan 11 September 2001. Penggunaan ini disahkan pada 4 Oktober 2001. Dengan itu, lapan tindakan rasmi telah dijalankan, termasuk Operasi Eagle Assist dan Operasi Active Endeavour, sebuah operasi ketenteraan laut di Laut Mediterranean untuk menghentikan pergerakan pengganas atau senjata kemusnahan besar-besaran, dan mengukuhkan keselamatan kawasan Mediterranean. Active Endeavour bermula 4 Oktober 2001.

Perkara 6
Perkara 6 menyatakan bahawa perjanjian ini terpakai bagi wilayah-wilayah negara anggota di Eropah dan Amerika Utara, Turki dan kepulauan Atlantik Utara di atas Garisan Sartan serta Algeria Perancis. Pendapat pada Ogos 1965 dari pihak Amerika dan bahagian perundangan PPAU mengesahkan bahawa serangan di Hawaii tidak akan tertakluk pada perjanjian ini. Bandar-bandar Ceuta dan Melilla milik Sepanyol di pesisir Afrika Utara juga dikecualikan sungguhpun dengan dakwaan pemilikan Maghribi. Pakar-pakar perundangan menyatakan bahawa perkara-perkara lain boleh memasukkan bandar-bandar itu di bawah perjanjian, tetapi masih belum dilaksanakan secara nyata.

Rujukan 

1949 dalam sejarah ketenteraan
1949 di Washington, D.C.
Peristiwa April 1949
Perjanjian Perang Dingin
Perjanjian politik
Perjanjian Albania
Perjanjian Belgium
Perjanjian Bulgaria
Perjanjian Kanada
Perjanjian Croatia
Perjanjian Denmark
Perjanjian Estonia
Perjanjian Hungary
Perjanjian Iceland
Perjanjian Itali
Perjanjian Latvia
Perjanjian Lithuania
Perjanjian Luxembourg
Perjanjian Montenegro
Perjanjian Norway
Perjanjian Poland
Perjanjian Romania
Perjanjian Slovakia
Perjanjian Slovenia
Perjanjian Sepanyol
Perjanjian Republik Czech
Perjanjian Estado Novo (Portugal)
Perjanjian Republik Perancis Keempat
Perjanjian Kerajaan Greece
Perjanjian Belanda
Perjanjian United Kingdom
Perjanjian Amerika Syarikat
Perjanjian Turki
Perjanjian Jerman Barat