Rasa kemasyarakatan

Rasa kemasyarakatan ialah konsep dalam psikologi komuniti, psikologi sosial, dan kerja sosial komuniti, serta dalam beberapa disiplin penyelidikan lain, seperti sosiologi bandar, yang memfokuskan pada pengalaman komuniti dan bukannya struktur, pembentukan, latar atau ciri lain. Yang terakhir ialah wilayah pentadbiran awam atau pentadbiran perkhidmatan masyarakat yang perlu memahami bagaimana struktur mempengaruhi perasaan dan perasaan psikologi masyarakat ini. Ahli sosiologi, ahli psikologi sosial, ahli antropologi, dan lain-lain telah berteori dan menjalankan penyelidikan empirikal tentang komuniti, tetapi pendekatan psikologi bertanyakan soalan tentang persepsi, pemahaman, sikap, dan perasaan tentang komuniti dan hubungannya dengannya dan penyertaan orang lain— sememangnya kepada pengalaman komuniti yang lengkap dan pelbagai rupa.

Dalam buku 1974 milik ahli psikologi Seymour B. Sarason mencadangkan bahawa rasa psikologi komuniti menjadi pusat konseptual untuk psikologi komuniti, menegaskan bahawa ia "adalah salah satu asas utama untuk definisi diri." Menjelang 1986, ia dianggap sebagai konsep menyeluruh utama untuk psikologi komuniti (Sarason, 1986; Chavis & Pretty, 1999). Di samping itu, konsep teoretikal memasuki disiplin akademik terpakai lain sebagai sebahagian daripada inisiatif "komuniti buat semua". di AS.

Rujukan

Pautan luar 
 Psychological Sense of Community: Theory of McMillan & Chavis.

Psikologi gunaan
Psikologi sosial
Pembinaan masyarakat