Dinasti Hammad

Dinasti Hammad adalah sebuah dinasti Sanhaja Berber yang memerintah kawasan yang terdiri daripada timur laut Algeria sekitar 150 tahun (1008–1152), sehingga kerajaan ini ditakluk oleh khilafah Almohad. Tidak lama selepas memegang tampuk kuasa, mereka menolak mazhab Ismaili Fatimiyyah, dan kembali kepada mazhab Sunni Maliki, dan mengakui khilafah Abbasiyyah sebagai khalifah yang benar.

Ibukota pertama mereka adalah Qalaat Beni Hammad, yang diasaskan pada tahun 1007 dan kini merupakan sebuah Tapak Warisan Dunia UNESCO; apabila kota ini diancam oleh puak Bani Hilal, mereka berpindah ke Béjaïa (1090).

Sejarah
Pada tahun 1014, Hammad ibn Buluggin, seorang Barbar yang dilantik menjadi gabenor di tengah Maghreb, mengistiharkan beliau bebas daripada dinasti Zirid. Kerajaan ini pada waktu ini memerintah kebanyakan wilayah bermula di Maghribi sehingga ke Tunisia. Hammad diakui oleh Khalifah Abbasiyyah di Baghdad. Zirid kemudian menghantar tentera, tetapi dua tahun kemudian satu perjanjian damai telah ditandatangani, walau bagaimanapun Zirid hanya mengakui kesahihan dinasti Hammad hanya pada tahun 1018.

Hammad mengasaskan ibukota baharu di Qalaat Beni Hammad. Apabila ancaman daripada Bani Hilal meningkat (didorong oleh khilafah Fatimiyyah di Mesir), mereka memindahkan ibu kota ke Béjaïa, yang mana menjjadi salah sebuah kota paling makmur di Mediterranean pada Zaman Pertengahan (1052).

Pemerintah
Hammad ibn Buluggin, 1014–1028
Qaid ibn Hammad, 1028–1045
Muhsin ibn Qaid, 1045–1046
Buluggin ibn Muhammad, 1046–1062
An-Nasir ibn Alnas, 1062–1088
Al-Mansur ibn Nasir, 1088–1104
Badis ibn Mansur, 1104
Abd al-Aziz ibn Mansur, 1104–1121
Yahya ibn Abd al-Aziz, 1121–1152

Lihat juga
Senarai dinasti Sunni Muslim

Pembubaran 1152

Dinasti Barbar