Rang Undang-undang Bonus 1817

Rang Undang-undang Bonus 1817 (Inggeris: ) adalah suatu undang-undang yang dicadangkan oleh John C. Calhoun untuk menguntukkan "bonus" pendapatan serta dividen masa depan, daripada Bank Kedua Amerika Syarikat yang baru ditubuhkan untuk dana peningkatan dalam. Bangkangan terhadap rang undang-undang ini datang daripada persaingan rentas di negeri-negeri timur yang lebih tua, ketakutan muncul bahawa menyediakan cara untuk peneroka untuk menjelajah ke barat akan menyusutkan populasi mereka dan mewujudkan negeri-negeri bersaing di kawasan yang kurang penempatan, termasuklah Pembelian Louisiana dan daripada soalan mengenai keperlembagaan undang-undang. Penyokong rang undang-undang itu menekankan keperluan yang hampir diterima secara semesta untuk peningkatan dan menyingkirkan para perunding yang ketat dengan hujah mereka sendiri yang memihak kepada "kuasa tersirat". Walapun Presiden James Madison meluluskan keperluan dan matlamat penambahbaikan yang dinyatakan, beliau membatalkan rang undang-undang sebagai tidak berperlembagaan dibawah unggul pembinaannya yang tegas; pesanan veto beliau mewakili penjelasan penting oleh "Bapa Perlembagaan".

Rujukan

Pautan luar 
Teks Veto Rang Undang-undang Bonus Madison

Sejarah perundangan
Kuasa veto