Warisan bersama umat manusia

Warisan bersama umat manusia (juga dikenali sebagai warisan bersama manusia, warisan bersama manusia atau prinsip warisan bersama) ialah prinsip undang-undang antarabangsa yang berpegang bahawa kawasan wilayah yang ditakrifkan dan unsur-unsur warisan bersama manusia (budaya dan semula jadi) harus dipegang secara amanah untuk generasi akan datang dan dilindungi daripada eksploitasi oleh negara bangsa atau syarikat individu.

Asal usul 
Dalam eseinya Toward Perpetual Peace, Immanuel Kant mendakwa bahawa pengembangan keramahan berkenaan dengan "penggunaan hak ke atas permukaan bumi yang dimiliki oleh umat manusia yang sama" akan "akhirnya membawa umat manusia lebih dekat kepada perlembagaan kosmopolitan". Konsep Warisan Bersama Umat Manusia, bagaimanapun, pertama kali disebut dalam mukadimah Konvensyen Hague 1954 untuk Perlindungan Harta Budaya sekiranya berlaku Konflik Bersenjata dan diulangi pada Persidangan Pertama PBB mengenai Undang-undang Laut oleh Putera Wan Waithayakon dari Thailand pada tahun 1958.

Konsep 'Manusia' juga disebut dalam perjanjian angkasa lepas. 'Manusia' sebagai subjek dalam undang-undang antarabangsa juga terdapat dalam Mukadimah Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, Mukadimah Perjanjian Atlantik Utara (1949) dan Perjanjian mengenai Tanpa Percambahan Senjata Nuklear (1968).

Rujukan 

Undang-undang antarabangsa
Undang-undang alam sekitar
Warisan budaya
Perjanjian Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu