Kecelaruan personaliti histrionik

Kecelaruan personaliti histrionik (HPD) ditakrifkan oleh Persatuan Psikiatri Amerika sebagai gangguan personaliti dicirikan oleh corak tingkah laku mencari perhatian berlebihan, biasanya bermula pada awal kanak-kanak, termasuk penggodaan yang tidak sesuai dan keinginan yang berlebihan untuk mendapatkan pengiktirafan. Orang yang didiagnosis dengan gangguan itu dikatakan meriah, dramatik, lincah, bersemangat, ekstrovert dan genit.

HPD terletak dalam kelompok dramatik dalam gangguan personaliti. Orang yang mempunyai HPD mempunyai keinginan memperoleh perhatian tinggi, membuat penampilan yang lantang dan tidak sesuai, membesar-besarkan tingkah laku dan emosi mereka, dan mendambakan rangsangan. Mereka mungkin mempamerkan tingkah laku provokatif seksual, meluahkan emosi yang kuat dengan gaya impresionistik dan mudah dipengaruhi oleh orang lain. Ciri-ciri yang berkaitan termasuk egosentrisme, menyenangkan diri, kemahuan perhatian berterusan dan tingkah laku manipulatif berterusan untuk mencapai kehendak mereka sendiri.

Tanda dan gejala 
Orang yang didiagnosis dengan HPD mungkin bersifat dramatik. Mereka sering gagal melihat keadaan peribadi mereka secara realistik, dan sebaliknya melampau-lampau dan membesar-besarkan kesukaran mereka. Pesakit dengan gangguan ini boleh mengalami perubahan emosi yang cepat dan kekurangan keupayaan untuk mengenali emosi orang lain. Emosi mereka mungkin kelihatan cetek atau dibesar-besarkan kepada orang lain. Gangguan ini dikaitkan dengan ekstraversi, toleransi yang lebih rendah terhadap kekecewaan atau kepuasan tertunda, dan keterbukaan kepada pengalaman baru. Orang yang mempunyai HPD mungkin mempunyai sedikit keraguan diri dan sering kelihatan egosentrik.

Punca 
Sedikit penyelidikan telah dilakukan untuk mencari bukti tentang punca kecelaruan personaliti histrionik. Walaupun punca langsung tidak dapat disimpulkan, pelbagai teori dan kajian mencadangkan pelbagai kemungkinan penyebab, termasuk faktor neurokimia, genetik, psikoanalisis dan persekitaran. Ciri-ciri seperti berlebih-lebihan, kesombongan, dan godaan histerik mempunyai kualiti yang serupa dengan wanita yang didiagnosis dengan HPD. Gejala HPD biasanya tidak berkembang sepenuhnya sehingga umur 15 tahun, manakala permulaan rawatan hanya berlaku, secara purata, pada usia kira-kira 40 tahun.

Genetik 
Kajian berkembar telah membantu dalam memecahkan perdebatan faktor genetik lawan persekitaran. Kajian kembar yang dijalankan oleh Jabatan Psikologi di Universiti Oslo cuba mewujudkan korelasi antara genetik dan gangguan personaliti Kluster B. Dengan sampel ujian 221 kembar, 92 monozigotik dan 129 dizigotik, penyelidik menemu bual subjek menggunakan Temu Bual Klinikal Berstruktur Gangguan Personaliti DSM-III-R (SCID-II), dan membuat kesimpulan bahawa terdapat korelasi 0.67 bahawa kecelaruan personaliti histrionik adalah diwarisi.

Teori psikoanalisis 
Walaupun dikritik kerana tidak disokong oleh bukti saintifik, teori psikoanalisis memberi perhatian kepada sikap autoritarian atau seorang (terutamanya ibu) atau kedua-dua ibu bapa, bersama-sama dengan kasih sayang bersyarat berdasarkan jangkaan yang tidak dapat dipenuhi oleh kanak-kanak sepenuhnya. Menggunakan psikoanalisis, Freud percaya bahawa nafsu ialah unjuran kekurangan keupayaan pesakit untuk mencintai tanpa syarat, dan berkembang secara kognitif hingga kematangan, dan pesakit sedemikian secara keseluruhannya cetek daripada segi emosi. Beliau percaya punca tidak dapat menyayangi boleh berpunca daripada pengalaman trauma, seperti kematian saudara terdekat semasa zaman kanak-kanak atau perceraian ibu bapa seseorang, yang memberikan gambaran yang salah tentang hubungan yang komited. Pendedahan kepada satu atau beberapa kejadian traumatik pemergian rakan karib atau ahli keluarga (melalui pengabaian atau kematian) akan menyebabkan orang itu tidak dapat membentuk ikatan yang benar dan penuh kasih sayang terhadap orang lain.

Gangguan personaliti antisosial 
Teori lain mencadangkan kemungkinan hubungan antara kecelaruan personaliti histrionik dan gangguan personaliti antisosial. Penyelidikan mendapati 2/3 pesakit yang didiagnosis dengan kecelaruan personaliti histrionik juga memenuhi kriteria yang serupa dengan gangguan personaliti antisosial, yang mencadangkan kedua-dua gangguan berdasarkan ekspresi jenis jantina mungkin mempunyai punca asas yang sama.

Beberapa kajian sejarah keluarga mendapati bahawa kecelaruan personaliti histrionik, serta gangguan pinggiran dan antisosial, cenderung diwarisi dalam keluarga, tetapi tidak jelas berapa banyak yang disebabkan oleh faktor genetik berbanding persekitaran. Kedua-dua contoh mencadangkan bahawa predisposisi boleh menjadi faktor mengapa orang tertentu didiagnosis dengan kecelaruan personaliti histrionik, namun sedikit sahaja yang diketahui sama ada gangguan itu dipengaruhi oleh sebarang sebatian biologi atau diwarisi secara genetik. Sedikit penyelidikan telah dijalankan untuk menentukan sumber biologi gangguan ini, jika ada pun.

Diagnosis 
Penampilan, tingkah laku dan sejarah seseorang, bersama-sama dengan penilaian psikologi, biasanya mencukupi untuk membuat diagnosis. Tiada ujian untuk mengesahkan diagnosis ini, dan oleh kerana kriterianya adalah subjektif, sesetengah orang mungkin salah didiagnosis.

DSM 5 
Edisi semasa Manual Diagnostik dan Statistik Gangguan Mental, DSM 5, mentakrifkan kecelaruan personaliti histrionik (dalam Kluster B) sebagai:

DSM 5 memerlukan diagnosis untuk sebarang gangguan personaliti khusus juga memenuhi satu set kriteria gangguan personaliti umum.

ICD-10 
ICD-10 Pertubuhan Kesihatan Sedunia menyenaraikan kecelaruan personaliti histrionik sebagai:

Ia adalah keperluan ICD-10 bahawa diagnosis sebarang gangguan personaliti khusus juga memenuhi satu set kriteria gangguan personaliti umum.

Komorbiditi 
Kebanyakan pesakit juga mempunyai gangguan mental yang lain. Keadaan komorbid termasuk: gangguan personaliti antisosial, kebergantungan, pinggiran, dan narsisistik, serta kemurungan,  gangguan keresahan, kecelaruan panik, somatoform, anoreksia nervosa, gangguan penggunaan bahan dan gangguan lampiran, termasuk gangguan lampiran reaktif.

Rawatan 
Rawatan sering didorong oleh kemurungan yang dikaitkan dengan hubungan percintaan yang terlerai. Ubat tidak memberi kesan kepada gangguan personaliti, tetapi mungkin membantu dengan gejala seperti kemurungan. Rawatan untuk HPD itu sendiri melibatkan psikoterapi, termasuk terapi kognitif.

Kaedah temu bual dan lapor diri 
Dalam amalan klinikal umum dengan penilaian gangguan personaliti, satu bentuk temu bual adalah yang paling popular: temu bual tidak berstruktur. Kaedah pilihan sebenar ialah temu bual separa berstruktur, tetapi terdapat keengganan untuk menggunakan temu bual jenis ini kerana ia boleh kelihatan tidak praktikal atau cetek. Sebab temu bual separa berstruktur lebih diutamakan daripada temu bual tidak berstruktur ialah temu bual separa berstruktur cenderung lebih objektif, sistematik, boleh ditiru dan komprehensif. Temu bual tidak berstruktur, walaupun popular, cenderung mempunyai masalah berkenaan kepercayaan, dan terdedah kepada kesilapan yang membawa kepada andaian palsu terhadap pesakit.

Salah satu kaedah yang paling berjaya untuk menilai gangguan personaliti oleh penyelidik fungsi personaliti normal ialah inventori laporan diri susulan dengan temu bual separa berstruktur. Terdapat beberapa kelemahan dengan kaedah inventori lapor diri iaitu dengan kecelaruan personaliti histrionik terdapat herotan dalam perwatakan, persembahan diri dan imej diri .  Ini tidak boleh dinilai hanya dengan bertanya kepada kebanyakan pelanggan jika mereka sepadan dengan kriteria untuk gangguan tersebut.  Kebanyakan ujian unjuran kurang bergantung pada keupayaan atau kesediaan seseorang untuk memberikan penerangan yang tepat tentang diri, tetapi pada masa ini terdapat bukti empirikal yang terhad pada ujian projektif untuk menilai kecelaruan personaliti histrionik.

Rujukan