Epok Planck

Dalam ilmu kosmologi fizikal, epok Planck (atau zaman Planck) merupakan kala masa yang terawal sekali dalam sejarah alam semesta, dari sifar hingga kira-kira 10−43 saat (masa Planck). Adalah dipercayai bahawa interaksi fizikal dikuasai oleh kesan graviti kuantum disebabkan skala alam semesta yang teramat sangat kecil ketika itu. Pada ketika itu, iaitu kira-kira 13.8 bilion tahun dahulu, adalah dipercayai bahawa gravitasi sama kuatnya dengan daya-daya asasi yang lain, malah kesemua daya itu mungkin telah disatukan. Keadaan alam semesta yang tidak terbayang panas dan tumpatnya sewaktu epok Planck adalah tidak stabil, cenderung berevolusi dan membangkitkan manifestasi daya-daya asasi yang kita biasai melalui proses yang dikenali sebagai pemutusan simetri. Ini juga telah diteorikan sebagai detik masa paling awal yang boleh diperikan dengan penuh erti.  

Kosmologi moden kini membayangkan bahawa epok Planck mungkin telah memulakan suatu zaman penyatuhan yang dikenali sebagai epok penyatuan raya, malah bahawa pemutusan simetri selepas itu terus menujukan kepada zaman penggelembungan kosmik, iaitu epok penggelembungan, apabila alam semesta meluas secara besar raksasa dalam jangka masa yang teramat singkat.

Lihat juga
 Letupan Besar
 Zarah Planck
 Graviti kuantum
 Garis masa Letupan Besar
 Teori medan bersatu

Rujukan

Fizik kosmologi
Letupan Besar