Amuse-bouche

Amuse-bouche  atau amuse-gueule  ialah hors d’œuvre bersaiz sekali gigit. Amuse-bouches adalah berbeza dari pembuka selera dalam erti kata bahawa ia tidak dipesan dari menu oleh pelanggan, tetapi dihidangkan percuma dan mengikut pilihan chef sahaja. Ini, sering disertai dengan pelengkap wain, dihidangkan kedua-duanya untuk mempersiapkan tetamu sebelum santapan besar dan untuk menawarkan gambaran sepintas lalu terhadap pendekatan chef dalam seni masakan.

Istilah ini bahasa Perancis, harfiah diterjemahkan sebagai "penyeri mulut".
Di Perancis,  adalah istilah yang tepat biasanya digunakan dalam perbualan dan penulisan sastera, manakala amuse-bouche ialah  pembetulan berlebihan ungkapan halus yang muncul pada 1980-an pada menu restoran dan digunakan di sana sahaja. Di Perancis, bouche merujuk kepada mulut manusia, manakala gueule merujuk kepada mulut atau muncung binatang, dan digunakan sebagai satu istilah yang menghina untuk mulut atau muka.

Penggunaan di restoran 
Amuse-bouche muncul sebagai satu hidangan yang boleh dikenal pasti semasa gerakan Masakan Nouvelle, yang memberi penekanan hidangan yang lebih kecil dengan rasa lebih jitu. Ia berbeza daripada hors d’œuvre yang lain kerana ia adalah kecil, biasanya hanya satu atau dua gigitan, dan dipilih terlebih dahulu oleh chef dan ditawarkan secara percuma kepada semua yang hadir di meja makan.

Amuse-bouche boleh dilakukan oleh penawaran yang agak mudah, seperti sepiring zaitun atau sebekas tapenade. Ia sering menjadi pertunjukan, bagaimanapun, disebabkan oleh kesenian dan usaha tukang masak, dipergiatkan oleh persaingan antara restoran. Menurut Jean-Georges Vongerichten, chef selebriti New York popular dengan restoran-restoran di seluruh dunia, "Amuse-bouche adalah cara terbaik untuk seseorang chef yang hebat untuk menyatakan idea-idea besar beliau dalam bentuk gigitan kecil".

Pada satu tahap, amuse-bouche bertukar daripada bonus yang tidak dijangka kepada sajian de rigueur di restoran berbintang Michelin Guide dan mereka yang bercita-cita dengan kategori itu (seperti yang baru-baru ini pada 1999, The New York Times memberikan penjelasan selingan bagi hidagan ini). Ini seterusnya mewujudkan satu set cabaran logistik untuk restoran: amuse-bouche mesti disediakan dalam kuantiti yang mencukupi untuk disajikan kepada semua tetamu, biasanya hanya sebaik selepas pesanaan diambil atau di antara hidangan utama. Ini sering memerlukan stesen memasak yang berasingan yang khusus semata-mata untuk menghasilkan hidangan dengan cepat dan mempunyai koleksi besar dan pelbagai peralatan sajian khusus untuk menghidangkan amuse. Piring menarik, cawan demitasse, dan sudu besar sup gaya Asia adalah pilihan yang popular. Di samping itu, dapur mesti menampung tetamu yang tidak gemar atau alahan kepada bahan-bahan dalam amuse.

Lihat juga 
 Apéritif

Rujukan 

Pembuka selera
masakan Perancis
Istilah masakan