Kit (bola sepak) tuan rumah

Dalam bola sepak, begitu juga sukan-sukan lain, "kit" merujuk kepada peralatan yg menepati piawai dan pakaian yang dipakai oleh pemain. Terma "kit", "jalur", dan di Amerika-Utara Inggeris "Seragam" digunakan silih-berganti. Peraturan perlawanan menyatakan bilangan minimum kit yang perlu pemain gunapakai, dan juga melarang menggunakan apa-apa yang berbahaya kepada sama ada pemain ataupun yang turut terlibat. Pertandingan secara individu mungkin menetapkan sekatan lanjutan, seperti mengawal-selia saiz logo yang dipamerkan diatas baju, dan didalam acara antara pasukan yang mempunyai warna yang serupa, pasukan pihak pelawat perlu menukar kepada warna berlainan.

Kebiasaanya, pemain bola sepak dikenalpasti dengan memakai nombor dibelakang baju mereka. Pada asalnya pemain satu pasukan akan memakai nombor dari 1 hingga 11, sepadan dengan posisi mereka secara khususnya, tetapi di tahap profesional ianya telah diganti dengan penomboran pasukan umumnya, dimana setiap pemain dalam satu pasukan akan diberi nombor tetap untuk jangkamasa satu musim. Kelab profesional juga kebiasaanya memaparkan nama pemain ataupun nama samaran dibelakang baju, diatas (atau, jarang-jarang, dibawah) nombor pasukan.

Kit bola sepak telah berkembang dengan ketara sejak dari awal lagi sukan dipermainkan dimana biasanya pemain memakai baju kapas tebas, knickerbockers dan kasut bola kulit yang berat. Pada abad 20-an, kasut bola menjadi ringan dan lembut, seluar pendek dipakai lebih pendek, dan kemajuan dalam pembuatan pakaian dan cetakan membernarkan baju dicipta dengan lebih ringan mengunakna serat sintetik yang semakin berwarna-warni beserta rekabentuk kompleks. Peningkatan pengiklanan di abad 20-an, Logo penaja sudah mula diletakkan diatas baju, dan baju replika dibuat khas untuk peminat, menjana sejumlah pendapatan buat pasukan atau kelab.

Peralatan

Peralatan Asas

Undang-undang Permainan menetapkan peralatan asas yang mesti dipakai oleh semua pemain dalam Undang-undang 4: Peralatan Pemain. Lima peralatan berasingan dinyatakan: baju (juga dikenali sebagai jersi), seluar pendek, stokin (juga dikenali sebagai sarung kaki), alas kaki dan pelindung lutut. Penjaga gol dibenarkan memakai seluar sukan dan bukannya seluar pendek.

Walaupun kebanyakan pemain memakai but bola sepak ("kasut bola sepak" atau "kasut berpaku" di Amerika Utara), Undang-undang tidak menyatakan bahawa ini diperlukan. Baju mesti mempunyai lengan (kedua-dua lengan pendek dan panjang diterima), dan penjaga gol mesti memakai baju yang mudah dibezakan daripada semua pemain lain dan pegawai perlawanan. Seluar pendek haba boleh dipakai, tetapi mestilah warna yang sama dengan seluar pendek itu sendiri. Pelindung lutut mesti ditutup sepenuhnya oleh stokin, diperbuat daripada getah, plastik atau bahan yang serupa, dan "menyediakan tahap perlindungan yang munasabah". Satu-satunya sekatan lain pada peralatan yang ditakrifkan ialah keperluan bahawa pemain tidak boleh menggunakan peralatan atau memakai apa-apa yang dianggap berbahaya kepada dirinya atau pemain lain.

Adalah perkara biasa bagi pertandingan individu untuk menyatakan bahawa semua pemain luar dalam satu pasukan mesti memakai warna yang sama, walaupun Undang-undang hanya menyatakan "Kedua-dua pasukan mesti memakai warna yang membezakan mereka antara satu sama lain dan juga pengadil dan penolong pengadil". Sekiranya berlaku perlawanan antara pasukan yang biasanya memakai warna yang sama atau serupa, pasukan tempat lawan mesti menukar kepada warna yang berbeza. Disebabkan keperluan ini, pilihan kedua pasukan sering dirujuk sebagai "kit pelawat" atau "warna di tempat lawan", walaupun tidak diketahui, terutamanya di peringkat antarabangsa, untuk pasukan yang memilih untuk memakai warna pelawat mereka walaupun tidak perlu dengan pertembungan warna, atau memakainya di tempat sendiri. Pasukan kebangsaan England kadangkala bermain dengan baju merah walaupun ia tidak diperlukan, kerana ini adalah jalur yang dipakai ketika pasukan itu memenangi Piala Dunia FIFA 1966. Dalam beberapa kes, kedua-dua pasukan terpaksa memakai kit pelawat pilihan kedua mereka; seperti perlawanan antara Belanda dan Brazil dalam Piala Dunia FIFA 1974 di mana mereka masing-masing memakai warna putih dan biru tua daripada pilihan pertama oren dan kuning; dan perlawanan antara Belanda dan Sepanyol dalam Piala Dunia FIFA 2014 di mana mereka memakai biru tua dan putih berbanding warna rumah mereka masing-masing iaitu oren dan merah. Banyak kelab profesional juga mempunyai "kit ketiga", kononnya akan digunakan jika kedua-dua pilihan pertama dan warna tempat lawan mereka dianggap terlalu serupa dengan pemain lawan.

Kebanyakan kelab profesional telah mengekalkan skema warna asas yang sama selama beberapa dekad, dan warna itu sendiri membentuk sebahagian daripada budaya kelab. Pasukan yang mewakili negara dalam pertandingan antarabangsa biasanya memakai warna kebangsaan yang sama dengan pasukan sukan lain dari negara yang sama. Ini biasanya berdasarkan warna bendera negara, walaupun terdapat pengecualian—pasukan kebangsaan Itali, contohnya, memakai warna biru kerana ia adalah warna dinasti diraja Savoy, pasukan Australia seperti kebanyakan pasukan sukan Australia memakai Warna Kebangsaan Australia hijau dan emas, kedua-duanya tidak muncul pada bendera, dan Pasukan kebangsaan Belanda memakai oren, warna Rumah Diraja Belanda.

Baju biasanya diperbuat daripada jejaring poliester, yang tidak memerangkap peluh dan haba badan dengan cara yang sama seperti baju yang diperbuat daripada gentian asli. Kebanyakan kelab profesional mempunyai logo penaja di hadapan baju mereka, yang boleh menjana tahap pendapatan yang ketara, dan ada juga yang menawarkan penaja peluang untuk meletakkan logo mereka di belakang baju mereka. Bergantung pada peraturan tempatan, mungkin terdapat sekatan pada saiz logo ini atau pada logo yang boleh dipaparkan. Pertandingan seperti Liga Perdana juga mungkin memerlukan pemain memakai tampalan pada lengan baju mereka yang menggambarkan logo pertandingan. Nombor pemain biasanya dicetak di bahagian belakang baju, walaupun pasukan antarabangsa sering juga meletakkan nombor di hadapan, dan pasukan profesional biasanya mencetak nama keluarga pemain di atas nombor mereka. Ketua pasukan setiap pasukan biasanya dikehendaki memakai lilitan lengan bergetah di lengan kiri untuk mengenal pasti mereka sebagai kapten kepada pengadil dan penyokong.

Kebanyakan pemain sekarang memakai but bola sepak khas, yang boleh dibuat sama ada daripada kulit atau bahan sintetik. But moden dipotong sedikit di bawah buku lali, berbanding but buku lali tinggi yang digunakan pada zaman dahulu, dan mempunyai kancing yang dilekatkan pada tapaknya. Kancingnya boleh sama ada dibentuk terus ke tapaknya atau boleh ditanggalkan, biasanya melalui benang skru. But moden seperti Adidas Predator, yang pada asalnya direka oleh bekas pemain Liverpool, Craig Johnston, menampilkan reka bentuk dan ciri yang semakin rumit, dibantu secara saintifik seperti poket udara di tapak dan "bilah" getah pada tapak dan bukannya kancing. Bilah telah menjadi subjek kontroversi kerana beberapa pengurus atasan telah menyalahkan mereka untuk kecederaan kedua-dua pemain lawan dan pemakai sendiri.

Peraturan menetapkan bahawa semua pemain, tanpa mengira jantina, mesti memakai kit yang sama, namun pada September 2008 pasukan wanita Belanda FC de Rakt, menjadi tajuk utama antarabangsa dengan menukar jalur lamanya dengan yang baharu yang menampilkan skirt pendek dan baju ketat. Inovasi ini, yang telah diminta oleh pasukan itu sendiri, pada mulanya telah diveto oleh KNVB, badan induk bola sepak Belanda, tetapi keputusan ini telah diterbalikkan apabila mendedahkan bahawa pasukan FC de Rakt memakai seluar menjolok mata (seluar pendek yang sangat pendek) di dalam skirt mereka, dan oleh itu secara teknikalnya mematuhi.

Lain-Lain Peralatan

Semua pemain dibenarkan memakai sarung tangan, dan penjaga gol biasanya memakai sarung tangan khas untuk penjaga gol. Sebelum tahun 1970-an, sarung tangan jarang dipakai, tetapi kini amat luar biasa untuk melihat penjaga gol tanpa sarung tangan. Dalam perlawanan Portugal menentang England dalam kejohanan Euro 2004, Ricardo menarik banyak komen kerana memutuskan untuk menanggalkan sarung tangan semasa penentuan sepakan penalti. Sejak tahun 1980-an kemajuan ketara telah dibuat dalam reka bentuk sarung tangan, yang kini mempunyai pelindung untuk mengelakkan jari-jari bengkok ke belakang, segmentasi untuk membolehkan lebih fleksibiliti, dan tapak tangan diperbuat daripada bahan yang direka untuk melindungi tangan dan untuk meningkatkan cengkaman pemain. Sarung tangan boleh didapati dalam pelbagai potongan berbeza, termasuk "tapak tangan rata", "jari gulung" dan "negatif", dengan variasi dalam jahitan dan kesesuaian. Penjaga gol kadangkala juga memakai topi untuk mengelakkan silau dari matahari atau lampu limpah yang boleh menjejaskan prestasi mereka. Pemain yang mengalami masalah penglihatan boleh memakai cermin mata selagi tiada risiko mereka terjatuh atau pecah dan seterusnya menjadi berbahaya. Kebanyakan pemain yang terjejas memilih untuk memakai kanta lekap, walaupun pemain Belanda Edgar Davids, yang tidak dapat memakai kanta lekap kerana glaukoma, terkenal dengan gogal salutannya yang tersendiri. Barangan lain yang mungkin berbahaya kepada pemain lain, seperti barang kemas, bagaimanapun, tidak dibenarkan.  Pemain juga boleh memilih untuk memakai penutup kepala untuk melindungi diri mereka daripada kecederaan kepala selagi ia tidak mendatangkan risiko kepada keselamatan pemakai atau mana-mana pemain lain.

Kit Rasmi Perlawanan

Pengadil, penolong pengadil dan pegawai keempat memakai kit gaya yang serupa dengan yang dipakai oleh pemain; sehingga tahun 1950-an adalah lebih biasa bagi pengadil memakai blazer daripada jersi. Walaupun tidak dinyatakan dalam Undang-undang Permainan, ia dianggap sebagai prinsip bola sepak bahawa pegawai memakai baju warna yang berbeza dengan yang dipakai oleh kedua-dua pasukan dan penjaga gol mereka. Hitam ialah warna tradisional yang dipakai oleh pegawai, dan "lelaki berbaju hitam" digunakan secara meluas sebagai istilah tidak rasmi untuk pengadil, walaupun semakin banyak warna lain digunakan dalam era moden untuk meminimumkan pertembungan warna. Piala Dunia 1994 adalah yang pertama di mana FIFA mengetepikan kit hitam untuk pegawai. Pengadil juga kadangkala mempunyai logo penaja pada baju mereka, walaupun ini biasanya terhad pada lengan baju.

Sejarah

Era Victoria
Bukti bertulis pertama tentang peralatan pakaian yang khusus didedikasikan untuk bola sepak datang pada tahun 1526 dari Great Wardrobe, Raja Henry VIII dari England, yang termasuk rujukan kepada sepasang but bola sepak. Bukti terawal baju berwarna yang digunakan untuk mengenal pasti pasukan bola sepak berasal dari awal permainan bola sepak sekolah awam Inggeris, contohnya imej bola sepak Kolej Winchester sebelum tahun 1840 bertajuk "The commoners mempunyai jersi merah dan college boys jersi biru" dan warna seperti itu disebut. sekali lagi dalam artikel Bell's Life di London pada tahun 1858. Warna sukan rumah disebut dalam bola sepak Ragbi (peraturan XXI) seawal tahun 1845: "Tiada pemain boleh memakai topi atau jersi tanpa kebenaran daripada ketua rumahnya". Pada tahun 1848 tercatat di Ragbi bahawa "penambahbaikan yang besar telah berlaku dalam beberapa tahun kebelakangan ini, dalam penampilan perlawanan... dalam penggunaan pakaian pelik yang terdiri daripada topi baldu dan jersi"

Persatuan bola sepak yang dianjurkan pertama kali dimainkan di England pada tahun 1860-an, dan banyak pasukan mungkin akan bermain dalam apa jua pakaian yang mereka ada, dengan pemain pasukan yang sama membezakan diri mereka dengan memakai topi berwarna atau ikat pinggang. Ini menjadi masalah, dan buku panduan permainan 1867 mencadangkan bahawa pasukan harus mencuba "jika ia boleh diatur sebelum ini, untuk mempunyai satu bahagian dengan jersi berjalur satu warna, katakan merah, dan satu lagi dengan yang lain, katakan biru. Ini menghalang kekeliruan dan percubaan liar untuk merampas bola daripada jiran anda."

Jalur piawai pertama mula muncul pada tahun 1870-an, dengan banyak kelab memilih warna yang dikaitkan dengan sekolah atau organisasi sukan lain dari mana kelab itu muncul. Blackburn Rovers, sebagai contoh, menggunakan baju reka bentuk separuh berdasarkan baju pasukan untuk bekas murid Kolej Malvern, salah satu sekolah di mana sukan itu berkembang. Warna asal mereka iaitu biru muda dan putih telah dipilih untuk mencerminkan persatuan dengan Universiti Cambridge, di mana beberapa pengasas kelab telah mendapat pendidikan. Warna dan reka bentuk sering berubah secara mendadak antara padanan, dengan Bolton Wanderers tampil dalam kedua-dua baju merah jambu dan baju putih dengan bintik merah dalam tahun yang sama. Daripada seluar pendek moden, pemain memakai knickerbockers atau seluar panjang, selalunya dengan tali pinggang. Lord Kinnaird, bintang awal permainan, terkenal kerana sentiasa berseri dengan seluar panjang putih. Tiada nombor dicetak pada baju untuk mengenal pasti pemain individu, dan program untuk perlawanan 1875 antara Queen's Park dan Wanderers di Glasgow mengenal pasti pemain dengan warna topi atau stokin mereka. Pelindung lutut pertama dipakai pada tahun 1874 oleh pemain Nottingham Forest, Sam Weller Widdowson, yang memotong sepasang pelindung lutut kriket dan memakai di luar stokinnya. Pada mulanya konsep ini dicemuh tetapi ia tidak lama kemudian ditangkap dengan pemain lain. Menjelang pergantian abad pelindung lutut telah menjadi lebih kecil dan sedang dipakai di dalam stokin.

Apabila permainan secara beransur-ansur beralih daripada mengejar amatur kaya kepada yang didominasi oleh profesional kelas pekerja, kit berubah dengan sewajarnya. Kelab-kelab itu sendiri, dan bukannya pemain individu, kini bertanggungjawab untuk membeli kit dan kelangsungan kewangan, bersama-sama dengan keperluan untuk bilangan penonton yang semakin meningkat untuk mengenal pasti pemain dengan mudah, menyebabkan warna-warna menyeramkan tahun-tahun sebelumnya ditinggalkan dan memihak kepada kombinasi ringkas daripada warna asas. Pada tahun 1890 Liga Bola Sepak, yang telah ditubuhkan dua tahun sebelumnya, memutuskan bahawa tiada dua pasukan ahli boleh mendaftarkan warna yang sama, untuk mengelakkan pertembungan. Peraturan ini kemudiannya ditinggalkan dan memihak kepada satu yang menetapkan bahawa semua pasukan mesti mempunyai set kedua baju dalam warna berbeza yang tersedia. Pada mulanya pasukan tuan rumah dikehendaki menukar warna sekiranya berlaku pertembungan, tetapi pada tahun 1921 peraturan itu telah dipinda untuk menghendaki pasukan pelawat bertukar.

Kasut bola sepak khusus mula muncul dalam era profesional, menggantikan kasut harian atau but kerja. Pemain pada mulanya hanya memakukan jalur kulit pada but mereka untuk meningkatkan cengkaman mereka, menyebabkan Persatuan Bola Sepak memerintah pada tahun 1863 bahawa tiada paku boleh menonjol dari but. Menjelang 1880-an lampiran mentah ini telah menjadi pegangan. Kasut but zaman ini diperbuat daripada kulit tebal, mempunyai penutup kaki yang keras, dan tinggi di atas buku lali pemain.

Awal Abad ke-20 
Apabila permainan mula merebak ke Eropah dan seterusnya, kelab menggunakan kit yang serupa dengan yang dipakai di United Kingdom, dan dalam beberapa kes memilih warna yang diilhamkan secara langsung oleh kelab British. Pada tahun 1903, Juventus dari Itali menggunakan jalur hitam dan putih yang diilhamkan oleh Notts County. Dua tahun kemudian, Kelab Argentina, Club Atlético Independiente memakai baju merah selepas menonton Nottingham Forest bermain.

Pada tahun 1904, Persatuan Bola Sepak membatalkan peraturannya bahawa seluar dalam pemain mesti menutup lutut mereka dan pasukan mula memakainya dengan lebih pendek. Mereka dikenali sebagai "seluar dalam", dan dirujuk oleh istilah ini sehingga tahun 1960-an apabila "seluar pendek" menjadi istilah pilihan. Pada mulanya, hampir semua pasukan memakai seluar dalam warna yang berbeza dengan baju mereka. Pada tahun 1909, dalam usaha untuk membantu pengadil mengenal pasti penjaga gol di kalangan pemain, peraturan telah dipinda untuk menyatakan bahawa penjaga gol mesti memakai baju dengan warna yang berbeza kepada rakan sepasukan mereka. Pada mulanya ia telah dinyatakan bahawa baju penjaga gol mestilah sama ada merah jambu atau biru diraja, tetapi apabila hijau ditambah sebagai pilihan ketiga pada tahun 1912 ia terperangkap sehingga tidak lama kemudian hampir setiap penjaga gol bermain dalam warna hijau. Dalam tempoh ini penjaga gol biasanya memakai pakaian bulu tebal yang lebih mirip kepada pelompat daripada baju yang dipakai oleh pemain luar.

Eksperimen sporadis dengan baju bernombor berlaku pada tahun 1920-an tetapi idea itu pada mulanya tidak berjaya. Perlawanan utama pertama di mana nombor dipakai ialah perlawanan akhir Piala FA 1933 antara Everton dan Manchester City. Daripada jumlah yang ditambah pada jalur sedia ada kelab, dua set khas, satu putih dan satu merah, dibuat untuk perlawanan akhir dan diperuntukkan kepada kedua-dua pasukan dengan lambungan syiling. Pemain Everton memakai nombor 1–11, manakala pemain City memakai 12–22. Hanya sekitar masa Perang Dunia Kedua, penomboran menjadi standard, dengan pasukan memakai nombor 1–11. Walaupun tiada peraturan mengenai pemain yang harus memakai nombor yang mana, nombor tertentu dikaitkan dengan kedudukan tertentu di padang permainan, contoh utama ialah baju nombor 9 yang biasanya dikhaskan untuk penyerang utama pasukan. Berbeza dengan amalan biasa, kelab Scotland, Celtic memakai nombor pada seluar pendek mereka dan bukannya baju mereka sehingga 1975 untuk perlawanan antarabangsa, dan sehingga 1994 untuk perlawanan domestik. Tahun 1930-an juga menyaksikan kemajuan hebat dalam pembuatan but, dengan bahan sintetik baharu dan kulit yang lebih lembut tersedia. Menjelang 1936 pemain di Eropah telah memakai but yang beratnya hanya satu pertiga daripada berat but tegar sedekad sebelumnya, walaupun kelab-kelab British tidak menggunakan but gaya baru, dengan pemain seperti Billy Wright secara terbuka menyatakan penghinaan mereka terhadap kasut baru dan mendakwa bahawa ia lebih sesuai untuk balet daripada bola sepak.

Dalam tempoh sejurus selepas perang, banyak pasukan di Eropah terpaksa memakai kit luar biasa kerana sekatan pakaian. Kelab dari England, Oldham Athletic, yang secara tradisinya memakai biru dan putih, menghabiskan dua musim bermain dengan baju merah dan putih yang dipinjam daripada kelab liga ragbi tempatan, dan Clyde dari Scotland memakai khaki. Pada tahun 1950-an kit yang dipakai oleh pemain di selatan Eropah dan Amerika Selatan menjadi lebih ringan, dengan leher V menggantikan kolar pada baju dan fabrik sintetik menggantikan gentian semula jadi yang berat. Kasut but pertama yang dipotong di bawah buku lali dan bukannya bertopi tinggi telah diperkenalkan oleh Adidas pada tahun 1954. Walaupun harganya dua kali ganda lebih banyak daripada gaya sedia ada, but ini telah mencapai kejayaan besar dan mengukuhkan kedudukan syarikat Jerman itu dalam pasaran bola sepak. Pada masa yang sama Adidas juga membangunkan but pertama dengan stud skru masuk yang boleh ditukar mengikut keadaan padang. Kawasan lain lebih perlahan untuk menggunakan gaya baharu – kelab British sekali lagi menentang perubahan dan berpegang teguh pada kit yang sedikit berbeza daripada yang dipakai sebelum perang, dan pasukan Eropah Timur terus memakai kit yang dianggap kuno di tempat lain. Pasukan FC Dynamo Moscow yang melawat Eropah Barat pada tahun 1945 mendapat komen yang hampir sama untuk seluar pendek longgar panjang pemain dan kualiti bola sepak mereka. Dengan kemunculan pertandingan antarabangsa seperti Piala Eropah, gaya Eropah selatan merebak ke seluruh benua dan pada penghujung dekad baju dan but berat pada tahun-tahun sebelum perang telah tidak digunakan sepenuhnya. Tahun 1960-an menyaksikan sedikit inovasi dalam reka bentuk kit, dengan kelab umumnya memilih skema warna ringkas yang kelihatan bagus di bawah lampu limpah yang baru diterima pakai. Reka bentuk dari akhir 1960-an dan awal 1970-an dipandang tinggi oleh peminat bola sepak.

Era Moden

ada 1970-an kelab mula mencipta jalur individu yang kuat, dan pada 1975 Leeds United, yang telah menukar warna biru dan emas tradisional mereka kepada semua putih pada 1960-an untuk meniru Real Madrid, menjadi kelab pertama mereka bentuk baju yang boleh dijual kepada peminat dalam bentuk replika. Didorong oleh kebimbangan komersial, kelab lain tidak lama kemudian mengikutinya, menambah logo pengeluar dan tahap trim yang lebih tinggi. Pada tahun 1973, pasukan Jerman Eintracht Braunschweig menandatangani perjanjian dengan pengeluar alkohol tempatan Jägermeister untuk memaparkan logonya di hadapan baju mereka. Tidak lama kemudian hampir semua kelab utama telah menandatangani perjanjian sedemikian, dan kos kepada syarikat yang menaja pasukan besar telah meningkat secara mendadak. Pada tahun 2008 kelab Jerman FC Bayern Munich menerima wang tajaan €25 juta daripada Deutsche Telekom. Bagaimanapun kelab Sepanyol FC Barcelona dan Athletic Bilbao enggan membenarkan logo penaja muncul pada baju mereka seawal 2005. Sehingga 2011 Barcelona enggan membayar penaja memihak kepada memakai logo UNICEF pada baju mereka sambil menderma €1.5 juta kepada badan amal setiap tahun. Pemain juga mula menandatangani perjanjian penajaan dengan syarikat individu. Pada tahun 1974 Johan Cruijff enggan memakai jalur pasukan kebangsaan Belanda kerana penjenamaan Adidas bercanggah dengan kontrak individunya dengan Puma, dan dibenarkan memakai versi tanpa penjenamaan Adidas. Puma juga telah membayar Pelé $120,000 untuk memakai but mereka dan secara khusus meminta dia membongkok dan mengikat talinya pada permulaan perlawanan akhir Piala Dunia FIFA 1970, memastikan but dilihat oleh penonton televisyen di seluruh dunia secara dekat.

Pada tahun 1980-an pengeluar seperti Hummel dan Adidas mula mereka bentuk baju dengan reka bentuk yang semakin rumit, kerana teknologi baru membawa kepada pengenalan elemen reka bentuk seperti cetakan bayang dan jalur-jalur. Jalur separuh tersendiri Hummel direka untuk pasukan kebangsaan Denmark untuk Piala Dunia FIFA 1986 menyebabkan kegemparan di media tetapi FIFA bimbang tentang artifak moiré dalam gambar televisyen. Seluar pendek menjadi lebih pendek berbanding sebelum ini semasa tahun 1970-an dan 80-an, dan selalunya disertakan nombor pemain di hadapan. Pada perlawanan akhir Piala FA 1991, pemain Tottenham Hotspur berbaris dengan seluar pendek panjang. Pada masa itu wajah baharu itu dicemuh, tetapi dalam tempoh yang singkat kelab-kelab di Britain dan di tempat lain telah menggunakan seluar pendek yang lebih panjang. Pada tahun 1990-an reka bentuk baju menjadi semakin kompleks, dengan banyak pasukan menggunakan skema warna yang sangat mencolok. Keputusan reka bentuk semakin didorong oleh keperluan untuk baju itu kelihatan baik apabila dipakai oleh peminat sebagai item fesyen, tetapi banyak reka bentuk dari era ini telah dianggap sebagai antara yang terburuk sepanjang zaman. Pada tahun 1996, Manchester United terkenal memperkenalkan jalur kelabu yang telah direka khusus untuk kelihatan baik apabila dipakai dengan seluar jeans, tetapi meninggalkannya pada pertengahan perlawanan selepas pengurus Alex Ferguson mendakwa bahawa sebab pasukannya tewas 3–0 adalah kerana pemain tidak dapat melihat satu sama lain di atas padang. United bertukar kepada warna berbeza untuk separuh masa kedua dan menjaringkan satu gol tanpa balas. Liga terkemuka juga memperkenalkan nombor skuad, di mana setiap pemain diperuntukkan nombor tertentu untuk tempoh musim. Satu trend ringkas timbul untuk pemain yang meraikan gol dengan mengangkat atau menanggalkan sepenuhnya baju mereka untuk mendedahkan slogan politik, agama atau peribadi yang dicetak pada baju dalam. Ini membawa kepada keputusan daripada Lembaga Persatuan Bola Sepak Antarabangsa pada tahun 2002 bahawa baju dalam tidak boleh mengandungi slogan atau logo; sejak 2004 adalah menjadi kesalahan yang boleh ditempah bagi pemain untuk menanggalkan baju mereka.

Pasaran untuk baju replika telah berkembang dengan pesat, dengan hasil yang dijana untuk kelab terkemuka dan kekerapan mereka menukar reka bentuk semakin diteliti, terutamanya di United Kingdom, di mana pasaran untuk replika bernilai melebihi £200m. Beberapa kelab telah dituduh menetapkan harga, dan pada tahun 2003 Manchester United didenda £1.65m oleh Pejabat Perdagangan Adil. Harga tinggi yang dikenakan untuk replika juga menyebabkan ramai peminat membeli baju tiruan yang diimport dari negara seperti Thailand dan Malaysia.

Peluang untuk peminat membeli baju yang mengandungi nama dan nombor pemain bintang boleh membawa kepada pendapatan yang besar untuk kelab. Dalam enam bulan pertama selepas perpindahan David Beckham ke Real Madrid kelab itu menjual lebih daripada satu juta baju yang tertera namanya. Pasaran juga telah dibangunkan untuk baju yang dipakai oleh pemain semasa perlawanan penting, yang dijual sebagai barangan pengumpul. Baju yang dipakai oleh Pelé pada Perlawanan Akhir Piala Dunia FIFA 1970 dijual di lelongan dengan harga lebih £150,000 pada tahun 2002.

Beberapa kemajuan dalam reka bentuk kit telah berlaku sejak tahun 2000, dengan tahap kejayaan yang berbeza-beza. Pada tahun 2002 pasukan kebangsaan Cameroon bertanding dalam Piala Negara-Negara Afrika di Mali memakai baju tanpa lengan, tetapi FIFA kemudian memutuskan bahawa pakaian tersebut tidak dianggap sebagai baju dan oleh itu tidak dibenarkan. Pengeluar Puma AG pada mulanya menambah lengan hitam "halimunan" untuk mematuhi peraturan, tetapi kemudiannya membekalkan pasukan itu dengan bahagian atas gaya singlet baharu. FIFA mengarahkan pasukan itu untuk tidak memakai bahagian atas tetapi keputusan itu tidak diendahkan, dengan keputusan pasukan Cameroon itu telah dilabuhkan enam mata dalam kempen kelayakannya untuk Piala Dunia FIFA 2006, keputusan kemudiannya diterbalikkan selepas rayuan. Lebih berjaya ialah baju ketat kulit yang direka untuk pasukan kebangsaan Itali oleh pengeluar Kappa, gaya yang kemudiannya dicontohi oleh pasukan kebangsaan dan pihak kelab yang lain.

Fesyen ringkas untuk lelaki yang memakai penghangat leher selendang berakhir pada 2011 apabila IFAB melarang mereka sebagai berpotensi berbahaya. Larangan terhadap wanita memakai hijab telah diperkenalkan oleh IFAB pada 2007, tetapi ditarik balik pada 2012 selepas tekanan daripada Putera Ali dari Jordan. Selaras dengan pandangan Perancis, Persekutuan Bola Sepak Perancis berkata ia akan mengekalkan larangannya.

Lihat juga
 Sejarah persatuan bola sepak
 Warna pelawat
 Kit ketiga

Rujukan

Pautan luar 
 Latest Football Kits News
 Graphical history of English and Scottish football kits
 Goalkeeper Gloves – illustrated history
 Photographic history of football shirts from all over the world

Peralatan persatuan bola sepak
Undang-undang persatuan bola sepak