Richard Nikolaus von Coudenhove-Kalergi

Richard Nikolaus Eijiro, Count dari Coudenhove-Kalergi (16 November 1894 – 27 Julai 1972) merupakan seorang ahli politik dan ahli falsafah Austria dan bangsawan berpangkat Count dari kewarisan Coudenhove-Kalergi. Merupakan seorang perintis integrasi Eropah, dia juga menjadi presiden sulung Kesatuan Seeropah selama 49 tahun. Ibu bapa beliau adalah Heinrich von Coudenhove-Kalergi, seorang diplomat Austria-Hungary, dan Mitsuko Aoyama, anak perempuan kepada seorang pendagang minyak, penjual antique dan pemilik tanah besar di Tokyo. Nama zaman kecil beliau ialah Aoyama Eijiro. Seorang warga asli Austria-Hungary, dia menjadi warga Czechoslovakia pada 1919 dan seterusnya memperolehi kewarganegaraan Perancis dari 1939 hingga kematiannya.

Karya pertama beliau, Pan-Europa, diterbitkan pada tahun 1923 dan mengandungi borang keahlian untuk gerakan Se-Eropah, yang mengadakan majlis pertamanya pada 1926 di Vienna. Pada 1927, Aristide Briand dipilih sebagai presiden kehormatan gerakan Se-Eropah. Tokoh awam yang menghadir di majlis Se-Eropah termasuk Albert Einstein, Thomas Mann dan Sigmund Freud.

Coudenhove-Kalergi merupakan penerima pertama Anugerah Charlemagne pada 1950. Tahun akademik 1972–1973 di Kolej Eropah dinamakan dalam menghormati beliau. Beliau mencadangkan "Ode to Joy" Beethoven sebagai Lagu Kebangsaan Eropah. Dia juga mencadangkan Hari Eropah, stem persuratan Eropah, dan banyak lagi artifak untuk gerakan tersebut (spt. lencana dan panji).

Rumpun keluarga 
Coudenhove-Kalergi merupakan anak lelaki kedua Heinrich von Coudenhove-Kalergi (1859–1906), seorang bangsawan dan diplomat Austria-Hungary. Ibu beliau ialah Mitsuko Aoyama (1874–1941). Ayah beliau, yang mahir bertutur dalam enam belas bahasa dan menganuti pengembaraan sebagai satu-satunya cara untuk memanjangkan nyawa tetapi meninggal berumur empat puluhan, telah dari awal meninggalkan kerjaya dalam pentadbiran diplomatik Austria yang membawa beliau ke Athens, Kustantiniyah, Rio de Janeiro dan Tokyo, untuk membakti dirinya kepada pengajian dan penulisan.

Ibu bapa Coudenhove-Kalergi menemui kali pertama bila ibu beliau membantu sang diplomat Austria-Hungary selepas dia terjatuh dari seekor kuda sewaktu menunggang di Jepun. Dalam pengulasan akan pasangan mereka, Whittaker Chambers menghuraikan bakal pengusul Se-Eropah sebagai "hampir pertubuhan Se-Eropah sendiri". Dia menjelaskan "Sang Coudenhove adalah sebuah keluarga kaya Flemish yang berlari ke Austria semasa Revolusi Perancis. Sang Kalergis adalah sebuah keluarga kaya Yunani dari Kriti. Selanjutnya keturunan tersebut telah disilang bersama orang Poland, Norway, Baltik, Perancis dan Jerman, tetapi kerana keluarga-keluarga berikut sifat pemilih dan juga kosmopolitan, kacukan tersebut agak berjaya secara konsisten." Rumpun keluarga Kalergis mengatakan keturunannya dari golongan diraja Byzantium melalui kebangsawanan Venice, bersambung dengan kerabat Phokas. Pada 1300, leluri Coudenhove-Kalergi, Alexios Phokas-Kalergis menandatangani perjanjian yang membuat Kriti sebuah jajahan Venice.

Semasa dia membesar, bonda Coudenhove-Kalergi membacakan kepadanya Momotarō dan kisah dongeng Jepun lain.

Pemudaan dan pendidikan 

Coudenhove-Kalergi luangkan masa keremajaan di harta pusaka keluarga Bohemia di Ronsperg, kini dikenali sebagai Poběžovice. Ayah beliau sendiri mengajar dua anak lelakinya bahasa Rusia dan Hungari dan memperkukuhkan mereka dari segi fizikal dan moral. Beliau membawa mereka berjalan panjang segala cuaca, mengarah mereka tidur atas tilam jerami dan bermandi air sejuk. Dia juga mendidik mereka dalam bidang berlawan pedang dan penembakan agar tiada siapa berani mencabari mereka. Beliau juga membawa mereka ke Misa setiap hari Ahad. Pada setiap Jumaat Agung, seketika liturgi menyampai pengisytiharan "oremus et pro perfidis Judaeis" ("Marilah kami juga memperdoakan Yahudi yang bermuslihat"), bangsawan tua itu akan bangkit dan keluar dari gereja sebagai protes terhadap pengeluahan bergamak antisemitisme itu.

Coudenhove-Kalergi berdidikan di Augustiner-Gymnasium di Brixen sebelum bersekolah di Theresianische Akademie di Vienna dari 1908 hingga 1913. Beliau memperolehi doktorat falsafah dengan tesis tentang Die Objectivität als Grundprinzip der Moral (Objektiviti sebagai Prinsip Berdasaran Moral) pada 1917 dari Universiti Vienna.

Semasa zaman pemuridannya, beliau mengahwini pelakon Yahudi Vienna terkenal Ida Roland pada April 1915. Penikahannya kepada seorang janda tiga belas tahun lebih tua darinya, dan seorang rakyat jelata, mengakibatkan pembelahan sementara dengan keluarganya. Ibunya Mitsuko tidak menerima Ida, menganggapnya sebagai seorang "pengemis bertinggalan di tebing sungai", satu sudut pandangan tradisional Jepun terhadap pelakon dan penghibur. Ibunya, sebagai ketua keluarga, melarangnya dari keluarga untuk sementara, tetapi berserah apabila Coudenhove-Kalergi menjadi termasyhur untuk konsep Se-Eropah beliau.

Falsafah peribadi 
Berusulan bangsawan dan berfikiran elitis, Coudenhove-Kalergi berkenalan dan bercampur baur bersama ahli politik seperti Engelbert Dollfuss, Kurt Schuschnigg, Otto von Habsburg, Winston Churchill dan Charles de Gaulle. Tokoh politik terunggulnya adalah seorang budiman yang harus hormat dan melindungi wanita, seorang yang berpegang kepada kejujuran, keadilan, keadaban dan pembahasan rasional. Dia berjuang untuk menggantikan keunggulan masyarakat perkauman nasionalis Jerman dengan matlamat bangsa Eropah berkelompok heterogeni berdasarkan persamaan budaya, satu bangsa yang ditokohi "orang Eropah gah" seperti abbé de Saint-Pierre, Kant, Napoleon, Giuseppe Mazzini, Victor Hugo, and Friedrich Nietzsche.

Aktivis politik Se-Eropah 

Coudenhove-Kalergi diiktiraf sebagai penubuh gerakan terkenal pertama untuk Eropah yang bersatu. Pengaruhan cendekiannya berjulat dari Immanuel Kant, Rudolf Kjellén dan Oswald Spengler ke Arthur Schopenhauer dan Friedrich Nietzsche. Di bidang politik, dia penyokong teruja akan "titik empat belas" digubah oleh Woodrow Wilson pada 8 Januari 1918 dan keputusan pasifis Kurt Hiller. Pada Disember 1921, beliau menyertai Loji Masonik "Humanitas" di Vienna. Pada 1922, dia ko-menubuh Kesatuan Se-Eropah (Pan-European Union, atau PEU) bersama Archduke Otto von Habsburg, sebagai "satu-satunya cara untuk berlindungan terhadap bakal hegemoni dunia oleh Rusia." Pada 1923, beliau menerbitkan manifesto berjudul Pan-Europa, setiap salinan mengandungi borang keahlian yang memelawa para pembaca untuk menjadi ahli gerakan Se-Eropah. Beliau menjulangi demokrasi sosial sebagai penambahbaikan kepada "kebangsawanan feudal berpedangan" tetapi keazaman beliau adalah untuk membina satu masyarakat konservatif yang mengambil alih dari demokrasi dengan "kebangsawanan sosial dari semangat." Loji freemason Eropah menyokong gerakan beliau, termasuk loji Humanitas. Pan-Europa diterjemahkan di dalam bahasa-bahasa negara Eropah (kecuali bahasa Itali, yang mana edisi belum diterbit seketika itu), bahasa rekaan Occidental dan pelbagaian bahasa lain, kecuali Rusia.

Pada April 1924, Coudenhove-Kalergi menubuhkan jurnal Paneuropa (1924–1938) yang mana dia penyunting dan pengarang utama. Tahun seterusnya beliau mula menerbitkan karya utamanya, Kampf um Paneuropa (Perjuangan demi Seeropah, 1925–1928, tiga judul). Pada 1926, Majlis Pertama Kesatuan Se-Eropah telah diadakan di Vienna dan 2,000 pewakil memilih Coudenhove-Kalergi sebagai presiden pertama Majlis Utama, kedudukan dia memegang sehingga peninggalannya pada 1972.

Wawasan asal beliau adalah untuk sebuah dunia yang dibahagikan kepada hanya lima negara: Eropah Syarikat yang akan menyambungkan negara berbenua bersama pemegangan Perancis dan Itali di Afrika; Kesatuan Se-Amerika merangkumi Amerika Utara dan Selatan; Komanwel British yang melingkari seluruh dunia; KRSS yang merentangi Eurasia; Kesatuan Se-Asia dimana Jepun dan Cina akan mengawali hampir segala lautan Pasifik. Bagi beliau, satu-satunya harapan untuk Eropah yang dibinasai peperangan adalah untuk bersekutu mengikut garisan yang dicadangkan oleh orang Romania kelahiran- Hungari Aurel Popovici dan lain-lain untuk Empayar pelbagai etnik Austria-Hungari yang terbubar. Menurut Coudenhove-Kalergi, Se-Eropah akan merangkumi dan mengembangkan Austria-Hungari yang lebih anjal dan bersaingan, dengan bahasa Inggeris berkhidmat sebagai bahasa dunia, ditutur oleh semua sekali dengan bahasa ibunda mereka. Dia memercayai bahawa individualisme dan sosialisme akan belajar bekerjasama dibalik bersaing, dan mendesak bahawa kapitalisme dan komunisme akan saling menyuburi satu sama lain umpama Reformasi Protestan telah memacu Gereja Katolik untuk memuliharakan diri sendiri.

Coudenhove-Kalergi bercuba untuk menyertakan ahli politik ternama pada matlamat se-Eropah beliau. Beliau menawarkan presidensi cabang Austria Kesatuan Se-Eropah kepada Ignaz Seipel, yang menerima tawarannya tanpa beragu-ragu dan mengganjarkan pemanfaatnya dengan pejabat di istana Imperial lama di Vienna. Coudenhove-Kalergi kurang berjaya dengan Tomáš Masaryk, yang merujuknya kepada majikannya Perdana Menteri Edvard Beneš yang enggan bekerjasama. Walau bagaimanapun, ide se-Eropah beliau menimbulkan sokongan dari ahli politik berpelbagaian seperti ahli politik anti-Fasis Carlo Sforza dan Presiden Jerman Reichsbank di bawah Hitler, Hjalmar Schacht. Walaupun Coudenhove-Kalergi gagal untuk memujuk Benito Mussolini, ide-ide beliau mempengaruhi Aristide Briand melalui pidatonya yang memihakkan Kesatuan Eropah di Liga Bangsa pada 8 September 1929, sekali juga "Memorandum Berdasarkan Pengaturan Rejim Kesatuan Eropah Bersekutu" 1930 beliau yang terkenal.

Coudenhove-Kalergi mencadangkan "Ode to Joy" Beethoven sebagai Lagu Negara Eropah pada 1929, yang mana dia kemudian mencadangnya pada 1955 sebagai Lagu Kesatuan Eropah. Pada 1930, dia mencadangkan Hari Eropah pada bulan Mei dan pada 1932 dia mencadangkan persambutan setiap 17 Mei, ulang tahun "Memorandum" Aristide Briand diterbitkan pada 1930. Walau bagaimanapun, Se-Eropahan beliau memperolehi keberangan besar dari Adolf Hitler, yang mengecam pasifisme dan ekonomisme mekanikalnya dan mengutuk penubuhnya sebagai "bangsat." Pandangan Hitler terhadap Coudenhove-Kalergi sebagai "tidak berumpun, kosmopolitan, dan kacukan sombong" akan mengulang kesilapan bersejarah leluri Coudenhove yang berkhidmat demi Kerabat Habsburg. Pada 1928, Hitler menulis tentang saingan politiknya di dalam karyanya Zweites Buch, menghuraikan beliau sebagai "Aller welts bastarden (bangsat jelata) Coudenhove".

Hitler tidak mengongsi buah fikiran sewarganya dari Austria. Dia menghujah dalam Secret Book 1928-nya bahawa mereka tidak sesuai bagi perlindungan Eropah kelak terhadap Amerika. Sambil Amerika mengisi lebensraum Amerika Utaranya, "desakan aktivis lazim yang menyifat bangsa muda akan menghala ke luar". Tetapi begitu, "sebuah negara pasifis-demokratik mengarut Se-Eropah" tidak boleh menentang Amerika Syarikat, kerana ia "menurut perpandangan bangsat kebanyakan itu, Coudenhove-Kalergi..." Kritikan Nazi dan propaganda terhadap Coudenhove-Kalergi, dan perpandangan dunia Eropah beliau, akan berabad kemudian membentuk landasan teori konspirasi rasis rancangan Kalergi.

Para Nazi menganggap Persatuan Se-Eropah berada di bawah kawalan Freemasonan. Pada 1928, buku propaganda Nazi Die Freimaurerei: Weltanschauung, Organisation und Politik telah diterbit dalam bahasa Jerman. Ia membongkarkan keahlian Freemason Coudenhove-Kalergi, sebuah pertubuhan yang dipendam para Nazi. Di sisi lain pula, namanya tidak ditemui dalam direktori Masonik 10,000 Famous Freemasons diterbit pada 1957–1960 oleh freemason Amerika Syarikat. Beliau sudah meninggalkan Loji Masonik Vienna pada 1926 untuk mengelak kritikan yang berlaku pada masa itu terhadap hubungan antara gerakan Se-Eropah dan Freemasonan. Beliau menulis tentang keahlian Masoniknya dalam Ein Leben für Europa (Satu Kehidupan untuk Eropah) diterbit pada 1966. Malahnya, buku diayahnya juga menghuraikan tindakannya pada 1924–1925 sahaja. Walau begitu, diayah ini juga menyatakan bahawa "Loji Besar Wien memergi secara teruja untuk berusaha demi Persatuan Se-Eropah dalam seruan kepada segala kewibawaan Masonik besar. Mahupun surat khabar Masonik The Beacon menerujai akan buah fikiran Freemason tahap tinggi Coudenhove-Kalergi dan menyatakan pada Mac 1925: "Freemasonan, terutamanya Freemasonan Austria, boleh terpuas sepenuh-penuhnya untuk milik Coudenhove-Kalergi di antara ahlinya. Freemasonan Austria boleh sebetulnya melapori bahawa Saudara Coudenhove-Kalergi memperjuangkan kepercayaan Se-Eropah beliau: kejujuran politik, wawasan sosial, dan pergelutan terhadap dusta, menuju untuk pengiktirafan dan perkerjasamaan akan segala yang berniat baik. Dalam pengertian ini, program Saudara Coudenhove-Kalergi adalah jasa Masonik bertaraf tertinggi, dan untuk berusahakannya bersama adalah tugas tinggi untuk semua saudara Mason.""

Selepas pengilhaan Austria oleh Jerman Nazi pada 1938, Coudenhove-Kalergi melarikan diri ke Czechoslovakia dan seterusnya ke Perancis. Sewaktu Perancis menjatuh ke Jerman pada 1940, dia melarikan diri ke Amerika Syarikat megikut Switzerland dan Portugal. Selepas beliau melepasi beberapa hari selepas pelarian berjayanya ke Amerika Syarikat, dia mendengari radio mengumumkan kemungkinan yang dia telah mati. Semasa Perang Dunia II, dia meneruskan seruannya untuk penyatuan Eropah mengikut axis Paris-London. Politik semasa perang dan jelajahannya menjadi asas kehidupan betil untuk wira pertentangan bercerekaan Victor Laszlo, watak Paul Henreid dalam Casablanca.

Coudenhove-Kalergi menerbitkan karyanya Crusade for Paneurope pada 1944. Rayuannya untuk persatuanan Eropah menikmati sedikit sokongan dari Winston Churchill, Allen Dulles, dan "Wild Bill" Donovan. Selepas pengumuman Piagam Atlantik pada 14 Ogos 1941, dia menggubahkan memorandum berjudul "Kemerdekaan Austria bertumpuan Piagam Atlantik" dan menghantarnya ke Winston Churchill dan Franklin Delano Roosevelt. Dalam kenyataan kedudukan beliau, Coudenhove-Kalergi mengambil matlamat piagam tersebut dan menyarankan diri beliau sendiri sebagai ketua kerajaan buangan. Kedua-dua Churchill dan Roosevelt menjauhkan diri dari dokumen ini. Dari 1942 hingga pulangan beliau ke Perancis pada 1945, beliau mengajar di Universiti New York, yang melantik beliau sebagai profesor sejarah pada 1944. Di universiti sama, Profesor Ludwig von Mises mengaji masalah kewangan untuk gerakan Coudenhove-Kalergi.

Pada 22 July 1943, para Nazi melucutkan dari beliau sarjana Doktor Falsafah beliau dari Universiti Vienna, atas hujahan rasis, bahawa sebagai "seorang Yahudi" beliau tidak diiktiraf bermaruah untuk sebuah sarjana dari Universiti Jerman – walaupun beliau bukan Yahudi mahupun keluarga beliau bukan Yahudi. Sarjana doktorat beliau hanya dipulangkan pada 15 Mei 1955, enam tahun selepas penubuhan Republik Bersekutuan Jerman, berdemikian sepuluh tahun selepas penamatan Nazisme.

Penamatan Perang Dunia II merasmikan pemuliharaan harapan se-Eropah. Pada musim sejuk 1945, Harry S. Truman membaca sebuah rencana dalam isu Disember Collier's Magazine yang Coudenhove-Kalergi menyiarkan tentang integrasi Eropah. Rencananya mengagumi Truman, dan ia dianuti sebagai polisi rasmi Amerika Syarikat. Pidato bersambutan Winston Churchill pada 19 September 1946 kepada Pemuda Akademik di Zurich menjulangi "usaha-usaha Persatuan Se-Eropah yang sangat banyak terhutang kepada Count Coudenhove-Kalergi dan yang menguasai pembaktian patriot terkenal Perancis dan negarawan Aristide Briand." Pada November 1946 dan musim bunga 1947, Coudenhove-Kalergi mengedarkan pertanyaan dihala kepada ahli-ahli parlimen Eropah. Pertanyaan ini telah memutuskan pertubuhan Persatuan Berparlimen Eropah (European Parliamentary Union, atau EPU), sebuah pertubuhan swasta secara bernama yang mengadakan persidangan berdahuluannya pada 4–5 Julai di Gstaad, Switzerland, dan menurutnya dengan sidang penuh pertamanya pada 8 ke 12 September. Berucap di persidangan EPU pertama, Coudenhove-Kalergi berhujah bahawa perlembagaan pasaran luas dengan kewangan stabil adalah kendera untuk Eropah membina semula potensinya dan mengambil kedudukan yang berlayakannya di dalam konsert Kenegaraan. Pada masa yang kurang berkawal, dia kedengaran menganjuri pemuliharaan kemaharajaan Charlemagne. Pada 1950 dia menerima Karlspreis (Anugerah Charlemagne) tahunan pertama, diberi oleh kota Jerman Aachen kepada tokoh yang menyumbangi kepada gagasan Eropah dan keamanan Eropah. Di Jepun, seorang ahli politik Ichirō Hatoyama telah dipengaruhi oleh persahabatan Coudenhove-Kalergi dalam buku beliau The Totalitarian State Against Man. Ia diterjemah ke bahasa Jepun oleh Hatoyama dan diterbit pada 1952. Coudenhove-Kalergi telah dilantik sebagai pengerusi kehormatan persatuan persahabatan muda yang Hatoyama, dengan pengaruhan buku beliau, telah menubuh pada 1953.

Pada 1955, beliau menyarankan "Ode to Joy" Beethoven sebagai lagu untuk lagu Eropah, sebuah cadangan yang Majlis Eropah menerima 16 tahun kemudian.

Pada 1960-an, Coudenhove-Kalergi mendesak Austria untuk menuju "polisi aktif akan keamanan", sebagai sebuah "lawanan terhadap Perang Dingin dan kesinambungannya, peperangan atomik". Beliau menganjurkan pencampuran Austria dalam politik dunia untuk mengekalkan keamanan, sebagai "neutraliti aktif". Beliau meneruskan penganjuran akan kesatuanan Eropah sebagai memoranda diedarkan ke kerajaan Republik Bersekutuan Jerman, Perancis, United Kingdom, dan Itali. Beliau mencadangkan rundingan antara Ummat Eropah dan Persatuan Perdagangan Bebas Eropah kepada membentuk sebuah "persatuan kastam Eropah" yang akan terbebas dari hubungan-hubungan politik dan ketenteraan, tetapi yang akan kesudahannya menganuti persatuan kewangan.

Pandangan terhadap kaum dan agama 
Dalam buku 1925 beliau Practical Idealism, Coudenhove-Kalergi mewawasi sebuah kaum serba-rangkumi masa depan yang terdiri daripada "Eurasian-Negroid", menggantikan "kepelbagaian umat" dan "kauman dan kelas kini" dengan "kepelbagain individu".

Dalam satu temuramah di Kongres Se-Eropah pertama pada 1926, beliau meluahkan sokongan terhadap Yahudi oleh gerakan se-Eropah dan manfaat kepada Yahudi dengan penghapusan kebencian perkauman dan persaingan ekonomik yang dibawa oleh Eropah Syarikat. Pada 1932, Coudenhove-Kalergi menggubah, dan mengarah rumah penerbitan beliau isu balik, satu prakat untuk edisi terbaru kutukan ayahnya Heinrich von Coudenhove-Kalergi terhadap antisemitisme pada hidupan lewat beliau. Pada 1933, beliau membalas akan kebangkitan Nazisme dengan berkerjasama dengan Heinrich Mann, Arthur Holitscher, Lion Feuchtwanger, dan Max Brod dalam menulis dan menerbit pamphlet Gegen di Phrase von jüdischen Schädling ("Bertentangan dengan frasa "Parasit Yahudi"").

Kelanaan ke Jepun

Pengembalian ke Jepun 
Gagasan Se-Eropah mempengaruhi seorang diplomat Jepun muda – pada masa depan, presiden Kajima Corporation – Morinosuke Kajima semasa kediaman beliau di berlin pada 1922. Coudenhove-Kalergi membentuk sebuah persahabatan bersama Kajima dan seterusnya meminta beliau untuk terjemahkan buku Pan-Europa ke bahasa Jepun. Beliau mencadangkan Se-Asia ke Kajima dan berjanji untuk memberi Hindia Belanda sebagai persahabatan mereka selepas penyedaran tugas untuk menubuh Se-Asia. Kajima telah menerbit Pan-Europa dalam bahasa Jepun pada 1927. Pada 1930, Kajima bersara dari Kementerian Luar Negeri untuk menjadi ahli parlimen. Keazaman beliau untuk menjadi AP oleh kerana pengaruhan Coudenhove-Kalergi. Pada 1970–1971 beliau menerbitkan karya lengkap Coudenhove-Kalergi dari Kajima Institute Publishing yang ditubuhkan oleh Morinosuke Kajima. Beliau menghormati Coudenhove-Kalergi sepanjang hayat, mengimpikan penyedaran Se-Asia.

Di Jepun, gagasan Se-Eropah juga mempengaruhi seorang wartawan bernama Yoshinori Maeda, presiden NHK. Beliau menjadi perintis Persatuan Broadcast Asia-Pasifik dengan imej Pan-Europa yang beliau membaca pada waktu pelajarannya.

Pada 1953 Ichirō Hatoyama menubuhkan Persatuan Pemuda Yuai (kemudian Persatuan Yuai), persatuan persahabatan sebagai kesambungan persahabatan yang Coudenhove-Kalergi menyebut dalam The Totalitarian State Against Man. Perkataan Jepun yūai (友愛) mempunyai beberapa maksud tetapi khususnya perkataan digunakan oleh Hatoyama bermakna persahabatan dan dalam bahasa Jerman brüderlichkeit. Ia boleh juga dikenali persamaan ke "Kebebasan, Keadlian, Kesahabatan" (Persaudaraan), motto Republik Perancis. Seorang pendidik, Kaoru Hatoyama menjadi presiden kedua persatuan selepas suaminya Ichirō, presiden pertama, meninggal pada 1959.

Pada 1967, Coudenhove-Kalergi telah dianugerahi Anugerah Keamanan Kajima, dan dijemput ke Jepun oleh Morinosuke Kajima sebagai presiden Kajima Institute of International Peace, Yoshinori Maeda sebagai presiden NHK, dan Kaoru Hatoyama sebagai presiden Persatuan Pemuda Yuai. Bersama dengan isteri kedua beliau atas kerusi roda, Coudenhove-Kalergi menduduk di Jepun dari 26 Oktober hingga 8 November. Dia juga ditemani oleh anak perempuan adik lelaki beliau Barbara. Richard von Coudenhove-Kalergi juga dianugerahi Darjah Pertama Khazanah Suci dari Jepun. Beliau diizinkan bertemu dengan Maharaja Hirohito, Maharani Kōjun, anakanda mereka Putera Mahkota Akihito yang kepadanya beliau mempersembahkan buku beliau pada 1953 di Switzerland, dan Puteri Mahkota Michiko. Kali ini, dia telah kembali ke Jepun untuk kali pertama semenjak zaman peranakan beliau 71 tahun dahulu. Beliau memberi beberapa syarahan dan menemui berpelbagai pemimpin. Coudenhove-Kalergi menghabiskan 2 minggu di Jepun sebagai tetamu dalam TV Jepun, radio, surat khabar, majalah, dan media lain. Semasa di Jepun, Coudenhove-Kalergi khusus-khususnya meminta pertemuan bersama presiden Sokka Gakkai, Dr. Daisaku Ikeda, kerana Coudenhove-Kalergi telah ditarik karya Ikeda selama banyak tahun. Selepas pertemuan pertema mereka pada Oktober 1967, Coudenhove-Kalergi menghuraikan Ikeda sebagai "sangat cergas, bercintakan-hidup, bermaruah, beramah dan cerdik".

Pelawaan Sokka Gakai 
Coudenhove-Kalergi melawati Jepun sekali lagi atas jemputan Soka Gakkai pada Oktober 1970. Semasa pendiamannya, beliau dan Daisaku Ikeda mengadakan dialog rasmi dalam tempoh beberapa hari, sejumlah lebih 12 jam darinya dirakam untuk pewarisan. Dia juga melawati kampus Universiti Soka di Tokyo, yang mana masih dalam pembinaan pada masa itu.

Dua dekad kemudian, pada 1990, Ikeda mencadangkan bahawa lagu kegemaran Coudenhove-Kalergi, "Ode to Joy" karya Beethoven, dipersembahkan secara lazim di perjumpaan utama Sokka Gakkai. Ia dilaporkan di Jepun yang ini salah satu sebab pembelahan antara Sokka Gakkai dan Sokka Gakkai Antarabangsa (SGA) dari Nichiren Shoshu pada 1991, kerana kemimamatan Nichiren Shoshu membantahi "asal usul Kristian" lagu tersebut.

Kematian 
Menurut laporan masonik, Coudenhove-Kalergi meninggal akibat strok. Walau bagaimanapun, setiausaha beliau menunjukkan bahawa Coudenhove-Kalergi mungkin membunuh diri. Dalam memoir beliau yang ditulis oleh setiusaha tersebut, dia mengata bahawa peninggalan beliau telah disimpan rahsia agar tidak mengecewakan mereka yang menyebut beliau sebagai pewawas agung integrasi Eropah. Coudenhove-Kalergi adalah ketua Kesatuan Se-Eropah hingga kematian beliau. Kepresidenan beliau digantikan oleh Otto von Habsburg.

Coudenhove-Kalergi ditanam di Gruben berdekatan Gstaad. Kubur beliau, ditutupi anggur buas, terletak di kebun batu Jepun di Alpes Swiss. Di kuburnya adalah epitaph Perancis "Pionnier des États-Unis d'Europe" (Perintis Eropah Syarikat).

Coudenhove-Kalergi mengahwini tiga kali: ke Ida Roland (1881–1951), ke Alexandra Gräfin von Tiele-Winckler (1896–1968), dan ke Melanie Benatzky-Hoffmann (1909–1983). Cahaya mata berketahuan beliau adalah anak perempuan Ida Erika dan anak lelaki Alexandra Alexander, dua daripadanya adalah anak angkat beliau.

Penerbitan 

 Adel (1922)
 Ethik und Hyperethik (1922); Héros ou Saint (1929), Siri Cahiers Internationaux dari penerbit Les Editions Rieder, 7, Place Saint-Sulpice, Paris, diterjemahkan dari Jerman ke Perancis oleh Marcel Beaufils
 Pan-Europa (1923), Paneuropa Verlag; Pan-Europe (1926), Knopf, diringkaskan, dengan pengenalan dari Nicholas Murray Butler
 Krise der Weltanschauung (1923)
 Pazifismus (1924)
 Deutschlands Europäische Sendung. Ein Gespräch (1924)
 Praktischer Idealismus (1925). Terjemahan bahasa Inggeris.
 Kampf um Paneuropa (3 Judul, 1925–28)
 Held oder Heiliger (1927)
 Brüning – Hitler: Revision der Bündnispolitik (1931), Paneuropa-Verlag
 Stalin & Co. (1931)
 Gebote des Lebens (1931)
 Los vom Materialismus! (1931)
 La lutte pour l"Europe (1931)
 Revolution durch Technik (1932)
 Gegen die Phrase vom jüdischen Schädling (1933), dikarang bersama Heinrich Mann, Arthur Holitscher, Lion Feuchtwanger, dan Max Brod
 Europa erwacht! (1934)
 Judenhaß von heute: Graf H. Coudenhofe-Kalergi. Das Wesen des Antisemitismus (1935)
 Europa ohne Elend: Ausgewählte Reden (1936)
 Judenhaß! (1937)
 Totaler Staat – Totaler Mensch (1937), Paneuropa Verlag; Totaler Mensch – Totaler Staat (1939), Herold Verlag; Totaler Mensch – Totaler Staat (1965), Herold Verlag
 The Totalitarian State Against Man, dengan pengenalan dari Wickham Steed, diterjemahkan oleh Sir Andrew Mc Fadyean (1938), London, Frederick Muller Ltd.
 Europe Must Unite, (Bahasa Inggeris) diterjemahkan oleh Sir Andrew Mc Fadyean (1939)
 Die europäische Mission der Frau (1940)
 Crusade for Pan-Europe (1943)
 Kampf um Europa (1949)
 Ida Roland: In Memoriam (1951)
 Die Europäische Nation (1953)
 Der Gentleman (1953)
 An Idea Conquers the World, dengan prakata dari Winston S. Churchill (1953)
 Vom Ewigen Krieg zum Großen Frieden (1956)
 Eine Idee erobert Europa (1958)
 From War to Peace (1959)
 Ein Leben für Europa (1966)
 Für die Revolution der Brüderlichkeit (1968), Zurich, Verlag Die Waage
 Bi no Kuni – Nihon heno Kikyou (美の国 – 日本への帰郷), diterjemahkan dalam bahasa Jepun oleh Morinosuke Kajima (1968), Tokyo, Kajima Institute Publishing
 Weltmacht Europa (1971)
 Bunmei – Nishi to Higashi (文明 – 西と東), himpunan temu bual bersama Daisaku Ikeda (1972), Tokyo, cabang penerbitan Sankei Shimbun Co., Ltd.

Anugerah dan kehormatan 

 1950: Anugerah Charlemagne
 1954: Pegawai Darjah Legion Terhormat
 1962: Pingat Besar Pingat Perak dengan Bintang Republik Austria
 1965: Hadiah Sonning
 1966: Europäischer Karlspreis der Sudetendeutschen Landsmannschaft
 1967: Darjah Khazanah Suci, Kelas Pertama
 1967: Hadiah Keamanan Kajima
 1972: Hadiah Konrad Adenauer
 1972: Salib Panglima Satria Republik Persekutuan Jerman
 Dr. h. c. dari Universiti Nihon
 Ehrenbürgerwürde der Universität Frankfurt a. M.
 Calon Hadiah Keamanan Nobel, diketahui pada 1971 setakat ini. 1972 masih disembunyi.

Lihat Juga 

 Eropah Bersekutuan
 Gagasan pengesatuan Eropah sebelum 1945
 Nasionalisme Se-Eropah
 Bapa penubuh Persatuan Eropah

Rujukan

Sumber

Pautan luar 
Kesatuan Paneropah

Kelahiran 1894
Kematian 1972
Richard von Coudenhove-Kalergi
Ahli politik Austria
Ahli politik Austria berketurunan Jepun
Orang Austria berketurunan Poland
Orang Austria berketurunan Yunani
Perintis integrasi Eropah
Keluarga Coudenhove-Kalergi
Keluarga Kallergis
Officiers kepada Légion d'honneur
Penerima Order of the Sacred Treasure, 1st Class
Knights Commander kepada Order of Merit of the Federal Republic of Germany
Counts dari Austria
Ahli geopolitik
Alumni Universiti Austria
Fakulti Universiti New York
Diplomat Kesatuan Eropah
Se-Eropahan
Sejarah Kesatuan Eropah
Orang dari Tokyo
Kematian di Austria
Pengebumian di Austria
Freemason Austria
Pegawai Kesatuan Eropah dari Austria
Anti-komunis Austria
Ahli falsafah Austria dari abad ke-20
Persekutuan Eropah