Geseran belakang gusi tak bersuara

ialah sejenis bunyi konsonan yang terdapat dalam kebanyakan/sebilangan bahasa lisan, dilambangkan oleh aksara  dalam Abjad Fonetik Antarabangsa (IPA) dan S dalam X-SAMPA.

Bunyi konsonan ini didapati dalam bahasa Melayu melalui kata serapan bahasa Arab dieja dengan huruf  syin (turut dieja sedemikian dalam tulisan Jawi) atau bahasa Inggeris. Bunyi ini dirumikan berlambang dwihuruf sy (contohnya: syarat, Musytari dan skuasy) dalam sistem Ejaan yang Disempurnakan disetujui Malaysia dan Indonesia pada tahun 1972; sebelum ini ia hanya diwakili mengikut gaya ejaan diperkenalkan hasil pengaruh Barat - Ejaan Rumi Baharu di Malaysia mengeja bunyi ini dengan dwilambang sh mengikut kelaziman bahasa Inggeris dipelopori Richard James Wilkinson manakala sistem-sistem ejaan Republik dan van Ophuijsen di Indonesia menggunakan dwilambang sj mengikut kelaziman bahasa Belanda.

Ciri-ciri 
Ciri-ciri :

 Cara artikulasinya adalah geseran sibilan, iaitu dihasilkan dengan menghalakan aliran udara melalui alur di antara lidah dan deaerah artikulasi ke hujung tajam gigi, menimbulkan gelora yang kuat.
 Daerah artikulasinya adalah lelangit-gusi, iaitu belakang gusi melengkung (separa dipalatalkan), dalam erti kata lain disebut dengan daun lidah di belakang batas gusi, dan bahagian hadapan lidah dilengkungkan ke arah lelangit.
 Jenis pembunyiannya adalah tak bersuara, iaitu dihasilkan tanpa menggetarkan pita
 Ini ialah satu konsonan lisan, iaitu udara dibenarkan keluar melalui mulut.
 Ini ialah satu konsonan tengah, iaitu dihasilkan dengan membenarkan arus udara mengalir melalui tengah lidah dan bukan sisinya.
 Mekanisme arus udaranya adalah egresif pulmonik, iaitu disebut dengan menolak udara keluar dari paru-paru melalui saluran vokal, dan bukannya dari glotis atau mulut.

Penggunaan

Rujukan

Bibliografi 
 
 
 
 
 
 

Belakang gusi tak bersuara
Konsonan belakang gusi