Struktur Bumi

Struktur dalaman Bumi berlapis dalam cengkerang sfera. Lapisan ini boleh ditakrifkan oleh kimia mereka dan sifat reologi mereka. Bumi mempunyai kerak padat silikat luar, mantel yang sangat likat, teras luar cecair yang kurang berkarat daripada mantel, dan teras batin yang padat. Pemahaman saintifik mengenai struktur dalaman Bumi adalah berdasarkan kepada pemerhatian topografi dan batimetri, pemerhatian batuan dalam singkapan, sampel yang dibawa ke permukaan dari kedalaman yang lebih tinggi oleh gunung berapi atau aktiviti gunung berapi, analisis gelombang seismik yang melalui Bumi, pengukuran medan graviti dan magnet Bumi, dan eksperimen dengan pepejal kristal pada tekanan dan suhu ciri dalaman bumi yang mendalam.

Massa 
Daya yang dikenakan oleh graviti bumi boleh digunakan untuk mengira jisimnya. Ahli astronomi juga boleh mengira jisim Bumi dengan memerhatikan pergerakan mengorbit satelit. Kepadatan purata bumi boleh ditentukan melalui eksperimen gravitometri, yang mempunyai bandul melibatkan sejarah.

Massa Bumi kira-kira .

Struktur 

Struktur Bumi dapat ditakrifkan dalam dua cara: iaitu sifat mekanik seperti reologi, atau kimia. Secara mekanik, ia boleh dibahagikan kepada litosfera, astenosfera, mantel mesosferik, teras luar, dan teras dalam. Secara kimia, Bumi boleh dibahagikan kepada kerak, mantel atas, mantel bawah, teras luar, dan teras dalam. Lapisan komponen geologi Bumi berada pada kedalaman berikut di bawah permukaan:

Lapisan bumi telah disimpulkan secara tidak langsung menggunakan masa perjalanan gelombang-gelombang seismik yang dibiaskan dan dicerminkan oleh gempa bumi. Inti tidak membenarkan gelombang geser melaluinya, sementara kelajuan perjalanan (halaju seismik) berbeza dengan lapisan lain. Perubahan halaju seismik di antara lapisan yang berbeza menyebabkan pembiasan berikutan hukum Snell, seperti lenturan cahaya ketika melewati prisma. Begitu juga, pantulan disebabkan oleh peningkatan besar halaju seismik dan serupa dengan cahaya yang memantulkan dari cermin.

Kerak

Kerak bumi berukuran 5-70 kilometer (3.1-43.5 mi) secara mendalam dan merupakan lapisan terluar. Bahagian nipis ialah kerak lautan, yang mendasari lembangan lautan (5-10 km) dan terdiri dari batu magnesium silikat padat (mafic), seperti basalt. Kerak tebal ialah kerak benua, yang kurang padat dan terdiri dari batuan silikat aluminium natrium (felsik), seperti granit. Batu-batu kerak jatuh ke dalam dua kategori utama - sial dan sima (Suess, 1831-1914). Dianggarkan bahawa sima bermula kira-kira 11 km di bawah ketidakselarasan Conrad (ketetapan perintah kedua). Mantel paling tinggi bersama-sama dengan kerak membentuk litosfera. Batas kerikil kerak terjadi sebagai dua kejadian yang berbeza secara fizikal. Pertama, terdapat kekurangan pada halaju seismik, yang paling umum dikenali sebagai ketidakselarasan Mohorovičić atau Moho. Penyebab Moho dianggap sebagai perubahan dalam komposisi batuan dari batuan yang mengandung feldspar plagioklas (di atas) ke batuan yang tidak mengandung feldspar (di bawah). Kedua, dalam kerak lautan, terdapat kekurangan kimia di antara kumulatif ultramafic dan harzburgit terekton, yang telah diperhatikan dari bahagian dalam kerak lautan yang telah ditindih ke kerak benua dan dipelihara sebagai urutan ofiolit.

Banyak batu yang kini membentuk kerak Bumi terbentuk kurang daripada 100 juta (1) tahun yang lalu; Walau bagaimanapun, biji mineral tertua yang diketahui ialah kira-kira 4.4 bilion (4.4 × 109) tahun, menunjukkan bahawa Bumi mempunyai kerak padat untuk sekurang-kurangnya 4.4 bilion tahun.

Mantel

Teras

Lihat juga
 Sejarah geologi Bumi

Rujukan

Bacaan lanjut

Pautan luar

    .................... Hd s

Struktur Bumi