Saracen

Saracen ialah istilah yang digunakan oleh orang Kristian Eropah terutama pada Zaman Pertengahan untuk merujuk kepada orang yang beragama Islam (tanpa mempedulikan bangsa atau sukunya). Pada masa itu, istilah ini umumnya digunakan secara negatif. Pada zaman moden, istilah Saracen juga digunakan terhadap lanun laut di Laut Mediterranean.

Etimologi 

Perkataan Saracen berasal daripada Bahasa Yunani (Σαρακηνός), yang mungkin berasal daripada bahasa Arab  syarqiyyin ("orang-orang timur"), namun kemungkinan ini tidak mempunyai asas yang kukuh. Istilah ini pertama kali dipakai pada awal zaman Rom kuno untuk menggelar sebuah suku Arab di Semenanjung Sinai. Pada awal zaman selepas masihi, penulisan dalam bahasa Yunani dan Latin perkataan Saracen merujuk kepada orang yang tinggal di kawasan gurun di dalam dan berhampiran wilayah Arabia Romawi (Arabia Petrea); mereka dibezakan secara khusus daripada orang Arab. Pada masa-masa berikutnya, orang-orang Kristian Rom memperluaskan penggunaan ini kepada orang Arab secara keseluruhan. Setelah berkembangnya agama Islam, terutama pada masa Perang Salib, istilah ini digunakan terhadap seluruh Muslim (orang Islam). Istilah ini disebarkan ke Eropah Barat oleh orang-orang Byzantium (Rom Timur) dan Tentera Salibi.

Penggunaan istilah pada Zaman Pertengahan 

Penggunaan perkataan Saracen di Eropah bertukar sepanjang Zaman Pertengahan, tetapi maksudnya kekal negatif dan takrifan tepat masih kabur. Dalam satu karya polemik abad kelapan, John dari Damasyik mengkritik orang Saracen sebagai pengikut nabi palsu dan "pelopor Dajjal". Dua abad kemudian, orang Eropah melihat Saracen sebagai penyembah berhala yang miskin dan tidak berpelajaran yang asing daripada orang Arab yang membawa Aristotle kepada Barat serta Moor dan Barbar yang berperang dengan puak Kristian di Sepanyol.Sesorang yang mendapatkan maklumat berkaitan Islam daripada sumber-sumber [Eropah] Zaman Pertengahan tidak akan membuat usul yang ketiga-tiga keumpulan di atas datang daripada budaya yang sama.

Kesusateraan Zaman Pertengahan dan ras 

Pada abad ke-12, orang Eropah Zaman Pertengahan memiliki pemahaman yang lebih kukuh berkaitan Islam dan Saracen menjadi penanda ras dan agama. Dalam sebahagian kesusasteraan Zaman Pertengahan, Saracen, – yakni Muslim – berkulit hitam manakala Kristian berkulit putih. Suatu contoh didapati dalam karya The King of Tars ("Raja Tars") sebuah roman Zaman Pertengahan. The Song of Roland ("Syair Roland"), satu syair keperwiraan Perancis abad ke-11, membawa hubungan kulit hitam dengan Saracen lebih jauh, dengan membuat warna kulit itu ciri utama Saracen.

Catatan

Rujukan 
 Hoy, Jaclyn, Storm: Set Adrift in a land called Holy, Xlibris Corporation, 2003, ISBN 1-4010-8052-9
Daniel, Norman. 1979. The Arabs and Mediaeval Europe. Longman Group Limited. ISBN 0-582-78088-8
Heng, Geraldine. 2004. Empire of Magic: Medieval Romance and the Politics of Cultural Fantasy. Columbia University Press ISBN 978-0-231-12527-7
Kahf, Mohja. 1999. Western Representations of the Muslim Women: From Termagant to Odalisque. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-74337-3
Retso, Jan. 2003. The Arabs in Antiquity: Their History from the Assyrians to the Umayyads. Routledge. ISBN 978-0-7007-1679-1
Tolan, John Victor. 2002. Saracens: Islam in the Medieval European Imagination. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-12333-4

Orang purba
Orang Arab