Manik mikro

Manik mikro merupakan partikel plastik pejal yang berukuran paling besarnya kurang daripada satu milimeter. Plastik yang paling kerap digunakan dalam pembuatan maink ini ialah polietilena tetapi plastik petrokimia plastik lain seperti polipropilena dan polistirena juga boleh digunakan.
Manik-manik ini digunakan dalam produk penjagaan diri, ubat gigi dan penyelidikan bioperubatan dan sains kesihatan.

Kesan terhadap alam sekitar 
Manik-manik ini cenderung terbuang ke dalam longkang tanpa melalui sebarang tapisan atau rawatan sehingga disalurkan ke sungai-sungai dan terusan sambil boleh menyerap dan memekatkan bahan pencemar seperti racun serangga dan hidrokarbon polisiklik lalu mencemarkan jasad air yang menjadi tempat takungan manik sebegini. Manik-manik kecil ini sering disalah sangka sebagai makanan kepada pelbagai jenis hidupan lain dari sekecil ikan-ikan kecil, amfibia dan penyu sehingga ke unggas dan mamalia besar. Pemakanan platik yang tidak disengajakan ini mendedahkan ketoksikan kepada haiwan-haiwan sepanjang rantai makanan kepada bahan kimia berbahaya yang terkumpul di permukaan air seperti bifenil berpoliklorin (PCB), DDT dan hidrokarbon aromatik polisiklik (PAH).

Rujukan