Tuhan (Kristian)

Tuhan dalam agama Kristian adalah Maha Tinggi yang kekal yang mencipta dan memelihara segala sesuatu.     Orang Kristian percaya pada konsep monoteistik tentang Tuhan (Tuhan itu hanya satu), yang kedua-duanya transenden (sepenuhnya bebas serta terpisah daripada material alam semesta) dan imanen (terlibat dalam alam semesta material).     Ajaran Kristian tentang transendensi, imanensi, dan penglibatan Tuhan di dunia dan cintanya kepada manusia mengecualikan kepercayaan bahawa Tuhan adalah zat yang sama dengan alam semesta yang dicipta (penolakan panteisme ) tetapi menerima bahawa sifat ketuhanan Tuhan secara hipostatik bersatu dengan manusia. alam semula jadi dalam diri Yesus Kristus, dalam satu peristiwa unik yang dikenali sebagai " Penjelmaan ".    

Pandangan Kristian awal tentang Tuhan dinyatakan dalam surat- surat-surat Jemaat Paulus dan pengakuan iman Kristian awal,   yang menyatakan satu Tuhan dan ketuhanan Yesus .         Walaupun beberapa mazhab awal Kristian, seperti Ebionite Yahudi-Kristian, memprotes pemurtadan Yesus,  konsep Yesus sebagai satu dengan Tuhan telah diterima oleh majoriti orang Kristian bukan Yahudi .  Ini membentuk satu aspek perpecahan agama Kristian awal dan Yahudi, kerana pandangan Kristian bukan Yahudi tentang Tuhan mula menyimpang daripada ajaran Yahudi tradisional pada masa itu.

Latar belakang 
Seperti orang Yahudi dan Islam, orang Kristian mengaitkan diri mereka dengan Nabi Abraham, patriark yang menerima wahyu langsung daripada Tuhan. Abraham dipercayai sebagai orang pertama yang percaya kepada keesaan Tuhan dan mewujudkan hubungan yang ideal dengan Tuhan.  Agama-agama Abrahamik percaya bahawa Tuhan sentiasa berinteraksi dengan keturunan Abraham selama beribu tahun; kedua-dua orang Kristian dan Yahudi percaya bahawa perjanjian ini direkodkan dalam Alkitab Ibrani, yang kebanyakan denominasi Kristian menganggap dan merujuk sebagai Perjanjian Lama .  Dalam tafsiran tradisional agama Kristian, Tuhan selalu dirujuk dengan artikel tatabahasa maskulin sahaja.

Penggunaan kalimah "Allah" 

Perkataan "Allah" telah digunakan oleh Arab sejak zaman sebelum Islam.<ref name="Robin304"></ ref> Orang dari pelbagai Abraham] agama] yang bercakap Arab kedua-duanya menggunakan perkataan "Allah" sebagai sebutan untuk Tuhan mengikut kepercayaan masing-masing. People Today's Kristian Arab tidak mempunyai gelaran pun selain daripada "Allah",<ref name="Cambridge"></ref> sama seperti Assyrian Christians yang hanya tahu perkataan "Alaha" (ܐܠܗܐ) untuk merujuk kepada Tuhan. Sebagai contoh, orang Kristian Arab menggunakan istilah Allahul Ab (الله الأب) untuk Tuhan Bapa, Allahul Ibin (الله الابن) untuk Tuhan Anak, dan  Allahur Ruhul Quds (الله الروح القدس) untuk Roh Kudus Allah.

Walaupun Muslim (kedua-dua Arab dan bukan Arab) dan Arab Kristian digunakan secara khusus, istilah "Allah" juga digunakan oleh orang ramai Sabiʼah, orang Bábiyah, orang [ [Baháʼí, Sefardi Yahudi, Kristian Malta, dan Kristian Indonesia. Penggunaan perkataan "Allah" oleh orang Kristian dan Sikh dalam [[ Malaysia] Barat|Semenanjung Malaysia]] telah mencetuskan kontroversi undang-undang dan politik.

Orang Kristian di Malaysia dan Indonesia menggunakan perkataan "Allah" sebagai setara dengan perkataan Ibrani "Elohim" dalam terjemahan Bible Malaysia dan Indonesia (dua jenis standard [ [Bahasa Melayu] ]]) digunakan oleh denominasi Kristian arus perdana. Perkataan "Allah" telah digunakan oleh Fransis Xavier semasa cuba menterjemah petikan Al-kitab ke dalam bahasa Inggeris. Bahasa Melayu pada abad ke-16 .

Perkembangan teologi Tuhan

Gambaran keseluruhan 

Pandangan Kristian awal tentang Tuhan (sebelum Injil ditulis) dicerminkan dalam kenyataan Rasul Paulus dalam 1 Korintus 8:5–6,  ditulis , kira-kira dua puluh tahun selepas penyaliban Yesus, dan 12–21 tahun sebelum Injil kanonik yang terawal ditulis:

nama 

Dalam teologi Kristian, nama Tuhan sentiasa mempunyai kepentingan yang lebih mendalam daripada sekadar label, sebaliknya dianggap mempunyai asal usul ilahi dan berdasarkan wahyu ilahi.   Menghormati nama Tuhan adalah salah satu daripada Sepuluh Perintah, yang dilihat bukan sahaja sebagai mengelakkan penggunaan nama Tuhan yang tidak wajar, tetapi juga perintah untuk meninggikannya, melalui kedua-dua perbuatan saleh dan pujian.  Ini tercermin dalam petisyen pertama dalam Doa Bapa Kami yang ditujukan kepada Allah Bapa: "Dikuduskanlah nama-Mu". 

Dalam teologi Bapa Gereja Awal, nama Tuhan dilihat sebagai mewakili seluruh sistem "kebenaran ilahi" yang diwahyukan kepada orang beriman "yang percaya dalam nama-Nya"  atau "berjalan dalam nama Tuhan kita. Tuhan"    Dalam Wahyu 3:12,  mereka yang menyandang nama Tuhan "ditakdirkan untuk Syurga". Yohanes 17:6  mempersembahkan ajaran Yesus sebagai manifestasi nama Tuhan kepada murid-muridnya.

Lihat juga 

 Sifat-sifat Tuhan dalam agama Kristian
 Gereja Katolik § Sifat Tuhan
 Konsepsi Tuhan
 Kepelbagaian dalam teologi Kristian awal
 Tauhid beretika
 Kewujudan Tuhan
 Tuhan dalam agama Ibrahim
 Tuhan dalam Iman Baha'i
 Tuhan dalam agama Yahudi
 Tuhan dalam Islam
 Tuhan dalam Mormonisme
 Kepercayaan Saksi-Saksi Yehuwa § Tuhan

Nota

Rujukan

Pautan luar 

 Augustine Mengenai Holy Trinity
 Artikel The Blessed Trinity dalam Ensiklopedia Katolik

Teologi Kristian