Indonesia Malaise

Indonesia Malaise ialah sebuah filem 1931 diarahkan oleh Wong bersaudara. Ia merupakan filem suara pertama daripada tiga saudara itu dan filem pertama seumpamanya di Hindia Timur Belanda. Diuar-uarkan sebagai komedi, ia berkisarkan seorang wanita yang menangani tragedi di dalam kehidupan peribadinya. Kegagalan komersial, filem ini mungkin telah hilang.

Plot
Seorang wanita dipaksa untuk berkahwin dengan seorang lelaki yang dia tidak suka dan bukan teman lelaki semasa beliau. Perkahwinan itu diadakan, suaminya meninggalkan beliau, kanak-kanak itu akan mati, dan kekasihnya dipenjarakan. Beliau jatuh sakit tetapi akhirnya sembuh dengan nyanyian lelaki. Sementara itu, pelawak beradu asmar dengan pembantu rumah.

Penerbitan
Indonesia Malaise telah diarahkan oleh Wong bersaudara (Nelson, Joshua, dan Othniel), etnik Cina yang belajar filem di Amerika Syarikat. Mereka juga mengendalikan sinematografi dan penyuntingan bunyi, menggunakan sistem kamera tunggal dibuat di Eropah dan dipinjamkan daripada pengendali yang berpangkalan di Bandung.  Seperti filem-filem Wong yang lain, Indonesia Malaise terutamanya yang disasarkan kepada penonton berkelas rendah.  Hanya dua daripada nama-nama pelakon yang dicatatkan, MS Ferry dan Oemar. Wanita terkemuka mungkin telah menjadi pelakon pentas; wartawan Mohammad Enoh, yang melihat Indonesia Malaise sebagai kanak-kanak, telah menulis pada tahun 1976 bahawa dia telah agak menarik. 

Filem ini adalah antara filem bunyi pertama dikeluarkan di Hindia, dan filem bunyi pertama adik-beradik.  Filem  yang pertama, Karnadi Anemer Bangkong arahan G. Krugers telah dikeluarkan tahun sebelumnya; The Teng Chun telah mengikuti dengan Boenga Roos dari Tjikembang pada tahun 1931, walaupun sama ada ia mendahului Indonesia Malaise tidak pasti. Filem-filem awal mempunyai bunyi miskin dan banyak statik, tetapi melalui eksperimen kualiti berulamg itu akhirnya dibawa ke tahap yang boleh diterima.

Keluaran dan sambutan
Indonesia Malaise telah dikeluarkan pada tahun 1931 dan telah diiklankan sebagai sebuah filem yang akan "pasti membuat penonton ketawa" ("Penonton tentoe misti Ketawa").  Ia didahului dalam pemeriksaan oleh komedi Belanda berorientasikan M. H. Schilling, Sinjo Tjo Main di Film; ini mungkin telah usaha untuk menarik penonton Belanda juga. 

Filem ini dipersembahkan dengan tidak baik, mungkin kerana penonton tidak mahu peringatan Kemelesetan Besar yang berterusan.  Studio Wong, Halimoen Filem, menghasilkan hanya satu lagi filem sebelum penutupan. Bahawa filem, Zuster Theresia (1932), telah dibuat pada kontrak. 

Filem ini mungkin hilang. Ahli antropologi visual Amerika Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang.  Walau bagaimanapun, JB Kristanto Katalog Film Indonesia merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia, dan Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.

Nota kaki

Sumber petikan

 

Filem Hindia Timur Belanda
Filem Indonesia hilang