Keselamatan (Kristian)

Dalam agama Kristian, keselamatan (juga dipanggil pembebasan atau penebusan ) ialah suatu siri "penyelamatan [dari] manusia daripada dosa dan akibatnya, yang merangkumi kematian dan pemisahan daripada Tuhan " melalui kematian dan kebangkitan Kristus,  dan pembenaran berikutan keselamatan ini.

Walaupun idea kematian Yesus sebagai penebusan dosa manusia diperoleh daripada Bible Kristian, dan dihuraikan dalam surat-surat Paulus dan dalam Injil, Paul melihat orang beriman ditebus dengan penyertaan dalam kematian dan kebangkitan Yesus. Orang Kristian awal menganggap diri mereka sebagai mengambil bahagian dalam perjanjian baru dengan Tuhan, terbuka kepada kedua-dua orang Yahudi dan bukan Yahudi, melalui kematian korban dan kemuliaan Yesus Kristus yang seterusnya. Tanggapan Kristian awal tentang peribadi dan peranan pengorbanan Yesus dalam keselamatan manusia dihuraikan lebih lanjut oleh Bapa Gereja, penulis zaman pertengahan dan sarjana moden dalam pelbagai teori penebusan, seperti teori tebusan, teori Christus Victor, teori rekapitulasi, teori kepuasan, teori penggantian penalti, dan teori pengaruh moral .

Pemandangan varian pada keselamatan ( soteriologi ) adalah antara garis kesalahan utama membahagikan pelbagai mazhab Kristian, termasuk bercanggah definisi dosa dan kebejatan (sifat berdosa manusia), justifikasi (cara Tuhan menghapuskan akibat dosa), dan mengadakan pendamaian (yang pengampunan atau pengampunan dosa melalui penderitaan, kematian dan kebangkitan Yesus).

Rujukan

Pautan luar 

 Falsafah dan Teologi Kristian > Pendamaian dari Stanford Encyclopedia of Philosophy
 "Atonement" dalam Ensiklopedia Yahudi

Istilah Kristian