ມາຣີໂອ ດຣາກີ

ມາຣີໂອ ດຣາກີ ( Italian: [ˈmaːrjo ˈdraːɡi] ; ເກີດ 3 ກັນຍາ 1947) ເປັນ ນັກເສດຖະສາດ, ນາຍທະນາຄານສູນກາງ, ວິຊາການ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດ ຜູ້ທີ່ຮັບຕຳແໜ່ງເປັນ ນາຍົກລັດຖະລັດຖະມົນຕີຂອງອິຕາລີ ນັບຕັ້ງແຕ່ 13 ກຸມພາ 2021.   ກ່ອນໜ້ານີ້ເພີ່ນ ເຄີຍ ດຳລົງຕຳແໜ່ງ ເປັນ ປະທານ ທະນາຄານກາງເອີຣົບ ແຕ່ປີ 2011 ເຖິງປີ 2019. ດຣາກີ ຍັງເປັນ ປະທານຄະນະ ກຳ ມະການ ຄວາມມີສະຖຽນລະພາບດ້ານການເງິນ ແຕ່ປີ 2009 ເຖິງ 2011 ແລະ ຜູ້ວ່າການທະນາຄານອີຕາລີ ແຕ່ປີ 2005 ເຖິງ 2011. 

ຫຼັງຈາກການເຮັດວຽກທີ່ຍາວນານເປັນນັກ ເສດຖະສາດ ດ້ານການສຶກສາໃນປະ ເທດອີຕາລີ, Draghi ໄດ້ເຮັດວຽກໃຫ້ ທະນາຄານໂລກທີ່ Washington, DC ຕະຫຼອດປີ 1980, ແລະໃນປີ 1991 ໄດ້ກັບມາ ກຸງໂຣມ ເພື່ອກາຍເປັນ ຜູ້ ອຳ ນວຍການໃຫຍ່ຂອງຄັງເງິນອີຕາລີ . ທ່ານໄດ້ອອກຈາກບົດບາດດັ່ງກ່າວພາຍຫຼັງ ໜຶ່ງ ທົດສະວັດ ເພື່ອທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມ Goldman Sachs, ບ່ອນທີ່ລາວຍັງຄົງຢູ່ຈົນກວ່າຈະໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ວ່າການທະນາຄານແຫ່ງອີຕາລີໃນປີ 2006. ໃນຖານະຮັບໜ້າທີ່ ຜູ້ວ່າທະນາຄານ ເຊິ່ງບັງເອີນກັບພາວະຖົດຖອຍເສດຖະກິດປີ 2008, ແລະໃນທ່າມກາງວິກິດນີ້, ລາວໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ເປັນປະທານ ຄະນະ ກຳ ມະການສະຖຽນລະພາບດ້ານການເງິນ ຄົນ ທຳ ອິດ, ຕົວກຳ ນົດມາດຕະຖານທົ່ວໂລກທີ່ປ່ຽນແທນເວທີແລກປ່ຽນ ຄວາມ ໝັ້ນ ຄົງດ້ານການເງິນ .

ທ່ານໄດ້ອອກຈາກ ຕຳ ແໜ່ງ ດັ່ງກ່າວຫຼັງຈາກທີ່ ສະພາເອີຣົບໄດ້ ແຕ່ງຕັ້ງລາວໃນປີ 2011 ເພື່ອ ດຳ ລົງ ຕຳ ແໜ່ງ ເປັນປະທານ ທະນາຄານກາງເອີຣົບ . ທ່ານເປັນປະທານສະຖາບັນໃນໄລຍະ ວິກິດການເອີໂຣໂຊນ, ເຊິ່ງມີຊື່ສຽງໃນທົ່ວເອີຣົບໂດຍກ່າວວ່າທ່ານຈະກຽມພ້ອມທີ່ຈະເຮັດ "ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ຫລື whatever it takes" ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສະ ກຸນເງິນເອີໂຣ ລົ້ມສະຫລາຍ.  ໃນປີ 2014, Draghi ໄດ້ຖືກລົງໃນ ວາລະສານ Forbes ວ່າເປັນໜຶ່ງໃນບຸກຄົນທີ່ມີ ອຳນາດສູງທີ່ສຸດໃນໂລກ. ໃນປີ 2015, ວາລະສານ Fortune ໄດ້ ຈັດອັນດັບໃຫ້ລາວເປັນ "ຜູ້ນຳ ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສອງ" ຂອງໂລກ.  ໃນປີ 2019, Paul Krugman ໄດ້ ອະທິບາຍວ່າລາວເປັນ " ນາຍທະນາຄານກາງ ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນສະໄໝປັດຈຸບັນ."  ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຍ້ອນນະໂຍບາຍການເງິນຂອງລາວ, ລາວໄດ້ຖືກພິຈາລະນາຢ່າງກວ້າງຂວາງວ່າ "ຜູ້ຊ່ອຍສະກຸນເງິນເອີໂຣ" ໃນໄລຍະ ວິກິດການ ໜີ້ ສິນຂອງເອີຣົບ .    

ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານ Draghi ດຳລົງ ຕຳ ແໜ່ງ ເປັນປະທານ ECB ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 2019, ໃນເບື້ອງຕົ້ນທ່ານໄດ້ກັບຄືນສູ່ຊີວິດສ່ວນຕົວ. ໃນວັນທີ 3 ເດືອນກຸມພາປີ 2021, ໃນທ່າມກາງການລະບາດຂອງ COVID-19, ທ່ານ Draghi ໄດ້ຖືກເຊີນໂດຍ ປະທານປະເທດອີຕາລີ ທ່ານ Sergio Mattarella ສ້າງຕັ້ງ ລັດຖະບານແຫ່ງຄວາມເປັນເອກະພາບແຫ່ງຊາດ, ຫຼັງຈາກ ການລາອອກ ຂອງທ່ານ Giuseppe Conte .    ຫຼັງຈາກການເຈລະຈາຢ່າງສຳເລັດຜົນກັບບັນດາພັກຝ່າຍລວມທັງ ພັກລີກ, ພັກຟາຍສະຕາມູບເມັ້ນ, ພັກປະຊາທິປະໄຕ ແລະ Forza Italia, ທ່ານ Draghi ໄດ້ສາບານຕົວເຂົ້າຮັບ ຕຳແໜ່ງ ເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີໃນວັນທີ 13 ກຸມພາ, ໂດຍໃຫ້ຄຳໝັ້ນ ສັນຍາວ່າຈະຕິດຕາມກວດກາການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການກະຕຸ້ນເສດຖະກິດໃນຊ່ວງCOVID-19 ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ 

Mario Draghi ເກີດໃນ ກຸງໂຣມ ໃນປີ 1947 ກັບຄອບຄົວ ຊັ້ນສູງ; ພໍ່ຂອງລາວ Carlo, ຜູ້ທີ່ເກີດຢູ່ Padua, ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ ທະນາຄານອີຕາລີເປັນ ຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1922, ແລະຕໍ່ມາກໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກຢູ່ ສະຖາບັນການກໍ່ ສ້າງອຸດສາຫະກຳຄືນໃໝ່ (IRI) ແລະ ສຳລັບ Banca Nazionale del Lavoro ; ໃນຂະນະທີ່ແມ່ຂອງລາວ, ນາງ Gilda Mancini, ຜູ້ທີ່ເກີດໃນ Monteverde, Campania, ໃກ້ກັບ Avellino, ແມ່ນ ເພສັດຊະກອນ . ລາວເປັນລູກຊາຍກົກໃນ ຈຳນວນລູກ 3 ຄົນ: Andreina, ນັກ ປະຫວັດສາດດ້ານສິລະປະ ແລະ Marcello, ຜູ້ປະກອບການ .  ເມື່ອລາວອາຍຸໄດ້ 15 ປີ, ລາວໄດ້ສູນເສຍພໍ່ຂອງລາວ, ເຊິ່ງເກີດໃນປີ 1895, ແລະອີກບໍ່ດົນຫຼັງຈາກອາຍຸ 19 ປີລາວໄດ້ສູນເສຍແມ່ຂອງລາວ. 

Draghi ໄດ້ຮຽນຢູ່ ສະຖາບັນ Massimiliano Massimo, ໂຮງຮຽນ Jesuit ໃນ ໂຣມ, ບ່ອນທີ່ລາວເປັນເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຮຽນເຊິ່ງກາຍເປັນປະທານ Ferrari, Luca Cordero di Montezemolo ໃນອະນາຄົດ ແລະ ຜູ້ ນຳ ສະ ເໜີ ໂທລະພາບ, Giancarlo Magalli .    ໃນປີ 1970, ທ່ານຈົບການສຶກສາລະດັບປະລິນຍາເອກດ້ານເສດຖະກິດຢູ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ Sapienza ຂອງ ກຸງໂຣມ, ພາຍໃຕ້ການຊີ້ ນຳຂອງນັກເສດຖະສາດ Keynesian Federico Caffè ; ວິທະຍານິພົນຂອງລາວມີຫົວຂໍ້ວ່າ "ການ ເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດ ແລະການປ່ຽນແປງຂອງ ອັດຕາແລກປ່ຽນເງິນຕາ ".  ໃນບົດວິທະຍານິພົນຂອງລາວ, ທ່ານ Draghi ໄດ້ ຕຳໜິຕິຕຽນໂດຍສະເພາະຕໍ່ ຄຳກ່າວປາໄສ ຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ Luxembourg ທ່ານ Pierre Werner ວ່າສະຫະພັນການເງິນເອີຣົບ ແມ່ນ "ຍັງອ່ອນເຍົາ".  Draghi ໄດ້ຮຽນຕໍ່ ປະລິນຍາເອກ ດ້ານເສດຖະສາດຈາກ ສະຖາບັນເຕັກໂນໂລຢີ Massachusetts ໃນປີ 1976, ໃນຄັ້ງນັ້ນບົດວິທະຍານິພົນເຜີຍແຜ່ທີ່ມີຊື່ວ່າ: "ບົດນິພົນກ່ຽວກັບທິດສະດີແລະການ ນຳໃຊ້ທາງເສດຖະກິດ", ພາຍໃຕ້ການຊີ້ ນຳ ຂອງ Franco Modigliani ແລະ Robert Solow .

ນັກວິຊາການແລະລັດຖະກອນ 
 
ແຕ່ປີ 1975 ເຖິງປີ 1981, Draghi ເປັນສາດສະດາຈານດ້ານນະໂຍບາຍເສດຖະກິດແລະການເງິນຄົນທຳ ອິດທີ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ Trento, ຈາກນັ້ນແມ່ນ ເສດຖະສາດ ມະຫາພາກຢູ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ Padua, ແລະຕໍ່ມາ ເສດຖະສາດຄະນິດສາດ ທີ່ ມະຫາວິທະຍາໄລເວນິດສ.  ໃນປີ 1981, ລາວໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນອາຈານສອນນະໂຍບາຍເສດຖະກິດແລະການເງິນຢູ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ Florence ໃນ ຕຳ ແໜ່ງ ທີ່ທ່ານໄດ້ ດຳລົງ ຕຳແໜ່ງ ຈົນເຖິງປີ 1994.  ໃນຊ່ວງເວລານີ້, ທ່ານຍັງໄດ້ໃຊ້ເວລາເປັນທີ່ປຶກສາທີ່ ທະນາຄານໂລກທີ່ນະ ຄອນຫຼວງ Washington, DC . ໃນປີ 1983, ທ່ານ Draghi ໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນທີ່ປຶກສາໃຫ້ແກ່ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການເງິນ Giovanni Goria ໃນຄາວນັ້ນ. 

ໃນປີ 1991, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການເງິນ Guido Carli ແລະຜູ້ວ່າການທະນາຄານແຫ່ງອີຕາລີທ່ານ Carlo Azeglio Ciampi ແຕ່ງຕັ້ງທ່ານ Draghi ເປັນຜູ້ອຳນວຍການໃຫຍ່ຂອງ ຄັງເງິນອີຕາລີ ; Draghi ໄດ້ດຳລົງ ຕຳແໜ່ງ ຜູ້ອາວຸໂສນີ້ຖານະເປັນເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດຈົນຮອດປີ 2001.  ໃນຊ່ວງເວລາຂອງລາວຢູ່ຄັງເງິນ, ທ່ານເປັນປະທານຄະນະກຳມະການທີ່ປັບປຸງກົດໝາຍ ການເງິນແລະ ບໍລິສັດອີຕາລີ, ແລະ ໄດ້ຮ່າງກົດໝາຍທີ່ຍັງສືບຕໍ່ຄຸ້ມຄອງຕະຫຼາດການເງິນຂອງອີຕາລີ.  Draghi ຍັງຢູ່ໃນບັນດາຜູ້ສະໜັບສະໜູນຕົ້ນຕໍການໂອນກິດຈະການຂອງລັດເປັນຂອງເອກະຊົນຂອງບັນດາ ບໍລິສັດຂອງລັດວິສາກະກິດເຊິ່ງໄດ້ເກີດຂື້ນໃນເສດຖະກິດຂອງອີຕາລີໃນຊຸມປີ 1990. ທ່ານຍັງເປັນປະທານຄະນະກຳມະການບໍລິຫານຂອງ SACE, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກຸ່ມປະຕິຮູບອັນສົມບູນແລະຄຸ້ມຄອງການປ່ຽນຜ່ານຈາກເລື່ອງການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຂອງບໍລິສັດ Mani Pulite. Draghi ໄດ້ກັບຄືນມາເປັນປະທານ SACE ລະຫວ່າງປີ 1998 ແລະປີ 2001, ກ່ອນການໂອນກິດຈະການຂອງລັດເປັນເອກະຊົນຕໍ່ໄປ. ໃນລະຫວ່າງປີເຫຼົ່ານີ້, ທ່ານຍັງເປັນສະມາຊິກສະພາບໍລິຫານຂອງຫລາຍໆທະນາຄານແລະບໍລິສັດອີຕາລີເຊັ່ນ Eni, ສະຖາບັນ ສຳລັບການກໍ່ສ້າງອຸດສາຫະກຳຄືນໃໝ່, Banca Nazionale del Lavoro ແລະ Istituto Mobiliare Italiano.  

ໃນປີ 2001, ທ່ານໄດ້ອອກຈາກຄັງເງິນເພື່ອເປັນນັກວິໄຈຫລັງປະລິນຍາເອກທີ່ສະຖາບັນການເມືອງທີ່ ໂຮງຮຽນລັດຖະບານ John F. Kennedy ຢູ່ ມະຫາວິທະຍາໄລ Harvard .  Draghi ຍັງໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຮອງປະທານແລະຜູ້ ອຳນວຍການຝ່າຍບໍລິຫານຂອງບໍລິສັດ Goldman Sachs International ໃນປີ 2002. ລາວຍັງໄດ້ເປັນສະມາຊິກຂອງຄະນະ ກຳ ມະການບໍລິຫານຂອງບໍລິສັດ, ໂດຍຖືເອົາບົດບາດທັງ ໝົດ ນີ້ຈົນຮອດປີ 2005.  ລາວໄດ້ ນຳພາຍຸດທະສາດເອີຣົບຂອງ Goldman Sachs ແລະການພົວພັນກັບບັນດາບໍລິສັດໃຫຍ່ແລະລັດຖະບານເອີຣົບ.  ຫຼັງຈາກການເປີດເຜີຍວ່າການແລກປ່ຽນນອກຕະຫຼາດໄດ້ຖືກ ນຳໃຊ້ຢ່າງເປັນລະບົບໂດຍ ລັດຖະບານກເຣັກ, ອຳນວຍຄວາມສະດວກໂດຍ Goldman Sachs, Draghi ໄດ້ກ່າວວ່າລາວ "ບໍ່ຮູ້ຫຍັງເລີຍກ່ຽວກັບການຈັດການ, ແລະ" ບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບມັນ ".  ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລານີ້, Draghi ຍັງເຮັດວຽກເປັນ ຜູ້ຮັບຜິດຊອບທີ່ໄວ້ວາງໃຈ ທີ່ ສະຖາບັນການສຶກສາຂັ້ນສູງ ໃນ Princeton, ລັດ New Jersey, ແລະຍັງໄດ້ໃຊ້ເວລາເປັນທີ່ປຶກສາຢູ່ ສະຖາບັນ Brookings ໃນນະຄອນຫຼວງ Washington, DC. 

ບຸກຄົນທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່