ພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານ

ພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານ ຫ ຼືສຳນຽງກວາງໂຈ່ວ ຄືສຳນຽງຂອງພາສາກວາງຕຸ້ງທີ່ເປັນຍອມຮັບວ່າໃຫ້ເປັນສຳນຽງມາດຕະຖານ ໃຊ້ເປັນພາສາທາງການເວົ້າໃນຮົງກົງແລະມາເກົ້າ ທັງໃນພາກລັດ ແລະ ການສອນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນ ພາສານີ້ເປັນພາສາພື້ນເມືອງຂອງເມືອງກວາງໂຈ່ວ ກວາງຕຸ້ງ ແລະ ເຂດອ້ອມຂ້າງໃນພາກໃຕ້ຂອງປະເທດຈີນ

ໃນກຸ່ມສຽງຖານຟັນຫຼືປຸ່ມເຫງືອກສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້  ກັບ ທີ່ຈະຢູ່ໃນສຽງຟັນ ໃນຂະນະທີ່ , ,  ເຊິ່ງອອກສຽງທີ່ຖານປຸ່ມເຫງືອກ.

ຜູ້ທີ່ເວົ້າພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານບາງຄົນບໍ່ສາມາດແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ  ກັບ  ໂດຍຈະອອກສຽງເປັນ  ແລະ ລະຫວ່າງ  ກັບໜ່ວຍສຽງວ່າງ ເຊິ່ງຈະຖືກອອກສຽງແຕ່ໜ່ວຍສຽງວ່າງ

ທ້າຍພະຍາງ

ແລະ ພະຍາງນາສິກອີກ 2 ພະຍາງຄື: (ເຮັດປາກ ມ ແລ້ວຮ້ອງສຽງ),  (ເຮັດປາກ ງ ແລ້ວຮ້ອງສຽງ)

¹ ທ້າຍພະຍາງ , , , , ,  ພົບເຫັນຢູ່ໃນພາສາເວົ້າເທົ່ານັ້ນ  ເຊິ່ງບໍ່ມີການວິເຄາະຫຼືການສະແດງແທນອັກສອນດ້ວຍໂຣມັນ

ວັນນາຍຸກ 
ສຽງວັນນາຍຸກໃນພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານມີ 6 ສຽງ ເຖິງວ່າການຮຽນການສອນດັ້ງເດີມສອນວ່າມີ 9 ສຽງ ແຕ່ກໍມີ 3 ສຽງທີ່ຊໍ້າກັນ ເຊິ່ງຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າພະຍາງນັ້ນເປັນພະຍາງເປີດ(ຄຳເປັນ) ຫຼື ພະຍາງປິດ (ຄຳຕາຍ)