ສົນທິສັນຍາເບົາວ໌ຣິງ

ໜັງສືສັນຍາທາງພະລາຊະໄມຕີປະເທດອັງກິດແລະປະເທດສະຫຍາມ (ອັງກິດ: Treaty of Friendship and Commerce between the British Empire and the Kingdom of Siam, ໄທ: หนังสือสัญญาทางพระราชไมตรีประเทศอังกฤษแลประเทศสยาม) ຫຼືບົນສະໝຸດໄທ ໃຊ້ຊື່ວ່າ ໜັງສືສັນຍາເຊອຍອນໂບວຣິງ (ໄທ: หนังสือสัญญาเซอยอนโบวริง) ຫຼືທີ່ມັກຮຽກກັນທົ່ວໄປວ່າ ສົນທິສັນຍາເບົາວ໌ຣິງ (ອັງກິດ: Bowring Treaty, ໄທ: สนธิสัญญาเบาว์ริง) ແມ່ນສົນທິສັນຍາທີ່ລາຊະອານາຈັກສະຫຍາມທຳກັບສະຫະລາຊະອານາຈັກ ລົງນາມເມື່ອວັນທີ 18 ເມສາ ຄ.ສ. 1855 ປະທັບກາແລະໃຊ້ວັນທີ 6 ເມສາ ຄ.ສ. 1856 ໂດຍເຊອຣ໌ຈອຫ໌ນ ເບົາວ໌ຣິງ ລາຊະທູດທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກສົມເດັດພະລາຊິນີນາດວິກຕອເຣຍ ເຂົ້າມາທຳສົນທິສັນຍາ ຊຶ່ງມີສາລະສຳຄັນໃນການເປີດການຄ້າເສລີກັບຕ່າງປະເທດໃນສະຫຍາມ ມີການປັບປ່ຽນກົດລະບຽບການຄ້າລະຫວ່າງປະເທດ ໂດຍການສ້າງລະບົບການນຳເຂົ້າແລະສົ່ງອອກໃໝ່ ເພີ່ມເຕີມຈາກສົນທິສັນຍາເບອຣ໌ນີ ສົນທິສັນຍາຊະບັບກ່ອນໜ້າຊຶ່ງໄດ້ຮັບການລົງນາມລະຫວ່າງສະຫຍາມແລະສະຫະລາຊະອານາຈັກໃນ ຄ.ສ. 1826

ສົນທິສັນຍາດັງກ່າວອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວຕ່າງຊາດເຂົ້າມາທຳການຄ້າເສລີໃນບາງກອກ ເນື່ອງຈາກໃນອະດີດການຄ້າຂອງຊາວຕະເວັນຕົກໄດ້ຮັບການຈັດເກັບພາສີຢ່າງໜັກ ສົນທິສັນຍາດັງກ່າວຍັງອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດຕັ້ງກົງສຸນອັງກິດໃນບາງກອກແລະຮັບປະກັນສິດທິສະພາບນອກອານາເຂດ ຕະຫຼອດຈົນອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວອັງກິດຖືຄອງທີ່ດິນໃນສະຫຍາມໄດ້