ລິບສະຕິກ

ລິບສະຕິກ ເປັນ ຜະລິດຕະພັນເຄື່ອງສໍາອາງ ທີ່ມີ ເມັດສີ , ນ້ໍາມັນ , waxes ແລະ Emollients ທີ່ໃຊ້ສີ, ໂຄງສ້າງ, ແລະການປົກປ້ອງເພື່ອທີ່ ຮິມຝີປາກ .

ມີຫຼາຍສີແລະຫຼາຍຊະນິດຂອງລິບສະຕິກ. ລິບສະຕິກບາງຊະນິດກໍ່ເປັນຮີມສົບ, ເພື່ອເພີ່ມສີສັນແລະການດູດຊືມ.

ເຖິງແມ່ນວ່າຊື່ເດີມແມ່ນໃຊ້ກັບວັດຖຸ (bat) ຂອງວັດສະດຸ, ພາຍໃນຖັງຫຼອດ, ປົກກະຕິມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງປະມານ 10 ມມແລະ 50 ມມໃນໄລຍະດຽວນີ້ໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບເອກະສານນັ້ນເອງ, ບໍ່ ຄຳ ນຶງເຖິງວິທີການ ນຳ ໃຊ້.

ປະຫວັດການ

ປະຫວັດຄວາມເປັນມາ
ວັດຖຸບູຮານ Sumerian ຜູ້ຊາຍແລະແມ່ຍິງໄດ້ເປັນໄປໄດ້ຄົນທໍາອິດທີ່ຄິດຄົ້ນແລະ lipstick ພັຍ, ກ່ຽວກັບ 5,000 ປີກ່ອນຫນ້ານີ້. [1] ພວກເຂົາ ແກ້ງແກ້ວປະເສີດ ແລະໃຊ້ພວກມັນເພື່ອປະດັບ ໜ້າ ຂອງພວກເຂົາ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຢູ່ໃນຮີມສົບແລະຮອບດວງຕາ. ຊາວອີຢີບມັກ Cleopatra ບັກທີ່ສ້າງສີແດງໃນຮີມສົບຂອງພວກເຂົາ [ ອ້າງ ຈຳ ເປັນ ] . ແມ່ຍິງໃນວັດທະນະ ທຳ ຮ່ອມພູ Indus ບູຮານ ອາດຈະໄດ້ໃຊ້ຊິ້ນສ່ວນຮູບສີ່ຫລ່ຽມມົນ ໂອກ ມີສິ້ນເປັນຮູບຊົງເປັນລິບສະຕິກ. [2] ຊາວອີຢີບບູຮານ ນຸ່ງເສື້ອລິບສະຕິກເພື່ອສະແດງສະຖານະພາບທາງສັງຄົມຫຼາຍກວ່າເພດ. [3] ພວກເຂົາໄດ້ສະກັດເອົາສີຍ້ອມສີແດງຈາກ ຟິວຊິວ - algin , 0.01%ທາດໄອໂອດິນ , ແລະບາງ ໂບລະມີນ mannite, ແຕ່ສີຍ້ອມຜ້ານີ້ສົ່ງຜົນໃຫ້ການເປັນພະຍາດທີ່ຮ້າຍແຮງ. ລິບສະຕິກທີ່ມີຜົນກະທົບເຫລື້ອມໄດ້ຖືກສ້າງຂື້ນໃນເບື້ອງຕົ້ນໂດຍໃຊ້ ສານ pearlescent ທີ່ພົບໃນເກັດປາ. [4]

ແມ່ຍິງໃນຍຸກຊົນເຜົ່າ Minoan ໄດ້ ສີປາກຂອງພວກເຂົາດ້ວຍເຄື່ອງ ສຳ ອາງສີແດງສົດໃສ. ການທາສີປາກໃນ ປະເທດເກຣັກບູຮານ ໃນເບື້ອງຕົ້ນແມ່ນຖືກ ຈຳ ກັດໃຫ້ເປັນຍິງໂສເພນີແລະສຸພາບຮຽບຮ້ອຍ, ແຕ່ໄດ້ຂະຫຍາຍໄປສູ່ຊັ້ນເທິງໃນລະຫວ່າງ 700 ເຖິງ 300 BC. ແມ່ຍິງກເຣັກສີສົບຂອງເຂົາເຈົ້າກັບເຄື່ອງສໍາອາງທີ່ຜະລິດຈາກສີທີ່ມີ Tyrian ສີມ່ວງ , ເມ່ືອຍ່ອງ ມອນ , ແລະເມັດສີທີ່ເປັນພິດ vermilion . [5]

ຄົນ ຈີນ ຜະລິດລິບສະຕິກ ທຳ ອິດບາງຊະນິດທີ່ຜະລິດຈາກ ຜີວເຜີ້ງ ໃນໄລຍະ 1,000 ປີກ່ອນເພື່ອປົກປ້ອງຜິວທີ່ອ່ອນໂຍນຂອງສົບ. ໃນສະ ໄໝ ລາຊະວົງຖາງ (618-907 ສ. ສ.), ນໍ້າມັນຫອມລະເຫີຍໄດ້ຖືກເພີ່ມໃສ່ພວກມັນ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ປາກເປັນປັດໃຈທີ່ດຶງດູດໃຈ.

ໃນປະເທດອົດສະຕາລີ, ເດັກຍິງ ຕົ້ນໄມ້ດັ້ງເດີມ ຈະທາສີປາກຂອງເຂົາເຈົ້າສີແດງພ້ອມດ້ວຍໂອ ເປັກ ສຳ ລັບພິທີ ກຳ ຂອງການເປັນສາວ. [6]

ສະຫະລາດຊະອານາຈັກ
ການທາສີປາກເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມບາງຢ່າງໃນສະຕະວັດທີ 16 ປະເທດອັງກິດ . ໃນຊ່ວງເວລາຂອງພະລາຊິນີ ເອລີຊາເບັດຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ ມີປາກສີແດງສົດໃສແລະມີໃບ ໜ້າ ສີຂາວທີ່ງົດງາມກາຍເປັນຄົນອັບເດດ:. ໃນເວລານັ້ນ, ລິບສະຕິກແມ່ນຜະລິດຈາກການປະສົມຂອງ ຂີ້ເຜິ້ງ ແລະຮອຍແປ້ວສີແດງຈາກຕົ້ນໄມ້. ມີພຽງແຕ່ແມ່ຍິງຊັ້ນສູງແລະນັກສະແດງຊາຍທີ່ນຸ່ງຊຸດແຕ່ງ.

ຕະຫຼອດເກືອບສະຕະວັດທີ 19, ການໃຊ້ເຄື່ອງ ສຳ ອາງຢ່າງຈະແຈ້ງບໍ່ໄດ້ຖືກຖືວ່າເປັນທີ່ຍອມຮັບໃນປະເທດອັງກິດ ສຳ ລັບແມ່ຍິງທີ່ ໜ້າ ນັບຖື, ແລະມັນໄດ້ພົວພັນກັບກຸ່ມທີ່ດ້ອຍໂອກາດເຊັ່ນ: ນັກສະແດງແລະໂສເພນີ. ມັນໄດ້ຖືກພິຈາລະນາ brazen ແລະ uncouth ທີ່ຈະໃສ່ດິນຟ້າ. [ ອ້າງເຖິງຄວາມ ຈຳ ເປັນ ] ໃນຊຸມປີ 1850, ໄດ້ມີການເຜີຍແຜ່ລາຍງານເຕືອນແມ່ຍິງກ່ຽວກັບອັນຕະລາຍຂອງການ ນຳ ໃຊ້ສານເຄມີແລະສານເຄມີໃນເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ໃຊ້ກັບໃບ ໜ້າ. ໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 19, ບໍລິສັດເຄື່ອງ ສຳ ອາງຝຣັ່ງ Guerlain ໄດ້ເລີ່ມຜະລິດລິບສະຕິກ. ລິບສະຕິກການຄ້າ ທຳ ອິດໄດ້ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນປີ 1884, ໂດຍນໍ້າຫອມໃນ ປາຣີ, ປະເທດຝຣັ່ງ . ມັນໄດ້ກວມເອົາໃນເຈ້ຍໄຫມແລະເຮັດຈາກ ກວາງ tallow , ນ້ໍາບົດ , ແລະຂີ້ເຜິ້ງ . [7] ກ່ອນນີ້, ລິບສະຕິກໄດ້ຖືກສ້າງຂື້ນຢູ່ເຮືອນ. [8] ການຍອມຮັບຢ່າງສົມບູນຂອງການໃຊ້ເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ແຈງໃນປະເທດອັງກິດປະກົດວ່າໄດ້ມາຮອດ ສຳ ລັບຄົນອັບເດດ: ລອນດອນຢ່າງ ໜ້ອຍ ໃນປີ 1921. [9]

ສະຫະລັດ
ໃນສະຕະວັດທີ 19, ລິບສະຕິກຖືກສີດ້ວຍ ສີ ຍ້ອມຜ້າ carmine . ສານຍ້ອມ Carmine ຖືກສະກັດຈາກ cochineal , ແມງໄມ້ຂະ ໜາດ ທີ່ມີຖິ່ນ ກຳ ເນີດ ມາຈາກປະເທດ ແມັກ ຊິໂກແລະອາເມລິກາກາງເຊິ່ງອາໄສຢູ່ໃນຕົ້ນໄມ້ cactus. ແມງໄມ້ Cochineal ຜະລິດອາຊິດ carminic ເພື່ອຂັດຂວາງການຄາດເດົາຈາກແມງໄມ້ອື່ນໆ. ກົດ Carminic, ເຊິ່ງປະກອບຈາກ 17 ຫາ 24% ຂອງນ້ ຳ ໜັກ ຂອງແມງໄມ້ແຫ້ງ, ສາມາດເອົາອອກມາຈາກຮ່າງກາຍແລະໄຂ່ຂອງແມງໄມ້. ປະສົມກັບເກືອເກືອອາລູມີນຽມຫຼືແຄວຊ້ຽມມັນເຮັດໃຫ້ສານເຄມີ carmine (ທີ່ຮູ້ກັນໃນຊື່ cochineal). [10] : ..

ລິບສະຕິກນີ້ບໍ່ໄດ້ມາໃນທໍ່; ມັນຖືກນໍາໃຊ້ດ້ວຍແປງ. ສີຍ້ອມຜ້າ Carmine ມີລາຄາແພງແລະລັກສະນະຂອງລິບສະຕິກສີທີ່ຫຼໍ່ຫຼອມໄດ້ຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນ ທຳ ມະຊາດແລະເປັນລະຄອນ, ດັ່ງນັ້ນການໃຊ້ລິບສະຕິກຈະຖືກໃສ່ ສຳ ລັບການນຸ່ງຊຸດປະ ຈຳ ວັນ. ມີພຽງແຕ່ນັກສະແດງແລະນັກສະແດງເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດຫຼົບ ໜີ ໄປດ້ວຍການນຸ່ງເສື້ອລິບສະຕິກ. ໃນປີ 1880, ນັກສະແດງລະຄອນເວທີບໍ່ຫຼາຍປານໃດໃສ່ຊຸດປາກໃນສາທາລະນະ. [11] ນັກສະແດງຍິງທີ່ມີຊື່ສຽງ, ນາງ Sarah Bernhardt , ເລີ່ມນຸ່ງເສື້ອລິບສະຕິກແລະຜ້າ ຮົ່ມ ໃນທີ່ສາທາລະນະ. ກ່ອນທ້າຍສະຕະວັດທີ 19, ແມ່ຍິງພຽງແຕ່ ນຳ ໃຊ້ແຕ່ງ ໜ້າ ຢູ່ເຮືອນ. Bernhardt ມັກຈະ ນຳ ໃຊ້ສີຍ້ອມຜ້າໃນປາກຂອງນາງໃນທີ່ສາທາລະນະ. [10] : ..

ໃນຕົ້ນປີ 1890, carmine ໄດ້ຖືກປະສົມກັບຖານນ້ ຳ ມັນແລະຂີ້ເຜີ້ງ. ການປະສົມດັ່ງກ່າວເຮັດໃຫ້ເບິ່ງເປັນ ທຳ ມະຊາດແລະມັນກໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ຂອງແມ່ຍິງ. ໃນເວລານັ້ນ, ລິບສະຕິກບໍ່ໄດ້ຖືກຂາຍໃນທໍ່ໂລຫະ; ມັນຖືກຂາຍໃນທໍ່ກະດາດ, ເຈ້ຍປະດັບປະດາ, ຫຼືໃນ ໝໍ້ ນ້ອຍ. ລາຍການ Sears Roebuck ທຳ ອິດໄດ້ສະ ເໜີ ຮີມສົບແລະສົບແກ້ມໂດຍທ້າຍປີ 1890.

ຮອດປີ 1912, ແມ່ຍິງຄົນອັບເດດ: ອາເມລິກາໄດ້ເຂົ້າມາພິຈາລະນາລິບສະຕິກທີ່ຍອມຮັບໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າບົດຂຽນໃນ ໜັງ ສືພິມ New York Times ໄດ້ ແນະ ນຳ ກ່ຽວກັບຄວາມ ຈຳ ເປັນທີ່ຈະ ນຳ ໃຊ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ. [12]

ຮອດປີ 1915, ລິບສະຕິກໄດ້ຖືກຂາຍໃນບັນຈຸທາດໂລຫະກະບອກ, ເຊິ່ງໄດ້ຖືກປະດິດໂດຍ Maurice Levy. ແມ່ຍິງຕ້ອງໄດ້ເລື່ອນຮ່ອງນ້ອຍໆຢູ່ທາງຂ້າງຂອງທໍ່ດ້ວຍຂອບຂອງນິ້ວມືຂອງພວກເຂົາເພື່ອຍ້າຍຮີມສົບໄປທາງເທິງຂອງກໍລະນີ, [13] ເຖິງແມ່ນວ່າລິບສະຕິກໃນບັນຈຸໂລຫະທີ່ຊຸກຍູ້ໄດ້ມີຢູ່ໃນເອີຣົບຕັ້ງແຕ່ປີ 1911. ໃນປີ 1923, ທໍ່ນ້ ຳ ໝູນ ວຽນ ທຳ ອິດໄດ້ຮັບສິດທິບັດໂດຍ James Bruce Mason Jr. ໃນ Nashville, Tennessee . ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຍິງເລີ່ມນຸ່ງເສື້ອລິບສະຕິກ ສຳ ລັບການຖ່າຍຮູບ, ການຖ່າຍຮູບ ເຮັດໃຫ້ລິບສະຕິກຍອມຮັບໃນບັນດາຜູ້ຍິງ. Elizabeth Arden ແລະ Estee Lauder ເລີ່ມຂາຍລິບສະຕິກໃນຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຂອງພວກເຂົາ. [11]

ໃນສະ ໄໝ ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ , ທໍ່ລິບໂລຫະຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍທໍ່ພາດສະຕິກແລະເຈ້ຍ. Lipstick ແມ່ນຫາຍາກໃນຊ່ວງເວລານັ້ນເພາະວ່າສ່ວນປະກອບທີ່ ສຳ ຄັນຂອງ lipstick, petroleum ແລະ oil castor ແມ່ນບໍ່ມີ. : 50 ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ແມ່ຍິງເຮັດວຽກດ້ານວິສະວະ ກຳ ແລະການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ, ແລະໃນທ້າຍຊຸມປີ 1940, Hazel Bishop , ນັກເຄມີຊີວະພາບໃນນິວຢອກແລະລັດນິວເຈີຊີໄດ້ສ້າງລິບສະຕິກທີ່ມີອາຍຸຍືນຍາວ ທຳ ອິດ, ເຊິ່ງມີຊື່ວ່າ No-Smear lipstick. [14] ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ Raymond Specter, ຜູ້ໂຄສະນາ, ທຸລະກິດປາກຂອງອະທິການໄດ້ເຕີບໃຫຍ່.

ຮູບແບບຂອງສີປາກອີກປະເພດ ໜຶ່ງ, ເຊິ່ງເປັນສູດທີ່ບໍ່ມີຂີ້ເຜີ້ງແລະເປັນຜົງເຄິ່ງຖາວອນ, ໄດ້ຖືກປະດິດຂື້ນໃນປີ 1990 ໂດຍບໍລິສັດ Lip-Ink International. ບໍລິສັດອື່ນໆໄດ້ເອົາແບບຢ່າງຂອງຄວາມຄິດ, ເອົາອອກມາເປັນຮູບຊົງຂອງຕົນເອງທີ່ມີມາດົນນານຂອງ " ຮອຍແປ້ວປາກ " ຫລື "ສີປາກແຫຼວ."

ແນວໂນ້ມລິບສະຕິກ

ຕະຫຼອດຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20, ລິບສະຕິກມາໃນຮົ່ມທີ່ມີ ຈຳ ນວນ ຈຳ ກັດ.

ລິບສະຕິກສີແດງເຂັ້ມແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນບັນດາຮົ່ມທີ່ມີຄວາມນິຍົມທີ່ສຸດໃນຕະຫຼອດສະຕະວັດທີ 19 ແລະ 20, ໂດຍສະເພາະໃນຊຸມປີ 1920. Flappers ໃສ່ lipstick ເພື່ອເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເປັນເອກະລາດຂອງພວກເຂົາ. ລິບສະຕິກໄດ້ຖືກນຸ່ງຮອບສົບເພື່ອປະກອບເປັນ“ ໂຖງຂອງ Cupid ,” ທີ່ໄດ້ແຮງບັນດານໃຈຈາກລະຄອນຜູ້ຍິງ Clara Bow . [15] ໃນເວລານັ້ນ, ມັນເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ທີ່ຈະໃຊ້ລິບສະຕິກໃນບ່ອນສາທາລະນະແລະໃນອາຫານທ່ຽງ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍກິນເຂົ້າແລງເລີຍ. [13] [16]

ໃນຕົ້ນປີ 1930, ນາງ Elizabeth Arden ເລີ່ມແນະ ນຳ ສີລິບສະຕິກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ນາງໄດ້ສ້າງແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ກັບບໍລິສັດອື່ນໃນການສ້າງຮີມສົບໃຫ້ຫລາກຫລາຍ. [17] [18] ໃນຊຸມປີ 1930, ລິບສະຕິກໄດ້ຖືກເຫັນວ່າເປັນສັນຍາລັກຂອງເພດ ສຳ ລັບຜູ້ໃຫຍ່. ເດັກຍິງໄວລຸ້ນເຊື່ອວ່າການໃຊ້ລິບສະຕິກແມ່ນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເປັນຜູ້ຍິງ, ແຕ່ຜູ້ໃຫຍ່ເຫັນວ່າມັນເປັນການກະ ທຳ ຂອງການກະບົດ. ຊາວອາເມລິກາຫຼາຍຄົນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄົນອົບພະຍົບ, ບໍ່ຍອມຮັບເອົາເດັກຍິງໄວລຸ້ນທີ່ໃສ່ລິບສະຕິກ. ການສຶກສາໃນປີ ສຳ ຫຼວດປີ 1937 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າໃນໄລຍະ 50% ຂອງເດັກຍິງໄວລຸ້ນໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພໍ່ແມ່ກ່ຽວກັບຮີມສົບ. [19]

ໃນກາງປີ 1940, ປື້ມແລະວາລະສານໄວລຸ້ນຫຼາຍສະບັບໄດ້ເນັ້ນ ໜັກ ວ່າຜູ້ຊາຍມັກ ທຳ ມະຊາດຫຼາຍກວ່າການແຕ່ງ ໜ້າ. ປື້ມແລະວາລະສານຍັງໄດ້ເຕືອນສາວໆວ່າການໃສ່ເຄື່ອງ ສຳ ອາງອາດຈະ ທຳ ລາຍໂອກາດຂອງຄວາມນິຍົມແລະອາຊີບຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຜົນສະທ້ອນຂອງບົດຂຽນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວ່າການໃຊ້ລິບສະຕິກແລະລວດລາຍແມ່ນ ສຳ ລັບເດັກຍິງໄວລຸ້ນຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຫຼາຍຢ່າງທີ່ກະຕຸ້ນໃຈກັບຜູ້ຊາຍ. [19] ເຖິງວ່າຈະມີການ ນຳ ໃຊ້ເຄື່ອງ ສຳ ອາງເພີ່ມຂື້ນ, ແຕ່ມັນກໍ່ຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບການ ຄ້າປະເວນີ . ເດັກຍິງໄວລຸ້ນໄດ້ຖືກທໍ້ຖອຍໃຈຈາກການໃສ່ເຄື່ອງ ສຳ ອາງເພາະຢ້ານວ່າພວກເຂົາຈະເຮັດຜິດ ສຳ ລັບເດັກຍິງຫລືໂສເພນີ. [20]

ຮອດປີ 1950, ນັກສະແດງຮູບເງົາ Marilyn Monroe ແລະ Elizabeth Taylor ໄດ້ຊ່ວຍ ນຳ ເອົາສົບສີແດງເຂັ້ມ. ການ ສຳ ຫຼວດປີ 1951 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສອງສ່ວນສາມຂອງເດັກຍິງໄວລຸ້ນມັກໃສ່ລິບສະຕິກ.

ໃນປີ 1950 ນັກເຄມີສາດ Hazel Bishop ໄດ້ ສ້າງຕັ້ງບໍລິສັດ ໜຶ່ງ, ບໍລິສັດ Hazel Bishop Inc, ເພື່ອສົ່ງເສີມການປະດິດຄິດແຕ່ງຂອງນາງ ສຳ ລັບລິບສະຕິກທີ່ຍິ້ມຍາວແລະບໍ່ທາສີ ("ຄ້າງຢູ່ກັບເຈົ້າ ... ບໍ່ແມ່ນເຂົາ"), ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຢ່າງໄວວາ. [21] ໃນທ້າຍຊຸມປີ 1950, ບໍລິສັດເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ມີຊື່ວ່າກາລາໄດ້ແນະ ນຳ ລິບສະຕິກທີ່ມີສີຂີ້ເຖົ່າຈືດໆ. ຕໍ່ມາ, Max Factor ໄດ້ ສ້າງສີລິບສະຕິກທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ມີຊື່ວ່າ Strawberry Meringue. ຜູ້ຜະລິດລິບສະຕິກໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສ້າງລິບສະຕິກໃນດອກ ລາເວດ , ສີບົວຈືດ , ສີຂາວ , ແລະ ເປືອກໄມ້ . ນັບຕັ້ງແຕ່ພໍ່ແມ່ໂດຍທົ່ວໄປມັກໃຈສາວໆທີ່ໃສ່ຊຸດສີແດງ, ເດັກຍິງໄວລຸ້ນບາງຄົນເລີ່ມນຸ່ງເສື້ອສີບົວແລະລິບສະຕິກ, ເຊິ່ງກາຍເປັນແນວໂນ້ມ. [22]ລິບສະຕິກສີຂາວຫລືສີຂາວເກືອບເປັນທີ່ນິຍົມໃນຊຸມປີ 1960. [19] ກຸ່ມ Rock ເຊັ່ນ Ronettes ແລະ Shirelles ໄດ້ໃຊ້ ລິບສະຕິກສີຂາວ. ເດັກຍິງຈະທາລິບສະຕິກສີຂາວໃສ່ລິບສະຕິກສີບົວຫລືວາງສາຍຕາໃຕ້ປາກເທິງປາກຂອງພວກເຂົາ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ມີລິບສະຕິກຫຼາຍຊະນິດບໍ່ວ່າຈະເປັນ matte, sheer, ຫຼືເຫຼື້ອມເລັກນ້ອຍ. ໃນຊຸມປີ 1960, ລິບສະຕິກຕິດພັນກັບຄວາມເປັນເພດຍິງ. ແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ໃສ່ລິບສະຕິກແມ່ນຖືກສົງໃສວ່າ ເປັນໂຣກຈິດ ຫຼື ແມ່ຍິງມັກແມ່ . [19]

ໃນຊຸມປີ 1970, ບໍລິສັດເຄື່ອງ ສຳ ອາງ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ໄດ້ ນຳ ສະ ເໜີ ລິບສະຕິກໃນສີທີ່ຜິດປົກກະຕິຫຼາຍຂຶ້ນເຊັ່ນ: ສີຟ້າອ່ອນໆ ( Kanebo ), ສີຂຽວປູນຂາວທີ່ມີອາກາດຫນາວ ( Conga Lime by Revlon ), ແລະເງິນສີຟ້າແມ່ນສີຟ້າ ( Metallic Grandma by Biba ). M • A • C ເຄື່ອງ ສຳ ອາງສືບຕໍ່ປ່ອຍນ້ ຳ lipsticks ຈຳ ກັດແລະຮີມສົບທີ່ລວບລວມໄດ້ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນສີແລະສິ້ນສຸດ, ລວມທັງສີສີ, ສີຟ້າແລະສີຂຽວທີ່ຜິດປົກກະຕິ.

ລິບສະຕິກສີ ດຳ ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມໃນທ້າຍຊຸມປີ 1970 ແລະມາຮອດປີ 1990. ໃນຊຸມປີ 1950, ລິບສະຕິກສີ ດຳ ໄດ້ຖືກສວມໃສ່ໂດຍນັກສະແດງຍິງໃນຮູບເງົາທີ່ ໜ້າ ຢ້ານ. ມັນໄດ້ກາຍເປັນທີ່ນິຍົມອີກເທື່ອ ໜຶ່ງ ຍ້ອນສ່ວນ ໜຶ່ງ ແມ່ນ punk ແລະ goth subcultures.

ໃນກາງຊຸມປີ 1980, ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ lipstick ໂປຣໄຟລ, ທີ່ຄ້າຍຄືກັບ ວົງແຫວນອາລົມ , ໄດ້ຖືກຂາຍໃຫ້ຜູ້ໃຫຍ່ໂດຍບໍລິສັດເຄື່ອງ ສຳ ອາງຫຼັກ. ລິບສະຕິກຊະນິດນີ້ມີການປ່ຽນສີພາຍຫຼັງທີ່ ນຳ ໃຊ້, ອີງຕາມການປ່ຽນແປງຂອງ pH ຂອງຜິວ ໜັງ ເຊິ່ງຄາດວ່າຈະສະທ້ອນເຖິງອາລົມຂອງຜູ້ຄົນ. [23] ກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ມີໃຫ້ເປັນເຄື່ອງແຕ່ງກາຍຂອງເດັກນ້ອຍຍິງ. ພວກເຂົາເຈົ້າມີການຟື້ນຕົວອີກໃນສະຕະວັດ 21st ຕົ້ນຫຼາຍ, ສະຫນອງໃຫ້ໂດຍມີລາຄາຖືກເປັນສາຍດຽວກັນກັບສະເພາະເຄື່ອງສໍາອາງ, ແລະການປ່ຽນແປງສີສານເຄມີຍັງຢູ່ໃນ ກິດສົບ , ເຊັ່ນ: Smashbox O-Gloss, ແລະ ພໍເຫັນເທື່ອ , ເຊັ່ນ: ສະຕິລະລ່າ Custom ສີ Blush.

ໃນຊຸມປີ 1990, ສີລິບສະຕິກໄດ້ກາຍມາເປັນເຄິ່ງ. ຄັນຮົ່ມສີນ້ ຳ ຕານໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມສູງ. ບັນດາເງົາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກການສະແດງຫຼາຍຄັ້ງ, ເຊັ່ນວ່າ "ເພື່ອນ". ໃນທ້າຍຊຸມປີ 1990 ແລະຮອດສະຕະວັດທີ 21, ຮົ່ມໄຂ່ມຸກໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຫຼາຍ. ລິບສະຕິກແມ່ນບໍ່ມີສີຫຼືເຄິ່ງສະໄຕ, ແຕ່ມີຄວາມເຫຼື້ອມ.

ໃນປີ 2012, ສີປາກເຂັ້ມສົດໃສໄດ້ກາຍເປັນທີ່ນິຍົມອີກຄັ້ງດ້ວຍສີທີ່ອີ່ມຕົວເຊັ່ນ: ສີບົວຮ້ອນ, ໂນແລະສີສົ້ມ. [24]

ໃນປີ 2014 ແລະຕົ້ນປີ 2015 lipsticks nude ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມ. ລິບສະຕິກເຫຼົ່ານີ້ປະຕິບັດຕາມແນວໂນ້ມທົ່ວໄປທີ່ "ໜ້ອຍ ກວ່າ". ຕົວຢ່າງຂອງນັກສະເຫຼີມສະຫຼອງທີ່ສົ່ງເສີມແນວໂນ້ມນີ້ແມ່ນ Paris Hilton ແລະ Gigi Gorgeous .

ໃນທ້າຍປີ 2015 ແລະປີ 2016 ລິບສະຕິກແຫຼວ, ເຊິ່ງໃຊ້ຄືກັບເງົາແຕ່ແຫ້ງແຕ່ແຫ້ງ, ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຈາກຍີ່ຫໍ້ເຊັ່ນ Anastasia Beverly Hills , Sephora , Huda Beauty , Kylie Cosmetics , NYX Cosmetics . ຮູບແບບທົ່ວໄປທີ່ສຸດຂອງມັນແມ່ນມາໃນທໍ່, ໃຊ້ກັບ wand ຜູ້ສະ ໝັກ. ລິບສະຕິກແຫຼວມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະມີພະລັງພັກເຊົາແລະມີສີຫຼາຍກວ່າລິບສະຕິກພື້ນເມືອງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມັນແຫ້ງຫຼາຍແລະແຕກງ່າຍໃນເວລາກາງເວັນ.

ລິບສະຕິກຍັງມີການປ່ຽນແປງຫຼາຍຢ່າງລວມທັງແຫຼວ, ລິບ ປາກ , ເຫຼື້ອມ, ສີຄຣີມ, ດິນສໍ, ເສັ້ນລວດ, ຝາ, ແລະຮອຍແປ້ວ. ສິ່ງທີ່ ໜ້າ ເບື່ອແລະເງົາມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະແປໄດ້ງ່າຍຂື້ນແລະບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ມືດມົວ. ບາງຄົນຊື້ຜະລິດຕະພັນແລະຮີມສົບແທນທີ່ຈະກ່ວາລິບສະຕິກ, ຍ້ອນວ່າມັນໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ມີຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຈາກສິ່ງເຫລົ່ານີ້.

ຄວາມ ສຳ ຄັນຂອງເພດ	

" lipstick lesbian " ແມ່ນຜູ້ຍິງທີ່ມັກຈະຖືກດຶງດູດໃຫ້ຜູ້ຍິງຄົນອື່ນໆ, ແຕ່ວ່າມັນຍັງມີລັກສະນະເປັນເພດຍິງແລະມີຕົວຕົນທີ່ "girly". [ ອ້າງເຖິງຄວາມ ຈຳ ເປັນ ] ຄຳ ວ່າ "lipstick lesbian" ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມສູງເມື່ອ ນຳ ໃຊ້ໂດຍນັກຂຽນ Deborah Bergman, ນັກຂ່າວ ສຳ ລັບ ໜັງ ສືພິມ Los Angeles Times . [25]

ສ່ວນປະກອບ
ລິບສະຕິກບັນຈຸຂີ້ເຜີ້ງ, ນໍ້າມັນ, ສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະຫລະແລະສານສະກັດຈາກທາດເຫລັກ. [26] ຂີ້ເຜີ້ງໃຫ້ໂຄງສ້າງ ສຳ ລັບລິບສະຕິກທີ່ແຂງ. ລິບສະຕິກອາດຈະເຮັດຈາກຂີ້ເຜີ້ງຫຼາຍຊະນິດເຊັ່ນ: ຂີ້ເຜິ້ງ , ໂອໂຊໂຄ ແລະ ite . ເນື່ອງຈາກຈຸດທີ່ ລະລາຍ ສູງຂອງມັນ , ຂີ້ເຜີ້ງ carnauba ແມ່ນສ່ວນປະກອບຫຼັກໃນການເສີມສ້າງຮີມສົບ. ນ້ ຳ ມັນແລະໄຂມັນປະເພດຕ່າງໆແມ່ນຖືກ ນຳ ໃຊ້ໃນຮີມສົບເຊັ່ນ: ນ້ ຳ ມັນມະກອກ , ນ້ ຳ ມັນແຮ່ທາດ , ມັນເບີກາໂກ້ , ລີນາ ລີນ , ແລະ ນ້ ຳ ມັນ ແອັດ ຊັງ .

ລິບສະຕິກໄດ້ຮັບສີຂອງພວກເຂົາຈາກຫຼາກຫຼາຍຂອງ ເມັດສີ ແລະສີຍ້ອມທະເລສາບລວມທັງ, ແຕ່ບໍ່ ຈຳ ກັດສະເພາະອາຊິດ bromo, D&C Red No. 21, Lake Calcium ເຊັ່ນ D&C Red 7 ແລະ D&C Red 34, ແລະ D&C Orange No. ໂດຍການປະສົມ titanium dioxide ສີຂາວ ແລະສີແດງ. ທັງເມັດສີອິນຊີແລະອະນົງຄະທາດແມ່ນຈ້າງງານ.

ລິບສະຕິກ Matte ມີສ່ວນປະກອບຕື່ມອີກເຊັ່ນ: ຊິລິກາ ແຕ່ບໍ່ມີສານລະລາຍຫຼາຍ. ລິບສະຕິກ Creme ບັນຈຸມີຂີ້ເຜີ້ງຫຼາຍກ່ວານໍ້າມັນ. ລິບສະຕິກທີ່ມີຄວາມຍາວແລະຍາວນານບັນຈຸນ້ ຳ ມັນຫຼາຍຂື້ນ, ໃນຂະນະທີ່ລິບສະຕິກທີ່ຍືດຍາວຍັງມີນ ້ ຳ ມັນຊິລິໂຄນ , ເຊິ່ງປະທັບຕາສີໃຫ້ຮີມສົບຂອງຜູ້ນຸ່ງ. ລິບສະຕິກທີ່ມີນ້ ຳ ມັນມີນ້ ຳ ມັນຫຼາຍຂື້ນເພື່ອໃຫ້ຜີວ ໜັງ ສຳ ເລັດຮູບເຫຼື້ອມ.

lipstick Shimmery ຫລືອາກາດຫນາວອາດຈະມີ mica , silica , ແລະ ອະນຸພາກຂອງ ໄຂ່ມຸກ ສັງເຄາະ , ເຊັ່ນ bismuth oxychloride , ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນມີເງົາງາມຫລືເງົາງາມ. [4]

ລິບສະຕິກແມ່ນຜະລິດຈາກສ່ວນປະສົມແລະຄວາມຮ້ອນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຂີ້ເຜີ້ງທີ່ມີຄວາມຮ້ອນແມ່ນຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃນການປະສົມສໍາລັບໂຄງສ້າງ. ນໍ້າມັນແລະ lanolin ໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃນຄວາມຕ້ອງການສູດສະເພາະ. ຫລັງຈາກນັ້ນ, ນ້ ຳ ຮ້ອນລອກລົງໃນແມ່ພິມໂລຫະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນປະສົມແມ່ນແຊ່. ເມື່ອພວກເຂົາແຂງກະດ້າງແລ້ວ, ພວກມັນຈະຮ້ອນໃນເຕົາໄຟເປັນເວລາເຄິ່ງວິນາທີເພື່ອສ້າງໃຫ້ເປັນເງົາງາມແລະ ກຳ ຈັດຄວາມບໍ່ສົມບູນ. [4]

ຮ່ອງຮອຍຜູ້ນໍາພາ	
ໂລຫະປະສົມແລະໂລຫະຮ່ອງຮອຍອື່ນໆອາດຈະພົບຢູ່ໃນລິບສະຕິກ ຈຳ ນວນຫຼາຍ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂື້ນຕາມ ທຳ ມະຊາດແລະສາມາດປົນເປື້ອນສ່ວນປະກອບອື່ນໆໃນລະຫວ່າງການຜະລິດ. ເນື່ອງຈາກສານປົນເປື້ອນບໍ່ໄດ້ຖືກເພີ່ມໂດຍເຈດຕະນາພວກມັນຈະບໍ່ຖືກລົງໃນສ່ວນປະກອບ.

ໃນປີ 2007, ການສຶກສາຂອງ Campaign for Cosmetics ເພື່ອຄວາມປອດໄພ [27] ໄດ້ ອອກບົດລາຍງານທີ່ຊື່ວ່າ "Kiss A Poison" [28] ທີ່ທົດສອບຜະລິດຕະພັນລິບສະຕິກທີ່ມີຄວາມນິຍົມ 33 ຊະນິດ ສຳ ລັບເນື້ອໃນຜູ້ ນຳ. ການສຶກສາຄົ້ນພົບວ່າ 61 ເປີເຊັນຂອງລິບສະຕິກບັນຈຸສານກົ່ວທີ່ມີລະດັບສູງເຖິງ 0.65 ສ່ວນຕໍ່ລ້ານ (ppm). [29] ການສຶກສາໄດ້ຍົກສູງຄວາມຮັບຮູ້ຂອງປະຊາຊົນກ່ຽວກັບປະເດັນດັ່ງກ່າວ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມກົດດັນຕໍ່ອົງການ FDA ດຳ ເນີນການສຶກສາຕໍ່ໄປໂດຍໃຊ້ວິທີການທົດສອບພິເສດ. [30] [31] ໃນປີ 2009, ອົງການ FDA ໄດ້ເຜີຍແຜ່ການສຶກສາຕິດຕາມ [32] ຕໍ່ບົດລາຍງານຂອງຂະບວນການກ່ຽວກັບເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ປອດໄພ, ເຊິ່ງພົບວ່າສານຂີ້ກົ່ວຢູ່ໃນຕົວຢ່າງທັງ ໝົດ 20 ຕົວຢ່າງທີ່ຖືກທົດສອບ. ລະດັບການນໍາພາແມ່ນຕັ້ງແຕ່ 0.09 ເຖິງ 3.06 ppm, [33]ມີລະດັບສູງສຸດທີ່ພົບໃນລິບສະຕິກເຮັດໂດຍ Cover Girl, L'Oreal, ແລະ Revlon. [29]

ໃນປີ 2010, ອົງການ FDA ໄດ້ ດຳ ເນີນການ ສຳ ຫຼວດທີ່ກ້ວາງຂື້ນ [34] ກ່ຽວກັບການສຶກສາທີ່ຜ່ານມາ, ເຊິ່ງໄດ້ຂະຫຍາຍການທົດສອບໃຫ້ເປັນລິບສະຕິກ 400 ຊະນິດທີ່ມີຢູ່ໃນຕະຫຼາດສະຫະລັດໃນເວລານັ້ນ. ການສຶກສາຄັ້ງນີ້ແມ່ນ ດຳ ເນີນໂດຍບໍລິສັດ Frontier Global Sciences, Inc ໂດຍໃຊ້ວິທີການທົດສອບດຽວກັນກັບປີ 2009. ການສຶກສານີ້ພົບວ່າສະເລ່ຍ 1,11 ppm ທຽບກັບສະເລ່ຍ 1.07 ppm ໃນການສຶກສາປີ 2009, ໃນຂະນະທີ່ປະລິມານສູງສຸດແມ່ນ 7.19 ppm ໃນ Maybelline's Color Sensational 125 - ສີບົວກີບດອກໄມ້. [33] ນີ້ແມ່ນຫຼາຍກ່ວາສອງເທົ່າຂອງ ຈຳ ນວນເງິນທີ່ສູງທີ່ສຸດທີ່ພົບໃນການສຶກສາປີ 2009.

ປະລິມານສານຂີ້ກົ່ວສາມາດປົນເປື້ອນສ່ວນປະກອບຂອງວັດຖຸດິບ, ໂດຍສະເພາະທາດປະສົມແຮ່ທາດ, ເພາະວ່າທາດນີ້ເກີດຂື້ນຕາມ ທຳ ມະຊາດໃນດິນ, ນ້ ຳ ແລະອາກາດ. [35] ຂະບວນການ ສຳ ລັບເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ປອດໄພໄດ້ສ້າງບັນຊີລາຍຊື່ສານເຄມີທີ່ ໜ້າ ເປັນຫ່ວງ [36] ເຊິ່ງສາມາດບັນຈຸສານເຄມີທີ່ເປັນພິດເຊັ່ນ: ນຳ.

ໃນຂະນະທີ່ມີພຽງແຕ່ ຈຳ ນວນຮ່ອງຮອຍຂອງ ສານພິດທີ່ ຖືກກືນກິນຈາກຮີມສົບ, ສານສະສົມກໍ່ຈະສະສົມຢູ່ໃນຮ່າງກາຍໃນໄລຍະເວລາ, ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດອາດຈະ ນຳ ໄປ ສູ່ການເປັນພິດຂອງສານກົ່ວ . ຜູ້ທີ່ໃຊ້ລິບສະຕິກທີ່ມັກໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນໄວລຸ້ນແລະຜູ້ໃຫຍ່, ແລະການສຶກສາທີ່ ດຳ ເນີນໂດຍມະຫາວິທະຍາໄລ California-Berkley ພົບວ່າຜູ້ຍິງໃຊ້ລິບສະຕິກຢູ່ທຸກບ່ອນຕັ້ງແຕ່ສອງ - ສິບສີ່ເທື່ອຕໍ່ມື້. ສິ່ງນີ້ແປໃຫ້ຜູ້ຊົມໃຊ້ຜະລິດຕະພັນເຖິງ 87 ມິນລີກຣາມຕໍ່ມື້. [31] ການກິນສານກົ່ວແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງໂດຍສະເພາະ ສຳ ລັບແມ່ຍິງຖືພາເພາະວ່າສານກົ່ວສາມາດເຂົ້າໄປໃນລູກໃນທ້ອງຈາກແມ່. [37]

ການອາຫານແລະຢາແມ່ນອົງການຄວບຄຸມ [38] ຂອງຄວາມປອດໄພຂອງເຄື່ອງສໍາອາງພາຍໃຕ້ສະຫະລັດ FD & C ກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍ. [39] ເຄື່ອງ ສຳ ອາງທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍກົດ ໝາຍ FD&C ບໍ່ ຈຳ ເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດ ສຳ ລັບການຂາຍກ່ອນຕະຫຼາດ, ແຕ່ວ່າຕ້ອງມີການອະນຸມັດກ່ອນການ ຈຳ ໜ່າຍ ໃນຕະຫຼາດ ສຳ ລັບເຄື່ອງສີຕ່າງໆທີ່ໃຊ້ໃນການໃຊ້ລິບສະຕິກ. ປະຈຸບັນ, FDA ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ ກຳ ນົດລະດັບການ ຈຳ ກັດການ ນຳ ທີ່ຍອມຮັບໄດ້ ສຳ ລັບລິບສະຕິກໂດຍສະເພາະ, ແຕ່ມັນໄດ້ ກຳ ນົດສະເພາະ ສຳ ລັບສານຊືນໃນທາດ ນຳ ້ສີ [40] ທີ່ ໃຊ້ໃນລິບສະຕິກ. ລະດັບ ຈຳ ກັດການ ນຳ ສູງສຸດຂອງ FDA ແມ່ນ 20 ສ່ວນ ໜຶ່ງ ຕໍ່ລ້ານໃນເຄື່ອງ ສຳ ອາງ; ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຍ້ອນວ່າລິບສະຕິກຖືກດູດຊຶມຜ່ານຜິວແລະພຽງແຕ່ກິນໃນປະລິມານທີ່ ໜ້ອຍ ເທົ່ານັ້ນ, ອົງການ FDA ບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງລະດັບຊັ້ນ ນຳ ທີ່ພວກເຮົາພົບໃນລິບສະຕິກຈະເປັນຄວາມກັງວົນດ້ານຄວາມປອດໄພ. [33]ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ CDC ລາຍງານວ່າບໍ່ມີລະດັບເລືອດທີ່ປອດໄພ ສຳ ລັບການ ນຳ ແລະວ່າການມີຂອງມັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນລະດັບຕໍ່າກໍ່ສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ IQ, ຄວາມສາມາດໃນການເອົາໃຈໃສ່ແລະຜົນ ສຳ ເລັດທາງວິຊາການ. ເມື່ອໃດທີ່ມີຢູ່ໃນປະຈຸບັນ, ຜົນກະທົບຂອງການ ສຳ ຜັດຂອງຜູ້ ນຳ ຢູ່ໃນຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດປ່ຽນຄືນໄດ້. [41]

ໃນພາສາ

ໃນດ້ານວິທະຍາສາດ
ຮ່ອງຮອຍຂອງຮີມສົບ, ເຄື່ອງ ສຳ ອາງ , ການທາ ເລັບ ຫລື "ຮອຍຍິ້ມ" ອື່ນໆສາມາດພົບເຫັນຢູ່ໃນຈອກດື່ມ, ຈອກ, ແກ້ວ, ຢາສູບແລະເຈ້ຍເນື້ອເຍື່ອແລະທັງ ໝົດ ອາດຈະເປັນຫຼັກຖານທາງການແພດທີ່ ສຳ ຄັນໃນການສືບສວນຄະດີອາຍາ, ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີເຊັ່ນ: ທາງເພດ ການໂຈມຕີ, ການຂ້າຕົວຕາຍ, ແລະໃນລັດຖະບານ - ຫຼືການສໍ້ລາດບັງຫຼວງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບໍລິສັດແລະການໂຕ້ຖຽງ.

ລິບສະຕິກ, ເປັນຫຼັກຖານທາງກາຍະພາບ, ອາດຈະພົບເຫັນຢູ່ໃນ ເສື້ອຜ້າ , ສ່ວນຕ່າງໆຂອງຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍຫຼືຜູ້ທີ່ຖືກຕັດສິນລົງໂທດ, ເນື້ອເຍື່ອ, ຢາສູບແລະອື່ນໆໂດຍການປຽບທຽບສ່ວນປະກອບຂອງລິບສະຕິກ ສຳ ຜັດກັບຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍຫລືພະຍານ, ນັກວິທະຍາສາດດ້ານການວິໄຈ ສາມາດສະແດງ ຫຼັກຖານສະແດງໂດຍກົງຫຼືທາງອ້ອມຂອງການພົວພັນຫລືຄວາມ ສຳ ພັນລະຫວ່າງໂຈດແລະ ຈຳ ເລີຍ. ນອກຈາກນີ້, ບາງຄັ້ງບາງຄັ້ງມັນສາມາດສະກັດເອົານໍ້າລາຍ DNA ຈາກການພິມ lipstick ເຊິ່ງອາດຈະເຊື່ອມໂຍງຜູ້ຕ້ອງສົງໄສກັບການມີຢູ່ຂອງພວກເຂົາໃນສະຖານທີ່ກໍ່ການຮ້າຍ. [43]

ມີການ ນຳ ໃຊ້ວິທີການອື່ນໆໃນການວິເຄາະລິບສະຕິກດ້ານປາກ. ຍົກຕົວຢ່າງ, ການໃຊ້ລິບສະຕິກ ຈຳ ນວນ ໜ້ອຍ ໜຶ່ງ (ປະມານ 10 couldg) ອາດຈະເຮັດໃຫ້ມີການປຽບທຽບທີ່ດີໃນ ການຜະລິດຊິລິໂຄນຊັ້ນບາງໆ .