ອັດຕາທິປະໄຕ

ໃນສາຂາລັດຖະສາດ ອັດຕາທິປະໄຕ (ຄຳເຄົ້າ: ອັຕຕາທິປຕັຍ; ) ແມ່ນລະບອບການປົກຄອງທີ່ອຳນາດສູງສຸດລວມສູນຢູ່ໃນມືຂອງບຸກຄົນຄົນດຽວ ທີ່ສາມາດຕັດສິນໃຈໄດ້ຢ່າງບໍ່ຈຳກັດໂດຍກົດໝາຍຫຼືກົນໄກການຄວບຄຸມທີ່ປະຊາຊົນຕັ້ງຂຶ້ນ (ອາດຍົກເວັ້ນເມື່ອຄຸກຄາມໂດຍປະລິຍາຍດ້ວຍລັດຖະປະຫານຫຼືການກໍ່ການກຳເລີບຂອງມວນຊົນ). ອັດຕາທິປະໄຕໃນປະຫວັດສາດປົກກະຕິຈະຢູ່ໃນຮູບແບບສົມບູລະນາຍາສິດທິລາດຫຼືລະບອບຜະເດັດການ ໃນຍຸກຕົ້ນໆ ຄຳວ່າ "autocrat" ມັກໃຊ້ໝາຍເຖິງລັກສະນະທີ່ພຶງປະສົງຂອງຜູ້ປົກຄອງ ໂດຍໄນວ່າ "ໄຮ້ຜົນປະໂຫຍດຂັດກັນ".

ອ້າງອີງ 

ລະບອບການປົກຄອງ