ខេត្តរោងដំរី

ខេត្តរោងដំរី

(​យួនៈ​Tây Ninh) ជា​ខេ​ត្ក ខ្មែរ​មួយ នៅ​ដែនដី  កូសាំងស៊ីន ឋិត​នៅក្នុង​តំបន់​ដូន​ណៃ ឬ ភាគ​ខាងកើត ដែនដី​សណ្ត​ទន្លេមេគង្គ ។​

ភូមិសាស្ត្រ​
​ទិស​ខាង​លិច និង​ខាងជើង​ជាប់ ព្រំប្រទល់ នឹង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ខាងកើត​ជាប់​នឹង ខេត្តទួលតាមោក [​ប​ច្ចុ​ប្ប​ន្នៈ ខេត្តបិ​ន​យឿ​ង (Bình Dương និង​ខេត្ត​បិ​ន​ភឿ​ក (Bình Phước)។ ខាងកើត​មាន ព្រំប្រទល់​ជាប់ នឹង​ទីក្រុងព្រៃនគរ និង​ខេត្តកំពង់គោ (Long An)។​

​ផ្ទៃដី​៖

​បច្ចុប្បន្ន ខេត្ត​រោងដំរី​មាន​ផ្ទៃដី ៤.០២៩,៦ គម២។​

​ខេត្ត​រោងដំរី​ជា​តំបន់​មួយ ដែលមាន​ភ្នំ​វាលទំនាប​ស្មើ និង​មាន​ទេសភាព​ដ៏​ស្រស់ត្រកាល​គួរ​ជាទី គយគន់​នៃ​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍ ទាំងឡាយ ។ ព្រៃ​រោងដំរី មាន​ដើមឈើ​មានតម្លៃ​ជាង ២០០ មុខ សត្វព្រៃ ចំនួន ២៥០ ប្រ ភេទ ក្នុងនោះ​មាន​សត្វ​ពស់ អណ្តើក ជាដើម។​

​រដ្ឋបាល​
 () ជាដែនរដ្ឋបាលស្ថិតនៅ វៀតណាមខាងត្បូង សម័យអាណានិគមបារាំង  ខេត្តនេះមាន ស្រុក ឃុំ និង ភូមិ÷

(មានឯកសារជាច្រើន ផ្សេងទៀត)
​បច្ចុប្បន្ន  ខេត្ត​រោងដំរី​រដ្ឋាភិបាល​បក្សកុម្មុយនិស្ត​យួន បែងចែកជា ៨
ម​ជ្ឃ​មណ្ឌល​ទី​រួម​ខេត្ត​នៃ​ខេត្ត​រោងដំរី គឺ​ទី​រួម ខេត្ត​រោងដំរី (thị Xã Tây Ninh)។​

ពលរដ្ឋ​
​ខេត្ត​រោងដំរី មាន​ប្រជាជន​សរុប​ទាំង អស់​ចំនួន ១.០២៩.៨០០ នាក់។​

​វប្បធម៌​
​ស្ថាបត្យកម្ម​ខ្មែរ  ដូចជា​ព្រះវិហារ និង​កេរដំណែល​បុរេប្រវត្តិសាស្ត្រ បាន​ត្រូវគេ​វាយតម្លៃ​យ៉ាង ខ្ពស់​ថា ជា​ខឿនអរិយធម៌ ដ៏​រុងរឿង​មួយ ដែលមាន​វត្ត មាន​ឆាប់​បំផុត​នៅ​កម្ពុជា​ក្រោម។​

​វត្ត​ខ្មែរក្រោម​មាន ៥ គឺ​៖
បុញ្ញ​ចន្ទរង្សី (​បុណ្យ​)
សុរិយរង្សី (​ក្បាលស្ពាន​)
គុជ​សារ​ង្សី​គម្ពីរ​ប​ព៌​ត (​រោងដំរី​)
គម្ពីរ​វន​មង្គល (​ក្រអូប​)
សូ​ភី​វន​មង្គល​

ភ្នំ
ភ្នំជើងបាដែង

ឯកសារយោង
ដោយ ថាច់ ប្រីជា គឿន
សារព័ត៌មានព្រៃនគរ
ខេត្តក្រុងនៃកម្ពុជាក្រោម

មើលផងដែរ