ខេត្តពេជ្របូរណ៍

ខេត្តពេជ្របូរណ៍ (,,) គឺជា ខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តចិតសិបប្រាំមួយរបស់ប្រទេសថៃ( ចង្វាត ) ស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ។ ខេត្តជិតខាងគឺ (ពីទិសខាងជើងតាមទ្រនិចនាឡិកា) ខេត្តលើយ , ខេត្តខនកែន , ខេត្តជ័យភូមិ , ខេត្តលពបុរី , ខេត្តនគរសួគ៌ , ខេត្តពិចិត្រ និង ខេត្តពិស្ណុលោក ។

ភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុ 
ពេជ្របូរណ៍ ស្ថិតនៅ​តំបន់​ភាគ​ខាងជើង​ខាងក្រោម​នៃ ​ប្រទេស​ថៃ ដែល​ស្ថិតនៅ​ចន្លោះ​ខាងជើង និង​កណ្តាល​។ ខេត្តនេះស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងទន្លេដ៏ធំទូលាយនៃ ទន្លេ Pa Sak ដែលមានជួរភ្នំនៃ ជួរភ្នំ ពេជ្របូរណ៍ នៅខាងកើតនិងខាងលិច។

ឧទ្យានកោះ Khao ជាតិ , វៀតណាមឧទ្យានជាតិណៅ និង ឧទ្យានជាតិតាតម៉ុក គឺជាអ្នកទាំងអស់នៅក្នុងខេត្តនេះទាំងស្រុងឬដោយផ្នែកទាំង។ ផ្ទៃដីព្រៃឈើសរុបមានចំនួន 4,013 គីឡូម៉ែត្រ 2 (1,549 sq mi) ឬ 32.5 ភាគរយនៃផ្ទៃដីខេត្ត។ 

ពេជ្របូរណ៍ ជាពិសេស Khao Kho គឺជាកន្លែងដែលមានអាកាសធាតុល្អ និងត្រជាក់ពេញមួយឆ្នាំ។ ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ទទួល​រហស្សនាម​ថា "ស្វីស​នៃ​ប្រទេស​ថៃ"។

សព្វនាម

កំណត់

មើលផងដែរ 
ថោវទេពក្សត្រី ថោវស្រីស៊ុនន្ធរ 
ថោវសុរនារី​
ព្រះនាងហេមមាលា ព្រះទន្តកុមារ
ព្រះទេវី
​ព្រះសុព័ណក័លយា
​*ពិធីបង្វិលពពិល
ព្រះហរិហរៈ
ព្រះអឌ្ឍនារីស្វរៈ
សិលាចារឹក
ចារឹក
ព្រះនាងអេកក្សត្រី
ព្រះពុទ្ធមហាធម្មរាជា
ខេត្តនៅប្រទេសថៃ