អាហ្សង់ទីន

ប្រទេសអាហ្សង់ទីន (ភាសាអេស្ប៉ាញ៖ Argentina) ដោយមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា សាធារណរដ្ឋអាហ្សង់ទីន (ភាសាអេស្ប៉ាញ៖ República Argentina) គឺជាប្រទេសមួយស្ថិតនៅប៉ែកខាងត្បូងនៃទ្វីបអាមេរិកខាងត្បូង។ អាហ្សង់ទីនបានគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីសរុប ២,៧៨០,២០០ គម២ ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាប្រទេសដែលមានទំហំធំបំផុតទីពីរនៅអាមេរិកខាងត្បូង (បន្ទាប់ពីប្រេស៊ីល) ធំបំផុតទីបួននៅទ្វីបអាមេរិកទាំងមូល និងធំបំផុតទីប្រាំបីនៅលើពិភពលោក។ ប្រទេសនេះមានព្រំដែនជាប់ជាមួយប្រទេសឈីលីនៅភាគខាងលិច បូលីវីនិងប៉ារ៉ាគ្វេនៅភាគខាងជើង ទិសឦសាន្តជាប់នឹងប្រទេសប្រេស៊ីល និងប្រទេសអ៊ូរុយគ្វេនៅភាគខាងកើត។ អាហ្សង់ទីនគឺជារដ្ឋសហព័ន្ធដែលបែងចែកទៅជាខេត្តចំនួនម្ភៃបី និងមានទីក្រុងស្វយ័តមួយដែលត្រូវជារដ្ឋធានីសហព័ន្ធ និងទីក្រុងធំបំផុតរបស់ប្រទេស ពោលគឺប៊ុយណូស៊ែ។ ខេត្ត និងរដ្ឋធានីមានរដ្ឋធម្មនុញ្ញរៀងៗខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវស្ថិតនៅក្រោមប្រព័ន្ធសហព័ន្ធ។ អាហ្សង់ទីនបានទាមទារអធិបតេយ្យភាពលើផ្នែកមួយនៃតំបន់អង់តាកទិក កោះហ្វកឡិន និងប្រជុំកោះចចជីខាងត្បូង និងសាំងវិចខាងត្បូង។

វត្តមានរបស់មនុស្សដំបូងបង្អស់ដែលបានកត់ត្រានៅអាហ្សង់ទីននាសម័យទំនើបនេះមានតាំងពីសម័យកាល Paleolithic ។ ប្រទេសនេះស្ថិតនៅក្នុងអាណានិគមអេស្ប៉ាញនៃតំបន់នេះក្នុងអំឡុងពេលសតវត្សទី 16 ។ 

ប្រទេសអាហ្សង់ទីនរក្សាឋានៈជាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួនជាមហាអំណាចកណ្តាលនៅក្នុងកិច្ចការអន្តរជាតិនិងជាមហាអំណាចក្នុងតំបន់និងនៅអាមេរិចឡាទីន។  ប្រទេសអាហ្សង់ទីនមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេទី 2 នៅអាមេរិកខាងត្បូងហើយជាប្រទេសធំទីបីនៅអាមេរិកឡាទីននិងជាសមាជិកនៃប្រទេសមហាអំណាចសេដ្ឋកិច្ចធំ ៗ  G-15 និង G-20 ។ វាក៏ជាសមាជិកស្ថាបនិករបស់ អង្គការសហប្រជាជាតិ ធនាគារពិភពលោក  អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក Mercosur សហភាពប្រជាជាតិអាមេរិកខាងត្បូង សហគមន៍នៃរដ្ឋអាមេរិកឡាទីននិងការាបៀន និង អង្គការ Ibero អាមេរិកអាមេរិក ។ វាគឺជាប្រទេសដែលមានសន្ទស្សន៍ខ្ពស់បំផុតលំដាប់ទី 2 នៅអាមេរិកឡាទីនលើសន្ទស្សន៍អភិវឌ្ឍន៍មនុស្ស។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ដានដំបូងបំផុតនៃជីវិតមនុស្សនៅតំបន់ដែលឥឡូវត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអាហ្សង់ទីនត្រូវបានកត់ត្រាពីសម័យកាលប៉ាលេលីទិកដែលមានដានទៀតនៅ Mesolithic និង នីកូលថិច ។
រហូតមកដល់សម័យអាណានិគមអឺរ៉ុប អាហ្សង់ទីនមានប្រជាជនតិចតួចណាស់ និងមានវប្បធម៌ចម្រុះខុសៗគ្នា។ 

ជនជាតិអឺរ៉ុបបានមកដល់តំបន់នេះជាលើកដំបូងជាមួយការធ្វើដំណើររបស់ Amerigo Vespucci 1502 ។ អ្នកធ្វើដំណើរអេស្ប៉ាញ Juan Díaz de Solís និង [Sebastian Cabot (អ្នករុករក)] បានធ្វើដំណើរទៅទឹកដីអាហ្សង់ទីននៅឆ្នាំ 1516 និង 1526។ នៅឆ្នាំ 1536 Pedro de Mendoza បានបង្កើតការតាំងទីលំនៅតូចមួយនៃទីក្រុងប៊ុយណូស៊ែរដែលត្រូវបានគេបោះបង់ចោលនៅឆ្នាំ 1541 ។

ក្នុងឆ្នាំ 1912 ប្រធានាធិបតី [លោក Roque SênenPeña] បានអនុម័តសិទ្ធិបោះឆ្នោតជាបុរសនិងជាសម្ងាត់ដែលបានអនុញ្ញាតឱ្យលោកHipólito Yrigoyen មេដឹកនាំសហជីពរណសិរ្សរួបរួម (UCR) ដើម្បីឈ្នះការបោះឆ្នោតឆ្នាំ 1916 ។ លោកបានអនុម័តកំណែទម្រង់សង្គមនិងសេដ្ឋកិច្ចនិងជំនួយបន្ថែមដល់កសិដ្ឋានតូចៗនិងអាជីវកម្ម។ អាហ្សង់ទីនបាននៅអព្យាក្រឹតក្នុងកំឡុង សង្គ្រាមលោកលើកទី 1 ។ រដ្ឋបាលទី 2 របស់លោក Yrigoyen បានជួបប្រទះនឹងបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចដែលបានកើតមានដោយវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច។

ភូមិសាស្ត្រ

ប្រទេសនេះមានផ្ទៃដី  ហើយមានទីតាំងនៅទ្វីអាមេរិកខាងត្បូង។

ចំណុចខ្ពស់ជាងគេបំផុតគឺតំបន់ Aconcagua ស្ថិតនៅក្នុងខេត្ត Mendoza ( លើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ), 
ចំណុចទាបជាងគេបំផុតគឺតំបន់ Laguna del Carbón ស្ថិតក្នុងខេត្ត Santa Cruz ( ក្រោមនីវ៉ូទឹកសមុទ្។រ

ជីវចម្រុះ
អាហ្សង់ទីនជាប្រទេសសម្បូរដោយជីវចម្រុះ។
ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីនេះ ធ្វើឱ្យប្រទេសនេះសម្បូរជីវចម្រុះដោយមាន
 រុក្ខជាតិ 9,372 ប្រភេទ (ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ២៤)
 បក្សី 1,038 ប្រភេទ (ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១៤)
 ថនិកសត្វ 375 ប្រភេទ (ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១២)
 ល្មូន 338 ប្រភេទ (ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១៦)
 អំភីប 162 ប្រភេទ (ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១៩)

សួនឧទ្យានជាតិអាហ្សង់ទីន] បង្កើតបានបណ្តាញ 35 កន្លែងនៅប្រទេសអាហ្សង់ទីន។ ឧទ្យាននេះគ្របដណ្តប់លើបរិវេណដែលមានលក្ខណៈប្លែកៗជាច្រើនពីឧទ្យានជាតិបារីសនៅព្រំប្រទល់ខាងជើងជាមួយបូលីវីទៅកាន់ឧទ្យានជាតិ Tierra del Fuego នៅភាគខាងត្បូងនៃទ្វីបនេះ។ រដ្ឋបាលសួនឧទ្យានជាតិគឺជាភ្នាក់ងារមួយដែលថែរក្សានិងគ្រប់គ្រងឧទ្យានជាតិទាំងនេះរួមជាមួយនឹង បូជនីយដ្ឋានធម្មជាតិ និង ព្រៃព្រៃបម្រុង នៅក្នុងប្រទេស។

អាកាសធាតុ

ជាទូទៅ ប្រទេសអាហ្សង់ទីនមានអាកាសធាតុសំខាន់ៗចំនួនបួនគឺ ក្តៅ ក្ដៅស្ងួត ត្រជាក់ស្ងួត និងត្រជាក់។ ថ្វីបើតំបន់ដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេគឺអាកាសធាតុក្តៅល្មម ក៏អាកាសធាតុអាហ្សង់ទីនមានបរិមាណពិសេសនៃភាពសម្បូរបែបនៃអាកាសធាតុ។

នយោបាយ

រដ្ឋាភិបាល

អាហ្សង់ទីនគឺជាសាធារណរដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងប្រកាន់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយប្រព័ន្ធនៃការបែងចែកអំណាចដែលបានកំណត់ដោយ រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសអាហ្សង់ទីន ដែលជាឯកសារច្បាប់កំពូលរបស់ប្រទេស។

ខេត្ត
ប្រទេសអាហ្សង់ទីនគឺជាសហព័ន្ធនៃខេត្តចំនួន 23 និងទីក្រុងមួយនៃទីក្រុងស្វ័យភាព ប៊ុយណូស៊ែរ។ ខេត្ដត្រូវបានបែងចែកសម្រាប់គោលបំណងរដ្ឋបាលទៅជានាយកដ្ឋាននិងក្រុងនានា លើកលែងតែក្រុងប៊ុយណូស៊ែរ។ ទីក្រុង Buenos Aires ត្រូវបានបែងចែកជាសង្កាត់តូចៗ។

ខេត្តនានាមានអំណាចទាំងអស់ដែលពួកគេបានជ្រើសរើសមិនឱ្យផ្ទេរទៅរដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធ។ ពួកគេត្រូវតែជាសាធារណរដ្ឋតំណាង និងមិនត្រូវផ្ទុយនឹងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ 

ក្នុងកំឡុងពេលសង្គ្រាមឯករាជ្យទីក្រុងសំខាន់ៗនិងតំបន់ជុំវិញរបស់ពួកគេ បានក្លាយទៅជាខេត្តទោះបីជាការអន្តរាគមរបស់ពួកគេ។ 

ច្បាប់ឆ្នាំ 1862 ត្រូវបានកំណត់ថាជាដែនដីជាតិ ដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សហព័ន្ធប៉ុន្តែនៅខាងក្រៅព្រំដែននៃខេត្ត។ នៅឆ្នាំ 1884 ពួកគេបានធ្វើជាមូលដ្ឋានសម្រាប់បង្កើតរដ្ឋបាលនៃ Misiones, Formosa, Chaco, La Pampa, Neuquén, Rio Negro, Chubut, Santa Cruz និង Tierra del Fuego ។

ទំនាក់ទំនងការបរទេស

គោលនយោបាយការបរទេសត្រូវបានគ្រប់គ្រងជាផ្លូវការដោយក្រសួងការបរទេស, ពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិនិងការគោរពបូជា ដែលជាទំនួលខុសត្រូវសម្រាប់ប្រធានាធិបតី។

ប្រទេសនេះគឺជាប្រទេសមហាអំណាច G-15 និង G-20 នៃពិភពលោកនិងជាសមាជិកស្ថាបនិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ អង្គការសហប្រជាជាតិ អង្គការសហប្រជាជាតិ អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក និងអង្គការប្រជាជាតិអាមេរិច។

ប្រទេសនេះបានទាមទារផ្ទៃដី  ក្នុងតំបន់អង់តាកទិកចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1904។ 

អាហ្សង់ទីនមានជម្លោះលើដែនដីកោះ Falkland និង South Georgia and South Sandwich Islands ដែលបច្ចុប្បន្នគ្រប់គ្រងដោយចក្រភពអង់គ្លេស។

កម្លាំងប្រដាប់អាវុធ
ប្រធានាធិបតីទទួលបានងារជាមេបញ្ជាការនៃកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធអាហ្សង់ទីន ដែលជាផ្នែកមួយនៃក្របខ័ណ្ឌច្បាប់ដែលកំណត់ការងារយ៉ាងតឹងរឹងរវាងប្រព័ន្ធការពារជាតិនិងប្រព័ន្ធសន្តិសុខផ្ទៃក្នុង។

ប្រព័ន្ធការពារជាតិគឺជាការទទួលខុសត្រូវផ្តាច់មុខរបស់រដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធ ដែលសម្របសម្រួលដោយក្រសួងការពារជាតិហើយមានកងទ័ពជើងទឹកនិងកងទ័ពអាកាស។ Ruled and monitored by Congress វាត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅលើគោលការណ៍សំខាន់នៃការការពារខ្លួនស្របច្បាប់ពោលគឺការធ្វើគ្របដណ្ដប់នូវការឈ្លានពានខាងយោធាខាងក្រៅដើម្បីធានាដល់សេរីភាពរបស់ប្រជាជនអធិបតេយ្យជាតិនិងបូរណភាពទឹកដី។ បេសកកម្មបន្ទាប់បន្សំរបស់ខ្លួនរួមបញ្ចូលទាំងការប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះប្រតិបត្តិការពហុជាតិនៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃអង្គការសហប្រជាជាតិចូលរួមក្នុងបេសកកម្មគាំទ្រផ្ទៃក្នុងជួយដល់ប្រទេសជាមិត្តនិងបង្កើតប្រព័ន្ធការពារថ្នាក់ក្រោម។

យោធាគឺជាការស្ម័គ្រចិត្ត ដែលបេក្ខជនត្រូវមានអាយុចាប់ពី 18 ឆ្នាំដល់ 24 ឆ្នាំ។ 

ក្នុងឆ្នាំ 2007 អាហ្សង់ទីន បានបញ្ជូន ឧទ្ធម្ភាគចក្រ ទូក និងរោងចក្រចម្រោះទឹកត្រូវបានបញ្ជូនដើម្បីជួយ បូលីវី ប្រឆាំងនឹងទឹកជំនន់ដ៏អាក្រក់បំផុតរបស់ពួកគេក្នុងពេលជាច្រើនទសវត្ស។ ក្នុងឆ្នាំ 2010 កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធក៏បានចូលរួមផងដែរនៅក្នុង ការឆ្លើយតបមនុស្សធម៌ដោយរដ្ឋាភិបាលជាតិបានជួយបន្ទាប់ពីការរញ្ជួយដីនៅហៃទីឆ្នាំ 2010 និងនៅស៊ីលី ផងដែរ។

សេដ្ឋកិច្ច

ដោយទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីធនធានធម្មជាតិសម្បូរបែបម នុស្សដែលមានអក្ខរភាពខ្ពស់ មូលដ្ឋានឧស្សាហកម្មចម្រុះនិងវិស័យកសិកម្មដែលនាំមុខទៅរកការនាំចេញសេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសអាហ្សង់ទីនគឺជាប្រទេសធំទី 3 របស់អាមេរិកឡាទីន និងធំលំដាប់ទី២នៅអាមេរិកខាងត្បូង

ប្រទេសអាហ្សង់ទីនជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ 85 ក្នុងចំណោម 180 ប្រទេសក្នុងសន្ទស្សន៍អំពើពុករលួយឆ្នាំ 2017 របស់អង្គការតម្លាភាពអន្តរជាតិ។

ឧស្សាហកម្ម

Córdobaគឺជាមជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្មដ៏ធំរបស់ប្រទេសអាហ្សង់ទីនដែលធ្វើជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់លោហៈធាតុរថយន្ដនិងផលិតគ្រឿងបន្លាស់រថយន្ត។

ការដឹកជញ្ជូន

អាហ្សង់ទីនមានប្រព័ន្ធផ្លូវដែកធំបំផុតនៅអាមេរិកឡាទីនដោយមានផ្លូវដែក  ក្នុងឆ្នាំ២០០៨។ វាធ្វើឱ្យខេត្តទាំង២៣ និងរដ្ឋធានី ព្រមទាំងប្រទេសជិតខាងអាចទំនាក់ទំនងគ្នាបាន។

ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងការទំនាក់ទំនង

វិស័យព័ត៌មានត្រូវបានអភិវឌ្ឍយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងប្រទេសអាហ្សង់ទីនដោយមានជាងពីររយកាសែត។ 

អាហ្សង់ទីនចាប់ផ្ដើមមានវិទ្យុនៅថ្ងៃទី២៧ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩២០។

ត្រឹមឆ្នាំ២០១១ អាហ្សង់ទីនក៏មានប្រព័ន្ធគ្របដណ្ដប់ខ្ពស់បំផុតនៃបណ្តាញទូរគមនាគមន៍ក្នុងចំនោមមហាអំណាចឡាទីនអាមេរិក: ប្រហែល 67% នៃប្រជាជនរបស់ខ្លួនមានអ៊ិនធឺណិតនិង 137,2% ជាទូរស័ព្ទដៃ។

វិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា
អាហ្សង់ទីនទទួលបានបីរង្វាន់ណូបែលនៅក្នុងផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រ។ ការស្រាវជ្រាវអវកាសក៏បានក្លាយជាសកម្មភាពកាន់តែខ្លាំងឡើងនៅក្នុងប្រទេសអាហ្សង់ទីន។ ផ្កាយរណបដែលផលិតដោយអាហ្សង់ទីនរួមមាន LUSAT-1 (1990), Víctor-1 (1996), PEHUENSAT-1 (2007), និងផ្កាយរណបដែលផលិតដោយ CONAEដែលជាទីភ្នាក់ងារអវកាសអាហ្សង់ទីន ប្រទេសអាហ្សង់ទីនមានកម្មវិធីផ្កាយរណប, ស្ថានីយ៍ថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ (ជំនាន់ទី 4) និងក្រុមហ៊ុនថាមពលនុយក្លេអ៊ែរសាធារណៈ INVAP ដែលផ្តល់ឱ្យប្រទេសមួយចំនួននូវថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ។

ទេសចរណ៍
ទេសចរណ៍នៅប្រទេសអាហ្សង់ទីនត្រូវបានកំណត់ដោយការផ្តល់វប្បធម៌របស់ខ្លួន និងទ្រព្យសម្បត្តិធម្មជាតិច្រើននិងប្លែកៗរបស់ខ្លួន។ ប្រទេសនេះមានភ្ញៀវទេសចរ 5,57 លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ 2013 ដោយចាត់ទុកថាមានចំនួនទេសចរអន្ដរជាតិដែលជាគោលដៅទេសចរណ៍កំពូលនៅអាមេរិកខាងត្បូងនិងទី 2 នៅអាមេរិកខាងត្បូងបន្ទាប់ពីម៉ិកស៊ិក។

ប្រជាសាស្ត្រ

នៅក្នុងឆ្នាំ២០០១ អាហ្សង់ទីនមានប្រជាជន 40,091,359 នាក់ 
ប្រទេសអាហ្សង់ទីនជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខបីនៅអាមេរិកខាងត្បូងក្នុងចំនួនប្រជាជនសរុបនិងទី 33 នៅទូទាំងពិភពលោក។ ដង់ស៊ីតេប្រជាជនគឺ 15 នាក់ក្នុងមួយគីឡូម៉ែត្រការ៉េនៃដីដែលទាបជាងមធ្យមភាគពិភពលោក 50 នាក់។ 
អត្រាកំណើនប្រជាជនក្នុងឆ្នាំ 2010 គឺប្រមាណជា 1,03% ជារៀងរាល់ឆ្នាំដោយអត្រាកំណើតនៃការកើតកូន 17,7 លើ 1000 នាក់និងអត្រាមរណភាព 7,4 នាក់ក្នុង 1000 នាក់។ អត្រាអន្តោប្រវេសន៍សុទ្ធ] មានចាប់ពីអន្តោប្រវេសន៍សូន្យដល់ 4 នាក់ក្នុងចំនោម 1000 នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។

ប្រទេសអាហ្សង់ទីនបានក្លាយជាប្រទេសដំបូងគេនៅអាមេរិចឡាទីននិងជាប្រទេសទី 2 នៅក្នុងទ្វីបអាមេរិកក្នុងការអនុញ្ញាតឱ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នានៅទូទាំងប្រទេស។ ហើយវាក៏ជាប្រទេសទ១០ ក្នុងពិភពលោកដែលអនុញ្ញាតរឿងនេះ.

សាសនា

រដ្ឋធម្មនុញ្ញអនុញ្ញាតឱ្យមានសេរីភាពក្នុងការកាន់សាសនា។  ថ្វីបើវាមិនអនុវត្តន៏ជាផ្លូវការឬជាជំនឿរបស់រដ្ឋក៏ដោយ  សាសនាគ្រិស្តជាសាសនាដែលគេប្រកាន់យក។

នគរូបនីយកម្ម
ប្រទេសអាហ្សង់ទីនត្រូវបានធ្វើនគរូបនីយកម្មយ៉ាងខ្លាំងដោយប្រជាជន 92% រស់នៅក្នុងទីក្រុង។

ការអប់រំ

រដ្ឋអាហ្សង់ទីនធានានូវការអប់រំសាធារណៈជាសកលនិងមិនគិតថ្លៃសំរាប់គ្រប់កម្រិត។ ការទទួលខុសត្រូវសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យផ្នែកអប់រំត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅតាមបណ្ដាសហព័ន្ធនិងខេត្ត។ ក្នុងប៉ុន្មានទសវត្សចុងក្រោយនេះតួនាទីរបស់វិស័យឯកជនបានរីកចម្រើនក្នុងគ្រប់ជំហានសិក្សា។

វិស័យសុខាភិបាល

ការទទួលបានការថែទាំសុខភាពក៏បានកាត់បន្ថយ អត្រាមរណៈរបស់ទារក ពី 70 ក្នុង 1000 កំណើតរស់នៅក្នុងឆ្នាំ 1948 to 12.1 ក្នុងឆ្នាំ 2009 និងបង្កើនអាយុសង្ឃឹមរស់ពី 60 ទៅ 76 ឆ្នាំ។

វប្បធម៌

ប្រទេសអាហ្សង់ទីនគឺជាប្រទេសពហុវប្បធម៌ដែលទទួលឥទ្ធិពលអឺរ៉ុបយ៉ាងខ្លាំង។ វប្បធម៌សម័យទំនើបអាហ្សង់ទីនត្រូវបានទទួលឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដោយ អ៊ីតាលី អេស្ប៉ាញ និងអន្តោប្រវេសន៍អ៊ឺរ៉ុបផ្សេងទៀតមកពីប្រទេសបារាំង ចក្រភពអង់គ្លេសនិងអាល្លឺម៉ង់ និងប្រទេសដទៃទៀត។

អក្សរសាស្ត្រ

ចលនាទំនើបនិយមបានឈានចូលដល់សតវត្សរ៍ទី 20 រួមទាំងនិទស្សន្តដូចជា Leopoldo Lugones និង Alfonsina Storni។

តន្ត្រី
ប្រភេទច្រៀងបែបមនោសញ្ចេតនារួមមានតារាចម្រៀងល្បីល្បាញអន្តរជាតិដូចជា Sandro de América ជាដើម។

ប្រភេទតន្ត្រីដ៏ពេញនិយមមួយផ្សេងទៀតនាពេលបច្ចុប្បន្នគឺ Cumbia villera គឺជាប្រភេទតន្ត្រីដើមរបស់ប្រទេសអាហ្សង់ទីនហើយមានប្រជាប្រិយភាពនៅទូទាំងអាមេរិកឡាទីននិងសហគមន៍ឡាទីននៅបរទេស។

ស្ថាបត្យកម្ម

ស្ថាបត្យករជនជាតិអាហ្សង់ទីនជាច្រើន បានបង្កើននូវទេសភាពទីក្រុងរបស់ពួកគេដូចជា លោក Juan Antonio Buschiazzo បានជួយធ្វើឱ្យមានប្រជាប្រិយភាព ស្ថាបត្យកម្ម Beaux-Arts និង Francisco Gianotti ដោយរួមបញ្ចូល Art Nouveau ជាមួយរចនាបទអ៊ីតាលី  ដែលបានបន្ថែម flair ទៅទីក្រុងអាហ្សង់ទីនក្នុងអំឡុងពេលដើមសតវត្សទី 20 ។

កំណត់សម្គាល់

ឯកសារយោង

Bibliography
ឯកសារច្បាប់

 

អត្ថបទ

 
 
 
 
 
 
 
 
 

សៀវភៅ

តំណភ្ជាប់ក្រៅ

រដ្ឋាភិបាល
 Official website (ជាភាសាអេស្ប៉ាញ)

ការធ្វើដំណើរ & វិស័យទេសចរណ៍
 ក្រសួងទេសចរណ៍អាហ្សង់ទីន
 វិទ្យាស្ថានជាតិផ្សព្វផ្សាយទេសចរណ៍

ទិដ្ឋភាពទូទៅ
 
 
 Argentina at the Latin American Network Information Center
 Argentina at the University Libraries – University of Colorado Boulder
 Key Development Forecasts for Argentina at International Futures
 
 

អាហ្សង់ទីន
ប្រទេសនៅអាមេរិកខាងត្បូង
សាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធអាស្រ័យរដ្ឋធម្មនុញ្ញ
អតីតអាណានិគមអេស្ប៉ាញ
ប្រជាជាតិក្រុមដប់ប្រាំ
ប្រទេសកោណខាងត្បូង
រដ្ឋសមាជិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ