មហាអំណាច

មហាអំណាច គឺជារដ្ឋអធិបតេយ្យមួយ ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាមានសមត្ថភាព និងជំនាញដើម្បីបញ្ចេញឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួនលើមាត្រដ្ឋានសកល។  មហាអំណាចមានចរិតលក្ខណៈកម្លាំងយោធា និងសេដ្ឋកិច្ច ក៏ដូចជាឥទ្ធិពលការទូត និង អំណាចខ្សោយ ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមហាអំណាចកណ្តាល ឬ តូច ពិចារណាគំនិតរបស់មហាអំណាចមុននឹងធ្វើសកម្មភាពរបស់ខ្លួន។ អ្នកទ្រឹស្តីទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ បានសន្មតថាស្ថានភាពអំណាចដ៏អស្ចារ្យអាចត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈទៅជាសមត្ថភាពថាមពល ទិដ្ឋភាពលំហ និងវិមាត្រស្ថានភាព។ 

ខណៈពេលដែលប្រទេសមួយចំនួនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមហាអំណាច មានការជជែកវែកញែកយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់លើលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យពិតប្រាកដនៃឋានៈមហាអំណាច។ តាមប្រវត្តិសាស្ត្រ ស្ថានភាពនៃមហាអំណាចត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការនៅក្នុងអង្គការនានា ដូចជា សភាក្រុងវីយែន    ឬ ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិ ។    ក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខអង្គការសហប្រជាជាតិឃ្វីនណាតូ ក្រុមក្រុមប្រទេសទាំងប្រាំពីរ ក្រុម ប្រ៊ិក និង ក្រុមទំនាក់ទំនង ទាំងអស់ត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាការប្រគុំតន្ត្រីមហាអំណាច។  

ពាក្យថា "មហាអំណាច" ត្រូវបានប្រើជាលើកដំបូងដើម្បីតំណាងឱ្យមហាអំណាចដ៏សំខាន់បំផុតនៅអឺរ៉ុប ក្នុងកំឡុងសម័យក្រោយណាប៉ូឡេអុង ។ "មហាអំណាច" បានបង្កើត " ក្សមង្គិភាពអឺរ៉ុប " ហើយបានទាមទារសិទ្ធិក្នុងការអនុវត្តរួមគ្នានៃសន្ធិសញ្ញាក្រោយសង្គ្រាម។  ការបង្កើតជាផ្លូវការនៃការបែងចែករវាងមហាអំណាចតូច  និងមហាអំណាចបានកើតឡើងជាមួយនឹងការចុះហត្ថលេខាលើសន្ធិសញ្ញាឆ្ឆាំម៉ន ក្នុងឆ្នាំ១៨១៤ ។ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក តុល្យភាព​អំណាច ​អន្តរជាតិ​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជា​ច្រើន​ដង ភាគច្រើន​បំផុត​ក្នុង​អំឡុង ​សង្គ្រាម​លោក​លើក​ទី១ និង ​សង្គ្រាម​លោក​លើក​ទី២ ។ នៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍ ពាក្យជំនួសសម្រាប់អំណាចដ៏អស្ចារ្យ ច្រើនតែជាមហាអំណាចពិភពលោក  ឬមហាអំណាច។

ឯកសារយោង