តន្រ្ដីធម្មជាតិនាឋានរមនា

{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #00FF00; padding:0px;"
|-
| colspan="2" style="background:#00EE21; text-align:center; padding:2px; border-bottom:1px #00FF00 solid;" |
កំណាព្យប្រស្នា តន្រ្ដីធម្មជាតិនាឋានរមនា (បទ ពាក្យ៨)  
|-
| valign="top" style="padding:8px 8px 0px 8px; background:#F5FAFF;" | 
កំណាព្យប្រស្នា តន្រ្ដីធម្មជាតិនាឋានរមនា (បទ ពាក្យ៨)  
សូរិយារះលិចធ្មេចដួងនេត្រា វាលវដ្ដសង្សារចារមកមិនទៀង

ឆ្លងព្យុះជីវិតពិតឥតមានល្អៀង ជួនរាំងជួនភ្លៀងវៀងរកញាតិមិត្ត។
 

វាយោផាយផាត់កាត់ព្រៃបន្លា ផែនផ្ទាំងថ្មដាចាររឿងក្នុងចិត្ត

ទឹកហូរពីភ្នំសូមជួយអាណិត បក្សីរួមរិតគិតរកគ្នីគ្នា។

 
និស្ស័យផ្សាភ្ជាប់ភព្វគាប់ចិន្ដា ចាបស្រែកខ្ញៀវខ្ញាស្ដារឋានរមនា

សូរសៀងទឹកជ្រោះគោះផែនពសុធា វាយោទាមទារសៀរស្លឹករុក្ខជាតិ។
 
និពន្ធដោយ សុខគឹមហេង២៩ មេសា ២០១១

កំណាព្យ