សេដ្ឋកិច្ចឡាវ

សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសឡាវ គឺជា សេដ្ឋកិច្ច ដែលមានចំណូលមធ្យមកម្រិតទាប ។ ក្នុងនាមជារដ្ឋសង្គមនិយមមួយក្នុងចំណោម រដ្ឋសង្គមនិយម (រួមជាមួយ ប្រទេសចិន គុយបា និង វៀតណាម ) គំរូសេដ្ឋកិច្ចឡាវមានលក្ខណៈស្រដៀងទៅនឹង ទីផ្សារសង្គមនិយមចិន ឬ សេដ្ឋកិច្ច ទីផ្សារដែលផ្តោតលើសង្គមនិយមវៀតណាម ដោយរួមបញ្ចូលគ្នានូវកម្រិតខ្ពស់នៃ ភាពជាម្ចាស់របស់រដ្ឋ ជាមួយនឹងការបើកចំហចំពោះ ការវិនិយោគផ្ទាល់ពីបរទេស និង ឯកជន ។ ភាពជាម្ចាស់នៅក្នុង ក្របខណ្ឌដែលផ្អែកលើ ទីផ្សារ ភាគច្រើន ។  

ក្រោយ​ទទួល​បាន​ឯករាជ្យ ប្រទេស​ឡាវ ​បាន​បង្កើត ​សេដ្ឋកិច្ច​តាម​ផែនការបែប​សូវៀត ។ ជាផ្នែកនៃការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញដែលមានគោលបំណងធ្វើសមាហរណកម្មប្រទេសឡាវទៅក្នុង ទីផ្សារសកលភាវូបនីយកម្ម ឡាវបានធ្វើកំណែទម្រង់ដែលហៅថា យន្តការសេដ្ឋកិច្ចថ្មី ក្នុងឆ្នាំ 1986 ដែលបានធ្វើវិមជ្ឈការនៃការគ្រប់គ្រងរបស់រដ្ឋាភិបាល និងលើកទឹកចិត្តសហគ្រាសឯកជនរួមជាមួយនឹងសហគ្រាសគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋ។  បច្ចុប្បន្ននេះ ឡាវជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចរីកលូតលាស់លឿនបំផុតក្នុងពិភពលោក ដែលជាមធ្យម 8% ក្នុងមួយឆ្នាំនៅក្នុងកំណើន GDP ។  វាក៏ត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថាប្រទេសឡាវនឹងរក្សាបាននូវកំណើនយ៉ាងហោចណាស់ 7% រហូតដល់ឆ្នាំ 2019 ផងដែរ។ 

គោលដៅសំខាន់សម្រាប់រដ្ឋាភិបាលរួមមានការបន្តកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ និងការអប់រំសម្រាប់កុមារទាំងអស់ ជាមួយនឹងការផ្តួចផ្តើមរបស់ខ្លួនដើម្បីក្លាយជាប្រទេស "តភ្ជាប់ដី" ផងដែរ។ នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​តាម​រយៈ​ការ​សាង​សង់​បន្ត​នៃ ​ផ្លូវ​ដែក​ល្បឿន​លឿន ​ជិត​៦​ពាន់​លាន​ដុល្លារ ​ពី​ទីក្រុង​គុនមីង​ប្រទេស​ចិន​ទៅ​ក្រុង​វៀងចន្ទន៍​ប្រទេស​ឡាវ ។ ប្រទេសនេះបានបើកផ្សារហ៊ុនមួយគឺ ផ្សារមូលបត្រឡាវ ក្នុងឆ្នាំ 2011 ហើយបានក្លាយជាអ្នកលេងក្នុងតំបន់ដែលកំពុងកើនឡើងក្នុងតួនាទីរបស់ខ្លួនជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ថាមពលវារីអគ្គិសនីដល់ប្រទេសជិតខាងដូចជា ប្រទេស ចិន វៀតណាម និង ប្រទេសថៃ ។ ក្នុង​រយៈពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ សេដ្ឋកិច្ច​ឡាវ​ពឹងផ្អែក​ខ្លាំង​លើ ​ការ​វិនិយោគ​ផ្ទាល់​ពី​បរទេសដើម្បីទាក់ទាញរាជធានីពីបរទេស ដើម្បីគាំទ្រដល់ភាពតឹងរ៉ឹងសេដ្ឋកិច្ចបន្តរបស់ខ្លួន។ គោលដៅរយៈពេលវែងនៃសេដ្ឋកិច្ចឡាវដែលមានចែងក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញគឺការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចក្នុងទិសដៅនៃ សង្គមនិយម ដោយបង្កើតលក្ខខណ្ឌសម្ភារៈដើម្បីឆ្ពោះទៅរកសង្គមនិយម។ 

ទោះបីជាមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សក៏ដោយ ក៏ឡាវនៅតែជាប្រទេសក្រីក្របំផុតមួយនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។  ជា ប្រទេស គ្មានផ្លូវគោក វាមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមិនគ្រប់គ្រាន់ និងកម្លាំងការងារដែលមិនមានជំនាញច្រើន។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រទេសឡាវនៅតែបន្តទាក់ទាញការវិនិយោគពីបរទេស ដោយសារប្រទេសនេះធ្វើសមាហរណកម្មជាមួយ សហគមន៍សេដ្ឋកិច្ចអាស៊ាន ដែលមានទំហំធំ ដោយសារកម្លាំងការងារដ៏សម្បូរបែប វ័យក្មេង និងការព្យាបាលពន្ធអំណោយផល។

ប្រទេសឡាវមានធនធានវារីអគ្គិសនីសំខាន់ៗ ជាមួយនឹងវារីអគ្គិសនីខ្នាតធំកំពុងរីករាលដាល។ ប្រទេសនេះក៏មានសក្តានុពលដ៏សំខាន់សម្រាប់វារីអគ្គិសនីខ្នាតតូច និងថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យផងដែរ។  ការផលិតអគ្គិសនីច្រើនលើសលុបពីវារីអគ្គិសនីត្រូវបាននាំចេញទៅប្រទេសផ្សេងទៀត; ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី ប្រទេសនេះនៅតែបន្តពឹងផ្អែកលើធ្យូងថ្មក្នុងការផលិតអគ្គិសនីរបស់ខ្លួន។

ឯកសារយោង