ខេត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន

ប្រទេសជប៉ុនត្រូវបានបែងចែកទៅជា 47 ខេត្ត (, todōfuken, តុដូហ្វុគេន), ដែលមានចំណាត់ថ្នាក់ទាបជាងរដ្ឋាភិបាលជាតិភ្លាមៗ ហើយបង្កើតកម្រិតយុត្តាធិការដំបូងរបស់ប្រទេសនិងការបែងចែករដ្ឋបាល រួមបញ្ចូលខេត្តចំនួន 43 ខេត្តដែលត្រឹមត្រូវ​ (県, ken, ខេន) 2 ខេត្តនៅទីក្រុង (府, fu, ហ្វុ: អូសាកា និងក្យូតូ) និងមួយទីក្រុងធំ (都, to, តុ: តូក្យូ)​ នៅឆ្នាំ 1868 សម័យមេជី រដ្ឋបាលហ្វុហាន់កិនសាន់ឈីសេបានបង្កើតអាណាខេត្តដំបូង (ទីក្រុង ហ្វុ និងជនបទ ខេន)​ ដើម្បីជំនួសអ្នកគ្រប់គ្រងទីក្រុង និងជនបទ (ប៊ូហ្គ្យូ, ដៃកាំង, ។ល។) នៅក្នុងផ្នែករបស់ប្រទេសដែលពីមុនត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយផ្ទាល់ដោយស្យូហ្គុន និងទឹកដីមួយចំនួននៃពួកឧទ្ទាមឬពួកអ្នកស្មោះស្ម័គ្រស្យូគុនដែលមិនបានដាក់ជូនរដ្ឋាភិបាលថ្មី ដូចជាអៃហ្ស៊ឹ ឬវ៉ាកាម៉ាត្ស៊ឹ ដែនសក្តិភូមិ (ហាំង) ទាំងអស់ដែលនៅសល់ក៏ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាខេត្តផងដែរ ដូច្នេះ​ខេត្ត​បាន​បែងចែក​ប្រទេស​ទាំងមូល នៅក្នុងរលកជាច្រើននៃការបង្រួបបង្រួមទឹកដី ខេត្តចំនួន 47 នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយវេននៃសតវត្ស ទាំងនេះនៅជាប់នឹងខេត្តរិត្ស៊ឹរ្យ៉ូបុរាណរបស់ប្រទេសជប៉ុន

នាយកប្រតិបត្តិរបស់ខេត្តនីមួយៗ គឺជាអភិបាលដែលជាប់ឆ្នោតដោយផ្ទាល់​ (知事, chiji, ឈិជិ) ច្បាប់ និងថវិកាត្រូវបានអនុម័តដោយការជួបប្រជុំគ្នាប្រព័ន្ធក្រុមប្រឹក្សាតែមួយ (議会, gikai, ហ្គីខៃ) សមាជិករបស់ពួកគេត្រូវបានជ្រើសរើសសម្រាប់រយៈពេលបួនឆ្នាំ

ក្រោមសំណុំរបស់ច្បាប់ឆ្នាំ 1888-1890 ស្តីពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ រហូតដល់ឆ្នាំ 1920 ខេត្តនីមួយៗ (បន្ទាប់មកមានតែ 3 ទីក្រុង និង 42 ខេត្ត; ខេត្តហុកកៃដូ និងខេត្តអូគីណាវ៉ាស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់ផ្សេងៗគ្នារហូតដល់សតវត្សទី 20)​ ត្រូវបានបែងចែកទៅជាទីក្រុង (市, shi, ស៊ិ) និងស្រុក (郡, gun, ហ្គុន) និងស្រុកនីមួយៗចូលទៅក្នុងទីក្រុង (町, chō/machi, ឆូ/ម៉ាឈិ) និងភូមិ (村, son/mura, សុន/មុរ៉ា)​ ហុកកៃដូមាន 14 អនុខេត្តដែលដើរតួជាការិយាល័យអនុខេត្តទូទៅ  (総合振興局, sōgō-shinkō-kyoku, សូហ្គោស៊ីនកូក្យូឃុ) និងការិយាល័យអនុខេត្ត​ (振興局, shinkō-kyoku, ស៊ីនកូខ្យូគុ) របស់ខេត្ត ខេត្តមួយចំនួនទៀតក៏មានការិយាល័យសាខាដែលអនុវត្តមុខងាររដ្ឋបាលនៅក្រៅរាជធានីផងដែរ ទីក្រុងតូក្យូ រដ្ឋធានីរបស់ប្រទេសជប៉ុន គឺជាខេត្តទីក្រុងរួមបញ្ចូលគ្នា​ ទីក្រុងធំ មានលក្ខណៈពិសេសទាំងទីក្រុង និងខេត្ត។

បញ្ជីរបស់ខេត្ត 
ប្រព័ន្ធផ្សេងគ្នានៃការបែងចែកតាមវិធីដែលអាណាខេត្តជប៉ុនត្រូវបានយល់ឃើញ:

ឯកសារយោង 
ខេត្តនៅប្រទេសជប៉ុន