បុរសវិលមិនជុំជើងក្រាន

{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #00FF00; padding:0px;"
|-
| colspan="2" style="background:#00EE21; text-align:center; padding:2px; border-bottom:1px #00FF00 solid;" |
បុរសវិលមិនជុំជើងក្រាន (បទ ពាក្យ៨)
|-
| valign="top" style="padding:8px 8px 0px 8px; background:#F5FAFF;" | 

បុរសវិលមិនជុំជើងក្រាន (បទ ពាក្យ៨)
(១) កាលនៅពីតូចរៀននៅសាលា គ្រូពន្យល់ថាមានពាក្យមួយឃ្លា

បងប្អូននារីក្មេងចាស់គ្រប់គ្នា មិនដែលឃ្លាតឃ្លាអំពីជើងក្រាន។

(២) ស្ដាប់ហើយរៀនហើយមិនចាប់អារម្មណ៍ ដល់ពេលខ្លួនធំឃ្លាតញាតិសន្ដាន

មកនៅតែឯងចំបែងពេញប្រាណ ឡើងផ្សារលាងចានធ្វើម្ហូបដាំស្ល។

(៣) ពីព្រឹកដល់យប់មិនដែលទំនេរ សូរិយាទន់ទេរដល់ម៉ោងចៀន ខ

ពេលក្រោកពីគេងឆាស្ងោរបន្ត បើខ្ជិលបបរនឹងពងទាចៀន។

(៤) ខ្ជិលកាន់តែខ្លាំងដេកឡើងស្រមុក ថ្ងៃចាំងចំមុខដល់ម៉ោងទៅរៀន

គ្មានពេលដាំបាយអោយក្រពះឃ្លាន ធ្វើមុខអឹមអៀនយកដៃស្ទាបពោះ។

(៥) ឃ្លាតញយៗដងចេះបែកគំនិត តើត្រូវរិះគិតរកអ្នកជំនួស

បានគ្នា២នាក់មកនៅរួមរស់ ប្រហែលតឹងពោះមិនពិបាកអ្វី។

(៦) នេះពិតសមជាមហាគំនិត បានឆីពេញចិត្តមានគ្នាបមបី

កោសខ្យល់បោចសក់ពេលឈឺរីងរៃ មានពៅពិសីនៅកំដបង។
និពន្ធដោយ សុខគឹមហេង
២៣ កុម្ភៈ ២០១០

កំណាព្យ