បិសាចស្រមោល

{| cellspacing="0" cellpadding="0" width=100% style="border:2px solid #00FF00; padding:0px;"
|-
| colspan="2" style="background:#00EE21; text-align:center; padding:2px; border-bottom:1px #00FF00 solid;" |
កំណាព្យប្រស្នា បិសាចស្រមោល (បទ ពាក្យ៨) 
|-
| valign="top" style="padding:8px 8px 0px 8px; background:#F5FAFF;" | 
កំណាព្យប្រស្នា បិសាចស្រមោល (បទ ពាក្យ៨) 
បិសាចស្រមោលអន្ទោលតាមប្រាណ ដើរតាមរំខានពេលមានរស្មី

ពេលមេឃងងឹតមិនឃើញបំភ័យ អរុណោទ័យចេញតាមបន្ដ។
 

ខិតខំរត់គេចចូលព្រៃលាក់ខ្លួន តាំងសិល្ប៍បិទពួនក្នុងរូងក្រំថ្ម

អ្នកស្រុកអាណិតនាំបាយអង្ករ មានម្ហូបត្រីខជូនដល់កន្លែង។

 
ម្ភៃឆ្នាំរងកម្មកន្លងផុតទៅ ចេញមកក្បែរផ្លូវមើលផ្ទះសំបែង

គ្រាន់តែសូរិយារស្មីចាំងចែង ស្រមោលរិទ្ធស្ដែងតាមមកដដែល។
និពន្ធដោយ សុខគឹមហេង០៤ មិនា ២០១១

កំណាព្យ