ស្ទឹងជីនិត

ស្ទឹងជីនិត គឺជាដៃទន្លេនៃប្រទេសកម្ពុជា ។ មានទីតាំងនៅក្នុងខេត្តកំពង់ធំ  វាជាដៃទន្លេដ៏សំខាន់នៃបឹងទន្លេសាប ("បឹងធំ") ដែលភ្ជាប់ជាមួយទន្លេសាប នៅចុងទឹកខាងក្រោមក្នុងអាងទន្លេមេគង្គធំ។ ខុសពីធម្មតា ទឹកទន្លេត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធទន្លេដដែល ដែលមានប្រវែង ២៦៤គីឡូម៉ែត្រ (១៦៤ ម៉ាយ៍) ចាកចេញពីបឹងទន្លេសាប ហើយចូលទៅក្នុងទន្លេរបស់វាម្តងទៀត។ ទីតាំងបុរាណវត្ថុបុរេប្រវត្តិនៃសំរោងសែនស្ថិតនៅមាត់ទន្លេ។   គម្រោងធនធានទឹក ដែលចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ១៩៧១ និងឆ្នាំ២០០៣ មានវិធានការផ្សេងៗនៃភាពជោគជ័យ។   ទន្លេគឺជាផ្លូវពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់មួយ។

ភូមិសាស្ត្រ 

ស្ទឹងជីនិត គឺជាដៃទន្លេដ៏សំខាន់នៃទន្លេសាបដែលហូរចុះពីបឹងធំដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា ពីទិសឦសាននៅ នៅកណ្តាលប្រទេសកម្ពុជា។ វា​ចូល​ប្រព័ន្ធ​ទន្លេសាប​ក្នុង​ទន្លេ​នៅ​ ។ ប្រវែងទន្លេគឺប្រហែល ២៦៤គីឡូម៉ែត្រ (១៦៤ម៉ាយ៍) ហើយរង្វិលជុំចេញ និងចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធទន្លេសាប។  ទទឹងរបស់វាប្រែប្រួលក្នុងចន្លោះពី ៦០-៩០ ម៉ែត្រ (២០០-៣០០ហ្វីត) នៅលើដងទន្លេសរុប១១០ម៉ែត្រ (៦៨ម៉ាយ៍)។ 

ទន្លេ​នេះ​ហូរ​កាត់​តំបន់​អាង​ចំនួន    រួមទាំងការចាប់យក    នៃដៃទន្លេរបស់ខ្លួន ស្ទឹងតាំងក្រសាំង រហូតដល់ហូរចូលបឹងទន្លេសាប។  ទន្លេនេះឆ្លងកាត់ខ្ពង់រាប Bolaven នៃប្រទេសឡាវ ឈានដល់ចំណុចកម្ពស់ខ្ពស់បំផុត  នៅ ភូមិចារ  និងបញ្ចប់នៅចំណុចហូរចេញរបស់វានៅលើបឹងទន្លេសាបនៅកម្ពស់  ។ មាន​ជម្រាល​ទន់ភ្លន់​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​កត់​សម្គាល់​ទៅ​កាន់​ទឹក​ខាងក្រោម។  បឹងសំខាន់របស់វាគឺបឹងពិត។ 

ទីក្រុងសំខាន់តាមដងទន្លេគឺ ទីរួមស្រុកសន្ទុក ។  សំរោងសែន ជាទីតាំងបុរាណវត្ថុបុរេប្រវត្តិនៃ យុគថ្មរំលីង ស្ថិតនៅលើច្រាំងខាងស្តាំរបស់វា។

ឯកសារយោង