សង្គ្រាមទ័ពព្រៃ

សង្គ្រាមទ័ពព្រៃ គឺជាទម្រង់នៃសង្គ្រាមមិនទៀងទាត់ ដែលក្រុមអ្នកប្រយុទ្ធតូចៗ ដូចជាទាហានប៉ារ៉ាប្រតិព័ទ្ធជនស៊ីវិល ប្រដាប់អាវុធ ឬ មិនទៀងទាត់ ប្រើយុទ្ធសាស្ត្រយោធា រួមទាំង ការវាយឆ្មក់ ការសម្រុកចូល ការបំផ្លិចបំផ្លាញ សង្គ្រាមតូចតាច យុទ្ធសាស្ត្រវាយ និងរត់ និង ការចល័ត ដើម្បី ប្រយុទ្ធជាមួយ យោធា ប្រពៃណីដែលធំជាង និងមិនសូវចល័ត។

ទោះបីជាពាក្យថា "សង្រ្គាមទ័ពព្រៃ" ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងបរិបទនៃសង្គ្រាមឧបទ្វីប ក្នុងសតវត្សទី១៩ ក៏ដោយ ក៏វិធីសាស្ត្រនៃសង្គ្រាមទ័ពព្រៃត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាយូរមកហើយ។ នៅ​សតវត្ស​ទី​៦ មុន​គ្រិស្តសករាជ ស៊ុន ជូ បាន​ស្នើ​ឲ្យ​ប្រើ​យុទ្ធសាស្ត្រ​បែប​ទ័ពព្រៃ​ក្នុង ​សិល្បៈ​នៃ​សង្គ្រាម ។ ឧត្តមសេនីយរ៉ូម៉ាំងឃ្វីនធូហ្វាប៊ីស ម៉ាក្ស៊ីមុសវឺរុខូស៊ុស នៅសតវត្សរ៍ទី៣ មុនគ្រឹស្តសករាជ ក៏ត្រូវបានគេសរសើរផងដែរជាមួយនឹងការបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រជាច្រើននៃសង្គ្រាមទ័ពព្រៃ តាមរយៈអ្វីដែលសព្វថ្ងៃនេះហៅថា យុទ្ធសាស្ត្រហ្វាប៊ីន ។ សង្គ្រាមទ័ពព្រៃត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយបក្សពួកផ្សេងៗក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ហើយត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាពិសេសជាមួយនឹងចលនាបដិវត្តន៍ និងការតស៊ូដ៏ពេញនិយមប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពានឬការកាន់កាប់កងទ័ព។

យុទ្ធសាស្ត្រទ័ពព្រៃ ផ្តោតលើការជៀសវាងការប្រឈមមុខដាក់គ្នាជាមួយកងទ័ពសត្រូវ ជាធម្មតាដោយសារតែអាវុធ ឬកម្លាំងខ្សោយ ហើយផ្ទុយទៅវិញ ចូលរួមក្នុងការប៉ះទង្គិចគ្នាដែលមានកម្រិតជាមួយនឹងគោលដៅនៃសត្រូវដែលហត់នឿយ និងបង្ខំពួកគេឱ្យដកខ្លួនចេញ។ ដោយសារតែនេះ យុទ្ធសាស្ត្រទ័ពព្រៃកម្រត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់អ្វីផ្សេងក្រៅពីការការពារ។ ក្រុមទ័ពព្រៃដែលបានរៀបចំជារឿយៗពឹងផ្អែកលើការគាំទ្រពីប្រជាជនក្នុងស្រុក ឬអ្នកគាំទ្របរទេសដែលអាណិតដល់ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ក្រុមទ័ពព្រៃ។

ឯកសារយោង