និយាយកុហក

ទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ

បុរាណ​លោក​ចង់​ជា​ពាក្យ​ប្រដៅ​ទុកថា​ «ពាក្យច្រើនភូតចាញ់​អាត្មា​»

នេះ​បាន​សេចក្ដីថា អ្នក​ឯណា​ច្រើន​ប្រើ​ពាក្យ​សម្ដី​និយាយ​ភូតភរ​អ្នក​នោះ​ទោះ​ជា​មាន យស​សក្ដិ​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ក្ដី មាន​ជាតិ ត្រកូល​ខ្ពង់​ខ្ពស់ក្ដី​ ដោយសារ​ប្រើ​សម្ដី​វៀចវេរ​មិន​ត្រង់ ត្រឹម​ត្រូវ ត្រឡប់​ទៅ​ជា​មនុស្ស​ថោក​ទាប​ទៅវិញ ។ បើ​គេ​ស្គាល់​ច្បាស់​ថា​ជា​មនុស្ស​ ច្រើន​និយាយ​កុហកបញ្ឆោត​គេ​ហើយ ទោះ​ខ្លួន​និយាយ​ត្រង់​ក៏​គេ​មិន​ជឿ​ខ្លះ​គេ​មិន​ទាំងស្ដាប់​ផង ខ្លះ​ទៀត​គេ​ក្រោក​ចោល​មិន​និយាយផង ។ យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ទើប​លោក​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា «ពាក្យ​ច្រើន​ភូត​ ចាញ់​អាត្មា» ។

ឯការនិយាយកុហកនេះ បើ​កាល​ណា​អ្នក​ទាំង​ពួង​ដេញ​គំនិត​ទាន់ នោះ​ក៏​នឹង​កើត​សេចក្ដី​អៀន​ខ្មាស​ចំពោះ​មុខ​មហា​ជន​ក្រៃលែង​ទៅទៀត ។

ឯកសារយោង