រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ

រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ គឺជាប្រព័ន្ធទឹកប្រើប្រាស់ក្នុងក្រុង ដែលបម្រើដល់រាជធានីភ្នំពេញ របស់ប្រទេសកម្ពុជា និងតំបន់ជុំវិញ។

នៅឆ្នាំ១៩៩២ វាបានផ្តល់ទឹកបំពង់ដែលមានគុណភាពទាបនៅសម្ពាធទាបខ្លាំង (០.២ របារ) សម្រាប់តែ១០ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃដល់ត្រឹមតែ២០% នៃអ្នករស់នៅទីក្រុង។ ទឹកដែលមិនមានប្រាក់ចំណូល មានកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំងដល់ទៅ៧២% ដោយសារតែការតភ្ជាប់ខុសច្បាប់ ការរៀបចំវិក្កយបត្រ និងការលេចធ្លាយរូបរាងកាយ។ ពន្ធគយមានកម្រិតទាបបំផុត មិនមានការវាស់វែង និងតិចជាងពាក់កណ្តាលនៃចំនួនដែលចេញវិក្កយបត្រត្រូវបានប្រមូល។ បុគ្គលិក​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ខែ​តិច និង​ខូច​ចិត្ត។ បន្ទាប់មកឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំង - បុគ្គលិកដែលចូលរួមក្នុងសកម្មភាពពុករលួយត្រូវបានបណ្តេញចេញ ការទូទាត់វិក្កយបត្រត្រូវបានអនុវត្ត ការតភ្ជាប់ខុសច្បាប់ត្រូវបានធ្វើឱ្យទៀងទាត់ ការវាស់ស្ទង់ត្រូវបានណែនាំ ហើយឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ទទួលបានស្វ័យភាពពីសាលាក្រុងក្នុងបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ និងបុគ្គលិក។ 

ក្នុងរយៈពេលដប់បួនឆ្នាំបន្ទាប់ មូលដ្ឋានអតិថិជនគុណនឹងប្រាំបួន ឈានដល់ជាង៩០% នៃអ្នករស់នៅ គុណភាពសេវាកម្មបានប្រសើរឡើងពីកម្រិតមធ្យមទៅការផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាតដោយសុវត្ថិភាពជាបន្តបន្ទាប់នៅសម្ពាធល្អ២របារ ហើយទឹកដែលមិនរកប្រាក់ចំណូលត្រូវបានកាត់បន្ថយមកត្រឹមតែ៦% ប៉ុណ្ណោះ។ ពន្ធត្រូវបានកើនឡើង ហើយឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានមកពីក្ស័យធន ទៅជាការរកប្រាក់ចំណេញតិចតួច។ ឥឡូវនេះ វាមានការលើកទឹកចិត្ត បុគ្គលិកដែលមានប្រាក់ខែល្អ។ យោងតាមអ្នកសង្កេតការណ៍ម្នាក់ក្នុងឆ្នាំ២០១២ "រូបភាពសាធារណៈគឺល្អឥតខ្ចោះ" ។ 

គន្លឹះនៃភាពជោគជ័យរបស់ខ្លួនដែលបានដាក់នៅក្នុង "ភាពជាអ្នកដឹកនាំ វិជ្ជាជីវៈ សុចរិតភាព (និង) ការប្តេជ្ញាចិត្ត" ក៏ដូចជា "ការចូលរួមរបស់សហគមន៍ និងការចែករំលែកព័ត៌មាន (...) អភិបាលកិច្ចល្អ តម្លាភាព និង គណនេយ្យភាព "។  ការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដ៏សំខាន់ពីម្ចាស់ជំនួយពីខាងក្រៅ ពីដំបូងតាមរយៈជំនួយ និងបន្ទាប់មកតាមរយៈកម្ចីទន់ ក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរក្នុងការធ្វើឱ្យការផ្លាស់ប្តូរអាចធ្វើទៅបាន។ សមិទ្ធិផលរបស់រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ត្រូវបានទទួលស្គាល់តាមរយៈពានរង្វាន់អន្តរជាតិ រួមទាំង ពានរង្វាន់រ៉ាម៉ុនម៉ាក់សាយសាយ សម្រាប់សេវាកម្មរដ្ឋាភិបាលក្នុងឆ្នាំ២០០៦ និង ពានរង្វាន់ទឹកឧស្សាហកម្មស្តុឆហូល ក្នុងឆ្នាំ២០១០។

អាកាសធាតុ និងធនធានទឹក 
រាជធានី​ភ្នំពេញ ជា​រាជធានី​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ស្ថិត​នៅ​តាម​ដងទន្លេមេគង្គ ។ លំហូរ​នៃ​ទន្លេមេគង្គ​ក្នុង​រដូវប្រាំង​ពឹងផ្អែក​ខ្លាំង​លើ​បឹង ​ទន្លេសាប ​ដែល​មាន​ទីតាំង​ប្រមាណ​១០០ គីឡូម៉ែត្រទៅភាគពាយព្យនៃទីក្រុង។ បឹងស្តុកទឹកក្នុងរដូវវស្សា ហើយបញ្ចេញវានៅរដូវប្រាំង ដែលដើរតួជាទ្រនាប់ដ៏សំខាន់។ ទន្លេសាប រវាងភ្នំពេញ និងបឹង ហូរច្រាសមកវិញ ពីរដងក្នុងមួយឆ្នាំ ដោយដំបូង ចាក់ទឹក រួចបង្ហូរបឹង។ 

ទឹក​លើ​ផ្ទៃ ​គឺ​ជា​ប្រភព​ទឹក​ដ៏​សំខាន់​នៃ​ការ​ទទួល​ទាន​ទឹក​ដែល​បំពេញ​បន្ថែម​ដោយ ​ទឹក​ក្រោម​ដី ។ ផ្ទៃ​ទឹក​ត្រូវ​បាន​ដក​ចេញ​ពី​ទន្លេ​មេគង្គ ទន្លេសាប និង ​ទន្លេ​បាសាក់ ។ វាត្រូវបានព្យាបាលក្នុងរោងចក្រចំនួនបី គឺភូមិព្រែក ដែលមានសមត្ថភាព ១៥០,០០០ម៣ /ថ្ងៃ, ចំការមន (២០,០០០ម៣ /ថ្ងៃ) និង ជ្រោយចង្វារ (១៥០,០០០ម៣ /ថ្ងៃ)។  ដំណាក់កាលទី១នៃរោងចក្រទី៤ នៅនិរោធត្រូវបានបញ្ចប់នៅក្នុងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៣ ជាមួយនឹងសមត្ថភាព ១៣០,០០០ម៣ /ថ្ងៃ ហើយបន្តដោយដំណាក់កាលទីពីរដែលមានសមត្ថភាពដូចគ្នានឹងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ២០១៦

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភពដើម 
រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះមហាក្សត្រនរោត្តម សីហនុ នៅថ្ងៃទី២៤ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៦០ តាមព្រះរាជក្រឹត្យលេខ ១៦៤ នស.  ក្រិត្យបានកំណត់ថា រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់ទឹកស្អាត និងផ្គត់ផ្គង់នៅរាជធានីភ្នំពេញ និងធានាឱ្យមានតុល្យភាពនៃប្រាក់ចំណូល និងការចំណាយទាក់ទងនឹងការវិនិយោគលើការកែច្នៃទឹករបស់ខ្លួន។

ទសវត្សរ៍នៃការធ្លាក់ចុះ 
ទោះបីជាជោគជ័យដំបូងក៏ដោយ ប្រតិបត្តិការរបស់រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ បានរងទុក្ខក្រោមភាពចលាចលនយោបាយរបស់ប្រទេសក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ការឡើងកាន់អំណាចរបស់ ខ្មែរក្រហម នៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ និងជម្លោះពីរទសវត្សរ៍បន្តបន្ទាប់គ្នា (សម្រាប់ព័ត៌មានលម្អិតសូមមើល កម្ពុជាសម័យទំនើប )។ ការអត់ឃ្លាននៃការវិនិយោគត្រឹមឆ្នាំ១៩៩០ រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញស្ទើរតែគ្មានមុខងារ។  ផលវិបាកគឺធ្ងន់ធ្ងរ។ ទឹក​គ្មាន​គណនី (UFW) លើស ៨០% នៅ​ភ្នំពេញ។ ស្ទើរតែមួយភាគបីនៃការសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យទាំងអស់ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងជំងឺទាក់ទងនឹងទឹក ជំងឺរាគគឺជាជំងឺឆ្លង ហើយប្រទេសកម្ពុជាមានអត្រាមរណភាពទារកខ្ពស់បំផុតមួយក្នុងពិភពលោក។ 

មានតែ២០-២៥% នៃប្រជាជនត្រូវបានបម្រើដោយទឹកបំពង់និងសូម្បីតែអ្នកដែលទទួលបានទឹកតែ១០ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ; កម្មករបានទទួលប្រាក់កម្រៃទាប ខូចចិត្ត និងពុករលួយ ជួយអតិថិជនទទួលបានការតភ្ជាប់ខុសច្បាប់ និងជៀសវាងការបង់វិក្កយបត្រ។ ហើយដោយសារតែស្ថានភាពនេះ រួមផ្សំជាមួយនឹងពន្ធគយទាបខ្លាំង និងបុគ្គលិកច្រើនលើសលប់ សូម្បីតែប្រភាគនៃការចំណាយប្រតិបត្តិការក៏ត្រូវបានទាញយកមកវិញពីអ្នកប្រើប្រាស់ទឹក ដែលធ្វើឲ្យឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ត្រូវក្ស័យធន។

ការផ្លាស់ប្តូរឆ្នាំ១៩៩៣-២០០៦ 
ការ​បោះ​ឆ្នោត​ដ៏​សំខាន់​នាំ​មក​នូវ​សន្តិភាព​សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៣។ ម្ចាស់ជំនួយពីខាងក្រៅបានចាប់ផ្តើមចូលរួមនៅក្នុងប្រទេស ដោយផ្តល់មូលនិធិសម្រាប់ការវិនិយោគសាធារណៈ។ អគ្គនាយករដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ លោក ឯក ស៊ុនចាន់ ដែលទើបតែងតាំងថ្មី បានចាប់ផ្តើមដោយការបណ្តេញបុគ្គលិកពុករលួយ និងអសមត្ថភាព ដែលទំនងជាមានហានិភ័យផ្ទាល់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង។ លោក​បាន​និយាយ​អំពីរដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ នៅ​ពេល​ដែល​លោក​ចូល​កាន់​តំណែង​ថា “វា​ជា​ការិយាធិបតេយ្យ ហើយ​វា​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​បុគ្គលិក​អសមត្ថភាព។ ខ្ញុំ​បាន​បណ្ដេញ​បុគ្គលិក​ជា​ច្រើន​នាក់ ហើយ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​គេ​ធ្វើ​ឃាត»។ 

បុគ្គលិកដែលនៅសេសសល់ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យផ្តល់ព័ត៌មានអំពីការតភ្ជាប់ខុសច្បាប់ និងទទួលបានប្រាក់លើកទឹកចិត្ត។ ការផ្សព្វផ្សាយគឺផ្អែកលើគុណសម្បត្តិ។ នេះបានបង្កើតវប្បធម៌នៃភាពស្មោះត្រង់ និងមោទនភាពក្នុងចំណោមបុគ្គលិកគ្រប់គ្រងទឹក។ បន្ទាប់មកឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានចាប់ផ្តើមយុទ្ធនាការមួយដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលអតិថិជនថាពួកគេត្រូវបង់វិក្កយបត្ររបស់ពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេចង់បានសេវាកម្មប្រកបដោយគុណភាព និងពិន័យជាប្រាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរលើការតភ្ជាប់ខុសច្បាប់។ លោក ឯក ស៊ុនចាន់ ថែមទាំងត្រូវបានមន្ត្រីយោធាម្នាក់ ប្រើកាំភ្លើងគំរាមផងដែរ នៅពេលដែលគាត់ព្យាយាមកាត់ផ្តាច់ការផ្គត់ផ្គង់ទឹក។ 

រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ក៏បានណែនាំប្រព័ន្ធវិក្កយបត្រតាមកុំព្យូទ័រ និងការទូទាត់ផ្តាច់មុខនៅក្នុងការិយាល័យរបស់ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ ដែលកាត់បន្ថយឱកាសសម្រាប់អំពើពុករលួយខ្នាតតូចក្រោមប្រព័ន្ធមុនត្រូវបានចេញដោយដៃ ហើយវិក័យប័ត្រត្រូវបានប្រមូលដោយអ្នកប្រមូលវិក្កយបត្រ។  លើសពីនេះ ម៉ែត្រត្រូវបានដំឡើងនៅលើការតភ្ជាប់ទាំងអស់ ហើយប្រព័ន្ធទិន្នន័យអតិថិជន និងព័ត៌មានត្រូវបានបង្កើតឡើង ដែលបានចាប់ផ្តើមដំណើរការនៅឆ្នាំ១៩៩៤។ ការវាស់វែងពេញលេញត្រូវបានសម្រេចនៅឆ្នាំ១៩៩៧ ហើយពន្ធត្រូវបានរៀបចំឡើងវិញ និងកើនឡើងក្នុងឆ្នាំដដែល។ 

នៅឆ្នាំ១៩៩៦ រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយក្រឹត្យជាឧបករណ៍ប្រើប្រាស់សាធារណៈស្វយ័តដោយមានហិរញ្ញវត្ថុដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ផ្ទុយពីការធ្វើជានាយកដ្ឋានរបស់សាលាក្រុង ដូចដែលវាធ្លាប់មានពីមុនមក។ ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលដែលមានសមាជិកប្រាំពីររូប រួមមានអគ្គនាយក តំណាងក្រសួងឧស្សាហកម្ម រ៉ែ និងថាមពល (ប្រធាន) ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ក្រសួងមហាផ្ទៃ រដ្ឋាភិបាលក្រុងភ្នំពេញ និងបុគ្គលិករដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ។  ស្វ័យភាពដែលទទួលបានថ្មីរបស់វាបានអនុញ្ញាតឱ្យឧបករណ៍ប្រើប្រាស់រក្សាប្រាក់ចំណូលលើសពីការចំណាយប្រតិបត្តិការដើម្បីកែលម្អសេវាកម្ម។ វាក៏អនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនជ្រើសរើសបុគ្គលិករបស់ខ្លួន ដែលពីមុនមិនអាចទៅរួចនោះទេ នៅពេលដែលវាជាផ្នែកមួយនៃសាលាក្រុង។ អ្នក​សង្កេតការណ៍​ម្នាក់​បាន​ហៅ​ចំណុច​នេះ​ថា «​ប្រហែល​ជា​កត្តា​សំខាន់​បំផុត​ក្នុង​ការ​ប្រែក្លាយ​របស់រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ»។ 

បន្ទាប់ពីបំពង់ចាស់ត្រូវបានជំនួសនៅកណ្តាលទីក្រុង បណ្តាញនេះត្រូវបានពង្រីកដើម្បីបង្កើនការចូលប្រើប្រាស់។ បំពង់ត្រូវបានដាក់តាមបច្ចេកទេសទំនើប ដើម្បីធានាថាការលេចធ្លាយចេញពីបំពង់ថ្មីនឹងមានកម្រិតទាប។ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ក៏បានផ្តល់ការតភ្ជាប់ផ្ទះដល់អ្នករស់នៅក្នុងអនាធិបតេយ្យផងដែរ ដែលពីមុនបានបង់ថ្លៃទឹកប្រហែល៥ដងច្រើនជាងតម្លៃទឹក ដោយសារពួកគេពឹងផ្អែកលើ "តំណាងសហគមន៍" ដែលពិតជាបានរំលោភអំណាចរបស់ពួកគេ និងលក់ទឹកឡើងវិញក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាងការអនុញ្ញាត។ ដំបូងឡើយ សូម្បីតែអ្នករស់នៅក្នុងតំបន់អនាធិបតេយ្យ ក៏ត្រូវបង់ថ្លៃតភ្ជាប់ទាំងស្រុងដែរ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ១៩៩៩ ការទូទាត់ជាការដំឡើងត្រូវបានអនុញ្ញាត ហើយនៅឆ្នាំ២០០៤-២០០៦ ថ្លៃសេវាឧបត្ថម្ភធនត្រូវបានណែនាំជាបណ្តើរៗ។  នៅឆ្នាំ២០០៦ សូចនាករការអនុវត្តទាំងអស់ត្រូវបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងយ៉ាងខ្លាំង ជាសំខាន់ដែលបានបញ្ចប់ការផ្លាស់ប្តូរឧបករណ៍ប្រើប្រាស់។

ការផ្តល់ជូនជាសាធារណៈដំបូង (២០១២) 
នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១២ រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ បាន​ក្លាយ​ជា​ក្រុមហ៊ុន​ចុះ​បញ្ជី​ក្នុង​ស្រុក​ដំបូង​គេ​នៅផ្សារមូលបត្រកម្ពុជា ។ ភាគហ៊ុនរបស់វាបានកើនឡើង៤៨ភាគរយនៅថ្ងៃដំបូងនៃការជួញដូរ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកបានធ្លាក់ចុះដល់តម្លៃដំបូងរបស់ពួកគេ។  នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១២ ក្រសួង​បាន​ចូល​និវត្តន៍​លោក ឯក ស៊ុនចាន់ ហើយ​ជំនួស​លោក​ដោយ​លោក ស៊ឹម ស៊ីថា ប្រធាន​ក្រុមហ៊ុន​ទឹក​ឯកជន​ដែល​ផ្គត់ផ្គង់​ក្រុង​ទេសចរណ៍​ឆ្នេរ ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ។  មិនយូរប៉ុន្មាន លោក ឯក ស៊ុនចាន់ ត្រូវបានតែងតាំងជាអនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងធនធានទឹក នៃក្រសួងឧស្សាហកម្ម រ៉ែ និងថាមពលកម្ពុជា ។

លទ្ធផល

បង្កើនការចូលប្រើប្រាស់ 
ចំនួនអតិថិជនបានកើនឡើងច្រើនជាង៥ដង ដែលនាំឱ្យមានការកើនឡើងនៃចំនួនប្រជាជនដែលបានបម្រើពី២៥% (១៩៩៣) ដល់ ៩២% (២០១០)។ សមត្ថភាពបណ្តាញចែកចាយត្រូវបានកើនឡើងពី ៦៥,០០០ម៣ /ថ្ងៃ ដល់៣២០,០០០ម៣ /ថ្ងៃក្នុងឆ្នាំ២០១២។  អាជីវករលក់ទឹកដែលគិតថ្លៃទឹករហូតដល់ប្រាំដងច្រើនជាងអ្វីដែលអ្នកប្រើប្រាស់បង់ទៅឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ឥឡូវនេះបានបាត់អស់ហើយ ពីតំបន់សេវារដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ។

គុណភាពទឹកប្រសើរឡើង 
គុណភាព​ទឹក​បាន​ប្រសើរឡើង ហើយ​នាយក​និយាយថា លោកផឹកទឹកម៉ាស៊ីនដោយមិនឆ្អិន ហើយ​បាន​ជំទាស់​នឹង​អតិថិជន​របស់លោកថា៖ «​ប្រសិនបើ​អ្នក​ឈឺពោះ​បន្ទាប់ពី​បាន​ផឹកទឹក​ម៉ាស៊ីន​នោះ ខ្ញុំ​នឹង​ផ្តល់​សំណង​ជូន​អ្នក​»​។

ឈានដល់ជនក្រីក្របំផុត 
រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ បានបង្កើតមូលនិធិបង្វិលមួយ ដើម្បីផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានដល់ការតភ្ជាប់ក្នុងស្រុក ដើម្បីជួយអ្នកក្រីក្របំផុត ភ្ជាប់បណ្តាញ។ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់នេះបម្រើដល់ជាង ២៧,០០០ គ្រួសារ (១៤% នៃអតិថិជនទាំងអស់) នៅក្នុងសហគមន៍ក្រីក្រក្នុងទីក្រុងជាង១២៣ក្នុងអត្រាពន្ធឧបត្ថម្ភធន និងថ្លៃតភ្ជាប់ ដែលអាចត្រូវបានបង់ជាការដំឡើង។  គ្រួសារក្រីក្រមានសិទ្ធិទទួលបានការឧបត្ថម្ភធន ៣០%, ៥០%, ៧០% ឬ ១០០% នៃថ្លៃសេវាតភ្ជាប់ អាស្រ័យលើលក្ខខណ្ឌហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកគេ។ 

លក្ខខណ្ឌទាំងនេះត្រូវបានវាយតម្លៃរួមគ្នាដោយគណៈកម្មាធិការឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ និងសហគមន៍មូលដ្ឋាន ដោយលទ្ធផលត្រូវបានបោះពុម្ពផ្សាយ។ វិធីសាស្រ្តនេះដើម្បីទៅដល់ជនក្រីក្រត្រូវបានរកឃើញបន្ទាប់ពីការពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំជាមួយនឹងវិធីសាស្រ្តដែលមិនជោគជ័យ។ ជាឧទាហរណ៍ ការលក់ទឹកជូនជនក្រីក្រតាមរយៈ "តំណាងសហគមន៍" ដែលជាវិធីសាស្រ្តដែលដំណើរការល្អនៅ ទីក្រុងម៉ានីល ប្រទេសហ្វីលីពីន បានបរាជ័យក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ដោយសារ "តំណាងសហគមន៍" លក់ទឹកឡើងវិញក្នុងតម្លៃខ្ពស់ជាងការព្រមព្រៀងគ្នា។

ការចូលរួមជាមួយសហគមន៍ 
ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានបង្កើតទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយអតិថិជនរបស់ខ្លួន។ ជាឧទាហរណ៍ វាបានផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់សមាជិកសាធារណៈដែលបានរាយការណ៍ពីការភ្ជាប់ខុសច្បាប់ ហើយវាបានបង្កើតឡើងនូវប្រព័ន្ធដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយដើម្បីចុះឈ្មោះ និងដោះស្រាយបណ្តឹង។ នេះរួមជាមួយនឹងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើពុករលួយខ្នាតតូច និងការកែលម្អគុណភាពសេវាកម្ម បានជួយឱ្យមានការទទួលយកជាសាធារណៈសម្រាប់ការដំឡើងពន្ធ។

ហិរញ្ញវត្ថុប្រសើរឡើង 
ម៉ែត្រត្រូវបានដំឡើងសម្រាប់ការតភ្ជាប់ទឹកទាំងអស់ ប្រព័ន្ធវិក្កយបត្រត្រូវបានប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ ហើយការពិន័យមិនបង់ប្រាក់ត្រូវបានណែនាំ។ ជាលទ្ធផលប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រមូលសម្រាប់អតិថិជនលំនៅដ្ឋានបានកើនឡើងពី ៤៨% ទៅ៩៩.៩% ។  ពន្ធ​ត្រូវ​បាន​ដំឡើង​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៩៤,១៩៩៧ និង២០០១ ជា​រៀង​រាល់​ពេល​ដោយ​មាន​ការ​យល់ព្រម​ពី ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ​។ នៅឆ្នាំ១៩៩៥ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានចាប់ផ្តើមរកប្រាក់ចំណេញតិចតួចដែលបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីឆ្នាំ២០០០។ ប្រាក់ចំណូលប្រតិបត្តិការសម្រាប់ឆ្នាំហិរញ្ញវត្ថុ២០០៨ គឺ ២១.៩លានដុល្លារ ដែលក្នុងនោះវាទទួលបានប្រាក់ចំណេញ ៧.៣លានដុល្លារ ដែលវាបានបង់ពន្ធលើប្រាក់ចំណូលសាជីវកម្ម។  នៅឆ្នាំ១៩៩៦ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់បានស្នើការដំឡើងពន្ធបីជំហានក្នុងរយៈពេលប្រាំពីរឆ្នាំ ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលនៃការងើបឡើងវិញនូវការចំណាយពេញលេញ។ ជំហានទីបីបានបង្ហាញថាមិនចាំបាច់ ដោយសារការកែលម្អប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងច្រើនដែលសម្រេចបានដោយរដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ។

តម្លៃសមរម្យ 
នៅឆ្នាំ២០១៣ ប្លុកទាបបំផុតនៃតម្លៃទឹកលំនៅដ្ឋានរហូតដល់ការប្រើប្រាស់ ៧ម៣ ក្នុងមួយខែគឺ៥៥០រៀលកម្ពុជា (០.១៣ដុល្លារ) ក្នុងមួយម 3 បន្ទាប់មកប្លុកទីពីររហូតដល់១៥ម៣ នៅ៧៧០រៀល (០.១៩ដុល្លារ) ក្នុងមួយម៣។  វិក្កយបត្រទឹកសម្រាប់លំនៅដ្ឋានធម្មតាគឺ ៣-៥ ដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយខែ ប្រហែល១ភាគរយនៃប្រាក់ចំណូលជាមធ្យម។ ពន្ធគយនៅភ្នំពេញគឺទាបជាងទីក្រុងអាស៊ីអាគ្នេយ៍មួយចំនួនទៀតដូចជា East Manila ($0.33/m 3 in 2008), Kuala Lumpur (0.45$/m 3 in 2007) ឬ Jakarta ($0.70/m 3 in 2005)។ នេះអាចត្រូវបានពន្យល់ដោយផ្នែកនៅជិតទីក្រុងភ្នំពេញទៅនឹងធនធានទឹកដ៏សម្បូរបែបនៃទន្លេមេគង្គ ប៉ុន្តែជាចម្បងដោយប្រសិទ្ធភាពនៃប្រតិបត្តិការរបស់ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់។

កិច្ចសហប្រតិបត្តិការខាងក្រៅ 
កិច្ចសហប្រតិបត្តិការខាងក្រៅបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការនាំមកនូវការប្រែក្លាយឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ទឹកក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ ក្នុងកំឡុងឆ្នាំដំបូង ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ពឹងផ្អែកលើជំនួយ ខណៈពេលដែលបន្ទាប់ពីស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុមានភាពប្រសើរឡើង ហើយវាបានក្លាយជាអង្គភាពដាច់ដោយឡែកពីគ្នាផ្នែករដ្ឋបាល និងហិរញ្ញវត្ថុ វាក៏ទទួលយកប្រាក់កម្ចីផងដែរ។ ជប៉ុន (ជំនួយ ៨៥ លានដុល្លារ) បារាំង (ជំនួយឥតសំណង ២១ លានដុល្លារ និងកម្ចី ១៤ លានដុល្លារ) ធនាគារពិភពលោក (កម្ចី ២៩ លានដុល្លារ) ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (កម្ចី ១៣ លានដុល្លារ) និង UNEP បានផ្តល់ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកទេសដល់ PPWSA . ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុខាងក្រៅមានចំនួនសរុបប្រហែល 165 លានដុល្លារនៅចន្លោះឆ្នាំ 1993 និង 2009  

រដ្ឋាករទឹកស្វយ័តក្រុងភ្នំពេញ ក៏បានបង្កើតនូវការរៀបចំ ភ្លោះ រវាងប្រព័ន្ធទឹកស្អាតរបស់អូស្រ្តាលី និង PPWSA ផងដែរ។  PPWSA បានធ្វើការជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយក្រុមហ៊ុនវិស្វកម្មបារាំង SAFEGE អស់រយៈពេលជាងម្ភៃឆ្នាំមកហើយ។ ការបញ្ចូល SAFEGE ត្រូវបានប្រើប្រាស់លើប្រធានបទជាច្រើនទាក់ទងនឹងវិស្វកម្មនៃប្រព័ន្ធផលិតទឹក និងចែកចាយ។

ឯកសារយោង 

ភ្នំពេញ