ភាសាថៃខាងជើង

កាំមឿង (  ) ឬ ភាសាថៃខាងជើង (  ) គឺជា​ភាសា​របស់ប្រជាជនថៃភាគ​ខាង​ជើងនៃឡានណា ប្រទេស​ថៃ ។ វា​គឺ​ជាភាសាតៃភាគនិរតី ​ដែល​មាន​ទំនាក់​ទំនង​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ជាមួយ​នឹងភាសាឡាវ ។ កមឿង វាមានប្រើប្រាស់ប្រហែលប្រាំមួយលាននាក់ ដែលភាគច្រើនរស់នៅក្នុងស្រុកភាគខាងជើងប្រទេសថៃ ជាមួយនឹងសហគមន៍អ្នកនិយាយភាសាឡានណាតូចជាងនៅភាគពាយ័ព្យប្រទេសឡាវ ។

អ្នក​និយាយ​ភាសា​នេះ​ជា​ទូទៅ​ចាត់​ទុក​ឈ្មោះ "តៃ​យ័ន" ជា​ពាក្យ​ប្រមាថ ។ ពួកគេហៅខ្លួនឯងថា  ( ᨤᩫ᩠ᨶᨾᩮᩬᩥᨦ) ព្យញ្ជនៈ "ប្រជាជនមឿង " មានន័យថា "អ្នករស់នៅទីក្រុង") ឡានណាឬថៃខាងជើង។ ភាសានេះក៏ត្រូវបានគេហៅថា ។ (พายัพ,  ), "ភាគពាយ័ព្យ (សុន្ទរកថា)" ។

ពាក្យយ័ន ពេលខ្លះនៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ អក្ខរក្រមតៃតាម ដ៏ប្លែករបស់ប្រទេសថៃភាគខាងជើង ដែលទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងអក្ខរក្រម តៃលឺ និងអក្ខរក្រមសាសនាឡាវ។ ការប្រើប្រាស់  ដូចដែលគេស្គាល់អក្ខរក្រមបុរាណ ឥឡូវនេះត្រូវបានកំណត់យ៉ាងទូលំទូលាយចំពោះវត្តអារាមពុទ្ធសាសនា ដែលសាត្រាស្លឹករឹតធម្មទេសនាចាស់ៗជាច្រើននៅតែប្រើប្រាស់យ៉ាងសកម្ម។ មិនមានការផលិតអក្សរសិល្ប៍យ៉ាងសកម្មនៅក្នុងអក្ខរក្រមបុរាណទេ ហើយនៅពេលប្រើក្នុងការសរសេរអក្សរថៃស្តង់ដារគឺត្រូវបានប្រើប្រាស់មិនទៀងទាត់។ ទម្រង់​ការ​និយាយ​បែប​ទំនើប​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា  មានការចាប់អារម្មណ៍ឡើងវិញក្នុងការសរសេរវាតាមវិធីប្រពៃណី ប៉ុន្តែការបញ្ចេញសំឡេងទំនើបខុសពីអ្វីដែលបានកំណត់ក្នុងច្បាប់អក្ខរាវិរុទ្ធ។

ឯកសារយោង