អក្សរសិល្ប៍ពុទ្ធនិយមក្លាយ

អក្សរសិល្ប៍ពុទ្ធនិយមក្លាយ​ (; ) គឺជាផ្នែកមួយក្នុងអក្សរសិល្ប៍ពុទ្ធនិយម គឺជាអក្សរសិល្ប៍ទាំងឡាយណាដែលបានទទួលឥទ្ធិពល ពីព្រោះពុទ្ធសាសនា ដែល ចែកជា៣ ។អក្សរសិល្ប៍ពុទ្ធនិយមក្លាយ គឺជាប្រភទអក្សរសិល្ប៍ដែលពុំមាននៅក្នុងគម្ពីរព្រះត្រៃបិតកទេ តែទាក់ទងទៅនឹងទស្សនៈទ្រឹស្តីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ។ រឿងនោះគេហៅថា “បញ្ញាសជាតក” ដែលរួមមានទាំងអស់ ៥០ រឿង ៖

 ទី១ ៖ រឿងព្រះសមុទ្ទឃោស
 ទី២ ៖ រឿងសិរិចូឌាមណី
 ទី៣ ៖ រឿងវត្តង្គុលីរាជ
 ទី៤ ៖ រឿងរថសេន
 ទី៥ ៖ រឿងព្រះសុធន
 ទី៦ ៖ រឿងព្រះចន្ទរាជ
 ទី៧ ៖ រឿងបោរាណកបិរាជ
 ទី៨ ៖ រឿងវរនេត្តវរនុជ
 ទី៩ ៖ រឿងព្រះសុធនុកុមារ
 ទី១០ ៖ រឿងសុភមិត្ត
 ទី១១ ៖ រឿងធម្មិកបណ្ឌិតរាជ
 ទី១២ ៖ រឿងសង្ខបត្ត
 ទី១៣ ៖ រឿងរតនប្បជោត
 ទី១៤ ៖ រឿងព្រះសិរិធរ
 ទី១៥ ៖ រឿងចាគទាន
 ទី១៦ ៖ រឿងសព្វសិទ្ធិ
 ទី១៧ ៖ រឿងសិរិវិបុលកិត្តិ
 ទី១៨ ៖ រឿងទុលកបណ្ឌិត
 ទី១៩ ៖ រឿងធម្មរាជ
 ទី២០ ៖ រឿងសិទ្ធិសារ
 ទី២១ ៖ រឿងវិបុលរាជ
 ទី២២ ៖ រឿងអាទិត្តរាជ
 ទី២៣ ៖ រឿងនរជីវៈ
 ទី២៤ ៖ រឿងសិសោររាជ
 ទី២៥ ៖ រឿងទុក្កម្មារាជ
 ទី២៦ ៖ រឿងពារាណសិរាជ
 ទី២៧ ៖ រឿងសុរូប
 ទី២៨ ៖ រឿងសុបិនកុមារ
 ទី២៩ ៖ រឿងមហាសុរសេន
 ទី៣០ ៖ រឿងព្រហឃោសរាជ
 ទី៣១ ៖ រឿងមហាបុទុម
 ទី៣២ ៖ រឿងសុវណ្ណកច្ចបៈទី១
 ទី៣៣ ៖ រឿងសុវណ្ណកុមារ
 ទី៣៤ ៖ រឿងទេវរុក្ខកុមារ
 ទី៣៥ ៖ រឿងភណ្ឌាគារ
 ទី៣៦ ៖ រឿងសុវណ្ណកច្ចបៈទី២
 ទី៣៧ ៖ រឿងកនកវណ្ណរាជ
 ទី៣៨ ៖ រឿងសលកៈ
 ទី៣៩ ៖ រឿងពហុគាវី
 ទី៤០ ៖ រឿងសុវណ្ណវង្ស
 ទី៤១ ៖ រឿងវីរិយបណ្ឌិត
 ទី៤២ ៖ រឿងសោនន្ទ
 ទី៤៣ ៖ រឿងសេកបណ្ឌិត
 ទី៤៤ ៖ រឿងសូរវង្សវរវង្ស
 ទី៤៥ ៖ រឿងអតិទេវរាជ
 ទី៤៦ ៖ រឿងបុប្ជរាជ
 ទី៤៧ ៖ រឿងទេវន្ទ
 ទី៤៨ ៖ រឿងព្រះសុទស្សនមហារាជ
 ទី៤៩ ៖ រឿងនរជីវកឋិន
 ទី៥០ ៖ រឿងធម្មសោកណ្ឌក ។

អក្សរសិល្ប៍ពុទ្ធនិយមក្លាយ
សាសនា
ព្រះពុទ្ធសាសនា
ប្រជាជនអាស៊ី