ង្វៀន វ៉ាន់ធៀវ

ង្វៀន វ៉ាន់ធៀវ ( កើតថ្ងៃទី៥ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩២៣  ដល់ថ្ងៃទី២៩ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០០១ ) គឺជាមន្ត្រីយោធា និងអ្នកនយោបាយវៀតណាមខាងត្បូង ដែលជាប្រធានាធិបតីនៃប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង ពីឆ្នាំ ១៩៦៧ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៥ ។   លោកគឺជាឧត្តមសេនីយម្នាក់នៅក្នុងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធនៃសាធារណរដ្ឋវៀតណាម (RVNAF) បានក្លាយជាប្រមុខរបបយោធា នៅឆ្នាំ១៩៦៥ ហើយបន្ទាប់មកជាប្រធានាធិបតីបន្ទាប់ពីបានឈ្នះការបោះឆ្នោតនៅឆ្នាំ១៩៦៧ ។ លោកបានបង្កើតការគ្រប់គ្រងលើវៀតណាមខាងត្បូងរហូតដល់គាត់បានលាលែងពីដំណែង ហើយចាកចេញពីប្រទេស ហើយផ្លាស់ទៅរស់នៅទីក្រុងតៃប៉ិ តៃវ៉ាន់ពីរបីថ្ងៃមុនការដួលរលំនៃទីក្រុងសៃហ្គននិងជ័យជំនះចុងក្រោយរបស់វៀតណាមខាងជើង ។

កើតនៅផាន់រ៉ាង នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគកណ្តាល នៃប្រទេសវៀតណាម លោកធៀវបានចូលរួមជាមួយពួកវៀតមិញ ដែលគ្រប់គ្រងដោយកុម្មុយនិស្តហូជីមិញ ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥ ប៉ុន្តែបានលាឈប់បន្ទាប់ពីមួយឆ្នាំ ហើយបានចូលរួមជាមួយកងទ័ពជាតិវៀតណាម (VNA) នៃរដ្ឋវៀតណាម ដែលគាំទ្រដោយបារាំង។ គាត់បានឡើងជួរបន្តិចម្តងៗ ហើយនៅឆ្នាំ 1954 បានដឹកនាំកងវរសេនាតូចមួយក្នុងការបណ្តេញពួកកុម្មុយនិស្តចេញពីភូមិកំណើតរបស់គាត់។ បន្ទាប់ពីការដកទ័ពរបស់បារាំង VNA បានក្លាយជា ARVN ហើយ លោកធៀវគឺជាប្រធានបណ្ឌិតសភាយោធាជាតិវៀតណាម អស់រយៈពេល 4 ឆ្នាំមុនពេលក្លាយជាមេបញ្ជាការកងពល និងវរសេនីយ៍ឯក។ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1960 លោកបានជួយទម្លាក់ការប៉ុនប៉ងធ្វើរដ្ឋប្រហារ ប្រឆាំងនឹងប្រធានាធិបតី ង៉ូ ឌិញឌៀម ។ ក្នុង​អំឡុង​ពេល​នេះ លោក​ក៏​បាន​ប្តូរ​ទៅ​កាន់​សាសនា​រ៉ូម៉ាំង​កាតូលិក ហើយ​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​របប​សម្ងាត់ គណបក្សទាន់ឡាវ ; លោកឌៀមត្រូវ​បាន​គេ​គិត​ថា​នឹង​ផ្តល់​ការ​អនុគ្រោះ​ដល់​អ្នក​រួម​សាសនា​របស់​គាត់ ហើយ លោកធៀវត្រូវ​បាន​គេ​ចោទ​ប្រកាន់​ថា​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​បាន​ប្រែចិត្ត​ជឿ​សម្រាប់​ការ​រីក​ចម្រើន​ផ្នែក​នយោបាយ។

ឯកសារយោង