ដេវីដ វ៉ូតអាត

ដេវីដ វ៉ូតអាត (, ; កើតនៅថ្ងៃទី ៦ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៦៤) គឺជាអ្នកដឹកនាំ និងជាអ្នកនិពន្ធជនជាតិ អាមេរិក។ ក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០ គាត់បានបង្កើតពាក្យថា prequiem  ដែលវាជាគឺជាការរៀបរាប់ ទុកជាមុន និងសូត្រធម៌បុណ្យសពសម្រាប់ពិពណ៌នាអំពីការគោរពស្របទៅតាមជំនឿព្រះពុទ្ធសាសនារបស់គាត់ ដោយបានធ្វើការតាក់តែងនិពន្ធបទភ្លេងឧទ្ទិសដើម្បីបង្ហាញប្រាប់ក្នុងពេល ឬមុនពេលនៃការស្លាប់នៃកម្មវត្ថុរបស់ ខ្លួនបន្តិច។១

សេវាពិធីបុណ្យរំលឹករបស់ទីក្រុងឡូស អាន់ជឺឡែសដែលលោក វ៉ូតអាតតបានបម្រើការក្នុងនាមជាអ្នកដឹកនាំ ឬជាអ្នកនាំមុខតន្ត្រី រួមទាំងនៅក្នុងពិធីតាមលក្ខណៈស៊ីវិលនៅឆ្នាំ ២០០១ ដោយបានប្រារព្ធឡើងនៅលើផ្លូវ រថភ្លើងអែនជ័លហ្លាយសម្រាប់ផ្តល់កិត្តិយស ដល់ជនរងគ្រោះនៅក្នុងឧប្បត្តិហេតុឧបទ្ទវហេតុឡេអុងប្រាផត និងស្ត្រីមេម៉ាយដែលរងរបួសរបស់គាត់ឈ្មោះឡូឡា។៤ គាត់បានសូត្រធម៌សម្រាប់សត្វព្រៃ រួមទាំងសម្រាប់ សត្វទុងពណ៌ប្រផេះកាលីហ្វ័រញ៉ានៅលើឆ្នេរសមុទ្រដែលជាកន្លែងសត្វនេះបានធ្លាក់ចុះ។៦ᵃ គាត់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ល្បីល្បាញជាមួយនឹងទឹកថ្នាំពណ៌ដ៏ដែលមានអ្នកចូលចិត្តច្រើនសម្រាប់ការរៀបចំពិន្ទុ។

លោក ធីម៉ូថេ ម៉ាកវេ បានស្នើសុំឱ្យលោក វ៉ូតអាតធ្វើអភិបូជាមុនគេនៅល្ងាចមុនថ្ងៃប្រហារជីវិតរបស់គាត់នៅក្នុង ទីក្រុង តែរី ហូតេ រដ្ឋអ៊ីនឌីអាណា។៨ ការទទួលស្គាល់ពី "អំពើដ៏អាក្រក់" របស់លោក ម៉ាកវេ តែដោយសារមាន បំណងផ្តល់នូវការលួងលោមចិត្ត លោក វ៉ូតអាត បានយល់ព្រមអំពីការចាក់ផ្សាយផ្នែកកូដានៃសមាសភាពរបស់ គាត់ "អាវេ អាតក្វេ វ៉ាល" ជាមួយនឹងក្រុមចម្រៀងផ្លុំត្រែក្នុងស្រុកនៅឯវិហារ អេសធី ម៉ាហ្គារិត ម៉ារី នៅក្បែរ យូអេសភី ធារី ហូតេ នៅចំពោះមុខទស្សនិកជនដោយរួមទាំងសាក្សីនៅពេលព្រឹកបន្ទាប់។៩ លោកអាចារ្យ ដានីយែល អិម. ប៊ូឆ្លេន និងក្រោយមកលោក កាឌីណល រ៉ក់ហ្គើ ម៉ាហូនី បានដាក់ញត្តិទាមទារទៅកាន់សម្តេច ប៉ាប ចន ប៉ូល ២ ដើម្បីឲ្យពរដល់ លោក វ៉ូតអាត ឲ្យបានពេញលេញ។

ការចម្លងម៉ាស៊ីនសុបិន្តរបស់លោក វ៉ូតអាត ដែលជាចង្កៀងវិកលចរិកកម្រិតស្រាលត្រូវបានដាក់តាំងបង្ហាញនៅ ក្នុងសារមន្ទីរសិល្បៈនៅជុំវិញពិភពលោក។ ការរួមចំណែករបស់លោកចំពោះទស្សនាវដ្តីអក្សរសាស្ត្រដូចជា ដឺ ហ្វ្រាន់ រួមបញ្ចូលទាំងការសរសេរនៅលើកម្មផលអន្តរប្រភេទ ដាំមនសិការ និងការតាំងទីលំនៅរបស់ជនជាតិ ប៉ារ៉ាហ្គាយ នៅក្នុងស្រុកនូវ៉ា ជឺម៉ានៀ។១៣

ការអប់រំ
លោក វ៉ូតអាត បានទទួលការអប់រំជាលក្ខណៈឯកជន និងនៅសាលាញ៉ូស្គូលសម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និង សាកលវិទ្យាល័យកាលីហ្វ័រញ៉ា សានតា បាបារ៉ា។

នូវ៉ា ជឺម៉ានៀ
នៅឆ្នាំ ២០០៣ លោក វូតអាត ត្រូវបានជ្រើសតាំងធ្វើជាក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនៅ ជូនីភើ ហ៊ីល (ឡូស អាន់ជឺឡែស ខោនធី) រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា។ ជាមួយសមត្ថភាពនេះ លោកបានស្នើឱ្យមានទំនាក់ទំនងបងប្អូនជាមួយទីក្រុងនូវ៉ា ជឺម៉ានៀនៃប្រទេសប៉ារ៉ាហ្គាយ។ ដើម្បីជម្រុញស្របតាមផែនការរបស់គាត់ លោក វ៉ូតអាត បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ កន្លែងអ្នកពិសារម្ហូបបួសកាលពីមុន / ស្ត្រីនិយមតាមអូតូភៀ និងបានជួបជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំទីក្រុងរបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់ពីដំណើរទស្សនកិច្ចជួបជាមួយចំនួនប្រជាជនលើកដំបូងដែល "មានការធ្លាក់ចុះខាងសីលធម៌ និងខាង បញ្ញា" លោកបានជ្រើសរើសមិនបន្តទំនាក់ទំនងនេះទេ ប៉ុន្តែបានរកឃើញកម្មវត្ថុនៃការសិក្សានៅក្នុង សហគមន៍សម្រាប់ការសរសេរសម្រាប់ពេលក្រោយទៀត។ អ្វីដែលគាត់ចាប់អារម្មណ៍ជាពិសេសនោះគឺទស្សនៈ គាំទ្រការសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីមនុស្សរបស់អ្នកធ្វើផែនការប៉ាន់ស្មាន លោក រីឆាដ វែកណឺ និង អ្នកស្រី អេលីហ្សាបែត ហ្វស្ទ័រ នាថឆេ រួមជាមួយប្តីរបស់គាត់ លោក បឺណាដ ហ្វស្ទ័រ បានរកឃើញ និងរស់នៅ ដែលគេហៅថាអាណានិគមក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៨៨៦ ដល់ ១៨៨៩។១៦

នៅឆ្នាំ ២០០៤ ដោយមានការទទួលស្គាល់អំពីទិដ្ឋភាពនិរន្តរភាពនៃឧត្តមគតិស្ថាបនិករបស់នូវ៉ា ជឺម៉ានៀ លោក វ៉ូតអាត បាននិពន្ធចម្រៀងច្រៀងរួមគ្នាមួយបទគឺ "ព្រៃនៃទឹកដីបរិសុទ្ធរបស់យើង"។១៨

ពីឆ្នាំ ២០០៤ ដល់ឆ្នាំ ២០០៦ លោកវ៉ូតអាត បានដឹកនាំបេសកកម្មជាច្រើនទៅកាន់ នូវ៉ា ជឺម៉ានៀ ដោយទទួល បានការគាំទ្រពីអនុប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិកនាពេលនោះគឺ លោក ឌិក ឆេនី។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១១ លោក វ៉ូតអាត បានផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណដល់អ្នកនិពន្ធជនជាតិស្វីស លោក គ្រីស្ទាន ក្រាត ដើម្បីធ្វើការបោះពុម្ពផ្សាយការ ឆ្លើយឆ្លងលក្ខណៈឯកជនមួយចំនួនរបស់ពួកគេដែលភាគច្រើនទាក់ទងទៅនឹងនូវ៉ា ជឺម៉ានៀ នៅក្រោមការ បោះពុម្ពរបស់សកលវិទ្យាល័យហានូវ៉ើ វៀហាន វ៉ើឡែក។ នៃការឆ្លើយឆ្លង FAZ ពាក់ព័ន្ធ "[អ្នកនិពន្ធ] លុបបំបាត់ព្រំដែនរវាងជីវិត និងសិល្បៈ។"២៣ ដឺ ស្ពីជែល ប្រកាសថា ប្រាំឆ្នាំ២៤ បង្កើតបានជា "ការងាររៀបចំខាង ព្រលឹងវិញ្ញាណ" នៃអធិរាជប្រលោមលោកជាបន្តបន្ទាប់របស់ ក្រាត

យោងតាមលោក អេនឌ្រូ ម៉ាកខែន លោក វ៉ូតអាត បានចាប់ផ្ដើម "ការធ្វើដំណើរទៅកាន់កន្លែងដែលនៅសេស សល់ជាកន្លែងដែលកូនចៅរបស់អ្នកតាំងលំនៅដើមបានរស់នៅក្រោមកាលៈទេសៈអន់បន្ថយជាខ្លាំង។" ធម៌របស់សហគមន៍ និងដើម្បីកសាងផ្ទះល្ខោនអូប៉េរ៉ា បេរឹតខ្នាត តូចៗនៅលើទីតាំងនៃអ្វីដែលធ្លាប់ជាលំនៅដ្ឋានគ្រួសាររបស់ អេលីហ្សាបែត ហ្វស្ទ័រ នីតឆេ ធ្លាប់បានរស់នៅ។"២៦ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ នូវ៉ា ជឺម៉ានៀ បានក្លាយទៅជាគោលដៅដ៏គួរឲ្យចាប់ចិត្តមួយដែលមានគ្រែ គេង និងអាហារពេលព្រឹកព្រមទាំងសារមន្ទីរប្រវត្តិសាស្ត្របណ្តោះអាសន្នមួយ។

ម៉ាស៊ីនសុបិន
ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៨៩ ដល់ឆ្នាំ ២០០៧ លោក វ៉ូតតអាត បានសាងសង់ការចម្លងតាមម៉ាស៊ីនសុបិនដែលវាគឺជា ឧបករណ៍សម្រាប់សិក្សាអំពីសព៌ាង្គកាយដែលបានបង្កើតឡើងដោយលោក ប្រ៊ីអុង ហ្គីស៊ីន និង លោក អៀន សោមឺវីលពាក់ព័ន្ធទៅនឹងស៊ីឡាំងមានរន្ធធ្វើពីទង់ដែង ឬក្រដាសដែលព័ទ្ធជុំវិញដោយចង្កៀងអគ្គិសនីនៅលើដុំ ម៉ូទ័រដែលបង្កើតឡើងពីដើមឈើកូកូបូឡូ ឬ ដើមស្រល់។២៧ លោក វ៉ូតអាត បានរក្សាវាទុក សង្កេតមើលដោយ បិទភ្នែក ម៉ាស៊ីនអាចប៉ះជាមួយស្ថានភាពផ្លូវចិត្តដែលប្រៀបបានទៅនឹងសារធាតុពុលស្រវឹងឬ សុបិន្ត។

ដោយយល់ស្របទៅនឹងការបរិច្ចាកម៉ាស៊ីនសុបិនឲ្យទៅ លោក វីល្លៀម អេស. បឺរ៉ូ' ១៩៩៦ LACMA ការមើល ឃើញច្រកចូលទៅកាន់អតីតកាលឡើងវិញ លោក វ៉ូតអាត ក៏បានក្លាយជាមិត្តភក្តិជាមួយនឹងអ្នកនិពន្ធវ័យ ចំណាស់ហើយបានជូនគាត់នូវក្រដាស និងស្រល់ "គំរូបូហឺមៀន" ម៉ាស៊ីនសុបិនក្នុងឱកាសខួបកំណើតគម្រប់ ៨៣ ឆ្នាំ និងថ្ងៃកំណើតចុងក្រោយរបស់គាត់។៣២ សុថេប៊ីបានដេញថ្លៃសម្រាប់ម៉ាស៊ីនពីមុនទៅឱ្យអ្នកប្រមូល ឯកជននៅក្នុងឆ្នាំ ២០០២ ហើយម៉ាស៊ីនចុងក្រោយនៅតែបន្តកម្ចីពីអចលនទ្រព្យ បឺរ៉ូ សម្រាប់សារមន្ទីរ សិល្បៈស្ពឹនសឺ នៅក្នុងទីក្រុង ឡរ៉េន រដ្ឋកាន់សាស។ ការសិក្សាដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ អ្នកប្រាជ្ញ ចង្វាក់តន្ថើន រ៉ាច ចាន់ដាឡាប៉ាធី វាយតម្លៃឡើងវិញពីវិធីសាស្រ្ត "បំបាក់គំនិត" របស់ លោក វ៉ូតអាត ទៅនឹង ម៉ាស៊ីនសុបិនដែលស្ទើតែគេជិតបំភ្លេចចោលទៅហើយ។៣៦

ចំណាំ

ឯកសារយោង

តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ

គេហទំព័រ
វិគីមេឌាទូទៅមានមេឌាដែលទាក់ទងទៅនឹង: ដេវីដ វ៉ូតអាត
ដេវីដ វ៉ូតអាត នៅបណ្ណាល័យជាតិស្វីស
ដេវីដ វ៉ូតអាត នៅបណ្ណាល័យសភាសហរដ្ឋអាមេរិក

អ្នកចំរៀង
បុគ្គលនៅរស់