មហាសុរសិង្ហនាថ

សម្តេចព្រះបវររាជចៅមហាសុរសិង្ហនាថ (    ; RTGS ៖ Somdet Phra Boworaratchao Mahasurasinghanat, ឈ្មោះកំណើត ប៊ុញម៉ា, ប្រសូតថ្ងៃទី ១ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៧៤៤ ដល់ថ្ងៃទី ៣ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៨០៣) គឺជាព្រះអនុជរបស់ពុទ្ធយ៉តហ្វាចុឡាលោកដែលជាក្សត្រទីមួយនៃរាជវង្សចក្រីនៃប្រទេសសៀម។ ក្នុងនាមជាមេទ័ពអយុធ្យា គាត់បានប្រយុទ្ធជាមួយបងប្រុសរបស់គាត់ក្នុងយុទ្ធនាការផ្សេងៗប្រឆាំងនឹងអ្នកឈ្លានពានភូមា និងពួកមេទ័ពក្នុងស្រុក។ នៅពេលដែលប្អូនប្រុសរបស់គាត់បានឡើងសោយរាជ្យជាស្តេចសៀមនៅទីក្រុងបាងកកក្នុងឆ្នាំ១៧៨១ ព្រះអង្គត្រូវបានតែងតាំងជាព្រះបរមរាជវាំងខាងមុខ ឬ មហាឧបរាជ ដែលជាអ្នកស្នងមរតក។ ក្នុងរជ្ជកាលរបស់ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ថាសម្រាប់តួនាទីដ៏សំខាន់របស់គាត់នៅក្នុងយុទ្ធនាការប្រឆាំងនឹង បុឌផឹយ៉ា នៃប្រទេសភូមា។

ជីវិតដំបូង 
ប៊ុញម៉ា កើតនៅឆ្នាំ ១៧៤៤ ក្នុងត្រកូល ថង់ឌី និង ឌឿង។ បិតា​របស់​ទ្រង់ ថង់ឌី ជា​លេខា​ស្តេច​សៀម​ខាង​ជើង និង​ជា​អ្នក​រក្សា​ព្រះរាជ​ត្រា។ ជា​កូន​របស់​អភិជន ទ្រង់​ចូល​ក្នុង​វាំងហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ជីវិត​អភិជន​ក្នុង​នាម​ជា​រាជវង្ស។ ថង់ឌី គឺជាកូនចៅរបស់ កូសាប៉ាន ដែលជាអ្នកដឹកនាំបេសកកម្មសៀមទៅកាន់ប្រទេសបារាំងក្នុងសតវត្សទីដប់ប្រាំពីរ។ ប៊ុញម៉ា មានបងប្អូនបួននាក់ផ្សេងទៀត និងបងប្អូនបង្កើតពីរនាក់ទៀត។ ប៊ុញម៉ា ខ្លួន​ឯង​ជា​កូន​ពៅ​ដែល​កើត​ក្នុង​នាម​ឈ្មោះ ដាវរឿង។

ការស្លាប់ 

នៅឆ្នាំ ១៨០៣ មហាសុរសិង្ហនាថ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដូចដែលបានកត់ត្រាដោយម្ចាស់ក្សត្រីក័មពូស្ឆាត បុត្រីរបស់មហាសុរសិង្ហនាថជាមួយប្រពន្ធចុងរបស់ព្រះអង្គ មន្ត្រីព្រះបរមរាជវាំងបានរារាំងកងកម្លាំងព្រះបរមរាជវាំងមិនឲ្យចូលព្រះបរមរាជវាំង ខណៈដែលព្រះចៅផាតថាយ៉តហ្វា ជូឡាឡុក មកថែរក្សាប្អូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ។  មហាសុរសិង្ហនាថ ក៏​បាន​សម្តែង​នូវ​ឆន្ទៈ​របស់​ព្រះអង្គ​ដែរ​ថា សម្បត្តិ​របស់​ព្រះបរមរាជវាំង គួរ​តែ​ទទួល​បាន​តែ​កូនចៅ​របស់​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះ។ ទីបំផុត មហាសុរសិង្ហនាថ បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ ១៨០៣។

ឯកសារយោង