មណ្ឌលម៉ាញេតូ



សេចក្តីផ្តើម
មណ្ឌលម៉ាញេតូ គឺជាតំបន់ដែលហ៊ុមព័ទ្ធជុំវិញផែនដី និងលាតសន្ធឹងទៅឆ្ងាយក្នុងបរិយាកាស ចាប់ពីរយៈកំពស់ប្រមាណ១០០០គីឡូម៉ែត។

ផ្នែកម្ខាងនៃផែនដីលាតសន្ធឹងក្នុង លំហ ប្រហែលជា៤០០០គីឡូម៉ែត ឯម្ខាងទៀតលាតកាន់តែឆ្ងាយលើសពី៤០០០គីឡូម៉ែត។

ភាពខុសគ្នានៃដែនម៉ាញេតូ បណ្តាលមកពី៖
ខ្យល់ព្រះអាទិត្យ ជាចរន្តនៃអ៊ីយ៉ុង ដែលបញ្ចេញដោយស្រទាប់ក្រៅបំផុតនៃបរិយាកាស។
ខ្យល់ព្រះអាទិត្យ បានរុញច្រានមណ្ឌលម៉ាញេតូចូលទៅក្នុងលំហ ចេញឆ្ងាយពីព្រះអាទិត្យបន្ថែមទៀត។

មណ្ឌលម៉ាញេតូផ្ដុំឡើងដោយ៖ ប្រូតុង (បន្ទុកវិជ្ជមាន) និង អេឡិចត្រុង (បន្ទុកអវិជ្ជមាន)។
វាបញ្ចេញដោយព្រះអាទិត្យ និងចាប់យកដោយដែនម៉ាញេទិចផែនដី។
ប្រូតុង និង អេឡិចត្រុង ប្រមូលផ្ដុំក្នុងខ្សែក្រវ៉ាត់ ឬស្រទាប់រំភាយខ្ពស់។

ខ្សែក្រវ៉ាត់រស្មីវ៉ាន់អាឡែន
ខ្សែក្រវ៉ាត់រស្មីវ៉ាន់អាឡែន ជាខ្សែរស្មីខ្ពស់ ព័ទ្ធជុំវិញផែនដី ដែលចាប់យកកំទេចតូចៗ ល្អិតៗ បញ្ចេញដោយព្រះអាទិត្យ។
ស្រទាប់រស្មីនេះត្រូវបានរកឃើញនៅឆ្នាំ១៩៥៨។
ខ្សែក្រវ៉ាត់នេះជួយទប់ស្កាត់រស្មីផ្សេងៗ ដែលអាចបំផ្លាញជីវិតលើផែនដី។
ពន្លឺដែលមានពណ៌ចម្រុះ ដែលអ៊ីយ៉ុងប៉ះទង្គិច ជាមួយកម្ទេចតូចល្អិតៗ ហៅថាសម្រាំងប៉ូល។
ព្យុះម៉ាញេទិចអាចបង្កឲ្យ៖
ត្រីវិស័យ ចង្អុលមិនចំទិសខាងជើង
ធ្វើឲ្យរំខានដល់រលកវិទ្យុ ប្រព័ន្ធទាក់ទងដូចជាទូរស័ព្ទជាដើម៕

ឯកសារយោង