ទង់ជាតិជប៉ុន

ទង់ជាតិរបស់ប្រទេសជប៉ុន គឺជាបដាពណ៌សរាងចតុកោណដែលមានរង្វង់ពណ៌ក្រហម - ក្រហមនៅកណ្តាលរបស់វា។ ទង់ជាតិនេះត្រូវបានគេហៅជាផ្លូវការថា   ប៉ុន្តែត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនថា   វាបង្កប់នូវភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ប្រទេស៖ ទឹកដីនៃព្រះអាទិត្យរះ ។

ទង់ជាតិនីសហ្ស៊ូគី ត្រូវបានកំណត់ថាជាទង់ជាតិនៅក្នុងច្បាប់ស្តីពីទង់ជាតិ និងភ្លេងជាតិ ដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើ និងចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៩៩ ។ ថ្វីត្បិតតែមិនមានច្បាប់ពីមុនបានបញ្ជាក់ពីទង់ជាតិក៏ដោយ ក៏ទង់ជាតិព្រះអាទិត្យ បានក្លាយជា ទង់ជាតិ របស់ប្រទេសជប៉ុនរួចទៅហើយ។ សេចក្តីប្រកាសចំនួនពីរដែលបានចេញនៅឆ្នាំ១៨៧០ ដោយ ដៃជូ-កាន់ ដែលជាស្ថាប័នរដ្ឋាភិបាលនៃ សម័យដើមមុីជី នីមួយៗមានការផ្តល់សម្រាប់ការរចនាទង់ជាតិ។ ទង់ជាតិព្រះអាទិត្យមួយត្រូវបានអនុម័តជាទង់ជាតិសម្រាប់កប៉ាល់ពាណិជ្ជករក្រោមការប្រកាសលេខ ៥៧ នៃ មេជី៣ (ចេញនៅថ្ងៃទី២៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៨៧០)  និងជាទង់ជាតិដែលប្រើប្រាស់ដោយកងទ័ពជើងទឹកក្រោមការប្រកាសលេខ៦៥១ នៃ មេជី៣ (ចេញផ្សាយថ្ងៃទី២៧ ខែតុលា ឆ្នាំ១៨៧០)។  ការប្រើប្រាស់ហ៊ីណូម៉ារ៉ូ ត្រូវបានរឹតបន្តឹងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងកំឡុងឆ្នាំដំបូងនៃការកាន់កាប់របស់សម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ប្រទេសជប៉ុន បន្ទាប់ពី សង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ ; ការរឹតបន្តឹងទាំងនេះត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយនៅពេលក្រោយ។ 

ព្រះអាទិត្យដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងទេវកថា និងសាសនារបស់ជប៉ុន ដោយសារ អធិរាជ ត្រូវបានគេនិយាយថាជាកូនចៅផ្ទាល់របស់ព្រះនាងសុិនតុ ព្រះអាទិត្យអាម៉ាតេរ៉ាស៊ូ ហើយភាពស្របច្បាប់នៃសភាគ្រប់គ្រង បានសម្រាកនៅលើការតែងតាំងដ៏ទេវភាពនេះ។ ឈ្មោះរបស់ប្រទេស ក៏ដូចជាការរចនាទង់ជាតិឆ្លុះបញ្ចាំងពីសារៈសំខាន់កណ្តាលនៃព្រះអាទិត្យនេះ។ ប្រវត្តិសាស្រ្តបុរាណ សុគូ នីហុនគី និយាយថា ព្រះចៅអធិរាជម៉ុនម៉ូ បានប្រើទង់ជាតិតំណាងឱ្យព្រះអាទិត្យនៅក្នុងតុលាការរបស់ព្រះអង្គក្នុងឆ្នាំ៧០១ ដែលជាការប្រើប្រាស់ទង់ជាតិព្រះអាទិត្យដំបូងគេដែលបានកត់ត្រានៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។   ទង់ជាតិដែលមានស្រាប់ចាស់ជាងគេត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងប្រាសាទអ៊ុនប៉ូ-ជី, គុសូ, យ៉ាម៉ាណាស៊ី ដែលមានវ័យចំណាស់ជាងសតវត្សទី១៦ ហើយរឿងព្រេងបុរាណមួយបាននិយាយថាទង់នេះត្រូវបានប្រគល់ឱ្យប្រាសាទដោយ អធិរាជហ្គោ-រីស្ស៊ី នៅសតវត្សទី១១ ។    កំឡុងពេល ជួសជុលមុីជី ថាសព្រះអាទិត្យ និង ចុះហត្ថលេខារីស៊ីងព្រះអាទិត្យ នៃ កងទ័ពជើងទឹករបស់អធិរាជជប៉ុន និង កងទ័ព បានក្លាយជានិមិត្តសញ្ញាដ៏សំខាន់នៅក្នុង ចក្រភពជប៉ុន ដែលកំពុងរីកចម្រើន។ ផ្ទាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម សៀវភៅសិក្សា និងខ្សែភាពយន្តពណ៌នាទង់ជាតិជាប្រភពនៃមោទនភាព និងស្នេហាជាតិ។ នៅតាមគេហដ្ឋានរបស់ប្រទេសជប៉ុន ប្រជាពលរដ្ឋត្រូវបានតម្រូវឱ្យបង្ហាញទង់ជាតិក្នុងអំឡុងពេលបុណ្យជាតិ ការប្រារព្ធពិធី និងឱកាសផ្សេងទៀតតាមក្រឹត្យរបស់រដ្ឋាភិបាល។ និមិត្តសញ្ញាផ្សេងគ្នានៃការលះបង់ចំពោះប្រទេសជប៉ុន និងព្រះចៅអធិរាជដែលមានរូបគំនូរហ៊ីណូម៉ារ៉ូ បានក្លាយជាការពេញនិយមក្នុងចំណោមសាធារណជនក្នុងអំឡុងពេល សង្រ្គាមចិន-ជប៉ុនលើកទីពីរ និងជម្លោះផ្សេងៗទៀត។ សញ្ញាសម្ងាត់ទាំងនេះមានចាប់ពីពាក្យស្លោកដែលសរសេរនៅលើទង់ជាតិ រហូតដល់សម្លៀកបំពាក់ និងចានដែលស្រដៀងនឹងទង់ជាតិ។

ការយល់ឃើញរបស់សាធារណៈជនចំពោះទង់ជាតិប្រែប្រួល។ តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ទាំង​ប្រភព​លោកខាងលិច និង​ជប៉ុន​បាន​អះអាងថា ទង់ជាតិ​គឺជា​និមិត្តសញ្ញា​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល និង​យូរអង្វែង​សម្រាប់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​។ ចាប់តាំងពីចុងបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ( សង្រ្គាមប៉ាស៊ីហ្វិក ) ការប្រើប្រាស់ទង់ជាតិ និងភ្លេងជាតិ គិមិង៉ាយ៉ុ គឺជាបញ្ហាដ៏ចម្រូងចម្រាសសម្រាប់សាលារៀនសាធារណៈរបស់ប្រទេសជប៉ុន ហើយជម្លោះអំពីការប្រើប្រាស់របស់ពួកគេបាននាំឱ្យមានការតវ៉ា និងការប្តឹងតវ៉ា។ នៅក្នុង ប្រទេសចិន និង កូរ៉េ ទង់ជាតិគឺជានិមិត្តសញ្ញានៃការឈ្លានពាន និង ចក្រពត្តិនិយម ។ បដាយោធាជាច្រើនរបស់ប្រទេសជប៉ុន គឺផ្អែកលើ ហ៊ីណូម៉ារ៉ូ រួមទាំងទង់កងទ័ពជើងទឹកដែលមានពន្លឺថ្ងៃ។ ហ៊ីណូម៉ារ៉ូ ក៏បម្រើជាគំរូសម្រាប់ទង់ជាតិជប៉ុនផ្សេងទៀតនៅក្នុងការប្រើប្រាស់សាធារណៈ និងឯកជន។

ឯកសារយោង 

Articles containing Japanese-language text