ទង់ជាតិវៀតណាម

ទង់ជាតិវៀតណាម ជាផ្លូវការ ទង់ជាតិនៃសាធារណៈរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម (    ),   ឬ  (      ផងដែរ   ) ត្រូវបានរចនាឡើងនៅឆ្នាំ១៩៤០ ហើយត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងអំឡុងពេលនៃការបះបោរប្រឆាំងនឹងបារាំងនៅភាគខាងត្បូងវៀតណាមក្នុងឆ្នាំនោះ។  ផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌ក្រហមតំណាងឱ្យបដិវត្តន៍ និងការបង្ហូរឈាម។ ផ្កាយមាសតំណាងឱ្យវណ្ណៈសំខាន់ៗទាំងប្រាំក្នុងសង្គមវៀតណាម - បញ្ញវន្ត កសិករ កម្មករ សហគ្រិន និងទាហាន។  
Type4Flag of Vietnam

ទង់ជាតិត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយពួកវៀតមិញ ដែលជាអង្គការដឹកនាំដោយកុម្មុយនិស្តដែលបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៩៤១ ដើម្បីប្រឆាំងនឹងការកាន់កាប់របស់ជប៉ុន។ នៅចុងបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមលោកលើកទី២ មេដឹកនាំរបស់ពួកវៀតមិញ ហូជីមិញ បានប្រកាសវៀតណាមឯករាជ្យ ហើយបានចុះហត្ថលេខាលើក្រឹត្យមួយនៅថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៤៥ ដោយយកទង់ជាតិវៀតមិញធ្វើជាទង់ជាតិនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម ។ វៀតណាមខាងជើង បានក្លាយជារដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសវៀតណាមខាងជើងក្នុងឆ្នាំ១៩៥៤ បន្ទាប់ពីកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងហ្សឺណែវ ។ ទង់ជាតិត្រូវបានកែប្រែនៅថ្ងៃទី៣០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៥៥ ដើម្បីធ្វើឱ្យកាំរស្មីនៃផ្កាយចង្អុលឡើង។  រហូត​ដល់បញ្ចប់សង្គ្រាមវៀតណាម ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៧៥ វៀតណាម​ខាង​ត្បូង ​បាន​ប្រើ​ទង់ជាតិ​ពណ៌​លឿង ​មាន​ឆ្នូត​ក្រហម​បី។ ទង់ក្រហមនៃវៀតណាមខាងជើង ក្រោយមកត្រូវបានយកមកធ្វើជាទង់ជាតិនៃវៀតណាមបង្រួបបង្រួមក្នុងឆ្នាំ១៩៧៦។  ទង់ជាតិវៀតណាម គឺជាទង់តែមួយគត់ក្នុងចំណោមប្រទេសអាស៊ាន ដែលមិនមានពណ៌ស ដោយមានពណ៌ក្រហម និងលឿង/មាស ជាពណ៌ជាតិប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួន។

ពណ៌និងការរចនា 
នេះគឺជាពណ៌ប្រហាក់ប្រហែលនៃទង់ជាតិវៀតណាម។ សមាជិកសភាវៀតណាមមិនដែលតែងតាំងពណ៌ចម្រុះស្តង់ដារនោះទេ ហើយទង់ជាតិដែលមានស្រមោលពណ៌ផ្សេងគ្នាត្រូវបានបង្ហាញជារូបរាងកាយ និងឌីជីថលដោយទាំងជនស៊ីវិល និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយរដ្ឋ ដរាបណាពួកគេគោរពតាមនិមិត្តសញ្ញា "ផ្ទៃខាងក្រោយក្រហមជាមួយផ្កាយពណ៌លឿងកណ្តាល"។

ទង់ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
រូបភាពប្រពៃណីបង្ហាញបងប្អូនស្រីទ្រឹង ពាក់កន្សែងពណ៌លឿងកំឡុងការបះបោរប្រឆាំងនឹងភាគខាងជើង (ប្រទេសចិន) ក្នុងគ.ស៤០។  ទាំង​នេះ​មិន​ត្រូវ​បាន​រុំ​និង​គ្រវី​ដើម្បី​ជា​សញ្ញា​នៃ​ការ​ចាប់​ផ្តើ​ម​នៃ​ការ​ប្រយុទ្ធ​។  បដាពណ៌លឿងដែលមានរង្វង់ពណ៌ក្រហមនៅចំកណ្តាលត្រូវបានអនុម័តជាស្តង់ដារដោយអធិរាជយ៉ាឡុង (ឆ្នាំ. ១៨០២–១៨២០) ។  ជនជាតិ​បារាំង​ដែល​បាន​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​វៀតណាម​ជា​បណ្តើរៗ​នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​១៩ បាន​ជិះទង់ជាតិរបស់ប្រទេសបារាំង ។ អាណានិគមនៃកូសាំងស៊ីន (១៨៦២-១៩៤៥) ស្ថិតនៅក្រោមអំណាចផ្តាច់មុខរបស់បារាំង។ ផ្ទុយទៅវិញ អាណ្ណាម និង តុងកឹង គឺជាអាណាព្យាបាលដែលមានប្រព័ន្ធស្របគ្នានៃរដ្ឋបាលវៀតណាម និងបារាំង។ ទង់ជាតិជាច្រើនត្រូវបានហោះហើរនៅក្នុងតំបន់ទាំងនេះ៖ ទង់ជាតិបារាំង ទង់ការពារជាតិ និងទង់ជាតិឡុងទិញ។

ជប៉ុន​បាន​កាន់កាប់​វៀតណាម​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៤១-១៩៤៥។ នៅខែមីនា ឆ្នាំ១៩៤៥ ជប៉ុនបានទម្លាក់អាជ្ញាធរអាណានិគមបារាំង ហើយប្រកាសអាណាចក្រវៀតណាម ដោយមានបាវដាយ ជាអធិរាជ។ ទង់ខ្វេលី  ពណ៌ក្រហមខ្វេលី (មួយក្នុងចំណោម៨ ទ្រីក្រាម ដែលប្រើក្នុង អាយឈីង   ) នៅលើផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌លឿង ត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងខែមិថុនា។ ក្នុងចំណោមរបស់ផ្សេងទៀត ខ្វេលី ☲ តំណាងឱ្យទិសខាងត្បូង។ បាវដាយដាក់រាជ្យនៅខែសីហា នៅពេលដែលជប៉ុនចុះចាញ់។ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម ដែលបានប្រកាសនៅថ្ងៃទី២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៤៥ បានយកទង់ជាតិពណ៌ក្រហមជាមួយនឹងផ្កាយមាសមួយ។ បារាំង​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី២៣ ខែ​ដដែល ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​ពួក​វៀតមិញ​ដេញ​តាម ជាពិសេស​នៅ​ខាង​ជើង។ បារាំង​បាន​ប្រកាស​កូសាំងស៊ីន​ជា​សាធារណរដ្ឋ​ស្វយ័ត​នៅ​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៤៦។ រដ្ឋអាយ៉ងនេះបានប្រកាន់យកទង់ជាតិដែលមានឆ្នូតពណ៌ខៀវបីនៅលើផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌លឿង។

នៅឆ្នាំ១៩៤៧ ឈ្មោះរបស់រដ្ឋាភិបាលកូសាំងស៊ីនត្រូវបានប្តូរទៅជា "រដ្ឋាភិបាលបណ្តោះអាសន្ននៃភាគខាងត្បូងវៀតណាម" ដើម្បីរៀបចំសម្រាប់ការរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយរដ្ឋាភិបាលកណ្តាលបណ្តោះអាសន្ននៃវៀតណាមដែលមាន ចែងក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងហាឡុងបាយ រវាងប្រទេសបារាំង និង បាវដាយ។ ទង់ជាតិនៃរដ្ឋវៀតណាម ត្រូវបានអនុម័តដោយអធិរាជ បាវដាយ ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៨ ។  ឆ្នូតទាំងបីតំណាងឱ្យ ខ្វេកាន់ ឬ ជីន ទ្រីក្រាម ។ ខ្វេកាន់ គឺជាសញ្ញាទស្សន៍ទាយសម្រាប់ស្ថានសួគ៌។  នៅថ្ងៃទី២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៨ នាយករដ្ឋមន្រ្តីនៃរដ្ឋាភិបាលកណ្តាលបណ្តោះអាសន្ន ង្វៀន វ៉ាន់ស៊ួន បានចុះហត្ថលេខាលើបទប្បញ្ញត្តិមួយដើម្បីអនុម័តទង់ជាតិនេះថា "ទង់ជាតិគឺជាទង់ជាតិនៃផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌លឿងដែលមានកម្ពស់ស្មើនឹងពីរភាគបីនៃទទឹងរបស់វា។ នៅចំកណ្តាលទង់ជាតិ និងតាមបណ្តោយទទឹងទាំងមូលរបស់វា មានខ្សែក្រហមបីផ្តេក។ ក្រុមតន្រ្តីនីមួយៗមានកំពស់ស្មើនឹងមួយភាគដប់ប្រាំនៃទទឹង។ ខ្សែក្រហមទាំងបីនេះត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្នាទៅវិញទៅមកដោយចន្លោះនៃកម្ពស់របស់ក្រុម។"  ទង់ជាតិនៃរដ្ឋវៀតណាម ក្រោយមកក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយអ្នកស្នងតំណែងរបស់សាធារណរដ្ឋវៀតណាម ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា វៀតណាមខាងត្បូង ។

នៅថ្ងៃទី៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៦៩ រណសិរ្សរំដោះជាតិវៀតណាមខាងត្បូង (វៀតកុង) បានយកទង់ជាតិបីពណ៌ដែលយកគំរូតាមប្រទេសវៀតណាមខាងជើង ដែលជាពាក់កណ្តាលពណ៌ក្រហមនៅផ្នែកខាងលើ ពាក់កណ្តាលពណ៌ខៀវនៅខាងក្រោម និងផ្កាយពណ៌លឿងនៅចំកណ្តាល។ នេះបានជំនួសទង់ជាតិពណ៌លឿងបន្ទាប់ពីការដួលរលំនៃទីក្រុងសៃហ្គន(ព្រៃនគរ) ហើយត្រូវបានប្រើប្រាស់រហូតដល់ការបង្រួបបង្រួមជាមួយវៀតណាមខាងជើងនៅថ្ងៃទី២ ខែកក្កដា ឆ្នាំំំំំំំ១៩៧៦ ។

ម៉្យាងវិញទៀត នៅខែមករា ឆ្នាំ២០១៧ ទីក្រុងសាន់ចូស ដែលមានចំនួនជនអន្តោប្រវេសន៍វៀតណាមច្រើនជាងគេ មកពីប្រទេសដែលធ្លាប់ជាប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូងក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក បានហាមប្រាមទង់ជាតិវៀតណាមមិនឱ្យដាក់នៅលើបង្គោលទង់ទីក្រុង។ នេះត្រូវបានជំរុញដោយគោលនយោបាយឆ្នាំ២០១៦ ដែលអនុម័តដោយ វេសមីនស្ទ័ររដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា ហាមប្រាមការតាំងទង់ជាតិនៅលើអចលនទ្រព្យទីក្រុង។   មីលភីតាស នៅក្បែរនោះក៏បានហាមឃាត់ទង់ជាតិពីការតាំងបង្ហាញរបស់ក្រុងនៅថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៧។

ទង់ជាតិប្រវត្តិសាស្ត្រ និងបរទេស

ឯកសារយោង