ហិនរី រ៉េម៉ុន

លោក ហិនរី​​ រ៉េម៉ុន ()  (២៤ មករា ១៨២០ – ១៨ មិថុនា ១៨៦៩) ជា អ្នកសារព័ត៌មានសញ្ជាតិអាមេរិកម្នាក់ និងក៏ជាអ្នកនយោបាយ ព្រមទាំងជាស្ថាបនិកសារព័ត៌មាន ឌឹញូវយ៉កថែមស៍ (The New York Times)''។

ជីវប្រវត្តិ
ជិវិតដំបូងរបស់គាត់
គា់កើតនៅថ្ងៃ២៤ខែមករាឆ្នាំ១៨២០ នៅក្នុងគ្រាយសារកសិករមួយជិតរដ្ឋលីណា នៃក្រុងញូយ៉ក ជាកូនច្បងគេបង្អស់នៃគ្រួសារឡាវីណា
ប្រូវេ ។គាត់ជាកូនចៅជំនាន៉ទី៨របស់កាតែនរីឆាតរ៉េម៉ុន(​ ១៦០២ - ១៦៩២ ) ហើយប្រព័ន្ទរបស់គាត់ឈ្មោះជូលីហើយនៅក្នុងអេសិចក្នុង
ប្រទេសអង់គ្លេសគាត់បានមកដល់សាលិម និង មាសាជូសិត ប្រហែល ១៦២៩ ។នៅពេលដែលត្រូវបានទទូលជាសមាជិកនៃក្រុមជុំនុំព្រះ
វីហាសាលិន (​ salem​ )គាត់មានអាយុប្រហែលជា២៧ឆ្នាំ។

ការអប់រំ
ផ្សេងៗ
លោករ៉េមុនបានទទួលនូវសញ្ញាប័ត្រជំនាញជាន់ខ្ពស់ជាច្រើន ។ វានិយាយបានថាគាត់គាត់អាចអានបាននូវរយះពេលមានអាយុ៣ឆ្នាំនិង
នៅពេលគាត់មានអាយុ៥ឆ្នាំ ។ គាត់បានចុះឈ្មោះចូលរៀននៅអាយុ១២ឆ្នាំនៅសាលាហ្កិននីស វ៉េសយ៉ាន សិមីណា ក្រុងញូយ៉កសាលានេះត្រូវបានបើកឡើងដោយមេតូឌិសអេភីសូលឆើចហ់យជាចុងក្រោយក៏ក្លាយជាសកលវិទ្យាល័យ
ស៊ីរ៉ា ។គាត់បានញ្ចប់កាសិក្សានៅសកលវិទ្យាល័យវើម៉ុនកនុងឆ្នាំ១៨៤០ដោយកិត្តិយសយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់។ក្នុងកំឡុងឆ្នាំ១៨៤១ដល់១៨៥២គាត់
បានធ្វើការជូនកាសែតផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនរួមបញ្ចូលទាំង Horace Greeley's New York Tribune និង  James Watson Webb's courier​និង
Enquirer ជាអ្នកកាសែតផងនិងជាអ្នកបោះពុម្ភផង ។ គាត់បានស្គាល់លោក បានស្គាល់ Geoge Jones ចាប់តាំងពីពួកគេនៅធ្វើការអោយកា
សែតTribune ហើយពួកគេទាំងពីគ៏បានចាប់ផ្តើមពីភាក្សាគ្នាអំពីរឿងការបង្កើតការសែតផ្ទាលខ្លួនរបស់ពួកគេ នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៥១ Raymonនិង
Jones ចាប់ផ្តើតសហការគ្នាបោះពុម្ភកាសែតមួយដែលរាយការនូវព័ត៍មានជាលក្ខណះធម្មតា ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៥១ Ramond បង្កើតក្រុមហ៊ុន
Ramond និងJones​នៅក្នុងទីក្រុងញូយ៉កដែលមានឈ្មោះថាNew York Times គាត់ក៏បានធ្វើកាជាអ្នកបោះពុម្ភការសែតរហូតដល់គាត់ទទួល
មរណះភាព ។

ជីវិតអាហ៏ពិពាហ៏របស់គាត់
គាត់បានរៀបការនៅថ្ងៃទី២៤ខែតុលាឆ្នាំ១៨៤៣នៅក្នុងរដ្ឋWinooskiជាមួយនិងJuiulet Weaver ( កើតនៅថ្ងៃទី១២ខែមេសាឆ្នាំ
១៨២២និងស្លាប់នៅថ្ងៃទី១២ខែតុលាឆ្នាំ១៩១៤និងជកូនស្រីរបស់Joh  Warren Weaver និង Artemisia Munson ។Henry និងJuliette មាន
កូន៧នាក់ ។
Henry Warren Raymond ជាកូនរបស់Henry និង Juliette កើតនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៤៧​និងទទួលមរនញភាពនៅ១៩២៥ ហើយនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៦៩គាត់
កាសិក្សានៅសកលវិទ្យាល័យ Yale College ហើយនៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះក៏បានចូលជាសមាជិកនៃ Skull និង Bones secret society ។ គាត់
ក៏បានចញ្ចប់ការសិក្សានៅសកលវិទ្យាល័យច្បាប់ Columbia University School Law នៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៧១។គាត់ជាអ្នករាយការណ៏អោយការសែ
តញូយ៉កថាម ( New York times ) ពីឆ្នាំ ១៨៦៩ ដល់១៨៧២​ ហើយគាត់ក៏បានធ្វើជាលេខាធិការសាធារណះអោយ Secretary of the Navy
BenjaminF ហើយបានចូលរួមប្រឡូកកិច្ចការច្បាប់សាធារណះក្នុងឆ្នាំ១៨៩៣ ។កូនស្រីរបស់គាត់ឈ្មោះ Mary Elizabeth Ramond កើតនៅក្នុង
ឆ្នាំ១៨៤៩ក្នុងក្រុងញូយ៉កហើយទទួលមរណះភាពនៅថ្ងៃទី១៣​ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ១៨៩៧

ឆាកនយោបាយ
សភាពនយោបាយនៅក្នុងក្រុងញូយ៉ក
​​​​ រ៉េម៉ុនគឹចាសមាជិកសភាញូយ៉កស្តេត អាស៊ីមប្លីក្នុងឆ្នាំ១៨៥០ និងដល់ឆ្នាំ១៨៥១ ហើយជាចុងក្រោយជាវាក្មិនរបស់សភាញូយ៉ក ។ និងជាស
មាជិករបស់Whig party's Northern radical anti-slaverywing គាត់ក៏ត្រូវបានគេបោះឆ្នោតអោយធ្វើជាអនុសេនីទោ( ភូឈួយ) ហើយចាប់ផ្តើមធ្វើ
ការាប់ពីឆ្នាំ១៨៥៥ដល់១៨៥៦ ។គាត់ក៏មានតំនែងមួយនៅក្នុងFormation of the Republication Party ។

នយោបាយជាតិ
 នៅក្នុងសង្រ្គាស៊ីវិលលោករ៉េម៉ុនបានគាំទ្រដល់នយោបាយរបស់​ Lincoln's ក្នុងទួនាទីធម្មតាប៉ុន្តែប្រឆាំងការពន្យាពេលរបស់គាត់ចំពោះ
ការកាត់ទោសឈ្លានពាននៃសង្រ្គាម ។  នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៦៥គាត់បានធ្វើជា

. In 1865, he was a delegate to the National Republican Convention, and was made Chairman of the Republican National Committee. He was a member of the House of Representatives from 1865 to 1867.

On December 22, 1865, he attacked Thaddeus Stevens's theory of the dead states (in which states that had seceded were not to be restored to their former status in the Union), and, agreeing with the President, argued that the states were never out of the Union, in as much as the ordinances of secession were null. Raymond authored the Address and Declaration of Principles issued by the Loyalist Convention (or National Union Convention) at Philadelphia in August 1866. His attack on Stevens and his prominence at the Loyalist Convention caused him to lose favor with the Republican party. He was removed from the chairmanship of the Republican National Committee in 1866, and in 1867 his nomination as minister to Austria, which he had already refused, was rejected by the United States Senate.

He retired from public life in 1867 and devoted his time to newspaper work until his death in New York City in 1869.

អ្នកកាសែត