សារពាង្គកាយ

នៅក្នុង ជីវវិទ្យា , សារពាង្គកាយ (ពី ក្រិក : ὀργανισμός, organismos ) គឺជា ឯកភាវៈទាំងឡាយណាដែលមានជីវិត។

សារពាង្គកាយត្រូវបានចាត់ថ្នាក់តាម វត្តីករណ៍ ទៅក្រុមដែលបានបញ្ជាក់មាន សត្វ ពពួករុក្ខជាតិ និងពពួកផ្សិត ឬ មីក្រូសរីរាង្គ ឯកកោសិកា ដូចជា ប្រូត គ្រី បាក់តេរី និង វត្ថុធាតុដើម។   គ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់ សុទ្ធតែមានសមត្ថភាពបន្តពូជការ រីកចម្រើននិងអភិវឌ្ឍន៍ ការថែទាំ និងការឆ្លើយតបខ្លះៗទៅនឹងសកម្មភាពរំញោច។  មនុស្ស ជាសត្វពហុកោសិកា ដែលមានសមាសភាពជាច្រើនលានកោសិកាខុសគ្នា ក្នុងកំឡុងពេលអភិវឌ្ឍ ទៅជាជាលិកាឯកទេស និង សរីរាង្គ ។ 

សារពាង្គកាយមួយអាចជា prokaryote ឬ eukaryote មួយ។ Prokaryotes ត្រូវបានតំណាងដោយបាក់តេរី និង អាកាស្តា។ សារពាង្គកាយអ៊ីយូធូរីស ត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈ ដោយវត្តមាននៃស្នូលកោសិកាដែល ភ្ជាប់នឹងភ្នាស និងមានបន្ថែមផ្សែងជាប់នឹង សរីរាង្គដែល ហៅថា organelles (ដូចជា មីតូកូទ័រ នៅក្នុងសត្វនិងរុក្ខជាតិនិង ប្លាស្ទិក នៅក្នុងរុក្ខជាតិ និងសារាយ ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមកពីបាក់តេរី endosymbiotic)។   ផ្សិត សត្វ និងរុក្ខជាតិគឺជាឧទាហរណ៏នៃសារពាង្គកាយ eukaryotes។ 

បច្ចុប្បន្ន ការប៉ាន់ប្រមាណលើចំនួនប្រភេទសត្វលើផែនដី មានចាប់ពី ១០ លានទៅ ១៤ លានប្រភេទ  តែមានប្រមាណតែ ១,២ លានប្រភេទ ត្រូវបានគេចងក្រងជាឯកសារ។   ច្រើនជាង ៩៩% នៃប្រភេទសត្វទាំងអស់ដែលមានចំនួនជាងប្រាំពាន់លានប្រភេទ  ដែលធ្លាប់រស់នៅត្រូវគេប៉ាន់ស្មានថា បានផុតពូជ ។    ក្នុងឆ្នាំ ២០១៦ សំណុំនៃ ហ្សែន ៣៥៥ ពី បុព្វបុរសទូទៅ ចុងក្រោយបំផុត (LUCA) នៃភាវៈរស់ទាំងអស់ត្រូវបានកំណត់។

និរុត្តិសាស្ត្រ 
ពាក្យថា "សរីរាង្គ" (ពី ភាសាក្រិក ὀργανισμός, organismos ពីὄργανον, organon មានន័យថាឧបករណ៍, អនុវត្ត, ឧបករណ៍, សរីរាង្គវិញ្ញាណឬការយល់ដឹង "   ) បានបង្ហាញជាលើកដំបូងនៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសនៅឆ្នាំ 1703 និងបានយកវា និយមន័យបច្ចុប្បន្ននៃឆ្នាំ 1834 ( Oxford English Dictionary ) ។  វាត្រូវបានទាក់ទងដោយផ្ទាល់ទៅពាក្យ "អង្គការ" ។  មានប្រពៃណីដ៏វែងឆ្ងាយមួយនៃការកំណត់និយមន័យនៃសារពាង្គកាយដែលជាការរៀបចំដោយខ្លួនឯងដោយនឹងវិលត្រឡប់មកវិញយ៉ាងហោចណាស់ចំពោះ ការរិះគន់អំពីការវិនិច្ឆ័យ 1790 របស់ អេម៉ានូអែលខេន ។

និយមន័យ 
សារពាង្គកាយមួយអាចត្រូវបានកំណត់ថាជាការប្រមូលផ្ដុំនៃ ម៉ូលេគុលដែល មានមុខងារជាទូទៅមិនសូវមានស្ថេរភាពដែលបង្ហាញពី លក្ខណៈសម្បត្តិនៃជីវិត ។  និយមន័យវចនានុក្រមអាចមានលក្ខណៈទូលំទូលាយដោយប្រើឃ្លាដូចជា "រចនាសម្ព័ន្ធការរស់នៅណាមួយដូចជារុក្ខជាតិសត្វផ្សិតឬបាក់តេរីមានសមត្ថភាពលូតលាស់និងបន្តពូជ" ។   និយមន័យជាច្រើនមិនរាប់បញ្ចូល វីរុស និងទំរង់ ជីវិតដែលមិន ធ្វើឱ្យ សរីរាង្គដែល បង្កើតបានដោយមនុស្សព្រោះវីរុសពឹងផ្អែកលើម៉ាស៊ីនជីវគីមីនៃកោសិកាម៉ាស៊ីនសម្រាប់ការបន្តពូជ។   superorganism គឺជាសរីរាង្គមួយដែលមានមនុស្សជាច្រើនធ្វើការជាមួយគ្នាជា អង្គភាព មុខងារឬ សង្គមតែមួយ ។  

មានភាពចម្រូងចម្រាសអំពីវិធីល្អបំផុតដើម្បីកំណត់និយមន័យនៃសរីរាង្គ          និងការពិតអំពីថាតើនិយមន័យបែបនេះគឺចាំបាច់ឬអត់។ ។    ការរួមចំណែកជាច្រើន  គឺជាការឆ្លើយតបទៅនឹងការផ្តល់យោបល់ថាប្រភេទនៃ "សារពាង្គកាយ" ប្រហែលជាមិនបានគ្រប់គ្រាន់នៅក្នុងជីវវិទ្យា។     

វីរុស មិនត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសរីរៈទេដោយសារគេមិនមានសមត្ថភាពនៃ ការបន្តពូជ , កំណើនឬ ការរំលាយអាហារ ។  ភាពចម្រូងចម្រាសនេះគឺមានបញ្ហាពីព្រោះសារពាង្គកាយកោសិកាមួយចំនួនក៏មិនមានការរស់រានមានជីវិតឯករាជ្យ (ប៉ុន្តែមានសមត្ថភាពបំប្លែងសារធាតុរំលាយនិងការបង្កើតកូនដោយឯករាជ្យ) និងរស់នៅតាមលំដាប់ជាប៉ារ៉ាស៊ីតផ្ទៃក្នុងកាតព្វកិច្ច។  ទោះបីជាវីរុសមាន អង់ស៊ីម និងម៉ូលេគុលមួយចំនួនដែលជាលក្ខណៈនៃភាវៈរស់ដែលមានជីវិតក៏ដោយពួកគេមិនមានការរំលាយអាហាររបស់ខ្លួនទេ។ ពួកគេមិនអាចសំយោគនិងរៀបចំសមាសធាតុសរីរាង្គដែលវាត្រូវបានបង្កើតឡើង។  តាមធម្មតាការធ្វើបែបនេះចេញពីការផលិតដោយស្វ័យប្រវត្តិ: ពួកវាអាចត្រូវបានចម្លងដោយអកម្មដោយម៉ាស៊ីនរបស់ កោសិកា ។  ក្នុងន័យនេះពួកគេគឺស្រដៀងគ្នានឹងបញ្ហាដែលគ្មានជីវិត។  ខណៈពេលដែលវីរុសមិនមានការរំលាយអាហារឯករាជ្យហើយដូច្នេះជាទូទៅមិនត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាសារពាង្គកាយនោះទេពួកគេមាន ហ្សែន របស់ពួកគេផ្ទាល់ហើយពួកគេ វិវត្ដទៅ ដោយយន្តការស្រដៀងនឹងយន្តការវិវត្តនៃសារពាង្គកាយ។ 

អាគុយម៉ង់ទូទៅបំផុតក្នុងការគាំទ្រវីរុសដែលជាសារពាង្គកាយមានជីវិតគឺជាសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការឆ្លងកាត់ការវិវត្តន៍និងចម្លងតាមខ្លួនឯង។  អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រខ្លះអះអាងថាវីរុសមិនវិវត្តន៍និងមិនបង្កើតខ្លួន។  ការពិតវីរុសត្រូវបានវិវត្តដោយកោសិការបស់ពួកគេដែលមានន័យថាមានការវិវត្តន៍នៃវីរុសនិងកោសិកា។  ប្រសិនបើកោសិកាម៉ាស៊ីនមិនមានទេការវិវត្តនៃវីរុសមិនអាចកើតឡើងបានទេ។  នេះមិនពិតសម្រាប់កោសិកា។  ប្រសិនបើវីរុសមិនមានទេទិសដៅនៃការវិវត្តន៍កោសិកាអាចខុសគ្នាប៉ុន្តែកោសិកានឹងអាចវិវឌ្ឍបាន។  ចំពោះការបន្តពូជវីរុសទាំងស្រុងពឹងផ្អែកលើម៉ាស៊ីនរបស់ម៉ាស៊ីនដើម្បីចម្លង។   ការរកឃើញនៃ metagenomes មេរោគដោយហ្សែនដែលសរសេរកូដសម្រាប់ការរំលាយអាហារថាមពលនិងការសំយោគប្រូតេអ៊ីនជំរុញការជជែកពិភាក្សាគ្នាអំពីថាតើមេរោគស្ថិតនៅក្នុង ដើមឈើនៃជីវិត ។  វត្តមាននៃហ្សែនទាំងនេះបានលើកឡើងថាវីរុសធ្លាប់អាចធ្វើឱ្យរំលាយអាហារបាន។  ទោះជាយ៉ាងណាវាត្រូវបានរកឃើញនៅពេលក្រោយថាហ្សែនដែលសរសេរកូដសម្រាប់ថាមពលនិងប្រូតេអ៊ីនប្រូតេអ៊ីនមានប្រភពកោសិកា។  ភាគច្រើនហ្សែនទាំងនេះត្រូវបានគេទទួលបានតាមរយៈ ការផ្ទេរហ្សែនផ្ដេក ពីម៉ាស៊ីនមេរោគ។

គីមីវិទ្យា 
សរីរាង្គគឺជាប្រព័ន្ធគីមីដ៏ស្មុគស្មាញដែលត្រូវបានរៀបចំតាមរបៀបដែលជំរុញការបន្តពូជនិងវិធានការមួយចំនួននៃនិរន្តរភាពឬការរស់រានមានជីវិត។  ច្បាប់ដូចគ្នានឹងការគ្រប់គ្រងគីមីវិទ្យាដែលមិនមែនជាការរស់នៅគ្រប់គ្រងការគ្រប់គ្រង គីមីនៃជីវិត ។  ជាទូទៅវាជាបាតុភូតនៃសារពាង្គកាយទាំងមូលដែលកំណត់ភាពសម្បទារបស់វាទៅនឹងបរិយាកាសមួយហើយដូច្នេះការរស់រានមានជីវិតនៃហ្សែន DNA ផ្អែកលើហ្សែនរបស់ពួកគេ។ 

សារធាតុចិញ្ចឹមបានជំពាក់ប្រភពដើមរបស់ពួកគេ, ការរំលាយអាហារនិងមុខងារជាច្រើនផ្សេងទៀតដើម្បីបាតុភូតគីមី, ជាពិសេសគីមីវិទ្យានៃម៉ូលេគុលសរីរាង្គធំ។  សរីរាង្គគឺជាប្រព័ន្ធស្មុគស្មាញនៃ សមាសធាតុគីមី ដែលឆ្លងកាត់ការធ្វើអន្តរកម្មនិងបរិយាកាសមានតួនាទីជាច្រើន។ 

សរីរាង្គគឺជាប្រព័ន្ធគីមីដែលពាក់កណ្តាលបិទ។  ថ្វីបើពួកវាជាឯកតាជីវិតមួយ (ដូចដែលនិយមន័យតម្រូវ) ពួកវាមិនត្រូវបានបិទចំពោះបរិស្ថានជុំវិញពួកគេទេ។  ដើម្បីធ្វើសកម្មភាពពួកគេប្រើប្រាស់និងបញ្ចេញថាមពល។  ស្វ័យប្រវត្តិកម្ម ផលិតថាមពលដែលអាចប្រើបាន (នៅក្នុងសំណុំបែបបទនៃសមាសធាតុសរីរាង្គ) ដោយប្រើពន្លឺពីព្រះអាទិត្យឬសមាសធាតុ inorganic ខណៈពេលដែល heterotrophs យកនៅក្នុងសមាសធាតុសរីរាង្គពីបរិស្ថាន។ 

ធាតុគីមី ចម្បងនៅក្នុងសមាសធាតុទាំងនេះគឺ ជាតិកាបូន ។  លក្ខណៈសម្បត្តិគីមី របស់ធាតុនេះដូចជាភាពស្នេហាដ៏អស្ចារ្យរបស់វាសម្រាប់ការភ្ជាប់ជាមួយអាតូមតូចៗដទៃទៀតរួមទាំងអាតូមកាបូនផ្សេងទៀតនិងទំហំតូចរបស់វាធ្វើឱ្យវាមានសមត្ថភាពក្នុងការបង្កើតចំណងជាច្រើនដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាមូលដ្ឋាននៃជីវិតសរីរាង្គ។  វាអាចបង្កើតជាសមាសធាតុអាតូមបីតូច (ដូចជា កាបូនឌីអុកស៊ីត ) ក៏ដូចជាខ្សែសង្វាក់ធំ ៗ រាប់ពាន់អាតូមដែលអាចផ្ទុកទិន្នន័យ ( អាស៊ីតនុយគ្លីក ) រក្សាកោសិការួមគ្នានិងបញ្ជូនព័ត៌មាន (ប្រូតេអ៊ីន) ។

Macromolecules 
សមាសធាតុដែលបង្កើតបានជាភាវរស់អាចបែងចែកទៅជា ម៉ូលេគុលម៉ូលេគុល និងម៉ូលេគុលតូចៗផ្សេងទៀត។  ម៉ូលេគុលកោសិកាទាំងបួនគឺជា អាស៊ីត nucleic , ប្រូតេអ៊ីន , កាបូអ៊ីដ្រាត និង ជាតិខ្លាញ់ ។  អាស៊ីតនុយក្លេអ៊ែរ (ជាពិសេសទឹកអាស៊ីត deoxyribonucleic ឬ DNA) ផ្ទុកទិន្នន័យហ្សែនជាលំដាប់នៃ nucleotides ។  លំដាប់ពិសេសនៃប្រភេទ nucleotides បួនប្រភេទខុសគ្នា ( adenine , cytosine , guanine និង thymine ) កំណត់លក្ខណៈជាច្រើនដែលបង្កើតបានជាសរីរាង្គ។  លំដាប់លំដោយត្រូវបានបែងចែកទៅជា កូម៉ូន ដែលនីមួយៗគឺជាលំដាប់នៃស្នូលបីហើយត្រូវគ្នាទៅនឹង អាស៊ីតអាមីន ពិសេស។  ដូច្នេះលំដាប់នៃកូដឌីអិនអេសម្រាប់ប្រូតេអ៊ីនពិសេសមួយដែលដោយសារតែលក្ខណៈសម្បត្តិគីមីនៃអាស៊ីតអាមីណូវាត្រូវបានផលិតចេញពី ប្លង់ តាមលក្ខណៈជាក់លាក់ហើយដូច្នេះដំណើរការមុខងារពិសេស។ 

មុខងារប្រូតេអ៊ីនទាំងនេះត្រូវបានទទួលស្គាល់: 

 អង់ស៊ីម , ដែលជំរុញឱ្យទាំងអស់នៃប្រតិកម្មនៃការរំលាយអាហារ 
 ប្រូតេអ៊ីនរចនាសម្ព័ន្ធដូចជា tubulin ឬ collagen 
 ប្រូតេអ៊ីនគ្រប់គ្រងដូចជា កត្ដាចម្លង ឬស៊ីស៊ីអ៊ីនដែលគ្រប់គ្រងវដ្តកោសិកា 
 ម៉ូលេគុលសញ្ញាឬ receptor របស់ពួកគេដូចជា អ័រម៉ូន មួយចំនួននិង receptor របស់ពួកគេ 
 ប្រូតេអ៊ីនការពារដែលអាចរួមបញ្ចូលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងពី អង្គបដិបក្ខ នៃ ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ ទៅនឹងជាតិពុល (ឧ។ dendrotoxins នៃពស់) ទៅនឹងប្រូតេអ៊ីនដែលរួមមានអាស៊ីតអាមីណូមិនធម្មតាដូចជា canavanine 

មួយចំហៀងនៃ phospholipids ធ្វើឱ្យឡើង ភ្នាស នៃកោសិកាដែលបង្កើតជារបាំងមួយដែលមានអ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងកោសិកានិងការការពារសមាសធាតុពីការឆ្លងចូលដោយសេរីនិងចេញពីកោសិកា។  ដោយសារតែភាពជ្រាបជ្រៅនៃជ័រ phospholipid ដែលអាចជ្រាបចូលគ្នាសមាសធាតុផ្សំជាក់លាក់អាចឆ្លងកាត់បាន។  នៅក្នុងសារពាង្គកាយពហុកោណមួយចំនួនពួកវាដើរតួជាកន្លែងផ្ទុកថាមពលនិងសម្របសម្រួលទំនាក់ទំនងរវាងកោសិកា។  កាបូអ៊ីដ្រាតត្រូវបានគេបែងចែកយ៉ាងងាយស្រួលជាងជាតិខ្លាញ់និងផ្តល់ថាមពលបន្ថែមទៀតដើម្បីប្រៀបធៀបទៅនឹងជាតិខ្លាញ់និងប្រូតេអ៊ីន។  តាមការពិតកាបូអ៊ីដ្រាតគឺជាប្រភពថាមពលទីមួយសម្រាប់គ្រប់ការរស់នៅ។

រចនាសម្ព័ន្ធ 
គ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់មានអង្គភាពរចនាសម្ព័ន្ធហៅថា កោសិកា ។ ខ្លះមានកោសិកាតែមួយ (ឯកកោណ) ហើយខ្លះទៀតមានឯកតាច្រើន (ពហុកោសិកា) ។  សរីរៈពហុកោសិកាអាចមានជំនាញក្នុងការធ្វើកោសិកាដើម្បីបំពេញមុខងារជាក់លាក់។  ក្រុមកោសិកាទាំងនោះគឺជា ជាលិកា ហើយក្នុងសត្វវាកើតមានជាបួនប្រភេទជាមូលដ្ឋានដូចជា epithelium , ជាលិកាសរសៃប្រសាទ , ជាលិកាសាច់ដុំ និង ជាលិកាភ្ជាប់ ។  ជាលិកាប្រភេទជាច្រើនធ្វើការជាមួយគ្នាក្នុងទម្រង់នៃ សរីរាង្គ ដើម្បីបង្កើតនូវមុខងារជាក់លាក់មួយ (ដូចជាការបូមឈាមដោយ បេះដូង ឬជាឧបសគ្គដល់បរិស្ថានដូចជា ស្បែក ) ។  លំនាំនេះបន្តទៅកម្រិតខ្ពស់ដោយសរីរាង្គជាច្រើនដំណើរការជា ប្រព័ន្ធសរីរាង្គ ដូចជា ប្រព័ន្ធបន្តពូជ និង ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ ។  សរីរៈពហុកោសិកាជាច្រើនមានប្រព័ន្ធសរីរាង្គជាច្រើនដែលសំរបសំរួលដើម្បីឱ្យជីវិត។

ក្រឡា 
ទ្រឹស្ដីកោសិកា ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងជាលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ 1839 ដោយ Schleiden និង Schwann បាន បញ្ជាក់ថាសរីរៈទាំងអស់ត្រូវបានផ្សំឡើងដោយកោសិកាមួយឬច្រើន។ កោសិកាទាំងអស់សុទ្ធតែមកពីកោសិកាបុរេ។ និងកោសិកាមាន ពត៌មានតំណពូជ ចាំបាច់សម្រាប់និយតករមុខងារកោសិកានិងសម្រាប់ការបញ្ជូនព័ត៌មានទៅជំនាន់កោសិកាជំនាន់ក្រោយ។ 

កោសិកាពីរប្រភេទ, អេកូយូអេយ្យូតនិងប្រូកអូតតូត។  កោសិកាអ័រម៉ូន (Prokaryotic) ជាទូទៅគឺជាស្វាតែឯងខណៈដែលកោសិកាអេក្យូស្យូសត្រូវបានគេរកឃើញជាទូទៅនៅក្នុងសរីរៈពហុកោសិកា។  កោសិកា Prokaryotic ខ្វះ ភ្នាសនុយក្លេអ៊ែរ ដូច្នេះ DNA មិនជាប់នៅក្នុងក្រឡា។ កោសិកា eukaryotic មានភ្នាសនុយក្លេអ៊ែរ។ 

គ្រប់កោសិកាមិនថា prokaryotic ឬ eukaryotic មាន ភ្នាស ដែលគ្របកោសិកាបំបែកផ្ទៃខាងក្នុងពីបរិយាកាសរបស់វាធ្វើនិយតកម្មអ្វីដែលផ្លាស់ទីនិងចេញនិងរក្សា សក្តានុពលអគ្គិសនីនៃកោសិកា ។  នៅផ្នែកខាងក្នុងភ្នាស ស៊ីទុមផ្លាស្ទិច មានជាតិប្រៃ មានបរិមាណកោសិកាភាគច្រើន។  គ្រប់កោសិកាទាំងអស់មានឌីអេនអេ, សម្ភារៈតំណពូជនៃ ហ្សែន និង RNA ដែលផ្ទុកពត៌មានចាំបាច់ដើម្បី បង្កើត ប្រូតេអ៊ីន ផ្សេងៗដូចជា អង់ស៊ីម ដែលជាគ្រឿងម៉ាស៊ីនសំខាន់របស់កោសិកា។  មានប្រភេទ biomolecules ផ្សេងទៀតនៅក្នុងកោសិកា។ 

កោសិកាទាំងអស់មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាជាច្រើន:  

 ការបន្តពូជដោយសារ ការបែងចែកកោសិកា ( ការបំបែកឆ្អឹងខ្នង , ការបន្សំមីស៊ីស ឬ ម៉េស្យូស ) ។ 
 ការប្រើប្រាស់អង់ស៊ីមនិងប្រូតេអ៊ីនដទៃទៀតដែល ត្រូវបានសរសេរ ដោយហ្សែនអេឌីអិនហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈអន្តរការី RNA និងសារធាតុ ប្រូតេអ៊ីន ។ 
 ការរំលាយអាហាររួមទាំងការយកវត្ថុធាតុដើមបង្កើតសមាសធាតុកោសិកាការបំលែងថាមពល ម៉ូលេគុល និងការបញ្ចេញ អនុផល ។  មុខងាររបស់កោសិកាមួយពឹងផ្អែកលើសមត្ថភាពរបស់វាដើម្បីស្រង់ចេញនិងប្រើប្រាស់ថាមពលគីមីដែលផ្ទុកនៅក្នុងម៉ូលេគុលសរីរាង្គ។  ថាមពលនេះត្រូវបានដកចេញពី ផ្លូវរំលាយអាហារ ។ 
 ការឆ្លើយតបទៅនឹង រំញោច ខាងក្រៅនិងខាងក្នុងដូចជាការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពកំរិត pH ឬសារធាតុចិញ្ចឹម។ 
 មាតិកាកោសិកាត្រូវបានផ្ទុកនៅក្នុង ភ្នាសភ្នាសកោសិកា ដែលមានប្រូតេអ៊ីននិង បូលីត ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រវិវត្ត

ជីដូនជីតាជារួមសកលលោកចុងក្រោយ 

បុព្វបុរសទូទៅចុងក្រោយបំផុត (LUCA) គឺជាអង្គការថ្មីៗបំផុតដែលគ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់ដែលកំពុងរស់នៅលើផែនដី ចុះមក ។   ដូច្នេះវាគឺជា បុព្វបុរសធម្មតាបំផុត នៃជីវិតបច្ចុប្បន្នទាំងអស់នៅលើផែនដី។  LUCA ត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថាបានរស់នៅប្រហែល 3,5 ទៅ 3,8 ពាន់លានឆ្នាំមុន (ជួនកាលនៅក្នុង យុគសម័យ Paleoarchean ) ។    ភស្តុតាងដំបូងបង្អស់សម្រាប់ ជីវិតនៅលើផែនដី គឺ ក្រា រកឃើញថាមាន biogenic នៅ 3,7 ពាន់លានឆ្នាំរូប ថ្ម metasedimentary រកឃើញនៅក្នុង ប្រទេសលោកខាងលិច Greenland  និង គ្រែស្នែង microbial ហ្វូស៊ីល បានរកឃើញក្នុង 3,48 ពាន់លានដុល្លារឆ្នាំរូប ថ្មភក់ រកឃើញនៅក្នុង ភាគខាងលិចប្រទេសអូស្ត្រាលី ។    ថ្វីបើ 99 ភាគរយនៃប្រភេទសត្វទាំងអស់ដែលធ្លាប់រស់នៅលើភពនេះត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថាជាផុតពូជក៏ដោយ   បច្ចុប្បន្នមានជីវិតសត្វពាហនៈពី 10 ទៅ 14 លានប្រភេទនៅលើផែនដី។  

ព័ត៌មានអំពីការអភិវឌ្ឍដំបូងនៃជីវិតរួមបញ្ចូលទាំងការបញ្ចូលពីវិស័យផ្សេងៗគ្នាជាច្រើនដូចជា ភូមិសាស្ត្រ និង វិទ្យាសាស្ត្រភព ។  វិទ្យាសាស្ត្រទាំងនេះផ្តល់ព័ត៌មានអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃផែនដីនិងការផ្លាស់ប្តូរដែលបានបង្កើតឡើងដោយជីវិត។  ទោះជាយ៉ាងណា, យ៉ាងខ្លាំងអំពីដើមផែនដីត្រូវបានបំផ្លាញដោយដំណើរការ geological រយៈពេលនៃ ការពេលវេលា ។ 

គ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់ត្រូវបានចុះចេញពីជីដូនជីតាធម្មតាឬអាងហ្សែនដូនតា។  ភស្តុតាងសម្រាប់ការកើតជាទូទៅអាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងលក្ខណៈដែលត្រូវបានចែករំលែករវាងគ្រប់ភាវៈរស់ទាំងអស់។  នៅក្នុងសម័យលោកដាវីនភស្តុតាងនៃចរិតរួមត្រូវបានផ្អែកតែទៅលើការសង្កេតដែលអាចមើលឃើញនៃភាពស្រដៀងគ្នាផ្នែក morphologic ដូចជាការពិតដែលថាសត្វស្លាបទាំងអស់មានស្លាបសូម្បីតែអ្នកដែលមិនហើរ។ 

មានភ័ស្តុតាងរឹងមាំពីពន្ធុវិទ្យាថាគ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់មានជីដូនជីតាតែមួយ។  ជាឧទាហរណ៍រាល់កោសិការស់រានមានជីវិតប្រើ អាស៊ីតនុយក្លីដ ជាសម្ភារៈសេនេទិចរបស់វានិងប្រើ អាស៊ីតអាមីណូដែល ជាធាតុផ្សំនៃ ប្រូតុង ។  គ្រប់សារពាង្គកាយទាំងអស់ប្រើ លេខកូដហ្សែន ដូចគ្នា (ដោយមានការប្រែប្រួលដ៏កម្រនិងអនីតិជនមួយចំនួន) ដើម្បី បកប្រែ លំដាប់អាស៊ីត nucleic acid ទៅជាប្រូតេអ៊ីន។  សកលលោកនៃលក្ខណៈទាំងនេះបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីបុព្វហេតុទូទៅពីព្រោះការជ្រើសរើសលក្ខណៈជាច្រើនទាំងនេះហាក់ដូចជាមានលក្ខណៈបំពាន។  ការផ្ទេរហ្សែនផ្ដេក ធ្វើឱ្យវាកាន់តែពិបាកក្នុងការសិក្សាអំពីបុព្វបុរសសកលចុងក្រោយ។   ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការប្រើជាទូទៅនៃកូដហ្សែនដូចគ្នានុយក្លូដិតដូចគ្នានិងអាស៊ីតអាមីនដូចគ្នាធ្វើឱ្យបុព្វបុរសបែបនេះមានលទ្ធភាពច្រើនពេក។

ទីតាំងរបស់ root 

ទីតាំងជាទូទៅនៃការទទួលយកបានភាគច្រើនជា root នៃ មែកធាងនៃជីវិត គឺរវាង monophyletic ដែន បាក់តេរី និង clade បានបង្កើតឡើងដោយ អាកឃី និង ការី នៃអ្វីដែលត្រូវបានសំដៅដល់ថាជា«ដើមឈើប្រពៃណីនៃជីវិត "ដោយផ្អែកលើការសិក្សាម៉ូលេគុលជាច្រើន។        មួយជនជាតិភាគតិចតូចណាស់នៃការសិក្សាបានសន្និដ្ឋានខុសគ្នាគឺថាជា root គឺស្ថិតនៅក្នុងបាក់តេរីដែនទាំងនៅក្នុង phylum នេះ Firmicutes  ឬថា phylum នេះ Chloroflexi គឺ basal ដើម្បី clade ជាមួយអាកឃីនិង eukaryotes និងនៅសល់នៃបាក់តេរីមួយដូចដែលបានស្នើឡើងដោយ Thomas Cavalier-Smith ។  

ការស្រាវជ្រាវដែលត្រូវបានចេញផ្សាយនៅឆ្នាំ 2016 ដោយ លោកវីលៀមអេហ្វម៉ាទីន ដោយវិភាគហ្សែន 6.1 លានប្រូតេអ៊ីនពីហ្សែន prokaryotic sequences នៃដើមរុក្ខជាតិជាច្រើនបានរកឃើញចង្កោមប្រូតេអ៊ីន 355 ក្នុងចំនោមចង្កោមប្រូតេអ៊ីនចំនួន 286.514 ដែលប្រហែលជា LUCA ។  លទ្ធផលនេះ "បង្ហាញ Lucas ដែលជា anaerobic , CO 2 -fixing, ក្រុមហ៊ុន H 2 -dependent ជាមួយនឹងការ ផ្លូវឈើ Ljungdahl (ការកាត់បន្ថយ Acetyl-coenzyme មួយ ផ្លូវ) លេខ 2 -fixing និងការ thermophilic ។  ជីវរសាយនវិទ្យារបស់ LUCA មានពេញទៅដោយចង្កោម FeS និងយន្តការប្រតិកម្មរ៉ាឌីកាល់។  សហសេវិករបស់វាបានបង្ហាញពីការពឹងផ្អែកលើ លោហៈធាតុអវិជ្ជមាន flavin , S-adenosyl methionine , coenzyme A , ferredoxin , molybdopterin , corrins និង selenium ។  ហ្សែនរបស់ខ្លួនដែលបានទាមទារលេខកូដ nucleoside កែប្រែនិង S-adenosylmethionine ពឹងផ្អែកលើ Methyl "។  លទ្ធផលនេះបានបង្ហាញអំពី methanogenic clostria ជាមួយ clade basal ក្នុងពូជ 355 បានពិនិត្យនិងផ្ដល់យោបល់ថា Lucas ដែលមានមនុស្សរស់នៅជាមួយ anaerobic រន្ធខ្យល់ hydrothermal ការកំណត់នៅក្នុងបរិស្ថានសកម្ម geochemically សម្បូរក្រុមហ៊ុន H 2, CO 2 និងជាតិដែក។   ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយការកំណត់អត្តសញ្ញាណហ្សែនទាំងនេះដែលមានវត្តមាននៅក្នុង LUCA ត្រូវបានគេរិះគន់ដោយបង្ហាញថាប្រូតេអ៊ីនជាច្រើនដែលត្រូវបានគេសន្មតថាមាននៅក្នុង LUCA តំណាងឱ្យការផ្លាស់ប្តូរហ្សែនផ្ដាច់ព្រ័ត្ររវាង archaea និងបាក់តេរី។

បន្តពូជ 
ការបន្តពូជផ្លូវភេទ គឺជាការរីករាលដាលក្នុងចំណោមអេកូអេដស៍នាពេលបច្ចុប្បន្នហើយទំនងជាមាននៅក្នុងបុព្វបុរសរួមចុងក្រោយ។   នេះត្រូវបានស្នើឡើងដោយការរកឃើញនៃហ្សែនស្នូលសម្រាប់ហ្សែនីសក្នុងកូនចៅនៃពូជពង្សដែលបានបំបែកពីដើមឈើអេកូអេសូតូត។  និង Malik et al ។   វាត្រូវបានគាំទ្របន្ថែមទៀតដោយភស្តុតាងដែលថា eukaryotic ដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា "asexuals បុរាណ" ដូចជា Amoeba ទំនងជារួមភេទកាលពីអតីតកាលហើយថាបច្ចុប្បន្នពូជពង្ស amoeboid ដែលមិនចេះគ្នាច្រើនបំផុតទំនងជាបានកើតឡើងនាពេលថ្មីៗនេះនិងដោយឯករាជ្យ។  

នៅក្នុង prokaryotes ការផ្លាស់ប្តូរដោយបាក់តេរីធម្មជាតិ ពាក់ព័ន្ធនឹងការផ្ទេរ DNA ពីបាក់តេរីមួយទៅបាក់តេរីមួយទៀតនិងបញ្ចូល DNA របស់អ្នកបរិច្ចាគទៅក្នុងក្រូម៉ូសូមរបស់អ្នកទទួលតាមរយៈ recombination ។  ការផ្លាស់ប្តូរដោយបាក់តេរីធម្មជាតិត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាដំណើរការផ្លូវភេទដំបូងបង្អស់និងកើតមានឡើងទាំងនៅក្នុងបាក់តេរីនិងបុរាណប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេសិក្សាភាគច្រើនលើបាក់តេរី។  ការផ្លាស់ប្តូរគឺច្បាស់ណាស់ថាជាការសម្របសម្រួលដោយបាក់តេរីហើយមិនមែនជាការកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេព្រោះវាអាស្រ័យលើផលិតផលហ្សែនជាច្រើនដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីចូលទៅក្នុងរដ្ឋមួយដែល មានសមត្ថភាពធម្មជាតិ ដើម្បីអនុវត្តដំណើរការស្មុគស្មាញនេះ។   ការផ្លាស់ប្តូរគឺជារបៀបទូទៅមួយនៃការផ្ទេរ DNA ក្នុងចំណោម prokaryotes ។

ការផ្លាស់ប្តូរហ្សែនផ្ដេក 
ពូជពង្សនៃភាវៈរស់មានជាប្រពៃណីត្រូវបានស្ថាបនាឡើងវិញពីសរីរវិទ្យាប៉ុន្តែត្រូវបានបំពេញបន្ថែមកាន់តែខ្លាំងឡើងជាមួយ phylogenetics   - ការជួសជុល phylogenies ដោយការប្រៀបធៀបនៃហ្សែន (DNA) លំដាប់។  ប្រៀបធៀបលំដាប់ផ្ដល់យោបល់ថ្មី ផ្ទេរផ្ដេក នៃហ្សែនជាច្រើននៅក្នុងចំណោមចម្រុះ ប្រភេទសត្វដែល រួមទាំងការឆ្លងកាត់ព្រំដែនរបស់ សាខាពន្ធុ "ដែន" ។  ដូច្នេះការកំណត់ប្រព័ន្ឋជីវប្រវត្ដិនៃប្រភេទសត្វមិនអាចត្រូវបានសម្រេចដោយការកំណត់ដើមឈើវិវត្តសម្រាប់ហ្សែនតែមួយនោះទេ។   ជីវវិទូលោក Peter Gogarten បានលើកឡើងថា "ការប្រៀបធៀបដើមនៃមែកធាងមួយមិនសមស្របនឹងទិន្នន័យពីការស្រាវជ្រាវហ្សែនថ្មីនោះទេ" ដូច្នេះជីវវិទូគួរតែប្រើពាក្យប្រៀបធៀបនៃរូបភាពទាំងនេះដើម្បីពិពណ៌នាអំពីប្រវត្តិខុសគ្នារវាងហ្សែននីមួយៗនិងការប្រើពាក្យប្រៀបធៀប សុទ្ធដើម្បីមើលឃើញពីការផ្លាស់ប្តូរដ៏សម្បូរបែបនិងឥទ្ធិពលនៃ HGT ក្នុងចំណោមមីក្រុប។ "

អនាគតនៃជីវិត (ភ្នាក់ងារចម្លងនិងសរីរាង្គសំយោគ) 
ជីវបច្ចេកវិទ្យាបច្ចុប្បន្នកំពុងប្រឈមនឹងគំនិតប្រពៃណីរបស់សត្វនិងប្រភេទ។  ការក្លូន គឺជាដំណើរការនៃការបង្កើតសារពាង្គកាយពហុកោសិកាថ្មីដែលដូចគ្នាទៅនឹងហ្សែនមួយទៀតដែលមានសក្តានុពលនៃការបង្កើតប្រភេទសារពាង្គកាយថ្មីទាំងអស់។  ការក្លូនគឺជាប្រធានបទនៃ ការជជែកវែកញែកសីលធម៌ច្រើន ។ 

នៅឆ្នាំ 2008 វិទ្យាស្ថាន J. Craig Venter បាន ប្រមូលផ្តុំ ហ្សែនបាក់តេរី សំយោគ ពន្ធុ Mycoplasma ដោយប្រើការធ្វើសមាសធាតុផ្សំលើ 25 បំណែក DNA នៅជាន់តែមួយ។  ការប្រើប្រាស់ផ្សំឡើងវិញនៃផ្សិតធ្វើឱ្យការប្រមូលផ្តុំម៉ូលេគុលឌីអិនអេមានទំហំធំពីបំណែកសរីរាង្គនិងធម្មជាតិ។   ក្រុមហ៊ុនផ្សេងទៀតដូចជា ហ្សែនសំយោគ ត្រូវបានបង្កើតឡើងរួចហើយដើម្បីទាញយកគុណប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់ពាណិជ្ជកម្មជាច្រើននៃហ្សែនដែលបានរចនាឡើងដោយផ្ទាល់។

សេចក្តីយោង 
·        Pongsak Luadee, វេជ្ជបណ្ឌិត, "នាយកនៃជីវវិទ្យា", ស្លាយ PowerPoint ។

·        ហើយនេះរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវ Urey គទាំងអស់ហារ៉ូលអិលនេះ 's បាន, ពិសោធន៍, រោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវ / ពិសោធន៍ Urey នេះ 

 BBCNews: 27 September 2000, When slime is not so thick Citat: "It means that some of the lowliest creatures in the plant and animal kingdoms, such as slime and amoeba, may not be as primitive as once thought"
 SpaceRef.com, July 29, 1997: Scientists Discover Methane Ice Worms On Gulf Of Mexico Sea Floor 
 The Eberly College of Science: Methane Ice Worms discovered on Gulf of Mexico Sea Floor  download Publication-quality photos
 Artikel, 2000: Methane Ice Worms: Hesiocaeca methanicola. Colonizing Fossil Fuel Reserves
 SpaceRef.com, May 04, 2001: Redefining "Life as We Know it"  Hesiocaeca methanicola In 1997, Charles Fisher, professor of biology at Penn State, discovered this remarkable creature living on mounds of methane ice under half a mile of ocean on the floor of the Gulf of Mexico.
 BBCNews, 18 December 2002, 'Space bugs' grown in lab Citat: "Bacillus simplex and Staphylococcus pasteuri...Engyodontium album The strains cultured by Dr Wainwright seemed to be resistant to the effects of UV – one quality required for survival in space"
 BBCNews, 19 June 2003, Ancient organism challenges cell evolution Citat: "It appears that this organelle has been conserved in evolution from prokaryotes to eukaryotes, since it is present in both"
 Interactive Syllabus for General Biology – BI 04, Saint Anselm College, Summer 2003
 Jacob Feldman: Stramenopila 
 NCBI Taxonomy entry: root
 Saint Anselm College: Survey of representatives of the major Kingdoms Citat: "Number of kingdoms has not been resolved...Bacteria present a problem with their diversity...Protista present a problem with their diversity...",
 Species 2000 Indexing the world's known species. Species 2000 has the objective of enumerating all known species of plants, animals, fungi and microbes on Earth as the baseline dataset for studies of global biodiversity. It will also provide a simple access point enabling users to link from here to other data systems for all groups of organisms, using direct species-links.
 The largest organism in the world may be a fungus carpeting nearly 10 square kilometers of an Oregon forest, and may be as old as 10500 years.
 The Tree of Life
 Frequent questions from kids about life and their answers 
Pages with unreviewed translations