ខេត្តអាឆេ

ខេត្តអាឆេ ( ) គឺជាខេត្តភាគខាងលិចបំផុតនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ។ វាមានទីតាំងនៅភាគខាងជើងបំផុតនៃកោះស៊ូម៉ាត្រា ដោយមាន បានដាអាឆេជាទីរួមខេត្តនិងជាទីក្រុងធំបំផុតរបស់ខ្លួន។ ដោយទទួលបានឋានៈស្វ័យភាព ពិសេសអាចេះគឺជាទឹកដី អភិរក្ស សាសនា និងជាខេត្តតែមួយគត់របស់ឥណ្ឌូនេស៊ីដែលអនុវត្តច្បាប់សារិកា ជាផ្លូវការ។ មានក្រុមជនជាតិដើមភាគតិចចំនួន១០នៅក្នុងតំបន់នេះ ដែលធំជាងគេគឺជនជាតិអាឆេណេសេ ដែលមានចំនួនប្រហែល៨០% ទៅ ៩០% នៃចំនួនប្រជាជនក្នុងតំបន់។

អាឆេ គឺជា​កន្លែង​ដែល​ការផ្សព្វផ្សាយ​សាសនា​ឥស្លាម​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌូណេស៊ីបាន​ចាប់ផ្តើមហើយ​ជា​កត្តា​សំខាន់​នៃ​ការផ្សព្វផ្សាយ​សាសនា​ឥស្លាម​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ សាសនាឥស្លាមបានទៅដល់អាចេះ (នគរហ្វាន់ស័រ និង ឡាមូរី ) ប្រហែលឆ្នាំ ១២៥០ គ.ស នៅដើមសតវត្សទី១៧ ស៊ុលតង់នៃអាឆេ គឺជារដ្ឋដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិ អំណាច និងដាំដុះច្រើនបំផុតនៅក្នុងតំបន់ ច្រកសមុទ្រម៉ាឡាកា ។ អាសេមានប្រវត្តិឯករាជ្យនយោបាយនិងការតស៊ូដើម្បីគ្រប់គ្រងដោយអ្នកខាងក្រៅ រួមទាំងអតីត អាណានិគមហូឡង់ និងក្រោយមករដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូនេស៊ី។

អាឆេមាន ​ធនធាន​ធម្មជាតិដ៏​ច្រើន​នៃ ​ប្រេង និង ​ឧស្ម័ន​ធម្មជាតិ ។  អាឆេគឺជាចំណុចដីជិតបំផុតទៅនឹង ចំណុចកណ្តាលនៃការរញ្ជួយដីនិងរលកយក្សស៊ូណាមិនៅមហាសមុទ្រឥណ្ឌាឆ្នាំ២០០៤ ដែលបានបំផ្លិចបំផ្លាញជាច្រើននៃឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងលិចនៃខេត្តនេះ។ ប្រជាជនឥណ្ឌូនេស៊ីប្រហែល ១៧០ ០០០ នាក់បានស្លាប់ ឬបាត់ខ្លួននៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយនេះ។  គ្រោះ​មហន្តរាយ​នេះ​បាន​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​កិច្ចព្រមព្រៀង​សន្តិភាព​រវាង​រដ្ឋាភិបាល​ឥណ្ឌូណេស៊ីនិង ​ក្រុម​ភេរវករ​ផ្តាច់ខ្លួននៃ​ចលនាអាឆេសេរី ។

ឯកសារយោង