ហៃណាន

ហៃណាន ឬ ហាយណាន ( ភាសាចិន:海南) គឺជាខេត្តតូចបំផុត និងភាគខាងត្បូងបំផុតនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ដែលមានកោះជាច្រើននៅក្នុងសមុទ្រចិនខាងត្បូង ។  គឺជាកោះធំជាងគេ និងមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងប្រទេសចិន  បង្កើតបានភាគច្រើន (៩៧%) នៃខេត្ត។ ឈ្មោះនេះមានន័យថា "ភាគខាងត្បូងនៃសមុទ្រ" ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីទីតាំងរបស់កោះនេះ ភាគខាងត្បូងនៃច្រកសមុទ្រឆុងចូវ ដែលបំបែកវាពី ឧបទ្វីបលីចូវ និងចិនដីគោក។ ខេត្តនេះមានផ្ទៃដី ៣៣ ៩២០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ដែលកោះហៃណានមាន៣២ ៩០០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ហើយនៅសល់គឺកោះជាង២០០ ដែលនៅរាយប៉ាយពាសពេញ ប្រជុំកោះ ចំនួនបីគឺ ចុងសាស, សុីសាស និង ណានសា ។ វាជាផ្នែកមួយនៃខេត្តក្វាងទុង ពីឆ្នាំ ១៩៥០ – ៨៨ បន្ទាប់មកវាត្រូវបានបង្កើតជាខេត្តរបស់ខ្លួន ហើយត្រូវបានចាត់តាំងជា តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ដោយ តេង ស៊ាវពីង ដែលជាផ្នែកមួយនៃកម្មវិធី កំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចរបស់ចិន ។

ជនជាតិដើមភាគតិចដូចជាជនជិហ្លៃai ដែលា ក្រុមជនជាតិភាគតិច និយាយភាក្រដាយai មានដើមកំណើតនៅលើកោះនេះ ហើយម១៥15% នៃប្រជាជន។ ភាសា​កំណើត​របស់​ពួក​គេ​រួម​មាន ​ភាហ្លៃសi ។ ជនជាហ្លៃតi ត្រូវ​បាន​រដ្ឋាភិបាល​ចិន​ទទួល​ស្គាល់​ថា​ជា ​ក្រុម​ជនជាតិ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ក្រុម​ជនជាតិ ​ទាំង៥៦56 របស់​ប្រទេស។ ប្រជាជន ​ចិន ​ដែល​មាន​ចំនួន​ប្រជាជន​ភាគ​ច្រើន​មាន​ចំនួន ៨២% និយាយ​ភាសា​ច្រើន​ប្រភេទ​រួម​មាន ចិន​ស្ដង់ដារ ហៃណាំមីន យូ ចិន កា តាំង ចិន​ហាកា ជាដើម  អ្នកនិយាយ ភាសាបេ ទោះបីនិយាយភាសាក្រ-ដាយ ត្រូវបានគេចាត់ទុកជាផ្លូវការថាជាជនជាតិចិន។ ហៃណានក៏ជាស្រុកកំណើតនៃ ភាសជៀម៉ៅo ដែលជាភស្តុតាងដែលមានជម្លោះ។

មានទីក្រុងធំៗចំនួនដប់ និង ស្រុក ចំនួនដប់នៅក្នុងខេត្តហៃណាន។ រាជធានីនៃខេត្តគឺ Haikou នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងជើងនៃកោះ Hainan ខណៈដែល Sanya គឺជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ល្បីមួយនៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងត្បូង។ ទីក្រុងសំខាន់ៗផ្សេងទៀតគឺ Wenchang, Sansha, Qionghai, Wanning, Wuzhishan, Dongfang និង Danzhou ។

យោងតាម ការទាមទារទឹកដី របស់ប្រទេសចិន ដែនដីចម្រូងចម្រាសជាច្រើននៅក្នុង សមុទ្រចិនខាងត្បូង រួមទាំង កោះស្ព្រាតលី ( ណានសា ) និង កោះប៉ារ៉ាសែល ( ស៊ីសា )  ត្រូវបានគ្រប់គ្រងក្រោមទីក្រុងសានសានៃខេត្តនេះ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា កោះ​ជា​ច្រើន​នៃ​កោះ​ទាំង​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ទាមទារ​និង​គ្រប់គ្រង​ដោយ​ប្រទេស​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ​ដូច​ជា ​ហ្វីលីពីន និង ​វៀតណាម ។ 

នៅឆ្នាំ 2020 ផែនការទ្រង់ទ្រាយធំមួយត្រូវបានប្រកាសដោយរដ្ឋាភិបាលចិនដើម្បីប្រែក្លាយខេត្តកោះទាំងមូលទៅជា កំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរី ដោយមានគោលបំណងប្រែក្លាយវាទៅជាកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរីដ៏ធំបំផុតនៅលើពិភពលោកនៅឆ្នាំ 2035 ។ ផែនការនេះពាក់ព័ន្ធនឹងការកសាងមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ការផ្តល់ហិរញ្ញប្បទាននៅឯនាយសមុទ្រ និងការដើរទិញឥវ៉ាន់ដោយមិនគិតពន្ធ ក៏ដូចជាការប្រើប្រាស់ពន្ធទាប និងកាត់បន្ថយតម្រូវការទិដ្ឋាការដើម្បីជួយទាក់ទាញអាជីវកម្មបរទេស និងភ្ញៀវទេសចរ។ ជាងនេះទៅទៀត ទំនិញទាំងអស់ដែលបានលក់ពីហៃណានទៅកាន់ផ្នែកផ្សេងទៀតនៃប្រទេសចិននឹងត្រូវបានចាត់ទុកជាការនាំចូលចាប់តាំងពីឆ្នាំ 2025។    
អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន