ការដួលរលំទីក្រុងសៃហ្គន

ការដួលរលំនៃទីក្រុងសៃហ្គន ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជារំដោះសៃហ្គនដោយវៀតណាមខាងជើង ឬរំដោះភាគខាងត្បូងដោយរដ្ឋាភិបាលវៀតណាម គឺជាការដណ្តើមយកទីក្រុងសៃហ្គន រដ្ឋធានីនៃប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូងដោយកងទ័ពប្រជាជនវៀតណាម (PAVN) និងរំដោះជាតិ។  រណសិរ្សវៀតណាមខាងត្បូង (វៀតកុង) នៅថ្ងៃទី ៣០ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានកត់សម្គាល់ការបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមវៀតណាម និងការចាប់ផ្តើមនៃដំណាក់កាលផ្លាស់ប្តូរពីការបង្រួបបង្រួមជាផ្លូវការនៃវៀតណាមទៅជាសាធារណៈរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម។

PAVN ក្រោមការបញ្ជារបស់ឧត្តមសេនីយ Văn Tiến Dũng បានចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារចុងក្រោយរបស់ពួកគេលើទីក្រុង Saigon នៅថ្ងៃទី 29 ខែមេសា ឆ្នាំ 1975 ជាមួយនឹងកងកម្លាំងកងទ័ពនៃសាធារណរដ្ឋវៀតណាម (ARVN) ដែលបញ្ជាដោយឧត្តមសេនីយ Nguyễn Văn Toàn ទទួលរងការទម្លាក់គ្រាប់បែកកាំភ្លើងធំ។  លុះដល់រសៀលថ្ងៃបន្ទាប់ ក.ប.វ.ណ. និងវៀតកុងបានកាន់កាប់ចំណុចសំខាន់ៗនៃទីក្រុង ហើយលើកទង់ជាតិរបស់ពួកគេលើវិមានប្រធានាធិបតីវៀតណាមខាងត្បូង។￼

ការដណ្តើមយកទីក្រុងនេះ គឺបានធ្វើឡើងមុនដោយ Operation Frequent Wind ដែលជាការជម្លៀសបុគ្គលិកស៊ីវិល និងយោធាអាមេរិកស្ទើរតែទាំងអស់នៅក្នុងទីក្រុង Saigon រួមជាមួយនឹងជនស៊ីវិលវៀតណាមខាងត្បូងរាប់ម៉ឺននាក់ ដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយរបបសាធារណៈរដ្ឋវៀតណាម។ ជនជាតិអាមេរិកពីរបីនាក់បានជ្រើសរើសមិនត្រូវបានជម្លៀសចេញ។ អង្គភាពប្រយុទ្ធជើងគោករបស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានចាកចេញពីប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូងជាងពីរឆ្នាំមុនពេលការដួលរលំនៃទីក្រុង Saigon ហើយមិនមានលទ្ធភាពក្នុងការជួយទាំងការការពារទីក្រុង Saigon ឬការជម្លៀសនោះទេ។  ការជម្លៀសនេះគឺជាការជម្លៀសដោយឧទ្ធម្ភាគចក្រដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។  បន្ថែមពីលើការហោះហើររបស់ជនភៀសខ្លួន ការបញ្ចប់សង្រ្គាម និងស្ថាប័ននៃច្បាប់ថ្មីដោយរដ្ឋាភិបាលកុម្មុយនិស្តបានរួមចំណែកដល់ការថយចុះ  នៅក្នុងចំនួនប្រជាជនទីក្រុងរហូតដល់ឆ្នាំ 1979 បន្ទាប់មកចំនួនប្រជាជនបានកើនឡើងម្តងទៀត។ 

នៅថ្ងៃទី 3 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1976 រដ្ឋសភា វៀតណាមបង្រួបបង្រួមបានប្តូរឈ្មោះ Saigon ជាកិត្តិយសដល់ លោក Hồ Chí Minh ដែលជាអតីតប្រធាន បក្សពលករវៀតណាម និងជាស្ថាបនិកនៃ សាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម ខាងជើង។

ឯកសារយោង