ស្ដេចប៉ាប យ៉ូហាន ប៉ូលទី១

ខៀវ ស់ានដេចប៉ាប យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ 
បានជាស្តេចប៉ាបទី២៦៣នៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក​
លោក អាល់ប៊ីណូ លូស្សាននី
ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុង​ 
ប្រទេស អ៊ីតាលី នៅក្នុង
ខែ តុលា ថ្ងៃទី ១៧ ឆ្នាំ ១៩១២
ដល់ ២៨ កញ្ញា 
ក៏ដូចនៅក្នុងរជ្ឋកាលសម្ដេចប៉ាបនៅក្នុង
ព្រះសហគមន៏កាតូលិតដែលមានអំណាចត្រួតត្រាទៅលើទីក្រុងវ៉ាទីកង់ ចាប់ពីឆ្នាំ
២៦ សីហា ឆ្នាំ ១៩៩៧៨ រហូតដល់គាតស្លាប់ចំនួន៣៣ថ្ងៃក្រោយមក។
ការក្រប់គ្រងរបស់គាតគឺជាចំនោមដ៏ក្លីបំផុតនៅក្នុង
ប្រវត្តិរបស់ប៉ាបដែលបានបង្ហាញលទ្ធផលថ្មីៗប្រចាំឆ្នាំនៃស្ឍរាជបីនាក់។ 
យ៉ូហាន​បូលទីមួយ១បានក្លាយជាស្ដេចប៉ាបទីមួយនៅក្នុងសតវត្សរ៏ទី ២០
ហើយនិងក៏ជាស្ដេចទីមួយដែលបានល្លាប់ក្នុងនាមជាស្ដេចប៉ាប។
នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលីគាតជាអ្នករំលឹកជាមួយនិងប្រភែទ
ឈ្មោះ អីល​ ប៉ាប៉ា ដែល សូរីសូគឺជាស្នាមញឹញរបស់ស្ដេចប៉ាប
ហើយនិង​ អីល សូរីសូ ដី ដាយអូ  ដែលជាស្នាមញឹញរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទី២។
ទស្សនាវដ្តីហើយការបោះពុម្ភផ្សាយជាច្រើនបានសំដៅលើរូបគាតជា
ស្ដេចប៉ាប​ យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ នៅក្នុងខែកញ្ញា។

 សម្ដេចប៉ាបមុន៖ សម្ដេចប៉ូលទី៦ 
 សម្ដេចប៉ាបស្នង៖ សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី២

ព្រះសហគមន៍កាតូលិក
សម្ដេចប៉ាប
គ្រិស្តសាសនា
សាសនា
ប្រទេសអ៊ីតាលី
{| class="infobox" style="width:20em;"
|- style="text-align:center;"
!style="background: #F4AF09;" colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី១
|- style="text-align:center;"
|colspan="3"|
|- style="text-align:center;"
!style="background: #F4AF09;" colspan="3"|លោក អាល់ប៊ីណូ លូស្សាននី នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៦៩
|- style="background: #f1f5fc;"
|- style="vertical-align:top;"
|ព្រះនាម​
|colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី១
|- style="vertical-align:top;"
|ផ្ដើមរបប
|colspan="2"|26 សីហា 1978
|- style="vertical-align:top;"
|បញ្ចប់របប
|colspan="2"|28 កញ្ញា 1978 
|- style="vertical-align:top;"
|សម្ដេចប៉ាបមុន
|colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី៦
|- style="vertical-align:top;"
|សម្ដេចប៉ាបស្នង
|colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី២
|- style="vertical-align:top;"
|ចេញក្រិត្យអនុញ្ញាត
|colspan="2"|7 កក្កដា 1935
|- style="vertical-align:top;"
|ចេញក្រិត្យដោយ
|colspan="2"|សម្ដេចយ៉ូហានប៉ូលទី២៣
|- style="vertical-align:top;"
|ប្រសិទ្ធតែងតាំង
|colspan="2"|5 មេសា 1973
|- style="vertical-align:top;"
|ប្រសិទ្ធតែងតាំងដោយ
|colspan="2"|ជីអូវ៉ានី តាស៊ី ផូសេលលី
|- style="vertical-align:top;"
|ក្លាយជាប៉ាប
|colspan="2"|១២ មករា ១៩៥៣
|- style="vertical-align:top;"
|តែងតាំងជាប៉ាបដោយ
|colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី៦
|- style="vertical-align:top;"
|កន្លែងប្រសូត្រ
|colspan="2"|[​[កាណាលី អាលហ្គូរដូ​ ]] រាជាណាចក្រអ៊ីតាលី (1861–1946)
|- style="vertical-align:top;"
|កន្លែងទទួលមរណភាព
|colspan="2"|ទីក្រុងវ៉ាទីកង់
|- style="vertical-align:top;"
|ប្រារព្ឋពិធីមរណភាព
|colspan="2"|២៩ កញ្ញា ១៩៧៨
|- style="vertical-align:top;"
|ប្រារព្ឋពិធីមរណភាពដោយ
|colspan="2"|សម្ដេចប៉ាបយូហានប៉ូលទី ២
|- style="vertical-align:top;"

ស្ដេចប៉ាប យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ 
បានជាស្តេចប៉ាបទី២៦៣នៃព្រះសហគមន៍កាតូលិក​
លោក អាល់ប៊ីណូ លូស្សាននី
ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុង​ 
ប្រទេស អ៊ីតាលី នៅក្នុង
ខែ តុលា ថ្ងៃទី ១៧ ឆ្នាំ ១៩១២
ដល់ ២៨ កញ្ញា 
ក៏ដូចនៅក្នុងរជ្ឋកាលសម្ដេចប៉ាបនៅក្នុង
ព្រះសហគមន៏កាតូលិតដែលមានអំណាចត្រួតត្រាទៅលើទីក្រុងវ៉ាទីកង់ ចាប់ពីឆ្នាំ
២៦ សីហា ឆ្នាំ ១៩៩៧៨ រហូតដល់គាតស្លាប់ចំនួន៣៣ថ្ងៃក្រោយមក។
ការក្រប់គ្រងរបស់គាតគឺជាចំនោមដ៏ក្លីបំផុតនៅក្នុង
ប្រវត្តិរបស់ប៉ាបដែលបានបង្ហាញលទ្ធផលថ្មីៗប្រចាំឆ្នាំនៃស្ឍរាជបីនាក់។ 
យ៉ូហាន​បូលទីមួយ១បានក្លាយជាស្ដេចប៉ាបទីមួយនៅក្នុងសតវត្សរ៏ទី ២០
ហើយនិងក៏ជាស្ដេចទីមួយដែលបានល្លាប់ក្នុងនាមជាស្ដេចប៉ាប។
នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលីគាតជាអ្នករំលឹកជាមួយនិងប្រភែទ
ឈ្មោះ អីល​ ប៉ាប៉ា ដែល សូរីសូគឺជាស្នាមញឹញរបស់ស្ដេចប៉ាប
ហើយនិង​ អីល សូរីសូ ដី ដាយអូ  ដែលជាស្នាមញឹញរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទី២។
ទស្សនាវដ្តីហើយការបោះពុម្ភផ្សាយជាច្រើនបានសំដៅលើរូបគាតជា
ស្ដេចប៉ាប​ យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ នៅក្នុងខែកញ្ញា។

មុនជីវិតនិងការអប់រំ

អាល់ប៊ីណូ លូស្សាននី កើតនៅក្នុងឆ្នាំ ១៧ តុលា ឆ្នាំ ១៩១២ ហ្វ៊ណូ ដី កានាលី នៅក្នុងទីក្រុងបែលលុនូជាប្រទេសមួយដែលតំបនមួយដែល
នៅក្នុងទិលខាងជើញនៃប្រទេសអ៊ីតាលី។
គាតជាក្មែងប្រុសម្នាក់ដែលនៅក្នុងឆ្នាំ(១៩១៥​ដល់ ១៩១៦) 
ហើយ​​ប្អូនប្រុសអីដូអារីដូ នៅក្នុងឆ្នាំ (១៩១៧​ ដ​ល់ ២០០៨)
​ហើយនិងបងប្អូនស្រី  អាន់តូនៀននៅក្នុងឆ្នាំ​ (១៩២០ ដល់ ២០០៩)។
លូស្សានីបានចូលទៅធ្វើសិក្ខាសាលានៅក្នុងហ្វេលទ្រីនៅក្នុងឆ្នាំ ១៩២៣
ហើយពេលក្រោយមកទៀតគាតបានទៅកន្លែងដែលធ្វើ
សិក្ខាសាលាដែលសំខាន់បំផុតនៃទីក្រុង ប៉ែលលិនូ។
រយៈពេលដែលគាតស្នាក់នៅក្នុងប៉ែលលិន
គាតបានប្រឹងប្រែងក្នុង
ការចូលរួមជាអ្នកបួសនិកាយយ៉េស៊ូបន្តែគាតបានធ្វើ
ការបធិសេធទៅលើការធ្វើសិក្ខាសិលារបស់ស្រេកទ័រ។

ការអនុម័តហើយការបង្រៀនអំពីការបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ
ការអនុម័តច្បាប់ទៅលើអ្នកបួសនៅថ្ងៃទី ០៧ ខែ កក្ដដា ឆ្នាំ ១៩៣៥ 
លូស្សានីបន្ទាប់ពីបានជួយអ្នកបួសគ្រិសថ្នាក់ទាប់នៅក្នុងសញ្ចាតិរបស់គាតគឺ​ហ្វូណូ ដី 
កានាលីបន្ទាប់ពីក្លាយទៅជា
នាយកសកលវិទ្យាល័យ។នៅក្នុងប៉ែលលិនូនែការធ្វើសក្ខាសិលានៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៧។ ក្នុងចំនោមមុខវិជ្ជាដែលគាតបានបង្រៀនយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់
ហើយនិងបង្រៀនអំពីសីលៈធម៏ ដែរទាក់ទងទៅនិងវិន័យនិងច្បាប់របស់អ្នកបួស។
នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៤១ នៅក្នុងលូស្សានីចាប់ផ្ដើមស្វែងរកថ្នាក់មហាបរិញ្ញានៅក្នុង
សាសនវិទ្យាដែលមកពីសកលវិទ្យាល័យ 
សកលវិទ្យាល័យផុនទីហ្វឺខល គ្រីអូរៀនដែលជាសកលវិទ្យាល័យ
មួយដែលមិនត្រូវការតំម្រូវការនៃការយក់ចិត្តទុកដាកនៅក្នុងឆ្នាំទីមួយនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។
ទោះជាយ៉ាងណាក៍ដោយ ការធ្វើសក្ខាសិលារបស់ល្អជាងនៅក្នុងអ្វីដែលគាតចង់ធ្វើ
ការបង្រៀនដែលមានរយៈពេលដែលគាតជាបណ្តិតនៅក្នុងសកលវិទ្យាល័យ។
ការស្នើរសំរបស់គាតគឺចងមានន័យថា( គឺជាដើមកំនើតនៃប្រលឹងមនុស្សយើងដែលអនុញ្ញាតិអោយទៅក្នុងទីក្រុង​អានតូនៀន រូស្មីនី  ដែលាមានទំហំធំនៃការប្រហារនៅក្នុងសាសនាហើយភាពស្មោះត្រង់របស់គាតដែលការនៅជាបញ្ញវន្ត។

ការថ្លែងលិខិតរបស់ព្រះសង្ឃរាជវិហារកាតូលិក
យ៉ូហានប៉ូលទី១បានរៀបចំពេលអនាគតទៅលើលិខិតរបស់ព្រះសង្ឃររាជវិហាកាតូលិកដែលមានការអះអាងផ្សែងៗទៀតទៅលើសន្តិបាតទីពីដែលមានការខុសផ្លែកពីគ្នាទៅព្រឹត្តការណ៍ប្រវត្តិនៃសង្គមហើយ និងការកើនឡើងដែលជឿជាក់ទៅការអធិធ្ថាននៅលើព្រះវិហារដែលលោកតែងតែនិយាយនៅពេលដែលយើងចូលវិហារហើយច្បាប់វិន័យរបស់ព្រះវិហារនៅក្នុងជីវិតជាអ្នកបួសនិងមានចារឹកស្មោះត្រង់។នៅក្នុងវិន័យច្បាប់គាតបានកំណត់ដាក់តាំង   ឫជំនួសហើយនិងអ្នកនិពន្ធបានផ្ដើមកំនិតស្រប់ទៅដូចជាការថ្លែងលិខិតរបស់ព្រះសង្សរាជវិហារកាតូលិកដែលចែកជាចំនែក១%ដែលចូលនិវត្តិបានតិចតួចនៅក្នុងពិភពលោកទី៣។ លោក ចោច រីហ្វែលវិដីលា បានទៅមើលដែលក្នុងនាមគាតជាប្រធាននៅប្រទេស អាចែនទីណា​ ជំនឿ (ដូចជាព្រះជាម្ចាស់)ដែលបានចូលទៅធ្វើការសន្និបាតដែលមានឈ្មោះថា ទីក្រុងវ៉ាទីកង់ដោយរូបគាតបានពិចារណាទៅលើហេតុការណ៍ដែលបានជំទាសគ្នាដែលជារឿងពិសេសនៅពេលសម្ដេចប៉ាបបានរំលឹកទៅលើរូបលោករឿងច្បាប់មនុស្សដែលមានចិត្តលោបលនដែលបានប្ដូរទីកន្លែងនៅក្នុង អាចែនទីណាដែលមានរយៈពេលជាអ្នកតែងតាំងចិត្តអាក្រក់។

ច្បាប់វិន័យរបស់អ្នកដែលសិក្សាខាងព្រះអាទិទេព
ច្បាប់វិន័យរបស់អ្នករៀងខាងព្រះអាទិទេពក្នុងស្ដេច ប៉ូលទីមួយបានបើវេតិកាពិភាក្សាពីព្រោះចង់បានការបញ្ចញកំនិតរបស់គាតដែលបានបញ្ចាក់ទៅលើសន្លឹកនៃរឿងរាយដែលជាការគ្រប់គ្រងនៃច្បាប់វិន័យរបស់អ្នកដែលបានសិក្សាទៅលើព្រះអាទិទេព។
យ៉ូហាន ប៉ូលទីមួយមិនដែលមានកំនិតផ្ទុយនិង សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហាន ប៉ូលទី៦ នៃការបង្រៀនទៅការហាមមិនឪឲ្យអ្នកបួសមានការបន្តពូជហើយមានភាពចិត្តស្និតទៅលើស្នេហាវាក៏ដូចជាព្រះសង្ឃរាជដែលតាំងជំហរទៅលើរឿងដែលបានកើតឡើងទៅលើការពង្រឹងអារម្មណ៏៍។ ទោះជាយ៉ាងណាវានៅតែមានហេតុផលសមរម្យទៅលើស្ដេច យ៉ូហាន ប៉ូលទីមួយដែលមិនជំទាសទៅលើយោលបលក្នុងមនុស្សយើងដែលឈ្លានព៉ាន និងជាសាធារណៈ ហើយវាប្រហែលជារាយរាប់នៅវរឿងដែលការពិតទៅលើការបង្រៀន។ មានប្រភពផ្សែងទៀតបង្ហាញផ្សែងៗគ្នាដោយពិពណ៏នាថាដែលខណៈពេលដែលការបម្រើព្រះសង្ឃរាជ​នៅក្នុង លូសីនីដែលបានផ្ដាច់ការជាមួយនិងការអភិវឌ្ឍន៏នៃការបង្រៀននៃព្រះវិហារហើយ និងការបម្រើជាមួយនិងពួកទាំងនោះដែលបានឆ្លង់កាតជាបញ្ញវន្តហើយដែលមិនជឿលើនែការតាំងចិត្តទៅការចូលវិហាររបស់ការហាមឃាត់ដែលស្ដេច យ៉ូហាន ប៉ូលទី៦បានបង្រៀនថាមិនឲ្យមានការបន្តពួជជាមួយ និងស្រី។
ប្រភពដែលបានមកពី ចន អ៊ល អាលែន ដែលបានអះអាងថា ឡូសីនីដែលចេះប្រមាណទៅលើការស្របមាតិនៅការក្រប់គ្រងរបស់សម្ដេចយ៉ូហាន ប៉ូលទីមួយ នោពេល  សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហាន ប៉ូលទី៦ ប្រមូលរឿងរាយនៃបញ្ហាមនុស្សយើង។ ឡូសីនីគឺអ្នកប្រមូលពាក្រនៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៤ ដែលបាននិយាយថា (ប្រសិនបើជាអទិទេពនៃកំរិតខ្ពស់នៃការអនុវត្តន៏ច្បាប់ ខ្ញុំនិងត្រូវលុបច្បាប់ទាំងនេះ)។

អំពីចារិករបស់លោក

សម្ដេច យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ បានយល់ឃើញថាគាតមានចំនាញខាងសរសេរ និងទំនាក់ទំនង
ហើយបានបន្សល់ការសរសេររឿងបន្តិចបន្តួចនៅក្នុងសៀវភៅ។សៀវភៅរបស់គាតឈ្មោះ អៀលលាស់ទ្រីសីមី
ដែលបាននិពន្ធខណៈដែលរូបគាត់ជាមនុស្សសំខាន់ម្នាក់
ដែលប្រមូលសៀវភៅបែបប្រវត្តិសាត្ត្រយ៉ាងធំទូលាយហើយបែបរឿងប្រឌិតបែបមនុស្សទីមួយ។ក្នុងចំនោមទាំងនេះគឺអាងទៅលើការសរសេរសំបុត្ររបស់គាត់ទៅព្រះព្រះយេស៊ូគ្រិះ 
និងស្ដេច ដាវិត និងព្រះនាងម៉ារី និង ពីនូជីអូ 
ផ្សែងៗទៀតដែលបានសរសេរទៅលើ ម៉ាក ត្វេន ចារលិស ដិកឃេន
និង ច្រីសតូផឿ មាលូវី ។
សម្ដេច យ៉ូហាន ប៉ូលទី១ មានការចាប់អារម្មណ៍ទៅភាពកក់ក្ដៅជាមួយនិងប្រជាជន។
មានរបាយការណ៍ជាច្រើនដែលនៅក្នុង ទីក្រុង វាទីឃែន  ដែលគាតបាននៅជាបញ្ញវន្តដែលមានឥទ្ធិពលមិនមែនការទទួលខុសត្រូវនៃការទទួលតំណែងជាសម្ដេចប៉ាប 
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៍ដោយ ដាវិត​ យ៉ាឡប់(ដែលមាននាមជាព្រះជាម្ចាស់)
និយាយដែលថាទាំងនេះគឺជាទល្ធផលនៃការឃោសស្នាដែល
បានមកពីមនុស្សនៅក្នុងទីក្រុង វ៉ាទីឃែនដែលបានប្រឆាំងទៅនិង អ្នកនយោបាយនៅក្នុងឡូសីនា។
នៅក្នុងនាមជា យ៉ូហាន ពួកគេបានគោរពលោកក្នុងនាមគាត់មានឋានៈខ្ពស់។ដែលមានការពិភាក្សាថាពួកគេនិងមានការបោះឆ្នោតមួយដែលមានលក្ខណៈតូចៗថែមទាំងមានអ្នករឹះគន់ដែលមានមាតិខុសៗគ្នាទៅ
លើធម្មទេសនាដែលការនិយាយ ពីនូជីអូទៅលើការបានរៀនថ្លែងការនៃសម្ដេច ប៉ាបភីអ៉ើសទី​១២
រឺ សម្ដេច​ប៉ាបយ៉ូហានទី៦។អ្នកទស្សៈនាបាននិយាយថាការវែកញែករបស់គាត
និងភាពឯកការហើយមុខមាត់ដែលគាត់ជាមនុស្សទីមួយនៃ សម្ដេចយ៉ូហានប៉ូលទី១នៅក្នុងទសវត្ស
ពីមុនមិនមានមួយណាជាអង្គទូតនៃអ្នកកាន់ច្បាប់ដូចរូប ភីអ៉ើស ទី១១ រឺ ប៉ូលទី២៣​នៅក្នុងព្រះវិហារ។

ការស្លាប់

សម្ដេចយ៉ូហាន ប៉ូលទី១ត្រូវបានគេឃើញការស្លាប់របស់គាតនៅក្នុង
គ្រេដ៍ខ្លីមួយរបស់គាតបន្ទាប់ពីមេឃជិតភ្លឺនៅថ្ងៃទី ២៩ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៨
បាន៣៣ថ្ងៃនៅក្នុងមុខងារគាតជាស្ដេចប៉ាប។​ការប្រែប្រួលនៃសេចក្ដីថ្លៃការណ៍ដែលបានបង្កើតឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយនិង
មនុស្សដែលបានស្វែងរក់ឃើញសាក់សពរបស់សម្ដេចប៉ាប
នៅពេលដែលគេបានរកឃើញក្រដាស់មួយសន្លឹកដែលនៅក្នុងដៃរបស់សម្ដេចយ៉ូហានប៉ូលទី១។ 
ហើយអ្នកយក់របាយការណ៍នៅទីក្រុងវ៉ាទីកុងមិនអាចធ្វើការប្ដឹងទៅរឿងក្ដីនេះបានទេ។

ការបញ្ចូលសមាជិកថ្មីនៃក្បួនធ្វើជាសន្តជន
ការធ្វើក្បួនជាន្តជនត្រឹមត្រូវបានចាប់ផ្ដើមតាំងពីឆ្នាំ ១៩៩០ ជាមួយនិងពាក្យបណ្ដឹងតុលាការដោយមានសង្ឈនាយក២២៦នៅក្នុងប្រទេសប្រេស៊ីល
ព្រមទាំងអ្នកសំខានដែលជាសមណសត្តឹក្នុងគ្រឹស្តសាសនាទាំងបួន។
នៅក្នុងថ្ងៃ ២៦ ខែសីហា ឆ្នាំ២០០២ សង្ឈនាយក វិនសែនសូ សាវីអូបានប្រាប់ដំណឹងជាដំណាក់កាលដើម្បីប្រមូលប្រមូលឯកសារ និងភស្ភុតាងដែលមានសារៈសំខាននៃការចាប់ផ្ដើមនៅក្បួនធ្វើជាសន្តជន។ នៅថ្ងៃទី ០៨ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ ២០០៣ អ្នកកាន់ធម្មវិន័យសំរាប់រស់នៅតាមវិន័យសាសនាដែលបានផ្ដល់ឲ្យនូវការយល់ព្រមទាំងវិន័យទាំងនេះ។

 សម្ដេចប៉ាបមុន៖ សម្ដេចប៉ូលទី៦ 
 សម្ដេចប៉ាបស្នង៖ សម្ដេចប៉ាបយ៉ូហានប៉ូលទី២

ព្រះសហគមន៍កាតូលិក
សម្ដេចប៉ាប
គ្រិស្តសាសនា
សាសនា
ប្រទេសអ៊ីតាលី