រឿង​ពស់​វែក​និង​ក្អែក



វគ្គទី ១ ការបាត់មិត្ត

នៅកន្លែងមួយក្នុងប្រទេសមួយ លើដើមពោធិមួយដើម មានក្អែកមួយគូរស់នៅទីនោះ ពួកវាជាប្តីប្រពន្ធនិងគ្នា។ រាល់ពេលដែលក្អែកញីពង ពស់វែកខ្មៅមួយក្បាល វារតាមរន្ធក្នុងដើមពោធិ ឡើងមកស៊ីពងរបស់ក្អែក។

នៅជិតនោះ ក្រោមដើមពោធិមួយដើមទៀតមានឆ្កែព្រៃមួយក្បាល។ ពួកក្អែកនិយាយប្រាប់វាគ្រប់រឿងទាំងអស់។ ពួកវានិយាយនឹងឆ្កែព្រៃនោះថា

“មិត្រសម្លាញ់! ពស់វែកខ្មៅវារតាមរន្ធដើមពោធិ មកស៊ីកូនរបស់យើង។ តើឯងថាធ្វើម៉េចទើបអាចការពារកុំឲ្យវាស៊ីកូនរបស់យើងបាន? ពស់វែកនេះគ្រោះថ្នាក់ចំពោះពួកយើងណាស់។”

ឆ្កែព្រៃតបថា

“ពួកឯងកុំអស់សង្ឃឹមអី យើងអាចកម្ចាត់សត្រូវបានដោយប្រើល្បិច។ មនុស្សធម្មតា បើសិនជាគាត់ឆ្លាត ការគេចវេសជាជ័យជម្នះរបស់អ្នកខ្លាំងជាង។ ក្រសារល្មោភមួយក្បាល ដែលស៊ីត្រីទាំងតូចទាំងធំ ត្រូវក្តាមសម្លាប់បាន!”

ក្អែកញីក៏សួរថា

“រឿងនោះយ៉ាងម៉េចខ្លះ?”

ឆ្កែព្រៃក៏និយាយរឿង “ក្រសារនិងក្តាម”

ឯកសារយោង

 បណ្ឌិត វិស្ណុ សម៌. បញ្ចតន្ត្រ (គោលការណ៍ប្រាំយ៉ាង) ៣០០ ឆ្នាំមុនគស
 Panchatantra (Pañcatantra, पञ्चतन्त्र, 'Five Principles or Techniques') is an ancient Indian inter-related collection of animal fables in verse and prose, in a frame story format. 3rd century BCE (http://en.wikipedia.org/wiki/Panchatantra)