តន្ត្រី

តន្ត្រី (ចក្រភពអង់គ្លេស៖ តន្រ្តី) គឺជាសិល្បៈបែបសិល្បៈនិងវប្បធម៌ដែលមាយ [មជ្ឈិមសម័យជាលក្ខណៈដែលបានរៀបចំឡើងតាមពេលវេលាកំណត់។ ធាតុរួមនៃតន្ត្រីអរូបិយ (ដែលគ្រប់គ្រងបទភ្លេងនិងភាពសុខដុម) ចង្វាក់ (និងទ្រឹស្តីសង្វាក់ម៉ែត្រនិងការបញ្ចូលគ្នា) ឌីណាមិក (សំលេងខ្លាំងនិងទន់) និងគុណសម្បតិ្ត sonic នៃ timbre និងវាយនភាព (ដែលពេលខ្លះត្រូវបានគេហៅថា "ពណ៌" នៃសម្លេងតន្ត្រី) ។ ស្ទីលឬប្រភេទតន្ត្រីខុសគ្នាអាចសង្កត់ធ្ងន់សង្កត់ធ្ងន់ឬលុបចោលធាតុមួយចំនួន។ តន្ត្រីត្រូវបានអនុវត្តជាមួយនឹងឧបករណ៍និងបច្ចេកទេសសំលេងជាច្រើនរាប់ចាប់ពីការច្រៀងរហូតដល់ការចាប់រំលោភ។ មានបំណែកឧបករណ៍តែមួយគត់ដែលជាបំណែកសំលេងតែម្នាក់ឯង (ដូចជាបទចំរៀងដែលមិនមានភ្ជាប់ជាមួយឧបករណ៍) និងបំណែកដែលរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការច្រៀងនិងឧបករណ៍។ ពាក្យនេះកើតចេញពីភាសាក្រិកμουσική (mousike; "សិល្បៈរបស់មូស៊ាស") ។

ង រួមប្រវត្តិ និគ្នា

អាការៈលេខភ្លេង និង ប្រពៃណី

ការតែងកាព្យចំរៀង, បំណកស្រាយ,​ ប្រគុំ

ការប្រគុំ

ការស្តាប់និងការទទួល

មហាជននិងបច្ចេកវិទ្យា

ការអប់រំ

ភ្លេងជាផ្នែកមួយនៃការអប់រំទូទៅ

ការសិក្សា

ប្រើប្រាស់ក្នុងព្យាបាលរោគ

កំណត់សំគាល់

មើងផងដែរ

រាយបញ្

ដើមរឿងពាក់ព័ន្ធ

បណ្តាខ្សែភ្ជាប់ក្រៅ 
http://en.wikipedia.org/wiki/Music

តន្ត្រី​គឺ​ជា​សិល្បៈ​មួយ​ សម្លេង​ដែលមានវិញ្ញាណ ដែល​គេហៅ​ភាព​ត្រូ​វគ្នា​នៃ​ចង្វាក់។ល។
តន្រី្ត​ជា​របស់​យើង​គ្រប់​គ្នា ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​យើង​បាន​លើក​យក​ឧទាហរណ៍​អំពី
តន្ត្រី​ខ្មែរ មក​បក​ស្រាយ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​ងាយ​ស្រួល​យល់។

ធាតុរបស់តន្រីគឺ 
សម្លេងដែលមាន៤ជារូបមន្ត
 ខ្ពស់ឮសូរសម្លេង
 សុពលភាព
 គុណភាពនៃសូរ
 ថេរវេលា