ឡែនកាមេរា

កញ្ចក់កាមេរ៉ាមួយ (ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជាកញ្ចក់រូបថតឬគោលបំណងរូបថត) គឺជាកញ្ចក់អុបទិកឬការជួបប្រជុំគ្នានៃកញ្ចក់ត្រូវបានគេប្រើនៅក្នុងការភ្ជាប់ជាមួយនឹងរាងកាយកាមេរ៉ាមួយនិងយន្តការដើម្បីធ្វើឱ្យរូបភាពនៃវត្ថុទាំងនៅលើខ្សែភាពយន្តនេះរូបថតឬនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយផ្សេងទៀតដែលមានសមត្ថភាពនៃការរក្សាទុករូបភាពមួយគីមីឬ ឡិចត្រូនិច។
ភាពខុសគ្នាធំមិនមានគោលការណ៍ក្នុងរវាងកែវត្រូវបានប្រើសម្រាប់កាមេរ៉ានៅតែម៉ាស៊ីនថតវីដេអូមួយ, កែវពង្រីកមួយ, មីក្រូទស្សន៍, ឬបរិធានផ្សេងទៀតគឺ, ប៉ុន្តែការរចនានិងសាងសង់លម្អិតខុសគ្នា។ កញ្ចក់មួយអាចត្រូវបានជួសជុលជារៀងរហូតទៅឱ្យម៉ាស៊ីនថតមួយ, ឬវាអាចនឹងផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងកញ្ចក់នៃប្រវែងខុសគ្នាប្រសព្វ, aperture, និងលក្ខណៈសម្បត្តិផ្សេងទៀត។
ខណៈពេលដែលជាគោលការណ៍មួយកែវប៉ោងសាមញ្ញមួយនឹងគ្រប់គ្រាន់, នៅក្នុងការអនុវត្តកែវបរិវេណមួយដែលបង្កើតឡើងនៃចំនួននៃធាតុកញ្ចក់អុបទិកត្រូវបានទាមទារដើម្បីកែ (ជាច្រើនដូចជាអាចធ្វើ) aberrations បានអុបទិកជាច្រើនដែលកើតឡើង។ aberrations បានមួយចំនួននឹងមានវត្តមាននៅក្នុងប្រព័ន្ធកញ្ចក់ណាមួយឡើយ។ វាជាការងាររបស់អ្នករចនាម៉ូដកញ្ចក់ដើម្បីឱ្យមានតុល្យភាពទាំងនេះនិងបង្កើតការរចនាដែលសមរម្យសម្រាប់ការប្រើប្រាស់រូបថតនិងផលិតកម្មអាចធ្វើទៅធំមួយ។

មាតិកា [លាក់]
ទ្រឹស្តីនៃប្រតិបត្តិការ 1
2 សំណង់
3 ជំរៅនិងប្រវែងប្រសព្វ
4 ចំនួននៃធាតុ
5 ម៉ោនកែវ
6 ប្រភេទនៃកញ្ចក់
6.1 "បិទឡើង" ឬម៉ាក្រូ
6.2 ពង្រីក
6.3 គោលបំណងពិសេស
7 ប្រវត្តិសាស្រ្តនិងការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេសនៃកញ្ចក់កាមេរ៉ារូបថត
8 ការរចនាម៉ូដកែវ
9 សូមមើលផងដែរ
10 ភក្ដិកំណត់ត្រាកំណត់
11 ឯកសារយោង
12 តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ
[កញ្ចក់] rectilinear [] គឺជាធម្មតាត្រូវបានគេគិតថាជា "ភាពប្រសើរឡើង"  "កញ្ចក់" ប្រហោងម្ជុល ។ ដូចដែលបានបង្ហាញ, មួយ "កញ្ចក់" ប្រហោងម្ជុលគឺគ្រាន់តែជំរៅតូចមួយដែលភាគច្រើនបំផុតនៃប្លុកកាំរស្មីពន្លឺកាំរស្មីឧត្ដមគតិជ្រើសមួយទៅវត្ថុសម្រាប់ចំណុចណាមួយនៅលើឧបករណ៍រូបភាព។ កញ្ចក់ប្រហោងម្ជុលមានកំរិតធ្ងន់ធ្ងរមួយចំនួន:
 ការជាមួយនឹងកាមេរ៉ាប្រហោងម្ជុលធំ ជំរៅ ស្រវាំងដោយសារតែភីកសែលគ្នាគឺជាការសំខាន់ស្រមោលនៃការឈប់ជំរៅដូច្នេះទំហំរបស់វាគឺមិនមានទំហំតូចជាងទំហំនៃជំរៅ (ខាងក្រោមឆ្វេង) នេះ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាតំបន់មួយភីកសែលនៃឧបករណ៍ដែលបានប៉ះពាល់នឹងពន្លឺពីចំណុចនៅលើវត្ថុមួយ។
 ការធ្វើឱ្យមានភាពប្រសើរឡើងមានទំហំតូចប្រហោងម្ជុលដំណោះស្រាយ (ការឡើងទៅដែនកំណត់មួយ), ប៉ុន្តែការកាត់បន្ថយបរិមាណនៃពន្លឺចាប់យក។
 នៅចំណុចជាក់លាក់មួយដែលកំពុងធ្លាក់ចុះរន្ធមិនធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវដំណោះស្រាយនេះដោយសារតែ [ដែនកំណត់ប្រាក់ស្យុង []] នេះ។ លើសពីដែនកំណត់នេះធ្វើឱ្យរន្ធទំហំតូចធ្វើឱ្យរូបភាព blurrier ព្រមទាំងងងឹត។ពីមុខកាមេរ៉ាដែលជារន្ធតូចមួយនេះ (ជំរៅ) នឹងត្រូវបានគេមើលឃើញ។ នេះ [រូបភាពនិម្មិត []] នៃជំរៅដូចដែលគេមើលឃើញពីពិភពលោកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ច្រកចូលសិស្ស កញ្ចក់របស់; តាមឧត្ដមគតិ, កាំរស្មីនៃពន្លឺចាកចេញពីចំណុចលើវត្ថុដែលបានបញ្ចូលសិស្សច្រកចូលនឹងត្រូវបានផ្តោតទៅចំណុចដូចគ្នានៅលើឧបករណ៍រូបភាព / ខ្សែភាពយន្តនេះ (ផ្ដល់ចំណុចវត្ថុគឺស្ថិតនៅក្នុងវាលនៃទិដ្ឋភាពនេះ) ។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់នៅខាងកាមេរ៉ា, នរណាម្នាក់អាចឃើញកញ្ចក់សម្ដែងជា [បញ្ចាំងរូបភាព [| បញ្ចាំង]] ។ រូបភាពនិម្មិតនៃជំរៅពីក្នុងកាមេរ៉ានេះគឺជា សិស្សច្រកចេញ កញ្ចក់នេះ។ ក្នុងករណីសាមញ្ញនេះជំរៅ, សិស្សច្រកចូលនិងច្រកចេញទាំងអស់គ្នាជាសិស្សនៅកន្លែងដដែលនេះដោយសារតែធាតុអុបទិកតែមួយគត់គឺនៅក្នុងប្លង់នៃជំរៅនោះទេប៉ុន្តែនៅក្នុងការទូទៅទាំងបីនេះនឹងត្រូវបាននៅកន្លែងផ្សេងគ្នា។ កញ្ចក់រូបថតជាក់ស្តែងរួមមានធាតុកញ្ចក់បន្ថែមទៀត។ ធាតុបន្ថែមទៀតអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករចនាកញ្ចក់ដើម្បីកាត់បន្ថយ aberrations បានជាច្រើនប៉ុន្តែគោលការណ៍នៃការប្រតិបត្ដិការនៅតែដដែល: [ធ្នឹមខ្មៅដៃ [| ខ្មៅដៃនៃកាំរស្មី]] ត្រូវបានប្រមូលនៅឯសិស្សច្រកចូលនិងផ្តោតចុះពីសិស្សចេញលើយន្តហោះរូបភា

សិស្សច្រកចូលនៃមនុស្ស ភ្នែក, ដែលមិនមែនជាការពិតដូចគ្នានឹងរាងកាយ សិស្ស គឺជាធម្មតាប្រហែល 4 & nbsp; មមនៅក្នុងអង្កត់ផ្ចិត។ វាអាចមានជួរពី 2 & nbsp; មម () នៅក្នុងកន្លែងភ្លឺ brightly ណាស់ទៅ 8 & nbsp; ។ ម () នៅក្នុងភាពងងឹត <ref>  </ ref>
! <- បានបម្រុងទុកគ្រាន់តែក្នុងករណីដែលខ្ញុំបានខកខានជាអ្វីដែលសំខាន់:
អាចទទួលយកពន្លឺ។ កាំរស្មីដែលឆ្លងកាត់សិស្សគឺអាចចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធអុបទិកនិងឆ្លងកាត់វាដើម្បីឱ្យការចាកចេញ (មិនយកចិត្តទុកដាក់ vignetting) បាន។
នៅក្នុង កាមេរ៉ា ឈប់ជំរៅគឺជា  ជំរៅសន្ទះ នៅក្នុងកាមេរ៉ាដែលជាអ្នកថតរូបដែលបានលៃតម្រូវដើម្បីត្រួតពិនិត្យអំពីរបៀបដែលពន្លឺខ្លាំងឈានដល់ខ្សែភាពយន្តនេះ។ ការកំណត់នៃជំរៅនេះត្រូវបានតំណាងជាធម្មតាដោយ ចំនួន f- ដែលជាសមាមាត្រនៃ ប្រវែងប្រសព្វ នៃមុំកែងដើម្បីអង្កត់ផ្ចិតនៃសិស្សច្រកចូលនេះ

ការចងក្រង 
អត្ថបទដើមចំបូង: ការរចនាកញ្ចក់រូបថតនិងប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការរចនាកញ្ចក់រូបថតកញ្ចក់កាមេរ៉ាមួយដែលអាចត្រូវបានធ្វើឡើងពីចំនួននៃធាតុមួយពីមួយទៅមួយដូចនៅក្នុងកញ្ចក់ប្រអប់នំប្រោននី meniscus របស់ទៅជាង 20 នៅក្នុងការពង្រីកស្មុគស្មាញបន្ថែមទៀត។ ធាតុទាំងនេះអាចដោយខ្លួនឯងរួមមានក្រុមមួយនៃកញ្ចក់មួយដែលបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយគ្នា។

នៅក្នុងការថតរូប, ទំហំនៃសិស្សច្រកចូល (ជាជាងទំហំនៃជំរៅរាងកាយរបស់វា) គឺត្រូវបានប្រើដើម្បី calibrate បើកនិងបិទនៃ  ជំរៅសន្ទះ ។ នេះ f ចំនួន- ( "ជំរៅទាក់ទង"),  N  ត្រូវបានកំណត់ដោយ  N = f / អ៊ី <អនុ> N </ អនុ> , ដែលជាកន្លែងដែល  ច  ជាការ ។ បង្គោលប្រវែង និង  អ៊ី  <អនុ> N </ អនុ> ជាអង្កត់ផ្ចិតនៃសិស្សច្រកចូលនេះ <ref>  p.49 </ ref > ការបង្កើនប្រវែងប្រសព្វនៃមុំកែងមួយ (ពោលគឺពង្រីក) ជាធម្មតានឹងបង្កឱ្យ f-ចំនួនដើម្បីបង្កើននិងទីតាំងសិស្សច្រកចូលដើម្បីផ្លាស់ទីអ័ក្សបន្ថែមទៀតត្រឡប់មកវិញនៅតាមបណ្តោយអុបទិកនេះ។

See also
 Exit pupil
 Transmittance
 Pupil magnification

References

External links