ម្ហូបអធិរាជចិន

ម្ហូបចក្រពត្តិចិនបានមកពីរចនាប័ទ្មចម្អិនអាហារផ្សេងៗគ្នានៃតំបន់ក្នុងប្រទេសចិន ភាគច្រើនមកពីម្ហូបនៃខេត្ត Shandong និង Jiangsu ។ រចនាប័ទ្មនេះមានប្រភពមកពីផ្ទះបាយរបស់អធិរាជផ្សេងៗ និងផ្ទះបាយអធិរាជ Dowagers ហើយវាស្រដៀងទៅនឹងម្ហូបប៉េកាំងដែលវាមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំង។

ម្ហូបអធិរាជត្រូវបានបម្រើជាចម្បងដល់ព្រះចៅអធិរាជ ម្ចាស់ក្សត្រី និងភរិយា ព្រមទាំងគ្រួសារអធិរាជ។ លក្ខណៈនៃម្ហូបចក្រពត្តិចិនគឺវិធីសាស្រ្តធ្វើម្ហូបដ៏ឧឡារិក និងការជ្រើសរើសវត្ថុធាតុដើមយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដែលជារឿយៗមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំង កម្រ ឬស្មុគស្មាញក្នុងការរៀបចំ។ ការបង្ហាញដែលមើលឃើញក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ ដូច្នេះពណ៌ និងរូបរាងរបស់ម្ហូបត្រូវតែរៀបចំយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ភោជនីយដ្ឋានម្ហូបអធិរាជចិនដ៏ល្បីបំផុតទាំងពីរមានទីតាំងនៅទីក្រុងប៉េកាំង៖ ហ្វាងសាន (仿膳; fǎngshàn) នៅសួនប៉ីហៃ និងទីងលី ទីង (听鹂厅; 聽鸝廳; tīng lí tīng) នៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំងរដូវក្តៅ។[1]

រចនាប័ទ្ម និង​រសជាតិ​នៃ​ម្ហូប​អធិរាជ​ចិន​ប្រែប្រួល​ពី​រាជវង្ស​ទៅ​រាជវង្ស។ រាជវង្សនីមួយៗមានលក្ខណៈពិសេសរៀងៗខ្លួន។ រចនាប័ទ្មដ៏ល្បីល្បាញពីរនៃម្ហូបអធិរាជចិនគឺមកពីរាជវង្ស Ming និង Qing ។ មុខម្ហូបល្បី ៗ ជាច្រើនបានលេចឡើងនៅក្នុងរាជវង្សទាំងនេះដូចជាតៅហ៊ូ Wensi និងទាប៉េកាំង។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តនៃម្ហូបចិន ម្ហូបចក្រពត្តិចិនបានជួបប្រទះដំណើរការអភិវឌ្ឍន៍ដែលផ្លាស់ប្តូរពីសាមញ្ញទៅអស្ចារ្យ។ តាម​រយៈ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​រាជវង្ស ម្ហូប​ចក្រពត្តិ​ចិន​កំពុង​តែ​ផ្លាស់​ប្តូរ ធ្វើ​ឱ្យ​ប្រសើរ​ឡើង និង​សម្រេច​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ អាហាររបស់អធិរាជចិនមានដើមកំណើតនៅជុំវិញរាជវង្សចូវ (គ. សតវត្សទី 11 - 476 មុនគ.ស.)។ ព្រះចៅអធិរាជបានប្រើអំណាចរបស់ពួកគេដើម្បីប្រមូលម្ហូបដ៏ល្អបំផុត និងចុងភៅដ៏ល្អបំផុតមកពីទូទាំងប្រទេស។ ដូច្នេះ តាមទស្សនៈរបស់ប្រជាជនចិន ម្ហូបអធិរាជតំណាងឱ្យម្ហូបដ៏ល្អបំផុតរបស់រាជវង្ស។[2]

ប្រព័ន្ធពេញលេញសម្រាប់ម្ហូបអធិរាជត្រូវបានបង្កើតឡើងដែលរួមបញ្ចូលលទ្ធកម្ម និងការរៀបចំរបបអាហារ។ រាល់ដំណើរការធ្វើ និងបម្រើម្ហូបរបស់អធិរាជ គឺធ្វើឡើងតាមលំដាប់លំដោយមួយស្របតាម "គោលការណ៍នៃការបរិភោគ"។ មុខម្ហូបល្បីៗជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈការបង្កើតអាហាររបស់អធិរាជដូចជា សម្លធញ្ញជាតិទាំងប្រាំមួយ ដែលរួមមានអង្ករ មី ពោត ពោត ស្រូវសាលី និងអង្ករព្រៃ។

ម្ហូបអធិរាជមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងការរក្សាសុខភាព។ ការសរសេររាប់រយអំពីការប្រើប្រាស់អាហារ និងការព្យាបាលដោយរបបអាហារសម្រាប់សុខភាពកាន់តែប្រសើរឡើងបានលេចចេញពេញប្រវត្តិសាស្ត្រចិន។ ឧទាហរណ៍ ការកសាងសុខភាពរបស់ប្រជាជនក្នុងរាជវង្សសុង ដោយ Song Xu សុន្ទរកថារបស់សុភាពបុរសស្តីពីរបបអាហារ ដោយ Chen Jiru និងប្រវត្តិនៃវិមាន Ming - ចំណូលចិត្តសម្រាប់របបអាហារ ដោយ Liu Ruoyu ក្នុងរាជវង្ស Ming ។ សៀវភៅទាំងនេះភាគច្រើនអំពីការព្យាបាលដោយរបបអាហារត្រូវបានសរសេរដោយអ្នកប្រាជ្ញ អ្នកចេះអក្សរ អ្នកឯកទេសខាងវេជ្ជសាស្ត្រ ឬអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្ត។ ការចម្អិនម្ហូប និងការព្យាបាលដោយរបបអាហារដើម្បីរក្សាសុខភាពល្អបានបង្កើតឡើងជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃម្ហូបចក្រពត្តិចិន និងវប្បធម៌របបអាហាររបស់ចិន។[4]

ទោះបីជាមានតែគ្រួសារអធិរាជប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតិឱ្យទទួលទានម្ហូបចក្រពត្តិក៏ដោយ ម្ហូបអធិរាជចិនរួមបញ្ចូលនូវវប្បធម៌របបអាហាររបស់រាជវាំងចិន។ វត្ថុធាតុដើមនៃម្ហូបអធិរាជត្រូវបានផ្តល់ដោយកសិករ អ្នកចិញ្ចឹម និងអ្នកនេសាទ។ ប្រដាប់ប្រដាផ្ទះបាយត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសិប្បករ។ ម្ហូបអធិរាជក៏អាចតំណាងឱ្យការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បុគ្គលិកធ្វើម្ហូបដែលផ្តល់សេវាកម្ម មន្ត្រីរាជការដែលដាក់ឈ្មោះមុខម្ហូប និងមន្ត្រីពិធីការដែលបានព្រាងគោលការណ៍របបអាហារ និងធ្វើម្ហូប។ ម្ហូបអធិរាជចិនគឺជាផ្នែកដ៏មានតម្លៃនៃម្ហូបប្រពៃណីចិន និងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌។
អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន