គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ

គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ
មកពីវិគីភីឌាជាសព្វវចនាធិប្បាយដោយឥតគិតថ្លៃ
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ
ទន្លេ Commissionlogo.png ទន្លេមេគង្គ
អក្សរសង្ខេបគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ
ការបង្កើតទី 5 ខែមេសាឆ្នាំ 1995; 21 ឆ្នាំមុន
ស្ថានភាពផ្នែកច្បាប់ឆ្នាំ 1995 កិច្ចព្រមព្រៀងមេគង្គ
ទីស្នាក់ការកណ្តាលទីក្រុងវៀងច័ន្ទប្រទេសឡាវ
រាជធានីភ្នំពេញ, កម្ពុជា
តំបន់បម្រើការងារ
អាស៊ីអាគ្នេយ៏
សមាជិកភាព
កម្ពុជា, ឡាវ, ថៃ, វៀតណាម
អង្គការធំចម្បង
ក្រុមប្រឹក្សា
គេហទំព័រ www.mrcmekong.org
ទន្លេមេគង្គគណៈកម្មការទន្លេ (MRC) គឺជាស្ថាប័នអន្តររដ្ឋាភិបាលព្រួយបារម្ភជាមួយនឹងអាងទន្លេមេគង្គនិងចោទប្រកាន់ពីបទ«ដើម្បីលើកកម្ពស់និងសម្របសម្រួលការគ្រប់គ្រងប្រកបដោយនិរន្តរភាពនិងការអភិវឌ្ឍធនធានទឹកនិងធនធានដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការដើម្បីអត្ថប្រយោជន៍ទៅវិញទៅមកប្រទេសទាំងពីរនិងប្រជាជនរបស់សុខុមាលភាពដោយអនុវត្តជាយុទ្ធសាស្រ្ត កម្មវិធីនិងសកម្មភាពនិងការផ្តល់ដំបូន្មានពវិទ្យាសាស្រ្តនិងគោលនយោបាយ "។

មាតិកា [លាក់]
1 ប្រវត្តិ
1,1 គណៈកម្មាធិមេគង្គ (1957-1978)
1.2 ការគណៈកម្មាធិទន្លេមេគង្គណ្តោះអាសន្ន (1978-1995)
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គបាន 1.3 (1995-បច្ចុប្បន្ន)
2 អភិបាលកិច្ច
3 ទំនាក់ទំនងជាមួយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិននិងភូមា
4 សូមមើលផងដែរ
5 ឯកសារយោង
6 ភក្ដិកំណត់ត្រាកំណត់
7 តំណភ្ជាប់ក្រៅ
ប្រវត្តិសាស្រ្ត [កែប្រែ]
គណៈកម្មាធិទន្លេមេគង្គ (1957-1978) [កែប្រែ]
ប្រភពដើមនៃគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅកេរដំណែលនៃ (ដោះ) អាណានិគមនិយមនៅឥណ្ឌូចិននិងការអភិវឌ្ឍន៍ភូមិសាស្រ្តនយោបាយជាបន្តបន្ទាប់។ លក្ខខណ្ឌនយោបាយសង្គមនិងសេដ្ឋកិច្ចនៃប្រទេសអាងទន្លេមេគង្គបានវិវត្តយ៉ាងខ្លាំងចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1950 នៅពេលដែលទន្លេមេគង្គតំណាងឱ្យ«ទន្លេធំតែមួយគត់នៅទូទាំងពិភពលោក, ក្រៅពីក្រុមហ៊ុន Amazon បាន, ដែលនៅតែ unexploited ស្ទើរតែ "។ [1] កម្លាំងរុញច្រាននេះ សម្រាប់ការបង្កើតនៃរបបកិច្ចសហប្រតិបត្តិការមេគង្គបានរីកចម្រើនជារួមជាមួយនឹងការជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍនៃតំបន់មេគង្គក្រោមបន្ទាប់ពីសន្និសីទសឺណែវ 1954 ដែលបានផ្តល់កម្ពុជាឡាវនិងវៀតណាមបានឯករាជ្យពីបារាំង។ គណៈកម្មាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិឆ្នាំ 1957 សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់តំបន់អាស៊ីនិងរបាយការណ៍ឆ្ងាយខាងកើត (ECAFE) អភិវឌ្ឍន៍ធនធានទឹកនៅក្នុងអាងទន្លេមេគង្គភាគខាងក្រោមនៃបទភ្លេងបានផ្ដល់អនុសាសន៍អភិវឌ្ឍន៍ដល់នៃចំនួន 90.000 គម 2 ធារាសាស្ដ្រនិង 13,7 ជីហ្គាវ៉ាត់ (ហ៊ុន GW) ដែលបានមកពីទំនប់វារីអគ្គិសនីចំនួនប្រាំ។ [2] ផ្អែកទៅលើអនុសាសន៍របស់ ECAFE, "ការសម្របសម្រួលលើគណៈកម្មាធិការអាងទន្លេមេគង្គក្រោម" (គេស្គាល់ថាជាគណៈកម្មាការទន្លេមេគង្គ) ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងខែកញ្ញាឆ្នាំ 1957 ជាមួយនឹងការអនុម័តរបស់គណៈកម្មាធិសម្រាប់សម្រាប់លក្ខន្តិកៈសំរបសំរួលនៃការស៊ើបអង្កេតចូលទៅក្នុងអាងទន្លេមេគង្គក្រោម។ ការិយាល័យ ECAFE នៃការត្រួតពិនិត្យទឹកជំនន់បានផ្តល់អាទិភាពនេះផ្លូវទឹកអន្ដរជាតិ 18 ក្នុងដែនសមត្ថកិច្ចនៅក្នុងរបស់ខ្លួនក្តីសង្ឃឹមនៃការបង្កើតជាគំរូមួយសម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការនៅកន្លែងផ្សេងនោះទេ។ [3] ការពាក់ព័ន្ធរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិតំណាងឱ្យ "ការចូលរួមដោយផ្ទាល់លើកដំបូងនៅក្នុងការធ្វើផែនការអាងទន្លអន្តរជាតិ" របស់អង្គការសហប្រជាជាតិនៃទន្លេមេគង្គ [ 4] និង "មួយនៃការបង្កើនបន្ថយ-វគ្គជម្រុះដំបូងបំផុតរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ" [5] ជាអង្គការមានមុខងារក្រោមការគាំទ្ររបស់អង្គការសហប្រជាជាតិដោយមានភ្នាក់ងារប្រតិបត្តិរបស់ខ្លួន (EA) បានជ្រើសពីបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍នៃកម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍អង្គការសហប្រជាជាតិ (UNDP) បាន។

សហរដ្ឋអាមេរិករដ្ឋាភិបាលដែលខ្លាចថាភាពក្រីក្រក្នុងអាងនេះនឹងរួមចំណែកដល់កម្លាំងនៃចលនា-បានបង្ហាញកុម្មុយនិស្តមួយនៃអ្នកគាំទ្រអន្ដរជាតិសំលេងភាគច្រើននៃគណៈកម្មាធិការដោយមានការិយាល័យរានអាមេរិកបានធ្វើការសិក្សាឆ្នាំ 1956 ដែលមាន seminal លើសក្តានុពលអាងនេះ។ [6 ] ការសិក្សាមួយផ្សេងទៀតដោយភូមិសាស្ត្រឆ្នាំ 1962 អាមេរិកលោក Gilbert អេហ្វស, សេដ្ឋកិច្ចនិងទិដ្ឋភាពសង្គមនៃការអភិវឌ្ឍតំបន់មេគង្គក្រោមបានបង្ហាញថាមានឥទ្ធិពលខ្លាំងណាស់ជាពិសេសជាលទ្ធផលនៅក្នុងការពន្យារពេល (នៅក្នុងការប៉ាន់ស្មានរបស់ខ្លួនសរបស់) ការសាងសង់នេះ (នៅតែមិនអាចប្តូ) ផ្សាយទំនប់វារីអគ្គិសនីប៉ាម៉ុងបាន, ដែលនឹងត្រូវបានផ្លាស់ទីលំនៅប្រជាជនមួយត្រីមាសលាននាក់។ [7] ឥទ្ធិពលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងការបង្កើតគណៈកម្មាធិនេះអាចត្រូវបានគេឃើញនៅក្នុងការសិក្សានៃការអភិវឌ្ឍទូទៅលោក Raymond Wheeler អតីតប្រធានកងទាហានវិស្វកម្ម, តួនាទីរបស់គ Hart បានលោក Schaaf ជាភ្នាក់ងារប្រតិបត្តិគណៈកម្មាធិទន្លេមេគង្គពីឆ្នាំ 1959 ដល់ឆ្នាំ 1969 និងការលើកកម្ពស់ប្រធានាធិបតីលីនដុនចនសុនរបស់គណៈកម្មាធិការដូចជាមានសក្តានុពលដើម្បី "មនុស្សតឿសូម្បីតែ TVA របស់យើងផ្ទាល់" [8] ប៉ុន្តែអាមេរិកគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុត្រូវបានបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1975 និងមិនបន្តសម្រាប់ អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍ដោយសារការដាក់ទណ្ឌកម្មប្រឆាំងនឹងប្រទេសកម្ពុជា (រហូតដល់ឆ្នាំ 1992) និងវៀតណាម (រហូតដល់ឆ្នាំ 1994) អមដោយរយៈពេលនៃការរឹតបន្តឹងការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម។ [9] ទោះយ៉ាងណា Makim [10] បានអះអាងថាគណៈកម្មាធិនេះគឺ "ភាគច្រើនរងផលប៉ះពាល់ដោយចំណង់ចំណូលចិត្តផ្លូវការឬមិនផ្លូវការសហរដ្ឋអាមេរិក" ដែលបានផ្ដល់ឱ្យ មិនច្បាស់លាស់របស់ទន្លមួយចំនួនអំពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសក្នុងការបដិសេធនៃប្រភេទជាក់លាក់មួយចំនួននៃជំនួយពិសេសរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណា, ការពិតគឺនៅតែថា "ទីភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិបានបង់វិក័យប័ត្រដែលតែងតែសម្រាប់របបមេគង្គ" ជាមួយអឺរ៉ុប (ជាពិសេសជំរុញ) ជាតិសាសន៍កើនឡើងទៀតទាត់ដែលបានចាកចេញពីសហរដ្ឋអាមេរិកហើយបន្ទាប់មក (មានវិសាលភាពតិចតួច) ប្រទេសជប៉ុន។ [11 ]

គណៈកម្មាការទន្លេមេគង្គជាអ្នកតស៊ូមតិយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ទំនប់វារីអគ្គិសនីខ្នាតធំនិងគម្រោងផ្សេងទៀត, ជាចម្បងជាមួយនឹងគម្រោងជាប់រវល់ការសម្របសម្រួល។ ឧទាហរណ៍ចង្អុលបង្ហាញអាងផែនការឆ្នាំ 1970 បានអំពាវនាវឱ្យមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ដ្រចំនួន 30.000 គម 2 នៃឆ្នាំ 2000 ដោយ (កើនឡើងពី 2.130 គម 2) ព្រមទាំងគម្រោងអភិវឌ្ឍដៃទន្លេរយៈពេលខ្លី 87 និងគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍រយៈពេលវែង 17 នៅលើខ្សែនេះ។ ផែនការចង្អុលបង្ហាញត្រូវបានគេស្រុកអាងយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងការរិះគន់របស់គណៈកម្មាធិនេះវិធីសាស្រ្ត "ចំណែកម្ដង" និងការធ្លាក់ចុះការគាំទ្រខាងនយោបាយរបស់អង្គការនេះ; ឧទាហរណ៍, គណៈកម្មាធិការបានទទួលមូលនិធិពីប្រទេសថៃជាធម្មតាបានរួមចំណែកធំបំផុត, គ្មានក្នុងអំឡុងឆ្នាំសារពើពន្ធឆ្នាំ 1970 [12] បញ្ចប់គម្រោងទាំងអស់ 17 នោះត្រូវបានគេមិនដែលមានបំណង។ ជាបញ្ជីនេះត្រូវបានន័យដើម្បីបម្រើជា "ម៉ឺនុយ" សម្រាប់ការផ្តល់ជំនួយអន្តរជាតិដែលត្រូវបានគេជ្រើស 9 ឬ 10 នៃគម្រោងនេះ។ [13] ខណៈពេលដែលមួយចំនួននៃគម្រោងរយៈពេលខ្លីត្រូវបានអនុវត្តគ្មានគម្រោងរយៈពេលវែងយកឈ្នះ នៅក្នុងអាកាសធាតុនយោបាយនៃទសវត្សរ៍ការធានានេះដែលរួមបញ្ចូលទាំងការបញ្ចប់នៃសង្គ្រាមវៀតណាមនៅឆ្នាំ 1975 [14] ទំនប់វារីអគ្គិសនីជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ដៃទន្លេ, ប៉ុន្តែបានតែមួយដែល Nam Ngum ទំនប់ (បានបញ្ចប់ឆ្នាំ 1971) នៅប្រទេសឡាវ-នៅខាងក្រៅនៃប្រទេសថៃដែលមាន អគ្គិសនីត្រូវបានគេលក់ទៅឱ្យប្រទេសថៃ។ [13] បើយោងតាម Makim [15] Nam Ngum ត្រូវបាន "ការតែមួយគត់ដែលពិតជាសម្រេចបានរបស់គម្រោងអន្តររដ្ឋាភិបាល" ដោយគណៈកម្មាធិការ។

រយៈពេលនេះត្រូវបានកត់សម្គាល់ផងដែរដោយមានកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីពង្រីកយុត្តាធិការនិងអាណត្តិការងាររបស់គណៈកម្មាធិការរវាងឆ្នាំ 1958 និងឆ្នាំ 1975 ដែលមិនបានទទួលការយល់ព្រមនៃការទាំងអស់ទន្លបួននេះ។ [16] ទោះយ៉ាងណាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងនេះបានឈានដល់កម្រិតកំពូលនៅក្នុងខែមករាឆ្នាំ 1975 នៅក្នុងការអនុម័តនៃការមួយ សេចក្តីប្រកាស 35 អត្ថបទរួមនៃគោលការណ៍សម្រាប់ការប្រើប្រាស់ទឹកនៃអាងទន្លេមេគង្គសម័យប្រជុំហុកសិបប្រាំបីនៃគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គហាមឃាត់នេះ "សមរម្យឯកតោភាគី" ដោយគ្មាន "ការអនុម័តជាមុន" និង "ការបង្វែរក្រៅអាង»ដោយគ្មានការយល់ព្រមជាឯកច្ឆន្ទ។ [ 17] ទោះជាយ៉ាងណា, គ្មានសម័យដែលត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងគណៈកម្មាធិឬឆ្នាំ 1977 1976 ដូចដែលពុំមានសមាជិកពេញសមត្ថភាពត្រូវបានតែងតាំងដោយប្រទេសកម្ពុជាឡាវឬវៀតណាមទាំងអស់ដែលបានជួបប្រទះការផ្លាស់ប្តូររបបនៅឆ្នាំ 1975 [18]

គណៈកម្មាធិការបណ្តោះអាសន្ននៅតំបន់មេគង្គ (1978-1995) [កែប្រែ]

ទន្លេមេគង្គ
ការកើនឡើងនៃរបបខ្មែរក្រហមបានធ្វើឱ្យវាច្បាស់ណាស់ថាកម្ពុជានឹងមិនអាចទៅចូលរួមបែបនេះនៅក្នុងអង្គការសម្រាប់ពេលអនាគតដូច្នេះក្នុងខែមេសាឆ្នាំ 1977 នេះចំនួនបីផ្សេងទៀតបានព្រមព្រៀងគ្នាទន្លទៅសេចក្តីថ្លែងការណ៍ទាក់ទងនឹងគណកម្មាធិទន្លេមេគង្គបណ្តោះអាសន្នដែលជាលទ្ធផលក្នុងការបង្កើតបណ្តោះអាសន្ននេះ គណៈកម្មាធិទន្លេមេគង្គកាលពីខែមករាឆ្នាំ 1978 អង្គការណ្តោះអាសន្នចុះខ្សោយអាចសិក្សាគម្រោងខ្នាតធំនិងអនុវត្តគម្រោងខ្នាតតូចមួយចំនួនដែលស្ទើរតែទាំងស្រុងនៅប្រទេសថៃតែប៉ុណ្ណោះ; ជំនួសឱ្យតួនាទីស្ថាប័នរបស់អង្គការនេះបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងច្រើនចំពោះការប្រមូលទិន្នន័យ។ [18] ឆ្នាំ 1987 ធ្វើវិសោធនកម្មផែនការអាងសញ្ញាទឹកខ្ពស់ការបង្ហាញនៃគណៈកម្មាធិបណ្តោះអាសន្នរបស់សកម្មភាពដែលបានធ្វើមាត្រដ្ឋានត្រឡប់មកវិញមហិច្ឆតានៃឆ្នាំ 1970 ផែនការនេះ envisioning ការបង្កើតអោយមានទំនប់វារីអគ្គិសនីតូចមួយនៅតាមបណ្តោយ ខ្សែទឹកទន្លេមេគង្គបានបែងចែកទៅជា 29 គម្រោងការ 26 ដែលត្រូវបានថ្នាក់ជាតិយ៉ាងតឹងរឹងនៅក្នុងវិសាលភាព។ [13] បានកែលម្អផែនការអាងសូចនាករអាចផងដែរត្រូវបានគេឃើញដាក់មូលដ្ឋានសម្រាប់ការ readmission របស់កម្ពុជា។ [19] ជាការពិតណាស់ការឧត្តមក្រុមប្រឹក្សាជាតិជាន់ខ្ពស់នៃកម្ពុជាបានស្នើរសុំ នៅខែមិថុនាឆ្នាំ 1991 readmission ។

ទោះជាយ៉ាងណា, readmission របស់កម្ពុជាគឺផ្នែកខាងធំមួយដែលបិទបាំងការបង្ហាញការពិតប្រឈមមុខនឹងការទន្លបញ្ហានេះថាកំណើនសេដ្ឋកិច្ចឆាប់រហ័សបានជួបប្រទះនៅក្នុងប្រទេសថៃមានទំនាក់ទំនងទៅប្រទេសជិតខាងរបស់ខ្លួនបានធ្វើឱ្យសូម្បីតែដែនកំណត់អធិបតេយ្យភាពតិចតួចដាក់ដោយរបបនេះហាក់ដូចជាមិនចង់បានក្នុងទីក្រុងបាងកក។ ប្រទេសថៃនិងទន្លចំនួនបីផ្សេងទៀត (ដែលដឹកនាំដោយវៀតណាមមានឥទ្ធិពលបំផុតរបស់រដ្ឋដែលនៅសេសសល់ចំនួនបី) ត្រូវបានចាក់សោនៅក្នុងការខ្វែងគំនិតគ្នាថាតើគួរត្រូវបានអនុញ្ញាតិអោយចូលរួមឡើងវិញកម្ពុជាក្រោមលក្ខខណ្ឌនៃលក្ខន្តិកៈឆ្នាំ 1957 (ហើយសំខាន់ជាងនេះទៀតសេចក្តីថ្លែងការណ៍រួមឆ្នាំ 1975) ជាមួយប្រទេសថៃ ចិត្តដើម្បីចរចាក្របខ័ណ្ឌថ្មីទាំងស្រុងដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យគម្រោងដែលបានគ្រោងទុកកុងជីព្រះច័ន្ទរបស់ខ្លួន (និងផ្សេងទៀត) ដើម្បីដំណើរការដោយគ្មានសិទ្ធិវេតូរបស់វៀតណាម។ [20] មាត្រា 10 នៃសេចក្តីប្រកាសរួមដែលទាមទារឱ្យមានការយល់ព្រមជាឯកច្ឆន្ទផ្សាយទាំងអស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍអន្តរនិងការបង្វែរអាង បង្ហាញថាជាចំណុចជាប់គាំងសំខាន់នៃ readmission របស់ប្រទេសកម្ពុជាជាមួយប្រទេសថៃប្រហែលជាត្រៀមខ្លួនដើរចេញពីរបបទាំងអស់គ្នា។ [21] ការប៉ះទង្គិចគ្នានេះបានចូលមកដល់ក្បាលនៅក្នុងខែមេសាឆ្នាំ 1992 នៅពេលដែលប្រទេសថៃបានបង្ខំឱ្យភ្នាក់ងារប្រតិបត្តិនៃគណៈកម្មាធិ, លោក Chuck Lankester ដើម្បីលាលែងពីតំណែង និងចាកចេញពីប្រទេសនេះបន្ទាប់ពីការរារាំងលេខាធិការដ្ឋានពីកិច្ចប្រជុំខែមីនាឆ្នាំ 1992 ។ [22] នេះញ៉ាំងឱ្យស៊េរីមួយនៃកិច្ចប្រជុំដែលរៀបចំដោយអង្គការ UNDP (ដែលត្រូវបានគេភ័យខ្លាចថារបបដែលវាបានបណ្តាក់ទុនយ៉ាងច្រើននេះអាចនឹងរលាយបាត់) រហូតដល់ខែមេសាឆ្នាំ 1995 កិច្ចព្រមព្រៀងស្តីពីកិច្ចសហប្រតិបត្តិការសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពនៃអាងទន្លេមេគង្គបានចុះហត្ថលេខាដោយប្រទេសកម្ពុជាឡាវថៃនិងវៀតណាមក្នុងខេត្តឈៀងរ៉ៃ, ប្រទេសថៃ, ការបង្កើតគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ។

ចាប់តាំងពីការប្រឈមមុខដាក់គ្នាយ៉ាងច្រើននៃឆ្នាំ 1992 អង្គការនេះហាក់ដូចជាការត្រួតស៊ីគ្នាជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយរួមបញ្ចូលទាំងមហាអនុតំបន់ទន្លេមេគង្គរបស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB-GMS បាន, ឆ្នាំ 1992), វេទិការបស់ប្រទេសជប៉ុនទូលំទូលាយអភិវឌ្ឍន៍ឥណ្ឌូចិន (FCDI ឆ្នាំ 1993), កិច្ចសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ច Quadripite (QEC, 1993) សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍និងក្រសួងរបស់ជប៉ុនពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិនិងក្រុមការងារឧស្សាហកម្មស្តីពីកិច្ចសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ចនៅឥណ្ឌូចិននិងប្រទេសភូមា (AEM-MITI, 1994) និង (បានបញ្ចប់ស្ទើរតែ) សហប្រតិបត្តិការអភិវឌ្ឍន៍អាងអាស៊ាននិងតំបន់មេគង្គនៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ានិងសិង្ហបុរី ( អាស៊ានជា ME, 1996) ។

គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ (1995-បច្ចុប្បន្ន) [កែប្រែ]
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ Laos.jpg អូ banderole
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គបានទទួលការវិវត្តចំនួនចាប់តាំងពីឆ្នាំ 1995 មួយចំនួននៃ "បញ្ហា thorny" កំណត់ឡែកក្នុងអំឡុងពេលចរចានៃកិច្ចព្រមព្រៀងនេះត្រូវបានដោះស្រាយយ៉ាងហោចណាស់មួយផ្នែកដោយការអនុវត្ដន៍កម្មវិធីជាបន្តបន្ទាប់ដូចជាកម្មវិធីប្រើប្រាស់ទឹក (WUP) បានព្រមព្រៀងគ្នាក្នុងឆ្នាំ 1999 និងការប្តេជ្ញាចិត្ត ក្នុងការអនុវត្តន៍ដោយឆ្នាំ 2005 [23] រចនាសម្ព័នគណកម្មការតាមឋានានុក្រមត្រូវបានលៃតម្រូវម្តងហើយម្តងទៀត, ប្រហែលជាគួរកត់សំគាល់បំផុតនៅខែកក្កដាឆ្នាំ 2000 នៅពេលដែលលេខាធិការដ្ឋាននៃគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គត្រូវបានគេរៀបចំឡើងវិញ។ ពិធីការចែករំលែកទិន្នន័យបានព្រមព្រៀងគ្នាក្នុងឆ្នាំ 2001-ភាគច្រើននៅក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងការទាមទារពីម្ចាស់ជំនួយជាពិសេសភាគច្រើនស្ថាប័ន Global Environment Facility និងអ្នកគាំទ្ររបស់គេនៅ World Bank ដែលតំណាងឱ្យការប៉ុនប៉ងមួយផ្សេងទៀតដើម្បីផ្តល់ឱ្យន័យទៅធាតុនៃប្រពៃណីអត្ថបទរបស់របបនេះដែលបានត្រូវបកប្រែស័ក្តិសិទ្ធិនៅក្នុងការអនុវត្ត។ [ 24] កម្មវិធីការងារនេះភាគច្រើនបានមកដល់ឆ្នាំ 2001 ដែលនឹងត្រូវបានមើលឃើញថាជាការផ្លាស់ប្តូរមួយ "ពីការផ្តោតគម្រោងតម្រង់ទិសដើម្បីសង្កត់ធ្ងន់លើការគ្រប់គ្រងបានល្អប្រសើរនិងការអភិរក្សធនធានដែលមានស្រាប់មួយ។ " [25] នៅលើក្រដាស, កម្មវិធីការងារតំណាងឱ្យការបដិសេធនៃមហិច្ឆតាមួយ គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍តំណាងដោយឆ្នាំ 1970 និងឆ្នាំ 1987 ការចង្អុលបង្ហាញរបស់គំរោងអាង (អំពាវនាវឱ្យមានការទំនប់ទេ) និងការផ្លាស់ប្តូរដើម្បីរួមមួយជាជាងវិធីសាស្រ្តកម្មវិធី។ [26] ក្នុងផ្នែកមួយ, ការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះតំណាងឱ្យការឆ្លើយតបទៅនឹងការរិះគន់ពីការខកខានរបស់គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គដើម្បីអនុវត្តមួយ " ថ្នាក់តំបន់គម្រោង "ឬសូម្បីតែមានការផ្តោតតំបន់កម្រិត។ [27]

ឆ្នាំ 2001 បានឃើញថាមានការផ្លាស់ប្តូរសំខាន់ក្នុងការគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ-យ៉ាងហោចណាស់នៅលើក្រដាសពេលដែលវាបានប្តេជ្ញាចិត្តដើម្បីតួនាទីជា "ការរៀនអង្គការ" ជាមួយនឹងការសង្កត់ធ្ងន់លើមួយ "ជីវភាពប្រជាជននៅតំបន់ទន្លេមេគង្គ»។ [28] នៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ របាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំរបស់ខ្លួនដែលបានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃដំណោះស្រាយ "ក្រោមឡើង" និង "ការសម្លេងរបស់ប្រជាពលរដ្ឋដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់។ " [29] ដូចគ្នានេះដែរយុទ្ធសាស្រ្តឆ្នាំ 2001 គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ disavowed អភិវឌ្ឍវារីអគ្គិសនីយ៉ាងជាក់លាក់ "ការផ្សព្វផ្សាយនៃគម្រោងជាក់លាក់" នៅក្នុងការពេញចិត្តនៃ "basin- បញ្ហាធំទូលាយ "។ [30] នៅក្នុងផ្នែកមួយនៃការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះបានសម្គាល់ការចាកចេញពីភាពបរាជ័យរបស់គម្រោងនិងការទទួលស្គាល់ថាកាលពីអតីតកាលគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គប្រឈមនឹងច្រើនហើយជាញឹកញាប់រកកម្រៃបានច្រើនទៀត, ដៃគូប្រកួតប្រជែងនៅក្នុងឆាកគម្រោងនេះ។ [31] [32]

អភិបាលកិច្ច [កែប្រែ]

ការិយាល័យនេះទីក្រុងវៀងចន្ទរបស់គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយប្រទេសសមាជិកចំនួនបួនរបស់ខ្លួនតាមរយៈគណៈកម្មាធិការចម្រុះនិងជាក្រុមប្រឹក្សា។ សមាជិកនៃគណៈកម្មាធិការចម្រុះជាធម្មតាមានមន្ត្រីរដ្ឋបាលជាន់ខ្ពស់ធ្វើដំណើរនាយកដ្ឋានរដ្ឋាភិបាល។ មានសមាជិកម្នាក់មកពីប្រទេសនីមួយ។ គណៈកម្មាធិការចម្រុះជួបប្រជុំពីរទៅបីដងក្នុងមួយឆ្នាំដើម្បីអនុម័តថវិកានិងផែនការយុទ្ធសាស្រ្ត។ សមាជិកនៃក្រុមប្រឹក្សានេះគឺមានរដ្ឋមន្ត្រីគណៈរដ្ឋមន្ត្រី។ ក្រុមប្រឹក្សានេះបានជួបម្តងក្នុងមួយឆ្នាំ។

ការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសនិងរដ្ឋបាលត្រូវបានផ្ដល់ដោយលេខាធិការដ្ឋានគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ។ លេខាធិការដ្ឋាននេះមានមូលដ្ឋាននៅទីក្រុងវៀងច័ន្ទប្រទេសឡាវ P.D.R ដោយមានបុគ្គលិកជាង 120 រួមទាំងវិទ្យាសាស្រ្ត, អ្នកគ្រប់គ្រងនិងបុគ្គលិកបច្ចេកទេស។ មួយនាយកប្រតិបត្តិគ្រប់គ្រងលេខាធិការដ្ឋាន។

កាលពីខែមេសាឆ្នាំ 2010 គណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គបានកោះប្រជុំកិច្ចប្រជុំកំពូលនៅហួហ៊ីនប្រទេសថៃ។ ប្រទេសនៅតាមដងទន្លទាំងអស់ប្រាំមួយនាក់បានចូលរួមរួមមានប្រទេសចិនភូមា (មីយ៉ាន់ម៉ា) ឡាវថៃកម្ពុជានិងវៀតណាម។ [33]

ទំនាក់ទំនងជាមួយសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិននិងភូមា [កែប្រែ]
គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គនិងអ្នកកាន់តំណែងមុនរបស់ខ្លួនមិនដែលបានរួមបញ្ចូលប្រទេសចិន (ដែលមិនមែនជាសមាជិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិនៅក្នុងឆ្នាំ 1957) ឬប្រទេសភូមា (ដែលមិនពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងឬប៉ះទន្លេមេគង្គ) ដែលជាទឹកដីមានលើអាងទន្លេមេគង្គ។ ទោះបីជាអង្គការដែលមានមូលដ្ឋាននៅទីក្រុងញូវយ៉មួយដែលមានឈ្មោះ SERVIR បានចាប់ផ្តើមគម្រោងផ្តួចផ្តើមរួមគ្នាមួយគម្រោងគម្រោង SERVIR Mekong ដោយមានប្រទេសចំនួនប្រាំថៃ, កម្ពុជា, ឡាវនិងវៀតណាមរួមទាំងមីយ៉ាន់ម៉ាដែលមានគោលបំណងដើម្បីទាញយកប្រយោជន៍ចូលទៅក្នុងបច្ចេកវិទ្យាចុងក្រោយបំផុតដើម្បីជួយតំបន់ទន្លេមេគង្គការពារប្រព័ន្ធអេកូសំខាន់របស់ខ្លួន ។ [34] ទោះបីជាប្រទេសចិនមានចំនួន 16-18% នៃការតែបរិមាណទឹកសរុបរបស់ទន្លេមេគង្គដែលជា meltwaters ទីតាំងផែនទឹកកកនៃតំបន់ខ្ពង់រាបទីបេលើយកការកើនឡើងពីសារៈសំខាន់ក្នុងអំឡុងពេលរដូវប្រាំង។ [35] សមត្ថភាពរបស់ប្រជាជាតិបណ្តោយទន្លេដើម្បីធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការផ្នែកខាងក្រោមគឺប្រហែលជាល្អបំផុត តំណាងខែមេសាឆ្នាំ 1995 ដោយពិធីធ្វើដំណើរតាមទូកពីប្រទេសថៃវៀតណាមដើម្បីអបអរការចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងឆ្នាំ 1995 ដែលជាប់កឿងពាក់កណ្តាលទន្លេដែលជាលទ្ធផលនៃការបំពេញអាងរបស់ចិនទំនប់វារីអគ្គិសនី Manwan មួយនេះ។ [36] ទោះបីជាប្រទេសចិននិងប្រទេសភូមាបានក្លាយជា " ដៃគូសន្ទនា "ជាមួយគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គក្នុងឆ្នាំ 1996 និងយឺតប៉ុន្តែជាលំដាប់រឹតតែខ្លាំងឡើង (មិនជាប់កាតព្វ) ការចូលរួមរបស់ពួកគេនៅក្នុងវេទិកានានារបស់ខ្លួនវាគឺនៅពេលបច្ចុប្បន្នគិតថាទាំងនេះនឹងចូលរួមគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គនៅថ្ងៃអនាគត។ [37]

នៅខែមេសាឆ្នាំ 2002 ប្រទេសចិនបានចាប់ផ្តើមផ្តល់ទិន្នន័យកម្រិតទឹកប្រចាំថ្ងៃទៅគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គក្នុងរដូវទឹកជំនន់។ [38] ក្រុមអ្នករិះគន់បានកត់សម្គាល់ថាការសង្កត់ធ្ងន់លើ "ការគ្រប់គ្រងទឹកជំនន់" ជាជាងលំហូររដូវប្រាំងតំណាងឱ្យការលុបចោលការសំខាន់ណាស់ដែលបានផ្តល់ក្តីកង្វល់អាទិភាពដោយរបបមេគង្គ។ [24] នៅខែកក្កដាឆ្នាំ 2003 Joern Kristensen នាយកប្រតិបត្តិនៃគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គបានរាយការណ៍ថាប្រទេសចិនបានយល់ព្រមក្នុងការធ្វើមាត្រដ្ឋានផែនការរបស់ខ្លួនក្នុងការផ្ទុះយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយអនុវត្តដំណាក់កាលតែមួយ (ក្នុងចំណោមបី) នៃគម្រោងកែលម្អការរុករករបស់ខ្លួនត្រឡប់មកវិញលើទន្លេមេគង្គ; ទោះជាយ៉ាងណា, គោលបំណងនាពេលអនាគតរបស់ប្រទេសចិននៅក្នុងតំបន់នេះគឺនៅឆ្ងាយពីជាក់លាក់។ តំបន់ [39] មួយដែលប្រទេសចិនបានស្ទាក់ស្ទើរពិសេសគឺក្នុងការផ្តល់អំពីប្រតិបត្តិការនៃទំនប់វារីអគ្គិសនីរបស់ខ្លួនជាជាងគ្រាន់តែជាការហូរទិន្នន័យរួមបញ្ចូលទាំងការបដិសេធមិនឱ្យចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំគ្រាអាសន្នក្នុងឆ្នាំ 2004 ។ [40] នៅឆ្នាំ 2005 បានធ្វើតែចិនបានព្រមព្រៀងគ្នារៀបចំកិច្ចពិភាក្សាបច្ចេកទេសដោយផ្ទាល់ជាមួយគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គ។ នៅថ្ងៃទី 2 ខែមិថុនាឆ្នាំ 2005 តាមការអញ្ជើញរបស់ក្រសួងការបរទេសរបស់ប្រទេសចិននិងក្រសួងធនធានទឹកនៃគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គលោកបណ្ឌិតប្រធាននាយកប្រតិបត្តិបាន Olivier Cogels និងគណៈប្រតិភូនៃបុគ្គលិកជាន់ខ្ពស់របស់លេខាធិការដ្ឋានមួយដែលបានធ្វើដំណើរទស្សនកិច្ចជាផ្លូវការលើកដំបូងទៅកាន់ទីក្រុងប៉េកាំងដើម្បីធ្វើការពិគ្រោះយោបល់បច្ចេកទេសនៅក្រោមក្របខ័ណ្ឌនៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរវាងប្រទេសចិននិងគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គនេះនៅក្នុងវិសាលភាពនៃគណៈប្រតិភូទន្លេមេគង្គ Programme.The បានកំណត់ចំនួននៃតំបន់សក្តានុពលនៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាមួយនេះ ក្រសួងការបរទេសក្រសួងធនធានទឹកនិងក្រសួងការទំនាក់ទំនង, ពនិងដឹកជញ្ជូន។ ការពិភាក្សាទាំងនេះបណ្តាលនៅប្រទេសចិនក្នុងការផ្គត់ផ្គង់គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គ (ការចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 2007) ជាមួយនឹងកម្រិតទឹកនិងទិន្នន័យ 12 ម៉ោង 24 ម៉ោងភ្លៀងធ្លាក់សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរការព្យាករដោយទឹកជំនន់ក្នុងលំហូរប្រចាំខែសម្រាប់ទិន្នន័យរបស់លេខាធិការដ្ឋាននៃគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គ។ ការលើកទឹកចិត្តសម្រាប់ប្រទេសចិនក្នុងការចូលទៅក្នុងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ របបនៅទន្លេមេគង្គត្រូវបានកាត់បន្ថយយ៉ាងខ្លាំងដោយជំនួសនៃទន្លេ Salween ដែលជាកន្លែងពាណិជ្ជកម្មសម្រាប់ខេត្តយូណានរបស់ប្រទេសចិនបានធ្វើការកត់សម្គាល់គួរឱ្យទាក់ទាញបន្ថែមទៀតដោយតម្រូវឱ្យមានការចរចាផ្អែកតែជាមួយប្រទេសភូមាជាជាងទន្លចំនួនបួនផ្សេងគ្នា។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ News និងប្រភពផ្លូវការជាញឹកញាប់ បង្ហាញរបស់ប្រទេសចិនបានចូលរួមជាមួយគណៈកម្មាការនេះជាការដោះស្រាយដោះស្រាយ overdevelopment នៃទន្លេមេគង្គនេះ។ ទោះយ៉ាងណាមិនមានការបង្ហាញថានៅប្រទេសចិនបានចូលរួមជាមួយគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គនេះនឹងផ្តល់ទន្លខ្សែទឹកខាងក្រោមដែលមានសមត្ថភាពពិតប្រាកដណាមួយដើម្បីប្រកួតប្រជែងផែនការអភិវឌ្ឍរបស់ប្រទេសចិនដែលបានផ្តល់ឱ្យអតុល្យភាពអំណាចដែលយ៉ាងខ្លាំងបានដាក់តាំងបង្ហាញនោះទេ ដោយទំនាក់ទំនងប្រទេសទាំងនេះ "ជាមួយប្រទេសចិន។

គណៈកម្មការទន្លេមេគង្គមានភាពស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការចុះឈ្មោះការព្រួយបារម្ភអំពីវារីអគ្គិសនីនៅខ្សែទឹកខាងប្រទេសចិនអភិវឌ្ឍន៍យ៉ាងពេញលេញ។ ឧទាហរណ៍នៅក្នុងលិខិតមួយទៅកាសែតបាងកកប៉ុស្តិ៍លោកបណ្ឌិតលោក Olivier Cogels នាយកប្រតិបត្តិគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គនៅទំនប់វារីអគ្គិសនីជាការពិតបានអះអាងថានឹងបង្កើនទំហំរបស់ចិនរដូវប្រាំងទន្លេនេះជាគោលបំណងរបស់ពួកគេគឺការផលិតអគ្គិសនីនិងមិនធារាសាស្រ្ត។ ខណៈពេលដែលទំនប់វារីអគ្គិសនីបែបនេះពិតជាអាចបង្កើនស្ងួត លំហូររដូវកាលនេះតែអំពីគោលនយោបាយច្បាស់នៅប្រទេសចិននាពេលអនាគតហាក់បីដូចជាអាងស្តុកទឹកឱ្យមានដែលថាពួកគេនឹងត្រូវបាននៅខាងក្រៅនៃរបបសិប្បកម្មកិច្ចសហប្រតិបត្តិការផ្នែកខាងក្រោម។ សេចក្តីថ្លែងការណ៍ជាសាធារណៈពីពួកមេដឹកនាំគណៈកម្មាធិការទន្លេមេគង្គនៅសរសៃដូចគ្នាដូចជាយោបល់ Cogels បានទៅមួយចំនួនរកបានគណៈកម្មការទន្លេមេគង្គមួយ កេរ្ដិ៍ឈ្មោះផ្សំគំនិតក្នុងការអនុញ្ញាតឱ្យ "ម៉ាស៊ីនសង់ទំនប់របស់ចិនអណ្តែតនៅផ្នែកខាងក្រោម។