ពន្លឺ

ពន្លឺ ​ឬ ​ពន្លឺ​ដែល​អាច​មើល​ឃើញ ​គឺ​ជាវិទ្យុសកម្មអេឡិចត្រូម៉ាញេទិក​ដែល​អាច​ដឹងដោយភ្នែកមនុស្ស ។  ពន្លឺដែលមើលឃើញជាធម្មតាត្រូវបានកំណត់ថាមានចម្ងាយរលកក្នុងចន្លោះពី ៤០០–៧០០ ណាណូម៉ែត្រ ដែលត្រូវគ្នានឹងប្រេកង់ ៧៥០–៤២០ តេរ៉ាហឺស្ត្ស៍ រវាង អ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (មានរលកវែងជាង) និង អ៊ុលត្រាវីយូឡេ (ជាមួយនឹងរលកខ្លីជាង)។  

នៅក្នុងរូបវិទ្យា ពាក្យ "ពន្លឺ" អាចសំដៅយ៉ាងទូលំទូលាយជាងទៅនឹងវិទ្យុសកម្មអេឡិចត្រូម៉ាញេទិកនៃប្រវែងរលកណាមួយ ទោះមើលឃើញ ឬអត់ក៏ដោយ។   ក្នុងន័យនេះ កាំរស្មីហ្គាម៉ា កាំរស្មីអ៊ិច មីក្រូវ៉េវ និង រលកវិទ្យុ ក៏មានពន្លឺផងដែរ។ លក្ខណៈសម្បត្តិចម្បងនៃពន្លឺគឺ អាំងតង់ស៊ីតេ ទិសដៅនៃការសាយភាយ ប្រេកង់ ឬ វិសាលគម ប្រវែងរលក និង បន្ទាត់រាងប៉ូល ។ ល្បឿនរបស់វានៅក្នុងកន្លែងទំនេរ,  ម/ន គឺជា អថេរ មូលដ្ឋានមួយនៃធម្មជាតិ។  ដូចជាគ្រប់ប្រភេទនៃវិទ្យុសកម្មអេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច ពន្លឺដែលអាចមើលឃើញរីករាលដាលដោយភាគល្អិតបឋមដែលគ្មានម៉ាសហៅថា ហ្វូតុន ដែលតំណាងឱ្យ បរិមាណ នៃដែនអេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច ហើយអាចវិភាគបានទាំង រលក និងភាគល្អិត ។ ការសិក្សាអំពីពន្លឺ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា អុបទិក គឺជាផ្នែកស្រាវជ្រាវដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុង រូបវិទ្យាទំនើប ។

ប្រភពសំខាន់នៃពន្លឺធម្មជាតិនៅលើផែនដីគឺ ព្រះអាទិត្យ ។ តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ប្រភព​ពន្លឺ​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ទៀត​សម្រាប់​មនុស្ស​គឺ ​ភ្លើង ចាប់ពី​ជំរំ​បុរាណ​រហូត​ដល់ ​ចង្កៀង​ប្រេងកាត ​ទំនើប។ ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍន៍នៃ ភ្លើងអគ្គិសនី និង ប្រព័ន្ធថាមពល ភ្លើងអគ្គិសនីបានជំនួសភ្លើងយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

ឯកសារយោង