Pratélan bendungan lan wadhuk ing Indonésia

Bendhungan utawi wadhuk inggih punika papan kanggé nampung toya ing bumi ingkang dipundamel déning manungsa.
Wadhuk punik salah satunggaling sumber toya tawar ingkang saged nunjang pagesanganipiun sedaya makluk urip lan wonten ing kegiyatan sosial ékonomi manungsa. Wontenipun sumber daya toya punika gadhah peran ingkang sanget wigati kanggé nunjang pangrembakaning ékonomi wewengkon. Sumber daya toya ingkang kawates wonten ing satunggaling wewengkon gadhah implikasi dhateng kegiyatan pembangunan ingkang ugi kawates lan ing tembénipun kegiyatan ékonominipun ugi kawates saéngga rayat badhé makmur punika badhé dangu kagayuh. Toya ingkang wonten ing wadhuk utawi bendhungan punika saged dipun-ginakaken kanggé manéka warna kegiyatan kados ta kanggé sumber baku toya unjukan, toya irigasi, pembangkit listrik, penggelontoran, perikanan, lan sapanunggalanipun.
Wadhuk utawi ingkang dipunsebat ugi dano asiling cipta manungsa ingkang ukuranipun ageng. Miturt Komisi DAM Dunya, bendhungan utawi wadhuk punika dipunsebat bendhungan utawi wadhuk ageng manawi dhuwuripun bendhungan langkung saking 15 m. Wadhuk ing Indonésia ingkang sampun dipunyasa ngantos taun 1995, cacahipun kirang langkung wonten 100 iji, lan sapérangan ageng (80%) dipundamel wonten ing Pulo Jawa. Sasampunipun wonten krisis moneter ing taun 1998, pembangunan wadhuk ingkang ageng ing Indonésia dèrèng dipuntindakaken malih kejawi ingkang sampun dipunrencanakaken inggih punika Waduk Jatigede ing Kabupatèn Sumedang, provinsi Jawa Kulon.
Anggenipun damel wadhuk punika tata toyanipun padatanipun sampun dipunrengreng rumiyin saéngga volume, jeronipun wadhuk, ambanipun wadhuk, presipitasi, debit inflow/ out flow wekdal toya wonten sampun dipunmangertosi kanthi cetha. Wadhuk lan bendhungan punika dipunyasa kanggé njangkepi kaperlonipun pendhudhuk ing antawisipun kanggé pembangkit listrik, irigasi, kanggé ngendhalekaken banjir, sumber baku toya unjukan, toya indhustri, penggelontoran, perikaknan, papan pariwisata, lsp. Cacahipun tenaga listrik ingkang dipunasilaken saking tenaga air ingkang asalipun saking toya wadhuk punika wonten kirang langkung 3,4% sakig total kabetahan nasional.
Miturut UU No. 7 Taun 2004 ngengingi Sumber Daya Toya (SDA), ingkang kapérang saking 3 komponèn ingkang wigati, inggih punika konservasi, pemanfaatan, lan pengendalian daya risak toya. Wadhuk embung, situ lan dano ingkang minangka sumber daya toya sampun kathah ingkang mandahp fungsi lan risakipun ekosiste. Punika dipunjalari saking pengelolaan waduk/ dano ingkang kathah ngalami kendala. Wonten ing UU-Sumber Daya toya sampun dipunamanataken kanggé nindakaken pengelolaan wadhuk kanthi ngawontenaken konservasi, mupangataken, lan ngendalekaken daya risak air, kados ingkang kaserat ugi wonten ing peraturan sanèsipun kados ta P P. No. 51 Tahun 1997, ngengingi
Lingkungan Hidup; PP. No. 82 Tahun 2001, ngengingi Pengelolaan Kualitas Air lan
Pengendalian Pencemaran Air; PP. No. 32 Tahun 1990 ngengingi Kawasan Lindung;

Bendhungan lan Wadhuk 
Bendhungan lan wadhuk ingkang wonten ing Indonésia inggih ing antawisipun kados makaten:

 S (DAM) = dam
 H (RSV) = reservoir

Uga delengen 
 Pratélan dano ing Indonésia

Cathetan suku 

 
Dano